pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในแต่ละปีมักมีผู้สมัครเข้าคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อทั้งระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 และปีที่ 4 จำนวนหลายหมื่นคน แต่สถานศึกษาสามารถรับได้เพียงระดับละหกร้อยคนเท่านั้น
ผู้เรียนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จะได้รับอนุมัติประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และผู้เรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 จะได้ประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
พิเชต สุนทรพิพิธ
พิเชต สุนทรพิพิธ (8 มกราคม พ.ศ. 2484 - ) สมาชิกวุฒิสภา (แบบสรรหา) อดีตผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาคนแรกของประเทศไทย และอดีตรองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
พิเชต สุนทรพิพิธ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีเศรษฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโทเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต จากประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนั้นยังได้ผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ปี พ.ศ. 2534และประกาศนียบัตรการบริหารโครงการ ประเทศอังกฤษ และหลักสูตรการประเมินผลโครงการ ประเทศเนเธอร์แลนด์
พิเชต สุนทรพิพิธ เริ่มรับราชการในตำแหน่งเศรษฐกรตรี สังกัดกองโครงการปฏิบัติ กรมวิเทศสหการ สำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองวิชาการ กรมวิเทศสหการ เป็นรองอธิบดีกรมวิเทศสหการ และอธิบดีกรมวิเทศสหการ จากนั้นจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจราชการ สำนักนายกรัฐมนตรี และตำแหน่งสุดท้าย คือ รองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี จนลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2543
ในปี พ.ศ. 2543 นายพิเชต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา ซึ่งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินคนแรกของประเทศไทย
นายพิเชต ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา แบบสรรหา ในปี พ.ศ. 2551 และในปี พ.ศ. 2554 นายพิเชต สุนทรพิพิธ ได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภาต่อเนื่อง เป็นสมัยที่ 2
ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 นายพิเชต ได้รับการเสนอชื่อชิงตำแหน่งประธานวุฒิสภา โดยได้รับคะแนนเสียงสนับสนุน 69 เสียง รองจากนายนิคม ไวยรัชพานิช ที่ได้รับคะแนนสูงสุด 77 เสียง เป็นประธานวุฒิสภา
โรงเรียนข้าราชการพลเรือนฯ
อุโมงค์ขุนตาน
อุโมงค์ขุนตาน เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดผ่านที่ยาวที่สุดในประเทศไทย จากจำนวนทั้งสิ้น 7 อุโมงค์มีความยาวถึง 1,352.10 เมตร (1 กิโลเมตร 352 เมตร 10 เซนติเมตร) ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล ระหว่างอำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง กับอำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2450 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2461 โดยการรถไฟหลวงแห่งกรุงสยาม ที่มีพลเอกพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยาการ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธินเป็นผู้บัญชาการ และมีนายช่างชาวเยอรมันชื่อ เอมีล ไอเซินโฮเฟอร์ เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างทั้งหมด ใช้เวลาสร้างทั้งหมด 11 ปี ค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น 1,362,050 บาท
อุโมงค์ขุนตาน มีขนาดกว้าง 5.20 เมตร สูง 5.50 เมตร และยาว 1,352.10 เมตร เป็นอุโมงค์ชนิดคอนกรีตเสริมเหล็กตลอดแนว อุโมงค์ด้านเหนือสูงกว่าด้านใต้ประมาณ 14 เมตร
ด้านหนึ่งของอุโมงค์ขุนตาน คือ สถานีรถไฟขุนตาน บังกะโลรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย และอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล
การก่อสร้างอุโมงค์ในอดีต.
ในอดีตบริเวณบ้านขุนตานยังเป็นถิ่นทุรกันดาร เต็มไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บ ภูมิประเทศเป็นป่าทึบ และโขดเขาสูง การก่อสร้างจึงต้องใช้ความอุตสาหะพากเพียรอย่างยิ่ง เครื่องมือและสัมภาระต่าง ๆ ที่ใช้ก่อสร้างต้องใช้ช้างและเกวียนบรรทุกไป พอถึงบริเวณที่ที่เป็นภูเขาต้องใช้วิธีชักรอกขึ้นเขาลงเขาอย่างทุลักทุเล
กรรมวิธีในการขุดเจาะอุโมงค์ เริ่มด้วยการเจาะรูเล็ก ๆ โดยใช้สว่าน หรือใช้แรงคนตอกสกัด เมื่อมีรูลึกเข้าไปจึงเอาดินระเบิดไดนาไมต์ฝังเข้าไปในรูนั้นเพื่อระเบิดให้เป็นอุโมงค์ใหญ่ ถ้าหินก้อนใหญ่มากไม่สะดวกในการระเบิดให้แตกเป็นก้อนเล็ก ๆ ก็ใช้วิธีสุมไฟให้ก้อนหินร้อนจัดแล้วราดน้ำลงไป หินนั้นก็จะแตกเป็นเสี่ยง ๆ การขนดิน และหินออกจากอุโมงค์ก็ใช้คนงานขนออกมาการขุดเจาะเริ่มจากปลายอุโมงค์ทั้ง 2 ข้าง เข้ามาบรรจบกันตรงกลาง ใช้เวลาทั้งสิ้น 8 ปี อุโมงค์จึงทะลุถึงกันได้ และใช้เวลาอีก 3 ปีเพื่อผูกเหล็ก เทคอนกรีต ทำผนัง และหลังคาเพื่อความแข็งแรง และป้องกันน้ำรั่วซึมเมื่ออุโมงค์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ยังวางรางรถไฟจากลำปางไปยังปากอุโมงค์ไม่ได้เพราะระหว่างทางต้องผ่านเหวลึกถึงสามแห่งไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้จึงต้องใช้วิธีทำสะพานทอดข้ามระยะทาง 8 กิโลเมตร
ลอสแองเจลลิส
พระราชเทวี
โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์
โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์  เป็นเกมซิมูเลชันแนวจีบหนุ่ม พัฒนาโดยบริษัทโคนามิ ออกวางจำหน่ายครั้งแรกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในปี พ.ศ. 2545 ต่อมาได้พอร์ตลงเครื่องนินเทนโด ดีเอส ในปี พ.ศ. 2550
โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์ เป็นเกมแนวเดียวกับ โทคิเมคิเมโมเรียล แต่ต่างกันที่ตัวผู้เล่นจะเป็นผู้หญิง และตัวละครหลักทั้งหมดของเกมจะเป็นผู้ชาย เนื่องจากเกมนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อจับกลุ่มเป้าหมายนักเล่นเกมผู้หญิงเป็นหลัก ระบบของเกมจึงเน้นไปที่รายละเอียดและความสมจริงในด้านการใช้ชีวิตแบบผู้หญิงของตัวผู้เล่น ไม่ว่าจะเป็นการทำงานพิเศษเพื่อหารายได้ในการซื้อเสื้อผ้าและเครื่องประดับมาแต่งกายให้ดูสวยงาม (ซึ่งจะมีผลต่อความรู้สึกของคู่เดท) การเลือกซื้อช็อกโกแลตวันวาเลนไทน์ให้กับตัวละครชาย หรืออาจลงมือทำด้วยตัวเอง นอกจากนี้ยังมีตัวละครหญิงคนอื่นมาเป็นคู่แข่งด้านความรักอีกด้วย
ตัวผู้เล่นจะรับบทเป็นนักเรียนหญิง ซึ่งมาเข้าเรียนต่อในชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนฮาบาตาคิ ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียน ตัวผู้เล่นจะมีโอกาสได้พบเจอกับชายหนุ่มมากหน้าหลายตา ซึ่งนอกจากต้องทำกิจกรรมหลาย ๆ อย่าง เช่นการเรียนหนังสือ เข้าชมรม หรือทำงานพิเศษเพื่อเพิ่มค่าความสามารถในด้านต่าง ๆ ของตนเองแล้ว ก็ยังต้องพยายามสร้างความสนิมสนมกับชายหนุ่มโดยการพูดคุยและชวนไปออกเดท เพื่อที่ชายหนุ่มจะได้มาสารภาพรักกับตัวผู้เล่นในวันสำเร็จการศึกษา
โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์ 1st Love.
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์ ได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเกมสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส โดยใช้ชื่อว่า "โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์ 1st Love" รายละเอียดโดยรวมจะเหมือนกับเวอร์ชันเครื่องเพลย์สเตชัน 2 แต่จะมีการจัดวางรูปแบบหน้าจอและไอคอนคำสั่งใหม่ เพื่อให้เหมาะสมกับจอของเครื่องดีเอส มีการเพิ่มภาพอีเวนท์กับฉากจบใหม่ และมีระบบใหม่เพิ่มขึ้นมา คือ ระบบ "สกินชิป" ซึ่งเป็นการใช้ปากกาสัมผัสไปที่ตัวละครชายเพื่อเพิ่มค่าความสัมพันธ์ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีตัวละครใหม่ที่ตัวผู้เล่นสามารถสร้างความสัมพันธ์ด้วยได้ เพิ่มมาอีก 1 คน คือ เทนโด จิน
เกมโทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลไซด์ 1st Love ได้มีการผลิตออกมาจำหน่าย 2 เวอร์ชันด้วยกัน คือ เวอร์ชันปกติ และเวอร์ชันพิเศษ โดยเวอร์ชันพิเศษจะมีสินค้าชนิดอื่น ๆ รวมอยู่ในเซ็ตด้วย ได้แก่ กระเป๋าขนาดเล็กสำหรับใส่ที่ทำความสะอาดหน้าจอเครื่องดีเอส, สติกเกอร์ติดตัวเครื่องดีเอส, เครื่องราง, สายคล้องข้อมือ และแผ่นสติกเกอร์รวมรูปตัวละคร 2 ใบ
โทคิเมคิเมโมเรียล เกิร์ลสไซด์
โทคิเมคิ เมโมเรียล เกิร์ลไซด์
โทคิเมคิ เมโมเรียล เกิร์ลสไซด์
ไบรโอนี
อาหารมื้อเย็น
""ข้าวเย็น" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับพืชสมุนไพรหมายความถึงทั้งข้าวเย็นเหนือและข้าวเย็นใต้"
อาหารมื้อเย็น คือ อาหารที่รับประทานในตอนเย็น
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์  หรือมักเรียกโดยย่อว่า ฮีทโธรว์ เป็นท่าอากาศยานที่มีการจราจรทางอากาศหนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดของสหราชอาณาจักร และทวีปยุโรป ในด้านจำนวนผู้โดยสาร และเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดของโลก ในด้านของจำนวนผู้โดยสารระหว่างประเทศ ดำเนินการโดย บริษัท ท่าอากาศยานอังกฤษ จำกัด (เดิมคือ องค์การท่าอากาศยานแห่งประเทศอังกฤษ)
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองฮิลลิงดอน ห่างจากตัวเมืองของกรุงลอนดอนประมาณ 24 กิโลเมตร (15 ไมล์) เป็นหนึ่งในหกของท่าอากาศยานที่อยู่ในเขตเกรเทอร์ลอนดอน อีก 5 แห่งก็คือท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิก, ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด, ท่าอากาศยานลอนดอนลูตัน, ท่าอากาศยานลอนดอนเซาท์เอ็นด์, และท่าอากาศยานลอนดอนซิตี
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์มีทางวิ่งขนานกัน 2 ทางวิ่ง ตามแนวทิศตัวออกและทิศตะวันตก และ มีอาคารผู้โดยสาร 4 อาคาร และยังมีแผนปรับปรุงอาคารผู้โดยสารฝั่งตะวันออกใหม่ รวมทั้งเพิ่มทางวิ่งอีกด้วย
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ เริ่มให้บริการช่วงทศวรรษ 1930 (พ.ศ. 2473) ดำเนินการโดย Fairey Aviation ใช้สำหรับการผลิตและทดสอบการบินเป็นหลัก ชื่อของท่าอากศยานตั้งตามชื่อของหมู่บ้าน Heath row ที่ถูกทำลายไปจากการสร้างสนามบิน ซึ่งประมาณการว่าอยู่บริเวณที่อาคารผู้โดยสาร 3 ตั้งอยู่ในปัจจุบัน โดยในช่วงแรกยังไม่เปิดบริการแก่เที่ยวบินพาณิชย์ ซึ่งในขณะนั้นมีท่าอากาศยานยานโครยดอน เป็นท่าอากศยานหลัก
ฮีทโธรว์เปิดให้บริการการบินพาณิชย์ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 โดยมีทางวิ่ง 3 ทางวิ่ง พร้อมกับอีก 3 ทางวิ่งที่กำลังก่อสร้างตามแผนแม่บทดั้งเดิม ซึ่งใช้รองรับเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์พิสตัน ที่ต้องการระยะทางวิ่งสั้นในการขึ้น-ลงจอด และสามารถขึ้น-ลงจอดในทุกสภาพของทิศทางลม ทางวิ่งผิวคอนกรีตอย่างรูปแบบในปัจจุบันเปิดใช้ในปี พ.ศ. 2496 โดยสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธ ที่ 2 และพระองค์ยังเสด็จมาเปิดอาคารผู้โดยสารหลังแรก อาคารยูโรปา (หรือที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า อาคารผู้โดยสาร 2) ในปี พ.ศ. 2498 และหลังจากนั้นไม่นานนัก อาคารโอเชียนิก (อาคารผู้โดยสาร 3) ก็เปิดให้บริการ ส่วนอาคารผู้โดยสาร 1 เปิดใช้ในปี พ.ศ. 2511 ทำให้เกิดเป็นกลุ่มอาคารเต็มพื้นที่จุดศูนย์ของท่าอากาศยาน และเป็นข้อจำกัดในการขยายตัวในอนาคต
ที่ตั้งของท่าอากาศยานซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของกรุงลอนดอนเป็นพื้นที่ที่ไม่เหมาะสมนัก เนื่องจากทิศทางของกระแสลม ทำให้หลายๆสายการบินจะต้องบินเลียดต่ำผ่านตัวเมืองเป็นช่วงเวลาทั้ง ร้อยละ 80 ของปี ในขณะที่ท่าอากาศยานสำคัญของประเทศอื่นๆในภูมิภาคยุโรป มักจะตั้งอยู่ทางเหนือหรือใต้ของตัวเมือง ทำให้ประสบปัญหาน้อยกว่า ข้อเสียอีกประการหนึ่งคือ ท่าอากาศยานอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางเพียง 25 เมตร (83 ฟุต) ทำให้เกิดปัญหาเรื่องหมอกอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2520 รถไฟใต้ดินเมืองลอนดอนให้ขยายเส้นทางมาถึงฮีทโธรว์ เชื่อมต่อการเดินทางจากใจกลางกรุงลอนดอนกับท่าอากาศยาน
อาคารผู้โดยสาร 4 สร้างห่างออกจาก 3 อาคารผู้โดยสารแรกลงมาทางใต้ และเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นอาคารให้บริการหลักของสายการบินบริติชแอร์เวย์
ในปี พ.ศ. 2530 รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้แปรรูปรัฐวิสาหกิจ การท่าอากาศยานอังกฤษ (British Airports Authority) มาเป็นบริษัทเอกชน BAA ซึ่งบริหารงานท่าอากาศยานฮีทโธรว์และท่าอากาศยานอื่นๆในสหราชอาณาจักรอีก 6 แห่ง
ฮีทโธรว์ในวันนี้.
ในปัจจุบันท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ มีอาคารผู้โดยสารทั้งหมด 4 อาคาร (โดยอาคารที่ 5 กำลังก่อสร้าง) อาคารคลังสินค้า 1 อาคาร เดิมทีนั้นฮีทโธรว์จะมีทางวิ่งทั้งหมด 6 เส้นทาง เป็นทางขนานกัน 3 คู่ วางตามแนวทิศทางที่ต่างกัน แต่เนื่องจากความต้องการระยะทางวิ่งที่เพิ่มมากขึ้น ฮีทโธรว์จึงเหลือทางวิ่งเพียงสองเส้น ตั้งตามแนวตะวันออก-ตะวันตก ความยาว 3,901 และ 3,660 เมตร ทั้งนี้ได้มีการศึกษาให้สร้างทางวิ่งอีกหนึ่งเส้นขนานไปกับทางวิ่งเดิม เพื่อรองรับการจราจรที่หนาแน่นในอนาคต
ท่าอากาศยานฮีทโธรว์บริหารโดย BAA มาช้านาน ซึ่งในปัจจุบัน BAA เป็นของบริษัทสัญชาติสเปน Ferrovial Group (Grupo Ferrovial)
รัฐบาลได้ออกข้อบังคับสำหรับเที่ยวบินช่วงเวลากลางคืน ให้ใช้เครื่องบินที่มีเครื่องยนต์ที่มีเสียงเงียบตามข้อกำหนด แต่อาจจะถูกระงับการบินได้ตลอดช่วงเวลากลางคืน หากว่ารัฐบาลไม่รู้สึกพอใจคำตัดสินจาก European Court of Human Rights
เพื่อป้องกันการค้ากำไรเกินควร ค่าธรรมเนียมลงจอดของสายการบินที่ BAA จะได้รับ กำหนดโดยกรมขนส่งทางอากาศของสหราชอาณาจักร (Inited Kingdom Civil Aviation Authority) จนเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 ต้นทุนการลงจอดต่อผู้โดยสารหนึ่งคน เพิ่มขึ้นในอัตราเงินเฟ้อลบ 3% ทำให้ต้นทุนในการลงจอดจะลดลงในเชิงราคาสัมบูรณ์ โดยในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2546 ต้นทุนการลงจอดเฉลี่ยอยู่ที่ 6.13 ปอนด์ ซึ่งใกล้เคียงกับของท่าอากาศยานแก็ตริคและท่าอากาศยานสแตนสเต็ด แต่เพื่อสะท้อนภาพความเป็นศูนย์กลางการบินที่ได้รับความนิยมเป็นจำนวนมาก กรมขนส่งทางอากาศของสหราชอาณาจักรจึงอนุญาตให้ BAA เพิ่มค่าธรรมเนียมลงจอดที่อัตราเงินเฟ้อบวก 6.5% ต่อปี สำหรับช่วงห้าปีแรก และเมื่ออาคารผู้โดยสาร 5 แล้วเสร็จ ก็คาดว่าจะเพิ่มค่าธรรมเนียมลงจอดเป็น 8.63 ปอนด์ ต่อผู้โดยสารหนึ่งคน
ถึงแม้ว่าค่าธณรมเนียมลงจอดจะกำหนดโดย กรมขนส่งทางอากาศของสหราชอาณาจักร และ BAA ก็ตาม แต่การเก็บค่าธรรมเนียมลงจอดที่ท่าอากาศยานฮีทโธรว์จะจัดเก็บโดย หน่วยงานเอกชนที่ไม่หวังผลกำไร Airport Co-ordination Limited (ACL) ซึ่งกำกับโดยกฎหมายอังกฤษและสหภาพยุโรป รวมทั้งหน่วยงานของ IATA เงินทุนของ ACL มาจาก 10 สายการบินสัญชาติอังกฤษ บริษัทท่องเที่ยว และ BAA
นอกจากนี้ กาารจราจรทางอากาศระหว่างฮีทโธรว์และสหรัฐอมเริกาจะควบคุมอย่างเข้มงวดโดยรัฐบาลของทั้งสองประเทศตามกฎบัตรเบอร์มิวด้าที่ 2 ในแรกเริ่มนั้นจะอนุญาตให้เฉพาะสายการบินบริติชแอร์เวย์ แพนแอม และทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ ที่สามารถบินออกจากฮีทโธรว์เข้าสู่สหรัฐอเมริกาได้ จนในปี พ.ศ. 2534 สายการบินแพนแอม และทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ขายสิทธิ์การบินให้กับ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ กับ อเมริกันแอร์ไลน์ ตามลำดับ ส่วนสายการบินเวอร์จิ้นแอตแลนติกแอร์ไลน์ ได้รับสิทธิการบินภายหลัง กฎบัตรเบอร์มิวด้านี้ไปขัดกับข้อตกลงเรื่องสิทธิการแข่งขันของสหราชอาณาจักรที่ให้ไว้กับประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป ดังนั้นสหราชอาณาจักรจึงถูกสั่งให้ระงับกฎบัตรนี้ในปี พ.ศ. 2547
ท่าอากาศยานฮีโธรว์จะสามารถรองรับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ได้ที่อาคารผู้โดยสาร 5 และที่ท่าจอด 6 ของอาคารผู้โดยสาร 3 โดยเครื่องบินแอร์บัส เอ380 จะให้บริการที่ฮีทโธรว์เป็นครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามได้มีการทดสอบเครื่องเอ380 ที่ฮีทโธรว์แล้วเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
ท่าอากาศยานฮีทโธรว์ถูกจัดอันดับให้เป็นท่าอากาศยานที่แย่ที่สุด ในการจัดการสำรวจของ TripAdvisor จากผู้ตอบในสอบถามกว่า 4,000 คน
อนาคตของฮีทโธรว์.
อาคารผู้โดยสาร 5.
เมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม Stephen Byers ออกแถลงการว่ารัฐบาลอังกฤษลงมติอนุญาตให้สร้างอาคารผู้โดยสารหลังที่ 5 ที่ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ได้ โดยอาคารผู้โดยสารหลังใหม่จะสร้างอยู่ภายในบริเวณที่ดินของท่าอากาศยาน ทางฝั่งตะวันตก ซึ่งมีกำหนดการว่าจะเริ่มเปิดใช้ในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2551 เวลา 04:00 ตามเวลาท้องถิ่น และคาดว่าจะเปิดใช้เต็มประสิทธิภาพได้ในปี พ.ศ. 2558 เมื่อเสร็จสมบูรณ์ ท่าอากาศยานฮีทโธรว์จะมีขีดความสามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 90 ล้านคนต่อปี จากปัจจุบันที่ 68 ล้านคนต่อปี
โดยอาคารหลังใหม่มีมูลค่ามากกว่า 4 พันล้านปอนด์ และจะมีพนักงานเพิ่นขึ้นอีกประมาณ 20,000 คน ทั้งนี้ยังจะมีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารระยะไกลอีกสองอาคาร ซึ่งจะเชื่อมต่อระบบระหว่างอาคารผู้โดยสาร 5 จากทางใต้ดิน และยังมีการขยายเส้นทางรถไฟใต้ดินให้เชื่อต่อจนถึงอาคารหลังใหม่ รวมถึงการต่อเส้นทางจากทางหลวง M25 เข้าเชื่อมกับอาคาร
อาคารผู้โดยสารหลังนี้ออกแบบโดย Richard Rogers Partnership โดยอาคารหลัก (คอนคอร์ด เอ) จะมี 4 ชั้น อยู่ภายใต้โครงสร้างหลังคาเดียวกัน ซึ่งจะรองรับจำนวนผู้โดยสารถึง 30 ล้านคนต่อปี และจะเป็นอาคารหลักที่บริติชแอร์เวย์ จะย้ายเที่ยวบินทั้งหมดมายังอาคารนี้ ยกเว้นเพียงเส้นทางที่ไป/มาจาก สเปน, ออสเตรเลีย และอิตาลี จากข้อมูลของ BAA นอกจากอาคารหลักแล้ว อาคารผู้โดยสาร 5 จะมีอาคารระยะไกลอีก 2 อาคาร (อาคารที่ 2 จะสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2554) จะมีหลุดจอดทั้งหมด 60 หลุดจอด รวมทั้งหอบังคับการบินหลังใหม่ อาคารจอดรถ ความจุ 4,000 คัน โรงแรมขนาด 600 เตียง และการขยายการคมนาคมให้เข้าถึงตัวอาคารผู้โดยสารหลังใหม่
อาคารผู้โดยสาร 5 จะเตรียมหลุดสำหรับ เครื่องบินแอบัส เอ380 ไว้ที่อาคารระยะไกลหลังแรก (คอนคอร์ส บี)
ทางวิ่งเส้นที่ 3.
สายการบินใหญ่ๆ โดยเฉพาะบริติชแอร์เวย์ ได้เรียกร้องให้มีการสร้างทางวิ่งที่ 3 ขึ้น เพื่อรองรับการใช้งานอาคารผู้โดยสาร 5 โดยในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 Transport Secretary Alistair Darling ได้ออกหนังสือปกขาว http://www.dft.gov.uk/aviation/whitepaper รายงานการวิเคราะห์อนาคตการบินของสหราชอาณาจักร ประเด็นของรายงานชุดนี้คือควรจะมีการสร้างทางวิ่งเส้นที่ 3 ภายในปี พ.ศ. 2563 และให้ข้อมูลทางด้านผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม รวมถึงการสูญเสียโบสถ์เก่าแก่ด้วย
ทั้งนี้มีการเสนอให้สร้างอาคารผู้โดยสารหลังที่ 6 เพื่อขยายขีดความสามารถจากการสร้างทางวิ่งเส้นที่ 3 ซึ่งจะทำให้รองรับผู้โดยสารได้ 115 ล้านคนต่อปี งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 17,600 ล้านปอนด์ หรือ คิดเป็นเงินไทย 760,000 ล้านบาท คาดว่าหลังจากโครงการแล้วเสร็จ จะสามารถเพิ่มเส้นทางบินตรงจากสนามบินฮีทโธรว์ไปยังเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกได้มากถึง 40 เมือง รวมทั้งเมืองอู่ฮั่นในจีน เมืองโอซากาในญี่ปุ่น และกรุงกีโตในเอกวาดอร์ ล่าสุดคณะรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรได้อนุมัติให้ก่อสร้างแล้ว โดยหลังจากนี้ โครงการต้องผ่านขั้นตอนการปรึกษาหารือ เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการเสนอความคิดเห็น ก่อนจะมีการลงมติในสภาในอีกราว 2 ปีข้างหน้า หากทุกอย่างดำเนินไปตามแผน คาดว่าการก่อสร้างจะเริ่มในปี 2561 หรือ 2562 และรันเวย์ใหม่จะเริ่มเปิดใช้งานได้หลังจากปี 2568
ปรับเปลี่ยนการขึ้น-ลง.
มีการเสนอให้จัดระบบแบบผสม ที่สามารถให้เครื่องบินขึ้นและลงจอดได้บนทางวิ่งเดียวกัน ซึ่งในทางทฤษฎีจะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพจาก 480,000 เที่ยวบินต่อปี ในปัจจุบัน เป็น 550,000 เที่ยวบินต่อปี ได้
อาคารผู้โดยสารตะวันออก.
BAA ได้ออกแถลงการเมื่อเดือนพฤศจิกายนว่าอาคารผู้โดยสาร 2 จะปิดลงทันทีที่อาคารผู้โดยสาร 5 เปิดใช้งาน เพื่อดำเนินการตามแผนปรับปรุงกลุ่มอาคารผู้โดยสารฝั่งตะวันออก (Heathrow East scheme) จากโครงการนี้จะทำให้ อาคารผู้โดยสาร 2 และ อาคาร Queen ถูกแทนที่ด้วยอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ที่สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 30 ล้านคนต่อปี โครงการนี้มีกำหนดการเริ่มในปี พ.ศ. 2551 และจะสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2555 ปีเดียวกันกับที่กรุงลอนดอนเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ทั้งนี้ BAA ยังคงรอการอนุมัติที่จะเริ่มโครงการ แต่ก็มีการยืนยันแล้วว่า อาคารผู้โดยสาร 2 จะปิดตัวลงอย่างแน่นอนไม่ว่าโครงการนี้จะได้ดำเนินการหรือไม่
ปรับเปลี่ยนการจัดการอาคารผู้โดยสาร.
เมื่ออาคารผู้โดยสาร 5 เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2551 อาคารผู้โดยสารจะเริ่มปรับเปลี่ยนระบบอาคารผู้โดยสารใหม่เพื่อให้ง่ายต่อการจัดการกับการเคลื่อนย้ายผู้โดยสาร โดย:
ปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร 3.
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 BAA ได้ออกประกาศว่าจะปรับเปลี่ยนอาคารผู้โดยสาร 3 เพื่อลดความคับคั่ง และเพิ่มประสิทธิภาพระบบรักษาความปลอดภัย โดยจะแล้วเสร็จสิ้นปี พ.ศ. 2550
สนามบินฮีทโทรว์
หลักไมล์
รอตเทอร์ดัม
ภาษา C++
นครออสโล
รายพระนามและนามเสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หยกไทย ศิษย์ อ.
นำพล หนองกี่พาหุยุทธ
นำพล หนองกี่พาหุยุทธ (ชื่อจริง: นำพล ศรีจันทึก; ชื่อเล่น: แขก; เกิด: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ที่ตำบลจันทึก อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์; เสียชีวิต: 19 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลนางรอง) เป็นนักมวยไทยชื่อดังในยุคเดียวกับ สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, เชอรี่ ส.วานิช, เพชรดำ ลูกบ่อไร่, เหนือธรณี ทองราชา, แสงเทียนน้อย ส.รุ่งโรจน์ และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของ นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ อดีตยอดนักมวยไทยอีกราย
นำพลฝึกมวยไทยมาตั้งแต่เด็ก ๆ อายุเพียง 9-10 ขวบ จากการเห็นแววของ อาจารย์ปราโมทย์ หอยมุกข์ เจ้าของค่ายหนองกี่พาหุยุทธ จากการเห็นนำพลวิ่งในโรงเรียนในฐานะนักกีฬาของโรงเรียน นำพลเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการชกมวยรอบที่จังหวัดสุรินทร์ และนครราชสีมา ก่อนที่จะเข้ามาชกที่กรุงเทพมหานคร ที่เวทีลุมพินี โดยไฟต์แรก พบกับ เชียงรายน้อย ก.ณรงค์ศักดิ์ และเป็นฝ่ายชนะไป
นำพลเป็นนักมวยที่มีอาวุธเด็ดคือ กอดคอตีเข่า และชกเมื่อไหร่ มักจะได้แผลแตกทุกครั้ง โดยได้มีการเย็บมากที่สุดคือ 72 เข็ม จึงได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "ขุนเข่าหน้าเปื่อย" และมีสถิติการเย็บเฉพาะชกที่เวทีลุมพินีจนกระทั่งแขนนวม 268 เข็ม นำพลเป็นนักมวยชกสนุก ชกได้สวยงาม ซ้ำยังมีหน้าตาดี จึงเป็นนักมวยแม่เหล็กดึงดูดแฟนมวยจนอาจเรียกได้ว่า เป็นนักมวยยอดนิยมอันดับหนึ่งในสมัยนั้นก็ว่าได้ โดยเคยปะทะกับมวยไทยร่วมสมัยดังมีรายชื่อข้างต้นมาแล้วมากมาย รวมทั้งเคยปะทะกับนักมวยไทยชาวต่างประเทศมาแล้วหลายคนทั้งในและนอกประเทศ เช่น ราม่อน แด็กเกอร์ เป็นต้น และดีกรีเป็นแชมป์ในรุ่นไลท์ฟลายเวท, ฟลายเวท และเฟเธอร์เวท ของเวทีลุมพินี และได้รับค่าตัวสูงสุด 260,000-240,000 บาท และแบ่งค่าตัวกับทางต้นสังกัดอย่างละครึ่ง
ในต้นปี พ.ศ. 2534 นำพลเกิดอุบัติเหตุเมื่อรถยนต์ที่ตัวเองขับเองเกิดพลิกคว่ำ ต้องนำส่งโรงพยาบาลและเย็บตัวไปหลายเข็ม จากเหตุนี้จึงต้องแขวนนวมไปโดยปริยาย
หลังแขวนนวม นำพลมีกิจการเป็นของตัวเอง คือ ร้านหมูกระทะชื่อ "นำพล หมูย่างเกาหลี" ที่ตัวอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา โดยเป็นนักมวยคนแรกที่เปิดกิจการในลักษณะนี้ก่อนที่นักมวยอีกหลายคนจะเปิดตามมา ต่อมากิจการร้านหมูกระทะได้ปิดตัวลง และนำพลได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างพอเพียง เงียบสงบที่จังหวัดบุรีรัมย์บ้านเกิด จากที่ดินและบ้านที่เก็บเงินซื้อไว้ตั้งแต่สมัยชกมวย และใช้เวลาว่างสอนมวยไทยให้แก่นักมวยรุ่นน้องที่ค่ายหนองกี่พาหุยุทธ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 มีข่าวปรากฏว่านำพลป่วยเป็นวัณโรคปอด จนสภาพร่างกายซูบผอมไปมาก โดยเป็นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ก็ปรากฏข่าวเช่นนี้อีก คราวนี้เป็นหนักถึงขนาดที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยต้องนำส่งโรงพยาบาลนางรอง อาการป่วยของนำพลทรุดลงจนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2559 เวลาประมาณ 05:00 น. สิริอายุได้ 47 ปี
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ มีชื่อจริงคือ คำเพียว ศรีจันทึก (กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 – 7 เมษายน พ.ศ. 2564) เป็นอดีตนักมวยไทย เป็นน้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ที่เป็นอดีตนักมวยไทยเช่นกัน
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ที่อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์ แรกเริ่มไม่ได้เป็นนักมวยไทยที่เก่งกาจหรือชกเป็นคู่เอกแต่อย่างใด เพราะถือเป็นนักมวยที่ชกตามนำพล ผู้เป็นพี่ชาย และเคยทำสถิติแพ้น็อกเร็วที่สุดด้วยโดยแพ้น็อกยกแรก ในเวลาเพียง 33 วินาทีให้กับ วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มาแล้ว ซึ่งทำให้วังจั่นน้อยได้รับฉายาว่า "ไอ้หมัด 33 วิ"
แต่เมื่อในปี พ.ศ. 2534 ที่นำพลพี่ชายแขวนนวมไปจากอุบัติเหตุทางรถ นำขบวนซึ่งขณะเกิดเหตุได้นอนดูวิดีโออยู่ที่บ้าน จึงไม่ได้รับบาดเจ็บด้วย จากนั้นมานำขบวนได้พัฒนาฝีมือขึ้นมา กลายเป็นยอดมวยที่ชกได้สวย กลายเป็นมวยเอกภายในระยะเวลาไม่นาน นำขบวนมีท่าไม้ตายทีเด็ดคือ "ไถนา" คือการจับขาของคู่ชกแล้วไถดันไปข้างหลังให้เสียหลัก จึงได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "จอมไถนา"
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ เป็นนักมวยหน้าตาดี ชกได้สวยเหมือนนำพล พี่ชาย เคยไปชกที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพบกับ "ไอ้แรดดง" เหนือธรณี ทองราชา โดยเหนือธรณีออกอาวุธได้หนักหน่วงกว่า จะแจ้งกว่า แต่นำขบวนสามารถใช้ลีลาแม่ไม้มวยไทยได้สวยงามกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ท่ามณโฑนั่งแท่น ซึ่งเป็นแม่ไม้ที่ไม่ค่อยมีนักไทยคนไหนใช้กัน เนื่องจากใช้ยาก กรรมการจึงตัดสินให้นำขบวนชนะคะแนนไป และสร้างประวัติศาสตร์โดยเป็นแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท (130 ปอนด์) ของเวทีลุมพีนียาวนานถึง 6 ปี โดยไม่มีใครสามารถชิงแชมป์ได้ จนต้องสละตำแหน่งไป และเคยเป็นแชมป์ของสภามวยไทยโลกด้วย โดยมีค่าตัวการชกสูงสุดถึง 260,000 บาท
จากการที่นำขบวนชอบใช้ลูกไถนานี้ จึงได้มีการประชุมกติกาและตกลงกันใหม่ว่า ห้ามนักมวยไทยใช้ลูกไถนานี้อีก เนื่องจากเป็นการเอาเปรียบคู่ต่อสู้ ซึ่งยังใช้เป็นกติกามาจนปัจจุบัน
นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2564 ขณะอายุได้ 48 ปี
พลังงานไอออไนเซชันของธาตุ
สมาชิกเครือจักรภพแบ่งตามทวีป
ทรงชัย รัตนสุบรรณ
ทรงชัย รัตนสุบรรณ เป็นโปรโมเตอร์สำคัญของวงการมวยไทย ในการผลักดันมวยไทยให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล รวมถึงเป็นเจ้าของสโลแกน "มวยไทย มรดกไทย มรดกโลก" และเป็นผู้สร้างปรากฏการณ์ในวงการมวยไทยด้วยการเก็บเงินได้เกินหนึ่งล้านบาทได้ถึงสองครั้งภายในช่วงระยะเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน รวมถึงมีผลงานที่ได้รับการกล่าวขวัญจากผู้ชมทั่วประเทศ คือการจัดคู่ชกระหว่างแรมโบ้ กับไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2529 ที่สนามมวยเวทีลุมพินี
เคยเป็นผู้ให้การแจ้งเกิดแชมป์มวยไทยถึง 11 รุ่น รวมถึงเป็นผู้สร้างแชมป์โลกหลายราย ทั้งแสน ส.เพลินจิต, เมืองชัย กิตติเกษม, สด ส.จิตรลดา, สามารถ พยัคฆ์อรุณ, พิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์, ดาวรุ่ง ช.ศิริวัฒน์, ยอดสนั่น สามเคแบตเตอรี่ และยอดดำรงค์ สิงห์วังชา
ทรงชัย รัตนสุบรรณ เป็นบุตรของ นายสุบรรณ และนางบุญรัตน์ รัตนสุบรรณ โดยทรงชัยมีพี่สาวหนึ่งคนและพี่ชายหนึ่งคนซึ่งได้แก่ เพ็ญศรี (รัตนสุบรรณ) พูลสุวรรณ และศักดา รัตนสุบรรณ เมื่อครั้งที่อยู่ทางแถบทะเลตะวันออกเขากับพี่ชายได้เข้าชกมวยไทยโดยพี่ชายใช้ชื่อ ศักดา ฤทธิชัย เข้าแข่งโดยเคยชกกับนักมวยเอกอย่างเชิดศักดิ์ ลูกบางคล้า ในขณะที่ทรงชัยใช้ชื่อ ทรงชัย ชัยสุริยะ ขึ้นชก ที่ซึ่งทรงชัยเคยเข้าแข่งขัน ณ สนามมวยเวทีลุมพินี เมื่อครั้งที่เคยถูกรุ่งชัย พงษ์สิงห์ เตะจนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก็ได้แขวนนวม โดยทำสถิติชก 22 ครั้ง แม้จะไม่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน หากแต่เขากลับเป็นฝ่ายแพ้น็อกเป็นส่วนใหญ่
ทรงชัยสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนวัดแหลมใต้ และสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จากนั้นได้สำเร็จการศึกษาระดับอาชีวศึกษา จากวิทยาลัยอาชีวศึกษาฉะเชิงเทรา และ พ.ศ. 2538 ได้รับปริญญาบัตรมหาบัณฑิต สาขาสังคมสงเคราะห์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. 2508 ขณะที่มีอายุได้ 19 ปี ก็ได้เริ่มทดลองจัดรายการมวยที่เวทีโสธร แปดริ้ว ด้วยทุนจากทางครอบครัว และจัดให้นักมวยสองพี่น้องอย่าง ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์ ผู้พี่ กับสิงห์ห้าว ส.ลูกพิทักษ์ ผู้น้อง ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันเข้าแข่งขันในรายการประจำเดือน ที่งานหลวงพ่อโสธร ซึ่งมีผู้เข้าชมอย่างเนืองแน่นทุกนัด เมื่อจัดได้ 4 ปี ชื่อเสียงของทรงชัยก็เริ่มเป็นที่รู้จัก
ช่วงประมาณ พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2518 ทรงชัยได้รับโอกาสทดลองงานด้วยการจัดรายการมวยที่สนามมวยเวทีลุมพินี เป็นระยะเวลาราว 6 ถึง 7 เดือน จนเกือบจะได้รับการบรรจุ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ในรายการสุดท้าย คือการไล่มวยลง 2 คู่ ทรงชัยได้ขึ้นไปยังล็อกชั้น 2 และ 3 และพนมมือให้ผู้ชมพร้อมกล่าวแสดงความรับผิดในขณะที่น้ำตาไหล ครั้นแล้ว ทรงชัยก็สามารถสร้างประทับใจในการจัดรายการมวยครั้งต่อมา จนได้รับการบรรจุให้เป็นโปรโมเตอร์อย่างเต็มตัว
พ.ศ. 2518 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นโปรโมเตอร์ครั้งแรก ที่สนามมวยสนามมวยเวทีลุมพินี
วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เขาได้สร้างความฮือฮาด้วยการจัดคู่เอกศึกวันทรงชัย ที่มีการพบกันระหว่างอินทรีน้อย ลูกหนองไก่ขัน ในชุดลิเก พบกับกาเซ็มน้อย เกียรติ ต.สร้าง ในชุดอาหรับ
ในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2540 เป็นนายสนามมวยมาตรฐานแห่งใหม่ โดยสร้างเวทีมวยขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยใช้ชื่อว่า เวทีมวยนานาชาติ (ประเทศไทย) โดยมีพล อ.เชษฐา ฐานะจาโร ผู้บัญชาการทหารบก/นายกสมาคมมวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยเป็นประธานในพิธีเปิด
30 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้ลาออกจากการเป็นโปรโมเตอร์ของสนามมวยสนามมวยเวทีลุมพินีและได้ทำการจัดแข่งขันที่สนามมวยเวทีลุมพินีเป็นครั้งสุดท้าย และวันที่ 31 ธันวาคม ของปีเดียวกันนี้ ก็ได้ย้ายการจัดการแข่งขันชกมวยจากเวทีมวยนานาชาติ ไปแข่งขันที่เวทีมวยชั่วคราว ห้อง MCC HALL ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
7 มกราคม พ.ศ. 2544 เริ่มจัดการแข่งขันที่เวทีมวยชั่วคราว ห้อง MCC HALL ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน/ท่าพระ รวมถึงในวันที่ 25 มกราคม ของปีเดียวกันนี้ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโปรโมเตอร์คนที่ 13 ของเวทีมวยราชดำเนิน ประเดิมนัดแรกในรายการ "ศึกมหาชนวันทรงชัย"
ทรงชัยสมรสกับนางเสาวนีย์ รัตนสุบรรณ (ตั้งกงพานิช) มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน ได้แก่ นางสาวภัทรภร รัตนสุบรรณ, นายศิรภพ รัตนสุบรรณ และนางสาวปริยากร รัตนสุบรรณ ซึ่งต่อมาล่าสุดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2560 ทางสนามมวยเวทีลุมพืนีได้แต่งตั้งให้ปริยากร และนายศุภศักดิ์ เงาประเสริฐวงศ์ (ดร.น็อต วันทรงชัย) หนึ่งในทีมงานของวันทรงชัย รวมถึงนาย พัฒน์ชนินทร์ มีจันทร์ (เสี่ยชาย สุโขทัย) หัวหน้าคณะค่ายมวยช.ห้าพยัคฆ์ และผู้จัดรายการศึกมวยไทย ททบ.5 ซึ่งถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 เป็นโปรโมเตอร์ของสนามมวยเวทีลุมพินี นับเป็นการกลับเข้าสู่สนามมวยเวทีลุมพินีของวันทรงชัยในรอบ 17 ปี นับตั้งแต่ที่นายทรงชัยลาออกจากการเป็นโปรโมเตอร์ของสนามมวยเวทีลุมพินี
การดำเนินงานธุรกิจ.
นายทรงชัยเริ่มก่อตั้งบริษัท ทรงชัย บ๊อกซิ่ง โปรโมชั่น จำกัดในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นบริษัทแรกเพื่อที่จะดำเนินธุรกิจทางด้านการจัดแข่งขันมวย