pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในยุคนั้นการสมรสในประเทศบ้านเกิดนับเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเจ้าหญิงอังกฤษ ทว่ากิลเบิร์ตเป็นบารอนผู้ทรงอำนาจที่สุดคนหนึ่งของอังกฤษ และเขายอมยกสิทธิ์ในปราสาทและคฤหาสน์ทั้งหมดของตนในอังกฤษและเวลส์ให้แก่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 พระราชบิดาของโจนเพื่อเป็นสินสอด โจนไม่ยอมสมรสจนกว่าจะมีผู้ติดตามจำนวนเท่ากับพี่น้องหญิงคนอื่นๆ แต่สุดท้ายในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1290 โจนในวัย 18 พรรษาก็ได้สมรสกับกิลเบิร์ต 'แดง' เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งกลอสเตอร์และฮาร์ตฟอร์ดซึ่งมีอายุมากกว่าโจนเกือบสามสิบปี อิซาเบล ธิดาคนโตของกิลเบิร์ตที่เกิดจากอาลีส เดอ ลุยซีนญ็อง ภรรยาคนแรก แก่กว่าโจน 10 ปี พิธีสมรสถูกจัดขึ้นที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ โจนสวมสายคาดเอวและเครื่องประดับศีรษะทองคำตกแต่งด้วยทับทิมและมรกตซึ่งซื้อมาจากปารีสและมีราคาราว 5 ปอนด์ แม้จะมีสายคาดเอวและเครื่องประดับศีรษะราคาแพงแต่พิธีสมรสของโจนถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ ภายในครอบครัว ผิดกับพิธีสมรสของมาร์กาเร็ต พระขนิษฐาของโจนกับจอห์นที่ 2 ดยุคแห่งบราบ็องต์ซึ่งเกิดขึ้นในอีกไม่กี่อาทิตย์ต่อมา หลังพิธีสมรสพระนางกับกิลเบิร์ตเดินทางออกจากราชสำนักไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ปราสาททอนบริดจ์ในเคนต์โดยยังไม่ได้รับพระราชานุญาตจากพระราชบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดซึ่งไม่พอใจอย่างมากได้ยกเสื้อผ้าเจ็ดชุดที่ตัดไว้ให้โจนให้แก่มาร์กาเร็ต กิลเบิร์ตกับโจนและสมาชิกราชสำนักอีกหลายคนเข้ารับกางเขนเพื่อทำสงครามครูเสด ทว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนใจหันไปให้ความสำคัญกับสงครามในสกอตแลนด์มากกว่า สงครามครูเสดจึงไม่ได้เกิดขึ้น
กิลเบิร์ต เดอ แคลร์ถึงแก่กรรมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1295 ด้วยวัย 52 ปี หลังเอลิซาเบธ บุตรคนเล็กคลอดไม่กี่สัปดาห์ โจนตกพุ่มม่ายด้วยวัย 23 พรรษา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีแผนสมรสใหม่ให้โจนทันที โดยเจ้าบ่าวที่ทรงหมายตาไว้ คือ อามาดีอุสที่ 5 เคานต์แห่งซาวอยซึ่งแก่กว่าโจนหลายสิบปีเช่นกัน ทว่าพระนางกลับบอกแก่พระบิดาอย่างใจเย็นว่าทรงสมรสใหม่แล้วกับราล์ฟ เดอ มอนเธอร์เมอร์ ผู้ติดตามของสามีผู้ล่วงลับ ซึ่งในช่วงปลายปี ค.ศ. 1296 โจนได้ส่งราล์ฟไปให้พระราชบิดาแต่งตั้งเป็นอัศวิน ไม่ชัดเจนว่าราล์ฟ เดอ มอนเธอร์เมอร์เป็นลูกเต้าเหล่าใคร แต่ชัดเจนว่าเขาเป็นบุตรนอกสมรส เนื่องจากในปี ค.ศ. 1304 จดหมายเหตุลอนดอนเรียกราล์ฟว่า 'บุตรนอกสมรสราล์ฟ เดอ มอนเธอร์เมอร์' ราล์ฟแก่กว่าโจนสิบปี
พิธีสมรสของโจนกับราล์ฟอาจจะเกิดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1297 ในเดือนมีนาคมพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดซึ่งไม่รู้ว่าพระธิดาสมรสใหม่แล้วได้ประกาศการหมั้นหมายของโจนกับเคานต์แห่งซาวอยอย่างเป็นทางการ แต่เมื่อรู้ว่าพระธิดาสมรสอย่างลับๆ ไปแล้ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 โกรธจัด ว่ากันว่าพระองค์ถึงขั้นโยนมงกุฎที่สวมอยู่ใส่กองเพลิง ทรงริบที่ดินและปราสาททั้งหมดซึ่งเป็นมรดกที่โจนได้รับจากสามีผู้ล่วงลับ และสั่งจำคุกราล์ฟในปราสาทบริสตอล ว่ากันว่าโจนได้ส่งธิดาสามคนของตนกับกิลเบิร์ตไปหาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเพื่อเอาใจพระอัยกาให้คลายโกรธ บิชอปแห่งเดอแรมเองก็พยายามจะช่วยไกล่เกลี่ย โจนได้ขอร้องให้พระราชบิดาเห็นใจตนกับสามี ทรงกล่าวกับพระราชบิดาว่า "หากสมรสกับหญิงยากจนไม่ใช่เรื่องน่าเสื่อมเสียสำหรับเอิร์ล การสมรสกับชายหนุ่มผู้มีความสามารถก็ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายสำหรับเคาน์เตสเช่นกัน"
โทสะของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดน่าจะผ่อนคลายลงเมื่อเห็นว่าโจนกำลังตั้งครรภ์บุตรของราล์ฟ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมทั้งคู่ถึงต้องรีบร้อนสมรสกันอย่างลับๆ สุดท้ายราล์ฟก็ได้รับการปล่อยตัว โจนได้ที่ดินส่วนใหญ่ของพระองค์กลับคืนมาและได้รับอนุญาตให้ดำรงยศเป็นเคาน์เตสแห่งกลอสเตอร์และฮาร์ตฟอร์ดต่อไปแม้กิลเบิร์ตจะถึงแก่กรรมไปแล้ว หลังยอมประนีประนอมกับสามีคนใหม่ของพระธิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ก็ดูจะโปรดปรานราล์ฟเป็นอย่างมาก ในปี ค.ศ. 1304 พระองค์ได้พระราชทานยศเป็นเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ตามสิทธิ์ของภรรยาให้แก่พระชามาดา
โจนกับราล์ฟมีชีวิตสมรสที่มีความสุขและเต็มไปด้วยความรัก โจนมีบุตรให้ราล์ฟสี่คน ได้แก่
บุตรของโจนทุกคนล้วนมีอายุมากกว่าเอเลนอร์ พระขนิษฐาต่างมารดาของโจนซึ่งประสูติในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1306 โดยขณะนั้นโจนมีพระชนมายุ 34 พรรษา พระนัดดาคนโตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีพระชนมายุมากกว่าพระราชบุตรคนเล็กของพระองค์ 15 พรรษา
ความสนิทสนมกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2.
เมื่อครั้งที่ราล์ฟได้รับยศเป็นเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ตามสิทธิ์ของภรรยา เอ็ดเวิร์ดแห่งคานร์นาร์วอนได้ส่งจดหมายถึงราล์ฟในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1304 ความว่า "เรายินดีเป็นอย่างมากและปลื้มปิติเป็นอย่างมากที่พี่สาวผู้เป็นที่รักของเราได้รับการยินยอมจากกษัตริย์ผู้เป็นที่รักของเรา บิดาของเราและของเจ้า" หลังผ่านไปเจ็ดปีและมีบุตรสี่คนในที่สุดเอ็ดเวิร์ดก็ยอมเรียกราล์ฟว่า "พี่ชายผู้เป็นที่รักยิ่งของเรา" ในจดหมาย 11 ฉบับในช่วง ค.ศ. 1304 ถึง ค.ศ. 1305 และดูเหมือนว่าพระองค์จะมองราล์ฟเป็นคนใกล้ชิดที่ทรงเชื่อใจและมั่นใจ
เอ็ดเวิร์ดยังสนิทสนมกับโจนแห่งเอเคอร์ซึ่งมีพระชนมายุมากกว่าพระองค์ 12 พรรษา ในปี ค.ศ. 1305 ในช่วงที่พระองค์ขัดแย้งรุนแรงกับพระบิดาจนถูกตัดรายได้ โจนให้พระองค์ยืตราประทับ พระองค์จึงสามารถซื้อสินค้าได้ แมรี พระขนิษฐาของโจนต้องรอให้ได้รับอนุญาตจากกษัตริย์ก่อนถึงจะเขียนจดหมายหาเอ็ดเวิร์ดได้ แต่โจนไม่ใส่ใจความเห็นของพระบิดา ว่ากันว่าทรงห่างเหินกับพระราชบิดามารดา ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่ทั้งคู่ทิ้งโจนไว้กับอัยกีในช่วงที่ยังเด็ก
หลังสมรสกับราล์ฟได้ 10 ปี โจนแห่งเอเคอร์ เคาน์เตสแห่งกลอสเตอร์และฮาร์ตฟอร์ดสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1307 ด้วยวัย 35 พรรษาที่ปราสาทแคลร์ในแคลร์ซึ่งอยู่ในซัฟฟอล์ก ร่างของพระนางถูกฝังที่วัดวัดคริสต์คณะออกัสติเนียนในแคลร์ พระนางอาจสิ้นพระชนม์ระหว่างตั้งครรภ์หรืออาจมีสาเหตุมาจากการคลอดบุตร การสิ้นพระชนม์ของโจนทำให้ราล์ฟเสียยศเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ให้แก่กิลเบิร์ต บุตรชายจากการสมรสครั้งแรกของโจน แต่ราล์ฟก็ได้รับยศเป็นบารอนมอนเธอร์เมอร์ที่ 1 แทน ไม่กี่อาทิตย์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระธิดาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ก็สิ้นพระชนม์ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 พระอนุชาของโจน
ราล์ฟ เดอ มอนเธอร์เมอร์ครองตนเป็นม่ายอยู่ 11 ปีก่อนสมรสครั้งที่สองกับอิซาเบล เฮสติงส์ พี่น้องของฮิวจ์ เดสเปนเซอร์ผู้ลูก โดยไม่ได้รับพระราชานุญาตจากกษัตริย์เช่นเดิม ราล์ฟถึงแก่กรรมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1325 หลังการสิ้นพระชนม์ของโจน 18 ปี
FR Yugoslavia
วานปรัสถ์
วานปรัสถ์  แปลตรงตัวว่า "การละทิ้งชีวิตทางโลก" เป็นขั้นตอนที่สามของชีวิตตามระบบอาศรมสี่ ต่อเนื่องจากคฤหัสถ์ และตามด้วยสัญญาสี กระบวนการในขั้นวานปรัสถ์ประกอบด้วยการละทิ้งชีวิตทางโลกโดยส่งต่อภาระครอบครัวและการงานให้แก่รุ่นถัดไป และค่อย ๆ ถอยห่างจากชีวิตทางโลก บางตำราอาจเชื่อว่าชีวิตสามารถข้ามขั้นคฤหัสถ์ได้ โดยข้ามมายังขั้นวานปรัสถ์เลย
วานปรัสถ์ถือเป็นขั้นตอนของการเปลี่ยนจากการมุ่งเน้นอารฐะ (Artha) และกามะ มายังการมุ่งเน้นโมกษะ
อีวุย
อีวุย  หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ อีวี่  เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์"โปเกมอน"ของนินเทนโดและเกมฟรีก สร้างโดยเคน ซุงิโมะริ ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคเรด และ บลู และปรากฏในภาคถัดมา เกมภาคพิเศษ สินค้าต่าง ๆ และการปรับประยุกต์ให้เป็นการ์ตูนและสิ่งพิมพ์ของแฟรนไชส์ อีวุยเป็นโปเกมอนที่สามารถพัฒนาได้หลายร่างตามสภาพนั้นๆและก้อนหินพัฒนาร่างเช่น ก้อนหินไฟ ก้อนหินไฟฟ้า ก้อนหินน้ำ
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
ปิปปี
ปิปปี  เป็นเพลงของนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ ไอยู ออกจำหน่ายรูปแบบดิจิทัลซิงเกิลวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยกาเกาเอ็ม "ปิปปี" ติดอันดับชาร์ตหลักทั้งหมดในเกาหลีใต้ และทำลายสถิติของเมลอนที่มีผู้ฟังมากที่สุดใน 24 ชั่วโมง ด้วยจำนวน 1.42 ล้านครั้ง ต่อมาเปิดตัวด้วยอันดับหนึ่งบนแกออนดิจิทัลชาร์ต เพลงดังกล่าวออกจำหน่ายในวาระครบรอบ 10 ปีนับตั้งแต่ไอยูเปิดตัว
"ปิปปี" เป็นเพลงแนวออลเทอร์นาทิฟอาร์แอนด์บีแบบสบาย ๆ เนื้อเพลงแนวครุ่นคิดที่ใช้ประโยชน์จากเอฟเฟกต์เสียงและการเลียนเสียงธรรมชาติ เพลงนี้ถือเป็น "คำเตือน" ต่อผู้เกลียดชัง และผู้วิจารณ์ไอยู ซึ่งเธอเมินต่อความเห็นเรื่องภาพลักษณ์ของเธอ โดยเฉพาะวลีและคำเช่น "yellow C-A-R-D" และ "hello stup-I-D" "ปิปปี" หมายถึงเพจเจอร์ในภาษาเกาหลี โดยเฉพาะเสียงที่มาจากการกดปุ่มก่อนที่จะฝากข้อความไว้ อีกทั้ง "ปิปปี" ยังเป็นชื่อเกาหลีของ ปิปปี ลองสต็อกกิง ตัวละครจากนวนิยายเด็กสวีเดน "ปิปปี ลองสต็อกกิง"
มิวสิกวิดีโอกำกับโดย วีเอ็มโปรเจ็กต์ ซึ่งเผยแพร่พร้อมกับการออกจำหน่ายเพลง ใช้โทนสีแบบโมโนโครม ไอยูแสดงท่าเต้นแบบฮิปฮอปโดยไม่แสดงความรู้สึกทางสีหน้า ซึ่งเคตลิน เคลลี จาก"ฟอบส์" เรียกว่า "เพิ่มความน่ารักมากกว่าน่ากลัว" เธอยังปรากฏตัวด้วยแฟชั่นชั้นสูง ซึ่งบิลบอร์ดระบุว่าเธอสวม "ผ้าพันคอแบบเกรซ เคลลี"
ขณะนี้มิวสิกวิดีโอดังกล่าวมีผู้เข้าชมมากกว่า 100 ล้านครั้ง กลายมิวสิกวิดีโอเกาหลียอดนิยมอันดับสองโดยนักร้องเดี่ยวหญิงในปี ค.ศ. 2018
มามิ สาวน้อยพลังจิต
มามิ สาวน้อยพลังจิต หรือ มามิ สาวพลังจิต ( "เอสเปอร์มามิ") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะเมื่อ พ.ศ. 2520 ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "โชเน็งบิ๊กคอมิก" ก่อนดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2530–2532 และอนิเมะภาพยนตร์ใน พ.ศ. 2531
เป็นเรื่องราวของสะคุระ มามิ สาวน้อยซึ่งค่อย ๆ มีพลังเหนือธรรมชาติ และใช้พลังที่มีในการช่วยเหลือผู้อื่น โดยได้รับการสนับสนุนจากทาคาฮาตะ คาสึโอะ เพื่อนชายที่ฉลาดหลักแหลมทว่าอ่อนแอ โดยเนื้อหาได้สอดแทรกการสนับสนุนวัยรุ่นและสิทธิสตรี
ซึ่งมังงะเรื่องนี้คล้ายกับเรื่องสั้น "อากาเงะ โนะ อังโกะ" ( "อังโกะคนหัวแดง") ที่ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะเคยแต่ง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "อังโกะ โออิ นิ โอโกรุ" ( "เมื่ออังโกะจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ") เป็นเรื่องราวของอาโอยามะ อังโกะ หญิงสาวที่พบว่าตนมีพลังจิต เธอพบความลับดำมืดของมารดาว่าสืบเชื้อสายแม่มด และตนเป็นนางแบบเปลือยให้พ่อตนเอง
ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ (; เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเขามีโอกาสร่วมแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกจากภาพยนตร์ "Art Idol อยากให้เธอรู้ว่ากูติสท์" เมื่อในปี 2555 และในปี 2556 เขาเริ่มเข้าเวทีการประกวดหนุ่มคลีโอ 2012 ได้รับรางวัลในตำแหน่ง Too Good To Be True Bachelor by TrueLife ต่อมาในปี 2557 เขาได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7มีผลงานละครเรื่อง "คุณผีที่รัก" เป็นที่รู้จักกันในบทบาท แมนสรวง
ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ (ชื่อเล่น บอส) เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 2 ในครอบครัวมีพี่น้องร่วมกันอยู่ 3 คนส่วนบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อสายไทยและสัญชาติไทยนับถือศาสนาพุทธ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเขามีโอกาสร่วมแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกจากภาพยนตร์ "Art Idol อยากให้เธอรู้ว่ากูติสท์" เมื่อในปี 2555 และในปี 2556 เขาเริ่มเข้าเวทีการประกวดหนุ่มคลีโอ 2012 ได้รับรางวัลในตำแหน่ง Too Good To Be True Bachelor by TrueLife ที่ 1 ใน 50 หนุ่มโสดในฝัน CLEO ชนกันต์เขาได้ร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอครั้งแรก เพลง "อยากโดนทำร้าย" ของศิลปิน Twenty Town (Feat. The Begins) และในปี 2557 ปัจจุบันชนกันต์เขาได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงในสังกัดช่อง 7และได้รับโอกาสร่วมแสดงละครเรื่องแรก "คุณผีที่รัก" ในบทบาท แมนสรวง ประกบคู่กับกีต้าร์ ศิริพิชญ์ วิมลโนช และรับงานละครเรื่อยมาในปี 2560 เขามีผลงานถ่ายแบบนิตยสาร "แอดติจูด" ฉบับเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ต่อมาชนกันต์ได้ร่วมแสดงละคร "น้ำเซาะทราย"และเป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมงานกับหนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์ และ กบ สุวนันท์ ปุณณกันต์ ละครแนวดราม่า ในบทบาท ทิว ประกบคู่กับแพรว เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค และผลงานละครเรื่องนี้ได้ประสบความสำเร็จไปด้วยดี
จักรพรรดินารูฮิโตะ
จักรพรรดิอากิฮิโตะ
เจเอ็นอาร์ คลาสซีเอ็กซ์ 50
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค (Japanese Pacific steam locomotive) (SRT Class Japanese Pacific)  ส่วนใหญ่เรียกว่ารถจักรนี้ว่า รถจักรไอน้ำแปซิฟิค เป็นชุดรถจักรไอน้ำสุดท้ายของการรถไฟแห่งประเทศไทยที่ใช้ในประเทศไทย สร้างโดยสมาคมอุตสาหกรรมรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น จุดประสงค์หลักของรถจักรไอน้ำที่ถูกออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการลากจูงขบวนรถไฟโดยสารเช่น ขบวนรถด่วน ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถเร็ว เป็นต้น ปัจจุบัน รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 เหลือส่วนห้องขับทั้งหมด 2 ห้องที่สวนวชิรเบญจทัศ(สวนรถไฟ) ได้แก่ของหมายเลข 823 และ 841 และเหลือการใช้งาน 2 คัน คือหมายเลข 824 และ 850 ซึ่งจะวิ่งในวันสำคัญต่างๆ รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 มีการนำมาใช้งานในประเทศไทย จำนวนรถทั้งสิ้น 40 คัน คือหมายเลขรถ 283-292 และ 821-850 โดยการนำเข้ามาใช้งาน แบ่งเป็นสองช่วง (ล็อต) ต่อไปนี้
นอกจากนี้ ยังมีรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นสำรองวิ่งแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 ที่ยังมีใช้งานที่ประเทศจอร์แดนอีก 5 คัน ซึ่งเดิมทีจะขายให้การรถไฟแห่งประเทศไทยโดยใช้หมายเลข 851 - 855 แต่การรถไฟฯ ไม่รับรถจักรที่เป็นรถสำรองวิ่งจึงขายให้ประเทศจอร์แดนโดยใช้หมายเลข 81 - 85 ในปี พ.ศ. 2502
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กรมรถไฟได้ประสบความเสียหายในบริภัณฑ์รถไฟและสิ่งปลูกสร้างเป็นอย่างมาก เมื่อสงครามได้ยุติลง จึงปรากฏว่ากรมรถไฟขาดแคลนรถจักรและล้อเลื่อนที่จะมาใช้การรับใช้ประชาชนตามสถานะเดิมต่อไป ดังนั้นในปี พ.ศ. 2489 ด้วยความเอื้อเฟื้อของสหประชาชาติได้จำหน่ายรถจักรไอน้ำที่เหลือใช้จากสงครามให้แก่กรมรถไฟจำนวน 68 คัน (รุ่นเลขที่ 380-447) เพื่อบรรเทาการขาดแคลนดังกล่าว รถจักรเหล่านี้เป็นชนิดมิกาโด (2-8-2) ซึ่งเรียกกันโดยเฉพาะในวงการของสหประชาชาติว่า “รถจักรไอน้ำแมคอาเธอร์” เป็นรถจักรที่สร้างโดยบริษัทต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา ตามรายการจำเพาะที่กำหนดขึ้นโดยทางการทหารแห่งสหรัฐ ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 ตามโครงการบูรณะกิจการรถไฟ ทางการได้จัดซื้อรถจักรไอน้ำจากผู้สร้างต่างๆ ในประเทศญี่ปุ่น 50 คัน และในปีถัดไปอีก 50 คัน เป็นรถจักรแบบมิกาโดและแปซิฟิค เหมือนกันกับรถจักรที่เคยซื้อจากประเทศญี่ปุ่นเมื่อก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ดังกล่าวข้างต้น แต่ได้มีการปรับปรุงบางสิ่งให้เหมาะสมขึ้นอีก รถจักรจำนวน 100 คันนี้ อาจจะถือได้ว่าเป็นรถจักรไอน้ำรุ่นสุดท้ายที่จะมีใช้การในการรถไฟแห่งประเทศไทยโดยที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากการรถไฟฯ มีนโยบายที่จะนำเอารถจักรดีเซลมาใช้การแทนรถจักรไอน้ำ
อนึ่ง ก่อนที่จะมีขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำขบวนที่ 903/904 (กรุงเทพ - ฉะเชิงเทรา - กรุงเทพ) และขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำขบวนที่ 907/908 (กรุงเทพ - นครปฐม - กรุงเทพ) ในปี พ.ศ. 2553 การรถไฟฯ ได้โครงการพาพ่อนั่งรถจักรไอน้ำ 3 จังหวัด 4-5-6 ธันวาคม ลากจูงโดยรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และ 850 โดยใช้เลขขบวน "9901" โดยวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553 วิ่งในเส้นทาง กรุงเทพ - ฉะเชิงเทรา - กรุงเทพ วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 วิ่งในเส้นทาง กรุงเทพ - อยุธยา - กรุงเทพ และวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 วิ่งในเส้นทาง กรุงเทพ - นครปฐม - กรุงเทพ หลังจากนั้นมาก็เริ่มเดินรถเส้นทาง กรุงเทพ - ฉะเชิงเทรา - กรุงเทพ เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 และเริ่มเดินรถในเส้นทาง กรุงเทพ - นครปฐม - กรุงเทพ ในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ตั้งแต่นั้น
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และ 850 เคยได้เดินขบวนรถนอกวันสำคัญทางราชการมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งนั้นเป็นขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำ กรุงเทพ - กาญจนบุรี - สะพานข้ามแม่น้ำแคว - วังโพ เมื่อราวๆปี พ.ศ. 2540-2543 โดยรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 ทำขบวนทดสอบในปี พ.ศ. 2540-2541 รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 953 ทำขบวนทดสอบในปี พ.ศ. 2542 และ รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค หมายเลข 824 ทำขบวนทดสอบในปี พ.ศ. 2543 และขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำที่ 907/908 กรุงเทพ - นครปฐม - กรุงเทพ เนื่องในวันลอยกระทง เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
จนกระทั่งการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2563 - 2564 ขบวนพิเศษนำเที่ยวรถจักรไอน้ำได้หยุดเดินรถชั่วคราวตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563 แล้วก็กลับมาเดินรถอีกครั้งในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เรื่อยๆมา จนกระทั่งหยุดเดินรถอีกครั้งในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 12 สิงหาคม 2564 และ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2564 แล้วก็กลับมาเดินรถอีกครั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 แต่ครั้งนี้กลับมาในเส้นทาง กรุงเทพ - อยุธยา - กรุงเทพ หลังที่ไม่ได้เดินรถในเส้นทางนี้ไปเมื่อปี พ.ศ. 2556 (ส่วนขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำของสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ได้งดเดินรถไป 2 ปี นับตั้งแต่เดินรถครั้งแรกในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และกลับมาเดินรถอีกครั้งในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2565 จนถึงปัจจุบัน)
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และ 850.
รถจักรไอน้ำได้มีการบำรุงรักษากันมาตลอดจนถึงต้นปี 2554 สภาพรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824, รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 และรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 953 สภาพหม้อน้ำโดยเฉพาะเปลือกที่จุดเหนือเตาที่เชื้อเพลิงเผาผลานความร้อนสูง เนื้อเหล็กหนา 5 มม. ปกติหนา 14 มม. และเหล็กยึดรั้งหม้อน้ำขาด ผุกร่อนจำนวนมาก อุปกรณ์ส่วนเคลื่อนไหวรั่ว แหวนแป้นสูบกำลังหักเป็นต้น ทางโรงรถจักรธนบุรี โดย สรจ.ธบ.นายศรีศักดิ์ ไผ่ศิริ ได้รายงานให้ผู้บังบัญชาตามลำชั้นทราบ จึงอนุมัติให้ บริษัท มิสซ์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด มาตรวจสอบหม้อน้ำ โดยการนำของนายอุทัย สุนทรเอกจิต กรรมการผู้จัดการ บริษัทมิสซ์-ชาญวิทย์ เป็นผู้เข้ามาตรวจสอบ วิเคราะห์และรายงานผลและยึดโยงกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยเรื่องของหม้อน้ำเข้ามาเกี่ยวข้อง สรุปได้ว่าไม่สามารถเดินรถจักรไอน้ำโดยเฉพาะรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824, รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 และ รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 953 เมื่อไมมีรถจักรไอน้ำใช้การก็ขาดสีสัน ของการรถไฟฯ ประชาชนเรียกร้องต้องการเห็นรถจักรไอน้ำเดินขบวนในวันสำคัญๆ เพื่อให้เยาวชน ลูกหลานรู้เข้าใจ ได้ศึกษาเรียนรู้ระบบหลักการทำงาน รวมทั้งเห็นของจริง โดยนายช่างสิทธิพงษ์ พรมลา วิศวกรใหญ่ฝ่ายการช่างกล ได้นำเสนอขออนุมัติ ผู้ว่าการรถแห่งประเทศไทยในขณะนั้นคือนายยุทธนา ทัพเจริญ เพื่อบูรณะรถจักรไอน้ำจำนวน 2 คันคือ รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 ในราคาประมาณ 25 ล้านบาท คำสั่งเฉพาะที่ ชก.ก.102/1144 ลงวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 และดูแลงานที่บริษัทเป็นเข้ามาดำเนินรับจ้างซ่อม คือบริษัท มิสซ์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด ให้เป็นไปตามสัญญาว่า ซ่อมดัดแปลงและปรับปรุงรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 เลขที่ ชก.1/2555/02 ลงวันที่ 22 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ผู้ว่าจ้าง นายสิทธิพงษ์ พรมลา วิศวกรใหญ่ฝ่ายการช่างกล, หัวหน้าชุดดำเนินการครั้งนี้ คือ ผทน.10 นายปลื้ม เพชรทองเกลี้ยง, นายอุทัย สุนทรเอกจิต ผู้รับจ้าง (บริษัท มิสซ์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด) วันที่ 6 เดือน เมษายน พ.ศ. 2555 เวลา 09.09 น. ทาง บริษัท มิสซ์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด ร่วมกับ โรงรถจักรธนบุรี ทำพิธี บวงสรวง กราบไหว้ ขอขมา รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 824 และรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 850 และรัชกาลที่ 5, กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน และ หลวงพ่อโบสถ์น้อยก่อนที่จะทำการรื้อซ่อมรถจักรไอน้ำ สิ่งที่ถูกปรับเปลี่ยนไปคือ ทางช่างได้ดัดแปลงระบบห้ามล้อใหม่จากระบบลมดูด เป็นระบบลมอัด เพื่อความปลอดภัยและจัดสรรรถพ่วงในการทำขบวนได้ง่ายขึ้น เนื่องจากรถพ่วงส่วนมากของการรถไฟฯ ใช้เป็นระบบลมอัด นอกจากนั้นยังติดตั้งเครื่องปั่นไฟ เพื่อใช้ในการเร่งปฏิกิริยาการทำความร้อนในเตาเผาด้วย
รถจักรไอน้ำทั้ง 2 บูรณะเสร็จเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 แล้วเริ่มการทดสอบรถจักรไอน้ำเส้นทาง ธนบุรี - วัดงิ้วราย - ธนบุรี เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2555 หลังจากวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 นั้นเริ่มการทดสอบขบวนพิเศษทดลองรถจักรไอน้ำที่ 901/902 กรุงเทพ - อยุธยา - กรุงเทพ โดยใช้ตู้โดยสาร 8 ตู้แล้วเสร็จ จึงออกให้บริการประชาชนในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
นัมเบอร์
สัญลักษณ์ # เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในชื่อ สัญลักษณ์นัมเบอร์ , แฮช, หรือ สัญลักษณ์ปอนด์ สัญลักษณ์ดังกล่าวเดิมใช้เพื่อวัตถุประสงค์หลากหลาย รวมทั้งการกำหนดจำนวนเชิงอันดับที่ และเป็นอักษรย่อตัวแฝดสำหรับปอนด์แอฟวาร์ดูพวา (ซึ่งมาจาก ℔ อีกทีหนึ่ง)
ตั้งแต่ปี 2007 การใช้สัญลักษณ์ดังกล่าวอย่างแพร่หลายเพื่อริเริ่มป้ายระบุข้อมูลอภิพันธุ์ทางแพลตฟอร์มสื่อสังคมทำให้ป้ายระบุดังกล่าวได้ชื่อว่า "แฮชแท็ก" และนับแต่นั้น ตัวสัญลักษณ์เองบางทีเรียกกันผิดว่า "แฮชแท็ก"
สัญลักษณ์นี้นิยามในยูนิโค้ดและแอสกีเป็น และ codice_1 ในเอชทีเอ็มแอล5 ในทางกราฟิก สัญลักษณ์นี้คล้ายกับสัญลักษณ์อื่นหลายตัว รวมทั้ง "ชาร์พ"  ซึ่งเป็นสัญกรณ์ดนตรี และเครื่องหมายเท่ากับและขนาน (⋕) ในวิชาคณิตศาสตร์ แต่แยกกันได้ด้วยการรวมขีดแนวนอนและขีดตั้งที่เอียงขวา
สัญลักษณ์นัมเบอร์
Number sign
โบรุสเซียดอร์ทมุนด์ในฤดูกาล 2017–18
โบรุสเซียดอร์ทมุนด์ในฤดูกาล 2016–17
โรคกลัวตกกระแส
"โรคกลัวตกกระแส"  เป็นความวิตกกังวลทางสังคมแบบหนึ่ง ทำให้เกิดความรับรู้อย่างปิดกั้นไม่ได้ว่าคนอื่น ๆ กำลังได้รับประสบการณ์ที่ดี ในขณะที่เจ้าตัวไม่ได้รับประสบการณ์เช่นนั้น มีลักษณะเฉพาะคือทำให้เกิดความต้องการอยู่ตลอดเวลาที่จะเชื่อมต่อกับสิ่งที่คนอื่นกำลังทำอยู่
สถานีรถไฟเซอเร็มบัน
สายเซอเร็มบัน
Club Brugge KV
หลิน เซิน
หลิน เซิน (; 16 มีนาคม ค.ศ. 1868 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1943) ชื่อรอง จื่อ เชา (子超) และชื่อเรียกขานว่า จ่าง เหริน (長仁), เป็นนักการเมืองชาวจีนที่ทำหน้าที่ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931 จนกระทั่งเขาเสียชีวิต
หลินเซินเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางในเมืองช่างก้าน (尚幹鄉), จังหวัดหมิ่นโฮ่ว (閩侯縣), มณฑลฝูเจี้ยน, หลินได้รับการศึกษาจากมิชชันนารีชาวอเมริกัน หลังจากนั้นเขาทำงานที่สำนักงานโทรเลขของเมืองไทเปบนเกาะไต้หวัน สมัยนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ชิง ในปี ค.ศ. 1884 หลังเกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง จีนได้พ่ายแพ้สงครามและเสียเกาะไต้หวันให้ญี่ปุ่น เขาเข้าร่วมในกิจกรรมกองโจรกู้ชาติต่อต้านผู้ยึดครองชาวญี่ปุ่นเมื่อทำไม่สำเร็จเขาจึงได้กลับไปที่จีนแผ่นดินใหญ่และทำงานในสำนักงานศุลกากรเซี่ยงไฮ้ ในปี ค.ศ. 1902 หลังจากนั้นเขาได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกา โดยอาศัยอยู่ที่ฮาวายและซานฟรานซิสโก เขาได้มีโอกาสเข้าศึกษาด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กและไปศึกษาต่อด้านปรัชญาการเมืองที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในอังกฤษตามลำดับ
เซอร์ไพรส์ (วงดนตรี)
เซอร์ไพรส์  เป็นกลุ่มนักแสดงชาวเกาหลีใต้กลุ่มแรก ประกอบด้วยนักแสดงห้าคน: ยูอิล, ซอ คัง-จุน, กง มย็อง, คัง แท-โอ และอี แท-ฮวาน
เอเยนซีแฟนตาจิโอเปิดตัววงเซอร์ไพรส์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ประกอบด้วยสมาชิกชายห้าคน: ยูอิล, ซอ คัง-จุน, กง มย็อง, คัง แท-โอ และอี แท-ฮวาน สมาชิกในกลุ่มได้รับการคัดเลือกจากรายการ "Actor's League" ของแฟนทาจิโอ ซึ่งเป็นรายการสำหรับค้นหาผู้ที่ใฝ่ฝันเป็นนักแสดงและได้รับการฝึกฝนเป็นเวลาสองปีก่อนที่จะเปิดตัวในวงการบันเทิง
มิสแกรนด์ซาราวะก์
พรรคแห่งชาติซาราวะก์
สหพรรคประชาชนซาราวะก์
พรรคประชาชนซาราวะก์
พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าซาราวะก์
สมาคมชาวมาเลเซียแห่งซาราวะก์
พรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวะก์
ซาบะฮ์ ซาราวะก์ กลูวะร์ มาเลเซีย
ซาบะฮ์ ซาราวัก กลูวะร์ มาเลเซีย
มิสแกรนด์ซามาราฮาน
ตูอัก
สวีข่าย
สวีข่าย (; 5 มีนาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวจีนเป็นที่รู้จักจากบทบาทของ “ฟู่ฉาฟู่เหิง” แห่งตระกูล ฟูฉา ในซีรีส์เรื่อง “Story of Yanxi Palace” และ ม่อชิง/หลี่เฉินหลาน ในซีรีส์เรื่อง The legends 2019 (หรือ เจาเหยา ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี)
ในปี 2556 เขาได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดการคัดเลือกนายแบบในเมืองกว่างโจว ถัดมาในปี 2559 สวีข่ายได้เซ็นสัญญากับ Huanyu Film ผลงานการแสดงชิ้นแรกของเขา คือ รับบทเป็นตัวละครที่ชื่อว่า หยางเจี้ยน ในซีรีส์เรื่อง เจาเกอ
ในปี 2561 สวีข่ายได้ร่วมแสดงในซีรีส์โทรทัศน์นิยายอิงประวัติศาสตร์ เรื่อง "Untouchable Lovers" และ "Story of Yanxi Palace" เขาได้รับการยอมรับอย่างมากกับบทบาทของเขาในฐานะ "ฟู่ฉ่า ฟู่เหิง" ในซีรีส์เรื่อง Story of Yanxi Palace ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากในประเทศจีนและทั่วเอเชีย
ในปี 2562 สวีข่ายได้แสดงเป็นหนึ่งในตัวละครหลักในภาพยนตร์เรื่อง "Autumn Fairy Tale" หรือ "รักนี้ชั่วนิรันดร์" ในเวอร์ชันจีน ซึ่งเข้าฉายเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2562 ที่ผ่านมา ในปีเดียวกัน สวีข่าย ได้รับการแสดงโดยเป็นตัวหลักครั้งแรกในซีรีส์เรื่อง "The Legends 2019" หรือภาษาไทยในชื่อว่า "เจาเหยา จอมมารโลกต้องจำ" รับบทเป็น "ม่อชิง/ลี่เฉินหลาน"
กันตพงศ์ บำรุงรักษ์ (ชื่อเล่น เอส) (เกิดวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529) ที่กรุงเทพมหานครเป็นนักแสดงชาวไทยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7เป็นที่รู้จักกันในบทบาทธนา "ขมิ้นกับปูน" ประกบคู่กับกรีน อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล ครั้งแรก และ พ.ต.ท.ใหญ่ เวโรจน์ เรื่อง "สารวัตรใหญ่" ประกบคู่กับเปรี้ยว ทัศนียา การสมนุช เป็นครั้งแรก
กันตพงศ์ บำรุงรักษ์ เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ที่โรงพยาบาลพญาไท มีครอบครัวเป็นนักการเมืองและเป็นบุตรคนเดียวส่วนบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อสายไทยและสัญชาติไทยนับถือศาสนาพุทธที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษามัธยมโรงเรียนเซนต์ดอมินิก และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ปี 2553 มีผลงานละครเช่น "คุณชายตำระเบิด", "มือปราบมหาเฮี้ยน" และ "เรือนล้อมรัก" มีผลละคร "สารวัตรใหญ่"เป็นละครแนวแอ็คชั่นและอาชญากรรมเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับในวงการชีวิตของตำรวจไทยและเป็นละครที่สะท้อนสังคมให้แง่มุมต่าง ๆ
กันตพงศ์ได้จดทะเบียนสมรสกับ คริสติน่า วิงเคลอร์ แฟนชาวเยอรมัน ไปเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2563 และจัดงานแต่งงานในภายหลัง
ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คนชื่อ ด.ญ.วาเลนติน่า เอริก้า บำรุงรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2563
รอเดริก สตรอง
มินามิแอลป์
เมืองมินามิแอลป์  เป็นเมืองในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น พื้นที่เมืองกว่าสามในสี่ตั้งอยู่ในเขตภูเขา และมีบางส่วนตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติมินามิแอลป์ เมืองแห่งนี้ก่อตั้งในปี 2003 โดยการผนวก 4 ตำบลกับ 2 หมู่บ้าน ชื่อเมืองนี้ตั้งขึ้นตามผลการลงคะแนนชื่อเมืองหลายๆชื่อที่ถูกส่งเข้าประกวด
กรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ
กรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ (อักษรย่อ: สสท.ทร.; ) หรือชื่อเดิม กรมสื่อสารทหารเรือ (อักษรย่อ: สส.ทร.) เป็นส่วนราชการของกองทัพเรือไทย ซึ่งดำเนินการเกี่ยวกับการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยมีเจ้ากรมคนปัจจุบัน ( 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565) ได้แก่ เจ้ากรมคนปัจจุบันได้แก่ พลเรือโทชยุต นาเวศภูติกร​รองเจ้ากรมคนปัจจุบันได้แก่ พลเรือตรี วัชระ พัฒนรัฐ
ซึ่งสถานีวิทยุของแผนกอาณัติสัญญาณได้เปิดการติดต่อสื่อสารทางวิทยุครั้งแรกในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2456 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณากระทำพิธีเปิดสถานีวิทยุโทรเลขทหารเรือเป็นแห่งแรกในประเทศไทย ณ ตำบลศาลาแดง พระนคร ซึ่งมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ รับพระราชโทรเลขฉบับปฐมฤกษ์ ที่สถานีวิทยุทหารเรือสงขลา
กรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ จึงถือเอาวันที่ 13 มกราคม ของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนา
สำหรับวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 การสื่อสารราชนาวีได้ถือกำเนิดใหม่ในชื่อ "กองสื่อสาร" ซึ่งขึ้นกับกรมยุทธการทหารเรือ โดยในช่วงประมาณกลางปีดังกล่าวได้ย้ายจากพระราชวังเดิม ไปอยู่ที่ป้อมพระจุลจอมเกล้า
ครั้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2498 ได้มีพระราชกฤษฎีกา ให้กองสื่อสารเปลี่ยนชื่อเป็น "กรมสื่อสารทหารเรือ" และในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 ก็ได้ย้ายมาอยู่พระราชวังเดิมชั้นใน พร้อมจัดตั้งส่วนราชการใหม่ โดยจัดเป็นกรมในส่วนบัญชาการของกองทัพเรือ
กระทั่งปี พ.ศ. 2552 กองทัพเรือไทยได้ปรับปรุงโครงสร้างกองทัพ โดยได้ทำการเปลี่ยนกรมสื่อสารทหารเรือ มาเป็น "กรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ"
ตั้งแต่อดีต กรมสื่อสารทหารเรือได้จัดส่งบุคลากรไปศึกษาดูงานในต่างประเทศ เพื่อกลับมาพัฒนาระบบของทหารเรือให้มีประสิทธิภาพ รวมถึงปี พ.ศ. 2555 คณะข้าราชการจากกรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ ได้เดินทางไปศึกษาดูงานที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ส่วนในปี พ.ศ. 2561 กรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ ก็ได้ให้การต้อนรับคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สารสนเทศ และการสื่อสารมวลชน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ที่เดินทางมาศึกษาดูงาน