pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน
มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน  คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐตากาล็อก ในสมัยรัฐบาลของอันเดรส โบนีฟาซีโอ ทำนองและเนื้อร้องประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 โดย Julio Nakpil คำว่า "มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน" ในภาษาตากาล็อกมีความหมายว่า "เพลงสรรเสริญแห่งชาติตากาล็อก" (Honorable Hymn of the Tagalog Nation)
พีรฉัตร จิตรมาส
พีรฉัตร จิตรมาส หรือ เอี๊ยบ เข้าสู่วงการจากการประกวด "RS Panasonic Star Challenge 2002" และได้เข้ามาเป็นศิลปินภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น เป็นนักร้องนำหญิงของวงซับเทนชั่น (Subtention) โดยมีผลงานเพลงสร้างชื่อเสียงได้แก่ เพลง ขอเป็นคนสุดท้าย และเพลง อายน้ำตา
พีรฉัตร จิตรมาส (ชื่อเล่น: เอี๊ยบ) เกิดในจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรสาวคนโตในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คน ด้านการศึกษาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช จากนั้นสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
เอี๊ยบเริ่มต้นจากการก่อตั้งวงดนตรีซับเทนชั่นขึ้นมาร่วมกับ เป๊ก - ทศพร บุราไกร (มือเบส), น้อย - ปรานณต สาระ (มือกีต้าร์), จิ๊บ - จารุพงศ์ กล้าแข็ง (มือคีย์บอร์ด) และ ยอด - จิรยุทธ กลีบบัว (มือกลอง) ซึ่งเอี๊ยบเป็นนักร้องนำหญิงเพียงคนเดียว หลังจากนั้นก็ได้เข้าประกวดร้องเพลงและ ได้รับรางวัลวงดนตรีดีเด่น ประเภทอุดมศึกษาจากการประกวด "RS Panasonic Star Challenge 2002" และได้เซ็นสัญญาภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส เป็นเวลา 2 ปี
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกของวงซับเทนชั่นอย่างเป็นทางการต่อสื่อมวลชน ซึ่งเอี๊ยบมีหน้าที่เป็นนักร้องนำหญิง โดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง "ขอเป็นคนสุดท้าย" ซึ่งเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงในระยะเวลานั้น
ภายหลังหมดสัญญากับทางค่ายอาร์เอสแล้ว เอี๊ยบตัดสินใจเข้าประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 โดยเป็นตัวแทนภาคอีสาน แต่ไม่ติด1ใน8ในเวทีเดอะสตาร์ นอกจากนี้ยังผลงานการคอรัสให้กับเวที AF และออกซิงเกิ้ลบ้างประปราย และประกวดรายการ "Stage Fighter ไมค์หมู่ สู้ฟัด" อีกด้วย
ปัจจุบันยังคงเห็นเธอในรายการที่เธออกมารับเชิญบ้าง เช่นรายการ Stage Fighter และรายการ I can see your voice Thailand เป็นต้น อาชีพหลักของเธอคือเป็น แอร์โฮสเตสสายการบินนกแอร์
ชวลิต อภัยวงศ์
ชวลิต อภัยวงศ์ เป็นอดีตรัฐมนตรี อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบอง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
ชวลิต อภัยวงศ์ เป็นบุตรชายคนโตของพระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์)กับสงวน อภัยวงศ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 7 คน ดังนี้
นอกจากนี้ ชวลิตยังเป็นพี่น้องต่างมารดากับพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี และมีพี่น้องต่างมารดาอีก 2 คนคือ
นายชวลิตสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์.
เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2489 พ.ต.ควง อภัยวงศ์​ ได้ร่วมกับ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช รวมทั้งนักการเมืองกลุ่มหนึ่ง เช่น นายใหญ่ ศวิตชาต, นายเลียง ไชยกาล, ดร.โชติ คุ้มพันธ์, พระยาศราภัยพิพัฒ, นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ และ นายฟอง สิทธิธรรม ก่อตั้ง พรรคประชาธิปัตย์ ขึ้น โดย พ.ต.ควง อภัยวงศ์​ ดำรงตำแหน่ง หัวหน้าพรรคคนแรก มี ม.ร.ว.เสนีย์​ ปราโมช​ เป็นรองหัวหน้าพรรค ม.ร.ว.คึกฤทธิ์​ ปราโมช​ เป็นเลขาธิการพรรค และมี นายชวลิต อภัยวงศ์​ ผู้มีศักดิ์เป็นน้องชาย เป็น รองเลขาธิการพรรค มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นพรรคฝ่ายค้านคานอำนาจรัฐบาลของนายปรีดี ที่ขณะนั้นมีอำนาจอย่างสูง ที่เข้ามาแทนที่รัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม​
คัดค้านจอมพลถนอม.
ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาไม่นาน นายชวลิตได้เป็น 1 ใน 100 ของบุคคลที่ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็น 1 ใน 4 สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ที่ลงชื่อในคราวนั้น (อีก 3 คนคือ นายดำรง ลัทธพิพัฒน์, นายเทพ โชตินุชิต, นายพิชัย รัตตกุล)
นายชวลิต อภัยวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งสิ้น 2 สมัย คือ
นายชวลิต อภัยวงศ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี 1 สมัย คือ
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 57 ของการแข่งขัน
ด้านล่างนี้คือจำนวนทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน:
W/C = ไวลด์การ์ด
การจับฉลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นที่ เวียนนา, ประเทศออสเตรีย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2015
รอบเพลย์ออฟ 6 ทีม.
1กูชีเนลูเบชีวีตาโนวาชนะในเซ็ทตัดสินด้วยคะแนน 17–15
กาฮารีงัน
กาฮารีงัน  คือศาสนาพื้นเมืองของชาวดายะก์บนเกาะบอร์เนียวของประเทศอินโดนีเซีย โดย "กาฮารีงัน" นั้นมีความหมายว่าพลังแห่งชีวิตและความเชื่อ คือเชื่อในการมีอยู่เทพเจ้า ที่มีเทพเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียวตามหลักปรัชญาปัญจศีลของอินโดนีเซียข้อที่หนึ่ง ซึ่งกาฮารีงันเองก็รับอิทธิพลฮินดูจากชวามาช้านานแล้ว รัฐบาลจึงมองว่ากาฮารีงันไม่ใช่ศาสนา หากแต่ถือเป็นเพียงศาสนาฮินดูท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง และอาจเป็นเพราะศาสนาฮินดูเป็นหนึ่งในหกศาสนาที่รัฐบาลอินโดนีเซียให้การยอมรับอย่างเป็นทางการ กาฮารีงันมีเทศกาลที่สำคัญคือเทศกาลตีวะฮ์ (Tiwah) ที่จะมีการบูชายัญควาย วัว หมู และไก่ถวายแด่องค์เทพเจ้า
กาฮารีงัน มาจากคำดายะก์เก่าว่า ฮาริง (Haring) แปลว่า "ชีวิต" หรือ "มีชีวิตอยู่" โดยมีสัญลักษณ์ประจำศาสนาคือภาพต้นไม้แห่งชีวิตที่มีกิ่งก้านสาขาและหอก ยอดบนสุดจะมีรูปนกเงือกและดวงอาทิตย์ ที่สองสิ่งหลังนี้เป็นสัญลักษณ์แทนเทพเจ้าสูงสุดคือ รันยิงมาฮาลาลา (Ranying Mahalala) โดยจะมีพ่อหมอที่เรียกว่าบาเลียน (Balian) เป็นผู้นำในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา หรือทำพิธีกรรมไสยศาสตร์อื่น ๆ หากชาวกาฮารีงันถึงแก่มรณกรรมก็จะมีพิธีศพครั้งแรกคือการฝัง ก่อนขุดศพขึ้นมาประกอบพิธีอีกครั้งโดยนำกระดูกมาไว้ในซันดุง (Sandung) ซึ่งเป็นโกศที่มีลักษณะเหมือนศาลพระภูมิตามคติไทย และเชื่อว่าวิญญาณของบรรพชนที่ตายไปจะเป็นผีดีมาปกป้องหมู่บ้านจากภยันตราย
ปัจจุบันชาวดายะก์หลายเผ่านิยมเข้ารีตศาสนาคริสต์และอิสลามกันมากขึ้น ผู้ที่นับถือกาฮารีงันก็ลดลงอย่างน่าใจหาย
PWI Female 50
โกกัน
โกกัน ( , ? — ค.ศ. 206) ขุนศึกแห่ง วุยก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก
โกกันเป็นหลานชายของ อ้วนเสี้ยว เมื่ออ้วนเสี้ยวได้ก่อตั้งกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองในการปราบตั๋งโต๊ะ  เมื่อ ค.ศ. 190 โกกันได้ติดตามอ้วนเสี้ยวมาทำศึกครั้งนี้ต่อมาเมื่อกองทัพพันธมิตรได้สลายตัวไปขุนศึกคนอื่น ๆ ได้แยกย้ายกลับไปยังดินแดนของตนเองยกเว้นโกกันและ Xun Chen ที่ยังติดตามอ้วนเสี้ยวและทำหน้าที่บังคับ ฮันฮก ให้ยอมแพ้ต่ออ้วนเสี้ยว
ภายหลังจาก ศึกกัวต๋อ  เมื่อ ค.ศ. 200 Yuan Cheng พี่ชายของอ้วนเสี้ยวได้แบ่งดินแดนให้กับขุนศึกและบุตรชายของอ้วนเสี้ยวโดยโกกันได้ปกครองเป๊งจิ๋ว
ค.ศ. 204 โกกันได้ยอมแพ้ต่อ โจโฉ ต่อมาเมื่อ อ้วนถำ และ อ้วนซง ถูกสังหารใน ค.ศ. 205 โจโฉได้ยกทัพขึ้นไปตอนเหนือกวาดล้างกองทัพตระกูลอ้วนจนหมดสิ้นทำให้โจโฉสามารถยึดครองดินแดนภาคเหนือได้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
ใน ค.ศ. 206 โกกันได้ก่อกบฏต่อโจโฉที่ด่านหูกวน  และได้รบกับขุนศึกคนสำคัญ 2 คนคือ ลิเตียน และ งักจิ้น แต่ก็พ่ายแพ้และเสียเป๊งจิ๋วให้กับโจโฉหลังจากพ่ายแพ้แล้วโกกันได้หนีลงใต้ไปยังเกงจิ๋ว  แต่ถูกจับอย่างรวดเร็วโดยกองทัพโจโฉและถูกประหารชีวิต
ต้านท่าย
ต้านท่าย ( , ? — ค.ศ. 260) ชื่อรองว่า เซฺวียนป๋อ  เป็นขุนศึกแห่ง วุยก๊ก ในช่วงปลาย ยุคสามก๊ก
ต้านท่ายเป็นบุตรชายของ ตันกุ๋น  ที่ปรึกษาของ โจโฉ และเป็นหลานตาของ ซุนฮก  ที่ปรึกษาอีกคนหนึ่งของโจโฉเพราะตันกุ๋นแต่งงานกับบุตรสาวของซุนฮก
เมื่อตันกุ๋นผู้เป็นบิดาซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้ากรมอาลักษณ์ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 236 ต้านท่ายจึงได้ดำรงตำแหน่งนี้สืบต่อมานานถึง 24 ปีจนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 260 ในรัชสมัย พระเจ้าโจฮวน จักรพรรดิองค์ที่ 5 และองค์สุดท้ายแห่งวุยก๊กในภายหลังการถึงแก่กรรมของต้านท่ายได้มีการแต่งตั้งให้เป็น มู่อ๋อง
ตันหลิม
ตันหลิม (; ? — ค.ศ. 217) ชื่อรองว่า ขงจาง  เป็นขุนนาง นักวิชาการ และกวีที่อาศัยอยู่ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขาเป็นหนึ่งใน เจ็ดเมธีแห่งรัชศกเจี้ยนอัน ต่อมาเขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาทางการทหารของ โจโฉ
ตันหลิม มาจาก อำเภอเช่อหยาง (射陽縣) เมืองก่วนหลิง (廣陵郡) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ เทศมณฑลเป่าหยิง มณฑลเจียงซู ในปัจจุบัน
โฮจิ๋น.
เขาเริ่มอาชีพของเขาระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ ในฐานะ จู่ปู้ (主簿) ภายใต้ โฮจิ๋น ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ในปี ค.ศ. 189 โฮจิ๋นต้องการเรียกกำลังทหารจากนอกเมืองหลวงของจักรวรรดิ ลั่วหยาง เพื่อกดดัน พระนางโฮเฮา ให้ตกลงที่จะกำจัดฝ่ายขันที ตันหลิม คัดค้านแนวคิดนี้อย่างยิ่งและแย้งว่า "การกระทำในลักษณะนี้ไม่แตกต่างจากการจุดไฟในเตาเผาเพื่อเผาเส้นผม" โฮจิ๋นไม่ฟังเขาและลงเอยด้วยการลอบสังหารโดยฝ่ายขันที ขณะที่ขุนศึก ตั๋งโต๊ะ ใช้ประโยชน์จากสุญญากาศเพื่อเข้าสู่ลั่วหยางและเข้าควบคุมรัฐบาลกลาง
ใหญ่ปล้นฟัด
เทเลีย ไชร์
ทาเรีย ไชร์
ร็อคกี้ (แก้ความกำกวม)
ร็อคกี้ เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1976 นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน
ร็อคกี้ สามารถหมายถึง
โรโบคอป 2
โรโบคอป 2  เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1990 กำกับโดย เออร์วิน เคิร์ชเนอร์ นำแสดงโดย ปีเตอร์ เวลเลอร์, แนนซี อัลเลน, แดเนียล โอเฮอร์ลิไฮ, เบลินดา บาวเออร์, ทอม นูแนน and กาเบรียล เดมอน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "โรโบคอป"และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีก คือภาพยนตร์เรื่อง "โรโบคอป 3"
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงดีทรอยท์ถูกควบคุมโดยแก็งค์ค้าขายยาเสพติด และ โรโบคอป คือคนเดียวที่จะจัดการเกี่ยวกับปัญหานี้ได้ เคน หัวหน้าของแก็งค์ถูกฆ่า เมื่อมีการปะทะกับโรโบคอป องค์กรโอซีพีจึงนำร่างของเขาไปใส่ในหุ่นโรโบคอป 2 หุ่นยนต์ตัวใหม่ที่แข็งแรงกว่าโรโบคอปตัวแรกมาก เมอร์ฟีต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์เลวร้ายอีกครั้ง เมื่อเคนในร่างโรโบคอป 2 ยังไม่ลืมว่าตัวจริงของเขาคือใคร
ฆ่า
โนเกีย 3310 (2017)
แฮหัวฮุย (ภรรยาของสุมาสู)
แฮหัวฮุย ( , ค.ศ. 211 — ค.ศ. 234) ภรรยาของ สุมาสู ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่ง วุยก๊ก ในช่วงปลาย ยุคสามก๊ก
แฮหัวฮุยเป็นบุตรสาวของ แฮหัวซง บุตรบุญธรรมของ แฮหัวเอี๋ยน และเป็นพระสหายสนิทของ พระเจ้าโจผี ปฐมจักรพรรดิแห่งวุยก๊กต่อมาแฮหัวฮุยได้สมรสกับสุมาสูบุตรชายคนโตของ สุมาอี้ ที่ปรึกษาของ โจโฉ ผู้ก่อตั้งวุยก๊กโดยนางมีบุตรสาวกับสุมาสูทั้งสิ้น 5 คนโดยไม่มีบุตรชาย
แฮหัวฮุยถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 234 ด้วยการวางยาพิษซึ่งสันนิษฐานว่าอาจเป็นสุมาสูที่วางยาเนื่องจากความขัดแย้งทางการเมืองของทั้งสอง
ฮอไรซันซีโรดอว์น
ฮอไรซันซีโรดอว์น  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาททีพัฒนาโดยเกอริลลาเกมส์ และจัดจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเพลย์สเตชัน 4 ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในปี 2017
เนื้อเรื่องเกี่ยวพันกับเอลอย นายพรานและมือยิงธนูที่อาศัยอยู่ในโลกที่มีหุ่นยนต์อาศัยอยู่ หลังจากเป็นพวกนอกรีตมาตลอดชีวิต เธอออกเดินทางจนพบกับอันตรายที่เคยทำให้เธอต้องเก็บตัว ตัวละครดังกล่าวใช้อาวุธระยะประชิดและอาวุธวิถียิง และกลยุทธ์ย่องเบาในการโจมตีสิ่งมีชีวิตที่เป็นเครื่องจักร และสามารถเก็บทรัพยากรได้จากซากเครื่องจักรนั้น มีแผนผังต้นไม้แสดงทักษะที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้เล่น เกมมีสิ่งแวดล้อมแบบโลกเปิดให้เอลอยได้สำรวจ แบ่งเป็นชนเผ่าที่มีภารกิจย่อยให้รับทำ ขณะที่เนื้อเรื่องหลักจะชี้แนะให้เธอสำรวจทั่วโลกของเกม
การพัฒนาเกมเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2011 โดยผู้กำกับเกมชื่อ Mathijs de Jonge มองว่าเป็นหนึ่งในแนวคิดที่ "เสี่ยงที่สุด" ที่เคยถูกเสนอขายในขณะนั้น แนวคิดของเกมมีข้อขัดแย้งระหว่างความสวยงามและอันตรายของฉากในเกม ทีมเกอริลลาเกมส์เน้นการลองผิดลองถูกเป็นพื้นฐานในการเล่นเกม โดยเลือกที่จะไม่ใช่ระบบสอนเล่นเกม เอนจินการสร้างเกมคือ เดซิมา เดิมเคยถูกใช้กับเกม"คิลโซนชาโดว์ฟอล" และนำมาปรับใช้กับเกม"ฮอไรซันซีโรดอว์น" ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางปัญญาอย่างแรกที่พัฒนาโดยทีมเกอริลลาเกมส์นับตั้งแต่เกม"คิลโซน"ในปี ค.ศ. 2004 และเป็นเกมสวมบทบาทเกมแรกของทีมด้วย
"ฮอไรซันซีโรดอว์น"ได้รับคำวิจารณ์ในด้านบวก โดยนักวิจารณ์ยกย่องโลกเปิดในเกม เนื้อเรื่อง ทัศนวิสัย กลไกการต่อสู้ การออกแบบศัตรู และตัวละครเอลอย แต่ยังตำหนิในเรื่องแอนิเมชันทางใบหน้าที่ไม่สอดคล้องกัน
คลื่นเสน่หา
คลื่นเสน่หา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดรามาในปี พ.ศ. 2526 ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายในชื่อ "คลื่นชีวิต" ของกรุง ญ.ฉัตร นำแสดงโดย มยุรา ธนะบุตร, นพพล โกมารชุน, สมภพ เบญจาธิกุล, มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช, อนุสรณ์ เดชะปัญญา และเดือนเต็ม สาลิตุล มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตและความรัก ผ่านมุมมองของหญิงสาวผู้หนึ่งที่แข็งนอกอ่อนใน
แก้วกานต์ (มยุรา ธนะบุตร) เพิ่งกลับจากต่างประเทศ เธอมีอาชีพเป็นนางแบบและนักแสดง ได้ขับรถชน ติวดี นักศึกษาบาดเจ็บสาหัส เธอให้การกับตำรวจว่าเป็นอุบัติเหตุ แต่ตำรวจไม่เชื่อและพาไปสอบสวนที่สถานี เมื่อ กัลยา (เปียทิพย์ คุ้มวงศ์) ทราบข่าวจึงประกันตัวเธอออกไป
ในวันรุ่งขึ้นหลังจากเธอขับรถชนติวดี อัครา (สมภพ เบญจาธิกุล) ก็โทรมาถามข่าวและแจ้งกับเธอว่าติวดีคือคู่รักของ สาธิต (นพพล โกมารชุน) ซึ่งเป็นญาติสนิทกับ นาฏยา (มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช) ภรรยาของเขา อัคราแนะนำให้เธอไปเยี่ยมดูอาการแต่เมื่อเธอไปถึงโรงพยาบาล เธอก็ได้พบว่าติวดีเสียชีวิตแล้ว ในคืนนั้น แก้วกานต์ก็ไปงานสวดพระอภิธรรมโดยมีอัครามาเป็นเพื่อน และในงานก็ได้พบสาธิต ทั้งคู่มีปากเสียงกันและสาธิตซึ่งเป็นทนายอยู่แล้วจึงขู่เอาเรื่องเธอจนถึงศาล แก้วกานต์เสียใจมาก จนดารากา (เดือนเต็ม สาลิตุล) เพื่อนสนิทที่เช่าบ้านอยู่ด้วยกันทนดูไม่ได้ ดารากาจึงชักพา คทา (อนุสรณ์ เดชะปัญญา) เพื่อนชายซึ่งเป็นทนายความมาเป็นทนายจำเลยให้เธอ
แต่แก้วกานต์กลับปฏิเสธ ทางด้านกัลยาแม่ของเธอก็พยายามช่วยเหลือด้วยการเอาเงินให้กับสาธิต แต่ไม่ประสบความสำเร็จ กัลยาจึงไปขอให้ ศักดิ์สิทธื์ (กำธร สุวรรณปิยะศิริ) สามีและพ่อเลี้ยงของแก้วกานต์ช่วยเหลือ ศักดิ์สิทธื์ยินดีช่วยแต่ต้องแลกกับตัวของแก้วกานต์
สาธิตพยายามที่จะบีบแก้วกานต์ในเรื่องคดี และยิ่งเกลียดเธอมากขึ้นเมื่อรู้ว่าแก้วกานต์คือสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวของอัคราต้องแตกแยก อัครามีท่าทีที่จะเลิกกับภรรยาเพื่อมาแต่งงานกับเธอ ในขณะเดียวกันคทาที่เธอได้รู้จักโดยบังเอิญและชอบในตัวของแก้วกานต์จึงยอมเป็นทนายให้ก็หลงรักเธอ จนทำให้ดารากาที่แอบชอบคทาอยู่ห่าง ๆ หาทางปลีกตัวจากคทาแต่ไม่สำเร็จ จนในที่สุดดารากาขอแยกทางไปจากแก้วกานต์ความสัมพันธ์จึงสิ้นสุดลง
ความโชคร้ายของแก้วกานต์กลับไม่สิ้นสุด เมื่อเธอพบว่าชีวิตครอบครัวของอัครากำลังจะถึงจุดแตกแยก นาฏยากำลังจะมีลูกและต่อว่าเธอกับแก้วกานต์ สาธิตเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเพราะนาฏยาขอร้อง แก้วกานต์ขอให้อัครากลับไปหาภรรยาก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป แต่อัคราก็ยังลังเลจนกระทั่งนาฏยาแท้งเพราะสุขภาพไม่สมบูรณ์และยินยอมให้หย่า อัคราจึงตัดสินใจเลือกครอบครัวเอาไว้
วันหนึ่งแก้วกานต์ไปหาแม่เพื่อขอยืมเงินไปช่วยเหลือ นวดี แม่ของติวดี แต่ไม่พบ มีแต่ศักดิ์สิทธื์ซึ่งกำลังคุยโทรศัพท์เรื่องความลับอยู่ และเธอก็ไปได้ยินโดยบังเอิญ ศักดิ์สิทธื์สั่งฆ่านักหนังสือพิมพ์คนหนึ่ง และขอสัญญาจากเธอว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครรู้ แก้วกานต์ไม่ได้ตั้งใจไปมีส่วนรู้เห็นด้วยแต่กลับนำเรื่องนี้มาต่อรองไม่ให้ศักดิ์สิทธื์มารุกรานเธอ ศักดิ์สิทธื์สัญญาแต่เรื่องการสั่งฆ่าสาธิตก็รู้เข้าเพราะผู้ตายคือเพื่อนรักของเขา สาธิตใช้โทรศัพท์ไปก่อกวนศักดิ์สิทธื์ตลอดเวลา
จนศักดิ์สิทธื์เข้าใจผิดคิดว่าแก้วกานต์นำความลับไปบอกคทา ลูกน้องของศักดิ์สิทธื์ได้ดักลอบยิงคทาบาดเจ็บ แก้วกานต์ทราบทันทีว่าศักดิ์สิทธื์เข้าใจผิด และเพื่อเป็นการแก้แค้นให้คทาและเพื่อหาเงินมาช่วยนวดี แก้วกานต์จึงนัดพบศักดิ์สิทธื์และใช้แผนลวงเอาเงินจากศักดิ์สิทธื์มาสำเร็จ เรื่องนี้สาธิตเป็นคนจับได้แต่ไม่รู้รายละเอียดมากนัก แต่กลับคิดว่าศักดิ์สิทธื์และแก้วกานต์ร่วมมือกันประกอบธุรกิจที่ผิดกฎหมาย
เมื่อศักดิ์สิทธื์รู้ว่าสาธิตเป็นตัวการสำคัญที่ทราบเรื่องทั้งหมดจึงหาทางกำจัด แต่ไม่สำเร็จเพราะสาธิตใช้ตำรวจคุ้มครอง ในช่วงนี้เองตำรวจจับตาเฝ้าศักดิ์สิทธื์มากขึ้น สาธิตก็รุกรานแก้วกานต์มากขึ้น จึงทำให้ศักดิ์สิทธื์เข้าใจผิดคิดว่าสาธิตกับแก้วกานต์ร่วมมือกันเพื่อให้ตำรวจจับเขา กัลยามาหาแก้วกานต์ด้วยความเข้าใจผิดทั้งคู่จึงโต้เถียงกันอย่างรุนแรง เมื่อกัลยาทนไม่ไหวจึงเปิดเผยว่า สาธิตต้องการแลกคดีทั้งหมดกับตัวของแก้วกานต์ กัลยาจากไปในขณะที่โกรธอยู่และไม่ยอมเข้าใจเหตุผล แก้วกานต์ก็เช่นกันโกรธทั้งแม่และสาธิต ในคืนนั้นเพื่อตกลงเรื่องทั้งหมด แต่เพราะทิฐิอารมณ์ และความไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย แก้วกานต์จึงยินยอมเงื่อนไขของสาธิต
เช้าวันต่อมา แก้วกานต์ก็ต้องเสียใจและผิดหวัง เมื่อสาธิตเยาะเย้ยเธอต่าง ๆ นานา เธอเพิ่งพบว่าตัวเองหลงรักสาธิตแต่เขากลับทำเพียงแก้แค้นเท่านั้น และเมื่อเธอกลับบ้านอย่างบอบช้ำ ก็ได้พบกับศักดิ์สิทธื์ที่รอคอยอยู่แล้ว เขาต้องการจัดการกับเธอก่อนไปต่างประเทศ แต่ก่อนที่ศักดิ์สิทธื์จะทำร้ายแก้วกานต์ กัลยาก็มาช่วยได้ทันเวลา กัลยาฆ่าศักดิ์สิทธื์เพื่อปกป้องลูก เธอพบว่าในช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ลูกคือชีวิตที่เธอจะยอมสุญเสียไปไม่ได้ แก้วกานต์พยายามปกป้องแม่แต่กัลยากลับให้การกับตำรวจโดยยอมสารภาพว่าตนเป็นผู้ยิงศักดิ์สิทธื์เอง และกันแก้วกานต์ออกไปจากเหตุการณ์ เธอไม่ต้องการให้ลูกสาวมัวหมอง และไม่ต้องการสู้คดีถึงแม้ว่าแก้วกานต์จะขอร้องก็ตาม
แก้วกานต์รู้สึกว้าเหว่ กัลยาจากเธอไปอีกครั้งโดยที่เธอไม่สามารถยื้อไว้ได้อีก อัครากำลังมีความสุขกับครอบครัว คทาขอคืนดีกับดารากาและกำลังพบความสุข ทุกคนยินดีที่จะช่วยเหลือเธอ แต่แก้วกานต์กลับปฏิเสธความหวังดีเหล่านั้น ครั้งหนึ่งเธอเคยเรียกร้องจากบุคคลเหล่านี้ แต่ครั้งนี้เธอไม่ต้องการมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถชดเชยสิ่งที่ขาดให้กับเธอได้ และคนคนนั้นกลับไม่แยแสเธอเลย สาธิตไม่เคยปรากฏให้เธอเห็น ไม่ว่าจะเยาะเย้ยหรือเห็นใจ แก้วกานต์ตัดสินใจจะไปใช้ชีวิตในต่างประเทศ ในวันเดินทางนั้นเอง เธอก็ได้พบกับสาธิต
หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ ดิศกุล
หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงเภา (กันยายน พ.ศ. 2441 — 22 เมษายน พ.ศ. 2455) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมเจิม (สกุลเดิม สนธิรัตน์) หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ถึงชีพิตักษัยด้วยพระโรคพิษสุนัขบ้า การถึงชีพิตักษัยของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งสถานเสาวภา สภากาชาดไทย
เหตุแห่งการถึงชีพิตักษัยของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ปรากฏรายละเอียดอยู่ในพระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เรื่อง "นิทานโบราณคดี" นิทานที่ 13 เรื่องอนามัย ซึ่งระบุไว้ว่าในปี พ.ศ. 2455 ขณะนั้นพระองค์ในฐานะเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยพร้อมด้วยครอบครัวได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเสด็จออกไปประทับที่พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม บ่ายวันหนึ่งมีสุนัขบ้าวิ่งเข้ามาในเรือนรับรองอันเป็นที่ประทับของพระองค์และได้กัดขาหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ซึ่งทรงหกล้มขณะทรงวิ่งหนีสุนัขบ้า ปรากฏเป็นแผลรอยเขี้ยว 2 แผล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงทรงรีบสืบหาแพทย์ที่ชำนาญการรักษาโรคพิษสุนัขบ้าในเวลานั้น ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงแนะนำให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ส่งตัวหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ไปรักษายังสถาบันปาสเตอร์ที่เมืองไซง่อน อินโดจีนของฝรั่งเศส เนื่องจากที่นั่นมียาสำหรับรักษาโรคนี้ แต่เรือเดินทะเลประจำทางที่ไปไซ่ง่อนได้ออกเดินทางไปก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน จำเป็นต้องรอถึง 15 วัน จึงจะมีเรือลำใหม่เข้ามาที่พระนคร จึงได้แต่รักษาอาการตามแบบแพทย์แผนไทยจนแผลหาย หลังจากนั้นประมาณ 3 เดือน เช้าวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2455 หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์มีอาการของโรคกลัวน้ำ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงตามแพทย์ฝรั่งให้มาตรวจอาการ จึงทราบว่าหมดทางรักษาแล้ว อาการของหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ได้ทรุดลงอย่างรวดเร็วและถึงชีพิตักษัยในเวลาดึกของค่ำวันนั้น
เมื่อหม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ถึงชีพิตักษัย นายแพทย์ชาวฝรั่งเศสซึ่งเป็นมิตรคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้แนะนำพระองค์เกี่ยวกับการจัดตั้งสถานปาสเตอร์ในกรุงเทพขึ้นเพื่อผลิตยารักษาและป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ซึ่งพระองค์ทรงเห็นด้วย เพราะทรงเคยเห็นกิจการของสถาบันปาสเตอร์ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อครั้งเสด็จไปราชการในทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2434 มาก่อน พระองค์จึงทรงขอพระบรมราชานุญาตประกาศบอกบุญเรี่ยไรเงิน และได้จัดตั้งสถานปาสเตอร์ขึ้นที่ตึกของกระทรวงมหาดไทยริมโรงเลี้ยงเด็ก ถนนบำรุงเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2456 (ในเวลานั้นเรียกว่า "ปัสตุรสภา") ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 กิจการดังกล่าวได้โอนจากกระทรวงมหาดไทยไปอยู่ในความดูแลของกองวิทยาศาสตร์ สภากาชาดสยาม โดยใช้สถานที่เดิมเป็นที่ทำการไปพลางก่อน และในปี พ.ศ. 2465 ได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่ที่ทำการแห่งใหม่ในชื่อสถานเสาวภาจนถึงปัจจุบัน
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ เลขาธิการกลางคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 3, ผู้นำสหภาพโซเวียตคนที่ 5 และประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 4 ถึงแก่อสัญกรรมลง ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด สิริอายุ 75 ปี การถึงแก่อสัญกรรมได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยวิทยุและโทรทัศน์ของสหภาพโซเวียตในวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยมีรัฐพิธีศพและฝังร่างที่ กำแพงสุสานเครมลิน ยูรี อันโดรปอฟ ทายาททางการเมืองของเบรจเนฟ ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการกลางในวันที่ 15 พฤศจิกายน 5 วันหลังอสัญกรรมของเบรจเนฟ
ในรัฐพิธีมีประมุขแห่งรัฐจาก 32 ประเทศ, หัวหน้ารัฐบาลจาก 15 ประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 14 คน และเจ้าชายจาก 4 ประเทศมาร่วมงานนี้ ส่วนประธานาธิบดีสหรัฐโรนัลด์ เรแกน ส่ง จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รองประธานาธิบดีสหรัฐ เข้าร่วมแทน
การถึงแก่อสัญกรรมและการประกาศ.
เบรจเนฟได้ต่อสู้กับอาการป่วยหลายอย่างนับตั้งแต่ ค.ศ. 1974 โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคหัวใจ, มะเร็งเม็ดเลือดขาว, มะเร็งในช่องปาก, โรคถุงลมโป่งพองและโรคระบบไหลเวียนโลหิต ซึ่งทั้งหมดได้รับผลกระทบจากการสูบบุหรี่จัดและภาวะจากโรคอ้วนมากขึ้น มีข่าวลือเรื่องถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1970 เนื่องจากเขาได้ขาดการประชุมของพรรคคอมมิวนิสต์ และ การทำสนธิสัญญาต่าง ๆ และมีข่าวลือว่าสุขภาพของเขากำลังแย่ลง เบรจเนฟไม่ค่อยปรากฏตัวต่อสาธารณชนในช่วงกลางปี ค.ศ. 1982 และมักจะอยู่ในความดูแลของหมอ แม้ว่ารัฐบาลโซเวียตยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นโรคร้ายแรง เขาได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคหลอดเลือดสมองอย่างรุนแรง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1982 เขาปฏิเสธที่จะสละตำแหน่งจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 หลังจากประสบภาวะหัวใจวาย จากโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดศพเขาได้รับเกียรติให้ฝังร่างที่สุสานกำแพงเครมลิน ที่จัตุรัสแดง หลังจากช่วงเวลาห้าวันที่มีการไว้ทุกข์ทั่วประเทศ
สัญญาณแรกที่บ่งบอกถึงการถึงแก่อสัญกรรมของเขา เริ่มขึ้นเมื่อเวลา 19:15 น. ตามเวลามอสโกเมื่อรายการโทรทัศน์ปกติเปลี่ยนแปลงไปจากที่ต้องถ่ายทอดสดคอนเสิร์ตเพลงป๊อปได้ถูกแทนที่ด้วยสารคดีเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของวลาดิมีร์ เลนิน ทางด้านรายการ "เวรียเมีย" พีธีกรสวมเสื้อผ้าอึมครึมแทนการแต่งกายตามปกติ ในตอนแรกชาวโซเวียตเชื่อว่าเป็นการแถลงการเสียชีวิตของอันเดรย์ คีรีเลนโค (เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1990) เพราะเขาไม่ได้เข้าร่วมในงานพิธีสวนสนามและเฉลิมฉลองครบรอบ 65 ปี การปฏิวัติสังคมนิยมแห่งเดือนตุลาคมอันยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสแดง นอกจากนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงผังรายการโทรทัศน์อย่างฉับพลัน เช่น การเตือนภัยสงครามและการเปลี่ยนการถ่ายทอดสดการแข่งขันฮ็อกกี้น้ำแข็งบนช่องรายการ 2 ด้วยการแสดงเพลง ซิมโฟนีหมายเลข 6 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี การถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟได้มีการประกาศในวันที่ 11 พฤศจิกายนพร้อมกันทางวิทยุและโทรทัศน์ส่วนการประกาศทางโทรทัศน์ได้รับการแถลงการโดยอีกอร์ คีรีลลอฟ ด้วยน้ำตา ในเวลา 11.00 น. ตามเวลามอสโก
ทางฝั่งโลกที่หนึ่งที่ได้คาดการณ์ว่าเลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม หลังส่งสารแสดงความยินดีแก่ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช ประธานาธิบดีแห่งแองโกลาในวันประกาศอิสรภาพของแองโกลา จากการประกาศอันล่าช้าทางฝั่งโลกที่หนึ่งมองว่าอาจมีปัญหาในการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ
วันที่ 11 พฤศจิกายน ยูรี อันโดรปอฟ ได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ ในช่วงงานร่างของผู้นำสหภาพโซเวียตถูกจัดแสดงบนเบาะกำมะหยี่ ซึ่งจัดขึ้นในขบวนที่อยู่เบื้องหลังโลงศพ มีเจ้าหน้าที่คุ้มกันของร่างเบรจเนฟร่วม 44 คน
กาลินา เบรจเนฟ ลูกสาวของ เบรจเนฟ ถูกเชิญตัวเขามาในพิธีพร้อมกับการ์ดสองคนตามหลัง อันโดรปอฟ ผู้สืบทอดตำแหน่งเลขาธิการพรรคเข้ากอด วิคตอเรีย เบรจเนฟ ภรรยาของเบรจเนฟ แต่อันโดรปอฟถูกกล่าวหาว่าไม่ให้ความสำคัญกับ กาลินา ข้อกล่าวหานี้ถูกโต้แย้งด้วยบทความในนิตยสาร "ไทม์" ในปี ค.ศ. 1982 อ้างว่า อันโดรปอฟ กอดทั้งสองและไม่ใช่แค่ วิคตอเรีย แม้กระนั้นในช่วง 15 เดือนที่อันโดรปอฟปกครอง กาลินาหยุดปรากฏตัวต่อสาธารณชน ในงานรัฐพิธีศพ อันโดรปอฟกล่าวยกย่องเบรจเนฟว่า "การต่อสู้ของเขานั้นได้ทำเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดระหว่างประเทศและพามนุษยชาติรอดพ้นภัยคุกคามจากสงครามนิวเคลียร์" และยกย่องนโยบายผ่อนคลายของเขา อันเดรย์ คีริเลนโค สมาชิกโปลิตบูโร ต่างหลั่งน้ำตาให้กับวิคตอเรียในงานรัฐพิธีศพ
"มีลิตซียา" ในมอสโกได้ทำการปิดกรุงมอสโก ในระหว่างงานศพในวันที่ 15 พฤศจิกายน เส้นทางใหญ่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาโดยตำรวจและทหารรักษาการณ์ของมอสโก ทหารผู้ยืนอยู่หน้าทำเนียบสหภาพสวมชุดรัดแขนสีแดงดำ ทำเนียบสหภาพได้รับการตกแต่งด้วยธงสีแดงและริ้บบินสีดำจำนวนมากและสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์แบบต่าง ๆ ในวันที่สาม โลงที่มีร่างของเลโอนิด เบรจเนฟ ถูกวางไว้บนรถปืนใหญ่ซึ่งลากจูงด้วยรถหุ้มเกราะบีอาร์ดีเอ็ม-2 สีเขียวมะกอกของกองทัพโซเวียต มีการนำพวงมาลัยหลายสิบชิ้นรวมถึงเครื่องอิสริยาภรณ์ของเบรจเนฟจากเจ้าหน้าที่ทหารของโซเวียตและผู้ร่วมงานคนอื่น ๆ ประดับตลอดเส้นทางไปยังสุสานเลนิน บนจัตุรัสแดง อันโดรปอฟเป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์เป็นคนแรก ตามด้วยดมีตรี อุสตีนอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อะนาโตลี อะเลคซันดรอฟ นักฟิสิกส์และประธานบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ และคนงานในโรงงาน หลังการกล่าวสุนทรพจน์ก็มีการได้แบกโลงศพนำโดย อันโดรปอฟ และ นีโคไล ตีโฮนอฟ ประธานสภารัฐมนตรีไปยังบริเวณใกล้สุสาน ครอบครัวเบรจเนฟอำลาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่นำร่างและโลงลงหลุมฝัง วิคตอเรีย จูบบนใบหน้าเบรจเนฟตามประเพณีของรัสเซีย ในขณะที่ร่างกายของเบรจเนฟถูกนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ ทหารวงดุริยางค์ได้บรรเลงเพลงชาติโซเวียต
ตามรายงานระบุว่าได้มีการทำร่างเบรจเนฟตกพื้นสองครั้ง ขณะที่ยกโลงศพขึ้นไปบนแท่นพิธีในทำเนียฟสหภาพ โลงศพของเบรจเนฟกลับตกลงไปด้านล่าง หลังจากนั้นก็มีการสร้างโลงศพใหม่ที่ทำจากโลหะและเมื่อนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ คนงานไม่สามารถจัดการน้ำหนักของโลงศพได้ทำให้โลงศพตกลงไปในหลุมฝังศพอย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรก็ดีเรื่องราวนี้กลับได้รับการโต้แย้งโดย เกออร์กี โควาเลนโค หนึ่งในคนงาน โดยกล่าวว่าทุกอย่างเรียบร้อย และโลงศพถูกลดระดับตามเสียงกระดิ่ง
บุคคลสำคัญจากต่างประเทศ.
ในงานรัฐพิธีศพเข้าร่วมจากต่างประเทศได้แก่ ประมุขแห่งรัฐจาก 32 ชาติ ผู้นำประเทศจาก 15 ชาติ รัฐมนตรีต่างประเทศจาก 14 ชาติและเจ้าชายจาก 4 ชาติ ในบรรดาผู้ทรงเกียรติต่างชาติเข้าร่วมงานรัฐพิธีศพอาทิ อินทิรา คานธีจากประเทศอินเดีย, ปีแยร์ โมรัว จากประเทศฝรั่งเศส, บาบรัค คาร์มาล จากประเทศอัฟกานิสถาน, ฟีเดล กัสโตรจากประเทศคิวบา, หวง ฮ่าจากประเทศจีน, ยัสเซอร์ อาราฟัตจากองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์, วอยแชค ยารูแซลสกี จากประเทศโปแลนด์, เมนกิสตู ไฮเล มาเรียม จากประเทศเอธิโอเปีย, โมสซา ทราออเร จากประเทศมาลี, เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ จากประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี, นิโคไล เชาเชสกู จากประเทศโรมาเนียและ ฮาฟิซ อัลอะซัด จากประเทศซีเรีย และอีกมากมาย ซึ่งอัลอะซัดได้ให้ชาวซีเรียไว้ทุกข์เป็นเวลา 7 วัน หลังการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟ นอกจากนี้ปีแยร์ ทรูโดนายกรัฐมนตรีแคนาดาได้ส่งนำลูกชายของเขาจัสติน ทรูโดไปร่วมในพิธีซึ่งในอนาคตจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีทางด้านประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกนไม่ได้เข้าร่วมพิธี แต่ส่งคณะผู้แทนนำโดยรองประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ จอร์จ ชูลท์ซ ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง วิลเลียม เจ. เคซี และที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ วิลเลียม พี. คลาร์ก จูเนียร์