pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อปี ค.ศ. 1997-1998 เขาเริ่มต้นค้าแข้งในตำแหน่งกองกลางตัวรุกกับสโมสรซานติอาโก วันเดอร์เรอส์ ประเทศชิลี จากนั้น อูดิเนเซ่ หนึ่งในสโมสรกัลโช่ เซเรียอา ได้ดึงตัวเขาเข้ามาร่วมทีม แต่เขาค้าแข้งให้กับอูดิเนเซ่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกทีม Universidad de Chile หนึ่งในสโมสรในลีคอเมริกาใต้ ยืมตัวไปร่วมทีม ในขณะที่ปิซาร์โรอยู่ที่อูดิเนเซ่นั้น เป็นการร่วมทำงานกันครั้งแรกระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตเติ ซึ่งเป็นเทรนเนอร์ของอูดิเนเซ่ในขณะนั้น
ปิซาร์โร เซ็นสัญญามาสวมยูนิฟอร์มของงูใหญ่อินเตอร์มิลานเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 มีสัญญาร่วมกันทั้งหมด 4 ปี ด้วยค่าตัวจำนวน 12 ล้านยูโร เขาค่อนข้างจะมีปัญหากับทีม จนถึงขั้นเรียกร้องขอออกจากสโมสรอินเตอร์เลยทีเดียว เพียงแค่ฤดูกาลเดียวระหว่างปิซาร์กับอินเตอร์มิลาน เขาได้สคูเด็ตโต้ (ผลพวงจากคดีกัลโช่โปลี) ซุปเปอร์โคปปา และ โคปปาอิตาเลีย
สิงหาคม ค.ศ. 2006 ปิซาร์โรยอมรับข้อเสนอจากทีมโรมาด้วยค่าตัว 6.5 ล้านยูโร โดยโรมาเป็นเจ้าของร่วมกันกับอินเตอร์มิลาน และเป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง ระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตติ ภายใต้ร่มรังหมาป่า เหลืองแดง หลังจากจบฤดูกาล 2006-2007 โรมาค่อนข้างที่จะประสบความสำเร็จไม่น้อย โดยการสามารถเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายในเกมใหญ่อย่าง ชปล , จบคัมปิโอนาโต้ ในตำแหน่งรองแชมป์และยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้กับอินเตอร์มิลานในถ้วยโคปปาอิตาเลีย ด้วยประตูรวม 7-4 ซึ่งหมายถึงตำแหน่งแชมป์โคปปาฤดูกาล 2006-2007 มิถุนายน 2007 สโมสรโรมาประกาศอย่างเป็นทางการว่า ทางสโมสรได้ซื้อตัวปิซาร์โรมาเป็นกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยโรมาต้องจ่ายเงินอีกจำนวน 5.75 ล้านยูโรแก่อินเตอร์
มีร์กอ วูชินิช
มีร์กอ วูชินิช (; เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร ของสโมสรอัลญะซีเราะฮ์ ทีมระดับโปรลีกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สูง 186 เซนติเมตร ตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มต้นกับทีมฟุตบอลเยาวชนในบ้านเกิด สโมสร Sutjeska Niksic ในปี 1998-1999 และก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 1999-2000 เพียงวัยเพียงน้อยนิด เขาฉายแววความเก่งกาจอย่างเหลือเชื่อ เมื่อเขาย้ายมาสู่อิตาลีในปี 2001 กับสโมสร เลชเช่ (เซเรีย บี) ฤดูกาล 2004-2005 กับ เลชเช่ เขาโชว์ฝีเท้าด้วยการ ลงเล่นทั้งหมด 29 เกม ยิงไปทั้งหมด 19 ประตู หลังจากความสำเร็จที่กล่าวมา เขาต้องชะงักเนื่องจากอาการบาดเจ็บ ในซีซั่นต่อมา เขาลงเล่น 31 เกม ยิงไปเพียง 9 ประตู
30 สิงหาคม 2006 เขาเซ็นสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 ปีกับสโมสรโรม่า ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านยูโร ฤดูกาลแรกกับโรม่า เขายังไม่โดดเด่นเท่าไรนักเนื่องจากอาการบาดเจ็บหัวเข่า และยังต้องแย่งตำแหน่งตัวจริง
