pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ยอดหทัย เทพธรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2486 ที่กรุงเทพมหานคร ประธานกรรมการบริหารบัณฑิตยสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (บวท.) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2529 และรางวัลนักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีดีเด่นอาเซียน ประจำปี พ.ศ. 2538 ด้วยชื่อเสียงอันเป็นที่ยอมรับยกย่องทั้งระดับชาติ และนานาชาติ จนถึงขณะนี้ ศาสตราจารย์ ดร. ยอดหทัย ยังผลิตผลงานวิจัยที่มีคุณค่าอย่างไม่หยุดยั้ง ร่วมไปกับการทำหน้าที่อาจารย์ที่ถ่ายทอดวิชาความรู้ อบรมสั่งสอนดูแลลูกศิษย์อย่างเอาใจใส่ เป็นนักวิทยาศาสตร์อาวุโสที่อุทิศตนอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ในการถ่ายทอดและเผยแพร่ความรู้เพื่อสร้างสรรค์ให้เด็กรักวิทยาศาสตร์อย่างเต็มกำลัง โดยได้มีบทบาทเป็นวิทยากร ในการประชุมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นนักวิทยาศาสตร์พี่เลี้ยงในโครงการพัฒนาอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับเด็กและเยาวชน และปวารณาตนเป็นวิทยากรใน Science Lecture สัญจรไปในต่างจังหวัด เพื่อให้ความรู้ ประกอบการสาธิตทางเคมี ให้กับเยาวชนผู้สนใจวิทยาศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา
ศ.ดร. ยอดหทัย เทพธรานนท์ เป็นบุตรคนโตของ นายนคร และนางสอิ้ง เทพธรานนท์ มีน้องชายคือ ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์ สถาปนิกดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
สมรสกับ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. ชัชนาถ เทพธรานนท์ มีบุตรชาย 2 คน คือ นายศรวัส และนายอิทธิ เทพธรานนท์
ศ.ดร. ยอดหทัย เทพธรานนท์ ศึกษาในระดับประถม และมัธยม จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี เมื่อปี พ.ศ. 2508 และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาอินทรีย์เคมี เมื่อปี พ.ศ. 2511 จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน) ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาอินทรีย์เคมี จากมหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2515 ด้วยทุนโคลัมโบ (Colombo Plan Scholarship) จากนั้นได้ฝึกอบรมการวิจัย ระดับ Post-doctoral Training ทางสาขาวิชาออร์แกโนเมทาลิค (Organo-metallic Chemistry) ณ มหาวิทยาลัยคอร์เนล ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี พ.ศ. 2518-2519
เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ ที่ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่จบการศึกษาระดับมหาบัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2511 จนถึงเกษียณอายุราชการ
ได้รับทุนนักวิจัยอาวุโส จากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งชาติ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 จนถึงปัจจุบัน และเป็นผู้จัดตั้งห้องปฏิบัติการทรัพยากรชีวภาพ (Bioresources Research Unit; BRU) ขึ้น
โดยการสนับสนุนจากศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (BIOTEC) สวทช.
สาขาวิทยาศาสตร์กายภาพและวิศวกรรมศาสตร์ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ศ.ดร. ยอดหทัย เทพธรานนท์ เป็นนักเคมีอินทรีย์ ที่ทำการวิจัยทางด้านการค้นหาสารเคมีจากธรรมชาติ ที่แสดงฤทธิ์ทางชีวภาพ (Bioactive Natural Products) และทางด้านอินทรีย์เคมีสังเคราะห์ (Organic Synthesis) ของสารออกฤทธิ์ดังกล่าว ซึ่งได้นำไปสู่ความรู้ความเข้าใจ สูตรโครงสร้างต่างๆ ตลอดไปจนถึง การเข้าใจกรรมวิธี ที่สิ่งมีชีวิตผลิตสารเหล่านั้นขึ้นมา และการนำมาใช้ประโยชน์กับมนุษย์ เช่น
การแยกและพิสูจน์สูตรโครงสร้างของสารในกลุ่ม Cyclohexene Epoxides ซึ่งสกัดได้จากต้นไม้ในสกุล Uvaria และการเข้าใจกลไกชีวสังเคราะห์ของสารกลุ่มดังกล่าว ในด้านอินทรีย์เคมีสังเคราะห์ ได้ค้นพบปฏิกิริยาใหม่ ที่มีประโยชน์หลายปฏิกิริยา ซึ่งมีความสำคัญอันนำไปสู่กรรมวิธีใหม่ ในการสังเคราะห์สารเคมีที่มีโครงสร้างซับซ้อนหลายชนิด ในกลุ่ม Cyclopentenoid Antibiotics เช่น สังเคราะห์สารที่แยกได้ จากเชื้อจุลินทรีย์ชื่อ Sarkomycin ที่มีคุณสมบัติเป็นทั้งยาปฏิชีวนะ และมีผลในการทำลายเซลล์มะเร็ง ตลอดจนสังเคราะห์ Diospyros อันเป็นสารออกฤทธิ์ถ่ายพยาธิ ในลูกมะเกลือ
ศ.ดร. ยอดหทัยได้ร่วมงานกับนักวิจัยของศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ผลิตผลงานวิจัยที่ดีเป็นจำนวนมาก ในเรื่องสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ จากเชื้อรา โดยเฉพาะเชื้อราที่ก่อโรคต่อแมลง (Insect Pathogenic Fungi) และยังได้ทำการศึกษาด้าน Physical Organic Chemistry ที่เป็นพื้นฐานในการนำไปเป็น "ต้นตอ" ของงานวิจัย ทางด้านอินทรีย์เคมีสังเคราะห์ อันเป็นผลให้สามารถทำการสังเคราะห์สารที่แสดงฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อรา อันมีโครงสร้างและ Stereochemistry ที่ซับซ้อนอีกด้วย
ศาสตราจารย์ ดร. ยอดหทัย ได้ตีพิมพ์ผลงานวิจัย ในวารสารนานาชาติที่อยู่ในฐานข้อมูลสากล จำนวนทั้งสิ้นกว่า 118 เรื่อง ได้รับการอ้างอิงจากฐานข้อมูลนานาชาติ (Science Citation Index) จำนวนทั้งสิ้นมากกว่า 1,016 ครั้ง และจากผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เผยแพร่ ทำให้ ศาสตราจารย์ ดร. ยอดหทัย ได้รับเชิญจากสำนักพิมพ์ John Wiley &amp; Sons ให้เขียนบทที่ 7 เรื่อง "Synthesis of Enones" (82 หน้า) ในหนังสือ "The Chemistry of Enones" (S. Patai and Z. Rappoport, Eds) ในปี พ.ศ. 2532 และจากสำนักพิมพ์ CRC Press, USA ให้เขียนหนังสือทั้งเล่ม เรื่อง "Cyclization Reactions" (370 หน้า) ที่จำหน่ายไปทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2537 อีกด้วย
สารานุกรมจักรวาลของอสิมอฟ
ชาวไทตุรง
.mn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศมองโกเลีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
.se เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศสวีเดน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529
เจ็ดตัวประหลาดกังน๊ำ
ปราสาท ตาเล็ง
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ  เป็นงานจำหน่ายหนังสือและสื่อการศึกษา ที่มีบริษัทผู้ผลิตหนังสือ สำนักพิมพ์และร้านหนังสือ ร่วมออกร้านมากที่สุดในประเทศไทย ตามปกติจะจัดขึ้นในราวปลายเดือนมีนาคม ถึงต้นเดือนเมษายนของทุกปี
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ เริ่มจัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2515 โดยกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ และคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ร่วมกันจัดขึ้น (ต่อมา สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย เข้าร่วมเป็นผู้จัดงานในภายหลัง) และได้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานเปิดงานเป็นประจำทุกปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้เพิ่มการจัดงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ  ไปพร้อมกันด้วย
งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ.
"งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ" (; เดิมชื่องานมหกรรมหนังสือและสื่อการศึกษาระดับชาติ) เป็นงานจำหน่ายหนังสือและสื่อการศึกษาในส่วนกลาง ซึ่งจัดโดยสมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ตามปกติจะจัดขึ้นในช่วงเดือนตุลาคมของทุกปี เริ่มจัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2539
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งแรก จัดงานขึ้นที่บริเวณโรงละครแห่งชาติ จากนั้นมีการย้ายสถานที่จัดงานไปหลายแห่ง ได้แก่สวนลุมพินี โรงเรียนหอวัง ท้องสนามหลวง คุรุสภา และถนนลูกหลวง ข้างกระทรวงศึกษาธิการ ส่วนงานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งแรกจัดที่ แฟชั่นไอส์แลนด์ ต่อมาได้ย้ายไปจัดที่ท้องสนามหลวง ในภายหลังทั้งสองงานได้จัดขึ้น ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ มาโดยตลอด
