pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ริชาร์ดยังค้นพบอีกว่า เขาสามารถเดินทางย้อนไปในอดีตได้ ด้วยการสะกดจิตตัวเอง เขาเดินทางย้อนเวลาไปยังปี ค.ศ. 1912 และพบกับเอลีส ทั้งคู่มีความรักต่อกันแต่แล้วก็ต้องแยกจากกันอย่างกะทันหัน เมื่อริชาร์ดถูกดูดผ่านอุโมงค์เวลา กลับมาใน 68 ปีต่อมา ตรงกับปี ค.ศ. 1980 ซึ่งเป็นปีที่เขาจากมาในครั้งแรก
เมื่อกลับมาอยู่ในยุคปัจจุบัน เขากลับมีอาการซึมเศร้า ตรอมใจ และสุขภาพเสื่อมโทรมลงอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ปล่อยให้ร่างกายสูญสลายไป และปล่อยจิตวิญญาณให้พบกับเอลีส ที่รอคอยอยู่ และอยู่ด้วยกันตลอดไป
ธุรกิจอัจฉริยะ
ธุรกิจอัจฉริยะ  เป็นเทคนิคที่ใช้คอมพิวเตอร์ในการวิเคราะห์ ดึงข้อมูลที่โดดเด่น ตัวอย่างเช่น ยอดขาย หรือ สินค้า จากหน่วยใดหน่วยหนึ่งมาแสดงผล โดยใช้รูปแบบการวิเคราะห์ข้อมูล และนำเสนอข้อมูลที่จะช่วยให้ผู้บริหารสามารถตัดสินใจได้เร็วขึ้น มีประสิทธิภาพมากขึ้น
ธุรกิจอัจฉริยะ เป็นการใช้ข้อมูลขององค์กรที่มีคุณค่ามาช่วยสนับสนุนการตัดสินใจในการดำเนินธุรกิจ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการเข้าถึงข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล และการค้นพบโอกาสใหม่ๆ ทางธุรกิจ
ระบบธุรกิจอัจฉริยะใช้เครื่องมือ (Tools) ที่สำคัญ คือ เทคนิคคลังข้อมูล (Data Warehouse), เหมืองข้อมูล (Data Mining)
วัตถุประสงค์หลักของธุรกิจอัจฉริยะ
1) ทำให้เจ้าของธุรกิจ ผู้บริหาร หรือพนักงานที่เกียวข้องสามารถเข้าถึงเข้ามูลได้ง่าย ช่วยให้สามารถวิเคราะและตัดสินใจทางธุรกิจได้อย่างแม่นยำ 2) ธุรกิจอัจฉริยะช่วยเปลี่ยนสภาพ (transform) ข้อมูล (Data) ไปสู่สารสนเทศ (Information) และองค์ความรู้ (Knowledge) สุดท้ายทำให้ผู้ใช้สามารถติดสินทางธุรกิจได้ (Make Business Decision) อย่างชาญฉลาด แล้วนำไปปฏิบัติจนเกิดผล (Take Action) 3) ช่วยเพิ่มขีดความสามารถการแข่งขันทางธุรกิจขององค์กร 4) ช่วยให้สามารถวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภคหรือลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
กระบวนการหลักของธุรกิจอัจฉริยะ
1) Decision Support 2) Query Data 3) Report 4) OLAP 5) Statistical Analysis 6) Prediction 7) Data Mining
สถาปัตยกรรมของธุรกิจอัจฉริยะ ประกอบด้วย
1) คลังข้อมูล (Data Warehouse)
2) เครื่องมือในการวิเคราะห์ทางธุรกิจ (Business Analytic Tools)
3) การจัดการสมรรถนะทางธุรกิจ (Business Performance Management)
4) ส่วนติดต่อประสานงานผู้ใช้ (User Interface)
ธุรกิจอัจฉริยะทำงานอย่างไร
ธุรกิจอัจฉริยะกับระบบสนับสนุนการตัดสินใจเกี่ยวข้องกันอย่างไร
ทเวลฟ์
ทเวลฟ์  เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3 rd Strike เป็นตัวละครที่มีสถานะเป็นมนุษย์ทดลองผู้มีร่างกายยืดหยุ่น สามารถเนรมิตร่างกายเป็นอาวุธได้สารพัดรูปแบบ สามารถล่องหนหายตัวได้ และนอกจากนี้ ยังสามารถเหาะเหินไปในอากาศด้วยการดัดแปลงร่างกายที่พิสดารได้อีกด้วย ให้เสียงพากษ์โดยลอว์เรนซ์ เบย์น
ทเวลฟ์ คือหนึ่งในผลงานขั้นสุดยอดในแผนดำเนินการที่มีชื่อว่า "G-Project" ของกิลล์ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางการสงครามชีววิทยา ที่มีดอกเตอร์คูร์กับพี่น้องของกิลล์ที่มีชื่อว่ายูเรนเป็นผู้นำหลัก ซึ่งทเวลฟ์เห็นว่าเป็นบิดาของเขา แม้จะเป็นการสร้างสายพันธุกรรมอย่างไม่จริงจัง แต่ก็ทำให้ทเวลฟ์สามารถแปรเปลี่ยนร่างเป็นอย่างอื่น ตลอดจนแปรร่างจากอวัยวะทุกส่วนได้ตามความต้องการกับงานที่มีอยู่ในมือ ทั้งยังมีความสามารถในการต้านทานหรือเชื่อฟังคำยั่วยุที่เลวร้ายเพื่อทำให้เขาเป็นทหารที่มีความอำมหิตได้อย่างสมบูรณ์แบบ ครั้งหนึ่ง ทเวลฟ์ได้ประกาศถึงความสำเร็จ ในการส่งตัวเข้าสู่ภารกิจพิเศษ เพื่อออกค้นหาและเรียกตัวเนโคร ซึ่งเป็นผลงานต้นตำรับจาก "G-Project" กับเอฟฟี่ซึ่งเป็นเพื่อนของเนโร และใครคนหนึ่งผู้ได้เป็นอิสระจากห้องปฏิบัติการ โดยเนื้อหาในเกม เมื่อเนโครพบกับทเวลฟ์นั้น ทเวลฟ์เป็นฝ่ายที่มาพร้อมกับพี่น้องจำนวนมาก ก่อนที่ทเวลฟ์จะตัดสินใจที่จะสู้กับเนโครด้วยตัวของเขาเอง
ประโยคที่ทเวลฟ์ใช้ในการสื่อสาร.
