pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หญ้าทะเลสามารถขยายพันธุ์ได้ 2 วิธีคือ
1. การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยการผลิตดอกและมีการถ่ายละอองเกสรโดยใช้น้ำและคลื่นลมเป็นตัวพัดพา จากนั้นมื่อมีการปฏิสนธิดอกตัวเมียจะพัฒนาเป็นผลซึ่งภายในมีเมล็ดที่ใช้ในการแพร่ขยายพันธ์ต่อไปได้
2. การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ โดยการแตกแขนงของลำต้นใต้ดินและเจริญเป็นต้นใหม่ขึ้นมาจากผิวดิน
ทั่วโลกพบหญ้าทะเลทั้งสิ้นประมาณ 50-60 ชนิด โดยสามารถพบเจอได้ทั่วไปทั้งในเขตร้อนและเขตอบอุ่น สำหรับในประเทศไทยพบหญ้าทะเลทั้งสิ้น 13 ชนิด โดยพบทางฝั่งอ่าวไทย 12 ชนิด และพบทางฝั่งอันดามัน 12 ชนิด ดังนี้
1. "Enhalus acoroides" (หญ้าคาทะล, หญ้าชะเงา, หญ้าชะเงาใบยาว, ว่านน้ำ, หญ้าเงา, หญ้างอ, หญ้าหางหมู)
2. "Halodule uninervis" (หญ้ากุยช่ายทะเล, หญ้าชะเงาใบแคบ, หญ้าชะเงาเขียวปลายใบแฉก)
3."Halodule pinifolia" (หญ้ากุยช่ายเข็ม, หญ้าชะเงาฝอย, หญ้าผมนาง)
4."Thalassia hemprichii" (หญ้าชะเงาเต่า, หญ้าเงาเต่า, หญ้าเต่า)
5. "Cymodocea serrulata" (หญ้าชะเงาใบฟันเลื่อย, หญ้าชะเงาสั้นปลายหนาม, หญ้าชะเงาใบสั้นปล้องยาว)
6. "Cymodocea rotundata" (หญ้าชะเงาใบมน, หญ้าชะเงาสั้นปลายมน, หญ้าชะเงาใบสั้นสีน้ำตาล)
7. "Syingodium isoetifolium" (หญ้าใบสน,หญ้าต้นหอมทะเล)
8. "Halophila ovalis" (หญ้าเงา, หญ้าใบมะกรูด, หญ้าใบกลม, หญ้าอำพัน)
9. "Halophila decipiens" (หญ้าเงาใส, หญ้าใบมะกรูดขน)
10."Halophila minor" (หญ้าใบมะกรูดแคระ,หญ้าเงาใบเล็ก, หญ้าเงารูปไข่)
11. "Halophila beccarii" (หญ้าใบพาย, หญ้าเงาแคระ)
12. "Halophila major" (หญ้าใบมะกรูดยักษ์, หญ้าเงาใบใหญ่) ซึ่งในปัจจุบันนี้มีรายงานพบเฉพาะทางฝั่งอันดามัน
13. "Ruppia maritima" (หญ้าตะกานน้ำเค็ม) ซึ่งพบเฉพาะในฝั่งอ่าวไทย
โดยแหล่งที่มีหญ้าทะเลกระจายพันธุ์อยู่มากที่สุดในโลก คือ อ่าวชาร์ก ทางตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย มีหญ้าทะเลขึ้นเป็นพื้นที่ประมาณ 1,500 ตารางไมล์
ลัทธิบูชา
ในทางสังคมวิทยา ลัทธิบูชา  หรือลัทธิ หมายถึง กลุ่มคนที่มีความเชื่อและการปฏิบัติตนแปลกหรือเบี่ยงเบนไปจากคนส่วนใหญ่ในสังคม เนื่องจากระบุลงไปได้ยากว่าเบี่ยงเบนถึงระดับไหนจึงเรียกว่าลัทธิ ทำให้ยังมีปัญหาในการนิยามคำดังกล่าวให้ชัดเจน และมักใช้ในความหมายเชิงลบ
นักสังคมวิทยาเริ่มให้ความสนใจศึกษาพฤติกรรมทางศาสนาของลัทธิบูชาต่าง ๆ มาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 จนพบว่าหลายกลุ่มถูกตีตราว่าเป็นพวกนอกรีต จนถึงขึ้นมีขบวนการต่อต้านลัทธิเกิดขึ้นภายในศาสนาต่าง ๆ
ตะพาบหัวกบ  เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายตะพาบทั่วไป จัดเป็นตะพาบขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่สุดพบขนาดกระดองยาว 120 เซนติเมตร น้ำหนักถึง 50 กิโลกรัม นับว่าใหญ่ที่สุดในสกุลตะพาบหัวกบนี้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก
เมื่อยังเล็กสีของกระดอง จะมีสีน้ำตาลปนเขียวอ่อน ๆ มีจุดเล็ก ๆ สีเหลืองกระจายทั่วไป และค่อย ๆ จางเมื่อโตขึ้น รวมทั้งสีก็จะเข้มขึ้นด้วย พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงทุกภาคของประเทศไทย ในแม่น้ำสายใหญ่ โดยเฉพาะแม่น้ำโขงในภาคอีสาน ปัจจุบันเป็นตะพาบที่พบได้น้อยมาก จนถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองของกรมประมง และจัดอยู่ในบัญชีประเภทที่ 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส
มีอุปนิสัย ดุร้าย มักฝังตัวอยู่นิ่ง ๆ ในพื้นทรายใต้น้ำเพื่อกบดานรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยโผล่ส่วนจมูกเพื่อขึ้นมาหายใจเพียงวันละ 2–3 ครั้งเท่านั้น ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปู่หลู่" ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ "cantorii" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่นักสัตว์วิทยาชาวเดนมาร์ก ทีโอดอร์ เอ็ดวาร์ด แซนตอร์ และเชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้กว่า 100 ปี
ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยในตัวที่กระดองมีจุดสีเหลืองอ่อนเป็นวงกระจายอยู่บริเวณขอบกระดอง โดยที่ไม่แปรเปลี่ยนไปตามวัย จะถูกเรียกว่า "กริวดาว" พบได้เฉพาะภาคกลางและภาคตะวันตกของไทยเท่านั้น ซึ่งหาได้ยากมาก สันนิษฐานว่าในอดีตสามารถพบได้ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ภาคเหนือมาจนถึงภาคกลาง
ชนพื้นเมืองอเมริกัน
ชนพื้นเมืองอเมริกัน อาจจะหมายถึง
มูลนิธิขาเทียมในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
มูลนิธิขาเทียมในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เป็นมูลนิธิที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้จัดตั้ง หลังจากทรงทราบว่า รองศาสตราจารย์นายแพทย์เทอดชัย ชีวะเกตุ และคณะ สามารถทำขาเทียมได้จากวัสดุเหลือใช้ เพื่อจะทำขาเทียมตามแบบที่ รศ.นพ.เทอดชัยและคณะได้ประดิษฐ์ขึ้น ซึ่งขาเทียมที่ได้มีน้ำหนักเบา และราคาถูกกว่าขาเทียมที่ผลิตจากโรงพยาบาลของรัฐในขณะนั้นหลายเท่า เพื่อพระราชทานให้แก่ผู้พิการขาขาดที่ยากไร้ โดยไม่เลือกเชื้อชาติศาสนา และไม่คิดมูลค่า
มูลนิธิขาเทียมฯ ได้รับการจดทะเบียนเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2535 โดยสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงดำรงตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิ และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิ โดยทั้งสองพระองค์พระราชทานพระราชทรัพย์เป็นทุนประเดิมในการจัดตั้งมูลนิธิอีกด้วย
อนึ่ง มูลนิธิขาเทียมฯ มีชื่อเต็มเป็นภาษาอังกฤษว่า PROSTHESES FOUNDATION OF HER ROYAL HIGHNESS THE PRINCESS MOTHER เขียนโดยย่อได้ว่า PROSTHESES FOUNDATION OF H.R.H. THE PRINCESS MOTHER หรือ PROSTHESES FOUNDATION ก็ได้
ปัจจุบันมูลนิธิขาเทียมฯ มีที่ทำการสำนักงานใหญ่อยู่ที่ บ้านเลขที่ 199 หมู่ที่ 4 ถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (ห่างจากสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี และศูนย์ราชการจังหวัดเชียงใหม่ มาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือตามแนวถนนเลียบคลองชลประทานประมาณ 1 กิโลเมตร)
ที่ทำการมูลนิธิดังกล่าวนี้ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ องค์ประธานมูลนิธิ ได้เคยเสด็จฯทอดพระเนตรสภาพภูมิประเทศก่อนการสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ต่อมาได้เสด็จฯวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และเสด็จฯเปิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546
ที่ทำการปัจจุบันดังกล่าว ได้สร้างขึ้นทดแทนที่ตั้งเดิมซึ่งอยู่ในโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่
นอกจากนี้มูลนิธิขาเทียมฯ ยังมีสำนักงานย่อยที่กรุงเทพมหานคร ณ ชั้น 7 ตึก พอ.สว. บริเวณยศเส เลขที่ 693 ถนนบำรุงเมือง เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย (ติดกับโรงพยาบาลหัวเฉียว) อีกด้วย
การให้บริการหน่วยทำขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่.
