pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อารยธรรมต่างดาวของมนุษย์กิ้งก่าเหล่านี้ถูกจดจำไว้ในการบุกเบิกอาณานิคมบนนาบู ประมาณ 7,032 ปีก่อนยุทธการยาวิน พวกเขาได้ปะทะกับชาวกันแกน บีบให้พวกกันแกนล่าถอยลงสู่ใต้น้ำจนนำไปสู่อารยธรรมที่เจริญของชาวกันแกน มีอนุสาวรีย์และเศษซากปรักหักพังกระจัดกระจายไปทั่วดาวซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยพวกเก่าแก่ ซากปรักหักพังที่ใหญ่ที่สุดนั้นอยู่ที่ทางเหนือสุดของบึงไลนอร์มซึ่งถูกระบุว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวกันแกน ชาวกันแกนมองว่ามันคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเรียกผู้ที่สร้างมันว่า"กัดส์" นักวิทยาศาสตร์ทั้งกันแกนและชาวนาบูลงความเห็นว่าจุดจบของอารยธรรมของผู้เก่าแก่นั้นเกิดขึ้นเมื่อ 5,032 ก่อนยุทธการยาวิน อาจเนื่องมาจากความไม่ใส่ใจในสภาพแวดล้อมของพวกเขา
เผ่าแอนคูราและโอทอลลาได้รวมเข้าด้วยกัน เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น พวกเขาได้ครอบครองนาบูในอีกหลายศตวรรษต่อมา ถึงแม้ว่าส่วนมากนั้นจะอาศัยอยู่ที่ใต้น้ำ ส่วนภูเขาและที่ราบนั้นถูกมองว่าเป็นทะเลทรายสำหรับชาวกันแกน
การสร้างอาณานิคมของนุษย์.
ประมาณ 3,951 ปีก่อนยุทธการยาวินเป็นช่วงจบของสงครามกลางเมืองซิธ เอลซินอร์ เดน ทาเซียได้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งกริซมอลท์ เธอได้สนับสนุนนักสำรวจของสาธารณรัฐนามว่าไควลาน ผู้ซึ่งได้ค้นพบนาบูด้วยกองยานที่ประกอบด้วยยานทั้งหมดสามลำ ได้แก่ เบเนฟิเซียน ทาเซีย คอนสแตนท์ และ ท่านแม่วิม่า ไม่นานนักดาวนาบูก็กลายมาเป็นที่ที่นักล่ามากมายมาเพื่อล่าตัวเวอร์มอค ถึงแม้ว่ามันจะเกิดขึ้นห้าทศวรรษก่อนที่มนุษย์จะตั้งรกรากถาวร
ในที่สุด ประมาณ 3,900 ปีก่อนยุทธการยาวิน ผู้อพยพที่เป็นมนุษย์ได้หลีกหนีความรุนแรงบนกริซมอลท์ได้ตั้งถิ่นฐานในภูเขาและที่ราบ บ้างก็เชื่อว่านาบูมาจากภาษาของชาวกันแกนที่แปลว่าทุ่งที่ราบ วัฒนธรรมที่แตกต่างได้สร้างความตึงเครียดระหว่างผู้คนของทั้งสอง แต่ความขัดแย้งที่รุนแรงก็ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก จากนั้นได้มีความขัดแย้งมากมายระหว่างมนุษย์ด้วยกันเองมากกว่าเป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับชาวกันแกน
สงครามระหว่างเผ่าชาวกันแกน.
กันแกนอาศัยกันอย่างแข่งัขน ในปีที่ 3,032 ก่อนยุทธการยาวิน ผู้นำทางทหารชื่อว่าโรโกได้ทำลายโอโตแซงเชอร์โดยใช้เบอร์ซา บอสสกัลโลได้หลบหนีจากการถูกทำลายและเริ่มทำการออกล่าเพื่อหาอาหาร กัลโลได้รวมเหล่าโจรโดยมีผู้นำคือผู้กองมาร์ซูนและกองกำลังป้องกันของเมืองมากมายเพื่อสร้างกองทัพกันแกน กัลโลและมาร์ซูนได้นำกองทัพเข้าโจมตีเมืองหลวงของโรโก ซึ่งต่อมาเขาได้ตั้งชื่อให้มันใหม่ว่าโอโตกันกา นครของชาวกันแกน บอสแห่งโอโตกันกาได้สืบทอดมาสู่รูกอร์ แนสส์ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำเหนือบอสทั้งหลายในเมืองอื่นๆ
การร่วมมือของกันแกนและมนุษย์ในช่วงแรก.
ถึงแม้ว่าจะมีอคติเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์บนนาบูกับชาวกันแกน พวกเขาก็ได้ร่วมมือกันในช่วงหนึ่ง แม้ว่าทั้งสองอารยธรรมจะทำเป็นไม่สนใจมัน พวกเขาก็เริ่มต้องพึ่งพากันและกันเพื่อสร้างการค้าขาย เมื่อเมืองของมนุษย์ชื่อคาดาร่าถูกสร้างขึ้นในปีที่ 2,900 ก่อนยุทธการยาวิน ผู้สำเร็จราชการนามว่าคัลลอส ซูกได้จ้างกองรักษาความปลอดภัยของชาวกันแกนเพื่อปกป้องเมืองจากสัตว์ร้าย ขณะที่ธรรมเนียมนี้สิ้นสุด แต่มันก็ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่เมื่อสิ้นสุดยุทธการนาบูเมื่อ 32 ปีก่อนยุทธการยาวิน
การสร้างอาณานิคมบนรอริ.
กษัตริย์นามว่านาร์เมิลได้สร้างอาณานิคมบนดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วยหนองน้ำของนาบูชื่อรอริเมื่อ 2,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน เมืองที่นั่นยังคงใช้ชื่อของเขาอยู่ นักวิทยาศาสตร์บางคนโต้เถียงกันว่ามีอาณานิคมก่อนหน้าอาณานิคมของนาร์เมิล แต่ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นอาจเป็นจริงมันก็ไม่มีหลักฐานใดๆ ยืนยัน
ราชวงศ์จาฟานแห่งธีด.
