pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เตียบ่อกี้ เกิดที่เกาะร้าง พ่อของเขาคือเตียชุ่ยซัว เป็นลูกศิษย์คนที่ห้าของ จาง ซานฟง ผู้ก่อตั้งสำนักบู๊ตึ๊ง แม่ของเขา "ฮึงซู่ซู่" เป็นลูกสาวของ ฮึงที่เจี่ย ผู้นำแห่งพรรคอินทรีฟ้า เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อบุญธรรมของเขา "เจี่ยซุ่น" เขาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาที่อยู่บนเกาะเรียนรู้ทักษะการอยู่รอดขั้นพื้นฐาน ศิลปะการต่อสู้ และทักษะการอ่านเขียนจากพ่อแม่และพ่อบุญธรรมของเขา เมื่อเขาอายุได้เก้าขวบ เขาได้กลับมายังแผ่นดินใหญ่กับพ่อแม่ของเขาขณะที่เจี่ยซุ่น ปฏิเสธที่จะออกไปและยังคงอยู่บนเกาะนี้
เมื่อกลับมายังแผ่นดินใหญ่ ครอบครัวของเขาได้รับความสนใจจากเหล่าจอมยุทธทั่วยุทธภพเพื่อตามหา ที่อยู่เจี่ยซุ่นและดาบสยบมังกร ต่อมาฮ้อปีกองลักพาตัวเตียบ่อกี้ไป และทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสด้วยวิชาฝ่ามือไอเย็น แต่จางซานฟงช่วยชีวิตเขาไว้ ต่อมาพ่อแม่ของเตียบ่อกี้ ฆ่าตัวตายหลังจากปฏิเสธที่จะเปิดเผยที่อยู่ของเจี่ยซุ่น จางซานฟงได้นำเตียบ่อกี้กลับสำนักบู๊ตึ๊งและพยายามรักษา แต่ไม่สำเร็จ
2 ปีต่อมา จางซานฟงพาเตียบ่อกี้ไปรักษาที่อื่น พวกเขาเผชิญหน้ากับฉางอี่ชวน และจิวจี้เยียก จางซานฟงได้ช่วยพวกเขาและมอบความไว้วางใจให้ฉางอี่ชวนดูแลเตียบ่อกี้ ฉางอี่ชวนได้พาเตียบ่อกี้ไปที่ "หุบเขาผีเสื้อ" เพื่อขอความช่วยเหลือจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ "โอ้วแชงู้" ซึ่งเขาก็รักษาเตียบ่อกี้ได้บ้าง แต่ไม่หายขาด แต่เขาก็สามารถลดอาการบาดเจ็บของเตียบ่อกี้ และเขาก็ยังบอกความรู้ทางการแพทย์ของเขาให้แก่เตียบ่อกี้ นอกจากนี้ เตียบ่อกี้ยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับพิษบางอย่างจากหวัง นานกู่ ภรรยาของโอ้วแชงู้อีกด้วย
ในขณะที่กีเฮียวผู้ถูกสังหารโดยมิกจ้อซือไท่ เตียบ่อกี้ก็ได้พาเอี้ยปุ๊กหุ่ยไปหาพ่อของเขา เอี้ยเซียวที่เทือกเขาคุนหลุน เขาได้พบจู้ จิวเฉิน ในภายหลังและเริ่มสนใจเธอ อีกทั้งครอบครัวของเธอก็ยอมรับ และตกลงที่จะให้เตียบ่อกี้แต่งงานกับจู้ จิวเฉิน แต่เขาก็ค้นพบในภายหลังว่าครอบครัวของนางไม่ได้ยอมให้แต่งงานจริงๆ แต่ทั้งหมดคือแผนที่จะหลอกให้เขาเปิดเผยเบาะแสพ่อบุญธรรมของเขา เตียบ่อกี้จึงหลบหนี และอาศัยหลบซ่อนในหุบเขานิรนาม
5 ปี ต่อมา เขาได้ทดลองผ่าตัดลิงขาวที่เจ็บปวดในช่องท้องและพบห่อที่มีผงเก้าอิมจินเอ็งบริเวณช่องท้องของลิง เขาฝึกฝน และรักษาตัวเองด้วยวิชานี้ ในเวลาเดียวกันเขาสร้างพลังขึ้นมาใหม่และเรียนรู้การใช้วิชานี้เป็นวรยุทธป้องกันตัว
กลับมาเป็นประมุขแห่งพรรคเม้งก่า.
เตียบ่อกี้ได้เดินทางกลับมาสู่แผ่นดินใหญ่และพบกับหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งหนีบิดามารดามา "ซูเอ๋อ" และเขาได้พบกับ จิวจี้เยียก ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกของสำนักง้อไบ๊ นอกจากนี้เขายังได้เรียนรู้ว่าหกสำนักใหญ่ในมณฑลหูหนานกำลังวางแผนโจมตีพรรคจรัสที่ดอยเจิดจ้า เขาขึ้นไปบนดอยก่อนผู้บุกรุกและค้นพบแผนชั่วร้ายจากเซ่งคุน ศัตรูที่ปลุกระดมให้ 6 สำนักใหญ่กับพรรคจรัสสู้กันเอง เตียบ่อกี้สู้ไม่ได้ จึงหลบหนีอีกครั้งอย่างหวุดหวิดพร้อมกับเสี่ยวจาว คนรับใช้ของครอบครัวของเอี้ยเซียว ซึ่งเขาได้พบกับที่นั่น เขาค้นพบคู่มือ 'เคล็ดวิชาพลังเคลี่อนย้ายในพริบตา' ในห้องลับและฝึกฝนทักษะซึ่งทำให้เขาสามารถหายตัวไปยังที่ยากหยั่งถึงได้
เตียบ่อกี้สามารถแก้ไขความขัดแย้งระหว่างพรรคจรัส กับหกสำนักใหญ่โดยการเป็นตัวแทนของพรรคในการต่อสู้กับนักรบพรรคอื่น ๆ เขาได้เปิดเผยแผนการชั่วร้ายของเฉิงคุนและได้รับความเคารพจากนิกายออร์โธดอกซ์ สมาชิกพรรคได้ขอบคุณเตียบ่อกี้ ที่ได้ช่วยพวกเขาและต้องการให้เขาดำรงตำแหน่งผู้นำของพรรคซึ่งว่างเปล่านับตั้งแต่การเสียชีวิตของผู้นำคนก่อนหน้า หยาง ติงเทียน ตอนแรกเตียบ่อกี้ไม่เต็มใจรับตำแหน่ง แต่ผลสุดท้าย เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งพรรคจรัส และได้ปฏิรูปพรรคเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์กับสำนักอื่น ๆ ในที่สุดหลังจากที่เตียบ่อกี้ได้พบกับ จางซานฟง เขาได้มอบพรรคมารให้อยู่ภายใต้การปกครองของจางซานฟง พ่อบุญธรรมของเขา และเขาได้กลั่นกรอง และได้เพิ่มวรยุทธทั้งหมดที่เขาได้เรียนรู้
การออกผจญภัยของเตียบ่อกี้.
ในขณะที่เขากำลังจะไปหาพ่อบุญธรรมของเขาที่กลับมายังแผ่นดินใหญ่ เตียบ่อกี้จึงรู้ว่าสมาชิกของนิกายทั้งหกถูกจับโดยทหารของราชวงศ์หยวนหลังจากที่พวกเขาออกจากดอยเจิดจ้า กองกำลังหยวนนำโดยเจ้าหญิงมองโกล "เตี๋ยเมี่ยง" นางได้หลงเสน่ห์เตียบ่อกี้หลังจากเผชิญหน้ากับเขาในการต่อสู้ไม่กี่ครั้ง เตียบ่อกี้สามารถช่วยเหลือสมาชิก 6 สำนัก ได้สำเร็จ หลังจากวันนั้น ทำให้พรรคจรัส และ 6 สำนักใหญ่เป็นพันธมิตรกัน ในขณะเดียวกันเตี๋ยเมี่ยงก็ตกหลุมรักเตียบ่อกี้อย่างลับ ๆ ต่อมาเธอก็ปลดปล่อยทุกคน โดยมีข้อตกลงกับเตียบ่อกี้ว่าเขาต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขสามข้อ ข้อแรกคือ ต้องอนุญาตให้เธอตามเขาไปทุกที่ และเธอจะบอกกับเขาอีกสองเงื่อนไขต่อไป
เตียบ่อกี้เดินทางกลับไปยังหุบเขาน้ำแข็งเพลิงกับเตี๋ยเมี่ยง, จิวจี้เยียก และ เสี่ยวเจียว พร้อมกับหยินลี่ (ซูเอ๋อ) ได้แอบติดตามพวกเขา เมื่อเตียบ่อกี้ได้พบ พญาราชสีห์ขนทองเจียซุน พ่อบุญธรรม พวกเขาจึงเต็มไปด้วยอันตรายเพราะศัตรูของพวกเขากำลังยินดีกับการได้ครอบครองดาบฆ่ามังกร และพวกเขายังได้พบกับสมาชิกของพรรคชาวเปอร์เซีย เสี่ยวเจียวตกลงที่จะออกไปกับชาวเปอร์เซียเพื่อเป็นผู้นำของพวกเขา เพื่อไม่ให้ผู้อื่นมาแทนที่ตำแหน่งแม่ของเธอ ในขณะเดียวกันจิวจี้เยียกแอบลอบสังหารซูเอ๋อ และลอบทำร้ายเตียบ่อกี้, เตี๋ยเมื่อง และพญาราชสีห์ขนทองเจียซุน เพื่อให้เธอสามารถยึดกระบี่อิงฟ้า และดาบฆ่ามังกรได้
จิวจี้เยียกใส่ร้ายเตี๋ยเมี่ยงว่าเป็นคนฆ่าซูเอ๋อ โดยการลอยร่างของซูเอ๋อในขณะที่เธอหมดสติ เมื่อเตียบ่อกี้ตื่นขึ้นเขาก็ตกใจที่เห็นว่าซูเอ๋อตายแล้วและเชื่อว่าเป็นผู้ลงมือสังหาร เขากลับไปยังแผ่นดินใหญ่กับจิวจี้เยียก และพ่อบุญธรรมของเขาเจียซุน แต่ต่อมา จิวจี้เยียกก็ถูกเซ่งคุน และเฉิน โหยวเหลียงจับตัวไป ซึ่งทั้งสองได้วางแผนที่จะกระตุ้นความขัดแย้งในพรรคมาร กับ 6 สำนักใหญ่อีกครั้ง
เตียบ่อกี้พบเตี๋ยเมี่ยงอีกครั้ง และต้องการที่จะฆ่าเธอเพื่อแก้แค้นให้ซูเอ๋อ แต่เขาก็เว้นจากการทำเช่นนั้น เพราะเขายังคงรักเธอและคิดว่าเธออาจจะไม่ได้ตั้งใจ
เตียบ่อกี้ได้ช่วยเหลือจิวจี้เยียกจากเงื้อมมือของเฉิน โหยวเหลียง และบอกกับเธอว่า ซ่งแชจือ คือตัวการเรื่องราวทั้งหมด เพราะเขามีความพยายามที่จะครอบครองบู้ตึ้ง ทำให้รักสามเส้าค่อยๆพัฒนาระหว่างเขา,เตี๋ยเมี่ยง และ จิวจี้เยียก เขาตัดสินใจที่จะแต่งงานกับจิวจี้เยียก เพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดีต่อเธอ แต่แล้วเตี๋ยเมี่ยงก็ขัดขวางงานแต่งงานด้วยการบอกว่าเธอรู้ว่าพ่อบุญธรรมของเขาถูกคุมขังและบอกว่าสภาพที่สองของเธอ (ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้) คือเขาไม่สามารถแต่งงานกับจิวจี้เยียกได้ จิวจี้เยียกจึงเกลียดเตี๋ยเมี่ยงมากขึ้นที่มาทำลายงานแต่งงานและ จู่โจมเธออย่างชั่วร้ายด้วย 'ดัชนีเก้าสุริยัน'
จิวจี้เยียกสาบานที่จะทำให้เตียบ่อกี้ชดใช้ต่อการทรยศต่อความรักของเธอและสาบานที่จะฆ่าเตี๋ยเมี่ยง เตียบ่อกี้ได้ช่วยเตี๋ยเมี่ยง และพวกเขาเข้าร่วม Lion Slaying Ceremony ที่วัดเส้าหลิน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของเซ่งคุนเพื่อฆ่าพญาราชสีห์ขนทองเจียซุน โดยใช้เจียซุนเป็นเหยื่อล่อให้ทุกคนเข้าไปในกับดัก - เนื่องจากชะตากรรมของเขาจะถูกตัดสินโดยแชมป์ของการประกวดวรยุทธ จิวจี้เยียกปรากฏตัวในพิธีและเอาชนะผู้ท้าชิงทั้งหมด และเตียบ่อกี้เองก็เกือบเอาชนะเธอ แต่เขาลังเลที่ช่วงเวลาที่สำคัญและสูญเสีย
จิวจี้เยียกยินยอมให้เตียบ่อกี้ช่วยเธอต่อสู้กับเวรยามในวัดเส้าหลินที่เฝ้าเจียซุน เนื่องจากการเอาชนะพวกเขาได้ เจียซุนจะเป็นอิสระ ซึ่งเตียบ่อกี้ก็ทำได้สำเร็จ
สแมป
SMAP กลุ่มศิลปินจากค่าย Johnny's Entertainment ที่ได้รับความนิยมมามากกว่า 25 ปี มีผลงานทางวงการบันเทิงมากมาย และได้รับรางวัลจากผลงานเหล่านั้นอีกมากเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คิมุระ ทาคุยะ สมาชิกที่ได้รับความนิยมมากที่สุด และยิ่งไปกว่านั้นในปี 2013 SMAP ได้ถูกจัดอันดับศิลปินไอดอลที่ยอดขายรวมตั้งแต่เดบิวต์ทั้งซิงเกิล อัลบั้มและDVDได้มากที่สุดเป็นอันดับ 1 ของประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย
ในวันที่ 14 สิงหาคม ทาง Johnny's Entertainment ซึ่งเป็นต้นสังกัดได้มีการยืนยันว่า SMAP จะมีการยุติการทำกิจกรรมในนามวงลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.2016
SMAP เป็นคำที่ย่อมากจาก "Sports Music Assemble People" โดยคุณจอนนี่ ดึงเด็กหนุ่ม 6 คนมาจาก Skate boy (แบ็คอัพ 光GENJI) ในปี 1988 ฟอร์มมาเป็น SMAP เริ่มต้นด้วยสมาชิก 6 คน หลังจากฝึกฝน ด้านต่างๆ ทั้งการร้องการเต้น รวมถึงเล่นละคร ร่วมเป็นพิธีกรในหลายรายการ จนมีฝีมือ ที่เป็นที่พอใจแล้ว ในวันที่ 9/9/1991 ซิงเกิล Can't Stop ! ! –Loving- จึงได้วางแผง โดยขึ้นอันดับ 2 โอเรกอนชาร์ต และทำยอดขายรวมได้ 150,440 แผ่น หลังจากนั้น SMAP ก็ออกผลงานอย่างต่อเนื่อง และได้รับการตอบรับของแฟนๆตลอดมา จนวันนี้มีซิงเกิลออกมาแล้ว 41 แผ่น อัลบั้ม 17 ชุด และสร้างสถิติใหม่ๆให้กับวงการเพลงญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง ตลอด 15 ปี ที่อยู่ในวงการมา และมีรายการเป็นของตัวเอง รายการแรก คือ I Love SMAP และต่อมาในปี 1996 ก็มีรายการชื่อว่า “SMAPXSMAP” โดยมีคำเรียกรายการว่า SmaSma เป็นรายการที่มีเรตติ้งติดอันดับต้นๆ มีคนติดตามดู ทุกวันจันทร์ เวลา 22:00 ~22:54 ทางสถานีฟูจิ
