pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 14 เมษายน 2022 มัตสึอูระได้ปรากฏตัวในผลงานโฆษณา "เนสกาแฟ เอ็กซ์เซลลา" โดยเธอเป็นพรีเซ็นเตอร์และร้องเพลงประกอบโฆษณาที่มีชื่อว่า "ฮาซูมุ คิโมชิ" (はずむ気持ち) ซึ่งผลงานโฆษณาชุดนี้เป็นโฆษณาแรกในรอบ 11 ปีของเธอ
ในปี ค.ศ. 2001 มัตสึอูระได้คบหากับเคตะ ทาจิบานะหนึ่งในสมาชิกจากวงวินส์ และได้แต่งงานกันในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ทั้งคู่มีลูกร่วมกัน 3 คน
"หมายเหตุ: * (ดู ยัวร์ซอง ~เซชุงเซ็นเซ) ใช้เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น เรื่อง "ไอโจะอิปปง!" (愛情イッポン!) ซึ่งเธอร่วมแสดงด้วย
ซิงเกิลอื่น ๆ.
"หมายเหตุ: * (ดู เท็นไซ! เล็ทส์โก อายายามุ) ใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "แฮมทาโร่ เดอะมูฟ์วี 4" (Hamtaro the Movie 4) โดยร้องร่วมกับกลุ่ม "อีโคโมนิ" (エコモニ。) "
ทางโทรทัศน์.
"หมายเหตุ* (ดู อิโนจิโนะคิเซกิ) : เป็นละครโทรทัศน์ตอนพิเศษที่ทำขึ้นมาเพื่อฉลองครบรอบการก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ซีบีซี 50 ปี"
ปราสาทวัดภู
ยโศธรปุระ
ยโศธรปุระ เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิเขมรในดินแดนเขมรต่ำ สร้างโดยพระเจ้ายโศวรรมันที่ 1 ต่อมาในสมัยพระเจ้าชัยวรรมันที่ 4 ได้เกิดเหตุอุทกภัยครั้งใหญ่ในเมืองยโศธรปุระ จึงย้ายราชธานีไปยังเมืองเกาะแกร์
มัตสึอูระ อายะ
มัตสึอุระ อะยะ
Aya matsuura
Matsuura Aya
Matsuura aya
กรุงซาเกร็บ
จงอาง
กรมหลวงโยธาทิพ
กรมหลวงโยธาทิพ มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้าศรีสุวรรณ บ้างออกพระนามว่า พระราชกัลยาณี (พ.ศ. 2181–2258) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททองและเป็นพระราชขนิษฐาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ภายหลังได้เป็นที่พระอัครมเหสีฝ่ายขวาในสมเด็จพระเพทราชา ประสูติการพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระนามเจ้าพระขวัญ
กรมหลวงโยธาทิพ มีพระนามเดิมว่าศรีสุวรรณ เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และมีพระชนนีองค์เดียวกันกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราช "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุว่าพระชนนีของสมเด็จพระนารายณ์ชื่อพระสุริยา ขณะที่ "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ระบุพระนามว่าพระอุบลเทวี ส่วนหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ระบุว่าพระชนนีเป็นพระราชเทวีชื่อศิริธิดา ในช่วงที่สมเด็จพระนารายณ์และสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาคิดยึดอำนาจสมเด็จเจ้าฟ้าไชย สมเด็จพระนารายณ์ก็ทรงพาพระราชกัลยาณีหนีออกไปด้วยกัน สมบัติ พลายน้อย อธิบายว่ากรมหลวงโยธาทิพน่าจะประสูติในปี พ.ศ. 2181 หย่อนพระชันษากว่าพระเชษฐา 6 ปี และมีพระชันษา 18 ปีเมื่อพระเชษฐาเสวยราชย์ กล่าวกันว่ากรมหลวงโยธาทิพมีพระสิริโฉมงดงามเป็นที่ประจักษ์ ใน "พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน" ระบุไว้ว่า "...พระราชกัลยาณีน้องพระนารายณ์ราชนัดดา ทรงพระรูปสิริวิลาสเลิศลักษณะนารี..."
หลังการยึดอำนาจจากสมเด็จเจ้าฟ้าไชย ในรัชกาลสมเด็จพระศรีสุธรรมราชา พระเจ้าอาว์ ทรงต้องพระทัยในรูปลักษณ์ของพระราชกัลยาณีและมีพระราชประสงค์จะเสพสังวาส พระราชกัลยาณีไหวตัวทัน ทรงบอกให้เหล่าพระสนมช่วย ทรงซ่อนตัวในตู้พระสมุดแล้วนางสนมให้หามไปยังพระราชวังบวรสถานมงคลที่สมเด็จพระนารายณ์ประทับอยู่ เสด็จขึ้นเข้าเฝ้าสมเด็จพระนารายณ์ ทรงกันแสงและทูลเรื่องราวทั้งหมด เมื่อสมเด็จพระนารายณ์ฟังความเช่นนั้นก็ทรงกล่าวด้วยความน้อยพระทัยว่า
หลังจากนั้นสมเด็จพระนารายณ์จึงรวมขุนนางต่อสู้ยึดอำนาจ และสามารถจับกุมสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาได้ จึงนำไปสำเร็จโทษ ณ วัดโคกพระยาตามโบราณราชประเพณี
เมื่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสวยราชย์ พระราชกัลยาณีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกรมหลวงโยธาทิพ คู่กับเจ้าฟ้าสุดาวดี พระราชธิดา ที่ได้รับการสถาปนาเป็นกรมหลวงโยธาเทพ คู่กัน พระองค์คอยอุปถัมภ์ค้ำชูพระราชอนุชาทั้งสองพระองค์คือเจ้าฟ้าอภัยทศ และเจ้าฟ้าน้อย ทรงสามารถทูลคัดง้างสมเด็จพระนารายณ์มหาราชในกรณีที่ทรงลงทัณฑ์เจ้าฟ้าน้อยเรื่องทำชู้กับพระสนม โดยทรงกล่าวกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราชว่า "[อย่าได้มี] พระโทสจริตโดยลงโทษเอาให้ถึงแก่ชีวิตเลย ขอเพียงให้ทรงลงทัณฑ์เสมอที่บิดาทำต่อบุตรเท่านั้นเถิด"
"พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)" ว่าสมเด็จพระเพทราชาตั้งพระองค์เป็นพระอัครมเหสีซ้าย ส่วน "คำให้การชาวกรุงเก่า" และ "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ระบุว่าเป็นพระอัครมเหสีฝ่ายขวา มีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าพระขวัญ แต่พระราชโอรสพระองค์นี้ก็อยู่ให้ชื่นชมโสมนัสได้ไม่นาน ก็ถูกกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (เดื่อ) ลวงไปสำเร็จโทษ สิ้นพระชนม์ก่อนการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเพทราชาไม่นานนัก กรมหลวงโยธาทิพคงจะโทมนัสและตรอมพระทัยยิ่งนัก ทรงหันเข้าหาพระศาสนาเป็นที่พึ่ง ทรงทูลลาสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ออกไปตั้งตำหนักใกล้วัดพุทไธสวรรย์ และผนวชเป็นรูปชี
กรมหลวงโยธาทิพเสด็จสวรรคตในรูปชี (ในพงศาวดารฉบับพันจันทนุมาศใช้คำว่า "เสด็จนิพพาน") ณ พระตำหนักริมวัดพุทไธสวรรย์ในปีมะแมสัปตศก สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระทรงโปรดเกล้าฯ ให้ทำพระเมรุมาศ ให้เชิญพระศพขึ้นพระมหาพิชัยราชรถแห่แหนด้วยดุริยางคดนตรีไปถึงพระเมรุมาศ มีการทิ้งทานต้นกัลปพฤกษ์และมีการเล่นมหรสพ พระสงฆ์สดัปกรณ์ 10,000 คำรบสามวัน แล้วถวายพระเพลิง ครั้นดับพระเพลิงแล้วจึงแจงพระรูป พระสงฆ์สดัปกรณ์อีก 100 รูป เก็บพระอัฐิในพระโกศน้อย แห่เข้ามาบรรจุไว้ท้ายจระนำในวิหารใหญ่วัดพระศรีสรรเพชญ์
ปลาอีโต้มอญ  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Percifoemes) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Coryphaena hippurus" จัดอยู่ในวงศ์ปลาอีโต้ (Coryphaenidae) ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเพียง 2 ชนิดเท่านั้น
ปลาอีโต้มอญ มีลำตัวยาวเรียว แต่เมื่อเจริญเติบโตขึ้นลำตัวจะกว้างขึ้นและแบนข้างเล็กน้อย หัวงุ้มลง ทำให้มีรูปร่างคล้ายมีดโต้ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีเกล็ดเล็กละเอียด ปากกว้างและเฉียงขึ้น ฟันเล็กละเอียด ครีบหลังยาวเริ่มตั้งแต่บริเวณโหนกหัวไปจนถึงโคนหาง ครีบหางใหญ่เว้าลึกรูปส้อม ตัวผู้มีโหนกหัวนูนออกไปข้างหน้าเป็นแนวตั้งฉากกับปากคล้ายกับโลมา อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ ส่วนตัวเมียจะมีโหนกหัวลาดลง ปลาขนาดโตเต็มวัยลำตัวมีสีน้ำเงินปนเขียว ข้างตัวมีจุดดำเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วลำตัว
มีความยาวตั้งแต่ 40-100 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดมีความยาวถึง 150 เซนติเมตร เป็นปลาที่อยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดไม่ใหญ่ อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก และมักขึ้นมาหากินและหาอาหารบริเวณผิวน้ำ มักพบอยู่บริเวณข้างเกาะแก่ง ตามต้นไม้หรือกิ่งไม้หรือซากอวนที่ลอยมาตามน้ำ กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่ปราดเปรียวว่องไว ว่ายน้ำได้เร็วมาก กินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
เป็นปลาที่เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในการตกปลาเป็นเกมกีฬา เช่นเดียวกับปลากระโทง (Istiophoridae) หรือปลาทูน่า (Scombridae) เนื่องจากเป็นปลาที่สู้เบ็ดและมีความสวยงามเมื่อเวลาตก และนิยมจับเพื่อการประมงเชิงพาณิชย์ด้วย ซึ่งประเทศในแถบแคริบเบียนเป็นกลุ่มผู้บริโภคผลิตภัณฑ์จากปลาอีโต้มอญกลุ่มใหญ่ของโลก ส่วนหลาย ๆ ประเทศที่พัฒนาแล้วในยุโรปมีปริมาณการบริโภคเพิ่มมากขึ้นทุกปี และญี่ปุ่นก็เป็นประเทศที่บริโภคปลาชนิดนี้เป็นปริมาณมากเช่นกัน
ปลาอีโต้มอญ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก ในภาษาไทย เช่น "หน้ามอม", "อีโต้", "มงเจ้าเลือด", "โต้มอญ" หรือ "สีเสียดอินเดีย" เป็นต้น ในขณะที่ภาษาฮาวายจะเรียกว่า "Mahi-mahi" ซึ่งเป็นชื่อที่เพิ่งใช้ไม่นานมานี้ โดยจะปรากฏบนเฉพาะบนเมนูอาหาร ในขณะที่ภาษาสเปนจะเรียกว่า "Dorado" ที่หมายถึง ทองคำ
สถานะของปลาอีโต้มอญ ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) ได้จัดให้อยู่สถานะสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ (LC)
[[หมวดหมู่:วงศ์ปลาอีโต้]]
เซเรียอา ฤดูกาล 1997-1998
วรนุช อารีย์
วรนุช อารีย์ (เดิมชื่อ นุชวรา อารีย์; 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560) นักร้องหญิงวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงสุนทราภรณ์ เจ้าของฉายา เสียงน้ำมนต์ก้นบาตร และ นักร้องเสียงละเมอ
วรนุช อารีย์ (เดิมชื่อ สว่าง อารีย์ และเปลี่ยนมาเป็น นุชวรา อารีย์) นักร้องหญิงประจำวงวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ที่ธนบุรี เป็นบุตรของ นายนุช และ นางเจริญ อารีย์ มีน้องชาย 1 คน คือ นายนริศ อารีย์ คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่วรนุชยังเด็ก เข้ารับการศึกษาเบื้องต้นที่ โรงเรียนวัดจักรวรรดิราชาวาสแต่ก็เรียนไม่จบเนื่องจากแม่ไม่มีเงินส่งเรียน
วรนุชสนใจการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็กๆโดยอาศัยฟังวิทยุจากข้างๆบ้านเนื่องจากบ้านตัวเองยากจน ซึ่งขณะที่ศึกษาอยู่โรงเรียนวัดจักรวรรดิราชาวาสทุกๆเย็นวันศุกร์จะมีการร้องเพลงหน้าชั้นเรียนก่อนกลับบ้าน วรนุชก็จะออกไปร้องทุกครั้งและจะได้รางวัลเป็นสมุดกลับมา
ต่อมานางเจริญผู้เป็นมารดาได้สมรสใหม่จึงส่งวรนุชมาอยู่กับคุณน้า ทุกๆเย็นหลังช่วยคุณน้าทำงานบ้านเสร็จวรนุชก็จะร้องเพลงเป็นเพื่อนแก้เหงา จนกระทั่งคนข้างบ้านที่ทำงานที่กรมไปรษณีย์กลางได้ยินเข้าจึงพาไปฝากให้อยู่กับวงดนตรีจารุกนกของครูพจน์ จารุวนิชเมื่อปีพ.ศ.2491 โดยทำหน้าที่พากย์เสียงละครวิทยุและร้องเพลงสลับช่วง
ครูเอื้อ สุนทรสนานเห็นถึงความสามารถจึงให้คุณประเสริฐมาชักชวนไปอยู่ที่วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ด้วยกัน พอดีกับตำแหน่งนักร้องหญิงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ว่างลงวรนุชจึงไปสอบกับครูเอื้อ สุนทรสนานเมื่อปีพ.ศ.2495 โดยสอบเข้าได้ที่ 1 พร้อมกับศรีสุดา รัชตะวรรณ ซึ่งได้ที่ 2 และ พูลศรี เจริญพงษ์ ซึ่งได้ที่ 3
โดยครูเอื้อ สุนทรสนาน มักแต่งเพลงในลีลาหวานๆ เย็นๆ เศร้าๆ ให้วรนุช อารีย์ ขับร้อง ซึ่งเหมาะสมกับเสียงของเธอเป็นอย่างยิ่ง เพลงแรกที่เธอได้ร้องออกอากาศทางวิทยุ คือเพลง เมื่อเธอกลับมา ส่วนเพลงแรกที่เธอบันทึกเสียงคือเพลง พรางรัก
วรนุชได้รับฉายาว่า "เสียงน้ำมนต์ก้นบาตร" ซึ่งมาจากเสียงที่หวานเย็นไพเราะ นักร้องเสียงละเมอที่หมายถึงเสียงชวนฝันละเมอ และห้องสมุดของกรมฯเนื่องเป็นผู้จัดเก็บเพลงทั้งหมดของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ทั้งนี้เทิ่ง สติเฟื่อง พิธีกรชื่อดังได้ตั้งฉายาให้วรนุชว่าเสียงน้ำมนต์กระฉอกอีกด้วย
ความภูมิใจ.
ในขณะรับราชการในตำแหน่งคีตศิลปิน วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์นั้น วรนุช อารีย์ ได้มีโอกาสบันทึกเสียงเพลงพระราชนิพนธ์ลมหนาว ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และเพลงของสถาบันต่าง ๆ รวมทั้งเพลงปลุกใจไว้หลายเพลง นอกเหนือจากเพลงทั่วไป นอกจากนี้ ยังร่วมเดินทางไปร้องเพลงกล่อมขวัญทหารตามชายแดน ได้รับพระราชทานเข็มที่ระลึกจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี และจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ และท้ายที่สุด เธอได้รับประกาศเชิดชูเกียรติ " เพชรสยาม " จากสถาบันราชภัฏจันทรเกษม ในสาขาดนตรีนาฏศิลป์ ทางขับร้องเพลงไทยสากล เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2545
วรนุช อารีย์สมรสเมื่อปี 2514 มีบุตรสาว 1 คน และ มีบุตรบุญธรรม 1 คน
วรนุช อารีย์ เกษียณอายุราชการเมื่อปี พ.ศ. 2532 แต่ยังคงขับร้องเพลงให้วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์เรื่อยมา และยังรับเชิญร้องเพลงตามงานต่าง ๆ หลายสิบปี จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สิริอายุ 89 ปี
ผลงานเพลงของวรนุช อารีย์ สามารถจำแนกออกมาได้เป็นหลายประเภทดังนี้
1. เพลงขับร้องเดี่ยว เช่น ปวดใจ เปลี่ยวใจ นางครวญ รำพันสวาท มนต์ดลใจ ผาเงอบ ฝนเอย รักต่างแดน เพลินพนา รักเธอคนเดียว ดึกดำ คืนนั้นวันนี้ วันและคืน หวัง โลกกับชีวิต คนใจร้าย อย่าเพียงแต่มอง ล้อโลก ไผ่ครวญ รักคิมหันต์ อนาถเมื่อขาดรัก กล้วยไม้ ฟ้ามัวใจหมอง ละเมอรักฝากลม บางแสนโสภา อย่าร้องไห้ ใครคู่ฉัน พรางรัก เสียงสะอื้นที่บางแสน อ๊ายอาย ลองคิดดู ลวงรัก ธรณิณที่รัก เป็นต้น
2. เพลงขับร้องนำหมู่ เช่น ไม่มีหวัง ยะลา ดอกไม้เมืองเหนือ ฉันล่ะเบื่อ ศักดิ์ไทย อนุสติไทย คำปฏิญาณ ไทยมุ่งหน้า เป็นต้น
3. เพลงขับร้องคู่ (ชาย-หญิง) เช่น ระฆังสั่งลา(คู่วินัย) ทำนายฝัน(คู่สมศักดิ์) คลื่นสวาท(คู่สมศักดิ์) ใคร(คู่สุนทราภรณ์) บ่อโศก(คู่สมศักดิ์) อ่างหิน(คู่วินัย) หยดน้ำเจ้าพระยา(คู่สุนทราภรณ์) ดาวในใจ(คู่สุนทราภรณ์) รักยามเย็น(คู่สุนทราภรณ์) หวานคำ(คู่วินัย) ตะลุงเริงใจ(คู่วินัย) สาวสุดสวย(คู่เลิศ) ไม่มีรัก(คู่สมศักดิ์) เป็นต้น
4. เพลงร้องคู่ (หญิง-หญิง) เช่น เพลงพาชื่น(คู่ศรีสุดา) สามนัด(คู่ศรีสุดา,มาริษา,เลิศ) รื่นเริงใจ(คู่ศรีสุดา,มาริษา) บ้านเกิดเมืองนอน(คู่ศรีสุดา,มาริษา,บุษยา) ลาปีเก่า(คู่ศรีสุดา,ชวลี) ลาชั่วคืน(คู่ศรีสุดา,มาริษา)
5. เพลงรำวง เช่น รำวงเทวีศรีนวล รำวงลีลารัก รำวงปูจ๋า รำวงหมองู เพลินนาวา เริงตลุง รำวงมาลัยรจนา รำวงมาลัยลอย เรือเพลง ขวัญข้าว เริงสงกรานต์ ยายกะตา รำวงบ้านนา รำวงบ้านใกล้ใจรัก รำวงบ้านนาสำราญ เป็นต้น
รายชื่อวิดีโอเกมนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
วิดีโอเกม "นินจาคาถาโอ้โฮะเฮะ" (; ทับศัพท์; นารูโตะ) ปรากฏขึ้นให้เห็นในเครื่องเล่นเกมต่าง ๆ จาก นินเท็นโด, โซนี่ และ ไมโครซอฟท์ ส่วนใหญ่เป็นเกมประเภท เกมต่อสู้ ที่ผู้เล่นสามารถควบคุมตัวละครที่อยู่ในอนิเมะหรือมังงะโดยตรง จุดประสงค์ของเกมต่อสู้นั้นถ้าทำให้ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเลือดเหลือศูนย์ก็เป็นฝ่ายชนะ โดยการใช้ระบบการเล่นภายในเกมเช่นกระบวนท่าหรือคาถาที่มีเฉพาะในแต่ละตัวละครเหมือนกันกับในนารูโตะอนิเมะหรือมังงะ วิดีโอเกมแรกของ"นารูโตะ"คือ "นารูโตะ: โคโนฮะ นินโปโช" ซึ่งถูกวางจำหน่ายในญี่ปุ่นในวันที่ 27 มีนาคม ปี พ.ศ. 2546 สำหรับ วอนเดอร์สวอน คัลเลอร์ วิดีโอเกมนารูโตะส่วนใหญ่ถูกวางจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น เกมแรกที่เปิดตัวนอกประเทศญี่ปุ่นคือซีรีส์ "นารูโตะ: เกคิโต นินจา ไทเซน" และ ซีรีส์ "นารูโตะ: ไซเคียว นินจา ไดเกสชู" ซึ่งถูกวางจำหน่ายใน ทวีปอเมริกาเหนือ ในชื่อว่า นารูโตะ": แคลช ออฟ นินจา" และ "นารูโตะ: นินจา เคานซิล" ในเดือน มกราคม ปี พ.ศ. 2555, บันได นัมโค ได้ประกาศว่าเกมนารูโตะมากกว่า 10 ล้านชุดได้ถูกจัดจำหน่ายทั่วโลก
มาริษา อมาตยกุล
จ่าตรีหญิง มาริษา อมาตยกุล หรือ นางมาริษา ธรรมฐิติ นักร้องวงสุนทราภรณ์ เจ้าของน้ำเสียงกังวาลชัดเจนกับทรงผม "สวอน" ที่ผู้ชมจดจำคุ้นเคยตลอดมากว่า 50 ปี
เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2482 มีชื่อเล่นว่า แต๋ว เรียนที่โรงเรียนสตรีวรนาถ และโรงเรียนสตรีวิทยา
มาริษา ชื่นชอบการร้องเพลงของสุนทราภรณ์เป็นพิเศษ โดยเฉพาะเป็นเพลงของมัณฑนา โมรากุล ที่มีชื่อเสียงมากในขณะนั้น มาริษาจึงมักชอบครวญเพลงขับกล่อมคลายเหงาในยามปฏิบัติหน้าที่และยามว่างเว้นภารกิจ เพราะทุกวินาทีในคราบเครื่องแบบทหารรั้วของชาติ มาริษาไม่เคยละทิ้งฝันแห่งความตั้งใจ อยากเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์
ขณะรับราชการที่กรมยุทธการทหารเรือ ติดยศจ่าตรี กองทัพเรือเล็งเห็นแววความสามารถ จึงส่งประกวดร้องเพลงในรายการไนติงเกลทางโทรทัศน์ช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2501 โดยมาริษาเลือกขับร้องเพลงเสียงกระซิบจากเกลียวคลื่น ซึ่งเธอก็ไม่ได้รางวัลจากการประกวดเลย แต่การเข้าประกวดในครั้งนี้ทำให้มาริษามีโอกาสได้พบกับ ครูแก้ว อัจฉริยะกุล เพื่อนสนิทของครูเอื้อ สุนทรสนาน ครูแก้วได้ชักชวนพร้อมนำไปฝากเข้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์โดยที่ครูเอื้อไม่ได้ให้มาริษาร้องเพลงทดสอบเลย มาริษาอยู่ในโครงการ "ดาวรุ่งพรุ่งนี้" ร่วมกับบุษยา รังสี และ อ้อย อัจฉรา ขณะที่ผู้ใหญ่ในกองทัพเรือคัดค้านด้วยความห่วงใย
หลังจากทำงานที่กรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ มีโอกาสร้องเพลงบนเวทีและประสบการณ์เพิ่มขึ้น จนได้รับเลือกให้บันทึกเสียงเพลงจังหวะรุมบ้าชื่อ ริมฝั่งน้ำ ซึ่งกลายเป็นงานสร้างชื่อเสียง เมื่อมีการเปิดเพลงดังกล่าวตามสถานีวิทยุต่างๆ พร้อมกับเพลง "น้ำตาดาว" และเพลง "สวัสดีบางกอก" ร้องโดย บุษยา รังสี และ อ้อย อัจฉรา ตามลำดับ
มาริษามีน้ำเสียงที่เข้มแข็งแต่หวาน ซึ่งต่างจากนักร้องหญิงในยุคนั้น โดยมีครูเอื้อ สุนทรสนาน และนักร้องรุ่นพี่ เช่น ศรีสุดา รัชตะวรรณ, วรนุช อารีย์, ชวลี ช่วงวิทย์, รวงทอง ทองลั่นธม คอยฝึกสอน
มาริษาชื่นชอบเสียงของมัณฑนา โมรากุลมาก เธอจึงชอบค้นเพลงเก่าๆที่มัณฑณาร้องไว้นำมาขับร้องใหม่ เช่น เสียงดุเหว่า ชมดอกฟ้า บ้านแสนสุข สร้างระเบียบ เป็นต้น และสิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ คือ ผมทรงสวอนซึ่งเป็นที่จดจำของบรรดาแฟนเพลงมาจนถึงทุกวันนี้
หลังจากที่สิ้นเสาหลักอย่างครูเอื้อ สุนทรสนานไป เหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่ ต่างอำลาชีวิตข้าราชการไป มาริษายังยืนยันรับราชการอยู่ที่กรมประชาสัมพันธ์ จนได้ดำรงตำแหน่ง ผอ.ส่วนบริหารการดนตรีก่อนเกษียณอายุข้าราชการในปี 2543 ซึ่งในขณะรับราชการมาริษาได้มีส่วนร่วมในการจัดคอนเสิร์ต "เสียงสวรรค์วันประชา" ที่เชื้อเชิญเหล่านักร้องรุ่นเก่าลายครามกลับคืนสู่เวที เพื่อหารายได้มอบให้ทายาทครอบครัวศิลปิน วินัย จุลละบุษปะ และครูเวส สุนทรจามร ถือเป็นความภาคภูมิใจส่วนหนึ่งที่เธอได้มีโอกาสช่วยเหลือพี่น้องศิลปิน
มาริษาสมรสกับ นายประสงค์ ธรรมฐิติ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2505 มีบุตรหนึ่งคน ชื่อ ปัทมา ธรรมฐิติ
มาริษายังมีหลานชายที่อยู่ในวงการนักร้องด้วยกัน คือ ตู้ ดิเรก อมาตยกุล
ริมฝั่งน้ำ(ต้นฉบับชวลี ช่วงวิทย์) , ฝนตั้งเค้า , เดือนหงาย , เพียงปลายก้อย , เกาะสมุย , รักอะไร , อยากมีรักหวาน , สาริกาชมเดือน , หงส์สะบัดบาป ,
กรงที่ขังใจ , ประชดอารมณ์ , ยัง , อย่าทำให้ช้ำอีกเลย , สาส์นสวาท , นี่หรือเธอรัก , หนี้รัก , คลื่นกรรม , รักหนึ่งในดวงใจ , ตลุงเสดสา , อี่นาย , สร้างระเบียบ , รักที่หวัง , กลางวันจันทร์จาก , เดือนโกง , ยากใจ , สาริกาชมเดือน, รักที่หวัง, นี่หรือเธอรัก, คุณขาอย่าลวง, พี่รักจริง (คู่ สมศักดิ์ เทพานนท์) , บ้านนาราตรี (คู่ สมศักดิ์ เทพานนท์) , รื่นเริงใจ (ร่วมกับ ศรีสุดา รัชตะวรรณ วรนุช อารีย์) ไร้รักไร้ผล (ร่วมกับ ศรีสุดา รัชตะวรรณ วรนุช อารีย์) , สามนัด (ร่วมกับ เลิศ ประสมทรัพย์,ศรีสุดา รัชตะวรรณ,วรนุช อารีย์)
ตราแผ่นดินของญี่ปุ่น
ตราแผ่นดินญี่ปุ่น หรือเรียกว่า ตราเบญจมาศ  หรือ ตราดอกเบญจมาศ ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ พระราชลัญจกรดอกเบญจมาศ  เป็นตราแผ่นดินประจำชาติของประเทศญี่ปุ่น และเป็นตราที่ใช้สำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิและพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์ญี่ปุ่น ซึ่งจะใช้ตรงกันข้ามกับ ตราดอกพอโลเนีย ซึ่งใช้กันในรัฐบาลญี่ปุ่น
ในรัฐธรรมนูญรัชสมัยเมจิได้กำหนดไว้ว่า ไม่มีพระราชวงศ์พระองค์ใดสามารถใช้พระราชลัญจกรนี้ได้นอกจากสมเด็จพระจักรพรรดิเท่านั้น ดังนั้น พระราชวงศ์ญี่ปุ่นจึงต้องใช้ตราประจำพระองค์ที่ดัดแปลงจากพระราชลัญจกรองค์นี้ไปบ้างแทน ส่วนศาลเจ้าชินโตที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์จะใช้ตราดังกล่าวนี้เป็นตราประจำศาลเจ้าด้วยเช่นกัน หากศาลเจ้าชินโตใดไม่ได้มีความสัมพันธ์กับพระราชวงศ์จะต้องได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ตราก่อน จึงจะนำตราดอกเบญจมาศนี้ประกอบเข้าเป็นส่วนหนึ่งของตราศาลเจ้าได้
ลักษณะของพระราชลัญจกรนี้เป็นรูปดอกเบญจมาศสีเหลืองหรือสีแสดอยู่บนพื้นหลังสีแดงหรือสีดำ หากเป็นตราที่มีลายเส้นในภาพจะใช้สีแดงหรือสีดำตัดเส้นแทนเช่นกัน
พระราชลัญจกรนี้หากดอกเบญจมาศมี 14 กลีบ เป็นตราใช้สำหรับพระราชวงศ์ญี่ปุ่น ส่วนพระราชลัญจกรแบบ 16 กลีบนั้นจะใช้สำหรับเข็มเครื่องหมายสมาชิกรัฐสภา ตราหัวกระดาษหนังสือราชการ ตราบนปกหนังสือเดินทาง และอื่นๆ
อนึ่ง ประเทศญี่ปุ่นไม่ได้มีกฎหมายระบุลักษณะตราแผ่นดิน พระราชลัญจกรดอกเบญจมาศนี้จึงใช้เป็นตราประจำประเทศโดยธรรมเนียมปฏิบัติ เหมือนกับบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขและไม่มีการกำหนดตราประจำประเทศอย่างเป็นทางการ
เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2
เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวมหากาพย์และอาชญากรรม ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1974 กำกับโดย ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา จากบทภาพยนตร์ที่เขาเขียนร่วมกันกับ มาริโอ พูโซ ภาพยนตร์แสดงนำโดย อัล ปาชิโน, โรเบิร์ต ดูวัล, ไดแอน คีตัน, รอเบิร์ต เดอ นิโร, ทาเลีย ไชร์, มอร์กานา คิง, จอห์น คาซาล, มารีอานา ฮิลล์และลี สตราสเบิร์ก "เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองใน "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ไตรภาค โดยเป็นทั้งภาคก่อนและภาคต่อของ "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" โดยเล่าเรื่องราวคู่ขนานของ ไมเคิล คอร์เลโอเน (ปาชิโน) ในปี ค.ศ. 1958 ซึ่งเป็นดอนคนใหม่ของครอบครัวคอร์เลโอเน โดยเขาต้องปกป้องธุรกิจของครอบครัว หลังมีคนความพยายามเอาชีวิตของเขา และ วิโต คอร์เลโอเน (เดอ นิโร) ตั้งแต่วัยเด็กใน เกาะซิซีลี จนถึงการก่อตั้งกิจการครอบครัวในนครนิวยอร์ก
หลังความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแรก พาราเมาต์พิกเจอส์ เริ่มพัฒนาภาพยนต์ภาคต่อ โดยส่วนใหญ่ใช้นักแสดงและทีมงานชุดเดิม คอปโปลาได้รับการควบคุมการสร้างสรรค์ของภาพยนตร์มากขึ้น ต้องการสร้างทั้งภาคต่อและภาคก่อนของภาพยนตร์ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของการผงาดของวีโตและการล่มสลายของไมเคิล การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1973 และสิ้นสุดในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 "เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" ฉายรอบปฐมทัศน์ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1974 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่แบ่งออกเป็นสองฝั่งจากนักวิจารณ์ ยกเว้นชื่อเสียงของภาพยนตร์ อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างรวดเร็วและกลายเป็นประเด็นของการวิจารณ์ใหม่ของนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ทำเงินระหว่าง 48–88 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 13 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ จำนวนสิบเอ็ดสาขา ณ งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 47 และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อเรื่องแรกที่ชนะเลิศในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ยังชนะเลิศอีกหกสาขา เช่น สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (คอปโปลา), สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (เดอ นิโร) และ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (คอปโปลาและพูโซ) ปาชิโน ชนะเลิศในรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
บางคนมองว่าภาพยนตร์เหนือกว่า "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" "ภาค 2" ยังคงได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาพยนตร์แนวอันธพาล ในปี ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์ได้รับการจัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับสามสิบสองในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์อเมริกัน โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และสิบปีต่อมาก็ยังคงอยู่อันดับเดิม ภาพยนตร์ได้รับเลือกให้เก็บรักษาในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติของหอสมุดรัฐสภา ในปี ค.ศ. 1993 ถือว่า "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์หรือสุนทรียศาสตร์" ภาพยนตร์ตามมาด้วยภาคต่อ "เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" ฉายในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งเป็นภาคสุดท้ายในไตรภาค
อุโมงค์ใต้ทะเลเซกัง
I, Robot อาจหมายถึง:
สมภพ ผูกพันน้อย
สมภพ ผูกพันน้อย / สมภพ เวชชพิพัฒน์ นักเขียนบทละครโทรทัศน์และภาพยนตร์
ชิโกกุ
คิวชู
ยอดเขากังชันจุงก้า
แม่น้ำฮาเฟล
ศุ บุญเลี้ยง มีชื่อเล่นคือ จุ้ย ศิลปิน นักเขียน เจ้าของธุรกิจร้านอิ่มอุ่น ชาวเกาะสมุย เป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกวงเฉลียง กลุ่มตัวโน้ตอารมณ์ดีที่สร้างตำนานของประเทศไทย หลังจากแยกตัวออกจากวงเฉลียงยังคงมีผลงานเพลงเดี่ยวออกมาหลายผลงาน เช่น "ภูเขา-ทะเล" "อิ่มอุ่น" และงานเขียนในชื่อตัวเองและนามปากกา "สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก"
ศุ บุญเลี้ยง เกิดที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ศึกษาเล่าเรียนที่บ้านเกิด ก่อนจะไปเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดนครปฐม และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ กรุงเทพมหานคร แล้วสอบเข้าเรียนในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เลิกเรียนก่อนจบการศึกษาปีสุดท้ายเพราะไม่สนใจรายวิชาที่เหลืออยู่และต้องการออกไปทำงาน เขาเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการทำให้วงเฉลียงกลับมารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่งโดยการเข้าไปขอบทเพลง "เที่ยวละไม" จาก ประภาส ชลศรานนท์ เป็นต้นกำเนิดของการรวมตัวกันของเฉลียงในยุคที่สอง ในชุด "อื่นๆ อีกมากมาย"
โดยที่ชื่อ "ศุ บุญเลี้ยง" นั้นมาจากการที่นั่งรถเมล์ไปที่ห้าแยกลาดพร้าว แล้วพบป้ายแผ่นหนึ่งที่ติดอยู่ที่ห้างเซ็นทรัลลาดพร้าว มีคำว่า "ศุ" เห็นว่าเพราะดี เลยใช้เป็นชื่อตัวตราบจนปัจจุบัน (ป้ายแผ่นนั้น เขียนเต็ม ๆ ว่า "ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ปิด 4 ทุ่ม")
สารคดีท่องเที่ยว
รวมเรื่องสั้น
จุ้ย สมรสกับ พวงมณี บุญยธรรม หรือ จ๋า
การเวก เสียงทอง
การเวก เสียงทอง เป็นนักร้องลูกทุ่งชายยุคเก่า ที่มีน้ำเสียงไพเราะ และโด่งดังอย่างมากจากเพลง "อำนาจดวงตา"
การเวก เสียงทอง มีชื่อจริงว่า "ธงชัย แสงยุนนท์" เกิดแถววัดไผ่ล้อม จังหวัดนครปฐม แต่มาโตที่กรุงเทพฯ ก่อนเข้าสู่วงการเคยเป็นแคตดี้อยู่ที่สนามกอล์ฟดุสิตเขาเป็นคนที่ชอบร้องเพลงลูกทุ่งมากเวลาว่างๆก็จะร้องเพลงเล่นเมื่อมีการประกวดร้องเพลงที่วัดอินทร์ บางขุนพรหม เขาก็ถูกเพื่อนยุให้ลองไปประกวดร้องเพลงปรากฏว่าเขาได้รางวัลรองชนะเลิศกลับมาโดยบอกว่าแพ้เด็กของกรรมการวัดจากนั้นเขาก็ขึ้นเวทีประกวดร้องเพลงมาเรื่อยๆชนะบ้างแพ้บ้าง
เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2503 วงดนตรีสมานมิตร เกิดกำแพง มาเปิดการแสดงที่วัดไผ่ตันและก็จัดให้มีการประกวดร้องเพลงซึ่งการเวก เสียงทองก็ได้ขึ้นประกวดด้วยโดยที่งานนั้นมีหัวหน้าวงและชัยชนะ บุญนะโชติ เป็นกรรมการซึ่งครั้งนั้น การเวก เสียงทอง ก็สามารถคว้าชัยฃนะมาได้และได้รับการบรรจุเป็นนักร้องในวงสมานมิตร เกิดกำแพง โดยหัวหน้าวงเป็นคนตั้งชื่อให้เขาว่า การเวก เสียงทอง
ปลายปีนั้น ด้วยความสามารถของตัวเอง การเวก เสียงทอง ก็ได้บันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในเพลง “ มิตรเพลงคนจน “ และ “พ่อหม้ายเมียทิ้ง “ แต่มาดังจริงๆในเพลงที่ 3 คือ “อำนาจดวงตา “ ที่โดดเด่นด้วยท่อนลิเก ในปี 2504 และต่อมาถือกันว่าเป็นศิษย์เอกของสมานมิตร ระหว่างที่อยู่กับวงสมานมิตร เขามีโอกาสบันทึกเสียงเอาไว้ราว 40 เพลง พร้อมทั้งมีส่วนผลักดัน กาเหว่า เสียงทอง ให้มีโอกาสขึ้นมาเป็นนักร้องระดับแนวหน้าของวงรวมทั้งยังเป็นคนตั้งชื่อให้กาเหล่า เสียงทองด้วย ก่อนที่จะผูกสัมพันธ์กลายเป็นพี่น้องบุญธรรมกันจวบจนทุกวันนี้
หลังอยู่กับวงระยะหนึ่ง เขาก็ออกมาตั้งวงเองเมื่อปี 2507 รวมทั้งเริ่มรับทำขวัญนาคควบคู่ไปด้วย เขาทำวงอยู่ราว 3 – 4 ปีก็เลิก เพราะธุรกิจเพลงลูกทุ่งไม่ค่อยดี จากนั้นก็หันไปเล่นลิเกอยู่ตามตลาด และงานทั่วรวมทั้งรับทำขวัญนาค ในราวปี 2534 ตั้งคณะมวยชื่อ “ ศิษย์การเวก “ โดยมีลูกชาย 2 คนเป็นนักมวยอยู่ในคณะ
นอกจากความสามารถด้านการร้องเพลง ทำขวัญนาค เล่นลิเก และ การทำมวย การเวก เสียงทอง ยังเป็นนักแต่งเพลงที่มีฝีมือด้วย โดยเจ้าตัวบอกว่าเขาแต่งเพลงเอาไว้ราว 70 เพลง และหลายเพลงก็ถูกนักร้องชื่อดังนำไปบันทึกเสียง เช่น
ปัจจุบัน การเวก เสียงทอง ในวัย 68 (ปี 2550) บอกว่า เขามีความสุขดี โดยพำนักอยู่กับลูกหลานแถววัดเปร็ง อ.แปดริ้ว จ. ฉะเชิงเทรา ด้วยชีวิตสมถะ พอมีพอกิน ไม่โหยหาชื่อเสียง แต่ยังคงสร้างสรรค์ผลงานเพลงประดับวงการต่อไปมุ่งมั่น โดยยังรับงานร้องเพลงบ้าง ทำขวัญนาคบ้าง รวมทั้งรับจัดดนตรีตามงานบวช การแต่ง งานเลี้ยง และวงปี่พาทย์ ร่วมกับ ยมนา เสียงทอง ซึ่งเป็นบุตรสาว และ กาเหว่า เสียงทอง ซึ่งเป็นน้องชายบุญธรรม
เด่นชัย สายสุพรรณ
เด่นชัย สายสุพรรณ เป็นนักร้องลูกทุ่งชายชาวสุพรรณที่สร้างนักร้องลูกทุ่งชื่อดังมามากมาย เด่นชัยอยู่ในวงการเพลงมานานกว่า 20 ปี มีผลงานเพลงดังมากมาย
ชื่อจริงของเขาคือ ชินพรรธน์ ธันยวิโรจน์
เป็นชาวบางตาเถร อำเภอสองพี่น้อง
จังหวัดสุพรรณบุรี เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2509 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม เป็นคนชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ชอบไปร้องเพลงในงานบวชงานแต่ง แต่ค่อนข้างขี้อาย
หลังจากเรียนจบก็ทำงานรับราชการ ในช่วงวันหยุดดูรายการประกวดการขับร้องเพลง 5 ภูมิภาคของโรงเรียนดนตรีวาทินี ทางช่อง 11​ จึงลองส่งเทปบันทึกเสียงไป ปรากฏว่าถูกเรียกตัวเข้ามาแข่ง และก็กวาดชัยชนะเรื่อยมา และเป็นผู้ชนะเลิศในปี พ.ศ. 2536 ทั้งประเภทคะแนนกรรมการ และคะแนนจากการโหวตของผู้ชม โดยเพลงที่เขาใช้ประกวดจนได้รับรางวัลในวันนั้น คือเพลง ล่องเรือหารัก ของยอดรัก สลักใจ​
หลังจากนั้น เด่นชัยได้ทราบข่าวว่าบริษัทวอร์เนอร์มิวสิค ซึ่งตอนนั้นมีศิลปินดังคือ มาดอนน่า และเพิ่งมาเปิดสาขาในประเทศไทย ได้ประกาศรับสมัครนักร้องลุกทุ่ง เด่นชัยจึงได้เข้าไปคัดตัวร่วมกับนักร้องอีกหลายท่าน จนได้รับคัดเลือกให้เป็นศิลปินลูกทุ่งคนแรกของบริษัท และอัลบั้มชุดแรกของเขา คือชุด พี่ไม่ดังนางไม่มอง ออกในเดือนกรกฎาคม 2537 และได้ออกผลงานกับทางวอร์เนอร์ มิวสิคอยู่ 4 ชุด เมื่อหมดสัญญา ก็ย้ายมาอยู่กับ บ็อกซิ่งซาวด์ ซึ่งตอนนั้นก็มีอาภาพร นครสวรรค์ อยู่ด้วย บวกกับความที่เด่นชัยมีบุคลิคที่ทะเล้นน่ารัก เด่นชัยจึงหันมาดังกับ แนวกุ๊กกิ๊ก เพลงแนวผัวเมีย แนวเอาใจคนมีอายุ เป็นต้น เมื่อเริ่มร้องเพลง "ดีแล้วครับ" แก้กับเพลง "เลิกแล้วค่ะ" ของอาภาพรที่กำลังดังอย่างสุด ๆ ในตอนนั้น