pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คาบูกิโจได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว โดยหลังมาจากชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้แล้วดำเนินการพัฒนาครั้งใหญ่ "สามชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาบูกิโจ" ได้แก่ Lin Yi-wen ผู้ก่อตั้งHumax ซึ่งเริ่มต้นธุรกิจด้วยคาบาเรต์; Lin Tsai-wang ผู้สร้างฟูริงไคกัง และ Lee Ho-chu เจ้าของภัตตาคารจีนในโรงแรมโตเกียว ใน ค.ศ. 2002 มีการประมาณการว่าที่ดินในคาบูกิโจร้อยละ 70 มีเจ้าของเป็นพลเมืองและลูกหลานชาวญี่ปุ่นที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ
ในปัจจุบัน อำเภอคาบูกิโจที่มีขนาด เปลี่ยนแปลงจากย่านที่อยู่อาศัยให้กลายเป็นย่านโคมแดงที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีบาร์ ไนต์คลับ เลิฟโฮเทลอาบอบนวด โฮสต์คลับ และสถานบันเทิงต่าง ๆ กว่า 3,000 ร้าน ถึงแม้ว่าจะมีการกล่าวถึงเป็น "ย่านโคมแดง" แต่ไม่มีไฟสีแดงในความหมายโดยตรงและผู้ค้าประเวณีที่หน้าต่างเหมือนในอัมสเตอร์ดัม
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่การปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับมณฑลอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 ขึ้นเป็นจังหวัด ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ภายหลังเมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว พื้นที่ดังกล่าวจึงได้ยกขึ้นเป็นแขวงจำปาศักดิ์ของลาวในปัจจุบัน
อนึ่ง พื้นที่ของจังหวัดนี้ยังกินอาณาบริเวณพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดสตึงแตรง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดพระวิหาร ในประเทศกัมพูชาในปัจจุบันนี้ด้วย
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดจัมปาศักดิ์ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปปราสาทวัดภู อันเป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองจำปาศักดิ์ อย่างไรก็ตาม ในหนังสือตราประจำจังหวัดของกรมศิลปากร พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ไม่ได้ลงพิมพ์รูปตราดังกล่าวไว้ด้วย
หลังจากนั้นวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาจัดตั้งศาลจังหวัด โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ต่อมาทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ใหม่ โดยโอนท้องที่อำเภอจอมกระสานต์ จังหวัดพิบูลสงคราม มาขึ้นจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ทำให้จังหวัดนครจัมปาศักดิ์มีเขตการปกครองจนถึง พ.ศ. 2489 รวมทั้งสิ้น 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ อำเภอวรรณไวทยากร อำเภอธาราบริวัตร อำเภอมะโนไพร อำเภอจอมกระสานติ์ และกิ่งอำเภอโพนทอง
อนึ่ง ทางราชการได้คืนฐานะให้เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์) อดีตเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ก่อนที่จะตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ให้มีฐานะเป็นเจ้าผู้ครองนครอีกครั้งหนึ่ง (แทนการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด) พระองค์ได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2489
ชื่ออำเภอต่างๆ ที่ตั้งขึ้นในทั้ง 4 จังหวัด ที่ได้คืนมาจากฝรั่งเศสนั้น ส่วนหนึ่งตั้งชื่อตามบุคคลที่มีบทบาทอย่างสูงในสงครามอินโดจีน เฉพาะจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ มีชื่ออำเภอลักษณะดังกล่าว 1 อำเภอ คือ อำเภอวรรณไวทยากร ซึ่งตั้งตามพระนามของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศ และหัวหน้าคณะผู้แทนเจรจาสันติภาพฝ่ายไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน
วัดชัยมงคล (จังหวัดพิจิตร)
วัดชัยมงคล เลขที่ 332 ถนนประเวศน์ ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เป็นที่ธรณีสงฆ์ 14 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา สังกัดมหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ ตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ภาค 4
วัดชัยมงคล เดิมเขียนว่า วัดไชยมงคล ท่านเจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ( นวม พุทธสร ) วัดอนงคาราม กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก นามวัดใหม่นี้ว่า วัดชัยมงคล
ไม่มีปูชนียวัตถุ และโบราณวัตถุอันสำคัญทางประวัติศาสตร์
วัดชัยมงคลเป็นวัดที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2467พุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ได้ร่วมแรงร่วมใจสละทรัพย์สร้างวัดและอุโบสถให้พระสงฆ์และประชาชนได้ใช้ประกอบศาสนพิธีของชาวพุทธ
พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2500 สร้างศาลาการเปรียญ สร้างโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร สร้างกุฏิ รับพระราชทานวิสุงคามสีมา และผูกพัทธสีมา สร้างกุฏิ “ โพธิสมบัติ “ ต่อเติมอุโบสถ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม จันทรมณี สร้างเสริมโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยสร้างใหม่ทั้งหมด
สร้างกุฏิ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ สร้างสะพานใหม่โดยใช้เสาคอนกรีต รอด ตง พื้นเป็นไม้ สร้างกุฏิรับรองสงฆ์
พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2510 สร้างกุฏิไม้ “ สว่างผล “ และกุฏิ “ บุญเครือชู “ สร้างศาลากรรมฐาน สร้างเมรุเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างหอสวดมนต์ต์ต์ ทรงไทยมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เสาท่อนล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างศาลา เพชรสว่างภู่สวรรค์
พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2533 สร้างกุฏิ พฤกษะวันหัตถมารถ สร้างกุฏิตึก ร่วมใจญาติติอุทิศสร้าง ปฏิสังขรณ์กุฏิทรงไทย สร้างกุฏิทรงไทย “วิทยาประสาธน์โพธิรักษ์ สร้างกุฏิทรงไทย สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ใช้ชื่อว่า “ ศาลาชัยมงคล “สร้างกุฏิทรงไทย สุขสันติโพธิสมบัติ สร้างกุฏิทรงไทย “บุพพการิยานุสรณ์” ครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิ “สุขสันติโพธิสมบัติ“ และกุฏิ“สุขสวัสดิ์-พิเศษธรรมนิวิษฐ์ สร้างชานรอบเมรุ
สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิโพธิสมบัติปัจจุบันเป็นศาลาอเนกประสงค์ กุฏิธรรมโชติ และโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิ“บุพการิยานุสรณ์“ สร้างกุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต ลักษณะทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างห้องเก็บเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต และโรงเรียนปริยัติธรรม“จันทรมณี“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เชื่อมระหว่างสะพานหน้าวัดกับห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อระเบียง[[กุฏิอาวาส]ทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ โดยทำการรื้อเครื่องบนทั้งหมด สร้าง[[หอระฆัง]] บูรณะซ่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้าง[[ศาลาเอนกประสงค์]]ทำการเปลี่ยน[[สายไฟฟ้า]]ภายในบริเวณวัด สร้างกุฏิ สุขรุ่งโรจน์สถาพร ทำการขยาย[[สะพาน]]คอนกรีตเสริมเหล็ก
[[หมวดหมู่:วัดในจังหวัดพิจิตร]]
สวนโยโยงิ
สวนโยโยงิ  เป็นสวนสาธารณะในโยโยงิกามิโซโนโจะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟฮาราจูกุและศาลเจ้าเมจิ
สวนนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมในโตเกียว โดยเฉพาะในวันอาทิตย์ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถใช้พื้นที่ในการเล่นดนตรี แสดงผลงานศิลปะของตนเอง และอื่น ๆ ได้ ในฤดูใบไม้ผลิ มีผู้คนพันกว่าคนเข้ามาชมต้นซากูระในช่วงเทศกาล"ฮานามิ" ภายในสวนมีบริเวณปิกนิก เส้นทางจักรยาน ที่เช่าจักรยาน และสนามกีฬาสาธารณะ
สวนโยโยงิเคยเป็นบริเวณที่เครื่องบินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยกัปตันโยชิโตชิ โทกูงาวะในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1910 จากนั้นกลายเป็นพื้นที่สำหรับเคลื่อนกำลังทหาร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945 บริเวณนี้กลายเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน
ต่อมาในปี 1964 ได้รับเลือกให้เป็นพื้นที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ อาคารสนามกีฬาได้รับการออกแบบโดยเค็งโซ ทังเงะ และยังคงตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง
ใน ค.ศ. 1967 พื้นที่โรงยิมทางเหนือและศาลเจ้าเมจิตอนใต้ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นสวนสาธารณะโยโยงิ
ในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้ประกาศแผนการก่อสร้างสนามกีฬาขนาดจุคนได้ 100,000 คนขึ้นภายในสวนโยโยงิ แต่เมื่อญี่ปุ่นไม่ได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้นและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แผนดังกล่าวได้ถูกล้มเลิกและเปลี่ยนเป็นการพัฒนาสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติโตเกียวที่มีอยู่เดิมแทน
ราชวงศ์ฝรั่งเศส
เคียนติ
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
กอร์น
กอร์น สามารถหมายถึง ตัวละครจาก
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน
โครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน แบบไร้รอยต่อ (ดอนเมือง - สุวรรณภูมิ - อู่ตะเภา)  หรือ รถไฟฟ้าเอราวัน  เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนที่ต่อยอดจากรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย ดำเนินการโดย บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด ภายใต้การร่วมลงทุนกับ การรถไฟแห่งประเทศไทย และ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง และยังถือเป็นส่วนหนึ่งของ สาย Eastern Route ที่จะเชื่อมต่อประเทศกลุ่ม CMLV เข้าเป็นผืนแผ่นเดียวกัน
ในสมัย ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี และ รศ. ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ได้มีการศึกษาในการเปลี่ยนระบบรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิที่ดำเนินการไม่ได้ตามแผน ให้กลายเป็นโครงการรถไฟความเร็วสูงสายตะวันออก กรุงเทพฯ-ระยอง เพื่อเชื่อมต่อ 3 ท่าอากาศยานหลักอันได้แก่ ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และ ท่าอากาศยานอู่ตะเภา ตามหลักยุทธศาสตร์ภายใต้งบประมาณสองล้านล้านบาทของกระทรวงคมนาคม โดยมีสาเหตุหลักมาจากสถานการณ์การบินในประเทศไทยของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิถึงขีดจำกัดที่ท่าอากาศยานสามารถรองรับได้ ซึ่งแผนที่รวดเร็วที่สุดที่จะสามารถบรรเทาปัญหาได้คือต้องมีการเปิดใช้ท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่สองเพิ่มเติมนั่นก็คือท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของอุตสาหกรรมการบินในประเทศให้กลับมาเป็นปกติ โดยในระยะแรกเป็นการศึกษาเพื่อขยายเส้นทางของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปยังเมืองพัทยา และท่าอากาศยานอู่ตะเภา โดยกลุ่มบริษัทซีเมนส์ที่เป็นเจ้าของขบวนรถก็ได้ให้การยืนยันว่าการขยายเส้นทางไปพัทยาสามารถทำได้โดยไม่มีปัญหาในด้านการดำเนินการ เพราะตัวรถได้รับการออกแบบสำหรับใช้เดินทางระยะไกลตั้งแต่แรกแล้ว แต่แล้วแผนทั้งหมดก็ถูกระงับเนื่องมาจากเกิดเหตุรัฐประหารขึ้นก่อน
ต่อมาในสมัย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลจีนและรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยื่นข้อเสนอขอพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงสำหรับไปยังภาคตะวันออกของประเทศไทย แต่ในขณะนั้นรัฐบาลเองก็ต้องการลดค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเช่นกัน การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงเสนอให้รัฐบาลดำเนินการก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูงโดยใช้โครงสร้างเดิมของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เนื่องมาจากโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน ใช้รางรูปแบบเดียวกันกับระบบรถไฟความเร็วสูง คือรางขนาดมาตรฐานความกว้าง 1.435 เมตร หรือ Standard Gauge ดังนั้นหากรัฐบาลต้องการดำเนินโครงการ เพียงแค่ก่อสร้างเส้นทางเพิ่ม และดำเนินการเปลี่ยนระบบอาณัติสัญญาณในระบบเดิมให้เป็นระบบกลางของรถไฟความเร็วสูง สั่งซื้อขบวนรถใหม่ ก็สามารถเปิดใช้งานต่อได้ทันที เพราะโครงสร้างโดยรวมนั้นถูกออกแบบให้รองรับต่อการปรับแบบเป็นรถไฟความเร็วสูงไว้ตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว
ปัจจุบันรัฐบาลได้อนุมัติให้การรถไฟแห่งประเทศไทยดำเนินโครงการก่อสร้างด้วยวิธีการสรรหาเอกชนเข้ามาร่วมลงทุนในโครงการและรับผลประโยชน์กับความเสี่ยงในการดำเนินการทั้งหมด หรือ PPP-Net Cost โดยก่อสร้างเป็นส่วนต่อขยายจากรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเดิมทั้งเส้นทางใต้ดินและยกระดับ โดยจากปลายทางด้านทิศตะวันตก (สถานีพญาไท) ให้ก่อสร้างเส้นทางไปยังศูนย์คมนาคมบางซื่อและท่าอากาศยานดอนเมือง และจากทางด้านทิศตะวันออก (สถานีลาดกระบัง) ให้ก่อสร้างเส้นทางไปยังเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา, จังหวัดชลบุรี และไปจนถึงท่าอากาศยานอู่ตะเภา โดยใช้โครงสร้างทางแยกเดิมที่ทำไว้เป็นจุดเริ่มต้น โดยปัจจุบันอยู่ในระหว่างการเวนคืนที่ดินเพื่อเตรียมใช้ก่อสร้างโครงการ
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบินเป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีทั้งโครงสร้างใต้ดินและยกระดับ และมีระบบรถไฟฟ้าให้บริการสองระบบในเส้นทางเดียว มีแนวเส้นทางที่รองรับการเดินทางจากชานเมืองและจังหวัดใกล้เคียงด้านตะวันออกและชานเมืองด้านทิศเหนือ และผู้โดยสารจากท่าอากาศยานทั้งสามแห่ง เข้าสู่เขตใจกลางเมืองได้อย่างรวดเร็ว แนวเส้นทางเริ่มต้นจากท่าอากาศยานดอนเมืองทางฝั่งทิศเหนือ วิ่งตรงเข้าสู่สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์โดยไม่จอดรับผู้โดยสารรายทาง และลดระดับลงเป็นรถไฟใต้ดินผ่านพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เลี้ยวขวาวิ่งตามแนวทางรถไฟสายตะวันออก แล้วยกระดับกลับเป็นรถไฟฟ้ายกระดับ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ที่สถานีพญาไท เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ที่สถานีราชปรารภ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่สถานีมักกะสัน เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ที่สถานีหัวหมาก จากนั้นวิ่งเลียบทางพิเศษระหว่างเมือง กรุงเทพฯ-ชลบุรี ไปจนถึงย่านลาดกระบัง เลี้ยวขวาเข้าพื้นที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แล้วลดระดับลงเป็นรถไฟฟ้าใต้ดิน จากนั้นวิ่งย้อนกลับ ยกระดับเป็นรถไฟฟ้ายกระดับ แล้วเลี้ยวขวาวิ่งเลียบทางพิเศษระหว่างเมือง กรุงเทพฯ-ชลบุรี ตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเข้าสู่สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา เชื่อมต่อกับสายแยกแก่งคอย - คลอง 19 - ฉะเชิงเทรา เพื่อมุ่งหน้าไปยังสายอีสาน แนวเส้นทางจะเบี่ยงไปตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่ง เข้าสู่สถานีรถไฟชลบุรี เชื่อมกับท่าเรือแหลมฉบังที่สถานีรถไฟชุมทางศรีราชา เชื่อมกับเมืองพัทยาด้วยรถไฟฟ้าโมโนเรล เมืองพัทยาที่สถานีรถไฟเมืองพัทยา แล้ววิ่งตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่งจนถึงช่วงเขาชีจรรย์ แนวเส้นทางจะเบี่ยงออกจากแนวเส้นทางรถไฟเดิมเพื่อตีโค้งเข้าจังหวัดระยองแล้วเลี้ยวขวาเข้าพื้นที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง จากนั้นวิ่งย้อนกลับแล้วเลี้ยวขวาวิ่งไปตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่งอีกครั้ง ผ่านจังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี และสิ้นสุดเส้นทางทั้งโครงการที่จังหวัดตราด รวมระยะทางทั้งโครงการ 413.2 กิโลเมตร
แนวเส้นทางต่อจากนี้จะเป็นทางรถไฟความเร็วสูงที่มุ่งตรงไปยังเขตพรมแดนไทย-กัมพูชา แล้วไปต่อยังกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เพื่อเปลี่ยนเส้นทางมุ่งตรงไปยังนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งขึ้นทางเหนือ ไปยังฮานอย ประเทศเวียดนาม ก่อนจะแยกสายไปยังคุนหมิงและหนานหนิง ประเทศจีน ปัจจุบันในฝั่งเวียดนามกำลังวางแผนก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูง ฮานอย-โฮจิมินห์ ระยะทาง 1,570 กิโลเมตร ที่เคยยกเลิกไปใน พ.ศ. 2553 ส่วนฝั่งกัมพูชากำลังอยู่ในระหว่างการศึกษาเส้นทางช่วง พนมเปญ-โฮจิมินห์ รวมถึงเส้นทางข้ามพรมแดนไทย-กัมพูชาด้วยเช่นกัน
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน มีรูปแบบการให้บริการเมื่อแล้วเสร็จทั้งหมดสองรูปแบบ ทั้งแบบรถไฟความเร็วสูง และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสาย City Line โดยแบ่งรูปแบบการให้บริการตามพื้นที่ตั้งของสถานีดังต่อไปนี้
รถไฟฟ้าในเมือง หรือรถไฟฟ้าเอราวัน สาย City Line จะใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ซอยศูนย์วิจัย (ที่ตั้ง สำนักบริหารโครงการรถไฟฟ้า การรถไฟแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน) ส่วนรถไฟฟ้าความเร็วสูงจะมีศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ฉะเชิงเทรา (บางเตย-แปดริ้ว) ตั้งอยู่ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา รวมถึงมีศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยระยอง ที่จังหวัดระยอง และทางซ่อมบำรุง อยู่ที่จังหวัดตราด ระบบเดินรถทั้งระบบมีศูนย์ควบคุมการเดินรถกลางอยู่ที่ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ซอยศูนย์วิจัย
มีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ สถานีมักกะสัน สถานีฉะเชิงเทรา สถานีชลบุรี สถานีศรีราชา และสถานีพัทยา
มีทั้งหมด 15 สถานี เป็นสถานียกระดับ 7 สถานี เป็นสถานีรูปแบบอาคารผู้โดยสาร 6 สถานี และเป็นสถานีใต้ดิน 2 สถานี
ตัวสถานีมีความยาวประมาณ 210 เมตร รองรับการจอดรถไฟฟ้าได้สูงสุด 10 ตู้โดยสาร (8 ตู้โดยสารสำหรับรถไฟความเร็วสูง) มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ในสถานีประเภทยกระดับทุกสถานีและสถานีแบบอาคารผู้โดยสารบางสถานี และแบบ Full-Height ในสถานีใต้ดินและสถานีแบบอาคารผู้โดยสารบางสถานี ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดิน และรักษาสภาพผิวดินให้มากที่สุด มีเสายึดสถานีคร่อมอยู่บนทางรถไฟ
รถไฟฟ้าที่ใช้ในโครงการทั้งหมดเป็นรถไฟฟ้าประเภทความเร็วสูง ซึ่งมีความเร็วปกติอยู่ที่ 160-200 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่มีความเร็วขณะเข้าประแจที่ 40 - 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง และมีความเร็วขณะเข้าประแจลงศูนย์ซ่อมบำรุงที่ย่านคลองตันที่ 25 กิโลเมตร/ชั่วโมง
โครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในระยะแรกนั้น ใช้ขบวนรถ ซีเมนส์ เดซิโร รุ่นบริติช เรล คลาส 360 ซึ่งเป็นแบบเดียวกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ จำนวน 9 ขบวน ผลิตโดย ซีเมนส์ มีความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ภายในขบวนรถไฟฟ้าจะมีเก้าอี้แบบแข็งสองแถวตั้งตามความยาวของตัวรถ เหมือนกับรถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้ามหานคร
ความถี่ในการเดินรถ.
จากรายงานการศึกษาและวิเคราะห์โครงการฯ ได้มีการวิเคราะห์ปริมาณความต้องการในการเดินทางของผู้โดยสารเพื่อกำหนดความถี่ในการเดินรถแต่ละรูปแบบเบื้องต้น เมื่อเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2566 จะมีรูปแบบและความถี่ในการเดินรถดังนี้
โครงการ รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน มีโครงการสร้างทับบนเส้นทางเดิมของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เพื่อเชื่อมต่อเข้ากับท่าอากาศยานหลักในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลทั้งสามแห่ง อันได้แก่ ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง ซึ่งรวมไปถึงการเชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานคร และเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก โดยโครงการก่อสร้างมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
ระยะที่หนึ่ง (ดอนเมือง - สุวรรณภูมิ - อู่ตะเภา) (เตรียมการก่อสร้าง).
พญาไท - กรุงเทพอภิวัฒน์.
สำหรับส่วนต่อขยายส่วนนี้มีแผนเพื่อที่จะรองรับผู้โดยสารจากทางสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ ให้สามารถไปยังสถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิต่อไปได้ และผู้โดยสารจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก็สามารถไปยังสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ได้เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามแผนล่าสุดได้มีการยกเลิกการจอดที่สถานีราชวิถี เนื่องจากรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ไม่ได้มาเชื่อมต่อกับโครงการที่สถานีนี้แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องหยุดรถที่สถานีนี้อีกต่อไป
สัญญาการก่อสร้าง และขอบเขตการดำเนินการ.
โครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน จะใช้วิธีการมอบสัมปทานทั้งโครงการ โดยสัมปทานเป็นของ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด (ชื่อเดิม บริษัท รถไฟความเร็วสูงสายตะวันออกเชื่อมสามสนามบิน จำกัด) อันเป็นนิติบุคคลร่วมค้าเฉพาะกิจที่จัดตั้งขึ้นโดย กิจการร่วมค้า บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด และพันธมิตร ซึ่งประกอบด้วย บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) และ ไชน่า เรลเวยส์ คอนสตรัคชั่น คอร์ปอเรชัน จากประเทศจีน โดยกลุ่มผู้รับสัมปทานจะต้องมีหน้าที่ในการพัฒนาโครงการ และจะมีสิทธิ์ในสินทรัพย์ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับโครงการตามไปด้วย โครงการมีระยะเวลาของสัญญาสัมปทานที่ 50 ปี แบ่งเป็นระยะเวลาในการก่อสร้างโครงการ การปรับปรุงสถานีเดิม และการพัฒนาพื้นที่ที่เกี่ยวข้อง 5 ปี หรือมากกว่า และระยะเวลาในการดำเนินการเชิงพาณิชย์ และเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ 45 ปีหลังเริ่มดำเนินการรถไฟความเร็วสูงเชิงพาณิชย์ โดยมีรายละเอียดเนื้องานดังต่อไปนี้
ภายใต้สัญญาว่าด้วยความเข้าใจภายในกลุ่ม กิจการร่วมค้า บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด และพันธมิตร แต่ละบริษัทจะมีขอบเขตและหน้าที่การดำเนินงานต่อไปนี้
เงินสนับสนุนโครงการและงบประมาณ.
โครงการได้รับการอนุมัติงบประมาณในการดำเนินการทั้งหมดที่ 224,544.36 ล้านบาท โดยรัฐบาลมีงบประมาณสนับสนุนให้ไม่เกิน 119,425.75 ล้านบาท ซึ่งเป็นงบประมาณสูงสุดที่คำนวณจากค่าโครงสร้างพื้นฐานของโครงการ โดยงบประมาณแบ่งออกเป็นสามรายการดังต่อไปนี้
สมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 1
SARL
มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก
มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก  หรือ มัธยมดนตรี เป็นภาพยนตร์เพลงอเมริกัน ได้รับรางวัลเอ็มมี ออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรกวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2549 ในประเทศสหรัฐอเมริกา ทางช่อง ดิสนีย์แชนแนล โดยเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดของค่ายดิสนีย์ รวมถึงภาคที่สอง (มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก 2) ซึ่งออกฉายในอเมริกาวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และ ภาคที่ 3 ซึ่งเป็นภาคแรกที่ทำขึ้นเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์ ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2551 (ประเทศไทย) ส่วนภาคที่ 4 นั้นอยู่ในขั้นตอนของการเขียนบท นอกจากนี้ อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ยังเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดในปี พ.ศ. 2549 อีกด้วย และในสัปดาห์แรกเมื่อดีวีดีมือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรักวางจำหน่าย มียอดขายมากกว่า 1.5 ล้านแผ่น โดยภาพยนตร์นี้ถ่ายทำที่โรงเรียนมัธยมอีสต์ไฮ ในเมืองซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ หอประชุมของโรงเรียนมัธยมเมอร์เร่ย์ และใจกลางเมืองซอลต์เลกซิตี ในประเทศสหรัฐอเมริกา
อ้างอิงจากบทภาพยนตร์ที่กล่าวว่าเป็นเสมือน "โรเมโอ และ จูเลียต" แห่งยุคใหม่ "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมสองคน ทรอย โบลตัน (แสดงโดย แซค แอฟรอน) ซึ่งเป็นหัวหน้าทีม บาสเกตบอล และ กาเบรียลลา มอนเตส (แสดงโดย วาเนสซา ฮัดเจนส์) นักเรียนขี้อายที่ย้ายเข้ามาโรงเรียนใหม่ มีความสามารถด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ทั้งคู่จับคู่กันเพื่อเข้าแข่งขันละครเพลง ที่โรงเรียนจัดทำ ทรอย และ กาเบรียลลา ดิ้นรนต่อสู้เพื่อฝันของพวกเขา แม้ว่าจะเจอการสกัดกั้นจากชาร์เพย์ (แสดงโดย แอชลีย์ ทิสเดล) และ ไรอัน อีวานส์ (แสดงโดย ลูคัส แกรบีล) และจากนักเรียนคนอื่น ๆ ที่พยายามจะให้ทั้งคู่กลับไปใช้ชีวิตและความถนัดของตนดังเดิมก็ตาม
ในวันออกฉายครั้งแรกผู้มีชมมากถึง 7.7 ล้านคนในสหรัฐอเมริกา ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่มีผู้ชมมากที่สุดของ ดิสนีย์ แชนแนลในขณะนั้น ส่วนในสหราชอาณาจักร มีผู้ชมกว่า 789,000 คนในวันออกฉายครั้งแรก (และมีผู้ชมถึง 1.2 ล้านคนในการฉายซ้ำในอาทิตย์แรก) กลายเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ที่มีคนดูมากที่สุดเป็นอันดับสองของช่อง ดิสนีย์ แชนแนล สหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2549 และยังเป็นภาพยนตร์จากช่องดิสนีย์ แชนแนล เรื่องแรก ที่ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์บีบีซี ในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผู้ชมสูงถึง 6 ล้านคน
ทรอย โบลตัน และ กาเบรียลลา มอนเทซ ได้มาเฉลิมฉลองเทศกาลวันก่อนปีใหม่ในช่วงปิดเทอมคริสต์มาส พวกเขาเริ่มก่อความสัมพันธ์ขึ้นหลังจากที่ร้องเพลง "Start of Something New" ด้วยกันในงานแข่งร้องเพลงคาราโอเกะ และได้แลกเปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์ให้กัน หนึ่งอาทิตย์ต่อมา แม่ของ กาเบรียลลา ได้ย้ายโรงเรียนให้ลูกสาวไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมอีสต์ไฮ ใน เมืองอัลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่ง ทรอย ได้พบกับเธอในชั้นเรียน ระหว่างที่ ทรอย ลองตรวจสอบว่าเป็นคนเดียวกันเมื่อครั้งที่พวกเขาเจอกันที่งานเทศกาล ทรอย จึงลองโทรศัพท์ไป แต่ ทรอย ถูกกักบริเวณ รวมถึง กาเบรียลล่า เพื่อนสนิทของเขาที่ชื่อ แชด แดนฟอร์ท ว่าที่เพื่อนสนิท กาเบรียลลา ที่ชื่อ เทย์เลอร์ และสองพี่น้อง ไรอาน กับ ชาร์เพย์ เอวานส์
หลังจากคาบเรียนแรกเสร็จสิ้น ทรอย และ กาเบรียลลา พบกัน และทักทายกันอีกครั้ง และเดินไปด้วยกันจนได้พบกับใบสมัครลงแข่งขันละครเวทีในฤดูหนาว ชาร์เพย์ ได้เห็นพวกเขาและคิดว่า กาเบรียลลา คงอยากสมัครด้วย เพื่อกำจัดคู่แข่ง ชาร์เพย์ และ ไรอาน ช่วยกันนำบทความที่เกี่ยวกับความประสบความสำเร็จในอดีตของ กาเบรียลลา ไปไว้ในล็อกเกอร์เก็บของของ เทย์เลอร์ โดยในระหว่างที่พวกเขาถูกกักบริเวณ เทย์เลอร์ นึกว่า กาเบรียลลา อยากเข้าร่วมชุมนุมวิทยาศาสตร์ เธอจึงบอกตกลงและยังชวน กาเบรียลลา ให้เข้าร่วมงานแข่งวิทยาศาสตร์กับเธอด้วย และผลของการกักบริเวณยังทำให้ ทรอย และ แชดพลาดการซ้อมบาสเกตบอล ซึ่งทำให้โค้ชโบลตัน มีปากเสียงกับครูดาร์บัส จนทำให้ ทรอย กลับไปซ้อมเหมือนเดิม แต่เขาไม่สามารถที่จะเลิกคิดเกี่ยวกับ กาเบรียลลา ได้ ("Get'cha Head in the Game")
ทรอย เริ่มขาดการซ้อมบาสเกตบอลในช่วงชั่วโมงว่างและไปสมัครเข้าร้องเพลงละครเวทีกับ กาเบรียลล่า แต่พวกเขาอายเกินกว่าที่จะลงสมัคร พวกเขาจึงแอบดูการแข่งขันในรอบแรกของ ชาร์เพย์ กับ ไรอานในเพลง "What I've Been Looking For" แต่ตอนสุดท้าย กาเบรียลล่า ตัดสินใจลงแข่งขัน ทรอย จึงตกลงที่จะแข่งขันด้วย แต่ครูดาร์บัสกล่าวว่าสายเกินไปแล้ว
หลังจากที่ ชาร์เพย์ พูดขู่ให้เคลซี่กลัว เธอจึงทำกระดาษโน้ตดนตรีปลิวไปทั่ว ทรอย และ กาเบรียลล่า จึงวิ่งเข้าไปช่วยเธอ เธอจึงเสนอให้พวกเขาร้องเพลงต้นฉบับ "What I've Been Looking For" ในฉบับช้า ครูดาร์บัส ได้ยินพวกเขาร้องเพลงจึงให้ผ่านเข้ารอบแรก และได้ประกาศรายชื่อผู้ผ่านรอบแรกไว้ วันรุ่นขึ้น ชาร์เพย์ เห็นใบประกาศให้มาแข่งรอบสอง เธอก็อารมณ์เสียมาก และ แชดเพื่อนร่วมทีมบาสเกตบอลของ ทรอย มาเห็นก็ไม่เห็นด้วยอย่างมากเช่นกัน
ในตอนเที่ยง ทุกคนได้รู้ว่า ทรอย ไม่ได้แค่เล่นบาสเกตบอล นักเรียนคนอื่นๆ จึงเริ่มสารภาพความลับและความสามารถของแต่ละคนออกมา ในเพลง ("Stick to the Status Quo") รวมถึง ซีค ก็ได้ประกาศให้ทุกคนทราบว่าเขาชอบอบขนม ระหว่างนั้น กาเบรียลล่า ลื่นล้มและเผลอปล่อยอาหารหกใส่เสื้อของ ชาร์เพย์ ต่อมา ชาร์เพย์ จึงบอกครูดาร์บัส ว่า กาเบรียลล่า ตั้งใจทำแบบนี้ และพยายามบอกครูว่า ทรอย และ กาเบรียลลา ตั้งใจจะวางแผนทำลายงานละครเวที
ทรอย ชวน กาเบรียลลา ไปดูสถานที่ซ่อนลับของเขา กาเบรียลลา เปิดเผยว่า การร้องเพลงทำให้เธอได้พบปะเพื่อนใหม่ ในระหว่างนั้น ซีค ก็พยายามที่จะพูดกับ ชาร์เพย์ แต่ ชาร์เพย์ ไม่สนใจ
แชดและ เทย์เลอร์ ตัดสินใจว่าพวกเขาต้องร่วมมือกันเพื่อให้ ทรอย และ กาเบรียลลา กลับไปเป็นเหมือนเดิม เพื่อนๆ ทีมบาสเกตบอลพยายามหลอก ทรอย ให้พูดว่า กาเบรียลลา นั้นไม่สำคัญอะไรเลยกับเขา และ เทย์เลอร์ ก็ให้ กาเบรียลลา ดู ทรอย ผ่านทางคอมพิวเตอร์ ตอนนี้ กาเบรียลลา เริ่มสับสน ทรอย พยายามที่จะพูดกับ กาเบรียลลา เหมือนเดิมแต่เธอไม่สนใจ และกล่าวว่าเธอไม่อยากร้องเพลงละครเวทีอีกต่อไปแล้วและมันไม่สำคัญอะไรกับเธอเลย
หลังจากที่หลอก ทรอย กับ กาเบรียลลา แล้ว แชดและ เทย์เลอร์ ก็ได้เห็นว่า ทรอย ไม่มีความตั้งใจกับบาสเกตบอลอีกต่อไป และ กาเบรียลลา ก็ไม่สนใจเกี่ยวกับการแข่งขันเช่นกัน แชดและ เทย์เลอร์ จึงตัดสินใจบอกความจริงแก่พวกเขา แต่ กาเบรียลลา ก็ยังโกรธเคืองสิ่งที่ ทรอย พูด ในคืนนั้น ทรอย จึงไปหา กาเบรียลลา ที่บ้าน และร้องเพลง "Start of Something New" อีกครั้งให้ กาเบรียลลา ฟัง กาเบรียลลา จึงให้อภัย และพวกเขาจึงกลับไปซ้อมร้องเพลงกับเคลซี่เหมือนเดิม
หลังจากนั้นไม่นาน ชาร์เพย์ และ ไรอาน เผอิญได้ยินการฝึกซ้อมของ ทรอย และ กาเบรียลลา พวกเขารู้สึกว่าอาจจะทำให้พวกเขาไม่ชนะ จึงไปเกลี้ยกล่อมให้ครูดาร์บัสเปลี่ยนวันแข่งขันในรอบสองให้ตรงกับวันที่มีการแข่งวิทยาศาสตร์และบาสเกตบอล แต่เพื่อนๆ ของ ทรอย และ กาเบรียลล่า จึงช่วยกันคิดแผนการช่วยเหลือให้พวกเขาได้แข่งในรอบที่สอง
ในวันที่มีการแข่งขัน ทรอย และ กาเบรียลลา ส่งสัญญาณจากคอมพิวเตอร์เข้าสู่ระบบไฟฟ้า ทำให้เกมบาสเกตบอลไม่สามารถนับคะแนนได้ และพวกเขายังต้มสารเคมี ทำให้ต้องอพยพทุกคนออกจากห้องนั้น
ทั้งสองคนวิ่งเข้าสู่ห้องแข่งขันร้องเพลงในรอบที่สองทันที ซึ่ง ไรอาน และ ชาร์เพย์ เพิ่งแสดงเพลง "Bop to the Top" เสร็จไป หลังจากนั้น ครูดาร์บัสได้เรียกตัว ทรอย และ กาเบรียลลา ถึงสองครั้ง แต่พวกเขามาถึงช้าไป แต่หลังจากนั้นเหล่านักเรียนต่างพากันเข้ามาที่โรงละคร ครูดาร์บัสไม่มีทางเลือกนอกจากให้ ทรอย และ กาเบรียลลา แสดง ทั้งคู่จึงร้องเพลง "Breaking Free" ในตอนท้าย ทรอย และ กาเบรียลลา จึงชนะการแข่งขัน หลังจากชนะเลิศการแข่งขันบาสเกตบอล พวกเขามารวมตัวกันที่โรงพละ และร้องเพลง "We're All in This Together"
หลังจากการเฉลิมฉลอง ชาร์เพย์พบซีคอยู่คนเดียวในโรงพละ เธอบอกว่าคุกกี้ของซีคนั้นอร่อยที่สุด ซีคจึงตอบไปว่า เขาอาจจะทำครีมบูเล่ให้เธอในอนาคตก็ได้
"High School Musical 4:East Meet West".
ริช รอสส์ ประธานของ "Disney Channel Worldwide" ออกมายืนยันต่อสื่อมวลชนว่า ภาคที่ 4 ของ "High School Musical" นั้นจะยังคงมีต่อไป แม้ว่านักแสดงนำบางคนนั้นอาจจะไม่กลับมาแสดงอีกต่อไปแล้ว
นอกจากฉบับดั้งเดิมของภาพยนตร์ Disney Channel ยังออกอากาศภาพยนตร์นี้ในรูปแบบอื่นๆ อีกมากมาย ดังนี้:
เพลงจากภาพยนตร์.
บทเพลงจากภาพยนตร์ถูกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มกราคม ปี 2549 และเข้าสู่ชาร์ตอัลบั้มในอาทิตย์แรกในอันดับที่ 133 ในชาร์ต Billboard 200 โดยมียอดขาย 7,469 แผ่นในอาทิตย์แรก ในอาทิตย์ที่สาม วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ปี 2549 อัลบั้มก็ได้ไต่ขึ้นมาเป็นอันดับที่สิบ และขึ้นสู่อันดับหนึ่งได้ในวันที่ 1 มีนาคม และ 22 มีนาคม โดยยอดขายจนถึงในวันที่ 5 ธันวาคม 2549 มีมากถึง 3.8 ล้านแผ่น โดยอัลบั้มได้รับการประกาศเป็นอัลบั้มทองคำขาวถึง 4 ครั้ง โดย RIAA
ทัวร์การแสดงสด.
"High School Musical: The Concert" ได้เริ่มทัวร์จาก 29 พฤศจิกายนที่ ซานดิเอโก้ แคลิฟอร์เนียในประเทศอเมริกา จนถึง 28 มกราคม โดยได้แสดงในเมืองหลักๆ ในประเทศอเมริกา แคนาดา และรวมถึง ละตินอเมริกา โดยการแสดงสดได้นักแสดงทุกคนมาร่วมแสดงยกเว้น แซค แอฟรอน เนื่องจากติดงานถ่ายทำภาพยนตร์ Hairspray โดยมี Drew Seeley มาร้องแทน โดยการแสดงสดมีเพลงจากภาพยนตร์ครบทุกเพลง และการแสดงสดเพลงใหม่จากอัลบัมเดี่ยวของ วาเนสซา ฮัดเจนส์, แอชลีย์ ทีสเดล, และ คอร์บิน บลูย์
แสงดา บัณสิทธิ์