pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แม้ว่าท่านจะต่อต้านการบูชารูปเคารพ ก็ตามอาซัร บิดาของท่านยังคงส่งนบีอิบรอฮีมไปขายรูปเคารพของเขาในตลาด ที่นั่นนบีอิบรอฮีมจะตะโกนถามผู้คนที่เดินผ่านไปมาว่า "ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า พวกมันจะไม่ช่วยอะไรท่านและพวกเขาจะทำร้ายท่านไม่ได้! ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า" จากนั้นนบีอิบรอฮีมจะเยาะเย้ยรูปเคารพ ท่านพาพวกรูปเคารพไปที่แม่น้ำ ผลักหน้าพวกมันลงไปในน้ำ แล้วสั่งพวกมันว่า "ดื่มสิ ดื่ม!" นบีอิบรอฮีมถามบิดาของท่านอีกครั้งว่า "ลูกจะเคารพบูชาสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้ยิน หรือทำความดีใดๆ ได้อย่างไร" อาซัร ตอบว่า "เจ้ากล้าปฏิเสธพระเจ้าของพวกเราหรือ ออกไปให้พ้นสายตาข้า!" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "ขอพระเจ้ายกโทษให้ท่าน ข้าพเจ้าจะไม่อยู่กับท่านและรูปเคารพของท่านอีกต่อไป" หลังจากนั้นนบีอิบรอฮีทก็ออกจากบ้านบิดาของท่านไปตลอดกาล ในช่วงเทศกาลหนึ่งในหลายๆ เทศกาลที่จะจัดขึ้นในเมือง ผู้คนจะมารวมกันในพระวิหารและวางอาหารบูชาต่อหน้ารูปเคารพของพวกเขา วิหารที่โดดเด่นที่สุดของอูร คือ Great Ziggurat ซึ่งสามารถเห็นได้ในปัจจุบัน นบีอิบรอฮีมจะถามพวกเขาว่า "ท่านกำลังบูชาอะไร? รูปเคารพเหล่านี้ได้ยินเมื่อท่านเรียกพวกมันหรือไม่ พวกมันสามารถช่วยท่านหรือทำร้ายท่านได้หรือไม่" คนเหล่านั้นจะตอบว่า "เป็นวิถีแห่งบรรพบุรุษของเรา" นบีอิบรอฮีมประกาศว่า "ข้าเบื่อเทพเจ้าของท่าน! แท้จริงฉันเป็นศัตรูของพวกมัน" ผ่านไปหลายปี นบีอิบรอฮีมกลายเป็นชายหนุ่ม ท่านยังไม่เชื่อว่าคนของท่านกำลังบูชารูปปั้น ท่านหัวเราะทุกครั้งที่เห็นพวกเขาเข้ามาในวิหาร ก้มหน้าลง ถวายอาหารที่ดีที่สุดแก่รูปปั้นอย่างเงียบๆ ร้องไห้และขอการให้อภัยจากพวกเขา เขาเริ่มรู้สึกโกรธต่อผู้คนของเขา ซึ่งไม่รู้ว่าหินเหล่านี้เป็นเพียงหินที่ไม่มีประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อพวกเขา
ตามหาสัจธรรม.
คืนหนึ่ง นบีอิบรอฮีมขึ้นไปบนภูเขา พิงก้อนหิน และมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาเห็นดวงดาวส่องแสงและรำพึงกับตัวเองว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าหรือ? แต่เมื่อมันดับไป เขากล่าวว่า: "ข้าไม่ชอบสิ่งเหล่านั้น" ดาวดวงนั้นหายไป ไม่อาจเป็นพระเจ้าได้ พระเจ้าสถิตอยู่ด้วยเสมอ แล้วท่านเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้นอย่างงดงาม จึงกล่าวว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าได้หรือ แต่พระจันทร์ก็ดับไปด้วย พอรุ่งสางเขาเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและพูดว่า "นี่อาจเป็นพระเจ้าของข้าได้ไหม นี่คือดวงที่ใหญ่และสว่างที่สุด!" ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขาก็กล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของข้า! ข้าเป็นอิสระจากทุกสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระเจ้า! ข้าได้ผินหน้าต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้าพระองค์จะไม่มีวันตั้งภาคีกับพระองค์ พระเจ้าของเราเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและทุกสิ่งในระหว่างนั้น พระองค์มีอำนาจทำให้ดวงดาวต่างๆ ขึ้นและตกได้" หลังจากการประกาศนี้ นบีอิบรอฮีมก็ได้ยินอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "โอ้ อิบรอฮีม" นบีอิบรอฮีมตัวสั่นและพูดว่า "ข้าอยู่นี่พระเจ้าข้า!" พระเจ้าตรัสตอบว่า "ยอมจำนนต่อเรา! จงเป็นมุสลิมเถิด!” นบีอิบรอฮีมทรุดลงกับพื้นร้องไห้ ท่านกล่าวว่า “ข้าพระองค์นอบน้อมต่อพระเจ้าแห่งสากลจักรวาล!” นบีอิบรอฮีมยังคงสุญูดจนพลบค่ำ จากนั้นท่านก็ลุกขึ้นกลับบ้านโดยสงบและเต็มไปด้วยความ ความเชื่อมั่นว่าพระเจ้าทรงนำเขาไปสู่ความจริง
ถูกเผ่า.
การตัดสินใจให้เผานบีอิบรอฮีมที่เสาหลักได้รับการยืนยันโดยปุโรหิตประจำพระวิหารและกษัตริย์แห่งบาบิโลน นัมรูด ข่าวแพร่สะพัดไปราวกับไฟในอาณาจักร และผู้คนจากทั่วทุกสารทิศมาเพื่อชมการประหารชีวิต หลุมขนาดใหญ่ถูกขุดขึ้นและกองไม้จำนวนมาก จากนั้นไฟที่ใหญ่ที่สุดที่ผู้คนเคยเห็นก็จุดขึ้น เปลวไฟนั้นสูงขึ้นไปในท้องฟ้าจนแม้แต่นกก็บินผ่านไม่ได้เพราะกลัวจะถูกไฟไหม้ มือและเท้าของนบีอิบรอฮีมถูกล่ามไว้ และท่านถูกล่ามไว้ในเครื่องยิงพร้อมที่จะถูกโยนเข้าไป ในช่วงเวลานี้ ทูตสวรรค์ญิบรีลมาหาท่านและกล่าวว่า โอ้ อิบรอฮีม มีอะไรที่ท่านต้องการหรือไม่ นบีอิบรอฮีมสามารถร้องขอให้รอดจากไฟหรือถูกนำตัวไป แต่นบีอิบรอฮีมตอบว่า "อัลลอฮ์พระองค์ทรงเพียงพอแล้วสำหรับข้าพเจ้า เครื่องยิงถูกปล่อยออกมาและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟ อัลลอฮ์จึงทรงตรัสสั่งไฟว่า "โอไฟเอ๋ย จงเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม " เกิดปาฏิหาริย์ไฟเชื่อฟังและเผาเฉพาะเชือกที่มัดท่าน นบีอิบรอฮีมออกมาจากที่นั่นราวกับว่าท่านออกมาจากสวน ใบหน้าของท่านสว่างไสว และไม่มีร่องรอยของควันบนเสื้อผ้าของเขา ผู้คนต่างมองดูด้วยความตกใจและอุทานว่า: "อัศจรรย์มาก พระเจ้าของอิบรอฮีมได้ช่วยเขาให้พ้นจากไฟ!"
การเผชิญหน้ากับนัมรูด.
คัมภีร์กุรอานกล่าวถึงการสนทนาสั้น ๆ ระหว่างผู้ปกครองที่ไม่ชอบธรรมกับนบีอิบรอฮีม แม้ว่ากษัตริย์ในอัลกุรอานจะไม่ปรากฏชื่อ และข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญน้อยที่สุดในการเล่าเรื่อง นอกคัมภีร์อัลกุรอาน กล่าวคือ ในบางส่วนของตัฟสีร กษัตริย์องค์นี้ได้รับการแนะนำให้"นัมรูด" การตัฟซีรนี้โดยอิบนุ กะษีรนักวิชาการในศตวรรษที่ 14 มีการเล่าเรื่องมากมายในการเล่าเรื่อง เช่น นัมรูดอ้างว่าเป็นพระเจ้าสำหรับตัวเขาเอง ตัฟซีรอธิบายถึงการปะทะคารมของ นัมรูด กับ นบีอิบรอฮีม นัมรูดโกรธมากอย่างไร และใน 'การไม่เชื่ออย่างที่สุด
ตามคำบอก เล่า ของนักประวัติศาสตร์ชาวโรม-ยิว ฟลาวิอุส โยเซฟุส นัมรูดเป็นคนที่ตั้งปณิธานต่อต้านพระเจ้า นัมรูดประกาศตัวเองว่าเป็นพระเจ้าที่มีชีวิตและได้รับการบูชาเช่นนี้โดยอาสาสมัครของเขา เซมิรามิสมเหสีของนัมรูดก็ได้รับการบูชาในฐานะเทพธิดาที่อยู่เคียงข้างเขาเช่นกัน ก่อนที่นบีอิบรอฮีมจะเกิด ลางบอกเหตุในดวงดาวบอกนัมรูดและนักโหราศาสตร์ของเขา เตือนถึงการเกิดของนบีอิบรอฮีมที่กำลังจะมาถึง ซึ่งจะยุติการบูชารูปเคารพ นัมรูดจึงออกคำสั่งให้ฆ่าทารกแรกเกิดทั้งหมด. อย่างไรก็ตาม แม่ของนบีอิบรอฮีมหนีเข้าไปในทุ่งนาและคลอดลูกอย่างลับๆ ฟลาวิอุส โจเซฟุสกล่าวว่านบีอิบรอฮีมเผชิญหน้ากับนัมรูดและบอกเขาแบบตัวต่อตัวให้ยุติการบูชารูปเคารพ จากนั้นนัมรูดจึงสั่งให้เผาเขาทั้งเป็น นัมรูดให้อาสาสมัครรวบรวมฟืนมากพอที่จะเผาอับราฮัมในไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยเห็นมา แต่เมื่อไฟถูกจุดและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในนั้น นบีอิบรอฮีมก็เดินออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ในศาสนาอิสลาม เป็นที่ถกเถียงกันว่าการตัดสินใจให้นบีอิบรอฮีมเผาทั้งเป็นนั้นมาจากนัมรูดและปุโรหิตในวิหารหรือไม่ หรือว่าประชาชนเองกลายเป็นผู้เฝ้าระวังและวางแผนเผาเขาทั้งเป็น ตามที่นักตัฟซีรชาวมุสลิมกล่าวว่า หลังจากที่นบีอิบรอฮีมรอดชีวิตจากเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ ความอื้อฉาวในสังคมก็เพิ่มมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์นี้ นัมรูดซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนรู้สึกว่าบัลลังก์ของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และเขากำลังสูญเสียอำนาจเพราะเมื่อเห็นนบีอิบรอฮีมออกมาจากไฟโดยไม่ได้รับอันตราย สังคมส่วนใหญ่เริ่มเชื่อในพระเจ้าและนบีอิบรอฮีทเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์. จนถึงจุดนี้นัมรูดที่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นพระเจ้า นัมรูดต้องการจะโต้วาทีกับท่านและแสดงให้ผู้คนของเขาเห็นว่าเขาซึ่งเป็นกษัตริย์คือเทพเจ้าจริงๆ และนบีอิบรอฮีมเป็นคนโกหก