pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สำหรับองค์พระบรมรูปทรงม้านั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินไปทำการตกลงและเลือกชนิดโลหะด้วยพระองค์เอง อีกทั้งยังเสด็จพระราชดำเนินไปประทับเป็นแบบให้นายช่างปั้นหุ่น ขณะเสด็จประทับอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งพระรูปมีขนาดโตเท่าพระองค์จริง ประทับอยู่บนหลังม้าพระที่นั่ง โดยม้าพระที่นั่งนั้นมิใช่ปั้นจากแบบม้าพระที่นั่งจริง แต่เป็นม้าที่บริษัทได้ปั้นเป็นแบบเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว พระบรมรูปทรงม้าหล่อด้วยโลหะทองบรอนซ์ ยึดติดกับแท่นทองบรอนซ์ เป็นที่ม้ายืน หนาประมาณ 25 เซนติเมตร ประดิษฐานบนแท่นรอง ทำด้วยหินอ่อน สูง 6 เมตร กว้าง 2 เมตร ยาว 5 เมตร ห่างจากฐานของแท่นออกมา มีโซ่ขึงล้อมรอบกว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร ตรงฐานด้านขวามีอักษรโรมัน ภาษาฝรั่งเศสจารึกชื่อช่างปั้นและช่างหล่อชาวไว้ว่า SEULP 1908 และ G.Paupg Statuare และด้านซ้ายเป็นชื่อบริษัทที่ทำการหล่อพระบรมรูปทรงม้าว่า SUSSE Fres FONDEURS. PARIS สำหรับแท่นศิลาอ่อนด้านหน้ามีแผ่นโลหะจารึกอักษรไทย ติดประดับแสดงพระบรมราชประวัติและพระเกียรติคุณ ลงท้ายด้วยคำถวายพระพรให้ทรงดำรงราชสมบัติอยู่ยืนนาน
ในปัจจุบันถึงแม้มิใช่วันที่ 23 ตุลาคม ก็จะมีประชาชนจำนวนมากพากันไปสักการบูชาที่ลานพระบรมรูปอยู่เสมอโดยเฉพาะในคืนวันอังคาร ซึ่งตรงกับวันพระราชสมภพของพระองค์ โดยมีความเชื่อว่าจะเสมือนหนึ่งไปรอเฝ้ารัชกาลที่ 5 โดยในเวลา 4 ทุ่ม พระองค์ท่านจะเสด็จมาประทับ ณ พระบรมรูปทรงม้าด้วย
สิ่งที่นิยมใช้สักการบูชา คือ ดอกกุหลาบสีชมพู ด้วยความเชื่อที่ว่า ดอกกุหลาบที่มีความงามและมีหนามแหลมคม (คืออำนาจ) หากนำมาบูชาจะทำให้ผู้บูชามีอำนาจ และสีชมพูยังเป็นสีของวันอังคาร (วันพระราชสมภพ)
นอกจากนี้ ประชาชนบางคนยังนิยมจัดเป็นโต๊ะบูชา ส่วนใหญ่ประกอบด้วย บายศรี หมากพลู บุหรี่ เหล้า/ไวน์ สตางค์ น้ำมนต์ เชิงเทียน กระถางธูป ฯลฯ ซึ่งถือเป็นการจัดอย่างบูชา “เทพ” ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเปรียบพระองค์เสมือนดั่งเทพยดาที่ปกปักษ์รักษาประเทศชาติ และราษฎรให้อยู่รอดปลอดภัย และเจริญก้าวหน้ามาโดยตลอด
นอกจากนี้แล้ว ยังมีพระคาถาสำหรับบูชารัชกาลที่ 5 มากมายหลายหลายพระคาถา เช่น พระคาถาที่กล่าวกันว่านำสุดยอดพระคาถาอื่นๆ มารวมกัน คือ
“ สยามเทวะนุภาเวนะ สยามะเทวะเตชะสา ทุกขะโรคะภะยา เวรา โสภา สันตุ จะปัททะวา อเนกา อันตะรายาปี วินัสสันตุ อะเสสะโต ชะยะสิทธิ ธะนัง ลาภัง โสตภิภาคะยัง สุขัง พลัง สิริ อายุ จะวัณโณ จะ โภคัง วุฑฒิจะ ยะสะวา สะตะวัสสา จะ อายุ จะ ชีวะสิทธี ภะวันต เม”
ค.ศ. 335
ค.ศ. 334
ค.ศ. 337
ค.ศ. 338
ค.ศ. 339
ค.ศ. 336
ค.ศ. 340
ค.ศ. 341
ค.ศ. 342
ค.ศ. 343
ค.ศ. 344
ค.ศ. 345
ค.ศ. 346
ค.ศ. 347
ค.ศ. 348
ค.ศ. 349
ค.ศ. 350
ค.ศ. 351
ค.ศ. 352
ค.ศ. 353
ค.ศ. 354
ค.ศ. 355
ค.ศ. 356
ค.ศ. 357
ค.ศ. 358
ค.ศ. 359
ค.ศ. 360
ค.ศ. 361
ค.ศ. 362
ค.ศ. 363
ค.ศ. 364
ค.ศ. 366
ค.ศ. 367
ค.ศ. 365
ค.ศ. 368
ค.ศ. 369
ค.ศ. 370
ค.ศ. 371
ค.ศ. 372
ค.ศ. 373
ค.ศ. 374
ค.ศ. 375
ค.ศ. 376
ค.ศ. 378
ค.ศ. 377
ค.ศ. 379
ค.ศ. 380
ค.ศ. 382
ค.ศ. 381
ค.ศ. 383
ค.ศ. 384
ค.ศ. 385
ค.ศ. 386
ค.ศ. 387
ค.ศ. 389
ค.ศ. 388
ค.ศ. 390
ค.ศ. 391
ค.ศ. 392
ค.ศ. 393
ค.ศ. 394
ค.ศ. 395
ค.ศ. 398
ค.ศ. 396
ค.ศ. 397
ค.ศ. 399
ค.ศ. 400
ลิตเติลบอย
ลิตเติลบอย  เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณู ที่ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองฮิโรชิมะ ของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยเครื่องบิน B-29 Superfortress (เครื่องบินลำนี้มีชื่อ Enola Gay) ผู้ทำหน้าที่นักบินคือ พันโทพอล ทิบเบตส์ (Lt.Col.Paul Tibbets) แห่งกองกำลังอากาศในกองทัพบกสหรัฐอเมริกา (ภายหลังได้ยกฐานะขึ้นเป็นกองทัพอากาศ) นับเป็นระเบิดปรมาณูลูกแรก ที่ใช้ในการสงคราม ส่วนระเบิดปรมาณูลูกที่สอง ซึ่งมีชื่อว่า แฟตแมน นั้น ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิของญี่ปุ่นในอีก 3 วันต่อมา
อาวุธนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในระหว่างจัดตั้งโครงการแมนฮัตตัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้กำลังระเบิดมาจากธาตุยูเรเนียมที่ผ่านกระบวนการแยกไอโซโทปแล้ว (enriched uranium) การทิ้งระเบิดปรมาณูเหนือเมืองฮิโรชิมะ และนางาซากิของญี่ปุ่นนั้น ถือเป็นการระเบิดปรมาณูครั้งที่ 2 ในประวัติศาสตร์ (ครั้งแรก เป็นการทดลองเรียกว่า ทดลองทรีนิตี้ (Trinity test) ระเบิดลิตเติลบอย มีความยาว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 71 เซนติเมตร และน้ำหนัก 4,000 กิโลกรัม บรรจุธาตุยูเรเนียมประมาณ 64 กิโลกรัม แต่ส่วนที่จะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิซชันมีน้ำหนักเพียง 700 กรัมเท่านั้น
การทิ้งระเบิดถล่มเมืองฮิโรชิม่า.
ระเบิดลิตเติลบอยนั้นถูกลำเลียงขึ้นเครื่องบิน B29 และบินขึ้นไปยังระดับความสูง 9,600 เมตร เหนือเมืองฮิโรชิมะ จากนั้นจึงปล่อยลงมา เมื่อเวลาประมาณ 8.15 น. (JST) การจุดชนวนระเบิดเกิดขึ้นที่ระดับความสูง 580 เมตร และด้วยแรงระเบิด 13 - 16 กิโลตัน ทำให้ระเบิดลูกนี้มีอานุภาพต่ำกว่า "แฟตแมน" ซึ่งถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิ (21 - 23 กิโลตัน) เอกสารของทางการระบุว่าอานุภาพของระเบิดปรมาณูลูกนี้เทียบเท่ากับการระเบิดของระเบิดทีเอ็นที (TNT) ปริมาณราว 15 กิโลตัน นั่นคือ
6.3 × 1013 จูล = 63 TJ (เทอราจูล)
อย่างไรก็ตาม ความเสียหายและจำนวนของเหยื่อระเบิดลูกนี้มีสูงกว่ามาก เพราะเมืองฮิโรชิมะนั้นอยู่บนที่ราบ ขณะที่จุดศูนย์กลางของเมืองนางาซากิอยู่ในหุบเขาขนาดเล็ก
มีผู้คนประมาณ 70,000 คน เสียชีวิตอันเป็นผลจากการระเบิดโดยตรง และที่ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนใกล้เคียงกัน ขณะที่ผู้คนอีกจำนวนมากต้องเสียชีวิตในภายหลังจากการะเบิด อันเนื่องมาจากกัมมันตรังสี และมะเร็ง
สำหรับมารดาที่กำลังตั้งครรภ์นั้นก็ต้องสูญเสียทารกในครรภ์ไป หรือมิฉะนั้นก็ให้กำเนิดทารกที่พิการ เสื้อผ้าไหม้หมดจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่าเปลือย
ความสำเร็จของการทิ้งระเบิดครั้งนี้ได้ถูกรายงานข่าวกระจายออกไปอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกาท่ามกลางความอยากรู้ นักวิจารณ์จำนวนมากคาดว่าน่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามก่อนที่มันจะยืดเยื้อและมีการบุกเกาะญี่ปุ่นอย่างนองเลือด
พ.ศ. 544
พุทธศักราช 544 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1 เริ่มต้นวันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินจูเลียน
พ.ศ. 545
พุทธศักราช 545 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 2
พ.ศ. 546
พุทธศักราช 546 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 3
พ.ศ. 547
พุทธศักราช 547 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 4
พ.ศ. 548
พุทธศักราช 548 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 5
พ.ศ. 549
พุทธศักราช 549 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 6
พ.ศ. 550
พุทธศักราช 550 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 7
พ.ศ. 551
พุทธศักราช 551 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 8
พ.ศ. 552
พุทธศักราช 552 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 9
พาสซีฟโซลาร์
พาสซีฟโซลาร์  เป็นการออกแบบที่มีเทคนิคและกลยุทธ์ของการใช้ประโยชน์จากพลังงานสุริยะ (solar power) แบบ พาสซีฟ เพื่อการควบคุมอุณหภูมิของอากาศที่ไหลเวียนในอาคารและน้ำที่ใช้ทั้งภายในและภายนอกอาคาร โดยมีรายละเอียดที่เกี่ยวข้องได้แก่
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มความสุขสบาย ความมีประสิทธิภาพและน่าอยู่อาศัยของอาคาร ในขณะที่ลดค่าใช้จ่ายในการดำเนินการและการบำรุงรักษา รวมทั้งการใช้พลังงานในการควบคุมความร้อนและความเย็นก็ลดลงหรือความสามารถใช้พลังงานจากแหล่งอื่นทดแทน
เรนมินบิ
แอกทีฟโซลาร์
ฮอลันดา
ค.ศ. 401
ค.ศ. 402
ค.ศ. 404
ค.ศ. 405
ค.ศ. 406
ค.ศ. 407
ค.ศ. 408
ค.ศ. 403
ค.ศ. 409
ค.ศ. 410
ค.ศ. 411
ค.ศ. 412
ค.ศ. 413
ค.ศ. 414
ค.ศ. 416
ค.ศ. 415
ค.ศ. 417
ค.ศ. 418
ค.ศ. 419
ค.ศ. 420
ค.ศ. 421
ค.ศ. 423
ค.ศ. 422
ค.ศ. 425
ค.ศ. 424
ค.ศ. 427
ค.ศ. 428
ค.ศ. 430
ค.ศ. 429
ค.ศ. 426
ค.ศ. 431
ค.ศ. 433
ค.ศ. 432
ค.ศ. 435
ค.ศ. 434
ค.ศ. 436
ค.ศ. 437
ค.ศ. 439
ค.ศ. 440
ค.ศ. 441
ค.ศ. 438
ค.ศ. 443
ค.ศ. 442
ค.ศ. 445
ค.ศ. 444
ค.ศ. 446
ค.ศ. 447
ค.ศ. 450
ค.ศ. 449
ค.ศ. 448
ค.ศ. 451
ค.ศ. 452
ค.ศ. 453
ค.ศ. 454
ค.ศ. 455
ค.ศ. 456
ค.ศ. 457
ค.ศ. 458
ค.ศ. 459
ค.ศ. 461
ค.ศ. 462
ค.ศ. 460
ค.ศ. 463
ค.ศ. 464
ค.ศ. 465
ค.ศ. 466
ค.ศ. 467
ค.ศ. 468
ค.ศ. 469
ค.ศ. 470
ค.ศ. 471
ค.ศ. 472
ค.ศ. 473
ค.ศ. 474
ค.ศ. 475
ค.ศ. 476
ค.ศ. 478
ค.ศ. 477
ค.ศ. 480
ค.ศ. 485
ค.ศ. 486
ค.ศ. 487
ค.ศ. 479
ค.ศ. 482
ค.ศ. 481
ค.ศ. 483
ค.ศ. 484
ค.ศ. 489
ค.ศ. 488
ค.ศ. 490
ค.ศ. 491
ค.ศ. 495
ค.ศ. 493
ค.ศ. 494
ค.ศ. 497
ค.ศ. 498
ค.ศ. 499
ค.ศ. 500
ค.ศ. 496
ค.ศ. 492
พ.ศ. 553
พุทธศักราช 553 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 10
พ.ศ. 554
พุทธศักราช 554 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 11
พ.ศ. 555
พุทธศักราช 555 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 12
พ.ศ. 556
พุทธศักราช 556 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 13
พ.ศ. 557
พุทธศักราช 557 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 14
พ.ศ. 558
พุทธศักราช 558 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 15
พ.ศ. 559
พุทธศักราช 559 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 16
พ.ศ. 560
พุทธศักราช 560 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 17
พ.ศ. 561
พุทธศักราช 561 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 18
พ.ศ. 562
พุทธศักราช 562 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 19
พ.ศ. 563
พุทธศักราช 563 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 20
พ.ศ. 564
พุทธศักราช 564 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 21
พ.ศ. 565
พุทธศักราช 565 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 22
พ.ศ. 566
พุทธศักราช 566 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 23
พ.ศ. 567
พุทธศักราช 567 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 24
พ.ศ. 568
พุทธศักราช 568 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 25
พ.ศ. 569
พุทธศักราช 569 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 26
พ.ศ. 570
พุทธศักราช 570 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 27
ขบวนการกิ๊ก
ขบวนการกิ๊ก  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โมริชิเงะตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2550 ในประเทศไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และยังมีภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ (UHF) ฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548
ทานากะ เท็ตสึโร่ นักเรียน ม. ปลาย ที่ดวงจู๋ที่สุดในโลก ได้มาเข้าเรียนต่อม. ปลายที่โรงเรียนโกะโค ที่เพิ่งจะเปิดเป็นโรงเรียนสหศึกษาได้ไม่นาน หลังจากที่เมื่อก่อนเป็นโรงเรียนหญิงล้วน ทำให้เท็ตสึโร่ เป็นผู้ชายคนเดียวในโรงเรียน และแล้วความยุ่งเหยิงก็เกิดขึ้น เมื่อหอพักที่เขาพักมีแต่เด็กผู้หญิง 6 คนอยู่ร่วมกับเขา แถมพวกเธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นไซบอร์ก
สมาคมโกะโค.
สมาคมโกะโค เป็นสมาคมอันทรงเกียรติที่จัดตั้งในโรงเรียนโกะโค มีฮิงาชิ คามิซึโนะ เป็นประธานคนปัจจุบัน ผู้ที่จะเข้าร่วมกับสมาคม จะต้องผ่านการสำรวจชาติตระกูล ทรัพย์สมบัติ และการศึกษาแล้วเท่านั้น
ขบวนการ Love Love Seven.
ขบวนการ Love Love Seven มีสมาชิก 6 คนได้แก่ อาสึกะ ยาโยย, ซึคุโยมิ มิยาบิ, ซึซึกะ อาคิโอะ, โจโนะ โอโตเมะ, อิโนะ ไคฟูมิ,คาซามัตสิริ ซาคุยะ ไม่ทราบเหตุผลแน่ชัดว่าทำไมจึงใช้ชื่อ "7" ทั้งที่มีสมาชิกเพียง 6 คน ทั้ง 6 คนอาศัยอยู่ด้วยกันในหอพัก "อนโบะโระ" ร่วมกับ เท็ตสึโร่ และ คะโน โอะริเอะ ในอดีต ทั้ง 6 คนเคยประสบอุบัติเหตุที่เป็นอันตรายแก่ชีวิต หลังจากนั้นมีผู้เปลี่ยนให้ทั้งหมดกลายเป็นไซบอร์ก จึงทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไป และมีความสามารถเหนือมนุษย์ แต่ด้วยเหตุใดจึงต้องมีผู้เปลี่ยนให้พวกเธอกลายเป็นไซบอร์กด้วย เหตุผลที่พวกเธอต้องมาร่วมมือกับเท็ตสึโร่ก็ยังไม่แน่ชัด คล้ายกับว่า คะโน โอะริเอะ จะรู้อะไรบางอย่าง
ซิกมาแอลจีบรา
พีชคณิตซิกมา
ในทางคณิตศาสตร์ พีชคณิตซิกมา หรือ ซิกมาแอลจีบรา หรือ ซิกมาฟิลด์ (สัญกรณ์ที่นิยมใช้: σ-algebra) ที่นิยามบนเซต "X" คือ สับเซตของพาวเวอร์เซตของ "X" ที่มีเซตว่างเป็นสมาชิก และมีคุณสมบัติปิดภายใต้ คอมพลีเมนต์ และการยูเนียนแบบนับได้. พีชคณิตซิกมาเป็นโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ที่สำคัญที่ใช้มากในคณิตวิเคราะห์และทฤษฎีความน่าจะเป็น.
นิยามทางคณิตศาสตร์.
กำหนด formula_1, เราจะกล่าวว่า formula_2 เป็นพีชคณิตซิกมาบน formula_3 ก็ต่อเมื่อ formula_2 มีคุณสมบัติต่อไปนี้
ซิกมา-แอลจีบรา
ซิกมาฟิลด์
ซิกมา-ฟิลด์
ฮอสเอกซ์พี
HOSxP (ฮอสเอกซ์พี) เป็น ซอฟต์แวร์แอปพลิเคชัน สำหรับสถานพยาบาล สถานีอนามัย และโรงพยาบาล พัฒนาโดยบุคลากรที่อาสาสมัครมาจากหลายโรงพยาบาล มีเป้าหมายที่จะพัฒนาระบบสารสนเทศ ที่มีประสิทธิภาพสูง สามารถนำไปใช้งานได้จริงทั้งในระดับสถานีอนามัย ไปจนถึงโรงพยาบาลศูนย์ โดยเริ่มพัฒนาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ในปัจจุบันนี้ HOSxP ได้ถูกใช้ในโรงพยาบาลตั้งแต่ระดับชุมชน , รพท , รพศ.ทั่วประเทศไทยมากกว่า 400 แห่งและมีสถานีอนามัยมากกว่า 100 แห่ง
โครงการ HOSxP ริเริ่มโดย ภก.ชัยพร สุรเตมีย์กุล โดยเป็นโครงการทดลองพัฒนาระบบสารสนเทศใช้เองภายในโรงพยาบาลเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการผู้ป่วย และช่วยลดภาระในการทำรายงานประจำเดือนของฝ่ายต่าง ๆ โครงการเริ่มพัฒนาเมื่อกลางปี พ.ศ. 2542 โดยเริ่มต้นพัฒนา ระบบเวชระเบียน เป็นระบบแรก ตามด้วยระบบผู้ป่วยใน และระบบห้องจ่ายยา หลังจากพัฒนาและแก้ไขได้ประมาณ 1 ปี ก็ได้มีทีมงานจากสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด นำทีมโดย นายแพทย์ไพบูลย์ เพ็ญสุวรรณ ติดต่อดูงาน และทำแผนนำไปใช้ใน 10 โรงพยาบาลชุมชนนำร่อง ในจังหวัดร้อยเอ็ด ประกอบด้วย โรงพยาบาลจตุรพักตรพิมาน โรงพยาบาลโพชัย โรงพยาบาลหนอกพอก โรงพยาบาลเมยวดี โรงพยาบาลศรีสมเด็จ โรงพยาบาลจังหาร โรงพยาบาลเมืองสรวง โรงพยาบาลปทุมรัตน์ โรงพยาบาลพนมไพร และโรงพยาบาลโพนทราย
หลังจากนั้น 1 ปี ทีมงานจากโรงพยาบาลโพธาราม ซึ่งเป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 340 เตียง นำทีมโดย นายแพทย์สมบูรณ์ นันทานิช และ ภก.สุชัย อุดมคำ ได้มาติดต่อดูงานและตัดสินใจนำไปใช้ โดยเชิญผู้พัฒนาไปช่วยดูแลและปรับปรุงระบบเดือนละ 1 ครั้งเป็นระยะเวลา 2 ปี และในปี พ.ศ. 2547 นายแพทย์สุเพียว อึ้งวิจารย์ปัญญา ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลโพธาราม ก็ได้ประกาศสนับสนุนให้มีการนำฮอสเอกซ์พีไปใช้ในโรงพยาบาลชุมชนที่ยังไม่มีซอฟต์แวร์แอปพลิเคชันใช้ หรือมีใช้แต่ไม่รองรับกับระบบการทำงานทั้งหมด เช่น โปรแกรม STAT 2 และได้จัดทำเป็นหนังสือเชิญชวนไปยังโรงพยาบาลต่าง ๆ ทั่วประเทศ
ปัจจุบันได้มีอาสาสมัครจากหลายโรงพยาบาล มาช่วยทดสอบและพัฒนา และมีผู้นำโครงการคือ ชัยพร สุรเตมีย์กุล - ปัจจุบันทำงานใน บริษัทบางกอกเมดิคัลซอฟต์แวร์ จำกัด (ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้จัดการโครงการ และผู้พัฒนาหลัก)
ฮอสเอกซ์พี (HOSxP) เดิมชื่อ KSK-HDBMS แต่เนื่องจากชื่อเดิมเรียกยาก จึงได้ตั้งชื่อใหม่เป็น HOSxP ซึ่งมาจากคำว่า Hospital และ Experience และยังสื่อถึงภาพลักษณ์ของการใช้งานซอฟต์แวร์ ที่ในแต่ละหน้าจอ จะมีธีมที่เหมือนกับใช้งานในวินโดวส์
ซิกม่าแอลจีบรา
ซิกม่าฟิลด์
ซิกม่าอัลจีบรา
ซิกมาอัลจีบรา
สัจพจน์ความน่าจะเป็น
ปิน็อกกิโอ
คลื่นนิ่ง
คลื่นนิ่ง เป็นคลื่นที่ไม่เคลื่อนที่ อาจเกิดจากตัวกลางเคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงข้ามกับคลื่น หรือ เกิดจากการแทรกสอดของคลื่นสองลูก เคลื่อนที่ในทิศทางตรงข้ามกัน
ตัวกลางเคลื่อนที่.
ตัวอย่างของคลื่นนิ่งเกิดจากตัวกลางเคลื่อนที่ คือ สภาพอากาศที่ก่อให้เกิดคลื่นนิ่งในบรรยากาศในแถบเทือกเขา เรียกว่า คลื่นลี  ซึ่งมีประโยชน์สำหรับการเล่นเครื่องร่อน
คลื่นสวนทาง.
ตัวอย่างของคลื่นนิ่งเกิดจากคลื่นสวนทาง เช่น คลื่นในสายส่งสัญญาณไฟฟ้า ซึ่งสัญญาณนั้นมีการซ้อนทับกับสัญญาณที่วิ่งสวนมา ส่งผลให้เกิดคลื่นรวมมีรูปร่างเป็น บัพ (คือ จุดที่สัญญาณรวมเท่ากับศูนย์) และ ปฏิบัพ (คือ จุดที่สัญญาณรวมมีการแกว่งมากที่สุด) สลับกันที่ตำแหน่งคงที่ คลื่นที่วิ่งสวนทางมานี้อาจเกิดจากการสะท้อนที่ปลายของสายส่ง เนื่องจากอิมพีแดนซ์ไม่พอดีกัน
มอดุลัสของยัง
มอดุลัสของยัง (Young's modulus) หรือ มอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น (modulus of elasticity หรือ elastic modulus) เป็นค่าบอกระดับความแข็งเกร็ง  ของวัสดุ ค่ามอดุลัสของยังหาจาก ค่าลิมิตของอัตราการเปลี่ยนแปลงของ ความเค้น  ต่อ ความเครียด  ที่ค่าความเค้นน้อย สามารถหาจากความชัน ของกราฟความสัมพันธ์ ความเค้น-ความเครียด  ที่ได้จากการทดลองดึง  ค่ามอดุลัสของยัง ตั้งชื่อตาม ชาวอังกฤษ โทมัส ยัง ซึ่งเป็นทั้งนักฟิสิกส์ แพทย์ แพทย์นรีเวช และผู้ที่ศึกษาวิชาเกี่ยวกับวัฒนธรรมและวัตถุโบราณของอียิปต์
หน่วย SI ของมอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น คือ ปาสกาล (pascal) ในกรณีของวัสดุทั่วไปที่มีค่านี้สูง จะใช้หน่วย เมกะปาสกาล (megapascal) และ จิกะปาสกาล (gigapascal)
นอกจากหน่วย SI แล้ว ค่ามอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น ยังสามารถระบุในหน่วยอื่น เช่น ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (psi-pounds per square inch)
ค่ามอดุลัสของยัง นั้นมีประโยชน์ใช้ในการคำนวณพฤติกรรมในการรับแรงของวัสดุ ตัวอย่างเช่น สามารถใช้ในการคาดคะเน ความยืดของลวดในขณะรับแรงดึง หรือคำนวณระดับแรงดันที่กดลงบนแท่งวัสดุ แล้วทำให้แท่งวัสดุยวบหักลง ในการคำนวณจริงอาจมีค่าอื่นๆ เกี่ยวข้องด้วย เช่น มอดุลัสของแรงเฉือน (shear modulus) อัตราส่วนของปัวซอง  และ ความหนาแน่น
ความเป็นเชิงเส้น และ ไม่เป็นเชิงเส้น.
ในวัสดุหลายประเภท ค่ามอดุลัสของยัง นั้นมีค่าคงที่ ที่ระดับความยืดช่วงหนึ่ง วัสดุประเภทนี้จะเรียกว่า เป็นวัสดุเชิงเส้น และมีคุณสมบัติเป็นไปตาม กฎของฮุค (Hooke's law) ตัวอย่างของวัสดุเชิงเส้น คือ เหล็ก แก้ว และ เส้นใยคาร์บอน (carbon fiber) ส่วน ยาง (rubber) นั้นเป็นวัสดุไม่เป็นเชิงเส้น
วัสดุแบบมีทิศทาง.
โลหะหลายชนิด รวมทั้งเซรามิก และ วัสดุอื่นๆ นั้นเป็นวัสดุไอโซทรอปิก คือ มีคุณสมบัติไม่ขึ้นกับทิศทาง
แต่ก็มีวัสดุบางประเภท โดยเฉพาะวัสดุผสม ที่มีโครงสร้างเป็นเส้นใย หรือ โครงสร้างในลักษณะเดียวกัน เป็นผลให้คุณสมบัติการรับแรงของวัสดุนั้นขึ้นกับทิศทาง คือ เป็นวัสดุแอนไอโซทรอปิก  ตัวอย่างเช่น เส้นใยคาร์บอน นั้นจะมีความแข็งเกร็งมาก (ค่ามอดุลัสของยังสูง) หากรับแรงตามแนวเส้นใย (ในแนวขนานกับแนวเส้นใย) วัสดุอื่นๆ ก็มี ไม้ และ คอนกรีตเสริมแรง
มอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น formula_1 หาได้จากการหาร ค่าความเค้น ด้วย ค่าความเครียด
โดย (ในหน่วย SI)
formula_1 คือ ค่ามอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น ในหน่วย ปาสกาล
formula_4 คือ แรง ในหน่วย นิวตัน
formula_5 คือ พื้นที่หน้าตัดรับแรง ในหน่วย ตารางเมตร
formula_6 คือ ส่วนที่ยืดออกของวัสดุ ในหน่วย เมตร
formula_7 คือ ความยาวปกติของวัสดุ ในหน่วยเมตร
ความตึง.
มอดุลัสของสภาพยืดหยุ่น ของวัสดุ สามารถใช้ในการคำนวณหาแรงตึง จากส่วนที่ยืดออกได้โดย
formula_9 คือ แรงตึง ในหน่วย นิวตัน
พลังงานศักย์ของความยืดหยุ่น.
พลังงานศักย์ของความยืดหยุ่น  หาได้จากการอินทิเกรต แรงตึงเทียบกับตัวแปร formula_6 ได้พลังงงานสะสม formula_11
formula_11 คือ พลังงานศักย์ของความยืดหยุ่น ในหน่วย จูล
โมดูลัสของยังก์
ประเทศบูร์กินาฟาโซ
บูร์กินาฟาโซ  เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกซึ่งเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีอาณาเขตติดกับประเทศเพื่อนบ้านคือ ทางเหนือติดกับประเทศมาลี ตะวันออกติดกับประเทศไนเจอร์ ตะวันออกเฉียงใต้ติดกับประเทศเบนิน ทิศใต้ติดกับประเทศโตโกและประเทศกานา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับประเทศโกตดิวัวร์ (หรือไอเวอรีโคสต์)
บูร์กินาฟาโซมีชื่อเดิมว่าสาธารณรัฐอัปเปอร์วอลตา และเปลี่ยนชื่อเป็นบูร์กินาฟาโซในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ดินแดนนี้เคยเป็นถิ่นฐานของชาวมอสซีตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 1600 - 1800 ต่อมาถูกปกครองโดยมาลีและจักรวรรดิซองไฮ ฝรั่งเศสเข้ามาปกครองมาลีเมื่อ พ.ศ. 2439 โดยดินแดนบูร์กินาฟาโซ (หรือชื่อเดิม อัปเปอร์วอลตา) ยังรวมอยู่ในมาลี ต่อมาแยกตัวออกเมื่อ พ.ศ. 2490 โดยยังอยู่ในอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส
บูร์กินาฟาโซได้รับสิทธิในการปกครองตนเองภายใต้อาณัติของฝรั่งเศสในเดือนธันวาคม 2501 และได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์ในวันที่ 5 สิงหาคม 2503 โดยมีนาย Mauric Yameogo หัวหน้าพรรค the Union Democratique Valtaique (UDV) ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรก และได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากชนเผ่า Mossi ซึ่งเป็นชนเผ่าที่มีจำนวนร้อยละ 50 ของจำนวนประชากรของประเทศ
การที่ประธานาธิบดี Yameogo ปกครองประเทศด้วยระบบเผด็จการทหารมาตลอด โดยรวบอำนาจทั้งหมดอยู่ในมือและห้ามมิให้มีพรรคการเมืองฝ่ายค้าน ประกอบกับเศรษฐกิจของบูร์กินาฟาโซอยู่ในภาวะที่ตกต่ำและเสื่อมถอยเป็นอย่างมาก เป็นเหตุให้ประชาชนแสดงความไม่พอใจและก่อความวุ่นวานจนทำให้เกิดการจลาจลขึ้นทั่วประเทศ เป็นผลให้คณะนายทหารภายใต้การของ พ.ท. Sangoule Lamizana ทำการรัฐประหารได้สำเร็จ เมื่อเดือนมกราคม 2509 พ.ท. Lamizana ซึ่งตั้งตนเองขึ้นเป็นประธานาธิบดีได้ประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญ และประกาศใช้มาตรการรัดเข็มขัด เป็นผลให้ภาวะเศรษฐกิจของบูร์กินาฟาโซดีขึ้นมาก อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดี Lamizana ประกาศใช้รัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี 2520 และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม 2521 และเปิดโอกาสให้พลเรือนเข้าไปมีส่วนร่วมในรัฐบาลมากขึ้น ด้วยการแต่งตั้งนาย Gerard Ouedraogo เป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2527 คณะนายทหารภายใต้การนำของร้อยเอก ธอมาส ซ็องการา ทำรัฐประหารยึดอำนาจได้สำเร็จ ประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญ และเปลี่ยนชื่อจาก อัปเปอร์วอลตา เป็น บูร์กินาฟาโซ ซึ่งแปลว่า ประเทศของผู้มีความซื่อสัตย์ (Country of the Upright People)
อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดีซ็องการา ถูกลอบสังหารในปี 2530 เป็นผลให้บ้านเมืองเกิดความวุ่นวายจนกระทั่ง ร้อยเอก Blaise Campaoré ได้ทำรัฐประหารยึดอำนาจเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2530 และประกาศใช้รัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี 2534 รวมทั้งอนุญาตให้มีระบบหลายพรรคการเมืองอีกครั้ง และให้มีการเลือกตั้งทั่วไป ร้อยเอก Campaoré ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนธันวาคม 2534 โดยในขณะนั้นกำหนดให้มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 7 ปี พร้อมทั้งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติ ซึ่งมีจำนวน 107 คนในปี 2535 และต่อมา ประธานาธิบดี Compaoré ได้รับเลือกตั้งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกเป็นสมัยที่ 2 ในปี 2541
ในภาพรวมในอดีตที่ผ่านมา บูร์กินาฟาโซต้องประสบกับความขัดแย้งทางการเมือง และระบบการปกครองหลายรูปแบบ นับแต่ได้รับเอกราชเมื่อปี 2503 อันเป็นสาเหตุหลักที่ฉุดรั้งการพัฒนาประเทศ การปฏิวัติเมื่อปี 2530 ได้ส่งผลให้มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่ดีขึ้น โดยเฉพาะในระยะสิบปีที่ผ่านมา การเมืองภายในบูร์กินาฟาโซอยู่ในห้วงเวลาที่ค่อนข้างมีเสถียรภาพ จากการที่มีหลายพรรคการเมืองเข้าร่วมในกิจกรรมทางการเมือง โดยมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามระบอบรัฐสภา สภาวะดังกล่าวได้ปูพื้นฐานให้มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจตามมา โดยมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ขยายตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บูร์กินาฟาโซเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองภายใต้อาณัติของฝรั่งเศสในเดือนธันวาคม 2501 และได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์ในวันที่ 5 สิงหาคม 2503 โดยมีนาย Maurice Yameogo หัวหน้าพรรค the Union Democratique Valtaique (UDV) ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรก และได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากชนเผ่า Mossi ซึ่งเป็นชนเผ่าที่มีจำนวนร้อยละ 50 ของจำนวนประชากรของประเทศ
การที่ประธานาธิบดี Yameogo ปกครองประเทศด้วยระบบเผด็จการทหารมาตลอด โดยรวบอำนาจทั้งหมดอยู่ในมือและห้ามมิให้มีพรรคการเมืองฝ่ายค้าน กอปรกับเศรษฐกิจของบูร์กินาฟาโซอยู่ในภาวะที่ตกต่ำและเสื่อมถอยเป็นอย่างมาก เป็นเหตุให้ประชาชนแสดงความไม่พอใจและก่อความวุ่นวานจนทำให้เกิดการจลาจลขึ้นทั่วประเทศ เป็นผลให้คณะนายทหารภายใต้การของ พ.ท. Sangoule Lamizana ทำการรัฐประหารได้สำเร็จ เมื่อเดือนมกราคม 2509 พ.ท. Lamizana ซึ่งตั้งตนเองขึ้นเป็นประธานาธิบดีได้ประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญ และประกาศใช้มาตรการรัดเข็มขัด เป็นผลให้ภาวะเศรษฐกิจของบูร์กินาฟาโซดีขึ้นมาก อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดี Lamizana ประกาศใช้รัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี 2520 และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม 2521 และเปิดโอกาสให้พลเรือนเข้าไปมีส่วนร่วมในรัฐบาลมากขึ้น ด้วยการแต่งตั้งนาย Gerard Ouedraogo เป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2527 คณะนายทหารภายใต้การนำของร้อยเอก Thomas Sankara ทำรัฐประหารยึดอำนาจได้สำเร็จ ประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญ และเปลี่ยนชื่อเป็นจาก Upper Volta เป็น Burkina Faso ซึ่งแปลว่า ประเทศของผู้มีความซื่อสัตย์ (Country of the Upright People)
อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดี Sankara ถูกลอบสังหารในปี 2530 เป็นผลให้บ้านเมืองเกิดความวุ่นวายจนกระทั่ง ร้อยเอก Blaise Campaoré ได้ทำรัฐประหารยึดอำนาจเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2530 และประกาศใช้รัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี 2534 รวมทั้งอนุญาตให้มีระบบหลายพรรคการเมืองอีกครั้ง และให้มีการเลือกตั้งทั่วไป ร้อยเอก Campaoré ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนธันวาคม 2534 โดยในขณะนั้นกำหนดให้มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 7 ปี พร้อมทั้งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติ ซึ่งมีจำนวน 107 คนในปี 2535 และต่อมา ประธานาธิบดี Compaoré ได้รับเลือกตั้งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกเป็นสมัยที่ 2 ในปี 2541
เสถียรภาพทางการเมืองมีปัจจัยหลัก ดังนี้
การเปิดโอกาสให้นักการเมืองรุ่นใหม่ได้เข้ามีบทบาททางการเมืองมากขึ้นภายหลังการปฏิวัติเมื่อปี 2526 เป็นผลดีต่อระบบการเมืองในการกำหนดทิศทางการพัฒนาประเทศ ทั้งยังผลักดันให้นักการเมืองรุ่นเก่าที่มีบทบาทในอดีตต้องกลับกลายเป็นฝ่ายค้าน
กลไกในการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ ซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญต่อความสงบเรียบร้อยของประเทศ มีส่วนส่งเสริมความปรองดองในบูร์กินาฟาโซเป็นอย่างมาก ภายหลังประธานาธิบดี Thomas Sankara ถูกลอบสังหารในปี 2530 การเจรจาระหว่างกลุ่มชนเผ่าMossi และ Fulani สามารถดับชนวนความขัดแย้งก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ไม่สงบอันนำไปสู่วิกฤตการณ์ทางการเมือง ทั้งนี้ ประธานาธิบดี Compaore ซึ่งสืบทอดอำนาจต่อจากประธานาธิบดี Sankara ก็ได้อาศัยฐานคะแนนเสียงสนับสนุนจากเครือข่ายกลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อเดือนพฤษภาคม 2540 พรรคสภาประชาธิปไตยและการพัฒนา (Congres pour la Democratie et le Progres – CDP) ของประธานาธิบดี Compaore สามารถกวาดที่นั่งในสภาได้ทั้งหมด 101 ที่นั่งจากที่นั่งทั้งหมด 111 ที่นั่ง อย่างไรก็ตาม พรรค CDP เป็นพรรคเดียวที่ส่งผู้สมัครในทุกเขตเลือกตั้ง ในระยะยาวแล้ว ความเป็นปึกแผ่นของพรรค CDP และอำนาจของประธานาธิบดี Compaore ขึ้นอยู่กับการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในปัจจุบันการที่รัฐบาลมีเสียงข้างมากอย่างท่วมท้น จะทำให้การดำเนินนโยบายต่าง ๆ เป็นไปอย่างราบรื่นและส่งผลให้มีความต่อเนื่องยิ่งขึ้น ทั้งนี้ ประธานาธิบดี Compaore จะต้องคงดุลยภาพทางสังคมระหว่างกลุ่มชนเผ่าพันธ์ต่าง ๆ เช่นในปัจจุบัน เพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งอันอาจนำไปสู่วิกฤตการณ์ทางการเมืองได้ คาดว่าในการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งต่อไปในช่วงปลายปี 2541 ประธานาธิบดี Compaore จะลงสมัครรับเลือกตั้งอีกวาระหนึ่ง ซึ่งการมีเครือข่ายฐานคะแนนเสียงสนับสนุนที่กว้างขวางจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง
การเลือกตั้งประธานาธิบดีบูร์กินาฟาโซ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2541
หลังการก่อการกำเริบในบูร์กินาฟาโซ พ.ศ. 2557 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลขึ้น และมีกำหนดจัดการเลือกตั้ง วันที่ 11 ตุลาคม 2558 แต่ในวันที่ 16 กันยายน 2558 ได้เกิดการรัฐประหาร นำโดยนายพลกิลแบร์ต เดียนเดเร มีการจับกุมประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีเฉพาะกาล ต่อมานายพลเดียนเดเรได้ขึ้นเป็นประธานสภาแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย หลังจากถูกกดดันจากองค์กรหลายฝ่าย ในวันที่ 24 กันยายน 2558 คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองได้ยอมลงจากอำนาจ โดยผู้ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเฉพาะกาลคือ มิเชล คาฟานโด ต่อมามีการจัดการเลือกตั้งในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 โดยผู้ที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่คือ รอช มาร์ก คริสติยอง กาโบเร
บูร์กินาฟาโซมีภูมิอากาศร้อนและแห้งแล้ง จะมีฝนตกชุกในช่วงเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม โดยเฉพาะทางภาคใต้ของประเทศ ในขณะที่ทางตอนเหนือ ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย จะมีฝนไม่มากนัก ส่วนฤดูแล้ง จะเริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 14–35 องศาเซลเซียส
บูร์กินาฟาโซเป็นประเทศยากจนลำดับต้นๆ ตามการจัดลำดับของสหประชาชาติ ประสบปัญหาขาดแคลนอาหารเนื่องจากภัยแล้ง ความเสื่อมของดินซึ่งกำลังแปรสภาพเป็นทะเลทราย (desertification) การขาดแคลนน้ำ ไม่มีทางออกทางทะเล นอกจากนี้ ยังเผชิญกับปัญหาด้านความมั่นคงมนุษย์ (human security) เช่นอัตราความไม่รู้หนังสือของประชาชนที่มีสูงถึงร้อยละ 70 และประชากรมีอายุเฉลี่ยเพียง 44 ปี เนื่องจากประสบปัญหาโรคระบาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคเอดส์และมาลาเรีย รัฐบาลจึงให้ความสำคัญต่อการแก้ไขปัญหาสังคมโดยเน้นด้านการศึกษาและการ สาธารณสุขขั้นพื้นฐาน
บูร์กินาฟาโซมีทรัพยากรธรรมชาติประเภทแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์ แหล่งแร่ธาตุในบูร์กินาฟาโซครอบคลุมพื้นที่ 22% ของพื้นที่ ประเทศทั้งหมด อย่างไรก็ตาม การใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติดังกล่าวมิได้เป็นไปอย่างเต็มที่ เนื่องจากยังไม่มีการพัฒนากิจการเหมืองแร่อย่างจริงจัง การสำรวจแหล่งแร่ยังอยู่ในระยะเริ่มต้นและส่วนใหญ่ยังมิได้มีการขุดเจาะ