pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากเสร็จสิ้นพวกเบาท์ไป ก็ได้มีข่าวคราวของไอเซ็นว่ามีการพัฒนาการขึ้น โดยจุดเริ่มต้นก็คือ อุลคิโอร่า Espada หมายเลข 4 และ ยามี่ หมายเลข 10 ได้ลงมายังโลกมนุษย์ตามคำสั่งของไอเซ็นเพื่อมาส่องดูเพื่อกำจัดเป้าหมายที่เป็นอันตรายต่อพวกพ้องตน โดยที่แช้ดกับโอริฮิเมะสัมผัสได้ และได้ตามไปถึงสวนสาธารณะได้เห็นพวกคนที่ถูกยามี่ดูดวิญญาณและหนึ่งในนั้น มี ทัตสึกิ แต่โชคดีที่ไม่ตาย แช้ดได้บอกให้โอริฮิเมะถอยไป โดยตนจะต่อสู้เอง หลังจากที่เธอไปไม่นาน แช้ดก็ถูกยามี่เล่นงานจนแขนซ้ายขาดห้อยร่องแร่ง โอริฮิเมะสัมผัสได้จึงไปหาแช้ด และได้พยายามต่อสู้กับยามี่ แต่ซึบากิพลังโจมตีเพียงหนึ่งเดียวของเธอก็ถูกทำลายไม่เหลือซาก โชคดีอิจิโกะมาช่วยทัน แต่ทว่าอิจิโกะต้องพ่ายแพ้และกำลังจะถูกยามี่ฆ่าเพราะมัวแต่สู้กับฮอลโลว์ในตัวเองจึลไม่มีแรงต่อสู้ แต่โอริฮิเมะพยายามเข้ามาขวางจึงถูกยามี่ตบกระเด็นไปไกลบาดเจ็บสาหัส โชคดีที่อุราฮาระกับโยรุอิจิมาช่วยทัน ต่อมาหลังได้รับการรักษา พวกลูเคีย เร็นจิ รันงิคุ ฮิซึกายะ อิกคาคุ ยูมิจิกะ ก็มายังโลกมนุษย์ ลูเคียได้พาอิจิโกะมาขอโทษโอริฮิเมะที่ไม่แข็งแกร่งพอและปกป้องเธอไม่ได้ นอกจากนี้ รันงิคุก็ได้มาขอพักบ้านเธอด้วยและเป็นคนแรกที่ชิมอาหารของเธอแล้วอร่อยอีกด้วย ซ้ำยังเธอยังเป็นรักษา ฮิซึกายะ และ ลูเคียจากการต่อสู้ระหว่างที่มาสังกัดโลกมนุษย์กับพวกกิลเลียน ต่อมาไม่นานนักพวกยมทูต ตัวแทน รวมถึงพวกไวเซิร์ด(กองทัพหน้ากาก) และผู้มีพลังและรู้เรื่องเกี่ยวกับโลกยมทูตดีอย่างพวกแช้ด อิชิดะ โอริฮิเมะ ก็ได้ซ้อมรบก่อนฤดูหนาวที่จะมาถึง แต่เนื่องจาก อุราฮาระ ได้เกรงว่าไอเซ็นจะต้องการพลังย้อนกลับของโอริฮิเมะ จึงได้ว่าเธอเป็นตัวถ่วงเนื่องจากไม่มี ซึบากิ โอริฮิเมะกลั้นน้ำตา และมาร้องไห้กับลูเคีย แต่ลูเคียได้ปลอบใจว่าเธอไม่ใช่ตัวถ่วง สุดท้ายซึบากิเธอก็ฟื้นคืนกลับมาจากความช่วยเหลือของพวกไวเซิร์ด โอริฮิเมะจึงได้ฝึกการต่อสู้โดยการไปซ้อมกับลูเคียที่โซลโซไซตี้หลังจากได้รับการอนุญาตจาก อุคิทาเกะ หัวห้าหน่วย 13 และก็เป็นไปดั่งที่ อุราฮาระคาดไว้ ไอเซ็นได้ต้องการตัวของโอริฮิเมะ โดยการส่งพวกEspadaมาต่อสู้กับพวกอิจิโกะและลูเคีย เพื่อเปิดช่องให้ อุลคิโอร่า มาลักพาตัวโอริฮิเมะ ระหว่างที่เธอกำลังจะไปโลกมนุษย์หลังจากฝึกซ้อมที่โซลโซไซตี้แล้ว โดยเธอโดนบังคับแบบมัดมือชกเพราะถูกขู่ว่าจะสังหารพวกเพื่อนพ้องเธอ โดยอุลคิโอร่า ให้เวลา 12 ชม. ไปบอกลาคนเพียงคนเดียวแบบไม่ให้รู้ตัว ซึ่งเธอเลือกจะไปบอกกับ อิจิโกะ ที่กำลังนอนหลับตายให้องของเขาเนื่องจากบาดเจ็บจากากรต่อสู้กับกริมจอร์ Espada 6 โอริฮิเมะได้พูดความในใจ และพยายามจะจุมพิตอิจิโกะที่ไม่ได้สติ แต่เธอก็ทำไม่ได้ เธอจึงรักษาบาดแผลและลาจากไปอย่างเจ็บปวด
ภาคฮูเอโก มุนโด้.
ที่มาของพลังของเธอมาจากการได้รับผลกระทบจากอิทธิพลของโฮเคียวคุในตัวของคุจิกิ ลูเคีย
พลังของเธอคือ 6 บุปผาโล่พิทักษ์ ที่สถิตอยู่ที่กิ๊บติดผมของเธอ โดยมี ฮินางิคุ ไบกอน และลิลลี่ (ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์คือ "สามข่ายโล่ห์สวรรค์ ชั้นขอปฏิเสธ") ที่สามารถยับยั้งภายนอกโล่ห์ (สร้างกำแพงป้องกัน)ปัจจุบันยังสามารถสะท้อนพลังโจมตีของคู่ต่อสู้ทุกรูปแบบได้อีกด้วย โดยใช้ (ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์คือ "โล่สี่สวรรค์ ชั้นขอปฏิเสธ")
ซึบากิ (ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์คือ "โล่ห์เดี่ยวผ่าสวรรค์ ชั้นขอปฏิเสธ") มีความสามารถในการ ยับยั้งสองฟากข้างโล่ห์ (ผ่าศัตรูเป็นสองซีก)
ชุนโอ (หัวหน้าหกบุปผาโล่ห์พิทักษ์) และอายาเมะ (ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์คือ "โล่ห์แฝดคืนสวรรค์ ชั้นขอปฏิเสธ") มีความสามารถคือ ยับยั้งภายในโล่ห์ หรือก็คือ "ปฏิเสธเหตุการณ์"ซึ่งเป็นมากกว่าการย้อนเวลา เธอสามารถปฏิเสธเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ โดยผู้ที่อยู่ภายในโล่ห์นั้นจะกลับคืนสู่สภาพก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บ
พลังจะเน้นเป็นด้านการป้องกันและรักษา ส่วนต่อสู้พลังค่อนจะข้างน้อย แต่มีสันนิฐานว่า พลังของเธอ ที่แม้จะถูกมองว่าอ่อนแอในด้านต่อสู้ จะเพิ่มมากขึ้นจนแข็งแกร่งน่าเหลือเชื่อ
พระเจ้าแทจง (แก้ความกำกวม)
พระเจ้าแทจง อาจหมายถึง
พระเจ้าแทจงแห่งโชซอน
พระเจ้าโกจง (แก้ความกำกวม)
อาณาจักโคตรบูร
แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง
เออร์เมนทูจแห่งออร์เลออง สมเด็จพระราชินีแห่งแฟรงค์ตะวันตก ( (ออกเสียง)) (9 กันยายน ค.ศ. 823-6 ตุลาคม ค.ศ. 869) ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลส์เศียรล้านพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก มีพระโอรสธิดาด้วยกันดังนี้
พระองค์ทรงมีของขวัญสำหรับการถักลาย (อาจจะเป็นโครเชท) และเรื่องรากฐานศาสนา พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชันษา 46 ปี และพระศพในถูกฝังในมหาวิหารแซงต์เดอนีส์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน
Dirk Bouts
Dieric Bouts
ยุทธการอิโวจิมา
สภาพโตเกินไม่สมส่วน
สภาพโตเกินไม่สมส่วน หรือ อะโครเมกาลี  เป็นกลุ่มอาการที่เกิดขึ้นเมื่อต่อมใต้สมองทำงานผิดปกติสร้างโกรท ฮอร์โมน (Growth Hormone) มากกว่าปกติหลังจากที่แผ่นอิพิไฟเซียลปิดลงแล้วมีโรคหลายอย่างที่สามารถทำให้ต่อมใต้สมองทำงานผิดปกติเช่นนี้ได้ส่วนใหญ่มักเป็นเนื้องอกของเซลล์โซมาโตโทรพในต่อมใต้สมองที่ผลิตโกรท ฮอร์โมนชนิด Pituitary adenoma
โรคนี้มีการดำเนินโรคแบบค่อยเป็นค่อยไปใช้เวลาหลายปีถึงหลายสิบปีกว่าที่อาการจะปรากฏให้เห็นชัดช่วงเวลาโดยเฉลี่ยของการวินิจฉัยโรคได้อยู่ที่ 12 ปี การที่มีโกรท ฮอร์โมนมากเกินไปนี้ทำให้มีอาการและอาการแสดงที่มีลักษณะเฉพาะหลายอย่างและมีผลต่ออัตราการตายและอัตราการเป็นโรคอย่างมาก นอกจากนั้นแล้วผลโดยตรงของก้อนเนื้องอกก็ทำให้เกิดอาการได้เช่นกัน ในปีหนึ่งๆ จะมีผู้ป่วยอะโครเมกาลีใหม่ประมาณ 3 - 4 รายต่อประชากรหนึ่งล้านคน อายุโดยเฉลี่ยเมื่อได้รับการวินิจฉัยอยู่ที่ 40 - 45 ปี
อะโครเมกาลี
คามิกาเซะ (แก้ความกำกวม)
คามิกาเซะ  มีความหมายว่า พระพาย หรือลมเทวะ ในการนี้ อาจหมายถึง
กองพล
กองพล  ปัจจุบันเป็นหน่วยทหารที่มีกำลังตั้งแต่ 10,000 ถึง 20,000 นาย ส่วนกองพลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมีกำลังระหว่าง 8,000 ถึง 30,000 นาย กองพลมีภารกิจทำลายหรือจับกำลังทหารข้าศึก ตลอดจนเข้ายึดหรือเข้าข่มพื้นที่ภาคพื้นดินที่มีความสำคัญ รวมทั้งพลเรือนและทรัพยากรของข้าศึกกองพลแบ่งโครงสร้างออกเป็นฝ่ายบังคับบัญชา, ฝ่ายอำนวยการ และฝ่ายสนับสนุนการรบอย่างเป็นกิจลักษณะ แต่ละกองพลอาจประกอบด้วยหลายกรมหรือกองพลน้อย หลายกองพลประกอบขึ้นเป็นกองทัพน้อย (corps)
ในการสงครามสมัยใหม่ส่วนใหญ่ กองพลมักเป็นหน่วยผสมเหล่าเล็กที่สุดซึ่งสามารถปฏิบัติการได้อย่างอิสระ อันเนื่องจากบทบาทสนับสนุนตนเองเป็นหน่วยด้วยหน่วยรบและหน่วยสนับสนุนการรบที่เหมาะสมหลากหลาย ซึ่งแบ่งได้เป็นการผสมหน่วยขึ้นตรงมากมาย
กองพลแบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ดังนี้:
โรคเนื้องอกของต่อมใต้สมอง (Acromegaly)
อะกะนะเมะ
อาคานาเมะ  เป็นผีที่มีลิ้นยาว ชื่อของอะคานาเมะ อาจมากจากลักษณะตัวของมัน ที่ค่อนข้างเล็ก ซึ่ง 垢(あか) ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า ขี้ไคลหรือสิ่งสกปรก และ 嘗(嘗める,なめる) ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เลีย ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของมัน เรื่องเล่าของมันมักเล่าว่า ปีศาจตนนี้จะปรากฏตัวที่ห้องน้ำที่สกปรก ถูกทิ้งโดยไม่ได้ทำความสะอาด โดยมันจะใช้ลิ้นเลียสิ่งสกปรกเหล่านั้น จึงมีผู้เล่าว่าในยามค่ำคืนที่ได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องน้ำ บางทีอาจไม่ใช่เสียงของแมลงสาบ แต่จะเป็นเสียงของอะคานาเมะก็ได้ สำหรับอะคานามะห้องน้ำจะสกปรกหรือไม่ก็ไม่ใช่ปัญหา แต่อะคานาเมะจะชอบห้องน้ำที่สกปรกมากกว่า ซึ่งอะคานาเมะชอบเลียคราบสกปรกที่พิ้นห้องน้ำมาก มักจะออกมาเลียห้องน้ำตอนที่ผู้คนหลับหมด ถ้ามีใครเข้าไปใกล้ มันจะหนีหายอบ่างรวดเร็ว จึงไม่ง่ายนักที่จะพบเห็นปีศาจประเภทนี้
Thyroid gland
ไส้ติ่งอักเสบ
ไส้ติ่งอักเสบ  คือภาวะที่มีการอักเสบของไส้ติ่ง ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีอาการปวดท้องบริเวณด้านขวาล่าง คลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร แต่ก็มีผู้ป่วยราว 40% ที่ไม่มีอาการตามแบบฉบับดังกล่าว ภาวะแทรกซ้อนรุนแรงคือการแตกของไส้ติ่งที่อักเสบ ทำให้เกิดการอักเสบของเยื่อบุช่องท้อง และติดเชื้อในกระแสเลือดได้
สาเหตุของไส้ติ่งอักเสบคือการอุดตันส่วนกลวงภายในไส้ติ่ง ส่วนใหญ่เกิดจากอุจจาระที่มีแคลเซียมจับเป็นก้อนแข็ง สาเหตุอื่นที่ทำให้เกิดการอุดตันเช่น เนื้อเยื่อน้ำเหลืองที่บวมขึ้นจากการติดเชื้อไวรัส นิ่วถุงน้ำดี ปรสิต หรือเนื้องอก การอุดตันนี้จะเพิ่มแรงดันภายในของไส้ติ่ง ทำให้มีเลือดไหลเวียนมายังเนื้อเยื่อไส้ติ่งน้อยลง แบคทีเรียที่มีอยู่แล้วจึงเพิ่มจำนวนทำให้เกิดการอักเสบ จากผลของการอักเสบ การขาดเลือด และการบวมตึงเหล่านี้ทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อเนื้อเยื่อ และทำให้เกิดเนื้อเยื่อตายตามมา หากไม่ได้รับการรักษา ไส้ติ่งที่อักเสบอาจแตกได้ ทำให้แบคทีเรียผ่านออกมาสู่ช่องท้อง ทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆ ตามมาอีก
การวินิจฉัยส่วนใหญ่จำเป็นต้องอาศัยอาการและอาการแสดงของผู้ป่วย หากอาการไม่ชัดเจนอาจจำเป็นต้องติดตามอาการ ใช้ภาพถ่ายรังสี หรือใช้การตรวจทางห้องปฏิบัติการมาช่วยในการวินิจฉัย วิธีถ่ายภาพทางการแพทย์ที่นิยมใช้ในการวินิจฉัยไส้ติ่งอักเสบคือการตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงและการเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (ซีทีสแกน) โดยการเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ให้ความแม่นยำสูงกว่า อย่างไรก็ดี การตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงนิยมใช้เป็นการตรวจภาพทางการแพทย์วิธีแรกในเด็กเล็กและหญิงตั้งครรภ์ เนื่องจากไม่มีความเสี่ยงของการรับรังสีเหมือนในการเอกซเรย์คอมพิวเตอร์
วิธีการรักษาโดยมาตรฐานคือการผ่าตัดเอาไส้ติ่งออก อาจทำโดยการผ่าเปิดช่องท้องหรือการผ่าตัดส่องกล้องก็ได้ การรักษาด้วยการผ่าตัดจะสามารถลดความเสี่ยงของการเกิดภาวะแทรกซ้อนและการเสียชีวิตที่สัมพันธ์กับการเกิดไส้ติ่งแตกลงได้ การให้ยาปฏิชีวนะโดยไม่ต้องผ่าตัดเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการรักษาไส้ติ่งอักเสบที่ยังไม่แตกซึ่งให้ผลเทียบเท่ากับการผ่าตัดได้ในบางกรณี โรคนี้เป็นโรคที่เป็นสาเหตุของอาการปวดท้องเฉียบพลันที่พบบ่อยและสำคัญมากที่สุดโรคหนึ่ง ข้อมูลปี ค.ศ. 2015 พบว่ามีผู้ป่วยไส้ติ่งราว 11.6 ล้านคน และมีผู้เสียชีวิตประมาณ 50,100 คน ในสหรัฐพบว่าไส้ติ่งอักเสบเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของอาการปวดท้องเฉียบพลันที่ต้องรักษาด้วยการผ่าตัด แต่ละปีจะมีชาวสหรัฐประมาณ 300,000 คนป่วยจากไส้ติ่งอักเสบและต้องรักษาด้วยการผ่าตัดเอาไส้ติ่งออก Reginald Fitz เป็นแพทย์คนแรกที่ได้บรรยายถึงโรคนี้เอาไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1886
ไส้ติ่ง.
ไส้ติ่งเป็นส่วนขยายของลำไส้ใหญ่ส่วนต้น มีรูปร่างเรียวหยาวคล้ายหนอน ทำให้มีคำเรียกในภาษาอังกฤษว่า vermiform appendix (ติ่งรูปหนอน) ความยาวโดยเฉลี่ย 8-10 เซนติเมตร (มีขนาดได้ตั้งแต่ 2-20 เซนติเมตร) เจริญขึ้นในเดือนที่ห้าของการตั้งครรภ์ และมีเนื้อเยื่อน้ำเหลือง (lymphoid follicle) ทั่วชั้นเยื่อเมือก เนื้อเยื่อน้ำเหลืองเหล่านี้จะมีจำนวนมากขึ้นและขยายขนาดเมื่อมีอายุ 8-20 ปี
จากหลักฐานในปัจจุบันเชื่อกันว่าโรคไส้ติ่งอักเสบเป็นผลที่เกิดจากการมีการอุดตันของไส้ติ่ง เมื่อเกิดมีการอุดตันเกิดขึ้นแล้ว ส่วนที่อุดตันนี้จะมีการคั่งของมูกมาอัดแน่นและบวมขึ้น มีความดันภายในส่วนที่อุดตันนี้และตัวผนังไส้ติ่งเองสูงขึ้น เกิดลิ่มเลือดอุดตันในหลอดเลือดขนาดเล็ก ขัดขวางการไหลเวียนของเลือดและน้ำเหลือง น้อยครั้งที่จะมีไส้ติ่งที่เป็นถึงขั้นนี้แล้วกลับหายเป็นปกติได้เอง เมื่ออาการดำเนินต่อไปไส้ติ่งจะขาดเลือดและตายเฉพาะส่วนไป ต่อมาแบคทีเรียที่มีอยู่แล้วในลำไส้จะผ่านผนังไส้ติ่งที่ตายแล้วนี้ออกมา เกิดหนองขึ้นรอบ ๆ ไส้ติ่ง จนสุดท้ายแล้วไส้ติ่งที่อักเสบมากนี้จะแตกออกทำให้เกิดเยื่อบุช่องท้องอักเสบ ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะเลือดเป็นพิษและเสียชีวิตได้
ในบรรดาสาเหตุต่าง ๆ ของการอุดตันของไส้ติ่ง เช่น การมีวัตถุแปลกปลอม การมีบาดแผล พยาธิ สาเหตุที่ได้รับความสนใจมากสาเหตุหนึ่งคือการมีนิ่วอุจจาระไปอุดตัน พบว่ามีความชุกของการพบนิ่วอุจจาระในผู้ป่วยไส้ติ่งอักเสบในประเทศพัฒนาแล้วมากกว่าในประเทศกำลังพัฒนา และการมีนิ่วอุจจาระอุดตันในไส้ติ่งมักพบว่ามีความสัมพันธ์กับไส้ติ่งอักเสบรุนแรง นอกจากนี้ภาวะท้องผูกก็อาจมีส่วนด้วย ดังที่พบว่าผู้ป่วยไส้ติ่งอักเสบมีจำนวนครั้งการถ่ายอุจจาระต่อสัปดาห์น้อยกว่ากลุ่มควบคุมปกติอย่างมีนัยสำคัญ การเกิดมีนิ่วอุจจาระในไส้ติ่งสัมพันธ์กับการที่มีที่เก็บอุจจาระคั่งในลำไส้ใหญ่ส่วนขึ้นและการมีช่วงเวลาในการบีบไล่อุจจาระนาน จากข้อมูลทางระบาดวิทยาพบว่าในกลุ่มประชากรที่ไม่เป็นโรคไส้ติ่งอักเสบ ไม่พบผู้ป่วยโรคกระเปาะลำไส้หรือติ่งเนื้อเลย และพบผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่น้อยมาก นอกจากนี้ยังพบว่าผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และมะเร็งไส้ตรงมักเป็นโรคไส้ติ่งอักเสบนำมาก่อนด้วย มีหลายการศึกษาพบว่าการกินอาหารที่มีกากใยต่ำมีส่วนในการทำให้เกิดโรคไส้ติ่งอักเสบ ซึ่งตรงกันกับข้อมูลที่ว่าการกินอาหารที่มีกากใยต่ำทำให้มีช่วงเวลาในการบีบไล่อุจจาระนานขึ้น
อาการของไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันนั้นอาจแบ่งได้เป็นสองชนิด คือชนิดตรงไปตรงมาและชนิดไม่ตรงไปตรงมา ประวัติของผู้ป่วยไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันชนิดตรงไปตรงมานั้นจะเริ่มจากมีอาการปวดบริเวณรอบสะดือก่อนที่จะย้ายไปปวดบริเวณหน้าท้องด้านล่างขวา ลักษณะนี้เกิดจากการที่อาการปวดในช่วงแรกเกิดจากเส้นประสาทอวัยวะภายในที่รับความรู้สึกจากไส้ติ่งนั้นแบ่งแยกตำแหน่งความเจ็บปวดได้ไม่ชัดเจนเท่าอาการปวดในช่วงหลังที่เกิดจากอักเสบลุกลามไปยังเยื่อบุช่องท้องซึ่งมีเส้นประสาทโซมาติกที่สามารถระบุตำแหน่งอาการปวดได้ชัดเจนกว่า อาการปวดท้องมักมีร่วมกับอาการเบื่ออาหารและมีไข้ อย่างไรก็ดีไข้ไม่ใช่อาการที่จำเป็นต้องมีเสมอไป อาจมีอาการคลื่นไส้และอาเจียน รู้สึกง่วงซึม และรู้สึกไม่สบาย ด้วยอาการแบบตรงไปตรงมานี้ การวินิจฉัยสามารถทำได้ง่าย ผู้ป่วยมักได้รับการผ่าตัดรวดเร็วและผลออกมาไม่รุนแรง
อาการที่ไม่ตรงไปตรงมานั้นอาจเริ่มจากมีอาการปวดเริ่มที่หน้าท้องด้านล่างขวาตั้งแต่ต้น ท้องเสีย และมีการดำเนินโรคที่ยาวนานค่อยเป็นค่อยไปกว่า หากไส้ติ่งที่อักเสบสัมผัสกับกระเพาะปัสสาวะอาจทำให้มีอาการปัสสาวะบ่อย หากไส้ติ่งที่อักเสบอยู่ด้านหลังลำไส้เล็กตอนปลายอาจมีอาการคลื่นไส้รุนแรงได้ บางรายอาจรู้สึกปวดเบ่ง
โรคไส้ติ่งอักเสบเรื้อรังต่างจากโรคไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน อาการอาจแตกต่างได้มากในผู้ป่วยแต่ละคน ดังมีคำกล่าวว่า "ไม่มีลักษณะเฉพาะหรือการตรวจทั่วไปใด ๆ ที่จะใช้วินิจฉัยไส้ติ่งอักเสบเรื้อรังเป็นซ้ำได้ จะต้องวินิจฉัยโดยการคัดออกเท่านั้น..."
ผลจากการมีไส้ติ่งอักเสบจะทำให้ผนังช่องท้องอ่อนไหวต่อการสัมผัสเบา ๆ มากขึ้น มีอาการกดเจ็บที่ท้อง หรือหากมีการอักเสบของเยื่อบุช่องท้องมากอาจมีอาการกดปล่อยแล้วเจ็บ (rebound tenderness) ในกรณีที่ไส้ติ่งของผู้ป่วยอยู่ตำแหน่งหลังลำไส้ใหญ่อาจทำให้ไม่มีอาการเจ็บจากการตรวจทางหน้าท้องได้เพราะลำไส้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยอากาศจะกันไม่ให้แรงกดไปสัมผัสโดนไส้ติ่งที่อักเสบ ในกรณีเดียวกัน ถ้าไส้ติ่งอยู่ต่ำลงมาภายในอุ้งเชิงกรานก็จะตรวจไม่พบอาการเจ็บหน้าท้องหรือหน้าท้องแข็งเช่นกัน ในกรณีเช่นนี้การตรวจทางทวารหนักจะตรวจพบอาการเจ็บใน rectovesical pouch ได้ การกระทำใด ๆ ที่เพิ่มแรงดันในช่องท้อง เช่น การไอ จะทำให้มีอาการเจ็บที่ตำแหน่ง McBurney's point และเป็นวิธีตรวจหาตำแหน่งของไส้ติ่งที่อักเสบที่เจ็บน้อยที่สุด ถ้าตรวจหน้าท้องแล้วพบว่าหน้าท้องแข็งอย่างมากโดยที่ผู้ป่วยไม่ได้ตั้งใจเกร็งหน้าท้องแล้วเป็นไปได้มากว่าจะมีภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบแล้ว ซึ่งต้องได้รับการผ่าตัดโดยด่วน
Rovsing's sign.
การกดตรวจลึกบริเวณ iliac fossa ทางด้านซ้ายอาจทำให้มีอาการเจ็บบริเวณ iliac fossa ทางด้านขวา นี่เป็นลักษณะของ Rovsing's sign หรือ Rovsing's symptom ใช้วินิจฉัยไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันได้
Psoas sign.
บางครั้งไส้ติ่งที่อักเสบอาจมีตำแหน่งอยู่บนกล้ามเนื้อ psoas จะทำให้ผู้ป่วยนอนงอสะโพกขวาเพื่อคลายความเจ็บปวดมาก
Obturator sign.
ถ้าไส้ติ่งที่อักเสบอยู่ติดกับกล้ามเนื้อ obturator internus จะตรวจพบการเกร็งของกล้ามเนื้อโดยงอและหมุนข้อสะโพกเข้าด้านใน การกระทำเช่นนี้จะทำให้ผู้ป่วยมีอาการเจ็บที่บริเวณท้องน้อย
ไส้ติ่งอักเสบรักษาโดยการผ่าตัดเอาไส้ติ่งออก  ในช่วงแรกผู้ป่วยจะได้รับการเตรียมการผ่าตัดโดยให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำเพื่อป้องกันไม่ให้ร่างกายขาดน้ำในขณะที่งดน้ำและงดอาหาร อาจมีการให้ยาปฏิชีวนะ (เช่น cefuroxime, metronidazole) ทางหลอดเลือดดำเพื่อช่วยฆ่าเชื้อแบคทีเรียและลดการแพร่กระจายของการติดเชื้อในช่องท้อง รวมถึงลดภาวะแทรกซ้อนหลังการผ่าตัดด้วย ถ้าผู้ป่วยท้องว่างอาจใช้การผ่าตัดโดยการวางยาสลบ หรือไม่เช่นนั้นอาจใช้การทำให้ชาโดยฉีดยาเข้าช่องน้ำไขสันหลัง
การผ่าตัดเอาไส้ติ่งออกในปัจจุบันนิยมใช้การผ่าตัดโดยการใช้กล้องส่องตรวจช่องท้อง ส่วนในประเทศไทยยังนิยมใช้การผ่าตัดโดยการเปิดช่องท้องบริเวณ McBurney's point ตรงตำแหน่งที่เป็นไส้ติ่ง วิธีการกรีดแผลที่เป็นที่นิยมที่สุดคือการผ่าโดยใช้แนว gridion (แนวเฉียง) หรือแนวนอน มีรายงานการผ่าตัดเอาไส้ติ่งออกในผู้ป่วยสตรีโดยการใช้กล้องส่องตรวจผ่านทางช่องคลอดในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551
ผลการรักษาไส้ติ่งอักเสบไม่ว่าจะมีภาวะแทรกซ้อนเกิดขึ้นหรือไม่ก็ตามส่วนใหญ่ได้ผลดี ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถกลับสู่ภาวะปกติในเวลาไม่นานหลังการผ่าตัด และหลังจากนั้นสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ
พยากรณ์โรคโดยทั่วไปดีมาก อัตราการตายโดยรวมน้อยกว่า 1% มาก ภาวะเป็นโรคส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับว่าไส้ติ่งนั้นอักเสบเฉียบพลันมากหรือไม่ หรือมีการแตกของไส้ติ่งที่อักเสบหรือไม่ ภาวะแทรกซ้อนที่พบบ่อยที่สุดคือการติดเชื้อของแผลผ่าตัด พบในผู้ป่วยไส้ติ่งแตกประมาณ 1-5%
ปัญหาในการวินิจฉัย.
การให้การวินิจฉัยไส้ติ่งอักเสบในผู้ป่วยที่มาอาการชนิดตรงไปตรงมานั้นอาจทำได้ง่าย แพทย์อาจสามารถมั่นใจในการวินิจฉัยได้มากโดยอาศัยข้อมูลจากประวัติและการตรวจร่างกายก็เพียงพอ โดยอาศัยผลตรวจทางห้องปฏิบัติการเป็นการเสริมความสมบูรณ์ของการวินิจฉัยเท่านั้น แต่ในกรณีที่ผู้ป่วยมีอาการแบบไม่ตรงไปตรงมา เป็นไปได้ยากมากที่จะให้การวินิจฉัยไส้ติ่งอักเสบในระยะแรก ๆ ของอาการเจ็บป่วย ซึ่งผู้ป่วยอาจมีอาการเพียงปวดท้องทั่ว ๆ คลื่นไส้อาเจียน ถ่ายเหลว ซึ่งเป็นอาการที่พบซ้อนกับโรคอื่น ๆ เช่นกระเพาะอักเสบหรือลำไส้อักเสบ เวลาที่ผ่านไปมากขึ้นจะทำให้อาการของผู้ป่วยแสดงออกเด่นชัดมากขึ้น จึงทำให้วินิจฉัยได้แม่นยำมากขึ้น ดังนั้นจึงมีกรณีผู้ป่วยที่มีอาการปวดท้อง ไปพบแพทย์ในระยะแรกด้วยอาการที่ไม่ชัดเจน และได้รับการรักษาแบบผู้ป่วยนอก (ให้ยา+กลับบ้าน และ/หรือ นัดติดตามการรักษา) ซึ่งต่อมากลับมีอาการไม่ดีขึ้น และไปตรวจอีกครั้งพบว่ามีอาการเป็นไส้ติ่งอักเสบชัดเจน กรณีนี้เช่นนี้พบได้เป็นจำนวนมาก
รายงานการค้นพบโรคไส้ติ่งอักเสบที่ไม่มีข้อสงสัยครั้งแรกของโลกเกิดขึ้นโดย Lorenz Heirster ศาสตราจารย์ทางศัลยศาสตร์ใน Altdorf, Franconia ในปี พ.ศ. 2254 ขณะผ่าตรวจศพ ส่วนการผ่าตัดไส้ติ่งครั้งแรกทำโดย Claudius Amyand ศัลยแพทย์กองทัพอังกฤษ โดย Amyan ทำการผ่าตัดไส้ติ่งในปี พ.ศ. 2278 โดยไม่ใช้ยาสลบเพื่อนำเอาไส้ติ่งที่แตกแล้วออกมา ต่อมา Reginald H. Fitz ซึ่งเป็นนักกายวิภาคพยาธิวิทยาในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้อธิบายโรคไส้ติ่งอักเสบไว้ในปี พ.ศ. 2429 หลังจากศึกษากรณีการอักเสบและแตกของไส้ติ่งกว่า 257 กรณี และได้แนะนำให้รักษาโรคนี้โดยการผ่าตัดในระยะแรก ๆ ซึ่งคำแนะนำของเขายังเป็นจริงแม้ในปัจจุบัน อย่างไรก็ดี เนื่องจาก Fitz ไม่ใช่ศัลยแพทย์ คำแนะนำของเขาจึงถูกเพิกเฉยอยู่เป็นระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 19 ศัลยแพทย์ชาวอังกฤษ H. Hancock ประสบความสำเร็จในการผ่าตัดไส้ติ่งเป็นครั้งแรกในผู้ป่วยไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ต่อมาหลายปีหลังจากนี้ C. McBurney ชาวอเมริกาได้ตีพิมพ์รายงานชุดหนึ่งเกี่ยวกับการวินิจฉัยและรักษาโรคไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน McBurney ผู้นี้เองที่เป็นเจ้าของชื่อของ McBurney point, McBurney incision และ McBurney's sign
ในปัจจุบันการผ่าตัดเอาไส้ติ่งออกไม่ว่าจะด้วยวิธีผ่าเปิดช่องท้องหรือการผ่าแบบส่องกล้องยังคงเป็นวิธีหลักในการรักษาไส้ติ่งอักเสบธรรมดา
สนามแม่เหล็กโลก
น้ำพันช์
น้ำพั้นช์
Petrus Christus
วินัย พันธุรักษ์
วินัย พันธุรักษ์ เป็น ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ขับร้อง-เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2562 และหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งวง ดิอิมพอสซิเบิล เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ที่อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากวิทยาลัยพาณิชยการพระนคร
เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยเป็นนักร้องเด็กในวงของครูพยงค์ มุกดา ศิลปินแห่งชาติ ขณะเรียนโรงเรียนอำนวยศิลป์ ธนบุรี เคยร่วมวง P.M.Pocket Music วงดนตรีวัยรุ่นโด่งดังในยุคนั้น เริ่มเล่นอาชีพกับวงต่าง ๆ หลายคณะ จนกระทั่งร่วมกับเศรษฐา ศิระฉายา ก่อตั้งวง Holiday J-3 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวงดนตรี ดิอิมพอสซิเบิ้ล ที่ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของวงการดนตรีไทย
หลังจากดิอิมฯ ยุบวง ได้ร่วมกับ เรวัติ พุทธินันทน์ ตั้งวง ดิ โอเรียนทัล ฟังค์ ซึ่งถือว่าเป็นวงดนตรีชั้นนำวงหนึ่งของไทย ปัจจุบันเป็นครูสอนร้องเพลงให้กับสถาบันดนตรีที่มีชื่อเสียง KPN และ สถาบันดนตรีมีฟ้า นอกจากนี้ได้เปิดบริษัทพันธุรักษ์ โปรโมชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทให้เช่าเครื่องเสียงออกงานต่าง ๆ
ด้านชีวิตส่วนตัวคุณวินัยได้สมรสกับคุณ"เกษกนก พันธุรักษ์" มีบุตร 2 คน คือ วิตติวัต พันธุรักษ์ (ต็อง) นักร้องและนักแสดง และกาญจน์กันต์ พันธุรักษ์ (ตังค์)
โรคเนื้องอกที่เกิดจากการหลั่งกรดผิดปกติ
โรคต้อหิน
อันโตเนลโล ดา เมสสินา
อันโตเนลโล ดา เมสสินา (ภาษาอังกฤษ: Antonello da Messina หรือ Antonello di Giovanni di Antonio) (ราว ค.ศ. 1430 - กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1479) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวซิซิลีที่ได้รับอิทธิพลจากตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์สมัยต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและภาพเหมือน งานเขียนแม้จะมาจากทางไต้ของอิตาลีแต่ก็มีอิทธิพลต่อการเขียนทางภาคเหนือของอิตาลีโดยเฉพาะเวนิส
อันโตเนลโลเกิดเมื่อราวปี ค.ศ. 1430 ที่เมืองเมสสินาในประเทศอิตาลี มีบิดาชื่ออันโตนิโอ มาโซนัสและมารดาการิตา (มาเกอริตา) และคงจะได้รับการฝึกฝนที่พาร์เลอร์โม
ประมาณปี ค.ศ. 1450 จากจดหมายของนักมานุษยวิทยาเรอเนซองส์จากเนเปิลส์ที่เขียนในปี ค.ศ. 1524 เปียโตร ซุมมอนเต (Pietro Summonte) อันโตเนลโลเป็นลูกศิษย์ของจิตรกร the painter นิโคโล อันโตนิโอ โคลันโตนิโอ (Niccolò Antonio Colantonio) ที่เนเปิลส์ซึ่งเป็นศูนย์กลางที่มีบทบาทสำคัญในศิลปะเรอเนซองส์ เขาเป็นคนหล่อ ผู้ฉลาดหลักแหลม
พระแม่มารีแห่งพาร์โต
พระแม่มารีแห่งพาร์โต (ภาษาอิตาลี: Madonna del Parto) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์มาดอนนาเดลพาร์โตที่มอนเตร์ชิในประเทศอิตาลี
“พระแม่มารีแห่งพาร์โต” เป็นงานที่เขียนหลังปี ค.ศ. 1457 เปียโรใช้เวลาเขียนเพียงเจ็ดวัน ใช้สีที่มีคุณภาพดีและส่วนใหญ่เป็นสี “blu oltremare” ซึ่งทำจากหินลาพิส ลาซูริ (lapis lazuli) ซึ่งเป็นหินสีน้ำเงินที่มีค่าที่ใช้กันในยุคกลางที่มาจาก ประเทศอัฟกานิสถานผ่านทางสาธารณรัฐเวนิส
จิตรกรรมเดิมอยู่บนผนังของวัดซานตามาเรีย ดิ โมเมนตานาซึ่งเป็นวัดเล็กๆ ที่เมืองมอนเตร์ชิบนเขา แต่วัดมาถูกทำลายเมื่อเกิดแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1785 ซึ่งทำให้ต้องเลาะงานเขียนออกจากผนังและนำไปตั้งเหนือแท่นบูชาเอกภายในชาเปลใหม่ในสุสาน ในปี ค.ศ. 1992 ภาพเขียนก็ถูกย้ายไปตั้งที่พิพิธภัณฑ์มาดอนนาเดลพาร์โตที่มอนเตร์ชิ งานนี้เพิ่งได้รับการยืนยันว่าเป็นงานของเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาในปี ค.ศ. 1889 แต่เวลาที่เขียนยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ซึ่งประมาณว่าอาจจะระหว่างปี ค.ศ. 1450 ถึงปี ค.ศ. 1475 จอร์โจ วาซารีจิตรกรและนักประพันธ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 16 บ่งว่าเขียนเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1459 เมื่อเปียโตรกลับไปซานเซพอลโครในโอกาสที่แม่เสียชีวิต
ภาพเขียนนี้มีบทบาทสำคัญในนวนิยายของริชาร์ด เฮเยอร์ “Visus”, ในภาพยนตร์โดยอันเดร ทาร์คอฟสกี “Nostalghia” และโคลง “ซานเซพอลโคร” โดย โจรี แกรม
ภาพพระแม่มารีทรงครรภ์เป็นหัวเรื่องหนึ่งในชีวิตของพระแม่มารีที่นิยมเขียนกันในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในทัสเคนี เช่นงานเขียนของแทดดิโอ แกดดี (Taddeo Gaddi), เบอร์นาร์โด แดดดี (Bernardo Daddi) และ นาร์โด ดิ ชิโอเน (Nardo di Cione) ที่จะเป็นพระแม่มารีในรูปที่ทรงยืนอยู่คนเดียวโดยมีหนังสืออยู่เหนือพระครรภ์ซึ่งเปรียบเหมือนโลก
แต่พระแม่มารีของเปียโรไม่มีทั้งหนังสือและสิ่งใดที่เป็นสัญลักษณ์เช่นภาพเขียนในหัวเรื่องเดียวกันที่เขียนกันก่อนหน้านั้นในยุคกลาง ในภาพของเปียโรพระแม่มารีทรงยืนมีพระหัตถ์ซ้ายเท้าสะเอวพระหัตถ์ขวาอยู่บนพระครรภ์เป็นทำนองพยุง สองข้างกระหนาบด้วยเทวดาที่เบิกม่านของศาลาที่ภายในตกแต่งด้วยผลทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูที่จะมาถึง เทวดาสององค์สองข้างเหมือนกันเพียงแต่กลับข้างกัน เพราะจิตรกรใช้ร่างเดียวกันปรุผนังก่อนวาด ส่วนบนของภาพสูญหายไป
สัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนวิทยาค่อนข้างจะซับซ้อน มอริซิโอ คาลเวซิ เสนอว่าอาจเป็นสัญลักษณะของ “หีบพันธสัญญา” (Ark of the Covenant) โดยมีพระแม่มารีเป็นผู้ประสานเพราะเป็นพระมารดาของพระเยซู ส่วนนักวิชาการผู้อื่นสันนิษฐานว่าศาลาเป็นสัญลักษณ์ของคริสต์ศาสนจักรและพระแม่มารีคือสัญลักษณ์ของ “แท่นบูชา” (Tabernacle) เพราะทรงเป็นผู้แบกร่างของพระเยซูก็เป็นได้
Madonna del Parto
บี-52 สตราโตฟอสเตรส
พนม ยีรัมย์
รอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์
รอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์ หรือ ราชบัณฑิตยสถานศิลปะ  เป็นสถาบันศิลปะ ตั้งอยู่ที่คฤหาสน์เบอร์ลิงตัน ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1768 มีจุดประสงค์ในการส่งเสริมศิลปะอังกฤษและมีสมาชิกเป็นศิลปิน สถาบันจัดงานแสดงศิลปะทั้งถาวรและชั่วคราว และมีโรงเรียนศิลปะ
พระเจ้ามุนจง
พระเจ้ามุนจง หรือ มุนจง  สามารถหมายถึง
จักรพรรดิเหวินจง
จักรพรรดิเหวินจง  สามารถหมายถึง
พระเจ้าเยจง
พระเจ้าเยจง (Yejong) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิรุ่ยจง
พระเจ้าซองจง
พระเจ้าซองจง (Seongjong) สามารถหมายถึง
พระเจ้าอินจง
พระเจ้าอินจง (Injong) สามารถหมายถึง
พระเจ้าคย็องจง
พระเจ้าคย็องจง (Gyeongjong) สามารถหมายถึง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่ทางตะวันออกของเซ็นทรัลพาร์คในนครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1870
พิพิธภัณฑ์เป็นเจ้าของงานศิลปะถาวรกว่าสองล้านชิ้นที่แบ่งเป็นสิบเก้าแผนก อาคารหลักมักจะเรียกสั้นๆ ว่า “the Met” เป็นหอศิลป์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกหอศิลป์หนึ่งแลมีสาขาที่สองที่เล็กกว่าที่“เดอะคล็อยสเตอร์ส” (The Cloisters) ในอัพเพอร์แมนแฮตตัน Upper Manhattan ซึ่งเป็นที่ตั้งแสดงศิลปะยุคกลาง
ศิลปะถาวรที่เป็นเจ้าของเป็นงานศิลปะตั้งแต่ศิลปะยุคคลาสสิกและศิลปะอียิปต์โบราณ, จิตรกรรมและประติมากรรมของจิตรกรชั้นครูจากเกือบทุกประเทศในยุโรปตะวันตก และงานสะสมศิลปะอเมริกันและศิลปะสมัยใหม่ นอกจากนั้นพิพิธภัณฑ์ก็ยังเป็นเจ้าของงานศิลปะจากแอฟริกา, เอเชีย, ศิลปะจากหมู่เกาะแปซิฟิค, ศิลปะไบเซนไทน์ และศิลปะอิสลาม นอกไปจากศิลปะแล้วพิพิธภัณฑ์ก็ยังสะสมเครื่องดนตรี เสื้อผ้าและเครื่องตกแต่ง อาวุธโบราณ เสื้อเกราะและอาวุธจากทั่วโลก ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างที่แสดงการตกแต่งภายในเป็นการถาวรตั้งแต่จากคริสต์ศตวรรษที่ 1 ของสมัยโรมันไปจนถึงสมัยใหม่ของสหรัฐอเมริกา
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1870 โดยกลุ่มชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งรวมทั้งนักธุรกิจและนักการเงินและผู้นำศิลปินและนักคิดในสมัยนั้น ประสงค์จะก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ที่นำศิลปะและการศึกษาศิลปะมาสู่ประชาชนอเมริกัน พิพิธภัณฑ์เปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1872
ในปี ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์มีความยาวทั้งสิ้นเกือบหนึ่งในสี่ไมล์และมีเนื้อที่ทั้งหมดกว่าสองล้านตารางฟุต
พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน
เซ็นทรัลพาร์ค
จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
พระเจ้ามย็องจง
พระเจ้าเมียงจง (Myeongjong) สามารถหมายถึง
ลัทธิคลาสสิกใหม่
ลัทธิคลาสสิกใหม่  เป็นชื่อที่ใช้สำหรับขบวนการทางวัฒนธรรมของศิลปะการตกแต่ง ทัศนศิลป์ วรรณคดี การละคร ดนตรี และสถาปัตยกรรมที่มาจากศิลปะคลาสสิกและวัฒนธรรมซึ่งส่วนใหญ่มาจากกรีกโบราณหรือโรมันโบราณ) ขบวนการเหล่านี้มีความนิยมระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษ 19
ศิลปะนีโอคลาสสิค
พระเจ้าฮอนจง
พระเจ้าฮอนจง (Heonjong) สามารถหมายถึง
พระเจ้าควังแกโทมหาราช
พระเจ้าควังแกโทมหาราช (; ค.ศ. 374–413) เป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 19 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 374 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโคกุกยัง (ค.ศ. 384–391)
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 391 รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็น "พระเจ้าควังแกโท" ตามตำนานพระองค์คือพระราชาจูซิน พระเจ้าควังแกโทมหาราชทรงสนับสนุนทุกด้าน จนบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก ระหว่างรัชกาลมีผู้ถวายพระราชสมัญญาให้พระองค์ว่า "พระเจ้าย็องนัก" หลังสวรรคตแล้วมีผู้ถวายพระราชสมัญญาให้พระองค์อีกพระนามหนึ่งว่า "แทวัง"
สวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 413 ขณะพระชนมายุได้ 39 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 22 ปี พระราชโอรสขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นพระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ
วิซเดิล
ภาษาพรรณนาบริการเว็บ หรือ วิซเดิล  คือ เอกสารที่เขียนด้วยภาษา XML ที่ใช้ในการอธิบาย/บรรยาย Web Service โดยจะบอกถึง วิธี/รูปแบบ การติดต่อกับ Web Services และบอกว่า Web Service นั้นมี Service อะไรไว้ให้ใช้บริการบ้าง
ดอกไม้ป่า (วงดนตรี)