pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มหาวิหารน็องต์
โมโตมุ โทริยามะ
โมโตมุ โทริยามะ  เป็นนักผลิตวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น เขาทำงานกับสแควร์เอนิกซ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 1994 และมีผลงานแรกกับการสร้างฉากคัตซีนในเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII หลังจากนั้นโทะริยะมะก็เริ่มผลิตเกมด้วยตัวเองเช่น ไฟนอลแฟนตาซี X-2 และทำเช่นนี้เรื่อยมากับเกมระดับใหญ่ อาทิ ไฟนอลแฟนตาซี XIII ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2 และ ไลท์นิ่งรีเทิร์น ไฟนอลแฟนตาซี XIII นอกจากนี้ เขามีกลุ่มนักเขียนบทเป็นของตัวเองที่บริษัทมาตั้งแต่ ค.ศ. 2003 ปัจจุบันเขากำลังผลิตเกม โมบิอัส ไฟนอลแฟนตาซี โทะริยะมะเป็นหนึ่งในสมาชิกของสแควร์เอนิกซ์หน่วยที่ 1 และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการที่คอยตรวจผลงานของแฟรนไชส์ไฟนอลแฟนตาซีโดยรวม
เลกีโอนค็อนดอร์
Tonight's The Night คืนสำคัญ
Tonight's The Night คืนสำคัญ เป็นรายการวาไรตี้ทอล์คโชว์แบบเลทไนท์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศเทปแรกวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559 เป็นรูปแบบรายการสดครั้งแรกในทุกค่ำคืนวันเสาร์ เวลา 23.30 - 00.30 น. ออกอากาศหลังจบรายการ ข่าว 3 มิติ สร้างโดย บริษัท เน็ก แอนด์ เดอะ ซิตี้ จำกัด (NAKE AND THE CITY CO., LTD.) โดยออกอากาศเทปสุดท้ายของรายการไปเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดย เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
รูปแบบและเนื้อหาของรายการ.
รายการนี้จะอยู่ภายใต้คอนเซ็ปต์ “คืนสำคัญ ของคนสำคัญ” ซึ่งเจ้าตัวต้องใช้ทักษะการดำเนินรายการหลายอย่างที่สั่งสมมานาน กว่าจะออกมาเป็นรายการ เพื่อสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะตลอด 60 นาที ของคุณผู้ชมในคืนวันเสาร์
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งแวร์เดิง
อาสนวิหารแซ็ง-เบนีญแห่งดีฌง
อาสนวิหารแซ็ง-เตเตียนแห่งแม็ส
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งอาเมียง
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แห่งโบแว
อาสนวิหารแซ็ง-แกเซียงแห่งตูร์
อาสนวิหารแซ็ง-อ็องเดรแห่งบอร์โด
อาสนวิหารแซ็ง-เซซีลแห่งอาลบี
อาสนวิหารแซ็ง-ครัวแห่งออร์เลอ็อง
อาสนวิหารแซ็งเตเตียนแห่งบูร์ฌ
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งชาทร์
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งสทราซบูร์
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งแร็งส์
อาสนวิหารเซนต์อัลบัน
อาสนวิหารเซนต์ออลบันส์
มหาวิหารแม่พระแห่งแวซง-ลา-รอแมน
มหาวิหารแวซง-ลา-รอแมน
มหาวิหารแวซง
เช้าข่าว 7 สี
หมู่เกาะแคริบเบียน
ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง (สหรัฐ)
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง  เป็นตำแหน่งที่จัดตั้งขึ้นตามประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 50 มาตรา 3036  เพื่อบังคับบัญชาสำนักข่าวกรองกลางซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของประชาคมข่าวกรองสหรัฐ
ผู้อำนวยการฯ ได้รับการยกฐานะขึ้นเสมอรัฐมนตรี ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จนกระทั่งโจ ไบเดิน เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2564
ผู้อำนวยการฯ ขึ้นตรงต่อผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ และมีผู้ช่วย คือ รองผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง ผู้อำนวยการฯ อาจเป็นพลเรือนหรือทหารจากกองทัพสหรัฐก็ได้ โดยมาจากการเสนอชื่อของประธานาธิบดีตามคำแนะนำของผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ และต้องได้รับการรับรองด้วยคะแนนเสียงข้างมากของวุฒิสภา
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง
อีนโนเคนตี สโมคตูนอฟสกี
อีนโนเคนตี มีไคโลวิช สโมคตูนอฟสกี  เป็นนักแสดงชายชาวโซเวียตที่รับการยกย่องให้เป็น "ราชาแห่งนักแสดงโซเวียต" เขาได้รับรางวัล ศิลปินของประชาชนสหภาพโซเวียต ในปี 1974 และ วีรชนแรงงานแห่งสังคมนิยม ในปี 1990
Innokenty Smoktunovsky
ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ
ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ  เป็นเจ้าหน้าที่ระดับรัฐมนตรีในรัฐบาลกลางสหรัฐ ซึ่งรัฐบัญญัติปฏิรูปข่าวกรองและป้องกันการก่อการร้าย 2004 กำหนดให้เป็นหัวหน้าประชาคมข่าวกรองสหรัฐ และคอยกำกับดูแลโครงการข่าวกรองระดับชาติ ทั้งยังเป็นที่ปรึกษาของประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารในสภาความมั่นคงแห่งชาติกับสภาความมั่นคงของปิตุภูมิในประเด็นข่าวกรองที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงแห่งชาติ นอกจากนี้ ยังคอยทำบันทึกข่าวกรองลับจากหน่วยข่าวกรองทุกหน่วย ที่เรียก ย่อรายวันของประธานาธิบดี เสนอประธานาธิบดีทุกเช้า
ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช เพิ่มอำนาจให้แก่ตำแหน่งนี้ด้วยคำสั่งของฝ่ายบริหาร 13470 ลงวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ซึ่งหลอมรวมอำนาจที่จะกำหนดเป้าหมายในการรวบรวมและวิเคราะห์ข่าวกรอง กำหนดนโยบายแบ่งปันข่าวกรองกับหน่วยงานต่างชาติ จ้างและปลดเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ในฝ่ายข่าวกรอง นอกเหนือไปจากเรื่องอื่น ๆ อนึ่ง คำสั่งนโยบายประธานาธิบดี 19 ลงวันที่ 10 ตุลาคม 2012 ของประธานาธิบดีบารัก โอบามา ได้เพิ่มเติมความรับผิดชอบของตำแหน่งนี้ให้รวมถึงการคุ้มครองแหล่งข่าวกรองและเบาะแสภายในประชาคมข่าวกรอง
ประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 50 มาตรา 3026 ระบุว่า ในพฤติการณ์ทั่วไป ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ หรือรองผู้อำนวยการใหญ่ข่าวกรองแห่งชาติ ควรมาจากเจ้าพนักงานชั้นสัญญาบัตรแบบประจำการในกองทัพสหรัฐ หรือเป็นผู้ผ่านการฝึกหรือมีประสบการณ์เกี่ยวกับกิจกรรมข่าวกรองของทหาร การแต่งตั้งผู้อำนวยการนั้นเป็นอำนาจของประธานาธิบดี ซึ่งต้องให้วุฒิสภารับรองอีกชั้นหนึ่ง และผู้อำนวยการจะอยู่ในตำแหน่งตามอัธยาศัยของประธานาธิบดี
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา)
กองพันนกแร้ง
คิม เจนนี
Muic
บริการข้อความสั้น
หน่วยทหารนกแร้ง
จอมพลเรือ (ประเทศไทย)
จอมพลเรือ เป็นยศทหารชั้นสูงสุดของกองทัพเรือไทย โดยมียศที่เทียบเท่ากันของทั้งสามเหล่าทัพ ได้แก่ จอมพล (ทหารบก) และจอมพลอากาศ (ทหารอากาศ) โดยเป็นยศสูงกว่าพลเรือเอก และเป็นรองแต่เพียงจอมทัพไทยเท่านั้น (จอมทัพเป็นตำแหน่งมิใช่ยศทางการทหาร จอมทัพไทยหรือพระมหากษัตริย์ทรงดำรงยศจอมพล จอมพลเรือ จอมพลอากาศ) ตำแหน่งนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2431 ซึ่งตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ถุงน้ำเดอร์มอยด์
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง (สหรัฐอเมริกา)
มหาวิหารเปรีเกอ
มหาวิหารซาร์ลา
มหาวิหารบาซัส
มหาวิหารแอร์
มหาวิหารอาแฌ็ง
มหาวิหารดักซ์
มหาวิหารบายอน
มหาวิหารเลสการ์
มหาวิหารออลอรง
มหาวิหารมูแล็ง
Casio F91W
มหาวิหารแซ็ง-ฟลูร์
มหาวิหารเลอปุย-อ็อง-เวอแล
มหาวิหารโอเติง
มหาวิหารชาลง-ซูร์-โซน
มหาวิหารมากง
มหาวิหารเนอแวร์
ผู้บริหารการธุรกิจขนาดเล็ก
ผู้บริหารการธุรกิจขนาดเล็ก  เป็นหัวหน้าการธุรกิจขนาดเล็กในรัฐบาลกลางสหรัฐ ประธานาธิบดีบารัก โอบามา ประกาศในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 ว่า จะยกสถานะตำแหน่งนี้ขึ้นสู่คณะรัฐมนตรี ตามที่เคยเป็นมาในช่วงประธานาธิบดีบิล คลินตัน
ผู้อำนวยการการบริหารธุรกิจขนาดย่อม
ผู้อำนวยการสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐ
ผู้อำนวยการสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐ เป็นหัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ และด้วยเหตุนี้จึงต้องรับผิดชอบในการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับอากาศและน้ำสะอาดของประเทศ ตลอดจนกฎเกณฑ์ด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ อีกมากมาย ผู้บริหารจะได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาและต้องได้รับการรับรองโดยการลงคะแนนเสียงของวุฒิสภา สำนักงานผู้บริหารของหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมก่อตั้งขึ้นในปีพ. ศ. 2513 ตามกฎหมายที่ร่างขึ้นมาเพื่อจัดตั้งหน่วยงาน
ผู้อำนวยการฯ EPA เทียบเท่าตำแหน่งรัฐมนตรี โดยเข้าร่วมประชุมกับประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีและรัฐมนตรีกระทรวงอื่นๆอีก 15 คน นับตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มีการเคลื่อนไหวเพื่อให้ตำแหน่งผู้อำนวยการของสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐฯ มีตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีจึงทำให้สำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อมสหรัฐเป็นกระทรวงที่ 16 เพื่อรับมือกับนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม ผู้อำนวยการ EPA มีศักดิ์เทียบเท่ากับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อมในประเทศอื่น ๆ
ผู้บริหารปัจจุบันของหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมคือ Scott Pruitt วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2017
มหาวิหารแก็งแปร์
มหาวิหารแรน
มหาวิหารแซ็ง-มาโล
มหาวิหารวาน
มหาวิหารดอล-เดอ-เบรอตาญ
มหาวิหารบลัว
มหาวิหารล็องกร์
มหาวิหารแวร์ซาย
มหาวิหารมงเปอลีเย
มหาวิหารการ์กาซอน
มหาวิหารนีม
มหาวิหารแปร์ปีญ็อง
มหาวิหารลีมอฌ
พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
มหาวิหารอาวีญง
มหาวิหารตูล
มหาวิหารน็องซี
มหาวิหารกาออร์
มหาวิหารปามีเย
มหาวิหารรอแดซ
มหาวิหารตูลูซ
มหาวิหารอ็อช
มหาวิหารกงดง
มหาวิหารอารัส
มหาวิหารแซ็งตอแมร์
มหาวิหารอาวร็องช์
มหาวิหารบาเยอ
มหาวิหารกูต็องส์
มหาวิหารรูอ็อง
มหาวิหารลาวาล
มหาวิหารฟลอเรนซ์
มหาวิหารล็อง
มหาวิหารนัวยง
มหาวิหารลารอแชล
มหาวิหารแซ็งต์
มหาวิหารปัวตีเย
มหาวิหารกาวายง
มหาวิหารเบอซ็องซง
มหาวิหารซีมีเย
มหาวิหารนิส
ผู้อำนวยการบริหารธุรกิจขนาดย่อมแห่งสหรัฐอเมริกา
ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นเจ้าเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก ชาวอำเภอพิบูลมังสาหารให้ความเคารพนับถือและนิยมยกย่องเรียกขานนามท่านว่า พระจูมมณี
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) นามเดิม เจ้าธรรมกิติกา (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เกิด ณ เมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช (จังหวัดอุบลราชธานี ในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2357 จุลศักราช 1176 เป็นบุตรของ "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนที่ 3 กับ "หม่อมหมาแพง" มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน คือ นางคำซาว, ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) และท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี)
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นหลานของ เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผู้ก่อตั้งเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช และเป็นเหลนของ เจ้าพระตา เจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (จังหวัดหนองบัวลำภู ในปัจจุบัน) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าปางคำ แห่งราชวงศ์เชียงรุ่ง สิบสองปันนา
ชีวิตครอบครัว พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) มีภรรยา 3 คน และบุตร 15 คน สืบเชื้อสาย เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ผ่านทางสายสกุล "สุวรรณกูฏ" ซึ่งสกุลนี้สืบต่อมาจาก "พระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ)" เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 โอรสในเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ โดย "พระบริคุฏคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ)" เป็นผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล
ราชการงานปกครอง.
พระบำรุงราษฏร์ (จูมมณี) หรือ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ท่านเป็นบุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียดฉลาด มีความเข้าใจในระเบียบราชการธรรมเนียมการเมืองการปกครอง จนเป็นที่ไว้วางใจของ "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ตลอดจนคณะเพียกรมการเมืองว่า มีความเหมาะสมที่จะเป็นเจ้าเมืองปกครองอาณาประชาราษฏร์ ให้มีความร่มเย็นเป็นสุขได้
ปี พ.ศ. 2402 "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช เห็นว่าในจำนวนบุตรทั้งหมดนั้น มีหลายคนซึ่งพอจะเป็น เจ้าเมือง อุปฮาด (อุปราช) ราชวงศ์ ราชบุตร ทำราชการให้แก่บ้านเมืองได้ จึงได้มอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี), "ท้าวโพธิสาราช (เสือ)", "ท้าวสีฐาน (สาง)" ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน และ "ท้าวขัติยะ (ผู)" ซึ่งเป็นน้องต่างมารดา ร่วมปรึกษาหารือราชการงานเมือง เมื่อเป็นที่ตกลงกันแล้วจึงสั่งให้จัดหาเรือและคนชำนาญร่องน้ำเพื่อหาสถานที่สร้างเมืองใหม่ โดยล่องเรือไปทางทิศตะวันออกตามลำแม่น้ำมูล จนถึงบริเวณ "บ้านสะพือ" ได้จอดเรือและข้ามไปสำรวจภูมิประเทศฝั่งขวาแม่น้ำมูล ทิศตะวันตกของ "แก่งสะพือ" เมื่อเห็นว่าภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งเมืองได้ จึงทำการบุกเบิกป่าตั้งแต่บริเวณแก่งสะพือไปถึงห้วยบุ่งโง้ง ให้พอที่จะตั้งบ้านเรือนได้ 30-80 ครอบครัว "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีในขณะนั้น จึงได้จัดราษฎรเข้าไปอยู่หลายครอบครัว พร้อมทั้งให้ "ท้าวไชยมงคล" และ "ท้าวอุทุมพร" ผู้เป็นญาติลงไปอยู่ด้วย แล้วตั้งชื่อว่า บ้านกว้างลำชะโด เนื่องจากบ้านนี้ตั้งอยู่ในย่านใจกลางของ 2 ลำห้วย คือ "ห้วยกว้าง" อยู่ทางทิศตะวันออกและ "ห้วยชะโด" อยู่ทางทิศตะวันตก
ปี พ.ศ. 2406 เมื่อ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ได้ตั้ง บ้านกว้างลำชะโด ขึ้นแล้ว ต่อมามีราษฎรเข้ามาอาศัยอยู่หนาแน่นขึ้นพอที่จะตั้งเป็นเมืองได้ จึงจัดสร้างศาลาว่าการขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำมูลแล้วรายงานไปยัง "พระพรหมราชวงศา (กุทอง)" เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ซึ่งเจ้าเมืองอุบลราชธานีก็เห็นชอบด้วย จึงมีใบบอกกราบเรียนไปยัง "เจ้าพระยากำแหงสงคราม" เจ้าเมืองนครราชสีมา เพื่อนำความกราบบังคมทูล
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร เมื่อวันอาทิตย์ แรม 11 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน เบญจศก จุลศักราช 1225 ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2406 และโปรดเกล้าตั้ง ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิมูลมังษาาหารคนแรก และให้ "ท้าวโพธิสาราช (เสือ)" เป็นอุปฮาด (อุปราช), ให้ "ท้าวสีฐาน (สาง)" เป็นราชวงศ์, ให้ "ท้าวขัติยะ (ผู)" เป็นราชบุตร ขึ้นกับเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารคนแรก ในขณะมีอายุ 49 ปี ท่านมีความมุ่งมั่นตั้งใจสามารถสร้าง บ้านกว้างลำชะโด จนเป็น เมืองพิมูลมังษาหาร และได้วางรากฐานต่างๆ ไว้ให้ชาวเมืองพิมูลมังษาหาร จนเป็นดังเช่น "เมืองพิบูลมังสาหาร" ที่มีความเจริญรุ่งเรืองในปัจจุบันนี้
ปี พ.ศ. 2430 พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ณ เมืองพิมูลษาหาร (อำเภอพิบูลมังสาหาร ในปัจจุบัน) สิริอายุได้ 73 ปี ซึ่งท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร 25 ปี
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้รับการศึกษาและถ่ายทอดวิชาความรู้สรรพวิทยา จากพระอาจารย์และนักปราชญ์ผู้รู้ทั้งหลาย จนมีความรู้ความสามารถด้านภาษาขอม ภาษาธรรม อักษรไทยน้อย อักขระไทย จารีตประเพณี ตำราพิชัยสงครามและคาถาอาคมตามยุคสมัย
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เมื่อครองเมืองพิบูลมังสาหาร ได้ปกครองตามฮีตคองครรลองธรรมของเจ้าเมืองที่พึงปฏิบัติด้วยความวิริยะอุสาหะ เป็นเจ้าเมืองที่มีความรู้ ความสามารถ มีสติปัญญาเฉียบแหลม และเป็นนักรบผู้กล้าหาญ
ในปี พ.ศ. 2418 เกิดกบฏฮ่อที่อาณาจักรล้านช้าง (เวียงจันทร์-หลวงพระบาง) พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ได้เกณฑ์ไพร่พลและยกกำลังไปร่วมสมทบกับทัพหลวง ทำสงครามปราบฮ่อจนสงบราบคาบและได้ชัยชนะกลับมา
ในวันที่ 6 ธันวาคม ของทุกปี หน่วยงานราชการและประชาชนจะร่วมกันจัดงาน "พิธีบวงสรวงสมโภชอนุสาวรีย์พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)" เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของ พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) ผู้ก่อตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร และเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองพิบูลมังสาหารคนแรก เป็นการสดุดี เชิดชูเกียรติ รำลึกถึงพระคุณความดีงาม และแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษ พร้อมทั้งยังมีการจัดงานประเพณี "บุญคูณลานกุ้มข้าวใหญ่" อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น ซึ่งถือว่าเป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นและสร้างความรักความสามัคคีของคนในชุมชน และเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอพิบูลมังสาหารและจังหวัดอุบลราชธานีอีกด้วย
ผู้ที่ได้รับยศพระบำรุงราษฎร์และดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองพิมูลมังษาหารสืบต่อมา คือ
หลังจากนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงโปรดเกล้าฯ ตราพระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 (พ.ศ. 2440) ขึ้น ทางราชการจึงได้ลดฐานะ เมืองพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิมูลมังษาหาร ขึ้นกับจังหวัดอุบลราชธานี และตำแหน่งเจ้าเมืองก็เปลี่ยนแปลงเป็นนายอำเภอพิมูลมังษาหาร
ปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อ อำเภอพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิบูลมังสาหาร เฉกเช่นในปัจจุบันนี้
บอดี้แสลม นั่งเล่น
การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ
การถ่างขยายหลอดเลือดหัวใจ  เป็นหัตถการที่มิใช่การผ่าตัดใช้เพื่อรักษาการตีบแคบของหลอดเลือดหัวใจซึ่งพบในโรคหลอดเลือดหัวใจ เริ่มจากการเข้าถึงกระแสเลือดผ่านหลอดเลือดแดงต้นขาหรือข้อมือ แล้วใช้หลอดสวนหลอดเลือดหัวใจเพื่อดูหลอดเลือดทางภาพรังสีเอกซ์ หลังจากนั้น นักหทัยวิทยาปฏิบัติรักษาสามารถศัลยกรรมตกแต่งหลอดเลือดหัวใจ (coronary angioplasty) โดยใช้หลอดสวนบอลลูนซึ่งมีการสอดบอลลูนปล่อยลมเข้าไปในหลอดเลือดแดงที่อุดตันแล้วสูบลมเข้าเพื่อบรรเทาการตีบแคบ สามารถอุปกรณ์บางอย่างเช่น ดลวด (stent) เพื่อถ่างหลอดเลือดให้เปิด นอกจากนี้ หัตถการอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่งก็สามารถทำได้เช่นกัน
PCI ปฐมภูมิเป็นการใช้ PCI อย่างรีบด่วนมากในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีหลักฐานหัวใจเสียหายรุนแรงบนภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (MI ชนิด ST ยก) นอกจากนี้ PCI ยังใช้ในผู้ป่วยหลังเกิดกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดแบบอื่นหรืออาการปวดเค้นไม่เสถียร ซ่ึ่งมีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดอาการเพิ่ม สุดท้าย PCI อาจใช้ในผู้ป่วยอาการปวดเค้นเสถียรโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากใช้ยาควบคุมอาการได้ยาก PCI เป็นทางเลือดของการปลูกถ่ายทางเลี่ยงหลอดเลือดหัวใจ (coronary artery bypass grafting) ซึ่งเลี่ยงหลอดเลือดที่ตีบตันโดยใช้หลอดเลือดปลูกถ่ายจากตำแหน่งอื่นในร่างกาย ในบางกรณี (เช่น มีการอุดกั้นมาก หรือมีโรคพื้นเดิมเบาหวาน) CABG อาจให้ผลดีกว่า
ศัลยกรรมตกแต่งหลอดเลือดหัวใจริเริ่มครั้งแรกในปี 1977 โดยอันเดรอัส กรูเอนท์ซิกในประเทศสวิสเซอร์แลนด์
เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม
เดเมตริอุส ผู้ยุติธรรม หรือผู้ที่มีรูปงาม (กรีกโบราณ: Δημήτριος ὁ Καλός, ปกครองระหว่าง 285 ปีก่อนคริสตกาล - 249 หรือ 250 ปีก่อนคริสตกาล) หรือที่รู้จักกันดีในแหล่งประวัติศาสตร์ทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่เช่น เดเมตริอุสแห่งซิเรเน เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเนในยุคสมัยเฮลเลนิสติก
ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องพระองค์จนกระทั่ง 249 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์มากัส กษัตริย์แห่งซิเรเน สิ้นพระชนม์ใน 249 หรือ 250 ปีก่อนคริสตกาล พระมเหสีม่ายของพระองค์คือผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในซิเรเนคือพระนางอาพามาที่ 2 ซึ่งพระองค์เป็นพระนัดดาของพระองค์ ซึ่งเป็นลูกสาวของพี่สาวฝาแฝด พระนางสเตรโตนิซแห่งซีเรีย จากการอภิเษกสมรสของพระองค์กับกษัตริย์กรีกของอาณาจักรซิลิวซิด โดยอภิเษกสมรสกับแอนติคัสที่ 1 โซเตอร์
หลังพระนางอาพามาที่ 2 ได้ให้พระราชธิดาของพระองค์ พระนางเบเรนิซที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสกับพระองค์ ทำให้พระองค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งซิเรเนโดยปริยาย โดยหลังจากการอภิเษกสมรส ปโตเลมีที่ 2 แห่งอียิปต์ได้มาสู่ขอพระนางเบเรนิซไปอภิเษกสมรส เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์ โดยให้พระองค์ครองราชย์เป็นกษัตรย์ซิเรนเแทน และทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีพระราชโอรสและพระราชธิดาด้วยกันแม้พระองค์เดียว
การสมรสครั้งแรกและบุตร.
การอภิเษกสมรสครั้งแรกของพระองค์กับพระนางโอลิมเปียส ซึ่งเป็นขุนนางหญิงจากเมืองลาริสซา, ธิดาของขุนนางนามว่า โพลิคลีตัสแห่งลาริสซา แต่พระนางโอลิมเปียสอาจจะเสียชีวิตเมื่อ 249 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระราชโอรสของพระองค์กับพระนางโอลิมเปียสคือ แอนติโกนัสที่ 3 โดซอน ซึ่งภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ ฟิลิปที่ 5 แห่งมาซิโดเนีย เมื่อ 179 ปีก่อนคริสตกาล พระราชโอรสของพระองค์ได้ครองบัลลังก์เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรมาซิโดเนีย
ออคเตียบร์
ออคเตียบร์ หรืออีกชื่อคือ Oktyabr': Desyat' dney kotorye potryasli mir  เป็นภาพยนตร์เงียบอิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต โดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ และ กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ โดยสร้างเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปี การปฏิวัติเดือนตุลาคม โดยภาพยนตร์เช้าฉายในชื่อ October ในสหภาพโซเวียต และตัดต่อและเข้าฉายในต่างประเทศในชื่อ Ten Days That Shook The World โดยตั้งชื่อตามหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติที่โดงดังของ John Reed
เครือราชรัฐนีเดอร์ไรน์-เวสท์ฟาเลิน
เขาเมินช์
เมินช์  เป็นภูเขาในเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 4,107 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เขาเมินช์ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างยุงเฟราย็อคกับเขาไอเกอร์ ด้านล่างทางตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาเมินช์เป็นธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ชื่อว่าธารน้ำแข็งอาเล็ทช์
ทิวเขายุงเฟรา
ทิวเขาเมินช์
ปโตเลมี เอเปียน
ปโตเลมี เอเปียน หรือที่เรียกว่า เอเปียน (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Ἀπίων, ประสูติเมื่อ 150 หรือ 145 ปีก่อนคริสตกาล - 96 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ปกครองหรือกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์สุดท้ายแห่งซิเรเน และเป็นสมาชิกของราชวงศ์ปโตเลมี โดยชื่อรองของพระองค์ชื่อ "เอเปียน" เป็นชื่อของแหล่งกำเนิดของชาวอียิปต์โบราณและอาจจะเป็นชื่อจากบรรพบุรุษของมารดา
พระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายกรีกอียิปต์กษัตริย์ซิเรเนและต่อมากลายเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์คือ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระมเหสีพระองค์ที่สามของพระองค์ พระนางเอเรเน (เป็นสตรีชาวอียิปต์พื้นเมือง) พระปิตุลาของปโตเลมีคือฟาโรห์ปโตเลมีี่ 6 ฟิโลเมเธอร์ และพระปิตุจฉาของพระองค์คือเจ้าหญิงเชื้อสายกรีกแห่งอียิปต์และสมเด็จพระราชินีคือ พระนางคลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์
ไลท์นิง (ไฟนอลแฟนตาซี)
ไลท์นิง  เป็นตัวละครในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" สร้างโดยสแควร์เอนิกซ์ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักของวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทชื่อ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" โดยรับบทเป็นประชาชนในคูคูน (Cocoon) ซึ่งเป็นโลกจำลองที่ลอยอยู่เหนือดาวเคราะห์ชื่อแกรนพัลซ์ (Gran Pulse) หลังจากที่เซราห์น้องสาวของเธอถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูกับคูคูนแล้ว ไลท์นิงพยายามที่จะช่วยเหลือเธอ โดยภายหลังเธอได้รับภารกิจจากฟาลซี (fal'Cie) หรือชนเผ่าครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพที่ปกครองทั้งโลกคูคูนและแกรนพัลซ์ ให้ทำลายคูคูนทิ้ง ไลท์นิงปรากฏตัวอีกครั้งกับบทตัวละครรองใน "ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2" ด้วยภารกิจปกป้องเทพธิดาเอโทร (Etro) ต่อมาเธอรับบทตัวละครหลักอีกครั้งกับ "" ที่เธอได้รับมอบหมายให้กอบกู้โลกที่กำลังจะถึงกาลอวสานในอีก 13 วัน นอกจากเกม"ไฟนอลแฟนตาซี XIII" แล้ว เธอยังปรากฏตัวในเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคอื่น รวมถึงวีดีโอเกมนอกเกมชุดนี้เช่นกัน
ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ผลิตเกมและนักเขียนบทของ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักออกแบบตัวละครประจำให้กับเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" เดิมทีความคิดแรกในการพัฒนาไลท์นิงนั้นคือจะให้เธอเป็นผู้หญิงที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้และมีนิสัยเด็ดขาดดั่งผู้ชายเมื่อเปรียบเทียบกับตัวละครหญิงจาก "ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคก่อน ๆ แต่ภายหลังมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและบุคลิกของเธอให้เข้ากับเรื่องราวมากขึ้น เช่น ในภาคเสริมของภาค "XIII" นั้น โดยเฉพาะในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" ไลท์นิงได้รับการพัฒนาเพื่อให้ผู้เล่นรู้สึกว่าตัวเธอก็มีบุคลิกราวกับคนธรรมดาที่สามารถเติบโตไปตามวัยได้เช่นกัน ชื่อเต็มของเธอในภาษาญี่ปุ่นคือ เอแคลร์ ฟาร์รอน (Éclair Farron; ) แต่ภายหลังในฉบับภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเป็น แคลร์ ฟาร์รอน (Claire Farron) เนื่องจากชื่อเดิมมีความหมายคล้ายคลึงกับขนมประเภทหนึ่ง
ไลท์นิงได้รับการวิจารณ์และการชื่นชมอยู่เป็นระยะ ๆ แต่โดยส่วนมากแล้วจะมีความคิดเห็นไปในทางเดียวกันคือเกี่ยวกับบุคลิกที่เย็นชาของเธอซึ่งดูคล้ายกับ คลาวด์ สไตรฟ์ ตัวละครจาก "ไฟนอลแฟนตาซี VII" เธอถูกวิจารณ์ว่าไม่มีบทบาทมากพอในภาค "XIII-2" ส่วนบทบาทของเธอในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" ก็ได้เสียงตอบรับที่ค่อนข้างเป็นกลาง นักวิจารณ์บางคนมองว่าเธอมีบุคลิกที่เย็นชาเกินไป ซึ่งอาจเป็นเหตุทำให้ผู้เล่นรู้สึกเกลียดชังและไม่เป็นมิตรกับเธอ แต่ในขณะเดียวกัน นักวิจารณ์บางคนก็แย้งว่าเมื่อเรื่องราวได้ดำเนินผ่านไป เธอถึงจะค่อย ๆ นำเสนอพัฒนาการของเธอออกมา ภายหลังไลท์นิงปรากฏตัวบนการจัดอันดับตัวละครเกมโดยบริษัทผลิตวีดีโอเกมต่าง ๆ ที่คัดเลือกว่าตัวละครไหนโดดเด่นและเป็นที่นิยมมากที่สุดในซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี" ซึ่งเสียงตอบรับของเธอจัดว่าอยู่ในเชิงบวก
ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ออกแบบตัวละครเกม "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" และ "ไฟนอลแฟนตาซี X" และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักวาดภาพตัวละครประจำเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี" พร้อมกับนักออกแบบอีกหลายคน โทริยามะเคยกล่าวไว้ว่า การร่างภาพของโนมูระครั้งแรกนั้น "ดูดีและมีพลังมากถึงขนาดที่ไม่ต้องแก้ไขอีก" และเนื่องจากคุณภาพกราฟิกของ "ไฟนอลแฟนตาซี XIII" ที่ก้าวหน้ากว่าเกมรุ่นเก่า ทำให้โนมูระสามารถเพิ่มรายละเอียดของไลท์นิงได้มากกว่าตัวละครอื่นที่เขาเคยออกแบบมา อาทิเช่น การออกแบบผ้าคลุมและรายละเอียดต่าง ๆ บนใบหน้า ทำให้เขาต้องใช้เวลากับการพัฒนามากขึ้น ซึ่งในช่วงแรกของการออกแบบ โนมูระเคยอธิบายว่าเธอเป็นตัวละครที่ดูเหมาะสมดีในเชิงที่ว่าเธอนั้นดูจริงจังและดุดัน แต่ทว่าเขาไม่สามารถทำให้ไลท์นิงมีความเป็นชายมากไปเนื่องจากกลัวว่าผู้เล่นจะเสียความรู้สึก จุดเด่นของไลท์นิงจากการออกแบบรุ่นแรก ๆ คือสีผมบลอนด์ปนเทาและใบหน้าที่คล้ายกับคนเอเชีย ต่อมาในการร่างภาพรุ่นหลัง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงใบหน้าของเธอให้ดูมีความเป็นตะวันตกมากขึ้นและมีการเปลี่ยนสีผมของเธอให้เป็นสีชมพู โดยสีเดิมของเธอนั้นได้นำไปใช้กับตัวละครตัวอื่นแทน ส่วนเหตุผลในการเปลี่ยนสีผมและใบหน้าของไลท์นิงนั้นมาจากความต้องการที่จะให้เธอแลดูมีความเป็นผู้หญิงมากขึ้นและให้ดูเหมาะสมกับรูปร่างของตน การเรนเดอร์ตัวละครของเธอโดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกนั้นเป็นไปอย่างง่ายดายเนื่องจากแบบร่างของเธอมีรายละเอียดอยู่มาก
ชื่อจริงของไลท์นิงคือ แคลร์ ฟาร์รอน (Claire Farron) ในภาษาอังกฤษ และ เอแคลร์ ฟาร์รอน (Éclair Farron; ) ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงแรก ๆ ของการผลิต ชื่อจริงของไลท์นิงคืออาเวเรีย ส่วน "เอแคลร์" จะใช้เป็นชื่อลับเท่านั้น แต่ปรากฏว่ามีการใช้ชื่อนี้เป็นชื่อทางการแทน ชื่อภาษาอังกฤษของเธอ "แคลร์" นั้นใช้แทน "เอแคลร์" เนื่องจากชื่ออย่างหลังมีความคล้ายคลึงกับขนมชนิดหนึ่ง ส่วนชื่อ "ไลท์นิง" นั้นไม่ได้เลือกโดยโนมูระ แต่เลือกจากสมาชิกในทีมพัฒนาคนอื่นเพราะเขาต้องการละทิ้งธรรมเนียมที่ต้องเป็นผู้ตั้งชื่อตัวละครหลักใน "ไฟนอลแฟนตาซี" มาโดยตลอด นอกจากนี้ทางทีมยังมีแผนสร้างบ้านพักส่วนตัวของไลท์นิงในภาค "XIII" แต่ความคิดนี้ถูกละทิ้งในภายหลังเนื่องจากพื้นที่ในเกมไม่เพียงพอ อาวุธของเธอในภาคนี้มีชื่อว่า เบลซ์ไฟร์ เซเบอร์ (Blazefire Saber) ในฉบับอังกฤษ (หรือเบลซ์เอดจ์ (Blaze Edge) ในฉบับญี่ปุ่น) ที่ออกแบบมาโดยสะท้อนถึงระบบการเล่นของเกมที่มีการอัญเชิญเอโดลอน หรือเหล่ามอนสเตอร์ที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างให้กลายเป็นสัตว์ มนุษย์ หรือยานพาหนะได้ ส่วนโอดินที่เป็นเอโดลอนของไลท์นิงและเป็นมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวบ่อยครั้งใน"ไฟนอลแฟนตาซี" ภาคอื่นนั้น ได้ออกแบบมาเพื่อให้ไลท์นิงดูคล้ายกับอัศวินบนหลังม้า และมีการออกแบบโอดินให้ดูราวกับว่าเหมือนเป็นพ่อพระของไลท์นิง ในภาคต่อของภาค "XIII" นั้น โอดินได้รับการพัฒนาให้เป็นเพื่อนที่ไลท์นิงสามารถอธิบายความรู้สึกแก่นแท้ของเธอได้ ไดซุเกะ วะตะนะเบะ นักเขียนบทของสแควร์เอนิกซ์ กล่าวว่าในระหว่างที่เขากำลังเขียนบทสำหรับภาค "XIII" นั้น เขามีความสนใจในการสร้างความสัมพันธ์แบบไม่โรแมนติกระหว่างไลท์นิงกับสโนว์ (ตัวละครหลักอีกตัวของภาค "XIII") และเขาต้องการแสดงพัฒนาการของไลท์นิงให้ดูมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นระหว่างที่เธอกำลังปกป้องโฮป
เนื่องจากความต้องการของทีมพัฒนาที่อยากปรับปรุงบุคลิกของไลท์นิงให้ดีขึ้น จึงมีการสร้างภาคต่อของภาค "XIII" ขึ้นมา โดยในเกมนี้จะกล่าวถึงคำถามที่ว่าไลท์นิงจะมีความสุขหรือไม่หลังจากเหตุการณ์ในภาค "XIII" สิ้นสุดลง ซึ่งโทริยามะกล่าวว่าต้องการสร้างตอนจบตามความปรารถนาของไลท์นิง ชุดของไลท์นิงใน ภาค "XIII-2" นั้นออกแบบโดย อิซามุ คามิโกกูเรียว เขาทำงานจากภาพร่างของโนมูระที่เคยบอกกับเขาว่าลักษณะของเธอควรเป็นอย่างไร ชุดของเธอนั้นออกแบบมาแล้วหลายครั้งโดยคะมิโกะกุเรียว ไม่ว่าจะเป็นชุดกี่เพ้าหรือชุดตามนิยายวิทยาศาสตร์ แต่ก็ถูกลบออกไปในภายหลังเนื่องจากไม่เข้ากับบรรยากาศของเกม ซึ่งชุดแบบสุดท้ายที่จะใช้ในเกมนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากวาลคิรีในเทพปกรณัมนอร์ส โดยแนวคิดของชุดนี้คือจะต้องสามารถสะท้อนให้เห็นถึงสิ่งแวดล้อมรอบตัวของไลท์นิงได้ สังเกตได้จากขนนกรอบชุดที่บ่งบอกถึงความเบาบาง ความละเอียดอ่อน และพลังของเธอ ทำให้เธอได้รับการเชิดชูว่าอยู่เหนือขีดศักยภาพมนุษย์และทำให้เธอดูแตกต่างจากคนทั่ว ๆ ไป
ชุดของเธอในภาค "ไลท์นิงรีเทิร์น" นั้นออกแบบโดยโนมูระ ซึ่งโทริยามะเคยกล่าวกับเขาไว้ว่าอยากสร้างบางอย่างที่ดูเหมาะสมกับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายโดยมี "พละกำลัง" เป็นจุดสำคัญ ชุดของเธอนั้นทำมาจากหนังสัตว์โดยมีความยาวตั้งแต่คอเสื้อจนถึงส่วนล่าง มีลายสีแดงและขาวสลับไปมาตามปกเสื้อ ชุดที่โนมูระออกแบบนั้นเป็นที่ชื่นชอบของคะมิโกะกุเรียวมากกว่าจากชุดอื่น ๆ ที่ออกแบบโดย โทะชิยุกิ อิตะฮะนะ, โทะชิทะกะ มะสึดะ, หรือแม้กระทั่งตัวเขาเอง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นการนำแรงบันดาลใจมาจากตัวละครใน "ไฟนอลแฟนตาซี" รุ่นเก่า และ โยะชิทะกะ อะมะโนะ นักออกแบบคนก่อนแทบทั้งสิ้น และเพื่อเป็นการเสริมรายละเอียดให้กับชุดใหม่ โมเดลของไลท์นิงจึงได้รับการพัฒนาใหม่ทั้งหมด มีการขยายหน้าอกของเธอให้ใหญ่ขึ้นและชุดหลาย ๆ ชุดของเธอก็ปรับเปลี่ยนใหม่ให้ดูมีความเป็นผู้หญิงมากขึ้น สำหรับฉากจบของเกม โทริยามะคาดหวังให้ไลท์นิงไปปรากฏในฉากที่เหมือนกับชีวิตประจำวันในชุดลำลองปกติ บุคลากรในทีมเสนอให้จบเกมด้วยฉากไลท์นิงคุยกับเพื่อนพ้อง แต่โทริยามะอยากให้เรื่องเริ่มต้นและจบลงด้วยเธอเพียงคนเดียว เขากล่าวว่าไลท์นิงเป็นตัวละครหลักเพียงคนเดียวใน "ไลท์นิงรีเทิร์น" และเป็นตัวละครหลักเพศหญิงตัวแรกที่ได้มาอยู่ในแฟรนไชส์ "ไฟนอลแฟนตาซี"