pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากนั้นเฮียวงะก็ได้สู้กับสกอร์เปี้ยน มิโร เมื่อเฮียวงะหมดสติลงจากการต่อสู้กับมิโร มิโรได้ส่งคอสโม่ถามคามิวว่าจะให้ทำอย่างไรแก่เฮียวงะ คามิวตอบขอบคุณมิโรที่ทำให้เฮียวงะเดินทางสู่เส้นทางการเป็นเซนต์ที่แท้จริง เมื่อถึงปราสาทคนโท เฮียวงะขอเซย่ากับชุนอยู่กับคามิวเพียงลำพัง เฮียวงะจะขอตอบแทนพระคุณที่คามิวได้ให้มาทั้งหมดด้วยการล้มคามิวให้ได้ คามิวรับคำท้า ทั้งคู่ปะทะกันด้วยพลังความเย็น แต่เฮียวงะเป็นฝ่ายที่เข้าถึงเซเว่นเซนต์ได้ และสามารถจุดพลังเยือกเย็นให้ถึงศูนย์องศาสัมบูรณ์ (Absolute Zero) ได้สำเร็จ และล้มคามิวลงได้ แต่ตัวเองก็ต้องล้มลงด้วยเช่นกัน
ลิมนาเดส คาสะ ขุนพลผู้ดูแลเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกา แปลงร่างเป็นอควอเรียส คามิว เพื่อหลอกเฮียวงะและลอบทำร้ายเฮียวงะในทีเผลอ แต่เฮียวงะถือว่า บุคคลนั้นไม่ใช่มารีนเนอร์แต่เป็นร่างแปลงของอาจารย์จริง ๆ ที่กลับมาสั่งสอนตนอีกครั้ง ซึ่งเฮียวงะก็ได้พบกับคราเคน ไอแซค เพื่อนของตนสมัยยังฝึกวิชาอยู่กับคามิวที่กลายมาเป็น ขุนพลผู้ดูแลเสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก
อควอเรียส คามิว เป็น 1 ในโกลด์เซนต์ที่ฟื้นจากความตายเพื่อนำศีรษะของอาเธน่ากลับไปให้แก่ฮาเดสภายใน 12 ชั่วโมง ร่วมกับ เจมินี่ ซากะ และ แคปริคอร์น ชูร่า ด้วย ก่อนที่ร่างของคามิวจะสลายไป ได้ถูกฟร็อก เซลอส สเป็คเตอร์ผู้รับใช้แพนโดร่ากระทืบ สร้างความแค้นให้แก่เฮียวงะที่เพิ่งเข้ามา และเฮียวงะก็ได้ใช้ท่าไม้ตาย ออโรร่า เอกซ์คิวชั่น (Aurora Execution) จัดการกับเซลอสเพื่อเป็นการล้างแค้นให้แก่คามิว
และเมื่อถึงการทำลายกำแพงอาดูร คามิว ก็ได้ฟื้นคืนมาพร้อมกับเหล่าโกลด์เซนต์คนอื่น ๆ ด้วย
คามิวตื่นขึ้นที่แอสการ์ดเหมือนโกล์ดเซนต์คนอื่น และได้เข้าร่วมกับ เซิท เพื่อนเก่าของเขา คามิวสาบานว่าจะใช้ชีวิตใหม่เพื่อเซิท และได้พบกับ สกอร์เปี้ยน มิโร และเข้าโจมตีมิโร จนมิโรตกลงไปในเหวน้ำแข็ง ครั้งต่อมามิโรได้มา ต่อสู้กับคามิว คามิวได้โจมตีจนมิโรเสียท่า แต่ได้ เจมินิ ซากะมาช่วยไว้ หลังจากนั้น คามิวได้เป็นคนดูแลห้องแห่งน้ำแข็ง และได้ต่อสู้กับ แคปริคอร์น ชูร่า ชูร่าเสียท่าให้คามิว จนหมดพลัง และโดนเซิทใช้ดาบแทงเข้าที่หัวใจจนเสียชีวิต คามิวรับไม่ได้กับการกระทำของเซิท จึงเร่งคอสโม่จนเกินขีดสุด ทำให้คลอธ อควอเรียสเปลี่ยนสภาพเป็น ก็อดคลอธ และโจมตีใส่เซิธด้วย ออโรร่า เอ็กคิวชั่น แต่ต้องแลกกับการที่ต้องถูกขังอยู่ในห้องพร้อมกับเซิท
คามิวมีชื่อจริงว่า โปโตเรส คามิว เป็น บุตรชายของ โปโตเรส ดาเบอร์ หรือ เพอร์ซิอุส ดาเบอร์
—หรือ เพอร์ซิอุส อัลกอรร์
พิมใจ จูกลิ่น
เล่งฮู้ชง
เล่งฮู้ชง  เป็นตัวเอกของ เรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร นิยายของกิมย้ง เป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง คือ แม้เป็นคนที่อารมณ์เฮฮา แต่ในใจเขานั้นถวิลหาความสุขอันแท้จริงอย่างคำว่า ยิ้มเย้ยยุทธจักร อันหมายถึง หัวเราะความเป็นไปแห่งโลกความจริง บุคคลเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในทุกสังคม จิตใจคนเราต้องการความยิ่งใหญ่ ชื่อเสียง เงินทอง ฯลฯ "หากแต่มีใครที่คิดหาความสงบอันแท้จริง และ ยิ้มเย้ยยุทธจักร"
เล่งฮู้ชง เป็นเด็กกำพร้าที่งั๊กปุ๊กคุ้งเจ้าสำนักหัวซาน เก็บมาเลี้ยงดูและสอนวรยุทธ์ให้ จึงเป็นศิษย์เอกแห่งสำนักหัวซาน หรือสำนักฮั้วซัว เล่งฮู่ชงเป็นคนฉลาด ภายนอกเป็นคนช่างพูด ชอบสนุกเฮฮา ดื่มสุรา เล่นการพนัน และพูดจาทะลึ่งตึงตัง แต่ในจิตใจเป็นคนที่ยึดถึอคุณธรรม จึงมักยื่นมือเข้าช่วยเมือเห็นผู้อื่นมีภัย ครั้งหนึ่งได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงโจรบ้ากามเพื่อปกป้องแม่ชีน้อยอี้ลิ้มให้พ้นภัย จนในที่สุดได้คบเป็นสหายกับเถียนป๋อกวง เล่งฮู่ชงแอบหลงรักงักเล้งซัง (ลูกสาวคนเดียวของ งั๊กปุ๊กคุ้ง) ซึ่งเป็นศิษย์น้องที่เติบโตมาด้วยกัน ด้วยความบังเอิญขณะอยู่ที่ผาสำนึกตนได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงและได้พบกับสุดยอดเพลงกระบี่สุดยอดคือเก้ากระบี่เดียวดายหรือเก้ากระบี่ต๊กโกวจากอาจารย์ปู่ฮวงเช็งเอี๊ยง หลังจากได้รับถ่ายทอดวิชา อาจารย์ปู่ได้ขอให้เล่งฮู้ชงสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องราวที่ได้พบกับตน และที่มาของสุดยอดเพลงกระบี่ ด้วยความเป็นคนมีคุณธรรมเล่งฮู้ชงจึงเก็บเรื่องทั้งหมดไว้เป็นความลับ ภายหลังได้ใช้วิชาเก้ากระบี่เดียวดายช่วยเหลือสำนักให้พ้นภัย แต่ไม่ยอมบอกที่มาของเพลงกระบี่จึงทำให้อาจารย์และคนอื่น ๆ ในสำนักรวมถึงงักเล้งซังเข้าใจผิด และประกอบกับความริษยาของงักปุ๊กคุ้งที่เห็นลูกศิษย์มีวรยุทธ์เหนือกว่าตัวเอง จึงถูกขับออกจากสำนัก และตัดเยื่อใยจากงักเล้งซัง หลังจากเที่ยวท่องยุทธจักรและค้นพบความจริงของยุทธภพ ที่มีแต่แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น และได้พบรักกับเยิ่นอิ๋งอิ๋ง (ลูกสาวของเยิ่นหว่อสิง ประมุขพรรคตะวันจันทราคนก่อน) จึงเร้นกาย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยุทธภพอีก
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ตงฟังตุ๊ป้าย
ตงฟางตุ๊ป้าย
วินัย บุญช่วย
เล้งฮูู้้ชง
งักปุ๊กคุ้ง
งักปุ๊กคุ้ง หรือ เยฺว่ ปู้ฉวิน ตามสำเนียงกลาง  เป็นตัวละครในเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร เขาเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งหัวซาน ซึ่งเป็นอาจารย์ของเหล็งฮู้ชง โดยมีฉายาว่า กระบี่วิญญูชน มีความมักใหญ่ใฝ่สูงจนน่ากลัว และ ทำการใส่ร้ายป้ายสีเหล็งฮู้ชงเพื่อฝึกเพลงกระบี่ปราบมาร
งักปุ๊กคุ้ง แซ่งัก นามปุกคุ้ง เป็นเจ้าสำนักฮั้วซัว ผู้สืบทอดเพลงกระบี่และลมปราณเมฆม่วงแห่งสำนักฮั้วซัว หนึ่งใน 5 สำนักกระบี่แห่งบู๊ลิ้ม ภาพภายนอกเป็นผู้กล้าที่ได้ชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้ทรงคุณธรรม เป็นเจ้าสำนักกระบี่อันเลื่องชื่อที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นสำนักมาตรฐานของยุทธจักร จนได้รับฉายาจากบรรดาจอมยุทธ์ว่า “กระบี่วิญญูชน”
งักปุ๊กคุ้ง นอกจากจะเป็นเจ้าสำนักของยอดสำนักกระบี่แล้ว ในด้านของชาติพันธุ์ เจ้าตัวยังเชื่อมั่นด้วยว่า ต้นตระกูลงักของตนมีวีรบุรุษกู้ชาติอยู่หลายคน โดยหนึ่งในผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดของตระกูลงักก็คือ ‘งักฮุย (เย่ว์เฟย) ’ ยอดขุนพลแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ งักปุ๊กคุ้งเชื่อมั่นใน ‘คุณธรรม’ ของตนจนถึงกับเดินทางรอนแรมพาเหล่าศิษย์ฮั้วซัวไปเคารพสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของงักฮุย
เหล่งหูชง
อัญชลี วิวัธนชัย
อัญชลี วิวัธนชัย หรือที่รู้จักกันในนามปากกา อัญชัน (26 กันยายน พ.ศ. 2495 - ) เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ อัญชลี สุธรรมพิทักษ์ สมรสกับ อนุสรณ์ วิวัธนชัย เมื่อ พ.ศ. 2519 ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา
อัญชัน (อัญชลี วิวัธนชัย)
จันลุยจี บุฟฟอน
จันลุยจี บุฟฟอน (; เกิด 28 มกราคม ค.ศ. 1978) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับปาร์มา ในเซเรียบี
บุฟฟอนเกิดในครอบครัวนักกีฬา โดยมีพ่อเป็นนักกรีฑา และแม่เป็นนักขว้างจักร รวมถึงพี่สาวก็เป็นนักกีฬา บุฟฟอนเริ่มเล่นฟุตบอล ตำแหน่งกองกลางมาก่อน จนกระทั่งถึงจุดเปลี่ยนเมื่ออายุ 14 ปี หลังจากที่ต้องสวมบทผู้รักษาประตูจำเป็นเมื่อเจ้าของตำแหน่งตัวจริงทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ และในอีก 2 สัปดาห์ถัดมา บุฟฟอนก็กลายเป็นผู้รักษาประตูตัวหลักของทีมไปโดยปริยาย
ในปี ค.ศ. 1995 บุฟฟอนในวัย 17 ปี ได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพกับปาร์มา และการลงเล่นนัดแรกในเซเรียอาของบุฟฟอนก็คือพบกับสโมสรระดับใหญ่อย่างเอซีมิลาน ในปีถัดมาก็ได้ลงเล่นให้ทีมชาติในมหกรรมโอลิมปิก 1996 ที่นครแอตแลนตา สหรัฐอเมริกาด้วย
หลังจากที่เล่นได้อย่างยอดเยี่ยมให้กับต้นสังกัด บุฟฟอนก็ได้ลงเล่นทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในวัย 19 ปี แทนที่จันลูกา ปายูกา ที่ได้รับบาดเจ็บในการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อการเข้าไปร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลก 1998 กับรัสเซียที่กรุงมอสโก
ในปี ค.ศ. 2001 บุฟฟอนได้ย้ายจากปาร์มาไปร่วมสโมสรระดับใหญ่อย่างยูเวนตุสด้วยค่าตัวที่เป็นสถิติโลกสำหรับผู้รักษาประตู 52.29 ล้านยูโร (ประมาณ 2,614 ล้านบาท) แม้เจ้าตัวจะเคยเอ่ยปากยอมรับว่ามันเป็นค่าตัวที่ออกจะมากเกินไปสำหรับผู้เล่นคนหนึ่ง ทว่ามันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกกดดันกับความคาดหวังแต่อย่างใด
ในปี ค.ศ. 2018 หลังบุฟฟอนได้ค้าแข้งกับยูเวนตุส 17 ปีเต็ม ได้หมดสัญญาเบียงโคเนรี มือกาวจอมเก๋าได้ตัดสินใจอำลาทีมเพื่อหาความท้าทายใหม่ ๆ ในการชีวิตการค้าแข้ง และได้เลือกปารีแซ็ง-แฌร์แม็งด้วยค่าเหนื่อย 6.14 ล้านปอนด์ (ราว 276 ล้านบาท) ต่อปี เป็นจุดหมายปลายทาง
อาเลสซันโดร เนสตา
อาเลสซานโดร เนสตา (Alessandro Nesta) เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1976 ในกรุงโรมประเทศอิตาลี เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเล่นอยู่กับเอซี มิลาน ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยเล่นอยู่สโมสรลาซิโอ ก่อนที่จะย้ายมาอยู่กับเอซี มิลาน ในปี 2002 ด้วยค่าตัวประมาณ 30 ล้านยูโร
ในปี 2002-2003 ทีมลาซิโอที่มีปัญหาทางการเงินจึงจำเป็นต้องขายนักเตะที่สำคัญ หนึ่งในนั้นก็มี เนสตา อยู่ด้วย ลาซิโอตัดสินใจขายเนสตาให้กับมิลาน หลังจากที่ เนสตาย้ายไปอยู่กับเอซี มิลาน แล้วก็มีส่วนช่วยให้ทีมประสบความสำเร็จมากขึ้น ด้วยการพาทีม เอซี มิลาน ได้แชมป์ลีกเซเรียอาในฤดกาล 2003-2004 ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ และ โคปาอิตาเลีย
ปัจจุบันเนสตายังคงค้าแข้งอยู่กับเอซี มิลาน และเป็นกองหลังตัวสำคัญในทีมชาติอิตาลีแต่แทบไม่มีส่วนช่วยให้ทีมชาติอิตาลีเป็นแชมป์ฟุตบอลโลก ปี ค.ศ. 2006 เนื่องจากในการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งนี้ เนสตา มีอาการบาดเจ็บจึงได้เป็นตัวสำรองซึ่งทดแทนโดย มาร์โค มาเตรัสซี แต่เนสตาก็มีส่วนช่วยให้ทีมชาติอิตาลีผ่านรอบคัดเลือกเข้าไปเล่นบอลโลกในรอบสุดท้ายได้
ฟรันเชสโก ตอตตี
ฟรันเชสโก ตอตตี  เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1976 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี สโมสรสุดท้ายที่ลงเล่นให้คือโรมาในกัลโชเซเรียอา ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นสโมสรเดียวในอาชีพค้าแข้งของเขา ในตำแหน่งกองหน้าตัวต่ำ ตอตตี มีความสามารถและเทคนิคในการเล่นฟุตบอลสูง มีจุดเด่นคือเปิดบอลได้อย่างแม่นยำ ยิงไกลและยิงฟรีคิกได้รุนแรง ปัจจุบันเขาถือเป็นนักเตะสัญลักษณ์ของทีม เป็นกัปตันทีม รวมทั้งเป็นเจ้าของสถิติลงเล่นและทำประตูให้ทีมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทีมเคยมีมา
ตอตตีนับว่าเป็นนักฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จสูงที่สุดคนหนึ่งของอิตาลี เขาเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกในปี 2006 และรองแชมป์ยูโร 2000 โดยได้รับเลือกให้ติดทีมออลสตาร์ทั้งสองรายการ ในส่วนของรางวัลส่วนบุคคล เขาเป็นเจ้าของสถิติรางวัลนักฟุตบอลอิตาลีแห่งปี 5 สมัย และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของ เซเรียอา 2 สมัย และได้รับคัดเลือกจาก เปเล่ ให้เป็น 1 ใน 125 นักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลที่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อปี 2004
ปัจจุบัน ตอตตียังทำสถิติเป็นอันดับ 1 ของการยิงประตูใน เซเรียอา โดยทำไป 226 ประตู และเป็นอันดับที่ 2 ตลอดกาลในประวัติศาสตร์ของลีก
ตำแหน่งโดยธรรมชาติของตอตตีคือ คอยสร้างสรรค์เกมอยู่หลังศูนย์หน้า หรือ เพลย์เมกเกอร์  ซึ่งในระดับสโมสรเขาได้เล่นในช่วงระหว่างปี 1997-2005 ก่อนจะขยับขึ้นมาเป็นศูนย์หน้าเต็มตัวในปี 2006 และยังคงเล่นอยู่ในตำแหน่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน แม้จะลงเล่นในฐานะกองหน้าตัวต่ำ แต่เขาก็มักหาโอกาสทำประตูเองอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งต่างจากในทีมชาติอิตาลี ที่มักจะพยายามส่งบอลให้เพื่อนทำประตูมากกว่า ลูกส่งที่เขามักใช้คือการผ่านบอลแบบทะลุช่อง
โดยทั่วไป ตอตตีเป็นผู้เล่นที่มักเก็บบอลไว้กับตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเล่นให้โรมา และพยายามหลอกล่อฝ่ายตรงข้าม ชอบเล่นบอลจังหวะเดียวทั้งการยิงและจ่าย นอกจากนี้เขายังได้รับหน้าที่เป็นคนยิงจุดโทษของ โรมา และมักจะเป็นตัวเลือกลำดับต้น ๆ ในการเล่นลูกตั้งเตะ ทั้งลูกฟรีคิก และ เตะมุม ในส่วนของการทำประตู เขามักจะใช้การยิงอัดโดยเน้นความแรง แต่ก็ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นนักเตะที่ชิพบอลได้ดี และบ่อยครั้งที่สุดคนหนึ่ง
นักเตะทีมเยาวชน.
ตอตตีเกิดและโตในย่านปอร์ตาเมโตรเนียของกรุงโรม เขาเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 4 ขวบ โดยมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบและเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นคือ จูเซปเป จันนีนี ที่ถูกยกย่องว่าเป็นสัญลักษณ์ของทีมโรมาในเวลานั้น ในช่วงก่อนเข้าสู่อาชีพนักฟุตบอล ตอตตีเคยเข้าร่วมทีมเยาวชนของสมิตตรัสเตเวเรและโลดีจานี ก่อนจะมีโอกาสได้มาอยู่กับทีมเยาวชนโรมาในปี 1989 โดยในช่วงเวลานั้นมีทีมใหญ่ระดับโลกอย่างมิลานให้ความสนใจและยื่นข้อเสนอมายังตอตตีด้วย แต่เนื่องจากครอบครัวต้องการให้เขาอยู่กับทีมในบ้านเกิด จึงปฏิเสธทางมิลานและเลือกมาอยู่กับโรมาแทน
ตอตตีลงเล่นในทีมเยาวชนของโรมา อยู่ 3 ปี จึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรในปี 1992 และได้ลงเล่นเป็นตัวหลักของทีมในปี 1994 ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมในปี 1997 ในวัยเพียง 20 ปี ซึ่งถือว่าเป็นกัปตันทีมที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีม เขามีส่วนในการพาทีมคว้าแชมป์อิตาลี หรือ สคูเด็ตโต้ ในปี 2001 โดยลงเล่นไป 30 นัด และยิงได้ 13 ประตู จากความโดดเด่นในการเล่น และการเป็นชาวโรมันโดยกำเนิด ทำให้ ตอตตี ได้รับการยกย่องจากแฟนบอล โรมา ให้เป็นนักเตะสัญลักษณ์ของทีมมาจนถึงปัจจุบัน
ในฐานะกัปตันทีม ตอตตีคือนักเตะที่มีโอกาสสัมผัสถ้วยรางวัลกับทีมมากที่สุด นอกเหนือจากการได้แชมป์อิตาลี ยังมีแชมป์โคปปา อิตาเลีย และ ซูเปอร์โคปปา อิตาเลียนา อย่างละ 2 ครั้ง และในฐานะส่วนบุคคล ตอตตี ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของอิตาลี 5 สมัย ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดตลอดกาล รวมถึงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของ เซเรียอา 2 สมัย ก็เป็นสถิติสูงสุด (ร่วมกับ กาก้า และ ซลาตัน อิบราฮิโมวิช) เช่นกัน
หนึ่งในช่วงเวลาที่ดีที่สุดในแง่ส่วนบุคคลของตอตตี คือในฤดูกาล 2006-07 โดยเขายิงไป 26 ประตูในเซเรียอา ทำให้เขาคว้ารางวัลดาวซัลโวของ อิตาลี และของยุโรป แม้ว่าตลอดระยะเวลาลงเล่นอาชีพ ตอตตี จะประสบกับอาการบาดเจ็บรบกวนบ่อยครั้ง แต่เขาก็ยังเป็นเจ้าของสถิติลงเล่น และทำประตูมากที่สุดตลอดกาลของทีม ปัจจุบัน ตอตตี ลงเล่นให้ โรมา ในทุกรายการไป 605 นัด และยิงได้ 259 ประตู (นับเฉพาะในลีก ลงเล่น 469 นัด และยิงได้ 204 ประตู)
เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2009 ตอตตีออกมาเปิดเผยว่าเขาได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่ระยะยาว 5 ปีกับโรมา โดยสัญญาจะหมดในปี 2014 และมีเงื่อนไขให้เขารับตำแหน่งผู้อำนวยการของทีมต่อไปอีกอย่างน้อย 5 ปี หลังจากที่เขาตัดสินใจเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพไปแล้ว หาก ตอตตี อยู่กับทีมจนครบข้อตกลงดังกล่าว เท่ากับว่าเขาจะใช้ชีวิตอยู่กับ โรมา นานถึง 30 ปีเลยทีเดียว ซึ่งทางสโมสรได้ออกมาแถลงเกี่ยวกับสัญญาดังกล่าวอย่างเป็นการทางในวันที่ 16 ธันวาคม 2009
เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2011 ตอตตีทำได้ 2 ประตู ในเกมที่เสมอกับฟิออเรนตีนา 2-2 ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลคนที่ 6 ในประวัติศาสตร์ถัดจากซิลวีโอ ปีโอลา, กุนนาร์ นอร์ดาห์ล, จูเซปเป เมอัซซา, โชเซ่ อัลตาฟีนี และ โรแบร์โต้ บัจโจ ที่สามารถทำประตูใน เซเรียอา ได้ครบ 200 ประตู หลังจากนั้น ตอตตี ก็ยังคงทำประตูอย่างต่อเนื่องมาเรื่อยๆ กระทั่งถึงวันที่ 17 มีนาคม 2013 เขาสามารถยิงประตูได้ถึง 226 ประตูในลีก ทำสถิติเป็นนักเตะที่ยิงประตูได้สูงสุดของ เซเรียอา เป็นอันดับ 2 ตลอดกาล
ตอตตีลงเล่นให้ทีมชาติอิตาลีระหว่างปี 1998 ถึง 2006 โดยเป็นนักเตะที่ถูกเรียกตัวอย่างสม่ำเสมอ และมักจะได้รับเลือกให้เป็นตัวจริงของทีม เขาเล่นได้อย่างโดดเด่นในยูโร 2000 โดยพาทีมชาติเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศกับฝรั่งเศส และแม้ว่าทีมจะเป็นเพียงรองแชมป์ แต่ ตอตตี ก็ได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมของนัดชิงชนะเลิศ รวมถึงเป็นหนึ่งในนักเตะทีมรวมดาราของรายการนี้ด้วย อย่างไรก็ตามในอีก 2 รายการใหญ่ถัดมาคือ ฟุตบอลโลก 2002 และ ยูโร 2004 ตอตตี ไม่สามารถแสดงผลงานได้อย่างที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะในรายการหลัง ตอตตี มีปัญหาในการควบคุมอารมณ์ ถึงขั้นถ่มน้ำลายใส่หน้า คริสเตียน โพลเซ่น กองกลางทีมชาติเดนมาร์ก ทำให้เขาโดนแบนถึง 3 นัด และทีมชาติอิตาลีก็ตกรอบแรก ทำให้เขาถูกวิจารณ์อย่างหนักในฐานะเป็นนักฟุตบอลที่เป็นความหวังของทีม
อย่างไรก็ตาม ตอตตียังคงได้รับโอกาสรับใช้ชาติตามปกติ ในช่วง 3 เดือนก่อนแข่งฟุตบอลโลก 2006 ตอตตี ประสบอาการบาดเจ็บอย่างหนักจากการถูกเตะสกัดจนข้อเท้าซ้ายหัก แต่ก็ฟิตกลับมาทันเวลา และมีส่วนในการพาทีมชาติอิตาลี คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก โดย ตอตตี ได้ลงเล่นครบทั้ง 7 นัด และช่วยส่งบอลให้เพื่อนทำประตู 4 ครั้ง ซึ่งถือเป็นสถิติอันดับ 1 ของรายการ (ร่วมกับ ฮวน โรมัน ริเกลเม่ ของ อาร์เจนตินา) หนึ่งในช่วงเวลาสำคัญคือการยิงจุดโทษในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ในเกมกับ ออสเตรเลีย ในเกมรอบสอง โดย ตอตตี ยังได้รับเลือกให้ติดทีมรวมดาราของการแข่งขันหลังจบรายการนั้น
ตอตตีประกาศเลิกเล่นให้ทีมชาติไปแล้วตั้งแต่ปี 2007 และได้ทำการแขวนสตั๊ด Roma เกมสุดท้าย ต็อตติ ลงเล่นแทน โมฮาเหม็ด ซาลาห์ ตั้งแต่นาที 54 สถิติในนัดสั่งลาคือ ผ่านบอล 22 ครั้งเป็นการทำทางสร้างสรรค์โอกาส 4 ครั้ง, แย่งบอลได้ 2 ครั้ง, เข้าสกัด 2 ครั้ง และเรียกฟาวล์ 1 ครั้ง
หลังจบเกม โรม่า เปิดเปิดโอกาสอดีตกองหน้าทีมชาติอิตาลี กล่าวสุนทรพจน์เปิดใจต่อหน้าสาวกเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะนักฟุตบอลอาชีพในปี 2018
ตอตตีสมรสกับอิลารี บลาซี นางแบบ และ พิธีกรโทรทัศน์ ชื่อดังของอิตาลี ในปี 2005 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คนโตเป็นผู้ชายชื่อ คริสเตียน ส่วนคนเล็กเป็นผู้หญิงชื่อ ชาแนล โดยตั้งแต่หลังจากภรรยาคลอดบุตรคนแรก ตอตตี จะฉลองการทำประตูได้ด้วยการดูดนิ้วโป้งทุกครั้ง ซึ่งหลายคนเชื่อว่าเป็นการทำท่าเลียนแบบการดูดจุกนมของบุตรชาย ก่อนจะมีการเปิดเผยภายหลังว่าเป็นการกล่าวถึงภรรยาของเขาเองที่ชอบดูดนิ้วตัวเองบ่อยๆ
ในอดีต ตอตตีเคยเป็นพรีเซนเตอร์ให้เครื่องดื่มเป๊ปซี่ โดยถ่ายโฆษณาหลายชิ้น ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือโฆษณาชุดนักสู้กลาดิเอเตอร์ ที่ถ่ายทำร่วมกับ เดวิด เบ็คแฮม, โรนัลดินโญ่, โรแบร์โต้ คาร์ลอส และ ราอูล กอนซาเลซ ด้วยความที่เป็นสายเลือดโรมันโดยตรง เขายังเคยถ่ายโฆษณาให้กับเครือข่ายโทรศัพท์โวดาโฟน ร่วมกับ เจนนาโร่ กัตตูโซ่ รวมถึงผลิตภัณฑ์รองเท้า ไนกี้ และเดียดอร่า ที่เขาเคยใช้สวมใส่ขณะเล่นฟุตบอล
นอกเหนือจากนี้ ตอตตียังเคยได้รับเลือกให้เป็นทูตขององค์กรยูนิเซฟ ในปี 2003 และร่วมโครงการหมู่บ้านเพื่อเด็กยากไร้ของฟีฟ่า ในปี 2006 โดยอีกหนึ่งในกิจกรรมการกุศลเพื่อช่วยเหลือเด็กคือการออกหนังสือเกี่ยวกับมุขตลกที่เขาเขียนเอง ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นหนังสือขายดีติดตลาด และเขายังได้นำเรื่องที่เขียนมาถ่ายทอดผ่านวิดีโอที่ถ่ายทำร่วมกับเพื่อน ๆ ในทีมชาติอิตาลี โดยมี อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร, อเลสซานโดร เนสต้า, จันลุยจี บุฟฟอน, กริสเตียน วีเอรี, มาร์โก เดลเว็คคิโอ และอันโตนีโอ กัสซาโน ร่วมแสดงด้วย
สถิติการลงเล่น.
มาร์ก ยูลีอาโน
มาร์ค ยูเลียโน  เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ตำแหน่งกองหลัง เคยติดทีมชาติอิตาลีและเล่นให้กับสโมสรยูเวนตุส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเมสซิน่า
ลุยจี ดี บีอาโจ
ลุยจี ดี บีอาโจ  เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1971 เล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรอัสโคลี่ในอิตาลี
แน่งน้อย ศักดิ์ศรี
เกลาดิโอ โลเปซ
เกลาเดียว โลเปซ (Claudio López) เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 ในคอร์โดบา อาร์เจนตินา เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรโคโลราโด ราปิดส์ ในสหรัฐอเมริกา
เหล็งหูชง
มาร์เซโล ซาลัส
โฆเซ มาร์เซโล ซาลัส เมลินาโอ (; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974) ฉายา "เอลมาธาดอร์" (แปลว่า "นักฆ่า" จากการฉลองการทำประตูของเขา), "เอล เฟโนเมโน" และ "ชิเลโน" เป็นนักฟุตบอลชาวชิลีในตำแหน่งกองหน้า เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดของชิลี และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดจากอเมริกาใต้ เขาทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 จากการเล่นให้แก่สโมสรอูนิเบร์ซิดัดเดชิเล, ริเบร์เปลต , ลาซีโอ และยูเวนตุส เขาเคยเป็นกัปตันของฟุตบอลทีมชาติชิลีและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติชิลีด้วยจำนวน 37 ประตู (4 ประตูในฟุตบอลโลก, 18 ประตูในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกและ 15 ในเกมกระชับมิตร) นอกจากนี้ เขายังทำ 8 ประตูให้แก่ทีมชาติชุดโอลิมปิก
มาเซลโล่ ซาลาส
อิบัน ซาโมราโน
อิบัน ลุยส์ ซาโมราโน ซาโมรา (; เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1967) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวชิลีในตำแหน่งกองหน้า เขาด้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชาวชิลีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ร่วมกับมาร์เซโล ซาลัส, เลโอเนล ซันเชซ และเอลิอัส ฟิกูเอโร
เขาเคยเล่นให้แก่ทีมชาติชิลีในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 และโกปาอาเมริกาสี่ครั้ง และยังเคยเล่นให้แก่ทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ซึ่งเขาพาทีมคว้าเหรียญทองแดงและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในรายการ เขาเคยเล่นให้แก่สโมสรใหญ่ในสเปนอย่างเซบิยาและเรอัลมาดริด และเคยเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานในอิตาลี เขาเคยพาเรอัลมาดริดชนะเลิศลาลิกา ฤดูกาล 1994–95 และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรในฤดูกาลนั้น นอกจากนี้ เขายังเคยพาอินเตอร์มิลานชนะเลิศยูฟ่าคัพในปี 1998 เขามีความโดดเด่นด้านความแข็งแกร่งและการเล่นลูกกลางอากาศ โดยประตูส่วนใหญ่ที่เขาทำได้มาจากการโหม่งด้วยศีรษะ ใน ค.ศ. 2004 เปเล่ได้ใส่ชื่อซาโมราโนลงในฟีฟ่า 100 ซึ่งเป็นรายชื่อนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่
ซาโมราโนได้รับฉายา "แบมแบม" และ "อิบันเอลเทอร์ริเบิล"
หลังจากที่เล่นในลีกสเปนอยู่ห้าฤดูกาล ซาโมราโนได้ย้ายมาเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานในเซเรียอาตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2000 เขาได้ลงเล่นพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างยูริ จอร์เกฟฟ์, ดิเอโก ซิเมโอเน, ฆาบิเอร์ ซาเนตติ และโรนัลโด ในตอนแรก เขาถูกกำหนดให้เป็นกองหน้าตัวหลักของทีม ซึ่งจะได้สวมเสื้อหมายเลข 9 อย่างไรก็ตาม การย้ายเข้ามาของโรแบร์โต บัจโจ ทำให้โรนัลโดต้องยกเสื้อหมายเลข 9 ให้แก่บัจโจและเปลี่ยนไปสวมเสื้อหมายเลข 10 แทน 10 นั่นทำให้ซาโมราโนไม่ได้สวมเสื้อหมายเลข 9 ตามที่คาดไว้ เขาจึงตัดสินใจสวมเสื้อที่ด้านหลังสกรีนเลข '1+8' ซึ่งผลลัพธ์ในทางคณิตศาสตร์ก็คือหมายเลข 9 ที่หมายถึงตำแหน่งกองหน้านั่นเอง เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 ซาโมราโนทำประตูขึ้นนำให้อินเตอร์และมีส่วนช่วยให้ทีมเอาชนะลาซีโอในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพ 3–0 นอกจากนี้ ในนัดชิงชนะเลิศของฤดูกาลก่อนหน้า เขาก็ทำประตูในเลกที่สองช่วยยื้อให้เกมเข้าสู่การยิงลูกโทษได้ อย่างไรก็ตาม ซาโมราโนยิงลูกโทษพลาดจนทำให้ทีมแพ้ชัลเคอ 04 1–4
ตราซานดิโน
โกเบรซัล
จูเซปเป ปันกาโร
จูเซปเป ปังคาโร (Giuseppe Pancaro) เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1971 ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรโตรีโนในตำแหน่งกองหลังผั่งขวา เริ่มเล่นอาชีพครั้งแรกกับสโมสรคัลยารี แล้วเคยประสบความสำเร็จในการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดกับสโมสรลัตซีโยในฤดูกาล 1999-2000
ต้อย ชุมสาย
โรแบร์โต มุสซี
โรแบร์โต มุซซี (Roberto Muzzi) เกิดวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2514 ในกรุงโรม เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้าเคยเล่นอยู่หลายสโมสร ทั้ง โรม่า, ปิซ่า, กายารี, อูดิเนเซ, ลาซิโอ, โตริโน และ ปาโดวา เขาอำลาวงการเมื่อปี 2009
คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์
คุณหญิงสุชาดา กีระนันทน์
คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์
ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์
นิมิตรมงคล นวรัตน์
ฮองอันห์ยาลาย
ด่องตัมลองอัน
ด่องแทป
แฮร์ธา เบอร์ลิน
วีลีก
ลำเนาลม (นวนิยาย)
FF2
FFII
FF3
FFIII
FF4
FFIV
FFVI
FFVII
FF8
FF9
FF10
FFX
FF11
FF12
FFXII
FF13
DC FFVII
FF10-2
FFX-2
ประเสริฐ เฉยไธสง
ประเสริฐ เฉยไธสง เกิดวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นนักฟุตบอลในไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก สังกัดทีมสมุทรสงคราม
บรรณวิทย์ เก่งเรียน
พลเรือเอก บรรณวิทย์ เก่งเรียน ชื่อเล่น นุ อดีตประธานที่ปรึกษากระทรวงกลาโหม อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษและอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ชื่อเล่น 'นุ' เป็นบุตรของนายประสิทธิ์ และนางศรีสว่าง เก่งเรียน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2491
มีพี่น้องรวม 4 คน ได้แก่
พลเรือเอกบรรณวิทย์ ศึกษาชั้นมัธยมที่ โรงเรียนสาธิตปทุมวัน ก่อนที่จะศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมทหารรุ่น 7 (ตท.7) รุ่นเดียวกับ พลเอกสพรั่ง กัลยาณมิตร และ พล.อ.ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์
ตำแหน่งที่สำคัญ.
พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ประสบความสำเร็จในการเป็นทหารอาชีพ ได้รับตำแหน่งเป็นนายพลตั้งแต่อายุ 44 ปี ซึ่งถือเป็นนายพลที่มีอายุน้อยที่สุดในขณะนั้น
บทบาทในทางการเมืองและสังคม.
พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน มีชื่อเสียงในสังคมเป็นครั้งแรกด้วยการเป็นนายทหารที่ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงกลาโหม ที่ออกมาเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาว่า มีการใช้อำนาจการเมืองแทรกแซงการแต่งตั้งนายทหารระดับสูงในกองทัพ มีช่วงวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร พร้อมกับนายทหารคนอื่น ๆ จนถูกทางกระทรวงกลาโหม โดย พล.อ.ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้นสอบวินัย
ภายหลังการรัฐประหารในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) พร้อมกับเป็นประธานคณะกรรมาธิการคมนาคมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำการตรวจสอบการทุจริตในกระทรวงคมนาคมของรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ต่าง ๆ เช่น กรณีทุจริตการซื้อเครื่องตรวจจับวัตถุระเบิด CTX หรือ การทุจริตในสนามบินสุวรรณภูมิ เป็นต้น
ในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการประจำปี พ.ศ. 2550 พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษากระทรวงกลาโหม แทนตำแหน่งรองปลัดกระทรวงกลาโหม เนื่องจากถูกสนช.สายทหารกล่าวหาว่า พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ไม่โปร่งใสในระหว่างทำหน้าที่บริหารองค์การแบตเตอรี่ และจากที่กระทบกระทั่งกับผู้บังคับบัญชา จากกรณีที่ออกมาปกป้องพล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ได้ขอลาออกจากราชการทหารเพื่อที่ลงรับสมัคร ส.ส. ในระบบสัดส่วนของพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ได้รับการอนุมัติจากกระทรวงกลาโหมล่าช้า จึงไม่ทันการสมัคร ซึ่ง พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ได้ตั้งข้อสังเกตว่าเป็นการกลั่นแกล้งตนเอง แต่ทางกระทรวงกลาโหมได้ปฏิเสธ
เคย เป็นเลขาธิการลอนเทนนิสสมาคมแห่งประเทศไทย งานด้านการเมือง เป็นหนึ่งในสมาชิกและผู้ก่อตั้งสมัชชาประชาชนแห่งประเทศไทย และยังจัดรายการวิทยุเป็นประจำในวันเสาร์เวลา 08.30-10.00 น. ทางเอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ซ รวมไปถึงการจัดรายการสด ทางช่องทีวีผ่านดาวเทียม ช่อง ๑๓ สยามไท อีกด้วย
วิลเลียม เบอร์กิน
วิลเลียม เบอร์กิน (William Birkin) เป็นตัวละครในเกม Resident Evil ปรากฏอยู่ในภาค 2 และภาค ZERO
William ดร. เบอร์กิน เป็นนักไวรัสวิทยามือหนึ่งที่ทำงานให้กับ Umbrella และเป็นผู้รับผิดชอบโครงการวิจัยและพัฒนา G-Virus ซึ่ง ดร. เบอร์กิน เองก็เป็นสามีของ แอนเน็ท เบอร์กิน นักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานให้กับ Umbrella และเป็นพ่อของ เชอร์รี่ เบอร์กิน ด้วย
ดร. เบอร์กิน เกิดเมื่อปี 1962 และเข้าทำงานใน Umbrella ในปี 1977 ตอนนั้นเขายังมีอายุเพียง 15 ปี โดยถูกบรรจุเข้ามายังหน่วยศูนย์วิจัย ภายใต้การบังคับบัญชาจาก เจมส์ มาร์คัส และที่นี่เองเขาก็ได้มีเพื่อนสนิทที่เป็นนักวิจัยเหมือนกัน นั่นก็คือ อัลเบิร์ต เวสเกอร์ ซึ่งทั้งคู่ได้เป็นกำลังสำคัญของ มาร์คัส ในการพัฒนา T-Virus จนกระทั่งศูนย์วิจัยปิดตัวลงในปี 1978
หลังจากนั้น ดร. เบอร์กิน และ เวสเกอร์ ได้ถูกย้ายไปประจำอยู่ที่สถานีวิจัยที่ภูเขาอาร์คเลย์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม 1978 ที่ซึ่งพวกเขาได้ทำการพัฒนา T-Virus อย่างต่อเนื่อง ดร. เบอร์กิน นั้นภูมิใจมากที่ตนเองเป็นนักวิจัยที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เข้ามาทำงานให้กับ Umbrella จนกระทั่งปี 1981 ได้มีข่าวว่า อเล็คเซีย แอชฟอร์ด ได้ถูกบรรจุเข้ามาเป็นนักวิจัยประจำศูนย์ Umbrella ที่แอนตาร์คติกา ด้วยวัยเพียง 10 ขวบเท่านั้น แม้ว่า ดร. เบอร์กิน กับ อเล็คเซีย จะทำงานอยู่ที่ศูนย์คนละแห่ง แต่ ดร. เบอร์กิน กลับรู้สึกอิจฉาริษยาในตัว อเล็คเซีย อยู่มาก
จนเมื่อปี 1983 ได้มีข่าวการเสียชีวิตของ อเล็คเซีย ออกมา ขณะนั้น ดร. เบอร์กิน ที่เอาแต่หมกมุ่นกับงานวิจัยของตัวเองก็ได้สร้าง Hunter อาวุธชีวภาพชนิดใหม่ออกมาได้เป็นผลสำเร็จ
ในปี 1988 ดร. เบอร์กิน ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้นำทีมพัฒนา T-Virus (และได้สร้าง Tyrant เป็นผลสำเร็จในเวลาต่อมา ) ภายหลังจากที่เขาร่วมมือกับ เวสเกอร์ ในการสังหาร เจมส์ มาร์คัส เจ้านายของเขาเอง ในช่วงเวลานี้เอง ดร. เบอร์กิน ก็ได้แต่งงานกับ แอนเน็ท ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ในศูนย์วิจัยแห่งเดียวกัน และให้กำเนิดลูกสาว 1 คนชื่อ เชอร์รี่ (ตัวเชอร์รี่เองเกิดในปี 1986 )
ปรสิต ปีศาจ.
ดร. เบอร์กิน กับ เวสเกอร์ ได้ร่วมกันทดลองเชื้อปรสิตชนิดใหม่ ที่มีชื่อว่า NE (ชื่อดังกล่าวเป็นชื่อไวรัสต้นแบบของโครงการพัฒนาเชื้อ Nemesis ) พวกเขาได้ใช้ร่างพาหะซึ่งเป็นผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นหนูทดลอง (ลิซ่า เทรเวอร์ นั่นเอง) ลิซ่าเป็นร่างทดลองเพียงชิ้นเดียวที่สามารถดูดรับไวรัสเข้าไปยังร่างของตนได้อย่างสมบูรณ์ ด้วยการที่เธอยังสามารถมีชีวิตรอดได้ทั้งๆที่ได้รับเชื้อเข้าไปนับไม่ถ้วน ทำให้ดร.เบอร์กิน ต้องตรวจสอบร่างกายของเธออย่างละเอียด ทำให้พบว่าการที่เธอเคยถูกฉีดไวรัสต้นแบบเมื่อปี 1967 เป็นสาเหตุที่ทำให้ร่างกายของเธอสามารถดูดซึมไวรัส และเพาะเชื้อภายในร่างกายเอาไว้ได้ ทำให้ ดร.เบอร์กิน สามารถนำไวรัสภายในร่างของเธอมาพัฒนาเป็นไวรัสชนิดใหม่ ซึ่งก็คือ G-Virus นั่นเอง
ในปี 1993 ดร. เบอร์กิน ได้รับการมอบหมายจาก Ozwell E. Spencer ประธานบริษัท Umbrella ในขณะนั้น ให้มาดูแลโครงการพัฒนา G-Virus เขาและภรรยาได้ถูกส่งตัวมายังศูนย์วิจัยใต้ดินเมืองแร๊คคูนเป็นกรณีพิเศษเพื่อโครงการนี้โดยเฉพาะ ซึ่ง ดร. เบอร์กิน ได้ติดสินบนผู้การของสถานีตำรวจเมืองแร๊คคูน นามว่า Brian Irons เพื่อปกปิดการทำวิจัยโครงการนี้ และไม่ให้สืบสวนต่อ โดยภรรยาของเขาเป็นคนกลางจัดการเรื่องนี้ให้
เชื้อแพร่กระจาย.