ประโยคที่ทเวลฟ์ใช้ในการสื่อสารเป็นรูปแบบตัวเลขดิจิตอล ซึ่งมีดังต่อไปนี้
ค้างคาวแวมไพร์
"สำหรับแวมไพร์ที่หมายถึง ผีตามความเชื่อของชาวยุโรปยุคกลาง ดูที่: แวมไพร์"
ค้างคาวแวมไพร์ หรือ ค้างคาวดูดเลือด  เป็นค้างคาวกลุ่มหนึ่งที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง มีพฤติกรรมดูดเลือดสัตว์ชนิดอื่นเป็นอาหาร จากพฤติกรรมของมันทำให้ได้ชื่อว่าเป็นค้างคาวแวมไพร์ หรือค้างคาวดูดเลือด เหมือนแวมไพร์ ในความเชื่อของชาวยุโรปยุคกลาง
ค้างคาวแวมไพร์ เป็นค้างคาวขนาดเล็กมีทั้งหมด 3 ชนิด ใน 3 สกุล จัดอยู่ในวงศ์ค้างคาวจมูกใบไม้โลกใหม่ (Phyllostomidae) เป็นค้างคาวที่ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อ 26 ล้านปีก่อน โดยมีความสัมพันธ์กับค้างคาวกินแมลง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ในถ้ำในป่าดิบ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยจะกินแต่เพียงเลือดของสัตว์เลือดอุ่นขนาดใหญ่กว่าเป็นอาหารเท่านั้น (บางชนิดจะกินนกเป็นอาหาร) โดยมีฟันแหลมคมซี่หน้าคู่หนึ่งกัด โดยมากสัตว์ที่ถูกดูดกิน จะเป็นปศุสัตว์ เช่น หมู หรือวัว เป็นต้น ซึ่งสายตาของค้าวคาวแวมไพร์จะมองเห็นเป็นภาพอินฟาเรด จากความร้อนของอุณหภูมิในร่างกายของเหยื่อ ทำให้มองเห็นในเวลากลางคืนได้ดีมาก และเป็นตัวนำไปสู่การเลือกตำแหน่งที่กัด ซึ่งจะเป็นอวัยวะส่วนต่าง ๆ เช่น ใบหู, ข้อศอก หรือหัวนม และขณะที่กัด ด้วยความคมของฟันประกอบกับมักจะกัดในเวลาที่เหยื่อนอนหลับ ทำให้เหยื่อไม่รู้ตัว และขณะที่ดูดเลือดอยู่นั้น ค้างคาวจะขับปัสสาวะไปด้วย เนื่องจากจะดูดเลือดในปริมาณที่มาก ทำให้ไม่สามารถบินได้ โดยปริมาณเลือดที่ค้างคาวดูดไปนั้น หากคำนวณว่าดูดเลือดหมูทุกคืน ภายในเวลา 5 เดือน จะมีปริมาณเท่ากับน้ำหนัก 5 แกลลอน ซึ่งเลือดที่ไหลออกมานั้นจะไหลผ่านลิ้นของค้างคาวที่มีร่องพิเศษช่วยให้เลือดไหลผ่านหลอดเลือดฝอยได้โดยง่าย และในน้ำลายค้างคาวจะมีเอนไซม์ทำให้เลือดไม่แข็งตัว
ซึ่งค้างคาวแวมไพร์ก็อาจดูดเลือดมนุษย์ได้ด้วยเช่นกันในเวลาหลับ และถึงแม้จะน่ากลัว แต่ค้างคาวแวมไพร์ก็มีความผูกพันกับลูก พ่อและแม่ค้างคาวจะเลี้ยงดูลูกค้างคาวที่ยังบินไม่ได้นานถึง 9 เดือน โดยจะนำเลือดที่ดูดเหลือกลับมาฝาก และฝากไปยังค้างคาวตัวอื่น ๆ ในฝูงที่หากินได้ไม่อิ่มพอด้วย นอกจากนี้แล้ว ค้างคาวแวมไพร์ยังเป็นพาหะนำโรคกลัวน้ำ หรือโรคพิษสุนัขบ้า ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตได้ด้วย
แชลวีดันซุ?
แชลวีดันซุ?  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดยโคจิ ยากูโช และทามิโยะ คูซาการิ กำกับโดยมาซายูกิ ซูโอะ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในประเทศญี่ปุ่น และเมื่อนำไปฉายในสหรัฐอเมริกาก็ได้รับความชื่นชม มียอดฉายในสหรัฐถึง 9.7 ล้านเหรียญ และถูกซื้อลิขสิทธิ์นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูด "Shall We Dance?" ในปี พ.ศ. 2547 นำแสดงโดยริชาร์ด เกียร์ เจนนิเฟอร์ โลเปซ ซูซาน ซาแรนดอน สแตนลีย์ ทุชชี จา รูล นิก แคนนอน และมียา
ชื่อภาพยนตร์ มาจากชื่อเพลง "Shall We Dance" ที่ใช้เป็นเพลงเต้นรำในเรื่อง เป็นเพลงที่แต่งโดยริชาร์ด ร็อดเจอร์สและออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เพื่อประกอบละครบรอดเวย์ "เดอะคิงแอนด์ไอ" (1951) และยังอ้างอิงถึงภาพยนตร์เพลง "Shall We Dance" (1937) ที่มีชื่อเสียงของเฟรด แอสแตร์กับจิงเจอร์ โรเจอร์ส โดยจอร์จและไอรา เกิร์ชวิน
แชลวีดันซุ? เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ โชเฮอิ ซูกิยามะ (โคจิ ยะคุโช) พนักงานบริษัทคนหนึ่งในโตเกียว ระหว่างนั่งรถไฟใต้ดินเดินทางกลับบ้านทุกวัน เขาจะผ่านโรงเรียนสอนเต้นรำ และสะดุดตากับหญิงสาวสวย มาอิ คิชิกาวะ (ทามิโยะ คูซาการิ) ครูสอนเต้นบอลรูมแดนซ์ วันหนึ่งเขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปสมัครเรียนเต้นรำที่นั่น เพื่อจะได้มีโอกาสทำความรู้จักกับครูสาวสวย โชเฮอิมีความหลงใหลในการเต้นบอลรูม และมีพฤติกรรมแปลกไป จนมาซาโกะ (ฮิเดโกะ ฮาระ) ภรรยาที่เป็นแม่บ้านอยู่กับบ้าน เกิดสงสัยว่าโชเฮอิจะแอบไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นนอกบ้าน จึงจ้างนักสืบเอกชนให้ติดตามพฤติกรรมของสามี
โชเฮอิพบว่า ทุกคนที่ได้เต้นบอลรูมแดนซ์ ต่างพากันหลงใหลในกิจกรรมเต้นรำนี้ แม้แต่บรรดาเพื่อนร่วมชั้น ที่สมัครเรียนเพื่อที่จะได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับมาอิ รวมทั้ง โทโมอิ อาโอกิ (นาโอโตะ ทาเกนากะ) เจ้านายที่แอบปลอมตัวมาเรียน หรือแม้แต่นักสืบเอกชนที่ภรรยาเขาจ้างมา
เมื่อมาซาโกะรู้ความจริงเข้าก็ได้พยายามทำความเข้าใจ และขอร้องให้โชเฮอิสอนเธอเต้นรำ เพื่อให้เธอได้มีส่วนร่วมกับกิจกรรมที่เขาหลงใหล
Shall We Dansu?
