pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามที่สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ประชวร และเสด็จประทับรักษาพระองค์ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มาตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2545 ทำให้ทรงไม่สามารถปฏิบัติพระศาสนกิจได้สะดวก ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลจึงได้ขอความเห็นจากคณะแพทย์และคณะกรรมการวัดบวรนิเวศวิหาร มีพระเทพสารเวที (บุญยนต์ ปุญฺญาคโม) ผู้ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการสมเด็จพระสังฆราชเป็นประธาน เสนอที่ประชุมกรรมการมหาเถรสมาคมในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547 ที่ประชุมกรรมการมหาเถรสมาคม มีมติอนุโมทนาสนองข้อเสนอดังกล่าว โดยให้แต่งตั้งผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชเป็นการชั่วคราว และโดยที่สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี (ทองเจือ จินฺตากโร) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เป็นสมเด็จพระราชาคณะผู้มีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์ มีอายุถึง 96 ปี (ณ เวลานั้น) อีกทั้งยังอาพาธ ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้เช่นกัน จึงเห็นสมควรให้สมเด็จพระราชาคณะมีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์ลำดับถัดไป ได้แก่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ โดยมีสมเด็จพระราชาคณะและพระราชาคณะอื่นอีก 5 รูป เป็นผู้ช่วยปฏิบัติหน้าที่ โดยที่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 โดยมีนาย วิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ลงนาม ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชได้มีพระบัญชาว่า “ทราบและเห็นชอบ” เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2547 อย่างไรก็ตาม ในปลายปี พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์ผู้จัดการออนไลน์ ได้กล่าวหาว่า ลายมือเขียน “ทราบและเห็นชอบ” ไม่ได้เป็นของสมเด็จพระสังฆราช แต่เป็นของพระเทพสารเวที เลขานุการสมเด็จพระสังฆราช
สมเด็จพระพุฒาจารย์ ได้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2547 เช่น เป็นประธานในพิธีวันวิสาขบูชาโลก ในช่วง 30 พ.ค. ถึง 3 มิ.ย. ซึ่งนับเป็นครั้งแรกในประเทศไทยที่คณะสงฆ์ในโลกทั้ง 3 นิกาย คือ เถรวาท มหายาน และวัชรยาน ได้มาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาร่วมกันในสถานที่เดียวกัน
ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช.
ต่อมาการแต่งตั้งนั้นได้สิ้นสุดลงเพราะครบระยะเวลาที่กำหนด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตราพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และ พ.ศ. 2547 เพื่อให้มีคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 มหาเถรสมาคม มีมติเป็นเอกฉันท์ในการประชุม เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ให้แต่งตั้ง คณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เพื่อบริหารกิจการคณะสงฆ์แทนสมเด็จพระญาณสังวรฯ ซึ่งคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ประกอบด้วยสมเด็จพระราชาคณะและพระราชาคณะ รวม 7 รูป จากพระอาราม 7 วัด ทั้งจากฝ่ายมหานิกายและธรรมยุติกนิกาย โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ ในฐานะมีอาวุโสสูงสุดโดยสมณศักดิ์ที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ทำหน้าที่ประธาน
นอกจากสมเด็จพระพุฒาจารย์แล้ว ยังมีสมเด็จพระราชาคณะอีก 6 รูป ในคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช มีดังต่อไปนี้
สมเด็จพระพุฒาจารย์ ได้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช ในช่วงปี พ.ศ. 2547 ถึงปี พ.ศ. 2549 เช่น เป็นประธานในพิธีวันวิสาขบูชาโลก ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยมีผู้นำศาสนาพุทธจาก 41 ประเทศเข้าร่วม และกล่าวเปิดประชุมโดยการประกาศให้ผู้นำศาสนาพุทธทั่วโลกร่วมกันยกย่ององค์พระมหากษัตริย์ไทย ที่ทรงเป็นองค์พุทธมามกะประเสริฐยิ่งในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พร้อมแนะให้ใช้หลักแห่งพุทธะดับความร้อนรุ่มของโลก
ข้อวิจารณ์กรณีแต่งตั้งประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช.
นายสนธิ ลิ้มทองกุล และพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้กล่าวว่า สมเด็จพระญาณสังวรฯ ไม่ได้ทรงพระประชวร แต่เพราะทรงเจริญพระชนมายุมากแล้วเท่านั้น จริง ๆ แล้วทรงแจ่มใส ปฏิบัติพระศาสนกิจได้ การแต่งตั้งคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชจึงมิชอบ หลวงตามหาบัวยังได้กล่าวหาว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นมหาโจรและทำอะไรไม่ได้ดีไว้หลายอย่าง ช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 หลวงตามหาบัวจึงได้มอบหมายให้นายทองก้อน วงศ์สมุทร ถวายฎีกาแก่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขอพระราชทานบิณฑบาตถอดสมณศักดิ์สมเด็จพระพุฒาจารย์ ฐานขัดพระธรรมวินัย ดำเนินการประชุมมหาเถรสมาคมโดยไม่เป็นไปตามกฎระเบียบ และร่วมมือกับนายวิษณุ เครืองาม ทำลายหลักพระธรรมวินัยของพระพุทธศาสนา และขนบธรรมเนียมโบราณราชประเพณี ตลอดจนศีลธรรมอันดี ในเวลาต่อมา หลวงตามหาบัวได้นำคณะสงฆ์และฆราวาสนับหมื่น ไปชุมนุมใหญ่ต้านสมเด็จพระพุฒาจารย์ ในรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้ออกมากล่าวว่า "กรณีหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ถวายฎีกาเป็นการปกป้องสถาบันศาสนา และสถาบันกษัตริย์ไม่ให้อ่อนแอ"
อย่างไรก็ตาม ช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 หลวงตามหาบัวได้ออกคำสั่งให้นายทองก้อนออกจากวัด และห้ามยุ่งเกี่ยวกับเรื่องใดๆ ของวัดป่าบ้านตาดอีกต่อไป เนื่องจากประพฤติไม่เหมาะสมอย่างรุนแรง เกี่ยวกับการบริหารสถานีวิทยุเสียงธรรมชุมชน จึงทำให้แนวร่วมต่อต้านสมเด็จพระพุฒาจารย์ได้อ่อนแอลง
ในทางตรงข้าม คอลัมนิสต์แมงเม่า แห่ง หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ได้ออกมากล่าวว่าสมเด็จพระพุฒาจารย์ได้ปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชอย่างถูกต้อง ตามที่ได้รับมอบหมาย และผู้สนับสนุนสมเด็จพระพุฒาจารย์ ได้มีการรวมตัวกันเพื่อแสดงความเคารพและความสนับสนุนเป็นจำนวนมาก
การปฏิบัติหน้าที่หลังจากการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549.
หลังจากการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ได้มีผู้ปลอมแปลงร่างพระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช ให้ยกเลิกคณะผู้แทนปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชเดิม และตั้งคณะผู้แทนปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชใหม่ โดยมีสมเด็จพระมหาธีราจารย์เป็นประธาน และสมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นที่ปรึกษา ในวันต่อมา คุณหญิง ทิพาวดี เมฆสวรรค์ รมต.ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในฐานะกำกับ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ได้กล่าวว่า ไม่ทราบว่าใครส่งพระบัญชาปลอมมาให้ดู ส่วนเลขานุการสมเด็จพระสังฆราชยืนยันว่าตนไม่ทราบว่าผู้ใดทำเอกสารปลอมแต่อย่างใด คณะกรรมการวัดบวรนิเวศวิหารได้ให้ผู้แทนแจ้งความร้องทุกข์แก่พนักงานสอบสวน เพื่อหาผู้กระทำการปลอมพระบัญชา
ในช่วงเวลาเดียวกัน สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กว่า 30 คน นำโดยนายไพศาล พืชมงคล ได้เตรียมยื่นหนังสือเสนอร่าง พ.ร.บ.คณะสงฆ์ เพื่อให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติพิจารณาและตราเป็นพระราชบัญญัติ โดยเสนอให้ นับอาวุโสของสมเด็จและพระราชาคณะโดยพรรษา (แทนการนับอาวุโสตามสมณศักดิ์แต่เดิม) ซึ่งจะทำให้พระราชาคณะที่มีอาวุโสสูงสุดเป็นพระฝ่ายธรรมยุตินิกาย พ.ร.บ. คณะสงฆ์ ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 (ซึ่งเป็นฉบับที่ใช้อยู่ในเวลานั้น) กำหนดไว้ว่า ผู้ที่จะได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นสมเด็จพระสังฆราช ต้องมีอาวุโสทางสมณศักดิ์สูงที่สุด โดยดูจากการที่พระสงฆ์รูปนั้น ได้รับโปรดเกล้า ฯ เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ชั้นสุพรรณบัฏ (คือมีการจารึกชื่อและราชทินนามลงบนแผ่นทองคำแท้) ก่อนพระสงฆ์รูปอื่น ๆ ในเวลาเดียวกัน ได้มีผู้เรียกร้องให้รัฐบาลทหารเสนอร่างกฎหมายแก้ไข พ.ร.บ.คณะสงฆ์ เข้าสู่สภานิติบัญญัติแห่งชาติ โดยเปลี่ยนให้ พระราชอำนาจในการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช เป็นพระราชอำนาจโดยสมบูรณ์ของพระมหากษัตริย์ โดยไม่มีข้อจำกัด ในเรื่องของความอาวุโสทางพรรษาหรือสมณศักดิ์
สมเด็จพระพุฒาจารย์ ได้ปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ตามปกติในช่วงปลายปี พ.ศ. 2549 และต้นปี พ.ศ. 2550 เช่น เป็นประธานสังคายนาพระธรรมวินัยตรวจชำระพระไตรปิฎก เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 (ครั้งหลังสุดที่เคยมีการชำระพระไตรปิฎก คือ เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา เมื่อครั้งมหามงคลดิถีที่มีพระชนมพรรษาจะบรรจบครบ 5 รอบนักษัตร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีผลงานด้านการเขียนที่เป็นหนังสือดังหลายเล่ม ประกอบด้วย "ธรรมะสำหรับผู้นับถือพระพุทธศาสนา", "ดีเพราะมีดี" (พิมพ์ ธ.ค. พ.ศ. 2540), "ทศพิธราชธรรม" (พิมพ์ ธ.ค. พ.ศ. 2541), "วันวิสาขบูชา" (พิมพ์ พ.ศ. 2542) , "การนับถือพระพุทธศาสนา", "ปาฐกถาธรรมสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ", "โอวาทพระธรรมเทศนาและบทความสมเด็จพระพุฒาจารย์", "การดำรงตน", และ "คุณสมบัติ 5 ประการ"
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) มรณภาพด้วยภาวะไตวายเรื้อรังและติดเชื้อในกระแสเลือดที่โรงพยาบาลสมิติเวช เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 08:41 นาฬิกา
วันอาทิตย์ที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17.15 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงศพ พร้อมด้วยเครื่องเกียรติยศประกอบศพ ไตรครอง โกศไม้สิบสอง ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวด แตรงอน แตรฝรั่ง ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และทรงรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน การนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และทรงเชิญพวงมาลาของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และของส่วนพระองค์วางที่หน้าโกศศพ ณ ศาลาการเปรียญ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
วันศุกร์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ไปในการบำเพ็ญพระราชกุศล 7 วัน พระราชทานศพ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)
วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดให้เลื่อนชั้นเกียรติยศจากโกศไม้สิบสอง เป็นพระราชทานโกศมณฑป ตั้งประดับเกียรติยศศพ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)
วันเสาร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ นายธานินทร์ กรัยวิเชียร องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ไปในการบำเพ็ญพระราชกุศล 50 วัน พระราชทานศพ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)
วันจันทร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ นายธานินทร์ กรัยวิเชียร องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ไปในการบำเพ็ญพระราชกุศล 100 วัน พระราชทานศพ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)
วันอาทิตย์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
สมเด็จเกี่ยว
เกี่ยว อุปเสโณ
สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นราชทินนามของพระเถระรูปหนึ่งที่มีสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ในสมัยหลังได้พระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธาจารย์ เป็นราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี มีผู้ได้รับพระราชทานราชทินนามสมณศักดิ์นี้สืบมา จนถึง พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์พระพุทธาจารย์ (สน) เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นหิรัณยบัฏที่สมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นรูปแรก
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูปดังนี้
รายนาม (สมเด็จ) พระพุฒาจารย์.
ในสมัยรัตนโกสินทร์ มีพระราชาคณะได้พระราชทานสมณศักดิ์ที่ (สมเด็จ) พระพุฒาจารย์ ดังนี้
สมเด็จ พุทธาจารย์ (เกี่ยว)
ซูกัส
ชูกัส  เป็นยี่ห้อลูกอมรสผลไม้สัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ห่อด้วยกระดาษไข ใช้อมและเคี้ยว ปัจจุบันเป็นผลิตภันฑ์ในเครือของ คราฟต์ (Kraft Foods) บริษัทผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา (อันดับสองของโลก รองจากเนสต์เล่)
ลูกอมซูกัส เป็นที่นิยมในประเทศแถบเอเชีย และยุโรป โดยเฉพาะในอินโดนีเซีย ฮ่องกง จีน โปรตุเกส โรมาเนีย สเปน สวิตเซอร์แลนด์ และประเทศไทย
เทสโก้ โลตัส คุ้มค่า
ตลาดโลตัส
เดอะ เลิฟ อัลบั้ม
จิตรกรรมฝาผนังปูนเปียก
เควิน เบคอน
เควิน นอร์วูด เบคอน  เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Footloose, Animal House, Stir of Echoes, Wild Things, JFK, Apollo 13 และ The Woodsman
เควิน เบคอนเกิดที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย พออายุ 17 ปี เดินทางมานิวยอร์ก เข้าเป็นนักแสดงที่ "เซอร์เคิล" ในสแควร์ เธียเตอร์
หนังเรื่องแรกเปิดฉากชีวิตนักแสดงคือ "National Lampoon"s Animal House" หลังจากนั้นเป็นตัวประกอบอย่างเรื่อง Starting Over, Hero at Large,Friday the 13th, Only When I Laugh, Forty-Deuce,Diiner ,The Demon Murder Case จนได้มาเป็นนักแสดงนำเรื่อง Footloose จากนั้นก็มีผลงานตามาอีก Quicksilver , Planes Trains and Automobiles , Criminal Law ,The Big Picture 1989 Flatliners ,JFK ,A Few Good Men , และ The River Wild (เรื่องนี้ได้เข้าชิง รางวัลลูกโลกทองคำ)
จากนั้นก็มี Murder in the Firsts , Apollo 13 , Sleeper , Telling Lies In America , Picture Perfect , Digging to China ,Wild Things , My Dog Skip ,A Stir of Echoes
เขายังมีผลงานการกำกับการแสดงเรื่อง Girl Gone ซึ่งจะมีนักแสดงสาว "ไคร่า เซดจ์ซิก" ภรรยาของเขาเอง ซึ่งมีลูกด้วยกัน 2 คน นอกจากเป็นดาราและผู้กำกับแล้วเควิน เบคอน ยังเป็นนักดนตรีตำแหน่งมือกีตาร์ โดยตั้งวง "The Bacon Brothers" ในปี 1994 กับ "ไมเคิล เบคอน" น้องชายของเขา อัลบั้มแรกชื่อ FoRoSoCo (ย่อมาจากแนวร็อค-โฟล์ก-โซล-คันทรี) วางแผนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1997 โดยมีศิลปินดัง "จอน บอง โจวี" รับเชิญมาร่วม 1 เพลง
ซิสทีนชาเปล
ร่มชูชีพ
ร่มชูชีพ  คือวัตถุที่ช่วยให้มนุษย์และสิ่งของเคลื่อนที่ช้าลงในการตกสู่พื้นโลก หรืออาจช่วยให้วัตถุที่ขนานกับพื้นโลกเคลื่อนที่ช้าลงเช่นในการแข่งรถ คำว่าร่มชูชีพในภาษาอังกฤษ (parachute) มาจากภาษาฝรั่งเศส "para", แปลว่าต่อต้าน "chute" แปลว่าการตก "parachute" จึงหมายถึง ต่อต้านการตก ร่มชูชีพถูกคิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2326 โดย หลุยส์ เซบาสเตียน ลีโอนาด (Louis-Sébastien Lenormand) นอกจากนี้ ลาลูแบร์ ยังสาธิตร่มชูชีพให้ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ถือครั้งแรกของไทยที่ได้เห็นร่มชูชีพ
โดเมนนิโค เกอแลนเดา
เกอร์แลนเดา
เควิน เบค่อน
ไมเคิล แจ๊คสัน
ไมเคิ้ล แจ๊คสัน
เจมี ลี เคอร์ทิส
การ์ธ นิกซ์
การ์ธ นิกซ์  เกิดที่เมืองเมลเบิร์น วันที่ 19 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1963 เป็นชาวออสเตรเลียที่เขียนนวนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ตัวอย่างเช่นวรรณกรรมเรื่องยาวชุด Old Kingdom, The Seventh Tower, และ The Keys to the Kingdom (ไทย: อาณาจักรแห่งกาลเวลา)
"การ์ธ นิกซ์" ไม่ใช่นามแฝง หลายครั้งที่มีคนถามเขาเกี่ยวกับชื่อ "การ์ธ นิกซ์" เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นนามแฝงหรือไม่ เขากล่าวว่า "ผมว่าที่มีคนถามผมบ่อยๆ คงเพราะเป็นชื่อที่เหมาะมากสำหรับนักเขียนแนวแฟนตาซี แต่นั่นน่ะชื่อของผมจริงๆ"
การ์ธ นิกซ์ เกิดที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และใช้ชีวิตในวัยเด็กของเขาในกรุงแคนเบอร์รา เขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคนเบอร์ราระหว่างปี 1984-1986 และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านอักษรศาสตร์ ในการเขียนอย่างเชี่ยวชาญ นิกซ์ได้เข้ามาทำงานทางด้านหนังสืออย่างจริงจังหลังจากที่เขาย้ายไปอยู่ที่ซิดนีย์ และได้ทำงานจนไต่เต้าขึ้นเป็นบรรณาธิการอาวุโสในปี 1991 กับ "HarperCollins Australia" จากนั้นเขาก็เดินทางไปต่างประเทศในปี 1993 และกลับมาทำงานในปีต่อมากับ "IT public relations and marketing firm" ซึ่งในปี 1996 ได้นำเขาเป็นผู้ก่อตั้งร่วมบริษัท PR firm Gotley Nix Evans Pty Ltd. ในปี 1999 เขาได้เข้าร่วมกับ Curtis Brown ซึ่งเป็นองค์การทางด้านวรรณคดีของออสเตรเลียเป็นเจ้าหน้าที่พาร์ตไทม์หลังจากได้วางมือจากทำงานเขียนเต็มเวลาในปี 1998 อย่างไรก็ตามในปี 2002 การ์ธ นิกซ์ก็กลับมาเป็นนักเขียนเต็มเวลาอีกครั้ง นอกจากนั้นยังเป็นทหารกองหนุนของกองทัพออสเตรเลียและเป็นผู้ขายหนังสือ เป็นผู้แทนขายหนังสือ นักเขียนหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ ผู้รับคำปรึกษาด้านการตลาด และเจ้าหน้าที่อักษรศาสตร์ หนังสือของเขาได้ถูกตีพิมพ์ทั่วโลกและแปลมาแล้วทั้งสิ้น 36 ภาษา หนังสือของเขาได้ปรากฏในรายชื่อหนังสือขายดีที่สุดของ "หนังสือพิมพ์นิวยอร์กส์ ไทม์", "Publishers Weekly", "The Bookseller", "The Australian" และ "The Sunday Times" ไม่นานมานี้ การ์ธ นิกซ์ได้เซ็นสัญญาหนังสือเพิ่มอีกสามเรื่อง โดยสองเรื่องอยู่ในชุด Old Kingdom และวรรณกรรมชุด The Seventh Tower ก็กำลังจะถูกตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นไป
ขณะนี้ การ์ธ นิกซ์ อาศัยอยู่ที่หาดคูกี้ (Coogee) เมืองซิดนีย์ กับครอบครัวซึ่งมีภรรยาและลูกชาย 2 คนที่มีชื่อว่า โทมัส (เกิดวันพฤหัสบดี) และเอ็ดเวิร์ด
ชุด Troubletwisters.
เป็นผลงานในอนาคตที่ร่วมเขียนกับ ซีน วิลเลียมส์
การ์ธ นิกซ์มีแผนที่จะนำนวนิยายของเขา "Sabriel" มาสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยเขาจะเป็นผู้ช่วยเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับแดน ฟัทเทอร์แมน ซึ่งเป็นนักเขียนบทที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ดี๊ด การ์ดเนอร์ กับ เจเรมี่ ไคลน์เนอร์ อาจจะมาเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ และจะให้ อนานด์ ทัคเกอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ Shopgirl กับ Hilary and Jackie มาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์
เกรกอรี เพก
เกรกอรี เพก  (5 เมษายน ค.ศ. 1916 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 2003 ) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 ครั้ง เป็นนักแสดงที่เป็นที่นิยมคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 เขาได้แสดงบทสำคัญในหนังหลายๆเรื่องเช่น "โรมรำลึก" (1953), "พิพากอธรรม" (1962) เป็นต้น ในการจัดอันดับนักแสดงนำชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอกกาลของ AFI เขาอยู่ในอันดับที่ 12
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร  หรือหนังสือตัวเขียนสีวิจิตร คือเอกสารตัวเขียนที่ตัวหนังสือตกแต่งเพิ่มเติมด้วยสีสรรค์เช่นตัวหนังสือตัวแรกที่ขยายใหญ่ขึ้นและเล่นลายอย่างวิจิตร หรือเขียนขอบคัน หรือทำเป็นจุลจิตรกรรม ตามความหมายตรงตัวจะหมายถึงต้นฉบับที่ตกแต่งด้วยเงินและทอง แต่การใช้กันโดยทั่วไปโดยนักวิชาการสมัยใหม่ในปัจจุบันจะหมายถึงต้นฉบับใดก็ได้ที่มีการตกแต่งหรือหนังสือประกอบภาพจากทั้งทางตะวันตกและทางศาสนาอิสลาม
งานเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉบับแรกที่สุดที่มีการตกแต่งพอประมาณมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงที่ 7 ส่วนใหญ่ทำในไอร์แลนด์, อิตาลี และประเทศอื่น ๆ บนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ความสำคัญของเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรมิใช่เพียงคุณค่าทางวรรณกรรมแต่ยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้วย ซี่งจะเห็นได้จากต้นฉบับเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรที่ทำให้เราเรียนรู้ถึงประวัติศาสตร์ โรมันและ กรีกที่ตกแต่งโดยผู้บันทึกและตกแต่งหนังสือตามอาราม
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตรส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันมาจากยุคกลางแม้ว่าการสร้างเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะทำกันมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เนื้อหาของงานส่วนใหญ่ในสมัยแรก ๆ จะเป็นงานศาสนา แต่ต่อมาโดยเฉพาะในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เริ่มมีงานทางโลกเพิ่มขึ้น รวมถึงคำประกาศ ตั๋วเงินลงทะเบียน กฎหมาย กฎบัตร รายการสินค้า และโฉนด และเกือบทั้งหมดจะทำเป็นหนังสือแต่ก็มีบ้างที่เป็นม้วนหรือเป็นแผ่นเดียวเขียนบนหนัง (parchment หรือ vellum อาจจะเป็นหนังลูกวัว, แกะ, หรือแพะ) ที่มีคุณภาพดี หลังปลายยุคกลางวัสดุที่ใช้เขียนก็เปลี่ยนมาเป็นกระดาษ เมื่อวิวัฒนาการพิมพ์เพิ่งเริ่มใหม่ ๆ ผู้พิมพ์ก็อาจจะทิ้งช่องว่างไว้สำหรับพยัญชนะตัวแรก, ขอบ หรือ ภาพเขียนย่อส่วน แต่การพิมพ์ทำให้ศิลปะการทำเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรเสื่อมความนิยมลง แต่ก็ทำกันต่อมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่น้อยลงมากและทำสำหรับผู้มีฐานะดีจริง ๆ เท่านั้น
นอกจากเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะเป็นตัวอย่างของสิ่งที่หลงเหลือมาจากยุคกลางแล้ว ก็ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของจิตรกรรมที่มาจากยุคกลางด้วย และบางครั้งก็เป็นจิตรกรรมอย่างเดียวที่เหลืออยู่จากยุคนั้น
เกรกอรี เปก
มหาวิทยาลัยจอห์นฮอพกินส์
เบียร์ตราสิงห์
Hi 5
มงต์แซงต์-มีแชล
มงต์-แซงต์-มีแชลและอ่าว
วิลเลียม มอร์ริส
วิลเลียม มอร์ริส  (24 มีนาคม ค.ศ. 1834 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1896) เป็นศิลปิน นักเขียน และนักสังคมนิยมชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานของ British Arts and Crafts movement และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในสหราชอาณาจักร รวมถึงเป็นกวีและนักประพันธ์นวนิยายด้วย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบลวดลายบนผนัง
มอร์ริสเคยเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัย Exeter มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อจบการศึกษาได้ทำงานเป็นสถาปนิก ต่อมาจึงพบว่าตัวเองชอบศิลปะการวาดมากกว่า มอร์ริสได้ตั้งบริษัทร่วมกับเพื่อน และสร้างงานศิลปะเช่น ภาพวาดบนกระจกสี
มอร์ริสเริ่มเขียนบทกวีลงตีพิมพ์ในนิตยสารตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย แต่ผลตอบรับในช่วงแรกไม่ดีนัก ทำให้เขาไม่กล้าเขียนอะไรไปหลายปี อย่างไรก็ดี ผลงานกวีที่มีชื่อเสียงของเขา คือ "The Haystack in the Floods" เขาหันมาเขียนบทกวีอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และสร้างผลงานดีๆ ไว้หลายชิ้น มีชื่อเรียกรวม ๆ ว่า "The Earthly Paradise" โดยเป็นบทกวีเกี่ยวกับนักผจญภัยกลุ่มหนึ่งที่ออกเดินทางไปเสาะหาแผ่นดินแห่งชีวิตนิรันดร์ แล้วได้พบกับอาณาจักรกรีกที่เหลือรอดอยู่อย่างลี้ลับ ผลงานชุดนี้สร้างชื่อเสียงให้เขาอย่างมาก บทกวีชุดท้าย ๆ ที่เขาเขียนขึ้นก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับงานสังคมนิยม คือมหากาพย์ไอซ์แลนด์ มอร์ริสให้ความสนใจกับตำนานโบราณของเยอรมันและนอร์สอย่างมาก และนำมาเป็นข้อมูลในการประพันธ์ของเขา งานประพันธ์มหากาพย์อีกเรื่องหนึ่งของมอร์ริสที่มีชื่อเสียงมาก คือ "ซิกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung)"
มอร์ริสยังเป็นผู้แปลงานวรรณกรรมคลาสสิก วรรณกรรมยุคกลาง และวรรณกรรมไอซ์แลนด์อีกหลายเรื่อง เช่น "Three Northern Love Stories" และ "อีเนียด" ของ เวอร์จิล ในปี ค.ศ. 1875 และแปลมหากาพย์"โอดิสซีย์"ของโฮเมอร์ ในปี ค.ศ. 1887
ในช่วงเก้าปีสุดท้ายของชีวิตของเขา มอร์ริสเขียนนวนิยายขึ้นหลายเรื่อง รวมถึง "The Wood Beyond the World" และ "The Well at the World's End" ซึ่งได้รับการนับถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของวรรณกรรมแฟนตาซี เพราะในขณะที่นักเขียนคนอื่นเขียนถึงแผ่นดินลี้ลับ แผ่นดินในฝัน หรือเขียนเรื่องอนาคต (ซึ่งมอร์ริสก็เคยเขียนในเรื่อง "News from Nowhere") แต่งานเขียนของมอร์ริสชิ้นนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนหนึ่งโลกแฟนตาซีที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด
"The Wood Beyond the World" เป็นงานที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อ ซี. เอส. ลิวอิส ขณะที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ได้รับอิทธิพลจาก "The House of the Wolfings" และ "The Roots of the Mountains" นักเขียนคนอื่นเช่น เจมส์ จอยซ์ ก็ได้รับอิทธิพลจากมอร์ริสเช่นกัน
มหาวิหารรีมส์
มหาวิหารแรงส์
นิกายวัดอังกฤษ
สวนและพระราชวังแวร์ซาย
คณะดอมินิกัน
คณะนักเทศน์  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า คณะดอมินิกัน (Dominican Order/Dominicans) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ประเทศฝรั่งเศส ใช้วินัยของนักบุญออกัสตินเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตนักบวช และสมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงให้การรับรองในปี ค.ศ. 1216
ในอังกฤษและในบางประเทศจะเรียกนักบวชดอมินิกันว่า “ไฟรเออร์ดำ” (Black friars) เพราะจะสวมเสื้อคลุมสีดำทับแฮบิต (habit) สีขาวข้างใน ซึ่งต่างกับ “ไฟรเออร์ขาว” (White friars) ซึ่งหมายถึงนักบวชคณะคาร์เมไลท์ หรือ “ไฟรเออร์เทา” (Grey friars) ของคณะฟรันซิสกัน ซึ่งความจริงแล้วคณะฟรันซิสกันจะใส่สีน้ำตาล ในฝรั่งเศสนักบวชดอมินิกันบางครั้งก็ถูกเรียกว่า “ฌากอแบ็ง” (Jacobins) เพราะที่ปารีสมีคอนแวนต์ของคณะอยู่ที่โบสถ์แซ็ง-ฌัก-ดูว์-โอ-ปา นอกจากนั้นบางครั้งยังเป็นที่รู้จักกันว่า “Domini canes” หรือ “สุนัขของพระเจ้า” เพราะความที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคณะที่มีความจงรักภักดีและเคร่งที่สุด ซึ่งบางครั้งมีผลในทางลบเพราะการพาดพิงไปถึงความเกี่ยวข้องของคณะนี้กับการไต่สวนศรัทธา  นักบวชในคณะนี้จะมีอักษร “O.P.” ท้ายชื่อ
คณะดอมินิกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ได้แก่
ประเทศแอฟริกากลาง
คณะเยสุอิต
คณะเยสุอิต (Jesuits) มีชื่อเต็มว่า คณะแห่งพระเยซูเจ้า  เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (St.Ignatius of Loyola) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1540 นักบวชในคณะนี้มีสมญาว่า “ทหารของพระคริสต์” (Soldiers of Christ) หรือ “ทหารราบของพระสันตะปาปา” (Foot soldiers of the Pope) เพราะนักบุญอิกเนเชียสผู้ก่อตั้งเคยเป็นอัศวินมาก่อนที่จะบวช
ในปัจจุบันนักบวชเยสุอิตทำงานสอนศาสนาใน 112 ประเทศและมีชื่อเสียงในทางการศึกษา การค้นคว้า และการส่งเสริมวัฒนธรรมการนำทางด้านฝ่ายจิต นอกจากนั้นยังมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนด้วย
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534 อิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบวชชาวสเปนและนักเรียนอีก 6 คนจากมหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งเป็นชาวแคว้นบาสก์ ประเทศสเปน ประกอบด้วย ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ (Francisco Xavier) อัลฟอนโซ ซาลเมรอน (Alfonso Salmeron) ดีเอโก ลาอีเนซ (Diego Laínez) นิโคลัส โบบาดิลลา (Nicolás Bobadilla)) ปีแยร์ ฟาฟวร์ (Pierre Favre) จากซาวอย ประเทศฝรั่งเศส และซิเมา โรดริเกซ (Simão Rodrigues) จากประเทศโปรตุเกส พบกันที่มงมาทร์ ภายในห้องเก็บศพใต้โบสถ์นักบุญเดนิส นอกเมืองปารีส ผู้ร่วมในกลุ่มนี้ตั้งคำปฏิญาณถือความความยากจนและพรหมจรรย์ เพื่อ “เข้าทำงานกับโรงพยายาลและการเผยแพร่ศาสนาที่กรุงเยรูซาเลม หรือเพื่อไปยังที่ใด ๆ ที่พระสันตะปาปามีความประสงค์จะส่งไปโดยไม่ทักท้วง”
กลุ่มนี้เรียกตนเองว่า “กองกำลังพระเยซู” (Company of Jesus) เพราะผู้เป็นสมาชิกมีความรู้สึกว่าที่มาพบปะกันได้ก็เป็นเพราะอำนาจของพระเยซู คำว่า “กองกำลัง” เป็นนัยมาจากศัพท์ที่ใช้ในการเรียกกองทหาร และยังแสดงถึงความเป็นสาวกหรือผู้ติดตามพระเยซู คำว่า “Company” มาจากภาษาละติน “cum” และ “pane” ซึ่งแปลว่า “bread with” หรือผู้ที่กินอาหารด้วยกัน
การพบกันครั้งนี้นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1540 เรียกตนเองว่า “Society of Jesus” คำว่า “societas” ในภาษาละตินมาจากคำว่า “socius” หรือ “ผู้ร่วม” หรือ “สหาย” ในปี ค.ศ. 1537 กลุ่มนี้ก็เดินทางไปประเทศอิตาลีเพื่อยึ่นคำขออนุมัติการตั้งคณะใหม่ต่อพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงอนุมัติและอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มนั้นรับศีลอนุกรม
สมาชิกในกลุ่มนั้นจึงทำการรับศีลเป็นนักบวชที่เวนิสโดยบิชอปแห่งอาร์บเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน หลังจากนั้นนักบวชกลุ่มก็อุทิศตัวให้กับการเทศนาและการช่วยงานการกุศลในประเทศอิตาลี เพราะไม่สามารถเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมได้ตามที่ตั้งใจ เพราะขณะนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1535 ถึงปี ค.ศ. 1538 เป็นระยะเวลาสงครามระหว่างจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวนิส และรัฐสันตะปาปา กับจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้การเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเป็นไปไม่ได้
มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์
เอเมลิโอ อากีนาลโด
เยซูอิด
ลัทธิเจซูอิด
เทพศิริ สุขโสภา
เทพศิริ สุขโสภา นักเขียน จิตรกรชาวไทย เกิดที่จังหวัดสุโขทัย เมืองเก่า เมื่อ พ.ศ. 2486 เข้าเรียนที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากรวังท่าพระ ได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2560
โมบิลอาเมอร์
โมบิลอาเมอร์ ((ญี่ปุ่น:"モビルアーマー" ;อังกฤษ:Mobile Armour มีคำย่อว่า MA) เป็นกลุ่มของหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ในซีรีส์กันดั้ม โมบิลอาเมอร์ต่างจากโมบิลสูทโดยมักมีลักษณะที่ดูไม่เหมือนมนุษย์ โมบิลอาเมอร์ยังมักมีสมรรถนะสูงในด้านหนึ่ง ระหว่างความเร็ว พลังทำลาย หรือ พลังป้องกัน ในขณะที่โมบิลสูทส่วนใหญ่จะมีสมรรถนะโดยรวมที่สมดุลกว่า
ชื่อ Mobile Armour เป็นคำย่อของ Mobile All Range Maneuverability Offence Utility Reinforcement โมบิลอาเมอร์ได้รับการพัฒนาโดยบริษัท MIP เพื่อเป็นอาวุธหลังการพัฒนาเตาปฏิกรณ์ฟิวชั่นไมนอฟสกี้ ซึ่งนอกจากจะเป็นเตาปฏิกรณ์ที่มีขนาดเล็กแล้วยังสามารถกระจายอนุภาคไมนอฟสกี้ซึ่งสามารถรบกวนคลื่นวิทยุรวมทั้งเรดาร์ได้ แต่ในการแข่งขันกับโมบิลสูท "ZI-XA3" ของบริษัทซีโอนิค โมบิลอาเมอร์รุ่นต้นแบบ "MIP-X1" นั้นใช้ท่อขับดันในการขับเคลื่อนเท่านั้น จึงมีเวลาในการปฏิบัติการที่สั้นกว่าโมบิลสูทซึ่งใช้ระบบ "AMBAC (Active Mass Balance Auto Control)" ซึ่งทำให้โมบิลสูทสามารถควบคุมทิศทางในอวกาศได้โดยการขยับแขนและขาโดยไม่ต้องใช้ท่อขับดัน โมบิลสูทจึงได้รับเลือกให้เป็นอาวุธหลักของอาณาจักรซีอ้อน แต่โมบิลอาเมอร์ได้รับการผลิตในภายหลังเพื่อรองรับอุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่เกินกว่าจะติดตั้งไว้กับโมบิลสูทได้ ซึ่ง MIP-X1 นั้นได้รับการดัดแปลงเป็น MA-05 บิโกร โดยติดตั้งแขนกลเข้าไปเพื่อให้สามารถใช้ระบบ AMBAC ปรับทิศทางในอวกาศได้ เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการผลิตโมบิลอาเมอร์สูงกว่าโมบิลสูทมากจึงมีการผลิตในจำนวนจำกัดเท่านั้น