pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2490 กองทัพอากาศได้เปิดหลักสูตร "โรงเรียนนายทหารนักบิน" ขึ้นมีระยะเวลาการศึกษา 1 ปี หลังจากที่โรงเรียนนายทหารนักบินเปิดดำเนินได้ 1 ปี กองทัพอากาศได้พิจารณาแล้วเห็นว่ามีนายทหารที่สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ฯ ต่างประเทศ และนายทหารที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเพียงพอที่จะตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศได้ จึงได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ขึ้น
กองทัพอากาศได้ก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศขึ้น ณ ที่ตั้งดอนเมือง เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยมีพลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์พันลึก ซึ่งดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้นเป็นผู้ทำพิธีเปิด มีอาคารของกรมยุทธศึกษาทหารอากาศเป็นอาคารเรียน
เศษส่วนอย่างต่ำ
เศษส่วนอย่างต่ำ หรือ เศษส่วนลดทอนไม่ได้ คือเศษส่วนที่มีตัวเศษและตัวส่วนเป็นจำนวนเต็มบวกที่น้อยที่สุด เมื่อเทียบกับเศษส่วนตัวอื่นที่มีค่าเท่ากัน ซึ่งสามารถแสดงให้เห็นว่า เศษส่วน จะเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ก็ต่อเมื่อ "a" และ "b" มีตัวหารร่วมมากเท่ากับ 1
ถ้ากำหนดให้ "a", "b", "c", "d" เป็นจำนวนเต็มทั้งหมด ดังนั้นเศษส่วน จะเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ก็ต่อเมื่อ ไม่มีเศษส่วนอื่นๆ ที่เทียบเท่า ซึ่งทำให้ |"c"| &lt; |"a"| และ |"d"| &lt; |"b"| โดยสัญลักษณ์ |"a"| หมายถึงค่าสัมบูรณ์ของ "a" นิยามนี้มีความทั่วไปมากกว่าและขยายขอบเขตไปได้มากกว่าตัวส่วนธรรมดา และเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ทดสอบความเป็นจำนวนตรรกยะของจำนวนหนึ่งๆ
ดังตัวอย่าง , , และ − ล้วนเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ในขณะที่ ไม่เป็นเศษส่วนอย่างต่ำ เนื่องจากมีเศษส่วนที่เทียบเท่ากันคือ ซึ่งทั้งตัวเศษและตัวส่วนน้อยกว่าทั้งคู่
เราสามารถลดทอนเศษส่วนได้ในขั้นตอนเดียว โดยการหาตัวหารร่วมมากของตัวเศษและตัวส่วนออกมาก่อน ซึ่งตัวหารร่วมมากของ 120 กับ 90 เท่ากับ gcd (90, 120) = 30 จากนั้นจึงนำ 30 ไปหารออกจากเศษส่วน
เศษส่วนลดทอนไม่ได้
พิธีการแต่งงานแบบไทย
ลัทธิขงจื๊อ
ลัทธิขงจื๊อ หรือ ศาสนาขงจื๊อ  หรือ ลัทธิหยู เป็นระบบด้านจริยธรรมและปรัชญาของจีน ซึ่งพัฒนาจากการสอนของขงจื๊อ (551 - 479 ปีก่อน ค.ศ.) นักปรัชญาชาวจีน ลัทธิขงจื๊อถือกำเนิดขึ้นเป็น "งานสอนด้านจริยธรรม-สังคมการเมือง" ในยุคชุนชิว แต่ภายหลังพัฒนาส่วนที่เป็นอภิปรัชญาและจักรวาลวิทยาในสมัยราชวงศ์ฮั่น หลังการละทิ้งลัทธิฟาเฉียในประเทศจีนหลังราชวงศ์ฉิน ลัทธิขงจื๊อได้กลายมาเป็นอุดมการณ์แห่งรัฐอย่างเป็นทางการของจีน กระทั่งถูกแทนที่ด้วย "หลัก 3 ประการแห่งประชาชน" ของนายแพทย์ ซุนจงซาน เมื่อมีการสถาปนาสาธารณรัฐจีน ตามด้วยคอมมิวนิสต์ลัทธิเหมาหลังสาธารณรัฐจีนถูกแทนที่ด้วยสาธารณรัฐประชาชนจีนในจีนแผ่นดินใหญ่
มนุษยนิยมเป็นแก่นของลัทธิขงจื๊อ ซึ่งเป็นความเชื่อที่ว่า มนุษย์สามารถสอน พัฒนาและทำให้สมบูรณ์ได้ผ่านความพยายามส่วนตนและร่วมกับสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การฝึกตนและการเกิดขึ้นเอง (self-creation) ลัทธิขงจื๊อมุ่งเน้นการพัฒนาคุณธรรมและการธำรงรักษาจริยธรรม โดยมีหลักพื้นฐานที่สุด คือ เหริน ("rén") ยี่ ("yì") และหลี่ ("lǐ") เหรินเป็นข้อผูกมัดปรัตถนิยมและความมีมนุษยธรรมแก่ปัจเจกบุคคลอื่นภายในชุมชน ยี่เป็นการค้ำจุนความชอบธรรมและอุปนิสัยทางศีลธรรมในการทำดี และหลี่เป็นระบบจารีตและความเหมาะสมซึ่งตัดสินว่า บุคคลควรปฏิบัติตนอย่างไรให้เหมาะสมภายในชุมชน ลัทธิขงจื๊อถือว่า บุคคลควรยอมถวายชีวิตให้ หากจำเป็น เพื่ออุทิศแก่การค้ำจุนค่านิยมทางศีลธรรมหลัก เหรินและยี่ ผู้นับถือลัทธิขงจื๊ออาจเป็นผู้เชื่อในศาสนาพื้นบ้านของจีนด้วยก็ได้ เพราะลัทธิขงจื๊อเป็นอุดมการณ์มนุษยนิยมและอเทวนิยม และไม่ข้องเกี่ยวกับความเชื่อในสิ่งเหนือธรรมชาติหรือในพระเจ้าที่มีตัวตน
