pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปี พ.ศ. 2495 ครูรังสีเข้าสู่วงการภาพยนตร์ไทย โดยเริ่มจากการเป็นผู้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ไทย 16 มม. เรื่อง "นิทรา-สายัณห์" ของบริษัทบูรพาศิลป์ภาพยนตร์ โดยมี สำเภา ประสงค์ผล เป็นผู้อำนวยการสร้าง และในปี พ.ศ. 2502 ก็ได้เริ่มกำกับภาพยนตร์ครั้งแรกคือเรื่อง "ทาสรัก" ของบริษัทบูรพาศิลป์ภาพยนตร์ นำแสดงโดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง
หลังจากนั้นก็ทำภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมาก คือเรื่อง "แม่นาคพระโขนง" ที่กำกับให้กับเสน่ห์ โกมารชุน ต่อมาในปี พ.ศ. 2505 ได้ร่วมหุ้นกับ กิตติพงศ์ เวชภูญาณ, ดารณี ณ วังอินทร์ และ อำนาจ สอนอิ่มศาสตร์ ตั้ง "จิตรวาณีภาพยนตร์" สร้างภาพยนตร์เงินล้านอีกมากมายหลายเรื่อง และได้เริ่มทำธุรกิจภาพยนตร์ด้วยตัวเอง ด้วยการก่อตั้ง "รุ่งสุริยาภาพยนตร์" ปี พ.ศ. 2512 มีคนในครอบครัวร่วมถือหุ้นได้สร้างหนังเรื่อง 'ชาติลำชี' นำแสดงโดย มิตร-เพชรา ซึ่งได้มีการนำนักร้องลูกทุ่งมาร่วมแสดง และร้องเพลงประกอบหนัง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้เกิน 1 ล้านบาท ในปีถัดมา จึงได้สร้างหนังทำนองเดียวกันอย่าง "มนต์รักลูกทุ่ง" ในระบบ 35 มม. ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ได้สูงถึง 7 ล้านบาท และเข้าฉายนานถึง 15 เดือน มีนักแสดงที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในยุคนั้น อย่าง มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, บุปผา สายชล, ศรีไพร ใจพระ ฯลฯ มาร่วมแสดง โดยมีเพลงลูกทุ่งที่มีความไพเราะ ประกอบทั้งเรื่องและกลายเป็นเพลงอมตะมาจนถึงทุกวันนี้
ความสำเร็จของครูรังสี ทำให้มีการสร้างหนังเกี่ยวกับเพลงลูกทุ่งอีกหลายสิบเรื่อง ซึ่งมีแรงบันดาลใจและผู้ส่งเสริมให้ครูเพลงบางคนรวมถึงครูไพบูลย์ บุตรขัน ได้มีโอกาสเป็นผู้กำกับหนังเพลงเรื่อง "ทุ่งเศรษฐี"
นอกจากนั้นครูรังสีได้สร้างภาพยนตร์ดำเนินรอยตามภาพยนตร์เพลงอย่าง "มนต์รักลูกทุ่ง" อีกหลายเรื่อง เช่น "มนต์รักจากใจ" "มนต์รักนักรบ" "บัวลำภู" ฯลฯ และภาพยนตร์เพลง "บัวลำภู" นี่เองที่ได้กลายเป็น "แบบฉบับ" ของภาพยนตร์เพลงอีสาน ทำให้นางเอกหมอลำจากบ้านนอก อย่าง "อังคนางค์ คุณไชย" โด่งดังด้วยเพลงประกอบหนังเรื่องนี้
ท่านมีผลงานการสร้างและกำกับภาพยนตร์ออกมาประมาณทั้งสิ้นกว่า 100 เรื่อง อีกทั้งยังเป็นบรมครูแห่งเทคนิคในการ "เจาะถ่าย" ที่ผู้กำกับรุ่นหลัง ๆ ใช้แก้ปัญหาดาราขาดแคลน หรือดาราคิวไม่ว่าง ในกรณีที่ต้องวิ่งรอกแสดงหลายเรื่อง
เป็นเทคนิคของผู้กำกับที่แก้ปัญหาคิวนักแสดงซ้อน ๆ กันได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังทำให้นักแสดงคนเดียวสามารถรับงานได้หลายเรื่องอีกด้วย อย่างเช่นกรณีของ มิตร ชัยบัญชา เป็นต้น โดยครูรังสีจะใช้การถ่ายทำฉากหรือบทของนักแสดงแต่ละคนให้เสร็จสิ้นไปก่อน โดยเฉพาะฉากที่ไม่ต้องร่วมกับนักแสดงสำคัญคนอื่น ๆ จากนั้นก็จะนำไปตัดต่อใหม่อีกครั้งหนึ่ง เป็นหนังที่สมบูรณ์ในที่สุด
ด้านชีวิตครอบครัวของครูรังสี ท่านแต่งงานกับนางสุภาพ คังคะโรจนะ มีบุตรชาย 2 คน คือ นายมหศักดิ์ กับ สุรศักดิ์ ทัศนพยัคฆ์ ซึ่งยังทำงานอยู่เบื้องหลังในวงการภาพยนตร์ สืบทอดจากครูรังสี ขณะที่ครูรังสีเอง หลังจากห่างหายไปจากวงการแล้ว ก็ได้ไปพักผ่อนทำสวนอยู่ที่จันทบุรี ไม่มีใครได้พบเจอ
กระทั่งเมื่อปี 2544 ท่านได้ไปทำเซอร์ไพรส์ให้กับลูกศิษย์คนหนึ่ง ซึ่งไปจัดเลี้ยงงานวันเกิดกันที่ สวนอาหารลีลาวดี ย่านลาดพร้าว ในกทม. ซึ่งได้สอบถามว่า ท่านทราบได้อย่างไร ว่ามีงานเลี้ยงนี้ ท่านบอกว่า ได้อ่านเจอข่าวในหนังสือพิมพ์ ก็เลยขึ้นรถประจำทางมาหา กลุ่มลูกศิษย์ได้ร่วมกันขึ้นร้องเพลงบนเวทีเพื่อตอบแทนในการมาของท่าน เพลงนั้นคือเพลง "มนต์รักลูกทุ่ง" ซึ่งทำให้ท่านน้ำตาซึมทีเดียว
ว. วินิจฉัยกุล
ในฝัน
เชียงราย  เป็นหนึ่งในเทศบาลนคร 30 แห่ง ของประเทศไทย เป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเป็นลำดับที่ 3 ของภาคเหนือ ถัดจากเทศบาลนครเชียงใหม่และเทศบาลนครลำปาง เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัดเชียงรายและประตูสู่อินโดจีน ตั้งอยู่ในบริเวณอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ในปี พ.ศ. 2560 มีประชากรประมาณ 75,000 คน ทำให้เป็นเทศบาลนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ของภาคเหนือ
