pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เวลาล่วงเลยมาจนถึงต้นปีพุทธศักราช 2477 โรงเรียนอุดรพิทยานุกูลได้รับอนุญาตให้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 และ 8 ถือเป็นโรงเรียนแห่งแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่เปิดสอนระดับดังกล่าว ทั้งนี้ ก็โดยการผลักดันของ ม.ล.มานิจ ชุมสาย ศึกษาธิการภาคและครูใหญ่ในขณะนั้น
เมื่อเวลาผ่านไปสถานที่เรียนเริ่มคับแคบจึงได้ย้ายมาอยู่ที่ตั้งปัจจุบันนี้
เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2478 มีการสร้างอาคารเรียนหลังแรก เป็นอาคารไม้ใต้ถุนโล่ง ลักษณะเป็นรูปตัวอี สร้างอาคารไม้ 2 ชั้นจำนวน 8 ห้องเรียน โรงฝึกพลศึกษา อาคารห้องสมุด อาคารสังคม และดนตรี
หอประชุม และโรงอาหาร (ทั้งหมดนี้รื้อถอนไปหมดแล้วในช่วงต่อมา)
ช่วงที่ 3 (พ.ศ. 2511 - 2520) : สู่ความทันสมัย ก้าวไกลการศึกษา พัฒนาวิชาชีพ.
ช่วงนี้โรงเรียนเริ่มใช้หลักสูตรโครงการโรงเรียนมัธยมแบบประสม - Comprehensive School(คมส.) แบบ 1 รุ่นที่ 2 (ปีการศึกษา 2511) ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตามโครงการพัฒนาการของกระทรวงศึกษาธิการ ทำให้ได้รับงบประมาณเพื่อก่อสร้างและปรับปรุงอาคารสถานที่ ให้เอื้อต่อการเรียนการสอนทางด้านวิชาชีพ มีการสร้างอาคารเพิ่ม เช่น อาคารวิทยาศาสตร์และห้องสมุด (อาคาร 5 เดิม) อาคารธุรกิจศึกษา (อาคาร 2) โรงฝึกพลศึกษา โรงฝึกงานช่างทั่วไป ช่างเขียนแบบ ช่างไฟฟ้าวิทยุ ช่างยนต์และช่างกล (กลุ่มอาคารโรงฝึกงานในปัจจุบัน) รวมทั้งบ้านพักครูและเจ้าหน้าที่ นอกจากนี้ มีการสร้างห้องสุขาเพิ่มเติม และปรับปรุงรั้วและประตูโรงเรียนอีกด้วย มีการสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น 24 ห้องเรียน (อาคาร 4 ในปัจจุบัน) โดยได้ดำเนินการก่อสร้างเป็น 2 ตอน ครึ่งแรกสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2518 ครึ่งหลังสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2520
โดยเฉพาะในปี พ.ศ. 2518 นี้เองโรงเรียนได้รับความกรุณาจากกระทรวงมหาดไทยยกที่ดินบริเวณบ้านพักอัยการพิเศษประจำ เขต 4 เนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 50 ตารางวา ด้านทิศตะวันตกของโรงเรียน เพื่อขยายบริเวณที่จะปรับปรุงเป็นสนามกีฬาระดับมาตรฐาน จากนั้น ได้ปรับปรุงและสร้างสนามบาสเก็ตบอล อัฒจันทร์เชียร์ และสร้างหลังคาสำหรับทางเดินเชื่อม ระหว่างอาคารเรียนตามลำดับ
ช่วงที่ 4 (พ.ศ. 2521 - 2542) : ยุคแห่งพระกรุณา คุณธรรมนำหน้า วิชาตามหลัง.
ได้ดำเนินการสร้างอาคารสหกรณ์โดยได้รับการอนุเคราะห์เงินบริจาคสมทบส่วนหนึ่งจากคณะครู-อาจารย์ และ ผู้ปกครองนักเรีย รวมทั้งอาคารธรรมสถาน หลวงปู่ขาว อนาลโย ซึ่งเป็นอาคารธรรมสถานหลังแรกของประเทศไทยที่สร้างในสถานศึกษาตามนโยบายนำวัดและศาสนาเข้ามาสู่โรงเรียน โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานแบบแปลนให้แก่ทางโรงเรียน และพระราชทานนามพระพุทธรูปองค์ประธานแห่งธรรมสถานนี้ว่า "พระพุทธศรีอุดรมงคล ทศพลธรรมะประภัสสร"
ในช่วงนี้มีการสร้างอาคาร "รัตนโกสินทร์สมโภช 2525" ขึ้น และได้มีการจัดสร้างสนามหญ้าและสวนหย่อมขนาดใหญ่หน้าอาคารรัตนโกสินทร์สมโภชฯ ในบริเวณอาคารไม้รูปตัว อี ที่ถูกรื้อถอนย้ายไปปลูกสร้างใหม่ (อาคาร 3 ในปัจจุบัน) และได้จัดสร้างอาคารอเนกประสงค์เพื่อใช้ เป็นอาคารห้องสมุดและหอประชุม แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2531
ช่วงนี้มีการสร้างอัฒจรรย์ขนาดใหญ่ด้านทิศตะวันตก และติดตั้งหลอดไฟสปอตไลท์รอบสนามฟุตบอล สร้างทางเดินระหว่างอาคารเพิ่มเติม พ.ศ. 2533 ได้งบประมาณก่อสร้างอาคารอาคาร 6 ในปัจจุบัน ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกตามแนวรั้วโรงเรียน ด้านถนนอุดรพิทย์ ท้ายที่สุดของช่วงนี้ ได้ก่อสร้างอาคารศูนย์กีฬาแบบมาตรฐาน ในบริเวณอาคารเกษตรและอาคาร คหกรรมเดิม
ช่วงที่ 5 (พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน) : ศตวรรษแห่งปัญญา อนุสรณ์แห่งประชา อุดรพิทยานุกูล.
พ.ศ. 2544 โรงเรียนจัดงานฉลอง "100 ปี อุดรพิทยานุกูล" อย่างยิ่งใหญ่ มีการสร้างอาคารโรงอาหารแห่งที่สอง บริเวณหลังโรงฝึกพลศึกษา
พ.ศ. 2547 ก่อสร้างอาคารเรียนสามชั้น บริเวณสนามเทนนิสด้านทิศเหนือ ให้ชื่อว่า "อาคาร 100 ปี อุดรพิทยานุกูล" โดยศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน ร่วมกันสมทบทุนก่อสร้าง หลังจากนี้ ได้มีการรื้อถอนอาคาร 5 และสร้างอาคารเรียนสามชั้น เป็นอาคารวิทยาศาสตร์ เริ่มใช้ปีการศึกษา 2549 นอกจากนี้ ยังมีการปรับปรุงทางเดินระหว่างอาคาร ถนนทางเข้า-ออกโรงเรียน และสร้างที่จอดรถเพิ่มเติม รวมทั้งปรับปรุงภูมิทัศน์ศาลพระภูมิประจำโรงเรียน
พ.ศ. 2550-2551 ได้ปรับปรุงโรงอาหารใหม่ให้เป็นโรงอาหารสองชั้น ปรับปรุงอัฒจรรย์เชียร์และปะรำพิธีบริเวณสนามฟุตบอลแล้ว และล่าสุด ในปี 2552 ก็ได้จัดสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ คืออาคาร 8 (อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา) ตั้งอยู่หลังอาคาร 5 ทางประตูด้านทิศตะวันออก บนสระมรกตเดิม เพื่อรองรับจำนวนนักเรียนที่มากขึ้นในปัจจุบัน และสร้างอาคารเพิ่มเติมข้างอาคารอเนกประสงค์ แทนที่ร้านค้าสหกรณ์โรงเรียน เพื่อใช้เป็นสำนักงานของสหกรณ์ออมทรัพย์เสมาธรรมจักร
พ.ศ. 2556 โรงเรียนจัดงานฉลอง "111 ปี อุดรพิทยานุกูล" อย่างยิ่งใหญ่และได้จัดตั้งมูลนิธิ "111ปีอุดรพิทย์เพื่อการศึกษา"ภายใต้การนำของ ฯพณฯ อำนาจ ผการัตน์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี นายประยูร ธีระพงษ์ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และนายวัชรินทร์ ศรีบุรินทร์ ผู้อำนวยการโรงเรียนอุดรพิทยานุกูลในขณะนั้น
ทูแชนแนล
ทูแชนแนล  เป็นเว็บบอร์ดของญี่ปุ่น กล่าวกันว่าเป็นเว็บบอร์ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก 2channel มีอิทธิพลต่อสังคมญี่ปุ่นเป็นอย่างมากเช่นเดียวกับสื่อหลักทั่วไป เช่น โทรทัศน์ วิทยุ และนิตยสาร
2ch เปิดบริการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 ในอพาร์ตเมนท์มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในรัฐอาร์คันซอ สหรัฐอเมริกา โดย ฮิโระยุกิ นิชิมุระ ปัจจุบันนี้เว็บบอร์ดนี้ได้รับการดูแลโดยกลุ่มอาสาสมัครที่คัดเลือกจากการโหวตของผู้ใช้ 2ch 2ch เป็นเว็บบอร์ดไม่หวังผลทางธุรกิจ แต่เลี้ยงตนเองโดยอาศัยค่าโฆษณาและการสนับสนุนจากผู้ให้บริการพื้นที่รายหนึ่ง
สิ่งที่ทำให้ 2channel แตกต่างไปจากเว็บบอร์ดอื่นๆ คือขนาดและการจัดการ 2channel มีบอร์ดย่อยๆทั้งหมดมากกว่า 600 บอร์ดที่ยังคงมีการพูดคุยกัน เช่น ข่าวสังคม คอมพิวเตอร์ การทำอาหาร ทำให้มันเป็นเว็บบอร์ดที่ครอบคลุมทุกเรื่องมากที่สุดในญี่ปุ่น ในแต่ละบอร์ดประกอบด้วยกระทู้หลายพันกระทู้ เช่น "การเลือกตั้งที่กำลังจะถึงนี้ในโตเกียว: การโหวตครั้งที่ 4", "P4 vs. Athlon: การต่อสู้อย่างดุเดือดครั้งที่ 51" และ "ข้าวสาลีที่เหมาะแก่การทำพิซซ่าที่สุด: ชิ้นที่ 3"
2ch ใช้ซอฟต์แวร์เว็บบอร์ดที่เป็นนวัตกรรมใหม่และแตกต่างไปจากระบบกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ในทศวรรษ 1980 หรือ vBulletin ในทศวรรษ 1990 ทุกๆอย่างในเว็บนี้ดำเนินการโดยอาสาสมัครนิรนาม การแสดงความคิดเห็นจะช่วยยกกระทู้ขึ้นไปด้านบนรายการกระทู้ และกระทู้อาจถูกลดอันดับลงได้หากมันไม่เป็นที่ชื่นชอบ หรือเพื่อเก็บกระทู้จากหน้าหลักที่วุ่นวาย ไม่ก็เพื่อป้องกันเว็บเบราว์เซอร์จากการฟลัดหรือการก่อกวนกระทู้ที่อยู่บนสุด
แต่ละกระทู้จะแสดงความคิดเห็นได้มากสุด 1,000 ความคิดเห็น เมื่อครบแล้ว ผู้ใช้ที่ได้รับเลือกจากกระทู้เก่าจะต้องเปิดกระทู้ใหม่เพื่อสนทนาต่อจากกระทู้เดิมเพื่อป้องกันไม่ให้กระทู้เดิมเสียไป อีกทั้งยังเป็นการลดแบนด์วิธซึ่งเป็นสิ่งที่ 2ch กังวลมาก กระทู้เก่าจะถูกย้ายไปในหน้าเก็บกระทู้ที่ต้องจ่ายเงินเวลาเรียกดู และจะถูกลบทิ้งในท้ายที่สุด
ผู้ที่เข้า 2ch บ่อยๆ นิยมเรียกตัวเองว่า "2ちゃんねらー" ซึ่งอ่านว่า นิชันเนรา หรือ นิชันเนเรอ (ทับศัพท์จาก นิแชนเนลเลอร์)
การแสดงความคิดเห็นโดยไม่ต้องลงชื่อ.
คุณลักษณะที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของ 2ch คือการเปิดให้ผู้ใช้แสดงความคิดเห็นได้อย่างเสรีโดยไม่ต้องลงชื่อ ซึ่งแตกต่างจากเว็บบอร์ดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ที่บังคับให้ผู้ใช้ต้องลงทะเบียนและอาจต้องยืนยันตัวตนทางอีเมลล์อีก เว็บ 2ch มีช่องให้กรอกชื่อแต่มีน้อยคนที่จะลงชื่อ ผู้ใช้ที่ลงชื่อโดยไม่มีความจำเป็นจะถูกมองว่าเป็นพวกเด็กใหม่ที่ไม่เข้าใจเว็บบอร์ด หรือไม่ก็เป็นพวกที่พยายามทำตัวเด่นดัง
ผู้ก่อตั้ง 2ch ได้ให้สัมภาษณ์กับ Japan Media Review ถึงเหตุผลที่อนุญาตให้ความคิดเห็นโดยไม่ต้องลงชื่อดังนี้
เสรีภาพในการพูด.
เนื่องจาก 2channel เป็นเว็บไซต์ขนาดใหญ่ที่เปิดให้ผู้ใช้แสดงความคิดเห็นโดยไม่ต้องลงชื่อ จึงมีข้อความใส่ร้ายป้ายสีและให้ร้ายต่อบุคคลสาธารณะและสถาบันต่างๆเป็นจำนวนมาก แม้ว่าเว็บไซต์จะมีกฎลบความคิดเห็นที่ผิดกฎหมาย แต่การที่เว็บไซต์มีขนาดใหญ่ทำให้การตรวจสอบเป็นไปอย่างล่าช้า จึงมีผู้ที่ได้รับความเสียหายจำนวนมากฟ้องร้องฮิโระยุกิและบริษัทในข้อหาสร้างความเสื่อมเสีย ฮิโระยุกิปฏิเสธที่จะให้การต่อศาลทุกกรณีและไม่เคยปรากฏตัวในการตัดสินใดๆ ทำให้เขาต้องแพ้คดีไปตามกฎหมาย แต่เนื่องจากฮิโระยุกิไม่มีทรัพย์สินขนาดใหญ่ใดๆในญี่ปุ่น ฮิโระยุกิจึงถูกยึดรายรับทั้งหมด (ยกเว้นค่าใช้จ่ายที่ศาลพิจารณาว่าจำเป็นต่อการดำรงชีวิต) นอกจากนี้ทรัพย์สินของ 2channel ทั้งหมดก็อยู่ที่ต่างประเทศ เครื่องแม่ข่ายตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และโดเมนก็เป็นของผู้จดทะเบียนในสหรัฐอเมริกา ยิ่งไปกว่านั้น โดยเทคนิคแล้วฮิโระยุกิไม่ได้เป็นเจ้าของ 2channel ดังนั้นจึงไม่มีผู้ฟ้องร้องคนไหนเรียกค่าเสียหายจากฮิโระยุกิได้เลย
เดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ศาลแห่งหนึ่งในญี่ปุ่นได้ตัดสินให้บริษัทเจ้าของ 2channel ล้มละลายและต้องถูกยึดทรัพย์ ฮิโระยุกินำคำตัดสินนี้ไปล้อเลียนในเว็บ 2channel หน้าแรก แม้ว่าผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตของญี่ปุ่นจะยกเลิกการให้บริการ 2channel ไปแล้ว แต่เว็บไซต์ก็ยังคงเข้าได้ตามปกติ
ปรากฏการณ์ 2ch.
หนุ่มรถไฟ.
ช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 2004 มีผู้ใช้คนหนึ่งเข้ามาเล่าเรื่องของเขาในบอร์ดสำหรับให้ชายโสดปรับทุกข์ เขาเล่าถึงเหตุการณ์ขณะที่เขาอยู่บนรถไฟและเห็นสาวสวยคนหนึ่งขึ้นมาบนรถ ทันใดนั้น ผู้ชายเมาเหล้าคนหนึ่งก็เข้ามาในรถและสร้างความรำคาญให้กับผู้โดยสารหลายคนซึ่งก็ไม่ไม่มีใครห้ามปรามคนเมาแต่อย่างใด คนเมาเริ่มลวนลามผู้หญิงคนนั้น เขาเห็นว่าไม่มีใครเข้าไปช่วยเธอ เขาจึงบอกให้คนเมาหยุดลวนลามเธอ ทั้งสองต่อสู้กัน ผู้โดยสารคนอื่นอาศัยจังหวะนี้โทรเรียกผู้ควบคุมรถไฟให้เข้ามาจัดการสถานการณ์
ผู้ใช้คนนี้เป็นคนที่ชอบเก็บตัว เข้าสังคมไม่เป็น และเป็นโอะตะกุ เขาไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนในชีวิต เขาประหลาดใจมากที่ผู้หญิงคนนี้ขอบคุณเขาอย่างสุดซึ้งที่ช่วยเธอไว้ เขาและเธอแลกเปลี่ยนที่อยู่กันและแยกทางกัน เขากลับบ้านและนำเรื่องของเขามาเล่าลงในบอร์ด ผู้อ่านตั้งชื่อเล่นให้เขาว่า "หนุ่มรถไฟ" ("Densha Otoko") สำหรับความกล้าหาญของเขา
ต่อมาไม่นาน หนุ่มรถไฟก็ได้รับของขวัญจากผู้หญิงที่เขาเคยช่วยไว้ ในตอนแรกเขาคิดว่ามันคงเป็นแค่ของขอบคุณ แต่ปรากฏว่ามันเป็นชุดถ้วยน้ำชาราคาแพง เขาประหลาดใจมากและรีบเข้าไปขอคำปรึกษากับผู้ใช้คนอื่นๆใน 2channel เขาเชื่อว่าของขวัญชิ้นนี้มีราคาแพงเกินกว่าจะเป็นแค่ของขอบคุณ ต่อมา หนุ่มรถไฟก็ติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นและนัดพบเธอเป็นประจำ เขาคอยเล่าเรื่องราวของเขาบน 2ch และสนทนากับคนจำนวนมากที่ติดตามเรื่องของเขา เขาเปลี่ยนทรงผมใหม่ ซื้อเสื้อผ้าใหม่ และเลิกเก็บตัวอยู่แต่ในห้องตามคำแนะนำที่ได้มา หลังจากที่เธอเจอไม่นาน บุคลิกภาพของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น จนไม่กี่เดือนต่อมา หนุ่มรถไฟก็สารภาพรักกับผู้หญิงคนนั้น เธอตอบตกลง หลังจากหนุ่มรถไฟนำเรื่องนี้ไปเล่าใน 2ch ผู้ใช้จำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับเขา
เนื่องจาก 2ch มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ตของญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก เรื่องนี้จึงถูกเผยแพร่อย่างรวดเร็วผ่านสื่อและได้รับความนิยมในทันที มันเป็นเรื่องราวที่เรียบง่ายราวกับนิยายและเต็มไปด้วยพลังดึงดูด กระทู้ต้นฉบับได้รับการตีพิมพ์ลงในหนังสือ หลังจากนั้นไม่นานก็มีการนำไปดัดแปลงเป็นมังกะ และนำไปทำเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้เป็นอันดับ 1 ในเวลานั้น มีการทำเป็นละครทางโทรทัศน์ออกอากาศในปี ค.ศ. 2005 และได้รับความนิยมอย่างมาก
มะซะชิ ทะชิโระ.
ค.ศ. 2001 ผู้ใช้ 2ch จำนวนมากโหวตให้ มะซะชิ ทะชิโระ นักแสดงชาวญี่ปุ่นได้เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "เทศกาลทะชิโระ" ("ทะชิโระมะสึริ", 田代祭) ทะชิโระเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในทางที่แย่ เขาเคยทำผิดกฎหมายหลายครั้ง เช่น ใช้กล้องถ่ายวิดีโอแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิง ใช้ยากระตุ้น แอบดูห้องน้ำชาย และก่ออุบัติเหตุทางรถยนต์ นักพัฒนาโปรแกรมของ 2ch ได้เขียนสคริปต์ไว้ให้ผู้ใช้โหวตซ้ำๆกันได้หลายครั้ง เช่น สคริปต์ชื่อ "ปืนใหญ่ทะชิโระ" ("ทะชิโระโฮ", 田代砲) , "ปืนใหญ่มหาอนุภาคทะชิโระ" ("เมะงะรีวชิทะชิโระโฮ", メガ粒子田代砲) , "ปืนใหญ่ทะชิโระรุ่นยิงต่อเนื่อง 25 นัด" ("นิจูโงะเร็นดะทะชิโระโฮ", 25連打田代砲) , และ"ปืนใหญ่ทะชิโระรุ่นสุดยอด" ("โชทะชิโระโฮ", 超田代砲) สคริปต์ "ปืนใหญ่ทะชิโระรุ่นสุดยอด" มีพลังมากจนทำให้เครื่องแม่ข่ายของไทม์ล่ม หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีการพัฒนา "ปืนใหญ่ทะชิโระรุ่นดาวเทียม" แต่ทว่ามันได้ถูกยับยั้งไว้ก่อน ทะชิโระขึ้นอันดับ 1 เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2001 อย่างไรก็ตาม ไทม์พบว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น จึงตัดสิทธิ์ทะชิโระไม่ให้เป็นบุคคลแห่งปี
== แหล่งข้อมูลอื่น =​=
อ่างสำหรับพิธีศีลจุ่ม
อ่างล้างบาป
อ่างล้างบาป  คือภาชนะที่ใช้ทำพิธีบัพติศมาสำหรับเด็กและผู้ใหญ่
“พิธีบัพติศมา” ก็มีหลายแบบ -- พรมน้ำ รดน้ำ หรือจุ่มลงไปในน้ำทั้งตัว อย่างคำในภาษากรีกว่า βαπτιζω คำนี้แปลว่าดำลงไป แต่อ่างล้างบาปโดยทั่วไปจะเล็กเกินกว่าที่จะใช้วิธีนี้ได้นอกจากกับเด็กทารก
อ่างล้างบาปแบบพรมน้ำมนต์หรือรดน้ำมนต์.
อ่างล้างบาปที่ใช้ในศีลศักดิ์สิทธิ์มักจะเป็นแบบที่ไม่ดำลงไปในน้ำแต่ใช้วิธี “พรมน้ำ” หรือ “รดน้ำ” ลงบนหัวของผู้ที่รับศีล ลักษณะของอ่างล้างบาปจะเป็นอ่างตั้งอยู่บนฐานที่สูงประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง วัสดุที่ใช้ทำก็จะแตกต่างจากกันมาก อ่างอาจจะแกะจากหินอ่อน ไม้ หรือ โลหะ รูปทรงก็ต่างจากกันมากบางครั้งอาจจะเป็น 8 เหลี่ยมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระเป็นเจ้าสร้างจักรวาลใน 7 วันแรกและวันที่ 8 เป็นวันทำสุหนัต บางครั้งอาจจะเป็นสามเหลี่ยมเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระตรีเอกภาพ คือ พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์
อ่างล้างบาปมักจะวางไว้ใกล้ทางเข้าโบสถ์เพื่อเป็นการเตือนคริสต์ศาสนิกชนว่ากำลังเข้าสู่คริสต์ศาสนสถาน และพิธีบัพติศมาก็เป็นการยอมรับบุคคลนั้นเข้าสู่คริสตจักร ในสมัยกลางและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาบางครั้งโบสถ์จะสร้างสิ่งก่อสร้างต่างหากจากตัวโบสถ์สำหรับการทำพิธีบัพติศมาโดยเฉพาะที่เรียกว่า “หอล้างบาป” (Baptistery) อย่างเช่นที่ มหาวิหารซีเอนา หรือมหาวิหารปาร์มา ที่ประเทศอิตาลี
ปริมาณน้ำในอ่างก็ต่างกันไปแต่ส่วนใหญ่จะจุประมาณหนึ่งหรือสองลิตร บางอ่างก็มีระบบปั๊มน้ำ หรือน้ำพุธรรมชาติเพื่อทำให้เหมือนน้ำไหลซึ่งเป็นการเตือนถึงความสำคัญของน้ำอันเป็นองค์ประกอบของพิธีบัพติศมา สำหรับน้ำที่ใส่ในอ่างบางโบสถ์จะมีน้ำมนต์ แต่บางโบสถ์ก็ใช้น้ำธรรมดา โดยจะใช้เหยือกเงินที่เรียกว่า “Ewer” เทใส่อ่าง
อ่างล้างบาปแบบลงใต้น้ำ.
อ่างล้างบาปในสมัยแรก ๆ ออกแบบเพื่อให้ผู้ทำพิธีลงไปในน้ำทั้งตัว อ่างมักจะเป็นรูปกางเขนโดยมีบันไดขึ้นไปสามขั้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระตรีเอกภาพ อ่างใหญ่เช่นนี้มักจะอยู่ในสิ่งก่อสร้างต่างหากจากตัวโบสถ์ แต่เมื่อการทำพิธีบัพติศมาสำหรับทารกมีบ่อยขึ้นอ่างล้างบาปก็เล็กลง ลัทธิที่ใช้วิธีลงไปทั้งตัวมักจะใช้คำว่า “อ่างล้างบาป” สำหรับอ่างชนิดที่ลงไปทั้งตัว แต่นิกายโรมันคาทอลิกคำว่า “อ่างล้างบาป” (baptism font) จะต่างกับคำว่า “ถังจุ่ม” (immersion tank) คำว่า “ถังจุ่ม” จะหมายถึงถังที่ผู้รับศีลลงไปได้ทั้งตัว
การรับบัพติศมาทั้งตัวอาจจะทำในถัง สระ หรือทางน้ำธรรมชาติเช่นแม่น้ำ หรือทะเลสาบ ผู้ที่จะรับศีลก็จะลงไปในน้ำทั้งตัวหรือ บาทหลวงจะกดลงไปใต้น้ำ เป็นสัญลักษณ์ของความสิ้นสุดของสิ่งเดิมแล้วเกิดใหม่ตามที่กล่าวใน “จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโรม” (Epistle to the Romans)
ในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ พิธีบัพติศมาจะจุ่มลงในน้ำสามครั้งแม้แต่สำหรับทารก (การพรมจะอนุญาตในบางกรณีเท่านั้น “”) ฉะนั้นอ่างล้างบาปของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์จึงมักจะใหญ่กว่าทางตะวันตกและจะมีลักษณะเหมือนจอกศักดิ์สิทธิ์ (chalice) ซึ่งสำคัญตรงที่ว่าหลังจากที่ทารกรับศีลแล้วก็จะทำพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ (Holy Communion) ต่อ อ่างล้างบาปก็มักจะทำจากหินหรือไม้ ระหว่างทำพิธีก็จะจุดเทียนสามแท่งรอบอ่างสำหรับพระตรีเอกภาพ น้ำที่ใช้เป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า “Theophany Water” เป็นน้ำที่ผ่านการเจิมระหว่างวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ เพื่อฉลองการที่พระวจนะทรงรับเป็นมนุษย์ การเจิมก็จะเป็นสองขั้น ๆ แรกจะเจิมอ่างล้างบาป ขั้นที่สองจะเจิมน้ำที่ใช้ในอ่าง
ในนิกายโรมันคาทอลิกโดยเฉพาะหลังจากจากการประชุมสภาสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง (Second Vatican Council) เมื่อปี ค.ศ. 1962-1965 ก็กล่าวถึงนโยบายการทำพิธีบัพติศมา ปัจจุบันนโยบายของคริสตจักรโรมันคาทอลิกจะสนับสนุนการมีอ่างล้างบาปที่เหมาะการรับศีลแบบที่ให้ทารกหรือเด็กจุ่มลงไปได้ทั้งตัวหรืออย่างน้อยก็เป็นที่ที่สามารถรดน้ำผู้ใหญ่ให้เปียกทั้งตัวได้ อ่างล้างบาปควรจะตั้งอยู่ที่ที่มองเห็นง่าย สะดวกต่อการทำพิธี และมีน้ำไหล
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์  เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอร์เรนซ์ ในดิวิชันตะวันออก ภายในลีกเอ็นเอฟแอล ชื่อเดิมของเปลี่ยนจาก "บอสตัน เพเทรียตส์" ที่ใช้ในช่วงก่อตั้งทีมจนกระทั่งปี พ.ศ. 2513 (1970) ทีมได้ย้ายสนามเหย้ามาเล่นที่เมือง ฟอกซ์โบโร
เพเทรียตส์ชนะการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ 5 ครั้ง ชนะเลิศในคอนเฟอร์เรนซ์ทั้งหมด 9 ครั้ง และชนะเลิศในดิวิชันตะวันออก ทั้งหมด 16 ครั้ง
ชื่อนิวอิงแลนด์มาจากเขตนิวอิงแลนด์ของทีมที่ตั้งอยู่ โดยชื่อเล่นของทีมคือ "แพท" ซึ่งเป็นชื่อของสัญลักษณ์ทหารประจำทีม จากชื่อเต็มว่า "แพท เพเทรียตส์" (Pat Patriots)
นิวอิงแลนด์ เพทริออตส์
นิวอิงแลนด์ แพทริออตส์
ไฟร์ฟอกซ์ (ภาพยนตร์)
Firefox (ชื่อไทย: "แผนจารกรรมมิก 31") เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 อำนวยการสร้าง, กำกับ และแสดงนำโดยคลินต์ อีสต์วูด จากหนังสือนิยายของ เครก โทมัส ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2521
ในภาพยนตร์ ไฟร์ฟอกซ์ เป็นชื่อเรียกขานของนาโตสำหรับ มิก-31 เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของโซเวียตที่มีสมรรถนะสูง สามารถบินได้ด้วยความเร็ว 6 มัค, เรดาร์จับภาพไม่ได้ และระบบอาวุธที่บังคับด้วยสมองโดยการคิด ขณะที่ในความเป็นจริง เครื่องบินขับไล่มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31ของโซเวียต มีรหัสเรียกขานของนาโตว่า "ฟอกซ์ฮาวด์" ("Foxhound") พัฒนามาจากเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 "ฟอกซ์แบท" ("Foxbat")
คลินต์ อีสต์วูด รับบทเป็นอดีตนักบินในสงครามเวียดนามที่สามารถพูดภาษารัสเซียได้ ต้องลักลอบโจรกรรมเครื่องบินต้นแบบลำหนึ่งจากฐานทัพโซเวียต กลับไปสหรัฐอเมริกา และต้องต่อสู้กับเครื่องบินต้นแบบอีกลำหนึ่งที่ขับโดยสายลับเคจีบี ในภาพยนตร์นักบินต้องคิดเป็นภาษารัสเซีย เพื่อบังคับระบบอาวุธของเครื่องบินได้
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย ในขณะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และโซเวียต อยู่ในภาวะตึงเครียดเนื่องจากสงครามเย็น
ปลาราฟิโอดอน
ปลาราฟิโอดอน  ​เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) มีรูปร่างภายนอกเหมือนปลาฝักพร้า ("Macrochirichthys macrochirus") มาก ซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์ และคนละอันดับ และเป็นปลาที่พบกันคนละทวีปด้วย ซึ่งเป็นผลของการวิวัฒนาการเข้าหากัน เว้นแต่ปลาราฟิโอดอนจะมีครีบไขมัน ซึ่งปลาฝักพร้าไม่มี แต่มีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกัน มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างมาก ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ลำตัวสีเงินแวววาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเล็กและไม่แยกเป็นสองแฉก มีครีบไขมัน ภายในปากจะเห็นฟันเป็นซี่ ๆ แหลมคมจำนวนมาก
เป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Rhaphiodon" (โดย "Rhaphiodon" มาจากภาษากรีกคำว่า "rhaphis" (ραφής) หมายถึง "เข็ม", "odous" (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ "vulpinus" เป็นภาษาละตินหมายถึง "หมาจิ้งจอก") มีพฤติกรรมนิยมอยู่รวมเป็นฝูง ออกล่าเหยื่อเป็นปลาขนาดเล็กบริเวณผิวน้ำ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 70 เซนติเมตร
พบในแม่น้ำอเมซอนและลำน้ำสาขา ในเปรู, ปารากวัย, อุรุกวัย และกายอานา มีชื่อเรียกกันในท้องถิ่นว่า เบียอาร่า (Biara)
ใช้เป็นปลาบริโภคในท้องถิ่นและตกเป็นเกมกีฬา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามราคาแพง โดยถูกนำเข้ามาจำหน่ายพร้อมกับปลาสคอมบิรอยด์ ("Hydrolycus scomberoides") ซึ่งพฤติกรรมในตู้เลี้ยงพบว่า มีนิสัยขี้ตกใจมาก
Firefox (film)
พระบุตร
ทัสเคนี
คณะฟรันซิสกัน
คณะฟรันซิสกัน  บางแห่งเรียกว่าคณะฟรังซิสกัน เป็นกลุ่มคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้ก่อตั้งขึ้น นอกจากในคริสตจักรโรมันคาทอลิกแล้วยังมีคณะฟรันซิสกันในคริสตจักรคาทอลิกเก่า นิกายแองกลิคัน และประชาคมฟรังซิสกันสากล (ecumenical Franciscan communities) ด้วย
กลุ่มที่โดดเด่นที่สุดคือคณะภราดาน้อย (Order of Friars Minor) หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน ซึ่งได้ชื่อนี้เพราะไฟรเออร์ในคณะถือวัตรปฏิบัติตามแบบที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้วางแนวทางและก่อตั้งคณะไว้ มีลักษณะเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร คณะฟรันซิสกันยังประกอบด้วยคณะย่อย 3 คณะ โดยแต่ละคณะมีการปกครองตนเองเป็นอิสระต่อกัน ได้แก่ คณะผู้ถือวินัย (Observants) เรียกอีกชื่อว่าคณะภราดาน้อย คณะภราดาน้อยกาปูชิน และคณะภราดาน้อยคอนเวนชวล ทุกคณะยึดถือวินัยของนักบุญฟรังซิสเป็นวินัยประจำคณะ
คณะฟรันซิสกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ดังนี้
Franciscan Order
คลอโรฟิลล์
คลอโรฟิลล์  เป็นสารประกอบที่พบได้ในส่วนที่มีสีเขียวของพืช โดยพบมากที่ใบของพืชนอกจากนี้ยังพบได้ที่แบคทีเรียที่สามารถสังเคราะห์ด้วยแสงได้ และยังพบได้ในสาหร่ายเกือบทุกชนิด นอกจากนี้คลอโรฟิลล์ทำหน้าที่เป็นโมเลกุลรับพลังงานจากแสง และนำพลังงานดังกล่าวไปใช้ในการสร้างพลังงานเคมีโดยกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง เพื่อสร้างสารอินทรีย์ เช่น น้ำตาล และนำไปใช้เพื่อการดำรงชีวิต คลอโรฟิลล์ อยู่ในโครงสร้างที่เรียกว่า เยื่อหุ้มไทลาคอยด์ (thylakoid membrane) ซึ่งเป็นเยื่อหุ้มที่อยู่ภายใน คลอโรพลาสต์ (chloroplast)
คลอโรฟิลล์เป็นสารที่ละลายได้ดีในอะซีโตนและแอลกอฮอล์ โครงสร้างอาจแบ่งได้เป็นสองส่วน คือ ส่วนหัว และส่วนหาง โดยที่ส่วนหัวของคลอโรฟิลล์มีลักษณะเป็นวงแหวนไพรอล (pyrole ring) ที่มีไนโตรเจนเป็นองค์ประกอบอยู่ 4 วง และมีธาตุแมกนีเซียมอยู่ตรงกลางโดยทำพันธะกับไนโตรเจน ส่วนหัวนี้มีขนาดประมาณ 1.5 x 1.5 อังสตรอม ส่วนหางของคลอโรฟิลล์มีลักษณะเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ 20 อะตอม มีความยาวประมาณ 2 อังสตรอม คลอโรฟิลล์ดูดกลืนแสงได้ดีที่ช่วงคลื่นของแสงสีฟ้าและสีแดง แต่ดูดกลืนช่วงแสงสีเหลืองและเขียวได้น้อย ดังนั้นเมื่อได้รับแสงจะดูดกลืนแสงสีฟ้าและสีแดงไว้ ส่วนแสงสีเขียวที่ไม่ได้ดูดกลืนจึงสะท้อนออกมา ทำให้เห็นคลอโรฟิลล์มีสีเขียว
ในธรรมชาติมีคลอโรฟิลล์อยู่หลายชนิดด้วยกันซึ่งแต่ล่ะชนิดมีโครงสร้างหลักที่เหมือนกันคือ วงแหวนไพรอล 4 วง แต่โซ่ข้าง (side chain) ของคลอโรฟิลล์แต่ละชนิดจะมีลักษณะที่ต่างกันออกไป เช่น คลอโรฟิลล์ เอ (chlorophyll a) และคลอโรฟิลล์ บี (chlorophyll b) มีโครงสร้างโมเลกุลที่ต่างกันเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น นั่นคือ ที่วงแหวนไพรอล วงที่สองของคลอโรฟิลล์ เอ มีโซ่ข้างเป็นหมู่เมททิล (-CH3) ส่วนของคลอโรฟิลล์ บี เป็นหมู่อัลดีไฮด์ (-CHO) ซึ่งการที่โครงสร้างที่ต่างกันนี้ก็ทำให้มีคุณสมบัติแตกต่างกัน รวมทั้งคุณสมบัติการดูดกลืนแสงก็ต่างกันด้วย และทำให้คลอโรฟิลล์ทั้งสองชนิดนี้มีสีต่างกันเล็กน้อย โดยที่คลอโรฟิลล์ เอ มีสีเขียวเข้ม ส่วนคลอโรฟิลล์ บี มีสีเขียวอ่อน
ถ้าทำ paper chromatography ด้วยการไล่ระดับของรงควัตถุในใบไม้นั้น (ควรระบุ stationary phase และ mobile phase ด้วยเพราะมีผลต่อการเคลื่อนที่ และระบุความมีขั้วของสาร) จะเรียงลำดับเม็ดสีที่ได้ โดยดูจากความมีขั้วน้อย-มาก ของเม็ดสีแต่ละชนิดได้ดังนี้
อธิบายได้ว่า Carotene มีขั้วน้อยที่สุด แล้วไล่ระดับความมีขั้วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนมากที่สุดที่ Phaeophytin
ต่อไปนี้เป็นการเปรียบเทียบโครงสร้างของคลอโรฟิลล์แต่ละชนิด
การสังเคราะห์คลอโรฟิลล์.
การสร้างคลอโรฟิลล์เริ่มจากการสร้าง tetrapyrrole ที่เป็นวง โดยใช้กรดอะมิโน 5-aminolevulinic acid (ALA) เป็นสารตั้งต้น ในแบคทีเรียสีม่วงบางชนิดสร้างกรดอะมิโนชนิดนี้ขึ้นมาจาก succinyl CoA และไกลซีน ในไซยาโนแบคทีเรีย และพืชชั้นสูงจะสร้าง ALA โดยใช้กลูตาเมตในรูป glutamyl-tRNA เป็นสารตัวกลาง การสร้างคลอโรฟิลล์ในพืชเป็นวิถีที่ต้องมีการควบคุมอย่างมาก ในพืชมีดอกและพืชชั้นต่ำและสาหร่ายบางชนิดเช่นยูกลีนา การเปลี่ยนรูปของ protochlorophyllidae ไปเป็น chlorophyllide a เป็นขั้นตอนที่เมื่อมีแสง ในอีทิโอพลาสต์ของใบที่เจริญในที่มืด จะสะสม protochlorophyllidae ในระดับที่ต่ำมาก เมื่อใบพืชได้รับแสง protochlorophyllidae จะเปลี่ยนไปเป็น chlorophyllide a อย่างรวดเร็วจนหมด และสร้าง protochlorophyllidae ขึ้นมาใหม่ ใบที่ถูกแสงจึงกลายเป็นสีเขียว และถ้ามี protochlorophyllidae เหลืออยู่ การสังเคราะห์จะหยุดลง โดย protochlorophyllidae จะไปยับยั้งที่ปฏิกิริยาแรกคือยับยั้งการสร้าง ALA แต่ถ้าเพิ่ม ALA จากภายนอกเข้าไปจะเกิดการสังเคราะห์ protochlorophyllidae ขึ้นได้
การสลายตัวคลอโรฟิลล์อาจเกิดจากมลพิษได้โดยโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนทำให้คลอโรฟิลล์บีในพืชลดลง ส่วนสารมลพิษที่มีคลอรีนเป็นองค์ประกอบและสารกำจัดวัชพืชเช่นไกลโฟเสตทำให้คลอโรฟิลล์เอลดลง
ไซโทพลาซึม
ในชีววิทยาเซลล์ ไซโทพลาซึม  หมายถึงสสารทั้งหมดที่อยู่ภายในเซลล์และล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้มเซลล์ ยกเว้นนิวเคลียสของเซลล์ สำหรับสสารที่อยู่ภายในนิวเคลียสและล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้มนิวเคลียสจะเรียกว่านิวคลีโอพลาซึม (nucleoplasm) ส่วนประกอบหลักของไซโทพลาซึมได้แก่ ไซโทซอล (สสารคล้ายเจล) ออร์แกเนลล์ (โครงสร้างย่อยที่อยู่ภายในเซลล์) และไซโทพลาสมิกอินคลูชันอีกหลายชนิด ไซโทพลาซึมเป็นน้ำอยู่ประมาณ 80% และมักไม่มีสี
สสารพื้นที่มีขนาดระดับจุลภาคย่อย (submicroscopic) หรือไซโทพลาสมิกแมทริกซ์ เรียกว่ากราวด์พลาซึม (groundplasm) โดยไม่นับรวมออร์แกเนลล์และอนุภาคอื่น ๆ องค์ประกอบทุกชนิดที่พบในไซโทพลาซึม อาทิเช่น ไรโบโซม ไมโทคอนเดรีย พลาสติด หยดน้ำมัน และแวคิวโอล แขวนลอยอยู่ในระบบหลายเฟส (polyphasic system) อันซับซ้อนที่เรียกว่าไฮยาโลพลาซึม (hyaloplasm)
กิจกรรมต่าง ๆ ของเซลล์จะเกิดขึ้นอยู่ภายในไซโทพลาซึม อาทิเช่น วิถีเมแทบอลิซึม เป็นต้นว่าวิถีไกลโคไลซิส และกระบวนการเช่นการแบ่งเซลล์ บริเวณด้านในที่มีความเข้มข้นสูงเรียกว่า เอนโดพลาซึม (endoplasm) และสำหรับด้านนอกจะเรียกว่า เซลล์คอร์เท็กซ์ (cell cortex) หรือเอ็กโตพลาซึม (ectoplasm)
การเคลื่อนที่ของแคลเซียมไอออนเข้าและออกไซโทพลาซึมจัดเป็นกิจกรรมการส่งสัญญาณอย่างหนึ่งสำหรับวิถีเมแทบอลิซึม,
ในพืช การเคลื่อนที่ของไซโทพลาซึมไปรอบ ๆ แวคิวโอลเป็นที่ทราบกันในชื่อ การไหลเวียนไซโทพลาซึม (cytoplasmic streaming)
คำนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดย Rudolf von Kölliker ในตอนแรกถือเป็นคำไวพจน์สำหรับโพรโทพลาซึม (protoplasm) แต่ในภายหลังได้กลายมาเป็นคำที่ใช้หมายถึงสสารและออร์แกเนลล์ที่อยู่ระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์และนิวเคลียส
กระนั้นก็ยังคงมีความไม่เห็นพ้องต่อนิยามของคำว่าไซโทพลาซึม ดังที่มีผู้เขียนที่นิยมการแยกไซโทพลาซึมออกจากออร์แกเนลล์บางชนิด โดยเฉพาะแวคิวโอล และในบางครั้งก็แยกจากพลาสติดด้วย
ธรรมชาติทางกายภาพ.
สมบัติทางกายภาพของไซโทพลาซึมยังคงเป็นที่โต้เถียงตลอดช่วงไม่กี่ปีมานี้ ยังไม่แน่นอนว่า ส่วนประกอบแต่ละชนิดของไซโทพลาซึมมีปฏิสัมพันธ์กันเพื่อให้เกิดการเคลื่อนที่ของอนุภาคและออร์แกเนลล์พร้อมทั้งยังรักษาโครงสร้างของเซลล์ไว้ได้อย่างไร การไหลเวียนองค์ประกอบของไซโทพลาซึมมีบทบาทสำคัญในการทำงานหลาย ๆ อย่างของเซลล์ที่ขึ้นกับสภาพให้ซึมผ่านของไซโทพลาซึม ตัวอย่างหนึ่งของหน้าที่ดังกล่าวคือ การส่งสัญญาณของเซลล์ อันเป็นกระบวนการที่ขึ้นกับลักษณะที่โมเลกุลส่งสัญญาณแต่ละชนิดได้รับอนุญาตให้แพร่ข้ามเซลล์ ในขณะที่โมเลกุลส่งสัญญาณขนาดเล็กอย่างแคลเซียมไอออนสามารถแพร่ไปได้โดยง่าย โมเลกุลส่งสัญญาณขนาดใหญ่และโครงสร้างย่อยของเซลล์มักจะอาศัยตัวช่วยในการเคลื่อนที่ผ่านไซโทพลาซึม พลวัติที่ผิดปกติของเหล่าอนุภาคนี้ทำให้เกิดทฤษฎีจำนวนมากเกี่ยวกับธรรมชาติของไซโทพลาซึม
ซอล-เจล.
นานมาแล้ว มีการค้นพบหลักฐานว่าไซโมพลาซึมประพฤติตัวเป็นสารซอล-เจล (sol-gel) เชื่อกันว่าโมเลกุลที่เป็นองค์ประกอบและโครงสร้างของไซโทพลาซึมประพฤติตัวเป็นสารละลายคอลลอยด์ไร้ระเบียบ (sol) ได้ในบางครั้ง และบางครั้งก็เป็นโครงข่ายที่ประสานกันเป็นมวลแข็ง (gel) ทฤษฎีนี้เสนอว่าไซโทพลาซึมมีอยู่สองเฟสที่แตกต่างกัน คือของเหลวและของแข็ง ขึ้นอยู่กับระดับของปฏิสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบของเซลล์ ซึ่งอาจอธิบายพลวัตที่ต่างกันของสารแต่ละชนิดที่เคลื่อนที่อยู่ในไซโทพลาซึมได้ มีงานวิจัยที่รายงานว่า ที่มาตราส่วนความยาวน้อยกว่า 100 nm ไซโทพลาซึมจะพฤติตัวคล้ายของเหลว สำหรับมาตรส่วนความยาวที่มากกว่านั้นจะประพฤติตัวคล้ายเจล
แก้ว.