ด้วยประชากรของประเทศส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม อาศัยอยู่ในท้องถิ่นชนบทที่ห่างไกลและมีฐานะยากจน เมื่อสูญเสียขาก็ไม่มีเงินที่จะมาขอรับบริการทำขาเทียมจากโรงพยาบาลของรัฐ เพราะขาเทียมมีราคาแพงกว่ารายได้ทั้งปี จำเป็นต้องใช้ไม้ค้ำยันทำให้ไม่สามารถประกอบอาชีพเกษตรกรรมได้ บางรายก็ทำขาเทียมขึ้นใช้เองจากไม้หรือไม้ไผ่เพื่อจะทำงานยังชีพต่อไปได้ มูลนิธิขาเทียมฯ จึงจัดหน่วยทำขาเทียมเคลื่อนที่ออกไปยังท้องถิ่นต่างๆตามชนบททั่วประเทศ เพื่อจะให้ผู้พิการเหล่านั้นได้รับขาเทียมได้อย่างรวดเร็วและทั่วถึง
การออกหน่วยทำขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่ของมูลนิธิขาเทียมฯนั้น ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากอาสาสมัครมูลนิธิ ซึ่งมีทั้งแพทย์ พยาบาล ช่างกายอุปกรณ์ และบุคลากรอื่นๆที่มีจิตศรัทธา ในส่วนของการทำขาเทียมนั้น มูลนิธิขาเทียมฯได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากอาสาสมัครที่เป็นช่างกายอุปกรณ์จากโรงพยาบาลต่างๆทั่วประเทศ (ช่างกายอุปกรณ์เป็น บุคลากรทางการแพทย์กลุ่มหนึ่ง ทำหน้าที่ให้บริการกายอุปกรณ์ต่างๆ (อุปกรณ์ประคองอวัยวะ อุปกรณ์เทียมทดแทนส่วนที่พิการ และอุปกรณ์ช่วยเดินและช่วยเคลื่อนไหวต่างๆ) ให้แก่ผู้ป่วย)
นอกจากนี้ มูลนิธิขาเทียมฯ ยังได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐเช่น กระทรวงสาธารณสุข โรงพยาบาลประจำจังหวัดต่างๆ และยังได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากองค์กรภาคเอกชนต่างๆ ทั้งมูลนิธิ ห้างร้าน และประชาชนผู้มีจิตศรัทธา
อนึ่ง องค์ประธานมูลนิธิ มักเสด็จฯพระราชทานขาเทียมแก่ผู้พิการที่มารับบริการด้วยพระองค์เองอย่างสม่ำเสมอ เว้นแต่ในบางโอกาสที่องค์ประธานมูลนิธิโปรดเกล้าฯให้เป็นหน้าที่ของผู้แทนพระองค์
นับตั้งแต่ก่อตั้งมาเป็นระยะเวลา 16 ปี คือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 เป็นต้นมาจนปัจจุบัน มูลนิธิขาเทียมฯได้จัดหน่วยทำขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่ออกให้บริการแล้วจำนวน 97 ครั้ง แบ่งเป็นภายในประเทศ 91 ครั้ง ใน 52 จังหวัด และในประเทศเพื่อนบ้านจำนวน 6 ครั้ง ใน 3 ประเทศ หน่วยขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่ สามารถทำขาเทียมให้ผู้พิการเป็นจำนวนไปแล้วทั้งสิ้น 13,687 คน เป็นจำนวนขาเทียม 19,002 ขา (ไม่นับรวมผู้พิการที่เดินทางมารับบริการทำขาเทียม ณ ที่ตั้งมูลนิธิขาเทียมฯ)
(ข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551)
การให้บริการ ณ ที่ทำการมูลนิธิขาเทียมฯ.
มูลนิธิขาเทียมฯ ยังได้ให้บริการทำขาเทียมแก่ผู้พิการโดยไม่คิดมูลค่า ณ ที่ตั้งที่ทำการมูลนิธิ จ.เชียงใหม่ โดยหากนับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมูลนิธิขาเทียมฯในปี พ.ศ. 2535 ได้ให้บริการแก่ผู้พิการไปแล้ว 1,688 คน เป็นจำนวนขาเทียม 1,886 ขา โดยใช้เวลาทำไม่เกิน 2 - 5 วัน
สรุปการให้บริการทำขาเทียมของมูลนิธิขาเทียมฯ.
โดยสรุป มูลนิธิขาเทียมฯได้ให้บริการทั้ง ณ ที่ตั้ง และในหน่วยทำขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่เป็นจำนวนผู้พิการทั้งสิ้น 15,375 คน เป็นจำนวนขาเทียมทั้งสิ้น 20,888 ขา
การประดิษฐ์ คิดค้น และพัฒนา.
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี องค์ประธานกิตติมศักดิ์ ได้พระราชทานพระราชดำริให้มูลนิธิขาเทียมฯ นำเอาวัสดุในประเทศมาทำเป็นชิ้นส่วนของขาเทียม เพื่อลดต้นทุน และลดการสูญเสียเงินตราออกนอกประเทศ และเพื่อให้ผู้พิการที่มารับบริการได้ของดีทันสมัย
มูลนิธิขาเทียมฯได้สนองพระราชดำริ โดยการประดิษฐ์ คิดค้น และพัฒนาวัสดุทำขาเทียม ชิ้นส่วนขาเทียม และเครื่องมือ เครื่องจักรในการทำขาเทียม จากวัสดุภายในประเทศ ด้วยความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยต่างๆ และองค์กรภาคเอกชนต่างๆ ทำให้มูลนิธิขาเทียมฯสามารถผลิตชิ้นส่วนขาเทียมทุกชิ้นและส่งให้แก่หน่วยงานทั่วประเทศ โดยชิ้นส่วนทุกชิ้นมีความเหมาะสมสำหรับการใช้งานในลักษณะภูมิประเทศเขตร้อนชื้น แต่ละชิ้นมีราคาถูกกว่าของต่างประเทศ 10-100 เท่า
นอกจากนี้ยังได้ร่วมกับหน่วยงานภาคเอกชนพัฒนาเครื่องมือทดสอบคุณภาพของชิ้นส่วนขาเทียมชนิดต่างๆ เช่น เครื่องทดสอบการรับแรงกระแทกของเท้าเทียม เครื่องทดสอบการเสื่อมสภาพจากรังสีUVของเท้าเทียม เครื่องทดสอบความแข็งแรงของเข่าเทียม เป็นต้น โดยเครื่องทดสอบเหล่านี้ทำขึ้นตามมาตรฐานของ ISO เพื่อควบคุมคุณภาพการผลิตชิ้นส่วนขาเทียมที่มูลนิธิฯผลิตขึ้นมา
นอกจากนี้ มูลนิธิขาเทียมฯยังได้คิดค้นวิธีการทำขาเทียมแบบใหม่ๆขึ้นมา ทำให้สามารถประหยัดเวลาในการทำและค่าใช้จ่ายต่างๆด้วย เช่น การทำเบ้าขาเทียมจากแบบทราย เป็นต้น
การอบรม และ การจัดตั้งโรงงานขาเทียมขนาดเล็ก.