ในปีที่ 1,000 ก่อนยุทธการยาวิน วิกฤตการณ์ที่เกิดจากความขัดแย้งขนาดใหญ่ทำให้มนุษย์ขึ้นเป็นหัวหน้าเมืองมากมาย ถึงแม้ว่าจะไม่มีหลักฐานใดๆ บ่งบอกถึงการมีส่วนร่วมของชาวกันแกน เมื่อ 830 ปีก่อนยุทธการยาวินจาฟานได้ยุติความขัดแย้งดังกล่าวและได้รวบรวมนาบูทั้งหมดให้อยู่ภายใต้การนำของเขาในฐานะกษัตริย์แห่งนาบู และได้ก่อสร้างธีดเป็นเมืองหลวงของเขาในปีที่ 832 ก่อนยุทธการยาวิน จาฟานได้ก่อตั้งราชวงศ์ของตนขึ้นมา ซึ่งได้คงอยู่ต่อไปอีกหลายชั่วรุ่นจนกระทั่งหายไปอย่างไม่เป็นทางการ
สงครามระหว่างชาวนาบูกับชาวกันแกน.
ชาวนาบูและกันแกนได้เปิดศึกสงครามในระหว่างปีที่ 150 และ 121 ก่อนยุทธการยาวินและในขณะนั้นเองผู้ปกครองนาบูก็เสียชีวิตลง เมื่อสิ้นสุดราชวงศ์จาฟาน นาบูได้เลือกกษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นมาเพื่อนำพวกเขาในการรบ อย่างไรก็ตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญอนุญาตให้ราชวงศ์เดิมกลับมาได้อีกครั้ง เป็นเหตุให้ในอีกหลายร้อยปีต่อมาชาวนาบูพยายามให้อมิดาล่าทำหน้าที่ราชวงศ์ ผู้ซึ่งได้ปฏิเสธข้อเสนอและต่อมาก็เปลี่ยนเป็นไคลันธา ผู้ซึ่งได้ยอมรับข้อเสนอนั้น
การรุกรานนาบูครั้งแรก.
เมื่อ 100 ปีก่อนยุทธการยาวิน กองทัพกันแกนได้เผชิญหน้ากับผู้รุกรานปริศนา ส่งผลให้ชาวกันแกนรวมตัวกันแน่นแฟ้นขึ้นมากกว่าตอนที่เกิดสงครามระหว่างเผ่าเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านั้น ไม่มีใครทราบว่าชาวนาบูได้มีส่วนร่วมในสงครามหรือไม่
พัลพาทีนขึ้นมีอำนาจ.
พัลพาทีนเกิดบนนาบูเมื่อ 82 ปีก่อนยุทธการยาวิน ขณะที่เหตุการณ์ยังไม่แน่ชัดเขาก็ได้กลายมาเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธลึกลับที่ชื่อดาร์ธ ซีเดียสโดยเดิมทีเป็นศิษย์ของดาร์ธ เพลกัส เมื่อ 25 ปีก่อนยุทธการยาวินเขาได้สั่งให้มีการลอบสังหารวิดาร์ คิมและได้รับเลือกตั้งให้ทำหน้าที่แทนคิม ซึ่งก็คือวุฒิสมาชิกเขตชอมเมลล์นั่นเอง ในที่สุดการยักย้ายของพัลพาทีนได้นำเขาไปสู่การโค่นล้มสาธารณรัฐพร้อมกับเปลี่ยนวัฒนธรรมของนาบูอย่างรุนแรง หลังจากที่ตั้งระเบียบใหม่ ชาวนาบูมากมายได้ทำตัวเป็นปรปักกับพัลพาทีนอย่างลับๆ
อำนาจที่เพิ่มขึ้นของอมิดาล่า.
เมื่อถึงยุคของกษัตริย์เวอรูนา (47 ปีก่อนยุทธการยาวิน) นาบูได้กลายมาเป็นผู้มีส่วมร่วมรายใหญ่ในการค้าขายพลังงานพลาสม่าในตลาด ด้วยการที่เป็นแหล่งของพลาสม่ามานาน (เป็นพลังงานที่ให้พลังงานแก่ทุกอย่างตั้งแต่ไฟถึงเมืองใต้น้ำของกันแกนและยานหลวง) พลาสม่าที่มีคุณภาพสูงสามารถพบได้เพียงแค่ใต้ถนนของธีดเท่านั้นเอง
การค้นพบทำให้กษัตริย์เวอรูนาและจากนั้นก็เป็นวุฒิสมาชิกพัลพาทีนทำการสร้างเหมืองและโรงกลั่นพลาสม่าขนาดใหญ่ที่ในใจกลางเมืองหลวงอย่างลับๆ กลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติกเป็นผู้จัดหาทุนในการสร้างครั้งนี้ ชาวนาบูนั้นไม่ชอบการค้าขายกับผู้ที่มีอำนาจอย่างสมาพันธ์การค้าที่ซื้อพลาสม่าในราคาที่พวกกเขาจำกัดเอง อย่างไรก็ตาม สมาพันธ์ได้ใช้ข้อได้เปรียบของความไร้เดียงสาของชาวนาบูและทำการขายพลาสม่าในราคาที่สูงขึ้น
เมื่อรู้ว่าสนธิสัญญาการซื้อขายนั้นไม่เป็นธรรม นาบูได้ทำการประท้วงและขอให้มีการยกเลิกสัญญา กษัตริย์เวอรูนาไม่ได้อยากทำการค้ากับสมาพันธ์ตั้งแต่แรก เขารู้สึกถึงสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น เวอรูนาได้ขยายบทบาทของเหล่ายานขับไล่และก่อตั้งฝูงบินยานขับไล่ เอ็น-1 โรงเก็บยานของธีดถูกสร้างขึ้นถัดจากสถานีกลั่นเพื่อเป็นสถานที่ประจำการของกองกำลังทางทหารอันใหม่ การเคลื่อนไหวนี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวนาบู เนื่องมาจากการระมัดระวังก่อนแบบนี้ถูกมองว่าเป็นการกระทำที่จะยั่วยุให้ฝ่ายตรงข้ามโกรธ
ด้วยการที่ประชากรไม่พอใจนักกับการขยับขยายทางทหารของกษัตริย์ วุฒิสมาชิกพัลพาทีนจัดฉากให้กษัตริย์มีส่วนร่วมกับการเมืองที่อื้อฉาวระหว่างดาว และเวอรูนาก็ถูกบังคับให้สละราชสมบัติให้กับแพดเม่ นาเบอรี (ผู้ซึ่งต่อมาได้ใช้ชื่อว่าอมิดาล่า) ต่อมาเวอรูนาก็ถูกลอบสังหารขณะที่ถูกเนรเทศ แพดเม่ นาเบอรีกลายมาเป็นราชินีพร้อมกับให้คำมั่นสัญาว่าจะยุติความขัดแย้งโดยปราศจากความรุนแรง
เมื่อมีอำนาจ ราชินีอมิดาล่าได้เปิดการเจรจาต่อรองกับสมาพันธ์การค้า อย่างไรก็ดีทางสมาพันธ์ถูกว่าร้ายโดยชาวนาบูที่ต่อต้านอำนาจของสมาพันธ์ ซึ่งก็คือการคิดภาษีเพิ่มในการค้าระหว่างดาว การกระทำทั้งสองนั้นถูกมองโดยผู้นำของสมาพันธ์ว่าเป็นภัยคุกคามต่อความสนใจในการค้าและอำนาจของพวกเขา สมาพันธ์โต้ตอบด้วยการนำกองทัพเข้าปิดกั้นดาวนาบูโดยมีจุดประสงค์เพิ้อบีบบังคับให้ชาวนาบูยอมจำนนและหวังที่จะขู่ให้วุฒิสมาชิกยกเลิกภาษี ผู้นำของฝ่ายสมาพันธ์นั้นได้ทำการปรึกษาและถูกจัดการอย่างลับๆ โดยซิธลอร์ดดาร์ธ ซีเดียส
การมีส่วนเกี่ยวข้องของเจได.