จากฟรานเชสโก้ ต๊อตติอีกด้วย ประตูแรกของเขากับโรม่าเกิดขึ้นในเกมที่โรม่าเก็บชัยชนะเหนือเซียน่าเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 1-0 เริ่มต้นฤดูกาล 2007-2008 โรม่าซื้อขาดกรรมสิทธิ์ของมิกกี้จากเลชเช่เป็นการถาวรด้วยจำนวนเงิน 7.5 ล้านยูโร และเขาสวมเสื้อหมายเลข 9 ซึ่งเป็นหมายเลขตำนานกองหน้าของหมาป่าหลายต่อหลายคน ซึ่งก่อนหน้านี้ เป็นของเจ้าเครื่องบินน้อย วินเชนโซ่ มอนเตลล่า และเขาเองก็หวังว่า เขาจะทำได้ดีอย่างเช่นที่มอนเตลล่าเคยทำกับโรม่า
หลังจากโชว์ฟอร์มสุดยอดระว่างที่ต๊อตติมีอาการบาดเจ็บนั้น สปัลเล็ตติ ตัดสินใจให้เขาลงเล่นร่วมกับต๊อตติด้วยตำแหน่งปีกซ้าย ในระบบ 4-2-3-1 เนื่องจากฤดูกาลนี้ ต๊อตติต้องพักไปหลายสัปดาห์ และเป็นเขาที่ต้องลงยืนแทนตำแหน่งของต๊อตติ และเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี ยิงประตูได้เกือบทุกนัด จนได้รับฉายาว่า Mir-Goal
โรดริโก ตาดเด
โรดริโก้ ตาดเด หรือ โรดริโก้ แฟร์รานเต้ ตาดเด เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ซานเปาโล ประเทศบราซิล ถือสัญญาอิตาลีและบราซิล เขาเริ่มต้นค้าแข้งที่สโมสร Palmeiras สโมสรบ้านเกิดเมื่อปี 2000-2002 ก่อนจะย้ายมาเล่นที่อิตาลีในเดือนกันยายน 2002 กับสโมสรเซียน่าซึ่งอยู่ในเซเรียบีขณะนั้น และเขากลายเป็นดาวเด่นของเซียน่าทันที เขาเป็นผู้ช่วยให้ทีมจากตอสคานี สามารถขึ้นมาเล่นได้ในเซเรียอาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ปลายปี 2003 ตาดเดต้องต่อสู้กับปัญหาชีวิตในหลาย ๆ หลังจากที่เขาเศร้าใจจากการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ของเลโอนาร์โด้ น้องชายของเขา ซึ่งได้รับอุบัติเหตุพร้อมกันกับเพื่อนร่วมทีมของเขา คือ Andre Luciano da Silva หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ตาดเดกลับมาช่วยทีมของเขาให้พ้นวิกฤตตกชั้นได้สำเร็จ
หลังจากหลาย ๆ ฤดูกาลกับเซียน่า เขาก็ได้รับข้อเสนอจากหลาย ๆ สโมสรกอรปกับปัญหาเกี่ยวกับการต่อสัญญากับสโมสรเซียน่าเกิดติดขัดขึ้นมา ตาดเดจึงย้ายสู่ทีมโรม่าฟรี ๆ ด้วยกฎ Bosman ในปี 2005 ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับความสนใจจากทั้งยูเวนตุส, ลาซิโอ และ อินเตอร์ และสโมสรจากพรีเมียร์ อังกฤษอีกด้วย
กับทีมชาติ ตาดเดมีสองสัญชาตินั่นคือ อิตาลีและบราซิล แต่เขาไม่เคยได้รับการเรียกจากทีมแซมบ้าเลยแม้แต่ครั้งเดียวและถึงแม้ว่า โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ อิล ชีที อิตาลีคนปัจจุบัน จะให้ความสนใจในตัวเขาอยากดึงมาสวมยูนิฟอร์มอัซซูรี่ แต่เขากลับบอกว่า เขายังรอบราซิลอยู่
ลิเดีย
ลิเดีย (ลิเดีย: ‎𐤮𐤱𐤠𐤭𐤣𐤠, "Śfarda"; แอราเมอิก: "Lydia"; , "Lȳdíā"; ) เป็นอาณาจักรโบราณ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอานาโตเลีย (หรือ เอเชียไมเนอร์) มีเมืองหลวงชื่อซาร์ดิส ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดอิชมีร์และจังหวัดมานิซา ในประเทศตุรกีในปัจจุบัน
อาณาจักรลิเดีย เกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิฮิตไตต์
เหรียญลิเดียที่ทำมาจากเงิน เป็นหนึ่งในเหรียญที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ โดยมีอายุประมาณศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
มังซีนี
อาเลซังดรู ไฟยอลยี อามังชีนู  หรือที่รู้จักกันในนาม มังซีนี  เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล
ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก
ลิเดีย (แก้ความกำกวม)
ลิเดีย อาจหมายถึง
โดบรัก อาร์เตร์
โดบรัก อาร์เตร์ (Dobrak Arter) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 8
อาร์เตร์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน จเร อ.สุวรรณศิลป์ ที่ มหาสารคาม จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF แพ้น็อค มงคล จ. เจริญ ยก 10 ที่ปทุมธานี เมื่อ พ.ศ. 2539 เมื่ออาร์เตร์กลับไปอินโดนีเซีย ก็ชกชนะเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ลิงลม พ.ธวัชชัย ยก 8 และต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 อาร์เตร์ขึ้นชกชนะรวดที่อินโดนีเซียอีกสามครั้ง ก็มาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
อาร์เตร์ขึ้นชกชนะอีก สองครั้ง ก่อนจะชกแพ้นักมวยจากฟิลิปปินส์ถึงสามครั้งติดๆกันคือ ลี เอสโคปิโด อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ และโนเอล ซุงกาอิด ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน วินวิน รูฟีโน เมื่อ พ.ศ. 2547 แล้ว เขาหยุดชกไปถึง 6 ปี ก่อนจะกลับมาชกอีกครั้ง เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟรานส์ ยารังกา ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีก
เซเลสติโน กาบาเยโร
เซเลสติโน กาบาเยโร  เป็นนักมวยสากลชาวปานามา
ทับ จำเกาะ
ทับ จำเกาะ เป็นนักมวยไทยฝีมือดีจากจังหวัดนครราชสีมา ถูกส่งตัวเข้ามาชกในกรุงเทพฯในยุคสนามมวยสวนกุหลาบเมื่อ พ.ศ. 2464 เพื่อเก็บเงินซื้อปืนให้กองเสือป่า การเดินทางเข้ามาชกมวยของนายทับครั้งนั้นได้สร้างชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญในวงการมวยยุคนั้นว่า "หมัดนายจีน ตีนนายทับ"
เมื่อเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ กรมหลวงชุมพรฯรับอุปการะให้เข้าพักในวังเปรมประชากร นายทับขึ้นชกครั้งแรกกับนักมวยจากจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งปรากฏว่านายทับเตะเป็นชุด จนนักมวยจากมหาสารคามลุกไม่ขึ้น ยอมแพ้แค่ยกแรก
จากชัยชนะในครั้งแรก ฝ่ายผู้จัดการแข่งขันได้คัดเลือกนักมวยขึ้นสู้กับนายทับ ครั้งแรก ม.ร.ว. มานพฯ เสนอบังสะเล็บ ศรไขว้ แต่นายทับไม่สู้ ดังนั้นจึงประกบคู่ให้นายทับพบกับประสิทธิ์ บุณยารมณ์ ครูพลศึกษาซึ่งนายทับตอบตกลง
ต่อมาเมื่อนายทับรู้ภายหลังว่าได้คู่กับนายประสิทธิ์ซึ่งเป็นมวยนักเรียนพลศึกษา และมีชื่อในทางชนะนักมวยหัวเมืองด้วยอิทธิพล นายทับถอดใจไม่ยอมซ้อมจนกรมหลวงชุมพรรับสั่งให้หา เมื่อทราบว่านายทับกลัวอิทธิพลจึงปลอบใจให้สู้และเชิญหลวงพ่อศุข วัดมะขามเฒ่ามาประกอบพิธีแต่งตัวให้นายทับเพื่อให้เกิดขวัญกำลังใจ หลังจากนั้นขวัญกำลังใจของนายทับจึงดีขึ้น ซ้อมมวยได้ตามปกติ เมื่อถึงวันชกที่สนามมวยสวนกุหลาบ โดยมีพระยานนทิเสนสุรภักดี แม่กองเสือป่า เป็นคนนำเป่าปี่บรรเลง การแข่งขันปรากฏว่านายทับใช้ชั้นเชิงในจังหวะที่ประสิทธิ์ต่อยพลาด เข้าเตะประสิทธิ์เป็นชุดแบบเดียวกับที่ใช้ในการชกครั้งแรก จนนายประสิทธิ์หมดสติ ถูกจับแพ้ไป
หลังจากการชกในครั้งนั้น มีผู้เสนอนักมวยที่จะเป็นคู่ชกรายต่อไปของนายทับหลายคน เช่น สุวรรณ นิวาสะวัต อินทร์ ศักดิ์เดช แต่ในระหว่างที่รอคู่ชกอยู่ นายทับมีความจำเป็นต้องกลับภูมิลำเนา กรมหลวงชุมพรทรงอนุญาตให้กลับได้ นายทับยังคงชกมวยตามหัวเมืองต่อมา แต่ไม่ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯอีกเลย อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของนายทับ ยังเป็นที่จดจำของชาวกรุงเทพฯ เมื่อครั้งที่ อภิเดช ศิษย์หิรัญโด่งดัง ยังมีผู้ตั้งฉายาให้เขาว่า "ทับ จำเกาะคนใหม่" แม้ว่าเวลาจะห่างกันถึง 40 ปีก็ตาม
ริการ์โด บาราฆัส
ริการ์โด บาราฆัส (Ricardo Barajas) หรือ ริการ์โด มาริโอ บาราฆัส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองโอโกตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 23) เสมอ 1 แพ้ 5
วังจั่นน้อย ส.สิระดา
โรเบิร์ต โอยัน
โรเบิร์ต โอยัน (Robert Oyan) หรือ โรเบอร์โต โอยัน โอลิเวรอส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) เสมอ 4 แพ้ 32
เฟคด้า ธอร์
เฟคด้า ธอร์ แห่งดาวแกมม่า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
มีรูปร่างใหญ่โตที่สุดในบรรดาเหล่าก็อดวอริเออร์ สวมก็อดโร้บรูปงูยักษ์ ยอร์มุนกันด์ มีท่าไม้ตายคือ "มยอลเนียร์แฮมเมอร์"(มิทริวแฮมเมอร์) และ "ไททานิคเฮอร์คิวลิส"(ไททานิควัลคีรี่ย์) ในอดีต ธอร์เคยเป็นนายพรานที่มีจิตใจดี โดยมักจะนำสัตว์ที่ล่าได้มาแบ่งปันให้พวกชาวบ้าน จนวันหนึ่งเขาได้เข้าไปล่าสัตว์ในเขตหวงห้าม ทำให้ถูกพวกทหารในแอสการ์ดควบคุมตัว แต่ฮิลด้าก็ได้เข้ามาช่วยเขาไว้ ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนของฮิลด้า ภายหลังจึงได้เข้ารับใช้และสาบานตนว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าตลอดไป หลังจากที่แอสการ์ดเปิดศึกกับแซงก์ทัวรี่ แม้ว่าธอร์จะรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างในตัวฮิลด้าได้เปลี่ยนแปลงไป แต่เขาก็ยังคงทำตามคำสั่งของเธอด้วยความภักดี และสุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของเซย์ย่า (พากย์เสียงโดย ยูซากุ ยาระ)
ธอร์ จัดได้ว่าเป็นนักรบร่างยักษ์ ที่มีความคล่องตัวสูงมากเลยทีเดียว ซึ่งดูแล้วแตกต่างกับนักรบร่างใหญ่คนอื่นๆ ในเรื่องที่เคลื่อนไหวช้า เรียกว่าปิดจุดอ่อนของตนเองได้เป็นอย่างดีทีเดียว เดิมที ธอร์ เป็นนายพรานใหญ่ใจดีคนนึง ซึ่งเขามักนำสัตว์ที่ล่าได้ แจกจ่ายให้กับชาวบ้านอยู่เสมอ ครั้งหนึ่ง เคยถูกทหารของฮิลด้าจับได้ และฮิลด้าเป็นคนที่ช่วยชีวิตไว้ ทำให้ ธอร์ รัก และนับถือฮิลด้าเป็นอย่างมาก จึงสาบานตนว่าจะรับใช้ฮิลด้า ตราบจนชีวิตจะสูญสิ้นไป
ธอร์ ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเซย่า ในการต่อสู้เซย่าเกือบจะพ่ายแพ้ ต้องระเบิดคอสโมขั้นสูงและได้คอสโมอาเธน่าช่วยเสริม เซย่าจึงใช้หมัดดาวหางเพียงหมัดเดียวก็สามารถเอาชนะธอร์ได้
สอน ศักดิ์เพชร
นายสอน ศักดิ์เพชร นักมวยชื่อดังคนหนึ่งของไชยา ที่เคยต่อสู้ไม่แพ้ไม่ชนะกับนายตู้ ไทยประเสริฐ ชาวบ้านพาไล จังหวัดนครราชสีมา น้องชายของ หมื่นชงัดเชิงชก (แดง ไทยประเสริฐ) ที่สนามมวยสวนกุหลาบ
จากคำบอกเล่าของนายบุญเทอด หรือบุญ ณ ไชยา ว่านายสอน ศักดิ์เพชร เกิดที่บ้านตำบลเวียง ได้เริ่มหัดมวยตั้งแต่ยังเด็ก เช่นเดียวกับเด็กอื่นของเมืองไชยา โดยเฉพาะที่บ้านเวียงนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นตำบลบ้านมวยยิ่งกว่าบ้านอื่นๆ นายสอนมีนิสัยซุกซนคึกคะนองและโลดโผนโจนทะยาน ในขั้นแรกก็ไม่ได้ฝึกหัดกับครู แต่ตำบลบ้านเวียงในสมัยนั้นมีมวยดีอยู่หลายคน นักมวยฝีมือเยี่ยมในสมัยโน้น อาจเทียบได้กับหัวหน้าคณะซึ่งผิดกับในสมัยปัจจุบันนี้ ตรงที่หัวหน้าคณะจะต้องจัดเจนด้วย เรียกว่านายกองมวย เตรียมตัวเป็นทหารป้องกันเขตแดน และรักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง หรืออย่างน้อยก็ในอำเภอหรือตำบลที่ตัวเองอยู่
เมื่อนายสอนรุ่นหนุ่ม และได้ฝึกหัดวิชามวยอย่างจริงจังกับนายกองมวยจนมีฝีมือเข้าขั้นแล้วก็เริ่มชกมวยคาดเชือกตามประเพณี ครั้งหนึ่งในชีวิตของนายสอน ศักดิ์เพชรนั้น ได้เป็นเหตุบังเอิญให้เด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่อยู่ที่ตำบลเลม็ดอันเป็นตำบลที่ใกล้เคียงกัน ต้องทิ้งบ้านเพื่อหลบหน้าเพราะความอับอาย แต่กลับไปดีมีหน้ามีตาที่บ้านเมืองอื่น
เมื่อนายสอน มีอายุ 18-19 ปี ได้เปรียบคู่ชกมวยกับหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันในงานประจำปี (ผู้เขียนต้องขอปิดนามเพื่อป้องกันกระทบกระเทือนจิตใจ) ผลลัพธ์ของการชกต่อยในวันนั้นคู่ชกของนายสอนต้องพ่ายแพ้ฝีมืออย่างยับเยินที่สุด ทำให้ผู้แพ้ไม่อยากอยู่ดูหน้าใครในอำเภอไชยาอีกต่อไป นี่ก็แสดงถึงอติมานของลูกผู้ชายที่ได้รับการฝึกหัดมวยอันเป็นมรดกมวยล้ำค่าของไทย เจ้าหนุ่มผู้แพ้จึงตัดสินใจออกเดินทางไปจังหวัดสงขลา เมืองดอกไม้งามของเมืองใต้ เด็กหนุ่มผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยเกียรติภูมิ ได้พยายามรับราชการเริ่มตั้งแต่ตำแหน่งเล็กๆจนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นขุนในเวลาต่อมา จึงนับได้ว่านายสอน ศักดิ์เพชร นักมวยชาวไชยาได้มีส่วนส่งเสริมท่านขุนสหภูมิเดียวกันอยู่บ้างเหมือนกัน เมื่อนายสอน ศักดิ์เพชร เติบโตขึ้น ความคึกคะนองก็เติบโตตามตัว ได้เที่ยวราวีมวยดีตามตำบลและอำเภอต่างๆของ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เกือบทุกแห่งที่จัดให้มีการชกมวยและปราบใครต่อใคร จนเป็นที่เลื่องลือและครั่นคร้ามแก่นักมวยด้วยกันทางปักษ์ใต้ จนหาคู่ชกยากขึ้นทุกที ครั้นเมื่อทางกรุงเทพฯจัดให้ชกมวย โดยสรรหานักมวยจากหัวเมืองปักษ์ใต้ฝ่ายเหนือ เพื่อเก็บเงินซื้อปืนให้กองเสือป่า ภายใต้การควบคุมของพระยานนทิเสนสุเรนทรภักดี (แม็ก เศียรเสวี) ที่สนามบริเวณโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นายสอนเป็นผู้หนึ่งที่ได้ถูกการคัดเลือกให้เดินทางเข้ากรุงเทพฯ พร้อมกับนักมวยไชยา พุมเรียงและสุราษฎร์ธานี ขณะนั้นนายสอน ศักดิ์เพชร มีอายุประมาณ 30 ปี (พ.ศ. 2464) พึงสังเกตว่าสมัยนั้นนักมวยอายุ 18 – 19 ปี เรียกว่าเป็นมวยเด็ก กว่าจะหาประสบการณ์ได้มากเพียงพอเข้ามาตรฐานก็อายุ 25 – 30 ปี ได้เปรียบคู่ครั้งแรกที่บริเวณสนามเสือป่า สวนดุสิต และได้คู่กับนายดำ นักมวยจากลพบุรี ซึ่งดูเหมือนจะมีความมั่นใจในชัยชนะมากไปสักหน่อย เพราะลักษณะท่าทางของนักมวยไชยาดูออกจะหงอยๆไม่น่ากลัว เหมือนนักมวยจากที่ราบสูง
ในการพันตูในครั้งนั้น นายดำรำวนเวียน เตรียมปล่อยหมัดตรงตามแบบฉบับมวยลพบุรี เขยิบเข้าหานายสอน ซึ่งยกตีนซ้ายทำทีให้คู่ชกเข้าใจว่าจะถีบ แต่กลับเหวี่ยงหมัดถูกแก้มนายดำอย่างถนัดถนี่ถึงกับเซแซดๆ แต่นายดำมิได้แสดงอาการว่าเจ็บแสบแต่ประการใด พอตั้งตัวได้ก็ขยิกเข้าหาอีกเพื่อแก้ลำ ทำความแปลกใจให้นายสอนไม่น้อย เพราะหมัดขวาที่เหวี่ยงออกไปของนายสอนเคยศักดิ์สิทธิ์ จึงนับได้ว่านายดำทรหดอดทนเอาการ ในขณะเดียวกันนายสอนก็ไม่ประมาท และไม่ละนาทีทอง กัดฟันเตรียมจดจ้อง คอยเก็งหมัดซ้ายขวาและตีนหน้าหลังตามอุปเท่ห์ “จะฉะสับพัง” ซึ่งครูบาอาจารย์ได้อบรมสั่งสอนมา หมายมั่นที่สำคัญตรงเบ้าตาใต้โหนกแก้ม ซ้าย “ฉะ”ฉาดเข้าตรงเป้าหมายพอดิบพอดี เป็นเหตุให้นายดำเซถลาอีกครั้งหนึ่ง ฉับพลันทันใดนายสอนก็ขยับเท้าก้าวหน้าป่ายแข้งซ้ายเข้าก้านคอ ยังผลให้นายดำซึ่งอาการงอก้อลงกับพื้นในครึ่งยกแรกนั่นเอง สร้างความตื่นตลึงพรึงเพริดให้แก่ผู้ดูในสมัยนั้น ขนาดกล่าวขวัญอยู่หลายวัน
เมื่อนายสอน ศักดิ์เพชร ได้รับเหรียญตราหัวเสือและสายสร้อยเงินคล้องคอเป็นที่ระลึกแล้วก็ชักมันเขี้ยว เพราะการต่อสู้ได้ยุติในเวลาอันรวดเร็วเกินไปยังไม่ทันเหงื่อซึม กรรมการเปรียบคู่มวยก็ตื่นเต้นที่ไม่คาดคิดว่ามวยไชยาท่าทางหงอยๆ หัวสั่นๆซึมเซื่อง จะมีฝีมือร้ายกาจถึงปานนั้น และด้วยเจตนารมณ์ที่จะเรียกคนดูจึงกำหนดให้นายสอนได้คู่มวยดีจากที่ราบสูง คือนายตู้ ไทยประเสริฐ ซึ่งเคยห้ำหั่นคู่ต่อสู้เป็นที่ประจักษ์มาแล้วเช่นกัน
การพันตูระหว่างนายสอน ศักดิ์เพชรกับนายตู้ ไทยประเสริฐ ในครั้งนั้นยังมีผู้จดจำติดหูติดตาอยู่หลายคน นายสอนค่อนข้างเสียเปรียบนายตู้อยู่เล็กน้อย แต่นายสอนก็ไม่ได้แยแสคอยใช้ศอกโต้ตีนนายตู้จนกระทั่งตัวเองศอกแตกเป็นแผลทั้งสองข้าง (มีแผลเป็นจนกระทั่งตาย) ส่วนนายตู้ก็มิได้เสียเลือดเนื้อให้นายสอนแม้แต่ยกเดียว เมื่อได้ห้ำหั่น (ดูเหมือน 9 ยก)จนต่างคนต่างอ่อนลงแล้ว กรรมการตัดสินให้เสมอกัน นายตู้รีบมากอดคอนายสอน พร้อมกับอุทานว่า “เต็มกิ่น” ฝ่ายนายสอนก็มองสำรวจตัวนายตู้อย่างแปลกใจที่ไม่มีรอยแตกเลย
ครั้งนั้นเสด็จในกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ ซึ่งได้ประทับทอดพระเนตรการต่อสู้ระหว่างมวยดีเมืองเหนือเมืองใต้ด้วยความพอพระทัยอย่างยิ่ง ได้ทรงพระเมตตาประทานผ้าห่มเพลาะ นอกจากผ้าเพลาะแล้วนายสอนยังได้รับหนังสือคุ้มครองที่ได้ประทานแก่นายนิล ปักษี และนายสอนได้เก็บของประทานทั้งสองสิ่งไว้จนกระทั่งผุเปื่อยเพราะกินตัว
นายสอน ศักดิ์เพชร ได้แต่งงานอยู่กินกับนางปราง ศักดิ์เพชร ซึ่งเป็นลูกสาวคนที่ 3 ของ หมื่นมวยมีชื่อ (ปลอง จำนงทอง) และมีทายาทสืบทอดกีฬามวยมาหลายคน โดยเฉพาะนายนาค นายปรีดา และ นายอารมณ์
หุบพงไพร
หุบพงไพร เป็นนิยาย เรื่องที่สอง ประมวล ดาระดาษ
ว่าด้วยความดำมืดและลึกลับแห่ง หุบพงไพร ที่มีนัยยะของการเมือง สังคม การปกครอง ในสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ของชนพื้นถิ่นที่มีสภาพรองรับการปกครองของอำนาจส่วนกลาง
หุบพงไพร นำเสนอภาพเหล้านั้นผ่าน ความรัก ความหวัง ของปุถุชน รากหญ้าของแผ่นดินที่ประวัติศาสตร์อาจหลงลืมไป.
หุบพงไพร แพรวสำนักพิมพ์ จัดพิมพ์ ปี 2549
นิล ปักษี
นิล ปักษี เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้ เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน
นิล ปักษี ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม
ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม แต่นายเนียม มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน
บุญส่ง เทพพิมล
นายบุญส่ง เทพพิมล เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง เทพพิมล และเป็นหลานของนุช เทพพิมล นักมวยชื่อดังของไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจมาแล้ว
บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆ เป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด ซึ่งมวยไทย และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ นายนบ ชมศรีเมฆ ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น
นอกจากนั้น นายบุญส่ง เทพพิมล ยังเคยชนะแก้ว เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์ แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย
แอริออธ เฟนริล
แอลิออธ เฟนริล แห่งดาวเอ็ปซิลอน  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
ก็อดวอริเออร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วดุจหมาป่า สวมก็อดโร้บรูปหมาป่ายักษ์ เฟนเรียร์ มีท่าไม้ตายคือ "วูล์ฟ ครูเอลตี้ คลอว์" และ "หมัดหมาป่านอร์เธิร์น" ในอดีตเฟนริลเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายในตระกูลที่สูงส่ง แต่วันหนึ่ง พ่อแม่ของเขาได้ถูกหมีเข้าทำร้าย แม้เฟนริลจะร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครยอมเข้าไปช่วย นอกจากเหล่าหมาป่า แต่ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็ถึงแก่ความตาย หลังจากนั้นเฟนริลที่เหลือเพียงตัวคนเดียวในซากคฤหาสน์เดิมซึ่งเคยอาศัยอยู่ ก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเหล่าหมาป่าเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขากลายเป็นคนที่รักและเชื่อใจหมาป่าอย่างที่สุด ในขณะเดียวกันก็หมดความเชื่อถือในตัวมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง และจากการที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยหมาป่า ทำให้เฟนริลสามารถควบคุมและออกคำสั่งแก่ฝูงหมาป่าได้ เขาจะเข้าโจมตีศัตรูด้วยกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมๆ กับฝูงหมาป่า แต่ก็ได้เสียชีวิตไปในการต่อสู้กับชิริว (พากย์เสียงโดย โทชิฮิโกะ เซกิ)
เฟนริล หมาป่าแห่งขั้วโลกเหนือ เขาเป็นผู้ที่สามารถบังคับควบคุมหมาป่าได้ดังใจนึก สามารถโจมตีได้รวดเร็ว และใช้กงเล็บที่แหลมคมฟาดฟันศัตรู เฟนริล ได้รับการเลี้ยงดู จากเหล่าหมาป่า เสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยอาศัยอยู่ที่ซากคฤหาสน์เดิมของเขา ทั้งนี้เนื่องจาก พ่อแม่ของเขาถูกหมีฆ่าตาย แต่กลับไม่มีมนุษย์คนไหนช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้เฟนริล หมดความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์ และใช้ชีวิต เยี่ยงหมาป่ามาโดยตลอด
"คิง" หมาป่าเพื่อนรักของเฟนริล ซึ่งได้รับบาดแผลที่หน้าผากจากการต่อสู้กับหมี เพื่อช่วยเฟนริลในครั้งนั้น
เฟนริลได้เข้าต่อสู่กับชิริว และพ้ายแพ้ให้กับชิริว
อุยกาย
อุยกาย (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) หรือ หวงก้าย (ตามสำเนียงจีนกลาง)  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลแห่งง่อก๊ก ชื่อรอง กงฟู่  รับใช้ตระกูลซุนถึง 3 สมัย ตั้งแต่สมัยของซุนเกี๋ยนแต่ครั้งศึกโจรโพกผ้าเหลือง ซุนเซ็กในสมัยศึกปราบตั๋งโต๊ะและศึกปราบลิโป้ และซุนกวนในศึกเซ็กเพ็ก จนได้ชื่อว่า "แม่ทัพสามแผ่นดิน"
อุยกาย เป็นชาวเมืองอิเหลง มณฑลเกงจิ๋ว (ปัจจุบัน คือ เขตเสี่ยวติง เมืองยี่ชาง มณฑลหูเป่ย์) พื้นเพเป็นคนยากจน กำพร้าพ่อแม่มาแต่ยังเด็ก แต่เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ตั้งปณิธานไว้ว่าจะเอาดีให้ได้ เมื่อเสร็จจากงานผ่าฟืนก็ขยันหมั่นเพียรศึกษาหาความรู้ จนกระทั่งได้บรรจุเป็นขุนนาง
เมื่อซุนเกี๋ยนเริ่มยกทัพจับศึก อุยกายสละตำแหน่งขุนนาง ติดตามซุนเกี๋ยนปราบโจรป่าและปราบตั๋งโต๊ะ เมื่อซุนเกี๋ยนตาย ก็ตามซุนเซ็กและซุนกวน รบไปทั่วสารทิศ ด้วยรูปลักษณ์น่าเกรงขาม กล้าตัดสินใจ ในดินแดนง่อก๊ก มีชาวซานเย่ว์เป็นหนามยอกอกก่อกวน อุยกายถูกวางตัวให้เป็นผู้จัดการปราบ ด้วยความเด็ดขาด จึงสามารถสยบชาวซานเย่ว์ได้เป็นที่เรียบร้อย
ตามวรรณกรรม ในศึกเซ็กเพ็ก โจโฉยกทัพกว่าร้อยหมื่นมาบุกกังตั๋ง เมื่อขงเบ้งเดินทางมาถึงกังตั๋ง ขณะถูกที่ปรึกษาที่นำโดยเตียวเจียวรุมถามด้วยคำถามที่ต้องการเยาะเย้ยมากมาย อุยกายปรากฏตัวขึ้นมาขวางพร้อมกล่าวว่า ขงเบ้งเป็นยอดอัจฉริยะแห่งยุค ไม่ต้องตอบคำถามคนโง่งมเหล่านี้ จะพาขงเบ้งไปหาซุนกวนโดยตรง อุยกายเห็นจิวยี่มีความหนักใจในการศึกครั้งนี้ จึงอาสาตนให้จิวยี่โบยตีกลางที่ประชุมทัพจนสาหัสหนัก ขงเบ้งเป็นผู้เดียวที่ล่วงรู้ทันแผนการนี้ ถึงกับเอ่ยปากว่า "กังตั๋งมียอดขุนพลเช่นนี้ มีหรือทัพโจโฉจะไม่แตก" ซึ่งก็เป็นดังคำของขงเบ้งในศึกเซ็กเพ็กโจโฉพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ
ส่วนในประวัติศาสตร์จริง อุยกายเป็นผู้วางแผนให้จิวยี่ใช้อุบายยอมสวามิภักดิ์ และเมื่อแล่นเรือของตนเข้าหากองเรือของโจโฉแล้ว กว่าฝ่ายโจโฉจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นเรือที่บรรทุกไปด้วยน้ำมันและวัตถุระเบิดก็สายไปแล้ว นำมาสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของโจโฉในครั้งนี้ การบันทึกในประวัติศาสตร์ได้ยกความกล้าหาญและวีรกรรมครั้งนี้ของอุยกายไว้มาก
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย
มารีอา อันนาแห่งซาวอย (; 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และ (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา
อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี.
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ณ วิหารคาร์ดินัล อาร์ชบิชอปแห่งโอลมืตซ์ กรุงเวียนนา โดยทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย
หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น "จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย" และ "สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย"
จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี
เตียวคับ
เตียวคับ ยอดขุนพลแห่งวุยก๊ก ก่อนหน้าจะมาอยู่กับโจโฉ เคยเป็นทหารเอกของอ้วนเสี้ยว แต่ว่าขุนนางของอ้วนเสี้ยวแย่งความดีความชอบกัน จึงทำให้เตียวคับหนีไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ ทำสงครามมีความดีความชอบมากมาย ตอนที่โจโฉเรืองอำนาจ เตียวคับเคยรบกับเตียวหุยแม้ทัพของเตียวคับจะพ่ายแพ้ แต่ในการสู้ตัวต่อตัวกับเตียวหุยกลับสูสี สมัยพระเจ้าโจยอย ตอนขงเบ้งยกทัพบุกกีสาน เตียวคับหลงกลขงเบ้งโดนล้อมแต่ก็สามารถตีฝ่าม้าต้าย กับ อุยเอี๋ยน หนีกลับค่ายไปได้ แม้เตียวคับจะมีฝีมือกล้าแข็งแต่ก็ต้องมาตายด้วยกลของขงเบ้งโดนเกาทัณฑ์รุมยิงในช่องเขาเสียชีวิตกลางสนามรบ
ในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ บุคคลที่ยึดด่านเกเต๋งที่ม้าเจ็กคุมอยู่นั้น จนทำให้ขงเบ้งต้องแก้สถานการณ์ด้วยการขึ้นไปดีดพิณบนกำแพงเมือง มิใช่สุมาอี้ หากแต่เป็นเตียวคับ
ฮันฮกและอ้วนเสี้ยว.