pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมาวอลด์ซาสเซนก็ประสบกับความรุ่งเรืองและความเสื่อมโทรมสลับกันมา สงคราม ความอดอยาก การเก็บภาษีอันเกินเลย และการถูกทำร้ายทำลายโดยฮุสไซท์ทำความเสียหายให้แก่แอบบีย์อย่างหนัก ระหว่างสงครามบาวาเรียในปี ค.ศ. 1504 อาราม โบสถ์ และสิ่งก่อสร้างสำหรับการเกษตรกรรมก็ถูกเผา แต่ก็ได้รับการสร้างใหม่ทันทีหลังจากนั้น และได้รับการสถาปนาเป็นวัดในปี ค.ศ. 1517
ในปี ค.ศ. 1525 ตัวสิ่งก่อสร้างบางส่วนก็ถูกทำลายอีกครั้งหนึ่งระหว่างสงครามชาวนา แต่ก็มาได้รับการปฏิสังขรณ์โดยจอร์จที่ 3 ระหว่าง ค.ศ. 1531 ถึง ค.ศ. 1537
ระหว่าง ค.ศ. 1531 ถึง ค.ศ. 1537 ระหว่างการปฏิรูปศาสนาทางแอบบีย์ก็ได้รับการบริหารโดยเจ้าหน้าที่ที่แต่งตั้งมาจากภายนอก เช่นเมื่อฟรีดริชที่ 3 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนตแต่งตั้งให้น้องชายมาดำรงตำแหน่ง นักพรตถูกกดดันให้สึกหรือหนี หรือไม่ก็ถูกสังหาร สถานะการณ์ดำเนินอยู่เช่นนั้นราวร้อยปี และในระหว่างนั้นตัวสิ่งก่อสร้างก็ถูกเผาราบระหว่างสงครามสามสิบปี
หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลียแล้ว คริสตจักรโรมันคาทอลิกก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งในบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1669 วัลท์ซัสเซินก็กลับคืนมาเป็นของคณะซิสเตอร์เชียนและในปี ค.ศ. 1690 อัลเบรชท์ก็ได้รับเลือกให้เป็นอธิการคนแรกของอธิการรุ่นที่สอง หลังจากนั้นตัวโบสถ์ก็ได้รับการก่อสร้างใหม่ขึ้นอย่างงดงาม แอบบีย์มีชื่อในเรื่องการให้ความช่วยเหลือแก่คนทั่วไปโดยเฉพาะระหว่างความอดอยากที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1702 ถึงปี ค.ศ. 1703 และในปี ค.ศ. 1772 ถึงปี ค.ศ. 1773 และระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ภายใต้การนำของอทานาเซียส (ค.ศ. 1793–ค.ศ. 1803) แอบบีย์ก็กลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษา
เมื่อแอบบีย์มาถูกยุบเลิกระหว่างการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 นักพรตที่มีอยู่ด้วยกันกว่าแปดสิบองค์ก็ถูกบังคับให้สึก
ในปี ค.ศ. 1863 ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของแอบบีย์ก็ถูกซื้อโดยนักพรตหญิงคณะซิสเตอร์เชียน และก่อตั้งเป็นอารามนักพรตหญิงและเปิดโรงเรียนสำหรับสตรี ในระยะแรกแอบบีย์ยังมีฐานะเป็นไพรออรี (priory) แต่ต่อมาก็ได้รับการยกฐานะให้เป็นแอบบีย์ในปี ค.ศ. 1925
ในปี ค.ศ. 1969 แอบบีย์ก็ได้รับการเลื่อนฐานะอีกครั้งขึ้นเป็นบาซิลิกาไมเนอร์
ตัวสิ่งก่อสร้างและการตกแต่งภายในเป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรก แต่สิ่งที่มีชื่อเสียงคือห้องสมุด ที่เป็นพิพิธภัณฑ์เซรามิก
Waldsassen Abbey
พระนางมหาปชาบดีโคตมีเถรี
เกรโบ
เกรโบ  หรือ เกรโบร็อก (grebo rock) เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่รวมอิทธิพลจาก พังก์ร็อก ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ฮิปฮอปและไซเคเดลิก ดนตรีเกรโบมีอยู่ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ก่อนที่กรันจ์และบริตป็อปจะเป็นที่นิยิมไปทั่วโลก
คำว่า "grebo" แต่เดิมถูกใช้เป็นศัพท์สแลงที่อธิบายถึงคนขับมอเตอร์ไซค์และแฟนเพลงร็อกที่มีผมยาว "grebo" ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งโดยวง พอปวิลอีตอิตเซลฟ์ (Pop Will Eat Itself) เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมย่อยสหราชอาณาจักรในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ส่วนใหญ่มักจะมีฐานความนิยมในอิงลิชมิดแลนด์ รวมถึงศูนย์กลางที่เมืองเบอร์มิงแฮม
วงเกรโบยุคแรกได้แก่ พอปวิลอีตอิตเซลฟ์ (ที่มีเพลงชื่อ "Oh Grebo I Think I Love You" และ "Grebo Guru") เดอะวันเดอร์สตัฟ (The Wonder Stuff) เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน (Ned's Atomic Dustbin) คาเตอร์ยูเอสเอ็ม (Carter USM) เครซีเฮด (Crazyhead) เดอะบอมปาร์ตี (The Bomb Party) เดอะฮันเตอร์คลับ (The Hunters Club) สคัมพัปส์ (Scum Pups) และเกย์ไบเกอส์ออนแอซิด (Gaye Bykers On Acid) คำว่าเกรโบเป็นคำที่ใช้อธิบายถึงวง จีซัส โจนส์ (Jesus Jones) ที่ประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร
บึงกะโล่
บึงกะโล่ หรือ บึงทุ่งกะโล่ เป็นแหล่งเก็บกักน้ำขนาดใหญ่เพื่อการเกษตรของจังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่บนพื้นที่สาธารณประโยชน์ ในเขตตำบลป่าเซ่า ครอบคลุมบางส่วนถึงตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ประมาณ 2 กิโลเมตร มีเนื้อที่รวมประมาณ 7,500 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ มีพื้นที่เก็บกักน้ำถูกขุดลอกเพื่อใช้ในภาคการเกษตรและอุปโภคบริโภคอยู่ด้านทิศตะวันออก
บึงกะโล่ ในอดีตก่อนการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ เป็นพื้นที่รองรับน้ำล้นตลิ่งจากแม่น้ำน่านไหลผ่านเข้ามาเก็บกักไว้ในช่วงหน้าฝน ปัจจุบันเป็นแหล่งที่พักอาศัยของนกน้ำประจำถิ่นและนกน้ำอพยพตามฤดูกาลจำนวนมาก และเป็นแหล่งดูนกหายากที่สำคัญแห่งหนึ่งของภาคเหนือ
ในอนาคต ทางราชการมีโครงการพัฒนาพื้นที่โดยรอบบึงแห่งนี้เพื่อขยายสถาบันการศึกษาและสร้างศูนย์ราชการแห่งใหม่ เนื่องจากพื้นที่ตัวเมืองอุตรดิตถ์เก่าเริ่มคับแคบและเสี่ยงต่อปัญหาอุทกภัย
ตำนานบึงทุ่งกะโล่.
บึงกะโล่มีตำนานเล่าขานมากมาย คนที่อาศัยอยู่โดยรอบแถบนี้ เช่น คนในแถบทุ่งบ้านคุ้งตะเภามีเรื่องเล่ากันมาว่าที่ตั้งบึงกะโล่เคยเป็นเมืองโบราณมาก่อนแต่เมืองล่มกลายเป็นบึงเมื่อใดไม่ปรากฏ และคนในหมู่บ้านห้วยบงซึ่งเป็นหมู่บ้านตั้งใหม่ไม่ถึงร้อยปีก็มีการกล่าวตำนานสนับสนุนสอดคล้องกับความเชื่อดังกล่าว โดยเล่าสืบมาว่าเคยมีคนในหมู่บ้านเข้าไปหาปลาในกลางบึงแต่ไปพบกับซากเมืองเป็นอิฐและสิ่งก่อสร้างโบราณมากมาย แต่เมื่อกลับมาบอกคนในหมู่บ้านให้เข้าไปดูก็ไม่สามารถหาซากเมืองดังกล่าวพบ โดยในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2553 น้ำในบึงแห้งขอด ประกอบกับชาวบ้านได้จุดไฟเผาต้นกกและต้นอ้อที่ขึ้นปกคลุมบึงจนหมด ทำให้มีการค้นพบซากสิ่งก่อสร้างโบราณและโบราณวัตถุจำนวนมาก
ปัจจุบันทางด้านทิศใต้ของบึงได้มีการสร้างศาลเจ้าพ่อกะโล่ไว้ด้วย โดยมีความเชื่อว่าเป็นเทวดาผู้รักษาคุ้มครองอาณาเขตรอบบึงแห่งนี้
การพัฒนาบึงทุ่งกะโล่.
