pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวิดีโอเกม พิคาชูเป็นโปเกมอนระดับล่าง ปรากฏในเกมในธรรมชาติทุกภาคยกเว้นภาค"แบล็ก และ ไวต์" ซึ่งต้องแลกเปลี่ยนเท่านั้น "โปเกมอน เยลโลว์"จะมีพิคาชูเป็นโปเกมอนเริ่มต้นเพียงตัวเดียว และอิงจากพิคาชูในอนิเมะ พิคาชูจะไม่ยอมเข้ามอนสเตอร์บอลหรือโปเกบอล แต่จะเดินตามตัวละครหลักบนหน้าจอแทน เทรนเนอร์สามารถพูดคุยกับมันและมันจะแสดงปฏิกิริยาต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดู "โปเกมอน เยลโลว์" มีเนื้อเรื่องตามอย่างซีรีส์อนิเมะ โดยมีพิคาชูเป็นศูนย์กลางของเกม
ใน"โปเกมอนภาคเอเมอรัลด์" พิคาชูและสายวิวัฒนาการจะมีท่า โวลต์แทกเคิล (Volt Tackle) เป็นท่าลายเซ็น เรียนรู้จากพิชูที่ฟักจากไข่ที่เกิดจากพิคาชูหรือไรชูที่ถือไลต์บอล หรือเรียนรู้จากอีเวนต์และครูสอนท่า ณ อีเวนต์ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ถึง 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 อนุญาตให้ผู้เล่นโปเกมอน"ฮาร์ตโกลด์" และ"โซลซิลเวอร์" เข้าไปในเส้นทางผ่านเครื่องโปเกวอล์กเกอร์ ซึ่งจะมีพิคาชูที่จดจำท่าโจมตีที่ปกติจะไม่สามารถจดจำได้ นั่นคือ โต้คลื่น (Surf) และ บินโฉบ (Fly) ทั้งสองท่านี้เป็นตัวช่วยเดินทาง สามารถใช้นอกการต่อสู้ได้ พิคาชูสวมหมวกแก๊ปเจ็ดแบบ ซึ่งเป็นหมวกแก๊ปของซาโตชิ ตัวเอกจากอนิเมะตลอดซีซัน จำหน่ายกับเกม"โปเกมอนภาคซันและมูน" และ"โปเกมอนภาคอัลตราซันและอัลตรามูน" เกมยังออกซีคริสตัลสองชิ้น ออกพิเศษสำหรับพิคาชู มีชื่อว่า พิคาเนียม ซี ซึ่งอัปเกรดท่าโวลต์แทกเคิลเป็นคาทาสโตรพิกา (Catastropika) และพิคาชูเนียม ซี ซึ่งอัปเกรดท่าธันเดอร์โบลต์ เป็นท่า ธันเดอร์โบลต์ 10,000,000 โวลต์ เมื่อให้พิคาชูสวมหมวกแก๊ปถือไว้
นอกจากซีรีส์หลักของเกมแล้ว พิคาชูยังปรากฏในเกม "เฮย์ยูพิคาชู" บนเครื่องนินเทนโด 64 ผู้เล่นสามารถสร้างปฏิสัมพันธ์กับพิคาชูผ่านไมโครโฟน ออกคำสั่งให้เล่นมินิเกมต่าง ๆ และแสดงความคิดในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ เกม"โปเกมอนแชนเนล"ก็เกี่ยวข้องกับการปฏิสัมพันธ์กับพิคาชูเช่นกัน แต่ไม่ใช้ไมโครโฟน พิคาชูปรากฏในทุกด่านของเกม"โปเกมอนสแนป" ซึ่งผู้เล่นจะต้องถ่ายภาพโปเกมอนเพื่อเก็บคะแนน พิคาชูเป็นหนึ่งใน 16 โปเกมอนเริ่มต้น และ 10 คู่หูในเกม"โปเกมอนมิสเตอรีดันเจียน" พิคาชูยังเป็นตัวละครหลักในเกม"" และปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในเกม"ซูเปอร์สแมชบราเธอส์" ทั้งหมดห้าเกม โปเกมอนเป็นตัวละครของโพรโตคอลอะมีโบ (Amiibo) ด้วย พิคาชูเป็นตัวละครที่เล่นได้ในเกม"โพกเคนทัวร์นาเมนต์" ร่วมกับ "พิคาชู ลิเบร" ยึดจาก "คอสเพลย์พิคาชู" จากภาค"โอเมการูบี" และ"อัลฟาแซฟไฟร์" เกม "ดีเท็กทิฟพิคาชู" เสนอพิคาชูในบทบาทนักสืบและช่วยไขปริศนา
"โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู! และเล็ตส์โกอีวุย!" สร้างตามแบบภาค"เยลโลว์" มีพิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนเริ่มต้น โดยอีกภาคใช้อีบุยแทน
ซีรีส์อนิเมะและภาพยนตร์โปเกมอนนำเสนอการเดินทางของซาโตชิ หรือแอช เค็ตชัม (Ash Ketchum) ไปตามภูมิภาคต่าง ๆ ในจักรวาลโปเกมอน เขาเดินทางพร้อมกับกลุ่มเพื่อนร่วมทางที่เปลี่ยนแปลงไปตามเวลา ได้แก่ คาสึมื ทาเคชิ เค็นจิ ฮารุกะ มาซาโตะ ฮิคาริ ไอริส เด็นโตะ ยูเรกะ เซเรนา และซิตรอน
ในตอนแรก เด็กชายจากเมืองมาซาระ อายุครบ 10 ปีและพร้อมที่จะได้รับโปเกมอนตัวแรก เนื่องจากตั้งใจจะเป็นโปเกมอนมาสเตอร์ คืนก่อนที่เขาได้รับโปเกมอนเริ่มต้น (เซนิกาเมะ ฮิโตะคาเงะ หรือฟุชิงิดาเนะ ตัวใดตัวหนึ่ง) เขาฝันว่าได้รับโปเกมอนและละเมอทำลายนาฬิกาปลุกของเขา ซาโตชิวิ่งไปที่ห้องทดลองของศาสตราจารย์ออคิโด ซึ่งพบว่าโปเกมอนเริ่มต้นถูกแจกให้คนอื่นไปแล้ว ศาสตราจารย์ออคิโดบอกซาโตชิว่ายังมีโปเกมอนเหลืออยู่ตัวหนึ่ง คือ พิคาชู เพศผู้ ทีแรก พิคาชูดื้อและไม่เชื่อฟังซาโตชิ ปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่เขาบ่อยครั้งและไม่ยอมเข้าไปอยู่ในมอนสเตอร์บอลเหมือนกับโปเกมอนตัวอื่น ๆ แม้กระนั้น ซาโตชิเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องพิคาชูจากฝูงโอนิซุซุเมะ จากนั้นรีบพาพิคาชูไปรักษาตัวที่โปเกมอนเซ็นเตอร์ เนื่องจากซาโตชิสาธิตความเชื่อถือและความมุ่งมั่นแบบไร้เงื่อนไขต่อโปเกมอน พิคาชูจึงเริ่มใส่ใจซาโตชิ และมิตรภาพระหว่างเขาก็เกิดขึ้น แต่พิคาชูยังคงไม่ยอมเข้าไปอยู่ในมอสเตอร์บอล หลังจากนั้นไม่นานพิคาชูแสดงพลังยิ่งใหญ่ซึ่งโดดเด่นจากโปเกมอน หรือแม้แต่พิคาชูตัวอื่น ทำให้ทีมร็อกเก็ตพยายามแย่งชิงตัวพิคาชูเพื่อสนองความต้องการของหัวหน้าซาคากิให้ได้ ครั้งหนึ่ง ซาโตชิเกือบปล่อยตัวพิคาชู ในตอน "Pikachu's Goodbye" เพราะซาโตชิคิดว่าพิคาชูคงจะมีความสุขมากกว่าถ้าได้อยู่กับฝูงพิคาชูป่า แต่พิคาชูเลือกที่จะอยู่กับเขาแทน พิคาชูยังปรากฏในช่วงพิเศษในสองซีซันแรก เรียกว่า "พิคาชูส์จูกบอกซ์" ซึ่งมีเพลงจากอัลบั้ม "2.บี.เอ.มาสเตอร์" ด้วย
ในซีรีส์ยังมีพิคาชูป่า และพิคาชูที่มีเจ้าของตัวอื่นด้วย มักจะมีบทบาทร่วมกับซาโตชิและพิคาชูของเขาด้วย ที่โดดเด่นคือพิคาชูของฮิโรชิ ชื่อสปาร์กี พิคาชูสื่อสารกันด้วยการพูดคำจากชื่อตัวเอง เหมือนกับโปเกมอนส่วนใหญ่ ในอนิเมะ ผู้ให้เสียงพิคาชูคืออิคูเอะ โอตานิ ใน"โปเกมอนไลฟ์" ที่เป็นละครเพลงเวทีที่ดัดแปลงจากอนิเมะ ผู้รับบทเป็นพิคาชูคือ เจนนิเฟอร์ ริสเซอร์
ตัวละคร ยอดนักสืบพิคาชู พากย์เสียงโดยไรอัน เรย์โนลส์ ในภาพยนตร์ "โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู" ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2019
พิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนหลักในซีรีส์มังงะโปเกมอนหลายซีรีส์ ใน"โปเกมอนสเปเชียล" ตัวละครหลัก เรดโดะ และอิเอะโระ ทั้งคู่ต่างเลี้ยงพิคาชู เกิดเป็นไข่ซึ่งโกรุโดะฟักออกมาเป็นพีชู ในซีรีส์อื่น เช่น "เมจิคัลโปเกมอนเจอร์นีย์" และ"เก็ตโตดาเซ" นำเสนอพิคาชูเช่นกัน ขณะที่ในมังงะซีรีส์อื่น เช่น "อิเล็กทริกเทลออฟพิคาชู" และ "แอชแอนด์พิคาชู" นำเสนอพิคาชูของซาโตชิตัวเดียวกับในอนิเมะ
การ์ดสะสมที่มีรูปพิคาชูปรากฏขึ้นมาใน"โปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกม"รุ่นแรก ออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1996 รวมถึงการ์ดรุ่นที่มีจำกัดด้วย พิคาชูยังถูกนำไปใช้ส่งเสริมสินค้าร้านอาหารจานด่วนต่าง ๆ เช่น แมคโดนัลด์ เวนดีส์ และเบอร์เกอร์คิง ด้วย
การส่งเสริมและอนุสรณ์.
ในฐานะการ์ตูนสัญลักษณ์ของแฟรนไชส์ พิคาชูปรากฏตัวในเหตุการณ์ และสินค้าต่าง ๆ หลายครั้ง ใน ค.ศ. 1998 โจอัน แวกนอน นายกเทศมนตรีของเมืองโทพีกา รัฐแคนซัส เปลี่ยนชื่อเมืองให้เป็น "โทพิคาชู" (Topikachu) หนึ่งวัน และในโฆษณาชุด "Got Milk?" ก็มีพิคาชูปรากฏอยู่ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2000 ในขบวนพาเหรดเมซีส์แธงส์กิฟวิงเดย์พาเหรด นำเสนอบอลลูนลายพิคาชูตั้งแต่ ค.ศ. 2001 บอลลูนแบบดั้งเดิมลอยต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งสุดท้ายใน ชื่อว่า "ปาร์ตีออฟเดอะเดเคด" (Party of the Decade) เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ที่สวนไบรแอนต์ในนครนิวยอร์ก และบอลลูนพิคาชูแบบใหม่ที่กำลังไล่ตามมอนสเตอร์บอลและมีแก้มสีโทนสว่างปรากฏตัวครั้งแรกในขบวนพาเหรด ค.ศ. 2006 ในขบวนพาเหรด ค.ศ. 2014 บอลลูนพิคาชูแบบใหม่สวมผ้าพันคอสีเขียวและกำลังถือพิคาชูสโนว์แมนตัวเล็กอยู่
ในตอนแรกของซีรีส์ที่ 11 ของซีรีส์เรื่อง"ท็อปเกียร์" พิธีกร ริชาร์ด แฮมมอนด์เปรียบภาพของรถยนต์รุ่นทาทา นาโน กับพิคาชูตัวหนึ่ง โดยกล่าวว่า "พวกเขาประหยัดเงินในการออกแบบ เพราะเขายึดพิคาชูเป็นต้นแบบ" ในตอนชื่อ "Dual" ในซีซีนที่สามของเรื่อง "ฮีโร่ส์" แดฟนี มิลล์บรุก ตั้งชื่อเล่นให้ฮิโระ นากามุระ ว่า "พิคาชู" ทำให้เขาละอายใจมาก เทรซี สเตราส์ เรียกเขาด้วยชื่อนี้อีกครั้งหลังจากเขากล่าวขอโทษก่อนที่จะต่อยหน้าเธอ ตัวละครล้อเลียนพิคาชูตัวหนึ่งชื่อ หลิงหลิง เป็นตัวละครหลักในละคร"ดรอนทูเก็ตเดอร์" ทางช่องคอเมดีเซนทรัล บนตัวเครื่องบินรุ่นโบอิง 747-400 ของสายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ (JA8962) มีรูปพิคาชูอยู่ด้วย
พิคาชูปรากฏตัวหลายครั้งในซีรีส์"เดอะซิมป์สันส์" ในตอน "Bart vs. Lisa vs. the Third Grade" ค.ศ. 2002 บาร์ต ซิมป์สันมีภาพหลอนขณะทำข้อสอบในห้องเรียนและมองเห็นเพื่อนในห้องเป็นตัวละครในรายการโทรทัศน์หลายตัว หนึ่งในนั้นคือพิคาชู แมกกี ซิมป์สัน กลายเป็นพิคาชูในมุขโซฟาหรือคาวช์แก็ก (couch gag) ในช่วงเปิดเรื่องของตอน 'Tis the Fifteenth Season" ค.ศ. 2003 มุขโซฟามุขดังกล่าวได้กลับมาใช้อีกครั้งในตอน "Fraudcast News" ค.ศ. 2004 ในตอน "Postcards from the Wedge" ค.ศ. 2010 ขณะบาร์ตทำการบ้าน โปเกมอนตอนหนึ่งเบี่ยงเบนความสนใจของเขา หลังจากกำลังชมฉากที่ซาโตชิกำลังคุยกับพิคาชู เขาครุ่นคิดว่าการ์ตูนเรื่องโปเกมอนสามารถฉายอยู่ได้อย่างไรเป็นเวลาหลายปี
นิตยสาร"ไทม์"จัดอันดับให้พิคาชูเป็นบุคคลดีเด่นอันดับที่สองประจำปี ค.ศ. 1999 เรียกพิคาชูว่าเป็น "ตัวละครแอนิเมชันที่เป็นที่รักที่สุดนับตั้งแต่มีเฮลโลคิตตีมา" นิตยสารชี้ว่าพิคาชูเป็น "หน้าตาสาธารณชนของปรากฏการณ์ที่แพร่หลายจากวิดีโอเกมที่ขายดีที่สุดของนินเทนโด จนกลายเป็นอาณาจักรการ์ดเกม" กล่าวว่าสาเหตุของการจัดอันดับมาจากการทำกำไรให้แฟรนไชส์ได้ในปีนั้น รองจากริกกี มาร์ติน และนำหน้านักเขียน เจ.เค. โรว์ลิง พิคาชูอยู่อันดับที่ 8 จากผลสำรวจตัวละครแอนิเมชันตัวโปรด จัดทำโดยแอนิแมกซ์ ใน ค.ศ. 2002 พิคาชูของซาโตชิอยู่อันดับที่ 15 จากรายชื่อตัวละครการ์ตูนที่ดีที่สุดตลอดกาล จัดทำโดยนิตยสาร"ทีวีไกด์" เว็บไซต์เกมสปอต กล่าวถึงพิคาชูในบทความ "ฮีโร่จากเกมที่ดีที่สุดตลอดกาล" ใน ค.ศ. 2003 นิตยสารฟอบส์ตัดอันดับพิคาชูให้เป็นตัวละครในบันเทิงคดีที่ทำรายได้สูงสุดอันดับที่แปดด้วยรายได้ 825 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ใน ค.ศ. 2004 พิคาชูตกอันดับลงมา 2 อันดับ อยู่อันดับที่ 10 ทำรายได้อีก 825 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นปีที่สองติดต่อกัน ในผลสำรวจ ค.ศ. 2008 ของออริคอน พิคาชูได้รับโหวตเป็นตัวละครจากวิดีโอเกมที่เป็นที่นิยมที่สุดอันดับที่ 4 ในญี่ปุ่น ร่วมกับโซลิดสเนก พิคาชูยังถือเป็นมิกกี้ เมาส์ในแบบฉบับของญี่ปุ่น และเป็นส่วนหนึ่งในการเคลื่อนไหว "ทุนนิยมน่ารัก" (cute capitalism) พิคาชูติดอันดับที่ 8 ในรายชื่อ "ตัวละครอนิเมะ 25 ตัวยอดเยี่ยมตลอดกาล" จัดทำโดยไอจีเอ็น นิตยสารนินเทนโดเพาเวอร์จัดว่าพิคาชูเป็นฮีโรตัวโปรดอันดับที่ 9 กล่าวว่า แม้ว่ามันจะเป็นหนึ่งในโปเกมอนรุ่นแรก ๆ แต่มันก็ยังเป็นที่นิยมในทุกวันนี้ นักเขียน เทรซี เวสต์ และแคตเธอรีน โนลล์ เรียกพิคาชูว่าเป็นโปเกมอนรูปแบบไฟฟ้าที่ดีที่สุด และเป็นโปเกมอนที่ดีที่สุดจากทั้งหมดทั้งมวล เขาเสริมว่าถ้าคนคนหนึ่งถามผู้เล่นเกมโปเกมอนว่าโปเกมอนตัวโปรดของเขาคือตัวอะไร พวกเขา "คงจะ" เลือกพิคาชู เขายังเห็นว่าพิคาชู "กล้าหาญและจงรักภักดี" ในคำกล่าวที่ไม่ใช่ด้านดี พิคาชูจัดว่าเป็นตัวละครการ์ตูนในยุค 1990 ที่น่ารำคาญที่สุดอันดับหนึ่ง จัดทำโดยเว็บท่าอาสก์เมน เช่นเดียวกัน ในผลสำรวจที่ไอจีเอ็นทำขึ้น พิคาชูเป็นโปเกมอนที่ดีที่สุดอันดับที่ 48 โดยมีพนักงานให้ความเห็นว่า "แม้ว่าจะเป็นโปเกมอนที่เป็นที่จดจำที่สุดในโลก พิคาชูกลับอยู่อันดับต่ำใน 100 อันดับอย่างน่าประหลาดใจ"
สารลิแกนด์ที่เพิ่งถูกค้นพบซึ่งเชื่อกันว่าช่วยทำให้สายตาแหลมคม ค้นพบโดยมูลนิธิสถาบันชีวเคมีโอซากา  ได้ชื่อว่า "พิกะชูริน" (Pikachurin) ยืมชื่อมาความว่องไวของพิคาชู เนื่องจากพิคาชูมี "การเคลื่อนไหวไวเท่าแสงและเอฟเฟกต์ไฟฟ้าช็อต"
พิคาชูและโปเกมอนอื่น ๆ อีก 10 ชนิดเคยถูกเลือกให้เป็นการ์ตูนสัญลักษณ์ในฟุตบอลโลก 2014 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 เดอะโปเกมอนคอมพานีหุ้นส่วนกับบริษัทสแนปในการนำพิคาชูมาใช้กับโปรแกรมประยุกต์สื่อสังคม สแนปแชต นักเขียนมังงะ ฮิโระ มะชิมะ กล่าวถึงพิคาชูว่าเป็น "ตัวละครสัญลักษณ์ยอดเยี่ยมตลอดกาล" เมื่อเขาพูดถึงการใส่ตัวละครประเภทดังกล่าวลงในซีรีส์
ไรจู
ไรจู อาจหมายถึง
X-Man
เดอะพรอมิส (อัลบั้มอิลดีโว)
เดอะพรอมิส  เป็นอัลบั้มเพลงชุดที่ 5 ของอิลดีโว นักร้องแนวเพลงป๊อป-โอเปร่า มีกำหนดการออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา ที่มีกำหนดการออกจำหน่ายในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และในญี่ปุ่นที่มีกำหนดการออกจำหน่ายในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
อัลบั้มนี้เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งก่อนหน้านี้อิลดีโวได้ร่วมแสดงกับเซลีน ดิออนใน "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" ที่ดับลิน สหราชอาณาจักร
ดีวีดีในฉบับดีลักซ์.
การแสดงที่ Pula
วันเลิฟ (อัลบั้มของทาทา ยัง)
วันเลิฟ (เพลงของทาทา ยัง)
พะแนงไก่
แพนง
พแนง
ตรุษญวน
ประเพณีตรุษญวน หรือปีใหม่ของชาวเวียดนาม มีลักษณะเหมือนกับประเพณีตรุษจีนของชาวจีน ในอดีตสมัยที่เวียดนามตกเป็นเมืองขึ้นของจีนนานนับพันปี วัฒนธรรมทางความเชื่อและการดำรงชีวิตตลอดจนภาษาต่างก็ได้รับอิทธิพลจากจีนทั้งสิ้น ปฏิทินทางจันทรคติของเวียดนามจะตรงกับปฏิทินทางจันทรคติของจีน ดังนั้นวันตรุษญวนหรือวันขั้นปีใหม่เวียดนามจะตรงกับวันที่ 1 เดือน 1 ตามปฏิทินจันทรคติ หรือตรงกับวันตรุษจีนนั่นเอง
ตรุษญวนในภาษาเวียดนามเรียกว่า "เต๊ตเงวียนด๊าน"  แปลว่าเทศกาลต้อนรับแสงรุ่งอรุณของปีใหม่ ในการเฉลิมฉลองเทศการตรุษญวนจะเริ่มขึ้นในวันที่ 23 เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติของเวียดนาม (เจ็ดวันก่อนตรุษญวน) วันนี้จะมีการไหว้เทพเจ้าแห่งเตาไฟ ในภาษาเวียดนามเรียกว่า "องต๊าว"  หรือ "ต๊าวเกวิน"  เทพเจ้าเตาเป็นเทพเจ้าที่คอยสอดส่องดูแลความเป็นไปทุกอย่างภายในบ้าน เทพเจ้าเตาของเวียดนามมีสามองค์ ซึ่งแตกต่างกับของจีน พอถึงวันที่ 23 เดือน 12 จะมีการเซ่นไหว้เทพเจ้าโดยวัตถุประสงค์คือเพื่อส่งเทพเจ้าขึ้นสวรรค์ ในพิธีจะมีการไหว้ปลาคร๊าฟ ซึ่งเทพเจ้าจะขึ้นสวรรค์โดยขี่ปลาคร๊าฟนี้ พอไหว้เสร็จก็จะนำปลาคร๊าฟไปปล่อยในแม่น้ำหรือหนองน้ำเพราะเชื่อว่าปลาคร๊าฟจะแปลงกลายเป็นมังกรพาเทพเจ้าขึ้นสู่สวรรค์ หลังจากนั้นจะมีการทำความสะอาดบ้านเรือนประดับตกแต่งสวยงานเพื่อต้อนรับเทศกาลตรุษญวนที่จะมาถึง
หลังจากไหว้เทพเจ้าเตาในวันที่ 23 เดือน 12 แล้ว พอถึงวันที่ 30 เดือน 1 ตามปฏิทินจันทรคติของเวียดนาม (ก่อนตรุษจีนหนึ่งวัน) จะมีการไหว้บรรพบุรุษเพื่อเชิญบรรพบุรุษกลับมาร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลตรุษญวน โดยญาติพี่น้องทุกคนที่อยู่ไกลบ้านจะต้องกลับมาเพื่อรวมกันพร้อมหน้าพร้อมตาในวันปีใหม่ การไหว้บรรพบุรุษจะเริ่มขึ้นในช่วงบ่าย การไหว้มีสองแบบคือ
หลังจากไหว้ต้อนรับบรรพบุรุษกลับมาบ้านเสร็จ ลูกหลานทุกคนก็ร่วมกันเฉลิมฉลองรับประทานอาหารร่วมกันอย่างพร้อมหน้า
ของไหว้ในวันเทศกาลตรุษญวนจะมีของสำคัญที่ขาดไม่ได้เลยในเทศกาลนี้ก็คือ "บั๊ญจึง"  หรือข้าวต้มมัดญวน จะมีลักษณะเป็นห่อสี่เหลี่ยมจัตุรัส ห่อด้วยใบตอง ภายในจะมีข้าวเหนียว ถั่วเหลือง และหมูสามชั้น แบ๋งจึงถือเป็นขนมประจำเทศกาลตรุษญวน มีต้นกำเนิดในสมัยกษัตริย์หุ่งเวือง  ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์แรกของเวียดนาม
พอถึงเวลาเที่ยงคืนจะมีการไหว้ต้อนรับปีใหม่ โดยจะไหว้ที่โต๊ะไหว้บรรพบุรุษเพื่ออธิษฐานให้บรรพบุรุษคุ้มครองลูกหลาน ดลบันดาลให้ทุกคนในครอบครัวทำมาค้าขึ้น สุขภาพร่างการแข็งแรก พบแต่สิ่งดีๆในปีใหม่ พอไหว้เสร็จลูกหลานทุกคนจะอวยพรญาติผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ก็จะอวยพรลูกหลานและมีการให้อั่งเปา ซึ่งอั่งเปาในภาษาเวียดนามเรียกว่า "หมึ่งต๋วย"  เพื่อเป็นสิริมงคลกับทุกคนในครอบครัว
พิธีต่อมาคือการไปเด็ดเอายอดกิ่งไม้ที่เพิ่งงอกตามถนนหนทางใกล้บ้านเพื่อเอามาปักในแจกันบูชาบรรพบุรุษ ซึ่งมีความเชื่อว่าจะนำผาโชคลาภมาให้ ดังนั้นผู้คนส่วนใหญ่จึงเลือกไปเด็ดเอายอดไม่นี้มาเพื่อเป็นสิริมล ภาษาเวียดนามเรียกการเด็ดเอายอดไม้นี้ว่า "หายหลก"
พอถึงเช้าวันที่ 1 เดือน 1 ตามปฏิทินจันทรคติของเวียดนาม ซึ่งถือเป็นวันปีใหม่หรือวันตรุษญวน จะมีการไหว้บรรพบุรุษในวันปีใหม่ครั้งใหญ่ ของไหว้จะมีมากมายหลายอย่าง เพราะเชื่อว่าจะส่งผลต่อความอุดมสมบูรณ์ของครอบครัวตลอดปี หลังจากนั้นญาติพี่น้องที่อยู่คลละบ้านจะเริ่มไปอวยพรตามบ้านญาติและคนสนิท ซึ่งคนเวียดนามมีความเชื่อว่าคนที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านคนแรกจะเป็นคนที่กำหนดความเป็นไปในบ้าน ดังนั้นคนเวียดนามส่วนใหญ่จึงมักเลือกคนที่เหมาะสมกับบ้านตัวเองเพื่อเป็นสิริมงคล ซึ่งบ้านไหนที่กำลังอยู่ในระหว่างไว้ทุกข์ คนที่ป่วยไม่สบาย และคนที่กำลังอุ้มท้องจะไม่ไปอวยพรใคร และคนอื่นก็จะไม่เข้ามาอวยพรบ้านที่กำลังไว้ทุกข์ คนเวียดนามเรียกธรรมเนียมนี้ว่า "ซงหญ่า"  หากบ้านไหนโชคไม่ดีมีคนในบ้านเสียชีวิตในช่วงเทศกาลตรุษญวนจะจัดงานศพแต่จะยังไม่ไว้ทุกข์ (จะยังไม่ใส่ชุดไว้ทุกข์สีขาว) หากเสียชีวิตก่อนวันที่ 1 เดือน 1 ตามปฏิทินจันทรคติของเวียดนาม จะต้องทำพิธีศพและฝังศพให้เสร็จก่อนวันที่ 1 เดือน 1 แต่หากเสียชีวิตในวันช่วงวันที่ 1 เดือน 1 ก็ให้เริ่มจัดงานศพและใส่ชุดไว้ทุกข์ได้ตามธรรมเนียมในวันต่อมาคือวันที่ 2 เดือน 1 ซึ่งคนรู้จักก็จะยังไม่ไปร่วมงานศพจนกว่าจะไหว้ส่งบรรพบุรุษที่บ้านซึ่งแสดงถึงการสิ้นสุดเทศกาลตรุษญวน
สิ่งที่ห้ามทำในวันเทศกาลตรุษญวนคือ ห้ามกวาดบ้าน ถ้ากวาดก็ให้กวาดเข้า ห้ามพูดเรื่องไม่ดี ห้ามทะเลาะกัน ห้ามทวงหนี้และจ่ายหนี้ ห้ามยืมเงิน ห้ามไปงานศพหรือบ้านที่กำลังไว้ทุกข์ ห้ามไปเยี่ยมคนป่วย โดยปกติจะห้ามปฏิบัติสิ่งเหล่านี้ประมาณ 3 วันเพราะถือว่าเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ซึ่งปีใหม่แสดงถึงสิ่งดีๆ จะไดโชคดีตลอดปี
หลังจากพิธีทุกอย่างเสร็จสิ้น พิธีไหว้ส่งบรรพบุรุษกลับสวรรค์จะทำในวันที่ 2 หรือ 3 เดือน 1 ทางจันทรคติเวียดนาม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับธรรมเนียมของแต่ละท้องถิ่น ซึ่งการไหว้ส่งบรรพบุรุษกลับสวรรค์จะมีการไหว้ใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย ของไหว้จะถูกจัดแบบมากมายหลายอย่างเหมือนกับไหว้วันที่ 1 เดือน 1 การไหว้ส่งบรรพบุรุษจะต้องมีการไหว้ขอบคุณบรรพบุรุษที่คุ้มครองลูกหลานทุกคน และขอบคุณที่บรรพบุรุษที่ได้กลับมาร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษญวนกับลูกหลาน หลังจากนั้นก็เผากระดาษเงินกระดาษทองเพื่อให้บรรพบุรุษนำไปใช้ในปรโลก กระดาษเงินกระดาษทองที่ไหว้จะมากกว่าเทศกาลอื่น ๆ ในขณะที่เผากระดาษจะต้องมีการเทเหล้าขาวหนึ่งแก้วเล็กๆ ลงไปเพราะเชื่อว่าจะทำให้กระดาษเงินกระดาษทองเหล่านั้นใช้ได้จริงในปรโลก และพิธีตรุษญวนหรือปีใหม่เวียดนามก็ถือเป็นอันสิ้นสุด
จินตวิศวกรรมของดิสนีย์
ดิสนีย์เวิลด์
ดิสนีย์แลนด์ (แก้ความกำกวม)
ดิสนีย์แลนด์ (Disneyland) อาจหมายถึง
คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน
คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน หรือ "แคล" นักร้องนักแต่งเพลง และนักแสดงชาวไทยที่มีผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างเพลง "ใจชาๆ" ภายใต้สังกัดแกรมมี่
แคล เกิดที่ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา มีพี่น้อง 3 คน โดยแคลเป็นลูกสาวคนโต และมีน้องชายอีก 2 คน แคลอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกาจนกระทั่งอายุ 17 ปี โดยในช่วงวันหยุดในแต่ละปี แคลได้เดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทยอยู่เสมอ
เนื่องจากมีความสนใจในการเป็นนักร้อง แคลจึงได้สมัครเข้าเป็นนักร้องกับค่ายแกรมมี่เมื่ออายุ 16 ปี ควบคู่กับการเริ่มเข้าห้องอัด เรียนร้องเพลงเพิ่มเติมและฝึกหัดทำงานเบื้องหลังไปด้วย เช่น การร้องคอรัส การแต่งเพลง หลังจากนั้น 1 ปี เมื่อทางค่ายแกรมมี่รับเธอเข้าสังกัด แคลจึงย้ายมาอาศัยอยู่ที่ประเทศไทย พร้อมๆ กับเริ่มทำงานเพลงทั้งในฐานะนักร้อง และนักแต่งเพลง
ด้านชีวิตครอบครัว ได้พบรักกับ ดีเจหนุ่มเชื้อสายเอเชีย นามว่า Atley ปัจจุบันสมรสแล้ว โดยมีบุตรชายและบุตรสาวรวมกันเป็น 2 คน
ดิสนีย์แลนด์พาร์ก
ฮ่องกง ดิสนีย์แลนด์ รีสอร์ท
ดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต
ดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต  รู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า ดิสนีย์แลนด์  เป็นสวนสนุกและบริการโรงแรมที่พักในพื้นที่เดียวกัน แห่งแรกของบริษัทดิสนีย์ ตั้งอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา มีสัญลักษณ์คือปราสาทเจ้าหญิงนิทรา เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ในชื่อดีสนีย์แลนด์ เครื่องเล่นสำคัญเมื่อแรกเปิดดำเนินการคือ เฟอร์ริสวีล ภายหลังมีการปรับปรุงเพิ่มส่วนของสวนสนุกใหม่ที่เรียกว่า ดีสนีย์แคลิฟอร์เนีย แอดเวนเจอร์ ส่วนของสวนสนุกดั้งเดิมจึงเรียกว่า ดีสนีย์แลนด์ พาร์ค สำหรับส่วนของโรงแรมที่พักและศูนย์การค้าจะเรียกว่า ดาวน์ทาวน์ดีสนีย์ดีสทริค และรวมกันทั้งหมดเรียกว่า ดีสนีย์แลนด์รีสอร์ตเครื่องเล่นที่สำคัญใน ดีสนีย์แลนด์พาร์ค อาทิ ปีเตอร์แพน คาร์ ไพเรทออฟคาริเบียน และ สตาร์วอร์
โรคห่า
โรคห่า หรือ ห่ากินเมือง คือ โรคระบาดร้ายแรงที่คร่าชีวิตคนจำนวนมากในเวลาอันรวดเร็­­ว ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน "ห่า" มีความหมายถึงผีจำพวกหนึ่งที่ทำให้เกิดโรคระบาดอย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้คนตายจำนวนมาก เช่น โรคลงราก (อหิวาตกโรค) กาฬโรค จึงเรียกโรคนี้ว่า โรคห่า
การที่ตีความว่าโรคห่าคืออหิวาตกโรค (cholera) เพียงอย่างเดียวนั้นน่าจะเกิดจากการตีความโบราณศัพท์ผิดพลาดเนื่องด้วยประวัติศาสตร์ด้านโรคระบาดที่มีข้อมูลชัดเจนในสมัยรัตนโกสินทร์ โรคระบาดร้ายแรงที่เกิดขึ้นบ่อยคืออหิวาตกโรค ดังเช่น ห่าลงปีระกาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยปรากฏในพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 ว่า
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงอธิบายว่าไข้ป่วงที่เกิดขึ้นในพงศาวดารคืออหิวาตกโรค สำหรับคำว่า "อหิวาตก" ในหนังสือศัพทานุกรมโบราณร่วมสมัยที่ชื่อว่า "อักขราภิธาน" ของหมอบรัดเล ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2416 ได้ให้คำจำกัดของคำว่า หมายถึง โรคลมมีพิศม์ เสมือนพิศม์งูนั้น ซึ่งสามารถตีความได้ว่าเป็นโรคลมประเภทหนึ่งเท่านั้น นอกจากนี้ "อหิวาตกภัย" ในสมัยโบราณนั้น เมืออ้างอิงจากจารึกตำราวัดพระเชตุพน พบว่าประกอบด้วย ไข้ออกดำ ไข้ออกแดง ไข้ดาวเรือง ไข้มะเร็งทูม ไข้สังวาลย์พระอินทร์ ไข้กระดานหิน ไข้มหาเมฆ ไข้หงส์ระทด ไข่ลากสาดสายฟ้าฟาด ไข้ไฟเดือนห้า ไข้ละอองไฟฟ้า ไข้ข้าวไหม้น้อย ไข้มหานิส ไข้ฟองปานแดง แต่เนื่องจากจารึกตำราชุดนี้หายไปหลายแผ่น จึงไม่ทราบโรคที่เรียกว่าอหิวาตกภัยทั้งหมด ทำให้เข้าใจได้ว่า "อหิวาตกภัย" ในจารึกวัดพระเชตุพนหมายถึงโรคระบาด
ทั้งนี้ โรคระบาดหรือโรคห่าที่สำคัญตามพระราชบัญญัติระงับโรคระบาด พ.ศ. 2456 ระบุไว้สามโรค คือ อหิวาตกโรค กาฬโรค และไข้ทรพิษ
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์  เป็นสวนสนุกที่ตั้งอยู่บนเพนนีส์เบย์ เกาะลันเตา ในฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต เจ้าของคือฮ่องกงอินเตอร์เนชันแนลธีมพาร์ก ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์เปิดให้เข้าชมเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2548 ดิสนีย์พยายามหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นจากชาวจีน จึงออกแบบให้มีการผสมผสานกับวัฒนธรรมจีน ออกแบบการวางโครงสร้างต่าง ๆ ตามหลักของฮวงจุ้ย
พาร์กประกอบไปด้วย 7 พื้นที่ คือ เมนสตรีท, สหรัฐ, แฟนตาซีแลนด์, แอดเวนเจอร์แลนด์, ทูมอร์โรว์แลนด์, กริซลีกัลช์, มิสติกพอยต์ และทอยสตอรี่แลนด์ สวนสนุกมีพากษ์เป็นภาษาจีนกลาง จีนกวางตุ้ง และภาษาอังกฤษ
เป็นถนนทอดยาวที่มีชวนให้นึกถึงยุตวิกตอเรียของสหรัฐ มีสถานีรถไฟ โรงภาพยนตร์ จตุรัสเมือง ศาลากลาง สถานีดับเพลิง และร้านค้าต่าง ๆ
เป็นพื้นที่จำลองป่าเขตร้อนที่อยู่ห่างไกลของโลก มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ จังเกิลครูซ, อินเดียนาโจนส์แอดเวนเจอร์, ทาร์ซานทรีเฮาส์, เอ็นชานเต็ดติกิรูม
เป็นการจำลองโลกในอนาคต อวกาศ หุ่นยนต์ และอื่น ๆ มีเครื่องเล่นที่สำคัญ คือ สเปซเมาท์เทน, สตาร์วอรส์ลันช์เบย์, อูโทเปีย, เจไดแทรนนิ่ง: ไทลอัลส์ออฟเดอะเทมเพิล, ดิสนีย์แลนด์มอนอเรลซิสเทม, แอสโตรออร์บิเตอร์, บัซซ์ไลท์เยียร์แอทแทรกชันส์, ไฟน์ดิ้งนีโมซับมารีนโวยาจ, ไอรอนแมนเอ็กซ์พีเรียนซ์
เป็นพื้นที่แรกที่มีแนวคิดนี้จากวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง ทอย สตอรี่ และจะเปิดพาร์กนี้ในเซี่ยงไฮ้ดิสนีย์แลนด์พาร์กเร็ว ๆ นี้
กริซลีกัลช์.
ดินแดนแห่งนี้เป็นการจำลองของฟรอท์เทียร์แลนด์และคลิตเตอร์คันทรีรวมกัน เมีแนวคิดคือเป็นเมืองเหมืองแร่ที่รกร้าง ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาและป่า
มิสติกพอยต์.
เป็นพื้นที่แห่งใหม่ที่ยังไม่เคยมีมาในวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ตทั่วโลก จำลองเป็นที่อยู่ของนักผจญภัยในป่าดิบที่ไม่มีใครมองเห็น มีแนวคิดที่สำคัญคือ เวทมนตร์และเรื่องเหนือธรรมชาติ โดยมีตัวละครที่สำคัญคือ ลอร์ดเฮนรีและลิงจอมซนของเขาอัลเบิร์ต
โฟรเซนแลนด์ (ยังไม่เปิดบริการ).
เป็นการจำลองอาณาจักรเอเรนเดลล์ ที่ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" จะเปิดให้บริการปี พ.ศ. 2564
มาร์เวลแลนด์ (ยังไม่เปิดบริการ).
เป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นและตัวละครจากมาร์เวลธีม เช่น อเวนเจอร์ส แอนต์-แมน โดยเปลี่ยนพื่นที่บางส่วนจากทูมอร์โรว์แลนด์ไปเป็นมาร์เวลแลนด์ เปิดบริการปี พ.ศ. 2565
บีเดิล
Internet Information Service
บีเดิ้ล
อินเทอร์เน็ตอินฟอร์เมชันเซิร์ฟเวอร์
Internet Information Server
อินเทอร์เน็ตอินฟอร์เมชันเซอร์วิส
นุริคาเบะ
นุริคาเบะ  เป็นเกมปริศนา (Puzzle) แบบ Binary Puzzle (เกมปริศนาที่ใช้วิธีการใช้สีขาวและดำถมลงบนตารางขนาดต่างๆ เช่น 3x3, 5x5) โดยรูปแบบของปริศนาจะเริ่มโดยมีชุดตัวเลขจำนวนหนึ่งบนตารางขนาดต่างๆ ชื่อของเกม มาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น หมายถึง กำแพงที่มองไม่เห็นที่ปิดกั้นไม่ให้คนเดินผ่านไปมา หรือก็คือสีขาวแทนกำแพง สีดำแทนทางเดินนั่นเอง
เผยแพร่ครั้งแรกในเดือน มีนาคม ค.ศ. 1991 ออกแบบโดยชาวญี่ปุ่นนามแฝงว่า เลนิน ในหนังสือเกมปริศนาญี่ปุ่น (Nikoli Tsushin) ฉบับที่ 33 และถูกตีพิมพ์ต่อเนื่องตั้งแต่ฉบับที่ 38 เป็นต้นมา
การแก้ปริศนา.
การแก้ปริศนาสามารถทำได้โดยไม่ต้องอาศัยการคาดเดา และผลของการแก้ปริศนาจะมีเพียงแบบเดียวเท่านั้น
กรณ์ภัสสร ด้วยเศียรเกล้า
กรณ์ภัสสร ด้วยเศียรเกล้า (ชื่อเดิม: พรรณวรท,พรเกล้า ด้วยเศียรเกล้า; ชื่อเล่น: แกรนด์; เกิด: 22 ตุลาคม 2533) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 ก่อนหน้านั้นเข้าวงการบันเทิงจากการเป็นพิธีกรรายการวัยรุ่น "สตรอเบอรี่ชีสเค้ก" และเป็นแบบให้แก่นิตยสารต่าง ๆ นอกจากนี้ กรณ์ภัสสร ยังเป็นน้องสาวของกาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า, มีน้องสาว 1 คน คือ ด้วยเกล้า ด้วยเศียรเกล้า (แกรนท์), พ่อมาจากครอบครัวคนจีน (แซ่อึ้ง 黄) ชื่อนายเศียร ด้วยเศียรเกล้า และ มีแม่เป็นครอบครัวชาวไทยพุทธภาคใต้จังหวัดนครศรีธรรมราช ชื่อนางพาณิภัค ด้วยเศียรเกล้า (หรือบางข้อมูลระบุชื่อแม่ว่านางชุติกาญจน์ ด้วยเศียรเกล้า) ในปี 2559 ได้เปลี่ยนชื่อ จาก "พรรณวรท" เป็น "กรณ์ภัสสร" เนื่องจากปัญหาสุขภาพและไปดูหมอ
แกรนด์ พรรณวรทสำเร็จอนุบาลศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลสีวลี ประถมศึกษาจากโรงเรียนพระหฤทัยดอนเมือง และมัธยมศึกษาจากโรงเรียนหอวัง สายศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาสื่อสารการตลาด มหาวิทยาลัยรังสิต
แกรนด์ พรรณวรทได้มีการรวมกลุ่มกับเพื่อนตั้งวง Cover ชื่อว่า Lollipops ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 7 คน Cover วง Berryz Koubou ของญี่ปุ่น แต่หลังจากที่แกรนด์ พรรณวรทได้เข้ามาเป็นพิธีกรรายการ สตรอเบอรี่ชีสเค้ก วง Lollipops จึงเลิกเต้นไป
ต้นแก้ว
โรซาริโอ้ บวก แวมไพร์
โรซาริโอ้ + แวมไพร์  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ทาคายูกิ อินางาคิ ลงในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายเดือน ระหว่าง สิงหาคม 2547 ถึง มิถุนายน 2550 และตอนพิเศษในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ปัจจุบันมีภาคสองแล้วใช้ชื่อว่า โรซาริโอ้ + แวมไพร์ II ลงในนิตยสารจัมป์สแควร์
อาโอโนะ สึคุเนะ เป็นนักเรียนปกติ อยู่โรงเรียนมัธยมเป็นปีแรกและไม่สามารถเข้าโรงเรียนเอกชนเนื่องจากเขามีเกรดที่หน้ากลุ้มใจ มีเพียงโรงเรียนสุดท้ายที่เขาจะได้รับการยอมรับ โรงเรียนนั้นชื่อโรงเรียนโยไคเป็นโรงเรียนที่มีอภินิหารและสัตว์ประหลาดเรียนอยู่
อาโอโนะ สึคุเนะ (Aono Tsukune)
พระเอกของเรื่อง เด็กหนุ่มมัธยมปลายธรรมดาที่ต้องเข้าไปเรียนอยู่ในโรงเรียนโยไคหรือโรงเรียนของปิศาจโดยไม่ได้ตั้งใจและได้พบกับเด็กสาวแวมไพร์ชื่อ "อาคาชิยะ โมกะ" ซึ่งเธอนั้นชื่นชอบเลือดของสึคุเนะเป็นพิเศษเพราะมีรสชาติที่อร่อย โดยตอนแรกเธอนั้นไม่รู้เลยว่าสึคุเนะเป็นมนุษย์แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เปิดเผยตัวให้โมกะได้รู้ สึคุเนะสามารถดึงผนึกโรซาริโอ้ที่แขวนคอของโมกะออกได้ซึ่งโรซาริโอ้นั้นคืออุปกรณ์ที่ใช้สะกดพลังร่างแวมไพร์ของโมกะไว้ หากมันหลุดออก เธอจะกลายเป็นอีกคนนึงทันที สึคุเนะได้รับเลือดแวมไพร์จากโมกะในปริมาณมาก ทำให้เขามีความสามารถใกล้เคียงกับแวมไพร์มาก (ใส่กำไรอยู่ เพื่อป้องกันการกลายเป็น "กูล" คล้ายๆ นางเอกสะกดร่างแวมไพร์)
อาคาชิยะ โมกะ (Akashiya Moka)
นางเอกของเรื่อง เธอเป็นแวมไพร์และมีผมสีชมพูยาว นิสัยเอ๋อๆ ต๊องๆ แต่หากผนึกโรซาริโอ้ที่ห้อยคอหลุดออก เธอจะกลายเป็นแวมไพร์สุดแกร่ง ผมเปลี่ยนเป็นสีเงินและตาเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที เธอชอบดูดเลือดของสึคุเนะมากเพราะเลือดของมนุษย์มีรสชาติที่อร่อยมาก เธอเป็นคนที่สึคุเนะพบคนแรกตั้งแต่มาที่โรงเรียนโยไค
คุโรโนะ คุรุมุ (Kurono Kurumu)
เด็กสาวที่ย้ายเข้ามาเรียนที่โรงเรียนโยไค เธอชอบสึคุเนะอยู่และเป็นคู่แข่งของโมกะ เธอคือซัคคิวบัส เมื่อจูบใครก็ตามคนๆ นั้นจะตกเป็นทาสของเธอในทันที
ชิรายูกิ มิโซเระ (Shirayuki Mizore)
เธอเป็นปิศาจหิมะ ปกติจะอมแคนดี้อยู่ตลอดเวลาเพราะเธอเป็นปิศาจหิมะจึงต้องไม่ปล่อยความเย็นหายออกจากร่างกายโดยการอมแคนดี้ที่มีความเย็นมากและเธอเป็นพวกแอบมองและจับตาสึคุเนะจากที่ไกลๆรวมทั้งเป็นคู่กัดของคูรุมุอีกด้วย
เซนโด ยูคาริ (Sendo Yukari)
เธอเป็นสาวน้อยอัจฉริยะ อายุเพียง 12 ปีเท่านั้นแต่เรียนข้ามชั้นมาอยู่มัธยมปลาย เธอเป็นจอมเวทย์ซึ่งเป็นที่รังเกียจของทั้งเหล่าปิศาจและมนุษย์แต่พวกสึคุเนะต่างยอมรับในตัวเธอและได้เป็นกับพวกโมกะ
ซูเชน โคโค้อา (Shuzen Kokoa)
เธอเป็นน้องสาวต่างสายเลือดของโมกะและก็เป็นคู่ซ้อมให้โมกะอยู่ประจำหลังจากที่เธอรู้ว่าตัวโมกะจะต้องย้ายไปอยู่ครอบครัวของเขาที่โลกมนุษย์ทำให้เกิดความชิงชังในตัวโมกะทันทีจนตามราวีตัวเธอตั้งแต่สมัยเด็กๆจนมาถึงที่ตัวเธอเข้าเรืยนในโรงเรียนโยไคมีนิสัยไม่ชอบร่างปกติที่รักสงบของโมกะแต่พอเปลี่ยนเป็นร่างแวมไพร์ของโมกะนิสัยของเธอจะเปลี่ยนความหลงใหลในตัวของเขาแต่ก็จับตาดูพวกโมกะตามไปด้วยถ้ามีเวลาว่างเพื่อที่จะนำโมกะอีกคนหนึ่งกลับบ้านมีโคจังค้างคาวตัวจิ๋วเป็นคู่หูของเธอ
โทโจ รูบี้ (Toujou Ruby)