pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สถาปัตยกรรมไทย หมายถึงศิลปะการก่อสร้างของไทย อันได้แก่ วัด อาคาร บ้านเรือน โบสถ์ วิหาร วัง สถูป และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ มีลักษณะแตกต่างกันไปตามภูมิศาสตร์ และคตินิยม สถาปัตยกรรมไทยมีมานานตั้งแต่ที่คนไทยเริ่มตั้งถิ่นฐาน และได้พัฒนาและปรับปรุงรูปแบบสถาปัตยกรรมอันเป็นสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิต เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพอากาศ สภาพภูมิประเทศ
สามารถจัดหมวดหมู่ ตามลักษณะการใช้งานได้ 2 ประเภท คือ
ตำหนัก และวัง เป็นเรือนที่อยู่ของชนชั้นสูง พระราชวงศ์ หรือ ใช้เรียกที่ประทับชั้นรอง ของพระมหากษัตริย์
ได้แก่ โบสถ์, วิหาร, กุฏิ, หอไตร, หอระฆังและหอกลอง, สถูป, เจดีย์
สถาปัตยกรรมไทยสมัยประวัติศาสตร์.
ยุคทวาราวดี (พุทธศตวรรษที่ 12–16).
จะปรากฏอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย แถบจังหวัดนครปฐม สุพรรณบุรี สิงห์บุรี ลพบุรี ราชบุรี และ ยังกระจายไปอยู่ทุกภาคประปราย เช่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออกและ ใต้
สถาปัตยกรรมแบบทวาราวดีมักก่ออิฐและใช้สอดิน เช่น วัดพระเมรุ และเจดีย์จุลปะโทนวัดพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม บางแห่งมีการใช้ศิลาแลงบ้าง เช่นก่อสร้างบริเวณฐานสถูป
การก่อสร้างเจดีย์ในสมัยทวาราวดีทีพบทั้งเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยม เจดีย์ทรงระฆังคว่ำ มียอดแหลมอยู่ด้านบน
ยุคศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ 13–18).
พบในภาคใต้ ศูนย์กลางของอาณาจักรศรีวิชัยไม่ทราบแน่ชัด ในประเทศไทยจะพบร่องรอยการ
สร้างสถูปตามเมืองสำคัญ เช่น เมืองครหิ อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมืองตามพรลิงก์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี
ลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบศรีวิชัย คือการสร้างสถูปทรงมณฑปให้มีฐานและเรือนธาตุรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนยอดเป็นเจดีย์แปดเหลี่ยม ส่วนฐานปากระฆังสร้างเป็นชึ้นลดหลั่นกันไป มีเจดีย์ประดับมุมและซุ้มบันแถลงในแต่ละทิศ ตัวอย่างเช่น พระบรมธาตุไชยา จังหวัด สุราษฎร์ธานี
ยุคลพบุรี (ราวพุทธศตวรรษที่ 12–18).
พบบริเวณ ภาคกลาง ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีรูปแบบคล้ายศิลปะขอม เช่น เทวาลัย ปราสาท พระปรางค์ ต่างๆ
นิยมใช้อิฐ หินทรายและศิลาแลง โดยใช้อิฐและหินทรายสำหรับสร้างเรือนปราสาทและใช้ศิลาแลง
สร้างส่วนฐาน ต่อมาก็สร้างด้วยศิลาแลงทั้งหลัง
สถาปัตยกรรมที่ยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่เช่น ปรางค์วัดพระพายหลวง จังหวัดสุโขทัย และ พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี
ยุคเชียงแสน (ราวพุทธศตวรรษที่ 16–23).
พบในภาคเหนือ สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่สร้างเพื่อเป็นศาสนสถาน อาณาจักรเชียงแสนได้รับเอาศิลปวัฒนธรรมมาจากดินแดนแห่งอื่นเข้าผสมผสาน ทั้งศิลปะสุโขทัย ศิลปะทวาราวดี ศิลปะศรีวิชัย ศิลปะพม่า เชียงแสนนั้นเคยเป็นเมืองหลวงของล้านนาต่อเนื่องจากเวียงกุมกาม เชียงแสนที่มีศิลปะหลายอย่างรวมกันนั้นเพราะว่า ได้ตกเป็นเมืองขึ้นของเมืองที่มีศิลปะนั้น ๆ เช่น วัดพระธาตุจอมสวรรค์และวัดล้างหมายเลข 13 นอกเมืองเป็นต้น พบว่าได้มีศิลปะพม่าผสมผสานอยู่ด้วย
สถาปัตยกรรมยุคเชียงแสน เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา ทั้งโบสถ์ วิหาร เจดีย์ โดยโบสถ์และวิหารสร้างด้วยไม้ เสาและฝาทำจากไม้ ฝาทำเป็นแบบฝาปะกน หลังคาเป็นหลังคาซ้อนหลายชั้น กระเบื้องมุงหลังคาทำจากกระเบื้องดินเผาและไม้ ไม่นิยมตีฝ้าเพดาน มีทางขึ้นทางด้านด้านหน้า และทางลงทางด้านข้าง
ยุคสุโขทัย (พุทธศตวรรษที่ 18–20).
ศิลปะสุโขทัยเริ่มต้นราว พ.ศ. 1780 เมื่อพ่อขุนศรีอินทราทิตย์สถาปนากรุงสุโขทัย สถาปัตยกรรมจะเป็นวัดในพุทธศาสนาลัทธิหินยานเป็นส่วนใหญ่ การวางแผนผังอาคารที่เป็นวัดในสมัยสุโขทัยจะใช้แกนทิศตะวันออก–ตะวันตก เกือบทั้งหมด โดยหันด้านหน้าไปทางทิศตะวันออก สิ่งก่อสร้างที่เป็นหลักจะประกอบด้วยอาคารที่เป็นวิหารอยู่ด้านหน้าเจดีย์ มณฑป หรือพระปรางค์ วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างใช้อิฐและศิลาแลงเป็นหลัก อาจใช้หินชนวนบ้าง ศิลาแลงที่มีขนาดใหญ่และใช้ก่อส่วนฐานอาคารจะใช้วิธีเรียงทับตามแบบอิทธิพลเขมร โดยไม่มีตัวประสาน ส่วนศิลาแลงขนาดเล็กจะใช้ดินเป็นตัวประสานเช่นเดียวกับอิฐ เมื่อก่อวัสดุเสร็จแล้วจะฉาบปูนทับอีกชั้นหนึ่ง ปูนที่ใช้ฉาบผนังหรือทำลวดลายประดับประกอบด้วย ปูนขาว ทราย น้ำอ้อย หนังสัตว์เคี่ยวจนเปื่อยเป็นน้ำเหนียว
อาคารที่ใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา คือ วิหารและอุโบสถ วิหาร นิยมสร้างขนาดใหญ่ และตั้งอยู่ในแกนหลักของวัด ส่วนโบสถ์เป็นอาคารที่พระสงฆ์ใช้ประกอบกิจจะมีขนาดเล็ก มักจะตั้งอยู่นอกคูน้ำหรือนอกกำแพงวัด มีใบเสมาหินชวนปักคู่ 8 ตำแหน่ง แผนผังอาคารทั้งสองประเภทเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยกฐานสูงจากระดับพื้นดินประมาณ 1 เมตร มีขนาดตั้งแต่ 4–11 ห้อง (ช่วงเสา) ด้านกว้างหรือด้านสกัดจะมีช่วงเสากลางตามความกว้างของห้องและมีช่วงเสาเล็กที่รับชายคา ฐานและเสาก่อด้วยอิฐหรือศิลาแลง เสาจะมีทั้งแบบกลมและแปดเหลี่ยม โครงสร้างหลังคาใช้ไม้ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาแบบขอเต็มลดหลั่นไล่กันเป็นทอด ๆ มีการทำเครื่องสังคโลกมาประดับส่วนหลังคา ตัวอย่างวิหารยุคนี้ เช่น วิหารหลวงวัดมหาธาตุ เมืองสุโขทัย
สำหรับสถาปัตยกรรมที่ใช้สักการะในรูปสัญลักษณ์ ได้แก่ เจดีย์ มณฑป และปรางค์ มี 3 รูปแบบ
มณฑป มี 2 แบบ คือ มณฑปที่มีลักษณะแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ผนังด้านข้างก่อหนา มีทางเข้าทางเดียว โครงสร้างหลังคาเป็นเครื่องไม้ซ้อนเป็นชั้น ๆ ใช้กระเบื้องดินเผามุงหลังคา แบบที่ 2 คือ มณฑปโถง ตรงกลางจะมีแท่นทึบเพื่อรับส่วนหลังคา และมีพระพุทธรูปประดับผนังทั้งสี่ด้าน
ยุคอู่ทอง (ราวพุทธศตวรรษที่ 17–20).
เป็นศิลปะที่เกิดจากการรวมกันของศิลปะทวาราวดี และอารยธรรมขอม มีความเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนานิกายหินยาน เอกลักษณ์เช่น วิหารไม่เจาะหน้าต่าง แต่สร้างเป็นทรงยาว ชั้นหลังคาเตี้ย ลักษณะเจดีย์แบบยุคอู่ทอง คือ ลักษณะฐาน 8 เหลี่ยม เรือนฐาน 8 เหลี่ยม มีซุ้มจรนำรับฐานบัวลูกแก้วและองค์ระฆัง ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมอู่ทองเช่น พระปรางค์องค์ใหญ่ในวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดลพบุรี
ยุคอยุธยา (พุทธศตวรรษที่ 20–23).
เอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมในยุคนี้ คือการออกแบบให้แสดงถึงความยิ่งใหญ่ ร่ำรวย สถาปัตยกรรมจึงมีขนาดและรูปร่างสูงใหญ่ ตกแต่งด้วยการแกะสลักปิดทอง
โบสถ์วิหารในกรุงศรีอยุธยาไม่นิยมสร้างให้มีชายคายื่นออกมาจากหัวเสามากนัก ส่วนใหญ่มีบัวหัวเสาเป็นรูปบัวตูม และนิยมเจาะผนังอาคารให้เป็นลูกกรงเล็กๆแทนช่องหน้าต่าง
ลักษณะเด่นของการก่อสร้างโบสถ์วิหารอีกอย่างคือ การปล่อยแสงให้สาดเข้ามาในอาคารมากขึ้น โดยจะออกแบบให้แสงเข้ามาทางด้านหน้าและฉายลงยังพระประธาน
สมัยอยุธยาตอนปลาย รูปแบบสถาปัตยกรรมถือว่าอยู่ในจุดสูงสุด คือเป็นสถาปัตยกรรมที่สามารถตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้ทุกประการ และมีความงดงามอ่อนช้อยตามลักษณะแบบไทยๆ แต่การพัฒนาทางสถาปัตยกรรมต้องหยุดลงหลังกรุงศรีอยุธยาพ่ายแพ้แก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 นับเป็นจุดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็น ทั้งด้านการปกครอง ด้านสังคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านวัฒนธรรม ฯลฯ
สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์.
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นยุคทองแห่งศิลปะจีน มีการใช้การก่ออิฐถือปูนและใช้ลวดลายดินเผาเคลือบประดับหน้าบันแทนแบบเดิม
สมัยรัชกาลที่ 4 เริ่มมีการติดต่อกับชาติตะวันตกมากขึ้น มีการสร้างอาคารต่างชนิดเพื่อรองรับกิจกรรมทางธุรกิจนอกเหนือจากที่อยู่อาศัยและวัดวาอารามในอดีต ได้แก่ โรงงาน โรงสี โรงเลื่อย ห้างร้านและที่พักอาศัยของชาวตะวันตก นอกจากนี้การสร้างอาคารของทางราชการ กระทรวงต่าง ๆ และพระราชวังที่มีรูปแบบตะวันตกผสมผสานกับสถาปัตยกรรมไทย เช่น พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระที่นั่งอนันตสมาคม เป็นต้น วัดที่มีการผสมผสานสถาปัตยกรรมตะวันตกเช่น วัดนิเวศธรรมประวัติ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นศิลปะแบบกอธิค
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้แบ่งประเภท ของบ้านเรือนในกรุงเทพตามแบบวัฒนธรรมออกเป็น 3 แบบ คือ
อย่างไรก็ตามรูปแบบของสถาปัตยกรรมในสมัยนั้นก็คงเอกลักษณ์ไทยเอาไว้บ้าง เช่นการนำหน้า
ตาสถาปัตยกรรมไทยเข้ามาใส่ด้านหน้าของตึก ไม่ว่าจะเป็น ลายฉลุไม้ หลังคา ทรงจั่ว
เรือนไทยภาคอิสาน
ภาคอิสาน
พระนพปฎลมหาเศวตฉัตร
พราหมณ์
พราหมณ์ หรือ พราหมิณ (; ภาษาสันสฤต: ब्राह्मण) เป็นวรรณะหนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นกลุ่มคนที่เฉพาะทางในการเป็นนักบวช (ปุโรหิต, บัณฑิต, หรือ บูชารี), อาจารย์ (อาจรรย์ หรือ คุรุ) และผู้ปกป้องแห่งการศึกษาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดผ่านทางสายเลือด
ขอบคุณบุญความดีที่สอนให้ผมเป็นคนดีและทุกๆคนและทุกศาสนาให้เราทำแต่ความดีเพื่อเกิดเป็นคนดีของศาสนา
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550 ออกแบบโดย นายสุเมธ พุฒพวง นักวิชาการช่างศิลป์ 7 กลุ่มงานศิลปประยุกต์ กลุ่มจิตรกรรมศิลปประยุกต์และลายรดน้ำ กรมศิลปากร
พระราชลัญจกรประจำพระองค์ รัชกาลที่ 9 เป็นภาพพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ประกอบด้วยวงจักร กลางวงจักรมีอักขระเป็นอุณาโลม รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออกโดยรอบ เหนือวงจักรเป็นพระเศวตฉัตร 7 ชั้น ตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ อันหมายถึง พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ มีพระบรมเดชานุภาพเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โดยในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์ได้ประทับเหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ตามโบราณราชประเพณี และสมาชิกรัฐสภาได้ถวายน้ำอภิเษกจากทิศทั้งแปดเป็นครั้งแรกแทนราชบัณฑิต
ส่วนพระแท่นลานั้นโรยด้วยดอกพิกุลเงินพิกุลทอง 9 ดอก พระราชลัญจกรล้อมรอบด้วยเพชร 80 เม็ด หมายถึงพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ด้านบนพระราชลัญจกรเป็นพระมหาพิชัยมงกุฎ อันเป็นเครื่องประกอบพระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ และเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ภายในพระมหาพิชัยมงกุฎเป็นเลข 9 หมายถึงรัชกาลที่ 9 พระมหาพิชัยมงกุฎนั้นอยู่ด้านหน้าพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรซึ่งอยู่กึ่งกลาง และขนาบข้างด้วยพระเศวตฉัตร 7 ชั้น อันเป็นเครื่องแสดงพระราชอิสริยยศอันยิ่งใหญ่ของพระมหากษัตริย์
ด้านล่างพระราชลัญจกรเป็นเลข 80 หมายถึงพระองค์มีพระชนมพรรษา 80 พรรษา ถัดจากเลขไทยลงมาเป็นแพรแถบบอกชื่องานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 แพรแถบนอกจากบอกชื่องานพระราชพิธีแล้ว ยังรองรับประคองพระเศวตฉัตรด้วย
ตราพระราชลัญจกร
หลุยส์ที่ 14
เมืองเกียวโต
ซาราคิ เค็มปาจิ
สายการบินแอร์ฟรานซ์
พระเศรษฐีนวโกฏิ
พระนี้มีชื่อว่า "พระนวเศรษฐี" เป็นที่รู้จักแพร่หลายในปัจจุบันเพราะการสร้างโดยอาจารย์เทพย์ สาริกบุตร อย่างน้อยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 ซึ่งอ้างอิงตำราของวัดมณีชลขัณฑ์ จังหวัดลพบุรี เชื่อว่าที่มาของตำรา พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (สิริจนฺโท) ได้มาจากล้านช้าง ปัจจุบันนิยมเรียกว่า
พระเศรษฐีนวโกฏิ มีอายุคาถาเกินกว่าร้อยปีขึ้นไป มิใช่ตำราแต่งใหม่ พระอาจารย์ในจังหวัดลพบุรีสร้างกันหลายท่าน โดยเฉพาะในสายวัดนิกายธรรมยุติ และตัวบทพระคาถาแพร่หลายอยู่ในประเทศลาว รวมถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
ในภาคกลางสวดพระคาถาบทนี้ในงานสำคัญบางงาน แต่แทรกอยู่ในบทใหญ่ ไม่ได้แยกออกเป็นบทพิเศษ
เศรษฐีทั้ง 9.
เดิมในสมัยพุทธกาล เศรษฐีเป็นตำแหน่งที่ราชาเจ้าแคว้น พระราชทานให้แก่ผู้มีทรัพย์ เป็นพ่อค้าวานิชที่มีผลต่อเศรษฐกิจและความมั่งคั่งของท้องพระคลัง แต่ในพระคาถามุ่งหวังเพียงอ้างความดีของท่านผู้ใจบุญกลุ่มหนึ่ง ที่ปรากฏนามในพระชาดก ซึ่งบริจาคทานอย่างมโหฬาร หรือมีบารมีมาก สามารถบันดาลฝนโบกขรพรรษ สงเคราะห์แก่บริวารได้ เพื่อหวังอ้างบารมีของท่านเหล่านั้น ให้ส่งผลต่อผู้บูชา บุคคลเหล่านั้นทั้งที่อยู่ร่วมสมัยพุทธกาล และสมัยของอดีตพุทธะ มีชื่อว่า
รวมเป็น 10 ท่าน ในบางฉบับ มี 11 ท่าน และในบทคาถานี้ ไม่มีนาง วิสาขามหาอุบาสิกา (ไม่มีชื่อในคาถานี้) ทำให้มีการคัดลอกผิดๆ มาตลอดหลายปี
ผู้รู้ได้ถือเอาคตินี้มาสร้างเป็นพระนวเศรษฐี ให้มีพระพักตร์ทั้งหมด 9 พระพักตร์ แทนคุณของผู้บำเพ็ญทานในอดีต โดยรับอิทธิพลรูปแบบของพุทธมหายาน ทำให้มีหลายพระพักตร์
เป็นคติของชาวล้านช้างที่ใช้พระคาถานี้ บูชาพระในวันทางจันทรคติที่กำหนดไว้ในตำรา เชื่อว่าผู้ใดได้บูชาพระด้วยคาถานี้แล้ว จะมีสิริมงคล ทำมาค้าขึ้น ประสพโชคลาภ อยู่เย็นเป็นสุข ด้วยอานิสงส์
ในบทความที่แพร่หลายกัน อ้างว่ามีตำนาน สมัยหนึ่งเกิดทุกข์เข็ญ ทุพภิกขภัยข้าวยากหมากแพง ประชาชนเดือดร้อน บังเกิดความอดอยากขึ้น มีพระภิกษุรูปหนึ่ง ได้แนะนำให้สร้างพระเศรษฐีนวโกฏิขึ้น เพื่อทำการสักการบูชาแก้เคล็ดในความทุกข์ยากทั้งหลาย และเมื่อสร้างและทำการฉลองสำเร็จ ก็ปรากฏมีเหตุการณ์เป็นอัศจรรย์คือ ความทุกข์ยากอดอยากทั้งหลาย ได้บรรเทาลงและสงบระงับในที่สุด ซึ่งอ้างอิงยุคสมัยไม่ได้
การสร้างพระเศรษฐีนวโกฏิ.
ตำรับของ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (สิริจนฺโท) ให้ใช้ไม้ ยอป่า ราชพฤกษ์ ตะกรุดหรือกระดาษจารอักขระ เงิน ทองคำ ครั่ง หรือ ชันโรง หรือ ขี้ผึ้ง
มีเคล็ดปลีกย่อยในการเลือกไม้ และวิธีการรวมถึงวันที่ทำ อีกพอสมควร ยากที่สุดคือการหาไม้ตรงตามที่ระบุ
ทำแล้วมีวิธีบูชา โดยใช้ คาถา ""มาขะโย มาวะโยมัยหัง มาจะโกจิ อุปัททะโว ธัญญะธารานิ เม "
ปะวัสสันตุ ธะนัญชัยยัสสะ ยะถา ฆะเร สุวัณณานิ หิรัญญา จะ สัพพะโภคา จะ ระตะนานิ ปะวัสสันตุ เม เอวัง ฆะเร สุมะนะ ชะฏิลัสสะ จะ อะนาถะปิณฑิกะ เมณฑะกัสสะ โชติกะ สุมังคลัสสะ มัณฑาตุ เวสสันตะรัสสะ ปะวัสสันติ ยะถา ฆะเร เอเตนะ
สัจจะวัชเชนะ สัพพะสิทธิ ภะวันตุ เม"
ต้นฉบับเดิมไม่ปรากฏรูปแบบของพระ ผู้รู้จึงประดิษฐ์ขึ้น
อานิสงส์การบูชา.
การบูชาให้ใช้ดอกไม้หลากสี น้ำ ขนมหวานมังสวิรัติ (ไม่ผสมไข่) ฉบับที่อาจารย์เทพย์ สาริกบุตร สืบทอดมา มิให้ขาดข้าวหลามด้วย ผู้บูชาห้ามมิให้ดื่มสุราเมรัย
เชื่อว่าจะอำนวยลาภผลโภคทรัพย์ตามสมควร ปกปักรักษาให้บ้านเรือนร่มเย็นเป็นสุข มีความเจริญรุ่งเรือง และป้องกันภยันตรายสิ่งไม่ดีไม่งามต่างๆ ปัจจุบันมีการสืบสายวิธีการสร้างได้อย่างถูกต้องตามตำราดั้งเดิม.แต่เคล็ดลับแตกต่าง สูญหาย ไปตามกาลเวลา
คติธรรมที่แฝงอยู่ในพระนวเศรษฐี มุ่งให้ผู้บูชายึดมั่นในการประกอบ ทานบารมี ดั่งนามที่ท่องสวด ซึ่งแต่ละท่าน ตั้งโรงทานบริจาคเป็นประจำ ผู้อยู่ใกล้เคียง ก็ได้รับเมตตากรุณา มีความร่มเย็นเป็นสุข ชาวเมืองหรือชุมชนที่มีบุคคลเหล่านี้อยู่ เมื่อไม่ลำบากต่างก็เอื้อเฟื้อช่วยเหลือกันมิได้โลภ กระหายในทรัพย์สมบัติ ต่างก็มีจิตใจผ่องใสเป็นสุข การบริจาคทรัพย์สมบัติทั้งปวง เพื่อประโยชน์สุขแก่ผู้อื่น ด้วยทรัพย์ทั้งหลาย ยังคลายกิเลส คือ ความโลภ ความหลง หวงแหน เมื่อบริจาคทรัพย์แล้ว ผู้รับก็จะได้ประโยชน์จากสิ่งนั้น และมีความชื่นชมยินดี ผู้ให้ก็จะอิ่มเอมใจว่าได้ทำประโยชน์แก่ผู้อื่น เกิดความปิติยินดีเช่นกัน ทั้งผู้ให้และผู้รับย่อมได้รับ ความสุขความอิ่มใจดังนี้
ไฮดรอกซิล
คำว่า หมู่ไฮดรอกซิล(hydroxyl group) ใช้ในการกล่าวถึงหมู่ฟังก์ชัน -OH ในสารประกอบอินทรีย์ (organic compounds) สารประกอบอินทรีย์ที่ประกอบด้วยหมู่ไฮดรอกซิลเราจะเรียกว่าสารประเภทแอลกอฮอล์ (สูตรเคมีอย่างง่ายของแอลกอฮอล์คือ CnH2n+1 -OH)
อนุมูลอิสระของไฮดรอกซิล.
อนุมูลอิสระของไฮดรอกซิล (hydroxyl radical)(·OH) คือรูปที่เป็นกลางของ ไฮดรอกไซด์ไอออน (hydroxide ion) และมีความว่องไวต่อการเกิดปฏิกิริยามาก
กระทิ
Ipod nano
โบอา
คว็อน โบอา  หรือที่เป็นที่รู้จักในชื่อ โบอา  เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในเกาหลีใต้ ญี่ปุ่นและทั่วเอเชีย มาจากคำว่า Beat of Angel เข้าวงการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 โดยสังกัดค่าย SM Entertainment (เกาหลี) และ Avex Trax (ญี่ปุ่น) มีอัลบั้มและซิงเกิลฮิตมากมายในเอเชีย และยังร่วมเป็นแขกรับเชิญให้กับหลายๆศิลปินอีกด้วย เช่น ทงบังชินกี และ เวสท์ไลฟ์ เป็นต้น นอกจากนี้เธอยังมีส่วนในการเขียนเนื้อเพลง "ลิสเซ่น ทู มาย ฮาร์ท"(Listen to my heart) อีกด้วย
ปี ค.ศ. 2000 - 2002 เดบิวต์.
โบอา หรือ คว็อน โบอา  เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ในเมืองกูริ ประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นนักร้อง เธอได้ออกอัลบั้มเพลงทั้งในเกาหลีใต้และญี่ปุ่น และบริษัทเพลงที่ดูแลเธออยู่ให้ระดับความสำคัญเธอว่าเป็น ดาราแบบ ข้ามประเทศ เธอได้ออกอัลบั้มมาแล้ว 14 ชุด (อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น 7 ชุด อัลบั้มภาษาเกาหลี 7 ชุด) เบสต์อัลบั้ม 2 ชุด ดิจิตอลอัลบั้ม 1 ชุด รีมิกซ์อัลบั้ม 2 ชุด และ 3 ชุด ในอัลบั้มที่เป็นครึ่ง (.5) 25 ซิงเกิล (ซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น 25 ซิงเกิล ซิงเกิลภาษาเกาหลี 4 ซิงเกิล) ทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่น อีกทั้งอัลบั้มแทบทุกชุดของเธอยังมี Overseas Version มาจัดจำหน่ายอีกด้วย จนถึงทุกวันนี้เธอขายเพลงได้มากกว่า 6 ล้านชุด และพูดภาษาเกาหลีบ้านเกิดได้ ภาษาญี่ปุ่นคล่องแคลวอย่างมาก และอังกฤษในระดับที่สนทนาได้ และขณะนี้กำลังเรียนรู้ภาษาจีนอยู่
โบอาเคยได้ขึ้นอันดับ 1 ในซิงเกิลออริกอนชาร์ต (Oricon) BoA เด็กสาวจากเกาหลีใต้ เริ่มเข้าวงการโดยสังกัดกับ SM Entertainment เมื่อเธออายุได้เพียง 10 ปีเท่านั้นเอง เธอเริ่มเข้าเรียนการแสดงที่บริษัท The Seoul-based record และเธอมีพรสวรรค์ทางด้านนี้อย่างมาก และทางโรงเรียนก็ได้สอนให้เธอร้องเพลงในภาษาญี่ปุ่น และอังกฤษ อีกด้วย หลังจากนั้น 5 ปี เธอก็ได้ย้ายมาอยู่ที่บริษัท US record SM Entertainment และ BoA ได้สร้างกระแสความทันสมัยให้กับวัยรุ่นชาวเกาหลีใต้ ในเรื่องวัฒนธรรมใหม่ ๆ แม้แต่เรื่องรายการทีวี การ์ตูน เกมคอมพิวเตอร์ และแฟชั่น ทั่วทั้งเอเซีย และทั่วโลกได้รู้จัก มองเกาหลีในภาพลักษณ์ใหม่
โบอาทำลายสถิติชาร์ตเพลงทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่นด้วยเพลง No.1, Valenti และ Listen to My Heart เธอปลุกให้ธุรกิจบันเทิงเกาหลีก้าวกระโดดขึ้นอย่างมาก โดยเฉพาะการทำตลาดในญี่ปุ่น (ตัวเลขยอดส่งออกเพลงจากเกาหลี ทั้งหมด 75% มาจากเพลงของเธอ) และอีกทั้งยังเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับสินค้าชื่อดังอย่าง Shiseido, Honda, KDDI, Au, Calpis และตอนนี้ล่าสุดคือ Gap ทางฝั่งญี่ปุ่น โบอายังเป็นไอคอนในการเชื่อมความสัมพันธ์อันดีระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่นอีกทางหนึ่งด้วย
ปี ค.ศ. 2003 - 2005 ความสำเร็จ และภาพลักษณ์ใหม่.
ในปี พ.ศ. 2547 BoA ได้รับรางวัล Most Influential Asian Artist และ Favorite Artist Korea ในงาน เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส ซึ่งจัดในประเทศสิงคโปร์ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2547 และยังได้รับรางวัล Best Dance Video จากงาน เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส เจแปน 2004 อีกด้วย ความนิยมเพลงของเธอยังคงทะลุผ่านไปถึง Taiwan, PRC และบางประเทศในแถบตะวันออกเฉียงใต้ อย่าง ไทย เวียดนาม และมาเลเซีย และเธอก็ยังปรากฏตัวในโฆษณา เช่น KOSE, MISSHA, Lipton, Ting, Pantech &amp; Curitel, Elite, Lotte, Maybelline, และ Wired XYZ
แต่ที่เป็นที่ฮือฮามากที่สุดในปี พ.ศ. 2547 เมื่ออัลบั้มที่ 4 "มาย เนม"(My Name) BoA ได้เปลี่ยนภาพพจน์จากสาวน้อยวัยใสเป็นสาวเซ็กซี่ทันที จึงทำให้เกิดเสียงวิจารณ์อย่างมากในเกาหลี แต่ถึงอย่างไรก็ตามก็ไม่ทำให้ความนิยมของสาวน้อยคนนี้ลดลงแม้แต่อย่างใด
ในปี พ.ศ. 2548 เธอได้ออกอัลบั้มเบสต์อัลบั้ม "เบสต์ ออฟ โซล"(BEST OF SOUL) ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นของเธอ โดยได้นำ 2 ซิงเกิลใหม่คือ Quincy/コノヨノシルシ และ メリクリ มารวมไว้ในอัลบั้มนี้ด้วย แถมในปีเดียวกันยังได้ออกอัลบั้มภาษาเกาหลีชุดที่ 5 "เกิร์ลส์ ออน ท็อป"(Girls on Top) โดยในอัลบั้มนี้เธอได้เปลี่ยนภาพลักษณ์เป็นสาวเปรี้ยวทันที และในอัลบั้มนี้ขายดีเป็นอย่างมากในประเทศเกาหลี และในปลายปีเดียวกันเธอยังได้ออกดิจิตอลอัลบั้มแรกที่มีชื่อว่า Merry Christmas from BoA
ปี ค.ศ. 2006 - 2008 ยอดขายตกลง และการเปลี่ยนภาพลักษณ์ใหม่.
ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้ออกอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดที่ 4 "เอาท์ โกรว์"(OUTGROW) ซึ่งมีเพลงฮิตอย่าง DO THE MOTION, make a secret, ดาคิชิเมรุ, Everlasting รวมไว้ด้วย ส่วนในเกาหลีเธอได้ร่วมโปรเจกต์ของค่าย SM Entertainment ในอัลบั้ม SM Town Summer'06 และ 2006 Winter SM TOWN นอกจากนี้เธอยังเป็นศิลปินดาราที่มีรายได้มากที่สุดในเกาหลีอีกด้วย
วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2550 โบอา ได้ออกอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดที่ 5 เป็นการฉลองอายุครบ 20 ปีของเธอในอัลบั้มที่ชื่อว่า "เมด อิน ทเวนตี้ (20)"(MADE IN TWENTY (20)) โดยอัลบั้มนี้ก็เปิดตัวที่อันดับ 1 ในออริกอนชาร์ต แต่ก็เปิดตัวด้วยยอดขายที่น้อยกว่าอัลบั้มที่ผ่านๆมาด้วยยอดขาย 182,009 แผ่นในสัปดาห์แรก โดยเริ่มโปรโมตอัลบั้มทั่วประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550
โบอาเริ่มทำอัลบั้มภาษาเกาหลีชุดที่ 6 หลังจากสิ้นสุดการทัวร์คอนเสิร์ตที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเธอได้กลับไปทำงานต่อที่ประเทศเกาหลี และนอกจากนี้ยังได้เซ็นสัญญาต่อกับค่าย SM Entertainment ไปจนถึง ค.ศ. 2012 อีกด้วย
เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 ได้ออกซิงเกิลที่ 22 ของเธอที่มีชื่อว่า Sweet Impact ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องสำอางค์ของโคเซ่ และได้เปลี่ยนสไตล์การร้องเพลงในแนวคลาสสิกแด๊นซ์ เดือนมิถุนายนที่ผ่านมาเธอได้สร้างบล็อกเป็นของตัวเองในเว็บไซต์ของออริกอน ซึ่งบล็อกของเธอก็มีสถิติผู้ชมมากที่สุดของเว็บไซต์ของออริกอนอีกด้วย เดือนกันยายนได้ออกซิงเกิล Love Letter ซึ่งเป็นเพลงแนวบัลลาดจนประสบความสำเร็จไปพอสมควร
โบอาและชีโมได้ร่วมงานกันในเพลง "Hey Boy, Hey Girl" ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้มที่ 3 ของชีโม "Round About" และยังถูกบรรจุเป็นโบนัสแทร็คในอัลบั้ม THE FACE ของโบอาด้วย โดยเริ่มโปรโมตในรายการมิวสิก สเตชันเป็นที่แรกเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2550
และปลายปีในเดือนธันวาคมได้ออกซิงเกิล LOSE YOUR MIND ร่วมกับยูทากะ ฟุรุคาวะแห่งวง DOPING PANDA แต่ก็เปิดตัวยอดขายได้น้อยกว่า 2 ซิงเกิลที่ผ่านมาในปีนี้ของเธอ
ปี พ.ศ. 2551 โบอาได้ออกซิงเกิล be with you. เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยตอนแรกถูกวางจำหน่ายวันเดียวกับอัลบั้ม THE FACE ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดที่ 6 ของเธอ แต่สุดท้ายอัลบั้ม THE FACE ได้ถูกเลื่อนออกไปอีก 1 สัปดาห์ และเมื่ออัลบั้มของเธอออกจำหน่ายก็เปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตทันที
โบอาจึงเป็นศิลปินที่มีอัลบั้มเปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตได้ถึง 6 อัลบั้มซึ่งเป็นอันดับสามรองจากศิลปินรุ่นพี่ในค่ายเดียวกันอย่างอายูมิ ฮามาซากิที่สามารถเปิดตัวอัลบั้มในอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตได้ถึง 8 อัลบั้ม และโคดะ คุมิ ที่เปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตได้ถึง 7 อัลบั้ม
เดือนมิถุนายนในปีเดียวกันโบอาได้วางขายซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 26 ที่มีชื่อว่า Vivid โดยเปิดตัวในอันดับ 5 ออริกอนชาร์ต
ปี ค.ศ. 2008 Best of Asia, Bring on America.
วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551 โบอาได้แถลงข่าวเกี่ยวกับการเปิดตัวในตลาดเพลงอเมริกา โดยใช้ชื่อสโกแกนว่า "Best of Asia, Bring on America" โดยเปิดตัวซิงเกิลแรก EAT YOU UP ซึ่งจะวางแผงในอเมริกาวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008 นี้
ปี ค.ศ. 2010 การกลับสู่เกาหลีในรอบ 5 ปี.
โบอา ได้ปล่อยเพลง Game ในรอบ 5 ปีในเกาหลี ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดีเยี่ยม ก่อนทีจะปล่อยภาพ Hurricane Venus ก่อนที่จะปล่อยอัลบั้มชุดที่ 6 ออกมา ในวันที่ 5 สิงหาคม และคัมแบ็คในวันที่ 6 สิงหาคม ในรายการ Music Bank เพียงแค่คัมแบ็คอาทิตย์เดียว เธอก็สามารถทะยานขึ้นที่ 1 ของรายการได้
ฺBoA มีแฟนคลับชื่อว่า Jumping BoA (จั้มปิ้ง โบอา)
สีประจำ เหลือง อุปกรณ์เชียร์ ลูกโป่งสีเหลือง
"ไม่รวมรางวัลที่ได้จาก KBS Music Bank และรางวัลตามชาร์ตต่างๆ"
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1900 - 30 มีนาคม ค.ศ. 2002) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพตั้งแต่ ค.ศ. 1936 จนพระราชสวามีเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1952 จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับพระราชธิดาพระองค์ใหญ่คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระสวามีในช่วงระหว่างปี 1923 จนถึงปี 1936 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งยอร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งไอร์แลนด์และจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายอีกด้วย ประชาชนนิยมเรียกพระองค์ว่า "ควีนมัม"
เอลิซาเบธซึ่งพระราชสมภพในครอบครัวตระกูลผู้ดีชาวสก็อต ได้กลายมาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในปี 1923 เมื่อเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี ในฐานะที่เป็นดัชเชสแห่งยอร์ก พระองค์ พระสวามีและพระธิดาทั้งสองคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ มกุฎราชกุมารี และเจ้าหญิงมาร์กาเรต ได้ทรงปฏิบัติตนตามแบบครอบครัวชนชั้นกลาง ดัชเชสได้ทรงปฏิบัติพระราชภารกิจด้านสาธารณชนต่างๆ มากมายและเป็นที่รู้จักกันว่า "ดัชเชสผู้แย้มยิ้ม" อันเป็นผลมาจากการปรากฏองค์ต่อหน้าสาธารณชนอยู่เป็นประจำ และเมื่อหลังอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ตจนมีสองพระธิดา วอลลิส ซิมป์สัน ก็ได้เอ่ยล้อเลียนว่าเอลิซาเบธเป็น "แม่ครัวอ้วนชาวสก็อต"
ในปี 1936 เอลิซาเบธได้ทรงกลายเป็นพระราชินีอย่างไม่คาดฝันเมื่อสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ได้ทรงสละราชสมบัติอย่างกะทันหันเพื่อไปอภิเษกกับนางวอลลิส ซิมป์สัน แม่ม่ายชาวอเมริกันที่เคยหย่าร้างแล้วสองครั้ง ในฐานะสมเด็จพระราชินี พระองค์ได้โดยเสด็จพระราชสวามีไปในการเสด็จเยือนทางการทูตยังประเทศฝรั่งเศสและทวีปอเมริกาเหนือในช่วงก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในระหว่างสงครามด้วยความแข้มแข็งเด็ดเดี่ยวที่ไม่ย่อท้ออย่างเห็นได้ชัดทำให้เกิดแรงสนับสนุนทางจิตใจต่อสาธารณชนอังกฤษอย่างมากเท่ากับการสำเหนียกรู้ถึงภาระหน้าที่ในฐานะที่เป็นเครื่องมือในการชวนเชื่อ ได้ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์กล่าวถึงพระองค์ว่าเป็น "ผู้หญิงที่อันตรายที่สุดในยุโรป" หลังจากสงครามพระพลานามัยของพระสวามีได้อ่อนแอลงและทรงกลายเป็นม่ายเมื่อพระชนมายุ 52 พรรษา
ในการเสด็จไปประทับยังต่างประเทศของพระเชษฐภรรดาและการเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถของพระธิดาองค์ใหญ่ตอนพระชนมายุ 26 พรรษาเมื่อสมเด็จพระราชินีแมรีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1953 พระองค์ได้ทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่อาวุโสที่สุดและกลายเป็นหัวหน้าครอบครัว ในช่วงปลายพระชนม์ชีพก็ยังทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษที่มีชื่อเสียงอยู่อย่างต่อเนื่อง ขณะที่สมาชิกพระราชวงศ์องค์อื่นๆ ตกอยู่ในการเสื่อมความนิยมจากสาธาณชนมากขึ้น
หลังจากการประชวรและการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมาร์กาเรต พระธิดาองค์เล็กเพียงไม่นาน พระพลานามัยของพระองค์ก็แย่ลงเรื่อย ๆ และได้เสด็จสวรรคตในอีกหกสัปดาห์ภายหลัง ขณะมีพระชนมพรรษา
เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เป็นธิดาคนที่สี่และที่เก้าในสิบคนของโคลด จอร์จ โบวส์-ลีออน ลอร์ด กลามิส (ต่อมาคือ เอิร์ลแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น) และ เซซิเลีย นินา คาเวนดิช-เบ็นทิงค์ สถานที่เกิดของเอลิซาเบธยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ว่ากันว่าเกิดในคฤหาสน์เบลเกรฟ อุทยานกรอสเวเนอร์ ที่เป็นบ้านของพระบิดามารดาในกรุงลอนดอนและในรถพยาบาลม้าลากขณะจะไปยังโรงพยาบาล การเกิดของเอลิซาเบธได้รับการจดทะเบียนที่เมืองฮิทชิน เทศมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ ใกล้กับบ้านเซนต์พอลส์วัลเดนเบอรี ซึ่งเป็นบ้านพักชนบทของตระกูลสตราธมอร์ และเป็นที่เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1900 ณ โบสถ์ท้องถิ่นในเขตนั้น
เอลิซาเบธใช้ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนมากที่เมืองเซนต์พอลส์วัลเดนและปราสาทกลามิส ซึ่งเป็นบ้านของบรรพบุรุษในตระกูลอยู่ในเมืองกลามิส มณฑลแองกัส สก็อตแลนด์ ได้รับการศึกษาครั้งแรกที่บ้านโดยมีครูพี่เลี้ยงมาสอนและชื่นชอบกีฬากลางแจ้ง ลูกม้าและสุนัขอย่างมาก เมื่ออายุ 8 ปี เอลิซาเบธก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน โดยได้ทำให้เหล่าครูผู้สอนประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นเขียนเรียงความด้วยอักษรกรีกสองตัวจากหนังสือชื่อ Anabasis ของนักปราชญ์กรีกนามว่า ซีโนโฟน และวิชาที่เก่งที่สุดคือ วรรณคดีและประติมากรรม หลังจากกลับมาเรียนหนังสือเป็นส่วนตัวกับครูพี่เลี้ยงชาวเยอรมันก็สามารถผ่านสอบข้อเขียนในการสอบเก็บคะแนน Oxford Local Examination ด้วยความสามารถพิเศษขณะมีอายุเพียง 13 ปี
ในวันเกิดครบรอบ 14 ปีของเอลิซาเบธ ประเทศอังกฤษได้ประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี เฟอร์กัส พี่ชายคนโตที่เข้ารับราชการอยู่ในกองทัพ Black Watch เสียชีวิตในหน้าที่ในปี ค.ศ. 1915 ที่เมืองลูส ประเทศฝรั่งเศส ส่วนพี่ชายอีกคนหนึ่งคือ ไมเคิล ได้รับรายงานว่าสูญหายไปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1917 อย่างไรก็ดี เขาได้ถูกจับไปหลังจากได้รับบาดแผลฉกรรจ์และอยู่ในค่ายคุมขังเชลยศึกสงครามในช่วงตลอดระยะเวลาสงคราม ปราสาทกลามิสกลายมาเป็นสถานที่พักฟื้นของเหล่าบรรดาทหารที่ด้รับบาดแผล ซึ่งเอลิซาเบธได้เข้ามาช่วยเหลือด้วย
อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต.
เจ้าชายอัลเบิร์ต หรือ "เบอร์ตี" ที่รู้จักกันในหมู่พระราชวงศ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ได้ทรงขออภิเษกสมรสกับเอลิซาเบธครั้งแรกในปี ค.ศ. 1921 แต่เอลิซาเบธได้ปฏิเสธพระองค์โดยกล่าวว่า "กลัวจะไม่ได้คิด พูด และทำในสิ่งที่ควรทำอย่างอิสระเสรีอีกต่อไป" ต่อมาเมื่อเจ้าชายประกาศว่าจะไม่อภิเษกกับใครอีกเลย สมเด็จพระราชินีแมรี พระมารดาจึงได้เสด็จฯ ไปยังปราสาทกลามิสด้วยพระองค์เองเพื่อพบกับหญิงสาวที่ได้ขโมยหัวใจพระราชโอรสของพระองค์ไป พระราชินีทรงเชื่อว่าเอลิซาเบธเป็น "ผู้หญิงคนเดียวที่จะทำให้เบอร์ตี้มีความสุขได้" แต่กระนั้นพระองค์ก็ไม่ปฏิเสธที่จะเข้าก้าวก่ายในเรื่องการอภิเษก