pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก็อดวอริเออร์ที่มีฝีมือกล้าแข็งที่สุดในเหล่าก็อดวอริเออร์ทั้งเจ็ด สวมก็อดโร้บรูปมังกร 2 หัว ฟาฟเนียร์ มีท่าไม้ตายคือ "ดราก้อน เบรเวสต์ บลิซซาร์ด" ซิกฟรีดเป็นองครักษ์คนสนิทที่ทำหน้าที่คุ้มครองฮิลด้ามาตั้งแต่สมัยเด็กๆ และได้สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าจนถึงที่สุด เขามีร่างกายอันเป็นอมตะเช่นเดียวกับ ซิกฟรีด ผู้กล้าแห่งยุโรปเหนือในสมัยเทพนิยายที่ได้อาบเลือดของมังกร ทว่าบนร่างกายของเขาก็ยังมีจุดอ่อนเล็กๆ อยู่จุดหนึ่ง ทำให้เซย์ย่ากับชิริว ร่วมมือกันจนสามารถเอาชนะได้ จากนั้นเมื่อได้ล่วงรู้ความจริงว่าโปเซดอนเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังฮิลด้า เขาจึงมอบโอดีนแซฟไฟร์ของตนเองให้เซย์ย่า และยอมสละชีวิตเพื่อจัดการกับ ไซเรน โซเรนต์ หนึ่งในขุนพลแห่งโปเซดอน (พากย์เสียงโดย อากิระ คามิยะ)
ซิกฟรีดเข้าต่อสู้กับชิริวโดยที่ชิริวได้สามารถทำให้จุดอ่อนที่อยู่ตรงหัวใจของซิกฟรีดพอดี เพื่อบอกเซย่า เมื่อความจริงปรากฏ และรู้ว่าโปเซดอน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซิกฟรีดก็ได้มอบโอดีนแซฟไฟร์ ชิ้นสุดท้ายแก่พวกเซย่า และสละชีวิตตนเองไปพร้อมกับ ไซเรน โซเรนต์ ในที่สุด
องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย
เจ้าจอมมารดาโหมด
เจ้าจอมมารดาโหมด อาจหมายถึง
จูเลี่ยน โซโล
จูเลี่ยน โซโล ( หมายถึง "เจ้ามหาสมุทร" หรือ "จักรพรรดิแห่งมหาสมุทร") เป็นตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า เขาเป็นทายาทมหาเศรษฐีแห่งตระกูลโซโล ผู้ดำเนินกิจการทางทะเลมาหลายชั่วอายุคน ผู้เป็นร่างจุติของ เจ้าสมุทรโพไซดอน ซึ่งโพไซดอนจะเลือกใช้ร่างของคนในตระกูลโซโลเท่านั้นในการลงมาจุติในทุกยุคทุกสมัย
ผู้พิทักษ์เสาหลัก เมนเบรดวินเนอร์
ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน.
โพไซดอนได้จับตัวอาเธน่าลงไปยังโลกใต้สมุทร หลักจากนั้นไชน่าเดินทางมาที่วิหารโปเซดอน เขาเกือบฆ่าไชน่าแต่พอเซย่ามาถึงวิหารโปเซดอน เซย่าได้สวมโกลด์คล็อธซาจิทาเรียสแล้วเซย่าก็ยิงศรใส่โปเซดอนจากการยิงทำให้โพไซดอนตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันเซย่าก็ช่วยอาธีน่าได้สำเหร็จ จนทำให้โพไซดอนกลับสู่ห่วงนิทราอีกครั้ง (จูเลี่ยน ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วย) แล้วจากนั้นจูเลี่ยนก็นำมรดกมาเป็นทุนกุศลในบ้นรับเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยมีโซเรนเป็นผู้ติดตาม
ภาคเจ้านรกฮาเดส.
