pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พีทูวอร์ชิพปรับมาเป็นการเล่นสดเต็มวง โดยได้สมาชิกมาเพิ่มคือ พล่ากุ้ง วรชาติ ธรรมวิจินต์ (ร้อง) , จ้ำ กวิน ชิณวงษ์ (ร้อง) และได้ ตี้ บุญฤทธิ์ สุขเสรีทรัพย์ (กีตาร์) และ โบ ฉัตรชัย รุ่งสว่าง (เบส) เพื่อนที่ทำงานโปรดิวซ์ เบื้องหลังและเป็นเพื่อนของป๋วยมาร่วมวง ออกอัลบั้ม "หาย" กับ สนามหลวงการดนตรี
พีทูวอร์ชิพ มีผลงานอัลบั้มแรกในปี 2548 ชุด "สากกะเบือยันเรือรบ" และชุดที่ 2 ในปี 2550 ชุด "หาย" กับสังกัดค่ายสนามหลวง แกรมมี่ โดยทำงานเพลงกันเองทั้งหมด ผลงานเพลงของพวกเขาที่เป็นที่รู้จักเช่น "จอมยุทธ์", "อย่า อยู่ อย่าง อยาก", "เมารัก", "อักษรศาสตร์" ,"ตื่นเถิดชาวยุทธ์", "ที่สุด", "รถเมล์" , "สลักจิต" , เพลงประกอบละครบ้านนี้มีรัก
ปี 2552 พวกเขากลับมาอีกครั้งพร้อมกับซิงเกิลใหม่ "รถเมล์" จากอัลบั้ม "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา"
ปี 2554 ซิงเกิลที่สอง "สลักจิต" จากอัลบั้ม "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็กสตรีและคนชรา"
ปี 2558 ปล่อยซิงเกิล "นักประดิษฐ์" และ "หัวใจมั่นคง"
รายนามเสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย
วนอุทยาน
วนอุทยาน คือ ป่าสงวนที่มีลักษณะธรรมชาติสวยงาม เช่นมีน้ำตก ถ้ำ และทางราชการได้เข้าไปปรับปรุงตกแต่งสถานที่ให้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชน
โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน
โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  ชื่อเกิดคือ มารี โฌแซ็ฟ โรซ ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี  ชื่อเล่น "โรซ" เป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสพระองค์แรก และเป็นมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
โฌเซฟีนไม่ได้เกิดมาในตระกูลชั้นสูง บิดาของพระนางเคยเป็นทหารเรือฝรั่งเศสที่ไปทำไร่อยู่บนเกาะมาร์ตินีกในทะเลแคริบเบียน เมื่อโฌเซฟีนอายุได้ 3 ขวบ พายุเฮอร์ริเคนก็ถล่มเกาะมาร์ตินีก จนไร่ของครอบครัวตาเชได้รับความเสียหายอย่างหนัก บิดาของโฌเซฟีนไม่เหลือเงินเลยแม้แต่ฟรังก์เดียว ความหวังของเขาที่เหลืออยู่คือหาผู้ชายรวย ๆ มาแต่งงานกับลูกสาวทั้ง 3 คนของตัวเองเพื่อช่วยพยุงฐานะของครอบครัวให้ดีขึ้นมาบ้าง โดยเริ่มจากลูกสาวคนกลาง กาเตอรีน เดซีเร ซึ่งมีคุณน้าผู้เป็นภริยาน้อยของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ผู้หนึ่งในปารีสเป็นผู้จัดหาเจ้าบ่าวให้ คือเป็นลูกชายของขุนนางผู้นั้น กาเตอรีน เดซีเร เสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1777 ทำให้คุณน้าจึงยกลูกสาวคนโตคือ โรซ ให้แทน ซึ่งตอนนั้นเธอมีอายุเพียง 15 ปี
หลังจากที่ได้แต่งงานกับสามีแล้ว สามีก็เริ่มเบื่อโฌเซฟีน และในขณะนั้นเองอยู่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส สามีของโฌเซฟีนถูกประหารแต่นางรอดมาได้ ต่อมาโฌเซฟีนมีสามีคนที่ 2 คือ ปอล บารัส ผู้นำคนสำคัญของการปฏิวัติฝรั่งเศสและนางก็เป็นเพียงภริยาน้อยของปอล ต่อมาไม่นาน บารัสก็เริ่มเบื่อและคิดจะเอาเพื่อนรักของโฌเซฟีนมาเป็นภริยาน้อยแทน เมื่อบารัสต้องการหย่าขาดจากโฌเซฟีนจึงได้แนะนำนางไปให้นายทหารคนสนิทคือ นายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งเป็นชาวอิตาลีจากเกาะคอร์ซิกา ตอนแรกโฌเซฟีนไม่ได้รักนโปเลียนเลยแม้แต่น้อย แต่นโปเลียนรักโฌเซฟีนมากถึงขนาดส่งจดหมายถึงนางทุกวัน และระหว่างที่นโปเลียนไม่อยู่ โฌเซฟีนก็หาผู้ชายไปเรื่อย ๆ นางรู้ดีว่าอีกไม่นานก็จะหาความรักไม่ได้แล้วเพราะอีกไม่นานนางจะย่างเข้าสู่วัยกลางคน เมื่อนโปเลียนขอนางแต่งงานเดือนมกราคมในปีถัดมา โฌเซฟีนจึงไม่อาจปฏิเสธได้ ในตอนนั้นเขาเต็มใจที่จะยอมรับลูกทั้งสองของโฌเซฟีนมาเลี้ยง นางจึงแต่งงานกับเขาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1796 ของขวัญวันแต่งงานที่โฌเซฟีนได้จากนโปเลียนคือ เหรียญทองที่สลักคำไว้ว่า "แด่ชะตากรรม" แต่ว่าทุกครั้งที่นโปเลียนไปรบ โฌเซฟีนก็มักจะพาผู้ชายเข้ามาในบ้าน โดยเฉพาะนายทหารหนุ่มที่ชื่อ อีปอลิต ชาร์ล ซึ่งอายุน้อยกว่าถึง 10 ปี โฌเซฟีนลุ่มหลงเขามากถึงเขียนจดหมายไปคร่ำครวญ เมื่อหมดทางเลี่ยง โฌเซฟีนจึงต้องจำใจไปมิลานโดยไม่ลืมที่จะเอาอีปอลิตของเธอไปด้วย จนในที่สุดนโปเลียนก็รู้เรื่องนี้ ในตอนแรกนโปเลียนเองก็ไม่เชื่อ แต่เมื่อกลับมาที่บ้านในมิลานก็พบว่าโฌเซฟีนเดินทางไปเจนัวพร้อมกับอีปอลิต เมื่อโฌเซฟีนกลับมาจากเจนัวก็ปฏิเสธ แต่นโปเลียนไม่เชื่อและอาละวาด หลังจากนั้นโฌเซฟีนก็เริ่มตระหนักว่านโปเลียนรักพระองค์มากเพียงใด และชีวิตของนางจะเป็นอย่างไรถ้าขาดเขา จากเวลานั้นเองโฌเซฟีนจึงเริ่มมีใจให้กับนโปเลียน
ตั้งแต่วันนั้น โฌเซฟีนก็ไม่ได้ก่อเรื่องอื้อฉาวขึ้นมาอีกเลย แต่นโปเลียนเริ่มไม่วางใจในตัวโฌเซฟีนอีกต่อไป เขามอบความเย็นชาให้กับนาง และไม่นานนโปเลียนไปหาผู้หญิงอื่นที่พร้อมจะเป็นคุณนายโบนาปาร์ตกันทั้งสิ้น โฌเซฟีนมอบความรักให้มากขึ้นเท่าที่นโปเลียนได้ทวีความเย็นชาต่อนาง เมื่อนโปเลียนได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส โฌเซฟีนได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดินีจากนโปเลียน หลังจากนั้นโฌเซฟีนไม่สามารถที่จะมีพระโอรสให้แก่จักรพรรดิได้ โฌเซฟีนจึงต้องหย่าขาดจากนโปเลียนในที่สุด หลังจากนั้นโฌเซฟีนก็ย้ายไปอยู่ที่คฤหาสน์มาลเมซอง เพื่อเปิดทางให้จักรพรรดินีพระองค์ใหม่ซึ่งก็คือ อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย ซึ่งต่อมาพระนางก็ให้กำเนิดพระโอรสคือจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 แห่งฝรั่งเศส นั่นเอง โฌเซฟีนใช้เวลาให้ผ่านไปกับการทำสวนดอกไม้ ซึ่งโดยเฉพาะกุหลาบที่ชอบมากที่สุด จนสวนดอกไม้ของโฌเซฟีนเป็นสวนที่สวยที่สุดในปารีส นโปเลียนจะมาเยี่ยมและสนทนารวมทั้งปรึกษาเรื่องต่าง ๆ เสมอ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1814 นโปเลียนพ่ายแพ้ยับเยินในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หก นโปเลียนถูกบังคับให้สละราชสมบัติและถูกคุมตัวไปที่เกาะเอลบา แต่ก็ก่อนเดินทางก็ทรงมาเยี่ยมโฌเซฟีน และในขณะที่โฌเซฟีนมีอายุ 51 ปี โฌเซฟีนก็ได้เสียชีวิต (คาดว่าน่าจะเป็นปอดบวม) ขณะกำลังเดินเล่นในสวนที่หนาวเย็นในเสื้อผ้าที่บางเบา เมื่อนโปเลียนทราบข่าวถึงกับขังตัวเองไว้ในห้องถึงสามวัน เมื่อนโปเลียนหลบหนีออกจากเกาะเอลบามาได้พระองค์ก็เดินทางไปยังคฤหาสน์มาลเมซองในสมัยที่โฌเซฟีนยังมีชีวิตอยู่ เธอชอบกลิ่นของดอกไวโอเลตมาก เธอจะพรมตัวด้วยกลิ่นของดอกไวโอเลตอยู่เป็นประจำ เมื่อนโปเลียนไปที่คฤหาสน์พระองค์ก็นำล็อกเกตไปใส่ดอกไวโอเลต และเก็บล็อกเกตนี้ไว้จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิตพระองค์
คำพูดสุดท้ายของนโปเลียนคือ "ฝรั่งเศส... กองทัพ... โฌเซฟีน"  นั่นเป็นหลักฐานว่านโปเลียนรักโฌเซฟีนมาก เพียงแต่ไม่มีเวลาที่จะอยู่ร่วมกันเท่านั้น
Days / GREEN
ระบบเวสต์มินสเตอร์
ระบบเวสมินสเตอร์ เป็นระบอบการปกครองประชาธิปไตยแบบมีรัฐสภา ซึ่งยึดตามการเมืองสหราชอาณาจักร คำนี้มาจากพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ อันเป็นที่ประชุมรัฐสภาสหราชอาณาจักร
ระบบเวสมินสเตอร์ คือ ชุดวิธีดำเนินการสำหรับการดำเนินสภานิติบัญญัติ
ลักษณะสำคัญของระบบเวสต์มินสเตอร์มีดังนี้ ทว่า ระบบที่มาจากระบบเวสต์มินสเตอร์ใด ๆ ไม่จำเป็นต้องมีลักษณะครบตามด้านล่างนี้ก็ได้
ระบบเวสมินสเตอร์
นิวคาสเซิลอะพอนไทน์
นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  มักจะนิยมเรียกย่อว่า นิวคาสเซิล  เป็นนครและเมืองในโบโรฮ์ของไทน์แอนด์แวร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ เมืองนิวคาสเซิลตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไทน์ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ ถึงแม้ว่าในช่วงก่อตั้งนั้นได้ชื่อว่า ปอนส์แอรีอุส (Pons Aelius) ตามชื่อโรมัน และได้เปลี่ยนชื่อเป็นนิวคาสเซิลในปีค.ศ. 1080 หลังจากที่ได้มีการสร้างปราสาท โดยพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 2 ตัวเมืองได้เป็นศูนย์กลางของการค้าขนแกะและต่อมาเป็นเหมืองถ่านหินอันดับต้นของประเทศ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 นิวคาสเซิลได้รู้จักในชื่อของเมืองต่อเรือ โดยเป็นศูนย์กลางการต่อเรือที่สำคัญของโลกแห่งหนึ่ง โดยในปัจจุบันอุตสาหกรรมได้จางหายไป โดยตัวเมืองกลายเป็นแหล่งวัฒนธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ
สัญลักษณ์ที่สำคัญของเมืองได้แก่ นิวคาสเซิลบราวน์เอล เบียร์ชื่อดังของเมือง สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก และสะพานไทน์ นอกจากนี้ได้มีการจัดการแข่งขันฮาล์ฟมาราธอนในชื่อ เกรตนอร์ธรันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981
นิวคาสเซิลมีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 20 ของประเทศ
สถาบันศึกษาที่สำคัญของเมืองได้แก่ มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล และ มหาวิทยาลัยนอร์ททัมเบรียนิวคาสเซิล
นิวคาสเซิล
เมืองนิวคาสเซิล
นิวคาสเซิลอัพออนไทน์
นิวคาสเซิล อัพพอน ไทน์
สถาบันวิจัยแบล็กเมซา
สถาบันวิจัยแบล็กเมซา  เป็นสถานที่ในเกมฮาล์ฟ-ไลฟ์ทุกภาค (ยกเว้น ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2) ตั้งอยู่ที่ทะเลทรายแห่งหนึ่งในรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา เป็นสถาบันวิจัยขนาดใหญ่ของรัฐบาลที่วิจัยเรื่องอาวุธ เครื่องวาวฟ์ และเอเลี่ยนเซนแต่เนื่องจากเกิดเหตุการณ์เครื่องเคลื่อนย้ายมวลสารผิดพลาด ทำให้เกิดหลุมมิติส่งเอเลี่ยนเซนมายังสถาบันวิจัย และไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ด้วยกองกำลังทหารได้ในที่สุดรัฐบาลสหรัฐอเมริกาจึงทำการระเบิดสถาบันวิจัยทิ้งด้วยระเบิดนิวเคลียร์
สถาบันนี้เป็นเหมือนบ้านและที่ทำงานอยู่ด้วยกันเพราะพนักงานที่ทำงานอยู่ที่นี้จะไม่กลับบ้านของตน แต่จะอยู่กันที่ๆทำงานของตน ในสถานบันนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ใต้ดินที่มีเป็นร้อยๆชั้น
อุณหภูมิส่วนใหญ่จะถูกตั้งอยู่ที่ 20 องศาตลอดเวลาโดยระบบปรับอากาศที่ช่องลมซับซ้อน สิ่งอำนวยความสะดวกในการดำรงชีวิตมีหลายอย่างเช่น ที่ซักผ้า ตู้เกม โรงอาหาร ตู้ขายของอัตโนมัติ สถานที่เล่นกีฬาและโซนพักผ่อน โดยครอบครัวของพนักงานสามารถอยู่ที่นี่ได้เช่นครอบครัวของ ดร. อิไล แวนซ์ (Dr. Eli Vance) ตัวละครในภาค 2 โดยจะมีโซนที่พักอาศัยให้ ที่นี้จะมีหนังสือพิมพ์ของตนเอง
ที่ชื่อว่าเดอะเมซาไทม์ส (The Mesa Times) (พบเห็นในภาคบลูชิฟต์ (Blue Shift)) โดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของที่นี้จะทำงานกับทหาร (อย่างไรก็ตามในเกมไม่ได้เป็นเช่นนั้นเพราะทหารถูกสั่งให้ฆ่าปิดปากทุกคน) ระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี้จะมีปืนกลอัตโนมัติ และระบบล็อกที่สแกนม่านตาหรือลายนิ้วมือและรหัสผ่าน
ส่วนใหญ่ของสถาบันนั้นจะอยู่ใต้ดินและขนาดนั้นคาดว่าคงใหญ่มากเนื่องจากมีหลายโซนประกอบกับมีไซโลปล่อยจรวดไอซีบีเอ็ม (ICBM) (จรวดวิถีไกลข้ามทวีป)ที่เชื่อมกับระบบขนส่งรถไฟฟ้าขนาดใหญ่มี
โรงไฟฟ้า ที่อยู่อาศัย ห้องวิจัย แล็ป ระบบจัดเก็บปฏิกูลที่อันตรายและโรงเก็บของและที่กว่านั้นยังมีเขื่อนขนาดใหญ่และที่จอดรถและระบบรถไฟส่งของและอาจจะมีการขยายอีกในอนาคต
การไปในสถานที่ต่างๆของแบล็กเมซา (Black Mesa) ต้องใช้รถไฟฟ้าในการไปสถานที่นั้นๆ โดยจะมีสถานีอยู่ที่สำคัญต่างๆ
โซนต่าง ๆ.
สถาบันวิจัยแบล็กเมซา (Black Mesa) มีขนาดใหญ่มากเพราะมีห้องวิจัยเป็นร้อย มีโรงเก็บของและที่พักอาศัย หรือว่าจะเป็นโซนที่ถูกปิดไป จึงแยกออกมาเป็นส่วน ๆ ตามหน้าที่ของโซนนั้น ๆ
โซนเอ (A) ศูนย์ฝึกงาน.
พบเห็นในฮาล์ฟ-ไลฟ์ (Half-Life) ทุกภาคโซนเอ (A) มี Hazard Courses เอาไว้ฝึกการใช้ชุดเอชอีวีสูท (Hev Suit) (ภาคแรก) และฝึกพนักงานรักษาความปลอดภัย (ภาคบลูชิฟต์ (Blue Shift)) มีการจำลองสถานการต่าง ๆ โดยมีผู้แนะนำเป็นภาพโฮโลแกรม (Hologram) (ภาพ 3 มิติ) โซนเอ (A) เป็นที่รู้กันว่าเก่าที่สุดและยังมีศูนย์สั่งการดาวเทียมที่ใช้ในดีเคย์ (Decay) และป้ายในภาคบลูชิฟต์ (Blue Shift) ได้บอกว่ายังมีที่พักอาศัยเขต 4 อีก
โซนบี (B) เครื่องหล่อเย็น.
เครื่องหล่อเย็น (ชื่อสามัญคือ โซน A-17 Phototype Labotories) ที่เอาไว้หล่อเย็นคอมพิวเตอร์และเครื่องจักรต่าง ๆ นับพันที่อยู่ในแบล็กเมซา (Black Mesa) (พบเห็นในภาคบลูชิฟต์ (Blue Shift)) และยังมีแล็ปเก่าที่เอาไว้พัฒนาเครื่องวาฟ์วในครั้งแรก พื้นดินของโซนบี (B) นั้นยังมี ลานรถไฟ ที่เอาไว้ส่งของและยังมี สำนักงานเขต 2
โซนซี (C) แล็ปวิจัยและศูนย์ควบคุม.
โซนซี (C) นั้นเป็นแผนกวิจัยเกี่ยวกับสิ่งของอวกาศเพราะว่ามี ห้องแล็ปวิจัยสิ่งของอวกาศ ที่เป็นที่ทำงานของ ดร. กอร์ดอน ฟรีแมน (Dr.Gordon Freeman) (ตัวละครภาคแรก) ที่โซนนี้ยังมี ห้องแล็ป ซี-33/เอ (C-33/a) ที่เป็นที่กำเนิดเรื่องทั้งหมดและที่ห้องวิจัยสิ่งของอวกาศนั้นยังมีห้องแล็ปวิจัยลูกบอลพลังงานและห้องวิจัยเลเซอร์แช่เย็น
โซนซี (C) มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่มาจาก โซนรปภ.เขต 3 ที่มีห้องรับรองกลาง ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด และคลังเก็บอาวุธ อื่น ๆ มี โซนพักอาศัยเขต 3 ที่มีห้องสมุดและสระว่ายน้ำขนาดใหญ่โดยห้องของ ดร. กอร์ดอน ฟรีแมน (Dr. Gordon Freeman) นั้นคือห้องดอร์ม 309 (Dorm 309)
โซนดี (D) สำนักงาน.
สำนักงานขนาดใหญ่ใต้ดินที่มี สำนักงาน ที่เก็บเอกสารต่างๆมากมาย ด้านล่างก็จะมี ที่เก็บของที่รักษาความปลอดภัยสูง
และล่างสุดมี ไซโลดี (D) ไว้ปล่อยจรวด
โซนอี (E) โดมชีวภาพ.
โซนที่ใหม่ที่สุดของแบล็กเมซา (Black Mesa) ยังก่อสร้างอยู่ (พบเห็นในภาคออพเพอซิงฟอร์ซ (Opposing Force)) มีโดมชีวภาพเอาไว้วิจัยสิ่งมีชีวิตของมิติเซน (Xen) และที่ชั้นใต้สุดของโซนอี (E) ก็มีห้องวิจัยสิ่งมีชีวิตใต้น้ำที่เอาไว้วิจัยเอเลี่ยนที่อยู่ใต้น้ำ และยังมีห้องวิจัยชีวภาพระดับสูงที่เอาไว้วิจัยเอเลี่ยนต่าง ๆ โดยผ่าโดยหุ่นยนต์
ชั้น 2 ของแล็ปนั้นเอาไว้วิจัยอาวุธต่างๆ เช่นอาวุธอันตรายร้ายแรงอย่างทูคอนนอน (Tue Cannon) ที่เป็นปืนยิงลำแสงแรงสูง อื่น ๆ มีห้องเก็บวัตถุระเบิดที่เก็บวัตถุระเบิดต่าง ๆ ไว้ที่มีอาวุธนิวเคลิ้ยลเก็บอยู่แต่ถูกขโมยโดยแบล็กออพส์ (Black Ops) และยังมีโรงเก็บของยูนิต 04 ที่เป็นที่อยู่ของเอเลี่ยนเรสเอ็กซ์ (Race X) และเป็นที่จบเกมของภาคออพเพอซิงฟอร์ซ (Opposing Force)
ส่วนอื่น ๆ ของโซนเอฟ (F) นั้นจะเกื่ยวกับทหารซักส่วนใหญ่โดยมีโรงเก็บเฮลิคอปเตอร์ที่มี 3 โรง คลังอาวุธ และ ค่ายทหาร ที่อยู่ใกล้ ๆ กับไซโลดี (D) ในโซนดี (D)
สุดท้ายโซนอี (E) ก็เอาไว้จัดเก็บสิ่งปฏิกูลที่อันตราย โดยมีโรงบันบัดของเสียทางชีวภาพและโรงเก็บสิ่งปฏิกูลเขต 3 และยังมีรถไฟส่งของ
โซนเอฟ (F) แลมบ์ดาคอมแพล็กซ์ (Lambda Complex).
มีเครื่องปฏิกรณ์ แลมบ์ดา (Lambda) และเป็นโซนที่ลับที่สุดเพราะมีโครงการวิจัยเครื่องวาฟ์ว ที่มีระบบหล่อเย็นแลมบ์ดา (Lambda) โซนเอฟ (F) ยังเป็นที่ ๆ จะไป โซนกลางได้
โซนจี (G) วิจัยพลังงานน้ำ.
ตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุดของแบล็กเมซา (Black Mesa) มีคลองบันบัดน้ำเสีย (ภาคบลูชิฟต์ (Blue Shift)) และมีเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าขนาดใหญ่ เขื่อนถูกโจมตีอย่างหนักโดยพวกทหาร อื่น ๆ มีโรงเก็บของ ๆ เล็ก ตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุด
สถานที่ ๆ ไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหน.
เป็นสถานที่ ๆ ไม่ทราบว่าสังกัดอยู่โซนไหน
เคต วินสเล็ต
เคต เอลิซาเบธ วินสเล็ต  เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เจ้าของรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2008 จากเรื่อง "เดอะ รีดเดอร์ ในอ้อมกอดรักไม่ลืมเลือน"  ก่อนหน้านี้ วินสเล็ตได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 5 ครั้ง, ได้รับการเสนอรางวัลลูกโลกทองคำ 7 ครั้ง, ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี, รางวัลบาฟต้า, รางวัลแกรมมีและรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา
เธอแสดงบทบาทหลากหลายบุคลิก แต่เป็นที่รู้จักดีและได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในการแสดงในบท มาเรียนน์ แดชวูด ใน "Sense and Sensibility" (1995), บทโรส เดวิท บูเคเตอร์ ใน "ไททานิก" (1997), บทชีวิตบั้นปลายของนักประพันธ์อังกฤษไอริส เมอร์ด็อค ใน "ไอริส" (2001), บทเคลเมนทีน ครูซินสกี ใน "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" (2004) และ ซาราห์ เพียรซ์ ใน "Little Children" (2006)
เมื่อเธออายุ 22 ปี เธอสร้างสถิติเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 สาขา
ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ A Christmas Carol มีชื่อเพลงว่า What If
แฮล์ฟ-ไลฟ์
เคต วินสเลต
แคเมรอน ดิแอซ
ฟุจิวะระ โนะ ริวซากิ
รัก จี๊ด...จี๊ด... สวยเจ็บปวด
รายชื่อรัฐมนตรีของไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 1 ของไทย ประกอบด้วยกรรมการราษฎร จำนวน 14 คน และหัวหน้ารัฐบาลเรียกว่า "ประธานคณะกรรมการราษฎร" เทียบเท่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต่อมาตั้งแต่คณะรัฐมนตรีคณะที่ 2 ได้เปลี่ยนชื่อตำแหน่งจาก "กรรมการราษฎร" เป็น "รัฐมนตรี" โดยมีทั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวง และ รัฐมนตรี (ช่วยราชการกระทรวงต่างๆ แต่ไม่ได้ระบุชื่อกระทรวงในชื่อตำแหน่ง หรือ "รัฐมนตรีลอย")
คณะรัฐมนตรีคณะสุดท้ายที่มีตำแหน่งรัฐมนตรี ที่ไม่ได้ประจำกระทรวง คือ คณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย เมื่อ พ.ศ. 2501 คงเหลือแต่ตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ที่มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2494 ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 24 ของไทย
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โดยเป็นองค์กรหลักในการบริหารจัดการน้ำบาดาลในประเทศไทย
การเจาะบ่อน้ำบาดาลระดับลึกในประเทศไทย เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดนนายเส็งยัง แซ่อาว เจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัด อาวย่งซุนฮวด ได้เจาะบ่อน้ำบาดาลโดยใช้ไม้ไผ่ ต้นแบบของเครื่องเจาะไม้ไผ่มากจากประเทศจีน โดยเจาะบ่อบาดาลบ่อแรกที่โรงพยาบาลเทียบหัวย่านเยาวราช กรุงเทพฯ ใกล้โรงภาพยนตร์นิวโอเดียนในอดีต ความลึกประมาณ 120 เมตร ได้น้ำบาดาลพอที่จะใช้ในการอุปโภคบริโภคได้
ปี พ.ศ. 2452 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดให้มีการประปาในกรุงเทพฯ โดยใช้แหล่งน้ำผิวดินในคลองประปาเป็นแหล่งน้ำดิบ ในอดีตแหล่งน้ำผิวดินมีเพียงพอสำหรับการอุปโภคบริโภค เนื่องจากยังไม่มีประชากรหนาแน่นดังเช่นปัจจุบัน ต่อมาภายหลังเมื่อมีการขยายตัวของชุมชน และขยายเขตบริการของการประปา ทำให้มีการเจาะบ่อบาดาลเพื่อนำน้ำบาดาลเพื่อนำน้ำบาดาลมาใช้เป็นน้ำดิบร่วม กับแหล่งน้ำผิวดิน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 กรมโยธาธิการได้จัดตั้งโครงการเจาะน้ำบาดาล โดยสังกัดกองประปาภูมิภาค กำหนดเป้าหมายเจาะบ่อบาดาลในท้องถิ่นชนบททั่วราชอาณาจักร
ปี พ.ศ. 2497 กระทรวงอุตสาหกรรม กับคณะเจ้าหน้าที่องค์การให้ความช่วยเหลือของประเทศสหรัฐอเมริกาคือองค์กร Special Technical Economic Mission หรือเรียกว่า STEM (องค์การความช่วยเหลือของประเทศสหรัฐอเมริกา มีชื่อเปลี่ยนไปต่าง ๆ กันคือ ECA MSA STEM ICA และ USOM) ได้ร่วมกันพิจารณาปัญหาความแห้งแล้งขาดแคลนน้ำในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เนื่องจากเป็นภาคที่มีภาวะขาดแคลนน้ำในฤดูแล้งมากที่สุดและรุนแรงยิ่งกว่า ภาคใดๆ กรมโลหกิจ กรมชลประทาน และกรมอนามัยของไทย จึงได้ร่วมกันจัดตั้ง "โครงการสำรวจน้ำบาดาล" ขึ้น โดยองค์กร STEM ให้ความช่วยเหลือผู้เชี่ยวชาญด้านวิชาการ เครื่องมืออุปกรณ์ การฝึกอบรม และงบประมาณองค์การ คณะรัฐมนตรีจึงได้แต่งตั้ง "คณะกรรมการน้ำบาดาล" เพื่อควบคุมกำกับดูแลการสำรวจน้ำบาดาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2498
ในปี พ.ศ. 2501 โครงการสำรวจน้ำบาดาลได้รับความช่วยเหลือจาก International Coorporation Administration (ICA) ซึ่งเป็นองค์การให้ความช่วยเหลือต่อเนื่องจากองค์การ STEM โดยการดำเนินงานอยู่ในความควบคุมดูแลของกรมโลหกิจฝ่ายเดียว ปีถัดมาในวันที่ 8 มิถุนายน 2502 คณะรัฐมนตรีได้มีการแต่งตั้ง “คณะกรรมการน้ำบาดาลแห่งประเทศไทย” เพื่อทำหน้าที่สำรวจน้ำบาดาลทั่วประเทศไทยขึ้น โดยคณะกรรมการนี้มีการประชุมเป็นครั้งคราวส่วนใหญ่เป็นการควบคุมและติดตามผลงานโครงการสำรวจ และพัฒนาการน้ำบาดาลของกรมโลหกิจ
เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้มีการจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติขึ้นใหม่และมีพระราชบัญญัติโอนอำนาจ หน้าที่ของกรมโลหกิจ กระทรวงอุตสาหกรรม มาสังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เพื่อความเหมาะสมในการพัฒนาประเทศให้เจริญยิ่งขึ้นและเปลี่ยนชื่อจาก "กรมโลหกิจ" เป็น "กรมทรัพยากรธรณี" ในการนี้กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติได้พิจารณาเห็นว่า งานสำรวจและพัฒนาการน้ำบาดาล โดยเฉพาะในภาคตะวันออก เฉียงเหนือ มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องดำเนินการ ให้ได้ผลเร็วที่สุด คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ให้แต่งตั้ง "คณะกรรมการน้ำบาดาล" ขึ้นใหม่ คณะกรรมการชุดนี้ปฏิบัติงานเรื่อยมาจนสิ้นสุดอายุของรัฐบาลชุดก่อนการเลือก ตั้ง ปี พ.ศ. 2512 จึงหมดอายุ และไม่ได้มีการแต่งตั้งขึ้นใหม่จนถึงปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2507 กรมทรัพยากรธรณีได้มีการจัดตั้งกองขึ้นใหม่ 4 กอง โดย "แผนกน้ำบาดาล กองธรณีวิทยา" ได้ยกฐานะขึ้นเป็น "กองน้ำบาดาล" สังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ จนถึงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ได้มีการยุบกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ กองน้ำบาดาล กรมทรัพยากรธรณี จึงได้ย้ายกลับมาสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรมตามเดิม
ในปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลมีนโยบายปฏิรูประบบราชการทุกกระทรวง ทบวง กรม เพื่อให้ระบบราชการเป็นกลไกและเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ เสริมสร้างสมรรถนะของประเทศในการแข่งขันระดับโลกสร้างความโปร่งใสในการ ปฏิบัติราชการและสร้างวัฒนธรรมใหม่ในวงการ จึงได้ยกฐานะกองน้ำบาดาล กรมทรัพยากรธรณี ขึ้นเป็นกรมทรัพยากรน้ำบาดาล และมีพระราชบัญญัติโอนอำนาจหน้าที่ของกรมทรัพยากรน้ำบาดาลไปสังกัดกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่จัดตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2545
ศาลเถื่อน
ศาลเถื่อน  หมายถึง ศาลที่ละเลยหรือบิดเบือนหลักการทางกฎหมายและความยุติธรรม ตุลาการของศาลเถื่อน เรียก "ตุลาการกำมะลอ" (mock justice)
คำว่า "kangaroo court" นั้น เชื่อได้ว่าไม่ได้มีที่มาจากประเทศออสเตรเลียซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยหลักของจิงโจ้ (kangaroo) แต่มีการใช้ครั้งแรกสุดในการขุดทองที่แคลิฟอร์เนียเมื่อ พ.ศ. 2396 โดยครั้งนั้นเรียก "mustang court" หรือ "ศาลม้าเถื่อน" เพราะในเหตุการณ์ดังกล่าว ศาลได้ดำเนินกระบวนยุติธรรมไปอย่างรีบเร่งประดุจม้าเถื่อนกระโดด และต่อมาก็เปรียบกับการกระโดดของจิงโจ้
ตัวอย่างของศาลเถื่อนในประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียที่สุด ได้แก่ ศาลประชาชนของโรลันด์ ไฟรซเลอร์ ที่ตั้งขึ้นเพื่อพิจารณาคดีผู้ที่ส่วนเกี่ยวข้องกับแผนลับ 20 กรกฎาคม
ตุลาการกำมะลอ
มัลแวร์  คือ ซอฟต์แวร์ที่เจตนาออกแบบมาเพื่อสร้างความเสียหายให้กับคอมพิวเตอร์ เซิร์ฟเวอร์ ไคลเอนต์ หรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ (ในทางตรงข้าม ซอฟต์แวร์ที่อาจเป็นอันตราย"โดยมิได้เจตนา"เนื่องจากข้อบกพร่องบางประการมักถูกเรียกว่า บั๊กซอฟต์แวร์) มัลแวร์มีหลากหลายประเภท รวมถึงไวรัสคอมพิวเตอร์ หนอนคอมพิวเตอร์ ม้าโทรจัน แรนซัมแวร์ สปายแวร์ แอดแวร์ และสแกร์แวร์
โปรแกรมจะนับว่าเป็นมัลแวร์หากโปรแกรมแอบกระทำการใด ๆ ที่ขัดกับความสนใจของผู้ใช้คอมพิวเตอร์ ตัวอย่างเช่น ครั้งหนึ่ง แผ่นซีดีเพลงของโซนีเคยแอบติดตั้งรูตคิตไว้บนคอมพิวเตอร์ของผู้ซื้อ โดยตั้งใจป้องกันการทำสำเนา แต่กลับรายงานพฤติกรรมการฟังของผู้ใช้ และสร้างปัญหาเกี่ยวกับความปลอดภัยโดยมิได้เจตนา
มัลแวร์ในปัจจุบันยังรวมถึงโปรแกรมที่ถูกเขียนมาแล้วทำงานเพิ่มเติมจากที่ผู้ใช้คาดหวัง เช่น โปรแกรมฟังเพลงที่เปิดช่องทางให้ผู้ไม่หวังดีสามารถเข้าถึงเครื่องคอมพิวเตอร์จากระยะไกล โปรแกรมในลักษณะนี้ อาจจะไม่ทำความเสียหายโดยตรงกับระบบ แต่เป็นช่องทางที่จะนำมาซึ่งความเสียหายต่อไป
มีโปรแกรมป้องกันไวรัส ไฟร์วอลล์ และวิธีการต่าง ๆ ในการช่วยป้องกันมัลแวร์ ช่วยตรวจหา และช่วยฟื้นฟูจากกิจกรรมและการโจมตีจากมัลแวร์
โจเซฟีน เดอ โบอาร์เนส์
แสงโสม
แสงโสม อาจหมายถึง
Hot Wave Music Awards
สีสัน (แก้ความกำกวม)
สีสัน อาจหมายถึง
ดาร์เรน โอชอนิสซี
ดาร์เรน โอชอนิสซี หรือที่รู้จักกันในนามปากกา ดาร์เรน แชน เป็นนักเขียนชาวไอริช เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ที่โรงพยาบาลโทมัสในกรุงลอนดอน มีผลงานที่มีชื่อเสียงคือ วรรณกรรมแฟนตาซีปนสยองขวัญเรื่อง ดาร์เรน แชน ซึ่งเขาได้นำนามปากกามาเป็นชื่อตัวเอกในหนังสือ
ดาร์เรน โอชอนิสซี เป็นชาวไอริช เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ที่โรงพยาบาลโทมัสในกรุงลอนดอน เมื่ออายุหกขวบ เขากับพ่อแม่และน้องชายย้ายไปที่ลิมเมอริคในไอร์แลนด์และอยู่ที่นั่นนับแต่นั้นมา ดาร์เรนฝันอยากเป็นนักเขียนมาตลอด เขามีอายุได้ 17 ปี ตอนที่เขียนนวนิยายเรื่องแรกจบ(เรื่อง Mute Pursuit-นวนิยายยุคอนาคตที่ผสมระหว่างเรื่อง The Terminator และเรื่อง The Dark Tower ของ สตีเฟน คิง) ถึงแม้เรื่องนี้จะยังไม่เคยพิมพ์ออกมา แต่เขาก็ได้รู้รสชาติประสบการณ์ในการเขียนหนังสือและทำให้เขาพุ่งเป้าไปที่งานเขียนนวนิยายมากขึ้นในปีต่อ ๆ มา หนังสือทุกเล่มที่เขาเขียนในช่วงแรกเป็นหนังสือสำหรับผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าดาร์เรนนึกอยากจะเขียนหนังสือให้เด็กอ่านสักเรื่องในวันหนึ่งข้างหน้า เขาก็ยังเห็นว่าเขาเป็นนักเขียนเรื่องสำหรับผู้ใหญ่เป็นอันดับแรกและสำคัญที่สุด ดาร์เรนเริ่มประสบความสำเร็จจากเรื่องสำหรับผู้ใหญ่เรื่องหนึ่ง โดยใช้ชื่อจริงในการเขียนว่า ดาร์เรน โอชอนิสซี ชื่อเรื่องบ๊อง ๆ ว่า Ayuamarca ซึ่งสำนักพิมพ์ Orion ซื้อไปและพิมพ์ออกจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 1999 เป็นเรื่องหนัก ๆ ลึกลับ หักมุม ผสมกัยระหว่างเรื่อง "The Godfather" กับเรื่อง "Night of the Living Dead" เรื่อง Ayuamarca นี้ได้รับคำวิจารณ์ยกย่องมากพอสมควร แต่น่าเสียดายที่ขายไม่ค่อยดีนัก เล่มต่อมาคือเรื่อง Hells Horizon ออกตามมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2000 และถึงจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นเรื่องที่ดีกว่าเล่มแรกมาก แต่กลับขายได้น้อยกว่า สภาพการณ์นี้น่าจะเป็นจุดจบของอาชีพการเขียนหนังสือของดาร์เรน แต่ทว่า...ในเดือนมกราคม 2000 หนังสือสำหรับเด็กเล่มแรกของเขาคือเรื่องมนุษย์ประหลาดสยองขวัญ ที่เขาเขียนเป็นงานเสริมสนุก ๆ ได้ตีพิมพ์ออกมาแทรกระหว่างหนังสือผู้ใหญ่ของเขาสองเล่มนั้น หนังสือเล่มแรกในชุดตำนานชีวิตของดาร์เรน แชนนี้ได้รับคำวิจารณ์ชื่นชม และเป็นที่สนอกสนใจของสื่ออย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อวอร์เนอร์ บราเดอร์ส์ตกลงซื้อลิขสิทธิ์สองแล่มแรกไปทำเป็นภาพบนตร์ด้วยราคาตัวเลขเจ็ดหลักตั้งแต่ก่อนที่หนังสือจะพิมพ์ออกจำหน่าย นับแต่วินาทีนั้น อาชีพของเขาก็รุ่งโรจน์ขึ้นมา แต่ในฐานะนักเขียนเรื่องสำหรับเด็ก ดาร์เรนเป็นนักดูภาพยนตร์ตัวฉกาจ แล้วยังอ่านการ์ตูนและหนังสือมากมาย ความชอบอื่น ๆ ก็มีเดินทางไกล ว่ายน้ำกลางแจ้ง ดูและวิจารณ์ฟุตบอล ฟังเพลงป๊อปและร็อก เดินทางไปทั่วโลก และคิดฝันหาช่องทางใหม่ ๆ ที่จะมากระตุกขวัญผู้อ่าน ถึงแม้เวลาเกือบทั้งหมดของเขาในขณะนี้จะอุทิศให้ "การผจญภัยของดาร์เรน แชน" เขาก็ยังคงเขียนเรื่องอื่นต่อไป ทั้งเรื่องสำหรับผู้ใหญ่และสำหรับเด็ก ซึ่งเขาหวังว่าคงจะได้พิมพ์ออกมาสักวัน ที่ไหนสักแห่ง ด้วยเหตุผลสักอย่าง
ดาร์เรน แชน (นักเขียน)
โทมัส เบรซิน่า
โทมัส เบรซิน่า  เป็นนักเขียนหนังสือนิยายและเรื่องสั้นสำหรับเด็กชาวออสเตรีย เกิดวันที่ 30 มกราคม 1963 ที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย ผลงานที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ ชุดสืบสนุกกับนักสืบทีมเสือ ซึ่งได้รับความนิยมในหมู่เด็กๆอย่างมาก
โทมัส เบรซิน่า เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1963 ที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย เขาเป็นนักเขียนหนังสือสำหรับเด็กและเยาวชนที่โด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างมาก ในช่วงเวลาไม่กี่ปีนับตั้งแต่ปี 1990 เขาสร้างสรรค์ผลงานออกมามากกว่า 150 เรื่อง และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ผลงานของเขาขายได้มากกว่า 20 ล้านเล่ม และได้รับการแปลมาแล้ว 32 ภาษา โทมัส เบรซิน่าจึงกลายเป็นขวัญใจของเด็กทั่วโลก คติประจำใจของเขาคือ "การอ่านไม่ใช่อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น แต่ต้องเป็นการผจญภัยด้วย" ผลงานของเขาได้ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์มาแล้วหลายเรื่อง อีกทั้งยังถูกนำไปสร้างเป็นละครเวที และบทละครวิทยุ นอกจากผลงานต่าง ๆ ที่กล่าวมาแล้ว เขายังเขียนหนังสือสารคดีสำหรับเด็กอีกด้วย
ซูเปอร์ แหบ-แสบ-สะบัด
Super แหบ-แสบ-สะบัด เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 จัดจำหน่ายโดย อาร์ เอส.ฟิล์ม แอนด์ ดิสทริบิวชั่น กำกับโดย พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม นำแสดงโดย รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ,เกียรติศักดิ์ อุดมนาค ,คุณัชญา ชัยรัตน์ ,อชิตะ สิกขมานา ,จันทร์เพ็ญ คงประกอบ ,เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ ,ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ ,ศิริพร อยู่ยอด และ ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบเป็นส่วนดำเนินเรื่องอยู่หลายตอน จึงมีการเขียนเพลงใหม่ ในการดูแลของ “บานาน่า โบ้ต” ได้แก่เพลง “ได้มารักเธอ”, “Touch My Heart”, “เธอเป็น...แรงบันดาลใจ” และ “จัดให้”
ชดช้อย โสภณพนิช
คุณหญิง ชดช้อย โสภณพนิช เป็นทั้งนักพัฒนาชุมชน นักสังคมสงเคราะห์ อดีตสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร ชุดเลือกตั้ง พ.ศ. 2543 และเคยเป็นผู้อำนวยการสถาบันอุทยานการเรียนรู้ (ทีเค พาร์ก)
คุณหญิง ชดช้อย เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรีของนายชิน โสภณพนิช ผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงเทพ กับนางบุญศรี โสภณพนิช ภรรยาคนที่สอง มีพี่ชายร่วมมารดาคือ นายโชติ โสภณพนิช สามีของคุณหญิงกัลยา โสภณพนิช และเป็นน้องสาวต่างมารดาของนายชาตรี โสภณพนิช จบปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย สมรสและหย่ากับนายแพทย์ จอน ยังพิชิต สูตินรีแพทย์ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ผู้เชี่ยวชาญการแพทย์แบบทางเลือกด้วยสเต็มเซลล์ มีบุตร-ธิดา ชื่อ ชยุส, ฆฤต (ยังพิชิต), เจษฎา และดลิน
คุณหญิง ชดช้อย เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนายกสมาคมสร้างสรรค์ไทย ที่มีผลงานรณรงค์การรักษาความสะอาดในโครงการ "ตาวิเศษ" ตั้งแต่ พ.ศ. 2527
กีฬาไพ่บริดจ์.