เทศบาลนครเชียงราย ตั้งอยู่ เลขที่ 59 ถนนอุตรกิจ ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองเชียงรายตามพระราชกฤษฎีกา ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 2 หน้า 2029 ลงวันที่ 25 มีนาคม 2478 มีพื้นที่ 10.2 ตารางกิโลเมตร และเทศบาลได้ดำเนินการขยายเขตเทศบาลครั้งที่ 2 ตามพระราชกฤษฎีกาประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 72 ตอนที่ 63 ลงวันที่ 23 สิงหาคม 2498 รามมีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 2.6245 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาได้ดำเนินการขยายเขตครั้งที่ 3 ตามพระราชกฤษฎีกา ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 98 ตอน 115 ลงวันที่ 28 กันยายน 2519 รวมมีพื้นที่ 10.65 ตารางกิโลเมตร และเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2538 ที่ผ่านมาได้รับการขยายเขตอีกครั้ง ตามพระราชกฤษฎีกา ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 112 ตอนที่ 40 ก ลงวันที่ 24 กันยายน 2538 ทำให้เขตเทศบาลขยายเพิ่มจากเดิมอีก 6 เท่า เป็นมีพื้นที่ทั้งสิ้น 60.85 ตารางกิโลเมตร ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองเชียงรายเป็นเทศบาลนครเชียงราย เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2547 โดยมีแนวเขตและแผนที่ตามเดิม จัดเป็นเทศบาลนคร อันดับที่สามของภาคเหนือ ถัดจากเทศบาลนครเชียงใหม่ และเทศบาลนครลำปาง
เทศบาลนครเชียงรายตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ระยะทางประมาณ 840 กิโลเมตร มีเนื้อที่จำนวน 60.85 ตารางกิโลเมตร และมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลนครเชียงราย ตั้งอยู่ในที่ราบสูง ระหว่างภูเขา พื้นที่มีลักษณะรูปกะทะ มีแม่น้ำสำคัญคือ น้ำแม่กกและแม่น้ำกรณ์ไหลผ่าน อันเป็นประโยชน์ต่อการเกษตรกรรมและการเดินเรือสำหรับการท่องเที่ยว
ลักษณะภูมิอากาศส่วนใหญ่เป็นแบบมรสุมเมืองร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 25 องศาเซลเซียส แบ่งออกเป็น 3 ฤดู
ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยตลอดปี 1,593 มิลลิเมตร ฝนตกชุกที่สุดระหว่างเดือนกรกฎาคม – กันยายน
พญามังรายมหาราช ทรงประทับบนแท่นที่ประทับ พระหัตถ์ทั้งสองประครองดาบไว้บนพระเพลาทั้งข้างซ้ายและขวา ซึ่งหมายถึง เป็นผู้ก่อตั้งเมืองเชียงราย และรวบรวมชาวไทให้เป็นกลุ่มเป็นก้อน เพื่อระงับความทุกข์เข็ญต่าง ๆ สร้างความเจริญรุ่งเรืองให้เกิดขึ้นในแคว้นล้านนา ส่วนด้านข้างทั้งสอบและด้านล่างประดับด้วยลายไทยที่มีความอ่อนช้อยสวยงาม เป็นการดำรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวเชียงราย
นครเชียงรายมีเส้นทางถนนซึ่งเป็นทางหลวงแผ่นดินสำคัญ 3 สาย คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 หรือสายเอเชีย จากเชียงรายถึงกรุงเทพมหานคร ระยะทาง 840 กิโลเมตร, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 118 จากเชียงรายถึงเชียงใหม่ รวมระยะทาง 182 กิโลเมตร, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 หรือสาย AH2 จากเชียงรายไปอำเภอแม่สาย นอกจากนี้ยังมีทางหลวงจังหวัดเชื่อมโยงระหว่างตัวเมืองกับอำเภอต่าง ๆ
1.สะพานข้ามน้ำแม่กก จำนวน 4 แห่ง ประกอบด้วย
2.สะพานข้ามแม่น้ำแม่กรณ์ จำนวน 4 แห่ง ประกอบด้วย
ในปัจจุบัน เทศบาลนครเชียงรายยังไม่มีรถไฟผ่าน แต่โครงการก่อสร้างทางรถไฟสายใหม่มายังเชียงราย โดยแยกจากทางรถไฟสายเหนือ ที่สถานีรถไฟเด่นชัย ของการรถไฟแห่งประเทศไทย อย่างไรก็ตาม สถานีรถไฟที่ใกล้กับเชียงรายมากที่สุดคือ สถานีรถไฟเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งจำเป็นต้องต่อรถโดยสารประจำทางมาเชียงราย
ท่าอากาศยานนานาชาติแม่ฟ้าหลวงเชียงราย เป็นสนามบินที่มีขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารได้ 3 ล้านคนต่อปี และสามารถรองรับอากาศยานขนาดใหญ่สุด คือ Boeing 747 ปัจจุบันมีสายการบินให้บริการที่ ทชร.จำนวน 12 สายการบิน (ณ 28 พ.ย. 60) แบ่งเป็นเส้นทางภายในประเทศ 6 สายการบิน (สายการบินไลออนแอร์ให้บริการทั้งเส้นทางภายในประเทศและระหว่างประเทศ) และเส้นทางระหว่างประเทศ 6 สายการบิน โดยเปิดบริการในเส้นทางดังต่อไปนี้ เชียงราย-กรุงเทพมหานคร ไป-กลับ วันละ 25 เที่ยวบิน รวม 50 เที่ยวบิน (แบ่งเป็นท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 10 เที่ยวบิน, ท่าอากาศยานดอนเมือง 15 เที่ยวบิน), เชียงราย-หาดใหญ่ วันละ 1 เที่ยวบิน รวม 2 เที่ยวบิน และเชียงราย-ภูเก็ต วันละ 1 เที่ยวบิน รวม 2 เที่ยวบิน รวมถึงเที่ยวบินต่างประเทศไปยังเมือง ฉางซา 4 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ คุนหมิง, เฉิงตู, สิบสองปันนา เมืองละ 3 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ และ ฮ่องกง, เซินเจิ้น เมืองละ 2 เที่ยวบินต่อสัปดาห์
เดินทางโดยล่องจากบ้านท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ตามน้ำแม่กก ถึงตัวจังหวัดเชียงราย ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว
ประชากรไทยพื้นราบ.
คนเมือง เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่สุดในอดีตเรียกว่า ไทยยวน หรือลาวพุงดำ ผู้ชายจะมีรูปร่างโปร่งบางกว่าคนไทยภาคกลางเล็กน้อย ผู้หญิงมีรูปร่างผิวพรรณและหน้าตางดงาม มีภาษาพูดแตกต่างไปจากไทยภาคกลางเล็กน้อย มีตัวหนังสือเฉพาะของตนเอง การแต่งกายพื้นเมือง ผู้หญิงนุ่งผ้าซิ่นยาวเกือบถึงตาตุ่ม ใส่เสื้อแขนกระบอก ห่มสไบ เกล้าผมทัดดอกไม้ ชายนิยมนุ่งกางเกงขายาว ใส่เสื้อคอกลมแขนสั้นสีครามเข้ม มีผ้าขาวม้าคาดเอว บ้านเรือนยกใต้ถุนสูง หน้าจั่วหลังคามีไม้ไขว้กันประดับด้วยลวดลาย เรียกว่ากาแล เครื่องดนตรีที่สำคัญได้แก่ เปี๊ยะ สะล้อ ซึง ปี่ แน กลอง นาฏศิลป์พื้นบ้านมีการฟ้อนเมือง ฟ้อนม่าน ฟ้อนเงี้ยว ประเพณีที่สำคัญคล้ายไทยภาคกลาง มีบางส่วนที่แตกต่างกันออกไปเช่นปอยหลวง เรียกขวัญ สืบชะตา เป็นต้น
ในเขตเทศบาลนครเชียงรายมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 70,856 คน (ณ เดือนมีนาคม 2558) แยกเป็นชาย จำนวน 33,773 คน หญิง 37,083 คน จำนวนครอบครัว 20,825 ครอบครัว จำนวนบ้าน 30,706 หลังคาเรือน
ภาษามคธี
ภาษาปาลูลา
ภาษาปาลูลา หรือภาษาพาลูรา ภาษาอัศเรตี ภาษาดังคาริกวาร์ (ชื่อนี้ใช้โดยชาวโควาร์) มีผู้พูด 10,000 คน ในหุบเขาอัศเรตและบิโอรี เช่นเดียวกับในเทือกเขาปูร์ (หรือปูริคัล) ในหุบเขาศิขิ และมีบางส่วนในหุบเขากัลกาตักในตำบลชิตรัล จังหวัดฟรอนเทียร์ตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน ภาษาที่ใกล้เคียงกันมีผู้พูดในหมู่บ้านเซาในอัฟกานิสถาน และตำบลคีร์ หมู่บ้านคาลโกตประชาชนในหุบเขาอัศเรตมีความสำคัญเพราะเป็นทางเปิดหลักเข้าสู่ชิตรัล คนส่วนใหญ่เข้าสู่ชิตรัลผ่านทางยอดเขาโลวารี สูง 10,230 ฟุต เพื่อเชื่อมต่อระหว่างชิตรัลกับตำบลคีร์และส่วนอื่นๆของปากีสถาน จะเข้าสู่อัศเรตเพื่อตรวจเครื่องแต่งกาย
ผู้คนในอัศเรตมีต้นกำเนิดจากชิลาสในลุ่มแม่น้ำสินธุ พวกเขาเป็นผู้เฝ้าทางเข้าสู่ชิตรัล มีหลักฐานสนับสนุนจากจารึกท้องถิ่นและบันทึกทางประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตามนอกจากข้อเท็จจริงที่ว่าประชาชนในชิลาสปัจจุบันพูดภาษาชีนาที่ใกล้เคียงกันแล้ว ความเชื่อมต่ออย่างอื่นได้สูญหายไปหมด
ภาษาปาลูลาอยู่ในกลุ่มดาร์ดิก ในหมู่บ้านบางแห่ง ผู้พูดภาษาปาลูลาเริ่มน้อยลง หรือมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ภาษาโควาร์ที่มีผู้พูดมากกว่า อย่างไรก็ตาม ผู้พูดภาษาปาลูลากลุ่มหลักในบิโอรีและอัศเรต ยังคงใช้ภาษาปาลูลา มีการตั้งสมาคมเพื่อสนับสนุนการใช้ภาษาปาลูลา เพื่ออนุรักษ์ภาษา วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ มีการพัฒนาระบบการเขียน พิมพ์หนังสือในช่วง พ.ศ. 2547 – 2549
ภาษาบัลติ
บัลติ (, อักษรแนสแทอ์ลีก: , อักษรทิเบต: སྦལ་ཏི།, ) เป็นภาษากลุ่มทิเบตที่พูดโดยชาวบัลติในภูมิภาคบัลติสถานที่กิลกิต-บัลติสถาน ประเทศปากีสถาน, หุบเขานุบราในอำเภอเลฮ์ และอำเภอคาร์กิล ลาดัก ประเทศอินเดีย ภาษานี้มีความแตกต่างจากภาษาทิเบตมาตรฐาน โดยเสียงพยัญชนะบางเสียงที่ไม่ออกเสียงในภาษาทิเบตสมัยใหม่ยังคงออกเสียงในภาษาบัลติ
บัลติสถานมาจากภาษากรีก Byaltae ที่มาจาก sBal-ti ซึ่งในภาษาทิเบตหมายถึงลำธาร ปโตเลมีได้กล่าวถึงดินแดนนี้ไว้ในประวัติศาสตร์สมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เรียกดินแดนนี้ว่า Byaltae คำบัลติสถานมาจากภาษาเปอร์เซีย Baltiyul “บ้านเกิดของชาวบัลติ” ในสมัยของกษัตริย์มักโปน ชาวบัลติเคยเข้าไปรุกรานลาดัก ทิเบตตะวันออกรวมทั้งคลิกัตและชิตรัล เป็นการแสดงแสนยานุภาพทางทหาร ผู้ที่อยู่ในบัลติสถานแม้จะมีเผ่าพันธุ์ต่างกันก็เรียกว่าชาวบัลติทั้งสิ้น ชาวทิเบตเป็นกลุ่มใหญ่สุด มีประมาณ 60% ชาวบัลติอาศัยอยู่ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำสินธุจากการ์กิลทางตะวันออกไปยังหรโมศทางตะวันตก และจากเทือกเขาการาโกรัมทางเหนือไปยังที่ราบคีโอไซทางใต้
ประชากรส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดมาจากชาวทิเบต โดยประชากรเหล่านี้อพยพมาในเวลาต่างๆกันในอดีต ภาษาที่พูดเป็นสาขาของภาษาทิเบตโบราณ มีชาวชีนบางส่วนพูดภาษาชีนา รูปแบบปัจจุบันของภาษาบัลติได้อิทธิพลจากภาษาบูรุซักกี ภาษาตุรกีและภาษาอูรดู รวมทั้งได้อิทธิพลจากวรรณกรรมอิสลามภาษาเปอร์เซียด้วยทำให้มีความแตกต่างจากภาษาทิเบตที่เป็นต้นกำเนิดมากขึ้น
ภาษาบัลติใกล้เคียงกับภาษาทิเบตสำเนียงคามมากกว่าสำเนียงอูซังและอัมโด จึงเป็นไปได้ว่าชาวทิเบตที่เข้าสู่บัลติสถานมาจากแคว้นคาม นักวิชาการบางกลุ่ม เช่น Rever and H.A. Jascke ถือว่าภาษาบัลติเป็นสำเนียงตะวันตกสุดของภาษาทิเบต ไม่ถือเป็นภาษาเอกเทศต่างหาก
ภาษาบัลติเคยมีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรบัลติ ซึ่งเป็นอักษรแบบเดียวกับอักษรทิเบต ต่อมาถูกแทนที่ด้วยอักษรอาหรับแบบอูรดูเมื่อราว พ.ศ. 2200
ปัจจุบันได้มีการสนับสนุนให้ชาวบัลติกลับมาใช้อักษรของตนเองเพื่อรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของตนไว้ อักษรชนิดนี้มีใช้หลังจากที่ชาวทิเบตประดิษฐ์อักษรของตัวเองขึ้น และแพร่เข้าสู่บัลติสถานเมื่อราว พ.ศ. 1270 ใช้ในงานเขียนทางศาสนาและเป็นอักษรราชการ จนเมื่อราว พ.ศ. 2100เมื่อราชวงศ์มักโปนมีอำนาจและมีความสัมพันธ์กับราชวงศ์โมกุลของอินเดีย ภาษาเปอร์เซียเข้ามามีบทบาทเหนือกว่าภาษาบัลติ และเมื่อบัลติสถานถูกรวมเข้ากับปากีสถาน เมื่อ พ.ศ. 2491 ภาษาอูรดูและภาษาอังกฤษเข้ามามีบทบาทมากจนแทบจะไม่มีการประดิษฐ์คำใหม่ในภาษาบัลติเลย โดยใช้คำจากภาษาอูรดูและภาษาอังกฤษแทน
พาวเวอร์เรนเจอร์ ซีโอ
พาวเวอร์เรนเจอร์ ซีโอ  เป็นซี่รี่ส์ พาวเวอร์เรนเจอร์ ลำดับที่ 3 ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากขบวนการนักสู้ โอเรนเจอร์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 เมษายน ถึงวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 มีจำนวนตอนทั้งหมด 50 ตอน
ภาษาพรัช
ภาษาพรัช (ब्रज भाषा; Braj Bhasa) หรือพรัช ภาษา หรือภาษาไทหาอาตี เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันใกล้เคียงกับภาษาฮินดี โดยมากมักถือเป็นสำเนียงของภาษาฮินดี และมีวรรณคดีภาษาฮินดีเขียนด้วยภาษานี้เป็นจำนวนมากก่อนจะเปลี่ยนไปใช้บบภาษาขาริโพลีลลเป็นสำเนียงมาตรฐานหลังจากได้รับเอกราช
มีผู้พูดมากกว่า 42,000 คน ในบริเวณ พรัช ภูมีที่เคยเป็นรัฐในสมัยมหาภารตะ หลักฐานจากศาสนาฮินดูโบราณเช่น ภควัตคีตา อาณาจักรของกษัตริย์กัมส์อยู่ในบริเวณพรัช (รู้จักในชื่อวิรัชหรือวิราฏ) ซึ่งเป็นดินแดนที่พระกฤษณะเกิดและใช้ชีวิตวัยเด็กที่นั่น บริเวณดังกล่าวนี้อยู่ในบริเวณอังคระ-มถุรา ซึ่งขยายออกไปได้ไกลถึงเดลฮี ในอินเดียสมัยใหม่ ดินแดนนี้อยู่ทงตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐอุตตรประเทศ ตะวันออกสุดของรัฐราชสถาน และทางใต้สุดของรัฐหรยณะ ปัจจุบัน พรัช ภูมีเป็นที่รู้จักในนามเขตวัฒนธรรมมากว่ารัฐในอดีต ภาษาพรัชเป็นภาษาพื้นเมืองของบริเวณนี้และมีกวีที่มีชื่อเสียงมากมาย ใกล้เคียงกับภาษาอวธีที่ใช้พูดในบริเวณใกล้เคียงคือเขตอวัธมาก
วรรณคดีส่วนใหญ่เป็นวรรณคดีศักดิ์สิทธิ์บอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า นอกจากนั้นเป็นงานเขียนในมุมมองของผู้หญิงที่แต่งโดยกวีผู้ชาย ตัวอย่างได้แก่ พุทธจริต แต่งโดย จรยา ราม จันทรา ศุขลา บทกวีซูฟี แต่งโดย อามีร์ ขุสโร และงานเขียนของภักติ
รายชื่อการแข่งขันคณิตศาสตร์
การแข่งขันคณิตศาสตร์ เป็นการแข่งขันที่ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งข้อสอบอาจจะเป็นรูปแบบตัวเลือก เติมคำตอบ หรือแสดงวิธีทำ
การแข่งขันคณิตศาสตร์
การแข่งขันคณิตศาสตร์เอเชีย-แปซิฟิก
การแข่งขันคณิตศาสตร์เอเชีย-แปซิฟิก (Asian Pacific Math Olympiad: APMO) เป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ของประเทศในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกา จัดขึ้นทุกปีในช่วงเดือนมีนาคม โดยจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 ผู้เข้าแข่งขันจะต้องมีอายุไม่เกิน 20 ปี และยังไม่เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ข้อสอบประกอบด้วยคำถาม 5 ข้อ มีคะแนนเต็มข้อละ 7 คะแนน มีเวลาทำข้อสอบทั้งหมด 4 ชั่วโมง
เกณฑ์ในการให้รางวัลมีดังนี้
เชร็ค
เชร็ค  เป็นการ์ตูนแอนิเมชันของดรีมเวิร์ก ซึ่งออกฉายเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเป็นเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์สาขาที่ตั้งขึ้นใหม่นี้
เรื่องของยักษ์เขียวชื่อ เชร็ค อาศัยอยู่ที่กระท่อมในกลางป่า เขาชอบอยู่คนเดียวแบบส่วนตัวและความสำราญพอตกกลางคืนพวกชาวบ้านได้ไปปราบเชร็ค ชาวบ้านมาถึงที่อยู่อาศัยของเชร็ค แล้วเชร็คได้คำรามใส่ชาวบ้านพร้อมกระซิบค่อยๆ ทำให้ชาวบ้านวิ่งหนีอย่างไม่มีวันกลับ แล้วพอตอนรุ่งขึ้นที่ตัวละครจากเทพนิยายได้ถูกจับตามคำสั่งของลอร์ดฟาร์ควาดท์ มีหญิงแก่ที่ได้เลี้ยงดองกี้ซึ่งเป็นลาที่พูดภาษามนุษย์ได้ ดองกี้ได้วิ่งหนีจากทหารของลอร์ดฟาร์ควาดท์ และได้พบกับเชร็คที่ขอร้องให้มาอยู่กับเขา แต่เชร็คไม่ยินยอมกับคนแปลกหน้าและสัตว์ต่างๆ เข้ามาที่นี่
ตอนกลางคืนเชร็คตกใจมากที่พบตัวละครจากเทพนิยายที่หนีมาอยู่ที่กระท่อมและบริเวณของเขา เพราะมาจากการถูกจับโดยคำสั่งของลอร์ดฟาร์ควาดท์ และเชร็คกับดองกี้เดินทางไปพบลอร์ด ฟาร์ควาท์ เชร็คได้สัญญากับตัวเองเพื่อต้องการบอกกับลอร์ด ฟาร์ควาดท์ ว่าเขาไม่ต้องการมีตัวละครจากเทพนิยายมายุ่งกับบ้านของเขา เชร็คกับดองกี้มุ่งหน้าไปสู่เมืองดูล็อกของลอร์ด ฟาร์ควาดท์
ในปราสาทของลอร์ด ฟาร์ควาดท์ เขาได้ดูกระจกวิเศษของสโนไวท์เพื่อเลือกเจ้าหญิงมาแต่งงาน กระจกวิเศษได้แสดงเจ้าหญิงทั้ง 3 ภาพ ลอร์ด ฟาร์ควาดท์ตัดสินใจเลือก เจ้าหญิงฟีโอน่า เชร็คและดองกี้ได้ไปถึงเมืองดูล็อกของลอร์ดฟาร์ควาดท์ เชร็คเข้ารับการแข่งขันของลอร์ด ฟาร์ควาดท์ ผลนี้เชร็คเป็นฝ่ายชนะ ลอร์ดฟาร์ควาดท์สั่งกับเชร็คให้ไปหาเจ้าหญิงฟีโอน่าที่ขังในปราสาทและช่วยเธอ
ทั้งคู่ออกเดินทางไปปราสาทเพื่อช่วยฟีโอน่า รอบๆปราสาทมีลาวาข้างล่าง เชร็คกับดองกี้ออกตามหาฟีโอน่าเรื่อยๆ เชร็คและดองกี้ได้ออกตามหาคนละทาง ขณะนั้นดองกี้ได้ตามหาเจ้าหญิง อยู่ๆ ได้เจอกับดราก้อน และได้ปรากฏหน้าชัดๆแต่เป็นตัวเมียแล้วเธอก็ได้รักกับดองกี้ เขาดูท่าท่าทางจะไม่เข้าใกล้กับเธอ ดองกี้วิ่งหนีเธอไป เชร็คได้จู่โจมกับเธอ เธอดิ้นกับเชร็คทำให้เชร็คกระจายและกระแทกกำแพงของหอคอย โชคของเชร็ดได้เจอกับเจ้าหญิงที่กำลังนอนอยู่ แต่ว่าเชร็คไม่ได้จูบเหมือนเจ้าชายทั่วไป เขาได้ใช้แขนสองข้างเพื่อเขย่าให้เจ้าหญิงฟีโอน่าตื่นทำให้เจ้าหญิงฟีโอแปลกใจ เชร็คจูงฟีโอน่าหาทางหลบหนี ดองกี้นั้นวิ่งหนีดราก้อนไม่หยุด ทันใดนั้นเชร็ค ฟีโอน่า และดองกี้ พาวิ่งออกจากปราสาท ออกมาที่ปราสาทแล้วฟีโอน่าบอกกับเชร็คเพื่อให้ถอดหมวกอัศวินออก