pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศเวียดนามเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นการจัดประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก โดยผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในการจัดส่งตัวแทนจากเวียดนามเข้าประกวดคือองค์กรมิสเวิลด์เวียดนาม ซึ่งดำเนินการโดยหนังสือพิมพ์เตียนฟง (Tiên Phong) และ เซนวางโปรดักชั่นส์ (Sen Vàng Productions) อย่างไรก็ตาม ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนามในแต่ละปีนั้นจะมาจากการแต่งตั้งทั้งหมด ซึ่งอาจเป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายในการประกวดมิสเวิลด์เวียดนามปีใดๆ หรือจากเวทีการประกวดอื่น
ในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการแต่งตั้ง "เจิ่น ง็อค ลาน กวย  " – มิสเวิลด์เวียดนาม 2015 ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 โดยมีการมอบมงกุฎและสายสะพายประจำตำแหน่งให้โดยแคลร์ พาร์กเกอร์ – มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 และณวัฒน์ อิสรไกรศีล – ผู้อำนวยการและผู้ก่อตั้งการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล อย่างไรก็ตาม "ลาน กวย" ได้สละตำแหน่งดังกล่าวในเวลาต่อมา โดยให้เหตุผลว่าเธอวางแผนทำกิจกรรมด้านการบันเทิงไว้หลายอย่างในช่วงปี ค.ศ. 2016 ซึ่งรวมไปถึงการได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่ผู้เข้าประกวดเดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 1 ด้วย ทั้งนี้ เธอได้ก่อตั้งบริษัท อีไลท์ โมเดล อินเตอร์เนชันแนล (Elite Model International) เพื่อดำเนินกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการประกวดมิสเวิลด์เวียดนามร่วมกันกับหนังสือพิมพ์เตียนฟง (Tiên Phong) และ เซนวางโปรดักชั่นส์ (Sen Vàng Productions) พร้อมทั้งผันตัวมาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการการประกวดมิสแกรนด์เวียดนามด้วย จากนั้นเธอได้แต่งตั้ง "เหยิน นี ถิ เฮยิน (Yến Nhi Thị Huỳnh) " ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 แทน แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็ได้มีการแต่งตั้ง "เหงียน ถิ ลอน  " – มิสเวิลด์เวียดนาม 2014 ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2016 แทน "เหยิน เฮยิน" เนื่องจากเธอไม่ผ่านกระบวนการคัดกรองในการขอวีซ่าเข้าประเทศสหรัฐอเมริกา โดยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 นั้น "เหงียน ถิ ลอน" สามารถทำผลงานได้ถึงรอบ 20 คนสุดท้าย (ต่อมาเธอได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สเวียดนาม 2017 และได้เข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2017 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย)
มิสแกรนด์เวียดนาม 2022.
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์เวียดนาม 2022 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 50 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
ราเวินส์บวร์ค
ราเวินส์บวร์ค  เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ราเวินส์บวร์คเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์และประเทศออสเตรีย โดยตั้งอยู่ทางเหนือของทะเลสาบโบเดินราว 20 กิโลเมตร ในสมัยกลาง ราเวินส์บวร์คก่อตั้งขึ้นโดนตระกูลเวล์ฟ ซึ่งเป็นตระกูลชาวแฟรงก์ที่ปกครองในภูมิภาคชวาเบิน ซึ่งต่อมา ตระกูลนี้ก็มีตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียและซัคเซิน และได้สร้างปราสาทของตัวเองขึ้นที่เมืองนี้ โดยในสมัยกลาง เมืองแห่งนี้มีฐานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถือเป็นศูนย์กลางการค้าขายที่สำคัญ
น้ำพุแฌโด
สโมสรฟุตบอลลีร์เซ
บายรอยท์
ไทรอัมพ์มอเตอร์ไซเคิลส์
ไทรอัมพ์มอเตอร์ไซเคิลส์  เป็นบริษัทผู้ผลิตรถจักรยานยนต์รายใหญ่ที่สุดของอังกฤษ ปัจจุบันมีฐานการผลิตอยู่ในประเทศอังกฤษและประเทศไทย ในปีงบประมาณ 2017 ไทรอัมพ์ได้จำหน่ายจักรยานยนต์กว่า 63,400 คัน
ค.ศ. 1884 หนุ่มชาวเยอรมันวัย 20 ปีจากเมืองเนือร์นแบร์ก นามว่าซีคฟรีด เบ็ทท์มันน์  ได้ตั้งกิจการชื่อว่า S. Bettmann &amp; Co. Import Export Agency ในกรุงลอนดอน บริษัทของเขานำเข้าสินค้าจำพวกเครื่องกลมาจากจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นจักรยานที่ขายดี ต่อมาในปีค.ศ. 1886 เขาอยากจะตั้งชื่อใหม่ให้เจาะจงกว่านี้ เขาเลยเปลี่ยนชื่อกิจการเป็น Triumph Cycle Company ในปีต่อมา กิจการนี้ได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดชื่อว่า New Triumph Co. Ltd จากการสนับสนุนเงินทุนโดยบริษัทยางดันลอป อยู่เยอรมัณี!!!
ค.ศ. 1887 นายมอริทซ์ ชุลเทอ  เพื่อนในเมืองเนือร์นแบร์ก ได้โน้มน้าวเบ็ทท์มันน์ตั้งโรงงานผลิตจักรยานเสียเองเลยแทนที่จะนำเข้ามา ในปี 1888
เบ็ทท์มันน์จึงไปซื้อที่ดินในคอเวนทรีเพื่อตั้งโรงงาน โดยใช้ทุนของตัวเองและกู้ยืมจากครอบครัวของชุลเทอ โรงงานไทรอัมพ์ได้ผลิตจักรยานคันแรกของตนเองออกมาในปี 1889 และในปี 1896 ยังไปตั้งโรงงานเพิ่มในเนือร์นแบร์กด้วย และในปี 1898 บริษัทได้ตัดสินใจอนุมัติแผนการผลิตรถจักรยานยนต์โดยใช้แบบจากบริษัทอื่น ในปี 1902 ไทรอัมพ์ก็เปิดตัวรถจักรยานยนต์คันแรกของตัวเอง ซึ่งเป็นจักรยานที่ติดเครื่องยนต์มิเนอร์ว่าจากเบลเยียม ในปี 1904 ไทรอัมพ์ตัดสินใจที่จะออกแบบรถจักรยานยนต์ด้วยตนเอง รถจักรยานยนต์ที่ออกแบบและผลิตเองของไทรอัมพ์ได้ออกสู่สายตาสาธารณชนในปี 1905
ในปี 1983 บริษัทไทรอัมพ์เอ็นจิเนียริงได้ประสบกับภาวะล้มละลาย ทรัพย์สินของบริษัทได้ถูกพิทักษ์ทรัพย์โดยนายจอห์น บลอร์ นักธุรกิจชาวอังกฤษ ซึ่งเขาได้ใช้ทรัพย์สินที่มีอยู่เดิมก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ Triumph Motorcycles ในปี 1983
Triumph Motorcycles
ฮอร์เฮ การ์เซีย
Idiogramma elbakyanae
Idiogramma elbakyanae เป็นสายพันธุ์ของต่อตัวเบียน (parasitoid) ถูกพบที่รัฐตลัซกาลาของประเทศเม็กซิโก สายพันธุ์ถูกตั้งชื่อและอธิบายโดยอันเดรย์ ฮาลาอิม นักกีฏวิทยาชาวรัสเซีย คำบรรยายถูกเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2560 ในบทความบนวารสารแบบเสรี โดยเขียนร่วมกับเอ็นริเก รุยซ์-กันซิโน นักกีฏวิทยาชาวเม็กซิโก
อันเดรย์ ฮาลาอิม นักกีฏวิทยาประจำสำนักวิทยาศาสตร์ประเทศรัสเซีย (Russian Academy of Sciences) เลือกชื่อ "elbakyanae" เพื่อเป็นเกียรติแก่ อเล็กซานดรา เอลบัคยาน ผู้ก่อตั้ง ไซ-ฮับ "เพื่อตระหนักถึงการที่เธอทำให้นักวิจัยทุกคนสามารถเข้าถึงความรู้ทางวิทยาศาสตร์" เอลบัคยานกลับรู้สึกไม่พอใจที่ "แมลงปรสิต" ได้ถูกตั้งชื่อตามเธอ และได้ปิดการเข้าถึงเว็บไซต์ไซ-ฮับในประเทศรัสเซียชั่วคราว เมื่อผู้ใช้จากประเทศรัสเซียพยายามเข้าไซ-ฮับ ข้อความปรากฏกล่าวว่า การตั้งชื่อตัวต่อตามเธอเป็นความ "ไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง" ฮาลาอิมประหลาดใจกับปฏิกิริยาของเธอและย้ำว่าเขาตั้งใจทำเพื่อเป็นเกียรติ เขากล่าวว่าเขายอมรับไซ-ฮับ และเข้าไปใช้เองเป็นประจำ เขายังชี้ว่าสุดท้ายตัวเบียน (parasitoid) ฆ่าโฮสต์ของตัว และควรมองว่าเป็นเหมือนตัวต่อนักล่ามากกว่าปรสิต
ชุดต้นแบบประกอบด้วยตัวอย่างต้นแบบแรกเพศเมียหนึ่งและตัวอย่างเพิ่มเติมเพศจำนวน 4 ตัว ทั้งหมดถูกรวบรวมเมื่อฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2559 โดยมาร์เกซและกอนเตรรัสด้วยการใช้กับดักมุ้ง (malaise trap) ตัวอย่างต้นแบบแรกและหนึ่งในตัวอย่างเพิ่มเติมถูกเก็บไว้ ณ National Autonomous University of Mexico ส่วนตัวอย่างเพิ่มเติมอีกสามตัวที่เหลืออยู่ที่ Autonomous University of Tamaulipas, Zoological Museum of the Zoological Institute of the Russian Academy of Sciences, และ Natural History Museum, London
ตัวต่อสายพันธุ์นี้ถูกพบในรัฐตลัซกาลาของประเทศเม็กซิโก ชุดต้นแบบทั้งหมดถูกพบที่ Nanacamilpa de Mariano Arista ตัวอย่างถูกจับในป่าต้นสนและต้นโอ๊ก สูงจากระดับน้ำทะเล  2,830–2,900 เมตร
"I. elbakyanae" แตกต่างจากสายพันธุ์ "I. comstockii ที่มี"สกุล "Idiogramma" และพบได้ในประเทศเม็กซิโกเช่นกัน ตรงที่มีหน้าสีดำหรือน้ำตาลออกเหลือง และขากรรไกรที่มีฐานกว้างกว่ายอด และแผ่นอวัยวะวางไข่ (ovipositor sheath) ที่มีขนาด 4.2 เท่าของความยาวขาหลัง เพศเมียมีลำตัวยาว 3.8 มิลลิเมตร และปีกหน้าความยาว 3.9 มิลลิเมตร
เคาฟ์บ็อยเริน
เคาฟ์บ็อยเริน  เป็นเมืองอิสระในส่วนภูมิภาคชวาเบิน รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ในอดีต เมืองแห่งนี้เคยมีสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เฟือร์สเทินเฟ็ลท์บรุค
เฟือร์สเทินเฟ็ลท์บรุค  เป็นเมืองชนบทในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของนครมิวนิกราว 32 กิโลเมตร กึ่งกลางของเส้นทางระหว่างมิวนิกกับเอาคส์บวร์ค มีแม่น้ำอัมเพอร์ไหลผ่านกลงเมือง
วัลทซ์ฮูท-ทีงเงิน
วัลทซ์ฮูท-ทีงเงิน  เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คในประเทศเยอรมนี บริเวณพรมแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เกิดขึ้นจากการควบรวมสองเมืองคือวัลทซ์ฮูททางตะวันตก กับเมืองทีงเงินทางตะวันออก เข้าเป็นเมืองเดียวกันใน ค.ศ. 1975 เมืองนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไรน์ซึ่งเป็นพรมแดนทางธรรมชาติของเยอรมนี-สวิตเซอร์แลนด์ เมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้สุดกับวัลทซ์ฮูท-ทีงเงิน คือนครซือริชในสวิตเซอร์แลนด์
พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม)
พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ หรือ หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม (27 มกราคม พ.ศ. 2432 - 8 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นพระภิกษุฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ชาวจังหวัดอุบลราชธานี พระป่ากรรมฐานศิษย์องค์สำคัญของ หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล และ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต
หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม เป็นพระภิกษุผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ตามพระธรรมวินัย เอาใจใส่การศึกษาปฏิบัติธรรม มีความรู้ความเห็นลึกซึ้ง มีปฏิภาณเทศนาแจ่มแจ้ง โวหารไพเราะจับใจ มีชื่อเสียงด้านวิปัสสนาธุระ ธรรมบาลี อักษรสมัย และวิทยาคม เป็นบุคคลที่มีจิตใจหนักแน่ ประพฤติพรหมจรรย์ บำเพ็ญวิปัสสนาธุระตลอดชีวิต มุ่งดีต่อหมู่คณะและพระศาสนา รับภารธุระครูบาอาจารย์ ฟื้นฟูทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาฝ่ายวิปัสสนาธุระ เมื่อรับตำแหน่งฝ่ายบริหาร ยินดีรับภารธุระและเอาใจใส่ด้วยความเต็มใจ ยังกิจการคณะสงฆ์ให้เจริญรุ่งเรื่อง มีพระสงฆ์สามเณรและฆราวาสเป็นศิษย์มากมาย จนได้รับขนานนามว่า แม่ทัพธรรมพระกรรมฐาน
หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม นามเดิมชื่อ สิงห์ บุญโท ถือกำเนิดเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 3 ปีฉลู เอกศก จุลศักราช 1251 ตรงกับวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2432 ณ บ้านหนองขอน ตำบลหัวตะพาน อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งในปัจจุบันคือ บ้านหนองขอน ตำบลหัวตะพาน อำเภอหัวตะพาน จังหวัดอำนาจเจริญ บิดาชื่อ "เพียอินทวงษ์ (อ้าน บุญโท)" มารดาชื่อ "หล้า บุญโท" ท่านเป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 7 คน (บุตรคนที่ 5 คือ พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล ป.ธ.5 พระน้องชายของหลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม)
ปี พ.ศ. 2446 เมื่อท่านอายุ 14 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรสำนักพระอุปัชฌาย์ป้อง ณ วัดบ้านหนองขอน ตำบลหัวตะพาน อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2449 เมื่อท่านอายุ 17 ปี ได้ย้ายไปอยู่ วัดสุทัศน์ เมืองอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนวิชาความรู้ให้ยิ่งขึ้น และได้บวชซ้ำเป็นสามเณรธรรมยุตในสำนักพระครูสมุห์โฉม ณ วัดสุทัศน์ เมืองอุบลราชธานี เมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 ตรงกับวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 ในปัจจุบันคือ วัดสุทัศนาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2452 เมื่อท่านอายุ 20 ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ พัทธสีมาวัดสุทัศน์ เมืองอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 โดยมี "พระศาสนดิลก (อ้วน ติสฺโส)" ต่อมาดำรงสมณศักดิ์ที่ "สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส)" เป็นพระอุปัชฌาย์ "พระมหาเสน ชิตเสโน" ต่อมาดำรงสมณศักดิ์ที่ "พระสาสนดิลก" เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ "พระปลัดทัศน์" เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และได้พำนักจำพรรษา ณ วัดสุทัศน์ เมืองอุบลราชธานี แห่งนี้ ในปัจจุบันคือ วัดสุทัศนาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2458 หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้กลับจากเขาสาริกา จังหวัดนครนายก ไปพักจำพรรษา ณ วัดบูรพาราม จังหวัดอุบลราชธานี มีกิตติศัพท์ขจรไปว่า ท่านได้สำเร็จธรรมจากเขาสาริกา ดังนั้น พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม จึงได้ไปศึกษากรรมฐานกับ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ท่านให้กรรมฐาน "กายคตาสติ" ข้อ "ปัปผาสะ ปัญจกะ" (คือ "หทยํ ยกนํ กิโลมกํ ปิหกํ ปปฺผาสํ") ให้เป็นบทบริกรรม ในช่วงปีนี้ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ถวายตัวเป็นศิษย์ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พร้อมกับเพื่อนสหธรรมิกคือ พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล เมื่อได้ถวายตัวเป็นศิษย์และได้ฝึกทำสมาธิกับครูบาอาจารย์ จิตใจสงบดี มีความสังเวชสลดใจเกิดความเบื่อหน่ายในการประกอบคันถธุระ เชื่อแน่ว่ายังไม่หมดเขตสมัยมรรคผลนิพพาน เพราะหนทางการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมีอยู่ จึงตกลงบำเพ็ญด้านวิปัสสนาธุระสืบไป และได้ออกธุดงค์ติดตาม หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต นับแต่นั้นมาไป ซึ่งท่านได้ธุดงค์วิเวกตามป่าเขาสถานที่ต่าง ๆ ในเขตจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดนครพนม จังหวัดหนองคาย
ปี พ.ศ. 2460 หลังออกพรรษา พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้เดินทางกลับจังหวัดอุบลราชธานี พร้อมกับ "เด็กชายเทสก์ เรี่ยวแรง" เพื่อเยี่ยมอาการป่วยของพี่ชายและน้องชาย ต่อมาพี่ชายได้ถึงแก่กรรม ส่วนน้องชาย คือ พระมหาปิ่น ปญฺญาพโล หายป่วยและได้เดินทางไปศึกษาเล่าเรียน ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
ในการกลับมาจังหวัดอุบลราชธานีในครั้งนี้ ได้รับบัญชาจาก สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ในขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ "พระราชมุนี" เจ้าอาวาสวัดสุปัฏนารามวรวิหารและเจ้าคณะมณฑลอุบลราชธานี ให้ช่วยสั่งสอนพุทธบริษัทในวัดสุปัฎน์ (วัดสุปัฏนารามวรวิหาร) และวัดสุทัศน์ (วัดสุทัศนาราม) อีกด้วย และหลังออกจากพรรษาในปี พ.ศ. 2461 ท่านได้ออกธุดงค์ติดตามหา หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต และพำนักจำพรรษาในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย
ปี พ.ศ. 2463 พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ธุดงค์วิเวกไปพักจำพรรษาเพียงลำเพียงรูปเดียว ณ ถ้ำผาบิ้ง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย เมื่อได้โอกาสดีจึงเร่งความเพียรแต่ต้นพรรษา จนถึงกลางเดือน 9 ได้เกิดความอัศจรรย์ทางจิต เกิดความรู้ความเห็นแจ่มแจ้งในพระธรรมวินัย จึงเร่งความเพียรต่อไปตลอดไตรมาส ได้เกิดความเข้าใจว่า "พระพุทธเจ้าทรงเป็นวิภัชวาที (ผู้จำแนกธรรม) ตรัสจำแนกขันธ์ 5 ในตัวเรา หรือ กายกับใจ ออกเป็นพระธรรมวินัยถึง 84000 พระธรรมขันธ์ เมื่อกล่าวความจริงแล้ว ตัวคนเรา หรือ กายกับใจ นี้เป็นตัวอริยสัจทั้ง 4 คือ ทุกข์ ทุกขสมุทัย ทุกขนิโรธ และทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา รวมกันเป็นธรรมแท่งเดียว" ในตอนนี้ท่านบันทึกต่อว่า "ความรู้ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ละเอียดเฉียบแหลมคมคายมาก รู้จักตัดสินพระธรรมวินัยได้เด็ดขาด ทำให้การปฏิบัติพระธรรมและพระวินัยเป็นไปอย่างเด็ดเดี่ยวมั่นคงและกล้าหาญ"
หลังจากออกพรรษาในปี พ.ศ. 2463 ท่านได้เดินทางไปหาหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ซึ่งพำนักอยู่ที่จังหวัดสกลนคร และธุดงค์ติดตามต่อไปในเขตจังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร และในช่วงนี้ได้ท่านได้พำนักกับ หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ของ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต อีกด้วย
ปี พ.ศ. 2466 หลังออกพรรษา ปี พ.ศ. 2465 ท่านได้เดินทางกลับจังหวัดอุบลราชธานี เนื่องจากโยมมารดาถึงแก่กรรม และอยู่พำนักจำพรรษา ณ วัดสุทัศน์ จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งในการนี้ท่านได้นำ สามเณรเทสก์ เรี่ยวแรง ทำการอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดสุทัศน์ หรือ วัดสุทัศนาราม จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 โดยมี "พระมหารัตน์ รฏฺฐปาโล" ป.ธ. 4 เป็นพระอุปัชฌาย์ "พระมหาปิ่น ปญฺญาพโล" เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ซึ่งสามเณรเทสก์ เรี่ยวแรง นั้นในกาลต่อมาก็คือ พระราชนิโรธรังสีคัมภีรปัญญาวิศิษฏ์ (เทสก์ เทสรังสี)
ในปีนี้ ท่านได้ทำการอบรม พระมหาปิ่น ปญฺญาพโล ป.ธ.5 ผู้เป็นพระน้องชาย ในทางวิปัสสนาธุระ จนกระทั่งพระมหาปิ่นผู้เป็นน้องชายได้ตัดสินใจออกธุดงค์ปฏิบัติธรรมกรรมฐานศึกษาด้านวิปัสสนาธุระ และเผยแผ่พระธรรมคำสอนสู่ประชาชนเคียงบ่าเคียงไหล่พระพี่ชาย ชื่อเสียงขจรหอมฟุ้งร่ำลือไปไกล จนมีผู้จนเลื่อมใสศรัทธาอย่างกว้างขวางมาจนถึงปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2470 ในวันเพ็ญ เดือน 3 ก่อนเข้าพรรษา คณะพระธุดงค์กรรมฐานของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ปักหลักอยู่ในเขตจังหวัดอุบลราชธานี และได้จัดประชุมคณะสงฆ์ขึ้นในช่วงวันมาฆบูชา ซึ่งในการนี้ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้ปรารภถึงการออกธุดงค์วิเวกเพียงลำพังเพื่อพิจารณาค้นคว้าในปฏิปทาสัมมาปฏิบัติอันเป็นธรรมอันสูงสุด และได้มอบภารธุระทุกอย่างให้แก่ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม และ พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล ศิษย์อาวุโสเป็นผู้บริหารปกครองหมู่คณะสงฆ์ แนะนำพร่ำสอน ตามแนวทางที่ท่านได้ให้ไว้แล้วต่อไป
ปี พ.ศ. 2471 "พระครูพิศาลอรัญเขต" ในกาลต่อมาก็คือ พระเทพสิทธาจารย์ (จันทร์ เขมิโย) ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดศรีจันทร์และเจ้าคณะจังหวัดขอนแก่นในขณะนั้น ได้ทำหนังสือไปนิมนต์พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ศิษย์อาวุโสในองค์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ให้มาช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาธรรมปฏิบัติให้แก่ประชาชนจังหวัดขอนแก่น ท่านจึงได้กราบเรียนปรึกษาหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต เมื่อเห็นว่าเหมาะสมดีแล้ว จึงมอบให้เป็นหน้าที่ของพระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม รับนิมนต์
หลังจากออกพรรษาแล้ว พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล กับหมู่คณะสงฆ์ ได้เดินเท้านำกองทัพธรรมจากบ้านนาหัววัว อำเภอกุดชุม จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร) มุ่งสู่จังหวัดขอนแก่น และได้ตั้งสำนักสงฆ์ขึ้นที่ ป่าช้าโคกเหล่างา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดขอนแก่น ซึ่งปัจจุบันก็คือ วัดป่าวิเวกธรรม อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ซึ่งในขณะนั้นมีพระสงฆ์สามเณรรวมกันไม่ต่ำกว่า 70 รูป ท่านจึงได้ประชุมคณะสงฆ์ตกลงกันให้แยกย้ายกันไปตั้งเป็น "สำนักสงฆ์วัดป่าอรัญวาสี" ในพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและพื้นที่ใกล้เคียง จึงทำให้วัดป่าอรัญวาสีและคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายตั้งขึ้นในจังหวัดขอนแก่นและพื้นที่ใกล้เคียงเป็นจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้เองจึงนับได้ว่า วัดป่าวิเวกธรรม เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาฝ่ายอรัญวาสีของภาคอีสานตอนกลาง
ปี พ.ศ. 2475 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ในขณะที่ดำรงสมณศักดิ์ที่ "พระธรรมปาโมกข์" และดำรงตำแหน่งเป็น "เจ้าอาวาสวัดสุทธจินดาวรวิหาร" และ "เจ้าคณะมณฑลนครราชสีมา" ได้บัญชาให้ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม เดินทางไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาฝ่ายวิปัสสนาธุระและหลักธรรมคำสอนให้แก่ประชาชนชาวจังหวัดนครราชสีมา ดังนั้น พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม จึงนำหมู่คณะสงฆ์ อาทิ พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระอาจารย์อ่อน ญาณสิริ พระอาจารย์กงมา จิรปุญฺโญ เดินทางมุ่งสู่งจังหวัดนครราชสีมา
ในการนี้ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ดำริให้สร้างวัดป่าอรัญวาสีขึ้น สำหรับคณะสงฆ์ฝ่ายวิปัสสนาธุระ เพื่อใช้จำพรรษาและบำเพ็ญเพียรวิปัสสนากรรมฐาน "หลวงชำนาญนิคมเขต" ผู้บังคับกองตำรวจกองเมืองนครราชสีมาในขณะนั้น มีศรัทธาถวายที่ดินและรับบัญชาก่อสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น ซึ่งสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ให้นามว่า วัดป่าสาลวัน โดยมี พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และได้สร้างสำนักสงฆ์ขึ้นอีกแห่ง ซึ่งก็คือ วัดป่าศรัทธารวม โดยมี พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ในกาลต่อมาได้มีสร้างวัดป่าอรัญวาสีในเขตจังหวัดนครราชสีมาและจังหวัดใกล้เคียงเพิ่มมากขึ้น
ปี พ.ศ. 2480 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ในขณะที่ดำรงสมณศักดิ์ที่ "พระพรหมมุนี" และดำรงตำแหน่งเป็น "เจ้าอาวาสวัดบรมนิวาสราชวรวิหาร" และ "เจ้าคณะมณฑลนครราชสีมา" ได้บัญชาให้ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม เดินทางช่วยท่านเจ้าคุณ "พระปราจีนมุนี" ตั้งวัดป่าอรัญวาสีสำหรับพระฝ่ายวิปัสสนาธุระภาคตะวันออก และไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาฝ่ายวิปัสสนาธุระและหลักธรรมคำสอนให้แก่ประชาชนชาวจังหวัดปราจีนบุรี ดังนั้น พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม พร้อมด้วย พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล ได้เดินทางไปยังจังหวัดปราจีนบุรี ท่านทั้งสองได้ตั้ง "สำนักสงฆ์วัดป่าทรงคุณ" ขึ้น ปัจจุบันก็คือ วัดป่าทรงคุณ ตำบลดงพระราม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และได้ช่วยปฏิสังขรณ์ วัดปากกระพอก อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ซึงร้างมา 5 ปี ให้กลับคืนสู่สภาพเป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์อยู่ประจำ
ปี พ.ศ. 2483 ในขณะ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้กลับมาพำนักจำพรรษาที่วัดป่าสาลวัน เพื่อสอนพุทธบริษัทให้ฝึกหัดนั่งสมาธิภาวนาเป็นประจำ กระทั่งออกพรรษา คณะชาวบ้านหนองบัวใหญ่ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ได้มาอาราธนาให้ไปสร้างสำนักสงฆ์ขึ้นที่ "บ้านหนองบัวใหญ่" ท่านจึงได้เดินทางไปสร้างวัดขึ้นและให้ชื่อว่า "วัดป่าไพโรจน์" ปัจจุบันคือ วัดป่าสุวรรณไพโรจน์ ตำบลหนองบัวใหญ่ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
ในปีนี้ ช่วงที่พำนักอยู่ "วัดป่าไพโรจน์" พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้เดินทางไปจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นประธานในการจัดงานถวายมุทิตาจิต หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล อายุครบ 80 ปี โดยจัดขึ้น ณ วัดบูรพาราม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2485 พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้เดินทางไปจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ประเทศไทย ในขณะนั้น เพื่อรับสรีระสังขาร หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ซึ่งได้มรณภาพในอิริยาบถนั่งกราบพระประธานครั้งที่ 3 ในพระอุโบสถวัดอำมาตยาราม อำเภอวรรณไวทยากร จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ประเทศไทย ในขณะนั้น (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว) เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 สิริอายุ 82 ปี พรรษา 62 คณะศิษย์ได้เชิญศพของท่านกลับมา ณ วัดบูรพาราม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี และได้ประกอบพิธีฌาปนกิจในวันที่ 15 - 16 เมษายน พ.ศ. 2486
ในปีนี้ "คณะวัดป่าแสนสำราญ" อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ได้มาอาราธนาให้ไปช่วยสั่งสอนพุทธบริษัทญาติโยมและช่วยสร้างศาลาการเปรียญ เมื่อทำเสร็จแล้วจึงกลับไปจำพรรษา ณ วัดป่าสาลวัน จังหวัดนครราชสีมา และ พ.ศ. 2486 ในช่วงเวลานอกพรรษา ได้กลับไปจัดสร้างพระพุทธบาท กว้าง 1 เมตร ยาว 2 เมตร พร้อมมณฑปเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาท ณ วัดป่าแสนสำราญ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ปี พ.ศ. 2487 พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ไปพำนักจำพรรษา ณ วัดป่าแสนสำราญ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เนื่องจาก พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล พระน้องชายอาพาธและพำนักจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าแสนสำราญแห่งนี้ อีกทั้ง สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ก็อาพาธและได้มาพักรักษาตัวอยู่ที่วัดสุปัฏนารามวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเจ้าประคุณสมเด็จฯก็ได้บัญชาให้ท่านมาอยู่พำนักจำพรรษาในที่ใกล้ๆไปมาเยี่ยมเยียนกันได้ง่าย
ปี พ.ศ. 2489 ในขณะที่พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้กลับไปพำนักจำพรรษา ณ วัดป่าสาลวัน จังหวัดนครราชสีมา นั้น พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล ได้มรณภาพ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ณ ณ วัดป่าแสนสำราญ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ในการนี้ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้บัญชาให้จัดพิธีฌาปนากิจโดยไม่ชักช้า พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม จึงได้จัดพิธีฌาปนากิจ พระอาจารย์มหาปิ่น ปญฺญาพโล เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2489
ปี พ.ศ. 2491 พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ไปพำนักจำพรรษา ณ วัดป่าทรงคุณ ตำบลดงพระราม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี เพื่ออบรมสั่งสอนคณะพุทธบริษัทวัดป่าทรงคุณ ให้ประพฤติปฏิบัติตามพระธรรมวินัย ให้เป็นไปเพื่อความสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ต่อมาได้สร้าง วัดป่าทรงธรรม ตำบลท่าตูม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี และท่านได้ไปช่วยคณะสงฆ์จังหวัดเพชรบุรีสร้างวัดธรรมยุตขึ้นในเขตจังหวัดเพชรบุรีอีกด้วย
ปี พ.ศ. 2504 พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้จัดงานผูกพัทธสีมาพระอุโบสถวัดป่าสาลวันขึ้น ในการนี้ ได้ถือโอกาสจัดประชุมใหญ่คณะสงฆ์พระกรรมฐาน ทั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคอื่น ๆ ได้มีตัวแทนพระภิกษุสงฆ์มาร่วมประชุมเป็นจำนวนมาก เพื่อปรึกษาหารือข้อปัญหาทางพระวินัย และระเบียบการเดินธุดงค์ของคณะพระกรรมฐาน เพื่อป้องกันความเสียหายอันอาจมีขึ้นเนื่องจากการเดินธุดงค์ไปต่างถิ่นห่างไกลครูบาอาจารย์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 และเมื่อเสร็จการประชุมแล้ว คณะสงฆ์ได้พร้อมเพรียงกันสวดถอดถอน และผูกพัทธสีมาพระอุโบสถวัดป่าสาลวัน อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ในวันที่ 7 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2504
พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม) ได้ละวางสังขารเนื่องจากเป็นโรคมะเร็งในกระเพาะอาหารเรื้อรัง มรณภาพด้วยอาการสงบ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2504 เวลา 10.20 น. ณ วัดป่าสาลวัน อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา สิริอายุ 72 ปี พรรษา 52
มิสแกรนด์สิงคโปร์
มิสแกรนด์สิงคโปร์  เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของสิงคโปร์ ผู้ที่ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนชาวสิงคโปร์ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งจะถูกจัดประกวดขึ้นทุกปีในช่วงปลายปี โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์อาจมาจากการแต่งตั้งหรือจากการประกวดบนเวทีระดับชาติอย่างใดอย่างงหนึ่ง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการจัดการของผู้ได้รับสิทธิ์ในปีนั้นๆ ปัจจุบัน สิทธิ์ในการส่งตัวแทนจากสิงคโปร์เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลนั้นอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของบริษัท อีอาร์เอ็ม สิงคโปร์มาเก็ตติ้ง จำกัด (ERM Singapore Marketing Pte Ltd) ซึ่งดูแลและบริหารงานโดย "อเล็กซ์ หลิว" (Alex Liu)
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์คนแรก คือ อลิซาเบธ โฮตัน (Elizabeth Houghton) – รองชนะเลิศอันดับที่ 1 มิสเวิลด์สิงคโปร์ ซึ่งได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์ 2013 จากการแต่งตั้งขององค์กรมิสเวิลด์สิงคโปร์ และเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ที่ประเทศไทย ซึ่งถือเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก แต่ต้องถอนตัวออกจากการประกวดและถูกส่งตัวกลับประเทศ ด้วยเหตุผลที่ขัดแย้งกันระหว่างข้อมูลที่เธอและกองประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลให้แก่สื่อมวลชน ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์ปัจจุบัน คือ คริสตัล ลิม (Crystal Lim) ซึ่งได้รับตำแหน่งจากการประกวด "มิสสิงคโปร์ 2017" แต่เธอไม่ได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 โดยไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัด
ประเทศสิงคโปร์เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก โดยองค์กรมิสเวิลด์สิงคโปร์เป็นผู้ได้รับสิทธิ์ในการจัดส่งตัวแทนเข้าร่วมประกวด ผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์ 2013 คือ อลิซาเบธ โฮตัน (Elizabeth Houghton) รองชนะเลิศอันดับ 1 มิสเวิลด์สิงคโปร์ อย่างไรก็ตาม หลังจากเกิดปัญหาระหว่างกองประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลกับโฮตันขึ้น จนทำให้ต้องส่งตัวเธอกลับประเทศสิงคโปร์ในระหว่างการเก็บตัวทำกิจกรรมของการประกวดมิสแกรนด์อนิเตอร์เนชันแนล 2013 สัญญาระหว่างองค์กรมิสเวิลด์สิงคโปร์กับกองประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลจึงสิ้นสุดสง ต่อมาใน ปี ค.ศ. 2014 กลุ่มธุรกิจในโครงการอสังหาริมทรัพย์ชื่อ "เดอะไอส์แลนด์เดียโปรเจกต์" (The Islandia Project) เป็นผู้ที่ได้สิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 โดยได้มีการจัดการประกวด "มิสสิงคโปร์ไอส์แลนด์เดีย 2014" (Miss Singapore Islandia 2014) ขึ้น เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์โครงการดังกล่าว โดยการประกวดในครั้งนั้นจัดขึ้นในงานการลงนามสัญญาร่วมทุนระหว่างกลุ่มทุนต่างๆ ณ ห้างสรรพสินค้าโกลเด้นท์ไมล์คอมเพล็กซ์ โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนั้น คือ "เจซี อิน แทน" (Jasy ln Tan) และเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ที่ประเทศไทยในช่วงเดือนกันยายนของปีเดียวกัน แต่ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
ในปี ค.ศ. 2015 การดำเนินโครงการ "เดอะไอส์แลนด์เดียโปรเจกต์" มีเหตุให้ต้องยกเลิกโครงการไป ทำให้สิทธิ์ในการส่งตัวแทนสิงคโปร์เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลว่างลง บริษัท อีอาร์เอ็มมาร์เก็ตติ้ง ซึ่งดำเนินงานเกี่ยวกับการจัดประกวดนางงามในประเทศสิงคโปร์จึงได้ติดต่อขอสิทธิ์ดังกล่าวไป โดยในปี ค.ศ. 2015 – 2016 นั้น ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์สิงคโปร์จะได้มากจากการแต่งตั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 ผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวนั้นจะมาจากเวทีการประกวด มิสสิงคโปร์ (Miss Singapore Beauty Pageant) โดยชนะการประกวดดังกล่าวในปีนั้น คือ "คริสตัล ลิม" (Crystal Lim) ซึ่งได้ดำรงตำแหน่ง "มิสแกรนด์สิงคโปร์ 2017" อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ที่ถูกจัดขึ้นที่ประเทศเวียดนามในช่วงเดือนตุลาคมของปีดังกล่าว โดยไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัด
คุกฮวา-ปัง
คุกฮวา-ปัง  เป็นขนมเกาหลีชนิดหนึ่ง เป็นเค้กลักษณะเหมือนดอกไม้สอดไส้ถั่วแดงกวน มีรสหวาน โดยชื่อมีความหมายว่า "ขนมปังดอกเบญจมาศ" เป็นขนมที่วางขายอยู่ทั่วไปในประเทศเกาหลี มีวิธีการทำใกล้เคียงกับการทำพุงออ-ปัง ต่างตรงที่แม่พิมพ์จะเป็นรูปดอกเบญจมาศ ส่วนพุงออ-ปังจะเป็นรูปปลาทองแทน
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561
ไทยลีก 2 2561 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไทยลีก 2 เอ็ม-150 แชมเปียนชิป ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) การแข่งขันฤดูกาลที่ 21 นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2540
สโมสรที่เข้าสู่ไทยลีก 2.
ตกชั้นจาก ไทยลีก ฤดูกาล 2560
เลื่อนชั้นจาก ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2560
เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก ฤดูกาล 2562
ตกชั้นสู่ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2562 – ตอนบน
ตกชั้นสู่ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2562 – ตอนล่าง
มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 16 สโมสรประกอบไปด้วย 10 สโมสรจาก ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2560 และ 3 สโมสรที่ขึ้นมาจาก ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2560
โดยมีสโมสรที่ตกชั้นลงมาจาก ไทยลีก 2560 ได้แก่ จัมปาศรี ยูไนเต็ด ,ศรีสะเกษ และ ไทยฮอนด้า ลาดกระบัง
ตารางสถิติโดยรวม.
รายชื่อสิ่งมีชีวิตที่ถูกตั้งชื่อตามคนดัง
ลิ้นฟ้า
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเน
ซิเรเน หรือ ซิเรไนกา เป็นอาณานิคมของกรีกบนชายฝั่งแอฟริกาเหนือในตอนเหนือของลิเบียซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวโดเรียนจากเมืองธีรา (ปัจจุบันคือ เมืองซานโตรินี) เมื่อศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล กษัตริย์แห่งซิเรเนได้รับการเทิดทูนและบูชาเช่นเดียวกับของกษัตริย์โดเรียนของสปาร์ตา