pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ธงรัฐอุมม์อัลไกไวน์ เดิมใช้ธงประจำรัฐรัฐดูไบ และ อัจมาน ต่อมาได้มีการเพิ่มรูปดาวห้าแฉกสีขาว และ พระจันทร์เสี้ยว โดยปลายหันเข้าหาด้านเสาธง มีลักษณะคล้ายกับธงชาติตุรกี.
อีวาน แมคเกรเกอร์
อิชี บิลาดี
เพลงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีชื่อเรียกในภาษาอาหรับว่า "อิชี บิลาดี" (عيشي بلادي, Ishy Bilady: แปลว่า ประเทศของเราจงเจริญ) ประพันธ์โดย ซาอัด อับเดล วาฮับ (Saad Abdel Wahab) (ผู้เป็นหลานชายของมูฮัมหมัด อับเดล วาฮับ (Mohammed Abdel Wahab) นักร้องและนักประพันธ์เพลงชาวอียิปต์) ทำนองของเพลงนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ ค.ศ. 1971
Siamsquare
เลนเต้
เหี้ยนเต้
ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น ป้อง เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าวงการจากการเป็นหนุ่มแพรวปี 2000 หลังจากนั้นเขาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด โดยมีผลงานแรกคือละครเรื่อง เลือดหงส์
ณวัฒน์จบระดับมัธยมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับปริญญาตรีที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโทที่คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนเข้าวงการบันเทิง เคยรับราชการเป็นนักเศรษฐกรประจำ สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ กระทรวงการคลัง
ตราแผ่นดินของเลบานอน
ตราแผ่นดินของเลบานอน (شعار لبنان) มีลักษณะเป็นรูปโล่อาร์มลายธงชาติเลบานอนพาดตามแนวทแยงจากขวาลงมาซ้าย (bend sinister) กลางแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียวอย่างที่ปรากฏในธงชาติ
นิยามของตราอย่างเป็นทางการตามหลักวิชามุทราศาสตร์ (Heraldry) มีดังนี้
โรงเรียนวัดราชโอรส
โรงเรียนวัดราชโอรส เดิมเป็นโรงเรียนประชาบาล ตั้งอยู่ในเขตวัดราชโอรสาราม ด้านหน้าติดกับคลองสนามชัย หรือ คลองด่าน เดิมชื่อโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคม ต่อมาได้โอนเป็นโรงเรียนรัฐบาลขึ้นกับกระทรวงธรรมการ โดยรองอำมาตย์เอกหลวงพิรุณพิทยาพรรณเจ้าหน้าที่กระทรวงธรรมการกับพระธรรมุเทศาจารย์ เจ้าอาวาส ได้พิจารณาร่วมกันว่ายังไม่มีโรงเรียนมัธยมในละแวกนี้จึงเสนอให้โอนโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคมไปขึ้นกับกระทรวงธรรมการ มีชื่อว่า โรงเรียนวัดราชโอรส ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2457 เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 แต่ปัจจุบันมีชั้นเรียนตั้งแต่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-6 โดยมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 21 ไร่ 262 ตารางวา
โรงเรียนวัดราชโอรส เดิมเป็นโรงเรียนประชาบาล ตั้งอยู่ในเขตวัดราชโอรสาราม ด้านหน้าติดกับคลองสนามไชย ชื่อโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคม ต่อมาได้โอนเป็นโรงเรียนรัฐบาลขึ้นกับกระทรวงธรรมการ โดยรองอำมาตย์เอกหลวงพิรุณพิทยาพรรณ เจ้าหน้าที่กระทรวงธรรมการกับพระธรรมุเทศาจารย์ เจ้าอาวาส ได้พิจารณาร่วมกันว่ายังไม่มีโรงเรียนมัธยมในละแวกนี้ จึงเสนอให้โอนโรงเรียนประสิทธิ์วิทยาคมไปขึ้นกับกระทรวงธรรมการ มีชื่อว่า โรงเรียนวัดราชโอรส ในวันที่ 19 มีนาคม 2457 เปิดสอนในวันที่ 17 พฤษภาคม 2458 โดยมี ขุนจงจิตต์ฝึก (ราชบุรุษโชติ ไวยกฎ) ดำรงตำแหน่งครูใหญ่และคนแรก ระยะแรกโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดสอนเพียง 2 ชั้น คือ ประถมปีที่ 1 และประถมปีที่ 2 ในช่วงเวลา 13 ปี ที่ขุนจงจิตต์ฝึกเป็นครูใหญ่ ได้ขยายการศึกษาอย่างเต็มที่ คือมีชั้นเรียนตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 1, 2 และ 3 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6
แพทริเซีย คอร์นเวล
แพทริเซีย คอร์นเวล (Patricia Cornwell) 9 มิถุนายน พ.ศ. 2499 คือนักเขียนนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนชื่อดัง เธอเป็นที่รู้จักในงานเขียนซี่รีชุด คุณหมอเคย์ สการ์เพตตา เกิดที่ไมอามี่ ฟลอริดา หลังจากเรียนจบจากวิทยาลัยเดวิดสันในปี 1979 ได้เริ่มทำงานให้กับหนังสือพิมพ์ชาร์ล็อตต์ ออบเซิร์ฟเวอร์ จนได้รับรางวัลการรายงานข่าวเชิงสืบสวนและเจาะลึกจากสมาคมนักหนังสือพิมพ์ แห่งนอร์ทแคโรไลนาสำหรับสารคดีชุดเกี่ยวกับโสเภณีและอาชญากรรมในกลางเมืองชา ร์ล็อตต์ ระหว่างปี 1984-1990 เป็นผู้เขียนรายงานทางวิชาการและนักวิเคราะห์งานคอมพิวเตอร์ที่สำนักงานหัว หน้าแพทย์ชันสูตรศพในริชมอนด์ เวอร์จิเนีย
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านวรัตน์ กรมหมื่นสถิตยธำรงสวัสดิ
จักรพรรดิหงซี
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเหยินจง จูเกาจื้อ  พระราชโอรสในหมิงเฉิงจู่ องค์ชายจูเกาจื้อ ( 朱 高 熾 ) ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา มีพระนามว่าหมิงเหยินจง ( 仁 宗 )ใช้ศักราชหงซี ( 洪 熙 )พระองค์เลื่อมใสในลัทธิขงจื้อ จึงยกเลิกกองเรือมหาสมบัติของพระราชบิดาและมีพระราชดำริที่จะย้ายเมืองหลวงลงไปอยู่ที่หนานกิง ตามเดิม แต่เนื่องจากทรงครองราชย์เพียงสิบเดือนก็ประชวรสวรรคตไปก่อน แผนการต่างๆ จึงยุติไปโดยปริยาย พระบรมศพถูกอัญเชิญไปบรรจุที่สุสาน เสียนหลิง
จักรพรรดิหย่งเลอ
จักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเซวียนเต๋อจง หรือ จูเจียนจี หรือ องค์ชายจู (; 16 มีนาคม 1399 -31 มกราคม 1435) ครองราชย์พระนามว่าหมิงเซวียนจง (宣 宗) รัชศกเซวียนเต๋อ (宣 徳) ทรงเป็นจักรพรรดิที่พระทัยอ่อน ในตอนต้นรัชกาลมีพระญาติก่อกบฏเมื่อปราบปรามได้สำเร็จพระองค์ก็มิได้ลงโทษ ในปี ค.ศ. 1431 มีพระบรมราชโองการให้เจิ้งเหอเป็นแม่ทัพนำกองเรือออกเดินทางอีกเป็นครั้งที่ 7 (ครั้งสุดท้าย) กลับเข้ามาถึงปักกิ่งเมื่อ ค.ศ. 1433 ทรงครองราชย์นาน 10 ปี สวรรคตเมื่อพระชนมพรรษา 36 พรรษา พระบรมศพถูกอัญเชิญไปบรรจุที่สุสาน จิ่นหลิง นักประวัติศาสตร์ในยุคเวลาต่อมาถือว่าการครองราชย์ในรัชสมัยของพระองค์ถือเป็นจุดสูงสุดแห่งยุคทองของราชวงศ์หมิง
จักรพรรดิเจิ้งถ่ง
จู ฉีเจิ้น (; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1427 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1464) เป็นจักรพรรดิจีนแห่งราชวงศ์หมิง เสวยราชย์ 2 ครั้ง ครั้งแรกระหว่าง ค.ศ. 1435–49 ใช้พระนามว่า เจิ้งถ่ง (正統) นับเป็นรัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์หมิง ครั้งที่ 2 ระหว่าง ค.ศ. 1457–64 ใช้พระนามว่า เทียนชุ่น (天順) นับเป็นรัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์หมิง นอกจากนี้ ยังเรียกขานพระนามตามวัดประจำรัชกาลที่ชื่อ อิงจง (英宗)
ครองราชย์ครั้งแรก.
จู ฉีเจิ้น เป็นโอรสของจู จานจี (朱瞻基) หรือจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ (宣德) กับมเหสีองค์ที่สอง คือ จักรพรรดินีซุน (孫)
ขณะพระชนม์ได้ 8 ชันษา จู ฉีเจิ้น ได้สืบสมบัติต่อจากเซฺวียนเต๋อพระบิดา ใช้พระนามว่า "เจิ้งถ่ง"
เมื่อแรกเสวยราชย์นั้น ราชวงศ์หมิงรุ่งเรืองถึงขีดสุดเพราะการปกครองอันชาญฉลาดในรัชกาลพระบิดา แต่เพราะจู ฉีเจิ้น ยังเยาว์นัก เหล่าขันทีพี่เลี้ยง โดยเฉพาะหวัง เจิ้น (王振) จึงมีอิทธิพลเหนือพระองค์มาก พระองค์อาศัยความคิดอ่านของขันทีเป็นหลักในการว่าราชกิจ
เชลยมองโกล.
ครั้น ค.ศ. 1449 พระชนม์ได้ 21 ชันษา จู ฉีเจิ้น นำทัพหลวงออกรบกับชาวมองโกลซึ่งนำโดยราชครูเหย่เซียน (也先太師; Esen Taishi) จากเผ่าหว่าล่า (瓦剌; Oirat) ณ ปราการถู่มู่ (土木) เสด็จไปครั้งนั้นมีขันทีหวัง เจิ้น เป็นที่ปรึกษาประจำทัพ แต่เกิดโกลาหล ทัพหลวงแตกพ่าย หวัง เจิ้น ถูกฆ่าตาย และจู ฉีเจิ้น ถูกมองโกลจับเป็นเชลย เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ วิกฤติถู่มู่ (土木之變)
แม้จู ฉีเจิ้น จะอยู่แคว้นมองโกลในฐานะเชลย แต่ก็ได้เป็นมิตรสนิทสนมกับราชครูเหย่เซียน และข่านทัวทัวปู้ฮวา (脱脱不花)
อย่างไรก็ดี การที่พระมหากษัตริย์ถูกจับเป็นเชลย ทำให้เกิดภาวะไร้ผู้นำจนแผ่นดินจีนสั่นคลอน เพื่อระงับสถานการณ์ จู ฉี-อฺวี้ (朱祁鈺) พระอนุชา ประกาศถอดจู ฉีเจิ้น ออกจากราชสมบัติ และประทานสมัญญาพระเจ้าหลวง (太上皇) ให้ แล้วจู ฉี-อฺวี้ ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ ใช้พระนามว่า "จิ่งไท่" (景泰) กับทั้งได้เสนาบดียฺหวี เชียน (于谦) ช่วยประคับประคองกิจการบ้านเมือง ราชวงศ์หมิงจึงดำเนินต่อไปด้วยดี
ครองราชย์ครั้งที่สอง.
ใน ค.ศ. 1450 ชาวมองโกลปล่อยจู ฉีเจิ้น เป็นไทให้กลับไปยังดินแดนจีน แต่ทันทีที่จู ฉีเจิ้น ย่างพระบาทเข้าสู่มาตุภูมิ จู ฉี-อฺวี้ ก็ให้กุมพระองค์ไปกักบริเวณไว้ ณ ตำหนักฝ่ายใต้ในพระราชวังต้องห้าม แล้วถอดจู เจี้ยนจฺวิ้น (朱見濬) โอรสของจู ฉีเจิ้น ออกจากตำแหน่งรัชทายาท ตั้งจู เจี้ยนจี้ (朱見濟) โอรสของตัว ขึ้นเป็นรัชทายาทแทน
จู ฉีเจิ้น น้อยพระทัยนัก ถูกกักบริเวณอยู่ตำหนักใต้ถึง 7 ปี กระทั่งจู เจี้ยนจี้ ประชวรสิ้นพระชนม์ จู ฉี-อฺวี้ โทมนัสจนประชวรไปด้วย จู ฉีเจิ้น จึงอาศัยโอกาสนี้รัฐประหารจู ฉี-อฺวี้ เป็นผลสำเร็จ
จู ฉีเจิ้น ถอดจู ฉี-อฺวี้ ออกจากตำแหน่งกษัตริย์ลงเป็นองค์ชาย ให้กักบริเวณไว้ที่ซี-ยฺเวี่ยน (西苑) หนึ่งเดือนให้หลัง จู ฉีเจิ้น ให้ขันทีวางยาฆ่าจู ฉี-อฺวี้ ตาย
ตัวจู ฉีเจิ้น นั้นกลับขึ้นเสวยราชย์อีกครั้ง ใช้พระนามว่า "เทียนชุ่น" อยู่ในราชสมบัติ 7 ปี ก็เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1464 สิริพระชนม์ 36 พรรษา ก่อนสิ้นพระชนม์ จู ฉีเจิ้น ออกพระราชกฤษฎีกายกเลิกประเพณีฝังนางสนมกำนัลทั้งเป็นเพื่อตามไปถวายการรับใช้ในปรโลก พระราชกฤษฎีกานี้เป็นที่ยกย่องอย่างยิ่งในภายหลัง
จู เจี้ยนจฺวิ้น โอรสจู ฉีเจิ้น สืบบัลลังก์ต่อ ใช้พระนามว่า "เฉิงฮว่า" (成化)
จักรพรรดิจิ่งไท่
ฮ่องเต้จิ่งไท่  หรือ ฮ่องเต้หมิงไต้จง  เป็นจักรพรรดิจีนราชวงศ์หมิง ในคราวที่บ้านเมืองกำลังวิกฤต ทรงยึดบัลลังก์จากพระเชษฐา ฮ่องเต้เจิ้งถง และขึ้นครองบัลลังก์เป็นฮ่องเต้จิ่งไถ่ แต่ภายหลังก็ทรงถูกฮ่องเต้เจิ้งถงยึดอำนาจคืน
จูฉีอี้ (朱祁钰) เกิดเมื่อ พ.ศ. 1971 เป็นพระโอรสของ ฮ่องเต้ซวนเต๋อ กับสนมอู๋แต่ต้องอาศัยอยู่นอกวังเพราะสนมอู๋มีอดีตนางรับใช้เก่าของฮั่นอ๋อง ที่เคยก่อกบฏจะแย่งราชบัลลังก์จากฮ่องเต้ซวนเต๋อ จนฮ่องซวนเต๋อจวนจะสิ้นพระชนม์ มีพระราชโองการเรียกตัวสนมอู๋กับจูฉีอี้ยู่เข้าพระราชวังต้องห้าม และฝากฝังให้พระราชวงศ์ทุกพระองค์ยอมรับแม่ลูกคู่นี้ ว่าเป็นสนมและพระโอรสอย่างถูกต้อง
เมื่อพระโอรสของพระเจ้าซวนเต๋อ คือ จูฉีเจิน ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้เจิ้งถงในพ.ศ. 1978 จูฉีอี้จึงได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องเฉิง (郕王) และอาศัยอยู่กับสนมอู๋ในวัง จนฮ่องเต้เจิ้งถงนำทัพออกไปรบกับมองโกลตามคำแนะนำของขันทีหวังเจิ้นในพ.ศ. 1992 เนื่องจากพระโอรสของฮ่องเต้เจิ้งถงยังพระเยาว์ ไม่มีองค์ชายองค์อื่นที่อาวุโสกว่า อ๋องเฉิงจึงได้เป็นผู้สำเร็จราขการแทน ภายใต้การสนับสนุนของยู่ฉวน จนฮ่องเต้เจิ้งถงถูกจับเป็นองค์ประกันในวิกฤตการตูมู่ และถูกพวกมองโกลเรียกร้องค่าไถ่มหาศาล ซุ่นไทเฮาจึงให้อ๋องเฉิงขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้จิ้งไถ่ มียู่เฉียนสนับสนุนอยู่ แต่ไทเฮาก็ให้ตั้งพระโอรสของฮ่องเต้เจิ้งถง คือ จูเจี้ยนเซิน เป็นหว่างไท่จื่อ (องค์ชายรัชทายาท) ฮ่องเต้เจิ้งถงจึงกลายเป็น ไท่ซ่างหวง (ฮ่องเต้สละราชย์)
ต้านทัพมองโกล.
ฮ่องเต้จิ่งไถ่ทรงปลดขุนนางกลุ่มของหวังเฉินออกจากราชการและลงพระอาญาถึงขึ้นประหารในข้อหาล่วงละเมิดพระราชอำนาจ กลุ่มขุนนางที่เคยถูกหวังเฉินกีดกันจากราชการก็สามารถกลับเข้าดำรงตำแหน่งได้ นับเป็นการฟื้นฟูระเบียบราชสำนักหลังจากที่ถูกขันทีหวังเฉินครอบงำ และภายใต้คำแนะนำของยู่เฉียน ฮ่องเต้จิ่งไถ่มีพระราชโองการให้ระดมไพร่พลมาสู้กับพวกมองโกล
พวกมองโกลเห็นว่าต้าหมิงได้ฮ่องเต้องค์ใหม่แล้ว แผนการจับฮ่องเต้เจิ้งถงเป็นองค์ประกันไม่สำเร็จ จึงยกทัพมาปักกิ่ง แต่ยูเฉียนก็สามารถนำทัพต้าหมิงเข้าปราบทัพมองโกลได้ราบคาบและถอยร่นไป เมื่อพวกมองโกลพ่ายแพ้จึงปล่อยองค์ไท่ซ่างหว่างกลับปักกิ่งในพ.ศ. 1993 แต่ฮ่องเต้จิ่งไถ่ทรงไม่กล้าเสด็จออกไปต้อนรับพระเชษฐาธิราชกลับมาเพราะเกรงว่าจะกระทบต่อความชอบธรรมในการครองราชย์ แต่ยู่เฉียนก็แนะนำว่า ฮ่องเต้จิ่งไถ่สามารถยอมรับฮ่องเต้เจิ้งถงในฐานะไท่ซ่างหว่างได้โดยไม่มีเหตุวุ่นวายและสถานภาพของพระองค์ก็ยังคงอยู่
ตั้งรัชทายาท.
เมื่อไท่ซ่างหว่างเสด็จนิวัติพระนครแล้วฮ่องเต้จิ่งไถ่ก็พระราชทานพระราชวังทักษิณให้ฮ่องเต้เจิ้งถงประทับ และส่งองค์รักษ์คอยคุ้มกันแน่นหนามิให้ไท่ซ่างหว่างทรงติดต่อกับผู้ใดเว้นแต่จะมีพระบรมราชานุญาต ด้วยเหตุที่ฮ่องเต้จิ่งไถ่เกรงว่าฮ่องเต้เจิ้งถงจะก่อการยึดบัลลังก์คืน
นอกจากนี้ฮ่องเต้จิ่งไถ่ยังมีพระราชประสงค์จะแต่งตั้งพระโอรสของพระองค์เองเป็นไท่จื่อ ฮองเฮาเว่ย ฮองเฮาของฮ่องเต้จิ่งไถ่ไม่อาจจะมีพระโอรสได้ แต่สนมหังกลับสามารถมีพระโอรส คือ จู เจี้ยนจี๋ ในพ.ศ. 1994 และจะตั้งพระโอรสองค์นี้เป็นหว่างไท่จื่อแทนพระโอรสของฮ่องเต้เจิ้งถง จูเจี้ยนเซิน แต่เว่ยฮองเฮาไม่ยอม ฮ่องเต้จิ่งไถ่ทรงพระพิโรธมากปลดฮองเฮาเว่ยและตั้งสนมหังขึ้นเป็นฮองเฮาแทน
ในพ.ศ. 2000 ฮ่องเต้จิ่งไถ่ประชวรหนัก บรรดาขุนนางพากันหารือว่าจะตั้งจูเจี้นเซินหรือจูเจี้ยนจี๋ขึ้นเป็นฮ่องเต้ดี แต่แล้วในวันนั้นทหารของไท่ซ่างหว่างก็เข้ายึดประตูวัง ยึดอำนาจตั้งตนเองกลับเป็นฮ่องเต้เสียใหม่ ฮ่องเต้จิ่งไถ่สิ้นพระชนม์ในวันนั้น ขุนนางฝ่ายของยูเฉียนจึงถูกประหารชีวิตไปมาก ข้อหาขบถทรยศต่อฮ่องเต้เจิ้งถง ฮ่องเต้เจิ้งถงทรงใช้รัชศกใหม่คือเทียนซุ่น ฮ่องเต้เทียนซุ่นทรงปลดฮ่องเต้จิ่งไถ่ลงเป็นเฉิงอ๋อง และไม่ให้ฝังรวมกับพระสุสานราชวงศ์หมิง จนฮ่องเต้ราชวงศ์หมิงใต้ตั้งเฉิงอ๋องกลับขึ้นเป็นฮ่องเต้ใหม่ในที่สุด
วิกิไทย
เรขาคณิตทรงกลม
Yoksiam
มิรเรอร์เคิลเวิลด์
มิรเรอร์เคิลเวิลด์  เป็นซิงเกิลที่ 44 ของอายูมิ ฮามาซากิ ออกจำหน่ายในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 โดยเพลง "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" เป็นเพลงเต็มของเพลง "มิรเรอร์" ในอัลบั้ม "กิลตี" ของอายูมิ โดยมิวสิกวีดีโอถ่ายทำที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
"มิรเรอร์เคิลเวิลด์" แบ่งออกเป็น 2 แบบเพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของอายูมิในวงการเพลง โดยมี 2 ฉบับ คือ "ฉบับยู" และ "ฉบับดีเพนด์ออนยู"
เพลง "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" เป็นเพลงประกอบโฆษณากล้องถ่ายรูปดิจิตอลของพานาโซนิค โดยมีการถ่ายทำโฆษณานี้ที่เมืองเวนิสในประเทศอิตาลี
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิล "มิรเรอร์เคิลเวิลด์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAJ หลังจากได้ครั้งสุดท้ายในซิงเกิล "บลูเบิร์ด" เมื่อปี พ.ศ. 2549
ฉบับยู.
1. Mirrorcle World (Original Mix)
2. Life (Original Mix)
3. YOU (10th Anniversary version)
4. Mirrorcle World (Instrumental)
5. Life (Instrumental)
6. YOU (10th Anniversary version-Instrumental-)
ฉบับดีเพนด์ออนยู.
3. Depend on you (10th Anniversary version)
6. Depend on you (10th Anniversary version-Instrumental-)
1. Mirrorcle World (Music Video)
2. Mirrorcle World (Making Clip)
จักรพรรดิเทียนชุน
Ianfu
โรงเรียนประสารวิทยา
โรงเรียนประสารวิทยา เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา สังกัดสำนักบริหารงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 162/5 หมู่ 14 ถนนเทศบาล 8 ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา จัดตั้งขึ้นโดยนางเครือวัลย์ วัลลิภากร ตามพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน ใบอนุญาตเลขที่ 6 / 2523 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษา จนถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมี นางเครือวัลย์ วัลลิภากร เป็นผู้รับใบอนุญาตและครูใหญ่ ความจุนักเรียนครั้งแรก 450 คน
ปัจจุบันโรงเรียนประสารวิทยา บริหารงานโดย นางจินตนา ลวิตรังสิมา เป็นผู้รับใบอนุญาต และ ผู้จัดการ นางสาวปิยนุช ด่านกุล เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษา เปิดดำเนินการสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัยจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ความจุนักเรียน 1,680 คน มีเนื้อที่ 13 ไร่ มีอาคารเรียน 5 หลัง อาคารเอนกประสงค์ 2 หลัง มีห้องประกอบการเรียนการสอน คือ ห้องปฏิบัติการทางภาษา ( Sound Lab ) ห้องนาฏศิลป์ ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องสมุด ห้องเตรียมความพร้อมเด็กปฐมวัย ห้องดนตรีไทยและดนตรีสากล ห้องจริยธรรม ห้องศิลปะ ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ และ จัดให้มีการเรียนการสอนว่ายน้ำสำหรับเด็กชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนได้รับการคัดเลือกให้เป็น สถานศึกษาที่ได้รับรางวัลพระราชทานระดับก่อนประถมศึกษา (ขนาดใหญ่)
ปัจจุบันมีหลักสูตร IEP ดำเนินการสอนโดยครูต่างชาติ และมีการสอนภาษาจีนให้กับนักเรียนอีกด้วย
ตราประจำโรงเรียน คือ รูปเทียนอยู่ในวงรี เปล่งรัศมี อักษรย่อ ป.ว. ทับต้นเทียน ใต้ต้นเทียนมีชื่อโรงเรียนอยู่ในกรอบรองรับ
ปรัชญาของโรงเรียน คือ "เรียนดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม นำพัฒนาการ"
จีระนันท์ จิระบุญยานนท์
จีระนันท์ จิระบุญยานนท์ เป็นคนไทยเชื้อสายจีน (เกิดวันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2512) นักการตลาด ครีเอทีฟ copy writer รวมทั้งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโหราศาสตร์ และซินแสฮวงจุ้ย เคยทำหน้าที่เป็น พิธีกรกิตติมศักดิ์ วิเคราะห์รายการบิ๊กบราเธอร์ ร่วมกับคุณ บุญยอด สุขถิ่นไทย ใน รายการบิ๊กบราเธอร์ ซีรีส์ 1 ปี 2548 และเป็นผู้วิเคราะห์รายการ(รับเชิญ) ในช่วง inside BB ในปี 2549
ล่าสุดในปี 2551 เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้การ์ตูนญี่ปุ่นยุคคลาสสิก และได้รับการบันทึกลงในกินเนสส์บุ๊ค เวิร์ล ออฟ เรคคอร์ค ว่าเป็นผู้ทำสถิติดูทีวีมาราธอนนานที่สุดในโลก 70 ชม. 31 นาที
นีด ฟอร์ สปีด (Need for Speed)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ (3 มีนาคม พ.ศ. 2388 – 14 ธันวาคม พ.ศ. 2433) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าเนาวรัตน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 20 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโสทรานุชาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ และเป็นต้น
พระองค์เจ้าเนาวรัตน์ ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะเส็ง สัปตศก จุลศักราช 1207 ตรงกับวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2388 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระโสทรภราดาและพระโสทรภคินี 4 พระองค์ คือ
พระองค์เป็นผู้บัญชาการพระราชพิธีของวังหน้า ทรงเชี่ยวชาญด้านการดนตรีไทยและบทขับร้อง ในขณะที่ทรงเป็นปฏิคมของหอพระสมุดวชิรญาณ ทรงพระนิพนธ์เรื่องเกี่ยวกับเพลงพื้นบ้านลงพิมพ์ในหนังสือวชิรญาณโดยพิสดาร พระนิพนธ์ "เรื่องขับร้อง" ของพระองค์ถือได้ว่าเป็นบทความทางคีตศิลป์ไทยเล่มแรกของสยาม นอกจากนั้นทรงพระนิพนธ์บทความเกี่ยวกับพระราชพิธี และงานประเพณีชาวบ้านอื่น ๆ ไว้ด้วย อีกทั้งยังเป็นจิตรกร สามารถวาดภาพสีน้ำมันได้ดี ภาพฝีพระหัตถ์เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สยามครั้งกรุงศรีอยุธยาและรัตนโกสินทร์หลายภาพ ปัจจุบันได้รับการติดตั้งไว้ในหอศิลปแห่งชาติ ถนนเจ้าฟ้า ทรงรับราชการจนถึงรัชกาลที่ 5 ได้รับการสถาปนาเป็น กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ เมื่อวันศุกร์ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ตรงกับปี พ.ศ. 2424
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 5 ตำลึง ถึงรัชกาลที่ 4 ได้รับพระราชทานปีละ 2 ชั่ง ครั้นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคตแล้ว ได้เข้ารับราชการในพระบรมมหาราชวัง โปรดเกล้าฯ ให้ว่าการบำเพ็ญพระราชกุศลฝ่ายพระราชวังบวร ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 3 ชั่ง เงินกลางปี 2 ชั่ง เงินเดือน เดือนละ 6 บาท และพระราชทานเบี้ยหวัดเพิ่มเป็นปีละ 5 ชั่ง ภายหลังโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาเป็นพระองค์เจ้าต่างกรม ที่กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ เพิ่มเบี้ยหวัดเป็นปีละ 10 ชั่ง เงินกลางปี 3 ชั่ง เงินเดือน เดือนละ 3 ตำลึง ให้ว่าการมหรสพตลอดมาจนสิ้นพระชนม์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการสงบ ณ วังริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อเดือนอ้าย ขึ้น 3 ค่ำ ปีขาล รัตนโกสินทร์ศก 109 ตรงกับวันอังคารที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2433 สิริพระชันษา 46 ปี พระราชทานน้ำสรงพระศพ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2433 พระราชทานพระโกศแปดเหลี่ยม ประดิษฐานเหนือชั้นแว่นฟ้า 2 ชั้น เครื่องสูง 3 ชั้น รวม 8 คัน ปักแวดล้อมพระศพ
เมื่อพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์สิ้นพระชนม์แล้ว พระโอรสและพระธิดาได้ยินยอมให้พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์ ซึ่งเป็นอธิบดีของเจ้านายสตรีวังหน้าทั้งหมดให้เป็นผู้จัดการมรดก นำทรัพย์สินเงินทองไปทำนุบำรุงอาคารสถานที่ฝ่ายในที่ถูกทิ้งทรุดโทรมหลังยกเลิกวังหน้า ครั้นพระองค์เจ้าวงจันทร์สิ้นพระชนม์แล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดให้เจ้านายที่เหลืออยู่ไม่กี่พระองค์ไปประทับรวมกันกับฝ่ายในของวังหลวง
เรื่องมรดกนี้ เมื่อความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงสลดพระทัยยิ่งนัก จึงมีพระราชหัตถเลขามาถึงพระทายาทในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ มีใจความสำคัญตอนหนึ่งว่า "เสียใจด้วยที่เหตุการณ์กลายเป็นเช่นนี้ แต่กาลมันล่วงเลยมาช้านานแล้วคงแก้อะไรไม่ได้ หากว่าพระองค์เจ้าวงจันทร สิ้นพระชนม์เมื่อใด ให้นำพระราชหัตถเลขาไปยื่นให้ผู้จัดการมรดก ขอแบ่งทรัพย์สินคืนมาบ้าง ครั้นถึงเวลานั้นเข้าจริง ๆ เวลาก็ผ่านไปช้านาน หม่อมเจ้าทุกองค์จึงมิได้ติดใจ
พระองค์เจ้าเนาวรัตน์
กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์
โมแกเล-อึมแบมเบ
โมแกเล-อึมแบมเบ (; ลิงกาลา: ) เป็นชื่อเรียกของสัตว์ลึกลับขนาดใหญ่ที่พบในหนองน้ำหรือทะเลสาบของตอนกลางของทวีปแอฟริกา ได้แก่บริเวณลุ่มแม่น้ำคองโกของประเทศแคเมอรูน, สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และแซมเบีย โมแกเล-อึมแบมเบมีรูปร่างคล้ายไดโนเสาร์จำพวกซอโรพอด เช่น แบรคิโอซอรัสหรือบรอนโตซอรัส โดยชื่อนี้เป็นภาษาลิงกาลามีความหมายว่า "ผู้เดียวที่หยุดการไหลของน้ำได้"
โมแกเล-อึมแบมเบเป็นสัตว์ที่อยู่ในตำนานเล่าขานของชนเผ่าพื้นเมือง เช่น ปิกมี ว่าเป็นสัตว์ดุร้าย มักทำร้ายคนหรือสัตว์ที่เข้าใกล้ตัว โดยจะฆ่าให้ถึงตายแต่จะไม่กิน มีรายงานการพบเห็นอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1766 โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสที่เข้าไปเผยแพร่ศาสนาในแคเมอรูนชื่อ ลีแว็ง บอนาว็องตูร์ ว่าพบเห็นรอยเท้าขนาด 3 ฟุต ที่มีนิ้วเท้า 3 นิ้ว ริมแม่น้ำ พร้อมกับเรื่องเล่าจากชาวพื้นเมือง จากนั้นก็มีรายงานการพบเห็นอีกครั้งต่อมาในปี ค.ศ. 1909 โดยพอล กราตซ์ ได้บันทึกว่าเขาพบโมแกเล-อึมแบมเบในขณะที่มันว่ายน้ำอยู่ในบึงอย่างสบายอารมณ์ใกล้กับทะเลสาบบังเวอูลูของประเทศแซมเบีย และเรียกชื่อมันว่า อึนซังกา (Nsanga)
จากนั้นก็มีการอ้างว่าพบเห็นอีกหลายครั้ง โดยนักสำรวจหรือนักผจญภัยชาวตะวันตกในอีกหลายปีต่อมา จนกระทั่งในทศวรรษที่ 90 มีปฏิบัติการตามล่าอย่างจริงจังถึง 2 ครั้งใหญ่ รวมทั้งมีการบันทึกภาพได้ด้วยในระยะไกลโดยนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1988 และพบสิ่งที่คล้ายรอยเท้า แต่ก็ยังไม่มีใครพบหลักฐานหรือสิ่งที่ยืนยันได้จะจะจริง ๆ แต่พอสรุปรูปร่างและขนาดของโมแกเล-อึมแบมเบได้ว่า มีความยาวลำตัว 5-10 เมตร คอยาว 1.6-3.3 เมตร หางยาว 1.6-3.3 เมตร มีผิวสีน้ำตาลแดง ไม่มีเกล็ด กินพืช 2 ชนิดเป็นอาหาร การพบเห็นครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 ในประเทศแคเมอรูน โดยเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าแคเมอรูน 2 คนมีความเชื่อว่าเนื้อโมแกเล-อึมแบมเบมีอาถรรพ์ด้วย เนื่องจากมีเรื่องเล่าว่าเผ่าปิกมีกลุ่มหนึ่งได้ฆ่ามันและกินเนื้อของมัน แล้วจู่ ๆ ทุกคนที่ได้กินเนื้อของมันได้ตายอย่างลึกลับทุกคน ปัจจุบันคาดว่า โมแกเล-อึมแบมเบอาจสูญพันธุ์ไปแล้วก็เป็นได้
เรื่องราวของโมแกเล-อึมแบมเบได้ถูกอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2012 เรื่อง "The Dinosaur Project"
นอกจากนี้แล้วชื่อของโมแกเล-อึมแบมเบยังได้ถูกตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาน้ำจืดจำพวกปลาไบเคอร์ ซึ่งเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตจำพวกหนึ่ง ที่พบในทวีปแอฟริกาด้วย คือ "Polypterus mokelembembe"
[[หมวดหมู่:สัตว์ประหลาดทะเลสาบ]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย]]
ศานตนุ
ท้าวศานตนุ เป็นโอรสของราชาประตีปะ ซึ่งครองกรุงหัสตินาปุระ แคว้นกุรุ ส่วนตัวของท้าวศานตนุ มีพี่น้องรวมอุทร ๓ คน คือ เทวาปิ(ภายหลังได้รับพรให้เป็นอมตะไป)พี่คนโต พาหลีกะ หรือ วาหลีกะ น้องชายคนสุดท้าย และท้าวศานตนุเป็นคนกลาง ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ ในขณะนั้นได้เป็นผู้ให้กำเนิดบุคคลสำคัญของเรื่องมหากาพย์มหาภารตะอีกคนหนึ่ง นั่นก็คือ เจ้าชายเทวพรต หรือตอนหลังถูกขนานนามว่า ภีษมะ นั่นเอง ซึ่งเป็นพระโอรสของท้าวศานตนุและพระแม่คงคา หลังจากอยู่กินกับพระแม่คงคาได้ไม่นาน ก็ได้พระโอรสออกมาหนึ่งพระองค์ ท้าวศานตนุดีใจมาก แต่เมื่อจะเสด็จไปหาพระแม่คงคา ปรากฏว่าพระนางนั้นไม่อยู่กับที่ประทับ และกลับทิ้งพระโอรสลงไปในแม่น้ำ โดยทำอย่างนี้กับพระโอรสถึงเจ็ดพระองค์ด้วยกัน (เมื่อครั้งที่ท้าวศานตนุได้เจอกับพระแม่คงคานั้น ได้ให้สัญญาไว้ว่า จะไม่โกรธไม่เกลียดและจะไม่ซักถามเกี่ยวกับสิ่งที่พระแม่คงคาทำทั้งสิ้น) แต่เมื่อพระแม่คงคาได้ให้ประสูติพระโอรสองค์ที่แปดออกมาท้าวศานตนุก็ทนไม่ไหวและซักถามพระแม่คงคา พระนางจึงตรัสบอกกับพระองค์ว่าจะนำพระโอรสองค์ที่ ๘ (ซึ่งก็คือเจ้าชายเทวพรตหรือภีษมะ) ไปเลี้ยงดูเอง
หลังจากนั้น ๑๖ ปีพระแม่คงคาก็นำพระโอรสองค์ที่ ๘ มาคืนกับท้าวศานตนุ ท้าวศานตนุอยู่กับเจ้าชายเทวพรตอย่างมีความสุขมาประมาณ ๔ ปี และตั้งให้เจ้าชายเทวพรตเป็นพระยุพราช (ผู้มีตำแหน่งจะได้ครอบครองบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์) พระองค์ก็เจอกับลูกสาวชาวประมงซึ่งมีกลิ่นกายหอมมาก ชื่อว่า สัตยวดี จึงไปสู่ขอนางกับพ่อของนาง แต่พ่อของนางกลับบอกว่าต้องให้ลูกที่เกิดจากนางสัตยวดีเป็นกษัตริย์ต่อจากท้าวศานตนุแทนเจ้าชายเทวพรต ท้าวศานตนุไม่ตรัสอะไรและกลับไปยังพระราชวัง จากนั้นก็ซึมเศร้าตลอดมา เจ้าชายเทวพรตจึงไปไถ่ถามกับสารถีของพระบิดาว่าเหตุใดหลังจากกลับมาแล้วพระองค์ดูเศร้าโศกผิดปกติ สารถีจึงตอบไปตามความ
เจ้าชายเทวพรตเมื่อเห็นพระบิดาเศร้าโศกเสียพระทัยก็ไม่สบายใจจึงไปที่บ้านของชาวประมงและตกลงว่าพระองค์จะให้ตำแหน่งพระยุพราชแก่น้องชายที่เกิดจากท้าวศานตนุและนางสัตยวดี แต่พ่อของนางกลับไม่พอใจแค่นั้น กลับพูดทำนองที่ว่า "ข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าลูกหลานที่เกิดจากท่าน เจ้าชายเทวพรต จะไม่มาชิงบัลลังก์ของหลานชายข้า" เจ้าชายเทวพรตก็ค่อนข้างหงุดหงิดแต่ก็ต้องการทำตามพระประสงค์ของพระบิดาจึงให้คำสาบานต่อฟ้าดินว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับบัลลังก์พระราชาและจะไม่แต่งงานมีลูกกับผู้หญิงคนใดอีกตลอดชีวิตอย่างหนักแน่น จึงเป็นที่มาของชื่อที่รู้จักกันดีคือ ภีษมะ
เมื่อท้าวศานตนุอภิเษกสมรสกับนางสัตยวดีไม่นานก็มีพระโอรสสองพระองค์คือ จิตรางคทะ และ วิจิตรวีรยะ จากนั้นไม่นานพระองค์ก็สิ้นพระชนม์
จักรพรรดิหมิงเฉิงจู่
ธงชาติมัลดีฟส์
ธงชาติสาธารณรัฐมัลดีฟส์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีเขียว ขอบสีแดง กลางธงมีรูปพระจันทร์เสี้ยวสีขาวปลายหันหลังให้ด้านเสาธง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกันกับตราแผ่นดินของมัลดีฟส์ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 (พ.ศ. 2508)
ธงแบบแรกสุดของหมู่เกาะมัลดีฟส์ ปรากฏหลักฐานแน่นอนว่าเป็นธงพื้นสีแดงเกลี้ยง ซึ่งสุลต่านแห่งมัลดีฟส์ได้ใช้มาจนถึงช่วงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่อมาจึงเพิ่มแถบสีดำสลับขาวที่เรียกในภาษามัลดีฟส์ว่า "ธันทิมาถี" ("Dhandimathi"ދަނޑިމަތި) ไว้ที่ด้านคันธง เพื่อให้เกิดความแตกต่างจากธงอื่นที่ชัดเจนขึ้น สันนิษฐานว่ามีที่มาจากเสาธงเรือตามธรรมเนียมเดิมของมัลดีฟส์ จะมีการทาสีเป็นเกลียวสีขาวสลับดำ ธงนี้มักมีการเข้าใจผิดว่ามีความหมายเกี่ยวข้องกับลัทธิคอมมิวนิสต์ แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะกำเนิดของธงนี้มีมาก่อนลัทธิคอมมิวนิสต์อยู่มาก
ต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผลจากการรณรงค์ให้มีการใช้รูปพระจันทร์เสี้ยวเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลามโดยจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้เอเมียร์ อับดุล มายิด ดิดี อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐสุลต่านมัลดีฟส์ ตัดสินใจเพิ่มรูปดังกล่าวลงบนธงสีแดงซึ่งใช้มาแต่เดิม โดยรูปพระจันทร์เสี้ยวนั้นเอาปลายหันหน้ามาทางด้านคันธง บรรจุอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนพื้นสีแดงอีกชั้นหนึ่ง ลักษณะธงดังที่ได้บรรยายมานี้ ได้ใช้เป็นธงชาติมัลดีฟส์ต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490)
เมื่อมูฮัมหมัด จาเมเอล ดีดี ได้เริ่มประพันธ์เนื้อร้องของเพลงชาติมัลดีฟส์ใน ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) เขาไม่ได้กล่าวถึงแถบสีดำสลับขาวในธงชาติไว้ในเพลง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า เพราะประชาชนชาวมัลดีฟส์เริ่มเล็งเห็นว่าส่วนดังกล่าวเป็นส่วนที่แปลกแยกไปจากธงชาติ แถบดังกล่าวจึงถูกยกออกไปจากธงชาติมัลดีฟส์ คงไว้แต่รูปธงพระจันทร์เสี้ยวสีขาวบนพื้นสีเขียวขอบแดงเท่านั้น ดังที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ธงนี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 (พ.ศ. 2508) ในปีเดียวกันนั้นเองสุลต่านมูฮัมหมัด ฟารีด ดิดี ได้ประกาศใช้ธงประจำพระองค์สุลต่าน ลักษณะอย่างธงชาติ แต่เพิ่มรูปดาวห้าแฉกสีขาวหน้าพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งปัจจุบันนี้ยังคงใช้อยู่ในฐานะธงประธานาธิบดี
ในธงชาติมัลดีฟส์ พื้นนอกสีแดงหมายถึงโลหิตของวีรบุรุษของชาติ ไม่ว่าจะอยู่ในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ที่พร้อมจะยอมสละได้เพื่อประเทศชาติ พื้นในสีเขียว หมายถึงสีของต้นมะพร้าว อันเป็นพืชที่มีอยู่มากในท้องถิ่นของประเทศนี้ และเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน พระจันทร์เสี้ยวสีขาว หมายถึงศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ
กรรณะ
กรรณะ (कर्ण) หรือ ราเธยะ (राधेय) เป็นตัวละครในเรื่องมหากาพย์มหาภารตะ ตามเนื้อเรื่องแล้ว กรรณะเป็นบุตรของพระอาทิตย์และพระนางกุนตี ซึ่งพระนางกุนตีไม่ตั้งใจที่จะเรียกมนต์วิเศษให้พระอาทิตย์มาสมสู่กับตน แต่เมื่อนางเรียกมาแล้วก็ได้ลูกเป็นกรรณะคนนี้ แต่หลังจากนั้นจึงกลายเป็นสาวพรหมจรรย์ตามมนต์วิเศษ
กรรณะ แปลว่า ผู้เกิดมาพร้อมเกราะและต่างหู กรรณะยังมีชื่ออื่นๆอีก ดังนี้
พระนางกุนตียังไม่เคยผ่านพิธีสยุมพร (เลือกคู่สมรส) มาก่อน ด้วยขณะนั้นพระนางยังอยู่ในวัยแตกเนื้อสาว จึงเกรงว่าจะเป็นเรื่องเสื่อมเสียแก่ราชวงศ์ จึงนำทารกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาใส่ตะกร้าหวายซึ่งปูรองด้วยผ้าไหมอย่างดี ลอยน้ำไปและอธิษฐานให้ทารกอยู่รอดปลอดภัยกับพระอาทิตย์ พระอาทิตย์ก็ให้พรและบอกกับนางกุนตีว่ากรรณะจะเป็นนักยิงธนูฝีมือเยี่ยมคนหนึ่งของปฐพีและชื่อเสียงของเขาคือเป็นผู้ใจบุญสุนทานที่สุดในโลก
กรรณะเป็นบุตรของพระอาทิตย์มีกวจะ (เกราะ) และกุณฑล (ตุ้มหู) ติดตัวมาตั้งแต่เกิดและยังเป็นผู้โชคดีที่มีสารถีและภรรยาของเขาเก็บไปเลี้ยงไว้ได้ สารถีชื่อ อธิรัฐ ส่วนภรรยาของเขานั้นชื่อ ราธา