pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เกรตเตอร์แดนวัน (Greater Than One) GTO เป็นวงดนตรีอีเลกโทรนิกแดนซ์ จากอังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิก ลี นิวแมน และ ไมเคิล เวลส์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1985 ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 1985 ชื่ออัลบั้ม Lay Your Penis Down และ อัลบั้ม All The Masters Licked Me และ อัลบั้ม G-Force ในปี 1989 และ ออกขายซิงเกิลชุด Tricky Disco ในปี 1990 ในนามชื่อ Tricky Disco ต่อมา และ ออกอัลบั้ม Headsex ในนามชื่อ เทคโนเฮด (Technohead) ประสบความสำเร็จ กับ ซิงเกิล I Wanna Be a Hippy และ ลี นิวแมน ได้เสียชีวิต ในวันที่ 4 สิงหาคม ปี 1995 เธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ต่อมา ไมเคิล เวลส์ ออกขายอัลบั้มชุด Phunk Box ในชื่อ The Man
Technohead
เทคโนเฮด
คลอโรมีเทน
คลอโรมีเทน หรือที่เรียกว่า เมทิลคลอไรด์ (R-40 หรือ HCC 40) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่เรียกว่าฮาโลอัลเคน ครั้งหนึ่งเป็นสารทำความเย็นที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย เป็นสารไม่มีสีที่ไวไฟมากและมีกลิ่นหวานเล็กน้อย ซึ่งอาจสามารถรับรู้ได้ในระดับที่เป็นเป็นพิษ เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับความเป็นพิษนี่เองจึงได้เลิกใช้ผลิตผลิตภัณฑ์สำหรับครัวเรือน
คาร์บอนเตตระฟลูออไรด์
เตตระฟลูออโรมีเทน หรือ คาร์บอนเตตระฟลูออไรด์ เป็นสารฟลูออโรคาร์บอนอย่างง่ายที่สุด (CF4) มีพันธะทางเคมีที่แข็งแรกเนื่องจากเป็นพันธะระหว่างคาร์บอนกับฟลูออรีน สามารถจัดอยู่ในกลุ่มสารฮาโลอัลเคนหรือฮาโลมีเทน เนื่องจากพันธะระหว่างคาร์บอนและฟลูออรีนถึงสี่พันธะและค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตีของฟลูออรีนที่สุด คาร์บอนในโมเลกุลนี้จึงมีประจุบวกอย่างมีนัยสำคัญซึ่งทำให้ทำให้มีลักษณะของพันธะไอออนิก เตตระฟลูออโรมีเทนเป็นก๊าซเรือนกระจก
Tetrafluoromethane
เตตระฟลูออโรมีเทน
ฟลูออโรมีเทน
ฟลูออโรมีเทน (หรือชื่ออื่นๆ ดังนี้ เมทิลฟลูออไรด์ หรือ ฟรีออน 41 ฮาโลคาร์บอน-41 และ HFC-41) เป็นสารประกอบที่ไม่เป็นพิษ ควบแน่นได้และติดไฟได้ที่สภาวะมาตรฐาน (STP) ใช้ในอุตสาหกรรมสารกึ่งตัวนำและผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ ฟลูออโรมีแทนสามารถแตกตัวให้ฟลูออไรด์ได้เมื่อได้รับคลื่นวิทยุและจะกัดซิลิกอนให้เป็นตามแบบที่ต้องการได้
Fluoromethane
ไดฟลูออโรมีเทน
ไดฟลูออโรมีเทน (หรือเขียนโดยย่อเป็น HFC-32 และ R-32) เป็นสารประกอบอินทรีย์ในกลุ่มไดฮาโลเจนอัลเคน มีโครงสร้างหลักจากมีเทนแต่ว่าสองอะตอมไฮโดรเจนถูกแทนที่ไปด้วยฟลูออรีน มีสูตรเคมีคือ CH2F2 แทนที่จะเป็น CH4 อย่างมีเทน ใช้เป็นสารทำความเย็น เมื่อผสมกับ pentafluoroethane จะได้สารหล่อเย็น R-410A ซึ่งใช้แทนฟรีออนในระบบทำความเย็น สารนี้ไม่ทำลายชั้นโอโซนแต่ทำให้โลกร้อนได้มากกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 550 เท่า
Difluoromethane
ราชวงศ์อ็องฌู
ราชวงศ์อ็องฌู หรือ ราชวงศ์อ็องเฌอแว็ง (, (จากภาษาฝรั่งเศสเก่าจากภาษาละตินยุคกลางที่มาจากคำว่า Andegavia, อ็องฌู, ฝรั่งเศส); ) เป็นชื่อที่ใช้สำหรับผู้ที่พำนักอยู่ที่อ็องฌูที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส และรวมทั้งผู้ที่พำนักอยู่ที่อ็องเฌ (Angers) ด้วย
