pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ยีนบางตัว เช่น พวกยีนโฮเมโอบอกซ์ (Hox a และ d) อาจมีบทบาทในการควบคุมขนาดขององคชาต ในมนุษย์ ยีนเออาร์ซึ่งอยู่บนโครโมโซมเอกซ์ที่ตำแหน่ง Xq11-12 อาจมีผลต่อขนาดองคชาต ยีนเอสอาร์วายที่อยู่บนโครโมโซมวายก็อาจมีบทบาทด้วยเช่นกัน ซึ่งความแปรปรวนในขนาดนี้มักเกิดจากการกลายพันธุ์"ใหม่อีกครั้ง" การพร่องของฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโตต่อมใต้สมองหรือโกนาโดโทรฟินหรือความไม่ไวต่อฮอร์โมนเพศชายระดับเบาอาจส่งผลให้องคชาตมีขนาดเล็กในเพศชายได้ และสามารถแก้ไขได้ด้วยการรักษาด้วยฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโตหรือเทสโทสเตอโรนในช่วงวัยเด็ก
องคชาตผู้ใหญ่ที่มีความยาวขณะแข็งตัวน้อยกว่า 7 ซม. หรือ 2.76 นิ้ว แต่มีรูปลักษณ์ปรกติจะถูกเรียกในทางการแพทย์ว่ามีภาวะไมโครพีนิส ภาวะนี้ส่งผลกระทบต่อผู้ชายร้อยละ 0.6 สาเหตุบางประการที่สามารถระบุได้แล้ว ได้แก่ การพร่องฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโตต่อมใต้สมองหรือโกนาโดโทรฟิน ความไม่ไวต่อฮอร์โมนเพศชายระดับเบา ความหลากหลายของกลุ่มอาการทางพันธุกรรมและการแปรผันในยีนโฮเมโอบอกซ์บางตัว โดยไมโครพีนิสบางชนิดสามารถรักษาได้ด้วยการรักษาด้วยฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโตหรือเทสโทสเตอโรนในวัยเด็กตอนต้น นอกจากนี้ยังมีการผ่าตัดเพื่อเพิ่มขนาดองคชาตในกรณีไมโครพีนิสในวัยผู้ใหญ่ด้วย
อิทธิพลของสิ่งแวดล้อม.
มีการเสนอว่าความแตกต่างของขนาดองคชาตของแต่ละบุคคลนั้นไม่ได้เกิดจากพันธุศาสตร์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังเกิดจากปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม เช่น วัฒนธรรม อาหาร และการสัมผัสสารเคมีหรือมลภาวะด้วย สารรบกวนการทำงานของต่อมไร้ท่อที่เกิดจากการสัมผัสกับสารเคมีมีความเชื่อมโยงกับความผิดปกติในอวัยวะสืบพันธุ์ของทั้งสองเพศ (ท่ามกลางปัญหาอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นอีกจำนวนมาก) โดยสารเคมีนั้นมีทั้งจากการสังเคราะห์ (เช่น ยาฆ่าแมลง ไทรโคลซานซึ่งเป็นสารต้านแบคทีเรีย และพลาสติไซเซอร์สำหรับพลาสติก) และธรรมชาติ (เช่น สารที่พบในน้ำมันต้นชาและน้ำมันลาเวนเดอร์) ซึ่งแหล่งที่มาเหล่านี้นั้นเชื่อมโยงกับการรบกวนการทำงานของต่อมไร้ท่อในระดับต่าง ๆ
ทั้งโพลีคลอริเนตเต็ด ไบฟีนิล (PCBs) และพลาสติไซเซอร์บิส(2-เอทิลเฮกซิล) พทาเลต (DEHP) ต่างมีความสัมพันธ์กับขนาดองคชาตที่เล็ก เมทาบอไลท์ของ DEHP ที่ตรวจได้จากปัสสาวะของหญิงตั้งครรภ์นั้นมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับความกว้างที่ลดลงขององคชาต ระยะทางระหว่างอวัยวะเพศและทวารหนักสั้นลง และการตกลงไปในถุงที่ไม่สมบูรณ์ของอัณฑะของบุตรชายแรกเกิด ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นการจำลองผลที่เกิดในสัตว์ จากการศึกษาใน พ.ศ. 2551 ซึ่งตีพิมพ์โดยหอสมุดการแพทย์แห่งชาติสหรัฐ พบว่าประมาณร้อยละ 25 ของผู้หญิงในสหรัฐนั้นมีระดับของพทาเลตที่ใกล้เคียงกับที่พบในสัตว์
การศึกษาใน พ.ศ. 2550 โดยคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยอังการา พบว่าขนาดองคชาตอาจลดลงเป็นผลจากการรักษาด้วยฮอร์โมนร่วมกับการรักษาด้วยรังสีที่ใช้การฉายลำแสงภายนอก นอกจากนี้ ยารักษาภาวะเจริญพันธุ์ที่มีฮอร์โมนเอสโตรเจนบางประเภท เช่น ไดเอทิลสติลเบสทรอล (DES) นั้นมีความเชื่อมโยงกับความผิดปกติของอวัยวะสืบพันธุ์หรือการมีขนาดองคชาตเล็กกว่าปกติ
การศึกษาในเกาหลีเมื่อ พ.ศ. 2559 พบว่า เด็กผู้ชายแรกเกิดที่ได้รับการการขริบหนังหุ้มปลายนั้นมีความสัมพันธ์กับความยาวขององคชาตที่สั้นลง
แนวความคิดในทางประวัติศาสตร์.
แนวความคิดเรื่องขนาดองคชาตมีความเฉพาะในแต่ละวัฒนธรรม ประติมากรรมและศิลปะสกัดหินยุคก่อนประวัติศาสตร์บางชิ้นแสดงให้เห็นร่างของผู้ชายที่มีองคชาตแข็งตัวที่เกินจริง วัฒนธรรมและศิลปะของชาวอียิปต์โบราณโดยทั่วไปจะป้องกันไม่ให้มีการแสดงองคชาตขนาดใหญ่ในงานศิลปะ เนื่องจากถือว่าเป็นสิ่งลามกอนาจาร แต่ก็มีปรากฏภาพของชายหัวล้านในพาไพรัสกามวิสัยตูริน ซึ่งแสดงองคชาตที่มีขนาดใหญ่เกินจริง เทพอียิปต์ เช่น เทพเกบนั้นมีการแสดงองคชาตขนาดใหญ่บางครั้ง ขณะที่เทพมินมีการแสดงองคชาตที่แข็งตัวตลอดเวลา
กรีซโบราณเชื่อว่าองคชาตขนาดเล็กนั้นเป็นอุดมคติ นักวิชาการเชื่อว่าชาวกรีกโบราณส่วนใหญ่อาจมีขนาดองคชาตใกล้เคียงกับชาวยุโรปส่วนใหญ่ แต่ภาพแสดงทางศิลปะกรีกของหนุ่มวัยเยาว์ที่ถือว่าหล่อเหลานั้นจะมีองคชาตขนาดเล็กเกินไป ไม่ขริบ และมีหนังหุ้มปลายที่ยาวผิดสัดผิดส่วน ซึ่งสิ่งนี้ถูกมองว่าเป็นสิ่งในอุดมคติ สำหรับองคชาตขนาดใหญ่ในศิลปะกรีกโบราณนั้นสงวนไว้ให้กับบุคคลพิลึกเท่านั้น เช่น เซเทอร์ เป็นวิญญาณซึ่งอาศัยในป่ามีลักษณะคล้ายม้าที่น่ากลัว ซึ่งถูกแสดงในศิลปะกรีกด้วยองคชาตขนาดใหญ่มหิมาอย่างไร้เหตุผล นักแสดงที่แสดงเป็นตัวละครชายในสุขนาฏกรรมกรีกโบราณจะสวมองคชาตปลอมสีแดงขนาดมหึมาใต้อาภรณ์ของของพวกเขา โดยมีจุดประสงค์เพื่อสร้างเสียงหัวเราะและต้องการให้ผู้ชมหัวเราะเยาะ
สุขนาฏกรรมของอริสโตฟานเนส เรื่อง "เนเฟเล" (เมฆา) เขาประพันธ์ให้ตัวละคร"เฟดิปปิเดส"พรรณาถึงชายหนุ่มวัยเยาว์ในอุดมคติซึ่งมีลักษณะ คือ อกเปล่งประกายและผิวพรรณเปล่งปลั่ง ไหล่กว้าง ลิ้นเล็ก ก้นใหญ่ และอวัยวะตรงง่ามขาเล็ก ในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก พรายเอปุส เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์มีองคชาตขนาดใหญ่และแข็งตัวอย่างถาวร ทำให้พรายเอปุสนั้นถูกมองว่าน่าเกลียดและไม่น่าดึงดูด ใน"สกอลีออน"ของอพอลโลนิอุสแห่งโรดส์ เรื่อง "อาร์โกนาฟติกา" ระบุว่า เมื่อแอโฟรไดทีมารดาของพรายเอปุส ซึ่งเป็นเทพีแห่งความรักและความงามได้ให้กำเนิดเขาออกมา เธอตกใจมากกับขนาดองคชาต พุงอ้วนขนาดใหญ่ และลิ้นขนาดยักษ์ของบุตรชาย เธอจึงตัดสินใจทิ้งเขาไว้ให้ตายในป่าทุรกันดาร ต่อมาคนเลี้ยงแพะได้มาพบและชุบเลี้ยงเป็นบุตรชายของตนเอง ซึ่งในภายหลังเขาได้พบว่าองคชาตขนาดใหญ่ของพรายเอปุสสามารถช่วยเรื่องการเจริญเติบโตของพืชได้
ถึงอย่างไรก็ตาม มีข้อบ่งชี้ว่าชาวกรีกนั้นก็เปิดใจกับองคชาตขนาดใหญ่เช่นกัน โดยพบรูปปั้นของเทพเฮอร์มีสซึ่งมีองคชาตขนาดใหญ่เกินจริงตั้งอยู่นอกประตูเมืองหลักของกรุงเอเธนส์ และในอะเล็กซานเดรียช่วง 275 ปีก่อนคริสตกาลก็มีการจัดขบวนแห่เชิดชูเกียรติให้แก่ไดอะไนซัส โดยลากลึงค์ขนาด 180 ฟุตไปทั่วทั้งเมืองโดยมีชาวเมืองสักการะด้วยการร้องเพลงสวดและท่องบทกวี ในทางตรงกันข้าม ชาวโรมันดูชื่นชมกับองคชาตขนาดใหญ่ โดยมีการพบกู้รูปปั้นลึงค์ขนาดใหญ่ได้เป็นจำนวนมากจากซากเมืองปอมเปอี การพรรณนาภาพของพรายเอปุสได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในศิลปะและวรรณกรรมกามวิสัยของโรมัน ซึ่งมีการพบบทกวีลามกที่ถวายแด่พรายเอปุสถึงแปดสิบบทที่ยังคงเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน
ในคัมภีร์ไบเบิลมีการกล่าวถึงองคชาตเช่นกัน ความว่า
18 เมื่อนางทำตัวแพศยาต่อไปอย่างโจ่งแจ้ง และเปิดเผยความเปลือยเปล่าของนาง เราก็เบือนหน้าหนีจากนางด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เหมือนที่เราได้หันหน้าหนีจากพี่สาวของนาง 19 ถึงกระนั้นนางยิ่งสำส่อนเหลวแหลกมากขึ้น เมื่อ"ระลึกถึง"วัยสาวขณะเป็นโสเภณีอยู่ในอียิปต์ 20 ที่นั่นนางกระสันหาชู้รักทั้งหลายของนาง"ผู้ซึ่ง"อวัยวะเพศเหมือนของลาและอสุจิ"เหมือนของ"ม้า เอเสเคียล 23:18-20 TNCV
ตำนานจีนโบราณระบุว่าชายที่ชื่อเล่า ไอ่ เป็นชายที่มีองคชาตใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เขาลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพระพันปีจ้าว (ประมาณ 280–228 ปีก่อนคริสตกาล) พระราชมารดาของจิ๋นซีฮ่องเต้โดยแกล้มปลอมตนเป็นขันที เกาหลีโบราณมีความชื่นชมกับองคชาตขนาดใหญ่ และว่ากันว่าพระเจ้าจีจึงแห่งชิลลาทรงมีพระคุยหฐานยาวสี่สิบห้าเซนติเมตร ซึ่งใหญ่มากจนผู้สนองพระองค์ต้องทำการค้นหาสตรีที่สามารถเข้ากับพระองค์ได้ ด้านญี่ปุ่น ภาพวาดลามกดั้งเดิมมักแสดงอวัยวะสืบพันธ์ที่มีขนาดใหญ่เกินจริง ภาพวาดประเภทนี้ที่เก่าแก่ที่สุดพบที่วัดโฮรีวจิในเมืองอีคารูกะ จังหวัดนาระ มีอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งแสดงองคชาตที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่
"กามสูตร" ตำราเรื่องเพศของอินเดียโบราณ ต้นฉบับเขียนด้วยภาษาสันสกฤต ซึ่งอาจมีอายุอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 2 ถึง 4 ก่อนคริสต์ศักราช มีการแบ่งบุรุษออกเป็นสามประเภทตามขนาดองคชาต ได้แก่ ขนาด "กระต่ายป่า" (ประมาณ 5–7 ซม. หรือ 2–3 นิ้ว เมื่อแข็งตัว) ขนาด "วัวกระทิง" (ประมาณ 10–15 ซม. หรือ 4–6 นิ้ว) และขนาด "ม้า" (18–20 ซม. หรือ 7–8 นิ้ว) ตำราดังกล่าวยังแบ่งช่องคลอดของสตรีออกเป็นสามขนาดด้วยเช่นกัน ("กวาง", "ม้าตัวเมีย" และ "ช้าง") และมีการแนะนำให้บุรุษจับคู่ขนาดช่องคลอดของสตรีที่เขามีเพศสัมพันธ์ด้วยกับขนาดองคชาตของเขาเอง นอกจากนี้ยังมีการให้คำแนะนำที่มีความคลุมเครือด้านการแพทย์ เกี่ยวกับการขยายขนาดองคชาตโดยใช้เหล็กในต่อด้วย
หลังยุคคลาสสิก.
ในวรรณกรรมอาหรับยุคกลาง องคชาตยิ่งยาวยิ่งเป็นที่ต้องการ ดังปรากฏในนิทานเรื่อง "อาหรับราตรี" ว่า "อาลีและน้องชายขนาดใหญ่" ("Ali with the Large Member") อัลญาฮิบนักเขียนชาวแอฟริกาอาหรับในช่วงศตวรรษที่ 9 ได้เขียนเสียดสีจินตนาการนี้ไว้ว่า "หากความยาวขององคชาตเป็นเครื่องหมายแห่งเกียรติยศ เช่นนั้นล่อก็คงจะมาจากเผ่ากุเรช" (เผ่าซึ่งมุฮัมมัดสืบเชื้อสายลงมา)
ชาวนอร์สยุคกลางถือว่าขนาดองคชาตของผู้ชายเป็นตัววัดความเป็นลูกผู้ชายของผู้นั้น วัตถุมงคลเกี่ยวเนื่องกับเวทมนตร์ของชาวนอร์สในศตวรรษที่สิบสามจากบาร์เกิน ซึ่งเป็นอักษรรูนจารึกบนไม้สตาฟ ช่วงปลายศตวรรษที่สิบสี่มีการบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งนอร์เวย์ในเอกสารตัวเขียน"แฟลเตยาค์โบก" โดยระบุถึงพิธีกรรมนอกรีตซึ่งยึดเอาองคชาตม้าที่ดองไว้เป็นศูนย์กลางและเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิ ซึ่งสมาชิกของลัทธิจะเวียนรอบเป็นวงกลม แต่กลอนบูชาสรรเสริญ และส่งเสริมให้สมาชิกอื่นในลัทธิประพฤติตนตามนัยทางเพศ
ในช่วงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ผู้ชายชาวยุโรปบางคนจะสวมค็อดพีซ (codpiece) ซึ่งขับเน้นอวัยวะสืบพันธ์ของผู้สวมใส่ โดยไม่มีหลักฐานโดยตรงที่แสดงว่าการสวมใส่นั้นเพื่อขับเน้นขนาดปรากฏขององคชาตของผู้สวมใส่ แต่ค็อดพีซยิ่งมีขนาดใหญ่เท่าไรก็จะยิ่งถูกมองว่าเป็นแฟชั่นเท่านั้น
แนวความคิดร่วมสมัย.
แนวความคิดของผู้ชายเอง.
ผู้ชายอาจประเมินขนาดองคชาตของตนต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับผู้อื่น การสำรวจโดยนักเพศวิทยาแสดงให้เห็นว่า มีผู้ชายจำนวนมากที่เชื่อว่าองคชาตขนาดเฉลี่ยของตนนั้นไม่เพียงพอ การศึกษาอื่นยังพบว่าเพศศึกษาด้านการวัดขนาดองคชาตมาตรฐานจะเป็นประโยชน์และช่วยบรรเทาความกังวลเรื่องขนาดองคชาตที่เล็กของผู้ป่วย ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมีความเชื่อที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับสิ่งที่ถือว่าเป็นเรื่องปกติในทางการแพทย์ ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยเกือบทั้งหมดมีความกังวลเกี่ยวกับขนาดองคชาตของตน เนื่องจากประเมินขนาดองคชาตเฉลี่ยไว้สูงเกินไป ซึ่งแนวคิดเรื่องการมีองคชาตขนาดใหญ่มักเชื่อมโยงกับความภูมิใจแห่งตนที่สูงขึ้น ความกลัวการหดหายไปขององคชาตในนิทานพื้นบ้านทำให้เกิดอุปาทานหมู่ที่เรียกว่าโรคหำหดขึ้น แม้ว่าองคชาตอาจจะลดขนาดลงได้จากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นขึ้นจากภาวะทางการแพทย์ที่เรียกว่าโรคเพโรนีย์ นักการตลาดของผลิตภัณฑ์เสริมขนาดองคชาตจึงใช้ประโยชน์จากความกลัวในความไม่พอนี้ แต่ไม่มีความสอดคล้องกับความเห็นในแวดวงวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเทคนิคการเสริมขนาดใดที่นอกเหนือจากการผ่าตัด ที่จะช่วยเพิ่มความหนาหรือความยาวขององคชาจขณะแข็งตัวที่อยู่ในช่วงขนาดที่ปกติอยู่แล้ว
การหดและการใหญ่ขึ้น.
ความกังวลส่วนบุคคลที่แพร่หลายเกี่ยวกับขนาดองคชาตได้นำไปสู่การสร้างคติชาวบ้านและสะท้อนออกมาในวัฒนธรรมประชานิยมจำนวนมากเกี่ยวกับขนาดองคชาต โรคหำหดเป็นรูปแบบหนึ่งของภาวะอุปาทานหมู่ที่เกี่ยวของกับการหายไปหรือการหดหายไปขององคชาต เรียกว่า กลุ่มอาการอวัยวะสืบพันธุ์หด อย่างไรก็ตาม องคชาตสามารถหดลงได้อย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นจากภาวะของโรคเพโรนีย์ ซึ่งส่งผลกระทบกับผู้ชายมากถึงร้อยละ 10 ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น กระบอกสุญญากาศ (penis pumps) ยาเพิ่มขนาด และวิธีการเพิ่มขนาดองคชาตอื่น ๆ ที่คลุมเครือมีความแผร่หลายมากผ่านทางอีเมลสแปม ในปัจจุบัน ยังไม่มีความเห็นใดจากแวดวงวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเทคนิคการเพิ่มขนาดใดที่นอกเหนือจากการผ่าตัด ที่จะเพิ่มความหนาหรือความยาวขององคชาตขณะแข็งตัวที่อยู่ในช่วงปกติ (4.5 ถึง 7 นิ้ว)
ท่ามกลางชายรักเพศเดียวกัน.
การศึกษาที่ดำเนินการในมหาวิทยาลัยยูเทรกต์ พบว่า เกย์ส่วนมากในการศึกษานี้ถือว่าองคชาตขนาดใหญ่นั้นเป็นสิ่งในอุดมคติ และการมีองคชาตขนาดใหญ่นั้นเชื่อมโยงกับความภูมิใจแห่งตนที่สูงขึ้น การศึกษาหนึ่งที่ทำการวิเคราะห์ชุดข้อมูลรายงานคินซีย์ พบว่า โดยเฉลี่ยองคชาตของชายรักร่วมเพศนั้นใหญ่กว่าองคชาตของชายรักต่างเพศ (ยาว 6.32 นิ้ว [16.05 ซม.] ในเกย์เทียบกับยาว 5.99 นิ้ว [15.21 ซม.] ในชายรักต่างเพศ และเส้นรอบวง 4.95 นิ้ว [12.57 ซม.] ในเกย์เทียบกับเส้นรอบวง 4.80 นิ้ว [12.19 ซม.] ในชายรักต่างเพศ)
องคชาตของมนุษย์หนากว่าสัตว์ในอันดับวานรอื่นทั้งในแง่สัมบูรณ์และสัมพัทธ์กับส่วนอื่นของร่างกาย การวิจัยเบื้องต้นที่ใช้การวัดอย่างไม่ถูกต้องสรุปว่า องคชาจของมนุษย์ก็พัฒนาให้ยาวขึ้นเช่นกัน ที่จริงแล้วองคชาตของชิมแปนซีก็ไม่ได้สั้นไปกว่าของมนุษย์ ซึ่งชิมแปนซีมีขนาดองคชาตยาวเฉลี่ย 14.4 ซม. (5.7 นิ้ว) และอันดับวานรอื่น ๆ บางตัวมีขนาดองคชาตสัมพันธ์กับน้ำหนักตัว
เหตุผลด้านการวิวัฒนาการให้หนาขึ้นนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด คำอธิบายหนึ่งคือการที่องคชาตหนาขึ้นคือการปรับตัวที่สอดรับกับการเพิ่มขนาดขึ้นของช่องคลอง เชื่อกันว่าช่องของช่องคลอดในมนุษย์ขยายขนาดขึ้นเพื่อรองรับกะโหลกศีรษะของเด็กแรกเกิดที่ใหญ่ขึ้น จากนั้นในผู้หญิงอาจมีการคัดเลือกทางเพศโดยเลือกผู้ชายที่มีองคชาตที่ใหญ่พอดีกับช่องคลอด เพื่อให้มีการการกระตุ้นทางเพศและนำไปสู่การหลั่งน้ำอสุจิได้
สมมติฐานการวิวัฒนาการอื่นมีการอธิบายเรื่องความยาวและเส้นรอบวงขององคชาตที่ค่อนข้างใหญ่ของมนุษย์ รวมถึงสมมติฐานเรื่องการแข่งขันของตัวอสุจิและสมมติฐานการแข่งขันของคู่ผสม โดยสมมติฐานเรื่องการแข่งขันของตัวอสุจินั้นไม่ได้รับการสนับสนุนมากเท่ากับในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นที่มีการแข่งขันของตัวอสุจิ ซึ่งจะมีวิวัฒนาการให้อัณฑะมีขนาดใหญ่ขึ้่นไม่ใช่ให้องคชาตใหญ่ขึ้น สมมติฐานการแข่งขันของคู่ผสมมีการคาดว่าองคชาตที่มีขนาดใหญ่กว่าจะสามารถแทนที่ตัวอสุจิของอีดฝ่ายได้ จากการศึกษาพบว่าองคชาตที่ใหญ่ขึ้นไม่สามารถแทนที่ตัวอสุจิของผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพขึ้นเทียบกับองคชาตที่เล็กกว่า แต่องคชาตที่ยาวกว่านั้นจะสามารถหลั่งน้ำอสุจิภายในช่องคลอดในจุดที่องคชาตอื่นจะมากำจัดได้ยากขึ้น ความลึกของเชิงการก็มีความสัมพันธ์กับการแข่งขันของตัวอสุจิเช่นกัน
วงศ์ดาวเคราะห์น้อย
วงศ์ดาวเคราะห์น้อย คือการจัดกลุ่มประชากรดาวเคราะห์น้อยที่มีลักษณะร่วมกันทางวงโคจร เช่น ค่ากึ่งแกนเอก ความเยื้องศูนย์กลาง และความเอียงของวงโคจร เชื่อว่าดาวเคราะห์น้อยที่เป็นสมาชิกในวงศ์เดียวกันน่าจะเป็นชิ้นส่วนของดาวเคราะห์น้อยดวงเดียวกันที่แตกออกเป็นส่วน ๆ จากการปะทะกันในอดีต
แสงจักรราศี
แสงจักรราศี  คือแสงสว่างเรืองรองจาง ๆ เป็นโครงรูปสามเหลี่ยมหยาบ ๆ ที่ปรากฏบนท้องฟ้ายามค่ำคืนหลังจากที่แสงสนธยาของตะวันตกดินลับฟ้าไปแล้ว โดยปรากฏอยู่ในแนวเส้นสุริยวิถี ในเขตซีกโลกเหนือตอนกลางจะสามารถมองเห็นแสงจักรราศีได้ดีที่สุดในช่วงเย็นของฤดูใบไม้ผลิทางท้องฟ้าทิศตะวันตก หลังจากที่แสงอาทิตย์อัสดงจางหายไปหมด หรือในฤดูใบไม้ร่วงยามเช้ามืดทางท้องฟ้าตะวันออกก่อนที่แสงอรุณจะมาถึง แสงจักรราศีมีลักษณะจางมากเพราะมีแสงอื่นรบกวนเช่น แสงจันทร์ หรือมลภาวะทางแสงอื่น ๆ
ปรากฏการณ์นี้มีการสังเกตและตรวจสอบเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1683 โดยนักดาราศาสตร์ชื่อ โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ต่อมาได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกโดย นิโคลัส ฟาชิโอ เดอ ดุยล์เลียร์ ในปี ค.ศ. 1684
Jon McLaughlin
Warrior Orochi
อินดีแอนา (อัลบั้ม)
อินดีแอนา  เป็นอัลบั้มแรกของจอน แม็กลาฟลิน นักร้องและนักประพันธ์เพลงหนุ่มชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ได้นำเพลงจากอัลบั้มอีพี "อินดรัสทรี"  มาขับร้องใหม่ โดยมีเพลง "บิวตีฟูลดีสแอสเตอร์" เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ ออกเผยแพร่ทางวิทยุเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ในสหรัฐอเมริกา ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่ 28 ในชาร์ตบิลบอร์ดเพลงยอดนิยมของผู้ใหญ่ 40 เพลง อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่ 81 ในชาร์ตอัลบั้มบิลบอร์ด 200 มียอดขายกว่า 9,000 ชุดในสัปดาห์แรก
ฉบับที่จำหน่ายในเว็บไซต์อะเมซอนออกจำหน่ายรูปแบบพิเศษพร้อมซีดีเสริมอันบรรจุเพลงเพิ่มเติม 2 เพลง คือเพลง "คอนเวอร์เซชันส์"  และ "โธรววิงอะไลน์"  และฉบับร้องสดของเพลง "อินดรัสทรี"
1 ฉบับคริสเตียนของอัลบั้มนี้ได้นำเพลง "พราวด์ฟาเธอร์" บรรจุแทน
แผ่นเสริมพิเศษจากเว็บไซต์อะเมซอน
พิซซา
พิซซา หรือ พิซซ่า  เป็นอาหารอิตาลีและอาหารจานด่วนประเภทหนึ่ง ซึ่งชาวอิตาลีเป็นผู้คิดค้น มีลักษณะเป็นแป้งแผ่นกลมแบนราดด้วยซอสมะเขือเทศ แล้วทำให้สุกโดยการอบในเตาอบ
ในประเทศอิตาลี การเสิร์ฟพิซซาในโอกาสที่เป็นทางการ เช่น การทานในภัตตาคาร จะเสริ์ฟโดยไม่หั่นและจะรับประทานโดยใช้มีดและส้อม ในขณะที่ชาวอิตาเลียนโดยทั่วไปเมื่อทานพิซซาในโอกาสที่ไม่เป็นทางการ เช่น ทานกันเองที่บ้าน พิซซาจะถูกหั่นให้เป็นชิ้นพอดีคำและนิยมทานโดยใช้มือ
คำว่า พิซซา ได้รับการบันทึกครั้งแรกในช่วงศตวรรษที่ 10 ในบันทึกเอกสารภาษาละติน ณ เมืองกาเอตา "(Gaeta)" ทางตอนใต้ของอิตาลีในแคว้นลัตซีโอ บนพรมแดนติดกับกัมปาเนีย พิซซาสมัยใหม่ได้ถูกคิดค้นขึ้นในเนเปิลส์ และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในเวลาต่อมา พิซซาได้กลายเป็นหนึ่งในอาหารยอดนิยมที่สุดในโลกและเป็นรายการอาหารจานด่วนที่หาทานได้ทั่วไปในทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ โดยหาทานได้ง่ายทั้งในร้านที่ขายพิซซาโดยเฉพาะ (Pizzerias), ในภัตตาคารอาหารตะวันตกทั่วไป และในรูปแบบของการจัดส่ง (Delivery) และหลายบริษัทได้มีการจำหน่ายพิซซาในรูปแบบแช่แข็ง เพื่อเพิ่มความสะดวกให้แก่ลูกค้าในการนำเข้าไมโครเวฟพร้อมทานได้ทันที
"Associazione Verace Pizza Napoletana" "(True Neapolitan Pizza Association)" ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1984 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อโปรโมทรสชาติพิซซาแบบดั้งเดิมของชาวเนเปิลส์และส่งเสริมให้พิซซาได้รับความนิยมอย่าแพร่หลาย ในปี 2009 ทางองค์กรได้จดทะเบียนกับสหภาพยุโรปเพื่อรับรองให้พิซซาเป็นอาหารที่มีความพิเศษและสะท้อนถึงวัฒนธรรมดั้งเดิมของผู้ผลิต และในปี 2017 ศิลปะการทำพิซซาได้ถูกรวมให้อยู่ในรายการมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก
ประวัติของพิซซาเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 79 เมื่อภูเขาไฟวิสุเวียสระเบิดขึ้นและทลายเมืองปอมเปอีทั้งเมือง หลังจากนั้นประมาณ ค.ศ. 640 แกตาโน ฟิโอเรลลี่ ได้ค้นพบเตาฟืนโบราณจำนวนมากมายในซากปรักหักพังของเมือง ที่ถูกลาวาถล่ม หนึ่งในจำนวนเตาทั้งหมดนั้นพบว่ามีเถ้าถ่านขนมปังติดอยู่ในเตาอยู่ถึง 7 กิโลกรัม ซึ่งเป็นหลักฐานที่น่าเชื่อถือว่าทหารโรมันในช่วงเวลาดังกล่าว (ก่อนเมืองปอมเปอีจะถูกถล่มด้วยลาวาและเถ้าภูเขาไฟ) ต่างกินขนมปังที่อบด้วยเตาฟืนโบราณนี้ ซึ่งสันนิษฐาน ได้ว่าชาวเมือง ในเมืองนาโปลีก็ทานขนมปังที่อบในเตาฟืนโบราณเช่นนี้มาประมาณ 700 ปีแล้ว ต่อมาในต้น ค.ศ. 1700 ชาวเมืองนาโปลีจึงได้เริ่มประยุกต์ใส่มะเขือเทศกับสมุนไพรบางอย่างลงในขนมปังแล้วนำไปอบในเตาฟืนโบราณ นี่เองคือจุดเริ่มต้นของมารีนาราพิซซา และร้านพิซเซอเรียร้านแรกในนาโปลี ได้เปิดขายในปี ค.ศ. 1830
โดยร้านดังกล่าวใช้วิธีการอบพิซซาในเตาที่ทำจากหินภูเขาไฟ อีกประมาณร้อยปีต่อมา (นับจาก ค.ศ. 1700) และชีสเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในอาหาร แต่ชีสดังกล่าวไม่ใช่ชีสปกติธรรมดาทั่วไป เป็นชีสที่ทำจากน้ำนมควายพื้นเมืองที่ชื่อ ฟิออเร่ ดี บัฟฟาล่า ประมาณปี ค.ศ. 1850 จึงเกิดพิซซามาเกอริต้าขึ้นโดย ราฟาเอล เอสโปสิโต แห่งเมืองเนเปิล ซึ่งได้ทำพิซซาถวายเมื่อคราวที่สมเด็จพระราชาธิบดีอุมแบร์โตที่ 1 และสมเด็จพระราชินีมาเกอริต้าได้เสด็จเยือนเมืองเนเปิล โดยใช้สีบนหน้าพิซซาแทนสัญลักษณ์ของธงชาติอิตาลี โดยใช้ใบเบซิลแทนสีเขียวใช้มอสซาเรลล่าชีสแทนสีขาวและมะเขือเทศแทนสีแดง และตั้งชื่อพิซซาเพื่อเป็นเกียรติแด่พระราชินีว่า มาเกอริต้า ซึ่งพระนางก็ได้ทรงพระอนุญาตให้ใช้ชื่อพระนางเป็นชื่อของพิซซาเมื่อปี ค.ศ. 1889 ซึ่งพิซซาดังกล่าวได้กลายเป็นมาตรฐาน ของพิซซาในปัจจุบัน ซึ่งพิซซาในปัจุบันโดยทั่วไปต่างก็ดัดแปลงหน้ามาจากพิซซา 2 ชนิดนี้ ซึ่งเป็นพิซซาดั้งเดิมของชาวนาโปลี คือมารีนาราพิซซาและมาเกอริต้าพิซซา
พิซซาขายสดแช่แข็งและเป็นชิ้นส่วนขนาดหรือชิ้นส่วน มีการพัฒนาวิธีการที่จะเอาชนะความท้าทายต่าง ๆ เช่นป้องกันไม่ให้ซอสเข้ากับแป้งและสร้างเปลือกที่สามารถแช่แข็งและอุ่นได้โดยไม่ต้องแข็งตัว มีพิซซ่าแช่แข็งที่มีส่วนผสมดิบและเปลือกโลกที่เพิ่มขึ้น
ในร้านอาหารพิซซาสามารถอบในเตาอบที่มีก้อนอิฐหินเหนือแหล่งความร้อนเตาอบดาดฟ้าไฟฟ้าเตาอบสายพานลำเลียงหรือในกรณีของร้านอาหารราคาแพงกว่าเตาอบอิฐไม้หรือถ่านหินเป็นเชื้อเพลิง บนเตาอบพิซซาสามารถเลื่อนลงไปในเตาอบบนไม้พายยาวเรียกว่าเปลือกและอบโดยตรงบนอิฐร้อนหรืออบบนหน้าจอ (ตะแกรงโลหะกลมมักเป็นอะลูมิเนียม) ก่อนการใช้งานอาจมีการโรยหน้าข้าวโพดด้วยเปลือกเพื่อให้พิซซ่าเลื่อนเข้าและออกได้ง่าย เมื่อทำที่บ้านสามารถนำไปอบบนหินพิซซ่าในเตาอบปกติเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ของเตาอบอิฐ การทำอาหารโดยตรงในเตาอบโลหะส่งผลให้การถ่ายเทความร้อนเร็วเกินไปที่เปลือกโลกทำให้ไหม้ได้ พ่อครัวที่บ้าน Aficionado บางครั้งใช้เตาอบพิซซ่าแบบยิงด้วยไม้ชนิดพิเศษซึ่งมักติดตั้งกลางแจ้ง เตาอบพิซซ่ารูปโดมถูกใช้มานานหลายศตวรรษ ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งในการกระจายความร้อนอย่างแท้จริงในเตาอบพิซซ่าแบบใช้ถ่าน อีกทางเลือกหนึ่งคือพิซซ่าย่างที่เปลือกโลกจะถูกอบโดยตรงบนเตาย่างบาร์บีคิว พิซซ่ากรีกเช่นพิซซ่าสไตล์ชิคาโกถูกอบในกระทะแทนที่จะวางบนเตาอิฐ
ด้านล่างของพิซซ่าที่เรียกว่า "เปลือก" อาจแตกต่างกันตามสไตล์บาง ๆ เช่นพิซซาเนเปิลส์แบบบางหรือแบบนุ่มหนาในสไตล์ชิคาโก ซึ่งแม้เป็นแบบดั้งเดิมธรรมดาแต่อาจปรุงด้วยกระเทียมหรือสมุนไพรหรือยัดไส้ด้วยชีสเพิ่ม
ชีส.
มอสซาเรลล่ามักใช้กับพิซซาโดยมีมอซซาเรลล่าคุณภาพสูงที่ผลิตในบริเวณรอบ ๆ เนเปิลส์ ในที่สุดชีสอื่น ๆ ก็ถูกนำมาใช้เป็นส่วนผสมของพิซซ่าโดยเฉพาะชีสอิตาเลียนรวมถึงโพรโวโลน, เพโคริโนโรมาโน, ริคอตต้า ชีสแปรรูปที่มีราคาไม่แพงหรืออะนาล็อกชีสได้รับการพัฒนาสำหรับพิซซาในตลาดมวลชนเพื่อให้ได้คุณภาพที่ต้องการเช่นบราวนิ่ง, ละลาย, ความยืดหยุ่น, ปริมาณไขมันและความชื้นที่สอดคล้องกันและอายุการเก็บที่มั่นคง
พิซซาในประเทศต่าง ๆ.
อิตาลีถือว่าเป็นประเทศต้นกำเนิดของพิซซา พิซซาเนเปิลส์แท้ ๆ "(Pizza Napoletana)" ทำจากมะเขือเทศซานมาร์ซาโน ซึ่งปลูกบนที่ราบภูเขาไฟทางตอนใต้ของภูเขาไฟวิสุเวียส และมอสซาเรลลา ดิ บูฟาลา คัมปานา ซึ่งผลิตจากนมควายที่เลี้ยงในที่ลุ่มของกัมปาเนียและลัตซีโย ชีสมอสซาเรลล่านี้ได้รับการคุ้มครองจากแหล่งกำเนิดในทวีปยุโรป พิซซาแบบดั้งเดิมอื่น ๆ ที่มีการบันทึกมาอย่างยาวนาน ได้แก่ พิซซาอัลลามารินารา "(Alla Marinara)" ซึ่งราดด้วยซอสมารินาราและเป็นพิซซาซอสมะเขือเทศที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ต่อมาคือ พิซซาคาปริซิโอซ่าซึ่งปรุงด้วยมอสซาเรลล่าชีส แฮมอบ เห็ด อาร์ติโชก และมะเขือเทศ และพิซซาปูกลีส ปรุงด้วยมะเขือเทศ มอสซาเรลล่าชีส และหัวหอม ถือเป็นพิซซาอีกประเภทหนึ่งที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน
พิซซาที่ได้รับความนิยมในอิตาลีคือ พิซซาซิซิลี (ในท้องถิ่นเรียกว่า Sfincione หรือ Sfinciuni) เป็นพิซซาแป้งหนาจานลึกที่มีต้นกำเนิดในช่วงศตวรรษที่ 17 ในซิซิลี โดยปกติแล้วจะทานกับซอสพิซซารูปแบบอื่น ๆ ยังพบได้ในภูมิภาคอื่นของอิตาลี เช่น "Pizza al padellino" หรือ "Pizza al tegamino" พิซซาจานลึกขนาดเล็ก ขอบหนา ซึ่งปกติจะเสิร์ฟในเมืองตูริน
สหรัฐอเมริกาถือเป็นอีกหนึ่งประเทศที่มีการบริโภคพิซซากันอย่างแพร่หลายมายาวนาน โดยร้านพิซซาแห่งแรงถือกำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 1905 ณ แมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก ท็อปปิ้งทั่วไปสำหรับพิซซาในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ แองโชวี่ เนื้อบด ไก่ แฮม เห็ด มะกอก หัวหอม พริก เป็ปเปอร์โรนี สับปะรด ซาลามี่ ไส้กรอก ผักโขม สเต็ก และมะเขือเทศ ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค
จากการสำรวจพบว่า ในแต่ละวันมีชาวอเมริกันริโภคพิซซากันมากถึง 13% ของประชากรทั้งหมด และมีแบรนด์ที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น โดมิโน่พิซซา (Domino's Pizza, Inc.) ก่อตั้ง ใน ค.ศ. 1960 มีสำนักงานใหญ่อยู่ในรัฐมิชิแกน และ พิซซาฮัท เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1958 โดยสองพี่น้อง แฟรงค์ และแดน คาร์นี ชาวเมืองวิชิทอ รัฐแคนซัส โดยเปิดสาขาแรกที่เมืองวิชิทอ รัฐแคนซัส
ชาวอาร์เจนตินาเป็นชาติที่บริโภคพิซซามากที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ โดยเป็นอาหารยอดนิยมอันดับต้น ๆ นอกเหนือจากเนื้อย่าง (Asado) ทั่วประเทศอาร์เจนตินาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง นครบัวโนสไอเรส เมืองหลวง มีผู้อพยพชาวอิตาลีเข้ามาจำนวนมากในศตวรรษที่ 19 โดยมากมาจากเมืองเนเปิลส์ และพวกเขานำวัฒนธรรมการผลิตพิซซาเข้ามาในเมือง ต่อมา เมื่อรสชาติเป็นที่ถูกปาก พิซซาจึงกลายเป็นที่นิยมทั่วไปในอาร์เจนตินาโดยสามารถหาทานได้ทั่วไปแทบจะทุกเมือง และคนอาร์เจนตินามักทำพิซซาทานกันเองในครอบครัว
พิซซาอาร์เจนตินาโดยทั่วไปจะมีขอบที่หนากว่าแป้งสไตล์อิตาเลียนแท้ ๆ และเรียกว่า "มีเดีย มาซ่า" และยังนิยมใส่ชีสมากกว่า ประเพณีการทำพิซซาของอาร์เจนตินามักเสิร์ฟพิซซากับเฟนา ซึ่งเป็นแป้งถั่ววางบนพิซซา และไวน์มอสคาโต พิซซาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเรียกว่า ""muzzarella" (mozzarella)" คล้ายกับพิซซา Neapolitan (ขนมปัง ซอสมะเขือเทศ และชีส) แต่ทำด้วยแป้ง "มีเดีย มาซ่า" ที่หนากว่า ส่วนประกอบอื่น ๆ ได้แก่ ชีส และซอสมะเขือเทศ และมักใส่มะกอกด้วย สามารถพบได้ในเกือบทุกมุมของประเทศ บัวโนสไอเรสถือเป็นเมืองที่มีพิซซ่าบาร์มากที่สุดในโลก พิซซาที่มีหัวหอมสองสายพันธุ์ที่เกิดในอาร์เจนตินาก็เป็นที่นิยมเช่นกันได้แก่ fugazza ทานกับชีส และ fugazzetta ทานได้กับเครื่องเคียงหลายประเภท โดยในอดีต จะประกอบด้วยเปลือกพิซซาปกติราดด้วยชีสและหัวหอม ต่อมาเริ่มมีชีสคั่นระหว่างเปลือกพิซซา 2 แผ่น โรยด้วยหัวหอมด้านบน
พิซซาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกจัดทำขึ้นในกรุงโรมในเดือนธันวาคม 2012 และมีขนาด 1,261 ตารางเมตร (13,570 ตารางฟุต) พิซซาได้รับการตั้งชื่อว่า "ออตตาเวีย" เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิโรมันผู้ยิ่งใหญ่ อ็อตตาเวียน เอากุสตุส และทำด้วยส่วนผสมที่ปราศจากกลูเตน ส่วนพิซซาที่มีขนาดยาวที่สุดในโลกผลิตขึ้นในเมืองฟอนทานา รัฐแคลิฟอร์เนียในปี 2017 และวัดขนาดได้ถึง 1,930.39 เมตร (6,333 ฟุต 3+1⁄2 นิ้ว)
พิซซาที่แพงที่สุดในโลกที่บันทึกโดยกินเนสส์ เวิลด์ เรคคอร์ด คือพิซซาแป้งบางที่มีจำหน่ายที่ร้าน "Maze" ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งมีราคา 100 ปอนด์ พิซซาดังกล่าวอบด้วยไฟฟืน โรยด้วยหัวหอม เห็ดทรัฟเฟิลขาว ชีสฟอนติน่า เบบี้มอสซาเรลลา แพนเช็ตต้า เห็ดเซป ผักกาดมิซูน่าเก็บสด และเห็ดทรัฟเฟิลขาวหายากจากอิตาลี
มีการจัดเทศกาลเดือนพิซซาแห่งชาติ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดา โดยจัดขึ้นเป็นประจำทุกเดือนตุลาคม พิธีนี้เริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม ปี 1984 โดย "Gerry Durnell" ผู้จัดพิมพ์นิตยสาร "Pizza Today" โดยประชาชนทั่วไปจะออกมาเฉลิมฉลองด้วยการทานพิซซากันในร้านค้าต่าง ๆ ทั่วท้องถนนในเมืองใหญ่ ๆ
ข้อกังวลทางสุขภาพ.
พิซซาแทบทุกประเภทถูกจัดอยู่กลุ่มอาหารจานด่วนซึ่งถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีส่วนผสมที่ส่งผลเสียโดยตรงต่อร่างกาย เนื่องด้วยส่วนผสมของพิซซานั้นมีเกลือ ไขมันเลว และให้พลังงานมากเกินไป ผลการวิจัยของกระทรวงเกษตรของสหรัฐ "(USDA)" ระบุว่าในปริมาณพิซซาขนาด 36 เซนติเมตร (14 นิ้ว) จะมีปริมาณโซเดียมเฉลี่ยถึง 5,101 มิลลิกรัม และการรับประทานเป็นประจำอาจนำไปสู่ภาวะโรคอ้วน, คอเลสเตอรอล ในเลือดสูง และโรคอื่น ๆ อีกมากมาย
โอเคนาว
โอเคนาว  คืออัลบั้มเพลงลำดับที่ 2 ของจอน แม็กลาฟลิน นักร้องและนักประพันธ์เพลงหนุ่มชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ใน สหรัฐอเมริกา "โอเคนาว" มีซิงเกิลแรกคือ "บีททิงมายฮาร์ต" เพลงนิวอิเล็กโทรนิกป๊อป เผยแพร่ทางวิทยุ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา ขึ้นชาร์ตในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 ขึ้นอันดับสูงสุดในลำดับที่ 21 ในชาร์ตบิลบอร์ดเพลงยอดนิยมของผู้ใหญ่ 40 เพลง
ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น
ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น  เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ ค.ศ. 2004 ของอเมริกา กำกับโดย เจมส์ วาน
ดร. ลอว์เรนซ์ และ อดัม ตื่นขึ้นมาในห้องน้ำที่มีสภาพทรุดโทรม ทั้งสองคนต่างถูกล่ามโซ่ไว้คนละมุม ระหว่างสองคนนั้นมีร่างผู้ชายคนหนึ่งซึ่งถือปืนและอาบไปด้วยเลือดนอนอยู่บนพื้นห้องน้ำ ทั้งสองคนต่างไม่รู้เหตุผลของความเป็นมาและการถูกจับขังของตน ในระหว่างที่สองคนต่างพยายามหาทางออกนั้น ก็ต่างค้นพบซองจดหมายคนละซอง ซึ่งในซองจดหมายนั้นต่างมีเทปคนละม้วน หลังจากที่อดัมใช้เสื้อตนเองเป็นคันเบ็ดตกเครื่องอัดเทปมาได้ และทำการเล่นเทปนั้น ก็เริ่มเข้าใจไว้ทตกอยู่ในกำมือของฆาตกร"จิ๊กซอว์"ผู้ชอบจับคนมาอยู่ใส่กับดักที่อันตราย เพื่อทดสอบเจตจำนงที่จะมีชีวิตต่อไปของคนนั้น โดยคนที่ถูกจับมานั้นต้องทำร้ายตัวเอง เพื่อที่จะหลุดพ้นจากกับดักนั้นได้ ในขณะเดียวกันเทปนั้นก็ได้บอกกติกาของเกม ซึ่งเทปนั้นบอกว่าอดัมจะเห็นตัวเองตาย เว้นแต่ว่าเขาจะหาวิธีรับมือ ในขณะที่ ดร.ลอว์เรนซ์ ต้องฆ่าอดัมก่อนเวลา 06.00 น. มิฉะนั้นภรรยาและลูกสาวจะถูกฆ่าและเกมได้เริ่มต้นแล้ว