pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นอกจากนี้ยังเคยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวง ซูเปอร์ซับ ซึ่งได้เป็นศิลปินของค่ายสนามหลวงคอนเน็กส์อีกด้วย
เริ่มเล่นกีต้าร์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากคุณพ่อ จนทำให้เกิดความรักในเสียงเพลง จนกระทั่งเข้าสู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก็ได้เริ่มตั้งวงดนตรีของตนเองขึ้นมาเป็นครั้งแรก กับเพื่อน ๆ ที่ อ.สัตหีบ ชลบุรี และเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้ก่อตั้งวงดนตรีกับ จักรพงศ์ สิริริน หรือ สอง มือเบสคนปัจจุบันของพาราด็อกซ์ เขายังเป็นญาติสนิทกับ เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา (โจอี้) มือกลองของวง และยังเป็นผู้ชักนำให้โจอี้เข้ามาร่วมวงพาราด็อกซ์ เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ใช้จินตนาการ เนื้อหาและแนวคิดฉีกแนวไปจากวงอื่น ๆ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางดนตรีของวง โดยต้าได้กล่าวเอาไว้ว่า "ผมไม่ต้องการให้คนทั้งประเทศชอบเพลงของผม แต่ผมอยากให้คนบางคนรักเพลงของผม และเก็บมันไว้เป็นสมบัติส่วนตัว" และปัจจุบัน ต้า พาราด็อกซ์ ได้เปิดเพจส่วนตัวของตัวเอง ชื่อเพจ "Tatastudio" เป็นเพจที่รวบรวมของสะสมของวงparadoxที่หาได้ยาก
กระทรวงเวทย์มนตร์
โมนิกา ลูวินสกี
โมนิกา ลูวินสกี  เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 เป็นสตรีชาวอเมริกันซึ่งอดีตประธานาธิบดีบิล คลินตัน ได้ยอมรับว่ามี "ความสัมพันธ์ไม่เหมาะสม" (inappropriate relationship) ในช่วงที่ลูวินสกีเป็นนักศึกษาฝึกงานในทำเนียบขาว ระหว่าง พ.ศ. 2538-2539 ซึ่งส่งผลให้มีการเปิดกระบวนการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งซึ่งบิล คลินตัน โดยรู้จักกันในชื่อ คดีลูวินสกี
ลูวินสกีเกิดในเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย จบการศึกษาสาขาจิตวิทยาจาก วิทยาลัยลูวิสแอนด์คลาร์ก ในรัฐออริกอน และย้ายมาอยู่วอชิงตันดีซีในฐานะนักศึกษาฝึกงานของทำเนียบขาว
ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 จนถึง 7 เมษายน พ.ศ. 2539 โมนิกาได้มีความสัมพันธ์ทางเพศกับประธานาธิบดีบิล คลินตัน โดยในภายหลังทั้งเธอและประธานาธิบดีได้ยอมรับว่ามีความสัมพันธ์โดยใช้ปากแต่ไม่ถึงขั้นร่วมเพศ
ลูวินสกีออกจากทำเนียบขาวช่วงเดือนเมษายน 1996 เนื่องจากหัวหน้าของเธอเห็นว่าเธอใกล้ชิดกับคลินตันมากเกินไป แต่เธอยังมีความสัมพันธ์กับเขาอีก 2 ครั้งเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ และ 29 มีนาคม พ.ศ. 2540 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 อดีตเพื่อนร่วมงานของลูวินสกีชื่อลินดา ทริปป์ (Linda Tripp) ได้บันทึกคำสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างเธอกับลูวินสกีเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับคลินตัน เทปม้วนนี้กลายเป็นหลักฐานสำคัญให้กับอัยการอิสระ เคนเนธ สตาร์ ซึ่งขณะนั้นกำลังสืบสวนคดีทุจริตของคลินตันที่รู้จักกันในชื่อ คดีไวต์วอเตอร์ ทำให้อัยการเคนเนธ สตาร์ได้ขยายผลมาสนใจคดีชู้สาวอื่นๆ ของคลินตันในเวลาต่อมา
ในการสอบสวนลูวินสกียอมรับว่ามีความสัมพันธ์ทางเพศด้วยปากกับประธานาธิบดีคลินตันในห้องทำงานรูปไข่ทางปีกตะวันตกของทำเนียบขาว
โมนิก้า ลูวินสกี้
องคมนตรีไทย
ฮิลลารี คลินตัน
ฮิลลารี ไดแอน ร็อดแดม คลินตัน  เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 67 ในรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์กในระหว่างปี 2001 - 2009 และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 คลินตันเป็นภริยาบิล คลินตัน ประธานาธิบดีคนที่ 42 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอจึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี 1993 - 2001 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 เธอเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตชิงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วย แต่พ่ายแพ้ให้บารัก โอบามา ในครั้งนั้น ต่อมาในปี 2016 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต และช่วงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับดอนัลด์ ทรัมป์ นักธุรกิจจากรัฐนิวยอร์ก นับเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นตัวแทนพรรคการเมืองหลักในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
คลินตันเกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1947 ที่โรงพยาบาลเอดจ์วอเตอร์ (Edgewater Hospital) ในนครชิคาโก รัฐอิลลินอย ก่อนจะย้ายไปพำนักที่เมืองปาร์ก ริดจ์ในรัฐเดียวกัน เมื่อคลินตันมีอายุได้ 3 ปี เธอเป็นบุตรสาวคนโตของ ฮิวจ์ เอลส์เวิร์ท ร็อดแฮม และโดโรธี เอ็มม่า โฮเวลล์ บิดาของเธอเป็นเจ้าของธุรกิจสิ่งทอขนาดเล็ก ส่วนมารดานั้นเป็นแม่บ้าน เธอมีน้องอีก 2 คนคือ ฮิวจ์และโทนี่
คลินตันสำเร็จการศึกษาด้านรัฐศาสตร์จากวิทยาลัยสตรีเวลเลสลีย์ โดยเธอได้รับเกียรตินิยม จากนั้นศึกษาต่อด้านกฎหมายในมหาวิทยาลัยเยล เธอเรียนจบปริญญาเอกด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยล เธอรู้จักกับบิล คลินตัน ซึ่งขณะนั้นก็เรียนด้านกฎหมายอยู่ที่มหาวิทยาลัยเยลเช่นกัน ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1975 โดยมีบุตรี 1 คนคือ เชลซี คลินตัน
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา.
หลังจากที่บิล คลินตัน สามีของเธอได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1993 คลินตันจึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เธอนับเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่มีวุฒิการศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต และมีอาชีพเป็นทางการก่อนได้รับตำแหน่ง เธอยังเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่มีสำนักงานของตัวเองอยู่ในปีกฝั่งตะวันตกของทำเนียบขาว ซึ่งก่อนหน้าที่ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งจะดูแลปีกฝั่งตะวันออกเท่านั้น โดยเธอยังเป็นที่ยอมรับกันว่า เป็นหนึ่งในสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่มีอิทธิพลมากที่สุดเคียงคู่กันกับ เอลินอร์ รูสเวลท์ อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งในสมัยประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ถึงแม้ว่า คลินตันจะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในการที่เธอเข้ามามีบทบาทในการทำงานของคณะรัฐบาล แต่ฝ่ายที่สนับสนุนก็ออกมาโต้แย้งว่า ประชาชนที่เลือกบิล คลินตันให้เข้ามาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีย่อมรู้ถึงข้อนี้ดี
สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์ก.
หลังจากที่อดีตสมาชิกวุฒิสภารัฐนิวยอร์ก แดเนียล แพทริค มอยนิแฮนประกาศเกษียณ ได้มีสมาชิกในพรรคเดโมแครตหลายคน รวมไปถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชาร์ลส บี แรนเกล สนับสนุนให้ฮิลลารีลงสมัครรับเลือกในการเลือกตั้งปี 2000 หลังจากที่คลินตันตัดสินใจลงสมัคร เธอและบิลได้ซื้อบ้านในชานเมืองนิวยอร์ก เธอนับเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่ลงรับเลือกตั้ง และได้รับเลือกถึง 2 สมัยด้วยกัน แต่ในสมัยที่ 2 ดำรงตำแหน่งไม่ครบวาระ เนื่องจากเธอเข้ารับรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปี 2009 และ 2016 เธอถูกโจมตีจากนายดอนัลด์ ทรัมป์ คู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน ว่าในขณะที่เป็นสมาชิกวุฒิสภา เธอสนับสนุนสงครามอิรัก ในสมัยประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช โดยเธอยอมรับว่าในครั้งนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด และกล่าวขอโทษ
การชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2008.
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2007 เธอได้ประกาศผ่านเว็บไซต์ว่า คลินตันตัดสินใจจะลงสมัครรับเลือกเป็นตัวแทนของพรรคเดโมแครต ในการชิงชัยตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2008 เธอเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ลงสมัครเป็นตัวแทนของพรรคระดับชาติ
โดยในช่วงครึ่งปีแรก คลินตันมีคะแนนนำในการสำรวจคะแนนนิยม โดยคู่แข่งของเธอคือ บารัก โอบามา ซึ่งได้เป็นประธานาธิบดีคนที่ 44 สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐอิลลินอย และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจอห์น เอ็ดเวิดส์จากรัฐนอร์ทแคโรไลนา โดยสโลแกนของเธอคือ "ประสบการณ์(Experience)"
คลินตัน และ โอบามา นับได้ว่า มีคะแนนคู่คี่สูสีกันมาโดยตลอด โดยต่างกันผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะในการเลือกตั้งตามรัฐต่างๆ แต่หลังจากการเลือกตั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2008 โอบามามีคะแนนเสียงเพียงพอ และได้รับเลือกเป็นตัวแทนของพรรคเดโมแครต คลินตันได้ออกมาประกาศยอมรับความพ่ายแพ้และประกาศสนับสนุนบารัก โอบามาในการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
ตัวแทนพรรคในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2016.
คลินตันเอาชนะเบอร์นี แซนเดอร์ส สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเวอร์มอนต์ และกลายเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตในการการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาปี 2016 ซึ่งเธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของพรรคการเมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกา และช่วงชิงตำแหน่งกับดอนัลด์ ทรัมป์ ตัวแทนจากพรรครีพับลิกัน และมีการเลือกตั้งในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 โดยทรัมป์ เป็นผู้ชนะ ได้คะแนน 306 เธอได้คะแนน 232 หลังจากผลการเลือกตั้งประกาศ เธอได้โทรศัพท์ไปหาดอนัลด์ ทรัมป์ ยอมรับความพ่ายแพ้และแสดงความยินดีกับประธานาธิบดีคนใหม่ และ ทรัมป์ ยังกล่าวชื่นชมเธอว่า ทำงานหนักอย่างยิ่งเพื่อสหรัฐอเมริกา
ในกลางเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 หลังได้รับเลือก ประธานาธิบดีบารัก โอบามาได้มาพูดคุยกับคลินตัน โดยเขาได้ขอให้เธอรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเธอก็ยอมรับตำแหน่ง และดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2009 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา
เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โจอี้ พาราด็อกซ์ เป็นมือกลองของวง พาราด็อกซ์ ซึ่งเป็นวงดนตรีแนวอินดี้ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ได้เข้ามาร่วมวงโดยการชักนำของ อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา หรือ ต้า พาราด็อกซ์ ผู้เป็นญาติ ทำให้โจอี้กลายเป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดในวงพาราด็อกซ์
เสรฐพร กฤดากร ณ อยุธยา จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนราชบพิธ(แก้ไขจากโรงเรียนวัดราชบพิธ เนื่องจากเป็นการศึกษาระดับประถม โรงเรียนวัดราชบพิธนั้นเป็นโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับมัธยม) และได้เข้าศึกษาที่ โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม สาขาช่างอุตสาหกรรม เทคนิคยานยนต์ และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี จาก คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม ภาควิชาครุศาสตร์เครื่องกล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร (วิทยาเขตพระนครเหนือ)
ภายหลังจากที่ได้เข้ามาช่วยงานพาราดอกซ์ในช่วงแรก ก็ได้รับคำชวนจาก อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา หรือ ต้า พาราด็อกซ์ ผู้เป็นญาติ ให้เข้ามาร่วมวงอย่างเป็นทางการก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในสังกัดจีนี่ เรคคอร์ดส และออกอัลบัม Summer ในปีพ.ศ. 2543
ปัจจุบันเปิดกิจการร้านโทรศัพท์เคลื่อนที่เป็นของตัวเอง นอกเหนือจากการเล่นดนตรี
อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ
ศาสตราจารย์พิเศษ อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ (24 สิงหาคม 2487 - ) องคมนตรีอาจารย์พิเศษประจำ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตประธานศาลฎีกา (1 ต.ค. 2545 - 30 ก.ย. 2547) ประธานสมาคมกฎหมายอาเซียน
นายอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ เข้าศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย​และโรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อ ปี พ.ศ. 2500 เลขประจำตัว 8526 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย (สอบได้อันดับที่ 3 ของสมัยที่ 18) ปี 2508 และจบปริญญาโทด้านกฎหมาย จาก Harvard Law School ประเทศสหรัฐอเมริกา
นายอรรถนิติสมรสกับ นางสุดใจ ดิษฐอำนาจ
หลังสำเร็จการศึกษาสอบเข้าเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาได้เมื่อวันที่ 25 พ.ค. 2513 โดยระหว่างรับราชการได้เริ่มต้นเป็นผู้พิพากษาประจำศาลจังหวัดภูเขียว (ชัยภูมิ) เมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2514 และได้เป็นผู้พิพากษาประจำจังหวัดนครราชสีมา เมื่อปี 2515 และได้เข้ามาเป็นผู้พิพากษาศาลฎีกา เมื่อวันที่ 1 เม.ย. 2517 โดยระหว่างปฏิบัติหน้าที่ได้รับความก้าวหน้าในหน้าที่การงานมาโดยตลอด ซึ่งเมื่อวันที่ 22 ธ.ค. 2520 ได้เป็นผู้ช่วยเลขานุการ รมว.ยุติธรรม และเมื่อวันที่ 2 ต.ค. 2529 ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขานุการศาลฎีกา กระทั่งปี 2530 ได้เป็นเลขาธิการส่งเสริมงานตุลาการ ซึ่งเป็นงานด้านบริหาร จากนั้นเมื่อเดือน ต.ค. ปี 2535 ก็ได้กลับไปดำรงตำแหน่งเป็นรองอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง และเป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญาธนบุรี ปี 2542 และในเดือน ต.ค. ปีเดียวกัน ได้เป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง กระทั่งเมื่อวันที่ 1 ต.ค. 2544 ได้ขึ้นเป็นประธานศาลอุทธรณ์ ซึ่งขณะนั้นเป็นตำแหน่งสำคัญที่จะได้ถูกเสนอชื่อเป็นประธานศาลฎีกาได้ โดยเมื่อวันที่ 1 ต.ค. 2545 จึงได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานศาลฎีกา ประมุขศาลยุติธรรม คนที่ 34 โดย นายอรรถนิติ ดำรงตำแหน่งเป็นประธานศาลฎีกานานถึง 2 ปี โดยเกษียณราชการเมื่ออายุครบ 60 ปี ในวันที่ 30 ก.ย. 2547
และแม้นว่าจะเกษียณราชการแล้ว นายอรรถนิติ ยังคงปฏิบัติงานด้านกฎหมาย เป็นศาสตราจารย์พิเศษ ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปัจจุบันเป็นประธานสมาคมกฎหมายอาเซียน ตลอดระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ นายอรรถนิติ ได้รับพระราชทานเครื่องอิสริยาภรณ์หลายลำดับชั้น รวม 10 ลำดับ โดยก่อนเกษียณราชการได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ เมื่อวันที่ 5 พ.ย. 2547 นอกจากนั้น ยังได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2543
นายอรรถนิติได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2550
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5
ธุรดี อารีรอบ
ศาลฎีกาไทย
อุลกมณี
อุลกมณี มีหลายชื่อที่เรียกหากัน อุกกามณี แก้วข้าว สะเก็ดดาว เหล็กไหลต่างดาว คดปลวก พลอยจันทรคราส หยดน้ำฟ้า(ตามรูปร่างที่ปรากฏ) สะเก็ดดาว หรืออุลกมณี ตรงกับคำว่า "tektite" ในภาษาอังกฤษ โดยมีรากศัพท์มาจากคำว่า Tektos ในภาษากรีก แปลว่า หลอมละลาย อุลกมณีที่พบจะมีเนื้อแก้ว ส่วนใหญ่สีดำทึบคล้ายนิล บางชิ้นมีเนื้อในสีน้ำตาลใส บางชิ้นก็มีเนื้อโปร่งแสงสีเขียว ผิวของอุลกมณีจะเป็นหลุมเล็ก ๆ โดยรอบ รูปลักษณ์สัณฐานของอุลกมณีไม่แน่นอน อาจเป็นก้อนกลม ยาวแบน แท่งกลมยาว คนไทยบางท่านเชื่อว่าสามารถแบ่งอุลกมณี เป็นชนิดต่างๆตามรูปร่าง เช่น ตัวผู้(รูปทรงเป็นแท่งคล้ายลึงค์) หรือตัวเมีย(รูปทรงกลม) มนุษย์เรารู้จักอุลกมณีมานานแล้ว โดยเชื่อกันว่าเป็นสะเก็ดดาวจากนอกโลก ที่ตกเข้ามายังพื้นผิวโลก
แต่ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ได้ทำการศึกษาและทราบว่าแท้จริงแล้ว อุลกมณี หรือ tektite เป็นทรายที่เกิดบนโลกที่เกิดการหลอมละลายจากความร้อนจากการพุ่งชนของอุกกาบาต ขณะที่ทรายหลอมละลายจะกระเซ็นขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วเกิดการเย็นและแข็งตัวกลางอากาศ ก่อนจะตกกลับคืนสู่พื้นดิน จึงทำให้เกิดรูปร่างหลากหลายแบบ สีของ อุลกมณีจะมีความแตกต่างกันจากการเกิด ว่าเมื่อเกิด มีแร่ธาตุอะไรเข้าไปผสมอยู่ด้วย
อิมพีชเมนต์
อะยะกะ
อะยะกะ  หรือชื่อจริง อะยะกะ อีดะ (; เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1987 ในเมืองโอริงุจิ จังหวัดโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง , นักดนตรี , โปร์ดิวเซอร์เพลง และนักธุรกิจหญิง ในสังกัดวอร์เนอร์ มิวสิก ประเทศญี่ปุ่น
ก่อนเข้าสู่วงการบันเทิง.
อะยะกะปรากฏตัวเมื่อไม่นานมานี้และตลอดเวลาที่เธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายเธอได้ร้องเพลงตามงานโรงเรียนต่างๆ โดยคอนเสิร์ตครั้งแรกของเธอได้จัดขึ้นตอนที่เธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 2 โดยเธอได้ร้องเพลงของศิลปินชื่อดังมากมายแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่คอนเสิร์ตเล็กๆก็ตาม ต่อมาเธอถูกชักชวนให้ไปเรียนร้องเพลงที่โรงเรียนสอนร้องเพลงในเมืองฟุกุโอะกะ โดยเริ่มจากการฝึกแต่งเพลงขั้นพื้นฐานตลอดจนการเรียนการแต่งเพลงแบบมืออาชีพ
อะยะกะได้เริ่มการแสดงดนตรีท่ามกลางฝูงชนตามสถานที่นัดพบ จนกระทั่งเดือนธันวาคมในปี 2005 เธอได้ร้องเพลงที่ชื่อว่า "มิคาซึกิ" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "@Human" แม้ว่าจะมีการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ขึ้นมา แต่ซิงเกิลนี้ก็ไม่ได้ถูกวางจำหน่ายแต่อย่างใดในปีนั้น
ในเดือนมกราคมปี 2006 เธอได้ออกซิงเกิลแรก "I Believe" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "รอนโดะ" ซึ่งมีสถิติดาวน์โหลดมากกว่า 1 ล้านครั้ง โดยเป็นอันดับที่ 3 ของซิงเกิลแรกของนักร้องหญิงที่มียอดดาวน์โหลดสูงสุด
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ซิงเกิลแรก "I Believe" ได้วางจำหน่าย โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ต โดยมียอดขายรวม 236, 012 แผ่น และในเวอร์ชันภาษาอังกฤษขับร้องโดยมิกิ อันโดะซึ่งใช้ประกอบกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2006
ซิงเกิลที่ 2 "Melody ~Sounds Real~" ซึ่งจำกัดจำนวนแค่ 5 หมื่นแผ่น แต่กลับเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 14 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขายแค่ 1 หมื่นแผ่นเท่านั้น แต่ก็สามารถขายได้ถึง 24, 000 แผ่น
ซิงเกิลที่ 3 "Real Voice" เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "Suppli" เปิดตัวที่อันดับที่ 11 กับยอดขาย 15, 387 แผ่น แต่ก็สามารถทำยอดขายได้มากกว่า 51, 000 แผ่นเลยทีเดียว
หนึ่งสัปดาห์ก่อนอัลบั้มแรก "First Message" จะออกวางขาย เธอได้ยกเลิกการวางขายอย่างกะทันหัน แต่ก็ได้นำซิงเกิล "มิคาซึกิ" ซึ่งเป็นเพลงที่เธอร้องไว้ในปี 2005 ออกวางขายและสามารถเปิดตัวที่อันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตได้สำเร็จและมียอดขายรวมมากกว่า 2 แสนแผ่น
วันที่ 1 พฤศจิกายน อัลบั้มแรก "First Message" ได้วางจำหน่ายโดยเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 350, 580 แผ่น และยังคงอันดับต้นๆของชาร์ตนานถึง 4 สัปดาห์ และอัลบั้มนี้ก็ยังอยู่ในอันดับที่ 13 ของอัลบั้มที่ขายดีในปี 2006 และยอดขายรวมของอัลบั้มนี้ได้มากกว่า 1, 003, 412 แผ่น
ในปี 2007 เธอได้ออกซิงเกิลคู่กับวงโคบุคุโระ โดยซิงเกิลนี้มีชื่อว่า "Winding Road (綾香xコブクロ)" โดยเปิดตัวที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตและมียอดขายมากกว่า 3 แสนแผ่น
วันที่ 4 กรกฎาคม เธอได้ออกซิงเกิล "Jewelry Day" โดยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Last Love" โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 2 ด้วยยอดขายรวมมากกว่า 6 หมื่นแผ่น และในเดือนกันยายนได้ออกผลงานกับซิงเกิลล่าสุดที่มีชื่อว่า "Why / Clap &amp; Love" ซึ่งเป็นเพลงประกอบเกมชื่อดังอย่าง " Crisis Core: Final Fantasy VII"
วันที่ 7 กรกฎาคม อะยะกะได้ร่วมแสดงคอนเสิร์ตในงานมหกรรมคอนเสิร์ตไลฟ์เอิร์ธเพื่อต้านภัยโลกร้อนที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และในวันสิ้นปี 2007 อะยะกะได้ร่วมงานมหกรรมคอนเสิร์ตขาว-แดงด้วย
เมื่อในเดือนกุมพาพันธ์ พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) เธอได้ประกาศข่าวว่าเธอได้แต่งงานกับนักแสดงหนุ่มรุ่นพี่อย่าง ฮิโระ มิซึชิม่า (นักแสดงนำจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์คาบูโตะ และ Black Bulter) ในปี ค.ศ. 2009 เธอและสามีฮิโระ มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน คนแรกเกิดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) ส่วนคนที่ 2 เกิดเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019)
ปัจจุบันเธอและสามีอาศัยอยู่ที่ โตเกียว และลูกสาวทั้ง 2 ของเธอ
เวทย์มนตร์
ทางยกระดับอุตราภิมุข
ทางยกระดับอุตราภิมุข หรือ ดอนเมืองโทลล์เวย์ หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า โทลล์เวย์ เป็นทางด่วนสายหนึ่งที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง และบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด (มหาชน) โดยมีการแบ่งการบริหารจัดการทางยกระดับเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31 และเป็นทางหลวงสัมปทาน และส่วนทางยกระดับอนุสรณ์สถาน−รังสิต เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ทางยกระดับอุตราภิมุขมีแนวสายทางเริ่มจากบริเวณเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี รวมระยะทางทั้งสิ้น 28.224 กิโลเมตร โดยเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537
วัตถุประสงค์ของการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุข คือ การแก้ปัญหาการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตและถนนพหลโยธิน โดยในระยะแรก กรมทางหลวงมีโครงการที่จะขยายช่องจราจรของถนนวิภาวดีรังสิต เพื่อเป็นการรองรับการสัญจรของรถยนต์ที่จะไปยังท่าอากาศยานดอนเมือง ซึ่งการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตมีแนวโน้มที่สูงขึ้นทุกวัน จนติดขัดในช่วงเวลาเร่งด่วน แต่อุปสรรคของการขยายช่องจราจรคือ มีบ้านเรือนตั้งอยู่ริมเส้นทางเป็นจำนวนมาก จนไม่สามารถขยายช่องจราจรได้ กรมทางหลวงจึงมีแนวคิดที่จะสร้างเป็นทางยกระดับซ้อนทับบนถนน โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนเพื่อรองรับโครงสร้าง แต่เนื่องจากในขณะนั้นงบประมาณของกรมทางหลวงมีไม่เพียงพอ จึงได้เสนอให้เอกชนได้เข้าร่วมประมูลโครงการเพื่อบริหารจัดการ โดยบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง ได้ชนะประมูล และบริหารเส้นทางมาจนถึงปัจจุบัน
ตำนานยักษ์แบกเสา.
เมื่อปี พ.ศ. 2535 ที่เริ่มมีการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุขขึ้น ซึ่งในระหว่างการก่อสร้างก็เกิดอุปสรรคขึ้นมากมาย ไม่ราบรื่นและติดขัด จนกระทั่งช่วงที่จะทำการยกเสาต้นนี้ขึ้น ก็เกิดอุปสรรคขึ้นอีก ทำอย่างไรก็ยกเสาไม่ขึ้น พอสร้างมาถึงห้าแยกลาดพร้าว ต้องสร้างทางยกระดับเหินข้ามแยกลาดพร้าว แต่สร้างเสาและคานได้ไม่กี่วันก็พังลงมาทับคนเสียชีวิต ซึ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายครั้ง ทั้งที่ทำถูกต้องตามหลักวิศวกรรมทุกประการ ทำให้สร้างต่อไม่ได้ และมีคนงานเสียชีวิตจำนวนมาก เสายกขึ้นไม่ได้ โดยที่แยกอื่น ๆ ไม่มีปัญหาแบบแยกลาดพร้าว จนกระทั่งมีผู้แนะนำให้ปั้นรูปยักษ์แบกถนนไว้ที่เสาเพื่อแก้เคล็ด ทางโครงการจึงได้ขอให้กรมศิลปากรช่วยปั้นยักษ์สองตนขึ้นมา โดยการแกะสลักยักษ์ทำท่าแบกเสา ปรากฏว่าเกิดเรื่องเหลือเชื่อขึ้นอย่างมาก เพราะเมื่อแกะสลักรูปยักษ์เสร็จ เสาต้นนั้นก็ยกขึ้นได้อย่างง่ายดาย และสถานะการเงินของโครงการดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ผู้คนต่างใช้งานทางด่วนแห่งนี้มากขึ้น และไม่ค่อยมีอุบัติเหตุอย่างเมื่อก่อน และในปัจจุบันยักษ์แบกเสาก็ยังคงอยู่ที่เดิม โดยมี 2 จุด ได้แก่ ทางลงสะพานข้ามแยกสุทธิสารฝั่งขาออก 1 ตน และ ทางลงสะพานข้ามห้าแยกลาดพร้าวฝั่งขาเข้า 1 ตน
ทางยกระดับดินแดง−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ.
ทางยกระดับดินแดง−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ หรือ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นทางหลวงสัมปทานประเภททางยกระดับ อยู่ในความรับผิดชอบของบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด แต่ได้ถูกกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31 (ถนนวิภาวดีรังสิต) มีระยะทาง 20.897 กิโลเมตร โดยสัญญาสัมปทานจะสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2577 มีแนวสายทางเริ่มจากปลายทางพิเศษเฉลิมมหานครในเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร มุ่งไปทางทิศเหนือ โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนวิภาวดีรังสิต ตั้งแต่หลักกิโลเมตรที่ 5+700 ถึงกิโลเมตรที่ 26+597 ผ่านท่าอากาศยานดอนเมือง แล้วสิ้นสุดช่วงนี้ที่ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ต่อเนื่องกันกับช่วงอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต โดยเปิดให้บริการในช่วงดินแดง−หลักสี่ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และช่วงหลักสี่−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2541 พร้อมกันกับช่วงอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต
ทางยกระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต.
ทางยกระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต เป็นทางยกระดับที่เป็นส่วนต่อขยายจากทางยกระดับอุตราภิมุข มีระยะทาง 7.327 กิโลเมตร (4.553 ไมล์) กำหนดเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 38 อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง เริ่มต้นบริเวณอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ซ้อนอยู่บนถนนวิภาวดีรังสิตตั้งแต่ช่วงกิโลเมตรที่ 26+597 ถึงกิโลเมตรที่ 28+500 และถนนพหลโยธินช่วงกิโลเมตรที่ 28+500 ถึงกิโลเมตรที่ 33+924 และสิ้นสุดบนถนนพหลโยธินบริเวณหน้าโรงกษาปณ์ ในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทางยกระดับช่วงนี้ไม่มีการเก็บค่าผ่านทาง โดยได้มีการยกเลิกการเก็บเงินค่าธรรมเนียมผ่านทางมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 จึงกำหนดสถานะให้เป็นทางหลวงแผ่นดิน
ปัจจุบันมีโครงการก่อสร้างส่วนต่อขยายทางยกระดับอุตราภิมุข จากโรงกษาปณ์ไปยังประตูน้ำพระอินทร์ เพื่อไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 รวมถึงทางเชื่อมต่อทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ที่ทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ระยะทาง 18 กิโลเมตร และเมื่อรวมกับโครงการเดิมจะมีระยะทางทั้งสิ้น 46.224 กิโลเมตร โดยภายหลังได้รวมส่วนต่อขยายนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 นอกจากนี้ยังมีโครงการที่จะเชื่อมกับทางพิเศษสายศรีรัช-วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร ที่ทางแยกต่างระดับรัชวิภา เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ระยะทาง 2 กิโลเมตร เพื่อเป็นทางลัดสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปยังท่าอากาศยานดอนเมืองและสถานีกลางบางซื่อสามารถสัญจรได้สะดวกมากยิ่งขึ้น
ภาษาริพิวแอเรียน
ภาษาริพิวแอเรียน (, ; , ) เป็นภาษาย่อยเยอรมันในกลุ่มเจอร์แมนิกตะวันตก พูดในไรน์แลนด์ ทางตะวันออกของประเทศเบลเยียม
ภาษาอุตซิตา
ภาษาอุตซิตา  หรือ เล็งกอด็อก  เป็นภาษา (หรือกลุ่มของภาษา) โรมานซ์ที่พูดกันในภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ประเทศโมนาโก หุบเขาอุตซิตาของประเทศอิตาลี และหุบเขาอารันของประเทศสเปน (บางครั้งเรียกภูมิภาคเหล่านี้โดยรวมว่า "อุตซิตาญอ") นอกจากนี้ยังมีผู้พูดในเทศบาลกวาร์เดียปีเยมอนเตเซ (แคว้นคาลาเบรีย ประเทศอิตาลี) ซึ่งถูกล้อมด้วยดินแดนที่พูดภาษาอื่น บางคนรวมภาษากาตาลาเป็นส่วนหนึ่งของภาษาอุตซิตาเนื่องจากระยะห่างระหว่างภาษานี้กับภาษาถิ่นบางภาษาของภาษาอุตซิตา (เช่นภาษากัสกอญ) มีความใกล้เคียงกับระยะห่างระหว่างภาษาถิ่นต่าง ๆ ของภาษาอุตซิตา ภาษากาตาลาถือเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาอุตซิตาจนกระทั่งสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และปัจจุบันยังคงเป็นภาษาที่ใกล้ชิดกันมากที่สุด
ภาษาอุตซิตาเป็นภาษาราชการของแคว้นกาตาลุญญาที่ซึ่งมีผู้พูดภาษาถิ่นย่อยของภาษากัสกอญที่รู้จักกันในชื่อภาษาอารันในหุบเขาอารัน ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2553 สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาได้พิจารณาให้ภาษาอุตซิตาถิ่นอารันเป็นภาษาถนัดสำหรับใช้ในหุบเขาดังกล่าวอย่างเป็นทางการ
ตลอดช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ ศัพท์ "ลีมูแซ็ง" , "ล็องก์ด็อก" , "กัสกอญ"  และต่อมา "พรอว็องส์" (, หรือ ) เป็นชื่อพ้องสำหรับใช้เรียกภาษาอุตซิตาทั้งมวล แต่ปัจจุบันเป็นที่เข้าใจกันว่า "พรอว็องส์" คือภาษาอุตซิตาถิ่นที่พูดกันในภูมิภาคพรอว็องส์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส
ภาษาอุตซิตาต่างจากภาษาโรมานซ์อื่นอย่างภาษาฝรั่งเศสหรือภาษาสเปนตรงที่ไม่มีสถานะทางการในประเทศใด ๆ และไม่มีภาษาเขียนมาตรฐานเพียงหนึ่งเดียวที่เรียกว่า "อุตซิตา" แต่มีบรรทัดฐานหลายบรรทัดฐานที่แข่งขันกันในการเขียนภาษานี้ บางบรรทัดฐานได้รับการกำหนดขึ้นเพื่อให้ใช้ได้กับภาษาถิ่นทุกภาษา ในขณะที่บางบรรทัดฐานอิงกับภาษาถิ่นเพียงภาษาใดภาษาหนึ่ง ความพยายามเหล่านี้ถูกบั่นทอนจากการใช้ภาษาอุตซิตาที่ลดลงอย่างรวดเร็วในพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส และจากความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในด้านสัทวิทยาและวงศัพท์ในบรรดาภาษาถิ่นต่าง ๆ
ความอยู่รอดในระยะยาวของภาษาอุตซิตาเป็นที่น่ากังขาอย่างยิ่ง ตามข้อมูลของ "หนังสือปกแดงว่าด้วยภาษาใกล้สูญ" ของยูเนสโก ภาษาถิ่นหลักสี่ในหกภาษาของภาษาอุตซิตา (พรอว็องส์, โอแวร์ญ, ลีมูแซ็ง และล็องก์ด็อก) อยู่ในภาวะใกล้สูญอย่างรุนแรง (severely endangered) ในขณะที่ภาษาถิ่นหลักอีกสองภาษาที่เหลือ (กัสกอญและวีวาแร-แอลป์) อยู่ในภาวะใกล้สูญอย่างแน่นอน (definitely endangered)
ภาษาออกซิตัน
ทางยกระดับ
ทางยกระดับ หรือ สะพานยกระดับ  เป็นสะพาน ถนน ทางรถไฟสายหนึ่ง ที่มีโครงสร้างยกระดับจากพื้นดินข้ามถนนหรือทางรถไฟอีกสายหนึ่ง ทั้ง "ทางยกระดับ" และ "ทางลอด" รวมเรียกว่า ทางต่างระดับ
ไทป์-มูน
ไทป์-มูน  เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเกมชื่อดังจากประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นที่รู้จักกันดีในผลงานวิชวลโนเวล นอกจากนั้นบริษัทนี้ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม  โดยคำๆนี้สมาชิกคนนึงคือคิโนโกะเป็นคนตั้งขึ้นมา เพราะตัวเขาเกี่ยวข้องกับ 小説 ที่แปลว่า Notes จึงมีคำกล่าวว่า Notes ก็คือ TYPEMOON นั้นเอง แต่อีกสาเหตุนั้นมาจากการที่ ทาเกอูจิ ไปค้นหาในอินเทอร์เน็ตแล้วเจอคำว่า 月型(TSUKI GATA)จึงเล่นผวนคำมาเป็น KATA TSUKI (型月) TYPE=KATA (GATA = 型　MOON = 月)　จึงทำให้เกิดคำว่า TYPEMOON ขึ้นมา หลังจากที่เป็นที่โด่งดังด้วยผลงานวิชวลโนเวล "สึกิฮิเมะ" ในฐานะของกลุ่มผู้ผลิตโดจินซอฟท์ ไทป์-มูนก็ได้รวมตัวกันเป็นบริษัทและร่วมมือกันสร้างผลงานวิชช่วลโนเวลชิ้นใหม่อย่าง "เฟต/สเตย์ไนต์" ซึ่งผลงานทั้งหมดนี้ก็ได้ถูกนำไปดัดแปลงออกมาในรูปแบบ อนิเมะและมังงะ โดยมีแรงสนับสนุนจากแฟนๆ เป็นกำลังผลักดัน
แต่ออกกลุ่มโดจินในนาม ไทป์-มูน กับ ทาเกะโบคิ ไปพร้อมๆกัน ในส่วนของเนื้อเรื่อง ผลงานโนเวลชิ้นแรกของพวกเขาคือนิยายเรื่อง "คาระ โนะ เคียวไค" ที่ได้ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 1999 โดยจำหน่ายแค่เพียงเนื้อเรื่องบทที่ 5-6 เท่านั้น ส่วนบทที่ 1-4 นั้นได้มีการแจกจ่ายบทเว็บส่วนตัวในเดือนตุลาคม 1998 และได้รับการตีพิมพ์ใหม่อีกครั้งในปี 2001 และได้รับการติดต่อซื้อลิขสิทธิ์จากบริษัท คาโดคาวะ มาทำเป็นไลท์โนเวล อีกทีในปี 2004
ในเดือนสิงหาคม ปี 1999 กลุ่ม ไทป์-มูน ได้ทำแผ่นดิสท์แจกเกี่ยวการทำวิลช่วลโนเวลของพวกเขา และในเดือนธันวาคม ปี 2000 ไทป์-มูน ได้ออกผลงานเกมวิชช่วลโนเวล เอโรเกะ "สึกิฮิเมะ" สำหรับเล่นบนเครื่องPC ซึ่งได้รับกระแสตอบรับจากแฟนๆ เป็นอย่างดีมากและเป็นที่รู้จักกันในทันที นั่นเป็นเพราะเนื้อหาที่ชวนให้หลงใหลล้ำลึกน่าติดตาม ตามแบบฉบับของคิโนโกะ นาซุ บวกกับงานภาพที่ดูดีของทากาชิ ทาเกอูจิ
ต่อมาสึกิฮิเมะได้ถูกนำไปสร้างเป็นแอนิเมชันในปี 2003 ภายใต้ชื่อว่า ชินเก็ตสึทัน สึกิฮิเมะ โดย J.C.Staff และจัดจำหน่ายโดย Geneon นอกจากนั้นยังมีในรูปแบบมังงะ ซึ่งอยู่ในนิตยสาร เด็งเก็งคิ ไดโอ ของค่าย มีเดียเวิร์ค ซึ่งใช้ชื่อเหมือนกับฉบับแอนิเมชัน และได้วางจำหน่ายในปี 2004
ต่อจากนั้น ในเดือนมกราคม 2001 ไทป์-มูน ได้วางจำหน่ายเกมสึกิฮิเมะอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้มี "พลัส-ดิสก์" ใช้สำหรับ เกมสึกิฮิเมะ แถมมาด้วย ข้างในนั้นประกอบไปด้วยไฟล์แก้บัค ภาพวอลเปเปอร์ ต่อมาในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ก็ได้มีการวางจำหน่ายเกมภาคต่อของสึกิฮิเมะ ซึ่งนั่นก็คือ คาเก็ตสึ โทยะ ซึ่งเป็นภาคที่ตัวละคร "เรน" ได้เป็นตัวละครหลักของเรื่อง และต่อมาในเดือนเมษายน 2003 ในงานเรโวลูชั่น 33 ก็ได้วางจำหน่ายแผ่นรวมฮิตของ สึกิฮิเมะ ซึ่งนั่นก็คือ "ซึกิ-บาโกะ" ซึ่งภายในจะประกอบไปด้วยซีดี 3 แผ่น คือแผ่นเกมสึกิฮิเมะ, พลัสดิสก์ และ คาเก็ตสึ โทยะ พร้อมกับรีมิกซ์ซาวนด์แทร็คประกอบในทั้งสองเกม และโปรแกรมเสริมอีกมากมาย และการเป็นดำเนินงานครั้งสุดท้ายของกลุ่มโดจิน ที่เรียกว่าไทป์-มูน เพราะหลังจากนี้พวกเขาก็เลิกการประกอบกิจกรรมแบบกลุ่มโดจินมาทำเป็นรูปแบบค่ายเกมแทนในภายหลัง