นอกจากนั้นแล้วก็ยังเป็นคำที่ใช้สำหรับตระกูลจากสมัยกลางหลายตระกูลที่เริ่มมาจากเคานต์ (หรือดยุคตั้งแต่ ค.ศ. 1360) ของทางตะวันตกของอ็องฌู ซึ่งใช้คำว่า “อ็องเฌอแว็ง” (angevin) เป็นคำคุณศัพท์ ราชวงศ์อ็องฌูสืบเชื้อสายมาจากขุนนางชื่อ “แองเชลแจร์” (Ingelger)
ราชวงศ์อ็องฌูต่อมาขยายอำนาจการปกครองในบริเวณที่กว้างออกไปจากอ็องฌูเป็นอันมากที่รวมทั้งราชอาณาจักรอังกฤษ ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ราชอาณาจักรฮังการี ราชอาณาจักรโครเอเชีย ราชอาณาจักรโปแลนด์ ราชอาณาจักรเนเปิลส์และซิซิลี ราชอาณาจักรอัลเบเนีย และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
House of Anjou
ราชวงศ์อองเชแวง
เบนซีน
เบนซีน เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่เป็นสารก่อมะเร็งชนิดหนึ่ง มีสูตรทางเคมีคือ C6H6 บางครั้งอาจเขียนเป็นตัวย่อเป็น Ph–H เบนซีนไม่มีสีแต่ไวไฟและมีกลิ่นหอมหวาน เนื่องจากเป็นสารก่อมะเร็งจึงไม่นิยมใช้เป็นสารเติมแต่งน้ำมันในปัจจุบัน อย่างไรก็ตามสารนี้เป็นตัวทำละลายในอุตสาหกรรมที่สำคัญและเป็นสารตั้งต้นในการผลิตยา พลาสติก ยางสังเคราะห์และสีย้อม เบนซีนเป็นองค์ประกอบตามธรรมชาติของปิโตรเลียมและสามารถสังเคราะห์ขึ้นได้จากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอื่นๆ เบนซีนเป็นสารประกอบอะโรมาติกชนิดหนึ่ง
ตระกูลอองชู
Angevin dynasty
โทลูอีน
โทลูอีน หรือที่รู้จักกันในชื่อ เมทิลเบนซีน หรือ ฟีนิลมีเทน เป็นของเหลวที่ไม่ละลายในน้ำ กลิ่นคล้ายสีทาบ้าน เป็นสารประกอบอะโรมาติกที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมเป็นสารตั้งต้นและเป็นตัวทำละลาย เช่นเดียวกับตัวทำละลายอื่นๆ โทลูลีนเป็นสารระเหยที่มีคนสูดดมและเกิดอาการเสพติดได้
ปฏิกิริยาของโทลูอีนเป็นเช่นเดียวกับอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนทั่วไป คือการแทนที่ที่วงอะโรมาติก หมู่เมทธิลทำให้โทลูอีนว่องไวต่อปฏิกิริยามากกว่าเบนซีนถึง 25 เท่า ในปฏิกิริยาแบบเดียวกัน เกิดปฏิกิริยา sulfonation ได้เป็น "p"-toluenesulfonic acid และ chlorination โดย Cl2เมื่อมี FeCl3 ได้เป็นไอโซเมอร์ชนิด"พารา"และ"ออร์โธ"ของ chlorotoluene เกิดปฏิกิริยาnitration ได้"พารา"และ"ออร์โธ- nitrotoluene แต่ถ้าได้รับความร้อนจะกลายเป็นdinitrotoluene และสารที่ใช้ทำระเบิด trinitrotoluene (TNT).
หมู่เมทธิลของโทลูอีนทำปฏิกิริยากับสารอื่นได้หลายตัว เช่นเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันกับ potassium permanganate และกรดเจือจาง (เช่น sulfuric acid) หรือ potassium permanganate กับกรดซัลฟูริกเข้มข้น ทำให้เกิด กรดเบนโซอิกซึ่งเมื่อทำปฏิกิริยาต่อกับ chromyl chloride จะได้ benzaldehyde (Étard reaction). เกิดปฏิกิริยา Halogenation ในสภาวะที่มีอนุมูลอิสระ ตัวอย่างเช่น "N"-bromosuccinimide (NBS) เมื่อให้ความร้อนกับโทลูอีนและมี AIBN ทำให้ได้ benzyl bromide โทลูอีนสามารถทำปฏิกิริยากับธาตุโบรมีน เมื่อมีแสงยูวี (จากแสงแดดโดยตรง) ได้ benzyl bromide โทลูอีนสามารถทำปฏิกิริยากับ HBr และ H2O2 เมื่อมีแสงสว่าง.
ความเป็นพิษและเมทาบอลิซึม.
