pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ของขบเคี้ยว
ปริญญา เทวานฤมิตกุล
ไพรมอเรียล
ไพรมอเรียล  เป็นคำที่รวมกันระหว่างจำนวนเฉพาะ (prime) กับแฟกทอเรียล (factorial) ตั้งโดย ฮาร์วีย์ ดับเนอร์ (Harvey Dubner) มีความหมายสองแบบ ดังที่จะได้กล่าวต่อไป
ฟังก์ชันไพรมอเรียลถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นข้อพิสูจน์ให้กับทฤษฎีบทของยุคลิด ว่ามีจำนวนเฉพาะเป็นจำนวนอนันต์
ความหมายที่หนึ่ง.
ไพรมอเรียล "pn"# คือผลคูณของจำนวนเฉพาะ "n" ตัวแรก นั่นคือ
เมื่อ "pk" คือจำนวนเฉพาะตัวที่ "k"
ตัวอย่างเช่น "p"5# คือผลคูณของจำนวนเฉพาะ 5 ตัวแรก
ลำดับจำนวนของไพรมอเรียล "pn"# บางตัวมีดังนี้
ลำดับดังกล่าวรวมถึง "p"0# = 1 ซึ่งเป็นผลคูณว่างด้วย
อัตราการเติบโตของไพรมอเรียลในลำดับสามารถคำนวณได้จาก
เมื่อ exp คือฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียล "ex" และ o คือสัญกรณ์โอเล็ก (ดูเพิ่มในสัญกรณ์โอใหญ่)
ลอการิทึมธรรมชาติของไพรมอเรียลคือฟังก์ชันเชบีเชฟที่หนึ่ง (the first Chebyshev function) เขียนแทนด้วย ϑ ("n") หรือ θ ("n") ซึ่ง "n" จะเข้าใกล้เชิงเส้นเมื่อ "n" มีค่ามากๆ
ความหมายที่สอง.
ไพรมอเรียล "n"# คือผลคูณของจำนวนเฉพาะทั้งหมดที่ไม่มากกว่า "n" เมื่อ "n" ≥ 1 นิยามโดย
ซึ่งมีความหมายเทียบเท่ากับ
เมื่อ π ("n") คือฟังก์ชันนับจำนวนเฉพาะ โดยให้จำนวนของจำนวนเฉพาะไม่มากกว่า "n"
ตัวอย่างเช่น 7# คือผลคูณของจำนวนเฉพาะทั้งหมดที่ไม่มากกว่า 7 นั่นคือ
และเนื่องจาก π (7) = 4 ดังนั้นจึงสามารถคำนวณได้อีกวิธีเป็น
ลำดับจำนวนของไพรมอเรียล "n"# บางตัวมีดังนี้
จะเห็นว่าไพรมอเรียล "n"# ซึ่ง "n" เป็นจำนวนประกอบ จะซ้ำกับจำนวนที่อยู่ก่อนหน้าคือ ("n" − 1)# ตามที่ได้กำหนดไว้ในนิยาม
Primorial
จักรวรรดิกาแลคติด
อาไซ นางามาซะ
อาไซ นางามาซะ  เป็นไดเมียวผู้ครอบครองแถบจังหวัดโอมิในยุคเซ็งโงะกุ
นางามาซะเกิดในปราสาทโอดะนิ เป็นบุตรของ อะซะอิ ฮิซะมะซะ เป็นไดเมียวรุ่นที่สองของตระกูล และเป็นไดเมียวรุ่นสุดท้ายของตระกูล ตระกูลอะซะอินั้นมีตระกูลคู่ปรับคือตระกูลโรกคาคุ ใน พ.ศ. 2103 นะงะมะซะได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าตระกูล บิดาของนะงะมะซะมีทีท่าว่าจะยอมจำนนต่อโรกคาคุ แต่นะงะมะซะนั้นยังต่อต้านต่อไป ต่อมานะงะมะซะนั้นได้ถูกส่งตัวให้ไปสมรสกับเจ้าหญิงแห่งโรกคาคุ เขาล้มงานลงด้วยตัวของเขาเอง แล้วกลับปราสาทโอดานิ
สงครามกับโรกคาคุ.
นะกะมะซะได้ทำสงครามกับ โรกคาคุ โยชิคาตะ โดยการยึดปราสาทฟูโตะกลับคืนใน พ.ศ. 2104 หลังจากนั้นนะกะมะซะก็รบกับตระกูลโรกคาคุในศึกโนะราดะ และได้ชัยชนะ หลังจากสงคราม นะกะมะซะได้แต่งงานกับโออิจิ น้องสาวของโอดะ โนะบุนะงะ และได้เป็นพันธมิตรกัน แล้วเขาก็ช่วยโนะบุนะงะบุกจังหวัดมิโนะเผชิญหน้ากับ ไซโต ทะสึโอะกิ ทั้งสองนั้นเป็นพันธมิตรที่น่าเชื่อถือต่อกันมาก โดยเฉพาะโนะบุนะงะที่มีความไว้วางใจต่อนะกะมะซะมากยิ่งนัก
ต่อต้านโนะบุนะงะ สงครามอาเนกาว่า.