ราชินีอมิดาล่าได้ขอผู้เจรจาเพื่อยุติความวุ่นวายและสาธารณรัฐก็ได้ส่งอัศวินเจไดสองคนมาเป็นทูตในครั้งนี้ การเจรจาต่อรองของพวกเขาไม่สำเร็จ อย่างไรก็ตาม สมาพันธ์ได้ทำการเริ่มรุกรานเข้านาบูก่อนกำหนด นาบูพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว แม้ว่าพวกเขาจะมีเหล่ายานขับไล่ที่ทรงพลัง ราชินีอมิดาล่าก็ไม่ยอมใช้มันจนกระทั่งการเจรจาทั้งหมดจะล้มเหลวโดยปฏิเสธ"ทุกการกระทำใดๆ ก็ตามที่จะนำไปสู่สงคราม" แม้ว่าจะมีการเสนอทางเลือกจากผู้ว่าราชการไซโอ บิบเบิลของเธอก็ตาม
รัฐบาลของนาบูและพลเมืองถูกจับและตกเป็นเชลยในค่ายนอกเมือง ในที่สุดราชินีก็ถูกช่วยไว้โดยอัศวินเจได ราชินีอมิดาล่าทิ้งให้นาบูต้องร้องขอความช่วยเหลือจากวุฒิสภากาแลกติกเพียงลำพัง ผู้ว่าราชการไซโอ บิบเบิลและคนอื่นๆ ได้ก่อตั้งกองกำลังต่อต้านในเวลาเดียวกัน
มองหาความช่วยเหลือ.
เมื่อมาถึงคอรัสซังราชินีอมิดาล่าก็มุ่งหน้าสู่วุฒิสภา สมาพันธ์นั้นมีพันธมิตรที่ทรงพลังและร่ำรวย และวุฒิสมาชิกพัลพาทีนก็โน้มน้าวให้ราชินีทำการอภิปรายไม่ไว้วางใจต่อสมุหนายกฟินิส วาโรลัม ด้วยการทำสิ่งนี้ เธอหวังที่จะบีบบังคับให้มีการเปลี่ยนผู้นำที่น่าพอใจมากกว่านี้ ราชินีได้กลับสู่บ้านเกิดของเธอเพื่อนำกองกำลังต่อต้านด้วยตนเอง เมื่อมาถึงบ้านแพดเม่ อมิดาล่าได้มองหาความช่วยเหลือจากชาวกันแกนที่สันโดษ เธอร้องขอให้พวกเขาร่วมกันต่อสู้กับศัตรูคนเดียวกัน กันแกนตกลงที่จะเป็นพันธมิตรและนำกองทัพเข้าต่อกรกับฝ่ายสมาพันธ์โดยมีจุดประสงค์เพื่อหันเหความสนใจกองกำลังของสมาพันธ์ที่ปกป้องเมืองหลวงของนาบูอยู่ ผู้กองพานากาและกององครักษ์สามารถรวบรวมเหล่ายานขับไล่และทำการเข้าต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับยานหลวงของสมาพันธ์ ในที่สุดการร่วมมือกันของชาวนาบูกับกันแกนก็สามารถเอาชนะสมาพันธ์ได้ เมื่ออนาคิน สกายวอล์คเกอร์ได้เข้าทำลายยานควบคุมโดยจากข้างในโดยไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความกล้าหาญของเธอที่ช่วยชาวนาบูเอาไว้ นาบูได้ขอให้เปลี่ยนรัฐธรรมนูญเพื่อให้แพดเม่ อมิดาล่าและอาจรวมทั้งผู้สืบสกุลของเธอได้ปกครองนาบูต่อไป อย่างไรก็ตาม แพดเม่ อมิดาล่าได้ปฏิเสธมันและก้าวลงจากอำนาจ
ผลที่ตามาหลังจากสิ้นสุดการรุกราน.
