pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นอกจากจะเขียนภาพแล้วบรอนซิโนยังเป็นกวี บรอนซิโนเขียนภาพหลายภาพของผู้มีความสำคัญทางวรรณกรรมเช่นลอรา บัตติเฟอริ (Laura Battiferri) ภรรยาของบาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (Bartolommeo Ammanati) ที่พาลัซโซเวชืโอที่ฟลอเรนซ์
ภาพทางศาสนา.
ระหว่างปี ค.ศ. 1540-1541 บรอนซิโนเริ่มวาดจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งชาเปลเลโอโนรา ดิ โทเลโดที่วังเวชิโอ เป็นการตกแต่งอย่างหรูหราสง่างามแบบคลาสสิกแต่ในขณะเดียวกันก็มีลักษณะของบรอนซิโนเอง ภาพเขียนนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของภาพเขียนสำหรับราชสำนักฟลอเรนซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีสไตล์และไม่มีความเป็นส่วนตัวไม่ยั่วอารมณ์ ภาพ “ทางทะเลแดง” (Passage of the Red Sea) เป็นตัวอย่างที่ดีในการแสดงลักษณะของงานของบรอนซิโน
ระหว่างที่ไปอยู่ที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1546 ถึง ปี ค.ศ. 1548 บรอนซิโนก็วาดภาพหลายภาพเช่น “การคืนชีพของพระแม่แมรี” (Resurrection of the Virgin Mary) (ค.ศ. 1552) ซึ่งเป็นภาพที่สร้างความขัดแย้งทางศีลธรรมในเวลานั้น ซึ่งเป็นยุคของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิก
อีกภาพหนึ่ง “การพลีชีพของนักบุญลอเรนซ์” (The Martyrdom of St. Lawrence) ซึ่งการวางท่าของตัวแบบจะเห็นได้ว่ามาจากราฟาเอล และไมเคิล แอนเจโลผู้ซึ่งบรอนซิโนบูชา เมื่อบรอนซิโนพยายามใส่อารมณ์ในรูปแต่ก็ไม่สำเร็จเท่าใดนักเพราะความเป็นแมนเนอริสม์ของบรอนซิโนไม่สามารถทำให้อารมณ์ที่ออกมาน่าเชื่อ
ความเชี่ยวชาญในการวาดภาพเปลือยของบรอนซิโนเห็นอย่างชัดเจนในภาพ “วีนัส, คิวปิด, ฟอลลี, เวลา” (Venus, Cupid, Folly, and Time) เป็นภาพที่โคสิโมจ้างให้เขียนเพื่อถวายพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นภาพที่มีความยั่วยวนทางกามอารมณ์ที่แฝงไว้ในสัญลักษณ์แฝงคติ งานชิ้นสำคัญอีกชิ้นหนึ่งคือจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลที่ฟลอเรนซ์ และงานพรมทอแขวนผนัง เรื่อง “เรื่องของโจเซฟ” (พันธสัญญาเดิม) สำหรับวังเวชิโอ
กระบะทราย (แมว)
กระบะทราย  เป็นกล่องสำหรับเก็บปัสสาวะหรืออุจจาระของแมว รวมถึง กระต่าย และสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กอื่นในบ้าน ใช้สำหรับบ้านที่ไม่สะดวกจะให้สัตว์ออกไปขับถ่ายนอกบ้าน ทรายที่บรรจุจะมีลักษณะร่วนสอดคล้อง และจะมีสารเคมีช่วยดูดซับกลิ่น โดยเมื่อถูกใช้งานไประยะหนึ่ง เจ้าของสัตว์จะนำออกมาทิ้งและเปลี่ยนทรายใหม่ให้แมวใช้
อักโนโล บรอนซิโน
แอนเจโล บรอนซิโน
กระบะทราย (สนามเด็กเล่น)
กระบะทราย เป็นบริเวณที่เล่นในสนามเด็กเล่น มีลักษณะเป็นกล่องสี่เหลี่ยมหรือวงกลมหรือรูปร่างอื่นที่บรรจุด้วยทราย กระบะทรายใช้ในการเล่นของเด็กเพื่อเพิ่มจินตนากา ในหลายด้าน รวมถึงในการก่อสร้าง วาดลวดลาย รวมถึงการใช้ของเล่นเข้ามาช่วยในการสร้างหรือขุด ไม่ว่า รถตัก พลั่ว หรือ ถังทราย กระบะทรายช่วยให้เด็กเรียนรู้ในลักษณะโลกสามมิตินอกเหนือจากโลกสองมิติที่ใช้ในการวาดภาพบนกระดาษ
ในภาษาอังกฤษ กระบะทรายใช้คำว่า sandpit สำหรับอังกฤษบริติช และ sandbox สำหรับอังกฤษอเมริกัน
สโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม อาร์แอร์ไลน์
สโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม
สโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากจังหวัดสมุทรสงคราม รู้จักกันในฉายา "ปลาทูคะนอง" พวกเขาเคยได้ร่วมเล่นในไทยลีกระหว่าง พ.ศ. 2551–2557 ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยลีก 3 โซนภาคตะวันตก
สโมสรฟุตบอลสมุทรสงครามเริ่มก่อตั้งและลงแข่งขันฟุตบอลอย่างเป็นทางการครั้งแรกในรายการโปรวินเชี่ยลลีก 2 ในปี 2548 โดยในฤดูกาลถัดมาปี 2549 สโมสรสามารถคว้าตำแหน่งรองแชมป์ฟุตบอลโปรลีก ดิวิชั่น 2 ได้สำเร็จ และย้ายมาเล่นลีก ดิวิชั่น 1
ในฤดูกาล 2550 สโมสรสมุทรสงครามได้รับคาดหมายว่าจะเป็นทีมแรกที่จะตกลงไปสู่ระดับล่าง แต่แล้วทีมก็สร้างปาฏิหาริย์ จบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 2 ของสาย บี ในศึกดิวิชั่น 1 และได้อันดับที่ 4 ในรอบสุดท้าย ทำให้ได้สิทธิเลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศได้ในปี 2551