นัมรูดถามนบีอิบรอฮีมว่า "พระเจ้าของพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้บ้าง" นบีอิบรอฮีมตอบว่า พระเจ้าของข้าคือผู้ทรงให้เป็นและให้ตาย จากนั้นนัมรูดก็ตะโกนว่า "ข้าให้ชีวิตและความตาย! ข้าสามารถนำคนคนหนึ่งมาและประหารชีวิตเขาได้ และข้าจะให้อภัยแก่ผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตและช่วยชีวิตเขาไว้" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "พระเจ้าเจ้านายของข้าพเจ้าทรงทำดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันออก แล้วท่านทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกได้หรือ" นัมรูดรู้สึกสับสน เขาเหมือนถูกตบหน้าในแผ่นการของเขาเอง ในดินแดนของเขาเอง และต่อหน้าคนของเขาเอง นบีอิบรอฮีมปล่อยให้เขาพูดไม่ออกและกลับไปปฏิบัติภารกิจในการเรียกผู้คนให้มาอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์
เหตุการณ์นี้ได้รับการกล่าวขานว่ามีความสำคัญเป็นพิเศษ เพราะในมุมมองของชาวมุสลิม เหตุการณ์นี้แทบจะเป็นการคาดเดาการเผยพระวจนะของบรรดานบีในอนาคต ซึ่งสำคัญที่สุดคือการเผยพระวจนะของนบีมูซา การทะเลาะวิวาทของนบีอิบรอฮีมกับกษัตริย์ บางคนตีความว่าเป็นการปูทางไปสู่การเทศนาของนบีมูซาต่อฟาโรห์ เช่นเดียวกับที่ผู้ปกครองที่โต้เถียงกับนบีอิบรอฮีมอ้างว่า ตนเป็นพระเจ้า ฟาโรห์ก็เช่นกันผู้ซึ่งปฏิเสธที่จะฟังเสียงเรียกของนบีมูซาและเสียชีวิตในทะเลแดง ในเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ นักวิชาการได้ให้ความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับภูมิปัญญาของนบีอิบรอฮีมในการใช้คำพูดที่ "มีเหตุผล ฉลาดหลักแหลม และมีเป้าหมาย" ซึ่งตรงข้ามกับการโต้เถียงที่ไร้จุดหมาย
ในสายตาของชาวมุสลิมจำนวนมาก นบีอิบรอฮีมยังเป็นสัญลักษณ์ของคุณค่าทางศีลธรรมสูงสุดที่จำเป็นต่อบุคคลใดๆ อัลกุรอานให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องราวของทูตสวรรค์ที่มาหานบีอิบรอฮีมเพื่อบอกเขาถึงการกำเนิดของอิสหาก กล่าวไว้ว่า ทันทีที่นบีอิบรอฮีมเห็นบรรดาทูต ท่านก็ "รีบเลี้ยงลูกวัวย่าง" การกระทำนี้ถูกตีความโดยนักวิชาการทุกคนว่าเป็นแบบอย่าง; นักวิชาการหลายคนให้ความเห็นเกี่ยวกับการกระทำนี้โดยบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของระดับศีลธรรมที่สูงมากของนบีอิบรอฮีม และเป็นแบบอย่างสำหรับวิธีที่ผู้ชายควรปฏิบัติในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เหตุการณ์นี้ยิ่งเพิ่มพูนลักษณะ "ความเห็นอกเห็นใจ" ของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยามุสลิม มากขึ้นเท่านั้น
การเสียสละ.
ในเรื่องเล่ากระแสหลัก สันนิษฐานว่าความฝันของนบีอิบรอฮีมในการเสียสละลูกชายของเขาเป็นคำสั่งจากพระเจ้า โองการที่อ้างถึง (เช่น กุรอาน 37:104-105 ) อยู่ในสูเราะฮ์ อัศศ็อฟฟาต และการแปลความหมายเป็นภาษาไทยคือ "เราได้ร้องเรียกเขาว่า โอ้อิบรอฮีม แท้จริงเจ้าได้ทำให้ฝันเป็นจริงแล้วแล้ว ดังนั้นเราจึงให้รางวัลแก่ผู้ดี ผู้กระทำ" สันนิษฐานว่านบีอิบรอฮีมฝันว่าพระเจ้าสั่งให้เขาสังเวยลูกชาย เขายอมทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์และทำการบูชายัญ อย่างไรก็ตาม อัลลอฮ์เข้าแทรกแซงและบอกเขาว่าเครื่องบูชาของท่านได้รับการยอมรับแล้ว แม้ว่าในอัลกุรอานจะไม่มีการกล่าวถึงสัตว์ (แกะตัวผู้) ที่จะมาแทนที่เด็กชายโดยตรง แต่ก็มีการกล่าวว่าเขาถูกแทนด้วย การเสียสละอันยิ่งใหญ่นี้แสดงถึงความสำคัญของแกะตัวผู้ที่มาแทนที่บุตรชายของนบีอิบรอฮีม ตัฟซีร อิบนุ กะษีร บันทึกการรายงานของของ อิบนุ อับบาส เกี่ยวกับข้อนี้ตามคำพูดของนบีมุฮัมมัด คำอธิบายมีดังนี้:
นักตัฟซีรกล่าวต่อไปว่าเขาของแกะตัวผู้นั้นถูกเก็บรักษาไว้จนถึงสมัยของนบีมุฮัมมัด:
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกๆ วันอีดิลอัฎฮาปีละครั้ง ชาวมุสลิมทั่วโลกจะเชือดสัตว์เพื่อรำลึกถึงการเสียสละของนบีอิบรอฮีม และเพื่อเตือนตนเองถึงการละทิ้งตนเองในทางของพระเจ้า และพวกเขาจะแบ่งเนื้อให้กับเพื่อน ครอบครัว ยากไร้และขัดสน สิ่งนี้เรียกว่ากุรบาน ("การเสียสละ")
ตัฟซีรอัฏเฏาะบารีย์.
เฏาะบารีย์ นักตัฟซีรอัลกุรอานคลาสสิกและนักประวัติศาสตร์เสนอสองเวอร์ชันซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งให้เสียสละ ตามหัวข้อแรก นบีอิบรอฮีมปรารถนาที่จะมีบุตรชายที่ชอบธรรม ครั้นแล้วทูตสวรรค์มาปรากฏแก่เขาโดยแจ้งว่าจะได้บุตรชายที่ชอบธรรม แต่เมื่อเขาเกิดและบรรลุนิติภาวะแล้ว เขาต้องถูกสังเวยเพื่อพระเจ้า ต่อมา ทูตสวรรค์มาปรากฏแก่ฮาญัรพื่อแจ้งเรื่องบุตรที่กำลังจะมาถึง เมื่อนบีอิสมาอีลเติบโต มีคนปรากฏตัวต่อนบีอิบรอฮีม เชื้อเชิญให้ท่านรักษาคำปฏิญาณ
แถบที่สองซึ่งจัดทำโดย เฏาะบารีย์ ระบุว่านบีอิบรอฮีมกำลังจะสังเวยนบีอิสมาอีล บุตรชายของท่าน และอิบลีสปรากฏตัวในรูปของชายแก่คนหนึ่งเพื่อขัดขวางการสังเวย
นบีอิบรอฮีมกับการอัศจรรย์ของพระเจ้าหลายครั้งในช่วงชีวิตของเขา คัมภีร์อัลกุรอานบันทึกปาฏิหาริย์หลักๆ บางประการ แม้ว่าข้อความในตอนดังกล่าวจะมีการตีความที่แตกต่างกัน ปาฏิหาริย์บางอย่างที่บันทึกไว้ในอัลกุรอานคือ:
ข้อความแรกได้รับการตีความทั้งตามตัวอักษร เชิงเปรียบเทียบ และอื่นๆ แม้ว่านักตัฟซีรบางคนรู้สึกว่าข้อความนี้กล่าวถึงปาฏิหาริย์ทางกายภาพ ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรสวรรค์ทั้งหมดทางร่างกาย คนอื่นๆ รู้สึกว่ามันหมายถึงความเข้าใจฝ่ายวิญญาณของนบีอิบรอฮีม นักวิชาการรุ่นหลังเหล่านี้ยืนยันว่าชาวเคลเดียมีความชำนาญในการสังเกตดวงดาว แต่นบีอิบรอฮีมซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขามองเห็นโลกภายนอกและไปสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณที่สูงกว่า ข้อความที่สองมีการตีความกระแสหลักอย่างหนึ่งในหมู่นักตัฟซีรอัลกุรอานนบีอิบรอฮีมนำนกสี่ตัวมาตัดเป็นชิ้นๆ วางบนเนินเขาใกล้เคียง เมื่อท่านร้องเรียก แต่ละชิ้นก็เชื่อมต่อกัน และนกสี่ตัวก็บินกลับมาหานบีอิบรอฮีม ปาฏิหาริย์นี้ตามที่กล่าวไว้ในข้อความในคัมภีร์กุรอานเป็นการสาธิตโดยอัลลอฮ์เพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นว่าอัลลอฮ์ทรงให้ชีวิตแก่คนตายอย่างไร เนื่องจากการตัดเนื้อนกไม่ได้บอกเป็นนัยในข้อความนี้ นักตัฟซีรบางคนเสนอการตีความทางเลือก แต่ทุกคนยืนยันว่าปาฏิหาริย์มีจุดประสงค์เดียวกันเพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นถึงพลังที่พระเจ้ามีในการชุบชีวิตคนตาย ข้อความที่สามยังถูกตีความทั้งตามตัวอักษรและเชิงเปรียบเทียบ หรือในบางกรณีทั้งสองอย่าง นักวิจารณ์ระบุว่า 'ไฟ' หมายถึงประเด็นหลัก พวกเขายืนยันว่า ประการแรก ไฟหมายถึงเปลวเพลิงซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอดโดยไม่เป็นอันตราย นักตัฟซีรระบุเพิ่มเติมว่า ประการที่สอง ไฟหมายถึง 'ไฟแห่งการประหัตประหาร' ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอด ในขณะที่ท่านทิ้งผู้คนของท่านไว้กับซาเราะฮ์ภรรยาของท่านและนบีลูฏหลานชายของเขาหลังจากนี้
นบีอิบรอฮีมได้ชื่อเคาะลีลุลลอฮ์  ในอิสลาม. กุรอานกล่าวว่า:
ชื่อเฉพาะของนบีอิบรอฮีมนี้มีชื่อเสียงมากในวัฒนธรรมและความเชื่อของชาวมุสลิม ซึ่งในพื้นที่ในและรอบๆ มักกะฮ์ นบีอิบรอฮีมมักถูกเรียกเพียงว่า "เพื่อน" เท่านั้น ชื่อเรื่อง "Friend of God" นี้ ไม่ได้มีเฉพาะในเทววิทยาอิสลามเท่านั้น แม้ว่าความเชื่อของทางศาสนาอื่น ๆ จะไม่เน้นในเรื่องนี้ แต่นบีอิบรอฮีมถูกเรียกว่าเป็น "เพื่อนของอัลลอฮ์" ในพระธรรมพงศาวดารเล่มที่สอง และพระธรรมอิสยาห์ในพระคัมภีร์ฮีบรู ( พันธสัญญาเดิม ) เช่นเดียวกับในพันธสัญญาใหม่
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถานที่.
คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยาอิสลาม คือบทบาทของท่านในฐานะผู้สร้างกะอ์บะฮ์ แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะเล่าขานว่า นบีอาดัมสร้างกะอ์บะฮ์อันเดิมซึ่งพังยับเยินจากน้ำท่วมครั้งใหญ่ในสมัยของนบีนูห์ แต่เชื่อกันว่า นบีอิบรอฮีมได้สร้างมันขึ้นมาใหม่ในรูปแบบเดิม อัลกุรอานในมุมมองของชาวมุสลิมเป็นเพียงการยืนยันหรือเสริมกฎของการจาริกแสวงบุญ พิธีนี้ก่อตั้งขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและสำหรับชาวมุสลิมทุกคน ขณะที่พวกเขาเดินทางไปแสวงบุญ เหตุการณ์นี้เป็นหนทางหนึ่งในการกลับคืนสู่ความสมบูรณ์แห่งศรัทธาของนบีอิบรอฮีม เช่นเดียวกับมะดีนะฮ์มักถูกเรียกว่า "เมืองแห่งนบี [มุฮัมมัด]" หรือเรียกง่ายๆ ว่า "เมืองของมุฮัมมีด" เมกกะมักถูกอ้างถึงว่าเป็น .  ในทำนองเดียวกัน ความเชื่อของอิสลามเชื่อมโยง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมของอัล-อักศอในเมืองเก่าของเยรูซาเล็มกับนบีอิบรอฮีม
อัศศุฮุฟ.
คัมภีร์กุรอานอ้างถึงม้วนคัมภีร์ของอิบรอฮีม นักวิชาการมุสลิมทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าไม่มีม้วนหนังสือของนบีอิบรอฮีมเหลืออยู่ ดังนั้นนี่จึงเป็นการอ้างอิงถึงเนื้อหาของคัมภีร์ที่สูญหายไป ชาวมุสลิมเข้าใจว่าม้วนคัมภีร์ของนบีอิบรอฮีมหมายถึงการเปิดเผยบางอย่างที่นบีอิบรอฮีมได้รับ ซึ่งเขาจะถ่ายทอดเป็นลายลักษณ์อักษร เนื้อหาที่แท้จริงของโองการไม่ได้อธิบายไว้ในอัลกุรอาน
บทที่ 87 ของอัลกุรอาน สูเราะฮ์ อัลอะอ์ลา สรุปโดยกล่าวว่าเนื้อหาของ "ซูเราะฮ์" อยู่ในพระคัมภีร์ก่อนหน้านี้ของอิบรอฮีมและมูซา เป็นสิ่งที่บ่งบอกเล็กน้อยถึงสิ่งที่อยู่ในคัมภีร์ก่อนหน้า ตามศาสนาอิสลาม:
สูเราะฮ์ อันนัจญ์ม กล่าวถึงเรื่องราวเพิ่มเติมของพระคัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา:
เกี่ยวกับการปรึกษาหารือกับชาวคัมภีร์มีรายงานโดยอะบูฮุร็อยเราะฮ์ในฮะดีษ:
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับคำจารึกใด ๆ ของศุฮุฟของอิบรอฮีมโดยชาวคัมภีร์
ชาวมุสลิมเชื่อว่านบีอิบรอฮีมถูกฝังพร้อมกับ ซาเราะฮ์ภรรยาของเขาที่มัสยิดอิบรอฮีม ในเมืองเฮโบรนทางฝั่งตะวันตก ชาวมุสลิมรู้จักกันในชื่อ "Sanctuary of Abraham" นอกจากนี้ยังคิดว่าเป็นสถานที่ฝังศพของนบีอิสหาก บุตรชายของท่าน, เราะฟิเกาะฮ์ ภรรยาของบุตรชายท่าน, นบียะอ์กูบ หลานชายท่าน และลีอะห์ ภรรยาของหลานชาย
ไอคอน (แก้ความกำกวม)
ไอคอน (ภาษาอังกฤษ: icon) อาจหมายถึง
อิสมาอีล
อิสมาอีล  ได้รับการยกย่องว่าเป็นนบีและเราะสูล และเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับ ในศาสนาอิสลาม ท่านเป็นบุตรของอิบรอฮีม (อับราฮัม) เกิดกับฮาญัร (ฮาการ์) นบีอิสมาอีลยังเกี่ยวข้องกับมักกะฮ์ และการก่อสร้างกะอ์บะฮ์ นบีอิสมาอีลถือเป็นบรรพบุรุษของนบีมุฮัมมัด
นบีอิสมาอีลเป็นบุคคลที่เรียกว่า อิชมาเอล ในศาสนายูดาย และ ศาสนาคริสต์ แหล่งข้อมูลเหล่านี้รวมถึง คัมภีร์อัลกุรอาน อรรถธิบายอัลกุรอาน (ตัฟซีร) "หะดีษ และ"คอลเลกชันประวัติศาสตร์เช่นเดียวกับของอัฏเฏาะบารีย์และ"อิสรออีลิยาต" (ตำราอิสลามเกี่ยวกับบุคคลในพระคัมภีร์ไบเบิลหรือชาวอิสราเอล โบราณที่มาจากแหล่งที่มาของชาวยิวหรือคริสเตียน)
เรื่องเล่าในกุรอานของนบีอิสมาอีล.
นบีอิสมาอีลเป็นบุตรชายคนแรกของนบีอิบรอฮีม มารดาของท่านคือฮาญัร มีเรื่องราวหลายเวอร์ชัน บางเรื่องรวมถึงคำทำนายเกี่ยวกับการเกิดของนบีอิสมาอีล ตัวอย่างหนึ่งมาจากอิบนุ กะษีร (d.1373) ซึ่งมีเรื่องราวกล่าวว่า มะลาอิกะฮ์บอกนางฮาญัรที่ตั้งครรภ์ให้ตั้งชื่อลูกของนางว่า อิสมาอีล และทำนายว่า "มือของเขาจะอยู่เหนือทุกคน และมือของทุกคนจะต่อต้านเขา พี่น้องของเขาจะปกครองดินแดนทั้งหมด” อิบนุ กะษีร คิดเห็นว่าสิ่งนี้เป็นการบอกล่วงหน้าถึงความเป็นผู้นำของนบีมุฮัมมัด
นบีอิสมาอีลและนางฮาญัรถูกนบีอิบรอฮีมพามาอยู่มักกะฮ์.
นบีอิสมาอีลและนางฮาญัรถูกนำตัวไปยังมักกะฮ์โดยนบีอิบรอฮีมในตำราอิสลาม เป็นส่วนสำคัญในเรื่องราวของนบีอิสมาอีล เนื่องจากมันนำความสนใจไปที่มักกะฮ์และเป็นจุดเริ่มต้นของการชำระให้บริสุทธิ์ของมักกะฮ์ในฐานะพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ นักตัฟซีรของอิสลามกล่าวว่านบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งจากอัลลอฮ์ให้พานางฮาญัรและนบีอิสมาอีลไปที่มักกะฮ์ และต่อมานบีอิบรอฮีมกลับไปที่มักกะฮ์เพื่อสร้างกะอ์บะฮ์ ในหลายเรื่องราวเหล่านี้ "สะกีนะฮ์" (บางอย่างเช่นลมหรือวิญญาณที่ส่งมาจากอัลลอฮ์ ) หรือมะลาอิกะฮ์ญิบรีล (กาเบรียล) นำทางพวกเขาไปยังที่ตั้งของกะอ์บะฮ์ ซึ่งเป็นจุดที่นบีอิบรอฮีมสร้างมันขึ้นมา และหลังจากนั้นก็ทิ้งอีกสองคนไว้ที่นั่น (เรื่องเล่าอื่นกล่าวถึงด้านล่างกล่าวว่าการก่อสร้างกะอ์บะฮ์เกิดขึ้นในภายหลังและอิชมาเอลเข้ามามีส่วนร่วมในนั้น) โดยทั่วไป ว่ากันว่าฮาญัรถามนบีอิบรอฮีมว่า ท่านทิ้งตัวข้าและอิสมาอีลไว้กับใครเมื่อท่านจากไป ท่านตอบว่า ท่านกำลังมอบความไว้วางใจให้อัลลอฮ์ ซึ่งฮาญัรก็ตอบกลับซึ่งแสดงถึงความเชื่อของนาง โดยระบุว่านางเชื่อว่าอัลลอฮ์จะทรงนำทางพวกเรา ฮาญัรและอิสมาอีลดื่มน้ำหมดและอิสมาอีลกระหายน้ำมาก ฮาญัรเป็นทุกข์และค้นหาน้ำ วิ่งไปมาเจ็ดครั้งระหว่างเนินเขาอัศเศาะฟา และอัลมัรวะฮ์ ฮาญัรเป็นที่จดจำของชาวมุสลิมในภายหลังสำหรับการกระทำนี้ในช่วง"ฮัจญ์" หรือการแสวงบุญ ซึ่งชาวมุสลิม เดืนระหว่างเนินเขาเดียวกันนี้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ"สะแอ" เมื่อนางกลับไปหานบีอิสมาอีล นางพบว่ามีทูตสวรรค์กำลังใช้ส้นเท้าหรือนิ้วเซาะพื้น จากนั้นน้ำก็เริ่มไหลและฮาญัรก็เก็บบางส่วนหรือทำเขื่อนกั้นน้ำ บ่อน้ำนี้เรียกว่า ซัมซัม เมื่อถึงจุดหนึ่ง ชนเผ่าที่ผ่านไปมาซึ่งรู้จักกันในชื่อ ญุรฮุม มองเห็นนกที่บินวนอยู่ในน้ำและสำรวจดู พวกเขาถามฮาญัรว่าสามารถตั้งถิ่นฐานที่นั่นได้หรือไม่ ซึ่งนางก็อนุญาต และหลายรุ่นบอกว่าเมื่อนบีอิสมาอีลเติบโตขึ้น ท่านได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ จากชนเผ่านี้ เรื่องนี้มีหลายเวอร์ชัน แต่ละเวอร์ชันก็แตกต่างกันไป เวอร์ชันที่ใช้ในบทสรุปนี้ รวมถึงเวอร์ชันอื่นๆ สามารถพบได้ในตารีคอัฏเฏาะบารีย์ และมีการเล่าขานใน Reuven Firestone's "Journeys in Holy Lands"
ในขณะที่เตารอต (ชื่อภาษาอาหรับสำหรับโตราห์ในบริบทของหนังสือศักดิ์สิทธิ์ของอิสลาม) กล่าวว่าอิสหากเป็นผู้ถูกผูกมัด ชาวมุสลิมบางคนเชื่อว่านบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งให้เสียสละนบีอิสมาอีลบุตรชายอีกคนของท่าน แม้ว่าอัลกุรอานจะกล่าว การยอมเสียสละก็ตาม ไม่เอ่ยชื่อลูกชาย หลายเวอร์ชันเสนอว่า"ซิบบินอะซีม" เป็นเรื่องปากเปล่าที่มีการเผยแพร่ก่อนที่จะถูกเขียนตามที่มีในอัลกุรอานและในข้อคิดเห็นเพิ่มเติม Norman Calder อธิบายว่า "การเล่าเรื่องด้วยปากเปล่าถูกทำเครื่องหมายด้วยความไม่แน่นอนของรูปแบบและรายละเอียดจากรุ่นสู่รุ่น และด้วยความยืดหยุ่นในการสร้างสรรค์ที่เหมาะสม ซึ่งทำให้การแสดงผลทุกครั้งเป็นงานศิลปะที่ไม่เหมือนใคร" แต่ละรุ่นเป็น "งานศิลปะที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว" ซึ่งแตกต่างจากรุ่นอื่นในการนำเสนอแนวคิดบางอย่าง เช่น ความสำคัญของอิชมาเอลเหนือไอแซกเพราะเขาเป็นลูกคนแรก
เรื่องเล่าทั่วไปเกี่ยวกับนบีอิสมาอีลอธิบายการเสียสละว่าเป็นการทดสอบหรือเป็นส่วนหนึ่งของคำปฏิญาณ บางฉบับเล่าถึงชัยฏอนที่พยายามขัดขวางคำสั่งของอัลลอฮ์ไม่ให้เชื่อฟังโดยไปหาฮาญัร นบีอิสมาอีล และนบีอิบรอฮีม ทุกครั้งที่ชัยฏอนพูดว่า นบีอิบรอฮีมกำลังจะสังเวยนบีอิสมาอีล แต่ละคนจะตอบว่าหากอัลลอฮ์สั่ง พวกเขาก็ควรจะเชื่อฟัง ในที่สุด นบีอิบรอฮีมบอกนบีอิสมาอีลเกี่ยวกับคำสั่งนั้น และนบีอิสมาอีลเต็มใจที่จะถูกสังเวยและสนับสนุนให้นบีอิบรอฮีมฟังอัลลอฮ์ บ่อยครั้งที่นบีอิสมาอีลถูกบรรยายว่ากำลังบอก นบีอิบรอฮีมให้นำเสื้อของเขากลับไปหาฮาญัร มัดท่านให้แน่น ลับมีดให้คม และคว่ำหน้าลง ทั้งหมดนี้เพื่อไม่ให้มีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะเชื่อฟังพระเจ้า
ขณะที่นบีอิบรอฮีมพยายามสังหารนบีอิสมาอีล ไม่ว่าจะพลิกมีดในมือหรือทองแดงก็ปรากฏบนอิชมาเอลเพื่อป้องกันการตาย และพระเจ้าตรัสบอกนบีอิบรอฮีมว่าท่านปฏิบัติตามคำสั่งแล้ว ไม่เหมือนในพระคัมภีร์ ไม่มีการกล่าวถึงสัตว์ (แกะผู้) ในอัลกุรอานที่จะมาแทนที่เด็กชาย แต่เขาถูกแทนที่ด้วย 'การเสียสละอันยิ่งใหญ่' (ซิบบิน อะซีม) เนื่องจากการเสียสละของแกะผู้ไม่สามารถยิ่งใหญ่กว่าของบุตรชายของนบีอิบรอฮีม (และนบีในเวลานั้น) การแทนที่นี้ดูเหมือนจะชี้ไปที่สถาบันทางศาสนาของการเสียสละหรือการเสียสละตนเองในอนาคตของนบีมุฮัมมัด และพรรคพวกของท่าน (ซึ่งถูกกำหนดให้กำเนิดจากบุตรหลานอิสมาอีล) ในอุดมการณ์แห่งศรัทธาของพวกท่าน ทุกๆ วันอีดิลอัฏฮา ปีละครั้ง ชาวมุสลิมทั่วโลกจะฆ่าสัตว์เพื่อรำลึกถึงการเสียสละของนบีอิบรอฮีม วรรณกรรมเชิงประวัติศาสตร์ในยุคต่อมาได้รวมเรื่องเล่าในพระคัมภีร์ไบเบิลซึ่งมีการจัดเตรียมแกะผู้ซึ่งถูกฆ่าแทนนบีอิสมาอีล
การกระทำของนบีอิสมาอีลในเรื่องเล่านี้ทำให้ท่านกลายเป็นต้นแบบของการยินดีและการเชื่อฟังที่โดดเด่น เรื่องราวในคัมภีร์กุรอานนี้มีความพิเศษเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับเรื่องราวในพระคัมภีร์ เพราะนบีอิบรอฮีมพูดคุยกับบุตรชายของท่าน ไม่ว่าเขาจะเชื่อเรื่องใดก็ตาม ดังนั้น บุตรชายของท่านจึงตระหนักถึงแผนการที่จะกลายเป็นเครื่องสังเวยและเห็นชอบกับมัน ตามที่ระบุไว้ข้างต้น ในบางเวอร์ชัน นบีอิสมาอีลทำให้แน่ใจว่าทั้งท่านและบิดาของท่านไม่ลังเลที่จะเชื่อฟังอัลลอฮ์ด้วยวิธีต่างๆ ด้วยวิธีนี้ นบีอิสมาอีลเป็นแบบอย่างของการยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญในอิสลาม
แม้ว่าชาวมุสลิมสมัยใหม่จะเชื่อกันโดยทั่วไปว่านบีอิสมาอีลเป็นบุตรชายที่เกือบถูกสังเวยไปแล้ว แต่ในหมู่นักวิชาการและนักประวัติศาสตร์อิสลามในยุคแรกก็ยังมีข้อถกเถียงกันอยู่มาก มีข้อโต้แย้งที่น่าโน้มน้าวใจสำหรับทั้งสอง อันที่จริง คาดกันว่า ตัฟซีร 131กล่าวว่านบีอิสหากเป็นบุตรชาย ในขณะที่ ตัฟซีร 133 กล่าวว่านบีอิสมาอีล ความขัดแย้งดังกล่าวซึ่งลูกชายชี้ให้เห็นว่าเรื่องราวและสถานที่และเกิดขึ้นกับใครนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง : 144 เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเรื่องนี้มีต้นตอมาจากตำราของพวกแรบไบและถูกดัดแปลงให้เข้ากับศาสนาอิสลามเมื่อเวลาผ่านไปเพื่อให้เมกกะมีความสำคัญทางศาสนาและเชื่อมโยงเรื่องราวกับการแสวงบุญ ข้อโต้แย้งของนักวิชาการมุสลิมยุคแรกสำหรับอิชมาเอลในฐานะเครื่องสังเวยที่ตั้งใจรวมถึงชาวยิวอ้างว่าเป็นนบีอิสหากเพียงเพราะพวกเขาอิจฉาที่นบีอิสมาอีลเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับจริงๆ และเขาของแกะผู้ที่ถูกสังเวยแทนที่จะแขวนอยู่ในกะอ์บะฮ์ที่ครั้งหนึ่ง. ในการดูเนื้อหาของอัลกุรอานเพียงอย่างเดียวเพื่อตัดสินว่าลูกชายคนใดควรถูกสังเวย ยังมีมุมมองที่หลากหลาย กรณีที่แข็งแกร่งที่สุดสำหรับนบีอิสมาอีลในอัลกุรอานคือหลังจากบรรยายการสังเวยโดยตรง นบีอิบรอฮีมได้รับการบอกเล่าถึงการกำเนิดของนบีอิสหาก ดังนั้น นบีอิสมาอีลจะต้องถูกสังเวย มีการกล่าวว่าหะดีษเศาะฮีห์ไม่ขัดแย้งกันเพราะนั่นเป็นการลบล้างคำจำกัดความของหะดีษ
การก่อสร้างกะอ์บะฮ์
เมื่อถึงจุดหนึ่ง ซึ่งมักเชื่อกันว่าเกิดขึ้นหลังการตายของฮาญัร นบีอิสมาอีลได้แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่งจาก เผ่าญุรฮุม ซึ่งตั้งรกรากอยู่ในบริเวณรอบๆ ซัมซัม นบีอิบรอฮีมไปเยี่ยมนบีอิสมาอีลในมักกะฮ์ และเมื่อท่านมาถึงบ้าน นบีอิสมาอีลไม่อยู่ที่นั่น ภรรยาของนบีอิสมาอีลทักทายนบีอิบรอฮีมแทน แต่นางกลับไม่ต้อนรับหรือเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อท่าน นบีอิบรอฮีมสั่งให้นางบอกนบีอิสมาอีลบางฉบับว่าท่านไม่พอใจหรือเปลี่ยน "ธรณีประตู" เมื่อนบีอิสมาอีลกลับมาบ้านและภรรยาของท่านบอกท่านว่า ท่านรู้ว่ามันมาจากบิดาของท่านและรับคำแนะนำ ท่านจึงหย่ากับผู้หญิงคนนั้น จากนั้นท่านได้แต่งงานกับผู้หญิงอีกคนจากเผ่าญุรฮุม นบีอิบรอฮีมมาเยี่ยมอีกครั้งและได้พบกับภรรยาคนที่สองของนบีอิสมาอีล ขณะที่นบีอิสมาอีลออกไป ภรรยาคนนี้ใจดีมากและจัดอาหารให้ท่าน นบีอิบรอฮีมสั่งให้เธอบอกนบีอิสมาอีลบางฉบับว่าท่านพอใจกับ "ธรณีประตูของท่าน" เมื่อนบีอิสมาอีลมาถึงและภรรยาของเขาย้ำคำพูดของนบีอิบรอฮีม นบีอิสมาอีลรู้ว่ามันมาจากบิดาของท่านและรักษาภรรยาไว้
มีหลายเวอร์ชันของการก่อสร้างกะอ์บะฮ์ที่แตกต่างกันในแนวทางที่ค่อนข้างสำคัญ แม้ว่านบีอิบรอฮีมจะสร้างหรือบกะอ์บะฮ์ และหลังจากนั้นทันทีหรือในเวลาที่ไม่ทราบ อัลลอฮ์ทรงเรียกนบีอิบรอฮีมให้จัดตั้งฮัจญ์หรือการแสวงบุญ เรื่องเล่าเหล่านี้แตกต่างกันไปเมื่อเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น การมีส่วนร่วมเหนือธรรมชาติ การรวมหรือการละเว้นของหินดำหรือไม่และอย่างไร และไม่ว่านบีอิสมาอีลจะช่วยเหลือพ่อของเขาหรือไม่ ในบรรดาผู้ที่กล่าวว่านบีอิสมาอีลมีส่วนร่วมในการก่อสร้าง ส่วนใหญ่อธิบายว่านบีอิบรอฮีมไปเยี่ยมนบีอิสมาอีลเป็นครั้งที่สามในมักกะฮ์ ในระหว่างที่พวกเขาสร้างกะอ์บะฮ์ บางคนบอกว่านบีอิสมาอีลมองหาหินก้อนสุดท้าย แต่นบีอิบรอฮีมไม่ยอมรับหินที่ท่านนำมาคืน มะลาอิกะฮ์กลับนำหินดำซึ่งนบีอิบรอฮีมใส่เข้าไปแทน นบีอิสมาอีลถูกทิ้งไว้ที่กะอ์บะฮ์ ในการรับผิดชอบดูแลและสอนผู้อื่นเกี่ยวกับฮัจญ์ การเริ่มต้นพิธีฮัจญ์มีหลายแบบ และนักวิชาการบางคนเชื่อว่าสิ่งนี้สะท้อนถึงความสัมพันธ์ช่วงหลังของนบีอิบรอฮีมกับฮัจญ์หลังจากที่อิสลามได้พัฒนาขึ้นเพื่อช่วยขจัดความเกี่ยวพันกับพิธีกรรมนอกรีตในยุคแรกเริ่มเริ่ม
ในความคิดของอิสลาม.
การเป็นนบี.
อิสมาอีลถือเป็นนบีในศาสนาอิสลามและมีรายชื่ออยู่ในอัลกุรอานร่วมกับนบีคนอื่นๆ ในหลายกรณี ในโองการอื่นๆ เช่น 21:85 และ 38:48, นบีอิสมาอีลได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีความอดทน เป็นคนดี และชอบธรรม ตัวอย่างเฉพาะที่อธิบายถึงนบีอิสมาอีลเป็นรายบุคคลคือ 19:54-55 – "และเรียกให้นึกถึงอิสมาอีล โดยผ่านการกำหนดของอัลลอฮ์นี้ ดูเถิด ท่านซื่อสัตย์ต่อคำสัญญาของท่านเสมอ และเป็นเราะสูล [ของอัลลอฮ์] เป็นนบี ผู้ซึ่งเคยสั่งการแก่กลุ่มชนของท่านในการละหมาดและจ่ายซะกาต และได้รับความโปรดปรานในสายพระเนตรของผู้อุปถัมภ์ของท่าน" ในฐานะผู้สืบเชื้อสายของนบีอิสมาอีล นบีมุฮัมมัดได้รับการพิจารณาว่าเป็นนบีโดยชอบธรรม และยังคงสืบเชื้อสายนบีจากยุคก่อนอิสลาม
ลำดับวงศ์ตระกูลและการเชื่อมโยงกับชาวอาหรับ.
ตำแหน่งของนบีอิสใอีลในฐานะ "ผลบรรพบุรุษชาวอาหรับ" ถูกระบุโดยโยเซพุส เป็นครั้งแรก เมื่ออิสลามเริ่มก่อตั้ง นบีอิสมาอีลและผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากเขา คือบะนีอิสมาอีล ก็มีความเชื่อมโยงกันและมักจะเทียบเคียงกับคำว่า "อาหรับ" ในวรรณกรรมยิวและคริสเตียนยุคแรกๆ ก่อนที่อิสลามจะพัฒนาเป็นศาสนา นบีอิสมาอีลได้รับการพรรณนาในหลายๆด้าน แต่หลังจากการก่อตั้ง นบีอิสมาอีลมักถูกมองในแง่ลบในสาส์นของชาวยิวและคริสเตียน ในขณะที่เขากลายเป็นสัญลักษณ์แทน "ผู้อื่น" ในศาสนาเหล่านี้ เมื่อชุมชนอิสลามมีอำนาจมากขึ้น มิดราชของชาวยิว เกี่ยวกับนบีอิสมาอีลก็ได้รับการแก้ไขเพื่อให้เขาถูกแสดงออกมาในทางลบมากขึ้นเพื่อท้าทายมุมมองของอิสลามที่มีนบีอิสมาอีล และด้วยเหตุนี้ชาวมุสลิมจึงเป็นบุตรหลานที่โปรดปรานของนบีอิบรอฮีม สิ่งนี้กลายเป็นลำดับวงศ์ตระกูลตามแหล่งที่มาของชาวยิวและพระคัมภีร์ ตรงกันข้ามกับลำดับวงศ์ตระกูลของชาวอาหรับตามที่ชาวมุสลิมกล่าวถึง การพัฒนาของศาสนาอิสลามสร้างแรงกดดันให้อิสลามแตกต่างไปจากศาสนายูดายและศาสนาคริสต์ ดังนั้นเชื้อสายของนบีอิสมาอีลที่มีต่อชาวอาหรับจึงถูกเน้นย้ำ