รายการจะมีช่วงประจำ 3 ช่วงหลัก คือ 1.Bistro SMAP โดยสมาชิกของวง จะแบ่งออกเป็น 2ฝ่าย ทำอาหารแข่งกัน ตามที่แขกรับเชิญตั้งโจทย์ให้ และตัดสินว่าเลือกอาหารจานไหนที่แขกชอบ และ ช่วง Skit ที่สมาชิก จะล้อ โฆษณา ละคร หรือสร้างคาแรกเตอร์ ต่าง ๆ ออกมาในลักษณะของละครสั้น ๆ ช่วงสุดท้าย คือ SMAP Song โดยจะมีทั้งร้องเพลง ร่วมกับแขกรับเชิญ และร้องเพลง ของตนเอง หรือให้แฟน ๆ รายการสามารถโหวตเพลงที่จะร้องได้ โดยผ่านทางเว็บไซต์ของรายการ จนถึงปัจจุบันรายการนี้ยังคงเป็นรายการที่มีผู้ชมสูงสุดติดอันดับทุกอาทิตย์ SMAP เจอวิกฤตของวง ครั้งใหญ่เมื่อ Katsuyuki Mori ขอลาออกจากวงเพื่อทำตามความฝันของตัวเอง ในการเป็นนักแข่งรถ ซึ่งเทป SMAPxSMAP โมริ อำลานั้น ทุกคนกลั้นน้ำตาของตัวเองไม่ได้
แต่เพื่อเพื่อนจะได้ทำตามความฝันของตัวเอง ทุกคนจึงเข้าใจ และ วง SMAP จึงเหลือเพียง 5 นับจากวันนั้น ในปี 2001 Inagaki Goro โดนพักงาน จากการขับรถเฉี่ยวตำรวจหญิงที่เข้ามาเขียนใบสั่ง ขณะจอดรถในที่ห้ามจอด ในเวลานั้น SMAP กำลังทัวร์คอนเสริ์ต Ura SMA กันอยู่ สมาชิกที่เหลือ ต้องจัดการแสดงใหม่ และเข้าทดแทนในส่วนของ Goro รวมถึงประคับประคองวงไปเพื่อรอวันที่ Goro กลับมา รวมถึงสัญลักษณ์ ชูนิ้ว 5 และ 6 เป็นตัวแทนบอกทุกคนถึงGoro จนถึงทุกวันนี้ เป็นเวลา 25 ปี SMAP สร้างผลงานออกมามาย และต่อเนื่อง คงเป็นสิ่งยืนยันได้ว่า ความสามารถของ SMAP ทั้ง 5 คน ไม่ได้ลดน้อยลงเลย
http://www.tfm.co.jp/what-s/index.html
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 หรือ ขุนหลวงพ่องั่ว เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกในราชวงศ์สุพรรณภูมิที่ได้ครองกรุงศรีอยุธยา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1913 — 1931 รวมเป็นระยะเวลา 18 ปี พระองค์เป็นพระเชษฐาของพระมเหสีในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) และเป็นพระมาตุลา (ลุง) ของสมเด็จพระราเมศวร
มีข้อสันนิษฐานว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 เป็นราชบุตรพระองค์ที่ 5 เพราะคำว่า "งั่ว" หมายถึงลำดับที่ 5 ตามการนับเลขแบบไทย และเป็นพระเชษฐาของพระมเหสีในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จึงตรัสเรียกพระองค์ว่าพระเชษฐา
เมื่อสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยาเมื่อปี พ.ศ. 1893 ในการนั้นพระองค์ทรงสถาปนาขุนหลวงพ่องั่วขึ้นเป็น "สมเด็จพระบรมราชาธิราช" พร้อมทั้งโปรดให้ขึ้นไปครองราชสมบัติ ณ เมืองสุพรรณบุรี ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 สมเด็จพระราเมศวรพระราชโอรสในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 เสด็จมาแต่เมืองลพบุรีและขึ้นเสวยราชสมบัติสืบต่อมา โดยพระองค์ยังคงครองราชสมบัติอยู่ที่เมืองสุพรรณบุรีเช่นเดิม
จนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 1916 พระองค์ได้เสด็จจากเมืองสุพรรณบุรีมายังกรุงศรีอยุธยา ความทราบถึงสมเด็จพระราเมศวร พระองค์จึงเสด็จออกไปอัญเชิญเสด็จพระมาตุลาเข้าสู่พระนคร หลังจากนั้น สมเด็จพระราเมศวรได้ถวายราชสมบัติแก่พระองค์และถวายบังคมลาเสด็จไปครองเมืองลพบุรีตามเดิม พระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1931 รวมระยะเวลาในการครองราชสมบัติได้ 18 ปี โดยสมเด็จพระเจ้าทองลัน พระราชโอรสของพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบไป
ด้วยทรงเป็นจอมทัพที่เข้มแข็ง พระราชกรณียกิจส่วนใหญ่ตลอดรัชกาลจึงทรงเป็นจอมทัพออกไปทำการรณรงค์ โดยศึกสำคัญมีดังนี้
ศึกเขมรแปรพักตร์.
เมื่อ พ.ศ. 1895 พระองค์ได้ทรงยกทัพไปยังนครธมแห่งกรุงกัมพูชาธิบดีเพื่อช่วยทัพของสมเด็จพระราเมศวรที่เข้าโจมตีกรุงกัมพูชาธิบดีก่อนหน้านั้น การศึกครั้งนี้มีเหตุจากการที่พระเจ้ากรุงกัมพูชาบดีแปรพักตร์ ดังนั้น สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จึงมีพระราชโองการให้สมเด็จพระราเมศวรยกทัพไปปราบปราม แต่การไม่เป็นดังคาด ทัพพระเจ้ากรุงกัมพูชาธิบดีสามารถโจมตีทัพหน้าของกรุงศรีอยุธยาจนแตกพ่าย แล้วจึงเข้าปะทะกับทัพหลวงต่อ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จึงมีพระราชโองการให้ขุนตำรวจออกไปเชิญพระองค์ที่ประทับอยู่ ณ เมืองสุพรรณบุรี ขึ้นไปทำศึกช่วยสมเด็จพระราเมศวร การศึกดำเนินไปเป็นระยะเวลา 1 ปีโดยประมาณ จึงสามารถเอาชนะกรุงกัมพูชาธิบดีได้สำเร็จและได้กวาดต้อนครัวชาวกัมพูชาธิบดีเข้ามายังอยู่กรุงศรีอยุธยาเป็นจำนวนมาก
หลังจากที่พระองค์ขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาแล้ว ในปี พ.ศ. 1914 พระองค์ได้เสด็จขึ้นไปทำสงครามกับเมืองฝ่ายเหนือหลายเมือง เช่น เมืองชากังราว เมืองพิษณุโลก เวียงเชียงใหม่ เมืองนครลำปาง สงครามยืดเยื้อกันมาเป็นเวลานาน จนพระองค์เสด็จสวรรคต
สงครามกับเมืองชากังราว.
พระองค์ทรงยกกองทัพขึ้นไปยังเมืองชากังราวถึง 4 ครั้ง เนื่องจากเมืองชากังราวเป็นเมืองหน้าด่านของอาณาจักรสุโขทัย โดยครั้งแรกนั้นทรงยกกองทัพไปเมืองปี พ.ศ. 1916 พระยาไสแก้วและพระยาคำแหงเจ้าเมืองชากังราวออกรบต่อพระองค์ การศึกในครั้งนั้นเป็นเหตุให้พระยาไสแก้วเสียชีวิตแต่พระยาคำแหงนั้นสามารถกลับเข้าเมืองได้ แล้วทรงยกทัพกลับกรุงศรีอยุธยา พระองค์ยกทัพขึ้นไปเมืองชากังราวครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 1919 พระยาคำแหงและท้าวผ่าคองคิดกันว่าจะยอทัพหลวงทำมิได้ ครั้งนั้นท้าวผ่าคองเลิกทัพหนีแต่พระองค์ทรงยกทัพตามและสามารถตีทัพท้าวผ่าคองแตก ได้ท้าวพระยาเสนาขุนหมื่นเป็นจำนวนมากแล้วทรงยกทัพหลวงกลับพระนคร พระองค์ยกทัพมาเมืองชากังราวเป็นครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 1921 ครั้งนั้นพระมหาธรรมราชาที่ 2 พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่งกรุงสุโขทัยทรงออกรบเป็นสามารถ แต่เห็นจะสู้ทัพจากกรุงศรีอยุธยาไม่ไหว ดังนั้น พระมหาธรรมราชาจึงออกมาถวายบังคม พระองค์ทรงให้พระมหาธรรมราชาครองเมืองต่อไปในฐานะเป็นประเทศราชของกรุงศรีอยุธยาแล้วทรงยกทัพหลวงกลับพระนคร พระองค์ยกทัพไปเมืองชากังราวอีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 1931 แต่ไม่ปรากฏว่าทรงยกทัพไปด้วยสาเหตุอันใด ครั้งนั้นทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตระหว่างการเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยา
เมื่อ พ.ศ. 1917 พระองค์และพระมหาเถรธรรมากัลญาณได้ปรึกษากันและทรงสถาปนาพระศรีรัตนมหาธาตุ ฝ่ายบูรพาทิศ (วัดมหาธาตุ) หน้าพระบันชรสิงห์สูง 19 วา ยอดนพศูลสูง 3 วา
MA อาจหมายถึง
กรมพระจันทบุรีนฤนาถ
นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ
มหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ (8 มิถุนายน พ.ศ. 2417 – 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2474) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ เป็นพระอัยกาฝ่ายพระบิดาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระราชปัยกาฝ่ายพระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง ได้แก่ อภิรัฐมนตรี องคมนตรี สมุหมนตรี ราชองครักษ์พิเศษ เสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และนายทหารพิเศษกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ และเป็นต้นราชสกุลกิติยากร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 12 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาอ่วม ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือน 7 ปีจอ ตรงกับวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2417 ในพระบรมมหาราชวัง เนื่องจากเจ้าจอมมารดาอ่วมเป็นลูกจีน พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ จึงถูกล้อว่า "วันจันทร์ ปีจอ เดือนเจ็ด ลูกเจ้า หลานเจ๊ก" ซึ่งมาจากพระองค์ประสูติ "ปีจอ วันจันทร์ เดือนเจ็ด ลูกพระจุล หลานพระจอม ตัวเป็นเจ้า ตาเป็นเจ๊ก"
(เจ้าจอมมารดาอ่วม เป็นธิดาของพระยาพิสณฑ์สมบัติบริบูรณ์ (เจ้าสัวยิ้ม) เป็นผู้คิดขุดลอกคลองภาษีเจริญในสมัยรัชกาลที่ 4 และยังเป็นเจ้าของเรือกลไฟชื่อ "เจ้าพระยา" เดินระหว่างกรุงเทพฯ-สิงคโปร์ รายแรกและรายเดียวในสมัยนั้น เป็นต้นตระกูล "พิศลยบุตร" กับ คุณปรางค์ ผู้เป็นภรรยา)
