pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1901 ก็ไม่มีสมาชิกราชวงศ์พระองค์ใดให้ความสนใจหรือต้องการตำหนักหลังนี้ ตำหนักหลังนี้จึงกลายเป็นภาระของราชสำนัก เช่นนั้นแล้ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 จึงทรงยกตำหนักหลังนี้ให้เป็นทรัพย์สินของรัฐบาล ปัจจุบันตำหนักออสบอร์นถูกดูแลรักษาไว้ในฐานะสมบัติประจำชาติอังกฤษ และปัจจุบันได้จัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับเปิดให้สาธารณชนเข้าชม
บุษบา 3 ช่า
บุษบาสามช่า บทประพันธ์โดย เพ็ญศิริ ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2546 ผลิตโดย กันตนา
ร้อยตำรวจเอกชาวิสาหรืออาหงส์ ตำรวจหญิงสืบสวนสอบสวน กำลังมีปัญหาขัดแย้งกับผู้บังคับบัญชา เพราะเธอต้องการไปสืบการลักลอบส่งหญิงไทยไปค้าประเวณีที่ต่างประเทศ ซึ่งโยงใยกับมาเฟียค้ายาเสพย์ติดรายใหญ่ และผู้กอง บวรรัตน์อาจมีส่วนรู้เห็นเป็นใจกับเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียนี้ด้วย ขณะที่หงส์ขับรถกลับบ้าน ได้พบกับภูผาทายาทหนุ่มแห่งตระกูลชนะชัยเจริญ ที่ขับรถเร็วจนถูกจับ สร้างความโกรธแค้นให้กับหงส์เป็นอย่างมาก เพราะไม่สามารถทำผิดอะไรภูผาได้ และหงส์ได้ช่วยจอมขวัญ ที่เกือบจะถูกข่มขืน จอมขวัญจึงตอบแทนหงส์ด้วยการพาไปเลี้ยงอาหารเย็นที่ร้านอาหารของรังรอง จนทั้งสามสาวสนิทสนมกันและทำให้เธอกลายเป็นเพื่อนรักกันในเวลาต่อมาที่บ้านตระกูล “ชนะชัยเจริญ” มี คุณรัตนา พี่สาวเพียงคนเดียวของ ภูษาสามีของ พัชรี ทั้งสองมีลูกชายด้วยกันถึงสามคน คือภูผา(จิม) ,ภูเบศร์ (เจ)และภูวนาถ(โจ) ซึ่งตั้งแต่ภูผาได้พบกับหงส์แล้วเขาก็เริ่มสนใจในตัวตำรวจหญิงคนนี้ทันที เลยชอบแวะเวียนไปหาหงส์ที่ทำงานเสมอ แต่ก็มักถกเถียงกันอยู่ร่ำไป ซึ่งภูผามารู้ภายหลังถึงเหตุผลที่ทำให้หญิงสาวเป็นคนที่จริงจังกับชีวิต เพราะเธอเป็นบุตรสาวคนโตของ วินิต และ กานดา แต่เธอกลับไม่ได้รับความรักจากทั้งสองเลย ซึ่งความลับเหล่านี้ทำให้ภูผาเกิดความรักและความเห็นใจในตัวหงส์มากยิ่งขึ้นส่วนภูเบศร์ได้เข้าไปดูแลกิจการโรงแรมของครอบครัว และได้สัมภาษณ์จอมขวัญเพื่อมาช่วยงานเลขา แต่เธอกลับถูกปฏิเสธ สร้างความกดดันให้จอมขวัญ เพราะอุไรทอง แม่เลี้ยงของเธอ มักบ่นเรื่องภาระค่าใช้จ่ายในบ้านอยู่เสมอ รวมทั้งเรื่องที่เดือนฉายน้องสาวต่างมารดาชอบมาเบียดเบียนเรื่องเงินทองก็คงลดน้อยไปด้วย จอมขวัญตัดสินใจเข้าไปขอพบกับภูเบศร์อีกครั้งในวันรุ่งขึ้นและด้วยความตั้งใจจริง เขาจึงตกลงใจรับเธอเป็นเลขาที่รู้ใจ และเปลี่ยนเป็นความรักในเวลาต่อมา
รังสีอินฟราเรด
คุณสิริกิติยา มหิดล เจนเซน
เฮลกรีเนดา
เฮลกรีเนดา ( - กรีเนดาจงเจริญ) เป็นชื่อเพลงชาติของกรีเนดา ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1974 ภายหลังการประกาศเอกราช. ประพันธ์คำร้องโดย เออร์วาร์ เมอร์เล แบพติสต์ เรียบเรียงเสียงประสานโดย หลุยส์ อาโนลด์ มาซานโต ก่อนหน้านี้ได้ใช้ เพลงชาติรัฐเกรนาดา ซึ่งประพันธ์ขึ่นและประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1967. สำหรับเพลงก็อดเซฟเดอะควีน ยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี
เพลงชาติรัฐกรีเนดา
เพลงชาติรัฐกรีเนดา เป็นเพลงชาติของกรีเนดาระหว่าง ค.ศ. 1967 จนถึงการประกาศเอกราชเมื่อ ค.ศ. 1974 ซึ่งมีสถานะเป็นรัฐสัมพันธ์กับสหราชอาณาจักร ภายใต้พระราชบัญญัติการจัดตั้งรัฐสัมพันธ์ ค.ศ. 1967 ประพันธ์บทร้องโดย โรลส์ตาน เพอร์ซิลวาล จาวาฮาร์ อดัมส์ (ค.ศ. 1946 – 2008) เรียบเรียงเสียงประสานโดย ดร. จอห์น จอร์จ เฟรทเชอร์ (D.Mus., F.R.C.O. (C.H.M.), A.D.C.M., F.T.C.L., L.R.A.M., A.R.C.M., L.R.S.M.) (ค.ศ. 1931 – 2015)
ภายหลังการยุบเลิก สหพันธรัฐเวสต์อินดิส ในปี ค.ศ. 1962 รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้มีความพยายามในการรวมเขตปกครองตนเองเป็นแคริบเบียนตะวันออก แต่การรวมตัวในครั้งที่ 2 นี้ไม่เป็นผล โดยสหราชอาณาจักรและกลุ่มประเทศแคริเบียนได้จัดตั้งกรอบความร่วมมือในฐานะ "สมาคมรัฐสัมพันธ์" ด้วยการผ่านร่างพระราชบัญญัติออกมาบังคับใช้เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1967 กรีเนดาจึงมีสถานะเป็นรัฐสัมพันธ์ มีอำนาจปกครองตนเอง และประกาศใช้ ธงชาติและเพลงชาติของตน มีนายกรัฐมนตรีคนแรกคือเฮอร์เบิรต์ บาลีสต์ ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงสิงหาคม ค.ศ. 1967
อาเดลีนา เลแว็ก
เอลีซาแบ็ต อาเดลีนา เดรีวาล เลแว็ก (; ค.ศ. 1795 – ไม่ปรากฏ) หรือต่อมาคือ อาเดลีนา ซูลุก  เป็นจักรพรรดินีแห่งเฮติในจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 ช่วงปี ค.ศ. 1849–1859
อาเดลีนา เลแว็ก เป็นธิดาของมารี มีเชล เลแว็ก  ชาวเฮติลูกผสม มีพระขนิษฐาชื่อเกลลียา  มีป้าชื่อเออแฌน เพลซ็องซ์  พระองค์มีพระธิดาจากการสมรสครั้งแรกคือออลีฟว์ (; 1832–1936)
อาเดลีนาและจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 มีจิตปฏิพัทธ์ต่อกันหลายปี ก่อนอภิเษกสมรสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1849 และถูกสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งเฮติและประทับร่วมกับพระราชสวามีในปอร์โตแปรงซ์ ใน ค.ศ. 1850 จักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 ทรงรับออลีฟว์เป็นพระราชธิดาบุญธรรม และสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าหญิง ส่วนอาเดลีนากับจักรพรรดิโฟสแต็งมีพระราชธิดาด้วยกันเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าหญิงเซลีตา
ต่อมาทั้งจักรพรรดิโฟสแต็งและจักรพรรดินีอาเดลีนาผ่านพระราชพิธีบรมราชาภิเษกโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1852 การนี้ได้สถาปนาเกลลียาพระขนิษฐาขึ้นเป็นเจ้าหญิงด้วย
ใน ค.ศ. 1858 เกิดการการปฏิวัติโดยฟาบร์ แฌฟราร์  และบังคับให้จักรพรรดิโฟสแต็งต้องสละราชบัลลังก์ในปี 1859 ส่วนพระชนม์ชีพของจักรพรรดินีอาเดลีนาในปัจฉิมวัยไม่เป็นที่ปรากฏ
ในฐานะจักรพรรดินี พระองค์ได้มีการแต่งตั้งตำแหน่งนางข้าหลวงและนางในซึ่งทั้งหมดเป็นกลุ่มสังคมชั้นสูงใหม่ในรัชกาลจักรพรรดิโฟสแต็ง ที่ล้วนมีฐานันดรเป็นดัชเชส เคาน์เตส และบารอนิส และเสด็จออกปฏิบัติพระราชกรณียกิจทุกวันอังคาร
มาร์ชออน บาฮามาแลนด์
มาร์ชออน บาฮามาแลนด์  เป็นชื่อของเพลงชาติของบาฮามาส ประพันธ์คำร้องและเรียบเรียงทำนองโดย ธิโมธี กิบสัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1973 ภายหลังการประกาศเอกราช สำหรับเพลงก็อดเซฟเดอะควีน ยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี
เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี รามางกูร)
พระอัคร์บุตร (บุญมี) หรือเจ้าพระอัคร์บุตรบุนมี นามเดิมท้าวสุวันนะบุนมี (สุวรรณบุญมี) พื้นเมืองพนมออกนามว่าราชาเจ้าโอกาส (ราซาเจ้าโอกาด) คัมภีร์สังกาดธาตุพระนมและมหาสังกาดธาตุพระนมโคดมเจ้าออกนามเต็มว่าพระมหาสมเด็จราชาธาตุพระนมบุรมมราชาเจดีมหาคุณ (พระมหาสมเด็ดราซาธาดตุพระนมบุรมมราซาเจดีมหาคุร) ส่วนเอกสารพื้นพระบาทใช้ชาติหรือพื้นพระยาธรรมิกราชออกนามว่าเจ้าพระอัครบุตรสุตสุวัณณบุญมี (เจ้าพระอักคคบุตตสุตตสูวัณณบุนมี) หรือพระเจ้าอัครบุตราสุวัณณะ (พระเจ้าอัคคะบุตตราสุวัณณะ) และออกนามเต็มว่าพระมหาสมเด็จราชาธาตุพระนมบุรมเจดีย์มหาบุญ (พระมหาสมเด็ดราซาธาดตุพระนมบุรมมเจดีมหาบุร) เป็นอดีตกรมการกองบ้านธาตุพนมต่อมาเลื่อนเป็นขุนโอกาสปกครองกองข้าโอกาสพระธาตุพนมลำดับสุดท้ายเฉพาะฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงในอารักขาฝรั่งเศส ปัจจุบันคือบางหมู่บ้านในเมืองเซบั้งไฟแขวงคำม่วนและบางหมู่บ้านในแขวงสุวรรณเขต อดีตกรมการเมืองคำเกิด แขวงบอลิคำไซ ดำรงยศพระอัคร์บุตรคนแรกและคนเดียวของธาตุพนม ทั้งเป็นผู้ตั้งสกุลบุคคละและเป็นต้นสกุลรามางกูร ณ โคตะปุระ ของอำเภอธาตุพนม สมัยรัชกาลที่ 4 ใน พ.ศ. 2403 เป็น 1 ในเจ้านายลาวที่เข้าร่วมขบวนการผู้มีบุญองค์มั่นจากการสนับสนุนขององค์พระบาทและองค์ขุดจึงตั้งตนเป็นพระยาธรรมิกราชจากนั้นลี้ภัยการเมืองไปอยู่เวียงจันทน์จนถึงแก่กรรม
พระอัคร์บุตรเป็นบุตรลำดับแรกของเจ้าพระรามราชปราณีฯ (ศรี) ขุนโอกาสเมืองธาตุพนมลำดับ 2 กับอาดยานางบุษดี เป็นหลานปู่เจ้าพระรามราชฯ (ราม) ขุนโอกาสเมืองธาตุพนมลำดับแรกจากราชวงศ์เวียงจันทน์กับอาดยานางยอดแก้วสีบุนมาแห่งจำปาศักดิ์ อ้างสิทธิปกครองกองข้าโอกาสพระธาตุพนมลำดับ 3 ต่อจากบิดาแต่ไม่สำเร็จ ตำแหน่งเป็นของพระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ) ลูกพี่ลูกน้อง เนื่องจากการเมืองท้องถิ่นคือการล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสและการลดอำนาจจากสยาม การขัดผลประโยชน์กลุ่มมูลนายธาตุพนมและปัญหากบฏผีบุญอีสาน
ก่อน พ.ศ. 2444 ปฏิรูปการปกครองมณฑลเทศาภิบาล นำกำลังผีบุญชิงกองข้าโอกาสพระธาตุพนมจากหลานคือพระพิทักษ์เจดีย์ (ถง) นายกองบ้านธาตุพนมลำดับ 5 คัมภีร์สังกาดธาตุพระนมระบุ ...จุลลสังกาดราซาได้ 4 ฮ้อย 20 2 ตัว ปลีเปิกยี่ เดือน 10 1 เพ็งวัน 4 ปีกัดไค้ ยามเที่ยงคืน อาคคัตตะรืกถือซาว 7 ลูกอั้น พระมาหาสมเด็จจราซาธาดตูพระนมบุฮมมราซาเจดีมหาคูร ยังมีพระยาตน 1 ก็ถือเอาคุนสีนมาสั่งสอรสัมมนพรามเจ้าทั้งหลาย แลอาคคมหาเสนาท้าวพระยาขุรหมื่รหลวงเมืองปชานาสัตตินิกอรซาวบ้านซาวเมืองทั้งยิงซายน้อยใหย่ทั้งหลาย...
ต่อมาวิวาทกับพระปราณีฯ (เมฆ) และพระอุปราชา (เฮือง) ผู้น้องจนลือว่าต้องความผิดราชการจึงหนีจากธาตุพนมอยู่ในอารักขาฝรั่งเศสพร้อมพระยาพนมนครานุรักษ์ฯ (จันทร์ทองทิพย์ มังคละคีรี) เจ้าเมืองนครพนม ขุนสฤษดิ์เรณู (ไชยสาร บัวสาย) ยกกระบัตรเมืองเรณูนคร และราชวงศ์พรหมบุตร (บุญเที่ยง รามางกูร) ผู้น้อง ฝรั่งเศสเอาใจโดยตั้งเป็นขุนโอกาสเพียงในนามปกครองกองข้าโอกาสพระธาตุพนมไม่กี่หมู่บ้านในเซบั้งไฟ ต่อมาย้ายเป็นกรมการเมืองคำเกิดปรึกษาราชการชายแดนเวียดนามชั่วคราวแล้วอพยพอยู่เวียงจันทน์ถาวร ระหว่างเป็นกรมการสมรสกับอาดยานางบัวสีธิดาเพี้ยทิพพะสอน (ท้าวสุวันนะกุมมาน สุวันนะพักดี) กับนางบัวมะนีหลานปู่หลานย่าอุปฮาตเมืองคำเกิดกับอาดยานางคำด้วง ระหว่างอาศัยที่เวียงจันทน์เดินทางเยี่ยมญาติที่ธาตุพนมไม่เกิน 3 ครั้ง เมื่อตั้งสกุลบุคคละที่เวียงจันทน์จึงรวมญาติสายตรงขุนโอกาสฝั่งขวาน้ำโขงใช้สกุลร่วมกันทั้งหมด
บูรณะวัดหัวเวียงรังษีและหนีจากธาตุพนม.
วัดหัวเวียงรังษี บ้านธาตุพนม ตำบลธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม สังกัดธรรมยุติกนิกาย อยู่ริมโขงตรงข้ามเมืองหนองบก แขวงคำม่วน ทิศเหนือกำแพงเมืองธาตุพนม เป็นวัดโบราณสร้างทับวัดเก่าสมัยล้านช้างเวียงจันทน์และเป็นวัดประจำตระกูลผู้ปกครองธาตุพนม เดิมเป็นเขตกัลปนาชั้นในของพระธาตุพนม อาจสร้างครั้งสถาปนาอูบมุงภูกำพร้าและบูรณะฟื้นฟูสมัยปฏิสังขรณ์วัดพระธาตุพนมยุคเจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก อิฐอุโบสถหลังเดิมรุ่นเดียวกับอิฐวัดพระธาตุพนม เดิมมีเนื้อที่ 5 ไร่เศษ อยู่ทิศหัวเมืองธาตุพนม เดิมใกล้วัดและในวัดมีสระโบราณ 3 แห่งอยู่บริเวณโรงเรียนบ้านธาตุพนม หลังกุฏิวัด และริมศาลาติดที่ว่าการอำเภอหลังเดิม มีไว้สำหรับเจ้านายเวียงจันทน์อุปโภคบริโภค มุขปาฐะวัดระบุว่าสมัยเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์เสด็จบูรณะวัดพระธาตุพนมได้ประทับใกล้วัดและอาศัยน้ำจากสระทั้ง 3
นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีมุทธาภิเษกผู้ปกครองธาตุพนม ต่อมาถูกถมทั้งหมดเนื่องจากการปรับภูมิทัศน์ หลังยกเลิกระบบอาดยาเมือง พ.ศ. 2456 ข้าราชการและราษฎรร่วมสร้างกุฎิใหม่ขึ้นที่วัดปรากฏในราชกิจจานุเบกษา 12 ตุลาคม 2456 เล่ม 30 หน้า 1574-1575 พ.ศ. 2456 ว่า ...ด้วยมณฑลอุดรมีใบบอกมาว่า ได้มีผู้ศรัทธาบริจาคทรัพย์ รวม 80 บาท 32 สตางค์ สร้างกุฏิขึ้นที่วัดหัวเวียง ในอำเภอเรณูนคร เมืองนครพนม 1 หลัง 2 ห้อง กว้าง 1 วา 3 ศอก ยาว 3 วา 2 ศอก เสาใช้ไม้มะค่า พื้นฝาแลเครื่องบนใช้ไม้สัก หลังคามุงกระเบื้องไม้แล้วเสร็จหมดตัวเงิน ผู้บริจาคทรัพย์ทั้งหลายขอพระราชทานถวายพระราชกุศล ดังมีรายนามผู้บริจาคทรัพย์ คือ พระเกศ 8 บาท นายหอมเสมียน 18 บาท จีนหุย 14 บาท 50 สตางค์ นายน้อย 8 บาท 50 สตางค์ ขุนพนมพนารักษ์นายอำเภอ 8 บาท นายจาม 4 บาท 75 สตางค์ นายทองดี 4 บาท 50 สตางค์ นายอิน นายเหล็ก คนละ 4 บาท ผู้บริจาคทรัพย์ต่ำกว่า 4 บาท เงิน 6 บาท 7 สตางค์ กระทรวงธรรมการได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลพระกรุณา ทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้ว กระทรวงธรรมการ แจ้งความมา ณวันที่ 26 กันยายน พระพุทธศักราช 2456 (ลงนาม) วิสุทธสุริยศักดิ์ เสนาบดี...
ก่อน พ.ศ. 2460 ฝรั่งเศสชักชวนเจ้านายลาวข้ามโขงเป็นเจ้าเมืองฝั่งซ้ายจึงอพยพบุตรภรรยาข้ามไปพร้อมเจ้าเมืองนครพนม ฝรั่งเศสตั้งเจ้าเมืองนครพนมเป็นเจ้าเมืองท่าแขกและตั้งพระองค์เป็นขุนโอกาสปกครองกองข้าพระธาตุพนมบริเวณบ้านด่านปากเซบั้งไฟและบ้านใกล้เคียงหลัง พระอัคร์บุตรถูกลดอำนาจในธาตุพนมเนื่องจากสยามตั้งพระพิทักษ์เจดีย์ (ถง รามางกูร) เป็นนายกองข้าพระธาตุพนมแทนตำแหน่งขุนโอกาสที่ขาดช่วงสมัยหลังสงครามเจ้าอนุวงศ์ โดยเป็นกองขึ้นเมืองนครพนมและมุกดาหาร ได้ข้ามมาธาตุพนมนำประชาชนบูรณะวัดหัวเวียงและสั่งช่างคือพระอธิการอินทร์เจ้าอาวาสกับหลวงชาญอักษรกรมการบ้านธาตุพนมชาวนครราชสีมาสร้างรูปครุฑหลังอุโบสถ พระปราณีศรีมหาบริษัท (เมฆ) อดีตขุนโอกาสลูกพี่ลูกน้องซึ่งตั้งบ้านเรือนที่เซบั้งไฟและพระอุปราชา (เฮือง) ผู้น้องไม่พอใจลือว่าพระอัคร์บุตรจะต้องความผิดราชการจึงข้ามไปเซบั้งไฟและไม่กลับมาธาตุพนมอีก
ไม่นานอพยพไปชายแดนเวียดนามในตำแหน่งปรึกษาราชการเมืองคำเกิดในแขวงบอลิคำไซจนร่ำรวยจากการค้าชายแดน ส่วนเซบั้งไฟยกให้ท้าวพมมะพุทธาหรือหลวงโพสาลาดอดีตปลัดกองบ้านธาตุพนมผู้บุตรปกครอง ต่อมาฝรั่งเศสยกเป็นเมืองเซบั้งไฟจึงเลื่อนบุตรเป็นพระยาโพสาราชเจ้าเมือง ให้ท้าวกัตติยะหลานพระอัคร์บุตรเป็นอุปฮาต พ.ศ. 2462 วัดหัวเวียงรับพระราชทานวิสุงคามสีมาสังกัดธรรมยุติกนิกายความว่า ...มีพระบรมราชโองการประกาศไว้แก่ชนทั้งปวงว่า ที่เขตพระอุโบสถวัดหัวเวียง ตำบลธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม โดยยาว 1 เส้น 18 วา โดยกว้าง 1 เส้น 16 วา พระครูพนมนครคณาจารย์เจ้าคณะจังหวัดนครพนม พร้อมด้วยพระครูเจ้าคณะแขวง ได้ให้กราบบังคมทูลพระกรูณา ขอเปนที่วิสุงคามสิมา พระเจ้าแผ่นดินสยามได้ทรงยินดีอนุโมทนาอนุญาตแล้ว โปรดให้กรมการ ปักกำหนดให้ตามประสงค์ ทรงพระราชอุทิศที่นั้นให้เปนที่วิสุงคามสิมา ยกเปนแผนกหนึ่งต่างหากจากพระราชอาณาเขตร เปนที่วิเสสสำหรับพระสงฆ์มาแต่จาตุทิศทั้งสี่ ทำสังฆกรรมมีอุโบสถกรรมเปนต้น พระราชทานตั้งแต่ณวันที่ 29 มกราคม รัตนโกสินทรศก 138 พระพุทธศาสนกาล 2462 พรรษา เปนวันที่ 3367 ในรัชกาลปัตยุบันนี้..."
หลังอพยพอยู่เวียงจันทน์ได้มีภรรยาอีก 8 ท่านและค้าขายจนร่ำรวย เมื่อถึงแก่กรรมได้ประกอบพิธีศพเรียบง่ายเนื่องจากตรงกับช่วงวิกฤตการณ์การเมืองลาว พระอุปราชา (เฮือง) ผู้น้องพาญาติบางส่วนร่วมงานศพที่เวียงจันทน์ หลังเสร็จพิธีได้พาท้าวสุวันนะคำมีบุตรท่านสุดท้ายของพระอัคร์บุตรที่เกิดกับหม่อมบัวสีกลับมาเลี้ยงดูที่ธาตุพนมและรับเป็นบุตรบุญธรรม
หม่อมและบุตรธิดา.
พระอัคร์บุตรมีหม่อมปรากฏในสำเนาเอกสารลำดับสายสกุลของนายคำมี รามางกูร อักษรลาว รวม 17 ท่าน ชาวคำเกิด 3 ท่านคือหม่อมบัวสี สุวันนะพักดี หม่อมแก้วปับพาน หม่อมสีกะเสิมสุก ชาวธาตุพนม 2 ท่านคือหม่อมวัน หม่อมโผน (บ้านหัวบึง) ชาวท่าแขก 4 ท่านคือหม่อมเคือวัน หม่อมผ่อง หม่อมเนือด หม่อมต่อนคำ ชาวเวียงจันทน์ 8 ท่านคือหม่อมถ่อนแก้ว (ธิดาพระยาจันทะฮด) หม่อมพิดสะไหม (คุ้มโสกป่าหลวง) หม่อมสีเกิด หม่อมจำเลิน (บ้างเขียนหม่อมจำเลิด) หม่อมนอง หม่อมสายบัวคำ หม่อมหนูน และหม่อมหนูสุ่น มีบุตรธิดาต่างมารดาปรากฏในเอกสารเดียวกัน 29 ท่านคือพระบำรุงพระนมเจดีย์ศรีมหาบริษัท (ท้าวเทบปะจิด) รักษาราชการบ้านธาตุพนม บรรดาศักดิ์เดิมที่พระพิทักษ์เจดีย์นายกองบ้านธาตุพนม, ท้าวโพธิสารพินิต (ท้าวอินทะวงส์) กรมการบ้านธาตุพนม, ท้าวไชยสุริยวงศ์ (ท้าวไซยะวงศ์) กรมการบ้านธาตุพนม, หลวงพระศรีอรรคฮาต (ท้าวสุวันนะพมมา) กรมการบ้านธาตุพนม, พระยาโพธิ์สาราช (ท้าวพมมะพุทธา) เจ้าเมืองเซบั้งไฟคนแรก บรรดาศักดิ์เดิมที่หลวงโพสาลาดปลัดกองบ้านธาตุพนม, เพี้ยพรหมวงสา (ท้าวสุวันนะวงสา) กรมการบ้านธาตุพนม, หมื่นสีลาสำมาทานวัตริ์ (ท้าวสุวันนะสีลา) กำนันตำบลธาตุพนมคนแรกขึ้นกับอำเภอเรณูนคร, ท้าวคำทาด, ท้าวคำเถิก, ท้าวคำกอง, ท้าวคำฮุย, ท้าวคำสิงหาน, ท้าวเจียงคำ, ท้าวอินทะซิด, ท้าวลามมะลาด, ท้าวอุดตมะ, ท้าวสุดทะนู, นางคำสี, นางคำดี, นางหล่ำ, นางเลิศ, นางข่ายสุวัน, นางจันทะบุดตี, นางจันทะนาลี, นางจันทะผุสดี, นางสิมมาลี, นางออละพิมพา, นายสุนีย์ กำนันตำบลธาตุพนมคนแรกหลังเลิกบรรดาศักดิ์ และนายคำมี (ท้าวสุวันนะคำมี) บุตรธิดาทั้งหมดตั้งรกรากที่เวียงจันทน์กับท่าแขกและกำเนิดในสกุลบุคคละ เฉพาะนายสุนีย์และนายคำมีเท่านั้นที่กลับมาอยู่อำเภอธาตุพนม หลังพระอุปราชา (เฮือง) น้องชายพระอัคร์บุตรตั้งสกุลรามางกูรจึงให้หลานทั้ง 2 ใช้สกุล ทายาทพระอัคร์บุตรจึงมีเพียง 2 สายเท่านั้นที่ใช้สกุลรามางกูร
สกุลของทายาท.
สกุลบุคคละ.
สำเนาเอกสารลำดับสายสกุลของนายคำมี รามางกูร อักษรลาว ระบุสกุลตั้งที่เวียงจันทน์โดยย่ำกระหม่อมเวียงจันทน์หมายถึงเจ้าเมืองเวียงจันทน์มอบให้พระอัคร์บุตรแต่ไม่ระบุ พ.ศ. ทายาทบางท่านระบุเพียงตั้งขึ้นที่ประเทศลาวโดยพระอัคร์บุตร บ้างว่าตั้งขึ้นที่อำเภอธาตุพนมสมัย ร.6 ช่วงตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุล 22 มีนาคม 2455 บังคับใช้ 1 กรกฎาคม 2456 บุคคละ (Bhuccala) มาจากบาลีว่า ปุคฺคล ปรากฏในท้ายนามเจ้าพระยาหลวงบุดโคตตะวงสาเสถฐะบัวละพาสูวัณณะไซยะปุคคะละวีเสด (บุดโคด) กวานเวียงพนม ทวดของพระอัคร์บุตร และปรากฏในท้ายนามเจ้าพระยาแสนสีสูวัณณไซยะปุคคะละวีเสด (คำมุก) พี่ชายทวดของพระอัคร์บุตร ทั้ง 2 เป็นพระราชโอรสสมเด็จพระเจ้าไชยเสฏฐาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าสิริบุนสานแห่งเวียงจันทน์กับพระนางจันทะมาสเทวีแห่งเมืองโคดตะบอง ถือเป็นสกุลแรกของทายาทขุนโอกาสธาตุพนมและราชวงศ์เวียงจันทน์สายหนึ่ง หลังถึงแก่กรรม พระอุปราชา (เฮือง สกุลเดิมบุคคละ) ผู้น้องเปลี่ยนสกุลบุคคละเป็นรามางกูร ทายาทบางส่วนใช้บุคคละเป็นส่วนน้อย
สกุลรามางกูร ณ โคตะปุระ.
รามางกูร ณ โคตะปุระ (Ramanɡkura na Kotapura) ตั้งเป็นกรณีพิเศษสำหรับทายาทสายตรง จดทะเบียนโดยนายเพลิงสุริยเทพ สกุลเดิมรามางกูร บุตรนายสุพรรณ รามางกูร (สกุลเดิมบุคคละ) หลานปู่นายคำมี รามางกูร (ท้าวสุวันนะคำมี สกุลเดิมบุคคละ) เหลนทวดพระอัคร์บุตรกับหม่อมบัวสี (สกุลเดิมสุวันนะพักดี) ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเชียงใหม่ 5 ตุลาคม 2552 เลขที่ 320/2552 คำขอที่ 5120/2552 โดยยื่นหลักฐานวงศ์สกุลแนบท้าย เหตุที่ใช้ ณ โคตะปุระ เนื่องจากพระอัคร์บุตรเคยปกครองข้าโอกาสพระธาตุพนมบริเวณเซบั้งไฟซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองสิริโคตะปุระในภาษาบาลีคือศรีโคตรบูรเดิมมาก่อน ปัจจุบันมีผู้ใช้สกุลเพียงท่านเดียว
หัวใจเต้นเร็ว
หัวใจเต้นเร็ว  เป็นภาวะซึ่งอัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้นไปจากภาวะปกติ โดยทั่วไปสำหรับผู้ใหญ่ อัตราการเต้นของหัวใจที่ถือว่าเร็วคือมากกว่า 100 ครั้งต่อนาที ภาวะที่มีหัวใจเต้นเร็วนี้อาจเกิดขึ้นตามปกติ (เช่น หลังการออกกำลังกาย) หรือผิดปกติ (เช่น โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ) ก็ได้
ภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดปกติแบ่งตามจุดกำเนิดในหัวใจได้ 2 ชนิด คือ supraventricular tachycardia (SVT) เกิดในหัวใจห้องบน และ ventricular tachycardia (VT) เกิดในหัวใจห้องล่าง
อินเพลนตีแอนด์อินไทม์ออฟนีด
อินเพลนตีแอนด์อินไทม์ออฟนีด  เป็นชื่อเพลงชาติของบาร์เบโดส ประพันธ์คำร้องโดย Irving Burgie เรียบเรียงเสียงประสานโดย C. Van Roland Edwards (ค.ศ. 1912 – 1985) ทำนองมีความคล้ายคลึงกับเพลงชาติของสหพันธรัฐเวสต์อินดิส ค.ศ. 1958 – 1962 ที่มีชื่อว่า "ฟอจด์ฟรอมเดอะเลิฟออฟลิเบอร์ที" (ปัจจุบันเป็นเพลงชาติของตรินิแดดและโตเบโก) ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1966 หลังการประกาศเอกราช
การขับร้อง และ บรรเลง.
รัฐบาลบาร์เบโดสได้ตราระเบียบข้อบังคับการบรรเลงเพลงชาติดังนี้:
1. สำหรับพลเรือนและพนักงานของรัฐที่ไม่ได้สวมใส่เครื่องแบบ แสดงความเคารพโดยการยืนตรง หรือ ให้เอามือขวาจับที่หน้าอกด้านซ้าย พนักงานของรัฐที่สวมใส่เครื่องแบบ แสดงความเคารพโดยการทำวันทยาหัคถ์
2. การขับร้อง และ บรรเลงเพลงชาติ โดยบรรเลงดังนี้ เนื้อร้องบทที่ 1 ตามด้วยบทประสานเสียง เพลงชาติฉบับสังเขป โดยตัดเอาโน้ตสองท่อนแรกและสี่ท่อนสุดท้ายของบทประสานเสียงมาบรรเลง
3. การบรรเลงเพลงชาติทำได้ดังนี้
4. ไม่ควรนำเพลงชาติล้อเลียนในบทเพลงหรือในเพลง ทั้งไม่ควรเล่นในจังหวะอื่นใดนอกจากที่เป็นทางการ (แปดสิบแปดโครเชต์ต่อหนึ่งนาที) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่ควรใช้ท่วงทำนองของเพลงชาติมาเป็นเพลงเต้นรำหรือเพื่อวัตถุประสงค์ในการโฆษณา
5. ให้บรรเลงเพลงชาติของผู้มาเยือนก่อน แล้วตามด้วยเพลงชาติบาร์เบโดส
แลนด์ออฟเดอะฟรี
แลนด์ออฟเดอะฟรี ( - ดินแดนแห่งเสรี) เป็นชื่อเพลงชาติของเบลีซ ประพันธ์คำร้องโดย Samuel Alfred Haynes เรียบเรียงเสียงประสานโดย Selwyn Walford Young ค.ศ. 1963 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1981 ภายหลังการประกาศเอกราช สำหรับเพลงก็อดเซฟเดอะควีนยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี
แฟร์แอนทีกา วีซาลูตที
แฟร์แอนทีกา วีซาลูตที ( - ) เป็นชื่อเพลงชาติของแอนทีกาและบาร์บิวดา ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย โนเวลล์ แฮมิลตัน ริชาร์ด เรียบเรียงเสียงประสานโดย วอลเตอร์ การ์เน็ต ปิคาร์ต แชมเบอร์ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1981 หลังการประกาศเอกราช ในขณะที่เพลงก็อดเซฟเดอะควีนยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี
ตาอีซา เมเนซิส
ตาอีซา ดาแอร์ จี เมเนซิส ปัลเลซี (; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 – ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไทซา เมเนเซส หรือ ไทซา เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวบราซิล ซึ่งเธอทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง (บอลเร็ว) ให้กับทีมชาติบราซิล และสโมสรเอจซาซีบาซีวิตรา
ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนนักกีฬาเยาวชนทีมชาติบราซิลเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2005
ในปี ค.ศ. 2016 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลตัวบล็อกยอดเยี่ยม
ไทซา เมเนเซส
เจ้าชายชาลส์ แอนโทนี แห่งโฮเฮนซอลเลิร์น
โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว
ทะเลสาบซีหู
ทะเลสาบไซ้โอว
บึงไซ้ไอว
เครื่องประกอบพิธีกรรมทางคริสต์ศาสนา
เจ้าหญิงจุนชิ
เจ้าหญิงจุนชิ  จักรพรรดินีลำดับที่ 2 หรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และจักรพรรดิองค์แรกของ ราชสำนักใต้ จาก ราชสกุลไดกะกุจิ เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 94 และเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ จักรพรรดิโคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 1 และ จักรพรรดิโคเมียว จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 2 จาก ราชสกุลจิเมียวอิง
เจ้าพระอุปฮาชา (เฮือง รามางกูร)
เจ้าพระอุปฮาชา (เฮือง รามางกูร) (พ.ศ. ๒๔๐๓-๒๔๙๘) หรือ ท้าวสุวรรณคำเฮือง หรือ นายเฮือง รามางกูร สกุลเดิม บุคคละ อดีตคณะอาญาสี่เมืองธาตุพนม อดีตกรมการชั้นผู้ใหญ่เมืองธาตุพนม ทรงดำรงพระยศในคณะอาญาสี่ตำแหน่งที่ พระอุปฮาชาเมืองธาตุพนม หรือ พระอุปฮาดเมืองธาตุพนม เป็นองค์แรกและองค์เดียวของเมืองธาตุพนม ทรงเป็นผู้ตั้งสกุล รามางกูร แห่งอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ในภาคอีสานของประเทศไทย ภายหลังปฏิรูปการเมืองการปกครองหลัง พ.ศ. ๒๔๔๔ ได้ถูกลดสถานะเจ้านายลาวท้องถิ่นลงเป็นสามัญชน จึงทำการค้าขายจนกลายเป็นเศรษฐีที่มีชื่อเสียงของตำบลธาตุพนม จนได้รับยกย่องจากคนทั่วไปว่า นายฮ้อยใหญ่เฮือง ทายาทบุตรหลานทั่วไปนิยมออกนามว่า ญาปู่ใหญ่เฮือง หรือ ญาปู่อุปฮาด
ชายาและหม่อม.
เจ้าพระอุปฮาชา (เฮือง) มีชายาและหม่อมที่ปรากฏนามทั้งหมด ๑๓ ท่าน ได้แก่
เจ้าพระอุปฮาชา (เฮือง) มีบุตรธิดาทั้งหมด ๗ ท่าน ได้แก่
บุตรบุญธรรม.
เจ้าพระอุปฮาชา (เฮือง) มีบุตรบุญธรรม ๑ ท่าน ได้แก่
การรับมือโดยใช้อารมณ์ (จิตวิทยา)
การรับมือโดยใช้อารมณ์  เป็นแนวคิดทางจิตวิทยาที่ใช้การประมวลทางอารมณ์ในสมองและการแสดงอารมณ์เพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์ที่ก่อความเครียด
เทียบกับการหลีกเลี่ยงอารมณ์ ที่การมีอารมณ์ถือเป็นเรื่องลบ เป็นปฏิกิริยาที่ไม่ต้องการในสถานการณ์เครียด การรับมือวิธีนี้ใช้การแสดงอารมณ์และการประมวลอารมณ์เพื่อให้รับมือกับสถานการณ์เครียดได้ดีกว่า
แนวคิดนี้พัฒนาขึ้นเพื่ออธิบายความไม่คล้องจองกันในวรรณกรรมทางจิตวิทยาเรื่องความเครียด (stress) และวิธีการรับมือ (coping)
คือการรับมือโดยเพ่งอารมณ์ (emotion-focused coping) ซึ่งเป็นแนวคิดที่มีก่อนแล้ว โดยมากสัมพันธ์กับผลที่ถือเป็นการปรับตัวที่ไม่ดี (maladaptive) แต่การประมวลและแสดงอารมณ์กลับมีหลักฐานว่ามีประโยชน์
การรับมือ (coping) เป็นความตั้งใจพยายามแก้และบรรเทาปัญหาที่ทำให้เครียด
งานวิจัยได้แสดงการรับมืออย่างกว้าง ๆ 2 หมวด คือที่เพ่งอารมณ์ หรือที่เพ่งปัญหา
การรับมือที่เพ่งอารมณ์มุ่งการควบคุมอารมณ์เชิงลบต่อความเครียด
เทียบกับการรับมือที่เพ่งปัญหา ซึ่งมุ่งเปลี่ยนตัวก่อความเครียดโดยตรง
นอกจากนั้นแล้ว กระบวนการรับมือยังแบ่งออกได้อีก 2 หมวด คือ การเข้าหาหรือการหลีกเลี่ยงสถานการณ์ก่อความเครียด
นักวิจัยได้แสดงการมีอารมณ์รุนแรงว่า เป็นตัวสร้างปัญหาและเป็นการทำหน้าที่ผิดปกติ โดยเฉพาะของกระบวนการรู้คิด
นอกจากนั้นแล้ว งานวิจัยยังแสดงด้วยว่า การรับมือแบบเพ่งอารมณ์สัมพันธ์กับผลทางจิตที่ไม่ดี
คือ งานทบทวนวรรณกรรมกว่า 100 งานพบความสัมพันธ์ระหว่างการรับมือแบบเพ่งอารมณ์กับผลลบ เช่น ความพอใจในชีวิตที่ไม่ดี อาการซึมเศร้าและวิตกกังวลที่มากกว่า และความไม่เสถียรทางอารมณ์ (neuroticism)
แต่ว่า ก็ยังมีหลักฐานเชิงประสบการณ์ด้วยว่า การแสดงอารมณ์อาจเป็นการทำหน้าที่อย่างสมควรและเป็นการปรับตัวที่ดี
งานทดลองแสดงว่า การเขียนเปิดแสดงอารมณ์มีผลดีต่อประสิทธิภาพการทำงานทางด้านการรู้คิดและผลที่ดีกว่าทางจิต เช่นปรับอารมณ์ซึมเศร้าได้
งานวิจัยในเรื่องการควบคุมอารมณ์ยังแสดงถึงความสำคัญของการประมวลและการแสดงอารมณ์เพื่อความเป็นอยู่ที่ดี
งานวิจัยเรื่องการบำบัดก็แสดงถึงบทบาทสำคัญของอารมณ์ในการรับมือกับสถานการณ์ที่ยากอีกด้วย
เช่น การบำบัดเพ่งอารมณ์ (Emotion-focused therapy) เป็นจิตบำบัดที่เน้นความสำคัญของการยอมรับและอดทนอารมณ์เชิงลบ และมีความสุขกับอารมณ์เชิงบวกเพื่อให้จิตปรับตัวอย่างถูกสุขภาพ
นักวิจัยได้พยายามจำแนกการรับมือโดยเพ่งอารมณ์ส่วนที่เป็นการปรับตัวผิดจากส่วนที่ใช้ได้ โดยวัดค่าต่าง ๆ
นอกจากนั้นแล้ว งานศึกษาหลายงานพบด้วยว่า การรับมือโดยเพ่งอารมณ์บ่อยครั้งรวมกลยุทธ์ทั้งแบบเข้าหาและหลีกเลี่ยง
เหตุผลที่สองที่การรับมือโดยเพ่งอารมณ์ถือว่าเป็นการปรับตัวผิดก็เพราะว่า การวัดมีตัวแปรกวนเป็นความทุกข์ (distress) ซึ่งในที่สุดก่อให้เกิดพฤติกรรมแบบปรับตัวผิด
เพื่อแก้ปัญหาการวัดค่าของการรับมือโดยเพ่งอารมณ์ (emotion-focused coping) จึงมีการเสนอให้ใช้บทว่า การรับมือโดยใช้อารมณ์ (emotional approach coping) แทน
การประเมินการรับมือโดยใช้อารมณ์.
กลุ่มนักจิตวิทยากลุ่มหนึ่งได้พัฒนาแบบวัดการรับมือโดยใช้อารมณ์ในปี 2543
ซึ่งมีการวัดย่อย 2 กลุ่ม คือ การประมวลอารมณ์ และการแสดงอารมณ์
โดยค่าทั้งสองมีสหสัมพันธ์กัน แต่ก็เป็นเรื่องต่างกัน
ส่วนที่วัดการประมวลอารมณ์สะท้อนให้เห็นความพยายามเพื่อเข้าใจ พิจารณา และตรวจสอบอารมณ์เป็นการตอบสนองต่อเหตุการณ์เครียด
ยกตัวอย่างเช่นเป็นการยอมรับว่า "ฉันยอมรับความรู้สึกของฉัน" และ "ฉันใช้เวลาเพื่อพิจารณาว่าฉันกำลังรู้สึกอย่างไรจริง ๆ"
ส่วนการแสดงอารมณ์สะท้อนให้เห็นความพยายามเพื่อสื่อสารและแชร์อารมณ์กับคนอื่น ๆ ทั้งทางคำพูดและไม่ใช่คำพูด
ตัวอย่างเช่น "ฉันปล่อยให้ตัวเองแสดงความรู้สึก" และ "ฉันตามสบายในการแสดงอารมณ์"
การวัดทำทั้งโดยคำถามเฉพาะสถานการณ์ (เช่น คุณทำอะไรเพื่อตอบสนองต่อความเครียดนี้) และเฉพาะนิสัย (เช่น คุณทำอะไรโดยทั่วไป)
โดยค่าวัดไม่มีสหสัมพันธ์กับความเอนเอียงเพราะเหตุความชอบใจทางสังคม (social desirability bias)
นอกจากภาษาอังกฤษแล้ว แบบวัดยังได้ตรวจความสมเหตุสมผลแล้วในภาษานอร์เวย์
และภาษาตุรกี
งานวิจัยตามยาว.
ในบรรดาคู่รักต่างเพศที่มีบุตรยาก การรับมือโดยใช้อารมณ์พยากรณ์อาการซึมเศร้าที่ลดลงสำหรับทั้งคู่หลังจากได้ลองผสมเทียมที่ไม่สำเร็จ
การรับมือโดยใช้อารมณ์อาจจะมีประโยชน์กับคู่ชีวิต
คือมีหลักฐานว่า การมีคู่ชีวิตเพศชายที่รับมือโดยใช้อารมณ์มีผลป้องกันอาการซึมเศร้าในคู่เพศหญิงผู้ที่ระดับการรับมือด้วยอารมณ์ต่ำ
การถูกทำร้ายทางเพศ.
การรับมือโดยใช้อารมณ์อาจมีประโยชน์กับผู้ถูกทำร้ายทางเพศ
ในบรรดาผู้ถูกทำร้ายทางเพศ การเพิ่มการแสดงอารมณ์สัมพันธ์กับความรู้สึกว่าตนสามารถควบคุมกระบวนการฟื้นสภาพได้ และความรู้สึกว่าควบคุมได้สัมพันธ์กับความทุกข์ที่น้อยลงหลังเหตุการณ์
มีหลักฐานไม่ชัดเจนว่า การรับมือโดยใช้อารมณ์มีผลต่อตัวอย่างหญิงที่มีมะเร็งเต้านมหรือไม่
คือ ในการศึกษาตามยาวในหญิงที่มีมะเร็งเต้านม หญิงที่รู้สึกว่าสังคมของตนสามารถรับการแสดงอารมณ์ได้ การแสดงอารมณ์ก็จะพยากรณ์คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
การรับมือโดยใช้อารมณ์ในหญิงที่มีมะเร็งเต้านมยังพยากรณ์สภาพทางจิตใจที่เจริญขึ้นหลังเหตุการณ์อีกด้วย (Posttraumatic growth)
แต่ว่าก็ยังมีงานศึกษาอื่น ๆ ที่ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการแสดงอารมณ์และสภาพทางจิตใจที่เจริญขึ้นหลังเหตุการณ์
งานศึกษาตามขวาง.
นักศึกษาและชุมชน.
งานศึกษาตามขวางแสดงความสัมพันธ์ระหว่างการรับมือโดยใช้อารมณ์กับการปรับตัวทางจิตเชิงบวก ในสถานการณ์บางอย่างสำหรับนักศึกษาและตัวอย่างจากชุมชน
ในงานศึกษาตามขวางของนักศึกษาหญิงปริญญาตรี ผู้ที่รับมือปัญหาโดยใช้อารมณ์มากกว่าจะรายงานความคิดเชิงบวกมากกว่าและความคิดเชิงลบน้อยกว่า
ส่วนในตัวอย่างชุมชนของผู้ใหญ่ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา การรับมือโดยใช้อารมณ์สัมพันธ์ในเชิงลบกับความโกรธ ความวิตกกังวลที่เป็นลักษณะสืบสายพันธุ์ (trait) และอาการซึมเศร้า
นอกจากนั้นแล้ว หญิงที่รายงานการประมวลอารมณ์เป็นนิสัยในระดับสูงกว่ายังรายงานอาการซึมเศร้าและวิตกกังวลที่น้อยกว่า และความพอใจในชีวิตที่สูงกว่า
และสำหรับชาย การแสดงอารมณ์เป็นนิสัยสัมพันธ์กับความพอใจในชีวิตที่สูงกว่า
ตัวอย่างคนไข้ความผิดปกติทางจิต.
มีหลักฐานบ้างที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างการรับมือโดยใช้อารมณ์กับความเป็นสุขทางใจ