pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อีนิด แมรี ไบลตัน  เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีคนอ่านและแปลผลงานมากที่สุดในโลก ผลงานของเธอมีผู้นิยมอ่านตั้งแต่เด็กเล็กไปจนถึงเด็กโตและผู้ใหญ่ หนังสือที่เธอแต่งได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือกว่า 700 เล่มและเรื่องสั้นกว่า 10000 เรื่อง ได้รับการแปลไปแล้วเกือบ 90 ภาษา ในกว่า 30 ประเทศทั่วโลก เรื่องที่เธอแต่งนั้น โด่งดังมาทั่วโลกกว่าครึ่งศตวรรษ
อีนิด ไบลตัน ถือกำเนิดที่กรุงลอนดอน อังกฤษ ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2440 เป็นบุตรีคนโตสุด ในจำนวนพี่น้อง 3 คน ในวัยเด็กครอบครัวของเธอส่งเสริมให้อีนิดเล่าเรียนในโรงเรียนสอนดนตรีเพราะเห็นว่าเธอมีพรสวรรค์ด้านดนตรี ดังนั้นเธอจึงเข้าเรียนในโรงเรียนสอนดนตรี แต่อีนิดสนใจการเขียนบทความ เรื่องสั้น และโคลงกลอนมากกว่า ต่อมาครอบครัวของอีนิดย้ายกันไปอยู่ ที่เมือง"เบคเคนแฮม" (: Beckenham) และที่นี่ น้องชายทั้งสองคนของเธอ แฮนลีกับคาร์เรย์ (Hanly and Carey) เกิดขึ้น อีนิดชอบอ่านหนังสือของพ่อเธอมาก เรื่องโปรดของเธอคือ อลิซในแดนมหัศจรรย์ โดยลิวอิส คาร์รอลล์ ต่อมาเมื่อเธออายุสิบสามปี พ่อกับแม่ของเธอย้ายกันไปอยู่ แม่ของเธอพาลูกทั้งสามไปด้วย แต่พ่อของอีนิดที่ทำธุรกิจเสื้อผ้าในกรุงลอนดอน จะเป็นคนออกค่าเล่าเรียนให้ลูก ๆ รวมทั้งส่งเงินให้กับครอบครัวอีนิดด้วย เธอจึงยังคงผูกพันกับทั้งพ่อและแม่ของเธอ
เริ่มชีวิตนักเขียน.
เมื่ออีนิดอายุได้ 14 ปี เธอชนะการประกวดเขียนบทกวีเด็กที่โรงเรียน รางวัลที่เธอได้มานี้ เป็นแรงผลักดันและจูงใจให้เธอส่งบทกลอนและบทความไปยังนิตยสารต่าง ๆ เมื่อเธออายุ 20 ปี บทความของเธอก็ได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร "Nash's Magazine" หนังสือรวมบทกลอนเล่มแรกของอีนิดได้รับการตีพิมพ์ออกมา ใช้ชื่อว่า "Child Whispers" ในพ.ศ. 2465 ในระหว่างนั้นอีนิดทำงานเป็นคุณครูในโรงเรียนอนุบาลของตัวเอง เธอให้เหตุผลว่าจะได้มีเวลามาเขียนหนังสือ แต่ทว่า เธอสอนอยู่ได้เพียงแต่ 5 ปี อีนิดก็เปลี่ยนอาชีพตัวเองมาเป็นนักเขียนเต็มตัว
นักเขียนขวัญใจคุณครู.
พ.ศ. 2469 อีนิด ไบลตันได้เป็นนักนิตยสารสำหรับเด็กชื่อ "Sunny Stories" พร้อมกับเป็นนักเขียนให้แก่นิตยสารTeacher's World บทละคร และบทเพลงที่เธอแต่งขึ้นนี่เองกลายเป็นที่นิยมกันมากในหมู่คณะคุณครู และคุณครูเหล่านี้ก็ได้นำไปสอนกับเด็กๆในโรงเรียนด้วย หนังสือของเธอในช่วงนี้จะเน้นผู้อ่านที่เป็นเด็กเล็ก อย่างเช่น เทพนิยาย ,เรื่องเกี่ยวกับธรรมชาติและเธอก็นำนิทานพื้นบ้าน นิทานคลาสสิกมาเล่าใหม่ด้วย เช่น Fun-time Stories หรือ Bedtime-Stories เป็นต้น (นิทานแสนสนุกและนิทานก่อนนอน) ความสามารถพิเศษที่น่าทึ่งของเธอก็คือ เธอสามารถเขียนหนังสือได้ 10000 -12000 คำต่อวัน จึงไม่น่าที่จะประหลาดใจที่ผลงานของเธอถูกตีพิมพ์ออกมาอย่างมากมายในเวลาไม่นาน
ไบลตัน เริ่มเปลี่ยนแนวทางการเขียน มาเขียนหนังสือสำหรับเด็กโต ซึ่งในเวลาต่อมาวรรณกรรมแนวนี้กลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเธอ ส่วนมากจะเป็นเรื่องประเภทลึกลับ สืบสวน ผจญภัย หรือชีวิตวัยเรียน เธอมักแต่งเป็นชุดยาว เล่มแรกที่ถูกตีพิมพ์คือ The Secret Island (เกาะลึกลับ) ในปีพ.ศ. 2481 (ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนปลายรัชกาลที่ 7)
หลังจากนั้นผลงานเขียนของเธอในแนวเดียวกันก็สร้างชื่อเสียงให้กับเธอก็ตามมาเรื่อย ๆ เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ The Famous Five (5สหายผจญภัย) ที่มีทั้งหมด 21 ตอน ถูกนำไปสร้างเป็นละครชุดทางโทรทัศน์ถึง 2 ครั้ง นอกจากผลงานของเธอยังมีชุดอื่นๆอีกมากมาย เช่น The Secret Seven (7สหายนักสืบ) , The Adventure Series (สี่สหายผจญภัย) , The Secret Series (ผจญภัยไขความลับ ) , Malory Tower, St. Claire's School,The Mystery series (6สหายไขปริศนา) ,The Naughtiest Girl (เก่ง แก่น กล้า) ,The Six Cousins (ผจญภัยในบ้านไร่) และอื่น ๆ อีกมากมายที่เป็นที่นิยมกันมาก
ความสำเร็จยังคงต่อเนื่อง.
พ.ศ. 2482 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2ขึ้น การพิมพ์หนังสือถูกจำกัด แต่เธอก็ยังคงเขียนหนังสือออกมาอย่างต่อเนื่อง อีนิดย้อนกลับไปเขียนงานสำหรับเด็กเล็กอีกครั้ง โดยออกหนังสือชื่อ Little Noddy Goes to Toyland ซึ่งผลลัพธ์ก็น่าประทับใจมาก ทำให้ Noddy ตัวเอกของเรื่องกลายเป็นขวัญใจคุณหนู ๆ และถูกนำไปสร้างเป็นการ์ตูนชุดทางโทรทัศน์ (ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังมีอยู่)
ต่อมาในพ.ศ. 2495 อีนิดลาออกจากนิตยสาร "Sunny Series" เพื่อมาออกนิตยสารของตัวเอง โดยใช้ชื่อนิตยสารว่า "Enid Blyton" ในช่วงทศวรรษที่ 50 หนังสือของอีนิด ไบลตัน ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากนักวิจารณ์และบรรณารักษ์ทั่วไป ในแง่การใช้ภาษาว่าไม่ส่งเสริมความรู้ด้านคำศัพท์แก่เด็กเลย แต่ในที่สุดคำติเตียนเหล่านั้นก็ไร้ผล เพราะทุกคนรู้ดีว่าหนังสือของเธอสามารถทำให้เด็กทั้งชายและหญิง เด็กเล็กเด็กโต แม้กระทั่งผู้ใหญ่เองหันมารักการอ่านได้
นิตยสาร "Enid Blyton" ปิดตัวลงใน พ.ศ. 2502 เนื่องจากเธอมีอายุมากแล้วกอปรกับที่เธอป่วยโรคเรื้อรังอีกด้วย ดังนั้นในช่วงทศวรรษที่ 60 (พ.ศ. 2503-2513) เธอจึงไม่ค่อยได้เขียนหนังสืออีก ในที่สุด อีนิด ไบลตันก็จากโลกนี้ไปอย่างสงบในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ขณะนอนหลับ ที่บ้านพักคนชรา "Hampsted" ผลงานที่เธอฝากไว้กับโลกมีมากว่า 700 เรื่อง ซึ่งยังคงได้รับการตีพิมพ์ต่อไปทั่วโลกจนถึงทุกวันนี้ นักจิตวิทยาคนหนึ่งเคยกล่าวถึงเธอไว้ว่า "ไบลตันเป็นเด็ก คิดเหมือนเด็ก และเขียนเหมือนเด็ก"
หนังสือชุด ห้าสหายผจญภัย หกสหายไขปริศนา สี่สหายผจญภัย ผจญภัยไขความลับ เจ็ดสหายนักสืบ และ ซนแกร่งกล้า และผจญภัยในบ้านไร่ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาคภาษาไทยแล้วจากสำนักพิมพ์ต่างๆ นอกจากนี้ ยังมีภาษาอื่นๆอีกมากมายที่ได้รับการตีพิมพ์ เช่น สำนักพิมพ์ แมกมิลแลน (: McMillan) สำนักพิมพ์ ฮอดเดอร์ เป็นต้น หนังสือของอีนิด ไบลตัน ได้รับการตอบรับทั้งจากเด็กและผู้ใหญ่เป็นอย่างดียิ่ง ปัจจุบันนี้ คนอังกฤษเกือบทั้งประเทศรู้จัก อีนิด ไบลตันในประเทศไทยนั้น สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์และสำนักพิมพ์เอ็กมอนท์ (: Egmont) ได้จัดพิมพ์หนังสือเล่มต่างๆของ อีนิด ไบลตัน ขึ้น ประกอบด้วยหนังสือชุดต่างๆดังนี้
ชุดหกสหายไขปริศนา (The Mysteries Series).
ตัวละครหลักในเรื่องนี้ ได้แก่ เด็ก5 คน คือ เฟรดเดอริก พิพ ลาร์รี เดซี เบทส์ และสุนัขหนึ่งตัวคือ บัตเตอร์พันธุ์สกอตตี กับตำรวจชื่อว่า ธีโอฟีลัส กูน
ชุดห้าสหายผจญภัย (The Famous five).
ตัวละครหลักในเรื่องนี้ได้แก่ จูเลียน ดิ๊ก แอนน์ จอร์จ และสุนัขชื่อ ทิโมธี กับการผจญภัยอันสนุกสนาน ตลอด 21 เล่ม
ชุด สี่สหายผจญภัย (The Adventure Series).
ตัวละครหลักในเรื่องนี้ได้แก่ แจ๊ค (Jack) ,ฟิลิป (Phillip) ,ลูซี-แอนน์ (Lucy-Ann) ,ไดน่า (Dina) และตำรวจชื่อ บิล คันนิงแฮม (Bill Kunningham)
ชุด เจ็ดสหายนักสืบ (The Secret Seven).
ในเรื่องนี้มีทั้งหมด 15 เล่ม ตัวละครในเรื่องนี้ได้แก่ ปีเตอร์ (Peter) ,เจเน็ต (Janet) ,แพม (Pam) ,บาร์บารา (Barbara) ,แจ็ค (Jack) , โคลิน (Colin) , จอร์จ (George) และ สแคมเปอร์ (Scamper) ชุดเจ็ดสหายนักสืบนี้ แต่งในปี พ.ศ. 2492
1. บ้านลึกลับ
2. ผจญโจรละครสัตว์
3. คำปริศนา
4. ผจญภัยในบ้านร้าง
5. ผจญภัยใต้ดิน
6. ทลายแก๊งโจร
7. คดีหุ่นไล่กา
8. คู่ทุกข์คู่ยาก
9. คดีเด็กหาย
10. ความลับของเบ็นนี่
11. ดอกไม้ไฟ
12. กล้องส่องทางไกล
13. โจรขโมยสุนัข
14. เหรียญตราที่หายไป
15. บราวนี่เพื่อนรัก
ชุดเก่ง แก่น กล้า (The Naughtiest Girl).
ตัวละครในเรื่องนี้ได้แก่ อลิซาเบธ (Elizabeth)
ชุด หอคอยมาโลรี (Malory Towers Series).
ตัวละครหลักในเรื่องนี้ได้แก่ อาลิเซีย (Alicia) , ดาร์เรลล์ (Darrell) , แมรี-ลู (Mary-Lou) , เบลินดา (Belinda) และ ไอรีน (Irene)
เออาเรนดิล
เออาเรนดิลจอมนาวิก  เป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะนักเดินเรือผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ขับนาวาของดวงดาวแห่งรุ่งอรุณ ตำนานของเขาแสดงอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน และมีการกล่าวขวัญถึงเขาในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ด้วย
เออาเรนดิลเป็นบุตรของทูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และอิดริล เคเลบรินดัล เจ้าหญิงโนลดอร์ พระธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งนครกอนโดลิน เมื่อเออาเรนดิลอายุได้เจ็ดปี นครกอนโดลินถูกทัพของมอร์กอธตีแตก เป็นวาระการล่มสลายของนครกอนโดลิน ทูออร์พาอิดริล เออาเรนดิล และชาวกอนโดลินจำนวนมากหลบหนีออกมา และเดินทางไปจนถึงปากแม่น้ำซิริออน พวกเขาตั้งถิ่นฐานขึ้นใหม่ที่นั่น ต่อมาทูออร์กับอิดริลแล่นเรือจากไป เออาเรนดิลจึงได้เป็นผู้นำของประชาชนในแถบลุ่มแม่น้ำซิริออน
เออาเรนดิลแต่งงานกับเอลวิง ธิดาของดิออร์ ซึ่งเป็นบุตรของเบเรนกับลูธิเอน เอลวิงหนีออกมาจากโดริอัธในวาระการล่มสลายของโดริอัธ แล้วมาเข้าร่วมกับบรรดาประชาชนแถบลุ่มแม่น้ำซิริออนด้วย เออาเรนดิลมีบุตรกับเอลวิงสองคน คือ เอลรอส และ เอลรอนด์
เออาเรนดิลสร้างเรือวิงกิล็อท (Vingilot) ด้วยความช่วยเหลือของเคียร์ดัน เขามักแล่นเรือไปสำรวจดินแดนต่างๆ ในทะเล ครั้งหนึ่งระหว่างที่เขาแล่นเรือออกไป บุตรแห่งเฟอานอร์ยกทัพมาโจมตีเมืองท่าแห่งซิริออน ด้วยต้องการจะชิงซิลมาริล ซึ่งเอลวิงได้รับสืบทอดต่อมาจากลูธิเอน การศึกครั้งนี้ได้ชื่อว่าเป็นสงครามประหัตประหารญาติ ครั้งที่สาม เมืองท่าซิริออนถูกตีแตก เอลวิงสวมซิลมาริลไว้ที่คอแล้วกระโจนลงทะเล ส่วนเอลรอสและเอลรอนด์ที่ยังเด็กถูกจับตัวไป แต่มากลอร์ โอรสองค์ที่สองของเฟอานอร์ เมตตาสงสารเลี้ยงดูเด็กทั้งสองไว้
เอลวิงได้รับความช่วยเหลือจากเทพอุลโม รอดพ้นจากความตายในทะเล และได้ไปพบเรือของเออาเรนดิล ทั้งสองกับผู้ติดตามจึงตัดสินใจออกเดินทางไปเพื่อขอพระราชทานอภัยโทษจากเหล่าวาลาร์ เป็นตัวแทนของทั้งสองเผ่าพันธุ์ คือเอลฟ์ และ มนุษย์ ด้วยอำนาจของดวงมณีซิลมาริล ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าห้วงสมุทรและแนวข่ายเวทมนตร์จนไปถึงแผ่นดินอมตะได้ จากนั้นวาลาร์รับคำขอของเขา และยกทัพใหญ่มาปราบมอร์กอธได้สำเร็จ เรียกการศึกครั้งนี้ว่า สงครามแห่งความโกรธา (War of Wrath) เออาเรนดิลได้ขับนาวาวิงกิล็อทมาร่วมรบในสงครามนี้ด้วย
ความดีของเออาเรนดิลที่เดินทางมายังแดนอมตะโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง แต่เพื่อประโยชน์ของสองชาติพันธุ์ เทพมานเวจึงประทานอภัยโทษแก่เขา และการที่เขาเป็นลูกครึ่งระหว่างมนุษย์ (คือทูออร์) กับเอลฟ์ (คือเจ้าหญิงอิดริล) เทพมานเวจึงมอบพรให้แก่เขาและครอบครัวทั้งหมด ให้สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์เอลฟ์หรือมนุษย์ เออาเรนดิลมอบสิทธิ์ให้เอลวิงภริยาเป็นผู้เลือก และนางเลือกจะเป็นเอลฟ์
วาลาร์มอบหมายให้เออาเรนดิลพิทักษ์ดวงมณีซิลมาริลที่เขานำมาคืน โดยให้เขาขับนาวาวิงกิล็อท อัญเชิญดวงมณีแล่นล่องไปในฟากฟ้า เขาขับนาวาแล่นขึ้นจากแผ่นดินอมตะในยามค่ำ และล่องกลับมาในยามเช้า ประชาชนชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธจะมองเห็นดวงมณีได้ชัดเมื่ออยู่เหนือแผ่นดินอมตะ เป็นดาวประจำเมืองในยามย่ำค่ำ และดาวประกายพรึกในยามย่ำรุ่ง พวกเอลฟ์เรียกดาวดวงนี้ว่า 'กิล-เอสเตล' (Gil-Estel) หรือ ดวงดาวแห่งความหวัง
เซเวอร์รัส สเนป
เซเวอร์รัส สเนป  เป็นตัวละครในหนังสือเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นอาจารย์วิชาสอนปรุงยาในเล่ม 1-5 และเป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม ก่อนที่จะรับหน้าที่เป็นอาจารย์ใหญ่ในภาคสุดท้าย สเนปเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้เสพความตายของลอร์ดโวลเดอมอร์ แต่ได้หนีออกมาภักดีต่อ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนฮอกวอตส์ ผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มภาคีนกฟีนิกซ์ เขามีนิสัยเย็นชา ชอบเหน็บแนม และโหดร้ายในบางครั้ง ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม สเนปได้สังหารอัลบัส ดัมเบิลดอร์ และไปภักดีต่อโวลเดอมอร์อีกครั้ง อย่างไรก็ตามใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต เขาได้ถูก นากินี งูยักษ์ของลอร์ดโวลเดอมอร์ฆ่าตาย อย่างไรก็ตาม แฮร์รี่ได้ค้นพบความจริงในท้ายที่สุดว่าสเนปเป็นคนดีและให้การช่วยเหลือเขามาโดยตลอด ซึ่งการสังหารดัมเบิลดอร์นั้นแท้ที่จริงแล้วเป็นความตั้งใจและแผนการของดัมเบิลดอร์เอง อีกทั้งสเนปยังรักลิลี่ พอตเตอร์ แม่ของแฮร์รี่มาโดยตลอด ทำให้เขาทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อปกป้องแฮร์รี่ พอตเตอร์ผู้เป็นลูกของคนที่เขารักนั่นเอง
สเนปเกิดในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1960 และเข้าเรียนในโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ถึงปี ค.ศ. 1978 และในปี ค.ศ. 1981 ก็ได้เข้ารับตำแหน่งอาจารย์สอนวิชาปรุงยาในฮอกวอตส์และได้เป็นอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินก่อนเหตุการณ์ในหนังสือเล่มที่หนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1991 ต่อมาสเนปได้รับตำแหน่งอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดในปี 1996 และได้ขึ้นดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ในปีต่อมา สเนปเสียชีวิตในคืนวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 ด้วยวัย 38 ปี เขาถูกฆ่าโดย นากินี งูยักษ์ของลอร์ดโวลเดอมอร์
เซเวอร์รัส สเนปใช้ชีวิตในวัยเด็กของเขาที่ตรอกช่างปั่นฝ้ายของเมืองโค้กเวิร์ธร่วมกับแม่ ซึ่งทำให้เขาได้รู้จักกับลิลี่ พอตเตอร์ ผู้เป็นแม่ของแฮร์รี่ พอตเตอร์ สมัยที่เรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์และหลงรักลิลี่มานับแต่นั้น อย่างไรก็ตาม สเนปเองเป็นคนที่หลงใหลในศาสตร์มืดอย่างมาก ทำให้เขาและลิลี่ห่างเหินกันไปก่อนที่เขาจะเข้าร่วมกับกลุ่มผู้เสพความตายในท้ายที่สุด ในสมัยเรียน สเนปเคยใช้ฉายาแทนตัวเองว่า 'เจ้าชายเลือดผสม' โดยเขาได้ตั้งชื่อนี้ตามนามสกุลของ ไอรีน พรินซ์ ผู้เป็นแม่และสถานะทางสายเลือดของตนเอง ซึ่งเมื่อรวมคำว่า พรินซ์ (แปลว่า เจ้าชาย) เข้ากับสถานะเลือดผสมแล้วจึงได้ออกมาเป็นคำว่า เจ้าชายเลือดผสม นั่นเอง สเนปได้เขียนชื่อของเจ้าชายเลือดผสมและขั้นตอนลัดของการปรุงยาลงบนหนังสือปรุงยาขั้นสูงซึ่งได้ตกทอดมาถึงแฮร์รี่ พอตเตอร์ในภาคที่ 6 ทำให้แฮร์รี่สามารถปรุงยาได้อย่างยอดเยี่ยมและใช้คาถาเซกตรัมเซมปร้า ที่สเนปคิดค้นขึ้นมาได้
ตั้งแต่ภาค 1 ถึงภาค 6 สเนปเป็นคนที่แฮร์รี่ไม่ไว้ใจมาโดยตลอดเนื่องจากท่าทีของเขาที่ดูมีอคติต่อตัวแฮร์รี่ ซึ่งต้นเหตุนั้นก็มาจากการที่แฮร์รี่มีหน้าตาและนิสัยคล้ายคลึงกับเจมส์ พอตเตอร์ผู้เป็นพ่อที่มักรังแกสเนปอยู่ตลอดในสมัยที่เรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์ ในตอนท้ายของเล่มที่ 6 สเนปได้สังหารดัมเบิลดอร์และหันไปภักดีกับโวลเดอมอร์ ซึ่งโวลเดอมอร์เองก็รู้สึกเชื่อใจสเนปในฐานะสายลับสองหน้าของตน เขาจึงได้รับเลือกให้เป็นอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์ในช่วงที่โวลเดอมอร์เรืองอำนาจ อย่างไรก็ตาม โวลเดอมอร์เชื่อว่าสเนปคือเจ้าของไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ ไม้กายสิทธิ์อันทรงพลังที่ดัมเบิลดอร์เคยครอบครอง ทำให้เขาตัดสินใจฆ่าสเนปเพื่อหวังให้ไม้หันมารับใช้เขาได้อย่างสมบูรณ์ ก่อนสิ้นใจ สเนปได้มอบความทรงจำของเขาให้แฮร์รี่ได้ดูผ่านอ่างเพนซิฟ ซึ่งแฮร์รี่ก็พบว่า แท้ที่จริงแล้ว สเนปคือคนที่ภักดีต่อดัมเบิลดอร์มาโดยตลอด ดัมเบิลดอร์ได้วางแผนให้สเนปสังหารตนเพื่อให้โวลเดอมอร์ตายใจและให้สเนปได้แทรกซึมในกลุ่มผู้เสพความตาย แฮร์รี่ยังได้รับรู้อีกว่า สเนปยังคงรักลิลลี่มาโดยตลอดและได้มีส่วนช่วยเหลือแฮร์รี่มาแล้วหลายครั้ง เพราะเขาต้องการปกป้องชีวิตของลูกชายของคนที่เขารักหมดหัวใจนั่นเอง
หลังจากจบสงครามที่ฮอกวอตส์ ความจริงของสเนปก็ได้รับการเปิดเผย ทำให้เขากลายเป็นวีรบุรุษคนหนึ่งของสงครามครั้งนี้ รูปภาพสเนปถูกนำไปติดตั้งไว้ในห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ฮอกวอตส์ร่วมกับภาพของอัลบัส ดัมเบิลเดอร์ และแฮร์รี่ก็ได้ตั้งชื่อลูกชายคนรองของเขาว่า อัลบัส เซเวอร์รัส พอตเตอร์ เพื่อเป็นการยกย่องต่อความกล้าหาญของอาจารย์ใหญ่ทั้งสองนั่นเอง
มิเกล แองเจิล กอนซาเลซ
ริคาร์โด้ โลเปซ
ฮุมเบอร์โต กอนซาเลซ
เซเรียอา ฤดูกาล 1990-1991
ออสวัลโด้ เกอร์เรโร่
เอ็มทีวีไทยแลนด์
เอ็มทีวีไทยแลนด์  เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรีในประเทศไทย ปัจจุบันบริหารงานโดยบริษัท อันลิมิเต็ด คอนเท้นท์ จำกัด ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โดยรายการแรกที่ออกอากาศคือรายการ "เอ็มทีวีไทยแลนด์ฮิตลิสต์" ดำเนินรายการโดย วีเจแองจี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงแรกที่เปิดคือ เพลงพันธ์ทิพย์ ของโลโซ สำหรับกลุ่มเป้าหมายหลักของเอ็มทีวีไทยแลนด์คือวัยรุ่นกินอาณาเขตตั้งแต่วัยรุ่นตอนต้น-ตอนปลาย อายุตั้งแต่ 12-25 ปี และกลุ่มเป้าหมายรองคืออายุตั้งแต่ 25-35 ปี
เอ็มทีวีไทยแลนด์ออกอากาศครั้งแรกบนช่อง 49 เครือยูบีซี ต่อมาย้ายมาช่องยูบีซี 32 ต่อมา เอ็มทีวีไทยแลนด์ประกาศย้ายการออกอากาศในไทยวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 จากเคเบิลทีวี ช่องทรูวิชั่นส์ไปแพร่ภาพทางทีวีดาวเทียม ดีทีเอช หรือรับชมผ่านเคเบิลทีวีท้องถิ่น ขณะนี้เอ็มทีวีไทยแลนด์ ได้ย้ายการออกอากาศจากสไมล์ทีวี เน็ตเวิร์ค โดยได้กลับมาออกอากาศ ทาง ทรูวิชั่นส์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ย้ายมาอยู่ช่อง 85 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศในวันสุดท้ายของคืนวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ปัจจุบันเอ็มทีวีได้กลับมาออกอากาศใหม่อีกครั้งทางช่องทรูวิชันส์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยถ่ายทอดสัญญาณของเอ็มทีวีเอเชียมา และออกอากาศอย่างเป็นทางการผ่านระบบซีแบนด์ (ที่ได้รับสัมปทานความถี่ช่องดาวเทียมของ อสมท.) และเคยูแบนด์ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 กลับมาฉายอีกครั้งในรูปแบบเอ็มทีวีไทยแลนด์
นอกจากการออกอากาศทางช่องสถานี เอ็มทีวีไทยแลนด์ยังมีกิจกรรมคอนเสิร์ต งานเทศกาลดนตรี อีกทั้งยังมีโครงการและกิจกรรมการกุศลต่าง ๆ
ประวัติการออกอากาศ.
เอ็มทีวีในเอเชียเริ่มมีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2535 โดยเริ่มจากเอ็มทีวีญี่ปุ่น หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2538 จึงได้มีเอ็มทีวีเอเชียซึ่งออกอากาศในหลายประเทศและได้รับความนิยม หลังจากนั้นในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 เอ็มทีวีเอเชียได้แยกช่องออกเป็นอีกสามช่องคือ เอ็มทีวีฟิลิปปินส์ เอ็มทีวีไทยแลนด์ และเอ็มทีวีอินโดนีเซีย
เอ็มทีวีไทยแลนด์ เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรีในประเทศไทย 24 ชั่วโมง เป็นการร่วมลงทุนกันระหว่างเอ็มทีวีเอเชียเน็ทเวิร์ค และบริษัท มีเดีย คอมมูนิเคชั่น เน็ทเวิร์คส จำกัด ภายใต้การบริหารงานของบริษัท มิวสิก เทเลวิชั่น เน็ทเวิร์ค จำกัด (บริษัทในเครือบริษัท มีเดีย คอมมูนิเคชั่น เน็ทเวิร์คส จำกัด) โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โดยรายการแรกที่ออกอากาศคือรายการ "เอ็มทีวีไทยแลนด์ฮิตลิสต์" ดำเนินรายการโดย วีเจแองจี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงแรกที่เปิดคือเพลง "พันธ์ทิพย์" ของโลโซ ส่วนเพลงสากลเพลงแรกที่ออกอากาศคือเพลง "ป็อป" ของวงเอ็นซิงก์ โดยออกอากาศทางช่องยูบีซี 49 แทนช่องเอ็มทีวีเอเชียที่มีอยู่เดิมทางยูบีซี ต่อมา 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ยูบีซีได้จัดลำดับเลขช่องรายการใหม่ โดยย้ายจากช่อง 49 มาอยู่ที่ช่อง 32
ต่อมาเอ็มทีวีไทยแลนด์ประกาศย้ายการออกอากาศในไทยวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 จากเคเบิลทีวี ช่องทรูวิชั่นส์ เนื่องจากหมดสัญญา 5 ปี ไปแพร่ภาพทางทีวีดาวเทียม ดีทีเอช และ กับลูกค้าเคเบิลท้องถิ่น 2 ล้านครัวเรือน โดยออกอากาศพร้อมช่องเครือข่ายอย่าง วีเอชวัน และนิกเคลโลเดียน ออกอากาศต่อเนื่องถึงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นอยู่ในช่วงไม่ได้ออกอากาศที่ใด (ออฟแอร์)
เอ็มทีวีไทยแลนด์ได้กลับมาทดลองออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 111 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 จากนั้นย้ายมาที่ช่อง 85 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 โดยอยู่ในแพ็กเกจโกลด์ของทรูวิชั่นส์เฉพาะระบบจานดาวเทียม เอ็มทีวีไทยแลนด์ออกอากาศในวันสุดท้ายของคืนวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้ปิดตัวลงอย่างเป็นทางการ
ไวอาคอมอินเตอร์เนชันแนลมีเดียเนตเวิร์กเอเชีย ประกาศข้อตกลงให้สัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิโดยเด็ดขาดกับ บริษัท แอปเปิลทูล บริษัทในเครือวีอาร์วันมีเดียกรุป ทำให้เอ็มทีวีไทยแลนด์กลับมาออกอากาศในประเทศไทย โดยถ่ายทอดสัญญาณของเอ็มทีวีเอเชียมา เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556 ทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 59 สำหรับแพ็กเกจฟรีวิว และจานดาวเทียม ไทยคม 5 ระบบซีแบนด์ และออกอากาศอย่างเป็นทางการวันที่ 1 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน ผ่านระบบดาวเทียมฟรีแบนด์ และเคยูแบนด์ หลังจากนั้นเอ็มทีวีไทยแลนด์กลับมาออกอากาศ ภายใต้บริษัท อันลิมิเต็ด คอนเท้นท์ จำกัด เกิดจากการร่วมทุนระหว่าง บริษัท ดีเอ็นเอ 2002 จำกัด (มหาชน) ในสัดส่วน 50% กับทางนายกุลพงศ์ บุนนาค และนายอมฤต ศุขวณิช อีก 50% ด้วยทุนจดทะเบียนเบื้องต้น 20 ล้านบาท โดยได้รับสิทธิ์ดูแลเอ็มทีวีไทยแลนด์ 5 ปี
รูปแบบและรายการ.
รูปแบบรายการตอบสนองไลฟ์สไตล์ของวัยรุ่น สำหรับกลุ่มเป้าหมายหลักของเอ็มทีวีไทยแลนด์คือวัยรุ่นกินอาณาเขตตั้งแต่วัยรุ่นตอนต้น-ตอนปลาย อายุตั้งแต่ 12-25 ปี และกลุ่มเป้าหมายรองคืออายุตั้งแต่ 25-35 ปี โดยมีรูปแบบรายการในส่วนของดนตรี เพลง ศิลปิน ภาพยนตร์ ไลฟ์สไตล์ และรายการเรียลลิตี้โชว์
รายการสด.
เอ็มทีวี มีรายการสด 2 รายการคือ เอ็มทีวีอาฟเตอร์สคูล เวลา 18.00 น. และรายการเอ็มทีวีออนแอร์ไลฟ์ เวลา 19.00 ในรายการนี้มีสัมภาษณ์สดกับศิลปิน ส่วนในวันศุกร์จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับภาพยนตร์
รายการเฉพาะทาง.
รายการที่เสนอแนวดนตรีแต่ละประเภทต่าง ๆ เช่น "เอ็มทีวีออนเดอะร็อก" เป็นรายการเพลงร็อกตั้งแต่แนวฮาร์ดคอร์ เฮฟวี่เมทัล จัดรายการโดยวีเจเจน "เอ็มทีวีเดอะครีม" รายการเพลงร็อกทันสมัย เพลงร็อกฝั่งอังกฤษ อัลเทอร์เนทีฟ "เอ็มทีวีเอเชียดีไลต์" รายการเพลงเอเชีย เปิดเพลงหลาย ๆ ประเทศในเอเชีย ตั้งแต่ เกาหลี ไต้หวัน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ จีน เป็นต้น จัดรายการโดยวีเจนิกกี้ "ดาฮิป" รายการเพลงแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี ไม่มีวีเจ "เอ็มทีวีสปินน์" รายการเพลงแด๊นซ์ เต้นรำ ทันสมัยที่เปิดในคลับ และ "เอ็มทีวีชิลล์เอาต์" เปิดเพลงแนวชิลล์เอาท์ ผ่อนคลาย
รายการโดยส่วนใหญ่ จะเปิดมิวสิกวิดีโอโดยไม่มีวีเจ ส่วนรายการที่แนะนำเพลงใหม่ประจำสัปดาห์คือรายการ "เอ็มทีวีเดบิวต์" นอกจากนั้นยังมีการจัดอันดับเพลงตามยอดการขอและยอดการเปิดออกอากาศจากทุกๆ รายการในรายการ "เอ็มทีวีชาร์ท"
เอ็มทีวีไทยแลนด์ยังมีรายการนำเสนอข่าวออกอากาศทุกวัน ความยาวประมาณ 10 นาที ในรายการ "เอ็มทีวีบัซซ์" และยังมีรายการเกี่ยวกับภาพยนตร์ คือรายการ "เอ็มทีวีสกรีน"
รายการต่างประเทศ.
เอ็มทีวีไทยแลนด์ได้นำเสนอรายการจากต่างประเทศทั้งฝั่งอเมริกา ยุโรปและเอเชีย โดยรายการจากอเมริกาส่วนใหญ่เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ เช่น รายการ "พิมป์มายไรด์" เป็นรายการที่แรกเดิมพิธีกรคือ เอกซ์-ซิบิต เป็นรายการนำรถเก่าจากคนทางบ้านมาแต่งใหม่ ได้รับความนิยมอย่างมากจนมีเวอร์ชัน "เอ็มทีวีพิมป์มายไรด์อินเตอร์เนชันแนล" และ "พิมป์มายไรด์ยูเค"
ส่วนรายการที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กันคือ "พังก์'ด" มีพิธีกรคือ แอชตัน คุชเชอร์ ที่สร้างสถานการณ์กลั่นแกล้งคนดัง เป็นรายการประเภทซ่อนกล้อง มีดาราที่ถูกกลั่นแกล้งเช่น จัสติน ทิมเบอร์เลคเอค่อนโจส สโตน เป็นต้น และมีรายการประเภทซ่อนกล้องอีกรายการที่ยั่วโมโหคน คือรายการ "บอยลิงพอยต์"
รายการเรียลลิตี้โชว์ มีอยู่หลายรายการทั้งเรียลลิตี้โชว์คนดังอย่าง "ดิแอชลีซิมป์สันโชว์" "ดิออสบอร์นส" และ "นิวลีเวดส์: นิกแอนด์เจสสิกา" "ไลฟ์ออฟไรอัน" และ รายการประเภทนัดบอดมีอยู่หลายรายการ เช่น "รูมไรเดอร์ส" "เอ็มทีวีสกอร์" ส่วนรายการเรียลลิตี้ประเภทกึ่งสารคดี เช่น "เอ็มทีวีทรูไลฟ์" และ "เอตธ์แอนด์โอเชียน" เป็นต้น ยังมีรายการประเภทแอนิเมชัน เช่น "แวส์มายด็อกแอต?" และ "อูซาวิช" เป็นต้น
ส่วนรายการที่ผลิตจากเอ็มทีวี เอเชีย ส่วนใหญ่จะเป็นรายการเพื่อสนับสนุน ศิลปินประจำเดือน เช่น "เอ็มทีวีแอสก์" "ไฟฟ์ติงส์ยูนีดทูโนว์" "ท็อปเทนเฟเวอริตส์" เป็นต้น
รายการประเภทการแจกรางวัล ในเอ็มทีวีแต่ละภูมิภาคมักจะมีมอบรางวัลให้กับศิลปิน มิวสิกวิดีโอ ภาพยนตร์ คือ
รายการในช่องฟรีทีวี.
นอกจากออกแพร่ภาพทางช่องเคเบิลทีวีแล้ว เอ็มทีวีไทยแลนด์ยังมีรายการออกอากาศทางฟรีทีวี คือรายการ "เอ็มทีวีนิวส์ออนทีไอทีวี" ทางช่องทีไอทีวี เป็นรายการสรุป ข่าว เบื้องหลังต่าง ๆ ไม่ว่าดนตรี หรือภาพยนตร์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ก็ได้ยกเลิกออกอากาศไปหลังจากที่สถานีทีไอทีวีถูกระงับการออกอากาศไป และต่อมากับรายการทางช่อง 5 ชื่อรายการ "เอ็มทีวีสกูลแอตแท็ก" ที่มีรูปแบบรายการนำศิลปินไปสร้างความประหลาดใจ ออกอากาศวันพฤหัส เวลา 17.05 – 17.30 น. ดำเนิน รายการโดย ศุภกาญจน์ ปลอดภัย และภูมิใจ ตั้งสง่า ปัจจุบันยุติการออกอากาศไปแล้ว
วีเจ VJ (Video Jockey).
วีเจที่มาจากการคัดเลือกในโครงการวีเจฮันต์ คือ "วีเจภูมิ" และ "วีเจนิกกี้" "วีเจอเล็กซ์" "วีเจแวว"
วีเจภูมิยังเป็นดีเจทางคลื่น เวอร์จิ้นฮิต เคยเป็นพิธีกรให้กับเวทีทอง และมีผลงานภาพยนตร์ชุมทางรถไฟผี วีเจนิกกี้อดีตเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีผลงานภาพยนตร์โฆษณาผลิตภัณฑ์ไนกี้คู่กับนักฟุตบอลลีซอ วีเจเจน ได้ฝากผลงานถ่ายนิตยสาร และเป็นนักแสดง พิธีกร
ตำแหน่งศิลปินประจำเดือน.
ตำแหน่งศิลปินประจำเดือนในอดีต.
ในแต่ละเดือน เอ็มทีวีไทยแลนด์ จะนำเสนอศิลปินประจำเดือน (Platform) โดยในส่วนของศิลปินต่างประเทศ มีตำแหน่ง "อาร์ทิสต์ออฟเดอะมันธ์" "บัซเวิร์ธตี" "เอ็มทีวีฮอต"
"อาร์ทิสต์ออฟเดอะมันธ์" เป็นศิลปินต่างประเทศที่มีชื่อเสียงแล้ว ที่ผ่านมาเช่น อาวริล ลาวีญ ลินคิน พาร์ค เป็นต้น โดยเอ็มทีวีไทยแลนด์ จะมีรายการพิเศษจากต่างประเทศ เช่นรายการ "เมกกิงออฟวิดีโอ" เป็นต้น ส่วน "บัซเวิร์ธตี" เป็นศิลปินใหม่ที่ได้รับความนิยม ที่ผ่านมา เช่น มิคา, อาร์กติก มังกี้ส์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ เป็นต้น
ส่วน "เอ็มทีวีฮอต" เป็นตำแหน่งศิลปินเอเชียประจำเดือนที่ผ่านมา เช่น โบอา แวนเนส วู เอส.เอช.อี. และ เจย์ โจว์ เป็นต้น ส่วนตำแหน่งของศิลปินไทยคือ "เอ็มทีวีอาร์ทิสต์โฟกัส" และ "เอ็มทีวีอเลิร์ตอาร์ทิสต์" สำหรับศิลปิน "เอ็มทีวีอาร์ทิสต์โฟกัส" คือศิลปินที่มีชื่อเสียงแล้วกำลังจะมีผลงานอัลบั้มใหม่ ที่ผ่านมาส่วน "เอ็มทีวีอาร์ทิสต์โฟกัส" เดิมชื่อ "เอ็มทีวีโมโตอเลิร์ตอาร์ทิสต์" เป็นตำแหน่งศิลปินใหม่ที่น่าจับตามอง
นอกจากนั้นยังมีตำแหน่ง "เอ็มทีวีดู๊ด" ที่คัดสรรห้าบุคคลที่เป็นตัวอย่าง น่าเชื่อถือ ในอาชีพต่าง ๆ โดยสามารถติดตามรายการพิเศษของตำแหน่ง "เอ็มทีวีดู๊ด" จากรายการ "เอ็มทีวีบล็อก"
ตำแหน่งศิลปินประจำเดือนในปัจจุบัน.
ประจำบันตำแหน่งศิลปินประจำเดือน ในตำแหน่ง "เอ็มทีวีฟีตเจอร์อาร์ทิส" สำหรับศิลปินทั้งในและต่างประเทศ โดยศิลปินเพลงสากลเป็นศิลปินเดียวเช่นเดียวกับของเอ็มทีวีเอเชีย ส่วนศิลปินไทยและศิลปินเอเชีย เอ็มทีวีไทยแลนด์จะเป็นฝ่ายคัดเลือกศิลปินมานำเสนอ
นอกจากนี้ยังมีตำแหน่ง "ดิสอีส" เป็นศิลปินใหม่ที่ยังไม่ได้รับความนิยม เป็นเพลงที่หาฟังได้ไม่บ่อย แต่เอ็มทีวีไทยแลนด์อยากแนะนำให้เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง โดยจะนำเสนอเป็นแนวเพลงในสปอตโฆษณา อยู่ 4 ตัว เช่น ดีสอีสร็อก ดีสอีสป็อป ดีสอีสฮิปฮอป คละกันทั้งศิลปินไทยและต่างประเทศ โดยใน 1 เดือนอาจมีให้ดู 4 หรือ 8 ศิลปิน เป็นตำแหน่งประจำเดือนที่มีช่วงเวลากลางเดือนหนึ่ง (ประมาณวันที่ 15) ถึงอีกกลางเดือนหนึ่ง
สำหรับตำแหน่ง "เอ็มทีวีพุช" เป็นตำแหน่งศิลปินประจำเดือนที่เหมือนกันกับเอ็มทีวีกว่าอีก 140 ประเทศทั่วโลก คือศิลปินที่เอ็มทีวีต่างลงความเห็นว่าควรผลักดันให้ศิลปินนั้นเกิด
ชาร์ท อันดับเพลง.
เอ็มทีวีไทยแลนด์ มีการจัดอันดับประจำสัปดาห์ ทั้งชาร์ทเพลงไทยและเพลงสากล ซึ่งวัดผลจากยอดขอเพลงจากผู้ฟังและจำนวนการเปิดเพลง ประกาศผลทุกวันเสาร์ในรายการ "เอ็มทีวีชาร์ท" และถือนับเป็นชาร์ทเพลงที่บ่งบอกความนิยมของผู้ฟังประเทศไทยชาร์ทหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอันดับเพลงได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนเกาหลี อย่างเช่น เมื่อครั้งที่วงโซนยอชิแด กลุ่มนักร้องสาวไปออกรายการโทรทัศน์ที่ชื่อ "Park Joong Hoon Show Korea Sunday Night" เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2552 พิธีกรก็ได้บอกข้อมูลให้ทางวงให้ทราบว่าเพลง "กี" (Gee) ของทางวงขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทเพลงสากล ทำให้ทางวงกล่าวขอบคุณแฟนเพลงชาวไทย เป็นภาษาไทยในครั้งนี้ หรือเมื่อครั้งที่เพลง "Tell Me" ของวงวันเดอร์เกิลส์ ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทเดียวกัน ทางสื่อเกาหลีก็เสนอข่าวดังกล่าวเกี่ยวกับวง ซึ่งทางวงก็รู้ข่าวว่าขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ทนี้เมื่อครั้งที่อยู่ที่เกาหลี
นอกจากชาร์ทประจำสัปดาห์แล้ว ในปลายปีเอ็มทีวีไทยแลนด์ยังมีการสรุปอันดับเพลงประจำปี ของทุก ๆ ปี ด้วย
เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส.
งานประกาศผลรางวัลรางวัล เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 ที่ประเทศสิงคโปร์ โดยได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่ผู้ชมอายุระหว่าง 15 จนถึง 34 ปี
งานนี้ถือเป็นปรากฏการณ์ที่แสดงถึงการผสมผสานอย่างลงตัวของวัฒนธรรมตะวันออกและตะวันตก โดยเป็นการรวมตัวของสุดยอดศิลปินระดับนานาชาติและระดับท้องถิ่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้
ในปี ค.ศ. 2005 งานประกาศผลรางวัล เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส ได้เปลี่ยนเป็นงานการกุศลเพื่อช่วยระดมความช่วยเหลือแก่ผู้ประสบภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิ โดยใช้ชื่องานว่า เอ็มทีวี เอเชีย เอด (MTV Asia Aid) จัดขึ้นใน วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยความร่วมมือของเอ็มทีวีกับองค์การยูนิเซฟ ซึ่งถือว่าเป็นงานระดมทุนที่ยิ่งใหญ่จากการจัดงาน โดยมีศิลปินสาวอาร์แอนด์บี ระดับโลกอลิเชีย คียส์
โดยในงานประกาศผลรางวัลรางวัล เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส มีการมอบรางวัลสาขาศิลปินไทยยอดนิยม ผู้ได้รับรางวัลในปี พ.ศ. 2545 คือ "พรู" พ.ศ. 2546 คือ "ดีทูบี" พ.ศ. 2547 คือ "ธงไชย แมคอินไตย์" พ.ศ. 2548 คือ "ซิลลี่ ฟูลส์" พ.ศ. 2549 คือ "ทาทา ยัง" และ พ.ศ. 2551 คือ "ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร"
ผลรางวัลได้มาจากการโหวดลงคะแนนทาง เว็บไซต์ เอสเอ็มเอส และ ไปรษณียบัตร
ประเทศไทยได้เป็นเจ้าภาพการจัดอยู่ 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2548 ที่อิมแพคอารีน่า เมืองทองธานี และปี พ.ศ. 2549 ที่สยามพารากอน
เทศกาลดนตรีและกิจกรรมคอนเสิร์ต.