pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงอายุที่วัดกันในยุคกลาง อายุยี่สิบแปดปีเป็นอายุที่เปลี่ยนจากความเยาว์วัยไปเป็นผู้ที่มีความอาวุโสหรือโตเป็นผู้ใหญ่ ภาพเหมือนจึงเท่ากับเป็นการฉลองโอกาสที่ดือเรอร์ย่างเข้าสู่ช่วงใหม่ของชีวิตการเป็นศิลปิน และการย่างเข้าสู่ทศวรรษใหม่คือปี ค.ศ. 1500 ที่ปรากฏทางซ้ายของภาพในบริเวณที่เป็นสีมืด นอกจากนั้นแล้วการวางปีคริสต์ศักราชเหนืออักษรย่อของชื่อของตนเองว่า “A.D.” ก็ยังเป็นการให้ความหมายใหม่แก่ “A.D.” ที่ตามปกติแล้วเป็นอักษรย่อของของคำว่า “Anno Domini” หรือ “คริสต์ศักราช” ภาพนี้อาจจะเขียนเนื่องในโอกาสการฉลองโอกาสเซคิวลัม (Saeculum) ของกลุ่มนักมนุษยนิยมของคอนราด เคลทิส
Self-Portrait (Dürer)
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์  เป็นตัวละครจากเกม "บูริกิวัน" ที่ผลิตโดยบริษัท SNK จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นนักมวยไทยรุ่นเวลเทอร์เวท จากประเทศไทย มีสัญลักษณ์ประจำตัวคือสวมกางเกงสีเขียว-แดง เขาต้องทำการต่อสู้กับนักสู้ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวในศาสตร์อื่นหลากแขนง ซึ่งทางผู้ผลิตได้แนวคิดเดียวกันกับการแข่งขันเค-วัน หากแต่มีความแตกต่างกันตรงที่เวทีการประลองจะไม่มีเชือกกั้น เมื่อตกเวทีแล้วต้องขึ้นมาต่อสู้ใหม่ จนกว่าจะน็อคฝ่ายตรงข้ามได้แล้วจึงค่อยพบกับนักสู้รายต่อไป นอกจากนี้บุตรชายของพยัคฆ์ยังเป็นแฟนมวยของโจ ฮิกาชิ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่นที่ปรากฏตัวอยู่ในซีรีส์เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ผู้ให้เสียงพากย์พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์ คือ อะสึชิ ยะมะนิชิ (山西惇)
รูปแบบการต่อสู้ของพยัคฆ์คือการใช้ศิลปะมวยไทย ที่มีการใช้ทั้งศอกและเข่าในการโจมตีทำลาย พยัคฆ์ มีเพลงประกอบประจำตัวคือ "พาโกดา" (Pagoda) ซึ่งหมายถึง เจดีย์ ในภาษาไทย
พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์ เป็นผู้ใช้วิชามวยไทยรุ่นเวลเทอร์เวท ที่ได้เข้าประลองฝีมือกับนักสู้ต่างชาติ ภายหลังจากที่ตนเกษียณตัวเองจากการเป็นแชมป์ระดับประเทศแล้ว ก็หันเข้าร่วมทำศึก "บูริกิวัน" ในเวลาต่อมา ที่จัดขึ้นใน ค.ศ. 1999 ณ กรุงโตเกียว เพื่อพิสูจน์ฝีมือตัวเองอีกครั้ง ขณะที่มีอายุ 40 ปี ซึ่งเป็นนักสู้มีรูปแบบการโจมตีโดยใช้ศอกและเข่าที่หนักหน่วง ภายหลังจากการแข่งขันเสร็จสิ้น เขาได้ให้สัมภาษณ์ผ่านสื่อว่าเขาจะพัฒนาฝีมือการต่อสู้ของตนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีกครั้ง เขามีสมาชิกในครอบครัวทั้งหมด 17 คน นอกจากนี้ พยัคฆ์ยังได้ปรากฏตัวในเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ XI ในฉากเปิดของซิลเบอร์ ซึ่งเป็นบอสจากซีรีส์เดียวกันนี้ด้วยเช่นกัน
ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เว็บไซต์ไฟเตอร์เจเนอเรชันกล่าวถึงพยัคฆ์ว่าเป็นตัวละครนักมวยไทยที่ได้รับการพิจารณาว่ามีรูปแบบที่สุขุมเยือกเย็น ในขณะเดียวกันก็เป็นตัวแทนในการนำเสนอวิชามวยไทยในโลกวิดีโอเกม โดยได้รับการประเมินระดับในรูปแบบการต่อสู้ที่ค่า 2.5, บุคลิกที่ 1.5, คะแนนการปรากฏตัวที่ 1.5, บทบาทสำคัญในซีรีส์ 2.5 และได้รับการประเมินในภาพรวมที่ระดับ 2 เท็น (天)
พะเยาว์ พัฒนพงศ์
อาจารย์พะเยาว์ พัฒนพงศ์ (เยาว์,โต)
เป็นนักพูด วิทยากร และผู้บรรยายให้ความรู้การอบรมด้านการพูดที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย
เกิดที่อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
แอมกอนนาบี (500 ไมล์ส)
"แอมกอนนาบี (500 ไมล์ส)" (I'm Gonna Be (500 Miles)) เป็นซิงเกิลในปี 1988 โดย เดอะโพรเคลมเมอร์ส, เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้ม Sunshine on Leith ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 11 และ ขึ้นชาร์ตในอันดัน 1 ในออสเตรเลีย
I'm Gonna Be (500 Miles)
ทับศัพท์อิตาลี
ไอซ์-ที
เทรซี แมร์โรว์  ใช้ชื่อในการแสดงว่า ไอซ์-ที  แรปเปอร์ นักแสดง และนักเขียนชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องแนวเวสต์โคสต์ฮิปฮอป (ถึงแม้จะเกิดที่นิวเจอร์ซีย์ นิวยอร์ก แต่ก็เติบโตที่ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย ทางชายฝั่งตะวันตก) และเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีฮิปฮอปแบบที่เรียกว่า แกงสตาแรป (เป็นสแลงแผลงมาจากคำว่า แกงสเตอร์) เช่นเดียวกับสคูล ดี ไอซ์คิวบ์ และวง N.W.A. ในช่วงทศวรรษ 1980-1990
ไอซ์-ที มีผลงานแสดงภาพยนตร์ และภาพยนตร์โทรทัศน์มาตั้งแต่ปี 1984 บทบาทที่เป็นที่จดจำได้แก่ บทตำรวจนิวยอร์ก ในซีรีส์ "" (1999-ปัจจุบัน) และนักแสดงสมทบใน "New Jack City" (1991 นำแสดงโดยเวสลีย์ สไนปส์), "Trespass" (1992 แสดงนำร่วมกับไอซ์คิวบ์ บิล แพกซ์ตัน), "Johnny Mnemonic" (1995 นำแสดงโดยคีอะนู รีฟส์)
ไอซ์-ที ยังเป็นผู้พากย์เสียงในวิดีโอเกม และ
สถานีรถไฟกันทรารมย์
อุมแบร์โต บอชโชนี
อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี  (19 ตุลาคม ค.ศ. 1882 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1916) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีของขบวนการอนาคตนิยมของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 งานของบ็อชชิโอนีแสดงถึงความเคลื่อนไหว (dynamism), ความรวดเร็ว และ เทคโนโลยี
อุมแบร์โต บอชชิโอนี
สถานีรถไฟบุ่งหวาย
สถานีรถไฟบุ่งหวาย เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ตั้งอยู่ที่ตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 556 กิโลเมตร
สถานีรถไฟบ้านโพธิ์มูล.
สถานีรถไฟบ้านโพธิ์มูล ตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำมูล ตำบลโพธิ์มูล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นสถานี1ในเส้นทาง บุ่งหวาย-โพธิ์มูล ซึ่งมีระยะทางห่างกัน7กิโลเมตร เป็นสถานีชั้น1 ปัจจุบันเลิกใช้งานตั้งแต่ปีพ.ศ. 2520
สีสันอวอร์ด
ให้ มัน แล้ว ไป
โลวิส โครินท์
โลวิส โครินท์ (; 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1858 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1925) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน ลักษณะผลงานเป็นการผสานระหว่างลัทธิประทับใจกับลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20
โครินท์ศึกษาที่ปารีสและมิวนิก และเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มแยกตัวเบอร์ลิน (Berlin Secession) และต่อมาเป็นประธานของกลุ่มต่อจากมัคส์ ลีเบอร์มัน งานในช่วงต้นเป็นงานแบบธรรมชาติ และต่อต้านลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ แต่หลังจากที่เป็นโรคหลอดเลือดสมองใน ค.ศ. 1911 ลักษณะงานเขียนของโครินท์ก็เริ่มจะมีลักษณะแบบลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ สีที่ใช้จัดขึ้น สร้างงานเขียนภาพเหมือนและภูมิทัศน์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและพลังอย่างเด่นชัด หัวเรื่องที่เขียนก็มีทั้งภาพเปลือยและภาพทางศาสนา
สถานีรถไฟลำชี
สถานีรถไฟสำโรงทาบ
เพลงชาติสาธารณรัฐอัลไตย์
อิมเพรสชันนิสม์
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ หรือ เอกซเพรสชันนิซึม  คือขบวนการทางวัฒนธรรมที่เริ่มขึ้นในเยอรมนีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เป็นปฏิกิริยาต่อปฏิฐานนิยม (positivism) และขบวนการศิลปะอื่น ๆ เช่น ธรรมชาตินิยม (naturalism) และลัทธิประทับใจ (impressionism) วัตถุประสงค์ของขบวนการนี้ก็เพื่อการแสวงหาความหมายของ "ความรู้สึกมีชีวิตชีวา" (being alive) และประสบการณ์ทางอารมณ์แทนความเป็นจริงทางวัตถุ แนวโน้มของศิลปินกลุ่มนี้จะบิดเบือนความเป็นจริงเพื่อที่จะแสดงผลที่มีต่ออารมณ์ และเป็นศิลปะอัตวิสัย (subjective art form) ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ปรากฏในงานศิลปะหลายรูปหลายแบบซึ่งได้แก่ จิตรกรรม วรรณกรรม การละคร ภาพยนตร์ สถาปัตยกรรม และการดนตรี และมักจะเป็นคำที่มีนัยยะถึงอารมณ์รุนแรงภายใน (angst) โดยทั่วไปแล้วจิตรกรเช่น มัททีอัส กรือเนวัลด์ และเอลเกรโก ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นจิตรกรแนวสำแดงพลังอารมณ์ แม้ว่าจะเป็นคำที่มักจะใช้กับงานศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็ตาม
เอ็กซเพรสชันนิสม์
ลัทธิเอ็กซเปรสชันนิสม์
ชุมทางบ้านทุ่งโพธิ์
สัจนิยม
สัจนิยม อาจจะหมายถึง
Literary realism
นักสัจนิยม
ศิลปะสัจนิยม
ศิลปะสัจนิยม  คือทัศนศิลป์ และ วรรณกรรมที่แสดงตัวแบบหรือเรื่องราวตามที่ปรากฏในชีวิตประจำวันโดยปราศจากการสร้างเสริมหรือการตีความหมาย และหมายถึงงานศิลปะที่เผยให้เห็นถึงความเป็นจริงที่อาจจะเน้นความเป็นอัปลักษณ์ด้วย
สัจนิยมมักจะหมายถึงขบวนการศิลปะที่เริ่มขึ้นในฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1850 ความนิยมสัจนิยมเพิ่มมากขึ้นเมื่อเริ่มมีศิลปะการถ่ายภาพเกิดขึ้น ที่ทำให้ศิลปินมีความต้องการที่จะสร้างงานที่ดู “แท้จริง” ศิลปินสัจนิยมจะมีทัศนคติที่ตรงกันข้ามกับลัทธิจินตนิยมซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีอิทธิพลต่องานศิลปะและวรรณกรรมในฝรั่งเศสในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 การไม่ใช้ความรู้สึกส่วนตัวในการบิดเบือนทำให้ศิลปินสัจนิยมมีความเชื่อในปรัชญาของความเป็นจริง และ ต่อต้านการแสดงออกทางอารมณ์อย่างเกินเลย สัจจะและความเที่ยงตรงคือปัจจัยสำคัญของผู้ที่เรียกตนเองว่าเป็นสัจนิยม
Realism (arts)
Realism (art)
Realistic fiction
นวนิยายเชิงสัจนิยม
เซ็นทรัลพลาซา ขอนแก่น
อิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง
สังเคราะห์นิยม
ศิลปะสังเคราะห์นิยม  เป็นคำที่ใช้โดยศิลปินอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังเช่นพอล โกแกง, อีมิล แบร์นาร์ด และ หลุยส์ อันเคแตงเพื่อแยกงานของตนเองจาก “ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์” ศิลปินสังเคราะห์นิยมในระยะแรกมีความเกี่ยวข้องกับ “ลัทธิคลัวซอนนิสม์” และต่อมากับ “ลัทธิสัญลักษณ์นิยม”
“Synthetism” มาจากคำกิริยาภาษาฝรั่งเศสว่า “synthétiser” ที่แปลว่าสังเคราะห์ หรือ เพื่อรวมเพื่อทำให้สร้างสิ่งที่มีรูปทรงใหม่และซับซ้อน
พอล โกแกง, อีมิล แบร์นาร์ด และ หลุยส์ อันเคแตง และจิตรกรผู้อื่นเป็นผู้ริเริ่มแนวทางศิลปะนี้ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1880 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1890
ศิลปินสังเคราะห์นิยมมีวัตถุประสงค์ในการ “สังเคราะห์” อยู่สามสิ่ง:
ในปี ค.ศ. 1890 มอริซ เดอนีส์สรุปจุดประสงค์ของการสังเคราะห์ไว้ว่า
คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1877 เพื่อแสดงความแตกต่างระหว่างอิมเพรสชันนิสม์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และที่สร้างขึ้น ในปี ค.ศ. 1889 โกแกงและอีมิล ชูฟเฟอเนเคอร์ (Emile Schuffenecker) จัด “นิทรรศการของกลุ่มอิมเพรสชันนิสม์และสังเคราะห์” (The Volpini Exhibition) ในปารีส ชื่อการแสดงที่กำกวมทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นการแสดงภาพเขียนของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ สังเคราะห์นิยมจะเน้นความเป็นสองมิติที่ราบ ซึ่งแตกต่างจากศิลปะและทฤษฎีของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์
Synthetism
กลุ่มนาบี
กลุ่มนาบี  คือกลุ่มศิลปินอาว็อง-การ์ดของอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังผู้วางแนวทางของวิจิตรศิลป์และเลขนศิลป์ในฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1890 เดิมเป็นกลุ่มผู้ที่รู้จักกันผู้มีความสนใจในศิลปะและวรรณกรรมร่วมสมัย ที่ส่วนใหญ่มาจากโรงเรียนศิลปะส่วนบุคคลของรอดอล์ฟ ฌูว์ลีย็อง (สถาบันฌูว์ลีย็อง) ในกรุงปารีสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1880 ในปี ค.ศ. 1890 กลุ่มนี้ก็ประสบความสำเร็จในการแสดงงานในการนิทรรศการของสาธารณชน ขณะที่งานส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในมือของนักสะสมส่วนบุคคล หรือตัวศิลปินเอง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1896 กลุ่มก็เริ่มแสดงความแตกแยก ภาพ “เป็นเกียรติแก่เซซาน” (Hommage à Cézanne) เขียนโดยมอริส เดอนี ในปี ค.ศ. 1900 แสดงให้เห็นถึงความหลังตั้งแต่ก่อนที่คำว่า “Nabis” จะเป็นที่ทราบโดยทั่วไป ขณะที่สมาชิกส่วนใหญ่ในกลุ่ม คือ มอริส เดอนี, ปีแยร์ บอนาร์ และเอดัวร์ วุยยาร์ สามารถยืนบนขาของตนเองได้ในฐานะจิตรกร มีก็แต่ปอล เซรูว์ซีเยเท่านั้นที่ยังคงดิ้นรนอยู่ จนกระทั่งมาเขียนภาพ “The Talisman” ตามคำแนะนำของปอล โกแก็ง ที่กลายมาเป็นแนวทางที่จะดำเนินต่อไป
ที่มาของชื่อกลุ่ม.
“Nabi” แปลว่า “ศาสดา” ในภาษาฮิบรู
“กลุ่มนาบี” เดิมเป็นกลุ่มนักเรียนศิลปะที่มีหัวก้าวหน้าที่รวมตัวกันที่สถาบันฌูว์ลีย็อง ปอล เซรูว์ซีเยเป็นผู้มีบทบาทในการก่อตั้งกลุ่ม ตั้งชื่อและเผยแพร่งานตัวอย่างของปอล โกแก็งและผู้อื่น ปีแยร์ บอนาร์, เอดัวร์ วุยยาร์ และมอริส เดอนีเป็นจิตรกรที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในบรรดาสมาชิกของกลุ่ม แต่ก็เป็นกลุ่มที่ค่อนข้างจะอยู่นอกวง
คำว่า “กลุ่มนาบี” คิดขึ้นโดยกวีอ็องรี กาซาลี ผู้มองเห็นความคล้ายคลึงกันระหว่างกลุ่มจิตรกรที่พยายามฟื้นฟูจิตรกรรมกับวิธีการของศาสดาโบราณที่รื้อฟื้นอิสราเอล หรืออาจจะเป็นได้ว่า “สมาชิกในกลุ่มส่วนใหญ่มีหนวดเครา บางคนก็เป็นชาวยิว และทุกคนต่างก็มีความกระตือรือร้นกันอย่างจริงจัง”
“กลุ่มนาบี” ถือตนเองว่าเป็นผู้ริเริ่มและใช้ศัพท์แสงที่เป็นของตนเอง เช่นเรียกห้องเขียนภาพว่า “ergasterium” และลงท้ายจดหมายด้วยอักษรย่อว่า “E.T.P.M.V. et M.P.” ที่ย่อมาจาก “En ta paume, mon verbe et ma paume” ที่แปลว่า “ในอุ้งมือของเธอ, คำของฉันและอุ้งมือของฉัน”
ริชาร์ด เกียนี่  เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อิตาลี สัญชาติไทย
ริชาร์ด ได้รับรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในละครเรื่อง "ผู้ใหญ่ลีกับนางมา"
Les Nabis
กาแอล ฌีแว
กาแอล ฌีแว-วียาโร  เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เกิดวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ฌีแวเริ่มต้นค้าแข้งกับสโมสรอาแอ็สโมนาโก ก่อนที่ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์จะซื้อตัวไปร่วมทีม แต่ไม่สามารถยืดตำแหน่งในทีมได้จึงย้ายไปเล่นให้แบล็กเบิร์นโรเวอส์ในสัญญายืมตัว ก่อนที่จะทำผลงานได้ประทับใจแซม อัลลาไดซ์ ผู้จัดการทีมแบล็กเบิร์นจึงได้ทำการซื้อขาดมาร่วมทีม
มะโมะริตะอิ (ไวต์วิชเชส)
"มะโมะริตะอิ (ไวต์วิชเชส)"  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 29 ของโบอาในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยบรรจุเพลง "BUMP BUMP! feat.VERBAL(m-flo) KOZM・MIX" เป็นเพลงรีมิกซ์พิเศษเฉพาะซีดีปกติเท่านั้น
เพลง "まもりたい ~White Wishes~" เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of Graces" บนเครื่องเล่นเกม "Wii"
โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตสุพรรณบุรี
วิทยาเขตสุพรรณบุรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
กลุ่มเบลาเออไรเทอร์
กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  หรือแปลตรงตัวว่ากลุ่มคนขี่ม้าสีน้ำเงิน คือกลุ่มศิลปินจากกลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิกในเยอรมนี ซึ่งเป็นขบวนการศิลปะของเยอรมนีที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1911 จนถึง ค.ศ. 1914 บลู ไรเดอร์ เป็นพื้นฐานของเอ็กซเพรสชันนิสม์ และดีบรึคเคอ (Die Brücke) ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อสิบปีก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1905
ก่อนจะเป็นเบลาเออไรเทอร์.
วาสสิลี แคนดินสกี (Wassily Kandinsky) และ ฟรานซ์ มาร์ก (Franz Marc) เจอกันครั้งแรกในปลายปี 1910 หลังจากที่มาร์กได้เขียนคำวิจารณ์ถึงการจัดนิทรรศการครั้งที่สองของ Neue Künstlervereinigung München
(N.K.V.M. กลุ่มศิลปินหน้าใหม่ในมิวนิก) ก่อนที่จะเป็น เดอะ บลู ไรเดอร์ แคนดินสกีและศิลปินคนอื่น ๆ เคยเป็นสมาชิกของ N.K.V.M. กลุ่มศิลปินหน้าใหม่ในมิวนิกมาก่อน
N.K.V.M. ได้เริ่มต้นก่อตั้งขึ้นในปี 1909 เป็นกลุ่มที่รวบรวมศิลปินที่ถูกเนรเทศออกจากกลุ่มศิลปะรัสเซีย ซึ่งได้แก่ วาสสิลี แคนดินสกี (Wassily Kandinsky), อเล็ก วอน จาวเลนสกี (Alexej von Jawlensky), Marianne von Werefkin, Vladimir von Berekhtyev กลุ่มศิลปินกลุ่มนี้จึงเป็นเสมือนการผสมผสานศิลปินต่าง ๆ เข้าด้วยกัน
โดยที่ภายหลังกลุ่มศิลปะกลุ่มนี้ก็ได้ดึงดูดศิลปินต่าง ๆ ให้เข้ามาได้ในไม่ช้า รวมถึง Alexander Kanoldt, Paul Baum, Carl Hofer,
Adolf Erbsloh และ Gabriele Münter นักประวัติศาสตร์ศิลปะ อย่าง Heinrich Schnabel, Oskar Wittgenstein and Otto Fischer นักเต้น
Alexander Sakharov นักดนตรีและนักเขียน ความหลากหลายนี้อาจจะเป็นแนวความคิดของแคนดินสกีที่ต้องการรวมเอาความหลายหลายทางศิลปะเข้าด้วยกัน
สถาบัน N.K.V.M.รวบรวมศิลปินเข้าด้วยกัน ไม่เพียงแต่เพื่อที่จะแสดงให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายนอก แต่เพื่อที่จะแสดงให้เห็นโลกที่อยู่ภายในตัวของพวกเขาด้วย
สมาคมศิลปินหน้าใหม่ของมิวนิก ได้จัดนิทรรศการไปแล้ว 2 ครั้ง และมีการปะทะกันอย่างรุนแรง รวมถึงการแตกหักกัน ในระหว่างการเตรียมงานถึงสามครั้ง
ครั้งแรกในเดือนธันวาคม 1909 ในการจัดนิทรรศการที่ Thanhauser ในปีถัดมาจากวันที่ 1-14 กันยายน เป็นการจัดนิทรรศการที่มีนิทรรศการอื่นถูกจัดขึ้นในสถานที่เดียวกัน
ซึ่งมีการแสดงผลงานจากศิลปินรับเชิญ อย่างเช่น ปีกัสโซ , Braque, Derain, van Donggen
และ Georges Rouault เป็นความตั้งใจที่จะชี้ให้เห็นพัฒนาการขนานกัน ซึ่งเป็นการเพิ่มความตึงเครียดให้เกิดขึ้นภายในสมาคม
ในปี 1911 หลังจากความตึงเครียดที่ดำเนินมาเรื่อย ๆ สุดท้ายแคนดิสกีตัดสินใจลาออกจากการเป็นประธานที่ N.K.V.M.
รวมถึงมาร์กด้วย พวกเขาทั้งสองลาออกจากการเป็นสมาชิก ในวันที่ 2 ธันวาคม 1911
ที่มาของชื่อ เบลาเออไรเทอร์.
แคนดินสกี กล่าวว่า ชื่อของกลุ่มถูกคิดขึ้นมาในขณะที่เขากำลังนั่งดื่มกาแฟที่บ้านในเมือง Sindelsdors เขากล่าวว่า “พวกเราต่างก็ชอบสีฟ้า และชอบม้าเหมือน ๆ กัน ส่วนฉันก็ชอบคนขี่ม้า”
ดังนั้นชื่อกลุ่มของเขาจึงถือได้ว่า เป็นชื่อที่ได้เปิดเผยให้เห็นความหมายที่ตรงไปตรงมาในตนเองอย่างมาก
พร้อมกับภาพจิตรกรรมของแคนดินสกี ที่ก็มักจะเป็น คนขี่ม้าสีน้ำเงิน (Der Blaue Reiter)
ในปี 1911 หลังจากที่แคนดิสกีและมาร์กได้ออกจากกลุ่ม N.K.V.M. แคนดินสกีกลายเป็นบรรณาธิการ ของกลุ่มเดอะ บลู ไรเดอร์ และพวกเขาทั้งสอง
ก็ได้รีบจัดนิทรรศการ ในวันเดียวกันกับงานเปิดนิทรรศการของกลุ่ม N.K.V.M. ซึ่งเป็นนัยหมายถึงการแสดงให้เหตุถึงพลังของศิลปะหัวก้าวหน้า ที่ก้าวหน้ากว่า
เดอะ บลู ไรเดอร์ แต่เดิมชื่อนี้ถูกเผยแพร่โดย Reinhard Piper ซึ่งเป็นผู้โฆษณา
และวางแผนปรับปรุงแก้ไขใหม่โดยที่วาสสิลี แคนดินสกี  และฟรานซ์ มาร์ก
ช่วยกันจัดนิทรรศการเพื่อแสดงให้เห็นถึงทฤษฎีและรูปแบบงานศิลปะของพวกเขาขึ้น ในปี 1911 และปี 1912 โดยนิทรรศการครั้งแรกถูกจัดขึ้นที่ Thannhauser Gallery
ในเมืองมิวนิกและเปิดแสดงในวันที่ 18 พฤศจิกายน 1911 นอกเหนือจาก วาสสิลี แคนดินสกี และฟรานซ์ มาร์ก
แล้วก็ยังมีศิลปินคนอื่น ๆ อีกที่เข้าร่วมแสดงด้วย เช่น Gabriele Münter, Arnold Schönberg ซึ่งเป็นนักแต่งเพลง August Macke และ Heinrich Campendonk
ซึ่งเป็นศิลปินในกลุ่ม ไรน์นิช เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ และ เดอลาเนย์ (Robert Delaunay) ศิลปินชาวฝรั่งเศส
รวมถึงอเล็ก วอน จาวเลนสกี (Alexej von Jawlensky), Marianne von Werefkin และพอล คลี (Paul Klee) ก็ได้เข้าร่วมด้วย
ชื่อของศิลปินทั้งหมดนี้ส่วนใหญ่ปรากฏอยู่ในกลุ่ม เดอะ บลู ไรเดอร์ ทั้งในบทความและสมุดภาพ
พัฒนาการขั้นที่สองของ เดอะ บลู ไรเดอร์ คือพื้นที่ในศิลปะอาร์ตนูโว  ซึ่งเป็นศูนย์กลางของศิลปะของเมืองมิวนิก
นิตยสาร 2 ฉบับ ที่ตีพิมพ์ในปี 1896 ได้แก่ นิตยสาร Jugend (คนหนุ่มสาว) และ นิตยสาร Simplicissimus ได้แสดงให้เห็นว่า
ศิลปินอาร์ตนูโวที่เป็นตัวแทนสำคัญที่สุดของมิวนิก คือ Von Stuck ซึ่งแนวคิดทั้งหมดของเขาถูกใส่ลงไปในงานศิลปะที่เขาทำ
ส่งผลให้ถ้อยแถลงที่ถูกระบุโดยแคนดินสกีกลายเป็นเพียงความคิดที่ค่อนข้างจะธรรมดาไปแล้ว ในสภาพแวดล้อมของเขาเมืองมิวนิก
ที่เต็มไปด้วยแนวคิดที่เปิดกว้างเกี่ยวกับวงการศิลปะและด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้เมืองมิวนิกเป็นสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับศิลปินทั้งหลาย
Der Blaue Reiter
Blaue Reiter
Die Blaue Vier
ทริเวียม (วงดนตรี)
ทริเวียม  เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1999 วงมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 7 ชุด มีซิงเกิล 21 ซิงเกิล และมี 21 มิวสิกวิดีโอ เซ็นสัญญากับค่ายโรดรันเนอร์เรเคิดส์ วงได้ร่วมงานเทศกาลดนตรีใหญ่ ๆ อย่างเทศกาลดนตรีออซเฟสต์และดาวน์โหลดเฟสติวัล
ศิลปะคนนอก
ศิลปะคนนอก  คำว่า “Outsider art” เป็นคำที่คิดขึ้นโดยนักวิพากษ์ศิลป์โรเจอร์ คาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1972 ที่พ้องกับคำในภาษาอังกฤษว่า “art brut” (ศิลปะดิบ หรือ ศิลปะหยาบ) ซึ่งเป็นคำที่คิดขึ้นโดยศิลปินฝรั่งเศสฌอง ดูบูฟเฟต์ในการบรรยายศิลปะที่สร้างนอกกรอบของวัฒนธรรมที่เป็นทางการโดยทั่วไป ดูบูฟเฟต์เน้นโดยเฉพาะศิลปะที่สร้างโดยคนไข้ในโรงพยาบาลโรคจิต
ขณะที่คำที่ใช้โดยดูบูฟเฟต์มีความหมายค่อนข้างเฉพาะเจาะจง แต่คำว่า “Outsider art” หรือ “ศิลปะคนนอก” เป็นคำที่มีความหมายกว้างกว่า และรวมงานศิลปะที่สร้างโดยผู้ที่ศึกษาศิลปะด้วยตนเอง หรือผู้สร้างงานศิลปะแบบที่เรียกว่าศิลปะไร้มายา (Naïve art) โดยทั่วไปแล้วศิลปินคนนอกแทบจะไม่มีหรือไม่มีการติดต่อกับโลกศิลปะหรือสถาบันศิลปะ และในหลายกรณีงานศิลปะของศิลปินเหล่านี้มาพบเองเมื่อตัวศิลปินเสียชีวิตไปแล้ว ส่วนใหญ่แล้วศิลปะคนนอกจะเป็นศิลปะที่แสดงถึงความกดดันทางจิตใจอย่างสูง, ความคิดที่นอกแนว หรือเป็นโลกของแฟนตาซีอันซับซ้อน
ศิลปะคนนอกเริ่มเป็นประเภทของศิลปะที่ประสบความสำเร็จในตลาด ถึงกับมีงานแสดงประจำปีเช่นงานแสดงประจำปีของศิลปะคนนอกที่จัดขึ้นที่นิวยอร์กมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 คำนี้บางครั้งก็นำมาใช้เพื่อการตลาดที่หมายถึงศิลปะที่สร้างขึ้นโดยผู้ที่ไม่ได้อยู่ในวงการศิลปะไม่ว่าจะเป็นลักษณะใดหรือเนื้อหาใด
ในปี ค.ศ. 1991 ก็ได้มีการตั้งองค์การที่อุทิศให้กับการศึกษา, การจัดนิทรรศการ และการเผยแพร่งานศิลปะคนนอกในชิคาโก (Intuit: The Center for Intuitive and Outsider Art) เป็นศูนย์ที่ยอมรับกันว่าเป็นศูนย์สำหรับศิลปินคนนอกผู้สอนตนเองเช่น -- เฮนรี ดาร์เจอร์, โจเซฟ โยคัม, ลี โกดี, วิลเลียม ดอว์สัน, เดวิด ฟิลพ็อต, และ เวสลีย์ วิลลิส ศูนย์มีพิพิธภัณฑ์ที่จัดการแสดงภาพของศิลปินคนนอก และผู้สอนตนเองในการสร้างงานศิลปะ
Self-taught art
Outsider artist
ศิลปินคนนอก
เทศกาลวูดสต็อก
งานดนตรีและศิลปะวูดสต็อก  หรือมีชื่อไม่เป็นทางการว่า วูดสต็อก  หรือเทศกาลวูดสต็อก  มีคำเปรยว่า "An Aquarian Exposition: 3 Days of Peace &amp; Music" จัดขึ้นที่ไร่ของแมกซ์ ยาสเกอร์ ที่มีพื้นที่ 600 เอเคอร์ (2.4 ตร.กม.) ใกล้กับหมู่บ้านในไวต์เลก ที่เมืองเบเธล นิวยอร์ก ตั้งแต่วันที่ 15-18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ในช่วงวันสุดสัปดาห์ที่จัดมีฝนตกบ้างบางครั้ง มีการแสดงภายนอกถึง 32 ศิลปิน ต่อหน้าคนดูกว่า 300,000 คน และมีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น 1 ในเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นแกนหมุนในประวัติศาสตร์ดนตรี และติดอยู่ในอันดับ ใน 50 อันดับเหตุการณ์ที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ร็อกแอนด์โรล ของนิตยสารโรลลิงสโตน
เหตุการณ์นี้มีบันทึกไว้ในภาพยนตร์สารคดีในปี ค.ศ. 1970 เรื่อง "Woodstock" ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จดี มีเพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงของโจนี มิตเชลล์ ที่ชื่อ "Woodstock" ที่เป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์และกลายเป็นเพลงฮิตของ ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง
ชื่อของงานมาจากชื่อเมืองวูดสต็อก รัฐนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ห่างออกไป 69 กิโลเมตร เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมาด้านศิลปะมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นที่พักอาศัยของศิลปินนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น บ็อบ ไดแลน จอห์นนี แคช จิมิ เฮนดริกซ์
วูดสต็อก
วู้ดสต็อก
บุคคลไม่พึงปรารถนา
ในการทูต บุคคลไม่พึงปรารถนา  เป็นชาวต่างประเทศซึ่งต้องห้ามเข้าหรือพำนักในประเทศหนึ่ง ๆ ตามคำสั่งของรัฐบาลประเทศนั้น ถือเป็นรูปแบบที่ร้ายแรงที่สุดของการตำหนิโทษที่ประเทศใด ๆ จะสามารถนำมาใช้แก่เจ้าหน้าที่ทางทูตของต่างประเทศซึ่งได้รับความคุ้มกันทางทูตไม่ให้ถูกจับกุมคุมขังหรือดำเนินคดี
ข้อ 9 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูต (Vienna Convention on Diplomatic Relations) ระบุว่า รัฐผู้รับ (รัฐที่เจ้าหน้าที่ทางทูตได้รับการส่งมา) จะประกาศให้เจ้าหน้าที่ทางทูตเป็นบุคคลไม่พึงปรารถนา "ณ เวลาใด ๆ และโดยไม่จำต้องอธิบายการตัดสินใจ" ก็ได้ และถ้ารัฐผู้ส่ง (รัฐที่ส่งเจ้าหน้าที่ทางทูตมา) ไม่เรียกตัวเจ้าหน้าที่ผู้นั้นกลับไป รัฐผู้รับจะประกาศไม่ยอมรับว่า เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นสมาชิกคณะผู้แทนทางทูตก็ได้
Personae non gratae
Unwelcome person
บุคคลไม่พึงประสงค์
จอมมหากาฬทับทิมดำ
จอมมหากาฬทับทิมดำ หรือ Der Fluch des schwarzen Rubin เป็นภาพยนตร์ร่วมทุนของบริษัทภาพยนตร์ไทยไตรมิตรกับคอนสแตนตินฟิล์ม ประเทศเยอรมัน ฯลฯ ระบบ 35 มม. ถ่ายทำในประเทศไทย เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ เดือนกันยายน พ.ศ. 2509
ดาราฝ่ายไทยนำแสดงโดย เมตตา รุ่งรัตน์ และ ปรียา รุ่งเรือง ร่วมด้วย อดินันท์ สิงห์หิรัญ (ดาวร้ายตุ๊กตาทองประกอบชายประจำปี 2508 เรื่อง "ฉัตรดาว") ,จมื่นมานิตย์นเรศ ดาราใน "เลือดทหารไทย" ,อบ บุญติด และ หม่อมชั้น พวงวัน ประชันดาราต่างประเทศ
มีหลายชื่อสำหรับการฉายในประเทศต่างๆ เช่น "จอมมหากาฬทับทิมดำ /The Secret of the Black Ruby (ใบปิดหนังในไทย) ,Thirteen Days to Die (อเมริกา) ,13 Days to Die (นานาชาติ) ฯลฯ"
เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู)
เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู) (พ.ศ. 2387 - พ.ศ. 2456) เป็นตำแหน่งที่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาน้อยอินท์ เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 8 กับ พระเจ้ามโหตรประเทศ พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 5 ขณะดำรงพระยศ เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ ได้ทูลขอตั้งเมืองเชียงรายโดยให้เป็นเมืองขึ้นของเชียงใหม่ และตั้งเมืองงาว เมืองพะเยา เป็นเมืองขึ้นของนครลำปาง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 พระราชทานตั้งเมืองและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งพระยาเจ้าผู้ครองเมืองทั้งสามมีพระนามพ้องจองกันดังนี้ เจ้าธรรมลังกา เป็น พระยารัตนอาณาเขตร เจ้าหลวงเมืองเชียงราย เจ้าพุทธวงศ์ เป็น พระยาประเทศอุดรทิศ เจ้าหลวงเมืองพะเยา เจ้าหนานมหาวงศ์เป็น พระยาฤทธิภิญโญยศ เจ้าหลวงเมืองงาว
จนถึงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเปลี่ยนอำนาจการบริหารปกครองประเทศใหม่โดยยกเลิกมณฑลเปลี่ยนมาเป็นจังหวัด อำเภอ ตำบล หมู่บ้าน ตำแหน่งเจ้าผู้ครองเมืองจึงได้ยกเลิกไป พระยาประเทศอุดรทิศเจ้าเมืองพะเยาองค์สุดท้ายได้กราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่ง ทางการจึงตั้งนายคลาย บุษยบรรณ มาเป็นนายอำเภอเมืองพะเยา จังหวัดเชียงราย
สายสกุลเจ้าผู้ครองนครพะเยา.
มีการรวบรวมประวัติสายสกุลเจ้าหลวงเมืองพะเยาไว้มีทั้งสิ้น 12 สกุล คือ
เพลงสดุดี
เพลงสดุดี (; "hymnos") หมายถึง เพลงที่ใช้ขับร้องและบรรเลงสรรเสริญพระเกียรติ แต่ในสมัยปัจจุบันจำกัดใช้เฉพาะเพลงที่ใช้ในโบสถ์
เพลงสดุดีที่รู้จักกัน เช่น เพลง "อเมซิงเกรซ" แต่งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1748 โดยจอห์น นิวตัน ชาวอังกฤษ เนื้อหาของเพลงนี้เขียนขึ้นมาจากชีวิตของนิวตันเอง และบางส่วนมาจากพระคัมภีร์ (เพลงสดุดีพระเจ้าที่เขียนขึ้นโดยกษัตริย์ดาวิด ในพระธรรม 1 พงศาวดาร บทที่ 16-17)
The links below are restricted to either material that is historical or resources that are non-denominational or inter-denominational. Denomination-specific resources are mentioned from the relevant denomination-specific articles.
เดวิด นิเวน
เจมส์ เดวิด เกรแฮม นิเวน  (1 มีนาคม ค.ศ. 1910 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983) หรือเดวิด นิเวน  เป็นนักแสดง นักเขียนนิยายชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในบทฟิเลียส์ ฟอกก์ ในภาพยนตร์ "Around the World in 80 Days" และบทเซอร์ ชาร์ล ลิตตัน หรือ "เดอแฟนทอม" ใน "The Pink Panther"
มาร์ช
มาร์ช  หมายถึง เพลงแบบหนึ่งซึ่งประพันธ์ไว้ใช้ในการเดินแถวและ​สวนสนาม เช่น การเดินแถวของทหาร และ​การ​สวนสนาม​ของทหาร​ เป็นต้น เพื่อให้การเดินแถวมีระเบียบเรียบร้อยไม่สับสน โดยจะมีจังหวะการเดินตามจังหวะเพลง
ประเภทของเพลงมาร์ช.
เพลงมาร์ชมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่
การเดินแบบ Slow March นั้นจะแตกต่างจาก Quick March โดยที่การเดินแบบ Slow March จะย่างเท้าก้าวละ 2 จังหวะ โดยจังหวะที่หนึ่งจะเตะเท้าออกไปข้างหน้า ปลายเท้าชี้ตรง ฝ่าเท้าขนานกับพื้น จังหวะที่สองจึงวางเท้าลง
นักประพันธ์เพลงมาร์ช.
จอห์น ฟิลิป ซูซา (1854-1932) นักประพันธ์เพลงมาร์ชที่ทั่วโลกให้การยอมรับว่าเป็นราชาแห่งเพลงมาร์ช เป็นผู้ควบคุม วงดุริยางค์นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายยุค โรแมนติก ผลงานชิ้นเอกของเขา คือ เดอะสตาร์สแอนด์สไตรพ์สฟอร์เอเวอร์ เพลงมาร์ชที่สภาคองเกรส มีมติให้เป็นเพลงมาร์ชประจำชาติอย่างเป็นทางการ
มาร์ช (แก้ความกำกวม)
มาร์ช  อาจหมายถึง
เพลงมาร์ช
หม่อมราชินิกุล
หม่อมชาติเดชอุดม (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์)
สเปเชียล ฟอร์ซ
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา ( "ทูรทสฺสน์ชาติกมฺพุชา"; ) ย่อว่า ททก. เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศกัมพูชา ดำเนินงานภายใต้กระทรวงโฆษณาการและข่าวสารแห่งกัมพูชาออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 5:35 ถึง 0:00 เดิมมีอยู่ 2 ช่อง ได้แก่ TVK และ TVK2 (TVK2 ออกอากาศถึงวันที่ 13 มิถุนายน 2007 โดยออกอากาศตั้งแต่เวลา 11:30 ถึง 23:00 ก่อนจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ในฐานะสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา)
เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1966 (แต่ข้อมูลอื่นคือปี ค.ศ. 1962) ในชื่อ XUTV ออกอากาศ 3 ชม./สัปดาห์ โดยรายการเป็นรายการข่าว โดยแพร่ภาพทางช่องสัญญาณที่ 8
วันที่ 17 เมษายน 1975 สถานีฯ ต้องเปิดสถานีเป็นภาคพิเศษตั้งแต่เวลา 7 นาฬิกา โดยจะเสนอข่าวเกี่ยวกับเขมรแดงแบบสดๆ ทั้งวันจนถึงเวลา 18.12 น. ของวันเดียวกัน ออกอากาศเพลง สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ซึ่งเป็นเพลงชาติของเขมรแดง และไม่กี่นาทีหลังจากนั้น เขมรแดงก็ได้ทำลายสถานีสำเร็จแล้ว
สถานีฯ ได้กลับมาออกอากาศเมื่อปี 1983 โดยทดลองออกอากาศ สถานีโทรทัศน์ ทีวีเค ยังคงอยู่ในระบบทดลองออกอากาศถึงวันที่ 1 มีนาคม 1985 โดยในวันที่ 1 มีนาคม 1985 สถานีฯ ได้ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สทานี ตูรตัส กำปุเจีย และในปี 1987 ได้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการคือ TVK ชื่อนี้ยังคงใช้ถึงปัจจุบัน
วันที่ 1 มกราคม 2000 ทีวีเค ได้เปิดอีกสถานี โดยมีชื่อว่า TVK2 ซึ่งได้ยุติการออกอากาศไปในปี ค.ศ. 2007 ก่อนจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เพื่อใช้เป็นสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา สำหรับการจัดการเรียนการสอนทางไกลในช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19) ในประเทศกัมพูชา
เตชธร จามิกรณ์ ชื่อเล่น พัตเตอร์ (เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดงชายชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7