pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อครั้นมารดาของซินาตรายังเป็นเด็ก ๆ ถือเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง จนได้รับฉายาให้เป็น "ดอลลี" นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า นี่คือปัจจัยที่สำคัญที่ส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาบุคลิกภาพของแฟรงก์ รวมถึงความมั่นใจในตัวเองอย่างสูง ดอลลี ได้กลายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในย่านโอโบเคน เธอทำงานเป็นหมอตำแย ได้รับเงินเดือนราว 50 ดอลลาร์ ในแต่ละครั้ง และจากการอ้างอิงของคิตตี เคลลีย์ ผู้เขียนชีวประวัติของซินาตรา ได้กล่าวว่า ดอลลีเคยทำแท้งอย่างผิดกฎหมายมาแล้ว นอกจากอาชีพหลักหมอตำแยแล้ว เธอยังทำงานรับจ้างเป็นล่ามในท้องถิ่นอีกด้วย ส่วนสามี พ่อของแฟรงก์ ทำงานเป็นนักมวยชั้นแบนตั้มเวท ภายใต้ชื่อเวทีว่า มาร์ตี โอ ไบรเอิน ต่อมาเขาก็ย้ายไปทำงานที่สถานีดับเพลิงเป็นระยะเวลากว่า 24 ปี ที่สถานีดับเพลิงโฮโบเคน จนได้รับตำแหน่งสูงสุดคือกัปตัน ซินาตรา ใช้เวลาจำนวนมากที่โรงเตี้ยมของพ่อแม่ ในการทำการบ้านและร้องเพลง รวมถึงยืมเล่นเปียโนในช่วงพักของศิลปิน ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ดอลลีกลับให้เงินลูกมากขึ้นพร้อมกับซื้อเสื้อราคาแพง จนเพื่อนบ้านบริเวณนั้นเรียกซินาตราว่าเป็น "เด็กที่มีชุดดีที่สุดในชุมชน"
ซินาตราได้เริ่มสนใจในดนตรี บิกแบนด์แจ๊ส มาตั้งแต่ยังเด็ก เขาฟังเพลงของจีน อัสติน, รูดี วัลลี, รัสส์ โคลัมโบ และบ็อบ อีเบอร์ลีย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบิง ครอสบี จนต่อมาลุงฝั่งมารดาของแฟรงก์ โดเมนิโก ก็ได้ให้ของขวัญเป็นอูคูเลเล สำหรับวันเกิดปีที่ 15 ของเขา กลายเป็นจุดเริ่มต้นงานดนตรีของเขา ซินาตราเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม เดวิด อี.รู จูเนียร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 และย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยม เอ.เจ. ดีมาเรสต์ ในปี ค.ศ. 1931 ที่ซึ่งเขาได้ร่วมวงกันขึ้น สำหรับงานเต้นรำของโรงเรียน ต่อมาเขาก็ออกจากโรงเรียนแบบไม่จบการศึกษา ซึ่งเขาเข้าไปเรียนได้เพียง 47 วันเท่านั้น ก็โดนไล่ออกจากความเกียจคร้าน ด้วยความเมตตาของแม่ จึงส่งแฟรงก์ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพาณิชย์เดรก แต่ก็ออกจากโรงเรียนอีกภายหลังเข้าเรียนได้ 11 เดือน ดอลลี ได้พบว่าแฟรงก์ ทำงานเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์เจอร์ซีย์ออปเซิร์ฟเวอร์ ของมาเฟียใหญ่แฟรงก์ แกร์ริค และภายหลังจากนั้นเขาก็ไปทำงานตอกหมุดที่ท่าเรือเทียตเจนและแลง เขาแสดงสดตามผับย่านโฮโบเคน ทั้ง เดอะแคตส์เหมียว และ เดอะโคมีดีคลับ และได้มีโอกาสร้องเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ ทั้ง WAAT ในเมืองเจอร์ซีย์ ในกรุงนิวยอร์ก ซินาตรา ก็ได้งานร้องเพลงแลกกับอาหารมื้อเย็น หรือม้วนบุหรี่ สำหรับการพัฒนาการพูด เขาได้เริ่มศึกษาการพูดจาก จอห์น ควินแลน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในคนแรกที่เริ่มเห็นพรสวรรค์ในเสียงของเขา
กลยุทธ์ลูกโซ่
กลยุทธ์ลูกโซ่ หรือ เหลียนหวนจี้  เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงเมื่อกองกำลังศัตรูมีพละกำลังที่เข้มแข็งกว่าหลายเท่า จักปะทะด้วยกำลังมิได้โดยเด็ดขาด พึงใช้กลอุบายนานาให้ศัตรูต่างถ่วงรั้งซึ่งกันและกัน ทำลายความแข็งแกร่งของศัตรูหรือร่วมมือกับพลังต่าง ๆ ร่วมโจมตีเพื่อขจัดความฮึกเหิมของศัตรูให้หมดสิ้นไป
คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "แม่ทัพผู้ปรีชา จักได้ฟ้าอนุเคราะห์" ซึ่งหมายความว่าแม่ทัพผู้ปรีชาสามารถในการศึก ย่อมสามารถจะบัญชาการศึกสงครามได้อย่างคล่องแคล่วดุจดั่งตามคำ "ความประสงค์ของฟ้า" จักต้องได้รับชัยชนะในการศึกสงครามเป็นมั่นคง ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ลูกโซ่ไปใช้ได้แก่โจโฉวางกลอุบายลอบโจมตีอ้วนเสี้ยวด้วยการตัดกำลังเสบียงของอ้วนเสี้ยวจนแตกพ่าย
ตัวอยางกลยุทธ์.