พ.ศ. 2425 พระองค์ทรงเริ่มการศึกษาที่สำนักของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ต่อมาในปี พ.ศ. 2426 ได้เสด็จไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ โดยมี มหาปั้น เป็นผู้ถวายพระอักษร ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีโสกันต์ขึ้นในพ.ศ. 2428
วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 ได้ทรงผนวชเป็นสามเณร ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร แล้วลาสิกขาบทในวันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม ศกนั้น จากนั้นจึงเสด็จไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2428 นับเป็นพระราชโอรสรุ่นแรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ได้เสด็จไปศึกษาต่างประเทศ ประกอบด้วย
ทรงสำเร็จสาขาบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies) จากสถาบันตะวันออก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สาขาวิชาภาษาบาลีและสันสกฤต เมื่อ พ.ศ. 2437 ระหว่างศึกษาอยู่ พระองค์ทรงสังกัด วิทยาลัยแบเลียล (Balliol College) ของมหาวิทยาลัย
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2438 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรี
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 ได้ทรงผนวชเป็นพระภิกษุ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ผนวชอยู่ 15 วันจึงลาผนวช
เมื่อเสด็จนิวัติกลับพระนคร ทรงรับราชการในกรมราชเลขานุการ จากนั้นมาทรงงานในตำแหน่งอธิบดีกรมศึกษาธิการ ต่อมาวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระองค์เจ้าต่างกรม มีพระนามว่า "พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นจันทบุรีนฤนาถ" ทรงศักดินา 15000 เมื่อพระยาสุริยานุวัตร (เกิด บุนนาค) ลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จึงโปรดให้กรมหมื่นจันทบุรีนฤนาถรั้งตำแหน่งเสนาบดีแทนตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 126 ถึงวันที่ 1 เมษายน ร.ศ. 127 จึงโปรดเกล้าฯ ให้เป็นเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดให้เปลี่ยนคำนำพระนามเป็น"พระเจ้าพี่ยาเธอ" และในวันต่อมาพระองค์ท่านได้เข้าถือน้ำและรับตั้งเป็นองคมนตรี ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต่อมาในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนเป็น "พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหลวงจันทบุรีนฤนารถ" ทรงศักดินา 15000 ต่อมาในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 จึงโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนเป็น "พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ สุรเชษฐาธิราชกิตตยากร วรลักษณสุนทรวีรวิจิตร สรรพรัชดาธิกิจโกศล วิมลรัตนมหาโกศาธิบดี ธีรคุโณฬาร ศุภสมาจารสารสมบัติ มัทวเมตตาธยาศัย ไตรศรีรัตนสรณาคม อุดมศักดิ์บพิตร" ทรงศักดินา 15000 ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ทรงปรีชาสามารถในด้านการคลังและการเศรษฐกิจ, ทรงพระดำริจัดตั้งคลังออมสินให้ราษฎรได้นำเงินฝากเพื่อให้ปลอดจากโจรภัยและอัคคีภัยและส่งเสริมการออมทรัพย์, ทรงจัดตั้งกรมพาณิชย์และสถิติพยากรณ์ และจัดการตั้งสหกรณ์, ทรงร่างกฎหมายวางระเบียบวิธีการศุลกากร และทรงแก้ไขปรับปรุงภาษีสรรพากร รวบรวมหน่วยงานจัดเก็บภาษีให้มารวมอยู่ในบังคับบัญชากระทรวงเดียวกัน, ทรงจัดให้สุราและฝิ่นเป็นสิ่งผูกขาดของรัฐบาล เพื่อเตรียมการที่จะบังคับให้การสูบฝิ่นเป็นสิ่งต้องห้ามในเวลาต่อมา
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นอภิรัฐมนตรี ที่ปรึกษาในการบริหารราชการแผ่นดิน และทรงเป็นกรรมการราชบัณฑิตยสถาน
ปลายปี พ.ศ. 2473 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถได้เสด็จไปรักษาอาการประชวรพระศออักเสบที่กรุงปารีส ระยะแรกพระอาการดีขึ้น ต่อมากลับกำเริบอีก และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 เวลา 11:05 น. สิริพระชันษาได้ 58 ปี
กระทรวงพาณิชย์ได้ดำเนินการสร้างพระรูปพระองค์ท่านประดิษฐานไว้หน้าตึกที่ทำการกระทรวงกระทรวงพาณิชย์ ถนนสนามไชย เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เพื่อรำลึกพระเกียรติคุณในฐานะที่ทรงเป็นเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์พระองค์แรก ปัจจุบันพระรูปของพระองค์ได้ย้ายไปประดิษฐานไว้ในสวนด้านในของอาคาร กระทรวงพาณิชย์ใหม่ สนามบินน้ำ จังหวัดนนทบุรี
ผลงานทางวิชาการอันโดดเด่น.
กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ทรงพระปรีชาสามารถในภาษาบาลี ได้ทรงแปลเรื่อง "จันทกุมารชาดก" จากภาษาบาลีเป็นไทยจนทรงได้รับพระราชทานพัดเปรียญธรรม 5 ประโยคจาก พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นกรณีพิเศษ ทั้งที่ทรงเป็นฆราวาส ทรงพระนิพนธ์ ปทานุกรม บาลี-ไทย-อังกฤษ-สันสกฤต โดยอาศัยพจนานุกรมบาลีของอาร์.ซี. ชิลเดอรส์ (R.C.Childers) ที่สมาคมบาลีปกรณ์ดำเนินการจัดพิมพ์มาก่อนหน้านี้แล้วเป็นหลัก แต่ต้นฉบับที่ทรงจัดทำไม่เรียบร้อยดีทุกส่วน ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้คณะสงฆ์วัดบวรนิเวศวิหาร ร่วมกับศาสตราจารย์ หม่อมหลวงจิรายุ นพวงศ์ องคมนตรี ตรวจชำระต้นฉบับที่พระองค์ทรงร่างขึ้นแล้วโปรดให้มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย จัดพิมพ์ปทานุกรมดังกล่าวเพื่อเผยแผ่ นับแต่นั้น ปทานุกรมเล่มนี้จึงเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายมากยิ่งขึ้น
เมื่อเสด็จนิวัติพระนคร ประทับอยู่ ณ วังเทเวศร์ อภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 21 ตุลาคม พ.ศ. 2420 – 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2482) พระธิดาองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ เสนาบดีกระทรวงต่างประเทศ เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2438 มีพระโอรสพระธิดา 12 องค์
หม่อมจอน วิชยาภัย (ถึงแก่กรรม 29 ธันวาคม พ.ศ. 2467)
หม่อมละออง วิชยาภัย (เมษายน พ.ศ. 2425 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2504)
หม่อมจั่น อินทุเกตุ (พ.ศ. 2436 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465)
หม่อมละเมียด เปลี่ยนประยูร (ตุลาคม พ.ศ. 2439 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2524)
มหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
คิงกิคิดส์
คิงกิคิดส์  เป็นวงคู่ญี่ปุ่นในสังกัดจอห์นนีและสหาย ถึงแม้ว่าสมาชิกในกลุ่มจะมีนามสกุลเดียวกัน สิ่งที่ทั้งคู่มีเหมือนกันคือทั้งคู่มาจากภูมิภาคคิงกิ คิงกิคิดส์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1997
คิงกิคิดส์ยังคงถือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ในซิงเกิลอันดับ 1 ติดต่อกันนานที่สุดนับตั้งแต่เปิดตัววง (43 ผลงาน) และซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศญี่ปุ่นรายปีติดต่อกันมากที่สุด (25 ปี, ค.ศ. 1997 - 2021)
พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์
กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม
โดโมโตะ สึโยชิ
โดโมโตะ สึโยชิ (; เกิดวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1979) เป็นไอดอล นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และพิธีกรโทรทัศน์ชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกคิงกิคิดส์ ซึ่งเป็นวงที่ครองสถิติซิงเกิลอันดับหนึ่งนานที่สุดนับตั้งแต่วันเปิดตัววงของบันทึกสถิติโลกกินเนสส์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม (13 กันยายน พ.ศ. 2425 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าเพ็ญพัฒนพงษ์ เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามรกฎ เป็นอธิบดีกรมเพาะปลูก ต้นราชสกุลเพ็ญพัฒน์ เป็นผู้นิพนธ์เพลงลาวดำเนินเกวียน หรือลาวดวงเดือน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิชัยมหินทโรดม มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าเพ็ญพัฒนพงษ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 41 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อันประสูติแต่เจ้าจอมมารดามรกฎ ธิดาของเจ้าพระยามหินทรศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2425 เสด็จไปศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์จากประเทศอังกฤษ สำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2446 ขณะพระชันษา 20 ปี กลับมารับราชการเป็นผู้ช่วยปลัดทูลฉลองกระทรวงเกษตราธิการ
ในปี พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชวินิจฉัยให้อุดหนุนการทำไหมและทอผ้าของประเทศ โดยได้ว่าจ้าง ดร.คาเมทาโร่ โทยาม่า จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ทดลองเลี้ยงไหมตามแบบฉบับของญี่ปุ่น สอนและฝึกอบรมนักเรียนไทยในวิชาการเลี้ยงและการทำไหม พร้อมกับสร้างสวนหม่อนและสถานีเลี้ยงไหมขึ้นที่ตำบลศาลาแดง กรุงเทพ ทรงจัดตั้งกองช่างไหมขึ้นในกระทรวงเกษตราธิการ ต่อมา วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2446 กระทรวงเกษตราธิการได้รวมกองการผลิต, กองการเลี้ยงสัตว์ และกองช่างไหม ตั้งขึ้นเป็น "กรมช่างไหม" โดยมี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม เป็นอธิบดีกรมช่างไหมพระองค์แรก
งานหลักของกรมช่างไหม คือ การดำเนินงานตามโครงการของสถานีทดลองเลี้ยงไหม เริ่มด้วยการก่อตั้งโรงเรียนสอนการทำไหมขึ้นในพระราชวังดุสิต เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2446 และเปิดโรงเรียนสอนการทำไหมขึ้นที่ปทุมวัน เรียกว่า "โรงเรียนกรมช่างไหม" เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2447 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างผู้เชี่ยวชาญ ศึกษาวิจัย และฝึกพนักงานคนไทยขึ้นแทนคนญี่ปุ่น ในเวลาต่อมาโรงเรียนแห่งนี้ได้พัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
วังที่ประทับของกรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม เป็นบ้านของเจ้าพระยามหินทรศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) บิดาของเจ้าจอมมารดามรกฎ มีชื่อเรียกว่าวังท่าเตียน (เรียกชื่อตามสถานที่ตั้งวัง เช่นเดียวกับวังท่าเตียนหรือวังจักรพงษ์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์) มีโรงละครอยู่โรงหนึ่ง ในสมัยนั้นเรียกกันว่า ปรินส์เทียเตอร์
วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 ได้รับสถาปนาเป็น"พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม" ทรงศักดินา 15000
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม ประชวรวัณโรคภายในมานาน แม้พระบิดาจะพระราชทานหมอหลวงมาถวายการรักษา พระอาการก็ยังทรงและทรุดจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 เวลา 16.08 น. พระชันษา 28 ปี ในคืนนั้นพระบรมวงศานุวงศ์มีสมเด็จพระบรมราชินีนาถและสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ตลอดทั้งเสนาบดีสรงน้ำพระศพ เจ้าพนักงานเชิญพระศพลงในพระลอง ประดิษฐานบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบพระโกศมณฑปใหญ่ แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 9 องค์ พระสงฆ์มีหม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร) เป็นประธานสวดสดับปกรณ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม มีพระโอรสธิดา 3 องค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวรรณวิไลย เพ็ญพัฒน์ (ราชสกุลเดิม กฤดากร; 1 ตุลาคม พ.ศ. 2431 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2476; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์) เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2446 มีพระธิดา 1 องค์
และมีพระโอรสกับหม่อมเทียม (สกุลเดิม คชเสนี) (พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 - 24 เมษายน พ.ศ. 2507) 1 องค์
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 2 มีพระนามเดิมว่าพระนเรศ หรือ "พระองค์ดำ" เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชและพระวิสุทธิกษัตรีย์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2098 ที่พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก มีพระเชษฐภคินีคือพระสุพรรณกัลยา มีพระอนุชาคือสมเด็จพระเอกาทศรถ (องค์ขาว) เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 ครองราชสมบัติ 15 ปี เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2148 สิริพระชนมพรรษา 49 พรรษา
ราชการสงครามในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่งของชาติไทย พระองค์ได้กู้อิสรภาพของไทยจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก และได้ทรงแผ่อำนาจของราชอาณาจักรไทย อย่างกว้างใหญ่ไพศาล นับตั้งแต่ประเทศพม่าตอนใต้ทั้งหมด นั่นคือ จากฝั่งมหาสมุทรอินเดียทางด้านตะวันตก ไปจนถึงฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านตะวันออก ทางด้านทิศใต้ตลอดไปถึงแหลมมลายู ทางด้านทิศเหนือก็ถึงฝั่งแม่น้ำโขงโดยตลอด และยังรวมไปถึงรัฐไทใหญ่บางรัฐ
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช หรือ "พระองค์ดำ" เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชและพระวิสุทธิกษัตรีย์ พระราชธิดาของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิและพระสุริโยทัย เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2098 ที่พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก พระองค์มีพระเชษฐภคินีคือพระสุพรรณกัลยา และพระอนุชาคือสมเด็จพระเอกาทศรถ (พระองค์ขาว)
ขณะที่ทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงใช้ชีวิตอยู่ที่พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก จนกระทั่งพระเจ้าบุเรงนองยกทัพมาตีเมืองพิษณุโลกในสงครามช้างเผือก สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เจ้าเมืองพิษณุโลก ยอมอ่อนน้อมต่อหงสาวดี จึงทำให้พระเจ้าบุเรงนองได้เมืองพิษณุโลกกับอยุธยา และทำให้สยามตกเป็นประเทศราชของพม่า เพื่อยืนยันความจงรักภักดีของกษัตริย์ พระเจ้าบุเรงนองทรงขอพระสุพรรณกัลยาและพระนเรศวรไปเป็นองค์ประกันที่หงสาวดีใน พ.ศ. 2107 ทำให้พระองค์ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนตั้งแต่มีพระชนมายุเพียง 9 พรรษา ประทับอยู่กรุงหงสาวดี 8 ปี และเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาเมื่อพระชนมายุ 17 พรรษา พ.ศ. 2115