pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากได้ฟังเทปเรียบร้อยแล้ว ดร.ลอว์เรนซ์ได้ค้นพับตัวใบ้ ซึ่งทำให้ทั้งสองเจอเลื่อย อดัมพยายามใช้เลื่อยนั้นเลื่อยโซ่ แต่เลื่อยนั้นกลับขาด ดร.ลอว์เรนซ์จึงรู้ว่าวิธีเดียวที่จะหลุดจากโซ่ได้นั้นคือเลื่อยขาตัวเองออกนั้นเอง ต่อมาดร.ลอว์เรนซ์ได้ค้นเจอตัวใบ้ต่อไป นั้นก็คือบุหรี่ซองหนึ่งกับมือถือซึ่งโทรออกไม่ได้ นอกจากนั้นยังมีคำใบ้บอกว่า ไม่จำเป็นต้องฆ่าอดัมด้วยปืนที่อยู่กับศพ แต่ใช้บุหรี่อาบเลือดพิษนั้นก็ได้
หลังจากที่ดร. ลอว์เรนซ์ได้เห็นภาพที่ภรรยาและลูกสาวถูกจับกุม จึงต้องเร่งรีบหาวิธีฆ่าอดัม จึงปิดไฟและวางแผนฆ่าอดัมตบตา โดยโยนบุหรี่ให้และอดัมแกล้งตาย ครั้นอดัมทำแกล้งตายและครั้นดร.ลอว์เรนซ์ตะโกนว่าได้ทำการฆ่าแล้ว ก็มีไฟฟ้าช๊อตมาทางโซ่ทำให้กลลวงนั้นแตก ต่อมาโทรศัพท์ดังขึ้นซึ่งดร.ลอว์เรนซ์ได้ยินเสียงภรรยา ซึ่งเตือนว่าไม่ให้เชื่ออดัม เขารู้มากกว่าที่เขาพูด ซึ่งทำให้ดร. ลอว์เรนซ์ตะโกนใส่อดัมและถามว่าเขาเป็นใคร จึงทราบว่าอดัมเป็นนักสืบ ซึ่งถูกจ้างจากอดีตสารวัตร เท็ด ผู้เชื่อว่าดร.ลอว์เรนซ์เป็นฆาตกรจิ๊กซอว์
ในขณะเดียวกัน ดร. ลอว์เรนซ์ก็เห็นว่าคนในรูปที่อยู่ในตัวใบ้นั้นเป็น แซ็ป ผู้ช่วยที่ทำงาน ซึ่งเป็นบุคคลเร้นลับนั้นเอง ขณะนั้นเวลา 06.00 น. พอดี และแซ็ปก็ได้เตรียมฆ่าภรรยาและลูกสาวดร. ก่อนจะทำการสังหารนั้นแซ็ปให้ภรรยาดร.โทรหาดร. เพื่อบอกว่าดร.แพ้แล้ว ทันใดนั้นภรรยาดร. ได้แก้มัดและแย่งปืนสู้กับแซ็ป เนื่องจากแซ็ปแข็งแรงกว่าจึงแย่งปินกลับได้ แต่ทันใดนั้นสารวัตร เท็ด ผู้แอบเฝ้าดูบ้านเข้ามาช่วยทัน ทำให้แซ็ปหนีไปและทำให้ภรรยาและลูกสาวดร.ปลอดภัย
แต่ดร.ลอว์เรนซ์เองนั้นช็อกและวางโทรศัพท์ออกจากมือระหว่างการต่อสู้ จึงไม่รู้ว่าครอบครัวปลอดภัยแล้ว ทันใดนั้นไฟฟ้าก็ช๊อตใส่ดร.ลอว์เรนซ์ทำให้สลบไปชั่วครู่ และตื่นมาอีกทีเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่ภรรยาโทรมา แต่ดร.ลอว์เรนซ์ไม่คิดว่าภรรรยาตายแล้ว จึงถอดเสื้อมัดขาและเอาเลื่อยตัดขาออกจากโซ่และเอาปืนยิงอดัมในความโศกเศร้าซึ่งทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส ในขณะเดียวกันสารวัตรเท็ดไล่จับแซ็ปผู้กลับมาที่ขังทั้งสองคน แต่ในขณะที่สู้กันสารวัตรถูกยิงเสียชีวิต และแซ็ปเดินมาเปิดประตูและเข้ามาในห้องน้ำ เพื่อมาฆ่าคนที่เหลือ แต่ทันใดนั้นอดัมซึ่งทำแกล้งบาดเจ็บสาหัสยกฝากล่องเก็บน้ำฟาดใส่แซ็ป ทำให้แซ็ปถึงแก่ชีวิต ดร.ลอว์เรนซ์เองคลานออกจากห้องโดยรับปากว่าจะไปเรียกคนมาช่วย
หลังจากดร.ลอว์เรนซ์คลานออกไปจากห้องน้ำ อดัมค้นในตัวแซ็ป แต่ปรากฏว่าเจอเทปอัดเสียง ซึ่งเทปนั้นบอกว่า แซ็ปถูกพิษ ทั้งนี้จะได้ยาถอนพิษต่อเมื่อสังหารภรรยาและลูกสาวดร. หรือเลือกที่จะตายเอง จึงทำให้เห็นว่า แซ็ป ก็เป็นเหยื่อเช่นกัน ทันใดนั้นร่างศพที่นอนอยู่ได้ลุกขึ้นมาและแสดงตัวเป็นจิ๊กซอว์ ซึ่งบอกว่ากุญแจไขอยู่ในอ่างน้ำ (ซึ่งได้ไหลลงไปตามท่อแล้ว) ด้วยความแค้นอดัมหยิบปืนเพื่อยิงจิ๊กซอว์ แต่จิ๊กซอว์กดรีโมทส่งกระแสไฟฟ้าช๊อตอดัม ทำให้อดัมยิงไม่สำเร็จและเดินออกจากห้องน้ำและปิดประตูโดยกล่าวคือ "เกมจบแล้ว"และทิ้งอดัมไว้ในห้องนั้น
หลังจากที่ภาพยนตร์จบแล้ว อดัมตายจากการขาดอากาศหายใจตาย เนื่องจาก อแมนด้า ยัง ได้นำถุงไปคลุมหัวอดัม ทำให้ขาดอากาศหายใจตาย ซึ่งฉากนั้นจะปรากฏใน Saw III
ไลอ้อนส์เกทได้รับสิทธิ์การจัดจำหน่ายซอว์ทั่วโลกที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ซึ่งเป็นวันก่อนเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2004 การจัดฉายในโรงภาพยนตร์สามคืนส่งผลให้เกิดการตอบรับในเชิงบวก และสิ้นสุดการนำเสนอในงานที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2004
"ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น" จัดฉายในช่วงสุดสัปดาห์ฮาโลวีนในโรงภาพยนตร์ 2,315 แห่ง และทำรายได้ที่ 18.2 ล้านดอลลาร์ โดยอยู่ในอันดับสามถัดจาก "ตาบอด ใจไม่บอด" (20 ล้านดอลลาร์) และ "โคตรผีดุ" (21.8 ล้านดอลลาร์) จากการออกแบบผลสำรวจของไลอ้อนส์เกท 60% ของผู้ชมเป็นเพศชายอายุต่ำกว่า 25 ปี "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น" ยังได้เป็นภาพยนตร์ที่ทำการเปิดตัวได้ดีที่สุดอันดับสองของไลอ้อนส์เกทถัดจาก "ฟาเรนไฮท์ 9/11" ซึ่งทำไว้ที่ 23.9 ล้านดอลลาร์ (ใน ค.ศ. 2004) ในช่วงสุดสัปดาห์ที่สองได้เพิ่มโรงจัดฉายอีก 152 โรง นับเป็นจำนวนโรงภาพยนตร์ได้ทั้งสิ้น 2,467 โรง ภาพยนตร์ชุดนี้ลดไปอยู่ที่อันดับสี่ โดยทำรายได้ที่ 11 ล้านดอลลาร์ ซึ่งลดลงไป 39% จากสัปดาห์แรกเปิดตัว
วิดีโอเกมทั้งสองภาคที่อิงจากซีรีส์นี้ ต่างได้รับการพัฒนาจากซอมบี้สตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยโคนามิ ทั้งสองภาคนี้มีเนื้อหาที่อยู่ในช่วงเหตุการณ์ของ "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น" และ "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น 2" โดยภาคแรกได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และภาคสองเปิดตัว ณ วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2010 สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3, เอ็กซ์บ็อกซ์ 360 และ พีซี
เออร์เบินดิกชันแนรี
เออร์เบินดิกชันแนรี  เป็นเว็บไซต์พจนานุกรมที่รวบรวมคำ วลี หรือชื่อต่างๆ ที่เป็นศัพท์สแลงซึ่งเพิ่มเติมเนื้อหาโดยผู้ใช้ เนื้อหาที่ส่งเข้ามาจะมีการปรับให้เป็นรูปแบบเดียวกันโดยผู้แก้ไขอาสาสมัครก่อนนำเสนอ และมีการจัดอันดับความนิยมโดยผู้เยี่ยมชม
เออร์เบินดิกชันแนรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดย อารอน เพกแคม (Aaron Peckham) นักศึกษาปีหนึ่งในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียพอลิเทคนิคสเตต (California Polytechnic State University) (ซึ่งปัจจุบันเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ให้กับกูเกิล)
นิยามคำศัพท์ในเออร์เบินดิกชันแนรีเป็นการอธิบายถึง คำ วลี หรือชื่อต่างๆ ที่เป็นศัพท์สแลง ซึ่งเกิดขึ้นใหม่และมักไม่พบในพจนานุกรมทั่วไป คำส่วนมากมีการให้นิยามหลายความหมาย ตัวอย่างการใช้งาน และการจัดหมวดหมู่แบบแท็ก (tag) หลายคำในเออร์เบินดิกชันแนรีอาจหยาบโลน ลบหลู่ หรือก้าวร้าว แต่บางคำก็สร้างขึ้นมาเพื่อความตลกขบขัน หรือการเสียดสี
คำศัพท์ที่เกี่ยวกับเพศนิยม (sexism) การต่อต้านรักร่วมเพศ (homonegativity) เผ่าพันธุ์นิยมและการเหยียดเชื้อชาติ (racism) สามารถมีได้ในเออร์เบินดิกชันแนรี ตราบเท่าที่การให้ความหมายสามารถอธิบายคำศัพท์นั้นๆ และไม่เป็นการใช้ในทางที่ผิด แนวทางของเว็บไซต์ได้แนะนำว่า ผู้ที่ส่งข้อมูลและผู้แก้ไขอาสาสมัคร ควรหลีกเลี่ยงการนิยามที่กล่าวถึง เรื่องขำขันเฉพาะกลุ่ม การอ้างถึงความไม่มีชื่อเสียงของบุคคล ความไร้แก่นสาร โฆษณา หรือความรุนแรงทางเพศ
การควบคุมคุณภาพ.
คุณภาพของเนื้อหามีการประเมินในสองระดับ ระดับแรก ผู้แก้ไขอาสาสมัครจะทำการโหวตเพื่อที่จะอนุมัติหรือไม่อนุมัตินิยามคำศัพท์ที่ถูกส่งเข้ามาใหม่ โดยพิจารณาจากแนวทางของเว็บไซต์ เมื่อนิยามคำศัพท์นั้นมีคะแนน "อนุมัติ" ต่างจาก "ไม่อนุมัติ" อย่างเพียงพอ ก็จะนำรายการนั้นขึ้นแสดงในพจนานุกรม ข้อเสียอย่างหนึ่งของระบบนี้คือการรอคอยให้อาสาสมัครมาลงคะแนนอนุมัติ ทำให้เกิดความล่าช้าในการปรากฏของคำศัพท์
ระดับที่สอง ผู้เยี่ยมชมทั่วไปสามารถโหวตนิยามคำศัพท์ที่ปรากฏในพจนานุกรมว่า "เห็นด้วย/ถูกต้อง" (up) หรือ "ไม่เห็นด้วย/ไม่ถูกต้อง" (down) โดยไม่จำเป็นต้องล็อกอิน สำหรับคำศัพท์คำเดียวกัน ความหมายจะปรากฏโดยลำดับที่มีคะแนนสุทธิที่สูงที่สุดมาก่อน ดังนั้นคำนิยามที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ก็คือความหมายที่ชัดเจนที่สุด
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) มีการคัดเลือกนิยามคำศัพท์จากเว็บไซต์เออร์เบินดิกชันแนรี เพื่อจัดพิมพ์เป็นหนังสือรูปเล่มเป็นครั้งแรก ส่วนเล่มที่สองตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)
เฟรด โรแลนโด ปาสเตอร์
เฟรด โรแลนโด ปาสเตอร์ (Fred Rolando Pastor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 46 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 7) เสมอ 8 แพ้ 25
เออร์บันดิกชันแนรี
เออร์เบินดิกชันนารี
น้ำกร่อย
น้ำกร่อย  คือน้ำทะเล (น้ำเค็ม) ผสมกับน้ำจืด สามารถพบได้ตามปากอ่าวแม่น้ำออกทะเล เช่น สมุทรปราการ (แม่น้ำเจ้าพระยาออกทะเล) บริเวณสมุทรสาคร (แม่น้ำท่าจีนออกทะเล) สมุทรสงคราม (แม่น้ำแม่กลองออกทะเล) โดยทั่วไปแล้ว น้ำกร่อยหรือน้ำทะเลในสภาพปกติมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ pH ราว 7.3 ไปจนถึง 8.5 เหตุที่น้ำทะเลมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ เป็นเพราะในน้ำทะเลมีแร่ธาตุหลายชนิด ที่ทำให้น้ำเป็นด่างอ่อน
เครื่องมือวัดความเค็ม เรียก ซาลิโนมิเตอร์ (Salinometer) หรือ รีแฟรกโตซาลิโนมิเตอร์ (Refractosalinometer) วัดโดยใช้หลักการหักเหของแสง ยิ่งเค็มมาก ยิ่งหักเหมาก แล้วแปลงไปเป็นสเกลของ ppt (part per thousand = ส่วนในพันส่วน) ซึ่งเป็นหน่วยของค่าความเค็มของน้ำ ความเค็มกับ pH ไม่ได้สัมพันธ์กันโดยตรง เพียงแต่ว่าน้ำทะเลมี pH สูงกว่าน้ำจืด แต่น้ำในนาเกลือที่มีความเค็มเกิน 100 ppt มีค่า pH ไม่แตกต่างจากน้ำทะเลปกติ (ไม่นับปัจจัยอย่างอื่นที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเช่น ค่า DO หรือ คาร์บอนไดออกไซด์ เป็นต้น)
ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยมีสิ่งมีชีวิตทั้งสัตว์และพืชอาศัยอยู่ ซึ่งมีรายละเอียดดังแสดงข้างล่าง
การเน่าสลายตัวของร่างกาย
อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย
อาร์เอ็มเอส "ลูซิเทเนีย"  คือชื่อเรือเดินสมุทรสัญชาติอังกฤษที่ครอบครองรางวัลบลูริบบันด์ (Blue Riband) ซึ่งมอบให้กับเรือที่เป็นเจ้าของสถิติเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยเวลาน้อยที่สุด และเป็นเรือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ณ ขณะนั้น อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนียเดินสมุทรครั้งแรกโดยบริษัทสายการเดินเรือคิวนาร์ดในปี ค.ศ. 1906 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่การค้าขายระหว่างสองฝากฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นไปอย่างคึกคักและมีการแข่งขันที่รุนแรง ต่อมาในปี ค.ศ. 1915 อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนียถูกยิงด้วยตอร์ปิโดและอัปปางลงโดยเรือดำน้ำของเยอรมัน คร่าชีวิตลูกเรือและผู้โดยสารรวมทั้งสิ้น 1,198 คน
ในขณะนั้น สายการเดินเรือสมุทรของเยอรมันมีแน้วโน้มที่จะผูกขาดเส้นทางเดินเรือสำราญอันมั่งคั่งจากการอพยพย้ายถิ่นข้ามทวีป สายการเดินเรือคูนาร์ดจึงตอบโต้คู่แข่งของตนด้วยความพยายามสร้างเรือที่เหนือกว่าในเชิงของความเร็ว ความจุผู้โดยสาร และความหรูหรา "ลูซิเทเนีย" และเรือคู่แฝด "อาร์เอ็มเอส มอริเตเนีย" จึงถูกสร้างขึ้นจากเครื่องยนต์ใบพัดแบบใหม่ที่ปฏิวัติวงการเดินเรือสมุทร ทำให้เรือสามารถแล่นด้วยความเร็วสูงสุด 25 น็อตต่อชั่วโมง ภายในมีการติดตั้งลิฟต์ โทรเลขไร้สาย และระบบไฟฟ้าส่องสว่าง อีกทั้งยังมีพื้นที่รองรับผู้โดยสารเพิ่มขึ้นร้อยละ 50 มากกว่าเรือเดินสมุทรลำอื่น ๆ อันรวมไปถึงพื้นที่ของผู้โดยสารชั้นหนึ่งที่ได้รับการกล่าวขานถึงการตกแต่งที่หรูหราและโอ่อ่า
ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1915 เรือได้แล่นออกจากท่าที่นครนิวยอร์กมุ่งหน้าสู่ลิเวอร์พูล ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นการเดินทางเที่ยวสุดท้ายของเรือ ช่วงเวลานั้นเองที่การสู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขตในมหาสมุทรแอตแลนติกอันเป็นส่วนหนึ่งของการสู้รบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกำลังทวีความรุนแรงขึ้น ก่อนหน้านี้เยอรมนีได้ประกาศให้น่านน้ำรอบสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เป็นเขตสู้รบ ส่วนสถานเอกอัครราชทูตเยอรมนีในสหรัฐอเมริกาเองก็ได้ลงโฆษณาตามหน้าหนังสือพิมพ์ กล่าวเตือนประชาชนไม่ให้โดยสารไปกับเรือ "ลูซิเทเนีย" ต่อมา ณ บ่ายของวันที่ 7 พฤษภาคม "อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย" ถูกเรือดำน้ำ "อูโบท" (U-boat) ของเยอรมันยิงตอร์ปิโดเข้าใส่ภายในเขตน่านน้ำที่ถูกประกาศให้เป็นเขตสู้รบ ซึ่งห่างจากแนวชายฝั่งของไอร์แลนด์เป็นระยะทาง เกิดการระเบิดขึ้นจากภายในเรือสองครั้ง ทำให้เรืออัปปางลงภายในระยะเวลา 18 นาทีหลังจากการระเบิดครั้งที่สอง
จากการโจมตีเรือพลเรือนโดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้าในครั้งนี้ เยอรมนีได้ละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศที่รู้จักกันในนาม "กฎเรือเดินสมุทร" (Cruiser Rules) แต่กระนั้นเองฝ่ายเยอรมันก็มีเหตุผลของตนที่จะพิจารณาลูซิเทเนียว่าเป็นเรือสู้รบของกองทัพ เพราะว่าภายในเรือบรรทุกยุทโธปกรณ์สงครามที่ซึ่งฝ่ายอังกฤษเองก็ได้ละเมิดกฎเรือเดินสมุทรด้วยเช่นกัน การอัปปางลงของเรือลูซิเทเนียจุดชนวนให้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่ในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ 128 คน เป็นชาวอเมริกัน นอกจากนี้เหตุการณ์ดังกล่าวยังเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้สหรัฐอเมริกาประกาศเข้าร่วมสงครามในปี ค.ศ. 1917
สาเหตุการสร้างเรือลูซิเทเนีย.
ใน ค.ศ. 1901 เอสเอส ไคเซอร์ วิลเฮล์ม เดอร์ กรอสเซอ (SS Kaiser Wilhelm der Grosse) ของสายการเดินเรือนอร์ดดอยเชอร์ลอยด์ (Norddeutscher Lloyd) แย่ง Blue Riband ซึ่งเป็นตำแหน่งเรือที่เร็วที่สุดในโลกไปจาก RMS Lucania ของสายการเดินเรือคูนาร์ด
ใน ค.ศ. 1901 สายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ (White Star Line) ได้ตัดสินใจสร้างเรือโดยสารที่ใหญ่กว่าเรือ SS Great Eastern เป็นลำแรก โดยจัดทำเป็นโครงการสร้างเรือใหญ่ 4 ลำ
เรือทั้งสี่จะมีขนาดกว่า 20,000 ตัน เน้นการออกแบบภายในเรือที่สะดวกสบาย โดยเรือลำแรกของโครงการดังกล่าวคือเรืออาร์เอ็มเอส เคลติก (ค.ศ. 1901) (RMS Celtic) ปล่อยลงน้ำครั้งแรกในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1901 กลายเป็นเรือใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยขนาด 21,035 ตัน ตามมาด้วยเรืออาร์เอ็มเอส เซดริก (RMS Cedric) แต่มันไม่ได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ใน ค.ศ. 1905 เอสเอส อเมริกา (SS America) ของสายการเดินเรืออื่นสร้างเสร็จ แย่งตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกไปจาก Celtic แต่อยู่ในตำแหน่งได้ไม่ทันจบปี ค.ศ. 1905เรือโดยสารลำที่ 3 ของโครงการสร้าง 4 เรือยักษ์ ชื่อ อาร์เอ็มเอส บอลติก (ค.ศ. 1903) (RMS Baltic) สร้างเสร็จในปีเดียวกัน ชิงตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกกลับคืนสู่สายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ได้ 1 ปี ก่อนจะถูกสายการเดินเรืออื่นแย่งตำแหน่งไปอีก
และเรือลำสุดท้ายของโครงการ สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1907 คือเรืออาร์เอ็มเอส เอเดรียติก (RMS Adriatic) แต่เรือลำนี้ไม่ได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เรือ SS Kaiserin Auguste Victoria (RMS Empress of Scotland (1906)) จากสายการเดินเรืออื่น แย่งตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกไปจาก RMS Baltic ในปี ค.ศ. 1906
ขับเคลื่อนด้วย 4 ใบจักร หม้อน้ำรวม 25 ชุด ส่งเชื้อเพลิงให้เครื่องยนต์ 4 ตัว เครื่องยนต์ 4 ตัว หมุนใบจักร 4 ใบ รวม 76,000 แรงม้า เร่งความเร็วเรือได้สูงสุด 26.7 น็อต (49.4 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วมาตรฐาน 25 น็อต (46.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ในการบรรจุผู้โดยสาร โดยปกติ เรือลูซิเทเนีย สามารถจุผู้โดยสารได้ 2,198 คน โดยแบ่งเป็น ชั้นสาม 1,186 คน, ชั้นสอง 460 คน และชั้นหนึ่ง 552 คน และลูกเรีออีก 850 คน ยาว 239.88 เมตร กว้าง 26.52 เมตร ขนาดของเรือ 31,550 ตัน
"ลูซิเทเนีย" คือชื่อของจังหวัดโรมันโบราณ ปัจจุบันคือประเทศโปรตุเกส
เปรียบเทียบกับเรือตระกูลโอลิมปิก.
ลูซิเทเนียและมอริเตเนียมีขนาดเล็กกว่าเรือตระกูลโอลิมปิกของสายการเดินเรือไวต์สตาร์ (ออกบริการครั้งแรก 5 ปีในต่อมา) สายการเดินเรือคูนาร์ดไม่สามารถรับประกันได้ทุกสัปดาห์ว่า เรือคู่แฝดนี้จะสามารถเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกตามเวลาที่กำหนด ถึงแม้ว่าเรือลูซิเทเนียและมอริเตเนียจะสามารถทำความเร็วได้ดีกว่า แต่เรือตระกูลโอลิมปิกได้เปรียบด้านขนาดและความหรูหรา สายการเดินเรือคูนาร์ดจึงสั่งต่อเรือลำที่สาม คือ เรืออาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย (RMS Aquitania) ขึ้นภายในเวลาหลังจากสายการเดินเรือไวต์สตาร์ประกาศต่อเรือโอลิมปิกไม่นาน เรือลำที่สามต่อขึ้นในอู่ต่อเรือจอห์น บราวน์ ใน ค.ศ. 1914 โดยออกแบบให้เรือทำความเร็วได้ช้าลงกว่าเรือแฝด แต่มีขนาดใหญ่และหรูหราขึ้นจากเดิมเช่นเดียวกับเรือตระกูลโอลิมปิก เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งทางการตลาดกลับคืนมา
สายการเดินเรือคูนาร์ด (Cunard Line) ซึ่งเป็นคู่แข่งรายสำคัญของไวต์สตาร์ไลน์ ได้ต่อเรือ อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย (RMS Lusitania) ต่อขึ้นในอู่ต่อเรือ John Brown เริ่มวางกระดูกในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1904 โดยในปีเดียวกัน คูนาร์ดก็สร้าง อาร์เอ็มเอส มอริเตเนีย (RMS "Mauretania") ที่ต่อขึ้นในอู่ต่อเรือ Tyneside หลังจากเสร็จสิ้นโครงการเรือลูซิเทเนียในปี ค.ศ. 1907 ได้กลายเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทนเรือ SS Kaiserin Auguste Victoria และหลังจากนั้นไม่นาน เรืออาร์เอ็มเอส มอริเตเนีย ก็ได้ตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทน ทั้งคู่มีขนาดใหญ่กว่า 30000 ตัน แล่นด้วยความบริการ 24 นอต (44.45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เป็นเรือแฝดรุ่นใหม่ของคูนาร์ด
ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1906 เรือลูซิเทเนียถูกปล่อยลงน้ำเป็นครั้งแรก และในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1907 ได้มีการทดสอบเรือลูซิเทเนีย ในระหว่างการทดสอบเรือเบื้องต้น มีบันทึกอย่างเป็นทางการว่าความเร็วเรือที่สามารถทำได้ทำลายทุกสถิติความเร็วที่เคยมีมาในวงการเดินเรือขนส่ง แต่วิศวกรเรือและเจ้าหน้าที่พบว่าที่ความเร็วเรือสูงสุดเกิดการสั่นสะเทือนบริเวณท้ายเรืออย่างรุนแรง คูนาร์ดจึงนำเรือกลับเข้าอู่อีกครั้งเพื่อไปเพิ่มความแข็งแรงทางโครงสร้างบริเวณดังกล่าว และส่งต่อให้กับบริษัทเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1907
ออกเดินทางเที่ยวแรกจากเมืองเซาแทมป์ตัน สหราชอาณาจักร ไปยังนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1907 ชิงรางวัลบลูริบบันด์ทิศตะวันออกไปจากเอสเอส ไคเซอร์ วิลเฮล์มที่ 2 (SS Kaiser Wilhelm II) ของสายการเดินเรือนอร์ดดอยเชอร์ลอยด์ ต่อมามอริเตเนียได้รับรางวัลบลูริบบันด์แทนที่ลูซิเทเนียอย่างถาวรในเดือนกันยายนปีเดียวกัน มอริเตเนียกลายเป็นเรือขนส่งกองทหารและเรือพยาบาล ในขณะที่ลูซิเทเนียบริการเป็นเรือเดินสมุทร
ลูซิเทเนียแล่นออกจากท่าเรือ 54 ที่นิวยอร์กในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1915 และก่อนหน้านี้สถานทูตเยอรมันในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้ออกประกาศเตือนในวันที่ 22 เมษายน มีใจความว่า
นี่คือคำเตือนที่ประกาศเอาไว้ถัดจากข้อความโฆษณาของลูซิเทเนีย คำเตือนนี้ส่งผลให้เกิดความตื่นตัวในสื่อต่าง ๆ รวมทั้งสร้างความกังวลต่อผู้โดยสารและลูกเรือเป็นอย่างยิ่ง
ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1915 สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง - เรือดำน้ำเยอรมันยิงตอร์ปิโดเข้าใส่ เรือลูซิเทเนีย จนอับปางลง ใน 18 นาที คร่าชีวิตลูกเรือ 1,198 คน
ผลกระทบจากการจมของเรือ.
ภายหลังจากการจมเรือลูซิเทเนียอันโด่งดังในปี ค.ศ. 1915 เยอรมนีสัญญาว่าจะไม่โจมตีเส้นทางของเรือพาณิชย์อีก ขณะที่อังกฤษได้ติดอาวุธให้กับเรือพาณิชย์ของตน ในที่สุดแล้ว ต้นปี ค.ศ. 1917 หลังการอัปปางของเรือเอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก เยอรมนีได้ระงับกลยุทธ์สู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขต เนื่องจากกลัวว่าสหรัฐอเมริกาจะเข้าสู่สงคราม และพยายามที่ค้นหาเส้นทางการเดินเรือของฝ่ายพันธมิตรก่อนที่สหรัฐอเมริกาจะขนส่งกองทพขนาดใหญ่ข้ามทะเลมาได้
บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์
บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์  ปัจจุบันบริษัทหลาย ๆ บริษัทได้ใช้ระบบ e-learning โดยระบบการเรียนผ่านออนไลน์นี้มีหลายหลักสูตร เพื่อเป็นสื่อช่วยในการพัฒนาการเรียนรู้ ฝึกฝนทักษะแก่พนักงานในบริษัท ปัจจุบันนี้มหาวิทยาลัยลาย ๆ แห่งได้นำระบบการเรียนรู้ออนไลน์ผ่านอินเทอร์เน็ตมาใช้ โดยกำหนดแต่ละหลักสูตร ตามโปรแกรมการเรียนการสอน เพื่อให้นักเรียนได้เข้าถึงการเรียนรู้ได้ง่ายขึ้น มีทั้งระบบการเรียนแบบทางไกลสำหรับนักเรียนที่สมัครเรียนออนไลน์ และสำหรับนักเรียนที่ไม่สามารถเข้าร่วมเรียนในห้องเรียนได้
ทางด้านการตลาด.
มีการประเมินคร่าว ๆ ว่า ธุรกิจการศึกษาผ่านช่องทางอิเลคโทรนิกส์มีมูลค่ามากกว่า 38 ล้านยูโร แม้ว่าผลิตภัณฑ์จากการศึกษาผ่านช่องทางอิเลคโทรนิกส์ 20% จะผลิตขึ้นในตลาดทั่วไป นอกจากนี้การพัฒนาเทคโนโลยีทางอินเทอร์เน็ตยังเป็นปัจจัยเป็นพื้นฐานและเป็นบ่อเกิดของระบบการเรียนรู้ออนไลน์ หรือ e-learning ที่มีเนื้อหา การบริการที่เด่นชัดอีกด้วย
ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ได้มีการพัฒนาระบบการเรียนรู้ออนไลน์บนเว็บไซต์ของตัวเอง และส่วนภาครัฐบาลก็ได้มีการสนับสนุน การนำโปรแกรมการเรียนการสอนผ่านระบบออนไลน์ ที่ได้มีการพัฒนาโครงสร้าง การเรียนรู้เกี่ยวกับการบริหารธุรกิจผ่านระบบออนไลน์ อย่างดีเยี่ยม และมีประสิทธิภาพ
โครงการแวนการ์ด
โครงการแวนการ์ด  เป็นโครงการของห้องปฏิบัติการวิจัยของกองทัพเรือสหรัฐ  ที่มีแผนจะปล่อยดาวเทียมดวงแรกของประเทศอเมริกาโดยใช้จรวดแวนการ์ด เนื่องจากการล้ำหน้าของสหภาพโซเวียตที่ปล่อยดาวเทียม Sputnik 1 เมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ทำให้อเมริกาต้องรื้อฟื้นโครงการ Explorer ที่ถูกยกเลิกไป ก่อนที่โครงการทั้ง 2 ของอเมริกาจะเสร็จสิ้น โซเวียตได้ล้ำหน้าไปอีกด้วยการปล่อยดาวเทียมดวงที่ 2 คือ Sputnik 2 เมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 และการปล่อยจรวด Vanguard TV3 เมื่อ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ แต่จรวดกลับพุ่งขึ้นจากแท่นยิงได้เพียง 4 ฟุต (1.2 เมตร) หรือเพียง 2 วินาที ก็ตกลงมา และระเบิด โชคดีที่ดาวเทียมที่อยู่ส่วนบนเสียหายไม่มาก ยังคงซ่อมแซมได้ สุดท้ายเมื่อ 17 มีนาคม ค.ศ. 1958 ดาวเทียม Vanguard 1 ได้กลายเป็นดาวเทียมดวงที่ 2 ของประเทศอเมริกา ส่วนดวงแรกก็คือ Explorer 1 ที่ปล่อยเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 1958
ภาษาบูตัวนอน
ภาษาบูตัวนอน (Butuanon language) เป็นภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ใช้พูดในอากูซัน เดล นอร์เต และ อากูซัน เดลซูร มีผู้พูดเป็นภาษาแม่บางส่วนในมิซามิสตะวันออกและซูริเกา เดล นอร์เต อยู่ในภาษากลุ่มวิซายัน
ภักดิพร สุจริตกุล
ภักดิพร สุจริตกุล (20 สิงหาคม พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น ปุ๊ย เป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสของชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรีไทย ประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร คนปัจจุบัน และเป็นมารดาของสุรบถ หลีกภัย พิธีกรชาวไทย
ภักดิพรเป็นบุตรสาวคนโตของกัลย์ทัศน์ สุจริตกุล อดีตมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร กับดรรชี สุจริตกุล เธอเป็นหลานย่าของสุมิตรา สุจริตกุล (สกุลเดิม สิงหลกะ) นางข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสุมิตราเป็นธิดาของ มหาเสวกตรี พระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี (สกุลเดิม พิทักษ์เทวี; บางแห่งว่าเธอมีสถานะเป็น "เจ้า")
โดยพ่อและย่านำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงพระราชทานตำแหน่งให้เป็นคุณข้าหลวงในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมกับศึกษาในโรงเรียนจิตรลดาชั้นเดียวกับกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีจนสำเร็จการศึกษา จึงทูลลามาศึกษาวิชาเปียโน เมื่อศึกษาจบจึงเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียนสยามกลการ
ภักดิพรเคยผ่านการสมรสมาแล้ว โดยมีบุตรรวม 3 คน พบกับชวน หลีกภัย ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 ในงานเลี้ยงจากการแนะนำของสุเทพ เทือกสุบรรณ ทั้ง 2 คบหาเสมือนเพื่อนที่รู้ใจกันมาหลายปี จนกระทั่งแต่งงานและอยู่กินกันอย่างเงียบ ๆ และไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยที่ครอบครัวของทั้งคู่รับรู้เป็นอย่างดี ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ สุรบถ หลีกภัย (ชื่อเล่น ปลื้ม) พิธีกรรายการ Vrzo โดยชื่อ "สุรบถ" นั้นได้รับพระราชทานจากกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
การตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะ
การตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะ  เป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายมนุษย์ การตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะอาหารที่ยังคงหลงเหลืออยู่ภายในร่างกาย สามารถใช้ในการบอกระยะเวลาการตาย ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมื้ออาหารที่ผู้ตายรับประทานได้ ถึงแม้ว่าระยะเวลาของอาหารที่ผ่านกระเพาะอาหาร จะมีความแตกต่างกันในแต่ละคนและมีความแตกต่างกันในอาหารแต่ละชนิดด้วย ซึ่งอาหารบางประเภทย่อยง่าย บางประเภทย่อยยากเช่น ก๋วยเตี๋ยว ข้าวผัดหรือพิซซ่า เป็นต้น
ระยะเวลาการย่อย.
ตามปกติของร่างกายมนุษย์ เมื่อรับประทานอาหารเข้าไปอาหารจะลงไปอยู่ในกระเพาะ และได้รับการย่อยจากน้ำย่อยที่เป็นกรดจากผนังของกระเพาะซึ่งจะออกมาคลุกเคล้า และหลังจากนั้นกระเพาะอาหารจะส่งผ่านอาหารผ่านกระเพาะไปยังลำไส้เพื่อทำหน้าที่ย่อยอาหารต่อไป ซึ่งจากการศึกษาทางด้านนิติเวชศาสตร์ของแพทย์นิติเวชพบว่า ระยะเวลาของอาหารที่ผ่านกระเพาะทำให้ใช้ปริมาณอาหารที่หลงเหลืออยู่ในกระเพาะ ในการช่วยประมวลหาระยะเวลาการตายที่มีความเกี่ยวข้องกับอาหารที่รับประทานได้
เมื่อตายหรือหัวใจหยุดเต้นอาหารที่รับประทานเข้าไปภายในร่างกายที่มีส่วนประกอบเป็นน้ำ จะผ่านกระเพาะอาหารครึ่งหนึ่งเท่านั้นในช่วงระยะเวลาประมาณ 30 นาที อาหารจำนวนน้อยที่มีส่วนประกอบเป็นแป้งและน้ำเช่นก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม เมื่อรับประทานเข้าไปอาจจะใช้ระยะเวลาประมาณ 2 ชั่วโมงในการผ่านกระเพาะอาหารและเข้าสู่ขั้นตอนกระบวนการย่อย
แต่ถ้าเป็นอาหารมื้อใหญ่คือรับประทานอาหารจำนวนมาก หลากหลายชนิดเช่นการรับประทานอาหารในงานเลี้ยงสังสรรค์เช่น ข้าวผัด ต้มยำ ขาหมู ฯลฯ อาหารเหล่านั้นอาจจะผ่านกระเพาะอาหารภายในระยะเวลาประมาณ 3-5 ชั่วโมง หรือในบางรายอาหารจำนวนมากที่รับประทานเข้าไป อาจจะใช้ระยะเวลานานประมาณ 6 ชั่วโมงกว่าอาหารจะผ่านกระเพาะอาหาร ทั้งนี้ระยะเวลาการย่อยอาหารขึ้นอยู่กับตัวบุคคลแต่ละบุคคล
การตรวจสอบปริมาณอาหาร.
การตรวจสอบปริมาณอาหารที่หลงเหลืออยู่ในกระเพาะอาหาร อาจจะเป็นส่วนสำคัญที่สามารถช่วยบ่งบอกระยะเวลาตายของผู้ตายได้ แพทย์นิติเวชและพนักงานสอบสวนสามารถใช้ปริมาณของอาหารในกระเพาะอาหารมาคำนวณหาระยะเวลาการตายได้ ตัวอย่างเช่นผู้ตายเป็นหญิงสาว ลักษณะรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว อายุประมาณ 35 ปี หายออกจากที่ทำงานไปตอนหลังจากรับประทานอาหารเที่ยงในวันที่ 1 พร้อมกับเพื่อน ๆ ต่อมาได้มีโทรศัพท์จากคนร้ายมาเรียกค่าไถ่พร้อมกับแจ้งว่าได้กักขังตัวหญิงสาวไว้ในสถานที่แห่งหนึ่งในตอนบ่ายของวันที่ 2 หลังจากหญิงสาวหายตัวไป
ภายหลังจากญาติของหญิงสาวได้เข้าแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ และไม่ได้จ่ายเงินเป็นค่าไถ่ตามที่คนร้ายเรียกร้อง ต่อมามีผู้พบศพหญิงสาวถูกฆาตกรรมทิ้งไว้ริมถนนในเขตชานเมืองในเช้าวันที่ 4 เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องหาทางตรวจสอบเพื่อทราบว่าผู้ตายนั้นถูกฆาตกรรมในคืนวันที่ 1 หรือคืนวันที่ 2 หลังจากหายตัวไป เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าการไม่จ่ายค่าไถ่ตามที่คนร้ายเรียกร้องนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง ซึ่งถ้าตรวจดูจากสภาพภายนอกของการเปลี่ยนแปลงของศพ เมื่อวันที่ 4 ศพของหญิงสาวจะมีสภาพก้ำกึ่งอยู่ในระหว่างตายมาแล้ว 2 กับ 3 วัน
แต่ภายหลังจากการชันสูตรพลิกศพพบว่า ในกระเพาะอาหารของหญิงสาวมีเพียงก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ ผักคะน้าและเศษเนื้ออีกหลายชิ้น รวมปริมาณของเศษอาหารประมาณครึ่งกระเพาะ และได้รับแจ้งจากเพื่อนของผู้ตายที่รับประทานอาหารเที่ยงด้วยกันว่า ผู้ตายรับประทานอาหารมื้อเที่ยงคือก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่เนื้อไป 2 ชาม ดังนั้นจากการตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะ จึงสันนิษฐานได้ว่าผู้ตายถูกฆาตกรรมตั้งแต่ไม่กี่ชั่วโมง หลังจากหายตัวออกจากที่ทำงาน ต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถควบคุมตัวผู้ต้องหาได้และให้การรับสารภาพว่า ได้ฆ่าผู้ตายตั้งแต่ตอนจับตัวไปแล้วเนื่องจากผู้ตายต่อสู้ดิ้นรนขัดขืนไม่ยอมให้จับตัว ซึ่งก็คือในบ่ายวันที่ 1 หลังจากกลับจากรับประทานอาหารเที่ยงกับเพื่อน ๆ นั่นเอง
ดังนั้นการตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะอาหาร ถ้าไม่พบอาหารในกระเพาะอาหาร ผู้ตายจะรับประทานอาหารมาแล้วประมาณ 3-6 ชั่วโมง ถ้าพบปริมาณของอาหารเพียงครึ่งกระเพาะ แสดงว่าผู้ตายรับประทานอาหารมาประมาณครึ่งชั่วโมงถึง 2 ชั่วโมงเศษ แต่ถ้าพบปริมาณอาหารเต็มกระเพาะ แสดงว่าผู้ตายรับประทานอาหารมาไม่เกินครึ่งชั่วโมงก่อนตาย
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ  เป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายมนุษย์ เมื่อตายหรือหัวใจหยุดเต้น ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติ เกิดการเน่าสลายตัวและอาจเกิดการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพในช่วงระยะเวลาประมาณ 3-4 วันหลังจากตาย ซึ่งการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ อาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยบ่งบอกระยะเวลาการตายของผู้ตายได้เป็นอย่างดี
การเจริญเติบโตของหนอน.
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ แพทย์นิติเวชและพนักงานสอบสวนจะต้องทราบว่าชนิดของตัวหนอนที่พบในศพนั้น เป็นตัวหนอนของแมลงชนิดใด การรู้ถึงชนิดของแมลงและตัวหนอน จะช่วยทำให้ทราบได้ว่าแมลงชนิดนั้นเจริญเติบโตมานานเท่าใด และใช้ระยะเวลากี่วันจึงจะเจริญเติบโตเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งเป็นการช่วยบอกระยะเวลาการตายในทางอ้อมได้
แมลงวันเป็นแมลงที่พบได้มากที่สุดในการเป็นตัวหนอนที่พบบนศพที่ยังไม่แห้ง ในประเทศไทยเคยมีผู้ศึกษาทางด้านแมลงพบว่า ตัวอ่อนของแมลงวันจะฟักออกจากไข่ โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 24 ชม.หลังจากนั้น ตัวอ่อนหนอนแมลงวันจะโตเป็นตัวอ่อนระยะที่ 1-3
ระยะที่ตัวอ่อนของแมลงวันเจริญเติบโต จะมีช่วงตัวยาวประมาณ 1 – 1.5 เซนติเมตรในระยะเวลาประมาณ 7 วัน ลำตัวสีขาวขุ่นคล้ายน้ำนมและจะเริ่มคลานยั้วเยี้ยไต่รอบ ๆ ศพ แต่ถ้าพบหนอนแมลงวันในระยะสุดท้าย หนอนแมลงวันอาจจะเจริญเติบโตและยาวขึ้นได้อีกเพียงเล็กน้อย และจะอยู่นิ่งเฉยไม่ค่อยคลานอีกต่อไป เนื่องจากอยู่ในช่วงที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นดักแด้ และเริ่มเปลี่ยนเป็นดักแด้ในวันที่ 8 และการสังเกตตัวแก่ที่สุดของแมลงว่าเป็นชนิดใดอาจจะช่วยบอกเวลาการตายได้ แต่อย่างไรก็ตามถ้าศพที่พบไม่มีแมลงวันตอม ก็อาจไม่มีตัวหนอนให้พบในการใช้คำนวณหาระยะเวลาการตายได้
Insect Activity
Stomach Content
Warriors Orochi
เมอแร็งก์
เมอแร็งก์  เป็นขนมสวิสและฝรั่งเศสชนิดหนึ่ง ทำจากไข่ขาวที่ตีกับน้ำตาลป่นจนขึ้นฟู และเติมตัวช่วยขึ้นรูป เช่น ครีมออฟทาร์ทาร์ แป้งข้าวโพด เป็นต้น ในบางสูตร บ่อยครั้งมีการเติมกลิ่นวานิลลา อัลมอนด์ และมะพร้าวลงไปด้วย มีลักษณะคือเบาฟูและหวานอย่างมาก