เมื่อคราวอ้วนเสี้ยวนำกำลังทหารจากเกงจิ๋ว อิวจิ๋วและเฉงจิ๋ว
แฟรงค์ ซินาตรา
สงครามนางฟ้า
สงครามนางฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากวรรณกรรมทางอินเทอร์เน็ต ในชื่อ "ชีวิตรันทด เรื่องจริงผ่านคอม" ของ แอร์กี่ (นามปากกา) โดยเขียนขึ้นจากชีวิตจริงของตนเอง ซึ่งเคยเป็นแอร์โฮสเตส โดยสะท้อนให้เห็นเบื้องหลังของเหล่าบรรดาแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ว่าเป็นอย่างไร
ถกลเกียรติ วีรวรรณ ได้นำวรรณกรรมนี้มาสร้างเป็นละคร ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ บทโทรทัศน์โดย ฐานวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร โดยได้นักแสดงมากฝีมือ อาทิ สหรัถ สังคปรีชา, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, อภิษฎา เครือคงคา, ปานวาด เหมมณี, กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร, อภิชาติ หาลำเจียก, ภัสสร บุณยเกียรติ, มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี ทางTV5 HD1 ในเวลาหลังข่าวภาคค่ำ ออกอากาศวันแรก 8 มกราคม พ.ศ. 2551 ตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2551 (นำมาออกอากาศอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลาก่อนเที่ยง)
ปฏิกิริยาภายหลังออกอากาศ.
หลังจากละครออกอากาศได้ไม่นาน ก็เกิดปฏิกิริยาตอบกลับจากสังคมหลายภาคส่วน โดยเริ่มจากการสหภาพการบินไทยในส่วนของแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ออกมาเปิดเผยว่า ละครเรื่องนี้สร้างขึ้นมาด้วยความไม่จริง ทำให้ภาพลักษณ์ของพนักงานต้อนรับบนเครื่องเสียหาย เพราะเนื้อเรื่องมีแต่เรื่องชิงรักหักสวาทอย่างผิดศีลธรรมและเครื่องแบบของแอร์โฮสเตสก็นุ่งสั้นเกินไป ขอให้ทางผู้สร้างคือ เอ็กแซ็กท์ เปลี่ยนแปลงบทและเครื่องแต่งกายด้วย
ในส่วนของผู้ที่ใช้ชื่อว่า "แอร์กี่" ที่เป็นเจ้าของเนื้อเรื่องเดิมทางอินเทอร์เน็ต ก็มีการเปิดเผยจากหลายบุคคลที่เชื่อว่าตนเป็นตัวละครในเรื่อง เช่น เชอรี่ หรือ กิ๊บ ต่างก็ออกมาเปิดเผยว่าเรื่องจริงนั้นไม่เหมือนกับในละครหรือบทประพันธ์ดั้งเดิม ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็ออกมาแฉกันว่าใครเป็นใคร กลายเป็นที่สนใจของสังคมทั้งในโลกไซเบอร์และสังคมจริง ๆ อยู่พักหนึ่ง
ความนิยมในจีน.
ในปลายปี พ.ศ. 2553 ถึงต้นปี พ.ศ. 2554 ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ได้ถูกแพร่ภาพออกอากาศที่ประเทศจีน และได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งพร้อมกับละครโทรทัศน์เรื่องอื่น ๆ ส่งผลให้นักแสดง อย่าง ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ที่รับบท หนิง ได้กลายเป็นนักแสดงยอดนิยมของที่นั่นอีกด้วย
กลหลบหนี
กลลูกโซ่
ระบบการเข้ารหัสข้อมูล (Cryptography)
กรุงเทพเดลิเมล์
กรุงเทพเดลิเมล์ เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน เจ้าของบริษัทสยามฟรีเปรส และนายฮัฟฟ์มัน มีบรรณาธิการคือ นายหลุย คีรีวัต ออกในช่วงปี พ.ศ. 2451-2475 เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีเนื้อหาเป็นข่าวสารและโฆษณา และวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล เริ่มแรกมีจำนวน 6 หน้า หลังจากนั้นจึงเพิ่มเป็น 14 หน้า อัตราค่าบำรุง ฉบับละ 10 สตางค์ ค่าบอกรับเป็นสมาชิกปีละ 25 บาท มีโฆษณาและแจ้งความประมาณ 70% ของพื้นที่
การจัดรูปเล่ม แบ่งคอลัมน์เป็น 6 คอลัมน์ แต่ไม่ได้จัดตามรูปแบบของเนื้อหาให้เป็นระเบียบ คือข่าวและบทความปะปนกัน ไม่มีการแบ่งแยกข่าวชนิดต่าง ๆ ให้เป็นอิสระ การพาดหัวข่าว ใช้ตัวใหญ่ธรรมดา ไม่ใช้ตัวโป้ง การจัดหน้าและภาพ เดิมเป็นภาษาไทยปนอังกฤษ ฉบับละ 5 สตางค์ มี 6 หน้า ต่อมาเปลี่ยนเป็นภาษาไทยล้วน หน้า 1 เป็นหน้าโฆษณา ส่วนข่าวและความเห็นลงในหน้า 2 และ 4 เนื้อหาส่วนใหญ่ที่เหลือจะเป็นโฆษณาและประกาศแจ้งความ บทความจะมีความเห็นที่เฉียบขาดและรุนแรง
พระนางมุนจ็อง
มุนจ็องแห่งพาพย็อง (문정왕후, 文定王后) (2 ธันวาคม พ.ศ. 2044–5 พฤษภาคม พ.ศ. 2108) เป็นพระมเหสีองค์ที่ 3 ของพระเจ้าชุงจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระนางมุนจ็องเป็นธิดา ของใต้เท้า ยุน จี เม แห่งตระกูล ยุน (ฝ่ายเล็ก) พระนางมุนจ็องเป็นผู้สำเร็จราชการแทน หรือ ว่าราชการหลังม่านให้กับโอรส คือพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน เมื่อพระเจ้ามย็องจงยังทรงพระเยาว์ในการปกครองบ้านเมืองด้วยตนเองจนถึงปี พ.ศ. 2108 เมื่อพระนางมุนจ็องสวรรคตทำให้พระเจ้ามย็องจง ได้ครองอำนาจทั้งหมดเองหลังจากที่พระนางมุนจ็องสวรรคตได้รับการเฉลิมพระนามให้เป็น ช็องโย อินมย็อง มุนจ็อง ฮวังฮู (성렬인명문정왕후; 聖烈仁明文定王后) พระสุสานถูกฝังไว้ที่แทรึง
พระนางมุนจ็อง ทรงมอบที่ดินและที่นาให้กับประชาชนที่อยู่ยากแร้นแค้น ซึ่งที่ดินที่มอบให้แก่ประชาชนนั้น ล้วนเป็นที่ดินของเหล่าขุนนางที่ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง
เนื่องจากในสมัยพระเจ้าชุงจง ยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ ขุนนางได้แตกออกเป็นสองฝ่ายคือ ฝ่ายยุนใหญ่ คือเป็นฝ่ายของ ยุนอิม พระมาตุลาของพระเจ้าอินจง ที่สนับสนุนพระเจ้าอินจง ซึ่งในขณะนั้นยังคงอยู่ในตำแหน่ง องค์ชายรัชทายาท หรือ เซจา และฝ่ายยุนเล็ก คือฝ่ายของ ยุน ว็อน ฮัง พระเชษฐารอง ของ พระนางมุนจ็อง ซึ่งสนับสนุนพระเจ้ามย็องจง ซึ่งขณะนั้นเป็นยังคงดำรงตำแหน่ง องค์ชายคังว็อน เมื่อพระเจ้าอินจงครองราชย์ได้ตามฝ่ายยุนใหญ่ต้องการ พระเจ้าอินจงได้ขึ้นครองราชย์แทนในสมัยนี้ ฝ่ายยุนเล็กได้กุมอำนาจการปกครองเกือบทั้งหมด และฝ่ายยุนเล็ก ได้กำจัดฝ่ายยุนใหญ่ทั้งหมด ทำให้สมัยนี้ ยุน วอน ฮัง มีอำนาจ และฉ้อราษฎร์บังหลวง ซึ่งเมื่อ พระนางมุนจ็อง ในขณะนั้น คือพระพันปีมุนจ็อง ได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ฝ่ายยุนเล็กถูกกวาดล้าง เนื่องจากเสียงคัดค้านของเหล่าขุนนางที่ยื่นฎีกา ให้ปลดและประหาร ยุน ว็อน ฮัง แก่ พระเจ้าเมียงจง ทำให้ ยุน ว็อน ฮัง และฝ่ายยุนเล็ก ถูกกวาดล้าง ในสมัยพระเจ้ามย็องจง ด้วย
ฟอร์บิดเดนกันดั้ม
GAT-X252 ฟอร์บิดเดนกันดั้ม (ญี่ปุ่น:フォビドゥンガンダム ;อังกฤษ:Forbidden Gundam)เป็นโมบิลสูทตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดย คุนิโอะ โอคาวาระ
ฟอร์บิดเดนกันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์รุ่นที่สองที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมา ซึ่งรุ่นที่สองนี้เปลี่ยนระบบเกราะเป็นแบบทรานส์เฟส("TransPhase" มีตัวย่อว่า TP)ซึ่งพัฒนามาจากเกราะเฟสชิฟท์ของรุ่นแรก โดยเกราะทรานส์เฟสนั้นจะไม่เปลี่ยนสีและทำงานเฉพาะส่วนที่ถูกโจมตีเท่านั้น แตกต่างจากเกราะเฟสชิฟท์ซึ่งต้องเปิดใช้งานทุกส่วนอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกราะทรานส์เฟสมีพลังป้องกันสูงกว่าและใช้พลังงานน้อยกว่าเช่นกัน
ฟอร์บิดเดนกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่มีลักษณะเด่นคือแบ็คแพ็คขนาดใหญ่ด้านหลัง ซึ่งเมื่อใช้งานจะพับขึ้นมาเป็นเหมือนเกราะคลุมส่วนหัวของฟอร์บิดเดนกันดั้มไว้ เกราะนี้มีระบบเกชไมดิคแพนเซอร์(Geschmeidig Panzer)โดยใช้อนุภาคมิราจคอลลอยด์เบี่ยงทิศทางของพลังงานโดยรอบ ทำให้สามารถป้องกันการโจมตีด้วยอาวุธบีมได้ แบ็คแพ็คนี้ยังติดตั้งเรลกันไว้สองกระบอกและปืนพลาสม่า "เฮรสเวลก์" ซึ่งมีลักษณะพิเศษที่ยิงลำแสงเป็นเส้นโค้งจึงคาดเดาวิถีได้ยาก อาวุธอื่นๆของฟอร์บิดเดนกันดั้มประกอบด้วยปืนกลที่แขนทั้งสองข้าง ปืนกลวัลแคน และ เคียว
ฟอร์บิดเดนกันดั้มได้ใช้งานครั้งแรกเมื่อพันธมิตรโลกได้โจมตีอาณาจักรอ็อบ ชานิ แอนดราสซึ่งเป็นนักบินนั้นเป็นมนุษย์ดัดแปลงที่มีปฏิกิริยาเทียบได้กับโคออร์ดิเนเตอร์ จึงสามารถใช้ระบบปฏิบัติการซึ่งซับซ้อนมากได้ ฟอร์บิดเดนกันดั้มถูกดูเอลกันดั้มของอิซาค จูลทำลายในการสู้รบที่ยาคินดูเอ้
ฟอร์บิดเดนบลู.
ปรากฏตัวเป็นดีไซน์ต้นฉบับใน "กันดั้มซี้ด โมบิลสูทวาริเอชัน" และต่อมามีบทบาทสำคัญในมังงะ กันดั้มซี้ด แอสเทรย์ ฟอร์บิดเดนบลูพัฒนาต่อมาจากฟอร์บิดเดนกันดั้มโดยเปลี่ยนไปเป็นโมบิลสูทแบบสะเทินน้ำสะเทินบกเพื่อใช้สู้กับโมบิลสูทสำหรับใช้ในน้ำของซาฟท์ เกชไมดิคแพนเซอร์ได้รับการดัดแปลงให้เป็นระบบขับเคลื่อนใต้น้ำของฟอร์บิดเดนบลูโดยใช้ควบคุมการไหลของน้ำรอบๆเกราะ ฟอร์บิดเดนบลูจึงสามารถเคลื่อนไหวในน้ำได้อย่างรวดเร็ว เกราะแบ็คแพ็คนี้ยังเปลี่ยนอาวุธโดยเปลี่ยนเรลกันเป็นตอร์ปิโดความเร็วสูงและปืนพลาสม่าเป็นปืนคลื่นเสียงโฟนอนเมเซอร์ และเปลี่ยนเคียวไปเป็นสามง่ามเพื่อให้เหมาะกับการต่อสู้ใต้น้ำมากกว่าเดิม โล่ที่ไหล่สองข้างติดตั้งกงเล็บไว้ ในขณะที่ใช้เกราะสวมหัวนี้ยังมีส่วนหางยาวซึ่งเป็นที่รับสัญญาณโซนาร์ในน้ำ
จุดอ่อนของฟอร์บิดเดนบลูก็คือเมื่อดำน้ำที่ระดับความลึกมากจะต้องใช้เกราะTPป้องกันแรงกดของน้ำ ถ้าหากพลังงานเหลือน้อยแล้วฟอร์บิดเดนบลูก็จะถูกแรงกดของน้ำอัดจนพังทันที ข้อเสียร้ายแรงนี้ทำให้ฟอร์บิดเดนบลูได้รับฉายาว่า "โลงศพต้องห้าม" (Forbidden Coffin) นักบินทดสอบของฟอร์บิดเดนบลูผู้มีชื่อเสียงก็คือ เจน ฮิวส์ตัน ผู้มีฉายาว่า "ปลาวาฬเผือก" ในเนื้อเรื่องของ "กันดั้มซี้ด เดสทินีแอสเทรย์" เจนได้ใช้ฟอร์บิดเดนบลูต่อสู้กับซอร์ดคาลามิตี้ของเอ็ดเวิร์ด ฮาเรลสัน แต่ด้วยความช่วยเหลือของเจส ริบเบิลทำให้เธอเข้าใจเอ็ดและช่วยในการต่อสู้ปลดปล่อยสหรัฐอเมริกาใต้ในเวลาต่อมา
ดีพฟอร์บิดเดน.
ปรากฏตัวเป็นดีไซน์ต้นฉบับใน "กันดั้มซี้ด โมบิลสูทวาริเอชัน" ดีพฟอร์บิดเดนเป็นรุ่นผลิตจำนวนมากของฟอร์บิดเดนบลูโดยตัดอาวุธสำหรับใช้บนบกทิ้งไป ดีพฟอร์บิดเดนยังแก้ไขจุดอ่อนของฟอร์บิดเดนบลูโดยหุ้มเกราะไททาเนียมแทนการใช้เกราะTPและปรับโครางสร้างให้สามารถทนแรงกดของน้ำลึกได้ แต่ระบบเซนเซอร์จะด้อยกว่าฟอร์บิดเดนบลู โดยเซนเซอร์ที่ตาจะมีแว่นครอบไว้อีกชั้นทำให้ลักษณะคล้ายกับแด็กเกอร์ซีรีส์
GAT-707E ฟอร์บิดเดนวอเท็กซ์.
ปรากฏตัวในกันดั้มซี้ดเดสทินีฉบับตัดต่อใหม่ ฟอร์บิดเดนวอเท็กซ์มีลักษณะภายนอกเหมือนฟอร์บิดเดนบลู แต่จริงๆแล้วโครงสร้างหลักได้รับการปรับปรุงด้วยไททาเนียมให้ทนแรงกดของน้ำได้เหมือนดีพฟอร์บิดเดน
เลอลูช ล็องแปรูฌ
เลอลูช ล็องแปรูฌ (Lelouch Lamperouge) หรือชื่อจริงคือ เลอลูช วี บริแทนเนีย (Lelouch vi Britannia) เป็นตัวละครและตัวเอกในการ์ตูนเรื่อง "โค้ด กีอัส" เป็นตัวละครที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวละครขวัญใจมหาชนในปี 2006 และ 2007 ในงาน Anime Grand Prix นอกจากนี้ จุง ฟุกุยะมะ ผู้พากย์เสียงเป็นเลอลูชก็ได้รางวัลผู้พากย์ตัวละครเอกยอดเยี่ยม ในการประกาศผลรางวัล Seiyū Awards ปี 2007
เลอลูชเป็นเจ้าชายองค์ที่ 11 และรัชทายาทลำดับที่ 17 แห่งจักรวรรดิบริแทนเนียอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นพระโอรสในจักรพรรดิชาลส์ที่เกิดกับชายาองค์ที่ห้า มารีอาน วี บริแทนเนีย อัศวินในไนท์ออฟราวด์ ภายหลังจากที่มารดาถูกลอบสังหารในวัง น้องสาวของเขา นันนาลี ถูกยิงที่ขาและได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจจนลืมตาไม่ได้ การที่ไม่สามารถจับกุมคนร้ายทำให้เลอลูชวัย 11 ขวบไปเผชิญหน้ากับพระบิดาและมีปากเสียงกัน เลอลูชประกาศสละสิทธิสืบราชบัลลังก์และถูกพระบิดาเนรเทศไปยังประเทศญี่ปุ่นกับน้องสาวเพื่อเป็นเครื่องต่อรองทางการเมือง โดยถูกนำไปฝากไว้ที่บ้านของนายกรัฐมนตรีเก็มบุ คุรุรุกิ ที่นั่นเขาได้เป็นเพื่อนกับสุซาคุ คุรุรุกิ
หลังสงครามญี่ปุ่น-บริแทนเนีย พวกเลอลูชแยกทางกับสุซาคุและไปอยู่ในอุปการะของตระกูลแอชฟอร์ดอย่างลับๆ ซึ่งเป็นตระกูลขุนนางที่เคยสนิทสนมกับพระนางมารีอาน ในช่วงนี้ พวกเลอลูชใช้นามสกุล "ล็องแปรูฌ" เพื่อปกปิดสถานะของตน ในขณะที่เชื้อพระวงศ์บริทาเนียเนียคิดว่าเลอลูชและนันนาลีตายไปในสงครามครั้งนั้น
ซีโร่.
ในภาคแรกเลอลูชปรากฏตัวเป็นนักเรียนมัธยมปลายในโรงเรียนแอชฟอร์ด เขาเข้าไปติดพันกับเหตุลักพาแก็สพิษของผู้ก่อความไม่สงบ และได้รับพลังที่ชื่อว่ากีอัสมาจากซีทู หญิงสาวปริศนา เป็นพลังที่สามารถสั่งการให้ใครทำอะไรก็ได้ตามต้องการ เขาใช้พลังนี้จัดตั้งกองกำลังติดอาวุธที่ชื่อว่าภาคีอัศวินดำ และเป็นผู้นำของในนามแฝงว่า "ซีโร่" มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างจักรวรรดิบริแทนเนีย เขาถูกสุซาคุจับกุมในข้อหาที่เป็นซีโร่และถูกนำไปมอบตัวแก่จักรพรรดิชาลส์ เขาถูกเปลี่ยนความทรงจำเป็นเสนาธิการทหารที่ชื่อว่า จูเลียส คิงส์เลย์ ถืออำนาจเต็มจากจักรพรรดิไปบัญชาการกองทัพยูโรบริแทนเนีย หลังความแตกว่าเสนาธิการคิงส์เลย์คืออดีตซีโร่และเจ้าชายบริแทนเนีย อกับสุซาคุถูกคณะอัศวินเซนต์มีฮาเอลจับกุมไว้อย่างลับๆ ถูกคุมขังได้ไม่นานก็ได้ลอร์ดคิมเมล (ต่อมาใช้ชื่อว่าโรโล่ ล็องแปรูฌ) มาช่วยออกไป
เลอลูชถูกเปลี่ยนความทรงจำใหม่ให้เป็นนักเรียนที่โรงเรียนแอชฟอร์ด โดยมีโรโล่แสร้งเป็นน้องชายแทนที่นันนาลี หลังเลอลูชได้ความทรงจำกลับคืน เขาก็กลับไปเป็นซีโร่และฟื้นฟูภาคีอัศวินดำขึ้นมาใหม่ เขาได้เข้าแทรกแทรงการแต่งงานทางการเมืองระหว่างสหพันธ์จีน-บริทาเนีย จนสามารถล้มล้างระบอบขันทีในจีน และร่วมมือกับผู้นำชาติอื่นๆในการจัดตั้งขั้วอำนาจใหม่ที่เทียบเท่าบริทาเนียในชื่อ "มหาสหพันธรัฐ" เขาถูกภาคีอัศวินดำทรยศและเกือบถูกฆ่าเมื่อความลับเรื่องกีอัสถูกเปิดเผย แต่โรโล่พาเขาหลบหนีไปได้อย่างหวุดหวิด เลอลูชไปเผชิญหน้ากับจักรพรรดิชาลส์ในโลกแห่งซี และยังพบกับพระนางมารีแอน, ซีทู และสุซาคุ
จักรพรรดิเลอลูช.
เลอลูชที่ไม่เห็นด้วยกับแผนการสังหารพระเจ้าของชาลส์และมารีแอน เลอลูชได้ขัดขวางและฆ่าพวกเขา หลังจากออกมาจากโลกแห่งซี เลอลูชร่วมมือกับสุซาคุเข้ายึดอำนาจในบริทาเนีย จักรพรรดิเลอลูชประกาศล้มล้างระบบขุนนางในบริแทนเนียตลอดจนถอดยศพระราชวงศ์ทั้งหมดเป็นสามัญชน เมื่อเลอลูชสามารถปราบอดีตขุนนางรวมทั้งอัศวินราวด์ที่กระด้างกระเดื่องได้แล้ว เขาก็ออกอุบายขอนำจักรวรรดิบริแทนเนียเข้าเป็นสมาชิกมหาสหพันธรัฐ เลอลูชสั่งให้สุซาคุนำแลนสล็อตบุกเข้าที่ประชุมเพื่อควบคุมตัวสมาชิกสภาสูงทั้งหมดเป็นตัวประกัน และบีบบังคับให้สภาสูงแห่งมหาสหพันธรัฐลงมติรับรองการขอเข้าร่วมเป็นสมาชิกของบริแทนเนีย ทำให้เลอลูชกลายเป็นศัตรูของทั้งโลกทันที องค์ชายชไนเซลร่วมมือกับภาคีอัศวินดำทำสงครามกับเลอลูช แต่พ่ายแพ้แก่เลอลูชจากการใช้กลยุทธ์วิดีโออ่านความคิดหลอกชไนเซล จนสามารถเข้าถึงตัวและใช้กีอัสกับชไนเซลได้สำเร็จ สภาสูงฯจำเป็นต้องลงมติยอมรับให้บริทาเนียเข้าเป็นสมาชิก จักรพรรดิเลอลูชที่บัดนี้ครองเสียงข้างมากในสภาฯทำให้ทั้งภาคีอัศวินดำและมหาสหพันธรัฐตกเป็นของเลอลูช
เลอลูชส่งมอบตำแหน่งซีโร่ให้แก่สุซาคุ และจัดฉากให้ซีโร่มาสังหารตนเองก่อนที่พิธีประหารเชลยสงครามจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อเลอลูชตาย องค์หญิงนันนาลีถูกเชิญขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ของบริทาเนีย
สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน
สการ์เลตต์ อิงกริด โจแฮนส์สัน (; เกิด 22 พฤศจิกายน, ค.ศ. 1984) เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวอเมริกัน-เดนมาร์ก สัญชาติเดนมาร์ก สการ์เลตต์มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงในเรื่อง "The Horse Whisperer" ในปีค.ศ. 1998 และได้รับบทวิจารณ์อย่างล้นหลามจากบทบาทการแสดงในเรื่อง "Ghost World", "Lost in Translation" และ "Girl with a Pearl Earring" สการ์เลตต์ได้รับรางวัลแบฟตาจากเรื่อง "Lost in Translation" และได้รับการเสนอชื่อขึ้นชิงรางวัลลูกโลกทองคำจากเรื่อง "Lost in Translation" และ "Girl with a Pearl Earring" ในปีค.ศ. 2003 ด้วย
นอกจากบทบาทการแสดงแล้ว สการ์เลตต์ยังมีผลงานเพลงอีกด้วย อัลบัมแรกของเธอ คือ "Anywhere I Lay My Head" วางจำหน่ายวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
และยังได้เคยติดในชาร์ตอันดับดาราฮอลลีวุดที่อกสวยเป็นอันดับ 1 ด้วย
มีเชื้อสายโปแลนด์-เดนมาร์ก โดยพ่อของสการ์เลตต์เป็นสถาปนิก ส่วนแม่ (เมลลานี โจแฮนส์สัน) ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวให้กับสการ์เลตต์ สการ์เลตต์ยังมีพี่น้องอีก 3 คน คือ วาเนสซา เอเดรียน และฮันเตอร์ (น้องชายฝาแฝดของสการ์เลตต์) แต่เนื่องจาก พ่อและแม่แยกทางกันไป ตั้งแต่สการ์เลตต์อายุ 13 ปี จึงทำให้เธอมีน้องชายต่างแม่อีก 1 คน คือ คริสเตียน
สการ์เลตต์มีโอกาสแสดงฝีมือทางการแสดงบนเวทีบรอดเวย์ด้วยวัยเพียง 8 ขวบ ในละครเวทีเรื่อง "Sophistry" ต่อมาเมื่อเธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในแมนฮัตตันในปี 2002 จึงมาสมัครเข้าเรียนต่อที่ Lee Strasberg Theatre Institute for Young People
อมาตยาธิปไตย อำมาตยาธิปไตย หรือ ระบบข้าราชการประจำ  เป็นการปกครองซึ่งมีขุนนางหรือข้าราชการเป็นใหญ่ ราชบัณฑิตยสถาน ให้ความเห็นเพิ่มเติมว่า คนไทยบางกลุ่มแปลความหมายของคำนี้ผิดไปจากความหมายโดยตรงว่า เป็นการปกครองที่อำมาตย์มีอำนาจในการบริหารประเทศ
คำภาษาอังกฤษ "bureaucratic polity" บัญญัติขึ้นโดย Fred W. Riggs อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งรัฐฮาวาย ในหนังสือที่พิมพ์เผยแพร่ในปี พ.ศ. 2509 เป็นคำใหม่ที่ใช้แก่ประเทศไทยโดยเฉพาะ แต่ภายหลังคำนี้มีใช้แก่ประเทศอื่นด้วย เช่น อินโดนีเซีย
นักวิชาการ นักประวัติศาสตร์ เช่น ดร. ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เคยเรียกรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ว่าเป็นอำมาตยาธิปไตย หรือรัฐบาลอำนาจนิยม (authoritarianism) อย่างไรก็ตาม นักวิชาการและกลุ่มต่าง ๆ เคยยกคำนี้มาใช้แก่รัฐบาลไทยสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยจอมพล ป. เป็นต้นมาหลายชุด
กีฬาพาราลิมปิก  เป็นการแข่งขันกีฬาสำหรับคนพิการหลายประเภทจากทั่วโลก โดยอยู่ในความรับผิดชอบของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (International Paralympic Committee; IPC) โดยในปัจจุบัน กีฬาพาราลิมปิกจะจัดขึ้น หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสิ้นสุดลง และประเทศเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกครั้งนั้น ก็จะเป็นเจ้าภาพจัดแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกด้วย
ในปี ค.ศ. 1948 ดอกเตอร์ลุดวิก กูทมัน ศัลยแพทย์ประจำโรงพยาบาลสโตก แมนเดวิลล์ ได้มีแนวคิดจัดการแข่งขันกีฬาขึ้น เพื่อเป็นการเสริมสร้างฟื้นฟูสมรรถภาพทางกายและใจ ของทหารผ่านศึกชาวอังกฤษ จากสงครามโลกครั้งที่ 2 และจัดแข่งขันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1952 ที่อังกฤษเช่นกัน แต่ครั้งนี้มีทหารผ่านศึกชาวดัตช์ เข้าร่วมการแข่งขันด้วย ซึ่งอาจกล่าวได้ว่า เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการ ในระดับนานาชาติครั้งแรกของโลก
นับแต่นั้นมา ก็มีการแข่งขันระดับนานาชาติ เป็นกิจจะลักษณะต่างกรรมต่างวาระ มาเป็นระยะๆ จนถึงปี ค.ศ. 1960 ที่กรุงโรมของอิตาลี กีฬาคนพิการนานาชาติ ก็ปรับระบบเข้ามาสู่การเป็น “กีฬาโอลิมปิกคนพิการ” ด้วยการจัดในเมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปีเดียวกันเป็นครั้งแรก แต่แนวความคิดดังกล่าวก็ประสบปัญหามากมาย โดยเฉพาะปัญหาค่าใช้จ่ายบานปลายของเมืองเจ้าภาพโอลิมปิก ทำให้กีฬาคนพิการนานาชาติ ต้องแยกไปแข่งขันเองต่างหาก ตามหัวเมืองอื่นๆ ที่มีความพร้อม และเป็นไปได้มากกว่า
จนถึงปี ค.ศ. 1988 แนวความคิดดังกล่าวก็บรรลุวัตถุประสงค์ในที่สุด เมื่อคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และสหพันธ์กีฬาคนพิการนานาชาติ (ปัจจุบันคือ คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล) ร่วมกันขอความร่วมมือให้เจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพกีฬาพาราลิมปิก ควบคู่ไปในปีเดียวกัน ทั้งเกมฤดูร้อน ทั้งเกมฤดูหนาว กล่าวได้ว่า กีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 ที่กรุงโซลของเกาหลีใต้ เมื่อปี ค.ศ. 1988 เป็นการเริ่มต้นกีฬาพาราลิมปิกอย่างเป็นทางการ
สัญลักษณ์และธงพาราลิมปิกเกมส์.
สัญลักษณ์ของพาราลิมปิกเกมส์ เป็นแถบโค้งสีแดง สีน้ำเงิน และสีเขียว สามแถบคล้องกัน สำหรับธงพาราลิมปิกเกมส์ เป็นพื้นสีขาว มีสัญลักษณ์พาราลิมปิกอยู่กลางผืนธง ทั้งสองเริ่มใช้ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2546 และใช้กับการแข่งขันครั้งที่ 12 เมื่อปี พ.ศ. 2547 เป็นคราวแรก
Scarlett Johannsson
รุ่ง แก้วแดง
รุ่ง แก้วแดง (1 มิถุนายน พ.ศ. 2487 - ) นักการศึกษาชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร (11 มีนาคม พ.ศ. 2548 ถึง 19 กันยายน พ.ศ. 2549)
รุ่ง แก้วแดง หรือ ดร.รุ่ง แก้วแดง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน พ.ศ. 2511 ระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2521 และระดับปริญญาเอก สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2533
ดร.รุ่ง แก้วแดง ยังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์ ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2542 อีกด้วย
ดร.รุ่ง แก้วแดง เริ่มรับราชการในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จนก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญในกระทรวงหลายตำแหน่ง อาทิ รองเลขาธิการคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาเอกชน รองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เลขาธิการคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ อธิบดีกรมการศึกษานอกโรงเรียน เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ และตำแหน่งเลขาธิการสภาการศึกษา
ด้านงานการเมือง ดร.รุ่ง แก้วแดง ได้รับกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2533
และตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2547 และตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2549 (พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549)
ผู้นำในการร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นกฎหมายแม่บททางการศึกษาฉบับแรกที่นำไปสู่ "การปฏิรูปการศึกษา" ครั้งใหญ่ของประเทศไทย เพื่อให้คนไทยทุกคนได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพมาตรฐานและอย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต โดยพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2542
เอร์ทรา เอร์ทรา เอร์ทรา
เอร์ทรา เอร์ทรา เอร์ทรา เป็นเพลงชาติของประเทศเอริเทรียอย่างเป็นทางการตั้งแต่ พ.ศ. 2536 หลังจากประเทศได้รับเอกราชจากประเทศเอธิโอเปียไม่นานนัก ประพันธ์เนื้อร้องโดย โซโลมอน เซฮายี เบรากี (Solomon Tsehaye Beraki) ทำนองโดย ไอแซค อับราฮัม เมฮาเรซกี (Isaac Abraham Meharezghi) และอารอน เตเกล เตสฟาทซิออน (Aron Tekle Tesfatsion)
คำว่าเอร์ทรา (ኤርትራ) คือชื่อของประเทศเอริเทรียในภาษาทีกรินยา
ตำบลน้ำขาว
ตำบลน้ำขาว มักมีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า บ้านน้ำขาว ซึ่งเป็นอีกตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ใน อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา ตำบลน้ำขาวเป็นตำบลใหญ่ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ มีระบบเครือญาติเป็นห่วงเรียงร้อยต่อกันเป็นลูกโซ่ จากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง จากครอบครัวหนึ่งไปสู่อีกครอบครัวหนึ่ง และจากบ้านหนึ่ง ไปสู่อีกบ้านหนึ่ง ทุกคนมีอารมณ์ ความรู้สึกลึก ๆ ที่ใกล้เคียงกัน ทั้งด้านความเชื่อ ความศรัทธา วัฒนธรรม ประเพณี
ที่มาของชื่อ ตำบลน้ำขาว.
น้ำขาวมีผู้ให้ความเป็นมาไว้หลายคน บางคนก็บอกว่ามาจาก น่ำข้าว มาเป็น น้ำขาว บางคนก็บอกว่าเป็นที่ตั้งในที่ลุ่มพอฤดูน้ำหลาก
น้ำจะเต็มไปทั้งทุ่ง ซึ่งบ้านตั้งอยู่รายรอบทุ่งน้ำ จึงดูน้ำสีขาวไปหมด จึงได้ตั้งชื่อว่า บ้านน้ำขาว แต่จากการศึกษาการตั้งชื่อบ้านแล้วส่วนมาก
จะตั้งชื่อตามสภาพภูมิศาสตร์ หรือต้นไม้ที่ขึ้น จึงมีโอกาสสูงที่บ้านน้ำขาวจะมาจาก สภาพหมู่บ้านที่ตั้งในสภาพที่ลุ่ม
พอมีน้ำหลากดูน้ำจะขาวไปหมดจึงได้ชื่อว่าบ้านน้ำขาว (ซึ่งสอดคล้องกับชื่อบ้านน้ำขาวในอำเภอนาทวี)
ประวัติตำบลน้ำขาว.
คนน้ำขาวมาจากไหน? ... นี่คือคำถามที่พวกเราชาวน้ำขาว น่าจะช่วยกันหาคำตอบ คำบอกเล่าจากคนเฒ่า คนแก่ ศัพท์ภาษาพูด อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ ฯลฯ ล้วนเป็นสื่อที่จะช่วยไขปริศนาดังกล่าวได้... คนน้ำขาวทุกคนน่าจะศึกษาแล้วช่วยกันคิดวิเคราะห์ หาความเป็นไปได้ ทุกคนมีสิทธิที่จะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับเว๊บไซด์นี้ สิ่งที่คาดหวังคือ อยากให้มี การเสวนา แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในหมู่ของคนน้ำขาว เพื่อร่วมกันสร้างประวัติศาสตร์ท้องถิ่นให้ลูกหลานของพวกเรา ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนได้มีโอกาส มาเรียนรู้ร่วมกัน สืบไป...
อารยะ เทพศรี
สภาพภูมิศาสตร์ของน้ำขาว.
ตำบลน้ำขาวมีพื้นที่ติดต่อด้วยกันหลายตำบล ทางทิศเหนือติดต่อตำบลแค ทิศใต้จดตำบลนาหมอศรี (อ.นาทวี) ทิศตะวันออกจดตำบลขุนตัดหวายและตำบลแค ทิศตะวันตกจดอำเภอหาดใหญ่และตำบลแค สภาพพื้นที่โดยทั่วไป จะเป็นสภาพพื้นที่ราบลุ่มที่เหมาะแก่การทำนาเป็นส่วนมาก นอกจากนั้นก็จะเป็นพื้นที่ในการทำสวนผลไม้ เช่น เงาะ มังคุด ทุเรียน เป็นต้น (แต่ในอดีตพื้นที่ได้ชื่อว่าดินแดนที่มีส้มจุกที่มีรสดี จนขึ้นชื่อลือนามไปทั้งสงขลา มาในปัจจุบันผลไม้ที่เป็นชื่อเสียงแต่ไม่ถึงกับเด่นดังเหมือนส้มจุกคือมังคุด) ซึ่งตอนนี้ผู้เขียนกำลังศึกษาหาความเป็นมาที่นิยมปลูกส้มจุกของน้ำขาวแต่ยังหารายละเอียดไม่ชัดเจน นอกจากสภาพพื้นที่ของน้ำขาวจะเป็นที่ลุ่มทำนาข้าว สวนทุเรียนแล้วทางด้านทิศตะวันตก ที่เป็นสภาพภูเขาก็มีสวนยางที่เป็นอาชีพหลักของน้ำขาว
แต่ทั้งนี้การที่ประชากรมีอาชีพทำสวน ก็อาศัยลำคลองที่ไหลผ่านมาจากเทือกเขาที่กั้นระหว่าง ตำบลน้ำขาว กับ อำเภอหาดใหญ่ ทำให้เกิดที่ไหลผ่าน บ้านคลองแงะ , หัวควน , บ้านคูตีน,บ้านคูหัวนอน , บ้าน้ำขาวใน , บ้านต้นเหรียง ลงคลองอีกสายที่แยกจากบ้านต้นเหรียง จะออกไปสู่บ้านนาหยาม และออกบ้านป่าระไม ตำบลขุนตัดหวาย จึงเป็นสภาพพื้นที่อุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเกษตรกรรมเป็นอย่างยิ่ง จำนวนประชากรในเขต อบต. 3,692 คน และจำนวนหลังคาเรือน 841 หลังคาเรือน
อาชีพ ทำสวนยางเป็นอาชีพหลัก ประมาณร้อยละ 90 ของพื้นที่ทำการเกษตรทั้งหมด ทำนา / ปลูก ไม้ผลประมาณร้อยละ 8 ค้าขาย รับราชการประมาณร้อยละ 2 ของพื้นที่
โรงเรียนประถมศึกษา 2 แห่ง
ศูนย์เด็กก่อนวัยเรียน 1 แห่ง หมู่ที่ 3
โรเรียนชุมชนวัดน้ำขาว ตั้งอยู่หมู่ที่ 6
โรงเรียนบ้านคลองแงะตั้งอยู่หมู่ที่ 11
ศูนย์เด็กก่อนวัยเรียน ตั้งอยู่หมู่ที่ 3
โรงเรียนมัธยมศึกษา _-_ แห่ง
โรงเรียนอาชีวศึกษา _-_ แห่ง
โรงเรียน/ สถาบันชั้นสูง _-_ แห่ง
อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน/ห้องสมุดประชาชน 5 แห่ง หมู่ที่ 1,2,3,6 และหมู่ที่ 7
บ้านนาดี.
หรือบ้านนาหยาม เดิมจริงจากการสัมภาษณ์ สอบถาม ผู้เฒ่าผู้แก่จะได้คำตอบ พอสรุปได้ว่า หมู่บ้านนี้ ชื่อ นาหยาม (เน้นคำว่า หยาม มาจากภาษากลางว่าฤดู)
หมายถึงต้องถึงฤดู หรือมีน้ำมาจริง ๆ จึงจะทำนาได้ จึงเรียกว่า บ้านนาหยาม แต่เมื่อทำนาไป ทำให้ผลิตดี จึงเรียกว่า บ้านนาดี จึงยังใช้บ้านนี้ทั้งสองอย่างอยู่
บ้านออกวัด.
เนื่องจากสภาพบ้านตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวัดน้ำขาวนอกเลยเรียกหมู่บ้านนี้ว่า บ้านออกวัด
ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ผู้ใหญ่บ้านกั้น ณะนวล
บ้านออกวัดเป็นที่ตั้งของ
- ตลาดนัดวันศุกร์ (ตลาดนัดดั้งเดิม เก่าแก่มีมาแต่โบราณ)
- ตลาดนัดวันอาทิตย์
- วัดน้ำขาวนอก
- ศูนย์เด็กเล็ก อบต.น้ำขาว
- จุดปฏิบัติการเรียนรู้วิทยุชุมชนตำบลน้ำขาว FM88.5MHz
- พิพิธภัณฑ์ชุมชนน้ำขาว
บ้านเกาะแค.
เนื่องจากบ้านเกาะแคเป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ในสภาพทางภูมิศาสตร์เป็นพื้นที่ดอน มีนารายล้อมรอบหมู่บ้าน เมื่อถึงฤดูน้ำหลากจะดูเหมือนกับหมู่บ้านเป็นเกาะ และภายในหมู่บ้านก็อาศัยมีต้นไม้คือ ต้นแค เป็นไม้ใหญ่ในหมู่บ้าน จึงได้ชื่อว่า บ้านเกาะแค
บ้านต้นเหรียง.
เนื่องจากหมู่บ้านนี้มีไม้ใหญ่ที่เป็นสัญลักษณ์ของหมู่บ้าน คือ ต้นเหรียง
น้ำขาวกลาง.