pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค.ศ. 2049 มนุษย์สังเคราะห์ที่เรียกว่าเรพลิแคนท์ ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นทาสและผู้รับใช้ของมนุษย์ธรรมดา เคเป็นเรพลิแคนท์ตนหนึ่งที่ทำงานให้กับกรมตำรวจลอสแอนเจลิสในฐานะเบลดรันเนอร์ ผู้มีหน้าที่ตามล่าและ "ปลดเกษียณ" (สังหาร) เรพลิแคนท์ที่หลบหนี ระหว่างปฏิบัติภารกิจ เคได้พบกับแซปเปอร์ มอร์ตัน เรพลิแคนท์หลบหนีที่ซ่อนตัวอยู่ที่ฟาร์มผลิตโปรตีนแห่งหนึ่ง หลังจากปลดเกษียณมอร์ตันแล้วเขาได้พบกล่องกล่องหนึ่งถูกฝังอยู่ใต้ซากต้นไม้ ซึ่งเมื่อได้ตรวจดูแล้วพบว่าข้างในมีชิ้นส่วนของศพของเรพลิแคนท์เพศหญิงที่เสียชีวิตระหว่างการผ่าตัดคลอด ทางหน่วยจึงสรุปว่าเกิดความเป็นไปได้ที่เรพลิแคนท์จะสืบพันธุ์ด้วยการมีเพศสัมพันธ์เช่นมนุษย์ ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าเป็นไปไม่ได้ ร้อยโทโจชิซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของเคเกรงว่าหากข้อมูลนี้ถูกเผยแพร่ จะทำให้เกิดการสู้รบระหว่างมนุษย์กับเรพลิแคนท์จนอาจกลายเป็นสงครามใหญ่ เธอจึงสั่งให้เคตามหาและปลดเกษียณเด็กเรพลิแคนท์ที่คลอดออกมารายนี้ให้ได้
เคเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของบริษัทวอลเลซ และได้ทราบข้อมูลจากฐานข้อมูลดีเอ็นเอของบริษัทฯ ว่าเรพลิแคนท์หญิงที่ตั้งครรภ์ได้ตนนี้ชื่อว่าเรเชล ซึ่งเป็นเรพลิแคนท์รุ่นทดลองที่ได้รับการออกแบบโดยดอกเตอร์ไทเรลล์ เขาได้ทราบว่าเรเชลมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับริค เดคคาร์ด อดีตเบลดรันเนอร์ ในขณะเดียวกันนี้ เนียนเดอร์ วอลเลซ ประธานบริษัทวอลเลซ ได้พยายามค้นหาความลับของการทำให้เรพลิแคนท์สามารถสืบพันธุ์ได้ ด้วยหวังจะใช้เรพลิแคนท์เป็นกำลังสำคัญในการสร้างอาณานิคมระหว่างดวงดาว เขาส่งลัฟซึ่งเป็นเรพลิแคนท์ส่วนตัวไปขโมยร่างของเรเชลออกมาจากกรมตำรวจ และตามหาบุตรของเรเชลด้วยการสะกดรอยเค
เคเดินทางกลับมายังฟาร์มโปรตีนของมอร์ตัน และพบตัวเลขวันที่ 6-10-21 ถูกสลักอยู่บนซากต้นไม้ แล้วจึงจำได้ว่าวันที่นี้เป็นวันที่เดียวกันกับที่ถูกสลักไว้ในม้าไม้ของเล่นของเขาในวัยเด็ก เนื่องจากโดยทั่วไปแล้วความทรงจำของเรพลิแคนท์จะเป็นความทรงจำประดิษฐ์ที่ถูกใส่เข้ามา แฟนสาวโฮโลแกรมของเคนามว่าจอยจึงเชื่อว่านี่เป็นหลักฐานว่าเคเป็นเรพลิแคนท์ที่ "เกิด" ขึ้นมา ไม่ได้ "ถูกสร้าง" เช่นเรพลิแคนท์ตนอื่นๆ เคเผาฟาร์มนี้แล้วเดินทางจากไป เขาค้นข้อมูลของกรมตำรวจแล้วพบว่ามีฝาแฝดชายหญิงคู่หนึ่งเกิดในวันเดือนปีนั้น ทั้งสองมีดีเอ็นเอที่เหมือนกันทุกประการ ต่างกันแต่เพียงโครโมโซมเพศ และมีเพียงเด็กชายเท่านั้นที่มีข้อมูลว่ายังมีชีวิตอยู่ เคอาศัยข้อมูลนี้ติดตามไปยังโรงงานในซานดิเอโกที่ใช้แรงงานจากเด็กกำพร้า และพบว่าบันทึกข้อมูลในช่วงปีดังกล่าวนั้นหายสาบสูญไป เคจำได้ว่าที่นี่เองคือสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่อยู่ในความทรงจำของเขา และได้ค้นพบม้าไม้ของเล่นในที่ซ่อน ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่อยู่ในความทรงจำของเขา ว่าเป็นเขาในวัยเด็กนั่นเองที่ซ่อนม้าไม้นี้ไว้
เคตามหาดอกเตอร์แอนา สเตลลีน ผู้ออกแบบความทรงจำของเรพลิแคนท์ เธอยืนยันกับเขาว่าความทรงจำเรื่องสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง เคจึงสรุปได้ว่า เขาเองคือบุตรชายที่หายไปของเรเชล เมื่อกลับมายังกรมตำรวจเครับการทดสอบสมรรถนะพื้นฐานหลังเหตุการณ์สะเทือนอารมณ์ตามปกติของเรพลิแคนท์ แต่ครั้งนี้เขาไม่ผ่านการทดสอบ เขารายงานเหตุการณ์กับโจชิเป็นนัยว่าเขาได้สังหารเด็กเรพลิแคนท์ที่ตามหาไปแล้ว โจชิให้โอกาสเคเดินทางหลบหนีภายใน 48 ชั่วโมง เมื่อกลับมาถึงที่พัก เคย้ายข้อมูลของจอยเข้ามาในอุปกรณ์พกพาตามคำขอร้องของจอยที่อยากเดินทางไปพร้อมกับเคด้วย หลังจากนั้นจึงนำม้าไม้ไปวิเคราะห์ที่ร้านค้าและพบว่ามีร่องรอยของกัมมันตภาพรังสีที่นำทางเขาไปยังซากปรักหักพังแห่งลาสเวกัส ที่นั่นเขาได้พบกับเดคคาร์ด ซึ่งได้เปิดเผยกับเคว่าเขาเป็นพ่อของเด็กที่สาบสูญของเรเชล และเป็นเขาเองที่ทำลายหลักฐานการเกิดต่างๆ เพื่อปกปิดตัวตนของเด็กคนนี้ และมอบเด็กให้อยู่การดูแลของกลุ่มเรพลิแคนท์ที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ
ลัฟสังหารโจชิ และติดตามเคมายังที่ซ่อนตัวของเดคคาร์ดในลาสเวกัส เธอลักพาตัวเดคคาร์ด ทำลายจอย และปล่อยเคให้ตาย กลุ่มเรพลิแคนท์ต่อสู้เพื่ออิสรภาพเข้ามาช่วยเหลือเคเอาไว้ เฟรย์ซาซึ่งเป็นผู้นำของกลุ่มนี้เปิดเผยกับเคว่าเด็กที่เกิดจากเรเชลกับเดคคาร์ดเป็นเด็กหญิง และเคไม่ใช่เด็กคนนี้ เฟรย์ซาขอร้องให้เคสังหารเดคคาร์ด เพื่อป้องกันไม่ให้วอลเลซตามหาเด็กคนนี้พบ รวมถึงกลุ่มต่อสู้เพื่ออิสรภาพนี้ด้วย ถือเป็นการสังหารเพื่อประโยชน์ที่สูงกว่าของเหล่าเรพลิแคนท์ทั้งมวล
ลัฟพาเดคคาร์ดมายังบริษัทวอลเลซสำนักงานใหญ่เพื่อพบกับเนียนเดอร์ วอลเลซ เขาเรียกร่างโคลนสร้างใหม่ของเรเชลมาพบ เพื่อล่อให้เดคคาร์ดเปิดเผยความลับ แต่เดคคาร์ดดื้อดึงปฏิเสธ วอลเลซจึงให้ลัฟสังหารเรเชลคนนี้ ระหว่างที่ลัฟกำลังพาเดคคาร์ดขึ้นยานเดินทางไปนอกโลกเพื่อสอบสวนด้วยการทรมาน เคก็เข้าขัดขวางและสังหารลัฟลง แต่เคก็บาดเจ็บหนัก เขาจัดฉากการตายของเดคคาร์ดเพื่อไม่ให้วอลเลซและเหล่าเรพลิแคนท์ติดตามมาได้ และได้พาเดคคาร์ดไปยังที่ทำงานของสเตลลีน จากข้อมูลทั้งหมดเคสรุปได้ว่าดอกเตอร์สเตลลีนคนนี้คือเด็กที่หายสาบสูญไปของเรเชลและเดคคาร์ด ม้าไม้และความทรงจำนั้นก็เป็นของสเตลลีนนี้เอง เคตายอย่างสงบระหว่างที่เดคคาร์ดกำลังจะได้พบกับสเตลลีน
นีโคไล บุลกานิน
นีโคไล อะเลคซันโดรวิช บุลกานิน (; ; 11 มิถุนายน 2438 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นนักการเมืองโซเวียต เป็น ผู้บัญชาการประชากลาโหม
แห่งสหภาพโซเวียตภายใต้รัฐบาลโจเซฟ สตาลิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2496–พ.ศ. 2498) และประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต (1955-1958) ภายใต้รัฐบาล นีกีตา ครุชชอฟ
บุลกานิน เกิดใน นิจนีนอฟโกรอด เขาเป็นบุตรชายของครอบครัวชนชั้นแรงงาน เขาได้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2460 และได้รับแต่งตั่งเป็นหัวหน้ากรมตำรวจเชการ์ ในปีพ.ศ. 2461-พ.ศ. 2465 (หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย) เขาได้เป็นผู้บริหารโรงอุตสาหกรรมและการไฟฟ้าจนกระทั่ง พ.ศ. 2470 เขาเป็น ผู้อำนวยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งมอสโกในปี พ.ศ. 2470-พ.ศ. 2474 บุลกานิน เป็นประธานคณะกรรมการบริหารของมอสโกในปีพ.ศ. 2474-พ.ศ. 2477,
ในการประชุมครั้งที่ 17ในปี พ.ศ. 2477 บุลกานิน ได้ถูกรับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาง ความจงรักภักดีเขาต่อสตาลินทำให้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งสำคัญ ๆ แทนผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการกวาดล้างใหญ่ของโจเซฟ สตาลิน ในปี พ.ศ. 2480-พ.ศ. 2481 ในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2480 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐรัสเซีย (RSFSR) เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางหลังจากนั้นปีและในกันยายน พ.ศ. 2481 เขาได้รับตำแหน่งรองหัวหน้ารัฐบาลของสหภาพโซเวียตและหัวหน้าธนาคารกลางแห่งรัฐของสหภาพโซเวียต
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง บุลกานิน มีบทบาทนำในรัฐบาลและกองทัพแดงแม้ว่าเขาจะไม่เคยเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด เขาได้รับยศพันเอกและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันในปีพ.ศ. 2487 และทำหน้าที่เป็นตัวแทนหลักของสตาลินในหน่วยบัญชาการกองทัพแดง พ.ศ. 2490 ในเขากลายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพล นอกจากนี้เขายังกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์ เขาเป็นรองหัวหน้ารัฐบาลของสหภาพโซเวียตภายใต้สตาลิน ในปี พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2493 และในปี พ.ศ. 2491 เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกระทรวงการต่างประเทศ
ตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาล.
หลังถึงแก่อสัญกรรมลงของสตาลินในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2496 บุลกานิน ได้ก้าวเข้าสู่ตำแหน่งผู้นำโซเวียตเป็นอันดับต้นๆโดยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เขาเป็นพันธมิตรของ นีกีตา ครุชชอฟ ในระหว่างการต่อสู้ทางการเมืองกับ เกออร์กี มาเลนคอฟ และในเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2498 เขาได้ขึ้นดำรงประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตแทน มาเลนคอฟที่ถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งเขาเป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูปของ ครุชชอฟ และ การกำจัดอำนาจเก่าของสตาลิน เขาและครุสชอฟได้เดินทางเยือนด้วยกันทั้งอินเดีย, ยูโกสลาเวีย และ อังกฤษ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฉายาของวงการสื่อมวลชนว่า "การแสดงของบีและเค (the B and K show)"อย่างไรก็ตาม ครุชชอฟ ได้เขียนลงบันทึกส่วนตัวของเขาว่า "ไม่สามารถพึ่งพาเขา (บุลกานิน) ได้อย่างเต็มที่"
ในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ ในเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายนปี พ.ศ. 2499, บุลกานิน ได้ส่งจดหมายไปยังรัฐบาลของสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และ อิสราเอล ขู่ว่าจะโจมตีด้วยขีปนาวุธใส่ ลอนดอน, ปารีส และ เทลอาวีฟหากพวกเขาไม่ถอนกองกำลังออกจากอียิปต์ โดยในจดหมายถึงหัวหน้ารัฐบาลอิสราเอลเดวิด เบนกูเรียนมีเนื้อความว่า "อิสราเอลกำลังเล่นกับชะตากรรมของสันติภาพกับชะตากรรมของประชาชนตนเองในทางผิดหลักและขาดความรับผิดชอบ [... ] ซึ่งจะวางคำถาม [เครื่องหมาย] ต่อการดำรงอยู่ในฐานะผู้นำของรัฐอิสราเอล "ครุชชอฟ ในบันทึกส่วนตัวของเขา ครุชชอฟเขาต้องระวังเรื่องความคิดเห็นต่อชาติตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลานั้นเขาไม่ได้มีขีปนาวุธข้ามทวีป พอที่ทำการโจมตีได้และในกรณีใด ๆ ก็ตาม เขาไม่ได้มีความตั้งใจที่จะทำสงครามในปี พ.ศ. 2499 นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2502 หน่วยสืบราชการลับของสหรัฐฯเปิดเผยว่าคลังแสงขีปนาวุธนิวเคลียร์ของโซเวียตมีขนาดเล็กกว่าของฝ่ายเนโท ดังนั้นโซเวียตจึงไม่มีจรวดเพียงพอที่จะโจมตีในสามทิศทางได้ จดหมายจากโซเวียตขู่จะช่วยให้อังกฤษและฝรั่งเศส มั่นใจว่าเนโท (รวมถึงประเทศสหรัฐอเมริกา) ยังสามารถป้องกันการโจมตีของโซเวียตได้
ในปี พ.ศ. 2500 อย่างไรก็ตาม บุลกานิน ได้มีส่วนพัวพันในการต่อต้านนโยบายปฏิรูปครุชชอฟ โดยกลุ่มผู้ต่อต้าน นำโดย วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ในเดือนมิถุนายน โมโลตอฟและกลุ่มผู้ต่อต้านพยายามทำรัฐประหารกับครุสชอฟ แต่ล้มเหลวเนื่องจากการช่วยเหลือของจอมพลเกออร์กี จูคอฟนำกองกำลังยุติไว้ได้ เมื่อพวกพ้องกำลังพ่ายแพ้และถูกถอดออกจากอำนาจ บุลกานิน รอดจากการถูกถอดออกมาได้สักพักหนึ่ง แต่ในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2501 ครุชชอฟได้บีบเขาให้ลาออกจากตำแหน่ง เขายังคงได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของธนาคารแห่งชาติโซเวียต จนถึงเดือนกันยายน บุลกานิน ถูกถอดออกจากคณะกรรมการกลางและถอดยศจอมพล เขาถูกเนรเทศไปยังสตัฟโรปอลในฐานะประธานสภาเศรษฐกิจภูมิภาค ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1960 เขาได้เกษียณอายุและจากไปอย่างสงบในปี พ.ศ. 2518
ภาษามอญปัจจุบัน
ภาษามอญโบราณ
ครุยวิทยฐานะในสหราชอาณาจักร
ครุยวิทยฐานะในสหราชอาณาจักร หรือครุยวิทยฐานะแบบอังกฤษ  เป็นเสื้อคลุมสำหรับประกอบวิทยฐานะและตำแหน่งทางบริหารมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร มีที่มาจากเสื้อคลุมของฆราวาสที่อาศัยในโบสถ์ช่วงยุคกลาง ครุยวิทยฐานะสหราชอาณาจักรมีลักษณะที่เด่นชัดคือ ตอนหน้าอกจะเปิดออกตลอดให้เห็นเครื่องแต่งกายที่อยู่ภายใน คล้ายกับครุยวิทยฐานะไทย ต่างจากครุยวิทยฐานะในสหรัฐอเมริกาที่ตอนหน้าอกจะปิดทึบตลอด ครุยวิทยฐานะในแต่ละระดับและมหาวิทยาลัยจะต่างกันตรงที่ความยาวและรูปทรงของแขน ตลอดจนสีและวัสดุที่ใช้ทำ ครุยวิทยฐานะรูปทรงต่าง ๆ ถูกจัดจำแนกตามวิธีการจำแนกของนิโคลัส โกรฟ (Nicholas Groves) ปัจจุบันมีสมาคมเบอร์กอน (Burgon Society) เป็นผู้รวบรวมและดูแลรักษาข้อบังคับในการจัดทำครุยวิทยฐานะทั้งของสหราชอาณาจักรเองและของประเทศอื่น ๆ
ครุยวิทยฐานะสหราชอาณาจักร มีลักษณะทั่วไปดังนี้
เสื้อคลุม.
เสื้่อคลุมที่กำหนดไว้ข้างต้นนี้ เรียกว่าครุยเต็มยศ (full-dress gown) หรือครุยสำหรับงานฉลอง (festal gown) บางมหาวิทยาลัยอาจกำหนดให้มีครุยครึ่งยศ (undress gown) เพิ่มเติมสำหรับบัณฑิตปริญญาเอก ซึ่งมักเป็นครุยปริญญาโทประดับผ้าคล้องคอของปริญญาเอก สำหรับไว้ใช้ในงานไม่เป็นทางการ
ผ้าคล้องคอ.
ผ้าคล้องคอมีลักษณะดังนี้คือ ตอนหน้าเป็นแถบรูปบั้งสำหรับสวมลงใต้ผ้าผูกคอหรือกลัดไว้กับเสื้อ ตอนหลังทำเป็นทรงคล้ายถุงสำหรับคลุมศีรษะเมื่อมีฝนหรือหิมะตก บางแบบเป็นถุงผ้าชั้นเดียวพร้อมติ่ง (liripipe) บ้างก็เป็นถุงพร้อมแผ่นรองหลัง (cape) บ้างก็มีรูปทรงคล้ายลิ้นที่แลบออกมา ไม่กำหนดตายตัวแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัยหรือระดับการศึกษา
หมวกสำหรับทุกระดับปริญญา ใช้หมวกแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัส (trencher หรือ mortarboard) ทำด้วยกำมะหยี่หรือวัสดุอื่นหุ้มด้วยกำมะหยี่ ตอนล่างเป็นกระบอกสำหรับสวมศีรษะ ตอนหลังของกระบอกจะแหลมและยาวกว่าตอนหน้าเพื่อให้รับกับรูปทรงของศีรษะจริง เมื่อนำไปตั้งบนพื้นจะล้มลง
หมวกสำหรับปริญญาเอก มหาวิทยาลัยส่วนมากใช้หมวกทรงอ่อนแบบราชวงศ์ทิวดอร์ (Tudor bonnet) คือ เป็นหมวกรูปกลมมีปีกโดยรอบ ที่เอวหรือส่วนคอดระหว่างหมวกและปีกมีเส้นไหมกลมและพู่สีรัดไว้
บางมหาวิทยาลัย อาทิ วิทยาลัยอิมพีเรียลลอนดอน ราชวิทยาลัยลอนดอน ไม่กำหนดให้บัณฑิตสวมหมวก โดยวิทยาลัยอิมพีเรียลฯ กำหนดให้สวมหมวกเฉพาะดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์เท่านั้น บัณฑิตทั่วไปจะสวมหมวกเฉพาะเวลาถ่ายภาพนอกอาคาร ส่วนราชวิทยาลัยนั้นมีเหตุผลทางศาสนาและสังคม บัณฑิตมุสลิมหญิงและบัณฑิตที่สวมผ้าสะระบั่นมักจะไม่สะดวกหากต้องสวมหมวก
ในหลายมหาวิทยาลัย ตำแหน่งทางบริหารต่าง ๆ จะมีครุยประจำตำแหน่ง โดยนิยมใช้เสื้อแบบปริญญาโทแบบไม่มีผ้าคล้องคอสำหรับตำแหน่งสายปฏิบัติงาน สำหรับอธิการบดีและผู้ประสาทการ (chancellor)จะใช้เสื้ออย่างวิจิตร ทำจากผ้าทอซ่อนลายสีดำ ประกอบด้วยหมวกแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัสประดับลายทองที่ขอบล่างติดกับหน้าผาก โดยรวมแล้วลักษณะคล้ายครุยพิธีการของผู้พิพากษา ประธานรัฐสภา และรัฐมนตรียุติธรรม บางมหาวิทยาลัย เช่น เคมบริดจ์ อาจใช้เสื้อไม่มีแขนสีแดงแทนก็ได้
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
ตามหนังสือประมวลข้อบังคับของมหาวิทยาลัย บทที่ 2 ระบุว่า เสื้อครุยวิทยฐานะอย่างเต็มยศ มีดังนี้
ปริญญาทั้งหมดนี้อาจสวมผ้าคล้องคอทำด้วยวัสดุภายนอกและภายในแบบเดียวกับเสื้อก็ได้ โดยรวมแล้ว ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จะสวมชุดสีสันสดใส ส่วนดุษฎีบัณฑิตสามัญและบัณฑิตระดับอื่นจะสวมชุดสีดำ
ปริญญาโท เป็นเสื้อสีดำ แขนยาวเสมอข้อเท้าเจาะช่องตรงกลางให้มือสอดออกมา ที่สาบหน้าประดับสีตามปริญญา เช่น นิติศาสตรมหาบัณฑิต ใช้สีแดงอ่อน บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ใช้สีเขียวเข้ม วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต ใช้สีชมพูเหลือบฟ้า ฯลฯ
ปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต เป็นเสื้อสีดำ แขนยาวไม่เกินกว่าเข่า ปลายตัดเฉียง ตอนหน้าของแขนรั้งไว้ด้วยเชือกและกระดุม ครุยลักษณะนี้มีใช้ที่มหาวิทยาลัยลอนดอนด้วย ส่วนศิลปศาสตรบัณฑิต คล้ายแพทยศาสตรบัณฑิตแต่ตอนหน้าของแขนมีช่องเจาะยาวตั้งแต่ไหล่ลงมา
มหาวิทยาลัยที่ใช้ครุยดุษฎีบัณฑิตตามแบบของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ได้แก่ มหาวิทยาลัยลีดส์ (เสื้อด้านนอกสีเขียวแก่ ด้านในสีเขียวอ่อน ตามรอยเย็บประดับแถบสีแดงชาด) มหาวิทยาลัยแองเกลียรัสกิน (เสื้อสีน้ำเงิน สาบหน้าและด้านในสีเหลืองทอง) มหาวิทยาลัยบรูเนลลอนดอน (เสื้อสีแดงด้านในสีขาบ ผ้าคล้องคอด้านนอกสีแดงด้านในสีขาบ ตะเข็บเป็นแถบสีขาว) และมหาวิทยาลัยบอร์นมัท (เสื้อสีน้ำเงิน สาบหน้าสีเหลืองทอง ผ้าคล้องคอขอบนอกสีขาว)
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด.
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดกำหนดให้มีเสื้อประจำวิทยฐานะสำหรับนักศึกษาที่กำลังเรียน และนักศึกษาที่สำเร็จหลักสูตรแล้วแยกกัน
นักศึกษาที่กำลังเรียนจะใช้เสื้อคลุมสามแบบ คือ
นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาแล้ว จะใช้เสื้อคลุมที่แตกต่างกันตามระดับการศึกษา คือ
ปริญญาเอก มีครุยวิทยฐานะสามชนิด คือ
ปริญญาเอกแต่ละชนิด จะใช้ครุยวิทยฐานะทรงเดียวกัน ต่างแต่สีของสาบหน้าและแขนท่อนล่าง ยกตัวอย่างเช่น
เครื่องแต่งกายที่สวมภายในครุยวิทยฐานะ มหาวิทยาลัยกำหนดว่าต้องเป็นสับฟัสก์ (sub-fusc) คือ เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว ผ้าผูกคอสีขาวหรือดำ ประกอบกระโปรงหรือกางเกง บางโอกาสอาจสวมหมวกแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือหมวกทรงอ่อนสำหรับสตรี ยกเว้นปริญญนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ แพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ และดุริยศิลปดุษฎีบัณฑิตที่สวมหมวกอ่อนทรงกลมแบบทิวดอร์ (Tudor bonnet)
ในโอกาสส่วนมากของทางมหาวิทยาลัย จะไม่กำหนดให้ดุษฎีบัณฑิตสวมผ้าคล้องคอ อย่างไรก็ตามดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดสามารถสวมผ้าคล้องคอกับครุยเต็มยศได้ หากต้องไปปฏิบัติงาน ณ มหาวิทยาลัยแห่งอื่น
มหาวิทยาลัยที่ใช้ชุดครุยดุษฎีบัณฑิตตามแบบของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ได้แก่ มหาวิทยาลัยบริสตอล (เสื้อสีแดง แขนและสาบหน้าสีม่วง) มหาวิทยาลัยเซาท์แฮมป์ตัน (เสื้อสีแดงเลือดหมู แขนและสาบหน้าสีฟ้า) มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ (เสื้อสีแดง แขนและสาบหน้าสีม่วง รอยต่อประดับแถบสีเหลือง) มหาวิทยาลัยเหล่านี้กำหนดให้ใช้หมวกทรงอ่อนแบบทิวดอร์สำหรับปริญญาเอกแทนที่จะเป็นหมวกแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัส แต่บัณฑิตก็สามารถสวมหมวกแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัสได้ในโอกาสอันควร
มหาวิทยาลัยบรูเนลลอนดอน.
เนื่องจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์มีระเบียบว่าด้วยครุยวิทยฐานะที่ซับซ้อนเข้าใจยาก จึงขอยกตัวอย่างครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยรุ่นหลังมาเพื่อเป็นตัวอย่างดังนี้
เลกาเซเรียบี
เลกาเซเรียบี  หรือ เลกาบี ("Serie B Football League") องค์กรผู้จัดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพลำดับที่ 2 ของ ประเทศอิตาลี อย่าง เซเรียบี
เลกาเซเรียบีก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 หรือ 1 อาทิตย์ภายหลังจากที่ เซเรียอา และ เซเรียบี ได้แยกตัวออกจาก เลกากัลโช่ หรือ ฟุตบอลลีกของอิตาลีทำให้เลกากัลโช่สิ้นสุดลงและในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เลกาเซเรียบีได้เข้าร่วม สมาคมฟุตบอลลีกอาชีพยุโรป
บัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค
บัลดัวร์ เบ็นเนอดิคท์ ฟ็อน ชีรัค  เป็นนักการเมืองนาซี ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำฝ่ายเยาวชนของพรรคนาซีโดยดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าของยุวชนฮิตเลอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931 ถึง ค.ศ. 1940 หลังจากนั้นต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นเกาไลเทอร์และไรชส์ชตัทฮัลเทอร์ ("ผู้ว่าการแห่งไรช์") แห่งเวียนนา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คและถูกลงโทษให้จำคุกเป็นเวลา 20 ปี
อาร์ทัวร์ อัคส์มัน
อาร์ทัวร์ อัคส์มัน  เป็นชาวเยอรมัน ดำตงตำแหน่งเป็นไรชส์ยูเกินด์ฟือเรอร์ของยุวชนฮิตเลอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จนกระทั่งสงครามยุติลงในปี ค.ศ. 1945.เขาได้เป็นนาซีคนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่ด้วยตำแหน่งที่เทียบเท่ากับไรชส์ฟือเรอร์
ฮิโกมะ อูเอโนะ
ฮิโกมะ อูเอโนะ  เป็นผู้บุกเบิกการถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น เกิดในนางาซากิ ขึ้นชื่อเรื่องการถ่ายภาพคนได้ดี มักถ่ายบุคคลสำคัญชาวญี่ปุ่นและต่างประเทศ และยังถ่ายภาพทัศนียภาพได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เมืองนางาซากิและบริเวณโดยรอบ อูเอโนะเป็นบุคคลสำคัญในการถ่ายภาพของญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 19 ที่ประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพเพื่อการค้าอย่างมีศิลปะ เขายังเป็นผู้สอนถ่ายภาพอีกด้วย
Ueno Hikoma
ไรชส์ยูเกินท์ฟือเรอร์
ไรชส์ยูเกินท์ฟือเรอร์ (, "ผู้นำยุวชนไรช์") เป็นตำแหน่งกึ่งทหารระดับสูงของยุวชนฮิตเลอร์ ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรกคือบัลดัวร์ ฟ็อน ชีรัค และต่อมาโดยอาร์ทัวร์ อัคส์มัน ในช่วงแรกนั้น ยังไม่มีเครื่องหมายประจำตำแหน่ง และชีรัคสามารถมองเห็นได้ในรูปถ่ายร่วมสมัยที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลของพรรคนาซีประดับด้วยปลอกแขนตราสัญลักษณ์ยุวชนฮิตเลอร์ อย่างก็ตาม ต่อมาอักซ์มันน์ก็ได้ใช้เครื่องหมายประจำตัวที่มีคล้ายกับไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส
ต่อมาอักซ์มันน์และชีรัคถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากรสงครามโดยภายใต้การนำของฝ่ายสัมพันธมิตร ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับบทบาทที่ทั้งสองคนนั้นได้ทำให้จิตใจกลายเป็นเด็กไม่ดี
ยูลีอุส เชร็ค
ยูลีอุส เชร็ค  เป็นเจ้าหน้าที่นาซีระดับชั้นอาวุโสและเป็นคนสนิทใกล้ชิดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เขาเกิดในเมืองมิวนิก,เชร็คได้เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและหลังจากนั้นไม่นานก็ได้เข้าร่วมหน่วยกึ่งทหารปีกขวา.เขาได้เข้าร่วมพรรคนาซีในปี ค.ศ. 1920 และก็ได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์.เชร็คเป็นสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งหน่วยชตูร์มับไทลุง-(กองกำลังพายุหรือหน่วยเอสเอ)และทำหน้าที่ในการพัฒนาหน่วย.ต่อมาในปี ค.ศ. 1925 เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล("หน่วยคุ้มกัน"หรือหน่วยเอ็สเอ็ส) จากนั้นเขาได้ทำหน้าที่จากเวลาเป็นคนขับรถให้กับฮิตเลอร์.เชร็คได้ป่วยเป็นโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบในปี ค.ศ. 1936 และเสียชีวิตในวันที่ 16 พฤษภาคม.ฮิตเลอร์ได้จัดงานศพให้กับเขาอย่างสมเกียรติแบบระดับรัฐโดยมีสมาชิกหลายคนของชนชั้นนาซีกับฮิตเลอร์ได้กล่าวยกย่องสรรเสริญแก่เขา
อุลตร้าแมน (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2510)
อุลตร้าแมน  เป็นภาพยนตร์แนวโทะกุซะสึไคจูซุเปอร์ฮีโร่ ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1967 ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 ที่ประกอบด้วยเนื้อหาที่ได้รับการแก้ไขใหม่จากซีรีส์โทรทัศน์ดั้งเดิม
ภาพยนตร์อุลตร้าแมน ถูกสร้างสรรค์จากตอนที่ 1, 8, 26 และ 27 จากทีวีซีรีส์โทรทัศน์ อุลตร้าแมน ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ของญี่ปุ่น ทีบีเอส เทเลวิชั่น ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1966 - 1967 โดยภาพยนตร์ได้ถูกผลิตเป็น 35 มม. จากทีวีซีรีส์อยู่ที่ 16 มม.
การจำหน่าย/เผยแพร่.
อุลตร้าแมน ถูกจัดจำหน่าย 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 โดยโตโฮ เป็นผู้จัดจำหน่าย ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยได้รับการเผยแพร่ออกมาอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา
Ultraman (1967 film)
เคียวโกะ อิโนอูเอะ
เคียวโกะ อิโนอูเอะ (; ; 22 เมษายน ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นแชมป์รายการดับเบิลยูดับเบิลยูดับเบิลยูเอ เวิลด์ซิงเกิลแชมเปียนชิพสามสมัย และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ชนะการแข่งรายการของผู้ชายในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ก่อตั้่ง"โจชิ"โปรโมชัน นีโอเจแปนเลดีส์โปรเรสต์ลิง และภายหลังออกจากงานของนีโอในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 อิโนะอุเอะก็ได้ก่อตั้งเวิลด์วูแมนโปร-เรสต์ลิงไดอานาโปรโมชันในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 ทั้งนี้ เคียวโกะ อิโนอูเอะ ได้รับการฝึกสอนจากจากัวร์ โยโกตะ ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงชาวญี่ปุ่น
เคียวโกะ อิโนอูเอะ เคยปะทะฝีมือแบบของจริง กับนักมวยไทยสาวประเภทสอง ปริญญา เจริญผล (น้องตุ้ม)
ยูโรคอปเตอร์ EC145
ยูโรคอปเตอร์ EC145 (อังกฤษ : "Eurocopter EC145") (ปัจจุบัน แอร์บัส เฮลิคอปเตอร์ H145) เป็นเฮลิคอปเตอร์แบบคู่แฝดที่พัฒนาและผลิตขึ้นโดยยูโรคอปเตอร์ ซึ่งมีชื่อว่า แอร์บัส เฮลิคอปเตอร์ ในปีค.ศ. 2014 แต่เดิมเรียกว่า BK 117 C2 EC145 ใช้ MBB / Kawasaki BK 117 C1 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเฮลิคอปเตอร์ของตำรวจ
ยูโรคอปเตอร์ EC145 เป็นเฮลิคอปเตอร์แบบคู่แฝดและสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ถึงเก้าคนพร้อมกับลูกเรือสองคนขึ้นอยู่กับรุ่นของเฮลิคอปเตอร์ ยูโรคอปเตอร์ EC145 ถูกวางตลาดสำหรับการขนส่งผู้โดยสารการขนส่งของกการบริการทางการแพทย์ฉุกเฉิน (EMS) และการค้นหาและกู้ภัย
รุ่น Militarized ของ H145 สามารถติดตั้งระบบป้องกันด้วยขีปนาวุธทิ้งตัว ป้องกันตัวถังเชื้อเพลิงแบบปิดผนึกเซ็นเซอร์อินฟาเรด /อินฟราเรดแบบออปติคัลจุดแข็งสำหรับอาวุธยุทโธปกรณ์ (เช่น ระบบจรวดขนาด 70 มิลลิเมตร) ระบบการสื่อสาร ,ระบบนำร่องทางการทหาร และระบบป้องกันตัวเองด้วยอิเล็กทรอนิกส์
เป็นเฮลิคอปเตอร์กองทัพ ดำเนินการโดยกองทัพสหรัฐ
ข้อมูลมาจากกันยายน ค.ศ. 2012
3 on order for Serbian police helicopter unit
Helistar Colombia EC-145
เทศมณฑลของประเทศอิหร่าน
ในประเทศอิหร่าน เทศมณฑล หรือ แชฮ์เรสทอน  เป็นเขตการปกครองของจังหวัดซึ่งอยู่ในระดับสูงกว่า ศัพท์ "แชฮ์เรสทอน" มาจากคำว่า "แชฮร์"  ซึ่งแปลว่า "เมือง" หรือ "นคร" ประสมกับหน่วยคำเติมท้าย "เอสทอน"  ซึ่งแปลว่า "ดินแดนแห่ง"
เทศมณฑลของอิหร่านประกอบด้วยอำเภอหรือ "แบฆช์"  ตั้งแต่หนึ่งอำเภอขึ้นไป เทศมณฑลโดยทั่วไปยังครอบคลุมทั้งเมืองหรือ "แชฮร์" และตำบลหรือ "เดเฮสทอน"  ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของหมู่บ้านที่อยู่ติดกันในชนบท แต่ละเทศมณฑลจะมีเมืองหนึ่งเมืองที่ทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลนั้น
แต่ละเทศมณฑลได้รับการบริหารโดยสำนักงานผู้ว่าการหรือ "แฟร์มอนดอรี"  ซึ่งประสานงานสาธารณะต่าง ๆ กับหน่วยงานอื่น ๆ โดยมีผู้ว่าการหรือ "แฟร์มอนดอร์"  เป็นหัวหน้าและเจ้าหน้าที่ตำแหน่งสูงสุดในสำนักงานนั้น
ในบรรดาจังหวัดต่าง ๆ ของอิหร่านนั้น จังหวัดฟอร์สมีจำนวนเทศมณฑลมากที่สุด (36 เทศมณฑล) ในขณะที่จังหวัดโกมมีเพียงเทศมณฑลเดียวโดยจังหวัดและเทศมณฑลมีอาณาเขตตรงกัน ใน พ.ศ. 2548 อิหร่านมี 324 เทศมณฑล แต่ใน พ.ศ. 2564 มี 443 เทศมณฑล
ตารางต่อไปนี้อาจมีประโยชน์ในการทำความเข้าใจเขตการปกครองของอิหร่านได้ดีขึ้น สมมุติว่าจังหวัด ว แบ่งออกเป็นสองเทศมณฑล ได้แก่ เทศมณฑล ก และเทศมณฑล ข เทศมณฑล ก แบ่งออกเป็น 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอกลาง, อำเภอ ค และอำเภอ ง อำเภอกลางคืออำเภอที่มีเมือง จ เป็นเมืองหลักของเทศมณฑล แต่ละอำเภอประกอบด้วยเมืองอย่างน้อยหนึ่งเมืองหรือตำบล (กลุ่มหมู่บ้านชนบท) อย่างน้อยหนึ่งตำบล ในตัวอย่างนี้ อำเภอกลางประกอบด้วยเมือง จ, เมือง ฉ และตำบล ช ซึ่งประกอบด้วยหมู่บ้าน บ1, บ2, บ3 และ บ4; อำเภอ ค ประกอบด้วยเมือง ซ และตำบล ฌ; เขต ง ไม่มีเมืองแต่มีตำบล ญ เพียงตำบลเดียว เทศมณฑลที่เล็กที่สุดจะมีเมืองเพียงเมืองเดียวซึ่งประกอบเป็นอำเภอเพียงอำเภอเดียว มีชื่อว่า อำเภอกลาง เทศมณฑล ข ในตารางต่อไปนี้เป็นเทศมณฑลประเภทดังกล่าว ซึ่งมีเมือง ฎ เพียงเมืองเดียว
อิท (นวนิยาย)
อิท , "มัน", "สิ่งนั้น") เป็นนวนิยายแนวสยองขวัญจากประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1986 เขียนโดยสตีเวน คิง เล่าเรื่องประสบการณ์ของเด็กเจ็ดคนที่ถูกหลอกหลอนโดยบางสิ่งบางอย่างที่อาศัยความกลัวของเหยื่อเข้าทำร้าย ส่วนใหญ่สิ่งนั้นจะปรากฎตัวในรูปร่างของตัวตลกเพื่อล่อลวงเหยื่อที่เป็นเด็ก
คิงกล่าวว่าเขาคิดเรื่องนี้ขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1978 และเริ่มเขียนเมื่อปี 1981 เดิมตั้งใจให้ตัวร้ายหลักของเรื่องเป็นตัวโทรลล์เหมือนในหนังสือเด็กเรื่อง "Three Billy Goats Gruff" แต่อยู่ในท่อระบายน้ำแทนที่จะเป็นใต้สะพาน นอกจากนี้ยังตั้งใจตั้งแต่แรกให้เล่าเรื่องสอดประสานกันระหว่างวัยเด็กและวัยผู้ใหญ่ของตัวละครกลุ่มเดียวกัน
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัล British Fantasy Award เมื่อปี 1987 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Locus และ World Fantasy ในปีเดียวกัน
อิท ฉบับนิยายเขียนโดยสตีเวน คิง แปลโดยแพรวสำนักพิมพ์ เรื่องเริ่มต้นที่วันฝนตกวันหนึ่งในเมืองแดร์รี่และเด็กชายตัวเล็กสวมเสื้อกันฝนสีเหลืองและรองเท้าบูทยางสีแดง เด็กน้อยวิ่งตามประกบเรือกระดาษหนังสือพิมพ์ที่พี่ชายพับให้และเคลือบพาราฟินอย่างดี มันลอยไปถึงแอ่งน้ำขัง ตรงหน้าท่อระบายน้ำ ก่อนจะหายลงไปในท่อจนได้ ในท่อนั้นไม่ได้มีเพียงเรือกระดาษและน้ำที่หมุนวน ยังมีดวงตาสีเหลืองของตัวตลกด้วย ตอนนั้นเองที่เด็กชายได้รู้ว่าไม่ใช่แค่เรือกระดาษเท่านั้นที่หายลงท่อไปได้ แต่แขนซ้ายของเขาเองก็หลุดหายเข้าไปในท่อระบายน้ำได้เหมือนกัน
โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์
โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์  เป็นสมาชิกพรรคนาซีระดับชั้นอาวุโสช่วงแรกและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกองกำลังกึ่งทหารทั้งสองหน่วยได้แก่ หน่วยชตวร์มอัพไทลุง (เอ็สอา) และหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส)
แบร์ชท็อลท์ได้เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและด้วยความพ่ายแพ้สงครามของเยอรมนีทำให้เขาเข้าร่วมพรรคกรรมกรเยอรมัน(DAP).พรรคการเมืองขนาดเล็กที่มีอุดมการณ์สุดโต่งในสมัยนั้น เขายังคงอยู่ในพรรคหลังจากที่มันได้กลายเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือพรรคนาซี(NSDAP) และกลายเป็นผู้บัญชาการคนที่สองของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิลหรือหน่วยเอ็สเอ็ส ตั้งแต่เมษายน ปี ค.ศ. 1926 ถึง มีนาคม ค.ศ. 1927.
ภายหลังจากที่เขาได้ลาออกจากผู้นำหน่วยเอ็สเอ็ส แบร์ชท็อลท์ได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนหนังสือนิตยสารและวารสารของนาซี เขารอดชีวิตจากสงคราม แต่กลับถูกจับกุมโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ต่อมาแบร์ชท็อลท์ก็ได้รับการปล่อยตัวและเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1962 เขาได้เป็นบุคคลที่รอดชีวิตคนสุดท้ายจากที่ครองยศตำแหน่งของไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็สและเป็นเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ไมเคิล คอลลินส์ (นักบินอวกาศ)
ไมเคิล คอลลินส์ (อังกฤษ: Michael Collins) (เกิด: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1930 – 28 เมษายน ค.ศ. 2021) เป็นนักบินอวกาศชาวอเมริกันและนักบินทดสอบ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักบินอวกาศสิบสี่คนที่สามในปีพ.ศ. 2506 เขาบินเข้าไปในอวกาศสองครั้ง ภารกิจแรกคือเจมินิ 10 ไมเคิล คอลลินส์ได้เข้าร่วมภารกิจโครงการอะพอลโล 11 เขาไปดวงจันทร์กับนีล อาร์มสตรอง และเอดวิน อัลดริน เขาเป็นหนึ่งใน 24 คนที่ได้เดินทางไปยังดวงจันทร์
เขาเป็นกัปตันใน โครการอะพอลโล
เขาเดินทางมายังประเทศไทยอย่างเป็นทางการ เมื่อปี พ.ศ. 2512 ในการนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้น ตริตราภรณ์ช้างเผือก ให้แก่เขาด้วย
ไมเคิล คอลลินส์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2021
แอร์ฮาร์ท ไฮเดิน
แอร์ฮาร์ท ไฮเดิน  เป็นสมาชิกพรรคนาซีระดับชั้นอาวุโสช่วงแรกและเป็นผู้บัญชาการคนที่สามของกองกำลังปีกกึ่งทหารทั้งสองหน่วยของหน่วยชตวร์มอัพไทลุง (เอ็สอา) และหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าของหน่วยเอ็สเอ็ส,ระดับชั้นหัวกะทิของหน่วยเอ็สอานปี ค.ศ. 1927 ในช่วงเวลานั้นจำนวนสมาชิกของหน่วยเอ็สเอ็สมีจำนวนน้อยกว่าหนึ่งพันคนและไฮเดินพบว่ามันยากที่จะรับมือจำนวนขนาดใหญ่ของหน่วยเอสเอ ไฮเดินนั้นไม่ประสบความสำเร็จและสมาชิกของหน่วยเอ็สเอ็สเริ่มลดลงจำนวนมากภายใต้การนำของเขา ดังนั้นเขาจึงถูกไล่ออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1929 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเขามี "เหตุผลทางครอบครัว" เขาถูกจับกุมหลังจากที่นาซีได้ขึ้นครองอำนาจ ในปี ค.ศ. 1933 และถูกประหารชีวิตในปีเดียวกัน
คาร์ล ฮังเคอ