ไม่ควรสูดดมไอระเหยของโทลูอีนเพราะส่งผลต่อสุขภาพ ระดับต่ำถึงปานกลางทำให้เหนื่อย สับสน อ่อนเพลีย อาการคล้ายเมาเหล้า เสียความทรงจำ คลื่นเหียน เบื่ออาหาร สูญเสียการได้ยินและการมองเห็นสี อาการเหล่านี้จะหายไปเมื่อหยุดสัมผัส การหายใจเอาไอระเหยเข้าไปในระดับสูงในเวลาสั้น คลื่นเหียน ล้ม หนือหมดสติ อาจถึงตายได้
โทลูอีนมีความเป็นพิษน้อยกว่าเบนซีน จึงถูกนำมาใช้แทนที่ในฐานะตัวทำละลายอะโรมาติกในการเตรียมสารเคมี ตัวอย่างเช่น เบนซีนเป็นสารก่อมะเร็ง แต่โทลูอีนมีฤทธิ์เป็นสารก่อมะเร็งน้อยกว่า
Toluene
ถนนบางบัวทอง-ชัยนาท
สไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซีย
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส  (27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แม็ง-ออง-เลย์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ ทรงเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย และมีพระราชธิดาพระองค์เดียวกับเอลิซาเบธ มารี เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ พระเจ้าชาร์ลทระเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 และเป็นพระเชษฐาของพระเจ้าอองรีที่ 3 และมาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
โดเมน (ชีววิทยา)
IPST
NSTDA
พระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (; ; ; 19 กันยายน ค.ศ. 1551 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1589) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1574 จนกระทั่งพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1589 รวมทั้งทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1573 ถึง ค.ศ. 1575
พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้สืบราชบังลังก์แห่งฝรั่งเศสและด้วยเหตุนี้ ทรงเป็นผู้ท้าชิงที่ดีสำหรับราชบังลังก์ที่ว่างเปล่าของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ที่ซึ่งพระองค์ทรงถูกเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1573 ในช่วงที่ทรงปกครองในระยะสั้น พระองค์ทรงลงพระนามใน Henrician Articles เพื่อให้กลายเป็นกฏหมาย ซึ่งเป็นการยอมรับถึงสิทธิ์ของขุนนางโปแลนด์ในการเลือกพระมหากษัตริย์ของพวกเขาอย่างเสรี เมื่อทรงมีพระชนมายุ 22 ปี พระเจ้าอ็องรีทรงสละราชบังลังก์แห่งโปแลนด์ เพื่อสืบราชบังลังก์แห่งฝรั่งเศส เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระเชษฐาของพระองค์ ทรงสวรรคตโดบปราศจากข้อกังขาใด ๆ
ฝรั่งเศสอยู่ในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายโดยสงครามศาสนา และพระราชอำนาจของพระเจ้าอ็องรีถูกบ่อนทำลายโดยกลุ่มฝ่ายการเมืองที่รุนแรงโดยได้รับทุนสนับสนุนโดยมหาอำนาจต่างชาติ: สันนิบาตคาทอลิก(ได้รับสนับสนุนโดยสเปนและพระสันตะปาปา) อูว์เกอโนที่เป็นพวกนิกายโปรเตสแตนต์(ได้รับสนับสนุนโดยอังกฤษและดัตช์) และฝ่าย Malcontents (ซึ่งนำโดยดยุกแห่งอ็องฌูและอาล็องซง พระราชอนุชาของพระเจ้าอ็องรีเอง พรรคของชนชั้นสูงที่นับถือทั้งนิกายคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ที่ร่วมมือกันต่อต้านความปราถนาอันแรงกล้าในพระราชอำนาจที่เด็ดขาด(สมบูรณาญาสิทธิราชย์) ของพระมหากษัตริย์) พระเจ้าอ็องรีทรงเป็น politique ด้วยพระองค์เอง โดยให้เหตุผลว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ที่เข้มแข็งและให้การยอมรับความต่างทางศาสนาจะช่วยฝรั่งเศสให้รอดพ้นจากการล่มสลาย
ภายหลังจากการเสียชีวิตของฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู พระอนุชาองค์เล็กของพระเจ้าอ็องรี และเมื่อปรากฏให้เห็นว่าพระเจ้าอ็องรีไม่สามารถมีรัชทายาทได้ สงครามศาสนาได้พัฒนาจนกลายเป็นวิกฤตสืบราชบังลังก์ สงครามสามอ็องรี ทายาทโดยชอบธรรมของพระเจ้าอ็องรีที่สามทรงเป็นพระญาติห่าง ๆ ของพระองค์ พระเจ้าอ็องรีที่ 3 พระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ ซึ่งนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ สันนิบาตคาทอลิกที่นำโดยอ็องรีที่ 1 ดยุกแห่งกีซ ได้พยายามกีดกันฝ่ายนิกายโปรเตสแตนต์จากการสืบราชบังลังก์และให้การสนับสนุนแก่ชาร์ล พระคาร์ดินัลแห่งบูร์บงที่นับถือนิกายคาทอลิก ในฐานะทายาทของพระเจ้าอ็องรีที่สาม
ใน ค.ศ. 1589 Jacques Clément ผู้คลั่งศาสนาคาทอลิก ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอ็องรีที่สาม พระองค์ทรงได้รับการสืบทอดโดยพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ มีพระนามว่า พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ได้เข้าไปนั่งบนราชบังลังก์แห่งฝรั่งเศส ภายหลังจากทรงเปลี่ยนมานับถือนิกายคาทอลิก ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสพระองค์แรกของราชวงศ์บูร์บง
เค-อน!
พระมหาธาตุชเวดากอง
พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส  (19 มกราคม ค.ศ. 1544 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ผู้ครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560
พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1544 ที่วังฟองแตนโบลในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ
พระสวามีในพระราชินีนาถแห่งสกอตแลนด์.
หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์พระราชบิดาของแมรี สจวตก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีนาถแห่งสกอตแลนด์ที่ปราสาทเสตอร์ลิงเมื่อวันที่9 กันยายน ค.ศ. 1543 เมื่อมีพระชนมายุได้ 9 เดือน การจัดการเสกสมรสของพระองค์กับฟรองซัวส์เป็นการสมรสแบบจับคู่ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1548 เมื่อฟรองซัวส์มีพระชนมายุได้ 4 พรรษา เมื่อการแต่งงานได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการเมื่อพระราชินีนาถแมรีมีพระชนมายุได้ 6 พรรษาพระองค์ก็ทรงถูกส่งตัวไปฝรั่งเศสเพื่อให้ได้รับการเลี้ยงดูจนกว่าที่จะทรงเสกสมรส
แม้ว่าพระราชินีนาถแมรีจะมีพระวรกายที่ค่อนข้างสูงและทรงเป็นผู้ที่พูดจาฉะฉานที่ตรงกันข้ามกับฟรองซัวส์ผู้มีพระวรกายที่เตี้ยกว่าปกติและทรงติดอ่าง พระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสทรงให้ความเห็นว่า “ตั้งแต่วันแรกที่ทรงพบกัน, ลูกของฉันและแมรีก็ทรงเข้ากันได้เป็นอย่างดีราวกับทรงรู้จักกันมานาน”
เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1558 มกุฎราชกุมารฟรองซัวส์ก็เสกสมรสกับพระราชินีนาถแมรีซึ่งทำให้ทรงมีสิทธิในราชบัลลังก์สกอตแลนด์ และอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรอังกฤษโดยทางพระอัยกาของพระราชินีนาถแมรีพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ แต่พระราชินีนาถแมรีและฟรองซัวส์ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกันซึ่งอาจจะเป็นเพราะพระสุขภาพพลามัยของฟรองซัวส์ที่ไม่ไคร่แข็งแรงนักและจากการที่มีปัญหาที่พระอัณฑะไม่ได้เลื่อนลงมาตามปกติ (Undescended testicle)
พระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศส.
ปีหนึ่งหลังจากการเสกสมรส พระเจ้าอองรีที่ 2 พระราชบิดาของมกุฎราชกุมารฟรองซัวส์ก็เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อฟรองซัวส์ยังมีพระชนมายุเพียง 15 พรรษา พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาโดยการทำพิธีบรมราชาภิเษกที่มหาวิหารแรงส์ มงกุฎหนักจนขุนนางที่ร่วมในพิธีต้องช่วยประคองไว้ พระราชินีแคทเธอรีนพระราชมารดาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แต่ก็กล่าวกันว่าชาร์ลส์แห่งกีส คาร์ดินัลแห่งลอร์แรน (Charles, Cardinal of Lorraine) พระปิตุลาของพระราชินีนาถแมรีเป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริงหลังราชบัลลังก์
พระเจ้าฟรองซัวส์ผู้ไม่มีพระสุขภาพพลามัยที่แข็งแรงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 ที่ออร์เลอองส์ด้วยพระอาการพระกรรณอักเสบที่ทำให้เป็นฝีในพระมัตถลุงค์ พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ พระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส  (27 มิถุนายน ค.ศ. 1462 - 1 มกราคม ค.ศ. 1515) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส จากสายวาลัวส์-ออร์เลอองส์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เสด็จพระราชสมภพที่วังบลัวส์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสของชาร์ลส์ ดยุกแห่งออร์เลอองส์ และ มารีแห่งคลีฟส์ ทรงราชย์ระหว่างวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1498 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1515 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1462 ที่วังบลัวส์ในลัวร์-เอ-แชร์ปัจจุบันในประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1465 หลุยส์ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งออร์เลอองส์ต่อจากบิดา
ในคริสต์ทศวรรษ 1480 หลุยส์มีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามบ้า (Mad War) กับสถาบันพระมหากษัตริย์ หลุยส์ไปเป็นพันธมิตรกับฟรองซัวส์ที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี (Francis II, Duke of Brittany) หลุยส์เข้าต่อสู้กับกองทัพหลวงในยุทธการแซงต์-โอแบง-ดู-คอร์มิเยร์ (Battle of Saint-Aubin-du-Cormier) แต่ได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยินและถูกจับ สามปีต่อมาหลุยส์ก็ได้รับการอภัยโทษ หลังจากนั้นหลุยส์ก็ร่วมในการทำศึกกับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องในอิตาลี
พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ทั้งสี่พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ตามการตีความหมายของกฎบัตรซาลลิคในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอนุญาตให้เฉพาะผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายและห้ามการสืบราชบัลลังก์ผู้สืบเชื้อสายจากสตรี เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตหลุยส์ผู้เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 เป็นผู้ที่มีอาวุโสสูงสุดในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 หลุยส์จึงได้ขึ้นครองราชย์หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 เสด็จสวรรคต
นโยบายภายในประเทศและนโยบายต่างประเทศ.
แม้ว่าจะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่มีพระชนมายุมากแล้วและทรงมีอำนาจโดยไม่ได้คาดพระเจ้าหลุยส์ก็เป็นพระมหากษัตริย์ผู้มีบทบาทที่รวมทั้งการปฏิรูประบบกฎหมาย, ลดภาษี และปรับปรุงรัฐบาล เช่นเดียวกับพระมหากษัตริย์ในสมัยเดียวกันสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงทำในอังกฤษ นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นผู้มีประสิทธิภาพในการบริหารขุนนางที่รวมทั้งฝักฝ่ายของราชวงศ์บูร์บองผู้มีอำนาจซึ่งเป็นการทำให้สร้างความมั่นคงให้แก่รัฐบาล ในกฤษฎีกาแห่งบลัวส์ (Ordinance of Blois) ของ ค.ศ. 1499 และใน กฤษฎีกาแห่งลิออง (Ordinance of Lyon) ของ ค.ศ. 1510 พระเจ้าหลุยส์ทรงขยายอำนาจของผู้พิพากษาและทรงพยายามจำกัดความฉ้อโกงทางกฎหมาย กฎหมายอันซับซ้อนของฝรั่งเศสก็ได้รับการบัญญัติและอนุมัติโดยพระราชประกาศ
ในขณะเดียวกันพระองค์ก็ทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรเนเปิลส์ร่วมกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2แห่งราชอาณาจักรอารากอน ทั้งสองพระองค์ตกลงแบ่งอาณาจักรเนเปิลส์ในสนธิสัญญากรานาดา (ค.ศ. 1500) แต่ในที่สุดก็ไม่สามารถตกลงกันได้จนก่อให้กิดสงคราม ในที่สุดในปี ค.ศ. 1504 ก็เสียเนเปิลส์
พระเจ้าหลุยส์ทรงพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นผู้ที่มีความนิยม ในปลายรัชสมัยของพระองค์ฐานะทางการคลังของพระองค์ก็มิได้ต่างไปจากเมื่อทรงเริ่มขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1498 เท่าใดนักแม้ว่าจะทรงใช้เงินไปในการทำศึกเป็นจำนวนมากหลายครั้งในอิตาลีก็ตาม การปฏิรูปงบประมาณแผ่นดินของปี ค.ศ. 1504 และปี ค.ศ. 1508 เป็นการจำกัดการใช้จ่ายและการปรับปรุงระบบการเก็บภาษี พระเจ้าหลุยส์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็น “พระบิดาของประชาชน” ("Le Père du Peuple") ในปี ค.ศ. 1506
การเสกสมรส.
ในปี ค.ศ. 1476 พระเจ้าหลุยส์ทรงเสกสมรสกับฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลังจากพระเชษฐาของฌานน์ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส การเสกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ก็ได้รับการประกาศให้เป็นโมฆะเพื่อเปิดโอกาสให้พระองค์ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตานีพระราชินีหม้ายในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ผู้ทรงเป็นทายาทของฟรานซิสที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี (Francis II, Duke of Brittany) ซึ่งเป็นการทำให้สามารถผนวกดัชชีแห่งบริตตานีเข้ากับสถาบันพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
แต่กระบวนการประกาศให้การแต่งการเป็นโมฆะก็ไม่ง่ายนัก และได้รับการบรรยายว่าเป็น “คดีที่น่าขยะแขยงที่สุดของสมัยนั้น” พระเจ้าหลุยส์มิได้ทรงใช้การแต่งงานภายในสายเลือดเดียวกัน (consanguinity) เป็นข้ออ้างซึ่งเป็นเหตุผลที่นิยมใช้เป็นข้ออ้างกันในสมัยนั้น แม้ว่าจะทรงสามารถหาพยานพิสูจน์ได้ว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดต่อกันโดยการแต่งงานของบรรดาพี่ๆ น้องๆ หลายคู่ และไม่ทรงสามารถใช้ข้ออ้างที่ว่าพระชนมายุต่ำกว่าที่ระบุไว้ในกฎหมาย (14 ปี) ที่จะต้องได้รับอนุญาตในการเสกสมรส ไม่มีใครทราบว่าพระองค์ประสูติเมื่อใด พระองค์เองตรัสว่ามีพระชนมายุ 12 ปี ผู้อื่นสันนิษฐานว่า 11 ถึง 13 ปี แต่ก็ไม่มีสิ่งที่พิสูจน์ได้ว่าทรงถูกบังคับให้ใช้เหตุผลอื่น
ในการพยายามทำให้การเสกสมรสเป็นโมฆะพระองค์ (ด้วยความตกพระทัยอย่างคาดไม่ถึงของพระราชินี) ก็ทรงอ้างว่าฌานน์มีความปกติทางร่างกายและทรงบรรยายอย่างละเอียดถึงสิ่งต่างๆ ที่ทรงเห็นว่าผิดปกติที่ทำให้ไม่ทรงสามารถทำหน้าที่เป็นพระสวามีของฌานน์ได้ ฌานน์ (ซึ่งก็ไม่น่าที่จะแปลกใจ) ทรงต่อสู้ข้อกล่าวหาอย่างรุนแรงทรงหาพยานที่กล่าวว่าเป็นผู้ได้ยินพระเจ้าหลุยส์ทรงคุยโวว่าทรงทำหน้าที่สามสี่ครั้งในคืนหนึ่ง (“mounted my wife three or four times during the night”) พระเจ้าหลุยส์ทรงอ้างว่าการสมสู่มีอิทธิพลจากเวทมนตร์ของแม่มด ฌานน์ทรงโต้โดยทรงถามว่าถ้าเช่นนั้นพระเจ้าหลุยส์จะทรงทราบได้อย่างไรว่าการสมสู่กับพระองค์เป็นอย่างไร
ถ้าพระสันตะปาปาทรงเป็นกลางแล้วฌานน์ก็คงชนะเพราะหลักฐานของพระเจ้าหลุยส์ออกจะอ่อน แต่สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ทรงมีเหตุผลทางการเมืองที่ทำให้ต้องทรงอนุมัติการหย่าร้างโดยการประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะ ฌานน์พิโรธแต่ก็ทรงหลีกทางให้พระอดีตสวามีและกล่าวว่าจะทรงสวดมนต์ให้พระองค์ หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น “ดัชเชสแห่งเบร์รี” หลังจากนั้นพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตตานี
หลังจากแอนน์สิ้นพระชนม์พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงเสกสมรสกับแมรี ทิวดอร์พระขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษที่แอเบวิลล์ในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1514 เพื่อพยายามที่จะมีพระราชโอรสหรืออาจจะเพื่ออ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษไปด้วยในตัวแต่ก็ไม่สำเร็จทั้งสองอย่าง แม้ว่าจะทรงเสกสมรสสองครั้งก่อนหน้านั้นแต่ก็ไม่มีพระราชโอรส พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1515 ไม่ถึงสามเดือนหลังจากที่เสกสมรสกับแมรี ว่ากันว่าจากการที่ทรงหักโหมในกิจกรรมในห้องพระบรรทมแต่การเสกสมรสครั้งสุดท้ายก็มิได้ทำให้มีพระราชโอรสเช่นเดียวกับสองครั้งแรก
พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1515 พระร่างได้รับการบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ (Saint Denis Basilica) ในเมื่อไม่มีพระราชโอรสราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของฟรองซัวส์ที่ 1 วาลัวส์-อองกูแลม ผู้เป็นพระราชบุตรเขย
Kyo Kara Maoh!
เวด-ไจลส์
เวด-ไจลส์  หรือ เวยถัวหม่าพินอิน  บางครั้งก็เรียกโดยย่อว่า เวด เป็นระบบถอดอักษรแบบถ่ายเสียงภาษาจีนกลางด้วยตัวอักษรโรมันใช้กันในปักกิ่ง พัฒนาจากระบบที่สร้างขึ้นโดย ทอมัส เวด (Thomas Wade) ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และปรากฏอยู่ในพจนานุกรมจีน-อังกฤษของ เฮอร์เบิร์ต ไจลส์ (Herbert Giles) ซึ่งตีพิมพ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1892 (พ.ศ. 2435)
เวด-ไจลส์ เป็นระบบหลักของการถอดอักษรสำหรับผู้พูดภาษาอังกฤษในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ใช้ในหนังสืออ้างอิงมาตรฐานหลายเล่ม และในหนังสือทุกเล่มที่เกี่ยวกับประเทศจีนที่ตีพิมพ์ก่อนปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522) แทนที่ระบบถอดอักษรของหนานจิงที่ใช้กันเป็นปกติจนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปัจจุบันนี้เปลี่ยนไปใช้ระบบพินอินกันเป็นส่วนใหญ่ แต่มีเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่ยังใช้ระบบเวด-ไจลส์ โดยเฉพาะชื่อบุคคลและเมืองบางแห่งในสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
เวดไจลส์
มนัส โอภากุล
นายมนัส โอภากุล (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2457 – 4 มกราคม พ.ศ. 2554) หรือชื่อที่ชาวจังหวัดสุพรรณบุรี เรียกติดปากว่า "อาจารย์มนัส" เป็นนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของจังหวัดสุพรรณบุรี
นายมนัสเป็นบุตรชายของ นายติ๊มเข่ง แซ่โอ (แซ่หู 胡) ชาวจีนแต้จิ๋วอพยพ จบการศึกษาจากโรงเรียนเผยอิง และโรงเรียนสิ่นหมิน ถนนทรงวาด ในย่านเยาวราช และจบจากโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2469 เริ่มเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ ระหว่างปี พ.ศ. 2478–83 ต่อมาได้เป็นเสมียนและผู้ช่วยผู้จัดการบริษัทสุพรรณบุรีจังหวัดพาณิชย์ จำกัด ระหว่างปี พ.ศ. 2484–87 ภายหลังเปิดร้านค้าเป็นของตนเอง ชื่อ "ร้านมนัสพาณิชย์" ตั้งอยู่ที่เลขที่ 770 ตลาดทรัพย์สินซอย 4 ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ขายเครื่องดนตรีและเครื่องกีฬา
นายมนัส โอภากุล มีความสนใจและรักในการศึกษาค้นคว้าทางด้านโบราณคดีโดยเฉพาะประวัติศาสตร์ของจังหวัดสุพรรณบุรี จนมีความรู้อย่างละเอียดและแตกฉาน ได้รวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ของจังหวัดสุพรรณบุรี พร้อมทั้งนำไปเผยแพร่ให้ประชาชนทั่วไปได้ศึกษา จนเป็นที่ยอมรับไปทั่ว และได้รับเชิญเป็นวิทยากรบรรยายเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัตถุโบราณในจังหวัดสุพรรณบุรี นับตั้งแต่ พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา โดยเฉพาะความรู้ความสามารถทางด้านพระพุทธรูปและพระเครื่องชนิดต่าง ๆ เช่น พระผงสุพรรณ เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังเป็นนักสื่อสารมวลชนท้องถิ่นที่ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฉบับแรกของสุพรรณบุรี คือ "หนังสือพิมพ์คนสุพรรณ"
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยเป็นผู้จัดการวงดนตรีลูกทุ่ง และเป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีสากลวงแรกของจังหวัดสุพรรณบุรี โดยในปี พ.ศ. 2480 ได้ตั้งวงดนตรีขึ้นในนามของ วงดนตรีโรงเรียนเทศบาลวัดปราสาททอง แล้วเปลี่ยนเป็นชื่อวง "มนัสและสหาย"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2503 วงมนัสและสหายได้เข้าสังกัดสมาคมชาวสุพรรณ จึงได้ชื่อวง "ช.พ.ส." หนึ่งในสมาชิกของวงคือ อาจารย์สุเทพ โชคสกุล เจ้าของบทเพลงที่โด่งดังและเป็นอมตะจนถึงปัจจุบันเช่น "แม่พิมพ์ของชาติ" "มนต์การเมือง" "พระคุณที่สาม" เป็นต้น และเพลงที่ใช้ในวงการลูกเสือ เช่น "ความเกรงใจ" "ความซื่อสัตย์" "ตรงต่อเวลา" รวมทั้งเพลงที่ใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ครูบ้านนอก" อีกหลายเพลง นับได้ว่าท่านได้สร้างแรงบันดาลใจและสร้างโอกาสแก่สมาชิกในวงดนตรีของท่าน จนมีโอกาสได้สร้างประโยชน์ให้กับสังคมและประเทศชาติ และได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ให้แสดงหน้าพระที่นั่งในคราวที่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จมาจังหวัดสุพรรณบุรี สมาชิกของวงทุกท่านได้รับพระราชทานถุงทองบรรจุเหรียญ 1 ตำลึง ซึ่งเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลอย่างหาที่สุดมิได้
ส่วนสมาชิกวงดนตรี ช.ส.พ.หรือ วงดนตรีชาวสุพรรณ ได้แก่ นายมนัส โอภากุล เล่นไวโอลิน, นายสุเทพ โชคสกุล เล่นทรัมเปต, นายสถาน แสงจิตพันธ์ กีต้าคอร์ด, นายประยูร ปริยัติฆระพันธ์ เล่นดับเบิลเบส, และ นายสนิท บัวทอง เล่น แซกโซโฟน ซึ่งปัจจุบันทั้งหมดได้เสียชีวิตแล้ว
ชีวิตส่วนตัว นายมนัส โอภากุล สมรสกับ นางจงจิน มีบุตรด้วยกัน 6 คน คือ ยรรยง โอภากุล, สุนีย์ สีตลกาญจน์, สุนันท์ บุญชื่น, วนิดา โอภากุล กมลฉ่ำ, ยิ่งยง โอภากุล และ ยืนยง โอภากุล
นายมนัส โอภากุล ถึงแก่กรรม ที่โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช เมื่อช่วงเช้าวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2554 สิริอายุได้ 97 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ วัดพระรูป ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
กมลา สุโกศล
กมลา สุโกศล เป็นประธานกรรมการบริหาร กลุ่มบริษัทและโรงแรมในเครือสุโกศล[1] และนักร้องดนตรีแจ๊ส ซึ่งหลายคนรู้จักจากบทเพลง ลีฟแอนด์เลิร์น เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2481 เป็นบุตรสาวของกมล สุโกศล นักธุรกิจผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัทกมลสุโกศล ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ ประกันภัย และเรียม เธียรประสิทธิ์
ด้านการศึกษา คุณกมลาเรียนจบปริญญาโท ด้าน International Relations มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ
กมลา สุโกศล แคลปป์
รายนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ
รายนาม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
บรันดี
แม่ชีเทเรซ่า
เวยถัวหม่าพินอิน
กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน
สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน  เป็นสโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1885 โดยมีฉายาว่า นักบุญ (The Saints) เคยประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์เอฟเอคัพปี 1976 ซึ่งในนัดชิงพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยชนะไป 1-0 จากประตูของบ็อบบี สโตก รวมถึงเคยมียอดกองกลางอย่างแมททิว เลอ ทิซซิเอร์ ซึ่งเล่นให้เซาแทมป์ตันทีมเดียวรวม 16 ปีจนกลายเป็นตำนานของทีม เซาแทมป์ตันได้ตกชั้นลงไปเล่นในลีกวันหรือดิวิชั่น 3 ในฤดูกาล 2009/2010 แล้ว เนื่องจากเซาแธมป์ตันได้อันดับรองสุดท้าย คืออันดับที่ 23 ในลีกเดอะแชมเปียนชิปฤดูกาล 2008/09 โดยตกชั้นลงไปพร้อมกับนอริชซิตีและชาร์ลตันแอทเลติก
เนื่องจากบริษัทแม่ล้มละลาย ทำให้ถูกตัด 10 แต้ม ในช่วงปิดฤดูกาล ทีมได้แต่งตั้งแอลัน พาร์ดิว เข้ามาคุมทีมเพื่อหวังให้ทีมเลื่อนชั้นกลับมา โดยพาร์ดิวเคยพาเวสต์แฮมยูไนเต็ดเข้าชิงชนะเลิศ เอฟเอคัพ มาแล้วในปี 2006 แต่ในช่วงเดียวกันทีมได้ขายเดวิด แม็คโกลลิค ดาวซัลโวสูงสุดของทีมไปให้นอตทิงแฮมฟอเรสต์
ฤดูกาล 2010-2011 จบอันดับที่ 2 ของลีกวัน ทีมได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกแชมเปียนชิป
ฤดูกาล 2011-2012 ทีมสามารถจบอันดับที่ 2 แชมเปียนชิป ได้ขึ้นสู่การเล่นในลีกสูงสุดของอังกฤษได้ (พรีเมียร์ลีก)
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แชมเปียนชิป หรือเรียกว่า สกายเบ็ตแชมเปียนชิป ตามชื่อผู้สนับสนุน) เป็นลีกฟุตบอลระดับ 2 ของอังกฤษ รองจากพรีเมียร์ลีก จัดโดยอีเอฟแอลของสมาคมฟุตบอลอังกฤษ
ทีมอันดับ 1 และ 2 (แชมป์และรองแชมป์) จะได้เลื่อนชั้นไปเล่นในพรีเมียร์ลีกโดยอัตโนมัติ และทีมอันดับ 3-6 จะได้สิทธิ์เตะเพลย์ออฟ เพื่อหาแชมป์เพลย์ออฟขึ้นไปเล่นในพรีเมียร์ลีกอีก 1 ทีม ในขณะเดียวกัน ทีมอันดับ 18-20 ในพรีเมียร์ลีก จะต้องตกชั้นลงมาเล่นในลีกแชมเปียนชิปแทน
สำหรับการตกชั้นไปเล่นในลีกวันของสโมสรในลีกแชมเปียนชิปนั้น ทีมอันดับ 22-24 จะต้องตกชั้นลงมาเล่นในลีกวัน ในขณะเดียวกัน ทีมอันดับ 1, 2 และแชมป์เพลย์ออฟ (ทีมอันดับ 3-6) ในฟุตบอลลีกวัน จะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นมาเล่นในลีกแชมเปียนชิปแทน
Fast &amp; Furious
Homeplug
โฮมปลั๊ก  เป็นอุปกรณ์เครือข่าย (Network) ที่ใช้งานผ่านสายไฟฟ้า (Power Line) กล่าวคือ เป็นอุปกรณ์ที่ส่งข้อมูลระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์โดยผ่านสายไฟฟ้าภายในตัวอาคารแทนที่การเดินสายแลน
โฮมปลั๊กใช้ข้อกำหนดทางเทคนิคที่กำหนดโดยหน่วยงานชื่อว่า HomePlug Powerline Alliance ประกอบบริษัทธุรกิจ 70 บริษัท ข้อกำหนดทางเทคนิคแรกได้ประกาศใช้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2001 ใช้ชื่อว่า HomePlug 1.0 มีความเร็ว 14 Mbit/s ซึ่งได้รับการรับรองจากสมาคมอุตสาหกรรมการสื่อสารโทรคมนาคม  รวมอยู่ในมาตรฐาน TIA-1113 ที่ประกาศใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 และ HomePlug Access BPL (Broadband over Power Line - BPL) ที่กำลังพัฒนาร่วมกับสถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ในมาตรฐาน IEEE P1901
อัล กรีน
อัลเบิร์ต กรีน  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ อัล กรีน  เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1946 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ในแนวเพลงกอสเปลและดนตรีโซล ผลงานของเขาได้รับการรับอย่างดีในทศวรรษ 1970 และเขายังมีชื่อยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม และในปี 2008 เขาได้รับรางวัลแห่งความสำเร็จ ในผลงานที่เขาทำมาในวิชาชีพนักร้อง จากเวทีรางวัลเบตอวอร์ด
เมืองทุ่งยั้ง