pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นกจาบฝนฮาซู (, "Alauda razae") หรือในชื่อ Cape Verde Islands lark, Raso Island lark, Raso short-toed lark และ Razo skylark เป็นนกเกาะคอนขนาดเล็ก พบเฉพาะในเกาะอิเลวฮาซูในประเทศกาบูเวร์ดี เป็นสมาชิกในสกุล Alaudidae ที่ใกล้สูญพันธุ์ อยู่ในสภาพภูมิอากาศที่แห้งแล้งมาก และถือว่าเป็นหนึ่งในนกที่รู้จักกันน้อยที่สุดในภูมิภาค Palaearctic ตะวันตก เนื่องจากความห่างไกลและการขาดการศึกษาของนักปักษีวิทยาอย่างมากในหมู่เกาะทั้งหมด
ประวัติศาสตร์ยูทูบ
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน  ประสูติเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1902 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงมารี ลูอีสแห่งฮันโนเฟอร์ เป็นพระภคินีในเบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ)ในมัคซีมีลีอาน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน ด้านชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโวล์ฟกังแห่งเฮสส์ ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ฟินด์แลนด์ ตำแหน่งมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1924 ทำให้พระองค์กลายเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งฟินแลนด์ด้วย ไม่มีพระราชบุตร
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1944 สิริพระชันษาเพียง 41 ปี ด้านสาเหตุถูกระเบิดจากกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีหญิงสาวอีกหลายคนที่เสียชีวิตพร้อมพระองค์ในห้องใต้ดินในอาคารแห่งหนึ่ง ซึ่งหลังจากการค้นหาซากนั้น พระศพของพระองค์นั้นเสียหายมากจนแทบจำมิได้
มหาวิทยาลัยศรีปทุม ขอนแก่น
Alauda
Alauda หรือ สกายลาร์ค  เป็นจำพวกของนกจาบฝนที่พบได้ทั่วไปในทวีปยุโรป เอเชีย และภูเขาในแอฟริกา และสปีชีส์หนึ่ง นกจาบฝนฮาซู สามารถพบได้ที่เกาะอิเลวฮาซูในกาบูเวร์ดีเท่านั้น และอย่างน้อยสองสปีชีส์รู้มาจากซากดึกดำบรรพ์ ชื่อปัจจุบันมาจากภาษาละติน "alauda" ซึ่งแปลว่ายนกจาบฝน พลินีผู้อาวุโส คิดว่าคำนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาเคลติก
สปีชีส์ที่ยังมีอยู่.
ประกอบด้วยสี่สปีชีส์:
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา (; อักษรย่อ: AHA) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐ ที่ส่งเสริมการดูแลหัวใจที่เหมาะสมในความพยายามที่จะลดความพิการและการเสียชีวิตที่เกิดจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือดและโรคหลอดเลือดสมอง โดยก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในนครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1924 ในฐานะสมาคมเพื่อการป้องกันและบรรเทาอาการโรคหัวใจ ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แดลลัส รัฐเท็กซัส ซึ่งสมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกาเป็นหน่วยงานสาธารณสุขอาสาแห่งชาติ
สมาคมเป็นที่รู้จักสำหรับมาตรฐานการเผยแพร่เกี่ยวกับการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานและการช่วยชีวิตหัวใจขั้นสูง (ACLS) และในปี ค.ศ. 2014 ได้มีคำแนะนำเบื้องต้นในการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองในสตรี สมาคมเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับการดำเนินการจำนวนมากของแคมเปญบริการสาธารณะที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนซึ่งเริ่มต้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 และยังดำเนินงานการระดมทุนจำนวนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1994 นิตยสาร"เดอะโครนิเคิลออฟฟิแลนโธรฟี" ซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ ได้เผยแพร่การศึกษาที่แสดงให้เห็นว่าสมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกาได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 5 ของ "องค์การการกุศล/ไม่หวังผลกำไร ที่เป็นที่นิยมที่สุดในอเมริกา" และจอห์น วาร์เนอร์, พ.บ., บธ.ม. เป็นประธานสมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกาในปีงบประมาณ ค.ศ. 2017–18
ค.ศ. 1915–คริสต์ทศวรรษ 1980: การก่อตั้งและช่วงปีแรก.
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาเติบโตขึ้นจากกลุ่มผู้นำกลุ่มเล็ก ๆ ผู้นำหลักคือสมาคมเพื่อการป้องกันและบรรเทาอาการโรคหัวใจ ที่ก่อตั้งขึ้นในนครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1915 เพื่อศึกษาว่าผู้ป่วยโรคหัวใจสามารถกลับมาทำงานได้อย่างปลอดภัยหรือไม่ องค์กรที่คล้ายกันหลายแห่งได้รับการก่อตัวหรือพัฒนาขึ้นในบอสตัน, ฟิลาเดลเฟีย และชิคาโกในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยตระหนักถึงความต้องการขององค์กรระดับชาติในการแบ่งปันการวิจัยและการส่งเสริมผลการวิจัย สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1924 โดยมีผู้ชำนาญโรคหัวใจ 6 คนซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มผู้นำหลายกลุ่ม
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกายังคงมีขนาดเล็กจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 เมื่อได้รับเลือกสำหรับการสนับสนุนโดยพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ผ่านทางธุรกิจของพวกเขา จากรายชื่อองค์กรการกุศลที่แจ้งความจำนง พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ให้เงิน 1.5 ล้านดอลลาร์จากรายการวิทยุ"ทรูธออร์คอนซีเควนส์" เพื่อให้องค์กรสามารถออกไปทำงานระดับประเทศได้
ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจำกัดไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอลเกิดขึ้นจากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 และหลักเกณฑ์การบริโภคอาหารของสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1957 และ 1961 ส่วนรายงานสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา ค.ศ. 1957 ประกอบด้วย: (1) อาหารอาจมีบทบาทสำคัญในการเกิดภาวะหลอดเลือดแข็ง (2) ปริมาณไขมันและแคลอรีทั้งหมดในอาหารอาจเป็นปัจจัยสำคัญ (3) อัตราส่วนระหว่างไขมันอิ่มตัวและไม่อิ่มตัวอาจเป็นปัจจัยพื้นฐาน และ (4) จจัยอื่น ๆ ที่อยู่นอกเหนือไขมัน ทั้งอาหารและและขาดโภชนาการอาจมีความสำคัญ โดยในปี ค.ศ. 1961 การค้นพบเหล่านี้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งนำไปสู่คำแนะนำใหม่ของสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาใน ค.ศ. 1961 ได้แก่: (1) รักษาน้ำหนักตัวให้ถูกต้อง (2) ออกกำลังกายในระดับปานกลาง เช่น การเดินเพื่อช่วยในการลดน้ำหนัก (3) ลดปริมาณไขมัน, ไขมันอิ่มตัว และคอเลสเตอรอลทั้งหมด เพิ่มปริมาณไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน (4) ผู้ชายที่มีประวัติครอบครัวที่เป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็งชัดเจนควรให้ความสำคัญกับการปรับเปลี่ยนอาหาร และ (5) การเปลี่ยนแปลงอาหารควรทำภายใต้การดูแลของแพทย์ คำแนะนำเหล่านี้ยังคงมีความแม่นยำมากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 ถึง 1980 แต่ยังคงเป็น "การเชื่อมโยงกันทั่วไปในหมู่พวกเขา"
คริสต์ทศวรรษ 1990–คริสต์ทศวรรษ 2000: การณรงค์ให้ความรู้.
ในปี ค.ศ. 1994 นิตยสาร"เดอะโครนิเคิลออฟฟิแลนโธรฟี" ซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ เผยแพร่ผลการค้นคว้าที่ใหญ่ที่สุดขององค์การการกุศลและองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรรวมทั้งความน่าเชื่อถือ การค้นคว้าแสดงให้เห็นว่าสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้รับการจัดอันดับให้เป็น "องค์การการกุศล/ไม่แสวงหาผลกำไรในอเมริกาที่ได้รับความนิยมมากที่สุด" อันดับ 5 จากองค์การการกุศลกว่า 100 แห่ง กับ 95 เปอร์เซ็นต์ของชาวอเมริกันที่มีอายุเกินกว่า 12 ปีที่เลือกหมวดหมู่ในลักษณะ "รัก" และ "ชอบมาก" สำหรับสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา
ในปี ค.ศ. 2003 ได้มีการตีพิมพ์ “รายงานฉบับที่เจ็ดของคณะกรรมการร่วมแห่งชาติว่าด้วยการป้องกัน, ตรวจจับ, การประเมินผล และการรักษาความดันโลหิตสูง” (เจเอ็นซี 7)
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2009 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาและสภาการโฆษณาได้เปิดตัวประกาศโฆษณาในบริการสาธารณะเกี่ยวกับซีพีอาร์แบบใช้มือเท่านั้นและเว็บไซต์ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้ประกาศรณรงค์สร้างความตื่นตัวถึงกรณีหัวใจหยุดเต้นขึ้นใหม่โดยให้ชื่อว่าบีเดอะบีท จุดมุ่งหมายของการรณรงค์คือการสอนเด็กที่มีอายุ 12 ถึง 15 ปีได้สนุกกับการเรียนรู้ขั้นพื้นฐานของการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพและวิธีใช้เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าชนิดอัตโนมัติ
ในปี ค.ศ. 2010 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้เปิดตัวการรณรงค์ "โกเรดฟอร์วีเมน" ในอดีตผู้ชายเป็นหัวข้อหลักของโรคหัวใจและการวิจัยโรคหลอดเลือดสมอง "โกเรดฟอร์วีเมน" จึงมุ่งเน้นเฉพาะสตรีที่มีข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยงและการดำเนินการที่พวกเธอสามารถทำได้เพื่อปกป้องสุขภาพของตนเอง รายได้ทั้งหมดจากการรณรงค์ท้องถิ่นและระดับชาติสนับนำไปใช้เพื่อสนุนการรับรู้, การวิจัย, การศึกษา และโครงการชุมชนเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสตรี
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้รับรองนินเท็นโดวีคอนโซล โดยมีไอคอนสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาปรากฏบนกล่องคอนโซล เช่นเดียวกับ"วีฟิตพลัส" และ"วีสปอร์ตรีสอร์ต"
ค.ศ. 2012–15: อีเวนต์และกิจกรรมล่าสุด.
นอกจากนี้ ยังได้ดำเนินการรณรงค์ในปี ค.ศ. 2012 เพื่อให้ความรู้แก่ผู้คนเกี่ยวกับวิธีการทำซีพีอาร์แบบใช้มือเท่านั้น การณรงค์ในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งเริ่มในนครนิวยอร์ก มีเจนนิเฟอร์ คูลิดจ์ เป็นโฆษก
ในปี ค.ศ. 2012 มิเชลล์ วิลเลียมส์ ซึ่งเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงและนักแสดงหญิงได้เป็นทูตในการรณรงค์ "พาวเวอร์ทูเอ็นสโตรก" ในบทพูดของเธอ-เธอได้กล่าวว่า "ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นพันธมิตรกับการรณรงค์ [...] พ่อของฉันเป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 2005 เนื่องจากการสูบบุหรี่, เบาหวาน และการลดน้ำหนักในแบบที่อาจทำลายสุขภาพ รวมถึงย่าของฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 2006 เมื่อเธอไปหาหมอเพื่อรับการรักษาผู้ป่วยนอกแบบง่าย ๆ ฉันนำความรู้มาสู่ผู้คนเพื่อให้รู้ว่าโรคหลอดเลือดสมองสามารถป้องกันได้ มาดูแลตัวเองกันเถอะ…ขั้นตอนแรกคือความรู้เกี่ยวกับสุขภาพของคุณ"
ส่วนในปี ค.ศ. 2014 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้ออกแนวทางแรกในการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองในสตรี
สำหรับในปี ค.ศ. 2015 สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาได้รับการรับรองการรณรงค์โทแบคโค 21 อย่างเป็นทางการ โดยการแนะนำภายในเมือง, รัฐ และรัฐบาลแห่งชาติในการเพิ่มอายุการจำหน่ายยาสูบและนิโคตินแก่บุคคลที่อายุตั้งแต่ 18 ถึง 21 ปี
และในปี ค.ศ. 2018 มีการประกาศว่าสมาคมโรคหัวใจอเมริกันได้ร่วมมือกับแชริตีไดนามิกส์และไมเทค เพื่อให้ผู้เข้าร่วมโครงการระดมทุนในตลาดเยาวชนแห่งชาติของตน สามารถบริจาคเช็คเงินฝากโดยตรงจากโทรศัพท์มือถือของตนได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย
แนนซี บราวน์ ดำรงตำแหน่งประธานบริหารตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 ดูรายชื่อเจ้าหน้าที่ที่สำคัญของสมาคมและผู้นำอาสาสมัครได้ที่ www.heart.org - เกี่ยวกับสมาคม (https://www.heart.org/en/about-us)
จักรพรรดิโองิมะชิ
จักรพรรดิโกะ-โยเซ
ปราสาทนะงะฮะมะ
ปราสาทฮิโกะเนะ
คิม คีลเซน
คิม คีลเซน  เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2509 ณ กรีนแลนด์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของกรีนแลนด์ ถัดจาก อากีลาร์ ฮัมมุด ซึ่งเดิมนั้นเขาเป็นครอบครัวชาวประมง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาใน นุก เมืองหลวงของประเทศ ก่อนะทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ จนกระทั่งปี 2548 คีลเซนตัดสินใจเข้ามาเล่นการเมือง ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงสังคมและสิ่งแวดล้อมจากรัฐสภากรีนแลนด์โดยมิผ่านพระราชอำนาจในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุข ต่อมาเมื่อปี 2557 อากีลาร์ ฮัมมุด นายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของกรีนแลนด์นั้นได้ลาออกจากตำแหน่ง เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการแทนนายกรัฐมนตรี ต่อมาเขาได้กลายเป็นหัวหน้าพรรคคึกเบนนี และชนะคะแนนโหวต 44 จาก 65 ทำให้เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีกรีนแลนด์ ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับ จูเดียเธอ คีลเซน มีบุตร 2 คน
โยนาทัน เนทันยาฮู
โยนาทัน "โยนี" เนทันยาฮู (; ; 13 มีนาคม ค.ศ. 1946 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976) เป็นนายทหารกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ผู้บัญชาการหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการระหว่างปฏิบัติการเอนเทบเบ ซึ่งเป็นปฏิบัติการเพื่อช่วยเหลือตัวประกันที่ท่าอากาศยานเอนเทบเบในประเทศยูกันดาเมื่อปี ค.ศ. 1976 ภารกิจนี้ประสบความสำเร็จ โดยตัวประกัน 102 คนจากทั้งหมด 106 คนได้รับการช่วยชีวิต แต่เนทันยาฮูเสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่—ซึ่งเป็นกองกำลังป้องกันอิสราเอลเพียงรายเดียวที่เสียชีวิตระหว่างปฏิบัติการ
เขาเป็นบุตรชายคนโตของศาสตราจารย์ชาวอิสราเอลชื่อเบนซิโยน เนทันยาฮู โดยโยนาทันเกืดในนครนิวยอร์กและใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยหนุ่มของเขาในสหรัฐ ที่เขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยม หลังจากทำหน้าที่ในกองกำลังป้องกันอิสราเอลระหว่างสงครามหกวันในปี ค.ศ. 1967 เขาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดช่วงสั้น ๆ ก่อนที่จะย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลมเมื่อปี ค.ศ. 1968 หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกจากการศึกษาและกลับมายังกองกำลังป้องกันอิสราเอล เขาเข้าร่วมหน่วยซาเยเรตมัตคัลในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และได้รับรางวัลเหรียญทหารยอดเยี่ยมสำหรับการปฏิบัติของเขาในสงครามยมคิปปูร์ ค.ศ. 1973 หลังจากการเสียชีวิตของเขาในปฏิบัติการเอนเทบเบ ปฏิบัติการดังกล่าวได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "ปฏิบัติการโยนาทัน" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เขามีน้องชายชื่อเบนจามิน เนทันยาฮู ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 ถึงปี ค.ศ. 2021 และยังทำหน้าที่ในตำแหน่งดังกล่าวระหว่างปี ค.ศ. 1996 ถึง 1999 ทั้งสองมีน้องชายคนที่สามชื่ออิดโด เนทันยาฮู ซึ่งเป็นทหารในหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ
โยนาทัน เนทันยาฮู เกิดในนครนิวยอร์ก เขาเป็นลูกชายคนโตของซีลา ("นามสกุลเดิม" ซีกัล; ค.ศ. 1912–2000) และเบนซิโยน เนทันยาฮู (ค.ศ. 1910–2012) ซึ่งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณสาขาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล เขาได้รับการตั้งชื่อตามปู่ของเขา ซึ่งเป็นอาจารย์ในศาสนายิวชื่อนาธาน ไมเลย์คาวสกี และผู้พัน จอห์น เฮนรี แพตเทอร์สัน ที่เคยบัญชากองพันยิวอาสา และดูแลชาวยิว เขามีน้องชายสองคนคือเบนจามินและอิดโด ซึ่งเบนจามิน (ชื่อเล่น "บีบี") ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลในปี ค.ศ. 1996, ในปี ค.ศ. 2009 รวมทั้งการเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2013 และ 2015 ส่วนอิดโด น้องคนสุดท้องในสามคน เป็นทั้งรังสีแพทย์และนักเขียน ซึ่งทั้งสามพี่น้องเป็นทหารในหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ
เนทันยาฮูเข้าศึกษาที่เชลเทนแฮมไฮสกูล ในวินโกต รัฐเพนซิลเวเนีย โดยสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1964 ในฐานะเพื่อนร่วมชั้นของเรจจี แจ็กสัน ผู้เป็นสมาชิกหอเกียรติยศเบสบอล เมื่อครั้งที่อยู่ในไฮสกูล เขาเริ่มใคร่ครวญจุดมุ่งหมายในชีวิต เมื่อเขาเขียนหนังสือในปี ค.ศ. 1963 โดยเขียนว่า "ปัญหาต่อวัยรุ่นที่นี่คือชีวิตของพวกเขาที่ขาดแคลนความพึงพอใจ ผมควรจะพร้อมในทุกช่วงเวลาของชีวิตที่จะเผชิญหน้ากับตัวเองและกล่าว—'นี่คือสิ่งที่ผมได้ทำ'"
เนทันยาฮูแต่งงานกับแฟนสาวชื่อเทอร์ซา ("ทูตี") ที่คบกันมาเป็นเวลานานในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1967 ไม่นานหลังจากงานแต่งงานของพวกเขา พวกเขาบินไปที่สหรัฐ โดยโยนีเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เขาเรียนวิชาปรัชญาและคณิตศาสตร์ ด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยมทั้งสองวิชา และอยู่ในรายชื่อนักเรียนที่เรียนดีมากในช่วงปลายปีแรก อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเมื่ออยู่ห่างจากประเทศอิสราเอล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออิสราเอลต่อสู้กับอียิปต์ในช่วงสงครามการบั่นทอนกำลัง ย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1968 กระทั่งในช่วงต้นปี ค.ศ. 1969 เขาออกจากการศึกษาและกลับไปที่กองทัพ บิดาของเขาอธิบายถึงการตัดสินใจนั้นว่า "เขาฝันที่จะกลับมาศึกษาต่อและวางแผนที่จะทำเช่นนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงเปลี่ยนบรรยากาศอยู่เสมอที่เขากลับไปฮาร์วาร์ดเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดทางทหาร"
ในปี ค.ศ. 1972 เขากับทูตีหย่าขาดจากกัน เนทันยาฮูอาศัยอยู่กับบรูเรียแฟนใหม่ของเขาเป็นเวลาสองปี ก่อนเขาเสียชีวิต
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับไฮสกูล เนทันยาฮูเข้าร่วมกองกำลังป้องกันอิสราเอลในปี ค.ศ. 1964 เขาอาสาที่จะเป็นทหารในกองพลน้อยพลร่ม และสันทัดในหลักสูตรฝึกอบรมนายทหาร ในที่สุดเขาก็ได้รับคำสั่งจากกองร้อยพลร่ม
ในปี ค.ศ. 1967 เขานึกถึงวิทยาลัย แต่สงครามคุกคามอย่างต่อเนื่องทำให้เขาอยู่ในอิสราเอล: "นี่คือประเทศและบ้านเกิดเมืองนอนของฉัน ฉันมีสังกัดอยู่ที่นี่" เขาเขียน เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1967 ในช่วงสงครามหกวัน กองพันของเขาต่อสู้ในยุทธการที่อุมกอเตฟในไซนาย แล้วได้เสริมกำลัง ณ ยุทธการที่ราบสูงโกลัน ระหว่างยุทธการที่ราบสูงโกลัน เขาได้รับบาดเจ็บในขณะที่ช่วยเหลือเพื่อนทหารที่ได้รับบาดเจ็บหลังแนวข้าศึก เขาได้รับการติดเหรียญกล้าหาญหลังจากสงครามครั้งนั้น
หลังจากได้รับบาดเจ็บ เขากลับไปสหรัฐเพื่อเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แต่หลังจากนั้นหนึ่งปี เขารู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องกลับไปอิสราเอลเพื่อสมทบกับกองทัพ "ณ ขณะนี้" เขาได้เขียนไว้ในจดหมาย "ฉันควรจะปกป้องประเทศของฉัน ฮาร์วาร์ดเป็นที่หรูหราที่ฉันไม่สามารถจ่ายได้" เขากลับไปฮาร์วาร์ดในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1973 แต่ก็ยกเลิกชีวิตด้านวิชาการอีกครั้งเพื่อวงการทหารของอิสราเอล
โดยปี ค.ศ. 1970 เขาเป็นผู้บัญชาการหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ (หน่วยรบพิเศษกรมข่าวกรองทหารอิสราเอล) ซึ่งเป็นหน่วยลาดตระเวนพิเศษต่อต้านการก่อการร้าย และในฤดูร้อนปี ค.ศ. 1972 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการของหน่วย ปีนั้นเขาได้รับคำสั่งให้โจมตีในปฏิบัติการใส่หีบ 3 ซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสของซีเรียถูกจับในฐานะชิปต่อรองเพื่อแลกเปลี่ยนในภายหลังกับนักบินชาวอิสราเอลผู้ถูกจับกุม ในปีต่อไปเขาได้เข้าร่วมในปฏิบัติการสปริงออฟยูธ ซึ่งผู้ก่อการร้ายและผู้นำของกลุ่มกันยาทมิฬได้ถูกเลือกสังหารโดยหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ, กองเรือ 13 และมอสสาด
ในช่วงสงครามยมคิปปูร์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1973 เนทันยาฮูสั่งกองกำลังหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการในที่ราบสูงโกลันสังหารคอมมานโดซีเรียกว่า 40 คนในการต่อสู้ ซึ่งได้ขัดขวางการตีโฉบฉวยของคอมมานโดซีเรียในดินแดนส่วนกลางของโกลัน ในช่วงสงครามเดียวกัน เขายังได้ช่วยชีวิตพันโท ยอสซี เบน ฮานาน จากเทลชัมส์ ขณะที่เบน ฮานาน กำลังนอนบาดเจ็บอยู่หลังเส้นเขตซีเรีย
หลังสงคราม เนทันยาฮูได้รับบำเหน็จเหรียญทหารยอดเยี่ยม  ซึ่งเป็นเครื่องยศทางทหารสูงสุดอันดับสามของอิสราเอล สำหรับการช่วยเบน ฮานาน ของเขา จากนั้น เนทันยาฮูอาสาเป็นผู้บัญชาการหุ้มเกราะ เนื่องจากความเสียหายอย่างหนักได้ก่อให้เกิดกองกำลังติดอาวุธของอิสราเอลในช่วงสงคราม ซึ่งมีจำนวนไม่มากในหมู่นายทหารเหล่านี้ เนทันยาฮูมีความสันทัดในหลักสูตรเจ้าหน้าที่ควบคุมรถถัง และได้รับคำสั่งจากกองพลหุ้มเกราะบารักซึ่งได้ถูกทำลายในช่วงสงคราม เนทันยาฮูพากองพลน้อยของเขากลับเข้าไปในหน่วยทหารนำในที่ราบสูงโกลัน เขาถือว่าชาวปาเลสไตน์เป็น'สามัญชนผู้อาศัยอยู่ในคูหา'
ปฏิบัติการเอนเทบเบ.
เนทันยาฮูเสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 ขณะบัญชาการภารกิจกู้ภัยในระหว่างปฏิบัติการเอนเทบเบ เขาเป็นทหารอิสราเอลคนเดียวที่ถูกสังหารในระหว่างการโจมตี (พร้อมทั้งตัวประกันสามคน, สมาชิกแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ทั้งหมด และทหารยูกันดาอีกหลายสิบคน) เรื่องเล่าที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปของการเสียชีวิตของเขาคือการที่โยนาทันยิงทหารยูกันดา และถูกยิงโต้ตอบโดยชาวแอฟริกันจากหอควบคุมของท่าอากาศยาน ครอบครัวของเขาปฏิเสธที่จะยอมรับคำตัดสินนี้ และยืนยันว่าเขาถูกสังหารโดยชาวเยอรมันผู้บัญชาการสลัดอากาศ เนทันยาฮูถูกยิงนอกอาคารแบบโหมกระหน่ำ จากนั้นไม่นานเขาก็เสียชีวิตในอ้อมแขนของเอเฟรม สเนห์ ผู้บัญชาการหน่วยแพทย์ของภารกิจ ปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จ และได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น"มิฟต์ซาโยนาทัน" ("ปฏิบัติการโยนาทัน" ในภาษาไทย) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เนทันยาฮูได้รับการฝังอยู่ในสุสานทหารของกรุงเยรูซาเลมที่เมาต์เฮิร์ซเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม หลังจากพิธีศพทางทหาร ซึ่งมีประชาชนจำนวนมหาศาลและเจ้าหน้าที่ระดับสูงเข้าร่วม ส่วนชิมอน เปเรส ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ได้กล่าวถ้อยคำสรรเสริญช่วงนั้นว่า "กระสุนได้ฉีกหัวใจชายหนุ่ม หนึ่งในบุตรชายที่ดีที่สุดของอิสราเอล, หนึ่งในนักรบผู้กล้าหาญที่สุด, หนึ่งในผู้บัญชาการที่มีแววมากที่สุด – โยนาทัน เนทันยาฮู ผู้สง่างาม"
ทั้งนี้ มีต้นไม้อนุสรณ์ซึ่งปลูกไว้เพื่อเป็นเกียรติแก่เขาด้านหน้าของเชลเทนแฮมไฮสกูล ซึ่งเป็นไฮสกูลที่เขาสำเร็จการศึกษา และแผ่นโลหะอนุสรณ์ตั้งอยู่ในล็อบบี
จดหมายส่วนตัว.
ในปี ค.ศ. 1980 ได้มีการเผยแพร่จดหมายส่วนตัวของเนทันยาฮูหลายฉบับ นักประพันธ์อย่างเฮอร์แมน โวค ได้อธิบายว่าจดหมายเหล่านั้นเป็น "งานวรรณกรรมที่น่าทึ่งซึ่งอาจเป็นหนึ่งในเอกสารที่ยอดเยี่ยมในยุคของเรา" จดหมายหลายฉบับของเขาถูกเขียนขึ้นอย่างเร่งรีบภายใต้สภาวะการณ์ในสนามรบ แต่จากการทบทวนในหนังสือพิมพ์เดอะ"นิวยอร์กไทมส์" ได้ยกให้เป็น "การพรรณนาที่น่าเชื่อถือของชายผู้มีความสามารถ และอ่อนไหวในยุคสมัยของเราซึ่งอาจมีความสามารถในหลาย ๆ สิ่งหลาย ๆ อย่าง แต่ก็เลือกที่จะอุทิศตนให้กับการฝึกฝนและความเชี่ยวชาญในศิลปะแห่งสงคราม ไม่ใช่เพราะเขาชอบฆ่าหรือต้องการ แต่เพราะเขารู้ว่าเช่นเคยในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ที่ความดีไม่สามารถจับคู่กับความชั่วร้ายได้หากไม่มีพลังในการปกป้องตัวเอง"
สมาคมโรคหัวใจแห่งสหรัฐอเมริกา
สมาคมหัวใจแห่งอเมริกา
รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทานปฐมจุลจอมเกล้า
การเลือกตั้งประธานาธิบดีบราซิลเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2561
การช่วยชีวิตขั้นสูง
การช่วยชีวิตขั้นสูง (, ย่อ: ALS) เป็นกลุ่มโพรโทคอลและทักษะช่วยชีวิตที่ต่อยอดจากการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมระบบไหลเวียนมากขึ้นและให้ทางเดินอากาศหายใจที่เปิดโล่งและการหายใจที่เพียงพอ
องค์ประกอบของ ALS ได้แก่
สำนักงานอุปกรณ์และอิเล็กทรอนิกส์กลาโหม
รถถังทีเกอร์ 131
ภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติในสาธารณรัฐเซาท์ซูดาน
รายนามประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
พายุเฮอริเคนไดแอน
พายุเฮอริเคนไดแอน  เป็นพายุเฮอริเคนในมหาสมุทรแอตแลนติกที่ค่าเสียหายมากที่สุดในเวลานั้น หนึ่งในสามของพายุเฮอริเคนที่โดนนอร์ทแคโรไลนาในช่วงฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2498 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 สิงหาคมจากคลื่นเขตร้อนระหว่างเลสเซอร์แอนทิลลีสและกาบูเวร์ดี ไดแอนเริ่มย้ายไปทางตะวันตก-ตะวันตกเฉียงเหนือโดยมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในความรุนแรง แต่เริ่มรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากหันไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พายุเฮอริเคนถึงความเร็วลมสูงสุดที่ 105 ไมล์ต่อชั่วโมง (165 กม./ชม.) ทำให้เป็นพายุเฮอริเคนระดับ 2 และค่อยๆอ่อนแรงลงหลังจากเลี้ยวกลับไปทางทิศตะวันตก ไดแอนทำให้เกิดดินถล่มใกล้วิลมิงตันในรัฐนอร์ทแคโรไลนาในขณะเป็นพายุโซนร้อนที่รุนแรงในวันที่ 17 สิงหาคม ห้าวันหลังจากที่พายุเฮอริเคนคอนนี่เข้ามาใกล้บริเวณเดียวกัน ไดแอนลดความรุนแรงลงหลังจากที่ย้ายไปอยู่ในแผ่นดินที่จุดที่สำนักงานพยากรณ์อากาศแห่งสหรัฐระบุว่าจะมีภัยคุกคามต่อการทำลายล้างลดลง พายุหมุนไปทางทิศเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ และน้ำอุ่นจากมหาสมุทรแอตแลนติกช่วยให้เกิดฝนตกชุกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ไดแอนก็เข้าไปในมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันออกเฉียงใต้ของมหานครนิวยอร์ก แล้วกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในสองวันต่อมา และหายไปในวันที่ 23 สิงหาคม
จังหวัดอาร์ดาฮัน
จังหวัดอาร์ดาฮัน  เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกีซึ่งตั้งอยู่ตอนปลายสุดของประเทศ โดยมีพรมแดนติดกับประเทศจอร์เจียและประเทศอาร์มีเนีย
จังหวัดอาร์ตวิน
จังหวัดอาร์ตวิน  เป็นจังหวัดที่อยู่บริเวณแนวชายฝั่งทะเลดำ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี และมีพรมแดนติดกับประเทศจอร์เจีย
กลุ่มภาษาชาด
กลุ่มภาษาชาด  เป็นแขนงย่อยของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก พูดกันในหลายที่ในซาเฮล ประกอบด้วยภาษาต่าง ๆ 150 ภาษาที่พูดกันตอนภาคเหนือของไนจีเรีย, ตอนใต้ของไนเจอร์, ตอนใต้ของชาด, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, และตอนเหนือของแคเมอรูน ภาษากลุ่มชาดที่พูดกันมากที่สุดคือภาษาเฮาเซอ ซึ่งเป็นภาษากลางของส่วนมากของประเทศทางตะวันออกของแอฟริกาตะวันตก
การแบ่งแขนง.
แบ่งเป็นสี่แขนงย่อยคือ:
จังหวัดอัยดึน
จังหวัดอัยดึน  เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในเขตอีเจียน
เขตอีเจียน
เขตอีเจียน  เป็นหนึ่งในเขตภูมิศาสตร์ทั้งเจ็ดของตุรกี ซึ่งอยู่บริเวณภาคตะวันตกของประเทศ โดยด้านทิศตะวันตกติดกับทะเลอีเจียน ทิศเหนือติดกับเขตมาร์มารา ทิศตะวันออกติดกับเขตอานาโตเลียกลาง และทิศใต้ติดกับเขตเมดิเตอร์เรเนียน โดยเขตอีเจียนเป็นเขตภูมิศาสตร์ที่มีแนวชายฝั่งยาวที่สุดในเขตชายฝั่งทั้งสี่เขต
ภูมิภาคอีเจียน
กลุ่มภาษามาซา
กลุ่มภาษามาซา  เป็นกลุ่มภาษาที่ประกอบด้วย 8 ภาษาและภาษาถิ่น (ตามการประมาณการ Ethnologue) ที่พูดในแอฟริกา เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาชาด
ภาษากลุ่มนี้มีผู้คนกว่า 650,000 คนในชาดและแคเมอรูน ทั้งสองภาษาหลักคือภาษามัสซา (Massa) และภาษามูเซย์ (Musey)
แขนงของกลุ่มภาษามาซาเท่าที่มีรายชื่อใน Blench (2006) คือ:
ภาษาซูมายา
ภาษาซูมายา  เป็นภาษาสูญแล้วในกลุ่มภาษาชาด คาดว่าอยู่ในกลุ่มย่อยมาซา เคยมีการพูดในแคเมอรูน มีคำอยู่บางคำที่ถูกบันทึกจากผู้พูดคนสุดท้าย
ปัจจุบันไม่มีผู้พูดที่รู้จัก คาดว่าผู้พูดภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาฟูลา
ตำบลหนองลู
ตำบลหนองลู เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ประกอบด้วยสิบหมู่
"หนองลู" เป็นภาษากระเหรี่ยงเรียกว่า "นุ่งลู่" หมายถึง ต้นค้อ เป็นพืชในตระกูลต้นตาล ลักษณะใบตรงโคนแคบ ตรงปลายขยายออกใหญ่ นำมาใช้มุ่งหลังคาบ้านของชาวกระเหรี่ยง°
ตำบลหนองลูมีเนื้อที่ประมาณ 1,267 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นประมาณ 791,875 ไร่
ประกอบด้วยสิบหมู่ดังนี้:
บาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินที่ 5 แห่งฟลานเดอส์ (, , ) เป็นขุนนางฝรั่งเศสและเคานต์แห่งฟลานเดอส์ ปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1035 จนกระทั่งเสียชีวิต บาลด์วินเป็นหนึ่งในเคานต์ที่มีอำนาจมากที่สุดในฝรั่งเศสในเวลานั้น
เคานต์แห่งฟลานเดอส์.
บุตรชายของบาลด์วินที่ 4 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับภรรยาคนแรก โอจิฟแห่งลักเซมเบิร์ก บุตรสาวของเฟรเดอริกแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1028 บาลด์วินแต่งงานกับอาเดลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ด้วยการยุยงของอาเดลา เขาก่อกบฏต่อบิดา บาลด์วินที่ 4 แต่ในปี ค.ศ. 1030 ทั้งคู่จับมือคืนดีกัน เมื่อบิดาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1035 บาลด์วินสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา
ความสัมพันธ์กับต่างแดน.
ความสัมพันธ์กับบูโลญ.
ยูซตาสที่ 1 เคานต์แห่งบูโลญมักบาดหมางกับบาลด์วินที่ 4 แต่กลับมีความสัมพันธ์ฉันท์มิตรกับบาลด์วินที่ 5 ทั้งคู่ลงนามในกฎบัตรของกันและกันและร่วมมือกันหลายครั้ง ยูซตาสที่ 1 ลงนามในกฎบัตรของบาลด์วินที่จำกัดอำนาจของผู้รักษาผลประโยชน์ทางด้านกฎหมายของโบสถ์และอาราม (advocate)
ความสัมพันธ์กับอังกฤษยุคแองโกลแซ็กซัน.
ฟลานเดอส์ภายใต้การปกครองของบาลด์วินที่ 5 ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีมากนักกับอังกฤษ บาลด์วินให้ที่ลี้ภัยแก่ชาวอังกฤษที่ถูกขับไล่ออกจากประเทศและมักให้เรือกับกำลังพลแก่พวกเขา เขาให้ความคุ้มครองแก่พระราชินีเอ็มมาในปี ค.ศ. 1036–1040 รวมถึงพระโอรสทั้งสองของพระองค์ อัลเฟรดและฮาร์ธาคนุต เมื่อก็อดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์และครอบครัวถูกพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพขับไล่ออกจากประเทศในปี ค.ศ. 1051–2 บาลด์วินให้การต้อนรับพวกเขา ทั้งยังช่วยพวกเขาเตรียมการกลับไปอังกฤษ ฝั่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพก็ให้กองเรือประจำการอยู่นอกชายฝั่งฟลานเดอส์ในตอนที่บาลด์วินกำลังทำสงครามอยู่กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การข่มขู่นี้ทำให้บาลด์วินขอทำสนธิสัญญาสันติภาพกับจักรพรรดิ
ความสัมพันธ์กับฝรั่งเศส.
บาลด์วินที่ 5 ได้อิทธิพลมากมายจากการแต่งงานสานสัมพันธไมตรีหลายครั้งระหว่างฟลานเดอส์กับอังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมนี เขาสนิทสนมกับบุตรเขย พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส บาลด์วินเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้หลานชาย (ลูกชายของพี่ภรรยา) พระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1060 ถึงปี ค.ศ. 1067
ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์.
ในปี ค.ศ. 1051 บาลด์วินบีบบังคับริคิลดิส ภรรยาม่ายของเคานต์แฮร์มันแห่งเอโนลต์ ให้แต่งงานกับบุตรชายของเขา บาลด์วินที่ 6 ทำให้เขาสามารถควบคุมเอโนลต์ผ่านทางบุตรชายได้ ทั้งยังทำให้เกิดความขัดแย้งต่อเนื่องระหว่างบาลด์วินที่ 5 กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 เนื่องจากเอโนลต์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังพ่ายแพ้ต่อเนื่องจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 ถอนทัพกลับไปเยอรมนีและสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1056 บาลด์วินได้รับรัฐชายแดนที่ติดกับแม่น้ำสเกลด์ต์ทั้งหมดเป็นที่ดินศักดินาจากแอ็กเนสแห่งปัวตูที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส จักรพรรดิเฮนรีที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ความสัมพันธ์กับนอร์ม็องดีและอังกฤษยุคนอร์มัน.
บาลด์วินกับภรรยา อาเดลา มีบุตรด้วยกันสามคน คือ
บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์  ้เป็นขุนนางชาวแฟรงก์ ปกครองเป็นเคานต์แห่งเอโนลต์ (ด้วยสิทธิ์ของภรรยา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1051 ถึง ค.ศ. 1070 (ในชื่อ บาลด์วินที่ 1) และสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1067 ถึง 1070
เคานต์แห่งเอโนลต์.
บิดาของเขาจับเขาแต่งงานแบบคลุมถุงชนกับริชิลด์ เคานเตสแห่งเอโนลต์ โดยใช้กองกำลังติดอาวุธข่มขู่ริชิลด์ที่เป็นภรรยาม่ายของแฮร์มันแห่งมงส์และทายาทหญิงแห่งเอโนลต์ เนื่องด้วยเอโนลต์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การแต่งงานโดยไม่ปรึกษาครั้งนี้จึงสร้างความขุ่นเคืองแก่จักรพรรดิเฮนรีที่ 3 พระองค์เดินทางมาทำสงครามกับสองพ่อลูกบาลด์วินแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างปี ค.ศ. 1050 ถึง 1054 ล็อมแบต์ที่ 2 เคานต์แห่งล็องยืนหยัดต่อสู้กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 เคียงข้างบาลด์วิน เขาเป็นหนึ่งในข้าราชบริพารแถวหน้าของบาลด์วิน ล็อมแบต์ถูกสังหารที่สมรภูมิลีลล์ในปี ค.ศ. 1054 การต่อสู้ครั้งอื่นๆ กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 มีกลุ่มลอร์ดแห่งอาโลสต์มาร่วมต่อสู้ให้กับเคานต์แห่งฟลานเดอส์ทั้งสอง