pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระองค์ประสูติเมื่อ ค.ศ. 204 ที่ อาระเบียเพเทรีย อันเป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในอาระเบียปัจจุบันอยู่ใน ประเทศซีเรีย เมื่อ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3 ผู้เป็นพระราชนัดดาของ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 สวรรคตอย่างกะทันหันใน ค.ศ. 244 วุฒิสมาชิกจึงมีความคิดเห็นแตกเป็น 2 ฝ่ายแต่ในที่สุดก็ได้เชิญพระองค์ซึ่งเป็นขุนนางในจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3 ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมากระทั่งใน ค.ศ. 247 พระองค์ได้สถาปนาเจ้าชายฟิลิปพระราชโอรสองค์ใหญ่และที่รัชทายาทพระชนมายุ 9 พรรษาขึ้นครองราชบัลลังก์ร่วมกันแต่ในที่สุดจักรพรรดิฟิลิปเดอะอาหรับและจักรพรรดิฟิลิปที่ 2 ก็ถูกปลงพระชนม์โดยเหล่าองครักษ์ ไปรโตริอานี ภายใต้การนำของผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ เดซิอัส เมื่อ ค.ศ. 249
ปลายประสาทรับอุ่น
ตัวรับอุ่น
ตัวรับความอุ่น
อากัปกิริยา
สิ่งเร้าที่เหมาะสม
สัมผัสละเอียด
สัมผัสหยาบ
Fine touch
Crude touch
ระบบไฮดรอลิก
เพนตากอน(วงดนตรี)
สะพานชาลส์
สะพานชาลส์ (, ; ) เป็นสะพานประวัติศาสตร์ ข้ามแม่น้ำวัลตาวา ในกรุงปราก ประเทศเช็กเกีย เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1357 ในพระบรมราชานุเคราะห์จากจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สร้างเสร็จเมื่อตอนเริ่มศตวรรษที่ 15 สะพานแห่งนี้สร้างแทนสะพานจูดิท ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1158–1172 ได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมในปี ค.ศ. 1342 จึงได้มีการก่อสร้างสะพานใหม่ แรกเริ่มใช้ชื่อว่า สะพานสโตน (Stone Bridge) หรือสะพานปราก (Prague Bridge) และมาเปลี่ยนชื่อมาเป็นสะพานชาลส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1870
สะพานมีความยาว 621 เมตร (2,037 ฟุต) และมีความกว้างเกือบ 10 เมตร (33 ฟุต) สร้างตามแบบสะพานสโตนในเรเกนส์บูร์ก เป็นสะพานโค้งประกอบด้วยช่องโค้ง 16 ช่อง
เรเกินส์บวร์ค
เรเกินส์บวร์ค (; ; ; ) เป็นนครทางใต้-ตะวันออกของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดานูบ แม่น้ำนาบ และแม่น้ำเรเกิน มีประชากรมากกว่า 140,000 คน เรเกินส์บวร์คเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของรัฐบาวาเรีย ถัดจากมิวนิก เนือร์นแบร์ก เอาก์สบูร์ก เมืองเป็นศูนย์กลางด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของบาวาเรียตะวันออก ศูนย์กลางของเมืองยุคกลาง ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
มิราเคิล แชนแนล
ตำบลน้ำแพร่ (อำเภอหางดง)
ตำบลน้ำแพร่ เป็นตำบล 1 ใน 11 ของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ตั้งของแกรนด์แคนยอนเชียงใหม่ แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่สวยงามที่ตั้งชื่อมาจากลักษณะของสถานที่ท่องเที่ยวที่คล้ายกับ แกรนด์ แคนยอน ที่รัฐแอริโซนา (Arizona) ประเทศสหรัฐอเมริกา และพื้นที่ราวร้อยละ 50 ของตำบลตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ (ป่าแม่ท่าช้าง–แม่ขนิล)
ตำบลน้ำแพร่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ตำบลน้ำแพร่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่ตำบลน้ำแพร่ มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลน้ำแพร่พัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำแพร่ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลน้ำแพร่ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2528 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่ จังหวัดเชียงใหม่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่จึงได้เปลี่ยนแปลงชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่พัฒนา เพื่อจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแพร่พัฒนา เป็น เทศบาลตำบลน้ำแพร่พัฒนา โดยมีผลในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556
พื้นที่ตำบลน้ำแพร่ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 7,506 คน แบ่งเป็นชาย 3,625 คน หญิง 3,881 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 6 จาก 11 ตำบลในอำเภอหางดง
มันฑะเลย์เบย์
โอเบอร์เฮาเซิน
โอเบอร์เฮาเซิน  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอมเชอร์ในเขตรูร์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่างเมืองดืสบูร์กกับเอสเซิน เป็นเมืองที่จัดเทศกาลภาพยนตร์สั้นนานาชาติโอเบอร์เฮาเซิน และเป็นที่ตั้งของแกโซเมเตอร์โอเบอร์เฮาเซิน สถานที่ที่ได้รับลงทะเบียนในเส้นทางมรดกอุตสาหกรรมยุโรป (European Route of Industrial Heritage)
ชื่อของเมืองตั้งขึ้นตามสถานีรถไฟที่มาจากปราสาทโอเบอร์เฮาเซิน
นี่คือตารางการพัฒนาของประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1862:
ช่วงอายุของประชากรในเมืองแบ่งเป็นดังนี้ (ค.ศ. 2013):
ใน ค.ศ. 2014 มีผู้ที่ไม่ใช่ชาวเยอรมันอาศัยอยู่ที่โอเบอร์เฮาเซินร้อยละ 12.5 และมีอัตราการว่างงานที่ร้อยละ 10.4 (กรกฎาคม ค.ศ. 2020)
โอเบอร์เฮาเซินเป็นเมืองพี่น้องกับ:
ฮัลเลอ (ซาเลอ)
ฮัลเลอ (ซาเลอ)  เป็นนครตั้งอยู่ตอนใต้ของประเทศเยอรมนี ในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ฮัลเลอเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและการศึกษาทางตอนกลาง-ตะวันออกของเยอรมนี เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยฮัลเลอ-วิทเทนแบร์ก มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี
การถ่ายภาพแบบแอลบูเมน
การถ่ายภาพแบบแอลบูเมน  ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1847 โดย Louis Désiré Blanquart-Evrard และเป็นวิธีถ่ายภาพทางการค้าครั้งแรก ที่ตีพิมพ์ลงในกระดาษ ในลักษณะเนกาทีฟ โดยใช้แอลบูเมนที่พบได้ในไข่ขาวผสมเข้ากับสารเคมีบนกระดาษ จนภาพจัดเจนขึ้นเป็นภาพโพซิทีฟ วิธีนี้ใช้กันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855 จนถึงเปลี่ยนศตวรรษที่ 20 โดยมีจุดสูงสุดระหว่างปี ค.ศ. 1860-90 จนช่วงกลางศตวรรษที่ 19 วิธีถ่ายภาพแบบการ์ตเดอวีซิตได้รับความนิยมกว่าวิธีแบบแอลบูเมน
Albumen print
Weki meki
นักบุญฟีโลเมนา
นักบุญฟีโลเมนา หรือ นักบุญฟิโลมินา  เป็นเด็กหญิงพรหมจารีย์ซึ่งเป็นนักบุญในนิกายโรมันคาทอลิก ที่เชื่อในพระเยซูคริสต์อย่างสุดชีวิต ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นบุคคลที่มีการมรณสักขีที่น่าจะมีอายุน้อยที่สุด เพราะเธอมีอายุเพียง13ปีเท่านั้น
นักบุญฟีโลเมนา เกิดเมื่อวันที่10 มกราคม ค.ศ.289 เธอได้รับศีลล้างบาปตั้งแต่ยังเล็ก ฟิโลมินาเป็นที่รักของพ่อกับแม่เป็นอย่างมาก ฟิโลมินาได้สัญญาไว้ตั้งแต่เด็กว่าจะถือพรหมจรรย์เพื่อพระเยซูไปตลอดชีวิต ฟิโลมินารักพระเยซูมาก และเป็นคนที่เคร่งครัดในศาสนาคริสต์มาก ในปีค.ศ.302 ผู้ปกครองกรุงโรมในสมัยนั้นได้เบียดเบียนชาวคริสต์อย่างรุนแรง และกำลังจะมาถึงเมืองนิโคโพลิส ซึ่งเป็นเมืองที่พ่อของฟิโลมินาปกครองอยู่ พ่อของท่านไม่อยากให้เกิดการนองเลือดขึ้น จึงต้องไปทำพันธมิตรกับผู้ปกครองกรุงโรม และพาครอบครัวของท่านรวมถึงฟิโลเมนาไปด้วย ตอนที่ฟิโลมินามีอายุเพียง 13ปี พอไปถึง ผู้ปกครองกรุงโรมก็ต้อนรับครอบครัวของฟิโลเมนาเป็นอย่างดี และผู้ปกครองกรุงโรม ก็พอใจในความสวยงามของฟิโลเมนาเป็นอย่างมาก เมื่อผู้ปกครองกรุงโรมทราบว่า ครอบครัวของฟิโลเมนานั้นเป็นชาวคริสต์ทุกคน จึงรู้สึกไม่ค่อยพอใจ เพราะเขาเกลียดชาวคริสต์ พ่อของฟิโลเมนาจึงกล่าวว่า "ท่านผู้ปกครอง ถ้าท่านต้องการสิ่งใด จงบอกข้ามาเถิด ข้าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อท่าน ครอบครัวของข้าจะได้ไม่พินาศ" ผู้ปกครองของกรุงโรมจึงตอบไปว่า "ข้าขอแต่งงานกับลูกสาวของเจ้าก็แล้วกัน" แต่ครอบครัวของฟิโลมินาก็รู้ดีอยู่แล้วว่าผู้ปกครองกรุงโรมนั้นมีภรรยาแล้ว ฟิโลมินาจึงตอบไปว่า "ไม่ได้ค่ะ การแต่งงานในรูปแบบนี้เป็นความบาป" ผู้ปกครองกรุงโรมโกรธมาก จึงบอกว่า"พระเจ้าของแกจะดีสักแค่ไหนเชียว งั้นมาดูกัน ไอ้เด็กน้อยนี้กำแหงมาก เอามันไปอยู่ในคุก"
ชีวิตในคุกของนักบุญฟิโลเมนา.
ฟิโลมินาใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในคุกเป็นระยะเวลา5สัปดาห์ เธอไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ อาหารของเธอก็ได้กินเพียงขนมปังและน้ำเท่านั้น แต่ผู้ปกครองกรุงโรมก็คอยมาเฝ้าดูฟิโลเมนาอยู่ตลอดเวลาว่าฟิโลเมนาจะเปลี่ยนความคิดหรือไม่ ผู้ปกครองกรุงโรมพยายามบอกให้เธอเปลี่ยนความคิด แต่เธอก็ปฏิเสธทุกครั้ง เพราะเห็นว่ามันไม่ถูกต้องที่จะแต่งงานกับคนที่มีภรรยาแล้ว ฟิโลเมนาภาวนากับพระเจ้าอยู่เป็นประจำว่าให้มาช่วยฟิโลเมนาด้วย และมีอยู่วันหนึ่งที่นักบุญฟิโลเมนาได้เห็นเหตุการณ์การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ในคุก เธอเห็นพระแม่มารีย์อุ้มพระกุมารเยซูอยู่ แล้วพระแม่มารีย์ก็พูดว่า "ลูกจะต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ที่นี่ไปอีก3วัน และหลังจากนั้นลูกจะได้ขึ้นไปอยู่กับแม่และพระบุตรของแม่บนสวรรค์อย่างแน่นอน" แล้วพระนางก็จากไป
การทรมานนักบุญฟิโลเมนา.
ผู้ปกครองกรุงโรมคิดว่า เราอาจจะต้องใช้วิธีทรมานฟิโลเมนา เพื่อให้ฟิโลเมนานั้นเปลี่ยนความคิดได้ จึงจับฟิโลเมนาผูกกับเสาแล้วนำไปเฆี่ยนตีอย่างหนัก พ่อแม่ของฟิโลเมนาเห็นภาพอันน่าสงสารของฟิโลเมนาแล้วก็ร้องไห้ออกมาจึงขอร้องผู้ปกครองกรุงโรมว่าให้ปล่อยฟิโลเมนาเถิด เพราะเขายังเป็นเด็ก แต่ผู้ปกครองกรุงโรมกลับปฏิเสธคำขอร้อง และสั่งให้ทหารเฆี่ยนฟีโลเมนาให้หนักกว่าเดิมและมากกว่าเดิม หลังจากถูกเฆี่ยนแล้วกลับเข้าคุก ฟีโลเมนาเห็นเทวดาสององค์มาช่วยทาน้ำมันบนแผลของฟิโลเมนาจนแผลนั้นหายเป็นปลิดทิ้ง พอถึงวันต่อมา ผู้ปกครองกรุงโรมเห็นว่าสภาพของฟิโลเมนานั้นงดงามกว่าเดิมและปราศจากรอยแผลใดๆ จึงคิดว่าฟิโลเมนาเป็นแม่มด จึงถูกนำไปเฆี่ยนอีกครั้ง
การประหารชีวิตฟิโลเมนาครั้งที่หนึ่ง.
ผู้ปกครองกรุงโรมรู้สึกโกรธจัดจึงสั่งประหารชีวิตฟิโลเมนาด้วยการยิงธนู จึงจับเธอมัดกับเสาแล้วยิงธนูใส่ และทิ้งร่างที่จมกองเลือดของเธอไว้ แต่พอวันต่อมาก็กลับเห็นฟิโลเมนานั่งอยู่บนโขดหินและไม่มีรอยแผลเลย เธอกำลังร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าอยู่
การประหารชีวิตฟิโลเมนาครั้งที่สอง.
ครั้งที่สองทหารจับฟิโลเมนามัดเชือกไว้กับตัวและนำไปถ่วงน้ำ แต่เวลาต่อมาก็เห็นฟิโลเมนานั่งอยู่และไม่มีเชือกมัดอยู่และเสื้อของเธอไม่เปียกน้ำเลย
การประหารครั้งสุดท้าย.
ในวันที่10 สิงหาคม ค.ศ.304 ผู้ปกครองกรุงโรมพยายามให้ฟิโลเมนาเปลี่ยนความคิดเป็นครั้งสุดท้าย แต่ฟิโลเมนาก็ปฏิเสธ จึงสั่งให้ประหารชีวิตฟิโลเมนาด้วยการตัดศีรษะ ตอนที่เธอกำลังจะตายเธอได้คุกเข่าภาวนาต่อพระเจ้า และเมื่อเธอภาวนาเสร็จ ขวานของทหารก็พุ่งเข้าใส่คอของเธอ แล้วฟีโลเมนาก็เสียชีวิตในวันนั้นและไม่มีการคืนชีพอีกเลย
พระสันตะปาปาเกรกอรี่ที่16ได้แต่งตั้งฟีโลเมนาเป็นนักบุญเมื่อปี ค.ศ.1837 และฟีโลเมนาได้รับมรณสักขีเมื่อปี ค.ศ.1805 ทั้งนี้ฟีโลเมนาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นองค์อุปถัมภ์ของเด็กๆอีกด้วย
รัฐของประเทศออสเตรีย
สาธารณรัฐออสเตรียปกครองด้วยระบบสหพันธรัฐอันประกอบด้วย 9 รัฐ  รัฐเหล่านี้แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็นเขต  และนครตามกฎหมาย  ซึ่งในเขตแต่ละแห่งยังแบ่งออกเป็นเทศบาล
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต (อังกฤษ: MNL48) กลุ่มไอดอลหญิงจากกรุงมะนิลา และเป็นกลุ่มไอดอลกลุ่มแรกของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นส่วนหนึ่งของวงน้องสาวนานาชาติลำดับที่ 3 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ต่อจากเจเคทีโฟร์ตีเอตและบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยมีการประกาศการก่อตั้งวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2559 มาพร้อมแนวคิด คือ "ไอดอลที่คุณสามารถพบเจอได้" (idols you can meet)
มีการประกาศสมาชิกรุ่นที่ 1 อย่างเป็นทางการในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2561 ภายในงาน MNL48 1st General Elections ~Walang Atrasan~ ซึ่งก่อนหน้าวงอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัท Hallohallo Entertainment Inc. และเมื่อปี พ.ศ. 2562 ที่ผ่านมาทางวงได้ลงนามเซ็นสัญญาร่วมกับบริษัท เอบีเอส-ซีบีเอ็น คอร์ปอเรชั่น
ปัจจุบันวงมีสมาชิกทั้งหมด 3 รุ่น และได้มีแบ่งสมาชิกทั้งหมด 3 ทีม ได้แก่ ทีมเอ็มทู (MⅡ), ทีมเอ็นโฟร์ (NⅣ) และทีมแอล (L) ร่วมทั้งเค็งกีวเซ (สมาชิกฝึกหัด) ด้วยระบบของวงทำให้มีจำนวนสมาชิกที่ไม่แน่นอน และสัญญาการทำงานระยะเวลาเพียง 1 ปีเต็ม สมาชิกภายในวงจึงมีการเปลี่ยนแปลงในทุก ๆ ปี โดยทางฝ่ายบริหารจะใช้ผลอันดับจากการเลือกตั้งทั่วไปในแต่ละปีเป็นเกณฑ์ในการตัดสินสูงสุดในการเลือกต่อสัญญากับสมาชิกแต่ละคน
เกี่ยวกับ.
สัญลักษณ์ประจำวงและสีประจำวง.
สัญญาลักษณ์ประจำวงเอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต คือ รูปทรงสี่เหลี่ยมแผ่นผ้า ตัวอักษรสีขาวที่มีคำย่อตัวอักษรละตินตัวใหญ่ M – N – L และหมายเลข 48 บ่งบอกถึงความเป็นเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ป ใช้พื้นสีน้ำเงินเข้มซึ่งเป็นสีเดียวกันกับสีบนธงชาติประเทศฟิลิปปินส์ หมายถึง สันติภาพ สัจจะ และความยุติธรรม โดยถือใช้เป็นสีประจำวง
MNL เป็นตัวย่อมาจาก มะนิลา (MANILA) เมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ และตัวเลข 48 ที่ต่อท้ายชื่อวงมาจากนามสกุลของ "โคตาโระ ชิบะ" ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทเอเคเอส ซึ่งเป็นอดีตบริษัทที่ใช้จัดการและบริหารกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต โดยคำว่า "ชิ-บะ" เป็นคำพ้องเสียงของภาษาญี่ปุ่น แปลความหมายได้เป็นเลข 4 – 8 ตามลำดับ
เร็ว ๆ นี้
จักรพรรดิฟิลิปเดอะอาหรับ
แผ่นดินไหวที่อำเภอพาน พ.ศ. 2557
โซะตะ ฟุกุชิ
วัดกระบังมังคลาราม
วัดกระบังมังคลารามลักษณะที่วัดเป็นราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำแควน้อย เส้นทางหลวงสายพิษณุโลก-วัดโบสถ์ ที่ดินของวัดเป็นโฉนดเลขที่ 4072 เป็นหลักฐาน เนื้อที่ดิน 40 ไร่ 79 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดแม่น้ำแควน้อย ทิศใต้ติดต่อกับที่ดินเลขที่4 ทิศตะวันออกติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันตกติดกับที่ดินเลขที่ 4
วัดกระบังมังคลาราม สร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด เมื่อปี พ.ศ. 2455 ขึ้นทะเบียนเป็นวัดประชาชนทั่วไปมักเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดกระบัง" ตามชื่อหมู่บ้าน ภายในที่ดินของวัดเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดกระบังมังคลาราม (พิศาลประชาสรรค์) มี พระพุทธวงค์ เป็นพระประธานในโบสถ์ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2457 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จทางเรือขึ้นนมัสการหลวงพ่อพระพุทธวงค์ครั้งตรวจการคณะสงฆ์
และในปี พ.ศ. 2501 ทางวัดได้ขอเสริมนามวัดเพื่อเป็นสิริมงคลจาก "วัดกระบัง" เป็น "วัดกระบังมังคลาราม" มีเจ้าอาวาสสำคัญสองรูปซึ่งเป็นเจ้าคณะอำเภอพรหมพิราม คือ พระครูพรหมพรตบริหาร(น้อย) และ พระพิศาลธรรมภาณี(เชื้อ) เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญรูปแรกของอำเภอพรหมพิราม
ประวัติหลวงพ่อพุทธวงค์.
หลวงพ่อพระพุทธวงค์เป็นหนึ่งในพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ในจังหวัดพิษณุโลก เดิมชื่อว่า “หลวงพ่อพระพุทธชินวงค์” แต่ต่อมาเหลือแค่หลวงพ่อพระพุทธวงค์ เนื่องจากชื่อยาวจึงตัดให้สั้นลงเพื่อให้เรียกง่ายขึ้น ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างเมื่อใด ประดิษฐาน ณ อุโบสถขนาด 4 ห้อง ของวัดกระบังมังคลาราม หลวงพ่อพระพุทธวงค์ เป็นพระพุทธรูป ปูนปั้น ปางมารวิชัย ขนาด 5 ศอก 5.6 นิ้ว(2.64 เมตร) สูง 6 ศอก(2.99) องค์พระนั่งขัดสมาธิอยู่บนฐานชุกชีบัวคว่ำ บัวหงาย ประดับกระจกสีอย่างงดงามมีพระอัครสาวกเบื้องซ้าย(พระโมคคัลลานะ) เบื้องขวา(พระสารีบุตร) มีซุ้มเรือนแก้วลงรักปิดทองจำลักลายด้วยไม้สัก หันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก ปิดทองเป็นครั้งที่ 4 ครั้งล่าสุดจัดให้มีการฉลองปิดทอง วันอังคาร ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 หลวงพ่อพระพุทธวงค์ มีลักษณะงดงามคล้ายกับ พระพุทธชินราช (จนชาวบ้านมีการเปรียบเทียบกันว่า พระพุทธชินราช กับ หลวงพ่อพระพุทธวงค์เป็นพี่น้องกัน) องค์พระมีพุทธลักษณะสมส่วนสวยงามแต่จะท้วมกว่าพระพุทธรูปยุคสุโขทัย นอกจากนี้พระหัตถ์ยังเป็น "ทีฆังคุลี" (การทำปลายนิ้วพระหัตถ์ทั้งสี่ยาวเสมอกัน) ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของพระพุทธรูป หมวดพระพุทธชินราชสกุลช่างพิษณุโลกพระเกตุรัศมียาวเป็นเปลวเพลิง พระเกศาขดเป็นก้นหอย วงพระพักตร์ค่อนข้างกลมมีพระอุณาโลมผลิกอยู่ระหว่างพระโขนง(คิ้ว) พระวรกายอวบอ้วนมีสังฆาติยาวปลายเป็นเขี้ยวตะขาบ ฝ่าพระบาทแบบราบส้นพระบาทยาว ซุ้มเรือนแก้วหลวงพ่อพระพุทธวงค์สลักด้วยไม้สักจำลักลายปิดทอง มีตัวมกร 2 ตัว ส่วนปลายสุดของตัวมกรบรรจบกันเหนือพระเกตุ แล้วทอดลำตัวลงมาอย่างอ่อนช้อยงดงามรับพระวรกายอันงดงาม มีคลีบเป็นลักษณะใบระกา ส่วนตัวเหลาเป็นสัตว์หิมพานต์ที่เรือนแก้วด้านซ้ายและด้านขวา คายลายเครือเถาออกมาเป็นลักษณะเขาโค้ง เหนือบ่าหลวงพ่อพระพุทธวงค์ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2457 (ตรงกับสมัยรัชกาลที่6) สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 10 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ได้เสด็จทางเรือ เสด็จขึ้นนมัสการหลวงพ่อพระพุทธวงค์ครั้งตรวจการคณะสงฆ์ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2517 จัดมีพิธีพุทธาภิเษกเหรียญเสมาและเหรียญแหนบหลวงพ่อพระพุทธวงค์ โดยเจ้าคุณพระพิศาลธรรมภาณี เจ้าอาวาส
พระครูพรหมพรตบริหาร(น้อย).
พระครูพรหมพรตบริหาร ( น้อย ) ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวงพรหมพิราม เจ้าอาวาสวัดกระบังมังคลาราม ราชทินนามนี้เป็นองค์แรก ซึ่งปรากฏนาม พระครูพรหมพรตบริหาร ในพระนิพนธ์ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการคณะสงฆ์พิษณุโลก เสด็จวัดกระบัง ทางเรือ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2457 พระครูพรหมพรตบริหาร (น้อย ) วัดกระบัง เป็นสหธรรมิกกับ พระครูวิมลคุณากร หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท หลวงปู่ศุข เคยเดินทางมาแวะ พักกับ พระครูพรหมพรตบริหาร และ พระครูต่วน วัดเตาไห (วัดตาปะขาวหาย ) พิษณุโลก ในคราวไปร่วมพิธีพุทธาภิเษก ที่วัดท่าถนน จ.อุตรดิตถ์ พ.ศ. 2461
พระพิศาลธรรมภาณี(เชื้อ สุธมฺโม).
พระพิศาลธรรมภาณี นามเดิม เชื้อ นามสกุล สุขม่วง เกิดที่บ้านหอกลอง หมู่ที่ 1 ตำบลหอกลอง อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก บิดาชื่อ นายบาง มารดาชื่อ นางฝอย สุขม่วง เกิดวันเสาร์ ขึ้น 3 ค่ำ ปีมะเส็ง วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2448 มีพี่น้องรวม 7 คน อายุ 8 ขวบ เข้าเรียนภาษาไทย ที่โรงเรียนประชาบาลวัดกระบัง เรียนจบชั้น ป.4 อายุ 18 ได้บรรพชา ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ มี พระวรญาณมุนี (พร้อม นิลพงษ์) เป็นพระอุปัชฌาย์ ณ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2464 สอบ นักธรรมชั้นตรี ได้ ไปเรียนพระปริยัติธรรมต่อที่วัดอนงคาราม ธนบุรี(กรุงเทพมหานคร) อุปสมบท อายุ 21 ปี เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2469 เวลา 10.00 น. ณ พัทธสีมาวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร โดยมี พระวรญาณมุนี เป็นอุปัชฌาย์ พระครูอนุโยคศาสนกิจ (รอด) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระปลัดชั้น เป็นอนุสาวนาจารย์ พ.ศ. 2474 เป็นเจ้าอาวาสวัดกระบังมังคลาราม พ.ศ. 2476 เป็นเจ้าคณะอำเภอพรหมพิราม พ.ศ. 2485 เป็นพระครูสัญญาบัตร ที่ พระครูเมธาประยุต และเป็นพระอุปัชฌาย์ พ.ศ. 2497 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ที่ พระพิศาลธรรมภาณี พระพิศาลธรรมภาณี (เชื้อ สุธมฺโม) มรณะภาพ เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2520รวมอายุ 73 ปี 53 พรรษา รวมอุปสมบทบรรพชา 56 พรรษา พระพิศาลธรรมภาณี อดีตเจ้าอาวาสวัดกระบังมังคลาราม และเจ้าคณะอำเภอพรหมพิราม ท่านใช้หลักการปกครอง 4 อย่าง คือ 1. การศึกษา 2. ซ่อม 3. สร้าง 4. รักษา ในสมัยที่ท่านได้รับหน้าที่ปกครองวัดกระบังมังคลาราม ท่านได้เน้นการศึกษาเป็นเรื่องสำคัญ ได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรม ในวัดกระบังมังคลาราม ทั้งนักธรรม และบาลี ท่านเป็นเจ้าสำนักเรียน มีลูกศิษย์มากมายที่ได้ดีจากวัดกระบังมังคลาราม เป็นใหญ่เป็นโต จากการสั่งสอนของพระพิศาลธรรมภาณี ความประพฤติส่วนตัว ยินดีในเนกขัมมปฏิบัติ ท่านเป็นอุตตสัมมาปณิธิบุคคล ตั้งตนไว้ชอบตลอดมา ท่านเคร่งครัด เป็นพระเคารพวินัย สำรวมในพระปาฏิโมกข์ ถึงพร้อมด้วยศีล มีมารยาทและโคจรดีงาม เป็นสงฆ์ทรงศีล มีศีลเป็นที่รัก พุทธบริษัทคารวะ ควรเชิดชูเป็นอย่างยิ่งตลอดจนพระสงฆ์ สามเณร และชาวบ้านให้ความเครพท่านอย่างยิ่ง
เหตุยิงกันที่ลาสเวกัสสตริป พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (วันที่ 2 ตุลาคม ตามเวลาในประเทศไทย) เกิดเหตุกราดยิงในงานเทศกาลดนตรีคันทรีรูตไนน์ตีวันฮาร์วิสต์ ริมถนนลาสเวกัสสตริปในเมืองแพระไดส์ รัฐเนวาดา มือปืนเปิดฉากระดมยิงจากชั้นที่ 32 ของโรงแรมและกาสิโนแมนดะเลย์เบย์ ข้ามถนนไปยังฝูงชนในลานจัดงานกลางแจ้งระหว่างที่นักร้องเจสัน ออลดีน กำลังปิดการแสดง
ผู้ก่อเหตุเป็นชายผิวขาวชื่อ สตีเวน เครก แพดด็อก วัย 64 ปี ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเมสกีต รัฐเนวาดา เขาถูกพบเสียชีวิตจากการยิงตัวเองในห้องพักของโรงแรม เหตุกราดยิงครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 59 คน (รวมทั้งผู้ก่อเหตุ) และมีผู้บาดเจ็บ 530 คน นับเป็นเหตุกราดยิงที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา มากกว่า เหตุกราดยิงใน พัลส์ ไนต์คลับ ในเมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา เมื่อ วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 50 ราย
เหตุยิงกันในลาสเวกัสสตริป พ.ศ. 2560
พระพุทธวงศ์
เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาลำดับที่ 4 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก
พระองค์ทรงเป็นพระภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
พระองค์สมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายคริสตอฟแห่งเฮสส์ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1930 ณ เบอร์ลิน ขณะพระองค์ทรงมีพระชันษาเพียง 16 ปี ทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเฮสส์ โดยมีพระบุตรร่วมกันดังนี้
หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1943 พระสวามีของพระองค์ถูกลอบสังหาร และพบพระศพในอีก 2 วันถัดมา
หลังจากพระสวามีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์ไป พระองค์ได้เสกสมรสใหม่กับ เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1946 และได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งฮาโนเวอร์ โดยทั้งคู่มีพระบุตรร่วมกันดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ขณะมีพระชันษา 87 ปี โดยพระองค์ทรงเป็นพระภคินีที่ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ทรงสนิทมากที่สุด ทั้งนี้ เจ้าหญิงโซฟีเคยเสด็จไปประทับ ณ พระราชวังเค็นซิงตัน ตามคำทูลของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ผู้เป็นพระขนิษฐภคินี(น้องสะใภ้) ทั้งยังทรงเป็นพระมารดาทูลหัวให้ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ พระภาติยะ
ยูโรคอปเตอร์ HH-65 โดฟิน
ยูโรคอปเตอร์ HH-65 โดฟิน (อังกฤษ : Eurocopter HH-65 Dolphin) เป็นเครื่องยนต์แฝดโรเตอร์หลักเดียว เป็นเฮลิคอปเตอร์สำหรับกู้ภัยและค้นหา เฮลิคอปเตอร์ประเภทนี้ใช้ในหน่วยยามชายฝั่งสหรัฐ (USCG)
รุ่นเฮลิคอปเตอร์.
รุ่น USCG เริ่มต้นขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เทอร์โบชารป์ รุ่น LTS101-750B-2 ขนาด 734 แรงม้า (547 กิโลวัตต์) และ MTOW ขนาด 8,900 ปอนด์ (4,000 กิโลกรัม)
HH-65A / B ได้รับการอัพเกรดด้วยเครื่องยนต์ Arriel 2C2-CG ใหม่ขนาด 934 แรงม้า (696 กิโลวัตต์) ที่ให้กำลังงานเพิ่มขึ้น 40% และสมรรถนะที่สูงขึ้นรวมถึงกระปุกเกียร์หางยาวช่องจมูกระบบนำทางแบบจมูกยาวเพิ่มขึ้น 9,480 ปอนด์ (4,300 กิโลกรัม) MTOW, (VEMD) ที่มีตัวบ่งชี้ บริษัท FLI ตกแต่งครั้งแรกเสร็จสมบูรณ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547
MH-65C ด้วยระบบนำร่องการบินที่ได้รับการยกให้เป็นแบบของเฮลิคอปเตอร์กระทรวงกลาโหม การผลิตครั้งแรกของ MH-65D เสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2554 และมีเครื่องวัดระยะสูงด้วยเรดาร์ Honeywell HG7502 Honeywell H-764G EGI (ระบบ GPS /ระบบเกียร์เฉื่อยแบบฝังตัว) และหน่วยแสดงผลควบคุม CDU-7000D จากร็อกวิล คอลลินสองชุด 97 HH / MH-65C จะได้รับการพัฒนาเป็นมาตรฐาน MH-65D
ดูบทความหลักที่ : "ประเทศที่ใช้ยูโรคอปเตอร์ HH-65 โดฟิน"
HH-65 Dolphin
ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์
ดยุกแห่งกลอสเตอร์
ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เป็นบรรดาศักดิ์อังกฤษที่ตั้งขึ้นตามเมืองกลอสเตอร์ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับพระราชโอรสพระองค์หนึ่งของพระมหากษัตริย์อังกฤษ ในการสถาปนาบรรดาศักดิ์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อพระราชทานแก่เจ้าชายเฮนรี โดยต่อมาได้สืบตระกูลไปยังพระโอรสของพระองค์เจ้าชายริชาร์ดซึ่งยังทรงพระชนม์ในปัจจุบัน อนึ่งบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ยังมีบรรดาศักดิ์ย่อยเป็น (Earl of Ulster) และ (Baron Culloden)
โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
โรงเรียนการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
โรงเรียนการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต  เป็นส่วนงานที่เทียบเท่าคณะ สังกัดมหาวิทยาลัยสวนดุสิต จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2553 ตามมติของที่ประชุมสภา มหาวิทยาลัยครั้งที่ 3(17)/2553 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความ มีเอกภาพให้เกิดขึ้นในหลักสูตรอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการซึ่ง มหาวิทยาลัยสวนดุสิตได้ดำเนินการพัฒนาหลักสูตรที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการบริการมา ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 และได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนเป็นหลักสูตรอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและ การโรงแรม
เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์
เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮ็สเซิน ( เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายคริสตอฟแห่งเฮสส์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ พระราชวังโคบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ถึงแม้ว่าจักรวรรดิเยอรมัน จะล่มสลายไปแล้ว แต่พระองค์และพระญาติยังสามารถดำรงพระยศได้ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮ็สเซิลและอยู่ในฐานันดรระดับ ไฮเนส เช่นเดียวกับพระญาติของพระองค์
พระองค์สมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่พระองค์ประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน
สมรสครั้งที่สอง.
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ โรเบิรต์ วอฟ เอ็ค ซึ่งทั้ง 2 พบกัน ณ กรุงลอนดอน และสมรสกันเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1962 โดยทั้ง 2 มีบุตรร่วมกันดังนี้
และทั้ง 2 ได้หย่าขาดจากกันเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสวนดุสิต  เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยสวนดุสิต จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ตั้งอยู่ที่ ถนนสิรินธร แขวงบางบำหรุ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
มีวิสัยทัศน์ในการเป็นองค์กรคุณภาพที่ได้รับการยอมรับ ในด้านการเรียนการสอน การวิจัย และการบริการวิชาการ ในระดับภูมิภาคอาเซียน และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และมีพันธกิจ ในการผลิตบัณฑิตสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่มีคุณภาพและคุณธรรม เสริมสร้างการพัฒนาศักยภาพทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เผยแพร่องค์ความรู้ที่มาจากการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพบัณฑิตและบริการวิชาการ สร้างความเข้มแข็งของชุมชน ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมไทยและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยการนำระบบบริหารจัดการเชิงพลวัตมาใช้ในการดำเนินงานตามพันธกิจ
ปัจจุบัน (ปี 2565) เปิดการเรียนการสอน 5 หลักสูตร ได้แก่
- หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (ทล.บ.)
- หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (วท.บ.)
- หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง (วท.บ.)
- หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย (วท.บ.)
- หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาอนามัยสิ่งแวดล้อมและสาธารณภัย (วท.บ.)
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีหน่วยงานที่สนันสนุนการจัดการเรียนการสอน การวิจัย และการบริการวิชาการ ดังนี้
1. ศูนย์สิ่งแวดล้อมเป็นศูนย์ในการศึกษาวิจัยทางด้านสิ่งแวดล้อม และการฝึกปฏิบัติงานภาคสนามของนักศึกษา ให้บริการด้านการตรวจวัดและวิเคราะห์คุณภาพสิ่งแวดล้อม โดยครอบคลุมด้านคุณภาพอากาศ คุณภาพมูลฝอยดินและวัสดุปรับปรุงดิน การตรวจวัดระดับเสียง ความเข้มของแสงสว่าง และระดับความร้อน เป็นต้น
2. ศูนย์เครื่องมือปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ ให้บริการเครื่องมือวิทยาศาสตร์และห้องปฏิบัติการ สำหรับสนับสนุนการเรียนการสอน งานวิจัย และงานบริการวิชาการ มีห้องปฏิบัติการและพื้นที่ทำการทดลอง เพื่อสนับสนุน นักศึกษา บุคลากรหน่วยงานภายในและหน่วยงานภายนอก
โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
โนโวรอสซียา หรือ นิวรัสเซีย , หรือเรียกอีกแบบว่า สหภาพสาธารณรัฐประชาชน (; , หรือรู้จักในชื่อ Lugandonia ), เป็นสมาพันธรัฐร่วมระหว่าง สาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์ (DPR) และ สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสค์ (LPR) ในภาคตะวันออกของยูเครน โดยมีชายแดนติดกันระหว่างประเทศรัสเซีย ยูเครน ได้ให้สมาพันธรัฐนี้เป็น พื้นที่ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย
ในปัจจุปันยังไม่มีรัฐต่างประเทศใดรับรองทั้งสองสาธารณรัฐของสมาพันธรัฐนี้เป็นประเทศเอกราช และ ยูเครน ให้สถานภาพสมาพันธรัฐนี้เป็นองค์กรก่อการร้าย โดยที่ โนโวรอสซียา ได้จัดตั้งขึ้นในวันที่ 22 พฤษภาคม 2014, และ 1 เดือนต่อมา spokesmen ได้ประกาศให้สาธารณรัฐเข้ารวมเป็นสมาพันธ์"สหภาพสาธารณรัฐประชาชน"
Novorossiya
แยย์ดา
แยย์ดา  หรือ เลริดา  เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลซากริอาและของจังหวัดแยย์ดา และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในจังหวัด มีประชากร 137,387 คน (ณ ปี ค.ศ. 2010) ซึ่งรวมถึงเขตเทศบาลข้างเคียงอย่างราอิมัตและซุกส์ไว้ด้วย
แยย์ดาเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในกาตาลุญญา โดยมีการตั้งหลักแหล่งที่มีบันทึกไว้ย้อนไปถึงยุคสำริด บริเวณเมืองนี้เคยเป็นถิ่นฐานหลักของกลุ่มชนอิเลร์เกเต (Ilergete) ซึ่งเป็นกลุ่มชนโบราณกลุ่มหนึ่งในคาบสมุทรไอบีเรียสมัยก่อนการเข้ามามีอำนาจของชาวโรมัน ต่อมาในสมัยโรมันเมืองนี้มีชื่อว่า "อิแลร์ดา" ชาวคริสต์พิชิตเมืองนี้คืนได้ในปี ค.ศ. 1149 หลังจากถูกชาวมัวร์ (ซึ่งพิชิตเมืองนี้ได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8) ปกครองอยู่หลายศตวรรษ มหาวิทยาลัยแยย์ดาได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1297 ถือเป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในสเปน ในช่วงหลายศตวรรษถัดมา แยย์ดาได้รับความเสียหายจากสงครามหลายครั้ง เช่น สงครามของผู้เก็บเกี่ยวในคริสต์ศตวรรษที่ 17, สงครามกลางเมืองสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้น ตั้งแต่นั้นมา เมืองนี้ก็มีความเติบโตทางประชากรและการค้าอย่างต่อเนื่อง
โรงเรียนเมืองพัทยา 2 (เจริญราษฎร์อุทิศ)
โรงเรียนเมืองพัทยา 2 (เจริญราษฎร์อุทิศ) เป็นโรงเรียนที่ตั้งติดอยู่วัดช่องลมนาเกลือ เมืองพัทยา ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี สังกัดกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย มีนักเรียนศึกษาอยู่ประมาณ 1,100 คน มีผู้บริหาร 1 คน ครู 67 คน นักการภารโรง 8 คน เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นอนุบาลศึกษาถึงมัธยมศึกษา แบบสหศึกษา