เนื่องจากบึงกะโล่มีทรัพยากรธรรมชาติสมบูรณ์และอยู่ใกล้กับเส้นทางคมนาคมสำคัญของจังหวัด ทำให้มีการริเริ่มโครงการพัฒนาบึงทุ่งกะโล่เพื่อเป็นอุทยานการศึกษาการกีฬาและนันทนาการ โดยพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งได้เริ่มมีการขุดลอกคูคลองและตัดถนนจากทางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เข้าสู่บึง มีการสร้างศูนย์สินค้าโอท็อป (ปัจจุบันถูกทิ้งร้าง) และมีหน่วยงานราชการหลายหน่วยวางโครงการที่จะย้ายหรือสร้างศูนย์ราชการในบริเวณทุ่งกะโล่แห่งนี้
และประกอบกับเหตุการณ์อุทกภัยและโคลนถล่ม 5 จังหวัดในเขตภาคเหนือตอนล่าง พ.ศ. 2549 ที่ทำให้น้ำท่วมเมืองอุตรดิตถ์ฝั่งขวาแม่น้ำน่านจนมีผู้สูญหายและเสียชีวิตจำนวนมากและได้รับความเสียหายเป็นจำนวนเงินนับพันล้านบาท ได้ทำให้เริ่มมีผู้หันมาพัฒนาที่ดินที่อยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่านที่ไม่เคยประสบอุทกภัยมากขึ้น โดยเฉพาะที่ดินที่โดยรอบบึงกะโล่ เขตตำบลป่าเซ่าและตำบลคุ้งตะเภาที่อยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เส้นทางคมนาคมหลักและสำคัญที่สุดของจังหวัดอุตรดิตถ์และภาคเหนือซึ่งไม่เคยประสบอุทกภัยเลยมาตั้งแต่อดีต การเข้ามาพัฒนาที่ดินในบึงกะโล่ของทั้งราชการและเอกชนดังกล่าวอาจส่งผลให้บึงกะโล่กลายเป็นศูนย์กลางเจริญทางเศรษฐกิจแห่งใหม่ของอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ได้ในอนาคต
ปัจจุบันมีหลายหน่วยงานได้เข้ามาจัดสรรแบ่งพื้นที่และทำการก่อตั้งสิ่งก่อสร้างไว้บ้างแล้ว เช่น สถานที่ก่อสร้างของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์แห่งใหม่ (วิทยาเขตทุ่งกะโล่) ได้รับพื้นที่ประมาณเกือบ 2000 ไร่, วิทยาเขตของ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดอุตรดิตถ์ (และอนุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี) รวมถึงพุทธมณฑลจังหวัดอุตรดิตถ์ด้วย
ข้อเท็จจริงเรื่องบึงทุ่งกะโล่ มีสภาพเป็นบึงน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ เนื้อที่ประมาณ 7500 ไร่ ประมาณปี พ.ศ. 2531-33 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ได้เสด็จมาที่บึงทุ่งกะโล่และทรงปล่อยนกที่นี่ มีพระดำรัสกับประชาชนว่า บึงทุ่งกะโล่มีคุณค่าและความสำคัญมาก สามารถพัฒนาให้เป็นประโยน์แก่การเกษตรกรรมในท้องถิ่นนี้ได้เป็นอย่างดี ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 นายชัยวัฒน์ อรุโณทัยวิวัฒน์ ผู้วาราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้น ได้เริ่มโครงการขุดลอกเพื่อฟื้นฟูบึงทุ่งกะโล่ให้เป็นอ่างเก็บน้ำเพื่อการเกษตร ใช้เวลา 2 ปี
ความคืบหน้าการพัฒนาบึงทุ่งกะโล่.
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ วิทยาเขตบึงทุ่งกะโล่
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีอุตรดิตถ์
Grebo
เจ้าพ่อทุ่งกะโล่
เจ้าพ่อกะโล่
ทุ่งกะโล่
เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน
เน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน (Ned's Atomic Dustbin) เป็นวงเกรโบร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงใน เมืองสเตาร์บริดจ์ เวสต์มิดแลนส์ ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1987
Ned's Atomic Dustbin
คาร์มาโคมา
"คาร์มาโคมา"  เป็นเพลงของวงทริปฮอป แมสซีฟแอตแทก ซิงเกิลที่สามและสุดท้ายจากอัลบั้ม "Protection" ที่วางจำหน่าย วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1995 เพลงนี้ที่ประกอบด้วยเสียงร้องแร็ปจากสมาชิกในวง ทรีดี และทรีกกี ทรีกกียังทำ "Karmacoma" เวอร์ชันของตัวเองในชื่อ "Overcome" ในอัลบั้มเปิดตัวของเขา "Maxinquaye"
แมสซีฟแอตแทก ทำเวอร์ชันที่สอง (โดยไม่มี ทรีกกี) เปลี่ยนชื่อเป็น "Fake the Aroma" ในอัลบั้ม "The Help Album" อัลบั้มรวบรวมเพื่อการกุศล War Child
แซมเพิล.
เพลงนี้ได้นำจังหวะบางส่วนของเพลง Sajan Aaja ของ Alka Yagnik ท่อนคอรัส (ที่ 0:54) นำมาจากโอเพลงเปรา "Prince Igor" ของ Alexander Borodin เสียงเบสไลน์ ในเวอร์ชัน Portishead remix นำมาจากเพลง "Melody" ของ Serge Gainsbourg จากอัลบั้ม "Histoire de Melody Nelson" ปี 1971
ไรต์เฮียร์ไรต์นาว (เพลงจีซัสโจนส์)
"ไลต์เฮียร์ไลต์นาว" (Right Here, Right Now) เป็นซิงเกิลที่เขียนโดย ไมค์ เอ็ดเวิดส์ และบันทึกเสียงโดย จีซัสโจนส์ อยู่ในอัลบั้มชุดเดาต์ ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2533 แล้วก็ได้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่ 31 เมื่อปี พ.ศ. 2533 แล้วยังขึ้นชาร์ตอันดับ 2 บนบิลบอร์ดฮอต 100ในปี พ.ศ. 2534 และ ขึ้นโมเดิร์นร็อกชาร์ตอยู่ในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1
