pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในอดีตสมัยที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ แถบตำบลนี้เป็นที่อยู่ของชฏิลสามพี่น้องคือ อุรุเวลากัสสปะ, นทีกัสสปะ, คยากัสสปะ และบริวารของตนรวม 1,003 รูป ที่ตั้งสำนักบูชาไฟของตนเรียงกันไปตามแม่น้ำเนรัญชรา เป็นที่เคารพศรัทธาของคนในแคว้นมคธเป็นอย่างมาก พระพุทธองค์ได้เสด็จกลับมาโปรดชฏิลเหล่านี้ หลังจากตรัสรู้ที่ตำบลที่ใกล้กับที่ตั้งสำนักของอุรุเวลกัสสปะและบริวาร (อุรุเวลาเสนานิคม) โดยเสด็จไปโปรดปัญจวัคคีย์และจำพรรษาแรกที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวันก่อน และทรงกลับมาทรงกระทำการทรมานทิฏฐิมานะของชฏิลด้วยการแสดงอภินิหารหลายประการ จนเหล่าชฏิลทั้งหมดยอมรับนับถือและบรรพชาในพระพุทธศาสนาและพระพุทธองค์ได้ทรงแสดงอาทิตตปริยายสูตรแก่เหล่าชฏิลจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ทั้งหมด ที่ คยาสีสะ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลคยาในปัจจุบัน
ปัจจุบัน คยาสีสะ สถานที่ที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมแก่ชฏิลจนบรรลุพระอรหันต์ ยังคงมีชื่อเรียกว่าคยาสีสะเหมือนในพุทธกาล โดยมีสถูปเล็ก ๆ ตั้งอยู่ในจุดที่ชื่อว่าเป็นสถานที่พระพุทธองค์แสดงธรรมในครั้งนั้นด้วย
นอกจากสถานที่ทางพระพุทธศาสนาแล้ว ยังมีวัดฮินดูชื่อว่าวัดวิษณุบาท ที่ชาวฮินดูเชื่อว่าเป็นสถานที่ประดิษฐานรอยบาทของพระวิษณุ ตามคัมภีร์รามายณะด้วย โดยมีชาวฮินดูมาสักการะเป็นประจำ
คยาสีสะ
จามปา (แก้ความกำกวม)
จามปา อาจหมายถึง :
แคว้นอังคะ
พาราณาสี
อุชเชนี (แก้ความกำกวม)
อุชเชนี อาจหมายถึง :
พระครูพิพัฒน์นิโรธกิจ (ปาน)
แอบบีย์
แอบบีย์  คืออารามหรือคอนแวนต์ในนิกายโรมันคาทอลิก ที่อยู่ภายใต้การปกครองของอธิการอาราม (Abbot) หรืออธิการิณีอาราม (Abbess) ซึ่งทำหน้าที่เป็นพ่อหรือแม่ฝ่ายจิตวิญญาณของเหล่านักพรตที่อาศัยในแอบบีย์
“แอบบีย์” เดิมมาจาก “abbatia” ในภาษาละติน (ซึ่งแผลงจากคำ “abba” ในภาษาซีเรียค ที่แปลว่า “พ่อ”) คำว่า “แอบบีย์” อาจจะหมายถึงคริสต์ศาสนสถานที่ในปัจจุบันไม่มีฐานะเป็นแอบบีแล้ว แต่ยังคงใช้ชื่ออยู่ ซึ่งบางครั้งก็ใช้ต่อมาเป็นเวลาหลายร้อยปี เช่น แอบบีเวสต์มินสเตอร์ หรือใช้เรียกคฤหาสน์ชนบท หรือสิ่งก่อสร้างอื่นที่เดิมเป็นแอบบี แต่มาเปลี่ยนมือเป็นของคฤหัสถ์หลังจากการประกาศพระราชกฤษฎีกายุบอารามโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เช่น มิสเซนเดนแอบบีย์ (Missenden Abbey)
เป้ย ปานวาด
มาร์โก ซีมอนเชลลี
มาร์โก ซิมอนเชลลี (อิตาลี: Marco Simoncelli) นักแข่งรถจักรยานยนต์อาชีพชาวอิตาลีเจ้าของผมฟูอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเขา เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1987 เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่น 250 ซีซี เมื่อปี ค.ศ. 2008 ซิมอนเชลลีเสียชีวิตระหว่างการแข่งขันรถจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกในฤดูกาล 2011 เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2011
เกิดอุบัติเหตุ ทำให้ฝ่ายจัดประกาศยุติการแข่งขันทันที พร้อมนำร่างแน่นิ่งของซิมมอนเชลลี่ ไปทำการรักษาเป็นการด่วน แต่แล้วในเวลา 4 โมง 56 นาที ก็มีการประกาศจาก โมโตจีพี ว่า ตัวของ นักขับอิตาเลียน ได้จากโลกนี้ไปเป็นที่เรียบร้อยด้วยวัย 24 ปี เนื่องจากอาการบาดเจ็บนั้นสาหัสเกินกว่าจะเยียวยารักษาได้
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2557) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย นักการปกครอง และนักเขียน
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2462 ในตระกูลของเทพหัสดิน ได้รับการศึกษาเบื้องต้นเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ในปี พ.ศ. 2471 มีเลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ. 3640 นับเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ (DSA รุ่น 2478) และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบ และเข้ารับการศึกษาในชั้นปริญญาตรีที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้อักษรศาสตร์บัณฑิต และเข้าศึกษาขั้นปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีการศึกษาโหราศาสตร์สากลเพิ่มเติม จนจบได้ประกาศนียบัตรชั้นสูงโหราศาสตร์ยูเรเนียนระบบฮัมบวร์ค
นายจำนง เริ่มต้นอาชีพเป็นครูโดยเริ่มรับราชการในช่วงเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นได้โอนย้ายไปเป็นปลัดอำเภอ ในปี พ.ศ. 2487 ในช่วงที่เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา และเติบโตในหน้าที่การงานเป็นนายอำเภอ และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด อาทิ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (15 ตุลาคม 2510 - 30 กันยายน พ.ศ. 2514) จังหวัดราชบุรี (1 ตุลาคม 2514 - 30 กันยายน 2518) ฯลฯ จนเกียษณอายุราชการในตำแหน่งสุดท้ายเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย
ต่อมาได้เข้าร่วมคณะรัฐมนตรีคณะที่ 40 ในสมัยรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2520 - 21 ธันวาคม 521
นายจำนง มีผลงานในด้านการเป็นนักเขียนที่เกี่ยวข้องกับแวดวงของนักการปกครอง อาทิ สามสิบสองปีชีวิตนักปกครอง เป็นหนังสือที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำกว่า 10 ครั้ง หนังสืออีกหลายเล่ม ได้แก่ อำนาจอยู่หนใด , อยากมีความสุข ,คนเราควรฝัน ,มหัศจรรย์ชีวิตลิขิตเองได้--หนังสือธรรมะดีๆเล่มหนึ่ง ทั้งรักทั้งกลัว และยังเป็นนักเขียนบทความในกับนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ฯลฯ
โบยัน กีร์กิช
โบยัน กีร์กิช เปเรซ  เป็นนักฟุตบอล ปัจจุบันเล่นในวิสเซล โคเบะในเจลีก เล่นในตำแหน่งกองหน้า เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1990 เป็นลูกครึ่งจากพ่อชาวเซอร์เบียและแม่ชาวสเปน เขาจึงเลือกมีสัญชาติสเปนตามแม่ เขาเป็นนักฟุตบอลทีมเยาวชนของสโมสร ก่อนที่ฟรังก์ ไรการ์ด ผู้จัดการทีมในขณะนั้นจะดึงขึ้นมาเล่นในชุดใหญ่
มีส แฟน เดอ โรห์
ลุดวิก มีส ฟาน เดอ โรห์
ฆอร์เฆ โลเรนโซ
ฆอร์เฆ โลเรนโซ  นักแข่งรถหนุ่มจากสเปนเจ้าของฉายา "ไอ้หนุ่มจูปาจุ๊ป" เนื่องจากถ้าเขาชนะเขาจะอมจูปาจุ๊ปขึ้นโพเดียมทุกครั้ง เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ฆอร์เฆ โลเรนโซ ได้รับรางวับชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น 250ซีซี ในปี 2006 และ 2007 และ ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น MotoGP ในปี 2010, 2012 และ 2015.
ประวัติการแข่งขันรถจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลก.
รุ่น 125ซีซี และ 250ซีซี.
ฆอร์เฆ โลเรนโซ เข้าร่วมการแข่งขันรถจักยานยนต์ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในวันเกิดอายุครบ 15 ปี ในรายการ เมื่อปี 2002 โดยต้องเข้าแข่งในวันที่ 2 ซึ่งเป็นการแข่งขันในรอบการแข่งจัดอันดับเนื่องจากในวันซ้อมเจ้าตัวยังมีอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่อนุญาตให้เข้าทำการแข่งขันซึ่งถูกกำหนดไว้ที่ 15 ปี
ดานี เปโดรซา
ดาเนียล "ดานี" เปโดรซา รามัล  นักแข่งรถหนุ่มชาวสเปนวัย 23 ปี อดีตแชมป์โลก 125 ซีซี ปี 2003 และอดีตแชมป์โลก 250 ซีซี ปี 2004, 2005 เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1985 ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นเทสไรเดอร์ให้ทีม KTM
ดร.ไลท์
ดร.โทมัส ไลย์ (トーマス・ライト, Tōmasu Raito) เป็นผู้สร้าง ร็อค กับ โรล ขึ้นมาพวกเขา 2 คนเป็นหุ่นยนต์ทำงานบ้าน ที่ดร.ไลย์สร้างขึ้นมา แต่เมื่อคู่อริของดร.ไลย์ก่อกวนเมืองชื่อว่า ดร.อัลเบอร์ วอ ไวลลี่ ได้ปรับหุ่นยนต์ทำงานคือพวกกัสซ์แมนได้ทำลายเมืองไว้วอด ดร.ไลย์ ได้เปลี่ยนร่างกาย ร็อค ให้เป็น ร็อคแมน ต่อกรกับ ดร.ไวลลี่
และดร.ไลท์ยังเป็นผู้สร้าง x ขึ้นมา
เซี่ย ถิงเฟิง
เซี่ย ถิงเฟิง (อักษรจีนตัวเต็ม: 谢霆锋, อักษรจีนตัวย่อ: 谢霆锋, พินอิน: xiè tíngfēng, กวางตุ้ง: แจ่ เถ่งฟ้ง) นักแสดง, นักร้อง, นักแต่งเพลงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ผู้โด่งดังจากบทตัวร้ายในภาพยนตร์เรื่อง "The Promise" โดยได้แสดงร่วมกับภรรยาของตัวเองคือ จาง ป๋อจือ โดยปัจจุบันสังกัดอยู่กับบริษัท Emperor Entertainment Group
เซี่ย ถิงเฟิง เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (อายุ 41) ที่ฮ่องกง เป็นลูกชายของอดีตนักแสดงชื่อดัง เซี่ย เสียน (แพทริก เซ) กับเดโบราห์ ลี (狄波拉)
