pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพื่อให้นักเรียนที่ต้องช่วยผู้ปกครองทำงาน ได้มีโอกาสศึกษาในระดับที่สูงขึ้นตามนโยบายความเสมอภาคทางการศึกษา ของกระทรวงศึกษาธิการ
ได้เรียนในชั้นที่สูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง
นอกจากนั้นยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์หลายๆ ท่านที่บุคคลในโรงเรียนยังให้ความเคารพนับถือ เพราะสถานที่ตั้งโรงเรียนเป็นป่าช้าเก่ามาก่อน
- ที่ตั้ง โรงเรียนสวายวิทยาคาร ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 6 บ้านสวาย ตำบลสวาย อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ อาณาเขตพื้นที่บริการมีดังต่อไปนี้
- ลักษณะพื้นที่ เป็นที่ราบสูงปนที่ราบลุ่ม ลาดเอียงไปทางทิศเหนือ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่นา
จักรพรรดินีเกาหลี
ทศพร กลั่นแก้ว
"ทศพร กลั่นแก้ว" หรือที่เป็นที่รู้จักในชื่อ "Spanky" เป็นนักออกแบบ, illustrator อิสระ โดยมีผลงานเผยแพร่ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ รวมทั้งเคยเป็นแชมป์การแข่งขัน Cut&amp;Paste ประเทศไทย และเป็นตัวแทนไปแข่ง Cut&amp;Paste Global ที่นิวยอร์ก USA ทศพรหรือ "Spanky" จบการศึกษาจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ภาควิชาประยุกต์ศิลป์ศึกษา ปัจจุบันนอกจากทำงานศิลปะแล้ว ทศพรยังให้ความสนใจในการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์อีกด้วย โดยมีแนวความคิดในการใช้งานศิลปะเพื่อเรียกร้องสวัสดิภาพให้สัตว์ที่ถูกทารุณกรรม
http://fukduk.com/tv/28/21
http://www.idesign.ac.th/cg_news.php?id=57
http://spankystudio.wordpress.com/2009/02/24/spanky-live-perform-street-arttiger-translate-musicart-festival-2009part3/
ชินอิจิ จิอากิ
ดี.ดี.ดี.
สัญกรณ์ทีตา
หวี
หวี เป็นอุปกรณ์ที่ใช้จัดทรงผม ทำความสะอาด และจัดการกับผมหรือหนังศีรษะ มนุษย์ใช้หวีมาแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ถูกค้นพบย้อนไป 5,000 ปี ในแถบเปอร์เซีย
หวีประกอบด้วยด้าม และซีที่ติดตั้งฉากกับด้าม หวีอาจทำจากวัสดุต่าง ๆ ปกติทำจากพลาสติก โลหะ หรือไม้ ในอดีต หวีที่ทำจากงาสัตว์ และเปลือกเต่า เคยหาง่าย แต่ประเด็นเกี่ยวกับสัตว์ทำให้พบได้น้อยลง หวีที่ทำจากไม้ มักทำจากไม้เนื้อแข็งจากพืชสกุลบอนไซ ไม้เชอร์รี หรือไม้ลายเรียบชนิดอื่น ๆ หวีไม้คุณภาพดีมักผลิตด้วยมือและขัดเงา
หวีมีหลายรูปร่างและขนาดขึ้นกับสิ่งที่ใช้ร่วมกัน หวีผมมักบาง มีด้ามจับเรียวลงเพื่อใช้สางผม และมีซี่อยู่ชิดกัน หวีผมโดยทั่วไปมักมีซี่ห่างกว่า และเรียบกว่าหวีชนิดอื่น หวีร้อนใช้ยืดผมตรงตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคมในอเมริกาเหนือ
แปรงเริ่มมีให้ใช้ทั้งด้วยมือและไฟฟ้า แปรงมีขนาดใหญ่กว่าหวี และมักใช้จัดรูปร่าง รูปทรง และทำความสะอาดขนหรือผม ในศตวรรษที่ 19 มีการจดสิทธิบัตรเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ผสมกันระหว่างหวีกับแปรง
แอนน์แห่งโบฮีเมีย
แอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Anne of Bohemia) (11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 1383) แอนน์แห่งโบฮีเมียเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1382 เมื่อพระชนมายุได้ 15 พรรษา และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1383 เมื่อพระชนมายุได้ 28 พรรษา ในช่วงเวลาที่เสกสมรส ทั้งสองไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน ดังนั้นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 จึงต้องเสกสมรสใหม่กับ อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1366 ในปราก แคว้นโบฮีเมีย (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก) แอนน์แห่งโบฮีเมียเป็นพระโอรสธิดาคนโตของคาร์ลส์ที่ 4 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย กับพระมเหสีคนที่ 4 เอลิซาเบธแห่งโพเมอราเนีย
ในปี ค.ศ. 1377 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษสิ้นพระชนม์หลังครองราชย์เป็นเวลา 50 ปี และเพราะพระโอรสคนโต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (เจ้าชายดำ) สิ้นพระชนม์ไปเมื่อหนึ่งปีก่อน พระองค์จึงถูกสืบทอดต่อโดยพระนัดดาชาย พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ที่มีพระชนมายุ 10 พรรษา เมื่อริชาร์ดมีพระชนมายุ 15 พรรษา มีการมองหาเจ้าสาวให้พระองค์ และแอนน์แห่งโบฮีเมียดูเป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผล เนื่องจากโบฮีเมียและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกมองว่าเป็นพันธมิตรที่มีประโยชน์ในการต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามร้อยปีที่กำลังดำเนินอยู่ ทว่าการแต่งงานที่เป็นประโยชน์นี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางและสมาชิกรัฐสภาเพราะแอนน์ไม่มีสินสอดติดตัว อาจารย์และเพื่อนสนิทของพระบิดาของริชาร์ด เซอร์ไซมอน เดอ เบอร์ลีย์ ถูกส่งไปเจรจาเรื่องสัญญาการแต่งงานและคุ้มกันว่าที่เจ้าสาววัย 15 พรรษามาอังกฤษ หลังจากที่แอนน์มาถึงโดเวอร์ ประเทศอังกฤษ คลื่นยักษ์ทำเรือที่พระองค์ใช้เดินทางมาแตก และมันถูกมองว่าเป็นลางร้าย คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวแต่งงานกับที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1382
แอนน์ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ริเริ่มแฟชันสองอย่างในอังกฤษ จากที่ผู้หญิงเคยนั่งคร่อมบนอานซ้อน หรือเบาะที่นั่งเสริมหลังอานขี่ม้าของผู้ชาย ว่ากันว่าแอนน์ได้ริเริ่มการใช้อานนั่งไขว้ข้างเป็นครั้งแรกในอังกฤษ ซึ่งมีลักษณะคล้ายเก้าอี้ให้ผู้หญิงนั่งไขว้ข้างบนหลังม้าโดยวางเท้าบนที่วางเท้าขนาดเล็ก แอนน์ยังริเริ่มการใช้เครื่องประดับศีรษะทรงเขาที่มีขายาวและกว้างสองข้าง รูปทรงคล้ายพระจันทร์เสี้ยวและคลุมด้วยผ้าโปร่งหรือตาข่าย
แม้ในตอนแรกแอนน์จะไม่เป็นที่นิยม แต่พระองค์กลับกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "พระราชินีแอนน์ผู้ดีงาม" เพราะความใจบุญ ทรงร้องขอการอภัยโทษให้ประชาชนมากมาย หลังการแต่งงานไม่นาน ทรงขออภัยโทษให้ผู้ที่มีส่วนร่วมในการปฏิวัติชาวนาในปี ค.ศ. 1381 ในปี ค.ศ. 1388 พระองค์ร้องขอชีวิตให้ไซมอน เดอ เบอร์ลีย์ ที่เป็นคนคุ้มกันพระองค์มาอังกฤษแต่ไม่สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1392 ทรงเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยระหว่างนครลอนดอนกับพระสวามีของพระองค์ที่ได้ผลลัพธ์เป็นการเดินขบวนผ่านเมืองอันน่าประทับใจโดยมีกษัตริย์และพระราชินีสวมมงกุฎอยู่บนหลังม้า ทว่าแอนน์แห่งโบฮีเมียล้มเหลวในการทำหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของพระราชินี ตลอด 12 ปีของการแต่งงาน พระองค์ล้มเหลวในการผลิตทายาทให้บัลลังก์
ในเดือนมิถุนายนของปี ค.ศ. 1394 แอนน์ป่วยเป็นกาฬโรคขณะอยู่ที่พระราชวังชีนกับพระสวามี ทรงสิ้นพระชนม์สามวันต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1394 ด้วยพระชนมายุ 28 พรรษา พระเจ้าริชาร์ดโศกเศร้าอย่างยิ่งกับการสิ้นพระชนม์ของแอนน์จนสั่งให้ทำลายพระราชวังชีน เป็นเวลาเกือบ 20 ปีที่มันมีสภาพเป็นซากปรักหักพังจนกระทั่งพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เริ่มโครงการสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1414 พระเจ้าริชาร์ดจัดพิธีศพให้แอนน์อย่างยิ่งใหญ่งดงาม มีการจุดเทียนและคบเพลิงที่ทำจากไขที่นำเข้าพิเศษมาจากฟลานเดอร์ส์ตลอดทางจากพระราชวังชีนถึงเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผู้ร่วมพิธีทุกคนสวมเสื้อผ้าดำล้วนและผ้าคลุมศีรษะสีดำ พระเจ้าริชาร์ดโกรธเมื่อริชาร์ด ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 11 แห่งอารันเดลมาถึงพิธีศพช้า กษัตริย์ฟาดหน้าเอิร์ลด้วยคทา และริชาร์ดได้สร้างหลุมฝังศพให้พระมเหสีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
http://www.unofficialroyalty.com/may-11-1366-birth-of-anne-of-bohemia-first-wife-of-king-richard-ii-of-england/
แอนน์แห่งโบฮีเมีย พระราชินีแห่งอังกฤษ
พระราชินีแอนน์แห่งโบฮีเมีย
พระอันตะ
กรดซาลิไซลิก
กรดซาลิไซลิก  เป็นกรดเครื่องสำอางที่ได้จากเปลือกของต้นหลิว เป็นกลุ่มเดียวกับแอสไพริน นิยมนำมาผสมกับเครื่องสำอาง เพราะสามารถผลัดเซล์ผิว แต่จะไม่เหมือนกับ AHA ที่โมเลกุลเล็กกว่าจึงสามารถช่วยเรื่องริ้วรอย แต่ BHA จะเด่นตรงที่ มันจะซึมลงไปในรูขุมขนเพื่อล้างเอาไขมันที่ติดตามรูขุมขนให้หลุดออก ทำให้ไม่อุดตันและเกิดสิว แถมในระยะยาวจะช่วยให้รูขุมขนเล็กลง BHA จะผสมอยู่ในเครื่องสำอางประมาณ 1- 2%
คนที่เป็นสิวเสี้ยน สิวอุดตันในบางคนใช้ BHA อย่างเดียวก็ดีขึ้นได้เลย และยังสามารถใช้ร่วมกับผลิตภัณฑ์รักษาสิวตัวอื่นเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ส่วนคนที่เป็น Acne Rocasea ในช่วงแรก ๆ BHA ยังทำให้ดีขึ้นได้อีกด้วย
อิซาเบลลาแห่งวาลัว
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Isabella of Valois) (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 – 13 กันยายน ค.ศ. 1409) อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระมเหสีองค์ที่สองของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ อิสซาเบลลา เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อพระชนมายุเพียง 7 ชันษา ดังนั้นอิสซาเบลลาและพระเจ้าริชาร์ดไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เนื่องจากอิสซาเบลลา อภิเษกสมรสเมื่อพระชนมายุเพียง 7 ชันษา ดังนั้นจึงไม่มีพิธีที่สมบูรณ์ พระเจ้าริชาร์ด กับอิสซาเบลลาเป็นสวามี แมเหสีที่เอาใจใส่กัน พระเจ้าริชาร์ด จะนำของขวัญมาให้อิสซาเบลลาเสมอ คำตรัสสุดท้ายของพระเจ้าริชาร์ด ที่ตรัสกับพระมเหสี คือ " ลาก่อน มาดาม เราคงจะพบกันอีกครั้ง " หลังจากที่พระสวามีถูกปลงพระชนม์ (ไม่แน่ชัด) อิสซาเบลลาก็ทรงเสกสมรสกับชาร์ลส์ ดยุคแห่งออร์ลีออง (Charles, Duke of Orléans) เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1406 อิสซาเบลลาสิ้นพระชนม์ในการให้กำเนิดพระราชธิดา จองแห่งวาลัวส์ (Jeanne of Valois) เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1409 ที่ปราสาทคิมโบลตัน ในราชอาณาจักรอังกฤษ เมื่อพระชนมายุได้ 21 พรรษา
พระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ อิซาเบลลาแห่งวาลัวส์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 ที่พระราชวังลูฟร์ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นคนที่สาม แต่เป็นคนโตที่สุดที่รอดชีวิต ในบรรดาพระโอรสธิดา 12 คนของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสกับอิซาบูแห่งบาวาเรีย
ตั้งแต่พระชนมายุยังน้อย อิซาเบลลาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการแต่งงานของราชวงศ์ฝรั่งเศส ตอนพระชนมายุ 2 พรรษา พระองค์ถูกหมั้นหมายกับจอห์น บุตรชายและทายาทวัย 6 ปีของปีแตร์ที่ 2 ดยุคแห่งอาลองซง แต่ข้อเสนอแต่งงานครั้งนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นานหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสีคนแรก แอนน์แห่งโบฮีเมีย ในปี ค.ศ. 1394 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ไร้พระโอรสธิดาเริ่มมองหาพระมเหสีคนใหม่ ทรงหันไปหาฝรั่งเศสเพื่อสานสัมพันธไมตรี และหลังจากเจรจาตกลง การอภิเษกสมรสถูกจัดเตรียมขึ้นระหว่างอิซาเบลลากับริชาร์ดที่แก่กว่าเจ้าสาวของพระองค์ 22 ปี การแต่งงานมีผู้ต่อต้านมากมาย โดยเฉพาะหลุยส์ที่ 1 ดยุคแห่งเออร์ลีย็องส์ พระอนุชาของกษัตริย์ฝรั่งเศส และโธมัสแห่งวูดสตอก ดยุคแห่งกลอสเตอร์ พระปิตุลาของกษัตริย์อังกฤษ อย่างไรก็ดีในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1396 ที่โบสถ์นักบุญนิโคลัสในกาเลส์ อิซาเบลลาวัย 7 พรรษาอภิเษกสมรสกับริชาร์ดวัย 29 พรรษา ริชาร์ดกับอิซาเบลลาออกเดินทางไปอังกฤษในไม่กี่วันต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1396 อิซาเบลลาได้รับการสวมมงกุฎที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1397 พระองค์พักอาศัยอยู่คนละที่กับริชาร์ด ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ริชาร์ดแวะมาหาพระองค์เป็นประจำและความรักใคร่แน่นแฟ้นพัฒนาขึ้นระหว่างสองสามีภรรยาในการแต่งงานที่ยังไม่สมบูรณ์ครั้งนี้
ในปี ค.ศ. 1398 เฮนรี โบลิงโบรก ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่ 1 ของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และบุตรชายคนโตของพระโอรสคนที่ 3 ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 จอห์นแห่งกอนต์ ขัดแย้งกับโธมัส เดอ มาวบราย ดยุคที่ 1 แห่งนอร์ฟอร์ก ที่กล่าวหาว่าเฮนรีเป็นกบฏ ชายทั้งสองมีแผนจะดวลกัน แต่พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 กลับเนรเทศทั้งคู่ออกจากอังกฤษ เฮนรีไปอยู่ที่ฝรั่งเศส จอห์นแห่งกอนต์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 และริชาร์ดริบทรัพย์สินที่ดินของพระปิตุลาเป็นของหลวงและระบุว่าเฮนรีต้องมาขอทรัพย์สินที่ดินคืนจากพระองค์ เฮนรีกลับมาอังกฤษในตอนที่ลูกพี่ลูกน้องของตน ริชาร์ด สู้รบทางทหารอยู่ในไอร์แลนด์และเริ่มการสู้รบทางทหารของตนเองขึ้นมา เขาริบทรัพย์สินของผู้ที่ต่อต้านตน จนสุดท้ายพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ก็ถูกผู้สนับสนุนทอดทิ้งและถูกรัฐสภาบีบบังคับในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 ให้สละราชบัลลังก์ให้ลูกพี่ลูกน้อง เฮนรี ริชาร์ดถูกจองจำที่ปราสาทพอนเตฟรักต์ในยอร์กเชอร์ ทรงสิ้นพระชนม์ที่นั่นราวๆ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400 เชื่อกันว่าทรงหิวตาย
เฮนรีที่ 4 กักบริเวณอิซาเบลลา พระมเหสีม่ายวัย 10 พรรษา ไว้ในวังของบิชอปแห่งซัลสบรีบนแม่น้ำเธมส์ในซอนนิง ชุดอัญมณีของอิซาเบลลาถูกฉกฉวยไปแบ่งให้กับลูกๆ ของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 สภาของเฮนรีประกาศว่าอิซาเบลลาไม่มีสิทธิ์ในมรดกใดๆ ที่จะตกเป็นของพระมเหสีม่าย สุดท้ายการกลับไปฝรั่งเศสของอิซาเบลลาก็ถูกจัดเตรียมขึ้นมาและทรงเดินทางออกจากอังกฤษในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1401 เฮนรีที่ 4 พยายามหลายครั้งที่จะคลุมถุงชนให้อิซาเบลลาแต่งงานกับพระโอรสและทายาทของพระองค์ อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แต่ราชวงศ์ฝรั่งเศสไม่ยอม
อิซาเบลลาแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ ชาร์ลส์แห่งเออร์ลีย็องส์ ในชอมปาญ ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1406 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1407 สามีของอิซาเบลลากลายเป็นดยุคแห่งเออร์ลีย็องส์เมื่อบิดาของเขาที่เคยต่อต้านการแต่งงานของอิซาเบลลากับริชาร์ดถูกฆาตกรรมตามคำสั่งของจอห์นผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งเบอร์กันดี ที่เคยช่วยจัดแจงการแต่งงานครั้งนั้นขึ้นมา
การแต่งงานครั้งที่สองของอิซาเบลลาเป็นการแต่งงานที่มีความสุขแต่สั้น ตอนพระชนมายุ 19 พรรษา พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1409 ในบลัวส์ ประเทศฝรั่งเศส ไม่กี่ชั่วโมงหลังคลอดบุตรคนเดียวของพระองค์ บุตรสาวชื่อฌวน อิซาเบลลาถูกฝังที่แอบบีย์นักบุญซอเมอร์ในบลัวส์ ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1624 ร่างที่เหลืออยู่ของอิซาเบลลาถูกย้ายไปที่โบสถ์เซเลสตินส์ในปารีสที่ถูกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส
http://www.unofficialroyalty.com/isabella-of-valois-queen-of-england/
มาร์วิน เกย์
มาร์วิน เพนต์ซ เกย์ จูเนียร์  (2 เมษายน ค.ศ. 1939 - 1 เมษายน ค.ศ. 1984) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน สามารถเล่นดนตรีได้หลายประเภทอย่างเช่น กลอง เปียโน เขามีเสียงร้อง 3 อ็อกเทฟ เริ่มต้นอาชีพจากการเป็นสมาชิกวงแนวดู-ว็อป ที่ชื่อ เดอะ มูนโกลว์ส ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 จากนั้นออกผลงานเดี่ยวหลังจากวงแตกในปี 1960 เขาเซ็นสัญญากับค่ายโมทาวน์ ร่วมกับแทมรา หลังจากนั้น เกย์ติดอันดับศิลปินเดี่ยวขายดีที่สุดของค่ายในช่วงทศวรรษ 1960
ในฐานะศิลปินเดี่ยวเขามีเพลงฮิตอย่างเช่น "How Sweet It Is (To Be Loved by You) ", "Ain't That Peculiar", "I Heard It Through the Grapevine" และซิงเกิ้ลร้องคู่กับนักร้องหลายคนอย่าง แมรี เวลส์ และ แทมมี เทอร์เรลล์ เขาได้รับฉายาว่าเป็น "เจ้าชายแห่งโมทาวน์" และ "เจ้าชายแห่งโซล"
แต่ด้วยกระบวนการ ขั้นตอนของค่ายเพลงโมทาวน์ ที่จะแยกนักร้องและนักเขียนเพลงออกจากกันอย่างชัดเจน แต่เกย์ก็พิสูจน์ในอัลบั้มของเขาที่ชื่อ "What's Going On" (1971) และ "Let's Get It On" (1973) ที่เขาแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถผลิตผลงานเพลงเองได้โดยปราศจากกระบวนการแบบเดิมของค่าย ซึ่งก็เป็นอิทธิพลให้ศิลปินรุ่นหลังในค่ายอย่าง สตีวี วันเดอร์ และ ไมเคิล แจ็กสัน
ในช่วงกลางยุคทศวรรษ 1970 ผลงานของเขา รวมถึงอัลบั้ม "Let's Get It On" และ "I Want You" เป็นอัลบั้มที่สร้างอิทธิพลให้กับเพลงแนวไควเอ็ตสตรอม, เพลงเออร์เบิร์นร่วมสมัย และแนวเพลงจำพวกสโลว์แจม หลังจากนั้นเขาเนรเทศตัวเองออกไปสู่ตลาดยุโรปในช่วงปลายยุค 1970 ถึงกระนั้นเขาก็กลับมาอเมริกาในปี 1982 และได้รับรางวัลแกรมมี่กับเพลง "Sexual Healing" และออกผลงานชุด "Midnight Love"
มาร์วิน เกย์ เสียชีวิตด้วยกระสุนปืนจากน้ำมือของพ่อเขาเอง หลังจากทั้งคู่มีปากเสียงกัน เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1984 เพียงหนึ่งวันก่อนที่เกย์จะมีอายุครบ 45 ปี
ชื่อของมาร์วิน เกย์ ได้รับการจัดอยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลล์ออฟเฟม ในปี 1987 ต่อมาในปี 2008 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับให้ มาวินเกย์ ติดอยู่อันดับที่ 1ของนักร้องที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล และยังติดอันดับ 18 ของการจัดอันดับ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล
พิงค์
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวร์ส พระราชินีแห่งอังกฤษ
Isabella of Valois
พระอรหันตสาวก
พระพุทธองค์
Richard, Duke of Gloucester
บุปผาราตรี เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ ตลก ความรัก ออกฉายเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ , กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ และ ชมพูนุช ปิยะภาณี ทำรายได้รวม 40 ล้านบาท
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 12 ในสาขา ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม, ลำดับภาพยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม, กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้รับรางวัลใด
เจ๊สี่ เจ้าของกิจการอพาร์ทเมนท์ ที่มีธุรกิจเข้าทรงเป็นอาชีพเสริม พออยู่มาวันหนึ่ง อพาร์ทเมนท์ของเจ๊สี่เกิดมีผีสาวปรากฏกายขึ้น จนเป็นที่หวาดผวาต่อบรรดาผู้เช่าห้องพักทั้งหลาย ร้อนถึงเจ๊สี่ ที่ต้องตามหมอผีที่ว่าเก่งมากำจัด แต่ก็ยังโดนผีสาวเล่นงานจนเตลิดเปิดเปิง สร้างความหวาดผวาต่อผู้เช่าอพาร์เมนท์ที่เหลือเป็นอย่างยิ่ง เป็นผลให้กิจการห้องเช่าของเจ๊สี่ทำท่าจะไปไม่รอด
แต่แล้ววันหนึ่ง มีชายหนุ่มนิรนามเดินเข้ามาที่อพาร์ทเมนท์ และหายตัวเข้าไปในห้องผีสิงนั้นอย่างปริศนา นับจากวันนั้น ผีสาวก็ไม่ปรากฏกายให้เห็นอีก จนกระทั่งเวลาผ่านไปไม่นานนัก ผู้คนก็เริ่มได้ยินเสียงร้องโหยหวนของชายหนุ่มนิรนาม ดังออกมาจากห้องผีสิง ผู้เช่าที่เหลือพากันย้ายออกจนหมด เพราะทนกลัวผีต่อไปอีกไม่ไหว เจ๊สี่หมดทางเลือก จึงตัดสินใจโทรไปตามหมอผีเขมรที่เก่งที่สุด มาจัดการกับผีร้าย ก่อนที่กิจการอพาร์ทเมนท์ของเจ๊สี่จะไปไม่รอด
ริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์
แอนน์ เนวิลล์
แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Anne Neville) (11 มิถุนายน ค.ศ. 1456 – 16 มีนาคม ค.ศ. 1485) แอนน์ เนวิลล์ประสูติเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1456 ปราสาทวอริค ในราชอาณาจักรอังกฤษ ทรงเป็นธิดาของริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และแอนน์ เนวิลล์ เคานทเตสแห่งวอริคที่ 16 แอนน์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ก่อนที่จะมาเสกสมรสกับริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1472ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ มีพระราชโอรสด้วยกันพระองค์หนึ่ง--เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮม เจ้าชายแห่งเวลส์ (Edward of Middleham, Prince of Wales) แอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1485 เมื่อพระชนมายุได้ 29 พรรษา
เมื่ออายุได้ 14 ปีเอิร์ลแห่งวอริคก็จัดการหมั้นแอนน์กับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ผู้เป็นรัชทายาทของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เอิร์ลแห่งวอริคไม่พอใจกับรางวัลที่ได้รับพระราชทานจากการช่วยให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4ได้เป็นพระมหากษัตริย์จึงได้เปลี่ยนไปเข้าข้างพระราชินีมาร์กาเร็ตสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แต่มาร์กาเร็ตทรงมีความสงสัยในความตั้งใจของเอิร์ลแห่งวอริค โดยเฉพาะหลังจากที่อิสซาเบลพี่สาวของแอนน์ไปแต่งงานกับจอร์จ แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งแคลเรนซ์ที่ 1 พระอนุชาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด เพื่อบรรเทาความเคลือบแคลงใจเอิร์ลแห่งวอริคก็จัดการหมั้นเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์กับแอนน์ที่วังอังบัวส์ในฝรั่งเศส และการแต่งงานที่มหาวิหารอองเจส์เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1470
หลังจากนั้นมาร์กาเร็ตแห่งอองจูก็ส่งเอิร์ลแห่งวอริคไปอังกฤษเพื่อกู้ราชบัลลังก์ให้แก่พระเจ้าเฮนรีที่ 6 ซึ่งประสบความสำเร็จ แต่มาพ่ายแพ้ และถึงแก่อสัญกรรมในศึกสองสามเดือนหลังจากนั้น แอนน์กลับมาวอังกฤษกับเอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์และมาร์กาเร็ตแห่งอองจูหลังจากที่เอิร์ลแห่งวอริคเสียชีวิตไปแล้ว
หลังจากที่เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสมินสเตอร์เสียชีวิตในยุทธการทูคสบรี (Battle of Tewkesbury) เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 แอนน์และและมาร์กาเร็ตแห่งอองจูก็ถูกจับและนำไปโคเว็นทรี ต่อมาก็ถูกย้ายไปคฤหาสน์ของดยุคแห่งแคลเรนซ์ในลอนดอน ซึ่งเป็นที่ที่แอนน์กลายเป็นต้นตอของความขัดแย้งระหว่างดยุคแห่งแคลเรนซ์และพระเจ้าริชาร์ด
ดยุคแห่งแคลเรนซ์ในขณะนั้นก็แต่งงานแล้วกับพี่สาวของแอนน์แต่ก็ยังพยายามที่จะได้อสังหาริมทรัพย์ของตระกูลเนวิลล์ทั้งหมด จึงได้ปฏิบัติต่อแอนน์เช่นผู้อยู่ในการปกครอง เชื่อกันว่าพระเจ้าริชาร์ดตามหาแอนน์จนพบและพาหนีไปพำนักอยู่ในวัดเซนต์มาร์ติน เล แกรนด์ ปีต่อมาริชาร์ดกับแอนน์ก็แต่งงานกัน และไปพำนักที่ปราสาทมิดเดิลแฮม
ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์.
การแต่งงานระหว่างแอนน์กับริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1472ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ทั้งสองตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ปราสาทมิดเดิลแฮมหลังจากที่ริชาร์ดได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ครองภาคเหนือ (Governor of the North) ทั้งสองมีโอรสด้วยกันหนึ่ง--เอ็ดเวิร์ด ที่เกิดที่มิดเดิลแฮมราวปี ค.ศ. 1473 สุขภาพของแอนน์ไม่ค่อยดีนักซึ่งอาจจะมีสาเหตุมาจากการเป็นวัณโรค
เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เสด็จสวรรคต ริชาร์ดได้รับแต่งตั้งให้เป็น “เจ้าผู้พิทักษ์” หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระนัดดาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5และพระอนุชา ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1
เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาก็ถูกประกาศว่าเป็นพระโอรสนอกสมรส (Titulus Regius) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ตามหลักฐานการกล่าวอ้างของบาทหลวงราล์ฟ ชา ผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ ซึ่งทำให้ทั้งสองพระองค์ไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมาย ผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ดผู้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แอนน์ได้รับการสวมมงกุฏเป็นสมเด็จพระราชินี เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมพระราชโอรสได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ แต่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมมาสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 ที่เชอริฟฟ์ ฮัตตัน (Sheriff Hutton) ซึ่งทำให้ทั้งริชาร์ดและแอนน์โศรกเศร้าเป็นอันมาก แอนน์หันมาเลี้ยง เอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งวอริค (Edward, Earl of Warwick) ผู้เป็นหลานอย่างลูก พระเจ้าริชาร์ดทรงแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทซึ่งอาจจะตามความประสงค์ของแอนน์
ข่าวลือที่ว่าพระเจ้าริชาร์ดจะทรงหย่ากับแอนน์เพื่อจะไปเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งยอร์คเกิดขึ้นหลังจากที่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุนข่าวลือที่ว่านี้ แอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1485 เมื่อพระชนมายุได้ 29 พรรษา อาจจะจากวัณโรค พระศพตั้งอยู่ที่ทางขวาของแท่นบูชาเอกใกล้กับประตูชาเปลคอนเฟสเซอร์ (Confessor's Chapel) แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในหลุมศพที่ไม่มีเครื่องหมาย จนกระทั่งสมาคมพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 มาติดตั้งให้เมื่อปี ค.ศ. 1960
แอนน์ เนวิลล์ พระราชินีแห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีแอนน์ เนวิลล์
นิตยสารออนไลน์
นิตยสารออนไลน์ หรือ อีแม็กกาซีน (E-magazine) เป็นสื่อที่เกิดขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทมากขึ้นในการใช้ชีวิตประจำวัน เนื่องจากพฤติกรรมของผู้ที่ติดตามสื่อได้เปลี่ยนแปลงไป และตัวเจ้าของสื่อเองต้องการความรวดเร็ว รวมไปถึงการประหยัดการใช้หน้ากระดาษ ลดต้นทุนการผลิตในอีกทางได้ รายได้ของนิตยสารจะมาจากการขายหน้าโฆษณาออนไลน์ให้กับสินค้าต่างๆ
เมื่อเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์พัฒนาจนสามารถสร้างนิตยสารออนไลน์ได้ง่ายขึ้น บวกกับโลกได้ก้าวเข้าสู่ยุคอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง รูปแบบของนิตยสารออนไลน์จึงมีหลากหลายกว่าเดิม ทั้งในรูปแบบที่เป็นการเปิดหน้ากระดาษคล้ายหนังสือจริง (Flip page) หรือในรูปแบบไฟล์ PDF โดยผู้อ่านจะต้องดาวน์โหลดไฟล์ของนิตยสารออนไลน์ลงมาไว้ที่เครื่องคอมพิวเตอร์และเปิดอ่าน ซึ่งขนาดไฟล์มีตั้งแต่ไฟล์เล็กๆไปจนถึงขนาดหลายร้อยเม็กกะไบต์
อีแม็กกาซีน
กรมการปกครอง เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงมหาดไทย ดำเนินงานเกี่ยวกับการรักษาความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงภายใน การบริหารการปกครองท้องที่ในระดับอำเภอ ตำบล และหมู่บ้าน การดำเนินการและพัฒนาระบบงานทะเบียนราษฎร และการขออนุญาตต่าง ๆ ตามกฎหมาย
กรมการปกครองเป็นหน่วยงานในสังกัดของกระทรวงมหาดไทย ที่ก่อตั้งมาพร้อมกับกระทรวงมหาดไทยในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 โดยกรมการปกครองในสมัยนั้นมีชื่อว่า "กรมพลำภัง"
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยแล้วในปี พ.ศ. 2476 กรมพลำภังได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรมมหาดไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2505 จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "กรมการปกครอง" จนถึงปัจจุบัน
กรมการปกครองตั้งอยู่ที่ ถนนอัษฎางค์ แขวงวัดราชบพิธ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ชุดปฏิบัติการพิเศษ.
เนื่องจากกรมการปกครองเป็นอีกหน่วยงานหนึ่งที่มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในฐานะพนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรักษาความสงบเรียบร้อย ปราบปรามอาชญากรรมในพื้นที่ที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมการปกครอง และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง จึงได้มีการจัดตั้งชุดปฏิบัติการพิเศษ กรมการปกครองขึ้นมา เพื่อปฏิบัติหน้าที่ตามความจำเป็นดังกล่าว สังกัด "ศูนย์ปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายพนักงานฝ่ายปกครอง" สำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง
สำหรับภารกิจหลักของศูนย์ปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายพนักงานฝ่ายปกครอง ประกอบไปด้วยงานที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติงานร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง อาทิ ปราบปรามการค้ามนุษย์ ปราบปรามผู้มีอิทธิพล การจัดระเบียบและควบคุมสถานบริการ การปราบปรามยาเสพติด เป็นต้น
ชุดปฏิบัติการพิเศษ กรมการปกครอง มีอักษรย่อภาษาอังกฤษว่า "DOPA S.W.A.T." ซึ่งปรากฏบนเครื่องแบบและเสื้อเกราะกันกระสุนในการปฏิบัติการ โดย "DOPA" ย่อมากจาก "Department Of Provincial Administration" คือชื่อหน่วยงานในภาษาอังกฤษ และ "S.W.A.T." ย่อมากจาก "Special Wisdom And Tactics" ซึ่งแตกต่างจากความหมายปกติที่ย่อมาจาก Special Weapon And Tactics ที่แปลว่าหน่วยอาวุธและยุทธวิธีพิเศษในหน่วยตำรวจและทหาร เนื่องจากหน่วยงานให้ความสำคัญของไหวพริบความรู้มากกว่าการใช้อาวุธ นอกจากนี้ยังนิยามคำว่า "S.W.A.T. ในอีกความหมายหนึ่งด้วยคือ Spirit Wisdom Ability Team"
เครื่องหมายวิทยฐานะ.
ชุดปฏิบัติการพิเศษ กรมการปกครอง จะมีเครื่องหมายวิทยฐานะเช่นเดียวกับเครื่องหมายความสามารถของทหารและตำรวจ โดยเป็นเข็มพื้นหลังสีน้ำเงิน มีอักษรสีทองเขียนว่า DOPA S.W.A.T. ซึ่งผู้มีสิทธิประดับได้นั้นจะต้องผ่านการฝึกหลักสูตรชุดปฏิบัติการพิเศษฝ่ายปกครองฯ ตามระเบียบกรมการปกครองว่าด้วยเครื่องหมายวิทยฐานะหลักสูตรชุดปฏิบัติการพิเศษฝ่ายปกครอง ศูนย์ปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายพนักงานฝ่ายปกครอง สำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง พ.ศ. 2564
ซาราห์ เชอร์ชิล ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ
ซาราห์ เชอร์ชิล ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ  หรือชื่อเดิมคือ ซาราห์ เจ็นนิงส์ (Sarah Jennings) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวอังกฤษ เป็นผู้มีบทความสำคัญในการเป็นพระสหายสนิทของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ในรัชสมัยของพระองค์ซาราห์ได้รับตำแหน่งสูงสุดสำหรับสตรีในราชสำนักในฐานะเจ้ากรมพระภูษามาลา ความสัมพันธ์อันสนิทสนมของแอนน์และพระนางเจ้าแอนน์เป็นที่รู้กันทั่วไปจึงทำให้ผู้ที่ต้องการอะไรจากพระนางเจ้าแอนน์ต้องเข้ามาขอให้ซาราห์ช่วย นอกจากนั้นซาราห์ก็ยังมีบทบาทสำคัญในการก่อสร้างวังเบลนิมเพื่อเป็นเกียรติแก่สามีผู้เป็นวีรบุรุษในการสงคราม
ความเป็นหัวแข็งและความเป็นคนชอบเอาชนะของซาราห์เป็นสาเหตุหนึ่งที่ก็ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพระนางเจ้าแอนน์และซาราห์มาสิ้นสุดลงในที่สุดในปีค.ศ. 1711 ซาราห์และสามีถูกปลดจากหน้าที่ในราชสำนัก แต่ก็ได้กลับรับราชการอีกครั้งในสมัยราชวงศ์ฮันโนเฟอร์หลังจากพระนางเจ้าแอนน์เสด็จสวรรคต แต่ต่อมาซาราห์ก็ยังคงมีความขัดแย้งอย่างรุนแรงกับคนสำคัญๆ รอบข้างอีกหลายคนเช่น เฮนรีเอ็ตตา กอดอลฟีน ดัชเชสที่ 2แห่งมาร์ลบะระ ลูกสาวคนที่สอง; จอห์น แวนบรูห์ (John Vanbrugh) สถาปนิกผู้ออกแบบและสร้างวังเบลนิม; รอเบิร์ต วอลโพล เอิร์ลแห่งออร์ฟอร์ด ผู้มักจะถูกบรรยายว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร”คนแรก; พระเจ้าจอร์จที่ 2 และ พระราชินีคาโรลีน หลังจากที่ดยุกแห่งมาร์ลบะระถึงแก่อสัญกรรมซาราห์ก็ได้รับเงินจำนวนที่มากพอที่จะทำให้เป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรปคนหนึ่ง ซาราห์เสียชีวิตราววันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1744 เมื่ออายุได้ 84 ปี
ซาราห์ เจ็นนิงส์
Sarah Churchill, Duchess of Marlborough
จอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุคแห่งมาร์ลเบรอ
เอลิซาเบธ วูดวิลล์
เอลิซาเบธ วูดวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Elizabeth Woodville) (ราว ค.ศ. 1437 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1492)
ชีวิตเบื้องต้นและการเสกสมรส.
เอลิซาเบธ วูดวิลล์พระราชสมภพราวปี ค.ศ. 1437 ที่กราฟตัน เรจิส ที่นอร์ทแธมป์ตันเชอร์ในราชอาณาจักรอังกฤษ เป็นพระธิดาของ ริชาร์ด วูดวิลล์ เอิร์ลริเวิร์สที่ 1 และ จาเค็ตตาแห่งลักเซ็มเบิร์ก (Jacquetta of Luxembourg) ผู้ที่แต่งงานครั้งแรกกับจอห์นแห่งแลงแคสเตอร์ ดยุกที่ 1 แห่งเบดฟอร์ด การสะกดชื่อ “Woodville” เป็นการสะกดแบบสมัยใหม่ที่มาจากการสะกดเดิม “Wydeville” ในหนังสือร่วมสมัยโดยแค็กซตัน และ “Widvile” บนที่บรรจุพระศพของพระองค์ในชาเปลเซนต์จอร์จในพระราชวังวินด์เซอร์ จากทางสายพระมารดาเอลิซาเบธเป็นสืบเชื้อสายห่าง ๆ มาจากพระเจ้าจอห์น