pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราชองครักษ์ทุกคนจะต้องปฏิบัติหน้าที่ถวายความปลอดภัยและถวายพระเกียรติ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง ณ ที่ประทับ รวมทั้งการเสด็จฯ แปรพระราชฐานประทับแรม ณ พระตำหนักในต่างจังหวัด เพื่อทรงงานและเยี่ยมเยียนราษฏรในทุกพื้นที่ของประเทศ
คณะผู้บริหารในปัจจุบัน.
วันที่ 10 ธันวาคม 2559 มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้นายทหารพ้นจากราชการ เนื่องจากลาออกจากราชการ รองสมุหราชองครักษ์
และเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2560 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่พระราชโองการ ประกาศ เรื่อง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้นายทหารลาออกจากราชการ ความว่า มีพระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ พลเอก สายัณห์ คัมภีร์พันธุ์ อดีตสมุหราชองครักษ์ ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ลาออกจากราชการเพื่อรักษาตัว ตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2561 ได้มีพระบรมราชโองการประกาศโปรดเกล้าฯแต่งตั้งข้าราชการในพระองค์ให้ดำรงตำแหน่งจำนวน 44 รายโดยย้ายผู้บริหารกรมราชองครักษ์​ทั้งหมดโดยให้มีผลตั้งแต่ วันที่ 1 สิงหาคม 2560
กรมราชองครักษ์มีหน้าที่ตามกฎหมาย ว่าด้วยราชองครักษ์และกฎหมายว่าด้วยตำรวจราชสำนัก ได้แก่ การถวายความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี พระรัชทายาท ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมวงศานุวงศ์ ผู้แทนพระองค์ และพระราชอาคันตุกะ ทั้งนี้ ต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พระราชประสงค์และราชประเพณี โดยสรุปก็คือ การถวายความปลอดภัยและการถวายพระเกียรติ
พระราชบัญญัติ การถวายความปลอดภัย พ.ศ. ๒๕๕๗
Wikipedian
ปลากะพงแดง เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งที่อยู่ในสกุล "Lutjanus" ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
คำว่า "Latjanus" รวมถึง Lutjanidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์ด้วย มาจากคำว่า "ikan lutjan" (อีกันลุตจัน) ซึ่งเป็นชื่อเรียกปลาจำพวกนี้ในภาษามลายู
ปลากะพงแดงเป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่ในทะเลหรือมหาสมุทรในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแอตแลนติก บางชนิดอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ และมีอยู่สองชนิดที่พบได้เฉพาะในน้ำจืดและน้ำกร่อยเท่านั้น
จำแนกออกได้เป็น 73 ชนิด
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
เสนาบดีกระทรวงธรรมการ
คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
โฟตอน
โฟตอน  หรือ อนุภาคของแสง เป็นการพิจารณาแสงในลักษณะของอนุภาค เนื่องจากในทางฟิสิกส์นั้น คลื่นสามารถประพฤติตัวเหมือนอนุภาคเมื่ออยู่ในสภาวะใดสภาวะหนึ่ง ซึ่งในทางตรงกันข้ามอนุภาคก็แสดงสมบัติของคลื่นได้เช่นกัน เรียกว่าเป็นคุณสมบัติทวิภาคของคลื่น-อนุภาค  ดังนั้นเมื่อพิจารณาแสงหรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในลักษณะอนุภาค อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า โฟตอน
ทั้งนี้การพิจารณาดังกล่าวเกิดจากการศึกษาปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่โลหะปลดปล่อยอิเล็กตรอนออกมาเมื่อถูกฉายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างเช่น รังสีเอกซ์ (X-ray) อิเล็กตรอนที่ถูกปล่อยออกมาถูกเรียกว่า โฟโตอิเล็กตรอน (photoelectron) ปรากฏการณ์ดังกล่าวถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Hertz Effect ตามชื่อของผู้ค้นพบ คือ นาย ไฮน์ริช เฮิร์ตซ์
โฟตอนมีปฏิยานุภาค คือ ปฏิโฟตอน  ซึ่งมีสปินเหมือนอนุภาคต้นแบบทุกประการ โฟตอนจึงเป็นปฏิยานุภาคของตัวมันเอง
โฟตอนปราศจากมวล, ไม่มีประจุไฟฟ้า และเสถียร โฟตอนมีสถานะโพลาไรซ์ที่เป็นไปได้สองสถานะและอธิบายได้โดยตัวแปรที่มีความต่อเนื่องสามตัว: เป็นส่วนประกอบของเวกเตอร์คลื่นซึ่งกำหนดความยาวคลื่น λ และทิศทางของการแพร่กระจายของมัน โฟตอนคือเกจโบซอนสำหรับแรงแม่เหล็กไฟฟ้า และดังนั้นจำนวนควอนตัมอื่น ๆ ทั้งหมดของโฟตอน (เช่นจำนวนเลปตอน (lepton number), จำนวนแบริออน (baryon number) และจำนวนเฟลเวอร์ควอนตัม (flavour quantum numbers)) จึงเป็นศูนย์
