pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานคิดค้นโดย ฟรานซิส กาลตัน (Francis Galton) ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 เป็นการวัดการกระจายทางสถิติที่เป็นปกติทั่วไป ใช้สำหรับเปรียบเทียบว่าค่าต่างๆ ในเซตข้อมูลกระจายตัวออกไปมากน้อยเท่าใด หากข้อมูลส่วนใหญ่อยู่ใกล้ค่าเฉลี่ยมาก ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานก็จะมีค่าน้อย ในทางกลับกัน ถ้าข้อมูลแต่ละจุดอยู่ห่างไกลจากค่าเฉลี่ยเป็นส่วนมาก ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานก็จะมีค่ามาก และเมื่อข้อมูลทุกตัวมีค่าเท่ากันหมด ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานจะมีค่าเท่ากับศูนย์ นั่นคือไม่มีการกระจายตัว คุณสมบัติที่เป็นประโยชน์อย่างหนึ่งก็คือ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานใช้หน่วยอันเดียวกันกับข้อมูล แต่กับความแปรปรวนนั้นไม่ใช่
เมื่อตัวอย่างของข้อมูลกลุ่มหนึ่งถูกเลือกมาจากประชากรทั้งหมด ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากรสามารถประมาณค่าได้จากค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของกลุ่มตัวอย่างนั้น
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรสุ่ม "X" มีการนิยามไว้ดังนี้
เมื่อ E("X") หมายถึงค่าคาดหมายของ "X" (เป็นอีกความหมายหนึ่งของมัชฌิม) และ Var("X") หมายถึงความแปรปรวนของ "X"
แต่ก็ไม่ใช่ว่าตัวแปรสุ่มทุกตัวจะมีค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ถ้าหากค่าคาดหมายไม่มีอยู่จริงหรือไม่นิยาม ตัวอย่างเช่น ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรสุ่มภายใต้การแจกแจงโคชี (Cauchy distribution) จะไม่นิยาม เพราะว่า E("X") ก็ไม่นิยามเช่นกัน
ถ้าตัวแปรสุ่ม "X" มีพื้นฐานอยู่บนเซตข้อมูล formula_2 ซึ่งสมาชิกเป็นจำนวนจริงและมีความน่าจะเป็นเท่ากัน ดังนั้นค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสามารถคำนวณได้จากสูตรข้างล่างนี้ อันดับแรกต้องคำนวณหาค่าเฉลี่ยของ "X" เสียก่อน ค่าเฉลี่ยเขียนแทนด้วย formula_3 ซึ่งนิยามด้วยผลรวม (summation) ดังนี้
เมื่อ "N" คือจำนวนสมาชิกของเซตข้อมูล จากนั้นจึงสามารถคำนวณค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานได้จาก
ในทางปฏิบัติ การคำนวณค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรสุ่มชนิดไม่ต่อเนื่องข้างต้น สามารถสรุปได้ดังนี้
นอกจากนั้นสูตรดังกล่าวสามารถดัดแปลงให้เป็นอีกรูปแบบหนึ่งได้ดังนี้
ซึ่งความเท่ากันของทั้งสองสูตร สามารถพิสูจน์ได้ด้วยความรู้ทางพีชคณิต
การประมาณค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร.
ในความเป็นจริง การคำนวณหาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากรทั่วทั้งหมดนั้น อาจไม่สามารถทำให้เกิดขึ้นจริงได้ เว้นแต่ในกรณีเฉพาะเช่นการทดสอบมาตรฐาน (standardized test) ซึ่งทุกสมาชิกของประชากรจะถือว่าเป็นกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด แต่ในกรณีส่วนใหญ่ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานจะถูกคาดคะเนจากจากส่วนเบี่ยงเบนของตัวอย่างกลุ่มหนึ่งที่มาจากประชากร การวัดที่มักถูกใช้เป็นปกติทั่วไปคือ "ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่าง" (sample standard deviation) ซึ่งนิยามโดย
เมื่อ formula_12 คือตัวอย่างและ formula_3 คือค่าเฉลี่ยของตัวอย่าง ตัวส่วน "N" − 1 คือองศาเสรี (degrees of freedom) ของเวกเตอร์ formula_14
เหตุผลของการนิยามเช่นนี้คือ formula_15 เป็นตัวประมาณค่าไม่เอนเอียง (unbiased estimator) สำหรับความแปรปรวน formula_8 บนประชากรที่เป็นพื้นฐาน ถ้าหากความแปรปรวนนั้นมีค่า และค่าต่างๆ ของตัวอย่างได้รับการสุ่มออกมาโดยอิสระต่อกัน อย่างไรก็ตาม "s" ไม่ใช่ตัวประมาณค่าไม่เอนเอียงของ σ แต่เป็นการประเมินค่าที่ต่ำกว่าค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร และถึงแม้ว่าตัวประมาณค่าไม่เอนเอียงของ σ จะสามารถทราบได้เมื่อตัวแปรสุ่มมีการแจกแจงปกติ แต่สูตรดังกล่าวจะซับซ้อนขึ้นและมีการปรับแต่งตัวเลข ยิ่งกว่านั้นความไม่เอนเอียงก็ไม่ได้เป็นที่ต้องการเสมอไป
ตัวประมาณค่าอีกแบบหนึ่งบางครั้งก็ถูกใช้เหมือนสูตรเดิม
รูปแบบนี้จะทำให้เกิดค่าคลาดเคลื่อนประเภท mean squared error น้อยกว่าตัวประมาณค่าไม่เอนเอียง และเป็นการประมาณความควรจะเป็นสูงสุด (maximum likelihood) เมื่อการกระจายของประชากรนั้นเป็นการแจกแจงปกติ
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรสุ่มชนิดต่อเนื่อง.
