pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เขาได้แชมป์มาทั้งหมด 9 เส้นในตลอดอาชีพของเขาและเป็นอดีตแชมป์ WWF World Tag Team Champion ร่วมกับ Greg Valentine นอกจากนี้เขายังได้ร่วมชิงแชมป์เดี่ยวแมตช์สำคัญในศึกใหญ่ pay-per-view และทางโทรทัศน์อย่าง Starrcade 1994 เจอกับแชมป์ WCW World Heavyweight Champion ในตอนนั้นอย่าง Hulk Hogan เขายังเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ Intercontinental Champion กับแชมป์ในตอนนั้นอย่าง The Honky Tonk Man ที่ WrestleMania IV
ในปี 2019 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศของ WWE Hall of Fame โดยได้รับการอัญเชิญจาก Hulk Hogan
คุรุครันถสาหิบ
เนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้
เนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้  เป็นเนื้อหาเพิ่มเติมที่สร้างเพื่อการจำหน่ายวิดีโอเกมผ่านทางอินเทอร์เน็ตโดยผู้จำหน่ายเกม ซึ่งเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้อาจมีหลายประเภท ตั้งแต่การเปลี่ยนชุดไปจนถึงเนื้อเรื่องใหม่ที่มีมากขึ้น คล้ายกับภาคเสริม ดังนั้นเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้อาจเพิ่มโหมดของเกม, วัตถุ, เลเวล, ความท้าทาย หรือคุณสมบัติอื่น ๆ ของเกมที่วางจำหน่ายแบบเสร็จสมบูรณ์แล้ว ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างรายได้จากวิดีโอเกม
เอเพกซ์เลเจนดส์
จัปจิสาหิบ
จัปจิ (Jap Ji) หรือ จัปจิสาหิบ (Japji Sahib) คือบทสวดตอนเริ่มต้นในคุรุกรันตสาหิบ คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของศาสนาซิกข์ซึ่งแต่งขึ้นโดยคุรุนานักเทพจิ คุรุศาสดาคนแรกในศาสนาซิกข์ บทสวดของจัปจินั้นเริ่มต้นด้วย "มูลมันตรา" ตามด้วย 38 "เปาวรี" (1 เปาวรี = กลอน 1 บท) และปิดด้วย "สาโลกา"
เชื่อกันว่าจัปจิสาหิบนั้นเป็นงานเขียนแรกของคุรุนานัก และมีเนื้อความที่ครอบคลุมแก่นของศาสนาซิกข์ และยังเป็นคุรุพานิ (บทกลอนในวรรณกรรมซิกข์) ที่สำคัญที่สุดอีกด้วย และเป็นคุรุพานิแรกในนิตนีม
ส่วนที่เป็นที่จดจำมากคือวาทกรรมของคุรุนานักเรื่อง "อะไรคือการเคารพบูชาที่แท้จริง" และ "อะไรคือธรรมชาติของพระเป็นเจ้า" ซึ่งในจัปจิสาหิบได้ระบุไว้ว่า ลักษณะของพระเป็นเจ้านั้นไม่สามารถอธิบายได้ และการเคารพบูชาที่แท้จริงคือการบูชา "นาม" คือเสียง คำ และพลังภายใน การรับรู้ถึงการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า และให้ชีวิตเป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์
บทสวดอีกบทที่เกี่ยวข้องกับจัปจิสาหิบ คือ "จาปุสาหิบ" ซึ่งอยู่ในตอนต้นของทาสามกรันตะ ซึ่งแต่งโดยคุรุโควินทสิงห์
ประวัติศาสนาซิกข์
ประวัติของศาสนาซิกข์ เริ่มต้นขึ้นโดยคุรุนานักเทพจิ คุรุศาสดาคนแรก ราวคริสต์ศตวรรศที่ 15 ในภูมิภาคปัญจาบทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย เมื่อเวลาผ่านไป การปฏิบัติตนในศาสนาได้ถูกทำให้เป็นแบบแผนมากขึ้นและเป็นระบบระเบียบโดยคุรุท่านต่อ ๆ มา โดยเฉพาะ คุรุโควินทสิงห์ เมื่อปี 1699 ศาสนิกชนกลุ่มแรกซึ่งล้วนมาจากภูมิหลังทางสังคมที่ต่างกัน รวมกันเป็นขาลสา (ਖ਼ਾਲਸਾ) โดย 5 คนแรกที่ได้เปลี่ยนศาสนาเข้ามานั้นเรียกว่า "ปัญจเปียร์" เป็นผู้เปลี่ยนศาสนาและรับคุรุโควินทสิงห์เข้ามาในสังคมขาลสา
ประวัติของศาสนาซิกข์เกี่ยวข้องมากกับประวัติศาสตร์ปัญจาบ ในสมัยจักรวรรดิโมกุล (1556 - 1707) ศาสนาซิกข์เกิดความไม่ลงรอยกับกฎหมายจักรวรรดิซึ่งเป็นมุสลิม ด้วยปัญหาทั้งทางการเมืองและความเชื่อของซิกข์ที่เพิ่มเติมนักบุญจากทั้งฮินดูและอิสลามเข้ามา คุรุซิกข์คนสำคัญถูกประหารชีวิตเพราะปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลาม และเพราะต่อต้านการดำเนินคดีของจักรวรรดิต่อชาวซิกข์และชาวฮินดู คุรุสองท่านที่ถูกประหารชีวิตและทรมานอย่างหนัก ได้แก่ คุรุอรชุน และ คุรุเตฆหบดูร์ รวมถึงบุคคลสำคัญในศาสนาที่ได้รับการเคารพจากศาสนิกชน เช่น Banda Bahadur, Bhai Mati Das, Bhai Sati Das และ Bhai Dayala ดังนั้นศาสนาซิกข์จึงจัดตั้งกองทัพซิกข์ขึ้นเพื่อป้องกันการรุกรานของจักรวรรดิโมกุล การก่อเกิดขึ้นของ Sikh Confederacy ภายใต้ misl และ อาณาจักรซิกข์ นำการปกครองโดยมหาราชา รันจิต สิงห์ ซึ่งเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาด้วยความต้านทางทางศาสนาและแนวคิดพหุศาสนา (Religious pluralism) ร่วมกับชาวคริสต์ ฮินดู และมุสลิม ในตำแหน่งของอำนาจ การก่อตั้งอาณาจักรซิกข์นั้นถือเป็นจุดสูงสุดของศาสนาซิกข์ในเชิงการเมือง ขณะที่อาณาจักรซิกข์ขยายอาณาเขตครอบคลุมกัศมีร์, Ladakh และ Peshawar ก็ทำให้มีศาสนิกชนเปลี่ยนศาสนามาเป็นซิกข์จำนวนมาก ด้วยจากทั้งความเกรงกลัวในอำนาจก็ดี หรือจากเหตุผลเชิงธุรกิจก็ดี
การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย (ค.ศ. 1968–1989)
การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย  หรือรู้จักกันว่า วิกฤตการณ์มาลายาครั้งที่สอง  เป็นการขัดกันทางอาวุธที่เกิดขึ้นในประเทศมาเลเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 ถึง 1989 ที่เกี่ยวข้องกับพรรคคอมมิวนิสต์มลายา (MCP) และกองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งรัฐบาลกลางมาเลเซีย
หลังจากสิ้นสุดวิกฤตการณ์มาลายาในปี ค.ศ. 1960 กองทัพปลดปล่อยชนชาติมาลายาเชื้อสายจีนส่วนใหญ่, กองกำลังติดอาวุธของพรรคคอมมิวนิสต์มลายา ได้ถอยกลับไปที่ชายแดนมาเลเซีย-ไทย ซึ่งได้มีการจัดกลุ่มใหม่และฝึกสำหรับการโจมตีรัฐบาลมาเลเซียในอนาคต การก่อความไม่สงบเริ่มขึ้นเมื่อพรรคคอมมิวนิสต์มลายาเข้าโจมตีกองกำลังความมั่นคงในโกรฮ์–เบตง ทางตอนเหนือของมาเลเซียตะวันตก ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1968 ความขัดแย้งยังสอดคล้องกับความตึงเครียดที่เกิดขึ้นใหม่ระหว่างชาติพันธุ์มาเลย์กับจีนในมาเลเซียตะวันตกและสงครามเวียดนาม
ในขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์มลายาได้รับการสนับสนุนอย่างจำกัดจากประเทศจีน การสนับสนุนนี้สิ้นสุดลงเมื่อกรุงกัวลาลัมเปอร์และปักกิ่งสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 ในปี ค.ศ. 1970 พรรคคอมมิวนิสต์มลายาประสบการแตกความสามัคคีซึ่งนำไปสู่การเกิดขึ้นของสองกลุ่มแยก ได้แก่ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งมลายา–ลัทธิมากซ์-ลัทธิเลนิน (CPM–ML) และคณะปฏิวัติ (CPM–RF) แม้จะพยายามทำให้พรรคคอมมิวนิสต์มลายาดึงดูดความสนใจมาเลย์ก็ตาม ซึ่งองค์กรถูกครอบงำโดยกลุ่มเชื้อสายจีนตลอดสงคราม แทนที่จะประกาศ "สถานการณ์ฉุกเฉิน" อย่างที่อังกฤษเคยทำมาก่อน รัฐบาลมาเลเซียตอบโต้การก่อความไม่สงบด้วยการนำเสนอนโยบายหลายประการรวมถึงโครงการความมั่นคงและการพัฒนา (KESBAN), "รูกุนเตตังกา" (เพื่อนบ้านเฝ้าระวัง) และเหล่าเรลา (กลุ่มอาสาสมัครประชาชน)
การก่อความไม่สงบสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์มลายาได้ลงนามในข้อตกลงสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซียที่หาดใหญ่ในภาคใต้ของประเทศไทย สิ่งนี้ใกล้เคียงกับการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์กลุ่มตะวันออก นอกจากการต่อสู้บนคาบสมุทรมลายูแล้ว การก่อความไม่สงบของพรรคคอมมิวนิสต์อื่นก็เกิดขึ้นในรัฐซาราวักของมาเลเซียในเกาะบอร์เนียว ซึ่งได้รวมเข้าด้วยกันเป็นสหพันธรัฐมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963
Communist insurgency in Malaysia (1968–89)
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายหมอชิต-ปากเกร็ด
ยุนฮยู
ยุนฮยู (윤휴, 14 ตุลาคม 2160 - 20 พฤษภาคม 2223) ขุนนางในสมัยราชวงศ์โชซ็อน และบัณฑิตลัทธิขงจื๊อใหม่ กวี ยุนเป็นผู้นำกลุ่มการเมืองกลุ่มฝ่ายใต้ ชื่อรองของเขา แบ็กโฮ (백호) ฮาฮ็อน (하헌) และ ยาโบ (야보)
ใน พ.ศ. 2203 เขาเป็นผู้นำในข้อถกเถียงเรื่องการสวมชุดไว้ทุกข์ให้กับ พระเจ้าฮโยจง และใน พ.ศ. 2217 เขาเป็นผู้นำในข้อถกเถียงเรื่องที่ 2 เรื่องการสวมชุดไว้ทุกข์เนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของ พระนางอินซ็อน สมเด็จพระราชินี ใน พระเจ้าอินโจ
กระทั่ง พ.ศ. 2223 พระเจ้าซุกจง ได้มีพระราชโองการให้ ยุนฮยู ที่ถูกเนรเทศไปก่อนหน้านั้นจากกรณีความพยายามที่จะก่อกบฏของขุนนางฝ่ายชาวทักษิณเพื่อจะยกองค์ชายพงซอนขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนพระเจ้าซุกจงฆ่าตัวตายเสีย
อินทูอิท (วงดนตรีเกาหลีใต้)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 47
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 47 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2562 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม คือ ไทย (เจ้าภาพ), เวียดนาม, อินเดีย และกือราเซา และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ครั้งที่ 43 ที่จัดขึ้นนอกกรุงเทพมหานคร โดยครั้งนี้จะแข่งขันกันที่จังหวัดบุรีรัมย์
สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ยืนยันว่า การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพครั้งที่ 47 นี้จะไม่แข่งขันที่สนามราชมังคลากีฬาสถานอย่างเช่น 3 ครั้งก่อนหน้า เพราะอยู่ในช่วงการปรับปรุงสำหรับรองรับการเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพในปี พ.ศ. 2563 และจะใช้สนามในต่างจังหวัดที่ผ่านมาตรฐาน A-Class ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และเดินทางได้สะดวกในการจัดการแข่งขันครั้งนี้แทน โดยเบื้องต้นมี 3 สนามที่ถูกเสนอให้พิจารณาเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้ คือ มิตรผลสเตเดียม ในจังหวัดราชบุรี, ช้างอารีนา ในจังหวัดบุรีรัมย์ และสนามกีฬากลางในจังหวัดสุพรรณบุรี สุดท้าย ในวันที่ 5 เมษายน สมาคมฯ จึงเลือกช้างอารีนาเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้
ขาลสา
ขาลสา หรือ คาลซ่า (แปลตรงตัวว่า "เหล่าผู้บริสุทธิ์") หรือ อมฤตธารี หมายถึงกลุ่มนักรบพิเศษของบรรดานักรบซิกข์กลุ่มแรก หรืออาจหมายถึงชุมชนชาวซิกข์ ที่ยอมรับและเชิดชูให้ศาสนาซิกข์เป็นศาสนาและแนวทางการปฏิบัติตนของสมาชิกในชุมชน แนวคิดขาลสาเริ่มต้นขึ้นโดยคุรุโควินทสิงห์ คุรุซิกข์ท่านสุดท้าย ในปี 1699 การก่อตั้งขาลสานั้นถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในประวัติศาสนาซิกข์ ชาวซิกข์เฉลิมฉลองการก่อตั้งขาลสาในเทศกาลวิสาขี (Vaisakhi)
คุรุโควินทสิงห์ก่อตั้งขาลสาขึ้นหลังบิดาของท่านถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะโดยจักรวรรดิโมกุล หลังแสดงการต่อต้านการดำเนินคดีกับศาสนิกชนของศาสนาอื่นนอกจากอิสลามซึ่งเป็นศาสนาหลักของจักรวรรดิ นำโดย จักรพรรดิออรังเซพ โดยเฉพาะการดำเนินคดีกับชาวฮินดูในกัศมีร์ที่ไม่ยอมเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลาม นักรบขาลสาจึงถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องศาสนิกชนซิกข์และฮินดูผู้บริสุทธิ์จากการรุกรานของจักรวรรดิ ขาลสาเข้ามาแทนที่ "วสันต์" และกลายเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของศาสนาซิกข์ในแง่ของการเมืองและการทหาร
ซิกข์ขาลสาจะได้รับชื่อ "สิงห์" (บุรุษ) และ "Kaur" (สตรี) และต้องปฏิบัติตามกฏระเบียบเพิ่มเติม เช่น ห้ามสูบยาสูบ บุหรี่ ดื่มสุรา และห้ามรับประทานเนื้อสัตว์ และมีการแต่งกายพิเศษตาม ก 5 ประการ "ซิกข์สหัชธารี" นั้นตรงข้ามกับซิกข์ขาลสา สหัชธารีจะน้อมนำคำสอนมาปฏิบัติตาม และเชื่อถือในคุรุซิกข์ แต่ไม่เข้าร่วมพิธีรับชื่อ และไม่ปฏิบัติตาม ก 5 ประการ รวมถึงกฏบางกฏ สังคมขาลสาเป็นสังคมบุรุษนำเป็นหลัก จนมาถึงในยุคปัจจุบันที่เริ่มมีสตรีมีบทบาทในตำแหน่งผู้นำมากขึ้น
อมฤตสัญจาร
ผู้ริเริ่มพิธีอมฤทธิ์สัญชร]]
อมฤตสัญจาร (Amrit Sanchar) หรือ ขันเธทิปาหุล (Khande di Pahul) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า พิธีปาหุล (Pahul) คือพิธีกรรมในศาสนาซิกข์ที่เป็นการรับคนเข้าสู่ศาสนาซิกข์ เปรียบได้กับพิธีศีลล้างบาป ในคริสต์นิกายคาทอลิก พิธีอมฤทธิ์สัญชรถือเป็นพิธีเริ่มแรกที่จะได้รับก่อนเข้าสู่การเป็นศาสนิกชนอย่างเต็มตัว เริ่มต้นขึ้นโดยคุรุโควินทสิงห์ เพื่อเป็นพิธีรับคนเข้าเป็นขาลสา ในปี 1699
เมื่อชาวซิกข์ผ่านพิธีอมฤตสัญชรแล้ว จะถูกเรียกว่าเป็น "ขาลสา" และได้รับตำแหน่ง "อมฤตธารี" หรือ "ขาลสา" ตามหลังชื่อ "สิงห์" ในบุรุษ หรือ "Kaur" ในสตรี เป้าหมายของการเป็นขาลสาและการผ่านพิธีอมฤทธิ์สัญชรคือการประพฤติตัวเพื่อวาหิคุรุเป็นหลัก และก่อให้เกิด ขาลสาราช
Harrie Lavreysen
เลออปอล เซดาร์ ซ็องกอร์
เลออปอล เซดาร์ ซ็องกอร์ (, เกิด 9 ตุลาคม 1906, เซเนกัล, แอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส - เสียชีวิต 20 ธันวาคม 2001, Verson, ฝรั่งเศส) เป็นกวี ครู รัฐบุรุษ ประธานาธิบดีคนแรกของเซเนกัล และเป็นผู้สนับสนุนหลักของแนวคิดเรื่อง Negritude
ใน 1928 ซ็องกอร์ไปปารีสโดยทุนการศึกษาบางส่วน และต่อการศึกษาที่โรงเรียนมัธยม Louis-le-Grand และที่ Sorbonne ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา Senghor ได้ค้นพบรอยประทับของศิลปะแอฟริกันที่ไม่เหมือนใครในจิตรกรรม ประติมากรรม และดนตรีสมัยใหม่ ซึ่งยืนยันความเชื่อของเขาในศักยภาพของแอฟริกาที่มีต่อวัฒนธรรมสมัยใหม่
ใน 1935 ซ็องกอร์กลายเป็น "agrégé" (ครูที่มีคุณวุฒิสูงสุดในระบบโรงเรียนของฝรั่งเศส) ชาวแอฟริกาคนแรก ซึ่งทำให้เขาสามารถสอนได้ทั้งระดับมัธยมและระดับมหาลัย เขาเริ่มสอนภาษาฝรั่งเศสที่ตูร์ แต่ในที่สุดก็กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาและอารยธรรมแอฟริกาที่ École Nationale de la France d’Outre-Mer และเขาถูกจับในปี 1940 ในสงครามโลกครั้งที่สองและใช้เวลาสองปีในค่ายกักกันนาซีซึ่งเขาเขียนบทกวีที่ดีที่สุดของเขาบางส่วน เมื่อได้รับการปล่อยตัวเขาได้เข้าร่วมต่อต้านในฝรั่งเศส
หลังจากสงครามซ็องกอร์กลายเป็นสมาชิกของสภาร่างรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส ในปี 1946 เขาถูกส่งตัวเป็นหนึ่งในสองผู้แทนของเซเนกัลไปยังรัฐสภาในปารีส หลังได้รับการเลือกตั้งจากพรรคสังคมนิยม ซ็องกอร์ก่อตั้ง Senegalese Democratic Bloc (พรรคการเมืองหนึ่งในเซเนกัล) ในปี 1948 และในฐานะผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งของพรรคนั้น เขาจึงได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งปี 1951 เป็นสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส ห้าปีต่อมาเขาได้เป็นนายกเทศมนตรีของทีสซึ่งเป็นศูนย์กลางทางรถไฟของเซเนกัลและได้รับเลือกตั้งอีกครั้งเป็นรองผู้อำนวยการ
อาณานิคมของแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศสเริ่มกดขี่เพื่อเอกราชมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อรัฐสภาฝรั่งเศสอนุมัติ "loi cadre" ซึ่งให้การปกครองตนเองต่อดินแดนแอฟริกาอย่างมาก ซ็องกอร์เป็นหนึ่งในคนแรกที่ต่อต้านการกระทำเพราะเขารู้สึกว่ามันให้ความสำคัญกับดินแดนมากกว่ารัฐบาล ส่งผลให้เกิดการเผยแพร่ตัวของรัฐไม่รู้จักเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อต่อต้านการกระทำซ็องกอร์ช่วยสร้างพันธมิตรระหว่างแถบเส้นศูนย์สูตรแอฟริกาของฝรั่งเศสและแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศสที่นำไปสู่การสร้างของสหพันธ์มาลีในปี 1959 ซึ่งเซเนกัลเป็นสมาชิก ในเดือนธันวาคม ซ็องกอร์ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อประธานาธิบดี ชาร์ล เดอ โกล ของฝรั่งเศสเพื่อเป็นเอกราช สหพันธ์สาธารณรัฐมาลียังคงดำเนินต่อไปจนถึงเดือนสิงหาคมเมื่อสมาชิกสองคนสุดท้ายคือเซเนกัลและซูดานของฝรั่งเศสแยกจากกัน เซเนกัลกลายเป็นสาธารณรัฐเอกราช และซ็องกอร์ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี
ปลายปี 1962 นายกรัฐมนตรีมามาโด เดีย ซึ่งเป็นฝ่ายตรงกันข้ามของซ็องกอร์มานานแล้ว พยายามทำรัฐประหาร อย่างไรก็ตามชาวเซเนกัลได้อยู่ข้างเดียวกันกับซ็องกอร์ และเดียถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต (เขาถูกปล่อยตัวในปี 1974) ซ็องกอร์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอีกครั้งในปี 1963 และเกษียณอายุในวันที่ 31 ธันวาคม 1980 เป็นประธานาธิบดีคนแรกของแอฟริกาที่ออกจากตำแหน่งโดยสมัครใจ Abdou Diouf ซึ่งซ็องกอร์ได้เลือกให้เป็นผู้สืบทอดของเขากลายเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
ในฐานะประมุขของประเทศ ซ็องกอร์พยายามปรับปรุงการเกษตรของเซเนกัลให้ทันสมัย ปลูกฝังความเป็นพลเมืองที่รู้แจ้ง ต่อสู้กับการคอร์รัปชั่นและความไร้ประสิทธิภาพ สร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเพื่อนบ้านชาวแอฟริกาของเขา และร่วมมือกับฝรั่งเศสต่อไป เขาสนับสนุนรูปแบบของลัทธิสังคมนิยมที่มีพื้นฐานมาจากความเป็นจริงของชาวแอฟริกันและมักถูกเรียกว่า "สังคมนิยมของแอฟริกา" สังคมนิยมของซ็องกอร์ เป็นประชาธิปไตยและมีมนุษยนิยม และมีคำขวัญว่า “การปกครองแบบเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพ” เนื่องจากเป็นโฆษกที่สำคัญของประเทศโลกที่สาม เขาประท้วงเงื่อนไขการค้าที่ไม่ยุติธรรมซึ่งทำให้เกิดผลเสียของประเทศในแอฟริกา
หลังจากที่เขาออกจากการเมืองเซเนกัล เขาเกษียณไปอยู่ที่ฝรั่งเศสซึ่งเขาเป็นพลเมืองมาตั้งแต่ 1932 เขาได้ตีพิมพ์บันทึกประจำวัน "Ce que je crois: négritude, francité, et civilisation de l’universel" (1988) “สิ่งที่ฉันเชื่อ: Negritude, ความฝรั่งเศส และอารยธรรมสากล”) รวมถึงบทกวีเพิ่มเติม
ซ็องกอร์ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ เสียชีวิต 20 ธันวาคม 2001 ที่ Verson, ประเทศฝรั่งเศส
อันโทน อัคเคอร์มัน
อันโทน อัคเคอร์มัน  มีชื่อจริงว่า อ็อยเกน ฮานิช  เป็นนักการเมืองเยอรมันตะวันออก เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1953
ลาวีอ็องโรซ (เพลงไอซ์วัน)
ลาวีอ็องโรซ  เป็นเพลงนำของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้-ญี่ปุ่น ไอซ์วัน จากอีพีเปิดตัวของไอซ์วัน คัลเลอร์ไรซ์ ออกจำหน่ายวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561 โดยออฟเดอะเรเคิด ซึ่งเพลงนี้ประพันธ์โดย มอสพิกมิวสิกพรอดิวซิงกรุป จากค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์
นางฟ้าเหอ
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ไทย
อาณาจักรโมกุล
พระยามี
อาณาจักรซิกข์
รณชีต สิงห์
มหาราชา รณชีต สิงห์ เป็นผู้นำของจักรวรรดิซิกข์ ซึ่งปกครองอนุทวีปอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ ราวศตวรรศที่ 19 ท่านเกือบเสียชีวิตด้วยโรคฝีดาษตั้งแต่ยังเป็นทารก แต่ท่านสามารถรอดมาได้แต่ด้วยพิษฝีดาษทำให้ท่านเสียตาข้างซ้ายไป ท่านเข้าสู่สนามรบตั้งแต่อายุเพียง 10 ปี รบเคียงข้างกับบิดาของท่าน มหา สิงห์ หลังมหา สิงห์ เสียชีวิตลง ท่านได้ยืนหยัดต่อสู้ต่อไปจนสามารถไล่ชาวอัฟกันออกจากบริเวณปัญจาบ และสถาปนาตนเองขึ้นเป็น "มหาราชาแห่งปัญจาบ" ด้วยวัยเพียง 21 ปี
สภาพสังคมของปัญจาบในขณะนั้นประกอบด้วยแว่นแคว้น (misl; สมาพันธรัฐ) มากมาย 12 misl เป็นของซิกข์ และ 1 misl เป็นของมุสลิม ท่านสามารถรวบรวมแว่นแคว้นทั้ง 13 เข้าด้วยกันและก่อตั้งจักรวรรดิซิกข์อันยิ่งใหญ่ขึ้น และยังสามารถรบชนะผู้รุกรานจากอัฟกานิสถานหลายต่อหลายครั้งในสงครามซิกข์-อัฟกันหลายครั้ง หลังการเข้ามาของบริทิชอินเดีย ท่านตกลงผูกมิตรกับชาวบริเทนและกลายมาเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน
ท่านนำพาการลงทุน ฟื้นฟูเศรษฐกิจ และปฏิรูปกิจการหลายอย่าง รวมทั้งนำสาธารณูปโภคมาสู่ปัญจาบ กองทัพซิกข์ขาลสาของท่านนั้นขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่ง และท่านยังจัดตั้งรัฐบาลที่ประกอบด้วยทั้งชาวซิกข์ ฮินดู มุสลิม และยุโรป นอกจากความเจริญทางด้านการปกครองและสังคมแล้ว สมัยของท่านยังถือเป็นยุคทองของศิลปะและวัฒนธรรม ท่านมีคำสั่งให้สร้างหริมันทิรสาหิบในอมฤตสระ ขึ้นใหม่หลังถูกทำลายในสมัยจักรวรรดิมุสลิมและจากชาวอัฟกัน และยังให้มีการสร้างคุรุทวารามากมาย รวมถึงคุรุทวาราสำคัญหลายแห่ง ประกอบด้วย ตัขตะทั้งห้า จำนวน 2 แห่ง คือ ตัขตะศรีปัฏนาสาหิบ ใน พิหาร และ หซูระสาหิบ ใน มหาราษฏระ ทั้งหมดล้วนได้รับการสนับสนุนด้านการเงงินอย่างดีจากท่าน ทำให้เศรษฐกิจของปัญจาบมีการหมุนเวียนและเจริญขึ้นตามลำดับ
อมฤทธิ์สัญชร
อดิ กรันตะ
คิลดิสเลิฟ (เพลง)
คิลดิสเลิฟ  เป็นเพลงนำของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ จากอีพีชื่อเดียวกัน ออกจำหน่ายวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2019 โดยค่ายวายจี, จีนี และอินเตอร์สโคป
มิวสิกวิดีโอกำกับโดย ซอ ฮย็อน-ซึง โดยเผยแพร่มิวสิกวิดีโอพร้อมกับเพลง หลังจากที่มิวสิกวิดีโอได้เผยแพร่ "คิลดิสเลิฟ" กลายเป็นวิดีโอเคป็อปที่มีผู้กดถูกใจเร็วที่สุด และมีจำนวนผู้ชมเร็วที่สุด ด้วยจำนวน 1 ล้านถูกใจใน 33 นาที และจำนวนผู้ชม 56.6 ล้านครั้งใน 24 ชั่วโมงแรกของการเผยแพร่บนยูทูบ กลายเป็นวิดีโอยูทูบที่มียอดผู้ชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรก นอกจากนี้ยังเป็นวิดีโอที่มีจำนวนผู้ชม 100 ล้านครั้งบนยูทูบเร็วที่สุด โดยใช้เวลา 2 วัน กับ 14 ชั่วโมง ทำลายสถิติเดิมของไซ กับเพลงเจนเทิลแมน ในปี ค.ศ. 2013
อีกทั้งยังสร้างสถิติวิดีโอที่มีจำนวนผู้ชมรับชมพร้อมกัน 979,000 คน
ตาคัตศรีปัฏนาสาหิบ
ตัขตะศรีปัฏนาสาหิบ หรือ หริมันทิรสาหิบแห่งปัฏนา คือคุรุทวาราในปัฏนาสาหิบ, ปัฏนา, รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย และเป็นหนึ่งในปัญจตัขตะ คือคุรุทวาราที่สำคัญที่สุดห้าแห่งของศาสนาซิกข์ ตัขตะนี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงคุรุโควินทสิงห์ คุรุซิกข์ คนที่ 10 ผู้เกิดในเมืองปัฏนาแห่งนี้เมื่อปี 1666 ตัขตะนี้สร้างขึ้นโดยรันจิต สิงห์ มหาราชาแรกของจักรวรรดิซิกข์ ผู้สร้างคุรุทวาราอีกหลายแห่งในอนุทวีปอินเดียเช่นกัน อาคารปัจจุบันสรเงขึ้นในคริสต์ทศวรรศที่ 1950
คุรุโควินทสิงห์เกิดและเติบโตในพิหารหลายปีก่อนจะย้ายไปอนันตะปุระ นอกเหนือจากการเป็นที่เกิดของท่านแล้ว คุรุนานักและคุรุเตฆหบดูร์ยังเคยมาเยี่ยมเยียนเมืองปัฏนานี้ด้วย
ตัขตะศรีปัตนาสาหิบ
รตา ชินกระจ่างกิจ
จณิสตา ตันศิริ
หน่อไม้ฝรั่ง  เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันตก ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี สูง 100-150 เซนติเมตร ใบเปลี่ยนรูปมาจากลำต้น รูปเข็ม กว้าง 1 มิลลิเมตร ยาว 6-32 มิลลิเมตร อยู่รวมเป็นกระจุก 4-15 ใบ ดอกรูประฆังสีขาว-เขียวถึงเหลือง มี 6 กลีบรวม ออกเป็นดอกเดี่ยวหรือกลุ่ม 2-3 ดอก ดอกเพศผู้และเพศเมียอาจพบได้ทั้งในต้นเดียวกันหรือคนละต้น ผลกลมแบบเบอร์รี เส้นผ่านศูนย์กลาง 6-10 มิลลิเมตร เมื่อสุกมีสีแดง มีพิษ
หน่อไม้ฝรั่งเป็นผักที่ให้แคลอรีต่ำ โดยหน่อไม้ฝรั่ง 90 กรัม ให้พลังงาน 20 แคลอรี หน่อไม้ฝรั่งอุดมไปด้วยวิตามินเอ, วิตามินซี, วิตามินเค และกรดโฟลิก นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งของแอสพาราจีน กรดอะมิโนที่มีส่วนช่วยในพัฒนาการทางสมองของเด็ก
การปริพันธ์แบบวินอัพ
การปริพันธ์แบบวินอัพ  เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสัญญาณของตัวกระตุ้นอยู่ในสภาวะอิ่มตัวในระบบควบคุมวงปิด ทำให้ตัวกระตุ้นไม่สามารถตอบสนองสัญญาณจากตัวควบคุมได้ในเวลาอันรวดเร็ว ส่งผลให้ระบบควบคุมอยู่ในสภาวะวงเปิด ซึ่งจะใช้เวลาในการเข้าสู่จุดสมดุล (settling time) นานขึ้น และทำให้เกิดการแกว่งของสัญญาณ (overshoot) โดยขนาดของลักษณะดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับความเร็วของตัวควบคุมและขนาดของสัญญาณที่เปลี่ยนแปลง ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้อาจเพิ่มพลังงาน formula_1 ทดแทนเพื่อให้สัญญาณยังคงมีลักษณะปกติต่อไปได้ โดยเมื่อกำหนดให้ formula_2 เป็นสัญญาณจากตัวกระตุ้นในส่วนของเวลา formula_3 พลังงานดังกล่าวจะมีสมการดังนี้
ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้จากตัวควบคุมแบบปริพันธ์ของระบบควบคุมพีไอดีเท่านั้น เนื่องจากในสภาวะอิ่มตัว สัญญาณจากตัวกระตุ้นจะลดลงสู่ระดับขีดสุดที่ระบบจะรับได้ ทำให้สัญญาณขาออกเพิ่มช้าลงเมื่อเปรียบเทียบกับสภาวะปกติ ส่งผลให้ความคลาดเคลื่อนระหว่างสัญญาณขาเข้าและขาออกมีจำนวนมากและเป็นเวลานาน เมื่อกำหนดให้ formula_5 เป็นอัตราขยายเชิงปริพันธ์ ความคลาดเคลื่อน formula_6 นี้จะถูกปริพันธ์ (สะสม) มากขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลา formula_3 ตามสมการ
จนกว่าสัญญาณขาเข้าและขาออกจะอยู่ในระดับเท่ากัน อย่างไรก็ตาม ระบบที่มีการวินอัพส่วนใหญ่จะมีการตอบสนองช้า จึงทำให้ความคลาดเคลื่อนยังมีจำนวนมาก ส่งผลให้สัญญาณเกิดการแกว่งเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง
การปริพันธ์แบบวินอัพสามารถป้องกันได้โดยหลายวิธี อาทิเช่น
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2019
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2019  จัดขึ้นที่สนามกีฬาแบกีแยแชต ใน ปรุชกุฟ ประเทศโปแลนด์ ระหว่างวันที่ 27 กุมภาพันธ์ – 3 มีนาคม ค .ศ. 2019 ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งที่ 116
พสธร ทรงถาวรทวี
พสธร ทรงถาวรทวี (ชื่อเล่น : เซินเจิ้น) เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2533 เป็นนักแสดงชาวไทยและนักร้อง เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดรายการเคพีเอ็น อวอร์ด ต่อมาประกวด Gen Wire Guys And Girl 2012 ชนะเลิศ และได้งานถ่ายแบบนิตยสารและแสดงมิวสิกวิดีโอ ก่อนแสดงละคร "คู่ปรับฉบับหัวใจ" เป็นเรื่องแรกในฐานะนักแสดงรับเชิญเรื่องแรก ปัจจุบันรับแสดงละครช่อง 7 เรื่อยมา
พสธร ทรงถาวรทวี เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2533 จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนนราธิวาส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
เริ่มเข้าวงการบันเทิงเคยเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการเคพีเอ็น อวอร์ด เป็นหนึ่งในผู้เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย แต่สละสิทธิ์เพราะติดขัดเรื่องอยู่ระหว่างการศึกษา ต่อมา เขาได้เข้าเวทีการประกวด Gen Wire Guys And Girl 2012 ได้รางวัลชนะเลิศ มีผลงานแจ้งเกิดถ่ายแบบนิตยสารและมิวสิควิดีโอในปี 2555 และร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง "รักสุดท้ายป้ายหน้า" ต่อมา เขาร่วมแสดงมิวสิควิดีโอเพลง "รักอยู่" ของอภิวัฒน์ พงษ์สวาท ในปี 2559 เขาลงนามสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 และมีผลงานละครเรื่องแรก "คู่ปรับฉบับหัวใจ" ในฐานะนักแสดงรับเชิญ ในปี 2560 เขาแสดงนำในละครเรื่อง "ภูตสาวสื่อรัก" เป็นเรื่องแรก และต่อมานำแสดงเรื่อง "ลูกหลง" ปัจจุบันยังมีผลงานแสดงละครเรื่อยมา
หลุยส์ เฮสดาร์ซัน
หลุยส์ เฮสดาร์ซัน หรือ หลุยส์ เฮส (Louis Hesse d'Alzon) (ชื่อเล่น หลุยส์) (เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดช่อง 7 เป็นที่รู้จักกันจากบทอัศวินหรือบารอน ในละครเรื่อง "นักสู้มหากาฬ"
เป็นลูกครึ่ง ไทย-ฝรั่งเศส เป็นนักแสดงชาวไทย ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ประเทศไทย กรุงเทพมหานครหลุยส์จบการศึกษามาจากอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศิลปศาสตร์ สาขาการสื่อสารมวลชน สาขาสถาบันนานาชาติ
หลุยส์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงการเป็นนักแสดงตั้งแต่ในปี 2551 มีผลงานถ่ายแบบและมิวสิควิดีโอชิ้นแรกเพลงถามไม่ตรงคำตอบ ของ หวาย ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์ หรือ หวาย กามิกาเซ่ ในปี 2553 หลุยส์มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก "อาฟเตอร์สคูล วิ่งสู้ฝัน"รับบทจอห์นนี่ และเวลาต่อมาในปี 2556 หลุยส์ได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 มีผลงานละครเรื่องแรก "นักสู้มหากาฬ"รับบทเป็นอัศวินเป็นนักแสดงรับเชิญเรื่องแรกในปี 2557 หลุยส์มีผลงานละครเรื่อง "ล่ารักสุดขอบฟ้า" รับบทเป็นมาคี คู่กับทับทิม อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ และเป็นการพลิกบทบาทเล่นบทร้ายเรื่องแรก หลุยส์เป็นพระเอกหลังข่าวเต็มตัวเรื่องแรกจากละครเรื่อง "หักลิ้นช้าง"คู่กับเซฟ เซฟฟานี่ อาวะนิคและในปี2561 หลุยส์มีผลงานละครเรื่อง "ชาติ ลำชี" ร่วมกับทับทิม อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ อีกครั้ง หลุยส์รับบทเป็นนายทหารชาติลำชี
การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย (ค.ศ. 1968–89)
เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟรอนท์
ปาหุล
อรทาส
อรทาส  เป็นหมวดหมู่ของบทสวดในศาสนาซิกข์ที่พบสวดในคุรุทวารา เป็นส่วนหนึ่งของบทสวดในพิธีประจำวัน เช่น พิธีเปิดคุรุกรันตสาหิบ สำหรับการ "ประกาศ" (Prakash - แสงยามเช้า) หรือพิธีปิดสำหรับการ "ศุขสาน" (Sukhasan - ห้องบรรทมยามราตรี) พิธีตั้งชื่อบุตรหรือพิธีศพ
อรทาสประกอบด้วย 3 ส่วน ส่วนแรกจะกล่าวสรรเสริญคุณธรรมของคุรุซิกข์ทั้ง 10 ท่าน ตั้งแต่ คุรุนานักเทพจิ ถึง คุรุโควินทสิงห์จิ จากท่อนใน "ฉันธีธีวาระ" (Chandi di Var) ในทสัมกรันตะ (Dasam Granth) ส่วนที่สองกล่าวสรรเสริญความมานะบากบั่น ชัยชนะ และความสุขความเจริญของขาลสา รวมถึงการอ้อนวอน และส่วนที่สามกล่าวสรรเสริญพระนามของพระเป็นเจ้า ส่วนแรกและส่วนที่สามนั้นต้องกล่าวเต็ม ๆ ไม่มีการแก้ไขบทสวด ในขณะที่ส่วนที่สองสามารถปรับได้ตามความเหมาะสม หรือเพิ่มคำอ้อนวอน ขอพรเพิ่มเติมให้ช่วยแก้ไขปัญหาในชีวิต อย่างไรก็ตามยังต้องคงอยู่ในรูปแบบที่เป็นที่ยอมรับกันในศาสนิกชน ช่วงที่อยู่ระหว่างการสวด ศาสนิกชนผู้เข้าร่วมพิธีจะยืนและพนมมือแบบนมัสเต โค้ง และบางครั้งมีการกล่าวว่า "วาหิคุรุ" (Waheguru) หลังจบบางท่อน
รายชื่อคอนเสิร์ตของเอ็นซีที
เอ็นซีที (ฮันกึล: 엔시티) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์[2][3] ชื่อของพวกเขามาจากโครงการเผยแผ่กระแสเกาหลีในหลายภาษา นีโอคัลเจอร์เทคโนโลยี (อังกฤษ: Neo Culture Technology) อี ซู-มัน ผู้ก่อตั้งเอสเอ็ม ได้อธิบายแนวคิดของกลุ่มคือกลุ่มที่มีสมาชิกไม่จำกัดจำนวน[4][5][6]และแบ่งออกเป็นหลายกลุ่มย่อยตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก[7][8]
กลุ่มย่อยกลุ่มแรก เอ็นซีทียู เปิดตัวเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2016 ด้วยเพลง "เดอะเซเวนเซนส์" และ "วิทเอาต์ยู"[9] กลุ่มย่อยที่สอง เอ็นซีที 127 ตั้งอยู่ในโซล เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ด้วยมินิอัลบั้ม "เอ็นซีที #127".[10]กลุ่มย่อยที่สาม เอ็นซีทีดรีม เปิดตัวเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ด้วยเพลง "ชิววิงกัม"[8] กลุ่มย่อยที่สี่ เวย์วี ตั้งอยู่ในจีน เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยอีพี "เดอะวิชัน"[11]
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2019 กลุ่มมีสมาชิกทั้งหมด 18 คน ประกอบด้วย: แทอิล, จอห์นนี, แทยง, ยูตะ, คุน, โดยอง, เตนล์, แจฮยอน, วินวิน, จองอู, ลูคัส, มาร์ก, เซียวจวิ้น, เฮนเดอรี ,เหรินจวิ้น, เจโน, แฮชาน, แจมิน, เฉินเล่อ, หยางหยาง และ จีซอง
โบสถ์แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร
โบสถ์แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร  ตั้งอยู่นอกเขตของปารีสยุคกลางตอนต้น เป็นสถานที่ฝังศพของกษัตริย์เมรอแว็งเฌียงแห่งนิวสเตรีย ในเวลานั้นฝั่งใต้ของกรุงปารีสมีแนวโน้มที่จะเกิดน้ำท่วมจากแม่น้ำแซน ซึ่งทำให้ดินแดนส่วนใหญ่ไม่สามารถสร้างอะไรขึ้นได้ ทำให้โบสถ์ตั้งอยู่กลางทุ่งหญ้าหรือ "prés" ในภาษาฝรั่งเศส จึงมีชื่อดังนี้
แขวงมินามิ (เกียวโต)
แขวงมินามิ  เป็นหนึ่งใน 11 แขวงการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อแขวงนี้มีความหมายว่า "แขวงใต้" เนื่องจากตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง แขวงนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนชั้นแรงงานและชาวเกาหลีจำนวนมาก แขวงนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวน้อยกว่าแขวงอื่นๆของนครเกียวโต ที่โด่งดังมีเพียงวัดโทเท่านั้น