pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไทรเซราทอปส์  เป็นสกุลไดโนเสาร์กินพืชที่สูญพันธุ์แล้วที่ปรากฏครั้งแรกในช่วงปลาย Maastrichtian ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย ประมาณ 68 ล้านปีก่อนในบริเวณที่ปัจจุบันคืออเมริกาเหนือ มันเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ตัวสุดท้ายในจำพวกไดโนเสาร์ไม่ใช่นก (non-avian dinosaur) และสูญพันธุ์ในเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีนเมื่อ 66 ล้านปีก่อน ชื่อ "Triceratops" ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า 'หน้าสามเขา' มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า  หมายถึง 'สาม',  หมายถึง 'เขา' และ  หมายถึง 'หน้า'
ไทรเซราทอปส์มีกระโหลกที่มีเขา 3 เขา แถบริมกระดูกขนาดใหญ่ และร่างกายขนาดใหญ่ที่เดินสี่ขา โดยเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งมีความยาวถึง และหนัก ไทรเซราทอปส์มักแสดงร่วมกับหรือเป็นเหยื่อของ"ไทแรนโนซอรัส" ถึงแม้ว่ายังไม่มีความแน่ใจว่าทั้งสองตัวนี้เคยสู้กันเหมือนที่พิพิธภัณฑ์จัดแสดงหรือตามภาพยอดนิยมหรือไม่ก็ตาม การใช้งานของแถบริมกระดูกและเขาสามกันบนหัวยังคงเป็นที่ถกเถียง ในอดีต เขานี้ถูกมองเป็นอาวุธป้องกันนักล่า แต่ในช่วงล่าสุดได้ตีความว่าคุณสมบัตินี้มักใช้ในการระบุสปีชีส์ หาคู่ และแสดงความเป็นใหญ่ เหมือนกับเขากวางและกีบเท้าในปัจจุบัน
"ไทรเซราทอปส์" เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์และเซราทอปซิด (ceratopsid) ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และมักถูกนำเสนอในภาพยนตร์, แสตมป์ และสื่ออื่น ๆ
มีการประมาณการว่า "ไทรเซราทอปส์" มีความยาวประมาณ สูง และมีน้ำหนัก ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดในกลุ่มสัตว์บนพื้นดินคือกะโหลกขนาดใหญ่ มีการประมาณการว่าถ้าประกอบได้สมบูรณ์ กะโหลกที่ใหญ่ที่สุด (ตัวอย่าง MWC 7584 อดีตมีรหัสเป็น BYU 12183) จะมีความยาวประมาณ และอาจมีความยาวถึงหนึ่งในสามของทั้งตัว ตัวอย่าง "T. horridus" ที่มีชื่อว่าเคลซี (Kelsey) มีความยาว ที่มีกะโหลกขนาด สูงประมาณ และทางสมาคมแบล็กฮิลส์ (Black Hills institute) ประมาณการว่ามีน้ำหนักเกือบ ส่วนเกรกอรี เอส. พอล ประมาณการ "ไทรเซราทอปส์" ว่ามีความยาว และอาจมีน้ำหนัก
"ไทรเซราทอปส์" เป็นฟอสซิลประจำรัฐเซาท์ดาโคตา และเป็นไดโนเสาร์ทางการของรัฐไวโอมิง
ใน ค.ศ. 1942 ชาลส์ อาร์. ไนต์ได้วาดภาพการเผชิญหน้าระหว่าง "ไทแรนโนซอรัส" กับ "ไทรเซราทอปส์" ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติฟีลด์ของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก จัดตั้งให้พวกมันเป็นศัตรูในจินตนาการยอดนิยม Bob Bakker นักบรรพชีวินวิทยา กล่าวว่า การจินตนาการความเป็นศัตรูระหว่าง"ไทแรนโนซอรัส"กับ"ไทรเซราทอปส์"นั้น "ไม่มีการจับคู่ระหว่างนักล่าและเหยื่อชนิดใดที่น่าเร้าใจไปกว่าสิ่งนี้ เป็นการเหมาะสมอย่างยิ่งที่ศัตรูตัวฉกาจสองตัวดำเนินชีวิตตามวิวัฒนาการของการต่อสู้ในวันสุดท้ายของสมัยสุดท้ายของยุคไดโนเสาร์"
โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง
ไลฟ์ทีวี
ไลฟ์ทีวี  เป็นผู้ให้บริการให้เช่าสัญญาณดาวเทียม โดยได้เช่าย่านความถี่จากดาวเทียมไทยคม 5 ความถี่ 3480 H 30000 ให้ผู้ประกอบการโทรทัศน์ดาวเทียม ในอดีตไลฟ์ทีวีเป็นผู้ผลิตช่องรายการทีวีผ่านดาวเทียมโดยดำเนินการในรูปแบบฟรีทีวีและขายลิขสิทธิ์ให้ผู้ประกอบการโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิกหรือเคเบิลท้องถิ่น ดำเนินงานโดย บริษัท ไลฟ์ทีวี จำกัด ในเครือของ บริษัท ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นเจ้าของกิจการ ปัจจุบัน ไลฟ์ทีวี ได้ยุติการดำเนินกิจการแล้วเนื่องจากประสบปัญหาขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
ไลฟ์ทีวี มีชื่อเดิมว่า สไมล์ทีวี  เจ้าของเดิมคือ "บริษัท บีเอ็นที ทีวี จำกัด" ในเครือของ "บริษัท บีเอ็นที เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) "
"สไมล์ทีวี" เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โดยมี นางสาววิลาสินี จิวานนท์ เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท บีเอ็นทีทีวี จำกัด
เริ่มแรก สไมล์ทีวี ผลิตรายการโทรทัศน์โดยแบ่งตามประเภทรายการ จำนวน 6 ช่อง ได้แก่ ช่อง เอ็มวัน มูฟวีส์วัน , เอ็มทู , อีดีเอ็น , ป๊อป แชนแนล , รักไท ทีวี และ แฟชั่นทีวี และขายลิขสิทธิช่องรายการให้ผู้ประกอบการโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิกหรือเคเบิลท้องถิ่น นำไปเผยแพร่ให้แก่สมาชิกผู้รับชมในเขตพื้นที่
วันที่ 1 เมษายน 2549 รักไททีวี ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ไทยไชโย"
วันที่ 26 กันยายน 2549 ได้มีการเปลี่ยนโครงสร้างผู้ถือหุ้นบริษัทใหม่ และเปลี่ยนชื่อบริษัทจาก "บริษัท บีเอ็นที เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน)" เป็น "บริษัท ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)" "บริษัท บีเอ็นทีทีวี จำกัด" เปลี่ยนชื่อเป็น "บริษัท ไลฟ์ทีวี จำกัด" และ "สไมล์ทีวี" เปลี่ยนชื่อเป็น "ไลฟ์ทีวี"
วันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 "นายอิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ" และ "นางสาววิลาสินี จิวานนท์" ได้แยกออกจาก บริษัท ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และก่อตั้งบริษัทใหม่ คือ "บริษัท มีเดีย คอมมูนิเคชั่น เน็ทเวอร์ค จำกัด" และได้ก่อตั้งสถานีโทรทัศน์สำหรับบอกรับเป็นสมาชิกภายใต้ชื่อ "สไมล์ทีวี เน็ตเวิร์ค" ขึ้นมาอีกครั้ง (ปัจจุบันยุติการดำเนินธุรกิจแล้ว)
บริษัท ไลฟ์ทีวี จำกัด ได้เปลี่ยนกรรมการผู้จัดการเป็น "นายกุลพงศ์ บุนนาค"
วันที่ 2 เมษายน 2550 ได้เปิดบริการช่อง "วาไรตี้ วัน " ช่องรายการสาระบันเทิงในหลากหลายรูปแบบเพื่อคนทั้งครอบครัว โดยรวมอยู่ในช่องเดียวกับแฟชั่นทีวี โดยออกอากาศในแบบฟรีทีวี
วันที่ 1 สิงหาคม 2550 ได้นำช่องมูฟวีส์วันมารวมกับช่องมูฟวีทู และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "มูฟวี พลัส " และทำการเข้ารหัสสัญญาณช่อง วาไรตี้ วัน
วันที่ 10 สิงหาคม 2550 สมาคมเคเบิลทีวีแห่งประเทศไทย ได้ขอความร่วมมือผู้ประกอบกิจการเคเบิลทีวีท้องถิ่นทั่วประเทศ ให้มีการเปลี่ยนแปลงการจัดผังช่องรายการใหม่ ในช่องลำดับที่ 21-40 บริษัท ไลฟ์ทีวี จำกัด ได้เข้าร่วมในการจัดลำดับช่องรายการในครั้งนี้ด้วย และทางสมาคมเคเบิลทีวีแห่งประเทศไทยได้กำหนดให้ช่องป๊อป อยู่ที่ช่องลำดับที่ 38
วันที่ 1 เมษายน 2552 ได้เปลี่ยนชื่อช่องวาไรตี้ วัน ใหม่เป็น "วัน วาไรตี้" และ ปรับผังและรูปแบบรายการใหม่ โดยออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง และได้ยุติการออกอากาศช่อง แฟชั่นทีวี
วันที่ 1 สิงหาคม 2552 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "อีดีเอ็น" ชั่วคราวเพื่อปรับปรุงพัฒนารูปแบบรายการ และได้ร่วมมือกับ บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เปิดช่องรายการ "มิราเคิล " ช่องรายการสารคดีเรื่องราวที่ลึกลับและเรื่องแปลกเหลือเชื่อ เป็นช่องรายการใหม่แทนที่
วันที่ 1 กันยายน 2552 ได้เปิดช่องรายการใหม่ 2 ช่อง คือช่องสารคดี "เอิร์ธ " และช่องฟุตบอล "ฟุตบอล พลัส "
วันที่ 28 กันยายน 2552 ได้ร่วมกับ เดอะบริดจ์ กันตนา และ เอไอเอส จัดงานแถลงข่าวเปิดตัวรายการประกวดร้องเพลงและเต้นเป็นคู่ชายหญิงในรูปแบบเรียลลิตี้ 24 ชั่วโมง “2 Tango คู่ร้อง ทำนองรัก” ณ Muse Pub เอกมัย ซอย 10
วันที่ 1 พฤศจิกายน 2552 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "มูฟวี่ พลัส" และเปิดช่อง "2 Tango" เพื่อถ่ายทอดสดรายการเรียลลิตี้ 24 ชั่วโมง “2 Tango คู่ร้อง ทำนองรัก”
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 ได้มีการปรับรูปแบบรายการและเปลี่ยนโลโก้ช่อง ป๊อป และ ไทยไชโยใหม่และรายการเรียลลิตี้ “2 Tango คู่ร้อง ทำนองรัก” ได้สิ้นสุดลง ได้ซื้อลิขสิทธิ์ช่องรายการอาหาร "เอเชี่ยน ฟู๊ดส์ แชนแนล " จากประเทศสิงคโปร์มาออกอากาศในประเทศไทย แทนที่ช่อง 2 Tango
ได้ซื้อลิขสิทธิ์ช่องรายการการ์ตูนสำหรับเด็ก "เบบี้ทีวี " จากประเทศสหราชอาณาจักรมาออกอากาศในประเทศไทย
ร่วมมือกับ บริษัท เอสทีจี มัลติมีเดีย จำกัด เปิดช่องรายการบันเทิงเอเชีย "คลิก เอเชีย " ทำให้ไลฟ์ทีวีมีช่องรายการทั้งหมด 10 ช่อง
วันที่ 21 มีนาคม 2553 ได้มีการปล่อยสัญญาณทุกช่องเป็นแบบฟรีทีวีชั่วคราวเพื่อปรับปรุงคุณภาพสัญญาณและเป็นการประชาสัมพันธ์ช่องรายการ
วันที่ 5 เมษายน 2553 ได้ยุติการออกกากาศช่อง "วัน วาไรตี้" และได้เปิดช่อง "เฟม (FAME)" ช่องรายการเซเลบริตี้วาไรตี้บันเทิงสำหรับผู้หญิง และเปิดช่อง“2 Tango คู่ร้อง ทำนองรัก” โดยการนำเทปคอนเสิร์ตและรายการต่าง ๆ เกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขันมาออกอากาศซ้ำ
วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 ได้มีการปรับแผนกลยุทธ์ขยายฐานผู้ชมโดยได้ปล่อยสัญญาณเป็นแบบฟรีทีวีในช่อง ป๊อป,ไทยไชโย,มิราเคิล,เฟม,และคลิกเอเชีย เพื่อให้ผู้ที่ติดจานดาวเทียมระบบซี-แบนด์  ได้รับชมฟรี โดยเปลี่ยนรูปแบบจากการขายลิขสิทธิ์ช่องเหล่านี้ให้ผู้ประกอบการเคเบิลทีวี มาเป็นขายโฆษณาแทน ส่วนช่องที่เหลือยังคงขายลิขสิทธิ์ให้กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวีเช่นเดิม
วันที่ 1 สิงหาคม 2553 ได้ร่วมกับ บริษัท พีเอสไอโฮลดิ้งส์ จำกัด ผู้ผลิตจานดาวเทียมระบบ ซี-แบนด์ พีเอสไอ เปิดตัวบริการ "ไลฟ์ทีวี พลัส " เพื่อให้ผู้ชมผ่านจานดาวเทียมพีเอสไอ หรือ จานดาวเทียมในระบบ ซี-แบนด์ (C-Band) ได้รับชมช่องรายการที่เข้ารหัส โดยมีการเก็บค่าบริการผ่านทางบัตรเติมเงิน
วันที่ 1 กันยายน 2553 ได้เปิดช่องรายการกีฬาใหม่คือ "สปอร์ต พลัส " ให้อยู่ในระบบการเข้ารหัสสัญญาณ ใน ไลฟ์ ทีวี พลัส แพ็คเกจ
เปิดช่อง "ไลฟ์ทีวี พรีวิว " ออกอากาศในระบบฟรีทูแอร์ โดยนำบางช่วงของรายการต่าง ๆ ที่ออกอากาศในช่องที่เข้ารหัส นำมาออกอากาศเพื่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์ ให้ผู้ชมได้ทดลองชม
วันที่ 1 สิงหาคม 2552 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "ทู แทงโก้" และได้เปิดช่องรายการ "ดู๊ด ทีวี " ช่องรายการบันเทิงสำหรับผู้ชาย เป็นช่องรายการใหม่แทนที่ โดยอยู่ในระบบฟรีทีวี
วันที่ 19 ตุลาคม 2553 ได้ร่วมกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ประเทศสหราชอาณาจักร จัดงานแถลงข่าวลงนามเซ็นต์สัญญาซื้อลิขสิทธิ์ช่อง Manchester United TV (MUTV) ออกอากาศในประเทศไทยตลอด 24 ชั่วโมง เป็นเวลา 3 ปี ณ ลานเซ็นทรัลเวิลด์ และได้เริ่มออกอากาศในวันที่ 29 ตุลาคม 2553 เป็นวันแรก
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "คลิกเอเชีย" และช่อง "เฟม" ได้นำช่องสัญญาณให้ผู้ผลิตรายอื่นเช่าสัมปทาน
วันที่ 30 กันยายน 2554 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "เอิร์ธ" "เบบี้ ทีวี" และ "ไลฟ์ทีวี ฟรีวิว" ได้นำช่องสัญญาณให้ผู้ผลิตรายอื่นเช่าสัมปทาน
วันที่ 1 ตุลาคม 2554 ได้ร่วมทุนกับ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ร่วมกันบริหารช่องรายการกีฬาร่วมกัน ได้แก่ ช่องฟุตบอลพลัส , สปอร์ตพลัส และ เอ็มยูทีวี
วันที่ 31 ธันวาคม 2554 ได้ยุติบริการ ไลฟ์ทีวี พลัส และยุติการออกอากาศช่อง "เอเชี่ยนฟู้ดส์แชนแนล" เนื่องจากหมดสัญญาสัปทาน
วันที่ 31 มีนาคม 2555 ไลฟ์ทีวีประสบปัญหาขาดทุนต่อเนื่อง เพราะธุรกิจทีวีดาวเทียมมีภาวะการแข่งขันที่สูงมากมีผู้ประกอบการรายอื่น ๆ เข้ามาในตลาดมากมาย จึงได้มีการยุติการผลิตช่องทีวีดาวเทียมภายใต้ชื่อไลฟ์ทีวีทั้งหมด โดยโอนกรรมสิทธิ์ช่องรายการที่เหลือ ดังนี้
ปัจจุบัน ไลฟ์ ทีวี ไม่มีการผลิตช่องรายการทีวีดาวเทียมแล้ว แต่ยังคงมีช่องสัญญาณที่เช่ากับดาวเทียมไทยคมอยู่ในความถี่ 3480 H 30000 ปัจจุบันได้นำช่องสัญญาณให้ผู้ประกอบการรายอื่นเช่าช่องสัญญาณ
ไลฟ์ ทีวี พลัส.
ไลฟ์ ทีวี ร่วมกับจานดาวเทียมพีเอสไอเปิดตัวบริการ "ไลฟ์ ทีวี พลัส " เป็นการขยายฐานผู้ชมโดยการเพิ่มช่องทางการรับชมช่องรายการที่เข้ารหัส ซึ่งจากเดิมเป็นการขายลิขสิทธื์ให้ผู้ประกอบการเคเบิลทีวีท้องถิ่นเท่านั้น โดยได้เพิ่มบริการสำหรับผู้ที่ติดจานดาวเทียมพีเอสไอที่สนใจรับชมช่องรายการเพิ่ม ทั้งนี้ผู้ชมจะต้องมีกล่องรับสัญญาณดาวเทียมรุ่น โอทู  และรุ่น โบนัส  ที่มีอุปกรณ์ถอดรหัสแซทเมลล์  เท่านั้นจึงจะสามารถรับชมได้ ปัจจุบันยุติการดำเนินการแล้วตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2554 เนื่องจากประสบปัญหาภาวะขาดทุน
อ.ฟุจิโกะ เอฟ ฟุจิโอะ
ภาษาวาคี
ภาษาวาคี (วาคี: /В̌aхi, ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้
ภาษาวาคีเป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในภาษากลุ่มปามีร์ บางครั้งเรียกภาษาปามีริสหรือภาษาทาจิกภูเขา จุดกำเนิดของภาษานี้อยู่ในวัคคาน ซึ่งถูกแยกไปอยู่ระหว่างอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงเหนือและจังหวัดปกครองตนเองโครโน-บาดักสถานในทาจิกิสถาน ประมาณว่ามีผู้พูดราว 50,000 คนทั่วโลก ชาววาคีอาศัยอยู่ในหลายประเทศคือทางเหนือของปากีสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และจีน
ในทาจิกิสถาน.
โดยทั่วไปชาวทาจิกถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาทาจิก แต่นักภาษาศาสตร์ทั่วไปแยกเป็นอีกภาษาต่างหาก แต่ในปากีสถาน ชาววาคีถือว่าตนเป็นชาวทาจิก
ในปากีสถาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับภาษาวาคีคือ สมาคมวัฒนธรรมวาคีทาจิก (WTCA) เน้นในด้านการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมวาคี ทั้งที่เป็นเอกสารและดนตรี อัตราการรู้หนังสือของชาววาคีในปากีสถานเป็น 60% วิทยุในปากีสถานมีที่ออกอากาศเป็นภาษาวาคีด้วย
เดิมที ภาษาวาคีไม่มีรูปอักษรของตนเอง ทำให้มีการพัฒนารูปเขียนโดยใช้อักษรอาหรับ, อักษรซีริลลิก และอักษรละติน
อักษรอาหรับโดยหลักแล้วใช้กันในประเทศอัฟกานิสถาน:
Haqiqat Ali เป็นผู้พัฒนาภาษานี้เป็นอักษรละตินใน ค.ศ. 1984 :
ตัวอย่างคำแปลในคัมภีร์ไบเบิลใน ค.ศ. 2001 เป็นไปตามข้างล่างนี้:
ภาษาวาซิ-วารี
ภาษาวาซิ-วารี เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาววาซิในหุบเขาปราซุน ประเทศอัฟกานิสถาน ชื่ออื่นของภาษานี้คือภาษาปราซูนี หรือภาษาปราซุน เรียกโดยผู้พูดภาษาปาทาน อยู่ในภาษากลุ่มนูริสถาน ตระกูลอินโดยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน มีผู้พูดราว 1,000 คน (2543) ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม อัตราการรู้หนังสือต่ำ ผู้ใช้เป็นภาษาแม่รู้หนังสือต่ำกว่า 1% และผู้ใช้เป็นภาษาที่สองรู้หนังสือ 15% - 25%
Negara Ku
ภาษาสันถาลี
ภาษาสันถาลี เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมุนดา ใกล้เคียงกับภาษาโฮและภาษามุนดารี มีผู้พูด 6 ล้านคนในอินเดีย บังกลาเทศ เนปาล และภูฏาน ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอินเดีย กระจายอยู่ตามรัฐฌารขัณฑ์ อัสสัม พิหาร โอริศา ตรีปุระ และเบงกอลตะวันตก มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรสันถาลี อัตราการรู้หนังสือต่ำอยู่ระหว่าง 10 - 30%
ภาษาวาซิรี
ภาษาวาซิรี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดในวาซิริสถานในจังหวัดซาร์ฮัด ประเทศปากีสถาน และบริเวณใกล้เคียงในปากีสถานและอัฟกานิสถาน อาจจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาปาทานได้ แม้จะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์
ภาษามากินดาเนา
ภาษามากินดาเนา เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดเป็นส่วนใหญ่ในจังหวัดมากินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ และมีกระจายอยู่ในส่วนอื่น ๆ ของเกาะมินดาเนาเช่น ซัมโบวังกา ดาเวา และจังหวัดอื่น ๆ เช่น จังหวัดนอร์ทโกตาบาโต จังหวัดเซาท์โกตาบาโต จังหวัดซารังกานี จังหวัดซัมโบอังกาเดลซูร์ และจังหวัดซัมโบอังกาซิบูไก รวมทั้งในมะนิลาด้วย
ภาษามีนังกาเบา
ภาษามีนังกาเบา (มีนังกาเบา: ; ; หรือ ) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดโดยชาวมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตก ทางตะวันตกของเกาะเรียว และเมืองอื่น ๆ ในอินโดนีเซียเนื่องจากการอพยพ รวมทั้งในประเทศมาเลเซีย ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษามลายูทั้งในด้านศัพท์และไวยากรณ์ นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้เป็นสำเนียงของภาษามลายู
ในมาเลเซีย ภาษานี้ใช้พูดในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวมีนังกาเบาที่อพยพมาจากสุมาตรา ภาษานี้เป็นภาษากลางในชายฝั่งตะวันตกของสุมาตราเหนือ และเคยใช้ในบางส่วนของอาเจะฮ์ ในชื่อ Aneuk Jamee
ภาษามาร์วารี
ภาษามาร์วารี (मारवाड़ी, ) เป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถาน และรัฐใกล้เคียงเช่นรัฐคุชราต ในอินเดีย รวมทั้งในปากีสถาน ใน พ.ศ. 2540 มีผู้พูด 13.2 ล้านคน โดยมี 13 ล้านคน ในอินเดียและ 200,000 คนในปากีสถาน จัดเป็นสำเนียงตะวันตกของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี ซึ่งมีการเพิ่มสัญลักษณ์พิเศษที่ต่างจากอักษรเทวนาครีมาตรฐาน แม้ว่าในอดีตจะมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรมหชนี ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการและภาษาในการศึกษา บางครั้งกำหนดให้ภาษามาร์วารีกับภาษาราชสถานเป็นภาษาเดียวกัน
ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันประมาณ 50-65% การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา การออกเสียงบางเสียงต่างจากภาษาฮินดี เช่น เสียง /s/ ในภาษาฮินดีเป็นเสียง /h/ ในภาษามาร์วารี ตัวอย่างเช่น /sona/ 'ทอง' (ฮินดี) และ /hono/ 'ทอง' (มาร์วารี) เสียงสระบางเสียงมีความแตกต่างกัน เช่นเดียวกับคำสรรพนามและคำแสดงคำถาม ในปากีสถาน ภาษามาร์วารีมีสองสำเนียง ซึ่งมีทั้งที่ใกล้และไม่ใกล้เคียงภาษามาร์วารีในอินเดีย
ภาษาขรีโพลี
ภาษากันเนาช์
ภาษาซิลเหต
ภาษาถิ่นอีสาน
ภาษาอะเจะห์
กระทิงวัว
กระทิงวัว  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีใครได้พบเห็นตัวจริง ๆ ขณะยังมีชีวิตอยู่ และแม้แต่ซากจะพบก็เพียงเขาที่ไร้หัวกะโหลกวางขายในตลาดขายของป่าตามชายแดนไทย-กัมพูชา, ไทย-ลาว, ลาว-กัมพูชา และเวียดนามเท่านั้น ซึ่งเขานั้นมีลักษณะบิดเป็นเกลียวยาวประมาณ 20 นิ้ว
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล" Pseudonovibos" โดยอาจจะเป็นชื่อพ้องรองของสกุล "Bos" หรือสกุลของวัวทั่วไป
อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์จัดให้เป็นสัตว์จำพวกเดียวกับกระทิงและวัวป่า พ่อค้าสัตว์ป่าบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา รายงานให้ทราบว่ากระทิงวัวได้สูญพันธุ์ไปจากโลกนี้นานแล้ว แต่มีรายงานว่าเคยมีชาวลาวล่าสัตว์ชนิดนี้ได้ทางภาคใต้ของแขวงอัตตะปือในประเทศลาวเมื่อปี ค.ศ. 1964
อย่างไรก็ตาม สถานะของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ หรือ IUCN ได้จัดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ (Endangerous)
จังหวัดรัตนคีรี
รัตนคีรี หรือ รัตตะนะกิรี  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 636 กิโลเมตร มีพื้นที่ 10,782 ตารางกิโลเมตร ประชากร 184,000 คน (พ.ศ. 2553) นับถือศาสนาพุทธและวิญญาณนิยม
สามารถเดินทางไปได้โดยทางอากาศ ทางบก และทางเรือ โดยเดินทางจากพนมเปญ ไปจังหวัดกระแจะหรือจังหวัดสตึงแตรงตอนหน้าฝนเท่านั้น หรือต่อรถจากกระแจะ โดยเครื่องบินหรือรถจากจังหวัดสตึงแตรงไปยังจังหวัดรัตนคีรี
อาชีพหลักคือเกษตรกรรม ผลิตผลหลักคืออัญมณีและผลผลิตทางการเกษตร อุตสาหกรรมหลักคือการทำสวน-ทำไร่และการท่องเที่ยว
จังหวัดรัตนคีรีเป็นจังหวัดที่มีดัชนีชี้วัดด้านสุขภาพต่ำที่สุดในประเทศกัมพูชา
จังหวัดรัตนคีรีมีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา จำนวน 76 แห่ง (พ.ศ. 2541) แต่มีจำนวนประชากรเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่ได้รับการศึกษาขั้นประถมศึกษา
จังหวัดรัตนคีรีแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ  ได้แก่
กระดังงา
กระดังงา หรือกระดังงาไทย อังกฤษ : Ylang-ylang (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cananga odorata" (Lamk.) Hook.f. et Th.) ชื่ออื่น สะบันงา สะบันงาต้น สะบานงา (ภาคเหนือ) กระดังงาใบใหญ่ (กลาง) กระดังงาใหญ่ กระดังงอ (ยะลา) กระดังงา เป็นไม้ยืนต้นในตระกูลเดียวกับน้อยหน่าและการเวก
กระดังงามีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เอเซียเขตร้อนในแถบของประเทศฟิลิปปินส์และประเทศอินโดนีเซีย
เป็นไม้ยืนต้น ความสูง 8-15 เมตร เป็นพุ่มทรงโปร่ง ออกดอกตลอดปี ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปวงรีหรือรูปใบหอก กว้าง 5-7 ซม. ยาว 13-20 ซม. ขอบใบเป็นคลื่น เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทา ดอกช่อออกเป็นกระจุก ที่ซอกใบ กระจุกละ 4-6 ดอก กลีบดอกสีเหลืองหรือเหลืองอมเขียว มีกลิ่นหอม ผลเป็นกลุ่มผล ดอกมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตอนเช้าและเย็น
โดยเริ่มออกดอกเมื่อ ปลูกได้ประมาณ 3 ปี สูง 7 - 8 เมตร จึงจะออกดอก
กระดังงาเป็นไม้เลื้อยที่เปลือกจะหนาขึ้นตามอายุ โดยสามารถตอนกิ่งได้แบบเดียวกับไม้ยืนต้น แต่มีโอกาสที่จะติดเชื้อโรค รา ทำให้กิ่งที่ชำได้มีความเปราะ กิ่งหักง่าย ส่วนใหญ่จึงนิยมจะขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
ความเชื่อของไทย.
โดยมีความเชื่อว่า กระดัง คือการทำให้เกิดเสียงดังไปไกล โดยนำความเชื่อมาจาก บันทึกโบราณจาก นกการะเวกในสมัยพุทธกาล มีเสียงดังไพเราะก้องไกลทั่วสวรรค์
พิกเจอร์สแอตแอ็นเอ็กซ์ฮิบิชัน
พิกเจอร์สแอตแอ็นเอ็กซ์ฮิบิชัน หรือ งานนิทรรศการภาพวาด (; , ) เป็นบทเพลงชุดผลงานเดี่ยวเปียโนที่ประพันธ์โดยโมเดสต์ มูสซอร์กสกีขึ้นในปีค.ศ. 1874 ซึ่งเป็นผลงานที่ทั่วโลกยอมรับว่า เป็นบทเพลงเดี่ยวเปียโนที่มีชื่อเสียงที่สุดในแวดวงเพลงคลาสสิก และเป็นผลงานสำหรับยอดนักเปียโนที่ความสามารถสูง
มูสซอร์กสกีได้ประพันธ์เพลงนี้โดยอาศัยเพลงพื้นเมืองของชาวรัสเซียแฝงไว้มาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกมากมายในบทเพลง และต่อมา มีคีตกวีแห่งยุคศตวรรษที่ 20 ในนามว่า มัวริส ราเวล คีตกวีชาวฝรั่งเศส ในยุคอิมเพรสชั่นนิสม์ (Impressionism) ได้นำเพลงของมูสซอร์กสกีมาเรียบเรียงตามแนวฉบับอิมเพรสชั่นนิสม์ ราเวลได้ประพันธ์เพลงนี้โดยคงรูปแบบเพลงของมูสซอร์กสกีไว้ให้วงออเคสตร้าบรรเลง จึงได้มีการบันทึกเสียงการแสดงสด ๆ อีกด้วย จึงทำให้ชื่อมูสซอร์กสกีเป็นที่นิยมของทั่วโลกว่า เพลงของเขา ไม่ตกจริง ๆ
ท่อนต่าง ๆ ในเพลงชุดนิทรรศการภาพวาด.
ผลงานทั้ง 10 ชิ้นในบทเพลงชุดนี้ มูสซอร์กสกีได้รับแรงบันดาลใจจากการไปชมนิทรรศการภาพของศิลปินชื่อดังทั้ง 10 ผลงานภาพวาดของ วิกเตอร์ ฮาร์ทมันน์ มี 5 ชิ้นที่เป็นบทเพลงชื่อว่า "English: Passeggiata - French: Promenade" ซึ่งเป็นท่อนนำและการเดินทางชมภาพอื่น ๆ ที่มูสซอร์กสกีชื่นชอบ และมีลักษณะบทเพลงแตกต่างกันออกไป โดยมีท่อนที่ 2,3 และ 4 เป็นบทเพลง Promenade ซึ่งมูสซอร์กสกีได้ใช้รูปแบบของ วาริเอชั่น ของบทเพลง Promenade โดยอาศัย Promenade ฉบับแม่แบบมาดัดแปลให้ความรู้สึกอารมณ์ต่าง ๆ ในขณะกำลังจะเดินไปชมภาพอื่น ๆ แต่ละบทจะมีลักษณะแตกต่างกันออกไป โดยที่อัตราจังหวะ บันไดเสียง และอารมณ์ของบทเพลงนั้นไม่ซ้ำรูปแบบเดิม จึงทำให้ผลงานของมูสซอร์กสกีมีชื่อเสียงมากขึ้น วลาดิเมียร์ สตาซอฟ ได้เขียนแนวคิดให้กับมูสซอร์กสกีในการชมภาพต่าง ๆ ของเขา ในหลังจากนี้
Pictures at an Exhibition for orchestra (by Maurice Ravel)
พยาธิตัวตืด  จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมแพลทีเฮลมินธิส เป็นสิ่งมีชีวิตที่แพร่พันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว สามารถขยายพันธุ์ได้ถึง 1 ล้านตัวต่อวัน ในแต่ละปล้องของพยาธิตัวตืด สามารถแบ่งตัวและเติบโตเป็นพยาธิตัวใหม่ได้ ปกติแล้วพยาธิตัวตืดเป็นปรสิตอาศัยในลำไส้ของ หมู
เสือโคร่งเบงกอล  เป็นเสือโคร่งชนิดย่อยชนิดหนึ่ง นับเป็นเสือโคร่งที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของบรรดาเสือโคร่งทั้งหมด รองจากเสือโคร่งไซบีเรีย ("P. t. altaica") ที่พบในแถบไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย
เสือโคร่งเบงกอลตัวผู้เมื่อมีขนาดใหญ่เต็มที่อาจยาวได้ถึง 360 เซนติเมตร หนัก 250-270 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า และมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 140–180 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียใต้ ในประเทศอินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ และกระจายเข้าไปในแถบประเทศพม่าด้วย เสือโคร่งเบงกอลมีศัตรูทางธรรมชาติเยอะอาทิเช่น งูเหลือม งูหลาม จระเข้น้ำเค็ม ช้างอินเดีย หมาใน หมีสลอธ หมีควาย หมีหมาและสิงโตอินเดีย แต่เจ้าเสือโคร่งเบงกอลก็สามารถเอาตัวรอดมาได้ถึงแม้มันจะอยู่ตัวเดียว สถานะในธรรมชาติ จัดเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการถูกล่าเพื่อทำหนังเป็นเครื่องประดับ และกระดูก, อวัยวะ เป็นยาสมุนไพรตามความเชื่อ อย่างไรก็ตาม เสือโคร่งเบงกอลนั้นนับได้ว่าเป็นเสือโคร่งชนิดที่ยังมีเหลืออยู่มากที่สุดในธรรมชาติ คาดว่ามีอยู่มากกว่า 3,500 ตัวในธรรมชาติ
ในการสำรวจพบว่า ปี 2561 ในเขตป่าอนุรักษ์อินเดีย 2,600-3,000 ตัว, เนปาล 235 ตัว, ภูฎาณ 103 ตัว, บังคลาเทศ 160 ตัว ส่วนในพม่าไม่สามารถประเมิน โดยเป็นเสือที่มนุษย์นำมาเลี้ยงและขยายพันธุ์ได้มากและแพร่หลายที่สุด ในสถานที่เลี้ยง พบว่า เสือโคร่งเบงกอลเป็นเสือโคร่งที่มีความเชื่องและดุร้ายน้อยที่สุด จนสามารถฝึกหัดให้เล่นละครสัตว์ได้
เสือโคร่งเบงกอลขึ้นชื่อว่าเป็นเสือโคร่งที่กินมนุษย์มาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะในอินเดีย การล่าเสือเป็นเกมกีฬาของราชวงศ์ชั้นสูง แม้แต่ในยุคที่อังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย โดยการขี่หลังช้างออกล่าในตามทุ่งหญ้าทั้งหญ้าสูงและหญ้าต่ำ ในคริสต์ทศวรรษที่ 20 มีเสือโคร่งเบงกอลคร่าชีวิตมนุษย์ไปกว่า 1,600 รายต่อปี แม้แต่ในปัจจุบันที่การล่าเสือเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย และผู้คนเข้าใจถึงการอนุรักษ์สัตว์ป่ามากขึ้น แต่ทว่าก็ยังคงมีการโจมตีมนุษย์อยู่เป็นระยะ ๆ ของเสือ โดยเฉพาะในสุนทรพนซึ่งเป็นพื้นที่ป่าชายเลน เสือโคร่งเบงกอลที่นี่มีความดุร้ายและไม่เกรงกลัวมนุษย์ มักจะโจมตีมนุษย์เสมอ ๆ โดยเฉพาะการจู่โจมจากด้านหลัง ชาวพื้นเมืองที่นี่จึงต้องสวมหน้ากากไว้ด้านหลังเพื่อป้องกัน ด้วยการทำให้เสือเข้าใจผิดว่ากำลังถูกจ้องดูอยู่ เสือที่โจมตีมนุษย์ส่วนมากเป็นตัวเมียในช่วงฤดูเก็บน้ำผึ้ง ซึ่งตรงกับฤดูที่เสือโคร่งเบงกอลจะมีลูกพอดี
พฤหัสเจ้าศาสตรา
พฤหัสเจ้าศาสตรา เป็นหนังสือเล่มที่ 4 ในหนังสือชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" เป็นหนังสือประเภท วรรณกรรมนวนิยายแฟนตาซี ของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์แจ่มใส ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือ จันทร์มหันตภัยอังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต ศุกร์รัตติกาล และเสาร์มนตรา
หลังจากผ่านการผจญภัยที่ยาวนานในทะเลกั้นอาณาเขต อาเธอร์ เพนฮาลิกอน ช่วยเหลือลีฟได้สำเร็จและได้กลับมาประชุมกับพินัยกรรมที่ห้องกลางวันของวันจันทร์อีกครั้ง แต่ด้วยอุบายบางอย่าง ทำให้อาเธอร์ต้องกลายเป็นทหารเกณฑ์ของกองทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิก ซึ่งบัญชาการโดยเซอร์พฤหัสบดี ผู้ดูแลจอมโมโห และต้องไปเป็นทหารอยู่ในวงกตยิ่งใหญ่ถึงหนึ่งศษวรรษ พินัยกรรมบอกให้อาเธอร์ชิงกุญแจดอกที่สี่จากท่านเซอร์ เพื่อที่จะได้หลุดจากการเป็นทหารเกณฑ์ และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพแทนเซอร์พฤหัสบดี
เริ่มแรกอาเธอร์ต้องเปลี่ยนชื่อเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เขาได้รู้จักเฟรด ทองเลขนำซึ่งเคยทำงานอยู่ในบ้านเบื้องกลางมาก่อน ลิ้มรสชาติความเจ็บปวดจากการล้างระหว่างหู ผ่านการฝึกที่ทรหดทรมาน สู้รบกับข้าศึกตัวร้ายจำนวนมหาศาล นิทลิ่งใหม่ซึ่งอยู่ในการควบคุมของผู้บัญชาการลึกลับที่มีแผนการขัดแย้งกับเจตจำนงของมหาสถาปนิก รวมถึงการค้นหาพินัยกรรมและชิงกุญแจจากเซอร์พฤหัสบดีจอมโมโหให้จงได้
อาเธอร์เองยังไม่สามารถกลับสู่โลกของตนได้ เนื่องจากถูกเด็กชายไร้หนัง ตัวกินวิญญาณแสนอันตรายสวมรอยแทนตัวเขา และไปปรากฏตัวบนโลก มันสามารถแพร่เชื้อราเพื่อควบคุมสิ่งมีชีวิตทุกๆ ตัวที่มันแตะต้อง อาเธอร์กลับบ้านไม่ได้เพราะปฏิกิริยาระหว่างเขากับเด็กชายไร้หนังจะระเบิดโลก ลีฟขอเสนอตัวช่วยอาเธอร์ด้วยการกลับไปยังโลกและเอาวัตถุต้นกำเนิดที่ใช้สร้างเด็กชายไร้หนังเพื่อขว้างเข้าสู่สุญญะเพื่อทำลายเด็กชายไร้หนัง นี่คือแผนร้ายของวันข้างหน้าผู้ชั่วร้ายและอกตัญญู ที่กำลังท้าทายความกล้าหาญของอาเธอร์ เพนฮาลิกอน
"ดูเพิ่มที่ เฟรด ทองเลขนำ"
"ดูเพิ่มที่ เด็กชายไร้หนัง"
ในตอนต้นของเรื่อง หลังจากที่เธอได้ผนึกตนเข้ากับส่วนที่สามของพินัยกรรมแล้ว เธอกลายเป็นหญิงสาวสูงเจ็ดฟุตครึ่ง สวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวอ่อนทอประกายสีฟ้าเรืองรอง เธอตาโปน และมีเสียงแหบต่ำคล้ายเสียงหลงตัวเองของคาร์พ เธอได้จัดการประชุมและขอร้องให้อาเธอร์อยู่ที่บ้านต่อ แต่แล้วอาเธอร์ก็ต้องถูกเกณฑ์ทหาร
ในตอนท้ายของเรื่อง หลังจากส่วนที่สี่ของพินัยกรรมได้ผนึกกับตัวเธอ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เกรี้ยวกราด (จากความอารมณ์ร้อนของส่วนที่สี่) สูงแปดฟุต สวมชุดสีเหลืองคล้ายของคนเป่าปี่ และโจมตีนิทลิ่งที่บุกป้อมกลางด้วยกุญแจและสายฟ้าฟาด
นายทหารสำคัญๆ ที่มีชื่อปรากฏอยู่ในหนังสือ.
พลเมืองผู้บังคับบัญชาหน่วยของกองพันที่ทำหน้าที่ป้องกันค่ายเขตแดน เขาได้รับการถ่ายทอดคำสั่งจากพราวิลซึ่งได้มาจากเซอร์พฤหัสบดีให้เปิดประตูทั้ง 4 บานและรับเอานิทลิ่งใหม่เป็นแสนๆ ตัวเข้ามาในวงกตยิ่งใหญ่ ถึงแม้เขาจะสังเกตเห็นว่าพันตรีพราวิลมีกลิ่นของการเมืองคลุ้งไปหมด แต่เขาก็มิอาจโต้แย้งคำสั่งของเซอร์พฤหัสบดีได้ เขาตายในการป้องกันค่ายเขตแดน
เป็นนายพลหญิงที่พันเอกแนจติดต่อเรื่องการปล่อยนิทลิ่งจำนวนมากเข้ามาในวงกตยิ่งใหญ่ สวมเกราะชุบทองของทูตประจำกองพัน หมวกเหล็กที่มีขนนกยาวประดับ เครื่องแบบนี้แสดงถึงตำแหน่งที่เทียบได้กับนายพลในกองบัญชาการทั้งหลาย
เป็นพลเมืองที่ประจำหน้าที่อยู่ในกองทัพ เขามีหน้าที่มาพาตัวอาเธอร์ไปฝึกเป็นทหารที่"ค่ายเปลี่ยนแปลง" ตอนนั้นเขาเป็นนายทหารสัสดีซึ่งมาทำตามหน้าที่ เขาไม่ได้แจ้งเซอร์พฤหัสบดีเรื่องการเกณฑ์อาเธอร์เพราะกลัวถูกทำร้ายเหมือนคนอื่นๆ ที่ทำให้ท่านเซอร์โกรธ เลยถูกถอนยศไปเป็นพลทหารธรรมดา
เป็นนายทหารที่ประจำการอยู่ที่ค่ายเปลี่ยนแปลง สูงประมาณหกฟุตครึ่ง ไหล่กว้าง ถูกพิษของสุญญะทำให้ใบหน้ามีรอยไหม้ตั้งแต่หูซ้ายจนถึงคาง ศีรษะล้าน ถ้าเคยมีผมก็คงถูกโกนไปแล้ว เกลียดการเมืองและเป็นคนเปลี่ยนชื่อจากอาเธอร์ เป็นเรย์ เขียว เพื่อไม่ให้ทหารใหม่ๆ คนอื่นๆ รู้ เขาชอบโผล่มาตอนที่ทหารใหม่กำลังเดินเพื่อดุว่าให้เดินอย่างมีระเบียบ
เป็นนายทหารที่ประจำการอยู่ที่ค่ายเปลี่ยนแปลง สูงประมาณหกฟุต หุ่นล่ำสัน หน้าตาผิดรูปเพราะแผลเป็นจากสุญญะ หูและจมูกทั้งสองข้างโดนสุญญะละลายไปด้วย จึงใส่หูไม้และจมูกเงินแทนที่เหมือนใช้กาวติด ใส่เครื่องแบบสีแดง บนแขนเสื้อมีแถบสีทองสองแถบ อาเธอร์พบเขากำลังสอนทหารใหม่ใช้เตารีดแยกส่วน
เป็นนายทหารประจำหน่วยพลตระเวนชายแดน เขาเกลียดการเมือง มีรอยแผลสุญญะอยู่บนใบหน้าและมือ ปรากฏครั้งแรกที่ค่ายเขตแดน หลังจากกองกำลังนิทลิ่งใหม่เข้ายึดค่ายได้สำเร็จ เขาก็หลบหนีมาพร้อมกับนายทหารอีกคน ในอีกหกสัปดาห์ต่อมา พวกเขาพบการขนเดือยสุญญะที่จะมุ่งหน้าไปยังช่อง 500/500 หลังพระอาทิตย์ตกดิน
เป็นนายทหารที่เดินทางมาอย่างรวดเร็วเพื่อแจ้งแผนการรบกับพวกนิทลิ่งใหม่ที่พยายามจะบุกค่ายเปลี่ยนแปลง เป็นผู้แจ้งว่าอาเธอร์กับเฟรดผ่านการฝึกที่ค่ายเปลี่ยนแปลงแล้ว แล้วพาอาเธอร์ไปเปลี่ยนชุดเป็นพลทหาร กบญ.
ผู้บังคับบัญชาหมวดทหารใหม่หมวดหนึ่ง เป็นผู้ที่สังเกตได้ว่านิทลิ่งใหม่มีความคล้ายพลเมืองมากผิดปกติ และได้อธิบายเรื่องนี้กับอาเธอร์และเฟรด
เป็นนายทหารประจำกองทัพพื้นเมือง มีไหล่แคบมาก สวมหนวดปลอมที่อาเธอร์เชื่อว่าทำจากลวดและแทงเป็นแนวตั้งฉากกับจมูกอย่างที่ไม่มีหนวดที่ไหนทำได้ เขามาสอนการขี่อสินธพให้อาเธอร์กับเฟรด