pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปัจจุบันการใช้คำว่า “โลกใหม่” ในบริบทของประวัติศาสตร์จะใช้เมื่อกล่าวถึงการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส, การพิชิตยูคาทานโดยสเปน และเหตุการณ์อื่นๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยเดียวกัน นอกจากนั้นแล้วคำว่า “โลกใหม่” บางครั้งก็ยังใช้ในบริบทของชีววิทยาเมื่อกล่าวถึงโลกเก่า (Palearctic, Afrotropic) และ สปีชีส์ของโลกใหม่ (Nearctic, Neotropic)
ขณะที่คำว่า “โลกใหม่” มักจะหมายถึงทวีปอเมริกา ออสเตรเลียก็อาจจะได้รับการบรรยายว่า “ใหม่” ในบางบริบท ในบริบทของชีววิทยาออสเตรเลียไม่เก่าและไม่ใหม่เพราะพืชพันธุ์ที่พบในออสเตรเลียแตกต่างเป็นอย่างมากจากที่พบในทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และ ทวีปอเมริกา
พอลิเอทีลีน
เหล่าซูเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต
เหล่าซูปเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต  เป็นภาพยนตร์การ์ตูนชุดทางทีวี ผลิตโดย Warner Bros. Animation เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2549 ทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค โดยใช้พื้นฐานตัวละครมากจาก "ดีซี คอมมิค" เรื่องราวเน้นไปที่ซูปปอร์แมน (ตอนวัยรุ่น) ที่ได้เดินทางไปยังศตวรรษที่ 31 และได้เข้าร่วมการผจญภัยไปกับกลุ่มฮีโร่วัยรุ่นในยุคนั้นที่ชื่อว่า "ลีเจี้ยน ออฟ ซูปเปอร์ฮีโร่" ในประเทศไทย มีการฉายทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค
Stock market crash of 1987
เคียว คุซานางิ
เคียว คุซานางิ  เป็นหนึ่งในตัวละครเอกจากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สของบริษัทเอสเอ็นเค เคียวปรากฏตัวครั้งแรกในเกม เดอะคิงออฟไฟเตอร์ส '94 ในฐานะหัวหน้าทีมญี่ปุ่น นอกจากนี้เขายังมีคู่ปรับตลอดกาลคือ อิโอริ ยางามิ
ในตอนแรกเคียวปรากฏตัวในฐานะเด็กหนุ่มมัธยมปลายที่ค่อนข้างจะอวดดีนิดหน่อย เคียวเป็นผู้สืบทอดของตระกูลคุซานางิซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ทำการสะกดปีศาจอสรพิษในตำนานคือ ยามาตะ โนะ โอโรจิ เมื่อ 1,800 ปีก่อน ในบรรดาผู้สืบสายเลือดตระกูลคุซานางิจะมีความสามารถในการสร้างเปลวเพลิงเพื่อใช้ในการต่อสู้ เฉกเช่นกับตระกูลยาซาคานิ และตระกูลยาตะ โดยที่ทั้งสามตระกูลจะมีสมบัติประจำตระกูลที่ได้รับสืบทอดมาหลายชั่วอายุคน สมบัติประจำตระกูลของเคียวก็คือ "ดาบคุซานางิ" (草薙の剣, Kusanagi-no-Tsurugi) ตราประจำตระกูลคุซานางิจะเป็นรูปพระอาทิตย์
เคียวเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง นอกจากนี้ยังมีนิสัยรักสนุกไม่ซีเรียสกับชีวิต เขาจะไม่สนใจในสิ่งที่เขาเห็นว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรกับชีวิตของตัวเองจึงทำให้ดูเหมือนเป็นคนขวางโลก แม้ว่านิสัยและพฤติกรรมของเขาจะดูไม่เป็นพระเอกสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ให้ความสำคัญมากกับครอบครัว พรรคพวกเพื่อนฝูง รวมไปถึงยูกิซึ่งเป็นแฟนสาวของเขา เคียวมักจะเซ็งแบบสุดๆในการเรียนจนทำให้มีผลกับผลการเรียนของเขาเองแต่เขานั้นมีพรสวรรค์เรื่องการแต่งกลอนอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
เคียวมีหน้าที่จะดูแลตระกูลคุซานางิของเขามากกว่าคนทั่วไป เขาไม่ได้สนใจว่าตระกูลของเขาจะมีประวัติความเป็นมาอย่างไร อย่างไรก็ตามเคียวเองก็มีจิตใจของความยุติธรรมและความมุ่งมั่นที่ได้สู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งซึ่งเขาเชื่อว่านี่คือสิ่งที่จะทำให้เขาสามารถลิขิตชีวิตตัวเองได้
เมื่อผู้ผลิตซีรีส์ส KOF ต้องการจะสร้างพระเอกคนใหม่ที่สามารถจะต่อกรได้กับตัวละครจาก "ตำนานกาโร่" (Fatal Fury, 餓狼伝説 Garo Densetsu) หรือ " ฤิทธิ์หมัดมังกรพยัคฆ์" (Art of Fighting, 龍虎の拳 = Ryuuko no Ken) ในตอนแรกนั้นพระเอกคนนี้มีชื่อว่า "เซียว คิริชิมะ" มีรูปแบบการแต่งกายเหมือนกับศิลปะการต่อสู้ทั่วไปซึ่งเป็นปกติของลักษณะการออกแบบตัวละครในขณะนั้น ต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เคียว คุซานางิ เช่นเดียวกับพล็อตเรื่องของ KOF ที่จะใช้เรื่องราวของปีศาจอสรพิษในตำนานอย่างโอโรจิ ความคิดในการใช้เปลวเพลิงเป็นรูปแบบการต่อสู้ของเคียวและสมาชิกคนอื่นๆในทีมญี่ปุ่นนั้นได้แรงบันดาลใจจากเรื่อง Getter Robo
