pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การแสดง “ตรีเอกภาพ” จะหายากในศิลปะในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ไม่ว่าจะเป็นสมัยใด การไม่นิยมแสดงรูปเคารพของพระบิดาจนกระทั่งสมัยกลางตอนปลาย หลังจากสังคายนาไนเซียครั้งที่สอง (Second Council of Nicea) เมื่อปี ค.ศ. 787 อนุญาตให้มีการแสดงรูปสัญลักษณ์ของพระเยซูได้เพราะพระเยซูเป็นมนุษย์ แต่ความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสดงรูปพระเจ้าไม่มีหลักฐานแน่นอน การแสดง “เทวรูปพระตรีเอกภาพ” จะใช้ “ตรีเอกภาพ” จากพันธสัญญาเดิม ซึ่งเป็นทูตสวรรค์สามองค์ที่มาปรากฏตัวต่ออับราฮัม และกล่าวว่าเป็น “พระผู้เป็นเจ้า” (ปฐมกาล:18.1-15) การประชุมซีนอดแห่งมอสโก (Great Synod of Moscow) ในปี ค.ศ. 1667 ประกาศห้ามการแสดงรูปเคารพของพระบิดาในรูปเหมือนมนุษย์
การแสดง “ตรีเอกภาพ” ในศิลปะคริสเตียนจะมีไม่กี่ฉากนอกจากภาพพระเยซูทรงรับบัพติศมาซึ่งจะแสดงทั้งสามองค์ประกอบในบทบาทที่ต่างกัน หรือภาพ “การสวมมงกุฏพระนางพรหมจารี” (Coronation of the Virgin) ซึ่งเป็นที่นิยมกันทางตะวันตกก็เป็นอีกภาพหนึ่งที่มักจะแสดง “ตรีเอกภาพ” แต่ภาพเช่น “พระคริสต์ทรงพระสิริ” (Christ in Majesty) หรือ “การพิพากษาครั้งสุดท้าย” (Last Judgement) ซึ่งตามเหตุผลน่าจะแสดง “ตรีเอกภาพ” แต่กลับแสดงเพียงพระเยซู
การแสดง “ตรีเอกภาพ” ที่เป็นคนสามคนเหมือนกันจะหายากเพราะแต่ละภาคของตรีเอกภาพมีบทบาทต่างกัน แต่ที่หายากกว่าคือการแสดงเหมือนมนุษย์คนเดียวที่มีสามหน้า เพราะคำบรรยายของ “ตรีเอกภาพ” เป็นคนสามคนที่มีหัวพระเจ้าหนึ่งหัวไม่ใช่คนคนเดียวที่มีสามบทบาท ซึ่งกลายเป็นการสนับสนุนปรัชญา Modalism ซึ่งเป็นลัทธิที่ถูกฝ่ายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ประณามว่าเป็นพวกนอกรีต
การแสดง “ตรีเอกภาพ” อาจจะเป็นแบบนามธรรมโดยใช้สัญลักษณ์เช่นสามเหลื่ยม หรือสามเหลี่ยมสองอันซ้อนกัน, ดอกจิก, หรือผสมสิ่งที่กล่าวมา บางครั้งก็จะมีรัศมีในรูปด้วย สัญลักษณ์เหล่านี้ไม่แต่จะพบในงานจิตรกรรมหรือประติมากรรมแต่ยังพบในงานปัก, พรมทอแขวนผนัง, เครื่องแต่งตัวของพระ, ผ้าคลุมแท่นบูชา, หรือรายละเอียดในสถาปัตยกรรม
พระตรีเอกภาพ
ปรัชญาตรีเอกภาพ
พระตรึเอกภาพ
กิจกรรมนันทนาการ
พรรคปฏิวัติประชาชนลาว
ยางมะตอย
ยางมะตอย เป็นวัสดุที่สกัดจากน้ำมันดิบ มีสีดำ มีลักษณะเหนียวและความหนืดต่ำ ยางมะตอยนิยมมาใช้ในงานก่อสร้างถนน โดยใช้เป็นวัสดุผิวหน้า ซึ่งคุณสมบัติที่สำคัญของยางมะตอยทำหน้าที่ประสานระหว่างวัสดุเติมเช่นหินและทราย เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน โดยวัสดุที่นำมาใช้ในการเทผิวหน้าถนนจะเรียกชื่อเต็มว่า แอสฟอลต์คอนกรีต (asphalt concrete) และมักย่อว่า แอสฟอลต์
ภาษาอังกฤษเรียกยางมะตอยว่า "แอสฟอลต์" (อเมริกัน) หรือ "แอสแฟลต์" (บริเตน) (asphalt) ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า άσφαλτος (asphaltos) ส่วนภูมิภาคอื่นอาจเรียกว่า "ไบทูเมน, ไบทิวเมน, บิทูเมน, บิชูเมน" (bitumen)
จุดเริ่มต้นของถนนลาดยางมะตอยในประเทศไทยนั้น จะต้องย้อนกลับไปในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยในช่วงเวลานั้น ได้มีการทดลองทำถนนลาดยางขึ้นที่บริเวณถนนเจริญกรุง กรุงเทพฯ (ถนนเจริญกรุงยังเป็นถนนสายแรกของไทยอีกด้วย โดยถูกสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4)
ซึ่งในตอนนั้นได้มีบริษัททำถนนลาดยางสัญชาติฝรั่งเศสเจ้าหนึ่ง ได้เสนอตัวที่จะร่วมสัปทานในการทำถนนในครั้งนี้ โดยบริษัทดังกล่าวมีชื่อว่า "บริษัทมาลตอย" (Maltoy)
คนไทยในตอนนั้น ไม่เคยรู้จักหรือเคยใช้งานถนนลาดยางมาก่อน ด้วยเหตุนี้คนไทยจึงได้เรียกถนนลาดยางของบริษัทมาลตอยว่า "ถนนลาดยางมาลตอย"
ก่อนที่ในเวลาต่อมา คำว่า "มาลตอย" จะถูกเรียกกันจนผิดเพี้ยน กลายมาเป็นคำว่า "มะตอย" ที่เราใช้เรียกกันในปัจจุบันนั่นเอง
แอสฟัลต์
ศิลปะแบบไบแซนไทน์
แอสฟอลต์
แอสฟอลต์ หรือ แอสแฟลต์  สามารถหมายถึง
แอสฟอลต์คอนกรีต
แอสฟอลต์คอนกรีต  หรือรู้จักในชื่อย่อว่า แอสฟอลต์ เป็นวัสดุผสมนิยมใช้ในการสร้างผิวถนน ผิวลานจอดรถ และผิวรันเวย์สนามบิน เป็นส่วนประกอบของยางมะตอยที่ใช้เป็นวัสดุประสานและวัสดุเติม
ศรีไศล สุชาตวุฒิ
ศรีไศล สุชาตวุฒิ หรือ หม่อมศรีไศล วรานนท์ นักร้องเพลงลูกกรุง มีผลงานที่เพลงที่มีชื่อเสียงคือ เพลง รักข้ามขอบฟ้า, เก็บรัก, คิดจะปลูกต้นรักอีกกอ, ชั่วฟ้าดินสลาย, จงรัก สมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช (พระโอรสใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย)
ศรีไศล สุชาตวุฒิ เคยมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพลงรักเพื่อเธอ" (2521) นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี และพิศมัย วิไลศักดิ์
ศรีไศล สุชาตวุฒิ เป็นบุตรคนที่ 9 ในจำนวน 11 คน ของสรร และถมยา สุชาตวุฒิ (สกุลเดิม คำลิขิต) บิดามีอาชีพเป็นผู้พิพากษา โดยศรีไศลมีพี่น้อง ดังนี้
ศรีไศล สุชาตวุฒิ หรือ หม่อมศรีไศล วรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2487 เข้าศึกษาที่โรงเรียนศรีอยุธยา พญาไท จนจบแล้วเข้าศึกษาออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้ากับสปัน เทียนประสิทธิ์ และเพราะมีความสามารถ เมื่อจบหลักสูตรจึงได้ทำงานเป็นครูผู้ช่วยอยู่เกือบสามปี ก่อนออกมาเปิตร้านและโรงเรียนของตัวเองแถวยมราช
ขณะที่เป็นนักเรียนมัธยมได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดร้องเพลงในงานกาชาด ที่สวนอัมพรและได้รับพระราชทานรางวัลจากพระหัตถ์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เพลงที่ร้องชื่อเพลง “ดอกไม้” ประพันธ์โดยท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
ปีต่อมาได้รับรางวัลที่หนึ่งจากการประกวดเย็บปักถักร้อยในงาน “ศิลปหัตถกรรมนักเรียน” ที่โรงเรียนสวนกุหลาบ และด้วยความที่รักศิลปะ หลังจากจบการศึกษาในระดับมัธยม ศรีไศลจึงเลือกเรียนสาขาวิชาชีพไม่เลือกเข้ามหาวิทยาลัยอย่างพี่น้อง เธอเข้าศึกษาออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้ากับสปัน เทียนประสิทธิ์ และเพราะมีความสามารถ เมื่อจบหลักสูตรจึงได้ทำงานเป็นครูผู้ช่วยอยู่เกือบสามปี ก่อนออกมาเปิตร้านและโรงเรียนของตัวเองแถวยมราช
ศรีไศลได้ก้าวขึ้นเป็นนักร้องชั้นแนวหน้าอันดับ TOP TEN ในยุคนั้นโดยร้องเพลงประจำใน “คอกเทลเลาจน์” ซึ่งในสมัยนั้นเพิ่งเริ่มเป็นที่นิยมและเป็นสถานที่ที่นักฟังเพลง นิยมมานั่งฟังเพลง เพราะในสมัยนั้นเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างมีระดับ
ศรีไศลเคยร้องอยู่โรงแรมแอมบาสเดอร์, ปี๊ปอินน์ในโรงแรมอมพีเรียล, ทิพย์ คอกเทลเลาจน์ สยามสแควร์, โซโห เพลินจิต, มาร์โคโปโล ทองหล่อ, The Green House ในซอยหลังสวน Your Place สุขุมวิท33, สีทันดร ลาดพร้าว101 และโรงแรมแมนดาริน สามย่าน
ศรีไศลเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยเริงศิริ ลิมอักษร ในผลงานเรื่อง “เพลงรักเพื่อเธอ” ร่วมกับพิศมัย วิไลศักดิ์ และสรพงษ์ ชาตรี และผลงานเรื่อง “หนามหยอกอก” ร่วมกับวิฑูรย์ กรุณา ของเป๋ โปสเตอร์ และ “แก้ว” ร่วมกับทูน หิรัญทรัพย์ และลินดา ค้าธัญเจริญ ของเปี๊ยก โปสเตอร์
ด้านผลงานโทรทัศน์ ผู้ช้กชวนคือภัทราวดี มีชูธน เรื่อง “ความรัก” และ “ประชาชนชาวแฟลต” และมีเรื่องอื่น ๆ ต่อมาอีกหลายเรื่อง เพราะงานการแสดงและร้องเพลงที่มากขึ้นทำให้เธอต้องหยุดกิจการเสื้อผ้าโดยสิ้นเชิง ได้รับคำชมจากคอลัมล์ “ลัดดาซุบซิบ” ว่าเป็นนักร้องหญิงที่แต่งตัวดีที่สุดในจำนวนสองสามคนในสมัยนั้น ได้รับคำวิจารณ์จากท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์ ในการให้สัมภาษณ์ของท่านในนิตยสารฉบับหนึ่งว่า “ครั้งแรก ๆ ที่ฟังเพลงของศรีไศล ยังไม่ค่อยชอบเพราะเธอร้องไม่ลงกับจังหวะห้องของดนตรี (คือ ล้อกับดนตรี ไปก่อนบ้าง ตามหลังบ้าง)” ท่านวิจารณ์ต่อว่า “แต่ฟังไปแล้วชักชอบเพราะเป็น “สไตล์” ของเขาเอง (คือสุดท้ายก็ลงได้พร้อมดนตรี)”
เคยมีคนถามศรีไศลว่าไปเรียนร้องเพลงแบบนี้มาจากไหน เธอตอบว่า ไม่เคยได้เรียนร้องเพลงเลย ฝึกมาด้วยตัวเอง อาศัยชอบฟังเพลงฝรั่งมาแต่เด็ก ๆ เพราะมีพี่ชายคนโตไปเรียนที่ประเทศอังกฤษและกลับมาพร้อมกับแผ่นเสียงเพลงดีของ Frank Sinatra, Ella Fitzgerald, Nancy Wilson, Diane Schuur และอีกมากมาย เธอเริ่มรู้จักเพลง Jazz ตั้งแต่อายุ 13 – 14 ปี ตอนเด็ก ๆ ชอบอาสารีดผ้าให้คุณพ่อและคุณแม่เพราะจะได้เปิดเพลงฟังโดยไม่ต้องโดนเรียกไปทำอย่างอื่น
เพลงที่เป็นผลงานยอดนิยมเช่น เก็บรัก, รักข้ามขอบฟ้า, รักไม่รู้ดับ, รักริษยา, จงรัก, คนเดียวในดวงใจ, ชั่วฟ้าดินสลาย, รักเอย, ชีวิตละคอน, รักที่เลือกไม่ได้, เสน่หา, ลมหวล, ลองรัก, รักและคิดถึง, คืนเหงา, ความรักครั้งสุดท้าย, พิษรัก, หยาดเพชร และอีกมากมาย
ศรีไศลสมรสกับไพบูลย์ ลีสุวัฒน์ หัวหน้าวงดนตรีคีตะวัฒน์ชึ่งมีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น เมื่อพ.ศ. 2508 มีบุตร 3 คน ต่อมาได้หย่ากันในพ.ศ. 2519 ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2525 ได้สมรสใหม่กับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช เมื่อติดตามไปดูแลพระอาการประชวร และดูแลบุตรทั้งสามที่อยู่ในวัยเรียนที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา นั่นคือเหตุผลที่เธออำลาวงการและความสำเร็จอย่างปุปปับจนเป็นที่แปลกใจของแฟนคลับ
- สปันเป็นผู้ชักนำเข้าร่วมร้องเพลงในรายการ “ชรินทร์โชว์” ที่ออกอากาศทุกๆเดือนทางโทรทัศน์ช่องบางขุนพรม (ในเวลานั้น) และนั่นคือจุดเริ่มต้นของ ศรีไศล สุชาตวุฒิ
- นักร้องไทยที่ชื่นชอบคือสวลี ผกาพันธุ์, พูลศรี เจริญพงษ์, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี, ชรินทร์ นันทนาคร, สุเทพ วงศ์กำแหง, พิทยา บุญรัตนพันธ์ และอีกหลายคน
หลังจากพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช สิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2533 ศรีไศลได้ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ ทำธุรกิจซื้อบ้านเก่ามาตกแต่งและขายที่ประเทศอังกฤษและฝรั่งเศส เคยเปิดกิจการ Bed and Breakfast กับหุ้นส่วนชาวอังกฤษ
ปัจจุบันขายบ้านและกิจการทั้งหมดที่ยุโรป คงเหลือแต่บ้านที่อเมริกาให้บุตรชายดูแล มีหลานสามคน และเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ประเทศไทยมากกว่าที่อื่น แม้ต้องเดินทางไปมาระหว่างประเทศ เธอให้เหตุผลว่าไม่มีแผ่นดินไหนเหมือนบ้านเรา ได้ใกล้ชิดพุทธศาสนาและอยากทำสิ่งที่เป็นประโยชน์กับสังคม บ่อยครั้งในปีหนึ่ง ๆ ที่เธอได้ร่วมงานและจัดงานหาเงินเพื่อการกุศลโดยยกเงินค่าตัวให้ทั้งหมด เพราะเธอหายไปจากวงการนานถึง 30 ปี จึงไม่มีผลงานที่จะได้รับรางวัลใด ๆ เหมือนนักร้องในยุคเดียวกัน จนเมื่อเธอได้กลับมาร้องเพลงประกอบละครในพ.ศ. 2555 เรื่อง "รอยไหม" ชื่อเพลง "เพียงได้เคียงเธอ" เธอจึงคว้ารางวัล โทรทัศน์ทองคำ สาขาเพลงประกอบละครยอดเยี่ยม จัดโดยกรมประชาสัมพันธ์
อัลเบรชท์ ดิวรา
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ครั้งที่ 15
ฌ็อง ฟูแก
ฌ็อง ฟูแก  หรือ เฌออ็อง ฟูแก (; ค.ศ. 1420 - ค.ศ. 1481) เป็นจิตรกรคนสำค้ญของฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญทั้งการเขียนภาพบนแผ่นไม้และการเขียนภาพสำหรับ หนังสือวิจิตร (Illuminated manuscript) และเป็นผู้เริ่มการวาดภาพเหมือนแบบจุลจิตรกรรม (Miniature)
ฌ็อง ฟูแกเกิดที่เมืองตูร์ ประวัติของฟูแกไม่มีให้ทราบมากนักนอกจากว่าได้ไปประเทศอิตาลีราวปี ค.ศ. 1437 และได้เขียนภาพของสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 ซึ่งเหลือเพียงงานลอกที่มาทำกันหลังจากนั้น หลังจากที่กลับมาจากอิตาลีฟูแกก็นำอิทธิพลทัสเคนีมาผสมกับแบบฝรั่งเศสของตนเองและลักษณะของยาน แวน เอค ซึ่งกลายมาเป็นฐานของจิตรกรรมฝรั่งเศสสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฉะนั้นฟูแกจึงถือว่าเป็นผู้ริเริ่มตระกูลศิลปะใหม่ตระกูลหนึ่ง นอกจากนั้นฟูแกก็ยังเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศสด้วย
ความสามารถที่เด่นที่สุดของฟูแกคือการวาดภาพในหนังสือวิจิตร ซึ่งทำได้อย่างคมชัดและมีรายละเอียดที่สวยงาม ฟูแกสามารถแสดงภาพที่มีพลังในการแสดงออกในเนื้อทีที่จำกัด ความสำคัญของฟูแกจะเห็นได้จากการรวบรวมงานจากทั่วยุโรปมาจัดงานแสดงภาพเขียนที่หอสมุดแห่งชาติที่ปารีส
งานที่สำคัญที่สุดชิ้นหนื่งของฟูแกคืองานบานพับภาพสอง “เมอเลิง” (Melun) ที่เขียนราวปี ค.ศ. 1450 เดิมตั้งอยู่ภายในมหาวิหารเมลุน ภาพทางเป็นภาพของเอเตียน เชอวาลีเย (Étienne Chevalier) และนักบุญสตีเฟนผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ (ปัจจุบันอยู่ที่เกอเมลเดอกาเลอรี (Gemäldegalerie) กรุงเบอร์ลิน) ทางปีกขวาเป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรล้อมรอบด้วยเทวดา (ปัจจุบันอยู่ที่ราชพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมาก็เป็นที่ทราบกันว่าพระแม่มารีในรูปเป็นภาพเหมือนของแอ็กเนส ซอเรล  พิพิธภัณฑ์ลูฟร์เป็นเจ้าของภาพเหมือนของพระเจ้าชาร์ลที่ 7, เคานท์วิลเซค (Wilczek) และ Guillaume Jouvenal des Ursins รวมทั้งภาพเขียนดินสอสี
ภาพเหมือนแบบจุลจิตรกรรมเป็นงานภาพเหมือนภาพแรกของศิลปะยุโรปตะวันตก นอกจากว่าจะนับภาพที่เขียนโดยยาน แวน เอคซึ่งนักประวัติศาสตร์ศิลปะเชื่อกันว่าเป็นภาพแรก
งานส่วนใหญ่ของฟูแกคือการวาดภาพในหนังสือวิจิตร และจุลหนังสือวิจิตร วังชองทิอี (Château de Chantilly) มีงานของฟูแกถึง 40 เล่มจากหนังสือประจำชั่วโมงซึ่งเขียนเมื่อปี ค.ศ. 1461 สำหรับเอเตียน เชอวาลีเย
พระแม่และพระบุตร
อองรี มาทีส
Bencivieni Di Pepo
ยัน ฟัน ไอก์
ยัน ฟัน ไอก์ (; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15
สิ่งหนึ่งที่มักจะเข้าใจผิดกันเกี่ยวกับ ฟัน ไอก์ ว่าเป็นผู้ริเริ่มการใช้สีน้ำมันในการวาดภาพ มาจากข้อเขียนของจอร์โจ วาซารี ผู้เขียน "ชีวิตจิตรกร"
ในคริสต์ศวรรษที่ 16 แต่ที่แน่ ๆ คือฟัน ไอก์มีความสำเร็จเป็นอันมากจากการใช้วิธีการวาดภาพด้วยสีน้ำมัน
ยัน ฟัน ไอก์มักจะมีชื่อเกี่ยวข้องกับฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ ผู้เป็นจิตรกรและเป็นพี่ชาย และทั้งสองคนมาจากมาไซก์ ในประเทศเบลเยียมในปัจจุบัน พี่ชายอีกคนหนึ่ง แลมเบิร์ตมีชื่อกล่าวในเอกสารของราชสำนักเบอร์กันดี และสันนิษฐานกันว่าคงเป็นจิตรกรด้วยและอาจจะเป็นผู้ที่ดูแลการปิดโรงฝึกงานของยัน ฟัน ไอก์ที่บรูช ฟัน ไอก์อีกผู้หนี่งคือ บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์ (Barthélemy van Eyck) ผู้ทำงานอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสก็เข้าใจว่าจะเป็นญาติกัน
วันเกิดของยัน ฟัน ไอก์ไม่เป็นที่ทราบ หลักฐานแรกที่แสดงชื่อของยัน ฟัน ไอก์มาจากศาลของดยุกจอห์นที่ 3 แห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงที่เดอะเฮก ลงปี ค.ศ. 1422 กล่าวถึงค่าจ้างฟัน ไอก์ในฐานะช่างเขียนประจำสำนัก ซึ่งชึ้ให้เห็นว่าฟัน ไอก์ต้องเกิดก่อน ค.ศ. 1395 หรือก่อนหน้านั้น นักวิชาการสันนิษฐานอายุจากภาพเหมือนตนเองว่าอาจจะเป็นก่อน ค.ศ. 1395
หลังจากดยุกจอห์นที่ 3 เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1425 ฟัน ไอก์ก็ไปทำงานกับฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ฟัน ไอก์อาศัยอยู่ที่ลีลหนึ่งปี ก่อนที่จะย้ายไปบรูชที่ซึ่งเขาตั้งหลักแหล่งจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 หลักฐานหลายฉบับที่พิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงกิจการต่าง ๆ ที่ฟัน ไอก์ทำระหว่างที่เป็นช่างเขียนในสำนักของฟีลิป นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้ว ฟัน ไอก์ยังถูกส่งตัวไปทำงานอื่น ๆ โดยฟีลิปด้วย นอกจากจะเขียนภาพเหมือนสองภาพของอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกสซึ่งฟัน ไอก์เขียนให้ฟีลิปในฐานะเป็นผู้แทนคนหนึ่งที่ไปขอตัวอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1428-1429 แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับงานเหล่านั้นเท่าใดนัก
ในฐานะช่างเขียนประจำสำนักของดยุกฟีลิปนั้น ฟัน ไอก์ได้รับค่าใช้จ่ายเป็นอย่างดี เงินค่าจ้างประจำปีเป็นจำนวนสูงเมื่อเริ่มแรกและสูงขึ้นเท่าตัวเพียงในระยะเวลาสองสามปีต่อมา นอกจากนั้นก็ยังได้รับเงินโบนัสต่างหาก ค่าตัวสูงของฟัน ไอก์ทำให้เขาเป็นช่างเขียนที่ต่างไปจากช่างเขียนสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก เพราะช่างเขียนคนอื่น ๆ ต้องพึ่งค่าจ้างเขียนต่อชิ้นเพื่อความอยู่รอด ฉะนั้นงานของฟัน ไอก์ต้องเป็นงานที่ยอมรับกันว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี จากที่เห็นจากหลักฐานที่เขียนไว้เมื่อปี ค.ศ. 1435 เมื่อดยุกฟีลิปตำหนิผู้ดูแลการคลังว่าไม่ได้จ่ายเงินประจำปีให้กับฟัน ไอก์ และกล่าวว่าถ้าไม่จ่ายแล้วฟัน ไอก์ไปทำงานกับคนอื่น จะหาผู้มีความสามารถทั้งทางการเขียนภาพและทางวิทยาศาสตร์ได้ที่ไหน นอกจากนั้นดยุกผู้นี้ยังเป็นพ่อทูลหัวของลูกของฟัน ไอก์ และยังเลี้ยงภรรยาของฟัน ไอก์หลังจากฟัน ไอก์เสียชีวิตไปแล้ว และหลายปีต่อมาก็ยังให้ทุนช่วยให้ลูกสาวของฟัน ไอก์ได้เข้าคอนแวนต์ได้อีกด้วย
แจน แวน เอค
โยฮันน์ เดอ เอค
ยาน แวน เอค
มอร์มอน
แบล็กเบิร์นโรเวอร์ส
แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส
ลูกอีสาน (ภาพยนตร์)
ลูกอีสาน เป็นภาพยนตร์ไทยซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยสร้างจากนวนิยายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2522 เรื่องลูกอีสาน ผลงานของคำพูน บุญทวี กำกับการแสดงโดย วิจิตร คุณาวุฒิ นำแสดงโดย องอาจ มณีวรรณ เจ้าของบท "ทองปาน โพนทอง" ในภาพยนตร์ต้องห้ามสะท้อนสภาพสังคมหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา เรื่อง "ทองปาน" และ ด.ช. ตะแบก จีระดิษฐ์
อนึ่ง คำพูน บุญทวี ผู้ประพันธ์นวนิยายต้นฉบับ ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ในบทของ "ลุงกา"
ภาพยนตร์เรื่องลูกอีสานเป็นเรื่องราวของวิถีชีวิตชาวนาอีสานในหมู่บ้านโคกอีแหลว ซึ่งอยู่ในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงทศวรรษ 2480 โดยบอกเล่าถึงการฟันฝ่าอุปสรรคจากภัยธรรมชาติ ขนบธรรมเนียม ประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และความเชื่อของผู้คนในสังคม ผ่านมุมมองของตัวละครหลัก 2 คน คือบักคูน เด็กชายที่ถอดมาจากชีวิตจริงของผู้ประพันธ์ และพ่อสุด พ่อของบักคูน
ไทรเดนต์
ไทรเดนต์ (Trident) สามารถหมายถึง
โรคไต
โรคไต หมายถึง โรคชนิดหนึ่งที่เกิดจากความผิดปกติของพยาธิสภาพของไตในการทำงานเพื่อขับของเสียออกจากร่างกายและรักษาความสมดุลของเกลือและน้ำในร่างกายมนุษย์ โรคไตมีหลายประเภทดังนี้
วิธีรักษา.
อาจแบ่งได้เป็น 4 วิธีหลัก ๆ ด้วยกัน คือ
พระภิกษุณี
ทงแดมุน
ดงแดมุน (ประตูใหญ่ทางทิศตะวันออก) คือประตูโบราณที่ตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ฮึงอินจีมุน (흥인지문, Heunginjimun ประตูแห่งความเมตตากรุณา) สร้างขึ้นในรัชกาลของพระเจ้าแทโจ ในวโรกาสครองสิริราชย์สมบัติได้ 50 ปี เมื่อปี พ.ศ. 1939 (ค.ศ. 1396) ต่อมาเมื่อถึงปี พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453) จึงได้มีการปฏิสังขรณ์ใหม่ ส่วนประตูที่เห็นกันในปัจจุบันนั้นก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1869)
บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:BANPU) เป็นบริษัทดำเนินธุรกิจถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ ธุรกิจไฟฟ้า และเทคโนโลยีพลังงาน ทั้งในและต่างประเทศมากว่า 30 ปี ในด้านการลงทุน สำรวจ พัฒนา และดำเนินการผลิตถ่านหินประเภทให้ความร้อน (Thermal Coal) ตลอดจนถ่านหินสำหรับอุตสาหกรรมถลุงเหล็ก (Coking Coal) มีความเชี่ยวชาญทางด้านเหมืองถ่านหินแบบเปิดและเหมืองใต้ดิน บริษัทยังมีการพัฒนา Smart Energy Solution
ปัจจุบันบริษัทฯ มีฐานธุรกิจใน 9 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย จีน ออสเตรเลีย ลาว มองโกเลีย สิงคโปร์ ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา นาย ชนินท์ ว่องกุศลกิจ เป็น ประธานกรรมการ นาง สมฤดี ชัยมงคล เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ในการจัดอันดับ Forbes Global 2000 ประจำปี 2555 บ้านปูได้รับการจัดอันดับให้เป็น บริษัท มหาชนที่1707-ใหญ่ที่สุดในโลก
"บ้านปู" เป็นผู้รับผิดชอบต่อการปล่อย ก๊าซเรือนกระจก 0.11% ของอุตสาหกรรมทั่วโลกตั้งแต่ปี 2531 ถึง 2558 และเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนทำให้ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ มากที่สุดซึ่ง มี "ความเสี่ยงต่อสุขภาพการดำรงชีวิตความมั่นคงทางอาหาร กับปริมาณความต้องการทางความมั่นคงของมนุษย์และการเติบโตทางเศรษฐกิจ”
บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2526 ภายใต้ชื่อ บริษัท เหมืองบ้านปู จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 25 ล้านบาท โดยบุคคลในตระกูล ว่องกุศลกิจและเอื้ออภิญญกุล มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าทำ สัญญาเช่าช่วงการทำเหมืองถ่านหินที่เหมืองบ้านปู (BP-1) อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน จากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและ อนุรักษ์พลังงาน
เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2532 บริษัทฯ ได้รับอนุมัติให้เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2536 ได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด โดยเปลี่ยนชื่อเป็น “บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน)”
ต่อมาบริษัทฯ ได้ขยายการทำเหมืองถ่านหินเพิ่มเติมทั้งใน ประเทศไทยและในสาธารณรัฐอินโดนีเซีย เพื่อดำเนินการผลิต และจำหน่ายถ่านหินทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ นอกจากธุรกิจผลิตและจำหน่ายถ่านหินแล้ว บริษัทฯ ได้ขยายธุรกิจ ด้วยการรับจ้างขุดขนดินและถ่านหินให้แก่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สัญญาได้สิ้นสุดลงเมื่อเดือนกันยายน 2544) การผลิตและจำหน่ายแร่อุตสาหกรรม การให้บริการท่าเรือ (ซึ่งต่อมาบริษัทฯ ได้จำหน่ายธุรกิจท่าเรือและธุรกิจแร่) และการลงทุนในธุรกิจผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้า และไอน้ำ
ปัจจุบันบริษัทฯ ดำเนินธุรกิจหลัก คือ ธุรกิจถ่านหิน ธุรกิจไฟฟ้า และธุรกิจพลังงานทดแทน โดยมีการลงทุน ในประเทศไทย สาธารณรัฐอินโดนีเซีย สาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศออสเตรเลีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ประเทศมองโกเลีย สาธารณรัฐสิงคโปร์ ประเทศญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบันบริษัทฯ กำหนดกลยุทธ์การลงทุนเป็นแบบ ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ
ผลิตและจัดจำหน่ายถ่านหิน โดยมีแหล่งผลิตอยู่ในสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ประเทศออสเตรเลีย และสาธารณรัฐประชาชนจีน
ก๊าซธรรมชาติจากชั้นหินดินดาน (Shale Gas) มีแหล่งผลิตอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในแหล่ง Marcellus Shale รัฐเพนซิลเวเนีย
Coal Trading หรือ การนำถ่านหินที่มีคุณภาพค่าความร้อนต่างกันมาผสมกัน ให้ได้คุณสมบัติใหม่และจัดจำหน่ายตรงตามความต้องการของลูกค้า
ธุรกิจไฟฟ้า ได้แก่ โรงไฟฟ้า BLCP โรงไฟฟ้าหงสาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนร่วม (CHP) 3 แห่งในสาธารณรัฐประชาชนจีน (โจวผิง เจิ้งติ้ง และหลวนหนาน) และโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในจีนและญี่ปุ่น
ข้อมูลการเงินของบริษัท
ประตูดงแด
วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดอุตรดิตถ์)
วัดทุ่งเศรษฐี หรือ วัดห้วยบง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 7 บ้านห้วยบง ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวอำเภอ 12 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า "วัดห้วยบง" วัดทุ่งเศรษฐี มีฐานะเป็นวัดที่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา "(ยังไม่มีอุโบสถ)" สังกัดสังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 ตัววัดมีความร่มรื่นและเงียบสงบ วัดนี้ตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ จากตัววัดสามารถมองเห็นทัศนียของบึงทุ่งกะโล่ได้ชัดเจน
วัดทุ่งเศรษฐี เดิมชื่อ วัดห้วยบง มีฐานะเป็นวัดตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 (ไม่มีวิสุงคามสีมา) มีพื้นที่ 49 ไร่เศษ มีศาสนสถาน - ถาวรวัตถุอยู่ประปรายกระจายไปตามป่าภายในอาณาบริเวณวัด ตัววัดตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ มีบรรยากาศที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม
รายนามเจ้าอาวาสวัดทุ่งเศรษฐี.
ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึงปัจจุบัน
พระภิกษุสงฆ์จำพรรษา.
จำนวนพระภิกษุสามเณรจำพรรษา.
ปัจจุบันวัดทุ่งเศรษฐีมีพระภิกษุจำนวน 3 รูป สามเณร 1 รูป รวม 4 รูป
รายนามพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาปี พ.ศ. ๒๕๕๐.
เรียงตามลำดับพรรษา
ไวยาวัจกร.
ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภามีไวยาวัจกร 2 ท่านคือ
นายแจ้ว บุญมาก แต่งตั้งเมื่อ "พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน"
ส.อบต.เสน่ห์ ตันจ่าง แต่งตั้งเมื่อ "พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน"
วัดทุ่งเศรษฐีมีพื้นที่ทั้งหมด 49 ไร่
ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. ๑๒๑
ผจญโลกแวมไพร์มรณะ
ผจญโลกแวมไพร์มรณะ  เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรมชุดตำนานชีวิตดาร์เรน แชน เขียนโดยดาร์เรน โอชอนิสซี จัดจำหน่ายในรูปแบบหนังสือที่อังกฤษครั้งแรกในปี 2000 ในชื่อ 'Cirque Du Freak' และทาง Universal Studios ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดยมีพอล ไวทซ์ เป็นผู้กำกับ และไบรอัน เฮลจ์แลนด์ เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ โดยที่ดาร์เรน โอชอนิสซีไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเขียนแต่อย่างไร และยังมีลอเรน ชูเลอร์ ดอนเนอร์ (Donner's Company) เป็นผู้ให้ความร่วมมือในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ Cirque Du Freak (2008) ได้รวบรวมผู้กำกับ คนเขียนบท นักแสดง และอื่นๆ ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2550 การถ่ายทำครั้งแรกจะเริ่มขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ถ่ายทำที่เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เนื้อเรื่องของภาพยนตร์จะมีเนื้อเรื่องของหนังสือสามเล่มแรก คือ มนุษย์ประหลาดสยองขวัญ ผู้ช่วยผีดูดเลือด และอุโมงค์ปีศาจ เป็นหลัก
ดาร์เรน แชนได้ตั๋วสำหรับการแสดงมนุษย์ประหลาด 'ซีร์ก ดู ฟรีก' มา 2 ใบ ที่ระบุไว้ว่าเป็นคณะที่น่าทึ่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา ดาร์เรนจึงออกเดินทางไปชมซีร์ก ดู ฟรีก กับเพื่อนรักของเขา สตีฟ เลนเนิด หรือฉายาสตีฟ เลพเพิด ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีจนเมื่อสตีฟเกิดจำหนึ่งในนักแสดงมนุษย์ประหลาดได้ขึ้นมา ซึ่งได้ทำให้ชีวิตของดาร์เรน แชนพลิกผลันไปตลอดกาล
ผักกูด
ผักกูด  เป็นชื่อของผักชนิดหนึ่งที่อยู่ในตระกูลเฟิร์นที่อยู่ในวงศ์ Athyriaceae ซึ่งมนุษย์สามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้ นอกจากจะนำมาเป็นอาหารได้แล้วยังนำมาเป็นสมุนไพรได้อีกด้วย ผักกูดมักจะขึ้นอยู่ตามริมน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำ มากกว่าในป่าทึบ มักพบบ่อยเพราะเป็นช่วงเจริญเติบโตในฤดูฝน
มีเหง้าสูงได้ 1-2 เมตร ใบเป็นแผงรูปขนนก ตอนอายุยังน้อยจะแตกเป็นรูปขนนกชั้นเดียวคู่ขนานกันไปตั้งแต่โคนใบถึงปลายใบ เมื่ออายุมากขึ้นใบจะเปลี่ยนเป็นรูปขนนก 2 ชั้น ยอดอ่อนและปลายยอดม้วนงอแบบก้นหอย พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชียและโอเชียเนีย
ใบของผักกูดใช้ต้มน้ำดื่มหรือกินสด ช่วยแก้ไข้ตัวร้อน, แก้พิษอักเสบ, บำรุงสายตา, บำรุงโลหิต, แก้โลหิตจาง ป้องกันเลือดออกตามไรฟันและขับปัสสาวะเด็ดขาดมาก ลดความดันโลหิตสูง ลดคอเลสเตอรอลในเม็ดเลือด มีสารบีตา-แคโรทีนและธาตุเหล็กสูง ส่วนใหญ่จะนำใบอ่อน ช่ออ่อน ทำแกงกับปลาเนื้ออ่อนน้ำจืด เช่นปลาช่อนหรือลวกจิ้มน้ำพริกชนิดต่างๆ ยำผักกูด, ผักกูดผัดน้ำมันหอย, แกงกะทิกับปลาย่าง, ลวกกะทิ แต่ไม่นิยมกินสด ๆ กันเพราะจะมียางเป็นเมือกอยู่ที่ก้าน
นอกจากนี้แล้ว ผักกูดยังเป็นดัชนีชี้วัดถึงสภาพแวดล้อมให้ได้รู้ว่า บริเวณไหนอากาศไม่ดี ดินไม่บริสุทธิ์ มีสารเคมีเจือปนอยู่ ผักกูดจะไม่ขึ้นหรือแตกต้นในบริเวณนั้นเด็ดขาด
หม่อมศรีไศล สุชาติวุฒิ
หม่อมศรีไศล สุชาตวุฒิ
หลอดเลือดแดงอัลนาร์
หลอดเลือดดำอัลนาร์
รายชื่อคณะนักบวชคาทอลิกในประเทศไทย
เดียร์...
เดียร์...  เป็นอัลบั้มเพลงของ ซะชิ ทะอินะกะ ซึ่งออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550
หมายเลขแค็ตตาล็อกของอัลบั้มนี้คือ GNCX-1002
เลิฟอิส...
เลิฟอิส...  เป็นอัลบั้มของซะชิ ทะอินะกะ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น โดยอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่สองของเธอในเครือของ ซิซตัส ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในสองรูปแบบคือ รูปแบบซีดีมาตรฐาน และรูปแบบจำนวนจำกัด อันประกอบด้วยซีดี และดีวีดี อันบรรจุมิวสิกวิดีโอของทั้ง 4 ซิงเกิลที่ออกมาก่อนหน้านี้ของเธอ
หมายเลขแค็ตตาล็อกของฉบับมาตรฐานคือ GNCX-1006 และฉบับจำกัดคือ GNCX-1005
อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่นำเพลงจากใน 3 ซิงเกิลล่าสุดของเธอมารวมไว้ เช่น "อิโตชีฮิโตะเอะ", "ลิปสติก / อิชิบังโบชิ" และ "วิสิตออฟเลิฟ"
Dear..
เควิน เฟเดอร์ไลน์
เควิน เฟเดอร์ไลน์  เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักเต้น แร็ปเปอร์ นายแบบ ชาวอเมริกัน
เควินมีลูกชายและลูกสาว 2 คน กับ ชาร์ แจ๊กสัน มีลูกชาย 2 คน กับ บริตนีย์ สเปียส์ มีลูกสาว 1 คน กับ วิคตอเรีย ปริ๊นส์
ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป
ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป  เป็นนวนิยายสำหรับเยาวชนแนวแฟนตาซีวีรบุรุษ ประพันธ์โดย ริชาร์ด อดัมส์ นักเขียนชาวอังกฤษ เป็นนวนิยายเรื่องแรกของเขาและเป็นงานที่ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมา ชื่อหนังสือตั้งชื่อตามสถานที่อันเป็นฉากสำคัญในท้องเรื่อง คือ ทุ่งวอเตอร์ชิป เนื้อหาเกี่ยวกับการออกค้นหาดินแดนอันเสรีสำหรับตนเองของเหล่ากระต่ายกลุ่มหนึ่ง ผู้ประพันธ์ได้สร้างโลกของกระต่ายขึ้นอย่างสมจริง อันมีทั้งภาษา วัฒนธรรม บทกวี และประวัติศาสตร์ของกระต่าย บางฉบับพิมพ์ยังมี "พจนานุกรมกระต่าย" ตีพิมพ์ไว้ท้ายเล่มด้วย
อดัมส์นำเสนอผลงานของเขาอยู่ถึง 13 ครั้งกับสำนักพิมพ์ต่างๆ กัน กว่าจะได้ตีพิมพ์นิยายเรื่องนี้กับสำนักพิมพ์ Rex Collings ในปี ค.ศ. 1972 หลังจากนั้นก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก และต้องตีพิมพ์ซ้ำตลอดเวลาจนหนังสือไม่เคยหมดคลังเลย นิยายเรื่องนี้ได้เป็น "นิยายขายดีตลอดกาล" (Best selling novel of all time) ของสำนักพิมพ์เพนกวินบุ๊คส์ ประเทศอังกฤษ นอกจากนี้ยังได้เหรียญรางวัลคาร์เนกี เป็นวรรณกรรมคลาสสิก เมื่อปี ค.ศ. 1972
"ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป" แปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 30 ภาษา สำหรับภาษาไทยแปลโดย คุณสุดจิต ภิญโญยิ่ง พิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
หัวใจน้ำหมึก
หัวใจน้ำหมึก  เป็นวรรณกรรมเยาวชนแฟนตาซี ประพันธ์โดยคอร์เนลีอา ฟุงเคอ นักเขียนชาวเยอรมัน เป็นหนังสือเล่มแรกในชุดไตรภาคโลกน้ำหมึก หนังสือเล่มที่สองและสามคือ "มนตร์น้ำหมึก" และ "มฤตยูน้ำหมึก"
เนื้อหาของนิยายเกี่ยวกับเด็กหญิงอายุ 12 ปีคนหนึ่ง ชื่อ เม็กกี้ โฟลชาร์ต เธออยู่กับบิดาเพียงลำพัง คือ มอร์ติเมอร์ หรือที่เธอเรียกว่า "โม" ผู้ซึ่งไม่เคยอ่านหนังสือให้เธอฟังเลย เหตุผลนั้นปรากฏประจักษ์แก่เธอในไม่ช้า เมื่อวันหนึ่งมีคนแปลกหน้ามาเยือน และเม็กกี้จึงได้รู้จักโลกแห่งใหม่ นั่นคือโลกใน "หนังสือ"
"มนตร์น้ำหมึก" เป็นหนังสือเล่มที่สองในวรรณกรรมชุดนี้ ในเล่มนี้ เม็กกี้และฟาริดได้เข้าเข้าไปในโลกน้ำหมึกเพื่อเตือนนิ้วฝุ่นเรื่องบาสต้า ที่โลกน้ำหมึกแห่งนี้เม็กกี้ได้พบกับผู้คนมากมาย ในขณะที่โมและเรซ่า พ่อแม่ของเธอได้ตามเข้ามาในนี้ด้วย
ไฮ
ไฮ สามารถหมายถึง
ลานวัด
ลานวัด อาจหมายถึง
บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย