pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาษาไร้พยางค์.
การเขียนพยางค์ให้ออกมาเป็นสัญกรณ์ เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายนักสำหรับภาษาที่อนุญาตให้มีเสียงพยัญชนะต่อเนื่องกันโดยไม่มีเสียงสระหรือเสียงสั่นรัวเลย, ออกเสียงไม่ได้ เช่นภาษากลุ่มซาลิช (Salishan) กับภาษากลุ่มวาคาช (Wakashan) ในแถบชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของวลีที่มีแต่เสียงปิดกั้น (obstruent) ของ ภาษา Nuxálk ซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มซาลิช
ในการสำรวจข้างต้นนี้ คำว่า [ʦ’ktskʷʦ’] อาจแบ่งออกได้เป็น 0, 2, 3, 5, หรือ 6 พยางค์ก็ได้ขึ้นอยู่กับวิธีการที่ใช้วิเคราะห์ วิธีหนึ่งคือการถือเอาว่าเสียงสระและเสียงพยัญชนะทุกตัวสามารถเป็นแกนพยางค์ได้ อีกวิธีหนึ่งก็ให้บางส่วนเป็นแกนพยางค์ และอีกวิธีหนึ่งก็เห็นว่าไม่มีพยางค์อยู่เลยเพราะไม่มีเสียงสระ
ปรากฏการณ์เดียวกันนี้ก็มีเกิดขึ้นในภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ (Berber) ในทวีปแอฟริกา
และภาษากลุ่มมอญ-เขมร (Mon-Khmer)
หรือแม้แต่ภาษาอังกฤษบางคำก็ไม่มีเสียงสระเช่นคำว่า "shh" (ให้เงียบ) และ "psst" (เสียงเพื่อเรียกร้องความสนใจ)
พยางค์เปิด
พยางค์ปิด
พยางค์หยุด
ช่องคอ
ในทางกายวิภาคศาสตร์ ช่องคอ  เป็นส่วนหน้าของคอ ด้านหน้าต่อกระดูกสันหลัง ประกอบด้วยคอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx) โครงสร้างที่สำคัญของช่องคอคือฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ซึ่งเป็นแผ่นที่แยกหลอดอาหาร (esophagus) และท่อลม (trachea) และป้องกันไม่ให้อาหารหรือเครื่องดื่มตกลงไปในท่อลม
ช่องคอประกอบด้วยหลอดเลือดและกล้ามเนื้อคอหอยจำนวนมาก รวมทั้งท่อลมและหลอดอาหาร กระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) และกระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกเพียง 2 ชิ้นที่ตั้งอยู่ในช่องคอของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
อีวีเอส เอ็นเทอร์เทนเมนท์
อีวีเอส เอ็นเทอร์เทนเมนท์ หรือ EVS Entertainment เป็นบริษัทผลิตสินค้าประเภท ซีดีและดีวีดีภาพยนตร์ ในประเทศไทย ปัจจุบัน​ยุติกิจการแล้ว
อวัยวะสืบพันธุ์
บริษัทบันได
ลำตัว
ลำตัว (Torso หรือ trunk) เป็นศัพท์ที่เรียกส่วนตรงกลางของร่างกายสัตว์หลายชนิด (รวมถึงมนุษย์) ซึ่งมีรยางค์และลำคอที่ยื่นออกไป ลำตัวประกอบด้วยอก (thorax) และท้อง (abdomen)
อวัยวะที่สำคัญ.
อวัยวะที่สำคัญหลายชิ้นอยู่ภายในลำตัว ในช่องอกจะมีหัวใจและปอดซึ่งมีกระดูกซี่โครงคอยปกป้องอยู่ และส่วนช่องท้องจะมีอวัยวะที่สำคัญต่อการย่อยอาหาร เช่น ตับทำหน้าที่ผลิตน้ำดีซึ่งมีประโยชน์ในการช่วยย่อยอาหาร ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ซึ่งทำหน้าที่ดูดซึมสารอาหาร ทวารหนักซึ่งทำหน้าที่ขับถ่ายอุจจาระ ไส้ตรง (rectum) ทำหน้าที่กักอุจจาระก่อนขับถ่าย ถุงน้ำดีซึ่งเก็บน้ำดีและช่วยให้น้ำดีเข้มข้นขึ้น ท่อไต (ureter) เป็นทางผ่านของปัสสาวะไปยังกระเพาะปัสสาวะที่ทำหน้าที่เก็บปัสสาวะ และท่อปัสสาวะ (urethra) ซึ่งเป็นทางผ่านของปัสสาวะและน้ำอสุจิผ่านถุงน้ำอสุจิ (seminal vesicle) และเชิงกรานซึ่งเป็นที่อยู่ของอวัยวะเพศชายและหญิง
กลุ่มกล้ามเนื้อหลัก.
ลำตัวเป็นที่อยู่ของกล้ามเนื้อกลุ่มสำคัญๆ ของร่างกาย เช่น
อวัยวะและกล้ามเนื้อต่างๆ ถูกเลี้ยงด้วยเส้นประสาทหลายเส้น ซึ่งส่วนใหญ่มาจากเส้นประสาทกระดูกสันหลังส่วนอก ตัวอย่างเช่นเส้นประสาทชั้นผิวหนังมาจาก
Trunk สามารถหมายถึง
มิตซูบิชิ เอคลิปส์
มิตซูบิชิ เอคลิปส์ (Mitsubishi Eclipse) เป็นรถรุ่นหนึ่ง ของ มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (Mitsubishi Motors) เป็นรถสปอร์ต ในตลาดรถสปอร์ต รถรุ่นเอคลิปส์ จะมีรุ่นที่ใกล้เคียงเช่น โตโยต้า เซลิก้า , ฮอนด้า พรีลูด และ ฟอร์ด มัสแตง ฯลฯ
มิตซูบิชิ เอคลิปส์ เริ่มผลิตครั้งแรกในรุ่นปี พ.ศ. 2533 จนถึงปี พ.ศ. 2554 แบ่งออกเป็น 4 เจเนอเรชั่น (โฉม) ตามช่วงเวลาได้ดังนี้
และล่าสุดในปี พ.ศ. 2560 หลายๆ คนที่ติดตามข่าวสารรถยนต์ เมื่อเห็นการเปิดตัว Mitsubishi Eclipse Cross ออกมาเมื่อปี 2017 แล้ว อาจจะรู้สึกชื่นชอบรถคอมแพกต์เอสยูวีที่มีรูปทรงสปอร์ตรุ่นนี้ รวมทั้งชื่อ Eclipse ยังชวนให้คิดถึงรถสปอร์ตในอดีตของ Mitsubishi จึงอาจเกิดคำถามว่ามีโอกาสแค่ไหนที่รถเอสยูวีจาก Mitsubishi รุ่นนี้จะเข้ามาสัมผัสถนนในเมืองไทยซึ่งรถเอสยูวีเเป็นหนึ่งในประเภทรถที่ได้รับความนิยม
Generation ที่ 1 (รุ่นปี พ.ศ. 2533-2537).
เจนเนอเรชั่นแรกของ Mitsubishi Eclipse ถูกออกแบบในสหรัฐอเมริกาที่ Mitsubishi Motors North America Design Studio โดยมี 6 เกรดคือ Eclispe รุ่นมาตรฐาน, GS, GS DOHC, GS DOHC AWD, GS-T (Turbo) และ GSX ส่วนเครื่องยนต์ที่ใช้ในรถมีตั้งแต่ SOHC 1.8 ลิตรไร้ระบบอัดอากาศ 92 แรงม้า ไปจนถึง DOHC 2.0 ลิตร เทอร์โบ 195 แรงม้า โดย GSX ซึ่งเป็นเกรดสูงสุดใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อเป็นมาตรฐาน
โฉมนี้ เอคลิปส์เป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะรถสปอร์ต hatchback 3 ประตู แบ่งออกเป็น 5 เกรด
ระบบเกียร์มี 2 แบบ คือ เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์ธรรมดา 5 สปีด
Generation ที่ 2 (รุ่นปี พ.ศ. 2537-2542).
ในเจนเนอเรชั่นที่ 2 ของ Eclipse ทาง Mitsubishi ได้เพิ่มรุ่นเปิดประทุนหรือ Spyder เข้ามาเป็นทางเลือกนอกจากรุ่นคูเป้ โดยยังคงมีทั้งรุ่นขับเคลื่อนล้อหน้ารวมทั้งขับเคลื่อน 4 ล้อ และมี 6 เกรดให้เลือกคือ RS, GS, GS Spyder, GS-T, GS-T Spyder และ GSX สำหรับเครื่องยนต์ที่ใช้กับรถในเจนเนอเรชั่นนี้มีแต่เครื่องยนต์ 2.0 ลิตร แต่มีทั้งแบบไร้ระบบอัดอากาศกำลัง 140 แรงม้าและมีเทอร์โบชาร์จช่วยโดยเกรดสูงสุด GSX มีกำลัง 210 แรงม้า
Mitsubishi Eclipse เจนเนอเรชั่น 2 เป็นรถที่ปรากฏใน Fast &amp; Furious โดยเป็นรถคันแรกที่ไบรอัน โอคอนเนอร์ใช้แข่ง
โฉมที่ เอคลิปส์มีบอดี้มาตรฐาน คือ hatchback 3 ประตู มี 7 เกรด
Generation ที่ 3 (รุ่นปี พ.ศ. 2542-2548).
