pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ส้มสีเลือด (blood orange) เป็นส้มสายพันธุ์หนึ่งที่เนื้อส้มเป็นสีเหมือนเลือด ผลมีขนาดเหมือนส้มทั่วไป ผิวมักมีจุดประ ส้มชนิดนี้มีแอนโทไซยานิน ทำให้เป็นสีแดงเหมือนดอกไม้และผลไม้อื่นที่มีสารนี้ แต่เป็นสีที่แปลกสำหรับส้ม ไครแซนเทมิน (ไซยานิดีน3-O กลูโคไซด์) เป็นสารประกอบหลักในส้มสีแดง สีน้ำตาลแดงจะเกิดระหว่างพัฒนาการของผลในช่วงกลางคืนที่มีอุณหภูมิต่ำ บางครั้งจะมีสีแดงเข้มที่เปลือกด้วย ขึ้นกับสายพันธุ์ ผิวอาจจะหนากว่าส้มอื่นๆ ส้มสีเลือดจะมีรสชาติแปลกกว่าส้มอื่น มีลักษณะคล้ายราสเบอร์รี
ส้มสีเลือดเกิดจากการกลายพันธุ์ และเป็นส้มลูกผสมตามธรรมชาติ อาจจะระหว่าง ส้มโอ กับ ส้มแทนเจอรีน
ในยุโรป "Arancia Rossa di Sicilia" (ส้มสีแดงแห่งซิซิลี) เป็นสถานะทางภูมิศาสตร์ที่ต้องอนุรักษ์ในวาเลนเซีย เริ่มเข้ามาปลูกในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19
กุยาบา
รัฐซันตากาตารีนา
ยุทธการที่แม่น้ำซอม
ยุทธการที่แม่น้ำซอม หรือที่รู้จักในชื่อ การรุกซอม เป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญของแนวรบด้านตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อกองทัพของเครือจักรภพอังกฤษและฝรั่งเศสปะทะกับกองทัพจักรวรรดิเยอรมันที่บริเวณแม่น้ำซอมโดยในระยะเวลาเพียง 5 เดือนของยุทธการนี้ ยุทธการที่แม่น้ำซอมจัตเป็นหนึ่งในสมรภูมิที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติเนื่องจากในยุทธการนี้ทหารจากทั้งสองฝ่ายกว่าหนึ่งล้านนายเสียชีวิต
คอลออฟดิวตี (เกมชุด)
มีฮาอิล ฟรุนเซ
มีฮาอิล วาซีเลียวิช ฟรุนเซ (; ; 2 กุมภาพันธ์ 1885 – 31 ตุลาคม 1925) เป็นหนึ่งในผู้นำพรรคบอลเชวิคในช่วงการปฏิวัติรัสเซียในปี 1917และเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการทหารในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียเขาเป็นที่รู้จักในการปกป้อง Baron Wrangel ที่ไครเมีย
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2546/47
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2547/48
จักรพรรดิซันโจ
สมเด็จพระจักรพรรดิซันโจ  จักรพรรดิองค์ที่ 67 ของญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
ต่อมาพระนามของพระองค์ใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโก-ซันโจ จักรพรรดิองค์ที่ 71 ผู้เป็นพระราชนัดดา
จักรพรรดิซันโจหรือเจ้าชายอิยะซะดะกำพร้าพระราชมารดาเมื่อ ค.ศ. 982 พระชนมายุเพียง 6 พรรษาทำให้ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะอิเอะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้อุปการะพระองค์ที่คฤหาสน์ของคะเนะอิเอะ
หลังจากนั้นในวันที่ 16 เดือน 7 ปี คันนะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 986 เจ้าชายอิยะซะดะได้รับสถาปนาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิอิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 ขณะมีพระชนมายุเพียง 10 พรรษา
ในวันที่ 13 เดือน 6 ปี คันโค ที่ 8 ตรงกับวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจได้สละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอิยะซะดะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิซันโจ ขณะพระชนมายุได้ 35 พรรษาหลังจากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง และได้มีการสถาปนาเจ้าชายอัตสึฮิระพระราชโอรสองค์ใหญ่ในอดีตจักรพรรดิอิจิโจเป็นรัชทายาท
ใน ค.ศ. 1012 จักรพรรดิซันโจได้เสกสมรสกับ ฟุจิวะระ โนะ เคนชิ บุตรสาวคนที่ 2 ของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้า) ต่อมาจักรพรรดินีเคนชิองค์นี้ได้ประสูติพระธิดาคือ เจ้าหญิงเทชิ ซึ่งต่อมาได้เป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