หลายวัฒนธรรมและประเทศได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิขงจื๊อ รวมทั้ง จีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน เกาหลี ญี่ปุ่น และเวียดนาม เช่นเดียวกับอีกหลายดินแดนที่ชาวจีนเข้าไปตั้งรกรากจำนวนมาก เช่น สิงคโปร์ แม้แนวคิดลัทธิขงจื๊อจะแพร่หลายในพื้นที่เหล่านี้ มีคนส่วนน้อยนอกแวดวงวิชาการที่ระบุว่าตนเองเป็นผู้นับถือลัทธิขงจื๊อ และกลับเห็นว่าจริยศาสตร์ขงจื๊อเป็นแนวปฏิบัติเติมเต็มสำหรับอุดมการณ์และความเชื่ออื่นมากกว่า ซึ่งมีทั้งประชาธิปไตย มากซิสต์ ทุนนิยม ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาพุทธ
นับตั้งแต่ขงจื๊อเริ่มรวบรวมตำราและคัมภีร์โบราณได้ห้าเล่ม คือ ซือจิง หรือคัมภีร์กวีนิพนธ์ ซูจิงหรือประวัติศาสตร์โบราณ หลี่จี้ หรือบันทึกว่าด้วยธรรมเนียมประเพณี อี้จิงหรือคัมภีร์ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงและชุนชิว หรือประวัติศาสตร์สมัยชุนชิว แล้วได้ตั้งสำนักวิชาให้การศึกษาแก่ประชาชน
หลังขงจื๊อเสียชีวิตไปแล้ว เม่งจื๊อหรือเมิ่งจื่อ กลายเป็นนักคิดคนสำคัญของสำนักวิชาขงจื๊อหรือหยู เม่งจื๊อได้สังเคราะห์แนวคิดจากคัมภีร์ทั้งห้า ที่เน้นเสนอแนะให้ผู้ปกครองยึดมั่นคุณธรรมและสันติวิธี ยุติศึกสงครามที่กำลังดำเนินอยู่และเดินทางไปเสนอความเห็นแก่ผู้ปกครองในอาณาจักรต่าง ๆ แต่ไม่ประสบความสำเร็จนัก ความคิดสำคัญของเม่งจื๊อคือความเชื่อในความดีงามตามธรรมชาติของมนุษย์ การส่งเสริมการศึกษาและยังเสนอว่าผู้ปกครองต้องมีคุณธรรมเหนือกว่าประชาชน อีกทั้งประชาชนพึงเคารพนับถือผู้ปกครองที่มีคุณธรรม หากผู้ปกครองไร้คุณธรรม การล้มล้างเป็นสิ่งที่ชอบธรรม
นักคิดคนสำคัญอีกคนของสำนักขงจื๊อคือซุนจื๊อหรือสวินจื่อ ซึ่งเสนอให้อบรมสั่งสอนผู้คนให้มีคุณธรรมเคร่งครัด โดยเห็นว่าธรรมเนียมประเพณีเป็นเครื่องมือสำคัญที่ทำให้มนุษย์มีคุณธรรมมากขึ้น ซุนจื๊อเชื่อว่า "มนุษย์มีธรรมชาติที่ชั่วร้ายเป็นพื้นฐาน" ทำให้ต้องมีการควบคุมและอบรมสั่งสอนให้ยึดมั่นคุณธรรมอย่างจริงจัง
นักคิดและปัญญาชนสำนักวิชาขงจื๊อกลับถูกปราบปรามกวาดล้างครั้งใหญ่ในสมัยราชวงศ์ฉินหรือจักรพรรดิจิ๋นซี ในเหตุการณ์ "เผาตำรา ฝังบัณฑิต" เพราะเห็นว่าปัญญาชนขงจื๊อต่อต้านการปกครองและวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลว่าไร้คุณธรรม อย่างไรก็ตาม ลัทธิขงจื๊อได้รับการฟื้นฟูและมีบทบาทอีกครั้งในสมัยราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อน ค.ศ.- ค.ศ. 220) และกลายเป็นลัทธิคำสอนที่มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองของจีนมากที่สุด รวมถึงได้รับการส่งเสริมให้แพร่หลายในสังคมในฐานะหลักในการดำเนินชีวิตของผู้คน คัมภีร์และตำราของสำนักวิชาขงจื๊อกลายเป็นตำราเรียนและวิชาหลักของชาวจีนตั้งแต่โบราณจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
พระพุทธไสยาสน์ (ป่าโมก)
พระพุทธนิมิตรพิชิตมารโมลีศรีสรรเพชญบรมไตรโลกนาถ
ศาสนาขงจื๊อ
สถานภาพทางสังคม เป็นระดับคุณค่าทางสังคมที่ถือว่าบุคคลคนหนึ่งมีอยู่ หรือกล่าวให้เจาะจงคือ หมายถึงระดับโดยสัมพันธ์ของความเคารพ เกียรติยศ ความสามารถที่สันนิษฐานว่ามีอยู่ และการแสดงความนับถือ (deference) ตามที่บุคคล กลุ่มและองค์การในสังคมมอง สถานภาพขึ้นอยู่กับความเชื่อที่มีร่วมกันอย่างแพร่หลายซึ่งสมาชิกในสังคมถือว่ามีคุณค่าทางสังคมมากหรือน้อยกว่า หรือกล่าวได้ว่า เป็นผู้ที่เชื่อว่าดีกว่าผู้อื่นในด้านความสามารถหรือลักษณะทางศีลธรรม สถานภาพตัดสินได้จากการมีคุณลักษณะหลายประการที่ในทางวัฒนธรรมเชื่อว่าบ่งชี้ความเหนือกว่าหรือด้อยกว่า (เช่น พูดจาฉะฉาน หรือเชื้อชาติกำเนิด) ด้วยเหตุนี้ บุคคลจะใช้ลำดับชั้นของสถานภาพเพื่อจัดสรรทรัพยากร ตำแหน่งผู้นำ และอำนาจรูปแบบอื่น และในการนั้น ความเชื่อทางวัฒนธรรมที่มีร่วมกันนี้เองจะทำให้เกิดการกระจายทรัพยากรและอำนาจซึ่งแท้จริงแล้วไม่เท่าเทียมกลับดูเป็นธรรมชาติและเป็นธรรมขึ้นมา ซึ่งเป็นการสนับสนุนระบบการแบ่งชนชั้นทางสังคม ลำดับชั้นของสถานภาพดูเหมือนจะเป็นสิ่งสากลในสังคมมนุษย์ต่าง ๆ
ฟูรูซาโตะ
"ฟูรูซาโตะ"  เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่
6 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร
วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์
วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ เกิดที่ ธนบุรี กรุงเทพมหานคร จบการศึกษา จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งนิตยสารอะเดย์(A Day)(2543) ร่วมกับนิติพัฒน์ สุขสวยและภาสกร ประมูลวงศ์ เคยเป็นบรรณาธิการอำนวยการนิตยสารอะเดย์ นิตยสารHamburger นิตยสารKnock Knock และบรรณาธิการที่ปรึกษาสำนักพิมพ์ อะบุ๊ค ก่อนจะลาออกมาเนื่องจากดีลขายหุ้น
วงศ์ทนงเกิดและเติบโตย่านสำเหร่ ฝั่งธนบุรี ในครอบครัวชนชั้นกลาง มีพี่น้องท้องเดียวกัน 7 คน ผู้ชาย 2 คน และผู้หญิง 5 คน โดยวงศ์ทนง เป็นลูกคนที่ 6 ของครอบครัว ซึ่งตลอดวัยเด็กนั้นได้คลุกคลีอยู่กับพี่สาวและน้องสาวตลอด เนื่องจากพี่ชายไปเติบโตและเรียนหนังสือที่อังกฤษด้วยอุปนิสัยชอบอยู่คนเดียว และมีโลกส่วนตัวสูงจึงชอบอ่านหนังสือ ตอนเด็กๆ แม่จะชอบซื้อนิตยสารไว้ที่บ้านมาก ไม่ว่าจะเป็นดิฉัน แพรว ลลนา ขวัญเรือน หรือสตรีสาร พอโตขึ้นก็เข้าไปอ่านหนังสือในศึกษาภัณฑ์พาณิชย์ ราชดำเนิน ต่อมาก็ไปคลุกตัวอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ
ต่อมาสอบเข้าได้ที่สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เขาชอบเมืองปัตตานีสมัยนั้นมาก เพราะเป็นเมืองที่ผสมผสานด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลาย
เขาตั้งใจว่าจะเรียนให้ได้เกียรตินิยม แต่จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นตอนอยู่ปี 1 จำได้ว่าไปลอกข้อสอบในห้อง เพราะอยากได้เกรด A จนถูกอาจารย์จับได้ และให้ติด E ทันที(เกรด E เทียบได้กับ F ในหลายมหาวิทยาลัย) เขาผันตัวไปเล่นละครเวที และจบด้วยวิชาโทรัฐศาสตร์ ในปีการศึกษา พ.ศ. 2532
เมื่อเข้าสู่ชีวิตการทำงาน ‘โหน่ง’ เล่าว่า ตอนแรกได้ตระเวนสมัครงานตามบริษัทต่าง ๆ ทั้งเป็นเซลส์ขายของ ผู้ช่วยผู้จัดการเซเว่น อีเลฟเว่น แต่ไม่มีบริษัทใดรับเข้าทำงาน จึงกลับมาทบทวนว่าเขาน่าจะทำงานหนังสือและได้งานที่นิตยสาร ‘Hi Class’ เป็นที่แรก และทำงานกองบ.ก. อีกสองสามที่ต่อมาก่อนจะก่อตั้งนิตยสาร a day
ก่อตั้งนิตยสาร a day (2543).
นิตยสาร a day มีเนื้อหานิตยสารที่ขึ้นชื่อในเรื่องความแปลกใหม่ ไม่เหมือนใคร ด้วยวิธีการคิดนอกกรอบ เนื้อหาของ a day จะมี 3 ส่วน ส่วนแรกคือ "ไอเดีย" (Idea) ความคิดสร้างสรรค์ ส่วนที่สองคือ "ซัมบอดี้" (Somebody) คือเรื่องของคนเก่งๆ ที่มีดี ส่วนที่สามคือ "นอสตาลเจีย" (Nostalgia) เป็นเรื่องราวย้อนอดีต ที่ให้ความสุข และความประทับใจ ปี 2543 เขาก่อตั้งนิตยสาร a day ร่วมกับ นิติพัฒน์ สุขสวย และภาสกร ประมูลวงศ์ด้วยวิธีการระดมทุนจากผู้อ่าน ขายหุ้นให้กับกลุ่มคนทั่วไปที่ชื่นชอบงานเขียนและสนใจไอเดียของเขา โดยเขาได้นั่งลงเขียน จดหมายร่ายยาว 5 แผ่น บรรยายภาพนิตยสาร a day ที่เขาอยากจะให้มีขึ้น จนผู้อ่านเห็นภาพที่ชัดเจน พร้อมประกาศขายหุ้นๆ ละ 1,000 บาท แก่ผู้ที่สนใจ โดยตัวเขาลงทุนซื้อเอง 1 แสนบาท "ผมบอกเขาว่า มันจะเป็นนิตยสารเล็กๆ ที่จะอยู่ได้ด้วย การสนับสนุนจากผู้อ่าน อ่านสนุก ขณะเดียวกัน ก็ให้แรงบันดาลใจ และความประทับใจ คอลัมน์จะมีอะไรบ้าง ทำหน้าปกให้ดู และมีใบแนบว่า จะซื้อหุ้นรึเปล่า"
พร้อมกันนั้น ยังได้ทำโปสเตอร์ เผยแพร่ความคิด ที่เริ่มต้นด้วยประโยคว่า "ถ้าชีวิตนี้สามารถเป็น "เจ้าของนิตยสาร" ได้สักเล่ม คุณสนใจไหม?" ไปติดตามร้านอาหาร สถาบันศึกษา และแหล่งชุมชนทั่วไป ฟังดูเป็นเรื่องจริงที่เหลือเชื่อ เพราะภายในเวลา เพียงสองเดือน หลังจากส่งจดหมาย เชิญชวนออกไป เงินทุนที่ต้องการก็ครบถ้วน จนต้องปิดรับหุ้นก่อนกำหนด ทุกวันนี้ a day มีจำนวนหุ้นทั้งสิ้น 2,500 หุ้น ได้เงินไปร่วม 2.5 ล้านบาท จากผู้ร่วมทุน 459 ท่าน คอนเซ็ปท์ของ a day คือ "หนังสือของความคิดสร้างสรรค์" หนังสือช่างคิด ที่อ่านแล้วให้ความคิด ให้แรงบันดาลใจ ให้ความประทับใจ นิตยสาร a day ฉบับแรก ที่วางจำหน่าย เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ก็ขายดีมากจนต้องพิมพ์ถึง 2 ครั้ง บรรณาธิการ a day ถูกเปลี่ยนตัวอย่างน้อย 3 คน เริ่มตั้งแต่ โหน่ง วงศ์ทนง, วชิรา รุธิรกนก และทรงกลด บางยี่ขัน วาระการเป็น บก.คนละ 3-4 ปี เปลี่ยนเพื่อความสดใหม่
ลาออกจากนิตยสาร a day (2560).
25 ก.ค.2551 วงศ์ทนง มีความคิดที่จะทำหนังสือ a day bulletin เป็นรายสัปดาห์ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนสูง จึงมีการขายหุ้นให้กับ “นายสุรพงษ์ เตรียมชาญชัย” แห่ง ทราฟฟิก คอนเนอร์ ซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตสื่อและมีเดียรายใหญ่ มีการเปลี่ยนแปลงชื่อบริษัท จาก บริษัท เดย์อาฟเตอร์เดย์ จำกัด เป็น บริษัท เดย์ โพเอ็ทส์ จำกัด (Day Poets Co. Ltd.) ผลิตนิตยสาร a day , a day bulletin, Hamburger และ Knock Knock และเป็นผู้ถือหุ้นใน บริษัท เน็ก แอนด์ เดอะ ซิตี้ จำกัด ของ “น้าเน็ค-เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา” จำนวน 29,999 หุ้น (คิดเป็นร้อยละ 60 ของทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้ว) ทั้งยังถือหุ้นใน บริษัท อีส แอม อาร์ ดอตเน็ต จำกัด จำนวน 59,999 หุ้น (คิดเป็นร้อยละ 60 ของทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้ว) มีผลประกอบการa day กำไรในปี 2558 ประมาณ 2 ล้านกว่าบาท และขาดทุนในปี 2559 ประมาณ 9 ล้านบาท
27 ธันวาคม 2559 บริษัท โพลาริส แคปปิตัล จำกัด (มหาชน) (Polar) ได้แจ้งต่อตลาดหลักทรัพย์ กรณีเข้าซื้อกิจการของบริษัท เดย์ โพเอทส์ จำกัด จำนวน 490,000 หุ้น หรือคิดเป็น 70% ของหุ้นทั้งหมด ราคาหุ้นละ 630 บาท รวมเป็นเงินประมาณ 300 กว่าล้านบาท 3 ก.พ. 2560 "วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์" ยืนยัน ไม่ทราบการซื้อ-ขายหุ้นบริษัท หากล้มดีลไม่สำเร็จ พร้อมลาออก
เขายืนยันว่าตนไม่ทราบเรื่องการขายหุ้นให้กับบริษัทโพลาร์ และได้รับรู้เรื่องทั้งหมดพร้อมๆ กับทุกคน แต่เมื่อรู้เรื่องก็ไม่นิ่งนอนใจเพราะรู้สึกไม่สบายใจกับลักษณะของดีล เขายืนยันกับผู้ถือหุ้นใหญ่ว่าตนขอไม่เอาดีลนี้ ซึ่งได้คุยกันแล้วและรออยู่ว่าดีลนี้จะยุติหรือไม่ ถ้าไม่ตนจะขอลาออกจากบริษัท เดย์ โพเอทส์ 16 ก.พ. 2560 วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์และนิติพัฒน์ สุขสวย ประกาศลาออกจาก บริษัท เดย์ โพเอทส์ส่วน a day weekly และ a day Idol ขาดทุนและปิดตัวลงไปแล้วก่อนหน้านี้
เขาชี้แจงว่า ในด้านผู้ร่วมทุน 459 ท่าน ตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมามีการจ่ายเงินปันผลไปแล้ว 6 ครั้ง ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา เราปันผลไปแล้ว 6 ครั้ง ที่สำคัญก็คือการปันผลครั้งที่ 1 2546 เป็นการปันผลร้อยเปอร์เซ็นต์ นั่นหมายความว่า ใครลงมาเท่าไรได้คืนไปเท่านั้น ลงหนึ่งพันได้คืนกลับไปหนึ่งพัน ลงหนึ่งหมื่นได้หนึ่งหมื่น คือผมต้องการขอบคุณผู้ร่วมลงขันครับว่า ต่อไปนี้สบายใจได้เลยว่าเงินที่คุณลงมา คุณได้คืนไปหมดแล้ว ที่เหลือคือเก็บกินได้ตลอดชีวิต และระหว่างปี 2546-2558 เราปันผลไปอีก 5 ครั้งด้วยกัน นั่นก็คือปี 2550, 2552, 2554, 2556 และก็ปีล่าสุดคือปี 2558 และพยายามติดต่อผู้ร่วมลงขันเพื่อแสดงเจตนารมณ์ว่าไม่เคยทอดทิ้ง
วันเสาร์ที่ 10 พฤษภาคม 2558 จัดกิจกรรม “HUMAN RUN FOR NEPAL” วิ่งด้วยกัน ปันน้ำใจ ไปเนปาล ใช้กิจกรรมวิ่งเป็นสื่อกลางในการชวนคนไทยใจบุญร่วมวิ่ง พร้อมบริจาคเงินช่วยชาวเนปาล ผ่านสภากาชาดไทยเพื่อผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวในเนปาล
มูลนิธิ a day Foundation.
เขาเป็นผู้ก่อตั้ง a day Foundation (2554 - ปัจจุบัน) a day Foundation เป็นองค์กรอิสระในลักษณะของมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไร มีวัตถุประสงค์สำคัญ เพื่อส่งเสริม และผลักดันให้งานอาสาสมัคร (Volunteer) เป็นงานที่มีเกียรติ มีคุณค่า น่ายกย่องเป็นแบบอย่าง ตลอดจนสามารถประกอบเป็นอาชีพที่มั่นคงได้ เช่นเดียวกับกิจการเพื่อสังคม (Social Enterprise) ในหลายประเทศ โดย a day Foundation มุ่งหวังให้คนกล้าลงมือทำในสิ่งที่ถูกต้อง ตามคำขวัญขององค์กร ที่ว่า “Do the right thing” โดยมุ่งสร้างสรรค์กิจกรรมอาสาสมัคร เพื่อเยียวยาแก้ไขปัญหาสังคมในด้านต่างๆ รวมทั้งรณรงค์ในเรื่องทัศนคติ และค่านิยมบางประการที่ยังผิดพลาดบกพร่อง ชักชวนคนที่มีให้แบ่งปันแก่คนที่ขาด ปรารถนาให้คนส่วนใหญ่เห็นความสำคัญของการเสียสละและการมีหัวใจเป็นผู้ให้
โลงศพ
ทิวเขารูเวนซอรี
ยอดเขาคินาบาลู
พระสุโขทัยไตรมิตร
ชะอ์บาน
ชะอ์บาน  คือเดือนที่ 8 ของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม ถือว่าเป็นเดือนที่สำคัญเดือนหนึ่ง โดยเฉพาะในคืนวันเพ็ญของเดือนนี้ เรียกว่า "นิศฟุชะอ์บาน" (กลางเดือนชะอ์บาน) ตามมัซฮับชีอะฮ์อิสลาม ถือเป็นวันเกิดของอิหม่ามมะฮ์ดี และเป็นวันที่มุสลิมพึงกระทำอิบาดะฮ์เป็นพิเศษ ด้วยการถือศีลอดและการกระทำความดีอื่น ๆ
มุฮัรร็อมในความเชื่อของซุนนี
ความสำคัญของเดือนมุสลิม เดือนมุฮัรร็อมเป็นเดือนหนึ่งในบรรดาสี่เดือนที่ต้องห้าม (อัลอัชฮุรุลหุรุม) ดังพระกำหนดที่ถูกระบุในซูเราะตุตเตาบะฮฺ อายะฮฺที่ 36 ซึ่งมีใจความหมายว่า “แท้จริงจำนวนเดือน ณ อัลลอฮฺนั้นมีสิบสองเดือนในคัมภีร์ของอัลลอฮฺ ตั้งแต่วันที่พระองค์ทรงสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน จากเดือนเหล่านั้นมีสี่เดือนซึ่งเป็นเดือนที่ต้องห้าม...”
ซึ่งท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้อธิบายว่า สี่เดือนที่ต้องห้ามนั้นคือ เดือนซุลกะอฺดะฮฺ ซุลฮิจญะฮฺ มุฮัรร็อม และรอญับมุฎ็อร โดยสามเดือนแรกเป็นสามเดือนต่อเนื่องกัน แต่เดือนรอยับที่ถูกแยกมาเป็นเดือนที่ต้องห้ามระหว่างเดือนญุมาดาอัลอาคิเราะฮฺกับเดือนชะอฺบาน เพราะในประวัติศาสตร์ของอาหรับก่อนยุคอิสลาม ชาวเผ่ารอบีอะตุบนุนิซารได้เรียกเดือนรอมฎอนว่าเดือนรอญับ และถือเป็นเดือนต้องห้ามแทนเดือนรอยับของเผ่ามุฎ็อร ซึ่งเดือนรอยับของมุฎ็อรเป็นการกำหนดที่ถูกต้องตามศาสนบัญญัติ จึงทำให้ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เน้นในการกำหนดเดือนต้องห้ามว่าเป็นเดือนรอยับของมุฎ็อร ส่วนเดือนมุฮัรร็อมนั้นนอกจากเป็นเดือนต้องห้ามแล้ว ยังมีความประเสริฐอีกหลายประการดังต่อไปนี้
มูฮัรรอมในทัศนะของชีอะห์...
มุฮัรร็อม : เดือนต้องห้าม มุฮัรร็อม เป็นคำภาษาอาหรับที่ผันมาจากคำว่า "ฮะรอม" ที่แปลว่า ต้องห้าม
มุฮัรร็อม เป็นชื่อของเดือนที่หนึ่งตามปฏิทินอิสลาม เป็นหนึ่งในสี่เดือนที่อัลลอฮ์(ซ.บ.) ทรงประกาศไว้ในคัมภีร์อัล-กุรอาน ว่าเป็นเดือนต้องห้ามสำหรับการสู้รบ อีกสามเดือนนั้นคือ รอญับ, ซุล-เกาะดะฮ์ และซุล-ฮิจญะฮ์
"เดือนที่ต้องห้ามนั้น ก็ด้วยเดือนที่ต้องห้าม และบรรดาสิ่งจำเป็นต้องเคารพนั้น ก็ย่อมมีการตอบโต้เยี่ยงเดียวกัน ดังนั้นผู้ใดละเมิดต่อพวกเจ้า ก็จงละเมิดต่อเขาเยี่ยงที่เขาละเมิดต่อพวกเข้า และพึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงรู้ไว้ด้วยว่าแท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้ยำเกรงทั้งหลาย" (อัล-กุรอาน 2/194)
ในโองการที่ 59 บทอัน-นิซาอฺ ของคัมภีร์อัล-กุรอาน อัลลอฮ(ซ.บ.) ทรงตรัสว่า
"ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ! จงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และเชื่อฟังศาสนทูตของอัลลอฮ์ และผู้มีอำนาจปกครองในหมู่พวกเจ้าเถิด..."
บรรดาผู้ศรัทธา จะเชื่อฟังอัลลอฮ์ เชื่อฟังศาสนทูตของพระองค์ และผู้มีอำนาจปกครองที่ได้รับการแต่งตั้งโดยพระองค์ แต่นี่คือคำสั่งที่เปิดกว้าง เพราะอีกโองการหนึ่งพระองค์ตรัสว่า "ไม่มีการบังคับใดในศาสนา(อิสลาม)..." (อัล-กุรอาน 2/256) บรรดาผู้ไม่ศรัทธาจึงสามารถทำสิ่งที่พวกเขาต้องการได้
อิมามอะลี(อ.) อิมามฮะซัน(อ.) และอิมามฮุเซน(อ.) ไม่เคยบีบบังคับให้ผู้ใดมาให้สัตยาบัน ยอมรับการเป็น "ผู้มีอำนาจปกครอง" ของพวกท่าน และไม่เคยให้การยอมรับใครว่าเป็นผู้มีอำนาจปกครองเหนือพวกท่านด้วยเช่นกัน
แต่เมื่อยะสีด บุตรของมุอาวียะฮ์ ขึ้นครองตำแหน่งเป็นผู้ปกครอง เขาต้องการบีบบังคับให้ลูกหลานของท่านศาสดา(ศ.) มาให้สัตยาบันแก่เขาเพื่อรับรองอำนาจของเขา ซึ่งอิมามฮุเซน(อ.) มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ
ท่านได้พยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าอย่างรุนแรงแล้ว ด้วยการออกเดินทางจากมะดีนะฮ์ในเดือนรอญับ ฮ.ศ.61 พร้อมด้วยครอบครัวและสหายสาวกของท่านซึ่งเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริงจำนวนหนึ่ง ท่านได้แสดงเจตนารมณ์ที่จะออกไปจากอาณาจักรที่อยู่ในอำนาจการปกครองของยะสีด
แต่ยะสีดได้ส่งกองทัพเข้าล้อมกองคาราวานของอิมามฮุเซน(อ.) เมื่อคณะของท่านเดินทางมาถึงแผ่นดินกัรบาลาอฺ เมื่อวันที่ 2 มุฮัรร็อม ฮ.ศ.61
เหตุการณ์ "ล่วงละเมิด" ได้เกิดขึ้นแล้ว อันเป็นการฝ่าฝืนโองการของอัลลอฮ์ ที่สั่งให้มุฮัรร็อมเป็นเดือนต้องห้ามจากการสู้รบ และเป็นสิทธิอันชอบธรรมแล้วของอิมามฮุเซน(อ.) และบรรดาผู้ศรัทธาที่จะต้อง "ตอบโต้"
การนองเลือดที่แผ่นดินกัรบะลาอฺเมื่อวันที่ 10 มุฮัรร็อม ฮ.ศ.61 ทำให้อิมามฮุเซน(อ.) ได้รับชะฮีด พร้อมกับลูกหลานและสหายสาวกของท่านอีก 72 คน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเดือนมุฮัรร็อมนั้น เป็นเดือนต้องห้ามและเป็นเดือนศักดิ์สิทธิ์เดือนหนึ่ง ในเดือนนี้ ผู้ศรัทธาทั้งชายและหญิงควรจะหลีกเลี่ยงการงานที่รื่นเริงทั้งหมด และเข้าร่วมการพบปะกันเพื่อรำลึกถึงเรื่องราวของโศกนาฏกรรมแห่งกัรบะลาอฺ เพื่อเล่าขานวีรกรรมของอิมามฮุเซน(อ.) และชะฮีดอีก 72 ท่าน สืบทอดต่อไปสู่ลูกหลาน เช่นเดียวกับที่มันได้ถูกเล่าขานมาทุกปีตลอดระยะเวลาพันกว่าปีแล้ว
การถือศีลอดในเดือนมุฮัรร็อม.
เป็นการถือศีลอดที่มีความประเสริฐยิ่ง ซึ่งมีตำแหน่งรองจากเดือนรอมฎอน ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า
ซึ่งมีใจความว่า “การถือศีลอดที่ประเสริฐยิ่งหลังจากเดือนรอมฎอน คือการถือศีลอดเดือนของอัลลอฮฺที่ต้องห้าม (อัลมุฮัรร็อม) ” (บันทึกโดยอิมามมุสลิม อบูดาวู้ด และติรมีซีย์)
ดังนั้น ผู้ใดมีความสามารถที่จะถือศีลอดในเดือนมุฮัรร็อมทุกวัน เกือบทุกวัน หรือบางวัน ก็เป็นการดีในการให้เกียรติเดือนที่ต้องห้ามนี้ หากไม่สามารถถือศีลอดหลายวัน ก็ให้ปฏิบัติความประเสริฐประการต่อไป
การถือศีลอดวันที่ 10 มุฮัรร็อม.
ที่เราเรียกกันว่า "'อาชูรออฺ" ซึ่งเป็นวันที่มีเกียรติในศาสนาอื่นด้วย เช่น ศาสนายิว เพราะเป็นวันที่ท่านนบีมูซา อะลัยฮิสสลาม ได้รับความปลอดภัยจากฟิรเอานฺ จึงเป็นวันแห่งการขอบคุณของบนีอิสรออีล และเป็นที่รู้กันดีว่าท่านนบีมูซาได้ถือศีลอดในวันนี้ เมื่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อพยพไปยังเมืองมะดีนะฮฺ และท่านได้ทราบว่าชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเมืองมะดีนะฮฺกำลังถือศีลในวันนั้น ท่านนบีจึงประกาศให้เป็นวันถือศีลอดของชาวมุสลิมด้วย โดยกล่าวว่า “ฉันมีข้อเกี่ยวพันกับมูซามากกว่าพวกท่าน (โอ้ชาวยิว) ” ท่านนบีจึงถือศีลอดวันนั้นและใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดด้วย” (บันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม)
บรรดานักปราชญ์อิสลามชี้แจงว่า ในช่วงแรกการถือศีลอดวันอาชูรออฺ (สิบมุฮัรร็อม) เป็นวาญิบ (จำเป็นต้องปฏิบัติ) เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่มีการใช้ให้ถือศีลอดเดือนรอมฎอน จึงถือเป็นการถือศีลอดฟัรฎูของมุสลิม แต่หลังจากที่มีบทบัญญัติใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดเดือนรอมฎอนเป็นฟัรฎูแล้ว ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ไม่ได้บังคับให้ถือศีลอดในวันนี้ แต่ยืนยันในความประเสริฐด้วยถ้อยคำอันชัดเจน เช่น
سُئِلَ عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَاشُوْرَاءَ فَقَالَ يُكَفِّرُ السَّنَةَ المَاضِيَةَ
ท่านนบีถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอาชูรออฺ ท่านตอบว่า “ลบล้างความผิดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา” (บันทึกโดยมุสลิม) ดังนั้น บรรดาอุละมาอฺจึงมีความเห็นตรงกันถึงความประเสริฐของการถือศีลอดในวันอาชูรออฺ
การทำอิบาดะฮฺ ทำความดี และละเว้นความชั่วทุกชนิด.
เดือนมุฮัรร็อมถือเป็นวาระสำคัญอย่างยิ่ง เพราะอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้ทรงกำชับบรรดาผู้ศรัทธาไม่ให้อธรรมตัวเองในเดือนที่ต้องห้าม หมายถึง ไม่ให้ละเมิดกรอบสิ่งที่ต้องห้าม และไม่ให้ละเว้นสิ่งที่ต้องปฏิบัติ
สำหรับเดือนมุฮัรร็อมมีความประเสริฐบางประการที่บางกลุ่มบางลัทธิเชื่อถือกัน แต่หาได้มีหลักฐานรับรองในความประเสริฐนั้นไม่ เช่นตัวอย่างดังต่อไปนี้
- ความเชื่อว่าวันที่ 10 มุฮัรร็อมเป็นวันที่ท่านนบีนูหฺได้รับความปลอดภัยจากน้ำท่วมด้วยเรือลำใหญ่ที่อัลลอฮฺทรงสอนให้ท่านนบีนูหฺสร้างเพื่อความปลอดภัยของท่านและผู้ศรัทธา ซึ่งหะดีษที่กล่าวถึงเรื่องนี้อยู่ในระดับที่เชื่อถือมิได้ ดังนั้น ทางความศรัทธาไม่อนุญาตให้เชื่อในสิ่งที่ไม่มีหลักฐานชัดเจนรองรับ
- ความเชื่อว่าวันที่ 10 มุฮัรร็อมนั้นให้ทำขนมหรือแจกขนมชนิดหนึ่งชนิดใด โดยเชื่อว่าการทำขนมเฉพาะให้วันที่สิบมุฮัรร็อมนั้นมีความประเสริฐเป็นพิเศษ ซึ่งความเชื่อเช่นนี้มีความคลาดเคลื่อนและผิดหลักการใน 2 ประเด็น
ประเด็นแรก คือ เป็นการกระทำที่ไม่มีหลักฐานรองรับ และการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดถ้าเราเชื่อว่ามีผลบุญ (เช่นเชื่อว่าทำขนมในวันอาชูรออฺมีผลบุญเป็นพิเศษ) ถ้าไม่มีหลักฐานในการกระทำนั้นๆ ก็จะถือว่าเป็นบิดอะฮฺที่ต้องละทิ้ง
ประเด็นที่สอง คือ เป็นพฤติกรรมที่ถูกริเริ่มด้วยกลุ่มอันนะวาศิบ คือกลุ่มที่เกลียดชังท่านอะลี อิบนุอบีฏอลิบ และอะหฺลุลบัยตฺ (ครอบครัวและลูกหลานของท่านนบี) กลุ่มนี้ได้แสดงความดีใจในการเข่นฆ่าท่านอัลหะซัยนฺ อิบนุอะลี (ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุมา) ในวันที่ 10 มุฮัรร็อม จึงทำขนมและแจกเพื่อแสดงความยินดีในเหตุการณ์นั้น และกลุ่มนะวาศิบนี้ก็จะเป็นกลุ่มตรงข้ามกับกลุ่มชีอะฮฺ กล่าวคือ กลุ่มชีอะฮฺร่อวาฟิฎจะรักอะหฺลุลบัยตฺอย่างเลยเถิด แต่กลุ่มนะวาศิบจะเกลียดอะหฺลุลบัยตฺโดยไม่มีเหตุผล และระหว่างสองกลุ่มก็จะมีอะฮฺลุซซุนนะฮฺวัลญะมาอะฮฺที่รักใคร่อะหฺลุลบัยตฺตามขอบเขตของอิสลามและด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง
อิมามฮุเซน
ญะอ์ฟัร อัศศอดิก
ญะอ์ฟัร อิบน์ มุฮัมมัด อัศศอดิก  หรือเรียกสั้น ๆ ในภาษาไทยว่า อิมามศอดิก เป็นอิมามที่ 6 ของชีอะฮ์ เกิดในปี ฮ.ศ. 83 (ค.ศ. 702) เป็นบุตรของอิมามบากิร และนางอุมฟัรวะหฺ บุตรีกอซิม บินมุฮัมมัด บินอะบีบักรฺ เสียชีวิตในปี ฮ.ศ. 148 (ค.ศ. 765)
อิมามอัศศอดิกมีชีวิตใน 10 แผ่นดิน นั่นคือ ได้มีการเปลี่ยนแปลงเคาะลีฟะฮ์ถึงสิบคนในสองอาณาจักร คือ อาณาจักรอุมัยยะฮ์และอาณาจักรอับบาซียะฮ์
ท่านมีสานุศิษย์ 4,000 คน ในจำนวนนั้นได้แก่ ญาบิร บินฮัยยาน, อะบูฮะนีฟะหฺ และมาลิก บินอะนัส
บทบาทของอิมามอัศศอดิก.
อิมามญะอ์ฟัร อัศศอดิก (อ) สามารถเผยแผ่วิชาการอิสลามได้มากกว่ายุคใดทั้งหมด สาเหตุหนึ่งเป็นเพราะว่าอิมามอัลบากิร (อ) ได้สร้างฐานเอาไว้แล้วส่วนหนึ่ง ท่านได้เผยแผ่และเชิญชวนผู้คนมาสู่อิสลามเป็นจำนวนมากมาย ซึ่งผู้คนเหล่านั้นต่างกระหายในวิชาการอิสลามและความรู้ของอะหฺลุลบัยตฺ
อีกด้านหนึ่ง ราชวงศ์อุมัยยะฮ์กำลังจะสิ้นสุดอำนาจและราชวงศ์อับบาสก็ยังยึดอำนาจไม่ได้ทั้งหมด ซึ่งก้าวขึ้นสู่อำนาจของพวกอับบาสได้โดยอาศัยบารมีของอะหฺลุลบัยต (อ) โดยใช้การโศกนาฏกรรมของบรรดาอะหลุลบัยตฺในกัรบะลาอ์เป็นสิ่งนำและเรียกร้องความสนใจของประชาชน
ขณะที่อิมามอัศศอดิก (อ) ได้สั่งสอนและขยายความรู้ออกไปอย่างกว้างขวาง โดยมีผู้รู้นักปราชญ์และนักวิชาการจากทั่วสารทิศแห่กันมายังนครมะดีนะหฺ เพื่อมาศึกษาหาความรู้จากอิมามอัศศอดิก (อ) ในศาสตร์ต่าง ๆ จนได้รับฉายานามว่า "บิดาแห่งความรู้" ท่านเป็นคนแรกที่สอนวิทยาศาสตร์ทั้งวิทยาศาสตร์กายภาพและวิทยาศาสตร์ประยุกต์
อิมามอัศศอดิก (อ) ได้แลกเปลี่ยนความรู้กับผู้คนมากมายหลายเชื้อชาติและต่างศาสนา ต่อมาท่านได้สอนลูกศิษย์ให้มีความรอบรู้และความสันทัดด้านวิทยาศาสตร์ไว้หลายคนด้วยกัน มีตำราหลายร้อยเล่มที่ได้บันทึกฮะดีษต่าง ๆ คำอธิบายและถ่ายทอดความรู้ของอิมามศอดิกเอาไว้ ตำราเหล่านั้นเรียกว่า "อุศูล"
อิมามอัศศอดิก (อ) ได้หยิบฉวยโอกาสสั้น ๆ นั้นสั่งสอนลูกศิษย์และสร้างนักปราชญ์เอาไว้มากมายในสาขาวิชาต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้เกี่ยวกับอิสลามและวัฒนธรรมอิสลาม จำนวนลูกศิษย์ที่ได้รับความรู้โดยตรงจากอิมามอัศศอดิก (อ) มีมากเกิน 4,000 คน อิมามอัศศอดิก (อ) ได้สั่งบรรดาลูกศิษย์ของท่านให้จดบันทึกความรู้เอาไว้และรักษาความรู้เหล่านั้นไว้ให้ดี เพราะท่านทราบดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับโลกอิสลามในวันข้างหน้า ถึงเวลานั้นตำราเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เพราะมันจะเป็นทีย้อนกลับของศาสนาความรู้และมวลมุสลิมทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้เอง บรรดาลูกศิษย์ของอิมามอัศศอดิก (อ) จึงเตรียมสมุดปากกามาทุกครั้งเพื่อจดบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ยินจากอิมามอัศศอดิก (อ)
อิมามอัศศอดิก (อ) ได้ใช้เวลาส่วนมากในการสอนสานุศิษย์มากกว่าทำอย่างอื่น ความรู้ของท่านได้ซึมลึกลงไปในหมู่ของประชาชนที่มีทั้งฉลาดและโง่เขลา อิมามอัศศอดิกเป็นเสมือนกระจกเงาแห่งวิชาการของท่านศาสดา (ศ) ที่แท้จริง หลังจากที่ความรู้ของท่านศาสดาได้ถูกคนทรยศทำลาย มันได้ถูกฟื้นฟูให้รุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่งโดยอิมามศอดิก ด้วยเหตุนี้เอง ต่อมาภายหลังจึงขนานนามท่านว่าเป็นผู้สถาปนาแนวทางของชีอะฮ์และเรียกกันจนติดปากว่า "ตะชัยยุอฺ"หรือ"ญะอฺฟะรีย์"
ควอเตอร์
ควอร์เตอร์
ควอร์เตอร์ (quarter) เป็นคำภาษาอังกฤษที่มีที่มาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า "4" (quatre) หรือ" "¼" (quartier) อาจหมายถึง
ตัวเศษ
ตัวเศษ (numerator) หมายถึงตัวเลขที่อยู่ด้านบนของเศษส่วน เป็นตัวบ่งบอกว่ามีจำนวนส่วนที่เท่ากันอยู่เท่าไรในส่วนรวมทั้งหมด เช่นในเศษส่วน ตัวเลข 3 คือตัวเศษ หมายความว่ามีวัตถุ 3 ส่วนจากทั้งหมด 4 ส่วน ซึ่งแต่ละส่วนมีขนาดเท่าๆ กันคือ
ตัวส่วน
ตัวส่วน (denominator) หมายถึงตัวเลขที่อยู่ด้านล่างของเศษส่วน เป็นตัวบ่งบอกว่ามีจำนวนส่วนที่เท่ากันทั้งหมดอยู่เท่าไร ตัวอย่างเช่นเศษส่วน ตัวเลข 3 คือตัวส่วน ในภาษาอังกฤษมีการใช้จำนวนเชิงอันดับที่แทนชื่อของเศษส่วนเช่น "half, third, quarter (forth), fifth, sixth, ..." แทนตัวส่วนใน , , , , , ... เศษส่วนที่สามารถลดทอนให้เป็นเศษส่วนอย่างต่ำจะต้องมีตัวส่วนเป็นจำนวนเต็ม และตัวส่วนควรเป็นจำนวนบวกเพื่อความสะดวกในการคำนวณ ซึ่งตัวส่วนที่เป็นลบเราสามารถแยก −1 ออกไปไว้ที่ตัวเศษแทน ตัวอย่างเช่น
เศษ
เศษ อาจหมายถึง
ควอร์เทอร์
การพิสูจน์ว่า 0.999... เท่ากับ 1
อนินทรีย์เคมี
อินทรีย์เคมี
อนินทรียเคมี
อินทรียเคมี
ภาษาเหมื่อง
ภาษาเหมื่อง (Mường) เป็นภาษาของชาวเหมื่องในเวียดนาม มีผู้พูดในเวียดนาม 1,140,000 คน (พ.ศ. 2542)ส่วนใหญ่อยู่ในเขตภูเขาทางภาคกลางค่อนไปทางเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาเวียดนาม อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาเหวียด-เหมื่อง สาขาย่อยเหมื่อง เขียนด้วยอักษรละติน มีวรรณยุกต์ 5 เสียง คำศัพท์ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนมาก
ผู้ดูแลระบบ