เมื่ออายุได้ 7 ขวบ เซี่ย ถิงเฟิงได้ตามครอบครัวย้ายไปอยู่แคนาดา จากนั้นพอ 14 ปี ย้ายมาเรียนที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยใฝ่ฝันจะเป็นมัณฑนากร แต่ต้องเปลี่ยนแผนเมื่อพ่อแม่หย่ากัน จึงกลับมาฮ่องกงและเรียนจนจบมัธยมปลาย
ในปี ค.ศ. 1996 เดินทางไปเรียนร้องเพลงที่ญี่ปุ่น หวังจะเป็นนักร้องอาชีพ จากนั้นเซ็นสัญญาเข้าสังกัดบริษัทเพลงฟิตโต เร็กคอร์ด โด่งดังตั้งแต่อัลบั้มแรก คือ ชุด "My Attitude" และมีผลงานเพลงต่อเนื่องควบคู่กับงานแสดง นอกจากนี้แล้วมีผลงานกำกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Heroes in Love" ในปี ค.ศ. 2001
เซี่ย ถิงเฟิง มีชื่อภาษาอังกฤษว่า นิโคลัส แจ่ (Nicholas Tse) ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ จางป๋อจือ (Cecilia Cheung) นักแสดงสาวชื่อดังอีกคนของฮ่องกง ปัจจุบัน ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกันทั้งหมด 2 คน ชื่อ ลูคัส แจ่ (Lucas Tse) และ ควินตัส แจ่ (Quintus Tse)
พฤกษบำบัด
อุ่นไอรักสายลมหนาว
อุ่นไอรักสายลมหนาว เป็นละครที่ออกอากาศในช่วงเวลาไพร์มไทม์ของญี่ปุ่น คือ ละครวันจันทร์ เวลา 21:00 น. เรียกว่า "เกะสุคุ ดราม่า"  นำแสดงโดย ยูจิ โอดะ และอากิโกะ ยาดะ เกี่ยวกับชีวิตคนหนุ่มสาวเหล่าพนักงานของบริษัทผลิตเครื่องกีฬาชื่อดังที่ชื่อว่า Heart Sport ที่ต่างก็พยายามตามความฝันของตนเอง รวมไปถึงมุมมองในเรื่องความรักของแต่ละคน
เคนจิได้พบกับยูกิครั้งแรก ตอนที่ทั้งคู่ไปทำงานร่วมกันที่นิวซีแลนด์ ต่อมาก็มีเหตุจำเป็นให้คนทั้งคู่ต้องมาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนท์ห้องติดกัน เนื่องจากต่างก็ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกัน เคนจิและยูกิจึงตกลงกันว่าจะปิดเรื่องที่อาศัยอยู่อพาร์ตเมนท์เดียวกันเป็นความลับจากคนในบริษัท เพื่อไม่ให้เกิดข่าวลือเสียหายออกไป
ยูกิป่วยเป็นโรคร้ายชนิดหนึ่ง ซึ่งเมื่อผ่าตัดทำการรักษาแล้ว อาการจะทรงตัวอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง จากนั้นจะทรุดหนักลงอีก ยูกิเข้าใจถึงเรื่องนี้ดี จึงไม่เปิดใจรักใคร
เมื่ออาการป่วยของยูกิกำเริบขึ้น ทำให้เธอจำเป็นต้องเดินทางไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ ในขณะที่ประธานบริษัทได้แจ้งข่าวร้ายว่า ทางบอร์ดบริหารมีมติให้ถอนตัวจากธุรกิจเครื่องกีฬาฤดูหนาว ทำให้เคนจิตัดสินใจออกมาทำตามความฝันของตน และเตรียมตัวเพื่อออกตามหายูกิ
พระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี)
พระพิมลธรรม นามเดิม ชอบ ชมจันทร์ ฉายา อนุจารี เป็นราชบัณฑิตภาคีสมาชิกสาขาวิชากวีนิพนธ์ ประเภทวิชาวรรณศิลป์ สำนักศิลปกรรม ผู้เคยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดราษฎร์บำรุง เจ้าคณะจังหวัดชลบุรี เจ้าคณะตรวจการภาค 9 และ 2 และแม่กองธรรมสนามหลวง และเป็นผู้ริเริ่มให้มีวันอาสาฬหบูชาเป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาอีกวันหนึ่งในประเทศไทย
พระพิมลธรรม มีนามเดิมว่า ชอบ ชมจันทร์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2444 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ปีฉลู เวลา 24:00 น. เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 6 คน ของนายชมและนางจันทร์ จันทร์พยอม ชาติภูมิอยู่ในตลอดเมืองเก่า อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
ท่านเริ่มศึกษากับยายช้อย แล้วเข้าศึกษาที่วัดพลับจบการศึกษา
พระพิมลธรรม ได้บรรพชาเป็นสาเณรเมื่อปี พ.ศ. 2457 ที่วัดพลับ อำเภอพนัสนิคม โดยมีพระครูศรีพนัสนิคมเป็นพระอุปัชฌาย์ บวชได้ 2 ปี โยมยายพาไปเรียนบาลีที่วัดใต้ต้นลาน ขณะพระอธิการกรานเป็นเจ้าอาวาส ถึง พ.ศ. 2461 เจ้าอาวาสย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหัวถนน ทำให้สำนักเรียนปิดลง โยมยายจึงได้พาไปฝากเป็นศิษย์สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร
พ.ศ. 2465 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ โดยมีสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระพิมลธรรม (ช้อย ฐานทตฺโต) และพระธรรมรัตนากร (สวัสดิ์ กิตฺติสาโร) เป็นพระกรรมวาจานุสาวนาจารย์
หนังสือที่เขียน.
