pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮิกส์โบซอน  เป็นอนุภาคมูลฐานชนิดหนึ่งที่อยู่ในแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์ของอนุภาค มันเป็นการกระตุ้นควอนตัมของ สนามฮิกส์—ซึ่งเป็นสนามพื้นฐานที่สำคัญอย่างมากต่อทฤษฎีฟิสิกส์ของอนุภาค ที่คาดว่าจะมีอยู่จริงแต่แรกในทศวรรษที่ 1960s, ที่ไม่เหมือนสนามที่เคยรู้จักอื่น ๆ เช่นสนามแม่เหล็กไฟฟ้า, และใช้ค่าคงที่ที่ไม่เป็นศูนย์เกือบทุกแห่ง คำถามที่ว่าสนามฮิกส์มีอยู่จริงหรือไม่ อยู่ในส่วนที่ไม่ได้ตรวจสอบสุดท้ายของแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์ของอนุภาคและ "ปัญหาส่วนกลางของฟิสิกส์ของอนุภาค" การปรากฏตัวของสนามนี้, ตอนนี้เชื่อว่าจะมีการยืนยัน, อธิบายคำถามที่ว่าทำไมอนุภาคมูลฐานบางตัวจึงมีมวลเมื่อ, ตามการสมมาตร (ฟิสิกส์)ที่ควบคุมปฏิสัมพันธ์ของพวกมัน, พวกมันควรจะไม่มีมวล การมีอยู่ของสนามฮิกส์จะแก้ปัญหาที่มีมานานหลายอย่างอีกด้วย เช่นเหตุผลสำหรับอันตรกิริยาอย่างอ่อนที่มีช่วงระยะทำการสั้นมาก ๆ
ถึงแม้ว่าจะมีการตั้งสมมติฐานว่าสนามฮิกส์แทรกซึมอยู่ในจักรวาลทั้งมวล หลักฐานสำหรับการดำรงอยู่ของมันได้เป็นเรื่องยากมากที่จะหาได้ ในหลักการ สนามฮิกส์สามารถตรวจพบได้โยการกระตุ้นตัวมัน เพื่อให้แสดงตัวออกมาเป็นอนุภาคฮิกส์ แต่วิธีนี้เป็นเรื่องยากมากในการทำขึ้นและตรวจสอบ ความสำคัญของคำถามพื้นฐานนี้ได้นำไปสู่การค้นหาถึง 40 ปี และการก่อสร้างหนึ่งของสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการทดลองที่มีราคาแพงที่สุดและมีความซับซ้อนที่สุดในโลกจนถึงวันนี้ คือเครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่ของเซิร์น ในความพยายามที่จะสร้างฮิกส์โบซอนและอนุภาคอื่น ๆ สำหรับการสังเกตและการศึกษา เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2012, ได้มีการประกาศการค้นพบอนุภาคใหม่ที่มีมวลระหว่าง 125 ถึง 127 GeV/c2; นักฟิสิกส์สงสัยว่ามันเป็นฮิกส์โบซอน ตั้งแต่นั้นมา อนุภาคดังกล่าวแสดงออกที่จะประพฤติ, โต้ตอบ, และสลายตัวในหลาย ๆ วิธีที่ได้คาดการณ์ไว้ตามแบบจำลองมาตรฐาน นอกจากนั้นมันยังได้รับการยืนยันอย่างไม่เป็นทางการที่จะมี parity เป็น even และมีสปินเป็นศูนย์ และมีลักษณะพื้นฐาน  ของฮิกส์โบซอน 2 อย่าง นี้ดูเหมือนจะเป็นอนุภาคแบบสเกลาตัวแรกที่มีการค้นพบในธรรมชาติ การศึกษาอื่น ๆ มีความจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่าอนุภาคที่ค้นพบใหม่นี้มีคุณสมบัติต่าง ๆ ตรงกับที่ได้มีการคาดการณ์ไว้สำหรับฮิกส์โบซอนโดยแบบจำลองมาตรฐานหรือตามที่ได้คาดการณ์โดยบางทฤษฎีว่าฮิกส์โบซอนแบบกลุ่มมีอยู่จริงหรือไม่
ฮิกส์โบซอนถูกตั้งชื่อตามปีเตอร์ ฮิกส์ ซึ่งเป็นหนึ่งในหกนักฟิสิกส์ที่ในปี 1964 ได้นำเสนอกลไกที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของอนุภาคดังกล่าว เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2013 สองคนในนั้น, ปีเตอร์ ฮิกส์และ François Englert ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สำหรับการทำงานและการทำนายของพวกเขา (โรเบิร์ต Brout ผู้ร่วมวิจัยของ Englert ได้เสียชีวิตในปี 2011 และรางวัลโนเบลไม่ได้ส่งให้หลังการเสียชีวิตของผู้ประพันธ์ตามปกติ)
ในแบบจำลองมาตรฐาน, อนุภาคฮิกส์เป็น โบซอน ที่ไม่มีสปิน, ไม่มีประจุไฟฟ้าหรือประจุสี นอกจากนี้มันยังไม่เสถียรอย่างมาก การสลายตัวไปเป็นอนุภาคอื่น ๆ เกือบจะเกิดขึ้นได้ในทันที มันเป็นการกระตุ้นของควอนตัมของหนึ่งในสี่ส่วนประกอบของสนามฮิกส์ ตัวหลังของสนามฮิกส์ประกอบขึ้นเป็นสนามสเกลาร์ ที่มีส่วนประกอบที่เป็นกลางสองตัวและส่วนประกอบที่มีประจุไฟฟ้าสองตัวที่ก่อให้เกิดคู่ซับซ้อน  ของการสมมาตรแบบ isospin อย่างอ่อน SU(2)
ในวันที่ 15 ธันวาคมปี 2015 ทั้งสองทีมของนักฟิสิกส์ที่ทำงานอิสระที่เซิร์นได้รายงานคำแนะนำเบื้องต้นของการเป็นไปได้ของอนุภาคย่อยใหม่ ถ้าจริง อนุภาคสามารถเป็นได้ทั้งรุ่นที่หนักกว่าของฮิกส์โบซอน หรือเป็น Graviton อย่างใดอย่างหนึ่ง
อนุภาคชนิดนี้มีบทบาทพิเศษในแบบจำลองมาตรฐาน กล่าวคือเป็นอนุภาคที่อธิบายว่าทำไมอนุภาคมูลฐานชนิดอื่น เช่น ควาร์ก อิเล็กตรอน ฯลฯ (ยกเว้นโฟตอนและกลูออน) ถึงมีมวลได้ และที่พิเศษกว่าคือ สามารถอธิบายว่าทำไมอนุภาคโฟตอนถึงไม่มีมวล ในขณะที่อนุภาค W และ Z โบซอนถึงมีมวลมหาศาล ซึ่งมวลของอนุภาคมูลฐาน รวมไปถึงความแตกต่างระหว่างแรงแม่เหล็กไฟฟ้าอันเกิดจากอนุภาคโฟตอน และอันตรกิริยาอย่างอ่อนอันเกิดจากอนุภาค W และ Z โบซอนนี่เอง เป็นผลสำคัญอย่างยิ่งที่ประกอบกันเกิดเป็นสสารในหลายรูปแบบ ทั้งที่เรามองเห็นและมองไม่เห็น ทฤษฎีอิเล็กโตรวีค (electroweak) กล่าวไว้ว่า อนุภาคฮิกส์เป็นตัวผลิตมวลให้กับอนุภาคเลปตอน (อิเล็กตรอน มิวออน เทา) และควาร์ก
เนื่องจากอนุภาคฮิกส์มีมวลมากแต่สลายตัวแทบจะทันทีที่ก่อกำเนิดขึ้นมา จึงต้องใช้เครื่องเร่งอนุภาคที่มีพลังงานสูงมากในการตรวจจับและบันทึกข้อมูล ซึ่งการทดลองเพื่อพิสูจน์ความมีตัวตนของอนุภาคฮิกส์นี้จัดทำโดยองค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (CERN) โดยทดลองภายในเครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่ (LHC) และเริ่มต้นการทดลองตั้งแต่ต้นปี 2010 จากการคำนวณตามแบบจำลองมาตรฐานแล้ว เครื่องเร่งอนุภาคจะต้องใช้พลังงานสูงถึง 1.4 เทระอิเล็กตรอนโวลต์ (TeV) ในการผลิตอนุภาคมูลฐานให้มากพอที่จะตรวจวัดได้ ดังนั้นจึงได้มีการสร้างเครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ (LHC) ดังกล่าวขึ้นมาเพื่อทำการทดลองพิสูจน์ความมีตัวตนของอนุภาคชนิดนี้
วันที่ 12 ธันวาคม 2554 ทีม ATLAS และทีม CMS ของเซิร์น ประกาศว่าได้ค้นพบข้อมูลที่อาจแสดงถึงการค้นพบฮิกส์โบซอน และในวันที่ 4 กรกฎาคม 2555 ทั้งสองทีมได้ออกมาประกาศว่าได้ค้นพบอนุภาคชนิดใหม่ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น "อนุภาคที่สอดคล้องกับอนุภาคฮิกส์" มากที่สุด มีมวลประมาณ 125 GeV/c2 (ประมาณ 133 เท่าของโปรตอน หรืออยู่ในระดับ 10-25 กิโลกรัม) หลังจากนั้นได้มีการวิเคราะห์และตรวจสอบผลอย่างละเอียดเพื่อพิสูจน์ว่าอนุภาคดังกล่าวเป็นอนุภาคฮิกส์จริง และในวันที่ 14 มีนาคม 2556 เซิร์นได้ยืนยันอย่างไม่เป็นทางการว่าอนุภาคที่ตรวจพบจากการทดลองครั้งนี้เป็นอนุภาคฮิกส์ตามทฤษฎีที่ทำนายไว้ ซึ่งจะเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่สุดที่สนับสนุนแบบจำลองมาตรฐาน นำไปสู่การศึกษา
แนวคิดเกี่ยวกับอนุภาคฮิกส์ และสนามฮิกส์ (Higgs field) เกิดขึ้นราวปี 2507 โดยนักวิทยาศาสตร์หลายคน ได้แก่ ฟร็องซัว อ็องแกลร์ (François Englert) และ โรเบิร์ต เบราท์ (Robert Brout) ในเดือนสิงหาคม ปีเตอร์ ฮิกส์ ในเดือนตุลาคม รวมถึงงานวิจัยอิสระอีกสามชุดโดย เจอรัลด์ กูรัลนิค (Gerald Guralnik) ซี.อาร์.เฮเกน (C. R. Hagen) และ ทอม คิบเบิล (Tom Kibble) ในฤดูใบไม้ผลิปีก่อนหน้าคือ ปี 2506
เลออน เลเดอร์แมน นักฟิสิกส์รางวัลโนเบลชาวอเมริกัน ตั้งชื่ออนุภาคฮิกส์ว่า "อนุภาคพระเจ้า" (God particle) แต่นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงหลายคนไม่เห็นด้วยและไม่ชอบชื่อนี้
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2551
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 8 โดยจัดขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เนื่องจากอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนเดิม นายอภิรักษ์ โกษะโยธินดำรงตำแหน่งครบวาระ 4 ปี
เมื่อนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ดำรงตำแหน่งครบวาระ 4 ปี จึงมีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนใหม่ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยมีผู้สมัครเปิดตัวกันหลายคน เช่น ดร.เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์, หม่อมหลวงณัฏฐกรณ์ เทวกุล, นายชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์ และนางลีนา จังจรรจา ในนามผู้สมัครอิสระ ทั้งนี้ทางพรรคประชาธิปัตย์มีมติให้ นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งเป็นสมัยที่ 2 อีกด้วย โดยนายอภิรักษ์ได้ยื่นหนังสือลาออกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยให้ นายพงษ์ศักดิ์ เสมสันต์ ปลัดกรุงเทพมหานคร ปฏิบัติหน้าที่แทน ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายการเลือกตั้งปัจจุบัน
ต่อมา ม.ล.ณัฏฐกรณ์ ได้ถอนตัวไปเนื่องจากอ้างถึงผลสำรวจว่าคะแนนนิยมยังห่างจากนายอภิรักษ์มาก และการเปิดรับสมัครวันแรก มีขึ้นในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2551 ทั้งนี้มีผู้สมัครหลายรายได้ไปยื่นสมัครเช่น นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน, นายชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์, นางลีนา จังจรรจา เป็นต้น ในขณะเดียวกัน นายประภัสร์ จงสงวน ผู้ว่าการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง เพื่อรับสมัครเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551 ด้วย
ผลการสำรวจ.
ก่อนการรับสมัคร.
สวนดุสิตโพล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ได้ทำการสำรวจความคิดเห็นของผู้มีสิทธิเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เพื่อตรวจสอบกระแสความนิยมที่มีต่อว่าที่ผู้สมัครและเพื่อให้ได้ข้อมูลในการประชาสัมพันธ์การเลือกตั้งที่เป็นความต้องการของคนกรุงเทพฯ โดยสำรวจจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจำนวน 1,254 คน ระหว่างวันที่ 27 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551 สรุปผลได้ดังนี้
หลังปิดรับสมัคร.
สวนดุสิตโพล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตได้ทำการสำรวจความคิดเห็นของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานครทั้ง 50 เขตเลือกตั้งระหว่างวันที่ 10 - 14 กันยายน พ.ศ. 2551 จำนวน 4,044 คน โดยแบ่งเป็นชาย 1,515 คน (37.46%) และหญิง 2,529 คน (62.54%) สรุปผลได้ดังนี้
การสำรวจความนิยมหน้าหน่วยเลือกตั้ง (Exit Poll).
หลังจากปิดหีบเลือกตั้งเมื่อเวลา 15.00 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ทาง เอเบคโพลล์ (มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ)ได้มีการประกาศผลการสำรวจความนิยมหน้าหน่วยเลือกตั้ง (Exit Poll) ขึ้น โดยผลการสำรวจเป็นดังนี้
การเลือกตั้งครั้งนี้ เกิดขึ้นในช่วงที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) ชุมนุมใหญ่อยู่ด้วย ซึ่งขณะนั้นทางกลุ่ม พธม.ได้ทำการบุกยึดทำเนียบรัฐบาลไว้ได้แล้ว และมีหมายจับแกนนำต่าง ๆ ทั้งหมด 9 คน ในเวลา 08.00 น. ของวันเลือกตั้ง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง หนึ่งในแกนนำได้ออกไปใช้สิทธิเลือกตั้ง ในหน่วยเลือกตั้งที่ 12 ภายในโรงเรียนเศรษฐเสถียร ถนนพระราม 5 เขตดุสิต และถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับ จึงหวั่นเกรงว่าอาจจะมีเหตุการณ์รุนแรงเกิดขึ้น แต่ทว่าการเลือกตั้งก็ดำเนินต่อไปได้อย่างเรียบร้อยจนเสร็จสิ้น
นายประภัสร์ จงสงวน
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 2
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1930 ที่ Cocoanut Grove โรงแรม Ambassador ในลอสแอนเจลิส และมีการกระจายเสียงผ่านวิทยุ เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1928 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1929 งานประกาศผลครั้งนี้มีสิ่งที่แตกต่างจากครั้งแรกมากมาย ที่สำคัญเช่น ไม่ประกาศรายชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลก่อนวันงาน และ ลดจำนวนรางวัลลงจาก 12 รางวัลเหลือเพียง 7 รางวัล
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 2 และ 3 ต่างก็จัดขึ้นในปีค.ศ. 1930 เพราะในครั้งที่ 4 เป็นต้นไปจะเริ่มให้รางวัลโดยตัดสินจากภาพยนตร์ภายในปีเดียวกัน ไม่ใช่ 2 ปีอย่างที่เคยปฏิบัติมา
เนื่องจากงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 2 ประกาศเพียงแค่รายชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลเท่านั้น ไม่ได้มีการประกาศรายชื่อผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ดังนั้นรายชื่อของผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในบทความนี้จึงเป็นรายชื่อที่ไม่เป็นทางการ
Outstanding Picture.
ได้รางวัล: "The Broadway Melody"
เข้าชิง: "Alibi", "In Old Arizona", "Hollywood Revue", "The Patriot"
ได้รางวัล: Warner Baxter จากภาพยนตร์เรื่อง "In Old Arizona"
เข้าชิง: George Bancroft จากภาพยนตร์เรื่อง "Thunderbolt", Chester Morris จากภาพยนตร์เรื่อง "Alibi", Paul Muni จากภาพยนตร์เรื่อง "The Valiant", Lewis Stone จากภาพยนตร์เรื่อง "The Patriot"
ได้รางวัล: Mary Pickford จากภาพยนตร์เรื่อง "Coquette"
เข้าชิง: Ruth Chatterton จากภาพยนตร์เรื่อง "Madame X", Betty Compson จากภาพยนตร์เรื่อง "The Barker", Jeanne Eagels จากภาพยนตร์เรื่อง "The Letter", Corinne Griffith จากภาพยนตร์เรื่อง "The Divine Lady", Bessie Love จากภาพยนตร์เรื่อง "The Broadway Melody"
Best Director.
ได้รางวัล: Frank Lloyd จากภาพยนตร์เรื่อง "The Divine Lady"
เข้าชิง: Lionel Barrymore จากภาพยนตร์เรื่อง "Madame X", Harry Beaumont จากภาพยนตร์เรื่อง "The Broadway Melody", Irving Cummings จากภาพยนตร์เรื่อง "In Old Arizona", Frank Lloyd จากภาพยนตร์เรื่อง "Drag" และ "Weary River", Ernst Lubitsch จากภาพยนตร์เรื่อง "The Patriot"
Best Writing.
ได้รางวัล: Hans Kraly จากภาพยนตร์เรื่อง "The Patriot"
เข้าชิง: Tom Barry จากภาพยนตร์เรื่อง "In Old Arizona" และ "The Valiant"; Elliott Clawson จากภาพยนตร์เรื่อง "The Cop", "The Leatherneck", "Sal of Singapore", and "Skyscraper"; Hans Kraly จากภาพยนตร์เรื่อง "The Last of Mrs. Cheyney"; Josephine Lovett จากภาพยนตร์เรื่อง "Our Dancing Daughters"; and Bess Meredyth จากภาพยนตร์เรื่อง "A Woman of Affairs" และ "Wonder of Women"
ได้รางวัล: Clyde De Vinna จากภาพยนตร์เรื่อง "White Shadows in the South Seas"
เข้าชิง: George Barnes จากภาพยนตร์เรื่อง "Our Dancing Daughters", Arthur Edeson จากภาพยนตร์เรื่อง "In Old Arizona", Ernest Palmer จากภาพยนตร์เรื่อง "Four Devils" และ "Street Angel", John Seitz จากภาพยนตร์เรื่อง "The Divine Lady"
ได้รางวัล: Cedric Gibbons จากภาพยนตร์เรื่อง "The Bridge of San Luis Rey"
เข้าชิง: Hans Dreier จากภาพยนตร์เรื่อง "The Patriot", Mitchell Leisen จากภาพยนตร์เรื่อง "Dynamite", William Cameron Menzies จากภาพยนตร์เรื่อง "Alibi" และ "The Awakening", Harry Oliver จากภาพยนตร์เรื่อง "Street Angel"
ปราสาทตาควาย
ปราสาทตาควาย, ปราสาทตาวาย หรือในภาษาเขมรเรียกว่า ปราสาทกรอเบย ( "บฺราสาท​ตา​กฺรบี"​) ตั้งอยู่บริเวณช่องตาควาย ในเขตบ้านไทยนิยมพัฒนา หมู่ 17 ตำบลบักได อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทหินศิลาแลง ตั้งทางด้านทิศตะวันออกของปราสาทตาเมือนธมที่อยู่ห่างไปประมาณ 12 กิโลเมตร
นักประวัติศาสตร์คาดการณ์จากรูปทรงของตัวปราสาท ว่าปราสาทนี้น่าจะสร้างในช่วงปลายสมัยนครวัด ต่อตอนต้นสมัยบายน ระหว่างรัชกาลพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ถึงพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ศาสนสถานถูกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เพื่ออุทิศแด่พระศิวะและกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมใกลชายแดนไทย-กัมพุชาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ปราสาทตาควายตั้งอยู่บนสันเขาห่างจากหน้าผาสูงของเทือกเขาพนมดงรักประมาณ 10 เมตร เป็นปราสาทจตุรมุข ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ผังของปราสาทเป็นรูปกากบาท ส่วนฐานต่ำ ส่วนล่างสุดก่อด้วยศิลาแลง ส่วนบนก่อด้วยศิลาทรายทั้งหมด หลังคาห้องครรภคฤหะ ก่อเป็นทรงพุ่มยอดปรางค์ ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 5 ชั้น ส่วนหลังคามุขก่อเป็นรูปประทุน จรดหน้าบันทั้ง 4 ด้าน ภายในห้องมีประติมากรรม ลักษณะคล้ายสวายยัมภูวลึงค์ 1 ชิ้น
ปราสาทนี้ตั้งอยู่บนทิวเขาพนมดงรัก ตรงชายแดนไทย-กัมพูชา ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของเมืองสำโรง 57 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากปราสาทตาเมือนธม 13 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินทางไปเมืองสำโรงผ่านทางหลวงหมายเลข 56 และถนนคอนกรีตบนภูเขาที่มีเส้นทางไปยังโบราณสถาน
ชาวกัมพูชาอ้างว่าปราสาทนี้ตั้งอยู่ที่หมู่บ้าน Chher Slap, คอมมูน Kouk Khpos, อำเภอ Banteay Ampil, จังหวัดอุดรมีชัย, ประเทศกัมพูชา ส่วนฝั่งไทยตั้งอยู่ในอำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ การเป็นเจ้าของปราสาทอยู่ในกรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา และเคยมีการโจมตีของทหารใกล้ปราสาทใน ค.ศ. 2008 ถึง 2011
ตาควาย
ตาควาย สามารถหมายถึง
มือตบ เป็นอุปกรณ์เชียร์กีฬาที่ทำด้วยพลาสติกสีสดใส รูปร่างเลียนแบบมือของมนุษย์ 3 ชั้นยึดติดกัน มีด้ามจับ เมื่อเขย่าจะมีเสียงดังจากชิ้นพลาสติกที่กระทบกัน คล้ายเสียงปรบมือ ใช้ตบทำเสียงแทนการตบมือ
มือตบผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศจีน ผลิตออกมาเพื่อสำหรับเด็กเล่น จนกระทั่ง ค.ศ. 1963 สหรัฐอเมริกาได้นำมือตบนี้ไปใช้ในการเชียร์กีฬาแต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลาย เมื่อถึงปี ค.ศ. 1984 สหรัฐอเมริกาเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคครั้งที่ 23 กองทัพนักกีฬาและกองเชียร์ของประเทศจีนได้ใช้เมื่อตบในการเชียร์ ทำให้คนอเมริกาเริ่มหันมาสนใจมือตบและนำไปใช้อย่างกว้างขวาง โดยเป็นที่นิยมใช้ในการเชียร์บาสเก็ตบอล เอ็นบีเอ ในทวีปเอเชีย เริ่มใช้ในประเทศจีนในการเชียร์มหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่ปักกิ่ง
การใช้มือตบในการชุมนุมทางการเมืองในประเทศไทย.
สำหรับในประเทศไทย มือตบเป็นที่รู้จักและนิยมอย่างมากในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2551 เริ่มเป็นที่นิยมเมื่อ อัญชะลี ไพรีรัก และกมลพร วรกุล นำมาใช้ขณะจัดรายการเล่าข่าว ออกอากาศทาง ASTV และเมื่อพลตรีจำลอง ศรีเมือง นำขึ้นมาใช้บนเวที เพื่อตอบโต้นายสมัคร สุนทรเวช ที่กล่าวหาว่า มี "มือที่มองไม่เห็น" อยู่เบื้องหลังการชุมนุมของพันธมิตรฯ
ผู้เข้าร่วมชุมนุมนอกจากจะซื้อใช้ในการเชียร์การปราศรัยบนเวทีแล้ว ยังซื้อกลับมาฝากคนที่รู้จักหรือลูกหลาน หรือใช้ในงานเลี้ยง ถึงขนาดมือตบขาดแคลน และมีการทำเสื้อยืดลาย "นักรบมือตบ" ออกมาจำหน่าย มีผู้เปรียบเทียบว่าเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้แบบอารยะขัดขืน ของผู้ชุมนุม
นอกจากนี้แล้ว มือตบยังเป็นอุปกรณ์ใช้ในการขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และบุคคลในวงการต่าง ๆ ที่รับใช้ระบอบทักษิณ เมื่อไปตามสถานที่ต่าง ๆ อีกด้วย
เท้าตบ-หัวใจตบ.
ปัจจุบันได้มีการสร้างเท้าตบ ขึ้นมาใช้ โดยกลุ่มต่อต้านพันธมิตร เพื่อเป็นการแก้ทางมือตบ โดยแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อล้อเลียนกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย โดยกล่าวว่าเท้าตบนั้นเสมือนเป็นจุดยืน และได้มีการสร้างอุปกรณ์ที่คล้ายคลึงกับเท้าตบขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งคือหัวใจตบ
ทั้งนี้ เท้าตบและหัวใจตบที่เป็นพลาสติกจะเป็นสีแดงตามสีของกลุ่ม แต่ก็มีเท้าตบที่เป็นแบบยางที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 จะมีพื้นเป็นสีขาวและมีใบหน้าของแกนนำกลุ่มพันธมิตรฯ แต่เท้าตบแบบยางไม่เป็นที่นิยมมากนักเนื่องจากมีราคาที่แพงกว่าแบบพลาสติกและเสียงไม่ดังเท่า โดยเท้าตบที่ถูกนำมาใช้ในการชุมนุม แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จะมีสีแดงเพียงสีเดียว
วงศกร รัศมิทัต หรือ ต้น แมคอินทอช เป็นนักร้อง นักดนตรีและนักแสดงชาวไทย เคยเป็นนักร้องนำวงแมคอินทอช และมือกลอง มิกซ์เสียง และเรียบเรียงเสียงประสานให้กับวงตาวัน
วงศกร รัศมิทัต เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม โดยร่วมกับเพื่อนตั้งวงสตริง ชื่อแมคอินทอช ในปี พ.ศ. 2517 โดยเป็นนักร้องนำและตีกลอง เริ่มโด่งดังจากการสนับสนุนของเสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ มีชื่อเสียงโด่งดังจนได้แสดงภาพยนตร์วัยรุ่นหลายเรื่องที่กำกับโดยศุภักษร เช่น "วันวานยังหวานอยู่" (2526) กับ"วันนี้ยังมีเธอ" ซึ่งถูกฉายในปี พ.ศ. 2526 คู่กับ อรพรรณ พานทอง และอรรถพล ประเสริฐยิ่ง และในปี พ.ศ. 2527 ยังได้รับบทนำคู่กับอนุสรา จันทรังษี ในภาพยนตร์เรื่อง สยามสแควร์ เมื่องานแสดงภาพยนตร์มากขึ้นจนไม่มีเวลาซ้อมดนตรี จึงแยกวงแมคอินทอชลง
ในปี พ.ศ. 2527 วงศกร รัศมิทัต ร่วมกับเพื่อนนักดนตรี เช่น พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา มรุธา รัตนสัมพันธ์ ตั้งวงตาวัน ร่วมงานกันเป็นเวลา 12 ปี จึงแยกวงในปี พ.ศ. 2539
ปัจจุบันยังคงทำงานดนตรีอยู่เบื้องหลัง เป็นนักมิกซ์เสียง และเรียบเรียงเสียงประสาน แต่ได้กลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้ง ในเรื่อง "แฟนฉัน" ในปี 2546 โดยรับบทเป็นพ่อของพระเอก คู่ปรับของ เล็ก คาราบาว และร่วมงานกับ อนุสรา จันทรังษี อีกครั้ง ต่อด้วยภาพยนตร์เรื่อง หนีตามกาลิเลโอ ในปี พ.ศ. 2552 "วันวานและวันนี้" ของ "ต้น แมคอินทอช" และ Hormones วัยว้าวุ่น ในปี 2556
เขาสมรสกับไปรยา รัศมิทัต มีบุตรชาย 2 คน คือ เกล้า และวิรวิชญ์ นับถือศาสนาคริสต์ตามภรรยา
เพอร์คัสชั่น
ภาษาไทขึน
ปราสาทกรอเบย
จิมคลาสฮีโรส์
จิม คลาส ฮีโรส์  เป็นวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอปจากเจเนวา นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก Travie McCoy ,Disashi Lumumba-Kasongo ,Eric Roberts และ Matt McGinley หลังจากออกผลงานชุด "As Cruel as School Children" ก็ประสบความสำเร็จกับเพลงดังอย่าง "Cupid's Chokehold" ขึ้นอันดับ 4 ในชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อท 100 และอันดับ 3 ในชาร์ทซิงเกิลสหราชอาณาจักร ส่วนเพลง "Clothes Off!!" ขึ้นสูงสุดอันดับ 5 ในชาร์ทซิงเกิลสหราชอาณาจักร พวกเขายังได้รับรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
อัลบั้มชุดต่อมา "The Quilt" ได้ทีมงานมาช่วยอย่าง Patrick Stump (Fall Out Boy) , Busta Rhymes, Cool &amp; Dre และ Hall &amp; Oates มีซิงเกิลแรกคือ "Cookie Jar" ฟีเจอริ่ง the-Dream ที่ได้ Louis Gibzen โปรดิวซ์เซอร์จาก UK (DJ Ironik, Ja Rule) มาทำงานให้กับซิงเกิลนี้
โรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต
โรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต เป็นโรงเรียนอาชีวศึกษาของรัฐบาลสถาบันผลิตนักเรียนประเภทวิชาชีพช่างก่อสร้าง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2498 ตั้งอยู่ที่ ซอยระนอง 2 เขตดุสิต กทม.
พ.ศ. 2498 มีโรงเรียนอาชีวศึกษาขั้นสูง ประเภทช่างก่อสร้างอยู่เพียงแห่งเดียว โดยรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในสมัยนั้นชี้ถึงความสำคัญของอาชีวศึกษา จึงได้ให้กระทรวงศึกษาทำการเปิดโรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต (อักษรย่อ "ก.ส.ด")
"เรื่อง ตั้งโ"รงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต
โรงเรียนก่อสร้างดุสิต ในปีแรกที่เปิดการศึกษารับนักเรียน รุ่นแรกดังนี้ :
ปัจจุบัน วิทยาลัยเทคนิคดุสิต เปิดสอนระดับ ปวช.ปวท.ปวส. และปทส.
สาขาวิชาหลักสูตร.
- หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ระดับปริญญาตรี) สาขาเทคโนโลยีการก่อสร้าง (ต่อเนื่อง)
ซำเร
ชาวซำเร เป็นกลุ่มชนเดียวกับกลุ่มมอญ-เขมร ชนกลุ่มนี้จะอาศัยอยู่ในป่าทางภาคตะวันออก พบในเขตอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ปัจจุบันมีคนผู้ภาษาดั้งเดิมของตัวเองได้ไม่มาก ไม่เกิน 50 คน นอกจากนี้ยังพบชาวซำเรในจังหวัดฉะเชิงเทรา แต่ปัจจุบันพูดภาษาดั้งเดิมไม่ได้แล้ว และเชื่อกันว่าคำว่าสำเหร่ ก็น่าจะมาจากชนกลุ่มนี้ ซึ่งถูกกวาดต้อนมาจากกัมพูชาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ นอกจากนี้ยังพบว่ามีชาวซำเรในจังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันยังคงพูดภาษาซำเรได้ (ซึ่งภาษาซำเรมีความใกล้เคียงกับภาษาชองเนื่องจากพบว่าเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน ชาวซำเรกลุ่มนี้เดินทางมาจากพระตะบอง ประเทศกัมพูชา ถูกเกณฑ์มาร่วมรบกับกองทัพแต่ไม่ระบุว่ากองทัพใด กว่า 2 ชั่วอายุคน) ชาวซำเร หรือปอร์ที่อาศัยอยู่บ้านพนมเรย จังหวัดพระตะบอง เป็นเครือญาติกับคนชองซำเร ในอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด (เจตน์จรรย์ อาจไธสง และคณะ, 2560) แต่ปัจจุบันเปลี่ยนมาเรียกตนเอง ว่า "กะซอง"
กะซอง
ชาวกะซอง พบทางภาคตะวันออกของประเทศไทย ชาวกะซองส่วนมากยังดำรงชีวิตด้วยการหาของป่า และถางที่ไร่บ้าง ปัจจุบันมีชาวกะซองพูดภาษาดั้งเดิมของตนได้ ไม่เกิน 50 คน
สะโอจ
ชาวสะโอจ เป็นชนเผ่าเล็ก ๆ ที่ถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในสมัยการรบกับเขมรในช่วงยุครัตนโกสินทร์ ชาวสะโอจถูกกวาดต้อนมาในอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ชนกลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า "ชุอุ้ง" มีประชาชนไม่ถึงร้อยคนที่พูดภาษาดั้งเดิมได้
บิมสเทค
ความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ
ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2540 ภายใต้การริเริ่มและผลักดันของไทยโดยใช้ชื่อว่า Bangladesh-India-Sri Lanka-Thailand Economic Cooperation หรือ BIST-EC ซึ่งในช่วงเริ่มต้นนี้มีสมาชิกเพียง 4 ประเทศ คือ บังกลาเทศ ศรีลังกา อินเดีย และไทย สำหรับ ประเทศพม่าได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในกรอบความร่วมมือนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 22 ธันวาคม 2540 และเปลี่ยนชื่อกรอบความร่วมมือเป็น Bangladesh-India-Myanmar-Sri Lanka-Thailand Economic Cooperation หรือ BIMST-EC ต่อมาเมื่อเดือนธันวาคม 2546 ประเทศเนปาลและภูฏานได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกรอบความร่วมมือนี้ ทำให้ในปัจจุบัน ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC มีสมาชิกรวม 7 ประเทศ คือ บังกลาเทศ ศรีลังกา อินเดีย ไทย พม่า เนปาล และภูฏาน ซึ่งภายหลังจากการประชุมระดับผู้นำกลุ่มประเทศ BIMSTEC หรือ BIMSTEC Summit ครั้งที่ 1 ได้มีมติเปลี่ยนแปลงชื่อกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจนี้ใหม่เป็น Bay of Bengal Initiative for Multi-Sectoral Technical and Economic Cooperation หรือ BIMSTEC ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายและสมาชิกของกลุ่มมากขึ้น
ทั้งนี้ ในการประชุมรัฐมนตรีครั้งที่ 8 ที่ประชุมมีมติประกาศให้วันที่ 6 มิถุนายนของทุกปีเป็นวัน BIMSTEC โดยส่งเสริมให้สมาชิกจัดกิจกรรมประชาสัมพันธ์ BIMSTEC ในช่วงเวลาดังกล่าวตามที่เห็นเหมาะสม
ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC มีจุดเด่น คือ เป็นเวทีเชื่อมประสานนโยบาย Look East ของกลุ่มประเทศเอเชียใต้ กับนโยบาย Look West ของไทย และเป็นกลไกหนึ่งที่ส่งเสริมโอกาสด้านการค้า การลงทุน และการท่องเที่ยวระหว่างไทยกับภูมิภาคเอเชียใต้ โดยมีวัตถุประสงค์หลัก คือ การสร้างความเจริญทางเศรษฐกิจและสังคมในภูมิภาคที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกัน และส่งเสริมผลประโยชน์ร่วมกันทางด้านเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี และความช่วยเหลือระหว่างประเทศสมาชิก ในรูปของการฝึกอบรม รวมถึงการค้นคว้าวิจัย และการกระชับความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อใช้ประโยชน์จากภาคกสิกรรมและอุตสาหกรรม การขยายการค้าและการลงทุน ตลอดจนปรับปรุงการสื่อสารและการคมนาคม เพื่อยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรในภูมิภาค และส่งเสริมความร่วมมือที่ใกล้ชิดกับองค์การระหว่างประเทศ
สาขาความร่วมมือ.
ประเทศสมาชิก BIMSTEC ได้ตกลงทำความร่วมมือใน 14 สาขาหลัก ได้แก่
โดยในความร่วมมือในแต่ละสาขาได้แบ่งการดำเนินการออกเป็น 3 ระดับ คือ
โครงสร้างของกลไกการทำงานของ BIMSTEC สามารถแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ กลไกการทำงานของภาครัฐและภาคเอกชน โดยกลไกการทำงานของภาครัฐจะแบ่งการดำเนินการเป็น 5 ระดับได้แก่
ศูนย์บิมสเทค.
รัฐมนตรีต่างประเทศ BIMSTEC ครั้งที่ 6 เห็นชอบให้จัดตั้งศูนย์สนับสนุนทางวิชาการ BIMSTEC(Technical Support Facility: BTSF)Center เวลา 2 ปี เพื่อเป็นกลไกประสานงานกลางการดำเนินกิจกรรมความร่วมมือในภาพรวมถึงกิจกรรมกลุ่มทำงาน BIMSTEC Working Group BWG) สภาหอการค้า BIMSTEC(Chamber of Commerce)ไทยได้ให้การสนับสนุนจัดตั้งศูนย์ดังกล่าวเป็นโครงการนำร่องจะมีประเมินผลดำเนินการพิจารณารูปแบบการจัดตั้งสำนักเลขาธิการแบบถาวรต่อไป ศูนย์บิมสเทคตั้งอยู่ที่สถาบันยุทธศาสตร์การค้า อาคาร 20 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ซึ่งได้มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2547 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศไทย
ศูนย์บิมสเทค
สถาบันยุทธศาสตร์การค้า
ชาวกฺ๋อง
ชาวกฺ๋อง หรือ โอกฺ๋อง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดเล็กที่พบในเขตจังหวัดกาญจนบุรี สุพรรณบุรี และอุทัยธานี มีประชากรราว 600 คน ชนกลุ่มนี้เรียกตัวเองและภาษาพูดว่า "กฺ๋อง" แต่คนภายนอกอาจเรียกชนกลุ่มนี้ว่า "ละว้า" หรือ "ลัวะ" ซึ่งเป็นคนละชาติพันธุ์กันด้วยความเข้าใจผิด เชื่อกันว่าถิ่นฐานเดิมของชาวกฺ๋องอยู่ในประเทศพม่า แต่ถูกกวาดต้อนมาในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อกว่า 200 ปีมาแล้ว ปัจจุบันมีชาวกฺ๋องจำนวนไม่มากที่ยังพูดภาษาดั้งเดิมของตนเอง เพราะส่วนใหญ่หันไปพูดภาษาอื่น ผู้ที่สามารถใช้ภาษาดั้งเดิมของตนได้จะมีอายุ 40 ปีขึ้นไป
ประวัติของชาวกฺ๋องไม่ปรากฏแน่ชัดนัก เข้าใจว่าเดิมตั้งถิ่นฐานบริเวณชายแดนไทย-พม่า และถูกกองทัพไทยกวาดต้อนเข้าไปแถบลุ่มแม่น้ำแควใหญ่และแควน้อยเมื่อราว 200 ปีก่อน มีถิ่นฐานหลักที่บ้านหนองปรือ ตำบลนาสวน อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ก่อนกระจายตัวไปตั้งถิ่นฐานที่บ้านละว้าวังควาย (ภาษากฺ๋องเรียก กะบี) ตำบลวังยาว และบ้านกกเชียง ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ก่อนจะอพยพไปอำเภอบ้านไร่และห้วยคต จังหวัดอุทัยธานีอีกจำนวนหนึ่ง บ้างก็ว่ากฺ๋องที่บ้านละว้าในอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบรรพบุรุษของชาวกฺ๋องบ้านละว้าคอกควาย อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี
ปัจจุบันชาวกฺ๋องจำนวนมากสมรสข้ามชาติพันธุ์มากขึ้น โดยเฉพาะที่บ้านกกเชียงในจังหวัดสุพรรณบุรี ที่มีชาวลาวครั่งและไทยสยามอพยพมาอาศัยเป็นจำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2480–2500 ชาวกฺ๋องจำนวนไม่น้อยสามารถพูดภาษาลาวครั่งได้ ขณะที่ชาวกฺ๋องในจังหวัดกาญจนบุรีจะสมรสข้ามชาติพันธุ์กับชาวกะเหรี่ยงและมอญ หลังการสร้างเขื่อนในอำเภอศรีสวัสดิ์และสังขละบุรีเมื่อ พ.ศ. 2534 ทำให้ชาวกฺ๋องจำต้องโยกย้ายจากถิ่นฐานเดิมไปตั้งหลักแหล่งใหม่ร่วมกับชาติพันธุ์อื่น ๆ ใน พ.ศ. 2564 ที่หมู่บ้านกกเชียงเหลือชาวกฺ๋องแท้ ๆ เพียงสี่ครอบครัว จำนวนไม่เกิน 20 คน
ชาวกฺ๋องมีภาษาพูดของตนเอง อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาพม่า-โลโล แต่ไม่มีภาษาเขียน ศัพท์แสงบางคำของภาษากฺ๋องที่บ้านกกเชียงจะมีการหยิบยืมคำจากภาษาไทยและลาว เช่น การนับเลข เพราะชาวกฺ๋องจะมีเฉพาะหลักหน่วยและหลักสิบ พอหลักร้อยเป็นต้นไปจะใช้ภาษาไทยแทน หลังเกิดโรคระบาดที่ทำให้จำนวนชาวกฺ๋องลดจำนวนลง ประกอบกับการเข้ามาของชนต่างถิ่น และการสร้างโรงเรียนสอนภาษาไทยที่ทำให้ชาวกฺ๋องอ่านออกเขียนได้ จำนวนผู้ใช้ภาษาดั้งเดิมก็ลดจำนวนลงทุกปี ชาวกฺ๋องรุ่นใหม่พูดภาษาดั้งเดิมไม่ได้ บางส่วนก็กระดากอายที่จะพูด บ้างก็เกรงว่าจะถูกดูแคลนว่าล้าหลัง ขณะที่ชาวกฺ๋องในจังหวัดกาญจนบุรีเลิกใช้ภาษากฺ๋องเพื่อการสื่อสารมาหลายทศวรรษแล้ว ส่วนใหญ่จะหันไปพูดภาษาไทยหรือกะเหรี่ยงแทน
ใน พ.ศ. 2562 องค์กรยูเนสโกจัดให้ภาษากฺ๋องเป็นภาษาใกล้สูญ