pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เราเรียกปัญหาที่สามารถหาคำตอบได้ ในเชิงทฤษฎี แต่ไม่สามารถนำมาใช้ได้จริง ว่าเป็นปัญหาที่ยาก (intractable) โดยมากแล้วเราจะแทนความง่ายของปัญหาด้วยการที่มีขั้นตอนวิธีที่ทำงานใช้เวลาเป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต ปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์ ถูกเชื่อว่าเป็นปัญหาที่ยาก (ที่ใช้คำว่า "เชื่อ" ก็เพราะว่าการที่ปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์จะยากหรือไม่นั้นขึ้นกับว่าพีเท่ากับเอ็นพีหรือไม่ หากว่าพีเท่ากับเอ็นพี เอ็นพีบริบูรณ์ทั้งหมดก็เป็นปัญหาที่ง่าย แต่หากไม่เท่ากัน เอ็นพีบริบูรณ์ก็เป็นตัวแทนของปัญหายากที่อยู่ภายในเอ็นพี) ส่วนปัญหาที่สามารถพีสูจน์ได้แน่นอนว่ายาก ก็คือปัญหา อีเอกซ์พีบริบูรณ์ (EXP-complete) (เนื่องมาจาก ทฤษฎีลำดับชั้นของเวลา)
กลุ่มดาวคนคู่
กลุ่มดาวคนคู่ หรือ กลุ่มดาวมิถุน/เมถุน (♊) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาววัวทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวปูทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือ คือ กลุ่มดาวสารถีและกลุ่มดาวแมวป่าที่แทบจะมองไม่เห็น ทางทิศใต้ คือ กลุ่มดาวยูนิคอร์นและกลุ่มดาวหมาเล็ก โครงการเจมินีขององค์การนาซา ตั้งชื่อตามกลุ่มดาวนี้
จุดเด่นของกลุ่มดาวคนคู่ คือ ดาวฤกษ์สองดวงอยู่ใกล้กัน ดาวที่อยู่สูงกว่าเรียกว่าดาวคัสตอร์ (α Gem) ดวงล่างเรียกว่าดาวพอลลักซ์ (β Gem)
กลุ่มดาวคนคู่เป็นกลุ่มดาวจักรราศีลำดับที่สาม (นับจากราศีเมษ) เห็นได้ชัดตั้งแต่เดือนธันวาคม ถึง พฤษภาคม เป็นดาวสำคัญของนักเดินเรือ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนสู่ราศีมิถุน นับเป็นเครื่องหมายของการสิ้นสุดพายุฤดูหนาว เรือออกทะเลได้ บนเรือมักจะมีรูปปั้นและหิ้งบูชาเทพสององค์นี้ เพื่ออธิษฐานให้เดินทางได้ราบรื่น ปราศจากอุปสรรคทั้งปวง ในท่าเรือต่างๆ สมัยโบราณ ก็ยังมีรูปปั้นของเทพทั้งสองนี้ ที่สองฝั่งปากทางออกสู่ทะเล
เมื่อ 6,000-4,000 ปีก่อนคริสตกาล ดวงอาทิตย์เคลื่อนสู่ราศีมิถุนในช่วงวสันตวิษุวัต (21 มีนาคม) ราศีนี้จึงมีความสำคัญทั้งทางปฏิทินและทางลัทธิบูชา และในยุคดังกล่าวยังเป็นจุดเริ่มต้นการเกษตร ที่ต้องการปฏิทินที่แม่นยำสูง ในคัมภีร์โบราณอันเก่าแก่ มักวาดรูปเด็กทารกสองคน เป็นสัญลักษณ์ของราศีนี้
ดาวคัสตอร์นั้นเป็นดาวสีขาว ส่วนพอลลุกซ์เป็นดาวสีเหลือง ดาวสองดวงนี้อยู่ห่างกันประมาณ 4.5 องศา นอกจากนี้ในกลุ่มดาวคนคู่ ยังมีดาวความสว่างน้อยอีกหลายดวง เช่น "ดาวอัลเฮนา" (γ Gem), "ดาวอาซาบ" (δ Gem) เป็นต้น และใกล้ๆ นั้นมีดาราจักรชื่อ M35
ชาวอาหรับเรียกดาวเด่นทั้งสองดวงนี้ว่าดาวฝาแฝดเช่นกัน และยังเรียกว่าดาวนกยูงสองตัวด้วย ส่วนชาวอียิปต์ถือว่าดวงสองดวงนี้คือเทพโฮรุส เป็นเทพเจ้าแห่งดวงตะวัน นับเป็นความเชื่อเก่าแก่มาก ขณะที่ชาวเอสกิโมถือว่าดาวสองดวงนี้เป็นเสาหลักของกระท่อมอิกลูของตน ที่ทำด้วยก้อนน้ำแข็ง
ในตำราดาราศาสตร์ของอินเดีย ระบุถึงนักษัตรที่ห้า ว่า "ปุนรวรสุ" หรือผู้ประเสริฐทั้งสอง ซึ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของนางอทิติ เทพีแห่งห้องฟ้า ซึ่งนางเป็นมารดาของอาทิตย์ทั้ง 12 องค์ที่เวียนกันมาปรากฏในแต่ละเดือน (แต่ละองค์มีชื่อต่างๆกัน) กำหนดของตำนานนี้ อาจเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อราศีมิถุนเริ่มเป็นเครื่องหมายของวสันตวิษุวัต
ดาวในกลุ่มดาวนี้.
ดาวที่สำคัญที่สุดในกลุ่มดาวนี้คือดาวพอลลุกซ์และดาวคัสตอร์ซึ่งเป็นส่วนหัวของฝาแฝด โดยดาวคัสตอร์มีความสว่างปรากฏ 1.93 อยู่ห่างจากระบบสุริยะของเราออกไป 52 ปีแสง เป็นดาวขนาดไม่ใหญ่นัก ราวสองเท่าของดวงอาทิตย์ ส่วนดาวพอลลุกซ์ นั้นสว่างกว่า คือ 1.16 และอยู่ห่างออกไปจากระบบสุริยะของเรา 33.7 ปีแสง มีขนาดค่อนข้างใหญ่ คือราว 10 เท่าของดวงอาทิตย์ ดาวทั้งสองมีระยะห่างจากกัน 4.5 องศา ซึ่งช่วยให้ผู้สังเกตประมาณระยะห่างระหว่างดาวอื่นๆ ได้
สำหรับดาวอิออตา (ι Gem) นั้นเป็นดาวยักษ์ใหญ่ มีขนาดราว 30 เท่าของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลจากเราถึง 950 ปีแสง แต่ค่ารวมของความสว่างปรากฏ บ่งบอกว่าอยู่ใกล้กว่านั้นมาก คือราว 190 ปีแสงเท่านั้น อีกดวงหนึ่ง คือ ดาวเซตา(ζ Gem) เป็นดาวที่ไกลที่สุดในบรรดาดาวสว่างของกลุ่มดาวนี้ คือห่างออกไปกว่า 1,200 ปีแสง นับเป็นดาวแปรแสงชนิดหนึ่ง ขณะที่ ดาวเอตา (η Gem) เป็นดาวยักษ์แดง มีขนาดราว 50 เท่าของดวงอาทิตย์ อยู่ห่างออกไป 280 ปีแสง ซึ่งมีลักษณะเป็นดาวคู่และดาวแปรแสงด้วย
วัตถุอื่นๆ.
วัตถุน่าสนใจในกลุ่มดาวนี้ ได้แก่ M35 (NGC 2168) เป็นกระจุกดาวเปิด ที่สังเกตได้ง่ายจากกล้องขนาดเล็ก อยู่ห่างจากดาวเอตาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเพียง 2.5 องศา กระจุกดาวนี้น่าสนใจมาก มีดาวสว่างเป็นแนวโค้งนับร้อยๆ ดวง อยู่ห่างออกไปราว 2,500 ปีแสง นอกจากนี้ยังมีเนบิวลาชื่อ "เอสกิโม" (NGC 2392) เป็นเนบิวลาที่ไกลกว่า คือประมาณ 10,000 ปีแสง ดาวตรงกลางมีความสว่าง 10 หากมีกล้องที่ใหญ่พอจะสังเกตได้ดี โดยเริ่มจากกล้องขนาดเล็ก จับวัตถุสีฟ้าเขียว แล้วใช้กล้องขนาดใหญ่มากสังเกตด้านหน้าของเนบิวลา ดวงตา จมูก และปาก และคอ ที่ดูคล้ายเอสกิโม
ทฤษฎีการคำนวณ
การศึกษาเกี่ยวกับ ทฤษฎีการคำนวณ เริ่มขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ก่อนจะมีการคิดค้นคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ขึ้น
ในช่วงเวลาดังกล่าว นักคณิตศาสตร์ได้เริ่มศึกษาว่า ปัญหาทางคณิตศาสตร์ใดบ้างที่สามารถแก้ได้ด้วยวิธีพื้นฐาน และปัญหาใดที่ไม่สามารถแก้ได้ ขั้นตอนแรกก็คือการนิยามให้ได้ว่าวิธีพื้นฐานในการแก้ปัญหานั้นคืออะไรบ้าง นั่นคือ พวกเขาต้องการโมเดลอย่างเป็นทางการของการคำนวณ (formal model of computation)
ได้มีการสร้างโมเดลในรูปแบบต่างๆ มากมาย โมเดลเครื่องจักรทัวริงมองการคำนวณเป็นการทำงานของเครื่องจักรที่ทำงานบนเทปเก็บตัวอักษรที่มีความยาวไม่จำกัด โดยมีหัวอ่าน/เขียนที่จะทำงานกับช่องบนเทปทีละช่อง อีกโมเดลหนึ่งพิจารณาการคำนวณผ่านทางฟังก์ชันเวียนบังเกิด ซึ่งใช้ฟังก์ชันและการประกอบกัน (composition) ของฟังก์ชันที่ทำงานบนตัวเลข โมเดลแลมดาแคลคูลัสใช้วิธีคล้ายๆกัน นอกจากนี้ยังมีโมเดลอื่นๆ เช่น ขั้นตอนวิธีของมาคอฟและระบบของโพสต์ที่ใช้ไวยากรณ์บนสตริง โมเดลทางการต่างๆเหล่านี้ได้รับการแสดงว่ามีความสามารถเทียบเท่ากัน นั่นคือ การคำนวณใดๆที่กระทำได้โดยโมเดลหนึ่งจะสามารถทำได้ในอีกโมเดลด้วยเช่นกัน โมเดลเหล่านี้ยังมีความสามารถเท่ากันกับเครื่องคอมพิวเตอร์ทั่วไปที่เราใช้อยู่ ถ้าเราสมมติว่าเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นมีหน่วยความจำไม่รู้จบ
นอกจากนี้ ยังเป็นที่เชื่อกันอีกว่า ทุกๆ โมเดลการคำนวณที่ "สมเหตุสมผล" จะมีความสามารถเทียบเท่ากับเครื่องจักรทัวริ่ง ซึ่งความเชื่อนี้เรียกว่า ข้อปัญหาของเชิร์ช-ทัวริง  ศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับขอบเขตของปัญหาที่คำนวณได้ด้วยโมเดลของเครื่องจักรแบบต่างๆนั้นคือ ทฤษฎีการคำนวณได้
ทฤษฎีการคำนวณศึกษาโมเดลการคำนวณ พร้อมๆกับขีดจำกัดของการคำนวณ เช่น ปัญหาใดที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าไม่สามารถแก้ได้ด้วยคอมพิวเตอร์? (ดู ปัญหาการยุติการทำงาน หรือ ปัญหาความสัมพันธ์ของโพสต์) ปัญหาใดบ้างที่สามารถแก้ไขได้ด้วยคอมพิวเตอร์ แต่ต้องการเวลามหาศาลจนทำให้การหาคำตอบนั้นเป็นไปไม่ได้ (ดู ) การหาคำตอบยากกว่าการตรวจคำตอบของปัญหาหรือไม่ (ดู กลุ่มความซับซ้อน พี และ เอ็นพี) ศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับเวลาและเนื้อที่ที่ต้องการสำหรับปัญหาต่างๆ คือ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ
นอกจากโมเดลในการคำนวณทั่วไปแล้ว ยังมีรูปแบบในการคำนวณอื่นๆ ที่ง่ายกว่านั้น เช่น โมเดลของนิพจน์ปรกติ ที่เป็นวิธีที่ใช้กำหนดรูปแบบของสตริงในยูนิกซ์ และในบางภาษาคอมพิวเตอร์ เช่น ภาษาเพิร์ล โดยมีโมเดล เช่น เครื่องจักรสถานะจำกัดที่มีความสามารถเทียบเท่ากัน โมเดลที่มีความสามารถกว่าโมเดลนิพจน์ regular เช่น โมเดลที่อธิบายการคำนวณผ่านทางไวยากรณ์ไม่พึ่งบริบท  ใช้สำหรับระบุไวยากรณ์ของภาษาโปรแกรม โดยที่มีเครื่องจักรกดลง  เป็นอีกรูปแบบที่เทียบเท่ากัน ฟังก์ชันเวียนบังเกิดพื้นฐานก็เป็นโมเดลย่อยของฟังก์ชันเวียนบังเกิด
โมเดลที่แตกต่างกันอาจมีความสามารถที่แตกต่างกันได้ อีกวิธีหนึ่งที่จะวัดความสามารถของโมเดลต่างๆ ก็คือการศึกษากลุ่มของภาษาทางการ (formal language) ที่โมเดลเหล่านั้นสามารถสร้างได้ ยกตัวอย่างเช่น เครื่องจักรสถานะจำกัดสามารถสร้างได้เพียงภาษาที่เทียบเท่ากับนิพจน์ regular ส่วนเครื่องจักรกดลงนั้นสามารถสร้างภาษาที่ระบุด้วยไวยากรณ์ไม่พึ่งบริบทได้ด้วย ระดับความสามารถทางภาษาทางการของโมเดลเหล่านี้เป็นที่มาของระดับชั้นของ Chomsky
ตารางด้านล่างแสดงกลุ่มของปัญหา (หรือภาษา หรือไวยากรณ์) ที่พิจารณาในทฤษฎีการคำนวณได้. ถ้ากลุ่ม X เป็นซับเซ็ตแท้ของ Y เราจะแสดง X ด้านล่าง Y และมีเส้นทึบเชื่อมระหว่างสองกลุ่ม. ถ้า X เป็นซับเซ็ตแต่ไม่ทราบแน่นอนว่าจะเท่ากันหรือไม่ เราจะเชื่อมด้วยเส้นที่บางกว่าและเป็นเส้นประ.
ทฤษฎีการคำนวณได้
ทฤษฎีการคำนวณได้ คือส่วนหนึ่งของการศึกษาในทฤษฎีการคำนวณที่สนใจกับปัญหาที่ว่า ปัญหาใดที่สามารถหาคำตอบได้ด้วยขั้นตอนวิธี (หรือ—ในความหมายที่เหมือนกัน—โดยเครื่องจักรทัวริง) ภายใต้ข้อจำกัดและข้อเพิ่มเติมหลายๆ แบบ ทฤษฎีการคำนวณได้ศึกษาปัญหาหลักๆ สี่ปัญหาดังต่อไปนี้
ตารางแสดงความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มของปัญหา สามารถดูได้ในบทความเกี่ยวกับทฤษฎีการคำนวณ
เครื่องทัวริง
เครื่องจักรทัวริง  คือเครื่องจักรนามธรรมที่แอลัน ทัวริงได้คิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) เพื่อการนิยามขั้นตอนวิธีหรือ 'กระบวนการเชิงกล' อย่างชัดเจนแบบคณิตศาสตร์ เครื่องจักรทัวริงได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี โดยเฉพาะในทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณและทฤษฎีการคำนวณ ข้อปัญหา (thesis) ที่ว่าโมเดลของเครื่องจักรทัวริงนั้นครอบคลุมกระบวนการเชิงกลทั้งหมด ในการคำนวณทางตรรกศาสตร์และคณิตศาสตร์ เป็นที่รู้จักกันในชื่อข้อปัญหาของเชิร์ช-ทัวริง
แนวคิดของเครื่องจักรทัวริงนั้นต้องการจะอธิบายการทำงานของคนที่ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ระบุไว้อย่างชัดเจน เพื่อแก้ไขข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ในกระดาษที่เรียงต่อกันความยาวไม่จำกัด โดยที่กระดาษแผ่นหนึ่งจะสามารถเก็บสัญลักษณ์ได้หนึ่งตัวจากสัญลักษณ์ที่เป็นไปได้จำนวนจำกัด ผู้ปฏิบัติงานนั้นจะต้องจดจำสถานะหนึ่งจากสถานะที่เป็นไปได้ที่มีจำนวนจำกัด และขั้นตอนที่ระบุให้เขาทำงานนั้นจะอยู่ในลักษณะเช่น "ถ้าสถานะของคุณคือ 42 และสัญลักษณ์บนกระดาษที่คุณเห็นคือ '0', ให้เปลี่ยนสัญลักษณ์นี้เป็น '1', จดจำว่าสถานะใหม่เป็น 17 และไปทำงานต่อกับกระดาษแผ่นถัดไป"
เครื่องจักรทัวริงนั้นไม่เกี่ยวข้องกับการทดสอบของทัวริง ซึ่งถูกใช้เพื่ออธิบายความหมายของปัญญาประดิษฐ์โดยทัวริง
เครื่องจักรทัวริงที่สามารถจำลองการทำงานของเครื่องจักรทัวริงเครื่องใด ๆ ก็ได้เรียกว่า เครื่องจักรทัวริงสากล (universal Turing machine) หรือเรียกสั้นๆ ว่า เครื่องจักรสากล ทัวริงอธิบายไว้ใน ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) ว่า
ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์
ฮันเตอร์ × ฮันเตอร์   เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพประกอบโดย โยชิฮิโร โตกาชิ มุ่งเน้นไปที่เรื่องราวของ กอร์น ฟรีคส์ เด็กชายอายุ 12 ปี ที่ออกผจญภัยเพื่อสืบหาพ่อ จิน ฟรีคส์ ซึ่งเป็นฮันเตอร์มืออาชีพ จินออกเดินทางเพื่อตามหาความฝันโดยทิ้งลูกชายไว้เบื้องหลัง ดังนั้นกอร์นจึงพยายามที่จะเดินตามรอยพ่อของเขาคือ เป็นฮันเตอร์ให้ได้ แรงบันดาลใจในการแต่งการ์ตูนเรื่องนี้มาจากงานอดิเรกในการเก็บสะสมสิ่งของของผู้แต่ง
ฮันเตอร์ได้รับความนิยมอย่างสูงจน ปี2011 ฮันเตอร์ฉบับอนิเมะทีวีมีคะแนนเรตติ้งเฉลี่ย 3-4.5%,นอกจากนี้หนังสือการ์ตูน ฮันเตอร์xฮันเตอร์
มีทั้งหมด35เล่ม,ทำยอดขายรวมเล่มทั่วโลกไปมากกว่า 70 ล้านเล่มเป็นการ์ตูนที่ขายดีเป็นอันดับ8ของนิตย์สารจัมพ์ และอันดับที่ 20 ในบรรดามังงะญี่ปุ่น
ฮันเตอร์ในการ์ตูนเรื่องนี้หมายถึงกลุ่มคนที่สอบผ่านการคัดเลือกทางด้านร่างกายและจิตใจ โดยการสอบในแต่ละปีจะเปลี่ยนรูปแบบไปเรื่อยๆขึ้นอยู่กับทางกรรมการผู้คุมสอบ เมื่อสอบผ่านแล้วจะมีการมอบการ์ดฮันเตอร์ เพื่อแสดงตัวว่าเป็นฮันเตอร์ที่แท้จริง สามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น ใช้เป็นบัตรผ่านสำหรับเข้าประเทศหรือสถานที่ ที่ห้ามคนทั่วไปเข้า หรือแม้แต่ ใช้เป็นหลักประกันในการกู้เงินเป็นจำนวนมากๆได้ และมีการจัดระดับตามความสามารถในการสร้างชื่อเสียงและช่วยเหลือสังคมได้
ฮันเตอร์แต่ละคนจะมีลักษณะนิสัย และหน้าที่การงานต่างกัน โดยมีตั้งแต่ ฮันเตอร์นักอนุรักษ์ จนถึง ฮันเตอร์นักฆ่า โดยจัดความสามารถเป็นระดับดาว 1-3 และมีขั้นพิเศษเป็นผู้บริหารองค์กรฮันเตอร์
ฮันเตอร์ ชื่อเรียกของเหล่ามนุษย์ที่มีความสามารถพิเศษในการใช้อานุภาพของเน็นและเอ็น เทียบเคียงกับโลกความจริงนั้นสามารถแปลงความสามารถในความคิดให้กลายมาเป็นอำนาจจริงในรูปแบบนามธรรมและจิตใจ ความนึกคิดให้กลายเป็นของจริงขึ้นมาได้ โลกแห่งนี้มีสมาคมลับที่เรียกกันว่า ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ เพื่อปกครองเหล่า นักรบฮันเตอร์ และมอบหมายภารกิจในการกำจัดหัวขโมยและอาชญากรรมต่างๆ และจัดการคัดเลือกเหล่า ฮันเตอร์หน้าใหม่ทุกปี โดย กอร์น เด็กหนุ่ม 10 ขวบ อาศัยอยู่กับ น้าสาวชื่อ มิโตะ และคุณยาย ในเกาะปลาวาฬ ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ชาวประมงอาศัยอยู่ โดยกอร์น ได้รับรู้เพียงว่า พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุ โดยการปิดบังของน้าและคุณยาย แต่ทว่าวันหนึ่งกอร์นได้เข้าไปในป่าและถูกหมีจิ้งจอกแม่ลูกอ่อนทำร้าย ขณะที่เข้าตาจนนั้น ฮันเตอร์ ไคท์ ได้เข้ามาช่วยชีวิตไว้ และไคท์ได้เล่าให้กอร์นฟังว่า พ่อของกอร์นนั้นยังไม่ตาย แต่กลับกัน พ่อของกอร์นยังเป็นฮันเตอร์ระดับ 3 ดาวชั้นแนวหน้า และก็เป็นอาจารย์ของเขาด้วย เมื่อกอร์นได้ฟังและรู้ว่าพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่ เขาจึงตัดสินใจที่จะออกตามหาพ่อ โดยสิ่งแรกที่เขาตัดสินใจจะทำคือ ต้องเข้าสอบฮันเตอร์ให้ได้
การสอบฮันเตอร์.
เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด เมื่อกอร์น ได้สมัครเข้าสอบฮันเตอร์ และร่วมผจญภัยกับผู้ที่มาเข้าสอบฮันเตอร์เช่นเดียวกันอีก 3 คนและกลายมาเป็นเพื่อนสนิทในภายหลัง คือ คิรัวร์ คุราปิก้า และ เลโอริโอ เรื่องราวดำเนินจากการสมัครสอบฮันเตอร์ การเดินทางไปยังสนามสอบ การสอบในรอบต่างๆ และได้เจอกับศัตรูผู้มีนิสัยแปลกประหลาด เช่น ฮิโซกะ ในสนามสอบ
ในการสอบรอบสุดท้าย ทั้ง กอร์น คุราปิก้าและเลโอรีโอ สอบผ่าน ยกเว้นคิรัวร์ที่จงใจทำผิดกฎการสอบจึงสอบฮันเตอร์ไม่ผ่าน (ความเป็นจริงคือ คิรัวร์ถูกสะกดจิตจาก อิรูมิ ซึ่งเป็นพี่ชายของเขาเอง) หลังจากนั้นทั้งสามคนจึงเดินทางไปพบคิรัวร์ที่บ้านเกิดบนยอดเขาคูรูรู ทำให้รู้ว่าคิรัวร์ มาจากครอบครัวนักฆ่าซึ่งฝึกสอนให้คิรัวร์เป็นเครื่องมือสังหาร ไม่มีมิตรสหาย แต่ด้วยความตั้งใจจริงและมิตรภาพของพวกเค้าทั้ง 4 คน ทำให้สามารถพาคิรัวร์ออกมาได้สำเร็จ
การฝึกที่หอคอยกลางหาว.
คุราปิก้าได้แยกตัวเพื่อตามหาเบาะแส เนตรสีเพลิงดวงตาของคนในเผ่าคูลท์ที่ถูกกลุ่มโจรเงามายา สังหารแล้วชิงดวงตาไป ส่วนเลโอลีโอก็เตรียมตัวเข้าสอบเป็นหมอ คิรัวร์ถามกอร์นว่าเอาไงต่อไปกอร์นบอกว่าจะเอาป้ายไปคืนให้ฮิโซกะแต่กอร์นฝีมือยังไม่ถึงขนาดเอาป้ายไปคืนให้ฮิโซกะได้ คิรัวร์จึงแนะนำให้ไปเข้าประลองที่หอคอยกลางหาว เพื่อฝึกฝีมือขณะเดียวกันก็สะสมเงิน โดยการประลองในหอคอยนี้ ผู้ชนะจะเลื่อนขึ้นไปประลองในชั้นที่สูงกว่าและได้รับเงินรางวัลจากทางหอคอยซึ่งจัดการประลองให้คนดูได้ชมและเล่นพนัน
หลังจากที่กอร์นกับคิรัวร์ชนะจนเลื่อนขึ้นมาถึงชั้นที่ 200 ก็ได้มาเจอกับฮิโซกะอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งฮิโซกะได้ใช้วิชาเน็น จนทั้งคู่ไม่สามารถลงทะเบียนต่อสู้ในชั้นที่ 200 ได้ ทำให้ชายที่ชื่อ วิงก์ ที่กำลังสอนลูกศิษย์ชื่อ ซูชิ อยู่ ในหอคอยนี้ รับเป็นอาจารย์สอนพื้นฐานเน็น ให้กับกอร์นและคิรัวร์ ซึ่งเน็นของกอร์นเป็นสายเสริมพลัง ส่วนของคิรัวร์เป็นสายเปลี่ยนแปลง ถึงแม้ว่ากอร์นจะแพ้ฮิโซกะตกรอบที่ชั้นนี้ แต่ทั้งคู่ก็พอใจและตัดสินใจออกจากหอคอย เพื่อเตรียมเข้าการประมูลเกมส์กรีดไอส์แลนด์ที่เมืองยอร์คชิน ในช่วงที่ กอร์นและคิรัวร์ อยู่ที่หอคอยกลางหาวนั้น (แต่ระหว่างที่กอร์นสู่กับฮิโซกะก็สามารถคืนป้ายให้ฮิโซกะได้ในที่สุด) คุราปิก้า ได้ฝึกฝนเน็นในป่ากับอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งเน็นของคุราปิก้าเป็นสายแปรสภาพ และได้สมัครเป็นบอดี้การ์ด ให้กับเศรษฐีตระกูลนอสตาร์ต เพื่อตามหาร่องรอยเนตรสีเพลิง
การประมูล และ กลุ่มโจรเงามายา.
กอร์น คิรัวร์ คุราปิก้า และ เลโอรีโอ มาพบกันอีกครั้งที่เมืองยอร์คชิน โดย กอร์นและคิรัวร์ มีเป้าหมายที่จะมาประมูลเกมกรีดไอส์แลนด์ให้ได้ คุราปิก้ามาเป็นบอดี้การ์ดให้เนออน นอสตาร์ด ที่มาร่วมงานประมูลดวงตาของเพื่อนร่วมเผ่า ขณะเดียวกันโจรเงามายา วางแผนจะปล้นสินค้างานประมูลทั้งหมด แต่สามารถปล้นสินค้าไปได้เพียงส่วนหนึ่ง ทำให้ผู้จัดงานประมูลว่าจ้างนักฆ่าทั่วโลกมารวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับโจรเงามายา โดยคุณปู่และคุณพ่อของคิรัวร์ได้เข้าร่วมในกลุ่มนักฆ่าด้วย
คุราปิก้าสามารถสังหารกลุ่มโจรเงามายาได้สองคน คือ อุโบกินและปาคูโนด้า และสามารถจับตัวหัวหน้าโจรเงามายา คุโรโร่ ลูซิเฟอร์ ได้ แต่กอร์นและคิรัวร์ถูกจับตัวไป จึงเกิดข้อตกลงแลกเปลี่ยนตัวประกันกัน คุราปิก้าได้ใช้ความสามารถเน็นของตัวเองสะกดเน็นของคุโรโร่ และปาคุโนด้า ไว้ หลังการแลกเปลี่ยนคุโรโร่ปลอดภัยแต่ไม่สามารถใช้เน็นได้ จึงต้องออกตามหาผู้มีความสามารถขจัดเน็น ส่วนปาคุโนด้าที่ฝ่าฝืนข้อตกลงถูกโซ่เน็นของคุราปิก้าทำให้เสียชีวิต สมาชิกในกองโจรเงามายาเลิกล้มการตามล่าคุราปิก้าชั่วขณะ เนื่องจากไม่ต้องการให้โซ่เน็นที่ปักอยู่ที่หัวใจของคุโรโร่รุนแรงขึ้น ซึ่งอาจส่งผลต่อชีวิตของคุโรโร่ได้
ในส่วนของการประมูลนั้นก็ยังคงดำเนินต่อไป เกมกรีดไอส์แลนด์ได้ถูกประมูลโดยมหาเศรษฐี บัตเทลเลอร์ ไปทั้งหมด กอร์นและคิรัวร์จึงเปลี่ยนแผนการคือ ไปสมัครเป็นผู้เข้าร่วมเล่นเกมแทน เพราะกรีดไอส์แลนด์เป็นเกมส์ที่เล่นได้เฉพาะผู้ใช้เน็นเท่านั้น การคัดเลือกผู้ที่เข้าไปเล่นเกมส์จะให้ฮันเตอร์เทซเกเลอร์เป็นผู้คัดเลือกโดยการแสดงเน็นให้เค้ายอมรับ ทั้งสองคนจึงต้องทุ่มเทฝึกฝนฮัทสึอย่างเต็มที่
เกมกรีดไอส์แลนด์.
เกมกรีดไอส์แลนด์ (GREED ISLAND) เป็นเกมที่จินและเพื่อนร่วมกันสร้าง โดยชื่อเกมมาจากชื่อคนสร้างทั้ง 11 คน เกมเป็นการดำเนินเรื่องตามการใช้งานบทเกม RPG และการรวมคนเพื่อเข้าสู่ อีเว้นต่างๆ โดยเกมถูกสร้างอยู่บนโลกจริง โดยมีทางเข้าออกทางเดียวคือ ใช้เครื่องเกม GREED ISLAND เข้าออกเท่านั้น หากบุกรุกสถานที่จริงโดยไม่ได้ผ่าน GREED ISLAND จะถูกกำจัดออกจากเกม
ภายใน GREED ISLAND ถูกสร้างจากเอ็นและเน็น ทั้งสิ่งมีชีวิต ของใช้ ผู้คนบ้างส่วน และมีการตั้งอีเว้นท์อยู่ในระบบของมันเอง ผู้เล่นจะได้รับสมุดเก็บสะสมการ์ด โดยการเปลี่ยนสิ่งของภายในเกมหรือสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นการ์ด สามารถใช้การ์ดคาถาได้ ผู้เล่นสามารถใช้เน็นต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและผู้เล่นด้วยกันได้ ซึ่งทำให้ผู้เล่นบาดเจ็บและตายได้จริงๆ เกมจะเคลียร์ได้ต่อเมื่อมีผู้เล่นสามารถสะสมการ์ดพ็อคเก็ตจำกัดได้ครบ 100 ใบ และได้ขอของอะไรก็ได้ในเกมออกไปสู่โลกภายนอก 3 ชิ้น
คิรัวร์ กอร์นได้พบกับบิสเก็ต สาว(?)วัย57ปี ยอดฝีมือการใช้เน็นที่เป็นอาจารย์ของวิงก์อีกทีเพราะทนดูทั้งคู่สู้และหนีแบบไม่ได้เรื่องได้ราวไม่ไหว เนื่องจากความเก่งกาจของบิสเก็ตและการฝึกที่ทรหดโหดเข้าขั้น ทำให้ไม่นานกอร์นและคิรัวร์พัฒนาฝีมือได้อย่างก้าวกระโดด เพียงสามเดือนก็ปรับพื้นฐาน คิดท่าไม้ตายและฝึกสู้เสมือนจริงได้จนครบและแน่นพอจะลุยสู่กรีดไอร์แลนด์ของจริงได้ ทั้งสามได้เผชิญกับการล่าการ์ดระหว่างสองกลุ่มหลักคือกลุ่มของเทสเกลเลอร์และกลุ่มบอมเบอร์ พวกเขาเลือกเข้าฝ่ายเทสเกลเลอร์และร่วมมือกันชิงการ์ด"พื้นที่ชายทะเล" หนึ่งในการ์ดหายากที่กลุ่มบอมเบอร์ต้องการมาครอบครองได้สำเร็จด้วยการช่วยเหลือจากฮิโซกะ
จากนั้นกลุ่มเทสเกลเลอร์จึงตกลงถ่วงเวลาให้พวกกอร์นฝึกและพักรักษาตัวสามอาทิตย์เพื่อเตรียมตัวรับมือกับกลุ่มบอมเบอร์ที่จะเข้ามาชิงการ์ดอย่างหนัก เพราะกอร์นใช้ออร่าไปจนหมด และมือคิรัวร์พังยับเยิน ทั้งสามรู้ว่าเวลาแค่นี้ไม่อาจทำให้แผลหายได้ ดังนั้นกอร์นและบิสเก็ตจึงฝึกฝน และให้คิรัวร์พักผ่อนพร้อมคิดกลยุทธ์ไปด้วย จากนั้นเมื่อเวลาครบ กลุ่มเทสเกลเลอร์ถูกเล่นงานและถอนตัวจากเกม เหลือสมาชิกไว้คนหนึ่งคอยสนับสนุนพวกกอร์น
ด้วยกลยุทธ์ที่คิรัวร์คิด ทำให้ทั้งสามเอาชนะกลุ่มบอมเบอร์ลงได้อย่างราบคาบ และเพราะพวกเขาตกลงใช้การ์ด"ลมหายใจมหาเทพ"ช่วยรักษาทั้งที่เป็นศัตรูกัน กลุ่มบอมเบอร์จึงยอมพวกกอร์นทุกประการ ด้วยเหตุนี้ พวกกอร์นจึงสะสมการ์ดครบ99ใบ ตอบคำถามชิงการ์ดใบสุดท้ายได้อีก1ใบจึงครบถ้วนทั้ง100ใบ จึงเคลียร์เกมได้ และกอร์นได้เข้าไปพบ2ผู้สร้างเกม ลิสท์และดอว์น ดอว์นเล่าเรื่องจินให้กอร์นฟัง และมอบกล่องสมบัติใส่การ์ดที่ใช้ในโลกภายนอกให้ หลังจากผ่านงานเฉลิมฉลองการเคลียร์เกม กอร์นเลือกการ์ดมาสามใบ และออกจากเกมไปพร้อมกับคิรัวร์และบิสเก็ต
โดยของชิ้นแรก บิสเกตเลือกอัญมณีบลูมาเบิลออกไป และของอีกสองชิ้น กอร์นได้เลือกเวทมนตร์ในเกมที่จะสามารถตามตัวจินได้ เมื่อได้ใช้เวทมนตร์เพื่อตามหาจิน กลับกลายเป็นว่า กอร์นและคิรัวร์ได้บินไปหาไคท์แทน ซึ่งเป็นแผนของจินที่ตั้งไว้สมัยตอนสร้างเกม ว่าถ้ากอร์นใช้"แม็คเนติกฟอร์ซ"แสดงว่าเตรียมใจมาพอที่จะมาเจอพ่อด้วยตัวคนเดียว เขาจะให้พบ แต่ถ้ามาด้วย"แอ็คคอมปานี"ซึ่งเป็นการ์ดที่จะพาพวกพ้องตัวเองไปด้วย จินถือว่าไม่ผ่าน และตั้งโปรแกรมให้ไปพบไคท์แทน
คิเมร่าแอ๊นท์และราชาแห่งมด.
-คิเมร่าแอ๊นท์ (Chimera Ant) เป็นสัตว์ประหลาดคล้ายมด แต่มีลักษณะเด่นแบบคิเมร่า ซึ่งสามารถกินสิ่งมีชีวิตต่างๆและผสมออกมาเป็นสัตว์ผสมครึ่งมดและสัตว์อื่นๆที่กินเข้าไป โดยเมื่อนางพญาพอใจกับสัตว์ชนิดไหนจะกินไม่เหลือเผ่าพันธุ์เลยแม้แต่ตัวเดียว จนกระทั่ง นางพญาคิเมร่าแอ๊นท์ ได้อาละวาดมาจนถึงประเทศ NGL (Neo Green Life) และยึดสถานที่นั้นเป็นรัง นางพญาเริ่มกินมนุษย์เข้าไปซึ่งทำให้สืบเชื้อสายระหว่างมดกับมนุษย์ทำให้มีความสามารถในการใช้เน็นได้ ซึ่ง นางพญาคิเมร่าแอนท์ ตั้งใจจะให้กำเนิดราชาที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