จากนั้นใน ค.ศ. 1016 จักรพรรดิซันโจพระประชวรหนักถึงขั้นพระเนตรมืดบอดจึงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัตสึฮิระที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ เมื่อวันที่ 29 เดือน 1 ปี โชวะ ที่ 5 ตรงกับวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1016 แต่มีเงื่อนไขกับมิชินะงะผู้เป็นเซ็สโซว่าจะต้องสถาปนาเจ้าชายอัตสึอะกิระผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นรัชทายาท
อดีตจักรพรรดิซันโจได้เสด็จออกผนวชเมื่อวันที่ 29 เดือน 4 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1017 แต่หลังจากออกผนวชได้ไม่นานก็พระประชวรหนักและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 เดือน 5 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017 ขณะพระชนมายุเพียง 41 พรรษา
พระนางติโลกจุฑาเทวี
ติโลกจุฑาเทวี, ติโลกะจุฑาเทวี, ติโลกจุกะเทวี หรือ สมเด็จบพิตร พระมหาเทวีศรีรัตนจักรวรรดิ เป็นพระชายาในพญาแสนเมืองมา และเป็นมหาเทวีพระราชชนนีในพญาสามฝั่งแกน พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปกครองอาณาจักรร่วมกับพระราชโอรส
ติโลกจุฑาเทวีมีเชื้อสายไทลื้อ บุรพชนเป็นเจ้านายจากสิบสองพันนา แต่เดิมพระองค์สนองพระเดชพระคุณเป็นนางสนมของพญาแสนเมืองมา และเป็นนางรับใช้คอยถวายงานแด่ยสุนทราเทวีผู้มีพระราชอำนาจสูง หลังการสวรรคตของพญากือนา และสืบราชสมบัติของพญาแสนเมืองมาที่ขณะนั้นมีพระชันษา 13 ปี ยสุนทราเทวีได้เป็นผู้กำหนดว่าจะให้ใครเป็นอัครมเหสีของพระราชโอรสผู้ขึ้นครองราชย์ ซึ่งทรงเลือกติโลกจุฑาเทวีเป็นพระสุณิสา โดยมีพระมหาสวามีรูปหนึ่งมาทำนายทายทักว่าติโลกจุฑาเทวีจะได้ขึ้นเป็นมเหสีด้วย ดังปรากฏใน "พื้นเมืองเชียงใหม่" ความว่า
พระองค์ได้ประสูติการพญาสามฝั่งแกน พระราชโอรส ขณะที่เสด็จกลับจากสิบสองพันนา พอเดินทางถึงพันนาฝั่งแกนก็มีประสูติพระราชโอรสที่นั่น พญาสามจึงมีสร้อยพระนามว่า "ฝั่งแกน" ภายหลังเมื่อพระราชโอรสมีพระชันษาได้ 13 ปี จึงได้สร้างวัด ณ สถานที่ที่พระราชโอรสประสูติโดยตั้งชื่อวัดนั้นว่า วัดเพิง
หลังการเสด็จสวรรคตของพญาแสนเมืองมา และการครองราชย์ของพญาสามฝั่งแกน พระองค์มีบทบาทสำคัญยิ่งในการปกครองอาณาจักรร่วมกับพระราชโอรส และปรากฏใน "พื้นเมืองเชียงใหม่" ความว่า
"...เสนาทังหลายอภิเสกเจ้าราชบุตรสามฝั่งแกน อายุได้ 13 ปี เป็นพญาในปีรวงไส้ สกราชได้ 763 ตัว เดือน 8 เพ็ง เม็งวัน 6 ไทยกดสะง้า เจ้าเป็นพญาแล้ว นางผู้แม่ก็ได้เป็นมหาเทวีชื่อว่า ติโลกจุฑาเทวี..."
ถือว่าพญาสามฝั่งแกนจึงได้รับการอุปถัมภ์ค้ำชูจากทั้งติโลกจุฑาเทวี พระราชชนนี และยสุนทราเทวี พระอัยยิกาที่ยังทรงพระชนม์ในขณะนั้น พระองค์และพระราชโอรสได้สืบทอดพระราชปณิธานของพญาแสนเมืองมาที่จะสร้างเจดีย์หลวงเพื่ออุทิศถวายแด่พญากือนาที่ยังไม่แล้วเสร็จให้เสร็จ ติโลกจุฑาเทวีที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จึงทรงรับเป็นแม่กองงานบัญชาการการก่อสร้างด้วยพระองค์เอง ใช้ระยะเวลา 5 ปีจึงแล้วเสร็จ พร้อมกับสร้างวิหารหลวง หล่อพระอัฏฐารส และพระอัครสาวกซ้ายขวา ณ วัดเจดีย์หลวงด้วย
พระนามดังกล่าวปรากฏในจารึกวัดพระคำ ในจังหวัดพะเยา จากฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์มหาชน) อธิบายว่าพระนามดังกล่าวเป็นของสิริยศวดีเทวี ส่วนเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมี ว่าพระนามดังกล่าวเป็นการเรียกแทนพระนามของติโลกจุฑาเทวี ที่จารึกดังกล่าวถูกจารขึ้นในสมัยหลังซึ่งกล่าวถึงพระนาง
กระจายเขา