เพลงได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในยุโรปตะวันออกในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และ 1990 เช่นการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน
ไรต์เฮียร์ไรต์นาว (เพลงแฟตบอยสลิม)
ไลต์เฮียร์ไลต์นาว เป็นซิงเกิลของแฟตบอยสลิม ออกจำหน่ายที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2542 แล้วก็ได้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่สอง อยู่ในอัลบั้มชุด You've Come a Long Way, Baby
พงศพัศ พงษ์เจริญ
พลตำรวจเอก พงศพัศ พงษ์เจริญ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสารพระเครื่องพุทธคยา ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสารอมตพระเครื่อง กรรมาธิการในคณะกรรมาธิการการกฎหมายกระบวนการยุติธรรมและกิจการตำรวจ, รองประธานคณะกรรมการบูรณาการประสานงานกรณีกู้ชีพฉุกเฉิน, อดีตนายตำรวจราชองครักษ์พิเศษอดีตกรรมการอื่นในคณะกรรมการธนาคารอาคารสงเคราะห์ อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ, อดีตเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) และประธานคณะอนุกรรมการ กลั่นกรองการกระทำความผิด เกี่ยวกับยาเสพติดในสถานประกอบการ ในเขตกรุงเทพมหานคร, อดีตที่ปรึกษาสัญญาบัตร 10 (สบ 10) ฝ่ายความมั่นคงและกิจการพิเศษ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ, อดีตโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และอดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็นผู้แทนพรรคเพื่อไทย ในการลงสมัครเข้ารับการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 อดีตที่ปรึกษาการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
พลตำรวจเอก พงศพัศ พงษ์เจริญ หรือที่รู้จักในนาม พลตำรวจเอก ดร.พงศพัศ พงษ์เจริญ มีชื่อเดิมว่า "ไพรัช" (เปลี่ยนชื่อตรงกับวันที่ปรับโครงสร้าง จากกรมตำรวจ เป็นสำนักงานตำรวจแห่งชาติ) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรสุคนธ์ กับ พญ.เกื้อกูล พงษ์เจริญ มีพี่น้อง 8 คน จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 15 (ตท.15) โรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 31 โดยสอบได้ที่ 1 ทุกชั้นปี เมื่อศึกษาจบแล้วได้รับเงินทุนการศึกษาจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ไปศึกษาต่อด้านอาชญาวิทยาจากมหาวิทยาลัยแซมฮิวสตันสเตต สหรัฐอเมริกา จนกระทั่งจบปริญญาเอก ชีวิตครอบครัว สมรสกับกรพัณณ์ (เดิมชื่อ วิริยา) มีบุตร-ธิดา 3 คน ได้แก่ จิตจุฑา (ญ) อินทัช (ช) และวนัชพรรณ (ญ)
พลตำรวจเอก ดร.พงศพัศ พงษ์เจริญ รับราชการครั้งแรกด้วยการเป็นนายเวรติดตาม พล.ต.อ.แสวง ธีระสวัสดิ์ ตั้งแต่ยังเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (ผบ.ช.น.) จนกระทั่งได้เป็นอธิบดีกรมตำรวจ ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับการศูนย์คอมพิวเตอร์ตำรวจและผู้บังคับการกองสารนิเทศ กรมตำรวจ และในปี พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานยศเป็น พลตำรวจตรี (พล.ต.ต.) ถือเป็นบุคคลแรกในรุ่น ที่ได้รับพระราชทานยศนายพล จากนั้นได้เลื่อนขึ้นรองผู้บัญชาการสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง และได้รับเลื่อนยศเป็น พลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ในตำแหน่งผู้บัญชาการประจำตำรวจประสานงานนายกรัฐมนตรีและมหาดไทย
พล.ต.อ.พงศพัศ เป็นที่รู้จักดีของสังคม เนื่องจากเป็นโฆษกกรมตำรวจและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ซึ่งการทำหน้าที่นี้นับว่าโดดเด่นมาก จนเป็นที่กล่าวขานกันโดยทั่วไป จากนั้นได้เข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยตำรวจและดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2550 แต่ในต้นปี พ.ศ. 2551 ได้มีคำสั่งจาก พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ย้ายออกจากตำแหน่งโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยแต่งตั้ง พล.ต.ท.วัชรพล ประสารราชกิจ แทน โดยให้เหตุผลว่า พล.ต.ท.วัชรพล มีความเป็นนักวิชาการมากกว่า
จนกระทั่งในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 หลังจากที่ พล.ต.อ.ปทีป ตันประเสริฐ รับตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแล้ว ก็ได้มีคำสั่งแต่งตั้งให้ พล.ต.อ.พงศพัศ กลับเข้ามาทำหน้าที่โฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติอีกครั้ง ซึ่งในปลายปีเดียวกันนั้น สื่อมวลชนได้ตั้งฉายาให้แก่ พล.ต.อ.พงศพัศ ว่า "ดาราสีกากี" อันเนื่องจากมักปรากฏบทบาทผ่านทางสื่อต่าง ๆ แทบทุกวัน เสมือนดาราภาพยนตร์คนหนึ่ง
ในกลางปี พ.ศ. 2553 พล.ต.อ.พงศพัศ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยให้เหตุผลว่าดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานถึง 5 สมัยแล้ว โดยเป็นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 อีกทั้งได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ (ก.ตร.) ให้ขึ้นดำรงตำแหน่งที่ปรึกษา (สบ.10) ด้านความมั่นคงและกิจการพิเศษ เทียบเท่ารองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และได้รับเลื่อนยศให้เป็นพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) พล.ต.อ.พงศพัศ ยังรับตำแหน่งเป็นโฆษกด้านตำรวจประจำศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในปี พ.ศ. 2554 อีกด้วย
กระทั่งวันจันทร์ ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม แต่งตั้งข้าราชการตำรวจระดับยศนายพลตำรวจ วาระประจำปี 2554 มีจำนวนทั้งสิ้น 46 ตำแหน่ง มีผลตั้งแต่วันที่ 18 พ.ย. 2554 แต่งตั้ง พล.ต.อ.พงศพัศ พงษ์เจริญ ที่ปรึกษา สบ 10 เป็น รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) อีกตำแหน่งหนึ่ง ทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เป็นกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) และกรรมการการไฟฟ้านครหลวง
จากคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 84/2557 เรื่อง การกำหนดตำแหน่งเพิ่มและการแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่ง ลงวันที่ 3 กรกฎาคม 2557 ลงชื่อ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ข้อ 5 มีคำสั่งให้ พลตำรวจเอกพงศพัศ พงษ์เจริญ พ้นจากตำแหน่ง เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด และให้กลับไปปฏิบัติราชการที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 มีกระแสข่าวว่า พล.ต.อ.พงศพัศ จะลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสังกัดพรรคเพื่อไทย โดยการทาบทามของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี แต่ในเวลาต่อมา พล.ต.อ.พงศพัศได้ปฏิเสธข่าวนี้ อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นยังคงมีกระแสข่าวมาอย่างต่อเนื่อง โดย พล.ต.อ.พงศพัศ มีท่าทีแบ่งรับแบ่งสู้ โดยกล่าวว่าอยู่ที่มติของคณะกรรมการบริหารพรรคเพื่อไทย และการตัดสินใจของตัวเขาเอง
กระทั่งวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2556 นายภูมิธรรม เวชยชัย เปิดเผยว่าคณะกรรมการโซนกรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย ทั้ง 3 โซน มีมติเสนอชื่อ พล.ต.อ.พงศพัศ เป็นผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ต่อที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคเพียงชื่อเดียว และในวันที่ 13 มกราคม พรรคเพื่อไทย มีมติเอกฉันท์ให้ พล.ต.อ.พงศพัศ ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย
พล.ต.อ.พงศพัศ ประกาศนโยบายในการหาเสียงว่า จะทำงานร่วมกับรัฐบาลอย่างไร้รอยต่อ และจากการสำรวจความคิดเห็น (โพล) แทบทุกสำนัก เป็นผู้มีความนิยมในอันดับที่หนึ่ง แต่คะแนนที่ได้รับจากการเลือกตั้งคือ 1,077,899 เสียง เป็นอันดับที่ 2 แม้จะไม่ได้รับการเลือกตั้ง แต่ก็ทำลายสถิติของนายสมัคร สุนทรเวช เมื่อปี พ.ศ. 2543
27 ตุลาคม 2558 พล.ต.อ.พงศพัศ ได้รับการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
คดีนักข่าวสาว.
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เกวลิน กังวานธนวัต ผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ให้การในฐานะพยานจำเลย ในคดีที่ พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็นโจทก์ยื่นฟ้อง พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก และพวกรวม 17 คน ทั้งหมดเป็นสื่อมวลชน และนักพัฒนาเอกชน (เอ็นจีโอ) เป็นจำเลยในคดีแพ่ง ข้อหาหมิ่นประมาท กรณีนำเสนอข่าวข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ มีพฤติกรรมลวนลามนักข่าวสาว โดยเสนอข่าวว่า พล.ต.ท.พงศพัศ (ยศขณะนั้น) เข้าไปจับแขน และพาไปพบนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ซึ่ง พล.ต.อ.สันต์ เรียกค่าเสียหาย 2,500 ล้านบาท ตามคดีหมายเลขดำที่ 3968-3977/2547 ต่อมาศาลแพ่งพิจารณาเห็นว่า การเสนอข่าวของสื่อมวลชน เป็นไปตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง จึงมีคำพิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าว
เวสต์อินดีส์
ไมล์ เดวิส
ธงชาติสหภาพคัลมา
สเตรทเซทเทิลเมนท์
มูแลงรูจ!
มูแลงรูจ!  เป็นภาพยนตร์เพลงเรื่องที่สามในภาพยนตร์ชุดไตรภาค "The Red Curtain Trilogy" ของบาซ เลอห์มานน์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 เขียนบทโดยเลอห์มานน์ ดัดแปลงจากเรื่องของออร์ฟิอุสและยูริดิซี ในตำนานเทพปกรณัมกรีก และจากอุปรากรเรื่อง "La Traviata" ของจูเซปเป แวร์ดี
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 สาขา และได้รับรางวัลสองสาขา จากการออกแบบเครื่องแต่งกาย และการออกแบบฉาก โดยแคเทอรีน มาร์ติน (ภรรยาของเลอห์มานน์) และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ภาพยนตร์ตลกและเพลง) นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (นิโคล คิดแมน) และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลบาฟตา สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม (จิม บรอดเบนท์)
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1899 ที่โรงละครมูแล็งรูฌ ย่านม็องมาร์ ในกรุงปารีส ซึ่งมีจุดเด่นที่อาคารโรงละครเป็นรูปกังหันลม (ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า มูแลงส์)
กวีและนักเขียนหน้าใหม่ชาวอังกฤษชื่อ คริสเตียน (รับบทโดย แมคเกรเกอร์) ได้รับการชักชวนจากตูลูส-โลแตร็ก (รับบทโดย เลกูซิอาโน) ให้เขียนบทละครเพลงเรื่องใหม่ให้กับคณะคาบาเรต์ของแฮโรลด์ ซิดเลอร์ (รับบทโดย บรอดเบนท์) ชื่อเรื่อง "Spectacular Spectacular" เขามีความรักกับ ซาทีน (รับบทโดย คิดแมน) นางเอกระบำแคนแคนและหญิงงามเมืองในคณะของซิดเลอร์ ละครเพลงเรื่องใหม่นี้ได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากท่านดยุกแห่งมอนร็อธ (รับบทโดย ร็อกซ์เบิร์ก) โดยมีเงื่อนไขว่าซาทีนจะต้องตกเป็นนางบำเรอของท่านดยุกก่อนจะเปิดการแสดงรอบแรก
ละครเพลง Spectacular Spectacular ที่ซ้อนอยู่ในเรื่อง เป็นละครเพลงแบบโบฮีเมีย คือมีเนื้อเรื่องในอุดมคติเกี่ยวกับความจริง ความสวยงาม อิสรภาพ และความรัก เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฒนธรรมอินเดีย เกี่ยวกับนางบำเรอของมหาราชาอินเดีย ที่ลักลอบมีความรักกับนักเล่นซีตาร์พเนจร เปรียบเทียบกับความรักของซาทีน กับคริสเตียน และดยุก
ก่อนการแสดงรอบแรกจะเริ่มขึ้น ดยุกพบความจริงว่า คริสเตียนกับซาทีนลักลอบมีความสัมพันธ์กันตลอดมา จึงยื่นคำขาดกับซิดเลอร์ ให้กำจัดคริสเตียนให้พ้นทาง มิฉะนั้นจะให้ลูกสมุนสังหารคริสเตียนเสีย ซาทีนจึงบอกกับคริสเตียนว่า เธอเลือกที่จะแต่งงานกับดยุก เช่นเดียวกับในเรื่อง Spectacular Spectacular ที่นางสนมเลือกอภิเษกกับมหาราชา แทนที่จะเป็นนักเล่นซีตาร์ ทั้งนี้เพื่อผลักไสให้เขาเดินออกไปจากชีวิตของเธอ และไม่ถูกสมุนของดยุกสังหาร
ด้วยความคับแค้นใจ คริสเตียนกลับมาขึ้นบนเวทีระหว่างการแสดงรอบแรก ในชุดแต่งกายของนักเล่นซีตาร์ เขาประกาศตัดสัมพันธ์กับซาทีนต่อหน้าผู้ชมทั้งโรงละคร แล้วเดินจากไป แต่เมื่อซาทีนร้องเพลง "Come What May" เพลงที่ทั้งคู่เคยตกลงกันว่าจะใช้แสดงความรักต่อกัน ในตอนท้ายของการแสดง ทั้งคริสเตียนและซาทีนก็รับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของอีกฝ่าย
การแสดงละครรอบแรกสำเร็จลงด้วยดี ได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลามจากผู้ชม แต่ซาทีนก็เสียชีวิตลงหลังการแสดงจบ จากอาการป่วยเป็นวัณโรคเรื้อรัง ในอ้อมกอดของคริสเตียน ก่อนตายเธอให้เขาสัญญาว่า จะเขียนเรื่องราวความรักระหว่างคนทั้งคู่ เกี่ยวกับ "สิ่งที่ดีที่สุดที่เราได้เรียนรู้ คือการได้รัก และถูกรักตอบ"
หนึ่งปีหลังการเสียชีวิตของซาทีน คริสเตียนได้เริ่มเขียนบทละคร พรรณนาความรักของเขากับซาทีน ชื่อเรื่องว่า "มูแลงรูจ"
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ในเรื่องมีความโดดเด่นที่การนำเพลงในสมัยนิยม ทั้งทำนองเพลง หรือคำร้องบางส่วน ไม่ว่าจะเป็นเพลงป็อบ ร็อก ริทึมแอนด์บลู มาสอดแทรกนำเสนอในเนื้อหาของภาพยนตร์ ได้แก่
ในภาพยนตร์มีเพลงที่แต่งขึ้นใหม่หนึ่งเพลง คือเพลง "Come What May" แต่งโดย David Baerwald (เป็นคนละเพลงกับเพลง Come What May ที่ขับร้องในปี 1952 โดย แพตตี เพจ) ขับร้องโดยยวน แมคเกรเกอร์ และนิโคล คิดแมน เป็นเพลงที่เดิมแต่งขึ้นสำหรับใช้ในภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าของเลอห์แมนน์ คือเรื่อง โรมิโอ + จูเลียต แต่ได้นำมาใช้ในภาพยนตร์เรื่องนี้แทน โดยใช้เป็นเพลงสำหรับลักลอบแสดงความรักต่อกันระหว่างคริสเตียนและซาทีนในเรื่อง
การที่ภาพยนตร์ใช้เพลงฮิตจำนวนมาก ทำให้เลอห์มานน์ต้องใช้เวลาเกือบสองปีในการติดต่อเรื่องลิขสิทธิ์
พอล แมคคาร์ตนีย์
อูนุ
คิส (วงดนตรี)
เกาะเซนต์เฮเลนา
ศิลาจารึกแห่งโรเซตตา
แซงต์-เตแลน
Imperial city
โอกันดั้ม
GN-000 โอกันดั้ม(ญี่ปุ่น: 0ガンダム ;อังกฤษ:0 Gundam) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ และเป็นหุ่นยนต์เครื่องเดียวในภาคนี้ที่ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ รูปร่างของโอกันดั้มนั้นดัดแปลงมาจากกันดั้มจากโมบิลสูทกันดั้ม
โอกันดั้มเป็นกันดั้มรุ่นแรกของเซอเลสเทียลบีอิง มีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบทั่วไปซึ่งใช้อาวุธเป็นบีมเซเบอร์ บีมกัน และโล่ ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานของกันดั้มซึ่งใช้GNไดรฟ์เป็นเตาพลังงานในรุ่นต่อๆมา โอกันดั้มยังมีลักษณะพิเศษซึ่งเรียกว่า "GN เฟเธอร์" นั่นคือGNไดรฟ์จะแผ่อนุภาคออกมาเป็นแบบปีกเทวทูตเพื่อรบกวนการทำงานของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกในระยะใกล้เคียงและยังเป็นผลทางจิตวิทยาให้ศัตรูหวาดกลัว แต่เนื่องจากGNคอนเดนเซอร์ที่ใช้ในขณะนั้นเก็บประจุได้น้อยจึงไม่มีการพัฒนาต่อ
ในสงครามกลางเมืองที่สาธารณรัฐเคอร์ดิช ริวอน อัลมาร์คได้ใช้โอกันดั้มเพื่อทำการทดสอบประสิทธิภาพของกันดั้มรุ่นแรกในการขัดขวางปฏิบัติการ ทางทหาร โดยตอนแรกริบบอนนั้นจะฆ่าทหารทุกคนในการสู้รบ แต่ก็ได้ปล่อยทหารเด็ก โซรัน อิบราฮิมไปเมื่อเห็นสายตาที่เขามองโอกันดั้มด้วยความเทิดทูนเพราะคิดว่าช่วยตนไว้
ในช่วงที่กันดั้มรุ่นที่สามออกปฏิบัติการนั้น ส่วนGNไดรฟ์ของโอกันดั้มถูกถอดออกเพื่อให้ทีมสนับสนุนของเซเลสเทียลบีอิง เฟเรชเตใช้กับกันดั้มรุ่นที่สอง หลังจากที่เฟเรชเตได้ยุบหน่วยและรวมกลับเข้าไปกับองค์กรหลักจึงได้นำGNไดรฟ์ของโอกันดั้มมาใช้สร้างทวินไดรฟ์ซิสเต็มของ "GN-0000 ดับเบิลโอกันดั้ม"
โอกันดั้มนั้นในที่สุดก็ได้ทาสีใหม่เป็นสีน้ำเงิน แดงและเหลืองบนพื้นขาวแทนสีเทาบนพื้นขาวแบบเดิม และได้เตรียมการเพื่อให้เป็นกำลังเสริมของกันดั้มไมสเตอร์ในการต่อสู้กับอินโนเวเตอร์ แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์จึงใช้วิธีติดตั้งถังประจุอนุภาคGNแทนGNไดรฟ์ทำให้ต่อสู้ได้เป็นเวลาจำกัด ซึ่งรูปแบบนี้ของโอกันดั้มเรียกว่าแบบ A.C.D
ลาซเซ ไอออนได้ใช้โอกันดั้มเพื่อช่วยเหลือคนอื่นๆในการป้องกันยานปโตเลมิออสในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับอินโนเวเตอร์ แต่ก็ต้องสละเครื่องเมื่อพลังงานหมดในที่สุด ซึ่งริวอนได้เอาGNไดรฟ์ที่ชิงมาจากดับเบิลโอกันดั้มติดเข้าไปแทนเพื่อใช้ต่อสู้กับเซ็ตสึนะ เอฟ เซย์เอย์ต่อหลังจากที่ "รีบอนส์กันดั้ม" ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และโอกันดั้มก็ถูกทำลายในการต่อสู้กับกันดั้มเอกเซียของเซ็ตสึนะ
GN-000FA ฟุลอาเมอร์โอกันดั้ม.
เกราะฟุลอาเมอร์นี้ออกแบบโดยวิศวกรเชอริลีน ไฮด์ สำหรับเพิ่มพลังในการต่อสู้ของโอกันดั้มเพื่อให้สามารถสู้กับโมบิลสูทรุ่นใหม่ๆได้ เกราะฟุลอาเมอร์ของโอกันดั้มนี้ดัดแปลงมาจากเกราะของกันดั้มเวอร์เชียและสามารถสร้างบาเรียร์GNฟิลด์ได้เหมือนกัน เกราะนี้ติดอาวุธไว้เป็นบีมกันสองลำกล้องที่แขนขวา บีมบาซูก้าที่ไหล่ซ้าย และปืนวัลแคนแบบถอดได้ติดหัว แม้จะหนักมากแต่ด้วยคุณสมบัติของอนุภาคGNความคล่องแคล่วของโอกันดั้มจึงไม่ลดลงมามากนัก แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์แล้ว เกราะฟุลอาเมอร์ที่ใช้อนุภาคGNมากจึงไม่เหมาะกับการต่อสู้และไม่มีการใช้งาน
ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์
อำนาจอธิปไตยซึ่งประมุขขึ้นโดยตรงต่อจักรพรรดิ  หรือทับศัพท์ว่าไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์  เป็นสถานะเอกสิทธิ์ทางการเมืองตามระบบเจ้าขุนมูลนายที่จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มอบให้แก่จักรพรรดินครอิสระ รัฐคริสตจักร หรือราชรัฐ รัฐที่ได้รับ "ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์" เช่น แอบบีดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และสภานิติบัญญัติ (Reichstag) โดยไม่ตัองมีเจ้าผู้ครองอื่นเป็นตัวกลาง ในภาษาสมัยปัจจุบันก็หมายถึงรูปแบบของรัฐที่ปกครองตนเอง
ผลได้ผลเสีย.
ผลได้ของการมีไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ คือสิทธิในการเรียกเก็บภาษีและค่าธรรมเนียม มีตลาด พิมพ์เหรียญกษาปณ์ มีกองทัพ และมีระบบยุติธรรมของตนเองได้ สิทธิหลังสุดอาจจะรวม “ศาลเลือด” (Blutgericht) หรือศาลอาญาที่มีสิทธิลงโทษผู้ทำผิดถึงประหารชีวิตได้ สิทธิเหล่านี้ขึ้นอยู่การการมอบให้ในพระราชประกาศสิทธิโดยพระจักรพรรดิ
ผลเสียของมีไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์อาจจะรวมทั้งการเข้ายุ่งเกี่ยวโดยตรงโดยตรงของจักรวรรดิ เช่นที่เกิดขึ้นหลายครั้งในเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้หลังจากสงครามชมาคาลดิค (Schmalkaldic War) และการจำกัดหรือการสูญเสียสิทธิที่ได้รับมอบทั้งหมดถ้าพระจักรพรรดิหรือสภานิติบัญญัติไม่สามารถปกป้องสิทธิดังกล่าวได้จากการต่อต้านหรือรุกรานจากภายนอก เช่นที่เกิดขึ้นระหว่างสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่งของสงครามการปฏิวัติฝรั่งเศส (French Revolutionary Wars) หรือระหว่างสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่สองในสงครามนโปเลียน สนธิสัญญาลูเนวิลล์ ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1801 ระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระบุให้พระจักรพรรดิสละพระราชสิทธิทุกอย่างที่มีต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการประชุมครั้งสุดท้ายของชสภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  ในปี ค.ศ. 1802 ถึงปี ค.ศ. 1803 หรือที่เรียกว่า “การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี” จักรพรรดินครอิสระและอิมพีเรียลแอบบีเกือบทั้งหมดต่างก็สูญเสีย “ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์” และถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐราชวงศ์ต่างๆ
ปัญหาในความเข้าใจจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์.
การที่จะทำความเข้าใจถึงการมอบหรือการใช้ “ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์” ทำให้ประวัติของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นระบบที่ยากต่อการเข้าใจ โดยเฉพาะในบรรดานักประวัติศาสตร์ แม้แต่โดยนักประวัติศาสตร์ร่วมสมัยเช่นโยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ และ โยฮันน์ กอทท์ลีบ ฟิคท์ (Johann Gottlieb Fichte) ผู้เรียกจักรวรรดิว่า “มหายักษ์” ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักประวัติศาสตร์ผู้เขียนเกี่ยวกับจักรวรรดิว่าไม่เป็นทั้ง “โรมัน” และ ไม่ทั้ง “ศักดิ์สิทธิ์” หรือ ไม่แม้แต่เป็น “จักรวรรดิ” เมื่อเทียบกับ “จักรวรรดิบริติช” มีความเห็นว่าจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นความล้มเหลวอันใหญ่หลวงที่รุ่งเรืองถึงจุดสูงสุดเมื่อต้นยุคกลาง และเสื่อมโทรมลงตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา หลังจากการตีพิมพ์งานของเจมส์ ไบรซ์ชิ้นใหญ่เกี่ยวกับจักรวรรดิที่มีชื่ออันเหมาะสมว่า “จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์” เป็นเวลาเกือบหนึ่งร้อยปี ทัศนคตินี้ก็เป็นทัศนคติของนักประวัติศาสตร์ของสมัยใหม่ตอนต้นเกือบทุกคนเรื่อยมา ซึ่งมีส่วนในการวางรากฐานของปรัชญาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เยอรมันที่เป็นที่โต้แย้งกันที่เรียกว่า “วิถีพิเศษ” (Sonderweg)
Imperial immediacy
Reichsfrei
Reichsunmittelbar
Reichsunmittelbarkeit
Reichsfreiheit
ราชรฐาภิสิทธิ์
กันสลิงเกอร์เกิร์ล
Reichsdeputationshauptschluss
ดอกไม้เพชรฆาต
อิมพีเรียลแอบบีย์
อิมพีเรียลแอบบี  สังฆารามหลวง คือบ้านพักของนักบวชคาทอลิกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งได้รับ “อิมพีเรียลอิมมีเดียซี”  เป็น “ดินแดนอธิปไตย” ที่ขึ้นตรงต่อสมเด็จพระจักรพรรดิ (ไม่ว่าจะมีขนาดเล็กเท่าใดก็ตาม) สิทธิที่ได้รับทำให้ได้รับผลประโยชน์ต่างๆ เช่นสิทธิในการเก็บภาษีต่าง ๆ และสิทธิในการมีศาลยุติธรรม