หนังสือที่นิพนธ์โดยพระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี)
พระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี) มรณภาพเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เวลา 13.40 น. สิริอายุได้
พระธรรมโกศาจารย์ (ชอบ อนุจารี)
พระพิมลธรรม
พระพิมลธรรม เป็นราชทินนามสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองรูปหนึ่ง ในสมัยหลัง ๆ ได้พระราชทานเฉพาะพระภิกษุฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันไม่มีพระราชาคณะรูปใดได้รับราชทินนามนี้
สมณศักดิ์ที่ "พระพิมลธรรม" ปรากฏครั้งแรกในรัชสมัยสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ ว่าพระศรีสินซึ่งผนวชอยู่วัดระฆังเป็นผู้รู้พระไตรปิฎกและชำนาญพระเวท มีสมณศักดิ์เป็น"พระพิมลธรรม์อนันตปรีชา" ได้ปราบดาภิเษกเป็นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ในทำเนียบตำแหน่งพระราชาคณะในกรุงครั้งกรุงเก่า ระบุว่าพระพิมลธรรม วัดรามาวาส เป็นเจ้าคณะรองคณะคามวาสีฝ่ายซ้าย ถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ได้เปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองคณะเหนือ แต่ก็มีข้อมูลว่า "พระพิมลธรรม" เป็นพระอาจารย์อีกรูปหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์ ทรงปรึกษาข้อราชการบ่อยครั้ง โดยเฉพาะเรื่องโหราศาสตร์ เชื่อกันว่าทำนายได้แม่นยำมาก เช่น เมื่อสมเด็จพระนารายณ์ ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ครั้งนั้นพระยาสีราชเดโชถูกพม่าจับไป สมเด็จพระนารายณ์ทรงทราบข่าวก็ดำรัสสั่งตำรวจหลวงไปนิมนต์พระพิมลธรรม วัดระฆังเข้ามาให้จับยามดู พระพิมลธรรมตรวจดูแล้วถวายพยากรณ์ว่า พระยาสีหราชเดโชชัยจะสามารถหลุดฟื้นมาได้และกลับได้ชัยชนะ ซึ่งเหตุการณ์ก็เป็นไปตามคำทำนายนั้น
พระพิมลธรรม มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ "พระพิมลธรรม" ดังนี้
โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ
โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ  เป็นโชกุนคนที่ 2 แห่ง ตระกูลโทะกุงะวะ โดยท่านเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1579 หลังจากผู้เป็นบิดาได้ลงจากตำแหน่งโชกุนในปี ค.ศ. 1605 ท่านจึงขึ้นดำรงตำแหน่งสืบต่อมาขณะอายุได้เพียง 26 ปี ในสมัยของท่านตระกูลโทะกุงะวะสามารถขยายอำนาจออกไปได้อย่างกว้างขวาง และลงจากอำนาจในปี ค.ศ. 1623 ขณะอายุได้ 44 ปีแต่ก็ยังทรงอิทธิพลอยู่ก่อนจะที่จะเสียชีวิตลงในวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1632 ขณะอายุได้ 53 ปี
โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ เกิดในปีค.ศ. 1579 มีชื่อว่า นะกะมะรุ (Nakamaru) เป็นบุตรชายคนที่สามของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ไดเมียวแห่ง แคว้นมิกะวะ (Mikawa, 三河) กับนางไซโง (Saigō-no-Tsubone, 西郷の局) ภรรยาน้อยคนโปรดของอิเอะยะซุนะกะมะรุมีพี่ชายสองคนพี่ชายคนโตต่างมารดาคือ มะสึไดระ โนะบุยะซุ (Matsudaira Nobuyasu, 松平信康) ถูกบังคับให้กระทำการ เซ็ปปุกุ ในค.ศ. 1579 ไม่นานหลังการกำเนิดของฮิเดะตะดะด้วยถูกสงสัยว่ากบฏต่อโอดะ โนะบุนะงะ พี่ชายคนรองต่างมารดาเช่นกันคือ ยูกิ ฮิเดะยะซุ (Yūki Hideyasu, 結城秀康) ไปเป็นบุตรบุญธรรมของโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ในค.ศ. 1589 นางไซโงมารดาของนะกะมะรุได้เสียชีวิตลง
ในค.ศ. 1590 โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ได้มอบหมายให้โทะกุงะวะ อิเอะยะสุ ทำการรุกรานเพื่อพิชิต ตระกูลโฮโจยุคหลัง (Hōjō, 北条) ทางตะวันออกในแถบคันโต โดยส่งนะกะมะรุมาเป็นตัวประกันที่ปราสาทโอซะกะ ในค.ศ. 1592 ได้ทำพิธี เก็มปุกุ ที่ปราสาทโอซะกะและได้รับชื่อใหม่ว่า ฮิเดะตะดะ ปีต่อมาในค.ศ. 1593 ฮิเดะตะดะได้ติดตามบิดาไปยังฐานที่มั่นใหม่ของตระกูลโทะกุงะวะ คือ ปราสาทเอะโดะ และในค.ศ. 1595 ได้แต่งงานกับนางโก (Gō, 江) หลานสาวของโอดะ โนะบุนะงะ ฮิเดะตะดะเป็นบุตรชายคนโปรดของอิเอะยะซุบิดา จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทายาทที่จะสืบทอดตระกูลโทะกุงะวะต่อไป
โชกุนฮิเดะตะดะ.
ในค.ศ. 1600 ฮิเดะตะดะจับศึกครั้งแรกในสงครามคราวเซะกิงะฮะระ (Sekigahara-no-tatakai, 関ヶ原の戦い) โดยฮิเดะตะดะยกทัพไปตามเส้นทางนะกะเซ็น (Nakasen-dō, 中山道) คือเส้นทางบนภูเขากลางเกาะฮอนชูเพื่อไปสมทบกับทัพของอิเอะยะสุผู้เป็นบิดาที่โอซะกะ แต่ทัพของฮิเดะตะดะได้ถูกตระกูลซะนะดะ (Sanada, 真田) ขัดขวางทำให้ไปช่วยบิดาที่เซะกิงะฮะระไม่ทันเวลา สร้างความไม่พอใจแก่อิเอะยะสุผู้เป็นบิดาอย่างมาก
ยุทธการเซะกิงะฮะระทำให้อิเอะยะสุมีอำนาจเหนือญี่ปุ่นอย่างเบ็ดเสร็จ ในค.ศ. 1603 อิเอะยะสุได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักเคียวโตะให้เป็น เซอิไทโชกุน (Seii Taishōgun, 征夷大将軍) ในปีเดียวกันนั้นเองอิเอะยะสุได้ส่งหลานสาวของตน หรือบุตรสาวคนโตสุดของฮิเดะตะดะ คือ ท่านหญิงเซ็น (Sen-hime, 千姫) ไปแต่งงานกับโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะริ (Toyotomi Hideyori, 豊臣秀頼) บุตรชายของโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ที่ปราสาทโอซะกะ สองปีต่อมาในค.ศ. 1605 โชกุนอิเอะยะสุได้สละตำแหน่งให้แก่ฮิเดะตะดะ ฮิเดะตะดะจึงได้สืบทอดเป็นโชกุนคนที่สองของระบอบโชกุนโทะกุงะวะ แต่อำนาจการปกครองทั้งหมดยังคงอยู่ที่อิเอะยะสุซึ่งดำรงตำแหน่ง "โอโงโช" (Ogōshō, 大御所) ผลงานของโชกุนฮิเดะตะดะในช่วงนี้คือ การประกาศขับไล่มิชชันนารีโปรตุเกส และการปราบปรามชาวคริสเตียนในค.ศ. 1612 และค.ศ. 1614
ในค.ศ. 1614 เกิดข่าวลือว่าโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะริ และมารดาของตนคือ นางโยะโดะ โดะโนะ (淀殿, Yodo-dono พี่สาวของนางโก) ได้วางแผนซ่องสุมกำลังคนเพื่อที่จะฟื้นฟูตระกูลโทะโยะโตะมิให้กลับมาปกครองญี่ปุ่นอีกครั้ง ในค.ศ. 1615 โชกุนฮิเดะตะดะ ร่วมกับ"โอโงโช"อิเอะยะสุ ยกทัพขนาดมหึมาไปทำการล้อมปราสาทโอซะกะ ในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว จนกระทั่งฝ่ายโทะโยะโตะมิพ่ายแพ้ ฮิเดะโยะริกระทำการ"เซ็ปปุกุ"และเสียชีวิตไปพร้อมกับมารดาเมื่อปราสาทโอซะกะถูกเผาพลาญ โดยท่านหญิงเซ็นภรรยาของฮิเดะโยะริได้รับการช่วยเหลือออกมาก่อน
ในค.ศ. 1615 โชกุนฮิเดะตะดะได้ออกกฎหมายซะมุไร คือ "บุเกะ ชุฮัตโตะ" (Buke-Shuhatto, 武家諸法度) ออกมาเป็นฉบับแรกในสมัยเอะโดะ ในค.ศ. 1616 "โอโงโช"อิเอะยะสุถึงแก่อสัญกรรม โชกุนฮิเดะตะดะจึงมีอำนาจอย่างสมบูรณ์ โดยดำเนินนโยบายตรงข้ามกับบิดาของตน คือ การกีดกันการค้าขายของชาวตะวันตก โดยกำจัดการค้าขายกับจีนไว้ที่เมืองท่านะงะซะกิเท่านั้น และชาวฮอลันดาและอังกฤษที่เมืองท่าฮิระโดะ จนกระทั่งอังกฤษได้ล้มเลิกการค้าขายกับญี่ปุ่นไปในค.ศ. 1623 และในค.ศ. 1622 ได้ประหารชาวคริสเตียนจำนวนมากที่เมืองนะงะซะกิ ในค.ศ. 1620 โชกุนฮิเดะตะดะได้ส่งบุตรสาวของตนคือ มะซะโกะ (Masako, 和子) ไปเป็นพระสนมในพระจักรพรรดิโก-มิซุโน (Go-Mizunoo, 後水尾) ซึ่งต่อมาในภายหลังได้ประสูติพระจักรพรรดินีเมโช (Meishō, 明正)
ในค.ศ. 1623 โชกุนฮิเดะตะดะได้สละตำแหน่งให้แก่โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ (Tokugawa Iemitsu, 徳川家光) บุตรชายคนโตของตน และย้ายมาตำรงตำแหน่งเป็น"โอโงโช"เช่นเดียวกับบิดาของตน แต่ยังคงอำนาจไว้ที่ตนเช่นเดิมเช่นกัน ในปีเดียวกันนั้นเอง"โอโงโช"อิเดะทะดะได้มีคำสั่งให้ค้นหาและลงโทษชาวคริสเตียนจำนวนมากในเมืองเอะโดะ การปราบปรามชาวคริสต์ระลอกใหญ่เกิดขึ้นอีกครั้งในค.ศ. 1629 ที่เมืองนะงะซะกิ โดยทาง"บะกุฟุ"ได้บังคับให้ชาวเมืองกระทำการ"ฟุมิเอะ" (fumi-e, 踏み絵) คือการเหยียบย่ำลงบนรูปของพระเยซูเพื่อพิสูจน์ว่าตนไม่ได้เป็นคริสเตียน
ในค.ศ. 1624 "โอโงโช"ฮิเดะตะดะและโชกุนอิเอะมิสึได้จัดขบวนอย่างใหญ่โตเดินทางไปยังเมืองเคียวโตะเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับราชสำนัก ในโอกาสที่บุตรสาวของ"โอโงโช" ฮิเดะตะดะคือ พระจักรพรรดินีมะซะโกะได้ประสูติพระธิดาในปีนั้น (ภายหลังคือ พระจักรพรรดินีเมโช) ซึ่งเป็นติดต่อกันครั้งสุดท้าย ระหว่างเอะโดะบะกุฟุกับราชสำนักที่เคียวโตะในรอบสองร้อยปี จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์จีวรสีม่วง (Shie-jiken, 紫衣事件) ในค.ศ. 1629 ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักเคียวโตะและ"บะกุฟุ"ต้องขาดสะบั้นลง
"โอโงโช"ฮิเดะตะดะถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1632 ด้วยอายุ 53 ปี
สมัยของโชกุนโทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม และได้รับทูตจากอาณาจักรอยุธยาในค.ศ. 1616, ค.ศ. 1621, ค.ศ. 1623, และ ค.ศ. 1626
โกสัมพี
โกสัมพี  คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล มีความสำคัญในฐานะที่เป็นเมืองหลวงของแคว้นวังสะ 1 ใน มหาชนบทในสมัยพุทธกาล เมืองนี้รุ่งเรืองจากการที่เป็นชุมนุมการค้าขายในสมัยโบราณ ปัจจุบันเมืองนี้เหลือเพียงซากโบราณสถาน รูปโค้งพระจันทร์เสี้ยวริมฝั่งแม่น้ำยมุนา ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านโกสัม (Kosam) หรือหมู่บ้านหิสัมบาทตชนบท จังหวัดอัลลฮาบาต รัฐอุตตรประเทศ ของอินเดีย ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 59 กิโลเมตร เมืองนี้ได้เริ่มต้นทำการขุดค้นทางโบราณคดีโดยศาสตรจารย์ จี.อาร์.ชาร์มา แห่งมหาวิทยาลัยอัลลาหบาต ในปี พ.ศ. 2492 และมีการสำรวจอีกครั้งในปี พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2499 ปัจจุบันปรากฏหลักฐานที่ได้จากการสำรวจขุดค้นเป็นที่แน่นอนแล้ว โดยยังคงมีซากกำแพงเมืองปรากฏให้เห็นอยู่ และได้ค้นพบวัดโบราณที่สันนิษฐานว่าเป็นวัดโฆสิตารามมหาวิหาร วัดที่สร้างขึ้นในสมัยพุทธกาล ซึ่งมีการค้นพบบาตรดินโบราณ พระพุทธรูป และโบราณวัตถุจำนวนมากภายในแหล่งขุดค้นเมืองโกสัมพีแห่งนี้ โบราณวัตถุส่วนใหญ่ทางการอินเดียได้นำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์แห่งเมืองอัลลหบาต
ความสำคัญ-ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธประวัติ.
โกสัมพีมีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยก่อนพุทธกาล เป็นเมืองหลวงแห่งแคว้นที่มีความเจริญรุ่งเรืองมากแคว้นหนึ่งในบรรดา 16 แคว้นของชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาลเมืองแห่งนี้มีพระเจ้าอุเทนราชาเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น มีความสำคัญในฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าระหว่างแคว้นที่สำคัญแคว้นหนึ่ง ในทีฆนิกาย มหาวรรค ระบุว่าพระอานนท์เคยทูลขอให้พระพุทธองค์ควรมาปรินิพพานที่เมืองใหญ่โกสัมพีนี้ แทนที่จะเป็นเมืองกุสินารา ที่เป็นเมืองเล็ก ในสมัยพุทธกาลเมืองแห่งนี้ปรากฏวัดในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา 4 วัด คือ โฆสิตารามมหาวิหาร, กุกกุฏารามมหาวิหาร, ปาวาริการามมหาวิหาร หรือปาวาริกัมพวัน และพัทริการามมหาวิหาร ซึ่งสร้างโดยมหาเศรษฐีแห่งโกสัมพี 3 คน คือ โฆสกเศรษฐี, กุกกุฏเศรษฐี และปาวาริกเศรษฐีตามลำดับ โดยสามวัดแรกเศรษฐีทั้งสามได้สร้างถวายพระพุทธเจ้าในคราวเดียวกัน
ตามคัมภีร์พระพุทธศาสนาระบุว่าพระพุทธเจ้าเสด็จมาประทับจำพรรษาที่ 9 ณ โกสัมพี และมีโอกาสเสด็จมาประทับ ณ เมืองโกสัมพีหลายครั้ง และบางครั้งได้ประทับอยู่นาน ได้ทรงแสดงพระสูตรต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก รวมทั้งทรงบัญญัติสิกขาบทของพระภิกษุสงฆ์หลายสิกขาบท ซึ่งรวมถึงสิกขาบทในสุราปานวรรค ข้อที่ห้ามพระดื่มสุราด้วย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุการณ์ที่พระธรรมธรและวินัยธรแห่งโฆสิตารามมหาวิหารทะเลาะกันด้วยเรื่องการคว่ำขันน้ำในห้องน้ำ เกิดเป็นสังฆเภท (แม้พระพุทธเจ้าจะเสด็จมาตักเตือนก็ไม่ยอมกัน จึงทำให้พระพุทธองค์เสด็จไปจำพรรษาที่ 10 ที่รักขิตวัน ในป่าปาริไลยกะ ออกพรรษาแล้วจึงเสด็จไปเมืองสาวัตถี พระที่ทะเลาะกันสำนึกผิดและคืนดีกันได้ในระหว่างพรรษา เมื่อออกพรรษาพระเหล่านั้นจึงพร้อมใจกันไปเฝ้าพระพุทธองค์ที่ เชตวันมหาวิหาร เมืองสาวัตถี เพื่อกราบทูลขออภัยโทษ) และเรื่องพระฉันนะ (คนเดียวกับฉันนะอำมาตย์ที่พาเสด็จออกผนวช) ถูกพระพุทธเจ้าให้พระสงฆ์ลงพรหมทัณฑ์ จนสำนึกผิดและกลับใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุพระอรหัต
นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในเมืองโกสัมพีที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา เช่น เรื่องโฆสกเศรษฐี, พระพากุละ, พระปิณโฑลภารัทวาชะ, เรื่องพระเจ้าอุเทนราชากับพระนางสามาวดี พระนางมาคันทิยา พระนางวาสุลทัตตา เป็นต้น รวมทั้งเรื่องพระนางมาคันทิยาผูกอาฆาตพระพุทธเจ้า จ้างให้นักเลงและเดียรถีย์เหล่ามิจฉาทิฏฐิติดตามด่าพระพุทธองค์ตลอดเวลา ซึ่งเป็นต้นเหตุของพระพุทธภาษิตสำคัญที่ถือได้ว่าเป็นธรรมะสอนใจดียิ่ง
บริติสมิวเซียม
โทะกุงะวะ อิเอยาสุ
โกสัมพี (แก้ความกำกวม)
โกสัมพี อาจหมายถึง
เวฬุวัน
เพชฌฆาต ล่าข้ามโลก
อาคารเอ็มโพเรียม
ด๊อกกาดู๊ป
ด๊อกกาดู๊ป  เป็นแอนิเมชัน 3 มิติ จากประเทศไทย ผลิตโดย บริษัท โฮมรันเอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552 ต่อจาก โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน และได้การตอบรับเป็นอย่างดีจากในประเทศไทย ทำให้เรื่องด๊อกกาดู๊ปมีเรทติ้งสูงติดอันดับท๊อป 3 ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
นอกจากนี้ บริษัท โฮมรันเอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้นำด๊อกกาดู๊ปไปเปิดแสดงในงาน MIP TV 2009 ณ เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส และได้รับความสนใจจากหลายประเทศในแถบ ยุโรป ตะวันออกกลาง อเมริกาใต้ และประเทศเกาหลีใต้ โดยได้เซ็นต์สัญญาแพร่ภาพไปยังบางประเทศ เช่น กลุ่มตะวันออกกลาง และประเทศโปแลนด์ เป็นต้น
ด๊อกกาดู๊ปเป็นเรื่องราวของบรรดาสุนัขตำรวจฝึกหัด เนื้อเรื่องเกิดที่เมืองดู๊ปทาวน์ซึ่งเมืองนี้มีแต่สุนัข โดยสถานีตำรวจด๊อกกาดู๊ปได้เปิดรับสมัครตำรวจ แต่มีมาสมัครแค่ 5 ตัวเท่านั้น ได้แก่ บราวนี่ ผัดไทย แจ๊คพอต กุ๊ดจี่ และ มู่ทู่ โดยแต่ละตัวก็ล้วนแต่มาสมัครด้วยจุดประสงค์ที่ต่างกัน แต่ว่าทั้ง 5 นั้นไม่ได้มีลักษณะของสุนัขตำรวจเลย แต่เนื่องจากไม่มีผู้สมัครอื่นอีกแล้วทำให้สารวัตรของด๊อกกาดู๊ปต้องจำใจรับไว้ โดยมีเงื่อนไขว่าทั้ง 5 ต้องเป็นตำรวจฝึกหัดไปก่อน และต้องทำคะแนนให้ได้ถึง 100 คะแนน จึงจะได้เป็นตำรวจเต็มขั้น แต่ถ้าไม่ผ่านการทดสอบก็จะไม่ได้เป็นตำรวจ
แต่การได้เป็นตำรวจไม่ได้มาอย่างง่ายดาย เพราะต้องผจญกับการก่อการร้ายของ "แก๊งเมี้ยวซ่า" ที่มีความต้องการการเปลี่ยนเมือง "ดู๊ปทาวน์" ให้เป็น "เมี้ยวทาวน์"
Dogga Doop
DoggaDoop
Top Caster
สัตตมหาสถาน
สัตตมหาสถาน คือ สถานที่สำคัญ 7 แห่งที่พระพุทธเจ้าเสด็จประทับเสวยวิมุตติสุข หลังจากได้ตรัสรู้ธรรมวิเศษแล้วเป็นเวลาแห่งละ 1 สัปดาห์ เรียงตามลำดับดังต่อไปนี้
เทวทหะ
เทวทหะ  หรือชื่อเต็มว่า เทศบาลเทวทหะ  เป็นเขตเทศบาลแห่งหนึ่งขึ้นกับอำเภอรูปันเทหี จังหวัดหมายเลข 5 ทางตอนใต้ของประเทศเนปาล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองลุมพินี 57 กิโลเมตร
เทวทหะเป็นเมืองโบราณมีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาลในฐานะที่เป็นเมืองหลวงของแคว้นโกลิยะ ซึ่งเป็นที่ประสูติของพระนางสิริมหามายา พุทธมารดา, พระนางมหาปชาบดีโคตมี พระมาตุจฉาของพระพุทธเจ้าและภิกษุณีองค์แรกในพุทธศาสนา และพระนางยโสธรา อดีตพระชายาของพระพุทธเจ้า และเชื่อกันว่าเจ้าชายสิทธัตถะเคยประทับที่เมืองแห่งนี้เมื่อทรงพระเยาว์ร่วมกับพระนางมหาปชาบดีโคตมี ปัจจุบันยังคงหลงเหลือซากโบราณสถานเป็นหลักฐาน
ในอดีตเมืองเทวทหะเป็นเมืองหลวงของแคว้นโกลิยะ ซึ่งเป็นรัฐเครือญาติกับแคว้นสักกะ โดยอ้างว่าเจ้าผู้ครองของทั้งสองแคว้นสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าโอกกากราช (Okkākarāj) ทั้งสองตระกูลนี้จะมีการเสกสมรสกันเอง และจะไม่สมรสกับผู้ที่มาจากตระกูลอื่น ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าตระกูลทั้งสองนี้อาจมิได้สืบเชื้อสายชาวอารยัน ซึ่งพระเจ้าสุทโธทนะแห่งสักกะได้อภิเษกสมรสกับพระนางสิริมหามายาแห่งแคว้นโกลิยะตามพระราชประเพณี หลังจากนั้น 20 ปีจึงประสูติการเจ้าชายสิทธัตถะซึ่งต่อมาได้ตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้า
