pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซาคุยะ (ซามูไรดีปเปอร์ เคียว)
ซาคุยะ ( ; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องซามูไร ดีปเปอร์เคียว เป็นมิโกะผู้มองเห็นอนาคตผ่านทางดวงดาว มีหัวใจร่วมกับจักรพรรดิแดง รู้จักกับมิบุ เคียวชิโร่ตั้งแต่ในวัยเด็กที่ตระกูลมิบุ และเป็นคนพาเคียวชิโร่หนีออกมาหลังจากที่เคียวชิโร่สังหารจักรพรรดิแดงแล้ว ซาคุยะและเคียวชิโร่พบกันเคียวภายใต้ต้นซากุระ ซึ่งเคียวชิโร่ปกป้องต้นซากุระเอาไว้จากการโจมตีของเคียว ด้วยเหตุผลที่ว่าถ้าปีหน้าซากุระไม่ออกดอกแล้วซาคุยะจะเสียใจ จึงทำให้เคียวและเคียวชิโร่กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพราะซาคุยะนั่นเอง แต่ซาคุยะก็เป็นจุดแตกหักของทั้งสองคนด้วยเช่นกัน เพราะเคียวชิโร่ที่ปรารถนาจะปกป้องซาคุยะต้องต่อสู้กับเคียวที่จะฆ่าซาคุยะตามคำขอร้องของเธอ
เมื่อเคียวชิโร่นำร่างเคียวไปซ่อนและตัดสินใจที่จะช่วยเหลือผู้คน เขาก็ได้ฝากฝังซาคุยะไว้กับซานาดะ ยูคิมุระ แต่ซาคุยะที่อยู่ภายใต้การดูแลก็ได้หนีออกมาและไปยังตระกูลมิบุอีกครั้งหนึ่ง
ซาคุยะนั้นเป็นผู้หญิงที่ได้รับการเคารพนับถือแต่กลับเป็นคนที่ซุ่มซ่ามอย่างมาก ชอบการชงชาและต้นซากุระ
Mahōjin Guru Guru
Golden Warrior Gold Lightan
อำเภอแม่ลาว
แม่ลาว  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
อำเภอแม่ลาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอแม่ลาวแยกตัวออกมาจากอำเภอเมืองเชียงรายเมือวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีฐานะเป็น กิ่งอำเภอแม่ลาว ประกอบไปด้วย 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลดงมะดะ จอมหมอกแก้ว บัวสลี ป่าก่อดำ และโป่งแพร่
และต่อมากิ่งอำเภอแม่ลาวได้รับการยกฐานะให้เป็น อำเภอแม่ลาว เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอแม่ลาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่ลาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เซบาสเตียน อีซองบาร์
อัล กอร์
อัลเบิร์ต อาร์โนลด์ "อัล" กอร์ จูเนียร์  (เกิด 31 มีนาคม พ.ศ. 2491) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน นักธุรกิจ เขาเป็นประธานของช่องรายการโทรทัศน์อเมริกัน "เคอร์เรนท์ ทีวี (Current TV) " ซึ่งชนะรางวัลเอ็มมี่ปี 2550, ประธาน"บริษัท เจเนอเรชั่น อินเวสท์เมนท์ แมเนจเมนท์ (Generation Investment Management LLP) ", หนึ่งในคณะกรรมการ"บริษัท แอปเปิ้ล (Apple Inc.) ", ประธาน องค์กร"พันธมิตรเพื่อการปกป้องสภาพอากาศ (Aliance for Climate Protection) ", และที่ปรึกษาอย่างไม่เป็นทางการแก่ผู้บริหารระดับสูงของกูเกิ้ล (Google) และในปี พ.ศ. 2550 นายอัล กอร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
อัลเบิร์ต เอ กอร์ จูเนียร์ เกิดในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นลูกชายของ อัลเบิร์ต อาร์โนลด์ กอร์ ซีเนียร์ (Albert Arnold Gore, Sr.) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (2482-2487, 2488-2496) และสมาชิกวุฒิสภา (2496-2514) จากรัฐเทนเนสซี และพอลีน ลาฟอง กอร์ (Pauline LaFon Gore) ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกๆที่สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ (Vanderbilt University Law School) ในวัยเด็ก ช่วงที่โรงเรียนเปิดเทอม กอร์อาศัยอยู่กับครอบครัวในโรงแรมในเมืองวอชิงตัน ขณะที่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เขาจะทำงานในฟาร์มของครอบครัวในเมืองคาร์เธจ (Carthage) รัฐเทนเนสซี
กอร์เข้าศึกษาที่ โรงเรียนเซนต์อัลแบนส์ (St. Albans School) ที่ซึ่งเขาสอบได้ลำดับที่ 25 จากนักเรียน 51 คน ในชั้นเรียนปีท้ายสุด กอร์ทำคะแนน SAT (การสอบวัดมาตรฐานความรู้เพื่อเข้ามหาวิทยาลัยของสหรัฐฯ) ได้ 1355 คะแนน (625 ด้านภาษา, 730 ด้านคณิตศาสตร์) เขาได้คะแนน IQ จากการสอบซึ่งโรงเรียนเซนต์อัลแบนส์จัดขึ้นในปี 2504 และ 2507 เท่ากับ 133 และ 134 ตามลำดับ
ปี 2508 กอร์ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยฮาร์เวิร์ด (Harvard College) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเพียงแห่งเดียวที่เขาส่งใบสมัคร เขาได้คะแนนต่ำเป็น 5 อันดับสุดท้ายในชั้นเรียนติดต่อกันถึง 2 ปี หลังจากพบว่าตนเองเบื่อหน่ายกับวิชาสาขาเอกภาษาอังกฤษซึ่งเลือกไว้ เขาจึงเปลี่ยนวิชาเอกเป็นรัฐศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมในเดือนมิถุนายน 2512 ปริญญาศิลปศาสตร์สาขารัฐศาสตร์ (Bachelor of Arts in government) หลังจากเสร็จสิ้นการเข้ารับราชการทหารในกองทัพ เขาเข้าศึกษาด้านศาสนาที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ (Vanderbilt University) แล้วจึงเข้าศึกษาโรงเรียนกฎหมายประจำมหาวิทยาลัยนั้น เขาลาออกจากแวนเดอร์บิลต์ก่อนจบการศึกษาเพื่อลงสมัครชิงเก้าอี้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเลือกตั้งที่ 3 ประจำรัฐเทนเนสซี (Tennessee's 3rd Congressional District) ในปี 2519
กอร์คัดค้านการทำสงครามเวียดนาม และอาจหลีกเลี่ยงการต้องไปปฏิบัติงานที่ต่างแดนได้โดยยอมรับตำแหน่งในกองกำลังสำรอง (United states National Guard) ซึ่งเพื่อนของครอบครัวเขาได้สำรองไว้ให้ กอร์กล่าวไว้ว่าความสำนึกในหน้าที่ต่อประเทศชาติทำให้เขาเข้ารับตำแหน่งในบางหน้าที่ เขาเข้ารับตำแหน่งในกองทัพสหรัฐฯ (United States Army) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2512 หลังจากรับการฝึกฝนขั้นพื้นฐานที่ค่ายทหาร ฟอร์ท ดิ๊กซ์ (Fort Dix) กอร์ได้รับมอบหมายให้ทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์กองทัพเขียนลง "ดิ อาร์มี่ ฟลายเออร์ (The Army Flier) " ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ประจำค่ายทหารฟอร์ท รัคเกอร์ (Fort Rucker) ด้วยเวลาที่เหลือเพียง 7 เดือนก่อนหมดเวลาการรับตำแหน่ง เขาถูกส่งไปยังเวียดนาม โดยไปถึงเมื่อ 2 มกราคม 2514 ทำหน้าที่ในหน่วยวิศวกรที่ 20 (The 20th Engineer Brigade) ที่เมือง เบียนเฮา (Bien Hao) และอีกหนึ่งเดือนที่กองกำลังวิศวกร (The Army Engineer Command) ที่เมืองลองบินห์ (Long Binh)
ก้าวสู่การเมือง.
กอร์รับตำแหน่งในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ (United States House of Representatives) ตั้งแต่ปี 2520-28 และในวุฒิสภา (United States Senate) ตั้งแต่ปี 2528-36 ในฐานะตัวแทนจากรัฐเทนเนสซี (Tennessee) หลังจากนั้น กอร์รับตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐฯ ภายใต้รัฐบาลของ บิล คลินตัน (Bill Clinton)
กอร์เป็นตัวแทนจากพรรคเดโมแครต (Democratic Party) ลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งปี 2543 อันเป็นที่ถกเถียงในวงกว้าง เนื่องจากข้อบกพร่องในการนับคะแนน รวมถึงการฟ้องร้องศาลสูงประจำรัฐฟลอริด้า เพื่อทำการชี้ขาดผลการเลือก สุดท้าย ตำแหน่งประธานาธิบดีตกเป็นของ จอร์จ ดับเบิ้ลยู บุช
การให้ความรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม.
กอร์ บรรยายรณรงค์เรื่องภาวะโลกร้อนเป็นวงกว้างทั่วสหรัฐฯ ซึ่งต่อมามีการถ่ายทำเป็นสารคดีรางวัลออสการ์ เรื่องจริงช็อคโลก (An Inconvenient Truth) ว่าด้วยปัญหาสิ่งแวดล้อมและภาวะโลกร้อน องค์กร "เซฟ อาวร์ เซลฟ์ส์ (Save our Selves) " ภายใต้การนำของเขา เป็นผู้จัดคอนเสิร์ตการกุศล "ไลฟ์เอิร์ธ (Live Earth) " ขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม 2550 (07.07.07) ในเดือนกรกฎาคม 2550 เขาประกาศว่าจะร่วมมือกับ คาเมรอน ดิแอซ (Cameron Diaz) เพื่อผลิตรายการโทรทัศน์ "60 Seconds to Save the Earth" เพื่อขอความสนับสนุนในการแก้ไขปัญหาวิกฤติการณ์สภาพอากาศ กอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพปี 2550 ร่วมกับ "คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ (Intergovermental Panel on Climate Change : IPCC) " สำหรับ "ความพยายามในการสร้างและเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศอันเกิดจากมนุษย์ และวางรากฐานสำหรับมาตรการซึ่งจำเป็นสำหรับการบรรเทาสภาวการณ์ดังกล่าว" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2550
หนังสือของ กอร์ ในปี 2550 ที่ชื่อว่า "The Assault of Reason" ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์ถึงแนวโน้มปัจจุบันในการเมืองสหรัฐฯที่มีการตัดสินใจด้านนโยบายโดย เพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงและการวิเคราะห์ ติดอันดับหนึ่งหนังสือขายดีของนิวยอร์ก ไทม์ส์ (New York Times Bestsellers) ประเภทหนังสือปกแข็งที่ไม่ใช่เรื่องแต่งใน 4 สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย
แม้กอร์จะกล่าวอยู่บ่อยครั้งว่า "ผมไม่ได้วางแผนที่จะลงสมัครเป็นตัวแทนชิงตำแหน่งอีก" แต่ก็มีการคาดคะเนอยู่บ่อยครั้งว่าเขาอาจลงสมัครเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตในการเลือกตั้งประธานาธิบดีประจำปี 2551
เหตุรถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522
เหตุการณ์รถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าตรู่ของวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 เมื่อขบวนรถไฟเที่ยวแรก ขบวนที่ 165 เส้นทาง ราชบุรี-ธนบุรี (ปัจจุบัน คือ ) ซึ่งมีผู้โดยสารแน่นทั้งขบวน เดินทางมาถึงทางแยกบริเวณสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน ได้มีขบวนรถสินค้า เส้นทาง บางซื่อ-ปาดังเบซาร์ วิ่งฝ่าสัญญาณไฟเข้าไปชนรถไฟขบวน 165 กลางขบวน ทำให้รถไฟทั้งสองขบวนตกราง มีผู้เสียชีวิต 51 คน บาดเจ็บ138 คน ผู้ประสบภัยส่วนมากเป็นนักเรียน และพ่อค้าที่นำสินค้ามาขายที่ตลาด ข้างสถานีรถไฟธนบุรี ค่าเสียหายของการรถไฟฯ 2,038,235 บาท จากการสอบสวนพบว่า อุบัติเหตุเกิดจากความผิดพลาดของพนักงานขับรถสินค้า เนื่องจากทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน และพนักงานผู้ควบคุมสัญญาณหางปลา ที่สถานีรถไฟ เหตุการณ์รถไฟชนกันครั้งนี้ ถือเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟที่ร้ายแรงอีกครั้งหนึ่งของไทย
Love Love Seven
สนามแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ใช้สถานที่ทั้งหมด 37 แห่ง การแข่งขันจัดขึ้นที่สนามที่มีอยู่แล้ว 11 แห่ง สนามใหม่ 12 แห่งที่สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และสนามชั่วคราว 8 แห่งที่ถูกรื้อถอนหลังเสร็จสิ้นการแข่งขัน นอกจากนี้ มีสนามแข่งขันอีก 6 แห่งนอกกรุงปักกิ่งเมืองเจ้าภาพ โดย 2 แห่งเพิ่งสร้างขึ้นใหม่สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
Koi Koi Seven
อ.แม่ลาว
บิลล์ คลินตั้น
Printed Circuit Board
GTO หรือ จีทีโอ สามารถหมายถึง
แนว แยงกี้,ชีวิตในโรงเรียน,ตลก,ดราม่า
จีทีโอ เพลงเปิด
https://www.youtube.com/watch?v=phAoChN1nC4
แผ่นลายวงจรพิมพ์
รายนามบุคคลสำคัญจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่
นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ
อำเภอนายายอาม
นายายอาม เป็นอำเภอในจังหวัดจันทบุรี
อำเภอนายายอามตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
อำเภอนายายอาม เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อว่า กิ่งอำเภอนายายอาม แบ่งเขตการปกครองออกจากอำเภอท่าใหม่ โดยได้รับประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2535 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอนายายอามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ดังนี้
ท้องที่อำเภอนายายอามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เคียว นัยน์ตายักษ์
เคียว  หรือฉายาว่า เคียว นัยน์ตายักษ์  เป็นตัวละครหลักในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ซามูไรดีปเปอร์เคียว ถูกเรียกว่านักฆ่าพันศพเพราะได้สังหารศัตรูไปมากมายในสงครามที่ทุ่งเซคิงาฮาระ และพ่ายแพ้ให้กับมิบุ เคียวชิโร่ ถูกนำร่างที่แท้จริงไปซ่อนไว้และใช้ร่างร่วมกับเคียวชิโร่ สี่ปีต่อมาก็ได้ออกมาสู่เบื้องหน้าและตามหาร่างที่อยู่ที่ไหนสักแห่งในทะเลป่าอาโอคิงาฮาระ
เพลงดาบของเคียวนั้นคือเพลงดาบมุเมียวจินที่คิดค้นโดยมุรามาสะผู้เป็นอาจารย์ของเคียวและเคียวชิโร่
อาวุธของเคียวคือดาบหมาป่าสวรรค์ (天狼 Tenro) หนึ่งในดาบปีศาจที่มุรามาสะตีขึ้นตามคำสั่งของจักรพรรดิแดง มีความยาว 5 ชาคุ มีความทนทานและสามารถตัดได้ทุกอย่าง ภายในมีวิญญาณของจักรพรรดิแดงรุ่นแรกอยู่
อ.นายายอาม
ไทรโยค เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากศูนย์กลางจังหวัดประมาณ 50 กิโลเมตร ลักษณะทั่วไปเป็นพื้นทีป่าไม้และภูเขา มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงคือ น้ำตกไทรโยค, ถ้ำละว้า, ถ้ำดาวดึงส์ และอุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์ เป็นต้น
อำเภอไทรโยค ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ได้เสด็จประพาสน้ำตกไทรโยคน้อย ในวันที่ 23 มีนาคม 2431 ซึ่งสมัยนั้นยังไม่มีชื่อ พระองค์ได้ทอดพระเนตรและเห็นต้นไทรที่ขึ้นอยู่ริมธารน้ำจึงตั้งชื่อ "น้ำตกไทรโยคน้อย" และเมื่อได้มีการจัดตั้งอำเภอขึ้นจึงตั้งชื่ออำเภอตามชื่อน้ำตกไทรโยค
อำเภอไทรโยคแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี มีการจัดการศึกษาทั้งในและนอกระบบโรงเรียน มีหน่วยงานของรัฐและเอกชน รับผิดชอบประกอบด้วย ระดับก่อนประถมศึกษา มัธยมศึกษา และระดับอุดมศึกษา ประกอบด้วยสถานศึกษา ดังนี้
ข้อมูลด้านชายแดน.
อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี มีพื้นที่ติดต่อกับชายแดนประเทศสหภาพพม่า ระยะทางยาวประมาณ 80 กิโลเมตร โดยมีเทือกเขาตะนาวศรีเป็นแนวเขตแดน ตำบลในอำเภอไทรโยคที่ติดกับชายแดน มี 4 ตำบล คือ ตำบลไทรโยค ตำบลวังกระแจะ ตำบลบ้องตี้ และตำบลศรีมงคล มีช่องทางเข้าออกชายแดนถึง 5 ช่องทาง ได้แก่
หน่วยงานที่ควบคุมสถานการณ์ชายแดน ได้แก่ กองร้อย ตชด.ที่ 136 จัดกำลัง จำนวน 1 หมวด ประจำอยู่ที่ บก.หมวดบ้านบ้องตี้บน หมู่ที่ 1 ตำบลบ้องตี้ และหมวด 1 ประจำอยู่ที่ บก.หมวดเขาปลาน้อย หมู่ที่ 8 ตำบลวังกระแจะ กับ กองร้อย อส.อ.ไทรโยค ที่ 7 จัดชุด อส.ระวังเหตุ จำนวน 3 ชุด ประจำจุดเฝ้าตรวจชายแดนบ้านท้ายเหมือง หมู่ที่ 3 ตำบลบ้องตี้ บ้านทุ่งฉาง (หนองศรีมงคล) หมู่ที่ 4 ตำบลศรีมงคล และบ้านพุหว้า หมู่ที่ 7 ตำบลวังกระแจะ
อ.ไทรโยค
ซานะดะ ยูคิมุระ (ตัวละครการ์ตูน)
ซานะดะ ซาเอมอนโนะสุเกะ ยูคิมุระ  ตัวละครการ์ตูนจาก ซามูไรดีปเปอร์เคียว ซึ่งชื่อนำมาจากแม่ทัพ ซานะดะ ยูคิมุระ ที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น บทบาทในการ์ตูนเรื่องซามูไรดีปเปอร์เคียวนั้นคือ ภายหลังจากที่แพ้สงครามที่ทุ่งเซะกิงะฮะระแล้ว ก็ได้หลบหนีไปยังภูเขาคุโดะ และวางแผนลอบสังหารโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ เสมอ แต่ไม่เคยได้ลงมือ ยูคิมุระเดินทางไปกับพวกเคียวเพื่อที่จะปราบตระกูลมิบุและโอดะ โนะบุนะงะ ซึ่งจะเป็นการเพิ่มโอกาสในการครองแผ่นดินมากขึ้น
ยูคิมุระ มีผู้ติดตามที่ได้รับการขนานนามว่า สิบผู้กล้าซานะดะ ซึ่งล้วนแต่จงรักภักดีต่อเขาอย่างถวายหัวทั้งสิ้น ส่วนวิชาดาบของยูคิมุระนั้นไม่ปรากฏชื่อ นอกจากวิชาดาบแล้วเขายังได้ร่ำเรียนวิชาเนตรทิพย์มาจากอันริอีกด้วย
กีฬากระโดดน้ำ
กีฬากระโดดน้ำ  เป็นกีฬาที่มีวิธีการกระโดดลงไปในน้ำจากกระดานสปริง หรือที่นิยมเรียกตามภาษาอังกฤษว่า สปริงบอร์ด (springboard) จากชานหรือหอกระโดด ซึ่งเรียกกันว่า แพล็ตฟอร์ม (platform) ด้วยการเอาศีรษะหรือเท้าลงไปก่อนและมีท่าทางที่มีความยากง่ายแตกต่างกันมากมาย
จากหลักฐานที่พบตั้งแต่ยุคที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ เชื่อว่าการกระโดดน้ำในสมัยนั้นน่าจะเป็นรากฐานของกีฬากระโดดน้ำในปัจจุบัน นอกจากนั้นเรายังพบหลุมฝังศพดึกดำบรรพ์ที่มีอายุราว 2,500 ปีมาแล้ว ในเมืองนาโปลี ประเทศอิตาลี ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามนุษย์ได้กระโดดน้ำจากแท่นแคบๆที่ตั้งอยู่บนที่สูง ไม่ว่าจะเป็นหน้าผาหรือสะพาน โดยความลึกของน้ำที่อยู่ข้างล่างนั้นไม่มีใครยืนยันได้ว่ามีความลึกเท่าไร นอกจากนั้นยังมีตำนานการกระโดดน้ำจากหน้าผาอากาปุลโก (Acapulco) เมืองท่าชายทะเลที่อยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศเม็กซิโก
อังกฤษถือเป็นชาติแรกที่จัดการแข่งขันกระโดดน้ำขึ้นอย่างจริงจัง ในปี ค.ศ. 1880 ในสมัยนั้นยังใช้บ่อน้ำเป็นสถานที่แข่งขันซึ่งมีความลึกไม่มากนัก การแข่งขันเป็นไปอย่างทุลักทุเล นอกจากนักกระโดดน้ำจะต้องรอให้ฝูงเป็ดผ่านไปก่อนจึงจะเริ่มกระโดด บางครั้งนักกระโดดน้ำยังพุ่งทะลวงลึกลงไปจนถึงก้นบ่อและกลับขึ้นมาบนผิวน้ำด้วยเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยสวะปฏิกูล รวมทั้งเศษกระป๋องนมเนยพัลวันไปหมด ระยะแรก การกระโดดน้ำยังไม่มีท่าที่พลิกแพลงไปมากกว่าการกระโดดพุ่งเข้าไปข้างหน้าให้ลำตัวตั้งตรงและเอาศีรษะลงน้ำก่อน แต่ต่อมานักยิมนาสติกชาวสวีเดนและเยอรมนีเริ่มนำท่าแปลกๆใหม่ๆเข้ามาใช้ เช้น การตีลังกา (Somersault) หรือการทำเกลียว(Twist) ก่อนที่ลำตัวจะถึงผิวน้ำ ซึ่งท่าเหล่านั้นก็เป็นที่ฮือฮาเรียกความสนใจจากผู้ชมได้เป็นอย่างมาก ทำให้กีฬากระโดดน้ำกลายเป็นกีฬายอดฮิตและเรียกกันติดปาก ตั้งแต่นั้นมาจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 ว่ากีฬากระโดดน้ำลีลา (Fancy Diving)
กีฬากระโดดน้ำได้ถูกบรรจุในการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1904 โดยในระยะแรกจะแข่งขันเฉพาะในนักกระโดดน้ำชาย ต่อมาแพร่หลายไปทั่วโลก เกิดการพัฒนาปรับปรุงท่ากระโดดใหม่ ๆ รวมถึงการนำแพลตฟอร์มและสปริงบอร์โมใช้ในการแข่งขัน จากนั้นในปี ค.ศ. 1912 ผู้หญิงก็มีโอกาสแข่งขันกีฬาชนิดนี้ในที่สุด
หลังปี 1924 จนถึงปัจจุบัน การกระโดน้ำไม่ได้เปลี่ยนรูปแบบมากนัก จนกระทั่งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ได้บรรจุรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไอวิ่ง ซึ่งมีลักษณะเหมือนการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว ต่างที่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน
ระบบการตัดสิน.
กรรมการมีตั้งแต่ 5-7 คน แต่ละคนจะให้คะแนนได้ตั้งแต่ 0 ถึง 10 คะแนน โดยวัดจากความสวยงามของท่วงท่า การจัดระเบียบร่างกาย การกระเซ็นของน้ำ และความยากง่ายของท่ากระโดด ผลคะแนนสูงสุดและต่ำสุดของแต่ละรอบจะถูกตัดออก แล้วนำคะแนนของกรรมการที่เหลือมารวมกันและคูณด้วยคะแนนความยากประจำท่า จนได้คะแนนรวมออกมา ผู้ได้คะแนนรวมสูงสุด หลังการกระโดดครบทุกรอบจะเป็นผู้ชนะ
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
Chart Korbjitti
การกลับมาของอุลตร้าแมน (อุลตร้าแมน แจ็ค)
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ที่นักกีฬาไทยได้เหรียญทองจาก สมรักษ์ คำสิงห์ จากกีฬามวยสากลสมัครเล่น รุ่นเฟเธอร์เวท และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่มีนักกีฬาไทยได้รับเหรียญรางวัลมากกว่า 1 เหรียญ นั่นคือ เหรียญทองแดงจาก วิชัย ราชานนท์ จากกีฬามวยสากลสมัครเล่น รุ่นแบนตั้มเวท
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
ตารางสรุปเหรียญรางวัลในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เรียงลำดับตามจำนวนเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับ
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1928
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก
พิธีปิดกีฬาโอลิมปิก
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
แฟลชแมน (แก้กำกวม)
วายุภักษ์ (แก้กำกวม)
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
บูดาเปสท์
ศิลา
คอบร้า
คอบร้า สามารถหมายถึง
Katsu!
Kino's Travels
Gokusen
Sgt. Frog a.k.a. Sergeant Keroro
โค้ดกีอัส
แฮมสเตอร์
แฮมสเตอร์  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Cricetinae ในวงศ์ Cricetidae มีหลากหลายสกุล หลายชนิด
ลักษณะโดยทั่วไปของแฮมสเตอร์ ขนาดตัวจะมีขนาดเล็ก อ้วนป้อม และมีหางสั้นกว่าลำตัว และมีขนาดเล็ก อย่างเห็นได้ชัด สีขนมีหลายสี เช่น ดำ, เทา, ขาว, น้ำตาล, เหลืองเข้ม, เหลือง ซึ่งจะขึ้นอยู่กับชนิดที่แตกต่างกันออกไป ส่วนสีขนด้านใต้ท้องจะเป็นสีขาว มีตาดวงกลมโตสีดำหรือแดง และจมูกที่ไวต่อการได้กลิ่นหอม
การค้นพบและที่มา.
แฮมสเตอร์ เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในทะเลทรายของภูมิภาคตะวันออกกลาง, เอเชียกลาง จนถึงเอเชียตะวันออก ถูกค้นพบครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 กลางทะเลทรายซีเรียน และถูกนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงครั้งแรกเมื่อปี 1930 ที่สหรัฐอเมริกา
ซึ่งคำว่า "แฮมสเตอร์" (Hamster) นั้นที่มาจากภาษาเยอรมัน แปลว่า "กระพุ้งแก้ม" เนื่องจากแฮมสเตอร์นั้นมีกระพุ้งแก้มที่ใช้สำหรับเก็บอาหารได้มาก เทียบเท่ากับมนุษย์หนึ่งคนที่เก็บอาหารที่มีน้ำหนักถึง 70 ปอนด์ ไว้ในกระพุ้งแก้ม
สัตว์เลี้ยงและวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ปัจจุบัน แฮมสเตอร์และแฮมสเตอร์แคระเป็นที่นิยมอย่างมากในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงไปทั่วโลก แฮมสเตอร์สามารถกินอาหารได้หลากหลาย โดยเฉพาะเมล็ดพืช เช่น เมล็ดดอกทานตะวัน เป็นต้น แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่ชอบออกกำลังกายมาก ในแต่ละวัน ผู้เลี้ยงอาจจะหาลูกบอลกลมหรือกงล้อให้วิ่ง ซึ่งในแต่ละคืน แฮมสเตอร์สามารถวิ่งได้ไกลถึง 30 ไมล์ แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่แพร่พันธุ์ได้เร็วมาก ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้เพียง 2 เดือนครึ่ง-3 เดือนเท่านั้น แต่ไม่สามารถที่จะผสมพันธุ์ขณะที่ลูกยังไม่อย่านมจะทำให้แม่แฮมสเตอร์นั้นเหนื่อยและไม่ส่งผลดีต่อร่างกายควรจะเว้นไว้สัก 2-3 เดือนเพื่อให้แม่แฮมสเตอร์ได้พักผ่อน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย แฮมสเตอร์ถูกสร้างเป็นอนิเมะสัญชาติญี่ปุ่นเรื่อง "Hamtaro" (แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย) ซึ่งเคยถูกนำมาออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 7 ในเวลา 06.00 น. ของวันเสาร์
การนำเนื้อแฮมสเตอร์ไปทำอาหาร
แฮมสเตอร์นั้นมีรสชาติอร่อย แฮมส​เตอร์​วินเทอร์ไวท์มีเนื้อเท่าเขียด แนะนำให้นำแฮมส​เตอร์​ไจแอ้นท์ไปทำอาหาร เพราะเนื้อเยอะ
อำเภอนาดี
นาดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อำเภอนาดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอนาดีเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี แต่เนื่องจากอำเภอกบินทร์บุรีมีพื้นกว้างใหญ่และในบางพื้นที่มีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศให้แยกตำบลนาดี สัมพันตา ทุ่งโพธิ์ และสะพานหิน ออกจากอำเภอกบินทร์บุรีรวมกันจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาดี เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอนาดีเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524
ปัจจุบันอำเภอนาดีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนาดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ซักคิวบัส
ซักคิวบัส  เป็นชื่อปิศาจสตรีที่ปรากฏตัวในความฝันด้วยรูปมนุษย์สตรีเพื่อล่อลวงบุรุษให้สังวาสกับนาง ปิศาจที่เป็นชายและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันเรียก "อินคิวบัส" (incubus)
ความเชื่อทางศาสนามีว่า ถ้าร่วมประเวณีกับนางซักคิวบัสบ่อยครั้ง อาจส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ และอาจถึงตายได้ ในนวนิยายสมัยปัจจุบัน นางซักคิวบัสอาจปรากฏมาในความฝันหรือไม่ก็ได้ และมักมีรูปโฉมโนมพรรณงดงามและยั่วยวน ต่างจากในสมัยโบราณที่แสดงรูปของนางซักคิวบัสไว้น่าเกลียดน่ากลัวอย่างปิศาจโดยแท้
ในโมร็อกโกและประเทศอื่นในแอฟริกาเหนือ มีปิศาจที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า "อิสชากาดิชา" (Aisha Kandisha; อาหรับ: عيشة قنديشة‎, "ʿĀʾisha Qandīsha") เป็นปิศาจผู้หญิงที่มีท่อนบนงดงามยั่วยวน แต่มีช่วงล่างที่เป็นแพะ และปีกด้านหลังเหมือนค้างคาว เชื่อว่าอาศัยอยู่ในที่รกร้างหรือกลางทะเลทราย เช่น เทือกเขาแอตลาส อิสชากาดิชา จะทำให้ผู้ชายหลงใหลเคลิบเคลิ้ม และท้ายสุดจะเป็นบ้าเสียสติ หรืออาจถึงตายได้ ทั้งนี้มีพยานเป็นชาวพื้นเมืองกลางทะเลทรายบอกว่า เคยเห็นอิสชากาดิชาในเวลากลางคืน เชื่อว่า หากได้ยินเสียงโซ่ลากพื้นหรือเสียงเหมือนอูฐเดินในเวลากลางคืน นั่นคือ อิสชากาดิชา
ซัคคิวบัส
อำเภอศรีมโหสถ
ศรีมโหสถ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี แต่เดิมใช้ชื่อว่า อำเภอโคกปีบ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอศรีมหาโพธิ ต่อมาได้มีการยกฐานะเมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอศรีมโหสถ ดังเช่นปัจจุบัน โดยตั้งตามเมืองโบราณตั้งแต่สมัยทวารวดี
อำเภอศรีมโหสถตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
อำเภอศรีมโหสถแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 24 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอศรีมโหสถประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
Kaito KID
Magic Kaito
JoJo's
ภาษายักโนบี
ภาษายักโนบี (ชื่ออื่นๆคือ Yaghnabi, Yagnobi หรือ Yagnabi. - yaγnobī́ zivók (ในภาษาทาจิกเขียนด้วยอักษรซีริลลิกเป็น яғнобӣ зивок [jæʁnɔ:'bi: zɪ̆'vo:kʰ]), ภาษารัสเซีย ягнобский язык /jagnobskij jazyk/, ภาษาทาจิก забони яғнобӣ /zabon-i yaġnobî/, ภาษาเปอร์เซีย زبان یغنابى /zæbān-e yæġnābī/, ภาษาออสเซติก ягнобаг æвзаг /jagnobag ævzag/, ภาษาเยอรมัน Jaghnobisch, Czech jaghnóbština, ภาษาสโลวัก jagnóbčina, ภาษายูเครน ягнобська мова /jahnobs’ka mova/, ภาษาโปแลนด์ jagnobski język) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดโดยชาวยักโนบีในหุบเขาทางเหนือของแม่น้ำยักนอบในเขตซาราฟซาน ประเทศทาจิกิสถาน จัดว่าเป็นลุกหลานของภาษาซอกเดีย. มีผู้พูดราว 3,000 - 6,000 คน ส่วนใหญ่พูดภาษาทาจิกได้ด้วย
ภาษายักโนบีมีสองสำเนียงคือสำเนียงตะวันตกและตะวันออก โดยมากต่างกันทางด้านสัทวิทยา เช่นเสียงเดิม*θ เป็น t ในสำเนียงตะวันตกและเป็น s ในสำเนียงตะวันออก เช่น met - mes (วัน; มาจากภาษาซอกเดีย mēθ &lt;myθ&gt;) และ ay ในสำเนียงตะวันตกเป็น e ในสำเนียงตะวันออกเช่น wayš - weš (หญ้า;จากภาษาซอกเดีย wayš หรือ wēš &lt;wyš&gt;)
ความรู้ในปัจจุบันเกี่ยวกับรากศัพท์ในภาษายักโนบีมาจากพจนานุกรมภาษายักโนบี-รัสเซียและไวยากรณ์ภาษายักโนบี งานชิ้นล่าสุดคือพจนานุกรมภาษายักโนบี-ทาจิก ในภาษายักโนบีปัจจุบัน รากศัพท์มาจากภาษาทาจิกถึง 60% ที่เหลือมาจากกลุ่มภาษาเตอร์กิก (5% มาจากภาษาอุซเบก) และภาษารัสเซีย 2% หนึ่งในสามของรากศัพท์มาจากกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันออก และสามารถเปรียบเทียบได้ง่ายกับศัพท์จากภาษาซอกเดีย ภาษาออสเซเตีย กลุ่มภาษาปามีร์หรือภาษาปาทาน
ภาษายักโนบีไม่มีการเขียนจนถึง พ.ศ. 2533 แต่มีบางบริเวณใช้อักษรอาหรับดัดแปลง ในปัจจุบันเขียนด้วยอักษรละตินดัดแปลง ดังนี้
นอกจากนั้น Sayfiddīn Mīrzozoda จากสถาบันวิทยาศาสตร์ทาจิกได้ดัดแปลงอักษรซีริลลิกสำหรับภาษาทาจิกมาเขียนภาษายักโนบีแต่ไม่เหมาะสมเพราะไม่แยกสระเสียงสั้นและสระเสียงยาว และไม่บอกการเน้นเสียง
А а (a) Б б (b) В в (v) (w) Г г (g) Ғ ғ (ɣ)
Д д (d) Е е (e/ye) Ё ё (yo) Ж ж (ž) З з (z)
И и (i, ī) Ӣ ӣ (ī) й (y) К к (k) Қ қ (q)
Л л (l) М м (m) Н н (n) О о (o) П п (p)
Р р (r) С с (s) Т т (t) У у (u, ū, ʏ) Ӯ ӯ (ū, ʏ)
Ф ф (f) Х х (x) "Хԝ хԝ" (x°) Ҳ ҳ (h, ḥ) Ч ч (č) Ҷ ҷ (ǰ)
Ш ш (š) Ъ ъ (ع) Э э (e) Ю ю (yu, yū, yʏ) Я я (ya)
ภาษายักโนบีมีเสียงสระ 8 เสียง เป็นสระเสียงสั้น 3 เสียง สระเสียงยาว 5 เสียง และมีเสียงพยัญชนะ 27 เสียง
Samurai X
ภาษายัซกุลยาม
ภาษายัซกุลยาม (yuzdami zevég, ภาษาทาจิก yazgulomi) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาปาร์มีร์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ 4,000 คนเมื่อ พ.ศ. 2537 ในบริเวณแม่น้ำยัซกุลยาม โคร์โน-บาดักซาน ประเทศทาจิกิสถาน ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาน้จะพูดภาษาทาจิกได้ด้วย ผู้พูดภาษานี้ต่างจากผู้พูดภาษากลุ่มปาร์มีร์อื่นๆคือไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม
คอบรา
แฮมเตอร์
ล่าล้างกางเขนเลือด
ล่ากางเขนเลือด   เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซี เรื่องโดยเคียว ชิโระไดระ ภาพโดยยูริ คิมุระ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์สแควร์อีนิกซ์ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ จำนวน 9 เล่มจบ
ตั้งแต่อาณาจักรล่มสลายไปเมื่อพันปีก่อน ราชาแวมไพร์ โรสเรด สเตราส์ ก็ได้เดินทางไปยังที่ต่างๆเพื่อปลดผนึกให้กับราชินีอาเดลไฮท์ โดยต้องทำการต่อสู้กับเหล่าแดมพีล แวมไพร์ครึ่งมนุษย์ที่พยายามสังหารเขามาตลอดพันปี ทั้งยังต้องต่อสู้กับหงส์ทมิฬ แบล็คสวอน อีกด้วย
ครั้นเมื่อโลกในยุคปัจจุบันถูกรุกรานโดยผู้มาเยือดจากต่างดาว แวมไพร์ แดมพีล และมนุษย์ที่ต่อสู้กันมานานจึงต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดศัตรู โดยอาศัยพลังจากราชาและราชินีแวมไพร์เลือดแท้ทั้งสอง โดยเมื่อค้นหาราชินีพบก็จะส่งราชาและราชินีออกไปยังอวกาศโดยจรวดซึคุโยมิ ชื่อของปฏิบัติการนี้คือ โอเวอร์มูน โดยมีการพัฒนาจรวดขึ้นที่เกาะแห่งหนึ่ง สเตราส์เข้ารับการฝึกในฐานะนักบินของจรวด ในขณะที่บริจิตต์นำกองกำลังแดมพีลและมนุษย์ทำลายผนึกจำนวนมากเพื่อตามหาราชินีให้พบ
ภายหลังเมื่อราชินีอาเดลไฮท์ถูกปลดปล่อยออกมา ความเป็นจริงเกี่ยวกับเรื่องราวของอาณาจักรรัตติกาลก็ถูกเปิดเผย เซเบอร์ฮาเก้นคือผู้สังหารสเตลล่าและเปลี่ยนวิญญาณของนางและลูกเป็นหงส์ทมิฬเพื่อกำจัดราชาแวมไพร์ ส่วนจรวดซึคุโยมินั้น ก็ไม่อาจเดินทางไปยังอวกาศได้อีกต่อไปเพราะผู้มาเยือนจากต่างดาวจะทำการกำจัดวัตถุขนาดใหญ่ทุกชนิดที่ขึ้นไปในชั้นบรรยากาศ
สเตราส์กับอาเดลไฮท์จึงได้บินไปดวงจันทร์ เพื่อให้อาเดลไฮท์ทำลายบิ๊กมอลเลอร์และสละชีวิตของตนเพื่อเปลี่ยนพื้นผิวดวงจันทร์ให้มีสภาพเหมือนโลกมนุษย์ตามแผนการขนนกเส้นสุดท้าย เพื่อให้หลังจากนั้นเผ่าแวมไพร์และแดมพีลที่เหลืออยู่จะได้ไปไปอาศัยอยู่บนดวงจันทร์ หลังจากแผนการขนนกเส้นสุดท้ายสำเร็จแล้ว สเตราส์ก็ได้พ่ายแพ้ให้กับคายูกิ
แวมไพร์.
โรสเรด สเตราส์ (ローズレッド ストラウス Rosered Strauss)
สเตราส์หรือฉายาราชาแวมไพร์กุหลาบแดงผู้น่าพรั่นพรึงนั้น ในอดีตเมื่อพันปีก่อนได้ละทิ้งอาณาจักรรัตติกาลที่กำลังจะล่มสลายเพื่อตามหาร่างของราชินีอาเดลไฮท์ที่ถูกปิดผนึก เหล่าแดมพีลต่างคิดว่าสเตราส์ทำเพื่อช่วยนางอันเป็นที่รัก มีเพียงบริจิตต์ผู้เคยใกล้ชิดกับสเตราส์เท่านั้นที่เชื่อว่าเขาทำไปเพื่อจะล้างแค้นให้กับสเตลล่า หญิงสาวมนุษย์ที่เคยเป็นภรรยาของสเตราส์ แต่ในความเป็นจริงแล้วมีเพียงสเตราส์เท่านั้นที่รู้ความจริงทั้งหมด