pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผู้ดูแลระบบ หรือ แอดมิน  เป็น บุคคลที่ถูกว่าจ้างเพื่อที่จะดูและจัดการระบบหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ หน้าที่ของผู้ดูแลระบบมีความหลากหลายขึ้นอยู่กับหน่วยงานหรือโครงการ โดยทั่วไปผู้ดูแลมักจะทำหน้าที่ติดตั้ง ตอบคำถาม ดูแลเซิร์ฟเวอร์ หรือระบบคอมพิวเตอร์อื่น รวมถึงการวางแผนงาน การดูแล ควบคุมโครงการที่เกี่ยวข้องกับระบบคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ผู้ดูแลอาจมีหน้าที่ของโปรแกรมเมอร์ร่วมไปด้วย ในด้านการเขียนโปรแกรม รวมไปถึงการเตรียมตัว และสอนการใช้งานต่อผู้ใช้ทั่วไป
ผู้ดูแล
ภาษามุนดารี
ภาษามุนดารี เป็นภาษากลุ่มมุนดา ในตระกูลออสโตรเอเชียติก ใช้พูดในหมู่ชาวมุนดา ใกล้เคียงกับภาษาสันตาลี มีผู้พูดในอินเดียตะวันออก บังกลาเทศและเนปาล
โมโนทรีมาตา
ภาษาคัลมึค
ภาษาคัลมึค (Kalmyk language; Хальмг келн) จัดอยู่ในกลุ่มย่อยโอยรัต-คัลมึค-ดาร์คัต ของภาษากลุ่มมองโกล มีลักษณะบางส่วนคล้ายกับภาษากลุ่มยูราลิกและภาษาอุยกูร์ จนอาจจัดให้อยู่ในตระกูลตระกูลภาษาอัลไตอิกหรือยูราล-ตระกูลภาษาอัลไตอิกได้ มีผู้พูด 500,000 คนในสาธารณรัฐคัลมืยคียา (ระหว่างวอลกาและแม่น้ำดอน) ของรัสเซีย ในภาคตะวันตกของจีน และภาคตะวันตกของมองโกเลีย
วรรณคดีพื้นบ้านของภาษาคัลมึคย้อนหลังไปได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ภาษาคัลมึคเขียนด้วยอักษรอุยกูร์เมื่อพุทธศตวรรษที่ 16 ต่อมาใน พ.ศ. 2191 พระภิกษุชาวคัลมึคชื่อ ซายา ปัณฑิต โอกตอร์กูอิน ทะไล ประดิษฐ์อักษรคัลมึคขึ้นใช้ เรียกว่า โตโด บิชิก (การเขียนชัดเจน) โดยพัฒนามาจากอักษรมองโกเลียอักษรนี้ยังใช้อยู่ในประเทศจีน ส่วนชาวคัลมึคในรัสเซียใช้อักษรนี้อักษรซิริลลิกเมื่อ พ.ศ. 2467 ต่อมาเปลี่ยนเป็นอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2473 กลับมาใช้อักษรซีริลลิกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2481 ส่วนในมองโกเลียภาษาคัลมึคไม่ได้มีสถานะเป็นภาษาราชการและไม่มีการใช้เป็นภาษาเขียน
ชาวคัลมึคถูกกดขี่อย่างมากในยุคสหภาพโซเวียต ผู้พูดภาษาคัลมึคราวครึ่งหนึ่งตายในสงครามประชาชนรัสเซีย ประกอบกับนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการลดจำนวนชาวคัลมึคลงในยุคของสตาลิน ทำให้ชาวคัลมึคจำนวนมากไม่พูดภาษาของตนเอง มีการใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐคัลมืยคียา การเรียนภาษาคัลมึคในโรงเรียนแห่งสุดท้ายถูกสั่งปิดเมื่อ พ.ศ. 2506 และกลับมาฟื้นฟูการเรียนภาษาคัลมึคอีกครั้งใน พ.ศ. 2536
อังเกลา แมร์เคิล
อังเกลา โดโรเทอา แมร์เคิล  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน อดีตนายกรัฐมนตรีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2005 ถึง 2021 เธอเป็นผู้นำของพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ถึง 2018 แมร์เคิลได้รับการเปรียบเปรยว่าเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของสหภาพยุโรป และเป็นสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เธอได้รับฉายาว่า นายกฯ หญิงเหล็ก  นักวิจารณ์จำนวนมากเปรียบเธอเป็นผู้นำแห่งโลกเสรี
แมร์เคิลเกิดในนครฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยมีชื่อเกิดว่า อังเกลา โดโรเทอา คัสเนอร์ และย้ายไปยังประเทศเยอรมนีตะวันออกพร้อมกับบิดาขณะที่ยังเป็นทารก นางจบการศึกษาสาขาฟิสิกส์ และจบปริญญาเอกปรัชญาสาขาควอนตัมเคมี และทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์จนถึง ค.ศ. 1989 นางเข้าสู่เส้นทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติ ค.ศ. 1989 โดยดำรงตำแหน่งเป็นรองโฆษกรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกที่มาจากการเลือกตั้งคณะแรกภายใต้การนำของโลทาร์ เดอ เม็ซซีแอร์ ต่อมาภายหลังการรวมประเทศเยอรมนีใน ค.ศ. 1990 นางได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจากรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น นางได้รับแต่งตั้งโดยนายกรัฐมนตรีเฮ็ลมูท โคล ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสตรีและเยาวชนใน ค.ศ. 1991 และต่อมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อม-อนุรักษ์ธรรมชาติและความปลอดภัยทางนิวเคลียร์ในปีค.ศ. 1994 อย่างไรก็ตาม หลังพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนที่เธอสังกัดพ่ายแพ้ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1998 เธอก็ได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรค และก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรคในอีกสองปีต่อมา
หลังการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2005 เธอได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของเยอรมนี และกลายเป็นผู้นำของพันธมิตรที่แข็งแกร่งระหว่างสามพรรคการเมืองอันได้แก่ พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU), พรรคสหภาพสังคมคริสเตียน (CSU) และพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนี (SPD) ต่อมาในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2009 พรรคของนางชนะเลือกตั้งในสัดส่วนสูงสุดของสภาซึ่งทำให้นางได้เป็นนายกรัฐมนตรีต่ออีกสมัย และในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2013 พรรคของนางชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลายด้วยคะแนนเสียง 41.5% ของผู้มาใช้สิทธิ์ และในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2017 พรรคของนางยังคงเป็นพรรคใหญ่ที่สุดในสภา ทำให้นางดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อเป็นสมัยที่สี่
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปีค.ศ. 2005 พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนของนางแมร์เคิลได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล นางแมร์เคิลได้ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีโดยเสียงข้างมาก 397 ต่อ 217 เสียงในสภา อย่างไรก็ตาม มีผู้แทน 51 คนในพรรคร่วมรัฐบาลที่ลงมติคัดค้านนาง
รายงานข่าวในขณะนั้นระบุว่า รัฐบาลร่วมของแมร์เคิลจะดำเนินนโยบายแบบผสม นโนบายหลักของรัฐบาลร่วมคือการหั่นรายจ่ายภาครัฐพร้อมกับการเพิ่มภาษีมูลค่าเพิ่มจากร้อยละ 16 เป็นร้อยละ 19, ขยายระบบประกันสังคม ตลอดจนขยายอัตราภาษีเงินได้ขั้นสูงสุด ในวันที่นางแมร์เคิลประกาศจัดตั้งรัฐบาลร่วม นางได้แถลงว่าพันธกิจหลักของคณะรัฐมนตรีแมร์เคิลคือการมุ่งลดอัตราว่างงาน ซึ่งเธอจะเป็นคนกำหนดและดูแลนโยบายด้านนี้ด้วยตนเอง
ในการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2009 พรรคของนางแมร์เคิลได้ที่นั่งมากขึ้นในสภา นางได้พรรคเสรีประชาธิปไตยมาเป็นพรรคร่วมรัฐบาล และนางก็ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยที่สอง เหตุการณ์สำคัญในคณะรัฐมนตรีที่สองได้แก่ วิกฤติหนี้สาธารณะยุโรป, การเลิกเกณฑ์ทหาร, จำนวนคนว่างงานลดเหลือไม่ถึง 3 ล้านคน
พรรคในสังกัดนางแมร์เคิลยังคงได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2013 (แต่ครั้งนี้พรรคเสรีประชาธิปไตยถอนตัวจากรัฐบาล) และ ค.ศ. 2017 ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งหลังนี้ พรรคของนางครองสัดส่วนที่นั่งในสภาน้อยกว่าที่เคยทำได้ในปีค.ศ. 2013 อย่างมีนัยยะสำคัญ นางจึงพยายามเทียบเชิญพรรคเสรีประชาธิปไตยและพรรคประชาธิปไตยสังคมมาร่วมรัฐบาลแต่ก็ไม่สามารถตกลงกันได้ ประธานาธิบดีชไตน์ไมเออร์ต้องลงมาช่วยเจรจากับพรรคประชาธิปไตยสังคมให้ยอมร่วมรัฐบาล
อังเกลาสมรสครั้งแรกใน ค.ศ. 1977 กับนายอุลริช แมร์เคิล (Ulrich Merkel) ทั้งคู่หย่าร้างกันในปีค.ศ. 1982 แต่นางยังคงใช้นามสกุลแมร์เคิลต่อไป นางสมรสครั้งที่สองในปีค.ศ. 1998 กับโยอาคิม เบาเออร์ (Joachim Sauer) ศาสตราจารย์ด้านควอนตัมนิวเคลียร์ นางเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของเบาเออร์แทนที่จะพำนักในอาคารสำนักนายกรัฐมนตรี แมร์เคิลไม่มีลูก แต่ศาสตราจารย์เบาเออร์มีลูกชายสองคนซึ่งเกิดกับภรรยาคนเก่า แมร์เคิลเคยถูกสุนัขกัดใน ค.ศ. 1995 ทำให้เธอกลัวสุนัขตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ซิลเดนาฟิล
ซิลเดนาฟิลซิเตรต  ซึ่งมักรู้จักในรูปแบบของยาเม็ดไวอะกร้า  และชื่อการค้าอื่นอีกหลายชื่อ เป็นสารสังเคราะห์ที่ใช้รักษาปัญหาการแข็งตัวขององคชาต และภาวะความดันหลอดเลือดแดงปอดสูง(PAH) สำหรับประสิทธิภาพต่อการรักษาภาวะสมรรถภาพทางเพศเสื่อมในเพศหญิงยังไม่มีการรายงานที่ชัดเจน
ผลข้างเคียงที่พบได้บ่อย ได้แก่ ปวดหัว และ ภาวะกรดไหลย้อน รวมถึงสีผิวเปลี่ยนเป็นสีแดงมากขึ้น หากใช้ในผู้ป่วยโรคหัวใจ ต้องใช้อย่างระมัดระวังและเฝ้าติดตามอาการอย่างใกล้ชิด ผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักแต่อันตราย ได้แก่ ภาวะองคชาตแข็งค้าง ซึ่งจะสร้างความเสียหายต่อองคชาต และการสูญเสียการได้ยินอย่างเฉียบพลัน ไม่ควรใช้ซิลเดนาฟิลในผู้ป่วยที่ได้รับไนเตรต อย่างเช่น ไนโตรกลีเซอรีน(glycerin trinitrate) เนื่องจากจะนำไปสู่ภาวะความดันโลหิตตกอย่างรุนแรงซึ่งอาจถึงแก่ชีวิต
ซิลเดนาฟิลทำหน้าที่ยับยั้ง cGMP-specific phosphodiesterase type 5 (phosphodiesterase 5, PDE5) ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่กระตุ้นการสลายตัวของ cGMP ซึ่งมีส่วนในการควบคุมการไหลเวียนโลหิตบริเวณองคชาต
ในเบื้องต้นทีมวิจัยของบริษัทยา Pfizer ได้แก่ Andrew Bell, David Brown และ Nicholas Terrett ค้นพบว่าซิลเดนาฟิลสามารถใช้รักษาความผิดปกติเกี่ยวกับหลอดเลือดหัวใจได้หลายชนิด และเริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งซิลเดนาฟิลนั้นถูกใช้อย่างแพร่หลายในการรักษาปัญหาการแข็งตัวขององคชาต อย่างไรก็ตามยังมีการใช้ยาตัวอื่นทดแทนด้วย เช่น Tadalafil (ชื่อการค้า Cialis) และ Vardenafil (ชื่อการค้า Levitra)
ซิลเดนาฟิลมีผลกระทบต่อการมองเห็น ทำให้ไม่สามารถแยกสีเขียวและสีฟ้า ออกจากกันได้ ในกรณีที่ตัวยาสะสมอยู่ในเรตินามาก อาจทำให้ตาบอดสีและอาจมองไม่เห็น
ซิลดีนาฟิล
ทศนิยมซ้ำ
ทศนิยม คือจำนวนตรรกยะอย่างหนึ่งในเลขฐานสิบที่มีตัวเลขบางชุดปรากฏซ้ำกันโดยไม่สิ้นสุด ซึ่งการซ้ำของตัวเลขอาจเกิดขึ้นก่อนหรือหลัง หรือคร่อมจุดทศนิยม และชุดตัวเลขที่ซ้ำกันอาจจะมีเพียงแค่ตัวเลขตัวเดียวก็ได้ ตัวอย่างเช่น 1/3 = 0.333333... (อ่านว่า ศูนย์จุดสาม สามซ้ำ)
สำหรับทศนิยมที่เขียนให้เลข 0 ตัวสุดท้ายซ้ำกันไปเรื่อยๆ ไม่ถือว่าเป็นทศนิยมซ้ำ เนื่องจากตำแหน่งของทศนิยมจะสิ้นสุดก่อนถึงเลข 0 ตัวสุดท้าย เพราะการเติมเลข 0 ซ้ำกันไปเรื่อยๆ นั้นไม่มีความจำเป็น คือไม่ทำให้ค่าของตัวเลขเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เช่น 0.56000000... = 0.56
ในกรณีพิเศษอย่างหนึ่งของทศนิยมซ้ำที่ไม่จำเป็น แต่บางครั้งก็มีประโยชน์ นั่นคือการซ้ำของเลข 9 เพียงตัวเดียว ซึ่งเลข 9 ที่ซ้ำทั้งหมดสามารถละทิ้งได้และเพิ่มค่าหลักที่อยู่ก่อนหน้าขึ้นไปหนึ่ง เช่น 0.999999... = 1 หรือ 1.77999999... = 1.78 โดยทั่วไปแล้ว รูปแบบการซ้ำของเลข 9 ใช้อธิบายว่าจำนวนมีที่มาอย่างไร หรือเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่น่าสนใจ อาทิ 1 = 3/3 = 3 × 1/3 = 3 × 0.333333... = 0.999999... ดูเพิ่มที่ 0.999...
ทศนิยมในประเภทอื่นมี ทศนิยมรู้จบ และทศนิยมไม่รู้จบไม่ซ้ำ
ในการเขียนทศนิยมซ้ำให้อยู่ในรูปแบบที่อ่านง่าย ทำได้โดยการเติมขีดแนวนอน (vinculum) ไว้เหนือกลุ่มตัวเลขที่ซ้ำกัน เช่น formula_2 หรือเติมจุดไว้เหนือกลุ่มตัวเลขที่ซ้ำ ในตำแหน่งเริ่มต้นและตำแหน่งสุดท้าย เช่น formula_3 อย่างไรก็ตาม การใช้จุดประ 3 จุด (…) เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการนำเสนอทศนิยมซ้ำ ถึงแม้ว่ายังไม่มีคำแนะนำว่าจะต้องเขียนชุดเลขที่ซ้ำมาก่อนกี่ครั้ง ตัวอย่างเช่น
ในแถบยุโรปมีการใช้สัญกรณ์อย่างอื่นที่ต่างออกไป คือใช้เครื่องหมายวงเล็บล้อมรอบชุดตัวเลขที่ซ้ำ เช่น
เศษส่วนที่มีตัวส่วนเป็นจำนวนเฉพาะ.
ในเศษส่วนอย่างต่ำที่มีตัวส่วนเป็นจำนวนเฉพาะหนึ่งจำนวน "p" ที่นอกเหนือจาก 2 และ 5 (ซึ่งเป็นคู่จำนวนเฉพาะของ 10) จะมีค่าเป็นทศนิยมซ้ำเสมอ ซึ่งช่วงของการซ้ำในตัวเลขของ 1/"p" จะอยู่ที่ "p" − 1 (เป็นกลุ่มที่หนึ่ง) หรือเท่ากับตัวหารตัวใดตัวหนึ่งของ "p" − 1 (เป็นกลุ่มที่สอง) อย่างใดอย่างหนึ่ง
ตัวอย่างเศษส่วนในกลุ่มแรกมีดังนี้
ซึ่งรวมไปถึงเศษส่วน 1/47, 1/59, 1/61, 1/97, 1/109 ฯลฯ
การคูณบนเศษส่วนในกลุ่มที่หนึ่ง ได้แสดงคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่งที่น่าสนใจ เช่น
ซึ่งดูเหมือนว่า ตัวเลขที่ซ้ำกันในผลคูณจะได้มาจากการเลื่อนวนของ 1/7 แต่สาเหตุที่ทำให้เกิดพฤติกรรมการเลื่อนวนนั้นมาจากการคำนวณเลขคณิตในตัวเลขหลังทศนิยมเท่านั้น ซึ่งเศษส่วนในกลุ่มที่หนึ่งตัวอื่นๆ เช่น 1/17, 1/19, 1/23 ฯลฯ จะมีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ด้วยเช่นกัน
เศษส่วนในกลุ่มที่สอง คือเศษส่วนที่นอกเหนือจากกลุ่มที่หนึ่งตามเงื่อนไขในตอนต้น อาทิ
โปรดสังเกตว่า การคูณเศษส่วน 1/13 ก็สามารถเกิดการเลื่อนวนในตัวเลขที่ซ้ำกัน และจะแบ่งออกเป็นสองชุด ชุดแรกได้แก่
และอีกชุดหนึ่งได้แก่
การสร้างเศษส่วนจากทศนิยมซ้ำ.
บนทศนิยมซ้ำใดๆ สามารถคำนวณเพื่อเปลี่ยนให้อยู่ในรูปเศษส่วนได้ ดังตัวอย่าง
หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง
และเมื่อทศนิยมซ้ำสามารถเขียนให้อยู่ในรูปเศษส่วนได้ ทศนิยมซ้ำจึงเป็นจำนวนตรรกยะเสมอ
วิธีลัด.
ถ้าทศนิยมซ้ำมีค่าอยู่ระหว่าง 0.1 ถึง 1 และมีตัวเลขที่ซ้ำกันเป็นจำนวน "n" หลักทางขวาของจุดทศนิยม เราจะเขียนเศษส่วนได้โดยให้ตัวเศษเป็นชุดของตัวเลขที่ซ้ำ และเติมตัวส่วนเป็นเลข 9 จำนวน "n" ตัว เช่น
ถ้าทศนิยมซ้ำมีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 0.1 และมีเพียงเลข 0 จำนวน "k" หลัก นำหน้าชุดเลขซ้ำ "n" หลัก (ทั้งหมดต้องอยู่ทางขวาของจุดทศนิยม) ดังนั้นตัวเศษจะเป็นชุดเลขซ้ำ และตัวส่วนประกอบด้วยเลข 9 จำนวน "n" ตัว และเพิ่มเลข 0 จำนวน "k" ตัวลงไปด้วย เช่น
สำหรับทศนิยมอื่นที่นอกเหนือจากนี้ สามารถเขียนเป็นการบวกของทศนิยมรู้จบ กับทศนิยมซ้ำในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งดังที่กล่าวไว้แล้ว ดังตัวอย่าง
อย่างไรก็ตาม การใช้วิธีลัดจะยังไม่ให้ผลเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ ซึ่งจะต้องทำการลดทอนต่อไปด้วยตัวเอง
หมายเหตุ 0.999999999... ไม่สามารถเขียนเป็นเศษส่วนได้ ยกเว้นส่วนหนึ่ง
โคอิโนะสึโบมิ
โคอิโนะสึโบมิ  เป็นซิงเกิลที่ 31 ของคุมิ โคดะ และเป็นแม็กซีซิงเกิลแรกหลังจากออกซิงเกิลติดต่อกันเป็นเวลา 12 สัปดาห์ และเบสท์อัลบั้มที่ 2 อย่าง BEST~second session~ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 2 ของชาร์ตออริกอน มียอดขายในสัปดาห์แรกมากกว่า 140,000 แผ่น และอยู่บนชาร์ตเป็นเวลา 21 สัปดาห์ เพลงนี้กลายเป็นเพลงของนักร้องหญิงที่มียอดขายสูงสุด จนกระทั่งซิงเกิล"บลูเบิร์ด"ของอายูมิ ฮามาซากิสามารถแซงขึ้นมาในวันที่ 21 มิถุนายน
ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2019 ดรีมอามิได้เผยแพร่คัฟเวอร์ของ "โคอิโนะสึโบมิ" ไว้เป็นเพลงหลักของละครซีรีส์ "Bus no Hitomi ni Koi ni suru suru ri 2019"
Trematoda
Cestoda
Polychaeta
เครื่องหมายวงเล็บ
วงเล็บ
ซัมเดย์/บอยส์&amp;เกิลส์
ซัมเดย์/บอยส์&amp;เกิลส์  เป็นซิงเกิลหมายเลข 12 หรือซิงเกิลที่ 30 ของคุมิ โคดะ เป็นซิงเกิลสุดท้ายของโปรเจกต์ 12 ซิงเกิล 12 สัปดาห์ วางจำหน่ายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ต มียอดขายรวมมากกว่า 90,000 แผ่น
ซึ่งเพลง Someday เป็นเพลงประกอบละครญี่ปุ่นเรื่อง "ชินเกียวโตเมคิวอันไน ซีซั่น 8" และเพลง Boys♡Girls เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "โฮสท์คลับเด็ด เจ็ดหนุ่มฮอต" (WATERS)
มิวสิกวิดีโอเพลง Someday เป็นเรื่องราวตอนจบของมิวสิกวิดีโอ Wish your Happiness &amp; Love ที่มีมิวสิกวิดีโอเพลง you, feel และLies
ธีมของปกซิงเกิล Someday / Boys♡Girls คือ เกอิชาในชุดกิโมโนในประเทศญี่ปุ่น
Demospongiae
Sclerospongiae
ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี
ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี  เดิมชื่อ โจวันนี บัตติสตา ลุลลี  เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632 ที่เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เป็นบุตรของเจ้าของโรงโม่ เขาได้รับการศึกษาเพียงเล็กน้อย แต่กลับมีพรสวรรค์ในการเล่นกีตาร์ ไวโอลิน และเต้นรำ ในปี ค.ศ. 1646 เขาได้พบกับดุ๊กแห่งกีซ (Duke of Guise) ผู้ชักนำเขาไปยังฝรั่งเศส ที่ที่เขาได้เข้าไปรับใช้อาน มารี หลุยส์ ดอร์เลอ็อง ดูว์แช็สเดอมงป็องซีเย (Anne Marie Louise d'Orléans, duchesse de Montpensier) ด้วยการเป็นเด็กล้างจาน ซึ่งมีข้อขัดแย้งกันในเรื่องนี้ว่า มีความเป็นไปได้ว่าเขาจะเป็นครูสอนภาษาอิตาลีให้แก่เธอ
ด้วยความช่วยเหลือของท่านหญิงทำให้พรสวรรค์ทางด้านดนตรีของลูว์ลีได้รับการฝึกฝน เขาได้ศึกษาทฤษฎีดนตรีกับนีกอลา เมทรูว์ (Nicolas Métru) แต่สุดท้ายก็กลับถูกไล่ออกเพราะเขียนบทกวีที่หยาบคายเกี่ยวกับ "สุภาพสตรีผู้ให้การอุปถัมภ์"
หลังจากนั้นลูว์ลีได้ทำงานด้วยการเป็นนักเต้นรำในราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1652 จนถึงต้นปี ค.ศ. 1653 เขาได้ประพันธ์บทเพลงบาเลเดอลานุย (Ballet de la Nuit) และเป็นที่โปรดปรานของพระองค์เป็นอย่างมาก เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักประพันธ์ประจำวงดุริยางค์แห่งราชสำนัก ได้ควบคุมวงเครื่องสายของราชสำนักฝรั่งเศส คือ เลแว็ง-กัทร์วียอลงดูว์รัว (Les Vingt-quatre Violons du Roi) หรือที่เรียกว่า กร็องด์บงด์ (Grande Bonde) เขาเบื่อหน่ายกับความไม่มีระเบียบวินัยของกร็องด์บงด์ รวมทั้งได้รับพระบรมราชานุญาตให้เขาได้ตั้งวงของตนเองคือ เปอตีวียอลง (Petits Violons)
ลูว์ลีประพันธ์บัลเล่ต์ให้ราชสำนักเป็นจำนวนมากในช่วงทศวรรษที่ 1650 ถึง 1660 เขาประสบความสำเร็จอย่างงดงามในการประพันธ์บทเพลงประกอบบัลเลต์ (Comedy-Ballet) ร่วมกับมอลีแยร์ (Molière) เช่นเรื่อง เลอมารียาฌฟอร์เซ (Le Marriage forcé, 1664), ลามูร์เมเดอแซ็ง (L'Amour médecin, 1665) และเลอบูร์ฌัวฌ็องตียอม (Le Bourgeois gentilhomme, 1670) ความสนพระทัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในด้านบัลเลต์เริ่มลดน้อยลงเมื่อเขามีอายุมากขึ้นและความสามารถในการเต้นเสื่อมถอยลง การแสดงครั้งสุดท้ายของเขาคือในปี 1670)
ดังนั้นลูว์ลีจึงมุ่งการประพันธ์ไปยังอุปรากร เขาได้สิทธิพิเศษสำหรับอุปรากรจากปีแยร์ แปแร็ง (Pierre Perrin) และการสนับสนุนของฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์ (Jean-Baptiste Colbert) รวมทั้งกษัตริย์ ทำให้เขามีอำนาจเด็ดขาดในการควบคุมการแสดงดนตรีทั้งหมดทั่วฝรั่งเศสจนกระทั่งเขาตาย
ลูว์ลีดำเนินชีวิตตามใจชอบจนฉาวโฉ่ ด้วยการแต่งงานกับมาดแลน ล็องแบร์ (Madeleine Lambert) ลูกสาวของเพื่อนผู้เป็นลูกศิษย์ของมีแชล ล็องแบร์ (Michel Lambert) และมีลูกด้วยกันถึง 10 คน แต่จุดสูงสุดในชีวิตของเขาคือในปี 1685 เมื่อเขามีความมั่นใจพอที่จะประกาศความสัมพันธ์กับชายหนุ่มชื่อ บรูเน็ท (Brunet) มหาดเล็กจากลาชาแปล (La Chapelle) แม้ว่าชีวิตเขาจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ความสัมพันธ์กับเด็กหนุ่มและผู้หญิงทำให้ชีวิตเขาตกต่ำเพราะเรื่องอื้อฉาวอยู่หลายครั้ง จนทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ไม่พอพระทัยและขนานนามเขาว่า โซโดไมต์ (Sodomite)
แม้ว่าจะมีเรื่องอื้อฉาวเหล่านี้ แต่ลูว์ลีก็สามารถทำตัวเองให้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ทรงพบว่าเขามีความสำคัญต่อความบันเทิงด้านดนตรี และเปรียบเสมือนว่าลูว์ลีคือพระสหายของพระองค์ ในปี 1681 ลูว์ลีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการสำนักพระราชวังและต่อมาก็ได้รับตำแหน่งสูงขึ้น หลังจากที่เขาเปลี่ยนมาใช้ชื่อฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี และถูกเรียกขานว่า เมอซีเยอเดอลูว์ลี
วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1687 ลูว์ลีได้ควบคุมการบรรเลงบทเพลง "เตเดอุม" (Te Deum) เพื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่ทรงหายประชวรจากโรคร้าย เขากำกับวงโดยการเคาะไม้เท้าลงพื้นดั่งเช่นที่เขาชอบทำ แต่กลับโดนนิ้วหัวแม่เท้ากลายเป็นแผลและเกิดเป็นหนองจนเน่าเปื่อย เขากลับปฏิเสธตัดนิ้วเท้า จนทำให้แผลลุกลามและเป็นเหตุให้เขาเสียชีวิตในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1687 แต่เรื่องสาเหตุการเสียชีวิตของลูว์ลีนี้ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันข้อเท็จจริง
มะตูม
มะตูม มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Aegle marmelos" ภาคเหนือเรียกว่า มะปิน ภาคใต้เรียกว่า กะทันตาเถร, และตุ่มตัง ภาคอีสานเรียกว่า ภาษาเขมรเรียกว่า พะโนงค์  ชาวกะเหรี่ยงเรียกว่า มะปีส่า เป็นไม้ผลยืนต้นพื้นเมืองของอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการเพาะปลูกทั่วไปในอินเดีย รวมทั้งในศรีลังกา แหลมมลายูตอนเหนือ เกาะชวา และฟิลิปปินส์ จัดเป็นพืชเพียงสปีชีส์เดียวที่อยู่ในสกุล "Aegle"
ลำต้นมีความสูง 18 เมตร เปลือกลำต้นมีสีเทาเรียบเป็นร่องตื้น เนื้อไม้แข็ง มีสีขาวแกมเหลือง และมีกลิ่นหอม โคนต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลม ยาว แข็ง ออกเดี่ยวหรือเป็นคู่ตามกิ่ง ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อยรูปไข่หรือรูปหอกมี 3 ใบ มองดูคล้ายตรีศูลของพระศิวะ ดอกสีขาวหรือขาวอมเขียว มีกลิ่นหอม ผลมีเปลือกแข็งเรียบและมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5–15 เซนติเมตร บางผลมีเปลือกแข็งมากจนต้องกระเทาะเปลือกออกโดยใช้ค้อนทุบ เนื้อผลเหนียวข้น มีกลิ่นหอม และมีเมล็ดจำนวนมากแทรกอยู่ในเนื้อผล โดยเมล็ดจะมีขนหนาปกคลุม
ผลมะตูมใช้รับประทานได้ทั้งแบบสดและแบบแห้ง น้ำจากผลเมื่อนำไปกรองและเติมน้ำตาลจะได้เครื่องดื่มคล้ายน้ำมะนาว และยังใช้ในการทำ Sharbat ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่ได้จากการนำเนื้อผลมะตูมไปผสมกับมะขาม ผลอ่อนฝานแล้วตากแห้งนำไปต้มกับน้ำเป็นน้ำมะตูม นำมายำ ใบอ่อนและยอดอ่อนใช้รับประทานเป็นผักสลัด กินกับน้ำพริก ลาบ และข้าวยำ ผลแก่แต่เปลือกยังนิ่มนำมาฝานแล้วทำเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งนำไปเป็นส่วนผสมของขนมอื่นอีกหลยอย่าง มะตูมสุก เนื้อเละใช้รับประทานเป็นผลไม้ และใช้เป็นยารักษาอาการท้องร่วง ท้องเดิน โรคลำไส้ ตาแห้งไข้หวัดธรรมดา และยังใช้รักษาอาการท้องผูกเรื้อรัง
คนไทยถือว่ามะตูมเป็นไม้มงคล นิยมปลูกทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบ้าน ศาสนาฮินดู เป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของพระศิวะ ดังนั้นจึงพบต้นมะตูมได้ทั่วไปในสวนของวิหารในประเทศอินเดีย และใบมะตูมยังเป็นส่วนประกอบในพิธีกรรมทางศาสนา เช่นการทำน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์หรือครอบครู
ต้นมะตูมเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดชัยนาท ผู้ที่ได้รับทุนเล่าเรียนหลวงหรืองานสมรสพระราชทานจะได้รับพระราชทานใบมะตูมเพื่อเป็นสิริมงคล
ชื่อท้องถิ่นของมะตูม.
ชื่อสามัญของมะตูมในภาษาต่าง ๆ ได้แก่
ม้าน้ำแคระ
ม้าน้ำแคระ  เป็นปลากระดูกแข็งในวงศ์ Syngnathidae เป็นม้าน้ำชนิดหนึ่ง พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางฝั่งตะวันตก ตั้งแต่ตอนล่างของทะเลญี่ปุ่นจนถึงอินโดนีเซีย และออสเตรเลีย ในระดับความลึกตั้งแต่ 16-40 เมตร เป็นม้าน้ำที่มีขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 2.4 เซนติเมตร
ม้าน้ำแคระเป็นม้าน้ำที่ปรับตัวให้มีสีตามลำตัวเหมือนกับสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ได้ดีมาก โดยจะเกาะอาศัยอยู่กับกัลปังหาสกุล "Muricella" เท่านั้น เท่าที่ทราบกันมีอยู่ 2 สี คือ สีเทามีตุ่มสีแดง (บนกัลปังหาชนิด "Muricella plectana") และสีเหลืองมีตุ่มสีแสด (บนกัลปังหาชนิด "M. papraplectana") และค่อย ๆ ปรับตัวจนมีลักษณะคล้ายกับหมู่กัลปังหาที่อาศัยอยู่ โดยตุ่มอยู่รอบ ๆ ตัวและส่วนปากของม้าน้ำชนิดนี้มีสีและรูปร่างที่กลมกลืนกับโพลิปของกัลปังหา ส่วนลำตัวจะมีรูปร่างคล้ายกิ่งก้านของกัลปังหา การพรางตัวเช่นนี้ได้ผลดีมากในการพรางตัวเพื่อหลบซ่อนจากสัตว์ผู้ล่า โดยกินสัตว์ทะเลขนาดเล็ก เช่น แพลงก์ตอน หรือครัสเตเชียนต่าง ๆ เป็นอาหาร
ม้าน้ำแคระถูกค้นพบครั้งแรกจากนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษากัลปังหา โดยได้ตัวอย่างต้นแบบแรกจากกัลปังหาที่เก็บขึ้นมาจากทะเล และมีรายงานว่าม้าน้ำแคระจะตายถ้าถูกจับแยกออกจากกัลปังหา
ธงชาติเวลส์
ธงชาติเวลส์ ใช้ธงแถบเขียวขาว เป็นสีประจำชาติของแคว้นเวลส์ซึ่งมาจากลีเวลลินล์ แห่งราชวงศ์ทิวดอร์ โดยเรียงแถบสีดังนี้คือ แถบบน สีขาว และ แถบล่าง สีเขียว ตรงกลางผืนธงมีรูปตรามังกรสีแดง
มังกรสีแดงแห่งเวลส์.
ตรามังกรสีแดง มีมาตั้งแต่ในสมัยศตวรรษที่4 และในสมัยศตวรรษที่7 เจ้าชายกั๊ดวัลลาร์แห่งกิวเนส ได้ใช้ตรา นี้เป็นตราประจำราชวงศ์ของเวลส์
ตรามังกรสีแดงบนภูเขาสีเขียว ประกาศใช้เป็นตราแผ่นดินของเวลส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1807, ต่อมาได้เพิ่มคำขวัญประกอบตราแผ่นดิน ความว่า "Y Ddraig goch ddyry cychwyn" ('The red dragon gives impetus' หรือ 'มังกรสีแดงชี้นำทาง') คำขวัญดังกล่าวมีที่มาจากวรรคหนึ่งในบทกวีที่มีชื่อว่า Deio ab Ieuan Du. เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1953 ตราแผ่นดินในห้วงเวลาดังกล่าว โดยปรากฏบนธงชาติที่บังคับใช่เมื่อ ค.ศ. 1953–1959. แบบธงชาติที่บังคับใช้ในปัจจุบัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1959
ธงกางเขนนักบุญเดวิด.
ธงกางเขนนักบุญเดวิด มีลักษณะเป็นกากบาทสีเหลือง บนพื้นสีดำ อันเป็นสัญลักษณ์ของDiocese of St David's รวมถึงการประดับธงผืนนี้ในวันนักบุญเดวิด. ภายหลังธงกางเขนนักบุญเดวิดใช้เป็นสัญลักษณ์ของ ขบวนการชาตินิยมเวลส์. บางองค์กร เช่น พรรคคริสเตียน ใช้ธงรูปมังกรแดงบนธงกางเขนนักบุญเดวิด.
ตราแผ่นดินของเวลส์
ตราแผ่นดินของเวลส์ มีต้นกำเนิดในปี พ.ศ. 2493 คือ รูปสิงโตโบราณแห่งเวลส์ มีลำตัวสีแดงและลำตัวสีเหลือง โดยสิงโตโบราณสีแดงบนช่องสี่เหลี่ยมพื้นสีเหลือง และ สิงโตโบราณสีเหลืองบนช่องสี่เหลี่ยมพื้นแดง มีทั้งหมด 4 ตัวอยู่ในโล่และเหนือโล่มีมงกุฎราชินีสีเหลืองวางอยู่ ซึ่งในปี พ.ศ. 2551 ได้มีการบังคับใช้ตราใหม่
เสนาบดี
นันทิดา แก้วบัวสาย
นันทิดา แก้วบัวสาย เป็นนักร้องหญิงชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) จังหวัดสมุทรปราการ
นันทิดา แก้วบัวสาย เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ที่อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรของนายประชา แก้วบัวสาย เป็นนักธุรกิจและกรรมการบริษัท กับนางประทุมมาศ แก้วบัวสาย นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโปรแตสแตนท์ เมื่ออายุได้ 7 เดือน ครอบครัวย้ายเข้ากรุงเทพฯ ในวัยเด็กได้รับการสนับสนุนจากทางบ้านให้เรียนทั้งดนตรีและการเต้นรำ มี Karen Carpenter, Shirley Bassey และ Vikki Carr เป็นนักร้องต้นแบบ พออายุ 6-7 ขวบ ก็ขึ้นร้องเพลงครั้งแรกที่บลูมูนไนท์คลับและได้ร้องเพลงออกรายการโทรทัศน์ รายการ "บันไดดารา" และ "ท้อปป๊อป (TopPop)"
ด้วยแววที่เริ่มฉายมาตั้งแต่เด็กเมื่อช่อง 3 จัดการประกวดคัดเลือกหานักร้องสมัครเล่น เพื่อส่งเข้าประกวดชิงแชมป์นักร้องสมัครเล่นของเอเชียครั้งที่สามที่ฮ่องกง สุดา ชื่นบาน เป็นผู้ที่มีส่วนผลักดัน ให้นันทิดา เข้ามาสู่ถนนดนตรีอย่างเต็มตัว เมื่อได้ฟังเสียง เด็กหญิงนันทิดา ซ้อมร้องเพลงโดยบังเอิญ จึงแนะนำให้ไปประกวดร้องเพลงที่ช่อง 3 ซึ่งคุณแม่ให้การสนับสนุน ในขณะที่นันทิดาไม่ยินยอม มารดาจึงใช้แผนหลอก ด้วยการไปรับเธอที่โรงเรียน และบอกว่า คุณยายไม่สบาย อยู่โรงพยาบาล แต่ขอแวะทำธุระที่ช่อง 3 ก่อน พอขึ้นไปด้วยกัน เธอถึงรู้ว่าเป็นการประกวดรางวัลนักร้องสมัครเล่น คุณแม่ของนันทิดาจึงส่งเธอเข้าประกวดในรายการนี้ในวัยที่เธอยังไม่ครบ 18 ปีเต็ม มีผู้สมัครเข้าแข่งขัน 500 คน บทเพลงที่นันทิดาใช้เข้าแข่งขันคือ "My Way" และ "The Way We Were" เธอผ่านเข้าถึงรอบรองชนะเลิศซึ่งเหลือผู้เข้าแข่งขัน 13 คน กรรมการต้องเลือกให้เหลือเพียงสองคน ในรอบนี้นันทิดาเลือกเพลง "I Who Have Nothing" มาขับร้องที่ทำให้นันทิดาได้รับรางวัล นักร้องสมัครเล่นยอดเยี่ยม จากสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปี 2521 และได้ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในสองคนสุดท้ายได้เดินทางไปแข่งขันที่ฮ่องกง อีกท่านหนึ่งที่เป็นตัวแทนร่วมกันคือ ประจวบ สินเทศ (ภายหลังเป็นนักร้องนำของพิงค์แพนเตอร์ในช่วงแรก) วันที่ 31 พฤษภาคม 2521 นันทิดาชนะเลิศในการแข่งขันที่ฮ่องกง ได้รับรางวัลนักร้องสมัครเล่นยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ในปีถัดมา โดยใช้เพลง "I Who Have Nothing" ในการประกวด ซึ่งได้ นริศร์ ทรัพยะประภา และ ปราจีน ทรงเผ่า ร่วมกันเรียบเรียงเสียงประสาน ส่วน ประจวบ สินเทศ ได้อันดับที่ 4 จากเพลง "If I Had My Way" โดยมี วิรัช อยู่ถาวร เป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน
เธอจึงกลายเป็นสาวน้อยไทยคนแรก ด้วยวัยเพียง 19 ปี ที่คว้ารางวัลระดับนานาชาติ ส่งผลให้นันทิดา เป็นดาวที่ฉายแสงเจิดจรัสในยุคนั้น ไม่ว่าจะเธอ จะขยับตัวไปทางไหน ก็มีแต่ชื่อเสียง และความสำเร็จ ไม่เพียงแต่งานเพลง เธอยังรับเล่นภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "เพลงรักดอกไม้บาน" แสดงคู่กับ ราวิน บุรารักษ์ ในส่วนของงานเพลง หลังชนะการประกวด นันทิดาออกอัลบั้มชุดแรกกับช่อง 3 ในปี 2523 เป็นเพลงสากล และปลายปีนั้น ก็ออกผลงาน เพลงไทยออกมาอีกชุดหนึ่ง ชื่อ "รักต่างแดน" ซึ่งทำกับห้างแผ่นเสียง เอ บี ซี หลังจากนั้น ก็ทยอยตามมาอีกหลายชุด ซึ่งงานที่ทำกับเอ บี ซี ส่วนใหญ่เป็นเพลงลูกทุ่ง เช่น "แฟนใครไม่มีป้ายแขวนคอ" , "ข้อยเว้าแม่นบ่" , "จำกันบ่ได้กา" และได้รางวัล นักร้องหญิงยอดเยี่ยม จาก "ข้อยเว้าแม่นบ่" ปี 2526
หลายปีกับเพลงลูกทุ่ง ทำให้นันทิดารู้สึกอิ่มตัวกับสิ่งที่ทำอยู่ ช่วงระหว่างย้ายจากห้างแผ่นเสียง เอ บี ซี มาอยู่บริษัทแกรมมี่ เธอเคยออกเทปเพลงสากลกับบัตเตอร์ฟลาย ชุด "Something in Our Mind"
อัลบั้มแรก ที่ออกกับแกรมมี่ คือ "นันทิดา 27" มีเพลง "ดีเจ..เสียงใส" ซึ่งเรวัต พุทธินันทน์ แต่งคำร้อง และอุกฤษณ์ พลางกูร แต่งทำนองดังกระหึ่มไปทั่วเมือง จากนั้น นันทิดาก็มีอัลบั้มออกมาอย่างสม่ำเสมอ ทุกปี และเมื่อมีเวลาว่าง ก็จะไปเรียนร้องเพลงเพิ่มเติม กับ 'ครูนิ่ม' กัลยารัตน์ วารณะรัตน์ และ 'ป๋อง' อรรณพ จันสุตะ ทั้งทางภาคทฤษฎี และปฏิบัติ
เธอเคยสมรสกับ ชนม์สวัสดิ์ อัศวเหม (เอ๋) ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานหอการค้าจังหวัดสมุทรปราการ มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ ชนม์ทิดา อัศวเหม (เพลง) เลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) จังหวัดสมุทรปราการ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ต่อมา อดีตสามีให้สัมภาษณ์ว่าแยกกันอยู่กับเธอกว่า 10 ปีแล้ว เธอเองให้สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2556 โดยปฏิเสธว่าไม่ได้ถูกจ้างหย่าตามข่าวลือ และยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับชนม์สวัสดิ์อยู่แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วก็ตาม ภายหลังประมาณเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 หลังชนม์สวัสดิ์หย่ากับเจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ มีข่าวลือหนาหูว่า เธอกลับมาคืนดีกับอดีตสามี
ประวัติงานการเมือง
นันทิดาเข้าร่วมเป็นกรรมการบริหาร พรรคราษฎร (ปัจจุบันเป็น พรรคมหาชน) เป็นกรรมการบริหารพรรค
• 24 กันยายน พ.ศ. 2547 นันทิดายื่นหนังสือลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคมหาชน
• พ.ศ. 2563 นันทิดาได้ลงสมัครรับ เลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จังหวัดสมุทรปราการ ในนาม "กลุ่มสมุทรปราการ" โดยเธอได้รับการสนับสนุนจาก ชนม์สวัสดิ์ อัศวเหม ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานหอการค้าจังหวัดสมุทรปราการ และ พรรคพลังประชารัฐ โดยผลการเลือกตั้ง เธอชนะด้วยคะแนนนำทุกเขตเลือกตั้ง จำนวน 341,504 คะแนน ซึ่งคะแนนของเธอ นำคู่แข่ง (รัชชานนท์ ทองอร่าม) กว่า 264,447 คะแนน
การตอบสนองที่ล่าช้าต่อ เหตุเพลิงไหม้โรงงานที่กิ่งแก้ว