ฤดูกาล 2551 สโมสรได้เล่นในลีกสูงสุดเป็นฤดูกาลแรก และถูกคาดหมายว่าจะเป็นทีมแรกที่ตกชั้นลงไป เนื่องจากทุนในการทำทีมที่น้อยและนักเตะที่ถือว่าเป็นนักเตะเกรดสอง ขณะเดียวกันสโมสรได้เปลี่ยนโลโก้ของทีมจากปลาทูเป็นกลอง จึงทำให้แฟนบอลบางส่วนไม่พอใจและเรียกร้องให้กลับไปใช้โลโก้แบบเดิม เมื่อจบฤดูกาลทีมสมุทรสงครามสามารถคว้าอันดับที่ 7 มาได้จาก 16 ทีม และได้อันดับที่ 2 ของทีมที่มีพัฒนาการยอดเยี่ยมในทุกด้านรองจากชลบุรี โดยผู้ทำประตูสูงสุดของทีมคือ ทรงวุฒิ บัวเพ็ชร ที่ยิงใน ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ไป 7 ประตู
ฤดูกาล 2552 สโมสรแก้ไขปัญหาเรื่องโลโก้สโมสรโดยใส่ทั้งปลาทูและกลองลงไปในโลโก้ใหม่ของทีมและจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามข้อกำหนดของ เอเอฟซี
ฤดูกาล 2556 เป็นปีที่ไม่พร้อมสำหรับสมุทรสงคราม เอฟซี ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาลทางฝ่ายบริหารตัดสินใจไม่ส่งทีมเข้าแข่งขัน แต่จากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง ฝ่ายบริหารทีมชุดใหม่ได้ตัดสินใจส่งรายชื่อเข้าแข่งขันอีกครั้งในช่วงก่อนเปิดฤดูกาลเล็กน้อยทำให้มีเวลาเตรียมทีมน้อยกว่าทุกปี ด้วยความไม่พร้อมในหลายด้านทำให้ผลงานที่ออกมาอยู่ในโซนท้ายตาราง แต่สุดท้ายก็สามารถประคองตัวไม่ตกชั้น (ได้อันดับ 16)
ฤดูกาล 2557 ได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างบริหารสโมสรอีกครั้ง ชัยยะ บุญเจริญ ประธานบริษัท แม่กลอง สมุทรสงคราม จำกัด นั่งควบตำแหน่งประธานสโมสร อินทรโชติ บุญเจริญ เป็นผู้จัดการทีม โดยมี สมชาย ชวยบุญชุม เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเช่นเดิม ทั้งนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อเรียกในการแข่งขันเป็น จีเอสอี สมุทรสงคราม เอฟซี
หลังจากการแข่งขัน โตโยต้า ไทยพรีเมียร์ลีก 2557 ผ่านไปได้ 6 นัด ผลงานของทีม จีเอสอี สมุทรสงคราม เอฟซี ทำได้เพียง เสมอ 1 นัด และ แพ้ 5 นัด ทำให้หัวหน้าผู้ฝึกสอน สมชาย ชวยบุญชุม ประกาศลาออกจากตำแหน่ง หลังเกมการแข่งขันกับ สุพรรณบุรี เอฟซี และหลังจากนั้นไม่นาน จีเอสอี สมุทรสงคราม เอฟซี ได้แต่งตั้ง ไพบูลย์ เลิศวิมลรัตน์ เข้ามาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่ แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าผู้ฝึกสอน จีเอสอี สมุทรสงคราม เอฟซี ก็ยังไม่สามารถพลิกฟื้นสถานการณ์ได้ โดย 5 เกมการแข่งขัน ภายใต้การคุมทีมของ ไพบูลย์ เลิศวิมลรัตน์ ทำได้เพียง ชนะ 1 นัด และ แพ้ 4 นัด ทำให้ผู้จัดการทีม อินทรโชติ บุญเจริญ ประกาศลาออกจากตำแหน่ง โดยขยับให้ สมชาย ตันประเสริฐ เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีม แต่ท้ายที่สุดสโมสรก็ต้องตกชั้นลงไปในดิวิชั่น 1 เมื่อจบการฤดูกาลที่อันดับ 20 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย
หลังจากตกชั้นไปเล่นในดิวิชั่น 1 สโมสรได้เปลี่ยนผู้สนับสนุนเป็น มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และได้เปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม-มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เอฟซี หรือ สมุทรสงคราม บีทียู เอฟซี และใช้สนามของทางมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีเป็นสนามเหย้าชั่วคราว ก่อนที่สนามจริง คือ สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม จะปรับปรุงเสร็จ
จาโกโป ปอนตอร์โม
จาโคโป ปอนตอร์โม หรือ ปอนตอร์โม  (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1494 - 2 มกราคม ค.ศ. 1557) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์ตระกูลฟลอเรนซ์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการเขียนภาพเหมือน ปอนตอร์โมมีชื่อเสียงในการวางตัวแบบเอี้ยวตัว, การบิดเบือนทัศนียภาพ, การใช้สีที่ไม่ใช่ธรรมชาติซึ่งมาจากความเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ได้และเป็นคนมีอารมณ์ที่ทำนายไม่ได้
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)
นาวาเอก พระยาศราภัยพิพัฒ ร.น. (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 - 21 กันยายน พ.ศ. 2511) นามเดิม เลื่อน ศราภัยวานิช เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย ดำรงตำแหน่งปลัดทูลฉลอง กระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และวุฒิสมาชิก
พระยาศราภัยพิพัฒ มีชื่อจริงว่า เลื่อน ศราภัยวานิช สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญรุ่นเดียวกับพระยาอนุมานราชธน และไปศึกษาต่อด้านสื่อสารมวลชน จาก School of Journalism เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับ หม่อมหลวงฉลอง ศราภัยวานิช
ก่อนปฏิวัติสยาม.
พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับราชการเป็นนายเวรวิเศษ เลขาประจำตัวของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ ตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้ากรมเสมียนตรา และปลัดทูลฉลอง กระทรวงกลาโหม ถูกปลดออกจากราชการหลังการปฏิวัติ พ.ศ. 2475 พร้อมกับทำงานด้านหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ ไปพร้อมกับนายหลุย คีรีวัต นายสอ เศรษฐบุตร เป็นต้น
หลังปฏิวัติสยาม.
หนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ที่พระยาศราภัยพิพัฒ นั้นได้ถูกเพ่งเล็งจากฝ่ายรัฐบาล ว่าเป็นสื่อที่สนับสนุนการปกครองแบบเก่า หลังเหตุการณ์กบฏบวรเดช ในปี พ.ศ. 2476 และพระยาศราภัยพิพัฒเขียนบทความชื่อ "ฟ้องในหลวง" โจมตี กรณีนายถวัติ ฤทธิ์เดช ยื่นฟ้องพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อศาลอาญา อีกทั้งยังเดินทางไปเข้าเฝ้าสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ปีนัง พระยาศราภัยพิพัฒและพวกถูกหมายจับในข้อหาแจกใบปลิวเถื่อนและปลุกระดมการกบฏ จึงหลบหนีด้วยการลงเรือตังเกหนีลงทะเล แต่ถูกจับได้ที่อ่าวไทย
หลังจากนั้นจึงถูกส่งไปจำคุกในฐานะนักโทษการเมือง ที่เกาะตะรุเตา พร้อมกับนักโทษคนสำคัญอีกหลายคน จนกระทั่งในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เวลาประมาณ 23.00 น. พระยาศราภัยพิพัฒ พร้อมกับเพื่อนนักโทษอีก 4 คน คือ พระยาสุรพันธ์เสนี, ขุนอัศนีรัถการ, นายหลุย คีรีวัต และ นายแฉล้ม เลี่ยมเพ็ชรรัตน์ ได้หลบหนีจากที่คุมขังเกาะตะรุเตา ในคืนเดือนหงาย พร้อมกับพกมีดชายธงคนละเล่ม ซ่อนตัวในแหเรือตังเก ไปยังเกาะลังกาวีของมาเลเซีย พร้อมกับได้ขอลี้ภัยการเมือง ณ ที่ประเทศมาเลเซีย ซึ่งขณะนั้นยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษอยู่ ซึ่งทั้งหมดได้สาบานกันว่าจะสู้ตายหากถูกจับได้
บุตรชายของพระยาศราภัยพิพัฒ ชื่อ เลอพงษ์ ศราภัยวานิช เป็นนิสิตคณะแพทย์ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เดินทางไปเยี่ยมบิดาระหว่างปิดภาคเรียน และเขียนบทความชื่อ "เยี่ยมพ่อ" ตีพิมพ์ในวารสารของมหาวิทยาลัย เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2484 ได้ถูกคำสั่งของ พันเอกประยูร ภมรมนตรี รองอธิการบดีมหาวิทยาลัย ให้คัดชื่อออกจากการเป็นนักศึกษา
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร ทำหน้าที่เป็นโฆษกสถานีวิทยุของออสเตรเลีย ภาคภาษาไทย ให้การสนับสนุนเสรีไทย ภายหลังสงครามที่ได้มีการนิรโทษกรรมนักโทษการเมืองทั้งหมดแล้ว พระยาศราภัยพิพัฒได้พ้นโทษออกมา และได้แต่งหนังสือชื่อ ฝันร้ายของข้าพเจ้า ที่บอกเล่าเรื่องราวชีวิตทางการเมืองและการถูกคุมขังที่คุกตะรุเตา พร้อมกับได้ร่วมกับเพื่อน ๆ นักเขียนและผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกัน ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ขึ้น ในปี พ.ศ. 2489 และได้เป็น ส.ส.ของพรรคอีกด้วย และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2490
ในบั้นปลายชีวิต พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับเชิญให้เขียนบทวิเคราะห์การเมือง ในหนังสือพิมพ์ "ปิยมิตร" เป็นครั้งคราว ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้เขียนพาดพิงถึงเรือนจำลาดยาว ว่าเป็น "สถานที่ราชการที่ไม่มีวันเดือนปี" (หมายความว่า มีนักโทษการเมืองที่ถูกคุมขังโดยไม่รู้ว่าจะได้รับการปล่อยตัวเมื่อไร) ทำให้ตำรวจสันติบาลเรียกตัวบรรณาธิการไปสอบสวน พระยาศราภัยพิพัฒจึงได้ประกาศหยุดเขียน จากนั้นไม่นาน เจ้าพนักงานการพิมพ์ก็ได้มีคำสั่งปิดหนังสือพิมพ์ปิยมิตรลง
พระยาศราภัยพิพัฒ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2511 ด้วยโรคหัวใจ อายุ 79 ปี
จาโคโป พอนตอร์โม
Pontormo
ดอนนาเตลโล
ดอนนาเทลโล
โบสถ์น้อยซิสทีน
โบสถ์น้อยซิสทีน  เป็นโบสถ์น้อยภายในพระราชวังพระสันตะปาปา ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน โบสถ์น้อยซิสทีนมึชื่อเสียงในทางสถาปัตยกรรมเพราะเป็นสถานที่ที่ทำให้ระลึกถึงพระวิหารของพระเจ้าโซโลมอนในพันธสัญญาเดิม, การตกแต่ง, จิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรผู้มีชื่อเสียงในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยารวมทั้งมีเกลันเจโลผู้วาดเพดานของโบสถ์จนที่เป็นที่เลื่องลือ และสุดท้ายคือความสำคัญในการเป็นสถานที่ทำการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่
จุดประสงค์และประวัติศาสตร์.
โบสถ์น้อยซิสทีนเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสถานที่สำหรับการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่ ในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีด้วยกันทั้งหมด 200 คนรวมทั้งนักบวช, เจ้าหน้าที่ของวาติกัน, และผู้นำฆราวาส
ปฏิทินพระสันตะปาปากำหนดไว้ว่าจะต้องมีการทำพิธีทางศาสนา 50 หนต่อปี ในจำนวน 50 หน 35 หนจะเป็นการทำพิธีมิสซา และใน 35 หนนั้น 8 จะทำภายในมหาวิหารนักบุญเปโตรโดยมีผู้ร่วมพิธีเป็นอันมาก ซึ่งรวมทั้งคริสต์มาส และอีสเตอร์มิสซา ในสองโอกาสนี้ผู้เป็นประธานในพิธีจะเป็นองค์พระสันตะปาปาเอง มิสซาอีก 27 ครั้งจะจัดในบริเวณที่เล็กกว่าคือในชาเปลซิสตินซึ่งสร้างบนชาเปลเก่าที่เรียกว่า “กัปเปลลามัจโจเร” ซึ่งใช้ทำพิธีเช่นเดียวกัน
“กัปเปลลามัจโจเร” หรือ โบสถ์น้อยหลัก ได้ชื่อเช่นนั้นเพราะมีโบสถ์น้อยอีกแห่งหนึ่งที่ใช้โดยพระสันตะปาปาสำหรับทำพิธีประจำวัน ในสมัยพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 เป็นโบสถ์ที่สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5ซึ่งตกแต่งโดยฟราอันเจลีโก “กัปเปลลามัจโจเร” ตามหลักฐานมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 จากการติดต่อระหว่างพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 กับ อันเดรียส์แห่งเทรบิซอนด์เมื่อ “กัปเปลลามัจโจเร” ก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากก่อนที่จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างชาเปลปัจจุบัน
โบสถ์น้อยหลังปัจจุบันออกแบบโดยบาชิโอ พอนเทลลิสำหรับพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ซึ่งโบสถ์ได้ตั้งชื่อตาม การก่อสร้างคุมโดย โจวันนี เด ดอลชี ระหว่างปี ค.ศ. 1473 ถึงปี ค.ศ. 1484 ขนาดของชาเปลปัจจุบันเป็นขนาดพอๆ กับชาเปลเดิม หลังจากสร้างเสร็จภายในก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยจิตรกรคนสำคัญๆ ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 รวมทั้งซันโดร บอตตีเชลลี, กีร์ลันดาโย (Ghirlandaio) และ เปรูจีโน (Perugino)
พิธีมิสซาครั้งแรกภายในชาเปลซิสตินฉลองกันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1483 ซึ่งเป็นวันสมโภชแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ และเป็นวันสถาปนาของโบสถ์ซึ่งอุทิศให้พระนางมารีย์พรหมจารี โบสถ์นี้ยังเป็นสถานที่ทำพิธีของพระสันตะปาปาอยู่จนทุกวันนี้ ภายในโบสถ์มีที่สำหรับร้องเพลงสวดซึ่งเป็นที่ ๆ เพลงสวดหลายเพลงเขียนขึ้นที่นี่รวมทั้ง “Miserere (Allegri)” ซึ่งเป็นเพลงสำหรับร้องสดุดีในโอกาสวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ (Maundy Thursday)
ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์
ซิสตินชาเปล
โบสถ์ซิสติน
สาธารณรัฐโคโซโว
แสลชดอต
บลอคนัน
หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล
ยูทิ้ว
เว็บบลอค
คิม จินโฮ
คิม จินโฮ  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 5) แพ้ 7
มาร์ก ซาเลส
มาร์ก ซาเลส (Mark Sales) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ที่ General Santos City สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 36
ซาเลสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค เอ็ดการ์ ทาฮัด ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2542 ได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้น็อค ซาโตรุ อาเบะ ยกแรก ใน พ.ศ. 2543 ได้เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ และฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ในช่วง พ.ศ. 2544 – 2545 ซาเลสขึ้นชกแพ้รวด จนพ.ศ. 2546 จึงชกชนะคู่ชก และได้มาชกในไทย แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และแพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 นอกจากนั้น ซาเลสได้ขึ้นชกในรายการ 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท โดยในรอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน จิมบอย โรดริเกวซ ส่วนในรอบสี่คนสุดท้ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา ตกรอบไป