การแจกแจงต่อเนื่อง (continuous distribution) มักจะเป็นการให้สูตรมาเพื่อคำนวณหาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเป็นฟังก์ชันของพารามิเตอร์ของการแจกแจง ในกรณีทั่วไปค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวแปรสุ่มชนิดต่อเนื่อง "X" โดยมี "p"("x") เป็นฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็น (probability density function) สามารถคำนวณได้จาก
คุณสมบัติของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน.
เมื่อ "c" เป็นค่าคงตัว และ Covar("X", "Y") คือความแปรปรวนร่วมเกี่ยว (covariance) ของตัวแปรสุ่ม "X" และ "Y"
โรงเรียนผู้นำ
โรงเรียนผู้นำ หรือ สถาบันฝึกอบรมผู้นำ มูลนิธิพลตรีจำลอง ศรีเมือง (Leadership School) ตั้งอยู่ที่ตำบลพุประดู่ อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้เข้าร่วมอบรม เพื่อปลูกจิตสำนึกให้ทุกคนพัฒนาตนเอง โดยฝึกฝนการใช้ชีวิตตามแนวทางแบบเศรษฐกิจพอเพียง การกินอาหารที่เป็นประโยชน์แก่ร่างกาย ผู้เข้าอบรมจะได้ฝึกฝนการใช้ชีวิตกับธรรมชาติ ทำปุ๋ย ปลูกผักกินเอง ฝึกฝนให้รู้จักตนเอง รู้จักดำรงชีวิตอย่างเรียบง่ายและอย่างมีคุณค่า โดยเน้นคุณลักษณะ 6 ประการคือ สะอาด ขยัน ประหยัด ซื่อสัตย์ เสียสละ กตัญญู ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538
หลักสูตรของโรงเรียนผู้นำ จัดขึ้นผู้บริหารหน่วยงานเอกชน ข้าราชการ เกษตรกรและประชาชนทั่วไป ใช้เวลาฝึกอบรม 4 วัน 3 คืน ระหว่างวันพฤหัสบดี – วันอาทิตย์ ของทุกสัปดาห์
ในบริเวณใกล้เคียงกับโรงเรียนผู้นำ เป็นที่ตั้งของสวนสัตว์เลี้ยงกาญจนบุรี เป็นสถานที่ให้การคุ้มครองดูแลสัตว์ที่ตกอยู่ในอันตราย ถูกทอดทิ้ง ทุพพลภาพ ซึ่งย้ายมาจากสถานสงเคราะห์สัตว์ทุ่งสีกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 อยู่ในการดำเนินงานของมูลนิธิสงเคราะห์สัตว์ และ พ.ต.หญิงศิริลักษณ์ ศรีเมือง
ดัชเชสแห่งยอร์ก
ดัชเชสแห่งยอร์ก หมายถึงภรรยาของดยุกแห่งยอร์ก ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งยอร์กพระองค์แรกคือเจ้าหญิงอิสซาเบลลาแห่งคาสตีล และมีเป็นดัชเชสแห่งยอร์กคนปัจจุบัน คือ ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก อดีตพระชายาของเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์  หรือพระนามเต็ม จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดมันด์ (; 20 ธันวาคม ค.ศ. 1902 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1942) เป็นสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ พระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีมาเรีย แห่งเท็คทรงสถาปนาเป็นดยุกแห่งเคนต์ เมื่อ ค.ศ. 1934 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1902 ณ ยอร์ค คอทเทจ แซนดริงแฮม พระชนกคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชโอรสพระองค์ที่สองใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระชนนีคือมาเรียแห่งเท็คพระราชธิดาในเจ้าชายฟรานซิส ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์
ทรงเข้าศีลจุ่มเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1903 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ โดยมีพ่อแม่ทูนหัวคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงคริสเตียน แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ฯ
เจ้าชายจอร์จ ทรงได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งเคนต์" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1934
เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ มีพระชันษา 31 ปี ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
รักที่ริมขอบฟ้า
Out of Africa หรือ รักที่ริมขอบฟ้า ชื่อในThai PBS "ขอบฟ้าแห่งรัก" เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528 กำกับโดย ซิดนีย์ พอลแลค นำแสดงโดย เมอริล สตรีพ และโรเบิร์ต เรดฟอร์ด ดัดแปลงสร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติ "Out of Africa" และ "Shadows on the Grass" ของบารอนเนส คาเรน บลิกเซน (Baroness Karen von Blixen-Finecke) ชาวเดนมาร์กที่ใช้ชีวิตทำไร่กาแฟอยู่ที่ประเทศเคนยา แอฟริกาเป็นเวลาหลายปี ระหว่างปี พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกา "ไอแซค ไดนีเสน" (Isak Dinesen) ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2480 หนังสือ Out of Africa แปลเป็นภาษาไทยโดย สุริยฉัตร ชัยมงคล ใช้ชื่อภาษาไทยในการตีพิมพ์ครั้งแรก ว่า "พรากจากแสงตะวัน" และใช้ชื่อ "รักที่ริมขอบฟ้า" ในการตีพิมพ์ครั้งที่สอง พ.ศ. 2536 ตามชื่อที่ใช้ในการฉายภาพยนตร์ในประเทศไทย ส่วนหนังสือ Shadows on the Grass ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "รูปเงาบนพรมหญ้า"
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลเป็นจำนวนถึง 28 รางวัล รวมทั้ง รางวัลออสการ์ 7 สาขา จาก ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ดัดแปลง กำกับภาพ ดนตรีประกอบ กำกับศิลป์ และตัดต่อเสียง และรางวัลลูกโลกทองคำ 3 สาขา จาก ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นักแสดงประกอบชาย (Klaus Maria Brandauer) และดนตรีประกอบ
Out of Africa (film)
พรากจากแสงตะวัน
S.d.
SD สามารถหมายถึง
ยุคอุตสาหกรรม
ซิกซ์ซิกมา
Sophie Shevardnadze
ฆโฎตกัจ
ฆโฏตกัจ  เป็นตัวละครในเรื่องมหาภารตะ เป็นโอรสของภีมะ กับนางรากษสหิฑิมพี ซึ่งตำนานกล่าวไว้ว่าแรกเกิดของฆโฏตกัจนั้นได้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ทันที เนื่องจากในหลายปีก่อนนั้นได้มีฤๅษีรากษสบำเพ็ญตบะอยู่หลายล้านปี พระศิวะเห็นใจจึงลงมาให้พร ซึ่งก็ได้ขอพรจากพระศิวะมากมาย และหนึ่งในพรนั้นก็คือขอให้ลูกรากษสที่เกิดมาทุกตนได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ทันทีหลังที่ได้กำเนิดมา
ต่อมา หลังจากที่ฝ่ายปาณฑพได้ประกาศศึกต่อฝ่ายเการพที่ทุ่งกุรุเกษตรแล้ว ฆโฏต์กัจได้มาเป็นแม่ทัพสำคัญของกองกำลังอักเษาหิณีที่ 3 และในสงครามนั้น เขาได้สังหารยักษ์อลัมพุษะ และ อลายุธ ซึ่งเป็นแม่ทัพของกองทัพอักเษาหิณีที่ 8 ตายไปด้วย
สุดท้าย ฆโฏตกัจก็ตายด้วยน้ำมือของกรรณะ ซึ่งในศึกวันที่ 14 เขาได้ต่อสู้กับกรรณะในขณะที่อาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่เขายังไม่ยอมสงบศึกกับกรรณะด้วยความแค้นที่ทำกับอภิมันยุ (ลูกชายของอรชุน) และการกระทำนั้นผิดกฎสงครามที่กำหนดไว้ ทำให้กรรณะที่มีความโกรธที่ไม่สามารถทำร้ายฆโฏตกัจได้ จึงนำหอกวาสวีศักติซึ่งใช้ได้ครั้งเดียวแล้วกลับไปหาเจ้าของเดิมออกมาขว้างใส่ฆโฏตกัจ ทำให้ฆโฏตกัจตาย เนื่องจากที่เขาตั้งใจให้เป็นแผนหลอกเอาหอกวาสวีศักติฆ่าตนเอง เพื่อไม่ให้อรชุนต้องตายในศึกแห่งนี้ด้วยหอกวาสวีศักติตามแผนของพระกฤษณะซึ่งเขาก็ยินดีร่วมแผนนี้ด้วยนั่นเอง
ไพรวัลย์ ดาเกลี้ยง
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ไพรวัลย์ ดาเกลี้ยง (เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2500) เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนจริง ซูเปอร์เรียลลิสม์ สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาประยุกต์ศิลปศึกษา คณะมัณฑนศิลป์ จากมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยผลงานส่วนใหญ่ของเขาใช้เทคนิคสีอะคริลิค ถ่ายทอดผลงานที่เหมือนจริงอย่างน่าอัศจรรย์ ปัจจุบันเป็นอาจารย์ภาควิชาประยุกต์ศิลปศึกษา คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
อีส้ม สมหวัง
อีส้ม สมหวัง เป็นภาพยนตร์ไทย ในสังกัด:พระนครฟิล์ม และ ช่อง 7ที่ถ่ายทอดชีวิตเบื้องหลังของวงดนตรีลูกทุ่ง โดยมีฉากหลักเป็นวงดนตรีของ ยอดรัก สลักใจ ในเรื่องยังคงดึงเอานักแสดงตลกชั้นนำมาแสดงเช่นเดียวกับภาพยนตร์ตลกเรื่องอื่นๆ รวมถึงการดึงนางเอกละครชื่อดัง สุวนันท์ คงยิ่ง และนักร้องลูกทุ่งระดับตำนานอย่าง ยอดรัก สลักใจ
สมหวัง ชายหนุ่มที่หลงใหลในการร้องเพลงและใฝ่ฝันว่าจะเห็น ยอดรัก สลักใจนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในประเทศไทย สมหวังจึงได้เข้าสมัครที่วงดนตรีของยอดรัก ซึ่งมีหางเครื่องสุดสวยประจำวงคือ ส้ม สมหวังเริ่มจากงานเล็กๆน้อยๆในวง และเลื่อนขั้นมาเป็นหางเครื่องประจำวง โดยมีส้มค่อยช่วยเหลือและเป็นกำลังใจให้ ต่อมาเขาได้รับโอกาสอย่างไม่คาดคิด เป็นโอกาสที่จะทำให้เขาก้าวขึ้นเป็นนักร้องอย่างเต็มตัว
เกร็ดจากภาพยนตร์.
ในตอนแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ได้วางตัว ส้มเช้ง สามช่า เป็น อีส้ม และ ก็อต-จักรพรรณ์ อาบครบุรี เป็น สมหวัง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนมาเป็น สุวนันท์ คงยิ่ง และ ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์
รายชื่อเครื่องดนตรีสากล
Prince George, Duke of Kent
อันไซโคลพีเดีย
อนุสาวรีย์สุนทรภู่
อนุสาวรีย์สุนทรภู่ เป็นอนุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่มหากวีแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ คือ พระสุนทรโวหาร (ภู่) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สุนทรภู่ ตั้งอยู่บนเส้นทางแกลง-แหลมแม่พิมพ์ ที่ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ซึ่งเชื่อว่าเป็นบ้านเกิดของบิดาของสุนทรภู่ และท่านเคยมาเยือนที่นี้เมื่อครั้งวัยหนุ่ม พร้อมกับได้ประพันธ์ นิราศเมืองแกลง เอาไว้ด้วย พื้นที่อนุสาวรีย์มีรูปปั้นของสุนทรภู่ตั้งอยู่ตรงกลางเป็นประธานบนเนินสูง ด้านล่างเป็นบ่อน้ำ มีประติมากรรมรูปปั้นหล่อของตัวละครในวรรณกรรมเอกของสุนทรภู่ เรื่อง พระอภัยมณี ประดับอยู่ 3 ตัว ได้แก่ พระอภัยมณี นางผีเสื้อสมุทร และนางเงือก ออกแบบโดยศาสตราจารย์ศิลป พีระศรี
อนุสาวรีย์สุนทรภู่ มีอาณาบริเวณ 8.5 ไร่ เริ่มวางศิลาฤกษ์ตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2498 โดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในยุคนั้น แต่งานก่อสร้างค้างเติ่งไปเป็นเวลาร่วมสิบปี จนถึงปี พ.ศ. 2511 ผู้ว่าราชการจังหวัดระยองในยุคนั้นคือ นายวิทยา เกษรเสาวภาค เปิดรับบริจาคเงินทั่วประเทศได้เป็นจำนวน 962,776.10 บาท งานก่อสร้างจึงได้ดำเนินต่อ มีพิธีเททองที่รูปหล่อที่กรมศิลปากรเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512 และนำไปติดตั้งจนเสร็จเรียบร้อยเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2513 มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
ประติมากรผู้ปั้นรูปหล่อในอนุสาวรีย์ ประกอบด้วย
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระนามเต็ม : เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต (31 มีนาคม ค.ศ. 1900 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1974) พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี เป็นพระราชอนุชาในพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์คือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เป็นพระปิตุลา (อา) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน ทั้งยังทรงเป็นพระราชบุตรในสมเด็จพระบรมชนกนาถ พระองค์สุดท้ายที่สิ้นพระชนม์
โซฟี เชอวาร์ดนาดซี
โมสาร์ต
อนุสัญญาว่าด้วยระเบิดลูกปราย
อนุสัญญาว่าด้วยระเบิดลูกปราย  เป็นอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการห้ามใช้ มีไว้ครอบครอง ผลิต ขนย้าย และกักตุนซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ประเภทระเบิดลูกปราย ("cluster bomb" หรือ "cluster monition") โดยได้รับสัตยาบันจากประเทศหนึ่งร้อยสิบเก้าประเทศในการประชุมที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2551 และจะได้มีการให้ปฏิญญาอย่างเป็นทางการที่กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ ในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน
ประเทศที่ให้สัตยาบันในการประชุมที่กรุงดับลินจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้ทุกกรณี
ทั้งนี้ ได้มีการจัดทำอนุสัญญาดังกล่าวเป็นภาษาราชการของสหประชาชาติหกภาษา คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน ภาษารัสเซีย ภาษาสเปน และภาษาอาหรับ
สนธิสัญญาดังกล่าวมีผลบังคับใช้เมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ดิจิมอน ภาคธรรมดา
ดิจิมอนแอคเวนเจอร์ (ภพายนตร์)
เกมกลคนอัจฉริยะจีเอ็กซ์
ข้อตกลงห้าม ใช้ ผลิต ส่ง และกักตุนวัตถุระเบิดดาวกระจายหรือระเบิดลูกปราย
ชาวไซย่า
ชาวไซย่า คือ เผ่าพันธ์ุเอเลี่ยนจากการ์ตูนเรื่อง Dragon Ball มีลักษณะร่างกายคล้ายมนุษย์ มีผมสีดำทรงเดิมมาแต่เกิด มีความแข็งแกร่งที่สูงและมีหางซึ่งเป็นจุดอ่อนหากถูกบีบ ยิ่งสู้หรือเมื่อฟื้นตัวจะเก่งกว่าเดิม มีวัยหนุ่มที่ยาวนานกว่ามนุษย์ เพื่อทำสงคราม พอหางขาดจะใช้เวลานานกว่างอกใหม่ มีนิสัยชั่วร้ายและรักการต่อสู้เป็นอย่างมาก แต่พอเก่งถึงขีดจำกัดในระดับที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าได้คุณสมบัติในการฟื้นตัวจะเก่งกว่าเดิมจะหมดไป กับหางไม่งอกอีก เพราะเซลล์Xไปยับยั้งการงอกของหางกับการฟื้นตัวเก่งกว่าเดิม
แต่เดิมนั้นชาวไซย่าอาศัยในดาวซาราดะซึ่งมีแรงโน้มถ่วงถึง 10 เท่าซึ่งทำให้ความแข็งแกร่งโดยธรรมชาติของชาวไซย่าค่อนข้างสูงกว่าเผ่าพันธ์อื่นๆ ในจักรวาลที่ 7 ซึ่งเป็นจักรวาลหลักของการ์ตูนดาวซาราดะได้ล่มสลายเพราะแก่งแย่งทรัพยากรกันเอง จึงย้ายไปยึดดาวพืชที่ชาวทัฟเฟิลอาศัยอยู่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็นดาวเบจิต้า ตามชื่อของนักรบผู้ที่แข็งแกร่งและเป็นราชา
ในช่วงนึงดาวเบจิต้าได้รับการมาเยือนจากเทพทำลายล้างบีรัส ผู้ที่มองเห็นแล้วพิจารณาว่าชาวไซย่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่ป่าเถื่อนไม่อาจพัฒนาได้อีกต่อไป จึงได้สั่งให้ฟรีเซอร์ซึ่งเดิมทีเกรงกลัวต่อความสามารถของชาวไซย่าทำลายดาวเบจิต้าและทำลายเผ่าพันธุ์ชาวไซย่าให้หมดสิ้น
ชาวไซย่าเหลือรอดอยู่แค่ 7 คน คือ คาคาล็อต,ราดิซ,เบจิต้า,ทาร์เบิล,นัปปะ,โบรลี่,พารากัส
ในจักรวาลที่ 6 ชาวไซย่าจะมีนิสัยรักในการปกป้องผู้อื่นถูกรู้จักในชื่อฮีโร่แห่งความยุติธรรม และยังอยู่ที่ดาวซาลาดะเพื่อปกป้องดาวของตนเองและจะไม่รุกรานดาวอื่น แต่จะรับจ้างปราบเหล่าร้าย
ชาวไซย่าแท้.
คาคาล็อต หรือ ซุน โกคู.
คาคาล็อต คือชาวไซย่าที่ถูกส่งมายังโลก ก่อนหน้าที่ดาวเคราะเบจิต้าจะระเบิด สาเหตุเพราะคาคาล็อตเมื่อแรกเกิดมีพลังต่ำ จึงถูกส่งไปยังโลกที่มีสิ่งมีชีวิตพลังไม่สูงมากนัก ภายหลัง ซุน โกฮัง ได้เก็บมาเป็นหลานบุญธรรม โดยตั้งชื่อให้ว่า ซุน โกคู เป็นเด็กที่ก้าวร้าว แรงเยอะมากกว่าเด็กคนอื่น ๆ ภายหลังตกหน้าผาทำให้หัวกระแทกกับก้อนหินขนาดใหญ่ ด้วยพลังชีวิตที่มากจนไม่น่าเชื่อ ซุน โกคูได้รอดมาได้อย่างหวุดหวิด และเสียความทรงจำ จึงกลายมาเป็นเด็กที่เรียบร้อย จิตใจดี กตัญญูในที่สุด ซุน โกคูได้แต่งงานกับจีจี้ และมีลูกด้วยกัน 2 คน คือ ซุน โกฮัง และ ซุน โกเท็น
เบจิต้าเคยเป็นเจ้าชายแห่งดาวเบจิต้า มีพ่อเป็นราชาแห่งดาวเบจีต้าจึงถูกเรียกว่าเจ้าชายเบจีต้า เบจีต้าได้รอดจากการระเบิดเพราะกำลังทำภารกิจและได้ทำงานอื่นร่วมกับราดิซและนัปปะตามคำสั่งของฟรีเซอร์ที่กำลังหลอกใช้ ในตอนแรกเป็นศัตรูกันกับโกคู ตอนหลังได้มารู้ว่าฟรีเซอร์เป็นคนทำลายดาวเบจิต้าเองและฆ่าชาวไซย่าทุกคนรวมถึงรู้ว่ากำลังถูกหลอกใช้อยู่จึงทรยศฟรีเซอร์และเข้าเป็นพวกเดียวกันกับโกคู และร่วมกันต่อสู้ ภายหลังเบจิต้าได้อยู่กินกับบูลม่าซึ่งเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทแคปซูล คอร์ป แต่ไม่ได้แต่งงานด้วยกัน มีลูกด้วยกัน 2 คน เป็นลูกชายกับลูกสาว ชื่อ ทรังคซ์ กับ บรา เบจิต้ามักจะมีนิสัยคือหยิ่งผยองตัวเอง และอยากเอาชนะโกคู และตอนที่สู้กับเซลนั้น เบจิต้าก็ถึงกับแพ้อย่างราบคาบ ไม่ชอบฟังคนอื่น แต่ถ้าได้เห็นจริง ก็จะรับฟังในภาค Super ส่วนGT เพราะเบจีต้าอายุมากขึ้น จึงเริ่มไว้หนวด แต่โกนออกในภายหลังเพราะบราไม่ชอบ
โบรลี่.
ชาวไซย่าผู้มีพลังของซุปเปอร์ไซย่าตั้งแต่กำเนิด ทำให้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของฟรีเซอร์ เคยมีบทบาทเฉพาะในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ซึ่งไม่ได้อยู่ในไทม์ไลน์หลักดราก้อนบอล จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าโบรลี่จะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการใน"Dragon Ball Super: Broly"
เบจิโต้.
ร่างรวมที่โกคูกับเบจิต้า ตอนใช้ตุ้มหูโปตาร่า ปรากฏตัวครั้งแรกในดราก้อนบอล Z ตอนที่269 สู้บูร่างกลืนโกฮัง พิโกโร่ โกเท็นคูสเข้าไป แต่ร่างก็แยกออกตอนอยู่ในร่างบู เพราะการใช้โปโตร่ารวมร่าง ใครที่ไม่ใช่ไคโอชินเต็มตัว แค่ 1 ชม. เท่านั้น (ในกรณีที่ไม่เป้นร่างบลู) ในภาคซุปเปอร์ ร่างบลูพลังมากกว่าฟิวชั่นซามัส แต่ก็คืนร่างอีกที เพราะก่อนรวมร่าง ทั้งคู่ฝึกใช้ร่างบลูยังไม่ชินกับร่างบลูมีพลังที่สูงเกินจนทำให้เวลามันสั้นลงอีก = แค่ 5 นาที ตอนเป็นร่างบลู
โกจิต้า.
ร่างรวมของโกคูกับเบจิต้าจากท่าเต้นฟิวชั่น ปรากฏตัวครั้งแรกในดราก้อนบอลZ movie (โลกคู่ขนาน) เพื่อปราบจาเนมบ้า
ตามข้อมูลของอ.โทริยาม่าที่ลงในออฟฟิสเชี่ยล ร่างนี้สูสีกับเบจิโต้ แต่ต่างกันตรงที่ ต่อให้เป็นร่างบลูหรือไม่ ร่างรวมคงอยู่ 30 นาที แต่ตอนรวมร่างพลังจะอยู่แค่ประมาณ 40-60% ถ้าสู้ถ่วงไประยะนึงจะเก่งจนถึง 100% ใน "Dragon Ball Super: Broly"
ภาค GT ทั้งคู่เป็นซุปเปอร์ไซย่า 4 แต่ฝึกยังไเคยชิน แล้วค่อยรวมร่าง จึงอยู่แค่ 10 นาที
ราดิช.
พี่ชายแท้ๆของ คาคาล็อต หรือซุนโกคู ถูกสังหารโดย พิคโกโร่ ตอนที่มาเยือนโลกเพื่อเผยชาติกำเนิดของซุนโกคูว่าที่แท้ซุนโกคูคือชาวไซย่า และชักชวนให้โกคูมาเข้าร่วมเพื่อทำลายโลก
นัปปะ.
เป็ชาวลิสคอสตัวจริงนชาวไซย่าที่คอยรับใช้เบจิต้า แต่สุดท้ายก็โดนเบจิต้าฆ่าตาย
ราชาเบจิต้า.
เป็นพ่อแท้ๆของเบจิต้า เป็นราชาแห่งเผ่าพันธุ์ชาวไซย่า เป็นบุคคลที่นำชาวไซย่ากลุ่มนึงเข้าทำการต่อต้านฟรีเซอร์แต่ก็ถูกฆ่าตายจนหมด รวมทั้งราชาเบจิต้าด้วย
บาร์ดัค.
พ่อของโกคูและราดิซ ถูกฟรีเซอร์ฆ่าตาย
แต่ในปี 2012 ได้มีแอนิเมชันออกมาใหม่ เป็นตอนพิเศษของบาด็อก กล่าวถึงตอนหลังจากที่บาด็อกถูกโจมตีโดยฟรีเซอร์แล้วก็บังเอิญหลุดกาลเวลาไปยังอดีตในสมัยที่ยังชื่อดาวพืช ที่อนาคตจะเป็นดาวเบจิต้านั้นยังไม่มีพวกชาวไซย่าอยู่แล้วได้ถูกช่วยไว้โดยชาวดาวดั้งเดิมของที่นั้น ต่อมาได้ต่อสู้กับบรรพบุรษ ของฟรีเซอร์ที่หน้าตาเหมือนกันเพราะความโกรธที่มีต่อฟรีเซอร์นั้นเอง ทำร้ายพวกพ้องในดาว ได้กลายร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าแล้วก็ชนะไปในที่สุดเลยถือว่าคนที่เป็นซูปเปอร์ไซ่ย่าในตำนานที่นานๆครั้งมีคน(เหลือง) ไม่เหมือนกับชนิดตำนาน(เขียว)ของโบรลี้ ไม่เหมือนกับตำนานแรกสุดๆยาโมชิที่ซุปเปอร์ไซย่าก็อดคนแรก นั้นก็คือพ่อของโกคูที่ย้อนอดีตไปนั้นเอง
กิเน่.
แม่ของโกคูและราดิซ ถูกฟรีเซอร์ฆ่าตาย
พารากัส.
พ่อของโบรลี่ รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของฟรีเซอร์ด้วยพลังของลูกชายแต่ภายหลังถูกลูกชายตัวเองฆ่าตาย มีบทบาทในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าพารากัสจะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการใน"Dragon Ball Super: Broly"
เบคู.
เป็นร่างรวมร่างหรือร่างฟิวชั่นที่ผิดพลาดของโกคูและเบจิต้า เกิดจากการที่เบจิต้าทำท่าผิด ปรากฏตัวในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ ภาคที่12 มีพลังที่ต่ำมาก จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าเบคูจะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการใน"Dragon Ball Super: Broly"
โกคูแบล็ค.
โกคูแบล็คคือซามัสจากอนาคตอีกแห่งที่ไปขอพรกับซุปเปอร์ดราก้อนบอลเพื่อสลับเปลี่ยนร่างกายกับโกคู โดยมีเป้าหมายกำจัดมนุษย์​ทุกจักรวาล​คู่ขนานทั้งหมดเพื่อเปลี่ยนให้เป็นโลกในอุดมคติของตนที่ไม่ให้มีมนุษย์​ มีบทบาทในดราก้อนบอลซุปเปอร์
ยาโมชิ.
ยาโมชินั้นคือซุปเปอร์ไซย่าก็อดคนแรกและคือซุปเปอร์ไซย่าในตำนานที่ฟรีซเซอร์หวาดกลัว ซึ่งกลายเป็นตำนานที่ฟรีซเซอร์กลัวว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้ง จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดการทำลายล้างชาวไซย่าขึ้น
ทาเลส.
ชาวไซย่าผู้มีหน้าตาคล้ายซุนโกคู มีบทบาทในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่
โทม่า.
เพื่อนสนิทของ บาร์ดัค ถูกโดโดเรียสังหารตามคำสั่งของฟรีเซอร์
ทาร์เบิล.
น้องชายของเบจิต้า นิสัยผิดกับเบจิต้า คือเป็นคนอ่อนโยน แต่ถูกส่งออกจากดาวในฐานะนักรบชั้นต่ำ เพราะเกินมาพลังอ่อนแอ ผิดกับพี่
ชาวไซย่าจากจักรวาลที่ 6.
ชาวไซย่าจากจักรวาลที่ 6 อาศัยอยู่บนดาวเคราะซาดาละ(ดาวบ้านเกิดที่แท้จริงของชาวไซย่า)
นักรบของกองกำลังป้องกันของดาวซาดาละ และเป็นผู้ที่สอนการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าให้กับคาลิฟูล่า
อดีตหัวหน้าของกองกำลังป้องกันของดาวซาดาละ
น้องสาวของเร็นโซ เป็นผู้หญิงคนแรกที่แปลงร่างเป็นซุเปอร์ไซย่าได้
น้องสาวอุปถัมภ์ของคาลิฟูล่า ผู้ที่มีพลังซุปเปอร์ไซย่าในตำนานมาตั้งแต่กำเนิด เช่นเดียวกับ โบรลี่ แต่ในตำนานของจักรวาลที่ 6 ถือว่าเป็นปีศาจนักรบปีศาจที่จะกำเนิดทุกๆ 1,000 ปี
ร่างรวมของเกลกับคาลิฟูล่า โดยใช้โปตาร่า มีพลังมากจนกระทั่งโกคูต้องเป็นซุปเปอร์ไซย่าบลู แต่ก็แพ้โกคูที่ใช้แก่แท้แห่งอัตนิยม จนตกรอบ กับที่แยกเป็น 2 คนเหมือนเดิมคือร่างทั้งคู่นั้นเพิ่งเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ไม่นาน พอรวมร่างฝืนเร่งพลังมากเกินจะรับไหว ผิดกับโกคูกับเบจิต้าที่ฝึกมาจนชิน
ซุปเปอร์ไซย่า และ ร่างพิเศษ.
สุดยอดนักรบซุปเปอร์ไซย่าในตำนานที่เผ่าพันธุ์ในตระกูลฟรีเซอร์กลัว เกิดจากชาวไซย่าที่มีความโกรธอันรุนแรงที่จิตบริสุทธิ์จึงทำให้แปลงร่างได้ ดังนั้นคนที่เป็นได้แล้วผ่านการแปลงร่างนี้บ่อยจะคุมได้ หรือคงร่างนั้นทุกช่วงเวลาเพื่อปรับสภาพ กับเมื่อโกรธถึงขีดสุดก็จะพัฒนาไปอีกขั้น คือร่างใหม่ที่เก่งกว่าเดิมไปเรื่อยๆ
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 0.3 (False Super Saiyan).
ผมสีน้ำตาล/คิ้วสีน้ำตาล/ตาหายไป/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างนี้มีตัวคูณพลังและความเร็วอยู่ที่ 30 เท่าจากร่างปกติ ร่างนี้เป็นร่างที่จะพัฒนาไปเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1 แต่ยังไม่สมบรูณ์ คนที่เป็นได้ โกคู
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1 (Super Saiyan).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างนี้มีตัวคูณพลังและความเร็วอยู่ที่ 100 เท่าจากร่างปกติ คนที่เป็นได้ โกคู,เบจิต้า,ทรังค์จากอนาคต,โกฮัง,โบรลี่(จักรวาลคู่ขนาน),โกเท็น,ทรังค์ปัจจุบัน,เบจิโต้,บาดั๊ก,คาเบะ,โกคูแบล็ค(มังงะ),คาลิฟูล่า,เคล,เคฟูล่า,โบรลี่(จักรวาลหลัก),โกจิต้า(จักรวาลหลัก)
แต่สาเหตุที่โกเท็นกับทรังค์ในปัจจุบันเป็นได้เพราะโกคูกับเบจิต้านั้นเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้น 1 ก่อนที่ทั้งคู่จะเกิด จึงสืบพันธุ์สู่รุ่นลูก ผิดกับโกฮังกับทรังค์อนาคต ที่เกิดหลังจากที่พ่อทั้งคู่เพิ่งเป็นได้ไม่นาน
ซูปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1.2 (Super Saiyan Second Grade).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทองแต่น้อยมาก/กล้ามใหญ่ขึ้น ร่างนี้จะเพิ่มทั้งความเร็ว พลังการโจมตี พลังการป้องกัน และทำให้กล้ามเนื้อขยายออกเป็นอย่างมากด้วย โดยตัวคูณพลังของร่างนี้เพิ่มขึ้นจากร่างพื้นฐาน 150 เท่า คนที่เป็นได้ เบจิต้า,ทรังค์จากอนาคต,โกคู
ซูปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1.3 (Super Saiyan Third Grade).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทองแต่น้อยมาก/กล้ามใหญ่ขึ้น ร่างนี้จะช่วยเพิ่มพลังได้เป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้ความเร็วตกลง กินพลังมาก จึงเป็นร่างที่ดูไร้ประโยชน์ตัวคูณค่าพลังเป็น 200 เท่าจากร่างพื้นฐาน คนที่เป็นได้ ทรังค์จากอนาคต,โกคู
ซูปเปอร์ไซย่าเต็มพลัง (Full-Power Super Saiyan).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างนี้จะควบคุมพลังให้เสถียรได้ตลอดเวลาเหมือนร่างปกติ ผู้ที่คิดวิธีนี้คือ โกคู ซึ่งเป็นร่างอัพเกรดกับใช้ได้เต็มที่ ก่อนพัฒนาเป็น ซูปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 คนที่เป็นได้ โกคู,โกฮัง
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 (Super Saiyan 2).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัว/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างพัฒนาของซุปเปอร์ไซย่า 1 ทั้งพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ลักษณะภายนอกจะมีสายฟ้ารอบตัว ผมจะตั้งและเยอะขึ้นกว่าเดิมตัวคูณพลังอยู่ที่ 400 เท่าจากร่างพื้นฐาน คนที่เป็นได้ โกฮัง,โกคู,เบจิต้า,เบจิโต้,โกจิต้า(จักรวาลคู่ขนาน),ทรังค์จากอนาคต,คาลิฟูล่า,คาเบะ,เคล,เคฟูล่า
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 3 (Super Saiyan 3).
ผมสีทองยาว/คิ้วหายไป/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัว/มีออร่ารอบตัวสีทอง เป็นร่างที่เกิดจากการพัฒนาจากร่างซูเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 โดยการฝึกฝนอย่างหนักจะเพิ่มทั้งพลัง และความเร็วขึ้นจากร่างพื้นฐานเป็น 1,600 เท่า ร่างนี้กินพลังอย่างมาก และทำให้ร่างกายได้รับภาระหนักขึ้นไปอีก (ในภาค Z นั้นตามข้อมูลออฟฟิเชียลของอากิระ โทริยามะได้บอกไว้ว่า โกคูซุปเปอร์​ไซ​ย่า​3ตอนที่อยู่ในโลกหน้ามีพลังพอๆกับบูอัลติเมท) จุดอ่อน คือ ไม่เหมาะกับสู้นาน การต่อสู้ที่นานเกินไป คนที่เป็นได้ โกคู,โกเท็นคูส
ในกรณีของโกเทนคูสเกิดจากการที่ก่อนที่โกเท็นกับทรังค์ในปัจจุบันเป็นซุปเปร์ไซย่าได้อยู่แล้ว เพราะมียีน x ในตัวที่สืบพันธุ์มาแต่เกิด กับเห็นซุปเปอร์ซย่า 3 ของโกคู จึงฝึกในห้องแห่งการเวลาแค่ 7 วัน และรวมร่างจึงได้ประสบการณ์กับพลังมารวมกัน จึงทำได้
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 4 (Super Saiyan 4).
ผมสีดำ/คิ้วสีดำ/ตาสีเหลือง/มีขนสีแดงเหมือนลิงครึ่งตัว/มีหางสีแดง/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีทอง ร่างนี้เป็นซูเปอร์ไซย่าในตำนานของจักวาลดราก้อนบอล GT ร่างนี้เกิดขึ้นมาจากการที่ท่านไคโอชินได้ดึงหางโกคูออกมาทำให้พลังที่หลับไหลอยู่ในตัวโกคูออกมาด้วย โดยก่อนที่จะแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าร่างนี้ได้นั้นจะต้องแปลงร่างเป็นลิงยักษ์สีทองหรือลิงยักษ์ที่คลุ้มคลั่งและควบคุมพลังให้ได้ถึงจะแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 4 ได้อย่างสมบูรณ์ ร่างนี้เพิ่มพลังจากซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 3 อย่างมากมายมหาศาลโดยมีตัวคูนพลัง,ความเร็ว อยู่ที่ 8000 เท่าจากร่างปกติ คนที่เป็นได้ โกคู,เบจิต้า,โกจิต้า(จักรวาลคู่ขนาน)
ซุปเปอร์ไซย่าอิคาริหรือซุปเปอร์ไซย่าแห่งความโกรธ (Super Saiyan Rage).
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัว/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีฟ้าปนสีทอง ร่างพัฒนาของซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 โดยเกิดจากความโกรธสุดขีดและปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา ซึ่งคล้ายกับกรณีตอนโกฮังสู้กับเซลและก็ได้ระเบิดพลังความโกรธทั้งหมดออกมาจนกลายเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่2 ซึ่งร่างนี้ก็ใช้วิธีเดียวกันคือใช้ความโกรธเป็นตัวกระตุ้นพลังที่มีอยู่ในตัวทั้งหมดออกมาจากการที่แบล็คและซามัสได้โทษทรังคซ์ว่าเป็นผู้ที่ทำให้เกิดไทม์ไลน์แตกแยก ร่างนี้มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แถมร่างนี้อาจมีพลังเยอะกว่าร่างบลูด้วยซ้ำ ทรังคซ์ใช้ร่างนี้สู้กับแบล็คในร่างซูปเปอร์ไซย่าโรเสะและซามัสที่เป็นอมตะได้อย่างสูสี คนที่เป็นได้ ทรังคซ์จากอนาคต
เลเจนด์ดารี่ซุปเปอร์ไซย่าหรือซุปเปอร์ไซย่าในตำนาน (Legendary Super Saiyan).