pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่ออัญเชิญพระพุทธชินราชขึ้นประดิษฐานแล้ว ต่อมาถึงปลายปี พ.ศ. 2452 จึงโปรดเกล้าฯให้จ้าง นายซึรุฮารา (Mr.Tsuruhara) ครูช่างในโรงเรียนวิชาช่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เข้ามาทำการปิดทองจนแล้วเสร็จ และโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานสมโภช ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2453
พระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย มีเรือนแก้ว ประทับนั่งเหนือรัตนบัลลังก์หินอ่อน เรือนแก้วนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทำถวาย เมื่อ พ.ศ. 2455 แต่ช่างทำไม่งาม พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขใหม่สวยงามตามที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ริน'
ริน'  นักดนตรี 3 สาวจากประเทศญี่ปุ่น มานะ โทโมกะ และ ชิเอะ กับสไตล์ดนตรีที่ผสมผสานความเป็นตะวันออกและตะวันตกได้อย่างลงตัวในแบบป็อบแจ๊ส รินเป็นนักดนตรีญี่ปุ่นเพียงไม่กี่คนที่ได้ออกอัลบั้มและทำโปรดักชั่นทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกา ดนตรีของรินใช้เครื่องดนตรีญี่ปุ่น อย่างโคโตะ ขลุ่ย และเครื่องสายอย่างบิวะ เป็นซาวด์หลักผสมกับอิเลคโทรนิคซาวด์อย่างคีย์บอร์ด กีตาร์และเพอร์คัชชัน
เป็นครั้งแรกของรินที่ได้ร่วมงานกับลิซ่า โลบ เจ้าของเพลงดัง Stay ที่ได้ร้องเพลง Anti Hero ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวของพวกเธอ
เสียงร้องในซิงเกิลสอง Never Know What Love Meant ก็เป็นการร่วมงานครั้งแรกกับลี แนช นักร้องสาวเสียงเพราะจาก Six Pence None The Richer เจ้าของเพลงฮิตข้ามปีอย่าง Kiss Me ในอัลบั้มอินแลนด์ ซี ลี แนชยังได้ฝากเสียงร้องไว้อีกถึง 2 เพลงด้วยกัน New Day Rising และ Sea Of Tranquilty
พวกเธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์คนดัง จิมมี แฮร์รี่ เขาเคยเขียนเพลงให้กับ บริทนีย์ สเปียร์ส, เคลลี่ คลาร์กสัน, ไคลี มิโนค‎และนักร้องดังๆ อีกหลายคน
รินได้รับเกียรติให้แสดงในเทศกาลเชอรี่ บลอสซัมที่วอชิงตัน ดีซี และคอนเสิร์ตในแอลเอ และนิวยอร์ก พวกเธอกำลังจะเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตในสหรัฐอเมริกาปลายปี 2006
อภิเดช ศิษย์หิรัญ
อภิเดช ศิษย์หิรัญ (ชื่อเล่น: ตังค์; 1 กันยายน พ.ศ. 2484 — 4 เมษายน พ.ศ. 2556) เป็นนักมวยไทยคนเดียวที่มีลูกเตะเป็นอาวุธสำคัญสามารถชงเท้าเข้าก้านคอคู่ต่อสู้แล้วไล่ลงมาถึงขาพับ 3 จังหวะด้วยความรวดเร็ว โดยเฉพาะแข้งขวา จนได้รับฉายา "จอมเตะแห่งบางนกแขวก"
อภิเดช ศิษย์หิรัญ มีชื่อจริงคือ ณรงค์ ทรงมณี เป็นบุตรของนายพยอม ญาณประทีป (พ่อเลี้ยง) กับนางเสงี่ยม ทรงมณี (แม่จริง) มีอาชีพทำสวนมะพร้าว เกิดที่ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เหนือวัดเจริญสุขารามขึ้นไปเล็กน้อย
ชีวิตในวัยเด็ก อภิเดชเป็นคนที่เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่งแต่มีความสามารถเล่นกีฬาได้ดีแทบทุกชนิดโดยเฉพาะ ฟุตบอล ตะกร้อ กระโดดสูง ค้ำถ่อ และวิ่งจนเป็นนักกีฬาคนเก่งของโรงเรียนวัดเจริญสุขารามวรวิหาร ไปแข่งที่ไหนจะต้องคว้าชัยชนะมาอวดทางบ้าน และเพื่อนนักเรียนเสมอไม่ชอบเที่ยวเตร่เหมือนวัยรุ่นคนอื่น
เมื่อ ศึกษาระดับประถมศึกษาขณะศึกษาระดับมัธยมศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเมธีชุณหะวัณวิทยาลัย ในชั้น ม.2 ได้พบกับครูพละคนแรกคือ ครูสุพร วงศาโรจน์ ซึ่งมองเห็นหน่วยก้านเข้าทีดีจึงเริ่มสอนวิชากระบี่กระบอง พลอง และไม้สั้นให้ ต่อมาก็สอนแม่ไม้มวยไทย เมื่อเห็นว่าเป็นผู้มีความสนใจ
ขึ้นชกมวยไทย.
อภิเดชซ้อมมวยอยู่เสมอ 3-4 เดือนต่อมา ก็ไปเปรียบมวยครั้งแรกที่อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นมวยประกอบรายการ และสามารถคว้าชัยชนะมาได้ โดยค่าตัวในการชกครั้งแรกของเขาอยู่ที่ 30 บาท หลังจากนั้นไม่ว่าจะมีงานวัด หรืองานวิก อภิเดชจะต้องขึ้นเวทีด้วยทุกครั้งจนวันหนึ่งที่จังหวัดราชบุรี นายเกษม เอี่ยมภิญโญผู้จัดรายการมวยกรุงเทพฯมาพบเข้าชอบใจในลีลาการต่อสู้จึงชวนไปชกมวยที่กรุงเทพฯโดยใช้ชื่อว่า "อภิเดช ลูกพรชัย"
เมื่อขึ้นชกในกรุงเทพฯ ได้รับชัยชนะตลอดมาอภิเดชแพ้ครั้งแรกเมื่อชกกับ "โกมารเดช" โดยแพ้น็อค ในยกที่สองเพราะต่างคนต่างสับศอกเข้าใส่กันท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มทั้งสนาม ผลปรากฏว่า โกมารเดชกระเด็นตัวลอยไปติดเชือก ส่วนอภิเดชโดนเข้าแสกคาง กระเด็นหัวน๊อคพื้น และแพ้น๊อคอีกครั้งให้สินชัย แต่สามารถล้มสินชัยได้อย่างสอนมวยในเวลาต่อมา
อภิเดชเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "อภิเดช ศิษย์หิรัญ" เมื่อ ครูสุพร วงศาโรจน์ พาไปฝากเป็นศิษย์ที่ค่ายมวย "ศิษย์หิรัญ" ของครูเกษม และ คุณองุ่น เอี่ยมภิญโญ ระยะนั้นชื่อ "อภิเดช" เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ พ.ศ. 2502 - 2506 เป็นช่วงที่อภิเดชโด่งดังในเชิงมวยไทย ชกชนะคู่ชกชั้นดีหลายคน เช่น บุกเดี่ยว ยนตรกิจ แดนชัย ยนตรกิจ เขียวหวาน ยนตรกิจ ราวี เดชาชัย เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวททั้งเวทีลุมพินีและเวทีราชดำเนิน โดยเฉพาะกับเดชฤทธิ์นั้น ทั้งคู่เปรียบเหมือนเป็นคู่รักคู่แค้นกัน โดยชกกันมากถึง 12 ครั้ง ในห้วงเวลานาน 7 ปี (พ.ศ. 2506 - 2513) โดยอภิเดชเป็นฝ่ายชนะไปถึง 6 ครั้ง และแพ้ 4 ครั้ง และอีกหนึ่งครั้งเป็นมวยสากล และก็เป็นอภิเดชที่เป็นฝ่ายชนะน็อคไปในยกที่ 7
ด้านความรุนแรงในการเตะ อภิเดชซึ่งเคยพบกับสมพงษ์ เจริญเมือง ได้เป็นฝ่ายเตะสมพงษ์ที่ตั้งศอกรับจนแขนร่วงมาแล้วครั้งหนึ่ง
ช่วง พ.ศ. 2506-2508 อภิเดชมีส่วนร่วมในบทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์จอใหญ่ที่ไม่โดดเด่นนัก แต่ใน พ.ศ. 2508 ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง "ยอดมวยสยาม" โดยแสดงคู่กับโขมพัสตร์ อรรถยา และมีดวงดาว จารุจินดา กับสายัณห์ จันทรวิบูลย์ เป็นนักแสดงนำ
หลังจากนั้น อภิเดช ศิษย์หิรัญได้หันไปชกมวยสากลในรุ่นเวลเตอร์เวท ชิงแชมป์มวยสากลทั้งเวทีราชดำเนินและลุมพินีเป็นผลสำเร็จทั้ง 2 เวที และได้ขึ้นชกกับนักมวยต่างชาติ เอลิลิโอ อรันดาได้รับชัยชนะในยกแรกเป็นแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) อภิเดชขึ้นชกกับนักมวยสากลระดับรองแชมป์โลก เพื่อลุ้นเข้าอันดับโลกแต่ไม่สำเร็จ พ.ศ. 2508 แพ้คะแนน ฟอร์ตูนาโต้ มันกา (อิตาลี) จากนั้นขึ้นชกป้องแชมป์ OPBF ชนะคะแนน คูโบ อูร่า จึงได้เข้าอันดับโลกเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 10 ของสมาคมมวยโลก (WBA) แต่หลุดจากอันดับเมื่อแพ้คะแนน วาเลอริโอ นูเนซ (อาร์เจนตินา) เมื่อ พ.ศ. 2509
อภิเดชเริ่มตกอับเมื่อชกมวยไทยแพ้น็อค แดนชัย เพลินจิต ยก 2 เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โดยอภิเดชถูกแดนชัยเตะตัดขาจนยอมแพ้ไป ผลจากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ ทำให้อภิเดชถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์มวยไทยและถูกกล่าวหาว่าล้มมวยด้วย ต่อมาต้นปี พ.ศง 2510 อภิเดชก็ไปเสียแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่น
อภิเดชกลับมาสู้ต่อในแบบมวยไทย โดยคว้าแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวทของเวทีลุมพินีมาครอง จากนั้นข้ามไปชิงแชมป์เวทีราชดำเนินกับเดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต ปรากฏว่าถูกศอกแพ้แตกในยกที่ 2 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จและถูกปลดจากแชมป์เวทีลุมพินีอีกด้วย จากนั้นอภิเดชกลับมาชกมวยสากลอีก ขึ้นชกนอกรอบกับกิม กีซู แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทชาวเกาหลีใต้ แต่อภิเดชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก
ในช่วง พ.ศ. 2511 - 2512 อภิเดชหันกลับมาชกมวยไทยอีก ชนะนักมวยชื่อดังจนมีชื่อเสียงอีกครั้ง จนแพ้น็อค คงเดช ลูกบางปลาสร้อย เมื่อ พ.ศ. 2512 จึงพบกับความตกต่ำอีกครั้ง จนแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2514 อภิเดช หายไปจากวงการมวยอยู่หลายปี และกลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ไม่รุ่งเรืองเหมือนเดิม ชกแพ้มากกว่าชนะ กระทั่งขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ อภิเดชจึงแขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
หลังแขวนนวม อภิเดชไปประกอบอาชีพค้าขายมะพร้าว กับภรรยาและลูกอีก 3 คนอยู่ที่ห้วยขวาง ในภายหลัง เขาได้หวนกลับมาสู่วงการมวยด้วยการเป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยที่ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ ต่อมา เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสงคราม ร่วมกับจังหวัดสมุทรสงคราม ได้จัดพิธีเชิดชูเกียรติ และมอบโล่ประกาศเกียรติคุณให้กับอภิเดช เนื่องจากเป็นบุคคลที่ทำคุณประโยชน์ และสร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัด เพื่อเป็นการยกย่อง และเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเยาวชนรุ่นหลังได้ไปศึกษาเป็นแบบอย่าง เพราะ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้สร้างชื่อเสียงด้านกีฬาให้กับจังหวัดสมุทรสงครามและประเทศไทยเป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติเป็นระยะเวลาถึง 11 ปี (พ.ศ. 2503-2514) จึงสมควรได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติอย่างยิ่ง
ซึ่งถือว่าอภิเดชเป็นอดีตนักมวยที่ทำคุณประโยชน์อย่างมากให้แก่วงการมวยไทย โดยเป็นนายกชมรมนักมวยไทยเก่า หาเงินช่วยนักมวยไทยเก่าอย่างต่อเนื่อง
อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถึงแก่กรรมเมื่อเวลา 02.00 น. ของวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า จากโรคมะเร็งปอด ที่ล้มป่วยมานาน เนื่องจากการสูบบุหรี่ซึ่งสูบมาตั้งแต่วัยรุ่นจนกระทั่งอายุ 37 ปี จึงเลิก เมื่อแขวนนวมแล้วในบั้นปลายชีวิตก็มีอาการป่วยกระเสาะกระแสะ ต้องเข้าโรงพยาบาลเช็คร่างกายอยู่เป็นระยะ ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 จนกระทั่งถึงแก่กรรม สิริอายุได้ 72 ปี
ชุมทางบางซื่อ
เลนส์หลายชั้นไร้รอยต่อ
เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า " Progressive Addition Lenses " หมายถึงเลนส์ที่มีส่วนเพิ่มในการแก้ไขสายตายาวในระยะใกล้ของผู้สูงอายุและผู้ที่มีความผิดปกติของระบบปรับโฟกัสภายในลูกตา
เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีการเปลี่ยนแปลงกำลังเลนส์แบบไล่ระดับ เพื่อชดเชยกำลังสายตาที่ขาดหายไปจากระบบปรับโฟกัสที่บกพร่องในลูกตา ซึ่งจะต่างกับเลนส์ 2 ชั้น หรือ 3 ชั้น ที่มีกำลังสายตาเป็นระดับที่คงที่ในแต่ละชั้น
เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อคู่แรกของโลก จดสิทธิบัตรไว้โดย Owen Aves ชาวอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2450 แต่ไม่ได้วางจำหน่ายจนถึงปี พ.ศ. 2465 เลนส์ที่มีลักษณะเหมือนปัจจุบันถูกแนะนำโดย Varilux และ Carl Zeiss ในปี พ.ศ. 2502 ปัจจุบันเลนส์ถูกขัดด้วย วิธีควบคุมด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ทีละคู่ จากเดิมที่ใช้วิธีหล่อจากแบบ ที่ขัดไว้แล้ว ทำให้เลนส์มีราคาแตกต่างกัน เนื่องจากวิธีการผลิต
Hemiarius verrucosus
Glytopthorax trillineatus
Tetraodontidae
Barbodes schwanenfeldi
Monotrete leiurus
Bagarius bagarius
Sisoridae
โอเพนเอกซ์พีเอส
โอเพนเอกซ์พีเอส ( "ข้อกำหนดกระดาษเอกซ์เอ็มแอลแบบเปิด") เดิมชื่อ เอกซ์พีเอส  เป็นรูปแบบไฟล์เอกสารเอกซ์เอ็มแอล สำหรับบันทึกและอ่านเอกสาร ซึ่งภาษามาร์กอัปของเอกซ์พีเอสนั้นเป็นส่วนย่อยของแซเมิลสำหรับ Windows Presentation Foundation
เอกซ์พีเอสนั้นมองว่าเป็นคู่แข่งพีดีเอฟ เนื่องจากว่ามีไฟล์รูปแบบเอกซ์พีเอสนั้นเป็นรูปแบบคงที่ ไม่ใช่สำหรับการแก้ไขเหมือนพีดีเอฟ
เอกซ์พีเอสมาพร้อมกับวินโดวส์วิสตา และดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก 3.0 สำหรับผู้ที่ไม่มีส่วนประกอบดังกล่าว ยังสามารถดาวน์โหลด XPS Viewer สำหรับเปิดไฟล์เอกซ์พีเอสได้
ชุมทางทุ่งสง
Bagarius yarrelli
สถานีรถไฟบ้านเกาะปริง
ที่หยุดรถไฟบ้านเกาะปริง
สถานีรถไฟคลองจัง
ปลากระดูกอ่อน
ปลากระดูกอ่อน (ชั้น: Chondrichthyes; ) เป็นชั้นของปลาจำพวกหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างกระดูกประกอบไปด้วยเซลล์กระดูกอ่อนอย่างเดียว โดยมีหินปูนมาประกอบเป็นบางส่วน ส่วนมากมีเหงือกแยกออกเป็นช่อง 5 ช่อง มีเกล็ดแบบพลาคอยด์ ที่จะไม่โตไปตามตัว มีลักษณะสากเมื่อสัมผัส ตัวผู้มีรยางค์เพศที่ครีบท้องเป็นติ่งยื่นเรียก แคลสเปอร์ หรือที่ในภาษาไทยเรียก เดือย โดยมากจะออกลูกเป็นตัว ขากรรไกรแยกออกจากกะโหลก ปลาจำพวกนี้พบทั่วโลกประมาณ 800 ชนิด เป็นปลากินเนื้อ ส่วนมากเป็นปลาทะเล ในน้ำจืดมีเพียงไม่กี่สิบชนิด มีหลายอันดับ หลายวงศ์ หลายสกุล โดยปลาในกลุ่มปลากระดูกอ่อนนี้ที่รู้จักกันดี ก็ได้แก่ ปลาฉลาม, ปลากระเบน, ปลาฉนาก, ปลาโรนัน เป็นต้น
ปลากระดูกอ่อนส่วนใหญ่มีรูปร่างเรียวยาว ยกเว้น ปลากระเบน ที่มีรูปร่างแบน ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล พบในน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด เช่น ปลากระเบนน้ำจืด มีขนาดแตกต่างกันตามแต่ละสกุล แต่ละชนิด ตั้งแต่มีความยาวเพียงไม่ถึงหนึ่งฟุต จนถึง 20 เมตร หนักถึง 34 ตัน คือ ปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ปลากระดูกอ่อนแบ่งเป็น 2 ชั้นย่อย ดังนี้
ความเชื่อเรื่องการรักษาโรคมะเร็ง.
ปัจจุบัน มีความเชื่อว่า ปลากระดูกอ่อนนี้มิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งได้ เนื่องจากในเซลล์กระดูกอ่อนซึ่งเป็นองค์ประกอบใหญ่ของกระดูกในร่างกายนั้น มีสารโปรตีนที่ช่วยยับยั้งในการเกิดเซลล์มะเร็ง จึงมีการสกัดเซลล์กระดูกอ่อนจากปลากระดูกอ่อนโดยเฉพาะ ปลาฉลาม ผลิตเป็นยาจำหน่ายโดยทั่วไป
แท้ที่จริงแล้ว ความเชื่อดังกล่าวยังมิได้พิสูจน์ทราบทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ และเรื่องที่ว่าปลากระดูกอ่อนมิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งนั้นก็มิได้เป็นความจริงแต่อย่างใด
วงศ์ปลากระเบนธง
วงศ์ปลากระเบนธง  เป็นวงศ์ของปลากระเบนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dasyatidae (/แด-ซี-แอท-อิ-ดี้/) พบได้ทั้งน้ำจืดสนิท, น้ำกร่อย และทะเล มีรูปร่างแบนราบ ไม่มีครีบหลัง ส่วนครีบอกแผ่กว้างรอบตัว ปากอยู่ด้านล่าง ตาอยู่ด้านบน มีช่องน้ำเข้า 1 คู่อยู่ด้านหลัง มีขากรรไกรและฟันที่แข็งแรงจำนวนมากเรียงติดต่อกันเป็นแถว ใช้ขบกัดสัตว์เปลือกแข็งซึ่งเป็นอาหารหลักได้ดี ผิวหนังเรียบนิ่มไม่มีเกล็ด ยกเว้นบริเวณกลางหลัง
มีส่วนหางที่ยาวเหมือนแส้ ซึ่งคนโบราณนิยมตัดหางมาทำเป็นแส้ เรียกว่า "แส้หางกระเบน" ที่โคนหางมีเงี่ยงแหลมอยู่ 1-2 ชิ้น (พบมากสุดถึง 4 ชิ้น) ที่อาจยาวได้ถึง 31 เซนติเมตร เป็นอาวุธใช้สำหรับป้องกันตัว มีพิษแรง มีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ประมาณ 6 และเมื่อหักไปแล้วงอกใหม่ได้ มักมีผู้ถูกแทงบ่อย ๆ เพราะไปแตะถูกเข้าโดยไม่ระวัง เช่น เท้าไปถูกเข้าระหว่างที่ปลาฝังตัวอยู่ใต้ทราย ขณะที่เดินบริเวณหาด เพราะมีพฤติกรรมมักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาและเงี่ยงหางเท่านั้น
จากการที่มีตาอยู่ด้านบนแต่ปากอยู่ด้านล่างทำให้ไม่สามารถมองเห็นอาหารได้เวลาจะกิน จึงมีอวัยวะรับกลิ่นและอวัยวะรับคลื่นไฟฟ้าในการบอกตำแหน่งของอาหาร แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว โดยมีการสืบพันธุ์ในฤดูหนาว ตัวผู้จะว่ายน้ำตามประกบตัวเมียอย่างใกล้ชิดและมักกัดบริเวณขอบลำตัวของตัวเมีย เมื่อจะผสมพันธุ์ตัวผู้จะว่ายไปอยู่ด้านบนแล้วปล่อยน้ำเชื้อเข้าสู่ตัวเมีย โดยส่วนมากจะออกลูกคราวละ 5-10 ตัว
ในเลือดของปลาวงศ์นี้มีสารประกอบของยูเรีย จึงมีกลิ่นคล้ายปัสสาวะ
ปัจจุบันพบทั้งหมด 8 สกุล ได้แก่ (บางข้อมูลจัดให้แค่ 7)
ปลาในวงศ์ปลากระเบนธงพบทั้งหมดประมาณ 70 ชนิด ที่พบในประเทศไทยมีทั้งหมด 21 ชนิด อาทิ
พิษปลากระเบน.
เงี่ยงหางของปลากระเบนนั้น มีลักษณะเป็นแท่งแบนยาว มีส่วนปลายแหลม ขอบทั้งสองข้างมีรอยหยักเป็นฟันเลื่อย ด้านบนมีร่องจากโคนถึงปลายกลุ่มเซลล์สร้างพิษหรือต่อมพิษ อยู่ใต้ผิวชั้นนอก
พิษจากเงี่ยงหางของปลาในวงศ์นี้ไม่อาจทำให้แก่ชีวิตได้ โดยพิษมีคุณสมบัติเป็นสารโปรตีนจะซึมผ่านทางบาดแผล โดยมีน้ำพิษสีเทาหรือใส และดูดซึมเข้าระบบทางเดินอาหาร จะเกิดการอักเสบ เจ็บปวด เช่นเดียวกับพิษของงูหางกระดิ่ง นอกจากนี้แล้วยังมีเอนไซม์ในการทำลายเนื้อเยื่อได้อีกด้วย ในบุคคลที่มีอาการแพ้มากจะทำให้มีไข้ได้ และบาดแผลอาจลุกลามได้ แต่ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ในกรณีที่ สตีฟ เออร์วิน พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวออสเตรเลียที่เสียชีวิตเพราะถูกเงี่ยงของปลากระเบนชายธงแทงแล้วเสียชีวิตนั้น มิได้เกิดจากพิษโดยตรง แต่เป็นเพราะถูกแทงเข้าที่อวัยวะสำคัญคือ หัวใจ ประกอบอยู่ใต้น้ำด้วย ทำให้น้ำท่วมปอดจนเสียชีวิต
ปัจจุบันนี้ยังไม่มีเซรุ่มแก้พิษปลากระเบน ซึ่งวิธีการปฐมพยาบาลขั้นต้น ให้กดบริเวณปากแผลด้วยผ้าสะอาดหนา ๆ เพื่อห้ามเลือด จากนั้นให้แช่บาดแผลในน้ำอุ่นจัดที่มีอุณหภูมิประมาณ 43–45 องศาเซลเซียส หรือใช้ผ้าชุบน้ำร้อนพันรอบบริเวณที่ปวดประมาณ 30–60 นาที หรือเอาอวัยวะส่วนที่โดนแทงไปอังไฟ เพราะความร้อนจะทำลายโปรตีนของพิษ อาการปวดจะค่อยทุเลาลง พิษจะคลายไปเองภายใน 24 ชั่วโมง หากมีอาการแพ้มากให้รีบนำส่งโรงพยาบาล
สถานีรถไฟนาบอน
สถานีรถไฟคลองกุย
ที่หยุดรถไฟคลองกุย
เอ็ม x ซีโร่
เอ็ม x ซีโร่  เป็นชื่อการ์ตูนญี่ปุ่น แนวขำขันและเวทมนตร์ เขียนโดย ยาสึฮิโร่ คาโน่ ผู้เขียน เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่ม คุซึมิ ไทงะ ที่ต้องการไปสอบเข้าโรงเรียนเอกชนเซย์นางิ แต่ก็ต้องสอบตกในการสอบสัมภาษณ์ด้วยคำถามที่ว่า "ถ้ามีเวทมนตร์ แล้วจะทำอะไร" เขากลับตอบไปว่า "ครองโลก" แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถเข้าเรียนได้ เพราะไปร่วงรู้ว่าโรงเรียนนี้จริงๆแล้ว เป็นโรงเรียนเวทมนตร์
เอ็ม x ซีโร่ ถูกตีพิมพ์ลงในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2549 จนถึง 19 พฤษภาคม 2551 รวมทั้งหมด 10 เล่มจบ ในไทยลิขสิทธิ์โดย เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ตีพิมพ์ลงในบูมรายสัปดาห์ ออกมาครบทั้ง 10 เล่มแล้วเช่นกัน
คุซึมิ ไทงะ ได้มายังโรงเรียนเอกชนเซย์นางิเพราะอยากพบกับ ไอกะ เด็กสาวที่ตนเองหลงรัก แต่ทว่า ที่ปรากฏแก่สายตาของเขานั้น...กลับเป็นโรงเรียนเวทมนตร์ที่ซึ่งทั้งอาจารย์และนักเรียนสามารถใช้เวทมนตร์ได้ไปซะนี่! คุซึมิได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเซย์นางิด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง (จากการไปหาเรื่องกับ อาจารย์ฮิอิรางิ เค็นจิโร่ พ่อของไอกะ) ทว่าเขากลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนักเวทย์ระดับมืออาชีพทั้งๆที่ไม่มีพลังเวทย์แม้แต่น้อยและต้องเผชิญกับความยุ่งยากแทบทุกวัน ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกเพื่อนร่วมชั้นจับตามองในการฝึกเวทมนตร์ภาคปฏิบัติเข้าซะอีก หากถูกจับได้ว่าไม่มีพลังเวทย์ก็จะถูกไล่ออก และถูกลบกระทั่งความทรงจำไปด้วย... เพื่อไม่ให้เรื่องกลายเป็นแบบนั้น คุซึมิจึงต้องแก้ปัญหาเรื่องการใช้ชีวิตในโรงเรียนโดยไม่ใช้เวทมนตร์ให้ได้ บั้นปลายชีวิตในรั้วโรงเรียนของ คุซึมิจะเป็นอย่างไรต่อไป!?
โทมัส ฮอบบ์
เรวัต พุทธินันทน์
เรวัต พุทธินันทน์ (ชื่อเล่น: เต๋อ ; 5 กันยายน พ.ศ. 2491 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ อดีตสมาชิกวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล และวงโอเรียนเต็ล ฟังก์ อีกทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ (หรือที่รู้จักกันดีในนามจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่) ร่วมกับ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม เมื่อ พ.ศ. 2526
เต๋อ เรวัต เป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ผู้มีคุณูปการมหาศาลของวงการเพลงของประเทศไทย เป็นโปรดิวเซอร์ นักดนตรี นักแต่งเพลงในตำนาน เป็นผู้ปฏิวัติวงการเพลงไทยให้ไปสู่ยุคทองแห่งความเจริญรุ่งเรือง และผู้ริเริ่มความทันสมัยของดนตรีสมัยใหม่ให้กับประเทศไทย เป็นผู้บุกเบิกแนวเพลงสตริงอันทันสมัยให้กับการเพลงไทย ผู้นำแนวเพลง ร๊อค ป๊อบ แดนซ์ โมเดิร์นแจ๊ส ฟังค์ ฯลฯ เข้ามาเป็นที่นิยมในไทย เป็นผู้ปลุกปั้นศิลปินให้มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับ เป็นบุคคลตัวอย่างและเป็นแรงบันดาลใจของนักร้องนักดนตรีของเมืองไทยมากมายจวบจนสมัยนี้
เรวัต พุทธินันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2491 ที่กรุงเทพ เรวัตเป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 6 คน ของนาวาตรีทวีและนางอบเชย พุทธินันทน์ และเขายังมีน้องชายต่างมารดาอีก 1 คน คือ ดิเรก พุทธินันทน์ (ต่อง) แต่ไม่ได้เข้าวงการบันเทิง (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้วเช่นกัน) เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ (ปัจจุบันคือโรงเรียนสาธิตละอออุทิศ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต) จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และจบปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เรวัตหัดเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 11 ปี โดยบิดาบังคับให้เรียนแซกโซโฟน เขากับเพื่อน ๆ โรงเรียนเซนต์คาเบรียลตั้งวงดนตรี ชื่อ Dark Eyes ต่อมาเปลี่ยนชื่อวงเป็น Mosrite และเข้าประกวดในงานของสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ในปี พ.ศ. 2508 และ 2509
ขณะเรียนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ใน พ.ศ. 2510 ได้ร่วมกับเพื่อนตั้งวง Yellow Red (เหลือง-แดง คือสีประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) เพื่อนในวงคนสำคัญคือ ดนู ฮันตระกูล และจิรพรรณ อังศวานนท์
ต่อมาเรวัตได้ร่วมกับเพื่อนจากธรรมศาสตร์(Napasak Nop Manisuk) และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (Chalermkiat Khor Amornsingha, Krit Jod Choktippattana) ตั้งวง The Thanks รับแสดงตามงานต่างๆ เน้นดนตรีร็อค เรวัตรับตำแหน่งร้องนำและ keyboard player (Porames Tee Vajarapana was the drummer)
เพื่อนร่วมวงคนหนึ่งคือ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา วง The Thanks มีชื่อเสียงได้เล่นสลับกับวงดิอิมพอสซิเบิ้ล ตามไนท์คลับต่าง ๆ
หลังเรียนจบ เรวัตได้รับการชักชวนให้ร่วมวงดิอิมพอสซิเบิ้ล และเดินทางกับวงไปแสดงที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาและยุโรป ในตำแหน่งนักร้องนำและเล่นคีย์บอร์ด เมื่อวงดิอิมพอสซิเบิลประกาศยุบวง เมื่อ พ.ศ. 2520 เขาตั้งวง โอเรียนเต็ลฟังก์ เล่นดนตรีฟังก์ ร่วมกับวินัย พันธุรักษ์ เล่นประจำที่โรงแรมมณเฑียร และตระเวนเปิดการแสดงในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ในระหว่างนั้นเรวัตได้ศึกษาการเขียนเพลงและดนตรีเพิ่มเติม
ในปี พ.ศ. 2526 เรวัตร่วมกับ เพื่อนจากจุฬาฯ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม ก่อตั้งบริษัท แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ เขาทำหน้าที่ดูแลด้านการผลิตเพลง ใช้เทคนิคการสร้างศิลปินแบบสากล คือขายทั้งความสามารถและภาพพจน์ ทำให้ผลงานของบริษัทประสบความสำเร็จแทบทุกชุด
เรวัตมีเอกลักษณ์ประจำตัวอีกหนึ่งอย่างคือ ชอบไว้หนวด
เรามาร้องเพลงกัน/เรวัต พุทธินันทน์ และ วงคีตกวี (2525)
นิยายรักจากก้อนเมฆ/พ.ญ. พันทิวา สินรัชตานันท์ (2526)
เต๋อ 1/เรวัต พุทธินันทน์ (2526)
นันทิดา' 27/นันทิดา แก้วบัวสาย (2527)
ฉันเป็นฉันเอง/ฐิติมา สุตสุนทร (2527)
วันอาทิตย์/บาราคูดัส (2527)
ผู้ชายเฉิ่มเฉิ่ม/ทูน หิรัญทรัพย์ (2527)
คำก้อน/โซดา (2528)
หนุ่มดอยเต่า/นกแล (2528)
เต๋อ 2/เรวัต พุทธินันทน์ (2528)
ชายน้ำ/พญ.พันทิวา สินรัชตานันท์(2529)
เรามีเรา/ฐิติมา สุตสุนทร (2529)
หาดทราย สายลม สองเรา/ธงไชย แมคอินไตย์ (2529)
อุ๊ย/นกแล (2529)
เต๋อ 3/เรวัต พุทธินันทน์ (2529)
เมื่อวันฟ้าสวย/นันทิดา แก้วบัวสาย (2529)
สบาย สบาย/ธงไชย แมคอินไตย์ (2530)
สิบล้อมาแล้ว !/นกแล (2530)
คนที่รู้ใจ/ฐิติมา สุตสุนทร(2530)
ชอบก็บอกชอบ/เรวัต พุทธินันทน์ (2530)
รับขวัญวันใหม่/ธงไชย แมคอินไตย์ (2530)
กีตาร์โต๊ะ/วสันต์ โชติกุล และ อีสซึ่น (2531)
ส.ค.ส./ธงไชย แมคอินไตย์ (2531)
เรวัต พุทธินันทน์ 2531
แหวกฟ้า คว้าดาว/ตั้ม สมประสงค์ (2531)
แปลกตรงที่หัวใจ/ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ (2532)
นินจา/คริสติน่า อากีล่าร์ (2533)
บูมเมอแรง/ธงไชย แมคอินไตย์ (2533)
ไม้ขีดไฟ/ใหม่ เจริญปุระ (2533)
คนดนตรี/สุรสีห์ อิทธิกุล (2533)
กบใส ๆ/กบ ทรงสิทธิ์ (2533)
พริกขี้หนู/ธงไชย แมคอินไตย์ (2534)
จ-เ-ะ-บ/เจตริน วรรธนะสิน (2534)
ต่างกันที่เวลา/ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ (2534)
ความรัก สายน้ำ เสียงสะอื้น/เล็ก อรวี (2534)
ปรารถนาและอารมณ์/มาลีวัลย์ เจมีน่า (2534)
ขึ้นโต๊ะ/วสันต์ โชติกุล (2535)
ช็อต/ก๊อต จักรพรรณ์ (2535)
อาวุธลับ/คริสติน่า อากีล่าร์ (2535)
เก็บรักที่ปลายใจ/ชรัส เฟื่องอารมย์ (2535)
ร็อกกระทบไม้/ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ (2535)
กลุ่มประสานเสียง พู่กัน เบอร์ 1/ประสานเสียง (2535)
วัตถุไวไฟ/อำพล ลำพูน (2535)
108-1009/เจตริน วรรธนะสิน (2536)
ฉันมาไกล/ไมเคิล หว่อง (2536)
รุ้งกินน้ำ/อัสนี-วสันต์ (2536)
Grammy in chorus/สิทธิพร อมรพันธ์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, ชุมพล สุปัญโญ, สุกานดา บุญยธรรมิก, อรวรรณ เย็นพูนสุข (2536)
ม้าเหล็ก/อำพล ลำพูน (2536)
แด่ คนแบกรัก/ตั้ม สมประสงค์ (2536)
สงวนลิขสิทธิ์/ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย (2536)
นายจี๊ปกับคุณวสุ/วสุ แสงสิงแก้ว (2536)
บันทึกของดอกไม้เหล็ก/แอม เสาวลักษณ์ (2536)
ดูดีดี นะเพื่อน/ยู เอช ที (2537)
ธ ธง/ธงไชย แมคอินไตย์ (2537)
Mr. Mos/มอส ปฏิภาณ (2537)
ขนนกกับดอกไม้/ธงไชย แมคอินไตย์ (2538)
Choola choola/เจตริน วรรธนะสิน (2538)
เพลงของเขา ใต้เงาพระจันทร์/มาลีวัลย์ เจมีน่า (2538)
อมิตา ทาทา ยัง/ทาทา ยัง (2538)
Micky/มิคกี้ (2538)
Rock zone/รวมศิลปินร็อก (2538)
จอห์นโซโล่/จอห์น นูโว (2538)
Moving Mos/มอส ปฏิภาณ (2538)
ไปกันใหญ่/ปั่น ไพบูลย์เกียรติ (2538)
อำพลเมืองดี/อำพล ลำพูน (2538)
Dream/ธงไชย แมคอินไตย์ (2539)
Room No.3/มาช่า วัฒนพานิช (2539)
เสียงจากหัวใจ/มาลีวัลย์ เจมีน่า (2539)
แอม-ดา/แอม เสาวลักษณ์, ศักดา พัทธสีมา (2539)
Feminine/นันทิดา แก้วบัวสาย, มาลีวัลย์ เจมีน่า, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ (2539)
Alive (พ.ศ. 2556) (ในรูปแบบ BOXSET 8 แผ่น)
อัลบั้มนี้เป็นการทำงานร่วมกันระหว่าง เรวัต พุทธินันทน์ กับ ชาตรี คงสุวรรณ ที่ร่วมกันทำงานเพลงในเวอร์ชันใหม่ ดนตรีใหม่ และเสียงร้องใหม่ทั้งหมด 10 เพลง
รายละเอียดแผ่นแต่ละแผ่นมีดังนี้
อีกทั้งยังมีอัลบั้มรูปของเรวัติ พุทธินันทน์มากมายที่ใช้ชื่อว่า LIVE &amp; LOVE PHOTO BOOK REWAT BUDDHINAN
เรวัต สมรสกับ อรุยา สิทธิประเสริฐ เป็นเพื่อนในคณะ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2517 มีบุตรสาวสองคนคือ สุธาสินี และสิดารัศมิ์
เรวัต พุทธินันทน์ ล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งในสมอง ได้เดินทางไปรักษาตัวอยู่ที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลาประมาณ 5 เดือน เมื่ออาการดีขึ้น หมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ หลังจากกลับประเทศไทยได้ประมาณ 2 เดือน อาการก็ทรุดลงอีก เรวัตเข้ารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลสมิติเวชเป็นเวลา 3 เดือน เรวัต พุทธินันทน์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ขณะมีอายุเพียงแค่ 48 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
เต๋อ เรวัติถูกนำมาเป็นที่กล่าวถึงในโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮลล์ จอห์นนี่วอล์กเกอร์ ในชุดที่ถ่ายทอดเรื่องราวเบื้องหลังความสำเร็จ
เลือดสุพรรณ
เลือดสุพรรณ เป็นบทละครอิงประวัติศาสตร์ ถูกประพันธ์โดย พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ถูกแสดงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2479 ละครแบบผสม คือมีทั้งบทพูดแบบละครพูด มีทั้งการรำแบบละครรำ มีเพลงร้องทั้งเพลงไทยเดิม และเพลงไทยสากล
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการศึกระหว่างไทยและพม่า โดยมีเนื้อหาปลุกใจให้รักชาติตามนโยบายของนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือ พลโทหลวงพิบูลสงคราม โดยเนื้อหาเป็นการประพันธ์ขึ้นมาใหม่จากจินตนาการ โดยมิได้อิงมาจากประวัติศาสตร์หรือพงศาวดารฉบับใดแต่อย่างใด นอกจากนี้ เลือดสุพรรณ ยังเป็นชื่อของเพลงประกอบละคร ที่หลวงวิจิตรวาทการ ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนอง สำหรับละครเรื่องนี้ด้วย
เลือดสุพรรณ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494 และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 กำกับโดยเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย ลลนา สุลาวัลย์ และไพโรจน์ สังวริบุตร ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ลลนา สุลาวัลย์ ถูกเสนอชื่อ 1 ใน 5 เข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ปี 2524
วันที่ 4 ตุลาคม 2561 หอภาพยนตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) กระทรวงวัฒนธรรม ประกาศให้ภาพยนตร์เรื่อง เลือดสุพรรณ เป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2561
เลือดสุพรรณเป็น ละครโทรทัศน์แนวพีเรียด-ดราม่า ผลิตโดยบริษัท พรี-โพร-โพสต์ ไลฟ์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด จากบทประพันธ์ของ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ บทโทรทัศน์โดย ศาสตราจารย์ ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธนสิน ชุตินธรานนท์, กอบชัย ศรีทอง กำกับการแสดงโดย นุชิต นวลสกุล, สมชาย คงครุฑ ออกอากาศทุกวันเสาร์– วันอาทิตย์ เวลา 20.20 - 21.10 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย นิธิดล ป้อมสุวรรณ, พรภัสร์ชนก มิตรชัย, แสนยา สมสะอาด, พิมพ์ขวัญ บุญจิตต์พิมล และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันเสาร์ที่ 12,19,26 และวันอาทิตย์ที่ 20,27 ตุลาคม ออกอากาศ 5 วัน 5 ตอน
พ่อปลาไหล
พ่อปลาไหล เป็นนิยายตลก บทประพันธ์ของ กนกเรขา หรือ ทมยันตี ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสกุลไทย เป็นเรื่องราวของอุลิต ชายจอมเจ้าชู้ทีขึ้นชื่อว่า "พ่อปลาไหล" และ จันทนี ลูกสาวของขุนรอน ผู้หาญอาสากล้าแต่งงานเพื่อปราบพ่อปลาไหลอย่างอุลิต ในขณะที่หลวงณรงค์สงครามชัย พ่อของอุลิต ก็คิดจะเคลม น้าเพ็ญ น้องเมียของตนเอง หลังจากที่อุลิตแต่งงานแล้ว กลับหาช่องทางวางแผนที่จะหนีเที่ยวอยู่เรื่อย ๆ โดยมีขุนรอนผู้เป็นพ่อตาของอุลิตและเป็นพ่อของจันทนี มาเป็นคู่หูร่วมด้วย
พ่อปลาไหล ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้ง ภาพยนตร์ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุด กำกับโดยเชิด ทรงศรี ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นภาพยนตร์ 16 มม. ที่ทำรายได้สูงสุดในประเทศไทย นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี เพชรา เชาวราษฎร์ ต่อมา เชิด ทรงศรี นำเรื่อง พ่อปลาไหล มาสร้างอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นภาพยนตร์ 35 มม. นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี เนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ ลลนา สุลาวัลย์ นันทนา เงากระจ่าง ธิติมา สังขพิทักษ์ และทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์
พ่อปลาไหล ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง ได้แก่
พ่อปลาไหล ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 4 ครั้ง ได้แก่
บียอนเซ่ โนวส์
บียอนเซ่ จิเซลล์ โนวส์ คาร์เตอร์ (-Carter) เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1981 เป็นนักร้องสไตล์อาร์แอนด์บี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์, นักแสดง และ นางแบบ ชาวอเมริกัน โนวส์เกิดและเติบโตที่ฮิวส์ตัน รัฐเท็กซัส ในวัยเด็กบียอนเซ่ได้เข้าร่วมในการแสดงหลากหลายเรียนอนุบาลถึงประถม ซึ่งรวมไปถึงการร้องเพลง อันเป็นการปูทางสำหรับอาชีพการเป็นนักร้อง บียอนเซ่เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในช่วงปี 1990 ในฐานะสมาชิกคนสำคัญของเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บีชื่อดังในยุคนั้น ตลอดชีวิตการทำงานของเธอ มียอดขายเกินกว่า 100 ล้านชุดในฐานะศิลปินเดียว