pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงละครมาริอินสกีมีคณะบัลเลต์ประจำคือ มาริอินสกีบัลเลต์ (Mariinsky Ballet หรือ Imperial Ballet) ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1783 จนถึงปัจจุบันมีอายุ ปี เดิมมีสถานที่แสดงประจำอยู่ที่โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) ต่อมาอาคารโรงละครเดิมทรุดโทรม จึงถูกรื้อลงเมื่อ ค.ศ. 1886 คณะอิมพีเรียลบัลเลต์ได้ย้ายมาจัดแสดงที่นี่ และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์ จนถึงปัจจุบัน
โรงละครมาริอินสกีเป็นโรงละครสำคัญของรัสเซียในศตวรรษที่ 19 เป็นสถานที่จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ ของงานชิ้นสำคัญของทั้งปีเตอร์ ไชคอฟสกี, นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ, โมเดสต์ มูสซอร์กสกี
เกาะวิกตอเรีย
เกาะวิกตอเรีย  เป็นเกาะใหญ่ในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดาที่มีอาณาเขตครอบคลุมระหว่างดินแดนนูนาวุตและนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ของแคนาดา เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก มีเนื้อที่ และเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคนาดา มีพื้นที่เป็นสองเท่าของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ใหญ่กว่าเกาะเกรตบริเตนเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกาะฮนชู
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 56 ของไทย
มาริอินสกีบัลเลต์
คณะบัลเลต์มาริอินสกี  หรือ อิมพีเรียลบัลเลต์ " (Imperial Ballet) " เป็นคณะบัลเลต์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ แสดงประจำอยู่ที่ โรงละครมาริอินสกี เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย
คณะบัลเลต์มาริอินสกี ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1738 เดิมแสดงประจำอยู่ที่ โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) และมีชื่อเรียกว่า อิมพีเรียลบัลเลต์ จนกระทั่งย้ายมาจัดแสดงที่โรงละครมาริอินสกี เมื่อ ค.ศ. 1886 และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์
ในปี ค.ศ. 1935 ภายหลังการลอบสังหาร เซียร์เกย์ คีรอฟ (Sergei Kirov) สตาลินได้สั่งให้เปลี่ยนชื่อคณะบัลเลต์นี้เป็น คีรอฟบัลเลต์ และใช้ชื่อนี้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 จึงเปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น มาริอินสกีบัลเลต์ จนถึงปัจจุบัน
การแสดงในประเทศไทย.
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินชมการแสดงบัลเลต์ ของมาริอินสกีบัลเลต์ จากนั้นกระทรวงการต่างประเทศได้ประสานงานกับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เพื่อนำคณะมารินสกี้ มาเปิดการแสดงในประเทศไทย เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระ 110 ปีของความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย
มาริอินสกีบัลเลต์ เปิดการแสดงในประเทศไทย จำนวน 3 รอบ ระหว่างวันที่ 6-8 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
โดยรอบวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นแสดงต่อหน้าพระพักตร์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์
Mariinsky Ballet
อิมพีเรียลบัลเล่ต์
คิรอฟบัลเล่ต์
หมู่บ้านป่าขนุน
หมู่บ้านป่าขนุน หรือ บ้านป่าขนุน เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 แห่ง และ โรงเรียนระดับพื้นฐาน 1 โรง มีเส้นทางคมนาคมหลักคือถนนเอเชีย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11) ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่
หมู่บ้านป่าขนุนเดิมเป็นพื้นที่ป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นพื้นที่ราบลุ่มจากดินตะกอนแม่น้ำพัดของแม่น้ำน่าน มีบุ่งน้ำหลายแห่ง คือบุ่งตาดำ, บุ่งตาด้วน และบุ่งตาสัก (ปัจจุบันเหลือเพียงบุ่งตาดำ) เดิมในแถบนี้ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย จนในประมาณปี พ.ศ. 2395 เริ่มมีผู้คนโยกย้ายถิ่นฐานมาจับจองพื้นที่ จนกลายเป็นบริเวณหมู่บ้านป่าขนุนในปัจจุบัน โดยคนกลุ่มแรกที่ย้ายมาตั้งถิ่นฐานแถบนี้เล่ากันว่าคือกลุ่ม ขุนภูมิคุ้งตะเภา คือกลุ่มคนที่มีภูมิสถานสืบเชื้อสายดั้งเดิมมาจากหมู่บ้านคุ้งตะเภา อันเป็นหมู่บ้านเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในลุ่มแม่น้ำน่านฝั่งขวาตอนบนรองจากเมืองฝาง (เมืองฝางสว่างคบุรี)
เชื่อกันว่าคนกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานคือตระกูลของนายแกะ นายมิ่ง ที่สืบเชื้อสายตระกูลมีชำนะ สาเหตุที่เข้ามาตั้งบ้านเรือนทำไร่นาแถบนี้เพราะบริเวณหมู่บ้านป่าขนุนในสมัยนั้นเป็นป่าไม้อุดมสมบูรณ์ ดังปรากฏไม้ตะเคียนโบราณที่วัดป่าขนุน (วัดใหม่เจริญธรรม) ชักลากขึ้นมาจากแม่น้ำน่าน ที่มีขนาดใหญ่โตหลายคนโอบ บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของหมู่บ้านแห่งนี้ได้เป็นอย่างดี
หลังจากตั้งบ้านเรือนในแถบนี้ ชาวบ้านป่าขนุนก็ถือว่าตนเป็นคนคุ้งตะเภา มีการพบปะสังสรรค์ทำบุญกับชาวหมู่บ้านคุ้งตะเภาที่วัดคุ้งตะเภาในฐานะญาติพี่น้องเสมอมา จนมาในช่วงหลังบ้านเรือนแถบนี้มีมากขึ้น ทั้งจากคนภายนอกที่อพยพมาจากแห่งอื่นและคนในหมู่บ้านเอง และด้วยการที่สภาพของหมู่บ้านแถบนี้เหมาะแก่การตั้งหมู่บ้านใหม่ ทางการจึงได้แยกกลุ่มบ้านแถบนี้ออกตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ โดยใช้ชื่อหมู่บ้านว่า บ้านป่าขนุน เพราะเป็นคำเรียกที่เรียกกันมาแต่เดิม ที่นิยมเรียกแถบนี้ว่าป่าขนุน ตามลักษณะพื้นที่ที่มีต้นขนุนมาก เหมือนกับบ้านป่ากล้วยหรือบางโพ ที่มีต้นกล้วยหรือต้นโพธิ์ขึ้นเป็นกลุ่มจำนวนมากจนทำให้ชาวบ้านนิยมเรียกตำบลแถบนั้นตามลักษณะที่ปรากฏ
จนมาในปี พ.ศ. 2482 นายแกะ มีชำนะ ผู้ใหญ่บ้านป่าขนุน ได้ริเริ่มสร้างวัดประจำหมู่บ้านแห่งใหม่ แทนวัดคุ้งตะเภา ที่อยู่ไกลออกไปกว่ากิโลเมตร เพื่อความสะดวกในการทำบุญกุศล โดยมีการสร้างศาลาการเปรียญและกลุ่มกุฎิจำนวนหนึ่ง ซึ่งศาลาการเปรียญที่สร้างในครั้งนั้นก็ยังคงอยู่และใช้ทำกิจกรรมต่าง ๆ ของวัดและชุมชนมาตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
วัดใหม่เจริญธรรม ดำเนินการก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2482 ในหมู่ที่ 3 บ้านป่าขนุน ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ในสมัยนายแกะ มีชำนะ เป็นผู้ใหญ่บ้าน โดยมีผู้มีจิตศรัทธามอบที่ดินให้สร้างวัด คือ นายแกะ มีชำนะ ผู้ใหญ่บ้าน นายพูน คงนิล และนางหยวก พรมแดง รวมกัน มีที่ดินประมาณ 4 ไร่ 2 งาน และนายพูน คงนิล นายบุญ สุขวิทย์ บริจาคเรือนคนละ 1 หลัง สร้างเป็นกุฏิ นางเตียก ไม่ทราบนามสกุล บริจาคบ้าน 1 หลัง สร้างศาลาการเปรียญชั่วคราว ขนาดกว้าง 12 วา ยาว 12 วา ต่อมาได้มีการสร้างศาลาการเปรียญหลังใหญ่ขึ้น ขนาดกว้าง 20 วา ยาว 30 วา มีที่ดินทั้งสิ้น 7 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
"ดูเพิ่มได้ที่ วัดใหม่เจริญธรรม'
โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2500 เดิมชื่อ โรงเรียนวัดใหม่เจริญธรรม เป็นโรงเรียนประจำหมู่บ้านป่าขนุน มีครูใหญ่คนแรกชื่อ นายแฮ ประมวลทรัพย์ แรกทำการสอนมีนักเรียน 111 คน ครูจำนวน 3 คน เปิดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา ต่อมาได้ขยายการเรียนการสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา จนถึงปัจจุบัน
"ดูเพิ่มได้ที่ โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา'
ร้านค้าประจำหมูบ้าน.
ร้านป่าขนุนบริการ เดิ่มชื่อว่า ป่าขนุนมินิมาร์ท ก่อตั่งโดย คุณ สุรินทร์ คงนิล(พ่อ) เจ้าของร้านโชว์ห่วยชาวจีน ที่ริเริ่มร้านค้าแห่งแรกในป่าขนุน
หลังจากนั้นคุณสุรินทร์ได้เสียชีวิตลง คุณปิ่น คงนิล(แม่) จึงได้แต่งตั่งให้คุณจันทร์รอน เพ็งแก้ว(ลูกสาว) ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทนคุณพ่อและได้ขึ้น
ตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารในปัจจุบัน คุณจันทร์รอนได้พัฒนาธุรกิจให้รุ่งเรื่องขึ้นเรื่อยๆและมีผู้คนรู้จักมากมาย และต่อยอดพัฒนา
ธุรกิจน้ำมันเชื่อเพลิง ธุรกิจน้ำแข็งอนามัย และธุรกิจจำหน่ายของปลีก-ส่ง และได้มีการรับสมัครเพิ่มมากขึ้นจนในขณะนี้ธุรกิจต้อง
ใช้บุคลากรมากกว่า10คน หลังจากนั้นไม่นานทางผู้บริหารจึงได้จดทะเบียนให้เป็น ห้างหุ้นส่วนจำกัดจันทร์รุ่งโรจน์ หรือสำนักงานใหญ่ในปัจุบัน...
