pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทว่า รินกลับถูกคนของจาโคที่ยังเหลืออยู่ลักพาตัวไปยังอาณาจักรอสุรา ดินแดนลึกลับซึ่งปกครองด้วยระบอบนักรบอันเหี้ยมโหดโดยสามเจ้าขุนพลผู้สำเร็จวิชาเพลงหมัดไพฑูรย์ดาวเหนือ วิทยายุทธ์ร่วมรากเหง้าเดียวกับเพลงหมัดอุดรเทวะซึ่งแตกแขนงออกไปในวิถีแห่งความมืด ไคโอ ประมุขของสามเจ้าขุนพลแห่งแดนอสุรา ได้วางแผนจะยึดครองโลกในนามของความชั่วร้ายโดยการลบล้างบรรดาผู้สืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะออกไปให้หมดสิ้น เคนชิโร่ได้ค้นพบพินัยกรรมที่ถูกปิดผนึกไว้ของชูเคน ผู้ให้กำเนิดเพลงหมัดอุดรเทวะ ซึ่งบรรจุเคล็ดวิชาลับที่ทำให้ผู้สืบทอดเพลงหมัดนี้สามารถก้าวข้ามท่าไม้ตายของไคโอได้ เคนชิโร่เอาชนะไคโอและช่วยรินออกมาได้สำเร็จ เขาฝากให้แบ็ตเป็นผู้ดูแลรินและออกเดินทางอีกครั้งเพื่อฝึกฝนริว ลูกชายคนเดียวของราโอ ให้เตรียมตัวเข้าสู่วิถีของผู้สืบทอดเพลงหมัดอุดรเทวะ ก่อนจะกลับมาปกป้องแบ็ตและรินจากศัตรูในอดีตเป็นครั้งสุดท้าย และออกเดินทางเยี่ยงคนพเนจรเพื่อช่วยเหลือผู้อ่อนแอต่อไป
ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 19.00-19.30 น. ทางสถานีฟูจิทีวี โดยแบ่งเป็น 2 ภาคด้วยกัน ภาคแรกเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ถึง 5 มีนาคม พ.ศ. 2530 (ความยาว 109 ตอน) ส่วนภาคสอง เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2530 ถึง 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 (ความยาว 43 ตอน)
ในประเทศไทย ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ เคยออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2530 โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า "หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ" แต่จากภาพและเนื้อหาที่โหดร้ายปรากฏในเรื่อง ทำให้มีการตั้งข้อสังเกตว่า รุนแรงเกินไป
สำหรับเด็กและเยาวชน ทางช่อง 9 จึงต้องถอนการ์ตูนชุดนี้ออกไป ต่อมาช่อง 9 ได้นำมาฉายจนจบประมาณปี 2538
และภายหลังใด้ทำเป็นภาคเรคเมค และ อีกเรื่องคือ souten no ken ใช้ชื่ออังกฤษคือ fist of blue sky ใช้ชื่อไทยว่า ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ เพลงหมัดฟ้าคำราม เป็นเรื่องราวของคาซุมิ เคนชิโร่ ซึ่งเป็นผู้สืบทอดคนที่ 62 คนละคนกับเคนชิโร่ในภาคหลัก ซึ่งเป็นผู้สืบทอดคนที่ 66 โดยมีเนื้อเรื่องว่า เคนชิโร่ ใด้ถูกช่วยโดยมาเฟียจีน จากนั้นในเวลาต่อมา เขาใด้กลับมาใช้ชีวิตปกติ แต่แล้วเขาใด้รู้ข่าวว่า แก็งมาเฟียที่เคยช่วยเขาไว้ใด้ถูกโค่นลง เขาจึงต้องกลับไปช่วย
K (เค).
ในประเทศไทย ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ ถือเป็นจุดกำเนิดศัพท์เฉพาะที่ใช้เรียกประเภทของโดจินชิแบบเป็นภาษาพูดว่า K (บ้างก็เรียก พลัง K) โดยมาจากอักษรคำแรกของชื่อเคนชิโร่ในภาษาอังกฤษ (Kenshiro) ซึ่งเป็นแนวที่เอาตัวละครในเรื่องมาเขียนล้อเลียนโดยให้มีกล้ามและหน้าตาเหมือนกับตัวละครในเรื่องฤทธิ์หมัดดาวเหนือ (รวมถึงการล้อเลียนฉากต่อสู้และแผลเป็นรูปดาวเหนือ 7 แห่ง) ถ้าเป็นแนวการ์ตูนปกติ K จะมาจากคำว่า "คินนิคุ" (Kinniku) ที่แปลว่ากล้ามเนื้อ ซึ่งจะหมายถึงการ์ตูนที่ตัวละครเน้นกล้ามเนื้อเป็นส่วนใหญ่
สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์
แชนแนล วี ไทยแลนด์
หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ
พระวิสุทธิกษัตริย์
นิติเวชคลินิก
นิติเวชคลินิก  เป็นสาขาย่อยของนิติวิทยาศาสตร์ ว่าด้วยการตรวจร่างกายและให้ความเห็นเกี่ยวกับคดีที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับผู้ป่วยที่เป็นผู้เสียหายหรือผู้ป่วยคดี เช่นถูกข่มขืนกระทำชำเรา ถูกทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บสาหัส หรือผู้ที่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ ได้แก่
ผู้ป่วยคดี.
สิ่งที่นิติเวชคลินิก จะมีความเกี่ยวข้องกับผู้เสียหาย มีดังนี้
หมัดเพชฌฆาตดาวเหนือ
กลุ่มดาวมกร
หาดนพรัตน์ธารา
The King of the White Elephant
อิจิโกะ 100%
Ichigo 100%  หรือ Strawberry 100% (ชื่อที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ มิซุกิ คาวาชิตะ  เรื่องราวของมานากะ จุนเป (Managa Junpei) เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้มีความปรารถนาในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหญิงสาวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ จำนวน 19 เล่มจบ และในไทยจัดพิมพ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้รับการสร้างเป็นนิยาย ดราม่าซีดี อนิเมะ โอวีเอ และเกม
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในช่วงมัธยมต้นปีสุดท้ายของ มานากะ จุนเป ในเย็นวันหนึ่งขณะที่จุนเปกำลังเดินขึ้นบันไดไปยังดาดฟ้าของโรงเรียนเพื่อที่จะดูพระอาทิตย์ตกดิน ในช่วงเวลาที่ประตูดาดฟ้าเปิดออกนั้น หญิงสาวคนหนึ่งกลับตกลงมาต่อหน้า ภายในชั่วพริบตาที่สายตาของของจุนเปเหลือบไปเห็นกางเกงในลายสตรอเบอร์รี่ของเธอ หญิงสาวคนนั้นก็วิ่งหายไปจากสายตาของเขา เหตุการณ์นั้นอาจจะเรียกว่าเป็นรักครั้งแรก และรักแรกพบสำหรับจุนเป
จุนเปพบกับสมุดโน้ตที่มีชื่อติดอยู่ว่าโทโจ อายะ หลังจากปีนขึ้นไปบนหลังคาที่เธอตกลงมา แต่เมื่อเด็กหนุ่มพบว่าอายะเป็นผู้หญิงที่ดูเรียบๆ ไว้ผมเปียสองข้างและสวมแว่นตาหนาเตอะ ความฝันของเขาเกี่ยวกับหญิงสาวในผันที่เขาพบบนดาดฟ้าของโรงเรียนนั้นเหมือนกับพังทลายลง แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ เท่ากับที่ความฝันพังทลายลงนั้น จุนเปพบว่าอายะเป็นนักเขียนที่มีพรสวรรค์ นิยายในสมุดโน้ตของเธอจุดประกายความฝันในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ของเขาในมีไฟขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจ และสองคนก็เป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา
แต่จากคำแนะนำของเพื่อนทั้งสองคนของจุนเป อย่างโคมิยามะ ริคิยะ และโอคุสะ เกี่ยวกับหญิงสาวลึกลับที่เขาพบบนดาดฟ้า ส่งผลให้จุนเปกลับสรุปว่าผู้หญิงคนนั้นคือ นิชิโนะ สึคาสะ หญิงสาวที่สวยที่สุดในโรงเรียนมัธยมต้นอิสึมิซากะ ที่ทำให้จุนเปถึงกับตะลึงเมื่อได้พบกันครั้งแรก จุนเปตัดสินใจที่จะสารภาพรักกับสึคาสะ ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยตอบรับคำสารภาพรักของใครมาก่อน และด้วยคำแนะนำของอายะ การสารภาพรักครั้งนี้จึงเกิดขึ้นแบบที่ไม่มีใครคาดคิด คือการสารภาพระหว่างที่กำลังโหนบาร์ (pull-up) และยิ่งไปกว่านั้นสึคาสะเองก็กลับตอบรับการสารภาพรักครั้งนี้อย่างที่ไม่มีใครคาดคิด แต่อย่างไรก็ตามในช่วงขณะเดียวกันนั้น สาวลึกลับกับกางเกงในลายสตรอเบอร์รี่นั้นกลับวิ่งหายไปจากสายตาของจุนเปอีกครั้ง และทำให้เขารู้ว่าสึคาสะไม่ใช่คนที่เขากำลังค้นหาอยู่
แต่ทั้งๆ ที่เกิดความผิดพลาดขึ้น จุนเปตัดสินใจที่จะสานต่อความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสึคาสะต่อไป และเนื่องจากการสอบเข้ามัธยมปลายใกล้เข้ามา ทั้งสองตัดสินใจที่จะสอบเข้ายังมัธยมปลายอิสึมิซากะ โรงเรียนมัธยมปลายที่จุนเปจะสามารถทำความฝันให้เป็นจริงขึ้นมาได้ และอายะเองก็ได้กลายมาเป็นคนช่วยสอนพิเศษในตอนเช้าเพื่อเตรียมสอบของทั้งสองคน รักสามเส้าระหว่างวัยรุ่นทั้งสามคนจึงได้เริ่มต้นขึ้นอย่างช้าๆ
จนถึงในวันสอบเข้าของมัธยมปลายอิสึมิซากะ จุนเปจึงได้พบว่าสาวลึกลับบนดาดฟ้าคนนั้นจริงๆ แล้วคืออายะ หลังจากที่เธอปรากฏตัวในวันสอบ ด้วยการปล่อยผมให้ยาวสยายและถอดแว่นตาอันนั้น เมื่อสึคาสะรู้ถึงความรู้สึกของจุนเปที่มีต่ออายะที่กำลังค่อยๆ เติบโตขึ้นนั้น เธอตัดสินใจที่จะเรียนต่อที่มัธยมปลายโออุมิแทน เพราะถ้าเธอยังเดินตามอายะอยู่ต่อไป เธอจะไม่มีทางเอาชนะใจของจุนเปมาเป็นของเธอคนเดียวได้
ในระหว่างช่วงจบการศึกษาจากมัธยมต้นนั้น จุนเปได้รับกล้องวิดีโอเป็นรางวัลที่สามารถสอบเข้ามัธยมปลายได้ แต่ทว่ากล้องวิดีโอนั้นกลับพังตั้งแต่เริ่มการใช้งาน ระหว่างการทะเลาะกับหญิงสาวอีกคนหนี่ง คิตาโอจิ ซัตสึกิ ก่อนที่จุนเปพบต่อมาในภายหลังว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นในอิสึมิซากะ แม้ว่าในตอนแรกทั้งสองจะดูเหมือนไม่ถูกชะตากัน แต่หลังจากการทำความรู้จักกันมากขึ้นและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวของทั้งสอง จุนเปและซัตสึกิได้กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน จนกระทั่งเธอเองก็ตกหลุมรักจุนเปในที่สุด
หลังจากที่จุนเปค้นพบว่าชมรมภาพยนตร์ของอิสิมิซากะที่เขาใฝ่ฝันนั้นไม่มีอยู่แล้ว จุนเป อายะ ซัตสิกิ โคมิยามะและเพื่อนร่วมชั้นผู้ซึงชื่นชอบการถ่ายรูปหญิงสาว โซโตมูระ ฮิโรชิ ได้รวมตัวกันเพื่อสร้างชมรมขึ้นมาใหม่ โดยภาพยนตร์เรื่องแรกเริ่มขึ้นเมื่อปิดเทอมฤดูร้อนครั้งแรกของชีวิตมัธยมปลาย ด้วยการกำกับของจุนเป บทหนังของอายะ ซัตสึกิและโคมิยามะรับบทเป็นตัวละครหลักทั้งสองของเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสนใจและเสียงชื่นชมอย่างน่าประหลาดใจเมื่อฉายในงานเทศกาลรันเซ็น งานเทศกาลประจำปีของอิสึมิซากะ
จนกระทั่งก่อนวันคริสต์มาสต์ เรื่องราวความรักอันวุ่นวายระหว่างจุนเปและหญิงสาวทั้งสามคนก็มาถึงจุนหักเห เมื่อสึคาสะไม่สามารถจะทนกับความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอนระหว่างเธอและจุนเปได้อีกต่อไป และตัดสินใจยุติความสัมพันธ์ของทั้งสองลง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นพร้อมๆ กับการกลับเข้ามาในชีวิตของจุนเปอีกครั้งของมินามิโตะ ยูอิ เพื่อนในวัยเด็กของจุนเป ในการกลับมาสอบเข้ามัธยมปลายโออุมิ โรงเรียนเดียวกับที่สึคาสะเรียนอยู่ แม้ว่าการปรากฏตัว รวมทั้งนิสัยบางอย่างที่ยังแก้ไม่หายของเธอจะทำให้ชีวิตของจุนเปยุ่งยากมากขึ้นกว่าปกติก็ตาม แต่ต่อมาแม้ว่าจะไม่ตั้งใจ แต่ยูอิก็เป็นคนที่ทำให้จุนเปและสึคาสะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีกครั้งหนึ่ง
เรื่องราวต่อมาของ Ichigo 100% จึงเป็นการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างจุนเปและหญิงสาวทุกคน ตัดสลับไปมาระหว่างเรื่องราวของการเรียน งานพิเศษของจุนเปที่โรงภาพยนตร์ และการถ่ายภาพยนตร์เพื่องานเทศกาลรันเซ็นของอิสึมิซากะ จนกระทั่งถึงช่วงมัธยมปลายปีสุดท้าย ความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ได้ถูกทำลายลง โดยการสารภาพรักของสึคาสะต่อจุนเปที่ต้องการกลับมาให้ทั้งสองกลับมาคบกันอีกครั้ง ในการสารภาพรักที่เหมือนกับจุนเปทำในครั้งแรก คือในระหว่างการโหนบาร์ และสุดท้ายจุนเปก็พบว่าคนที่เขารักจริงๆ คือสึคาสะ ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองจึงกลับมาเป็นคู่รักอีกครั้งหนึ่ง
เรื่องราวในช่วงสุดท้ายนั้น กลับมาเป็นรักสามเส้าอีกครั้งของจุนเป สึคาสะ และอายะ พร้อมๆ กับการสานต่อความฝันของคนทั้งสาม ความฝันในการสร้างภาพยนตร์ของจุนเป การเป็นนักเขียนของอายะ และความฝันในการเป็นพาติซิเย่ (เชฟทำขนม) ของสึคาสะ ด้วยความฝันของสึคาสะนี้เองทำให้หลังจากเรียนจบมัธยมปลายแล้ว เธอจะไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส ทำให้ก่อนการจบการศึกษา ในวันวาเลนไทน์ครั้งสุดท้ายของเรื่องนี้ ทั้งสองตัดสินใจแยกทางกันอีกครั้ง เพื่อเดินตามความฝันของตัวเอง แต่เหตุการณ์นี้เองทำให้ทั้งสองรู้ว่าความรักที่มีต่อกันมีค่ามากเพียงใด และสัญญาว่าจะพบกันอีกเมื่อสึคาสะกลับมาที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง
ในตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ ถูกจัดไว้ในอีก 4 ปีต่อมาหลังจากจบการศึกษา ในการรวมตัวอีกครั้งของอดีตสมาชิกชมรมภาพยนตร์ของอิสึมิซากะที่ร้านอาหารในเกียวโตของซัตสึกิ หลังจากการชนะเลิศรางวัลใหญ่ในการเขียนนวนิยายของอายะ โคมิยามะและโซโตมูระร่วมมือกันต่อตั้งบริษัทโปรดักชั่น จุนเปก็ได้พิสูจน์ตัวเองในการเป็นผู้กำกับ และขอให้อายะรอในวันที่เขาพร้อมที่จะทำภาพยนตร์จากสมุดบันทึกในวันนั้นให้เป็นจริงขึ้นมา ในฉากสุดท้ายของเรื่องนี้เป็นการพบกันอีกครั้งของจุนเปและสึคาสะ ด้วยบทสนทนาสั้นๆ ที่ทำให้เรารู้ว่าความรักของคนทั้งสองไม่สามารถถูกจำกัดได้ด้วยเวลาและระยะทาง และทั้งสองก็กลับมาเป็นคู่รักกันอีกครั้งหนึ่ง
ในตอนพิเศษรักครั้งแรกในเกียวโตนั้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักครั้งของโซโตมูระ มิซึสึ น้องสาวของโซโตมูระ ฮิโรชิ กับอุจิบะ ชายหนุ่มผู้มีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูน ในระหว่างที่เธอเป็นนักศึกษาในเกียวโต
รายชื่อผลงานอัลบั้มเพลงของเดอะคอรร์ส
หน้านี้รวบรวมผลงานของ เดอะ คอรร์ส ศิลปินกลุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ ทั้งอัลบั้ม ซิงเกิล และวิดีโอ โดยจะแสดงตามลำดับการออกวางจำหน่าย รวมถึงอันดับ และระดับยอดขายในชาร์ตของประเทศต่างๆ ได้แก่ Irish Albums Chart (IRL) ของประเทศไอร์แลนด์, UK Albums Chart (UK) ของสหราชอาณาจักร, ชาร์ตเพลงของประเทศฝรั่งเศส (FR), ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (SUI), Media Control Charts ของประเทศเยอรมนี (GER), U.S. Billboard 200 (U.S. 200) ของสหรัฐอเมริกา, ARIA Charts (AUS) ของประเทศออสเตรเลีย และ Recording Industry Association of New Zealand ของประเทศนิวซีแลนด์ (NZ)
รายชื่อซิงเกิลจะแสดงตามลำดับการออกวางจำหน่าย รวมถึงอันดับ และระดับยอดขายในชาร์ตของประเทศต่างๆ ได้แก่ Irish Singles Chart (IRL) ของประเทศไอร์แลนด์, UK Singles Chart (UK) ของสหราชอาณาจักร, ชาร์ตเพลงของประเทศฝรั่งเศส (FR), ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (SUI), Media Control Charts ของประเทศเยอรมนี (GER), Billboard Hot 100 (U.S. 100) กับ U.S. Billboard Adult Contemporary Chart (U.S. AC) ของสหรัฐอเมริกา, ARIA Singles Charts (AUS) ของประเทศออสเตรเลีย และ Recording Industry Association of New Zealand ของประเทศนิวซีแลนด์ (NZ)
แฟนฟิกชัน
แฟนฟิกชัน  เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นโดยแฟนการ์ตูน โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับตัวละครของเรื่องต้นฉบับ แต่โครงเรื่องเป็นคนละแบบกัน โดยส่วนมาก แฟนฟิกชันมักจะไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่อย่างเป็นทางการ
ชั่วฟ้าดินสลาย เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2498 สร้างจากนวนิยายขนาดสั้นเรื่อง "ชั่วฟ้าดินสลาย" บทประพันธ์ของมาลัย ชูพินิจ (เรียมเอง) ที่ตีพิมพ์ในหนังสือนิกรฉบับวันอาทิตย์เมื่อปี พ.ศ. 2486 ต่อมาจึงได้รับการแก้ไขและขยายเป็นนวนิยายขนาดเล็กในปี พ.ศ. 2494 จัดพิมพ์โดยสำนักงานพิทยาคม และเคยสร้างเป็นละครเวทีโดยคณะศิวารมย์
ภาพยนตร์ชั่วฟ้าดินสลาย ฉบับ พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทหนุมานภาพยนตร์ กำกับการแสดงโดยครูมารุต โดยมีรัตน์ เปสตันยี เป็นผู้อำนวยการสร้าง และกำกับภาพ บันทึกเสียงโดย ปง อัศวินิกุล ถ่ายทำในระบบ 35 มม. สีอีสต์แมนและบันทึกเสียงขณะถ่ายทำ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับ 3 รางวัลสำเภาทอง ในพิธีมอบรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2500 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ในสาขาบทประพันธ์ยอดเยี่ยม บันทึกเสียงยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยม ประเภทฟิล์ม 35 มม.
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบที่มีความไพเราะมาก คือเพลง ชั่วฟ้าดินสลาย ประพันธ์คำร้องโดย ครูมารุต ผู้กำกับภาพยนตร์ ทำนองโดย แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ขับร้องโดย พูลศรี เจริญพงษ์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินพระราชทาน
ชั่วฟ้าดินสลายเป็นโศกนาฏกรรมรักของชายหนุ่ม-หญิงสาวคู่หนึ่ง ที่เชื่อกันว่าจะรักกันตราบชั่วฟ้าดินสลาย
นายห้างพะโป้ (เอม สุขเกษม) เป็นชายชราเจ้าของปางไม้แห่งจังหวัดกำแพงเพชร เพิ่งแต่งงานใหม่กับ ยุพดี (งามตา ศุภพงษ์) สาวสวยทันสมัยจากในเมือง พะโป้พายุพดีมาอาศัยที่ปางไม้ห่างไกลผู้คน ณ ที่นี้เธอได้พบกับ ทิพย์ (ประจวบ ฤกษ์ยามดี) คนสนิทของนายห้าง และ ส่างหม่อง (ชนะ ศรีอุบล) หลานชายหนุ่มฉกรรจ์ของพะโป้
ยุพดี ชอบเข้ามาหยอกล้อเล่นหัวกับส่างหม่อง ตามแบบหนุ่มสาว จนเกิดลักลอบเล่นชู้ เพื่อให้เป็นความต้องการของยุพดีที่ว่า "เราจะรักกันชั่วฟ้าดินสลาย" จนรู้กันไปทั่วทั้งที่ทิพย์ก็พยายามตักเตือนแล้ว ในที่สุดนายห้างก็เห็นพิรุธ จับได้คาหนังคาเขาที่บังกะโลกลางป่า
พะโป้ออกปากยกยุพดีให้แก่ส่างหม่อง มีข้อแม้ว่า "ถ้าพวกเอ็งอยากจะอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน อยากอยู่ด้วยกันชั่วฟ้าดินสลาย ข้าก็จักให้พวกเอ็งได้สมมาตรปรารถนา" จับทั้งคู่ล่ามโซ่คล้องแขนไว้ด้วยกันตลอดเวลา
เมื่อทั้งสองต้องมาอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน รักที่หวานชื่นก็ขมขื่น ยุพดีเล่นเปียโนและร้องเพลง ชั่วฟ้าดินสลาย ให้ส่างหม่องฟังด้วยอารมณ์โรแมนติค ถึงความรักที่ไร้สถานะ ไร้กาลเวลา ยั่งยืนชั่วฟ้าดินสลายเหมือนอย่างในเพลง ฝ่ายส่างหม่อง ถูกบังคับให้อยู่แต่ในบ้าน โดยไม่ได้ออกไปทำงาน เขาก็หมดความอดทน สิ้นรัก เมื่อนายห้างพะโป้เสนอทางออกให้ด้วยความตาย เสนอให้ส่างหม่องและยุพดีใช้ลูกปืนเป็นกุญแจไขไปสู่อิสรภาพของทั้งสองคน ส่างหม่องก็ยอมรับทางเลือกนั้น
ภาพยนตร์ชั่วฟ้าดินสลายฉบับ พ.ศ. 2498 นี้เป็นการสร้างครั้งที่สอง โดยก่อนหน้านี้ในปี พ.ศ. 2496 เคยมีการสร้างเป็นภาพยนตร์สี 16 ม.ม. มาแล้ว อำนวยการสร้างโดย หม่อมราชวงศ์ทันพงศ์ กฤดากร เขียนบทโดย ประหยัด ศ. นาคะนาท และประมูล อุณหธูป กำกับการแสดงโดย หม่อมหลวงต้อย ชุมสาย กำกับภาพโดย ระบิล บุนนาค ภาพยนตร์ฉบับนี้ไม่ได้ออกฉาย เนื่องจากความผิดพลาดในการล้างฟิล์ม ทำให้ฟิล์มภาพยนตร์เสียหายทั้งหมด นำแสดงโดย
ในยุคต่อมา ชั่วฟ้าดินสลายยังได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีก 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2553 โดยฉบับปี พ.ศ. 2523 นั้น สร้างโดยจีพีโปรดักชั่น โดยมีชาลี อินทรวิจิตรเป็นผู้กำกับการแสดง อำนวยการสร้างโดย โอภาส รางชัยกุล เขียนบทโดย รัตนะ ยาวะประภาษ เข้าฉายเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2523 ฉายครั้งแรกที่โรงภาพยนตร์โคลีเซียมและพาราเมาท์ ส่วนนักแสดงนำได้แก่
ส่วนชั่วฟ้าดินสลายฉบับปี พ.ศ. 2553 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นผลงานการกำกับการแสดงของ หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล เข้าฉายเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 นำแสดงโดย
ในช่วงปี พ.ศ. 2537 สเตอร์ลิ่งท์ ซิลลิฟานท์ นักเขียนบทมือรางวัลจากฮอลลีวู้ด ร่วมมือกับ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล จะนำชั่วฟ้าดินสลายมาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดในชื่อ "Forever" แต่ซิลลิฟานท์ได้เสียชีวิตก่อนทำให้โครงการต้องล้มเลิกไป วางตัวนักแสดงนำไว้ดังนี้
อนึ่ง ได้มีการนำเอาเรื่องชั่วฟ้าดินสลายมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2533 โดยฉบับปี พ.ศ. 2526 เป็นละครโทรทัศน์ขนาดสั้น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดย มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช นำแสดงโดย
ส่วนฉบับปี พ.ศ. 2533 เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 สร้างโดย มาสเตอร์แปลน เริ่มออกอากาศวันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม 2533 ไม่ทราบชื่อนักแสดง
เพลง ชั่วฟ้าดินสลาย.
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบ ชื่อ "ชั่วฟ้าดินสลาย" ประพันธ์คำร้องโดย ครูมารุต ผู้กำกับภาพยนตร์ ทำนองโดย แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ขับร้องโดย พูลศรี เจริญพงษ์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินพระราชทาน หลังจากนั้นมีผู้นำเพลงนี้ไปบันทึกเสียงอีกนับครั้งไม่ถ้วน อาทิ สวลี ผกาพันธ์, ธานินทร์ อินทรเทพ, ดนุพล แก้วกาญจน์, กิตติคุณ เชียรสงค์, ศรีไศล สุชาติวุฒิ, ธงไชย แมคอินไตย์, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์, สุเมธแอนด์เดอะปั๋ง, อรวี สัจจานนท์, อรวรรณ เย็นพูนสุข, เจนนิเฟอร์ คิ้ม เป็นต้น
แฟนซับ
แฟนซับ  เป็นรูปแบบหนึ่งของภาพยนตร์ การ์ตูน หรือละครจากต่างประเทศ ที่นำมาแปลเป็นภาษาอื่นและขึ้นเป็นคำบรรยายโดยแฟนการ์ตูน ในบางประเทศ
ภาพลวงตาปอนโซ
ภาพลวงตาปอนโซ  เป็นภาพลวงตาเชิงเรขาคณิต
ที่ค้นพบโดยนักจิตวิทยาชาวอิตาลีชื่อว่า มาริโอ ปอนโซ (ค.ศ. 1882-1960) ในปี ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2456)
เขาเสนอว่า ใจมนุษย์ตัดสินขนาดของวัตถุโดยอาศัยพื้นหลัง
เขาสนับสนุนความคิดนี้โดยวาดเส้นตรงยาวเท่ากันสองเส้น ผ่านเส้นสองเส้นที่เบนเข้าหากัน คล้ายกับทางรถไฟ
เส้นด้านบนจะดูยาวกว่าเพราะว่า เราแปลผลของเส้นที่เบนเข้าหากันตามหลักทัศนมิติว่า เป็นเส้นขนานกันที่ถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ ตามระยะทาง
ดังนั้นเราจึงแปลผลเหมือนกับว่า เส้นบนนั้นอยู่ไกลกว่า และจึงเห็นมันว่ายาวกว่า
คือในมุมมอง 3 มิติแล้ว วัตถุที่ไกลกว่าต้องมีความยาวมากกว่าวัตถุที่ใกล้กว่า เพื่อที่จะมีความยาวเท่ากันปรากฏบนเรตินา
วิธีการอธิบายภาพลวงตานี้เรียกว่า สมมุติฐานทัศนมิติ (perspective hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า ทัศนมิติที่เห็นในรูปเกิดขึ้นจากเส้นสองเส้นที่เบนหาเข้ากันซึ่งปกติมีความสัมพันธ์กับระยะทาง
ซึ่งก็คือ เส้นเอียงสองเส้นดูเหมือนจะวิ่งไปบรรจบกันที่เส้นขอบฟ้าหรือที่จุดสุดสายตา ที่อยู่ไกลออกไป
วิธีการอธิบายอีกวิธีหนึ่งเรียกว่า สมมุติฐานกรอบภาพ (framing-effects hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า ช่องระหว่างเส้นแนวนอนกับเส้นเอียง (แนวตั้ง) ที่เป็นกรอบอาจจะเป็นตัวกำหนด
หรืออย่างน้อยก็มีส่วนในการกำหนดระดับความบิดเบือนจากความเป็นจริง ของความยาวของเส้นแนวนอนสองเส้น
ภาพลวงตาโดยพระจันทร์ คือการเห็นพระจันทร์พระอาทิตย์เป็นต้นที่ใกล้ ๆ เส้นขอบฟ้าใหญ่กว่าที่เห็นกลางท้องฟ้า เป็นตัวอย่างหนึ่งของภาพลวงตาปอนโซ
โดยที่วัตถุปรากฏ "ไกลออกไป" (เพราะอยู่ที่ขอบฟ้า) จะต้องใหญ่กว่าวัตถุที่อยู่ข้างบน
ภาพลวงตาเช่นนี้ก็เกิดขึ้นด้วยสำหรับผู้ที่ใช้อุปกรณ์ที่ส่งข้อมูลการเห็นโดยสัมผัสหรือโดยเสียง
แต่ว่า บุคคลนั้นต้องเคยมีการเห็นทางตาจริง ๆ มาก่อนด้วย เพราะว่า คนที่บอดมาแต่กำเนิดไม่ประสบกับปรากฏการณ์นี้
มีการใช้ภาพลวงตาปอนโซเพื่อแสดงการแยกออกจากกันระหว่างวิถีประสาทการเห็นเพื่อการรับรู้ และวิถีประสาทการเห็นเพื่อการเคลื่อนไหวด้วย (ดูสมมุติฐานทางสัญญาณสองทาง)
คือว่า การปรับเปลี่ยนขนาดของมือเพื่อที่จะยื่นออกไปจับวัตถุที่อยู่ในภาพลวงตาปอนโซไม่ปรากฏว่าเกิดการลวง
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ เมื่อยื่นมือไปจับวัตถุ การอ้านิ้วชี้และนิ้วโป้งออก
เป็นไปตามขนาดของวัตถุจริง ๆ ไม่ใช่ขนาดวัตถุที่ปรากฏในการรับรู้ (ซึ่งถูกลวง) คือระบบสายตาเพื่อการเคลื่อนไหวไม่ถูกลวง ในขณะที่ระบบสายตาเพื่อการรับรู้ถูกลวง
ความแตกต่างในความเป็นอยู่ในชีวิตทำให้เกิดความไวต่อภาพลวงตาปอนโซในระดับต่าง ๆ กัน
คือ คนชนบทและผู้ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตกปรากฏว่า เกิดการลวงในระดับที่ต่ำกว่า
งานวิจัยในปี ค.ศ. 2011 เสนอว่า อิทธิพลของภาพลวงตาปอนโซ และของภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์
อาจจะมีสหสัมพันธ์เชิงผกผันกับขนาดของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ คือขนาดของคอร์เทกซ์ยิ่งใหญ่เท่าไร บุคคลนั้นก็ถูกลวงน้อยลงเท่านั้น.
ภาพลวงตาผนังร้านกาแฟ
ภาพลวงตาผนังร้านกาแฟ (Café wall illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย ริชาร์ด เกรกอรี เป็นภาพของตารางสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่เส้นของในแนวนอนทุกเส้นขนานกัน แต่จากสีในภาพ ทำให้ดูเหมือนเส้นตรงแต่ละเส้นเอนไปมา แต่พอเขยิบเส้นนิดเดียวก็ตรง
ภาพลวงตาแซนเดอร์
ภาพลวงตาแซนเดอร์ (Sander illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย ฟรีดริช แซนเดอร์ นักจิตวิทยาชาวเยอรมัน ในปี พ.ศ. 2469 เป็นภาพสี่เหลี่ยมด้านขนานสองรูป ที่เส้นทแยงมุมดูเหมือนว่ายาวไม่เท่ากัน แต่ความจริงแล้วทั้งสองเส้นมีความยาวเท่ากัน
ภาพลวงตาแจสตรอล
ภาพลวงตาแจสตรอล (Jastrow illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย โจเซฟ แจสตรอล นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2432 เป็นภาพชิ้นส่วนสองชิ้นที่มีขนาดเท่ากัน แต่ชิ้นล่างจะดูมีขนาดใหญ่กว่าชิ้นบน
การบริหารการส่งออก
การบริหารการส่งออก  คือการบริหารงานในรูปแบบที่บริษัทรับจัดการเกี่ยวกับการส่งออก (Export Management Company : EMC) ทำหน้าที่เสมือนเป็นแผนกส่งออกให้แก่บริษัทผู้ผลิตโดยบริษัทผู้ผลิตไม่จำเป็นต้องตั้งฝ่ายหรือแผนกส่งออกของตนเอง แต่มอบหมายให้บริษัทดังกล่าวทำหน้าที่หรือธุรกรรมเกี่ยวกับการส่งออกแทนทั้งหมด โดยกระทำในนามบริษัทผู้ผลิต บริษัทผู้ผลิตเป็นผู้กำหนดนโยบาย ราคาสินค้าที่จะขาย เงื่อนไขการขาย นโยบายเกี่ยวกับการส่งเสริมการตลาด งบประมาณ และอื่น ๆ แต่ส่วนใหญ่ก็จะทำตามข้อแนะนำของบริษัทรับจัดการส่งออกดังกล่าวโดยบริษัทได้รับค่านายหน้าเป็นการตอบแทน
ภาพลวงตาวุนต์
ภาพลวงตาวุนต์ (Wundt illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย วิลเฮล์ม วุนต์ นักจิตวิทยาชาวเยอรมัน เป็นภาพเส้นตรงในแนวตั้งสองเส้นที่ขนานกัน แต่ฉากหลังทำให้ดูเหมือนเส้นตรงทั้งสองเส้นบีบเข้าหากัน
เซเบอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
เซเบอร์  คือหนึ่งในตัวละครหลักของเฟต/ซีโร่ และเป็นหนึ่งในสามตัวละครหญิงหลักในเฟต/สเตย์ไนต์ เธอคือเซอร์แวนท์คลาสเซเบอร์ของ เอมิยะ คิริซึงุ ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่สี่และ เอมิยะ ชิโร่ ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ห้า เธอเป็นเซอร์แวนท์ของนอร์มา กู๊ดเฟลโล่ว์ (ซึ่งถูกสิงโดย มานากะ ไซโจว) ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ของเฟต/ลาบรินธ์ แล้วก็ยังเป็นหนึ่งในเหล่าเซอร์แวนท์ของตัวละครหลักในเกมเฟต/แกรนด์ออเดอร์
หลังจากสูญเสียคาลิเบิร์นไปเซเบอร์ก็ได้รับดาบเล่มนี้มาจากสตรีแห่งทะเลสาบ  ซึ่งเธออนุญาตให้เซเบอร์ใช้ดาบนี้ได้ตลอดอายุขัยของเธอ มันเป็นหนึ่งในศาสตราแห่งตำนานที่ทรงพลังที่สุด (ระดับ A++) ที่ไม่อาจพบเจอได้จากผลงานของมนุษย์ทั่วไป ตัวอักษรบนดาบนั้นเป็นภาษาโบราณของเหล่าพรายที่สาบสูญ (เรื่องภาษาโบราณจะได้เห็นอีกในหลายๆเรื่องของไทป์มูนเช่น คะระ โนะ เคียวไก บทที่6) ตัวดาบเอกซ์คาลิเบอร์นั้นได้รับพรที่แข็งแกร่ง และจะคมกล้าตลอดเวลา แต่โดยปกติแล้วเซเบอร์จะใช้ ม่านอากาศซ่อนเร้น (อินวิซิเบิ้ล แอร์) ปกปิดไว้เพื่ออำพรางรูปร่างแท้จริงของดาบ ไม่ให้คู่ต่อสู้สังเกตได้โดยง่าย ศาสตรานี้มาจากชื่อดาบในตำนานของ กษัตริย์อาเธอร์ ที่ได้รับมาจาก วิเวียน
ชื่อเต็มของเธอนั้นคือ อาโทเรีย เพนดรากอน ซึ่งต้นแบบตัวละครของเธอนั้นมีแรงบันดาลใจมาจากตำนานของ กษัตริย์อาเธอร์ อาโทเรียเป็นลูกสาวของกษัตริย์ ยูเธอร์ เพนดราก้อน แห่งอังกฤษ และ พระนางอิเกรน ดัชเชสแห่ง คอร์นวอล ด้วยตามการทำนายชะตาของเธอแล้ว ยูเธอร์ได้ตระหนักว่าเธอไม่เหมาะสมที่จะได้รับสิทธิ์ในการครองบัลลังก์ เขาจึงไม่บอกกับใครเกี่ยวกับเรื่องการเกิดของอาฑทเรีย และเพศของเธอ พร้อมทั้งมอบเธอให้กับ เมอร์ลิน ให้ไปมอบให้กับ เซอร์เอ็กเตอร์ นักรบผู้ที่ให้การเลี้ยงดูเธอในฐานะของบุตรชายบุญธรรม เมื่อกษัตริย์ยูเธอร์สวรรคตบัลลังก์ก็ได้ไร้ผู้สืบทอด อังกฤษในสมัยนั้นจึงได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของพวก แซกซอน ต่อมาเมื่ออาโทเรียอายุ15 ปีเมอร์ลินก็ได้มาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ และได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอได้ฟังว่าหากเธอเป็นผู้ที่ดึงดาบคาลิเบิร์นที่ปักอยู่ที่แท่นหินได้ ชาวอังกฤษทุกคนจะยกย่องเธอให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่อย่างไรก็ตาม การที่ใครจะดึงดาบเล่มนั้นขึ้นมา ผู้นั้นจักต้องยอมรับในสิ่งต่างๆ ที่หนักหนาสาหัสที่จะถาโถมเข้ามาในฐานะของกษัตริย์ และอาโทเรียจะต้องรับผิดชอบที่จะต้องปกป้องประชาชนเหล่านั้นด้วย เมื่อปราศจากความลังเลและความกังขาในเรื่องเพศของตนแล้ว เธอก็ได้เลือกที่จะดึงดาบเล่มนั้นขึ้นมา และขึ้นเป็นผู้นำแห่งอังกฤษ
อาโทเรียได้ปกครองบริเทน ซึ่งปราสาทของเธอนั้นอยู่ที่กรุงคาเมล็อต และได้รับการยกย่องสรรเสริญจากประชาชนของเธอเป็นอย่างมาก เธอได้รับการสั่งสอนจากเมอร์ลิน และได้รับความช่วยเหลือต่างๆ จาก อัศวินโต๊ะกลม ซึ่งเธอก็ได้ทำให้อังกฤษอยู่ในยุคที่เฟื่องฟูและสงบสุข ต่อมาดาบคาลิเบิร์นของเธอก็ได้ถูกทำลายลง แต่เธอก็ได้รับดาบเล่มใหม่ เอกซ์คาลิเบอร์ และอวาลอน(ฝัก ดาบ) ซึ่งได้รับมาจาก วิเวียน ซึ่งอานุภาพของอวาลอนยามที่มันอยู่ในร่างกายของเธอ อาโทเรียจะไม่มีวันแก่ และเป็นอมตะ ในสงครามเลยทีเดียว
อายุของเธอจึงถูกหยุดลง
ตลอดรัชสมัยของเธอ อาโทเรียได้พบกับสิ่งเลวร้ายและความรุนแรงมาโดยตลอด จึงทำให้เธอได้ละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกของเธอไปเพื่อความสงบสุขของบริเทน กระนั้นการกระทำของเธอหลายๆ อย่างนั้นยังส่งผลให้ความเมตตากรุณาของเธอนั้นลดลงด้วยฝักดาบอวาลอนนั้นได้ถูกขโมยไปในระหว่างที่เธอออกไปรบอยู่รอบๆเขตแดนประเทศของเธอ ในขณะที่เธอได้กลับเข้ามาในเมือง เธอได้พบว่าบริเทนนั้นได้ถูกแบ่งแยกโดยสงครามกลางเมือง ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร แต่แล้วเธอก็ได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจากนักรบที่ทรยศเธอ เซอร์มอร์เดร็ด ซึ่งเป็น มนุษย์เทียม ที่เกิดจากเลือดของเธอเอง ในระหว่าง การต่อสู้ที่เคมลันน ร่างที่อ่อนแรงของเธอได้ถูกช่วยเหลือมาไว้ที่เกาะศักดิ์สิทธิ์ โดย มอร์แกน เลอ เฟย์ และ เซอร์เบดิเวียร์ อาโทเรียก็ได้สั่งให้เบดิเวียร์นำดาบเอกซ์คาลิเบอร์ไปคืนแก่วิเวียนที่ทะเลสาบ ในขณะที่สติของเธอเริ่มที่จะเลื่อนลอยนั้น เธอได้ค้นพบว่าตัวเองนั้นได้เลือกเดินทางผิดมาตลอดชีวิต ที่ยอมรับตัวเองในฐานะของกษัตริย์ ก่อนที่เธอจะสิ้นใจ เธอได้อ้อนวอนต่อโลก ในการที่จะขอเป็นวิญญาณวีรชน เพื่อที่จะได้บรรลุในสิ่งที่เธอต้องการ นั่นคือการกลับไปเปลี่ยนแปลงอดีตของเธอ คือการที่เธอจะไม่ดึงดาบเล่มนั้น เพื่อที่จะให้คนอื่นที่เหมาะสมต่อการเป็นผู้นำของบริเทนมากกว่าเธอได้เข้ามาปกครองบริเทนแทนที่เธอ
เซเบอร์ได้ทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ ไปในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 ซึ่งนั่นเป็นเพราะ เอมิยะ คิริซึงุ ได้ใช้ลายมนตรา (Reiju) บังคับให้เธอทำในสิ่งที่เธอไม่ต้องการ อย่างไรก็ตาม จอกที่เธอทำลายไปนั้นเป็นเพียงแค่รูปธรรมของจอกเท่านั้น ซึ่งความปรารถนาของเธอนั้นมีเพียงแค่การได้กลับไปแก้ไขอดีตของเธอ ที่จะไม่ขึ้นเป็นกษัตริย์ในขณะที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ในบท"เฟต" ชิโร่ได้แนะนำให้เซเบอร์ควรที่จะยอมรับในสิ่งที่เธอเป็นอยู่ในปัจจุบัน ดีกว่าการที่จะย้อนกลับไปแก้อดีตที่ผ่านมา ในฉากจบแบบดีของบท "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส"์ นั้นเธอจะไม่เสียชีวิต และในทั้งบท"เฟต" และ "อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส" เธอได้ใช้เอกซ์คาลิเบอร์ทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองบท
ใน บท "เฮฟเว่นส์ ฟีล" เซเบอร์ได้ถูกครอบงำเข้าสู่ด้านมืดโดย อังรี มานยุ และกลายเป็นข้ารับใช้ของซากุระ ซึ่งสุดท้ายก็ได้ถูกสังหารโดยชิโร่นั่นเอง
ใน "เฟต/ฮอลโล่ว์อาทาราเซีย" เซเบอร์ยังคงอยู่กับชิโร่ ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ได้ก้าวหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ เธอได้สังหารอาเชอร์ที่พยายามจะสังหารชิโร่เพื่อปกป้องเขาในช่วงแรกของการหวนกลับ ในช่วงการหวนกลับอื่นๆ เธอได้ถูกสังหารโดย ฟรากรัช ของ บาเซตต์ ในขณะที่เธอพยายามที่จะใช้เอกซ์คาลิเบอร์กับบาเซตต์ ในการหวนกลับครั้งสุดท้าย เธอได้ช่วยเหลือชิโร่/อเวนเจอร์ ในการเข้าถึงจอกศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกคุ้มกันไว้ด้วยสัตว์ประหลาดลึกลับ (ที่เกิดจากเศษเสี้ยวของความปรารถนาที่ต้องการจะให้เกิดการหวนกลับอีกครั้งของอเวนเจอร์) พร้อมกับวิญญาณวีรชนตนอื่นๆ ใน "เฟต/สเตย์ไนต์ เธอได้ตกหลุมรักกับชิโร่ แต่เธอก็ไม่สามารถแสดงออกมาได้นั่นเป็นเพราะเธอเป็นเพียงข้ารับใช้เท่านั้น
เซเบอร์
เซเบอร์ อาจหมายถึง