ในปี พ.ศ. 2562-2563 งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ รวมทั้งงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้ย้ายไปจัดที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี เป็นการชั่วคราว เนื่องจากศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ปิดปรับปรุง ส่วนในปี พ.ศ. 2564 จัดที่ไบเทค บางนา ควบคู่กับการจัดงานออนไลน์
ในปี พ.ศ. 2565 งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติและงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ จัดที่สถานีกลางบางซื่อ เพื่อเป็นการฉลองการจัดงานครบรอบ 50 ปี และครบรอบ 125 ปี การรถไฟแห่งประเทศไทย ส่วนงานมหกรรมหนังสือระดับชาติในช่วงปลายปี ได้ย้ายกลับไปจัดที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ตามเดิม
ฟงอวิ๋น
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย หรือ ส.พ.จ.ท. (The Publishers and Booksellers Association of Thailand; PUBAT) เป็นองค์กรศูนย์กลางของผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือในประเทศไทย ผู้ร่วมจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ควบคู่กับงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ รวมถึงงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ เป็นประจำทุกปี
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ริเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยนักวิชาการด้านการศึกษากลุ่มหนึ่ง ประกอบด้วย หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย, อภัย จันทวิมล, กำธร สถิรกุล เป็นต้น มีความเห็นว่าสำนักพิมพ์ทั้งหลาย ต่างก็ดูแลตัวเองเป็นหลัก ไม่มีการรวมตัวกันอย่างจริงจัง จึงไม่อาจพัฒนากิจการพิมพ์ของประเทศไทยให้ทัดเทียมกับนานาชาติได้ ม.ล.มานิจ ซึ่งเป็นผู้ประกอบการโรงพิมพ์อยู่ด้วย จึงมีแนวคิดว่าจะเป็นคนกลาง โดยเชิญชวนจิตต์ แพร่พานิช เจ้าของกิจการสำนักพิมพ์แพร่พิทยาที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น กับชัย จิตติเดชารักษ์ ผู้จัดจำหน่ายหนังสือรายใหญ่ในขณะนั้น มาร่วมกันก่อตั้งสมาคมฯ ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503
กฎหมายลูก
กฎหมายลูก เป็นภาษาปาก หมายถึง กฎหมายลำดับรอง คือ กฎหมายที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายอื่น เช่น
เจ้าแม่วัดดุสิต
เจ้าแม่วัดดุสิต เป็นพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษของราชวงศ์จักรี และเป็นพระนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งได้รับพระราชทานตำหนักริมวัดดุสิดารามเป็นที่อาศัย จึงเป็นที่มาของคำว่าเจ้าแม่ดุสิต
ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับชาติกำเนิดของเจ้าแม่วัดดุสิตมีมากมาย แต่ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าแม่วัดดุสิตสืบเชื้อสายมาจากผู้ใด หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้กล่าวไว้ในหนังสือ "โครงกระดูกในตู้" โดยอ้างจากหนังสือราชินิกุลบางช้างไว้ว่า "เจ้าแม่วัดดุสิตมีศักดิ์เป็นหม่อมเจ้าในราชวงศ์พระมหาธรรมราชา ซึ่งสืบเชื้อสายมาแต่ราชวงศ์พระร่วงกรุงสุโขทัย" นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงบรรพบุรุษของเจ้าแม่วัดดุสิตไว้ว่า สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงได้ฟังคำบอกเล่าจากพระวันรัตน์ (ฉิม) ว่าเจ้าฟ้าหญิงรัศมีและเจ้าฟ้าจีกเคยตรัสเล่าว่า สมเด็จพระเอกาทศรถได้อภิเษกสมรสกับธิดาของพระยาเกียรติ์ (ขุนนางชาวมอญที่ติดตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) มีธิดาคือเจ้าครอกบัว (หม่อมเจ้าบัว) และเจ้าครอกอำภัย (หม่อมเจ้าอำไพ) แต่ในหนังสือนี้ยังมีข้อความที่คลุมเครือระหว่างเจ้าครอกบัวและเจ้าครอกอำไพอยู่มาก ซึ่งทำให้สับสนว่า เจ้าแม่วัดดุสิตมีชื่อเดิมว่าอย่างไรกันแน่ บางแห่งกล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงบัว" มีเชื้อสายพระร่วงสุโขทัย บางแห่งก็กล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงอำไพ" เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเอกาทศรถ อย่างไรก็ตาม หลักฐานหลายแห่งก็ไม่ได้บ่งบอกว่าสายตระกูลของเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นสืบเชื้อสายมาจากเชื้อพระวงศ์สายไหนเช่นกัน แต่จากเอกสารพงศาวดารไทยหลายฉบับและของต่างประเทศเป็นที่ยืนยันว่าเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นมีตัวตนอย่างแน่นอน