การรุกรานของสมาพันธ์และเหตุการณ์รุนแรงได้เปลี่ยนแปลงนาบูอย่างมาก ชาวนาบูสงสัยในบทบาทของพวกเขาในสาธารณรัฐกาแลกติก ชาวนาบูมากมายเชื่อว่าสาธารณรัฐนั้นอ่อนแอและไม่สามารถปกป้องพวกเขาได้ อย่างที่ยอมให้สมาพันธ์บุกดาวของพวกเขา
ชาวนาบูเหล่านี้เชื่อว่าพวกเขาต้องปกป้องตัวเองและรายได้จากพลาสม่านั้นก็จะต้องนำมาใช้ในการนี้ ด้วยการเป็นอิสระจากสัญญากับสมาพันธ์การค้า นาบูจึงได้รับผลประโยชน์เต็มที่จากการค้าพลาสม่า ชาวนาบูคนอื่นๆ ยังคงสนับสนุนสาธารณรัฐกาแลกติกโดยรู้สึกดีที่มีสมุหนายกพัลพาทีนเป็นชาวนาบูเช่นกัน
การกระทำของทั้งสองฝ่ายของนาบูทำให้นาบูแข็งแกร่งขึ้นและเพิ่มกำลังทางทหาร งบประมาณของกององครักษ์ได้เพิ่มขึ้นและส่งผลให้อาวุธและยานเกราะมากขึ้นไปด้วย
วุฒิสภากาแลกติกเป็นที่แสดงความคิดเห็นใหม่ของแพดเม่ อมิดาล่า แม้ว่าชาวนาบูและในวุฒิสภากาแลกติกบางส่วนต้องการอำนาจบริหารส่วนกลาง แพดเม่ก็ทำการโหวตครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อต่อต้านการกระทำทางทหารจนเธอกลายมาเป็นผู้นำฝ่ายค้าน การกระทำทางทหารจะทำให้วุฒิสภาสร้างกองทัพหลักที่จะทำตามความต้องการของสมุหานายก ขณะที่ดาวสมาชิกที่มีข้อจำกัดในการสร้างกองทัพของตน อย่างกององครักษ์ของนาบู เพื่อควบคุมดุลย์อำนาจ แพดเม่ อมิดาล่าอาจต่อต้านการกระทำดังกล่าวเพราะว่าการกำหนดต่อกองทัพบนดาวบ้านเกิดของเธอก็เป็นได้
อย่างไรก็ตาม วุฒิสมาชิกแพดเม่ อมิดาล่าไม่สามารถทำอะไรได้และวุฒิสภาก็ออกเสียงให้สร้างกองทัพ ในขณะนั้นเอง พัลพาทีนที่เป็นคนจากนาบูได้กลายมาเป็นสมุหนายกของสาธารณรัฐอย่างเต็มตัว และเขาก็ได้รับการสนับสนุนจากนาบูเป็นหลัก
การรุกรานที่ไม่รู้จบ.
ในช่วงสงครามโคลน สมาพันธ์ระบบดาวอิสระ (รวมทั้งสมาพันธ์การค้า) ได้กระทำการรุกรานนาบูอีกครั้งโดยได้รับการสนับสนุนจากราชินีจามิลลาชาวนาบูที่เป็นฝ่ายแบ่งแยกดินแดน เดิร์จและอซาจจ์ เวนเทรสส์ได้จัดทีมเพื่อทำการปล่อยแก๊สพิษบนดาว แต่ก็ทำได้เพียงทำลายอาณานิคมของชาวกันแกนบนโอมาดูนเท่านั้น เหตุการณ์นี้ทำให้ฝ่ายแบ่งแยกดินแดนวางแผนที่เฉียบขาดมากขึ้นเพื่อยึดครองนาบูให้ได้ ในเวลาต่อมา กองทัพดรอยด์ขนาดเล็กได้พยายามลอบสังหารวุฒิสมาชิกอมิดาล่าในตลาดของนาบู วุฒิสมาชิกถูกช่วยเอาไว้โดยศิลปินผู้ซึ่งเห็นนิมิตการตายของแพดเม่และเด็กแฝดที่เธออุ้มท้อง
เมื่อสิ้นสุดสงครามโคลน วุฒิสมาชิกอมิดาล่าเสียชีวิตลงไม่นานหลังจากให้กำเนิดลูกแฝดของเธอ การตายของเธอนั้นบอกว่าเธอตรอมใจหลังจากที่ได้รับรู้ว่าสามีของตน อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ได้เข้าสู่ด้านมืดและกลายมาเป็นซิธลอร์ดที่น่ากลัวนามว่าดาร์ธ เวเดอร์ งานศพของวุฒิสมาชิกจัดขึ้นในเมืองธีด ซึ่งจัดขึ้นโดยไรโอ ธูลยายของนาเบอรี
ยุกคของจักรวรรดิ.
หลายปีต่อมา นาบูยังคงสนับสนุนสมุหนายกและต่อมาก็จักรพรรดิพัลพาทีน รวมทั้งการก่อตั้งจักรวรรดิกาแลกติกถึงแม้ว่าการทำเช่นนี้จะเป็นการทำให้ประชากรรู้สึกถึงความสุขในตอนที่สาธารณรัฐยังคงอยู่ ชาวนาบูมากมายทำงานให้กับจักรวรรดิและผู้กองพานากาได้กลายมาเป็นผู้ช่วยจักรพรรดิและต่อมาก็ได้เป็นมอฟฟ์ในเขตชอมเมลล์
การลอบสังหารราชินีเอไพลานา.
ในช่วงปีแรกของจักรวรรดิ ราชินีเอไพลานายังคงภักดีต่อจักรวรรดิแต่ลับหลังเธอก็เคลือบแคลงในการปกครองใหม่นี้ ตลอดช่วงการปกครองของเธอนั้นสิ่งก่อสร้างของรัฐบาลและองค์กรบนนาบูยังคงเป็นของสาธารณรัฐ ไม่ใช่จักรวรรดิ เธอได้ซ่อนกลุ่มเจไดไว้อย่างลับๆ ซึ่งส่วนใหญ่รอดจากคำสั่งที่ 66 เธอถูกจับได้เมื่อ 18 ปีก่อนยุทธการยาวิน ในการต่อสู้ที่เงียบงันนั้น เอไพลานาและเจไดของเธอถูกสังหารโดยกองทหารที่ 501 เธอถูกแทนที่โดยราชินีไคลันธา ผู้ซึ่งจักรวรรดเชื่อว่าจะเป็นหุ่นเชิดให้กับพวกเขาได้ดี
การปกครองของไคลันธา.