ปัจจุบันเทวทหะตั้งอยู่ห่างจากกบิลพัสดุ์ไปทางทิศตะวันออก 22 กิโลเมตร ห่างจากกับแม่น้ำโรหิณีไปทางทิศตะวันออกประมาณ 100 เมตร ปรากฏคันคูเมืองกำแพงเมืองโบราณก่อด้วยหิน ภายในซากเมืองเก่าปรากฏเนินดินโบราณที่ยังไม่ได้ขุดค้นจำนวนมาก เช่น รามคามเจดีย์ สถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่กรุงเทวทหะได้รับจากโฑณพราหมณ์ นักโบราณคดีค้นพบโบราณวัตถุจำนวนมากในบริเวณโบราณสถานเมืองเก่าเทวทหะนี้ ปัจจุบันมีเทวาลัยฮินดูหลังหนึ่งที่ชาวบ้านสร้างไว้ ภายในประดิษฐานมูรติสิริมหามายา ประติมากรรมภาพแกะสลักหินทราย ที่ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นรูปของพระนางสิริมหามายาด้วย
สภาพของเมืองเก่าเทวทหะในปัจจุบันยังไม่เคยมีนักโบราณคดีสำรวจขุดค้นอย่างจริงจัง คงปล่อยให้เป็นเนินดินฝังซากโบราณสถานจำนวนมากไว้ ทำให้นักจาริกแสวงบุญส่วนใหญ่ไม่ค่อยนิยมมาเมืองเทวทหะนี้
ไดแอน เลน
ไดแอน เลน  นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานแสดงมาเป็นเวลา 30 ปี มีผลงานแสดงครั้งแรกเมื่ออายุเพียง 14 ปี โดยรับบทนำในเรื่อง "A Little Romance" คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงจนได้ตีพิมพ์ขึ้นหน้าปกนิตยสารไทม์ ในฐานะนักแสดงเด็กชั้นนำ
ไดแอน เลนเกิดและเติบโตในนิวยอร์ก บิดาชื่อ เบอร์ตัน ยูยีน เลน เป็นผู้ฝึกสอนการแสดง มารดาชื่อ คอลลีน แฟริงตัน เคยเป็นนางแบบหน้ากลางของนิตยสารเพลย์บอย บิดามารดาหย่าขาดกันตั้งแต่เธอยังเด็ก และฟ้องร้องแย่งสิทธิการเลี้ยงดูเธอจนกระทั่งเธอบรรลุนิติภาวะ
ไดแอน เลน เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี ได้รับอิทธิพลในการแสดงมาจากยาย เธอเริ่มจากการแสดงละครเวที และเริ่มมีชื่อเสียงอย่างกว้างขวางจากการแสดงภาพยนตร์คู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์ ใน "A Little Romance" และได้ขึ้นปกนิตยสารไทม์เมื่ออายุเพียง 14 ปี จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์ "The Outsiders" คู่กับนักแสดงเด็กหลายคน ที่กลายเป็นนักแสดงดังในอนาคต คือ แมทท์ ดิลลอน ทอม ครูซ ร็อบ โลว์ และแพทริก สเวย์ซี และภาพยนตร์ "Rumble Fish" คู่กับ มิคกี รูร์ค นิโคลัส เคจ และแมทท์ ดิลลอน
ภาพยนตร์สองเรื่องถัดมา ได้รับการคาดหมายว่าจะทำให้เธอกลายเป็นนักแสดงชั้นนำ คือภาพยนตร์เพลง "Streets of Fire" ของวอลเทอร์ ฮิลล์ และ "The Cotton Club" ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา แต่ปรากฏว่าภาพยนตร์กลับไม่ประสบความสำเร็จ ทำให้เธอหันหลังให้กับวงการแสดง และกลับไปอาศัยกับมารดา
ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง คือเรื่อง "Unfaithful" ในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดยเอเดรียน ไลน์ และ "Under the Tuscan Sun" ในปี 2003 สร้างจากหนังสือขายดีของ Frances Mayes
สถานีรถไฟมักกะสัน
เกสริยาสถูป
เกสริยาสถูป  เป็นสถูปพบใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย ที่ประดิษฐานบาตรของพระโคตมพุทธเจ้าที่ทรงประทานแก่ชาววัชชี เกสเรียอยู่ในเขตพรมแดนของแคว้นวัชชีและมัลละต่อกัน (รัฐพิหารในปัจจุบัน) แต่ไม่ใช่สถานที่แสดงกาลามสูตร ดังที่เข้าใจกัน เพราะสถานที่แสดงกาลามสูตรนั้น อยู่ในแคว้นโกศล แต่สถูปเกสเรีย อยู่ในแคว้นวัชชีต่อกันกับพรมแดนแคว้นมัลละ
มหาสถูป.
เดิมเกสริยาสถูปไม่เป็นที่รู้จักและไม่เป็นจุดสำหรับจาริกแสวงบุญของชาวพุทธ แต่หลังจากกองโบราณคดีอินเดียได้ขุดค้นเนินดินใหญ่พบพระมหาสถูปโบราณที่มีความเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1,400 ฟุต สูงถึง 51 ฟุต (เดิมอาจสูงถึง 70 ฟุต) ซึ่งทำให้มหาสถูปโบราณที่ค้นพบใหม่นี้กลายเป็นมหาสถูปที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย มีลักษณะคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองและพระมหาสถูปบุโรพุทโธ ซึ่งทำให้มีผู้สันนิษฐานว่าเกสริยาสถูปนี้เป็นต้นแบบของมหาสถูปทั้งสอง