เจ้าแม่วัดดุสิตสมรสกับสามีซึ่งเป็นเชื้อสายของพระยาเกียรติ (ขุนนางชาวมอญที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมารับราชการในกรุงศรีอยุธยา) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
แม้สมเด็จพระนารายณ์ทรงใช้คำตรัสเรียกว่า "เจ้าแม่วัดดุสิต" คือเป็นนามโดยตำแหน่ง ตามธรรมเนียมนิยมแต่ก่อนจะไม่นิยมเรียกพระนามผู้เป็นเจ้ากันตรง ๆ อย่างไรก็ดี อาจเป็นไปได้แต่เพียงว่า สมเด็จพระนารายณ์ตรัสเรียกให้เกียรติเสมอด้วย "เจ้า" เนื่องจากหลักฐานตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ขึ้นไป คือ จดหมายเหตุชาวต่างประเทศ หรือพระราชพงศาวดารกรุงเก่าฉบับต่าง ๆ ไม่ได้กล่าวถึงที่มาที่ไปของเจ้าแม่วัดดุสิตรวมไปถึง "ความเป็นเจ้า" ของท่านแม้แต่น้อย
ด้วยความที่เป็นพระนมสมเด็จพระนารายณ์ บุตรชายทั้งสองจึงเป็นสหายสนิทและเป็นที่โปรดปราน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าพระยาพระคลังทั้ง 2 คน มีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ หลวงสรศักดิ์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือพระเจ้าเสือ) ขัดแย้งกับพระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) เพราะได้ทำการสึกพระภิกษุและสามเณรจำนวนมากออกไปทำราชการ จนเกิดการชกต่อย หลวงสรศักดิ์เกรงจะถูกลงพระราชอาญา จึงขอร้องให้เจ้าแม่ดุสิตช่วยเหลือ ซึ่งพระองค์ก็พระราชทานอภัยโทษให้
เจ้าแม่วัดดุสิตถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏ แต่ตามจดหมายเหตุของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ นายแพทย์ชาวเยอรมนีที่เข้ามายังกรุงศรีอยุธยาในแผ่นดินพระเพทราชา มีการบันทึกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1690 (พ.ศ. 2233) ไว้ว่า มารดาของโกษาปานนั้นได้ทำศพแล้วเสร็จเมื่อ 15 เดือนก่อน (หรือ ราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2232) ดังนั้น เจ้าแม่วัดดุสิตอาจจะอสัญกรรมในช่วงต้นรัชกาลสมเด็จพระเพทราชา
พระพรต
พระพรต เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีแดง คือจักรแก้วของพระนารายณ์อวตารลงมาพร้อมกับพระราม พระพรตเป็นโอรสของท้าวทศรถกับพระนางไกยเกษี ท้าวไกยเกษผู้เป็นตาได้ขอพระพรตไปอยู่ด้วยที่กรุงไกยเกษพร้อมพระสัตรุด
นางไกยเกษีผู้เป็นมารดานั้นเป็นต้นเหตุที่ทำให้พระรามต้องออกเดินดง 14 ปี กล่าวคือ ครั้งหนึ่งท้าวทศรถรบกับอสูรปทูตทันต์ ท้าวทศรถทรงนั่งรถศึกโดยมีพระนางไกยเกษีร่วมรบด้วย รถทรงถูกศรของยักษ์เพลาล้อหลุด นางเห็นจึงนำแขนของตนใส่ไปแทนเพลาล้อ และช่วยสังหารอสูรปทูตทันต์แทนท้าวทศรถ จนท้าวทศรถมีชัยชนะแก่ข้าศึก ท้าวทศรถดีใจมากประทานพรว่าจะให้สิ่งที่ต้องการทุกประการหากนางต้องการ
เมื่อเวลาผ่านไปนางนึกได้จึงทูลขอบัลลังก์อโยธยาให้แก่พระพรตโอรสของตน และให้พระรามออกไปเดินป่าเป็นเวลา 14 ปี ท้าวทศรถได้ฟังเช่นนั้นจึงต้องยอมตามที่นางขอและตรอมใจตาย พระพรตทราบเรื่องก็เสียใจและโกรธถึงขั้นจะฆ่าแม่ แต่ถูกห้ามไว้ก่อน อีกทั้งสองแม่ลูกยังถูกสั่งห้ามไม่ให้ถวายพระเพลิงพระศพท้าวทศรถ หลังจากนั้นพระพรตเดินทางไปเชิญพระรามให้กลับมาครองราชย์ แต่พระรามปฏิเสธ พระพรตจึงนำฉลองพระบาทของพระรามกลับเมืองแทน และถวายคำปฏิญาณว่าหากครบ 14 ปี พระรามยังไม่กลับเมือง ตัวเองจะขอโดดเข้ากองไฟ
พระรามได้ให้พระพรตและพระสัตรุดเป็นแม่ทัพไปปราบทศพินที่กรุงลงกา รบกับท้าวจักรวรรดิที่กรุงมลิวัน และท้าวคนธรรพ์นุราชที่มายึดกรุงไกยเกษ
สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ ชฎามนุษย์ หรือ มงกุฏยอดชัย
พระสัตรุด
พระสัตรุด คือคทาของพระนารายณ์อวตารลงมาพร้อมกับพระองค์ พระสัตรุดเป็นโอรสของท้าวทศรถกับนางสมุทรชา เป็นพระอนุชาฝาแฝดของพระลักษมณ์ เป็นจอมทัพร่วมกับพระพรตผู้เป็นพระเชษฐา ตอนศึกกรุงลงกาครั้งที่ 2 และศึกเมืองมลิวัน แม้พระสัตรุดจะเป็นพระอนุชาร่วมพระมารดากับพระลักษมณ์ แต่ทั้งในรามายณะของอินเดียและรามเกียรติ์ของไทย ก็มักกล่าวถึงพระสัตรุดคู่ไปกับพระพรต และกล่าวถึงพระรามคู่กับพระลักษมณ์ ในรามเกียรติ์ตอนต้นจนถึงตอนกลางเรื่อง พระสัตรุดมีบทบาทน้อย แต่มีบทบาทมากขึ้นในตอนท้ายเรื่อง เมื่อกรุงลงกาเกิดกบฏไพนาสุริยวงศ์ พระรามส่งพระพรตกับพระสัตรุดไปปราบ ทั้งสองพระองค์ทำศึกมลิวัน พระสัตรุดถูกหอกเมฆพัทของสุริยาภพ ถูกศรเหราพตของบรรลัยจักร และพระสัตรุดได้ฆ่านนยุพักตร์โอรสท้าวจักรวรรดิ
เมื่อครั้งศึกท้าวคนธรรพ์นุราชยึดกรุงไกยเกษ พระสัตรุดก็เดินทางไปพร้อมกับพระพรต พระมงกุฎ พระลบ
พระนามพระสัตรุดในรามเกียรติ์เขียน สัตรุด แต่ในรามายณะเขียน ศตฺรุฆฺน (อ่านว่า สะ-ตฺรุ-คฺนะ) แปลว่า ผู้สังหารศัตรู
สีม่วงอ่อน 1 หน้า 2 มือ ชฎามนุษย์ หรือมงกุฏยอดชัย
สุครีพ
สุครีพ เป็นพญาวานรในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีแดง เป็นลูกชายของพระอาทิตย์กับนางกาลอัจนา เป็นทหารเอกของพระราม มีศักดิ์เป็นน้าของหนุมาน
เมื่อพระฤๅษีโคดมสามีของนางกาจอัจนา รู้ความจริงจากนางสวาหะว่าสุครีพไม่ใช่ลูกของตน แต่เป็นลูกชู้ จึงสาปให้กลายเป็นลิงพร้อมกับพาลี (กากาศ) ผู้เป็นพี่ชายซึ่งเป็นลูกชู้กับพระอินทร์ แล้วไล่เข้าป่าไป พระอินทร์กับพระอาทิตย์ได้เนรมิตเมืองขีดขินให้ปกครอง โดยมีพาลีเป็นกษัตริย์และสุครีพเป็นอุปราช พาลีกับสุครีพได้เคยไปช่วยชะลอเขาพระสุเมรุ พระอิศวรหวังจะมอบนางดาราเป็นรางวัลให้แก่สุครีพ แต่ครั้งนั้นมีพาลีมารับรางวัลผู้เดียว พาลีสาบานว่าหากตนเอารางวัลของน้องมาเป็นของตน ขอให้ถูกศรพระนารายณ์สิ้นชีพ แต่สุดท้ายพาลีก็ผิดสัตย์เอานางดารามาเป็นชายาของตน
วันหนึ่งควายทรพีเดินทางมาท้าสู้กับพาลี พาลีจึงสั่งสุครีพไว้ว่าตอนที่ตัวเองเข้าไปสู้กับทรพีในถ้ำ หากเลือดที่ไหลออกจากถ้ำมีสีจาง ให้ปิดปากถ้ำเสียเพราะเป็นเลือดพาลี พาลีฆ่าทรพีตาย เลือดที่ไหลออกจากถ้ำเป็นเลือดของทรพีซึ่งมีสีเข้ม แต่เกิดฝนตกลงมาจนทำให้เลือดมีสีจางลง สุครีพเข้าใจผิดคิดว่าพาลีตายจึงเอาหินปิดปากถ้ำ พาลีโกรธสุครีพมากจึงพังถ้ำออกมาและขับไล่สุครีพออกจากเมือง ต่อมาหนุมานได้พาสุครีพไปพบพระราม สุครีพขอพระรามให้สังหารพาลีที่ผิดคำสาบานเรื่องนางดารา
เมื่อพาลีตายแล้ว สุครีพก็ขึ้นเป็นเจ้าเมืองขีดขินและรวบรวมไพร่พลวานรเพื่อช่วยพระรามทำศึก สุครีพได้รับความไว้วางพระทัยจากพระรามให้เป็นผู้จัดการกองทัพ ออกรบสู้กับกองทัพของกรุงลงกาอยู่เสมอ ครั้งเสร็จศึกกรุงลงกา สุครีพได้รับแต่งตั้งเป็น พญาไวยวงศามหาสุรเดช ครองกรุงขีดขิน
อินทรชิต
อินทรชิต (สันสกฤต: इन्‍द्र जीत อินฺทฺร ชีต) เดิมมีชื่อว่า รณพักตร์ เป็นบุตรทศกัณฐ์กับนางมณโฑ มีมเหสีชื่อ นางสุวรรณกันยุมา มีบุตรชื่อยามลิวันและกันยุเวก มีกายสีเขียว มีฤทธิ์เก่งกล้ามาก เมื่อโตขึ้นจึงทูลลาพระบิดาและพระมารดาเพื่อไปศึกษาวิชากับพระฤๅษีโคบุตรจนสำเร็จวิชามนต์มหากาลอัคคี จึงกราบลาอาจารย์เพื่อไปบำเพ็ญตบะ เมื่อบำเพ็ญจนเก่งกล้าแล้ว จึงทำพิธีขออาวุธวิเศษต่อมหาเทพทั้ง 3 มหาเทพจึงประทานอาวุธวิเศษให้ คือ
พระอิศวรประทานศรพรหมาสตร์ และมอบพรสามารถแปลงร่างเป็นพระอินทร์ได้
พระพรหมประทานศรนาคบาศ และมอบพรหากเศียรตกลงพื้น จะเกิดไฟบรรลัยกัลป์ล้างโลก ต้องนำพานแว่นฟ้าของพระพรหมเท่านั้นมารองรับเศียรจึงจะระงับเหตุได้
พระนารายณ์ประทานศรวิษณุปาณัม
เมื่อได้รับพรและอาวุธวิเศษแล้ว รณพักตร์เกิดความหึกเหิมยกทัพบุกสวรรค์และรบกับพระอินทร์จนชนะ เมื่อทศกัณฐ์ทราบข่าวบุตรของตนมีชัยชนะก็ดีใจมาก จึงเปลื่ยนชื่อใหม่จากรณพักตร์เป็นอินทรชิต หมายถึง "ผู้พิชิตพระอินทร์" อินทรชิตได้ทำสงครามกับกองทัพพระลักษมณ์หลายครั้ง เอาชนะได้ในศึกนาคบาศและศึกพรหมาสตร์ อินทรชิตได้ทำพิธีกุมภนิยาแต่ก็ถูกพระลักษมณ์ทำลายพิธี จนเมื่ออินทรชิตหมดสิ้นอาวุธที่จะต่อกร จึงกลับกรุงลงกาไปลาพ่อแม่ลูกเมียก่อนยกทัพออกมารบครั้งสุดท้าย อินทรชิตถูกศรพรหมาสตร์ของพระลักษมณ์ตัดคอขาด โดยมีองคตถือพานแว่นฟ้ามารองรับเศียรเอาไว้
ลักษณหัวโขนอินทรชิต.
กายสีเขียว หนึ่งหน้า สองกร ตาโพลง เขี้ยวคุด (เขี้ยวดอกมะลิ) ปากหุบ ทรงชฎาเดินหน หรือ กาบไผ่ยอดปัด จอนหูมี ๒ แบบ คือจอนหูแบบมนุษย์และจอนหูแบบยักษ์ นอกจากนี้ยังทำหน้าสีทองอีกแบบหนึ่ง และในตอนเป็นเด็กสวมกะบังหน้ามีเกี้ยวรัดจุก (ชฎาเด็กหรือหัวกุมารไว้จุก) กายสีเขียว ๑ พักตร์ ๒ กร ชุดแต่งกายด้วยจีวรสีเขียว
อินทรชิตในรามายณะ.
อินทรชิต มีชื่อเดิมว่า เมฆนาท (สันสกฤต: मेघनाथ โมฆนาถ) เนื่องจากเวลาเกิด มีเสียงร้องไห้ดังเสียงฟ้าร้อง อินทรชิตรักและเทิดทูนบิดาของตนยิ่งกว่าสิ่งใด สามารถเอาชนะพระลักษมณ์และพระรามในสงครามหลายครั้งเนื่องจากพิธีกรรมที่บำเพ็ญทุกครั้งก่อนออกรบ แต่ครั้งสุดท้ายพระลักษมณ์บุกโจมตีในระหว่างทำพิธี อินทรชิตไม่ทันตั้งตัวแต่ยังต่อสู้อย่างกล้าหาญจนสิ้นใจตาย หลังจากทศกัณฐ์ทราบข่าวการตายของอินทรชิต ทศกัณฐ์เกิดความแค้นถึงกับตัดสินใจที่จะประหารนางสีดาที่เป็นต้นเหตุการตายของลูกชายและกุมภกรรณน้องชาย แต่เสนาบดีเตือนสติว่า ทั้งกุมภกรรณ อินทรชิต และเหล่าทหารทั้งหมดยอมสละชีวิตเพื่อนางสีดาได้อภิเษกกับทศกัณฐ์ ถ้าประหารนางไปการตายของเหล่านี้จะสูญเปล่า เพราะทศกัณฐ์เป็นทั้งพระราชา พี่ชาย และพ่อ ของเหล่าทหารที่ตายไปในครั้งนี้จะต้องรับผิดชอบด้วยการออกรบด้วยตัวเอง
สหัสเดชะ
สหัสเดชะ (แปลว่า มีกำลังนับพัน) เป็นรากษสกายสีขาว เจ้าเมืองปางตาล มี 1000 หน้า 2000 มือ ร่างกายสูงใหญ่ดั่งเขาอัศกรรม มีกระบองวิเศษที่พระพรหมประทานให้มีฤทธิ์คือต้นชี้ตายปลายชี้เป็นและได้รับพรเมื่อข้าศึกหรือศัตรูเห็นจงหนีหายไปด้วยความกลัว เมื่อพญามูลพลัมรู้ว่าทศกัณฐ์เพื่อนของตนกำลังรบกับพระรามอยู่จึงคิดจะช่วยโดยชวนสหัสเดชะพี่ชายของตนไปออกรบด้วยกัน ภายหลังด้วยความชะล่าใจของตนจึงถูกหนุมานใช้กลอุบายแปลงเป็นลิงน้อยหลอกเอากระบองวิเศษมาหักทิ้ง และฆ่าสหัสเดชะตายในที่สุด
สหัสเดชะ เป็นหนึ่งในยักษ์ทวารบาลสองตน ที่ยืนเฝ้าประตูทางเข้าพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามและวัดอรุณราชวรารามคู่กับทศกัณฐ์ เพราะถือว่าเป็น ยักษ์ที่มีฤทธิ์มากดุจเดียวกับทศกัณฐ์
ลักษณะหัวโขน.
หน้ายักษ์สีขาว ทำเป็นหน้า 4 ชั้น หรือ 5 ชั้น ชั้นแรกหน้าปกติ 1 หน้า หน้าเล็ก ๆ 3 หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ชั้นที่ 2 3 4 ทำเป็นหน้าเล็ก 4 หน้า ชั้นบนสุดทำเป็น 2 แบบ แบบหน้ายักษ์ แบบหน้าพรหม ปากแสยะตาโพลง สวมมงกุฎชัย
พระสัตตรุท
ตาฮีตีเอตี
ตาฮีตีเอตี  คือกลุ่มดนตรีป็อปฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1993 ที่เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
ชื่อของกลุ่มมีที่มาจากคำขวัญบนเสื้อยืด ดนตรีของพวกเขาผสมผสานดนตรีป็อปที่โน้มเอียงไปทางโซล เนื้อร้องของเพลงเป็นภาษาอังกฤษ พวกเขาประสบความสำเร็จพอสมควรในประเทศญี่ปุ่น
ตู้เกม
กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน
โคนามิ
โคนามิ  เป็นบริษัทผลิตและพัฒนาวิดีโอเกม ของเล่น การ์ดของเล่น การ์ตูน ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น บริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ที่เมืองโอซะกะ โดยคำว่า "โคนามิ" มีที่มาจากตัวอักษรแรกของนามสกุลของผู้ร่วมก่อตั้งได้แก่ คาเงมาสะ โคซึกิ (KOuzuki), โยชิโนบุ นากามะ (NAkama), ฮิโระ มัตสึดะ (Matsuda) และ โชคิจิ อิชิฮารา (Ishihara)
Epiphany (เว็บเบราว์เซอร์)
D'Arc~en~Ciel
P'UNK~EN~CIEL
เอมี โรส
เอมี โรส  เป็นที่รู้จักกันในชื่อเล่น Rosy the Rascal เป็นตัวละครจาก เกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก โดยผู้ส้รางคือบริษัทเซก้า และ โซนิคทีม เธอเป็นเม่นชมพูสาว และมักบอกว่าตนเป็นแฟนกับโซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก
ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก CD และมีบทบาทสำคัญหลายๆตอนในเกมและการ์ตูนของโซนิค ไม่ว่าจะเป็นโซนิค R, โซนิคเอกซ์, โซนิคแอดเวนเจอร์ และ โซนิคฮีโร่ส์
เอมี่ปรากฏตัวครั้งแรกด้วยอายุ 8 ปีในเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก CD แต่ในโซนิคแอดเวนเจอร์อายุของเธอถูกเปลี่ยนเป็น 12 ปี เธอสูง 90 ซม.ส่วนน้ำหนักนั้นเธอเก็บเป็นความลับจากตัวละครหญิงคนอื่นๆ นอกจากนั้นแล้วเธอมักจะไปไหนมาไหนกับครีม เดอะแรบบิทเสมอๆ จนดูเหมือนกับทั้งสองเป็นคู่หูกันแบบเดียวกับโซนิคและเทลส์
แม้จะมีปัญหาเรื่องการออกแบบตัวละครตัวนี้เพื่อใช้ในเกมของเซก้า เอมี่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยโซนิคทีม แต่ถูกสร้างครั้งแรกในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกมังงะ ในปี ค.ศ. 1992 โดยได้รับคำอธิบายว่าเป็น "แฟนกับนิคกี้ (โซนิค)" หลังจากนั้นแล้วเซก้าได้นำเธอมาใช้ในเกม โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก CD โดยมีคาซายูกิ โฮชิโนะ วาดตัวละครให้ใหม่ ในปี ค.ศ. 1993
เอมี่ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก CD โดยที่เอมี่ได้ถูกจับตัวโดยเมตัลโซนิค และโซนิคได้ถูกดร.เอ็กแมนบังคับให้ท้าทายกับเมตัลโซนิคให้ชนะถึงจะได้เอมี่ไป แต่โซนิคก็สามารถชนะได้และได้เอมี่ไป และยังตั้งชื่อเล่นให้กับเอมี่ว่า "Rosy the Rascal"
เอมี่ได้ปรากฏตัวอีกครั้งในโซนิคดริฟต์ และโซนิคดริฟต์ 2 ซึ่งเอมี่ได้เข้าร่วมการแข่งกับพวกโซนิค และเอมี่ก็ได้เป็นตัวละครในต่อสู้ในเกมโซนิคเดอะไฟท์เตอร์ส และในปี ค.ศ. 1997 เกมโซนิค R เอมี่ได้ปรากฏตัวมาในเกมนี้และได้เป็นตัวละครตัวละครตัวเดียวในเกมเท่านั้นที่ขับรถ (ตัวละครตัวอื่นเดินด้วยเท้า)
โซนิคเดอะไฟท์เตอร์ส เอมี่ก็ได้เปิดเผยอาวุธประจำตัวของเธอคือ ค้อน "พิโกะพิโกะ" ซึ่งได้กลายมาเป็นสัษญลักษณ์สำคัญของตัวเธอ นอกเหนือจากนั้นแล้วชื่ Rosy the Rascal ถูกเรียกเป็นครั้งสุดท้ายในเกมนนี้
ในปี ค.ศ. 1999 เกม โซนิคแอดเวนเจอร์ เอมี่ได้รับการออกแบบใหม่ โดยปรับลักษณะตัวละครให้เป็นวัยรุ่นมากขึ้นรวมถึงอายุที่เพิ่มเป็น 12 ปี (คาดว่าปรับเพื่อตามโซนิคที่อายุ 15 ปี) เธอเปลี่ยนชุดของเธอให้เป็นชุดกระโปรงสีแดง มีรองเท้าสีแดงแถบขาวและเพิ่มเนื้อเรื่องสำคัญให้กับเธอมากขึ้น โดยเฉพาะการเปิดเผยความสามารถสำคัญๆบางอย่างของเธอ เช่นทักษะการใช้ค้อนและการกระโดดโดยไม่หมุนตัว
ในโซนิคชัฟเฟิล เอมี่ปรากฏตัวมาเป็นตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ แต่ทว่าทักษะและความสามารถของเธอนั้นก็คล้ายๆกับตัวละครตัวอื่นๆในเกม ทั้งความเร็วและความสามารถพื้นฐาน ยกเว้นแต่ค้อนที่ทำให้เธอไปยังสถานที่อื่นที่ตัวละครปกติไปไม่ได้ นอกจากนั้นแล้วความชื่นชอบในตัวโซนิคไม่ได้ปรากฏในเกมนี้
ใน โซนิคแอดเวนเจอร์ 2นั้น เอมี่กลายมาเป็นตัวละครสนับสนุนที่ปรากฏตัวมาในส่วนของเนื้อเรื่อง ส่วนในโหมดหลายผู้เล่นเธอสามารถเลือกเล่นได้ เธอเป็นคนมาช่วยโซนิคตอนถูกจับขังไว้ และในหลายๆตอนที่เธอปรากฏตัวมาช่วยโซนิค (ซึ่งปกติโซนิคต้องเป็นคนช่วยเธอ) นอกจากนั้นเธอยังเป็นคนที่ทำให้ชาโดว์ เดอะเฮดจ์ฮ็อกสามารถจำคำพูดของมาเรีย โรบ็อทนิกได้ นั่นคือ "เพื่อให้ทุกคนมีโอกาสที่จะมีความสุข"
ในเกมชุดโซนิคแอดวานซ์ เอมี่เป็นตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ และเธอมีความสามารถคล้ายคลึงกับในโซนิคแอดเวนเจอร์ ในโซนิคแอดวานซ์ 2 เธอสามารถเลือกเล่นได้โดยจบเกมพร้อมคาออสเอเมอรัลด์ ทั้ง 7 เม็ด (จบสมบูรณ์) และในโซนิคแอดวานซ์ 3 เธอมีโบนัสพิเศษถ้าจับคู่กับโซนิคหรือครีม
ในเกมโซนิคฮีโร่ส์ เอมี่เป็นสมาชิกของทีมโรสและเป็นตัวละครประเภทความเร็ว โดยมี ครีม และ บิ๊ก มาร่วมทีมด้วย ในภาคนี้ทางทีมงานได้มีการปรับความสามารถของเอเมี่ให้เทียบเท่ากับตัวละครอื่นๆในเกมเพื่อความสมดุล โดยเฉพาะท่า โฮมมิ่งแอ็กแท็กและกระโดดหมุนตัว ยกเว้นเพียงท่ากระโดดเกาะกำแพงเท่านั้นที่เธอไม่มี แต่เธอก็เพิ่มความสามารถในการสร้างพายุโดยใช้ค้อนและใช้ค้อนในการหมุนตัวเพื่อใช้ร่อนลงพื้นด้วย
ในโซนิคแบทเทิ้ล บทบาทของเอมี่กับเอเมิร์ลนั้นจะไปในลักษณะของแม่กับลูก เธอมักคิดว่าเอเมิร์ลเป็นลูกของเธอกับโซนิค และฝึกการเลี้ยงเอเมิร์ลให้เขาสามารถต่อสู้ด้วยตนเองได้
ในโซนิครัช เอมี่ปรากฏตัวมาพร้อมกับบทพูดเพียงเล็กน้อยทั้งในตอนของโซนิคและเบลซ ส่วนในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006)เอมี่ได้ตามหาโซนิค และได้พบ ซิลเวอร์ซึ่งเป็นเม่นพลังจิตที่กำลังตามหาโซนิคเช่นเดียวกัน และเอมี่ก็ได้ช่วยเจ้าหญิงเอลิซออกมาจากยาน ดร.เอ็กแมน ได้
เผ่าดาน
เผ่าดาน เป็น 1 ในบรรดา 12 เผ่าของอิสราเอล ตามบันทึกในพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม ในหมวดพระธรรมเบญจบรรณ และตามพระคัมภีร์โตราห์ในศาสนายูดาย ดาน เป็นชื่อของบุตรชายคนที่ 5 ของยาโคบ หรือ อิสราเอล ซึ่งเกิดกับ นางบิลฮาห์ สาวใช้ของนางราเชล
กำเนิดดาน.
เมื่อยาโคบไปอยู่กับลาบัน ลุงของตน ลาบันให้ยาโคบทำงาน 7 ปี เพื่อแลกกับนางราเชล บุตรสาวคนเล็กของตน แต่เมื่อครบ 7 ปีตามกำหนด ลาบันกลับให้ยาโคบแต่งงานกับนางเลอาห์ บุตรีคนโต ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นธรรมเนียมที่คนพี่จะต้องแต่งก่อนคนน้อง ยาโคบจึงต้องทำงานอีก 7 ปีเพื่อให้ได้นางราเชล เมื่ออยู่กินกันนั้น ยาโคบรักนางราเชล และชังนางเลอาห์ พระเจ้าจึงทรงเบิกครรภ์ของนางให้มีบุตรชายแก่ยาโคบ ถึง 4 คนติดต่อกัน ต่อมาเมื่อนางราเชลเห็นว่าตนไม่มีบุตร และพี่สาวมีบุตรชายถึง 4 คน จึงได้ยกนางบิลฮาห์ สาวใช้ของตนให้เป็นภรรยาน้อยของยาโคบ เพื่อนางจะได้มีบุตรชายโดยผ่านทางสาวใช้นั่นเอง
เหตุที่ได้ชื่อว่า ดาน เนื่องด้วยเมื่อนางบิลฮาห์ตั้งครรภ์และมีบุตรชายให้แก่ยาโคบ นางราเชล ผู้เป็นนายหญิงจึงกล่าวว่า "พระเจ้าผู้ทรงตัดสินเรื่องข้าพเจ้า ได้ทรงสดับฟังเสียงข้าพเจ้าทูล จึงประทานบุตรชายแก่ข้าพเจ้า" ดาน จึงมาจากคำภาษาฮีบรู ที่แปลว่า เขาพิพากษาแล้ว
คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อดาน.
ก่อนยาโคบจะสิ้นใจ ท่านได้เรียกบรรดาบุตรของท่านมา เพื่อบอกเหตุอันจะเกิดภายหน้าแก่บุตรของท่าน คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อดาน มีดังนี้
"..."ส่วนดานจะเป็นทนายของประชาชนของตน เป็นเผ่าหนึ่งในอิสราเอล ดานจะเป็นงูอยู่กลางถนน เป็นงูพิษที่อยู่ในหนทางที่กัดส้นเท้ามาให้คนขี่ตกหงายลง"..."
คำอวยพรของโมเสสแก่เผ่าดาน.
ก่อนโมเสสจะสิ้นชีวิต พระเจ้าได้ทรงเรียกท่านขึ้นไปยังภูเขาอาบาริม แผ่นดินโมอับ ตรงข้ามเมืองเยรีโค นั้น ที่นั่น โมเสสได้กล่าวอวยพระแก่ชนเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล โดยบทอวยพรแก่เผ่าดาน เป็นดังนี้
"...ดานเป็นลูกสิงห์ ที่กระโดดมาจากเมืองบาชาน..."
ดินแดนของเผ่าดานในอิสราเอล.
เมื่ออิสราเอลได้ขับไล่ชนเผ่าต่าง ๆ และยึดครองแผ่นดินคานาอันแล้วนั้น เผ่ารูเบน และเผ่ากาดได้ขอโมเสสเพื่อยึดครองพื้นที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน จึงไม่มีส่วนในแผ่นดินคานาอัน เผ่ายูดาห์ ได้รับเกียรติ เนื่องจากประมุขเผ่า ได้แก่ คาเลบ ได้เป็นหนึ่งในสองของผู้สอดแนมที่ได้ถวายพระเกียรติพระเจ้าต่อแผ่นดินคานาอัน จึงได้รับสิทธิการเลือกดินแดนในคานาอันก่อนเผ่าอื่น ๆ
เผ่าเลวี ไม่มีส่วนแบ่งในแผ่นดินคานาอัน เนื่องจากเป็นกลุ่มคนที่พระเจ้าทรงเลือกให้ปรนนิบัติงานในสถานนมัสการแก่อิสราเอล ส่วนพงศ์พันธุ์โยเซฟ ได้แก่ เผ่าเอฟราอิม และเผ่ามนัสเสห์นั้น ได้รับสิทธิแห่งบุตรหัวปี ดังนั้น จึงคงเหลือเพียง 7 เผ่าที่ยังไม่ได้รับจัดสรรแผ่นดิน โยชูวา ผู้นำอิสราเอลในขณะนั้น จึงได้นำแผนที่คานาอันส่วนทีเหลือมาแบ่งเป็น 7 ส่วน และได้ทำฉลากสำหรับทั้ง 7 เผ่า ตามที่พระเจ้าทรงบัญชาผ่านโมเสสไว้
ในครั้งนั้น เผ่าดาน จับได้ฉลากที่ 7 และได้ยึดครองเมืองเหล่านั้น และตั้งชื่อเมืองเหล่านั้นเสียใหม่ว่า ดาน ตามชื่อดาน บรรพบุรุษของเขา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Law, Naresuan University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก