pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในการไถกลบถั่วพร้าพื้นที่ 1 ไร่ จะให้น้ำหนักสดประมาณ 2.5 - 4 ตัน ซึ่งจะได้ธาตุไนโตรเจนประมาณ 10 - 20 กิโลกรัม เทียบเท่ากับการใส่ปุ๋ยยูเรียปริมาณ 23 – 48 กิโลกรัม หรือปุ๋ยแอมโมเนียมซัลเฟตปริมาณ 47 – 95 กิโลกกรัม โดยมีปริมาณร้อยละของไนโตเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมประมาณ 2.00 - 2.95, 0.30 - 0.40 และ 2.20 - 3.00 หน่วยตามลำดับ อย่างไรก็ตามน้ำหนักมวลชีวภาพและปริมาณธาตุอาหารขึ้นกับปัจจัยของดินและการจัดการ
วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง  เป็นวิดีโอเกมประเภทหนึ่งที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่อาวุธปืนและการโจมตีโดยใช้อาวุธผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่ง กล่าวคือ ผู้เล่นจะพบกับการกระทำผ่านดวงตาของตัวเอก และในบางครั้งอาจเป็นดวงตาของปฏิปักษ์ เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งมีคุณสมบัติเดียวกันกับเกมยิงประเภทอื่น ๆ ซึ่งจัดว่าเป็นเกมแอ็กชันประเภทหนึ่งเช่นกัน จากจุดเริ่มต้นของเกมประเภทดังกล่าว กราฟิกสามมิติขั้นสูงและเสมือนสามมิติเป็นสิ่งที่ท้าทายต่อการพัฒนาฮาร์ดแวร์ และได้รวมเอาระบบผู้เล่นหลายคนเข้าไว้ด้วย
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในยุคแรกต้องย้อนกลับไปที่เกม "เมซวอร์" ซึ่งเริ่มพัฒนาในปี ค.ศ. 1973 และเกม"สแปซิม"ในปี ค.ศ. 1974 เกมประเภทดังกล่าวเริ่มเกิดขึ้นจริงจังในเกม "ไตน์ 3ดี" ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นที่น่าเชื่อถือว่าสร้างขึ้นมาได้เหมาะสมกับแนวเกมและเป็นต้นแบบพื้นฐานให้กับเกมในยุคหลัง อีกเกมหนึ่งซึ่งเป็นต้นกำเนิดที่เป็นที่ยอมรับและเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายคือเกม "ดูม" ออกจำหน่ายในปีต่อมาและอาจเป็นอิทธิพลหลักของเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งก็ได้ ในเวลาหลายปี คำว่า ดูมโคลน (Doom clone) ใช้กันเพื่อกำหนดว่าเกมแนวนี้มีอิทธิพลมาจากเกม"ดูม" เกม"ฮาล์ฟ-ไลฟ์" ในปี ค.ศ. 1998 ร่วมกับเกมภาคต่อ "ฮาล์ฟ-ไลฟ์ 2" ในปี ค.ศ. 2004 ได้เพิ่มรายละเอียดที่เป็นบทบรรยายและปริศนาเข้าไปในเกม เกม"โกลเดนอาย 007" (ค.ศ. 1997) เป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งเกมแรกที่ทำลงเครื่องเล่นคอนโซลตามที่อยู่อาศัย และได้เกมชุดเฮโลเข้ามาช่วยเพิ่มยอดขาย และความน่าสนใจในฐานะเกมแพลตฟอร์มที่เป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เป็นเกมประเภทที่มียอดขายดีที่สุด รวมถึงเป็นเกมประเภทที่มีส่วนแบ่งทางการตลาดมากที่สุดในอุตสาหกรรมเกมด้วย
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งเป็นเกมยิงสามมิติรูปแบบหนึ่ง ที่เสนอมุมมองบุคคลที่หนึ่ง โดยผู้เล่นจะเห็นการกระทำผ่านสายตาของตัวละครผู้เล่น พวกเขาจะไม่เหมือนกับเกมยิงมุมมองบุคคลที่สามที่ผู้เล่นจะเห็นตัวละครที่เขาควบคุมได้ได้ (ปกติเห็นจากด้านหลัง) องค์ประกอบหลักของเกมแนวนี้คือการโจมตี โดยหลักแล้วจะเกี่ยวพันกับอาวุธปืน
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งมักถูกจัดให้เป็นคนละประเภทกับเกมยิงด้วยปืนเบา เกมประเภทหนึ่งที่เป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่งแต่จะบังคับโดยใช้ปืนเบาที่เป็นอุปกรณ์รอบข้าง ต่างจากเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่ใช้อุปกรณ์อินพุตปกติในการเคลื่อนที่ ความแตกต่างที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ เกมยิงด้วยปืนเบาอย่างเช่น"เวอร์ชัวคอป" จะนำเสนอการเคลื่อนที่แบบ "ตามราง" (on-rails) ขณะที่เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งเช่น"ดูม"จะให้ผู้เล่นเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งอาจถือว่าเป็นแนวเกมที่ไม่เหมือนเกมประเภทอื่น หรือเป็นเกมยิงอีกประเภทหนึ่ง หรือเป็นประเภทย่อยของเกมแอ็กชัน หลังเกม"ดูม"ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1993 เกมต่าง ๆ ในรูปแบบนี้มักได้ชื่อว่า "โคลนของดูม" ขณะเดียวกันคำนี้ถูกแทนที่ด้วย "เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง" "วูลเฟนสไตน์ 3ดี" ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1992 ก่อนเกม"ดูม"หนึ่งปี ได้รับเครดิตว่าเป็นผู้คิดค้นเกมแนวนี้ แต่นักวิจารณ์เคยระบุเกมคล้าย ๆ กันเคยถูกพัฒนาเมื่อปี ค.ศ. 1973 บางครั้งมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับองค์ประกอบเฉพาะของเกมที่ทำให้เกิดเป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งตัวอย่าง "ดิวเอกซ์" หรือ"ไบโอช็อก"อาจจัดเป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง แต่อาจจัดเป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทที่ยืมคุณสมบัติบางอย่างของเกมยิงมา นักวิจารณ์บางคนขยายนิยามให้หมายรวมถึงเกมเครื่องบินรบจำลองซึ่งมีที่นั่งคนขับหรือยานพาหนะแทนตำแหน่งของมือและอาวุธ
เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งจะเกี่ยวข้องกับอวตาร อาวุธพิสัย และศัตรูจำนวนมาก เช่นเดียวกับเกมยิงปืนส่วนใหญ่ เกมมีความสมจริงมากกว่าเกมยิงแบบสองมิติ เนื่องจากเกมดำเนินเรื่องในสภาพแวดล้อมสามมิติ และมีแรงโน้มถ่วง แสง เสียง และการถล่มทลายที่ถูกต้องแม่นยำกว่า เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่เล่นในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักควบคุมด้วยคีย์บอร์ดและเมาส์ กล่าวกันว่าการควบคุมในคอมพิวเตอร์ทำได้ดีกว่าการควบคุมในคอนโซลเกม ซึ่งใช้ก้านอะนาล็อก อันหนึ่งใช้สำหรับวิ่งและไปด้านข้าง ส่วนอีกอันหนึ่งใช้มองและเล็ง ปกติเกมจะแสดงมือและอาวุธของตัวละครในมุมมองหลัก โดยมีผลแสดงเหนือศีรษะแสดงพลังชีวิต อาวุธยุทธภัณฑ์ และรายละเอียดสถานที่ บ่อยครั้งเป็นไปได้ว่ามีแผนที่บริเวณรอบ ๆ แสดงซ้อนอยู่ด้วย
สหพันธ์กาแลกติก
หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์
พันโท หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ อ.ป.ร.2, ป.ป.ร.3 (23 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 22 เมษายน พ.ศ. 2510) หรือ ท่านชิ้น เป็นอดีตผู้นำเสรีไทยสายอังกฤษ อดีตผู้บังคับการกองทหารรักษาวัง และอัครราชทูตประจำกระทรวง
หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์เสงี่ยม สวัสดิวัตน์ (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์) เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ประสูติที่ประเทศอังกฤษ
หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ เสกสมรสกับหม่อมเสมอ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สิงหเสนี; บุตรีของพระยาบุรีนวราษฐ์ (ชวน สิงหเสนี) กับคุณหญิงบุรีนวราษฐ์ (เนื่อง สิงหเสนี)) โดยได้รับพระราชทานสมรสจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีธิดา 4 คน คือ
พันโทหม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงสนิท ดำรงตำแหน่งอัครราชทูตประจำกระทรวง กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2489
หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงสนิทเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์การเมืองไทยในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะในยุครัฐบาลของนายปรีดี พนมยงค์และเหตุการณ์ภายหลังการสวรรคตของรัชกาลที่ 8
หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศ ดิศกุล
หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศ ดิศกุล (14 มกราคม พ.ศ. 2452 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519) หรือ ท่านชายขาว ช่างภาพ ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย
หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศ ดิศกุล เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมแสง ดิศกุล ณ อยุธยา เสกสมรสกับ หม่อมลดา ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม: อินทรกำแหง ณ ราชสีมา)
หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศ ดิศกุล นายช่างถ่ายภาพยนตร์ และเป็นหัวหน้าแผนกโฆษณา กรมรถไฟ มีผลงานกำกับภาพยนตร์ของกรมรถไฟ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ไทยสีธรรมชาติ คือเรื่อง "โตนงาช้าง" หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศฯอยู่ในวงการภาพยนตร์ไทยตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นผู้กำกับภาพ ภาพยนตร์ "รวมไทย" ภาพยนตร์ปลุกระดมการเรียกร้องดินแดนคืนจากฝรั่งเศส ของกรมสาธารณสุขและกรมรถไฟ กำกับภาพ ภาพยนตร์ "กะเหรี่ยงไทรโยค" (2478) ของขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิต
ท่านเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท ปรเมรุภาพยนตร์ เพื่อสร้างภาพยนตร์ "สุภาพบุรุษเสือไทย" ซึ่งอำนวยการสร้างโดยแท้ ประกาศวุฒิสาร โดยท่านเป็นผู้กำกับ และประสบความสำเร็จสูงสุดในปี พ.ศ. 2492 ต่อมาบริษัทปรเมรุภาพยนตร์ ได้สร้างภาพยนตร์ "มรดกพระจอมเกล้า" โดยการสนับสนุนจากสำนักข่าวสารอเมริกัน เพื่อเทอดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าศุกรวรรณดิศท่านเป็น 1 ใน 2 ช่างถ่ายภาพที่ได้บันทึกภาพในภาพยนตร์ส่วนพระองค์ชุด พระราชพิธีบรมราชาภิเษกในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ระหว่างวันที่ 4-8 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ร่วมกับนาย แก้วขวัญ วัชโรทัย
ท่านได้รับการเชิดชูเกียรติในฐานะเป็นผู้นำการสร้างภาพยนตร์ 16 ม.ม.ในพิธีประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2500
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่สองของปี พ.ศ. 2551 ซึ่งเป็นปีอธิกสุรทิน เดือนนี้จึงมี 29 วัน วันแรกและวันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
มีนาคม พ.ศ. 2551
มีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่สามของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
เมษายน พ.ศ. 2551
เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่สี่ของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
พฤษภาคม พ.ศ. 2551
พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่ห้าของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
มิถุนายน พ.ศ. 2551
มิถุนายน พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่หกของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
กรกฎาคม พ.ศ. 2551
กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่เจ็ดของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
สิงหาคม พ.ศ. 2551
สิงหาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
กันยายน พ.ศ. 2551
รนายสืยลิา
ตุลาคม พ.ศ. 2551
ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
ธันวาคม พ.ศ. 2551
ธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นเดือนสุดท้ายของปี พ.ศ. 2551 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ไมมิ ยะจิมะ
ไมมิ ยะจิมะ  นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น ในกลุ่ม เฮลโล! โปรเจกต์ คิดส์, ZYX, ℃-ute เกิดเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น กรุ๊ปเลือด O มีชื่อเล่นอย่างเป็นทางการว่า "ไมมี่" (まいみぃー)
พระเจ้าช้างเผือก เป็นราชสมัญญานามของพระเจ้าแผ่นดินที่ทรงครอบครองช้างเผือกไว้ประดับบารมี มีหลายพระองค์ ได้แก่
แอร์เฌ
ฌอร์ฌ พร็อสแปร์ เรอมี  หรือที่รู้จักในนามปากกา แอร์เฌ (; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียม มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ แต็งแต็ง
นามปากกา แอร์เฌ มีที่มาจากชื่อย่อ คือ เมื่อเรียงกลับหลังเป็น เสียงอ่านในภาษาฝรั่งเศสจะอ่านว่า (แอร์เฌ)
ศิลปินชาวเบลเยียมผู้เกิดในกรุงบรัสเซลส์ใน ค.ศ. 1907 ก้าวแรกของอาชีพนักวาดการ์ตูนเริ่มขึ้นระหว่างวันคืนน่าเบื่อภายในโรงเรียน จนเขาได้ร่วมกิจกรรมลูกเสือและมีโอกาสสร้างผลงานครั้งแรกลงจุลสารของโรงเรียน หลังจบการศึกษา เขาสมัครเข้าทำงานวาดภาพประกอบในสำนักพิมพ์ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันเพื่อเผยแพร่ศาสนาคาทอลิกในเบลเยียม ก่อนหน้านี้มีแต่คนวิจารณ์ว่ารูปวาดของเขาเหมือนผลงานของเด็กเล็ก ๆ แต่บรรณาธิการมองเห็นความแปลกใหม่ และความคิดสร้างสรรค์ จึงให้โอกาสเขียนการ์ตูนหลายตอนจบ
ค.ศ. 1926 เขาวาดตัวการ์ตูนเป็นเด็กลูกเสือชื่อ Totor ซึ่งดัดแปลงจากประสบการณ์สมัยเรียน สามปีให้หลังตัวการ์ตูนนั้นถูกพัฒนาใหม่ "แต็งแต็งกับสโนวี" จึงถือกำเนิดขึ้น โดยลงประเดิมตอนแรกในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1929
ค.ศ. 1930 แต็งแต็งรวมเล่มฉบับแรกวางแผงในตอน "Tintin, reporter, in the land of Soviets" นับจากนั้นเขาก็สร้างผลงานออกมาอย่างสม่ำเสมอ ทั้งในรูปแบบสิ่งพิมพ์รวมถึงแอนิเมชัน ปัจจุบันแต็งแต็งไม่เพียงถูกยกย่องเป็นการ์ตูนอ่านสนุก แต่ยังถูกจัดชั้นเป็นผลงานทางศิลปะและประวัติศาสตร์อีกด้วย
ไม่นับต้นฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่กลายเป็นของมีค่าราคาสูง แต็งแต็งและผองเพื่อนยังถูกดัดแปลงเป็นสินค้าสารพัด ไม่ว่าเป็นของตกแต่ง ของเล่น เครื่องเขียน ฯลฯ ซึ่งคงทำรายได้ให้กับเบลเยียมไปอีกยาวนาน นอกจากนี้แต็งแต็งยังกลายเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยฝีมือสตีเวน สปีลเบิร์กอีกด้วย
ไมเคิลแองเจโล
จอร์จ เรมี
พระที่นั่งพิมานรัตยา
พระที่นั่งพิมานรัตยา เป็นพระที่นั่งก่ออิฐถือปูน ทาสีขาว ยกพื้นสูง มีเสาลอยรับหลังคาโดยรอบ พระที่นั่งองค์นี้เชื่อมต่อกับพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทด้วยห้องโถงที่เรียกว่า "มุขกระสัน" ลักษณะเป็นห้องโถงยาวทอดยาวไปทางทิศใต้ เป็นพระที่นั่งยกสูง มีระเบียง 3 ด้าน คือ ด้านทิศตะวันออก ตะวันตกและด้านทิศใต้ รอบระเบียงเป็นเสาราย มีหลังคาเป็นชั้นลด 3 ชั้น ทรงไทยมุงด้วย กระเบื้องเคลือบสี มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ประดับ หน้าบันจำหลักรูปพระพรหมทรงหงส์ ซุ้มพระทวารเป็นซุ้มเรือนแก้วลายดอกพุดตาน และซุ้มพระบัญชรเป็นซุ้มทรงบันแถลง ปิดทองประดับกระจก
วันอาทิตย์ เดือนเจ็ด ขึ้นหนึ่งค่ำ ปีระกา เอกศก จุลศักราช 1151 (พ.ศ. 2332) มีฟ้าผ่าต้องหน้ามุขเด็จพระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทแล้วเกิดเป็นเพลิงลุกลามไหม้เครื่องบนและหลังคา แล้วเลยลุกลามไหม้ทั้งองค์พระมหาปราสาท และพระปรัศว์ซ้ายลงหมดสิ้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) สมุหนายก เป็นแม่กองรื้อซากพระมหาปราสาทที่ถูกไฟไหม้ออกแล้วสร้างพระมหาปราสาทขึ้นใหม่ แต่ไม่ได้สร้างเหมือนองค์เดิม
ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 กล่าวถึงลักษณะที่ผิดแผกแตกต่างระหว่างพระมหาปราสาทองค์เก่าและองค์ใหม่ไว้ดังนี้
พระที่นั่งพิมานรัตยา เคยเป็นพระวิมานที่บรรทมของพระมหากษัตริย์ในโอกาสที่เสด็จมาประทับยังหมู่มหาปราสาท พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จมาประทับเป็นเวลา 1 ปี ในคราวบูรณะหมู่พระมหามณเฑียร
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้เป็นที่ชุมนุมมหาสมาคมสำหรับ พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการบริพารฝ่ายในเข้ารับพระราชทานอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และยังเป็นที่สรงพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ในพระนิพนธ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ ระบุว่า มีการสรงน้ำพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ ห้องน้ำเงิน หรือพระที่นั่งเทพดนัยนันทยากร ในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เสด็จสวรรคต ก็โปรดเกล้าฯ ให้สรงพระบรมศพ ณ พระที่นั่งพิมานรัตยาแห่งนี้
ในปัจจุบัน พระที่นั่งแห่งนี้ได้ใช้เป็นที่สรงพระบรมศพและพระศพ พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดเรื่อยมา โดยได้ใช้ประกอบพระราชพิธีสรงพระศพ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ซึ่งสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์
ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์  เป็นชื่อหนังสือชุด 4 เล่มที่เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือชุด "ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ" ซึ่ง
คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมงานเขียนต้นฉบับเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทั้งหมดไว้
หนังสือทั้งสี่เล่มอยู่ในชุด "ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ" ลำดับที่ 6 ถึง 9 ได้แก่
ชื่อหนังสือนำมาจากชื่อตอนย่อย หรือ "เล่ม" ที่โทลคีนประพันธ์ไว้แต่เริ่มแรกเป็นจำนวน 6 เล่ม กับ 1 ภาคผนวก แต่เมื่อถึงการตีพิมพ์จริงสำนักพิมพ์กลับแบ่งหนังสือเป็นสามภาค แต่ละภาคประกอบด้วยเนื้อเรื่องสองเล่ม ชื่อเล่มที่โทลคีนตั้งไว้แต่เริ่มแรก ได้แก่ 1. เงามืดที่หวนคืน (The Return of the Shadow) หรือ แหวนปรากฏตัว (The Ring Sets Out) 2. พันธมิตรแห่งแหวน (The Fellowship of the Ring) หรือ แหวนลงใต้ (The Ring Goes South) 3. ไอเซนการ์ดทรยศ (The Treason of Isengard) 4. การเดินทางของผู้ถือแหวน (The Journey of the Ringbearers) หรือ แหวนสู่บูรพา (The Ring Goes East) 5. สงครามแห่งแหวน (The War of the Ring) 6.การสิ้นสุดของยุคที่สาม (The End of the Third Age) หรือ กษัตริย์คืนบัลลังก์ (The Return of the King)
ในเล่ม "ความพ่ายแพ้ของเซารอน" ยังมีต้นร่างนิยายอีกเรื่องหนึ่งชื่อ 'The Notion Club Papers' เป็นนิยายแนวย้อนเวลา เกี่ยวกับสมาชิกชมรมศึกษาวรรณกรรมกลุ่มหนึ่งที่บังเอิญหลุดเข้าไปอยู่ในยุคสมัยของเกาะนูเมนอร์ เรื่องเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์การจมสมุทรของอาณาจักรอนาดูเน และมีรายละเอียดโครงสร้างภาษาอดูนาอิกอยู่ด้วยบางส่วน
ยานสำรวจสปิริต
ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์
ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ นักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับโรงเรียนโพธินิมิตวิทยาคม ในรายการ J.LEAGUE Youth Challenge Thailand
ณัฐพรเคยเล่นให้กับสโมสรอื่นๆในไทย เช่น เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ชลบุรี เอฟซี การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค โดยสโมสรสุดท้าย คือ สโมสรฟุตบอลราชนาวี ณัฐพร สามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ๊คซ้ายและปราการหลังตัวกลาง
ณัฐพร เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2525 ที่จังหวัดนครสวรรค์ เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์ ก่อนจะย้ายมาศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนนครสวรรค์ และย้ายมาเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ในชั้นม.6 จนจบมัธยมปลาย
ฤดูกาล 2009 ณัฐพร ย้ายจากสโมสรชลบุรี เอฟซี มาร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด และลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้ต้นสังกัดใหม่เป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2552 ในเกมส์ที่เปิดบ้านชนะการท่าเรือไทย 3-0 และยิงประตูแรกให้ต้นสังกัดใหม่ได้เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2552 ในเกมส์ไทยพรีเมียร์ลีกที่บุกไปชนะชลบุรี เอฟซี 5-2 ที่สนามเทศบาลหนองปรือ ซึ่งถือเป็นการยิงประตูใส่ทีมเก่าของเขาเองด้วย เดือนมิถุนายน 2555 เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด จ่าฝูงศึกไทยพรีเมียร์ลีก บรรลุข้อตกลงปล่อยตัว ณัฐพร ปราการหลังของทีมให้กับสโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน พร้อมเซ็นสัญญายาว 3 ปี รับค่าเหนื่อยเกิน 1 แสนบาท โดยค่าตัวในการย้ายทีมสูงถึง 4 ล้านบาท
ฤดุกาล 2013 ณัฐพร ได้ย้ายมา แบงค็อก ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 3 ล้านบาท
อาร์แซน แวงแกร์
อาร์แซน แวงแกร์, โอบีอี (, ออกเสียง: ) หรือ อาร์เซน เวงเกอร์ ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษ เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เคยเป็นผู้จัดการทีมอาร์เซนอล ยาวนานกว่า 22 ปี (ในระหว่างปี 1996-2018) ปัจจุบันเป็นหัวหน้าแผนกพัฒนาฟุตบอลของฟีฟ่า
เวงเกอร์เป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเรื่องของจำนวนถ้วยรางวัลและระยะเวลาการคุมทีมที่นานที่สุดของอาร์เซนอล เขาเป็นผู้จัดการทีมที่ไม่ใช่พลเมืองของสหราชอาณาจักรคนแรกที่สามารถคว้าดับเบิลแชมป์ได้ในอังกฤษ นั่นคือดับเบิลแชมป์ในปี ค.ศ. 1998 และ ค.ศ. 2002 สำหรับในปี ค.ศ. 2004 นั้น และเขายังเป็นผู้จัดการทีมคนแรกของประวัติศาสตร์ของฟุตบอลพรีเมียร์ลีกที่สามารถคุมทีมลงเล่นแล้วไม่แพ้ทีมใดในลีกเลยทั้งฤดูกาล 2003–04 และทำสถิติคุมทีมอาร์เซนอลไม่แพ้ใครเลยในพรีเมียร์ลีกติดต่อกัน 49 นัด ระหว่างฤดูกาล 2002–03, 2003-04, 2004-05 ซึ่งเป็นสถิติการไม่แพ้ติดต่อกันยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลอังกฤษ
อาร์แซน แวงแกร์ เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ที่เมืองสทราซบูร์ โดยเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 3 คน ส่วนพ่อและแม่เป็นเจ้าของกิจการผับ โดยเติบโตขึ้นมาในผับ ในวัยเด็กแวงแกร์เคยเป็นพนักงานขายบุหรี่และเคยติดบุหรี่มาก่อนในวัยหนุ่ม
ในด้านการศึกษานั้น แวงแกร์จบปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์ และปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยสทราซบูร์ แวงแกร์มีความสามารถในการพูดได้หลายภาษา โดยสามารถใช้ภาษาฝรั่งเศส, เยอรมัน และอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว และยังสามารถพูดภาษาอิตาลี, สเปน และญี่ปุ่นได้บ้างอีกด้วย
ช่วงชีวิตของการเป็นนักฟุตบอล.
การเล่นฟุตบอลอาชีพของแวงแกร์นั้นไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จเท่าไรนัก และแทบจะไม่มีใครเคยได้ยินชื่อของเขาเลย ต่างกับผู้จัดการทีมหลายคนที่เคยเป็นนักฟุตบอลระดับโลกมาก่อนที่จะผันตัวเองมาเป็นผู้จัดการทีม เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลจากการเป็นนักฟุตบอลสมัครเล่นในตำแหน่งกองหลังของสโมสรสมัครเล่นหลายสโมสรด้วยกันเมื่อครั้งที่ยังศึกษาในระดับปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1971
แวงแกร์กลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 ในทีมแอร์เซ สทราซบูร์นัดที่เจอกับโมนาโก เขาได้ลงเล่นให้กับต้นสังกัดเพียง 12 ครั้ง โดยในจำนวนนี้มีหนึ่งนัดที่ได้เล่นฟุตบอลรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1978-79 ซึ่งเป็นการลิ้มลองรสชาติครั้งแรกและครั้งเดียวของเขาในรายการฟุตบอลยุโรป
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1981 นั้น เขาได้รับใบอนุญาตการเป็นผู้จัดการทีม และได้รับมอบหมายให้ทำงานในส่วนของโค้ชทีมเยาวชนของสโมสร
ช่วงชีวิตของการเป็นผู้จัดการทีม.
อาร์แซน แวงแกร์ รับตำแหน่งผู้จัดการทีมชุดใหญ่ครั้งแรกกับน็องซีในปี ค.ศ. 1984 แต่ไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จเท่าไรนัก ในปีที่ 3 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของเขาที่น็องซีนั้น น็องซีปิดฤดูกาลด้วยอันดับ 19 ของตารางและต้องตกไปเล่นในลีกเดอซ์ฝรั่งเศส ชีวิตการเป็นผู้จัดการทีมของเขาเริ่มดีขึ้นเมื่อเขาได้มาเป็นผู้จัดการทีมของอาแอ็ส มอนาโก ในปี ค.ศ. 1987 และได้แชมป์ลีกในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งก็เป็นฤดูกาลแรกที่เข้ามาคุมทีมนั่นเอง จากนั้นก็คว้าแชมป์เฟรนช์คัพ ในปี ค.ศ. 1991 แวงแกร์เคยเซ็นสัญญาซื้อตัวเกลนน์ ฮอดเดิล, จอร์จ เวอาห์ และเยือร์เกิน คลินส์มันน์ มาร่วมทีมอีกด้วย นอกจากนั้นยังได้เซ็นสัญญากับยูรี จอร์เกฟฟ์ (Youri Djorkaeff) มาจากแอร์เซ สทราซบูร์ ที่ได้กลายมาเป็นนักเตะทีมชาติฝรั่งเศสชุดที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกในปี ค.ศ. 1998 และดาวซัลโวลีกเอิงฝรั่งเศส (20 ประตู) ในปีสุดท้ายที่แวงแกร์คุมทีมอยู่ในฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1994 เป็นปีที่โชคร้ายของแวงแกร์ เมื่อเขาปฏิเสธข้อเสนอจากบาเยิร์นมิวนิก และการเป็นโค้ชทีมชาติฝรั่งเศส แต่โมนาโกจบฤดูกาลด้วยการเป็นอันดับ 9 ของตาราง ซึ่งต่ำกว่าเป้าหมายที่สโมสรตั้งเอาไว้ หลังจากนั้น เขาก็ถูกไล่ออก
ต่อมา เขาได้ย้ายไปประสบความสำเร็จกับช่วงเวลาสั้น ๆ 18 เดือนกับทีมฟุตบอลในเจลีกของญี่ปุ่น คือ นาโงยะ แกรมปัส โดยแวงแกร์พาลูกทีมคว้าถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิซึ่งเป็นฟุตบอลชิงถ้วยของประเทศ นอกจากนั้นยังพาทีมที่เคยอยู่ในอันดับ 3 จากท้ายตารางขึ้นมาเป็นรองแชมป์ได้ในลีก ที่แกรมปัสนี้ เขาได้ว่าจ้างให้ บอรอ พรีมอรัก ผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลวาล็องเซียน มาเป็นผู้ช่วยของเขา และก็ได้เป็น "มือขวา" ของแวงแกร์เป็นเวลาหลายปี
แวงแกร์นั้นถือว่าเป็นคนที่โชคดีที่ได้เป็นเพื่อนกับคนที่จะได้เป็นรองประธานสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในเวลาต่อมา นั่นคือ เดวิด ดีน ในคราวที่ทั้งสองได้พบกันเมื่อแวงแกร์ไปชมเกมระหว่างอาร์เซนอลกับควีนส์ปาร์กเรนเจิร์สในปี ค.ศ. 1988 ต่อมาหลังจากที่บรูซ ริอ็อก ได้ลาออกไปในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1996 นั้น เฌราร์ อูลีเย ต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการทางเทคนิคของสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศสได้แนะนำให้ดีนชวนแวงแกร์มาทำงานแทนในปี ค.ศ. 1996 อาร์เซนอลยืนยันการว่าจ้างอาร์แซน แวงแกร์เป็นผู้จัดการทีมในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1996 และเขาก็ได้เข้ามารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกันนั้นเอง แวงแกร์เป็นผู้จัดการทีมของอาร์เซนอลคนแรกที่มาจากประเทศนอกสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ แม้ว่าผู้อำนวยการทางเทคนิคที่มีศักยภาพของสมาคมฟุตบอลจะเป็นคนชักชวนให้แวงแกร์มารับตำแหน่งนี้ แต่ในเวลานั้นแทบไม่มีใครในอังกฤษเลยที่รู้จักชื่อของคนคนนี้
ก่อนที่แวงแกร์จะเข้ามาคุมทีมอย่างเป็นทางการนั้น เขาต้องวางแผนที่จะเสริมความแข็งแกร่งและเฉียบขาดของทีมก่อน แวงแกร์ได้ร้องขอให้สโมสรเซ็นสัญญา ปาทริค วิเอร่า กองกลางชาวฝรั่งเศส และ เรมี การ์ด ในช่วง 1 เดือนก่อนที่จะเข้ามารับตำแหน่ง เกมแรกที่เขาคุมทีมลงเล่นคือเกมที่เอาชนะแบล็กเบิร์นโรเวิร์สไปได้ 2-0 เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1996
ฤดูกาลที่ 2 ที่เขาเข้ามาคุมทีมนั้น (ฤดูกาล 1997-98) เป็นฤดูกาลที่อาร์เซนอลสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพซึ่งเป็นการคว้าดับเบิลแชมป์ได้เป็นครั้งที่ 2 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร (ฤดูกาลนั้นอาร์เซนอลทิ้งห่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดถึง 12 คะแนนทั้ง ๆ ที่แข่งน้อยกว่า 2 นัด) ความสำเร็จครั้งนี้ต้องให้เครดิตกับปราการหลังฉายา "แบ็กโฟร์" ที่เป็นมรดกตกทอดมาถึงฤดูกาลนี้ทั้ง โทนี แอดัมส์, ไนเจล วินเทอร์เบิร์น, ลี ดิกสัน และ มาร์ติน คีโอน รวมไปถึง สตีฟ โบลด์ ปราการหลังอีกคน และศูนย์หน้าเดนนิส เบิร์กแคมป์ ตำนานของสโมสรในเวลาต่อมาอีกด้วย และก็ต้องยกเครดิตให้กับนักเตะหน้าใหม่ที่แวงแกร์ซื้อเข้ามา ไม่ว่าจะเป็น เอ็มมานูเอล เปอตี, ปาทริค วิเอร่า, มาร์ก โอเฟอร์มาร์ส และศูนย์หน้าดาวยิง นีกอลา อาแนลกา
ในช่วงหลายฤดูกาลต่อมา แวงแกร์ทำหน้าที่กับอาร์เซนอลได้ดีแต่กลับไม่ได้แชมป์ตอนท้ายฤดูกาลเลย ในปี ค.ศ. 1999 พวกเขาเสียแชมป์พรีเมียร์ลีกให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดโดยวันสุดท้ายของฤดูกาลพวกเขาตามอยู่เพียง 1 คะแนนเท่านั้น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยังเป็นทีมที่ทำให้อาร์เซนอลต้องตกรอบเอฟเอคัพในช่วงต่อเวลาพิเศษอีกด้วย จากนั้นอาร์เซนอลก็มาแพ้กาลาตาซารายในการดวลจุดโทษนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยูฟ่าคัพ ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลเอฟเอคัพ ในปี ค.ศ. 2001 อาร์เซนอลก็ต้องมาแพ้ให้กับลิเวอร์พูล 2 ประตูต่อ 1 จากประตูของ ไมเคิล โอเวน ในช่วงท้ายเกม ในช่วงนี้ แวงแกร์ยังได้นำนักเตะหน้าใหม่เข้ามาสู่ทีมเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการเซ็นสัญญา โซล แคมป์เบลล์ จากทอตแนมฮ็อตสเปอร์ และนักเตะชื่อก้องโลกอย่าง เฟรดริค ยุงแบร์, ตีแยรี อ็องรี และรอแบร์ ปีแร็ส
ขุนพลนักเตะชุดใหม่นี้ช่วยให้อาร์เซนอลในยุคของอาร์แซน แวงแกร์นั้นสามารถคว้าดับเบิลแชมป์ได้อีกครั้งหนึ่ง ช่วงเวลาที่ทำให้อาร์เซนอลได้แชมป์คือนัดรองสุดท้ายของฤดูกาลที่พบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อาร์เซนอลเอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไปได้ 1-0 ซึ่งโดยรวม ๆ แล้วอาร์เซนอลเล่นได้ดีกว่า รอย คีน อดีตกัปตันทีมของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในชุดนั้นยังได้กล่าวถึงเกมนัดนั้นว่าเป็นการแข่งขันกันระหว่าง "เด็กกับผู้ใหญ่" นั่นก็คือฤดูกาล 2001-02 นั่นเอง
อาร์แซน แวงแกร์ยังเคยพาอาร์เซนอลเป็นแชมป์ฟุตบอลเอฟเอคัพในปี ค.ศ. 2003 และพาทีมอาร์เซนอลรักษาสถิติไม่แพ้ใครทั้งฤดูกาลได้และสถิติยิงประตูทุกนัดที่ลงทำการแข่งขันในพรีเมียร์ชิพจนทำให้คว้าแชมป์อย่างยิ่งใหญ่ในฤดูกาล 2003-04 อีกด้วย
หลังจากนั้น อาร์แซน แวงแกร์ ก็นำถ้วยเอฟเอคัพมาสู่สโมสรอาร์เซนอลได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 2005 ทำให้อาร์เซนอลได้แชมป์พรีเมียร์ลีก 3 สมัยและเอฟเอคัพ 4 สมัยภายใต้การคุมทีมของแวงแกร์ นับว่าเขาเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์อาร์เซนอลเมื่อนับตามถ้วยรางวัลที่ได้มา อย่างไรก็ตาม แวงแกร์ก็ยังไม่เคยได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รายการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุโรปมาครองได้ โดยเขาพาทีมเข้าไปใกล้คำว่า "แชมป์" มากที่สุดในฤดูกาล 2005-06 ที่อาร์เซนอลเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร แต่กลับแพ้ให้กับบาร์เซโลนา 2-1 อย่างน่าเสียดาย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 เขาได้เซ็นสัญญาว่าจะอยู่กับสโมสรไปจนจบฤดูกาล 2007-08 โดยเดวิด ดีน รองประธานสโมสรอาร์เซนอลวางแผนว่าจะยื่นข้อเสนอให้อาร์แซน แวงแกร์เข้ามาเป็นบอร์ดบริหารสโมสรเมื่อครั้งที่เขาวางมือจากตำแหน่งผู้จัดการทีมไปแล้ว
อนาคตอาชีพผู้จัดการทีมของแวงแกร์เริ่มไม่แน่นอนเมื่อครั้งที่เดวิด ดีนได้ลาออกจากบอร์ดบริหารของอาร์เซนอลเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเดวิด ดีนคือหนึ่งในบอร์ดบริหารที่แวงแกร์ใกล้ชิดมากที่สุด จนเกิดกระแสว่าแวงแกร์อาจจะไปคุมทีมที่สโมสรอื่นหรืออาจจะวางมือจากวงการฟุตบอล อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2007 อาร์แซน แวงแกร์ได้ตกลงเซ็นสัญญา 3 ปีฉบับใหม่กับอาร์เซนอล สัญญานี้มีมูลค่าถึง 4 ล้านปอนด์และทำให้แฟนบอลอาร์เซนอลที่เคยคิดว่าเขาจะออกจากสโมสรตอนท้ายฤดูกาลเมื่อสัญญาหมดลงได้มั่นใจขึ้นอย่างมากว่า เขาจะยังอยู่กับอาร์เซนอลต่อไปอีก
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2009 อาร์แซน แวงแกร์ ทำสถิติเป็นผู้จัดการทีมอาร์เซนอลที่คุมทีมอย่างยาวนานที่สุด โดยทำลายสถิติเดิมของจอร์จ อัลลิสัน ซึ่งเคยเป็นผู้จัดการทีมตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1934 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1947 นับเป็นเวลาทั้งสิ้น 4,748 วัน
สไตล์และปรัชญาการทำทีม.
แวงแกร์ได้ชื่อว่าเป็นโค้ชที่ใช้เวลาไปกับการสร้างทีมที่สามารถผสมผสานระหว่างการไล่ล่าแชมป์กับความต้องการที่จะสร้างความเพลิดเพลินให้กับผู้ชมด้วยเกมรุกเข้าด้วยกันได้อย่างลงตัว เดอะไทมส์ได้กล่าวไว้ว่าในฤดูกาล 2003-04 ที่เขาประสบความสำเร็จนั้น แวงแกร์สร้างความสำเร็จมาจากการเน้นเกมรุกที่เร้าใจ สไตล์การเล่นของลูกทีมเขานั้นมักจะถูกมองว่าแตกต่างไปจากทีมคู่แข่ง แต่ในทางตรงข้าม ก็มักโดนวิพากษ์วิจารณ์ว่าขาดสัญชาตญาณความเป็นนักฆ่า แม้ว่าแวงแกร์จะนิยมใช้แผนการเล่นแบบ 4-4-2 แต่ต่อมา นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 เขาก็เริ่มใช้แผนการเล่นแบบ 4-5-1 มากขึ้นเรื่อย ๆ โดยทิ้งกองหน้าไว้คนเดียวและเน้นในแดนกลางสนามมากกว่า ซึ่งจะเห็นบ่อยในยามที่ต้องเล่นในสนามที่กว้างขึ้นอย่างเอมิเรตส์สเตเดียม หรือในเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกที่สำคัญ ๆ