โฟตอนจะถูกปลดปล่อยออกมาในกระบวนการทางธรรมชาติมากมาย
เพนเที่ยม
เคลเบรอส
เคลเบรอส  หรือ เคโระจัง  เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ พากย์เสียงโดยอายะ ฮิซาคาวะ (ร่างเคโระจัง) และมาซายะ โอโนซากะ (ร่างเคลเบรอส)
"เคลเบรอส" มีที่มาจากเซอร์เบอรัส สุนัขสามหัว สัตว์ในเทพปกรณัมกรีก ส่วน "เคโระ" ในภาษาญี่ปุ่นอ่านออกเสียงว่า "เค-โระ" (keh-ro) ส่วนในเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์ ภาคภาษาอังกฤษ (Cardcaptors) ชื่อของเขาถูกออกเสียงว่า "คี-โระ" (kee-ro) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับคำว่า ซีโร (zero)
ในหนังสือการ์ตูนเล่มเก่า ๆ ที่จัดจำหน่ายโดย โตเกียวป๊อป (TOKYOPOP) ชื่อของเขาถูกเขียนออกมาให้อ่านว่า "เคโรเบรอส" (Keroberos) ซึ่งต่อมาภายหลังได้ถูกเปลี่ยนมาเป็น "เคลเบรอส" ตามคำขอของทีมงานแคลมป์
เคลเบรอส หนึ่งในสองสัตว์อสูรที่โคลว์รีดสร้างขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่ดูแลโคลว์การ์ดทั้งหมด เขาแอบเผลอหลับไปตอนที่ซากุระมาพบเปิดสมุดโคลว์การ์ดออกเป็นผลให้การ์ดที่อยู่ในนั้นกระจัดกระจายไปทั่ว (ในหนังสือการ์ตูนนั้นโคลว์การ์ดได้หายไปจากสมุดก่อนหน้าที่ซากุระจะมาเปิดออก)หน้าที่อีกหน้าที่หนึ่งของเคลเบรอสนั้นคือคอยคัดเลือกบุคคลที่มีพลังเวทมนตร์เพื่อที่จะมาเป็นเจ้าของโคลว์การ์ดคนใหม่หลังจากที่โคลว์ได้ตายลงไป
โรงเรียนวัดพระศรีมหาธาตุ
ยาโกเลฟ ยัค-40
ยาโกเลฟ ยัค-40 (Yakovlev Yak-40) ยัค-40 เป็นเครื่องบินที่โดยสารขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่ดใช้แทน ไลซูนอฟ ไล-2 หรือ ดักลาส ดีซี-3 ที่สร้างในสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบ ยัค-40 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1966 และเริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในสายการบินแอโรฟลอต เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1968
แอร์ (วิชวลโนเวล)
แอร์  เป็นวิชวลโนเวลญี่ปุ่น พัฒนาโดย คีย์ บริษัทในเครือของ วิชวลอาร์ตส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2000 สำหรับวินโดวส์ โดยเป็นเกมสำหรับผู้ใหญ่ ต่อมาคีย์ได้วางจำหน่ายเกมที่ไม่มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ โดยพอร์ตลงเครื่องดรีมแคสต์, เพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล, เพลย์สเตชัน วิตาและนินเท็นโด สวิตช์ เกมเล่าเรื่องราวชีวิตของ ยูกิโตะ คุนิซากิ นักแสดงที่เดินทางตามหา "หญิงสาวบนท้องฟ้า" เมื่อเขามาถึงเมืองชายทะเลอันเงียบสงบ เขาได้พบกับผู้หญิงสามคน โดยหนึ่งในนั้นคือกุญแจสำคัญในการสิ้นสุดการเดินทางของเขา
เรื่องราวเริ่มต้นจากยูกิโตะ คุนิซากิเดินทางเร่ร่อนมาถึงเมืองที่ติดชายทะเลเมืองหนึ่ง หลังจากที่ล้มเหลวจากการพยายามหาเงินด้วยการแสดงกลตุ๊กตา เขามาหยุดพักที่กำแพงป้องกันคลื่นริมทะเลและด้วยความหิวทำให้เขาหมดแรงและหลับไป เขาตกใจตื่นขึ้นมาอีกครั้งและพบว่ามีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ เขา เธอทำท่าเหมือนกับบินอยู่กลางอากาศ เด็กผู้หญิงคนนั้นชื่อ มิสุซุ คามิโอะ หลังจากที่เดินมากับมิสุซุ ยูกิโตะพบว่าเขาได้ทำตุ๊กตาหายไป พวกเขาจึงย้อนกลับไปหาตุ๊กตาและก็พบว่ามีกาที่อาศัยอยู่ละแวกนั้นกำลังคาบมันอยู่ เมื่อได้ตุ๊กตาคืนมาแล้วนั้นมิสุซุจึงชวนยูกิโตะไปที่บ้านโดยใช้อาหารเป็นตัวล่อ พอตกเย็นพวกเขาก็ช่วยกันโน้มน้าว ฮารุโกะ คามิโอะ ซึ่งเป็นแม่ของมิสุซุ (ตามจริงแล้วเธอเป็นน้องสาวแม่ของมิสุซุ) ให้ยูกิโตะพักอยู่ที่บ้านของเธอ โดยมีข้อแม้ว่ายูกิโตะจะต้องเป็นคนคอยดูแลมิซุสุ วันถัดมาหลังจากที่ส่งมิสุซุเข้าโรงเรียนแล้ว เขาแวะไปพักตรงกำแพงป้องกันคลื่นอีกครั้ง และได้พบกับโปเตโต้สุนัขของ คาโนะ คิริชิม่า มันคาบตุ๊กตาและวิ่งหนีไป ตกเย็นหลังจากไปรับมิสุซุแล้ว ยูกิโตะได้ถามถึงสถานที่ที่เขาจะสามารถแสดงกลตุ๊กตาได้ มิสุซุจึงพาเขาไปยังสถานีรถไฟ และก็ได้พบกับ มินากิ โทโนะ เพื่อนร่วมชั้นของมิสุซุ หลังจากนั้นไม่นานมิจิรุก็วิ่งเข้ามาชนยูกิโตะอย่างเต็มแรง
ยูกิโตะกำลังตามหา “ผู้หญิงบนท้องฟ้า” คันนะ เด็กผู้หญิงมีปีกที่ถูกสาปเมื่อสมัยครั้งอดีต ซึ่งบางที่เธออาจจะกลับมาเกิดเป็น คาโนะ, มินากิ หรือ มิซุสุ ก็ได้ แต่แล้วในที่สุดเขาค้นพบว่ามิซุสุก็คือเธอคนนั้น มิซุสุเริ่มฝันถึงเริ่งราวในอดีตของคันนะ โดยความฝันนั้นเริ่มจากเห็นตัวเองบินอยู่เหนือท้องฟ้า และค่อย ๆ ย้อนกลับไปเรื่อย ๆ และเมื่อผ่านวันเกิดครบรอบอายุปีที่ 15 ยูกิโตะก็ได้ค้นพบว่า เธอยังคงถูกคำสาปในอดีตทำร้าย และหลังจากที่ความฝันสุดท้ายสิ้นสุดลงเธอก็จะตาย เขาจึงพยายามหาทางช่วยเหลือเธอ
ย้อนกลับไป 1000 ปี ก่อนหน้าที่ยูกิโตะจะเดินทางมาพบกับมิซุสุ ก่อนหน้าที่ คันนะ เด็กผู้หญิงมีปีกจะถูกสาป, กลับชาติมาเกิดใหม่ และตายลงเมื่อเธอรู้จักกับความรัก ในปราสาทแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น คันนะถูกกักบริเวณไว้ที่นั่น สาเหตุเพียงเพราะเธอมีปีก เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปนอกกำแพงปราสาท ไม่แม้กระทั่งจะออกเดินทางไปหาแม่ของเธอที่ถูกกักขังไว้อีกที่หนึ่ง ที่ปราสาทแห่งนี้เองคันนะได้พบกับนักรบซามูไรนามว่า ริวยะ ซึ่งเขาได้รับคำสั่งให้มารับใช้และให้ความคุ้มครองเธอ และ อุราฮะ หญิงพี่เลี้ยง และในครั้งนั้นเอง ริวยะ และอุระฮะก็พาเธอหนีออกมาจากปราสาทเพื่อไปหาแม่ของเธอ ซึ่งทำให้คันนะถูกกลุ่มนักบวชสวดมนต์สาปแช่งให้หายไป ในครั้งนั้นเธอได้เรียนรู้ถึงคำว่า มิตรภาพ, ความรัก และการสูญเสีย ก่อนที่เธอจะเข้าใจความหมายของมัน วิญญาณของเธอก็กลับมาเกิดเป็นมิซุสุ และคำสาปนั้นก็ยังคงส่งผลให้เธอต้องตายในฤดูร้อน
ความหวังสุดท้ายของยูกิโตะที่จะช่วยชีวิตมิซุสุนั้นยากเหลือเกิน ซีรีส์นี้เริ่มต้นหลังจากความฝัน ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องราวในมุมมองของโซระซึ่งจะเผยให้เห็นเรื่องราวในมุมมองใหม่ ๆ ในครั้งนี้เราจะไม่เห็นในมุมมองของยูกิโตะ ถ้ายูกิโตะไม่สามารถช่วยมิซุสุได้ บางทีโซระอาจจะช่วยได้ ในครั้งนี้ฮารุโกะเรียนรู้ที่จะรักมิซุสุเป็นลูกสาวหรือไม่ และ โซระจะเป็นอย่างไรต่อไป
ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2548 อนิเมะทั้ง 13 ตอนซึ่งจัดทำโดยสตูดิโอเกียวโตแอนิเมชันก็เริ่มออกอากาศผ่านทางเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ทีบีเอส โดยนำเสนอตอนแรกในชื่อตอนที่ว่า ลมโชย  และจบลงพร้อมกับบทสรุปในตอนสุดท้ายที่มีชื่อว่า ฟ้าคราม  เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากตอนที่ 13 จบลง ก็ได้มีการจัดทำตอนพิเศษเพิ่มขึ้นมาอีก 2 ตอน คือ Air in Summer โดยออกอากาศในวันที่ 28 สิงหาคม และ 4 กันยายน พ.ศ. 2548
แอร์ (อนิเมะ)
ยาโกเลฟ ยัค-42
ยาโกเลฟ ยัค-42 (Yakovlev Yak-42) เครื่องบินโดยสาร ยัค-42 พัฒนาขึ้นมาจาก ยาโกเลฟ ยัค-40 โดยแผนแบบสร้างโดย อเล็กซานเดอร์ ยาโกเลฟ แห่งสำนักยาโกเลฟ โดยมีโครงสร้างง่ายๆ ประหยัด สามารถใช้งานได้ดีในภูมิประเทศที่ห่างไกล เครื่องต้นแบบ ยัค-42 เริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1975 และมีการใช้งานรุ่นแรกในสายการบินแอโรฟลอตในต้นปี ค.ศ. 1978 เพื่อใช้แทน ตูโปเลฟ ตู-134
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนครราชสีมา
มังกะยอชวาที่ 1 แห่งตองอู
สิทธิบัตรการประดิษฐ์
สิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์
เอียน รัช
เอียน เจมส์ รัช, เอ็มบีอี. อดีตกองหน้าทีมชาติเวลส์ และ ลิเวอร์พูลได้รับยกย่องให้เป็นกองหน้าชั้นนำของยุโรป ในยุค 80 และต้นยุค 90 ดาวเตะชาวเวลส์ผู้นี้ถือเป็นนักเตะที่มองเกมอย่างยอดเยี่ยมและยิงประตูได้เฉียบคมอย่างมาก โดยเอียน รัชกับคู่หูของเขา เคนนี ดัลกลิช ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นคู่กองหน้าที่ดีที่สุดในวงการฟุตบอลอังกฤษ
ในระดับสโมสรเอียน รัชเคยค้าแข้งกับสโมสรชั้นนำอย่าง ลิเวอร์พูล, ยูเวนตุส, ลีดส์ ยูไนเต็ด และ นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด ก่อนจะเลิกเล่นฟุตบอลที่ออสเตรเลีย ในปี 2000
เชสเตอร์ ซิตี้: 1979–1980.
เอียน รัช เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ที่เซนต์ อะซาฟ ในเวลส์ หลังออกจากโรงเรียนในปี 1978 รัชก็เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลอาชีพด้วยการเข้าร่วมทีมเชสเตอร์ ซิตี้ในระดับดิวิชั่น 3 (เดิม) หลังฉายแววเด่นตั้งแต่อายุยังน้อยทำให้เขาได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ในปลายฤดูกาล 1978-1979 โดยเขาประเดิมลงสนามนัดแรกในตำแหน่งกองกลาง เมื่อเดือนเมษายน ปี 1979 ในเกมส์พบเชฟฟิลด์ เว้นส์เดย์ ซึ่งจบลงที่ผลเสมอ 2-2 แต่หลังจากนั้นในฤดูกาล 1979-1980 เขาก็ได้เล่นตำแหน่งกองหน้าโดยยิงประตูแรกในอาชีพนักฟุตบอลได้ในเกมส์ที่เชสเตอร์ ซิตี้เสมอกับจิลลิ่งแฮม 2-2 เมื่อวันที่ 15 กันยายน 1979 และเดือนต่อมาเขาก็ยึดตำแหน่งตัวจริงได้เมื่อสโมสรตัดสินใจขายเอียน เอ็ดเวิร์ดส์กองหน้าของทีมออกไปให้เร็กซ์แฮม
ชื่อของเอียน รัชเริ่มถูกพูดถึงเมื่อเป็นผู้ยิงประตูให้เชสเตอร์ ซิตี้บุกเอาชนะนิวคาสเซิ่ลไปอย่างพลิกล็อก 2–0 ในเอฟเอคัพ รอบ 3 ในเดือนมกราคม ปี 1980 ก่อนจะมาแพ้อิปสวิช ทาวน์ในอีก 2 รอบต่อมามา แมตช์สุดท้ายของเขาและเชสเตอร์ ซิตี้คือเกมส์ที่เปิดบ้านพบกับเซาธ์เอนด์ ยูไนเต็ดที่สนามซีแลนด์ โร้ดสนามเหย้าของทีมในเวลานั้น เมื่อวันที่ 26 เมษายน 1980 ซึ่งถึงแม้เอียน รัชจะยิงประตูไม่ได้แต่ทีมก็ชนะ 2-1 และจบฤดูกาลด้วยอันดับ 9 ในดิวิชั่น 3
แม้จะได้รับความสนใจจากแมนเชสเตอร์ซิตีแต่กลับเป็นลิเวอร์พูลที่สามารถคว้าตัวดาวรุ่งแห่งเวลส์ผู้นี้มาได้เมื่อบ็อบ เพลสลีย์กุนซือของลิเวอร์พูลซื้อตัวเขามาจากเชสเตอร์ ซิตี้ ด้วยราคา ถึง 300,000 ปอนด์ และเป็นสถิติการขายผู้เล่นที่ได้ค่าตัวสูงสุดของเชสเตอร์ ซิตี้ที่ยืนยาวมาจนถึง 28 ปี
ตลอดช่วงเวลาของเขาที่เชสเตอร์ ซิตี้ เขาอยู่ภายใต้การคุมทีมของอลัน โอ๊คส์ และผู้ที่มีส่วนอย่างยิ่งในการพัฒนาฟอร์มการเล่นของเขาก็คือคลิฟฟ์ เซียร์โค้ชทีมเยาวชนของเชสเตอร์ ซิตี้ ซึ่งภายหลังอีก 20 ปีต่อมาทั้งคู่ได้ร่วมงานกันอีกครั้งในทีมงานสตาฟฟ์โค้ชของเร็กซ์แฮม
ลิเวอร์พูล: 1980–1987.
เอียน รัช ได้เล่นให้ทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ปี 1980 ก่อนที่เขาจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะผู้เล่นของลิเวอร์พูล โดยการลงสนามนัดแรกของเขาให้ลิเวอร์พูลต้องรอถึงวันที่ 13 ธันวาคม ปีเดียวกัน ในเกมส์ดิวิชั่น 1 พบกับทีมอิปสวิช ทาวน์
รัชใช้เวลาบางช่วงในฤดูกาลแรกของเขากับลิเวอร์พูลในทีมสำรองเพื่อศึกษาแนวทางของทีม และต้องฝึกฝนไม่ต่างจากดาวรุ่งคนอื่นก่อนจะก้าวขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่
การฝึกในทีมสำรองของสโมสรเป็นเรื่องยากและไม่ใช่สิ่งที่เขาชื่นชอบนัก และดาวรุ่งในทีมมีความต้องการย้ายทีมเพื่อให้ได้ลงเล่นในทีมชุดแรกรวมถึงตัวของเขาเองด้วย แต่ภายหลังเมื่อได้พูดคุยและได้รับการชี้แนะจากสุดยอดกุนซืออย่าง บ็อบ เพลสลี่ ที่แนะให้เขามีความเห็นแก่ตัวมากขึ้นเวลาได้บอลทำให้เขาตัดสินใจอยู่เพื่อสู้แย่งตำแหน่งในทีมต่อไป
และประตูแรกของเขาก็มาถึงในวันที่ 30 กันยายน 1981 ในยูโรเปี้ยน คัพ รอบแรก นัดที่ 2 ที่สนามแอนด์ฟิลด์ในเกมส์พบสโมสร โอลุน ซึ่งในนัดแรกลิเวอร์พูลบุกไปชนะมา 1-0 และในนัดที่ 2 ลิเวอร์พูลก็ไล่ถล่มทีมจากฟินแลนด์ไป 7–0 รัชยิงประตูได้ในนาทีที่ 67 และในฤดูกาลนั้นเขาปิดฉากอย่างสวยหรูด้วยตำแหน่งดาวซัลโวของสโมสร เมื่อยิงไป 30 ลูก จากการลงสนาม 49 เมื่อรวมทุกรายการ และเป็นการยิงในลีกถึง 17 ประตู และพาสโมสรคว้าแชมป์ลีกในที่สุด
ฤดูกาล 1982-1983 เขาได้รับเลือกให้เป็นดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งพีเอฟเอ หลังนำลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ลีกสูงสุดและชนะเลิศถ้วยลีกคัพ โดยยิงในลีกไป 24 ประตูและมีแต้มห่างจากอันดับ 2 อย่างวัตฟอร์ดถึง 11 คะแนน โดยในวันที่ 6 พฤศจิกายน 1982 เอียน รัช ยิงคนเดียว 4 ประตูใส่เอฟเวอร์ตันในชัยชนะ 5-0 ทำให้เขาเป็นผู้เล่นที่ยิงประตูในเมอร์ซี่ไซด์ ดาร์บี้แมตช์มากที่สุดใน 1 นัด
ฤดูกาล 1983-1984 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอเมื่อพาสโมสรคว้าแชมป์ลีกสูงสุดและชนะเลิศลีกคัพ อีกทั้งยังคว้าแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพได้อย่างยิ่งใหญ่ และเขายังได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษอีก 1 รางวัล ในฤดูกาลนั้นเขายิงระเบิดถึง 47 ประตูจากการลงสนาม 65 นัด ลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ลีกโดยมีคะแนนห่างจากเซาธ์แฮมป์ตัน 3 คะแนน และชนะคู่ปรับอย่างเอฟเวอร์ตัน 1-0 ในนัดรี-เพลย์ลีก คัพรอบชิงชนะเลิศ รวมถึงคว้าแชมป์ยุโรปสมัยที่ 4 ให้สโมสร ด้วยการพาทีมชนะโรม่า 4–2 ในการดวลจุดโทษ (รัช ยิงนำ 3-2 ก่อนที่ บรู๊ซ กร็อบเบลล่า จะงัดลีลาการเซฟจุดโทษด้วยการเต้นเหมือนปลาหมึกที่เป็นตำนานในเวลาต่อมา) หลังจากเสมอในเวลา 1-1
ฤดูกาล 1984–85 เป็นปีที่ไม่สู้ดีนักของลิเวอร์พูลเมื่อสโมสรปราศจากตำแหน่งแชมป์เป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี โดยในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปี้ยน คัพกับยูเวนตุสที่สนามเฮย์เซลล์ สเตเดี้ยม, กรุงบรัซเซลส์, ประเทศเบลเยี่ยม เป็นแมตช์ที่เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นเมื่อกองเชียร์ของทั้ง 2 ทีมก่อเรื่องวิวาทกันจนมีผู้บาดเจ็บกว่า 350 คนและแฟนบอลของยูเวนตุสเสียชีวิตถึง 39 คน และส่งผลกระทบถึงสภาพจิตใจของนักเตะทั้ง 2 ทีม เกมกลับมาแข่งใหม่และจบลงด้วยชัยชนะ 1-0 ของยูเวนตุส และลิเวอร์พูลเสียแชมป์ลีกให้เอฟเวอร์ตันคู่แข่ง หลังจบฤดูกาลทีมจากอังกฤษถูกแบนในเวทีระดับยุโรปถึง 5 ปีจากเหตุการณ์ที่สนามเฮย์เซลส์ ทำให้เอฟเวอร์ตันที่คว้าแชมป์ลีกได้ในปีนั้นไม่ได้ลงแข่งยูโรเปี้ยน คัพในปีต่อมา
ฤดูกาล 1985–86 ลิเวอร์พูลกลับมาสร้างผลงานอีกครั้ง เอียน รัชยิงคนเดียว 2 ประตูพาทีมชนะเซาธ์แฮมป์ตัน 2-0 ในเกมส์เอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ ที่สนามไวท์ ฮาร์ท เลน และเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศไปพบกับคู่ปรับสำคัญอย่างเอฟเวอร์ตัน ซึ่งในเกมส์นัดดังกล่าวถือเป็นเมอร์ซี่ไซด์ ดาร์บี้แมตช์ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพครั้งแรก ทำให้ทั้ง 2 ทีมต้องการชัยชนะในนัดนี้เป็นอย่างยิ่ง โดยลิเวอร์พูลซึ่งคว้าแชมป์ลีกได้เรียบร้อยแล้วต้องการชัยชนะเพื่อเป็นทีมที่ 5 ที่คว้าดับเบิลแชมป์ คือได้แชมป์ลีกและเอฟเอคัพ ในขณะที่เอฟเวอร์ตันก็ต้องการถ้วยนี้และที่สำคัญพวกเขาต้องการขัดขวางลิเวอร์พูลในการทำสถิติดังกล่าว โดยเกมส์จบครึ่งแรกพร้อมกับความได้เปรียบของเอฟเวอร์ตันเมื่อได้ประตูขึ้นนำ 1-0 จากประตูของ แกรี่ ลินิเกอร์ ศูนย์หน้าทีมชาติอังกฤษของทีม
ครึ่งหลังทีมหงส์แดงภายใต้การคุมทีมของเคนนี ดัลกลิชที่รับตำแหน่งผู้เล่น-ผู้จัดการทีมก็กลับมาเล่นด้วยฟอร์มที่ผิดกับครึ่งแรก และเอียน รัชก็สามารถยิงประตูตีเสมอให้ทีมได้สำเร็จในนาทีที่ 57 จากการผ่านบอลของ แยน โมลบี้ และเข้าไปยิงผ่านบ็อบบี้ มิมส์ผู้รักษาประตูเอฟเวอร์ตันอย่างสบายๆ และอีก 6 นาทีต่อมา โมลบี้ผู้เป็นหัวใจสำคัญในแนวรุกของลิเวอร์พูลได้บอลในเขตโทษของเอฟเวอร์ตันก่อนจะผ่านบอลอย่างสุดยอดให้เคร็ก จอห์นสตันยิงประตูให้ลิเวอร์พูลกลับมาแซงเป็น 2-1 เกมสู้กันอย่างสูสีจนกระทั่งนาทีที่ 84 รัชก็มายิงประตูชัยได้สำเร็จพร้อมกับพาลิเวอร์พูลคว้าดับเบิ้ลแชมป์หนแรกในประวัติศาสตร์สโมสรและได้รับรางวัลแมน ออฟ เดอะ แมตช์หลังจบเกมส์
ยูเวนตุส : 1987–1988.
หลังได้รับความสนใจจากทีมยักษ์ใหญ่หลายทีมในยุโรป ทำให้เขาเริ่มคิดถึงการย้ายออกจากถิ่นแอนด์ฟิลด์ในช่วงต้นฤดูกาล 1986-1987 และในวันที่ 1 กรกฎาคม 1987 เขาก็ถูกขายให้สโมสรยูเวนตุส มหาอำนาจลูกหนังในแดนอิตาลีด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นการย้ายทีมไปเล่นให้กับคู่กรณีในเกมส์แห่งความหายนะที่สนามเฮย์เซลส์ ทั้ง 2 สโมสรฟื้นฟูความสัมพันธ์กันอีกครั้งและมีการเตะแมตช์กระชับมิตรของทั้ง 2 สโมสร และดูเหมือนว่ามันจะเป็นความท้าทายใหม่ของรัช ในการที่จะต้องถูกกองหลังประกบตายในลีกอิตาลี แต่อย่างไรก็ตามเขาไม่ประสบความสำเร็จที่นี่ เมื่อยิงได้เพียง 12 ประตูจาก 29 นัด และพบกับช่วงเวลายากลำบากในตูริน
หลังเล่นที่อิตาลีอยู่ 1 ฤดูกาลเขาก็ย้ายกลับถิ่นแอนด์ฟิลด์อีกครั้งด้วยค่าตัวถึง 2 ล้าน 7 แสนปอนด์ในวันที่ 18 สิงหาคม 1988 และเป็นสถิติค่าตัวแพงที่สุดในเกาะอังกฤษ ก่อนที่สถิติดังกล่าวจะถูกทำลายในอีก 3 ปีต่อมา
ช่วงที่ 2 ในถิ่นแอนด์ฟิลด์ 1988–1996.
หลังกลับมาแอนด์ฟิลด์ รัชต้องแย่งตำแหน่งกองหน้าในทีมกับ ปีเตอร์ เบียร์ดสลี่ย์ และ จอห์น อัลดริดจ์ ผู้มาแทนที่เขาในช่วงที่ผ่านมา และด้วยสไตล์การเล่นที่คล้ายคลึงกันทำให้พวกเขาไม่สามารถลงเล่นพร้อมกันหมดได้ จอห์น อัลดริดจ์ เริ่มฤดูกาลอย่างยอดเยี่ยมด้วยการยิงประตูที่สม่ำเสมอ จึงทำให้นักเตะจากเวลส์ต้องนั่งอยู่ที่ม้านั่งสำรอง และดูเหมือนรัชจะกลับมาเข้าฟอร์มอีกครั้งในเกมส์ที่ยิง 2 ประตูใส่เอฟเวอร์ตัน พาทีมชนะ 3-2 ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ปี 1989 โดยเขาเป็นตัวสำรองที่ลงมาแทน จอห์น อัลดริดจ์ ผู้ซึ่งเป็นคนยิงประตูแรกให้ทีมในช่วงต้นเกมส์ก่อนที่เกมส์จะจบลงในช่วงเวลาปกติที่ 1-1 ในช่วงต่อเวลาพิเศษรัชพาทีมขึ้นนำอีกครั้ง จากนั้น สจ๊วต แมคคอลล์ กองกลางของเอฟเวอร์ตันยิงประตูตีเสมอ 2-2 แต่รัชผู้กลับมายิงประตูเฉียบคมก็ยิงประตูชัยในนาทีที่ 103 พาสโมสรคว้าแชมป์อย่างสุดตื่นเต้น
ฤดูกาล 1989–90 รัชได้แชมป์ลีกอีกครั้งมันเป็นครั้งที่ 5 ของเขาและเป็นการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดครั้งสุดท้าย โดยลิเวอร์พูลจบฤดูกาลด้วยการทำแต้มห่างจากอันดับ 2 อย่างแอสตันวิลลาถึง 9 แต้ม และเอียน รัชยิง 18 ประตู จาก 36 นัด และสโมสรพลาดการคว้าดับเบิ้ลแชมป์อีกสมัยอย่างน่าเสียดายเมื่อพลาดท่าแพ้ต่อคริสตัล พาเลซไปแบบเหลือเชื่อ
ในปี 1992 เขาคว้าแชมป์เอฟเอคัพสมัยที่ 3 ของตนเองได้สำเร็จ เมื่อเป็นผู้ยิงประตูที่ 2 ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพในชัยชนะเหนือซันเดอร์แลนด์ 2-0 ที่สนามเวมบลีย์ ในลีกเขาต้องพบการปัญหาอาการบาดเจ็บทำให้ได้ลงสนามในลีกเพียง 18 นัดและยิงได้เพียง 3 ประตูเท่านั้น แต่หนึ่งในนั้นเป็นการยิงประตูใส่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและพาทีมคว้าชัยชนะในแมตช์ดังกล่าว
รัช คว้าแชมป์ลีกคัพ สมัยที่ 5 ของตัวเองในปี 1995 เมื่อ 2 ประตูของ สตีฟ แม็คมานามาน ดับฝันโบลตัน ที่หวังจะสร้างปาฏิหาริย์ แต่กลับแพ้ 2-1 และเขาปิดฉากกับสโมสรในเอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศปี 1996 กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยรัชเป็นผู้เล่นตัวสำรอง แต่จบลงด้วยความผิดหวังเมื่อเอริก กองโตนายิงประตูชัยพาทีมปีศาจแดงคว้าแชมป์ในท้ายที่สุด
โดยรวมแล้วรัชยิงไป 346 ประตูในการลงสนามในทีมชุดใหญ่เกือบ 658 นัด ถึงแม้ว่า ในลีก เขาจะยิงได้น้อยกว่าสถิติสโมสรของโรเจอร์ ฮันท์ที่ทำได้ 245 ประตูก็ตามแต่นั่นเป็นสถิติเดียวที่รัชเป็นรองในสโมสร ในถ้วยเอฟเอคัพเขายิงให้ลิเวอร์พูล 39 ลูก (จากทั้งหมด 44 ลูก) ในขณะที่ประตูรวมในนัดชิงชนะเลิศเขาทำได้ 5 ประตู (2 ประตูในปี 1986 และ 1989 และ 1 ประตูในปี 1992 ทั้งหมดส่งผลให้ลิเวอร์พูลได้แชมป์) นับเป็นสถิติรายบุคคลที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล รัชยังเป็นเจ้าของยิงประตูในลีก คัพมากที่สุดด้วยจำนวน 49 ประตู เช่นเดียวกับเจฟฟ์ เฮิร์สท์ และเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ชนะการแข่งขันรายการดังกล่าวถึง 5 ครั้ง รวมถึงเป็นกัปตันทีมพาลิเวอร์พูลลงแข่งกับโบลตันในนัดชิงชนะเลิศปี 1995 เขายิง 10 ประตูในการลงสนามที่เวมบลีย์ทั้งหมด 18 นัด
นอกจากนี้รัชยังคว้าแชมป์ลีกกับลิเวอร์พูลได้ 5 สมัย ยูโรเปี้ยน คัพอีก 1 สมัย และได้รับราลวัลเครื่องราชย์ชั้นเอ็มบีอี รัชทำสถิติยิงประตูในศึกเมอร์ซีย์ไซด์ ดาร์บี้ แมตช์กับเอฟเวอร์ตันได้ทั้งหมด 25 ประตู ได้รับรางวัลรองเท้าทองคำแห่งยุโรป ด้วยการยิง 32 ประตูในลีกในปี 1984 และได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี จาก 2 สถาบัน
ปลายชีวิตค้าแข้ง 1996–2000.
รัชต้องกล่าวอำลาถิ่นแอนฟิลด์ในวันที่ 20 พฤษภาคม 1996 เมื่อเขาย้ายไปร่วมทีมลีดส์ ยูไนเต็ด รัชที่ล่วงเลยจุดสุดยอดมาแล้วยิงได้ 3 ประตูจากการลงเล่น 36 นัดในพรีเมียร์ลีก และถูกปล่อยตัวเมื่อจบฤดูกาล
ในฤดูกาล 1997-1998 เขาย้ายไปร่วมทีม นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ดในสัญญาระยะสั้น 1 ปี และช่วงหลังคริสต์มาสเขาต้องสูญเสียตำแหน่งตัวจริงในทีม เมื่ออลัน เชียเรอร์ หายจากอาการบาดเจ็บ อย่างไรก็ตามเขายิงประตูสำคัญให้ทีมได้ในนัดที่ชนะเอฟเวอร์ตัน 1-0 ในเอฟเอคัพ รอบ 3 ซึ่งเป็นประตูที่ 43 ของเขาในรายการนี้
เขาย้ายไปร่วมทีมเชฟฟิลด์ ยูไนเต็ดในแบบยืมตัวในช่วงสั้นๆ ก่อนจะย้ายไปเล่นให้เร็กซ์แฮมด้วยอายุ 37 ปี รัชลงสนามในลีก 18 นัดแรกแต่ยิงประตูไม่ได้และย้ายไปเล่นตำแหน่งกองกลางจบจบฤดูกาล และเขาเลิกเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการที่ออสเตรเลียกับทีมซิดนี่ย์ โอลิมปิกในปี 2000 ในวัย 38 ปี
ผู้จัดการทีมเชสเตอร์ ฤดูกาล 2004–2005.
หลังจากทำหน้าที่โค้ชตำแหน่งกองหน้าให้ลิเวอร์พูลภายใต้การคุมทีมของเชราร์ อุลลิเย่ร์ ในปี 2003 เขาทำหน้าที่ผู้จัดการทีมเป็นครั้งแรกกับสโมสรเชสเตอร์ ซิตี้ ซึ่งในขณะนั้นเป็นทีมที่ลงเล่นในลีกทู เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2004 โดยสโมสรต้องพบงานช้างหลังจากกลับคืนสู่ฟุตบอลลีกอีกครั้ง และรัชต้องพบกับความยากลำบากในอาชีพนี้เมื่อนำทีมออกไปแพ้ 3-1 ต่อบอสตัน ยูไนเต็ดในการคุมทีมนัดแรกของเขา และหลังจากนั้นทีมของเขาก็ไม่แพ้ใครนานถึง 2 เดือน และทีมเข้าสู่เอฟเอคัพรอบ 3 แต่อย่างไรก็ตามเขายังคงถูกตั้งคำถามจากมาร์ค ลอว์เรนสันนักวิจารณ์ชื่อดังซึ่งเคยเป็นอดีตเพื่อนร่วมทีมลิเวอร์พูลของเขา ถึงประสบการณ์ในการเป็นโค้ชและความสามารถในการวางแทคติก
หลังจากที่รัชปฏิเสธการทำหน้าที่คุมทีมชาติเวลส์ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ปี 2004 ทีมของเขาก็มีผลงานย่ำแย่ลงอย่างมาก และรัชถูกวิจารณ์ถึงแทคติกการเล่นที่เน้นการใช้พละกำลังและการโยนบอลยาวของเขา ต่อมาเขาถูกกดดันจากประธานสโมสร หลังจากที่ออกไปแพ้ให้กับทีมเพื่อนบ้านอย่างชรูว์สบิวรี่ ทาวน์แบบน่าอับอายถึง 5-0 ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 แต่เขาก็ยังไม่ลาออก และเมื่อทีมแพ้ต่อดาร์ลิงตัน 1-0 ในเดือน เมษายน รัชก็ถึงคราวต้องลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อผลงานที่ย่ำแย่ของทีม
บทบาทอื่นๆตั้งแต่ปี 2005 ถึงปัจจุบัน.
ในปี 2005 รัชในวัย 43 ปี ทบทวนการกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งกับสโมสรเดอะ นิว เซนต์ส หลังจากที่ทีมจากเวลส์ทีมนี้สามารถยันเสมอกับลิเวอร์พูลในรอบคัดเลือกยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกได้ แต่ต่อมาความคิดนี้ได้ถูกคัดค้านจากหลายๆฝ่าย
เดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เอียน รัช ก็ได้เข้ามาทำงานในแวดวงโทรทัศน์ในบทบาทของผู้วิเคราะห์เกมส์ทางสถานีอีเอสพีเอ็น และเขายังรับบทเป็นผู้เชี่ยวชาญและผู้รายงานข่าวทางสกาย สปอร์ตอีกด้วย
ในวันที่ 27 เมษายน 2006 รัชลงสนามในแมตช์ฟุตบอลการกุศล มาริน่า-ดัลกลิช โดยเป็นการลงแข่งขันของทีมคู่ชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1986 คือลิเวอร์พูลกับเอฟเวอร์ตัน ซึ่งการแข่งขันดังกล่าวเป็นการหารายได้ช่วยเหลือเกี่ยวกับการวิจัยมะเร็งเต้านม เมื่อมาริน่าภรรยาของเคนนี่ ดัลกลิชล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งเต้านม
ปี 2006 เอียน รัชได้รับเลือเข้าสู่หอเกียรติยศของฟุตบอลอังกฤษจากความสำเร็จที่เขาได้รับในสนามฟุตบอล
นอกจากนี้รัชยัง รับใช้ลิเวอร์พูลโดยการลงเตะแมตช์พิเศษเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ให้สโมสรในทีมชุดต่างๆ เช่นทีมลิเวอร์พูลชุดโอลด์ บอยและชุดมาสเตอร์ 5 เอ-ไซด์
วันที่ 21 สิงหาคม 2008 เอียน รัช ออกหนังสืออัตชีวประวัติของตนเองในชื่อหนังสือว่า Rush: The Autobiography
ยูเอฟโอ
วัตถุบินไม่สามารถระบุได้  หรือมักเรียกว่า ยูเอฟโอ หรือ ยูโฟ (UFO) ในความหมายกว้างที่สุด คือ สิ่งผิดปกติประจักษ์ชัดใด ๆ ในท้องฟ้า (หรือใกล้หรืออยู่บนพื้นดิน แต่สังเกตว่าบินร่อน ลงจอดหรือทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า) ซึ่งไม่สามารถระบุได้ในทันทีว่าเป็นวัตถุหรือปรากฏการณ์ใด ๆ ที่ทราบจากการสังเกตด้วยตา และ/หรือ การใช้เครื่องมือช่วย เช่น เรดาร์ สิ่งผิดปกตินี้มักเรียกว่า "จานผี" หรือ "จานบิน" ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1940 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1950
คำว่า "ยูเอฟโอ" ประดิษฐ์ขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1953 โดยกองทัพอากาศสหรัฐ เพื่อใช้แทนคำที่เป็นที่นิยมกว่า เพราะมีการอธิบายหลากหลายรูปทรงนอกเหนือจาก "รูปจาน" (disc/saucer) มีการระบุว่า "ยูเอฟโอ" (UFO) เป็น "วัตถุบินใด ๆ ซึ่งโดยสมรรถภาพ ลักษณะเฉพาะทางอากาศพลศาสตร์ หรือคุณลักษณะไม่ปกติ ไม่สอดคล้องกับอากาศยานหรือขีปนาวุธประเภทใดที่ทราบกันในปัจจุบัน หรือไม่สามารถระบุเอกลักษณ์ตามวัตถุที่คุ้นเคยได้" จากนิยามเดิม คำดังกล่าวจำกัดใช้เฉพาะกับกรณีที่ยังไม่สามารถระบุอกลักษณ์ได้หลังการสืบสวน โดยความสนใจของกองทัพอากาศสหรัฐนั้นมีเพื่อเหตุผลด้านความมั่นคงของชาติ และ/หรือ "แง่มุมทางเทคนิค" คำว่า ยูเอฟโอ กลายมาแพร่หลายขมากขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ช่วงแรกในวรรณกรรมวิชาชีพ แต่ภายหลังในการใช้ทั่วไป ยูเอฟโอได้รับความสนใจพอสมควรระหว่างสงครามเย็น อันเป็นสมัยที่เกี่ยวข้องกับความกังวลต่อความมั่นคงของชาติที่เพิ่มขึ้น
การศึกษาจำนวนมาก ทั้งภาครัฐและพลเรือน ได้ข้อสรุปแตกต่างกันมากมาย บ้างสรุปว่า ปรากฏการณ์ดังกล่าวมิใช่ภัยต่อความมั่นคงของชาติหรือมีสิ่งใดที่ควรค่าแก่การดำเนินการทางวิทยาศาสตร์ ทว่า บ้างได้ข้อสรุปตรงข้ามทีเดียว บุคลากรทางทหารจำนวนมาก และคนอื่น ๆ ให้ถ้อยแถลงว่าเคยเห็นยูเอฟโอด้วยตนเองหรือมีสารสนเทศลับเกี่ยวกับยูเอฟโอ ในทางวัฒนธรรม ปรากฏการณ์ดังกล่าวมักเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตนอกโลกหรือทฤษฎีคบคิดที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล ฉะนั้น จึงกลายมาเป็นแก่นเรื่องที่ได้รับความนิยมในคดีที่เกี่ยวกับความบันเทิง
มีรายงานการสังเกตทางอากาศที่อธิบายไม่ได้ตลอดประวัติศาสตร์ บ้างเป็นปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ตามธรรมชาติอย่างไม่ต้องสงสัย เช่น ดาวหาง อุกกาบาตสว่าง ดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวงที่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ปรากฏการณ์ดาวเคียงเดือน หรือปรากฏการณ์ของแสงในบรรยากาศ เช่น พาร์ฮีเลีย หรือเมฆรูปเลนส์ ตัวอย่าง คือ ดาวหางฮัลเลย์ ซึ่งบันทึกเป็นครั้งแรกโดยนักดาราศาสตร์ชาวจีนเมื่อ 240 ปีก่อน ค.ศ. และอาจเป็นก่อนหน้านั้นถึง 467 ปีก่อน ค.ศ. การสังเกตเช่นนี้ตลอดประวัติศาสตร์มักถือเป็นลางหรืออาเพศเหนือธรรมชาติ เทวทูตหรือนิมิตทางศาสนา นักวิจัยยูเอฟโอในปัจจบันบางคนสังเกตความคล้ายคลึงระหว่างสัญลักษณ์ทางศาสนาบางอย่างในจิตรกรรมสมัยกลางและนักประวัติศาสตร์ศิลปะยืนยันรายงานยูเอฟโอผ่านตัวแสดงทางศาสนาและสัญลักษณ์ของภาพเหล่านี้ โดยกำหนดการตีความทางศาสนาตามแบบมากขึ้นกับภาพเหล่านี้