ในภาค KOF'96 รูปแบบการต่อสู้ของเคียวมีการเปลี่ยนแปลงแต่เพื่อแฟนๆของเคียวในภาคก่อนๆ ใน KOF'97 ผู้เล่นสามารถเลือกเล่นเคียวในรูปแบบของภาค KOF'94 และใน KOF'98 ก็สามารถเลือกเล่นเคียวในรูปแบบ KOF'95 ได้เช่นกันโดยที่เคียวทั้ง 2 รูปแบบได้รับความนิยมในขณะที่ตัวเกมนั้นให้ผู้เล่นทำการทดลองเล่นเกมดังกล่าว ซึ่งความคิดของเคียวที่มี 2 รูปแบบใน 1 เกมนี้ได้พัฒนาจนเป็น"การโคลนนิ่ง" ในขณะที่ SNK กำลังพัฒนา KOF'99 อยู่นั้น ในตอนแรกทาง SNK ตั้งใจจะไม่ใส่เคียว(และโคลนนิ่ง)และอิโอริในภาคนี้เพื่อให้เนื้อเรื่องของเกมนั้นพุ่งประเด็นไปที่พระเอกคนใหม่คือ เดแดช (K') อย่างไรก็ตาม SNK มาตระหนักแล้วว่าพวกเค้าไม่สามารถที่จะนำตัวละคร 2 ตัวนี้ออกไปได้เนื่องจากทั้ง 2 ตัวละครนี้เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมในระดับต้นๆจากผู้เล่น หลังจากนั้นทั้งเคียวและอิโอริก็ได้ปรากฏตัวในหลายๆซีรีส์สเกมของ SNK ผู้ให้เสียงพากษ์เคียวคนแรกในเกมก็คือคุณมาซาฮิโร่ โนนากะโดยที่พากษ์ให้เคียวนับตั้งแต่ภาคแรกจนถึงภาค KOF XIII ซึ่งในปัจจุบันผู้ที่พากษ์เสียงเคียวคือคุณโทโมอากิ มาเอโนะ โดยที่เริ่มพากษ์ให้เคียวครั้งแรกในภาค KOF XIV
เมื่อ 660 ปีก่อน ตระกูลคุซานางิและตระกูลยาซาคานิยังเป็นพันธมิตรร่วมกัน อย่างไรก็ตามเนื่องจากสาเหตุอันเข้าใจผิดที่เลวร้ายของตระกูลยาซาคานิที่ไปทำสัญญาเลือดกับโอโรจิเพื่อที่จะได้พลังที่แข็งแกร่งที่สุด ตระกูลยาซาคานิได้เปลี่ยนชื่อเป็นตระกูลยางามิรวมถึงเปลวไฟของตัวเอง(จากสีแดงเป็นสีม่วงน้ำเงิน) หลังจากนั้นทั้งสองตระกูลก็ได้แค้นกันมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนกระทั่งถึงยุคปัจจุบันซึ่งเป็นยุคของลูกหลานตระกูลคุซานางิ "เคียว คุซานางิ" และลูกหลานตระกูลยางามิ "อิโอริ ยางามิ"
เคียวในวัย 15 ปีสามารถเอาชนะบิดาของตนจนขึ้นเป็นผู้สืบทอดประจำตระกูลคุซานางิ จากนั้นไม่นานเคียวสามารถผ่านการคัดเลือกผู้เข้าร่วมประลองในประเทศญี่ปุ่นเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน "The King of Fighters" ซึ่งตัวแทนของทีมญี่ปุ่นนั้นประกอบไปด้วยเคียว คุซานางิ, เบนิมารุ นิไคโด และ โกโร่ ไดมอน โดยที่เคียวเป็นหัวหน้าทีมญี่ปุ่นและมีทั้ง 2 คนเป็นเพื่อนร่วมทีมและเพื่อนสนิทของเขาด้วย พวกเขาสามารถไปถึงรอบชิงชนะเลิศพวกเขาได้พบกับผู้จัดการแข่งขันคือ "รูกัล แบร์นชไตน์" รูกัลปรารถนาที่จะต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งจึงได้ท้าทายพวกเคียวแต่ก็พ่ายแพ้ รูกัลจึงทำลายเรือรบที่ตนและพวกเคียวอยู่ อย่างไรก็ตามพวกเคียวได้รับการช่วยเหลือและรอดตายในเวลาต่อมา
ในการแข่งขัน KOF'95 เคียวและพรรคพวกได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้ง โดยการแข่งขันครั้งนี้มีรูกัลที่รอดตายจากการทำลายเรือรบของตนเองเป็นผู้จัด ในครั้งนี้รูกัลได้ล้างสมองไซซิวซึ่งเป็นพ่อของเคียวเพื่อที่จะให้เล่นงานลูกชายของตน ไซซิวได้ฟื้นคืนสติกลับมาหลังจากที่ได้สู้กับเคียวและพรรคพวก รูกัลได้ใช้พลังของโอโรจิเพื่อที่จะล้างแค้นจากคราวก่อน อย่างไรก็ตามรูกัลได้พ่ายแพ้อีกครั้งและร่างกายของรูกัลไม่สามารถจะรองรับพลังอันไร้ขอบเขตของโอโรจิและได้สูญสลายไปในเวลาต่อมา เมื่อไซซิวได้เห็นความกล้าหาญของเคียว ไซซิวจึงได้มอบหน้าที่ดูแลสืบทอดตระกูลคุซานางิให้กับเคียว
