pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แล้วเมื่อถึงยุคเมจิแนวคิดนี้ได้รับการสานต่ออย่างแพร่หลาย และส่วนหนึ่งจำยอม เมื่อองค์พระจักรพรรดิผู้นำผู้เป็นประมุขของประเทศสมัยนั้นต้องการให้พระนักบวชทุกนิกายล้มเลิกการถือพรหมจรรย์ ผู้นำของประเทศมีนโยบายล้มล้างพระพุทธศาสนาความเป็นไปของพระพุทธศาสนาในญี่ปุ่นก็ยิ่งถูกสั่นคลอนอำนาจทางสังคมลดบทบาทลงไปอีก ลัทธิชินโตที่เดิมเป็นศาสนาความเชื่อดั้งเดิมของดินแดนหมู่เกาะญี่ปุ่นได้รับการนำกลับมาเชิดชูให้รับการนิยมแทนพระพุทธศาสนาซึ่งถูกกะเกณฑ์ให้ยกเลิกไปจากราชสำนักของพระจักรพรรดิสมัยนั้น นโยบายนี้เป็นนโยบายทางการเมืองที่ใช้เป็นวิธีการเรียกรวมความเชื่อเชิดชูธงชินโตเดิมขึ้นมาใช้แก้เกมหลังจากล้มรัฐบาลโชกุนลงได้ แต่แล้วผลที่เกิดขึ้นจากการที่ญี่ปุ่นไปสู่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้บทบาทความเป็นศาสนาชินโตถูกลดลงเป็นลัทธิ วัฒนธรรมตะวันตกที่หลั่งไหลเข้ามาในญี่ปุ่น การศึกษาเจริญมากขึ้น พระพุทธศาสนาถูกยกขึ้นมาในแง่ของวิชาการ พระสงฆ์เริ่มงานการศึกษาและวิจัยอย่างจริงจังกว้างขวางตามวิธีสมัยใหม่ ส่วนหน้าที่ในการประกอบพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์นั้น พระสงฆ์แต่ละนิกายก็ยังคงจัดพิธีกรรมเป็นประเพณีตามนิกายของตน
นิกายของพุทธศาสนา.
ในปัจจุบันชาวญี่ปุ่นนับถือพระพุทธศาสนาควบคู่ไปกับชินโต พระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็นหลายนิกาย นิกายที่สำคัญ มีดังนี้
พุทธศาสนาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง.
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้เปลี่ยนผ่านจากยุคเมจิเข้าสู่ยุคโชวะ มีนักการศึกษามากมายพยายามเชื่อมประสานพระพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ เข้าด้วยกัน โดยจัดตั้งเป็นองค์การขึ้น องค์การสื่อสารสัมพันธ์ระหว่างชาวพุทธที่ใหม่ที่สุด คือ พุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งญี่ปุ่น (Japan Buddhist Federation) มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมเสริมความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างนิกายและชาวพุทธในญี่ปุ่น วางแผนผนึกกำลังชาวพุทธในการดำเนินการเพื่อความก้าวหน้าและเสริมสร้างสันติสุขแก่ชาวโลก ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มีสำนักงานอยู่ที่วัดชุกิจิ ฮองวันจิ ในนครโตเกียว กิจการทางพุทธศาสนาที่สำคัญและมีจุดเด่นก้าวหน้าที่สุดของญี่ปุ่น คือ การจัดการศึกษา พระพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ จะมีมหาวิทยาลัย วิทยาลัย โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาและระดับประถมศึกษาเป็นจำนวนมาก
จากนโยบายเดิมที่มีใช้กันในประเทศโดยรวมทั้งปรับตัวเพื่อความอยู่รอดจนคุ้นชินผู้คนส่วนหนึ่งไม่เห็นแปลกอย่างไร ต่อ ๆ มา นักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นนิกายต่าง ๆ ส่วนใหญ่จึงมีครอบครัวภรรยาและบุตรสืบกันมา อีกเช่นเคยไม่ว่าที่ไหนหมู่คณะใดก็ย่อมมีที่ยกเว้นและต่างไปจากชนเหล่านั้น นักบวชที่เป็นพระระดับเจ้าอาวาสบางรูปและพระสงฆ์นักบวชที่ตั้งใจเคร่งเอาจริงเอาจังเอาพ้นทุกข์ก็ได้ยึดเอาพระธรรมวินัยเป็นหลักที่ตั้งประเภทที่ ยอมตายดีกว่าล้มเลิก จึงได้ทางหลุดรอดจากค่านิยมคำบีบบังคับตนที่ว่าที่เป็นความจำเป็นไปได้และปลีกวิเวกไปปฏิบัติอยู่อย่างสงบ ตำแหน่งพระนักบวชในศาสนาพุทธของทางญี่ปุ่นยังสืบทอดเป็นมรดกแก่บุตรคนโตที่ส่งต่อตำแหน่งกันในครอบครัวได้ด้วย นักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นจัดเป็นอาชีพหนึ่ง เรียกว่า อาชีพพระ
ประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบันเป็นประเทศมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ ประชาชนดำเนินชีวิตด้วยความเร่งรีบเพราะมีการแข่งขันกันมาก ทำให้มีความเครียดและมีปัญหาด้านสุขภาพจิต เป็นโรคประสาท โรคจิต และสถิติการฆ่าตัวตายสูงมาก สิ่งที่จะช่วยบรรเทาความเครียดได้ ก็คือการปฏิบัติตามหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เนื่องจากญี่ปุ่นชอบความเร็วให้ได้ผลทันใจ พระพุทธศาสนานิกายเซนจึงเป็นที่นิยม และมีการสร้างนิกายใหม่ ๆ หรือลัทธิใหม่ ๆ ที่ปฏิบัติได้ผลรวดเร็วอีกมาก คนญี่ปุ่นส่วนหนึ่งไม่นับถือศาสนาใดเลย แต่ยึดถือลัทธิการเมืองตามความชอบใจของตน
ในทางมหายานผู้นับถือไม่ว่าพระหรือคฤหัสถ์จะเน้นอุบายโกศลคือความฉลาดในการหาวิธีการต่าง ๆ มาอธิบายคำสอนให้ผู้คนรู้จักแพร่หลายได้ นักบวชในญี่ปุ่นสมัยนี้พยายามปรับตัวทำการปฏิรูปวิธีเผยแผ่คำสอนให้เข้าถึงคนทุกกลุ่มทำให้ศาสนาใกล้ชิดพุทธศาสนิกชนมากขึ้น เจ้าอาวาสวัดโจไซจิบอกว่า ไม่ถือเป็นการผิดแผกแตกต่าง หรือผิดวินัย เพราะดนตรีมีต้นกำเนิดจากศาสนา ในสมัยโบราณนั้นดนตรีถูกบรรเลงเพื่อสรรเสริญพระพุทธเจ้าและพระเจ้าในศาสนาต่าง ๆ และเครื่องดนตรีหลายอย่างก็มีต้นกำเนิดมาจากในวัด ถ้าหากสามารถทำให้คนหันมาสนใจศึกษาพระธรรมได้ แม้เป็นพระก็ไม่ถือว่าผิดศีล เพราะพระมหายานจะเน้นศีลพระโพธิสัตว์มากกว่าศีลของพระดังที่มีในนิกายเถรวาท สำหรับการสวดมนต์ท่ามกลางเสียงดนตรีนั้น บรรดานักบวชจะสวดบทสวดมนต์ตามบทต้นฉบับ โดยมีทำนองดนตรีบรรเลงคลอตามไป ส่วนพุทธศาสนิกชนที่เข้าฟังก็จะพนมมือตั้งจิตตั้งใจฟัง
พลเรือเอก สถิรพันธ์ เกยานนท์
เจ้าหญิงไดอานา แห่งเวลส์
.br เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบราซิล เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532
.ve เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเวเนซุเอลา
.tj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศทาจิกิสถาน
.tn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศตูนิเซีย
.uy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอุรุกวัย
.kr
.kr หรือ .한국 เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกาหลีใต้ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529
.bh เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบาห์เรน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.np เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเนปาล
.mo เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับมาเก๊า เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.ua เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยูเครน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
.ro เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศโรมาเนีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
.ad
.ad เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอันดอร์รา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.ca เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแคนาดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
.sy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศซีเรีย
.tw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับไต้หวัน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532
.to เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศตองงา รัฐบาลตองงาขายโดเมนนี้ให้กับผู้ที่สนใจทุกราย โดย .to ถูกบริหารจัดการโดยศูนย์ข้อมูลเครือข่ายตองงา (Tonic) โดเมนอย่างเช่น .edu.to สามารถขอได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย หากเป็นสถาบันการศึกษาในตองงา หรือกิจการธุรกิจที่ลงทะเบียนในตองงาจะได้รับโดเมนอย่างไม่มีค่าใช้จ่ายด้วย .to เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1995
เนื่องจากคำว่า "to" เป็นคำบุพบทโดยทั่วไปของภาษาอังกฤษ จึงทำให้ใช้ในการสร้างยูอาร์แอลที่จดจำได้ง่าย เช่น การย่อยูอาร์แอล (ตัวอย่างเช่น go.to) บางกรณีอาจไม่ได้ใช้ในฐานะคำบุพท แต่ใช้ในการสร้างยูอาร์แอลที่เสมือนว่ายูอาร์แอลเป็นส่วนหนึ่งของคำ เช่น cr.yp.to หรือ p.ota.to หรือ uloz.to (ซึ่งมีความหมายว่าบันทึกในภาษาเช็กและภาษาสโลวัก) "T.O." ยังเป็นชื่อเล่นโดยทั่วไปของโตรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา และถูกใช้ในฐานะโดเมนเนมของเมืองในเว็บไซต์ชื่อดังของโตรอนโต เช่น Budtender.to และ Jobs.to เป็นต้น โดเมนนี้ยังถูกใช้กับนครตูริน ประเทศอิตาลีอีกด้วย
.to เป็นหนึ่งในโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดจำนวนน้อยที่ไม่มีการรักษาฐานข้อมูล WHOIS ซึ่งให้ข้อมูลผู้ลงทะเบียนบนพื้นที่สาธารณะ ทว่าสามารถติดต่อกับผู้จดทะเบียนโดเมนผ่านทาง tonic.to ได้
โดเมนเนม .to อนุญาตให้ผู้ลงทะเบียนสร้างโดเมนอีโมจิได้ พร้อมทั้งสนับสนุนการค้นหาและการลงทะเบียนโดเมนเนมอีโมจิ .to
.la เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศลาว เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
อย่างไรก็ตามโดเมน .la ก็ได้ถูกใช้งานโดยภาคเอกชนบางรายในสหรัฐอเมริกาด้วยเช่นกัน เพื่อแสดงความเกี่ยวข้องกับลอสแอนเจลิส ที่มักเรียกย่อว่าแอลเอ ตรงกันกับโดเมน .la (ดอตแอลเอ) ทั้งนี้ .la ไม่ใช่โดเมนระดับบนสุดอย่างเป็นทางการสำหรับลอสแอนเจลิสแต่อย่างใด หน่วยงานรัฐบาลในลอสแอนเจลิสใช้โดเมน .gov ของสหรัฐ หรือ .ca.gov หรือ .ca.us ของรัฐแคลิฟอร์เนีย
.ni เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศนิการากัว เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532
.na เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศนามิเบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.bt เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศภูฏาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
ปัญหาการแบ่งจัตุรัสเป็นจัตุรัส
ปัญหาการแบ่งจัตุรัสเป็นจัตุรัส  เป็นปัญหาทางเรขาคณิต โดยให้แบ่งสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านเป็นจำนวนเต็ม ให้เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อยที่มีความยาวด้านเป็นจำนวนเต็ม ถ้าสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อยเหล่านั้นมีความยาวด้านแตกต่างกันทั้งหมด จะเรียกว่าเป็น "การแบ่งจัตุรัสเป็นจัตุรัสอย่างสมบูรณ์"
การแบ่งจัตุรัสเป็นจัตุรัสอย่างสมบูรณ์.
A. J. W. Duijvestijn ใช้คอมพิวเตอร์ในการค้นหาคำตอบของปัญหานี้ และพบคำตอบที่แบ่งเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส 21 รูป และได้พิสูจน์ว่าเป็นจำนวนรูปที่น้อยที่สุดที่สามารถแบ่งได้
โตโยต้า มอเตอร์เซลล์
อุทยานแห่งชาติแหลมสน
อุทยานแห่งชาติแหลมสน  เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล ประกอบไปด้วยป่าชายเลน หาดทราย และแนวปะการัง มีพื้นที่ประมาณ 196,875 ไร่ หรือ 315 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมอำเภอเมืองระนอง อำเภอกะเปอร์ และอำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง และอำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ตั้งอยู่ทางใต้ของเทศบาลเมืองระนอง กับพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน ทำให้เป็นพื้นที่ป้องกันชายฝั่งที่ยาวที่สุดของประเทศไทย ชื่อของอุทยานได้มาจากต้นสนที่ชายฝั่งแหลม
อุทยานแห่งชาติแหลมสนจะมีลักษณะเป็นชายฝั่งจมตัว ซึ่งก่อให้เกิดชายหาดตลอดแนวฝั่งแคบ มีลำน้ำสายสั้นขนาดเล็กจำนวนมาก เช่น คลองลัดโนด คลองขะนุด และคลองบางเบน ซึ่งลำคลองเหล่านี้จะพัดพาตะกอนดินมาทับถมตามปากแม่น้ำ และชายฝั่ง ทำให้ลักษณะชายฝั่งบริเวณปากแม่น้ำลำคลอง ถูกปกคลุมไปด้วยป่าโกงกาง
ชายฝั่งบริเวณปากคลองมีสภาพเป็นป่าชายเลน พืชที่พบในป่าบริเวณนี้ ได้แก่ โกงกางใบใหญ่ โกงกางใบเล็ก พังกาหัวสุมดอกขาว ถั่วดำ ถั่วขาว ตะบูนขาว และตะบูนดำ ส่วนป่าชายเลนบนชายฝั่งบริเวณอื่น จะพบพืชประเภทลำแพน แสมขาว และโปรงแดง บนชายหาดบางแห่งมีลักษณะเป็นป่าโปร่ง ซึ่งมีพืชประเภทสนทะเล หยีทะเล และจิกทะเล บริเวณตอนในของเกาะต่างๆ และบนเขาปากเตรียมบนเกาะบางเบน มีลักษณะเป็นป่าดงดิบ พืชที่พบได้แก่ ยาง หวาย และระกำ
ภายในอุทยานจะพบนกได้อย่างน้อย 175 ชนิด โดยเป็นนกประจำถิ่นอย่างน้อย 122 ชนิด เช่น นกยางทะเล เหยี่ยวแดง นกกระแตแต้แว้ดหรือนกต้อยตีวิด นกอพยพที่ไม่ได้มาผสมพันธุ์ประมาณ 60 ชนิด เช่น นกปากแอ่นหางลาย นกสติ๊นท์คอแดง นกเด้าดิน นกนางนวลแกลบธรรมดา และนกอพยพตามฤดูกาล 12 ชนิด เช่น เหยี่ยวนกเขาพันธุ์จีน เหยี่ยวนกเขาพันธุ์ญี่ปุ่น นกจาบคาหัวเขียว นกจับแมลงสีฟ้าท้องขาว ในจำนวนนี้มีนกชนิดหนึ่งที่ถูกจัดให้เป็นสายพันธุ์ที่ถูกคุกคามระดับนานาชาติ คือ นกหัวโตมลายู ซึ่งจัดเป็นนกชนิดหนึ่งในสองชนิดของนกที่พบในเขตอุทยานที่ใกล้สูญพันธุ์ไปจากประเทศไทยด้วย โดยอีกชนิดหนึ่งคือ นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่ ส่วนนกที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม มีอยู่ชนิดหนึ่งที่พบได้ในเขตอุทยาน คือ นกกระเต็นใหญ่ปีกสีน้ำตาล และมีนกอีก 2 ชนิดที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม คือ นกออก และนกเงือกกรามช้าง
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่พบในเขตอุทยาน ได้แก่ กระแตธรรมดา บ่าง ลิงลม ลิงกัง ลิงแสม ค่างแว่นถิ่นใต้ อีเห็นธรรมดา หมีขอ หมูป่า กระจงเล็ก พญากระรอกดำ อ้นใหญ่ และเม่นหางพวง
ความสำคัญและการใช้ประโยชน์.
บริเวณหาดแหลมสนและหาดบางเบนเป็นแหล่งอาศัยของนกจำนวนมาก ส่วนแนวปะการังรอบเกาะกำและเกาะค้างคาวเป็นทั้งแหล่งอาศัย แหล่มหลบภัย และแหล่งผสมพันธุ์ของสัตว์ทะเลหลายชนิด และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
โซเชียลบุ๊กมาร์ก
โซเชียลบุ๊กมาร์ก  คือบริการบนเว็บที่แบ่งบันการคั่นหน้าอินเทอร์เน็ต เว็บไซต์บริการโซเชียลบุ๊กมาร์กเป็นที่นิยมในการจัดเก็บ แบ่งหมวดหมู่ แบ่งปัน และค้นหาลิงก์ด้วยเทคนิคโฟล์คโซโนมีบนอินเทอร์เน็ตหรืออินทราเน็ต
นอกจากการคั่นหน้าสำหรับหน้าเว็บแล้วบริการคั่นหน้าสำหรับเฉพาะเนื้อหาบางหัวข้อหรือเฉพาะสำหรับการจัดรูปแบบบางแบบ เช่น ฟีด หนังสือ วีดิทัศน์ รายการสินค้าและบริการ ที่ตั้งในแผนที่ สถานที่ทำเหล้าองุ่น ฯลฯ ก็สามารถพบได้ โซเชียลบุ๊กมาร์กยังเป็นส่วนหนึ่งของเว็บข่าวแบบรวมกลุ่ม
ในปัจจุบัน นอกจากจะมีการใช้โซเชียลบุ๊กมาร์กเพื่อเก็บข้อมูลที่น่าสนใจของผู้ส่งนั้นๆแล้ว โซเชียลบุ๊กมาร์กยังถูกใช้อย่างแพร่หลายในการประชาสัมพันธ์โดยเก็บเว็บไซต์ของผู้ส่งเพื่อเป็นช่องทางเชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ต้นทาง
ผู้ชาย
ผู้ชาย คือมนุษย์เพศชาย ปกติคำนี้สงวนไว้สำหรับผู้ใหญ่ที่เป็นชาย สำหรับเด็กหรือวัยรุ่นเพศชาย คำปกติที่ใช้เรียก คือ "เด็กชาย" ทว่า พบใช้คำนี้บ้างเพื่อระบุมนุษย์เพศชาย ไม่ว่าอายุเท่าใด เช่น "บาสเกตบอลชาย"
เช่นเดียวกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพศผู้อื่นส่วนมาก จีโนมของผู้ชายตรงแบบรับโครโมโซม X จากมารดาและโครโมโซม Y จากบิดา ทารกในครรภ์ชายผลิตฮอร์โมนเพศชายมากกว่าและเอสโตรเจนน้อยกว่าทารกในครรภ์เพศหญิง ความแตกต่างในปริมาณสัมพัทธ์ของสเตอรอยด์เพศเหล่านี้เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของความแตกต่างทางสรีรวิทยาซึ่งแยกผู้ชายกับผู้หญิง ระหว่างวัยเจริญพันธุ์ ฮอร์โมนซึ่งกระตุ้นการผลิตฮอร์โมนเพศชายส่งผลให้มีพัฒนาการของลักษณะเพศทุติยภูมิ ฉะนั้นจึงยิ่งแสดงความแตกต่างระหว่างเพศเด่นชัดขึ้น
การผังเมือง
การผังเมือง  เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสหสาขาวิชา เช่น การวางแผน กฎหมาย สถาปัตยกรรม สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมจราจร เพื่อเป็นการกำหนดนโยบายเพื่อการวางแผนและผังการใช้พื้นที่ของเมือง
ในประเทศไทย หน่วยงานของรัฐฯที่เป็นองค์กรหลักในการจัดทำผังเมืองคือ กรมโยธาธิการและผังเมือง ส่วนกรุงเทพมหานครได้รับการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น กำหนดให้มีหน่วยงานที่ดูแลจัดทำผังเมืองของตนเอง คือ สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร
วันที่ 8 พฤศจิกายนของทุกปี เป็น "วันผังเมืองโลก" (World Town Planning Day) โดยมีองค์กรหลักที่เกี่ยวข้องคือ The International Society of City and Regional Planners (IsoCaRP) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ และ The America Institute of Certified Planners (AICP) เป็นศูนย์กลางด้านวิชาการวางผังเมืองนานาชาติ
นักผังเมือง / สถาปนิกผังเมืองในประเทศไทย.
นักผังเมือง ในประเทศไทยมีขอบเขตการทำงานที่เกี่ยวข้องกับ 2 สมาคมวิชาชีพ ได้แก่ สมาคมนักผังเมืองไทย (Thai City Planners Society - TCPS) เป็นสมาคมของนักผังเมือง (urban planners) และสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association - TUDA) ซึ่งเป็นสมาคมของสถาปนิกผังเมือง (urban designers / urban architects) หรือสถาปนิกที่ทำงานในสาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สาขาสถาปัตยกรรมควบคุมของสภาสถาปนิก วิชาชีพสถาปนิกผังเมืองจึงเป็นวิชาชีพควบคุมตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543
ฮัล กิราน
ฮัล เอชเจที-16 กิราน  ฮัล เอชเจที-16 กิราน เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกขนาด 2 ที่นั่ง ของอินเดีย ได้รับการสร้างโดยบริษัทฮินดูสถานแอโรนอติกส์ แผนแบบเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1961 และเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 4 กันยายน ปี ค.ศ. 1964
สถาปัตยกรรมผังเมือง
เฮาส์ เอ็ม.ดี.
เฮาส์  หรือ เฮาส์ เอ็ม.ดี.  เป็นละครแพทย์ (medical drama) ทางโทรทัศน์สัญชาติอเมริกันซึ่งเดิมฉายทางเครือข่ายฟ็อกซ์จำนวน 8 ฤดูกาล ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2547 ถึง 21 พฤษภาคม 2555 ตัวละครหลักของเรื่อง คือ นพ. เกรกอรี เฮาส์ (ฮิว ลอรี) เป็นอัจฉริยะการแพทย์ที่ติดยาแก้ปวด นอกคอกและเกลียดมนุษย์ผู้นำทีมผู้เชี่ยวชาญการวินิจฉัยโรค ณ โรงพยาบาลสอนพรินซ์ตัน–เพลนส์โบโร (Princeton–Plainsboro Teaching Hospital (PPTH)) ซึ่งไม่มีอยู่จริงในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ข้อตั้งของละครกำเนิดกับพอล แอตตานาซิโอ (Paul Attanasio) ฝ่ายเดวิด ชอร์ ซึ่งได้รับความชอบเป็นผู้สร้าง รับผิดชอบแนวคิดของตัวละครอันเป็นชื่อเรื่องเป็นหลัก ผู้ผลิตบริหารของละครมีชอร์, แอตตานาซิโอ, แคที เจคอบส์ (Katie Jacobs) หุ้นส่วนธุรกิจของแอตตานาซิโอ, และผู้กำกับภาพยนตร์ ไบรอัน ซิงเกอร์ ส่วนใหญ่ถ่ายทำในเซนชูรีซิตี
เฮาส์มักขัดแย้งกับแพทย์ด้วยกัน ซึ่งรวมทีมวินิจฉัยของเขาเองด้วย เพราะทฤษฎีของเขาจำนวนมากเกี่ยวกับการเจ็บป่วยของผู้ป่วยอาศัยวิจารณญาณที่ละเอียดมากหรือซึ่งเป็นข้อโต้เถียง การดูหมิ่นกฎและกระบวนการโรงพยาบาลของเขาทำให้เขาขัดแย้งกับเจ้านายของเขา คือ ผู้บริหารโรงพยาบาลและคณบดีคณะแพทยศาสตร์ พญ. ลีซา คัดดี (ลีซา เอเดลสตีน) บ่อยครั้ง มิตรแท้คนเดียวของเฮาส์ คือ นพ. เจมส์ วิลสัน (โรเบิร์ต ฌอน เลียวนาร์ด) หัวหน้าภาควิชาวิทยามะเร็ง ระหว่างสามฤดูกาลแรก ทีมวินิจฉัยของเฮาส์ประกอบด้วย นพ. โรเบิร์ต เชส (เจสซี สเปนเซอร์), พญ. แอลลิสัน แคเมอรอน (เจนนิเฟอร์ มอร์ริสสัน) และ นพ. เอริก ฟอร์แมน (โอมาร์ เอพส์) ในตอนท้ายฤดูกาลที่สาม ทีมนี้สลายตัว เฮาส์ค่อย ๆ เลือกสมาชิกทีมใหม่สามคน คือ พญ. เรมี "เธอร์ทีน" แฮดลีย์ (โอลิเวีย ไวลด์), นพ. คริส เทาบ์ (ปีเตอร์ จาคอบสัน) และ นพ. ลอเรนซ์ คัตเนอร์ (คาล เพนน์) โดยมีฟอร์แมนกลับเข้าร่วมด้วย คัตเนอร์ปรากฏตัวในตอนท้ายฤดูกาลที่ 5 แล้วมาปรากฏอีกครั้งในฤดูกาลที่ 8 ตอนที่ 22 เชสและแคเมอรอนยังปรากฏในบทบาทต่าง ๆ ในโรงพยาบาลจนต้นฤดูกาลที่ 6 จากนั้น แคเมอรอนออกจากโรงพยาบาล และเชสกลับเข้าทีมวินิจฉัย เธอร์ทีนลาหยุดเป็นส่วนใหญ่ของฤดูกาลที่ 7 และตำแหน่งของเธอถูกแทนด้วยนักศึกษาแพทย์ มาร์ธา เอ็ม. มาสเตอส์ (แอมเบอร์ แทมบลิน) คัดดีและมาสเตอส์ออกก่อนฤดูกาลที่ 8 ฟอร์แมนเป็นคณบดีแพทยศาสตร์คนใหม่ พญ. เจสสิกา แอดัมส์ (โอเด็ด แอนนาเบิล) และ พญ. ชี พาร์ก (ชาร์ลิน ยี) เข้าร่วมทีมของเฮาส์
"เฮาส์" ติดหนึ่งในสิบรายการเรตติงสูงสุดในสหรัฐตั้งแต่ฤดูกาลที่ 2 จนฤดูกาลที่ 4 "เฮาส์" เป็นรายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกในปี 2551 รายการได้รับรางวัลมากมาย ซึ่งรวมรางวัลเอมมีไพรม์ไทม์ 5 รางวัล ลูกโลกทองคำ 2 รางวัล รางวัลพีบอดี และรางวัลพีเพิลส์ชอยส์ 9 รางวัล วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 ฟ็อกซ์ประกาศว่าฤดูกาลที่ 8 ซึ่งกำลังฉายอยู่ในขณะนั้น จะเป็นฤดูกาลสุดท้าย ตอนสุดท้ายออกอากาศเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2555 หลังการย้อนหลังนานหนึ่งชั่วโมง
ในปี 2547 เดวิด ชอร์และพอล แอตตานาซีโอ ร่วมกับหุ้นส่วนธุรกิจของแอตตานาซีโอ เคที เจคอบส์ ส่งซีรีส์ (ซึ่งขณะนั้นยังไม่มีชื่อ) แก่ฟ็อกซ์โดยเป็นรายการสืบสวนแพทย์แบบ"ซีเอสไอ" นวนิยายสอบสวนซึ่งมีท้องเรื่องเป็นโรงพยาบาลโดยมีหมอสืบสวนอาการและสาเหตุ แอตตานาซีโอได้รับบันดาลใจจากละครกระบวนวืธีแพทย์โดยคอลัมน์"เดอะนิวยอร์กไทมส์แม็กกาซีน" "การวินิจฉัย" เขียนโดยแพทย์ ลีซา แซนเดอส์ ซึ่งเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลเยล-นิวเฮเวน (YNHH) และโรงพยาบาลสอนพรินซ์ตัน-เพลนส์โบโร (PPTH) ได้รูปแบบมาจากสถาบันฝึกสอนแห่งนี้ ฟ็อกซ์ซื้อซีรีส์ ผ่านประธานของเครือข่ายขณะนั้น เกล เบอร์แมน บอกกับทีมสร้างสรรค์ว่า "ผมอยากได้รายการแพทย์ แต่ผมไม่อยากเห็นเสื้อกาวน์เดินไปตามโถง" เจคอบส์กล่าวว่า ข้อกำหนดนี้เป็นหนึ่งในหลายเหตุจูงใจที่นำสู่รูปแบบสุดท้ายของรายการ
หลังฟ็อกซ์หยิบรายการขึ้นมา ก็ได้ชื่อลำลองว่า "เชสซิงซีบราส์, เซอร์คลิงเดอะเดรน" ("ซีบรา" เป็นสแลงแพทย์ หมายถึง การวินิจฉัยไม่ปกติหรือเคลือบคลุม ส่วน "เซอร์คลิงเดอะเดรน" (circling the drain) หมายถึง ผู้ป่วยระยะสุดท้าย ผู้ป่วยที่เสื่อมลงอย่างแก้ไขไม่ได้) ข้อเสนอดั้งเดิมของรายการคือ ทีมหมอทำงานร่วมกันเพื่อพยายาม "วินิจฉัยสิ่งที่วินิจฉัยไม่ได้" ชอร์รู้สึกว่าการมีตัวละครกลางที่น่าสนใจเป็นสิ่งสำคัญ คน ๆ หนึ่งผู้สามารถตรวจสอบลักษณะส่วนบุคคลของผู้ป่วยและวินิจฉัยความเจ็บป่วยของพวกเขาได้จากการค้นหาความลับและคำลวง เมื่อชอร์และทีมสร้างสรรค์ที่เหลือวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของตัวละครแล้ว แนวคิดของรายการก็ได้ลดขั้นตอนลงและมุ่งสนใจบทบาทนำมากขึ้น ตัวละครนั้นได้ชื่อว่า "เฮาส์" ซึ่งรับมาเป็นชื่อรายการเช่นเดียวกัน ชอร์พัฒนาตัวละครอีกและเขียนบทสำหรับตอนนำร่อง ไบรอัน ซิงเกอร์ ผู้กำกับตอนแรกและมีบทบาทสำคัญในการแคสบทหลัก กล่าวว่า "ชื่อตอนแรกคือ "ทุกคนโกหก" และนั่นเป็นข้อตั้งของรายการ" ชอร์กล่าวว่า เส้นเรื่องสำคัญสำหรับตอนต้น ๆ อิงมาจากงานของเบอร์ตัน รูเช นักเขียนประจำของ "เดอะนิวยอร์กเกอร์" ระหว่างปี 2487 ถึง 2537 ซึ่งเชี่ยวชาญพิเศษเรื่องลักษณะเกี่ยวกับผู้ป่วยที่ผิดปกติ
ชอร์ร่างแนวคิดตัวละครที่ใช้ชื่อเดียวกับชื่อเรื่อง ไปถึงประสบการณ์ครั้งเป็นผู้ป่วย ณ โรงพยาบาลฝึกสอนแห่งหนึ่ง ชอร์เล่าให้ฟังว่า "ผมรู้ ทันทีที่ผมออกจากห้อง พวกเขาต่างเยาะเย้ยผมอย่างไม่หยุดหย่อน [เพราะความไม่รู้เดียงสาของผม] และผมคิดว่าคงน่าสนใจที่จะเห็นตัวละครที่ทำอย่างนั้นจริง ๆ ก่อนพวกเขาออกจากห้อง" จุดเริ่มต้นสำคัญ คือ ตัวละครหลักจะไร้ความสามารถในทางใดทางหนึ่ง ความคิดเดิมคือให้เฮาส์ใช้วีลแชร์ แต่ฟ็อกซ์ปฏิเสธความคิดนี้ ภายหลังเจคอบส์แสดงความขอบคุณที่สถานียืนกรานว่าให้คิดตัวละครใหม่ การทำให้เขายืนได้นั้นเพิ่มมิติทางกายภาพที่สำคัญ สุดท้ายผู้เขียนเลือกให้เฮาส์ได้รับบาดเจ็บที่ขาอันเกิดจากคำวินิจฉัยที่ผิดพลาด ซึ่งทำให้เขาต้องใช้ไม้เท้าและทำให้มีความเจ็บปวดจนนำไปสู่การติดยาเสพติด
การอ้างอิงเชอร์ล็อก โฮมส์.
การอ้างอิงข้อเท็จจริงที่ว่าเกรกอรี เฮาส์ยึดนักสืบบันเทิงคดีที่มีชื่อเสียง เชอร์ล็อก โฮมส์ ที่สร้างโดย เซอร์ อาเธอร์ โคนัน ดอยล์ ปรากฏตลอดซีรีส์ ชอร์อธิบายว่าเขาเป็นแฟนของโฮมส์เสมอมาและพบว่าการไม่รู้สึกยินดียินร้ายต่อลูกค้าของเขาเป็นเอกลักษณ์ ข้อเหมือนนี้ชัดเจนในการอาศัยการให้เหตุผลแบบนิรนัย และจิตวิทยาของเฮาส์ แม้อาจดูเหมือนไม่สามารถใช้ได้อย่างชัดเจน และความไม่เต็มใจรับผู้ป่วยที่เขาเห็นว่าไม่น่าสนใจ วิธีการสืบสวนของเขาคือการขจัดคำวินิจฉัยด้วยตรรกะเมื่อได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นไปไม่ได้ ซึ่งโฮมส์ก็ใช้วิธีการคล้ายกัน ตัวละครทั้งสองเล่นเครื่องดนตรี (เฮาส์เล่นเปียโน กีตาร์ และฮาร์โมนิกา ส่วนโฮมส์เล่นไวโอลิน) และติดยาเสพติด (เฮาส์ติดไวโคดิน โฮมส์ใช้โคเคนเพื่อนันทนาการ) ความสัมพันธ์ของเฮาส์กับ นพ. เจมส์ วิลสันสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างโฮมส์กับเพื่อนคู่ใจของเขา นพ. จอห์น วอตสัน โรเบิร์ต ฌอน ลีโอนาร์ดผู้รับบทวิลสัน กล่าวว่าเฮาส์และตัวละครของเขา ซึ่งมีชื่อคล้ายกับวัตสัน ว่าเดิมตั้งใจให้ทำงานร่วมกันแบบโฮมส์กับวัตสัน ในทัศนะของเขา ทีมวินิจฉัยของเฮาส์รับแง่มุมของบทบาทวัตสัน วิลสันยังมีน้องชายสิ้นเนื้อประดาตัวที่อาจเสียชีวิตไปแล้ว คล้ายกับน้องชายติดเหล้าของวัตสัน (ฤดูกาลที่ 1 ตอนที่ 10) ชอร์กล่าวว่าชื่อของโฮมส์เองตั้งใจให้เป็น "การคารวะเป็นนัย" ต่อโฮมส์ ที่อยู่ของเฮาส์ คือ 221บี ถนนเบเกอร์ ซึ่งเป็นการอ้างอิงโดยตรงถึงที่อยู่ของโฮมส์ ส่วนที่อยู่ของวิลสันก็เป็น 221บีเช่นกัน
แต่ละตอนของซีรีส์ก็มีการอ้างอิงถึงนิยายเชอร์ล็อก โฮมส์เพิ่ม ผู้ป่วยหลักในตอนแรกชื่อรีเบกกา แอดเลอร์ ตามไอรีน แอดเลอร์ ตัวละครในเรื่องสั้นโฮมส์เรื่องแรก "อะสแกนดัลอินโบฮีเมีย" ในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 2 โฮมส์ถูกมือปืนเสียสติยิงโดยมีชื่อว่า "มอริอาตี" ซึ่งเป็นชื่อของศัตรูฉกาจของโฮมส์ ในตอน "อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์" ในฤดูกาลที่ 4 โฮมส์ได้รับ "โคนัน ดอยล์ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง" เป็นของขวัญคริสต์มาส ในตอน "ดิอิตช์" ในฤดูกาลที่ 5 มีฉากโฮมส์เก็บกุญแจและไวโคดินจากบนหนังสือ "เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ของโคนัน ดอยล์ ในตอน "จอยทูเดอะเวิลด์" ในฤดูกาลที่ 5 เช่นกัน เฮาส์ใช้หนังสือของโจเซฟ เบล แรงบันดาลใจสำหรับเชอร์ล็อก โฮมส์ของโคนัน ดอยล์ เพื่อพยายามหลอกทีมของเขา หนังสือเล่มนี้ ผู้ให้คือวิลสันที่ให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสที่แล้ว ซึ่งมีสารว่า "เกรก ทำให้ฉันคิดถึงคุณ" ก่อนยอมรับว่าเขามอบหนังสือให้เฮาส์ วิลสันบอกสมาชิกทีมเขาสองคนว่ามาจากคนไข้ที่ชื่อ ไอรีน แอดเลอร์ ตอนสุดท้ายของซีรีส์แสดงความคารวะต่อการจัดฉากเสียชีวิตของโฮมส์ใน "ปัญหาสุดท้าย" นิยายปี 2436 ซึ่งโคนัน ดอยล์เดิมตั้งใจปิดฉากบันทึกเหตุการณ์โฮมส์
"เฮาส์"เป็นผลงานผลิตร่วมกันของฮีลแอนด์โทฟิมส์ ชอร์ซีโพรดักชันส์ และแบดแฮตแฮร์รีโพรดักชันส์โดยความร่วมมือกับยูนิเวอร์แซลมีเดียสตูดิโอส์ของเครือข่ายฟ็อกซ์ พอล แอตตานาซิโอและเคที เจคอบส์ ประธานของฮีลแอนด์โทฟิลมส์; เดวิด ชอร์ ประธานชอร์ซีโพรดักชันส์ และไบรอัน ซิงเกอร์ ประธานแบดแฮตโพรดักชันส์ เป็นผู้ผลิตบริหารในทุกตอนของรายการ ลอว์เรนซ์ แคพโลว์, ปีเตอร์ เบลกและทอมัส แอล. มอแรนร่วมเป็นผู้เขียนเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 1 หลังผลิตตอนแรก ผู้เขียน ดอริส อีแกน, ซารา เฮส, รัสเซล เฟรนด์และแกร์เร็ต เลอร์เนอร์เข้าร่วมทีมเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 2 เฟรนด์และเลอร์เนอร์ผู้เป็นหุ้นส่วนธุรกิจ ได้รับเสนอตำแหน่งเมื่อเปิดซีรีส์ แต่เมื่อรายการประสบความสำเร็จก็ปฏิเสธไป ทั้งสองตอบรับเมื่อเจคอบส์เสนองานแก่พวกเขาอีกในปีถัดมา ผู้เขียน เอลี แอตไทและฌอน ไวต์เซลเข้าร่วมรายการเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 4 นับแต่เริ่มฤดูกาลที่ 4 มอแรน เฟรนด์และเลอร์เนอร์ได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสร้างของซีรีส์ ร่วมกับแอตตานาซิโอ เจคอบส์ ชอร์และซิงเกอร์ ฮิว ลอรีได้รับตำแหน่งเป็นผู้ผลิตบริหารสำหรับตอนที่สองและสาม ของฤดูกาลที่ 5
ชอร์เป็นโชว์รันเนอร์ของ"เฮาส์" เมื่อจบฤดูกาลที่ 6 ก็มีผู้เขียนกว่าสองโหลมีส่วนร่วมในรายการ ผู้เขียนที่มีชื่อเสียงที่สุด ได้แก่ แคปโลว์ (18 ตอน) เบลก (17) ชอร์ (16) เลอร์เนอร์ (16) มอแรน (14) และอีแกน (13) ผู้กำกับที่มีชื่อเสียงที่สุดของรายการในหกฤดูกาลแรก คือ ดีแรน ซาราเฟียน (22 ตอน) ซึ่งไม่เกี่ยวข้องในฤดูกาลที่ 6 และเกรก ไยเทเนส (17) จากผู้กำกับอีกกว่าสามโหลที่ทำงานในรายการ มีเพียงเดวิด สเตรตันที่ได้กำกับมากถึง 10 ตอนจนถึงฤดูกาลที่ 6 ฮิว ลอรีกำกับตอนที่ 17 ของฤดูกาลที่ 6 "ล็อกดาวน์" อีแลน ซอลส์เป็นผู้ควบคุมดูแลวิชวลเอฟเฟ็กส์ตั้งแต่เริ่มรายการ ลีซา แซนเดอส์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์คลินิกแพทยศาสตร์ ณ วิทยาลัยแพทยศาสตร์เยล เป็นที่ปรึกษาเทคนิคของรายการ เธอเขียนคอลัมน์ "ไดแอกโนซิส" (การวินิจฉัย) ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจแก่ข้อตั้งของ"เฮาส์" ชอร์กล่าวว่า "หมอสามคน... ตรวจสอบทุกอย่างที่เราทำ" บ็อบบิน เบิร์กสตอร์ม พยาบาลวิชาชีพ เป็นที่ปรึกษาการแพทย์ในระหว่างการถ่ายทำ
ทีแรกผู้ผลิตกำลังมองหา "บุคคลอเมริกันตามแบบ" เพื่อรับบทเฮาส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไบรอัน ซิงเกอร์รู้สึกว่าไม่มีทางที่เขาจะว่าจ้างนักแสดงสัญชาติอื่นมารับบทนี้ ในเวลาช่วงคัดเลือกนักแสดง ฮิว ลอรีกำลังอยู่ในประเทศนามิเบียถ่ายทำภาพยนตร์ "ไฟลต์ออฟเดอะฟีนิกซ์" เขารวบรวมเทปออดิชันในห้องน้ำโรงแรมซึ่งเป็นที่เดียวที่มีแสงเพียงพอ และขอโทษเรื่องภาพที่เห็นในวิดีทัศน์ (ซึ่งซิงเกอร์เปรียบกับ"วิดีทัศน์บิน ลาดิน") ลอรีด้นสดการแสดง โดยใช้ร่มแทนไม้เท้า ซิงเกอร์รู้สึกประทับใจมากกับการแสดงของเขาและออกความเห็นว่า "นักแสดงอเมริกัน" คนนี้สามารถเข้าถึงตัวละครได้ดีเพียงใด ซิงเกอร์ไม่ทราบว่าลอรีเป็นชาวอังกฤษเนื่องจากสำเนียงอเมริกันที่น่าเชื่อของเขา ลอรียกว่าสำเนียงของเขามาจาก "วัยเยาว์ที่ใช้เวลาดูทีวีและภาพยนตร์มากเกินไป" แม้นักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักอย่างเดนิส เลียรี, เดวิด ครอส, ร็อบ มอร์โรว์และแพทริก เด็มป์เซย์ที่ได้รับพิจารณาบท แต่ชอร์ เจคอบส์และแอตตานาซีโอรวมถึงซิงเกอร์ รู้สึกประทับใจเช่นเดียวกับซิงเกอร์ ให้ลอรีรับบทเฮาส์
ภายหลังลอรีเปิดเผยว่าเดิมเขาคิดว่าตัวละครศูนย์กลางของรายการคือ นพ. เจมส์ วิลสัน เขาสันนิษฐานว่าเฮาส์เป็นแค่บทรอง เนื่องจากสภาพของตัวละคร จนกระทั่งเขาได้รับบทเต็มของตอนนำร่อง ลอรี บุตรของแพทย์ แรน ลอรี กล่าวว่าเขารู้สึกผิดที่ "ได้ค่าจ้างมากกว่าเพื่อเป็นฉบับปลอมของบิดา[เขา]เอง" ตั้งแต่เริ่มฤดูกาลที่ 3 เขาได้ค่าจ้าง 275,000–300,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อตอน ซึ่งเป็นสามเท่าของรายได้ที่เขาเคยได้ในซีรีส์ก่อนหน้านี้ เมื่อถึงฤดูกาลที่ 5 ลอรีได้เงินประมาณ 400,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อตอน ทำให้เขาเป็นนักแสดงที่ได้ค่าจ้างสูงสุดคนหนึ่งในแวดวงโทรทัศน์
โรเบิร์ต ฌอน เลียวนาร์ดได้รับบทละครในรายการ "นัมเบอส์" ทางซีบีเอส เช่นเดียวกับบทละครเรื่อง "เฮาส์" เลียวนาร์ดเชื่อว่าบท "นัมเบอส์" "ค่อนข้างเจ๋ง" และวางแผนออดิชันรายการ ทว่า เขาตัดสินใจว่าตัวละครที่เขาจะไปคัดตัว ชาร์ลี เอพส์ ปรากฏในหลายฉากมากเกินไป ต่อมาเขาสังเกตว่า "ยิ่งฉันทำงานน้อยเท่าใด ฉันยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น" เขาเชื่อว่าออดิชัน"เฮาส์" ไม่ได้ดีมากนัก แต่มิตรภาพยาวนานของเขากับซิงเกอร์ช่วยให้เขาได้รับบท นพ. วิลสัน ซิงเกอร์ชอบการแสดงเป็นโสเภณีของลีซา เอเดลสตีนจากเรื่อง "เดอะเวสต์วิง" และส่งสำเนาบทตอนนำร่องให้เธอ เอเดลสตีนได้รับดึงดูดจากคุณภาพของงานเขียน และ "บทสนทนาคล่องแคล่ว" ของตัวละครเธอกับเฮาส์ และได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น พญ. ลีซา คัดดี