pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รุ่งเช้าสำรวยตื่นเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เขาเข้าห้องน้ำผิดเป็นห้องน้ำหญิง และได้ออกไปรายงานที่ไอทีวีต่อ คนร้ายได้ส่งต๋อง ลูกแก้ว และ โก๊ะ นั่งรถตู้ไปสถานีเลี้ยงเด็กที่พัทยา ก่อนจะส่งไปต๋องได้เห็นพ่อของเขา ออกอากาศไอทีวีว่าพ่อของเขารักลูกมาก สำรวยได้เหมามอเตอร์ไซด์มา และนักข่าวไอทีวีจะถามว่าจะส่งพวกเขาไหม แต่แต๋วได้เริ่มแผนหลอกว่าจะส่งตัวพวกเขาไปที่สถานีไอทีวี และคนร้ายได้ส่งไว้ที่รถตู้เรียบร้อยบังเอิญลูกแก้วได้เห็นสำรวยกำลังวิ่งไปหาต๋องตามถนนที่เป็นรูปแมลงปอ แต่คนร้ายไม่ให้พวกเขาออกจากรถตู้โดยเด็ดขาด ส่วนที่สำรวยได้ส่งภาพถ่ายครอบครัวของเขาส่งไปให้หลวงพ่อดู แต่ต๋องไม่ได้อยู่ที่นี่ และให้นั่งรถตุ๊ก ตุ๊กไปที่ถนนข้าวสาร และที่สถานเลี้ยงเด็ก คนร้ายขับรถไปถึงที่หมาย และพวกมันได้บังคับใช้เด็กสั่งให้ไปขายผลไม้ในชายหาดพัทยา คนร้ายทั้งหมดเป็นคนอาร์มณ์ฉุนเฉียวอันธพาล ชอบทารุณกรรมทุบตีต่อพวกเด็ก มีสวย เป็นสาวคนโตก็ถูกจับขังด้วยและบังคับให้ขายผลไม้เหมือนกันและใจดีต่อ ต๋อง และ ลูกแก้ว และตัดมาที่สำรวยเขาได้เข้าสังเวียนมวยในบาร์ที่ถนนข้าวสาร เพื่อจะหาต๋องต่อไปอีกเรื่อยๆ เขาพบเด็กทั้งคู่ตีมวยบนสนามประลอง สักพักโดยที่จะถาม แต๋ว ที่จะตามหาเรื่องต๋อง สาวเจ้าของบ้านพูดโกหกโดยไม่รู้จักเขา รวมถึงได้สั่งให้พวกแก๊งค์เลวใส่เสื้อขาวมาจับเขาไว้และพาเขาออกไปข้างนอก วันถัดมาในสถานเลี้ยงเด็ก คนร้ายได้สอนการขายผลไม้ทั้งหมด และพาพวกเด็กทั้งหมดออกไปขายผลไม้ที่พัทยาต่อ ผลไม้นี้ต้องขายให้ครบ 20 บาท แต่คนร้ายก็ไม่พอใจ แล้ว ต๋อง กับ ลูกแก้ว ได้พบตำรวจที่สตาร์ทเครื่องมอเตอร์ไซค์ ทั้งคู่จะวิ่งไปหาตำรวจ จนวิ่งไม่ทันคนร้ายดักหน้าไว้ก่อน
ในบาร์นั้นสำรวยถามแต๋วเพื่อขอร้องให้ไปสอบถามที่สถานีตำรวจ สาวเจ้าของบ้านสถานเลี้ยงเด็กหลอกลวง สั่งให้ลูกสมุนพาเขาไปส่งที่กองขยะว่าเป็นโรงพักของสถานีตำรวจ ที่สถานเลี้ยงเด็กพวกเด็กๆ กำลังจะหนีออกจากสถานเลี้ยงเด็กนี้คนร้ายคนหนึ่งเห็นเด็กทุกคนหลบหนี และไม่ได้ผลจึงกลับไปที่สถานเลี้ยงเด็กเหมือนเดิม ตอนเช้าคนร้ายได้อบรมตัวอย่างที่ใครจะหนีก็จะตาย ด้วยเอาตุ๊กตา และใส่น้ำมันแล้วจุดไฟเผาตุ๊กตาตัวนั้น แล้วก็ขายผลไม้อีก ลูกน้องของโก๊ะที่ต๋องขายผลไม้ปรากฏออกมาและเริ่มจัดการกำต๋องพร้อมด้วยลูกแก้วมาจัดการต่อสู้กับโก๊ะ คนร้ายวิ่งบังคับให้ขายผลไม้ต่อ ที่บ้านของสำรวย แม่ของสำรวยตั้งครรภ์ ที่ยังทำขนม และห่วงใยสำรวยและต๋องอยู่ ตอนกลางคืนต๋องกับลูกแก้วได้ไปขายผลไม้ต่อ พอหยุดขายผลไม้ต๋องนั่งเล่นบนชายหาด ทันใดนั้นโก๊ะพร้อมด้วยลูกสมุนได้มาชำระแค้นของลูกแก้ว แต่ไม่อยู่เขาได้ตัดสินใจทำร้ายต๋องแทน ลูกแก้วมาจัดการกับลูกสมุนและโก๊ะ แล้วพวกมันได้หนีไปในหลังฝนตก ในสถานเลี้ยงเด็กต๋องคิดถึงครอบครัวของตนเอง
เช้าต่อมาแต๋วได้ปลุกทั้งคู่ เธอได้ปลุกโก๊ะและต๋องแต่ทั้งคู่ไม่สบาย พร้อมลุมจัดการกับสาวเจ้าของเลี้ยงเด็ก และเธอให้บังคับสั่งให้ไปที่บาร์เพื่อจะให้ต่อสู้กันตัวต่อตัวกับเด็กนักมวยที่เก่งกาจ ที่บ้านของสำรวยแอ๋วเจ็บท้อง ทำให้ส่งไปโรงพยาบาล ในช่วงฝนตกที่กรุงเทพสำรวยได้เห็นต๋องกับลูกแก้วกำลังจะเข้าสังเวียนในบาร์ เขาได้มารับลูกของเขาแต่ไม่ทันการลูกสมุนและแก๊งค์คนร้ายไม่สนใจได้จับสำรวยไว้โดยไม่ได้คืนให้กับพ่อของเขาอีกเลย ทำให้ ต๋อง ลูกแก้ว และสำรวย ได้รับบาดเจ็บตามกันจนสลบไป แล้วไปส่งที่สถานเลี้ยงเด็กพา ต๋องกับลูกแก้ว ไปขังที่ชั้น 2 ทั้งคู่ได้หาทางที่จะหลบหนีโดยต้องอะไรมาเผาสถานเลี้ยงเด็ก แล้วต๋องโชคดีหาไม้ขีดไฟเจอ และเผาสถานที่เลี้ยงเด็ก ทำให้พวกเด็กๆหนีไปหมด รวมถึงคนร้ายเอาไม่อยู่ได้หนีไปเหมือนกันจนช่วยทั้งคู่ไม่ไหว พอดีที่สำรวยได้มาช่วยทั้งคู่หลบหนีทำให้ไฟในถังแก๊สนั้นระเบิดจนทั้ง 3 ล้มไป
สักพักมี รถตำรวจ รถข่าว และรถดับเพลิงมากู้ภัยช่วยเหลือผู้รอดชีวิต และปรีช กับ วรรณ มาดูลูกแก้วที่ประสบภัยอยู่แต่ตำรวจไม่ให้เข้าไปได้ และรวมถึงจับคนร้ายและแต๋วเอาไว้ ณ โรงพยาบาลสำรวยได้รับบาดเจ็บและมีผ้าพันแผลมัดทั่วร่างกาย และแม่แอ๋วของสำรวยได้คลอดลูกเรียบร้อย ในตอนนั้นเองปรีชา วรรณ ลูกแก้ว และ ต๋อง กลับมาเยี่ยมสำรวยที่บาดเจ็บทั้งตัวและของฝากเป็นขนม และปรีชาได้ขอบคุณสำรวยที่ได้ช่วยเหลือลูกแก้วไว้ได้อย่างปลอดภัย วันต่อมาที่เขาสก สำรวยนั่งจักรยานส่งต๋องไปโรงเรียนอย่างปกติและอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
ตลาดหลักทรัพย์ใหม่
ลำดับพระปฐมวงศ์ในพระบรมราชวงศ์จักรี
ชาตรี ศรีชล
ชาตรี ศรีชล เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายเสียงดีเลือดนักสู้จากเมืองน้ำเค็ม เขามีความสามารถทั้งการร้องเพลง รวมทั้งการประพันธ์เพลงลูกทุ่งในระดับชั้นแนวหน้าของวงการลูกทุ่งเมืองไทย ผลงานเพลงทั้งทีเจขาร้องและประพันธ์ เป็นที่รู้จักของแฟนเพลงมากมาย ชาตรี ศรีชล เป็นเจ้าของผลงานเพลงดังอย่าง "สาวผักไห่", "สมัครรักสมัครแฟน" และอื่น ๆ อีกมาก
ชาตรี ศรีชล มีชื่อจริงว่า สมบุญ ลีเส็ง เกิดวันจันทร์ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 ที่บ้านนากระรอก ต.ทุ่งขวาง อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี พ่อชื่อ นายเผือก แม่ชื่อ นางสอน ลีเส็ง เป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ชาตรี ศรีชล เรียนหนังสือจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนชลชาย โรงเรียนประจำจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันคือ โรงเรียนชลราษฎรอำรุง
ก้าวเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการไปสมัครร้องเพลงกับวง "รวมดาวกระจาย" ของครูสำเนียง ม่วงทอง ในยุคแรก ก่อนออกจากวงครูสำเนียง ก็มาสมัครอยู่กับวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ (ขณะนั้นครูสุรพลเสียชีวิตแล้ว และมีศรีนวล สมบัติเจริญเป็นหัวหน้าวง) เมื่อปลายปี พ.ศ. 2511 โดยแต่งเพลงและช่วยเคาะจังหวะการร้องเพลงให้สีนวลในช่วงแรกๆคือเพลง "รักหน่อยนะ" จนสีนวลมีชื่อเสียง เมื่อปี พ.ศ. 2513 ออกจากวงศรีนวล สมบัติเจริญ มาตั้งวงเป็นของตัวเอง แต่ทำวงแค่ปีเดียวมีปัญหาต้องยุบวงเนื่องจากต้องโทษด้วยข้อคดีหนีการเกณฑ์ทหาร เมื่อพ้นโทษแล้ว ได้ตั้งวงใหม่ และประสพความสำเร็จด้วยเพลง "ไปเอาเหล้ามา" จากงานประพันธ์ของตัวเอง หลังจากเลิกวงแล้วก็ร้องเพลงตามห้องอาหารและรับเชิญเป็นบางโอกาส
ชาตรี ศรีชล ร้องเพลงบันทึกแผ่นเสียงเพลงแรกคือเพลงบัวหลวง ปีพ.ศ. 2512 (ซึ่งแต่งไว้ก่อนเข้าวงการ) ส่วนผลงานเพลงที่สร้างชื่อมีมากมาย อาทิ "สมัครรักสมัครแฟน" ,"ช้ำรักจากเมืองชล" "สาวผักไห่" "วอนแฟนเพลง", "โฉมนาง", "เมาเหล้าเมารัก", "รอไม่ไหว", "สาวอาปาเช่" ฯลฯ
ชาตรี ศรีชล ถือว่าเป็นนักร้องอัจฉริยะคนหนึ่ง ในวันหนึ่ง ๆ สามารถประพันธ์เพลงได้หลายสิบเพลงเลยทีเดียว โดยเฉพาะถ้าได้ดื่มสุราด้วยแล้ว ว่ากันว่าสมองแล่นเขียนเพลงได้อรรถรสนินัก
เพลงที่ชาตรีประพันธ์ไว้มีอยู่ราว 200 เพลง โดยเพลงที่ยังไม่เคยบันทึกเสียงมีราว 100 เพลง
จากบทเพลง "ช้ำรักจากเมืองชล" ที่เนื้อหาของเพลงส่วนหนึ่งมีว่า "พี่ยากจนจากชลบุรี ขอน้องปราณีสงสารพี่หน่อย" แต่เจ้าตัวไม่ชำรักแน่ เพราะคนชื่อ "ปราณี" ที่ปรากฏในบทเพลงคือคู่ชีวิตในเวลาต่อมา ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 4 คน ชาย 1 คน หญิง 3 คน
ช่วงท้ายของชีวิต ชาตรี ศรีชล เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลบ่อยสุขภาพเสื่อมโทรมไว เนื่องจากดื่มสุราหนักจนท้ายที่สุด ก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลชลบุรีจากอาการ​เส้นเลือด​ใน​สมอง​แตก​ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 40 ปี
แอร์มาดากัสการ์
แอร์มาดากัสการ์ เป็นสายการบินประจำชาติมาดากัสการ์ รัฐบาลมาดากัสการ์ถือหุ้นเกินกึ่งหนึ่ง ก่อตั้งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ.1962 เริ่มให้บริการเที่ยวบินในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ.1962 โดยในตอนแรกใช้ชื่อแมดแอร์ (Madair) แต่ต่อมาไม่นานได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอร์มาดากัสการ์
ในช่วงราวปี ค.ศ. 2001 ธุรกิจของสายการบินมีปัญหา ทั้งจำนวนผู้โดยสารและปริมาณสินค้าขนส่งลดลงเป็นอย่างมาก ส่งผลต่อรายได้ของสายการบินที่ลดลงมากตามไปด้วย (แต่ส่วนหนึ่งก็เป็นผลมาจากปัญหาทางการเมืองภายในประเทศมาดากัสการ์เองด้วย) ในปี ค.ศ. 2002 แอร์มาดากัสการ์ได้ขอความช่วยเหลือจาก Lufthansa Consulting ในเครือลุฟต์ฮันซา ในการปรับปรุงกิจการให้สามารถทำกำไรได้ดีขึ้น รวมถึงเพื่อรองรับแผนการขายกิจการสายการบินแอร์มาดากัสการ์ให้กับเอกชนที่อาจจะเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามสายการบินแอร์มาดากัสการ์ก็ยังคงเป็นของรัฐบาลมาดากัสการ์ตามเดิมจนถึงปัจจุบัน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 Air Madagascar ซึ่งอยู่ภายใต้การพิทักษ์ทรัพย์ จะควบรวมกิจการกับบริษัทในเครือ Tsaradia เพื่อเปิดตัวใหม่และกลายเป็น Madagascar Airlines
จอห์น ดัลตัน
ฮันนิบาล เล็กเตอร์
ฮันนิบาล เล็กเตอร์ (Hannibal Lecter) คือชื่อของฆาตกรอัจฉริยะที่รู้จักกันดีในหนังสือนิยายแนวอาชญากรรม ของ โทมัส แฮร์ริส นักเขียนชาวอเมริกัน ฮันนิบาลยังได้รับการขนานนามว่าเป็นอาชญากรที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกภาพยนตร์ ชื่อเต็มของเขาคือ "ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ที่ 8" เกิดปี ค.ศ.1933 ที่ประเทศลิทัวเนีย ซึ่งเป็นประเทศเล็ก ๆ ที่แยกตัวออกมาจากสหภาพโซเวียต โทมัส แฮริส สร้างให้ พ่อ แม่ ของเขาตายที่บ้านพักร้อนซึ่งพวกเขาใช้หลบภัยจากสงครามด้วยเหตุการณ์โดนเครื่องบินทิ้งระเบิดลงบ้านหลังนั้นตั้งแต่ยังเด็ก ฮันนิบาลและ"มิชา"น้องสาวถูกจับตัวไปโดยฝีมือของกองกำลังอิสระที่ทำงานให้กับสหภาพโซเวียต ภายหลังมิชาซึ่งป่วยได้ถูกคนเหล่านี้ฆ่าตายเพื่อนำเนื้อมากินประทังชีวิต เนื่องจากอาหารขาดแคลน เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดปมแผลในใจของฮันนิบาลไปชั่วชีวิต และก่อกำเนิดปิศาจร้ายในตัวของเขาตั้งแต่นั้นมา ต่อมาพวกทหารค้นพบฮันนิบาลที่พูดไม่ได้หลังเกิดเหตุไฟไหม้บ้านแล้วนำตัวเขาไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ซึ่งเคยเป็นปราสาทเล็กเตอร์มาก่อน ฮันนิบาลไม่ค่อยมีความสุขนักที่นั่น และยังฝันถึงฟันน้ำนมของมิชาในส้วมหลุมซึ่งเป็นจินตนาการของเขาเอง จนในที่สุดฮันนิบาลก็ได้รับการช่วยเหลือออกมาโดยอาของเขา ซึ่งเป็นจิตรกรชั้นสูงอยู่ที่ฝรั่งเศส หลังสงครามจบได้เป็นเคาน์เล็กเตอร์แทนพ่อของฮันนิบาล ฮันนิบาลอยู่ในอุปการะของเคาน์เล็กเตอร์คนใหม่นี้ ภายหลังฮันนิบาลได้ไปจ่ายตลาดกับ"คุณหญิงมุระซะกิ" ภรรยาของอาของเขาและมีเรื่องกับปอล โมมุนคนขายเนื้อ ตรงนี้เองที่ทำให้ฮันนิบาลกลับมาพูดอีกครั้งเพื่อปกป้องคุณหญิงมุระซะกิ
"ฮันนิบาล เล็กเตอร์"เรียนจบ ปริญญาเอก สาขาแพทย์ศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยจอห์น ฮอปกินส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบอาชีพเป็นศัลยแพทย์ จิตแพทย์ และภัณฑรักษ์ ฮันนิบาลเป็นบุคคลที่เฉลียวฉลาด และหน้าตาดีซึ่งน้อยคนนักจะเป็นได้ แต่ด้วยบาดแผลในวัยเด็กที่ต้องสูญเสียครอบครัวในสงครามทำให้เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่สุงสิงกับใคร
แต่ในความอัจฉริยะนี้ ลึกๆ แล้วเขาก็มีความต้องการบางอย่างที่ผิดแผกไปจากมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา... เขาเริ่มฆ่าคนอย่างทารุณโหดร้าย แต่ด้วยเหตุผลว่าบุคคลเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อ แม่ และคนในครอบครัว โดยกินเนื้อเหยื่อที่เขาสังหารอีกด้วย
หนังสือของ "โธมัส แฮร์ริส" ที่เกี่ยวข้องกับฮันนิบาล มี 4 เล่มด้วยกัน
ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับฮันนิบาลเรื่องล่าสุด คือ"Hannibal rising" เข้าฉายที่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2550 เนื้อเรื่องหลักจะกล่าวถึงชีวิตในวัยเด็กของ "ดร.ฮันนิบาล เล็กเตอร์" ซึ่งจะทำให้ได้ทราบเหตุผลที่แท้จริงว่าสิ่งใดที่จุดชนวนให้อัจริยะคนนี้มีรสนิยมที่น่าสยดสยองผิดมนุษย์
ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ถูกกล่าวถึงในภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 1981 แต่เป็นที่รู้จักดีในปี 1991 จากเรื่อง The Silence of the Lambs โดยผู้แสดงนำที่ทำให้ตัวละครนี้ถูกกล่าวถึงคือ แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (Anthony Hopkins)ดาราชั้นนำชาวเวลส์ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเขาสามารถถ่ายทอดบุคลิกของฮันนิบาลในโลกภาพยนตร์ได้ใกล้เคียงกับ ฮันนิบาลในโลกวรรณกรรม
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี (พระยศเดิม สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอด; 21 กันยายน พ.ศ. 2310 – 18 ตุลาคม พ.ศ. 2379) หรือประชาชนเรียกว่า "สมเด็จพระพันวษา" เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ (พระโสทรเชษฐภคินีพระองค์รองในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) กับเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ต่อมาได้รับราชการฝ่ายในเป็นพระชายาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเป็นสมเด็จพระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี มีพระนามเดิมว่า "บุญรอด" เสด็จพระราชสมภพในเวลาเช้าของวันอาทิตย์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2310 ณ ตำบลอัมพวา เมืองราชบุรี (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดสมุทรสงคราม) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ (พระโสทรเชษฐภคินีพระองค์รองในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) บิดาคือเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน เศรษฐีเชื้อสายจีนย่านถนนตาล ในอาณาจักรอยุธยา เมื่อแรกเริ่มเจ้าคุณชีโพ (พระขนิษฐาในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี) ได้ให้การอุปถัมภ์บำรุง คุณบุญรอดจึงนับถือเจ้าคุณชีโพเป็นพระมารดาเลี้ยงเสมอมา
พระองค์มีพระภราดาและพระภคินี รวม 6 พระองค์ ได้แก่
เมื่อคุณทองด้วงได้เข้าถวายตัวรับราชการในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตามคำชักชวนของพระมหามนตรี (บุญมา) ผู้เป็นน้องชาย โดยได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น "พระราชริน (พระราชวรินทร์)" เจ้ากรมพระตำรวจนอกขวา และย้ายมาอาศัยอยู่ที่บริเวณวัดบางหว้าใหญ่ (วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหารในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2311 คุณสาพร้อมสามีและบุตรได้ตามเข้ามาตั้งนิวาสสถานและโรงแพที่ตำบลกุฎีจีน (ปัจจุบันคือพระวิหารและหอไตรวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร) ส่วนแพอยู่ในคลองบางกอกใหญ่ตรงวัดโมฬีโลกข้างใต้
รับราชการฝ่ายใน.
เมื่อเกิดการผลัดแผ่นดินขึ้น สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ คุณบุญรอดก็ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้ามีพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอด" ประทับอยู่ ณ พระตำหนักแดงในพระบรมมหาราชวัง ทรงสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าแจ่ม และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี พระโสทรขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร
ครั้นสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ทรงพระประชวร เหล่าพระประยูรญาติทั้งหลายจึงได้เข้าเยี่ยมพระอาการ การนี้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) มีจิตปฏิพัทธ์ หลังจากนั้นเป็นต้นมาได้เสด็จมาหาสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดบ่อยครั้ง กระทั่งสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดทรงพระครรภ์ได้ 4 เดือน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกริ้วนัก สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรจึงทรงขอความช่วยเหลือจากเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 ซึ่งใช้ความเป็นพระสนมเอกคลายพระกริ้วของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวลง แม้จะไม่ทรงลงพระอาญากระนั้นก็ทรงห้ามไม่ให้เข้าเฝ้าและไม่ให้ค้าขายด้วยสำเภาเป็นการตัดรายได้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร เพราะขัดเคืองพระทัยและทรงห่วงว่าสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ พระโสทรเชษฐาของสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดจะน้อยพระทัย อีกทั้งเกรงว่าจะทำให้วังหน้าและวังหลังจะดูถูกฝ่ายวังหลวงได้ จึงมีรับสั่งให้แยกจากกันโดยให้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดเสด็จไปประทับที่วังของสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์
เมื่อเวลาผ่านไปได้ 3 เดือน สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรได้เสด็จไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ให้ทรงพาพระองค์เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อขอรับพระราชทานพระอภัยโทษ กระทั่งทรงให้เข้าเฝ้าและค้าขายสำเภาได้ตามเดิม จากนั้นจึงเสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าตันเพื่อขอรับสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดกลับ แต่สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าตันไม่ไว้พระทัยที่สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรมีเหล่าพระสนม นางใน และบาทบริจาริกามากมายอยู่แล้ว จึงทรงให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรทรงปฏิญาณว่า "จะมิให้บุตรและภริยาทั้งปวงเป็นใหญ่กว่าฤๅเสมอเท่าเจ้าฟ้าบุญรอด" จึงทรงยอมมอบสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดให้ ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 ระบุว่า "เมื่อในรัชกาลที่ ๑ นั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอด พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ เป็นพระอรรคชายา"
แต่กระนั้นเมื่อพระราชสวามีเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดไม่ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศให้สูงขึ้นแต่อย่างใดในรัชกาล แต่คนทั้งปวงก็เข้าใจว่าเป็นพระมเหสี ดังปรากฏความว่า "...[ในแผ่นดินสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย] ท่านได้เจ้าฟ้าหญิง ซึ่งเปนพระธิดาของสมเด็จพระเจ้าพี่นางในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เปนพระชายา ...ครั้นเมื่อท่านเปนเจ้าแผ่นดินขึ้น ก็มิได้แต่งตั้งยศศักดิ์อันใดอีก แต่คนทั้งปวงเข้าใจว่าท่านเป็นพระมเหสี เรียกว่า สมเด็จพระพันพรรษาฯ นี้คำเดียวกับพันปี เปนคำให้พร..."
แต่เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวต้องพระทัยสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระขนิษฐาต่างพระมารดา เป็นเหตุทำให้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดน้อยพระทัย ไม่เข้าเฝ้าและไม่ถวายเครื่องเสวยที่โปรดปรานแด่พระราชสวามีอีกเลย แม้ว่าพระราชสวามีจะเสด็จไปหาที่พระตำหนักบ่อยครั้ง แต่ก็แข็งพระทัยไม่ยินยอมให้พบจนกระทั่งวันที่พระราชสวามีเสด็จสวรรคต
หลังการเสด็จสวรรคตของพระราชสวามี พระองค์ทรงนำพระแสงดาบอาญาสิทธิ์ไปมอบให้แด่พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ พร้อมกับตรัสว่า "พระเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตแล้ว น้องยังเล็กนัก ปกครองบ้านเมืองไม่ได้ เจ้าจงรับราชการปกครองไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน ให้เป็นสุขเถิด" เนื่องจากในขณะนั้นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามงกุฎ พระราชโอรสชั้นเจ้าฟ้าพระองค์ใหญ่ในรัชกาลก่อนยังทรงพระเยาว์นัก ไม่สามารถปกครองบ้านเมืองได้ ราชสมบัติจึงควรกับพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ด้วยวัยวุฒิ แล้วพระองค์จึงกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเสด็จออกไปประทับกับเจ้าฟ้าน้อย พระราชโอรสพระองค์เล็กที่พระราชวังเดิม แต่ต่างตำหนักกัน และดำรงพระองค์ในปลายพระชนม์ชีพอย่างสงบด้วยการเข้าหาพระพุทธศาสนา
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2379 ด้วยพระโรคชรา สิริพระชนมายุได้ 69 พรรษา ดังปรากฏในพระราชพงศาวดาร รัชกาลที่ 3 ความว่า "วันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๓๘๐ เวลาเช้า ๔ โมง สมเด็จพระพันวัสสาประชวรพระโรคชราสวรรคตในวันนั้น" ส่วนในหนังสือ จดหมายเหตุโหร ฉบับพระยาประมูลธนรักษ์ บันทึกไว้ว่า "ปีวอก จ.ศ. ๑๑๙๘ วันอังคาร ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๑ พันวษานิพพาน เพลาเช้า ๒ โมงเศษ พระชนมายุได้ ๖๙ พรรษา"
พระบรมศพประดิษฐานที่พระราชวังเดิม จนกระทั่งพระเมรุมาศ ณ ท้องสนามหลวงสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2380 จึงได้เชิญพระบรมศพข้ามฟากมาขึ้นที่ท่าวัดพระเชตุพนและเชิญพระบรมศพขึ้นพระยานุมาศเพื่อนำพระบรมศพไปประดิษฐานบนพระมหาพิชัยราชรถ แห่ไปยังพระเมรุมาศแล้วเชิญขึ้นพระเบญจา ครั้นถึงวันที่ 16 เมษายน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชการทั้งใหญ่น้อย ถวายพระเพลิงในวันต่อมา ได้แจงพระรูปลอยพระอังคารเก็บพระบรมอัฐิไว้ในโกศทองคำ ทำการสมโภชอีกวันหนึ่งรวมเป็นสี่วันสี่คืน ครั้นรุ่งขึ้นจึงแห่พระบรมอัฐิลงเรือเอกชัยที่ท่าพระมาสู่พระราชวังเดิม
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นสืบราชสันตติวงศ์แล้ว ในวันพุธที่ 10 มีนาคม จ.ศ. 1213 (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2395) จึงทรงตั้งพระอัฐิสมเด็จพระบรมราชชนนีเป็น "กรมสมเด็จพระศรีสุริเยนทรามาตย์" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ออกพระนามว่า "สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี" ตามที่เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเป็นสมเด็จพระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในปี พ.ศ. 2324 ขณะที่คุณบุญรอด มีอายุได้ 14 ปี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้ส่งเธอไปเป็นราชทูตยังเมืองกวางตุ้ง พร้อมด้วยเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช และพระมหานุภาพ ทั้งนี้ได้สันนิษฐานว่าคุณบุญรอดคงสามารถเจรจาด้วยภาษาจีนได้ดี เนื่องด้วยเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ผู้บิดามีเชื้อสายจีน ในการทูตดังกล่าวนี้ได้รับการพระราชทานเลี้ยงอย่างดีจากจักรพรรดิเฉียนหลง ทั้งยังได้จัดซื้ออาวุธ และอุปกรณ์การก่อสร้างกลับมายังกรุงสยามในปี พ.ศ. 2325
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าบุญรอดทรงรับหน้าที่กิจการด้านเครื่องต้นรับใช้พระราชสวามีสืบต่อจากพระมารดา ท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ได้กล่าวถึงพระเกียรติคุณของพระองค์ความว่า "...พระองค์เป็นอัจฉริยะนารีรัตน์ พิเศษพระองค์หนึ่ง ทรงชำนิชำนาญในกิจการของสตรีที่อย่างดีมีปากศิลปวิธีการชั่งทำกับเข้าของกินเป็นเลิศอย่างเอก..."
พระองค์มีเชื้อสายจีนจากบิดาคือเจ้าขรัวเงิน และมีการสันนิษฐานว่าพระองค์จึงน่าจะสามารถใช้ภาษาจีนได้เป็นอย่างดี แม้จะมีเชื้อสายจีนแต่พระองค์มีฉวีค่อนข้างคล้ำ พระองค์มักถูกเปรียบเปรยว่าเป็น "จินตะหรา" จากวรรณคดีเรื่องอิเหนาพระราชนิพนธ์ของพระราชสวามี ด้วยนางจินตะหรามีพระฉวี "ดำแดงแน่งน้อยนวลระหง"
ทั้งนี้พระองค์มีฝีมือในกิจการเครื่องต้น ทรงประกอบอาหารคาวหวานได้อย่างประณีตและมีรสโอชา ทรงใส่พระทัยในรายละเอียดของอาหารเป็นอย่างดี ดังปรากฏความว่า
"...มีความเล่าสืบกันมาเปนต้นว่า เข้าเหนียวสีโสกนั้น ใช้เข้าที่กำลังเปนน้ำนมแก่อยู่ ทรงแจกให้พวกข้าหลวงคนละถ้วยนม ผ่าเปลือกออกจนกว่าจะพอตั้งเครื่องเพราะจะตำฤๅ แกะเมล็ด เข้าก็จะหัก แลก็เปนสีโสกอยู่ในตัวด้วย ขนมจีนนั้น พวกข้าหลวงหมอบตำเครื่องอยู่ พระองค์ท่านก็ทรงประทับอยู่บนพระแท่น นาน ๆ จึงทรงหยอดกะทิครั้งหนึ่ง แล้วก็ตำไปอีก จนกว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยบรรทมตื่น จึงจะปรุงพริกที่จะตำน้ำพริกนั้น ใช้พริกสวนนอก ทรงหักดมดูทุกเมล็ด เมล็ดไหนต่อมกลิ่นหอม จึงจะทรงใช้ ฯลฯ"
พระองค์ทรงถือธรรมเนียมโบราณอยู่หลายประการ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงจำไว้ และรวบรวมในหนังสือ "ชุมนุมพระบรมราชาธิบาย" เช่น "...ต้นข้าวเหนียว ต้นข้าวเจ้า สารพัดต้นข้าว ไม่ให้ปลูกลงในดินหรือในท้องร่องหรือในสระแลในที่น้ำขังทั้งปวงที่อยู่ในกำแพงบ้าน จะปลูกได้แต่ในอ่างในถังที่เป็นของยกได้ไม่ห้าม" และ "ถ้ามีการมงคลสองอย่างคือ โกนจุก ๑ ลงท่า ๑ อย่าให้มีเทศนา ให้มีแต่สวดมนต์แลเลี้ยงพระสงฆ์ตามธรรมเนียมการโกนจุกลงท่า โดยมีศรัทธาจะทำการฉลองพระต่อไปจะใคร่มีเทศนาเป็นการบุญก็ได้ไม่ห้ามขาด แต่ขอให้ไว้ระยะเริ่มงานเป็นการบุญต่างหาก อย่าให้เอามาปะปนระคนกับการโกนจุกลงท่า" เป็นต้น
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี มีพระประสูติการพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จำนวน 5 พระองค์ คือ
พลับพลาสมเด็จพระศรีสุริเยนทราฯ ตั้งอยู่ที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เดิมเป็นที่ประทับของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ปลูกอยู่ในสวนพระราชวังเดิม กล่าวกันว่า เป็นพลับพลาที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงพระผนวชอยู่) ประทับเฝ้าเยี่ยมพระราชมารดา หลังจากสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีเสด็จสวรรคตแล้ว โปรดให้รื้อมาปลูกที่ริมคูด้านหน้าออกถนนพระสุเมรุ หน้าพระตำหนัก วัดบวรนิเวศวิหาร เพื่อเป็นอาสนศาลา ต่อมาจึงย้ายมาปลูกใหม่ในบริเวณตำหนักจันทร์
สะพานสมเด็จพระศรีสุริเยนทร์ ตั้งอยู่ ณ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแม่กลองเชื่อมระหว่าง หมู่ที่ 2 ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา กับเขตเทศบาลตำบลอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม กรมศิลปากรได้พิจารณาเสนอชื่อสะพานตามพระนามาภิไธยสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี เนื่องจากพระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม และเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อ สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าและสะพานสมเด็จพระอมรินทร์ ซึ่งได้ตั้งชื่อเป็นพระปรมาภิไธยและพระนามาภิไธยย่อเช่นเดียวกัน
โครงข่ายโทรคมนาคมแห่งชาติ
โครงข่ายโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ เทเลคอม พูล  เป็นโครงการเพื่อจัดการรวบโครงข่ายโทรคมนาคม ทั้งหน่วยงานของรัฐและเอกชน ให้อยู่ภายใต้หน่วยงานเดียวทำหน้าที่บริหารโครงข่ายโทรคมนาคมของชาติ
พ.ศ. 2550 พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ(คมช.) ร่วมประชุมกับ สิทธิชัย โภไคยอุดม รมว.เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร(ไอซีที) รวมถึงคณะกรรม การ บมจ.ทีโอที(TOT) และ บมจ.กสท โทรคมนาคม(CAT) เพื่อหาทางรวบรวม งานที่ซ้ำซ้อนต่างๆของกิจการการสื่อสารในประเทศไทย มีมติให้จัดตั้งโครงข่ายโทรคมนาคมแห่งชาติขึ้น
แนวคิดและการปฏิบัติ.
รัฐเข้าไปถือหุ้นในสัดส่วน 100%
ข้อดีข้อเสีย.
ข้อดีทำให้ลดความซ้ำซ้อนการลงทุนเพื่อการสื่อสารในประเทศและมีประสิทธิภาพในการจัดการ ข้อเสียคือ เป็นการผูกขาดธุรกิจ
กรมสมเด็จพระศรีสุริเยนทรามาตย์
จอห์น ดอลตัน
จอห์น ดอลตัน (; 6 กันยายน ค.ศ. 1766 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1844) เป็นนักเคมีและฟิสิกส์ เกิดที่หมู่บ้านอีเกิลส์ฟีลด์ ใกล้กับเมืองคอกเกอร์มัทในเทศมณฑลคัมเบรีย ประเทศอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ริเริ่มทฤษฎีอะตอม และการทำวิจัยในเรื่องการอธิบายสาเหตุตาบอดสี
ดอลตันเกิดมาในฤดูหนาวในประเทศอังกฤษ ค.ศ. 1766 บิดาและมารดาเป็นคนในนิกายแควกเกอ โดยบิดาประกอบอาชีพทอผ้า เมื่อโตเป็นหนุ่มเป็นคนแข็งแรง ทนทาน และมีความคิดเมื่อครูให้ทำงานยาก ๆ ดอลตันจะไม่ยอมแพ้หรือขอให้ครูบอกคำตอบ แต่เขาจะทำด้วยตัวเองให้ได้ บางครั้งก็มีการพนันกับเพื่อน
จนกระทั่งดอลตันอายุครบ 12 ปี และมีความรู้ตามมาตรฐานของคนละแวกนั้นที่พอจะเป็นครูสอนหนังสือได้แล้ว เขาจึงปิดประกาศหน้าบ้านรับจ้างสอนหนังสือ พร้อมกับแจกกระดาษ ปากกา และหมึกฟรี สมัยนั้นกระดาษ ปากกา และหมึกหายากที่สุดในประเทศอังกฤษ ผู้คนก็สนใจมาเรียนกันตั้งแต่เด็ก ๆ จนอายุ 17 ปีก็ยังมี โรงเรียนดำเนินไปด้วยดี แต่เมื่อดอลตันอายุ 15 ปี เขาก็เข้าหุ้นกับพี่ชายที่เปิดโรงเรียนอยู่แล้ว
สองพี่น้องเอาวิชาเทคนิคไปสอนในโรงเรียน เพื่อหารายได้เพิ่มมากขึ้น แม้แต่ช่วยชาวเมืองในการดำเนินกิจการ รวมทั้งการเขียนมรดกให้ด้วย ปากกาในสมัยนั้นมีอานุภาพมาก ดอลตันหันมาทำนายดินฟ้าอากาศเพื่อเพิ่ม ความรู้ทางลมฟ้าอากาศให้แก่ชาวนา ทุกวันเขาต้องคอยสังเกตลมฟ้าอากาศเกือบทุกชั่วโมงเป็นกิจวัตรที่ทำติดต่อกันมาเป็นเวลา 57 ปีจนเสียชีวิต เขาใช้เครื่องมือหยาบ ๆ ที่ทำเองที่บ้าน ทำการวัดปริมาณน้ำฝน ในท้องที่ที่ฝนตกทุกวัน และได้ขายเครื่องมือเหล่านี้ให้แก่ชาวนา เพื่อว่าพวกนั้นจะได้ช่วยสังเกตดินฟ้าอากาศร่วมไปกับเขาด้วย
ปาฐกถาของดอลตันก็ได้มีขึ้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับธรรมชาติ ปรัชญาอันได้มาจากการสังเกตของเขา ประกอบด้วยเรื่อง "กฎของการเคลื่อนไหว สี ลม เสียง พระจันทร์ที่ขึ้นในเวลาเดียวกัน จันทรุปราคา ดาวเคราะห์ และน้ำขึ้นน้ำลง" แต่ปาฐกถาครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จ ประชาชนรู้จักเขาดีเกินไปที่จะแตกตื่นมาฟังกัน เช่นเดียวกันกับหนังสือไวยากรณ์ซึ่งสอนในเรื่องการผูกประโยคอังกฤษที่เขาเป็นคนเขียน ก็ขายได้จำนวนน้อย
วันหนึ่ง ดอลตันซื้อถุงมาให้มารดา มารดาของเขารู้สึกยินดีที่ได้รับของขวัญชิ้นนี้และในเวลาเดียวกัน ก็รู้สึกฉงนใจด้วย "แกซื้อถุงมาให้แม่น่ะดีทีเดียว แต่นึกยังไงถึงเอาอย่างสีแจ๊ดมาเล่า" "นี่แหละเป็นสีที่เหมาะสำหรับเอาออกสังคม ก็มันไม่ใช่สีน้ำเงินแก่ที่รักษามารยาทเหรอ" จอห์นตอบ เขาเจอเหตุการณ์แนวนี้หลายครั้งจนเขาได้จัดตั้งทฤษฎีอธิบาย และปรากฏการณ์เช่นนี้เราเรียกกันในปัจจุบันว่าตาบอดสี
ดอลตันเข้าไปมีส่วนร่วมในการทดสอบความรู้ บรรดานักเคมีในสมัยนั้นก็ยังไม่สามารถจับหลักในการแปรผันของส่วนผสมของเครื่องยาเคมีได้ การค้นพบหลักเช่นนี้ทำให้ดอลตันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก และความคิดอันสำคัญยิ่งก็ปรากฏในสมองของเขาทีละน้อย ๆ โดยอาศัยความรู้ทางด้านฟิสิกส์มาช่วย
จอห์น ดอลตัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1844 ที่เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
เจ้าฟ้าบุญรอด
เดินกะลา
เดินกะลา เป็นการละเล่นเด็กไทย โดยใช้วัสดุอุปกรณ์ที่หาได้ทั่วไปตามท้องถิ่น ซึ่งผู้ใหญ่มักทำให้เด็กๆ เล่นเพื่อความสนุกเพลิดเพลิน, เสริมสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ และเป็นการฝึกการทรงตัวอีกด้วย
การเรียกชื่อของเดินกะลา จะแตกต่างกันไปในแต่ละภาค ดังนี้
ในภาษาอังกฤษ ราชบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดชื่อภาษาอังกฤษของการละเล่นนี้ไว้ว่า "Walking with coconut shells" จะไม่ใช้การทับศัพท์เนื่องจากไม่สามารถสื่อความหมายได้
เดินกะโป
ลานีญา
ลานีญา  เป็นปรากฏการณ์บรรยากาศมหาสมุทรคู่กันซึ่งเกิดขึ้นคู่กับเอลนีโญอันเป็นส่วนหนึ่งของเอลนีโญ-ความผันแปรของระบบอากาศในซีกโลกใต้ ในช่วงที่เกิดลานีญา อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลตลอดมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางตะวันออกแถบเส้นศูนย์สูตรจะต่ำกว่าปกติ 3-5 °C ชื่อลานีญากำเนิดจากภาษาสเปน หมายถึง "เด็กหญิง" คล้ายกับเอลนีโญที่หมายถึง "เด็กชาย"
ลานีญา หรือที่บางทีเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "แอนติเอลนีโญ" เป็นปรากฏการณ์ตรงกันข้ามกับเอลนีโญ ซึ่งปรากฏการณ์เอลนีโญนี้จะเป็นช่วงที่อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นอย่างน้อย 0.5 °C และผลกระทบของลานีญามักจะตรงกันข้ามกับของเอลนีโญ เอลนีโญเป็นปรากฏการณ์ที่มีชื่อเสียงเนื่องจากสามารถมีผลกระทบร้ายแรงต่อสภาพอากาศของทั้งชายฝั่งชิลี เปรูและออสเตรเลีย รวมทั้งอีกหลายประเทศ ลานีญามักเกิดขึ้นหลังปรากฏการณ์เอลนีโญรุนแรง