pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การสั่นพ้องของวงโคจร  เป็นลักษณะทางกลศาสตร์ของเทหวัตถุบนท้องฟ้าที่เกิดขึ้นเมื่อวัตถุที่มีวงโคจรสองชิ้นส่งอิทธิพลด้านแรงโน้มถ่วงต่อกันเป็นช่วงเวลา ซึ่งมักเกิดขึ้นเมื่อวงโคจรของวัตถุทั้งสองมีความสัมพันธ์กันเป็นสัดส่วนจำนวนเต็ม การสั่นพ้องของวงโคจรจะเพิ่มพูนแรงโน้มถ่วงระหว่างกันของวัตถุเหล่านั้น โดยทั่วไปแล้วปรากฏการณ์นี้จะทำให้เกิดปฏิกิริยาที่ไม่เสถียร ทำให้วัตถุมีการแลกเปลี่ยนโมเมนตัมและเปลี่ยนวงโคจรไปจนกระทั่งการสั่นพ้องไม่เกิดขึ้นอีก ในบางสภาวการณ์ ระบบที่มีการสั่นพ้องอาจจะเสถียรและปรับแก้ตัวเองก็ได้ ทำให้วัตถุยังคงอยู่ในภาวะการสั่นพ้องต่อไป ตัวอย่างเช่นการสั่นพ้องวงโคจร 1:2:4 ของดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี คือแกนีมีด ยูโรปา และไอโอ หรือการสั่นพ้อง 2:3 ระหว่างดาวพลูโตและดาวเนปจูน การสั่นพ้องที่ไม่เสถียรของดวงจันทร์รอบในของดาวเสาร์ทำให้ช่องว่างในวงแหวนของดาวเสาร์ใหญ่ขึ้น
บิวตีฟูลดิสแอสเตอร์ (เพลงจอน แม็กลาฟลิน)
"บิวตีฟูลดิสแอสเตอร์"  คือซิงเกิลของจอน แม็กลาฟลิน จากอัลบั้ม "อินดีแอนา" ออกเผยแพร่ทางวิทยุ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550
"บิวตีฟูลดิสแอสเตอร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของเจมี ฮูสตัน และ จอน แม็กลาฟลิน
เพลงนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดซิงเกิลยอดนิยมของผู้ใหญ่ 40 เพลง ในอันดับสูงสุดที่ 28
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (สหรัฐอเมริกา)
จอห์น ทราโวตา
วันพิฆาตสะกดโลก
วันพิฆาตสะกดโลก เริ่มออกฉายวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 กำกับภาพยนตร์โดย สก็อตต์ เดอร์ริกสัน
หนังเปิดตัวที่อเมริกาเหนือในวันที่ 12 ธันวาคม 2008 ในช่วงวันหยุด ได้ $30,480,153 หรือประมาณ 1060 ล้านบาท จาก 3,560 โรง รวมรายได้เฉลี่ยโรงละ $8,562 หรือ 29,900 บาท รวมรายได้ทั้งโลก $230,831,978 หรือประมาณ 8000 ล้านบาท
พระกระยาหาร
พระโลหิต
ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์
บริษัททเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ (หรือรู้จักกันในชื่อเก่า ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ฟิล์มคอร์ปอเรชัน หรือ ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันและบริษัทในเครือของ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ แผนกของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ สตูดิโอตั้งอยู่ที่ฟอกซ์สตูดิโอลอตในบริเวณเมืองเซนจูรีในลอสแอนเจลิส
ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์เคยเป็นหนึ่งใน "บิกซิกซ์" ของสตูดิโอภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันมายาวนานกว่า 83 ปี บริษัทก่อตั้งจากรวมตัวของ ฟอกซ์ฟิล์มคอร์ปอเรชัน และทเวนตีท์เซนจูรีพิกเชอส์ดั้งเดิมในปี ค.ศ. 1935 สตูดิโอถูกซื้อกิจการโดยนิวส์คอร์ปอเรชัน ในปี ค.ศ. 1985 ซึ่งต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ ในปี ค.ศ. 2013 ดีสนีย์ซื้อทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์จากการเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ในปี ค.ศ. 2019 หลังนิวส์คอร์ปประกาศขายสินทรัพย์ ชื่อปัจจุบันของสตูดิโอถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020
บริษัทในเครือของ ดิสนีย์.
ในวันที่ 14 ธันวาคม 2017 เดอะวอลต์ดิสนีย์ประกาศแผนการเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ รวมถึงทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ด้วยเงินมูลค่า 52.4 พันล้านเหรียญสหรัฐ, วันที่ 23 พฤษภาคม 2018 มีรายงานว่า คอมคาสต์ กำลังวางแผนที่จะเสนอราคาเกิน และ ดิสนีย์พร้อมจะซื้อด้วยเงินสดทั้งหมดประมาณ 60 พันล้านเหรียญสหรัฐ, วันที่ 13 มิถุนายน คอมคาสต์ ประกาศซื้อทรัพย์สินอย่างเป็นทางการ ด้วยเงินมูลค่า 65 พันล้านเหรียญสหรัฐ และจะซื้อทรัพย์สินฟ็อกซ์ด้วยเงินสด, หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ดิสนีย์ตอบโต้ด้วยข้อเสนอเป็นเงิน 71.3 พันล้านเหรียญสหรัฐ
วันที่ 19 กรกฎาคม 2018 คอมคาสต์ ประกาศอย่างเป็นทางการว่า ยกเลิกข้อเสนอราคาในการซื้อทรัพย์สินฟ็อกซ์ เพื่อไปเน้นข้อเสนอราคาในการซื้อ สกาย, วันที่ 27 กรกฎาคม 2018 ผู้ถือหุ้นดิสนีย์และฟ็อกซ์ อนุมัติการควบรวมกิจการระหว่างสองบริษัท แม้ว่าข้อตกลงนี้จะเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 20 มีนาคม 2019, ทเวนตี้ท์เซ็นจูรี่ฟ็อกซ์ จะไม่ย้ายไปอยู่ที่ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอ ในเบอร์แบงก์, แต่จะต้องคงเป็นอย่างนั้นต่อไป เพราะฟ็อกซ์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สตูดิโอในเมืองเซ็นจูรี่, ซึ่งปัจจุบันได้เช่าให้กับดิสนีย์ โดย ฟ็อกซ์คอร์ปอเรชั่น, และ ทเวนตี้ท์เฟิสต์เซ็นจูรี่ฟ็อกซ์รับช่วงต่อเป็นเวลาเจ็ดปี, วันที่ 3 กรกฎาคม 2019 ฟ็อกซ์สเตจโปรดักชั่น ถูกย้ายไปที่ ดิสนีย์เธียทริคอลกรุ๊ป และ บวยนาวิสต้าเธียทริคอล ที่ส่วนของผู้บริหารระดับสูงออกไปในเวลานั้น ตอนนี้ดิสนีย์ก็เป็นเจ้าของสิทธิ์สตูดิโอนั่นด้วยเช่นกัน ก่อนการควบรวมกิจการคลังภาพยนตร์
ยกเว้นคลังภาพยนตร์ที่ ฟ็อกซ์ เคยจัดจำหน่ายให้กับสตูดิโออื่นๆ เช่นในปี 2013 ถึง 2017 ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ซึ่งคลังภาพยนตร์ตอนนี้จัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ และ มูฟวี่โทนนิวส์ คลังภาพยนตร์ข่าวซึ่งเป็นเจ้าของโดย ฟ็อกซ์นิวส์
ทเวนตีธ์ เซนจูรี ฟอกซ์ ฟิล์ม คอร์โปเรชัน
ทเว็นตีธ์ เซ็นจูรี ฟ็อกซ์
ทเวนตี้ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์
ทเวนตี้ธ์ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์
ยูเอะ
Fox Film
Twentieth Century-Fox Film Corporation
Twentieth Century Fox Film Corporation
Twentieth Century-Fox
Twentieth-Century Fox
Twentieth Century Pictures
20th Century Pictures
434 ฮังกาเรีย
434 ฮังกาเรีย เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก จัดเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท E (คือมีค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสงสูง) ชื่อของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ใช้เป็นชื่อตระกูลดาวเคราะห์น้อยฮังกาเรีย ซึ่งเป็นกลุ่มของดาวเคราะห์น้อยที่มีวงโคจรต่ำกว่าช่องว่างเคิร์กวูด 1:4 ห่างออกมาจากแกนกลางของแถบหลัก
แมกซ์ วูล์ฟ แห่งมหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์ก เป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยดวงนี้เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1898 ชื่อของดาวเคราะห์น้อยตั้งตามสถานที่จัดประชุมทางดาราศาสตร์ในปี ค.ศ. 1898 ที่กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
20th Century-Fox
Fox Film Corporation
ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮังการี
ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮังการี  เป็นกลุ่มของดาวเคราะห์น้อยในแถบหลักซึ่งโคจรรอบดวงอาทิตย์ที่ระยะห่างระหว่าง 1.78 และ 2.0 หน่วยดาราศาสตร์ ดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้มีค่าความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรค่อนข้างต่ำ (ต่ำกว่า 0.18) มีค่าความเอียงวงโคจร ระหว่าง 16 ถึง 34 องศา และมีคาบการโคจรประมาณ 2.5 ปี ดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้มีการสั่นพ้องของวงโคจรกับดาวพฤหัสบดีที่ 9:2 และกับดาวอังคารที่ 3:2 ชื่อของตระกูลดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้ตั้งตามชื่อดาวเคราะห์น้อยสมาชิกดวงที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม คือ 434 ฮังกาเรีย ถือเป็นกลุ่มดาวเคราะห์น้อยที่หนาแน่นมากที่สุดในบริเวณด้านใน ในแถบวงโคจรต่ำกว่าช่องว่างเคิร์กวูด 4:1
เทิดไท
ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮังกาเรีย
ดาวเคราะห์น้อยฮังกาเรีย
ทเวนตีธ์ เซนจูรี ฟอกซ์
ดาวหางในแถบหลัก
ดาวหางในแถบหลัก คือวัตถุที่โคจรอยู่ในระบบสุริยะในบริเวณแถบดาวเคราะห์น้อย แต่มีลักษณะปรากฏและคุณสมบัติคล้ายคลึงกับดาวหางในระหว่างการโคจรบางช่วง ดาวหางกลุ่มนี้จะแตกต่างกับดาวหางทั่วไปที่มักมีวงโคจรไกลกว่าดาวพฤหัสบดี และมีวงโคจรที่ค่อนข้างกลมอยู่ในบริเวณแถบหลักซึ่งแตกต่างจากวงโคจรของดาวเคราะห์น้อยอื่นๆ ดาวหางคาบสั้นจำนวนหนึ่งอาจมีค่ากึ่งแกนเอกต่ำกว่าวงโคจรของดาวพฤหัสบดี แต่ดาวหางในแถบหลักจะมีความเยื้องศูนย์กลางที่เล็กกว่า และความเอียงวงโคจรก็คล้ายคลึงกับดาวเคราะห์น้อยในแถบหลัก มีดาวหางในแถบหลักที่รู้จักแล้ว 3 ดวงซึ่งพบว่ามีวงโคจรอยู่ในบริเวณขอบรอบนอกของแถบดาวเคราะห์น้อย
เท่าที่ทราบในปัจจุบันมีดาวหางในแถบหลักอยู่ 4 ดวง ดังนี้
วาเนสซ่า เมย์
ปิแอร์ ฟิตช์
ปิแอร์ ฟิตช์ (Pierre Fitch) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงหนังโป๊เกย์ชาวแคนาดา เดิมอยู่สังกัดฟอลคอนสตูดิโอส์ เป็น 1 ใน 16 ขงองนักแสดงจากฟอลคอนที่ถ่ายปฏิทิน "Men of Falcon" ในปี 2006.
ฟิตช์เกิดในคอร์นเวลล์ ออนทาริโอ เขายอมรับว่าเขาเปลี่ยนสกุลเป็นชื่อ ฟิตช์ เพราะเขาชอบในไลน์เสื้อผ้า Abercrombie &amp; Fitch และถึงแม้ว่าเขาจะทำงานในสหรัฐอเมริกา แต่เขาก็ยังคงอยู่ที่บ้านในมอนเทรียล ประเทศแคนาดา
ฟิตช์เคยบอกว่า เขาเริ่มทำงานในธุรกิจวงการหนังโป๊ตั้งแต่อายุได้ 18 ปี เขาแต่งงานกับนักแสดงหนังโป๊ ราล์ฟ วูดส์ ที่มีผลงานแสดงด้วยกันบางเรื่อง และยังปรากฏตัวแสดงด้วยกันในเว็บไซต์จ่ายเงินของฟิตช์เอง ในบางส่วน ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2007 ปิแอร์ออกมาประกาศทางบล็อกของเขาว่า เขากับราล์ฟ วูดส์แยกทงกันแล้ว ฟิตช์เปิดเผยว่าการแต่งงานของเขากับราล์ฟไม่เคยเป็นไปอย่างทางการหรือถูกต้องตามกฎหมายเลย เป็นเพียงเพื่อด้านการตลาดเท่านั้น
ฟิตช์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงยอดเยี่ยม จากรางวัลเกย์วีเอ็น ในปี 2006 กับทอม จัดสัน (เครดิต ว่า "กัส แมททอกซ์") สำหรับฉากเซ็กซ์ที่ดีที่สุด (ประเภทคู่) แต่ไม่ได้รับรางวัลใด
เขาเป็นคนชอบการสัก ฟิตช์มีรอยสักอยู่หลายแห่ง เช่นที่คอ หน้าอกข้างขวา ท้อง แขนและขาทั้งสองข้าง
ดาวเคราะห์น้อยประเภท S
ดาวเคราะห์น้อยประเภท S เป็นดาวเคราะห์น้อยที่มีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นสารประกอบซิลิกา (Silica) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ มีอยู่เป็นจำนวนประมาณ 17% ของดาวเคราะห์น้อยทั้งหมด ซึ่งเป็นจำนวนมากรองจากดาวเคราะห์น้อยประเภท C หรือจำพวกคาร์บอน
ดาวเคราะห์น้อยประเภท S จะมีความสว่างปานกลาง มีค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสง (albedo) ระหว่าง 0.10 ถึง 0.22 และมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็น ไอร์อ้อนซิลิเกต หรือ แมกนีเซียมซิลิเกต มักอยู่ในบริเวณรอบในของแถบดาวเคราะห์น้อย มีวงโคจรต่ำกว่า 2.2 หน่วยดาราศาสตร์ ดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่สุดในประเภทนี้คือ 15 ยูโนเมีย (กว้างประมาณ 330 กิโลเมตร) รองลงไปได้แก่ 3 จูโน 29 แอมฟิไทรต์ 532 เฮอร์คิวลินา และ 7 ไอริส ดาวเคราะห์น้อยประเภท S ขนาดใหญ่เหล่านี้สามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องสองตากำลัง 10x50 เมื่อมันเข้ามาในตำแหน่งใกล้ดวงอาทิตย์ ดวงที่สว่างที่สุดคือ 7 ไอริส ซึ่งเคยมีค่าความสว่างสูงสุดถึง +7.0 ที่ถือว่าสว่างมากนอกเหนือจากดาวเคราะห์น้อยที่สะท้อนแสงได้ดีเช่น 4 เวสต้า
กลุ่มดาวเคราะห์น้อยประเภท S.
ตามการจัดประเภทดาวเคราะห์น้อยของ SMASS สามารถแบ่งดาวเคราะห์น้อยที่มีส่วนประกอบ "หิน" ออกได้เป็นกลุ่มย่อยในประเภท S ดังนี้
โดยที่สเปกตรัมของดาวเคราะห์น้อยประเภท S นี้มีความแตกต่างอย่างชัดเจนจากดาวเคราะห์น้อยประเภท C ซึ่งมีคาร์บอนมาก และ ดาวเคราะห์น้อยประเภท X ที่มีโลหะมาก
ดาวเคราะห์น้อยประเภท M
ดาวเคราะห์น้อยประเภท M เป็นดาวเคราะห์น้อยที่ไม่ทราบองค์ประกอบแน่ชัด มีความสว่างปานกลาง (ค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสง ประมาณ 0.1-0.2) บางดวงมีส่วนประกอบของนิกเกิล-เหล็ก ซึ่งมีทั้งแบบบริสุทธิ์และแบบผสมกับองค์ประกอบที่เป็นหิน เชื่อว่าเป็นชิ้นส่วนจากแกนกลางโลหะของดาวเคราะห์น้อยอื่นๆ ที่แตกออกจากการปะทะ และน่าจะเป็นต้นกำเนิดของอุกกาบาตโลหะที่พบบนโลก
ดาวเคราะห์น้อย 16 ไซคี เป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท M ที่ใหญ่ที่สุด และดูจะมีองค์ประกอบเป็นโลหะแท้ ส่วนดาวเคราะห์น้อยประเภท M ดวงแรกที่มีการถ่ายภาพจากยานอวกาศ จะเป็น 21 ลูทิเชีย ซึ่งยานสำรวจโรเซตตาจะเดินทางผ่านในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ยังมีดาวเคราะห์น้อยประเภท M อีกดวงหนึ่งที่ถ่ายภาพได้จากเรดาร์โดย หอดูดาวอาเรคิโบ (Arecibo) ในเปอร์โตริโก คือดาวเคราะห์น้อย 216 คลีโอพัตรา ที่มีรูปร่างคล้ายกระดูกหมา
ดาวเคราะห์น้อยประเภท M เป็นหนึ่งในสามประเภทพื้นฐานของดาวเคราะห์น้อยในการจัดประเภทยุคแรกๆ (อีกสองประเภทคือ ประเภท S และประเภท C โดยเชื่อว่าเป็นดาวเคราะห์น้อยที่มีองค์ประกอบของโลหะอยู่ในตัว
เจฟฟ์ สไตรเกอร์
เจฟฟ์ สไตรเกอร์  หรือชื่อเกิด ชาลส์ แคสเปอร์ เพย์ตัน  เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1962 ในคาร์มิ รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดงหนังโป๊ชาวอเมริกัน ปรากฏทั้งในภาพยนตร์ไบเซ็กชวล, เกย์, และหนังโป๊ชาย-หญิง ปัจจุบันเขาอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
เขาเป็นนักเพาะกายตั้งแต่อายุ 11 ปี เขาได้รับการชักชวนจากจอห์น ทราวิสให้เขาสู่วงการหนังโป๊ เมื่ออายุได้ 26 ปี สไตรเกอร์โด่งดังในอุตสาหกรรมหนังโป๊เนื่องจากเป็นคนหน้าตาดีที่มีผิวสีแทน มักพูดจากคำพูดแบบสัปดน สกปรก กับคู่ขา และมีขนาดอวัยวะเพศใหญ่โต ที่มีการระบุว่ายาวถึง 10 นิ้ว (25 ซม.) และขยายใหญ่ในขนาดผิดปกติ นอกจากนี้สไตรเกอร์ยังออกรายการโทรทัศน์ไปทั่วโลก
เขาเป็นที่รู้จักส่วนใหญ่ในหนังเกย์ ถึงแม้ว่าหนังโป๊เรื่อง "Jamie Loves Jeff" หนังโป๊ชาย-หญิง จะมียอดขายดีติดอันดับหนังขายดีตลอดกาล และหลายปีผ่านไปเขายังคงยืนยันว่าเขาไม่เคยมีประสบการณ์แม้แต่ไบเซ็กชวลในชีวิตส่วนตัว
ดิลโด ของเจฟฟ์ สไตรเกอร์ ได้ถือว่าเป็นดิลโดที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ และรายการโทรทัศน์หลายรายการก็เคยนำเสนออกไปทั่วโลก
เขายังเคยพยายามรับบทการแสดงในสาขาอื่น อย่างเช่นแสดงในหนังสยองขวัญของชาวอิตาลีในปี 1989 เรื่อง "After Death" โดยให้เครดิตเขาว่า ชัก เพย์ตัน และยังปรากฏตัวในภาพยนตร์อีกหลายเรื่องอย่าง "Can I be your Bratwurst Please?" และ "Dirty Love"
ขนาดองคชาตมนุษย์
องคชาตมนุษย์มีขนาดแตกต่างกันไปตามการวัด นั่นคือ ความยาวและเส้นรอบวงขณะอ่อนตัวและแข็งตัว นอกจากความผันแปรตามธรรมชาติในองคชาตมนุษย์โดยทั่วไปแล้ว ยังมีปัจจัยที่ทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยในผู้ชายแต่ละคนด้วย เช่น ระดับของอารมณ์ทางเพศ ช่วงเวลาของวัน อุณหภูมิห้อง ระดับความวิตกกังวล กิจกรรมกีฬา และความถี่ของกิจกรรมทางเพศ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์อื่นในอันดับวานร เช่น กอริลลา แล้ว องคชาตมนุษย์นั้นมีความหนาที่สุดทั้งในแง่สัมบูรณ์และสัมพัทธ์กับส่วนอื่นของร่างกาย
การวัดขนาดนั้นจะแตกต่างกันไป การศึกษาที่อาศัยการวัดขนาดด้วยคนเองจะมีรายงานค่าเฉลี่ยที่สูงกว่าการศึกษาที่วัดขนาดโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ณ พ.ศ. 2558 การปริทัศน์เป็นระบบซึ่งสรุปผลจากการศึกษาประชากรวิจัยเพศชายฉบับต่าง ๆ รวมจำนวน 15,521 โดยล้วนแต่เป็นการศึกษาที่ใช้วิธีวัดขนาดด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพนั้น สรุปได้ว่า ความยาวเฉลี่ยขององคชาตมนุษย์ขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 13.12 ซม. (5.17 นิ้ว) ขณะที่เส้นรอบวงเฉลี่ยขององคชาตมนุษย์ขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 11.66 ซม. (4.59 นิ้ว) ความยาวขององคชาตขณะอ่อนตัวอาจเป็นสิ่งที่ใช้ทำนายความยาวขณะแข็งตัวได้ไม่ดีนัก
การเจริญขององคชาตมนุษย์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นระหว่างวัยทารกถึงอายุห้าปี และระหว่างประมาณหนึ่งปีหลังการเริ่มของวัยเริ่มเจริญพันธุ์ไปจนถึงอย่างช้าที่สุดประมาณอายุ 17 ปี
งานวิจัยพบว่าขนาดองคชาตและขนาดของอวัยวะอื่นของร่างกาย ไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่นอกเหนือจากพันธุกรรมสามารถส่งผลต่อความยาวได้ เช่น การปรากฏของสารรบกวนการทำงานของต่อมไร้ท่ออาจส่งผลต่อการเจริญขององคชาตได้ ส่วนองคชาตที่มีความยาวขณะแข็งตัวน้อยกว่า 7 ซม. (2.8 นิ้ว) แต่มีลักษณะปรากฏปรกติ ในทางการแพทย์จะเรียกว่า ไมโครเพนิส (micropenis)
แม้ว่าผลลัพธ์จากการศึกษาที่มีชื่อเสียงจะแตกต่างกันเล็กน้อย แต่ก็มีความสอดคล้องกันในมัชฌิมของความยาวองคชาตขณะแข็งตัว ซึ่งอยู่ในช่วง 12.9–15 ซม. (5.1–5.9 นิ้ว)
งานวิจัยทางการแพทย์เรื่องขนาดองคชาตกว่า 30 ปีชิ้นหนึ่งซึ่งใช้กระบวนวิธีการปริทัศน์เป็นระบบโดยวีลและคณะซึ่งตีพิมพ์ลงในวารสารทางการแพทย์ "บีเจยูอินเตอร์เนชันแนล" ใน พ.ศ. 2558 แสดงผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงกัน โดยความยาวเฉลี่ยขณะอ่อนตัว ขณะอ่อนตัวและจับยืดจนสุด และขณะแข็งตัวอยู่ที่ 9.16 ซม. 13.24 ซม. และ 13.12 ซม. ตามลำดับ และความยาวเส้นรอบวงเฉลี่ยขณะอ่อนตัวและแข็งตัวอยู่ที่ 9.31 ซม. และ 11.66 ซม. ตามลำดับ ความยาวขณะแข็งตัวที่ปรากฏในงานวิจัยนั้นใช้การวัดขนาดโดยดันนวมไขมันหัวหน่าวลงไปให้ติดกระดูก และความยาวเส้นรอบวงทั้งขณะอ่อนตัวและแข็งตัวใช้การวัดที่โคนหรือกลางลำขององคชาต
อ่อนตัว.
การศึกษาชิ้นหนึ่ง (ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2539) พบว่าค่าเฉลี่ยความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 3.5 นิ้ว (8.9 ซม.) (วัดโดยเจ้าหน้าที่) การตรวจงานศึกษาจำนวนหลายชิ้นพบว่าความยาวเฉลี่ยขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 9–10 ซม. (3.5–3.9 นิ้ว) ความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับความยาวองคชาตขณะแข็งตัว ซึ่งบางครั้งองคชาตที่มีขนาดขณะอ่อนตัวเล็กกว่า สามารถขยายตัวได้ยาวเป็นอย่างมาก ขณะที่บางครั้งองคชาตที่มีขนาดขณะอ่อนตัวยาวกว่า อาจขยายตัวได้น้อยกว่า
องคชาตและถุงอัณฑะสามารถหัดตัวได้โดยอัตโนมัติเมื่อสัมผัสกับอุณหภูมิที่เย็นจัด ระดับความวิตกกังวลหรือความเครียด และการมีส่วนร่วมในกีฬา การลดลงของขนาดองคชาตขณะอ่อนตัวเกิดจากการกระทำของกล้ามเนื้อครีมาสเตอร์ ปรากฏการณ์เดียวกันนี้ยังส่งผลกระทบต่อนักปั่นจักรยานและผู้ที่ออกกำลังกายโดยใช้จักรยานด้วย เนื่องจากแรงกดที่ฝีเย็บจากอานจักรยานเป็นเวลานาน และการฉีกจากการออกกำลังกายทำให้องคชาตและถุงอัณฑะหดตัวโดยอัตโนมัติ อานจักรยานที่ไม่เหมาะสมอาจส่งผลให้เกิดภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้ (ดูเพิ่มเติม ความดันหว่างขา (en) สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม) บุคคลที่มีภาวะฮาร์ดแฟลคซิดหรือโรคของอุ้งเชิงกรานอื่นอาจทำให้องคชาตมีขนาดเล็กอย่างผิดปกติชั่วคราวได้
ยืด.
ทั้งอายุและขนาดองคชาตขณะอ่อนตัวไม่สามารถใช้ทำนายความยาวองคชาตขณะแข็งตัวได้อย่างแม่นยำ ความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวที่จับยืดจนสุดอาจมีความสัมพันธ์กับความยาวแข็งตัวได้ในบางกรณี อย่างไรก็ตาม การศึกษายังแสดงให้เห็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างความยาวแบบยืดและความยาวขณะแข็งตัว การศึกษาหนึ่งพบว่าต้องใช้แรงตึงเชือกขั้นต่ำประมาณ 450 g ในระหว่างการยืดองคชาตเพื่อให้มีความยาวถึงความยาวขณะแข็งตัวเต็มที่ การศึกษาชิ้นนี้ยังพบว่าแรงตึงเชือกที่กระทำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินปัสสาวะในการศึกษานี้ มีค่าต่ำกว่า 450 g อย่างมีนัยสำคัญ (P&lt;0.01) ซึ่งสิ่งนี้อาจอธิบายความแตกต่างระหว่างความยาวแบบยืดและความยาวขณะแข็งตัวได้
แข็งตัว.
มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับความยาวขณะแข็งตัวขององคชาตผู้ใหญ่หลายชิ้น การศึกษาที่อาศัยการวัดด้วยตนเอง รวมไปถึงการสำรวจผ่านอินเทอร์เน็ต จะมีรายงานความยาวโดยเฉลี่ยสูงกว่าที่ได้จากการวัดโดยการศึกษาทางการแพทย์หรือทางวิทยาศาสตร์
การศึกษาที่วัดโดยเจ้าหน้าที่ต่อไปนี้ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่างที่แตกต่างกันของประชากรมนุษย์ (กล่าวคือ ช่วงอายุหรือเชื้อชาติโดยเฉพาะ การคัดเลือกผู้ที่มีความวิตกกังวลทางเพศในทางการแพทย์ หรือการเลือกตัวอย่างด้วยตนเอง) ที่อาจก่อให้เกิดอคติในการชักตัวอย่างได้
เส้นรอบวงขณะแข็งตัว.
ผลการศึกษานั้นมีความคล้ายคลึงกันในการศึกษาเส้นรอบวงขององตชาตผู้ใหญ่ขณะแข็งตัว ซึ่งมักจะทำการวัดบริเวณกลางลำ เช่นเดียวกันกับความยาว การศึกษาที่อาศัยการวัดด้วยตนเองจะมีค่าเฉลี่ยที่สูงกว่าการศึกษาที่วัดโดยเจ้าหน้าที่ โดยการศึกษาที่มีการวัดในห้องปฏิบัติการพบว่า เส้นรอบวงเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 11.66 ซม. (4.59 นิ้ว)
ขนาดเมื่อแรกเกิด.
ความยาวเฉลี่ยขององคชาตที่ถูกยืดจนสุดเมื่อแรกเกิดอยู่ที่ประมาณ 4 ซม. (1.6 นิ้ว) และร้อยละ 90 ของเด็กผู้ชายวัยแรกเกิดจะอยู่ระหว่าง 2.4 ถึง 5.5 ซม. (0.94 ถึง 2.17 นิ้ว) การเจริญอย่างจำกัดขององคชาตจะเกิดขึ้นในระหว่างวัยแรกเกิดจนถึงอายุ 5 ปี แต่จะมีน้อยมากในช่วงระหว่างอายุ 5 ปี ถึงตอนเริ่มต้นวัยเริ่มเจริญพันธุ์ ขนาดเฉลี่ยในช่วงเริ่มต้นวัยเริ่มเจริญพันธุ์อยู่ที่ 6 ซม. (2.4 นิ้ว) โดยดับเบิลยู.เอ. เชินเฟลด์ได้ตีพิมพ์แผนภูมิการเจริญขององคชาตอกมาใน พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943)
ขนาดกับอายุ.
ผู้เขียนบทความที่ปริทัศน์งานวิจัยในเรื่องขององคชาต ได้สรุปว่า "ความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวนั้นต่ำกว่า 4 ซม. (1.6 นิ้ว) เมื่อแรกเกิด และมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมากจนกระทั่งถึงวัยเริ่มเจริญพันธุ์ ซึ่งจะมีการเจริญขึ้นอย่างชัดเจน"
อายุนั้นไม่เป็นที่เชื่อว่าจะมีความสัมพันธ์เชิงลบกับขนาดองคชาต "การศึกษาวิจัยรายบุคคลได้... เสนอว่าขนาดองคชาตที่เล็กลงในการศึกษาหลายชิ้นนั้นมุ่งเน้นไปที่ผู้ชายสูงอายุ แต่ไวลีย์และเอิร์ดลีย์ไม่พบความแตกต่างโดยรวมเมื่อทำการเปรียบเทียบผลการศึกษาต่าง ๆ [ในช่วง 60 ปี]"
ขนาดและความสูง.
การทบทวนวรรณกรรมใน พ.ศ. 2558 พบว่า มีการศึกษาสองชิ้นที่พบว่าความสูงและความยาวขณะอ่อนตัวหรือยืดออกจนสุดนั้นมีความสัมพันธ์กันในระดับปานกลาง การศึกษาเจ็ดชิ้นพบว่ามีความสัมพันธ์อย่างอ่อนระหว่างความยาวขณะอ่อนตัว ยืดออกจนสุด และแข็งตัว และการศึกษาสองชิ้นที่ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างความยาวขณะแข็งตัวและความสูง
ขนาดและมือ.
งานวิจัยชิ้นหนึ่งได้ตรวจสอบความสัมพันธ์ของขนาดองคชาตต่ออัตราส่วนนิ้ว พบว่าผู้ชายที่มีนิ้วนางยาวกว่านิ้วชี้มีองคชาตที่ยาวกว่าเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยเรื่องการใช้ขนาดมือในการทำนายขนาดองคชาตนั้นเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อถืออย่างมาก
ขนาดและส่วนอื่นของร่างกาย.
งานวิจัยชิ้นหนึ่งโดยซิมิโนสกีและเบน (1988) พบว่ามีความสัมพันธ์อย่างอ่อนระหว่างขนาดองคชาตที่ยืดออกจนสุดกับขนาดเท้าและความสูง อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์นั้นยังอ่อนเกินไปที่จะใช้เป็นตัวประมาณในทางปฏิบัติ อีกหนึ่งการสืบค้นคืองานของชาห์และคริสโตเฟอร์ (2002) ซึ่งอ้างอิงงานวิจัยของซิมิโนสกีและเบน (1988) นั้นไม่พบหลักฐานใด ๆ ที่เชื่อมโยงระหว่างขนาดรองเท้ากับองคชาตที่ยืดออกจนสุด โดยระบุว่า "ความเกี่ยวข้องกันระหว่างขนาดองคชาตและขนาดรองเท้าที่คะเนไว้นั้น ไม่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์"
การศึกษาโดยอิเคงายะและคณะ (2021) สรุปว่า ขนาดจมูกนั้นมีความสัมพันธ์เป็นอย่างมากกับองคชาตที่ยืดออกจนสุดในศพของผู้ชายชาวญี่ปุ่น
ทั้งนี้อาจมีความเชื่อมโยงระหว่างความผิดปกติของอวัยวะสืบพันธุ์และระยางค์ของมนุษย์ได้ เนื่องจากการพัฒนาขององคชาตในเอ็มบริโอถูกควบคุมโดยยีนฮอกซ์เดียวกัน (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง HOXA13 และ HOXD13) ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวควบคุมการพัฒนาของระยางค์เช่นกัน การกลายของยีนฮอกซ์บางตัวที่ควบคุมการเจริญของระยางค์อาจทำให้อวัยวะสืบพันธุ์ผิดรูปได้ (กลุ่มอาการมือเท้าอวัยวะสืบพันธุ์)
ขนาดและเชื้อชาติ.
การกล่าวหาในความแตกต่างทางเชื้อชาติได้นำไปสู่การสร้างความเชื่อผิด ๆ เกี่ยวกับเพศขึ้น การศึกษาใน พ.ศ. 2548 รายงานว่า "ไม่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ที่สนับสนุนการกล่าวหาว่าคนผิวดำมีขนาดองคชาตที่ 'ใหญ่เกินไป'"
การศึกษาผู้ชายจำนวน 253 คนจากประเทศแทนซาเนีย พบว่า ความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะอ่อนตัวที่ยืดจนสุดของผู้ชายชาวแทนซาเนียนั้นอยู่ที่ 11.5 ซม. (4.53 นิ้ว) ซึ่งเล็กกว่าความยาวเฉลี่ยองคชาตขณะอ่อนตัวที่ยืดจนสุดทั่วโลกที่ 13.24 ซม. (5.21 นิ้ว) และความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.12 ซม. (5.17 นิ้ว)
การศึกษาผู้ชายชาวเกาหลีจำนวน 248 คน ใน พ.ศ. 2559 ระบุว่า ความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.53 ซม. (5.33 นิ้ว) การศึกษาผู้ชายจากประเทศไนจีเรียจำนวน 115 คน พบว่า ความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะอ่อนตัวที่ยืดจนสุดของชายชาวไนจีเรียอยู่ที่ 13.37 ซม. (5.26 นิ้ว) ซึ่งใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยความยาวขององคชาตขณะอ่อนตัวที่ยืดจนสุดทั่วโลกที่ 13.24 ซม. (5.21 นิ้ว) และความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.12 ซม. (5.17 นิ้ว)
การศึกษาในอเมริกาโดยเฮอร์เบนิกและคณะ พ.ศ. 2557 ซึ่งศึกษาผู้ชายที่มีกิจกรรมทางเพศ ประกอบด้วย ผู้ชายชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย ชาวอเมริกันผิวดำ ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวหมู่เกาะแปซิฟิก/ชาวฮาวาย และชาวอเมริกันพื้นเมือง พบว่า ความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวที่แตกต่างกันไปตามเชื้อชาตินั้นน้อยกว่าหนึ่งเซนติเมตร โดยความยาวเฉลี่ยแยกตามเชื้อชาติ ได้แก่ ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย 14.14 ซม. (5.56 นิ้ว) ชาวอเมริกันผิวดำ 14.66 ซม. (5.77 นิ้ว) ชาวหมู่เกาะแปซิฟิก/ชาวฮาวาย 14.88 ซม. (5.85 นิ้ว) ชาวอเมริกันพื้นเมือง 12.86 ซม. (5.06 นิ้ว) และชาวอเมริกันผิวขาว 14.18 ซม. (5.58 นิ้ว) (และเส้นรอบวง ได้แก่ ชาวเชื้อสายเอเชีย 12.10 ซม. ชาวผิวดำ 12.29 ซม. ชาวหมู่เกาะแปซิฟิก 11.88 ซม. ชาวพื้นเมือง 11.36 ซม. และชาวผิวขาว 12.25 ซม.)
การปริทัศน์อย่างระบบใน พ.ศ. 2558 ของผู้ชาย 15,521 คนพบว่า "ไม่มีข้อบ่งชี้ถึงความแตกต่างในความแตกต่างด้านเชื้อชาติ" และระบุว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะสรุปผลใด ๆ เกี่ยวกับขนาดและเชื้อชาติจากเอกสารที่มีอยู่ และจำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติม
ตามที่แอรอน สปิตซ์ ศัลยแพทย์ทางเดินปัสสาวะ มีเว็บไซต์และการศึกษาจำนวนมากที่ส่งเสริมความแปรผันของขนาดองคชาตในระหว่างเชื้อชาติ โดยใช้วิธีที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์ในการรวบรวมข้อมูล และมักเพิกเฉยต่อหลักฐานที่ขัดแย้ง เขาสรุปว่า "เมื่อคุณดูข้อมูลเปล่า ๆ ให้ดี ก็จะพบว่าไม่ได้มีอะไร [ที่แสดงความแปรผันด้านเชื้อชาติในขนาดองคชาต]"
ความพึงใจด้านขนาดโดยคู่นอน.
ใน พ.ศ. 2537 เรื่องปิดปกของนิตยสาร"ไซโคโลจีทูเดย์" โดยมีการสำรวจผู้อ่านประมาณ 1,500 คน (ประมาณสองในสามเป็นผู้หญิง) เกี่ยวกับภาพลักษณ์ของผู้ชาย โดยผู้หญิงหลายคนไม่ได้มีความกังวลเรื่องขนาดองคชาตเป็นพิเศษ และมากกว่าร้อยละ 71 คิดว่าผู้ชายให้ความสำคัญกับขนาดและรูปร่างขององคชาตมากเกินไป โดยทั่วไปแล้ว ผู้หญิงซึ่งตอบแบบสำรวจมีความสนใจเรื่องความกว้างขององคชาตมากกว่าที่ผู้ชายคิด และสนใจในเรื่องความยาวน้อยกว่าที่ผู้ชายคิดเช่นกัน
การศึกษาเล็ก ๆ โดยมหาวิทยาลัยเท็กซัส–แพนอเมริกันและตีพิมพ์ในวารสาร"บีเอ็มซีวูเมินส์เฮลท์"เมื่อ พ.ศ. 2544 ซึ่งให้นักกีฬาชายที่เป็นที่นิยมทำการสำรวจนักศึกษาหญิงระดับปริญญาตรีจำนวน 50 คนเกี่ยวกับแนวความคิดเรื่องความพึงใจทางเพศของพวกเธอภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย และได้ข้อสรุปว่าความกว้างขององคชาตให้ความรู้สึกที่ดีกว่าความยาว โดยเมื่อให้ผู้ถูกสัมภาษณ์เลือกระหว่างสองลักษณะดังกล่าว (โดยไม่ได้ระบุขนาด) นอกจากนี้ยังสรุปได้ว่า สิ่งเหล่านี้อาจแสดงให้เห็นว่าขนาดโดยรวมขององคชาตนั้นส่งผลต่อความพึงใจทางเพศ เนื่องจากผู้หญิงทำการเลือกตัวเลือกหนึ่งในสองที่ได้รับ
การศึกษาที่ดำเนินการโดยโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโกรนิงเงินซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2545 ได้ทำการสอบถามผู้หญิงที่มีเพศสัมพันธ์จำนวน 375 คน (ซึ่งเพิ่งคลอดบุตร) เกี่ยวกับขนาดขององคชาต ผลการวิจัยพบว่าร้อยละ 21 ของผู้หญิงรู้สึกว่าความยาวมีความสำคัญ และร้อยละ 32 รู้สึกความเส้นรอบวงมีความสำคัญ
การศึกษาโดยมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียซึ่งตีพิมพ์เมื่อต้น พ.ศ. 2556 ระบุว่าขนาดองคชาตมีอิทธิพลต่อเสน่ห์ที่ดึงดูดเพศตรงข้ามของผู้ชาย ยิ่งผู้ชายสูงเท่าไร ผลกระทบก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น การศึกษาใช้การแสดงภาพสามมิติเท่าขนาดจริงซึ่งสร้างโดยคอมพิวเตอร์ โดยสามารถเปลี่ยนแปลงในความสูงและลักษณะทางกายภาพอื่น ๆ ได้ พบว่าผู้หญิงมักจะบันทึกสิ่งที่พึงใจภายใน 3 วินาที ซึ่งการพึงใจนั้นเน้นไปที่องคชาตขนาดใหญ่ของผู้ชายที่ตัวสูง
การศึกษาจากสหรัฐซึ่งตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2558 ศึกษาลักษณะพึงใจของผู้หญิงจำนวน 75 คน โดยใช้หุ่นจำลองพิมพ์ 3 มิติเป็นสิ่งอ้างอิง พบว่าความยาวขององคชาตที่เป็นที่ต้องการคือ 16 ซม. (6.3 นิ้ว) และเส้นรอบวงที่ต้องการคือ 12.2 ซม. สำหรับคู่นอนระยะยาว ส่วนคู่นอนแบบครั้งเดียวนั้นมีความต้องการที่ใหญ่กว่าเล็กน้อยคือมีความยาว 16.3 ซม. (6.4 นิ้ว) และเส้นรอบวง 12.7 ซม.
อย่างไรก็ตาม จากการศึกษา เมื่อมีการขอให้ประเมินความยาวองคชาตของคู่นอนของตน ผู้หญิงส่วนมากมักระบุขนาดของคู่นอนที่เล็กกว่าอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแนวความคิดเรื่องขนาดนั้นไม่ได้แม่นยำทั้งหมด เจตคิตทางสายตาไม่จำเป็นต้องสัมพันธ์กับความรู้สึกที่เกิดขึ้นในโยนีและช่องคลอด องคชาตที่ยาวมากอาจทำให้เกิดการปวดขณะมีเพศสัมพันธ์ได้ หากฝ่ายชายไม่เข้าใจการใข้งานองคชาตของตนอย่างระมัดระวัง
การใช้ถุงยางอนามัย.
การศึกษาหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ทำการศึกษาผู้ชาย 184 คน โดยพิจารณาความยาวและเส้นรอบวงที่สัมพันธ์กับการฉีกขาดหรือการหลุดออกของถุงยางอนามัย โดยใช้ถุงยางอนามัยจำนวน 3,658 ชิ้น ผลการศึกษาพบว่าเมื่อใช้อย่างถูกต้อง ถุงยางอนามัยจะมีอัตราฉีกขาดอยู่ที่ร้อยละ 1.34 และอัตราการหลุดอยู่ที่ร้อยละ 2.05 รวมอัตราความล้มเหลวของการใช้อยู่ที่ร้อยละ 3.39 ขนาดขององคชาตไม่ส่งผลต่อการหลุดของถุงยางอนามัย แม้ว่าเส้นรอบวงขององคชาตและถุงยางอนามัยที่ฉีกขาดจะมีความสัมพันธ์กันอย่างชัดเจน ซึ่งขนาดที่ใหญ่ขึ้นจะทำให้อัตราการฉีกขาดเพิ่มขึ้น
ฮอร์โมนเพศชาย เช่น เทสโทสเตอโรน รับผิดชอบการขยายใหญ่ขึ้นขององคชาตและการยืดในช่วงวัยเริ่มเจริญพันธุ์ ขนาดองคชาตมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการเพิ่มขึ้นของระดับเทสโทสเตอโรนในช่วงวัยเริ่มเจริญพันธุ์ แต่หลังจากวัยเริ่มเจริญพันธุ์ การบริหารเทสโทสเตอโรนจะไม่ส่งผลต่อขนาดขององคชาต และการพร่องฮอร์โมนเพศชายในผู้ใหญ่จะส่งผลให้ขนาดลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต (GH) และ Insulin-like growth factor 1 (IGF-1) ยังเกี่ยวข้องกับขนาดองคชาตด้วย โดยมีความบกพร่อง (เช่น ที่พบในความผิดปกติของฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต หรือ กลุ่มอาการลารอน) ในระยะการพัฒนาการที่สำคัญซึ่งมีศักยภาพที่จะส่งผลให้เกิดไมโครพีนิส
ความแปรปรวน.
โกรเวอร์ กับ โชเวอร์.
การศึกษาใน พ.ศ. 2561 ได้แยกความแตกต่างขององคชาตออกเป็นสองประเภท โดยพิจารณาจากลักษณะการเปลี่ยนแปลงจากภาวะอ่อนตัวไปเป็นภาวะแข็งตัว ได้แก่ โกรเวอร์ (grower) และโชเวอร์ (shower) ซึ่งโกรเวอร์จะมีขนาดองคชาตที่เปลี่ยนแปลงไปจากภาวะอ่อนตัวไปเป็นภาวะแข็งตัวมากกว่า 4 ซม. เทียบกับโชเวอร์ที่มีการเปลี่ยนแปลงความยาวน้อยกว่า 4 ซม.