หากว่าไคลันธาไม่ชอบใจนักที่จะคืนสู่สาธารณรัฐเก่า เธอก็คงไม่อยากเป็นผู้สนับสนุนจักรวรรดิเช่นกัน ไม่นานหลังจากที่เธอขึ้นครองบัลลังก์ เธอก็เริ่มออกคำสั่งให้ทำการสืบสวนการตายของผู้ปกครองก่อนหน้าเธอโดยรับรู้ถึงการมีส่วนร่วมในการลอบสังหารของจักรวรรดิ ไคลันธานั้นระมัดระวังที่จะรักษาความสัมพันธ์กับจักรวรรดิโดยไม่อยากให้พวกเขาต้องกลายมาเป็นศัตรู แต่เธอปฏิเสธที่จะเปลี่ยนโครงสร้างของประชาธิปไตยในรัฐธรรมนูญของนาบูหรือแม้กระทั่งยกเลิกอำนาจและกฎหมายของกษัตริย์ เช่นเดียวกันกับราชินีจามิลลา ไคลันธาเองก็เห็นใจฝ่ายแบ่งแยกดินแดน
ไคลันธาเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ชาวนาบู ความนิยมที่ป้องกันเธอจากแรงกดดันของจักรวรรดิ อย่างไรก็ตามราชินีมักถูกจำกัดให้อยู่เพียงลำพังในราชวังธีดโดยนายพลเรือของจักรวรรดิ
ไคลันธาได้ครองอำนาจต่อมาอีกหลายยุคมากกว่าผู้ปกครองและผู้ที่รอดจากจักรวรรดิที่ล่มสลาย และอาจได้เป็นราชินีตลอดชีวิตของเธอ ไคลันธายังได้แต่งตั้งหลานของแพดเม่ อมิดาล่านามว่าพูจา นาเบอรีให้เป็นวุฒิสมาชิกของจักรวรรดิ พูจานั้นอาจมีอายุเท่ากับลูกพี่ลูกน้องของเธอ นั่นก็คือเจ้าหญิงเลอา ออร์กานาแห่งอัลเดอราน
ในช่วงเวลานั้นเอง รอริได้เป็นสถานที่การรบครั้งใหญ่ระหว่างกองกำลังของพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐและจักรวรรดิกาแลกติก การรบได้ปกคลุมไปทั่วเมืองของเรสทัสส์ ซึ่งเป็นที่แรกและที่สุดท้ายที่หัตถ์ของจักรพรรดินามว่าเอราลินา ซิลค์ได้ปรากฏตัว
หลังจากยุทธการเอนดอร์ เมื่อข่าวการตายของพัลพาทีนได้กระจายไปทั่วกาแลกซี่ ซึ่งดูเหมือนนาบูได้เอาชนะกองกำลังรักษาการของจักรวรรดิโดยกองทัพที่ร่วมกันระหว่างชาวกันแกนและนาบู ไม่มีใครรรู้ว่าพวกเขาสามารถปลดแอกดาวทั้งดวงได้หรือไม่
สาธารณรัฐใหม่.
หลังจากที่จักรวรรดิล่มสลาย ทูตของนาบูได้ถูกส่งไปประชุมกับสมาชิกของพันธมิตรปลดปล่อยดาว และเป็นหนึ่งในผู้ลงนามของสาธารณรัฐใหม่ ในช่วงเวลาของสาธารณรัฐใหม่ เอรานิ คอร์เดนได้เป็นตัวแทนเขตชอมเมลล์ในวุฒิสภาของสาธารณรัฐใหม่และต่อมาก็เปลี่ยนเป็นวุฒิสมาชิกชาวกันแกน
พันธมิตรกาแลกติก.
นาบูไม่ได้ถูกรุกรานโดยยูซาน วองในสงคราม แต่นาบูนั้นส่งกองทหารไปร่วมกับกองทัพของพันธมิตรจนกว่าจะสิ้นสุดสงคราม เนื่องมาจากยานของยูซาน วองในระบบนอกของนาบู นาบูยังเป็นฐานที่มั่นของพันธมิตรกาแลกติกที่หลงเหลือในช่วงสงครามซิธ-จักรวรรดิ
ประวัติศาสตร์ของนาบูนั้นเกี่ยวกับบาทหลวงและผู้คนที่ร่อนเร่ที่ย้ายเข้ามาอยู่เป็นเผ่าและกลุ่มบนที่ราบขนาดใหญ่โดยมีน้อยนักที่ตั้งรกรากจริงๆ จากการตามรอยของเผ่าทำให้ทราบว่าพวกเขามาจากยานล่าอาณานิคมที่พาพวกเขามายังนาบูและพวกกลุ่มก็มาจากพวกที่มาเพื่อตั้งรกราก นาบูมีตระกูลที่น่าเคารพถึงแม้ว่าในยุคของราชินีอมิดาล่าจะมีครอบครัวน้อยนักที่สามารถหากต้นกำเนิดได้
นาบูได้กลายมาเป็นสังคมที่ใช้ระบบศักดินาพร้อมกับการจัดลำดับด้วยลักษณะทางพันธุ์กรรมถึงแม้ว่าจะไม่เหมือนสังคมศักดินาอื่นๆ นาบูไม่มีการบันทึกถึงชนชั้นทาส
ในที่สุดนาบูได้กลายมาเป็นดาวที่สงบสุขและเป็นศิลปะท่ามกลางสิ่งอื่นๆ
การเป็นผู้ใหญ่และมีสิทธิมีเสียงในการโหวตนั้นวัดจากความรู้ไม่ใช่อายุ นั่นทำให้วัยรุ่นมากมายมีส่วนเกี่ยวข้องกับสาธารณะ นาบูได้แสดงให้เห็นถึงสิทธิของผู้หญิงที่สามารถขึ้นมาเป็นใหญ่ได้มากกว่าผู้ชาย
การตั้งรกรากและดินแดน.
ถึงแม้ว่าในช่วงแรกนั้นนาบูจะเป็นสังคมที่ร่อนเร่แต่ในที่สุดก็มีการตั้งรกรากอย่างสมบูรณ์ตามเส้นทางการค้าและแม่น้ำหรือไม่ก็สถานที่มีการป้องกันดี อย่าง เจจาพีคในเขากัลโล ด้วยการเป็นหนึ่งในที่ตั้งแรกๆ ของมนุษย์บนนาบู เดจาพีคเป็นที่ที่น่าเคารพก่อนที่อำนาจการเมืองจะย้ายไปสู่ธีด คีเรนและธีดถูกสร้างให้เป็นเป็นชุมชนไร่นาผู้ที่ผลิตอาหาร ในที่สุดคีเรนได้กลายมาเป็นศูนย์กลางทางการค้าในขณะที่ธีดกลายมาเป็นที่สำหรับชนชั้นสูง คาดาราถูกสร้างเป็นเมืองชายฝั่งสำหรับชาวประมงบนนาบู มอเนียเป็นที่แรกและที่เดียวที่สร้างในดินแดนของชาวกันแกนในหนองน้ำไลนอร์ม
ด้วยความโดดเด่นทางภูมิศาสตร์ของดาวทำให้เกิดที่ราบขนาดใหญ่ที่ทางเหนือ ภูเขาอยู่บริเวณตรงกลาง และหนองน้ำและลำธารก็อยู่ทางตอนใต้
ที่ราบทางเหนือนั้นติดกับมหาสมุทรทางเหนือและถูกแบ่งออกเป็นเขตต่างๆ โดยที่ราบหญ้าขนาดใหญ่จะมีธีดเป็นเมืองหลวง ที่ราบหญ้าขนาดใหญ่ทางตะวันออกจะมีชุมชนอยู่เล็กน้อย และที่ราบหญ้าขนาดใหญ่ทางตะวันตกจะมีเมืองคาดาราที่ติดกับทะเลตั้งอยู่และรวมทั้งศูนย์การค้าขายอย่างคีเรน เทือกเขากัลโลเป็นเขตที่มีเดจาพีคและวาไรคิโนที่รู้จักกันว่าเป็นทะเลสาบที่เงียบสงบในขณะที่บึงไลนอร์มขนาดใหญ่ได้ครอบครองพื้นที่ทางตอนใต้โดยมีเมืองมอเนียเป็นเมืองหลวง จักรพรรดิพัลพาทีนได้สร้างที่สถานที่ของจักรวรรดิบนภูเขาที่ดับแล้วในเขตนี้
การนับถือพระเจ้าหลายองค์ของนาบูอาจเทียบได้กับพระเจ้าองค์เดียว อย่างเทพีแห่งความปลอดภัย ไชยาราเป็นเทพเจ้าที่สะท้อนให้เห็นถึงการนับถือดวงจันทร์ของมนุษย์ อย่างไรก็ตามท่านแม่วิม่าจะอยู่สูงสุดในบรรดาเทพเจ้าทั้งหลายเหมือนกับไกอาเทพแห่งพิภพในหลายๆ วัฒนธรรม
นักปราชญ์ยุคโบราณของนาบูเป็นที่เคารพและมีเกียรติ และพร้อมกับตระกูลที่น่านับถือทำให้นาบูเต็มไปด้วยมุมมองมากมายที่มีพื้นฐานมาจากศาสนา
นักบวชที่ทุ่มเทมากมายได้ก่อตั้งชุมชนพระเจ้าและนิกายขึ้นมา อย่างเช่นภราดรภาพแห่งการตระหนักซึ่งมุ่งเน้นไปที่เทพเจ้าองค์เดียว นิกายที่เคร่งศาสนาเหล่านี้จะปกครองโดยสังฆราชหรือสันตะปาปา นิกายที่เคร่งครัดกว่านั้นจะอยู่ในที่ที่ห่างไกลและโดดเดี่ยวเพื่อละทางโลกและอยู่อย่างสงบ
ของส่งออก.
สินค้าส่งออกหลักของนาบูคือพลาสม่าที่ไหลมาจากเบื้องล่างของดาว การค้าขายพลาสม่าบนนาบูได้เริ่มขึ้นในช่วงการปกครองของกษัตริน์เวอรูนาและสิ้นสุดที่สมาพันธ์การค้า ในที่สุดมันได้นำไปสู่การปิดกั้นนาบู นอกจากนี้ยังมีไวน์ที่เป็นหนึ่งในของส่งออกของนาบูพร้อมกับศิลปะชั้นเลิศและอิทธิพลของสถาปัตยกรรมอีกด้วย
ในปี 2004 ดีวีดีฉบับพิเศษของ"" เมื่อข่าวการพ่ายแพ้และการเสียชีวิตของจักรพรรดิในยุทธการเอนดอร์ได้ถูกประกาศไปทั่วกาแลกซี่ได้มีฉากพิเศษที่เพิ่มเข้าไปซึ่งเป็นการเฉลิมฉลองบนานบู
ในหนังสือชื่อ"Secrets of Naboo"ได้บอกว่านาบูมีประชากรที่เป็นมนุษย์ประมาณ 1.2 พันล้านคนซึ่งมากกว่าจำนวนประชากรในหนังสือเล่มต่อๆ มา
เป็นไปได้ว่านาบูนั้นตั้งชื่อตามที่เป็นเทพเจ้าแห่งปัญญาที่นับถือโดยในยุคโบราณ
สิ่งก่อสร้างของนาบูมีพื้นฐานมาจากในอิสตานบัล ตุรกี
ในหนังสือ"The New Essential Guide to Alien Species"ได้กล่าวว่ากองทัพแรกถูกสร้างขึ้นเมื่อ 1,000 ปีก่อนยุทธการนาบูเพื่อต่อกรกับผู้รุกรานลึกลับและรวบรวมเผ่าของชาวกันแกน อย่างไรก็ตามการรบครั้งนี้มีความจริงที่ว่าเกิดขึ้นเมื่อหนึ่งพันปีก่อนสงครามระหว่างเผ่าของชาวกันแกนและสงครามระหว่างชาวกันแกนกับชาวนาบู
อีกความแตกต่างหนึ่งปรากฏในหนังสือ"Essential Guides"ที่มีสงครามระหว่างชาวกันแกนกับชาวนาบู แหล่งข้อมูลหนึ่งได้กล่าวว่ามันเกิดขึ้นในระหว่าง 150-121 ปีก่อนยุทธการยาวิน ในขณะที่หนังสือ"New Essential Guide to Alien Species"ได้กล่าวว่าสงครามระหว่างชาวกันแกนกับชาวนาบูนั้นไม่เคยเกิดขึ้นเลย
สถานที่จริงของนาบูคือพลาซ่า เดอ เอสปันยา (Plaza de España) ในสเปน และทะเลสาบโคโมและในอิตาลี
จังหวัดชิมาเนะ
จังหวัดชิมาเนะ  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ลักษณะภูมิศาสตร์ของจังหวัดชิมาเนะเป็นที่ราบสลับหุบเขาสูงทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยามางูจิ ทิศใต้ติดกับจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดทตโตริ จังหวัดชิมาเนะมีเมืองหลวงชื่อ นครมัตสึเอะ ตั้งอยู่ริมทะเลสาบชินจิโกะ ซึ่งทะเลสาบแห่งนี้มีทัศนียภาพที่สวยงามยามเย็นเวลาพระอาทิตย์ตกดิน ยังมีปราสาทมัตสึเอะปราสาทเก่าแก่โบราณ
มีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ คือ โบราณสถานโคจินดานิ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิกาวะ เป็นที่ที่ขุดพบดาบสัมฤทธิ์จำนวนมากถึง 358 เล่ม และในปีต่อมาก็มีการขุดพบทวน 16 เล่ม ระฆังสำริด 6 ใบ ปัจจุบันได้มีจัดแสดงภาพการจำลองตอนขุดพบ รวมทั้งจำลองบ้านทรงกระโจมกึ่งใต้ดินเอาไว้ให้ชม
จังหวัดชิมาเนะประกอบด้วย 8 นคร, 5 อำเภอ, 10 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
พัทยา มิวสิก เฟสติวัล
Pattaya music festival
อ่ายตน
ไทอ่ายตน เป็นชาวไท ที่อพยพมาอาศัยในประเทศอินเดียปัจจุบัน มีประชากร 5,500 คน นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 92.09 ฮินดู ร้อยละ 7.91% ไทอ่ายตน มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองกอง (โมกอง) เช่นเดียวกันกับชาวไทคำยัง และชาวไทนะรา เดิมทีชาวไทอ่ายตนเป็นพวกที่ส่งขันทีให้ราชสำนักเป็นประจำ ต่อมาถูกกริ้วจึงหนีมายังอัสสัม ตั้งหลักแหล่ง 2 แห่ง คือ ที่ภูเขานาคแห่งหนึ่ง และที่สิบสาคร อีกแห่งหนึ่ง มีผู้กล่าวว่ามีผู้กระทำผิดทางชู้สาวกับธิดาเจ้าฟ้า จึงถูกตอน คนไทเหล่านี้จึงได้ชื่อว่า "ไทอ่ายตอน" แต่ออกเสียงเป็น "ไทอ่ายตน" ชาวไทอ่ายตน มีอยู่หลายหมู่บ้านที่เมืองโคลาฆาต เช่น บ้านหิน บ้านน้ำท่วม บอราปัตเถิร ชาวอ่ายตนที่บอราปัตเถิร เล่ากันว่าพวกเขาอพยพมาจากเมืองรีเมืองราม และเจล้าน
ภาษาไทอ่ายตนมีลักษณะคล้ายกันกับภาษาไทอาหม จนอาจมีถิ่นฐานเดิมร่วมกัน การแต่งกายของหญิงชาวไทอ่ายตน แต่งกายคล้ายกับหญิงชาวไทพ่าเก แต่นุ่งซิ่นดำแทนซิ่นลาย มีผ้าสไบเฉียงแบบไทย ทั้งชาวไทเหนือ ในยูนนาน และชาวไทเมา ตลอดจนชาวไทยในประเทศไทย
ส่วนชาวไทอ่ายตนที่ขริกะเตีย มีอยู่ 3 หมู่บ้าน คือ นานคาว ภลีชัน และเภชเภรี รวมเรียกว่า "สยามคาว" ("หมู่บ้านสยาม") แต่ภาษาไทที่นี่นั่นสูญหายไปนานแล้ว แม้พ่อเฒ่าอายุ 70 ปีก็ยังจำไม่ได้ แม้ชาวไทอ่ายตนที่นี่ จะสูญเสียภาษาแล้ว แต่ก็ยังมีการผูกข้อมือรับขวัญ อาหารการกินก็คล้ายๆกับหมู่บ้านชาวไทอื่น ๆ รวมทั้งหนังสือ "ปู่สอนหลาน"ก็ยังเป็นคัมภีร์สำคัญของที่นี่ ถึงแม้จะไม่มีใครเข้าใจแล้ว
สงครามโคลน
สงครามโคลน  เป็นความขัดแย้งสมมติต่อเนื่องในแฟรนไชส์ "สตาร์ วอร์ส" ของ จอร์จ ลูคัส ถูกกล่าวถึงครั้งแรกสั้น ๆ ใน "ภาพยนตร์ "สตาร์ วอร์ส" เรื่องแรก" ("ความหวังใหม่", ค.ศ. 1977) แต่ตัวสงครามนั้นยังไม่ได้ปรากฏให้เห็น จนกระทั่งใน ' (ค.ศ. 2002) และ ' (ค.ศ. 2005) สงครามโคลนยังเป็นฉากหลังของ (ค.ศ. 2003–2005), (ค.ศ. 2008) และ (ค.ศ. 2008–2014, 2020) นอกจากนี้ก็ยังปรากฏในหนังสือและเกม "สตาร์ วอร์ส" อีกมากมาย
สงครามโคลนคือสงครามที่ต่อสู้เพื่อป้องกันไม่ให้ระบบดาวเคราะห์หลายพันดวงแยกตัวออกจาก สาธารณรัฐกาแลกติก และก่อตั้ง "สหภาพพิภพอิสระ" ซึ่งมักเรียกกันว่า "ฝ่ายแบ่งแยก" โดยสงครามกินเวลาทั้งหมดสามปี สาธารณรัฐใช้กองทัพของโคลนทรูปเปอร์ นำโดยเจได ต่อต้านหุ่นรบของฝ่ายแบ่งแยก ความขัดแย้งนี้เป็นแผนที่อยู่ภายใต้การบงการของ พัลพาทีน สมุหนายกของสาธารณรัฐ ซึ่งแท้จริงแล้วเขาเป็นซิธลอร์ด เขาแอบสร้างสงครามเพื่อให้ตนได้อำนาจและในที่สุดเขาก็เปลี่ยนระบอบการปกครองจากประชาธิปไตยของสาธารณรัฐกาแลกติก มาเป็นเผด็จการของจักรวรรดิกาแลกติก ซึ่งปกครองโดยกลุ่มอุตสาหกรรมทหาร และปรากฏใน "สตาร์ วอร์ส" ไตรภาคเดิม
แนวคิดและการพัฒนา.