มารินสกี้บัลเล่ต์
หมู่บ้านป่ากล้วย
หมู่บ้านป่ากล้วย หรือ บ้านป่ากล้วย เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีวัดประจำหมู่บ้าน 1 แห่ง และ โรงเรียนระดับพื้นฐาน 1 โรง มีเส้นทางคมนาคมหลักคือถนนเอเชีย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11) ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่
หมู่บ้านป่ากล้วย ตั้งมาแต่เมื่อใดไม่มีปรากฏหลักฐาน แต่จากหลักฐานการอนุญาตให้ตั้งวัดของทางราชการ สามารถสันนิษฐานได้ว่าหมู่บ้านแห่งนี้มีมาก่อน พ.ศ. 2400 แล้ว โดยชาวบ้านป่ากล้วยที่เป็นผู้เริ่มมาตั้งรกรากอยู่ที่นี้เป็นกลุ่มแรกคือ ผู้ใหญ่ลี นุ่มนวล มีคนเมื่อแรกตั้งหมู่บ้านประมาณ 30 คน
ความเป็นมาชื่อหมู่บ้านป่ากล้วย มาจากในบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านมีต้นกล้วยขึ้นมากเรียงไปตลอดตลิ่งริมฝั่งแม่น้ำน่านเก่า เรียกแถบนั้นว่า "บ้านบน" และอีกส่วนหนึ่งตั้งอยู่ในที่ราบตะกอนแม่น้ำพัด (แม่น้ำน่าน) ในแถบทางเหนือหมู่บ้านตรงข้ามตำบลท่าเสา เรียกว่า บ้านล่าง หรือบ้านป่าพุทรา เนื่องจากแถบนั้นมีต้นพุทราขึ้นหนาแน่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2462 ผู้ใหญ่เสริม ผู้ใหญ่บ้านป่ากล้วย-ป่าพุทราในขณะนั้น ได้ขอให้รวมเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านมาเป็นบ้านป่ากล้วยแทน และใช้ชื่อนี้มาจนปัจจุบัน นอกจากนี้ในหมู่บ้านป่ากล้วยยังบุ่งน้ำเก่าอยู่แห่งหนึ่งคือ บุ่งยายสี ใช้สำหรับอุปโภคบริโภคมาแต่อดีต ปัจจุบันบุ่งแห่งนี้ยังคงมีอยู่ โดยทางการได้มาทำประโยชน์ขุดลอกเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กสำหรับใช้ในหมู่บ้าน
หมู่บ้านป่ากล้วย เป็นหมู่บ้านแรกในตำบลคุ้งตะเภาที่มีอาคารอุโบสถก่ออิฐถือปูนเป็นแห่งแรก โดยอาคารโรงอุโบสถแห่งนี้สร้างในปี พ.ศ. 2430 ตั้งอยู่ภายในวัดประจำหมู่บ้านคือวัดป่ากล้วย ที่ตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2395 โดยอุโบสถหลังนี้สร้างโดยดำริของหลวงพ่ออินทร์ พระอุปัชฌาย์ และพระเกจิอาจารย์สำคัญของอำเภอบางโพในสมัยนั้น ที่ได้เป็นต้นศรัทธานำญาติโยมร่วมสร้างหลังจากได้มีโอกาสเข้าเฝ้าถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พลับพลาบริเวณหาดท่าทราย ตรงข้ามกับวัดป่ากล้วย เมื่อคราวเสด็จประพาสอุตรดิตถ์
นอกจากหมู่บ้านแห่งนี้จะเป็นหมู่บ้านที่มีอาคารก่ออิฐถือปูนเป็นแห่งแรกแล้ว หมู่บ้านป่ากล้วยยังเป็นสถานที่ตั้งของสำนักเรียนพระปริยัติธรรมแห่งแรกของตำบล โดยได้ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500 ตามดำริของพระมหาจรูญ คุตฺตจิตฺโต (พรหมน้อย) ซึ่งทำให้หลังจากนั้นไม่นาน พระมหาปรีชา ปริญฺญาโณ (คืนประคอง) ลูกศิษย์ของพระมหาจรูญที่เป็นคนบ้านป่ากล้วย ได้เข้าอุปสมบทและศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้เป็นพระภิกษุเปรียญธรรม ๙ ประโยค เป็นรูปแรกของจังหวัดอุตรดิตถ์ และหลังจากนั้นได้มีชาวบ้านป่ากล้วยได้เข้ามาอุปสมบทเพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมและสอบได้เป็นเปรียญหลายคน จนในปี พ.ศ. 2539 สามเณรสัญญา โปร่งใจ (พระมหาสัญญา ปญฺญาวิจิตฺโต) คนบ้านป่ากล้วย ได้สอบไล่ได้เปรียญธรรม ๙ ประโยคในขณะเป็นสามเณร (ประโยค ๙ นาคหลวง) ขณะอายุได้ 21 ปี (สำนักเรียนวัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร) ทำให้ท่านเป็นสามเณรชาวอุตรดิตถ์รูปแรกและรูปเดียวในปัจจุบัน (2552) ที่ได้รับพระบรมราชานุเคราะห์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรับเป็นนาคหลวง อุปสมบทในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
วัดป่ากล้วย ตั้งอยู่ที่หมู่ 2 บ้านป่ากล้วย ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ วัดป่ากล้วย ดำเนินการก่อสร้างขึ้นในปีใดไม่มีหลักฐานแน่ชัด วัดมีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 11 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา พุทธศาสนิกชนได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่ประกอบศาสนกิจและกิจกรรมของชุมชน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 ปัจจุบันมี พระครูสุธรรมาจารย์ (พร้อม ธนปาโล) เป็นเจ้าอาวาส
"ดูเพิ่มได้ที่ วัดป่ากล้วย'
โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านป่ากล้วย ตั้งอยู่ที่ บ้านป่ากล้วย ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยา เดิมชื่อว่า โรงเรียนวัดป่ากล้วย หมู่ที่ 2 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2465 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดป่ากล้วยเป็นสถานที่เรียน "(ได้อาศัยเรียนอยู่ที่วัดป่ากล้วยจนถึง พ.ศ. 2514 จึงย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน) "
โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายจันทร์ พุทธรักขิต เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายประวะเรศ เพ็ชรช้าง ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยา
"ดูเพิ่มได้ที่ โรงเรียนป่ากล้วยเสริมวิทยา'
รูห์น
รูห์น (Rhûn) คือชื่อดินแดนมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า Rhûn ในภาษาซินดารินแปลว่า ตะวันออก
รูห์น (Rhûn) เป็นดินแดนที่ห่างไกลออกไป ทางตะวันออกของมิดเดิลเอิร์ธ มีเพียงทางตะวันตกของดินแดนรูห์นเท่านั้น ที่ปรากฏในแผนที่ เป็นดินแดนของมนุษย์ที่เรียกตนเองว่า อีสเตอร์ลิง (Easterlings) ชาวอิสเตอร์ลิงอยู่ภายใต้อาณัติของมอร์กอธจนกระทั่งถึงเซารอนมาโดยตลอด และพวกเขาก็เป็นศัตรูของมนุษย์ทางตะวันตกมาทุกยุคทุกสมัย สภาพและความเป็นไปในดินแดนรูห์นมีข้อมูลน้อยมาก ทางตะวันตกติดกับมอร์ดอร์ และดินแดนตะวันตก (Wilderland) ซึ่งหมายถึงดินแดนทางตะวันออกของเทือกเขามิสตี้นั่นเอง และมี ทะเลสาบรูห์น (Sea of Rhun) เป็นพรมแดนกั้นอยู่ ทิศใต้ติดกับดินแดนคานด์ (Khand) และไกลออกไปคือ ดินแดนฮารัด (Harad)
ในยุคที่สอง เมื่อครั้งเซารอนมอบแหวนทั้งเก้าให้แด่พวกมนุษย์นั้น เขาได้มอบให้กับกษัตริย์แห่งอีสเตอร์ลิง ซึ่งรู้จักกันในนาม คามูล (Khamul the Easterling) และคามูลผู้นี้ ในภายหลังได้กลายเป็นภูติแหวนหนึ่งในเก้า เป็นคนที่สองต่อจาก วิชคิง แห่งอังก์มาร์ และในช่วงที่เซารอนพ่ายแพ้ใน สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย วิญญาณของเขาก็มุ่งสู่ดินแดนรูห์น เพื่อฟื้นอำนาจก่อนจะย้ายไป โดลกุลดัวร์
พวกอิสเตอร์ลิงนั้นเข้าร่วมสงครามกับฝ่ายเซารอนมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าจะเข้าสู่ยุคที่สี่ก็ตาม ชาวอิสเตอร์ลิงบางส่วน ก็ยังคงเป็นปรปักษ์กับมนุษย์ตะวันตกอยู่
โรงละครมารินสกี้
อุลตร้าแมนไดน่า
อุลตร้าแมนไดน่า  เป็นละครโทรทัศน์ชุดโทคุซัทสึของซีรีส์อุลตร้าแมน ผลิตโดยสึบุรายะ โปรดักชั่น ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1997 จนถึงวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1998 มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
อุลตร้าแมนไดน่า เป็นผลงานเรื่องที่ 2 ของอุลตร้าแมนยุคเฮย์เซย์ต่อจากอุลตร้าแมนทีก้า โดยเนื้อเรื่องอยู่เส้นเวลาเดียวกับอุลตร้าแมนทีก้าในระยะเวลา 7 ปีต่อมา และมีจุดเชื่อมโยงกับซีรีส์ก่อนหน้านี้
ในช่วงปี 2017-2018 เวลาผ่านไป 7 ปี หลังจากที่ อุลตร้าแมนทีก้า ได้ต่อสู้กับเหล่าสัตว์ประหลาดเพื่อคืนความสงบสุขให้กลับสู่โลก มนุษยชาติหลีกหนีความมืดชั่วนิรันดร์ ก้าวเข้าสู่ ยุคนีโอฟรอนเทียร์ ซึ่งได้บุกเบิกก้าวล้ำไปยังอวกาศ กลับต้องเผชิญกับมหันตภัยอีกครั้งจากการบุกจู่โจมของสเฟียร์ และการปรากฏตัวของสัตว์ประหลาด แต่แล้ว อุลตร้าแมนไดน่า นักรบแห่งแสงคนใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อกอบกู้ความสงบสุข ในยามที่มนุษยชาติต้องประสบกับภาวะวิกฤต
ซูเปอร์ GUTS.