กระจายเขา  เป็นพืชในวงศ์มะม่วง กระจายพันธุ์ในอินเดีย เนปาล จีนตอนใต้ พม่าและภาคเหนือของไทย ลักษณะเป็นไม้เถาเนื้อแข็ง มีขนสั้นสีน้ำตาลตามลำต้น ใบและช่อดอก ใบเป็นใบประกอบปลายคี่รูปไข่ ยาว 20-40 เซนติเมตร ใบย่อยมี 4-7 คู่ ยาว 4-11 เซนติเมตร โคนใบรูปหัวใจเบี้ยว ขอบจักฟันเลื่อย ช่อดอกแยกแขนงยาว 20-35 เซนติเมตร ใบประดับยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 1.5 มิลลิเมตร กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปสามเหลี่ยม ยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ดอกสีขาวรูปไข่แคบ มี 5 กลีบ ยาวประมาณ 1.5 มิลลิเมตร เกสรตัวผู้ 10 อัน ก้านเกสรตัวเมีย 5 อัน รังไข่มี 5 ช่อง แต่ส่วนมากพัฒนาเพียงช่องเดียว ผลเป็นรูปรีเบี้ยว ผนังชั้นในแข็ง ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีดำ เมล็ดมีเปลือกบาง
ยุทธการปราบเมียน้อย เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า บทประพันธ์ของ ไพโรจน์ สังวริบุตร บทโทรทัศน์โดย ตุณย์, ปัทมาพร เคนผาพงษ์ กำกับการแสดงโดย สมดุล จันทรบุตร ผลิตโดย บริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด ออกอากาศทุกวัน เสาร์–อาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, จันทร์จิรา จูแจ้ง และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 31 ตุลาคม] พ.ศ. 2547– 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
ละครเรื่องนี้นักเขียนเจ้าของนามปากกา บุษบา ท่าพระจันทร์ ออกมาระบุว่าละครเรื่องดังกล่าวมีการละเมิดสิทธิ์ คือดัดแปลงมาจากบทประพันธ์เรื่อง "คู่รัก" ที่ตนเองได้แต่งให้กับบริษัทสยามสปอร์ตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ในหนังสือ "คู่รัก" ฉบับปฐมฤกษ์
ตราประทับพระราชลัญจกรองค์จักรพรรดิ์
โฮโฮลุน
หวองยักลุน (Wong Yuk Lun) เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ โฮโฮลุน (Ho Ho Lun, Hoholun, 何顥麟) นักมวยปล้ำอาชีพชาวฮ่องกง เขาเป็นผู้ก่อตั้งสหพันธ์มวยปล้ำฮ่องกง เนื่องจากประสบการณ์ทำงานของเขาในฮ่องกง, ญี่ปุ่น, จีน, ไต้หวัน, สิงคโปร์ และยุโรป, ปี 2016 เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ Cruiserweight Classic และเข้าร่วมรายการ WWE 205 Live เป็นโชว์ของนักมวยปล้ำรุ่นครุยเซอร์เวท
Ho Ho Lun
HoHo Lun
อีสซึ่น
อีสซึ่น (Isn't) คือชื่อวงดนตรีแนวโฟล์ก, ป็อปร็อก ของประเทศไทย เกิดจากการรวมตัวกันของ อัสนี โชติกุล, วสันต์ โชติกุล และ จุมพฏ ปัญญามงคล หลังจากที่อัสนี และ วสันต์ ได้เข้าประกวดดนตรีโฟล์กและได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้ได้ออกผลงานเพลงในนามวง อีสซึ่น โดยมีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2519 ชื่อ ทัศนาจร ชีวิต และความรัก โดยมีการนำเพลง ทัศนาจร ของวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล กลับมาบรรเลงใหม่ ร้องโดยอัสนี โชติกุล และมีเพลงที่ได้รับความนิยมคือเพลง "วิญญาณในภาพถ่าย" ที่เป็นการนำเพลงลูกกรุงที่ต้นฉบับบรรเลงโดยวงมิตรสังคม ขับร้องโดย ทิวา เด่นประภา มาบรรเลงใหม่ในแบบโฟล์ก
เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2520 อีสซึ่น ได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง กีต้าร์ที่รัก และประสบความสำเร็จอย่างมากจากเพลง "หนึ่งมิตรชิดใกล้" ที่ขับร้องโดย วสันต์ โชติกุล ซึ่งเพลงนี้ทำให้วงอีสซึ่นเป็นที่รู้จักในวงการเพลงไทย โดยมีศิลปินรายอื่นนำกลับมาร้องซ้ำอย่างมากมายจนถึงปัจจุบัน
หลังจากที่วสันต์ โชติกุล แยกตัวออกไปทำงานเพลงร่วมกับ อัสนี โชติกุล ในนาม อัสนี-วสันต์ วงอีสซึ่นก็ได้เปลี่ยนนักร้องนำใหม่เป็น จิรภัทร เอมซ์บุตร และ มีเพลงที่โด่งดังจากการขับร้องของ จิรภัทร เอมซ์บุตร คือเพลง อยากให้เธอรู้จากอัลบั้มลอยตัว เมื่อปี พ.ศ. 2538
พ.ศ. 2519 - 2527.
ปี พ.ศ. 2518 อัสนี โชติกุล และ วสันต์ โชติกุล ได้เข้าร่วมประกวดวงดนตรีโฟล์ก ที่จัดขึ้นโดยชมรมโฟล์กซองแห่งประเทศไทย และสามารถสร้างความโดดเด่นบนเวทีประกวดด้วยการใช้เพลงที่มีทำนองอีสานมาผสมผสานกับเพลงโฟล์กได้อย่างลงตัว เช่นการใช้เพลง "สาวตางาม" ที่เคยขับร้องโดย หม่อมราชวงศ์ ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ มาบรรเลงด้วยกีตาร์ในการเข้าประกวด ซึ่งสร้างความแปลกใหม่ในสมัยนั้นอย่างมาก ทำให้ได้รับรางวัลชนะเลิศไปในที่สุด หลังจากที่คว้ารางวัลชนะเลิศจากการประกวดวงดนตรีโฟล์กซอง วิมล จงวิไล นักแต่งเพลงชื่อดังซึ่งเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสิน ได้ชักชวนให้มาบันทึกเสียงเพื่อทำอัลบั้มเพลงไทย วสันต์ โชติกุล จึงได้ชักชวน "จุมพฏ ปัญญามงคล" ที่เรียนอยู่ด้วยกันที่วิทยาลัยเพาะช่างให้เข้าร่วมวงในตำแหน่งมือกลอง
ชื่อวง อีสซึ่น (Isn't) มาจากคำว่า "อีสาน" โดยวงอีสซึ่น ได้ออกผลงานเพลงชุดแรก ภายใต้สังกัดเมโทร เรคคอร์ด ในปี พ.ศ. 2519 ในชุด ทัศนาจร ชีวิต และความรัก จากการประพันธ์เพลงส่วนใหญ่โดยวิมล จงวิไล และมีนักร้องรับเชิญคือ วาสนา จงวิไล จากวงดนตรีมิตรสังคม มาช่วยขับร้องในบางเพลง ซึ่งมีเพลงที่ทำให้ได้รับความสนใจและทำให้วงเริ่มเป็นที่รู้จักเช่นเพลง "วิญญาณในภาพถ่าย" และเพลง "สาวตางาม" ที่ทางวงเคยใช้ในการประกวดบนเวที
ในปี พ.ศ. 2520 วงอีสซึ่น ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ กีร์ต้าที่รัก และประสบความสำเร็จอย่างมากกับเพลง หนึ่งมิตรชิดใกล้ ที่ร้องโดย วสันต์ โชติกุล ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่โด่งดังที่สุดเพลงหนึ่งของวงอีสซึ่น และในปี พ.ศ. 2521 วงอีสซึ่นก็ได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 The Isn't 78 โดยมีเพลงดังอย่าง พบกันหน้าสยามสแควร์ และเพลง สาละวัน ที่ได้นำเพลงอีสานมาประยุกต์กับดนตรีสมัยใหม่ในยุคนั้น โดยมีดนตรีแนวเดียวกับเพลง แม่สาวตางาม ที่เป็นเอกลักษณ์ของทางวง โดยหลังจากที่ทำอัลบั้ม นักสู้ที่ราบสูง และ กระดิ่งจักรยาน อัสนี โชติกุล ก็ได้ขอแยกตัวไป ก่อนที่จะไปอยู่วง โอเรียนเต็ล ฟังก์ ของ เรวัต พุทธินันท์ และ บัตเตอร์ฟลาย และได้ร่วมทำงานเบื้องหลังให้กับศิลปินอีกมากมาย
ส่วน วสันต์ โชติกุล ยังคงออกผลงานเพลงกับวงอีสซึ่นต่อไป โดยวสันต์ โชติกุล มีผลงานเพลงที่ทำร่วมกับวงอีสซึ่น 2 ชุด นั้นก็คือ สาวหนุ่มกลุ่มรัก และอัลบั้ม บทเพลง ที่ทาง อัสนี โชติกุล ได้กลับมาร่วมงานกับวงอีสซึ่นอีกครั้งในนามของโปรดิวเซอร์ในอัลบั้มชุดนี้
ในปี พ.ศ. 2529 วสันต์ โชติกุล ได้ขอแยกตัวไปทำอัลบั้มเพลงร่วมกับ อัสนี โชติกุล ในผลงานเพลงชุด บ้าหอบฟาง ในนามของ อัสนี-วสันต์ กับสังกัดไนท์สปอร์ตโปรดักชั่น ก่อนที่จะออกผลงานเพลงในแนวร็อคมาจนถึงปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2531 วสันต์ โชติกุล ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวที่ทำร่วมกับวงอีสซึ่น ในชื่ออัลบั้ม กีตาร์โต๊ะ ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่าง ให้เธอ และ เลยตามเลย โดยได้นำดนตรีในสำเนียงอิสานและได้นำกีตาร์มาใช้แทนเสียงซึง ซึ่งเป็นแนวดนตรีที่ทางวงอีสซึ่นเคยทำในอดีต ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปอีกครั้ง
"สำหรับข้อมูลอื่น ๆ ดูที่ อัสนี-วสันต์"
ตองยี
ยศทหารกองทัพบกสหราชอาณาจักร
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารบกของกองทัพบกสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ ค.ศ. 1760.
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน  คือบริการฉุกเฉินที่ให้การดูแลรักษาอาการป่วยนอกโรงพยาบาลและเคลื่อนย้ายผู้ป่วยที่มีอาการป่วยหรือบาดเจ็บเฉียบพลันไม่ให้เคลื่อนย้ายด้วยตนเอง นอกจากนี้ บริการการแพทย์ฉุกเฉินยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ให้บริการการแพทย์, ทีมปฐมพยาบาล, ทีมฟาสต์, ทีมฉุกเฉิน, ทีมกู้ภัย, ทีมรถพยาบาล, บริการเคลื่อนย้ายผู้ป่วย, คณะพยาบาล และทีมกู้ชีวิต
ขั้นตอนการปฏิบัติงาน.
บริการการแพทย์ฉุกเฉินมีจุดประสงค์หลักคือช่วยชีวิต, ป้องกันไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายลง และบรรเทาอาการปวด โดยมีสัญลักษณ์คือ "ดาวแห่งชีวิต" (Star of Life) ซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์คทางูเดี่ยวแทนการรักษา ซึ่งดาวหกแฉกแทนหกหน้าที่ของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินดังนี้
ริกกี้ คิม
กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ (สหภาพโซเวียต)
กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ  เป็นชื่อของสำนักข่าวกรองแห่งสหภาพโซเวียตจากปี 1946-1953
ล่า เป็นนวนิยายแนวชีวิต จากบทประพันธ์ของ ทมยันตี สร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์มาแล้ว 3 ครั้ง
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2520 สร้างเป็นภาพยนตร์ ผลิตและกำกับการแสดงโดย ไพรัช กสิวัฒน์ นำแสดงโดย อรัญญา นามวงศ์, สมบัติ เมทะนี, ลลนา สุลาวัลย์
ครั้งที่สอง สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2537 ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย สุพล วิเชียรฉาย, เอื้อพิลา, ฐา-นวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย สุพล วิเชียรฉาย โดยครั้งนี้ถือเป็นการพลิกบทบาททางการแสดงครั้งสำคัญของ สินจัย เปล่งพานิช จนคว้ารางวัลโทรทัศน์ทองคำสาขานำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้น และเป็นละครเรื่องแรกของ ด.ญ.ทราย เจริญปุระ ในบทบาทสุดท้าทาย ร่วมด้วย นพพล โกมารชุน, จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, เล็ก ไอศูรย์ โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 19 มีนาคม - 11 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันศุกร์-วันเสาร์ เวลา 20.25 - 21.25 น.
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด และ บริษัท รีไมน์ เค จำกัด โดยผู้จัด ปรารถนา บรรจงสร้าง บทโทรทัศน์ พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, วรรณถวิล สุขน้อย, พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข, วีรพล บุญเลิศ กำกับการแสดงโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ นำแสดงโดย ลลิตา ปัญโญภาส, ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, ศตวรรษ ดุลยวิจิตร, กรุณพล เทียนสุวรรณ และนักแสดงดาวรุ่ง พรสรวง รวยรื่น ในบทบาท มธุกร (ผึ้ง) ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทาง ช่องวัน ทุกวันจันทร์-วันอังคาร เวลา 21.15 - 22.35 น. และออกอากาศย้อนหลังทาง ไลน์ทีวี เวลา 23.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป โดยออกอากาศต่อจากเรื่องเธอคือพรหมลิขิต
มธุสร ถูก เกรียงไกร สามีอารมณ์รุนแรงและเจ้าชู้ ขู่กรรโชกเพื่อเอาเงินของ มธุกร หรือ ผึ้ง ลูกสาวเพียงคนเดียวไปเล่นการพนันและบำเรอเมียใหม่ หลังมธุสรจับได้ว่าสามีติดการพนันและติดหญิงคนใหม่ เธอจึงเดินหน้าฟ้องหย่าเพื่อป้องกันไม่ให้สามีเข้ามามีส่วนแบ่งในทรัพย์สินของเธอและตัวลูกสาว แต่เพราะเกรียงไกรเป็นคนมีหน้ามีตา และเกรียงไกรไม่ยอมเสียหน้าจากเรื่องเล็ก ๆ แบบนี้ เขาจึงขอให้มธุสรยกทรัพย์สินทั้งหมดให้เป็นของตนเพื่อแลกกับชีวิตของผึ้ง มธุรสรไม่มีทางเลือกจึงตัดสินใจยอมถอนฟ้องและหย่าแต่เพียงโดยดี หลังจากที่หย่ามธุสรและลูกก็เริ่มมีชีวิตลำบาก เยาวลักษณ์ เพื่อนเพียงคนเดียวของเธอจึงรับมธุสรและผึ้งไปอยู่ด้วย แต่เพราะมธุสรไม่ต้องการพึ่งพาใครไปมากกว่านี้ เธอจึงเดินหน้าหาเช่าคอนโดใกล้ ๆ โรงเรียนของผึ้งอยู่ และได้คอนโดใหม่ที่อยู่ในชุมชนร่วมอาสา หลังได้คอนโด มธุสรจึงหางานทำใหม่เป็นรองผู้จัดการฝ่ายบัญชี โดยมี กุลชาติ เจ้าของโรงแรมคอยยื่นมือเข้ามาช่วย เนื่องจากลูกสาวเขาเป็นเพื่อนผึ้ง และเขาก็สนใจในตัวเธอที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว (Single Mom) ในฐานะพ่อเลี้ยงเดี่ยว (Single Dad) ด้วยเช่นกัน
วันหนึ่งมธุสรและผึ้งได้ไปพัวพันกับแก๊งนักเลงในย่านสลัมของ แป๊ว เพราะแป๊วคิดว่ามธุสรเป็นสายให้ตำรวจตั้งแต่ย้ายเข้ามา มธุสรพยายามเลี่ยงการปะทะกับแป๊วเพราะไม่อยากให้ผึ้งเข้ามายุ่ง แต่วันหนึ่งสายตำรวจวานให้เธอส่งข้อความลับให้ สารวัตรภาธร ว่าจะมีการส่งยาเสพติดกันและวันนั้นผึ้งติดร่างแหเข้าไปด้วย เพราะแป๊วยัดยาเสพติดล็อตใหญ่มูลค่ากว่า 16 ล้านบาทให้ผึ้ง แต่แป๊วกลับไม่คิดว่ามธุสรและผึ้งจะนำยาล็อตนั้นไปส่งให้ตำรวจ เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้นายใหญ่ตัดหางปล่อยวัด และตำรวจยังออกตามล่าแป๊วและพวกลูกน้องในกลุ่มอีก 6 คนนั่นคือ ย้ง ชัย แมน เต๋า จั๊ว และ บิ๊ก จนไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างปกติสุข
แป๊วและพวกโกรธแค้นมธุสรและผึ้งอย่างหนัก จึงวางแผนดักฉุดแม่ลูกไปข่มขืนและนำน้ำมันท่อรถกรอกปากกันจนถึงเช้า หลังจากเหตุการณ์นั้น แพทย์ต้องผ่าตัดเอาอวัยวะภายในของผึ้งออกเพื่อยื้อชีวิต และซ้ำร้ายผึ้งยังกลายเป็นคนเสียสติ จนต้องทำการรักษาด้วยวิธีการทำ ECT แม้การรักษาผ่านไปด้วยดีแต่แล้วผึ้งก็กลายเป็นคนไร้ความทรงจำ ไร้ความรู้สึก จึงทำให้มธุสรโกรธแค้นอย่างมาก เธอเดินหน้าขอความช่วยเหลือด้วยกระบวนการทางยุติธรรม สารวัตรภาธรสามารถจับกุมตัวแป๊วและพวกได้ทั้งหมด แต่เพราะกระบวนการทางยุติธรรมกลับไม่ให้ความยุติธรรมกับเธอ ด้วยทนายฝ่ายจำเลยได้ให้เกรียงไกรมาให้ความเท็จใส่ร้ายมธุสร และมธุสรจำเหตุการณ์คืนนั้นได้เพียงลำลาง ศาลจึงตัดสินให้ แป๊ว ย้ง และชัย ติดคุกแค่สามคน ส่วนที่เหลือศาลยกฟ้อง แต่ถึงแป๊วจะติดคุกก็ติดได้ไม่นาน เพราะ นพดล เป็นนักการเมืองที่มีอิทธิพล เขาใช้อิทธิพลช่วยให้แป๊วทำธุรกิจได้อย่างเปิดเผยในคุก ก่อนใช้อิทธิพลพาแป๊วออกมาจากคุก ทางผึ้งก็เรียกผู้หญิงทุกคนว่าแม่ มธุสรสิ้นหวังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด วินาทีที่มธุสรคิดจะฆ่าตัวตาย มธุสรได้ปลุกให้จิตใต้สำนักอีกด้านตื่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว และจิตใต้สำนึกนั้นได้พาให้มธุสรไปรู้จักกับ ยูกิ ครูผู้หญิงสอนแต่งหน้าชาวญี่ปุ่นที่ทำให้เธอรู้จักกับการฆ่ากับการเปลี่ยนบุคคลิกใหม่เป็นอีกคน และยูกิยังทำให้เธอรู้จักคำว่า "ความพยาบาทเป็นของหวาน" และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นให้มธุสรตัดสินใจออกตาม ล่า เหล่าทรชนเดนมนุษย์ที่ทำให้เธอกับลูกต้องเป็นแบบนี้
การล่ารายชื่อถอดนักแสดง.
ก่อนหน้าที่ละครจะเริ่มออกอากาศ มีประชาชนกลุ่มหนึ่งประกาศให้ประชาชนลงชื่อผ่าน www.change.org เพื่อถอดถอน ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม หนึ่งในนักแสดงออกจากละครเรื่องนี้โดยประชาชนกลุ่มนั้นอ้างว่า ภรัณยูได้แสดงความเห็นในอินสตราแกรมส่วนตัวทำนองว่าการข่มขืนเป็นเรื่องปกติธรรมดา โดยไม่สนใจผลกระทบของผู้ถูกกระทำ ภายหลัง ถกลเกียรติ วีรวรรณ กรรมการใหญ่ บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ได้ออกมาตอบโต้ว่าที่ประชาชนประกาศให้ลงชื่อนั้น เป็นเพียงเรื่อง "ไร้สาระ" และเชื่อว่าเป็นฝีมือของผู้ไม่หวังดี
การพาดพิงพรรคเพื่อไทยและทักษิณ ชินวัตร.
เมื่อละครเรื่องดังกล่าวออกอากาศไปได้ระยะหนึ่ง ก็เกิดประเด็นทางการเมืองขึ้น เมื่อ พรรคเพื่อไทย ออกมาตำหนิละครเรื่องดังกล่าวกรณีเรื่องการใช้สัญลักษณ์พรรคการเมืองสมมติในเรื่อง "พรรคธรรมนำไทย" เนื่องจากทางพรรคเพื่อไทยเห็นว่าสัญลักษณ์พรรคสมมตินี้คล้ายคลึงกับพรรคเพื่อไทย รวมถึงมีการกล่าวถึงในฉากที่มีการสนทนาผ่านโปรแกรมประยุกต์ไลน์ว่าตัวละครที่กล่าวถึงพำนักอยู่ที่ นครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จนภายหลังทางช่องออกมาขอโทษและสั่งถอดสัญลักษณ์พรรคการเมืองสมมติดังกล่าวแล้ว รวมถึงจะเปลี่ยนชื่อพรรคการเมืองสมมติดังกล่าวด้วย
การพาดพิงถึงนายอดุลย์ โชตินิสากรณ์.
ในวันจันทร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ละครเรื่องดังกล่าวได้เผยแพร่ภาพที่ไม่เหมาะสมอีกครั้ง โดยนำภาพบุคคลจริงหนึ่งในนั้นคือ อดุลย์ โชตินิสากรณ์ อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ โดยนำภาพไปเป็นภาพประกอบฉากเพื่อให้ตัวตัวร้ายในเรื่องตามไปเก็บ โดยตนได้ทราบเหตุการณ์ดังกล่าวจากการที่คนรู้จักโทรศัพท์และไลน์มาสอบถาม เพราะตนไม่เคยดูละครเรื่องนี้ ซึ่งการนำภาพคนไปเผยแพร่โดยไม่รับอนุญาตถือว่าเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม
ต่อมาในวันจันทร์ที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 พีระวัฒน์ อัฐนาค ผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์ช่องวันในฐานะตัวแทนของ บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ได้กล่าวคำขออภัยผ่านรายการพิเศษก่อนการฉายละครในช่วงที่ 1 (เป็นช่วงก่อนการฉายละครเรือนเบญจพิษช่วงสุดท้าย) ถึงกรณีการเผยแพร่ภาพที่ไม่เหมาะสมและมีการพาดพิงถึงบุคคลที่สาม โดยทางสถานีได้ดำเนินการแก้ไขเทปออกอากาศในวันจันทร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ที่เผยแพร่บนแอปพลิเคชันไลน์ทีวีใหม่ ด้วยการตัดฉากที่มีภาพของบุคคลที่สามออก และได้กล่าวขออภัยรวมถึงให้คำสัญญาว่าจะดำเนินการปรับเปลี่ยนมาตรฐานในการทำละครโทรทัศน์และซีรีส์ให้มีความรัดกุมมากขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำอีกในอนาคต
คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน
คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน  เป็นใบปลิวและคำขวัญโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลสหราชอาณาจักร ซึ่งใบปลิวถูกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1939เมื่อสหราชอาณาจักรเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง โดยผลิตออกมาเป็นจำนวนทั้งหมด 2.45 ล้านใบ
ต่อมาในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการค้นพบหนึ่งในใบปลิวฉบับดั้งเดิมที่ร้านหนังสือ Barter Books จึงกลายเป็นกระแสจนมีการนำมาทำเป็นสินค้าอื่นๆ และทำเป็นฉบับล้อเลียนกันอย่างกว้างขวาง
Keep Calm and Carry On ยังมีใบปลิวแบบอื่นดังนี้
การท่องเที่ยวในประเทศมาดากัสการ์
แม้จะมีศักยภาพสูงสำหรับการท่องเที่ยว แต่การท่องเที่ยวในประเทศมาดากัสการ์ก็ยังล้าหลัง สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจของประเทศมาดากัสการ์คือชายหาดกับความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นและป่าไม้ของเกาะนี้ต่างก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจ ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ อย่างไรก็ตาม สถานที่ทางประวัติศาสตร์, ชุมชนช่างฝีมือ และเมืองพักผ่อน ต่างก็เป็นที่ชื่นชอบสำหรับนักท่องเที่ยวในการกลับมา
จากการที่เกาะมาดากัสการ์ได้เคลื่อนตัวแยกออกจากทวีปแอฟริกาเมื่อประมาณ 165 ล้านปีก่อน พืชและสัตว์เฉพาะถิ่นจึงมีวิวัฒนาการแยกออกไปจากผืนทวีปดังกล่าวตั้งแต่นั้นมา เกาะนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก และมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติของจุดมุ่งหมายด้านการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับความหลากหลายทางชีวภาพและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ โดยมุ่งเน้นไปที่ลีเมอร์, นก และกล้วยไม้ มากกว่าครึ่งหนึ่งของเกาะเป็นพันธุ์นกที่เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น ส่วนสัตว์สายพันธุ์พื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ ลีเมอร์ท้องแดง, อาย-อาย และอินดรี (สายพันธุ์ลีเมอร์ที่ใหญ่ที่สุด)
หนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะสังเกตเห็นอินดรี คือ เขตสงวนอนาลามาซาโอตรา (ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ เพรีเนต) ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงโดยใช้เวลาเดินทางสี่ชั่วโมง การปรากฏตัวของอินดรีได้ช่วยทำให้เขตสงวนอนาลามาซาโอตราเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของประเทศมาดากัสการ์
สถานที่ทางประวัติศาสตร์สามารถพบได้ทั่วประเทศ แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองหลวง เช่น พระบรมมหาราชวัง หรือโรวาในอันตานานารีโว หรือเนินเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของอัมโบฮีมังกาที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ซึ่งทั้งสองได้รับเลือกเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางยอดนิยมจากอันตานานารีโวถึงโตลีอาราในภาคใต้ผ่านหลายเมืองที่มีชื่อเสียงสำหรับงานฝีมือ อาทิ อัมบาโทลัมพี (หล่ออะลูมิเนียม), แอนท์ไซราเบ (อัญมณี, งานเย็บปักถักร้อย, ของเล่น), อัมโบซิตรา (เครื่องไม้ประดับมุก) และเฟียนารันต์โซอา
จำนวนนักท่องเที่ยว.
มีนักท่องเที่ยวมาเยือนประเทศมาดากัสการ์ 312,000 คนในปี ค.ศ. 1990 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จำนวนนักท่องเที่ยวในประเทศมีการเติบโตในอัตราเฉลี่ย 11% ในแต่ละปี ซึ่ง 60% ของนักท่องเที่ยวเป็นชาวฝรั่งเศส เป็นส่วนใหญ่ เนื่องด้วยการเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ระหว่างประเทศ รวมถึงเส้นทางการบิน คนมีการศึกษาสูงต่างมีความสนใจในด้านพฤกษศาสตร์, ลีเมอร์, นก หรือประวัติศาสตร์ธรรมชาติของประเทศ ที่เป็นจุดสนใจของผู้มาเยือนส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเดินทางมาในฐานะส่วนหนึ่งของการท่องเที่ยว และพักอยู่ในประเทศเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้ การท่องเที่ยวของประเทศมาดากัสการ์ส่วนใหญ่มีปริมาณต่ำ และมีค่าใช้จ่ายสูง
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 การท่องเที่ยวสามารถทำรายได้จากการส่งออกมากเป็นอันดับสองของประเทศ โดยมีรายได้ราว 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐในแต่ละปี สำหรับ ค.ศ. 2007 การสนับสนุนการท่องเที่ยวต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของมาดากัสการ์ (ผลกระทบโดยตรงและโดยอ้อม) เป็นที่คาดกันว่าจะมีสัดส่วน 6.3% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ และงาน 206,000 อัตรา (5.1% ของการจ้างงานทั้งหมด)
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวได้รับความเสียหายในปลายปี ค.ศ. 2001 เนื่องจากวิกฤตทางการเมืองและตามมาด้วยภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจ จำนวนนักท่องเที่ยวในปี ค.ศ. 2002 ได้ลดลง แต่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็ได้ฟื้นตัวในภายหลังและยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง จำนวนสูงสุดของผู้เดินทางขาเข้าในประเทศมาดากัสการ์ได้รับการบันทึกในปี ค.ศ. 2008 โดยมีผู้เดินทางขาเข้า 375,000 คน แต่ในปี ค.ศ. 2009 วิกฤตทางการเมืองที่ยืดเยื้อได้ส่งผลกระทบต่อการเดินทางมาถึงของนักท่องเที่ยวอีกครั้ง โดยมีนักท่องเที่ยวเพียง 255,922 รายเดินเท้ามาในประเทศมาดากัสการ์ในปี ค.ศ. 2012 แต่ก็ยังคงเพิ่มขึ้น 14% เมื่อเทียบกับจำนวนนักท่องเที่ยวในปี ค.ศ. 2011 จำนวนนักท่องเที่ยวในปี ค.ศ. 2013 ยังคงน่าผิดหวังอีกครั้งด้วยจำนวนผู้เดินทางขาเข้า 198,816 ราย ซึ่งเป็นปีที่มีการเลือกตั้ง ที่มีปัญหาด้านความปลอดภัยอย่างสะดุดตาในเกาะนูซีบี ระบอบการปกครองใหม่ได้ตั้งความหวังไว้สูงในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว โดยหวังจะไปให้ถึงจำนวนขาเข้า 400,000 ราย
การพัฒนาการท่องเที่ยว.
ประเทศมาดากัสการ์ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในฐานะที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว โดยประเทศที่มีภูมิทัศน์ที่สวยงามและแหล่งวัฒนธรรมที่เอื้อต่อการท่องเที่ยว ซึ่งทรัพยากรเหล่านี้สร้างโอกาสมากมายสำหรับการพัฒนาทั้งการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและการท่องเที่ยวตามรีสอร์ท แม้จะมีการเจริญเติบโต แต่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนี้ก็มีขนาดที่เล็กมาก ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็กกว่าของประเทศเซเชลส์และประเทศมอริเชียสที่เป็นเกาะใกล้เคียง รวมทั้งเป็นอุตสาหรรมที่เล็กที่สุดระหว่างหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
รัฐบาลมาดากัสการ์ได้ส่งเสริมการท่องเที่ยวในฐานะกลยุทธ์การพัฒนาเศรษฐกิจ ที่มีผู้ยากจนอาศัยอยู่ในประเทศกว่า 70% การท่องเที่ยวนี้จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นวิธีการลดความยากจนและให้การเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยปัจจุบันเป็นแหล่งรายได้แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ และทางรัฐบาลหวังที่จะเพิ่มในส่วนนี้ ซึ่งยังคงอยู่ในขั้นเริ่มต้นของการพัฒนา โดยมีศักยภาพขนาดใหญ่สำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่จะเติบโตเป็นโครงสร้างปรับปรุงพื้นฐานของประเทศมาดากัสการ์
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวความท้าทายขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก การเดินทางและการท่องเที่ยวไม่มีความหลากหลาย, โครงสร้างพื้นฐานไม่ดี, ถนนปูทางไม่ดี และการเดินทางของสายการบินที่มีราคาแพงตลอดจนไม่น่าเชื่อถือ มีโรงแรมเพียงบางแห่งที่มีคุณภาพสูง และมีจำนวนน้อยกว่าที่ตรงตามมาตรฐานสากล ซึ่งประเทศมาดากัสการ์มีโรงแรมประมาณ 550 แห่ง โดยมีประมาณ 110 แห่งที่ได้รับการจัดว่าอยู่ในระดับมาตรฐานสากล
แอร์มาดากัสการ์ และแอร์ฟรานซ์เป็นผู้ครอบครองการเดินทางทางอากาศ ซึ่งเที่ยวบินมีราคาแพง โดยสถานะของประเทศในฐานะปลายทางระยะไกลมีราคาที่เพิ่มขึ้น
ทบิลิซิ
ริยาด
อูลานบาตอร์
ตาระวา
นูกูอะโลฟา
พริชตีนา
มินสก์
สตอกโฮล์ม
ลีเบรอวิล
โกนากรี
ยามุสซุโกร
ประเทศเซาตูเมและปรินซิปี
พอร์ตหลุยส์
นูแอกชอต
อันตานานาริโว
มันโรเวีย
อัมบาบาเน
บราซซาวิล
ประเทศเซนต์ลูเซีย
คิงเอดเวิร์ดพอยต์
เกาะแมน
เซนต์เฮลเยอร์
เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนส์
เฟรนช์โปลินีเซีย
วาลลิสและฟุตูนา
อะวารัว
หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
เกาะแอชมอร์และเกาะคาร์เทียร์
นีอูเอ
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์)
ศาสตราจารย์ พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ หรือ สิทธิ จุณณานนท์ (ชื่อเดิม สุทธิ จุณณานนท์) (29 มิถุนายน 2438 - 27 มิถุนายน 2520) เป็นอดีตรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการ ในสมัยรัฐบาลเสนีย์ ปราโมช อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงยุติธรรม ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 อดีตอธิบดีกรมอัยการ ในปี พ.ศ. 2484 และเป็นสมาชิกเสรีไทย