pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปี พ.ศ. 2497 ได้ลาออกจากกรมศิลปากร และกรมตำรวจได้ขอยืมตัวให้ไปช่วยก่อตั้งวงดุริยางค์สากลกรมตำรวจและทำงานด้านดนตรี จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2511 สิริ อายุได้ 85 ปี 5 เดือน
มหาสงครามเกมออนไลน์
ขนสัตว์
ขนสัตว์ หมายถึง ขนที่ปกคลุมร่างกายของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ไม่ใช่มนุษย์ แต่ก็ไม่ใช่ทุกชนิดที่จะมีขนสัตว์ ซึ่งจะใช้คำว่า "เปลือย" หรือ "ไร้ขน" ประกอบ เช่น สุนัขไร้ขน เป็นต้น ขนสัตว์ประกอบด้วยขนชั้นล่าง (ground/down hair) ขนชั้นบน (guard hair) และบางชนิดก็มีขนชั้นกลาง (awn hair) ขนชั้นล่างจะเป็นขนเส็นสั้นๆ เป็นฝอย แบน หยักศก และหนาแน่นกว่าชั้นบน เพื่อเก็บกักอากาศ ส่วนขนชั้นบนจะเป็นเส้นยาวและตรง ขนชั้นนี้จะเป็นชั้นที่มองเห็นได้ปกติทั่วไป และอาจมีสีและลวดลายอยู่ด้วย
มหาสงครามออนไลน์
คามิกาเซะ
คามิกาเซะ  หรือ เรียกอย่างเป็นทางการว่า กองกำลังจู่โจมพิเศษ (特別攻撃隊 "โทกุูเบะสึโคเกะกิไต") เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่าลมสวรรค์ หรือลมแห่งเทวะ คามิกาเซะในภาษาญี่ปุ่น ถูกนำมาใช้เรียกลมสลาตัน และนำมาใช้เป็นชื่อฝูงบินและนักบินคามิกาเซะเท่านั้น ต่างไปจากในภาษาอังกฤษที่ชาวตะวันตกนำคำ ๆ นี้มาใช้เรียกการโจมตีแบบพลีชีพ (suicide attacks) คำ ๆ นี้ได้ถูกนำมาใช้เรียกอากาศยานพลีชีพของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งบรรทุกระเบิดและพุ่งเข้าชนเรือ และคำนี้ยังหมายถึงนักบินผู้บังคับอากาศยานประเภทนี้ด้วย
ญี่ปุ่นใช้ยุทธวิธีพลีชีพด้วยฝูงบินคามิกาเซะนี้เป็นอย่างมาก ในช่วงที่กองทัพญี่ปุ่นบุกฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) และเพื่อหยุดยั้งการบุกของกองทัพเรือฝ่ายสัมพันธมิตร และที่เมืองโอกินาวะ
คำว่า คามิกาเซะ มาจากคำสองคำต่อกัน คือ kami หมายถึง พระเจ้า (god) และ kaze หมายถึง ลม (wind) รวมกันมีความหมายว่า ลมแห่งสวรรค์ หรือ divine wind ในภาษาอังกฤษ และยังหมายถึง ชื่อพายุไต้ฝุ่นที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 1824 พายุลูกนี้ทำให้กองทัพเรือของจีนจำนวน 4,500 ลำ ในสมัยของจักรพรรดิจีน กุบไลข่าน ที่จะเข้าโจมตียึดญี่ปุ่น โดยล้มเหลวโดยสิ้นเชิง ชาวญี่ปุ่นเป็นหนี้บุญคุณพายุไต้ฝุ่นลูกนี้เป็นอย่างมากจึงได้ตั้งชื่อว่า "คามิกาเซะ" แปลว่า "พายุเทพเจ้า" และเป็นที่มาของชื่อกองบิน "คามิกาเซะ" ในกองทัพอากาศญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งทื่ 2
นาวาโท อะไซกิ ทาไม อาจารย์สอน การบินทหารเรือ ได้สอบถามนักเรียนการบิน 23 คนในกลุ่มว่ามีใครสนใจจะเข้าร่วม ในกองกำลังโจมตีพิเศษ (Special Attack Force) โดยนักเรียนทั้งหมดตกลงที่จะเข้าร่วมการ ปฏิบัติการครั้งนี้ รวมทั้งต่อมา ยูคิโอะ เซกิ ก็เข้าร่วมเป็นคนที่ 24
หน่วยโจมตีพิเศษคามิกาเซะนี้ มี 4 หน่วยย่อย คือ"หน่วยชิคิชิมา (Shikishima), หน่วยยามาโตะ (Yamato), หน่วยอาซาฮิ (Asahi) และ หน่วยยามาซาคูรา (Yamazakura)"ชื่อของ หน่วยย่อยเหล่านี้ นำมาจากบทกวีเกี่ยวกับความรักชาติ ซึ่งประพันธ์ โดยนักปราชญ์ยุคคลาสสิก ของญี่ปุ่น ชื่อ โมโตริ โนรินากะ
หลักฐานเกี่ยวกับการโจมตีครั้งแรกของคามิกาเซะที่เชื่อถือได้จากรายงานโดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งเป็นที่ยอมรับของหลาย ๆ ฝ่าย คือ การโจมตีเรือลาดตระเวนหนัก ของออสเตรเลีย ชื่อ HMAS Australia เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ถูกเครื่องบินญี่ปุ่น บรรทุกระเบิดหนัก 200 กิโลกรัม (หรือ 441 ปอนด์) พุ่งเข้าชนกลางทะเล นอกเกาะเลเต (Leyte) เครื่องบินลำนี้ปะทะเข้ากับ ส่วนโครงสร้างเหนือดาดฟ้าใหญ่ของเรือ เหนือสะพานเดินเรือ เกิดการระเบิด น้ำมันลุกไหม้และซากปรักหักพังกระจัดกระจาย เป็นวงกว้าง แต่ระเบิดหนัก 200 กิโลกรัมที่ติดมากับเครื่องบิน ไม่เกิดการระเบิด มีคนเสียชีวิตบนเรืออย่างน้อย 30 นาย แต่การโจมตีครั้งนี้ไม่ได้มาจากเครื่องบินคามิกาเซะของหน่วยโจมตีพิเศษ (special attack unit) ภายใต้การนำของ นาวาโท ทาไม แต่เป็นการปฏิบัติการของนักบินญี่ปุ่นไม่ทราบนาม
ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ฝูงบินคามิกาเซะ ซึ่งประกอบด้วย เครื่องบินซีโร่ (Zero) จำนวน 5 ลำ นำโดย เรือโท เซกิ ได้เข้าโจมตี เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันของสหรัฐ ฯ ชื่อ USS St. Lo แม้ว่าจะมีเครื่องบิน ซีโร่เพียงลำเดียวที่พุ่งเข้าชนเรือ USS St. Lo ได้สำเร็จ แต่ก็ส่งผลเกินคุ้มระเบิดที่ติดมากับเครื่องบินเกิดระเบิดไฟลุกไหม้ ลุกลามต่อไปยังคลังระเบิดของเรือ USS St. Lo เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงจนเรือจม นอกจากนี้เครื่องบินคามิกาเซะลำอื่น ๆ ได้สร้างความเสียหายให้เรือรบฝ่ายสัมพันธมิตรอีกมากมายนับไม่ถ้วน เนื่องจากเรือรบของสัมพันธมิตรจำนวนมากในยุคนั้น ดาดฟ้าเรือทำด้วยไม้ ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงของไฟจากระเบิดได้เป็นอย่างดีกล่าวได้ว่าเรือบรรทุกเครื่องบิน ของสหรัฐฯในช่วงนั้นตกเป็นเป้าการโจมตีของคามิกาเซะได้ง่ายกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินของอังกฤษที่มีดาดฟ้าทำด้วยเหล็ก และเข้าประจำการในกองเรือแปซิฟิกของอังกฤษ ในช่วงปี พ.ศ. 2488
เรือ HMAS Australia กลับมาร่วมรบได้อีกครั้งในเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2488 ได้ถูกฝูงบินคามิกาเซะโจมตีถึงหกครั้ง มีทหารประจำเรือเสียชีวิตถึง 86 นายแต่เรือก็รอดจากการถูกทำลายมาได้ เรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตร ลำอื่น ๆ ที่รอดจากการระเบิดและจมลงทะเล แม้จะถูกฝูงบินคามิกาเซะโจมตีซ้ำหลายครั้งในช่วง สงครามโลกครั้งที่ 2 เช่น เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่ ชั้น Essex ของสหรัฐ ฯ จำนวน 2 ลำ คือ เรือ USS Intrepid และ USS Franklin
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง จากการรายงานของประเทศญี่ปุ่นนักบินทหารเรือ ของราชนาวีญี่ปุ่นสังเวยชีวิตไปในภารกิจพลีชีพนี้ ถึง 2,525 นายและนักบินพลีชีพคามิกาเซะ ในส่วนของกองทัพบกญี่ปุ่นเสียชีวิต 1,387 นาย ตามสถิติที่ทางฝ่ายญี่ปุ่นได้บันทึกไว้ เหล่านักบินที่ห้าวหาญนี้จมเรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตรไป 81 ลำ และทำความเสียหายให้เรือรบอีก 195 ลำ คามิกาเซะได้สร้างความสูญเสียให้แก่กองทัพเรือ สหรัฐ ฯ ในการรบทางทะเลฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ จากสาเหตุความสูญเสียทั้งหมด
แต่จากข้อมูลของฝ่ายสัมพันธมิตร มีเรือรบฝ่ายสัมพันธมิตรจมลงจากการโจมตีของคามิกาเซะ เพียง 34 ลำ และอีก 288 ลำได้รับความเสียหาย
คามิกาเซะ ในมุมมองของชาวญี่ปุ่นผู้รักชาติ.
ปฏิบัติการของเหล่านักบินคามิกาเซะ ที่ดูบ้าบิ่นเกินมนุษย์ในสายตาของชาวตะวันตก แต่ชาวญี่ปุ่นกลับมีความคิดและความรู้สึกกับหน่วยโจมตีพิเศษนี้ด้วยความต้องการเสียสละ ไม่เคยขาดแคลนอาสาสมัคร นักบินที่จะมาทำงานให้แก่หน่วยโจมตีพิเศษพลีชีพคามิกาเซะ มีจำนวนคนที่ต้องการจะมาเป็นนักบินพลีชีพ มากกว่าจำนวนเครื่องบินที่มีอยู่ถึงสามเท่า ในการคัดเลือกตัวนักบิน พวกนักบินมากประสบการณ์ต่าง ๆ จะถูกกีดกันออกไป เนื่องจากนักบินเหล่านี้มีคุณค่าในการรบเชิงป้องกัน (defensive) และในการฝึกสอนนักบินรุ่นใหม่ ๆ ซึ่งทางกองทัพจะต้องอาศัยนักบินมากประสบการณ์เหล่านี้ในระยะยาว
นักบินพลีชีพคามิกาเซะส่วนใหญ่จะมีอายุอยู่ในช่วง 20 ปี ส่วนมากเป็นนักศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์ในมหาวิทยาลัย แรงจูงใจที่ทำให้นักศึกษาเหล่านี้เข้าร่วมเป็นนักบินพลีชีพของกองทัพมาจาก ความรักชาติ (patriotism), ความปรารถนาที่จะนำเกียรติยศมาสู่วงศ์ตระกูลของตนเอง ด้วยการสละชีพเป็นชาติพลี และเพื่อพิสูจน์คุณค่าของความเป็นลูกผู้ชาย ซึ่งกลายเป็นความนิยมรักชาติของวัยรุ่นญี่ปุ่นในขณะนั้น
ธรรมเนียมปฏิบัติและตำนานเล่าขาน.
ก่อนที่นักบินคามิกาเซะจะออกปฏิบัติการเพียงเล็กน้อย ธรรมเนียมปฏิบัติที่ทางหน่วยจะจัดขึ้นเป็นพิธีพิเศษ (special ceremony) ให้แก่นักบินเหล่านี้ มีการสวดมนต์ให้พรนักบิน และญาติมิตรของนักบินที่มาร่วมในงาน เหล่านักบินจะได้รับเครื่องยศทางทหาร (military decoration) ซึ่งมีผลต่อขวัญและกำลังใจของนักบินที่จะออกไปปฏิบัติการ และทำให้เกิดภาพพจน์และแรงจูงใจที่ดีต่ออาสาสมัครที่ต้องการจะมาเป็นนักบินคามิกาเซะรุ่นต่อ ๆ ไป
เอกสาร คือ กระดาษ หรือวัตถุใด ๆ ที่ได้ถูกบันทึก หรือทำให้ปรากฏด้วยการเขียน พิมพ์ ถ่ายรูป บันทึก หรือวิธีอื่นใด ให้ปรากฏเป็นข้อมูล ข่าวสาร ตัวเลข แบบ แผนผัง หรือสัญลักษณ์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งทำให้เกิดความหมายเพื่อการสื่อสารเกิดความเข้าใจได้
ในสมัยโบราณ เอกสารจะปรากฏเป็นข้อความที่บันทึกลงในแผ่นหนัง ผ้า ใบลานหรือวัสดุที่คาดว่าจะมีความคงทน และหาได้ในขณะนั้น ต่อมาเมื่อมีกระดาษ ข้อมูล ข่าวสารต่าง ๆ จึงถูกบันทึกในกระดาษ เกิดเป็นคัมภีร์ หนังสือ และเอกสารต่าง ๆ
ในยุคปัจจุบัน จะมีการบันทึกข้อมูล ข่าวสาร ด้วยระบบทางอิเล็กทรอนิกส์ ลงในฮาร์ดดิสก์ หรือ จานบันทึกแบบแข็ง ฟลอปปี้ดิสก์ (จานบันทึกแบบอ่อน) คอมแพคดิสค์ (Compact Disc) หรือซีดี หรือแผ่นดีวีดีเกิดเป็นเอกสารที่เรียกว่า เอกสารอิเล็กทรอนิกส์
ประเภทของเอกสาร.
การแบ่งประเภทของเอกสารสามารถแบ่งได้หลายแบบ ตัวอย่างเช่น
อย่างไรก็ตาม เอกสารสามารถจำแนกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ ดังนี้
งานก่อสร้าง
แมนิก สตรีท พรีชเชอร์ส
ห้องสมุดนิลสันเฮส์
ฮีธ เลดเจอร์
ฮีธ เลดเจอร์  หรือชื่อจริง ฮีธคลิฟ แอนดรูว์ เลดเจอร์ (; (เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1979 – 22 มกราคม ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรเลีย เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "หุบเขาเร้นรัก" "Brokeback Mountain"
ฮีธเป็นลูกของคิม นักแข่งรถและวิศวกรด้านเหมืองแร่ กับแซลลี ครูสอนภาษาฝรั่งเศส ฮีธมีพี่สาวชื่อแคตเธอรีน ซึ่งชื่อของฮีธกับแคตเธอรีน เป็นชื่อของตัวละคร ฮีธคลิฟ กับแคธี ในนิยายเรื่อง Wuthering Heights ซึ่งพ่อแม่นำมาตั้งเป็นชื่อลูก
เมื่ออายุ 10 ขวบ พ่อแม่หย่ากัน แต่ละคนไปแต่งงานใหม่ ฮีธจึงมีน้องสาวอีกสองคนชื่อว่า แม็กกีและริตา ฮีธสนใจการแสดงตอนเรียนโรงเรียนกิลฟอร์ดเมื่อตัวเองอายุ 12 ปี และเข้าร่วมเวทีการแสดงละครเพลงคณะต่าง ๆ ในเมืองเพิร์ธ จนกระทั่งอายุ 17 ปี จึงย้ายไปยังซิดนีย์ และเข้าร่วมบริษัทการละครกิลฟอร์ด เพื่อนซี้ชื่อ เทรเวอร์ ดิคาร์โล ขับรถพาฮีธเข้าซิดนีย์เพื่อหาเส้นทางการแสดงในที่สุดได้รับบทบาททางทีวีออสเตรเลีย เริ่มจากผลงานซีรีส์ชุด "Sweat" ปี 2539 ในบทเกย์นักปั่นจักรยาน ตามด้วยบทเจ้าชายในยุคเซลติก ซีรีส์ของค่ายหนังฟ็อกซ์เรื่อง "Roar" ปี 2540
ข้ามมาที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เขาได้รับบทแจ้งเกิดใน "10 Things I Hate About You" ปีเดียวกันนั้นมีผลงานในภาพยนตร์คอมเมดีของออสเตรเลียเรื่อง "Two Hands" เป็นหนังที่ได้ไปฉายในเทศกาลหนังอิสระ ซันแดนซ์ ฟิล์ม เฟสติวัล จากนั้นจึงตามด้วยผลงานเรื่องดังของเมล กิบสัน "The Patriot" และเป็นพระเอกใน "A Knights Tale"
ผลงานที่เหลือได้แก่ "Monsters Ball" ซึ่งแสดงเป็นลูกของพระเอก (บิลลี ธอร์นตัน) ซึ่งในภาพยนตร์มีฉากตัวละครที่เขารับบทยิงตัวตายด้วย ตามด้วย "Four Feathers" และหนังเขย่าขวัญปนโรแมนติกเรื่อง "Sin Eater" (2002) รับบทเป็นบาทหลวงที่ต้องช่วยนักสืบสาวสืบคดีปริศนา นอกจากนี้ยังมีข่าวจะร่วมนำแสดงกับยวน แม็กเกรเกอร์ในเรื่อง "Nautica"
ฮีธ เลดเจอร์ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง"หุบเขาเร้นรัก (Brokeback Mountain)" ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ต่อมาได้สวมบทบาท บ็อบ ดีแลน ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "I'm Not There" และได้รับบทเป็นโจ๊กเกอร์ ในหนังอย่าง "The Dark Knight" ภาคต่อของ "Batman Begins"
ในวันที่ 22 มกราคม 2551 แม่บ้านและพนักงานนวดหญิงพบศพ ฮีธ เลดเจอร์ นอนเปลือยกายคว่ำหน้าอยู่บนเตียงของเขา โดยมียานอนหลับจำนวนหนึ่งอยู่ใกล้กับตัวของเขา ซึ่งคาดการว่าเสียชีวิตแล้วเมื่อเวลา 15.45 ตามเวลาท้องถิ่น สาเหตุการเสียชีวิตจากการชันสูตรคือ "ได้รับสารพิษรุนแรง" จากการใช้ยาเกินขนาด
ด้านชีวิตส่วนตัว ฮีธเคยเป็นข่าวกับดารานักแสดงอย่าง เฮเธอร์ แกรมห์ ในช่วงปี 2000 ถึง 2001 และต่อมาก็คบหากับ นาโอมิ วัตต์ ที่เจอกันในกองถ่ายเรื่อง "The Lords of Dogtown" ซึ่งคบหากันอยู่ 3 ปี ระหว่างปี 2002-2004 จากนั้นฮีธได้คบกับนักแสดงสาวชื่อดังอย่าง มิเชลล์ วิลเลียมส์ ทั้งคู่หลงรักในกองถ่ายหนังโรแมนติก/ดราม่าแนว ชายรักชาย ชื่อเรื่อง หุบเขาเร้นรัก วิลเลียมส์ได้กำเนิดบุตรสาวหนึ่งคน โดยมีเจค จิลเลนฮอลเป็นพ่อทูนหัวให้กับบุตรสาว "มาทิลด้า โรส เลดเจอร์" ทั้งคู่ไม่ได้จดจนทะเบียนสมรสแต่อย่างใด แต่ชีวิตคู่กับวิลเลียมส์ก็ได้จบลงเมื่อปลายปี 2007 และเลิกรากันอย่างเงียบๆ
ฮีท เลดเจอร์
อะนิเมชั่น
ยุคโชวะ
ยุคโชวะ  คือการนับช่วงยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในรัชกาลของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ (โชวะ) รัชกาลเดียว เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1926 และสิ้นสุดใน ค.ศ. 1989 รวมระยะเวลาทั้งสิ้น 62 ปี 14 วัน ซึ่งนับได้ว่าเป็นช่วงรัชกาลที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น อนึ่งในประวัติศาสตร์ของยุคโชวะจะถูกแบ่งเป็นช่วงก่อนปี 1945 ซึ่งเป็นช่วงแห่งการแผ่ขยายแสนยานุภาพทางทหาร และช่วงหลังปี 1945 ซึ่งเป็นช่วงฟื้นฟูประเทศหลังแพ้สงครามจนกระทั่งได้ก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และเทคโนโลยี
Theif
Sichang Island
ภาษาซาซะก์
ภาษาซาซะก์ เป็นภาษาที่พูดโดยชาวซาซักซึ่งอยู่ในเกาะลอมบอก ประเทศอินโดนีเซีย มีความใกล้เคียงกับภาษาบาหลีและภาษากัมเบอราในเกาะซุมบาวา แบ่งเป็น 5 สำเนียง
มิจฉาชีพ
อภิญญา สกุลเจริญสุข (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นนางเอกภาพยนตร์เรื่อง "พลอย" และอดีตพิธีกรรายการสตรอเบอร์รี่ชีสเค้ก
อภิญญา สกุลเจริญสุข หรือ สายป่าน เป็นบุตรสาวคนโตของวิเชียร และเพ็ญแข สกุลเจริญสุข มีน้องสาว คือ จริยา สกุลเจริญสุข(ผ้าแพร) คุณพ่อกับคุณลุงหุ้นกันเปิดร้านอาหารที่สวีเดน
การศึกษา เข้าศึกษาระดับอนุบาล-ประถมฯ จาก ร.ร. ชินวร ระดับมัธยมต้น โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า ระดับมัธยมปลาย ร.ร. เซนต์เทเรซา (ม.4 แล้วดร็อป) ไอบีเอส 3 (Interkids Bilinguall School) เคยศึกษาที่ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาจาก วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาวิชาการภาพยนตร์และวีดิทัศน์ ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 2 ด้วยเกรดเฉลี่ยสะสม 3.27
สายป่าน เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกด้วยผลงานถ่ายโฆษณา เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2544 เดิมพ่อแม่ตั้งชื่อเล่นให้ว่าสายป่าน แต่เห็นว่ายาวไปจึงเรียกตัวเองว่า "ป่าน" เฉย ๆ แต่เมื่อเป็นพิธีกรรายการสตรอเบอร์รี่ชีสเค้กซึ่งมีคนชื่อป่านอีกเหมือนกัน จึงกลับมาเรียกตนเองว่า "สายป่าน"
ต่อมาได้ถ่ายโฆษณา dtaç (ออกฉายในโรงภาพยนตร์) ซึ่งเป็นโฆษณาแรกที่ทำให้หลายคนสนใจและเริ่มเป็นที่รู้จัก จนได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง"พลอย" ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น และสาวน้อยผมหยิกฟูก็กลายเป็นภาพติดตาผู้คนทั่วไปนับจากนั้น จากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้สายป่านได้รับเสนอชื่อเข้าชิงในงาน เอเชียนฟิล์มอวอร์ดส (Asianfilmawards 2008) ในสาขา Best Supporting Actress ต่อมาจึงมีผลงานแสดงอย่างต่อเนื่อง เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "สี่แพร่ง", "เฟรนด์ชิพ เธอกับฉัน", "บุญชู 9" และละครโทรทัศน์เรื่อง "ส้มหวานน้ำตาลเปรี้ยว" เป็นต้น
สายป่านเข้าพิธีสมรสกับนักแสดงหนุ่ม นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2562
ภาษากัมเบอรา
ภาษากัมเบอราหรือภาษาซุมบา ภาษาซุมบาตะวันออก ภาษาฮุมบา ภาษาฮีลู ฮุมบา เป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย ใช้พูดในหมู่เกาะซุนดาน้อย ประเทศอินโดนีเซีย
การจารกรรมข้อมูลในอุตสาหกรรม
ภาษาซุมบาวา
ความลับการค้า
หยาดทิพย์ ราชปาล (เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529) หรือที่รู้จักกันในชื่อ หยาด เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 เป็นบุตรคนคนเล็กในจำนวนพี่น้อง 2 คน ของนายสุรินทร์ กับนางชินพรรณ ราชปาล สำเร็จการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนโพธิสารพิทยากรและมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี เคยศึกษาในระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรังสิต ก่อนสำเร็จการศึกษาและได้ย้ายไปศึกษาต่ออีกที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
4 กันยายน 2550 หยาดทิพย์ได้ผันตัวเองมาเป็นนักร้อง โดยออกอัลบั้มชุด “The Album ดิอัลบั้ม อยากบอกต้องออกเทป” ร่วมกับนักแสดงและพิธีกรอีก 5 คนคือ เชอร์รี่ เข็มอัปสร สิริสุขะ, กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ, คุณปลื้ม หม่อมหลวงณัฏฐกรณ์ เทวกุล, แชมป์ พีรพล เอื้ออารียกูล และ ปอ ทฤษฎี สหวงษ์ เพลงที่ร้องในอัลบั้ม 1. ชู่ว์ 2. เพื่อนคนหนึ่ง
ภาษาโคมิ
ภาษาโคมิ เป็นภาษาของชาวโคมิทางตะวันตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปยุโรปในสหพันธรัฐรัสเซีย จัดอยู่ในตระกูลฟินโน-ยูกริก สาขาฟินโน-เปอร์มิก ภาษาโคมิมีสำเนียงต่างๆมากมาย ที่เป็นที่รู้จักกันดีมีสองสำเนียงคือ สำเนียงโคมิ-ไซเรียน ซึ่งเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุด ใช้เป็นภาษาเขียนในสาธารณรัฐโคมิ และสำเนียงโคมิ-ยัซวา ซึ่งมีผู้พูดน้อยกว่า อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเปิร์มและทางใต้ของสาธารณรัฐโคมิ สำเนียง เปอร์มืกหรือโคมิ-เปอร์มืก ใช้พูดในเขตโคมิ-เปอร์มืกซึ่งใช้เป็นภาษาเขียนด้วย
ระบบการเขียนของภาษาโคมิต่างจากภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริกอื่นๆ ในยุคแรกเขียนด้วยอักษรเปอร์มิกโบราณที่ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยมิชชันนารีสเตปัน ครัป ที่ต่อมากลายเป็นนักบุญในโคมิ อักษรนี้มีลักษณะผสมระหว่างอักษรกรีกกับอักษรซีริลลิก เปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกแบบภาษารัสเซียเมื่อราว พ.ศ. 2100 ในพ.ศ. 2463 เขียนด้วยอักษรโมล็อดซอฟ ที่พัฒนามาจากอักษรซีริลลิก พ.ศ. 2473 เปลี่ยนมาใช้อักษรละติน และกลับมาใช้อักษรซีริลลิกอีกใน พ.ศ. 2483 โดยเพิ่มอักษรพิเศษบางตัว
โคมิ-ไซเรียน.
สำเนียงโคมิไซเรียนหรือภาษาไซเรียนเป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวโคมิ-ไซเรียนในสาธารณรัฐโคมิและบางส่วนของรัสเซียมีข้อโต้แย้งว่าภาษาไซเรียนควรเป็นภาษาเอกเทศหรือเป็นสำเนียงของภาษาโคมิ ในปี พ.ศ. 2537 มีผู้พูดราว 285,000 คน
ภาษาโคมิ-ไซเรียนเขียนด้วยอักษรเปอร์มิกโบราณตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 19 และเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 22 ภาษานี้มีสำเนียงต่างๆกัน 10 สำเนียง สำเนียงปรีซืกตืฟคาร์สกี ที่ใช้พูดในบริเวณ ซืกตืฟคาร์เป็นสำเนียงมาตรฐาน
เวอร์ชัวรอยด์
เวอร์ชัวรอยด์ (ญี่ปุ่น: バーチャロイド; อังกฤษ: Virtuaroid มีคำย่อว่า VR) เป็นกลุ่มของหุ่นยนต์อาวุธขนาดใหญ่ในเกมชุดเวอร์ชวลออนของบริษัทเซก้า เวอร์ชัวรอยด์ส่วนใหญ่มีรูปร่างคล้ายกับมนุษย์และจัดเป็นหุ่นยนต์แบบเรียลโรบ็อต เวอร์ชัวรอยด์ทั้งหมดที่ปรากฏตัวในเกมได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ และยังมีเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งปรากฏในพลาสติกโมเดลซีรีส์ เวอร์ชัวรอยด์ยังได้ปรากฏตัวในเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟา 3 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 โดยมีลักษณะคล้ายกับหุ่นยนต์ที่ไม่มีนักบินและมีความคิดเป็นของตัวเอง
ในเกมภาคแรกได้ระบุความสูงของเวอร์ชัวรอยด์ไว้ตั้งแต่ 13 ถึง 20 เมตรและเมื่อติดตั้งอุปกรณ์แล้วจะมีน้ำหนักตั้งแต่ 11 ถึง 32 ตัน แต่ในเกมภาคต่อๆมาไม่ได้ระบุข้อมูลส่วนนี้ไว้แต่อย่างใด ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟา 3 ระบุว่าเวอร์ชัวรอยด์เป็นยูนิตขนาดกลางจึงเชื่อได้ว่าเวอร์ชัวรอยด์รุ่นหลังก็ยังมีขนาดใกล้เคียงกับรุ่นแรก ในเนื้อเรื่องนั้น เวอร์ชัวรอยด์เป็นหุ่นยนต์ที่พัฒนาโดยใช้โอเวอร์เทคโนโลยี ซึ่งเวอร์ชัวรอยด์บางรุ่นจะมีความสามารถพิเศษนอกเหนือจากปกติ
เป็นแกนกลางของเวอร์ชัวรอยด์ ภายในของวีคอนเวอเตอร์ก็คือผลึกวีคริสตัลซึ่งเป็นแหล่งพลังงานของเวอร์ชัวรอยด์ ในการสร้างเวอร์ชัวรอยด์นั้นจะใช้การโปรแกรมข้อมูลในวีดิสก์ เมื่อใช้วีดิสก์ส่งข้อมูลไปยังวีคอนเวอเตอร์ซึ่งติดตั้งกับโครงพื้นฐานของเวอร์ชัวรอยด์ วีคอนเวอเตอร์จะสร้าง "Cyber Imaginary Space (C.I.S.) "จนกลายเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่สมบูรณ์ ซึ่งกระบวนการนี้เรียกว่า"รีเวิร์สคอนเวิร์ต (reverse convert) "
เรียกสั้นๆว่า M.S.B.S. เป็นระบบปฏิบัติการของเวอร์ชัวรอยด์ ซึ่ง M.S.B.S.สามารถใช้ควบคุมเวอร์ชัวรอยด์จากภายนอกได้ ในความเป็นจริงนั้น M.S.B.S.ก็คือเอนจินของเกมเวอร์ชวลออน
การพัฒนาเวอร์ชัวรอยด์นั้นเริ่มจากการค้นพบซากหุ่นยนต์อาวุธขนาดใหญ่ (ต่อมาได้รับการตั้งชื่อว่า"บัลบัสบาว") ในโบราณสถานบนดวงจันทร์ของบริษัทมหาอำนาจ "DN" ในปี Virtual Century 0084 (ระบบปฏิทินในเวอร์ชวลออน มีตัวย่อว่า "V.C."และเขียนด้วยเลขฐาน 16) ซึ่งบริษัท DN ได้ศึกษาเทคโนโลยีจากบัลบัสบาวจนสามารถสร้างวีคอนเวอเตอร์ได้และพยายามซ่อมแซมบัลบัสบาวให้กลับมาใช้การได้อีกครั้ง แต่หลังจากความล้มเหลวอย่างต่อเนื่อง นักวิจัยของบริษัท DNจึงหันมาใช้วีคอนเวอเตอร์กับหุ่นยนต์ที่พัฒนาขึ้นมาใหม่แทน โดยออกแบบไว้เป็น "XMU-04-C โปรโตเทมจิน" และ "XMU-05B โปรโตไรเดน"
ในเวลาต่อมาได้มีการดัดแปลงหุ่นยนต์ทั้งสองเป็นอาวุธสงครามเพื่อหาเงินทุนสนับสนุนให้มากขึ้น แม้ว่าจะไม่ใช่อาวุธที่สมบูรณ์ แต่ทั้ง "MBV-04 เทมจิน" และ "MBV-05 ไรเดน"ก็นับเป็นอาวุธที่พลิกโฉมการทำสงครามได้เลยทีเดียว บริษัท DNได้เปลี่ยนนโยบายจากการฟื้นสภาพของบัลบัสบาวไปเป็นการพัฒนาหุ่นยนต์สงครามที่ได้รับชื่ออย่างเป็นทางการว่าเวอร์ชัวรอยด์
ปฏิบัติการมูนเกต.
เนื้อเรื่องของเกมภาคแรก ในปี V.C. 00a0 โบราณสถานบนดวงจันทร์ได้ทำงานเองและเตรียมยิงปืนใหญ่ "โซลาร์แคนน่อน"มายังโลก บริษัท DN ได้เริ่ม "ปฏิบัติการมูนเกต" เพื่อทำลายโซลาร์แคนน่อน เพื่อเพิ่มกำลังพลให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ บริษัท DNจึงใช้ระบบควบคุมเวอร์ชัวรอยด์จากระยะไกลด้วย M.S.B.S.มาปิดบังว่าเป็นเกมตู้และให้บริการกับสาธารณชนเพื่อหลอกให้ประชาชนทั่วไปควบคุมเวอร์ชัวรอยด์ให้ ซึ่งผู้ที่มีมีคุณสมบัติในการควบคุมเวอร์ชัวรอยด์ได้อย่างมีประสิทธิภาพจะเรียกว่า เวอร์ชวลออน โพซิทีฟ หรือ วีโอพลัส (VIRTUAL-ON positive/VO+) ฉากแรกๆของเกมเวอร์ชวลออนจะเป็นแค่สถานการณ์จำลองเพื่อวัดว่าผู้เล่นเป็นวีโอพลัสหรือไม่ จากนั้นจึงส่งการควบคุมไปยังเวอร์ชัวรอยด์เพื่อเริ่มทำการต่อสู้จริง
เวอร์ชัวรอยด์ที่ใช้ในช่วงปฏิบัติการมูนเกตนี้นับเป็นเวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่หนึ่ง
เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สอง.
เนื้อเรื่องของภาค "โอราโทริโอ แทงแกรม" แม้ว่าปฏิบัติการมูนเกตจะประสพความสำเร็จและทำลายโซลาร์แคนน่อนได้ทันเวลา ช่วงเวลาที่บริษัท DN ถูกเบนความสนใจนี้เอง สมาชิกบางส่วนของบริษัท DN ได้แยกตัวออกไปเป็นองค์กร "RNA" ซึ่งต่อต้านบริษัท DNด้วยวิทยาการและเงินทุนที่ทัดเทียมกัน การต่อสู้ระหว่างองค์กรทั้งสองจึงเป็นสงครามที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด จนกระทั่งสถานีหมายเลข 9 แทงแกรม ซึ่งกล่าวว่ามีพลังในการควบคุมมิติและเวลาหายสาบสูญไปอย่างลึกลับ ทั้งบริษัท DN และ RNA ได้ออกตามหาแทงแกรมเพื่อนำมาใช้ในสงครามครั้งนี้
เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สองได้รับการพัฒนาโดยกลุ่มต่างๆทั้งฝ่าย DN และ RNA โดยส่วนใหญ่จะใช้พื้นฐานของเวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่หนึ่ง (ในเกมนั้นผู้เล่นสามารถเลือกสีของเวอร์ชัวรอยด์ที่ใช้ได้ โดยสีของผู้เล่นที่หนึ่งจะเป็นสีของ DN ส่วนสีของผู้เล่นคนที่สองจะเป็นสีของ RNA) เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สองจะใช้ M.S.B.S.รุ่นใหม่ที่สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนกว่าเดิม เช่น การพุ่งตัวกลางอากาศได้ เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สองยังมีเกราะ วีอาเมอร์ซึ่งทำให้ทนทานกว่ารุ่นแรกมาก
เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สาม.
เนื้อเรื่องของ"เวอร์ชวลออน ฟอร์ซ" และ "เวอร์ชวลออน มาร์ซ" เมื่อเกิดสงครามกับอาณานิคมบนดาวอังคารนั้นไม่สามารถใช้งานเวอร์ชัวรอยด์ส่วนใหญ่ได้ เนื่องจากมาร์สคริสตัลและจูปิเตอร์คริสตัลที่พบบนดาวอังคารและดาวพฤหัสนั้นได้รบกวนการทำงานของวีคริสตัลที่เป็นส่วนสำคัญของวีคอนเวอเตอร์ โดยมีเพียง "MBV-707-F เทมจิน707" ซึ่งเป็นเวอร์ชัวรอยด์พื้นฐานเท่านั้นที่สามารถปฏิบัติการบนดาวอังคารได้แต่ก็มีสมรรถนะที่ลดลงมาก เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สามจึงได้รับการพัฒนาเพื่อปฏิบัติการภายใต้การรบกวนของมาร์สคริสตัลโดยเฉพาะ เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สามหลายรุ่นจะมีความสามารถในการต่อสู้ที่ด้อยกว่ารุ่นที่สอง (ซึ่งเป็นเหตุผลที่เวอร์ชัวรอยด์ในภาค"มาร์ซ"และ"ฟอร์ซ"มีอัตราการตอบสนองที่ช้ากว่าภาคก่อนๆ) เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สามรุ่นแรกก็คือ "ว็อกซ์"ซีรีส์ซึ่งพัฒนาโดยสถานีหมายเลข 3 "อแด็กซ์" เทมจิน707 ซึ่งเป็นรุ่นที่สองจำนวนมากยังได้รับการปรับปรุงเพื่อให้ใช้งานบนดาวอังคารได้ดียิ่งขึ้น
เวอร์ชัวรอยด์ซีรีส์.
เทมจิน.
เวอร์ชัวรอยด์ซึ่งนับเป็นตัวเอกของเกมชุดเวอร์ชวลออน เทมจินเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่มีความสมดุลในทุกด้าน มีความเร็วและพลังทำลายในระยะประชิดตัวในระดับสูง จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะกับผู้เล่นทั้งมือใหม่และผู้มีประสบการณ์ เทมจิน747J ยังเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏตัวในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟ่า3และได้รับการพากษ์เสียงโดยอัทสึกิ ทานิ
เทมจินเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์รุ่นแรกที่บริษัท DNพัฒนาขึ้นมา MBV-04-G เทมจินมีอาวุธหลักเป็นดาบแสงซึ่งสามารถใช้เป็นบีมไรเฟิลได้ ซึ่งเทมจินรุ่นหลังตั้งแต่ MBV-707-F เทมจิน707 ได้เปลี่ยนเป็นอาวุธที่เรียกว่า "สเลปเนอร์" ซึ่งมีอานุภาพสูงขึ้นและสามารถใช้งานได้หลายรูปแบบกว่าเดิม แต่เทมจินรุ่น MBV-10/80 เทนเอตตี้ จะยังใช้ดาบแสงแบบเดิมอยู่ เทมจินรุ่นที่สาม MBV-747 เทมจิน747มีความสามารถในการติดตั้งเกราะเสริมเพื่อเพิ่มความสามารถในสถานการณ์ต่างๆได้ โดย MZV-747-J ซึ่งเป็นรุ่นมาตรฐานของหน่วย MARZ จะใช้เกราะ "แอสซอล์ทอาเมอร์" ซึ่งมีน้ำหนักเบาแต่ทนทาน แต่ MZV-747-HIIจะใช้เกราะ "โฮล์ดอาเมอร์"ซึ่งเน้นการป้องกันและพลังทำลายในระยะไกลมากกว่าเดิม เทมจิน747ยังติดตั้ง "ไมนด์บูสเตอร์" ซึ่งทำให้วีคอนเวอร์เตอร์ไม่ได้รับผลกระทบจากมาร์สคริสตัล หนึ่งในเทมจิน747รุ่นพิเศษ VR-747 Type a8 เป็นของทหารรับจ้าง "ไวต์ไนท์"และนับเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่แข็งแกร่งที่สุด
ไรเดน.
เวอร์ชัวรอยด์ที่มีจุดเด่นที่พลังทำลายในระยะไกลที่รุนแรงและพลังป้องกันในระดับสูง เนื่องจากค่อนข้างช้าจึงเป็นที่นิยมของผู้เล่นที่มีประสบการณ์มากกว่ามือใหม่
ไรเดนเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์รุ่นแรกที่บริษัท DNพัฒนาขึ้นมา โดยเดิมทีออกแบบไว้สำหรับใช้ทำลายยานรบขณะที่เข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก ไรเดนรุ่นแรกคือ HBV-05-E นั้นใช้ปืนเลเซอร์ติดไหล่ซึ่งเอามาจากยานรบที่ปลดระวางแล้วและสามารถยิงทำลายเป้าหมายในชั้นบรรยากาศได้จากพื้นดิน เนื่องจากมียานรบเพียง 26ลำและค่าใช้จ่ายในการสร้างไรเดนหนึ่งเครื่องนั้นเทียบได้กับเทมจิน 20เครื่อง จึงมีการผลิตไรเดนออกมาเพียง 26เครื่องเท่านั้น บริษัท DNได้พัฒนาเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างถูกกว่าเพื่อใช้งานแทนไรเดนคือ "HBV-10-B ดอร์คัส" และ "SAV-07-D เบลก์ดอร์"
แต่เนื่องจากไรเดนเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในบรรดานักบินที่มีประสบการณ์ บริษัท DNจึงได้พัฒนาไรเดนต่อมาเป็น HBV-502-H8 ซึ่งใช้ปืนเลเซอร์แบบใหม่ซึ่งสามารถยิงตาข่ายพลังงานสำหรับหยุดการเคลื่อนไหวของศัตรูได้ ไรเดนรุ่นใหม่นี้ยังมีความสามารถในการถอดเกราะระหว่างการต่อสู้ ไรเดนที่ถอดเกราะออกจะถูกทำลายได้ง่ายแต่ก็มีความเร็วที่สูงกว่าเวอร์ชัวรอยด์รุ่นการขับเคลื่อนสูงอย่างเฟยเยน เดอะไนท์ ใน "เวอร์ชวลออนมาร์ซ" หน่วยพิเศษ SHBVD (Special Heavy Battle Virtuaroid Division) ใช้ไรเดนที่ปรับแต่งให้มีความเร็วเทียบได้กับเทมจิน707 ไรเดนรุ่นแรกๆจะใช้อาวุธมือถือเป็นปืนไฮเปอร์บาซูก้า แต่HBV-512-E ไรเดน512Eและไรเดนของหน่วย SHBVD สามารถใช้บีมกันแทนได้
ดอร์คัส/ดอร์เดรย์.
เวอร์ชัวรอยด์ซึ่งมีพลังป้องกันสูงคล้ายกับไรเดน แต่เน้นการต่อสู้ในระยะกลางและระยะประชิดตัวมากกว่า
หนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่บริษัท DNพัฒนาขึ้นเพื่อใช้แทนไรเดน มีลักษณะเป็นยูนิตใช้งานอเนกประสงค์ที่มีพลังทำลายด้อยกว่าไรเดน มือซ้ายของดอร์คัสเป็นลูกตุ้มซึ่งจะมีหนามแสงสำหรับเพิ่มพลังทำลาย ลูกตุ้มนี้สามารถยิงออกไปโจมตีและควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบ H.L.S. (Hammer Launched System) ส่วนมือขวาจะเป็นก้ามขนาดใหญ่ซึ่งยิงลูกไฟได้ ดอร์คัสมีศูนย์ถ่วงต่ำกว่าไรเดนจึงมีความคล่องตัวสูงกว่าเล็กน้อย
ในภาค"โอราโทริโอ แทงแกรม" RNAได้พัฒนาเวอร์ชัวรอยด์ที่ปรับปรุงมาจากดอร์คัสคือ RVR-68 ดอร์เดรย์ ซึ่งเปลี่ยนลูกตุ้มเป็นสว่านขนาดใหญ่ที่สามารถเจาะทะลวงสิ่งกีดขวางต่างๆรวมถึงวีอาเมอร์ได้ดี ก้ามที่มือขวามีระบบ H.L.S.และสามารถยิงออกไปได้เหมือนสว่าน ดอร์เดรย์มีวีอาเมอร์ที่แข็งที่สุดในบรรดาเวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สองและมีความสามารถพิเศษในการขยายร่างจนสามารถกระทืบเวอร์ชัวรอยด์ที่เป็นศัตรูได้
เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สาม "J-500 ว๊อกซ์ "โจ""มีลักษณะคล้ายกับดอร์คัส และ "B-240 ว๊อกซ์ "บ็อบ""มีลักษณะคล้ายกับดอร์เดรย์
เบลก์ดอร์/วอคซีรีส์.
เวอร์ชัวรอยด์แบบเน้นพลังทำลายในระยะไกลคล้ายกับไรเดน แต่มีความเร็วสูงกว่าและพลังป้องกันที่ด้อยกว่า
หนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่บริษัท DNพัฒนาขึ้นเพื่อใช้แทนไรเดน เบลก์ดอร์เป็นเวอร์ชัวรอยด์แบบยิงโจมตีระยะไกลโดยใช้วัตถุระเบิดรวมถึงมิสไซล์นำวิถีเป็นอาวุธหลัก เบลก์ดอร์มีน้ำหนักเบากว่าไรเดนและดอร์คัสจึงมีความเร็วสูงกว่า แต่เนื่องจากระบบนำวิถีของมิสไซล์ทำให้หนักช่วงบนจึงล้มง่ายกว่า ในภาค"โอราโทริโอ แทงแกรม" บริษัท DNได้พัฒนาเบลก์ดอร์ต่อมาเป็น SAV-326-D กริสวอค โดยใช้โครงสร้างแบบใหม่เรียกว่า USS (Unit Skeleton System) กริสวอคประกอบด้วยแกนกลางเป็นเวอร์ชัวรอยด์ขนาดเล็กซึ่งมีอาวุธเป็นปืนกลสำหรับป้องกันตัวในระยะประชิด และแขนขาเสริมซึ่งติดตั้งมิสไซล์และระเบิดแบบต่างๆไว้ ในตัวกริสวอคมีขีปนาวุธข้ามทวีปหัวรบนิวเคลียร์อยู่ด้วยจึงมีพลังทำลายที่สูงกว่าไรเดนเสียอีก ตู้ที่ใช้ MSBSเวอร์ชัน5.66 จะมี SBV-328-B สไตน์วอคซึ่งเป็นอีกรูปแบบของกริสวอคที่ใช้ปืนแสงแทนมิสไซล์
เวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สาม "D-101 ว็อกซ์ "แดน"" มีลักษณะคล้ายกับกริสวอค
ว็อกซ์ซีรีส์.