การอ้างอิงครั้งแรกของสงครามโคลนนั้นปรากฏอยู่ในบทร่างที่สามของ ภาพยนตร์เรื่องแรก โดย จอร์จ ลูคัส ซึ่งกล่าวถึง "ไดอารี่ของสงครามโคลน" ของนายพลเคโนบี สงครามถูกกล่าวถึงสองครั้งสั้น ๆ ในเวอร์ชันสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่องนี้ กล่าวถึง โอบีวัน เคโนบี ทำหน้าที่เป็นนายพลที่รับใช้พ่อของ เลอา ออกานา ในช่วงระหว่างความขัดแย้ง ในระหว่างการเขียนบทร่างของ "สตาร์ วอร์ส 2" (1980) ลูคัสตัดสินใจแนะนำตัวละครโคลนที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามโคลน ในบทร่างแรกของ ลีห์ แบรกเกตต์ ได้พัฒนาตัวละคร แลนโด คาลริสเซียน ให้เป็นโคลนจากดาวเคราะห์โคลนที่เกี่ยวข้องกับสงครามโคลนที่กล่าวถึงใน "ความหวังใหม่" และเกือบจะสูญพันธุ์จากสงคราม โบบา เฟทท์ เคยได้รับการพิจารณาให้เป็นโคลนที่มาจากกลุ่ม ช็อกทรูปเปอร์ ที่เกือบจะถูกเจไดกวาดล้างจนหมดในช่วงสงครามโคลน อย่างไรก็ตาม แนวคิดเหล่านี้ไม่รวมอยู่ในเวอร์ชันสุดท้ายของภาพยนตร์ ลูคัสปกปิดรายละเอียดของสงครามโคลนมากกว่าองค์ประกอบอื่น ๆ ของ "สตาร์ วอร์ส" ถึงขนาดว่า ไม่ให้เรื่องนี้ปรากฏอยู่ในผลิตภัณฑ์และหนังสือที่ได้รับอนุญาต
พระนเรศ
ผาส้วม
ผาส้วม เป็นอุทยานแหล่งท่องเที่ยว อยู่ในเมืองปากเซ แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว ห่างจากปากเซไปทางเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร มีน้ำตกผาส้วมที่ได้ชื่อว่าไนแอการาแห่งเอเซีย
พระนเรศวร์
เดียนเบียนฟู
เดียนเบียนฟู  หรือ เดี่ยนเบียนฝู  (ชื่อเดิม : แถง) เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดเดี่ยนเบียนซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ห่างจากกรุงฮานอยประมาณ 200 กิโลเมตร มีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นที่รบยุทธการที่เดียนเบียนฟูระหว่างฝรั่งเศสกับเวียดมินห์ เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1954
เดียนเบียนฟูสมัยปกครองโดยอาณาจักรหอคำเชียงรุ่งมีชื่อเรียกว่า แถง ในจดหมายเหตุกองทัพไทยมีการบันทึกไว้ว่า กองทัพของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ได้เคยยกกองทัพมาปราบกลุ่มโจรชาวฮ่อถึงเมืองนี้
เป็นที่ราบล้อมรอบด้วยภูเขาสูง เนื้อที่ประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร ทิศตะวันตกอยู่ใกล้กับชายแดนแขวงพงสาลีของประเทศลาว
เดียน เบียน ฟู
ว่านหางจระเข้
ว่านหางจระเข้ เป็นต้นพืชที่มีเนื้ออิ่มอวบ จัดอยู่ในตระกูลลิเลียม (Lilium) แหล่งกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในคาบสมุทรอาหรับ สายพันธุ์ของว่านหางจระเข้มีมากกว่า 300 สายพันธุ์ ซึ่งมีทั้งพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่มากจนไปถึงพันธุ์ที่มีขนาดเล็กกว่า 10 เซนติเมตร ลักษณะพิเศษของว่านหางจระเข้ก็คือ มีใบแหลมคล้ายกับเข็ม เนื้อหนา และเนื้อในมีน้ำเมือกเหนียว ว่านหางจระเข้ผลิดอกในช่วงฤดูหนาว ดอกจะมีสีแตกต่างกัน เช่น เหลือง ขาว และแดง เป็นต้น
คำว่า "อะโล" (Aloe) เป็นภาษากรีกโบราณ หมายถึงว่านหางจระเข้ ซึ่งแผลงมาจากคำว่า "Allal" มีความหมายว่า ฝาดหรือขมในภาษายิว ฉะนั้นเมื่อผู้คนได้ยินชื่อนี้ ก็จะทำให้นึกถึงว่านหางจระเข้ ว่านหางจระเข้เดิมเป็นพืชที่ขึ้นในเขตร้อนต่อมาได้ถูกนำไปแพร่พันธุ์ในยุโรปและเอเชีย โดยปลูกเพื่อใช้ในการเกษตรและการแพทย์ รวมถึงสำหรับการตกแต่งและปลูกเป็นต้นไม้กระถาง
ว่านหางจระเข้เป็นพืชชนิดหนึ่งที่พืชอวบน้ำลำต้นสั้นหรือไม่มีลำต้นสูง 10-
100 ซม. (24–39 นิ้ว) กระจายพันธุ์โดยตะเกียง ใบหนาอ้วนมีสีเขียวถึงเทา-เขียว บางสายพันธุ์มีจุดสีขาวบนและล่างของโคนใบ ขอบใบเป็นหยักและมีฟันเล็กๆสีขาว ออกดอกในฤดูร้อนบนช่อเชิงลด สูงได้ถึง ดอกเป็นดอกห้อย วงกลีบดอกสีเหลืองรูปหลอด ยาว 2–3 ซม. (0.8–1.2 นิ้ว) ว่านหางจระเข้ก็เหมือนพืชชนิดอื่นในสกุลที่สร้างอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา (arbuscular mycorrhiza) ขึ้น ซึ่งเป็นสมชีพที่ทำให้พืชดูดซึมสารอาหารและแร่ธาตุในดินได้ดีขึ้น
ว่านหางจระเข้ได้รับการจำแนกครั้งแรกโดยคาโรลัส ลินเนียสในปี ค.ศ. 1753 เป็น "Aloe perfoliata" var. "vera" และจำแนกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1768 โดย นิโคลาส เลาเรนส์ บูร์มัน (Nicolaas Laurens Burman) เป็น "Aloe vera" ใน "Flora Indica" ในวันที่ 6 เมษายน และโดย ฟิลิป มิลเลอร์ (Philip Miller) เป็น "Aloe barbadensis" 10 วันหลังบูร์มันใน "Gardener's Dictionary"