มีชื่อเต็มว่า Super Global Unlimited Task Squad เป็นหน่วยปฏิบัติการรุ่นต่อจาก GUTS ประกอบด้วยผู้ชำนาญการพิเศษจาก TPC มีภารกิจหลักในการรับมือภัยคุกคามจากนอกโลกครั้งใหม่ที่เข้ามาจู่โจมมนุษยชาติที่พัฒนาก้าวล้ำออกสู่ระบบสุริยะจักรวาล มีฐานทัพตั้งอยู่ในเขตป่าเขาของประเทศญี่ปุ่น
อุลตร้าแมนไดน่า ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18:00 - 18:30 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1997 จนถึงวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1998 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ทีบีเอส ในประเทศญี่ปุ่น
ในส่วนประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายเผยแพร่รูปแบบสื่อเป็นของบริษัท โพรลิงก์ จำกัด โดยได้ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี โดยบริษัท APS เมื่อปี พ.ศ. 2544 และเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี โดยใช้ชื่อว่า อุลตร้าแมนไดน่าภูตคุณธรรม ผู้ที่นำเข้าออกอากาศเป็นของบริษัท โพรลิงก์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ในรายการไอ อนิเมะ เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2545 อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2555 DEX ที่ได้ถือลิขสิทธิ์อุลตร้าแมนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ได้นำอุลตร้าแมนไดน่ามาพากย์เสียงไทยใหม่ โดยถูกผลิตจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี และออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ทุกวันอาทิตย์เวลา 7:30 - 8:00 น. ในรายการคิดส์โซน เมื่อช่วงปี 2556
โฮบาร์ต
โฮบาร์ต เป็นเมืองหลวงของรัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดลำดับที่ 2 รองลงมาจากซิดนีย์ จากการก่อตั้งเมืองในประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803)
เกรียงไกร อัตตะนันทน์
จอมพล เกรียงไกร อัตตะนันทน์ อดีตผู้บังคับกองพันทหารอาสาสมัครของไทยชุดแรกในสงครามเกาหลี เคยดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 ท่านเป็นนายทหารที่ได้รับพระราชทานยศจอมพลเป็นคนรองสุดท้ายของกองทัพไทย เป็นบิดาของพลเอก สมทัต อัตตะนันทน์ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารบก
จอมพล เกรียงไกร อัตตะนันทน์ เดิมชื่อ บุญสม อัตตะนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ที่จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรของเรือเอก ขุนรุตรณไกร (แฮนน์ อัตตะนันทน์) และนางเหม อัตตะนันทน์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกเมื่อ พ.ศ. 2474 จนจบการศึกษาใน พ.ศ. 2477 และเริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งประจำกรมทหารราบที่ 7 เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ราชการครั้งสำคัญของจอมพล เกรียงไกร คือ ได้เข้าร่วมสงครามเกาหลี ในฐานะผู้บังคับกองพันทหารอาสาสมัครชุดแรกแห่งกรมผสมที่ 21 (ขณะนั้นมียศเป็น"พันโท") ซึ่งกองทัพไทยจัดส่งไปร่วมรบกับสหประชาชาติในสงครามครั้งนี้ เมื่อ พ.ศ. 2493 นับว่าเป็นผู้บังคับกองพันคนแรกของกองกำลังทหารไทย ที่ไปปฏิบัติราชการสงครามนอกประเทศ กองพันนี้ได้รับการยกย่องจากนานาชาติว่า เป็นกองกำลังที่มีความสามารถสูง และทำการรบด้วยความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว จนได้รับสมญานามว่า "กองพันพยัคฆ์น้อย"
จากการร่วมรบครั้งนี้ จอมพลเกรียงไกรจึงได้รับเหรียญBronze Star Medal จากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา เป็นเครื่องหมายยืนยันความสามารถและความกล้าหาญของท่าน ภายหลังเมื่อท่านกลับมาที่ประเทศไทยแล้ว ก็ได้ดำรงตำแหน่งผู้บังคับกองพันที่ 2 กรมทหารราบที่ 21 (กองพันพยัคฆ์น้อย) และได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้บังคับการกรมผสมที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 2496 (ปัจจุบันหน่วยนี้คือ กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ)
ตำแหน่งราชการของท่านที่สำคัญอีกตำแหน่งคือ เป็นผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ซึ่งเป็นหน่วยกำลังรบที่สำคัญของกรุงเทพมหานคร ในช่วง พ.ศ. 2500 - พ.ศ. 2503
ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้ายของจอมพล เกรียงไกร คือ แม่ทัพภาคที่ 1 ซึ่งได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นแม่ทัพภาคที่ 1 เมื่อ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 (ขณะนั้นมียศเป็นพลโท) และได้รับหน้าที่เป็น ผู้อำนวยการป้องการการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์เขต 1 อีกตำแหน่งหนึ่ง เนื่องจากสถานการณ์การต่อสู้ระหว่างฝ่ายรัฐบาลกับฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในขณะนั้นเป็นไปอย่างรุนแรง
จอมพลเกรียงไกร อัตตะนันทน์ เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกที่จังหวัดราชบุรี ระหว่างการเดินทางไปปฏิบัติราชการ เพื่อวางแผนปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515 พร้อมกันกับคณะนายทหารที่ร่วมเดินทางด้วยกันอีก 12 คน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศจอมพลเป็นกรณีพิเศษ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2515 และยังได้เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในการพระราชทานเพลิงศพ ที่เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 อีกด้วย
จอมพลเกรียงไกร อัตตะนันทน์ สมรสกับ คุณหญิงกานดา อัตตะนันทน์ มีบุตรธิดารวม 4 คน คือ
จอมพลเกรียงไกร อัตตะนันทน์
กุ้ย หลุนเหม่ย์
กุ้ย หลุนเหม่ย์ (; พินอิน: Guì Lúnměi) เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน เริ่มต้นเข้าสู่วงการนักแสดงด้วยภาพยนตร์เรื่อง สาวหน้าใสกับนายไบซิเคิล (Blue Gate Crossing (藍色大門)) จากนั้น หลุนเหม่ย์ก็มีผลงานการแสดงประปราย ก่อนที่จะเข้ามารับบทเด่นในภาพยนตร์เรื่องรักเรา กัลปาวสาน (Secret) ที่กำกับการแสดงโดยโจวเจี๋ยหลุน (เจย์ โช) โดยรับบทเป็นนักแสดงนำฝ่ายหญิงชื่อ ลู เสี่ยว ยู โดยเจย์ โชเองก็รับบทเป็นนักแสดงนำชายชื่อ ยี เสี่ยง ลุน
โจวเจี๋ยหลุน
เกย ลุน เม่ย
ซุปเปอร์ สแมช บราเธอร์ บรอวล์
The Amazing Race Asia ปี 2
นาถยา แดงบุหงา (เกิด 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504) ชื่อจริง นาถยา เบ็ญจศิริวรรณ ชื่อเล่น กุ๊ก เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครติดต่อกันสองสมัยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตเป็นนักแสดงและนางแบบ
นาถยาเกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกคนที่ 7 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 9 คน มีพี่สาวฝาแฝดหนึ่งคน นับถือศาสนาอิสลาม (มีชื่อภาษาอาหรับว่า ฮัจญะ อัสมะฮ์) จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสตรีประเทืองวิทย์และโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี ปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นาถยา แดงบุหงา แต่งงานกับนายสิรินทร์ เบ็ญจศิริวรรณ สามีนักธุรกิจ โดยที่นาถยาได้ช่วยงานธุรกิจของสามีมาตลอด ซึ่งเป็นธุรกิจประเภทอสังหาริมทรัพย์ พร้อม ๆ กับทำกิจกรรมทางสังคม โดยนาถยา และสามีมีบุตรสาวด้วยกัน 3 คน ได้แก่ เกรซ สิรินศิญาห์ เบ็ญจศิริวรรณ, กิฟท์ สิชานาถ เบ็ญจศิริวรรณ, กีกี้ สิตานัน เบ็ญจศิริวรรณ
เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการชักชวนของอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบ และเป็นพิธีกรรายการเปิดใจดารา ทางช่อง 7 จากนั้นจึงได้รับการชักชวนจากกัณฑรีย์ ณ สิมะเสถียร ให้มาแสดงละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ โดยผลงานที่สร้างชื่อ ได้แก่ ข้างหลังภาพ จากการกำกับของเปี๊ยก โปสเตอร์ ในปี พ.ศ. 2528
จากนั้นจึงได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น หย่าเพราะมีชู้, เกมมหาโชค เป็นต้น ผลงานละครโทรทัศน์ก็ได้แก่ สงครามปาก, มัจจุราชจำแลง, คนมีคาว, วิมานไม้ฉำฉา, บ้านศิลาทราย เป็นต้น
นาถยา แดงบุหงา ได้ฉายาว่า "เจ้าแม่พรีเซ็นเตอร์" เพราะมักเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าหลายชิ้น และมีค่าตัวในราคาที่สูง ในระหว่างที่มีชื่อเสียงได้แสดงประกบคู่กับดาราชายหลายคน เช่น สรพงศ์ ชาตรี, ยุรนันท์ ภมรมนตรี, เศรษฐา ศิระฉายา, ปัญญา นิรันดร์กุล, อนันต์ บุนนาค, ชลิต เฟื่องอารมย์, ลิขิต เอกมงคล, ไพโรจน์ ใจสิงห์, พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, ธงไชย แมคอินไตย์, อำพล ลำพูน, สุเชาว์ พงษ์วิไล, บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์, สันติสุข พรหมศิริ, วัชระ ปานเอี่ยม, เกียรติ กิจเจริญ, อรุณ ภาวิไล, ยุทธนา แสนเสน่ห์, สุทธิพงษ์ วัฒนจัง, อภิชาติ หาลำเจียก, ชาลี อินทรวิจิตร, อดุลย์ ดุลยรัตน์, พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์, สุเทพ ประยูรพิทักษ์, เกรียงไกร อุณหะนันทน์, ท้วม ทรนง, โน๊ต เชิญยิ้ม, กฤษณ์ ศุกระมงคล, สมควร กระจ่างศาสตร์, เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์, บู๊ วิบูลย์นันท์, เป็ด เชิญยิ้ม, สมพงษ์ พงษ์มิตร ฉัตรชัย เปล่งพานิชย์เป็นต้น โดยเฉพาะกับอำพลเคยคบหากันอยู่ด้วยช่วงหนึ่ง
หลังจากละครเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ทางช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2532 ที่รับบทเป็น ตะละแม่จันทรา แล้ว นาถยา ก็ผ่อนบทบาทการแสดงลง ด้วยการหันไปประกอบธุรกิจส่วนตัว และได้แต่งงานกับนายสิรินทร์ เบ็ญจศิริวรรณ สามีนักธุรกิจ โดยที่นาถยาได้ช่วยงานธุรกิจของสามีมาตลอด ซึ่งเป็นธุรกิจประเภทอสังหาริมทรัพย์ พร้อม ๆ กับทำกิจกรรมทางสังคม โดยนาถยา และสามีมีบุตรสาวด้วยกัน 3 คน ได้แก่ เกรซ สิรินศิญาห์ เบ็ญจศิริวรรณ, กิฟท์ สิชานาถ เบ็ญจศิริวรรณ, กีกี้ สิตานัน เบ็ญจศิริวรรณ
ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อปี พ.ศ. 2548 นาถยาได้ลงรับสมัครเลือกตั้งในเขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่มิได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 นาถยา ลงรับเลือกตั้งสังกัดพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง ในเขตเลือกตั้งที่ 7 กรุงเทพมหานคร (ลาดพร้าว วังทองหลาง บางกะปิ บึงกุ่ม สะพานสูง) คู่กับ นายประพันธ์ คูณมี และ นายสำราญ รอดเพชร ซึ่งนาถยาได้รับเลือกตั้งไปเพียงคนเดียวในทีม ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 21 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกหนึ่งสมัย
ในปี พ.ศ. 2565 นาถยาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์และย้ายไปสังกัด พรรคไทยสร้างไทย
อเลน วอคเกอร์
อเลน วอคเกอร์  ตัวละครจากหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชั่นเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ โดยเป็นตัวละครเอกที่มีบทบาทสำคัญในเรื่อง และเป็นเอ็กโซซิสท์ที่มีอายุน้อยที่สุด ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย ซานาเอะ โคบายาชิ ให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย ศรีอาภา เรือนนาค (TIGA) และ ปิยะ ประวังสุข (ทรูวิชั่นส์)
อเลนเชื่อว่าตนเองเป็นเด็กที่ถูกทิ้ง เนื่องจากมีแขนซ้ายที่น่าเกลียด ซึ่งแท้จริงแขนข้างนั้นมีอินโนเซนส์สิงสถิตอยู่จึงทำให้รูปร่างผิดปกติ แต่เขาก็ได้รับการเลี้ยงดูด้วยความรักจากมานา วอคเกอร์ ซึ่งเป็นพ่อบุญธรรม อเลนรักมานามาก ทั้งสองจะออกเดินทางแสดงละครข้างถนนไปในที่ต่าง ๆ ซึ่งอเลนเคยรับบทเป็นปิเอโรขณะแสดงละครข้างถนน ทำให้มีความสามารถในการแสดงและเล่นมายากลต่างๆ
ต่อมาเมื่อมานาซึ่งเป็นพ่อบุญธรรมตายจากไป ความเศร้าเสียใจทำให้อเลนตกลงทำสัญญากับท่านเคาน์ทพันปี เพื่อจะนำมานากลับคืนมาโดยใส่วิญญาณของมานาไว้ในอาคุม่า แต่เขาหารู้ไม่ว่าอาคุม่าคืออาวุธฆ่าคนที่จะทำตามคำสั่งของเคานท์ โดยอาศัยพลังงานจากวิญญาณอันทนทุกข์ทรมานต่อบาปซึ่งถูกเรียกให้มาอยู่ในอาคุม่า เมื่อเรียกวิญญาณมาแล้ว มานาได้สาปแช่งอเลนด้วยความโกรธ และทำให้ดวงตาของอเลนมองเห็นวิญญาณที่ต้องทนทุกข์ในอาคุม่าได้
เคานท์พันปีได้สั่งให้มานาในร่างอาคุม่าสังหารอเลนเสียเพื่อสวมใส่ผิวหนังของอเลน แต่ก่อนที่มานาจะลงมือสังหารอเลน อินโนเซนส์ที่แขนซ้ายของอเลนก็สำแดงฤทธิ์ออกมา และทำลายอาคุม่าที่มีวิญญาณของมานาอยู่โดยนอกเหนือความตั้งใจของอเลน คำพูดสุดท้ายของมานาก่อนจะหายไปคือ "พ่อรักลูก ทำลายพ่อเสีย" ขณะนั้นเอง เคาน์ทพันปีจึงถือโอกาสจากไป
จากนั้นครอส มาเรี่ยน ซึ่งเป็นเสนาธิการของศาสนจักรแห่งความมืด (Black order) ได้มาพบตัวอเลนหลังจากมานาถูกทำลายไม่นานนัก ครอสได้บอกว่าทางเดียวที่จะช่วยวิญญาณที่อยู่ในอาคุม่าได้คือการทำลายอาคุม่าให้วิญญาณนั้นเป็นอิสระ และให้อเลนมาเป็นลูกศิษย์ของเขา จากนั้นอเลนจึงได้รับการฝึกฝนจากครอส จนกระทั่งวันหนึ่ง ครอสได้บอกอเลนว่าเขาสามารถเป็นเอ็กโซซิสท์อย่างเป็นทางการได้แล้ว และได้สั่งให้อเลนไปที่ศาสนจักรแห่งความมืด พร้อมโกเลมชื่อทีมแคนพี และได้ใช้ค้อนตีหัวอเลนจนสลบ เมื่ออเลนตื่นขึ้นมา ก็ไม่เห็นครอสอีก เขาจึงได้ไปที่ศาสนจักรพร้อมทีมแคนพี เชื่อกันว่าผลจากคำสาปของมานาทำให้ที่ใบหน้าข้างซ้ายของอเลนปรากฏสิ่งที่คล้ายรอยสักรูปดาวห้าแฉกอยู่ด้วย
อเลนไม่ถูกกับคันดะ ยู เอ็กโซซิสท์อีกคนหนึ่งตั้งแต่แรกพบและมักทะเลาะกันตลอดเวลา แต่ทั้งสองยังคงสู้ร่วมกันกับคนอื่นเสมอ ความที่เขาผ่านอดีตอันเลวร้ายมา อเลนจึงเข้าใจความรู้สึกของผู้คนที่ทุกข์ทรมานกับการจากไปของบุคคลอันเป็นที่รักเป็นอย่างดี จึงคอยเตือนสติคนที่พบเจอชะตากรรมแบบเดียวกับตนให้เข้มแข็งเพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าหมายรายต่อไปของเคาท์พันปี
ในมังงะฉบับที่17 อเลนได้รับรู้ความจริงจากปากครอส มาเรี่ยนว่า เขาคือมนุษย์ที่ถูกบรรจุความทรงจำของโนอา[ลำดับที่14] เนีย พี่น้องของมาน่า เจ้าของเรือนที่คงอยู่เพื่อเป็นร่างให้ลำดับที่14ใช้กลับมายังโลกนี้ ซึ่งเป็นความขัดแย้งอย่างที่สุดเนื่องจากอินโนเซนส์ได้เลือกสรรเขาให้เป็นเอ็กโซซิสท์ แต่ในร่างเดียวกันนี้กลับมีโนอาอยู่ด้วย ดังนั้นดาบของตัวตลกแห่งพระผู้เป็นเจ้าซึ่งไม่สร้างความเสียหายใดๆให้มนุษย์จึงมีผลกระทบกับตัวอเลนเอง
ก่อนทำการวิวัฒน์ อินโนเซนส์รูปแบบแรกสุดคือมือสีเงินขนาดยักษ์ที่เปลี่ยนเป็นปืนและดาบได้ ภายหลัง เขาได้สู้กับโนอาลำดับ3 ทีกี้ มิคส์และวิวัฒนาการรูปแบบสู่[ตัวตลกแห่งพระผู้เป็นเจ้า]
ความแตกต่างระหว่างฉบับหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชั่น.
อเลน วอคเกอร์ ในฉบับหนึ่งสือการ์ตูนเล่มแรก จะตัวเตี้ยกว่าอเลนที่ปรากฏในฉบับแอนิเมชั่น และอเลนในฉบับแอนิเมชั่นจะมีทรงผมที่สั้นกว่า อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ดี. เกรย์แมน เล่มที่ 6 เป็นต้นมา คาสึระ โฮชิโนะได้เริ่มเปลี่ยนลายเส้นของตนเอง ทำให้อเลนในฉบับหนังสือการ์ตูนเริ่มตัวสูงขึ้น ซึ่ง คาสึระ โฮชิโนะ กล่าวไว้ในหน้าปกด้านในของเล่มที่ 9 ว่าอเลนเริ่มตัวโตขึ้นทุกทีเมื่อเทียบจากที่ปรากฏในเล่มหนึ่ง
Allen Walker
จ.พิบูลสงคราม
เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13
ซีเกมส์ ครั้งที่ 20
แฮช
แฮช อาจหมายถึง
ผลบวกแฮช
Hash sum
ค่าแฮช
Hash value
รหัสแฮช
Hash code
ความปลอดภัยของสารสนเทศ
ซารุโทบิ ซาสุเกะ
แม่โขง
แม่โขง เป็นสุราสียี่ห้อแรกของประเทศไทย เป็นสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรี เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2484 ที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ปากคลองบางยี่ขัน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านปูน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี
บางยี่ขัน ย่านต้มสุรา.
บางยี่ขันเป็นย่านผลิตสุรามาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นกล่าวกันว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 มีนายอากรสุราชาวจีนมาปลูกโรงต้มสุราบริเวณปากคลองบางยี่ขันริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกมองเห็นปล่องไฟมีควันโขมงสังเกตเห็นได้ง่าย
โรงงานสุราบางยี่ขัน โรงงานสุราของรัฐ.