มูลนิธิขาเทียมฯร่วมกับองค์กรภาคเอกชน ได้จัดการอบรมทางวิชาการเชิงปฏิบัติการ เพื่อฟื้นฟูและเพิ่มพูนความรู้แก่แพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู และช่างกายอุปกรณ์จากทั่วประเทศ อย่างเป็นประจำเสมอมา
นอกจากนี้ มูลนิธิขาเทียมฯได้เล็งเห็นปัญหาขณะออกหน่วยทำขาเทียมพระราชทานเคลื่อนที่ว่า ขาเทียมที่ทำได้ยังคงไม่เพียงพอกับผู้ต้องการรับบริการทั้งกรณีเป็นผู้ไม่เคยสวมใส่ขาเทียม หรือกรณีมีขาเทียมแล้วแต่เสื่อมสภาพหรือชำรุด ไม่สามารถเดินทางมารับบริการที่หน่วยฯหรือที่โรงพยาบาลของรัฐได้ เนื่องจากอยู่ไกลมาก ไม่มีเงินค่าเดินทาง หรือเป็นฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิตทางการเกษตร
มูลนิธิขาเทียมฯจึงได้ร่วมกับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนต่างๆ ได้จัดตั้ง โรงงานขาเทียมประจำตำบล ขึ้นในพื้นที่ที่ห่างไกล ลักษณะเป็นโรงงานทำขาเทียมขนาดเล็ก โดยนำผู้พิการขาขาดในท้องถิ่นมาฝึกอบรมการทำขาเทียมทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ รุ่นละ 3 เดือน ให้สามารถทำและซ่อมขาเทียมเท่านั้น โครงการนี้ประสบความสำเร็จด้วยดี ทำให้ผู้พิการขาขาดในท้องถิ่นได้รับขาเทียมรวดเร็ว ทั่วถึง และยั่งยืน รวมทั้งสามารถซ่อมแซมขาเทียมเดิมที่ชำรุดได้โดยสะดวก
ด้วยความสำเร็จในโครงการนี้ มูลนิธิขาเทียมฯจึงได้ร่วมมือกับโรงพยาบาลชุมชนและหน่วยงานอื่นๆ จัดทำโครงการจัดตั้ง โรงงานขาเทียมประจำโรงพยาบาลชุมชน เพื่อให้บริการในเขตอำเภอที่ห่างไกล เพราะในประเทศไทยการให้บริการทางกายอุปกรณ์ ยังคงจำกัดอยู่ที่โรงพยาบาลจังหวัดหรือโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยเท่านั้น โครงการนี้เริ่มดำเนินการเมื่อปลายปี พ.ศ. 2550 โดยขณะนี้มีโรงพยาบาลชุมชนจำนวน 5 โรงพยาบาลเข้าร่วมโนโครงการนี้
และด้วยความร่วมมือจากองค์กรและหน่วยงานต่างๆ มูลนิธิขาเทียมฯ ยังเป็นแหล่งอบรมการทำขาเทียม ให้แก่ผู้พิการขาขาดจากต่างประเทศอีกด้วยเช่น ประเทศเวียดนาม ประเทศปาปัวนิวกีนี และจังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย เป็นต้น
มูลนิธิขาเทียม
มูลนิธิขาเทียมฯ
นกหัวโตทรายใหญ่ ("Charadrius leschenaultii" ) เป็นนกชายเลนในสกุลนกหัวโต และเป็นนกอพยพในกลุ่มที่ผลัดขนในฤดูผสมพันธุ์ และมีความแตกต่างระหว่างเพศในฤดูผสมพันธุ์ โดยฤดูผสมพันธุ์มีถิ่นอาศัยบริเวณกึ่งทะเลทรายในประเทศตุรกี ต่อเนื่องถึงเอเชียกลาง ส่วนฤดูหนาวจะอพยพมาทางเอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทย พบได้ในแหล่งน้ำใกล้ป่าชายเลน ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามันช่วงประมาณเดือน พฤศจิกายน ถึง มกราคม
ชื่อสกุล "Charadrius" เป็นคำในภาษาละตินยุคปลายซึ่งกล่าวถึง นกสีค่อนข้างเหลือง ในพระคัมภีร์วัลเกต ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ซึ่งกลายมาจากคำในภาษากรีกโบราณว่า คาราดริออส  ซึ่งหมายถึงผู้อยู่ในร่องธาร ชื่อชนิดทางวิทยาศาสตร์ "leschenaultii" นำมาจากชื่อของบุคคลคือ Jean Baptiste Leschenault de la Tour (ค.ศ. 1773-1826) นักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ผู้พบและจำแนกชนิดได้ครั้งแรก ที่เมืองพอนดิเชอร์รี ในประเทศอินเดีย
นกหัวโตทรายใหญ่ เป็นหนึ่งในสายพันธุ์ในข้อตกลงเกี่ยวกับการอนุรักษ์นกน้ำอพยพแอฟริกัน-ยูเรเชีย (The Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds; AEWA)
ชนิดพันธุ์นี้มักจะแบ่งออกเป็นสามชนิดย่อย ที่มีการกระจายดังต่อไปนี้:
นกหัวโตทรายใหญ่ มีลักษณะโดยทั่วไปเหมือนกับนกชนิดอื่นในสกุลนกหัวโตเล็ก โดยลักษณะพิเศษประจำพันธุ์คือ เป็นนกขนาดเล็ก ความยาวจากปลายปากจรดปลายหาง ยาว 19-22 เซนติเมตร คล้ายนกหัวโตทรายเล็ก แต่ ตัวโตกว่าเล็กน้อย ปากมีสีดำ สันขากรรไกรบน ยาวมากกว่า 2 ซม. ขาและนิ้วสีเทาออกเขียว หรือ ออกเหลือง โดยขาท่อนบน ยาวเท่ากับ หรือเกือบเท่ากับขาท่อนล่าง
ขนคลุมลำตัวด้านบนมีสีน้ำตาล ขนคลุมหน้าผากจะมีสีน้ำตาลอ่อน และมีขีดคล้ายคิ้วสีขาวลากเหนือตาไปถึงตอนบนของขนคลุมหู มีแถบสีน้ำตาลลากจากโคนปาก ลากผ่านใต้ตาไปจนถึงขนคลุมหู หน้าอกมีแถบคาดอกสีน้ำตาล แต่ไม่ต่อกันตรงกลาง ด้านล่าง
ใต้คอถึงอกตอนบน และ ท้องลงไปจนถึงขนคลุมใต้หาง สีขาว ปีกมีสีน้ำตาล แต่ขนปลายปีกจะมีสีดำ ขณะบินจะเห็นแถบสีขาวที่ปีกเช่นเดียวกับนกหัวโตทรายเล็ก แต่แถบจะใหญ่และชัดกว่า
ในตอนต้นฤดูผสมพันธุ์ นกตัวผู้จะมีการผลัดขนหน้าผากเป็นสีดำ และมีแต้มสีขาวล้อมรอบด้วยเส้นสีดำ แถบคาดตาสีขาว กระหม่อมและคอด้านบนสีน้ำตาลแดง ใต้คอและคอตอนล่างสีขาว อกสีแถบสีน้ำตาลแดง แต่ตอนกลางฤดูผสมพันธุ์จะมองไม่เห็นแต้มสีขาวที่หน้าผาก แต่กระหม่อม หน้าผาก และ แถบคาดอก จะเป็นสีส้ม หรือ น้ำตาลแดงเข้มชัดเจน แถบคาดอกจะต่อเป็นแถบเดียวกัน
พบการรวมฝูงเป็นฝูงขนาดเล็กหรือกลาง ตั้งแต่ 2-50 ตัว แต่อาจพบการสะสมฝูงได้ถึง 1,000 ตัวในจุดแวะพัก หากินในช่วงน้ำลงทั้งกลางวันและกลางคืน บินได้ดีมากและเร็ว เมื่อถูกรบกวนจะบินหนีในทันที อาจหากินอยู่รวมกับนกชายเลนอื่น ๆ โดยเฉพาะนกหัวโตทรายเล็ก ส่วนอาหาร ได้แก่ แมลง ตัวหนอน สัตว์น้ำต่าง ๆ เช่น หอย ปู ปลา กุ้ง บางครั้งกินผล ยอด และต้นอ่อนของพืชที่ขึ้นในน้ำเค็มบางชนิด กินอาหารด้วยการวิ่งในระยะทางที่สั้น ๆ และหยุด แล้วเก็บอาหารด้วยปากแทนที่จะใช้เทคนิคการจับเหยื่อแบบทั่วไป
ทำรังอยู่บนพื้นโดยตรง โดยวางไข่หนึ่งครั้งต่อฤดูการผสมพันธุ์ โดยมากมักจะมี 3 ฟองโดยวางบนพื้นในหลุมที่ขุดขึ้น ไข่จะถูกฟักเป็นเวลา 24 วันโดยเฉลี่ย ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะคอยดูแลตัวรังด้วยกัน
Greater Sand Plover
Greater Sandplover
แหลมฮอร์น
แหลมฮอร์น  เป็นส่วนที่อยู่ใต้ที่สุดของเกาะเตียร์ราเดลฟวยโกในประเทศชิลี ตั้งชื่อตามเมืองโฮร์นในประเทศเนเธอร์แลนด์
ช่องแคบเดรก
ช่องแคบเดรก  หรือบางครั้งเรียกว่า ทะเลโอเซส  เป็นน่านน้ำที่อยู่ระหว่างทวีปอเมริกาใต้ (ที่แหลมฮอร์น) กับทวีปแอนตาร์กติกา (ที่หมู่เกาะเซาท์เชตแลนด์) ช่องแคบเดรกเชื่อมต่อระหว่างส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติกเข้ากับส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก
เทียนหยาไหเจี่ยว
เทศบาลตำบลหัวสะพาน
เทศบาลตำบลหัวสะพาน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดต้องสุขาภิบาลหัวสะพานเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่แห่งนี้ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2510 ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคมพ.ศ. 2542 ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้ยุบสภาตำบลเข้ารวมกับเทศบาลตำบล 19 แห่ง ใน 7 จังหวัด ซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล ทั้งนี้มีผลให้สภาตำบลวังตะโกเข้ารวมกับเทศบาลตำบลหัวสะพาน ตั้งแต่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547
เทศบาลตำบลหัวสะพานประกอบด้วย 2 ตำบล จำนวน 17 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลหัวสะพาน มีเนื้อที่ประมาณ 9,245.625 ไร่ หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 14.793 ตารางกิโลเมตร และตำบลวังตะโก มีพื้นที่ประมาณ 8,312 ไร่ คิดเป็นพื้นที่ 13.300 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ในเขตเทศบาลทั้งหมดคิดเป็น 28.093 ตาราง กิโลเมตร หรือประมาณ 17,557.625ไร่
ตามสถิติสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลหัวสะพาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,235 คน
เทคโนราตี
ลิงชิมแพนซี
พระครูธรรมกิจจาภิบาล (กลม)
เดลลาแวร์
ฟรีดริช นีทเชอ
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นีทเชอ  เป็นนักปรัชญา, นักวิจารณ์วัฒนธรรม, คีตกวี, นักกวี, ปราชญ์ภาษากรีกและละติน และนักนิรุกติศาสตร์ชาวเยอรมัน ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อปรัชญาตะวันตกและองค์ปัญญายุคใหม่อย่างล้นหลาม เขาเริ่มทำงานเป็นนักนิรุกติศาสตร์คลาสสิกก่อนจะผันตัวมาเป็นนักปรัชญา นีทเชอเป็นอาจารย์นิรุกติศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดของมหาวิทยาลัยบาเซิลในปีค.ศ. 1869 ด้วยวัยเพียง 24 ปี เขาลาออกในปีค.ศ. 1879 ด้วยปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ต่อมาในปีค.ศ. 1889 นีทเซอในวัย 44 ทุกข์ทรมานจากอาการป่วยจนสภาพจิตใจย่ำแย่ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ใช้ชีวิตภายใต้การดูแลของมารดาและพี่สาวจนเขาเสียชีวิตในปีค.ศ. 1900
เขาเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ในหมู่บ้านเริคเคิน (Röcken) ใกล้กับเมืองไลพ์ซิช ในมณฑลซัคเซิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นบุตรคนโตของคาร์ล ลูทวิช นีทเซอ (Carl Ludwig Nietzsche) บาทหลวงนิกายลูเทอแรน กับนางฟรันซิสคา เออเลอร์ (Franziska Oehler) บิดามารดาตั้งชื่อเขาตามพระนามของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย ซึ่งมีวันคล้ายวันประสูติตรงกับวันที่เด็กชายนีทเชอเกิด เขายังมีน้องอีกสองคนชื่อเอลีซาเบ็ท (Elisabeth) และลูทวิช โยเซฟ (Ludwig Joseph) บิดาของเขาเสียชีวิตในปี 1849 ส่วนน้องชายคนเล็กเสียชีวิตในอีกหกเดือนให้หลังบิดา สมาชิกที่เหลืออยู่จึงย้ายไปอยู่กับครอบครัวฝ่ายแม่ที่เมืองนามบวร์ค (Naumburg)
ผลงานของนีทเซอครอบคลุมอยู่ในหลายศาสตร์วิชา ทั้งศิลปศาสตร์, ปรัชญา, ประวัติศาสตร์, ศาสนา, โศกนาฏกรรม, วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ งานเขียนของเขามีทั้งบทโจมตีเชิงปรัชญา, บทกวี และบทวิจารณ์วัฒนธรรม ขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยคำคมและคำเสียดสี บุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจของนีทเชอในช่วงแรกคือเหล่านักปรัชญาแถวหน้าทั้งหลายของยุคนั้น เช่นอาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์, ริชชาร์ท วากเนอร์ และโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เป็นต้น งานด้านปรัชญาชิ้นเด่นของนีทเชอมีทั้งบทวิจารณ์สุดโต่งของความเที่ยงแท้ในแบบมุมมองนิยม (Perspectivism), บทวิจารณ์เชิงวงศ์ตระกูลของศาสนาและศีลธรรมชาวคริสต์ (Christian morality) ตลอดจนทฤษฎีศีลธรรมของนาย–บ่าว (Master–slave morality) นีทเชอยังเป็นเจ้าของวลีสุดคมคายที่ว่า "พระเจ้าตายแล้ว" ("Gott ist tot") เขามองว่าสังคมยุคใหม่ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนโดยหลักธรรมคำสอนอีกแล้ว แต่เป็นวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม แม้แต่ศีลธรรมก็เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น
ฟรีดริช นีทซเชอ
Friedrich Wilhelm Nietzsche
ตำบลบ้านลาด
บ้านลาด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลบ้านลาด ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลบ้านลาด เดิมกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งท้องที่แห่งนี้เป็น "สุขาภิบาลบ้านลาด" อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี เมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2499 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ตำบลบ้านลาดมีประชากรทั้งหมด 2,982 คน เป็นชายทั้งหมด 1,385 คน เป็นหญิงทั้งหมด 1,597 คน
เทศบาลตำบลท่ายาง (จังหวัดเพชรบุรี)
เทศบาลตำบลท่ายาง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่ายาง ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสุขาภิบาลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี และได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 71 เล่ม 73 ตอนที่ 45 ลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
เทศบาลตำบลท่ายางเป็นเทศบาลชั้น 3 เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2543 ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลท่ายาง ตำบลท่าคอย และตำบลท่าไม้รวกบางส่วน มีพื้นที่ 79 ตารางกิโลเมตร หรือ 49,375 ไร่ ระยะห่างจากกรุงเทพ 134 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิประเทศทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะพื้นที่ลาดเอียงจากทางด้านทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่เหมาะแก่การเกษตร เพราะมีแม่น้ำเพชรบุรีและคลองชลประทาน สาย 1, 2, 3 ไหลผ่าน ประกอบกับทางด้านตะวันตกมีทิวเขาสลับซับซ้อน คือ ทิวเขาตะนาวศรี ทำให้เกิดเป็นพรมแดนกั้นทิศทางลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ไว้ได้บ้าง
รายละเอียดเขตเทศบาลตำบลท่ายาง อยู่ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 75 ตอนที่ 72 ลงวันที่ 16 กันยายน 2501 มีรายละเอียดด้านอาณาเขตดังนี้
เทศบาลตำบลท่ายาง มีประชากรทั้งสิ้น 28,527 คน แบ่งเป็นชาย 13,660 คน หญิง 14,867 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 9,054 ครัวเรือน คิดเป็นประชากรเฉลี่ยต่อพื้นที่ 361 คนต่อตารางกิโลเมตร
ฟรีดริช นีทเช
SET50 Index Options
SET50 Index Options ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ตลาดอนุพันธ์ได้ทำการเปิดให้มีการทำการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ประเภทใหม่ คือ SET50 Index Options ซึ่งก่อนหน้านี้ตลาดอนุพันธ์ได้กำหนดให้มีการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ชนิดแรกของตลาดอนุพันธ์ประเทศไทย คือ SET50 Index Futures ไปเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2549
SET50 Index Options.
การออกขายตราสาร SET50 Index Options นี้ จะมีสัญญาที่ทำการซื้อขายแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ โดยมีสัญญาประเภทแรก คือ SET50 Index Call Options ซึ่งเป็นสัญญาระหว่างบุคคลหรือสถาบัน 2 ฝ่ายที่มากทำการตกลงกันว่าจะให้สิทธิแก่ผู้ซื้อ Call Options ในการซื้อสินทรัพย์ที่อ้างอิง (Underlying Asset) ซึ่งในที่นี้ก็คือ SET50 Index ตามราคาที่ได้ระบุไว้ (Exercise Price หรือ Strike Price) ภายในระยะเวลาที่ระบุไว้ในสัญญา (Expiration Date)
SET50 Index Options เป็นการตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่าย ตัวอย่างเช่น นาย ก ตกลงซื้อ Call Options โดยมีสิทธิที่จะซื้อดัชนี SET50 Index ตามข้อตกลงของ SET50 Index Options จากนาย ข.ซึ่งในวันที่ตกลงเข้าทำสัญญากันนั้น นาย ก.ต้องทำการจ่ายเงินค่าสิทธิ (Premium) ให้แก่นาย ข.และนาย ข.ต้องขาย SET50 Call Options ให้แก่ นาย ก.และในวันครบอายุตามสัญญา SET50 Index Options นาย ก.จะมีทางเลือกที่จะใช้สิทธิตามที่กำหนดในสัญญา หรือไม่ใช้สิทธิก็ได้ โดยที่ นาย ก.อาจใช้สิทธิในการซื้อสินทรัพย์อ้างอิงจากนาย ข.ตามราคาใช้สิทธิที่ได้กำหนดไว้
ทั้งนี้ นาย ก.จะใช้สิทธิเมื่อสถานะของตนเองมีกำไร และจะไม่ใช้สิทธิเมื่อสถานะของตนเองขาดทุน ดังนั้น นาย ก.จะมีผลขาดทุนสูงสุดเท่ากับค่า Premium และจะมีกำไรสุงสุดไม่จำกัดจำนวน แต่นาย ข.จะมีกำไรสูงสุดเท่ากับค่า Premium และจะขาดทุนสุงสุดอย่างไม่จำกัดจำนวน
สัญญาประเภทที่สอง คือ SET50 Index Put Options เป็นตราสารอนุพันธ์ที่มีลักษณะไม่แตกต่างจาก SET50 Index Call Options มากนัก เพียงแต่เปลี่ยนลักษณะของสัญญาซึ่งได้กำหนดสิทธิในการซื้อล่วงหน้า มาเป็นการขายล่วงหน้าเท่านั้น
Put Options.
Put Options คือ สัญญาระหว่างบุคคลสองฝ่าย โดยที่ผู้ขาย (ผู้เขียน) สัญญา Put Options นั้นจะให้สิทธิแก่ผู้ซื้อ Put Options ในการขายสินทรัพย์ใด ๆ ในอนาคต ภายใต้สัญญาที่ได้ระบุถึงราคา (Strike Price หรือ Exercise Price) และระยะเวลาในการได้สิทธิ (Expiration Date) ไว้
ตัวอย่างการซื้อขาย SET50 Index Put Options เช่น นาย ก จ่ายเงินค่าสัญญา (Premium) เพื่อซื้อ SET50 Put Options จากนาย ข.สิ่งที่ นาย ก.ได้กระทำการซื้อ คือ สิทธิในการขาย SET50 Index ในอนาคต ตามราคาและระยะเวลาที่ตกลงกัน เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงวันหมดอายุตามสัญญา นาย ก. ผู้ที่ถือครอง SET50 Index Put Options จะมีทางเลือกในการใช้สิทธิดังกล่าว เพราะนาย ก. เป็นผู้ที่ได้จ่ายค่าสิทธิให้แก่ นาย ข. ดังนั้น นาย ก.จะใช้สิทธิของตนตามสัญญา เมื่อสัญญามีสถานะกำไร และจะไม่ใช้สิทธิ เมื่อสถานะตามสัญญานั้นมีสถานะขาดทุน และเมื่อนาย ก.ขอใช้สิทธิในการขาย SET50 ตาม SET50 Index Put Options นาย ข.จะต้องรับซื้อไว้ตามราคาที่ได้ตกลงกันไว้ล่วงหน้า
จากสิทธิดังกล่าวจะเห็นว่า นาย ก.เป็นผู้ที่มีสิทธิในการเลือกว่าจะใช้สิทธิตามสัญญาหรือไม่ ซึ่ง นาย ก.จะใช้สิทธิเมื่อสถานะของตนกำไร และไม่ใช้สิทธิเมื่อสถานะนั้นขาดทุน แต่ นาย ข.นั้นจะไม่มีสิทธิในการเลือกใด ๆ นาย ข.จะต้องทำตามที่นาย ก.มาขอใช้สิทธิเท่านั้น
จากข้อกำหนดดังกล่าว จะทำให้ นาย ก.มีโอกาสขาดทุนสูงสุดเพียงค่า Premium ที่ตนได้เสียไป แต่โอกาสในการทำกำไรนั้นจะไม่จำกัด แต่สำหรัยนาย ข.จะมีโอกาสกำไรสูงสุดเท่ากับค่า Premium ที่ นาย ก.ได้ชำระไว้ แต่มีโอกาสขาดทุนเท่ากับที่ นาย ก.ได้กำไรไป
การซื้อขายออปชัน (Options).
การซื้อขายออปชัน (Options) นั้น ผู้ซื้อออปชัน (Option Buyer) จะต้องทำการจ่ายค่าพรีเมียม (Options Premium) ซึ่งเป็นค่าธรรมเนียมในการซื้อสิทธิในการซื้อ (Call Option) หรือสิทธิในการขาย (Put Option) ให้แก่ผู้ขายออปชัน (Option Writer หรือ Option Seller)
การซื้อ Call Option.
การซื้อ Call Option (ทางเทคนิคจะเรียกการซื้อสิทธิในการซื้อนี้ว่า Long Call Options) ผู้ซื้อ Call Option จะได้รับผลตอบแทนสูงสุดอย่างไม่จำกัด เมื่อราคาสินทรัพย์ที่อ้างอิงในตลาดมีราคาสูงกว่า ราคาที่กำหนดให้ใช้สิทธิ เพราะผู้ถือ Call Option จะมีสิทธิในการซื้อสินทรัพย์ตามสิทธิดังกล่าวในราคาถูก และสามารถทำกำไรได้ทันที โดยการขายสินทรัพย์นั้นในตลาด และถ้าขาดทุน ผู้ซื้อ Call Option ก็จะขาดทุนเท่ากับค่าพรีเมียม เท่านั้น เพราะถ้าผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิ ก็แสดงว่าตนนั้นขาดทุน การที่ผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิ ก็จะไม่สามารถเรียกร้องค่าพรีเมียมคืนจากผู้ขายได้
แต่สำหรับผู้ขาย Call Option (หรือเรียกว่า Short Call Options) นั้น จะมีโอกาสกำไรสูงสุดเท่ากับค่าพรีเมียมที่ได้รับจากผู้ซื้อเท่านั้น เพราะเมื่อผู้ซื้อไม่มาขอใช้สิทธิตามที่ระบุไว้ ผู้ขายก็จะได้รับค่าพรีเมียมเป็นการตอบแทน แต่เมื่อใดที่ผู้ซื้อใช้สิทธิตามสิทธิที่ระบุใน Call Option นั้นก็แสดงว่าผู้ซื้อมีสถานะกำไร ผู้ขายก็จะขาดทุน และการขาดทุนของผู้ขายนั้นจะมีโอกาสขาดทุนสูงสุดอย่างไม่จำกัดจำนวน เท่ากับจำนวนผลตอบแทนที่ผู้ซื้อได้รับ
การซื้อ Put Option.
การซื้อ Put Option (ซึ่งอาจเรียกว่า Long Put Options) ผู้ซื้อ Put Option จะได้รับผลตอบแทน เมื่อราคาสินทรัพย์ที่อ้างอิงในตลาดมีราคาต่ำกว่าราคาซื้อขายที่กำหนดไว้ตามสิทธิ เพราะผู้ถือ Put Option จะมีสิทธิในการขายสินทรัพย์ตามสิทธิดังกล่าวในราคาที่สูงกว่าราคาตลาด ซึ่งผู้ซื้อ Put Option จะสามารถซื้อสินทรัพย์ที่ตกลงกันในตลาดในราคาที่ถูก แล้วนำมาขายตามสิทธิให้แก่ผู้ที่ขาย Put Option ได้ในราคาที่สูงกว่าได้ทันที แต่ถ้าผู้ซื้อ Put Option ขาดทุน ผู้ซื้อก็จะไม่ขอใช้สิทธิดังกล่าว ก็จะขาดทุนสูงสุดเท่ากับค่าพรีเมียมนั่นเอง
สำหรับผู้ขาย Put Option (Short Put Options) จะมีโอกาสทำกำไรสูงสุดได้เท่ากับค่าพรีเมียมเช่นเดียวกับ Call Option และมีโอกาสขาดทุนสูงสุด เท่ากับกำไรที่ผู้ซื้อได้รับเช่นเดียวกันกับ Call Option เพราะการลงทุนในตราสารอนุพันธ์นั้นเป็นการลงทุนที่มีผลตอบแทนโดยรวมเป็นศูนย์ (Zero Sum Game) คือ ผู้ซื้อและผู้ขายจะมีกำไรและขาดทุนรวมกันแล้วเป็น ศูนย์