pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไอเซอนัค  เป็นเมืองชนบทในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากแฟรงก์เฟิร์ตไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 200 กิโลเมตร ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของทือริงเงินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ปราสาทวาร์ทบวร์คในเมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อุตสาหกรรมหลักของเมืองคืออุตสาหกรรมยานยนต์ เมืองไอเซอนัคเป็นบ้านเกิดของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค คีตกวีในยุคบาโรก
สารวดี
สารวดี  เป็นเมืองหนึ่งในภาคพะโค (หงสาวดี) แถบพม่าตอนล่าง เป็นเมืองหลักของจังหวัดและอำเภอสารวดี ตั้งอยู่ห่างจากนครย่างกุ้งไปทางทิศเหนือประมาณ 76 ไมล์ ตัวเมืองปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยที่พม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1878
นครย่างกุ้ง
อาร์บีกาซิน
อาร์บีกาซิน (INN; ) เป็นยาปฏิชีวนะกึ่งสังเคราะห์ในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อที่มีสาเหตุมาจากเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาหลายขนาน (multi-resistant bacteria) รวมถึง เชื้อสแตปฟิโลคอคคัส ออเรียสที่ดื้อต่อยาเมทิซิลลิน (Methicillin-resistant "Staphylococcus aureus"; MRSA) ด้วย อาร์บีกาซินถูกค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 1973 โดยสังเคราะห์ได้จากไดบีกาซิน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ภายใต้ชื่อการค้า Habekacin ปัจจุบันอาร์บีกาซินได้สิ้นสุดสภาพการคุ้มครองตามสิทธิบัตรยาแล้ว ทำให้มียาสามัญอื่นถูกผลิตออกมาจำหน่ายเพิ่มเติม เช่น Decontasin และ Blubatosine
อาร์บีกาซินได้รับการรับรองให้ใช้ในการรักษาโรคปอดบวมและภาวะพิษเหตุติดเชื้อ ที่มีสาเหตุมาจาก เชื้อสแตปฟิโลคอคคัส ออเรียสที่ดื้อต่อยาเมทิซิลลิน (MRSA) เนื่องจากอาร์บีกาซินจะช่วยเสริมฤทธิ์ของยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตมได้ นอกจากนี้อาร์บีกาซินยังเป็นยาปฏิชีวนะอีกชนิดหนึ่งที่ถูกสงวนไว้ใช้สำหรับการติดเชื้อแบคทีเรียแกรมลบที่ดื้อยาหลายขนาน เช่น "Pseudomonas aeruginosa" และ "Acinetobacter baumannii"
เป็นที่ทราบกันดีว่ายากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งอาร์บีกาซินก็เป็นหนึ่งในยากลุ่มนี้ จะออกฤทธิ์โดยจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมของแบคทีเรีย ทำให้ขึ้นตอนการแปลรหัสพันธุกรรมของทีอาร์เอ็นเอนั้นเกิดความผิดพลาด ทำให้แบคทีเรียนั้นๆไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตได้ ส่งผลให้เซลล์แบคทีเรียนั้นตายไปในที่สุด ทั้งนี้ เนื่องจากการขนส่งกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์เข้าสู่เซลล์ของเชื้อแบคทีเรียนั้นจำเป็นต้องมีการใช้พลังงาน ซึ่งแบคทีเรียกลุ่มที่ไม่ต้องการออกซิเจนนั้นมีพลังงานไม่มากพอที่จะใช้ในกระบวนการนี้ ทำให้กลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์มีผลต้านเชื้อแบคทีเรียกลุ่มนี้ได้น้อย
ยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างอาร์บีกาซินนั้น จะออกฤทธิ์ยับยั้งกระบวนการการสังเคราะห์โปรตีนแบบไม่ผันกลับในเชื้อแบคทีเรียที่มีความไวต่อนี้ โดยยาจะเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมของแบคทีเรีย โดยในกรณีของอาร์บีการ์ซินนั้นจะเข้าจับกับนิวคลีโอไทด์ 4 ตัวบนหน่วยย่อย 16 เอส ของไรโบมโซมและหมู่อะมิโนของโปรตีน S12 ซึ่งการเข้าจับนี้จะรบกวนกระบวนการการแปลรหัสพันธุกรรมในส่วนนิวคลีโอไทด์ลำดับที่ 1400 บนหน่วยย่อย 16 เอสของหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซม ซึ่งส่วนนี้เป็นส่วนที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการจับเบสคู่สมของทีอาร์เอ็นเอ ผลจากการเข้าจับนี้จะทำให้เอ็มอาร์เอ็นเอการแปลรหัสพันธุกรรมผิดพลาด ส่งผลให้การเรียงลำดับกรดออะโมนิในสายพอลิเปปไทด์ผิดเพี้ยนไป นำไปสู่การได้โปรตีนที่ไม่สามารถทำงานได้หรือเป็นพิษ จนทำให้โพลีไรโบโซม แยกตัวออกจากกันเป็นหน่วยย่อยของไรโบโซมที่ไม่สามารถทำงานได้
การเกิดพิษต่อการได้ยิน และการเกิดพิษต่อไป เป็นอาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงจากการใช้ยายากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งรวมไปถึงอาร์บีกาซินด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ที่มีการทำงานของไตผิดปกติ และ/หรือได้รับยาอื่นที่ก่อให้เกิดอาการข้างเคียงต่อการได้ยินและไตเหมือนกัน ทั้งนี้ การใช้ยาในกลุ่มนี้เพื่อการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียโรคใดโรคหนึ่ง จำเป็นต้องได้รับยาต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 7 – 10 วัน แต่ในบางรายที่มีอาการของโรครุนแรงและมีความซับซ้อน อาจจำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยยากลุ่มนี้นานกว่าปกติ ซึ่งการใช้ยาเหล่านี้เป็นระยะเวลาต่อเนื่องกันนานเกินกว่า 10 จะทำให้ผู้ป่วยมีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการไม่พึงประสงค์หรือพิษจากยากลุ่มนี้ได้มากขึ้น
Arbekacin
คาร์ล อ็อทโท ค็อค
คาร์ล อ็อทโท ค็อค (2 มกราคม ค.ศ. 1897 – 5 เมษายน ค.ศ. 1945)เป็นผู้บัญชาการระดับกลางในหน่วยเอ็สเอ็สของนาซีเยอรมนี ผู้ซึ่งได้เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันนาซีที่บูเคินวัลท์และซัคเซินเฮาเซิน (Sachsenhausen) ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1941 จนกระทั่งเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันไมดาแนกในเขตยึดครองโปแลนด์ ได้ทำการฉกชิงทรัพย์สินของมีค่าและเงินจำนวนมหาศาลจากการสังหารหมู่ชาวยิว ภรรยาของเขา อิลเซอ ค็อค ยังได้เข้าไปมีส่วนร่วมในคดีที่ฉาวโฉ่ที่ค่ายบูเคินวัลท์และไมดาแนก
ในช่วงปลายสงคราม คาร์ล อ็อทโท ค็อค ได้ถูกเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สจับกุมในข้อหาฉ้อโกงและถูกนำตัวขึ้นศาลและถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตสำหรับความเสื่อมเสียทั้งตัวเขาและหน่วยเอ็สเอ็ส คาร์ล อ็อทโท ค็อคได้ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงปืนแบบชุดทีม เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945
แลกเตต
การขาดสารอาหาร
ปลูกถ่ายตับ
เปลี่ยนตับ
Liver transplant
Viral hepatitis
เอวีเอ็ส-36
เอวีเอ็ส-36 (จาก "Avtomaticheskaya Vintovka Simonova 1936 model"; ) เป็นปืนเล็กยาวประจัญบานอัตโนมัติของโซเวียตซึ่งได้แสดงให้เห็นในการใช้งานในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งจำนวนแต่ต้นโดยคัดเลือกเป็นปืนไรเฟิลประจัญบาล (มีความสามารถในการยิงทั้งแบบยิงนัดเดียวและแบบเต็มอัตโนมัติ)ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นปืนที่มีประสิทธิภาพสูง แต่ด้วยระบบที่ซับซ้อนและยากต่อการผลิต จึงทำให้ปืนกระบอกนี้ไม่ค่อยได้เห็นในสงครามนัก
เขตซีลางังคาบีซายาอัน
เขตซีลางังคาบีซายาอัน (วาไร: Sinirangan Kabisay-an; เซบัวโน: Sidlakang Kabisay-an; ) หรือ เขตที่ 8 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เกาะซามาร์, เกาะเลเต และเกาะบีลีรัน เขตนี้มี 6 จังหวัด, 1 นครอิสระ และ 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง (ตักโลบัน) เขตนี้ครอบคลุมพื้นที่ซีกตะวันออกของหมู่เกาะวิซายัส
เขตซีลางังคาบีซายาอันติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก และมีสถานที่สำคัญอย่างสะพานซันฮวนนิโค ซึ่งเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 เขตมีประชากร 4,440,150 คน เป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ของวิซายัส
เขตซีลางังคาบีซายาอัน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เลเต, บีลีรัน, ซามาร์ ติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ โดยมีช่องแคบซันเบอร์นาร์ดิโนคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะลูซอน, ติดต่อกับทะเลคาโมเตสและทะเลวิซายันทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ โดยช่องแคบซูรีเกาคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะมินดาเนา โดยเขตนี้มีเนื้อที่ หรือร้อยละ 7.2 ของประเทศ
ประกอบด้วย 6 จังหวัด, 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง, 1 นครอิสระ, 5 นครทั่วไป, 136 เทศบาล และ 4,390 บารังไกย์
สามารถเชื่อมต่อกับเกาะลูซอนและเกาะมินดาเนาได้ทางสะพานถนน และมีท่าอากาศยาน 9 แห่ง กระจายตามจังหวัดต่าง ๆ โดยที่ใหญ่ที่สุดคือท่าอากาศยานแดเนียล แซด โรมูอัลเดซ ที่ตักโลบัน ส่วนท่าเรือทะเลก็มีกระจัดกระจายตามเมืองตักโลบัน, คัตบาโลกัน, คัลบาโยก, โบโรงกัน, อัลเลน, โอร์โมก, บาโต, ฮีโลงโกส, มาอาซีน, โซโกด และนาบาล
รายพระนามสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย
สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย(อังกฤษ: Queen of Prussia)เป็นพระอิสริยยศของพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปรัสเซียตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1701 จนถึงคราวล่มสลายในปีค.ศ. 1918 จนถึงเมื่อปีค.ศ. 1806 สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซียยังดำรงพระอิสริยยศเป็นพระชายาในเจ้าชายผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบวร์กอีกด้วย และภายหลังจากปีค.ศ. 1871 สมเด็จพระราชินีก็ยังดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี อีกด้วย
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1 (หนองคาย-เวียงจันทน์)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 3 (นครพนม-คำม่วน)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 4 (เชียงของ-ห้วยทราย)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 5 (บึงกาฬ-บอลิคำไซ)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 6 (นาตาล-ละคอนเพ็ง)
สะพานมิตรภาพ (ไทย-พม่า)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว
สะพานมิตรภาพ (ไทย-มาเลเซีย)
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
ชโรดิงเจอร์
ชเรอดิงเงอร์
ชโรดิงเงอร์
Kanamycin B
SS-Totenkopfverbände
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 3 โทเทินคอฟ
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 9 โฮเฮนสเตาเฟน
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 5 ไวกิง
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 2 ดัส ไรช์
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 12 ฮิตเลอร์ยูเกนด์
กองพลแพนเซอร์เอ็สเอ็สที่ 10 ฟรันด์สแบร์ก
แพนเซอร์
รัฐชูรา
เดอเลมง
เดอเลมง  เป็นเมืองหลวงของรัฐฌูราในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ใกล้พรมแดนประเทศฝรั่งเศส ประชากรราว 70% นับถือนิกายโรมันคาทอลิก และอีก 12% รับถือนิกายโปรเตสแตนต์
รัฐฌูรา
สาธารณรัฐและรัฐฌูรา  เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดใน 26 รัฐของสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลวงคือเมืองเดอเลมง มีชายแดนติดกับรัฐบาเซิล-ลันท์ชัฟท์ รัฐแบร์น และจังหวัดดูของฝรั่งเศส
ชเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
ชเตฟานี โยเซฟา ฟรีเดอริเคอ วิลเฮลมีน อันโทเนีย แห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน  เป็นเจ้าหญิงเยอรมันซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์โปรตุเกสและอัลเกรฟ และได้ขึ้นเป็นพระราชีนีในพระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส
ชเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ ทรงมีพระนามเดิมว่า "เจ้าหญิงสตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน" ประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 ณ โฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระธิดาพระองค์แรกใน คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินโซลเลิร์น และ เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน โดยพระองค์ทรงเป็นพระภคินีใน สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เษกสมรสและสวรรคต.
เจ้าหญิงชเตฟานีทรงเษกสมรสกับ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2401 โดยทรงรับพระราชทานพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ พระองค์ทรงประชวรด้วยโรคคอตีบและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 หลังจากวันครบรอบพระชนมายุปีที่ 22 พรรษาได้เพียง 2 วัน โดยไม่ทรงมีพระราชบุตร ในขณะที่ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส ก็ไม่ทรงอภิเษกสมรสกับผู้ใดอีกและเสด็จสวรรคตด้วยโรคอหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404
สเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและฟารู
Tharrawaddy, Myanmar
จังหวัดอีโลโคสนอร์เต
จังหวัดอีโลโคสนอร์เต (อีโลกาโน: Makin-amianan nga Ilocos) เป็นจังหวัดในเขตอีโลโคสของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลาวัก อยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน และเป็นจังหวัดบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ผู้ใช้กฎหมายเบ็ดเสร็จในช่วงครึ่งหลังของการดำรงตำแหน่ง แต่ได้รับความนิยมน้อยในจังหวัดของเขา นอกจากนี้ อีโลโคสนอร์เตยังเป็นจุดหมายการท่องเที่ยวภาคเหนือ โดยเป็นที่ตั้งของโรงแรมฟอร์ตอิโลคอนเดียและเมืองปากุดพุด
จังหวัดมีเนื้อที่ 3,467.89 ตารางกิโลเมตร (1,338.96 ตารางไมล์) ครอบคลุมทางตอนเหนือของเขตอีโลโคส เกาะลูซอน ติดต่อกับจังหวัดคากายันและจังหวัดอาปาเยา‎ทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดอาบราทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดอีโลโคสซูร์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ส่วนอาณาเขตทางภูมิศาสตร์ ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ
ประกอบด้วย 21 เทศบาล, 2 นคร และ 557 บารังไกย์
ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 593,081 คน ความหนาแน่น 170 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 440 คนต่อตารางไมล์
แก่งสะพือ
แก่งสะพือ เป็นแก่งหินที่สวยงามในแม่น้ำมูล ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร เดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217
คำว่า "สะพือ" สันนิษฐานว่าเป็นภาษาส่วยหรือกวยหรือเขมรป่าดง มาจากคำว่า "กะไซพรืด" ("กะไซ" แปลว่า งู , "พรืด" แปลว่า ใหญ่) ต่อมาเพี้ยนเป็น "ซำพรืด" จนในที่สุดเพี้ยนมาเป็น "สะพือ" ดังนั้น "แก่งสะพือ" จึงมีความหมายในภาษาไทยว่า "แก่งงูใหญ่" ซึ่งสอดคล้องกับตำนานความเชื่อของคนในท้องถิ่นที่เชื่อกันว่า มีพญานาคหรืองูใหญ่อาศัยอยู่เพื่อปกปักรักษาภูมิสถานแห่งนี้
"แก่งสะพือ" เป็นแก่งที่มีหินขนาดน้อยใหญ่สลับกันสวยงาม มีลักษณะเป็นเขื่อนขนาดย่อมขวางกันลำแม่น้ำมูล เมื่อกระแสน้ำไหลผ่านกระทบหินเกิดเป็นฟองขาวมีเสียงน้ำตกดังตลาดเวลา ซึ่งแก่งสะพือจะปรากฏความสวยงามเหมาะสำหรับการท่องเที่ยว ในช่วงเดือน มกราคม - พฤษภาคม น้ำในแม่น้ำมูลจะลดลงจนสามารถมองเห็นแก่งหินสวยงามชัดเจน และบริเวณแก่งสะพือยังมีร้านค้าชุมชนสำหรับขายของที่ระลึกและอาหารให้แก่นักท่องเที่ยวอีกด้วย
เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา
เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา ประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2343 ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 3 และพระราชธิดาพระองค์แรกใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ประสูติ ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี และช่วงเวลานั้น ประเทศเนเธอร์แลนด์ กำลังถูก ประเทศฝรั่งเศส รุกราน ในนปี พ.ศ. 2436 พระองค์และครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ ประเทศเยอรมนี ที่นี่พระองค์ได้พบกับพระอัยกา พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของพระองค์เป็นครั้งแรก พระนัดดาทุกพระองค์เป็นรักของพระอัยยกาและพระอัยยิกาด้วยเวลาอันรวดเร็ว พระองค์ทรงชื่อเล่นว่า พอลี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระอัยกาทรงมีความสุขมากที่เห็นพระนัดดามาเยี่ยม ในระหว่างการเฉลิมฉลองวันพระราชสมภพของ พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชบิดาของพระองค์ พระราชบิดาทรงเต้นกับเจ้าหญิงพอลีนในห้อง บอลรูมแกรนด์ ของปราสาท ในปี พ.ศ. 2437
พระองค์ทรงมีพระพลานามัยไม่ค่อยสมบูรณ์แข็งแรงนัก ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2349
ลาวัก
ลาวัก, (อีโลกาโน: Siudad ti Laoag) เป็นนครระดับที่ 3 และเป็นเมืองหลักของจังหวัดอีโลโคสนอร์เต ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติลาวัก ตัวนครถูกล้อมรอบด้วยเทศบาล 5 แห่ง ติดกับตีนเขาคอร์ดิลเลราเซ็นทรัลทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก
ลาวักมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยจะเป็นฤดูแล้ง ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน และฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม ซึ่งจะมีพายุไต้ฝุ่นเกิดในฤดูกาลนี้
ลาวักตั้งอยู่ทางตะวันตกตอนกลางของจังหวัดอีโลโคสนอร์เต ติดกับทะเลจีนใต้ และติดต่อกับเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ ซาร์รัต (ตะวันออก), ซันนิโคลัส (ตะวันออกเฉียงใต้), ปาวาย (ตะวันตกเฉียงใต้), วินตาร์ (ตะวันออกเฉียงเหนือ) และบาคาร์รา (ตะวันตกเฉียงเหนือ) โดยลาวักเป็นหนึ่งในนครที่ใหญ่ที่สุดในเขตเขตอีโลโคส
ภูมิอากาศแบบเขตร้อน โดยจะอบอุ่นจนถึงร้อน แต่จะมีลดลงบ้างในช่วงเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ มี 2 ฤดู ได้แก่ ฤดูแล้ง และฤดูฝน ลาวักเป็นเขตเงาฝนจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ เพราะมีแนวเขาคอร์ดิลเยราและเซียร์รามาเดรกั้นไว้ แต่จะเผชิญกับมรสุมตะวันออกเฉียงใต้และพายุไซโคลนโดยตรง
ในฤดูฝน จะมีฝนตกมากกว่า ต่อเดือน โดยจะตกมากในช่วงเดือนมิถุนายนจนถึงสิงหาคม ปริมาณน้ำฝนในช่วง 3 เดือนนี้ คิดเป็นร้อยละ 68 ของปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี คือ
ท่าอากาศยานนานาชาติลาวัก ให้บริการเที่ยวบินระหว่างลาวักกับกวางโจว โดยสายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ นอกจากนี้ยังมีเที่ยวบินเช่าเหมาลำสำหรับนักท่องเที่ยว และจุดบริการที่อาคารท่าอากาศยาน ส่วนการขนส่งทางบกนั้น มีบริษัทรถโดยสารประจำหลายแห่ง ได้แก่ การขนส่งจีวีฟลอริดา, มารีอาเดอลีออนไลน์, อาร์ซีเจไลน์, อาร์ซีเจทรานส์, สายรถประจำทางโดมิเนียน, ปาร์ตัส, ฟิลิปปินแรบบิต, ลูเซียเอกซ์เพรส และบริษัทขนส่งฟารินัส ลาวักอยู่ห่างจากมะนิลา
รายพระนามคู่สมรสแห่งบูร์กอญ
บทความนี้แสดงลิสต์ราชินี เคานท์เตส และดัชเชสซึ่งเป็นคู่สมรสในผู้ปกครอง ราชอาณาจักรบูร์กอญ เคาน์ตีบูร์กอญ และดัชชีบูร์กอญ โดยเริ่มตั้งแต่สมัยตำนานจนถึงปีค.ศ. 1795
ราชินีแห่งบูร์กอญ.
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง(ค.ศ. 534 – ค.ศ. 751).
ราชินีแห่งบูร์กอญ/ออเลอองส์ ปีค.ศ. 561 - ค.ศ. 613.
รวมกับในปีค.ศ. 612 ให้ทางสายในปีค.ศ. 613
ราชินีแห่งนอยสเตรีย และบูร์กอญ ปีค.ศ. 629 - 691.
รวมกับเป็นราชอาณาจักรแฟรงค์หนึ่งเดียว
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง(ค.ศ. 751 – ค.ศ. 855).
หลังจากที่จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาเสด็จสวรรคต ได้มีการลงนามในสทธิสัญญาในปีค.ศ. 843 บูร์กอญถูกแบ่งให้เป็นของพี่น้องคือชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านซึ่งได้รับดินแดนส่วนน้อยเรียกว่าบูร์กอญตอนบน และโลทาร์ที่ 1ซึ่งได้รับดินแดนส่วนใหญ่และได้รับพระอิสสรยศเป็นกษัตริย์แห่งบูร์กอญ
(ค.ศ. 855 - ค.ศ. 1032).
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง(ค.ศ. 855 – ค.ศ. 888).
รวมส่วนของบูร์กอญที่พระองค์ได้รับเข้าเป็นราชอาณาจักรโลทริงเงิน เมื่อพระองค์สวรรคต ดินแดนถูกแบ่งให้ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านและลุดวิจชาวเยอรมันผู้เป็นปิตุลา
เมื่อคาร์ลพระวรกายพ่วงพีผู้ปกครองจนถึงค.ศ. 884 ได้รวบรวมดินแดนแฟรงค์ทั้งหมดยกเว้นราชอาณาจักรโพรวองซ์ เสด็จสวรรคต เหล่าขุนนางได้เลือกจากราชตระกูลเวลฟ์ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งบูร์กอญ
ราชตระกูลเวลฟ์(ค.ศ. 855 - ค.ศ. 1032).
ในปีค.ศ. 1032ราชอาณาจักรบูร์กอญตอนบนและตอนล่างได้ถูกควบรวมเข้ากับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยให้เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอาร์ล โดยมีพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีเป็นผู้ปกครอง
จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์/ราชินีแห่งอาร์ล(ค.ศ. 1032 – ค.ศ. 1378).
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก(ค.ศ. 1346 - ค.ศ. 1378).
ในปีค.ศ. 1378 จักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้แต่งตั้งให้โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสเป็นตัวแทนในการปกครองราชอาณาจักรอาร์ล หลังจากนั้นราชอาณาจักรก็เหลือเพียงแต่ชื่อเท่านั้น
เคาน์เตสแห่งบูร์กอญ.
ราชวงศ์กาเปเซียง(ค.ศ. 1361 - ค.ศ. 1382).
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก(ค.ศ. 1482 - ค.ศ. 1678).
ในปีค.ศ. 1678 เคานท์ตีบูร์กอญได้ถูกผนวกไปเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสตามสนธิสัญญา และตำแหน่งนี้ก็ถูกระงับใช้
เขื่อนไชยบุรี
มายะ คาวามูระ
คาวามูระ มายะ  เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 เป็นนักแสดงหนังโป๊ญี่ปุ่น จากโตเกียว ในปี ค.ศ. 2013 เธอปรากฎเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกในฐานะนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมของค่าย Prestige ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2014 เป็นต้นไป เธอกลายเป็นนักแสดงหญิงที่เชี่ยวชาญเฉพาะสำหรับผู้ใหญ่ของผู้ผลิตวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ของค่าย kira ☆ kira นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอได้ปรากฏตัวในงานผลิตจำนวนมาก
อายุ ซากูราอิ
อายุ ซากูราอิ  เป็นอดีตนักแสดงหนังโป๊ญี่ปุ่น ที่เกิดในจังหวัดมิยาซากิ
หมี่
โรเทินบวร์คอ็อพแดร์เทาเบอร์
โรเทินบวร์คอ็อพแดร์เทาเบอร์ ( ความหมาย: "ปราการแดงบนแม่น้ำเทาเบอร์") เป็นเมืองชนบทในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกจากนครเนือร์นแบร์คราว 80 กิโลเมตร เมืองแห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องเขตเมืองเก่าสมัยยุคกลางซึ่งได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีจนถึงปัจจุบัน เมืองแห่งนี้ยังตั้งอยู่บนถนนสายโรแมนติกซึ่งเป็นเส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยมในตอนใต้ของรัฐบาวาเรีย ในอดีต โรเทินบวร์คเคยมีฐานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในยุคหนึ่ง เมืองนี้เคยเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วยประชากรเกือบสองหมื่นคนทั้งในและนอกกำแพงเมือง
₿
ลาโชเดอฟง
วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
ฟรีเดอรีเคอ ลุยเซอ วิลเฮลมีเนอ แห่งปรัสเซีย   เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากราชอาณาจักรปรัสเซียซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ และได้ขึ้นเป็นพระราชินีในพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ เดิม "เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย" เสด็จพระราชสภมพเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1774 ณ ราชอาณาจักรปรัสเซีย ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 4 และพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย กับ เฟรเดอริกา หลุยซาแห่งเฮลส์-ดาร์มชตัท สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ทรงศึกษากับพระราชปิตุลา (ลุงฝั่งบิดา) นั่นคือ พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ซึ่งเคร่งครัดและเข้มงวดมาก
อภิเษกสมรสและสมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์.
เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายวิลเลิม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1891 พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ พระวรชายา ต่อมา เจ้าชายวิลเลิมเสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยทั้ง 2 มีพระราชบุตรร่วมกัน ดังนี้
สมเด็จพระราชินีวิลเฮลมีเนอแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงประชวรบ่อยครั้งขึ้นและแต่ละครั้งยาวนานเป็นเดือน พระองค์ไม่ค่อยปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเนื่องจากพระพลานามัยย่ำแย่ ก่อนจะสด็จสวรรคต ณ พระราชวังนอร์ดไอน์เดอ ใน เดอะเฮก สิริพระชนมายุ 62 พรรษา พระบรมศพถูกฝังไว้ ณ เดลฟท์
เจ้าหญิงมยะพะยาละ
กมล ศิริธรานนท์
ลำไส้เล็กอักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส
ลำไส้เล็กอักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส  เป็นสาเหตุของภาวะท้องร่วงรุนแรงในทารกและเด็กเล็กที่พบบ่อยที่สุด เกิดจากการติดเชื้อโรตาไวรัส ซึ่งเป็นจีนัสหนึ่งของไวรัสชนิดอาร์เอ็นเอสายคู่ในแฟมิลีรีโอวิริดี เด็กแทบทุกคนบนโลกเมื่ออายุครบ 5 ปีจะเคยติดเชื้อโรตาไวรัสมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ละครั้งที่ติดเชื้อร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้การติดเชื้อครั้งถัดๆ ไปมีความรุนแรงลดลง ทำให้โรคนี้พบได้น้อยในผู้ใหญ่ ไวรัสนี้มีสปีชีส์ย่อยอยู่ 5 สปีชีส์ ได้แก่ เอ บี ซี ดี และอี ที่พบบ่อยที่สุดคือโรตาไวรัส เอ ซึ่งเป็นสาเหตุของการติดเชื้อโรตาไวรัสในมนุษย์ถึง 90%
เชื้อนี้ติดต่อผ่านทางการกินอาหารที่ปนเปื้อนอุจจาระ เซลล์เยื่อบุผนังลำไส้เล็กที่ติดเชื้อจะถูกทำลายทำให้เกิดกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ (บางประเทศนิยมเรียกอาการเช่นนี้ว่า ไข้หวัดใหญ่ลงกระเพาะ (stomach flu) แม้เชื้อนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับเชื้อไข้หวัดใหญ่แต่อย่างใดก็ตาม) เชื้อไวรัสนี้ถูกค้นพบตั้งแต่ ค.ศ. 1973 และเป็นสาเหตุเกือบ 50% ของการเกิดท้องร่วงรุนแรงในทารกและเด็กเล็กที่ถึงขั้นต้องรักษาในโรงพยาบาล อย่างไรก็ดี แม้ในปัจจุบัน ความสำคัญของเชื้อนี้ก็ยังไม่เป็นที่รับทราบแพร่หลายในกลุ่มบุคลากรทางสาธารณสุข โดยเฉพาะในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา นอกจากเชื้อนี้จะส่งผลต่อมนุษย์แล้วยังส่งผลต่อสัตว์ด้วย โดยเฉพาะเป็นเชื้อก่อโรคในปศุสัตว์
โรคติดเชื้อโรตาไวรัสโดยทั่วไปแล้วรักษาได้ไม่ยาก แต่ถึงกระนั้นทั่วโลกก็ยังมีเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีที่เสียชีวิตจากการติดเชื้อนี้ถึงปีละเกือบ 500,000 คน และป่วยหนักเกือบสองล้านคน แม้ในประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนจะมีโครงการให้วัคซีนโรตาไวรัสอย่างแพร่หลาย จำนวนผู้ป่วยกระเพาะและลำไส้อักเสบรุนแรงจากโรตาไวรัสก็ยังสูงถึงปีละ 2.7 ล้านคน ต้องนอนรักษาในโรงพยาบาล 60,000 และเสียชีวิต 37 คน ยุทธศาสตร์ทางสาธารณสุขที่สำคัญต่อการรับมือโรคนี้คือการบำบัดด้วยการให้สารน้ำชดเชยผ่านการกินในผู้ที่ป่วยแล้ว และการให้วัคซีนต่อโรตาไวรัสเพื่อป้องกันโรคในผู้ที่ยังไม่ป่วย ในประเทศที่มีนโยบายให้วัคซีนต่อโรตาไวรัสเป็นส่วนหนึ่งของวัคซีนมาตรฐานระดับประเทศ ต่างมีอุบัติการณ์และความรุนแรงของการติดเชื้อโรตาไวรัสลงเป็นอย่างมากทั้งสิ้น
โรคลำไส้อักเสบจากโรตาไวรัสเป็นโรคที่มีอาการได้ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง โดยผู้ป่วยจะมีอาการไข้ต่ำ อาเจียน และถ่ายเหลวเป็นน้ำ หลังจากติดเชื้อแล้วจะมีระยะฟักตัวประมาณ 2 วันก่อนมีอาการ อาการแรกเริ่มมักเป็นอาการอาเจียน หลังจากนั้นจึงมีอาการถ่ายเหลวอย่างมาก ซึ่งจะเป็นอยู่ 4-8 วัน หลังจากนั้นจึงเริ่มมีอาการดีขึ้นได้เอง สามารถพบภาวะขาดน้ำได้บ่อยกว่าโรคท้องร่วงจากเชื้อแบคทีเรีย และภาวะขาดน้ำนี้เองที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยที่สุดในผู้ป่วยติดเชื้อโรตาไวรัส
การติดเชื้อโรตาไวรัสชนิดเอสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดชีวิต โดยการติดเชื้อครั้งแรกมักทำให้เกิดอาการอย่างชัดเจน แต่การติดเชื้อครั้งหลังๆ มักมีอาการเพียงเล็กน้อย หรือไม่มีอาการเลย เนื่องจากร่างกายได้สร้างภูมิคุ้มกันขึ้นจากการติดเชื้อครั้งแรกๆ แล้ว ทำให้จำนวนผู้ติดเชื้อที่มีอาการมักเป็นเด็กอายุน้อยกว่า 2 ปี และพบน้อยลงๆ ตามอายุที่เพิ่มขึ้นไปจนถึง 45 ปี ส่วนการติดเชื้อในทารกแรกเกิดแม้จะพบบ่อยแต่มักมีอาการเล็กน้อยหรืออาจไม่มีอาการเลย ผู้ป่วยที่มีอาการรุนแรงมากที่สุดจะอยู่ที่ช่วงอายุประมาณ 6 เดือน - 2 ปี ผู้สูงอายุ และผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง ในผู้ใหญ่ปกติจะมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อนี้แล้วจากการเคยติดเชื้อในวัยเด็ก เมื่อป่วยด้วยอาการท้องร่วงจึงมักเกิดจากเชื้ออื่นที่ไม่ใช่โรตาไวรัส อย่างไรก็ดีผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อโดยไม่มีอาการก็ยังสามารถแพร่เชื้อได้อยู่
โรตาไวรัสนี้ทำให้เกิดอาการท้องร่วงได้ด้วยหลายกลไก การที่เซลล์เยื่อบุผนังลำไส้ถูกทำลายจะทำให้การดูดซึมสารอาหารบกพร่อง สารอาหารที่ไม่ถูกดูดซึมจึงผ่านลำไส้ออกมากลายเป็นอุจจาระร่วง สารพิษโปรตีนบนไวรัสชื่อ NSP4 จะกระตุ้นให้เกิดการหลั่งคลอไรด์ผ่านไอออนแชนเนล (chloride channel) ทั้งชนิดอิงแคลเซียมไอออน (calcium ion-dependent) และชนิดอิงอายุ (age-dependent), ขัดขวางกระบวนการดูดน้ำกลับผนังลำไส้ที่อาศัยช่องทาง SGLT1 ทรานสพอร์เตอร์, ลดประสิทธิภาพของเอนไซม์ไดแซคคาไรเดสบนเยื่อขนแปรงของเซลล์ผนังลำไส้, และส่วนหนึ่งอาจเป็นจากการกระตุ้นรีเฟลกซ์การหลั่งสารน้ำของระบบประสาทส่วนลำไส้ ผ่านกลไกแบบอิงแคลเซียมไอออน เซลล์เยื่อบุผนังลำไส้ที่ปกติจะหลั่งเอนไซม์แลคเตส เมื่อถูกทำลายจะทำให้ผู้ป่วยมีอาการไม่ทนต่อน้ำตาลแลคโตสชั่วคราว ซึ่งเป็นอาการสำคัญที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของการติดเชื้อโรตาไวรัส ภาวะนี้อาจคงอยู่ได้หลายสัปดาห์ก่อนจะกลับมาเป็นปกติเมื่อเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้เจริญกลับขึ้นมา ผู้ป่วยเด็กที่มีอาการดีขึ้นแล้วหากกินนมทั่วไปซึ่งมีน้ำตาลแลคโตสอาจมีอาการท้องร่วงได้เล็กน้อย เนื่องจากน้ำตาลแลคโตสที่รับเข้าไปหากไม่ถูกย่อยจนสมบูรณ์ด้วยเอนไซม์แลคเตสของร่างกาย จะถูกย่อยโดยแบคทีเรียผ่านกระบวนการหมัก
เจ้าตอ พะยา
กลุ่มประเทศกำลังพัฒนา
กลุ่มประเทศที่กำลังพัฒนา
ถ่ายเหลว
รายพระนามคู่สมรสแห่งเบอร์กันดี
โรตาไวรัส
โรตาไวรัส  เป็นชื่อจีนัสของเชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรคลำไส้อักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส ซึ่งเป็นสาเหตุของภาวะท้องร่วงรุนแรงในทารกและเด็กเล็กที่พบบ่อยที่สุด ไวรัสในจีนัสนี้เป็นไวรัสชนิดอาร์เอ็นเอสายคู่ อยู่ในแฟมิลีรีโอวิริดี เด็กแทบทุกคนบนโลกเมื่ออายุครบ 5 ปีจะเคยติดเชื้อนี้มาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ละครั้งที่ติดเชื้อร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้การติดเชื้อครั้งถัดๆ ไปมีความรุนแรงลดลง และทำให้โรคนี้พบได้น้อยในผู้ใหญ่ ไวรัสในจีนัสนี้มีสปีชีส์ย่อยอยู่ 8 สปีชีส์ ได้แก่ เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี และเอช ที่พบบ่อยที่สุดคือโรตาไวรัสเอ ซึ่งเป็นสาเหตุของการติดเชื้อโรตาไวรัสในมนุษย์ถึง 90%
ผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบจากการติดเชื้อไวรัสโรตาสามารถมีอาการได้หลากหลาย ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง โดยอาการที่พบบ่อยได้แก่ คลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลวเป็นน้ำ และมีไข้ต่ำ ระยะฟักตัวตั้งแต่ได้รับเชื้อจนถึงเริ่มแสดงอาการมักอยู่ที่ประมาณ 2 วัน หลังจากนั้นจึงมีอาการเป็นขึ้นอย่างเฉียบพลัน อาการที่มักปรากฎขึ้นก่อนคืออาการอาเจียน หลังจากนั้นมักมีอาการถ่ายเหลวเป็นน้ำปริมาณมากอยู่ประมาณ 4-8 วัน ผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบจากการติดเชื้อไวรัสโรตามักพบว่ามีภาวะขาดน้ำได้บ่อยกว่าการติดเชื้อจากเชื้อแบคทีเรียอื่นๆ และภาวะขาดน้ำนี้เองที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยที่สุดในบรรดาผู้ที่เสียชีวิตจากไวรัสโรตา
การติดเชื้อไวรัสโรตาชนิดเอสามารถพบได้ในทุกอายุ โดยการติดเชื้อครั้งแรกมักแสดงอาการให้เห็นอย่างชัดเจน แต่การติดเชื้อครั้งต่อๆ ไปอาจทำให้มีอาการเพียงเล็กน้อยหรือไม่แสดงอาการเลยก็เป็นได้ เนื่องจากร่างกายมีภูมิคุ้มกันแล้ว ด้วยสาเหตุนี้เองทำให้การติดเชื้อแบบแสดงอาการพบได้บ่อยในเด็กอายุไม่ถึง 2 ปี และโอกาสพบว่าติดเชื้อแล้วจะแสดงอาการจะลดลงเรื่อยๆ ตามอายุไปจนถึงอายุ 45 ปี ผู้ป่วยกลุ่มที่จะมีอาการรุนแรงที่สุดมักเป็นกลุ่มที่มีอายุ 6 เดือน - 2 ปี, กลุ่มผู้สูงอายุ, และกลุ่มที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ใหญ่โดยทั่วไปแล้วมักไม่ติดโรคจากเชื้อไวรัสโรตา และอาการท้องเสียลำไส้อักเสบที่พบในผู้ใหญ่ส่วนใหญ่จะเกิดจากสาเหตุอื่น แต่ผู้ใหญ่สามารถติดเชื้อไวรัสโรตาแล้วไม่แสดงอาการและสามารถแพร่เชื้อต่อไปในชุมชนได้ มีหลักฐานบางส่วนบ่งชี้ว่าชนิดกรุ๊ปเลือดของแต่ละคนสามารถมีผลต่อโอกาสติดเชื้อไวรัสโรตาได้
ลำไส้อักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส
สเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ
ไวรัสโรตา
โรคลำไส้อักเสบจากไวรัสโรตา
วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
เอลเซเวียร์
นียง