pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อีล-เดอ-ฟร็องส์
อีล-เดอ-ฟร็องส์  อาจหมายถึง
ปีเตอร์ คัลชอร์
ปีเตอร์ คัลชอร์  นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 2
Ile-de-France
Ile de France
อีลเดอฟรองซ์
อีล เดอ ฟรองซ์
แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์
อีล-เดอ-ฟร็องส์ (, ; ) เป็นแคว้นที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงปารีส ตั้งอยู่บริเวณทางตอนกลางค่อนไปทางทิศเหนือของประเทศ และผู้คนส่วนใหญ่มักจะเรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นปารีส  แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์มีประชากรอย่างหนาแน่นและยังคงสถานะทางเศรษฐกิจที่สำคัญในเวทีระดับประเทศ: ถึงแม้ว่าแคว้นจะมีพื้นที่เพียง ซึ่งเป็นพื้นที่เพียง 2% ของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ แต่แคว้นกลับมีประชากรใน ค.ศ. 2020 มากถึง 12,278,210 คน ซึ่งเป็นจำนวนหนึ่งในห้าของประชากรทั้งประเทศ และเศรษฐกิจของแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์คิดเป็นเกือบหนึ่งในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศฝรั่งเศส
แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ประกอบไปด้วย 8 จังหวัด ได้แก่ ปารีส, แซน-แซ็ง-เดอนี, แซเนมาร์น, วาล-ดวซ, วาล-เดอ-มาร์น, อีฟว์ลีน, เอซอน และโอดแซน แต่แรกเริ่ม แคว้นได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็น "เขตการปกครองแห่งแคว้นปารีส" ใน ค.ศ. 1961 ต่อมาใน ค.ศ. 1976 เมื่อได้รับการปรับให้มีสถานะเดียวกันกับหน่วยการบริหารแคว้นของประเทศฝรั่งเศสที่จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1972 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นอีล-เดอ-ฟร็องส์ตามชื่อจังหวัดในอดีต ในบางครั้งมักเรียกผู้อยู่อาศัยในแคว้นนี้ว่า "ฟร็องซีเลียง" ซึ่งเป็นศัพท์ที่ได้รับการบัญญัติขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 จีดีพีของแคว้นใน ค.ศ. 2018 คิดเป็น 738,000 ล้านยูโร (หรือ 882,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราแลกเปลี่ยนของตลาด) มีจีดีพีต่อหัวสูงที่สุดในแคว้นของฝรั่งเศสและสูงเป็นอันดับสามของภูมิภาคใด ๆ ในสหภาพยุโรป เฉพาะแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์เพียงแคว้นเดียวมีสัดส่วน 5% ของจีดีพีของสหภาพยุโรป โดยคิดเป็น 2.7% ของประชากรของสหภาพเท่านั้น ใน ค.ศ. 2018 บริษัทที่มีเจ้าของเป็นชาวฝรั่งเศสทั้งหมด 28 บริษัท ติดอันดับ 500 อันดับบริษัทที่มีทรัพย์สินมากที่สุดในโลก โดยบริษัททั้งหมดตั้งอยู่ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ด้วยกันทั้งสิ้น
นอกเหนือจากมหานครปารีสแล้ว แคว้นแห่งนี้ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ มากมาย เช่น พระราชวังแวร์ซาย พระราชวังฟงแตนโบล เป็นต้น เช่นเดียวกับสถานที่ท่องเที่ยวในฝรั่งเศสที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในฝรั่งเศสอย่างดิสนีย์แลนด์ปารีส แม้ว่าจะเป็นแคว้นที่มีความมั่งคั่งที่สุดของฝรั่งเศส แต่ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากอาศัยอยู่ในความยากจน โดยอัตราความยากจนอย่างเป็นทางการในอีล-เดอ-ฟร็องส์อยู่ที่ 15.9% ใน ค.ศ. 2015 ในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา แคว้นแห่งนี้มีสถานะความเหลื่อมล้ำทางรายได้ที่เพิ่มสูงขึ้นและราคาที่อยู่อาศัยที่เพิ่มสูงขึ้นได้ผลักดันให้ราคาบ้านที่อยู่นอกกรุงปารีสลดต่ำลง
ธีระ สลักเพชร
นายธีระ สลักเพชร (9 พฤศจิกายน 2500 - ) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด หลายสมัย
นายธีระ สลักเพชร เป็นบุตรของ นายเพียรพาสน์ และนางยุพิน สลักเพชร มีพี่น้องทั้งหมดรวม 4 คน คือ 1. นายพงศธร สลักเพชร 2. นายพิจารณ์ สลักเพชร 3. นางนิศารัตน์ เกิดศักดิ์สิทธิ์
จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) จบปริญญาตรี สาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2526 และปี พ.ศ. 2535 ได้ปริญญาโท วิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นายธีระ สลักเพชร สมรสกับ แพทย์หญิงกรพินธุ์ สุดโต เมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2550
นายธีระ สลักเพชร เข้าสู่วงการเมือง ได้เป็น ส.ส. สมัยแรกเมื่อ ปี พ.ศ. 2539 โดยลงสมัครที่จังหวัดตราด และเป็น ส.ส.ผูกขาด ของจังหวัดตราด ที่ชนะการเลือกตั้งมาโดยตลอดทุกครั้งที่ลงสมัคร แม้แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ซึ่งพรรคไทยรักไทยครองพื้นที่ ระยอง จันทบุรี และตราด นายธีระ ยังคงเป็น ส.ส.ประชาธิปัตย์ คนเดียวที่สามารถชนะการเลือกตั้งใน 3 จังหวัดดังกล่าว
นายธีระ สลักเพชร มีประสบการณ์ทำงานเป็น รองประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว และ ประธานกรรมาธิการการสาธารณสุขสภาผู้แทนราษฎร ของสภาผู้แทนราษฎร และในฝ่ายบริหารเคยดำรงตำแหน่ง เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายธีระ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. จังหวัดตราด ชนะการเลือกตั้งได้คะแนนเป็นอันดับ 1 รวม 62,160 คะแนน ทิ้งห่าง นายนฤปนาถ สว่างไสว ผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน ที่ได้ 34,163 คะแนน อย่างขาดลอย
ภายหลังการจัดตั้ง รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ทำให้ พรรคประชาธิปัตย์ มีสถานะเป็นพรรคฝ่ายค้านพรรคเดียวในสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์จึงประกาศจัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น เพื่อติดตามตรวจสอบ และเสนอแนะการบริหารงานของรัฐบาล ตามรูปแบบที่มีในต่างประเทศ นายธีระ สลักเพชร ได้รับเลือกจากทางพรรคให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมเงา
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค และ นายธีระ สลักเพชร ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ในการจัดตั้งรัฐบาลของพรรคประชาธิปัตย์ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 นายธีระ สลักเพชร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และพ้นจากตำแหน่งเมื่อมีการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 และได้รับการแต่งตั้งจากพรรคประชาธิปัตย์ให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมเงาอีกครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2554
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ตำแหน่งทางการเมือง
กฤษดา สุโกศล โคแวค หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ น้อย วงพรู (ชื่อเล่น: น้อย) เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 เป็นนักร้องนำวงพรู นักแสดงชาวไทย นอกเหนือจากผลงานการแสดงเขายังเป็นผู้บริหารกิจการโรงแรม เดอะ สยามร่วมกับครอบครัว กมลา สุโกศล หลังห่างหายไปถึงสิบสองปี น้อยก็กลับมาในฐานะศิลปินเดี่ยว โดยได้ศิลปินมาช่วยแต่งเพลงอย่าง บอย โกสิยพงษ์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข และ ตรัย ภูมิรัตน
กฤษดา เป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลไทย-อเมริกัน เป็นน้องชายของสุกี้ กมล สุโกศล แคลปป์ จบปริญญาตรีด้านมานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยบอสตัน จากนั้นใช้ชีวิตนักแสดงตามเวทีและสถานที่เล็ก ๆ ในนิวยอร์ก เรียนการแสดง เล่นละครเวทีไปด้วยและทำงานเสิร์ฟอาหารไปด้วยอยู่ 3 ปี จึงกลับประเทศไทย จากนั้นก็ได้ฟอร์มวงพรู
มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ไทยอย่าง "คนกราบหมา" (2539) "หัวใจทรนง" (2547) "ทวารยังหวานอยู่" (2547) และ "13 เกมสยอง" (2549) ซึ่งจากเรื่องนี้เองทำให้กฤษดาได้รับรางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี 2549
น้อย วงพรูได้ร้องเพลง "เหนื่อยใจ" ในอัลบั้ม Ford &amp; Friends Sing Stone อัลบั้มรวมเพลงจากคอนเสิร์ต “Ford &amp; Friends Let’s Sing Stone and 90th’s Memory” โดยได้คัดเลือกจากบทเพลงดังในอดีตที่ดีที่สุด ของค่าย Stone Entertainment ที่นำมาทำใหม่
ผู้บริหารกิจการโรงแรม เดอะ สยาม.
น้อย วงพรูได้เป็นผู้บริหารกิจการโรงแรม เดอะ สยาม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา กรุงเทพฯ (3/2 ถ.ขาว วชิรพยาบาล ดุสิต ดุสิต, กรุงเทพมหานคร 10300) ตั้งใกล้กับสะพานซั้งฮี้ ซึ่งโรงแรมได้เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 โดยมีผลตอบรับค่อนข้างดี และยังได้ลงนิตยสารเมืองนอก Travel + Leisure และได้ Top 20 โรงแรมของโลกและได้รับโหวตให้เป็น number one city hotel of the world โดยถูกออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดังระดับโลก บิล เบนส์เล
การตกแต่งจะใช้โทนสีขาว และดำแซมด้วยเฟอร์นิเจอร์สมัยโบราณ ผสานกลิ่นตะวันตก เข้ากับความคลาสสิกและอบอุ่น อ่อนโยนแบบไทยสมัยรัชกาลที่ 5 ห้องพัก ทั้งหมดมี 39 ห้องมีพื้นที่ใช้สอยเริ่มต้น 80-160 ตร.ม. ภายในมีเตียงขนาดใหญ่เพดานสูง แต่ละห้องตกแต่งโดยธีม ที่แตกต่างกัน ประดับด้วยเฟอร์นิเจอร์หรู งานศิลปะ และวัตถุโปราณ แฝงมนต์สเน่ห์และกลิ่นอายอารยธรรมร่วมสมัย
โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวก สระว่ายน้ำแบบอินฟินิตี้, ฟิตเนส และเวทีมวยไทย พร้อมเทรนเนอร์ส่วนตัว, โยคะกลางแจ้ง, ห้องสมุด, ห้องฉายภาพยนตร์ สไตล์ย้อนยุค, ห้องประชุมสัมมนา, แกลเลอรี่วัตถุโบราณหายาก (ของสะสมส่วนตัวของน้อย วงพรู), ท่าเรือส่วนตัว พร้อมสปีดโบ๊ต และไวไฟฟรี
น้อย วงพรูสมรสกับนางเมลานี สุโกศล แคลปป์เป็นลูกครึ่งฮ่องกง - อังกฤษเป็นคุณครูโรงเรียนนานาชาติและมีลูกสองคน (ลูกครึ่งจีน-สิงคโปร์) ชื่อว่า ฟินน์และโรซี่
น้อย วงพรู เคยต้องรักษาอาการบาดเจ็บจากขามาแล้วสองครั้ง และทุกครั้งมันจะเกิดในช่วงสำคัญ ครั้งแรกเกิดขึ้นโชว์หนึ่งก่อนคอนเสิร์ต Pru &amp; Modern Dog – ทุกสิ่ง (For Fat Live Pru &amp; Modern Dog) ซึ่งเขาโลดโผนกับโชว์จนตกเวที อีกครั้งคือช่วงก่อนอัลบั้มชุดที่สอง (Zero) น้อยไปเล่นกีฬาแล้วหัวเข่าหักจนต้องใส่เฝือกโปรโมตอัลบั้มนั้นในช่วงแรก โดยน้อยกำลังอยู่ในช่วงรักษาอาการเส้นประสาทที่ขาอักเสบ ซึ่งต้องฟื้นฟูและบำบัดโดยการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าที่เรียกว่า Electrical Stimulation โดยคาดว่าจะหายในราวสี่เดือน
กฤษฎา สุโกศล แคลปป์
Krissada Terrence
การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ
การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ  คือ การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ ซึ่งระบบปัจจุบันเป็นระบบที่แยกออกจากกันเป็น Silo การที่จะใช้งานร่วมกันค่อนข้างยากจึงมีแนวคิดในการ Integrate และปรับปรุงกระบวนการทำงานทางธุรกิจ เพื่อให้สามารถเชื่อมโยงและทำงานกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ จึงต้องทำการจัดการกระบวนการทางธุรกิจ (BPM) ซึ่งเกิดแนวคิดในการ share service กันเพื่อให้แต่ละ Business สามารถใช้งาน service ที่ต้องการรวมกันได้ SOA จึงเป็นแนวคิดที่นำมาประยุกต์ใช้งานเพื่อการปรับเปลี่ยนโครงสร้างแบบ Silo มาเป็น SOA ซึ่ง Technology ที่มาตอบโจทย์ในการ Implement แนวคิดนี้คือ Web Service เนื่องจากไม่ขึ้นกับ Platform และสะดวกในการเรียกใช้งาน (Service)
มาเรีย ลูโดวีกา แห่งออสเตรีย-เอสเต
มารีอา ลูโดวีกาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ หรือที่ทรงรู้จักในพระนาม มารีอา ลูโดวีกาแห่งโมเลนา (; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1787 – 7 เมษายน ค.ศ. 1816) เป็นพระราชธิดาในอาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ (1754–1806) กับพระชายาของพระองค์ มารีอา เบียทริซ ริคซีอาดา เดเอสเท (1750–1829) พระองค์เป็นสมาชิกของราชวงศ์ออสเตรีย-เอ็สเทอซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูโดวีกาทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1787 ณ เมืองมอนซา ประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาองค์สุดท้องจากทั้งหมด 10 พระองค์ ของแฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และพระชายามารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสตา (องค์รัชทายาทหญิงแห่งดัชชีโมเดนาและเรจโจ) โดยเมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์มีพระนามเดิมว่า มารีอา ลูอีกีอา (Archduchess Maria Luigia of Austria-Este)
พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาพร้อมกับพระเชษฐา และพระเชษฐภคินี โดยทุกพระองค์ทรงได้รับการศึกษาอย่างเข้มงวดจากพระอัยกี จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา โดยพระองค์มีพระบัญชาให้อาจารย์สอนอย่างเข้มงวด ทั้งเรื่องมารยาทและขนบธรรมเนียมประเพณี ในช่วงทรงพระเยาว์ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลุยเกียทรงประทับอยู่ในปราสาทมอนซาในนครมิลาน พระบิดาของพระองค์ทรงเป็นผู้ว่าการรัฐลอมบาร์เดีย พระบิดา พระมารดา รวมทั้งพระเชษฐา และพระเชษฐภคินีทรงประทับอยู่ในมิลานจนถึงการรุกรานของนโปเลียน โบนาปาร์ตที่นำกองทัพฝรั่งเศสามารถยึดครองมิลานได้เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1796 พระบิดาได้พระชายาและพระบุตรหลบหนีไปยังเมืองทรีเอสต์ จักรพรรดิฟรันทซ์ พระนัดดาทรงส่งขบวนราชรถไปรับสมเด็จพระราชปิตุลามายังกรุงเวียนนา อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูอีกีอาและพระบิดา พระมารดา รวมทั้งพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีทรงประทับอยู่ที่พระราชวังดีทริชสไตน์ จนพระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1806
เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1808 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ภายหลังทรงเป็นจักรพรรดิออสเตรีย) โดยจักรพรรดิฟรันทซ์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ ซึ่งเป็นพระราชปิตุลาของพระองค์ โดยการอภิเษกสมรสครั้งนี้ เป็นครั้งที่ 3 ของจักรพรรดิฟรันทซ์ ซึ่งก่อนหน้านี้ ทรงอภิเษกสมรส 2 ครั้งกับดัชเชสเอลีซาเบ็ทแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงมารีอา เทเรซาแห่งเนเปิลส์และซิซิลี การอภิเษกสมรสครั้งนี้ ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ทั้ง 2 พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสโดยทรงรับคำถวายพระพรกับอาร์ชดยุกคาร์ล บิชอปแห่งเอสเตอร์กอม ซึ่งเป็นพระเชษฐาในอาร์ชดัชเชสมารีอา หลังจากการอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และพระองค์ทรงเปลี่ยนพระนามใหม่เป็น "มารีอา ลูโดวีกา" ("Her Imperial and Royal Majesty" The Empress Maria Ludovika of Austria) ทั้งสองพระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย แต่พระองค์เป็นพระราชชนนีที่ดีต่อพระราชบุตรของพระราชสวามี ที่ประสูติจากพระชายาองค์ก่อน เจ้าหญิงมารีอา เทเรซา
การคุกคามของนโปเลียน โบนาปาร์ต.
หลังจากทั้งสองพระองค์ทรงอภิเษกสมรสไม่นาน กองทัพฝรั่งเศส นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต ได้ประกาศสงครามเพื่อล้างแค้นอีกครั้ง โดยกองทัพฝรั่งเศสได้บุกเข้าโจมตีรัสเซีย ปรัสเซีย รวมทั้งออสเตรียด้วย โดยเมื่อกองทัพเดินทางเข้ามาถึงจักรวรรดิออสเตรีย อาร์ชดยุกคาร์ล อัมโบรซิโอสแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ บิชอปแห่งเอสเตอร์กอม ได้ทรงเดินทางมาเจรจากับนโปเลียน ทรงทูลกับนโปเลียนให้จบสงครามโดยเร็ว เพราะการก่อสงครามกับออสเตรียนั้น จะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ รวมทั้งการอภิเษกสมรสซึ่งผ่านมาไม่นานอีกด้วย สงครามน่าจะจบลงตั้งแต่ตอนนั้น แต่มารีอา ลูโดวีกาทรงลุกฮือขึ้นมาต่อต้านและประณามการกระทำของนโปเลียน ที่มาวิพากย์วิจารณ์การอภิเษกสมรสของพระองค์ ซึ่งถือเป็นเรื่องส่วนพระองค์ พระองค์จึงทรงสนับสนุนพระราชสวามีทำสงครามกับจักรวรรดิฝรั่งเศสทันที พระองค์ทรงนำกองทัพเข้าร่วมสงครามจนได้รับชัยชนะเมื่อปี ค.ศ. 1800 โดยในระหว่างสงคราม มารีอา ลูโดวีกาทรงเป็นองค์แม่ทัพฝ่ายในปกป้องกรุงเวียนนาจากข้าศึก หลังจากข้าศึกแล้ว
แต่ฝรั่งเศสยังไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมถอยกองทัพ มารีอา ลูโดวีกาทรงสนับสนุนให้พระราชสวามีให้นำกองทัพเข้าไปจู่โจมฝรั่งเศสอีกครั้ง โดยทรงได้คำแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ โยฮันน์ ฟิลลิพ สเตเดียน, เคานต์แห่งวาร์ทเฮาเซิน หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดอฟรันทซ์ทรงสถาปนาพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1808 ณ เมืองบราติสลาวา (ปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย) การสถาปนาพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีนั้น สร้างความพึงพอใจต่อพสกนิกรชาวฮังการีเป็นอย่างมาก ที่จะได้มีการปรับโครงสร้างทางการเมืองการปกครอง รวมทั้งทางด้านการทหารอีกด้วย พระองค์จึงเป็นองค์แม่ทัพหญิงแห่งกองทัพฮังการี ที่จะนำไปร่วมรบในสมรภูมิกับพระสวามี นอกจากจะมีกองทัพของออสเตรียและฮังการีแล้ว พระองค์สามารถทูลขอความช่วยเหลือจากสเปนมาช่วยร่วมรบสงครามอีกด้วย และยังได้รับความช่วยเหลืออีกทางจากกลุ่มสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (Rhine Confederation) รวมทั้งปรัสเซียอีกด้วย ในที่สุดออสเตรียก็สามารถเอาชนะฝรั่งเศสได้ ฝรั่งเศสยอมถอยทัพกลับไป หลังจากสงครามแล้ว มารีอา ลูโดวีกาก็ทรงเป็นที่รักใคร่ของประชาชน ที่ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณที่เป็นพระองค์หลักในการป้องกันประเทศจากศึกสงคราม แทนที่จะเป็นพระสวามี ซึ่งทรงนำกองทัพออกรบในสมรภูมิ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงให้ทางฝรั่งเศสปล่อยตัวคลีเม็นส์ ฟ็อน เม็ทเทอร์นิช ซึ่งเป็นนักการทูตและองค์ประธานของการประชุมที่เวียนนา (Congress of Vienna) ซึ่งทรงถูกฝรั่งเศสกักตัวไว้ ขณะที่ทรงเดินทางไปสเปน
ดังนั้น ตั้งแต่นั้นมา พระองค์ทรงเป็นศัตรูตัวฉกาจของนโปเลียน ซึ่งให้สมญาพระนามแก่พระองค์ว่า The Greatest Enemy in Europe หลังจากนั้น จักรวรรดิออสเตรียก็ได้รับการกล่าวขวัญและชื่นชมยินดีจากหลายๆประเทศ เช่น ประเทศในกลุ่มสมาพันธรัฐแห่งไรน์ และสมาพันธรัฐแห่งเยอรมัน รวมทั้งจักรวรรดิรัสเซีย และปรัสเซียที่สามารถเอาชนะศัตรูตัวฉกาจของนโปเลียนที่บังอาจรุกล้ำ แก้วก่ายการเมืองการปกครอง รวมทั้งพระราชสำนักยุโรป จึงมีการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในออสเตรีย
หลังจากเสร็จสิ้นสงครามแล้ว พระองค์ทรงเป็นที่รักของพสกนิกร พระองค์ทรงช่วยแบ่งเบาพระราชภาระของพระสวามี โดยทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจหลายอย่าง ถึงแม้พระองค์จะประชวร แต่พระองค์ก็ยังทรงเด็ดเดี่ยว ทรงงานและพระราชกรณียกิจเพื่อช่วยเหลือประชาชน โดยเมื่อพระสวามีเสด็จไปปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่างประเทศ พระองค์ก็ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระสวามีทุกอย่าง รวมทั้งทรงดูแลพระราชโอรส และพระราชธิดาด้วย
มารีอา ลูโดวีกาสวรรคตเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1816 ด้วยโรควัณโรค ขณะที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศบ้านเกิดของพระองค์ รวมพระชนมพรรษาเพียง 28 พรรษา
แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์
ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์  เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ครอบคลุมตอนกลางของหุบเขาลัวร์และตอนในของประเทศ เมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นคือออร์เลอ็อง แต่เมืองใหญ่ที่สุดของแคว้นคือตูร์
ระหว่างปี พ.ศ. 2525–2558 แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์มีชื่อว่า "ซ็องทร์" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2558 ในช่วงที่มีการเสนอให้จัดระเบียบแคว้นของฝรั่งเศสใหม่ "วาลเดอลัวร์" เป็นชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับภาพลักษณ์เชิงบวกของหุบเขาลัวร์ เช่น ปราสาท ครรลองชีวิตที่นุ่มนวลและมีรสนิยมดี ไวน์ และภูมิอากาศที่อบอุ่น ซึ่งทั้งหมดได้ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาเยี่ยมเยียน นอกจากนี้ยังมีการใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของแคว้นเช่นกัน
ซองตร์
แคว้นซ็องตร์
ซ็องตร์
ศรัณย์ สาครสิน (25 เมษายน พ.ศ. 2518 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) เป็นนักแสดงชายชาวไทย
ศรัณย์ สาครสิน  หรือชื่อจริง สมนึก สาครสิน เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ คุณพ่อเสียชีวิตตั้งแต่เขายังไม่เกิด ส่วนคุณแม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ ทำให้ต้องอยู่กับอาม่าเง็กซิม แซ่ลิ้ม
ศรัณย์เข้าสู่วงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2534 โดยการชักชวนของ พจน์ อานนท์ ในการถ่ายแบบลงนิตยสารวัยรุ่น ก่อนที่จะมีงานแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "สะแด่วแห้ว" ก็เริ่มมีชื่อเสียง และได้แสดงหนังอีกหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็น "ตุ๊ต๊ะต๋อมแต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต.", "ม.6/2 ห้องครูวารี", "ม.6/2 ห้องครูวารี เทอม 2 ตอน 6 เดือนไม่ขาดเพื่อนสักวัน", "มัจจุราชตามล่าข้าไม่สน", "ตัวเก็งเต็งหนึ่ง", "ก ข ค โรงเรียนนอก" ทางด้านงานละคร มีผลงานอย่าง "กุหลาบในเปลวไฟ", "เพลงใบไม้ร่วง", "ปูลม", "กว่าจะถึงวันนั้น" ฯลฯ จนกระทั่งงานแสดงเรื่องสุดท้ายกับละครเรื่อง "คู่เขย-คู่ขวัญ"
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ศรัณย์ได้คบกับแฟนสาวที่ชื่อ ลันดา โสภาพรรณ ซึ่งเป็นแอร์โฮสเตสบริษัทการบินไทย และเป็นอดีตดาราตัวประกอบ (มีศักดิ์เป็นลูกบุญธรรมของปทุมวดี โสภาพรรณ) มา 6-7 ปี โดยศรัณย์มีอายุน้อยกว่าแฟนสาว 5 ปี
เมื่อวันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ศรัณย์ได้หายตัวไปจากบ้านพักอย่างลึกลับหลังจากไปให้ของขวัญวันเกิดกับแฟนสาว ก่อนที่ช่วงสายๆของวันถัดมา นายสมศักดิ์ หงษ์อ่อน อายุ 50 ปี เรือหางยาวรับจ้างในแถวคลองลาดพร้าวพบศพศรัณย์ในลักษณะไม่สวมเสื้อ ใส่เพียงกางเกงวอร์มสีเทา จึงแจ้งตำรวจให้มาตรวจสอบ สภาพศพเบื้องต้นมีเลือดออกทางปากและจมูก ใบหน้ามีรอยเขียวช้ำและบวม ท้องบวม ร่างกายบวมและเริ่มอืด ซึ่งวันก่อนหน้านั้นมีคนมาแจ้งว่าศรัณย์ได้กระโดดลงน้ำดำเหม็นคลุ้งลึกกว่า 5 เมตรและจมหายไป
แคว้นช็องปาญาร์แดน
ช็องปาญาร์แดน  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์
แคว้นฟร็องช์-กงเต
ฟร็องช์-กงเต  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
พระประเสริฐวานิช
พระประเสริฐวานิช อาจหมายถึง
หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย
หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ด้วยความร่วมมือของ สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และสมาคมธนาคารไทย โดยเข้าเป็นสมาชิก ของ หอการค้านานาชาติ หรือ ไอซีซี
มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมให้ภาคธุรกิจไทยมีบทบาทโดยตรง ในการร่วมกำหนดนโยบายทางการค้า และการลงทุนในเวทีโลก
หอการค้านานาชาติ หรือ ไอซีซี (International Chamber of Commerce – ICC) เป็นองค์กรเอกชนนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อในปี พ.ศ. 2462 ปัจจุบันมีสมาชิกและเครือข่ายเป็นองค์กรธุรกิจหลายพันราย ในกว่า 130 ประเทศทั่วโลก มีภารกิจหลักในการส่งเสริมการค้า และการลงทุนระหว่างประเทศ
ปัจจุบัน สมยศ ตั้งมีลาภ ดำรงตำแหน่งเป็น ประธานคณะกรรมการบริหาร หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย
ศาลอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี.
นอกจากการเป็นผู้กำหนดและจัดทำกฎระเบียบการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศ ไอซีซียังมีบทบาทระงับข้อพิพาททางการค้าระหว่างประเทศ ผ่านทาง ศาลอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี (ICC International Court of Arbitration) ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2466 โดยนับตั้งแต่มีการจัดตั้ง ศาลอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี ได้จัดการคดีทางการค้าระหว่างประเทศไปแล้วกว่า 13,000 คดี โดยเกี่ยวพันกับคู่พิพาทและอนุญาโตตุลาการ ประมาณ 180 ประเทศทั่วโลก ข้อพิพาทที่เกิดขึ้น มักเกิดจากการที่คู่พิพาทมีพื้นฐานทางกฎหมาย เศรษฐกิจ วัฒนธรรม หรือภาษาแตกต่างกัน และคู่พิพาทอาจต้องการหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องต่อศาลภายในประเทศ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาความอคติ ความไม่คุ้นเคยต่อการดำเนินคดีของศาลในประเทศ หรือป้องกันไม่ให้มีการเผยแพร่ข้อเท็จจริงที่ไม่สมควรออกสู่สาธารณะ เฉพาะในปี ค.ศ. 2006 มีการดำเนินการอนุญาโตตุลาการของไอซีซีใน 52 ประเทศ เกี่ยวพันกับคู่กรณี 1,613 ราย ใน 125 ประเทศ
การอนุญาโตตุลาการโดยไอซีซี จึงเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ ทำให้คู่พิพาทได้รับคำวินิจฉัยชี้ขาดเป็นที่สุดและเป็นอิสระ โดย อนุญาโตตุลาการ ผู้ทำหน้าที่ชี้ขาดข้อพิพาทจะได้รับแต่งตั้งในนามของคู่พิพาท จากผู้ที่มีความเป็นกลาง มีประสบการณ์ เป็นผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญในประเด็นพิพาท การอนุญาโตตุลาการมีความแตกต่างจากกระบวนการฟ้องคดีในศาล เพราะเป็นกระบวนการที่มีความยืดหยุ่น และสามารถปรับเปลี่ยนเพื่อให้การระงับข้อพิพาท กระทำได้ในระยะเวลาและค่าใช้จ่ายที่เหมาะสม นอกจากนี้คำวินิจฉัยของอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศของไอซีซี ยังสามารถอ้างอิงเพื่อบังคับใช้ระหว่างประเทศ ได้ง่ายกว่าคำพิพากษาของศาลภายในประเทศ ในกรณีที่ฝ่ายแพ้คดีไม่ปฏิบัติตามคำชี้ขาดอีกด้วย
แคว้นโอต-นอร์ม็องดี
โอต-นอร์ม็องดี  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนอร์ม็องดี) สภาพพื้นที่เป็นที่ราบกว้างใหญ่ มีการเพาะปลูกพวกธัญพืชและผลไม้ โดยส่วนใหญ่ผลไม้ที่ปลูกนั้นจะเป็นแอปเปิล และนอกจากนี้ยังมีทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ซึ่งเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ สัตว์ที่เลี้ยงก็จะเป็นพวกม้าและวัว ซึ่งม้าและวัวของที่นี่ถือว่าเป็นม้าและวัวที่ดีที่สุดของประเทศฝรั่งเศส แคว้นนี้ยังเป็นแหล่งผลิตเนยแข็งที่มีชื่อเสียง เช่น กาม็องแบร์ ปงเลแว็ก และนอกจากนี้ยังมีน้ำผลไม้ที่ขึ้นชื่อ ก็คือ น้ำแอปเปิล ซึ่งจะผลิตในช่วงเดือนกันยายน–เดือนธันวาคม แคว้นนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรม มีทั้งอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องไฟฟ้า อุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผาของรูอ็อง อุตสาหกรรมเครื่องยนต์และรถยนต์
พระยาภิรมย์ภักดี
พระยาภิรมย์ภักดี อาจหมายถึง
Capability Brown
เกียรติ สิทธีอมร
เกียรติ สิทธีอมร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานผู้แทนการค้าไทย และคณะทำงานด้านเศรษฐกิจพรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานคณะกรรมการบริหาร หอการค้านานาชาติแห่งประเทศไทย เกิดวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2502 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทด้านการต่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ และ ประกาศนียบัตรชั้นสูงด้านการบริหาร จาก Harvard Business School ได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย จากสถาบันพระปกเกล้า
รัฐบาลเงา.
หลังเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวในสภาผู้แทนราษฎร ได้ประกาศจัดตั้ง ครม.เงา ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายเกียรติ สิทธีอมร ได้รับเลือกจาก ที่ประชุมพรรคประชาธิปัตย์ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เงา
ผู้แทนการค้าไทย.
ภายหลังจากที่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และจัดตั้งผู้แทนการค้าไทยขึ้น ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 นายเกียรติ สิทธีอมร จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนการค้าไทย ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
ดาหลัง
ดาหลัง เป็นวรรณคดีสำคัญเรื่องหนึ่งของไทยจัดอยู่ในประเภทบทละครใน ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 4 เรื่องคือ รามเกียรติ์ อุณรุท ดาหลัง และอิเหนา โดย "ดาหลัง" และ "อิเหนา" นั้นมีต้นเค้ามาจากนิทานปันหยีของทางชวาเหมือนกัน แต่ความนิยมในดาหลังนั้นมีน้อยมาก อันจะสังเกตได้ว่าแทบไม่มีผู้ใดคิดจะหยิบมาอ่านหรือนำมาศึกษาอย่างจริงจังอาจเพราะด้วยเนื้อหานั้นค่อนข้างรุนแรงกว่าอิเหนา ภาษานั้นไม่ไพเราะลื่นไหลน่าอ่านเท่ากับอิเหนาฉบับรัชกาลที่ 2 และเนื้อเรื่องที่ได้ตีพิมพ์ออกมานั้นไม่จบตอน ขาดในส่วนของตอนจบไป จึงไม่มีใครทราบว่าเรื่องดาหลังนั้นแท้จริงแล้วจบอย่างไร จากสาเหตุข้างต้นจึงน่าจะเป็นเหตุให้วรรณคดีเรื่องนี้ถูกมองข้ามไปโดยปริยาย
ดาหลัง หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า อิเหนาใหญ่ เป็นกลอนบทละครพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มีเค้าเดิมมาจากนิทานชวา เชื่อกันว่าเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา หญิงเชลยชาวชวาปัตตานี ซึ่งเป็นข้าหลวงรับใช้เจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฎพระธิดาในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้เล่าถวายเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์นั้น ทั้งสองพระองค์จึงทรงแต่งเรื่องขึ้นคนละเรื่องคือ อิเหนาใหญ่ และ อิเหนาเล็ก แต่เรื่องทั้งสองสูญหายไป พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นใหม่ทั้งอิเหนาใหญ่และอิเหนาเล็ก โดยอาสัยเค้าเรื่องเดิมสมัยอยุธยา
พระราชนิพนธ์เรื่องดาหลังนี้ ผู้รู้ทางวรรณคดีเห็นกันว่าเป็นโวหารสมัยรัชกาลที่ 1 ทั้งๆ ที่ไม่มีบานแผนก เป็นความนำในพระราชนิพนธ์ในรัชกาลนั้นส่วนมาก แต่ความจริงการที่เรียกหนังสือใดๆ ว่าพระราชนิพนธ์นั้น สำหรับสมัยก่อนๆ ไม่ได้หมายความว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแต่งเอง หรือเขียนเองแต่ลำพังพระองค์ เยี่ยงนักเขียนในปัจจุบัน ซึ่งอย่างน้อยก็บอกให้คนอื่นเขียนตามคำบอกสมัยนั้นพระองค์ทรงเป็นประธานในการเรียบเรียง ทรงรวบรวมนักประพันธ์ กวี มาช่วยกันคิดแต่งติชมจนเป็นเรื่องขึ้น ซึ่งส่วนมากพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 1 นั้นจะใช้วิธีประชุมกวีเสียเป็นส่วนมากที่จะนิพนธ์ด้วยองค์เองตลอดเรื่อง ในเวลาที่ไทยเราตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ใหม่นั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้ทรงพระราชนิพนธ์ทั้งอิเหนาใหญ่ และ อิเหนาเล็กขึ้นควรจะเชื่อได้ว่าทั้งสองเรื่องนั้นสำนวนเดิมเคยมีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาแล้ว เพราะการฟื้นฟูวรรณคดีก็ดี งานราชการบ้านเมืองก็ดี เป็นการฟื้นฟูตามแบบกรุงศรีอยุธยาทั้งนั้น ท่านไม่น่าจะมีเวลามาคิดแต่งดาหลังขึ้นใหม่แน่
เรื่องดาหลัง นั้น เคยพบสำนวนเดียว คือบทละครดาหลัง สังเกตได้ว่าเทคนิคในทางจัดละครยังอ่อนมาก ดูคล้าย "รามเกียรติ์" สำนวนรัชกาลที่หนึ่ง ซึ่งมุ่งแต่จะบันทึกเรื่องไว้ให้ตลอดตั้งแต่ต้นจนปลาย เรื่องดาหลังนี้พิมพ์ขึ้นครั้งแรกแต่ ร.ศ. 109 (พ.ศ. 2433) ที่โรงพิมพ์นายเทพ เป็นสองเล่มกินความยาว 32 เล่มสมุดไทย สังเกตว่าเรื่องยังไม่จบ สมุดไทยดำซึ่งเป็นต้นฉบับของนายเทพก็ไม่ปรากฏว่าอยู่แห่งใดในเวลานี้
ในหอสมุดแห่งชาติพบดาหลังสมุดไทยดำ 39 เล่ม แต่ความน้อยกว่าฉบับพิมพ์ของนายเทพซึ่งพิมพ์จากสมุดไทย 32 เล่ม ทางการของกรมศิลปากรบันทึกไว้ในหนังสือที่เขียนสมุดไทยนี้ว่า เป็นพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 1 เขียนเมื่อรัชกาลที่ 3 มีความเพียงท้าวกาหลังทรงทราบว่ามิสาประหมังกุหนิงหายไป ไต่ถามดูไม่ได้ความว่ามีเรื่องต่อไปอีกในหอสมุด
เรื่องดาหลังเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ชวา พระราชนิพนธ์นี้เป็นกลอนบทละครมีหน้าพาทย์กำหนดดนตรีประจำบทไว้เสร็จ เนื้อเรื่องดังกล่าวถึงกาลก่อนในชวาประเทศ มีราชธานีอยู่สี่นคร คือกุเรปัน ดาหา กาหลัง สิงหัดส่าหรี กษัตริย์วงศ์เทวดาสี่พี่น้องครองนครละองค์ วงศ์เทวดานี้มีพระอัยกาธิราชเป็นต้นสกุล แต่สิ้นพระชนม์ไปแล้วจนมีฐานะเป็นเทวดา เรียกว่า ปะตาระกาหลา (ภัตตรกาล) และยังเวียนมาคุ้มครองโลก โดยเฉพาะวงศ์วานของท่าน เรื่องดำเนินไปว่าในจำพวกกษัตริย์ทั้งสี่นี้ ท้าวกุเรปันผู้พี่ใหญ่มีพระโอรสด้วยประไหมสุหรี (ปรไมยสวรียา) ซึ่งเป็นตำแหน่งพระอัครมเหสีนั้นก่อน ได้นามว่าอิเหนา ท้าวดาหาผู้รองลงมาในพระวงศ์ก็มีธิดาด้วยประไหมสุหรีดุจกันทรงพระนามว่า บุษบาก้าโละ