pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไซแนปส์ไฟฟ้ามีโครงสร้างและการทำงานที่ไม่ซับซ้อนโดยเกิดจากการเคลื่อนย้ายกระแสไฟฟ้าระหว่างเซลล์ที่อยู่ติดกันผ่านทางแกปจังชั่น (Gap junction) ที่บริเวณแกปจังชั่นนี้โปรตีนที่ทำให้เกิดเป็นช่องให้ไอออนไหลผ่านเรียกว่า คอนเน็กซิน (connexin) และระยะห่างระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ที่เกิดไซแนปส์ไฟฟ้ามีเพียงประมาณ 3 นาโนเมตร โปรตีนคอนเน็กซิน 6 โมเลกุลรวมตัวกันเป็นช่อง (channel) เรียกว่า คอนเน็กซอน (connexon) เซลล์ที่หนึ่งส่งคอนเน็กซอนรวมกับเซลล์ที่สองซึ่งคอนเน็กซอนสองอันของเซลล์ที่เกิดไซแนปส์ไฟฟ้ารวมกันเรียกว่า ช่องแกปจังชั่น (Gap junction channel) ช่องแกปจังชั่นมีความกว้างประมาณ 1-2 นาโนเมตรซึ่งกว้างพอที่ไอออนชนิดต่างๆ ที่ละลายอยู่ไหนไซโตพลาสซึมสามารถแพร่ผ่านช่องนี้ไปได้โดยตรง
การนำกระแสประสาท.
เนื่องจากกระแสไอออนสามารถเคลื่อนตัวผ่านช่องแกปจังชั่นได้อิสระระหว่างสองเซลล์ทำให้กระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางซึ่งต่างจากไซแนปส์เคมีที่เกิดได้เพียงทิศทางเดียว คือ จากเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ (presynaptic neuron) ไปยังเซลล์ประสาทหลังไซแนปส์ (postsynaptic neuron) การมีกระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางนี้เรียกว่าเกิด electrically coupled การส่งสัญญาณประสาทระหว่างไซแนปส์ไฟฟ้าเกิดได้เร็วมากกล่าวคือเมื่อเกิดแอกชั่นโพเทนเชียล (action potential) ในเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ก็สามารถกระตุ้นการเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลในเซลล์ประสาทหลังไซแนปส์ได้ทันที ไซแนปส์ไฟฟ้านี้มีประโยชน์มากในสัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น crayfish ซึ่งอาจพบไซแนปส์ไฟฟ้าได้ระหว่างเซลล์ประสาทรับสัมผัส (sensory neuron) กับเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron) ในวิถีการนำประสาทรีเฟล็กซ์ที่ช่วยในการหนีภายเมื่อถูกคุกคามจากศัตรู
ผลต่อศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์.
การศึกษาเมื่อไม่หลายปีมานี้พบว่ามีไซแนปส์ไฟฟ้าทั่วไปในระบบประสาทส่วนกลางของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เมื่อเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์เกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นก็ทำให้เกิดการไหลผ่านของไอออนผ่านช่องแกปจังชั่นไปยังเซลล์ประสาทอื่นๆ กระแสไฟฟ้านี้ทำให้เซลล์ประสาทตัวที่สองเกิด ศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ (postsynaptic potential; PSP) เนื่องจากไซแนปส์ไฟฟ้าทำให้กระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางโดยเมื่อเซลล์ประสาทตัวที่สองเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลแล้วก็สามารถเหนี่ยวนำให้เซลล์ประสาทตัวที่แรกเกิดศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ได้เช่นกัน ศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ที่เกิดจากไซแนปส์ไฟฟ้าเพียงตำแหน่งเดียวมีค่าต่ำประมาณ 1 มิลลิโวลต์ หรือน้อยกว่านี้ ซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำให้เซลล์ประสาทเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นได้ แต่โดยทั่วไปเซลล์ประสาทมักเกิดไซแนปส์ไฟฟ้าหลายตำแหน่งกับเซลล์ประสาทหลายเซลล์ที่อยู่รอบข้าง ดังนั้นค่าศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ที่เกิดขึ้นพร้อมกันหลายตำแหน่งรวมกันจึงสูงพอที่จะทำให้เซลล์ประสาทเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นได้ ซึ่งคุณสมบัติสำคัญของเซลล์ประสาทในการรวมสัญญาณที่เกิดขึ้นหลังไซแนปส์นี้เราเรียกว่า การรวมกันของสัญญาณผ่านไซแนปส์หรือไซแนปติกอินทิเกรชั่น (synaptic integration)
ความสำคัญในระยะตัวอ่อน.
บทบาทหน้าที่ของไซแนปส์ไฟฟ้าแตกต่างกันไปในสมองแต่ละบริเวณซึ่งส่วนใหญ่พบไซแนปส์ไฟฟ้าได้ในสมองส่วนที่มีการกระตุ้นการทำงานของเซลล์ประสาทเป็นกลุ่มพร้อมๆ กัน ในช่วงการเจริญพัฒนาของตัวอ่อน (เอ็มบริโอ) ในระยะต่างๆ นั้นไซแนปส์ไฟฟ้ามีส่วนสำคัญในการสื่อสารระหว่างเซลล์ โดยสัญญาณไฟฟ้าและสัญญาณเคมีจะถูกส่งผ่านช่องแกปจังชั่นเพื่อช่วยสื่อสารการทำงานของเซลล์ประสาทในกระบวนการเจริญพัฒนาของสมอง นอกจากนี้แกปจังชั่นยังสามารถพบได้ในเซลล์ที่ไม่ใช่เซลล์ประสาท เช่น เซลล์เกลีย เซลล์เอพิทีเลียม เซลล์กล้ามเนื้อเรียบและกล้ามเนื้อหัวใจ เซลล์ตับ และเซลล์ในต่อมต่างๆ เป็นต้น
แพนด้าแดง
แพนด้าแดง (; ; พินอิน: "Xiǎo xióngmāo") สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ailurus fulgens" อยู่ในวงศ์ Ailuridae จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในวงศ์นี้ที่ยังสืบทอดสายพันธุ์อยู่ จึงจัดเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตอยู่ชนิดหนึ่ง และเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Ailurus"
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายแรคคูนและกระรอกรวมกัน หัวมีขนาดใหญ่ จมูกแหลม ขาสั้นคล้ายหมี ขนตามลำตัวมีหลากหลาย มีทั้งสีน้ำตาลเข้ม น้ำตาลเหลืองและน้ำตาลแดง ขนบริเวณลำคอยาวและนุ่มฟู หางเป็นพวงยาวคล้ายกับหางของกระรอก มีลายปล้องสีน้ำตาลแดงสลับขาว มีความยาวของลำตัวและหัว 51-64 เซนติเมตร หางยาว 50-63 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 3-4.5 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์พบตามแนวเทือกเขาหิมาลัย ตั้งแต่ภาคเหนือของประเทศอินเดีย, ทิเบต, เนปาล, ภูฏาน, จีน, ภาคเหนือของพม่า และภาคเหนือของประเทศลาวบริเวณที่ติดกับจีน โดยอาศัยอยู่ในป่าที่มีระดับความสูงตั้งแต่ 1,500-4,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล
มีพฤติกรรมออกหากินตามลำพัง มักหากินบนต้นไม้ กินอาหารเพียงไม่กี่ประเภท โดยกินเฉพาะใบไม้อ่อนเท่านั้น บางครั้งอาจกินไข่นก สัตว์ขนาดเล็กและผลไม้บางชนิดด้วย ใช้เวลาตอนกลางวันในการนอนหลับพักผ่อน แพนด้าแดงตัวผู้จะหวงอาณาเขตมากและมักเคลื่อนย้ายไปเรื่อย ๆ แต่แพนด้าแดงตัวเมียจะอาศัยอยู่ในพื้นที่ครอบครองของตัวเอง บางครั้งตัวผู้อาจเข้ามาหากินภายในอาณาเขตของตัวเมียด้วย โดยทั่วไปอาณาเขตของแพนด้าแดงตัวผู้จะกว้างประมาณ 1.1-9.6 ตารางกิโลเมตร ส่วนอาณาเขตของตัวเมียจะกว้างประมาณ 1.0-1.5 ตารางกิโลเมตร ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมกราคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ โดยตัวเมียจะยอมให้ตัวผู้ผสมพันธุ์อยู่เพียง 1-3 วันเท่านั้น แม่แพนด้าแดงใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 90-145 วัน และจะออกลูกในโพรงไม้หรือถ้ำเล็ก ๆ ออกลูกครั้งละ 4 ตัว ลูกที่เกิดใหม่จะยังมองไม่เห็น มีสีขนตามลำตัวออกสีเหลืองอ่อน และจะกินนมแม่อยู่นาน 5 เดือน หลังจากนั้นจึงหย่านมและเปลี่ยนมากินใบไผ่แทน เมื่ออายุได้ 2 ปี ก็จะแยกออกไปหากินตามลำพัง มีข้อสังเกตว่า แพนด้าแดงที่อยู่บริเวณภาคเหนือของอินเดียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวที่อยู่ค่อนมาทางเอเชียตะวันออก และมีสีที่ใบหน้าซีดจางกว่า ซึ่งเป็นชนิดย่อยที่แยกออกไป
สำหรับในประเทศไทย สวนสัตว์พาต้าเคยนำเข้ามาเลี้ยงในสวนสัตว์ครั้งหนึ่ง โดยให้อยู่ในห้องปรับอากาศ ปัจจุบันมีแสดงที่สวนสัตว์ดุสิต และสวนสัตว์เปิดเขาเขียวเท่านั้น
ชื่อ "แพนด้า" (panda) น่าจะมาจากชื่อท้องถิ่นของแพนด้าแดงในภาษาเนปาลว่า ' "กรงเล็บ" หรือ ' "อุ้งเท้า" ในภาษาอังกฤษมักเรียกสั้น ๆ ว่า "panda" ต่อมามีชื่อเรียกเป็น "แพนด้าแดง" หรือ "แพนด้าน้อย" เพื่อแยกมันจากแพนด้ายักษ์ที่ได้รับการอธิบายและตั้งชื่ออย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1869 ชื่อสกุล "Ailurus" มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า ("") หมายถึง "แมว" ส่วนคำแสดงคุณลักษณะ "fulgens" เป็นศัพท์ภาษาละตินที่แปลว่า "แวววาว, สว่าง"
ท่าอากาศยานตราด
ท่าอากาศยานตราด เปิดทำการบินเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2546 สนามบินตราดเป็นสนามบินแห่งที่ 3 ของบริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ตั้งอยู่ ณ พื้นที่ตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง และตำบลบางปิด อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสวนยาง ห่างจากอ่าวธรรมชาติประมาณ 10 กิโลเมตร ซึ่งมีท่าเรือข้ามไปยังเกาะช้างได้ มีพื้นที่สามารถสร้างทางวิ่งได้กว้าง 45 เมตร ยาว 1,800 เมตร เพื่อใช้กับท่าอากาศยานของบริษัทฯ ที่มีอยู่ ทั้งนี้พื้นที่ที่ต้องการในการจัดตั้งสนามบินนี้ สำหรับทางวิ่งยาว 2,000 เมตร พร้อมเขตความปลอดภัยในการเดินอากาศ จำเป็นต้องใช้พื้นที่เป็นเนื้อที่รวมประมาณ 1,200 ไร่ และยังเป็นสนามบินที่สวยที่สุดในประเทศไทยแห่งหนึ่ง โดยสร้างอาคารผู้โดยสารแบบ ศาลา 2 หลัง และสวนหย่อม และศาลา 1 หลังเป็นร้านอาหาร และห้องน้ำ
Staralliance
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีฐานะเป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อยู่ภายใต้การบริหารงานของคณบดี โดยมีคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัยเป็นที่ปรึกษา
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2499 ในหลักสูตรมหาบัณฑิตทางกสิกรรมและสัตวบาล หลังจากนั้น การศึกษาทางบัณฑิตศึกษาก็ขยายตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่ง วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2509 มหาวิทยาลัยได้จัดตั้ง "บัณฑิตวิทยาลัย" ขึ้น เพื่อรับผิดชอบด้านบัณฑิตศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนในระดับปริญญาเอกเป็นครั้งแรก ได้แก่ หลักสูตรดุษฎีบัณฑิต สาขาปฐพีวิทยา
ปัจจุบัน การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยแบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติ หลักสูตรนานาชาติ และโครงการพิเศษ โดยมีหลักสูตรทั้งสิ้น ดังนี้
โดยมีหลักสูตรโครงการสหวิทยาการระดับบัณฑิตศึกษา ดังนี้
บาเกะ-ดานูกิ
บาเกะ-ดานูกิ  เป็นหนึ่งใน"โยไก"ที่พบในคติชนและตำนานญี่ปุ่น ซึ่งมักเชื่อมโยงกับจิ้งจอกแรคคูนญี่ปุ่นหรือ "ทานูกิ"
ถึงแม้ว่า "ทานูกิ" เป็ยสัตว์ที่มีตัวตนจริง แต่ "บาเกะ-ดานูกิ" ที่ปรากฏในวรรณกรรมเป็นสัตว์ที่ประหลาด และแม้แต่เหนือธรรมชาติ โดยปรากฏในวรรณกรรมแรกสุดในบทเกี่ยวกับจักรพรรดินีซูอิโกะใน "นิฮงโชกิ" ดังตัวอย่างในข้อความนี้ "ในฤดูใบไม้ผลิสองเดือน มีทานูกิในแถบชนบทของมุตสึ  พวกมันจะแปลงร่างเป็นมนุษย์และร้องเพลง " บาเกะ-ดานูกิยังปรากฏในวรรณกรรมคลาสสิกต่าง ๆ เช่น นิฮงเรียวอิกิ และอูจิชูอิโมโนงาตาริ ในบางภูมิภาคของญี่ปุ่น "บาเกะ-ดานูกิ" มีชื่อเสียงจากการมีทักษะคล้ายกับ "คิตสึเนะ" (สุนัขจิ้งจอก): พวกมันสามารถแปลงร่างเป็นวัตถุหรือมนุษย์ และสามารถเข้าสิงมนุษย์ได้
ทานูกิ เป็นสัตว์ที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่า เป็นปีศาจที่สามารถแปลงร่างได้ โดยใช้ใบไม้แปะไว้ที่หน้าผาก โดยความเชื่อนี้ปรากฏให้เห็นบ่อย ๆ ตามสื่อในวัฒนธรรมร่วมสมัยต่าง ๆ อย่างการ์ตูนญี่ปุ่น เช่น "ปอมโปโกะ ทานูกิป่วนโลก" ใน ค.ศ. 1994 เป็นต้น โดยเชื่อว่าเป็นสัตว์ที่ชอบดื่มเหล้าสาเก แต่จะไม่ซื้อเหล้าสาเกให้เปลืองเงินแต่จะใช้วิธีการแปลงร่างหลอกเอาเหล้ามาดื่ม รักสนุก และจะชอบหลอกมนุษย์ด้วยการแปลงลูกอัณฑะให้มีขนาดใหญ่ด้วย
ความเชื่อของมนุษย์ต่อทานูกิ.
เชื่อว่าความเชื่อเรื่องทานูกิของญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลมาจากจีนพร้อมกับความเชื่อเรื่องปีศาจจิ้งจอก ซึ่งในจีนแทบไม่มีความเชื่อเรื่องทานูกิอยู่เลย แต่มีการสับสนในชนิดของสัตว์เมื่อถึงญี่ปุ่น
โดยคำว่า "狸" เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาจีนกลางสมัยใหม่ (ออกเสียง "หลี่") เดิมมีความหมายถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลาง เช่น แมว เป็นหลัก แต่เมื่อคำนี้ได้ถูกนำมาใช้ในญี่ปุ่น ปัญญาชนชาวญี่ปุ่นไม่อาจหาสัตว์ที่เหมาะสมที่จะนำมาใช้ได้ จึงใช้ไปในความหมายทั่วไปเช่น ทานูกิ, แมวดาว, แบดเจอร์ยุโรป, เพียงพอน และกระรอกบินยักษ์ญี่ปุ่น
ปัจจุบันในญี่ปุ่น มักปรากฏเครื่องปั้นดินเผารูปทานูกิยืนสองขา พุงป่อง สวมหมวกฟาง มือข้างนึงถือขวดเหล้าสาเก และอีกข้างถือถุงเงินที่ยังไม่ได้ใช้ประดับอยู่ตามหน้าร้านเหล้า ร้านอาหาร หน้าวัดหรือศาลเจ้า บ้านเรือนทั่วไป หรือกระทั่งข้างทางถนน นัยว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดีเหมือนมาเนกิเนโกะ ซึ่งรูปปั้นดินเผานี้ชื่อ "ชิงารากิยากิ" (信楽焼き) มีแหล่งผลิตเพียงแห่งเดียวเท่านั้น คือ เมืองชิงารากิ อำเภอโคกะ จังหวัดชิงะ
สมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถ
วันเวิลด์
วันเวิลด์  เป็นเครือข่ายพันธมิตรสายการบินลำดับ 3 ของโลก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ปัจจุบันมีสายการบินเข้าร่วมจำนวน 14 สายการบิน
ปัจจุบันเครือข่ายมีการให้บริการเที่ยวบินวันละกว่า 9,300 เที่ยวต่อวัน กว่า 870 จุดหมายปลายทาง ใน 146 ประเทศทั่วโลก
เสือลายเมฆ
เสือลายเมฆ  เสือใหญ่ประเภทหนึ่ง อยู่ในวงศ์เสือและแมว (Felidae)
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ คำว่า "Neofelis" มาจากภาษากรีก คำว่า νεο- หมายถึง "ใหม่" และคำศัพท์ละติน "feles" หมายถึง "แมว" รวมกันแล้วหมายถึง "แมวใหม่"
เสือลายเมฆเป็นเสือขนาดเล็ก รูปร่างโดยทั่วไปคล้ายเสือดาวแต่เล็กกว่า รูปร่างเตี้ยป้อม ลำตัวมีสีพื้นน้ำตาลอมเทาจนถึงน้ำตาลเหลือง ช่วงล่างและขาด้านในสีขาวหรือสีครีม มีลายสีน้ำตาลเข้มเป็นดวงเหมือนก้อนเมฆขนาดใหญ่ทั่วตัว ตั้งแต่หัว ขา และหาง ดวงบางดวงอาจมีจุดดำอยู่ภายในดวงด้วย แต่ละดวงมีส่วนที่ค่อนไปทางท้ายลำตัวคล้ำกว่า ดวงบริเวณหัวและขาจะมีขนาดเล็กและอาจเป็นเพียงจุดทึบตัน ที่หลัง แก้ม และคอเป็นเส้นสีดำ หูสั้นกลม หลังหูสีดำและมีจุดสีขาวอมน้ำตาลกลางหลังหู ขาค่อนข้างสั้น ขาหลังยาวกว่าขาหน้าอย่างเห็นได้ชัด อุ้งตีนกว้าง
หางยาวมากและฟู มีลายเป็นปล้อง ปลายหางสีดำหรือสีเทา หางยาวเกือบ 90 เซนติเมตร ยกเว้นเสือลายเมฆพันธุ์ฟอร์โมซัน ("F.n. brachyurus") มีหางสั้นเป็นพิเศษเพียง 55-60 เซนติเมตร แต่ความยาวของหางไม่อาจใช้เป็นเกณฑ์ในการจำแนกชนิดพันธุ์ได้
เขี้ยวยาว 3.8-4.5 เซนติเมตร นับว่ายาวที่สุดในจำนวนเสือทั้งหมดในโลก ด้านหลังเขี้ยวคมมาก ตัวเต็มวัยมีน้ำหนักประมาณ 10-20 กิโลกรัม ความยาวลำตัว 750-1,100 มิลลิเมตร แม้จะมีขนาดเล็กกว่าเสือชนิดอื่น ๆ แต่เสือลายเมฆมีสัดส่วนของกะโหลกคล้ายกับเสือชนิดอื่น ๆ จัดเป็นเสือที่มีขนาดเล็กที่สุด
เสือลายเมฆไม่เพียงลวดลายที่โดดเด่นต่างจากเสือชนิดอื่นเท่านั้น โครงสร้างภายในและลักษณะทางพันธุกรรมก็ต่างจากเสือชนิดอื่น กะโหลกต่างจากเสือชนิดอื่นอย่างเด่นชัด จึงจัดอยู่ในสกุลแยกจากเสือชนิดอื่นคือ Neofelis
ปัจจุบันมีข้อมูลเกี่ยวกับอุปนิสัยของเสือลายเมฆไม่มากนัก เนื่องจากมีจำนวนน้อยในธรรมชาติ ประกอบกับอุปนิสัยที่ลึกลับ และอาศัยบนต้นไม้ในป่าทึบ ทำให้ศึกษาได้ยาก ข้อมูลในด้านนี้มักได้มาจากการสอบถามชาวบ้านและจากการสังเกตในกรงเลี้ยงเป็นส่วนใหญ่
เสือลายเมฆชอบอาศัยและพักผ่อนบนต้นไม้ เป็นนักปีนชั้นเยี่ยม มีข้อตีนที่พลิกหมุนได้แบบเดียวกับมาร์เกย์ จึงสามารถห้อยโหนกิ่งไม้ด้วยขาหลังเพียงอย่างเดียวแล้วปล่อยให้หัวห้อยลงมาได้ สามารถไต่กิ่งไม้แบบห้อยตัวอยู่ใต้กิ่งไม้ที่เอนเกือบขนานกับพื้นได้ เปรียบเทียบฝีมือการปีนป่ายกับเสือดาวแล้วเสือลายเมฆจะเก่งกว่า แม้เสือดาวจะปีนต้นไม้เก่ง แต่ก็ไม่ถนัดในการจับเหยื่อบนต้นไม้ แต่เสือลายเมฆเคยมีรายงานว่าไล่จับลิงบนต้นไม้ได้ อย่างไรก็ตามเสือลายเมฆล่าเหยื่อบนพื้นดินมากเท่า ๆ กับบนต้นไม้
สัตว์ที่เสือลายเมฆชอบล่าได้แก่ ลิง หมูป่า กวางขนาดเล็ก ชะมด เม่น กระรอก นก ปลา แพะ สัตว์เลี้อยคลาน ที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ในประเทศไทยก็เคยมีรายงานว่าเสือลายเมฆจับลิงกังและชะนีกิน
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่เนปาล, สิกขิม, ภาคเหนือของอินเดีย, ภาคใต้ของจีน, ไต้หวัน, ตะวันตกของพม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา มีพฤติกรรมมักอาศัยและหากินตามลำพัง หากินบนต้นไม้มากกว่าตามพื้น แต่ก็ลงมาบนพื้นดินบ้างเป็นบางครั้ง มักหากินในเวลากลางคืน เหยื่อได้แก่ นก, ลิง และงูบางชนิด โดยก่อนกินเหยื่อจะเลียขนของเหยื่ออกเสียก่อนเพื่อทำความสะอาด บางครั้งจะกลับมากินเหยื่อที่เหลือทิ้งไว้จนหมด ใช้เวลาตั้งท้อง 90 - 95 วันออกลูกครั้งละ 2 - 4 ตัว โดยลูกเสือแรกเกิดมีน้ำหนักตัวประมาณ 150 - 180 กรัม แต่พฤติกรรมในสถานที่เลี้ยง การผสมพันธุ์เป็นไปได้ยาก เนื่องจากเสือลายเมฆตัวผู้จะทำร้ายตัวเมียจนถึงตายได้ เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ตอบสนองต่อความเครียดได้ง่าย ในปี ค.ศ. 2002 จึงมีโครงการโดยความร่วมมือของหลายประเทศและสถาบันสมิธโซเนียนผสมพันธุ์เสือลายเมฆขึ้นด้วยวิธีการผสมเทียม จนกระทั่งได้ลูกเสือลายเมฆด้วยวิธีนี้มาแล้ว 58 ตัว (ข้อมูลจนถึงปี ค.ศ. 2015) และเสือลายเมฆกลุ่มนี้ได้กลายเป็นต้นพันธุ์ให้แก่สวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก เพื่อเพาะขยายพันธุ์ต่อแล้วถึง 16 ตัว สำหรับในประเทศไทยประสบความสำเร็จในกลางปี ค.ศ. 2015 ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว เป็นลูกเสือลายเมฆ 2 ตัว
ทางฝั่งใต้แม่น้ำแยงซีเกียง เคยพบในตีนเขาหิมาลัยที่ระดับความสูงถึง 1,450 เมตร คาดว่าเสือลายเมฆอาจอยู่ได้ที่ระดับความสูงถึง 3,000 เมตร
เสือลายเมฆ นับเป็นเสือชนิดที่มีลวดลายสวยงาม จึงตกเป็นที่ต้องการของมนุษย์เสมอ ๆ ทั้งล่าเพื่อเอาหนัง และนำไปเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งพฤติกรรมเมื่อเป็นสัตว์เลี้ยงโดยมนุษย์แล้ว ปรากฏว่าเสือลายเมฆมีพฤติกรรมที่ไม่ดุและค่อนข้างเชื่องมากกว่าเสือหรือแมวป่าชนิดอื่น ๆ สถานะปัจจุบันตามกฎหมายไทย เสือลายเมฆจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และสถานะในไซเตสจัดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I)
แม้ว่าสัตว์ที่อาศัยในป่าเขตร้อนอย่างเสือลายเมฆมักไม่มีฤดูกาลผสมพันธุ์ที่แน่นอน แต่พบว่าเสือลายเมฆในแหล่งเพาะเลี้ยงออกลูกตั้งแต่เดือนมีนาคมจนถึงสิงหาคม เสือลายเมฆสาวมีระยะเวลาเป็นสัดครั้งละ 6 วันและเกิดขึ้นทุก ๆ 30 วันในฤดูผสมพันธุ์ เชื่อว่าเสือลายเมฆออกลูกในโพรงไม้ที่อยู่เหนือระดับพื้นดิน แต่ก็เคยมีผู้พบเห็นเสือลายเมฆออกลูกในรังที่อยู่ในระดับพื้นดินท่ามกลางพุ่มไม้ทึบเหมือนกัน แม่เสือตั้งท้อง 86-93 วัน ลูกครอกหนึ่งมีประมาณ 1-5 ตัว ส่วนใหญ่มักมี 2 ตัว ลูกเสือแรกเกิดมีน้ำหนัก 140-170 กรัม ลืมตาเมื่ออายุ 10-12 วัน และเริ่มเดินได้เมื่ออายุ 19-20 วัน เมื่ออายุได้ 10 สัปดาห์ก็เริ่มกินเนื้อได้ หย่านมเมื่ออายุ 5 เดือน เสือหนุ่มสาวจะมีสีสันเหมือนเสือเต็มวัยเมื่ออายุได้ 6 เดือน และเมื่ออายุ 10 เดือนก็จะออกเรือนหากินเองได้ เสือลายเมฆเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 24-36 เดือน และจะให้กำเนิดลูกได้จนถึงอายุ 12-15 ปี อายุขัยโดยเฉลี่ย 11 ปี แต่ตัวที่อายุมากที่สุดในกรงเลี้ยงมีอายุ 17 ปี
เสือลายเมฆเป็นเสือที่เพาะพันธุ์ได้ยากมากเนื่องจากตัวผู้ชอบฆ่าตัวเมีย เสือลายเมฆในแหล่งเพาะเลี้ยงเพียง 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่เกิดในกรงเลี้ยง การผสมเทียมและการถ่ายเทตัวอ่อน (embryo transfer) ประสบผลสำเร็จพอสมควรในเสือและแมวป่าหลายชนิด เมื่อไม่นานมานี้มีทฤษฎีจากนักเพาะเลี้ยงชาวอังกฤษบอกว่า เสือลายเมฆตัวเมียเป็นสัดครั้งเดียวในรอบปี และจะยอมผสมพันธุ์กับตัวผู้ที่อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลานานเท่านั้น
บางทีแหล่งเพาะเลี้ยงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในการเพาะพันธุ์เสือลายเมฆอาจเป็นสวนสัตว์พาต้าของประเทศไทยก็ได้ (ปานเทพ) สวนสัตว์พาต้าเป็นสวนสัตว์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และสามารถส่งเสือลายเมฆให้แก่สวนสัตว์อื่น ๆ ทั่วโลก
เสือลายเมฆ อาจแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยได้ 3 ชนิด คือ
สกายทีม
สกายทีม  เป็นเครือข่ายพันธมิตรสายการบินขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ปัจจุบันมีสายการบินเข้าร่วมเป็นสมาชิกจำนวน 15 สายการบิน และกำลังจะเข้าร่วมเพิ่มอีก 4 สายการบิน
ปัจจุบันเครือข่ายมีการให้บริการเที่ยวบินวันละกว่า 14,000 เที่ยว ในท่าอากาศยาน 926 แห่ง ใน 173 ประเทศ
เออิชิสมองกล
คิเทเร็ตสึ เจ้าหนูนักประดิษฐ์
คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหนึ่งในคณะของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดการเรียนการสอนเพื่อผลิตบัณฑิตทางด้านสิ่งแวดล้อม ทั้งในระดับ ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยการปรับปรุงหน่วยงานของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยรวม วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม และ ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ เข้าเป็น คณะสิ่งแวดล้อม
สมัยวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม.
เมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้มีการจัดทำหลักสูตรในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม ภายใต้การดูแลของภาควิชาอนุรักษวิทยา คณะวนศาสตร์ ร่วมกับ บัณฑิตวิทยาลัย ต่อมา ได้มีการประชุมเพื่อจัดทำหลักสูตรทางด้านสิ่งแวดล้อม ระหว่าง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ขึ้น หลังจากนั้น จึงมีการเสนอหลักสูตรต่อบัณฑิตวิทยาลัยและสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเริ่มรับนิสิตปริญญาโทรุ่นแรก ในปี พ.ศ. 2520
ปี พ.ศ. 2542 ได้มีการเสนอ "โครงการจัดตั้งคณะสิ่งแวดล้อม" ขึ้น และได้เปลี่ยนเป็น "วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม" โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยกำหนดให้วันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี เป็น "วันสถาปนาวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม"
สมัยภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม.
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พุทธศักราช 2538 หลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัย จึงได้มีการจัดตั้ง “ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม” ขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พุทธศักราช 2539 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 11 มิถุนายน พุทธศักราช 2539 และเริ่มรับนิสิตระดับปริญญาตรีรุ่นแรกในปีเดียวกัน
ประวัติคณะสิ่งแวดล้อม.
วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ปรับปรุงหน่วยงานโดยโอนทรัพย์สินบุคลากรและนิสิตจากวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม กับภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ ไปสังกัดคณะสิ่งแวดล้อม ซึ่งได้จัดตั้งขึ้นมาใหม่ โดยวิทยาลัยสิ่งแวดล้อมได้จัดตั้งเป็นภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ได้จัดตั้งเป็นภาควิชาเทคโนโลยีและการจัดการสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นชื่อตามหลักสูตรในระดับบัณฑิตศึกษาในขณะนั้น และในปี พ.ศ. 2565 คณะสิ่งแวดล้อมได้ดำเนินโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาและวิจัยของคณะสิ่งแวดล้อมสู่วิทยาเขตกำแพงแสน อีก 1 โครงการ
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะสิ่งแวดล้อม ประกอบด้วย 1 สำนักงาน 2 ภาควิชา 2 ศูนย์ และ 4 โครงการ โดยมีรายละเอียด ดังนี้
คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีคณบดีมาแล้ว 1 ท่าน ดังรายนามต่อไปนี้
ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา QS world university ranking by subject คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลกในกลุ่ม Natural Sciences สาขา Environmental Sciences ติดต่อกันหลายปี รายละเอียดดังนี้
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2022.
กลุ่ม Natural Sciences
อันดับที่ 301-350 ของโลก
- สาขา Environmental Sciences
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2021.
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2020.
อันดับที่ 251-300 ของโลก
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2019.
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2018.
อันดับที่ 201-250 ของโลก
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2017.
ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2016.
เนื่องจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการโครงการศึกษาวิจัยสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องจากพระราชดำริ โดยมอบหมายโครงการสหวิทยาการวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานหลักที่รับผิดชอบ โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ณ บ้านพะเนิน หมู่ 1 ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี รหัสไปรษณีย์ 76100 ต่อมา วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม ได้ถูกยุบรวมกับ ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ เป็น คณะสิ่งแวดล้อม ความรับผิดชอบหลักของโครงการนี้จึงไปอยู่กับ คณะสิ่งแวดล้อม
คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีบุคลากรและนิสิตเก่าที่สร้างคุณประโยชน์แก่วงการสิ่งแวดล้อม อาทิ
เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต
เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต (Princess Margaret of Connaught; มาร์กาเร็ต วิกตอเรีย ชาร์ล็อต ออกัสตา นอร่าห์ ภายหลังคือ มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน; 15 มกราคม ค.ศ. 1882 - 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1920) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและ เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี กับ เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ และมีพระนามลำลองในหมู่พระญาติสนิทและพระสหายว่า "เดซี่"
เจ้าหญิงทรงเข้ารับบัปติสมาที่หอสวดมนต์ของราชวงศ์ในปราสาทวินด์เซอร์วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1882 โดยอาร์ชิบัลด์ เท็ต อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี โดยมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี มกุฎราชกุมารีแห่งเยอรมนี เจ้าชายและเจ้าหญิงคาร์ลแห่งปรัสเซีย และเจ้าชายแห่งเวลส์ ต่อมาพระองค์ก็ได้ทรงเข้าพิธีมหาสนิทในสถานที่แห่งเดียวกันนี้เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1888 ซึ่งแสดงว่าทรงเจริญพระชนม์สู่วัยที่จะอภิเษกสมรสได้แล้ว ก่อนที่จะอภิเษกสมรส เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต
เมื่อเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อตมีพระชันษา 23 ปี และ เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต พระขนิษฐาองค์เล็กมีพระชันษา 18 ปี ทั้งสองพระองค์ทรงเป็นหนึ่งในเจ้าหญิงที่ทรงพระสิริโฉมงดงามและน่าพึงประสงค์ที่สุดในยุโรป สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระปิตุลาของเจ้าหญิงทั้งสองได้มีพระประสงค์ให้พระราชนัดดาอภิเษกสมรสกับกษัตริย์หรือมกุฎราชกุมารในประเทศหนึ่งของยุโรป เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1905 ดยุกและดัชเชสแห่งคอนน็อตเสด็จเยือนประเทศโปรตุเกส ซึ่งทรงได้รับการถวายการต้อนรับจากสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสแห่งโปรตุเกสและสมเด็จพระราชินีอาเมเลีย โดยมีพระราชโอรสทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์ ฟิลิเป ดยุกแห่งบรากันซา และ เจ้าชายมานูเอล ทรงรับรองเจ้าหญิงอังกฤษทั้งสองที่โดยเสด็จมาด้วย ชาวโปรตุเกสคาดหวังว่าหนึ่งในเจ้าหญิงแห่งคอนน็อตจะทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสในอนาคต จากนั้นครอบครัวคอนน็อตก็ได้เสด็จเยือนประเทศสเปน ที่ได้คาดการณ์กันไว้ว่าเจ้าหญิงแพทริเซียจะเป็นพระมเหสีในอนาคตของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 แต่ความหวังเหล่านั้นก็ไม่ได้กลายเป็นความจริงขึ้นมาเลย ทั้งเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตและเจ้าหญิงแพทรเซียทรงมีโชคชะตาอย่างอื่นรอคอยอยู่ข้างหน้า
ครอบครัวคอนน็อตเสด็จต่อไปยังประเทศอียิปต์และซูดาน ที่กรุงไคโรทุกพระองค์ได้ทรงพบกับเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ซึ่งในเวลาต่อมาเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน ทั้งเจ้าชายกุสตาฟและเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตทรงตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกเห็น เจ้าชายทรงขออภิเษกกับเจ้าหญิงได้งานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำที่จัดโดยลอร์ดโครเมอร์ที่สถานกงสุลอังกฤษ ณ กรุงไคโร และทรงได้รับการตอบตกลง ส่วนเจ้าหญิงทรงรักเจ้าชายอย่างหมดพระทัย ดังนั้นพระชนกและพระชนนีจึงทรงปลื้มปีติแม้ว่าเจ้าชายมีพระชนมายุอ่อนกว่าเจ้าหญิงสิบเดือน เจ้าชายกุสตาฟทรงมีสายพระเนตรสั้นและทรงสวมแว่นตา พระองค์ทรง"มีรูปร่างสูงโปร่ง พระฉวีสีเข้ม ทรงมีการศึกษาดี รักเสียงดนตรี ทรงเป็นนักแม่นปืน และนักเต้นที่เก่งกาจมาก" เจ้าชายกุสตาฟและเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์
พระองค์เป็นพระชายาพระองค์แรกในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ที่ต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1905 เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 เสวยราชสมบัติในปี ค.ศ. 1907 สองพระองค์ก็ทรงเป็นมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน พระนามของเจ้าหญิงเป็นที่รู้จักในภาษาสวีเดนว่า มาร์กาเรทา (โดยทรงดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน)
เจ้าหญิงมาร์กาเรตจึงเป็นพระอัยยิกาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 และเจ้าหญิงอันเนอ-มารีแห่งเดนมาร์ก อดีตสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าหญิงได้ทรงก่อตั้งสมาคมเย็บปักขึ้นในประเทศสวีเดนเพื่อสนับสนุนกาชาด เมื่อจำนวนพาราฟินที่มีอยู่เหลือน้อยลง ก็ทรงจัดการรวบรวมเทียนมาจากที่ต่างๆ มากมาย และในปี ค.ศ. 1917 พระองค์ทรงได้สร้างแบบแผนในการฝึกงานให้กับสตรีเพื่อทำงานให้กับประเทศชาติ นอกจากนี้ก็ยังทรงเป็นผู้สร้างความสมานฉันท์ในหมู่พระญาติที่แบ่งเป็นฝ่ายช่วงระหว่างสงคราม ด้วยพระกรุณาของเจ้าหญิง จดหมายส่วนตัวต่างๆ ก็ส่งออกไปได้และการสืบร่องรอยทหารผู้สูญหายในการปฏิบัติหน้าที่ก็เป็นไปอย่างราบรื่น พระองค์ทรงงานหนักในพระราชกรณียกิจที่เกี่ยวข้องกับเชลยศึกต่างๆ มากมายด้วยเช่นกัน
ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 เจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อเกิดการติดเชื้อหลังจากการผ่าต้ดปุ่มกกหูออกจากกระดูกขมับ โดยขณะนั้นก็กำลังทรงพระครรภ์ที่ 6ได้แปดเดือน ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟ
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟ (Railway signalling system) เป็นระบบกลไก สัญญาณไฟ หรือระบบคอมพิวเตอร์ ในการเดินขบวนรถไฟเพื่อแจ้งให้พนักงานขับรถไฟทราบสภาพเส้นทางข้างหน้า และตัดสินใจที่จะหยุดรถ ชะลอความเร็ว หรือบังคับทิศทาง ให้การเดินรถดำเนินไปได้อย่างปลอดภัย รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะในการเดินรถสวนกันบนเส้นทางเดียว หรือการสับหลีกเพื่อให้รถไฟวิ่งสวนกันบริเวณสถานีรถไฟ หรือควบคุมรถไฟให้การเดินขบวนเป็นไปตามที่กำหนดไว้กรณีที่ใช้ระบบอาณัติสัญญาณแบบคอมพิวเตอร์
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟจะควบคุมและกำหนดทิศทางการเคลื่อนที่ และระยะเวลาในการเดินรถ ของขบวนรถที่อยู่บนทางร่วมเดียวกัน รวมทั้งการสับหลีกบริเวณสถานีรถไฟ โดยการทำงานของอุปกรณ์ต่างๆ ในระบบ จะออกแบบให้ทำงานสัมพันธ์กัน เพื่อให้พนักงานขับรถไฟสามารถตัดสินใจเดินรถได้อย่างมั่นใจ และไม่ให้เกิดความสับสน
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟในประเทศไทย.
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟในประเทศไทย ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ออกแบบโดยคำนึงถึงความปลอดภัย สภาพภูมิประเทศ (ความลาดชัน, ทางโค้ง, สภาพราง) ความหนาแน่นของชุมชน และงบประมาณ
สัญญาณประจำที่ (Wayside Signals).
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟในประเทศไทย มีการลักษณะใช้สัญญาณประจำที่โดยพนักงานขับรถจะต้องปฏิบัติตามท่าแสดงสัญญาณอย่างเคร่งครัด โดยสัญญาณประจำที่นั้นได้มีการกำหนดให้ตั้งอยู่ทางด้านขวาของขบวนรถในทางเดี่ยว และด้านซ้ายของขบวนรถในทางคู่ แบ่งออกเป็น 3 ชนิดดังนี้
สัญญาณประจำที่ของการรถไฟที่ใช้มีดังนี้