ก่อนการแข่งขัน KOF'96 จะเริ่มขึ้น บุรุษลึกลับนามว่า "เกนิตส์" ที่เป็นหนึ่งในจตุรเทพของโอโรจิได้ปรากฏตัวขึ้นมาท้าสู้กับเคียว ในขณะนั้นเคียวมีความมั่นใจมากในการต่อสู้แต่เคียวได้พ่ายแพ้ให้เกนิตส์จนถูกนำส่งโรงพยาบาล ในขณะที่เคียวอยู่โรงพยาบาลนั้นความโกรธและจิตวิญญาณอันแรงกล้าทำให้เขาได้รับรูปแบบการต่อสู้แบบใหม่ จากเดิมที่เคียวปล่อยเปลวเพลิงพุ่งไปตามพื้นดินกลายเป็นหมัดที่มีเปลวเพลิงห่อหุ้มอยู่ เคียวและพรรคพวกได้เข้าร่วมประลองในงาน KOF'96 เพื่อที่จะทดสอบพลังใหม่ ในรอบชิงชนะเลิศ เคียวได้พบกับผู้จัดการแข่งขันนั่นก็คือ จิสึรุ คางูระ ผู้เป็นทายาทของตระกูลยาตะ ในตอนท้ายของการแข่งขันเคียวสามารถเอาชนะเกนิตส์ได้จากการช่วยเหลือของจิสึรุและอิโอริ จิสึรุได้เตือนเคียวเกี่ยวกับเรื่องพรหมลิขิตของตระกูลคุซานางิที่มีต่อโอโรจิให้เคียวได้รับรู้ หากแต่เคียวไม่ได้สนใจและเดินจากไป
ก่อนการแข่งขัน KOF'97 จะจัดขึ้น เคียวได้พบกับนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งชื่อ ชินโง ยาบุกิ ชินโงได้ตามตื้อเคียวให้สอนวิชาการต่อสู้และทำอย่างไรถึงจะมีเปลวเพลิงได้เหมือนเคียว เคียวทนลูกตื้อของชินโงไม่ไหวจึงรับเป็นลูกศิษย์และสอนวิชาให้เพื่อแลกกับการเลี้ยงข้าว เคียวได้ฝันร้ายว่ามีชายลึกลับเอาชนะเขาได้ในการแข่งขัน KOF ต่อมาเคียวตอบตกลงกับอิโอริและจิสึรุเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อที่จะทำให้ทุกอย่างนั้นกระจ่างชัด
ในรอบสุดท้ายของการแข่งขัน เมื่อเคียวได้พบกับ 3 ในจตุรเทพของโอโรจิได้แก่ ยาชิโร่ นานาคะเสะ, เชอร์มี่ และ คริส เมื่อทั้ง 3 พ่ายแพ้ โอโรจิได้ใช้ร่างกายของคริสในการจุติเพื่อกลับมาทำลายตระกูลทั้ง 3 อีกครั้ง แต่ว่าทั้ง 3 ก็สามารถเอาชนะโอโรจิได้เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของพวกเขาในอดีต ในตอนสุดท้ายนั้นโอโรจิได้ไปกระตุ้นพลังแห่งโอโรจิในตัวของอิโอริจนเกิดอาการคลุ้มคลั่งและสั่งให้อิโอริจัดการกับเคียวและจิสึรุ อิโอริได้ไปเล่นงานโอโรจิแทนและเคียวได้จัดการกับโอโรจิในขณะที่ถูกตรึงร่างโดยอิโอริด้วยท่าไม้ตายสุดท้ายและสามารถผนึกโอโรจิได้อีกครั้งหนึ่งแต่ว่าเคียวนั้นก็ได้หายสาบสูญไป
หลังจากการแข่งขัน KOF'97 จบลงไป งานแข่งขัน KOF'99 ได้ถูกจัดขึ้นมาทันที เคียวได้ถูกจับตัวไปโดยองค์กร NESTS และได้ทำการทดลองทางพันธุกรรมของเคียวเพื่อจุดประสงค์หลายๆอย่างขององค์กร วันหนึ่งเคียวได้ฟื้นคืนสติหลังจากการหลับไหลมาอย่างยาวนาน รอบตัวเขามีอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆมากมายรายล้อมรอบตัวในห้องทดลอง เคียวได้ทำลายข้าวของในนั้นและคิดจะหนีออกมา ในขณะที่กำลังหนีนั้นเคียวได้ยินถึงเรื่องราวขององค์กร NESTS เคียวพยายามที่จะหาคำตอบว่าองค์กรดังกล่าวจับตัวเขามาทำไมแต่ว่าฐานทัพนั้นก็ถูกทำลายซะก่อน เคียวจึงสะสางเรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวเอง ในขณะที่การทำลายเมืองเซาท์ทาวน์นั้นล้มเหลว เคียวได้เผชิญหน้ากับอิโอริและได้ต่อสู้โดยที่ไม่รู้ผลแพ้ชนะ ในการแข่งขัน KOF 2001 เคียวได้รวมทีมกับเพื่อนเก่าอย่างเบนิมารุและไดมอนรวมไปถึงชินโง ทำให้เป็นการกลับมาของทีมญี่ปุ่นเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน KOF ที่มีองค์กร NESTS เป็นผู้สนับสนุนการแข่งขัน
ในการแข่งขัน KOF 2003 จิสึรุปรากฏตัวต่อหน้าเคียวและอิโอริเพื่อที่จะร่วมมือกันคลี่คลายเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดที่มีโอโรจิมาเกี่ยวข้อง เคียวไม่ต้องการที่จะร่วมมือกับอิโอริ (อิโอริเองก็ไม่ต้องการเช่นกัน) แต่ก็สามารถรวมทีมเป็นทีมไตรเทวภัณฑ์ หลังจากเอาชนะมุไค พวกเคียวได้ไปสำรวจผนึกโอโรจิที่กำลังอ่อนแอลงเรื่อยๆซึ่งพวกเขาได้ย้ายผนึกนั้นก่อนที่จะสู้กับมุไค แต่พวกเขาโดนแอช คริมสันลอบทำร้ายและชิงกระจกยาตะของจิสึรุ และประกาศว่ารายต่อไปก็คืออิโอริจากนั้นก็หนีไป เคียวสาบานว่าจะแก้แค้นนี้ให้จงได้
ในการแข่งขัน KOF XI เคียว อิโอริและชินโงรวมทีมกันเพื่อจะต่อกรกับแอช อย่างไรก็ตามมนต์สะกดของโอโรจิทำให้อิโอริเกิดอาการคลุ้มคลั่งและเข้ามาเล่นงานเคียวและชินโงจนบาดเจ็บสาหัส ทันใดนั้นแอชได้ปรากฏตัวออกมาและขโมย "หยกเขี้ยวยาซาคานิ" รวมไปถึงพลังไฟสีม่วงของอิโอริด้วย อลิซาเบธ ดูโอ ลองและเบนิมารุเข้ามาดูแลอาการของพวกเคียว แอชประกาศว่าเคียวคือเป้าหมายต่อไป
จากเหตุการณ์นั้นเคียวต้องรักษาตัวที่โรงพยาบาล ก่อนที่เขาจะหายดีทว่าเคียวได้แอบหนีออกมาจากที่นั่น ในขณะที่เขากำลังเดินอยู่ในเมืองนั้นเคียวได้ถูกเด็กหนุ่มลึกลับและและเด็กหญิงที่เป็นคู่หูเข้ามาโจมตี เคียวจะใช้พลังไฟของเขาเพื่อต่อสู้ แต่เด็กหนุ่มสาวลึกลับพวกนั้นได้ส่งจดหมายเชิญที่ลงชื่อไว้ว่า "R" ให้กับเคียวแล้วก็จากไป ต่อมาเบนิมารุและไดมอนได้พบกับเคียว จากนั้นทั้ง 3 คนก็ได้รวมทีมกันเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน KOF XIII
หลังจากแอชได้อันตรธานไปแล้ว อิโอริเข้ามาท้าเคียวเพื่อที่จะสู้กันอีกครั้ง โดยที่พลังไฟสีม่วงของอิโอริได้กลับคืนมาแล้ว เคียวรับคำท้าของอิโอริและเข้าต่อสู้กันโดยที่ชัยชนะจะเป็นของใครนั้นยากจะที่จะคาดเดา
เปลวไฟ เคียวสามารถควบคุมเปลวไฟ เขาสามารถใช้เปลวไฟนั้นๆเพื่อโจมตีคู่ต่อสู้เช่นการทำเป็นลูกไฟหรือสร้างไฟในอากาศได้ นอกจากนี้ยังสามารถสร้างเป็นเสาไฟขนาดใหญ่หรือทำให้ร่างของตัวเองลุกเป็นไฟได้ เคียวไม่สามารถควบคุมไฟที่ตัวเองไม่ได้สร้างขึ้นมา
ขับขี่ยานพาหนะ เคียวชอบที่จะขี่รถจักรยานยนต์ไปตามท้องถนนในญี่ปุ่น บางทีก็จะขี่สกู๊ตเตอร์ด้วย
แต่งกลอน เคียวชอบแต่งกลอนเป็นงานอดิเรก
ฮอกกี้น้ำแข็ง ถึงแม้ว่าจะมีความสามารถที่เกี่ยวกับไฟ แต่เคียวก็ชอบฮอกกี้น้ำแข็ง
เล่นดนตรี เคียวสามารถเล่นเครื่องดนตรีอย่างกีตาร์ได้ดี
ตึกไทยคู่ฟ้า
นาธาน โอมาน
Nathan Oman
ราชอาณาจักรกัสติยา
ราชอาณาจักรกัสติยา  เป็นราชอาณาจักรของยุคกลางของคาบสมุทรไอบีเรียที่เริ่มก่อตัวเป็นอิสระขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยการเป็นอาณาจักรเคานต์แห่งกัสติยาที่เป็นอาณาจักรบริวาร (vassal) ของราชอาณาจักรเลออน ชื่อ "กัสติยา" มาจากคำที่ว่าแปลว่าปราสาท เพราะในบริเวณนั้นมีปราสาทอยู่หลายปราสาท กัสติยาเป็นราชอาณาจักรหนึ่งที่ต่อมาก่อตั้งขึ้นเป็นราชบัลลังก์กัสติยาและราชบัลลังก์สเปนในที่สุด
กัสติยาในภาษาสเปนมีความหมายว่า "ดินแดนแห่งปราสาท" ซึ่งถูกใช้ครั้งแรกในช่วงปี ค.ศ. 800 เพื่อใช้เรียกพื้นที่เล็กๆ ในหุบเขากันตาเบรีย กัสติยามีการขยายอาณาเขตในคริสต์ศตวรรษที่ 9 แต่ยังคงมีสภาพเป็นเพียงกลุ่มเคาน์ตีที่รวมตัวกันภายใต้ผู้ปกครองที่ได้รับการคัดเลือกจากกษัตริย์แห่งอัสตูเรียสและกษัตริย์แห่งเลออน การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 970 เมื่อเฟร์นัน กอนซาเลซรวมเคาน์ตีทั้งหมดเข้าด้วยกันและขึ้นเป็นเคานต์คนแรกของดินแดนกัสติยาทั้งหมด ซึ่งเป็นเอกเทศภายใต้อำนาจการปกครองสูงสุดของกษัตริย์แห่งเลออน ในช่วงที่เฟร์นันมีชีวิตอยู่ บูร์โกสได้ถูกสถาปนาขึ้นเป็นเมืองหลวงและมีการขยายอาณาเขตไปทางใต้เข้าสู่อาณาเขตของชาวมัวร์ ภายใต้การปกครองของการ์ซิอา เฟร์นันเดซ และซันโช การ์ซิอา กัสติยาได้ขยายอาณาเขตไปไกลถึงแม่น้ำโดรู ความสัมพันธ์กับกษัตริย์แห่งเลออนซึ่งในทางการแล้วยังคงมีอำนาจปกครองสูงสุดเหนือกัสติยาค่อย ๆ ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ
พระเจ้าซันโชที่ 3 มหาราชผู้ควบคุมเคาน์ตีอารากอน, เคาน์ตีโซบราร์เบ และเคาน์ตีริชาร์โกร์ซาได้พิชิตกัสติยาและยึดครองนครเลออน พระองค์ครองตำแหน่งเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1034 แต่สิ้นพระชนม์ในปีต่อมา ทรงพระราชทานอาณาเขตให้แก่พระราชโอรส โดยการ์ซิอาที่ 3 ได้ปกครองนาวาร์ รามิโรที่ 1 ได้ปกครองอารากอน ส่วนเฟร์นันโดที่ 1 ได้ปกครองกัสติยา โดยทั้งสามต่างครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์ เมื่อพระเจ้าซันโชที่ 3 สิ้นพระชนม์ พระเจ้าเบร์มูโดที่ 3 ได้เข้าครอบครองเลออนแต่ถูกพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 สังหารในปี ค.ศ. 1037 และยึดเอาการครอบครองราชอาณาจักรเลออนมาเป็นของตน ทรงโค่นอำนาจพี่น้อง แสดงความเกรียงไกรในสมรภูมิรบ และเข้ายึดกูอิงบราพร้อมผลักดันผู้ปกครองมุสลิมออกไปจากโตเลโด เซบิยา และบาดาฆอส พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 ยึดพระราชบิดาเป็นตัวอย่างและแบ่งอาณาเขตให้แก่พระราชโอรส โดยพระเจ้าซันโชที่ 2 ได้ปกครองกัสติยา ส่วนพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ปกครองเลออน หลังพระเจ้าซันโชที่ 2 ถูกฆาตกรรมในปี ค.ศ. 1072 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ขึ้นครองราชอาณาจักรกัสติยา ในปี ค.ศ. 1085 ราชอาณาจักรมุสลิมโตเลโดถูกผนวกเข้ากับกัสติยา ราชอาณาจักรถูกแบ่งให้แก่พระราชโอรสของกษัตริย์อีกครั้งในยุคของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 โดยพระเจ้าซันโชที่ 3 ได้ปกครองกัสติยา ส่วนพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 ได้ปกครองเลออน
พระเจ้าซันโชที่ 3 ครองราชย์ได้ไม่นาน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ พระองค์กับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอนได้ลงนามร่วมกันในสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1179 เพื่อแบ่งกันว่าใครมีสิทธิ์พิชิตราชอาณาจักรมุสลิมแห่งไหน โดยกัสติยาได้สิทธิ์ในการพิชิตอันดาลูเซียและมูร์เซีย พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาได้แสดงแสงยานุภาพทางการเมืองและการทหารเหนือเลออน พระองค์บีบบังคับให้กษัตริย์แห่งเลออนถวายความเคารพต่อพระองค์ในปี ค.ศ. 1188 จากนั้นการปกครองของกัสติยาก็ขยายลงใต้ไปจนถึงแม่น้ำเทกัส ส่วนทางตะวันออกขยายไปถึงพรมแดนของอารากอนในสมัยใหม่ ทว่ากษัตริย์เลออนไม่เคยยอมรับว่ากัสติยามีอำนาจเหนือกว่า และพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนปฏิเสธที่จะให้การสนับสนุนพระเจ้าอัลฟอนโซแห่งกัสติยาในการทำสงครามกับราชวงศ์อัลโมฮัดของชาวมุสลิมเบอร์เบอร์ กัสติยาจึงต้องแสดงแสงยานุภาพทางการเมืองเหนือเลออนจนส่งผลให้การรับมือกับชาวมุสลิมอ่อนแอลง พระองค์พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ต่อราชวงศ์อัลโมฮัดในปี ค.ศ. 1195 ที่อาลาร์กอสซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของโตเลโด แม้ก่อนหน้าที่จะพ่ายแพ้ พระเจ้าอัลฟอนโซได้สร้างความขุ่นเคืองให้แก่ผู้ปกครองชาวคริสต์คนอื่นๆ และไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่ความพ่ายแพ้ของพระองค์ได้ทำให้ผู้ปกครองคนอื่นๆ ตื่นตัวต่อการคุกคามของราชวงศ์อัลโมฮัด พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาจึงร่วมมือกับพระเจ้าซันโชที่ 7 แห่งนาวาร์, พระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งอารากอน และกองทัพโปรตุเกสกับกองทัพเลออนจนสามารถพิชิตราชวงศ์อัลโมฮัดได้ในปี ค.ศ. 1212 ที่ลาสนาบาสเดโตโลซา อันเป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดของจักรวรรดิอัลโมฮัด
ในปี ค.ศ. 1230 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 พระราชโอรสผู้เป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาอยู่แล้ว เนื่องจากเบเรงเก-ลา พระราชมารดาของพระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา กัสติยาและเลออนจึงถูกรวมเข้าด้วยกันอย่างถาวรภายใต้การเป็นผู้นำของชาวกัสติยา เกิดเป็นราชบัลลังก์กัสติยา
Kingdom of Castille
County of Castile
อาณาจักรเคานท์แห่งคาสตีล
ราชบัลลังก์กัสติยา
ราชบัลลังก์กัสติยา  เป็นสหอาณาจักรที่มักจะกล่าวกันว่าเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1230 โดยการรวมตัวระหว่าง ราชอาณาจักรเลออนกับราชอาณาจักรกัสติยา หรือมารวมตัวอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรอีกหลายสิบปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1230 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัสติยา (ที่รวมอดีตราชอาณาจักรโตเลโด) และเลออน (ที่รวมราชอาณาจักรกาลิเชีย)
กษัตริย์แห่งราชบัลลังก์กัสติยา.
ราชวงศ์บูร์กอญ.
เมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1252 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 ผู้เป็นพระโอรส พระเจ้าอัลฟอนโซได้อภิเษกสมรสกับโยลันดาแห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1249 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสิบเอ็ดคน เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1284 เฟร์นันโด เด ลา การ์ดาผู้เป็นพระโอรสคนโตสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์โดยมีพระโอรสน้อยทิ้งไว้สองคน สิทธิ์ของเด็กชายทั้งสองถูกแย่งชิงไปโดยพระเจ้าซันโชที่ 4 แห่งกัสติยาซึ่งเป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซ พระองค์ได้แต่งงานกับมาริอา เด โมลินาในปี ค.ศ. 1282 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดห้าคน พระเจ้าซันโชสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1295 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 4 พระโอรสวัย 9 พรรษา ภายใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินของพระมารดา
พระเจ้าเฟร์นันโดอภิเษกสมรสกับกงสเติงซาแห่งโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1302 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดสองคน พระเจ้าเฟร์นันโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1312 ด้วยพระชนมายุเพียง 26 พรรษา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 11 พระโอรสวัย 1 พรรษา กงสเติงซาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1313 การสำเร็จราชการแผ่นดินจึงตกเป็นของมาริอา เด โมลินา พระอัยกี พระเจ้าอัลฟอนโซอภิเษกสมรสครั้งแรกกับกอนสตันซา มานูเอลในปี ค.ศ. 1325 แต่การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ในปี ค.ศ. 1328 พระองค์อภิเษกสมรสกับมาเรียแห่งโปรตุเกส ทั้งคู่มีพระโอรสที่มีชีวิตรอดหนึ่งคน พระองค์ยังมีบุตรธิดาอีกสิบคนกับเลโอนอร์ เด กูซมันผู้เป็นภรรยาลับ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1350 ผู้สืบทอดตำแหน่งจากพระองค์คือพระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยา พระเจ้าเปโดรอภิเษกสมรสกับบล็องช์แห่งบูร์บงในปี ค.ศ. 1353 ขณะเดียวกันก็มีอนุภรรยาคือมาริอา เด ปาดียา พระองค์มีพระธิดาที่รอดชีวิตสองคนกับมาริอาและทอดทิ้งบล็องช์หลังแต่งงานได้สามวัน มาริอากับบล็องช์ต่างก็เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1361 โดยบล็องช์ถูกฆาตกรรม
พระเจ้าเปโดรถูกปลดออกจากตำแหน่งโดยเอ็นริเก พระอนุชาต่างมารดา ในปี ค.ศ. 1366 ในช่วงสงครามกลางเมืองของกัสติยา พระองค์กอบกู้ตำแหน่งกลับคืนมาได้ในระยะสั้นๆ แต่เอ็นริเกได้สังหารพระองค์ในปี ค.ศ. 1369
หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเปโดรเกิดวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์ขึ้นระหว่างเอ็นริเกแห่งตรัสตามารา พระอนุชาต่างมารดา กับจอห์นแห่งกอนต์ชาวอังกฤษ พระโอรสของพระปนัดดาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ที่อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนจากการแต่งงานกับกอนสตันซา พระธิดาของพระเจ้าเปโดร เอ็นริเกใช้กำลังยึดบัลลังก์และเผชิญหน้ากับการเคลื่อนไหวทางทหารมากมายหลายครั้งของจอห์นแห่งกอนต์ที่ผนึกสัมพันธไมตรีกับพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทว่าการสู่รบของจอห์นไม่ประสบความสำเร็จ เอ็นริเกได้สถาปนาราชวงศ์ตรัสตามาราขึ้นมาเป็นราชวงศ์ใหม่ที่ปกครองกัสติยา
เอ็นริเก เคานต์แห่งตรัสตามารากลายเป็นผู้ปกครองคนแรกของราชวงศ์ตรัสตามาราในชื่อพระเจ้าเอ็นริเกที่ 2 แห่งกัสติยา
วันที่ 27 กรฎาคม ค.ศ. 1350 เอ็นริเกได้แต่งงานกับฆวนนา มานูเอล ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดสองคน พระองค์ยังมีบุตรนอกสมรสอีกหลายคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1379 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยาผู้เป็นพระโอรส วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1375 พระองค์ได้แต่งงานกับเลโอนอร์แห่งอารากอน ทั้งคู่มีพระโอรสที่มีชีวิตรอดสองคน เลโอนอร์สิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตรในปี ค.ศ. 1282 พระเจ้าฆวนบุกโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1383 เพื่ออ้างสิทธิ์เป็นกษัตริย์ตามสิทธิ์ของพระมเหสีคนใหม่ เบียตริซแห่งโปรตุเกส แต่ทรงพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1390 ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เมื่อพระเจ้าฆวนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1390 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าเอ็นริเกที่ 3 แห่งกัสติยาผู้เป็นพระโอรสคนโต เฟร์นันโด พระโอรสคนที่สองได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1412
พระเจ้าเอ็นริเกที่ 3 ได้ยุติข้อพิพาทที่ดำเนินมาอย่างยาวนานด้วยการอภิเษกสมรสกับแคทเธอรีนแห่งแลงคาสเตอร์ในปี ค.ศ. 1388 แคทเธอรีนเป็นบุตรสาวของกอนสตันซาแห่งกัสติยา พระธิดาคนโตของพระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยากับมาริอา เด ปาตียา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน พระเจ้าเอ็นริเกสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1406 ด้วยพระชนมายุเพียง 27 พรรษา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าฆวนที่ 2 พระโอรสเพียงคนเดียวที่มีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา ในปี ค.ศ. 1418 พระเจ้าฆวนอภิเษกสมรสครั้งแรกกับมาริอาแห่งอารากอน ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่ง ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน แต่มีเพียงอนาคตพระเจ้าเอ็นริเกที่ 4 เพียงคนเดียวที่มีชีวิตรอด มาริอาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1445 พระเจ้าฆวนอภิเษกสมรสใหม่กับอิซาเบลแห่งโปรตุเกส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน รัชสมัยของพระเจ้าฆวนเป็นรัชสมัยที่ยาวนาน และเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1454 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าเอ็นริเกที่ 4 ผู้เป็นพระโอรสคนโต
พระเจ้าเอ็นริเกที่ 4 ได้แต่งงานกับบลังกาแห่งนาวาร์ในปี ค.ศ. 1440 แต่การแต่งงานยังคงไม่สมบูรณ์และถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1453 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับฌวนนาแห่งโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1455 ในปี ค.ศ. 1462 ฌวนนาให้กำเนิดพระธิดา ฆวนนา ลา เบลตราเนฆา แต่มีคนส่วนหนึ่งไม่มั่นใจว่าฆวนนาเป็นพระธิดาของพระเจ้าเอ็นริเก พระองค์มีพี่น้องต่างมารดาคืออัลฟอนโซกับอิซาเบล การทะเลาะวิวาทเรื่องฌวนนาก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองที่สุดท้ายอัลฟอนโซก็ถูกประกาศให้เป็นทายาทในบัลลังก์ แต่กลับสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1468 อิซาเบลจึงสวมต่อตำแหน่งของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเอ็นริเกสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1474 ฆวนนามีโปรตุเกสหนุนหลัง (พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอาฟงซูที่ 5 พระมาตุลาในปี ค.ศ. 1475) ส่วนอิซาเบลมีอารากอนหนุนหลัง อิซาเบลได้บัลลังก์และกลายเป็นพระราชินีอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา พระองค์ได้แต่งงานกับอนาคตพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1469 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดห้าคน การแต่งงานเป็นจุดเริ่มต้นของการแต่งงานกันระหว่างราชบัลลังก์กัสติยากับราชบัลลังก์อารากอน ในปี ค.ศ. 1492 ทั้งคู่พิชิตกรานาดา รัฐสุดท้ายของชาวมัวร์ได้ เป็นการยุติการปกครองของชาวมุสลิมในไอบีเรีย
หลังพระราชินีอิซาเบลสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1504 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือฆวนนา พระธิดาคนที่สอง เนื่องจากพระโอรสคนเดียวของพระราชินีอิซาเบลสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 19 พรรษา ส่วนพระธิดาคนโตสิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตรตอนพระชนมายุ 27 พรรษา
ราชวงศ์ฮับสบวร์ก.
ฆวนนาเป็นราชินีเพียงในนาม ฟิลิป พระสวามีของพระองค์ครองอำนาจเป็นพระเจ้าเฟลิเป (ฟิลิป) ที่ 1 แห่งกัสติยา เมื่อพระเจ้าเฟลิเปสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1506 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน พระบิดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน พระราชินีฆวนนากับพระเจ้าเฟลิเปมีพระโอรสธิดาด้วยกันหกคน เมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1516 การ์โลส พระโอรสของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและอารากอนโดยมีอำนาจร่วมกับพระมารดา พระองค์ยังสืบทอดฮับสเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ ต่อจากพระบิดา และทรงได้รับเลือกเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1519 ในชื่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 5
จักรพรรดิคาร์ลอภิเษกสมรสกับอิซาเบลแห่งโปรตุเกส ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1526 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดสามคน อิซาเบลสิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตรในปี ค.ศ. 1539 คาร์ลสละตำแหน่งผู้ปกครองดินแดนของชาวสเปนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1556 ให้พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 พระโอรสคนเดียวของพระองค์ เดือนกันยายน ค.ศ. 1556 พระองค์สละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้แฟร์ดินันด์ผู้เป็นพระอนุชา พระเจ้าเฟลิเปภิเษกสมรสสี่ครั้ง พระองค์แต่งงานครั้งแรกกับมาเรีย มานูเอลา เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่ง มาเรียสิ้นพระชนม์หลังให้กำเนิดพระโอรสชื่อการ์โลสได้สี่วัน จากนั้นพระองค์อภิเษกสมรสกับพระราชินีแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน พระราชินีแมรีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1558 ในปี ค.ศ. 1559 พระองค์อภิเษกสมรสกับอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ ทั้งคู่มีพระธิดาที่มีชีวิตรอดสองคน อลิซาเบธสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1568 ไม่นานหลังแท้งบุตร ในปี ค.ศ. 1570 พระองค์อภิเษกสมรสกับอานน์แห่งออสเตรีย พระธิดาของพระขนิษฐา ทั้งคู่มีพระโอรสที่มีชีวิตรอดหนึ่งคน คือ อนาคตพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปน พระเจ้าฟิลิปที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1598 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าฟิลิปที่ 3 พระโอรสเพียงคนเดียวที่มีชีวิตรอดซึ่งอภิเษกสมรสกับมาร์เกอริตแห่งออสเตรีย ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งที่ห่างกันหนึ่งขั้น ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันแปดคน แต่มีเพียงสี่คนที่มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ มาร์เกอริตสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 26 พรรษา ไม่นานหลังให้กำเนิดพระโอรส
พระเจ้าเฟลิเปที่ 3 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1621 ผู้สืบทอดตำแห่งต่อคือพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 ผู้เป็นพระโอรส ในปี ค.ศ. 1615 พระองค์ได้แต่งงานกับอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาเจ็ดคน แต่มีเพียงพระธิดาคนเดียวที่มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ อลิซาเบธสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1644 และในปี ค.ศ. 1649 พระเจ้าเฟลิเปอภิเษกสมรสใหม่กับมาเรียนาแห่งออสเตรีย พระธิดาของพระขนิษฐา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคน แต่มีเพียงสองคนที่มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ พระเจ้าการ์โลสที่ 2 พระโอรสเพียงคนเดียวของพระองค์คือผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1661 พระเจ้าการ์โลสมีความบกพร่องทั้งทางจิตและทางร่างกายเนื่องจากมีการแต่งงานกันในสายเลือดเดียวกันมาหลายรุ่น พระองค์อภิเษกสมรสสองครั้ง ครั้งแรกกับมารี หลุยส์แห่งเออร์ลีย็องส์ที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1689 และครั้งที่สองกับมาเรีย อันนาแห่งนอยบวร์ก พระองค์ไม่มีพระโอรสธิดากับพระมเหสีทั้งสองคน
เมื่อพระเจ้าการ์ลอสสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1700 สงครามสืบราชบัลลังก์สเปนก็อุบัติขึ้น เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ดินแดนถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นประเทศเดียวภายใต้ราชบัลลังก์สเปน โดยมีผู้ปกครองคือพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน พระปนัดดาของพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 ผ่านทางพระธิดาจากการแต่งงานครั้งแรก
Crown of Castile
Crown of Castille
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นส่วนราชการระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม โดยเป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับ 11 ของมหาวิทยาลัย และเป็นสถาบันทางแพทยศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับ 9 ของประเทศ ตามที่ได้รับการสถาปนาขึ้นใน พ.ศ. 2533 ตามแผนการขยายการเรียนการสอนในสายวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ นับเป็นคณะแรกในสายวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นด้วยแนวคิดการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน (Community-Based Learning : CBL) ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีโรงเรียนแพทย์ใดริเริ่มการเรียนการสอนดังกล่าว