pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย (, 14 เมษายน พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2514) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮติ เจ้าของฉายา "ปาปาด็อก" (Papa Doc) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ที่สาธารณรัฐเฮติ เมื่อโตเป็นหนุ่ม เขาเลือกศึกษาวิชาการแพทย์ ต่อมาได้เปลี่ยนใจลงเล่นการเมือง โดยมีอุดมการณ์อย่างหนักแน่นที่จะเป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชนผิวสีที่ยากไร้และด้อยโอกาสที่มีเป็นจำนวนมากในเฮติ และเพื่อการสนับสนุนและพัฒนาระบอบประชาธิปไตย เขาจึงเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน จนเมื่อเขาลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) เขาจึงได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ได้รับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ
แต่เมื่อเขาได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ เขากลับพยายามจะกอบโกยทรัพย์สินและอำนาจไว้แต่ผู้เดียว เขาหนุนหลังให้รัฐบาลของเขากระทำการฉ้อราษฎร์บังหลวงและติดสินบนมากมาย เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ ดังนั้นเมื่อการกระทำเหล่านี้รั่วไหลออกไป ประชาชนต่างสิ้นศรัทธาในดูว์วาลีเย
เมื่อประชนเริ่มรังเกียจเขา เขาจึงได้จัดตั้งหน่วยตำรวจพิเศษขึ้นลับ ๆ โดยหน่วยตำรวจลับนี้มีอำนาจจับกุม ทรมาน สังหารใคร และอย่างไรก็ได้ ตามบัญชาของดูว์วาลีเย ดังนั้นเมื่อหน่วยตำรวจลับนี้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป ประชาชนจึงนิยมเรียกหน่วยตำรวจนี้ว่า "ตงตงมากุต" (Tonton Macoute) ซึ่งแปลว่า มนุษย์ปีศาจ
ในเฮติ ประชาชนส่วนใหญ่ยังนับถือไสยศาสตร์วูดู หรือการนับถือผีและวิญญาณ แต่แทนที่ดูว์วาลีเยจะให้การศึกษาที่ถูกต้องแก่ประชาชน เพื่อให้เชื่อแต่พอสมควร กลับประกาศตนเป็นผู้นำวูดู และทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ประชาชนจมอยู่ในความหวาดกลัวยิ่งขึ้น
ต่อมา เมื่อเขาใกล้จะสิ้นสุดวาระลง เขากลับใช้อำนาจที่มียกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าเสีย แล้วร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น แต่งตั้งตนเป็นประธานาธิบดีเฮติตลอดชีพ ด้วยเหตุนี้เฮติจึงล่มจมลงเรื่อย ๆ โชคดีที่สหรัฐอเมริกายังให้ความช่วยเหลือแก่เฮติในด้านต่าง ๆ มาอย่างดีตั้งแต่เฮติได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจตะวันตก
แต่ด้วยสหรัฐอเมริกาเห็นว่า การกระทำของดูว์วาลีเยนั้นไม่เหมาะสม ไม่ควรให้ความช่วยเหลือแก่เฮติอีกต่อไป สหรัฐฯ จึงตัดสินใจตัดความช่วยเหลือทั้งหมดที่เคยให้เฮติ เศรษฐกิจของเฮติจึงย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม
ฟร็องซัวเสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) และได้แต่งตั้งฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย ลูกชายของเขาเองเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์
มักซีมีเลียง ฟร็องซัว มารี อีซีดอร์ เดอ รอแบ็สปีแยร์  เป็นนักกฎหมาย นักการเมือง รวมทั้งเป็นหนึ่งในบุคคลผู้มีบทบาทที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เป็นทั้งสมาชิกรัฐสภาและสมาชิกสโมสรฌากอแบ็ง เขาเป็นกระบอกเสียงให้แก่คนยากจนและต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย และยังเป็นผู้ผลักดันการควบคุมราคาสินค้าโภคภัณฑ์ขั้นพื้นฐานตลอดจนการล้มล้างระบบทาสในอาณานิคมของฝรั่งเศส เขายังเป็นแกนนำผู้คัดค้านโทษประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากุมอำนาจประเทศ เขากลับกวาดล้างฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ปราณีจนนำไปสู่สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ขุนนาง และนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามจำนวนมาก ล้วนถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนไปในช่วงเวลานี้
มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1758 ที่เมืองอารัส แคว้นนอร์-ปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรคนโตของนายพร็องซัว มักซีมีเลียง บาร์เตเลมี เดอ รอแบ็สปีแยร์  ทนายความ กับนางฌักลีน มาร์เกอริต กาโร  บุตรสาวเจ้าของโรงเหล้า เมื่อมีอายุแปดปี มักซีมีเลียงเข้าศึกษาระดับประถมที่วิทยาลัยอารัส
ต่อมาในปี 1769 พระคุณเจ้ามุขนายกแห่งอารัสช่วยให้เขาได้รับทุนการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนหลุยส์-เลอ-กร็อง สถานศึกษาเลื่องชื่อแห่งกรุงปารีส และได้เป็นเพื่อนกับกามีย์ เดมูแล็ง และสตานิสลัส เฟรรง ระหว่างเรียนที่นี่ เขาได้เรียนและเริ่มสนใจสังคมอุดมคติแบบสาธารณรัฐโรมัน ตลอดจนวาทกรรมของกิแกโร, กาโต และบรูตุส นอกจากนี้ เขายังชอบอ่านหนังสือ "สัญญาประชาคม" ของปราชญ์อย่างฌ็อง-ฌัก รูโซ และคล้อยตามความคิดหลาย ๆ อย่าง มักซีมีเลียงมองว่า "เจตจำนงร่วม"  ของประชาชนเป็นพื้นฐานของสิทธิธรรมทางการเมือง
รอแบ็สปีแยร์เข้าศึกษาสาขากฎหมายที่มหาวิทยาลัยปารีส และจบการศึกษาใน ค.ศ. 1780 และในปีถัดมาก็สำเร็จเป็นเนติบัณฑิต มุขมายกแห่งอารัสแต่งตั้งเขาเป็นหนึ่งในห้าผู้พิพากษาศาลอาญาเมืองอารัสใน ค.ศ. 1782 มักซีมีเลียงในช่วงนี้ต่อต้านโทษประหารชีวิต เขาอึดอัดใจที่แต่ละสัปดาห์มีคดีโทษประหารเข้าสู่ศาลจำนวนมาก นั่นทำให้เขาเป็นผู้พิพากษาได้เพียงไม่นานก็ลาออก หลังลาออกจากตำแหน่งผู้พิพากษาได้ไม่นาน เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกบัณฑิตยสภาแห่งอารัสในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1783 เขาเขียนบทความเรื่อง "ญาติของอาชญากรผู้เสื่อมเสียสมควรถูกประณามด้วยหรือไม่?" ใน ค.ศ. 1784 และได้รับรางวัลจากบัณฑิตยสภาแห่งแม็ส และได้รับยกย่องเป็น "วรรณบุรุษ"
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1788 เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงตรากฤษฎีกาจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาฐานันดรเพื่อแก้ไขปัญหาการคลังและระบบภาษีของประเทศ รอแบ็สปีแยร์เข้าร่วมการอภิปรายหารือถึงวิธีการเลือกตั้งรัฐบาลส่วนภูมิภาคของฝรั่งเศส เขาระบุว่าหากยังใช้วิธีการเลือกตั้งแบบเดิมกับเมื่อสองร้อยกว่าปีที่แล้ว สภาฐานันดรในคราวนี้จะไม่ได้ผู้แทนส่วนภูมิภาคที่เป็นปากเป็นเสียงของประชาชนฝรั่งเศสเลย
รอแบ็สปีแยร์ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตของตนเองและหาเสียงโดยกล่าวโจมตีการทำงานของหน่วยงานท้องถิ่น ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับความนิยมจากชาวชนบทจำนวนมาก และชนะเลือกตั้งเป็นหนึ่งในผู้แทนฐานันดรที่สามจำนวนสิบหกคนจากจังหวัดปาดกาแลในเดือนเมษายน ค.ศ. 1789 เหล่าผู้แทนเดินทางไปถึงพระราชวังแวร์ซายและรับฟังสุนทรพจน์ยาวสามชั่วโมงของฌัก แนแกร์ และยังได้รับแจ้งว่าการออกเสียงในสภาให้เป็นไปตาม "รายฐานันดร" ไม่ใช่ "รายหัว" รอแบ็สปีแยร์มองว่าพวกเขาไม่สามารถเป็นปากเป็นเสียงได้จริงในสภาที่ใช้ระบบแบบนี้ ผู้แทนฐานันดรที่สามไม่มีวันโหวตชนะ รอแบ็สปีแยร์จึงร่วมกับผู้แทนฐานันดรที่สามซึ่งเป็นผู้แทนคน 96% ของประเทศ จัดตั้งสมัชชาแห่งชาติ  เป็นสภาใหม่ที่แยกจากสภาฐานันดร ในที่สุดพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงยอมรับสภาใหม่นี้
รอแบ็สปีแยร์มีความเกี่ยวข้องกับสมาคมเพื่อนรัฐธรรมนูญหรือเรียกอีกชื่อว่าสโมสรฌากอแบ็ง  ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกราว 1,200 คนที่ต้องการความเปลี่ยนแปลงในฝรั่งเศส หลักสำคัญของอุดมการณ์ฌากอแบ็งคือ "ความเสมอภาค" ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1790 รอแบ็สปีแยร์ขึ้นกล่าวในสภาหลายครั้งในประเด็นสิทธิพลเมืองที่เท่าเทียมโดยไม่เกี่ยงว่าจะจ่ายภาษีมากน้อยรวมถึงสิทธิในการเลือกตั้ง เขากล่าวอย่างโผงผางว่าชาวฝรั่งเศสต้องสามารถเป็นข้าราชการทุกตำแหน่งโดยเอาความสามารถและคุณธรรมเป็นที่ตั้ง ไม่ใช่เอาฐานะเป็นที่ตั้ง และนั่นทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจนได้รับเลือกเป็นประธานสภากงว็องซียงแห่งชาติในเดือนมีนาคมของปีนั้น ในวันที่ 28 เมษายน รอแบ็สปีแยร์เสนอญัตติให้ตุลาการศาลทหารประกอบด้วยนายทหารและพลทหารอย่างละครึ่ง
การประหารพระเจ้าหลุยส์.
ภายหลังพระเจ้าหลุยส์ถูกถอดจากบัลลังก์และถูกไต่สวนความผิดโดยสภา อดีตกษัตริย์หลุยส์ที่บัดนี้ใช้ชื่อว่า "นายหลุยส์ กาแป" ยกกฎหมายสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ขึ้นมาต่อสู้ว่า "กษัตริย์และการกระทำของพระองค์จะถูกละเมิดมิได้" สโมสรฌากอแบ็งจึงแตกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มลามงตาญที่ต้องการให้ประหารอดีตกษัตริย์ กับกลุ่มฌีรงแด็งที่ต้องการให้ดำเนินการอย่างรอมชอมโดยไม่ละเมิดกฎหมายบ้านเมือง บ้างก็เสนอให้กักขังหรือเนรเทศอดีตกษัตริย์ ในห้วงเวลานี้ รอแบ็สปีแยร์ปราศรัยในสภาว่าอดีตกษัตริย์หลุยส์ละเมิดกฎหมายเอง ดังนั้นจึงไม่อาจยกความละเมิดมิได้มาเป็นข้อต่อสู้
อย่างไรก็ตาม การค้นพบเอกสารลับ 726 ฉบับในห้องบรรทมที่พระราชวังตุยเลอรีในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1792 ซึ่งเป็นจดหมายที่อดีตพระเจ้าหลุยส์เขียนตอบโต้กับบรรดานายธนาคารและรัฐมนตรี ทำให้ปฏิกิริยาของฝูงชนหันมาต่อต้านองค์กษัตริย์ในทันที แม้อดีตกษัตริย์จะโต้แย้งว่าไม่รู้เรื่องจดหมายเหล่านี้ และจดหมายเหล่านี้ก็ไม่ได้มีพระปรมาภิไธยของพระองค์อยู่ แม้มีหลักกฎหมายให้สันนิษฐานว่าจำเลยบริสุทธิ์ไว้ก่อน แต่รอแบ็สปีแยร์ได้กล่าวในสภาว่า "...เขาย่อมถูกสันนิษฐานอย่างนั้นจนกว่าจะตัดสิน แต่ถ้าหลุยส์ได้ยกฟ้องโดยสันนิษฐานว่าบริสุทธิ์ แล้วฝ่ายปฏิวัติจะเป็นยังไงกัน? ถ้าหลุยส์บริสุทธิ์ล่ะก็ เท่ากับว่าผู้พิทักษ์เสรีภาพทั้งหมดใส่ร้ายเขางั้นสิ..." รอแบ็สปีแยร์เสนอให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ ทั้งที่ตัวเขาคัดค้านโทษประหารชีวิตมาตลอด ด้วยคำกล่าวที่ว่า "แน่นอน โดยทั่วไป โทษประหารคืออาชญากรรม หลักธรรมชาติอันยืนยงมิอาจยอมรับมันได้ แต่ยกเว้นกรณีเพื่อปกป้องความปลอดภัยของบุคคลหรือสังคม..." ท้ายที่สุด ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1793 สภามีมติตัดสินว่าอดีตกษัตริย์หลุยส์มีความผิดจริงฐาน "สมคบประทุษร้ายต่อเสรีภาพปวงชนและความมั่นคงแห่งรัฐ"
กลุ่มฌีรงแด็งสิ้นอำนาจ.
ภายหลังการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 อิทธิพลของรอแบ็สปีแยร์และฌอร์ฌ ด็องตง เพิ่มขึ้นท่ามกลางบ้านเมืองที่อยู่ในสภาพกลียุค อย่างไรก็ตาม สภากงว็องซียงแห่งชาติก็ยังถูกนักการเมืองกลุ่มฌีรงแด็งครอบงำอยู่ ผู้ชุมนุมประท้วงต่างโกรธแค้นที่กลุ่มฌีรงแด็งจุดชนวนสงครามกับประเทศเพื่อนบ้าน ในวันที่ 6 เมษายน มีการแต่งตั้งผู้แทนเข้าไปในกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเพิ่มเติม สมาชิกทั้งหมดมาจากฝ่ายลาแปลนและด็องตง แต่ไม่มีกลุ่มฌีรงแด็งหรือรอแบ็สปีแยร์เลย รอแบ็สปีแยร์ไม่พอใจที่ไม่ได้รับเลือกและบอกสโมสรฌากอแบ็งว่าจำเป็นต้องจัดตั้งกองทัพของพวกซ็อง-กูว์ล็อตเพื่อป้องกันคอมมูนปารีส (นครบาลกรุงปารีส) และจับกุมเหล่าผู้แทนนอกรีต ซึ่งเขาได้เอ่ยชื่อ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง, บรีโซ, แวร์โญ, กาแด และฌ็องซอเน ถึงตอนนี้ รอแบ็สปีแยร์มองว่าบ้านเมืองมีเพียงสองฝ่าย คือฝ่ายประชาชนและฝ่ายศัตรูของประชาชน
ในวันที่ 15 เมษายน กองทัพประชาชนจากทั่วสารทิศเข้ารายล้อมสภาและเรียกร้องถอดถอนสมาชิกสภาที่อยู่ในกลุ่มฌีรงแด็งทั้งหมด สภายังคงเดินหน้าพิจารณาวาระกฎหมายต่างๆต่อไปอีกนับสัปดาห์ ในช่วงนี้ รอแบ็สปีแยร์ได้เสนอกฎหมายกรรมสิทธิ์สี่มาตราและยังผลักดันการเก็บภาษีแบบก้าวหน้า ต่อมาในวันที่ 26 พฤษภาคม หลังผ่านหลายสัปดาห์แห่งความเงียบสงบ รอแบ็สปีแยร์อภิปรายอย่างอาจหาญว่าสโมสรฌากอแบ็ง "ต้องร่วมลุกฮือเพื่อต่อต้านพวกผู้แทนทุจริต" แต่ประธานสภาอีสนาร์ดตอบโต้ว่าสภาจะไม่คล้อยตามความรุนแรงใดๆ และนครบาลกรุงปารีสจะเคารพผู้แทนจากทุกที่ในฝรั่งเศส และไม่อนุญาตให้รอแบ็สปีแยร์พูดอภิปรายต่อ ในวันที่ 28 พฤษภาคม นครบาลกรุงปารีสยินยอมให้มีการจัดตั้งกองทัพซ็อง-กูว์ล็อตเพื่อพิทักษ์การปฏิวัติและกฎหมายสาธารณรัฐ
เช้า 31 พฤษภาคม ฟร็องซัว อ็องรีโย ผู้บัญชาการกองอารักษ์ชาติ  สั่งยิงปืนใหญ่ที่ปงเนิฟเพื่อเป็นสัญญาณเตือน ผู้แทนฯ แวร์โญเสนอให้จับกุมอ็องรีโย รอแบ็สปีแยร์อภิปรายว่าแวร์โญและฝ่ายฌีรงแด็งเป็นพวกนิยมเจ้า และเรียกร้องให้จับกุมกลุ่มฌีรงแด็งทั้งหมด ในเช้าวันต่อมา 1 มิถุนายน ฝูงชนติดอาวุธ 12,000 คนรายล้อมสภาเพื่อสนับสนุนการจับกุมกลุ่มฌีรงแด็ง ในช่วงบ่ายก็เรียกร้องให้จัดตั้งกองทัพปฏิวัติของชนชั้นซ็อง-กูว์ล็อตในทุกเมืองของฝรั่งเศส ในที่สุดก็มีการจับกุมมาดามรอล็องและกลาเวียร์ในวันนั้น แต่อารีโอยังไม่พอใจและกดดันให้จับกุมผู้นำฌีรงแด็ง 26 คนที่เหลือ ในช่วงค่ำของวันนั้น จำนวนมวลชนที่ล้อมสภาเพิ่มขึ้นถึง 40,000 คน
2 มิถุนายน อ็องรีโยสั่งให้กองอารักษ์ชาติเดินขบวนจากศาลาว่าการกรุงปารีสไปยังพระราชวังตุยเลอรี กองทัพประชาชนซึ่งมีจำนวนกว่า 80,000 ถึง 100,000 คน นำปืนใหญ่เข้าล้อมที่ประชุมสภา ฝ่ายณีรงแด็งเชื่อว่าเอกสิทธิ์ยังปกป้องพวกเขาอยู่ แต่ประชาชนนอกหน้าต่างกำลังเรียกร้องให้จับกุมพวกเขา พวกเขาพยายามออกจากพระราชวังแต่ถูกล้อมไว้ทุกทาง ในที่สุดก็ต้องเดินกลับห้องประชุมและลาออกจากตำแหน่ง พวกเขาแต่ละคนถูกจับกุมทันทีหลังกล่าวลาออก
กลุ่มลามงตาญเรืองอำนาจ.
10 มิถุนายน 1793 กลุ่มลามงตาญกุมอำนาจเกือบเบ็ดเสร็จในสภากงว็องซียงแห่งชาติ รอแบ็สปีแยร์มอบหมายหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ให้แก่หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ รัฐธรรมนูญใหม่บังคับใช้ในวันที่ 24 มิถุนายน รัฐธรรมนูญฉบับนี้ให้สิทธิ์เลือกตั้งแก่ผู้ชายโดยถ้วนหน้า, ยกเลิกระบบทาสทั้งหมด
3 กรกฎาคม ตอมา-โอกุสแต็ง เดอ กัสปาแร็ง  ลาออกจากกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม รอแบ็สปีแยร์จึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นเป็นกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาในวันที่ 21 สิงหาคม ระหว่างนี้ก็มีการเปลี่ยนตัวกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมหลายคน สถานการณ์ในบ้านเมืองก็ยังปั่นป่วนวุ่นวาย
10 ตุลาคม สภากงว็องซียงแห่งชาติผ่านมติรับรองให้คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเป็น "รัฐบาลปฏิวัติ" ซึ่งมีอำนาจสูงสุดเฉพาะกาลจนกว่าสถานการณ์จะสงบ รัฐธรรมนูญถูกระงับใช้ ทำให้รอแบ็สปีแยร์กลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดโดยพฤตินัย ในเวลาปีเดียว เขาจับกุมและประหารผู้คนนับพันตั้งแต่ความผิดเล็กน้อยจนถึงความผิดอุกฉกรรจ์ หรือแม้แต่การใส่ร้ายใส่ความโดยรอแบ็สปีแยร์ ต้องถูกประหารโดยเครื่องประหารกิโยตีน เขาคิดว่าสิ่งที่เขาทำเป็นสิ่งที่ถูกต้องดีงาม แต่คนอื่น ๆ เรียกช่วงเวลาที่รอแบ็สปีแยร์อยู่ในตำแหน่งว่า "สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว"  ศัตรูจึงขนานนามเขาว่า "เผด็จการกระหายเลือด"
ความน่าสะพรึงกลัวดำเนินไปเกือบหนึ่งปี และแล้วในวันที่ 26 กรกฎาคม 1794 รอแบ็สปีแยร์ประกาศกลางสภาว่าจะกำจัดสมาชิกสภาบางคนที่คิดร้ายต่อสาธารณรัฐ แต่ไม่ยอมระบุว่าสมาชิกผู้นั้นเป็นใคร ทำให้บรรดาสมาชิกสภาเกิดความระแวงว่าตัวเองจะตกเป็นเป้าหมาย ในคืนนั้น เขาก็ไปพูดอย่างเดียวกันที่สโมสรฌากอแบ็ง และได้รับเสียงปรบมือและตะโกนตอบรับว่า "ฆ่าคนทรยศซะ!" เช้าวันถัดมา สมาชิกสภารุมอภิปรายโจมตีรอแบ็สปีแยร์และพวกอย่างรุนแรงโดยไม่เปิดโอกาสพวกเขาได้พูด จนเขาต้องเดินหนีออกจากสภา ในระหว่างนั้น สภาก็ผ่านมติให้จับกุมรอแบ็สปีแยร์
รอแบ็สปีแยร์และพวกบางส่วนกบดานอยู่ที่ออแตลเดอวีล (ศาลาว่าการกรุงปารีสในขณะนั้น) ซึ่งได้รับการคุ้มกันโดยกองอารักษ์ชาติที่ภักดีต่อเขา ในคืนวันนั้น สภาจึงส่งกองทหารหน่วยอื่นบุกเข้าไปในอาคาร รอแบ็สปีแยร์พยายามจะฆ่าตัวตายด้วยการจ่อปากกระบอกปืนหมายจะยิงเข้าที่ศีรษะแต่มีทหารนายหนึ่งเข้าขัดขวางจนปากกระบอกปืนถูกเลื่อนไปที่แก้ม และเกิดปืนลั่นทำให้รอแบ็สปีแยร์ได้รับบาดเจ็บสาหัส เพราะลูกกระสุนทะลุแก้มของเขาทั้งสองข้าง ภายหลังจากนั้นรอแบ็สปีแยร์และพรรคพวก มีแซ็ง-ฌุสต์ และฌอร์ฌ กูตง เป็นอาทิ ถูกประหารด้วยกิโยตีนท่ามกลางผู้คนมากมายที่รุมล้อมในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 ณ ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง กลางกรุงปารีส
สำหรับคำตอบรับที่"เป็นกลางมากกว่า" มาจาก:
ลาร์ค อัง เซียล
ห้าสหายผจญภัย
ห้าสหายผจญภัย  เป็นวรรณกรรมเยาวชนแนวผจญภัย ผลงานของอีนิด ไบลตัน นักเขียนชาวอังกฤษ เนื้อเรื่องแบ่งเป็นออกเป็น 21 เล่ม ได้รับการตีพิมพ์ไปทั่วโลกและยังถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้งด้วยกัน ซึ่งในภาษาไทยนี้ สำนักพิมพ์แก้วกานต์ และ บริษัท สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ จำกัด ได้จัดพิมพ์ขึ้น
คอรัสซัง
คอรัสซานท์  เป็นดาวเคราะห์สมมุติจากภาพยนตร์ชุด "สตาร์ วอร์ส" ปรากฏให้เห็นในภาพยนตร์ตลอดทั้ง และฉากเสริมในภาพยนตร์"" ตั้งแต่ฉบับพิเศษ ปี พ.ศ. 2540 รวมไปถึงฉบับดีวีดี อีกทั้งหนังสือการ์ตูน หนังสือนิยาย และเกมในเรื่องแต่งชุดนี้อีกมาก มีความสำคัญตามท้องเรื่องเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐกาแลกติก ซึ่งเป็นฉากหลังของเหตุการณ์สำคัญๆ จำนวนมาก
คอรัสซานท์เป็นนครหลวงศูนย์กลางการปกครองของกาแลกซีมานับพันปี และเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพิภพดาวเคราะห์ที่มีความสำคัญมากที่สุดเกือบตลอดทั้งประวัติศาสตร์ของกาแลกซี เป็นนครหลวงศูนย์กลางของสาธารณรัฐกาแลกติก จักรวรรดิกาแลกติก สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ อาณานิคมยูซาน วอง และพันธมิตรกาแลกติก เส้นทางการค้าจำนวนมากของกาแลกซี รวมไปถึงเส้นทางการค้าเพอร์เลเมียน (Perlemian Trade Route) เส้นทางคอเรลเลียน (Corellian Run) เส้นทางการค้าเมเทลลอส (Metellos Trade Route) เส้นทางโครอส (Koros Trunk Line) และ Leisure Corridor ล้วนตัดผ่านดาวคอรัสซัง์แห่งนี้ ทำให้ดาวดวงนี้กลายเป็นพิภพที่มั่งคั่งที่สุดในกาแลกซี นอกจากนี้ยังมีการกำหนดให้พิกัดไฮเปอร์สเปซของคอรัสซานท์เป็น (0,0,0) อีกด้วย
นครหลวงกาแลกติก (Galactic City) บนคอรัสซานท์นั้นเป็นเมืองที่แผ่ขยายไปจนทั่วดาวทั้งดวง ในช่วงการปกครองของสาธารณรัฐกาแลกติกเมืองนี้คือนครหลวงสาธารณรัฐ (Republic City) ในช่วงการปกครองจักรวรรดิกาแลกติกเมืองนี้คือนครหลวงแห่งจักรพรรดิ (Imperial City) หรือนครหลวงคอรัสซานท์ (Coruscant City) ในช่วงการปกครองของสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่เมืองนี้คือนครหลวงสาธารณรัฐใหม่ (New Republic City) และในช่วงการรุกรานยูซาน วองเมืองนี้คือนครยูซานทาร์ (Yuuzhan'tar)
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาหลายยุค หลายสมัย ตั้งแต่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก และมหาวิทยาลัยนเรศวรในปัจจุบัน โดยคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรมีบทบาทสำคัญในการผลิตบุคลากรทางการศึกษาในภาคเหนือตอนล่างมากกว่า 40 ปี
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาตั้งแต่ วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2510 สภาวิทยาลัยวิชาการศึกษาได้มีมติให้เปิดวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกขึ้น กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2510 คณะศึกษาศาสตร์จึงจัดตั้งขึ้น พร้อมๆ กับการเป็น วิทยาลัยการศึกษา พิษณุโลก เนื่องจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ผลิตวิชาชีพครู ในระดับปริญญาเพียงสาขาเดียวเท่านั้น จนกระทั่งวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ให้ยกฐานะวิทยาลัยวิชาการศึกษา ขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาลัยวิชาการศึกษา ที่เป็นสาขาก็ได้รับการ ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒใหม่ด้วย แต่ยังคงเป็นสาขาของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาลัยการศึกษา พิษณุโลก ได้เปลี่ยนเป็น มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก และได้เปิดสอน 4 คณะ คือ คณะศึกษาศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์ ต่อมาได้ยกฐานะเป็น คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533
หน่วยงานของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย สำนักงานเลขานุการคณะ และ 4 ภาควิชา ดังนี้​
ตึกระฟ้าในประเทศไทย
อนุกรมภิธาน
มายากร
โปรแกรมอรรถประโยชน์  เรียกสั้นๆ ว่า "ยูทิลิตี" เป็นโปรแกรมประเภทหนึ่งที่ทำงานบนระบบปฏิบัติการ คุณสมบัติการใช้งานนั้นค่อนข้างหลากหลาย ส่วนมากใช้เพื่อบำรุงรักษาและเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของคอมพิวเตอร์ ช่วยสนับสนุน เพิ่ม หรือขยายขีดความสามารถของโปรแกรมที่ใช้งานให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ยูทิลิตี้แบ่งออกเป็นสองชนิดคือ โปรแกรมอรรถประโยชน์สำหรับระบบปฏิบัติการ (OS utility program) และโปรแกรมอรรถประโยชน์อื่น ๆ (stand-alone utility program)
โปรแกรมยูทิลิตี้
ยูทิลิตี้
เครื่องอ่านบาร์โค้ด
เครื่องอ่านบาร์โค้ด  ตัวเลขของรหัสสินค้าที่ใช้ในการจัดเก็บข้อมูลของระบบสินค้าคงคลังจะมีจำนวนหลักค่อนข้างมาก เมื่อต้องการเรียกใช้หรือตรวจสอบโดยการป้อนข้อมูลผ่านแป้นพิมพ์จะทำให้เกิดการผิดพลาดได้ง่าย จึงเกิดแนวคิดในการพิมพ์รหัสสินค้าออกมาเป็นแบบแท่งรหัสสีดำและขาวต่อเนื่องกันไปเรียกว่า บาร์โค้ด ซึ่งนำไปใช้พิมพ์ในรหัสสินค้าอุปโภคและบริโภคทั่วไป เพื่อสะดวกในการเช็คสินค้าคงเหลือรวมไปถึงการคิดเงินนั่นเอง เครื่องอ่านรหัสเราเรียกว่าเครื่องอ่านบาร์โค้ด มีหลายรูป เช่น แบบมีด้ามจับคล้ายปืน หรือบางแบบก็ฝังในแท่นของเครื่องเก็บเงินสดเลย พบเห็นได้ตามจุดบริการขาย (POS - Point Of Sale) ในร้านอาหาร ร้านสะดวกซื้อ หรือห้างสรรพสินค้าทั่วไป
เครื่องอ่านบาร์โคด
Utility program
นักมายากล
เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ (นักมายากล)
เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์  (ชื่อแรกเกิดคือ เดวิด เซธ คอตคิน - David Seth Kotkin) เกิดวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2499 เป็นนักมายากลชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งของโลก ลักษณะการแสดงของคอปเปอร์ฟิลด์มีลักษณะของการเล่าเรื่อง โดยมายากลที่มีชื่อเสียงได้แก่ การเสกให้เทพีเสรีภาพหายไป การลอยตัวข้ามแกรนด์แคนยอน และการเดินทะลุผ่านกำแพงเมืองจีน
เดวิดได้รับรางวัลมาแล้ว มากมายอย่าง Emmy Awards หรือ Entertainer of the Year และยังได้รับเกียรติจากพิพิธภัณฑ์มาดามทุซโซ ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งจำลองของบุคคลสำคัญของโลก ในกรุงลอนดอนที่ให้เขาเป็นหนึ่ง ในฐานะบุคคลสำคัญ ของโลกเช่นกัน แถมยังเป็นบุคคลสำคัญของวงการบันเทิง ระดับโลกใน Hollywood Walk of Fame อีกด้วย
คอปเปอร์ฟิลด์เกิดที่เมือง เมตุเชน (Metuchen) รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นครอบครัวชาวยิวอพยพมาจากยูเครน โดยเขาได้เริ่มฝึกมายากลเมื่ออายุ 12 ปี พอเขาอายุได้ 16 ปี เขาก็ได้ไปเรียนเพิ่มเติมวิชามายากล ในขณะที่ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เขาได้ถูกเชิญให้เล่นในทุกๆ งานของมหาวิทยาลัย จนได้รับฉายาว่า The Magic Man ซึ่งงานโชว์ของเขาเป็น การแสดงที่ทั้งร้อง ทั้งเต้นสลับกับมายากลได้อย่างกลมกลืน และโชว์แรกในชีวิตของเขาที่ใช้เป็นเครื่องหมายการค้า นั่นคือ เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ โดยใช้ชื่อของเขาเองเป็นชื่อโชว์ ซึ่งจัดขึ้นที่ชิคาโก้ และก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เป็นการเปิดการแสดงที่ยาวนาน จนกระทั่งสถานีโทรทัศน์เอบีซี ได้ติดต่อให้มาแสดงในรายการแสดงมายากลของสถานี เพื่อออกอากาศเป็นซีรีส์แพร่ภาพไปทั่วโลก
เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ เคยเป็นข่าวดังด้วยการควงกับซูเปอร์โมเดลสาว คลาวเดีย ชิฟเฟอร์ มาก่อน โดยหมั้นหมายกันไว้หลังจากทั้งคู่ควงกันเมื่อปี ค.ศ. 1994 ก่อนที่จะถอนหมั้นกันในปี ค.ศ. 1999
ปัจจุบันเดวิดคบหาอยู่กับโคลอี กอสเซลิน นางแบบชาวฝรั่งเศสที่อายุน้อยกว่าเขา 28 ปี ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ สกาย (เกิด เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010)
โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร
โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา อยู่ในการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยมติของสภามหาวิทยาลัยนเรศวร เพื่อให้เป็นสถานที่ฝึกสอนของนิสิตคณะศึกษาศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และจัดการเรียนการสอนตามแนวศิลปศาสตร์ (Liberal Arts Education) มี ผศ.ดร.คงศักดิ์ พร้อมเทพ เป็นผู้อำนวยการท่านแรก
โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ที่ ถนนสนามบิน หมู่ที่1 ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยนเรศวร (ส่วนสนามบิน) มีพื้นที่ 60 ไร่
โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 จากการเสนอนโยบายของรองศาสตราจารย์ ดร.มณฑล สงวนเสริมศรี ผู้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนเรศวร ณ ขณะนั้น ซึ่งสภามหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติเห็นชอบในการประชุมครั้งที่ 119 (3/2548) วันที่ 30 กรกฎาคม 2548 โดยให้โรงเรียนเป็นหน่วยงานสังกัดสำนักงานอธิการบดี ก่อนที่จะมีมติให้โรงเรียนมีฐานะเทียบเท่าภาควิชา สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรอย่างปัจจุบัน ในคราวประชุมครั้งที่ 145 (6/2552) วันที่ 20 มิถุนายน 2552
ความเป็นมาของโรงเรียน.
ในปีการศึกษา 2549 เปิดรับนักเรียนรุ่นแรก โดยรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 4 ระดับชั้นละ 2 ห้องเรียน
ในปีการศึกษา 2551 รับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 4 ห้องเรียน และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 3 ห้องเรียน และมีนักเรียนครบทุกระดับชั้น ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 รวม 16 ห้องเรียน
ในปีการศึกษา 2554 รับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 4 ห้องเรียน
ในปีการศึกษา 2556 กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สนับสนุนโครงการการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย หรือ วมว. จำนวน 1 ห้องเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปีการศึกษา 2557 เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ทั้งหมดด้วยวิธีการสอบคัดเลือกเป็นปีการศึกษาแรก
ในปีการศึกษา 2559 รับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 6 ห้องเรียน
ในปีการศึกษา 2561 เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬา สาธิตสามัคคี ครั้งที่ 43 "เสลาเกมส์" และมีห้องเรียนโครงการวมว.เพิ่มอีก 1 ห้องเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวรเปิดสอนทั้งในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยมุ่งเน้นวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และภาษาต่างประเทศ
ซีริล ทากายามะ
ซีริล ทากายามะ (; 27 กันยายน พ.ศ. 2516) รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ เซโระ ทากายามะ  เป็นนักมายากลชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายญี่ปุ่น, ฝรั่งเศสและโมร็อกโก เป็นที่รู้จักในการแสดงมายากลตามถนนหรือที่เรียกว่า "สตรีตเมจิก"
ซีริลเกิดและโตที่ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย บิดาเป็นชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดโอกินาวะ ส่วนมารดาเป็นชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโมร็อกโก
ซีริลเองก็เคยได้รับเชิญมาแสดงในประเทศไทยเมื่อปี 2002 งาน Thailand Magic Convention 1st จัดโดยชมรมฅนชอบกล (Siam Magic Club)
เทพีแห่งเสรีภาพ
อาคารเปโตรนาสทาวเวอร์
อาคารเปโตรนาส
ตึกสเตตทาวเวอร์
ซาจิททาเรียส ไอโอลอส
ซาจิททาเรียส ไอโอลอส  ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นโกลด์เซนต์ประจำราศีธนู ผู้ดูแลปราสาทมนุษย์ม้า 1 ใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่ และเป็นพี่ชายของ เลโอ ไอโอเรีย โกลด์เซนต์ประจำราศีสิงห์
ไอโอลอสปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับ เจมินี่ ซากะ ที่หน้าบัลลังก์ของเคียวโก เนื่องจากเคียวโกต้องการคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมที่จะเป็นเคียวโกคนต่อไปเพื่อเตรียมรับมือกับสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่ที่กำลังจะมาถึง เคียวโกได้ได้เลือกให้ไอโอลอสได้รับตำแหน่งคนต่อไปเพราะว่าไอโอลอสเป็นผู้ที่มีทั้งปัญญา ความกล้าหาญ และความเสียสละ
ต่อมา ซากะซึ่งไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของเคียวโก ได้สังหารเคียวโกคนเก่าและสวมรอยเป็นเคียวโกอย่างลับ ๆ หลังจากนั้น จึงคิดที่จะสังหารอาธีน่าที่ยังเป็นทารกอยู่ ซึ่งไอโอลอสเข้ามาพบจึงพยายามขัดขวาง ดังนั้น เคียวโก(ซากะ)จึงได้ใส่ร้ายไอโอลอสว่าเป็นคนทรยศที่ต้องการสังหารอาธีน่า และให้เซนต์ทุกคนตามล่าให้ได้ ในระหว่างที่ไอโอลอสกำลังพาอาธีน่าหนีไปจากแซงค์ทัวรี่นั้นได้ปะทะกับ แคปริคอร์น ชูร่า ไอโอลอสพลาดท่าจึงถูกชูร่าโจมตีตกเขาไปจนได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในระหว่างนั้นเอง ไอโอลอสได้พบกับคิโดะ มิตสึมาสะซึ่งเดินทางมาเที่ยวที่ประเทศกรีซ จึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังและได้ฝากอาธีน่าซึ่งยังเป็นทารกอยู่นั้น พร้อมทั้งชุดคล็อธซาจิททาเรียสให้คิโดะ มิตสึมาสะเป็นผู้ดูแล หลังจากนั้น ไอโอลอสจึงสิ้นใจลง
สงครามศักดิ์สิทธิ์-เทพเจ้าฮาเดส.
ไอโอลอส ปรากฏตัวอีกครั้งที่กำแพงวิปโยค ณ ยมโลก โดยโกลด์เซนต์ทั้ง 12 คนได้รวมพลังคอสโมทั้งหมดเข้าสู่ลูกธนูของไอโอลอส หลังจากนั้น ไอโอลอสได้ยิงลูกธนูไปยังกำแพงวิปโยคและกำแพงได้ถูกทำลายลงในที่สุด
บทบาทในภาค Soul Of Gold.
ไอโอลอส เป็นโกล์ดเซนต์คนแรกที่แอนเดรียสได้พบ ทำให้เกิดการต่อสู้กันเกิดขึ้น และเป็นไอโอลอสที่เป็นฝ่ายแพ้ไป แต่ว่าไอโอลอสได้ยิงลูกธนูเข้าที่ตาของแอนเดรียสจนทะลุออกจากข้างหลัง แต่ลูกธนูจริงๆได้ฝังอยู่ในตา ในภายหลัง ไอโอลอสได้เข้าต่อสู่กับ โลกิ หรือ อันเดรียส พร้อมโกลด์เซนต์ทั้ง12คน ในชุดของ ก็อดคล็อธ และชนะได้สำเร็จ จากนั้นจึงให้โปเซดอนนำชุดคล็อธของพวกตนไปช่วยพวกของ เพกาซัส เซย่า และได้กลับสู้ความตายอีกครั้ง
ชุดคล็อธซาจิททาเรียส.
หลังจากไอโอรอสเสียชีวิตลง ชุดคล็อธซาจิททาเรียสก็อยู่ภายใต้การดูแลของคิโดะ มิตสึมาสะ โดยในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สนั้น ผู้ชนะจะได้ครอบครองชุดคล็อธซาจิททาเรียส อย่างไรก็ตาม ระหว่างการต่อสู้นั้นอิกกิและเหล่าแบล็คเซนต์ได้เข้ามาแย่งชิงชุดคล็อธไป ดังนั้น จึงไม่มีใครครอบครองชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้
ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้ปรากฏรูปร่างที่แท้จริงครั้งแรก (ดังรูป) ในระหว่างที่ไชน่าได้รับคำสั่งจากเคียวโกให้ไปสังหารเซย่า หลังจากนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้เข้าสวมร่างของเซย่าระหว่างการต่อสู้กับซิลเวอร์เซนต์ 3 คน ได้แก่ เฮราเครส อัลเกตี้ มุสก้า ดีโอ และคานิส เมเจอร์ ซิริอุส ทำให้เซย่ามีพลังทัดเทียมกับโกลด์เซนต์จึงสามารถกำจัดเหล่าซิลเวอร์เซนต์ได้อย่างง่ายดาย ต่อมา เซย่าได้ต่อสู้กับไอโอเรียที่ถูกส่งมากำจัดเหล่าบรอนเซนต์เช่นกัน ในขณะที่ไอโอเรียปล่อยหมัดเขี้ยวเล็บสายฟ้า (Lighting volt) ใส่คิโดะ ซาโอริ เพื่อต้องการพิสูจน์ว่าเป็นอาธีน่าตัวจริงหรือไม่นั้น เซย่าได้เข้ารับหมัดแทนและได้ปรากฏภาพของไอโอลอสขึ้นมาเบื้องหลังของเซย่า โดยไอโอลอสได้เตือนสติไอโอเรียและได้ลงโทษที่ไอโอเรียปล่อยหมัดใส่อาธน่าโดยการสะท้อนพลังหมัดเขี้ยวเล็บสายฟ้ากลับไปโจมตีใส่ไอโอเรียเอง
ในปราสาทมนุษย์ม้า ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้ปรากฏตัวอีกครั้ว โดยได้ยิงลูกศรใส่กำแพงของปราสาท ทำให้ปรากฏตัวอักษรจารึกบนกำแพงซึ่งเป็นพินัยกรรมของไอโอลอส สลักไว้ว่า " เหล่าผู้กล้าหาญที่มาเยือนที่นี่ ขอฝากอาธีน่าไว้แก่พวกเธอ ...ไอโอลอส"
ในศึกสงครามเทพเจ้าโปเซดอนนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสได้เดินทางออกจากแซงค์ทัวรี่ไปยังวิหารใต้สมุทรเพื่อต้องการช่วยเหลืออาธีน่า โดยชุดคล็อธได้เข้าสวมร่างเซย่าอีกครั้ง และเซย่าได้ใช้ลูกศรของชุดคล็อธที่มีพลังคอสโมของชิริว เฮียวงะ และชุน โจมตีใส่โปเซดอนได้เป็นผลสำเร็จ
นอกจากนี้ ในภาคฮาเดสนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสยังถูกส่งไปยังอาริเชี่ยนโดยพลังของโปเซดอนเพื่อช่วยเหลือพวกเซย่า อย่างไรก็ตาม ชุดคล็อธได้ถูกทำลายลงอย่างง่ายดายโดยฝีมือของเทพมรณะ ทานาทอส