จูเลี่ยน โซโลมีบทบาทอีกครั้งในภาคเจ้านรกฮาเดส ขณะที่อยู่ ณ แหลมสุนิอ้อน จู่ ๆ วิญญาณของโพไซดอนก็ได้เข้าสิงร่างของจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง และได้บอกกับไซเรนท์ โซเรนท์ ว่า ได้ส่งโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลที่ผันแปรไปช่วยพวกเซย์ย่า ซึ่งกำลังสู้กับทานาทอส ที่เอริเซี่ยน หลังจากนั้นวิญญาณของโพไซดอนก็ได้ไปยังเอริเซี่ยน และนิทราตลอดกาล
หวัง จู่เสียน
หวัง จู่เสียน (จีน: 王祖賢, พินอิน: Wáng Zǔxián, ) เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1967 ที่กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน เป็นนักแสดงหญิงชาวไต้หวัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ฮ่องกงที่โด่งดังและประสบความสำเร็จหลายเรื่อง โดยหวัง จู่เสียน ได้รับการยกย่องให้เป็นนักแสดงหญิงแถวหน้าของวงการภาพยนตร์เอเชียในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 เช่นเดียวกับ จง ฉู่หง, กวน จือหลิน และ จาง ม่านอวี้
หวัง จู่เสียน เป็นบุตรสาวของ "หวัง เหยาหวง" อดีตนักกีฬาบาสเกตบอลทีมชาติไต้หวัน ผู้ได้รับเหรียญเงินในกีฬาเอเชียนเกมส์ 1958 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
หวัง จู่เสียน เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1967 โดยปู่ทวดของเธอคือ "หวัง เหรินเฟิง" เป็นสมาชิกยุคก่อตั้งขององค์กรถงเหมิงฮุ่ย หรือ สหสันนิบาตจีน ที่ต่อต้านราชวงศ์ชิงก่อนจะพัฒนามาเป็นพรรคก๊กมินตั๋ง และยังเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมซู่เฉิง ในมณฑลอานฮุย (ต่อมาในเดือนสิงหาคม ปี 1992 ในช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ หวัง จู่เสียน ได้เดินทางมาเยี่ยมโรงเรียนมัธยมแห่งนี้พร้อมกับคุณปู่ของเธอ) ปู่ของเธอ "หวัง กั๋วฟาน" เป็นเจ้าหน้าที่ด้านข่าวกรองของก๊กมินตั๋งโดยหลังจากที่ก๊กมินตั๋งพ่ายแพ้ให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนทำให้ฝ่ายสาธารณรัฐจีนต้องล่าถอยและอพยพมาที่เกาะไต้หวัน ปู่ของเธอจึงได้มาทำงานที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน ส่วนพ่อของเธอ "หวัง เหยาหวง" เป็นนักบาสเกตบอลทีมชาติไต้หวัน ที่เคยทำผลงานคว้าเหรียญเงินในกีฬาเอเชียนเกมส์ 1958 ที่ประเทศญี่ปุ่น
หวัง จู่เสียน มีพี่ชาย 2 คน และเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนมัธยมโซโก้ เมืองซินเป่ย์
ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนหญิงล้วน นิกายโรมันคาทอลิก ต่อมาได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมไทเป และเลือกเล่นบาสเกตบอลเช่นเดียวกับพ่อของเธอและได้เป็นนักกีฬาของโรงเรียน ด้วยหน้าตาที่สวยงามและส่วนสูงถึง 173 ซ.ม. ทำให้เธอเป็นจุดสนใจจากผู้คน ต่อมาเมื่อเธออายุ 14 ปี เธอได้เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเยาวชนหญิงทีมชาติไต้หวัน และได้เดินทางไปแข่งขันที่เกาะฮ่องกง จนได้พบแมวมองและชวนให้เธอมาถ่ายโฆษณารองเท้ากีฬา จากนั้นก็มีงานถ่ายโฆษณาเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งเครื่องสำอาง และน้ำอัดลม หลังจากนั้นเธอจึงหันไปสอบเข้าวิทยาลัยศิลปะและการแสดงแห่งชาติไต้หวัน เพื่อเอาจริงเอาจังกับการเป็นนักแสดงอาชีพแทนการเล่นกีฬา ซึ่ง "หวัง เหยาหวง" พ่อของเธอก็ได้ให้การสนับสนุนเนื่องจากไม่ต้องการให้ลูกสาวเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลทีมชาติเหมือนกับเขาเพราะเห็นว่าลูกสาวได้รับการฝึกซ้อมที่หนักหน่วงและยากลำบากเกินไป
หวัง จู่เสียน เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายโฆษณารองเท้ากีฬายี่ห้ออาดิดาส และได้แสดงภาพยนตร์ไต้หวันเรื่องแรกคือเรื่อง "Lake spirit" (1983) โดยภาพยนตร์ประสบความสำเร็จได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขาการถ่ายภาพยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลม้าทองคำครั้งที่ 20 ที่ศูนย์วัฒนธรรมเกาสง ในปี 1983 จากการเข้าชิงถึง 3 รางวัล หลังจากนั้น ฟางอี้หัว (Mona Fong) อดีตนักร้องหญิงชื่อดังที่ผันตัวมาเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ของค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ ได้แสดงความสนใจในตัวเธอและชักชวนให้มาแสดงภาพยนตร์ในฮ่องกง ทำให้ในปี ค.ศ. 1985 เธอได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ และมีผลงานในปีแรกให้กับค่ายถึง 3 เรื่อง ได้แก่ "ทรามวัยโดนใจ สะกิดหัวใจให้โดนเธอ (How to Choose a Royal Bride)" , "รักผิดสเปค ภาค 2 (Let's Make a Laugh II)" ที่แสดงร่วมกับเอ๋อ ตงเซิง และ "รักนี้ ดีไหมหว่า ? (Working Class)" ที่แสดงคู่กับ แซม ฮุย จนมาโด่งดังทั่วทวีปเอเชียจากการแสดงในภาพยนตร์ชุด "โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า (A Chinese Ghost Story)" ที่กำกับโดย ฉีเคอะ โดยเธอแสดงนำคู่กับ เลสลี จาง รับบทปีศาจสาวแสนสวย "เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน"
ผลงานเรื่องอื่นๆที่โดดเด่น อาทิเช่น ภาพยนตร์แสดงคู่กับหลิว เต๋อหัว รับบทแฟนสาว "เอาเต๋า" ในเรื่อง คนตัดคน ภาค 1 (God of Gambler ,1989) เจาะตำนานฝ่ามือยูไล (Kung Fu Vs Acrobatic ,1990) ทำเทียบเจ้าพ่อเหือด (Hong Kong Godfather ,1991) ชีวิตเธอ ชีวิตข้า ชีวิตเดียว (The Prince of Temple Street ,1992) ฟ้านี้ข้าใหญ่ได้คนเดียว (Casino Tycoon 1 ,1992) เรียกเทวดาก็ล้มข้าไม่ได้ (Casino Tycoon 2 ,1992) , ภาพยนตร์แสดงคู่กับเฉินหลง ในเรื่อง ชิตี้ฮันเตอร์ ใหญ่ไม่ใหญ่ข้าก็ใหญ่ (City Hunter ,1993) เธอรับบท คาโอริ คู่หูคู่รัก ซาเอบะ เรียว(เฉินหลง) , เดชคัมภีร์เทวดา ภาค 3 (Swordsman 3 : The East Is Red ,1993) ร่วมแสดงกับหลิน ชิงเสีย , นางพญางูขาว ขอเพียงรักอยู่แม้คู่กันไม่ได้ (Green Sneke ,1993) ร่วมแสดงกับจาง ม่านอวี้ , กระบี่ผีเสื้อบารมีสะท้านภพ (Butterfly Sword ,1993) ที่ร่วมแสดงกับเหลียง เฉาเหว่ย , เจิน จื่อตัน , มิเชล โหย่ว เป็นต้น
หวัง จู่เสียน เคยคบหากับ "ฉี ฉิน" นักร้องชื่อดังชาวไต้หวัน โดยทั้งคู่พบกันครั้งแรกจากการแสดงนำร่วมกันในภาพยนตร์ไต้หวันเรื่อง "Love Is Grown With Flower" (1987) ซึ่งขณะนั้น ฉี ฉิน เป็นนักร้องเพลงป็อปที่มีชื่อเสียงในทวีปเอเชียส่วน หวัง จู่เสียน ยังเป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังมีผลงานไม่มากนัก โดยทั้งคู่ได้คบหากันหลังการถ่ายทำจบลง ก่อนที่ต่อมา หวัง จู่เสียน จะมีชื่อเสียงโด่งดังจากการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า" และมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในฮ่องกงอีกหลายเรื่อง ส่วน ฉี ฉิน ยังคงทำงานเพลงที่ไต้หวันเป็นหลัก ด้วยความสัมพันธ์ที่ห่างไกลทำให้ทั้งคู่เลิกรากันไปในช่วงต้นของคริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากเลิกรากับ ฉี ฉิน เธอได้มีข่าวอื้อฉาวจากการคบหากับ "หลิน เจี้ยนเยว่" มหาเศรษฐีนักธุรกิจชาวฮ่องกงซึ่งมีภรรยาและลูกอยู่แล้ว ซึ่งภรรยาของหลิน เจี้ยนเยว่ คือ "เซียะ หลิงหลิง" อดีตนักแสดงรุ่นพี่ชาวไต้หวันของเธอ ก่อนที่ต่อมาจะมีรายงานว่าทั้งสองอาศัยอยู่ด้วยกัน ซึ่งเรื่องดังกล่าวทำให้ อวี๋ เป่าจู แม่ของฝ่ายชายออกมาตำหนิเธอออกสื่อ และทำให้เธอตกเป็นข่าวอื้อฉาวไปทั่วฮ่องกงจนกระทบต่อชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์ฮ่องกงของเธอเป็นอย่างมาก เธอจึงตัดสินใจเลิกรากับ หลิน เจี้ยนเยว่ และออกจากฮ่องกงเพื่อกลับไปยังไต้หวัน ก่อนที่ เซียะ หลิงหลิง ผู้เป็นภรรยาหลวงจะยื่นฟ้องหย่า หลิน เจี้ยนเยว่ อย่างเป็นทางการในเวลาต่อมา
หลังจากกลับมาที่ไต้หวัน หวัง จู่เสียน ได้กลับไปคบหากับ ฉี ฉิน อีกครั้งในปี 1993 โดย หวัง จู่เสียน ที่มีงานแสดงน้อยลงได้หันไปรับงานแสดงและออกอัลบั้มเพลงที่ประเทศญี่ปุ่น ก่อนที่ ฉี ฉิน ได้ประกาศในปี 2000 ว่าจะแต่งงานกับหวัง จู่เสียน แต่แล้ว ภรรยาเก่าของ ฉี ฉิน ได้ปรากฏตัวขึ้นและเรียกร้องให้ ฉี ฉิน รับผิดชอบลูกที่เกิดกับเธอ หวัง จู่เสียน ที่ไม่ทราบมาก่อนว่า ฉี ฉิน แอบไปมีลูกไว้จึงตัดสินใจเลิกกับ ฉี ฉิน ในปี 2002
ในปี 2003 จากเหตุการณ์ที่ เลสลี จาง เพื่อนสนิทของเธอฆ่าตัวตายจากโรคซึมเศร้า ทำให้เธอรู้สึกสะเทือนใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวและอึดอัดกับการเป็นคนในวงการบันเทิงที่มีชื่อเสียง ทำให้เธอตัดสินใจออกจากวงการบันเทิงอย่างถาวร อย่างไรก็ตามเธอได้ฝากฝีมือการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายไว้คือเรื่อง "Shanghai Story" (2004)
หลังจากออกจากวงการบันเทิง หวัง จู่เสียน ได้เดินทางไปยังรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา และใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองแวนคูเวอร์ และปรากฏตัวออกสื่อบ้างเป็นครั้งคราว
โลซก
โลซก  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เสนาธิการของง่อก๊ก มีชื่อรองว่า จื้อจิง  ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อซุนกวนส่งตัวไปเกงจิ๋วเพื่อคารวะศพเล่าเปียวที่เพิ่งเสียชีวิตไม่นาน ขณะนั้นเล่าปี่กำลังลำบากเนื่องจากหาเมืองอาศัยไม่ได้ เพราะถูกรุกรานอย่างหนักจากโจโฉ ขงเบ้งจึงว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะได้ความช่วยเหลือจากซุนกวน โดยจะชักชวนซุนกวนให้ร่วมรบกับโจโฉ อันเป็นที่มาของศึกเซ็กเพ็กอันลือลั่น
โลซกเกิดในปี พ.ศ. 715 ในครอบครัวเศรษฐีทำการค้าขายที่อพยพลงมายังกังตั๋ง ได้รู้จักกับทางฝ่ายง่อก๊กเมื่อจิวยี่และซุนเซ็กต้องการตั้งตัว จิวยี่ได้ไปขอยืมเสบียงและทุนทรัพย์จากโลซก โลซกก็ยกให้มากกว่าที่จิวยี่คาดเสียอีก
โลซกเป็นคนซื่อสัตย์ บุคลิกเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม แต่ก็ถือได้ว่าเป็นคนมีปัญญาและได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่หลังจากจิวยี่ เมื่อขงเบ้งมาเป็นที่ปรึกษาให้กับง่อก๊กในศึกเซ็กเพ็ก จิวยี่ได้แย้มกรายให้โลซกรู้ว่า ตนต้องการกำจัดขงเบ้งเสียขณะนี้เพื่อไม่ให้เป็นศัตรูที่ยากต่อการต่อมาในภายหลัง โลซกตกใจและได้ห้ามปรามจิวยี่หลายครั้ง แต่โลซกก็ไม่เคยบอกแก่ขงเบ้งตรง ๆ เลยว่าจิวยี่ต้องการฆ่าขงเบ้ง ซ้ำโลซกยังได้ให้การช่วยเหลือขงเบ้งหลายต่อหลายครั้งระหว่างที่อยู่กังตั๋ง จนขงเบ้งตอนหนีกลับได้ขอบคุณโลซกที่ได้ช่วยเหลือหลายครั้ง
ครั้งหนึ่ง เมื่อจิวยี่ไปเยี่ยมโลซกถึงบ้านพัก เห็นสภาพบ้านพักทรุดโทรมทั้งที่เป็นขุนนางใหญ่ เมื่อจิวยี่มาถึง โลซกไม่มีทรัพย์สินเงินทองใด ๆ ที่จะเลี้ยงรับรองจิวยี่ โลซกให้คนรับใช้นำเสื้อคลุมของตนไปขายเพื่อซื้อสุรามาเลี้ยงจิวยี่
เมื่อจิวยี่เสียชีวิตไปแล้ว โลซกได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่แทน เมื่อขงเบ้งที่เสมือนเป็นคู่ปรับจิวยี่ และเป็นเหตุให้จิวยี่ต้องกระอักเลือดตาย ได้มาคารวะศพจิวยี่ ขงเบ้งได้ร้องไห้คร่ำครวญเสียใจต่อการตายของจิวยี่ จนขุนศึกหลายคนที่คิดจะล้างแค้นให้จิวยี่ ต้องเปลี่ยนใจไปตาม ๆ กันเพราะเชื่อว่า ขงเบ้งเสียใจจริง ๆ แม้แต่โลซกเองก็ยังคิดว่า ขงเบ้งจริงใจต่อจิวยี่ แต่จิวยี่เองที่ใจแคบ คิดร้ายต่อขงเบ้ง ก่อนจิวยี่ตาย โลซกมักเป็นบุคคลที่จิวยี่ใช้ให้ไปทวงถามเรื่องการคืนเมืองเกงจิ๋วของเล่าปี่ตามที่เคยได้ให้สัญญากันไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จสักครั้งเดียว เนื่องจากความเป็นคนซื่อของโลซกนี่เอง ซ้ำโลซกยังต้องกลายมาเป็นผู้ลงชื่อรับประกันสัญญาเองเสียด้วย จิวยี่ถึงกับออกปากว่า ท่านนี่ซื่อจริง ๆ หลงกลขงเบ้งกับเล่าปี่แล้วโดยไม่รู้ตัว แต่โลซกกลับไม่คิดเช่นนั้น
โลซกมีบทบาทอีกครั้ง ตอนที่เล่าปี่เดินทัพสู่เสฉวนเพื่อหาทางยึดเป็นที่มั่นให้ได้ และเมืองเกงจิ๋วที่เคยเป็นของซุนกวน ก็ยกให้กวนอูรักษา โลซกวางแผนให้กวนอูข้ามฟากมายังง่อก๊ก เพื่อกินเลี้ยงแล้วใช้โอกาสนี้สังหารกวนอูเสีย แต่กวนอูรู้ทัน และด้วยความห้าวหาญของกวนอู ทำให้ทหารของโลซกไม่อาจกล้าทำตามแผนได้ และกวนอูก็เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัย หลังจากนั้นไม่นาน โลซกก็ได้ล่มป่วยและเสียชีวิตโดยผู้ที่มาแทนที่เขาในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่นั่นก็คือลกซุนซึ่งจะมีบทบาทในศึกอิเหลง
คำว่า “โลซก” เคยได้นำมาเป็นคำสแลงในยุคสมัยหนึ่ง โดยเป็นการเปรียบเปรยหมายถึงคนที่ซื่อมากๆ
บุนทิว
บุนทิว ตามสำเนียงกลาง ( ; ) เป็นแม่ทัพของอ้วนเสี้ยว เป็นหนึ่งในสองขุนพลของอ้วนเสี้ยวทีมีฝีมือเลื่องชื่อ แต่ก่อนได้รับฉายาว่าเจ้าแห่งทวนเพราะใช้ทวนเก่งมาก (ขุนพลของอ้วนเสี้ยวอีกคนคือ งันเหลียง) เคยประมือกับจูล่งถึง 60 เพลงก่อนหนีกลับค่ายไป และเมื่อรู้ว่างันเหลียงถูกฆ่าตายในสนามรบก็คิดจะออกไปแก้แค้น บุนทิวถูกฆ่าตายในการศึกกับทัพของโจโฉ เมื่อ ค.ศ. 200 ในสามก๊กของหลอกว้านจง เล่าว่าบุนทิวถูกกวนอูสังหาร แต่บางตำรากล่าวว่าบุนทิวถูกอาวุธของเตียวเลี้ยวขณะทำการรบติดพันจนเสียชีวิต
เจียวก้าน
เจียวก้าน  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่ปรึกษาคนหนึ่งของโจโฉ เป็นชาวเมืองกังหวย เป็นนักพูด และเป็นทั้งเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวัยเยาว์กับจิวยี่ ปรากฏตัวในศึกเซ็กเพ็ก เมื่อเจียวก้านขออาสาตัวเองไปเจรจาเกลี้ยกล่อมจิวยี่ให้ยอมแพ้ แต่จิวยี่รู้ทันจึงทำอุบายซ้อนกลเจียวก้านอีกต่อ โดยหลอกว่า ซัวมอและเตียวอุ๋น แม่ทัพเรือคนใหม่ของโจโฉที่ทรยศต่อเล่าเปียวมาเข้ากับโจโฉ หักหลังโจโฉ โดยเจียวก้าน เหลือบไปเห็นจดหมายของซัวมอ และเตียวอุ๋น ที่จิวยี่ทำปลอมไว้ ขณะนอนหลับในกระโจมเดียวกับจิวยี่ เจียวก้านขโมยจดหมายแล้วกลับไปรายงานโจโฉ โจโฉเชื่อตามนั้น สั่งตัดหัวซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นแผนของจิวยี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
และอีกครั้งหนึ่งที่ โจโฉ ต้องการคนไปหาข่าวจากกังตั๋ง เจียวก้านรับอาสาไปอีกครั้งเอง เพื่อขอแก้ตัวที่เคยทำพลาดจากครั้งที่แล้ว จิวยี่รู้ทันอีกครั้ง คราวนี้จึงแกล้งทำเป็นโกรธเจียวก้าน ที่เจียวก้านครั้งก่อนลาไปโดยไม่ได้บอกกล่าว จึงสั่งให้โลซกจำกัดบริเวณเจียวก้านอยู่ที่เขาเมืองซงหยง จึงทำให้เจียวก้านได้พบกับบังทอง ซึ่งบังทองเจตนาอ่านคัมภีร์เสียงดัง ๆ เพื่อให้เจียวก้านเข้าใจว่าเป็นผู้มีความรู้สูง เมื่อได้สนทนากัน เจียวก้านเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่า บังทองคือผู้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ จึงชักนำมาหาโจโฉ และเป็นที่มาของแผน "ห่วงโซ่สัมพันธ์" ที่ผูกมัดกองเรือของโจโฉเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้จิวยี่สามารถเผาทัพเรือโจโฉให้ราบคาบได้
เฉิน ก้วนซี
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านกระดูกสันหลังของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่ยาวที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบน (medial angle) ลงมาถึงมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)
ขอบนี้มีลักษณะโค้ง มีความหนามากกว่าขอบด้านบนแต่บางกว่าขอบด้านข้าง และส่วนของขอบที่อยู่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก (spine) ทำมุมป้านกับส่วนด้านล่าง
ขอบนี้ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) และแนวด้านหลัง (posterior lip) และมีบริเวณแคบๆ ระหว่างแนวทั้งสอง
"แนวด้านหน้า" เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรียร์ (Serratus anterior) และ"แนวด้านหลัง" แบ่งออกเป็นส่วนที่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus) และส่วนใต้แนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)
ส่วนบริเวณระหว่างแนวทั้งสองเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด ส่วนเหนือบริเวณรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นจุดเริ่มของแนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulæ) ที่ขอบของพื้นผิวนั้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ ไมเนอร์ (Rhomboideus minor) และส่วนใต้ลงมาเป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ เมเจอร์ (Rhomboideus major) ซึ่งมีลักษณะเป็นโค้งพังผืด (fibrous arch) เชื่อมส่วนบนของพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมส่วนล่างที่ฐานของแนวสันกระดูกสะบัก และส่วนล่างของบริเวณล่างขอบนี้
เฉิน กวนซี
สหรัถ สังคปรีชา ชื่อเล่น ก้อง (เกิด 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักร้องสมาชิกวงนูโว และนักแสดงชาวไทย
สหรัถ สังคปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสองคนของวีระพงษ์ สังคปรีชา กับโสมวรรณ (สกุลเดิม: สวัสดิ์-ชูโต) มีน้องชายชื่อ ฐากูร สังคปรีชา (ชื่อเล่น: เก็น) ปู่ของเขาเป็นชาวเดนมาร์กที่เข้ารับราชการในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนตาเป็นเป็นราชินิกุลสวัสดิ์-ชูโต และยายมาจากสกุลวสุวัต เจ้าของโรงภาพยนตร์เสียงกรุง
สหรัถ เข้าศึกษาที่สถาบันอนุบาลบ้านเด็ก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน โรงเรียนศรีวิกรม์ และ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เริ่มต้นเข้าสู่วงการด้วยการเป็นนักร้องวงนูโว และต่อมามีผลงานการแสดงอีกหลายเรื่อง
และยังเคยได้รับรางวัลทางด้านการแสดงจากสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ สาขาดารานำชายยอดเยี่ยม จากเรื่องคู่แท้สองโลก เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และเคยเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับโฆษณาของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยมาแล้ว กับแคมเปญ "เที่ยวอันดามัน ช่วยอันดามัน" และ "สมายล์ลิ่งคลับ" เพื่อเป็นการช่วยเหลือและ ส่งเสริมการท่องเที่ยวไทย ให้คนไทยเที่ยวเมืองไทยมากขึ้น โดยเฉพาะจังหวัดกลุ่ม 6 จังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน
ผลงานในนามนูโว.
ก้อง ร่วมกับเพื่อนออกผลงานเพลงในนามวงนูโว รวมทั้งหมด 7 อัลบั้ม
ผลงานในนาม โจ-ก้อง.
ก้อง ออกผลงานเพลงร่วมกับ โจ จิรายุส วรรธนะสิน ในนาม โจ-ก้อง อีก 3 อัลบั้ม
Medial border of scapula
Medial border of the scapula
Vertebral border of the scapula
สหรัถ สังขปรีชา
มุมด้านบนของกระดูกสะบัก
มุมด้านบนของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่เกิดจากขอบด้านบนและขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก มีลักษณะบาง เรียบ โค้งมน เอนไปทางด้านข้างลำตัว และเป็นที่ยึดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulae)
Superior angle of the scapula
Medial angle
Superior angle of scapula
มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก
มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่มีความหนาและขรุขระ เกิดจากการทำมุมกันของขอบแนวกลางและขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก พื้นผิวด้านหลังเป็นที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และอาจมีใยบางส่วนของกล้ามเนื้อแลททิสซิมุส ดอร์ไซ (Latissimus dorsi)
Inferior angle of the scapula
Inferior angle of scapula
Inferior angle
ทวารหนักของมนุษย์
ทวารหนักของมนุษย์  เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น
โรคที่เกี่ยวข้องเช่น ริดสีดวงทวาร
มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก
มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ หัวกระดูกสะบัก  เป็นส่วนที่หนาที่สุดของกระดูกสะบัก
บริเวณนี้มีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ เรียกว่า แอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้างลำตัวและด้านหน้า เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกต้นแขน (head of the humerus) พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น ที่ยอดของแอ่งมีการยกสูงเล็กน้อยเป็นปุ่มเรียกว่า ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tuberosity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)
ที่คอของกระดูกสะบัก (neck of the scapula) มีลักษณะคอดเล็กน้อย ซึ่งบริเวณด้านล่างและด้านหลังจะแตกต่างกับด้านบนและด้านหน้าอย่างชัดเจน
Lateral angle of the scapula
Lateral angle of scapula
ตูด
Lateral angle
เต็ม กัณหา
นายเต็ม กัณหา เป็นน้องชายของนายคล่อง กัณหาซึ่งเคยติดตามผู้พี่ครั้งมาชกมวยที่สนามมวยสวนกุหลาบเต็ม กัณหา ชกต่อยดุเดือดยิ่งกว่าผู้พี่มาก
ครั้งแรกที่นายเต็ม กัณหา ขึ้นชกมวยที่สนามมวยสวนกุหลาบและเป็นที่ติดหูติดตาต้องใจคนทั่วไป ก็เพราะเหตุว่า วันที่นายคล่อง กัณหาได้ชกกับนักมวยฝีมือดี ชาวเพชรบุรี ชื่อ ฮิม เป็นไทยอิสลาม นายเต็ม กัณหา เพิ่งสึกออกมาจากเพศบรรพชิต และเดินทางตามพี่ชายเข้ามาพักที่บ้านไชยา ถนนสีลม ขณะที่นายเต็ม ดูพี่ชายชก ปรากฏว่าคนดูรอบตัวเขา เป็นแฟนของนายฮิม ทั้งนั้น เสียงหนุนฝ่ายนายฮิม ค่อนข้างจะหยาบคายและบางทีก็เกินเลยด่าพ่อล่อแม่เป็นเหตุให้นายเต็ม กัณหา เกิดโทสะ ด่าตอบโดยไม่หวั่นเกรง มีคนหนึ่งฝ่ายสนับสนุนนายฮิม แหวกเพื่อนเข้ามาหานายเต็ม พูดจาท้าทายชวนตี ฝ่ายนายเต็ม กัณหา เข้าใจว่าจะต้องชกกันเดี๋ยวนั้นแบบมีงานในชนบท จึงเตรียมตัวและร้องบอกกล่าว ว่าอย่ารุมกัน
บังเอิญมีบุคคลภายนอกประสบเหตุและชี้แจงว่า หากเกิดการชกต่อยแบบไม่มีกรรมการจะต้องตกเป็นผู้ต้องหา ก่อการวิวาท อาจถูกตำรวจจับเสียค่าปรับหรือติดคุกติดตะราง หากตกลงปลงใจที่จะชกต่อยกันจริง ก็ควรอดใจรอไว้ไปพบกันที่สนามเสือป่า ในวันเปรียบมวย นายเต็ม กับคู่อริ ซึ่งปรากฏว่าเป็นชาวมีนบุรี ได้ถูกจัดให้เข้ารายการ ในนัดต่อมา
นายเต็ม กัณหา นั้นมีความเคียดแค้นคู่ชกอยู่เป็นอย่างมาก จึงหมายมั่นปั้นมือที่จะล้างแค้นให้สมใจที่ถูกด่าพ่อล่อแม่ อีกประการหนึ่ง นายเต็ม กัณหา รู้ตัวว่าแม้จะมีฝีมือในเชิงมวยก็มิได้ฝึกซ้อมถึงขนาด เพราะไปบวชเป็นพระภิกษุเสีย ฉะนั้นทางที่ดีจำเป็นที่จะต้องเผด็จศึกภายในเวลาอันรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อกลองสัญญาณดังขึ้น คู่ต่อสู้ของนายเต็ม กัณหา มิได้แสดงท่าทางว่าถนัดหมัดมวยเลย ขณะเหยาะย่างปรากฏว่าขาสั่นไม่มั่นคง นายเต็ม กัณหา ไหว้ครูเสร็จแล้วยืนกัดกรามจ้องไปยังคู่ต่อสู้เพื่อเก็งฝีมือ ต่อจากนั้นนายเต็มก็มิได้รอช้า มุ่งมั่นหมายล้างแค้นที่คู่ปฏิปักษ์ด่าท้าทาย นายเต็ม กัณหา ย่างสามขุมเอียงตัวไปมา หลอกล่อทำทีให้หลงกล พอเข้าใกล้ได้จังหวะเหมาะก็เหวี่ยงด้วยตีนซ้ายให้คู่ต่อสู้งอแขนรับ พอตีนตกถึงพื้นหมัดขวาของเต็ม กัณหา ก็เหวี่ยงเข้าที่กกหู และตามด้วยหมัดซ้ายเข้าที่ใบหน้า คู่ต่อสู้ก้นกระแทกพื้น พอลุกขึ้นทั้งๆที่ยังมึนงง นายเต็ม กัณหาก็ไม่ปล่อยนาทีทองให้ผ่านไป เพราะเห็นได้ชัดว่า คู่ต่อสู้ไม่มีพิษชกต่อยโต้ตอบสะเปะสะปะ หลับหูหลับตา นายเต็ม กัณหา เข้าตะลุยชกทั้งหมัดซ้ายขวาจนคู่ต่อสู้เลือดกระฉูดเปรอะไปทั้งหน้า ต้องถอยร่นไปยืนเกาะเชือกไม่ยอมออกมากลางเวที ผู้ตัดสินจึงยุติการชกโดยให้นายเต็ม กัณหาเป็นฝ่ายชนะในการชกในครั้งนั้น
ต่อมานายเต็มได้ชกกับครูพลศึกษาศิษย์เอกของปรมาจารย์หลวงพิพัฒน์พลกาย(กระจ่าง วิโรจน์เพชร) และเป็นฝ่ายชนะคะแนนเหนือศิษย์เอกหลวงพิพัฒน์พลกาย ครั้งนั้นเป็นเหตุให้มีการล้างแค้นกันอีกในหลายปีต่อมา
เมื่อพวกนักมวยพุมเรียง ไชยา เดินทางกลับบ้านเดิมแล้ว นายเต็ม กัณหา ยังอยู่กรุงเทพฯต่อไปอีก ได้มีโอกาสชกมวยตามสนามต่างๆ เช่น สนามท่าช้างวังหน้า และสนามสวนสนุก มีชื่อเสียงและมีเงินติดกระเป๋าใช้สอย แต่เงินทองกับการใช้สอยไม่ยั้งคิด ทำให้นายเต็ม กัณหาเปลี่ยนจากชาวพุมเรียงธรรมดา มาเป็นนักมวยเร่ร่อนที่มีความสุขจอมปลอมในพระนคร และยังคงกรีดกรายอยู่ในกรุงเทพฯปล่อยตัวและหลงเพลิดเพลินกับสิ่งแวดล้อมเย้ายวนจนร่างกายและสุขภาพทรุดโทรม นัยน์ตาข้างหนึ่งได้รับเชื้อจากโรคร้ายจนเกือบจะบอด นึกขยาดหวาดเกรงไม่กล้าโผล่หน้าไปที่บ้านไชยา ถนนสีลม ซึ่งเป็นที่พึ่งพำนักของชาวปักษ์ใต้โดยมาก นายเต็ม กัณหา ต้องทรมานจนเหลือทนจึงจำต้องหันหน้าเข้าพึ่งพาอาศัย นายเติม มีบุญ ผู้เป็นภูมิชาวใต้ด้วยกันด้วยความจำเป็นบังคับจนไม่มีทางหลีกเลี่ยง นายเต็ม กัณหา จึงถูกพาตัวที่เหี่ยวย่น ร่วงโรยซีดเซียวจนเห็นได้ ขึ้นพบกับทองอยู่ นิลสุวรรณ ฉายา “ซ้ายฟ้าผ่า”อีกครั้งหนึ่งที่สนามมวยสวนสนุก
ทองอยู่ นิลสุวรรณ ขณะนั้นโด่งดังเหมือนพลุมองดูเต็ม กัณหาเหมือนฟ้ามองดิน ที่ร่วงโรยจนไม่เหลือแม้แต่เงาเต็มคนเดิม พอระฆังเริ่มการต่อสู้เริ่มขึ้น และต่างฝ่ายต่างไหว้ครูตามระเบียบแล้ว ทองอยู่ นิลสุวรรณ ก็เริ่มบุกเข้าใช้ซ้ายฟ้าผ่าอย่างไม่ปราณี ประชาชนที่มองดูเต็ม กัณหา นักมวยมีชื่อแห่งเมืองไชยา เหมือนกระสอบขี้เลื่อยให้ทองอยู่ ต่อยด้วยหมัดซ้ายมหาประลัย ต่อย ต่อย ต่อยจนเต็ม กัณหา เซ เซ เซ งงอย่างที่เรียกว่าล้มไม่ลง เพราะมีหัวใจอย่างเดียวที่ครองความเป็นเสือ การชกที่ดุเดือดและลวดลายที่น่าตื่นเต้นชื่นชมไม่เหลือแม้แต่นิดเดียว แม้ความทรหดจะมีอยู่บ้างแต่จะทนไปได้สักกี่น้ำ เต็ม กัณหา ต้องหมุนคว้างเป็นลูกข่างใหญ่ บรรดาประชาชนที่เคยดูเคยนิยมชมชอบ ต่างพากันสมเพชเวทนา
เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน
คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน  เป็นส่วนของกระดูกต้นแขน อยู่ในแนวเฉียง เกิดเป็นมุมป้านกับส่วนกลางของกระดูก จะเห็นได้เด่นชัดที่สุดทางครึ่งล่างของเส้นรอบคอกระดูก ครึ่งบนของคอกระดูกจะเห็นเป็นร่องแคบๆ ที่แยกระหว่างส่วนหัวกระดูกและปุ่มกระดูก
คอกระดูกนี้เป็นที่ยึดเกาะของแคปซูลข้อต่อของข้อต่อไหล่ และยังมีช่องสำหรับหลอดเลือดเข้ามาเลี้ยงอีกมากมาย
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน  เป็นรอยคอดของกระดูกต้นแขนที่อยู่ใต้ปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) เป็นบริเวณที่กระดูกมักจะหักได้บ่อยมากกว่าคอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) การหักของกระดูกต้นแขนบริเวณนี้มักจะทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทรักแร้ (axillary nerve)
Surgical neck of the humerus
Anatomical neck of the humerus
Surgical neck
Anatomical neck
Surgical neck of humerus
Anatomical neck of humerus
นุ้ย อักษรชื่น
นุ้ย ชัยภิรมย์ หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย คือ นายสม เวชวิสุทธิ์ อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี
จ้อย เหล็กแท้
นายจ้อย เหล็กแท้ เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา
เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”
ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง
นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้
ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
คอกระดูกเชิงกายวิภาค
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านข้างต่อหัวกระดูกและปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน
พื้นผิวด้านบน (upper surface) มีลักษณะกลม และมีรอยประทับแบนๆ 3 รอย ได้แก่