ซาเลสได้ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค เซลโซ แดงก๊อด ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ซาเลสมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวท ที่เกาหลีใต้ และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น ซาเลสขึ้นชกอีกครั้งเดียวที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค แบ ซู-มยุง ยก 2 แล้วหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 และยังมาชกในไทย แพ้คะแนน วัชรกฤษ เสนาหาญ ซาเลสขึ้นชกจนถึงพ.ศ. 2557 หลังจากที่มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดงแล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
เชอร์วิน ปาโร
เชอร์วิน ปาโร  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่ Mandaue City สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 7
กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย
กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3
ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง
ชัตเตอร์ แรงอาฆาต ภาพวิญญาณสยอง (อังกฤษ : Shutter) คือ ภาพยนตร์อเมริกันปี พ.ศ. 2551 ที่นำเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" กลับมาสร้างใหม่ กำกับโดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น โอะจิไอ มะซะยุกิ นำแสดงโดย โจชัว แจ็กสัน และเรเชล เทย์เลอร์
เนื้อหาของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดอยู่ในระดับพีจี-13 ในสหรัฐอเมริกา
เนื้อเรื่องได้กล่าวถึง เบนจามิน ชอว์ หรือ เบน (โจชัว แจ็กสัน) ช่างภาพหนุ่ม ที่ได้เดินทางไปกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เพื่อทำงานถ่ายภาพแฟชั่นที่มีเงินตอบแทนจำนวนมาก และถือโอกาสฉลองดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับ เจน ชอว์ หรือ เจน (เรเชล เทย์เลอร์) ภรรยาใหม่ของเขา
เบนเคยมาทำงานในญี่ปุ่นมาก่อนและพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง ที่นี่เขาได้พบปะเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบหน้ากันมานาน ต่างกับเจนที่ไม่เคยเดินทางมาที่ญี่ปุ่นเลย และมีปัญหากับการปรับตัวให้เข้ากับวิถีชีวิตของญี่ปุ่นค่อนข้างมาก
วันหนึ่ง ระหว่างทางที่ขับรถไปยังภูเขาไฟฟูจิ รถของเบนและเจนได้ชนกับสตรีผู้หนึ่งที่ปรากฏตัวกลางวิถีของรถอย่างกะทันหัน หลังจากที่ทั้งคู่ตั้งสติได้ และลงไปตรวจดูผู้ได้รับบาดเจ็บ พวกเขากลับไม่พบร่องรอยของสตรีผู้นั้น หลังจากนั้น พวกเขาก็เดินทางกลับกรุงโตเกียว เพื่อถ่ายภาพตามที่ได้รับมอบหมาย
หลังจากเสร็จภารกิจ เบนก็ได้พบกับปรากฏการณ์ประหลาดอีกครั้ง เมื่อภาพถ่ายผลงานของเขาปรากฏหมอกสีขาวรูปร่างคล้ายมนุษย์อยู่ลาง ๆ เมื่อเจนพบเข้าก็สันนิษฐานว่า ร่างนั้นน่าจะเป็นวิญญาณของเหยื่อที่ถูกรถของพวกเขาชนในอุบัติเหตุครั้งนั้น
ด้วยความกลัวปรากฏการณ์ดังกล่าว ทั้งคู่จึงออกสืบหาที่มาของมัน จนได้เรียนรู้ว่าเรื่องลึกลับบางเรื่องก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยว
ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดย บริษัท เวอร์ติโก เอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัท นิวรีเจนซี โปรดักชัน และบริษัท ออซลา พิคเจอร์ส จำกัด และจัดจำหน่ายโดย บริษัท ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์สร้างจากการนำภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" ผลงานการกำกับของ บรรจง ปิสัญธนะกูล และภาคภูมิ วงศ์ภูมิ กลับมาสร้างใหม่ โดย รอย ลี ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้ทำสถิติซื้อลิขสิทธิ์จากจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (จีทีเอช) บริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์ เป็นจำนวนเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นค่าลิขสิทธิ์ที่สูงที่สุดในการซื้อภาพยนตร์จากทวีปเอเชียไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์อเมริกัน ทำลายสถิติค่าลิขสิทธิ์ประมาณ 5 แสนดอลลาร์สหรัฐของภาพยนตร์ญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 2541 เรื่อง "ริงงุ" ที่ถูกนำไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์เรื่อง "เดอะริง คำสาปมรณะ" (The Ring) เมื่อปี พ.ศ. 2545
การถ่ายทำเริ่มต้น ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2550 ซึ่งล่าช้ากว่ากำหนดการเดิมที่เคยกำหนดไว้ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน
ภาพยนตร์ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2551 ในสหรัฐอเมริกา และวันที่ 20 มีนาคม 2551 ในประเทศไทย
