pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ความผิดปกติทางความคิดที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษายังพยากรณ์การดำเนินของโรคที่แย่กว่า
ในโรคจิตเภท ความรุนแรงของความผิดปกติทางความคิดมักจะเสถียรยิ่งกว่าของประสาทหลอนและอาการหลงผิด
ความผิดปกติทางความคิดที่เด่นมีโอกาสลดลงน้อยกว่าเมื่อถึงวัยกลางคนเมื่อเทียบกับอาการเชิงบวกของโรคจิตเภทอื่น ๆ
ความผิดปกติทางความคิดที่เบากว่าอาจเกิดในระยะบอกเหตุ (prodromal) และระยะฟื้นสภาพแล้วแต่ยังมีอาการเหลือค้าง (residual) ของโรคจิตเภท
DSM-5 รวมอาการหลงผิด ประสาทหลอน และกระบวนการความคิดสับสน (คือ ความผิดปกติทางความคิดโดยรูปแบบ) และพฤติกรรมเคลื่อนไหวที่สับสนหรือผิดปกติ (รวมอาการเคลื่อนไหวน้อยหรือมากเกิน) เป็นอาการกุญแจสำคัญของโรคจิต (pyschosis)
แม้จะไม่เฉพาะเจาะจงต่อโรคใดโรคหนึ่ง แต่ลักษณะของอาการโรคจิตบางอย่างก็ค่อนข้างเฉพาะเจาะจงต่อโรคบางอย่าง
เช่น โรคจิตเภทสเปร็กตัม (schizophrenia spectrum disorders) รวมทั้ง schizoaffective disorder, schizophreniform disorder ปกติจะมีประสาทหลอน และ/หรืออาการหลงผิดที่เด่น รวมทั้งความผิดปกติทางความคิดโดยรูปแบบ
โดยแสดงเป็นความผิดปกติทางพฤติกรรมที่รุนแรงรวมทั้งพฤติกรรมเคลื่อนไหวน้อยหรือมากเกิน สับสน และแปลก
ส่วนโรคที่มีอาการโรคจิตโดยมีเหตุจากภาวะทางการแพทย์อื่น ๆ และโรคจิตชักนำโดยสารปกติจะมีอาการหลงผิดและประสาทหลอน
ส่วนโรคหลงผิด (delusional disorder) และโรคจิตแบบมีร่วม (shared psychotic disorder) ซึ่งมีน้อยกว่า ปกติจะมีอาการหลงผิดที่คงยืน
ยกตัวอย่างเช่น คนแสร้งป่วยอาจกล่าวถึงสิ่งที่คิดอันผิดปกติ โดยไม่ผิดปกติทางรูปแบบ เช่น พูดนอกเรื่อง
อาการเชิงลบต่าง ๆ รวมทั้งอาการพูดน้อยอาจไม่มี
อนึ่ง ความผิดปกติทางความคิดอย่างเรื้อรังปกติจะทำให้เป็นทุกข์&lt;ref&gt;
ความผิดปกติในความคิด
โรคความคิด
โรคทางความคิด
Formal thought disorder
การลดและการเพิ่มองค์ประกอบของเซลล์
ในบริบททางชีววิทยาเกี่ยวกับผลผลิตของยีน การลดองค์ประกอบของเซลล์  เป็นกระบวนการที่เซลล์ลดปริมาณองค์ประกอบของเซลล์ เช่น อาร์เอ็นเอหรือโปรตีน เพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอก
กระบวนการคู่กันที่เพิ่มองค์ประกอบของเซลล์เรียกว่า การเพิ่มองค์ประกอบของเซลล์
ตัวอย่างของการลดองค์ประกอบของเซลล์ก็คือการลดการแสดงออกของหน่วยรับ (receptor) อย่างหนึ่งโดยเฉพาะ เพื่อตอบสนองต่อการทำงานเพิ่มขึ้นของหน่วยรับเนื่องกับโมเลกุลหนึ่ง ๆ เช่น ฮอร์โมนหรือสารสื่อประสาท ซึ่งลดความไวการตอบสนองของเซลล์ต่อโมเลกุลนั้น ๆ
นี่เป็นตัวอย่างของกลไกป้อนกลับเชิงลบเฉพาะที่
ตัวอย่างของการเพิ่มองค์ประกอบของเซลล์ก็คือการตอบสนองของเซลล์ตับเมื่อได้รับสารประกอบที่ปกติไม่มีในสิ่งมีชีวิต เช่น dioxin (ชื่อเต็ม polychlorinated dibenzodioxins)
ในกรณีนี้ เซลล์ตับจะเพิ่มการผลิตเอนไซม์ cytochrome P450 ซึ่งอาจเพิ่มการสลายโมเลกุลเช่นนี้
การลดหรือการเพิ่มอาร์เอ็นเอหรือโปรตีนอาจเกิดจากการเปลี่ยนแปลงแบบอีพีเจเนติกส์
ซึ่งอาจจะถาวรหรือกึ่งถาวรในลูกหลานของเซลล์ร่างกาย (somatic cell)
เช่นที่เกิดในกระบวนการติดยาหรือการเกิดเนื้อมะเร็ง
การลดและการเพิ่มหน่วยรับของเซลล์.
เซลล์ที่ยังมีชีวิตทั้งหมดสามารถรับและประมวลสัญญาณ (เคมี) ที่เกิดนอกเซลล์ อาศัยโปรตีนที่เรียกว่าหน่วยรับ (receptor) ซึ่งมักฝังอยู่ที่เยื่อหุ้มเซลล์โดยปรากฏที่ผิว
สมรรถภาพของเซลล์ในการตอบสนองต่อสัญญาณเคมีเช่นนี้อาศัยหน่วยรับที่สามารถรับสัญญาณนั้นได้
ยิ่งมีหน่วยรับต่อสัญญาณเคมีหนึ่ง ๆ เท่าไร เซลล์ก็จะตอบสนองต่อสัญญาณนั้นมากขึ้นเท่านั้น
หน่วยรับสามารถสร้าง คือแสดงออก อาศัยคำสั่งในดีเอ็นเอของเซลล์ สามารถเพิ่มผ่านกระบวนการ upregulation เมื่อสัญญาณอ่อน หรือลดลงผ่านกระบวนการ downregulation เมื่อสัญญาแรง
ยังมีระบบลดและเพิ่มหน่วยรับของเซลล์โดยขึ้นอยู่กับความจำเป็นของเซลล์ด้วย
ซึ่งทำให้เซลล์ตอบสนองต่อลิแกนด์นั้นน้อยลง (desensitization) หรือทำให้เซลล์กลืนหน่วยรับนั้นเข้าไปในเซลล์ (internalization)
นี่เห็นเป็นปกติในหน่วยรับฮอร์โมนของสัตว์
เทียบกับการเพิ่มหน่วยรับที่มีผลเป็นเซลล์ที่ไวตอบสนองต่อลิแกนด์นั้นมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อได้รับยาที่เป็นปฏิปักษ์ต่อหน่วยรับ (receptor antagonist)
หรือการไม่ได้ลิแกนด์นั้นนาน ๆ
สารทำการของหน่วยรับ (receptor agonist) บางอย่างอาจมีผลให้เซลล์ลดจำนวนหน่วยรับนั้น ๆ เทียบกับสารปฏิปักษ์ต่อหน่วยรับที่โดยมากก็จะทำให้เซลล์เพิ่มหน่วยรับนั้น ๆ มากขึ้นอย่างชั่วคราว
ความไม่สมดุลจากการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้อาจก่ออาการขาดยาเมื่อหยุดยาที่ได้ใช้มาเป็นเวลานาน
แต่สารปฏิปักษ์ต่อหน่วยรับบางอย่างก็ทำให้หน่วยรับเสียหายเร็วกว่าที่เซลล์จะสามารถเพิ่มหน่วยรับที่ใช้การได้
การเพิ่มและการลดหน่วยรับยังสามารถเกิดตอบสนองต่อพิษหรือฮอร์โมน
ตัวอย่างการเพิ่มหน่วยรับเห็นได้ในช่วงตั้งครรภ์ที่ฮอร์โมนทำให้เซลล์ในมดลูกไวต่อออกซิโตซินมากขึ้น
ตัวอย่างการลดหน่วยรับ.
ระดับฮอร์โมนอินซูลินที่เพิ่มขึ้นในเลือดจะจุดชนวนให้ร่างกายลดจำนวนหน่วยรับที่สัมพันธ์กัน
คือเมื่ออินซูลินจับกับหน่วยรับที่ผิวของเซลล์ คอมเพล็กซ์หน่วยรับก็จะผ่านกระบวนการ endocytosis แล้วดูดเข้าไปในเซลล์ แล้วเอนไซม์ของไลโซโซมในเซลล์ก็จะย่อยสลายมันต่อไป
ในระยะยาว การเสียหน่วยรับอินซูลินที่เซลล์ทำเองเท่ากับลดความไวของเซลล์ต่อความเข้มข้นฮอร์โมนที่สูงขึ้น
กระบวนการนี้สามารถเห็นได้ที่หน่วยรับอินซูลินเช่นที่พบในเซลล์ตับของคนไข้โรคเบาหวานประเภทที่ 2
เพราะระดับกลูโคสของคนน้ำหนักเกินจะสูงขึ้นเซลล์ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ (หรือ β-cell) ในตับอ่อนจะต้องหลั่งอินซูลินมากกว่าปกติเพื่อให้เลือดกลับคืนสู่ภาวะธำรงดุล
ซึ่งเห็นได้ในการสร้างกลูโคสใหม่ (gluconeogenesis) ที่ยังดำเนินต่อไปของตับแม้ระดับกลูโคสจะสูงอยู่แล้ว
นี่เป็นกระบวนการให้ดื้ออินซูลิน ซึ่งต่อไปจะกลายเป็นโรคเบาหวานที่เกิดในวัยผู้ใหญ่
ตัวอย่างอีกอย่างก็คือ โรคเบาจืด (diabetes insipidus) ซึ่งมีอาการเป็นการถ่ายปัสสาวะจาง ๆ ปริมาณมากและหิวน้ำเพิ่ม เพราะไตไม่ไวต่อฮอร์โมน arginine vasopressin ซึ่งเป็นสารควบคุมให้เก็บน้ำในร่างกายอีกต่อไป
การติดยาเสพติด.
งานศึกษาครอบครัว การรับบุตรบุญธรรม และแฝดได้ระบุว่า มีองค์ประกอบที่สามารถสืบทอดทางพันธุกรรมได้ถึง 50% ในการติดยาเสพติด
ซึ่งพบว่าเกิดที่เขตระบบรางวัลของสมอง เช่นที่ nucleus accumbens
โรคมะเร็ง.
ความเสียหายต่อดีเอ็นเอดูเหมือนจะเป็นเหตุหลักของโรคมะเร็ง
ถ้ากระบวนการซ่อมดีเอ็นเอแบบแม่นยำ (accurate DNA repair) ไม่เพียงพอ ความเสียหายต่อดีเอ็นเอมักจะสะสมเพิ่มพูนขึ้น
ความเสียหายที่ไม่ได้ซ่อมสามารถเพิ่มความผิดพลาดเหตุการกลายพันธุ์ในช่วงการถ่ายแบบ (DNA replication) เพราะกระบวนการ translesion synthesis
ที่มักคลาดเคลื่อน
ความเสียหายต่อดีเอ็นเอยังสามารถเพิ่มความเปลี่ยนแปลงทางอีพีเจเนติกส์
เนื่องกับความคลาดเคลื่อนช่วงการซ่อมดีเอ็นเอ
การกลายพันธุ์และการเปลี่ยนแปลงทางอีพีเจเนติกส์สามารถก่อมะเร็ง
ดังนั้น การลดและการเพิ่มองค์ประกอบของเซลล์เนื่องกับยีนที่ได้ซ่อม คือที่เปลี่ยนการแสดงออกของยีน น่าจะเป็นเหตุหลักของมะเร็งที่แย่ลง ๆ
งานศึกษาหนึ่งได้สรุปว่า การลดการแสดงออกทางอีพีเจเนติกส์ของยีนซ่อมดีเอ็นเอ คือ "" เกิดในมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ 93%, ในมะเร็งกระเพาะอาหาร 88%, ในมะเร็งไทรอยด์ 74%, ในมะเร็งลำไส้ใหญ่ และในมะเร็งสมอง 50%
โดยนัยเดียวกัน การลดการแสดงออกทางอีพีเจเนติกส์ของยีน "LIG4" เกิดในมะเร็งลำไส้ใหญ่ 82% และการลดการแสดงออกของยีน "" เกิดในมะเร็งศีรษะและคอ 62% และในมะเร็งปอดประเภท  42%
การเพิ่มการแสดงออกทางอีพีเจเนติกส์ของยีนซ่อมดีเอ็นเอ "PARP1" และ "" เกิดในโรคมะเร็งหลายอย่าง
"PARP1" และ "FEN1" เป็นยีนจำเป็นในการซ่อมดีเอ็นเอโดยวิธี microhomology-mediated end joining ซึ่งมักคลาดเคลื่อนและทำให้กลายพันธุ์
ถ้าวิถีนี้ทำงานเพิ่มขึ้น การกลายพันธุ์ที่เกินไปอาจก่อมะเร็ง
PARP1 จะแสดงออกมากเกินในมะเร็งเม็ดเลือดขาวเหตุไทโรซีน (tyrosine kinase-activated leukemias), ในนิวโรบลาสโตมา, ในเนื้องอกอัณฑะและที่เกี่ยวกับเซลล์สืบพันธุ์อื่น ๆ และใน Ewing's sarcoma
ส่วน FEN1 จะแสดงออกเกินในมะเร็งเต้านม มะเร็งต่อมลูกหมาก มะเร็งกระเพาะอาหาร นิวโรบลาสโตมา มะเร็งตับอ่อน และมะเร็งปอดโดยมาก
การลดองค์ประกอบของเซลล์
การเพิ่มองค์ประกอบของเซลล์
การเพิ่มหน่วยรับ
การลดหน่วยรับ
Downregulation and upregulation
Upregulation
Downregulation
สฐิรพงษ์ อาจหาญ
พันเอก สฐิรพงษ์ อาจหาญ เป็นรองผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 15 อดีตผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 48 อดีตผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 30 ซึ่งในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย เขาเป็นหนึ่งในผู้นำกำลังทหารและตำรวจ เข้าปิดล้อมแกนนำกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเค ตลอดจนเป็นหนึ่งในผู้ตรวจสอบที่เกิดเหตุคนร้ายใช้อาวุธสงครามยิงพระครูประโชติรัตนานุรักษ์
ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 30.
หลังจากเหตุการณ์ยุทธการที่บาเจาะ พ.ศ. 2556 สฐิรพงษ์ อาจหาญ ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส 30 ได้เป็นผู้นำกองกำลังผสมสกัดจับผู้ต้องสงสัย เพื่อสอบสวนขยายผล ส่วนในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน เขาเป็นผู้นำกองกำลังผสมเข้าปิดล้อมตรวจค้นเป้าหมายสำคัญที่อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส กระทั่งเกิดการยิงปะทะกัน โดยหลังจากการปะทะ เจ้าหน้าที่พบผู้เสียชีวิต 2 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นแนวร่วมกลุ่มก่อเหตุยิงตำรวจเสียชีวิต 4 นาย
และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมสนธิกำลังทหารและตำรวจกว่า 50 คน เข้าปิดล้อมตรวจค้นบ้านพักที่ต้องสงสัย ณ อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส หลังสืบทราบว่ากองกำลังติดอาวุธของหนึ่งในแกนนำอาร์เคเคหลบซ่อนตัวเพื่อเตรียมก่อเหตุ และเกิดการยิงปะทะกัน กระทั่งตำรวจเสียชีวิต 2 นาย ส่วนกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเคเสียชีวิต 4 คน (หนึ่งในนั้นคือเปเล่ดำ) และยอมมอบตัว 7 คน
รวมถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 สฐิรพงษ์ได้นำกำลังเจ้าหน้าที่ทหาร 30 นาย เข้าพิสูจน์ทราบพื้นที่ตำบลบาตง อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส หลังสืบทราบว่ากลุ่มกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเคได้แฝงตัว เพื่อเตรียมประชุมวางแผนก่อเหตุในพื้นที่ กระทั่งเกิดการยิงปะทะกัน ก่อนที่อีกฝ่ายหลบหนีไปได้ ส่วนทหารยึดเอ็ม 16 ได้ 1 กระบอก แล้วนำไปตรวจสอบว่าเคยใช้ก่อเหตุที่ใด จากนั้น ในเดือนพฤศจิกายน เขาได้รับการพิจารณาปรับย้ายจากผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 151 พัน 2 มาเป็นผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 153 พัน 3
ผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 48.
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 เมื่อครั้งที่เป็นผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 48 เขาได้นำกำลังร่วมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษภูธรจังหวัดนราธิวาส เข้าตรวจค้นพื้นที่เป้าหมาย ณ ตำบลมะรือโบออก อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส หลังสืบทราบว่ากลุ่มกองกำลังติดอาวุธอาร์เคเคได้แฝงตัว เพื่อประชุมวางแผนก่อเหตุร้ายช่วงเดือนเราะมะฎอน กระทั่งเกิดการยิงปะทะกัน โดยทางเจ้าหน้าที่สามารถจับกุมได้ 2 คน พร้อมยึดกระสุนอาวุธปืนและเครื่องกระสุน เพื่อตรวจสอบในเวลาต่อมา
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 เขาได้นำกำลังทหารจากกรมทหารพรานที่ 48 ประมาณ 24 นายออกพิสูจน์ทราบแหล่งซุกซ่อนอาวุธของผู้ก่อความไม่สงบในพื้นที่ ตำบลโต๊ะเด็ง อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส โดยสามารถยึดปืนลูกซองได้ 1 กระบอก และเอ็ม 16 จำนวน 3 กระบอก พร้อมส่งของกลางแก่ชุดนิติวิทยาศาสตร์ เพื่อทำการตรวจลายนิ้วมือสำหรับการขยายผล
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 สฐิรพงษ์ อาจหาญ พร้อมด้วยหน่วยเก็บกู้และทำลายวัตถุระเบิด ตำรวจตระเวนชายแดน 447 รวมถึงเจ้าหน้าที่ทหาร, ตำรวจ และฝ่ายปกครอง เข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุคนร้ายลอบยิงอาสาสมัครรักษาดินแดนเสียชีวิต 2 นาย ซึ่งถูกขโมยอาวุธปืนและเสื้อเกราะกันกระสุน
ส่วนเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 เขาเป็นหนึ่งในผู้เดินทางมาตรวจสอบที่เกิดเหตุยิงพระครูประโชติรัตนานุรักษ์
เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 สฐิรพงษ์ อาจหาญ ได้จัดกิจกรรมพหุวัฒนธรรมสานสัมพันธ์พุทธ–มุสลิม เพื่อสร้างความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาในการอยู่ร่วมกัน ส่วนในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 เขาได้เข้าร่วมกิจกรรมพบปะเสวนา 2 ผู้นำศาสนา สานสัมพันธ์ สร้างสันติสุข ต้อนรับรอมฎอน
ปีแยร์ บรีโก
ปีแยร์ บรีโก (, 1 กันยายน 2256-8 พฤศจิกายน 2334) มิชชันนารี ชาวฝรั่งเศสของ คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส และอดีตประมุขแห่งคณะ มิสซังสยาม ระหว่าง พ.ศ. 2298-2310
บาทหลวงบรีโกเกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2256 ที่ Sully-sur-Loire เขาเข้าร่วม คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส และถูกส่งไปยัง สยาม หรือ ประเทศไทย ในปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2284
ภารกิจในสยาม.
ใน พ.ศ. 2298 หรือ 14 ปีหลังเดินทางมาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ยังสยาม บาทหลวงบรีโกก็ได้รับตำแหน่งประมุขแห่งคณะ มิสซังสยาม สืบต่อจาก ฌ็อง เดอ ลอลีแยร์-ปุยกงตา ที่ถึงแก่กรรม
ใน สงครามเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2310 บาทหลวงบรีโกก็ได้ถูกทหารพม่ากวาดต้อนกลับไปแต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจนได้เดินทางกลับฝรั่งเศส
ภายหลัง ฟร็องซัว-อ็องรี ตูร์แป็ง นำบันทึกของบรีโกมาดัดแปลงเป็นหนังสือเกี่ยวกับกรุงศรีอยุธยา
ความจริงวิปลาส
ความจริงวิปลาส ( มักย่อว่า DR) เป็นความผันแปรทางการรับรู้ที่ประสบการณ์กับโลกภายนอกดูเหมือนไม่จริง
อาการอื่น ๆ รวมทั้งรู้สึกว่าโลกรอบ ๆ ตัวเหมือนความฝัน อยู่ห่างไกล หรือบิดเบือน)
มันเป็นอาการแยกตัวออกจากความจริง (dissociation) ที่เกิดในภาวะต่าง ๆ รวมทั้งความเครียดรุนแรง การบาดเจ็บทางกายใจ ความซึมเศร้า และความวิตกกังวล
ความจริงวิปลาสเป็นประสบการณ์ที่เป็นอัตวิสัยเกี่ยวกับความไม่จริงของโลกภายนอก เทียบกับบุคลิกวิปลาส (depersonalization) ที่รู้สึกว่าตนเองไม่เป็นจริง แต่นักวิชาการปัจจุบันโดยมากก็ไม่คิดว่าความจริงวิปลาส (สิ่งแวดล้อม) และบุคลิกวิปลาส (ตนเอง) เป็นภาวะที่แยกจากกัน
ความจริงวิปลาสเรื้อรังอาจมาจากการทำหน้าที่ผิดปกติของสมองกลีบท้ายทอยและกลีบขมับ
ภาวะนี้สามัญในประชากรทั่วไปโดยมีความชุกตลอดชีวิตถึง 5% และ 31-66% เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เจ็บกายหรือใจ
ในภาวะนี้ อาจเรียกได้ว่ามีสิ่งที่จับต้องไม่ได้/ไม่มีตัวตนที่แยกบุคคลจากโลกภายนอก อาจเป็นเหมือนหมอกคลุมประสาทสัมผัส แผ่นกระจกฝ้า หรือม่านบาง ๆ
บุคคลอาจบอกว่า สิ่งที่ตนเห็นรู้สึกไม่มีชีวิตชีวาและไร้อารมณ์
การเห็นบุคคลที่รักอาจมีการตอบสนองทางอารมณ์ลดลงอย่างสำคัญ
ความรู้สึกว่าเคยเห็นแล้วทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเห็น (เดฌา-วูว์) หรือว่าไม่เคยเห็นทั้ง ๆ ที่เคยเห็น (jamais vu) เป็นเรื่องสามัญ
สถานที่ที่คุ้นเคยอาจรู้สึกแปลก ไม่คุ้นเคย ไม่เป็นจริง
อาจไม่สามารถปลงใจถึงสิ่งที่รับรู้ว่าเป็นจริงหรือไม่
อาจรู้สึกเหมือนอยู่ในภาพยนตร์ที่ใช้เทคนิคซูมกล้อง (dolly zoom) ที่ทำให้ขนาดและทัศนมิติของสิ่งที่เห็นผิดเพี้ยนไป
การรับรู้ที่บิดเบือนเช่นนี้อาจกระจายไปยังประสาทสัมผัสอื่น ๆ รวมทั้งการได้ยิน การรู้รส และการได้กลิ่น
ความจริงวิปลาสมักเกิดในสถานการณ์ที่วิตกกังวลมาก หรือมีความคิดแทรกซอนที่ไม่สามารถหยุดคิดได้
ในกรณีเช่นนี้ ภาวะอาจเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ไปตามความวิตกกังวลที่เป็นมูลฐานโดยประกอบกับความคิดที่ก่อทุกข์ จะรู้ตัวก็ต่อเมื่อถึงจุดวิกฤติโดยมักปรากฏเป็นความตื่นตระหนก (panic attack) ความวิตกกังวลจึงปรากฏอย่างชัดเจนอย่างปฏิเสธไม่ได้
ซึ่งอาจขัดการดำเนินชีวิตและสร้างพฤติกรรมหลีกเลี่ยง (avoidant behavior)
บุคคลที่ประสบกับภาวะความจริงวิปลาสอาจกังวลว่าอะไรเป็นเหตุ
โดยยอมรับได้ยากว่า อาการน่าเป็นห่วงเช่นนี้เป็นผลของความวิตกกังวล เพราะมักคิดว่าต้องเป็นเหตุหนักกว่านั้น
ซึ่งก็จะทำให้วิตกกังวลมากขึ้นและอาการความจริงวิปลาสแย่ลง
ความจริงวิปลาสยังพบว่า ขัดการเรียนรู้ โดยปัญหาทางประชานจะปรากฏเมื่อพยายามระลึกถึงสิ่งที่เรียน และปรากฏเป็นความบกพร่องในการจินตนาการรูปในมิติต่าง ๆ (visuospatial deficit)
นี่อาจเข้าใจได้ในฐานะที่บุคคลรู้สึกเหมือนกับประสบเหตุการณ์เป็นบุคคลที่สาม
ดังนั้นจึงไม่สามารถรับแล้วประมวลข้อมูลได้อย่างถูกต้อง โดยเฉพาะทางการเห็น
ผู้ประสบกับภาวะนี้อธิบายความรู้สึกว่าเหมือนกับเห็นโลกผ่านจอโทรทัศน์
สถานรักษาพยาบาลทั่วไปมักจะรู้จักและวินิจฉัยโรคบุคลิกภาพ-ความจริงวิปลาส (Depersonalization-derealization disorder) ค่อนข้างน้อย
แม้ในกลุ่มประชากรทั่วไปโรคอาจชุกถึง 5% และในบุคคลที่ได้รับบาดเจ็บทางกายใจอาจสูงถึง 37%
อาการอาจรวมบุคลิกวิปลาส (depersonalization) ความรู้สึกเหมือนกับเป็นคนคอยเฝ้าสังเกต
เหมือนกับกลายเป็นตัวตนต่างหากอีกอย่างในโลก โดยทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้น ที่กำลังประสบ ที่กำลังรับรู้ ผ่านการรู้การเห็นของบุคคลอื่นเหมือนกับมองโลกโดยใช้ตาของบุคคลที่หนึ่งภายในเกม (เช่น ในวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง)
ภาวะนี้อาจเป็นไปตามภาวะทางประสาทเช่น โรคลมชัก (โดยเฉพาะโรคลมชักเหตุสมองกลีบขมับ) ไมเกรน และการบาดเจ็บที่ศีรษะแบบเบา ๆ
การไร้อารมณ์ทางตาและการตอบสนองต่อสิ่งที่เห็นทางอารมณ์น้อยลงคล้ายกับภาวะความจริงวิปลาส
ซึ่งแสดงว่ามีปัญหากับกระบวนการที่อารมณ์มาประกอบการรับรู้
การรับรู้ที่เปลี่ยนไปอาจทำให้เห็นโดยรู้สึกว่าไม่จริงหรือว่าเฉย ๆ/ไร้อารมณ์
ความจริงวิปลาสอาจปรากฏเป็นผลโดยอ้อมของโรคระบบการทรงตัว (ในหูชั้นใน) บางอย่างเช่น หูชั้นในอักเสบ
ซึ่งเชื่อว่าเกิดจากความวิตกกังวลเหตุเวียนศีรษะ
คำอธิบายอีกอย่างก็คือ การทำหน้าที่ผิดปกติของระบบการทรงตัวมีผลต่าง ๆ รวมทั้งการปรับการทำงานของระบบประสาท noradrenergic (ที่ใช้สารสื่อประสาท norepinephrine) และ serotonergic (ที่ใช้สารสื่อประสาทเซโรโทนิน) เพราะไปโทษอาการที่เกิดจากระบบการทรงตัวอย่างผิด ๆ ว่ากำลังตกอยู่ในอันตรายแล้วมีผลให้วิตกกังวลหรือตื่นตระหนก แล้วก่อภาวะความจริงวิปลาส
อนึ่ง ภาวะนี้ยังสามัญในอาการทางกายเหตุจิต (psychosomatic symptom) ที่เห็นในโรควิตกกังวลประเภทต่าง ๆ รวมทั้งโรคคิดว่าตนป่วย (hypochondriasis)
งานศึกษาบางงานได้สัมพันธ์ความจริงวิปลาสและอาการดิสโซสิเอทีฟกับความแตกต่างทางสรีรภาพและทางจิตของบุคคลและสิ่งแวดล้อมของบุคคล
มีข้อสังเกตว่า การตื่นนอนง่ายบวกกับภาวะบางอย่างเกี่ยวกับการนอน เช่น ภาวะเหมือนฝันเมื่อตื่น ประสาทหลอนช่วงก่อนหลับหรือหลังตื่น ภาวะกลัวจัดในการหลับระยะ  และความผิดปกติเกี่ยวกับการนอนอื่น ๆ อาจเป็นเหตุ หรืออาจทำให้ภาวะนี้ดีขึ้นโดยส่วนหนึ่ง
ความจริงวิปลาสยังอาจเป็นอาการของความผิดปกติในการนอน (sleep disorder) และความผิดปกติทางจิต เช่น โรคบุคลิกวิปลาส , ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง , โรคอารมณ์สองขั้ว, โรคจิตเภท, dissociative identity disorder และโรคทางจิตใจอื่น ๆ
สารต่าง ๆ รวมทั้งกัญชา
สารก่ออาการโรคจิต (psychedelics) สารดิสโซสิเอทีฟ ยาแก้ซึมเศร้า กาเฟอีน ไนตรัสออกไซด์ อัลบูเทอรอล และนิโคตินล้วนสามารถก่อภาวะความจริงวิปลาส
โดยเฉพาะเมื่อใช้มากเกิน
มันยังสามารถเกิดเพราะการเลิกแอลกฮอล์/เหล้า หรือหยุดยาเบ็นโซไดอาเซพีน
วิธีรักษาโรคตื่นตระหนกที่ไม่ใช้ยาแบบ interoceptive exposure
อาจใช้ก่อภาวะความจริงวิปลาสและบุคลิกวิปลาสที่สัมพันธ์กันได้
ดีเรียไลเซชัน
ดีเรียไลเซชั่น
ดีเรียวไลเซชัน
ดีเรียวไลเซชั่น
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศแอลจีเรีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศแอลจีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 13 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
ดินแดนอเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอเมริกันซามัว จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอเมริกันซามัวได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอันดอร์รา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอันดอร์ราได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ปืนกลเอ็ม 2 บราวนิง
วันอาทิตย์ทมิฬ
แยกปลวกเกตุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรสิริประสาธน์
การระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่เรียงตามประเทศและดินแดน พ.ศ. 2562–2563
ประเทศแองโกลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศแองโกลา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศแองโกลาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 14 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอาร์มีเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอาร์มีเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอาเซอร์ไบจาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอาเซอร์ไบจานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 15 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบาฮามาส จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบาฮามาสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5 เป็นธิดาพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ​เกิดเมื่อปี 2409 ต่อมาได้ถวายตัวเป็นเจ้าจอมใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมสังวาลย์ ได้เรียนหนังสือที่บ้านจนอ่านออกเขียนได้ ประกอบกับที่บ้านเป็นที่อยู่ของตระกูลใหญ่ จึงมีพี่น้องชายหญิงรุ่นราวคราวเดียวกันหลายคน และมีญาติที่เชี่ยวชาญการเล่นดนตรีไทยหลายคน เช่น พระยาธรรมสารนิติพิพิธภักดี (ตาด อมาตยกุล)มีศักดิ์เป็นอา เชี่ยวชาญซอสามสาย บุตรของพระยาธรรมสารนิติพิพิธภักดี ชื่อประคอง อมาตยกุล มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้อง ก็เชี่ยวชาญซอสามสาย และบุตรสาวพระยาธรรมสารนิติ (พลับ อมาตยกุล) ชื่อเหม อมาตยกุล มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้อง ก็เชี่ยวชาญเรื่องการขับร้องและตีเครื่องประกอบจังหวะ ท่านจึงคุ้นเคยกับดนตรีไทย การขับร้อง และร่วมวงเครื่องสายมาตั้งแต่เด็ก
ได้ถวายตัวเป็นข้าราชการฝ่ายใน และได้เป็นเจ้าจอม ได้ร่วมทำงานมโหรีฝ่ายใน บรรเลงมโหรีเครื่องสี่ ถวายแด่พระเจ้าอยู่หัวในยามทรงว่างพระราชธุระ ในเวลากลางคืน ท่านได้ถวายตัวอยู่งานพร้อมกับ เจ้าจอมประคอง และ เจ้าจอมมารดาเหม และได้เพื่อนเจ้าจอมรุ่นเดียวกันอีกคนหนึ่ง คือเจ้าจอมมารดาวาด ร่วมบรรเลงมโหรีเครื่องสี่ ประกอบด้วย
วงมโหรีเครื่องสี่ฝ่ายในนี้ ได้ยกเลิกไปเมื่อเจ้าจอมมารดาวาดมีครรภ์ และให้ประสูติพระองค์เจ้า คือ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน และเจ้าจอมมารดาเหมมีพระองค์เจ้าหญิงเหมวดี
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5 ภายหลังกราบถวายบังคมลาออกจากฝ่ายในประมาณปี 2436 และได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี 2476
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบาห์เรน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบาห์เรนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 18 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบังกลาเทศ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบังกลาเทศได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศบาร์เบโดส จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบาร์เบโดสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเบลารุส จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเบลารุสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 47 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 11 ชนิดกีฬา
แจนิส จอปลิน
แจนิส ลิน จอปลิน (; 19 มกราคม ค.ศ. 1943 – 4 ตุลาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ร้องเพลงในแนวร็อก, โซล และบลูส์ เธอถือเป็นหนึ่งในร็อกสตาร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดในยุคนั้น เป็นที่รู้จักจากการมีเสียงเมซโซ-โซปราโนอันทรงพลัง และการแสดงบนเวทีได้อย่างน่าตื่นเต้น
ปี ค.ศ. 1967 จอปลินมีชื่อเสียงจากการปรากฏตัวในเทศกาลมอนเทอเรย์พอป ที่ตอนนั้นเธอเป็นนักร้องนำวงแนวไซเคเดลิกร็อก ที่ชื่อ
จอปลินเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเสพเฮโรอีนเกินขนาดเมื่อปี ค.ศ. 1970 ด้วยวัย 27 ปี หลังออกอัลบัมสามชุด ส่วนอัลบัมชุดที่ 4 "Pearl" ออกเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1971 สามเดือนหลังเธอเสียชีวิต สามารถขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดที่อันดับ 1 ได้ ชื่อของเธอถูกบันทึกไว้ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลหลังจากเธอเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 1995 นิตยสาร "โรลลิงสโตน" ยกให้เธออยู่อันดับ 26 ใน รายชื่อ 100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เมื่อปี ค.ศ. 2004 และอยู่อันดับ 28 ของรายชื่อ 100 อันดับ นักร้องที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เธอยังถือเป็นหนึ่งในนักดนตรีของสหรัฐที่มียอดขายสูงสุด จากข้อมูลของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ยืนยันยอดขายอัลบัมที่ 15.5 ล้านชุด
บูเล
บูเล  เป็นศัพท์ที่ใช้กันทั่วไปในประเทศอินโดนีเซียเพื่อเรียกบุคคลที่เป็นชาวต่างชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้สืบเชื้อสายมาจากยุโรปหรือคนผิวขาว แม้ว่าคำว่า "บูเล" จะมีความหมายดั้งเดิมว่า "ขาว" แต่ในปัจจุบันก็ใช้เรียกชาวอาหรับ, ชาวแอฟริกาผิวดำ, ชาวญี่ปุ่น และชนชาติอื่น ๆ เช่นกัน
"บูเล" ปรากฏครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรืออาจจะก่อนหน้า คำว่า "บูเล" แปลตรงตัวว่า "ขาว" ใช้ในบริบทที่ระบุถึงควาย หนังสือเล่มหนึ่งที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1840 ระบุไว้ว่าผู้คนเลือกควายบูเล (ขาว) มากกว่าที่จะเลือกควายฮีตัม ( ในปัจจุบันยังคงแปลว่า "ดำ")
ในพจนานุกรมภาษามลายู-ดัตช์ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1869 ระบุคำว่า (บาลาร์), (ซาบุน) และ (อันดัน) โดยแปลว่า "คนขาว"  และ "คนผิวเผือก"  ส่วนในพจนานุกรมที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1894 ระบุคำว่า (อันดัน) และ (บูไล) โดยแปลว่า "คนผิวเผือก" (albino) และระบุว่า (ซาบุน, ปัจจุบันแปลว่า สบู่) เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้เรียกสุนัขสีขาวล้วน ส่วนคำว่า (บาลาร์) เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้เรียกควายขาวหรือควายเผือก
พจนานุกรมยุคหลัง ๆ มักระบุคำว่า (บูเล) โดยนิยามง่าย ๆ ว่า "มีผิวเผือก" อย่างไรก็ตาม ในการใช้สมัยปัจจุบันมักใช้คำยืมภาษาอังกฤษ (อัลบีโน) มากกว่า
ชุน-ยฺวิ่น
ชุน-ยฺวิ่น  หรือ ฤดูเดินทางแห่งเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ เป็นช่วงการเดินทางในประเทศจีน ที่มีการจราจรหนาแน่นสูงเป็นพิเศษระหว่างช่วงตรุษจีน ฤดูเดินทางนี้มักเริ่มต้นประมาณ 15 วันก่อนตรุษจีนและกินระยะเวลายาวนานถึง 40 วัน จำนวนผู้โดยสารที่เดินทางในช่วงชุน-ยฺวิ่นนั้นสูงถึงสามพันล้านคน และถือเป็นการเดินทางย้ายถิ่นประจำปีของมนุษย์ที่ใหญ่ที่สดในโลก (largest annual human migration in the world)
มีปัจจัยหลักสามประการที่ทำให้มีการจราจรที่หนาแน่นสูงเป็นพิเศษในช่วงชุน-ยฺวิ่น
ประการแรก เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่มีมาช้านนของชาวจีนที่ต้องมีการรวมญาติหรือพบครอบครัวในช่วงตรุษจีน ผู้คนเดินทางกลับภูมิลำเนาจากเมืองที่ทำงานหรือศึกษา ตั้งแต่การปฏิรูปเศรษฐกิจในทศวรรษ 1970s ได้เกิดการย้ายถิ่นฐานจากชนบทเข้าสู่ตัวเมืองเพื่อเสาะหาโอกาสทางอาชีพและการศึกษา จำนวนแรงงานอพยพนั้นมีการประมาณไว้ที่ 50 ล้านคนในปี 1990 และเพิ่มขึ้นเป็น 150 ล้าน ถึง 200 ล้านคนในปี 2000 ในจำนวนที่กล่าวมานี้เป็นส่วนหนึ่งของผู้ที่มีการเดินทางกลับภูมิลำเนาในช่วงชุน-ยฺวิ่น