pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาพ "ทารกจูปิเตอร์เลี้ยงโดยแพะแอมัลเทีย" (The Infant Jupiter Fed by the Goat Amalthea) (ค.ศ. 1630-1635) เป็นภาพที่ใช้ฉากภูมิทัศน์ ส่วนสำคัญของภาพคือร่างที่เปลือยเปล่าของนิมฟ์แอนดรัสเทีย (Andrastea) ที่ตัดกับสีหนักอื่น ๆ ของตัวแบบในภาพ แอนดรัสเทียมีผ้าพาดบริเวณสะโพกนั่งบนผ้าปูสีแดงบนพื้น มือหนึ่งบีบนมจากเต้านมของแพะแอมัลเทียใส่จานที่รอรับข้างล่าง ทารกจูปิเตอร์นั่งอยู่ข้างหลังถือขวดที่ว่างเปล่าและทำท่าร้องขออาหาร แซเทอร์โบกกิ่งไม้แสดงท่าชวนเล่นทารกจูปิเตอร์อยู่ทางขวาของ ภาพพิมพ์ลายแกะต่อมาโดย Schelte a Bolswert ทำให้คำสอนทางจริยธรรมของภาพนี้กระจ่างขึ้น: ตามคำจารึกบนภาพพิมพ์ที่ว่านมแพะที่เลี้ยงจูปิเตอร์ทำให้จูปิเตอร์กลายเป็นเทพที่มีชื่อเสียงในเรื่องความมีสัมพันธ์กับเทพและสตรีต่าง ๆ
"กษัตริย์เสวยน้ำจัณฑ์".
ยอร์ดานส์เขียนภาพนี้หลายครั้งรวมทั้งภาพหนึ่งที่เขียน ราว ค.ศ. 1640 ที่ตั้งอยู่ที่ราชพิพิธภัณฑ์ศิลปะในบรัสเซลส์ การฉลองอีพิฟานีย์ทำกันในวันที่ 6 มกราคม ในฟลานเดอส์ เป็นงานฉลองที่เต็มไปด้วยอาหาร, ไวน์ และความสนุกสนานที่ทำกันครอบครัว คนหนึ่งในการฉลองได้รับเลือกเป็น "กษัตริย์" ของคืนนั้นที่ยอร์ดานส์เขียนเป็นผู้ที่มีอายุมากที่สุดในห้อง ยอร์ดานส์เขียนหัวเรื่องเดียวกันอีกหลายครั้ง ในภาพหนึ่งมีคนในภาพถึงสิบเจ็ดคนนั่งเบียดกันในภาพ อีกภาพหนึ่งเป็นภาพที่มีช่องว่างมากกว่า ภาพแสดงอารมณ์ที่สนุกสนานของผู้อยู่ในภาพจากสีหน้าท่าทางต่าง ๆ จนเกือบจะเหมือนจะเกิดความทะเลาะกันอีกไม่นานนัก บ้างก็ตั้งท่าจะอาเจียนที่ดูน่าสมเพช ยอร์ดานส์ใช้ภาพเขียนในการแสดงความไม่ชอบความมึนเมาด้วยคำขวัญที่เขียนอยู่เหนือภาพว่า "ไม่มีอะไรที่เหมือนคนบ้าไปกว่าคนเมา"
"ผู้ใหญ่ร้องเพลง, เด็กร้องตาม".
"ผู้ใหญ่ร้องเพลง, เด็กร้องตาม" (As the Old Sang, So the young Pipe) เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1638 ถึงปี ค.ศ. 1640 เป็นภาพคู่กับ "กษัตริย์เสวยน้ำจัณฑ์" (พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส) ภาพเขียนทั้งสองภาพเป็นภาพที่แฝงคำสอนทางจริยธรรม และมีลักษณะการเขียนที่คล้ายกันมาก ภาพ "ผู้ใหญ่ร้องเพลง, เด็กร้องตาม" แสดงบุคคลสามชั่วคนที่เป็นชาวแอนต์เวิร์ปผู้มีอันจะกินนั่งรอบโต๊ะกินข้าวร้องเพลงด้วยกัน ภาพลักษณะนี้เป็นที่นิยมกันในบรรดาลูกค้าของยอร์ดานส์ ที่ยอร์ดานส์เขียนหลายครั้ง ในภาพนี้ยอร์ดานส์เขียนภาพของฟัน โนร์ต (พ่อตา) เป็นชายสูงอายุ ในภาพลักษณะนี้ผู้สูงอายุมักจะเป็นผู้นำในการร้องเพลงโดยมีผู้มีอายุน้อยกว่าและเด็กร้องตาม ชื่อภาพมาจากสุภาษิตจากหนังสือ "Spiegel van den Ouden ende Nieuwen Tijdt" ซึ่งเป็นหนังสือรวบรวมที่พิมพ์โดยยาโกบ กัตส์ในปี ค.ศ. 1632 กัตส์ผู้ถือลัทธิกาลแว็งแปลสุภาษิตเป็นคำสอนทางจริยธรรมสำหรับให้พ่อแม่ใช้สั่งสอนลูก ในภาพนี้ยอร์ดานส์ทั้งสื่อคำสอนทางจริยธรรมและแสดงให้เห็นว่าชนรุ่นเด็กจะเติบโตขึ้นมาแทนที่ชนรุ่นผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ นกฮูกในภาพที่เกาะบนเก้าอี้ของสตรีสูงอายุเป็นสัญลักษณ์ที่เตือนถึงความตายที่จะมาถึง
"โพรมีเทียส".
ภาพเขียน "โพรมีเทียส" (ค.ศ. 1640) โดยยาโกบ ยอร์ดานส์เป็นภาพเขียนจากตำนานเทพของไททัน โพรมีเทียสที่ถูกเหยี่ยวจิกตับทุกวัน แต่วันรุ่งขึ้นตับโพรมีเทียสก็งอกขึ้นมาใหม่ โพรมีเทียสถูกลงโทษโดยซูสเพราะความบ้าบิ่นที่ไปขโมยไฟให้มนุษย์ ที่มิใช่เป็นแต่เพียงไฟในทางวัตถุแต่เป็น "ไฟแห่งเหตุผล" ซึ่งอาจจะหมายถึงไฟของความสามารถของมนุษย์ในการสร้างศิลปะและการคิดค้นทางวิทยาศาสตร์ การวางภาพ "โพรมีเทียส" ของยอร์ดานส์ก็คล้ายกับของรือเบินส์ ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งของเหยี่ยว, โพรมีเทียสตาแดงหงายหลังอย่างวีรบุรุษ และการใช้การลงโทษหรือความเจ็บที่เห็นจากร่างกายที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นหัวใจของลักษณะการเขียนของฉบับของรือเบินส์
แต่ความแตกต่างอยู่ที่เฮอร์มีส ที่ดูเหมือนจะให้ความหวังบ้างเล็กน้อยกว่าภาพอื่น ๆ ที่เขียนกันมาที่เฮอร์มีสจะช่วยปล่อยโพรมีเทียส การวาดถุงกระดูกและรูปปั้นดินเผาที่เป็นสัญลักษณ์ของการสร้างมนุษย์ก็มิได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพที่เขียนโดยรือเบินส์ อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันคือความเจ็บปวดทรมานที่เห็นได้จากสีหน้าของโพรมีเทียสของยอร์ดานส์ ที่รือเบินส์เพียงแต่แสดงเป็นนัยจากร่างที่บิดของโพรมีเทียส ใบหน้าของโพรมีเทียสเป็นการศึกษาการวาดการแสดงสีหน้าของยอร์ดานส์ที่เห็นได้จากการเขียนภาพอื่น ๆ ของยอร์ดานส์เองและของศิลปินคนอื่นในยุคเดียวกัน
"ฝันร้าย".
"ฝันร้าย" (Night Vision) เป็นภาพของชายหนุ่มที่ได้รับความทรมานจากการปรากฏของหญิงเปลือย ทางด้านซ้ายของภาพเป็นหญิงชราและหญิงสาวแง้มประตูแอบมองเข้ามา ห้องสว่างด้วยแสงเทียน ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะตกใจกับภาพที่เห็น ยอร์ดานส์เน้นความเป็นความชั่วคราวของสิ่งที่เกิดขึ้นโดยการให้สิ่งที่เห็นในภาพเด่นจากฉากหลังที่มืด โดยการที่เด็กหนุ่มทำหม้อทองแดงและแท่นเทียนล้มลงมาอยู่ในฉากหน้าของภาพ นอกจากนั้นก็ยังเขียนรายละเอียดของเนื้อผ้า ยอร์ดานส์สร้างความรู้สึกว่ามีลมโบกอยู่ในห้องที่เห็นจากผ้าขาวที่ถือโดยสตรีที่มาปรากฏ และเสื้อผ้าสีแดงที่ดูไหวของหญิงชรา
เออร์วิน บีลเลอเฟลด์เสนอว่าน่าจะเป็นภาพที่เขียนจากเรื่องที่เขียนโดยนักเขียนกรีก Phlegon of Tralles สำหรับจักรพรรดิเฮเดรียน ที่ยอร์ดานส์อาจจะอ่านจากบทแปลหรืออาจจะเขียนจากฉบับที่เขียนในสมัยใกล้เคียงกันเช่นจาก "Die Braut von Korinth" โดยโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ เรื่องโบราณเป็นเรื่องของชายหนุ่มชื่อมาร์คีตผู้ไปพำนักอยู่กับคู่สามีภรรยาผู้มีฐานะดี ตอนกลางคืนขณะที่มาร์คีตกำลังนอนอยู่ก็ฝันถึงฟิลินิออนลูกสาวของคู่สามีภรรยาที่ตายไปแล้ว มาร์คีตฉวยชายผ้าที่ห่อร่างของฟิลินิออนผู้แปลงมาในร่างของแวมไพร์ที่ขอสมสู่กับมาร์คีต ชาริโตแม่ของฟิลินิออนถูกปลุกขึ้นมาด้วยเสียงในห้องของมาร์คีตก็ไปตามคนใช้มาที่ห้องเพื่อจะสำรวจว่ามีอะไรเกิดขึ้น เมื่อมาเห็นฟิลินิออนเข้าก็เกิดความตกใจ "ฝันร้าย" ของยอร์ดานส์เป็นภาพที่เขียนตรงกับคำบรรยายทุกอย่างในเรื่องของ Phlegon of Tralles และแสดงภาพตอนจุดสุดยอดของเรื่อง ภาพนี้แสดงให้เห็นอิทธิพลหลายอย่างที่ยอร์ดานส์ได้รับ เช่นการใช้แสงเทียนเป็นแสงหลักที่ได้มาจากงานของเอลส์ไฮเมอร์และการใช้การวาดความสว่างในความมืดจากการาวัจโจ
"ตำนานของคิวปิดและไซคี".
ในช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1639 ถึง ค.ศ. 1640 ยอร์ดานส์ได้รับงานจ้างให้เขียนภาพชุดให้แก่พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยบัลตาซาร์ เคอร์เบียร์ ผู้เป็นตัวแทนของพระองค์ในบรัสเซลส์ และเซซาเร อาเลสซานโดร สกาลยา นักการทูตที่พำนักอยู่ในแอนต์เวิร์ป ภาพชุดนี้มีด้วยกัน 22 ภาพที่แสดง "ตำนานของคิวปิดและไซคี" (ค.ศ. 1640-41) ขณะที่งานเขียนเป็นงานสำหรับตั้งแสดงที่ตำหนักของพระราชินีที่กรีนิช แต่ยอร์ดานส์ไม่ทราบว่าผู้จ้างเป็นใคร เมื่อยอร์ดานส์เสนอแบบให้แก่คนกลางผู้เป็นตัวแทนของราชสำนักอังกฤษ, เคอร์เบียร์ก็พยายามถวายคำแนะนำว่ารือเบินส์จะเป็นผู้เหมาะกับโครงการมากว่า แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะรือเบินส์มาเสียชีวิตเสียก่อนเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1640 เมื่อรือเบินส์เสียชีวิตแล้วยอร์ดานส์ก็ได้รับสัญญาการเขียนภาพทั้งหมด แต่งานก็ก้าวหน้าไปอย่างเชื่องช้าและในปีต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1641 โครงการการเขียนภาพชุด "ตำนานของคิวปิดและไซคี" ก็ต้องมาหยุดชงักลงเมื่อสกาลยาเสียชีวิต ยอร์ดานส์ไม่ได้ทำโครงการเสร็จมีเพียงแปดภาพเท่านั้นที่ส่งไปถึงอังกฤษ และมีเรื่องมีราวกันเกี่ยวกับเรื่องค่าจ้างจากทายาทของสกาลยาจนถึงรุ่นลูกของยอร์ดานส์
อีกชุดหนึ่งของภาพชุด "ตำนานของคิวปิดและไซคี" แขวนในบ้านของยอร์ดานส์ในแอนต์เวิร์ป อย่างน้อยก็เก้าภาพที่แขวนบนเพดานของซาลอนทางปีกใต้ของบ้าน โดยมีไซคีเข้าเฝ้าพระเจ้าเป็นภาพหลัก ภาพในชุดนี้ก็มี "พ่อของไซคีถามออราเคิลในวัดอะพอลโล", "ความรักของคิวปิดและไซคี", "ความอยากรู้อยากเห็นของไซคี", "คิวปิดหนี", และ "ไซคีเข้าเฝ้าพระเจ้า" ภาพบนเพดานเป็นภาพ "ลักษณะกินตา" (foreshortening) ทั้งสิ้นเมื่อมองจากข้างล่าง และการใช้ทัศนมิติมาจากงานเขียนของรือเบินส์บนเพดานวัดเยซูอิดในแอนต์เวิร์ปโดยตรง ภาพเขียนดูได้จาก octagonal 'aperture' frame จากการสำรวจทรัพย์สินที่ทิ้งเอาไว้ของหลานของยอร์ดานส์ ภาพชุดนี้เป็นส่วนหนึ่งของบ้านที่ขายในปี ค.ศ. 1708
"ครอบครัวพระเยซูและผู้อื่นกับสัตว์ต่าง ๆ ในเรือ".
ลักษณะงานของยอร์ดานส์ระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษจะเห็นได้จากภาพ "ครอบครัวพระเยซูและผู้อื่นกับสัตว์ต่าง ๆ ในเรือ" (The Holy Family with Various Persons and Animals in a Boat) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 ขณะนั้นยอร์ดานส์มีอายุเกือบห้าสิบปีแล้ว งานเขียนในช่วงนี้ส่วนใหญ่เป็นงานที่เขียนโดยผู้ช่วยภายใต้การดำเนินงานของยอร์ดานส์ และผลงานก็เริ่มลดน้อยลง ในภาพนี้ยอร์ดานส์ใช้คนในรูปเป็นจำนวนมากซึ่งทำให้เป็นงานหนักสำหรับผู้สูงอายุ สีที่ใช้เป็นสีที่เรียบออกไปทางเทาน้ำเงินและน้ำตาล ท่าทางการวางท่าของแบบในรูปสำรวมขณะที่ร่างมีลักษณะเป็นเหลี่ยม
"ชัยชนะของเฟรเดอริก แฮ็นดริก".
"ชัยชนะของเฟรเดอริก แฮ็นดริก" (The Triumph of Frederik Hendrik) เขียนในปี ค.ศ. 1651 เป็นภาพของคนกว่าห้าสิบคนล้อมรอบเจ้าชายเฟรเดอริก แฮ็นดริก และพระญาติ ที่เขียนเพื่อเป็นเกียรติแก่เฟรเดอริก แฮ็นดริก เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และเป็นภาพที่จ้างโดยพระชายาอามาเลียแห่งซ็อลมส์ อามาเลียจ้างให้เขียนงานเพื่อเป็นเกียรติแก่เฟรเดอริก แฮ็นดริกที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1647 การสร้างงานเขียนประเภทนี้เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้นเพื่อที่จะแสดงความกล้าหาญและเป็นการสรรเสริญผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว แทนที่จะบรรยายเหตุการณ์โดยใช้ภาพหรือรูปสัญลักษณ์ตามปกติ ยอร์ดานส์ใช้อุปมานิทัศน์โดยให้เฟรเดอริก แฮ็นดริกนั่งบนบัลลังก์ที่เป็นการแสดงความเป็นวีรบุรุษและเป็นผู้ทรงคุณธรรม ภาพนี้ตั้งแสดงในห้องส้มที่เฮยส์เตินบอส (Huis ten Bosch, "บ้านในป่า") ซึ่งเป็นที่ประทับนอกเมืองของอามาเลีย ยอร์ดานส์ได้รับเลือกให้เป็นผู้เขียนเพราะเป็นจิตรกรคนสำคัญหนึ่งในสามคนของฟลานเดอส์ (อีกสองคนคือเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และอันโตนี ฟัน ไดก์)
ในภาพนี้เฟรเดอริก แฮ็นดริกอย่างเทพบนรถม้าแห่งชัยชนะ และแสดงความเป็นผู้ที่นำมาซึ่งความสงบและความอุดมสมบูรณ์ที่เห็นได้จากช่อมะกอกและกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ เหนือพระเศียรของเฟรเดอริก ทั้งสองข้างของภาพเป็นภาพเหมือนของผู้ถือสิ่งต่าง ๆ จากทั้งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกและตะวันตก ที่ทำให้มีความรู้สึกว่าเฟรเดริคเป็นบุคคลสำคัญผู้เดียวที่มีนำมาซึ่งชัยชนะทางทหารและความมั่งคั่งอันล้นเหลือของสาธารณรัฐ ภาพ "ชัยชนะของเฟรเดอริก แฮ็นดริก" เป็นภาพที่ซับซ้อนเป็นอย่างมาก แม้แต่นักวิชาการปัจจุบันก็ยังถกเถียงกันถึงสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่ยอร์ดานส์ใช้ในภาพ และยังเห็นกันว่าเป็นภาพที่ยากที่จะตีความหมาย แต่โดยทั่วไปแล้วไม่ยากที่จะทราบว่าความหมายหลักที่ยอร์ดานส์ต้องการจะสื่อ
"ตาของเจ้าของทำให้ม้าดูอ้วน".
ยอร์ดานส์มักจะวาดภาพจากสุภาษิตโดยใช้ตัวแบบในภาพในการสื่อความหมายของสุภาษิตซึ่งมักจะเป็นคำเตือนอย่างใดอย่างหนึ่ง วิธีนี้เป็นการง่ายที่จะเปรียบเทียบงานของยอร์ดานส์กับงานของเปียร์เตอร์ เบรอเคิลที่มักจะเขียนจากสุภาษิตเช่นกัน ยอร์ดานส์เห็นว่าเป็นวิธีที่สะดวกในการแสดงถึงความโง่และความผิดพลาดของมนุษย์ และมักจะใช้สุภาษิตที่สื่อความหมายในการมองโลกในแง่ดี ยอร์ดานส์มักจะใช้ตัวแบบในการอธิบายความหมายของสุภาษิตไม่ว่าจะอย่างตรงไปตรงมาหรือเป็นนัยยะ เช่นในภาพ "ตาของเจ้าของทำให้ม้าดูอ้วน" (The Eye of the Master Makes the Horse Fat) ที่เป็นภาพม้ายืนอยู่ท่ามกลางความมั่งคั่งซึ่งเป็นการแสดงถึงการบริหารจัดการที่ดี ยอร์ดานส์ใส่เทพเมอร์คิวรีที่มีอิทธิพลต่อม้า
ออกแบบพรมแขวนผนัง.
ร่างภาพ "ในครัว" (Interior of a Kitchen) เป็นงานร่างชิ้นสำคัญที่สุดในบรรดางานร่างออกแบบมากมายสำหรับพรมแขวนผนังที่ยอร์ดานส์เขียน พรมแขวนผนังเป็นงานที่มีค่าตลอดสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรก พรมแขวนผนังผืนใหญ่ ๆ เริ่มปรากฏบนผนังของเจ้านายหรือขุนนางผู้มั่งคั่งในยุโรปในราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้อุปถัมภ์งานมักจะจ้างจิตรกรเช่นยาโกบ ยอร์ดานส์, เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และปีเอโตร ดา กอร์โตนา ให้แสดงผู้อุปถัมภ์ในผืนพรมในรูปของบุคคลสำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์หรือตำนานเทพเพื่อเป็นการยกย่องตนเอง ยอร์ดานส์ประสบความสำเร็จในการออกแบบพรมทอแขวนผนังเป็นอย่างมาก ที่ทำให้ได้รับงานจากหลายงานในการสร้างพรมชุดต่าง ๆ และได้ชื่อว่าเป็นผู้นำในการออกแบบพรมทอแขวนผนังคนหนึ่งในยุคนั้น
กระบวนการในการออกแบบของยอร์ดานส์ก็เริ่มด้วยการวาดภาพร่างขนาดเล็กของแบบที่จะให้ทอโดยใช้สีน้ำ แม้ว่าบางงานจะใช้สีน้ำมัน งานร่างส่วนใหญ่เขียนบนกระดาษหรือต่อมาบนผืนผ้าใบโดยตรง ต่อมาก็จะขยายภาพร่างให้ใหญ่ขึ้นและเพิ่มรายละเอียดเพื่อใช้เป็นแบบตัวอย่าง (Modello) สำหรับขนาดเต็มที่ช่างทอใช้เป็นแบบในการทอพรมจริง งานพรมแขวนผนังของยอร์ดานส์เป็นงานที่ทำให้ชนชั้นเจ้านายที่ถือว่าเป็นสิ่งมีค่าที่ต้องนำติดตัวไปด้วยในการเดินทางหรือไปศึกสงครามเพราะถือว่าเป็นเครื่องแสดงฐานะและศักดิ์ศรี หัวเรื่องที่ยอร์ดานส์ทำก็แตกต่างกันไปที่รวมทั้งตำนานเทพ ประวัติศาสตร์ หรือชีวิตชนบท ข้อที่น่าสังเกตในงานพรมของยอร์ดานส์คือจะแน่นไปด้วยผู้คนที่เป็นผลให้ออกมาเป็น "ภาพทอ" (woven picture) ซึ่งก็เป็นลักษณะการเขียนจิตรกรรมชีวิตประจำวันที่เขียนบนผืนผ้าใบ
ภาพร่างสำหรับพรมแขวนผนัง "ในครัว" เป็นตัวอย่างของงานร่างที่ใช้หมึกสีน้ำตาลและทาสีบนชอล์กสีดำบนกระดาษเพื่อวาดภาพนิ่งบนโต๊ะและแสดงให้เห็นการจัดผู้ที่อยู่ในภาพ พรมที่ทอออกมาเปลี่ยนไปจากแบบที่ออกบ้างแต่ก็เป็นลักษณะเดียวกับแบบที่ออกซึ่งนำมาจากการวาดภาพนิ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ของฟรันส์ ชไนเดอส์ จิตรกรจากแอนต์เวิร์ป
การวาดเส้น.
นอกไปจากความสามารถในงานจิตรกรรมและการออกแบบพรมแขวนผนังแล้วยอร์ดานส์ก็ยังมีความสามารถในการวาดเส้น ที่จะเห็นได้จากงาน 450 ชิ้นที่กล่าวว่าเขียนโดยยอร์ดานส์ แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่างานทั้งหมดเป็นของยอร์ดานส์หรือไม่หรือบางส่วนเป็นของรือเบินส์เพราะลักษณะงานเขียนของจิตรกรสองคนนี้มีความคล้ายคลึงกัน ยอร์ดานส์และจิตรกรร่วมสมัยนิยมวิธีแบบเฟลมิชที่มีแนวโน้มในการสร้าง, ขยาย และเพิ่มเติมร่างที่เตรียมไว้สำหรับงานเขียนใหญ่เพื่อที่จะเพิ่มความหมายและการสื่อความหมายของภาพให้มากยิ่งขึ้น ในฐานะจิตรกรภาพร่าง ยอร์ดานส์มักจะใช้สีน้ำทึบในการเตรียมภาพร่างและเป็นผู้ที่มีความประหยัดในการใช้กระดาษที่จะไม่ลังเลที่จะเติมแถบกระดาษหรือตัดส่วนที่ไม่ต้องการออกไป หรือแปะบนร่างที่ทำไว้แล้วเพื่อแก้และได้ผลตามที่ต้องการ
"อุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน".
หัวเรื่องของภาพนี้เป็นที่ถกเถียงกันมานาน การวางสตรีเปลือยบนหลังวัดอาจจะเป็นนัยยะถึงเรื่องการข่มขืนยูโรปา โดยยูโรปาเป็นสตรีเปลือยและเทพจูปิเตอร์ในร่างของวัว ข้อถกเถียงอีกข้อหนึ่งคือหัวเรื่องที่เขียนที่อาจจะเป็นอุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน ถ้าเป็นอย่างหลังวัวก็จะเป็นสัญลักษณ์ของราศีพฤษภ ขณะที่สตรีถือช่อดอกไม้เป็นเทพีฟลอราผู้เป็นเทพีแห่งฤดูใบไม้ผลิ ผู้ที่มากับเทพีฟลอราน่าจะเป็นเทพซีรีสและเทพไซเรนัส (Silenus) ผู้เป็นครูและที่ปรึกษาของเทพแบ็กคัส
Jacob Jordaens
จาค็อป จอร์แดงส์
เจคอป จอร์แดงส์
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต  เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ที่ลอนดอนบะระห์แห่งริชมอนด์อัพพอนเทมส์ 18.8 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้ของชาริงครอสในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร และเหนือใจกลางลอนดอนบนฝั่งแม่น้ำเทมส์ เป็นพระราชวังที่ไม่ได้ใช้ประทับโดยพระราชวงศ์อังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18
พระราชวังเดิมสร้างสำหรับพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ ข้าราชสำนักคนโปรดในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ราวปี ค.ศ. 1514 แต่ในปี ค.ศ. 1529 โวลซีย์ก็หลุดจากความเป็นคนโปรด พระองค์ทรงยึดพระราชวังและทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้น
ในศตวรรษต่อมาพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ก็ทรงเริ่มโครงการขยายพระราชวังให้ใหญ่ขึ้นไปอีกโดยมีพระประสงค์ที่จะให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็มาหยุดชะงักลงในปี ค.ศ. 1694 ทำให้พระราชวังมีลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดของสองสมัยสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และสถาปัตยกรรมบาโรก แม้ว่าจะมีลักษณะที่แตกต่างกันของสถาปัตยกรรมแต่ก็ยังมีลักษณะของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยทั่วไปอยู่อย่างหนึ่งคือการสร้างด้วยอิฐแดง
ในปัจจุบันพระราชวังเปิดให้ประชาชนเข้าชมและเป็นจุดที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญที่สุดที่หนึ่งของลอนดอน นอกจากนั้นก็ยังเป็นสถานที่สำหรับการจัดงานประจำปีสองงาน “เทศกาลพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” และ “การแสดงดอกไม้ประจำปีพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตและพระราชวังเซนต์เจมส์เป็นพระราชวังเพียงสองพระราชวังในพระราชวังหลายพระราชวังที่เป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ยังเหลือรอดอยู่
พระราชวังแฮมพ์ตัน
อัครบาทหลวงออกัสตินแห่งแคนเตอร์บรี
อัครบาทหลวงแห่งแคนเตอร์บรี
อาร์คบิชอปแห่งแคนเตอร์บรี
Darius the Great
อู๋ จิ้งยวี่
อู๋ จิ้งยวี่  เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 เป็นนักเทควันโดชาวจีน
อู๋ จิ้งยวี่เติบโตมาในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น มณฑลเจียงซี เล่นเทควันโดเมื่อยังเป็นวัยเด็กอยู่ สนิทกับเฉิน ซ่งเพื่อนร่วมทีมชาติ
เมื่อเล่นทีมชาติครั้งแรก ไม่ได้เหรียญอะไรเลย จนในปี 2549 อู๋ จิ้งยวี่สามารถคว้าเหรียญแรกมาได้ ปี 2550 อู๋ จิ้งยวี่ก็สามารถคว้าเหรียญมาได้ ในปี 2551 จีนเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก อู๋ จิ้งยวี่กระทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เหรียญให้คนจีนชื่นชม แต่สุดท้ายก็ได้เหรียญมาอย่างสมใจ
ในฐานะเป็นทูตบริษัทซูซูกิ.
หลังโอลิมปิก บริษัทซูซูกิ ในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น ได้ติดต่อให้มาเป็นทูตของบริษัท มีการออกอากาศโฆษณาโทรทัศน์ที่มีอู๋ จิ้งยวี่แสดงครั้งแรก ถือเป็นนักเทควันโดจีนคนแรก ที่เป็นทูตของบริษัทรถยนต์
ประชาชนชาวจีนรู้จัก อู๋ จิ้งยวี่ มากขึ้น ทำให้เป็นที่รู้จักและขอตัวไปออกรายการโชว์ต่างๆ ไม่แพ้ตระกูลโลเปซ ของสหรัฐฯ
อู๋ จิ้งยวี่ ได้ไปปรากฏในสินค้าต่างๆ เช่น ตราไปรษณียากร ในประเทศต่างๆ ในแถบแอฟริกา
วู จิงยู
เลิฟ มี น็อท รักมีนัย
เลิฟ มี น็อท รักมีนัย หรือ "Love Me Not" เป็นละครเกาหลี ที่กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวผู้มีชื่อเสียงและมีหน้าตาในสังคม ซึ่งเนื้อเรื่องได้กล่าวถึง จูเลียง (รับบทโดย Kim Joo Hyuk คิมจูฮยอก 김주혁) ผู้ซึ่งกำลังเริ่มตกหลุมรัก แต่ก่อนนั้นเขาไม่เคยเชื่อในเรื่องของความรักตั้งแต่แม่ของเขาจากไปตั้งแต่เมื่อยังเด็ก ส่วน รยูมิน (รับบทโดย Moon Geun Young มุนกึนยอง 문근영) เป็นโรคซึ่งทำให้เธอถึงขั้นตาบอด การจากไปของพ่อเธอนั้นทำให้หัวใจของเธอเย็นชาและเริ่มตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยการปิดกั้นความรักที่เข้ามาทุกวิถีทาง เธอได้รับสืบทอดมรดกจากพ่อของเธอ ภายหลังจูเลียงรู้ข่าวเกี่ยวกับการรับมรดกของเธอทำให้เขาเริ่มโกหกกับเธอว่าเขาเป็นพี่ชายที่สูญหายไปซึ่งเธอกำลังตามหาอยู่พอดี เขาใช้เงินมรดกเพื่อปรนเปรอความสนุกของตัวเอง มินเริ่มแบ่งเอาความรักแบบพี่น้อง รวมทั้งสร้างความผูกพันกับจูเลียง และหัวใจของเธอก็เริ่มอุ่นขึ้นและเปิดกว้างต่อความรักในที่สุด
วันฉายภาพยนตร์: 11/09/2006 (เกาหลี)
ประเภท: เมโรดราม่า (ภาพยนตร์เศร้ากดดันจิตใจ)
บริษัท: Sidus FNH, Pan Communication, Uri Films
ผู้กำกับ: Lee Cheol-ha
นักแสดง: Kim Joo Hyuk, Moon Geun Young
เว็บไซต์ทางการ: Official Site
วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล
วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 ที่อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า "แมว" หรือเป็นที่รู้จักว่า "เสี่ยแมว" เป็นบุตรชายของ ดร.เมธา หรือพ่อเลี้ยงเมธา เอื้ออภิญญกุล และนางธีรวัลย์ หรือแม่เลี้ยงธีรวัลย์ เอื้ออภิญญกุล (สกุลเดิม;กันทาธรรม) โดยบิดาเคยเป็นอดีต ส.ส.แพร่ มีพี่น้อง 3 คน คือ
นายวรวัจน์ จบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จบปริญญาโท สาขาพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และจบปริญญาเอก สาขาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
นายวรวัจน์ เริ่มทำงานการเมืองในนาม "กลุ่มเมืองแพร่" ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ดำรงตำแหน่ง 2 สมัย นายวรวัจน์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 ในนามของพรรคชาติไทย และได้รับเลือก จนกระทั่งได้ย้ายไปอยู่ พรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งเช่นกัน และพรรคไทยรักไทย ก็ได้ถูกตัดสินยุบพรรคใน พ.ศ. 2550 นายวรวัจน์จึงย้ายไปสังกัด พรรคพลังประชาชน ใน พ.ศ. 2550 นายวรวัจน์ลงสมัครรับเลือกตั้งที่ จังหวัดแพร่ ในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือก
เมื่อเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 และมีการสลายการชุมนุมในวันที่ 13 เมษายน นายวรวัจน์จึงแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้สร้างความขัดแย้งและส่งผลกระทบต่อประชาชนทั้งประเทศ ซึ่งก็ยังไม่มีใครยืนยันว่าข้อเท็จจริงเป็นอย่างไรว่าผู้ใดเป็นคนกระทำ ดังนั้น จึงต้องเปิดเผยข้อมูลให้ครบทุกด้าน โดยนายวรวัจน์ ยังเชิญชวนประชาชนว่าหากใครที่มีคลิปหรือได้ถ่ายภาพ ก็ให้ส่งมาให้ที่พรรคเพื่อไทย
ต่อมาวันที่ 23 เมษายน นายวรวัจน์ ลุกขึ้นอภิปรายและได้ขอใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญ ในการนำภาพผู้เสียชีวิต ภาพเหตุการณ์ และญาติผู้ชีวิต จากการสลายการชุมนุมมาชี้แจงในรัฐสภา โดยยืนยันและรับรองด้วยเกียรติของสมาชิกรัฐสภา และตำแหน่ง ส.ส.เพราะตนได้ไปพบด้วยตนเอง ทั้งนี้หากประธานไม่ให้พูดในรัฐสภาจะลงไปแถลงข้างล่าง แต่ปรากฏว่า นายประสพสุข บุญเดช ประธานวุฒิสภา ทำหน้าที่ประธานการประชุม ไม่อนุญาต โดยยืนยันว่า นายชัย ชิดชอบ ประธานสภาได้วินิจฉัยแล้ว จากนั้น นายวรวัจน์ ได้เปิดคลิปวิดีโอพร้อมภาพนิ่งประกอบ เป็นภาพชาย รปภ. 2 คนที่เสียชีวิตลอยน้ำมา ถูกมัดมือและปาก โดยชูภาพนิ่งประกอบว่าชายทั้งสองเป็นการ์ด นปช. ที่เคยไปยืนบนเวที นปช. ในวันที่ 22 มีนาคม ที่ผ่านมา พร้อมกับฉายคลิปวิดีโอทหารรุมทำร้ายผู้ชุมนุมรายหนึ่ง ระหว่างการเข้าสลายการชุมนุมที่สามเหลี่ยมดินแดง นายวรวัจน์ กล่าวว่า ตนขอให้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ลาออก และเอาคนกลางมาสอบหาข้อเท็จจริง
ต่อมานายวรวัจน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ระหว่างดำรงตำแหน่งเคยมีแนวคิดที่จะนำความเชื่อ และพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ เช่น พญานาค ควายธนู เสน่ห์ยาแฝด น้ำมนต์ ปลัดขิก มาทำเป็นสินค้าทางวัฒนธรรมเพื่อขายเป็นที่ระลึก จนได้รับเสียงฮือฮาจากประชาชนอย่างมาก ต่อมาพรรคถูกยุบ นายวรวัจน์จึงย้ายไปสังกัด พรรคเพื่อไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ.
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยที่นายวรวัจน์ ได้มอบหมายภารกิจให้รัฐมนตรีช่วยว่าการ ให้กำกับดูแลการศึกษาเป็นรายภาค แทนการแบ่งงานในรูปแบบเดิมที่ใช้การแบ่งภารกิจตามหน่วยงาน โดยนายวรวัจน์ จะดูแลรับผิดชอบในพื้นที่ภาคเหนือ ภาคใต้ และกรุงเทพมหานคร ซึ่งการบริหารงานของนายวรวัจน์ ได้ถูกสมาชิกในพรรคเดียวกัน วิพากษ์วิจารณ์ถึงแนวทางการบริหารงาน และการแต่งตั้งข้าราชการระดับสูง
นอกจากนี้ นายนายวรวัจน์ ยังนำแนวคิดนอกกรอบเพื่อที่จะหารายได้เข้าโรงเรียนดัง โดยการนำระบบแป๊ะเจี๊ยะเข้ามาในระบบการคัดเลือกนักเรียน รวมทั้งยังได้กำหนดนโยบายพิจารณาเงินงบประมาณพิเศษ ให้กับมหาวิทยาลัยที่ดำเนินการตามแนวทางของรัฐบาล
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) ซึ่งต่อมากลุ่มพนักงาน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ได้จัดทำใบปลิว "ความไร้ธรรมาภิบาลของ รมว.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" เผยแพร่กล่าวถึงพฤติกรรมที่ไม่ชอบมาพากลของนายวรวัจน์ พร้อมกับนัดแต่งชุดดำประท้วง ในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป รวมทั้งมีการเขียนจดหมายปิดผนึก และจดหมายเปิดผนึก "ไว้ทุกข์ให้กับความถดถอยของการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในประเทศไทย" เผยแพร่ต่อสาธารณะ อีกทั้งยังมีการพูดถึงการบริหารจัดการที่ไม่เป็นธรรม การใช้อำนาจให้พวกพ้อง ญาติสนิทได้ผลประโยชน์ในกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การตัดงบ และความตั้งใจที่จะทำลายสวทช กระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรีในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556
หม่อมเจ้าหญิงภานุมา ยุคล
พระจันทร์สีน้ำเงิน (ดาราศาสตร์)
หอสมุดดิจิทัลแห่งโลก  เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 21 เมษายน 2552 เป็นบริการห้องสมุดในอินเทอร์เน็ตที่รวบรวมทรัพยากรความรู้ที่เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมของหลายประเทศทั่วโลก เอกสารคุณค่าเหล่านี้ ได้แก่ หนังสือหายาก เอกสารต้นฉบับตัวเขียนและฉบับพิมพ์ แผนที่ รวมทั้งสื่อบันทึกเสียง ภาพยนตร์ รูปภาพ และภาพพิมพ์ ที่แปลงเป็นรูปดิจิทัลเพื่อให้บริการฟรีในอินเทอร์เน็ตที่ โครงการนี้เกิดจากความร่วมมือระหว่างยูเนสโกและหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน โดยตั้งความหวังไว้ว่าจะเป็นแหล่งรวมห้องสมุดสถาบันวัฒนธรรมจากทั่วโลก ปัจจุบันให้บริการสืบค้น 7 ภาษา คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย ภาษาสเปน ภาษาจีน ภาษาอารบิก และภาษาโปรตุเกส ซึ่งเป็นภาษาราชการของสหประชาชาติ เป้าหมายสำคัญที่ยูเนสโกและหอสมุดรัฐสภาอเมริกันย้ำ คือ การเติมเต็มช่องว่างดิจิทัลระหว่างประเทศต่าง ๆ เปิดโอกาสให้โลกรับรู้ รู้จักวัฒนธรรมของกันและกัน และเรียนรู้มากขึ้นเพื่อสร้างความเข้าใจและสันติภาพในโลก ซึ่งเทคโนโลยีสมัยใหม่โดยเฉพาะโครงการหอสมุดดิจิทัลสามารถเสนอความรู้ดิจิทัลและแบ่งปันกันอย่างเสรี หอสมุดแห่งชาติ 5 แห่ง ที่ร่วมริเริ่มกิจกรรมนี้ได้แก่ หอสมุดแห่งชาติอเล็กซานดรินา อียิปต์ หอสมุดแห่งชาติจีน หอสมุดแห่งชาติบราซิล และหอสมุดแห่งชาติรัสเซีย
ขนมนมสาว
ขนมจ็อก
ความสูง
ความสูง คือการวัดระยะทางตามแนวตั้ง ใช้อธิบายว่าวัตถุใด ๆ อยู่สูงเท่าไรจากระดับอ้างอิงเช่น ความสูงของเครื่องบินจากพื้นโลก ความสูงของภูเขา ความสูงจากระดับน้ำทะเล ความสูงสามารถเรียกว่า ส่วนสูง หรือระดับความสูง  คำว่า "ความสูง" สามารถตีความหมายได้สองแบบ คือ วัตถุนั้นสูงยืนจากพื้นเท่าไร หรือ วัตถุหรืออยู่เหนือจากพื้นเท่าไร ตัวอย่างเช่น เราสามารถพูดได้ว่า "นั่นเป็นตึกสูง" (สูงยืนจากพื้น) หรือ "เครื่องบินบินอยู่สูงบนฟ้า" (เหนือจากพื้น) ซึ่งทั้งสองแบบสามารถใช้เป็นความสูงค่าหนึ่งของวัตถุ เช่น "ตึกหลังนั้นสูง 50 เมตร" หรือ "ความสูงของเครื่องบินอยู่ที่ 10,000 เมตร" เป็นต้น ค่าความสูงจะวัดจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่งขนานกับแกนตั้งตามแนวดิ่ง (แกน Y)
สูง
เซเวนเดส์
เซเวนเดส์  เป็นโปรเจกต์พิเศษจากค่ายกามิกาเซ่ เป็นการนำนักร้องหญิง 7 คนในค่าย ประกอบด้วย พรปวีณ์ นีระสิงห์, เขริกา โชติวิจิตร, พิมประภา ตั้งประภาพร, ชรัฐฐา อิมราพร, ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์, พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ และจามิล่า พันธ์พินิจ มารวมตัวกัน เปิดตัวซิงเกิลแรก เพลง ภาวะโลก Luv
พ.ศ. 2552 ช่วงต้นปี สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ผู้บริหารค่ายกามิกาเซ่ได้ขอลาออกจาก RS โดยให้เหตุผลว่าอยากออกไปสร้างโมเดลธุรกิจใหม่ๆ ทำให้ตำแหน่งนี้ว่างอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนจะมีการดึง หทัย ศราวุฒิไพบูลย์ ที่เป็นครีเอทีฟของอาร์เอสในขณะนั้นมารับช่วงเป็นผู้บริหารแทน ทางค่ายกามิกาเซ่ได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ขึ้นเป็นครั้งแรกมีชื่อว่า One-2-Call Freedom Zheza Zim Presents Kamikaze Live Concert เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ที่รอยัลพารากอนฮอลล์ สยามพารากอน พร้อมกับการขึ้นโชว์ของโปรเจกต์พิเศษที่มีชื่อว่า "Seven Days" เป็นคอนเซ็ปท์ 7 สาว 7 วัน มีสมาชิก คือ เฟย์ จินนี่ พิม แจม หวาย มิน มิล่า มีผลงานออกมา 1 อัลบั้ม (อนึ่งก่อนถึงคอนเสิร์ตครั้งนี้ อิงค์กับเบสท์ สมาชิก 2 ใน 4 คน ของวง ชิลลี่ไวท์ช็อค ได้ขอถอนตัวจากการเป็นศิลปินทำให้เหลือกามิกาเซ่รุ่น 1 เพียง 20 คน)
ทันทีที่มีการปล่อยมิวสิควีดีโอในเพลง ภาวะโลก Luv ออกมา ก็ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเลียนแบบมิวสิควีดีโอของเกิร์ลกรุ๊ปเคป๊อปถึง 3 วงด้วยกัน คือ เกิร์ลส์เจเนเรชั่น, วันเดอร์เกิร์ลส์ และเซเว่นไซส์
ขนมชะมด เป็นขนมที่มีหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาและสุโขทัย มีกล่าวไว้ในจดหมายเหตุว่า ในตลาดขายขนมหรือป่าขนมมีขนมชะมดขายด้วย
ขนมนี้จัดเป็นขนมเสี่ยงทายในงานแต่งงาน ไส้เป็นถั่วทองแช่น้ำนึ่งสุกโขลกผสมเกลือและพริกไทย เป็น 3 ลูกบีบติดแล้วชุบแป้งทอด ถ้าทอดแล้วแยกออกจากกัน หมายความว่าจะอยู่ด้วยกันไม่ยืด ถ้ายังติดกัน 2 ลูก หมายความว่าจะมีลูกยาก บางทีต้องชุบแป้ง 3-4 ครั้งจึงไม่แตกจากกัน การแตกจากกันของขนมนี้หมายถึงความแตกแยกของคู่สมรส บางครั้งต้องเปลี่ยนคนทำใหม่ เรียกว่า หาหมอมาแก้
ขนมที่ใกล้เคียงกับขนมชะมดได้แก่ ขนมสามเกลอ ซึ่งวิธีทำและรูปร่างคล้ายกันแต่ไส้ต่างไปคือไส้กระฉีกผสมถั่วทองบดหุ้มด้วยแป้งข้าวเหนียวแล้วชุบแป้งทอด กับขนมละมุดที่คล้ายขนมสามเกลอแต่ทำเป็นลูกโดดขนาดใหญ่
ความเชื่อ ประเพณีนิยม ที่เกี่ยวข้องกับ ขนมชะมด ขนมสามเกลอ