pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เซี่ยตะวันตก หรือ ซีเซี่ย  มีชื่อทางการว่า ต้าเซี่ย  ซึ่งมีอีกชื่อว่า จักรวรรดิตังกุต และในภาษาตังกุตและทิเบตว่า "Mi-nyak" เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1038 ถึง 1227 ณ บริเวณที่ปัจจุบันเป็นเขตกานซู ชิงไห่ ซินเจียง มองโกเลียนอก มองโกเลียใน ส่านซี และหนิงเซี่ย ของสาธารณรัฐประชาชนจีน กินพื้นที่ราว
อาณาจักรเซี่ยตะวันตกถูกพวกมองโกลจากจักรวรรดิมองโกลทำลายโดยสิ้นเชิง เป็นเหตุให้บันทึกและสถาปัตยกรรมล้วนดับสูญ ฉะนั้น ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนี้จึงเป็นที่โต้เถียงเรื่อยมา จนกระทั่งมีการสำรวจขนานใหญ่จากฝรั่งและคนจีนเอง จึงพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในด้านนาฏกรรม วรรณกรรม ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรม ชนิดที่นักประวัติศาสตร์ถือกันว่า เป็นผลงานที่ "รุ่งโรจน์เรืองรอง" (shining and sparkling) อนึ่ง ยังพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกสามารถจัดระเบียบกองทัพอย่างเป็นระบบ กองทัพเซี่ยมีทั้งพลธนู พลปืน (ติดตั้งปืนใหญ่ไว้บนหลังอูฐ) พลม้า พลรถ พลโล่ และทแกล้ว (ทหารที่เก่งทั้งน้ำและบก) อาณาจักรเซี่ยตะวันตกจึงรุกรานอาณาจักรรอบข้าง เช่น จิน ซ่ง และเหลียวได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เฮอร์มันน์ เกอริง
พระเจ้ามู
พระเจ้ามู (; 600 - 641, ? - 641) เป็น กษัตริย์องค์ที่ 30 แห่ง แพ็กเจ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ พระเจ้าวีด็อก
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ สามราชอาณาจักรเกาหลี (โคกูรยอ แพ็กเจ และ ชิลลา) ทำสงครามกันเอง พันธมิตรเปลี่ยนและจีนเพื่อนบ้านก็ประสบกับการเปลี่ยนแปลงราชวงศ์
ในสมัยพระเจ้ามูอาณาจักรแพกเจถูกโจมตีโดยอาณาจักรซิลลาหลายครั้งแต่ก็สามารถต้านไว้ได้ทุกครั้ง และอาณาจักรแพกเจก็ได้รับการช่วยเหลือจากราชวงศ์สุยของประเทศจีนโดยในสมัยนี้ได้เกิดสงคราม สุย-โกคูรยอ แต่ภายหลังราชวงศ์สุยถูกโค่นอำนาจโดยหลี่หยวนที่ตั้งตนเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในปี ค.ศ. 618
ในปี ค.ศ. 627 พระองค์ทรงนำทัพแพกเจบุกซิลลาเพื่อกอบกู้แผ่นดินแพกเจคืนจากซิลลา แต่ภายหลังถูกแทรกแซงโดยเมืองถังพระองค์จึงยุติการนำทัพบุกซิลลา ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้ส่งพระสงฆ์ชื่อว่า ควอลลอก ไปยังญี่ปุ่นเพื่อเผยแพร่ศาสนาพุทธ ดาราศาสตร์ ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของแพกเจ
พระองค์ทรงสร้างวัด มิรอกซา ในปี ค.ศ. 602 และพระองค์ทรงสร้างและต่อเติมพระราชวังหลวงในกรุงซาบีของแพกเจให้ยิ่งใหญ่ขึ้นใน ค.ศ. 630 และได้สร้างพระราชวังขึ้นในทะเลสาบซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักอย่างมาก การปกครองในสมัยพระองค์เน้นไปในการก่อสร้าง ส่วนการทหารนั้นเริ่มเสื่อมอำนาจลงซึ่งเป็นส่วนทำให้อาณาจักรแพกเจเริ่มเสื่อมอำนาจและล่มสลายหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ 20 ปีให้หลัง
พระองค์ทรงให้ย้ายเมืองหลวงจากกรุงซาบีที่อยู่ในมณฑลพูยอ ไปยังเมืองอิกซาน และพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับองค์หญิงซอนฮวาพระราชธิดาในพระเจ้าจินพยองกับพระมเหสีมายาแห่งอาณาจักรซิลลา และเป็นพระกนิษฐาขององค์หญิงชอนมยองฝาแฝดกับราชินีซอนต๊อกแห่งอาณาจักรชิลลา และแต่งตั้งองค์หญิงซอนฮวาเป็นพระมเหสีแห่งอาณาจักรแพกเจ ใน ค.ศ. 632 พระมเหสีซอนฮวาประสูติพระราชโอรสซึ่งก็คือองค์ชายอึยจา และใน ค.ศ. 640 พระนางก็ได้ประชวรหนักและทรงสิ้นพระชนม์ ซึ่งทำให้พระเจ้ามูเสียพระทัยเป็นอย่างมาก และในปีถัดมาพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ และองค์ชายอึยจาได้ขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพกเจ
ซอดองโย.
ในบันทึกซัมกุ ยูซา ได้กล่าวถึงการแต่งงานของพระเจ้ามูกับเจ้าหญิงแห่งซิลลา ในบันทึกกล่าวว่า ซอดอง (พระนามก่อนขึ้นครองราชของพระเจ้ามู) ทรงหลงรักองค์หญิงซอนฮวา ได้ทรงแต่งเพลงนั้นก็คือเพลง ซอดองโย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่พระองค์ทรงหลงรักองค์หญิงแห่งซิลลา และภายหลังพระเจ้าจินพยองพระราชบิดาขององค์หญิงซอนฮวากษัตริย์แห่งซิลลา ก็ได้ทรงอนุญาตให้องค์หญิงซอนฮวาอภิเสกกับพระเจ้ามู
ตำนานเรื่องนี้ได้มีการนำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้ ที่บอกเล่าเกี่ยวกับองค์ชายแห่งแพกเจที่ต้องออกจากวังตั้งแต่ทรงพระเยาว์กับพระมารดาซึ่งเป็นนางรำของราชสำนัก และได้พบกับองค์หญิงซอนฮวาจนเกิดเป็นความรักระหว่างกัน แม้ต่างคนอยู่ในเมืองที่เป็นศัตรูกัน นั้นก็คือสายใยรักสองแผ่นดิน
พระเจ้าวีด็อก (威德王 위덕왕)
พระมเหสีกาโม จากตระกูล ยอน
พระมเหสีซอนฮวา (善花公主 선화공주) องค์หญิงแห่งซิลลาพระราชธิดาของพระเจ้าจินพยองกับพระมเหสีมายา
องค์ชายอึยจา (義慈王 의자왕) ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพกเจ
แพคเจ
K-Otic
เนื้อหมู
เนื้อหมู เป็นเนื้อที่มาจากหมู สามารถนำมาทำอาหาร อย่างเช่น รมควัน นำมาทำอย่าง แฮม เบคอน Prosciutto เนื้อหมูถือเป็นเนื้อที่นิยมบริโภคมากที่สุด นอกจากนี้ยังนำมาทำอาหารอย่างเช่น ไส้กรอก เนื้อหมูเป็นสิ่งต้องห้ามในศาสนาอิสลาม และยิว
ดรีมมินออฟยู
"ดรีมมินออฟยู"  คือซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" โดยเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เฉพาะในประเทศเม็กซิโก
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ Aldo Nova และ Peter Barberau และอำนวยการผลิตโดย Nova
ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (เม็กซิโก)
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเติร์กเมนิสถาน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเติร์กเมนิสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศทาจิกิสถาน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศทาจิกิสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
เมกยูแฮปปี
"เมกยูแฮปปี"  คือซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในประเทศบราซิลเท่านั้น
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของแอนดี มาร์เวล และอำนวยการสร้างโดยริก เวก โดยไม่มีมิวสิกวิดีโอสนับสนุนเพลงนี้
ซิงเกิลแม็กซี 4 เพลง (บราซิล)
เครย์ฟิช
"สำหรับเครย์ฟิชที่พบในทะเล ดูที่: ล็อบสเตอร์ และกุ้งมังกร"
เครย์ฟิช หรือ หรือ ล็อบสเตอร์น้ำจืด  เป็นกุ้งน้ำจืดจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมลำตัวใหญ่ เปลือกหนา ก้ามใหญ่แลดูแข็งแรง มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ, ทวีปยุโรป, โอเชียเนียและบริเวณใกล้เคียง เช่น อีเรียนจายา และเอเชียตะวันออก ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานเครย์ฟิชไปแล้วกว่า 500 ชนิด ซึ่งกว่าครึ่งนั้นเป็นเครย์ฟิชที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ แต่ก็ยังมีอีกหลายร้อยชนิดที่ยังไม่ได้รับการอนุกรมวิธาน อีกทั้งหลายชนิดยังมีความหลากหลายทางสีสันมากอีกด้วย
สำหรับในประเทศไทยไม่มีกุ้งในลักษณะเครย์ฟิช ซึ่งกุ้งน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่สุดที่พบในประเทศไทย คือ กุ้งก้ามกราม ("Macrobrachium rosenbergii") ซึ่งในลักษณะกุ้งก้ามกรามนี้ ไม่จัดว่าเป็นเครย์ฟิช
คำว่า "เครย์ฟิช" (crayfish) มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณคำว่า "escrevisse" (ฝรั่งเศส "") เป็นที่มาของคำว่า "เครย์ฟิช" โดยรวมกับคำว่า "ปลา" (fish) (รากศัพท์พื้นบ้าน) ชาวอเมริกันใช้คำว่า "ครอว์ฟิช" (crawfish) ในความหมายอย่างเดียวกัน
โครงสร้างของร่างกาย.
ร่างกายเครย์ฟิชนั้นแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว ส่วนกลาง หรือ ทอแร็ก คือส่วนที่มีขาใช้สำหรับเดิน ส่วนสุดท้ายคือ ส่วนท้องซึ่งเป็นส่วนที่มีเนื้อเยอะมากที่สุด ซึ่งส่วนหัวกับส่วนกลางนั้นเชื่อมติดรวมกันเป็นชิ้นเดียว เรียกว่า เซฟาโลทอแร็ก (ข้อมูลบางแหล่งอาจระบุว่าเครย์ฟิชนั้นมีลำตัวเพียง 2 ส่วนก็ได้) ทั้งตัวนั้นจะถูกหุ้มด้วยเปลือก หรือ คาราเพซ ซึ่งทำหน้าที่ 2 อย่าง คือ ใช้สำหรับปกป้องลำตัว และเป็นที่ตั้งของอวัยวะหายใจ คือ เหงือกที่มีลักษณะคล้ายขนนกอยู่ใกล้บริเวณปาก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในระบบหายใจ คือเป็นทางผ่างของน้ำเพื่อให้น้ำไหลผ่านช่องเหงือกนั่นเอง
ในส่วนของขานั้นแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ขาเดิน ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 5 คู่ โดยคู่แรกนั้นถูกพัฒนาจนกลายเป็นก้าม ใช้สำหรับหยิบจับอาหารและใช้ต่อสู้ และ ขาว่ายน้ำ จะมีลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ มีไว้สำหรับโบกน้ำที่มีออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายเพื่อหายใจ รวมทั้งโบกพัดแพลงก์ตอนเข้าหาตัวเพื่อกินเป็นอาหารอีก ในเครย์ฟิชตัวเมีย ขาว่ายน้ำยังใช้เป็นที่อุ้มไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิอีกแล้วต่างหาก
การแบ่งวงศ์และสกุล.
เครย์ฟิชนั้นสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ใหญ่ ๆ คือ Astacoidea ซึ่งเป็นวงศ์ใหญ่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป สามารถแบ่งเป็นวงศ์ย่อยได้อีก 2 วงศ์คือ Astacidae และ Cambaridae โดยเครย์ฟิชชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดีในวงศ์นี้คือ "Procambarus clarkii" โดยรวมแล้วเครย์ฟิชในวงศ์นี้ มีรูปร่างใหญ่ ไม่มีกรี มีลักษณะเด่นคือ ก้ามมีหนาม ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร และวงศ์ใหญ่ Parastacoidea ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคโอเชียเนียและอีเรียน จายา เครย์ฟิชในวงศ์นี้ก้ามจะไม่มีหนาม และลักษณะของก้ามจะป่องออกต่างไปจากวงศ์ Astacoidea แต่มีที่หนีบสั้นและเล็กกว่า ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30–40 เซนติเมตร
ชนิดของเครย์ฟิชในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จัก คือ "Cherax quadricarinatus"
การแบ่งเพศและวงจรชีวิต.
เครย์ฟิชนั้นในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำที่มีลักษณะน้ำใสสะอาด มีออกซิเจนสูง โดยจะซ่อนตัวอยู่ตามขอนไม้หรือหินใต้น้ำ เป็นสัตว์ที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ รวมทั้งซากพืชซากสัตว์ด้วย ออกหากินในเวลากลางคืน โดยจะไม่หากินทุกวัน แต่จะเว้นระยะไปราว 1–2 วัน จึงออกหากินอีกครั้ง มีอาณาเขตของตัวเองประมาณ 40 เซนติเมตร
เครย์ฟิชในวัยเล็กจะมีระยะการลอกคราบบ่อยกว่าตัวที่โตแล้ว โดยจะมีอัตราเฉลี่ยอยู่ที่หนึ่งครั้งต่อหนึ่งเดือน เมื่ออายุได้ 1 ปี การลอกคราบจะเหลือเพียงปีละครั้งเท่านั้น การลอกคราบแต่ละครั้งใช้เวลานานราว 2–3 วัน กว่าเปลือกใหม่ที่ได้นั้นจะแข็งแรงเท่าเดิม ในบางครั้งอาจมีพฤติกรรมกินเปลือกตัวเองที่ลอกออกหรือของตัวอื่นก็ได้ เพราะร่างกายของเครย์ฟิชในช่วงลอกคราบต้องการแคลเซี่ยมเพื่อสร้างเปลือกใหม่ให้แข็งแรง
การจำแนกเพศนั้น ในวงศ์ Astacoidea เครย์ฟิชตัวผู้จะมีอวัยวะคล้ายตะขออยู่บริเวณขาเดินคู่ที่ 2 และ 3 ใช้สำหรับเกาะเกี่ยวตัวเมียในการผสมพันธุ์ และจะมีอวัยวะสืบพันธุ์ที่เรียกว่า ปาปิลเล บริเวณโคนขาคู่สุดท้าย ส่วนตัวเมียจะมีอวัยวะสืบพันธุ์ที่เรียกว่า แอนนูลลัส เวนทราลิส ลักษณะเป็นแผ่นวงรีสีขาว ขนาดประมาณ 1–2 มิลลิเมตร บริเวณขาเดินคู่ที่ 3 นอกจากนี้แล้วในตัวผู้ขาว่ายน้ำคู่แรกและคู่ที่ 2 จะถูกพัฒนาเป็นแขนเล็ก ๆ เรียกว่า เพทาสมา สำหรับผ่านน้ำเชื้อไปยังตัวเมียอีกด้วย
แต่ร่างกายโดยรวมแล้ว เครย์ฟิชตัวผู้จะใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัดเจน รวมทั้งก้ามที่ใหญ่และแข็งแรงกว่า
ส่วนในวงศ์ Parastacoidea นั้น ตัวผู้จะมีอวัยวะเป็นรูปวงรีบริเวณโคนขาคู่ที่ 3 ซึ่งตัวเมียไม่มี และอวัยวะส่วนนี้จะแตกต่างไปจากในวงศ์ Astacoidea
การผสมพันธุ์นั้น เครย์ฟิชตัวผู้จะประกบตัวเมียจากด้านหลัง และพลิกท้องตัวเมียให้หงายแล้วตัวผู้จะเข้าประกบโดยใช้อวัยวะที่คล้ายตะขอนั้นจับตัวเมียในลักษณะท้องชนท้อง หันหัวไปในทางเดียวกัน ตัวผู้จะส่งผ่านถุงน้ำเชื้อไปปะติดไว้กับท้องของตัวเมีย ซึ่งพฤติกรรมนี้เครย์ฟิชในวงศ์ Astacoidea จะใช้เวลานานราว 10 นาที ขณะที่ในสกุล "Cherax" ในวงศ์ Parastacidae กินเวลาเพียง 1–2 นาที เท่านั้น หลังจากนั้นเมื่อไข่ได้รับการปฏิสนธิจากน้ำเชื้อแล้ว ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาราว 3–4 สัปดาห์ โดยตัวเมียจะอุ้มไข่ไว้ในช่องท้อง ไข่มีลักษณะวงกลมสีดำคล้ายเมล็ดพริกไทยดำ ในการผสมพันธุ์แต่ละครั้งอาจได้ลูกเครย์ฟิชมากถึง 300 ตัว ซึ่งเครย์ฟิชในวัยเล็กจะยังอาศัยอยู่กับแม่ โดยกินเศษอาหารที่แม่กินเหลือ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยแยกจากไป
หลักฐานของซากดึกดำบรรพ์ของเครย์ฟิชมีมาอย่างยาวนานมากกว่า 30 ล้านปี ล้วนแต่เป็นของหายาก แต่โพรงซากดึกดำบรรพ์มีการตรวจพบจากชั้นหินเก่าแก่จากยุคปลายพาเลโอโซอิกหรือต้นยุคมีโซโซอิก หลักฐานเก่าแก่ที่สุดของวงศ์ Parastacidae พบในออสเตรเลียมีความเก่าแก่กว่า 115 ล้านปี
เครย์ฟิชกับมนุษย์.
เครย์ฟิชมีความสัมพันธ์กับมนุษย์มาแต่อดีต โดยใช้เป็นอาหารมานาน สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย โดยมักเป็นอาหารราคาแพงในภัตตาคาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครย์ฟิชในชนิด "Cherax quadricarinatus" มีการเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยงเป็นการเกษตรกรรมในประเทศออสเตรเลียด้วย สำหรับในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันที่โครงการหลวง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการนำเข้ามาจากออสเตรเลีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2548
นอกจากนี้แล้วในปัจจุบัน ยังมีการนิยมนำมาเลี้ยงในตู้ปลาเป็นสัตว์น้ำสวยงามอีกด้วย ทั้งวงศ์ Astacoidea และวงศ์ Parastacoidea โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด "Procambarus clarkii" ที่มีรูปร่างดูบึกบึน แข็งแกร่ง มีการพัฒนาสายพันธุ์จนมีสีสันที่หลากหลาย จากเดิมที่สีตามธรรมชาติ คือ สีแดง กลายมามีสีที่หลากหลาย เช่น สีฟ้า, สีน้ำเงิน, สีน้ำเงินเข้ม, สีขาว หรือ สีส้มและ สีแดงเข้ม เป็นต้น ซึ่งสำหรับในประเทศไทย เครย์ฟิชชนิดนี้มีการเลี้ยงกันมานานแล้วไม่ต่ำกว่า 20 ปี ในชื่อของ "กุ้งแดง" หรือ "กุ้งญี่ปุ่น" สำหรับในตัวที่มีสีสันหลากหลายออกไปตามที่ได้กล่าวมา ก็เรียกชื่อต่าง ๆ กันไปตามสี เช่น ""ไบร์ออเรนจ์", "อิเล็คทริคบลู", "กุ้งฟ้า"" หรือ "สโนว์ไวท์" เป็นต้น และต่อมาได้มีการนำเครย์ฟิชชนิด "P. clarkii" แพทเทิร์นสีแบบ "โกสต์" มาผสมกับแพทเทิร์นสี แบบ "ไบรท์" (สีส้ม) จนเกิดเป็น "โกสต์ส้ม" โดยนักพัฒนาสายพันธุ์กุ้งชาวไทย ซึ่งทำให้นักเพาะกุ้งต่างประเทศ ให้ความสนใจกันมาก และ ในปัจจุบัน เครย์ฟิชชนิด "P. clarkii" แพทเทิร์นสีต่าง ๆ เพิ่มมามากขึ้นมาเรื่อย ๆ และ มีชื่อการค้าที่แตกต่างกันไป เช่น "วัว", "ด่าง", "ตันโจ" และกลายเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยในต้นปี พ.ศ. 2560 มีการซื้อขายเครย์ฟิชโกสต์ด่างวัวตัวหนึ่งที่จังหวัดนครปฐมด้วยราคาสูงถึงหนึ่งล้านบาท
สำหรับในวงศ์ Parastacoidea สายพันธุ์ที่นิยมเลี้ยงกันก็ได้แก่ "Cherax quadricarinatus" และ "C. tenuimanus" เพราะมีสีสันที่หลากหลายในตัวเดียวกัน ทั้งสีฟ้า, สีน้ำตาลอมเขียว หรือ สีน้ำตาลเข้ม เป็นต้น ในประเทศไทยนิยมเรียกว่า "กุ้งเรนโบว์" และชนิด "C." sp. "zebra" ซึ่งเป็นชนิดที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อสายพันธุ์ มีสีสันลำตัวที่สวยงาม มีสีดำเป็นเงาสลับกับลายปล้องสีขาวอมส้ม ก้ามสีขาว ในบางตัวอาจมีก้ามสีน้ำเงินหรือสีม่วงสวยงาม ซึ่งนิยมเรียกว่า "กุ้งม้าลาย" หรือ "กุ้งซีบร้า" และจากความนิยมที่พุ่งขึ้นสูงนี้ทำให้เครย์ฟิชกลายมาเป็นปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับเอเลียนสปีชีส์ ทำให้ในกลางปี พ.ศ. 2560 กรมประมงได้สั่งห้ามนำเข้าเครย์ฟิชทุกชนิด และผู้ที่เพาะเลี้ยงทุกรายต้องขึ้นทะเบียนอย่างถูกต้อง และห้ามปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติโดยเด็ดขาด หากฝ่าฝืนมีโทษปรับถึง 1–2 ล้านบาท
นอกจากนี้แล้ว ในโรงงานผลิตเบียร์แห่งหนึ่งทางตอนใต้ของสาธารณรัฐเช็ก ได้ใช้เครย์ฟิชเป็นตัววัดคุณน้ำธรรมชาติจากแหล่งธรรมชาติเพื่อใช้ในการผลิตเบียร์ โดยใช้เครื่องอินฟาเรด-ไบโอเซนเซอร์ติดที่ตัวเครย์ฟิชจำนวน 3 ตัว และปล่อยลงในน้ำที่จะใช้ผลิตเป็นเบียร์ เพื่อดูการเต้นของหัวใจและการเคลื่อนไหวของเครย์ฟิชผ่านการประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์ โดยใช้เวลาเพียงแค่ 3 นาทีเท่านั้น ก็จะทราบว่าน้ำนั้นมีสิ่งปนเปื้อนหรือไม่ โดยอุปกรณ์ตัวนี้ปัจจุบันได้ทำการจดลิขสิทธิ์สิ่งประดิษฐ์แล้ว
มลฑลเอสเซ็กซ์
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล จังหวัดกระบี่ เป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่ตั้งอยู่เลขที่10 ถนนกระบี่ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พุทธศักราช 2452 โดยพระยาอิศราธิชัย หรือ หมี ณ ถลาง ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่อยู่ในขณะนั้น ซึ่งสร้างขึ้นเขตวัดแก้วโกรวาราม โดยมีพ่อค้า ประชาชน ในจังหวัดกระบี่ร่วมกันออกกำลังทรัพย์ กำลังกายในการก่อสร้าง
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูลจัดสร้างขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 2452 เนื่องจากขณะนั้นกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ) ต้องการให้ทุกจังหวัดตั้งโรงเรียนหลวงขึ้น พระยาอิศราธิชัย หรือ หมี ณ ถลาง ผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ในขณะนั้น จึงได้ริเริ่มสร้างโรงเรียนหลวงขึ้นในเขตวัดแก้วโกรวาราม โดยมีพ่อค้า คหบดีและข้าราชการ ร่วมแรงร่วมใจช่วยกันสร้างโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น ให้ชื่อว่า “โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล” โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ใต้ถุนสูงประมาณเมตรเศษ ทรงหลังคาแบบปั้นหยา มุงสังกะสี มี 4 ห้องเรียนตั้งอยู่ที่ตั้งศาลาการเปรียญปัจจุบันนี้
เปิดรับนักเรียน ชั้นประถมปีที่ 1-3 และมัธยมปีที่ 1-3 ตลอดมา เมื่อมีนักเรียนเพิ่มขึ้นก็สร้างอาคารชั่วคราวชั้นเดียวขึ้นอีกหลัง ในบริเวณใกล้ๆกัน เป็นสโมสรลูกเสือและห้องเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3
กาลเวลาล่วงเลยไปตามลำดับ อาคารแห่งนี้ชำรุดทรุดโทรม คณะผู้บริหารการศึกษาของจังหวัดกระบี่ มีความเห็นร่วมกัน และดำเนินการสร้างอาคารเรียนขึ้นในที่ดินของโรงเรียนเดิม ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียนในปัจจุบันนี้ ที่ดินแห่งนี้เป็นที่ดินของโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ซึ่งพระยาอิศราธิชัย ผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ เป็นผู้สงวนไว้สำหรับสร้างโรงเรียนประจำจังหวัดโดยเฉพาะ
อาคารหลังนี้เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น เสาคอนกรีต หลังคาทรงปั้นหยามุงกระเบื้อง ชั้นล่างปล่อยไว้โล่งๆ และต่อมากั้นเป็นฝาขัดแตะ
พุทธศักราช 2482 นักเรียนยังแยกกันอยู่ทั้ง 2 ฝ่าย คือ ม.1-3 เรียนอาคารเดิมที่วัดแก้ว ส่วน ม.4-6 เรียนอาคารใหม่ โดยมีนายเนิ่น เกษสุวรรณเป็นครูใหญ่ในขณะนั้น
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้น ประเทศไทยต้องยอมเป็นฝ่ายพันธมิตรกับฝ่ายอักษะ กองทัพญี่ปุ่นต้องมาตั้งฐานทัพในประเทศไทยและกระบี่คือจุดยุทธศาสตร์สำคัญฝั่งอันดามัน
ในเดือนธันวาคม พุทธศักราช 2484 ทหารญี่ปุ่นยึดโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูลเป็นฐานทัพ โรงเรียนจึงต้องหยุดเรียนไปโดยไม่มีวันกำหนดเปิด ในขณะนั้นนายกล่อม สัจจะบุตรเป็นครูใหญ่ ปีพุทธศักราช 2485 นักเรียนม.1-3 ย้ายมาเรียนรวมกัน ที่อาคารหลังขาว 2 ชั้น และในช่วงนี้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดกระบี่
ในวันที่ 25 มีนาคม พุทธศักราช 2489 เวลาประมาณ 21.00 น. เกิดเพลิงไหม้โรงเรียน ไฟไหม้อย่างรุนแรงและรวดเร็ว ไม่มีใครช่วยได้ ทะเบียนหลักฐาน อุปกรณ์การศึกษา รวมทั้งสิ่งมีค่าทางประวัติศาสตร์กลายเป็นเถ้าถ่าน วันรุ่งขึ้นเป็นวันประกาศผลสอบ นักเรียนเข้าแถวใต้ต้นกอใหญ่ หน้าซากอาคารเรียน ฟังครูประจำชั้นประกาศผลมีผู้สอบได้กับไม่ได้เท่านั้น ใครได้กี่เปอร์เซ็นนั้นไม่มีหลักฐาน
เมื่อโรงเรียนเปิดใหม่ปีการศึกษา2489 นักเรียนได้เลขประจำตัวใหม่ทุกคน นายกล่อมสัจจะบุตร ย้ายไปจังหวัดตรัง นายประพฤทธิ พิเศษศิลป์ เป็นครูใหญ่แทน ขออาศัยเรียนที่โรงเรียนเทศบาล (โรงเรียนอุตรกิจ) เป็นการชั่วคราว จนปีพุทธศักราช 2492 เมื่อจังหวัดกระบี่ได้รับงบประมาณสร้างอาคารใหม่ ทำการสร้างในที่ดินเดิมเมื่อสร้างเสร็จก็ย้ายกลับมาที่โรงเรียนประจำจังหวัดกระบี่อีกครั้ง และแล้วจังหวัดกระบี่ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น “โรงเรียนกระบี่อำมาตย์พานิชนุกูล” และในที่สุดก็เปลี่ยนชื่อโรงเรียนตามศิลาจารึกว่า “โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล” จนถึงทุกวันนี้
บุคคลสำคัญที่ต้องจดจำและจารึกไว้ตลอดกาล คือ พระคุณเจ้า “พระสุตกวี” และเจ้าอาวาสวัดแก้วโกรวารามผู้อุปถัมภ์ค้ำชูโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ตั้งแต่สมัยที่โรงเรียนตั้งอยู่ในวัดจนตราบเท่าปัจจุบัน
ท่านพระยาอิศราธิชัย (หมี ณ ถลาง) นั้น ท่านเป็นผู้ให้กำเนิดโรงเรียนและกำหนดอนาคตของโรงเรียนไว้อย่างเหมาะสมถูกต้อง
ปัจจุบันโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูลเป็นสถานศึกษาระดับมัธยมขนาดใหญ่ มีนักเรียนกว่า 3000 คน เพียบพร้อมไปด้วยสื่อการเรียนเทคโนโลยีที่ทันสมัย เป็นศูนย์กลางการศึกษาของจังหวัดกระบี่ เป็นโรงเรียนที่สามารถผลิตนักเรียนที่มีคุณภาพอีกโรงเรียนหนึ่ง
ด้านการเรียนการสอนของโรงเรียนอำมาตย์ได้มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนมีการส่งเสริมในการเข้าร่วมแข่งขันในด้านทักษะทางวิชาการ ความสามารถพิเศษของนักเรียน จนได้รับรางวัลมากมายอย่างต่อเนื่อง
ในวันที่ 8 กรกฎาคม 2565 ครบ 113ปี อำมาตย์พานิชนุกูล
นายกิตติ วิชัยดิษฐ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล
นางสุดารัตน์ แก้วเก้า รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารวิชาการ
นายสุชาติ ขุนฤทธิ์เอียด รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงบประมาณ
นางสาว สุรีรัตน์ คำฝอย รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารบุคลากร
นายมนตรี พันธ์คำ รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารทั่วไป
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูลประกอบไปด้วยอาคารเรียน 8 อาคารดังต่อไปนี้
นักเรียนมีคุณธรรม จริยธรรม มีคุณภาพและศักยภาพในการแข่งขัน ตระหนักในสิ่งแวดล้อม มีความสามารถด้านเทคโนโลยีและมีความเป็นไทยในโลกสากล
E³
ทีน พลัส โชว์
ทีน พลัส โชว์  เป็นรายการวาไรตี้สำหรับวัยรุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 23.40-00.20 น. (ตั้งแต่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป) เคยออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.25 - 23.05 น. ตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โดยรูปแบบรายการโดยรวมจะเป็นแบบวาไรตี้โชว์ และมีเอกลักษณ์คือ มีแถบวัดระดับเสียงที่ใช้สำหรับวัดเสียงเชียร์ของผู้ชมในห้องส่ง รายการได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ช่วงต่างๆของทีน พลัส โชว์.
ในแต่ละสัปดาห์ของทีน พลัส โชว์ จะมีช่วงในแต่ละสัปดาห์จะมีช่วงต่างๆดังนี้
แนะนำแขกรับเชิญ.
เป็นการโชว์ Live ของแขกรับเชิญที่มาร่วมรายการ
มิวสิกไฟติ้ง.
เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 2 ของแขกรับเชิญเกมให้กลุ่มศิลปินร้องเพลงโดยจะมี 12 แผ่นป้ายโดยผู้สนับสนุนในเกมคือ เครื่องดื่มยี่ห้อ บีอิ้ง ซึ่งมีทั้งหมด 4 รส (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 3 ป้าย (ผู้สนับสนุนช่วงมิวสิคไฟติ้งในอดีตคือเครื่องดื่มยี่ห้อกรีนสปอต) ซึ่งมี 2 รสด้วยกัน (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 6 แผ่นป้ายซึ่งในแต่ละป้ายจะมีเพลงคาราโอเกะจากค่าย RS ซึ่งมีทั้งเพลงเก่า, เพลงใหม่, เพลงลูกทุ่งด้วยกันโดยโอกาสในการเลือกเพลงจะมีอยู่ 3 ครั้งด้วยกันซึ่งจะให้สมาชิกในทีมให้ร้องเพลงตามที่เลือกแผ่นป้าย
แอ็กชั่นไฟติ้ง.
เป็นช่วงการเล่นเกมรูปแบบต่างๆซึ่งการเล่นเกมทั่วไปในแต่ละสัปดาห์รูปแบบเกมจะปรับเปลี่ยนหลายครั้งด้วยกัน
ซูเปอร์โชว์.
เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 3 หรือ 4 โดยแขกรับเชิญที่เหล่าศิลปินที่ร่วมรายการ จะมาแสดงโชว์ที่แตกต่างจากความเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดโดยการแสดงของแขกรับเชิญนั้นจะเป็นการล้อเลียนแขกรับเชิญฝ่ายตรงข้ามหรือจะเป็นโชว์เพลงรูปแบบใหม่จากรูปแบบเดิม หรือในบางสัปดาห์จะมีโชว์จากทางบ้านมาแทน
แขกรับเชิญในรายการ ทีน พลัส โชว์.
แขกรับเชิญในรายการ ทีน พลัส โชว์ ส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มศิลปินของค่าย RS ซึ่งในรายการจะให้แบ่งเป็น 2 ทีมด้วยกัน
เนื่องจากเกิดมหาอุทกภัยในกรุงเทพมหานคร ทำให้รายการไม่สามารถบันทึกเทปรายการได้ ทางรายการจึงเลยนำเทปมารวมประมวลภาพความสนุกสนานในรายการ ตลอด 2 ปี และได้ออกอากาศเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้มีรายการ ปาปาย๊าคซี่ พลัส แทนที่รายการทีน พลัส โชว์
Teen Plus Show
สมยศ เชื้อไทย
สมยศ เชื้อไทย (เกิด พ.ศ. 2493) เป็นนักวิชาการชาวไทย โดยเป็นรองศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชากฎหมายรัฐธรรมนูญ ภาควิชากฎหมายมหาชน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอดีตคณบดีคณะดังกล่าว
สมยศเกิดที่อำเภอกะปง จังหวัดพังงา บิดาเป็นผู้ใหญ่บ้านและเสียชีวิตไปเมื่อสมยศอายุได้สิบสองปี สมยศสำเร็จประถมศึกษาปีที่ 4 ณ โรงเรียนกะปง แล้วเล่าเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นต่อที่อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา สำเร็จแล้วศึกษามัธยมศึกษาตอนปลายต่อที่โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานคร สายวิทย์–คณิต ลุล่วงแล้วจึงศึกษาต่อยังคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนสำเร็จเป็นนิติศาสตรบัณฑิต และได้เกียรตินิยมดี จากนั้น สอบได้เป็นเนติบัณฑิตไทย แล้วไปศึกษาต่อยังประเทศเยอรมนีได้รับประกาศนียบัตรสาขากฎหมายมหาชนจากมหาวิทยาลัยบอนน์
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว สมยศเข้ารับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาต่าง ๆ ในสาขากฎหมายมหาชนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทั้งยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีฝ่ายการนักศึกษา, นายกสมาคมนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมัยที่ 15-16 (พ.ศ. 2547–2551), ผู้อำนวยการศูนย์นิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2552, กรรมการกฤษฎีกา (พ.ศ. 2552), กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า (พ.ศ. 2551) ฯลฯ
สมัยที่สมยศดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมยศได้มีบทบาทชักนำประชาคมธรรมศาสตร์ออกมาเรียกร้องให้พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี อันเนื่องมาจากกรณีขายหุ้นชินคอร์ปที่สะท้อนให้เห็นว่า พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร มีผลประโยชน์ทับซ้อนในการใช้อำนาจบริหารราชการแผ่นดิน โดยสมยศได้กล่าวปาฐกถาแสดงความเห็นในกรณีดังกล่าวว่า หลังจากที่ฝ่ายต่าง ๆ เตรียมตรวจสอบความไม่โปร่งใสของรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ทำให้พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ใชอำนาจยุบสภาผู้แทนราษฎร และกำหนดการเลือกตั้งใหม่อย่างกระชั้นชิดเกินไปเพื่อเอื้อประโยชน์ให้ตนได้กลับเข้ามาบริหารราชการแผ่นดินอีกครั้ง เขากล่าวว่า
"การยุบสภาว่าโดยหลักการของระบบรัฐสภาเป็นการใช้อำนาจของฝ่ายบริหาร เพื่อแก้ปัญหาในกรณีขัดแย้งระหว่างรัฐบาลและรัฐสภา หรือปัญหาของสภาผู้แทนราษฎร เพราะการยุบสภานั้นมีผลให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพ้นจากตำแหน่งทั้งหมดก่อนครบ กำหนดอายุของสภา และต้องมีพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งใหม่
แต่ปรากฏว่าการเลือกตั้งใหม่ที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาเป็นระยะเวลาที่กระชั้นชิดมาก ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ใช้อำนาจยุบสภาเพื่อใช้การเลือกตั้งฟอกตัวเองให้กลับเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรีอีก
จึงเห็นได้ว่าการยุบสภาเป็นเกมการเมืองของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ที่ต้องการหนีการตรวจสอบว่ามีการใช้อำนาจโดยมิชอบหรือไม่ และทำให้ประชาชนหลงประเด็น เพราะประเด็นมิใช่การกล่าวหาว่าพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรโกงการเลือกตั้ง ซึ่งอาจจะเป็นเช่นนั้นก็ได้แต่ไม่มีหลักฐาน แต่ประเด็นอยู่ที่ว่าพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ใช้อำนาจแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบหรือไม่ หรือมีการใช้อำนาจโดยมีผลประโยชน์ทับซ้อนหรือไม่ ซึ่งการแก้ปัญหาในประเด็นนี้ต้องใช้กระบวนการตรวจสอบตามรัฐธรรมนูญและกฎหมาย แต่พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร เห็นอยู่แล้วว่าถ้าจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ตนจะชนะการเลือกตั้ง เพราะประชาชนจำนวนมากเสพติดนโยบายประชานิยมของพันตำรวจโททักษิณ"
ต่อมา ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 และมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 สมยศได้ออกมาแถลงว่า นับจากนี้ การต่อสู้ระหว่างอำนาจเก่าและอำนาจใหม่จะยืดเยื้อยาวนาน และฟันธงว่ารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 จะไม่แก้วิกฤติการเมืองไทย และดูเหมือนว่าคนส่วนใหญ่จะไม่ใส่ใจกับคำเตือนของอาจารย์สอนกฎหมายรัฐธรรมนูญอย่างเขา เพราะคนส่วนใหญ่อยากเห็นการเลือกตั้งเร็ว ๆ ไว ๆ ทำให้เขาประกาศว่าจะเลิกสอนวิชากฎหมายรัฐธรรมนูญอีก โดยกล่าวว่า
"ปัญหาใหม่ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต คือ ปัญหาตุลาการภิวัตน์ ที่เป็นการเอาตุลาการไปยุ่งการเมือง จะเป็นเรื่องใหญ่มากเพราะเสาหลักของรัฐธรรมนูญคือต้องแยกอำนาจตุลาการกับอำนาจบริหารให้ออกจากกัน หากศาลไปโยงกับการเมืองก็จะไปกันใหญ่ ปัญหานี้เราเคยเจอแล้วคือปัญหาของศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีปัญหาการวิ่งเต้นล้มคดี ต่อไปข้างหน้าจะมีปัญหาใหญ่กว่านี้อีก หลังจากศาลมายุ่งกับการเมืองก็จะไปสนับสนุนอำนาจใหม่โดยปริยาย
"...รัฐธรรมนูญวันนี้เป็นแพะ โดยเปรียบว่า เหมือนคนทะเลาะกันแล้วรื้อบ้าน แล้วสร้างใหม่ซึ่งก็สร้างมาเหมือนเดิม โดยความจริงแล้วหลังคารั่วเมื่อสร้างใหม่คนก็ยังทะเลาะกันอีก ตรงนี้เรียกว่าปัญหาทางวัฒนธรรมทางการเมือง...
"19 กันยายน เป็นการเปลี่ยนรัฐประหารเป็นรัฐธรรมนูญ ส่วนการลงประชามติเป็นการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญเป็นรัฐประหารรูปแบบใหม่ ผมมองว่ามาตรา 309 จะทำให้การรัฐประหารกลับมาอีก เปรียบเหมือนมาตราลูกฆ่าพ่อ คือใหญ่กว่ารัฐธรรมนูญ ผมบอกทุกคนแล้วว่าผมจะไม่สอนวิชากฎหมายรัฐธรรมนูญอีกเลยเพราะรับไม่ได้ กับมาตรา 309"
ส่วนผลงานในด้านวิชาการ สมยศได้ผลิตตำราที่เป็นเสาหลักทางวิชาการหลายเล่ม ดู "ข้อมูลจากสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์"
อนึ่ง สมัยเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมยศเคยเป็นนักฟุตบอลและชื่นชอบกีฬาฟุตบอลเป็นพิเศษ ถึงจะเป็นอาจารย์แล้วก็ยังหาเวลาว่างไปเล่นฟุตบอลกับนักศึกษาเสมอ กับทั้งยังเป็นผู้จัดการทีมฟุมบอลของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และชื่นชอบทีมฟุตบอลลิเวอร์พูลอีกด้วย นอกจากนี้ สมยศยังเผยว่า เวลาว่างชอบมองท้องฟ้า เพราะทำให้นึกถึง "ความกว้างใหญ่ไพศาลของจักรวาล สิ่งที่มนุษย์คาดไม่ถึง" และวิธีแก้ไขปัญหาง่วงนอนในเวลาขับรถของตน คือ เอายาหม่องป้ายตา
นอกจากนี้ นักศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มักเรียกสมยศด้วยฉายาว่า "ป๋า" และ "องค์ดำ" อันเนื่องมาจากความรู้ความเชี่ยวชาญ ประกอบกับผิวที่คล้ำของสมยศ คู่กับ แก้วสรร อติโพธิ ที่ได้ฉายาว่า "องค์ขาว"
ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า กระทรวงพาณิชย์ (ประเทศไทย) เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2559
เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 สภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีมติให้สมยศเป็นศาสตราจารย์พิเศษสาขานิติศาสตร์
ซัมเมอร์เซต