pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การใช้เวทมนตร์คาถาผิดกฎหมายในหลายประเทศ รวมทั้งประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งมีโทษถึงตาย ในปี ค.ศ. 2011 มีผู้หญิงถูกตัดหัวในข้อหาใช้ "คาถาและเวทมนตร์" การฆาตกรรมหญิงหลังจากถูกกล่าวหาว่าใช้มนตร์ดำยังคงเป็นที่พบเห็นได้ทั่วไปในบางประเทศ ตัวอย่างเช่นในประเทศแทนซาเนียหญิงสูงอายุประมาณ 500 คนถูกฆาตกรรมในแต่ละปีตามข้อกล่าวหาดังกล่าว ผู้หญิงที่ถูกกล่าวหาว่าใช้มนตร์ดำและความรุนแรง มักเป็นกรณีที่มีการเลือกปฏิบัติหลายรูปแบบ เช่นการเลือกปฏิบัติโดยพิจารณาจากเพศ ที่มีการแบ่งแยกตามวรรณะอย่างในประเทศอินเดียและเนปาลที่มีการก่ออาชญากรรมดังกล่าวเป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อย
การซ่อนเร้นและกฎการแต่งงานอื่น ๆ.
ข้อจำกัดสิทธิสตรีที่แต่งงานแล้วเป็นเรื่องธรรมดาในประเทศตะวันตกจนกระทั่งไม่กี่สิบปีที่ผ่านมา ตัวอย่างเช่น สตรีชาวฝรั่งเศสได้รับสิทธิในการทำงานโดยไม่ต้องได้รับอนุญาตจากสามีในปี ในปี ค.ศ. 1965 และในเยอรมนีตะวันตกได้สิทธินี้ในปี ค.ศ. 1977 ในช่วงยุคฟรังโกของสเปนหญิงที่แต่งงานแล้วต้องได้รับความยินยอมจากสามี (เรียกว่า permiso marital) เพื่อการจ้างงาน การเป็นเจ้าของทรัพย์สิน และการเดินทางออกจากบ้าน กฎนี้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1975 ในประเทศออสเตรเลียจนถึงปี ค.ศ. 1983 การทำหนังสือเดินทางของหญิงที่แต่งงานแล้วต้องได้รับอนุญาตจากสามีของเธอก่อน
ผู้หญิงในส่วนต่าง ๆ ของโลกยังคงสูญเสียสิทธิตามกฎหมายหลักการแต่งงาน ตัวอย่างเช่น กฎการแต่งงานของเยเมนระบุว่าภรรยาต้องเชื่อฟังสามีและต้องไม่ออกจากบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต ในอิรักกฎหมายอนุญาตให้สามี "ลงโทษ" ภรรยาของพวกเขาอย่างถูกกฎหมาย ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกประมวลกฎหมายครอบครัวระบุว่าสามีเป็นหัวหน้าครัวเรือน ภรรยาเป็นต้องเชื่อฟังสามีของเธอ ภรรยาต้องอยู่กับสามีของเธอที่ใดก็ตามที่เขาเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ และภรรยาจะต้องได้รับอนุญาตจากสามีของตนเพื่อนำคดีไปสู่ศาลหรือดำเนินการฟ้องร้องอื่น ๆ
การล่วงละเมิดและการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในการแต่งงานมักมีรากฐานมาจากการจ่ายเงิน เช่น สินสอดทองหมั้น ราคาเจ้าสาว และสินสมรส การทำธุรกรรมเหล่านี้มักใช้เพื่อควบคุมการบังคับข่มขู่ของภรรยาโดยสามีของเธอและทำให้เขามีอำนาจเหนือเธอ ตัวอย่างเช่นมาตรา 13 ของประมวลกฎหมายสถานะส่วนบุคคล (ตูนิเซีย) ระบุว่า "สามีจะไม่ผิดนัดในการชำระหนี้ให้แก่หญิงสาวที่บังคับให้แต่งงาน"หมายความว่าถ้ามีการจ่ายเงินให้หญิงสาวแล้วการข่มขืนในการแต่งงานอาจทำได้ นักวิจารณ์ได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับสิทธิสตรีในตูนิเซียและภาพลักษณ์ในฐานะประเทศที่ก้าวหน้าในภูมิภาค ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันว่าการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงยังคงมีอยู่มาก
การลงคะแนนเสียงและการเมือง.
เพศได้รับการใช้เป็นเครื่องมือในการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในด้านการเมือง การลงคะแนนเสียงของสตรีไม่เคยมีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1893 เมื่อนิวซีแลนด์เป็นประเทศแรกที่ให้สิทธิสตรีในการออกเสียงลงคะแนน ประเทศซาอุดิอาระเบียเป็นประเทศล่าสุดนับถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ขยายสิทธิในการลงคะแนนให้ผู้หญิงใน ค.ศ. 2011 บางประเทศในแถบตะวันตกอนุญาตให้ผู้หญิงลงคะแนนเสียงได้เพียงไม่นาน ยกตัวอย่างเช่น สตรีชาวสวิสได้รับสิทธิ์ในการลงคะแนนเลือกตั้งรัฐบาลกลางในปี ค.ศ. 1971 สตรีชาวฝรั่งเศสได้รับสิทธิในการลงคะแนนเสียงในปี ค.ศ. 1944 ในกรีซผู้หญิงได้รับสิทธิออกเสียงในปี ค.ศ. 1952 ในลิกเตนสไตน์ผู้หญิงได้รับสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนในปี ค.ศ. 1984 ผ่านการลงประชามติในปี ค.ศ. 1984
ทุกวันนี้ ในขณะที่ผู้หญิงเกือบทุกคนมีสิทธิลงคะแนนเสียง การมีส่วนร่วมของผู้หญิงในการเมืองยังต้องการการแก้ไข การศึกษาวิจัยต่างแสดงให้เห็นว่า ในระบอบประชาธิปไตยหลายแห่งรวมทั้งออสเตรเลีย แคนาดา และสหรัฐอเมริกา ผู้หญิงยังถูกมองด้วยทัศนคติทั่วไปของสังคมในสื่อ ปัญหาบางอย่าง (เช่น การศึกษา) มีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยงกับผู้สมัครเพศหญิง ในขณะที่ประเด็นอื่น ๆ (เช่นภาษี) อาจเชื่อมโยงกับผู้สมัครชาย นอกจากนี้ คุณสมบัติส่วนบุคคลของผู้สมัครหญิง เช่น การรูปร่างหน้าตา และบุคลิกภาพผู้สมัครเพศหญิงมักถูกพูดถึง รวมทั้งได้รับการวิจารณ์ว่า ชอบใช้อารมณ์ตัดสินและต้องพึ่งพาผู้อื่น เพศนิยมทางการเมืองยังแสดงให้เห็นในความไม่สมดุลของอำนาจในการร่างกฎหมายระหว่างชายและหญิง
การกีดกันทางเพศในอาชีพ.
การกีดกันทางเพศในอาชีพหมายถึงการเลือกปฏิบัติด้วยคำพูดหรือการกระทำตามเพศของบุคคลนั้นในที่ทำงาน รูปแบบหนึ่งของการกีดกันทางเพศในอาชีพคือการเลือกปฏิบัติด้านค่าจ้าง ใน ค.ศ. 2008 องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) พบว่าในขณะที่อัตราการจ้างงานของผู้หญิงมีการขยายตัวและการจ้างงานโดยระบุเพศและความเหลือมล้ำในค่าจ้างลดลงเกือบทุกที่ แต่โดยเฉลี่ยแล้วผู้หญิงยังมีโอกาสน้อยกว่าที่จะถูกจ้างงานอยู่ 20% และได้รับค่าจ้างน้อยกว่าผู้ชายอยู่ 17%  นอกจากนี้ยังพบว่า แม้ประเทศในกลุ่ม OECD เกือบทุกประเทศรวมทั้งสหรัฐ ได้จัดตั้งกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติ กฎหมายเหล่านี้ก็ยากที่จะบังคับใช้
ความเหลือมล้ำในการจ้างงาน.
งานวิจัยแสดงให้เห็นว่า มารดาในสหรัฐมีโอกาสน้อยกว่าที่จะได้รับการว่าจ้างเมื่อเทียบกับเป็นบิดาที่มีคุณสมบัติเท่าเทียมกันและถ้าได้รับการว่าจ้างจะได้รับเงินเดือนต่ำกว่าผู้สมัครชายที่มีบุตร การศึกษาโดยใช้นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาที่มีคุณวุฒิระดับปานกลางพบว่า นักศึกษาชายมีแนวโน้มที่จะได้รับการว่าจ้างมากกว่า มีเงินเดือนที่ดีกว่า และยังได้รับคำปรึกษามากกว่า
ความเหลือมล้ำในค่าจ้าง.
การศึกษาทั่วโลกสรุปได้ว่าผู้หญิงโดยเฉลี่ยมีรายได้ต่ำกว่าผู้ชาย บางคนแย้งว่านี่เป็นผลมาจากการเลือกปฏิบัติทางเพศอย่างกว้างขวางในที่ทำงาน คนอื่น ๆ แย้งว่าช่องว่างค่าจ้างเป็นผลมาจากทางเลือกที่แตกต่างกันทั้งชายและหญิง เช่น ผู้หญิงให้คุณค่ามากกว่าผู้ชายในการมีบุตรและผู้ชายมักจะเลือกอาชีพได้เงินดี เช่น ธุรกิจ วิศวกรรม และเทคโนโลยี Eurostat พบว่ามีช่องว่างการจ่ายค่าจ้างโดยเฉลี่ย 27.5% ใน 27 รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปในปี ค.ศ. 2008 ในทำนองเดียวกันโออีซีดีพบว่าผู้หญิงที่เป็นพนักงานเต็มเวลาได้รับน้อยค่าจ้างน้อยกว่าผู้ชาย 27% ในประเทศโออีซีดี ในปี ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกาอัตราส่วนรายได้ของผู้หญิงต่อชายอยู่ที่ 0.77 ในปี ค.ศ. 2009 หญิงที่เป็นพนักงานเต็มเวลาตลอดทั้งปี มีรายได้เพียง 77% ของคนงานชาย เมื่อ Equal Pay Act ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1963 แรงงานที่ทำงานเต็มเวลาหญิงได้รับค่าจ้างเท่ากับ 48.9% ของพนักงานชายเต็มเวลา
การกีดกันคนข้ามเพศ.
คนข้ามเพศต่างโดนกีดกันและถูกคุกคามในที่ทำงาน ต่างจากการกีดกันทางเพศ การปฏิเสธการว่าจ้างหรือไล่พนักงานออกเพราะอัตลักษณ์ทางเพศไม่ผิดกฎหมายในหลายรัฐของสหรัฐ
อาเวร์โรเอส
ผลึกฟ้า
ผลึกฟ้า เจ้าของเดิม เทพมารดาหนี่โว คำปรารภ "เหล่าเทพ ภูตผี มาร ปีศาจ ล้วนเห็นตรงกันว่า ข้าหนี่โวนี้แสนจะโง่เขลา ทำไหมต้องเสียสละตัวเองพร้อมกับมารปีศาจ เพื่อปกป้องชาวโลกมันคุ้มแล้วหรือ แต่เมื่อข้ารู้ว่า ชาวโลกสามารถมีชีวิตอย่างปลอดภัยและมีความสุข การเสียสละของข้านี้ก็นับว่า คุ้มแสนคุ้ม"
Perfect eighth
8vb
Ottava
Ottava bassa
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543
สมาคมนักข่าวฯ ก่อตั้งขึ้นเนื่องจากสมาชิกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง
รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วง "วอล์กเอาท์" เดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
นายกสมาคมคนแรกคือนายอิศรา อมันตกุล
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2508 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543
พระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปน
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยการรวมกันของสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเป็นเอกภาพในองค์กรวิชาชีพสื่อสารมวลชน ให้สามารถทำหน้าที่ผดุงไว้ซึ่งมาตรฐานทางวิชาชีพ และจริยธรรมของสื่อมวลชนไทยได้อย่างเข้มแข็งยิ่งขึ้น
ทำเนียบนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เรียงลำดับตามปีที่ดำรงตำแหน่ง
ซุซุมิยะ ฮารุฮิ
ซุซุมิยะ ฮารุฮิ (นิยาย)
คลอเดียส ทอเลเมอุส
หนังสืออิสยาห์
หนังสืออิสยาห์ (, [Sefer Y'sha'yah]) เป็นหนังสือลำดับที่ 5 ในหมวดผู้เผยพระวจนะ (Nevi'im) ของคัมภีร์ทานัค (Tanakh) และเป็นหนังสือเล่มที่ 1 ในหมวดประกาศกใหญ่ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม
หนังสืออิสยาห์เขียนด้วยภาษาฮีบรู เชื่อมาแต่โบราณตามคำกล่าวอ้างในหนังสือคัมภีร์ว่าเขียนโดย อิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะชาวยูดาห์ เมื่อ 800 ปีก่อนคริสตกาล
บทที่ 1 - 39 (39 บท) ทำนายเคราะห์กรรมและการลงโทษ แก่ชาวยูเดียและประชาชาติทั้งหมดของโลกที่มีใจบาปต่อต้านพระเจ้า
บทที่ 40 - 66 (27 บท) เรียกกันว่า "คัมภีร์แห่งการปลอบประโลม" ทำนายการฟื้นฟูประชาชาติอิสราเอลโดยพระเจ้า (ชาวคริสต์เชื่อว่าบางบทมีนัยความหมายถึง การเสด็จมาไถ่บาปของพระเยซูคริสต์) ส่วนนี้ยังรวมถึง "บทเพลงของผู้รับใช้ที่ได้รับความทุกข์ทน"
หนังสืออิสยาห์ ทั้ง 66 บท ประกอบด้วยคำทำนายสำคัญเกี่ยวกับการปลดปล่อยชนชาติอิสราเอลและผู้ชอบธรรม และการล่มสลายของ บาบิโลเนีย อัสซีเรีย, ฟิลิสเตีย, โมอับ, และซีเรีย อิสราเอลเหนือ (ขณะนั้นชนชาติอิสราเอลแบ่งเป็นอิสราเอลทางเหนือและยูดาห์ทางใต้), เอธิโอเปีย, อียิปต์โบราณ, อาหรับ และฟีนิเซีย
สรุปโดยย่อกล่าวถึง ความยุติธรรมของพระยาห์เวห์ ในฐานะพระเจ้าของประชาชาติโลกทั้งมวล
และประชาชาติที่ประพฤติผิดและทะนงว่าตนเองปลอดภัยด้วยกำลังของตน จะถูกพิชิตด้วยประชาชาติอื่นตามดำริของพระเจ้า
ขณะเดียวกันทรงช่วยและปลอบโยนประชาชาติที่ชอบธรรม
การทรงพิพากษาไม่จำเพาะต่อ ประเทศที่กดขี่รุกรานราชอาณาจักรยูดาห์ประเทศของอิสยาห์เท่านั้น บทที่ 1-5 และ 28 - 29 ยังทำนายการพิพากษาลงโทษชาวยูดาห์ที่ประพฤติไม่ชอบธรรมด้วย เพราะเดิมทีชาวยูดาห์คิดว่าด้วยตัวเองที่ปลอดภัยเพราะพันธสัญญาของพระเจ้า แต่พระเจ้าเตือนชาวยูดาห์ผ่านอิสยาห์ว่า พันธสัญญานั้นไม่สามารถปกป้องพวกเขา หากพวกเขาทำลายลงด้วยการบูชาพระเจ้าอื่น และความประพฤติอย่างอยุติธรรมและความทารุณ ซึ่งขัดต่อพระบัญญัติของพระเจ้า
บางคำทำนายเกี่ยวกับการพิพากษา ปรากฏตลอดทั้งบทต้นของพระธรรมอิสยาห์ด้วย
บทที่ 6 บรรยายถึง การทรงเรียกอิสยาห์ให้เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า
บทที่ 24 - 26 มีข้อความที่ซับซ้อนตีความยาก คือมีข้อความสำคัญทำนายถึงพระเมสสิยาห์ (ศาสนทูตที่พระเจ้าเจิม) และอาณาจักรของพระเมสสิยาห์ ซึ่งสถิตย์ความยุติธรรมและความชอบธรรม
ส่วนนี้ ในคติของชาวยิว เชื่อว่าหมายถึง กษัตริย์ (ตรงตามอักษร) ผู้สืบเชื้อพระวงศ์จาก กษัตริย์ดาวิด กษัตริย์ยิ่งใหญ่ผู้ทำให้ยูดาห์เป็นราชอาณาจักรใหญ่และเยรูซาเลมเป็นนครศักดิ์สิทธิ์
แต่ในคติของชาวคริสต์ตั้งแต่แรกเริ่ม เชื่อว่าหมายถึง พระเยซูคริสต์ โดยสอดคล้องกับคำทำนาย เช่น พระคริสต์ทรงสืบสกุลจากกษัตริย์ดาวิด และทรงตั้งอาณาจักรแห่งความยุติธรรม (หมายถึง คริสตจักร ไม่ใช่อาณาจักรในความหมายทางการเมือง) ซึ่งภายหนึ่งวันหน้า (คริสต์ศาสนา) จะแผ่ขยายไปทั่วทั้งโลก
ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญสมัยใหม่จำนวนหนึ่งเชื่อว่า อาจมีนัยความหมายเชิงขยายอุดมคติซึ่งที่แท้เพียงหมายถึง กษัตริย์เฮเซคียาห์ ผู้สืบสกุลจากดาวิด และพยายามสร้างเยรูซาเล็มเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 36 - 39 ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับ กษัตริย์เฮเซคียาห์ และชัยชนะในศรัทธาต่อพระเจ้าของเขา
คำทำนายชุดถัดมาเรียกกันว่า "คัมภีร์แห่งการปลอบประโลม" ได้แก่ บทที่ 40 จนจบ
บทที่ 40 - 47 ทำนายถึง การปลดปล่อยชาวยิวจากการครอบงำของอาณาจักรบาบิโลน และการฟื้นฟูประเทศของชนชาติอิสราเอล เป็นรัฐประชาชาติเดียว บนแผ่นดินแห่งพันธสัญญาของพระเจ้า
บทที่ 44 - 46 ยืนยันว่า ชาวยิวเป็นชนชาติที่ได้รับเลือกจากพระยาห์วาห์ พระเจ้าผู้เป็นพระเจ้าพระองค์เดียวเท่านั้นของชนชาติยิว (และเป็นพระเจ้าที่แท้จริงองค์เดียวของจักรวาล)
ซึ่งพระองค์จะทรงแสดงฤทธานุภาพเหนือพระเจ้าของชนชาติบาบิโลน
บทที่ 45 ข้อ 1 กล่าวถึง ไซรัส ผู้ปกครองชาวเปอร์เซีย บุคคลทรงพลังผู้จะโค่นล้มบาบิโลน และยอมคืนชนชาติอิสราเอลสู่เมืองเกิดของพวกเขา
บทที่เหลือถัดจากนั้น มีคำทำนายที่ซับซ้อนมากแทรกอยู่ กล่าวถึงผู้รับใช้ คือเขียนด้วยภาษาจินตกวีมาก
บทที่ 50, 52 และ 53 ในคติของชาวคริสต์เชื่อว่า ทำนายถึง การเสด็จมาของพระเยซูคริสต์ เพื่อใช้พระทรมานไถ่บาปให้มวลมนุษยชาติ
บทที่ 52, 54 และ 56 กล่าวถึง ความรุ่งเรืองในอนาคตของศิโยน (แผ่นดินชาวยิว) ภายใต้กฏของผู้รับใช้ที่ชอบธรรม
บทที่ 65 - 66 กล่าวถึง การพิพากษาผู้สักการะรูปเคารพอื่น
พระธรรมอิสยาห์จบด้วย ข่าวสารแห่งความหวังของผู้รักษากฎที่ชอบธรรม ผู้ขยายการช่วยให้รอดต่อประชากรที่ชอบธรรมของเขา ในอาณาจักรของพระเจ้าบนโลก
เบื้องหลังทางประวัติศาสตร์.
บาบิโลน.
เมอโรดาช-บาลาดาน ครองบาบิโลน เมื่อ 721 ปีก่อนคริสตกาล ซาร์กอนยึดอำนาจได้โดยสงบเมื่อ 711 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากซาร์กอนสวรรคต เมอโรดาช-บาลาดาน กบฏต่อรัชทายาท เซนนาเคอริบ
บาบิโลนถูกยึดครอง แต่ฟื้นฟูในศตวรรษต่อมา และยึดครองอัสซีเรีย แล้วทำให้ชาวยิวเป็นทาส และทำลายเยรูซาเล็ม
หนังสืออิสยาห์ มีเนื้อหาเชื่อมโยงระหว่างการบูชาปฏิบัติกับธรรมจริยาปฏิบัติ
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน.
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน (Songs of the Suffering Servant) ได้แก่ โคลง 4 บท ที่แทรกอยู่ในหนังสืออิสยาห์ กล่าวถึง ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์
พระเจ้าคือพระยาห์เวห์ทรงเรียกผู้รับใช้ให้เป็นผู้นำประชาชาติ แต่ผู้รับใช้จำต้องถูกกล่าวร้ายอย่างน่าเกลียด ถูกบูชายัญ ยอมทรมานต่าง ๆ แต่ท้ายที่สุดเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน
ในคติของชาวยิวแต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้" เป็นคำอุปมาหมายถึง ผู้คนชาวยิว นั่นเอง
ในคติของชาวคริสต์แต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน" หมายถึง พระเยซู
บทเพลงแรก.
อิสยาห์ 42: 1-7 เป็นโคลงแรกกล่าวถึง การเลือกผู้รับใช้จากพระเจ้า เป็นผู้นำความยุติธรรมสู่โลก
บทเพลงที่สอง.
อิสยาห์ 49: 1-6 เป็นโคลงที่สองกล่าวถึง ทัศนะของผู้รับใช้ ในความรับผิดชอบต่อการทรงเรียกเพื่อนำประชาชาติ
บทเพลงที่สาม.
อิสยาห์ 50: 4-9 เป็นโคลงที่สอง มีบรรยากาศรุนแรงกว่าโคลงอื่น โดยกล่าวถึง ผู้รับใช้ต้องผ่านการถูกกล่าวร้ายและทำร้าย
บทเพลงที่สี่.
อิสยาห์ 52 - 53 เป็นโคลงสุดท้าย และเป็นที่รู้จักที่สุด โดยประกาศถึงการเสด็จของพระเยซู กล่าวถึง ผู้รับใช้จะกระทำเพื่อผู้อื่น รับการลงโทษ และการทรมานต่าง ๆ ในที่สุดจะได้รับรางวัลและถูกยกขึ้น ชาวคริสต์โดยทั่วไปเชื่อถือในโคลงบทนี้ ท่ามกลางคำทำนายของเมสไซยาห์เรื่องการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ
แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
http://www.siamherbtech.com/?cid=137117
นายกองเอก อุดมพร คชหิรัญ หรือ นาท ภูวนัย อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นนักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2516-2517 จากเรื่องไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ คู่กับ ภาวนา ชนะจิต และ ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์
นาท ภูวนัย เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก(พิเศษ) ศิริ คชหิรัญ ป.ม.,ป.ช.,ท.จ. อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา กับ นางพรรณพิมพ์ คชหิรัญ เป็นหลานปู่ ขุนจงใจหาญ (แม้น คชหิรัญ) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนสันติราษฏร์บำรุง และคณะรัฐศาสตร์การปกครอง ที่มหาวิทยาลัยซีบาสเตียน กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ แล้วจึงได้รับราชการกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอและแสดงภาพยนตร์กับละครในเวลาเดียวกันโดยเริ่มจากละครการกุศลทางช่อง 7 เรื่อง "ลาก่อนน่านเจ้า" และภาพยนตร์เรื่อง "แม่ศรีไพร" คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ จากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินและจอแก้วต่อมาอีกหลายเรื่องโดยรับบทเป็นพระเอก, พระรอง และบทประกบ ต่อมาได้ออกจากวงการบันเทิงและรับราชการจนเกษียณอายุในปีพุทธศักราช 2549 ในตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ เขต 2 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือก
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นิตยา ปานะถึก มีบุตรธิดารวม 4 คน หนึ่งในนั้น คือ จารุศิริ ภูวนัย ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ปัจจุบันยังมีผลงานทางละครเป็นระยะๆ
อุดมพร คชหิรัญ
จตุพล ภูอภิรมย์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2524) เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย
จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน สาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง เงาะป่า ประจำปี พ.ศ. 2523
จตุพล ภูอภิรมย์ ภูมิลำเนา เกิดที่ จังหวัดชัยนาท เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการจากการเป็นนายแบบโฆษณายาสีฟันใกล้ชิด เมื่อ พ.ศ. 2518-2519 และได้งานแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม
จตุพล ภูอภิรมย์ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล โดยได้แสดงบทบาทที่เดิมสรพงศ์ ชาตรี จะเป็นผู้เล่น แต่บังเอิญไม่มีคิวแสดงว่าง จากภาพยนตร์เรื่องนี้จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน ในสาขานักแสดงดาวรุ่ง
จตุพล ภูอภิรมย์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 25 เรื่อง ก่อนจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยภาพยนตร์เรื่อง "เงาะป่า" กำกับโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ เปี๊ยก โปสเตอร์ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2523 แต่จตุพลไม่ได้รับรางวัล เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเสียก่อน ต่อมาได้นักแสดงรุ่นน้องที่มีหน้าตาคล้ายกัน อโนเชาว์ ยอดบุตร มารับช่วงแทน
ฮิเดกิ โทดากะ
ฮิเดกิ โทดากะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองมิยาซากิ‎ จังหวัดมิยาซากิ‎ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 4
วอลอดือมือร์ ซือดอแรนกอ
วอลอดือมือร์ แปตรอวึช ซือดอแรนกอ  นักมวยสากลชาวยูเครน สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อก 7) เสมอ 2 แพ้ 3
ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นฟลายเวท กีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2544 ไซโดเรนโกได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง WBA รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2548 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 6 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งใน พ.ศ. 2551
ชัง ช็อน-กู
ชัง ช็อน-กู  เป็นมวยสากลนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 17) แพ้ 4
ชัง ช็อน-กูเป็นอดีตแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท จากเกาหลีใต้ มีฉายาว่าเหยี่ยวเกาหลี ชางชกมวยสากลเพียง 15 ครั้งเท่านั้นก็ชนะน็อคอัลฟองโซ โลเปซ อดีตแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท ยก 3 และชนะน็อค ชุง ยองกวาน (ต่อมาจะได้เป็นแชมป์โลกของ IBF) ยก 6 และก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลก ชางยังชนะคะแนนอมาโด เออร์ซัว อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ด้วย
อย่างไรก็ตาม การชิงแชมป์โลกครั้งแรกของชางไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอิลาริโอ ซาปาตา เมื่อ พ.ศ. 2525 ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เมื่อมาชกแก้มือกันอีกครั้งที่โซล คราวนี้ ชางเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลก จากนั้น ชางป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ถึง 15 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งแชมป์ใน พ.ศ. 2531 แต่เพราะปัญหาทางการเงิน ทำให้ชางกลับมาชกอีก เขาขึ้นชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท แต่แพ้อุมเบร์โต กอนซาเลซ จากนั้น ขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวท และขึ้นชิงแชมปืโลกอีกสองครั้ง แต่ก็แพ้สด จิตรลดา และเมืองชัย กิตติเกษม หลังจากที่ชกแพ้เมืองชัยเมื่อ พ.ศ. 2534 ชางจึงแขวนนวมไป
สถิติการชกป้องกันตำแหน่งของชางเป็นสถิติโลกในรุ่น 108 ปอนด์ จนถูกทำลายลงโดยยูห์ มย็อง-อู แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2534 ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 ชางได้รับการเสนอชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศนักมวยนานาชาติ ซึ่งถือเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้คนแรกและเป็นนักมวยชาวเอเชียคนที่ 5
แรกเกษียณในปี 1988 เมียคนแรกของชัง เป็นนักต้มตุ๋นแต่งงาน ตั้งแต่แรกแล้ว ภรรยาแต่งงานเพื่อเงินของชัง และหลังจากการแต่งงาน เธอก็ยังขโมยทรัพย์สมบัติของเขาไปเพื่อครอบครัวของเธอ เมื่อเธอขโมยทรัพย์สินเกือบทั้งหมดของเขา เธอจงใจสร้างความขัดแย้งกับชัง และในที่สุดเมื่อเธอหย่า เขาฉีกเงินค่าเลี้ยงดูออก เขาเปลี่ยนชังให้เป็นขอทานไร้ค่า และหนีไปต่างประเทศ นี่คือเหตุผลว่าทำไม ชัง ช็อน-กูจึงลำบากทางการเงิน ทั้งๆที่ป้องกันแชมป์โลกถึง 15 ครั้ง ซึ่งบังคับให้เขากลับไปชกมวยในปี 1989
ยู มย็อง-อู
ยู มย็อง-อู  เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2507 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) แพ้ 1 นับว่าเป็นแชมป์โลกชาวเอเชียที่ป้องกันแชมป์ได้เป็นอันดับ 2 ของทวีปเอเชีย รองจากเขาทราย แกแล็คซี่ และเป็นแชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ที่มีสถิติป้องกันแชมป์สูงสุดด้วย มีฉายาว่า "โซนากิ" (소나기) แปลว่า "สายฝน"
ยูป้องกันแชมป์โลกได้สำเร็จถึง 17 ครั้งในการครองแชมป์สมัยแรกซึ่งเป็นสถิติโลกในการป้องกันแชมป์ในรุ่น 108 ปอนด์ และทำลายสถิติเดิมของ ชัง ช็อน-กู ที่ทำไว้ 15 ครั้ง และเป็นแชมป์โลกในรุ่น 108 ปอนด์ หนึ่งในห้าคนที่ป้องกันแชมป์โลกมากกว่า 10 ครั้ง โดยนอกจากเขา และชัง ช็อน-กูแล้ว อีกสามคนคือ โยโก กูชิเก็ง ป้องกันได้ 13 ครั้ง ลุยส์ เอสตาบา ป้องกันได้ 11 ครั้ง และสมาน ส.จาตุรงค์ ป้องกันได้ 10 ครั้ง
ยูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ชเว บย็อง-บูม และในการชกครั้งที่ 8 ของเขาก็สามารถชนะคิม กีชาง ซึ่งต่อมาจะได้เป็นแชมป์ OPBF ได้อย่างพลิกความคาดหมาย และชนะ อันห์ เรกี ที่ต่อมาจะขึ้นชิงแชมป์โลกกับสด จิตรลดา และได้ครองแชมป์ OPBF เมื่อ พ.ศ. 2527 และใน พ.ศ. 2528 ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โจอี โอลิโว ได้ครองแชมป์โลก
ยูขึ้นชกป้องกันตำแหน่งชนะนักมวยชั้นดีหลายคน เช่น ชนะคะแนนโฮเซ เด เฮซุส ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์โลก WBO ถึง 2 ครั้ง และยังชกป้องกันตำแหน่งชนะน็อคโรโดลโฟ บลังโก ซึ่งต่อมาจะได้เป็นแชมป์โลกของ IBF ด้วย เลโอ กาเมซ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA 2 ครั้ง ยูป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 17 ไว้ได้ด้วยการชนะน็อคกาจก้อง แดนภูไท ยก 10
ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ยูไปป้องกันแชมป์โลกที่ญี่ปุ่นพบกับอดีตแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ฮิโรกิ อิโอกะ ซึ่งเป็นการชกนอกประเทศครั้งแรกของยู ปรากฏว่ายูเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอิโอกะเสียแชมป์โลกไป ยูขอแก้มือกับอิโอกะอีกครั้ง และได้ชกกันเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ที่ ญี่ปุ่นเช่นเดิม ซึ่งคราวนี้ ยูเป็นฝ่ายชนะคะแนน หลังจากยูป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ชนะยูอิจิ โฮโซโนะ ยูก็ประกาศสละตำแหน่งและแขวนนวมไป
มาลินี สุขเวชชวรกิจ
แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine ) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)
ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
พระราชาอาณาจักรลาว
แขวงสุวรรณเขต
สุวรรณเขต หรือ สะหวันนะเขต ( สะกด "สะหวันนะเขด") เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาวอยู่ทางตอนกลางของประเทศเป็นแขวงที่มีพื้นที่​มากที่สุดในประเทศลาว​ ด้วยพื้นที่ 21,774 ตร.กม มีประชากร 1.037 ล้านกว่าคน จากการสำรวจสำมะโนครัว2561 พลเมืองส่วนใหญ่ร้อยละ70%ทำเกษตรกร และ อุตสาหกรรมต่างๆ ทิศเหนือ​ติดกับ แขวงคำม่วน​ ทิศใต้ติดกับ แขวงสาละวัน​ ทิศตะวันออกติดกับ เวียดนาม​และทิศตะวันตกติดกับ ไทย​
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ได้มีพิธีเปิดสะพานมิตรภาพ 2 อย่างเป็นทางการ สะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางเชื่อมตะวันออก-ตะวันตก จากเวียดนามถึงพม่า ทำให้แขวงสุวรรณเขตกลายเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญอีกแห่งของลาว รัฐบาลลาวได้ประกาศจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษสะหวัน-เซโน ขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการลงทุน