pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มิตรภาพ เป็นความสัมพันธ์ความชอบซึ่งกันระหว่างหลายคน มิตรภาพเป็นพันธะระหว่างบุคคลรูปแบบที่แข็งแรงกว่าการรวมกลุ่ม (association) มีการศึกษามิตรภาพในสาขาวิชาการต่าง ๆ เช่น การสื่อสาร สังคมวิทยา จิตวิทยาสังคม มานุษยวิทยาและปรัชญา มีการเสนอทฤษฎีวิชาการเรื่องมิตรภาพมากมาย รวมทั้งทฤษฎีการแลกเปลี่ยนทางสังคม ทฤษฎีความเที่ยงธรรม ปฏิพัฒนาการเชิงสัมพันธ์และสไตล์การยึดติด
แม้มีมิตรภาพอยู่หลายรูปแบบซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละที่ แต่ลักษณะแน่นอนบางอย่างปรากฏในพันธะดังกล่าวหลายชนิด อย่างเช่น ความชอบ ความเมตตา ความรัก คุณธรรม ความเห็นอกเห็นใจ ความซื่อสัตย์ ปรัตถนิยม ความภักดี ความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจซึ่งกัน ความชอบให้อีกคนอยู่ด้วย ความเชื่อใจ และความสามารถเป็นตัวของตัวเอง การแสดงความรู้สึกของคนหนึ่งต่อผู้อื่น และทำพลาดได้โดยไม่ต้องกลัวมิตรพิพากษา
มิตร
สหาย
ยาคอบ ฟอน อึกซ์คึล
ยาคอบ โยฮัน บารอน ฟอน อึกซ์คึล(Jakob Johann Baron von Uexküll, 8 ก.ย. 1864 - 25 ก.ค. 1944) เป็นนักชีววิทยาและนักปรัชญาชาวเยอรมันเชื้อสายเอสโตเนีย
ยุทธการยะมะซะกิ
โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา
โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา  เป็นภาพยนตร์โทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียตซึ่งผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์เบลารุสฟิล์ม มีเนื้อเรืองเกี่ยวกับวิวัฒนาการของกองกำลังพิทักษ์ชายแดนโซเวียต จากระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึงปลายทศวรรษที่ 1980 ซึ่งวางกำลังในพรมแดนของสหภาพโซเวียตจากชายแดนตะวันออกไกลไปจนถึงชายแดนด้านตะวันตก
"โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา" ได้รับรางวัลจากคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐ ของสหภาพโซเวียต ในปี 1981 และได้รับรางวัล USSR State Prize ในปี 1989
ฮันส์ เคร็บส์ (พลเอกเวร์มัคท์)
ฟรีดริช โอลบริคท์
ที่ลุ่มชื้นแฉะ
ที่ลุ่มชื้นแฉะ  เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่เปิดโล่งมีไม้ล้มลุกขึ้นปกคลุมอยู่มากกว่าไม้ต้น มีน้ำท่วมขังอยู่ตลอดหรือมีน้ำท่วมขังตามฤดูกาล มีความลึกไม่มาก มักพบที่ลุ่มชนิดนี้บริเวณริมทะเลสาบและลำธารต่าง ๆ โดยเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างระบบนิเวศน้ำและบก ที่ลุ่มชื้นแฉะโดยทั่วไปมักมีพืชตระกูลหญ้า ขนาก หรือกกขึ้นปกคลุม หากมีพืชไม้เนื้อแข็งมักเป็นไม้พุ่มเตี้ย ลักษณะพืชพรรณเช่นนี้เป็นตัวจำแนกที่ลุ่มชื้นแฉะให้แตกต่างจากพื้นที่ชุ่มน้ำชนิดอื่น ๆ เช่น ที่ลุ่มน้ำขัง (มาบ) ซึ่งมีไม้ต้นขนาดกลางและใหญ่ขึ้นปกคลุม หรือไมร์ซึ่งมีการทับถมสะสมของซากพืชและมีสภาพเป็นกรด เป็นต้น
ความแตกต่างระหว่างที่ลุ่มชื้นแฉะและที่ลุ่มน้ำขัง.
ที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ก่อตัวขึ้นตามแหล่งน้ำที่มีดินอุดมสมบูรณ์และเป็นดินน้ำท่วมขัง ที่ลุ่มชื้นแฉะ (marsh) เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำซึ่งถูกน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องหรือสม่ำเสมอโดยมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้เคียง ซึ่งปกคลุมด้วยพืชพรรณประเภทไม้ล้มลุก หรือไม้พุ่มเตี้ย ที่ลุ่มน้ำขังเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ประกอบด้วยดินอิ่มตัวหรือน้ำนิ่ง และถูกปกคลุมด้วยไม้ยืนต้นที่ทนต่อน้ำ รวมทั้งไม้พุ่มต่าง ๆ
ประเภทของที่ลุ่มชื้นแฉะแตกต่างกันตามสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ (ที่ตั้ง) และระดับความเค็มเป็นหลัก ปัจจัยทั้งสองมีอิทธิพลอย่างมากต่อช่วงและขอบเขตของชีวิตสัตว์และพืชที่สามารถอยู่รอดและขยายพันธุ์ในสภาพแวดล้อมนี้ ที่ลุ่มชื้นแฉะแบ่งเป็น 3 ประเภทหลัก ได้แก่ ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่ง, ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด และที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำท่วมถึง ทั้งสามประเภทนี้สามารถพบได้ทั่วโลกและแต่ละชนิดมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกัน
ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่ง.
พบได้ทั่วโลกในละติจูดกลางถึงสูง ในทุกแนวชายฝั่งที่ได้รับการอนุรักษ์ และตั้งอยู่ใกล้กับแนวชายฝั่งมากพอที่จะผลกระทบจากการขึ้นลงของน้ำ มักถูกปกคลุมด้วยน้ำเป็นหย่อม ๆ ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งก่อตัวเมื่ออัตราการสะสมของตะกอนมากกว่าอัตราที่ระดับการทรุดตัวของดิน พืชพรรณที่ขึ้นในพื้นที่มักเป็นพืชที่มีรากที่ปรับตัวอย่างเป็นพิเศษกับความเค็ม โดยเฉพาะจำพวกหญ้าที่ทนดินเค็ม
ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งมักพบในลากูน ชะวากทะเล และสันดอนจะงอยด้านที่มีกำบัง (ด้านในอ่าว) โดยกระแสน้ำพัดพาอนุภาคเล็ก ๆ ไปรอบ ๆ ด้านดังกล่าวของสันดอนและตะกอนเริ่มก่อตัวขึ้น สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์แบบนี้ช่วยให้ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งสามารถดูดซับสารอาหารส่วนเกินจากน้ำที่ไหลผ่านได้ก่อนที่จะถึงมหาสมุทรและชะวากทะเล ปัจจุบันที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งค่อย ๆ ลดจำนวนลงจากการพัฒนาชายฝั่งและการแผ่ขยายของเมืองอย่างมีนัยสำคัญ
ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึง.
แม้ว่าอาจจัดให้จะเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด แต่ที่ลุ่มชื้นแฉะประเภทนี้มักได้รับผลกระทบจากกระแสน้ำขึ้นลงจากทะเล อย่างไรก็ตามหากไม่นับผลจากความเครียดจากความเค็มแล้วความหลากหลายของพืชและสัตว์ที่อาศัยในที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึงจะสูงกว่าที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งมาก ภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดต่อที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึงคือขนาดที่เพิ่มขึ้นและมลภาวะของเมืองที่อยู่รายรอบ
ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด.
เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่พบเห็นได้ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือ ทั้งความหลากหลายของขนาดและที่ตั้งทางภูมิศาสตร์
ในประเทศไทย พบได้ที่บึงบอระเพ็ด
ที่ลุ่มน้ำขัง
ที่ลุ่มน้ำขัง หรือ มาบ  เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีไม้ต้นขึ้นปกคลุมในลักษณะเป็นป่า มีน้ำซับขังอยู่ตลอดแทบไม่มีทางระบายออก จัดเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างระบบนิเวศน้ำและบก ที่ลุ่มน้ำขังมีขนาดแตกต่างกันไปและกระจายอยู่ทั่วโลก น้ำในที่ลุ่มน้ำขังอาจเป็นได้ทั้งน้ำจืด น้ำกร่อย หรือน้ำทะเล
ที่ลุ่มน้ำขังแบบน้ำจืดที่ก่อตัวขึ้นตามแม่น้ำหรือทะเลสาบขนาดใหญ่นั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องอาศัยปริมาณน้ำฝนและน้ำท่วมตามฤดูกาลเพื่อรักษาความผันผวนของระดับน้ำตามธรรมชาติ ในขณะที่ที่ลุ่มน้ำขังแบบน้ำทะเล (มาบน้ำเค็ม) พบได้ตามชายฝั่งเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ที่ลุ่มน้ำขังบางแห่งมีสันดอนซึ่งถูกปกคลุมด้วยพืชน้ำหรือพรรณไม้ที่ทนน้ำท่วมเป็นครั้งคราว ที่ลุ่มน้ำขัง หรือ มาบ แบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก ได้แก่ ที่ลุ่มน้ำขังแท้ หรือป่าบึงน้ำจืด (swamp forest) และที่ลุ่มน้ำขังรอยต่อ หรือบึงป่าไม้พุ่ม
ที่ลุ่มน้ำขังที่ใหญ่ที่สุดในโลกมักพบอยู่ตามแม่น้ำสายหลัก เช่น แม่น้ำแอมะซอน แม่น้ำมิสซิสซิปปี แม่น้ำคองโก เป็นต้น ในเขตหนาวทางตอนเหนือของประเทศแคนาดา คำว่า ถือเป็นศัพท์ภาษาปากซึ่งใช้เรียกพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ซึ่งมีคำเรียกที่ถูกต้องกว่าว่า "bog" (พรุ) หรือ "muskeg" (พรุเขตหนาว)
ความแตกต่างระหว่างที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ.
ที่ลุ่มน้ำขังมีลักษณะเฉพาะที่เกิดจากสภาพดินอิ่มตัวและน้ำที่ไหลช้า (หรือน้ำนิ่ง) น้ำที่สะสมในที่ลุ่มน้ำขังนั้นมาจากแหล่งต่างๆ เช่น หยาดน้ำฟ้า, น้ำบาดาล, กระแสน้ำขึ้นลง และ/หรือ น้ำท่วมขัง (น้ำจืด) วิถีการเคลื่อนที่ของน้ำในทางอุทกวิทยาเหล่านี้ล้วนมีส่วนทำให้พลังงานและสารอาหารไหลเข้าและออกจากระบบนิเวศ
ในขณะที่น้ำไหลผ่านที่ลุ่มน้ำขัง สารอาหาร ตะกอน และมลพิษจะถูกกรองออกโดยธรรมชาติ สารเคมี เช่น ฟอสฟอรัสและไนโตรเจน ที่มักสิ้นสุดการแพร่กระจายตัวในแหล่งน้ำ จะถูกดูดซึมและนำไปใช้โดยพืชน้ำในที่ลุ่มน้ำขัง เพื่อปรับสภาพน้ำให้บริสุทธิ์ สารเคมีที่เหลืออยู่หรือส่วนเกินจะสะสมอยู่ที่ก้นบึง ถูกกำจัดออกจากน้ำและฝังไว้ในชั้นตะกอน สภาพแวดล้อมทางชีวเคมีของที่ลุ่มน้ำขังขึ้นอยู่กับอุทกวิทยา ซึ่งส่งผลต่อระดับและสภาพความพร้อมของทรัพยากร เช่น ออกซิเจน สารอาหาร ระดับ pH ของน้ำ และความเป็นพิษ ซึ่งจะส่งผลต่อระบบนิเวศโดยรวม
คุณค่าต่อระบบนิเวศ.
ที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ตามปกติถือว่ามีมูลค่าทางการพัฒนาที่ดินที่ต่ำมาก เมื่อเทียบกับทุ่งนา ทุ่งหญ้า (แพรรี) หรือป่าไม้ ที่ลุ่มน้ำขังมักถูกประเมินว่าเป็นที่ดินรกร้างที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้ง่ายสำหรับกิจกรรมของมนุษย์ นอกเหนือจากการล่าสัตว์ ดักจับ หรือการตกปลา ในการเกษตร เกษตรกรมักจะขยายเขตครอบครองไปสู่ที่ลุ่มน้ำขังข้าง ๆ ทุ่งนาของตน เพื่อให้ได้ที่ดินที่ใช้ประโยชน์สำหรับการเพาะปลูกพืชผลได้มากขึ้น ทั้งในอดีตและในปัจจุบัน
ในทางกลับกันที่ลุ่มน้ำขังสามารถมีบทบาททางนิเวศวิทยาที่เป็นประโยชน์ในระบบการทำหน้าที่โดยรวมของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และจัดหาทรัพยากรที่หลากหลายซึ่งสิ่งมีชีวิตหลายชนิดต้องพึ่งพา ที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ยังเป็นตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมตามธรรมชาติของการจัดการน้ำท่วมและการป้องกันน้ำท่วม ในสถานการณ์น้ำท่วม ที่ลุ่มน้ำขังจะดูดซับและใช้น้ำส่วนเกินภายในพื้นที่ ป้องกันไม่ให้ไหลไปท่วมพื้นที่โดยรอบ พืชพรรณหนาแน่นภายในที่ลุ่มน้ำขังยังช่วยให้ดินมีความมั่นคง ช่วยยึดดินและตะกอนให้อยู่กับที่ พร้อมทั้งป้องกันการกัดเซาะและการสูญเสียที่ดิน ที่ลุ่มน้ำขังเป็นแหล่งน้ำจืดและออกซิเจนที่อุดมสมบูรณ์และมีคุณค่าสำหรับทุกชีวิต และมักเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ที่ลุ่มน้ำขังในเขตที่ราบน้ำท่วมถึงเป็นแหล่งทรัพยากรที่สำคัญในการผลิตและขยายพันธุ์ปลา สองในสามของปลาและหอยทั่วโลกที่มีการผลิตในเชิงพาณิชย์จำเป็นต้องอาศัยพื้นที่ชุ่มน้ำ
ผลกระทบและการอนุรักษ์.
ในอดีต เป็นที่ทราบกันว่ามนุษย์ระบายและ/หรือเติมน้ำในที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ เพื่อสร้างพื้นที่การพัฒนามากขึ้นและเพื่อลดการคุกคามของโรคที่เกิดจากแมลงในหนองน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำจะถูกทำลายและแทนที่ด้วยที่ดินที่ใช้ทำการเกษตร อสังหาริมทรัพย์ และสันทนาการ ที่ลุ่มน้ำขังหลายแห่งยังได้ผ่านการทำไม้และการเกษตรอย่างเข้มข้น ซึ่งต้องมีการก่อสร้างระบบชลประทาน คูน้ำและคลองเหล่านี้มีส่วนในการระบายน้ำ โดยเฉพาะตามชายฝั่ง ซึ่งปล่อยให้น้ำเกลือเข้ามาบุกรุก ทำให้ที่ลุ่มน้ำขังกลายเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะ หรือแม้แต่แหล่งน้ำเปิดได้ ที่ลุ่มน้ำขังจำนวนมากจึงสาบสูญหรือเสื่อมโทรม ลุยเซียน่าเป็นตัวอย่างคลาสสิกของการสูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำจากปัจจัยที่รวมกันเหล่านี้ ในยุโรปอาจนับได้ว่าสูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำไปเกือบครึ่ง นิวซีแลนด์สูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำไปร้อยละ 90 ตลอดระยะเวลา 150 ปี นักนิเวศวิทยาตระหนักดีว่ารัฐลุยเซียนาให้คุณค่าทางนิเวศวิทยา รวมถึงการควบคุมน้ำท่วม การผลิตปลา การกรองน้ำตามธรรมชาติ การจัดเก็บคาร์บอน และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า
ในหลายพื้นที่ของโลกทางการได้อนุรักษ์ที่ลุ่มน้ำขัง ในส่วนของยุโรปและอเมริกาเหนือ โครงการฟื้นฟูหนองบึงกำลังเป็นที่แพร่หลาย รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเริ่มบังคับใช้กฎหมายและแผนการจัดการที่เข้มงวดยิ่งขึ้นในปี 1970 เพื่อพยายามปกป้องและฟื้นฟูระบบนิเวศอันมีค่าเหล่านี้ บ่อยครั้งขั้นตอนที่ง่ายที่สุดในการฟื้นฟูที่ลุ่มน้ำขังนั้นเกี่ยวข้องกับการอุดคูระบายน้ำและการรื้อเขื่อนกั้นน้ำ
ที่ลุ่มน้ำขังสามารถพบได้ในทุกทวีป ยกเว้นแอนตาร์กติกา
ป่าพรุเขตร้อนและที่ลุ่มน้ำขังตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พื้นที่ที่ลุ่มน้ำขังส่วนใหญ่พบในพื้นที่ชายฝั่งทะเลและชายฝั่งย่อยที่มีระดับความสูงต่ำ และขยายพื้นที่ภายในแผ่นดินไปตามหุบเขาแม่น้ำและข้ามแหล่งต้นน้ำ ส่วนใหญ่จะพบตามชายฝั่งของเกาะสุมาตราตะวันออก กาลิมันตัน (จังหวัดกาลิมันตันกลาง ตะวันออก ใต้ และตะวันตก) ปาปัวตะวันตก ปาปัวนิวกินี บรูไน คาบสมุทรมลายู รัฐซาบาห์ ซาราวัก ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศไทย และฟิลิปปินส์ (ไรลีย์) และคณะ,1996) โดยจากพื้นที่ป่าพรุเขตร้อนทั้งหมด 440,000 ตารางกิโลเมตร (170,000 ตารางไมล์) มีพื้นที่ประมาณ 210,000 ตารางกิโลเมตร (81,000 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ในอินโดนีเซีย (หน้า, 2001; Wahyunto, 2006)
มาบที่เป็นที่รู้จักในประเทศไทยคือ มาบตาพุด มาบพระจันทร์ มาบอัมฤทธิ์ มาบชะลูด และมาบกะเบา
ในชลบุรีและระยอง มักเรียกในภาษาพื้นบ้านว่า "ชาก"
แยกเทวกรรม
สี่แยกเทวกรรม
สะพานเทวกรรม
สะพานเทเวศรนฤมิตร
สะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ตั้งอยู่บนถนนสามเสน กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระราชประสงค์สร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมทั้งหมดห้าสะพาน และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามให้มีชื่อคล้องจองกันทั้งหมด โดยทรงปรึกษากับพระราชเลขานุการที่เชี่ยวชาญภาษามคธ ได้นามเป็นมงคลคล้องจองกันและมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดานฤมิตร" คือ สะพานเทเศวรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยในส่วนของสะพานเทเวศรนฤมิตร นั้นมีความหมายถึง "สะพานที่เทวดาผู้เป็นใหญ่สร้าง" หรือ "สะพานที่พระอิศวรเป็นผู้สร้าง" เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2442 เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งแรกที่ทรงเปิด
มีโครงสร้างเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีราวพนักสะพานเป็นคอนกรีตทึบทั้งสองข้าง ปลายสะพานเป็นเสาหัวเม็ด มุมสะพานทั้งสี่เป็นเสาตั้งหัวไฟทั้งสี่มุม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2518
เชิงสะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสี่แยกจุดตัดของถนนสามเสนกับถนนกรุงเกษมและถนนลูกหลวง และเป็นจุดตัดของเขตดุสิตกับเขตพระนคร เป็นตลาดและชุมชนเก่าแก่ คือ ตลาดเทเวศร์ หรือ ตลาดเทวราช ซึ่งขึ้นชื่ออย่างในการเป็นตลาดค้าไม้ดอกไม้ประดับ และทำให้ย่านนี้ได้ชื่อว่า "เทเวศร์" (หรือสะกด "เทเวศน์") ไปด้วย
แยกเทเวศร์
สี่แยกเทเวศร์
ย่านเทเวศร์
ย่านเทเวศน์
สะพานเทเวศร์นฤมิต
สะพานเทเวศร์นฤมิตร
สะพานวิศุกรรมนฤมาน
สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์
สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานขาว เป็นหนึ่งในสะพานที่สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษม เชื่อมระหว่างถนนหลานหลวง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กับแขวงคลองมหานาคและแขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ถือกำเนิดขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม หลังจากพื้นที่พระนครและประชาชนริมคลองมีการขยายตัวขึ้น โดยการสร้างขึ้นมาทั้งหมดห้าแห่ง และมีการพระราชทานนามอันเป็นมงคลที่คล้องจองกันทั้งหมด คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ซึ่งมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดาเนรมิตร" และในส่วนของสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์มีความหมายว่า "สะพานที่พระพรหมเป็นผู้สรรค์สร้าง" ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2496 รวมถึงมีการสร้างสะพานลักษณะแบบเดียวกันอีกสองแห่งขนานคู่กันอีกด้วย
ที่เชิงสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ทั้งสองฝั่ง เป็นทางแยก ลักษณะเป็นสี่แยก คือ แยกสะพานขาว ซึ่งได้ชื่อตามชื่อที่นิยมเรียกกันของสะพาน เป็นจุดตัดของถนนหลานหลวงกับถนนลูกหลวงและถนนกรุงเกษม บริเวณนี้เป็นแหล่งการค้าที่คึกคักและมีประวัติเก่าแก่ยาวนานมา ซึ่งได้แก่ ตลาดโบ๊เบ๊ ตลาดค้าส่งและปลีกเสื้อผ้าราคาถูก, ตลาดมหานาค หรือตลาดสะพานขาว ตลาดค้าส่งและปลีกผลไม้แห่งใหญ่ รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ด้วย
สะพานขาว
แยกสะพานขาว
สี่แยกสะพานขาว
ถนนนครสวรรค์
ถนนนครสวรรค์  เป็นถนนสายหนึ่ง ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ บริเวณแยกผ่านฟ้าลีลาศจากส่วนปลายของถนนราชดำเนินกลาง ทอดผ่านแยกจักรพรรดิพงษ์ ผ่านแยกเทวกรรมข้ามสะพานเทวกรรมรังรักษ์ พื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และไปสิ้นสุดลงที่แยกนางเลิ้ง จุดตัดกับถนนพิษณุโลก บริเวณหน้าราชตฤณมัยสมาคม หรือสนามม้านางเลิ้ง พื้นที่เขตดุสิต รวมระยะทางทั้งสิ้น 1.31 กิโลเมตร
ถนนนครสวรรค์เดิมมีชื่อว่า "ถนนตลาด" สร้างขึ้นมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นถนนนครสวรรค์ดังในปัจจุบัน ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระบรมวงศานุวงศ์องค์สำคัญ
เมื่อ พ.ศ. 2557 การประปานครหลวงได้ดำเนินโครงการก่อสร้างท่อประปาขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1,000 มิลลิเมตร โดยการดันท่อลอดในถนนนครสวรรค์ช่วงถนนจักรพรรดิพงษ์ถึงถนนราชดำเนินกลาง พร้อมทั้งก่อสร้างบ่อดัน-บ่อรับจำนวน 8 บ่อ ซึ่งมีงานบางส่วนต้องขุดเปิดหน้าดินในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬ และพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งพบหลักฐานทางโบราณคดีในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬและพื้นที่ใกล้เคียง
พบแนวถนนที่คาดว่าน่าจะเป็นทางเดินเท้าระหว่างป้อมมหากาฬและสะพานผ่านฟ้าลีลาส น่าจะมีอายุในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ มีลักษณะปูด้วยอิฐ เรียงกัน 1 ชั้นอิฐ โดยใช้อิฐขนาด 15x30x7 เซนติเมตร วางเรียงแบบสานคู่ และใช้อิฐขนาด 20x40x10 เซนติเมตร ก่อเป็นขอบถนนโดยใช้สันอิฐตั้งขึ้น มีความกว้างของถนน 1 เมตร ถนนอยู่ต่ำกว่าระดับผิวดินปัจจุบัน 100 เซนติเมตร รวมถึงยังพบทางระบายน้ำสองแนว กำหนดอายุราวรัชกาลที่ 4–5 แนวแรกก่อด้วยอิฐขนาด 11x22x6 เซนติเมตร ทำเป็นร่องขนาด 10 เซนติเมตร แนวที่สองก่อด้วยอิฐขนาด 15x30x7 เซนติเมตร วางตัวในแนวขนานกับแนวแรก โดยทั้งสองแนววางห่างกัน 10 เซนติเมตร
พบส่วนพื้นและฐานของอาคาร พื้นปูด้วยกระเบื้อง กระเบื้องมีขนาด 30x30 เซนติเมตร น่าจะมีอายุก่อน พ.ศ. 2486 เพราะคล้ายกับอาคารในภาพถ่ายของวิลเลียม ฮันต์ ถ่ายเมื่อราว พ.ศ. 2486
ถนนเจ้าคำรบ
ถนนเจ้าคำรบ  เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ ลักษณะเป็นซอย ในย่านเยาวราช มีจุดเริ่มต้นที่บริเวณหน้าศาลเจ้าไต้ฮงกง ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง โดยเป็นถนนที่ตัดแยกจากถนนพลับพลาไชย ทอดผ่านถนนมังกร จากนั้นตัดกับถนนเสือป่าบริเวณใกล้กับแยกเสือป่า และทอดผ่านจุดตัดกับถนนศรีธรรมาธิราช และทอดผ่านจุดตัดกับถนนมหาจักร ในย่านคลองถม ไปสิ้นสุดที่ถนนวรจักร ด้านตรงข้ามกับวัดพระพิเรนทร์
ถนนเจ้าคำรบ เกิดขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2464 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในตำบลตรอกเต้าหู้ ทำให้บ้านเรือนของราษฎรมีความเสียหายครั้งใหญ่ และก่อให้เกิดความเสียหายอยู่บ่อยครั้ง กอรปกับมีการเจ็บไข้ได้ป่วย เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีกระทรวงนครบาล ได้กราบทูลฯ ขอพระบรมราชานุญาตสร้างถนนเส้นนี้ขึ้นมา และขอกราบทูลฯ ขอพระราชทานชื่อถนน ได้รับการพระราชทานนามว่า "ถนนเจ้าคำรพ" [ในระยะแรกสะกดด้วย "พ พาน"] เนื่องจากมีวังที่ประทับของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ พระบิดาของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชและหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งอยู่บริเวณนั้น
ซอยเจ้าคำรบ
ถนนเจ้าคำรพ
ซอยเจ้าคำรพ
พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ
พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ เดิมชื่อ ณฐวัฒน์ วัชรพงศ์หิรัญ และมีชื่อเล่นว่า กบ
“เพลิง” มีชื่อจริงว่า “พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ” เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เขาเป็นคนที่มีทักษะการเล่นกีฬาหลายประเภทด้วยกัน เช่น กังฟู, กระบี่, ทวน, หมัดเมา, เทควันโด, มวยไทย, ดาบไทย และยิงธนู สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เพลิงเริ่มเข้าวงการจากการสมัครเข้าประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 แต่ไม่ติดเป็นตัวแทนภาค ด้วยความสามารถทางด้านดนตรี กัน นภัทร ที่เป็นเพื่อนสนิทจึงชวนเพลิงขึ้นไปเล่นดนตรีบนเวทีคอนเสิร์ตของตัวเองอยู่หลายครั้ง จนเข้าตาของ บอย ถกลเกียรติ จึงได้ชักชวนเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เริ่มต้นผลงานด้านละครจากเรื่อง เรือนร้อยรัก และผลงานที่ทำให้ชื่อของเพลิงเป็นที่รู้จักไปทั่วคือ “เต๋า” 1 ใน 7 ทรชนจากละครเรื่อง ล่า เวอร์ชัน หมิว ลลิตา
จังหวัดตาร์ลัก
จังหวัดตาร์ลัก (กาปัมปางัน: Lalawigan ning Tarlac; อีโลกาโน: Probinsia ti Tarlac; ปังกาซีนัน: Luyag na Tarlac; ) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือ, จังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศตะวันออก, จังหวัดซัมบาเลสทางทิศตะวันตก และจังหวัดปัมปังกาทางทิศใต้ ภายในจังหวัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น เขตรัฐสภา 3 เขต, เทศบาล 17 แห่ง และเมืองตาร์ลัก ซึ่งเป็นเมืองหลัก
ตัวจังหวัดตั้งอยู่ใจกลางเกาะลูซอน มีพื้นที่
พันล้านปี
พันล้านปี (109 ปี) เป็นหน่วยของเพตาวินาที มีค่าเท่ากับ 3.16×1016 วินาที.
บางครั้งจะอยู่ในแบบ Gy, Ga ("giga-annum"), Byr ฯลฯ. ส่วน Gya หรือ bya คือ "พันล้านปีก่อน" ปล. พันล้านปีก่อนปัจจุบัน. ใช้กันในประเภทธรณีวิทยา, บรรพชีวินวิทยา, ธรณีฟิสิกส์, ดาราศาสตร์ และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ.
มีการวัดปีของดาว และปีจูเลียนได้ดังนี้
J= จูเลียน S=ดาว:
Byr ถูกใช้ในภาษาอังกฤษ, ธรณีวิทยา และดาราศาสตร์ เป็นหน่วยของหนึ่งพันล้านปี. ส่วนนักดาราศาสตร์ใช้ Gyr หรือ Gy ในรูปแบบของ gigayear.
การฝึกโดยใช้น้ำหนัก
การฝึกโดยใช้น้ำหนัก  คือ รูปแบบการฝึกแบบหนึ่งของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง (strength training) เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของรายการและขนาดของกล้ามเนื้อโครงร่าง โดยใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงในรูปแบบของบาร์น้ำหนัก, ดัมเบลล์ หรือกองน้ำหนัก (weight stack) เพื่อต้านแรงกล้ามเนื้อ ด้วยการยืดหดทั้งผ่านแกนกลางและด้านข้าง การฝึกโดยใช้น้ำหนักนั้นสามารถทำได้หลากหลายวิธี ทั้งจากอุปกรณ์เฉพาะต่อกลุ่มกล้ามเนื้อนั้น และจากรูปแบบของการเคลื่อนไหวต่าง ๆ
การเตรียมตัวก่อนและหลังการฝึกโดยใช้น้ำหนัก.
การเตรียมตัวก่อนการฝึกแบบใช้น้ำหนัก ควรมีการยืดเหยียดร่างกายโดยการออกกำลังกายเบาๆ ก่อน เพื่อเป็นการเตรียมและผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เช่น วิ่ง เดินเร็ว ในเวลาประมาณ 10-15 นาที และเตรียมพร้อมก่อนการฝึกโดนใช้น้ำหนัก โดยการวอร์มอัพและยืดเหยียดร่างกาย รวมถึงหลักจากการฝึก ควรมีการพักผ่อนร่างกายก่อนการหยุดฝึก เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพสมดุลและลดอาการบาดเจ็บ เพื่อให้ร่างกายผ่อนคลายและปรับเข้าสู่โหมดการทำงานปกติในท้ายสุด
จังหวัดซัมบาเลส
จังหวัดซัมบาเลส (ตากาล็อก: Lalawigan ng Zambales; ซัมบัล: Probinsya nin Zambales; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Zambales; ปังกาซีนัน: Luyag na Zambales) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคืออีบา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก,
จังหวัดปัมปังกาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดบาตาอันทางทิศใต้ และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก จังหวัดมีพื้นที่ (รวมนครอิสระโอลองกาโป) ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 2 ของเขตกิตนางลูโซน รองจากจังหวัดนูเอวาเอซีฮา จังหวัดซัมบาเลสมีชื่อเสียงในด้านมะม่วง ซึ่งเพาะปลูกในช่วงเดือนมกราคม-เมษายน
จังหวัดซัมบาเลสไม่มีสนามบินพาณิชย์ แต่สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในจังหวัดปัมปังกา ส่วนท่าอากาศยานนานาชาติซูบิกเบย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซูบิ เขตเมืองท่าปลอดภาษีซูบิกเบย์ ไม่มีการใช้งานเชิงพาณิชย์แล้ว
คีแรน ทริปเปียร์
คีแรน จอห์น ทริปเปียร์ (; เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่นิวคาสเซิล ยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษ
ทริปเปียร์เริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับชุดเยาวชนของแมนเชสเตอร์ซิตี แต่ไม่สามารถเบียดขึ้นมาเล่นตัวจริงในชุดใหญ่ได้ ดังนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับบาร์นสลีย์ในลีกแชมเปียนชิป และต่อสัญญายืมตัวอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ต่อมาเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 เขาถูกปล่อยยืมตัวอีกครั้งให้กับเบิร์นลีย์ และถูกซื้อขาดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 ด้วยสัญญา 3 ปีครึ่ง เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของแชมเปียนชิปสองฤดูกาลติดต่อกัน (2012–13 และ 2013–14) และในปี ค.ศ. 2014 เขาเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกพร้อมกับเบิร์นลีย์ หลังจากที่ต้นสังกัดของเขาจบอันดับรองชนะเลิศ ปีต่อมา เขาเซ็นสัญญากับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์ หลังจากสี่ปีในลอนดอนเหนือ ในระหว่างนั้นเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่เป็นรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2019 ทริปเปียร์เข้าร่วมทีมจากสเปน อัตเลติโกมาดริด เขาช่วยให้ทีมต้นสังกัดคว้า
แชมป์ ลาลิกา ฤดูกาล 2020–21
ส่วนในนามทีมชาติ เขาได้ลงเล่นให้ทุกรุ่นอายุ ตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี จนถึง 21 ปี เขาได้เข้าร่วมแข่งขันใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ในปี ค.ศ. 2009
ดาบินซอน ซันเชซ
ดาบินซอน ซันเชซ มินา (; เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติโคลอมเบีย
ขนมจีนพม่า
หม่อฮิงคา
โมฮิงกา
แซร์ฌ โอรีเย
แซร์ฌ อาแล็ง สเตฟาน โอรีเย (; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโกตดิวัวร์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็คขวาให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา และทีมชาติโกตดิวัวร์
โอรีเยย้ายไปประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วัยเด็ก เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของล็องส์ ก่อนย้ายไปตูลูซ และปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ตามลำดับ เขาได้ถ้วยรางวัลหลัก 11 ถ้วย เขาลงเล่นทั้งหมด 169 นัดในลีกเอิง และมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของลีกเอิงถึงสองครั้ง ในปี ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปเข้าร่วมทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยค่าตัวประมาณ 23 ล้านปอนด์ ก่อนที่จะหมดสัญญาในปี ค.ศ 2021 จึงย้ายไปบิยาร์เรอัล ในสเปน
โอรีเยลงเล่นทีมชาตินัดแรกในปี ค.ศ. 2013 และลงเล่นไปกว่า 40 นัด เขาได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 3 ครั้ง ทีมชาติของเขาคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ได้ในปี ค.ศ. 2015
ฟุตบอลลีกคัพ 2001 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกคัพ 2001 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างลิเวอร์พูลกับเบอร์มิงแฮมซิตี เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ และเป็นนัดชิงชนะเลิศของฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2000–01 ฤดูกาลที่ 41 ของฟุตบอลลีกคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันของ 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและฟุตบอลลีก ลิเวอร์พูลเคยเข้าชิงมาแล้ว 8 ครั้ง (ชนะ 6 แพ้ 2) ส่วนเบอร์มิงแฮมเป็นการเข้าชิงครั้งที่สอง โดยครั้งก่อนหน้านี้เป็นการเอาชนะแอสตันวิลลาในนัดชิงชนะเลิศ 1963
เบอร์มิงแฮมอยู่ในฟุตบอลลีก จึงต้องลงแข่งก่อนหน้าลิเวอร์พูล 2 รอบ ดังนั้นเบอร์มิงแฮมจึงลงแข่งขันไป 6 รอบ ส่วนลิเวอร์พูลลงแข่งไป 4 รอบ โดยในแต่ละรอบของลิเวอร์พูล พวกเขาชนะ 3 ลูกขึ้นไป ยกเว้นรอบที่สามที่ชนะเชลซี 2–1
ลิเวอร์พูล เป็นฝ่ายชนะการยิงลูกโทษ 5–4 หลังจากที่เสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ 30 นาที จึงเป็นถ้วยรางวัลแรกของลิเวอร์พูลในรอบ 6 ปี หลังจากที่ชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพ 1995
นอกจากลีกคัพแล้ว พวกเขายังคว้าแชมป์เอฟเอคัพและยูฟ่าคัพ จึงนับว่าเป็นเทรเบิลแชมป์
เนตเจราเพเรฟ
เนตเจราเพเรฟ เป็นพระนามของเจ้าชายและเป็นมหาปุโรหิตแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีพระชนม์ชีพและทรงงานอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงระหว่างราชวงศ์ที่สามถึงราชวงศ์ที่สี่ ในช่วงระยะเวลาของยุคอาณาจักรเก่า
เจ้าชายเนตเจราเพเรฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนเฟรู (สันนิษฐานเป็นไปได้มากที่สุด) อย่างไรก็ตามข้อสันนิษฐานเหล่านี้ถูกโต้แย้งเนื่องจากพระนาม "โอรสของกษัตริย์" เป็นพระนามที่ได้รับการยกย่องในสมัยยุคราชอาณาจักรเก่าให้แก่เจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจโดยชอบธรรม
พระองค์มีตำแหน่งเป็นพะรราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู และยังเป็นพระมหาปุโรหิต (นักบวชชั้นสูง)
พระองค์ได้ถูกฝังอยู่ใน มาสตาบา หมายเลข 1 ที่ดาห์ชูร์ ซึ่งถูกขุดค้นพบขึ้นมาโดยชาวเยอรมันโบราณคดี หลุมฝังพระศพทำมาจากดินโคลนและมีความยาวด้านละ 35 เมตร x 18 เมตร โครงสร้างภายในประกอบไปด้วยบันไดที่มีบันไดไม่กี่ก้าวที่ทอดเข้าสู่ทางเดินตรง ทางเดินหันไปทางเดินเลี้ยวซ้ายและขวาสร้างห้องรูปตัวที มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะพูดถึงว่าภูมิประเทศของเมืองดาห์ชูร์ ที่ให้พื้นดินค่อนข้างไม่คงทน อาคารห้องใต้ดินลึกและทำให้บังคับผู้สร้างหลุมฝังศพที่จะสร้างห้องภายในมาสตาบาและอาจจะต่ำกว่าระดับพื้นดิน กรณีคล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นระหว่างการก่อสร้างพีระมิดหักงอ เมื่อผนังและเพดานของห้องใต้พื้นดินเริ่มก่อให้เกิดรอยร้าว ที่ห้องส่วนกลางของสุสานของพระองค์มีแท่นบูชาถูกวางไว้ในห้องสวดมนต์ รอบข้างทั้งสองด้านของแท่นบูชาจะมีแผ่นแกะสลัก ซึ่งอยู่ในรูปแบบอย่างสมบูรณ์ และบรรยาเกี่ยวกับวิหารที่ปิรามิดของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุมและดาห์ชูร์ แผ่นแกะสลักทั้งสองเคยมีพระนามของพระองค์ หนึ่งในทั้งสองแผ่นแกะสลักนั้นได้ถูกขโมยในระหว่างการบูรณะในช่วงของราชอาณาจักรกลางและใช้เป็นกรอบประตูสำหรับวิหารในหุบเขาของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุม
ราโฮเทป (พระราชโอรสในฟาโรห์สเนฟรู)
ราโฮเทป เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู กับพระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ แม้ว่า ดร.ซาฮี ฮาวาสส์ มีข้อคิดเห็นว่าพระบิดาของพระองค์ คือ ฟาโรห์ฮูนิ
"ราโฮเทป (R 'htp)" หมายถึง "ความพึงพอใจแห่งรา" รา เป็นพระเจ้าของดวงอาทิตย์ "โฮเทป" หมายถึง "ความพึงพอใจ" (ความหมายอีกอย่างคือ 'ความสงบแห่งรา', 'ความสำราญใจแห่งรา')
D21:D36-R4:X1*Q3
ชื่อของพระองค์ได้ถูกจารึกไว้บนรูปปั้นอันงดงามซึ่งมีรูปปั้นภรรยาของพระองค์ ซึ่งถูกขุดขึ้นมาจากมาสตาบาของพระองค์ที่ไมดุม ในปีค.ศ.1871 โดยออกัส มาเรต อธิบายว่าพระองค์เป็นนักบวชชั้นสูงของเทพราที่เมิองเฮลิโอโพลิส นอกจากนี้พระองค์ยังได้รับการยกย่องให้เป็นขุนนางชั้นสูง "พระราชโอรสของฟาโรห์"
พระเชษฐาของพระองค์ คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 และพระอนุชาของพระองค์ คือ ราเนเฟอร์ พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวัยหนุ่ม และพระเชษฐาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายคูฟูก็กลายเป็นฟาโรห์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนฟรู
พระชายาของเจ้าชายราโฮเทป คือ โนเฟรต โดยไม่ทราบว่าใครคือบิดาและมารดา
พระองค์กับพระชายามีบุตรชายทั้งหมดสามพระองค์คือ ดเจดิ, อิทู และเนเฟอร์คาอู และมีบุตรสาวสามพระองค์คือ เมเรเรต, เนดเจมอิบ และเซตเทต โดยทั้งหมดได้ปรากฏบนภาพสลักในหลุมฝังพระศพของพระองค์
ราเนเฟอร์