Mitsubishi Eclipse เจนเนอเรชั่นที่ 3 เป็นรุ่นที่ถูกปรับการออกแบบมาจากรถคอนเซ็ปต์ Mitsubishi SST โดยใช้แพลตฟอร์มเกียวกับ Chrysler Sebring และ Dodge Status ในการผลิตซึ่งยังคงเป็นความร่วมมือกับ Chrysler อยู่ .o-ในขณะที่เครื่องยนต์ที่อยู่ใต้ฝากระโปรงมีขนาดใหญ่ขึ้นกว่า 2 เจนเนอเรชั่นก่อนหน้า เริ่มต้นตั้งแต่เครื่องยนต์ 4 สูบ 2.4 ลิต 150 แรงม้าไปจนถึงเครื่องยนต์ V6 3.0 ลิตร 210 แรงม้า โดยเป็นเครื่องยนต์ไร้ระบบอัดอากาศทั้งหมด อย่างไรก็ตามเจนเนอเรชั่นนี้จะมีเฉพาะข้บเคลื่อนล้อหน้าเท่านั้น Eclipse เจนเนอเรชั่น 3 มี 7 เกรดให้เลือกคือ RS, GS, GS Spyder, GT, GT Spyder, GTS และ GTS Spyder
บอดี้มาตรฐานคือ hatchback 3 ประตู มี 7 เกรด
Generation ที่ 4 (รุ่นปี พ.ศ. 2549-2554).
เจนเนอเรชั่นสุดท้ายของ Eclipse ถูกพัฒนาบนแพลตฟอร์ม PS ของ Mitsubishi เองโดยเป็นการใช้แพลตฟอร์มร่วมกับรถของ Mitsubishi Endeavor และ Galant มี 5 เกรดคือ GS, GS Sport Spyder, SE, GT และ GT Spyder ส่วนเครื่องยนต์ที่ถูกใช้กับรถมี 2 ความจุและความแรงคือ 4 สูบ 2.4 ลิตร 162 แรงม้า และ V6 3.8 ลิตร 263 แรงม้า
บอดี้มาตรฐานยังเป็น hatchback 3 ประตู
ระบบเกียร์ 4 แบบ คือ อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด กับ ธรรมดา 5 กับ 6 สปีด
Eclipse คันสุดท้ายออกมาจากสายการผลิตในวันที่ 16 สิงหาคม 2011 และในอีกปีหนึ่งต่อมาก็ถูกนำไปประมูลเพื่อนำเงินที่ได้มอบให้กาชาดญี่ปุ่นสำหรับช่วยเหลือเหยื่อจากแผ่นดินไหวและสึนามิที่เกิดในปี 2011 ซึ่งเมื่อรวมทั้ง 4 เจนเนอเรชั่น Mitsubishi Eclipse ถูกผลิตออกมาทั้งหมด 906,876 คัน
เจิ้น จื่อตัน
甄子丹
ช่องท้อง
ช่องท้อง (abdominal cavity) เป็นช่องลำตัวในร่างกายมนุษย์และสัตว์อื่นๆ ซึ่งบรรจุอวัยวะภายใน ตั้งอยู่ใต้ช่องอก (thoracic cavity) และเหนือช่องเชิงกราน (pelvic cavity)
อวัยวะที่อยู่ในช่องท้อง เช่น กระเพาะอาหาร, ตับ, ตับอ่อน, ม้าม, ถุงน้ำดี, กระเพาะปัสสาวะ, ลำไส้เล็ก, และลำไส้ใหญ่ (ไตเป็นอวัยวะที่ไม่ได้อยู่ในช่องท้อง แต่อยู่หลังช่องท้อง เรียกว่าเป็นอวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneal organs))
ช่องท้องถูกบุด้วยเยื่อแผ่นที่เรียกว่า เยื่อบุช่องท้อง (peritoneum) และอวัยวะภายในก็ถูกคลุมด้านหน้าด้วยแผ่นไขมันที่เรียกว่าโอเมนตัม (omentum หรือ omental apron)
Abdominal cavity
ด้วงเสือ จัดอยู่ในอันดับโคลีออปเทอรา วงศ์ซิซินเดลิดี (Cicindelidae) ด้วงเสือมีหลายชนิด มีสีสันฉูดฉาดสะดุดตา บางชนิดมีสีแดง น้ำเงิน เขียว บางชนิดมีสีเหลืองและดำ ดัวงเสือเป็นแมลงนักล่าที่น่ากลัว มันมีเขี้ยวยาวโค้ง นิสัยดุร้าย ขายาว วิ่งได้เร็ว ตัวอ่อนของด้วงเสือก็ดุร้ายไม่แพ้ตัวเต็มวัย ด้วงเสือวางไข่ในดิน ตัวอ่อนที่ฟักออกมาจะขุดโพรงลึกลงไปถึง 60 เซนติเมตร และรอเหยื่ออยู่ในโพรง เมื่อพื้นดินสั่นสะเทือนแม้เพียงเล็กน้อยมันจะรีบพุ่งออกมา และลากเหยื่อลงไปกินในโพรง
ด้วงเสือถือเป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตที่มีความเร็วมากที่สุด นักวิทยาศาสตร์ประเมินว่าถ้าด้วงเสือมีขนาดเท่ากับมนุษย์จะวิ่งได้เร็วประมาณ 494 กม./ชม.
สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่
สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่  หรือ Hula Girls เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวกึ่งชีวประวัติของกลุ่มนักเต้นฮูล่ากลุ่มหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย Sang-il Lee ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1965 ที่เมืองอิวะกิ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น มีเหมืองถ่านหิน ที่ประกอบอาชีพของคนในหมู่บ้านอยู่ แต่อีกไม่นาน ถ่านหินนั้นกำลังจะปิดตัวลง ต่อมาได้มีโครงการ ฮาวายเอี้ยนเซ็นเตอร์ เกิดขึ้น โดยได้รับสมัครนักเต้นระบำฮาวายจากคนในหมู่บ้านที่ทำเหมืองแห่งนี้ แต่ชาวบ้านส่วนมากไม่เห็นด้วยที่จะปิดเหมืองแห่งนี้ ที่พวกเขาทำกันมาอย่างยาวนาน
คอหอย
คอหอย  เป็นส่วนหนึ่งของคอ (neck) และช่องคอ (throat) ตั้งอยู่ด้านหลังปากและโพรงจมูก และอยู่บนหลอดอาหาร กล่องเสียงและท่อลม (trachea)
คอหอยเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินหายใจของสิ่งมีชีวิตหลายชนิด เนื่องจากทั้งอาหารและอากาศต่างผ่านเข้าสู่คอหอย ร่างกายมนุษย์จึงมีแผ่นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเรียกว่า ฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ปิดช่องท่อลมเมื่อมีการกลืนอาหาร เพื่อป้องกันการสำลัก ในมนุษย์ คอหอยยังมีความสำคัญในการออกเสียง
ส่วนต่างๆ ของคอหอย.
คอหอยของมนุษย์โดยทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่
คอหอยส่วนปาก.
คอหอยส่วนปาก หรือคอหอยหลังช่องปาก (oropharynx) เป็นส่วนที่อยู่หลังช่องปาก ผนังด้านหน้าประกอบด้วยฐานของลิ้นและวัลเลคิวลา (vallecula; ช่องระหว่างลิ้นกับฝาปิดกล่องเสียง) ผนังด้านข้างเกิดจากต่อมทอนซิล, แอ่งทอนซิล (tonsillar fossa) , และผนังช่องปาก (faucial pillars) ผนังด้านบนประกอบด้วยพื้นผิวด้านล่างของเพดานอ่อนและลิ้นไก่
คอหอยส่วนจมูก.
คอหอยส่วนจมูก หรือคอหอยหลังโพรงจมูก (nasopharynx) ตั้งอยู่ด้านหลังโพรงจมูก ด้านหลังเยื้องด้านบนของส่วนนี้ มาจากระดับรอยต่อของเพดานอ่อนและเพดานแข็ง ถึงฐานของกะโหลกศีรษะ ด้านข้างเป็นแอ่งโรเซนมุลเลอร์ (fossa of Rosenmuller) ผนังด้านล่างประกอบด้วยพื้นผิวด้านบนของเพดานอ่อน
คอหอยส่วนกล่องเสียง.
คอหอยส่วนกล่องเสียง หรือคอหอยหลังกล่องเสียง (laryngopharynx หรือ hypopharynx) อยู่ที่ประมาณระดับ C3 ถึง C6 บริเวณนี้มีจุดเชื่อมกล่องเสียงและหลอดอาหาร (บริเวณหลังกระดูกอ่อนไครคอยด์ (postcricoid area)) , แอ่งพิริฟอร์ม (piriform sinus) , และผนังคอหอยด้านหลัง (posterior pharyngeal wall)
เช่นเดียวกับคอหอยส่วนปากที่อยู่ด้านบน คอหอยส่วนกล่องเสียงเป็นทางผ่านของทั้งอาหารและอากาศ และดาดด้วยเนื้อเยื่อบุผิวชนิดสแตรทิฟายด์ สความัส (stratified squamous epithelium)
ส่วนนี้จะวางตัวอยู่ด้านหน้าฝาปิดกล่องเสียง และยื่นลงมาจดกล่องเสียงซึ่งเป็นบริเวณที่แยกออกเป็นทางเดินหายใจและทางเดินอาหาร หลอดอาหารจะนำอาหารลงไปยังกระเพาะอาหาร ส่วนอากาศจะผ่านกล่องเสียงซึ่งอยู่ด้านหน้า ระหว่างการกลืนการหายใจจะหยุดชั่วครู่เพื่อให้อากาศผ่านลงไปยังหลอดอาหาร
Pharynges
ซานกว๋อเหยียนยี่
International Standard Airlift
International Standard Airlift (ISAL) เป็นการขนส่งทางอากาศรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีราคาประหยัด สามารถขนส่งได้มากถึง 50kg พัสดุจะถูกนำส่งไปกับสายการบิน และเดินทางไปประเทศปลายทางโดยทางอากาศ แต่การขนส่งรูปแบบนี้แตกต่างมากในเรื่องเวลาการขนส่ง ถ้าเทียบกับ Air mail โดยใช้เวลาขนส่งประมาณ 3-4 สัปดาห์ บริษัทไปรษณีย์และบริษัทขนส่ง เกือบทั่วโลกให้บริการการขนส่งแบบประหยัดนี้
โลเอินกรีน
โลเอินกรีน  เป็นอุปรากรสามองก์โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ดัดแปลงจากตำนานของ "Garin le Loherain" ในยุคกลางเกี่ยวกับอัศวินหงส์ขาว ตัวละครในเรื่องนี้รับเอามาจากกวีนิพนธ์เยอรมันที่โด่งดังเรื่อง "Parzival" โดยโวลฟรัม ฟ็อน เอ็ชเชินบัค
อุปรากรเรื่องนี้ถูกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่เมืองไวมาร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1850 กำกับการแสดงโดยฟรันทซ์ ลิสท์ ซึ่งเลือกวันแสดงตรงกับเกิดของโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เพื่อเป็นเกียรติ และประสบความสำเร็จตั้งแต่รอบแรก
อุปรากรเรื่องนี้มีอิทธิพลต่องานศิลปะหลายอย่าง พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์ โดยมีแรงบันดาลใจในการสร้างตามอุปรากรเรื่องนี้ ซึ่งถือเป็นปราสาทยุโรปที่สวยงามที่สุดในโลก
โลเอินกรีนเป็นบุตรของพาร์ซิฟัล หนึ่งในอัศวินที่ตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ โลเอินกรีนถูกส่งให้เดินทางไปด้วยเรือที่ลากโดยหงส์ เพื่อไปช่วยหญิงสาว บางบทความกล่าวว่าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิงที่ตกอยู่ในอันตรายที่มีนามว่า เอลซา ซึ่งเป็นพระราชธิดาในกษัตริย์บราบันท์ ที่เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ดังนั้น ณ แท่นบรรทมก่อนเสด็จสวรรคต กษัตริย์บราแบนต์ได้ให้ทุกคนที่ล้อมรอบอยู่ ณ ที่นั้นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อพระราชธิดา ถึงกระนั้น เคานต์เท็ลรามุนท์ไม่ยอมรับพระราชธิดาเอลซาเป็นประมุข และเพื่อเป็นการรักษาคำมั่น เคานต์เท็ลรามุนท์จึงจะแต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา และขึ้นเป็นกษัตริย์เอง ทันใดนั้นเอง โลเอินกรีนได้ปรากฏตัวขึ้นและได้ช่วยเหลือพระราชธิดาเอลซา จากนั้นอัศวินหงส์ผู้นี้ได้แต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา โดยก่อนที่เขาจะพาเธอเดินทางกลับนั้น เขาได้ให้เธอสัญญาว่าจะไม่ถามว่าเขามาจากไหน เขาได้เตือนเธอว่าเมื่อไรก็ตามที่เธอผิดคำมั่นนี้ เขาจะหายไปจากเธอตลอดกาล เมื่อลูก ๆ 2 คนโตขึ้น เธอเกิดสงสัยและได้เอ่ยถามขึ้น หงส์ที่พาโลเอินกรีนมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและได้พาเขากลับไป
ภาวะพยางค์กำกวม
Ambisyllabicity
พยางค์หนัก
พยางค์เบา
ดาเนียล จอนส์
ดาเนียล พอล จอนส์  เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และนักเปียโน ที่เป็นที่รู้จักอย่างดีในฐานะหัวหน้าวงร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์
ในปี 2007 เขาได้อยู่ในอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนใน "The Twenty-Five Most Underrated Guitarists" หรือ 25 อันดับนักกีตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำ
Daniel Johns
แดเนียล จอห์นส
กระจูด
กระจูด หรือ จูด  เป็นพันธุ์ไม้จำพวก "กก" (Sedge) ลักษณะลำต้นกลมสีเขียวอ่อน ดินสอดำ สูงประมาณ 1 - 2 เมตร ออกดอกเป็นกระจุกแน่นคล้ายดอกกระเทียมที่ข้างลำต้นใกล้ยอดกระจุกหนึ่ง แต่มีช่อดอกปลายลำต้นอีกหนึ่งช่อซึ่งมีใบเล็กประกอบช่อด้วย กระจูดชอบขึ้นในพื้นที่น้ำขังซึ่งเรียกว่าโพระหรือพรุ มีถิ่นกำเนิดจากทางเกาะมาดากัสการ์ มอริเซียส ลังกา สุมาตรา แหลมมาลายู และหมู่เกาะต่าง ๆ ในแหลมมาลายู อินโดจีนตอนริมฝั่งทะเล ฮ่องกง บอร์เนียว ตลอดถึงออสเตรเลีย ริมฝั่งตะวันออก
ต้นกระจูด นำไปฝึ่งแดดให้แห้งสนิท สามารถนำมาผลิตงานจักสานเป็น เสื่อปูรองนั่งที่เรียกกันว่า 'เสื่อกระจูด' หรือ 'สาดกระจูด' โดยการสานเสื่อกระจูดโดยทั่วไปนิยมสานลวดลายมาตรฐาน คือ ลายขัดสอง หรือลายขัดสาม และมีการพัฒนาดัดแปลงลวดลาย เช่น ลายลูกแก้ว ลายดาวล้อมเดือน ลายดอกจันทร์ ลายก้านต่อดอก ลายโคม ลายแก้วเนื่อง ลายแก้วบ้านดอน ลายตัวหนังสือ เป็นต้น และมีการทำผลิตภัณฑ์เช่น สายกระเป๋าเครื่องใช้ต่าง ๆ ใช้ทำใบเรือ ทำเชือกผูกมัด
แหล่งผลิตที่สำคัญ อยู่ที่หมู่บ้านทะเลน้อยจังหวัดพัทลุง หมู่บ้านบ่อกรัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี หมู่บ้านสะกอม จังหวัดสงขลา หมู่บ้านทอนทอน จังหวัดนราธิวาส ปัจจุปันมีการผลิตจำหน่ายมากในตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ไข่ดาว  เป็นอาหารที่ปรุงจากไข่หนึ่งฟองหรือมากกว่านั้นซึ่งจะถูกตอกออกจากเปลือกไข่และวางลงบนกระทะ โดยปกติแล้วไข่แดงจะไม่แตกและทอดด้วยความร้อนที่เล็กน้อย ไข่ดาวเป็นอาหารที่นิยมกินเป็นอาหารเช้าในหลายประเทศแต่อาจจะเสิร์ฟในเวลาอื่น ๆ ของวัน
ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม
ฮันฮก
ฮันฮก  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน ( เองฉวน ) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว
กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย
ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
เขื่อนกระเสียว
เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย (เขื่อนดินที่ยาวที่สุดคือ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์) กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน
หม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์
ประเทศฟลานเดอร์
ประเทศฟลานเดอร์ส
Flander
บาราย
บาราย  เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก
បារាយ
อ้วนซง
อ้วนซง ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีฉายาว่า เสี่ยนฟุ่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ
เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
บารายตะวันออก
บารายตะวันออก  ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำเกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตรของน้ำ
รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง
บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู
บารายตะวันออกในปัจจุบันไม่ได้บรรจุน้ำแล้ว แต่เค้าโครงของมันยังคงปรากฏให้เห็นเด่นชัดในภาพถ่ายทางอากาศ ตรงใจกลางของบาราย คือ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นยกระดับที่เคยเป็นเกาะมาก่อนในอดีต ตอนที่บารายยังบรรจุน้ำ
បារាយខាងកើត
East Baray
สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์
ร้อยตำรวจเอก สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงคมนาคม อดีตรองหัวหน้าพรรคกิจสังคม ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ประธานกรรมการบริษัท โอสถสภา จำกัด กลุ่มบริษัทในเครือโอสถสภา และนายกสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ร.ต.อ.สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 ที่จังหวัดพระนคร มีชื่อเล่นว่า เพชร (ซึ่งนำมาใช้ตั้งเป็นชื่อจริงของบุตรชายคนโต) เป็นบุตรของนายสวัสดิ์ (บุตรชาย นายแป๊ะ โอสถานุเคราะห์ ผู้ก่อตั้งห้างขายยาโอสถสภา (เต็กเฮงหยู) ต้นสกุลโอสถานุเคราะห์) และคุณหญิงล้อม โอสถานุเคราะห์ จบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ มัธยมศึกษาปีที่ 8 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา, วิทยาลัย วิลบราฮัม แอนด์ มอนสัน (WILBRAHAM &amp; MONSON ACADEMY) รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และได้รับปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยโคโลราโด สหรัฐอเมริกา
ร.ต.อ.สุรัตน์ เคยได้รับเกียรติยศต่างๆ คือ รางวัลเกียรติคุณนักการตลาดไทย เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2544, ปริญญาบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2538 และปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2539
นอกจากนี้ ร.ต.อ.สุรัตน์ ยังเป็นนักถ่ายภาพชั้นแนวหน้าของประเทศไทย เป็นผู้สะสมกล้องถ่ายภาพ และอุปกรณ์การถ่ายภาพ ไว้กว่า 3,000 ชิ้น จนได้รับรางวัลศิลปินนักถ่ายภาพไทย จากสมาพันธ์การถ่ายภาพไทย เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545, รางวัลผลงานภาพถ่าย เดอะอีเลฟเว่นไตรอังแนล (The XI Triennale) จัดโดย สถาบันลาลิทฆาลา (Lalit Kala Akademi) กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 และรางวัลโฟโต้ซิตี้ซากามิฮาร่า สาขาเอเชีย จากงานเทศกาลภาพถ่ายแห่งเมืองซากามิฮาร่า ครั้งที่ 6 ที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549
ร.ต.อ.สุรัตน์ รับสืบทอดกิจการ บริษัท โอสถสภา (เต็กเฮงหยู) จำกัด จากนายสวัสดิ์ บิดา โดยดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ บริษัท โอสถสภา จำกัด, กลุ่มบริษัทในเครือโอสถสภา, บริษัท โอสถสภา ไทโช จำกัด และกรรมการ บริษัท โอสถสภา ประกันภัย จำกัด, บริษัท ชิเซโด้ (ประเทศไทย) จำกัด, บริษัท อิเซตัน (ประเทศไทย) จำกัด, บริษัท ไทย ฮาคูโฮโด จำกัด และบริษัท ฮาคูโฮโด (กรุงเทพฯ) จำกัด
สินค้าที่มีชื่อเสียงของเครือโอสถสภา เช่น ยาแก้ปวดทัมใจ, ยากฤษณากลั่นตรากิเลน, ยาธาตุ ๔ ตรากิเลน, ยาอมโบตัน, ลูกอมโอเล่, ลูกอมโบตันมินท์บอล, เครื่องดื่มเอ็ม-150, เครื่องดื่มลิโพวิตัน-ดี, เครื่องดื่มฉลาม, เครื่องดื่มเกลือแร่ เอ็ม-สปอร์ต, เครื่องดื่ม.357 แม็กนั่ม, เครื่องดื่ม ชาร์ค คูลไบต์, เครื่องดื่ม เอ็ม-แม็กซ์, ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายทเวลฟ์พลัส, ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายเอ็กซิท และ ผลิตภัณฑ์สำหรับเด็ก เบบี้มายด์ เป็นต้น
ร.ต.อ.สุรัตน์ เข้าสู่วงการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2512 ต่อมาเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจสังคม ในสมัยที่ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นหัวหน้าพรรค เมื่อปี พ.ศ. 2518 และขึ้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในปีเดียวกัน แต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2526 เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย แล้วดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2528 แต่ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 หลังการอภิปรายไม่ไว้วางใจ กรณีออกใบอนุญาตนำไม้ซุงเข้าจากพม่า แล้วได้รับคะแนนเสียงไว้วางใจน้อยที่สุดในบรรดารัฐมนตรีที่ถูกอภิปรายในคราวเดียวกัน เนื่องจากพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นพรรคร่วมรัฐบาลลงมติงดออกเสียง จากนั้นได้รับแต่งตั้งให้เป็น ที่ปรึกษาฝ่ายเศรษฐกิจ ของกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2530 ต่อมา เป็นรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา ในสมัยที่ พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ ก่อตั้งพรรคขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2535 จากนั้น ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2539 เป็นตำแหน่งท้ายสุดทางการเมือง
ด้านการศึกษาและสังคม.
ร.ต.อ.สุรัตน์ เป็นผู้ก่อตั้ง และอุปนายกสภามหาวิทยาลัยกรุงเทพ นายกสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ผู้ก่อตั้ง และประธานมูลนิธิโอสถสภา ผู้ก่อตั้ง และประธานมูลนิธิมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ผู้ก่อตั้ง และประธานมูลนิธิสวัสดี และประธานมูลนิธิภาพถ่ายแห่งประเทศไทย กรรมการสภามหาวิทยาลัยรามคำแหง กรรมการสภาธุรกิจไทย-ฝรั่งเศส (ฝ่ายไทย) กรรมการมูลนิธิภาพถ่ายแห่งประเทศไทย
ร.ต.อ.สุรัตน์ สมรสกับปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (สกุลเดิม เธียรประสิทธิ์) ซึ่งเป็นพี่สาวของสปัน เธียรประสิทธิ์ อดีตภรรยาของชรินทร์ นันทนาคร สุรัตน์และปองทิพย์มีบุตรชายสองคน คือ เพชร โอสถานุเคราะห์ นักร้องและนักดนตรี และ รัตน์ โอสถานุเคราะห์ ซึ่งทั้งสองเข้ารับช่วงการบริหารบริษัทในเครือโอสถสภา และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ต่อจาก ร.ต.อ.สุรัตน์ ที่วางมือจากตำแหน่งบริหาร ต่อมาสมรสกับนางช่อพิภพ โอสถานุเคราะห์
ร.ต.อ.สุรัตน์ เข้ารักษาอาการปวดขา และขาบวม ที่โรงพยาบาลสมิติเวช ตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม ก่อนจะถึงแก่อสัญกรรม เมื่อเวลา 15.20 น. วันพฤหัสบดีที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสโลหิต ขณะมีอายุ 78 ปี โดย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนิน พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันศุกร์ที่ 9 พฤษภาคม ที่ศาลาเจ้าจอม วัดธาตุทอง กรุงเทพมหานคร และจะมีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในปี พ.ศ. 2557
คะนึงพิมพ์ พรมกร
ภาษาไร้พยางค์
อ้วนถำ
อ้วนถำ ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยว มีฉายาว่า เสียนซือ บิดาให้ไปกินเมืองเซียงจิ๋ว
เมื่อโจโฉรุกรานมณฑลเหอเป่ย และอ้วนเสี้ยวตรอมใจตาย อ้วนถำกับอ้วนซงน้องคนเล็กแย่งกันเป็นใหญ่ในแคว้นกิจิ๋วแทนบิดา อ้วนถำสู้ไม่ได้ จึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉขอพึ่งบุญปราบอ้วนซง โจโฉก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา แต่แล้วเมื่อโจโฉยึดแคว้นกิจิ๋วได้ทั้งหมด แล้วอ้วนซงหนีไปแล้ว อ้วนถำกลับเกิดความสำนึกว่า ไม่ควรยอมจำนนต่อโจโฉ จึงเตรียมสู้รบกับโจโฉอยู่ที่เมืองลำพี้ โจโฉตามไปปราบ รบพุ่งกันหลายครั้ง อ้วนถำเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงขอสวามิภักดิ์อีกครั้งหนึ่ง แต่โจโฉไม่ยอมรับในที่สุดโจหอง ทหารเอกโจโฉก็เอาง้าวฟ้นอ้วนถำหลายทีจนตกม้าตาย โจโจให้ตัดศีรษะเอาไปเสียบไว้ที่ประตูเมืองด้านเหนือ
เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด