pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นเรื่องราวของสมาชิกนักสู้คนใหม่แห่งเส้าหลินผู้เข้ามาร่วมทีมและช่วยเหลือเหล่ามังกรให้ต่อสู้กับฝ่ายอธรรม โดยในซีรีส์นี้โอมิ เรมุนโด้ คิมิโกะ เคลย์ ได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู และได้ทำการคัดเลือกหาสมาชิกใหม่ 1 คนมาเป็นมังกรเส้าหลินฝึกหัด ซึ่งคือปิ้งป่อง โดยฝ่ายเส้าหลินต้องต่อสู้กับฝ่ายเฮ่ยหลินที่มีเชสยังเป็นผู้นำ แถมเชสยังยังได้ได้ชาโดว์มาเป็นลูกน้อง ส่วนแจ๊ก สไปเซอร์กับวู่หยา(ในร่างวิญญาณที่ถูกแจ๊กปล่อยออกมาจากสปริง) ที่มักจะชอบต่อสู้กับพวกเส้าหลินในเส้าหลินท้าประลอง ก็ได้ก่อตั้งกลุ่มเหล่าร้ายที่ประกอบด้วย แค้ทแนปเป้ ทับบิมูระ (รวมสุนัขพันธุ์ชิวาวาพูดได้) และ ไซคลอปส์ โดยมีแจ๊ก สไปเซอร์เป็นประธาน เพื่อการครองโลก
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย มีทั้งหมด 52 ตอน โดยแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล ได้แก่
รายชื่อตอนตำนานมังกรเส้าหลิน.
(*) ไม่ใช่เชนกังวูที่ปรากฏ&lt;br&gt;
หมายเหตุ: เชนกังวูสัญลักษณ์แม้จะถูกแย่งเพราะแพ้เส้าหลินท้าประลอง แต่ตอนต่อไปเชนกังวูสัญลักษณ์ก็จะกลับไปสู่เจ้าของสัญลักษณ์
ธาตุในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย และ ตำนานมังกรเส้าหลิน ประกอบด้วย 5 ธาตุ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้
เชนกังวู.
เชนกังวู เป็นวัตถุวิเศษอย่างหนึ่งซึ่งมีพลังที่ไม่อาจคาดเดาได้ ผู้ใช้สามารถใช้พลังนั้นโดยเอ่ยชื่อของเชนกังวูชิ้นนั้น หลังจากที่อาจารย์ดาฉีได้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนาแล้ว เขาและโดโจได้ซ่อนเชนกังวูไว้ตามที่ต่างๆทั่วโลก ต่อมาเมื่อวู่หยาถูกปลดปล่อยออกจากกล่อง ทำให้สมดุลของฝ่ายเส้าหลินและเฮ่ยหลินถูกทำลาย เชนกังวูที่ถูกซ่อนอยู่จะค่อยๆเผยตัวทีละชิ้น เมื่อเชนกังวูแต่ละชิ้นปรากฏ วู่หยาและโดโจจะสามารถรับรู้ได้ วู่หยาจะรู้ว่าเป็นเชนกังวูชิ้นใด แต่โดโจไม่รู้ ต้องใช้คัมภีร์เชนกังวูเพื่อค้นหา ยังไม่มีใครทราบว่ามีเชนกังวูอยู่ทั้งหมดกี่ชิ้น แต่ครั้งหนึ่งวู่หยาเคยบอกว่ามีเชนกังวูมากกว่าร้อยชิ้นที่ถูกซ่อนอยู่
กำเนิดเชนกังวู.
จากภาคตำนานมังกรเส้าหลิน นักรบมังกรเส้าหลินทุกคนต้อง(สละพลัง)สร้างเชนกังวูของตนขึ้นมาเพื่อมอบให้นักรบรุ่นต่อไป(ยกเว้นเชสยังที่ไม่ต้องสละพลัง) ซึ่งเชนกังวูในปัจจุบัน มีพลังสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะนักรบที่ใช้เชนกังวูมาก่อนได้ใส่พลังของตนด้วย
การประลองเส้าหลิน.
การประลองเส้าหลิน เกิดจากการที่คนมากกว่าหนึ่งคนจับเชนกังวูพร้อมกัน เชนกังวูจะเรืองแสง และแต่ละฝ่ายมีสิทธิ์ในการขอท้าประลองเส้าหลินในรูปแบบใดก็ได้ และแต่ละฝ่ายจะเดิมพันเชนกังวูที่มีอยู่เพื่อใช้ในการประลอง เมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงแล้วพูดว่า "เส้าหลินท้าประลอง" พื้นที่ในบริเวณนั้นจะถูกเปลี่ยนเป็นเวทีสำหรับการแข่งขัน และการแข่งขันจะเริ่มขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายพูดว่า "กองยีทามเผ่ย" (ในภาษาจีน หมายความว่า เข้าที่ - ระวัง - ไป) การประลองจะสิ้นสุดลงเมื่อมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะ และจะได้เชนกังวูทั้งหมดไป หลังจากการประลอง พื้นที่ในบริเวณนั้นจะกลับเข้าสู่สภาพเดิม โดยทั่วไปการประลองเส้าหลินมักจะเป็นการประลองระหว่างคนสองคนโดยใช้เชนกังวูคนละหนึ่งชิ้น ยกเว้นในยการประลองแบบพิเศษ ได้แก่
อาวุธวูได.
อาวุธวูได เป็นวัตถุมหัศจรรย์ที่มีลักษณะคล้ายเชนกังวู ปรากฏขึ้นในตอน ขุมทรัพย์จอมกระบี่ตาบอด มีลักษณะคล้ายเชนกังวู ใช้เป็นอาวุธประจำตัวของนักรบวูไดตามธาตุต่างๆ ดังนี้
ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง.
มีการผลิตดีวีดีเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยในฤดูกาลที่ 1 โดยใน 1 ชุดจะมี 2 แผ่นต่อเนื่องกัน ดีวีดีชุดนี้ผลิตออกมาแบบโซนหนึ่งและไม่มีการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการในประเทศไทย วางจำหน่ายในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2006
บริษัทโคนามิ ได้ผลิตวิดีโอเกมเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย สำหรับเครื่องเอกซ์บ็อกซ์, นินเทนโด ดีเอส, เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล และ เพลย์สเตชัน 2 โดยได้วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ในเกมประกอบด้วยตัวละคร 6 ตัว ได้แก่ โอมิ, เรมุนโด้, คิมิโกะ, เคลย์, แจ๊ก สไปเซอร์ และเชสยัง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเป็นนักรบเส้าหลินคนใดก็ได้ โดยมีภารกิจคือเก็บเชนกังวูเพื่อเพิ่มพลังชิให้กับผู้เล่น อาจารย์ฟ่งจะปรากฏตัวในบางส่วนของเกมเพื่อให้คำแนะนำต่างๆ
การ์ดสะสม.
บริษัทวิซาร์ดออฟเดอะโคสท์ ได้ผลิตการ์ดสะสมเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีรูปแบบเป็นการ์ดสะสมที่ใช้แข่งขันระหว่างผู้เล่นสองคน
การ์ดสะสมจะแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ นักรบ เชนกังวู ผู้เชี่ยวชาญ และปีศาจ ในการ์ดแต่ละใบจะมีตัวเลขแสดงความสามารถและพลังกำกับไว้ การ์ดชุดแรกที่ออกจำหน่ายมีทั้งหมด 135 แบบที่แตกต่างกัน และมี 27 แบบที่เป็นการ์ดพิเศษ
เชนกังวู
เชนกังวู  เป็นวัตถุที่มีพลังมหาศาล ปรากฏในการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย และ ตำนานมังกรเส้าหลิน พลังของมันสามารถถูกใช้โดยผู้ที่ครอบครองโดยการพูดชื่อของมัน คำว่าเชนกังวู ในภาษาจีนแปลว่าเครื่องมือของพระเจ้า
ประวัติของเชนกังวู.
เมื่อ 1500 ปีก่อน ได้เกิดการประลองเส้าหลินครั้งแรกระหว่างอาจารย์ดาฉีและวู่หยา อาจารย์ดาฉีเป็นฝ่ายชนะ ผนึกวู่หยาในกล่องปริศนา อาจารย์ดาฉีและมังกรโดโจได้ซ่อนเชนกังวูทั้งหมดไว้ตามที่ต่างๆทั่วโลก เพราะเกรงกลัวว่าพลังอันตรายเกินไป ต่อมา อาจารย์ดาฉีได้สร้างวัดเส้าหลินและเลือกผู้ที่มาเป็นนักรบเส้าหลินเพื่อปกป้องเชนกังวูไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของคนชั่ว นักรบเส้าหลินแต่ละคนจะมีพลังเป็นของตัวเอง ได้แก่ ไฟ, ลม, น้ำ หรือดิน
1500 ปีต่อมา วู่หยาได้ถูกปลดปล่อยออกจากกล่องโดยแจ๊ค สไปเซอร์ แต่เธอเป็นผี นักรบเส้าหลินชุดล่าสุด โอมิ มังกรแห่งธาตุน้ำ คิมิโกะ โทโฮมิโกะ มังกรแห่งธาตุไฟ เรมุนโด้ เปโดรซ่า มังกรแห่งธาตุลม และ เคลย์ เบลลีย์ มังกรแห่งธาตุดินต้องทำการต่อสู้กับฝ่ายเฮ่ยหลิน เมื่อสมดุลของฝ่ายเส้าหลินและเฮ่ยหลินถูกทำลาย เชนกังวูที่ถูกซ่อนอยู่จะค่อยๆเผยตัวทีละชิ้น เมื่อเชนกังวูแต่ละชิ้นปรากฏ วู่หยาและโดโจสัมผัสกับรับที่ถึงพิกัดซ่อนได้ วู่หยาจะรู้ว่าเป็นเชนกังวูชิ้นใด แต่โดโจไม่รู้ ต้องใช้คัมภีร์เชนกังวูเพื่อค้นหาตามสัมผัสชิ้นที่ตื่น ยังไม่มีใครทราบว่ามีเชนกังวูอยู่ทั้งหมดกี่ชิ้น แต่ครั้งหนึ่งวู่หยาเคยบอกว่ามีเชนกังวูมากกว่าร้อยชิ้นที่ถูกซ่อนอยู่ ซึ่งถ้ารวบรวมได้ครบทุกชิ้นจะสามารถใช้ครองโลกได้
รายชื่อเชนกังวู.
รายชื่อเชนกังวูในตำนานมังกรเส้าหลิน.
เชนกังวูในตำนานมังกรเส้าหลิน ประกอบด้วยเชนกังวูที่มีเจ้าของอยู่แล้วตั้งแต่ตอนแรก(โดยเป็นเชนกังวูในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย แต่ก็มีบางชิ้นที่มีความสามารถไม่เหมือนกับซีรีส์ก่อน) เชนกังวูที่ปรากฏตัวในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยแล้ว แต่ยังไม่ได้ปรากฏตัวในซีรีส์นี้ และเชนกังวูใหม่ที่ไม่เคยปรากฏตัวในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
แนวภาพยนตร์
แนวภาพยนตร์ ในทางทฤษฎีภาพยนตร์ ภาพยนตร์ถูกจัดแบ่งออกเป็นแนว ๆ โดยแนวภาพยนตร์หนึ่งแนวมีความหมายถึงภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นมาจากองค์ประกอบของเรื่องราวที่คล้าย ๆ กัน
การจัดประเภทของแนวภาพยนตร์.
แนวภาพยนตร์มักถูกแบ่งออกเป็นกลุ่ม ๆ ตามส่วนประกอบของภาพยนตรหลักๆ สามอย่าง ได้แก่ ฉาก, อารมณ์, และรูปแบบ ฉากหมายถึงสถานที่และสิ่งแวดล้อมที่เรื่องราวในภาพยนตร์ดำเนินไป อารมณ์หมายถึงความรู้สึกที่ผู้ชมได้รับตลอดการชมภาพยนตร์ และรูปแบบหมายความกว้างๆ ถึงอุปกรณ์ที่ใช้ถ่ายทำและวิธีการเล่าเรื่อง
ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง
ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง หรือ แว่วเสียงเรไร  เป็นเกมนิยายภาพโดจินชิ แต่งและสร้างโดย 07th Expansion หรือ ริวคิชิ 07 (Ryukishi 07) ในปัจจุบันถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอดีน ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2549
เป็นเกมฆาตกรรมลึกลับที่อธิบายว่าเป็น"นิยายภาพโดจินชิ"ซึ่งจะมีลักษณะคล้ายกับวิชวลโนเวล ในเกมเพลย์จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เล่นค่อนข้างน้อยเนื่องจากเกมส่วนใหญ่ประกอบด้วยการสนทนาข้อความแต่เดิมต้นฉบับจะไม่มีการแสดงเสียงสำหรับตัวละคร ในขณะที่พื้นฐานของนิยายภาพจะเป็นลักษณะที่มองเห็นได้ตามชื่อที่แนะนำพื้นฐานของนิยายภาพโดจินชิจะให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศผ่านดนตรีเสียงเอฟเฟ็กต์และเรื่องราวเอง
เกมดังกล่าวใช้การส่งสัญญาณที่ผู้เล่นสามารถรับเคล็ดลับได้หลายอย่าง เคล็ดลับเหล่านี้อนุญาตให้ผู้เล่นอ่านข้อมูลเสริมต่าง ๆ ที่อาจมีหรือไม่มีประโยชน์ในการไขปริศนา ตัวอย่างเช่นหนึ่งในเคล็ดลับอาจเป็นเรื่องง่ายเหมือนกับ "นี่คือหมู่บ้านเล็ก ๆ เด็ก ๆ ที่ไปโรงเรียนนี้จะรวมกันเป็นหนึ่งห้องเรียนโดยไม่คำนึงถึงระดับหรือปีที่พวกเขาเข้ามา" คำแนะนำเช่นความสามารถในการอ่านเนื้อหาของบทความในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านฮินามิซาวะ ซึ่งจะค่อยๆเปิดเผยเรื่องราวปริศนาสุดแสนสยองขวัญไปเรื่อยๆ
ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง ได้สร้างเป็นเกมโดยบริษัท 07th Expansion ซึ่งจะมีเนื้อเรื่องเป็นบท มีทั้งหมด 8 บท 4 บทเป็นภาคปริศนา และอีก 4 บทเป็นภาคเฉลย โดยบทแรกมีชื่อว่า บทปีศาจลักซ่อน ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2545 บทที่สองชื่อ บทเทศกาลมรณะ ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2545 บทที่สามชื่อ บทคำสาปสังหาร ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2546 บทที่สี่ชื่อ บทฆ่าเวลา ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ซึ่ง 4 บทที่กล่าวไปข้างต้นคือ ภาคปริศนา และอีก 4 บท ต่อไปนี้จะอยู่ภายใต้ชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Kai ซึ่งเป็นภาคเฉลย บทที่ห้าชื่อ บทสืบคดี ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2547 บทที่หกชื่อ บทชดใช้บาป ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2548 บทที่เจ็ดชื่อ บทสังหารหมู่ ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 และบทที่แปดชื่อ บทสันนิบาตเทศกาล ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ 2549 หลังจากนั้นได้มี ดรามาซีดีในชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Rei ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ต่อมาได้มีบทใหม่ซึ่งเป็นบทล่าสุด ในชื่อ Kamikashimashi-hen ซึ่งอยู่ในเกม ชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Hō ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งในแต่ละบทยังคงใช้ตัวละครเดียวกันและสถานที่เดียวกันแต่กันแต่เนื่อเรื่องจะแตกต่างกัน ในแต่ละบทจะให้คำตอบคำแนะนำและเบาะแสที่มีค่าเกี่ยวกับความลึกลับของบทก่อนหน้านี้ในขณะเดียวกันก็ทำให้เกิดความลึกลับมากยิ่งขึ้น หลังจากได้สร้างเกมจนจบบทแล้วในเวลาต่อมาก็ได้มีการปรับแต่งกราฟิกเพื่อให้เป็นไปตามยุคตามสมัย ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้วางจำหน่ายบน สตีมซึ่งมีชื่อว่า Higurashi When They Cry Hou ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จนถึง 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นเกมที่ใช้บทเดิมแต่เอามาพัฒนากราฟิกให้สวยกว่าเดิมและสมจริงกว่าเดิมยิ่งขึ้น นอกจาก เกมและดรามาซีดียังถูกนำไปสร้างเป็น อนิเมะ มังงะ นิยาย และ ไลฟ์แอคชั่น อีกด้วย
ปีโชวะที่ 58 (พ.ศ. 2526) ณ หมู่บ้านแถบชนบท ชื่อว่าฮินามิซาวะ (มีต้นแบบมาจาก หมู่บ้านชิราคาว่า จังหวัดกิฟุ) ซึ่งมีประชากรประมาณ 2,000 คนในหมุ่บ้าน เนื้อเรื่องจะเล่าถึง มาเอบาระ เคอิจิ เด็กหนุ่มที่พึ่งย้ายเข้ามาจากเมืองมาอยู่ในหมู่บ้านฮินามิซาวะ เขาได้พบเพื่อนใหม่ๆมากมาย และเขาก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมชมรมหลังเลิกเรียนอีกด้วย ซึ่งมีสมาชิกดังนี้คือ ริวงู เรนะ, โซโนะซากิ มิอง, โฮโจ ซาโตโกะ และ ฟุรุเดะ ริกะ ซึ่งเคอิจิจะเป็นคนล่าสุดที่เข้าร่วมกิจรรมชมรมหลังเลิกเรียน โดยส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกมไพ่และเกมกระดานต่างๆ (ซึ่งผู้แพ้จะถูกเกมลงทัณฑ์ โดยส่วนใหญ่คือเขา) หมู่บ้านฮินามิซาวะดูเหมือนจะเป็นหมู่บ้านที่เงียบสงบและเป็นสวรรค์สำหรับเคอิจิ แต่อย่างไรก็ตามความเงียบสงบนี้ค่อยๆจางหายไปทันทีหลังจาก เทศกาลวาตานางาชิ ซึ่งเป็นเทศกาลที่เป็นการเฉลิมฉลองขอบคุณและระลึกถึงท่านโอยาชิโระเทพเจ้าผู้คุ้มครองหมู่บ้าน เคอิจิได้ทราบเข้าว่าทุกปีในช่วงสี่ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่ปีโชวะที่ 54 (พ.ศ. 2522 ) จะมีคนหนึ่งถูกฆาตกรรมอย่างทารุนและอีกคนจะหายสาบสูญในทุกปีของเทศกาลวาตานางาชิ ซึ่งในปีโชวะที่ 58 ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่ห้า ซึ่งส่วนใหญ่ทุกปีเพื่อนๆของเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ทั้งนั้นอีกด้วย ทำให้เขาได้ถูกจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดของหมู่บ้านโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้
มาเอบาระ เคอิจิ（前原　圭一, Maebara Keiichi)
พากย์เสียงโดย โซอิจิโร โฮชิ
ตัวเอกของเรื่องเป็นลูกชายของศิลปินที่มีชื่อเสียง ครอบครัวของเขาเพิ่งย้ายมาที่ฮินามิซาวะหลังจากเหตุการณ์คดีที่เคอิจิใช้ปืนโมเดลยิงใส่เด็กจนได้รับบาจเจ็บที่ตา เขามีความสามารถและการเรียนระดับอัจฉริยะ ทำให้เสน่ห์และพรสวรรค์ที่โดดเด่นของเขาถูกได้รับฉายาว่า "พ่อมดแห่งวาจา" หรือ Magician of Words ทำให้เขาสามารถหาเพื่อนใหม่ได้ไม่ยากและกลายเป็นที่นิยมในหมู่บ้านได้อย่างง่ายดาย ในช่วงแรก ๆ ของเรื่องใน บทปีศาจลักซ่อน เขาได้รับผลกระทบจากความหวาดระแวง แต่ความแข็งแกร่งภายในและมีความสามารถในการฝืนชะตากรรมทำให้ หลังจากเหตุการณ์บทแรกนั้น ในช่วงบทต่อมาเขาพอที่จะสามารถจำเหตุการณ์จากโลกชะตากรรมก่อนๆได้
ริวงู เรนะ（竜宮　レナ, Ryuugu rena）
พากย์เสียงโดย มาอิ นากาฮาระ
เพื่อนสนิทของเคอิจิ เธอใจดีมากและดูแลเพื่อน ๆ ของเธอ แต่ก็ไร้เดียงสา อย่างไรก็ตามเธอก็เป็นพวกคลั่งของน่ารักเมื่อเจอของน่ารักทีไรมักจะพูดว่า "จะเอากลับบ้าน!!!" (お持ち帰り 〜 Omochikaerī) เมื่อเธอรู้สึกตื่นเต้นหรือสับสน เธอจะพูดวลีซ้ำ ๆ ในตอนท้ายของประโยค เช่น (かな? かな?, "ฉันสงสัย, ฉันสงสัย?") ชื่อเดิมของเธอคือ ริวงู เรย์นะ (Ryuugu Reina) ซึ่งชื่อเดิมของเธอเปรียบเสมือนกับด้านมืดของเธอ เดิมทีเธอเป็นชาวฮินามิซาวะ แต่ได้ย้ายไปที่เมืองอิบารากิเมื่อตอนขึ้นประถมพอดี แต่เมื่อหนึ่งปีก่อน ปีโชวะที่ 57 เธอได้ออกจากอิบารากิ เพราะเธอเสียใจที่แม่หย่าจากพ่อของเธอเพราะพยายามแต่งงานกับ อะกิฮิโด ซึ่งเป็นลุงของเธอ ทำให้เธอเกิดอาการคลุ้มคลั่งจนทำลายข้าวของๆแม่และถูกพักการเรียนราวๆสัปดาห์เพราะได้ทำร้ายนักเรียนชายสามคนด้วยไม้เบสบอลจนได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากเหตุการณ์นั้นเธอได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติในหมู่บ้านฮินามิซาวะ โดยเปลี่ยนชื่อตัวเอง ว่า ริวงู เรนะ (แบบไม่เป็นทางการ) และทิ้งชื่อเดิมของตัวเองไว้เบื้องหลัง
โซโนะซากิ มิอง（園崎　魅音, Sonozaki Mion）
พากย์เสียงโดย ซัตสึกิ ยูกิโนะ
เพื่อนสนิทของเคอิจิอีกคนหนึ่ง ทักษะทางสังคมของเธออยู่ในระดับเดียวกับเคอิจิ ซึ่งเธอเคารพนับถือเคอิจิอย่างสูงในฐานะเพื่อนและคู่ต่อสู้ (แต่อย่างไรก็ตามในภายหลังจะแสดงให้เห็นว่าเธอตกหลุมรักเขา) เธอมักจะทำตัวเหมือนผู้ชายและเรียกแทนตัวเองว่า"ลุง" แต่เธอก็มีด้านซ่อนเร้นอยู่ เธอคือผู้สืบทอดของหัวหน้าครอบครัวตระกูลโซโนซากิซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่มีอิทธิพลอย่างมาก เธอมีน้องสาวฝาแฝดชื่อ โซโนะซากิ ชิอง แต่จริงๆแล้ว ในบทสืบคดี ได้เฉลยว่า ชิองคือพี่สาวแต่เพราะน้องสาว (มิองชอบร้องไห้งอแงจนพี่สาวต้องใจอ่อนยอมเปลี่ยนตัวให้บ้าง แต่ครั้งที่มีประชุมหมู่บ้านชิองขอเปลี่ยนตัวเป็นมิองและได้ถูกสลักลายปิศาจที่หลัง จากนั้นมิองจึงต้องใช้ชีวิตเป็นชิองไปตลอด
โซโนะซากิ ชิอง (園崎 詩音, Sonozaki Shion)
น้องสาวฝาแฝดของมิอง อาศัยอยู่ที่เมืองโอคิโนมิยะเป็นสาวหวานที่นิสัยต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง แต่จริงๆแล้วนิสัยแสบใช่เล่น มักจะชอบแกล้งเคอิจิกับมิองบ่อยๆ แต่ความจริงแล้วเธอเป็นคนที่น่ากลัวพอตัวเลยเพราะถ้าเพื่อคนที่รักละก็เธอยอมทำตามได้ทุกอย่าง ในบทสืบคดีหลังจากที่ โฮโจ ซาโตชิ หายสาบสูญชิองก็เสียใจเป็นอย่างมากจนถึงขั้นเข้าใจผิดว่าตระกูลโซโนซากิคือเบื้องหลังที่ก่อเหตุฆาตกรรมปริศนาทำให้เธอก็ได้ก่อคดีฆาตกรรมสุดวิปริตและจบชีวิตลงโดยการตกตึกตายในที่สุด ต่อมาในบทสังหารหมู่ เธอได้ฝันถึงบาปที่เธอทำลงไปเมื่อตอน บทสืบคดีทำให้เธอเกิดความกลัวและตัดสินใจย้ายมาที่ฮินามิซาวะเพื่อมาดูแล ซาโตโกะ เป็นเหมือนพี่สาวตามคำขอร้องของซาโตชิคนที่เธอรักขอร้องไว้
โฮโจ ซาโตโกะ（北条　沙都子, Hōjō Satoko）
พากย์เสียงโดย คานาอิ มิกะ
เด็กผู้มีความสัมพันธ์กับเคอิจิและชิองเหมือนน้องสาว มีพี่ชายที่ชื่อว่าโฮโจ ซาโตชิ และเป็นหลานสาวของ เทปเป กับ Tamae เป็นคนที่ชอบวางกับดักแกล้งเคอิจิ จนได้รับฉายาว่า "ผู้เชี่ยวชาญด้านกับดัก" หรือ Trapmaster ก่อนมาอยู่กับฟุรุเดะ ริกะ เคยอยู่กับญาติที่ชอบกลั่นแกล้งและพ่อแม่ที่เย็นชา แต่พ่อเลี้ยง แม่ แล้วก็ป้า ถูกคำสาปตายไปแล้วทั้งสิ้น เหตุที่กำพร้าพ่อแม่มาจากการที่ไม่ลงรอยกับพ่อคนปัจจุบัน ในช่วงที่พ่อและแม่พามาเที่ยวในวันสานความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว ซาโตโกะคิดว่าที่พ่อแม่พามาที่หน้าผาซึ่งเป็นจุดชมวิวนั้นเพีราะจะผลักตัวเองให้ตกลงไป ทำให้เกิดความคุ้มคลั่งผลักพ่อแม่ตกลงไปก่อนและได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาอาการทางจิต
โฮโจ ซาโตชิ (北条 悟史, Hōjō Satoshi)
พากย์เสียงโดย มิทสึกิ ไซงะ
พี่ชายของซาโตโกะ โดนซาโตะโกะเรียกว่า"นี้นี่ (พี่จ๋า)" จนในบางครั้งซาโตโกะเคยชินจนเผลอเรียกเคอิจิว่า นี้นี่บ่อยๆ เป็นคนที่เซอะซะ งุ่มง่าม เหมือนจะพึ่งพาอะไรไม่ได้แต่ก็เป็นคนรักน้องสาวและอ่อนโยนมาก เคยช่วยชิองจากพวกอันธพาลไว้ แต่สุดท้ายก็โดนคำสาปของท่านโอยาชิโระจนหายสาบสูญไปเพราะฆ่าป้าของตนเองไป ในบทสันนิบาตเทศกาลจะมีการเฉลยว่าเขาหายไปไหน
ฟุรุเดะ ริกะ（古手　梨花, Furude Rika）
พากย์เสียงโดย ยูการิ ทามูระ
ลูกสาวของเจ้าอาวาสวัดที่ถูกคำสาปตายไปแล้ว อาศัยอยู่กับโฮโจ ซาโตโกะ ที่บ้านหลังเล็กๆ เชื่อว่าเป็นมิโกะร่างอวตารของท่านโอยาชิโระมองเห็นอนาคตตัวเองและเป็นผู้ที่จะ ถูกฆ่าในปีโชวะ 58 เป็นเด็กดีมีน้ำใจแต่ในบางครั้งก็พูดจาเหมือนผู้ใหญ่ ชอบลงท้ายประโยคด้วยคำที่ไม่จำเป็น เช่น "มี้~" "นิปป้า~" เวลาที่อยู่กับฮานิวนิสัยของริกะจะกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในบทสังหารหมู่ที่เธอและพวกเคอิจิได้สร้างปาฏิหาริย์มากมายนั้นเธอถูกทาคาโนะฆ่าตายอย่างโหดร้ายเพราะหวังจะให้ความเจ็บปวดนี้ถูกสลักลึกลงในจิตใจและจดจำไปยังภพหน้าที่ได้เจอทาคาโนะอีก ว่าทาคาโนะคือศัตรูที่แท้จริงของเธอ
ฟุรุเดะ ฮานิว (古手 羽入, Furude Hanyū)
พากย์เสียงโดย ยูอิ โฮริเอะ
วิญญาณบรรพบุรุษของริกะ เป็นเด็กสาวผมม่วงในชุดมิโกะที่มีเขาคล้ายๆเขาแกะอยู่บนหัว และเป็นเทพผู้คอยดูแลศาลเจ้าฟุรุเดะ
มีริกะคนเดียวที่เห็นได้ มีความรู้สึกเชื่อมโยงกับริกะทำให้ริกะใช้โอกาสนี้แกล้งเธอเป็นประจำ ฮานิวเกลียดของเผ็ดมาก อาหารที่ชอบคือชูครีม ชอบร้อง อาอูว์ๆ ขี้กลัวและดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่มีพลังพิเศษในการหยุดเวลาและย้อนเวลา แต่ทุกครั้งที่ใช้พลังจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ
เนื้อเรื่องในบท.
เนื้อเรื่องจะแบ่งออกเป็น 8 บท คือภาคปริศนามี 4 บท และ ภาคเฉลย อีก 4 บท (หลังจากจบทั้ง 8 บท ต่อมาได้มีบทพิเศษอีกมากมาย) ในบทของภาคเฉลยนั้นจะสรุปเหตุการณ์ของบทภาคปริศนาแต่มุมมองจะแตกต่างกันออกไป โดยใช้การเปลี่ยนแปลงของตัวละครเพื่อแก้ปริศนาต่าง ๆ และมาถึงข้อสรุปที่แตกต่างกัน เพื่อให้ผู้เล่นนั้นได้เข้าใจปริศนาที่ชวนน่าสงสัยไปได้
Higurashi no Naku Koro Ni.
Higurashi no Naku Koro Ni (ひぐらしのなく頃に, The Higurashi: When They Cry) จะเป็นเนื้อเรื่องของภาคปริศนา ซึ่งมีทั้งหมด 4 บท ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่ให้ผู้เล่นได้พบกับปริศนาที่เกิดขึ้น และแนะนำสถานการณ์ลึกลับรอบตัวในหมู่บ้านฮินามิซาวะ ซึ่งภาคปริศนาจะไม่มีคำตอบมาให้เลยซึ่งในแต่ละบทจะแบ่งออกได้ดังนี้
เป็นบทเปิดตัวของเรื่องทั้งในอนิเมะและมังงะ ตัวเอกของบทนี้คือเคอิจิ ที่ได้รับข่าวการฆาตกรรมหั่นศพที่หมุ่บ้านตั้งแต่ย้ายเข้ามายังหมู่บ้านฮินามิซาวะ เขาได้พบเบาะแสมากมายจากที่ต่างๆในหมู่บ้าน แต่เพื่อนๆ กลับบอกว่าไม่เคยมีเหตุฆาตกรรมแบบนั้นในหมู่บ้านเพราะไม่อยากให้เขาต้องกลัว แต่เคอิจิกลับเข้าใจผิดคิดว่าเพื่อนๆของพวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีจนเกิดอาการ โรคฮินามิซาวะ และเห็นภาพหลอนว่าเรนะกับมิองกำลังจะฆ่าเขาด้วยเข็มฉีดยาที่มียาพิษ ที่เมื่อไรก็ตามที่ฉีดเข้าไปจะข่วนคอตัวเองจนตาย ทำให้เขาเกิดความหวาดกลัวอย่างสุดขีดและฆ่าเธอที้งสองคนในที่สุด หลังจากนั้นเคอิจิก็ข่วนคอตัวเองจาก โรคฮินามิซาวะระยะสุดท้ายในที่สุด
เป็นบทที่เพิ่มตัวละครสำคัญมาอีก 1 คือ ชิอง น้องสาวของมิองที่บังเอิญไปเจอกับเคอิจิที่ร้านแองเจิลมอธ และในวันเทศกาลลอยนุ่นชิองและเคอิจิได้ทำผิดกฎของหมู่บ้านด้วยความไม่รู้และเชื่อคำเชิญของทาคาโนะและโทมิทาเกะที่ให้เปิดประตูห้องเก็บอุปกรณ์พิธีของหมู่บ้าน ทำให้พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับคำสาปแห่งฮินามิซาวะเข้าโดยไม่ทันตั้งตัว ในไม่ช้า เคอิจิได้รับข่าวจากตำรวจโออิชิว่าทาคาโนะและโทมิทาเกะได้เสียชีวิตแล้ว ไม่นานนักชิองก็หายตัวไป เขาจึงคิดว่าสักวันเขาอาจจะต้องหายไปด้วยเช่นกัน แถมมิองเองก็เริ่มมีท่าทีแปลกๆเป็นคนละคนจนยากที่จะเมินเฉย อีกทั้งริกะและซาโตโกะก็หายตัวไป เหลือเพียงเขาและเรนะ พวกเขาจึงยื่นคำขอถึงตำรวจในกรณีผู้ต้องสงสัยของคดีและไปที่บ้านของมิอง จนต้องพบกับเรื่องราวน่าตกตะลึงว่าคดีทั้งหมดเป็นฝีมือของมิอง โดยมิองก็อ้างว่าเป็นเพราะปีศาจในตัวทำให้ฆ่าคนไปมากมายและขอสารภาพบาปทั้งหมดของตนกับเคอิจิเป็นการส่วนตัว แต่มิองกลับพาเคอิจิไปยังห้องใต้ดินที่มิองใช้ลงมือฆ่าทุกคน!!!
และที่นั่นเองเขาก็ได้พบตัวชิองที่หายสาปสูญไปได้พบ แต่พลาดท่า ทำให้เขาโดนมิองพาตัวไปเพื่อจัดการปิดปากซะ และในขณะที่กำลังจะถูกมิองฆ่าตาย เขาก็ได้ร้องขอกับมิองสองอย่างกับมิอง ได้แก่ 1 "ถ้าฆ่าฉันจนพอใจแล้วก็จงยกโทษให้ชิองซะ" 2"ขอให้ปีศาจในตัวมิองหายไปด้วย" แต่มิองบอกว่าทำไม่ได้ทั้งสองข้อ เคอิจิจึงกล่าวเชิงหยอกล้อว่า "งั้นข้อที่สาม...อย่าฆ่าฉัน" ซึ่งมิองก็รับปาก ทำให้เขารอดตายมาได้ จากนั้นก็มีข่าวตามมาว่ามิองกำลังหลบหนีไปยังทางลับของห้องใต้ดิน แต่พลาด เดินตกลงไปยังบ่อน้ำตาย
เป็นบทที่กล่าวถึงซาโตโกะที่ถูกเทปเปลุงของเธอทารุนอย่างหนักจนเกิดอาการทางประสาทอย่างรุนแรง ทำให้เคย์อิจิตัดสินใจลอบฆ่าลุงของซาโตโกะ แต่กลับไม่เป็นผลเพราะซาโตโกะยังคิดว่าลุงของเธอยังมีชีวิตอยู่แถมยังบอกกับเคอิจิด้วยว่าลุงยังมีชีวิตอยู่ ทำให้เขารีบไปที่หลุมที่เคอิจิฝังไว้แต่กลับพบว่าศพนั้นหายไปซะแล้ว ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นเข้าก็ได้นำขวานและไปที่บ้านของซาโตโกะแต่กลับไม่พบลุงเลย แต่แค่เห็นซาโตโกะกำลังอาบน้ำร้อนนานเกินไปทำให้เขารีบนำเธออกมาและพาไปหา ริกะแต่กลับพบว่า ริกะได้เสียชีวิตจากการถูกผ่าท้องเป็นที่เรียบร้อยแล้วซึ่งมีนกกำลังจิกศพของเธอทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมากและใช้ขวานไล่ฝูงนก แต่โชคร้ายที่ซาโตโกะมาเห็นทำให้เข้าใจผิดว่าเขาเป็นคนฆ่า ซาโตโกะจึงวิ่งนี้ไปจนถึงสะพานในขณะที่เคอิจิก็ตามมาติดๆและบอกว่าไม่ได้ฆ่า แต่ซาโตโกะไม่เชื่อเธอจึงตัดสินใจผลักเคอิจิ จนตกลงไปในแม่น้ำในที่สุด หลังจากนั้นเข้าก็ฝืนขึ้นมาและพบว่า หมู่บ้านฮินามิซาวะ ได้ถูกก๊าซภูเขาไฟปะทุซึ่งไม่มีใครรอดแม้แต่คนเดียว โดยเฉพาะเขาเท่านั้นที่รอดมาได้ แต่ถึงอย่างไรก็ตามใน ปีเฮเซที่ 15 (พ.ศ. 2546) เคอิจิได้บอกกับบุคคนปริศนาคนหนึ่งที่จะมาหาคำตอบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าเขาได้ยินเสียงฝีเท้าตลอดเวลาโดยที่ไม่รู้เลยว่าเป็นเสียงของใคร และ 2 วัน ต่อมาเข้าตายจากไข้ขึ้นสูงโดยไม่ทราบสาเหตุ
เป็นบทที่กล่าวถึงริกะ ในช่วงหนึ่งที่เธอเองได้พบกับอาคาซากะ ตำรวจหนุ่มจากเมืองกรุงต้องมาทำงานบางอย่าง เธอได้เตือนอาคาซากะไว้ว่าให้กลับไปไม่อย่างนั้นจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต แต่ในขณะนั้นอาคาซากะยังไม่เข้าใจความหมายของมัน เมื่อมั่นใจแล้วว่าอาคาซากะไม่กลับแล้ว เธอจึงร้องขอว่าจงช่วยเธอซะ เพราะในวันที่ xxx ปีโชวะที่ 58 เธอจะถูกฆ่าตาย แต่เธอไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่า แต่อาคาซากะไม่เชื่อ เขาอยู่ในโรงพยาบาลและรอจนกระทั่งเขาได้เวลากลับไปยังบ้านของเขา และเขาก็ทราบว่าภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของเขาเสียชีวิตแล้วจากการที่เธอขึ้นไปบนดาดฟ้าและขอพรขอให้อาคาซากะปลอดภัยแต่ก็ตกลงมาจากบันไดอย่างรุนแรงจนเสียชีวิตแต่โชคยังดีที่ลูกสาวของเขา "มิยูคิ" ได้คลอดก่อนที่เธอจะเสียชีวิต และในวันที่ xxx ริกะก็ได้เสียชีวิตไปตามที่เธอเคยกล่าวเอาไว้แล้วเช่นกัน ทำให้เขาทั้งเศร้าโศกเสียใจทั้งโทษตัวเองและฝันร้ายจากเหตุการณ์นั้นมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
Higurashi no Naku Koro ni Kai.
Higurashi no Naku Koro ni Kai (ひぐらしのなく頃に解, The Higurashi":" When They Cry Kai) จะเป็นเนื้อเรื่องของภาคเฉลย ซึ่งมีทั้งหมด 4 บท โดยเนื้อเรื่องจะเป็นการเฉลยปริศนาของทั้ง 4 บทที่แล้ว ซึ่งในแต่ละบทจะแบ่งออกได้ดังนี้
มีเนื้อหาเป็นบทเฉลยของ บทเทศกาลมรณะ โดยบอกจากมุมมองของ ชิอง หลังจากที่ซาโตชิฆ่าป้าของเขาและหายสาบสูญไป ชิองได้เกิดอาการคุ้มคลั่งในปีถัดมาจนได้เฉลยว่าเนื้อเรื่องจากบทเทศกาลมรณะ เหตุการณ์ฆาตกรรมนั้นเป็นฝีมือของชิอง
มีเนื้อหาเป็นบทเฉลยของบท ปีศาจลักซ่อน เนื้อเรื่องจะไม่เฉลยแบบโดยตรงเหมือน บทสืบคดี แต่จะเล่าถึงเรนะที่ได้ฆ่า รินะ แม่เลี้ยงของเรนะหลังจากทราบว่า รินะนั้นคือภรรยาของ เทปเป ลุงของซาโตโกะ ซึ่งเป็นสมาชิกของแก็งยากูซ่า โดยการที่เธอจะรีดไถเงินจนหมดตัวเลยที่เดียว ทำให้เรนะได้ลอบฆ่า รินะ และ เทปเปในที่สุดหลังจากนั้นก็จะหั่นศพเป็นชิ้นๆ ในบทนี้เรนะจะมีอาการโรคฮินามิซาวะเหมือนเคย์อิจิ ในบทปีศาจลักซ่อน และวันหนึ่งจู่ๆเคย์อิจิก็จำได้ว่า ตนนั้นเคยฆ่าเรนะกับมิองมาก่อนในโลกชะตากรรมก่อนๆ ซึ่งจำได้ว่าทั้งหมดนั้นเป็นเพียงภาพหลอน ทำให้เขาเกิดเสียใจเป็นอย่างมากและจะช่วยเรนะให้หายจาก โรคฮินามิซาวะให้ได้ และเคอิจิก็สามารถช่วยเธอได้ ซึ่งถือว่านี้คือบทแรกที่จบแบบ Happy Ending แต่ถึงอย่างไรก็ตามหลังจากเกิดเหตุการณ์นั้น ทุกคนก็ถูกก๊าซภูเขาไฟปะทุจนไม่มีใครรอดสักคน มีเพียงเรนะเท่านั้นที่รอด ทำให้เรนะเกิดภาวะช๊อกเป็นอย่างมากและอยากจะย้อนเวลากลับไปมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
เป็นบทเบื้องหลังของทุกบท โดยมีริกะเป็นตัวเอกที่แท้จริงได้ทำการเฉลยทุกสิ่งทุกอย่างว่าเหตุการณ์ที่เราทั้งหมดคือชะตากรรมที่บิดเบี้ยวและพยายามจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรม เพื่อให้พวกตนได้พ้นจากเรื่องร้ายๆทั้งหลาย แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จ แต่เธอได้สิ่งที่วิเศษที่สุดมา นั่นคือได้พบว่าทุกคนนั้นจำเหตุการณ์ชะตากรรมเมื่อก่อนได้แบบลางๆ และได้รู้ว่าคนร้ายที่แท้จริงที่ฆ่าเธอในวันที่ xxx นั่นคือ ทาคาโนะนั้นเอง แต่เธอก็ยังไม่รู้เหตุผลที่ทาคาโนะทำแบบนั้น สุดท้ายแล้วเธอและเพื่อนที่พยายามมาต้องถูกสังหารหมู่อย่างน่าเศร้า แต่เธอก็พยายามไม่ให้ลืมเรื่องของทาคาโนะ จึงได้ร้องขอก่อนตายว่า หากจะฆ่าก็จงอย่าทำให้หลับ จงกรีดลึกร่างของตนให้ฝังลึกในวิญญาณ เมื่อยามใดที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง จะได้รู้ว่าเจ้าคือศัตรูที่แท้จริง!!!
เป็นบทต่อจากบทสังหารหมู่ โดยแสดงเรื่องราวในอดีตของทาคาโนะ และเหตุผลที่เธอทำการวิจัยโรคกลุ่มอาการฮินามิซาวะ และเหตุจูงใจให้เธอคอยตามฆ่าริกะทุกชาติภพ และในท้ายที่สุด พวกริกะก็ได้สร้างปาฏิหาริย์ได้สำเร็จ พวกเธอสามารถเอาชนะการตามล่าของทาคาโนะและทาคาโนะเองก็ได้ถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย หลังจากเหตุการณ์ทุกคนก็ใช้ชีวิตอย่างปกติ ก่อนเนื้อเรื่องจะจบได้มีตัวละครปริศนาหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า เฟรเดอริกา เบิร์นคาสเทล ได้ย้อนอดีตกลับมายังยุคที่ทาคาโนะเป็นเด็กและทิ้งท้ายประโยคอันเป็นปริศนาว่า "เธออยากอยู่หรือตาย?" เมื่อทาคาโนะตอบแบบไร้เดียงสาแล้ว เธอก็ได้แนะนำประโยคปริศนาของเธออีกครั้ง และให้ทาคาโนะกลับบ้านไป เพื่อให้ทาคาโนะใช้ชีวิตให้ดีที่สุดกับพ่อแม่ของเธอ จนกว่าจะไม่มีโอกาสอีก...
Higurashi no Naku Koro ni Rei.
มีการเพิ่มบทพิเศษอีกสามบทในดรามาซีดี ในชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Rei (ひぐらしのなく頃に礼, Higurashi: When They Cry Rei) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งในแต่ละบทจะแบ่งออกได้ดังนี้
บทสังหารลูกเต๋าเป็นบทส่งท้ายของบทสันนิบาตเทศกาลซึ่งจะเกิดขึ้นในอีกสองเดือนต่อมา ในเดือนสิงหาคม ปีโชวะที่ 58 เล่าว่าริกะได้ประสบอุบัติเหตุจากรถบรรทุกและตื่นขึ้นมาในโลกอีกโลกชะตากรรมอีกโลกหนึ่ง เล่าในเดือนมิถุนายน ปีโชวะที่ 58 ซึ่งไม่มีแม้แต่เหตุการณ์โศกนาฏกรรมใดๆเลย และเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างมากโดยเริ่มจาก เคอิจิไม่อยู่ที่หมู่บ้าน พ่อแม่ของเรนะไม่ได้หย่าร้างกัน โครงการสร้างเขื่อนถูกแก้ไขไปอย่างราบรื่น ไม่มีเหตุการณ์คดีการตายลึกลับต่อเนื่อง ซาโตชิกับซาโตโกะยังคงอยู่เหมือนเดิม และพ่อแม่ของริกะยังมีชีวิตอยู่ อย่างไรก็ตามโลกนี้ไม่มีชมรมของมิอง และริกะไม่ค่อยมีเพื่อนเลย แถมยังถูกซาโตโกะและเพื่อนรุ่นเดียวกันกลั่นแกล้งเสมอ และริกะก็ไม่เห็นฮานิวอีกด้วย นั้นหมายความว่าริกะไม่ได้อยู่ในฐานะท่านโอยาชิโระกลับชาติมาเกิด ซึ่งเธอมีทางเลือกอยู่ 2 ทาง คือ ต้องเลือกระหว่าง อยู่ในโลกนี้ต่อไปตลอดกาล หรือจะต้องฆ่าแม่ของตัวเอง (ผู้ที่เป็นท่านโอยาชิโระกลับชาติมาเกิด) เพื่อกลับไปยังโลกของบทสันนิบาตเทศกาลอีกครั้ง ซึ่งเธอเลือกที่จะกลับไปยังโลกของบทสันนิบาตเทศกาล เธอได้ฆ่าแม่ของเธอไป เมื่อตื่นขึ้นมาได้รู้ความจริงว่าทั้งหมดเป็นเพียงความฝันที่ฮานิวตั้งใจจะสอนให้กับริกะ และริกะก็ได้เอาเรื่องนี้ไปบอกกับทุกคนเมื่อทุกคนได้ยินสิ่งนั้นแล้ว เรนะก็ได้สอนถึงการเป็นพระเจ้าและถูกคนก็บอกเป็นเสียงเดียวว่าพวกเขาโลกที่ทุกข์ทรมานมากกว่าโลกที่บริสุทธ์เพราะมันช่วยสอนเราถึงการมีชีวิตได้ และจะทำให้เราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ทำให้ริกะได้รู้สึกถึงการมีชีวิตแบบมนุษย์เธอจึงตัดสินใจจะออกจากการที่ตัวเองเป็นเหมือนแม่มดและกลับไปเป็นมนุษย์ธรรมดา
บทนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก ซึ่งจะเป็นบทที่เอาความตลกเท่านั้น เนื้อเรื่องเล่าถึงความฝันของเคย์อิจิที่ถูกเกมลงทัณฑ์และได้ตั้งกลุ่มที่มีชื่อว่า Soul Brother โดยสมาชิกมี เคย์อิจิ โทมิทาเกะ อิริเอะ และ โออิชิ ซึ่งได้ปรึกษาการตั้งเกมลงทัณฑ์สุดหน้าอาย ตอนแรกๆ ทางผู้สร้างได้ตั้งใจที่จะให้บทนี้เป็นบทส่งท้ายของบทสืบคดี แต่เนื่องจากมันมีความไม่เกี่ยวข้องและดูไร้สาระเกินไปทำให้ถูกลบออกไปในเวลาต่อมา