pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แบล็กแซ็บบาธ เริ่มทำอัลบั้มใหม่ในช่วงตุลาคม 1986 ที่Air Studios ใน Montserrat โปรดิวเซอร์โดย Jeff Glixman ในช่วงบันทึกอัลบั้มก็เกิดปัญหา หลังการประชุมกับ Glixman และแทนที่ด้วย Vic Coppersmith-Heaven และมือเบส Dave Spitz ก็ลาออกเพราะปัญหาส่วนตัว แทนที่ด้วยอดีตมือเบสจากวงเรนโบว์ Bob Daisley แล้วเริ่มเขียนเพลงขึ้มมาใหม่ แต่ก่อนที่จะเขียนเสร็จ Gary Moore ก็กลับมาร่วมงานกับวงอีกครั้ง พร้อมกับ Eric Singer มือกลองคนใหม่ของวง หลังจากที่เกิดปัญหากับโปรดิวเซอร์ทั้งสองคน ทางวงก็กลับไปที่มอร์แกนสตูดิโอในเดือนมกราคม 1987 ได้โปรดิวเซอร์คนใหม่มาร่วมงานคือ Chris Tsangarides ขณะที่ทำงานอยู่ในอังกฤษ นักร้องนำของวง Ray Gillen ก็ออกจากวง และแทนด้วย Tony Martin หลังเกือบปีในการทำอัลบั้ม "The Eternal Idol" เปิดตัวเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 1987 หลังจากปล่อยอัลบั้มนี้ ออมิวสิกให้ความเห็นว่า "โทนี มาติน มีเสียงร้องที่ทรงพลัง" สำหรับวง และ สำหรับอัลบั้ม "มีประสิทธิภาพมากกว่าที่ผ่าน ๆ มา" อัลบั้มนี้ได้อันดับที่ 66 จากชาร์ดในอังกฤษ และ 168 จากชาร์ดของ สหรัฐฯ และการโปรโมทอัลบั้มในเยอรมัน อิตาลี ครั้งแรกใน กรีซ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เพราะไม่มีผู้สนันสนุน การทัวร์ในยุโรปจึงถูกยกเลิก มือเบส Dave Spitz ก็ลาออกจากวงและแทนที่ด้วย Virginia Wolf, หลังจากการโปรโมทอัลบั้ม The Eternal Idol เสร็จ แบล็กแซ็บบาธก็ถูกต้นสังกัด Vertigo Records และ Warner Bros ไล่ออก และจดสัญญากับสังกัดของ I.R.S. Records และเริ่มทำอัลบั้มใหม่ในเดือนสิงหาคม 1988 จากการประสบปัญหาจากอัลบั้ม Eternal Idol โทนี ไอออมมี จึงต้องผลิตอัลบั้มต่อไปด้วยตัวเอง และแล้วอัลบั้ม "Headless Cross" ก็ปล่อยวางขายในช่วงเดือน เมษายน 1989 และไม่สนความเห็นใด ๆ ของนักวิจารณ์ ในที่สุด ออมิวสิกก็ให้คะแนนอัลบั้มนี้4ดาว และให้ความเห็นว่า"เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดโดยไม่มี ออสซี หรือ ดิโอ". และซิงเกิล"Headless Cross"ก็ได้อันดับ62 และอัลบั้มได้อันดับที่31จากชาร์ดของอังกฤษ ส่วนในสหรัฐฯได้อันดับที่ 115 และการทัวร์อัลบั้ม Headless Cross ก็เริ่มในเดือน พฤษภาคม 1989 ที่สหรัฐฯแต่ก็ยกเลิก. และเริ่มทัวร์ในยุโรปในเดือน กันยายน ในเดือน กุมภาพันธ์ 1990 แบล็กแซ็บบาธ กลับไปที่สตูดิโอเพื่อทำอัลบั้ม "TYR"และออกวางขายวันที่ 6 สิงหาคม 1990 อัลบั้มนี้ติดอันดับ 24 บนชาร์ดของอังกฤษ แต่ไม่ติดอันดับของ Billboard 200 ในสหรัฐฯ
"Dehumanizer" (1990–92).
หลังจาก "Lock Up The Wolves" ทัวร์ที่สหรัฐฯในเดือนสิงหาคม 1990 Ronnie James Dio อดีตนักร้องของวงกลับมาร่วมวงพร้อมกับมือเบส Geezer Butler, บัทเลอร์โน้มน้าวให้ไอออมมีให้ไล่ โทนี มาร์ติน และ มือเบส นีล เมอเรย์ ออกจากวง รอนนี เจมส์ ดิโอ และ กีเซอร์ บัทเลอร์ ร่วมวงกับ ไอออมมี และ โคซี โพเวล ในปี 1990 เพื่อทำอัลบั้มใหม่ แต่โคซี ได้รับบาดเจ็บที่สะโพกอัลบั้มใหม่จึงหยุดชะงัก และแทนที่ด้วย Vinny Appice โดยมี Reinhold Mack เป็นโปรดิวเซอร์ อัลบั้ม "Dehumanizer" จึงเกิดขึ้นหลังเขียนเสร็จก็วางขายในวันที่ 22 มิถุนายน 1992 ในสหรัฐอเมริกามีอัลบั้มได้รับการเปิดตัววันที่ 30 มิถุนายน 1992 โดยค่าย Reprise Records อัลบั้มนี้ติดขึ้นอันดับที่44ใน Billboard 200 อัลบั้มนี้ยังมีเพลงที่โดดเด่นคือ "Time Machine" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ Wayne's World และการที่แฟนเพลงรู้แนวทางที่แท้จริงของวงทำให้วงได้รับกระแสนิยมที่ดี ดิโอ ลาออกจากวงหลังแสดงที่ แคริฟอเนีย เมื่อวันที่13 พฤศจิกายน 1992 หลังจากนั้นก็แทนที่ด้วยนักร้องจากวง Judas Priest Rob Halford ในช่วงท้ายของการแสดงคอนเสิร์ต ไอออมมี และ บัทเลอร์ ได้ร่วมกับ ออสซี ออสบอร์น และ บิล วอร์ด ตั้งแต่ปี 1985 ในงาน"Live Aid" การแสดงชุดสั้น ๆ กับงานเพลงของแบล็กแซ็บบาธ
"Cross Purposes" และ "Forbidden" (1993–96).
Vinny Appice มือกลองก็ลาออกเพื่อไปร่วมวงกับ ดิโอ ในอัลบั้ม Strange Highways และ Angry Machines ไอออมมี และ บัทเลอร์ ขอให้ Bobby Rondinelli มือกลองจากวงเรนโบว์ และ Tony Martin ให้มาเป็นนักร้อง และกลับไปสตูดิโอเพื่อทำอัลบั้มใหม่ ภายใต้แรงกดดันจากต้นสังกัด อัลบั้มที่สิบเจ็ดของพวกเขาก็เสร็จ "Cross Purposes" ออกวางขายวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1994 ออมิวสิกให้ความเห็นว่า นับจากอัลบั้ม Born again นี่เป็นการบันทึกอัลบั้มที่แท้จริงของพวกเขา และการทัวร์ Cross Purposes ก็เริ่มขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ ที่อังกฤษในช่วงที่วงทัวร์อยู่ที่ Hammersmith Apollo วันที่ 13 เมษายน 1994 อัลบั้ม Cross Purposes Live ก็ถูกปล่อยวางขาย ในเดือน มิถุนายน 1994 บอบบี รอนดินลี มือกลองก็ลาออกและแทนที่ด้วย บิล วอร์ด หลังสิ้นสุดการทัวร์ กีเซอร์ บัทเลอร์ ก็ออกจากวง เพื่อเข้าร่วมวง และปล่อยอัลบั้ม "" ในปี 1995 หลังจากนั้น บิล วอร์ด ก็ออกจากวง Neil Murray จึงมาแทนในตำแหน่งมือเบส และ Cozy Powell มาเล่นกลอง และแล้ว"Forbidden"ก็วางขายวันที่ 8 มิถุนายน 1995 แต่ไม่ได้ติดอันดับใด ๆ แบล็กแซ็บบาธก็เริ่มทัวร์ ในเดือน มิถุนายน 1995 หลังจากนั้น2เดือน Cozy Powell มือกลอง ก็ออกจากวงเพราะปัญหาด้านสุขภาพ Bobby Rondinelli จึงเข้ามาแทนที่ หลังการแสดงที่เอเชียในเดือน ธันวาคม 1995 ไอออมมีก็ห่างหายไป และทำอัลบั้มเดี่ยวกับ Glenn Hughes อดีตนักร้องของวง ในปี 1997 โทนี ไอออมมี กลับไปรวมตัวกับ ออสซี ออสบอร์น หวังจะนำแบล็กแซ็บบาธให้กลับมาเป็นเหมือนอดีตแต่ก็เป็นในระยะสั้น ๆ
รวมตัวกับ ออสซี ออสบอร์น (1997–2006).
ในฤดูร้อนของปี 1997 โทนี ไอออมมี, กีเซอร์ บัทเลอร์, ออสซี ออสบอร์น รวมตัวกันอีกครั้งในงาน Ozzfest เป็นการทัวร์ของออสบอร์นช่วงเป็นศิลปินเดี่ยว มิค บอร์ดิน มือกลองของออสบอร์นขึ้นเล่นแทน บิล วอร์ด ที่เขาไม่สามารถขึ้นแสดงได้เพราะ บิล วอร์ด ต้องเล่นให้กับวงของตัวเองในเดือนธันวาคมปี 1997 สมาชิกทุกคนของวงก็รวมตัวกับ บิล วอร์ด เพื่อทำอัลบั้มบันทึกการแสดงสด "Reunion"เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 1998 อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับที่11ของBillboard 200, และได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในอังกฤษ จากซิงเกิล"Iron Man"ทำให้แบล็กแซ็บบาธได้รางวัลแกรมมี และได้การยอมรับว่าเป็นวงเฮฟวี เมทัลที่ดีที่สุด ไม่นานแบล็กแซ็บบาธก็เริ่มออกทัวร์ในยุโรปในช่วงฤดูร้อนของปี 1998 แต่ก็เกิดปัญหาเมื่อ บิล วอร์ดต้องออกจากวงเพราะปัญหาด้านสุขภาพ และแทนทีด้วย วินนี แอพไพซ์ หลังฤดูร้อนผ่านไปก็เริ่มงาน ozzfest อีกครั้ง หลังจากงาน ozzfest โทนี ไอออมมี ก็ออกอัลบั้มเดี่ยวแรกของเขา"Iommi" ในปี 2000 ในขณะเดียวกัน ออสซีก็ออกอัลบั้ม "Down to Earth" แบล็กแซ็บบาธกลับไปสตูดิโออีกครั้งเพื่อทำอัลบั้มใหม่ โปรดิวเซอร์คือ "Rick Rubin"ในฤดูใบไม้ผลิของปี 2001 แต่ถูกระงับเพราะออสซีต้องกลับไปทำอัลบัมใหม่ของตัวเอง ช่วงฤดูร้อนของปี 2001 ในเดือน มีนาคม 2002 ออสซี ออสบอร์นได้รับรางวัล รางวัลเอ็มมี จากรายการโทรทัศน์ของตัวเอง"The Osbournes" ในช่วงเวลานั้นแบล็กแซ็บบาธยังคงเว้นว่างจากการทำอัลบั้มแต่ก็ยังมีงาน ozzfestในปี 2004 และ 2005
"The Dio Years" และ วง Heaven &amp; Hell (2006–10).
ในขณะที่ออสบอร์ทำอัลบั้มเดียวของตัวเอง"Black Rain" ในปี2006 ค่ายRhino Records ก็ออกอัลบั้ม"" รวบรวมเพลงจากช่วงที่เคยร่วมงานกับRonnie James Dio ออกวางขายวันที่ 3 เมษายน 2007 ได้อันดับที่54จาก Billboard 200 ไอออมมี และ ดิโอพอใจกับผลที่ได้จึงรวมตัวกันสร้างวงใหม่ชื่อว่า Heaven &amp; Hell และวางแผนทัวร์รอบโลก บิล วอร์ดได้เข้าร่วมกับวง Heaven &amp; Hell แต่ต้องออกเพราะปัญหาเรื่องส่วนตัวกับสมาชิกและแทนที่ด้วย วินนี แอพไพซ์ Heaven &amp; Hell เริ่มออกทัวร์ในสหรัฐฯ และบันทึกอัลบั้มในนิวยอร์กวันที่ 30 มีนาคม 2007 อัลบั้ม "Live from Radio City Music Hall" ในเดือน พฤศจิกายน 2007 ดิโอ วางแผนจะทำสตูดิโออัลบั้มใหม่ซึ่งบันทึกในปีถัดไป, ในปี 2009 พวกเขาก็ออกสตูดิโออัลบั้มใหม่"The Devil You Know", วางขายวันที่ 28 เมษายน ในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2010Ronnie James Dioป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารและเสียชีวิตลง
กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง (2010–ปัจจุบัน).
ในปี 2011กีเซอร์ บัทเลอร์ และ ออสซี ออสบอร์น มีความคิดที่จะกลับมารวมตัวกันในนามของ แบล็กแซ็บบาธเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2011 เว็บไซต์ของ MetalTalk ยืนยันว่าแบล็กแซ็บบาธ จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง โดยระบุไว้ว่า ออสบอร์น, ไอออมมี, บัทเลอร์ ประชุมกัน วันที่ 1 สิงหาคม และ 15 สิงหาคมเพื่อหาวันที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และแล้วพวกเขาก็กลับมารวมตัวกันในปี 2012 ในงาน Download Festival พวกเขากล่าว่าคิดจะทำอัลบั้มใหม่ในช่วงปลายปี 2012 เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2012 บิล วอร์ดแถลงข่าวว่า เขาจะไม่เข้าร่วมกับวงแบล็กแซ็บบาธ เนื่องจากเขาได้รับค่าตัวราคาต่ำ สมาชิกทุกคนจึงต้องดำเนินงานโดยที่ไม่มี บิล วอร์ด ในเดือน กุมภาพันธ์ 2012 การแสดงครั้งแรกของการกลับมารวมวงกันที่งาน Download Festival วันที่ 10 มิถุนายน 2012 พร้อมกับการทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกตามที่วางแผนไว้ และกำลังเตรียมทำอัลบั้มใหม่กับโปรดิวเซอร์ Rick Rubin คาดว่าจะเสร็จในช่วงปลายปี 2012 ในวันที่ 9 มกราคม 2012 โทนี ไอออมมี ได้รับการรักษาโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองระยะแรกแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการทำงาน วันที่ 15 พฤษภาคม 2012 บิลวอร์ดโพสต์ข้อความบนเว็บไซต์ของเขาว่าได้พยายามเข้าร่วมกับวงแต่ได้รับการปฏิเสธ และแทนที่ด้วย Tommy Clufetos วันที่ 20 สิงหาคม 2012 Black Sabbath กลับไปสตูดิโอเพื่อบันทึกอัลบั้มใหม่
แบล็ค แซบบาธ
แบล็ก แซบบาธ
จักรพรรดิเซวียนแห่งราชวงศ์โจว หรือ โจวเซวียนตี้ (ค.ศ. 559 - 579) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า อวี่เหวินอวิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 559 (พ.ศ. 1102) เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโจวอู่ตี้ เมื่อพระราชบิดาสวรรคต ในปี ค.ศ. 578 อวี่เหวินอวินจึงขึ้นทรงราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวเซวียนตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 19 พรรษา อูเหวินหยุนทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอที่สุดในราชวงศ์ สวรรคตในปี ค.ศ. 579 (พ.ศ. 1122) ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาเท่านั้น อวี่เหวินช่านจึงขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวจิ้งตี้
จักรพรรดิจิง
จักรพรรดิจิงตี้ (Jing Di) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิโจวอู่
จักรพรรดิอู่แห่งราชวงศ์โจว หรือ โจวอู่ตี้ (ค.ศ. 543 - 578) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินยง" (Yuwen Yong) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 543 (พ.ศ. 1086)
ทรงเป็นบุตรชายคนที่ 4 ของ "อวี่เหวินไท่" (Yuwen Tai) ขุนพลแห่งราชวงศ์วุยตะวันตก เมื่อพระเชษฐา(พี่ชาย)คือ จักรพรรดิโจวหมิงตี้"อวี่เหวินอวี้" สวรรคตในปี ค.ศ. 560 (พ.ศ. 1103) อวี้เหวินยง พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวอู่ตี้ (ค.ศ. 560 - 578) ขณะพระชนมายุเพียง 17 พรรษา
ในปี ค.ศ. 572 (พ.ศ. 1115) ทรงล่อ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน คือ อวี่เหวินฮู่ มาสังหาร และทรงจัดระเบียบทหารใหม่ ทำให้ทหารมีระเบียบวินัยและเข้มแข็งมากขึ้น ในปี ค.ศ. 577 ทรงนำกองทัพบุกขยี้และยึด ราชวงศ์เป่ยฉี
ในปี ค.ศ. 578 สวรรคตระหว่างรบ ขณะพระชนม์ได้ 35 พรรษาทำให้ อวี่เหวินอวิน(บุตรชาย) ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวเซวียนตี้
เรื่องราวของจักรพรรดิโจวอู่ตี้หรืออวี่เหวินยงนั้นยังถูกนำมาสร้างเป็นละครอีกด้วยอาทิ เช่น ศึกรักสะท้านแผ่นดิน (Lan Ling Wang 2013), ศึกรักลิขิตสวรรค์ (Princess of Lanling 2016), ตำนานสกุลตู๋กู (The Legend of Dugu 2018) และ ตู๋กูฮองเฮา (Queen Dugu 2018)
ฟรันส์ ฮัลส์
ฟรันส์ ฮัลส์ (; ประมาณ ค.ศ. 1582 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1666) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฮัลส์มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนและการใช้ฝีแปรงที่อิสระและเป็นผู้นำวิธีการเขียนที่มีชีวิตชีวามาสู่ศิลปะดัตช์ และเป็นผู้มีบทบาทในการวิวัฒนาการการเขียนภาพเหมือนของกลุ่มคนในคริสต์ศตวรรษที่ 17
ฟรันส์ ฮัลส์ เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1582 หรือ ค.ศ. 1583 ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ครอบครัวของฮัลส์ก็เช่นเดียวกับครอบครัวอื่นที่หลบหนีออกจากแอนต์เวิร์ประหว่างการเสียเมืองแอนต์เวิร์ป (Fall of Antwerp, 1584–1585) จากเนเธอร์แลนด์ของสเปนไปฮาร์เลมที่ฮัลส์อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต ฮัลส์ได้รับการศึกษาทางศิลปะจากจิตรกรชาวเฟลมิชที่หลบหนีมาอีกคนหนึ่งกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) ที่ได้รับอิทธิพลจากลัทธิจริตนิยม แต่ไม่เห็นได้ชัดในภาพเขียน
เมื่ออายุได้ 27 ปีฮัลส์ก็ได้เป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกา และเริ่มทำงานเป็นช่างซ่อมศิลปะสำหรับเทศบาลเมือง ฮัลส์ซ่อมภาพในงานสะสมขนาดใหญ่ที่กาเริล ฟัน มันเดอร์ บรรยายในหนังสือ "หนังสือจิตรกรรม"  ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1604 งานที่เด่นคืองานของเคร์ตเคิน โตต ซินต์ ยันส์ (Geertgen tot Sint Jans), ยัน ฟัน สโคเริล (Jan van Scorel) และยัน โมสตาร์ต (Jan Mostaert) ที่แขวนอยู่ที่วัดเซนต์จอห์นในฮาร์เลม งานซ่อมภาพเขียนเป็นงานที่เมืองฮาร์เลมเป็นผู้จ่ายค่าจ้าง เพราะงานเขียนทางศาสนาทั้งหมดถูกยึดหลังจากเกิดการทำลายรูปเคารพ แต่งานเขียนทั้งหมดมิได้เป็นของเมืองฮาร์เลมอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1625 หลังจากที่ผู้อาวุโสของเมืองตัดสินความเหมาะสมของภาพที่จะเป็นเจ้าของ งานที่เหลือถูกตัดสินว่าเป็นโรมันคาทอลิกเกินไปและถูกขายให้แก่กอร์เนลิส กลาสส์ ฟัน วีริงเงิน (Cornelis Claesz van Wieringen) สมาชิกสมาคมช่างเขียนด้วยกัน โดยมีข้อแม้ว่าต้องนำออกจากเมือง เมื่อไม่มีงานเขียนมากนักที่จะต้องซ่อม ฮัลส์จึงต้องเริ่มอาชีพใหม่เป็นช่างเขียนภาพเหมือน
ลิ้มเซียนยี้
ลิ้มเซียนยี้ เป็นตัวละครในนิยายเรื่องฤทธิ์มีดสั้น ซึ่งแต่งโดยโกวเล้ง
ลิ้มเซียนยี้เป็นม่วยม่วยบุญธรรมของลิ้มซีอิม นางงดงามหยาดเยิ้มราวเทพธิดาจำแลงลงมา ไดชื่อว่าหญิงงามสะคราญอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน
แต่เป็นความงามที่เปี่ยมด้วยยาพิษ ล่อคนหลงให้ยอมมอบชีวิตได้เลย
ลิ้มเซียนยี้ได้หลอกล่ออาฮุยตัวเอกของเรื่องให้รักอย่างลุ่มหลงงมงาย ซึ่งทำให้เกิดเป็นที่มาของชื่อเรื่อง "มือกระบี่มากรัก กระบี่ไร้น้ำใจ" นั่นเอง
ลิ้มเซียนยี้หลอกใช้งานอาฮุย แต่กลับมีสัมพันธ์สวาทกับผู้ชายอีกหลายคนเพื่อผลประโยชน์ ยกเว้นก็เพียงอาฮุยทีไม่ได้แตะต้องนางเลย
เนื่องเพราะอาฮุยรักลิ้มเซียนยี้อย่างจริงใจ ความรักไม่ได้ผิดเพียงแต่อาฮุยรักคนผิด แม้แต่ลี้คิมฮวงก็ไม่อาจดึงอาฮุยออกมาจากขื่อคานี้ได้
แต่ต่อมาอาฮุยก็ได้คิดเอง และกลับไปสู่สุดยอดมือกระบี่ดังเดิม ส่วนบั้นปลายลิ้มเซียนยี้นั้นได้รับผลกรรมกลายเป็นนางคณิกาในซ่องที่ทรุดโทรม
ถึงแม้ในท้ายที่สุดลิ้มเซียนจะบังเกิดรักแท้ต่ออาฮุยก็ตาม แต่สายเกินไป
จักรพรรดิโจวหมิง
จักรพรรดิหมิงแห่งราชวงศ์โจว หรือ โจวหมิงตี้ (ค.ศ. 534 - 560) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินอวี้" (Yuwen Yu) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 534 (พ.ศ. 1077) เป็นบุตรชายคนโตของ อวี่เหวินไท่ เมื่อพระราชอนุชาคือ จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้ ทรงถูกถอดและปลงพระชนม์โดยผู้สำเร็จราชการ พระองค์จึงถูกยกให้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวหมิงตี้ ในปี ค.ศ. 557(พ.ศ. 1100) ขณะพระชนม์ได้ 23 พรรษา
ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปี ก็ทรงถูกวางยาพิษโดยผู้สำเร็จราชการ ก่อนสวรรคตทรงยกราชสมบัติให้พระราชอนุชา สวรรคตในปี ค.ศ. 560 (พ.ศ. 1103) ขณะพระชนม์ได้ 26 พรรษา
พระนามทรงกรมของพระราชโอรส พระราชธิดาในรัชกาลที่ ๑
นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ
นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือ เกรซ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นลูกของสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ และเป็นลูกคนเดียวของนางเตือนใจ เตชะรัตนประเสริฐ มีพี่ชายและพี่สาวต่างมารดา 4 คน คือ อัครพล ชมศจี อวิกา และจาตุศม เตชะรัตนประเสริฐ สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนร่วมฤดี อินเตอร์เนชั่นแนล สคูล (RIS) และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการภาพยนตร์กับผลงานแสดงนำในภาพยนตร์กำกับโดย พจน์ อานนท์ เรื่อง "เอ๋อเหรอ" เมื่อปี 2548 ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ได้รับรางวัลดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลสุพรรณหงส์ ครั้งที่ 15 ประจำปี 2548 จากนั้นมีบทพากษ์เสียงในภาพยนตร์ แอนิเมชันไทยเรื่องดังอย่าง "ก้านกล้วย" (2549)
นวรัตน์เป็นบุคคลข้ามเพศจากหญิงเป็นชายคนแรกที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอนุญาตให้แต่งกายชุดครุยบัณฑิตสำหรับบุรุษในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร
อาจื่อ
อาจื่อ(阿紫) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
อาจื่องามดั่งอสรพิษร้าย มีอายุประมาณสิบหกปี เป็นเด็กกำพร้า ต้องแยกกับบิดามารดาและพี่สาวตั้งแต่แบเบาะ ยังจำความไม่ได้ เนื่องจากบิดาและมารดาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ทำให้อาจื่อเป็นเด็กที่ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน หนำซ้ำยังไปเป็นศิษย์ของผู้เฒ่าหมู่ดาวติงชุนชิว
อาจื่อเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน มีพี่สาวอีกคนชื่ออาจู
อาจื่อติดตามเฉียวฟงตลอดหลังจากที่อาจูพี่สาวเสียชีวิต ซึ่งได้ฝากฝังให้เฉียวฟงช่วยดูแล เพราะเกรงอาจื่อจะหลงเดินทางผิด ในขณะเดียวกันอาจูก็ฝากฝังให้อาจื่อคอยดูแลปรนนิบัติเฉียวฟงด้วยเช่นกัน แต่ทว่าอาจื่อมีนิสัยกร้าวร้าว โหดเหี้ยมอำมหิต ทำให้เป็นภาระกับเฉียวฟงอยู่เสมอ แต่สุดท้ายอาจือก็รักเฉียวฟง
จักรพรรดิหมิง
จักรพรรดิหมิงตี้ (Ming Di) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิเสวียน
จักรพรรดิเสวียนตี้ (Xuan Di) สามารถหมายถึง
โรแบร์ แลงกาต์
โรแบร์ แลงกาต์ ( "รอแบร์ แล็งกา)" หรือ ร. แลงกาต์ (พ.ศ. 2435 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักนิติศาสตร์และอาจารย์สอนกฎหมายชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายในภาคพื้นเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อวงการกฎหมายไทยในอดีตอย่างยิ่ง
โรแบร์เกิดใน พ.ศ. 2435 ณ เมืองชาร์เลอวีล-เมซีแยร์ แคว้นอาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส ชีวิตส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
ด้านการศึกษา ใน พ.ศ. 2462 เขาได้ศึกษาภาษาไทย ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันภาษาตะวันออกแห่งกรุงปารีส ต่อมาได้ศึกษากฎหมายเอกชนจนได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตในปารีสเมื่อ พ.ศ. 2474 มีผลงานเป็นวิทยานิพนธ์เรื่อง "เลสกลาวาชปรีเวดองเลอวีเยอดรัวซียามัว" (; "ระบบทาสเอกชนในกฎหมายเก่าของสยาม")
ด้านการทำงาน ระหว่าง พ.ศ. 2461 ถึง พ.ศ. 2462 โรแบร์เป็นล่ามให้กองทัพไทยในฝรั่งเศส
ครั้น พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2483 โรแบร์ย้ายมาประกอบอาชีพในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นที่ปรึกษากฎหมาย และอาจารย์วิชานิติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยหลายแห่งในเอเชีย รวมถึงอาจารย์วิชานิติศาสตร์ระดับปริญญาตรีและปริญญาโทของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส และมีล่ามถ่ายทอดเป็นภาษาไทยอีกที
ช่วงนั้น เขายังได้เป็นที่ปรึกษากระทรวงยุติธรรม และได้ร่วมในการอภิปรายและศึกษาเกี่ยวกับระบบกฎหมายอินเดียที่กำลังเจริญเติบโต
เขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยกระทั่ง พ.ศ. 2498 จึงออกจากงาน ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศกัมพูชากลับไปบ้านเกิดเมืองนอนของเขา
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงรายงานไว้ใน "สาส์นสมเด็จ" ว่า ใน พ.ศ. 2480 ระหว่างที่โรแบร์ทำงานในประเทศสยาม พระองค์เสด็จไปเยี่ยมเขาที่บ้าน และทรงพบว่า เขาสะสมพัดยศของพระภิกษุไว้มากมาย ในจำนวนนี้มีพัดโบราณและพัดประจำตำแหน่งซึ่งไม่ควรจะได้ไว้ เมื่อตรัสถามที่มา เขาก็บ่ายเบี่ยงเลี่ยงตอบ
โรแบร์กลับประเทศฝรั่งเศสไปสอนที่ศูนย์อินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยปารีส จนเสียชีวิตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 หนึ่งปีก่อนที่ผลงานของเขาจะได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและนำชื่อของเขาเข้าสู่โลกระดับสากล
ภาษาฮีบรูมิซนาอิก
ร. แลงกาต์
Robert Lingat
เครื่องยนต์นิสสัน RB
เครื่องยนต์นิสสัน RB เป็นเครื่องยนต์ 2.0-3.0 ลิตร จากนิสสัน โดยแบ่งเป็น
RB26DET.
RB26DET เป็นเครื่องยนต์ของรถยนต์นิสสัน สกายไลน์ ในรหัส GT-R ตั้งแต่
นอกจากนี้ยังมีรถยนต์นิสสันรุ่น Stagea 260RS และรถยนต์ทอมมี ไคระ (Tommy Kaira) รุ่น ZZ II ที่ผลิตหรือประกอบโดยใช้เครื่องยนต์รุ่นดังกล่าว
ภาษาฮีบรูมิซนะห์
ภาษาฮีบรูมิซนะห์ (Mishnaic Hebrew language) หรือภาษาฮีบรูแรบไบรุ่นแรก (Early Rabbinic Hebrew language) เป็นลูกหลานโดยตรงของภาษาฮีบรูไบเบิลภาษาหนึ่ง ที่รักษาไว้โดยชาวกรุงในบาบิโลน และได้รับการบันทึกโดยชาวยิวที่เขียนมิซนะห์ สำเนียงนี้ไม่ได้ถูกใช้โดยชาวซามาริทันที่รักษาสำเนียงของตนในรูปภาษาฮีบรูซามาริทัน
ระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูมิซนะห์ใกล้เคียงกับภาษาฮีบรูไบเบิล อย่างไรก็ตาม เสียงท้ายพยางค์ /m/ มักจะถูกแทนที่ด้วย /n/ ในมิซนะห์ ในหน่วยเสียงที่เป็นที่ตกลงกัน เสียงท้ายพยางค์ที่เป็นเสียงนาสิกถูกตัดออก โดยสระก่อนหน้านั้นถูกทำให้เป็นสระนาสิกแทน ต่อมาหน่วยเสียงที่เป็นที่ตกลงกันนี้ถูกเปลี่ยนแปลงไปโดยอิทธิพลของภาษาอราเมอิก นอกจากนั้น ในภาษาฮีบรูมิซนะห์ไม่มีการแยกความแตกต่างของเสียงอะลิฟ (א) และอะยิน (ע)
ระบบคำกริยาของภาษาฮีบรูมิซนะห์คล้ายกับภาษาฮีบรูไบเบิล แต่มีความเปลี่ยนแปลงซึ่งพบในสำเนียงอื่นๆของภาษาฮีบรูด้วย รวมทั้งภาษาฮีบรูในม้วนหนังสือแห่งทะเลสาบเดดซีและภาษาฮีบรูสมัยใหม่
อดีตกำลังกระทำ แสดงโดยใช้ Verb to be + รูปปัจจุบันซึ่งต่างไปจากภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น "הוא היה אומר"
ภาษาฮีบรูในยุคกลางมีลักษณะหลายอย่างที่ต่างจากภาษาฮีบรูในยุคโบราณ ได้แก่ ไวยากรณ์ ประโยค และรากศัพท์ใหม่ๆ ที่มีพื้นฐานมาจากรากศัพท์เก่า ในยุคทองของวรรณกรรมยิวในสเปน งานที่สำคัญทำโดยนักไวยากรณ์ในการอธิบายคำศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูไบเบิล ซึ่งมีพื้นฐานมาจากนักไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูคลาสสิก นักไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่สำคัญได้แก่ Judah ben David Hayyuj และ Jonah ibn Janah
ความต้องการที่จะแสดงความรู้ทางวิทยาศาสตร์และปรัชญาจากภาษากรีกคลาสสิกและภาษาอาหรับยุคกลาง ทำให้ภาษาฮีบรูยุคกลางมีการยืมคำและรูปแบบไวยากรณ์จากภาษาอื่น หรือคำที่มีค่าใกล้เคียง จากรากศัพท์ภาษาฮีบรูที่มีอยู่ ทำให้มีเอกลักษณ์เฉพาะของปรัชญาฮีบรูซึ่งเป็นการแปลจากภาษาอาหรับ
ชุง ฮิยอง
ชุง ฮิยอง (Hi-Young Chung) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 4
โตเลมี
ลี ซึงฮุน
ลี ซึงฮุน  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 45 (น็อค 25) เสมอ 1 แพ้ 6
ในการชกมวยสากลอาชีพ ลีเคยชกแพ้เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ และคิม ฮวานจิน ใน พ.ศ. 2520 แต่ในปีถัดมา ลีก็ได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท และชกชนะคะแนน พรูเดนซิโอ คาร์โดนา ใน พ.ศ. 2522 ลีขยับขึ้นมาชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) แต่เป็นฝ่ายแพ้ราฟาเอล โอโรโนไป
ใน พ.ศ. 2524 ลีขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวท ชกชนะ คิม ซุงจุน แล้วขึ้นชิงแชมป์โลกกับกัวดา ลูเป้ พินเตอร์ เมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2525 แต่ไม่สำเร็จ แม้จะชกพินเตอร์ลงไปนับได้ก่อนในยกที่ 5 หลังจากนั้น ลีขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชกชนะอดีตแชมป์โลก ริคาร์โด คาร์โดนาและขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกกับวิคเตอร์ กาเลฮาสเมื่อ 2 ก.พ. 2528 แต่ไม่สำเร็จอีก
ต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2529 ลีมีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ที่ว่างเพราะคิม จีวอนสละตำแหน่ง การชกมีขึ้นในเดือนมกราคม 2530 ปรากฏว่าลีเป็นฝ่ายชนะประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ แม้จะป้องกันตำแหน่งได้ถึง 3 ครั้ง แต่ลีต้องสละตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2531 เพราะเกาหลีใต้ไม่สนับสนุน IBF ลีขึ้นชกชนะฮูเลียน โซลิสในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของ WBC กับดาเนียล ซาราโกซา แต่ไม่สำเร็จอีก ในที่สุดจึงแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2532
ชอย ยอนแคบ
ชอย ยอนแคบ (Youn-Kap Choi) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2507 สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 8) แพ้ 5
พระยาเทวาธิราช
ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์
พั้นช์ วรกาญจน์
พั้นช์
เจ้าพระยาอภัยราชา (โรลัง ยัคมินส์)
วัดจันทร์ (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดจันทร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ สร้างมานานกว่า 300 ปี มีความโดดเด่น คือ วิหารแว่นตาดำ ลักษณะคล้ายคนสวมแว่นตา
นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั่งของศูนย์ศิลปาชีพวัดจันทร์
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดจันทร์ เมื่อครั้งยังเป็นอาศรม พระธรรมจาริกบ้านจันทร์ ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522
วิหารแว่นตาดำ.
วิหารแว่นตาดำ วิหารที่มีลักษณะเหมือนสวมแว่นตาดำอยู่หน้าวิหาร สร้างมาประมาณ 80 ปี โดยช่างชาวกะเหรี่ยงหรือชาวปกาเกอญอ โดยเหตุผลเพราะ วิหารหันหน้าไปทางทิศตะวันออก พื้นวิหารเทพื้นปูน ฝาวิหารด้านข้างฉาบปูน ส่วนประตูด้านหน้าวิหารรวมทั้งจั่ววิหารด้านหน้าส่วนหนึ่งได้ทำด้วยแผ่นไม้สักปิดบังแสงแดดไว้หมด ขณะนั้นช่างเห็นว่าหากปิดด้านหน้าวิหารหมดจะไม่มีแสงแดดให้แสงสว่างในวิหารได้ จึงมีเจตนาว่าจะเปิดด้านหน้าวิหารบริเวณจั่ววิหารให้แสงแดดเข้ามาข้างในวิหารได้บ้าง จึงเจาะแผ่นไม้บางส่วนของจั่วออกเพื่อจะได้รับแสง โดยช่างตั้งใจจะทำให้เหมือนดวงตา แต่พอทำเสร็จมีลักษณะคล้ายแว่นตาจึงปล่อยให้เป็นไปอย่างนั้น ก่อนนั้นไม่ได้นำกระจกมาสวมใส่แต่อย่างใด แต่เป็นห่วงทรัพย์สินในวิหารที่มีพระประธานเป็นพระสิงห์ 3 อายุกว่า 300 ปี และพระพุทธรูปองค์อื่นๆ อีกจำนวนมาก กลัวว่าจะสูญหาย ต่อมาจึงนำกระจกกรองแสงสีดำมาติดอีกครั้งหนึ่ง จึงเป็นวิหารสวมแว่นตา
แบล็ก ซับบาธ
พระองค์เจ้าบวรเดช
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงทรงศะศิคุณ
5 หัวใจฮีโร่
5 หัวใจฮีโร่  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น-ดราม่า ที่ออกฉายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 เป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของผู้กำกับ โหน่ง กฤษณพงศ์ ราชธา ออกแบบและควบคุมฉากแอ็คชั่นร่วมกับพันนา ฤทธิไกร หลังจากเคยร่วมงานกันมาแล้วจาก "เกิดมาลุย" ภาพยนตร์ทำรายได้ 3.5 ล้านบาท
เครื่องดื่มอัดลม
The Day Tripper
เดย์ ทริปเปอร์
พระนางฮเยกย็อง
พระนางฮเยกย็องกุง  เป็นพระชายาขององค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าจองโจ หลังจากที่พระสวามีถูกลงพระอาญาจนสิ้นพระชนม์แล้วพระนางฮเยคย็องกุงก็ต้องมีพระชนม์ชีพที่ยากลำบาก เป็นแรงบันดาลใจให้พระนางเขียนบันทึก เรียกว่า ฮันจุงนก (한중록 閑中錄) เพื่อบันทึกเรื่องราวพระชนม์ชีพในฐานะพระชายาที่อาภัพ
พระนางฮเยกย็องกุง ประสูติในปี พ.ศ. 2278 สมัยพระเจ้าย็องโจ เป็นธิดาของฮงพงฮัน สกุลฮงแห่งพงซาน เมื่อพระชนมายุ 9 ปี ได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายรัชทายาทจางฮอน พระราชโอรสของพระเจ้าย็องโจ ตั้งแต่นั้นมาจึงมีพระยศเป็นเซจาบิน (世子嬪) หรือ พระชายาขององค์ชายรัชทายาท ในพ.ศ. 2293 พระชายาก็ประสูติพระโอรสองค์แรก คือ องค์ชายรัชทายาทอึยโซ แต่ดำรงพระชนม์ชีพอยู่เพียงสองปีก็สิ้นพระชนม์ ในพ.ศ. 2295 พระชายาก็ประสูติพระโอรสอีกพระองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซน (王世孫 พระนัดดารัชทายาท) ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ
แต่องค์ชายรัชทายาทจางฮอนพระสวามีทรงเริ่มมีอาการทางพระสติ ทรงหวาดกลัวสิ่งต่างๆรอบตัวและเข่นฆ่าขันทีและนางรับใช้ต่างๆในวัง เป็นที่เดือดร้อนไปทั่ว จนในพ.ศ. 2305 ขุนนางถวายฎีกาให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาองค์ชายจางฮอน พระเจ้าย็องโจยังลังเลอยู่ จนพระสนมอีย็องบิน พระมารดาขององค์ชายจางฮอนไปทูลขอให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาพระโอรส โดยมีจดหมายถึงพระชายาว่า
พระเจ้าย็องโจมีพระราชโองการปลดองค์ชายจางฮอนจากตำแหน่งรัชทายาท และปลดพระชายาฮงจากตำแหน่ง และเนรเทศนางกลับบ้านเดิมคือบ้านของฮงพงฮัน องค์ชายจางฮอนเข้าไปอยู่ในกล่องไม้ใส่ข้าวตอกตะปูแน่น เป็นเวลาเจ็ดวันจึงสวรรคต ต่อมาพระเจ้าย็องโจรู้สึกผิด ทรงคืนตำแหน่งให้อดีตองค์ชายรัชทายาทใหม่พระนามว่า องค์ชายรัชทายาทซาโด ส่วนอดีตพระชายาฮงนั้น ก็ได้คืนตำแหน่งเป็น พระชายาฮเยบิน (惠嬪)
แต่พระเจ้าย็องโจให้วังเซซนเป็นพระโอรสบุญธรรมขององค์ชายรัชทายาทฮโยจาง และพระชายาฮโยซุน เพื่อจะได้ไม่ต้องมีพระราชบิดาที่ต้องโทษ เมื่อวังเซซนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจในพ.ศ. 2319 จึงแต่งตั้งพระราชบิดาและพระราชมารดาที่แท้จริงขึ้นเป็นกษัตริย์ไม่ได้เพราะความผิดขององค์ชายซาโดยังเป็นที่ประจักษ์ และก็มีพระราชบิดาและพระราชมารดาบุญธรรมที่ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์อยู่แล้ว (องค์ชายรัชทายาทฮโยจาง เป็น พระเจ้าจินจง) แต่พระเจ้าจองโจก็ถวายพระนามใหม่แก่พระนางฮเยบิน ซึ่งเป็นพระราชมารดาแท้ๆว่า พระนางฮเยกย็องกุง(惠慶宮) อันจะเป็นชื่อสุสานของนางเมื่อสวรรคตแล้ว "กุง" เป็นสุสานระดับของพระสนม
พระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮงสวรรคตในพ.ศ. 2358 ในรัชกาลของพระเจ้าซุนโจ ซึ่งเป็นพระนัดดา ณ พระตำหนักคย็องชอนจอน(景春殿) ในพระราชวังชางกย็องกุง(昌慶宮) สิริพระชนมายุ 81 ปี พระนางมีพระนามเต็มอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระนางฮโยคัง ชาฮี จ็องซ็อน ฮวีมก ฮอนกย็อง ฮเยบิน(孝康慈禧貞宣徽穆獻敬惠嬪) แต่โดยทั่วไปก็ยังออกพระนามว่าพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮง(惠慶宮 洪氏)อยู่นั่นเอง
ในรัชกาลพระเจ้าโคจง(พ.ศ. 2395-2462) ได้โปรดให้เฉลิมพระยศมกุฎราชกุมารซาโดและพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮง พระชายาขึ้นเป็นกษัตริย์และราชินี โดยพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮงนั้นได้รับการถวายพระนามว่าพระมเหสีฮอนกย็องวังฮู(獻敬王后)