เชร็คยังไม่กล้าที่จะดูหน้าตาของเขาแต่เขาถูกคำสั่งจากเธอ และเขาได้ถอดออกมาทันที เธอยังข้องใจที่ทั้งคู่ไม่เป็นมหาบุรุษ และเชร็คได้จับฟีโอน่าเพื่อกลับไปที่ปราสาทของลอร์ด ฟาร์ควาดท์ ระหว่างทางทั้ง 3 หยุดพักที่นั่น ฟีโอน่าได้นอนพักอยู่ภายในถ้ำ ทั้งคู่ได้พูดคุยกันในตอนกลางคืน และในวันต่อมา เจ้าหญิงฟีโอน่าได้ใช้ที่พักใกล้กังหันลม แต่ว่าดองกี้ได้เข้าไปที่พักที่ฟีโอน่าอยู่ ดองกี้เรียกฟีโอน่าแต่เขาพบฟีโอน่าก็ตกใจขึ้น ที่เจ้าหญิงฟีโอน่าเป็นยักษ์เขียว เธอเล่าเรื่องให้กับดองกี้ว่า เธอถูกสาปกลายเป็นยักษ์เขียวจากแม่มดและคืนสภาพในตอนเช้า
รุ่งเช้าพิธีสมรสเริ่มขึ้น ลอร์ด ฟาร์ควาดท์ได้มาเยี่ยมเจ้าหญิงฟีโอน่า และฟีโอน่าตกลงทันทีและเข้าร่วมพิธีสมรส ทำให้เชร็คเริ่มเคือง โมโหและ คิดถึงเจ้าหญิงฟีโอน่า แล้วเขาได้กลับไปที่บึง ดองกี้เจรจากับเชร็คในการที่เชร็คไม่สามารถกลับไปหาฟีโอน่าได้ เพราะเขาเป็นแค่ยักษ์เขียวธรรมดา แต่นั้นเขาได้เปลี่ยนอารมณ์และขอโทษดองกี้ ดองกี้ได้เรียกมังกรเพื่อไปช่วยฟีโอน่า มาถึงที่นี่เชร็คได้สั่งห้ามไม่ให้ฟีโอน่าสมรสกับลอร์ด ฟาร์ควาดท์ ขณะที่ฟีโอน่ามองพระอาทิตย์ตกดิน เธอได้แปลงเป็นยักษ์เขียวในทันที ลอร์ด ฟาร์ควาดท์ได้เห็นหน้าอัปลักษณ์ของเธอและสั่งให้เรียกทหารของเขามาจับ เชร็คโดนทหารจับได้แล้วผิวปากเรียก ดราก้อนมาจัดการพวกทหารและกินลอร์ดฟาร์ควาดท์จนเขาได้ตายลง เชร็คกับฟีโอน่าได้อยู่อย่างผาสุขตลอดไป
การแข่งขันคณิตศาสตร์โลก ระหว่างประเทศ
การแข่งขันคณิตศาสตร์โลก ระหว่างประเทศ  เป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นของประเทศในทวีปเอเชีย จัดขึ้นครั้งแรกที่เมืองเกาซุง ประเทศไต้หวัน ในปี พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการงดการแข่งขันเนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือโรคซาร์ส ในการแข่งขันครั้งที่ 8 ที่เมืองฉางชุน ประเทศจีน มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 65 ทีมทั้งจากประเทศแคนาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศอิหร่าน และประเทศแอฟริกาใต้ ในการแข่งขันครั้งที่ 8 ซึ่งจัดขึ้น ณ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 25 ประเทศจากทวีปเอเชีย ทวีปโอเชียเนีย ทวีปยุโรป และทวีปแอฟริกา โดยนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีของประเทศไทย และนายศรีเมือง เจริญสิริ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ให้เกียรติไปเป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขัน แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการแข่งขันคณิตศาสตร์โลก ระหว่างประเทศ
การแข่งขันแบ่งเป็นทั้งหมด 2 ประเภทได้แก่
การแข่งขันฯ จะมีการมอบเกียรติบัตรให้แก่ผู้เข้าร่วมการแข่งขันทุกคน แบ่งรางวัลออกเป็น 4 ประเภทได้แก่
รายชื่อหุ่นยนต์ใน After War
พร้อมสิน สีบุญเรือง หรือ พันคำ (30 เมษายน พ.ศ. 2465 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2535) นักแสดง นักพากย์ภาพยนตร์ นักแปลบทพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศ ผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์ และเป็นผู้ปลุกปั้นนักแสดงจำนวนมากเข้าสู่วงการ รวมทั้ง จารุณี สุขสวัสดิ์ และนักแสดงในสังกัด สีบุญเรืองฟิล์ม
พร้อมสิน เกิดที่บ้านตรอกวัดตรีทศเทพ ใกล้คลองบางลำภู เป็นบุตรของสิน สีบุญเรือง (ทิดเขียว) นักพากย์ชื่อดัง และนางสาคร สีบุญเรือง จบจากโรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งเมื่ออายุ 70 ปี
ผลงานการสร้าง.
สีบุญเรืองสยามสตูดิโอ.
ดาวน้อย สีบุญเรือง เป็นผู้ดูแล
พันคำ
แฟนพันธ์แท้
ภาษามอแกลน
ภาษามอแกลน (Moklen) เป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเชียน ซึ่งพูดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไทย ตั้งแต่จังหวัดภูเก็ตถึงจังหวัดพังงา มีผู้พูดราว 1,500 (พ.ศ. 2527) – 4,000 คน (พ.ศ. 2543) ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มมอญ-เขมรและภาษาไทยมาก
ภาษามอแกน
ภาษามอแกน  หรือภาษามอเก็น ภาษาเมาเก็น ภาษาบาซิง หรือ เซลุง, ซาลอง, ซะโลน และชาวเกาะ เป็นภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเชียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิกซึ่งพูดกันทางใต้ของประเทศพม่าลงมา ตั้งแต่เมืองมะริดลงมาทางใต้ พบมากในบริเวณเกาะของพม่าภาคใต้และคาบสมุทรเมกุย (ประมาณ 7,000 คน) ไปจนถึงจังหวัดระนอง จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ ของประเทศไทย
ใกล้เคียงกับภาษามอเกลน และมีความสัมพันธ์กับภาษาอูรักลาโอ้ย เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม เป็นชาวประมง ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในเรือ นับถือความเชื่อดั้งเดิมหรือเป็นมุสลิม
คณะธรรมยุติ
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค (; มาจากภาษากรีก: τέκτων, "tektōn" แปลว่า "ผู้สร้าง") เป็นทฤษฎีเชิงธรณีวิทยาที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่ออธิบายถึงหลักฐานจากการสังเกตการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกขนาดใหญ่ โดยทฤษฎีนี้ได้พัฒนาต่อยอดจากทฤษฎีการเลื่อนไหลของทวีปเดิมที่ถูกเสนอขึ้นมาระหว่าง พ.ศ. 2443-2493 ทฤษฎีธรณีแปรสัณฐานนี้ได้รับการยอมรับเป็นที่แพร่หลายหลังจากการเสนอแนวคิดที่เกี่ยวกับการกระจายของพื้นทะเลในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 (ช่วงต้น พ.ศ. 2500)
โครงสร้างส่วนนอกของโลกนั้นแบ่งตามคุณสมบัติของชั้นหินต่อคลื่นไหวสะเทือนได้สองชั้น ชั้นที่อยู่นอกสุดคือชั้นธรณีภาค อันประกอบด้วยเปลือกโลกและเนื้อโลก ชั้นบนซึ่งมีอุณหภูมิต่ำและแข็งเกร็ง ชั้นล่างลงไปคือชั้นฐานธรณีภาค (asthenosphere) ซึ่งมีสถานะเป็นของแข็งแต่มีความยืดหยุ่นค่อนข้างต่ำและขาดความแข็งแรง อีกทั้งยังสามารถเคลื่อนที่ได้คล้ายของเหลวเมื่อพิจารณาในช่วงระยะเวลาเชิงธรณีวิทยา ชั้นแมนเทิลที่อยู่ลึกลงไปภายใต้ชั้นดินอ่อนนั้นจะมีความแข็งมากขึ้นอีกครั้ง กระนั้นความแข็งดังกล่าวไม่ได้มาจากการเย็นลงของอุณหภูมิ แต่เนื่องมาจากความดันที่มีอยู่สูง
ธรณีภาคแบ่งเป็นแผ่นเปลือกโลกหลายแผ่นประกอบกัน ในกรณีของโลกสามารถแบ่งเป็นแผ่นขนาดใหญ่ได้เจ็ดแผ่น และแผ่นขนาดเล็กอีกจำนวนมาก แผ่นเปลือกโลกเหล่านี้เคลื่อนที่สัมพันธ์กับแผ่นเปลือกโลกอื่นๆ ขอบของเปลือกโลกสามารถแบ่งได้เป็นสามประเภทตามลักษณะการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกสัมพัทธ์ของแผ่นเปลือกโลกสองแผ่นนั้น คือ ขอบเปลือกโลกที่มีการชนกันหรือบรรจบกัน, ขอบเปลือกโลกที่มีการแยกตัวออกจากกันหรือกระจายจากกัน และขอบเขตที่มีการแปลงสภาพ ปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาต่างๆ ได้แก่แผ่นดินไหว, ภูเขาไฟปะทุ, การก่อตัวของภูเขา และการเกิดขึ้นของร่องลึกก้นสมุทรนั้นจะเกิดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของขอบเขตแผ่นดิน การเคลื่อนตัวด้านข้างของแผ่นดินนั้นมีอัตราเร็วอยู่ระหว่าง 0.66 ถึง 8.50 เซนติเมตรต่อปี
แผ่นเปลือกโลกขนาดใหญ่.
แผ่นเปลือกโลกที่มีขนาดใหญ่ได้แก่
นอกจากนี้ยังมีแผ่นเปลือกโลกที่มีขนาดเล็กกว่า ได้แก่ แผ่นอินเดีย, แผ่นอาระเบีย, แผ่นแคริบเบียน, แผ่นฮวนเดฟูกา, แผ่นนาสกา, แผ่นทะเลฟิลิปปินส์, และแผ่นสโกเชีย
การเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกนั้นมีสาเหตุมาจากการรวมตัวและแตกออกของทวีปเมื่อผ่านช่วงเวลาหนึ่ง ๆ รวมถึงการรวมตัวของมหาทวีปในบางครั้ง ซึ่งได้รวมทุกทวีปเข้าด้วยกัน มหาทวีปโรดิเนีย (Rodinia) นั้นคาดว่าก่อตัวขึ้นเมื่อหนึ่งพันล้านปีที่ผ่านมา และได้ครอบคลุมผืนดินส่วนใหญ่บนโลก จากนั้นจึงเกิดการแตกตัวไปเป็นแปดทวีปเมื่อ 600 ล้านปีที่แล้ว ทวีปทั้งแปดนี้ต่อมาเข้ามาร่วมตัวกันเป็นมหาทวีปอีกครั้ง โดยมีชื่อว่าแพนเจีย (Pangaea) และในที่สุด แพนเจียก็แตกออกไปเป็นทวีปลอเรเชีย (Laurasia) ซึ่งกลายมาเป็นทวีปอเมริกาเหนือและยูเรเชีย และทวีปกอนด์วานา (Gondwana) ซึ่งกลายมาเป็นทวีปอื่น ๆ นอกเหนือจากที่ได้กล่าวข้างต้น ดังที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้
การเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก.
การเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (plate motion) คือลักษณะการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก 2 แผ่นที่อยู่ติดกัน สามารถจำแนกได้ออกเป็น 3 รูปแบบ ตามลักษณะการเคลื่อนที่สัมพัทธ์กันระหว่างแผ่นเปลือกโลกทั้งสอง ได้ดังต่อไปนี้
จุรี โอศิริ หรือรู้จักโดยทั่วไปว่า “ป้าจุ๊” เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 เป็นนักแสดง นักพากย์ และนักร้อง เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง โดยเป็นนักร้องหน้าม่านสลับละครของคณะผกาวลี และคณะศิวารมย์ ต่อมาแสดงเป็นนางเอกในละครเพลงเรื่อง “นเรศวรมหาราช” และได้เข้าไปเป็นนักร้องประจำวงดุริยางค์ทหารบก วงสุนทราภรณ์ เป็นผู้ประกาศของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย พากย์ภาพยนตร์ ตลอดจนเป็นนักแสดงละครเวที ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง 4 ครั้ง (สาขาผู้พากย์ยอดเยี่ยม 3 รางวัล และผู้แสดงประกอบยอดเยี่ยม 1 รางวัล) และได้รับเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักพากย์และนักแสดง) ประจำปีพุทธศักราช 2541 จุรีเสียชีวิตด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่ อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย สิริอายุได้ 83 ปี
จุรี โอศิริ เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 ที่กรุงเทพมหานคร บิดาชื่อเตียง โอศิริ มารดาชื่อเลมียด โอศิริ มีพี่น้อง 4 คน ส่วนตนเป็นบุตรคนที่ 2 นายเตียงผู้เป็นบิดา เป็นคนไทยคนแรก ๆ ที่ทำกิจการผลิตแผ่นเสียงในนามของห้างฮัมบวร์คสยาม ซึ่งเป็นผู้ผลิตแผ่นเสียงตราสุนัขนั่งฟังลำโพงหีบเสียง (His Master 's Voice) ทำให้ได้ซึมซับกับบรรยากาศของเสียงเพลง ต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนาฏศิลป์ กรมศิลปากร โดยจุรีมีความสนใจด้านการเต้นรำ เช่น บัลเล่ต์ และการร้องรำทำเพลงแบบสากลต่าง ๆ จึงได้เลือกเรียนเอกทางด้านนาฏศิลป์สากล และขับร้องเพลงสากล จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสและใช้ชีวิตคู่ครั้งแรก กับ เสนอ โกมารชุน (พี่ชายของ เสน่ห์ โกมารชุน) มีบุตรชาย 2 คนคือ นายจามร โกมารชุน (ถึงแก่กรรม) และ นพพล โกมารชุน หลังจากสามีเสียชีวิต ก็ใช้ชีวิตคู่กับสมชาย สามิภักดิ์ มาเป็นเวลา 50 กว่าปี จนกระทั่งสมชายถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 จุรีเสียชีวิตด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่บ้านพักใน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย สิริอายุได้ 83 ปี 2 เดือนเศษ ในการนี้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามวรวิหาร
หลังจบการศึกษา ก็เข้าทำงานวงการบันเทิงเต็มตัว ในหลากหลายด้าน เริ่มจากเป็นนักร้องหน้าม่าน สลับละครของคณะผกาวลี และคณะศิวารมย์ ต่อมาแสดงเป็นนางเอก ในละครเพลงเรื่อง “นเรศวรมหาราช” และเข้าเป็นนักร้องประจำวงดุริยางค์ทหารบก และในปีพ.ศ. 2491 จุรีก็ได้เข้ามาเป็นนักร้องที่วงดนตรีสุนทราภรณ์โดยมีหัวหน้าวงคือครูเอื้อ สุนทรสนาน เข้ามาเป็นนักร้องคนที่ 8 ของวง ต่อจาก(มัณฑนา โมรากุล ,รุจี อุทัยกร ,สุปาณี พุกสมบุญ ,ชวลี ช่วงวิทย์ ,สุภาพ รัศมิทัต ,เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และจันทนา โอบายวาทย์) โดยบันทึกเสียงไว้ราว 4 เพลง โดยบทเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น ละครชีวิต เริงสุข เป็นต้นและได้ลาออกเมื่อพ.ศ. 2494
หลังจากนั้นก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก รับบทเป็นนางเอกในเรื่อง “สุภาพบุรุษจากอเวจี” กำกับการแสดงโดยครูเนรมิต ซึ่งนอกจากแสดงเป็นนางเอกแล้ว ยังพากย์เสียงนางเอก ถือเป็นการเริ่มต้นพากย์ภาพยนตร์เป็นครั้งแรกด้วย