ใน พ.ศ. 2113 โนะบุนะงะได้ทำสงครามกับตระกูลอะซะกุระ นำโดย อะซะกุระ โยะชิอะกิ โนะบุนะงะนั้นหวังการช่วยเหลือจากนะกะมะซะ แต่เมื่อนะกะมะซะกลับช่วยอะซะกุระ ทำให้โนะบุนะงะต้องถอยทัพ และไปขอความช่วยเหลือจาก โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ และทัพผสมของโอดะและโทะกุงะวะ ก็ต่อสู้กับทัพผสมของอะซะกุระและอาซาอิก็เกิดขึ้นที่แม่น้ำอะเนะงะวะ ทัพของโยะชิอะกิและนะกะมะซะพ่ายแพ้ แต่หลังจากนั้นก็มีศึกเกิดขึ้นอีกเป็นย่อมๆอยู่หลายครั้ง
นะกะมะซะได้อยู่ปราสาทโอดานิของตน และใน พ.ศ. 2116 นะกะมะซะได้ถูกโนะบุนะงะบุกล้อมปราสาท โนะบุนะงะนั้นให้โอกาสครั้งสุดท้าย แต่นะกะมะซะปฏิเสธ แล้วปราสาทโอดานิก็ถูกเผา นะกะมะซะส่งตัวโออิจิให้โนะบุนะงะ พร้อมกับเหล่าลูกของเขา แล้วนะกะมะซะก็กระทำการฮาราคีรีเป็นจุดจบของตนในที่สุด
ปชป
ไพรโมเรียล
สมเด็จย่าฯ
เจ้าจอมมารดาแสง
แจงโก เฟตต์
ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ
ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ (Pakse International Airport) เป็นหนึ่งใน สนามบินนานาชาติ ใน ประเทศลาว ปากเซ เป็นอดีตเมืองหลวงทางภาคใต้ของอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์
อารารา
อารารา  เป็นเมืองในรัฐปาราอีบา ประเทศบราซิล
อราร่า
พระปริยัติชยากร
พระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโรมหาเถระ)
พระราชธรรมนิเทศ (พยอม กัลยาโณ)
คาเมนไรเดอร์อเมซอน
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ)
วงศ์ไม้ลำไย
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค)
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ มีนามเดิมว่า เทศ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2384 ในสกุลบุนนาค ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) กับหม่อมหรุ่น เข้ารับราชการในรัชกาลที่ 4 เป็นนายรองไชยขรรค์มหาดเล็ก แล้วเป็นนายสรรพวิชัยหุ้มแพรมหาดเล็ก จากนั้นเป็นพระเพชรพิไสยศรีสวัสดิ์ ปลัดเมืองเพชรบุรี
ในรัชกาลที่ 5 ได้เลื่อนเป็น"พระยาสุรินทรฦๅชัย" ผู้ว่าราชการเมืองเพชรบุรี และราชการจรในเมืองราชบุรี ดูแลการทำโทรเลขทางเมืองทวายและตัดทาง ได้รับความลำบากตรากตรำเป็นอันมาก รับราชการได้เลื่อนตำแหน่งเป็นข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลราชบุรี เป็นผู้ที่มีความวิริยอุตสาหะ และมีความจงรักภักดียิ่ง ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2440 จึงโปรดฯ ให้สถาปนาเป็นเจ้าพระยา มีสมญาตามจารึกในหิรัญบัฏว่า "เจ้าพระยาสุรพันธพิสุทธิ์ ชนุตมราชภักดี สกลเทพมนตรีมิตรจิตร สุจริตวราธยาไศรย เสนานุวัตรสมัยสมันตโกศล ยุติธรรมวิมลสัตยารักษ์ สุนทรศักดิ์วัฒนไวย อภัยพิริยพาหุ" ดำรงศักดินา 10,000 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้า
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ) สมรสกับท่านผู้หญิงอู่ธิดาพระยาภักดีนฤบดินทร์ (กุ้ง วงศาโรจน์) หลานเจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) เหลนของเจ้าพระยาราชบุรี (เสม วงศาโรจน์) ซึ่งเป็นราชินิกุลสืบเชื้อสายมาจากท่านยายเจ้าเมือง พระปิตุจฉาพระองค์โตของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินีในรัชกาลที่ 1
ท่านมีบุตรธิดากับท่านผู้หญิงอู่ 14 คน ที่สำคัญได้แก่
ธิดาอีก 5 คน ได้เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเรียกกันโดยทั่วไปว่า "เจ้าจอมก๊กออ" คือ เจ้าจอมมารดาอ่อน มีพระเจ้าลูกเธอ 2 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรประพันธ์รำไพ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา และน้องสาวของเจ้าจอมมารดาอ่อน ได้แก่ เจ้าจอมเอี่ยม เจ้าจอมเอิบ เจ้าจอมอาบ และเจ้าจอมเอื้อน ส่วนธิดาอีก 3 คน ได้สมรสกับพี่น้องในตระกูลบุนนาคสายเดียวกันคือ คุณหญิงอิ่ม เป็นภรรยาพระยาศรีสัชนาลัย (เจิม บุนนาค) บุตรเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) คุณหญิงอบ เป็นภรรยาพระยาธรรมสารเนติ (ถึก บุนนาค) บุตรเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) และคุณหญิงอาย เป็นภรรยาพระยานิพัทธสุริยานุวงศ์ (เหม บุนนาค) บุตรเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค)
นอกจากนี้เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ ยังมีบุตรธิดาอีกหลายคนกับภรรยาอื่น โดยบุตรที่มีบรรดาศักดิ์เป็นชั้นพระยา ได้แก่
และบุตรบางคนยังได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระ จมื่น และหลวง เช่น
ส่วนธิดาที่เกิดแต่ภรรยาอื่น และได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ได้แก่ เจ้าจอมแก้ว ในรัชกาลที่ 5 และ เจ้าจอมแส ในรัชกาลที่ 5 ธิดาชื่อ หวน ได้เป็น หม่อมห้ามในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าออศคาร์นุทิศ กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์ ธิดาชื่อ คุณหญิงกุ่ม เป็นภรรยาพระยาชัยสุรินทร์ (ตาล บุนนาค) และธิดาชื่อ คุณหญิงขลิบ เป็นภรรยาพระยาวันพฤกษ์พิจารณ์ (ทองคำ เศวตศิลา)
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) มีบุตรธิดารวม 62 คน บุตรหลายคนรับราชการปฏิบัติหน้าที่ตามหัวเมืองโดยเฉพาะจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นจังหวัดที่บิดาเคยรับราชการมาก่อน
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ) ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อเวลา 10 ทุ่มเศษของวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2449 อายุ 66 ปี
เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) มีบุตรธิดา ดังนี้
&lt;br&gt;1. ท่านผู้หญิงอู่ ธิดาพระยาภักดีนฤบดินทร์ (กุ้ง วงศาโรจน์) มีบุตรธิดา 14 คน ได้แก่
&lt;br&gt;2. ลำภู มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt;3. ใย มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt;4. พวง ธิดาพระยาสมุทสงคราม (โนรี วงศาโรจน์) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 5. แจ้ง มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 6. สุด ธิดาพระยาราชบุรี (กลั่น วงศาโรจน์) มีบุตร 2 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 7. บาง มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 8. จัน มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 9. นวม มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 10. จอน มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 11. บางเล็ก มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 12. ปริก มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 13. หรั่ง มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 14. น่วม มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 15. เป๋า ธิดาพระยาประสิทธิสงคราม (โป วงศาโรจน์) มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 16. เหม จากสกุลมหานนท์ มีบุตรธิดา 2 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 17. อ้น มีบุตร 5 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 18. เม้า หลานปู่พระยาราชบุรี (กลั่น วงศาโรจน์) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 19. คล้อย จากสกุลวัชโรบล มีบุตรธิดา 5 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 20. ตลับ มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 21. เลี่ยม มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 22. กิม มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 23. ทรัพย์ มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 24. มอญ มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 25. กล่อม มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 26. ชัง มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 27. เมือง มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 28. ย้อย มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 29. ทิพย์ มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 30. ผาด มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 31. เผื่อน มีบุตร 1 คน และธิดา 2 คน แต่ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังเยาว์
&lt;br&gt; 32. ขลิบ มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 33. ทิม มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 34. แปลก มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 35. แก้ว มีบุตร 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 36. หลี มีธิดา 1 คน ได้แก่
&lt;br&gt; 37. สุด มีธิดา 1 คน แต่ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังเยาว์
&lt;br&gt; 38. พ่วง มีบุตร 1 คน ได้แก่
พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ สุนทรศักดิกัลยาวดี
พระองค์เจ้าสุวพักตรวิไลวรรณ
พระองค์เจ้าบัณฑรวรรณวโรภาส
หมาย
หมาย เป็นเงินกระดาษชนิดแรกในระบบเงินตราของประเทศไทย โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดให้ทำขึ้นในปีพ.ศ. 2396 เพราะ ในรัชกาลของพระองค์มีการเจริญสัมพันธไมตรีกับต่างชาติและเปิดเสรีทางการค้า ทำให้เศรษฐกิจขยายตัวเพิ่มขึ้น จนไม่สามารถผลิตเงินพดด้วงซึ่งเป็นเงินตราหลักในขณะนั้นได้ทันต่อความต้องการ ทั้งยังมีผู้ทำเงินพดด้วงปลอมออกใช้ปะปนในท้องตลาด
หมายเป็นกระดาษสีขาวพิมพ์ตัวอักษรและลวดลายด้วยหมึกสีดำ ประทับตราพระราชสัญลักษณ์ประจำพระราชวงศ์จักรีรูปพระแสงจักร และพระราชลัญจกรประจำพระองค์รูปพระมหาพิชัยมงกุฎ ด้วยสีแดงชาด เพื่อป้องกันการปลอมแปลง หมายที่โปรดให้จัดทำมี 3 ประเภท ได้แก่
อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่หมายเป็นเงินตราชนิดใหม่ ในขณะที่ราษฎรยังคงคุ้นเคยกับเงินพดด้วงซึ่งเป็นเงินตราโลหะมาแต่โบราณ จึงไม่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายตามพระราชประสงค์
การที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงออกแบบหมายทั้งสามชนิดดังกล่าว ก็เพื่อให้มีการใช้หมายเป็นเงินที่ใช้ซื้อขายสินค้า และชำระหนี้ได้อย่างแพร่หลาย จึงทรงออกแบบให้สะดวกแก่การใช้ ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ จากการที่ให้พิมพ์ข้อความแจ้งมูลค่าของหมายไว้ถึง 12 ภาษา นอกจากนั้นลักษณะการทำตราดุนรูปเงินเฟื้องตามมูลค่าไว้ในประกาศว่า "เพื่อให้คนเสียจักษุ แลคนชราตาไม่เห็นคลำดูรู้สังเกต ให้อาณาประชาราษฎรทั้งสิ้นดูให้รู้จักทั่วกัน"
หมายราคาต่ำ.
หมายชนิดนี้พิมพ์ในด้านตั้ง มีขนาดกว้าง 5 เซนติเมตร ยาว 8.7 เซนติเมตร ด้านหนึ่งพิมพ์รูปลายเครือแกมดอกและผลไม้โดยรอบ มีตัวหนังสือบอกราคาเป็นภาษาไทย จีน ละติน อังกฤษ ฮินดู มลายู เขมร พม่า รามัญ ลาว เรียงจากบนมาล่าง ด้านซ้ายเป็นภาษามคธ ด้านขวาเป็นภาษาสันสกฤต รวมทั้งสิ้นมี 12 ภาษา มีรูปเงินเฟื้องประจำในลายเครือ หมายชนิดนี้เท่าที่พบมีอยู่ 6 ราคา คือ หนึ่งบาท สามสลึง สองสลึง และหนึ่งสลึง ในแต่ละราคาจะแสดงจำนวนรูปเงินเฟื้องประจำลายเครือ ตั้งแต่ราคาเฟื้องหนึ่งก็มีรูปเงินเฟื้องหนึ่ง ราคาสลึงหนึ่งมีรูปเฟื้องสองเฟื้อง และทวีขึ้นไปตามลำดับจนถึงราคาบาทหนึ่งมีรูปเงินเฟื้องแปดเฟื้อง
พระราชลัญจกรประทับอีกห้าดวง คือ รูปพระมหาจักรดวงหนึ่ง รูปตราสำหรับประจำแผ่นดินปัจจุบันดวงหนึ่ง รูปตราข้างซ้ายขวาเป็นพวงดอกดวงหนึ่ง เป็นพวงผลดวงหนึ่ง ถ้าราคาเฟื้องหนึ่งมีดอกหนึ่ง พวงหนึ่งถ้าราคาสลึงหนึ่งมีดอกสองผลสอง ทวีขึ้นไปตามลำดับจนถึงราคาบาทหนึ่ง จะมีแปดดอก แปดผล และมีดวงตราอักษรโดยย่ออยู่ใต้ตราประจำมีกำหนดว่าปีที่สี่ดวงหนึ่ง แล้วมีเลขพระราชหัตถข้างล่างบ้าง ข้างบนเป็นสำคัญ เพื่อไม่ให้เปลี่ยนปลอมได้ อีกด้านหนึ่งมีลักษณะเป็นประกาศหรือสัญญาของรัฐบาล โดยพิมพ์ข้อความไว้ภายในกรอบ
ลักษณะสำคัญของหมายชนิดนี้ ได้แก่การประทับตราดุนนูนรูปตราเงินเฟื้อง เป็นจำนวนตามมูลค่าที่กำหนดไว้ที่ตอนบนด้านนี้
หมายราคากลาง.
หมายชนิดนี้มีความกว้าง 10 เซนติเมตร ยาว 4 เซนติเมตร พิมพ์ในด้านนอนด้วยหมึกสีดำ เป็นลายกนกใบไม้แบบฝรั่งเป็นกรอบนอก คั่นด้วยลายเถาเป็นกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้า ล้อมข้อความระบุจำนวนเงิน และคำสัญญารัฐบาล ประทับตราพระราชลัญจกรประจำแผ่นดิน และพระราชลัญจกรประจำรัชกาล ด้านบนและด้านล่างของข้อความดังกล่าว พิมพ์ลวดลายรูปใบไม้ไว้ทั้งสองด้าน พร้อมกับประทับตราสีแดงชาดเป็นตัวหนังสือจีนซึ่งแปลว่า พิทักษ์หรือคุ้มครองไว้เท่ากับจำนวนตำลึง อีกด้านหนึ่งของหมายชนิดนี้ พิมพ์เป็นรูปลายเครืออยู่เต็มฉบับ ที่กึ่งกลางประทับตราพระราชลัญจกรนามเมืองเป็นอักษรขอม เช่นเดียวกับหมายราคาต่ำ หมายชนิดนี้เท่าที่พบมีอยู่ 4 ราคาคือ สามตำลึง สี่ตำลึง หกตำลึง และสิบตำลึง
หมายราคาสูง.
เป็นหมายที่พิมพ์ในด้านตั้ง มีขนาดกว้าง 6.2 เซนติเมตร ยาว 8.7 เซนติเมตร พิมพ์ลายเส้นในลักษณะเป็นกรอบอยู่โดยรอบ ด้านในกรอบพิมพ์ข้อความว่า "หมายสำคัญนี้ให้ใช้แทน 320 ซีก ฤๅ 640 เสี้ยว ฤๅ 1280 อัฐ ฤๅ 2560 โสฬส คือ เป็นเงินยี่สิบบาท ฤๅห้าตำลึง ฤๅ 12 เหรียญนก ฤๅ 28 รูเปีย ได้ให้ไปเปลี่ยนที่พระคลังจะได้ จงเชื่อเถิด ที่..." มีการประทับตราพระราชลัญจกรประจำแผ่นดิน และพระราชลัญจกรประจำรัชกาล รวมสององค์ อีกด้านหนึ่งของหมายพิมพ์เป็นลายในลักษณะเป็นกรอบ ที่ตอนบนของลายกรอบนี้มีข้อความพิมพ์บอกราคาเป็นภาษาอังกฤษ และมีข้อความในลักษณะเป็นประกาศหรือคำรับรองของทางราชการ รับรองในสิทธิของผู้เป็นเจ้าของเป็นภาษาอังกฤษ ด้านที่พิมพ์เป็นภาษาไทย ประทับตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาลไว้เกือบเต็มพื้นที่ กรอบด้านในและข้อความพิมพ์ไว้เพื่อระบุหมวดหมายเลขของหมายแต่ละฉบับ หมายชนิดนี้เท่าที่พบมีราคา 20 บาท และ 80 บาท
Nepenthaceae
วงศ์หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ไท่กง วั่ง
เจสัน โดโนแวน
เจสัน ฌอน โดโนแวน  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1968 ที่เมลเบิร์น เป็นนักแสดง นักร้องชาวออสเตรเลีย ในสหราชอาณาจักรเขามียอดเขายอัลบั้มมากกว่า 3 ล้านชุด ซึ่งเขาออกอัลบั้มชุดแรก "Ten Good Reasons" ที่ประสบความสำเร็จมียอดขายมากที่สุดในปี 1989 ด้วยยอดขายกว่า 1.5 ล้านชุด และมีเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรถึง 4 เพลง หนึ่งในนั้นคือเพลง "Especially for You" ซิงเกิลแรกของเขาที่ร่วมร้องกับ ไคลี มิโนก และหลังจากนั้นหลายปีเขาก็มีผลงานละครเพลงในสหราชอาณาจักร
พ่อของเขา เทเรนซ์ โดโนแวน เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงชาวออสเตรเลีย และยังปรากฏตัวใน "Neighbours" แม่ของเขาชื่อ ซู แม็กอินทอช ตัวเขาเข้าศึกษาที่ Prestigious De La Salle College ใน Malvern ส่วนคู่สมรสของเขาคือ แอนเจลา มัลลอช แต่งงานกันตั้งแต่ปี 1997 มีบุตรด้วยกันสองคนคือ ลูกสาว เจมม่า (เกิด 2 มีนาคม 2000) และลูกชาย แซค (เกิด 23 มีนาคม 2001)
ไคลี่ มิโนค
คลองรังสิต
คลองรังสิตประยูรศักดิ์ หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า คลองรังสิต เป็นคลองสายหลักในโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่แห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งเริ่มขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นโครงการคลองชลประทานเพื่อการเกษตรแห่งแรกของไทยที่ริเริ่มขึ้นเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณทุ่งรังสิตให้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าว รองรับการขยายตัวของการส่งออกข้าว ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่งของไทยในขณะนั้น
โครงการรังสิตนับเป็นโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น ครอบคลุมพื้นที่ 5 จังหวัด ตั้งแต่ จังหวัดปทุมธานี บริเวณอำเภอธัญบุรี อำเภอคลองหลวง อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา, จังหวัดนครนายก ในเขตอำเภอองครักษ์, กรุงเทพมหานคร บริเวณเขตหนองจอกและเขตบางเขน, จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่อำเภอวังน้อย และจังหวัดสระบุรี ที่อำเภอหนองแค
การขุดคลองตามโครงการรังสิตนับเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนางานด้านชลประทานของประเทศไทย โดยเฉพาะการชลประทานเพื่อการเกษตรกรรม การขุดคลองรังสิตและคลองแยกต่าง ๆ ระหว่าง พ.ศ. 2433 - พ.ศ. 2448 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทำให้พื้นที่รกร้างบริเวณทุ่งหลวงเปลี่ยนเป็นแหล่งเกษตรกรรมขนาดใหญ่ที่มีข้าวเป็นผลผลิตหลัก คลองรังสิตซึ่งเป็นคลองสายหลักจึงเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนรังสิต เป็นทั้งแหล่งน้ำสำหรับเพาะปลูก เส้นทางคมนาคม ตลอดจนใช้ในการอุปโภคและบริโภค แม้การพัฒนาอุตสาหกรรมได้ทำให้คลองรังสิตลดความสำคัญในฐานะคลองส่งน้ำเพื่อการเกษตรกรรมลง เป็นเพียงคลองชลประทานสำหรับระบายน้ำ
การขุดคลองรังสิตเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2433 ดำเนินการโดย บริษัทขุดคลองแลคูนาสยามจำกัด บริษัทเอกชน มีเจ้านาย ขุนนาง และชาวตะวันตกเป็นผู้ถือหุ้น ในชั้นต้นประกอบด้วย พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ พระนานาพิธภาษี (ชื่น บุนนาค) และนายโยอาคิม กรัสซี (Joachim Grassi) ต่อมาในปี พ.ศ. 2435 เปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นเป็น หม่อมราชวงศ์สุวพรรณ สนิทวงศ์ โอรสคนใหญ่ในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ พระปฏิบัติราชประสงค์ (เออร์วิน มูลเลอร์ (Erwin Müller)) และฮันส์ เมทซเลอร์ (Hans Metzler)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ทรงต้องการจะสนองพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในการพัฒนาทรัพยากรของประเทศ และมิต้องการให้เสียพระราชทรัพย์ จึงได้สำรวจหาพื้นที่ขุดคลอง แล้วนำความกราบบังคมทูลขอพระบรมราชานุญาตขุดคลองในนามบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม เมื่อ พ.ศ. 2431 โดยให้นายโยคิม แกรซี สถาปนิกชาวอิตาลี เป็นผู้วางแผนงาน นายแกรซีจึงได้เสนอโครงการ "“Scheme of Irrigation in Siam”" เพื่อพัฒนาระบบคลองชลประทานสำหรับปลูกข้าวบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำภาคกลาง 4 สาย ได้แก่ แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเจ้าพระยา และแม่น้ำนครนายก (แม่น้ำบางปะกง)อันเป็นพื้นที่การเกษตรสำคัญ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทำสัญญาพระราชทานพระบรมราชานุญาตขุดคลองเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2431 ให้บริษัทขุดคลองแลคูนาสยามดำเนินการขุดคลองได้มีระยะเวลาสัมปทาน 25 ปี โดยบริษัทได้วางแผนจะขุดคลองชลประทานแบบใหม่บริเวณ “ทุ่งหลวง” ซึ่งเป็นท้องทุ่งกว้างใหญ่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งแต่ตอนใต้ของมณฑลกรุงเก่า (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)จดมณฑลกรุงเทพฯ โครงการนี้ประกอบด้วย การขุดคลองขนาดใหญ่เพื่อรับน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำนครนายก และแม่น้ำป่าสัก กับขุดคลองซอยหรือคลองแยกสำหรับผันน้ำเข้าที่นา รวมทั้งสร้างประตูระบายน้ำเพื่อควบคุมระดับน้ำ
แม้ว่าจะได้รับสัมปทานขุดคลองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2431 แล้ว แต่ในสัญญาได้ระบุไว้ว่า บริษัทขุดคลองแลคูนาสยามต้องเสนอแผนการขุดหรือซ่อมคลอง ระบุแผนที่การขุด ขนาดคลอง และกำหนดระยะเวลาการทำงาน ให้เสนาบดีกรมเกษตราธิการ (เดิมคือ กรมนา ต่อมายกฐานะขึ้นเป็นกระทรวงเกษตราธิการใน พ.ศ. 2435) พิจารณาก่อนทุกครั้ง โดยใน พ.ศ. 2433 บริษัทได้ยื่นหนังสือขออนุญาตขุดคลองครั้งแรกรวม 8 สาย แต่พระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เสนาบดีกรมเกษตราธิการในขณะนั้น อนุญาตให้ขุดได้เพียงสายเดียว คือ คลองสายหลัก ซึ่งเชื่อมกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ส่วนปลายคลองเชื่อมกับแม่น้ำนครนายกในเขตอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก บริษัทได้เริ่มขุดคลองนี้เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2433 แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2440 รวมระยะเวลาขุดประมาณ 7 ปี คลองดังกล่าวกว้าง 8 วา (16 เมตร) ลึก 5 ศอก (3 เมตร) ยาวประมาณ 1,400 เส้น (56 กิโลเมตร) ในระยะแรกชาวบ้านเรียกคลองนี้ว่า "“คลองเจ้าสาย”" ตามพระนามพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ หรือเรียกกันว่า "“คลองแปดวา”" ตามความกว้างของคลอง แต่ภายหลังพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามคลองนี้ว่า "“รังสิตประยูรศักดิ์”" เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ (ต้นราชสกุล รังสิต) พระราชโอรสที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง สนิทวงศ์ พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ด้วยเหตุนี้ในเวลาต่อมาจึงเรียกชื่อโครงการพัฒนาที่ดินบริเวณนี้ว่า โครงการรังสิต และเรียกบริเวณที่คลองนี้ไหลผ่านว่า "ทุ่งรังสิต"
ต่อมาใน พ.ศ. 2435 บริษัทขุดคลองแลคูนาสยามได้ยื่นหนังสือขออนุญาตขุดคลองอีกครั้ง แต่ยังไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากนายโยคิม แกรซี ผู้ถือหุ้นรายหนึ่งของบริษัท เป็นคนในบังคับฝรั่งเศส (ทำงานให้กับรัฐบาลฝรั่งเศส) จึงถือเป็นคนต่างด้าว ภายหลังจากที่นายแกรซีถอนหุ้นออกไปแล้ว ใน พ.ศ. 2436 บริษัทได้ปรับเปลี่ยนแผนการขุดคลองใหม่ เสนอเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต) เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการในขณะนั้น ซึ่งบริษัทได้รับอนุญาต ให้ขุดคลองแยกจากคลองรังสิตประยูรศักดิ์ฝั่งเหนือและฝั่งใต้ รวมทั้งคลองซอยต่าง ๆ ซึ่งเป็นคลองคูนา ดังนี้
คลองขนาดใหญ่ 2 สาย ขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2440 คือ
คลองซอยที่แยกจากคลองสายใหญ่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2448 รวมทั้งสิ้น 59 สาย
นอกจากนั้นบริษัทยังได้สร้างประตูระบายน้ำอีก 2 แห่ง สำหรับควบคุมระดับน้ำในคลอง ได้แก่ ประตูน้ำจุฬาลงกรณ์ ที่ต้นคลองรังสิตประยูรศักดิ์ทางทิศตะวันตก และ ประตูน้ำเสาวภา ที่ปลายคลองทางทิศตะวันออก ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม กับได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชเทวี ไปทรงเปิดประตูน้ำทั้ง 2 แห่ง เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 สำหรับประตูระบายน้ำอีกแห่ง สร้างในภายหลังที่ปลายคลองหกวาสายล่าง เรียกกันทั่วไปว่า ประตูน้ำบริษัทสมบูรณ์
ผลจากการขุดคลองตามโครงการรังสิต.
การพัฒนาที่ดินตามโครงการรังสิต ทำให้มีคนอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณทุ่งรังสิตมากขึ้น โดยเฉพาะทางตอนใต้ของโครงการ แล้วกระจายตัวขึ้นไปทางตอนเหนือตามคลองที่ขุดเพิ่มขึ้น สาเหตุที่มีคนอพยพเข้ามาในเขตรังสิตมากขึ้นเป็นผลมาจากการขยายตัวของการส่งออกข้าว ประกอบกับความเชื่อมั่นในระบบชลประทานแบบใหม่นี้ว่าจะสามารถช่วยเพิ่มผลผลิตและแก้ปัญหาเรื่องน้ำได้ ทำให้มีคนสนใจลงทุนทำนากันมากขึ้น ตลอดจนมีการผลักดันไพร่และทาสที่เป็นอิสระให้เข้าไปทำงานยังพื้นที่การเกษตรใหม่แห่งนี้อีกด้วย บริเวณทุ่งรังสิตจึงเปลี่ยนสภาพจากพื้นที่รกร้าง กลายเป็นบริเวณที่มีการอยู่อาศัยหนาแน่นมากขึ้น และมีความหลากหลายทางเชื้อชาติและศาสนา ประกอบด้วยคนไทย จีน มอญ ลาว และแขกมลายูที่นับถือศาสนาพุทธ คริสต์ และอิสลาม ตั้งบ้านเรือนปะปนกันไป
นอกจากนั้นการขุดคลองตามโครงการรังสิตยังส่งผลให้พื้นที่เพาะปลูกข้าวบริเวณทุ่งรังสิตขยายตัวขึ้น จนเป็นแหล่งปลูกข้าวขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศ มีผลผลิตเฉลี่ยต่อปีสูงถึง 100,000 เกวียน หรือประมาณร้อยละ 10 ของปริมาณผลผลิตข้าวทั้งหมดของภาคกลาง นอกจากนั้นยังมีการส่งเสริมการปลูกข้าวทั้งของภาครัฐและภาคเอกชน เช่น ใน พ.ศ. 2449 ได้มีการนำเครื่องจักรไถนามาทดลองใช้เป็นครั้งแรกที่บริเวณคลองที่ 1 และจัดให้มีการประกวดพันธุ์ข้าวขึ้นเป็นครั้งแรกที่รังสิตเมื่อ พ.ศ. 2450 เพื่อกระตุ้นให้ชาวนาคัดเลือกพันธุ์ข้าว ซึ่งข้าวจากเขตรังสิต ได้รับยกย่องว่ามีคุณภาพดี ตลอดจนมีการตั้งสถานีทดลองพันธุ์ข้าวขึ้นที่รังสิต เพื่อค้นหาพันธุ์ข้าวที่ดีมาแนะนำเกษตรกร
โครงการต่อเนื่องจากโครงการรังสิต.
ต่อมาเมื่อลำคลองได้เริ่มตื้นเขินขึ้นเรื่อยๆ จนไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้เต็มที่ โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้ง เนื่องจากบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามไม่ดูแลซ่อมแซมคลองซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้ขุดคลองตามที่ระบุไว้ในสัญญา จนทำให้ราษฎรอพยพออกจากพื้นที่เป็นจำนวนมาก นับตั้งแต่ พ.ศ. 2447 จึงเริ่มมีการเสนอให้โอนคลองรังสิตเป็นของราชการ เพื่อจะได้พัฒนาให้เป็นโครงการชลประทานที่สมบูรณ์ต่อไป แต่ทางราชการยังไม่สามารถดำเนินการได้ จนกระทั่งเมื่อสัมปทานขุดคลองของบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามหมดอายุลงในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2457 และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวยังโปรดเกล้าฯ ให้จัดทำโครงการป่าสักใต้ เพื่อผันน้ำจากแม่น้ำป่าสัก มาใช้ในการรักษาปริมาณผลผลิต บริเวณทุ่งรังสิต ตามข้อเสนอของเซอร์ โทมัส วอร์ด (Sir Thomas Ward) ผู้เชี่ยวชาญด้านชลประทานชาวอังกฤษ โดยเริ่มต้นโครงการเมื่อ พ.ศ. 2458 แต่ได้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ขึ้นเสียก่อน จึงต้องเลื่อนโครงการไปก่อสร้างใน พ.ศ. 2463 จนแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2465
กิจการเดินเรือ.
มีการเปิดให้ทดลองเดินเรือในคลองรังสิตตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2557 โดยมีเส้นทางเดินเรือจำนวน 14 ท่า ดังต่อไปนี้
ในปัจจุบันยังไม่มีเรือให้บริการ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงประไพ
เอลเดอร์ก็อด
เอลเดอร์ก็อด หรือ เทพโบราณ  เป็นศัพท์ซึ่งใช้เรียกเทพสมมุติในวรรณกรรมกลุ่มตำนานคธูลู (Cthulhu Mythos) ซึ่งมีที่มาจากบทประพันธ์ของ เอช. พี. เลิฟคราฟท์
ในงานประพันธ์หลังจากสมัยของเลิฟคราฟท์ เอลเดอร์ก็อดเป็นกลุ่มเทพที่ต่อสู้กับเอาเตอร์ก็อดและเกรทโอลด์วันซึ่งมาจากต่างดาว แนวคิดซึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่วร้ายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ แต่แท้จริงแล้วเอลเดอร์ก็อดไม่ได้สนใจในความดีหรือความชั่วเลย เพียงแต่ความนึกคิดของเอลเดอร์ก็อดมักใกล้เคียงกับมนุษย์มากกว่าและเกลียดชังเกรทโอลด์วันเท่านั้น
เอลเดอร์ก็อดที่มีบทบาทมากที่สุดในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ก็คือนอเดนส์ "ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก" ซึ่งมีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์ มีบทบาทช่วยเหลือตัวเอกในนิยาย "The Dream-Quest of Unknown Kadath" (พ.ศ. 2471) และปรากฏตัวในเรื่องสั้น "The Strange High House in the Mist" (พ.ศ. 2475) ต่อมานอเดนส์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำของเหล่าเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ของออกัสต์ เดอเลธ เลิฟคราฟท์ยังได้กล่าวถึงฮิปนอส เทพแห่งนิทราของกรีกในเรื่องสั้น "Hypnos" และเชื่อกันว่าเทพธิดาบาสท์ของอียิปต์โบราณก็เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดจากเนื้อหาของเรื่องสั้น "The Cats of Ulthar" (พ.ศ. 2464)
ตัวอย่างของเอลเดอร์ก็อด.
ปรากฏตัวครั้งแรกในนิยายของไบรอัน ลัมลีย์เรื่อง "The Transition of Titus Crow" (พ.ศ. 2518) คธานิดเป็นพี่น้องฝาแฝดของคธูลู แต่มีจิตใจดีงามและมีดวงตาเป็นสีทอง คธานิดอาศัยอยู่ในถ้ำผลึกของโลกต่างมิติ อีไลเซีย
เทพธิดาซึ่งมีหัวเป็นแมวของอียิปต์โบราณ ได้รับการกล่าวถึงในเรื่อง "The Brood of Bubastis" ของโรเบิร์ต บลอค บาสท์เป็นเทพผู้ควบคุมแมวทั้งในโลกนี้และโลกแห่งความฝัน มนุษย์สามารถติดต่อกับบาสท์ได้ แต่ผู้ที่ปฏิบัติต่อแมวอย่างโหดร้ายจะถูกสังหาร
ปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของไบรอัน ลัมลีย์เรื่อง "Elysia" (พ.ศ. 2532) เป็นเหมือนคู่แฝดด้านดีของยอก โซธอท โดยลักษณะสีสันของยาด แธดแดกจะแตกต่างจากยอก โซธอท
ปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของเฮนรี คัทเนอร์เรื่อง "The Eater of Souls" (พ.ศ. 2480) มีลักษณะเป็นร่างในชุดคลุมที่มีไฟสีเขียวลุกอยู่รอบตัวและดวงตาที่เป็นแสง บางครั้งก็ปรากฏกายเป็นหมอกสีเงินที่มีใบหน้าแบบอมนุษย์
นิทราเทพของกรีก ได้รับการกล่าวถึงในเรื่องสั้นชื่อเดียวกันของเลิฟคราฟท์ ฮิปนอสมักปรากฏร่างเป็นชายหนุ่มรูปงาม แต่ร่างจริงของฮิปนอสนั้นจะเปลี่ยนแปรไปตามแต่ฝันร้ายของมนุษย์ ฮิปนอสเป็นเทพที่อยู่ในโลกแห่งความฝัน บางครั้งฮิปนอสจะใช้เวทมนตร์แปลงร่างของมนุษย์และให้อยู่ในโลกแห่งความฝันไปตลอดกาล
จดหมายเหตุแองโกล-แซ็กซอน
สำนักนิติวิทยาศาสตร์
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 กลุ่ม A
ไมก์ ชิโนดะ
ไมเคิล เคนจิ ชิโนดะ (, คาตาคานะ: マイケル・ケンジ・シノダ, คันจิ: 篠田 賢治 "ชิโนดะ เคนจิ") เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน-ญี่ปุ่น จากเมืองอากูราฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย นับว่าเป็นหนึ่งในสองคนของวงลิงคินพาร์กที่มีเชื้อสายเอเชีย (อีกคนหนึ่งชื่อ โจ ฮาห์น) เขามีชื่อเสียงในฐานะแร็ปเปอร์ นักแต่งเพลงในเพลงต่างๆ ของลิงคินพาร์ก เป็นมือคีย์บอร์ด/เปียโน นักร้องเสียงประสาน มือจังหวะกีตาร์ และเป็นโปรดิวเซอร์เพลงของลิงคินพาร์คอีกด้วย และเขายังมีโปรเจกต์อื่นอย่างออกผลงานแนวฮิปฮอปในนาม ฟอร์ตไมเนอร์ นอกจากนี้เขายังมีผลงานศิลปะเป็นของตัวเองอีกด้วย เขาติดอันดับที่ 72 ในรายการของ "Top 100 Heavy Metal Vocalists" โดย "Hit Parader" เสียงของไมก์อยู่ในโทนเสียงแบริโทน
ไมก์ ชิโนดะ เกิดและเติบโตในเมืองอะกูราฮิลส์ ชานเมืองลอสแอนเจลิส พ่อของเขาเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกัน ทายาทของตระกูลบริษัท คุมะอิชิโระ ชิโนดะ และแม่ของเขาเป็นคนผิวขาว เขามีน้องชายหนึ่งคนชื่อ เจสัน
ไมก์เป็นผู้ที่มีความสนใจเกี่ยวกับดนตรีในช่วงมัธยม โดยเขาได้เริ่มเล่นเครื่องดนตรีหลายชนิดโดยสนใจเรียนเปียโนคลาสสิกเมื่ออายุประมาณ 6 ปี เมื่ออายุได้ 13 ปี เขาได้หันมาสนใจมาเล่นดนตรีในแนวแจ๊ส บลูส์ และแม้แต่ฮิปฮอป เขาได้เรียนรู้การเล่นกีตาร์และร้องเพลงในแบบแร็ปในการแสดงต่างๆ