pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397 เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) ผู้รักษากรุงเก่า (พระยาไชยวิชิตเป็นบุตรเจ้าพระยานิกรบดินทร ซึ่งมีนามเดิมว่า "เจ้าสัวโต" ผู้สร้างวัดกัลยาณมิตร)
ต่อมาท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายใน และได้ให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 4 พระองค์ ได้แก่
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2441 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร (4 กันยายน พ.ศ. 2413 – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2415) เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2413 มีพระยศเมื่อแรกประสูติที่ “พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร“ มีพระโสทรอนุชาและพระโสทรกนิษฐา 3 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2415 สิริพระชันษา 1 ปีเศษ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์นำมาซึ่งความเสียพระราชหฤทัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกที่ประสูติใน "เศวตฉัตร"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร เป็นเจ้านายพระองค์แรกในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่สิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 พฤษภาคม ซึ่งแปดปีต่อมาในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2423 ได้มีเหตุการณ์สำคัญทำให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงถือเอาวันที่ 31 พฤษภาคม เป็นวันเคราะห์ร้ายอย่างยิ่งของพระองค์ นั่นคือเรือพระประเทียบของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ล่มที่ตำบลบางพูด ทำให้สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ที่ทรงพระครรภ์อยู่ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพชรรัตน์ พระราชธิดาพระชันษาได้ 2 ปีสิ้นพระชนม์ นับแต่นั้นมาก็ปรากฏว่า พระราชโอรสและพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 พฤษภาคม อีกหลายพระองค์ ทำให้วันที่ 31 พฤษภาคมเป็นวันถือในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งจะเป็นที่รู้กันอยู่ในบรรดาพระราชวงศ์และผู้ใกล้ชิดพระองค์เท่านั้น เมื่อใดที่ไม่ได้เสด็จอยู่ในพระนคร เมื่อนั้นก็หมายความว่าทรงระแวงถึงเหตุร้ายอันจะพึงบังเกิดแก่พระองค์ในวันนั้น จึงแปรพระราชฐานไปประทับยังที่อื่น เป็นการสะเดาะเคราะห์โดยปริยาย และถ้าในวันที่ 31 พฤษภาคมใด ผ่านไปโดยไม่ได้มีเหตุการณ์อันใดเกิดขึ้นแก่พระองค์ ก็จะมีการถวายพระพรชัยแด่พระองค์
ภายหลังจากงานพระราชเพลิงพระศพสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์แล้ว ในวันถัดมาก็มีการบำเพ็ญพระราชกุศลเกี่ยวกับพระอัฐิตามพระราชประเพณี ซึ่งปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ฉบับประจำวันที่ 4504 วันพฤหัสบดีแรม 3 ค่ำ เดือน 4 ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1242 ตรงกับวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 ว่า
"...เจ้าพนักงานเชิญพระอังคารขึ้นยานุมาศมีกระบวนแห่เทวดาเครื่องสูงกลองชะนะไปลงท่าพระ เชิญพระอังคารลงเรือชัย ๒ ลำมีเรือแห่ไปลอยที่หน้าวัดปทุมคงคาตามอย่างโบราณประเพณี แล้วกระบวนแห่ซึ่งเชิญพระอังคารไปส่งลงเรือ แล้วกลับเข้ามารับพระบรมอัฐิจากพระบรมมหาราชวัง เชิญออกพระที่นั่งทรงธรรมสดับปกรณ์ดังเช่นแต่ก่อน พระบรมอัฐิที่เชิญออกมาวันนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑ สมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ ๑ เชิญสถิตบนบุษบกทองคำเปลวกลางพระที่นั่งทรงธรรม สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอิศริยาลงกรณ์ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร พระองค์เจ้านภางค์พิพัทธพงศ์ เชิญสถิตในบุษบกห้ายอดแล้วพระราชทานรางวัลเจ้านายข้าราชการที่ถวายของในการพระเมรุ แล้วเสด็จขึ้นข้างใน…"
กุฏิอิศรวงศ์ ณ คณะ 3 วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. 2555 เดิมใช้เป็นกุฎิรับรองรับเถระผู้ใหญ่ ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่ศึกษาพระปริยัติธรรม โดยในการจัดสร้างได้อัญเชิญพระนามของพระองค์มาเป็นชื่อกุฏิ เนื่องจากพระองค์เป็นเจ้านายที่มีเชื่อสาย และเพื่อเป็นพระราชกุศลแด่พระองค์ด้วย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ หรือ นภางค์นิพัทธวงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 – 17 กันยายน พ.ศ. 2419) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 13 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรส ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2419 พระชันษา 1 ปี 325 วัน พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2420
ภายหลังจากงานพระราชเพลิงพระศพของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์แล้ว ในวันถัดมาก็ทรงมีการบำเพ็ญพระราชกุศลเกี่ยวกับพระอัฐิตามพระราชประเพณี หนึ่งในนั้นมีพระอัฐิของพระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์อยู่ด้วย ปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ฉบับประจำวันที่ 4504 วันพฤหัสบดีแรม 3 ค่ำ เดือน 4 ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1242 ตรงกับวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 ว่า 27 กุมภาพันธ์ 2423
"...เจ้าพนักงานเชิญพระอังคารขึ้นยานุมาศมีกระบวนแห่เทวดาเครื่องสูงกลองชะนะไปลงท่าพระ เชิญพระอังคารลงเรือชัย ๒ ลำมีเรือแห่ไปลอยที่หน้าวัดปทุมคงคาตามอย่างโบราณประเพณี แล้วกระบวนแห่ซึ่งเชิญพระอังคารไปส่งลงเรือ แล้วกลับเข้ามารับพระบรมอัฐิจากพระบรมมหาราชวัง เชิญออกพระที่นั่งทรงธรรมสดับปกรณ์ดังเช่นแต่ก่อน พระบรมอัฐิที่เชิญออกมาวันนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑ สมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ ๑ เชิญสถิตบนบุษบกทองคำเปลวกลางพระที่นั่งทรงธรรม สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอิศริยาลงกรณ์ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ เชิญสถิตในบุษบกห้ายอดแล้วพระราชทานรางวัลเจ้านายข้าราชการที่ถวายของในการพระเมรุ แล้วเสด็จขึ้นข้างใน…"
กุฏินภางค์นิพัทธพงศ์ ณ คณะ 3 วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. 2555 เดิมใช้เป็นกุฎิรับรองรับเถระผู้ใหญ่ ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่ศึกษาพระปริยัติธรรม โดยในการจัดสร้างได้อัญเชิญพระนามของพระองค์มาเป็นชื่อกุฏิ เนื่องจากพระองค์เป็นเจ้านายที่มีเชื่อสาย และเพื่อเป็นพระราชกุศลแด่พระองค์ด้วย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี หรือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบีเอตริศภัทรายุวดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 – 30 กันยายน พ.ศ. 2456) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง โดยพระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีเป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง (สกุลเดิม กัลยาณมิตร) ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) พระนาม "ภัทรายุวดี" มีความหมายว่า "หญิงสาวผู้ประเสริฐ" มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระชนนี ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ ตามลำดับ พระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เพื่อเฉลิมพระเกียรติยศเจ้าของพระนาม
พระองค์มีที่ประทับอยู่ภายในพระราชวังดุสิตซึ่งถูกแบ่งอย่างเป็นสัดส่วนแก่พระมเหสี บาทบริจาริกา และพระเจ้าลูกเธอ ที่ตั้งพลับพลาที่ประทับของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีเรียกว่าสวนหนังสือใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประชวรวัณโรคภายใน แพทย์ได้ถวายการรักษา พระอาการทรงบ้างทรุดบ้าง กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 11.21 น. ของวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2456 ณ พระตำหนักในพระบรมมหาราชวัง สิริพระชันษา 36 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2457
พระกรณียกิจและความสนพระทัย.
พระองค์มีศรัทธาในบวรพุทธศาสนา ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเขียนชมเชยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีไว้ว่า "เปนผู้พอพระหฤทัยทรงสดับธรรมเทศนามาก ทรงแล้วจดบันทึกใจความแห่งพระธรรมเทศนานั้นไว้ เพื่อสู่ผู้อื่นอ่าน" และปรากฏพระกรณียกิจเกี่ยวกับพระศาสนาในราชกิจจานุเบกษา ได้แก่ วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พร้อมด้วยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีและพระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุได้ประทานเงิน 240 บาทสำหรับการปฏิสังขรณ์วัดสุวรรณดารารามในมณฑลกรุงเก่า ต่อมาช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2450 พระองค์ได้ประทานเงินจำนวน 2,136 บาทสำหรับปฏิสังขรณ์วัดสมุหประดิษฐ์ อำเภอสาวไห้ เมืองสระบุรี ซึ่งเป็นวัดที่เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ปู่ของเจ้าจอมมารดาแสงเป็นผู้สร้าง แต่ต่อมาพระองค์มีพระประสงค์จะจัดตั้งโรงเรียนไทยขึ้นในวัดดังกล่าว พระยาพิไชยรณรงค์สงคราม ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรีจึงจัดศาลาโรงธรรมในวัดดังกล่าวขึ้นเป็นโรงเรียน พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประทานนามโรงเรียนนี้ว่า "โรงเรียนประถมสมุหประดิษฐ์" เปิดสอนวันแรกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคมปีเดียวกัน โดยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีจะประทานเงินอุดหนุนโรงเรียนไว้ทุกหกเดือน หกเดือนละ 20 บาท
พระองค์ทรงพระนิพนธ์หนังสือธรรมะได้แก่ หนังสือพระนิพนธ์และธรรมเทศนา และหนังสือปรารภการฟังธรรม ซึ่งทรงนิพนธ์จากการสดับพระธรรมเทศนา โดยทรงบรรยายประโยชน์ของการฟังธรรมไว้ว่า "การฟังธรรมจะเกิดประโยชน์ได้ ก็จะต้องอาศัยความตรึกตรองพิจารณาในธรรมนั้น ๆ ให้เข้าใจ จนเกิดความเชื่อความจริงใจ ว่า พระธรรมวินัยนี้สามารถจะล่วงทุกข์ได้จริง จึงจะเปนเหตุให้กระตือรือร้นในการปฏิบัติตามธรรมที่ได้ฟังมาแล้วนั้น ๆ" หนังสือธรรมะของพระองค์ถูกตีพิมพ์ในช่วงที่ยังทรงพระชนม์อย่างน้อยสองครั้งโดยไม่เปิดเผยพระนาม แต่หลังการสิ้นพระชนม์จึงมีการระบุพระนามของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีในฐานะผู้แต่งในหนังสืออนุสรณ์งานพระศพของพระองค์เอง
ด้านการแพทย์ วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2452 พระองค์ได้ประทานเงินบำรุงโรงพยาบาลสามเสน 20 บาท และอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคมปีถัดมา เพราะบำเพ็ญกุศลเนื่องในวันประสูติ วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2454 พระองค์เจ้าภัทรายุวดีและพระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุประทานเงินแจกแก่คนไข้ในโรงพยาบาลคนเสียจริต 20.10 บาท และประทานเงินบำรุงโรงพยาบาลอีก 40 บาท
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459 สิริพระชันษา 38 ปี
พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินี 3 พระองค์ ได้แก่
Harenchi☆Punch
เฟร็ดและจอร์จ วีสลีย์
พระราชภาวนาวิสุทธิ์
ราฟาเอล ซันซิโอ
ไมเคิลแองเจโล บูโอนารอตติ
โดนาโต ดิ นิโคโล ดิ เบตโต บาร์ดิ
ยูนิซัน
"สำหรับสื่อวีดิทัศน์ในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ ยูนิซัน (วิดีโอของเซลีน ดิออน)"
ยูนิซัน  เป็นผลงานอัลบั้มลำดับที่ 1 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มที่ 15 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส ออกจำหน่ายช่วงปี พ.ศ. 2533
กล่าวนำ.
ก่อนที่เซลีน ดิออนจะย่างก้าวเข้ามาในวงการเพลงสากล เธอก็ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสมาทั้งหมด 14 อัลบั้ม - 11 อัลบั้มในแคนาดา และ 3 อัลบั้มในฝรั่งเศส และได้รับรางวัลมากมาย อันได้แก่รางวัลฟิลิกซ์ 15 รางวัล, รางวัลประกวดในเทศกาลดนตรีของยามาฮา 2 รางวัลและ รางวัลจากการประกวดร้องเพลงในงาน Eurovision Song Contest เซลีนยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำและทองคำขาวจากอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเธอ (4 แผ่นเสียงทองคำ, 3 แผ่นเสียงทองคำขาว) และจากซิงเกิลของเธอ (3 แผ่นเสียงทองคำ) เธอประสพความสำเร็จอย่างมากจากการเป็นนักร้องในวงการเพลงฝรั่งเศส แต่ในประเทศอื่นๆ ที่ไม่มีตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอยังคงเป็นเด็กสาวนิรนามอยู่
ในปี พ.ศ. 2525 เซลีน ดิออน ได้ทำเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของเธอ ชื่อเพลงว่า "ลิสซึนทูเดอะเมจิกแมน" สำหรับประกอบหนังเรื่อง"เดอะพีนัทบัทเทอร์โซลูชัน"และภายในปีเดียวกัน เธอยังได้นำอัลบั้มบันทึกการแสดงสดออกวางจำหน่าย ชื่อว่า “Céline Dion en Concert” ภายในอัลบั้มยังบรรจุเพลงภาษาอังกฤษที่เธอได้ร้องในคอนเสิร์ตไว้ ก็คือเพลง "อัพแวร์วีบีลอง" "โอเวอร์เดอะเรนโบว์" และ "วอทอะฟีลลิง"
ในปี พ.ศ. 2532 ซิงเกิลภาษาอังกฤษเพลงที่ 2 ของเธอได้วางแผงในแคนาดา ชื่อเพลงว่า "แคนท์ลีฟวิทยู แคนท์ลีฟวิทเอาท์ยู" ซึ่งร้องคู่กับ บิลลี่ นิวตัน-เดวิส และเธอยังได้บันทึกเสียงในเพลง "ลิสซึนทูมี" คู่กับ Warren Wiebe เพื่อใช้เป็นเพลงหลักของหนังที่ Kirk Cameron แสดงนำ และในปีเดียวกัน เธอก็ได้อัดเพลงคู่ภาษาอังกฤษเพลงที่ 3 ของเธอ "วิชฟูล ธิงกิง" ซึ่งร้องคู่กับแดน ฮิล
อัลบั้มยูนิซัน ได้ทำการบันทึกเสียงที่ ลอนดอน นิวยอร์ก และ ลอสแอนเจลิส มีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ ได้แก่ "(If There Was) Any Other Way", "Unison", "Where Does My Heart Beat Now", "The Last to Know" และ "Have a Heart" ("Partout je te vois" จากอัลบั้ม Incognito เวอร์ชันภาษาอังกฤษ)
เซลีน ดิออน ยังได้ทำการทัวร์คอนเสิร์ตเพื่อโปรโมทอัลบั้มนี้ที่แคนาดา ซึ่งโชว์บางเพลงในคอนเสิร์ต ได้ถูกนำใส่ไว้ใน Unison Video และในขณะที่เธอกำลังทัวร์ เธอก็ได้บันทึกเสียงเพลง "Voices That Care" ซึ่งเป็นเพลงเพื่อการกุศล ร่วมกับนักร้องชื่อดังอีกลายคน ประพันธ์โดย David Foster, Linda Thompson และ Peter Cetera และวางแผงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับ 11 ในชาร์ตเพลงบิลบอร์ดยอดนิยม 100 เพลง และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา
"แวร์ดาสมายฮาร์ตบีทนาว" เป็นเพลงทำให้เซลีน ดิออนเข้าสู่วงการเพลงสากลอย่างแท้จริง ด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับที่ 4 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขายได้ทั่วโลกมากกว่า 4 ล้านแผ่น และประสพความสำเร็จมากในประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ด้วยการที่ตัวอัลบั้มได้ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 18 ในแคนาดา และ 74 ในสหรัฐอเมริกา และยังได้รับรางวัล 7 แผ่นเสียงทองคำขาวในแคนาดา (มียอดขายมากกว่า 700,000 แผ่น) และ 1 แผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา (มียอดขายประมาณ 1.3 ล้านแผ่น) นอกจากนี้ ตัวอัลบั้มยังติดอันดับที่ 8 ในนอร์เวย์ ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดจากทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มนี้ได้ติดชาร์ทอันดับที่ 55 ในประเทศอังกฤษ ถึงแม้ว่าตัวอัลบั้มไม่ได้ติดชาร์ทในประเทศฝรั่งเศส แต่ก็ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในปี พ.ศ. 2540 (มียอดขายมากกว่า 100,000 แผ่น)
จากการออกอัลบั้มนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัล English-speaking Artist of the Year ที่งานประการผลรางวัล Félix Awards แต่เธอก็ขอปฏิเสธที่จะรับรางวัลนั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่ใช่ “English-speaking Artist” เธอยังคงเป็น “French” อยู่ และจะเป็นตลอดไป
เซลีนดิออน (อัลบั้ม)
เซลีนดิออน  คืออัลบั้มที่ใช้ชื่อเดียวกันกับศิลปิน เซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 2 และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสด้วยแล้วจะเป็นอัลบั้มที่ 17
เซลีนก้าวสู่ความเป็นนักร้องระดับสากล เมื่อได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีกับพีโบ ไบรซัน ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" ในปี พ.ศ. 2534 เพลงนี้เป็นเพลงที่สามารถดึงจุดเด่นด้านเสียงร้องของเซลีนออกมาได้ ทั้งคลาสสิก, ซอฟท์ร็อก ซึ่งเป็นเพลงแนวร่วมสมัย ประกอบกับท่วงทำนองสบายๆ เพลงนี้จึงเป็น 1 ใน 10 เพลงยอดนิยมในสหรัฐอเมริกา และได้รับออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำด้านเพลงต้นตำรับยอดเยี่ยม, รางวัลแกรมมีสำหรับเพลงร้องคู่ยอดเยี่ยม และคำร้องเพลงยอดเยี่ยมสำหรับโมชันพิกเจอร์ อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อในด้านเพลงแห่งปี เพลงนี้เป็นซิงเกิลแระของเซลีนที่เป็นซอฟท์ร็อก และรวมความเป็นเพลงโซล, คลาสสิก
ชาร์ท.
"Celine Dion" is undercertified in one country:
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 3 รางวัลแกรมมี่ ดังนี้:
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ  เป็นผลงานอัลบัมลำดับที่ 3 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
เซลีนทำงานร่วมกับทีมงานที่ช่วยเธอมาแล้วในอัลบั้ม "ยูนิซัน" และ "เซลีนดิออน" อันได้แก่ เดวิด ฟอสเตอร์, Walter Afanasieff, Diane Warren และอื่นๆ
อัลบั้มนี้เป็นตัวแทนของการความเป็นสากลของเซลีน ด้วยความนิยมต่ออัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ซึ่งมีหลายซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ อันประกอบด้วย เวนไอฟอลอินเลิฟ (ฉบับร้องใหม่ในเพลงของ ดอริส เดย์ ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sleepless in Seattle ), "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" (เพลงดังของ Jennifer Rush ในปี พ.ศ. 2528), "มิสเล็ด," "ติงทไวซ์," "ออนลี่วันโรด" และ "เน็กซ์เพลนเอ้าท์"
อัลบั้มที่ไม่ได้จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาได้บรรจุเพลง "จัสวอล์กอะเวย์" (ซิงเกิลโปรโมตในสเปน) "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ออกจำหน่ายอีกครั้งในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 กับเพลงพิเศษในอัลบั้มนี้ "ทูเลิฟยูมอร์" (ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมอย่างมากในญี่ปุ่น)
จุดที่น่าสังเกตของ "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" (สีสันแห่งความรักของ[ฉัน]) คือส่วนของการอุทิศ เป็นที่รู้กันว่าเซลีนตกหลุมรักในผู้จัดการของเขา René Angélil และในส่วนของการอุทิศนั้น เซลีนเรียกเรเน่ว่า "สีสันแห่งความรักของ[เธอ]"
ในเพลง "เว็นไอฟอลอินเลิฟ" และ "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" เซลีนได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลแกรมมี่ถึง 2 รางวัล และรางวัลที่ได้รับในช่วงของ "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ได้แก่ Ivor Novello Award กับเพลง "ธิงทไวซ์", Japan Gold Disc Award กับเพลง "ทูเลิฟยูมอ", IRMA Award กับอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" และ เวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส กับรางวัลศิลปินหญิงชาวแคนาดาที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี เซลีนยังได้รับรางวัล Juno Awards and Félix Awards และถูกเสนอชื่อใน American Music Award
เซลีนจัดคอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม และออกจำหน่าย เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ตในรูปแบบ ดีวีดี และ วิดีโอ
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ไม่ได้รับการรับรองสถานะดังต่อไปนี้
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อในรางวัลแรมมี่ อีก 2 รางวัลดังต่อไปนี้
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ ดังนี้
ฟอลลิงอินทูยู
ฟอลลิงอินทูยู  อัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 4 ของ เซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 อัลบั้มนี้จะนำมาวางแผงอีกครั้ง พร้อมกับอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม และ เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ในรูปแบบ 3 ซีดีในรูปแบบใหม่ ซึ่งจะวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในยุโรป และ แคนาดา และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังจะออกจำหน่ายในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา
"ฟอลลิงอินทูยู" แสดงถึงการได้รับความนิยมของเซลีน ดิออน พร้อมทั้งความก้าวหน้าในด้านดนตรีของเธอ ซึ่งเป็นที่คุ้นหูของแฟนเพลง ประกอบด้วยหลายองค์ประกอบ ได้แก่ ornate orchestral frills และ African chanting, และเครื่องดนตรี อาทิ ไวโอลิน, กีตาร์สเปน, ทรอมโบน, cavaquinho และแซกโซโฟน สร้างสรรค์เสียงใหม่ๆ เพลงแต่ละบทเพลงมีความหลายหลายแบบ อาทิ "River Deep, Mountain High" (ต้นฉบับของ Tina Turner) สร้างความโดดเด่นของเสียงของเครื่องดนตรีประเภทตีหรือเคาะ " It's All Coming Back to Me Now " (ต้นฉบับของ Jim Steinman) และต้นฉบับของ Eric Carmen เพลง " All by Myself" คงไว้ซึ่งบรรยากาศของดนตรีป๊อป-ร็อก แต่รวมไว้ซึ่งเสียงคลาสสิก อย่างเปียโน และ เพลงบัลลาร์ดแนว maudlin (แปลว่า อันชวนให้เกิดความสงสาร) เพลง "Because You Loved Me " ประพันธ์โดย ไดแอน วอร์เรน ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี 1996 เรื่อง Up Close &amp; Personal ได้รับเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี 1996 และอีก 4 รางวัลแกรมมี เซลีน ดิออนได้ขึ้นแสดงในงานทั้ง 2 งาน อัลบั้มนี้ยังรวมเพลงของ อารีธา แฟรงคลิน "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" และ Marie Claire D'ubaldo " Falling into You"
"If That's What It Takes," "I Don't Know," และ "Fly" เป็นเพลงภาคภาษาอังกฤษคือเพลงจากอัลบั้ม D'eux
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2539 เซลีนยังแสดงพิธีเปิดของโอลิมปิค ฤดูร้อน ปี 1996 ในบทเพลง "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม " ซึ่งมีผู้ชมกว่า 100,000 คน รอบๆเธอ นอกจากนี้ กว่า 3.5 พันล้านคนทั่วโลก (ทางโทรทัศน์ถ่ายทอด) เซลีน ดิออนยังมอบเงินที่เธอได้จากงานนี้ให้ทีมแคนาดา เพื่อสนับสนุนกรีฑาของแคนาดา เพลงนี้ได้บรรจุใน Limited Edition ในเอเชียและออสเตรลีย และบรรจุในอัลบั้มที่วางขายทั่วโลก "The Collector's Series Volume One"
"ฟอลลิงอินทูยู" ได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขาอัลบั้มแห่งปี และอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม และรางวัลอีกมากมายทั่วโลก ในวันที่ 17 เมษายน 1997 ในโมนาโค เซลีนดิออนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงของ World Music Awards ceremony โดยได้รับ 3 รางวัล ได้แก่ Best-selling Canadian female singer, Best-selling artist (ทุกประเภทรวมกัน) และ Best-selling Pop artist ยอดขายรวมกว่า 25 ล้านแผ่นใรปี 1996เป็นปีที่ 2 ที่เซลีนมียอดขายมากกว่า 20 ล้านอัลบั้มทั่วโลก และในงานนี้เธอได้ขับร้องเพลง " Call the Man" พร้อมกับ gospel choir กว่า 30 คนและอัลบั้มนี้ได้จัดอันดับอยู่ในอันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล
เซลีน ดิออน "คอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู" เพื่อสนับสนุนยอดขายของอัลบั้ม
"Falling into You" is undercertified in two countries:
Céline Dion was also nominated for one Academy Award:
Céline Dion was also nominated for three more Grammy Awards:
Céline Dion was also nominated for two American Music Awards:
เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ  คืออัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 5 ของเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มที่ 23 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสด้วย วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และออกจำหน่ายอีกครั้งรูปแบบซีดี 3 แผ่นรวมกับอัลบั้ม"ฟอลลิงอินทูยู" และ "อะนิวเดย์แฮสคัม" เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในยุโรป และแคนาดา และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551 และที่ญี่ปุ่นวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 อีกด้วย
หลังจากความสำเร็จของเซลีน ดิออนกับอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู"  แล้ว เซลีนก็ได้ออกอัลบั้ม"เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" โดยทำการบันทึกเสียงที่ลอนดอน, นิวยอร์ก และลอสแองเจนลิส ซึ่งมีแขกรับเชิญพิเศษมากมายในอัลบั้มนี้ อาทิ บาบรา สตรัยซันในเพลง "เทลฮิม" ,วง บีจีส์ ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี", ลูชิอาโน ปาวารอตติ นักร้องโอเปร่าชั้นยอด ในเพลง "ไอเฮทยูเด็นไอเลิฟยู" และนักดนตรีคนอื่นๆอย่างคาโรล์ คิงและเซอร์จอร์จ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ของเดอะบีทเทิลส์ มาเป็นโปรดิวเซอร์ในเพลง "เดอะรีซัน", ไบรอัน อดัมในเพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และเจมีแคน ไดอานาคิง ร้องเสียงประกอบในเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้"
ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน"  เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย
เพลง "แวร์อิสเดอเลิฟ" เป็นเพลงสุดท้ายที่บรรจุในอัลบั้มนี้ แทนที่เพลง "อิสน็อตติงสแคร์" ซึ่งจิม สตีนแมนอำนวยการสร้าง ซึ่งการนำออกจากอัลบั้มนี้ยังไม่ทราบเหตุผล โดยโปสเตอร์โฆษณาในเอเชียระบุเพลง "อิสน็อตติงสแคร์" ในรายชื่อเพลง
อัลบั้มนี้ประกอบด้วยเพลงนำกลับมาทำใหม่มากมายอย่าง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" (ของไดอานา คิง), "เลิฟอิสออนเดอะเวย์" (ของบิลลี พอร์เตอร์), "เว็นไอนีดยู" (ของ ลีโอ เซเยอ), "ไอเฮทยูเด็นไอเลิฟยู" (เปลี่ยนชื่อมาจากเพลง "เนเวอร์, เนเวอร์, เนเวอร์" ของเชอลี แบซซี ปรับปรุงจากเพลงภาษาอิตาลี "Grande, Grande, Grande" ของ Mina Mazzini) และ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" (ปรับปรุงเป็นภาษาอังกฤษจากเพลงภาษาฝรั่งเศส "Puisque Tu Pars" โดยชอง-ชาก โกลด์แมน) "Amar Haciendo el Amor" เป็นเพลงนำมาทำใหม่จากเพลง "ยูออนลีเลิฟวันซ์" บันทึกเสียงโดย บิลลี แมนในปี พ.ศ. 2539
เซลีน ดิออน ได้รับรางวัลสำหรับอัลบั้มและซิงเกิลจากอัลบั้มนี้อย่างมากมาย อย่าง รางวัลแกรมมี, รางวัลออสการ์, อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์, รางวัลบิลบอร์ดมิวสิก และเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส
นอกจากนี้เซลีน ยังจัด"คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ"เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้
ก่อนออกจำหน่ายโซนี่ บีเอ็มจีประกาศว่าจะจัดจำหน่ายอัลบั้มนี้กว่า 10 ล้านแผ่นทั่วโลก (10,750,300 แผ่น) เพื่อที่จะทำให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแห่งปี พ.ศ. 2540 แต่การขายนั้นกลับได้รับความนิยมอย่างสูงในตอนแรก อัลบั้มนี้ขาย และติดชาร์ตทั่วโลก ทำลายสถิติการขายในแคนาดา และประเทศอื่นๆ หลัง 3 สัปดาห์ ในแคนาดา ได้รับการรับรองสถานะเป็น ไดมอนด์ (1,000,000 แผ่น) "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" มียอดขายกว่า 31 ล้านแผ่นทั่วโลก และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีตลอดกาล (20 ล้านแผ่นภายใน 4 สัปดาห์) ในสำหรับอเมริกาได้อันดับที่ 2 กับอัลบั้มยอดขายดีเด่นในปี พ.ศ. 2540
เพลงยอดนิยมอันดับ 1 "มายฮาร์ตวิลโกออน" ครองชาร์ตอันดับ 1 ทั่วโลก และยังมีซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จอื่นๆได้แก่ "เทลฮิม" (อันดับ 1 ในเนเธอร์แลนด์), "บีเดอะแมน" (อันดับ 24 ในญี่ปุ่น), "เดอะรีซัน" (อันดับ 1 ในฝรั่งเศส), "ทูเลิฟยูมอร์" (อันดับ 1 ในญี่ปุ่น), "อิมมอร์ทอลลิตี" (อันดับ 2 ในเยอรมัน), "ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)" (อันดับ 40 ในแคนาดา - ชาร์ตเอซี) และ "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" (อันดับ 16 ในออสเตรีย)
นอกจากนี้เซลีน ดิออน ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีก 2 รางวัลจากรางวัลแกรมมี :
เซลีน ดิออน ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีก 2 รางวัลจากอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์:
ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์
ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์  คืออัลบั้มสหภาษาเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาสของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ทั่วโลก ในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์มีการนำอัลบั้มดังกล่าวออกจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อว่า "Ihre Schönsten Weihnachtslieder" และในช่วงปลายปีเดียวกันได้มีการออกจำหน่ายอัลบั้มนี้ในรูปแบบดิจิแพ็กระหว่างเดือนตุลาคม - ธันวาคม ประกอบด้วยซีดีเพลงและดีวีดีบันทึกการแสดงสดรายการโทรทัศน์พิเศษทางสถานีซีบีเอสเมื่อปี พ.ศ. 2541 และในช่วงเดือนตุลาคม - ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการออกจำหน่ายในรูปแบบโกลด์ทินบ็อกในออสเตรเลียและยุโรปบางประเทศ และในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้มีการออกำหน่ายอัลบั้มนี้อีกครั้งในฉบับยูล ซึ่งประกอบด้วยภาวันหยุดพักผ่อนโดยใช้เพลงจากอัลบั้มประกอบ อัลบั้มนี้นับเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของเซลีนและเป็นหนึ่งในอัลบั้มคริสต์มาสที่ขายดีที่สุดด้วยยอดขายกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก
ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" เซลีนได้ขับร้องเพลงคริสต์มาสยอดนิยม อาทิ "เดอะคริสต์มาสซอง" "บลูคริสต์มาส" "เฟลิสนาวิดา" และเพลงที่ประพันธ์ขึ้นเพื่ออัลบั้มนี้ อาทิ "โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์" "แอมยัวร์แองเจิล" ผลงานการขับร้องร่วมกับอาร์. เคลลี "เดอะเพรร์" ผลงานการขับร้องร่วมกับอานเดรอา โบเชลลี นอกจากนี้ยังขับร้องเพลงสวดอย่าง "Ave Maria", "Adeste Fideles" และขับร้องเพลงร่วมกับครอบครัวของเธอ 2 เพลง ได้แก่ "Feliz Navidad" และ "Les cloches du hameau" อัลบั้มนี้ควบคุมการสร้างและอำนวยการผลิตโดย เดวิด ฟอสเตอร์และริก เวก โดยอัลบั้มนี้เซลีนมีโอกาสร่วมประพันธ์ในเพลง "โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์"
"ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" ยังมีศิลปินที่มีชื่อเสียงร่วมงานในอัลบั้มนี้ อาทิ ไดอานา คราลล์ ซึ่งร่วมบรรเลงเปียโนในเพลง "บลูคริสต์มาส" และไบรอัน อดัมส์ ซึ่งเล่นกีตาร์ เบส และขับร้องร่วมในเพลง "อะนาเธอร์เยียร์แฮสกอนบาย"