ก่อนการให้กำเนิด ราชาคิเมร่าแอ๊นท์ นางพญาได้ให้กำเนิดมดแต่ละรุ่นซึ่งบางรุ่นจะใช้เน็นได้ หลังจากนั้นจึงเริ่มให้กำเนิดองค์รักษ์ซึ่งแข็งแกร่งมากถึง 3 ตน นั่นคือ เนเฟลปีโต้, ชาวอาปูฟู และ มอนโทโทยูปี โดยที่ ไคท์ ถูกสังหารโดย เนเฟลปีโต้ ในระหว่างเข้าไปสอดแนมพร้อมกับ กอร์น และ คิรัวร์ ซึ่งได้ถูกเอ็นของ ปีโต้ ที่มีลักษณะเป็นหนวดปลาหมึกรัศมีถึง 2 กิโลเมตรโดยบังเอิญ และ กอร์น ที่จะตั้งใจสู้แลกชีวิตก็ถูก คิรัวร์ ทุบจนสลบก่อนจะหลบหนีออกมาเจอประธาน เนเทโล่ ที่ชายแดน NGL
ฝ่ายสมาชิกสมาคมฮันเตอร์นำโดย เนเทโล่ ได้รวบรวมมือสังหารภายในสมาคมรวมทั้ง กอร์น และ คิรัวร์ ที่ฝึกฝนเน็นเพิ่มเติมจาก บิสเก็ต ตั้งเป็นทีมปราบปรามคิเมร่าแอ๊นท์ขึ้น แต่ไม่ทันเวลาที่นางพญาจะกำเนิดราชา ซึ่งนางพญาตั้งชื่อว่า "เมลเอม" แปลว่าแสงที่จะส่องให้ทุกสิ่งสว่างไสว โดยราชาเมื่อกำเนิดมาก็มีความสามารถทางสติปัญญาในระดับสูงและมีความสามารถในการใช้เน็นแบบมนุษย์ ก็ได้สังหารนางพญาและตัดสินใจจะเป็นราชาของโลก
หลังจากนั้นกลุ่ม ราชา และองค์รักษ์ได้ย้ายถิ่นฐานมาตั้งอยู่ที่สาธารณรัฐกอลโต้ตะวันออก โดยยึดพระราชวังของผู้นำคนก่อนเพื่อใช้เป็นฐานบัญชาการเพื่อครองโลก ก่อนที่จะบังคับให้ประชาชนกว่า 5 ล้านคน เข้าคัดเลือกผู้ใช้เน็นซึ่งจะทำให้ประชาชนเสียชีวิตจำนวนมาก ขณะนั้นเอง ราชา กลับสงสัยว่าตัวเองนั้นมีชื่อว่าอะไรแล้วเกิดมาบนโลกนี้ทำไม
และที่นี่เอง ราชาผู้ไร้นาม ก็ได้พบกับสาวน้อยตาบอดผู้หนึ่งที่ชื่อ โคมุกิ จ้าวแห่งกุนหงิ ซึ่งเป็นหมากกระดานที่ก่อกำเนิดจากชาวกอลโต้ ราชา นั้นใช้เล่นเพื่อฆ่าเวลาระหว่างรอคัดเลือกผู้ใช้เน็นเสร็จ โดยที่ ราชา ที่มีสติปัญญาสูงส่งเล่นเท่าไหร่ก็ไม่สามารถชนะได้แม้แต่ครั้งเดียว แต่ระหว่างนั้นเอง ราชา ก็มีความรู้สึกแปลกๆกับ โคมุกิ
หน่วยปราบปรามคิเมร่าแอ๊นท์แยกเป็น 2 กลุ่ม คือหน่วยของกลุ่ม กอร์น นำโดย โมราอุ ที่บุกจากภายในพระราชวังโดยซ่อนตัวด้วยความสามารถไฮด์แอนด์ซีคของ โนว์ สมาชิกคนหนึ่งของทีมปราบปรามและกลุ่มของ เนเทโล่ ที่บุกมาจากท้องฟ้า ทีมปราบปรามคิเมร่าแอ๊นท์สู้กับ ยูปี และ กอร์น กับ คิรัวร์ ได้แยกออกมาเจอ ปีโต้ ซึ่งกำลังรักษา โคมุกิ ตามคำสั่งของราชาซึ่งบาดเจ็บสาหัสจากความสามารถดราก้อนไดรฟ์ของ เซโน่ ปู่ของ คิรัวร์ ที่ เนเทโล่ เชิญมาร่วมสู้ด้วย ซึ่งระหว่างนั้นเอง กอร์น กับ คิรัวร์ ก็มีปากเสียงกันเกิดขึ้นก่อนที่ กอร์น จะยอมปล่อยให้ ปีโต้ รักษา โคมุกิ ต่อไปโดย ปีโต้ ให้สัญญาว่าจะรักษา ไคท์ ให้เหมือนเดิม และหลังจากแยกราชาจากองค์รักษ์ได้แล้ว คิรัวร์ ก็ตัดสินใจแยกตัวออกมาจาก กอร์น เพื่อมาช่วยทีมปราบปรามสู้กับ ยูปี และ เนเทโล่ เจอกับ ราชา ภายนอกพระราชวัง ที่นี่เอง คิรัวร์ ได้แสดงความสามารถใหม่ "กันมุล" เป็นครั้งแรก แต่สู้ระดับพลังของ ยูปี ไม่ได้ก่อนที่ทีมปราบปรามจะพ่ายแพ้ไป
ด้วยความสามารถของ ราชา ที่แข็งแกร่งสุดหยั่งคาดทำให้ประธาน เนเทโล่ ได้เสียชีวิต ก่อนตาย เนเทโล่ ได้บอกว่าราชานั้นชื่อ เมลเอม หลังจากนั้นก็ได้ใช้ระเบิดนาปาล์มพิษกุหลาบแพร่พิษโดนราชาและองค์รักษ์ทั้งสองคน แต่ ราชาเมลเอม ได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาโดยร่างกายเสียหายไปบางส่วน ซึ่งองค์รักษ์อีกสองคน คือ ปูฟ และ ยูปี เสนอร่างกายให้ราชากินเพื่อรักษาบาดแผล แต่หลังจากนั้น ราชาเมลเอม กลับจำความก่อนหน้านี้ไม่ได้ และพบกับความผิดปกติของตนเองว่าจะเสียชีวิตจากพิษในไม่ช้า
ฝ่าย กอร์น นั้นซึ่งได้สูญเสีย ไคท์ ไปในการสู้กับ เนเฟลปีโต้ ครั้งก่อนเสียใจมากที่ ปีโต้ กลับคำไม่รักษาให้และบอกว่าคนตายไม่สามารถชุบชีวิตให้คืนมาได้อีกซ้ำยังจะสังหาร กอร์น อีกด้วย ทำให้ กอร์น โกรธมากแล้วได้เปลี่ยนแปลงร่างกายของตนเองจากเด็กไปเป็นผู้ใหญ่ โดยใช้สัตย์สาบานแลกกับพลังที่มากกว่าปีโต้มาใช้สู้ ทำให้ กอร์น สังหาร ปีโต้ เพื่อแก้แค้นให้ ไคท์ ได้สำเร็จ คิรัวร์ ได้มาเจอ กอร์น อีกครั้งซึ่งเขาตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับ กอร์น เป็นอย่างมาก จังหวะนั้นเอง คิรัวร์ ก็ช่วย กอร์น จากการจู่โจมของ ปีโต้ ที่ยังสู้ต่อได้เพราะเน็นหลังความตาย แต่ กอร์น ต้องสูญเสียแขนขวาไปข้างหนึ่ง หลังจากนั้น กอร์น ก็ระเบิดออร่าเข้า ปีโต้ จนแหลกละเอียดแล้วเขาก็สิ้นสติ ลงไปนอนโคม่าตามสัตว์สาบานที่ตนใช้แลกกับพลังมา และ คิรัวร์ แบกมารักษาที่โรงพยาบาลของสมาคมฮันเตอร์
หลังจากติดพิษกุหลาบของ เนเทโล่ ยูปี และ ปูฟ ก็เสียชีวิตในเวลาต่อมา และ ราชาเมลเอม เองก็ได้พบกับคิเมร่าแอ๊นท์ตัวหนึ่งที่ชื่อ เวลฟีน มันได้บอกว่าก่อนที่ราชาจะความจำเสื่อมพระองค์ได้อยู่กับสาวน้อยผู้หนึ่ง ทำให้ราชาที่จำความเลาๆก่อนหน้านี้ว่าเล่นกุนหงิกับใครคนหนึ่งซึ่งยังไม่เคยเอาชนะได้จำความได้ทั้งหมด ราชาเมลเอม จึงได้มาพบ โคมุกิ อีกครั้งหลังจากหน่วยปราบปรามเอาตัวมาซ่อนที่โกดังแห่งหนึ่งระหว่างบุกเข้ามาในพระราชวัง โดยที่ โคมุกิ ถูกรักษาจาก ปีโต้ จนอาการบาดเจ็บหายทุเลาเรียบร้อยแล้ว และราชาที่เคยตั้งคำถามที่ว่าตัวเองนั้นเกิดมาทำไมก็ได้รับคำตอบแล้วว่า ตัวเองนั้นเกิดมาเพื่อรัก โคมุกิ และเพื่อเล่นกุนหงิกับสาวน้อยตาบอดผู้นี้ตลอดไป โคมุกิ เองก็ทราบถึงความรู้สึกที่ ราชาเมลเอม มีให้ ก็เกิดความรู้สึกรักราชาเช่นเดียวกัน หลังจากนั้น ราชาเมลเอม ที่เป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตบนโลกก็ได้เสียชีวิตในอ้อมกอดของเธอในวาระสุดท้ายอย่างเรียบง่ายนั่นเอง
คอลโต้ ฝ่ายคิเมร่าแอ๊นท์ที่รอดชีวิตได้เก็บลูกคนสุดท้ายของนางพญามดไปและพบว่าเขาไม่ใช่น้องสาวที่ชื่อเรนะ แต่กลับไปเป็นไคท์แทน
การรักษาชีวิตกอร์น.
หลังจากจบการต่อสู้กับ ปีโต้ แล้ว การ์นได้ถูกคิรัวร์ช่วยแบกมารักษาที่โรงพยาบาลของสมาคมฮันเตอร์แล้ว อาการของกอร์นหนักหนามาก เหล่าเพื่อนๆ พันธมิตรของกอร์นต่างช่วยกันหาทางรักษา แต่ไม่มีหมอคนไหนสามารถรักษาได้ แต่แล้ว คิรัวร์ จึงคิดจะใช้ความสามารถพิเศษจาก อาลูกะ ลูกชายคนที่ 4 ของตระกูลโซดิคที่ถูกขัง แต่ถึงอย่างไรก็ตาม หนทางการพาตัว อาลูกะ มาหากอร์นนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย เนื่องจากถูกขัดขวางจากคนในตระกูลโซดิค โดยเฉพาะ อิรูมิ ซึ่งอิรูมิ ได้ร่วมมือกับ ฮิโซกะ การขัดขวางของอิรูมิครั้งนี้ ทำให้เกิดการปะทะกันระหว่าง โกโต้ พ่อบ้านตระกูลโซดิคที่มีความสามารถในการใช้เหรียญ ได้ตายด้วยน้ำมือของฮิโซกะ แต่อย่างไรก็ตาม คิรัวร์สามารถพา อาลูกะ มาช่วยกอร์นได้ในที่สุด
ประธานคนใหม่และชีวิตกอร์น.
หลังจากกลับมาจากการสังหาร คิเมร่าแอ๊นท์ เนโทโร่ ประธานฮันเตอร์ ได้บันทึกคำกล่าวการเลือกตั้งประธานคนใหม่ ซึ่งการเลือกตั้งใช้วิธีการลงคะแนนเสียงของฮันเตอร์ทั่วโลก
ทางฝ่ายกอร์นนั้นได้รับรู้ความจริงว่า นางพญามดได้กินไคท์ไปส่วนหนึ่งและได้รวมเข้ากับหนู มด และมนุษย์เป็นเด็กผู้หญิงที่มีความทรงจำว่าตนคือ ไคท์ และประธานคนใหม่คือพริสตอง แต่พริสตองกลับแต่งตั้งชีดเดิ้ลเป็นรองประธานและลาออกจากการเป็นประธาน ทำให้ชีดเดิ้ลรักษาการตำแหน่งประธานแทน
กอร์นเคยใช้สัตย์สาบานเพื่อแก้แค้นให้ไคท์ ฮันเตอร์ที่ถูกฆ่าโดยมดองครักษ์ปิโต้ โดยแลกกับพรสวรรค์ทั้งหมดที่ตัวเองมี ทำให้ตัวเองเติบโตจากเด็กกลายเป็นผู้ใหญ่อย่างรวดเร็วและออร่าจำนวนมหาศาลในการโค่นล้มปิโต้จนเกือบตาย แต่ได้คิรัวร์ช่วยเหลือไว้ในท้ายที่สุด
อุปนิสัยโลเลของคิรัวร์ที่ผ่านมาเป็นเพราะถูกอิรุมิฝังเข็มเน็นไว้เพื่อบังคับให้คิรัวร์หลีกหนีจากอันตรายโดยอัตโนมัติ หลังจากถอนเข็มออกในภาคคิเมร่าแอ๊นท์จึงมีความกล้าที่จะต่อสู้เสี่ยงตายได้อีกครั้ง ถึงกระนั้นคิรัวร์ยังไม่สามารถตัดใจลงมือฆ่าคนในครอบครัวได้
คุราปิก้าต้องการแก้แค้นให้พวกพ้องในเผ่าที่ถูกควักดวงตาไป และสืบรู้ว่าคนร้ายคือ "กองโจรเงามายา" หรืออีกชื่อหนึ่งคือ "แมงมุม" จึงมาสอบฮันเตอร์เพื่อแก้แค้นและค้นหาข่าวสาร อุปนิสัยเอาจริงเอาจัง เยือกเย็นและมีไหวพริบ
เน็น.