Shall We ダンス?
ภาษาเคา
ภาษาเคา (Khao) มีผู้พูดทั้งหมด 10,000 คน (พ.ศ. 2524) ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ใกล้แม่น้ำหมา ใกล้เคียงกับภาษาบิตในประเทศลาวและประเทศจีน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ
ภาษาเขา
แอลดีไฮด์
แอลดีไฮด์  เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่หมู่ฟังก์ชันเป็นหมู่คาร์บอกซาลดีไฮด์ (Carboxaldehyde : หรือ –CHO) มีสูตรทั่วไปเป็น หรือ RCHO หรือ CnH2nO เมื่อ R , R’ เป็นหมู่แอลคิลหรือหมู่แอริล
เรียกตามจำนวนอะตอมคาร์บอน แล้วลงท้ายเสียงด้วย –อานาล (–anal)
ฟรอนต์ไซด์บัส
ฟรอนต์ไซด์บัส  คือ ช่องทางการสื่อสารข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่เชื่อมระหว่างโปรเซสเซอร์ (ซีพียู) กับหน่วยความจำหลัก หรือ แรม (RAM) ซึ่งมีผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพโดยรวมของระบบ โดยเลขยิ่งสูง ข้อมูลยิ่งส่งกันได้เร็ว เปรียบเทียบได้กับถนนที่ให้รถวิ่ง ถ้ายิ่งมีช่องทางหรือเลนให้วิ่งมาก รถก็จะวิ่งได้มากขึ้น
Front side bus
Eclipse (2010 film)
กลุ่มภาษาอิหร่าน
กลุ่มภาษาอิหร่าน  เป็นสาขาย่อยของกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนที่อยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน ภาษาอเวสตะถือเป็นภาษาที่เก่าที่สุดของกลุ่มนี้ที่มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร กลุ่มภาษานี้มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 150–200 ล้านคน ภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดคือภาษาเปอร์เซีย (ประมาณ 70 ล้านคน) ภาษาปาทาน (ประมาณ 40 ล้านคน) ภาษาเคิร์ด (35 ล้านคน) และภาษาบาโลชิ (ประมาณ 7 ล้านคน)
ภาษายุคเริ่มแรก.
กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนมีจุดเริ่มต้นในเอเชียกลาง แต่ทฤษฎียังมีช่องว่างอีกมาก กลุ่มภาษาอิหร่านนี้เป็นลูกหลานของภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม ซึ่งภาษานี้แตกออกเป็น
ภาษาอิหร่านดั้งเดิมมีอายุย้อนหลังไปถึงหลังจากการแยกตัวของภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิมหรือราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่ภาษาอิหร่านแยกตัวออกมาและพัฒนาตามชนเผ่าอิหร่านกลุ่มต่างๆที่อพยพไปมาระหว่างยุโรป เอเชียใต้ ที่ราบอิหร่านและเอเชียกลาง ในทางภาษาศาสตร์ ภาษาอิหร่านโบราณแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือ
ภาษาอเวสตะเป็นภาษาที่ใช้เขียนคัมภีร์ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ ภาษาเปอร์เซียโบราณมีระบบการเขียนเป็นอักษรรูปลิ่ม
กลุ่มภาษาอิหร่านยุคกลาง.
ยุคกลางในอิหร่านเริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 143 - 1443 ภาษาในยุคนี้แบ่งเป็นกลุ่มตะวันตกและกลุ่มตะวันออกเช่นกัน เริ่มใช้ตัวเขียนที่มาจากอักษรอราเมอิก ภาษาเปอร์เซียกลางเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิซัสซาเนียน เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 843 - 1543 ภาษาเปอร์เซียกลางและภาษาพาร์เทียเป็นภาษาในยุคมานิเชียนด้วย ซึ่งมีข้อความหลงเหลือในภาษานอกกลุ่มนี้เป็นจำนวนมากตั้งแต่ภาษาละตินถึงภาษาจีน
กลุ่มภาษาอิหร่านยุคใหม่.
หลังจากที่จักรวรรดิเปอร์เซียหันไปนับถือศาสนาอิสลาม สำเนียงเก่าเช่นภาษาเปอร์เซียกลางถูกแทนที่ด้วยสำเนียงใหม่ เช่นสำเนียงดารีที่เป็นภาษาราชการ คำว่าดารีมาจาก darbar หมายถึงศาลหลวง ใช้เขียนบทกวีและวรรณคดีอย่างแพร่หลาย ราชวงศ์ซัฟฟาริดเป็นราชวงศ์ที่มีบทบาทในการพัฒนาภาษาใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 1418 สำเนียงดารีเชื่อกันว่ามีอิทธิพลต่อสำเนียงทางตะวันออกของอิหร่านมาก ในขณะที่สำเนียงปะห์ลาวีที่เป็นสำเนียงมาตรฐานเดิมมีพื้นฐานมาจากสำเนียงทางตะวันตก สำเนียงใหม่ๆเหล่านี้เป็นต้นกำเนิดของสำเนียงมาตรฐานของภาษาเปอร์เซียในปัจจุบัน
นักวิชาการในยุคกลางของอิหร่านใช้คำว่า "ดารี" หมายถึงจังหวัดทางตะวันออกของโดราสถาน "ปะห์ลาวี" หมายถึงสำเนียงทางตะวันตกเฉียงเหนือระหว่างอัสฟาฮานกับอาเซอร์ไบจาน และ "ปาร์ซี" หมายถึงสำเนียงของฟาร์และยังมีสำเนียงที่ไม่เป็นทางการ เช่น สำเนียงคูซีซึ่งเกี่ยวข้องกับจังหวัดคูเซสถานทางตะวันตก
การเข้ามาของศาสนาอิสลามทำให้นำอักษรอาหรับมาใช้เขียนภาษาเปอร์เซีย ภาษาปาทานและภาษาบาโลชิ โดยเพิ่มอักษรพิเศษบางตัว ในขณะที่ค่อยๆเลิกใช้อักษรเปอร์เซียกลางไป ภาษาทาจิกเป็นภาษาแรกที่เริ่มเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2463 เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียตก่อนจะเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรซีริลลิกในอีก 10 ปีต่อมา
บริเวณที่มีผู้พูดกลุ่มภาษาอิหร่านล้อมรอบไปด้วยผุ้พูดภาษาอื่นๆหลายกลุ่ม ทางตะวันตกเป็นภาษาอาหรับ ส่วนกลุ่มภาษาเตอร์กิกแพร่หลายในเอเชียกลางแทนที่กลุ่มภาษาอิหร่านที่เคยใช้ในบริเวณนั้น เช่น ภาษาซอกเดีย และภาษาแบกเทรีย โดยภาษาซอกเดียบางสำเนียงยังเหลืออยู่ในหุบเขาซาราฟสถาน และภาษาซากาในซินเจียงทางตอนใต้ รวมทั้งภาษาออสเซติกที่ยังเหลืออยู่ในเทือกเขาคอเคซัส มีผู้พูดกลุ่มภาษาอิหร่านเล็กน้อยในเทือกเขาปาร์มี ผู้พูดภาษาเปอร์เซียในอาเซอร์ไบจานถูกแทนที่ด้วยกลุ่มภาษาเตอร์กิกแล้วเช่นกัน
กลุ่มภาษาอิหร่านแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันออกและกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตก มีทั้งหมดราว 84 ภาษา ภาษาที่มีผู้ใช้มากในปัจจุบันคือภาษาเคิร์ด ภาษาเปอร์เซีย และภาษาบาโลชิในกลุ่มตะวันตก และภาษาปาทานในกลุ่มตะวันออก ในปัจจุบันมีการประดิษบ์กลุ่มภาษาอิหร่านขึ้นมาคือภาษาบาราเรยเป็นภาษาในนิยายและใกล้เคียงกับสำเนียงลูรี แต่ก็มีลักษณะของสำเนียงเกอร์มันซาฮานรวมอยู่ด้วย
ภาษากลุ่มอิราเนียน
ภาษาโคฮิสถานี
ภาษากลุ่มนูริสถานี
ภาษาดารี (โซโรแอสเตอร์)
ภาษาแบกเตรียน
ภาษาอเวสถาน
ภาษายากโนบิ
การใช้หมายเลขโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้หลายระบบ
ภาษาซอกเดียน
ภาษาออสเซเตียน
โรงเรียนแพทย์ปรุงยา
บอด (หน่วยวัด)
บอด  เป็นหน่วยวัดอัตราการรับส่งข้อมูลในด้านโทรคมนาคมและอิเล็กทรอนิกส์ หน่วยวัดนี้ได้ถูกตั้งชื่อตามวิศวกรฝรั่งเศส Émile Baudot ผู้สร้างรหัส Baudot code ที่ใช้ในการส่งโทรเลข
Baud (บางครั้งเรียกว่า baud rate หรือ modulation rate) มีความหมายตรงกับคำว่า "สัญลักษณ์ต่อวินาที" กล่าวคือ จำนวนของสัญลักษณ์ (symbol) ที่เปลี่ยนแปลงไปภายในช่วงเวลาหนึ่งวินาที โดยวัดจากสื่อกลางที่ใช้ในการส่งข้อมูล (transmission medium)
โดยทั่วไป Baud จะมีค่าแตกต่างจาก Bit rate ที่วัดจำนวนบิตข้อมูลต่อวินาที ทั้งนี้ เนื่องจากหนึ่งสัญลักษณ์อาจมาจากหลายบิตข้อมูลประกอบกัน
อีเลคโทรป็อป
จดหมายถึงชาวฮีบรู
จดหมายถึงชาวฮีบรู  เป็นหนังสือเล่มที่ 19 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
หนังสือเล่มนี้แต่แรกเป็นจดหมายขนาดยาวที่ถูกเขียนถึงชาวฮีบรู ผู้เขียนไม่ได้ระบุชื่อตนเองว่าเป็นใคร ซึ่งการทำเช่นนั้นแสดงว่า ผู้รับจดหมายชาวฮีบรูต้องรู้จักผู้เขียนเป็นอย่างดี และจากเนื้อหาในจดหมายที่กล่าวถึงคำสอนในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมด้วยนั้น แสดงว่าผู้เขียนเป็นผู้มีการศึกษาและเข้าใจในเรื่องราวเหล่านั้นดี ประกอบกับผู้เขียนมีความสนิทสนมกับทิโมธีด้วย ทำให้ในยุคแรกเชื่อกันว่านักบุญเปาโลอัครทูต น่าจะเป็นผู้เขียนจดหมายฉบับนี้ แต่หลังจากการปฏิรูปแล้ว มีข้อโต้แย้งว่า ผู้เขียนไม่น่าจะเป็นเปาโล เพราะสไตล์การเขียนจดหมายของนักบุญเปาโล ไม่ใช่แบบที่อยู่ในจดหมายฉบับนี้ อาจจะเป็นอปอลโลมากกว่า ซึ่งอปอลโลก็มีคุณลักษณะดังกล่าวข้างต้นด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการยืนยันได้แน่นอนว่าผู้เขียนเป็นใคร ส่วนช่วงเวลาในการเขียนน่าอยู่ในราวปี ค.ศ. 70 คือก่อนที่กรุงเยรูซาเลมจะล่มสลาย
คริสตจักรยุคแรกถูกกดขี่ข่มเหงอย่างรุนแรงจากชาวยิวที่ไม่เชื่อพระเยซู ผู้รับจดหมายฉบับนี้ในยุคนั้นน่าจะเป็นชาวยิวที่กลับใจเป็นคริสเตียน แต่กำลังถูกกดดันอย่างหนัก จนคิดว่าจะละทิ้งความเชื่อและกลับไปประพฤติตามศาสนายูดาห์เหมือนเดิม ผู้เขียนจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ เพื่อกระตุ้นให้ยึดมั่นในความเชื่อต่อไป
เนื้อหาหลักในหนังสือฮีบรูคือ ความสมบูรณ์ของพระเยซู ในฐานะผู้เปิดเผยและผู้นำมาซึ่งพระคุณของพระเจ้า ในพระเยซูทุกสิ่งทุกอย่างบริบูรณ์อยู่แล้ว ไม่ต้องพึ่งพาสิ่งใดอื่นอีก หนังสือฮีบรูถูกเรียกว่า "หนังสือของสิ่งประเสริฐกว่า" เพราะในจดหมายฉบับนี้ มีการใช้คำที่มีความหมายว่า "ประเสริฐกว่า" หรือ "ดีกว่า" ถึง 15 ครั้ง
หนังสือฮีบรูมีจุดประสงค์อยู่ 4 ประการ โดยประการแรกสำคัญที่สุดคือ ต้องการให้ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่สูงสุดของพระเยซู มีเพียงแค่พระเยซูเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ผู้เขียนแสดงให้เห็นความยิ่งใหญ่สูงสุดของพระเยซู โดยการเปรียบเทียบกับผู้ยิ่งใหญ่อื่น ๆ เช่น มหาปุโรหิต โมเสส หรือแม้แต่ทูตสวรรค์ก็ไม่อาจจะเปรียบเทียบความยิ่งใหญ่กับพระเยซูได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ยึดมั่นในความเชื่อต่อไป แม้ว่าจะถูกกดขี่ข่มเหงก็ตาม ผู้เขียนยกตัวอย่างบุคคลในอดีตที่มีชื่อเสียงดีด้านความเชื่อ เช่น โนอาห์ อับราฮัม โมเสส เป็นต้น ผู้เขียนกล่าวต่อไปอีกว่า บางคนเสียชีวิตไปทั้งที่ยังไม่ได้รับอะไรตอบแทนจากความเชื่อนั้น แต่ก็ยังคงความเชื่ออยู่ เพราะมั่นใจว่าพระเจ้าจะจัดเตรียมสิ่งที่ดีกว่าไว้ให้
ประการที่สามคือ ต้องการอธิบายให้เข้าใจถึงสาเหตุที่พระเจ้าตีสอน อาจจะมีผู้เชื่อบางคนที่ละทิ้งความเชื่อเพราะถูกพระเจ้าตีสอน แต่ผู้เขียนกำลังบอกผู้อ่านว่า "ท่านทั้งหลายจงรับและทนเอาเถอะ เพราะเป็นการตีสอน พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อท่านในฐานะที่ท่านเป็นบุตรของพระองค์ ด้วยว่ามีบุตรคนใดเล่าที่บิดาไม่ได้ตีสอนเขาบ้าง"
ประการสุดท้ายเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตให้พระเจ้าทรงพอพระทัย ในส่วนท้ายนี้ตรงไปตรงมา เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น เน้นให้รักกันฉันพี่น้อง อย่าล่วงประเวณี อย่าเห็นแก่เงิน เป็นต้น
1. พระสง่าราศีของพระเยซู 1:1 - 4:13
2. การเป็นปุโรหิตในระบบใหม่ของพระเยซู 4:14 - 8:13
3. เปรียบเทียบระหว่างระบบเก่าและระบบใหม่ 9:1 - 10:39
4. สง่าราศีของความเชื่อ 11:1 - 40
5. ชีวิตแห่งความเชื่อ 12:1 - 13:25
ยูนิซัน (วิดีโอของเซลีน ดิออน)
ไลฟ์อาปารี (ดีวีดี)
Runaway/My Girlfriend
Prince of Persia 1
แอลเอฟโอ (วงดนตรีอเมริกัน)
แอลเอฟโอ (LFO หรือ Lyte Funky Ones) คือกลุ่มศิลปินแนวป็อป จากอเมริกา สมาชิกวงประกอบไปด้วย ริช โครนิน, เดวิน ลิมา และ แบรด ฟิสเชตติ มีเพลงฮิตคือเพลง "Summer Girls" และ "Girl on TV"
ปรินส์ออฟเปอร์เซีย 1
โอเกอร์ดูสตาด (ดีวีดี)
ซอฟต์แวร์บริการ
ซอฟต์แวร์บริการ  เป็นซอฟต์แวร์แอปพลิเคชันบนเว็บที่ผู้ใช้สามารถเรียกใช้บริการได้ตามความต้องการใช้งาน โดยทั่วไปซอฟต์แวร์บริการนี้จะถูกจัดเก็บอยู่บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการ หรือเป็นซอฟต์แวร์ที่จะถูกดาวน์โหลดลงสู่ตัวเครื่องของผู้ใช้บริการ โดยจะหยุดทำงานเมื่อได้ใช้ซอฟต์แวร์ดังกล่าวครบเวลาที่กำหนด หรือดำเนินการเสร็จสิ้นแล้ว
สถานีรถไฟปราจีนบุรี
โตโยต้า พริอุส
โตโยต้า พริอุส  เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง ของค่ายรถยนต์โตโยต้า เป็นรถรุ่นแรกของโลกที่นำระบบเครื่องยนต์ไฮบริดมาใช้ในเชิงพาณิชย์ (รถยนต์ไฮบริด คือ รถยนต์ที่ใช้ระบบไฟฟ้าแบตเตอรี่มาช่วยในการขับเคลื่อนในบางสถานการณ์ ทำให้รถยนต์ที่ใช้ระบบไฮบริดประหยัดน้ำมันได้ประมาณ 30-50%) เริ่มการผลิตครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบัน
โฉมที่ 1 (XW10; พ.ศ. 2540–2546).
พริอุสรุ่นแรก เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 มีตัวถังแบบเดียว คือ ซีดาน 4 ประตู ในช่วงก่อน พ.ศ. 2544 พริอุสใช้รหัส NHW10 มีขายเฉพาะในประเทศจีน เท่านั้น ยกเว้นบริษัทนำเข้าอิสระในประเทศต่างๆ จำนำรถมือหนึ่ง และ รถมือสองที่ถูกใช้แล้ว ส่งออกมายังประเทศตนเองบ้างเล็กน้อย หลังจากนั้น พริอุสเปลี่ยนไปใช้รหัสตัวถัง NHW11 โตโยต้าได้ส่งออกไปขายนอกประเทศจีนโดยตรง
พริอุสจะใช้เกียร์อัตโนมัติ CVT เป็นมาตรฐาน มีอัตราการใช้น้ำมันที่ประหยัดมาก (17.5 - 17.9 กม./ลิตร ในการวิ่งปกติ) และได้รับการตัดสินจากองค์กร CARB (California Air Resources Board) ให้เป็นรถยนต์มลพิษต่ำพิเศษ (Super Ultra Low Emission Vehicle)
โฉมที่ 2 (XW20; พ.ศ. 2546–2552).
พริอุสรุ่นที่ 2 ใช้รหัส NHW20 ได้เปลี่ยนมาผลิตตัวถังแบบแฮทช์แบ็ก 5 ประตู (ท้ายกุด ไม่มีกระโปรงสั้น คล้าย ฮอนด้า แจ๊ซ, โตโยต้า ยาริส ฯลฯ) พริอุสได้รับออกแบบให้มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ประหยัดน้ำมันมากขึ้น (19.2 - 20.4 กม./ลิตร ในการวิ่งปกติ)
ด้านความปลอดภัย มีองค์กรต่างๆ ได้ไปทำการทดสอบการชน กับรถพริอุส โดยมีผลการทดสอบอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างดีในรุ่นที่มีถุงลมนิรภัย Airbags รอบคัน แต่รุ่นที่ไม่มีถุงลมนิรภัย Airbags ในด้านข้าง มีผลการทดสอบที่ค่อนข้างไม่น่าพอใจ
โฉมที่ 3 (XW30; พ.ศ. 2552–2558).
โตโยต้า พริอุสรุ่นที่ 3 ใช้รหัส ZVW30 ใช้ตัวถังแบบลิฟต์แบ็ก 5 ประตูเช่นเดียวกับรุ่นก่อนหน้า เปิดตัวที่งานแสดงรถยนต์อเมริกาเหนือเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 เป็นรุ่นปี 2010 ตั้งแต่เปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2552 มีการผลิตพรีอุสรุ่นนี้ไปแล้วกว่า 1,688,000 คันทั่วโลก
โตโยต้า พริอุส รุ่นนี้มีค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานของตัวรถเพียง 0.25 และมีครีบหลังใต้ท้องรถช่วยให้รถทรงตัวได้ที่ความเร็วสูง
ZVW30.
รุ่นนี้มาพร้อมกับเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร เครื่องยนต์เบนซินสี่สูบเรียง (รุ่นก่อน 1.5 ลิตร) มีแรงม้า รวมกับพลังจากมอเตอร์ไฟฟ้า ได้แรงม้ารวมเป็น (รุ่นก่อน 110 hp) ซึ่งเครื่องยนต์ที่ใหญ่ขึ้นนี้ทำให้แรงบิดเพิ่มขึ้น รอบต่อนาที (rpm) ต่ำลง ทำให้ประหยัดน้ำมันเมื่อขับขี่บนทางหลวง นอกจากนี้ยังมีปั๊มน้ำไฟฟ้าทำให้เครื่องยนต์ของพรีอุสไม่จำเป็นต้องมีสายพานยิ่งทำให้ประหยัดน้ำมันมากขึ้น ส่วนมอเตอร์ไฟฟ้าและส่วนประกอบอื่น ๆ ของระบบไฮบริดก็เล็กลงและมีประสิทธิภาพมากขึ้น โตโยต้าประเมินว่าอินเวอร์เตอร์ มอเตอร์ และเพลาส่งกำลังแบบใหม่จะเบาลง 20 เปอร์เซ็นต์ และมีแบตเตอรีนิกเกิลไฮไดรด์ 1.3 กิโลวัตต์ติดตั้งที่ใต้ท้องรถ
ZVW35: รุ่นปลั๊กอิน.
ตัวต้นแบบของโตโยต้า พรีอุส ปลั๊กอิน ไฮบริดได้ถูกแสดงในงานแสดงรถยนต์โตเกียวประจำปี 2009 งานแสดงรถยนต์แฟรงก์เฟิร์ตประจำปี 2009 และงานแสดงรถยนต์ลอสแอนเจลิสประจำปี 2009 ในจำนวนจำกัดสำหรับโปรแกรมสาธิตตัวต้นแบบนี้ ตัวต้นแบบนี้พัฒนามาจากตัวไฮบริดรุ่นที่สามและมาพร้อมกับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนขนาด 5.2 กิโลวัตต์ สามารถขับด้วยระบบไฟฟ้าล้วนได้ 21 กิโลเมตร (13 ไมล์) โปรแกรมสาธิตพรีอุส ปลั๊กอิน ไฮบริดได้ผลิตพรีอุสที่เป็นตัวทดลองกว่า 600 คันเริ่มผลิตตั้งแต่ พ.ศ. 2552 สำหรับการทดสอบในประเทศญี่ปุ่น ยุโรป แคนาดา จีน ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และสหรัฐอเมริกา
ส่วนพรีอุส ปลั๊กอิน ไฮบริดรุ่นผลิตจริงได้เปิดตัวที่งานแสดงรถยนต์แฟรงก์เฟิร์ตประจำปี 2011 จากการทดสอบด้วยโปรแกรมสาธิตได้ทำให้พรีอุส ปลั๊กอิน ไฮบริดมีประสิทธิภาพที่ดีขึ้นด้วยขนาดแบตเตอรี่ที่เล็กลงเป็น 4.4 กิโลวัตต์ แต่ได้ระยะทางขับเคลื่อนด้วยระบบไฟฟ้าล้วนได้ 23 กิโลเมตร (14.3 ไมล์) พรีอุส ปลั๊กอิน ไฮบริดเริ่มต้นจำหน่ายที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 สหรัฐอเมริกาเมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ และตลาดยุโรปเมื่อเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน
การตลาดในประเทศไทย.
โตโยต้า พรีอุสรุ่นที่สามได้เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โดยเป็นการนำเข้าสิ้นส่วนมาประกอบในประเทศ (CDK) เป็นรถโตโยต้าไฮบริดรุ่นที่สองหลังจากโตโยต้า คัมรี่ ไฮบริด โดยพรีอุสมีรุ่นย่อยแบ่งออกเป็น 2 รุ่น คือ Top Grade ราคา 1,260,000 บาท และ Standard Grade 1,190,000 บาท โดยทุกรุ่นมีระบบสัญญาณไฟเบรกกระพริบเมื่อเบรกกะทันหัน ระบบควบคุมการทรงตัว (VSC) ระบบกระจายแรงเบรก (EBD) ระบบป้องกันล้อหมุนฟรี (TRC) ระบบป้องกันล้อล็อก (ABS) และถุงลมนิรภัย 7 จุดในทุกรุ่นย่อย
ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2555 โตโยต้าได้เปิดตัวพรีอุสรุ่นปรับโฉมในประเทศไทย โดยมีการเปลี่ยนแปลงการออกแบบด้านหน้าของตัวรถใหม่ มีรุ่นย่อยทั้งหมด 3 รุ่น คือรุ่น Standard 1,199,000 บาท, รุ่น Top 1,299,000 บาท และรุ่น Top Option 1,369,000 บาท โดยรุ่น Top Option จะมีระบบระบายอากาศอัตโนมัติด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ (Solar Ventilation System)
ประกาศยกเลิกผลิตพรีอุสประสบปัญหาเรื่องยอดขายและภาษีในประเทศไทย.
ในวันที่ 18 กันยายน 2558 โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทยแจ้งหยุดผลิตโตโยต้า พรีอุสหลังจากที่มีปัญหาเกี่ยวกับยอดขายที่ไม่เป็นไปตามเป้าที่ตั้งไว้และปัญหาเกี่ยวกับภาษีนำเข้า โดยโตโยต้าได้เผชิญกับข้อพิพาททางกฎหมายเกี่ยวกับการนำเข้าชิ้นส่วนประกอบพรีอุส ทางโตโยต้าเองได้ออกมาชี้แจงว่าบริษัทไม่ได้นำเข้ารถยนต์พริอุสเข้ามาทั้งคันตามที่ถูกพาดพิง และได้ชี้แจงอีกว่าการนำเข้าชิ้นส่วนรถยนต์ทุกชิ้นได้มีการแสดงเอกสารอย่างถูกต้องครบถ้วนตามกฎหมาย รวมถึงได้รับอนุมัติการนำเข้าและตรวจสอบจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเป็นที่เรียบร้อย ต่อมาวันที่ 15 ก.ย.65 ศาลฎีกาภาษีอากรกลางนัดอ่านคำพิพากษาชั้นฎีกา คดีข้อพิพาทการจัดเก็บภาษีนำเข้าชิ้นส่วนอะไหล่พรีอุสโดยมีโจทก์ (ผู้ฟ้อง) คือ บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด และมีจำเลย (ผู้ถูกฟ้อง) คือกรมศุลกากร โจทก์ร้องขอให้ศาลภาษีอากรเพิกถอนการประเมินของเจ้าพนักงานประเมิน อ้างว่าตนเสียภาษีถูกต้องครบถ้วนแล้ว ในชั้นศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร ตุลาการในคดีมีเห็นว่า ชิ้นส่วนรถยนต์ที่โจทก์นำเข้าเมื่อประกอบเข้าด้วยกันแล้ว จะมีลักษณะอันเป็นสาระสำคัญของพรีอุสและสามารถนำไปประกอบเป็นรถยนต์โตโยต้า พรีอุสได้ทันที จึงต้องจัดให้อยู่ในประเภท “ชิ้นส่วนที่สมบูรณ์หรือสำเร็จแล้ว” พิกัด 8703.23.51 (ตามช่วงที่นำเข้า) ซึ่งต้องจ่ายภาษีในอัตรา 80% เช่นนี้จึงไม่เข้ากรณีที่จะได้รับการลดอัตราภาษีตาม JTEPA
วันที่ 19 กันยายน 2565 นายพชร อนันตศิลป์ อธิบดีกรมศุลกากร เปิดเผย “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า ตามที่ศาลมีคำพิพากษาให้บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด ต้องชำระค่าภาษีอากรต่อกรมศุลกากรราว 1 หมื่นล้านบาท ภายใน 1 เดือน หลังจากวันที่มีคำพิพากษานั้น ล่าสุด ทางบริษัทได้ประสานงานเข้ามาแล้ว ซึ่งตามคำพิพากษาบริษัทต้องจ่ายทั้งหมดนั้น เป็นการรวมทั้งภาษีส่วนที่ขาด พร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่ม ส่วนกรณีหากเอกชนไม่สามารถจ่ายได้ในคราวเดียวนั้น ก็ต้องทำเรื่องขอผ่อนชำระเข้ามา แต่ทางกรมไม่สามารถไปผ่อนปรนให้ก่อนได้
โฉมที่ 4 (XW50; พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน).
โตโยต้า พริอุส รุ่นที่ 4 ได้เปิดตัวครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ที่เมืองลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 ตามด้วยประเทศสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 และเดือนกุมภาพันธ์ในยุโรป โดยโตโยต้าคาดหวังไว้ว่าจะขายโตโยต้า พริอุส รุ่นที่ 4 นี้ได้ 12,000 คันต่อเดือนและ 300,000 ถึง 350,000 คันต่อปีในประเทศญี่ปุ่น
โตโยต้า พริอุส รุ่นที่ 4 ถูกพัฒนาขึ้นบนแพลทฟอร์มใหม่ที่มีชื่อว่า Toyota New Global Architecture (TNGA) ซึ่งออกแบบให้มีจุดศุนย์ถ่วงต่ำลงกว่าเดิมและทำให้โครงสร้างของรถแข็งแกร่งขึ้น พร้อมทั้งปรับปรุงช่วงล่างใหม่ ทำให้โตโยต้า พริอุส รุ่นนี้มีการขับขี่ที่คล่องตัวมากขึ้น ส่วนภายนอกนั้นมีการออกแบบใหม่เพื่อปรับปรุงหลักอากาศพลศาสตร์ให้ดียิ่งขึ้น รวมถึงการทำการตกแต่งภายในให้มีพื้นที่กว้างขวางมากขึ้น โดยตัวถังภายนอกมีความยาวเพิ่มขึ้น 61 มิลลิเมตร กว้างขึ้น 15 มิลลิเมตร ขณะที่ความสูงลดลง 20 มิลลิเมตร เมื่อเทียบกับโฉมที่ 3
โฉมที่ 5 (XW60; พ.ศ. 2566).
ล่าสุดมีการทดสอบวิ่ง TOYOTA Prius เจเนอเรชั่นใหม่ ซึ่งไฟหน้าดูเหมือนจะใช้ภาษาการออกแบบใหม่ของ Toyota Crown series มีรายงานว่า พรีอุสใหม่ จะใช้เครื่องยนต์เบนซินเทอร์โบ 2.0 ลิตร ผสานเทคโนโลยีไฮบริด และ ปลั๊กอินไฮบริด ใหม่ บนพื้นฐาน TNGA-C
ปัจจุบัน Prius ในไทยได้ยกเลิกจำหน่ายไปแล้ว แต่สำหรับต่างประเทศยังคงจำหน่ายต่อไป แม้ไม่ได้รับความนิยมเหมือนอดีต รถยนต์ไฮบริดอย่างพรีอุส สมควรแล้ว ที่จะได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมด และมันมีแนวโน้มที่จะได้ขุมกำลัง ไฮบริด และ ปลั๊กอินไฮบริด PHEV รวมทั้งปรับดีไซน์ให้ทันยุคสมัย รวมถึงเทคโนโลยีใหม่ๆ นับตั้งแต่การเปิดตัว Toyota Prius ในปี 1997 รถยนต์นั่งขนาดกลางรุ่นแรกของโลกที่มาพร้อมระบบไฮบริด และได้รับการพัฒนาจนถึงเจนที่ 4 ที่เปิดตัวในปี 2015 แม้ว่าความนิยมรถซีดานจะลดลง แต่โตโยต้ายังคงจะสานต่อการพัฒนา พรีอุส
Bestcarweb.jp นิตยสารรถยนต์ญี่ปุ่นได้เผยว่า Prius ใหม่จะมาพร้อมการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดครั้งใหญ่ในปี 2023 นั่นคือเจนที่ 5 ใหม่ แน่นอนว่า Prius ได้รับการออกแบบบนพื้นฐานแพล็ตฟอร์ม TNGA-C (Toyota New Global Architecture) เน้นการออกแบบที่ทันสมัย สปอร์ตมากกว่าปัจจุบัน ว่ากันว่า รูปลักษณ์ภายนอกแบบสปอร์ตคูเป้มากกว่ารถครอบครัว นอกจากนี้การออกแบบภายในที่ล้ำยุคจะเป็นจุดขายของพรีอุสรุ่นต่อไป
พร้อมติดตั้ง Toyota Safety Sense 3.0 รุ่นล่าสุด เป็นอุปกรณ์พื้นฐานของทุกรุ่น
ซอฟต์แวร์แอสอะเซอร์วิส
อับราฮัม ลิงเคิล์น
กรณีชาที่บอสตัน (พ.ศ. 2316)
เหตุการณ์ไฟฟ้าดับทั่วประเทศไทย พ.ศ. 2521
เหตุการณ์ไฟฟ้าดับทั่วประเทศไทย เมื่อวันเสาร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2521 เนื่องจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ของโรงไฟฟ้าพระนครใต้ ซึ่งเป็นกำลังการผลิตสำคัญของประเทศ เกิดเหตุขัดข้องขึ้น ทำให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าอื่น ๆ ทั่วประเทศ ซึ่งมีระบบการทำงานต่อเนื่อง เป็นอันขัดข้องไปด้วยกัน เป็นเหตุของการเกิดไฟฟ้าดับ ในทุกภูมิภาคของประเทศ เริ่มตั้งแต่เวลา 07:40 น. สำหรับในเขตภาคเหนือ ประมาณ 1 ชั่วโมง เขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 15 นาที เขตภาคกลาง ประมาณ 1 ชั่วโมง และเขตนครหลวง ประมาณ 2 ชั่วโมง จึงสามารถกลับมาเริ่มจ่ายไฟฟ้าได้ในบางพื้นที่ จนกระทั่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งประเทศตามปกติ เมื่อเวลา 17:00 น. รวมเป็นระยะเวลานานถึง 9 ชั่วโมง 20 นาที
ฮิลเลวี รอมบิน
ฮิลเลวี รอมบิน  เป็นนักแสดงและนางงามชาวสวีเดนที่ครองมงกุฎมิสสวีเดน และเป็นผู้ชนะเลิศประกวดคนที่สี่ของนางงามจักรวาล 1955