pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การรวมตัวของชนแองโกล-แซกซันอาจจะเกิดขึ้นในสมัยของพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 755 ถึงปี ค.ศ. 759 หรือในสมัยของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชผู้ทรงราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 871 ถึงปี ค.ศ. 899 และผู้สือเชื้อสายต่อจากพระองค์ การรวมตัวของราชอาณาจักรแองโกล-แซกซันที่กลายมาเป็นอังกฤษเกิดขึ้นในสมัยของพระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 924 ถึงปี ค.ศ. 939. ภัยคุกคามจากการบุกรุกของชาวเดนมาร์ก, ซึ่งเข้ารุกรานและยึดครองพื้นที่ทางตะวันออกของเกาะอังกฤษ, ทำให้ชาวแองโกล-แซกซันที่แต่เดิมอยู่กันกระจัดกระจาย หันมารวมตัวกันเพื่อต่อสู้ผู้รุกราน อันเป็นจุดกำเนิดของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมร่วมกันของชาวแองโกล-แซกซัน. ลักษณะพิเศษของวัฒนธรรมแองโกล-แซกซัน คือความสัมพันธ์ที่เข้มแข็งระหว่างเผ่า และกับเจ้าผู้ปกครอง (lordship). พวกชนชั้นเจ้านายจะประกาศตนเป็นกษัตริย์เพื่อก่อตั้งเมือง หรือ "เบอร์ซ" . ความเกี่ยวดองกันในลักษณะเครือญาติ (kin) ที่ขยายออกเป็นวงกว้างนี้ ยังคงมีสืบเนื่องมาจนปัจจุบัน และปรากฏให้เห็นได้จากข้อมูลทางพันธุกรรมของชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ตามภูมิภาคต่างๆ
สนามบินลอนดอนซิตี
สนามบินลอนดอนซิตี้
ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี้
ชนแองโกล-แซ็กซอน
ออสโตร-เอเชียติก
แองโกล-แซ็กซอนส์
แอ็งโกล-แซ็กซอน
มาร์โก โปโล (แก้ความกำกวม)
มาร์โก โปโล สามารถหมายถึง
ภาษาทิเบต-พม่า
อายี กัลเบซ
อายี กัลเบซ  นักมวยสากลชาวชิลี เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ที่กรุงซันติอาโก ประเทศชิลี สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 6) แพ้ 11
วัง
วัง หรือ พระราชวัง เป็นสิ่งก่อสร้างสำหรับที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่โดยเฉพาะที่อยู่อาศัยของประมุขของประเทศหรือผู้นำผู้มีตำแหน่งสูงในหลายประเทศในยุโรปเช่นประเทศฝรั่งเศส และ อิตาลี นอกจากนั้นยังเป็นคำที่ใช้สำหรับสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่แต่ไม่จำเป็นต้องใหญ่มากในตัวเมืองที่สร้างสำหรับเจ้านาย หรือผู้มีตระกูล ในปัจจุบันวังหรือพระราชวังหลายแห่งเปลี่ยนไปใช้เป็นพิพิธภัณฑ์หรือสำนักงานรัฐบาล หรือโรงแรม
หลวงบุณยมานพพานิชย์ (อรุณ บุณยมานพ)
อำมาตย์โท หลวงบุณยมานพพานิชย์ นามเดิม อรุณ บุณยมานพ หรือ แสงทอง (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 – 5 กันยายน พ.ศ. 2507) เป็นผู้ประพันธ์และเขียนบทภาพยนตร์บันเทิงคดีฝีมือของชาวไทยเรื่องแรก "โชคสองชั้น (Double Luck) พ.ศ. 2470
หมายเหตุ บางแหล่งข้อมูลสะกดชื่อว่า หลวงบุณยมานพพานิช ,หลวงบุณยมานพพาณิช
หลวงบุณยมานพพานิช
อรุณ บุณยมานพ
อันโตนิโอ เปเรซ
อันโตนิโอ เปเรซ (Antonio Perez) หรือ โฮเซ อันโตนิโอ เปเรซ เบนิเตซ นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ที่เมือง โปซา ริกา ประเทศเม็กซิโก ฉายา Pipino สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 27) เสมอ 4 แพ้ 7
ราชวงศ์คาพีเชียน
ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส
ริชาร์ด ชาร์ลส ร็อดเจอร์ส (28 มิถุนายน ค.ศ. 1902 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1979) นักแต่งเพลง และละครเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานแต่งทำนองเพลงมากกว่า 900 เพลง และละครบรอดเวย์ 40 เรื่อง รวมไปถึงเพลงประกอบภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ โดยมีชื่อเสียงจากผลงานร่วมกับนักแต่งคำร้อง ลอเรนซ์ ฮาร์ท ในชื่อ "ร็อดเจอร์ส และฮาร์ท" (Rodgers and Hart) ระหว่างปี ค.ศ. 1919 - ค.ศ. 1942 และกับออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 ในชื่อ "ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์" (Rodgers and Hammerstein) ระหว่างปี ค.ศ. 1943 - ค.ศ. 1957
ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส เป็นนักแต่งเพลงเพียงหนึ่งในสองคน ที่ได้รับรางวัลด้านดนตรีจากทุกสถาบันหลัก ทั้ง รางวัลออสการ์ รางวัลแกรมมี รางวัลเอมมี รางวัลโทนี และรางวัลพูลิตเซอร์ (อีกคนหนึ่งคือ มาร์วิน แฮมลิสช์)
ผลงานร่วมของ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์ ที่มีชื่อเสียงจำนวน 5 เรื่อง คือ "Oklahoma!", "Carousel", "South Pacific" (มนต์รักเพลงใต้), "The King and I" (เดอะคิงแอนไอ) และ "The Sound of Music" (มนต์รักเพลงสวรรค์)
ริชาร์ด ร็อดเจอร์
พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์
โฮจิ๋น
เหอ จิ้น หรือสำเนียงแต้จิ๋วว่า โฮจิ๋น  (เสียชีวิต 22 กันยายน ค.ศ. 189) มีชื่อรองว่าซุ่ยเกา  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นแม่ทัพใหญ่ซึ่งบัญชาการกองทัพทหารและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน เขาเป็นพระเชษฐาของสมเด็จพระจักรพรรดินีเหอ พระมเหสีของจักรพรรดิฮั่นหลิงตี้ และพระมาตุลาขององค์ชายหฺวังจื่อเปี้ยน ในปี ค.ศ. 189 เขาและน้องสาวได้แบ่งปันอำนาจกันในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อองค์ชายหฺวังจื่อเปี้ยนที่ยังทรงพระเยาว์ได้ขึ้นครองราชบังลังก์เป็นจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ ภายหลังจากจักรพรรดิฮั่นหลิงตี้ทรงสวรรคต ในช่วงเวลานั้น ความขัดแย้งระหว่างเหอจิ้นกับกลุ่มขันทีผู้มีอิทธิพลได้ทวีความรุนแรงมากขึ้น กลุ่มขันทีได้ล่อลวงให้เหอจิ้นเข้าไปยังกับดักในพระราชวังและลอบสังหารเขา ในขณะที่เหล่าบรรดาลูกน้องของเหอจิ้นได้เข้าสังหารพวกขันทีเพื่อเป็นการล้างแค้น ขุนศึกนามว่า ต่งจั่ว ได้ใช้ประโยชน์จากภาวะสุญญากาศทางอำนาจเพื่อเดินทางเข้าสู่ลั่วหยาง เมืองหลวงของจักรวรรดิ และเข้ายึดการควบคุมราชสำนักฮั่นเอาไว้ทั้งหมด การล่มสลายของกองบัญชาการกองทัพทหารส่วนกลางที่ตามมาทำให้เกิดสงครามกลางเมืองครั้งใหญ่ซึ่งนำไปสู่ยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่นและจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊ก
เหอจิ้นเกิดในครอบครัวคนขายเนื้อในเมืองหนานหยาง บ้านเกิดของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นหลิงตี้ น้องสาวต่างมารดาที่อยู่ในวัยดรุณีก็ได้เข้าไปในพระราชวัง และในไม่ช้าก็กลายเป็นหนึ่งในสนมคนโปรดของจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 180 นางได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี และนับแต่นั้นมา เหอจิ้นก็ได้ถูกยกฐานะขึ้นอย่างรวดเร็วในระบบราชการ
เมื่อกบฏโพกผ้าเหลืองปะทุขึ้นในปี ค.ศ. 184 เหอจิ้นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพใหญ่(大將軍) เขาได้เข้าควบคุมคลังอาวุธของจักรวรรดิ ยึดป้อมปราการทางยุทธศาสตร์ไว้รอบเมืองหลวง และเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพื่อเข้าปราบปรามการก่อจลาจลที่ลั่วหยาง นำโดยม้าอ้วนยี่(馬元義) สาวกผู้ติดตามของจางเจวี่ย ผู้นำกบฏ การทัพครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จและเหอจิ้นได้รับยศถาบรรดาศักดิ์เป็นโหวแห่งเซิน(慎侯) ภายหลังจลาจลได้สงบลง เหอ จิ้นยังคงดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ได้ควบคุมกองทัพจักรวรรดิเอาไว้ทั้งหมด ในช่วงเวลานั้น สมาชิกคนอื่น ๆ ในครอบครัวเขา เช่น เหอเหมียว น้องชายต่างมารดาของเขา ก็ได้รับเลื่อนตำแหน่งที่สำคัญเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 188 เมื่อทรงตระหนักว่าจะต้องถ่วงดุลอำนาจของตระกูลเหอ จักรพรรดิฮั่นหลิงตี้ทรงสร้างกองทัพแห่งราชอุทยานตะวันตก จักรพรรดิเสด็จเดินตรวจแถวอย่างโอ้อวดต่อหน้ากองทัพและแต่งตั้งพระองค์เองว่า "จอมทัพสูงสุด"(無上將軍) จักรพรรดิยังให้กองทัพอยู่ภายใต้คำสั่งของเจี่ยนชั่ว ขันทีที่ทรงไว้พระทัย ด้วยการที่ทรงบัญชาการกองทัพแห่งราชอุทยานตะวันตก จักรพรรดิฮั่นหลิงตี้สามารถรับสั่งให้เหอจิ้นอยู่ภายใต้บัญชาการของพระองค์
เมื่อจักรพรรดิฮั่นหลิงตี้ทรงสวรรคตในช่วงต้นปี ค.ศ. 189 และมีการเปิดฉากของการเผชิญหน้ากันระหว่างเหอจิ้นกับกลุ่มขันที เจี่ยนชั่วได้วางแผนที่จะล่อลวงให้เหอจิ้นเข้าไปติดกับดักในพระราชวังและลอบสังหารเขาซะ เมื่อเหอจิ้นได้เข้ามาถึงหน้าประตูพระราชวัง เจ้าหน้าที่นายทหารชั้นผู้น้อยนามว่า พานอิ่น(潘隱) ได้เข้ามาเตือนเหอจิ้นถึงแผนการร้ายของเจี่ยนชั่วให้รับทราบ ด้วยความตกใจ เหอจิ้นจึงหันหลังกลับไปที่ค่ายทหารของเขาและรอดพ้นจากการถูกลอบสังหาร หลังจากนั้น เหอจิ้นได้เข้าจับกุมเจี่ยนชั่วและประหารชีวิต นอกจากนี้เขายังได้เข้ายึดคำสั่งกองทัพทหารก่อนหน้านี้ภายใต้คำสั่งของเจี่ยนชั่ว ด้วยการสนับสนุนของตระกูลหยวน(อ้วน)ระดับชั้นนำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ หยวนเซ่าและหยวนซู่ ข้อพิพาทเรื่องการสืบราชบังลงก์ได้ถูกตัดสินแล้วว่าจะให้การสนับสนุนองค์ชายหฺวังจื่อเปี้ยน โอรสของสมเด็จพระจักรพรรดินีเหอ ได้ขึ้นครองราชบังลังก์เป็นจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ในเดือนที่ห้าของปีนั้น เหอจิ้นและน้องสาวของเขาซึ่งปัจจุบันเป็นหฺวังไท่โฮ่ว ร่วมกันทำหน้าที่บทบาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในช่วงฤดูร้อนของเดือน เหอจิ้นและลูกน้องของเขาได้ต่อสู้กับกลุ่มขันทีในศาลการเมือง ฝ่ายขันทีซึ่งตอนนี้ไม่มีอำนาจทางทหารของพวกเขาแล้ว จึงต้องไปอาศัยการสนับสนุนของหฺวังไท่โฮ่วและเหอเหมี่ยว ตามคำเรียกร้องของหยวนเซ่า เหอจิ้นได้เรียกแม่ทัพต่งจั่วให้มาที่ชานเมืองของลั่วหยาง เพื่อบีบบังคับหฺวังไท่โฮ่วให้ถอยออกไป ในเดือนที่เก้าของปีนั้น เหอจิ้นได้เข้าไปในพระราชวังเพื่อทูลขอให้หฺวังไท่โฮ่วยินยอมให้ทำการประหารเหล่าขันทีเสีย จางร่าง ผู้นำของกลุ่มขันทีได้ล่วงรู้ถึงแผนการของเหอจิ้นที่จะฆ่าพวกตนผ่านทางสายสืบที่ได้แอบฟังการสนทนาระหว่างเหอจิ้นและหฺวังไท่โฮ่ว พวกขันทีได้ล่อลวงเหอจิ้นเข้าไปในพระราชวังโดยอ้างว่าเป็นพระราชเสาวนีย์ของหฺวังไท่โฮ่วให้รับสั่งเข้าเฝ้า เหอจิ้นเข้าไปในพระราชวังโดยไม่สงสัยอะไรเลย และไม่มีลูกน้องและทหารที่ติดตามคอยอารักขา ทำให้เขาต้องพบจุดจบด้วยน้ำมือของพวกขันที
เมื่อสถานการณ์กำลังปั่นป่วนจนหลุดจากการควบคุมในไม่ช้า หยวนเซ่าและหยวนซู่ ซึ่งทั้งสองคนต่างควบคุมกองกำลังทหารที่สำคัญภายในเมืองหลวง ได้บุกเข้าโจมตีพระราชวัง และทำการสังหารหมู่เหล่าขันที ภาวะสุญญากาศทางอำนาจเป็นผลทำให้ต่งจั่วเข้ายึดอำนาจการปกครองของราชสำนักได้ ทันทีที่เขาได้ครองอำนาจสูงสุดเหนือเมืองหลวง ต่งจั่วก็ได้ทำการปลดจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ลงจากราชบังลังก์ เพื่อสนับสนุนให้องค์ชายหลิวเสียขึ้นครองราชบังลังก์เป็นจักรพรรดิเซี่ยนตี้ การปลดจักรพรรดิองค์ก่อนและความโหดร้ายที่ตามมาของต่งจั่วได้สร้างความโกรธทั่วทั้งแผ่นดิน ในปี ค.ศ. 190 ขุนศึกจากมณฑลตะวันออกได้จัดตั้งกองกำลังผสมเพื่อโค่นล้มต่งจั่ว ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองหลายครั้งซึ่งจะยังคงอยู่ไปอีกนานเกือบศตวรรษ
เหอจิ้นมีพี่น้องร่วมสายเลือดอย่างน้อยสามคน:
ตามแหล่งประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือกันอย่างกว้างขวางว่า เหอจิ้นนั้นมีลูกชายอย่างน้อยหนึ่งคนคือ เหอเซี่ยน(何咸) ซึ่งรอดชีวิตจากการล่มสลายของตระกูลเหอในปี ค.ศ. 189 และเหอเซี่ยน มีบุตรชายชื่อเหอหยาน (ค.ศ. 196-249) เมื่อเหอเซี่ยนตายไป ฮูหยินหยิน(尹夫人) ภรรยาของเขาได้แต่งงานใหม่และกลายเป็นอนุภรรยาของขุนศึกนามว่า เฉา เชา ซึ่งรับเหอหยานเป็นบุตรบุญธรรม อย่างไรก็ตาม เหอหยานถูกฝังศพที่ลู่เจียง เมื่อสถานที่ฝังศพของคนหนึ่งมักจะเป็นบ้านบรรพบุรุษของเขา ซึ่งขัดแย้งกับข้อเท็จจริงที่ว่าเหอจิ้นมาจากหนานหยาง ดังนั้น เหอหยานน่าจะเป็นหลานชายของเหอเหมียว ตามที่บันทึกเหว่ยหลู่ได้เขียนเอาไว้ ในขณะที่มีบันทึกว่ามีหลายครอบครัวในตระกูลจู้ ซึ่งอาจจะเป็นตระกูลที่เหอเหมียวมาจากเมืองลู่เจียงในช่วงยุคฮั่นตะวันออก
หอคอยแห่งลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน  เป็นพระราชวังหลวงและป้อมปราการตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ เป็นพระราชวังที่เดิมสร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1078 เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ พระราชวังเป็นรู้จักกันในนามว่า “หอคอยแห่งลอนดอน” หรือ “หอ” ในประวัติศาสตร์ ตัวปราสาทตั้งอยู่ภายในโบโรแห่งทาวเวอร์แฮมเล็ทส์และแยกจากด้านตะวันออกของนครหลวงลอนดอน (City of London) ด้วยลานโล่งที่เรียกว่าเนินหอคอยแห่งลอนดอน หรือ “ทาวเวอร์ฮิล” (Tower Hill)
หอคอยแห่งลอนดอนมักจะรู้จักกันในการเกี่ยวข้องกับหอขาว (White Tower) ซึ่งแต่เดิมเป็นหอสีขาวที่สร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 แต่กลุ่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมดของหอคอยแห่งลอนดอนตั้งอยู่รอบวงแหวนสองวงภายในกำแพงและคูป้องกันปราสาท
ตัวหอคอยใช้เป็นป้อม พระราชวังของพระมหากษัตริย์ และที่จำขังโดยเฉพาะสำหรับนักโทษที่มียศศักดิ์สูงเช่นพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ก็เคยทรงถูกจำขังในหอคอยโดยพระราชินีนาถแมรี และยังเป็นที่สำหรับประหารชีวิตและทรมาน คลังเก็บอาวุธ ท้องพระคลัง สวนสัตว์ โรงกษาปณ์หลวง หอเก็บเอกสาร หอดูดาว และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1303 เป็นที่เก็บรักษามงกุฏและเครื่องราชาภิเษกของสหราชอาณาจักร
หอคอยแห่งลอนดอนก่อตั้งโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 เมื่อมีพระราชโองการให้สร้างหอขาวภายในกำแพงเมืองด้านตะวันออกเฉียงใต้บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ การสร้างหอเป็นทั้งการป้องกันการโจมตีของชาวเมืองที่ต้อต้านชาวนอร์มันและการป้องกันลอนดอนจากการรุกรานของข้าศึกจากภายนอก พระเจ้าวิลเลียมทรงสั่งให้ใช้หินจากแคนในฝรั่งเศสสร้างและทรงแต่งตั้งกันดัลฟบาทหลวงแห่งรอเชสเตอร์เป็นสถาปนิก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ ทรงสร้างกำแพงรอบหอขาวและเริ่มการขุดคูรอบปราสาทโดยใช้น้ำจากแม่น้ำเทมส์แต่ไม่สำเร็จจนกระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยทรงจ้างสถาปนิกชาวดัตช์ผู้เชื่ยวชาญในการขุดคู นอกจากนั้นก็ยังทรงเสริมสร้างกำแพงให้แข็งแรงขึ้นและทรงทำให้หอคอยเป็นที่ประทับสำคัญโดยทรงสร้างพระราชวังแบบที่อยู่อาศัย (palatial buildings) ภายในกำแพงหอคอย การเสริมสร้างเสร็จสิ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1275 ถึงปี ค.ศ. 1285 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ทรงสร้างกำแพงรอบนอกและสร้างกำแพงรอบในเสร็จ ทำให้เป็นกำแพงสองชั้น และทรงถมคูเดิมและขุดคูใหม่รอบกำแพงรอบนอก หอคอยแห่งลอนดอนใช้เป็นพระราชฐานมาจนถึงพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์สั่งให้รื้อส่วนที่เป็นพระราชวังทิ้ง
[[หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1070]]
[[หมวดหมู่:พระราชวังในอังกฤษ|หอคอยแห่งลอนดอน]]
[[หมวดหมู่:นครหลวงลอนดอน]]
[[หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร|หอคอยแห่งลอนดอน]]
[[หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม]]
เฮาเฉีย
เฮาเฉีย  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลคนหนึ่งของเตียวสิ้ว ในศึกของโจโฉและเตียวสิ้วครั้งแรก เมื่อโจโฉยกทัพมาตีอ้วนเซีย เตียวสิ้วเจ้าเมืองอ้วนเซียได้ยอมสวามิภักดิ์โดยดี โจโฉได้เข้าไปอาศัยในเมืองอ้วนเซีย แต่ไปหลงนางเจ๋าซือผู้เป็นอาสะใภ้ของเตียวสิ้ว
เตียวสิ้วโกรธมาก แต่ยังทำอะไรมิได้เพราะโจโฉมีเตียนอุยเป็นองครักษ์คู่กาย เฮาเฉียจึงเสนอวิธีให้มอมเหล้าเตียนอุยและขโมยทวนคู่ของเตียนอุยมา และเฮาเฉียคนนี้เองเป็นผู้เป็นผู้ไปขโมยทวนคู่ของเตียนอุยและขณะที่เตียนอุยเมาเหล้าไม่ได้สติ ทำให้เตียวสิ้วสามารถกำจัดเตียนอุยลงได้ และทำให้ทัพโจโฉถูกตีแตกต้องถอยกลับฮูโต๋ และโจโฉต้องเสียลูกชายและหลานชายไป แต่หลังจากศึกครั้งนั้น เฮาเฉียก็ไม่ถูกกล่าวถึงในสามก๊กอีกเลย
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1960) มีชื่อเต็มว่า ออสการ์ กรีลีย์ เคลนเดนนิง แฮมเมอร์สไตน์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เชื้อสายสก็อตแลนด์ เป็นหลานชายของ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 1 ชาวยิวอพยพมาจากสก็อตแลนด์ ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะผู้บุกเบิกการสร้างโรงละคร และโอเปร่า ในนครนิวยอร์ก
แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 มีชื่อเสียงในฐานะนักประพันธ์คำร้องเพลง และบทละคร โดยเฉพาะผลงานคู่กับ ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส ในชื่อ "ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์"
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร เมื่ออายุ 65 ปี ผลงานแต่งเพลง เพลงสุดท้ายของเขาคือเพลง "Edelweiss" จากละครเพลงเรื่อง The Sound of Music
ชื่อสกุลของเขา อ่านว่า "แฮมเมอร์สไตน์"  คนทั่วไปมักออกเสียงผิดเป็น "แฮมเมอร์สทีน"
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2]
หอคอยลอนดอน
เปาสิ้น
เปาสิ้น  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกชาวจีน ที่มีชีวิตอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มีน้องชายชื่อเปาต๋ง
เมื่อครั้งตั๋งโต๊ะเริ่มเข้ามามีอำนาจในเมืองหลวง เปาสิ้นคิดอ่านเห็นว่า หากนานไปตั๋งโต๊ะต้องคิดเหิมเกริมเป็นแน่แท้ จึงปรึกษาอ้วนเสี้ยวเพื่อหาทางกำจัดตั๋งโต๊ะ แต่อ้วนเสี้ยวยังมิเห็นด้วย อ้วนเสี้ยวว่าแผ่นดินเพิ่งสงบ ยังมิควรก่อการใดๆให้วุ่นวายอีก เปาสิ้นจึงไปปรึกษาอ้องอุ้น แต่อ้องอุ้นก็คิดอ่านเช่นเดียวกันกับอ้วนเสี้ยว อ้องอุ้นว่าจะทำการใดต้องคิดตรองดูให้ดีก่อน เปาสิ้นน้อยใจ พาพรรคพวกออกไปอยู่ป่า ภายหลังครั้งรวบรวมกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เปาสิ้นก็ได้นำทัพมาร่วมด้วย ครั้งนั้นเปาสิ้นสั่งให้เปาต๋งนำทหารม้า 5,000 นายบุกตีด่านกิสุยก๋วน แต่แตกพ่ายแก่ทัพของฮัวหยง เปาต๋งเสียชีวิตในการรบ ภายหลังเปาสิ้นเข้าเป็นขุนพลใต้สังกัดของแฮหัวตุ้น ปีหนึ่งโจรโพกผ้าเหลืองอาละวาดหนักในหลายพื้นที่ โจโฉส่งทัพไปปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง เปาสิ้นก็เข้าร่วมการรบด้วย แต่เสียชีวิตในการรบ
พระยางัวนำถม
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา  จัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยพะเยา เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 จัดการเรียนการสอนในกลุ่มวิชาทางด้านการจัดการและบริหารธุรกิจ รวมถึงด้านนิเทศศาสตร์ ทั้งในระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็น 2 สาขาวิชาในสังกัดสำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้แก่ สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ และสาขาวิชาการบัญชี ต่อมาวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ที่ 040/2546 ให้แยกออกมาจัดตั้งเป็นกลุ่มวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547
ต่อมา มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ จึงได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา
​ สาขาวิชา​.
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 8 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
พระมหาธรรมราชาที่ 4 (บรมปาล)
โรงเรียนภราดานุสรณ์
โรงเรียนภราดานุสรณ์ เป็นโรงเรียนเอกชน จัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัด คณะกรรมการการศึกษาเอกชน ประเภทสามัญศึกษา ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนภราดานุสรณ์ เดิมชื่อว่า โรงเรียนการรถไฟอุปถัมภ์ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยใช้อาคารสถานที่ทำการของการรถไฟแห่งประเทศไทย (สถานีรถไฟอุตรดิตถ์เก่า) มาดัดแปลงเป็นอาคารเรียน
ปัจจุบันโรงเรียนภราดานุสรณ์เปิดทำการสอนเป็น 3 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา (อนุบาลศึกษาปีที่ 1) จนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 มี นายณรงค์ โภชนจันทร์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนภราดานุสรณ์คนปัจจุบัน
โรงเรียนภราดานุสรณ์ ตั้งอยู่ ริมทางรถไฟสายเหนือ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
สัญลักษณ์ของโรงเรียนภราดานุสรณ์.
คนดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม
น้ำเงิน ขาว
อาคารSaraภัทรวดี อาคารธนิสร อาคารอิสรางกูร
สโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
สโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา  ทีมฟุตบอลชั้นนำทีมหนึ่งของประเทศอิตาลี ปัจจุบันเล่นอยู่ในเซเรียอา ตั้งอยู่ ณ เมืองฟลอเรนซ์ เป็นคู่อริ กับต่างเมืองตูริน อย่างทีมยูเวนตุส หลังเกิดเหตุการณ์ข้อกังขาในนัดสุดท้ายลุ้นแชมป์เซเรียอา ในปี ค.ศ. 1981–82 จึงเป็นคู่ดาร์บีแมตช์ ตั้งแต่ ณ เวลานั้นเป็นต้นมา
"ฟิออเรนตีนา" ก่อตั้งสโมสรขึ้นในปี ค.ศ. 1926 มีฉายาว่า "Viola" (สีม่วง) หรือ "Gigliati" (ดอกลิลี) มีฉายาในภาษาไทยว่า "ม่วงมหากาฬ" เนื่องจากมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นคือ ชุดประจำทีมที่เป็นสีม่วงทั้งชุด อันเป็นสีประจำเมืองฟลอเรนซ์
ฟีออเรนตีนาเคยตกชั้นหลายครั้งและเคยประสบวิกฤตจนเกือบยุบสโมสร แต่ก็สามารถกลับคืนสู่ลีกสูงสุดจนปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 2002
สนามกีฬาอาร์เตมีโอ ฟรังกี.
อาร์เตมีโอฟรังกี
ซึ่งปัจจุบันมีความจุ 43,147 สนามกีฬาใช้ชื่อมาหลายปีแล้วและมีการปรับปรุงหลายครั้ง เป็นสนามเหย้าของฟิออเรนติน่า เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในชื่อเล่นว่าไวโอล่าซึ่งกล่าวถึงสีม่วงที่โดดเด่น
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชา ของมหาวิทยาลัยพะเยา ทำการจัดการศึกษาด้านวิศวกรรม
สาขาวิชา​.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 4 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
องค์ดาไลลามะ
ปืนกลหนัก แบบ 93
พระรามราชาธิราช
เวสต์มินสเตอร์ (แก้ความกำกวม)
เวสต์มินสเตอร์ อาจหมายถึง
ค.ศ. 1701
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707
พระราชบัญญัติสหภาพ  เป็นพระราชบัญญัติสองฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติสหภาพกับสกอตแลนด์ (Union with Scotland Act 1706) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1706 โดยรัฐสภาอังกฤษ และพระราชบัญญัติสหภาพกับอังกฤษ (Union with England Act 1707) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1707 โดยรัฐสภาสกอตแลนด์ เพื่อให้ “สนธิสัญญาสหภาพ” อันเป็นผลมาจากการเจรจาระหว่างสองราชอาณาจักรเป็นไปตามกฎหมายของทั้งสองอาณาจักร พระราชบัญญัตินี้ได้รวมราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ซึ่งแต่เดิมเป็นสองอาณาจักรที่ใช้กฎหมายต่างกันแต่มีประมุขร่วมกัน โดยความในสนธิสัญญาสหภาพระบุว่า "เพื่อรวมกันเป็นราชอาณาจักรหนึ่งเดียวซึ่งใช้ชื่อว่าราชอาณาจักรบริเตนใหญ่"
ก่อนจะออกพระราชบัญญัตินี้สองประเทศมีประมุขร่วมกันมาประมาณหนึ่งร้อยปี (ตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์ ในปี ค.ศ. 1603 เมื่อ พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ได้รับราชบัลลังก์อังกฤษต่อจากพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ) แม้ว่าจะใช้คำว่า “การรวมราชบัลลังก์” ก็ตามแต่ตามความเป็นจริงแล้วสองราชอาณาจักรนี้ยังแยกกันเป็นสองราชบัลลังก์ เพียงแต่มีองค์ประมุขร่วมกันเท่านั้น ก่อนหน้าที่จะมีพระราชบัญญัติสหภาพก็มีการพยายามที่จะรวมอาณาจักรทั้งสองนี้หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1606, ค.ศ. 1667 และ ค.ศ. 1689 โดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาแต่ก็ไม่สำเร็จมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรจึงมีความเห็นที่สอดคล้องกันในการสร้างสหภาพถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลที่ต่างกันก็ตาม
พระราชบัญญัติมีผลเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 ในวันนั้นรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษก็ถูกยุบและมารวมกันเป็นรัฐสภาแห่งบริเตนใหญ่โดยมีที่ทำการที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ใน กรุงลอนดอนซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของรัฐสภาอังกฤษ โดยรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษจึงหมดหน้าที่ลงโดยปริยาย ฉะนั้นบางครั้งพระราชบัญญัติสหภาพจะเรียกว่า สหภาพรัฐสภา
ในการเปลื่ยนแปลงครั้งนี้ก็มีผู้ที่พยายามจะเปลื่ยนชื่อสกอตแลนด์ และ อังกฤษ เป็นบริเตนเหนือและบริเตนใต้ แต่ก็ไม่ได้เป็นความพยายามที่เป็นจริงเป็นจังอะไร โดยเฉพาะบริเตนใต้ แม้ว่า บริเตนเหนือจะใช้กันอยู่บ้างแต่ก็น้อย
เบ็นเนดิคติน
ภาษาเจอร์มานิค
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส  เป็นส่วนของกระดูกเรเดียสที่มีขนาดใหญ่และมีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมคางหมู
พื้นผิวข้อต่อ.
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียสมีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอื่นอยู่ 2 ด้าน ด้านหนึ่งอยู่ข้างใต้เป็นข้อต่อกับกระดูกข้อมือ (carpus) และอีกด้านหนึ่งอยู่ด้านใกล้กลาง (medial) เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา
พื้นผิวข้อต่อทั้งสองถูกแบ่งโดยสันนูน ซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของฐานของแผ่นข้อต่อรูปสามเหลี่ยม แผ่นดังกล่าวแบ่งระหว่างข้อมือกับข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (distal radioulnar articulation)
พื้นผิวที่ไม่เป็นข้อต่อ.
ส่วนปลายของกระดูกนี้ประกอบด้วยพื้นผิวที่ไม่ใช่ข้อต่อ 3 พื้นผิว ได้แก่
รอยเว้าอัลนา
รอยเว้าอัลนา  หรือ แอ่งซิกมอยด์  ของกระดูกเรเดียส เป็นบริเวณของกระดูกเรเดียสที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส
สไตลอยด์ โพรเซส  อยู่บริเวณพื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของกระดูกเรเดียส มีลักษณะยาวในแนวเฉียงลงล่างไปยังส่วนยื่นที่แข็งแรง รูปทรงกรวย ซึ่งที่ฐานของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) และที่ยอดของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อมือ
ส่วนพื้นผิวด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นร่องแบนๆ สำหรับเอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus) และ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis)
Radial styloid process
Styloid process (radius)
Ulnar notch
Ulnar notch of the radius
Distal radius
Lower end of radius
Lower extremity of radius
สไตลอยด์ โพรเซส
ในทางกายวิภาคศาสตร์ สไตลอยด์ โพรเซส (อังกฤษ: styloid process; มาจากภาษากรีก "stylos", "เสา") มักหมายถึงจุดเกาะของกล้ามเนื้อซึ่งมีลักษณะเรียวแหลมและยื่นออกมา พบในบริเวณต่างๆ ของกระดูกดังนี้
กฎหมายสิ่งแวดล้อม
กฎหมายสิ่งแวดล้อม  คือ กฎหมายประเภทหนึ่ง มักตราขึ้นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเป็นหลัก เนื้อหาครอบคลุมการป้องกัน และเยียวยาความเสื่อมโทรมแห่งสุขภาพทั้งของมนุษย์และอมนุษย์ และมักคาบเกี่ยวกับกฎหมายจารีตประเพณี สนธิสัญญา ข้อตกลง พันธกรณี กฎระเบียบ และนโยบาย ฯลฯ หลากชนิด
กฎหมายสิ่งแวดล้อมของบางประเภทอาจกำหนดคุณภาพสิ่งแวดล้อม และจำกัดเงื่อนไขในการดำเนินกิจการบางประเภทของมนุษย์ เช่น กำหนดปริมาณของภาวะมลพิษที่จะให้มีได้ หรือกำหนดให้ต้องมีการวางแผนและการตรวจสอบกิจการบางอย่าง เป็นต้น นโยบายของรัฐ เป็นต้นว่า มาตรการกันไว้ดีกว่าแก้ (precautionary principles) การมีส่วนร่วมของประชาชน การจัดตั้งศาลสิ่งแวดล้อม และมาตรการใครทำคนนั้นจ่าย (polluter pay principles) ล้วนเป็นลักษณะหนึ่งของกฎหมายสิ่งแวดล้อม
ได้มีการริเริ่มจะให้มีกฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมประมาณช่วง พ.ศ. 2503
อย่างไรก็ดี ถึงแม้ว่านานาประเทศในโลกจะได้ตรากฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้น แต่กลไกแห่งกฎหมายดังกล่าวก็มักไม่ประสบผล และในปัจจุบัน กฎหมายสิ่งแวดล้อมก็ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือหนึ่งในการโฆษณาและส่งเสริมกลไกการพัฒนาอย่างยั่งยืน
การปฏิรูปกฎหมายสิ่งแวดล้อมในขณะนี้ เป็นไปเพื่อพัฒนามาตรการด้านสิ่งแวดล้อมให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมที่ใช้มาตรการบังคับและควบคุม (command and control) ซึ่งผู้คนมักไม่พึงใจนัก ผลส่วนหนึ่งที่ได้จากการปฏิรูปดังกล่าว เป็นต้นว่า การจัดเก็บภาษีสิ่งแวดล้อม การวางมาตรฐานบางอย่าง เช่น ไอเอสโอ 14001
แมรีแห่งโมดีนา
สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา (; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1658 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1718)
สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งโมดีนามีพระนามเต็มว่า แมรี เบียทริส เอเลเนอร์ แอนนา มาร์เกอริตา อิสซาเบลลา เดสเต (Maria Beatrice Eleanor Anna Margherita Isabella d'Este) ประสูติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1658 ที่วังดยุก โมดีนา ประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาของอัลฟองโซที่ 4 ดยุกแห่งโมดีนาและลอรา มาร์ตินอซซิ เป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ระหว่างวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 ถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1688 และสิ้นพระชนม์เมื่อ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1718 ที่วังซองเจอร์เมนอองเลย์ ปารีส ฝรั่งเศส พระศพอยู่ที่ Chaillot
สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งโมดีนาไม่ทรงเป็นที่นิยมของประชาชนอังกฤษเพราะทรงเป็นเป็นโรมันคาทอลิก เป็นพระมารดาของ เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต ประสูติเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 แต่ไม่มิสิทธิในราชบัลลังก์เพราะพระเจ้าเจมส์ที่ 2พระบิดาถูกโค่นราชบัลลังก์เสียก่อน จึงได้เป็นแต่เพียง “ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์” (Pretender) เท่านั้น และมีพระราชธิดาอีกองค์หนึ่งลุยซา มาเรีย เทเรซา สจวต
การเสกสมรสระหว่างแมรีแห่งโมดีนาและสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เป็นการแต่งงานที่มีผลทางด้านการสืบราชบัลลังก์และทางการเมือง เพราะสมเด็จพระเจ้าเจมส์มีพระราชธิดาผู้เป็นโปรเตสแตนต์อยู่แล้วสองพระองค์เจ้าหญิงแมรีและเจ้าหญิงแอนน์จากการเสกสมรสครั้งแรกกับโปรเตสแตนต์ ถ้ามีพระราชโอรสกับแมรีแห่งโมดีนาพระองค์ก็จะเป็นพระมหากษัตริย์ในอนาคต--พระมหากษัตริย์โรมันคาทอลิก แมรีจะทรงเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงามและทรงเป็นผู้มีเสน่ห์—ที่ทำให้พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงตกหลุมรักในที่สุด—แต่ประชาชนชาวอังกฤษไม่นิยมในตัวพระองค์เพราะทรงเป็นโรมันคาทอลิก และขนานพระนามให้แก่พระองค์ว่า “Madame East” นอกจากนั้นก็ยังมีข่าวลือกันว่าทรงเป็นสายลับของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 10 ผู้ทรงเป็นผู้หนุนหลังการเสกสมรสของพระองค์ ระหว่าง “การคบคิดโพพพิช” ในปี 1678) ที่โคลมันพระราชเลขาธิการของพระองค์มีส่วนเกี่ยวข้อง พระราชินีแมรีและพระเจ้าเจมส์ก็แอบหนีไปต่างประเทศอย่างเงียบๆ
พระราชโอรสองค์แรกสิ้นพระชนม์เมื่อกำเนิดในปี ค.ศ. 1674 องค์ต่อมาอีกหลายพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังเป็นทารกหรือยังทรงพระเยาว์ หลังจากพระเจ้าเจมส์ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1685 ปัญหาที่ว่าพระราชินีแมรีจะมีพระราชโอรสได้หรือไม่กลายเป็นปัญหาสำคัญ เพราะพระราชโอรสที่เกิดขึ้นจะได้รับการเลี้ยงดูอย่างโรมันคาทอลิกและขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์เมื่อเจริญพระชนม์ขึ้น