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) เป็นแผ่นเส้นใยที่เชื่อมระหว่างกระดูกเรเดียส (radius) และกระดูกอัลนา (ulna) เป็นโครงสร้างหลักของข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่นเรดิโออัลนา (radio-ulnar syndesmosis) ซึ่งเป็นข้อต่อระหว่างกระดูกทั้งสองชิ้นนี้
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนแบ่งพื้นที่ของปลายแขนออกเป็นพื้นที่ด้านหน้า (anterior compartment) และด้านหลัง (posterior compartment) เป็นบริเวณที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อในปลายแขน และส่งผ่านแรงจากกระดูกเรเดียส ไปยังกระดูกอัลนา ไปยังกระดูกต้นแขน (humerus)
Interosseous membrane of the forearm
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก  เป็นแผ่นของเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) ที่มีความกว้างและบาง ทำหน้าที่แบ่งกระดูกหลายชิ้นในร่างกาย เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของข้อต่อหลายชิ้น
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกในร่างกายมนุษย์ได้แก่
รายการ (แก้ความกำกวม)
รายการ สามารถหมายถึง
Interosseous membrane
รายการ (โครงสร้างข้อมูล)
รายการ  เป็นแบบชนิดข้อมูลนามธรรมประเภทหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะการเรียงแบบต่อเนื่องไปเป็นลำดับ ข้อมูลจะมีลำดับก่อนหลังกันคล้ายเวกเตอร์ ตัวอย่างของรายการเช่น การเรียงลำดับตัวอักษร A,B,C... ซึ่งบอกตัวก่อนหน้าและหลังตัวอักษรใดๆได้
รายการเป็นประเภทข้อมูลพื้นฐานในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งจำลองการเรียงลำดับของหน่วยความจำได้อย่างดีคล้ายแถวลำดับ
จุดเด่นของรายการ.
รายการมักจะทำมาเพื่อให้เพิ่มลดข้อมูลได้ง่าย หรือเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในข้อมูลที่ตำแหน่งมีความสำคัญ (เช่นการเก็บเลขที่เป็นลำดับ หรือการเก็บเวกเตอร์ซึ่งสลับตำแหน่งกันไม่ได้) เป็นต้น
ความเร็วที่ใช้ในการทำงานของบริการขึ้นอยู่กับการเลือกใช้โครงสร้างข้อมูลที่เหมาะสม หากใช้แถวลำดับในการทำรายการ การค้นหาแบบดัชนีอาจใช้ความเร็วเป็น O (1) แต่การค้นหาแบบไล่หาสมาชิกโดยใช้โปรแกรมวนซ้ำทำให้ต้องใช้เวลา
วาริสเตอร์
วาริสเตอร์  เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานได้ตามระดับแรงดันไฟฟ้า การทำงานของวาริสเตอร์คล้ายกับซีเนอร์ไดโอด คือ เมื่อแรงดันไฟฟ้าสูงกว่าค่าที่กำหนดมันจะยอมให้กระแสไหลผ่านตัวมันเองได้ ยังส่งผลให้สามารถรักษาระดับของแรงดันไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพปกติ วาริสเตอร์ชนิดนี้เรามักจะเรียกว่า วีดีอาร์ (VDR : Voltage Dependent Resistor) และมีบางชนิดที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกับไดโอดแต่จุดทำงานจะสูงตามที่กำหนด
การใช้วาริสเตอร์จะใช้เป็นวงจรป้องกันอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ได้รับความเสียหาย เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้าในวงจรเกิดการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น โดยวาริสเตอร์จะทำหน้าที่แบ่งกระแสไฟฟ้าหรือลดแรงดันไฟฟ้า เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินปกติ มิฉะนั้นวงจรอาจเกิดการเสียหายได้.
The Time of Our Lives (ซิงเกิล)
ประวัติโรงเรียนสามัคคีวิทยาคม
รหัสอักขระ
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธ ที่ 2 แห่งอังกฤษ
กรุงนิวยอร์ก
ชุดอักษร DejaVu
ชุดอักษร DejaVu  เป็นชุดตัวอักษรหรือไทป์เฟซที่ดัดแปลงมาจาก Bitstream Vera โดยเพิ่มแบบตัวอักขระอื่นๆ นอกเหนือจากตัวอักษรภาษาละติน โดยครอบคลุมตัวอักษรของภาษาต่างๆ ตามมาตรฐานยูนิโคด เพื่อให้เป็นฟอนต์ที่ครอบคลุมจำนวนภาษาให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
ชุดอักษร DejaVu ยังเปิดรับไทป์เฟซของภาษาอื่นๆ เพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆ (ปัจจุบันยังไม่มีภาษาไทย) ปัจจุบัน DejaVu ถูกใช้เป็นฟอนต์ปริยายในลินุกซ์ดิสทริบิวชันหลายตัว
ชุดอักษร DejaVu ประกอบด้วยชนิดอักษรมาตรฐาน Serif, Sans-serif, Monospace และชนิด Serif Condensed กับ Sans Condensed ที่ยังอยู่ในระยะทดลองใช้
จิมเควล
RGM-79Q จิมเควล ( ; ) เป็นโมบิลสูทในกลุ่มจิมซีรีส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในโอวีเอ กันดั้ม 0083 ออกแบบโดย ฮาจิเมะ คาโทกิ
ลักษณะและเนื้อเรื่อง.
จิมเควลเป็นโมบิลสูทรุ่นแรกที่กองกำลังพิเศษ ทิทานส์ พัฒนาขึ้นเพื่อใช้งานเอง โดยดัดแปลงมาจาก RGM-79N จิมคัสตอมของสหพันธ์โลก จากภายนอกนั้นโมบิลสูททั้งสองรุ่นมีข้อแตกต่างที่เห็นได้ชัดเพียงสีเท่านั้น โดยจิมเควลจะมีสีดำและเทา จิมเควลยังได้รับการออกแบบให้เหมาะกับการใช้งานในโคโลนีมากกว่าโมบิลสูททั่วๆไป ชื่อเควล (Quel)เป็นตัวย่อ มาจาก Qualified to Use Earthly Law
ในนิยายประกอบภาพถ่าย "แอดวานซ์ออฟเซต้า" มีจิมเควลที่ทาสีขาวและแดงแบบจิมรุ่นปกติซึ่งเป็นรุ่นที่มอบให้ทหารสหพันธ์ที่ถูกทิทานส์มาทำงานให้
RX-121 กันดั้ม TR-1 "เฮเซล".
กันดั้มเฮเซล (ญี่ปุ่น:"ガンダムTR-1［ヘイズル］" ; อังกฤษ:Gundam TR-1 [Hazel]) เป็นโมบิลสูทของร้อยโทเวส เมอร์ฟี ตัวเอกของนิยายประกอบภาพถ่าย "แอดวานซ์ออฟเซต้า" ออกแบบโดยเคนกิ ฟุจิโอกะ กันดั้มเฮเซลเป็นจิมเควลที่ดัดแปลงให้มีสมรรถนะสูงกว่าเดิมโดยใช้ชิ้นส่วนที่มีคุณภาพดีกว่า ส่วนหัวของกันดั้มเฮเซลเป็นแบบกันดั้มเพื่อใช้ข่มขวัญศัตรู ด้านหลังของกันดั้มเฮเซลมีบูสเตอร์ซึ่งสามารถปรับตำแหน่งได้ และบีมไรเฟิลที่ใช้เป็นแบบใช้พลังงานจากเอเนอจีแพ็คที่สามารถถอดเปลี่ยนได้ระหว่างการต่อสู้ โล่ของเฮเซลเป็นบูสเตอร์ชิลด์ที่ติดตั้งท่อขับดันไว้เพื่อช่วยเพิ่มการขับเคลื่อน ส่วนหัวไหล่สามารถติดตั้งลันเชอร์อเนกประสงค์หรือแขนกลสำหรับติดบูสเตอร์ชิลด์เพิ่มก็ได้ กันดั้มเฮเซลยังสามารถติดตั้งเกราะฟุลอาเมอร์ได้
หลังจากได้รับความเสียหายในการต่อสู้กับกองกำลังของซีอ้อนที่เหลืออยู่ กันดั้มเฮเซลจึงได้รับการปรับปรุงเป็น RX-121 กันดั้ม TR-1 "เฮเซลรุ่นปรับปรุง"
RX-121-1 กันดั้ม TR-1 "เฮเซลรุ่นปรับปรุง".
เฮเซลรุ่นปรับปรุงได้รับการดัดแปลงให้โครงสร้างและระบบปฏิบัติการสามารถรองรับอุปกรณ์เสริมอย่างได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม เฮเซลรุ่นปรับปรุงมีน้ำหนักที่เบากว่าเดิมแต่มีกำลังขับเคลื่อนสูงขึ้นประมาณ10%และยังเปลี่ยนค็อกพิตเป็นแบบพาโนรามิกที่มองได้รอบตัว ส่วนเอวของเฮเซลรุ่นปรับปรุงมีล็อกสำหรับใช้ติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ
หนึ่งในอุปกรณ์เสริมที่สำคัญของเฮเซลรุ่นปรับปรุงก็คือ "อิคารอสยูนิต" ซึ่งทำให้เฮเซลรุ่นปรับปรุงสามารถบินในชั้นบรรยากาศโลกได้ รุ่นต้นแบบของอิคารอสยูนิตเป็นเกราะที่มีปีกเพื่อให้เกิดแรงยกเหมือนเครื่องบิน แต่เนื่องจากรูปร่างของโมบิลสูทนั้นค่อนข้างต้านลมทำให้บินได้ไม่ดีนัก จึงเปลี่ยนมาเป็นแบบที่ใช้กำลังของท่อขับดันในการบินเท่านั้น ซึ่งข้อมูลของอิคารอสยูนิตนี้ต่อมาใช้ในการพัฒนาโมบิลสูท RX-160 ไบอาลัน
อุปกรณ์เสริมอีกชิ้นของเฮเซลรุ่นปรับปรุงก็คือยาน FF-X29A "ฮรุดด์" ซึ่งพัฒนามาจากยาน Gไฟเตอร์ของกันดั้ม แต่ไม่สามารถประกอบกันกลางอากาศได้แบบ Gไฟเตอร์ ปีกสองข้างของฮรุดด์สามารถขยับได้และมีล็อกสำหรับติดตั้ง Eแพ็ค ฮรุดด์ยังมีคีมขนาดใหญ่ไว้ใช้ยึดจับอาวุธ ซึ่งคีมนี้มีกลไกให้สามารถยื่นออกมาและยิงบีมออกมาเป็นอาวุธได้ ซึ่งสามารถประกอบกับลำกล้องเสริมเพื่อใช้เป็นบีมแคนน่อนที่มีอานุภาพมากกว่าเดิม เมื่อฮรุดด์ประกอบกับเฮเซลรุ่นปรับปรุงก็จะกลายเป็น RX-121-1+FF-X29A เฮเซลราห์ โดยที่นอกจากจะมีอัตราเร่งที่สูงขึ้นแล้ว การขยับปีกของฮรุดด์ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของระบบควบคุมทิศทาง AMBACอีกด้วย ลำกล้องเสริมของฮรุดด์จะประกอบกับบีมไรเฟิลของเฮเซลรุ่นปรับปรุงกลายเป็นลองเบลดไรเฟิลซึ่งมีระยะหวังผลพอๆกับสไนเปอร์ไรเฟิลและมีใบมีดความร้อนติดไว้เพื่อใช้ในการต่อสู้ระยะประชิด สมรรถนะของเฮเซลราห์นั้นอยู่ในระดับเดียวกับโมบิลสูทที่พัฒนาในช่วงหลังของศึกกรีปส์
RX-121-2 กันดั้ม TR-1 "เฮเซลหมายเลข2".
เดิมทีเป็นจิมเควลธรรมดาที่ใช้ส่วนหัวแบบเฮเซลเพื่อเป็นเครื่องสำรอง แต่ต่อมาได้รับการปรับปรุงเพื่อใช้รบจริงและเปลี่ยนรหัสเครื่องจาก RGM-79Q เป็น RX-121-2 โดยติดไทรบูสเตอร์ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมของเฮเซลไว้ด้านหลัง ไทรบูสเตอร์นี้เป็นยูนิตขับเคลื่อนซึ่งสามารถปรับทิศทางของท่อขับดันได้อย่างอิสระ ด้วยกำลังของไทรบูสเตอร์ทำให้เฮเซลหมายเลข2สามารถใช้งานเกราะฟุลอาเมอร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเฮเซล
RX-121-2A กันดั้ม TR-1 "แอดวานซ์เฮเซล".
เฮเซลหมายเลข2ที่ได้รับการปรับปรุงต่อมาเพื่อให้มีสมรรถนะเทียบได้กับเฮเซลคัสรุ่นปรับปรุง โดยเพิ่มจุดล็อกอาวุธตามตัวและเซ็นเซอร์เสริมแบบจิมสไนเปอร์ทรี ที่ส้นเท้าของแอดวานซ์เฮเซลยังมีท่อขับดันขนาดเล็ก ไทรบูสเตอร์ถูกเปลี่ยนเป็นแบบที่สามารถติดตั้งบูสเตอร์ชิลด์เสริมเพื่อเพิ่มอัตราเร่งขึ้นอีกสองอัน
ในภายหลัง แอดวานซ์เฮเซลได้รับความเสียหายอย่างหนักที่ส่วนลำตัวจากการต่อสู้กับกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกจึงซ่อมใหม่เป็น RX-121-2 กันดั้ม TR-1 "เฮเซลเอาส์ลา"
RX-121-2 กันดั้ม TR-1 "เฮเซลเอาส์ลา".
หลังจากที่แอดวานซ์เฮเซลได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการต่อสู้ จึงเปลี่ยนส่วนลำตัวเป็นยูนิตหนีภัย"ไพรม์โรส"กลายเป็น"เฮเซลเอาส์ลา" ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ไพรม์โรสสามารถถอดแขนขาและหัวแล้วแปลงร่างเป็นยานหนีออกมาได้ อาวุธใหม่ของเฮเซลเอาส์ลาประกอบด้วยบีมแคนน่อนกับมิสไซล์ขนาดเล็กที่ไหล่ซึ่งติดตั้งไว้รวมกับพลุสัญญาณ โล่และบีมแคนน่อนของแอดวานซ์เฮเซลยังสามารถปล่อยออกไปได้ด้วยสายเคเบิลซึ่งจำลองมาจากชทุตเซอร์ของซีอ้อน ในสภาพยานหนีภัย ไพรม์โรสยังคงบรรทุกอุปกรณ์ต่างๆรวมถึงอาวุธของเฮเซลได้
นอกจากอุปกรณ์เดิมของเฮเซลแล้ว เฮเซลเอาส์ลายังสามารถติดกิกันติคอาร์มซึ่งเป็นส่วนแขนของ MRX-009 ไซโคกันดั้มไว้กับแบ็คแพ็ค ซึ่งนอกจากจะใช้เป็นมือจับแล้วยังสามารถยิงบีมแคนน่อนที่นิ้วของไซโคกันดั้มได้
RX-121-3C กันดั้ม TR-1 "ไฮเซนเทลย์".
เป็นกันดั้มเฮเซลซึ่งใช้โครงสร้างที่ดัดแปลงมาจากของ RX-124 TR-6 วูนวอร์ท จึงมีรูปร่างที่แตกต่างจากกันดั้มเฮเซลรุ่นก่อนหน้านี้
เลื่อน ศราภัยวานิช
ปลานีออน หรือ ปลานีออนเตตร้า (อังกฤษ: neon, neon tetra; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Paracheirodon innesi") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน