pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี พ.ศ. 2545 มีการก่อสร้างกาสิโนและโรงแรมขนาดใหญ่หลายแห่งในบ่อเต็น ซึ่งผู้ใช้บริการส่วนใหญ่เป็นชาวจีนที่ข้ามฝั่งมาเล่นการพนัน เพราะเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมายในจีน ครั้นในปี พ.ศ. 2554 รัฐบาลจีนได้กดดันให้ลาวปิดตัวกาสิโนลง ตามรายงานข่าวให้ข้อมูลว่านักพนันชาวจีนไม่สามารถชำระหนี้สินได้ ทรัพย์สินต่าง ๆ จึงถูกยึด บ้างถูกกักขัง ทำร้าย และฆาตกรรม หลังจากนั้นเป็นต้นมากาสิโนและโรงแรมเกือบทั้งหมดจึงปิดตัวลง
ต่อมาประเทศจีนและได้มีโครงการก่อสร้างเขตเศรษฐกิจบ้านบ่อหาน-บ่อเต็น  บนพื้นที่ 20 ตารางกิโลเมตร ก็เพื่อพัฒนาให้บ่อเต็นเป็นเมืองที่ทันสมัย แบ่งเป็นย่านการค้า ศูนย์แปรรูปสินค้าเพื่อการส่งออก เขตท่องเที่ยว และสนามกอล์ฟ โดยบ่อเต็นจะมีคณะบริหารงานอิสระภายใต้การดูแลของรัฐบาลกลางของลาว นอกจากนี้ยังมีการก่อสร้างสถานีรถไฟและเส้นทางรถไฟผ่านบ้านบ่อเต็น เพื่อเชื่อมต่อเมืองคุนหมิงของประเทศจีนกับเวียงจันทน์ เมืองหลวงของลาว เพื่อประโยชน์เชิงพาณิชย์
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ท่าอากาศยานชินชิโตเสะ
บาช-คิชคุน
ซอลอเลอเวอ
ซอลอเลอเวอ  เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศฮังการี อยู่ในเขตเทศมณฑลซอลอ ในปี ค.ศ. 2004 มีประชากร 3,228 คน และมีเนื้อที่ 52.64 ตารางกิโลเมตร ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ของเมืองมักจะนับถือคาทอลิก โดยคิดเป็นร้อยละ 90 ของประชากรทั้งหมด
เวป (เทศมณฑลว็อช)
เวป  เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศฮังการี อยู่ในเขตเทศมณฑลว็อช ในปี ค.ศ. 2004 มีประชากร 3,591 คน และมีเนื้อที่ 32.89 ตารางกิโลเมตร ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ของเมืองมักจะนับถือศาสนาคริสต์ โดยคิดเป็นร้อยละ 90 ของประชากรทั้งหมด
จักรพรรดิซากูรามาจิ
จักรพรรดิซากูรามาจิ  จักรพรรดิองค์ที่ 115 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี พระนามเมื่อแรกประสูติของจักรพรรดิซากูรามาจิคือ เทรูฮิโตะ ก่อนพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์กลายเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1735 รัชสมัยคงอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1747 พร้อมกับการ สละราชบัลลังก์ ของพระองค์
ในเดือน 6 ปี เคียวโฮ ที่ 13 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1728 เจ้าชายอากิฮิโตะขณะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดินากามิกาโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 พระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
วันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 จักรพรรดินากามิกาโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอากิฮิโตะพระชนมายุเพียง 15 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซากูรามาจิ และหลังจากไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิซากูรามาจิที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 7 ปี เก็นบุง ที่ 5 ตรงกับวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1740 ตรงกับปีที่ 5 ในรัชสมัยได้เกิดมหาอุทกภัยใน นครหลวงเคียวโตะ ส่งผลให้ สะพานซังโจ ซึ่งเป็นสะพานโบราณได้ถูกทำลายไปในมหาอุทกภัยครั้งนี้
ต่อมาในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซากูรามาจิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทโอฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมโมโซโนะ โดยในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ปีเดียวกันจักรพรรดิซากูรามาจิได้สถาปนาเจ้าชายโทโอฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิซากูรามาจิเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 เดือน 4 ปี คันเอ็ง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1750 ขณะพระชนมายุเพียง 30 พรรษา
ฟริทซ์ แกร์ลิช
คาร์ล อัลแบร์ท ฟริทซ์ (มิชชาเอล) แกร์ลิช (; 15 กุมภาพันธ์ 1883 – 30 มิถุนายน 1934) เป็นนักข่าวและนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน เป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และพรรคนาซี ฟริทซ์นั้นมองเห็นความชั่วร้ายของอุดมการณ์ของฮิตเลอร์และพรรคนาซีจึงได้เขียนหนังสือพิมพ์โจมตีฮิตเลอร์และพรรคนาซีตลอดมา หลังจากฮิตเลอร์และพรรคนาซีมีอำนาจมากขึ้นในเยอรมนี เขาถูกจับกุมและส่งไปที่ค่ายกักกันดัคเคา และถูกฆ่าตายที่นั่นในระหว่างเหตุการณ์คืนมีดยาว เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ.1934
อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเย้ยยุทธจักร
อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเย้ยยุทธจักร หรือในปัจจุบันคือ อุ้ยเสี่ยวป้อ ภาค 1  เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายในแนวตลก สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1992 กำกับโดย หวังจิง เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ ของกิมย้ง นำแสดงโดยโจว ซิงฉือ, หลิน ชิงเสีย เรื่องราวที่ว่าด้วยอุ้ยเสี่ยวป้อ ภาคต่อไปของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเย้ยยุทธจักร 2 ที่ออกฉายในปีเดียวกัน
อุ้ยเสี่ยวป้อ มีนิสัย กะล่อน ฉลาดเฉลียว รู้จักเอาตัวรอด จนวันหนึ่งเขาได้ช่วยชีวิตประมุขพรรคฟ้าดินไว้ได้ เฉินจิ้นหนานจึงได้รับเขาเป็นศิษย์และกลายเป็นหัวหน้าพรรคฟ้าดิน จนถูกส่งตัวเข้าไปในวังหลวงเพื่อสังหาร คังซีฮ่องเต้ แต่กับเกิดเหตุการณ์พลิกผัน ทำให้เขากลายเป็นสหายของคังซีฮ่องเต้ ไปโดยไม่รู้ตัว
สตีเฟ่น ดอร์ฟฟ
เกลี เราบัล
อังเกอลา มาเรีย "เกลี" เราบัล  เป็นหลานสาวของลูกพี่ลูกน้องที่ร่วมฝ่ายบิดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เกิดในเมืองลินทซ์, ออสเตรีย-ฮังการี. เธอเป็นลูกคนที่สองและลูกสาวคนโตของลีโอ เราบัล ซีเนียร์.กับพี่สาวร่วมบิดาของฮิตเลอร์ แองเจลา เราบัล. เธอได้อาศัยและอยู่ภายใต้การดูแลของลุงของเธอ(ฮิตเลอร์)เมื่อปี 1925 ฮิตเลอร์หลงรักเธอมากจนถึงขนาดประกาศว่า เธอคือรักแรกของเขา ต่อมาเธอเสียชีวิตเมือวันที่ 18 กันยายน 1931 โดยถูกระบุว่า เธอฆ่าตัวตาย สาเหตุนั้นมาจากได้รับความกดดันจากการดูแลคุมเข้มงวดของฮิตเลอร์มากเกินไป แต่ทว่าก็มีบางหลายคนไม่เชื่อว่าเธอฆ่าตัวตายแต่กลับถูกฆ่าตายโดยฮิตเลอร์เพราะเชื่อว่าฮิตเลอร์กับเกลีมีความสัมพันธ์ทางเพศแบบรุนแรง(ซาดิสม์และมาโซคิสม์) ฮิตเลอร์รู้สึกว่าจะควบคุมเกลีไม่ได้และเธอจะแฉความลับไปให้สาธารณชนรับรู้ นอกจากนั้นยังเชื่อว่าเธอไปมีความสัมพันธ์กับชาวยิว ฮิตเลอร์รับรู้และโกรธจัดมากจนถึงกับสั่งพวกเอสเอสให้ฆ่าเธอแต่กลับไม่ได้ปรากฏแก่ความจริงใด ต่อมาศพของเธอถูกฝังไปที่สุสานกลางในเมืองกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
การตายของเกลีนั้นทำให้ฮิตเลอร์โศกเศร้าเสียใจเป็นเวลาหลายวัน ห้องนอนของเธอที่แบร์กฮอฟ บ้านพักตากอากาศส่วนตัวในรัฐบาวาเรียถูกให้คงสภาพเอาโดยห้ามเปลี่ยนแปลงใดๆ ฮิตเลอร์ได้แขวนภาพวาดของเธอในห้องส่วนตัวและที่สถานทูตเยอรมนีในกรุงเบอร์ลิน
หลี่หง
องค์ชายหลี่หง (, ค.ศ. 652-25 พฤษภาคม ค.ศ. 675) หรือ พระนามทางการหลังสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเซี่ยวจิง (孝敬皇帝) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 652 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิถังเกาจง และ จักรพรรดินีอู่ ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 656 ขณะมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา องค์ชายหลี่หงทรงมีพระปรีชาสามารถทั้งด้านการทหารและการปกครองแต่พระพลานามัยไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่ทรงพระเยาว์
องค์ชายหลี่หง สิ้นพระชนม์กะทันหันเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 675 ขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาซึ่งบางหลักฐานกล่าวว่าหลี่หงถูกปลงพระชนม์ด้วยการวางยาตามพระบัญชาของจักรพรรดินีอู่(พระราชมารดา)
พระนางจองซอง
พระเจ้ายองโจ
พระเจ้าช็องโจ
บ่อเตน
เบส (สุนัข)
เบส หรือ อีเบส เป็นสุนัขทรงเลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ปรากฏในพระราชหัตถเลขา แต่จากที่พระองค์มีพระราชกรณียกิจจำนวนมากและไม่มีเวลาให้กับสุนัขนี้ พระองค์จึงพระราชทานให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินีทรงเลี้ยงต่อ
เบส หรือ อีเบส เป็นสุนัขพันธุ์เทร์เรีย (Terrier) เพศเมีย มีขนสีขาวสะอาด เป็นหนึ่งในสุนัขทรงเลี้ยงเท่าที่ปรากฏนามในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่สุนัขนี้มีความฉลาดเฉลียว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชหัตถเลขาแด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี พระราชขนิษฐา ให้ทรงทราบเกี่ยวกับสุนัขนี้ ความว่า "...รับรองว่าอีเบสนี้ฉลาดเป็นแน่ เดี๋ยวนี้รู้ภาษากว่าอ้ายปรินซ์ [สุนัขทรงเลี้ยงเพศผู้] เสียแล้ว ทั้งอ่อนกว่า..."
แต่เบสมีข้อเสียคือดีใจอย่างตื่นตูมเมื่อได้พบกับเจ้าของ ซึ่งในขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงเลี้ยงอยู่ ทรงกล่าวว่า "...เวลาฉันตื่นนอน ต้องให้คนยึดไว้เสียให้แน่นจนความดีใจนั้นซาแล้วจึงปล่อย" และ "...เวลาไปไหนกลับมาเร่งรวังตัว อาจจะโผนขึ้นถึงหน้าอกนอนหงายทั้วยืนด้วยความคิดถึง แลกระโดดขึ้นกระโดดลงบนตักตะกุยตะกายจนเลือดออก" และทรงกล่าวสรุปว่าเบสเป็นสุนัขที่ "...สันดานยินดีแรง..." แม้จะซุกซนและมีแรงเยอะ โดยทรงกล่าวว่า "...เพราะตีนมันตีนเดียวถีบอ้ายปรินซ์นอนหงาย" แต่พระองค์ยืนยันว่าเบสไม่ดุ และกินค่อนข้างจุเสียด้วย
แม้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงมีพระเมตตาต่อเบส และเบสก็จะแสดงความจงรักภักดีต่อพระองค์มากก็ตาม แต่ก็ทรงตระหนักว่าเบสเป็นสุนัขที่ชอบอยู่ใกล้ชิดกับเจ้าของตลอดเวลา แต่ด้วยมีพระราชกิจต่าง ๆ ทำให้พระองค์ไม่สามารถมีเวลาให้แก่เบสได้ รวมทั้งนิสัยของเบสที่มักจะเห่าเสียงดัง จึงพระราชทานเบสแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินีทรงเลี้ยงต่อ พระองค์อนุญาตให้กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินีเฆี่ยนตีเบสได้หากสร้างความเดือดร้อนวุ่นวาย แต่ทรงกำชับว่าเบสควรผสมพันธุ์กับปรินซ์ สุนัขทรงเลี้ยงเพศผู้ที่มีสีขาวเช่นเดียวกัน และไม่ทรงต้องการให้เบสไปผสมพันธุ์กับสุนัขอื่น พระองค์กล่าวว่า "...ที่หวงเช่นนี้เพราะหมาที่ขาวบริสุทธิ์เป็นแก้วแท้มีอ้ายปรินซ์กับอีเบส 2 ตัวเท่านั้น ที่มาใหม่ก็ไม่ขาวเหมือน..."
บิลลี่ กัน
การเปรียบเทียบยศทหารเกาหลี
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลการเปรียบเทียบยศทหารเกาหลี ในยุคสมัยต่าง
ยศเหล่านี้เป็นยศพิเศษ จึงไม่นำมาพิจารณาเป็นยศหลัก
ชั้นสัญญาบัตร.
! NATO Rank Code
! ชื่อในภาษาเกาหลี
! อินทรธนู
!style="background:#bfbfbf"|
! อินทรธนู (ทหาร)
! อินทรธนู (ตำรวจ)
มัสยา
มัสยา เป็นบทประพันธ์ของ พนมเทียน สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2500 โดย ศิริ ศิริจินดา เป็นผู้กำกับ อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบทเป็นพระเอก และมิสคูมี่ นักร้องชาวฮ่องกงรับบทเป็นนางแอก
ต่อมาได้สร้างเป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ถึงสามครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 ศรัณยู วงษ์กระจ่าง และ มนฤดี ยมาภัย แสดงนำ พ.ศ. 2543 พีดี วิดีโอ โปรดักชั่น สร้าง ภาสุรี-พงษ์สนิท สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เขียนบทโทรทัศน์ รุจน์ รณภพ กำกับการแสดง แอนดริว เกร้กสัน, บัวชมพู ฟอร์ด, ธนิสร สัตยมงคล, จุฑามาศ จันทศร นำแสดง ออกอากาศเมื่อ 22 มกราคม 2543 – 13 กุมภาพันธ์ 2543 ต่อจากละครกิจกรรมชายโสด
และในปี พ.ศ. 2560 ค่าย พอดีคำ นำมาสร้างใหม่ ปณธี ศุภศักดิ์สุทัศน์ เขียนบทโทรทัศน์ วลีทิพย์ นันทเอกพงศ์ กำกับการแสดง มิกค์ ทองระย้า, มุกดา นรินทร์รักษ์, พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์, สุภาพร มะลิซ้อน นำแสดง ออกอากาศ ทุกวันวันจันทร์–อังคาร เวลา 20.15 น.-22.30 น. ทางช่อง 7 เริ่มตอนแรกวันอังคารที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560−วันอังคารที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2560 ต่อจากละครเรือนพะยอม
ละครมัสยา ได้รับกระแสตอบรับเรตติ้งดี
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 17 ตอน ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 – 19 กันยายน พ.ศ. 2560) Nielsen ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากผู้ชมทั่วประเทศไทยทั้งหมด 17 ตอน อยู่ที่
รอดดี้ ไพเพอร์
เวป (เทศมณฑลวอซ)
ซาลาเลอเวอ
คัฟเรลเชค
ตอนตอ
เอลมาฮัลลาเอลกูบรา
เบนกาซี
ลุก ฮาร์เปอร์
สาธารณรัฐฮังการีที่ 2
สาธารณรัฐฮังการีที่สอง  เป็นสาธารณรัฐระบบรัฐสภาที่จัดตั้งในระยะเวลาอันสั้น ภายหลังจากการล้มเลิกของ ราชอาณาจักรฮังการี เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 ต่อมาสาธารณรัฐที่สองได้ยุติลงในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 โดยถูกแทนที่ด้วยสาธารณรัฐประชาชนฮังการี
สาธารณรัฐประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการภายหลังจากการยึดครองฮังการีของสหภาพโซเวียตเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง และการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยของฮังการีอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 ซึ่งราชบัลลังก์ได้ว่างลงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 ในช่วงแรกของสาธารณรัฐมีลักษณะเป็นรัฐบาลผสมระหว่างฝ่ายสนับสนุนประชาธิปไตย โดยส่วนใหญ่จะเป็นพรรคเกษตรกรรายย่อยอิสระ และพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการี ด้วยการสนับสนุนจากโซเวียต สมาชิกคอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่ได้รับตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญในคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระทรวงมหาดไทย ถึงแม้ว่าพรรคเกษตรรายย่อยจะได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1945 จากตำแหน่งทางการเมืองของสมาชิกคอมมิวนิสต์ ทำให้สามารถใช้อุบายทางการเมืองเพื่อกำจัดศัตรูฝ่ายตรงข้ามทีละส่วนอย่างเป็นระบบ ผ่านการวางอุบายทางการเมืองและการวางแผนการที่แยบยล ซึ่งดำเนินการโดยผู้นำคอมมิวนิสต์อย่าง มาทยาช ราโกชี ที่เรียกว่า "กลวิธีชอลอมิ"
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1947 พรรคคอมมิวนิสต์สามารถโค่นล้มพรรคเกษตรรายย่อยได้ในฐานะศัตรูทางการเมืองผ่านการจับกุมและเนรเทศผู้นำหลักของพรรคออกนอกประเทศไปเป็นจำนวนมาก และถูกควบคุมอย่างเข้มข้นจากรัฐบาล พร้อมผู้ติดตามจากนายกรัฐมนตรี จากการเลือกตั้งครั้งใหม่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1947 คะแนนเสียงของพรรคคอมมิวนิสต์เพิ่มขึ้น ถึงแม้ว่าพรรคที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์จะได้คะแนนเสียงเท่ากันกับในปี ค.ศ. 1945 และการเลือกตั้งก็เต็มไปด้วยการโกงและการข่มขู่คุกคาม มีการวางแผนการของคอมมิวนิสต์และการใช้กลอุบายเพื่อกวาดล้างพรรคฝ่ายค้านที่เหลือส่วนใหญ่ในปีต่อมา โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด ๆ เหตุการณ์นี้สิ้นสุดลง เนื่องจากการรวมตัวกันกับพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมแห่งฮังการีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948 เพื่อจัดตั้ง พรรคแรงงานประชาชนฮังการี โดยพื้นฐานแล้วเป็นการขยายตัวของพรรคคอมมิวนิสต์ภายใต้ชื่อใหม่ ได้มีการโอนกิจการอุตสาหกรรมส่วนใหญ่มาเป็นของรัฐ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ส่งผลให้เศรษฐกิจและสังคมของฮังการีได้รับอิทธิพลของโซเวียต และเมื่อประเทศเข้าสู่ขอบเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียต ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1949 ประเทศได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเป็นสาธารณรัฐประชาชน โดยพรรคคอมมิวนิสต์เป็นพรรคการเมืองเดียวของรัฐที่ถูกต้องตามกฎหมาย ระบอบการปกครองนี้ยังคงดำรงอยู่ต่อไป ยกเว้นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เนื่องจากการปฏิวัติฮังการีในปี ค.ศ. 1956 จนกระทั่งการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในฮังการีในปี ค.ศ. 1989–90
จักรพรรดิโมโมโซโนะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโมโมโซโนะ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 116 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามธรรมเนียมของการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของจักรพรรดิโมโมโซโนะเกิดขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1747 จนกระทั่งถึงการสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1762 รัชสมัยของจักรพรรดิโมโมโซโนะส่วนใหญ่เงียบสงบ โดยมีเพียงเหตุการณ์เดียวที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับ คูเงะ จำนวนหนึ่งที่สนับสนุนการฟื้นฟูการปกครองโดยตรงของจักรพรรดิ คูเงะ เหล่านี้ถูกลงโทษโดย โชกุน ผู้มีอำนาจโดยพฤตินัยในประเทศ จักรพรรดิโมโมโซโนะมีโอรส 2 องค์กับ นางสนองพระโอษฐ์ แต่พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุยังน้อยในปี ค.ศ. 1762 การสืบราชสันตติวงศ์ตกอยู่กับเจ้าหญิงโทชิโกะ พระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของจักรพรรดิโมโมโซโนะซึ่งกลายเป็น จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ เนื่องจากโอรสของ จักรพรรดิโมโมโซโนะ พระชนมายุยังน้อย จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ จึงกลายเป็นจักรพรรดินีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของ จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ ในอนาคตจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง
คุณหลวงแจ่ม ภักดี
ยุทธการโทบะ–ฟูชิมิ
ยุทธการโทบะ–ฟูชิมิ  เป็นการศึกที่สำคัญในช่วงสงครามโบชิงของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายสนับสนุนองค์จักรพรรดิกับฝ่ายสนับสนุนระบอบโชกุน การปะทะเริ่มขึ้นเมื่อ 27 มกราคม ค.ศ. 1868 เมื่อกองทัพของฝ่ายสนับสนุนองค์จักรพรรดิอันประกอบด้วยทหารจากแคว้นโชชู แคว้นซัตสึมะ และแคว้นโทซะ เคลื่อนพลเข้าปะทะใกล้ตำบลฟูชิมิชานเมืองเกียวโตซึ่งเป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิ การปะทะครั้งนี้กินเวลากว่าสี่วัน โดยฝ่ายกองทัพโชกุนพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงแม้ว่าจะมีจำนวนทหารมากกว่าถึงสองเท่า เนื่องจากกองทัพในพระจักรพรรดิใช้รูปแบบการรบสมัยใหม่ตามแบบอย่างตะวันตกและมีอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ทันสมัยกว่ามาก
ในวันที่ 30 มกราคมอันเป็นวันที่สามของการศึก ฝ่ายกองทัพโชกุนตระหนักว่าสู้ไม่ไหวจึงมีคำสั่งถอนทัพ ในขณะที่โชกุนโยชิโนบุซึ่งตั้งรับอยู่ที่นครโอซากะ ได้รับปากกับบรรดาแม่ทัพว่าตัวเขาจะนำทัพออกรบด้วยตนเอง แต่ในคืนนั้นเขาได้หลบหนีออกจากปราสาทโอซากะหมายจะไปขึ้นเรือรบไคโยมารุเพื่อหนีไปยังนครเอโดะ (โตเกียว) อย่างไรก็ตาม ที่ท่าเรือโชกุนกลับพบว่าเรือรบไคโยมารุยึงมาไม่ถึง เขาจึงลี้ภัยขึ้นเรือ USS "Iroquois" ของสหรัฐ ซึ่งจอดทอดสมออยู่ในอ่าวโอซากะ ในขณะที่เรือรบไคโยมารุมาถึงในเช้าวันรุ่งขึ้น
ในวันที่ 31 มกราคม เมื่อฝ่ายแม่ทัพของโชกุนทราบว่าโชกุนได้ทิ้งพวกเขาไปแล้ว พวกเขาก็เคลื่อนพลออกจากปราสาทโอซากะ และยอมจำนนต่อกองทัพในพระจักรพรรดิโดยไร้การขัดขืน ในขณะที่โชกุนโยชิโนบุเองก็ไม่ประสงค์จะสู้ต่ออีกแล้ว
ในวันที่ 4 มกราคม ปี 1868 โชกุนแห่งตระกูลโทกูงาวะในถวายพระราชอำนาจคืนแก่จักรพรรดิ ถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการปฏิรูปเมจิและเป็นจุดสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุน แต่อย่างไรก็ตามแม้โชกุนโทกูงาวะ โยชิโนบุจะถวายพระราชอำนาจคืนไปแล้ว แต่อิทธิพลของเขาก็ยังคงมีต่อไป และอาจจะสามารถเรียกกำลังพลเพื่อซ่องสุมกองกำลังเพื่อชิงอำนาจคืนไปได้ แคว้นโจชูและซัตสึมะจึงใช้โอกาสนี้ในการกำจัดโชกุนให้สิ้นซาก
แม้ที่ปรึกษาขององค์จักรพรรดิเมจิที่ตอนนั้นมีพระชนม์มายุแค่ 15 พรรษา จะมีความสุขดีที่ปกครองประเทศไปพร้อมกับช่วยเหลือและสนับสนุนจากตระกูลโทกูงาวะ แต่นั้นทำให้ไซโง ทากาโมริไม่ค่อยพอใจเป็นอย่างมาก เขาใช้อิทธิพลและอำนาจของตัวเองในการข่มขู่เหล่าที่ปรึกษาให้ออกคำสั่งในการยึดทรัพย์ของพวกโทกูงาวะ
ภายใต้อิทธิพลของไซโงทำให้รัฐบาลออกคำสั่งในการริบคืนที่ดินของตระกูลโทกูงาวะมาเป็นขององค์จักรพรรดิ ซึ่งต่อมาในวันที่ 17 มกราคม 1868 โยชิโนบุประกาศไม่ยอมรับคำสั่งของรัฐ และเมื่อพวกซัตสึมะใช้ประเด็นนี้ในการยุแหย่กับโยชิโนบุต่อไปเรื่อยๆ ทำให้พวกเขาทนไม่ไหว โยชิโนบุ พร้อมด้วยข้าราชบริพารของโชกุนและเหล่าโรนินในเอโดะ มาตั้งมั่นที่ปราสาทโอซากาเพื่อเตรียมโจมตีเมืองเกียวโต และแน่นอนว่าเป็นสถานที่ที่พวกโจชูและซัตสึมะใช้อำนาจขององค์จักรพรรดิในการสั่งการเหล่าทหารรอตั้งรับพร้อมอยู่แล้ว
เปิดฉากการรบ.
การต่อสู้เริ่มขึ้นเมื่อกองกำลังของฝ่ายโชกุนปิดล้อมเมืองเกียวโต โดยในระหว่างการปิดล้อมมีการส่งสาสน์เตือนไปยังราชสำนักเกียวโต เพื่อให้จักรพรรดิ ผู้สำเร็จราชการและที่ปรึกษาแผ่นดิน รวมทั้งพวกแคว้นโจชูและซัตสึมะยอมจำนนรู้ถึงการโจมตีที่กำลังจะเกิด และให้ยอมจำนนแต่โดยดี
โดยกองกำลังทหารของฝ่ายโชกุนนั้นมีกำลังพลกว่า 15,000 คน ซึ่งมีมากกว่ากองกำลังพันธมิตรซัตโจถึง 3 เท่า โดยกองกำลังหลักมาจากทหารจากแคว้นไอซุ แคว้นคุวานะและกองทหารชินเซ็นกุมิ และแม้ทหารส่วนมากจะเป็นทหารรับจ้าง แต่ในจำนวนนี้ก็มีทหารทีได้รับการฝึกมาอย่างดีจากฝรั่งเศสรวมอยู่ด้วย ซึ่งในแต่ละกองกำลังของทั้งสองฝ่ายก็มีจุดดี จุดด้อยแตกต่างกันไป อย่างเช่นกองกำลังของฝ่ายไอซุมีความพร้อมมากกว่าของซตสึมะ กองกำลังบาคุฟุมีจำนวนมากที่สุด และกองกำลังของโจชูที่มีความทันสมัยมากที่สุด
แต่ถึงกระนั้นแม้กองกำลังของโชกุนจะมีจำนวนมาก แต่ตัวโชกุนเองก็มักจะสั่งการพลาดและไม่มีความเป็นผู้นำพอ ทำให้ในแต่ละการศึกมักจะพลาดบ่อยๆ
แม้ทางฝ่ายของพันธมิตรซัตโจจะมีกำลังพลน้อยกว่า แต่พวกเขามีกำลังทหารและยุทธโธปกรณ์ที่ล้ำสมัยที่สุดในญี่ปุ่น โดยมีทั้งปืนใหญ่ ปืนยาว ปืนกล ในการรบ ซึ่งทางด้านกองกำลังของโชกุนนั้นไม่มีอาวุธพวกนี้มากนัก เนื่องด้วยการที่โชกุนใช้ดงินไปในการฝึกทหารของฝรั่งเศสทำให้ไม่ค่อยมีเงินไปซื้ออาวุธ ทำให้ในกองกำลังของโชกุนมีทั้งส่วนที่ทันสมัยและล้าสมัย
กองเรือราชนาวีอังกฤษซึ่งเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของพันธมิตรซัตโจ ก็ได้ออกตัวและมาช่วยสนับสนุนพันธมิตรซัตโจโดยการเอากองเรือมาปิดท่าเรือโอซากา เพื่อป้องกันกองกำลังเสริมของโชกุนทีอาจจะมาช่วยเหลือทัพของโชกุนในโอซากาซึ่งเป็นจุดยื่นมั้นของกลุ่มผู้สนับสนุนโชกุน แต่สาเหตุสคัญหลักๆของการที่กองเรืออังกฤษมาปิดล้อมอ่าวโอซากาในครั้งนี้ก็เพื่อป้องกันจุดยุทธศาสตร์การค้าที่สำคัญในเมืองเฮียวโงะ(ปัจจุบันคือโกเบ)และป้องกันสถานะท่าเรือการค้าที่รัฐบาลเกียวโตเพิ่งจะสั่งเปิดในโอซากาด้วยในวันที่ 1 มกราคม 1868 กองเรือที่ประจำการในโอซากานั้นนำโดยพลเรือเอกเฮนรี เคปเปล (Henry Keppel) และพลเรือเอกเฮนรี เอช.เบล (Henry H. Bell)
ก่อนจะเกิดการรบครั้งนี้ โยชิโนบุผู้เป็นโชกุนคนสุดท้ายมีอาการป่วยอย่างรุนแรง ทำให้เขาไม่มีส่วนร่วมในการศึกครั้งนี้
ไดโจคัง
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฤทธิ์ ธมฺมสิริ)
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ นามเดิม ฤทธิ์ ฉายา ธมฺมสิริ เป็นสมเด็จพระราชาคณะ เจ้าคณะใหญ่ฝายเหนือและอดีตเจ้าอาวาสวัดบพิตรพิมุขวรวิหารและวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ มีนามเดิม ฤทธิ์ หรือ ริด เกิดเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 ปีระกา ตรงกับวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2380 เมื่ออายุได้ 10 ขวบ ได้ศึกษากับพระมหาพลาย วัดนาคกลาง หลังโกนจุก ได้บวชเป็นสามเณรอยู่วัดราชบุรณราชวรวิหาร เข้าสอบพระปริยัติธรรมครั้งแรกในปีระกา พ.ศ. 2391 ณ วัดพระเชตุพนฯ ได้เปรียญธรรม 3 ประโยค พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระเมตตามาก ตรัสว่า "เด็กขนาดนี้กำลังจะจับเป็ดจับไก่ แต่สามเณรฤทธิ์อุตส่าห์เล่าเรียนจนแปลหนังสือได้เป็นเปรียญ" จึงพระราชทานรางวัล 1 ชั่ง
ปีมะเส็ง พ.ศ. 2400 อุปสมบทที่วันราชบุรณฯ โดยมีพระธรรมวโรดม (สมบุรณ์) เป็นพระอุปัชฌาย์ และเข้าแปลพระปริยัติธรรมอีกครั้งขณะพรรษา 8 ได้อีก 2 ประโยค จึงเป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานตาลปัตรพื้นโหมดเป็นเกียรติยศพิเศษ เพราะท่านเทศนาได้ดีต้องพระทัย
หลังจากได้รับแต่งตั้งเป็นพระราชาคณะ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ท่านไปครองวัดบพิตรพิมุข ต่อมาวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ขณะดำรงสมณศักดิ์เป็นพระธรรมวโรดม ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปอยู่วัดอรุณราชวราราม โดยมีพระครูปลัด 1 รูป พระครูฐานานุกรม 3 รูป พระเปรียญ 2 รูป สามเณรเปรียญ 1 รูป พระอันดับ 7 รูป ติดตามไปอยู่ด้วย
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ อาพาธเป็นโรคชรา มรณภาพเมื่อวันพุธที่ 22 เมษายาน พ.ศ. 2456 เวลา 3 ยาม ปีฉลู สิริอายุได้ ในวันต่อมา เวลาบ่าย 5 โมงเศษ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสด็จแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนครสวรรค์วรพินิต สวมลอมพอกโหมดถวายศพ แล้วเจ้าพนักงานยกศพตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบโกศไม้สิบสอง แวดล้อมด้วยฉัตรเครื่อง 9 คัน แล้วสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช ทอดไตร 10 ไตร และผ้าขาว 20 พับ พระราชทานบังสุกุล และให้พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทุกวันมีกำหนด 1 เดือน
จักรพรรดิโยเซ
สมเด็จพระจักรพรรดิโยเซ  จักรพรรดิองค์ที่ 57 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น โดยพระนามของพระองค์ต่อมาได้ถูกนำไปเป็นพระนามของ จักรพรรดิโกโยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 16
จักรพรรดิโยเซหรือเจ้าชายซะดะอะกิระได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิเซวะพระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 869 เมื่อจักรพรรดิเซวะสละราชบัลลังก์ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 เจ้าชายซะดะอะกิระพระชนมายุเพียง 7 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนโดยมีการประกอบพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 877
จักรพรรดิโยเซถูกปลดจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 884 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 6 ปีโดยอดีตจักรพรรดิโยเซเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 949 ขณะพระชนมายุได้ 80 พรรษาโดยมีเจ้าชายโทะคิยะสึพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 ผู้มีศักดิ์เป็นพระอัยกา (ปู่) ของจักรพรรดิโยเซขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโคโก
รายชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่นำมาใช้เป็นชื่อธาตุ
บทความนี้เกี่ยวกับ รายชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่นำมาใช้เป็นชื่อธาตุ เฉพาะธาตุแกโดลิเนียมและซาแมเรียมที่พบในธรรมชาติ ส่วนธาตุอื่นทั้งหมดเป็นธาตุสังเคราะห์
ธาตุต่อไปนี้ตั้งตามชื่อนักวิทยาศาสตร์
ธาตุต่อไปนี้ตั้งตามชื่อบุคคลที่ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์
เทศมณฑลบาช-คิชคุน
พาราโบลา
พาราโบลา คือ ภาคตัดกรวยที่เกิดจากการตัดกันระหว่างพื้นผิวกรวยด้วยระนาบที่ขนานกับเส้นกำเนิดกรวย (generating line) ของพื้นผิวนั้น พาราโบลาสามารถกำหนดเป็นด้วยจุดต่าง ๆ ที่มีระยะห่างจากจุดที่กำหนด คือ จุดโฟกัส (focus) และเส้นที่กำหนด คือ เส้นไดเรกตริกซ์ (directrix)
พาราโบลาเป็นแนวคิดที่สำคัญในทฤษฎีคณิตศาสตร์ อย่างไรก็ดี พาราโบลาสามารถพบได้บ่อยมากในโลกภายนอก และสามารถนำไปใช้เป็นประโยชน์ในวิศวกรรม ฟิสิกส์ และศาสตร์อื่น ๆ
พาราโบลามีหลายรูปชนิด เช่นกรวยคว่ำกรวยหงาย บางทีตัดผ่าน 2 ช่อง บางทีตัดผ่าน 4 ช่อง แล้วแต่สมการที่มีการกำหนดมา ซึ่งจะเป็นชนิดใดก็ได้แต่ไม่สามารถเป็นเส้นตรงๆได้เพราะจะไม่เรียกว่า พาราโบลา
การบุกครองญี่ปุ่นของมองโกล
ยาโนช อาแดร์
ยาโนช อาแดร์  เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวฮังการีซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีฮังการีตั้งแต่ ค.ศ. 2012 ถึง ค.ศ. 2022 เขาเป็นนักการเมืองเก่าแก่ของพรรคฟิแด็สซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายขวา ในฐานะตัวแทนของพรรค เขาเข้าร่วมการพูดคุยโต๊ะกลมของฮังการีในช่วงสิ้นสุดของระบอบคอมมิวนิสต์ในฮังการีใน ค.ศ. 1989 เขาเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของฮังการีตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2009 และดำรงตำแหน่งโฆษกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง ค.ศ. 2002 เขาเป็นประธานการประชุมของพรรคฟิแด็สชั่วคราวระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง ค.ศ. 2003 เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มรัฐสภาของพรรคฟิแด็สระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง ค.ศ. 2006
อาแดร์ได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภายุโรประหว่างการเลือกตั้งรัฐสภายุโรปใน ค.ศ. 2009 เขาดำรงตำแหน่งรองประธานคณะกรรมาธิการสิ่งแวดล้อม สาธารณสุข และความปลอดภัยด้านอาหารของรัฐสภายุโรปตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 อาแดร์ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีฮังการี หลังจากที่พาล ชมิต ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้าเขาลาออกเนื่องจากการโต้เถียงเรื่องการลอกเลียน ยาโนช อาแดร์เป็นประมุขแห่งรัฐคนแรกนับตั้งแต่อาร์ปัด กอนซ์ที่ได้รับการเลือกตั้งใหม่และสามารถดำรงตำแหน่งครบสองวาระได้สำเร็จ เขาไม่มีสิทธิ์ลงสมัครในการดำรงตำแหน่งวาระที่สาม ผู้ที่สืบตำแหน่งต่อจากเขาคือคาทาลิน โนวัก เพื่อนนักการเมืองจากพรรคฟิแด็ส
มิกโลช โฮร์ตี
วิเตซ มิกโลช โฮร์ตี แห่งน็อจบาญอ (, ; อังกฤษ: Nicholas Horthy; ) เป็นพลเรือเอกและรัฐบุรุษชาวฮังการี ที่ได้กลายเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งราชอาณาจักรฮังการี เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรฮังการีในสมัยระหว่างสงคราม และเกือบตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1920 ถึง 15 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เขาได้ถูกขนามนามว่า "ฮิสเซอรีนไฮเนส ผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรฮังการี"(ฮังการี: "Ő Főméltósága a Magyar Királyság Kormányzója")
โฮร์ตีได้เริ่มอาชีพของเขาในฐานะที่เป็นเรือตรีในกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีในปี ค.ศ. 1896 และได้รับยศตำแหน่งเป็นพลเรือตรีในปี ค.ศ. 1918 เขาได้แสดงถึงการปฏิบัติหน้าที่ในยุทธการที่ Strait of Otranto และกลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีในช่วงท้ายปีของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการเลื่อนยศตำแหน่งเป็นพลเรือโทและผู้บัญชาการกองเรือ เมื่อพลเรือเอกก่อนหน้านี้ได้ถูกขับออกจากตำแหน่งโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ได้ให้การสนับสนุนการก่อกบฏ ในปี ค.ศ. 1919 ตามมาด้วยส่วนหนึ่งของการปฏิวัติและการเข้าแทรกแซงจากภายนอกในฮังการี ตั้งแต่โรมาเนีย เชโกสโลวาเกีย และยูโกสลาเวีย โฮร์ตีได้เดินทางกลับบูดาเปสต์พร้อมกับกองทัพแห่งชาติและต่อมาก็ได้รับเชิญให้เป็นผู้สำเร็จราชการจากรัฐสภา โฮร์ตีได้นำรัฐบาลชาติอนุรักษนิยมตลอดช่วงสมัยระหว่างสงคราม และได้ประกาศให้พรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีและพรรคแอร์โรว์ครอสส์ เป็นพรรคการเมืองผิดกฎหมาย และดำเนินนโยบายต่างประเทศที่มุ่งเน้นการเรียกร้องดินแดนที่เสียไปในสนธิสัญญาไทรอานอน คืน เขาเป็นผู้ทำให้ความพยายามคืนสู่บัลลังก์ของ สมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 4 ทั้งสองครั้งในปี ค.ศ. 1921 ต้องล้มเหลว รัฐบาลฮังการีตกอยู่ใต้ภัยคุกคามจากฝ่ายสัมพันธมิตรที่อาจจะประกาศสงคราม หากมีการฟื้นฟูราชวงศ์ฮาพส์บวร์คขึ้นมาสมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 4 จึงทรงถูกพาออกไปจากฮังการีโดยเรือรบของสหราชอาณาจักรในสถานะผู้ลี้ภัย
หลังจากได้ปรากฏตัวในฐานะพยานในการพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามที่เนือร์นแบร์คในปี ค.ศ. 1948 โฮร์ตีได้ตั้งรกรากและใช้ชีวิตในปีที่เหลืออยู่ของเขาในการลี้ภัยที่โปรตุเกส บันทึกของเขา "Ein Leben für Ungarn" (ชีวิตสำหรับฮังการี) ได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1953 เขาได้ถูกมองว่าเป็นบุคคลที่มีความขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ในฮังการีร่วมสมัย
อังเกลา ฮิตเลอร์