pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งลีชเทินชไตน์ (เดิม: เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งลักเซมเบิร์ก)  เป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กและแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระขนิษฐาในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระขนิษฐาฝาแฝดในเจ้าชายฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์เสกสมรสกับเจ้าชายนิคโคเลาส์แห่งลีชเทินชไตน์ พระโอรสในเจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ และเป็นพระอนุชาในเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ มีพระบุตร 4 พระองค์ ภายหลังเสกสมรสทรงรับพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งลีชเทินชไตน์ และยังเป็นเจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์ใช้ฐานันดร เฮอร์รอยัลไฮนีส แต่พระสวามีของพระองค์อยู่ในฐานันดร ฮิสเซอรีนไฮเนส พระองค์ยังคงสามารถรักษาฐานันดรเมื่อแรกประสูติไว้ได้
วันสำคัญทางศาสนายูดาห์
วันสำคัญในศาสนายูดาห์
ปีพิธีกรรมยิว
กฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467
คณะกรรมการพิเศษ
เจ้าชายฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก  เป็นพระโอรสในแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กและแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระอนุชาในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเสกสมรสกับนางสาวไดอานา มารี อัมเลต เออร์นีเกล เดอ กลอเรีย (ภายหลัง เคาน์เตสแห่งนัสเซา) มีโอรส-ธิดารวม 4 องค์ ทรงเป็นพระเขษฐาฝาแฝดในเจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งลิกเตนสไตน์
โรแบร์ท เอ็งเคอ
โรแบร์ท เอ็งเคอ (; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1977 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009) เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวเยอรมัน
เอ็งเคอเป็นที่จดจำจากการที่เคยเล่นให้กับ ไบฟีกา และ บาร์เซโลนา แต่ประสบความสำเร็จและลงเล่นมากที่สุดตลอดระยะเวลาการค้าแข้งกับฮันโนเฟอร์ 96 ในบุนเดิสลีกา ประเทศบ้านเกิด
ในช่วงค่ำของวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 เอ็งเคอตัดสินใจจบชีวิตลงด้วยการฆ่าตัวตาย ในช่วงเวลาการตายของเขา เขาได้รับการพูดถึงอย่างกว้างขวางในการแย่งชิงตำแหน่งผู้รักษาประตูมือหนึ่งของฟุตบอลโลก 2010
เจ้าชายฌองแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระชายาในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์ประสูติที่ประเทศเยอรมนี พระองค์และพระสวามีมีพระโอรส-ธิดารวม 2 พระองค์ พระบุตรของพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งนัสเซา
เจ้าหญิงแคร์มีพระนามเดิมว่า "แคลร์ มากาเร็ตตา เลเดเมเคอร์ " ประสูติ ณ ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาคนที่ 2 ของออสทรัม เลเดเมเคอร์ และกาเบรียลา เลเดเมเคอร์ พ่อของพระองค์ เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท LHS Telekommunikation และเป็นเจ้าของรีสอร์ตในโครเอเชีย โดยมีกำไรจากการทำรีสอร์ตราวเดือนละ 600ล้านยูโร และยังลงทุนอุตสาหกรรมด้านซอฟต์แวร์
เจ้าหญิงแคลร์ทรงจบโรงเรียนนานาชาติแอตแลนตา และทรงจบปริญญาตรีมหาวิทยาลัยนานาชาติแห่ง Collège Alpin International Beau Soleil หลังจากเรียนจบแล้ว พระองค์ได้ทำงานในสื่อสิ่งพิมพ์ในนครนิวยอร์กและมิวนิก
เสกสมรสและพระโอรส-ธิดา.
เจ้าหญิงแคลร์ทรงพบกับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระสวามีในอนาคตในกรุงวอชิงตันใน พ.ศ. 2555 ต่อมาในเดือนตุลาคม ทั้งสองพบกันอีกครั้งในงานอภิเษกสมรสของเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าหญิงสเตฟานี แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก แต่ไม่ได้รับพระราชานุญาตจากแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กให้ประทับข้างกัน
ต่อมาในเดือนธันวาคม แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กมีพระราชานุญาตให้ทั้งสองสมรสกัน งานแต่งงานเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ณ ประเทศเยอรมนี หลังจากสมรสแล้ว แคลร์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก พระชายา พร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนส หลังจากสมรสแล้ว ทั้งสองประทับด้วยกัน ณ ประเทศฝรั่งเศส ต่อมา สำนักพระราชวังแห่งลักเซมเบิร์กได้ออกแถลงการณ์เรื่องเจ้าหญิงแคลร์ทรงครรภ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557 พระองค์ได้มีประสูติกาลพระธิดาคือ เจ้าหญิงอะมาเลียแห่งนัสเซา ณ โรงพยาบาลแกรนด์ดัชเชสชาลอตต์ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศลักเซมเบิร์ก
ต่อมา สำนักพระราชวังได่ออกแถลงการณ์เรื่องเจ้าหญิงแคลร์ ทรงครรภ์ที่ 2 ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ได้มีพระสูติกาลเจ้าชายเลียมแห่งนัสเซา พระโอรสพระองค์ที่ 2 ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เจ้าหญิงอะมาเลียแห่งนัสเซา
เจ้าหญิงอะมาเลียแห่งนัสเซา เป็นพระธิดาพระองค์แรกในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก เมื่อแรกประสูติ ทรงมีพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งนัสเซา พระองค์ทรงมีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายเลียมแห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์ประสูติ ณ โรงพยาบาลแกรนด์ดัชเชสชาลอตต์ในกรุงลักเซมเบิร์ก เมืองหลวงของประเทศ เป็นพระธิดาพระองค์แรกในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระราชนัดดาใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก โดยพระราชวังได้ประกาศพระนามและฐานันดรศักดิ์ในวันประสูติ พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน ณ โบสถ์เมืองเซนโต ฟริโอ-เดลอง โดยมีพระบิดามารดาทูลหัวคือ เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก พระปิตุจฉา (อาหญิง) และนายเฟลิกซ์ เลเมอร์ พระมาตุลา (ลุงฝ่ายพระมารดา)
เจ้าชายเลียมแห่งนัสเซา
เจ้าชายเลียมแห่งนัสเซา เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายเลียมประสูติ ณ เจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระโอรสพระองค์แรกและพระบุตรพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระราชนัดดาในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กและ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก ต่อมาได้มีการประกาศพระนามพร้อมพระอิสริยศจากพระราชวังในวันประสูติ เจ้าชายเลียมทรงรับบัพติศมาในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2560 ในโบสถ์คณะนักร้องประสานเสียง มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ นครรัฐวาติกัน พระบิดามารดาทูลหัวคือเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก พระปิตุลา (อาชาย) และแอนนา-มาเรีย พิทนี พระสหายของพระมารดา
เจ้าชายเลียมแห่งลักเซมเบิร์ก
โรงเรียนสันติพัฒนกิจวิทยา
โรงเรียนสันติพัฒนกิจวิทยา  เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 (ขอนแก่น) เปิดสอนในระดับ มัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 7 ตำบลโนนศิลา อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น
โรงเรียนสันติพัฒนกิจวิทยา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2537 ภายใต้การนำของคณะผู้ก่อตั้ง ดังนี้ พระครูสุมลพัฒนกิจ เจ้าคณะตำบลหนองปลาหมอ, พระครูจันทธรรมสาร เจ้าคณะตำบลโนนศิลา, พระมหาปคุโณ (วรรณธรรม), นายสันติ ควรประเสริฐ, นายจรัส ผิวขม, นายสมจิตร โคตรทา, นายประสาทชัย จันทรสมบัติ, นายบุญหนา บัวนาค และนายวรา แว่นประชา ข้าราชการ ครู ตำรวจ ทหาร พ่อค้า และประชาชนทุกหมู่เหล่า ได้ให้ความร่วมมือกับ ฯ พณ ฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ก่อตั้งเป็นสาขาของโรงเรียนรังสรรค์วิทยาคม ที่โคกสาธารณะบ้านหลุบคา หมู่ 7
เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้ง โรงเรียนเป็นเอกเทศ โดยเปิดสอนในระดับช่วงชั้น ที่ 3 และ 4 ซึ่งมีเขตพื้นที่บริการ 3 ตำบลดังนี้ ตำบลโนนศิลา (บางส่วน) ตำบลหนองปลาหมอ และตำบลเปือยใหญ่ อำเภอโนนศิลา
เทศกาลเพลงนานาชาติโซพอต
เทศกาลเพลงนานาชาติโซพอต หรือเรียกโดยทั่วไปว่า การประกวดเพลงโซพอต  คือการประกวดเพลงประจำปี ที่จัดขึ้นในกดัญสก์ (1961–1963) และโซพอต (1964–2009, 2012–15, 2017–) โดยเครือข่ายองค์การวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์นานาชาติหรืออินเตอร์วิชันเป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยประเทศที่ร่วมเข้าแข่งขันจะเลือกเพลงและนักร้อง ประเทศละหนึ่งชุดแสดงสดทางโทรทัศน์ โดยเพลงที่เข้าประกวดต้องเป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่ทั้งเนื้อร้องและทำนอง
โดยประเทศที่สามารถส่งเข้าประกวดได้นั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นสมาชิกของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศก็ได้ และเปิดกว้างให้ประเทศทั่วโลกสามารถส้งเข้าประกวดได้ จนได้ชื่อรายการเล่นว่า ยูโรวิชันโลก หรือ World Song Contest
วิทยาลัยชุมชน (ประเทศไทย)
เกเวร์ 43
เกเวร์ 43 หรือ คาราบิเนอร์ 43 (ชื่อย่อ G43, K43, Gew 43, Kar 43) เป็นปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ ของเยอรมนี ในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง ใช้กระสุนขนาด 7.92×57mm ถูกออกแบบและได้แบบจากเป็น G41 (W) โดยรูปแบบการใช้งานคล้ายปีน โทคาเนฟ เอสวีที-40
รายชื่อทหารผ่านศึกคนสุดท้ายในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
นี่คือ รายชื่อทหารผ่านศึกคนสุดท้ายในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่เสียชีวิตแบ่งตามประเทศ บุคคลที่มีชีวิตรอดในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (28 กรกฎาคม 1914 – 11 พฤศจิกายน 1918) คนสุดท้ายคือ Florence Green, เป็นพลเมืองจาก จักรวรรดิบริติช ชึ่งอยู่ใน ฝ่ายสัมพันธมิตร เธอเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2012 ด้วยอายุ 110 ปี ส่วนทหารเรือที่ร่วมรบคนสุดท้ายคือ Claude Choules เขาสังกัด กองทัพเรือสหราชอาณาจักร (ต่อมาคือ กองทัพเรือออสเตรเลีย) เขาเสียชีวิตในวันที่ 5 พฤษภาคม 2011 ด้วยอายุ 110 ปี ส่วนทหารที่ร่วมรบใน สนามเพลาะ คนสุดท้ายคือ Harry Patch (กองทัพสหราชอาณาจักร) เขาเสียชีวิตในวันที่ 25 กรกฎาคม 2009 ด้วยอายุ 111 ปี และทหารผ่านศึกในฝ่ายมหาอำนาจกลาง ที่รอตชีวิดคนสุดท้ายคือ Franz Künstler จาก จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เขาเสียชีวิตในวันที่ 27 พฤษภาคม 2008 ด้วยอายุ 107 ปี
จากข้อมูลของสารานุกรมบริตานิกา พบว่ามีทหารร่วมรบในสงครามรวม 65,038,810 นาย และมีทหารเสียชีวิตไป 9,750,103 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
มหากาพย์ภาพยนตร์ รามเกียรติ์
มหากาพย์ภาพยนตร์ รามเกียรติ์ หรือ รามเกียรติ์ 3D Animation  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันชื่อดังของ บอลลีวู้ด ในเครือของ shemaroo กำกับภาพยนตร์โดย Chetan Desai ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
เหตุเกิดเมื่อพระราม พระลักษมณ์ และนางสีดาออกเดินป่า แล้วทศกัณฐ์ก็มาลักพานางสีดาไปตามคำยุยงของนางสำมนักขา หลังจากนั้น ทหารเอกทั้งห้า จึงเกิดตามกันไป ได้แก่ หนุมานเกิดจากเหล่าศาสตราวุธของพระอิศวรไปอยู่ในครรภ์นางสวาหะ สุครีพเกิดจากพระอาทิตย์แล้วโดนคำสาปฤๅษีที่เป็นพ่อของนางสวาหะ องคตเป็นลูกของพาลีที่เป็นหลานของสุครีพ ชมพูพาน เกิดจากการชุบเลี้ยงของพระอินทร์ นิลพัทเป็นลูกของพระกาฬ ฝ่ายพระรามและฝ่ายทศกัณฐ์ได้ทำศึกชิงนางสีดา จนไพร่พลฝ่ายยักษ์ล้มตายเป็นจำนวนมาก และสุดท้ายทศกัณฐ์เองก็ถูกพระรามฆ่าตายเช่นเดียวกัน
วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส
สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา หรือ กรุงศรี สเตเดียม เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ที่ถนนโรจนะ ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ประกอบไปด้วยสนามฟุตบอลพื้นหญ้า ลานกรีฑาและลู่วิ่งยางสังเคราะห์ มีอัฒจันทร์สำหรับนั่งชม 2 ฝั่ง มีหลังคา 1 ฝั่ง สนามจุผู้ชมได้ประมาณ 5,700 คน เป็นที่ทำการของสำนักงานศูนย์การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายในสนามกีฬามีโรงยิมเนเซียมที่มีศูนย์บริการด้านฟิตเนส , สนามวอลเลย์บอล, ฟุตซอล แบดมินตันและสนามยิงปืน นอกจากนี้ยังมีหอประชุมสำหรับบริการด้านการจัดประชุมและจัดงานเลี้ยง
สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเคยถูกใช้ในการแข่งขันกีฬาระดับชาติในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 24 เมื่อ พ.ศ. 2533 และเคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยหลายสโมสร ทั้งสโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในฤดูกาล 2551, อยุธยา เอฟซี ในฤดูกาล 2552–2558, อยุธยา วอริเออร์ ในฤดูกาล
2559 และสโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2560-ปัจจุบัน
ในปัจจุบันสนามแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่ทำการของหน่วยงานราชการเช่นสำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและสำนักงานธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ สาขาภาคกลางเขต 2 นอกจากนี้ยังถูกใช้ในกิจการของบริษัทเอกชนในด้านกีฬาฟุตบอลโดยให้เช่าเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด ในระดับไทยลีก 2
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระโอรสพระองค์ที่สองในเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ และเจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระอนุชาในเจ้าชายอาโลอิส รัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงแองเจลาแห่งลีชเทินชไตน์ สตรีชาวปานามา มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายอัลฟ็อนส์แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงอังเกลาแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงอังเกลาแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระชายาใน เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งลีชเทินชไตน์ พระองค์ประสูติที่ ประเทศปานามา และพระองค์ถือเป็นสตรีผิวสีคนแรกที่ได้สมรสกับ สมาชิกพระราชวงศ์ยุโรป พระองค์และพระสวามีมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียว คือ เจ้าชายอัลฟอนส์แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายโยเซ็ฟ เว็นท์เซิล แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายโยเซ็ฟ เว็นท์เซิลแห่งลีชเทินชไตน์ เคานต์แห่งรีทแบร์ค (โยเซ็ฟ เว็นท์เซิล มัคซีมีลีอาน มารีอา; 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายอาล็อยส์แห่งลีชเทินชไตน์ ผู้สำเร็จราชการและรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ และเจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ ดัชเชสในบาวาเรีย เป็นพระนัดดาในเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ ทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ในการสืบราชบัลลังก์แห่งลีชเทินชไตน์ถัดจากพระบิดา
Ramayana The Epic
ทศรถ
ซัลวาโดร์ ซูบรัล
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งอิสราเอล
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งอิสราเอล  (ฮีบรู:רָשׁוּת השׁידוּר‎, Rishút HaShidúr) หรืออักษรย่อ "ไอบีเอ"  เป็นองค์กรสื่อสารมวลชนภายใต้กำกับของรัฐบาลอิสราเอล เริ่มจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2491 ด้วยการจัดตั้งสถานีวิทยุแห่งชาติขึ้นภายใต้ชื่อ "โคลยิสราเอล" (ฮีบรู:קול ישראל) ก่อนที่ต่อมาในปี
พ.ศ. 2494 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "กิจการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งอิสราเอล" (อังกฤษ:Israel Broadcasting Service)
ไอบีเอผูกขาดกิจการโทรทัศน์และวิทยุในประเทศจนถึงปี พ.ศ. 2533 มีการจัดตั้ง สำนักงานคณะกรรมการการกระจายเสียงและแพร่ภาพรองแห่งอิสราเอล (อังกฤษ:The Second Authority for Television and Radio) (ฮีบรู:הרשות השניה לטלויזיה ורדיו) เพื่อกำกับดูแลสถานีโทรทัศน์และวิทยุพาณิชย์ ถือเป็นการเปิดเสรีการประกอบกิจการการกระจายเสียงและแพร่ภาพในประเทศอิสราเอล ก่อให้เกิดสถานีโทรทัศน์ใหม่ 2 ช่อง อันได้แก่ ช่อง 2 และ ช่อง 10 ตามลำดับ
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ อับดุรเราะห์มาน อาล ซะอูด (อาหรับ:عبد العزيز بن عبد الرحمن آل سعود, Abd al-'Azīz ibn 'Abd ar-Raḥman Āl Sa'ūd) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลแรกแห่งซาอุดีอาระเบีย เป็นพระราชบิดาในพระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ของประเทศ รวมทั้ง สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด รัชกาลปัจจุบันของประเทศ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 51 ปี 301 วัน และสวรรคตด้วยพระชนมายุ 78 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด จึงขึ้นครองราชย์แทน
รถรางลพบุรี
รถรางลพบุรี เป็นระบบรถรางสายสั้นที่เดินรถจากท่าโพธิ์–เอราวัณ ภายในเขตเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เปิดให้บริการเดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2498 หากไม่รวมทางรถไฟสายปากน้ำที่ใช้รถรางวิ่งแทนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แล้ว ก็ถือว่าลพบุรีเป็นจังหวัดแรกในภูมิภาคและจังหวัดเดียวนอกจากจังหวัดพระนครที่มีระบบรถรางใช้
แต่ในเวลาต่อมา ได้มีรถเมล์ระบบขนส่งมวลชนแบบใหม่คอยรับส่งผู้โดยสารมากขึ้น แม้ราคาจะแพงแต่ก็รวดเร็วกว่ารถราง กอปรกับประชาชนในเมืองลพบุรีใช้รถส่วนตัวเพิ่มขึ้น รถรางลพบุรีจึงประสบสภาวะขาดทุน และงดให้บริการถาวรในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2505
ระบบรถรางลพบุรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2498 โดยการไฟฟ้ากรุงเทพ และมีจอมพล แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีไทยในขณะนั้นเป็นประธานในพิธีเปิด ซึ่งช่วงเวลาการเปิดเดินรถนั้นเป็นช่วงเวลาที่จอมพลแปลก ได้พัฒนาเมืองลพบุรีให้เป็นเมืองทหาร มีหน่วยทหารจำนวนมากเป็นรองเพียงแค่พระนคร จึงได้พัฒนาระบบสาธารณูปโภคภายในเมือง ทั้งนี้ได้ใช้ตู้รถรางเก่าจากพระนครมาให้บริการ แรกเริ่มได้ทำการเดินรถจากศาลพระกาฬถึงสี่แยกเอราวัณใกล้ ร. พัน 6 นอกจากนี้รัฐบาลในขณะนั้นยังมีแนวคิดที่จะขยายระบบรถรางตามหัวเมืองอื่น ๆ ภายในประเทศด้วย แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ
ช่วงแรกของการเดินรถมีผู้โดยสารเข้าใช้เป็นจำนวนมากจึงขยายเส้นทางเข้าสู่ท่าโพธิ์ซึ่งเป็นย่านตลาดฝั่งเมืองเก่า แต่ระยะหลังเริ่มมีรถเมล์วิ่งรับส่งผู้โดยสารจากตลาดลพบุรีไปนอกเมืองมากขึ้นและทับเส้นทางกับรถราง ทำให้ดึงผู้โดยสารออกไปมาก ประกอบกับช่วงสงครามโลกครั้งที่สองทำให้หาน้ำมันได้ยาก รถรางหลายสายอย่างในพระนครก็หยุดเดินรถไปชั่วขณะเช่นกัน และเมื่อประชาชนในลพบุรีมีรถส่วนตัวมากขึ้น รถรางแล่นช้ากว่ารถเมล์ และปัญหาการกีดขวางทางจราจร รถรางจึงสิ้นความนิยมและประสบปัญหาขาดทุน อันเป็นผลทำให้ยุติการเดินรถรางถาวรในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ปัจจุบันยังหลงเหลืออู่รถรางซึ่งตั้งอยู่ภายในชุมชนอู่รถรางเก่า ในเขตเทศบาลเมืองลพบุรีใกล้สี่แยกเอราวัณเป็นอนุสรณ์
ช่วงแรกของการดำเนินกิจการรถรางลพบุรี มีต้นทางเริ่มจากทางด้านหลังของศาลพระกาฬ (วงเวียนศรีสุนทร) ใกล้ด้านหน้าโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย วิ่งไปตามถนนนารายณ์มหาราชฝั่งใต้ไปจนถึงวงเวียนศรีสุริโยทัย ข้ามแยกสะพาน 7 เข้าสู่ถนนพหลโยธินตรงวงเวียนเทพสตรีบริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดลพบุรี ผ่านโรงพยาบาลลพบุรี จนถึงปลายทางที่สี่แยกเอราวัณใกล้ ร. พัน 6 รวมระยะทาง
ต่อมาไม่นานจึงมีการขยายเส้นทางเข้าสู่ย่านเมืองเก่าลพบุรีเพื่อรองรับผู้โดยสาร โดยเริ่มต้นจากท่าโพธิ์บริเวณเชิงสะพานข้ามไปวัดมณีชลขัณฑ์ เลี้ยวเข้าสู่ถนนสุระสงคราม ก่อนเลี้ยวเข้าถนนวิชาเยนทร์และจอดรับผู้โดยสารที่เทวสถานปรางค์แขก ผ่านพระปรางค์สามยอด ตัดทางรถไฟสายเหนือ เรื่อยมาจนถึงศาลพระกาฬ รวมระยะทางจากท่าโพธิ์ถึงเอราวัณ บางแห่งว่า
รถรางลพบุรีมีการเก็บค่าโดยสาร แบ่งออกเป็นสองระยะ ระยะละ 25 สตางค์ ระยะแรกนับจากท่าโพธิ์–วงเวียนศรีสุริโยทัย และระยะที่สองนับจากวงเวียนศรีสุริโยทัย-สี่แยกเอราวัณ หากนั่งตลอดสายจะเสียค่าโดยสาร 40 สตางค์
ไนเจล ชอร์ต
ไนเจล เดวิด ชอร์ต (; เอ็มบีอี; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1965 – ) เป็นทั้งนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวอังกฤษ, คอลัมนิสต์หมากรุกสากล, ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากล และนักวิเคราะห์หมากรุกสากล ชอร์ตได้รับตำแหน่งแกรนด์มาสเตอร์เมื่ออายุ 19 ปี และอยู่ในอันดับสามของโลกโดยสมาพันธ์หมากรุกโลกตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1988 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1989 ส่วนในปี ค.ศ. 1993 เขาได้กลายเป็นนักหมากรุสากลชาวอังกฤษคนแรกที่เข้าแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก เมื่อเขาได้รับสิทธิดวลฝีมือกับแกรี คาสปารอฟ ในการแข่งหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 1993 ที่กรุงลอนดอน (ซึ่งคาสปารอฟเป็นฝ่ายชนะด้วยผล 12.5 ต่อ 7.5) ทั้งนี้ ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เขาได้เป็นนักหมากรุกสากลระดับ 100 อันดับแรกของอันดับโลกสมาพันธ์หมากรุกโลกที่มีอายุมากที่สุด โดยอยู่ในอันดับที่ 55
ครั้งหนึ่ง เขาเคยดวลฝีมือกับปรีชา สินประยูร ซึ่งเป็นนักหมากรุกสากลชาวไทย ในการแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 26 โดยที่ทั้งคู่เป็นฝ่ายเสมอกัน
ชอร์ตเกิดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ในลีห์ แลงคาเชอร์ เขาเติบโดมาในอาเธอร์ตัน โดยจะเข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมเซนต์ฟิลิป ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนโบลตันเก่า โดยเขาได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโบลตัน และวิทยาลัยลีห์ ชอร์ตเป็นสมาชิกทั้งสโมสรหมากรุกสากลอาเธอร์ตัน ซึ่งได้รับการก่อตั้งโดยเดวิด ผู้เป็นบิดาของเขา และสโมสรหมากรุกสากลโบลตันในภายหลัง ซึ่งทางสโมสรได้ปฏิเสธเขาในช่วงแรกเมื่ออายุได้เจ็ดขวบ เนื่องด้วยยังเด็กเกินไป
ชอร์ตอาศัยอยู่ในกรุงเอเธนส์และแต่งงานกับเรีย อาร์ไจโร คาราจีโอเจา ซึ่งเป็นนักละครบำบัด โดยทั้งคู่มีลูกด้วยกันสองคน ทั้งนี้ เขาเป็นผู้ที่เชื่อว่าพระเจ้าไม่มีอยู่จริง
เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากังซา
เจ้าชายมิเกล ดยุคแห่งบรากันซา ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส และ เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งบรากันซา ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งทวร์นและทัคซิส (พ.ศ. 2403-2424) และ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก มีพระบุตร 9 พระองค์ เป็นพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 8 พระองค์
การบุกครองลักเซมเบิร์กของเยอรมนี
การบุกครองลักเซมเบิร์กของเยอรมนี เป็นส่วนหนึ่งของกรณีเหลือง,เยอรมันได้บุกยึดครองกลุ่มประเทศต่ำ(เบลเยี่ยม,ลักเซมเบิร์กและเนเธอร์แลนด์)และฝรั่งเศสในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง.การสู้รบได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ปี 1940 และกินเวลาได้แค่เพียงวันเดียว.การปะทะต่อต้านที่แสนจะเบาบาง,ลักเซมเบิร์กก็ถูกยึดครองอย่างรวดเร็ว,รัฐบาลของลักเซมเบิร์กและแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตได้หลบหนีออกนอกประเทศและได้จัดตั้งรัฐบาลผลัดถิ่นในกรุงลอนดอน
เจ้าชายมิเกล ดยุคแห่งบรากันซา
เจ้าชายดูอาร์เต นูโน ดยุกแห่งบรากันซา
เจ้าชายดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบรากันซา เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา กับ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกา ดัชเชสแห่งบรากันซา มีพระโอรส 3 พระองค์
เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากังซา
เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุคแห่งบรากันซา เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายดูอาร์เต นูโน ดยุคแห่งบรากันซา กับ เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกา ดัชเชสแห่งบรากันซา ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบล ดัชเชสแห่งบรากันซา มีพระโอรส 3 พระองค์ พระองค์ทรงสืบพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งบรากันซา ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์
เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุคแห่งบรากันซา
เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุคกแห่งบรากันซา
การโจมตีแบบสายฟ้าแลบ (สหราชอาณาจักร)
ซัลวาดอร์ โซบรัล
การโจมตีแบบสายฟ้าแลบ(สหราชอาณาจักร)
เอดัวร์ ฟีลิป
เอดัวร์ ฟีลิป (; เกิด 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวฝรั่งเศสซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ฟีลิปเป็นสมาชิกของพรรคสหภาพเพื่อขบวนการประชาชน และต่อมาเป็นสมาชิกของพรรคริพับลิกัน เขาได้ทำหน้าที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสประจำเขตเลือกตั้งที่ 7 ของจังหวัดแซน-มารีตีม ระหว่างปี พ.ศ. 2555 ถึง พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีภายใต้ประธานาธิบดีแอมานุแอล มาครง นับได้ว่าเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่มาจากคนละพรรคกับประธานาธิบดีนับตั้งแต่ลียอแนล ฌ็อสแป็ง
ริคาร์โด รอดริเกซ
รายชื่อตอนในการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2017
การประกวดเพลงยูโรวิชั่น 2017 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 62 ของการประกวดเพลงชิงชนะเลิศแห่งยุโรป (ยูโรวิชั่น ซอง คอนเทสต์) การแข่งขันจัดขึ้นที่ ศูนย์นิทรรศการนานาชาติ ณ กรุงเคียฟ ประเทศยูเครน โดยเป็นผลจากการที่ประเทศยูเครนชนะการประกวดเพลงยูโรวิชั่นประจำปี 2016 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน หลังจากที่ยูเครนส่งเพลง 1944 (อ่านว่า Nineteen Forty-Four) ซึ่งแต่งและขับร้องโดย Jamala เข้าแข่งขันในปีดังกล่าว
การจัดประกวดครั้งนี้ เป็นครั้งที่สองของยูโรวิชั่น ซอง คอนเทสต์ หลังจากปี 2005 (พ.ศ. 2548) และครั้งที่สี่ในการจัดประกวดยูโรวิชั่น หลังจากการประกวดยูโรวิชั่น 2005 และจูเนียร์ยูโรวิชั่น 2009 และ 2013 ที่จัดขึ้นในกรุงเคียฟของยูเครน
วันที่จัดแข่งขันมีทั้งหมด 3 วัน โดยรอบรองชนะเลิศแบ่งเป็นสองวัน (9 และ 11 พฤษภาคม) และรอบชิงชนะเลิศหนึ่งวัน (13 พฤษภาคม) มีพิธีกรในงานทั้งหมด 3 คน ได้แก่ Oleksandr Skichko / Volodymyr Ostapchuk และ Timur Miroshnychenko
มีประเทศเข้าร่วมแข่งขันครั้งนี้ทั้งหมด 42 ประเทศ โดยที่มีประเทศโปรตุเกสและประเทศโรมาเนียกลับเข้าร่วมแข่งขันอีกครั้ง หลังจากปีที่ผ่านมาไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน ในขณะที่ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันในปีนี้ เนื่องจากปัญหาทางด้านงบประมาณในการส่งตัวแทนเข้าแข่งขัน และประเทศรัสเซียซึ่งเข้าร่วมแข่งขันในช่วงแรก ได้ถอนตัวจากการแข่งขันในวันที่ 13 เมษายน เนื่องจาก Yulia Samoylova นักร้องตัวแทนรัสเซีย ถูกห้ามไม่ให้เข้าประเทศยูเครน ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากการเข้าไปในเขตไครเมียของยูเลียเพื่อเข้าไปเล่นคอนเสิร์ตในปี 2015 โดยทางยูเครนอ้างว่า การเข้าไปในเขตไครเมียของยูเลียนั้น ผิดกฎหมายของยูเครน
ผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือตัวแทนจากประเทศโปรตุเกส โดยส่งเพลง "Amar pelos dois" (Loving For Both of Us) เข้าแข่งขัน โดยมี Luísa Sobral เป็นผู้ประพันธ์เพลง และ Salvador Sobral เป็นผู้ขับร้อง ซึ่งชัยชนะในครั้งนี้ เป็นการชนะการประกวดครั้งแรกและติดอันดับ 5 อันดับแรกในการแข่งขันของประเทศโปรตุเกสในรอบ 53 ปี นับตั้งแต่ส่งเพลงเข้าประกวดครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน ซึ่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ยูโรวิชั่น และบทเพลงที่ชนะเลิศในการประกวดครั้งนี้ ยังเป็นเพลงแรกในรอบ 10 ปี ที่ใช้ภาษาราชการประจำประเทศนับตั้งแต่ปี 2007 ซึ่งในปีนั้นเพลง Molitva จากประเทศเซอร์เบีย (เพลงชนะเลิศในปีนั้น เป็นเพลงภาษาเซอร์เบีย) เป็นเพลงชนะเลิศเพลงสุดท้ายที่ใช้ภาษาราชการก่อนจะเว้นว่างไป 10 ปี และยังเป็นเพลงแรกในรอบ 21 ปี ที่เขียนขึ้นในรูปแบบจังหวะแบบกลุ่ม 3 จังหวะ นับตั้งแต่ปี 1996 ซึ่งในปีดังกล่าวนั้น เพลง The Voice จากประเทศไอร์แลนด์และเพลงชนะเลิศในปีนั้น เป็นเพลงสุดท้ายที่เขียนขึ้นในรูปแบบกลุ่ม 3 จังหวะก่อนที่จะเว้นว่างไปอีก 21 ปี
นอกจากนี้ ปีนี้ยังเป็นปีที่มีประเทศผู้ชนะเป็นประเทศที่กลับเข้ามาแข่งขันหลังจากไม่ได้แข่งขันในปีก่อนติดต่อเป็นปีที่สองต่อจากประเทศยูเครนที่กลับเข้าแข่งขันในปี 2016 หลังจากที่ไม่ได้เข้าร่วมในปี 2015 อีกด้วย โดยที่ประเทศโปรตุเกสไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันในปี 2016 ก่อนที่จะกลับเข้ามาในปี 2017 และชนะเลิศในปีดังกล่าว
ประเทศที่ได้รับคะแนนสามอันดับแรกในปีนี้ (โปรตุเกส บัลแกเรีย มอลโดวา) ได้รับสถิติคะแนนดีที่สุดนับตั้งแต่เข้าแข่งขัน ในขณะที่ประเทศยูเครน เจ้าภาพในปีนี้ ได้รับสถิติคะแนนแย่ที่สุดนับตั้งแต่เข้าแข่งขัน และในกลุ่มประเทศ Big Five มีประเทศอิตาลีเพียงประเทศเดียวที่มีคะแนนติดอันดับ 10 อันดับแรก โดยทำคะแนนได้อันดับที่ 6 ด้วยคะแนน 334 คะแนน [ในขณะที่ประเทศอื่นในกลุ่ม Big Five มี 2 ประเทศที่ติดอันดับเกิน 10 อันดับแรก แต่ไม่เกินอันดับที่ 20 ได้แก่ฝรั่งเศส (อันดับที่ 12) และสหราชอาณาจักร (อันดับที่ 15) และมี 2 ประเทศที่ติดอันดับเกินอันดับที่ 20 ได้แก่เยอรมนี (อันดับที่ 25 - อันดับรองสุดท้าย) และสเปน (อันดับที่ 26 - อันดับสุดท้าย)]
ภายหลังการแข่งขัน สหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป (อีบียู / EBU) ได้มีรายงานว่า มีผู้เข้าชมการแข่งขัน 182 ล้านคนจากทั่วโลก ซึ่งมีจำนวนผู้ชมน้อยลงจากปีก่อนหน้านี้ 22 ล้านคน
เจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา
เจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา เป็นพระชายาใน เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุคแห่งบรากันซา ภายหลังเสกสมรสรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งบรากังซา พระองค์และพระสวามีมีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขศรีล้านช้าง  เป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ตั้งอยู่ที่ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2536 พระธรรมวราลังการ (หลวงปู่ศรีจันทร์ วัณณาโภ) ได้ปรารภถึงความจำเป็นของพระภิกษุสามเณรในภูมิภาคนี้ มีความลำบากในการเข้าไปศึกษาต่อในส่วนกลาง จึงได้เริ่มโครงการเปิดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาแก่ภิกษุสามเณรขึ้น และได้จัดตั้งกรรมการพิจารณาจัดทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขต จากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อเสนอขอเปิดเป็นศูนย์ของวิทยาเขตอีสาน จังหวัดขอนแก่น โดยท่านพระเดชพระคุณพระธรรมวราลังการ รับอุปถัมภ์ด้านทุนทรัพย์ในการดำเนินการ และได้รับอนุมัติให้เป็นสาขาวิทยาเขตอีสาน ในโครงการนำร่องวิทยาเขตนอกเขต ได้เริ่มเปิดให้การศึกษา ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา
วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2538 คณะกรรมการการศึกษาของสงฆ์ ได้อนุมัติให้จัดตั้งวิทยาเขตได้ตามมติสภามหาวิทยาลัย ที่ 1/2538 จึงได้จัดตั้งวิทยาเขตศรีล้านช้าง จังหวัดเลยขึ้น และได้ย้ายโอนนักศึกษาจากวิทยาเขตอีสานมาสังกัดวิทยาเขตศรีล้านช้าง
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง ภายใต้การบริหารของคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่าคณะกรรมการประจำวิทยาเขตศรีล้านช้าง แบ่งส่วนการบริหารงานออกเป็น 3 ส่วนงาน คือ