pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ ก่อตั้งและเสนอขอเปิดการเรียนการสอนในสาขานิติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2532 และเริ่มเปิดการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกในปีการศึกษา 2533 นับเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในภาคเหนือที่เปิดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรนิติศาสตร์ โดยระหว่างปี 2554 - 2562 มี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สัญลักข์ ปัญวัฒนลิขิต ดำรงตำแหน่ง คณบดี
ปัจจุบันมีการจัดการเรียนการสอน 2 หลักสูตร ได้แก่
ฮีตเตอร์ (อิเล็กทรอนิกส์)
ฮีตเตอร์ (heater) มีลักษณะเป็นแผ่นม้วนกลมประกอบด้วยผิวด้านในบุด้วยฉนวน ถัดเข้าไปจะมีลวดความร้อนที่พันอยู่รอบฉนวนและที่ผิวนอกจะหุ้มไว้ด้วยแผ่นโลหะที่มีสกรูสำหรับประกอบติดเอาไว้และจะต้องให้ผิวของกระบอกสะอาดปราศจากสิ่งอื่นมาคั่น ทั้งนี้เพื่อให้ความร้อนถ่ายเทไปยังกระบอกได้ดีที่สุด
นอกจากนี้ยังมีเครื่องวัดอุณหภูมิแบบใช้ thermoelement ที่สามารถใช้วัดอุณหภูมิได้ดีในช่วง 0-160 ºC อุปกรณ์วัดอุณหภูมิแบบ thermoelement จะมีสายต่อออกมาจากกระเปาะซึ่งภายในบรรจุ thermoelement (Fe-Konstantan) วัดค่าได้ถึง 900 ℃ แต่ถ้าต้องการวัดอุณหภูมิสูงกว่านี้ให้ใช้ thermoelement ที่ทำจาก Nickelchrom-Nickel หรือ Platinrhodium-Platin ขั้วสายสองสายที่ว่างอยู่นั้นจะนำไปต่อกับหน่วยวัดที่มีเข็มบอกอุณหภูมิ โดยอาศัยหลักการที่ว่า thermoelement เมื่อได้รับความร้อนจะมีแรงเคลื่อนไฟฟ้าเกิดขึ้นและแรงเคลื่อนไฟฟ้าจะวิ่งไปตามสายไฟเข้าเครื่องวัด ซึ่งลักษณะเป็นเครื่องมือวัดแรงเคลื่อนไฟฟ้าแต่สามารถแปรเทียบค่าเป็นอุณหภูมิได้
ในปัจจุบันความก้าวหน้าด้านอิเล็กทรอนิกส์รุดหน้าไปมากจึงได้มีการสร้างเครื่องควบคุมอุณหภูมิด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ออกมาหลายแบบรวมทั้งแบบใช้ Photo cell ประกอบการควบคุม ซึ่งจะศึกษาได้จากตำราและคู่มือด้านเครื่องมือวัดและควบคุมด้วยอิเล็กทรอนิกส์ทั่ว ๆ ไป
สำหรับอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิที่ใช้กับเครื่องฉีดพลาสติกโดยเฉพาะก็มีหลายแบบ เช่น แบบใช้ thermoelement, photo cell แบบ induction และแบบใช้อิเล็กทรอนิกส์ ฯลฯ
เป็นเครื่องควบคุมอุณหภูมิแบบใช้ thermoelement ซึ่งใช้หลักการเดียวกับเครื่องวัดอุณหภูมิ แต่ได้สร้างวงจรควบคุมประกอบให้ทำงานอยู่ระหว่างค่ากำหนด 2 ค่า ซึ่งเรียกเครื่องควบคุมสองจุด คือ เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นถึงจุดกำหนดค่าสูงจะตัดวงจรของ heater และถ้าอุณภูมิลดต่ำลงถึงจุดกำหนดค่าต่ำก็ให้ต่อวงจรและจุดกำหนดนี้สามารถจะปรับตั้งได้ด้วยมือ
ณัฐพล ลียะวณิช
สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ
สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ  เป็นภาพยนตร์ร่วมระหว่างประเทศฝรั่งเศส เยอรมัน อังกฤษ และโปแลนด์ ผลงานการกำกับโดย โรมัน โปลันสกี้ นำแสดงโดย เอเดรียน โบรดี ออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 24 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2545 ในงานเทศกาลภาพยนตร์ ณ เมืองคาน ประเทศฝรั่งเศส
เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวประวัติของววาดึสวัฟ ชปิลมัน (Wladyslaw Szpilman) ศิลปินนักเปียโนชาวโปแลนด์เชื้อสายชาวยิว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มจากปี ค.ศ. 1939 ฝ่ายทหารนาซีบุกเข้ามายึ กรุงวอร์ซอ และเมื่อฝ่ายอังกฤษ และฝรั่งเศสประกาศสงครามกับเยอรมัน จึงเริ่มมีการทำเขตกักกันชาวยิว ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 ครอบครัวของสปิลมันน์ก็โดนกวาดต้อนขึ้นรถไฟไป ยกเว้นสปิลมันน์ ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นตำรวจยิว ในช่วงก่อนที่ทหารนาซีเยอรมันจะถอนทัพไปจากโปแลนด์ จากการบุกของกองทัพรัสเซีย สปิลมันน์ ได้รับการดูแลจากนายทหารเยอรมัน ชื่อ ร้อยเอกวิลม์ โฮเซนเฟลด์ (ซึ่งเสียชีวิตในค่ายเชลยสงครามโซเวียตปี ค.ศ. 1952)
ดาวซีรีอุส
วันสบาโต
คาโนปัส
ระบบการวัด
ระบบการวัด (อังกฤษ: systems of measurement) คือกลุ่มของหน่วยวัดที่สามารถใช้ระบุสิ่งใด ๆ ซึ่งสามารถวัดได้ และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ มีการวางระเบียบและนิยามเพื่อการค้าและการพาณิชย์ ในทางวิทยาศาสตร์ ปริมาณบางชนิดที่ได้วิเคราะห์แล้วถูกกำหนดขึ้นให้เป็นหน่วยมูลฐาน ซึ่งหมายความว่าหน่วยอื่น ๆ ที่จำเป็นสามารถพัฒนาได้จากหน่วยมูลฐานเหล่านี้ ในขณะที่ยุคก่อนหน้า หน่วยวัดต่าง ๆ ถูกกำหนดขึ้นโดยคำสั่งจากการวินิจฉัยสิ่งเหล่านั้น (ดูเพิ่มที่กฎหมายลายลักษณ์อักษร) และไม่จำเป็นว่าจะต้องเกี่ยวข้องกับการใช้งานทางสากลหรือความสอดคล้องในหน่วยตัวเอง
ระบบการวัดสำหรับประเทศไทยในปัจจุบัน ใช้ตาม "พระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙" เพิ่มเติมจาก "พระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒"
ตั้งแต่เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส การวัดระบบเมตริกก็เกิดขึ้น และได้เผยแพร่ไปทั่วโลกแทนที่ระบบการวัดตามประเพณีเป็นส่วนมาก ในระบบส่วนใหญ่ ความยาว (ระยะทาง) น้ำหนัก และเวลา ถือเป็นปริมาณมูลฐาน หรือมิฉะนั้นปริมาณที่ดีกว่าก็จะเป็นที่ยอมรับในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ เช่นการใช้มวลแทนน้ำหนักซึ่งเป็นพารามิเตอร์ที่มูลฐานกว่าและดีกว่า การวัดบางระบบได้เปลี่ยนแปลงไปเพื่อยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างระบบที่เพิ่มขึ้น ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือการแก้ไขกฎหมายสำหรับการวัดระบบอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1824
การพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา แสดงให้เห็นว่าประจุไฟฟ้าหรือกระแสไฟฟ้าก็ควรเพิ่มลงในกลุ่มปริมาณมูลฐานด้วยเป็นอย่างน้อย โดยที่หน่วยวัดอื่น ๆ อาจต้องนิยามขึ้นมาใหม่ ส่วนปริมาณอย่างอื่นอาทิ กำลัง ความเร็ว ฯลฯ สืบทอดจากกลุ่มปริมาณมูลฐานเหล่านี้เช่น ความเร็วคือระยะทางต่อหนึ่งหน่วยเวลา เป็นต้น หน่วยวัดตามประเพณีต่าง ๆ มากมายในอดีตถูกใช้กับปริมาณอย่างเดียวกัน ตัวอย่างเช่น ความยาวอาจสามารถวัดได้ในหน่วย นิ้ว ฟุต หลา ฟาทอม ไมล์ ไมล์ทะเล คืบ ศอก วา เส้น โยชน์ ฯลฯ โดยที่ตัวคูณของการแปลงหน่วยในระบบประเพณีอาจไม่ได้เป็นกำลังของสิบหรือเศษส่วนอย่างง่าย
หน่วยวัดที่มีเบื้องหลังทางวัฒนธรรมคล้ายกันไม่จำเป็นว่าจะต้องมีหน่วยวัดที่เหมือนกัน (หรือเท่ากัน) เราอาจทำความเข้าใจได้จากประวัติศาสตร์ว่า ระบบการวัดมีความเหมาะสมอย่างสมบูรณ์กับสภาพแวดล้อมทางสังคมที่มันอยู่ และการทำความเข้าใจว่า ระบบสากลที่ดีกว่า (ที่มีพื้นฐานอยู่บนเหตุผลและปริมาณมูลฐาน) จะค่อย ๆ แพร่หลายด้วยความเจริญและความตระหนักต่อลักษณะอันเข้มงวดของฟิสิกส์แบบนิวตัน ยิ่งไปกว่านั้น การเปลี่ยนแปลงระบบการวัดทำให้เกิดต้นทุนทางการเงินและทางวัฒนธรรม ควบคู่ไปกับข้อดีที่เพิ่มขึ้นจากการแทนที่ระบบเก่าไปสู่ระบบใหม่
เมื่อเครื่องมือวิเคราะห์ในสาขาที่เกี่ยวข้อง เป็นที่ต้องการและมีการใช้อย่างแพร่หลายในวิทยาศาสตร์สาขาใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิทยาศาสตร์ประยุกต์อย่างวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล ความกดดันต่อการแปลงหน่วยให้เป็นรากฐานสามัญของการวัดจะก่อกำเนิดขึ้น เมื่อผู้คนเห็นคุณค่าความต้องการเหล่านี้เพิ่มขึ้น และความยากในการแปลงหน่วยระหว่างระบบประเพณีที่มีอยู่มากมายเพิ่มขึ้น อันเนื่องมาจากการยอมรับที่กว้างขวางมากขึ้น ก็จะเกิดการให้เหตุผลที่ปรากฏชัดเพื่อพยายามทำการวัดให้เป็นมาตรฐานในระดับสากล จิตวิญญาณของการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงเป็นก้าวแรกที่สำคัญและเป็นรากฐานต่อการพัฒนาในภายหน้า
หน่วยที่ใช้วัดปริมาณ หรือ มวล ในปัจจุบันมีหลายระบบ
หน่วยสำหรับการวัดปริมาณต่างๆ มีหลายระบบ ที่สำคัญคือ
ในทางวิทยาศาสตร์ และ ทางอุตสาหกรรม จะใช้มาตรฐานในการวัดแบบเดียวกัน (The international system of unite)
ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม)!
ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม)! (หรือชื่อเดิม : ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ ป.4!) เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 19.15 น. - 19.45 น. (ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 เลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 18.45 น. - 19.15 น. และตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 รายการเปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็น วันพฤหัสบดี-วันศุกร์ เวลา 18.00 น. - 18.30 น. เนื่องจาก มีรายการใหม่มาคือรายการ ออกอากาศทุก วันจันทร์-วันพุธ เวลา 18.00 น. - 18.30 น. ผลิตโดยบริษัทเดียวกัน) ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินรายการโดย ครูเป๊ะ-กนิษฐ์ สารสิน รายการนี้ บริษัท บีอีซี เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ผลิตเป็นภาษาไทย และออกอากาศในประเทศไทย ครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ตามรูปแบบของรายการเกมโชว์ชื่อ “Are You Smarter Than a 5th Grader?”  ที่ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โดยได้รับลิขสิทธิ์จากสถานีโทรทัศน์ฟ็อกซ์ สหรัฐอเมริกาและ Mark burnett production (ปัจจุบันเป็น United Artists Media Group) โดยได้รับลิขสิทธิ์ในการผลิตรายการนี้ ในอีกหลายภาษา และหลายประเทศทั่วโลก และวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ได้เปลี่ยนชื่อรายการเป็น ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! ก่อนที่จะสิ้นสุดการออกอากาศในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2553 รวมทั้งหมด 563 ตอน โดยดาราที่มาร่วมเล่นเกมส์คนแรกคือ กรรชัย กำเนิดพลอย และปิดท้ายด้วย หนูอิมอิม ก้าวมหัศาจรรย์ อย่างไรก็ตามได้นำเทปที่ฉายแล้วมาออกอากาศซ้ำทางช่อง 3 แฟมิลี่(ดิจิตอลทีวีช่อง 13) ในวันจันทร์ - ศุกร์ 19.00 - 19.30 น. (ปัจจุบันได้ยุติออกอากาศรายการนี้แล้ว)
ผู้เข้าแข่งขันทุกคน จะเริ่มต้นการแข่งขันในรอบแรก และรอบสุดท้ายตามลำดับ สำหรับกติกาปี 2550 - 2551 ของสหรัฐอเมริกา จะเป็นแบบเงินรางวัลตามขั้นบันไดและรอบแจ๊กพอต 1,000,000 ดอลลาร์และสามารถหยุดเมื่อไหร่ก็ได้เท่าที่อยากหยุดในข้อใดข้อหนึ่ง กติกาในปี 2552 - 2553 เปลี่ยนเป็นเลือกข้อ (ในคำถามเกรด 1 จะมีเงินรางวัลสะสมน้อยสุด คำถามที่มีเงินรางวัลสูงสุดเป็นเกรด 5 (ในปี พ.ศ. 2553 เปลี่ยนเงินสูงสุดเป็นเกรด 4) เปลี่ยนรอบแจ๊กพอตของเวอร์ชันอเมริกาเป็นเงินคูณสิบของเงินที่สะสม และเปลี่ยนกฎเป็นเล่นให้ครบ 8 - 10 ข้อโดยไม่มีการใช้สิทธิ์ "ขอหยุด" เลยแม้แต่ข้อเดียว ต้องเสี่ยงตอบทันทีในเมื่อไม่มีตัวช่วยให้ใช้อีกแล้ว (ยกเว้นคำถามรอบสุดท้ายที่ผู้แข่งขันสามารถเลือกได้ว่าจะตอบคำถามหรือขอหยุดหลังจากที่ครูประกาศวิชาในรอบสุดท้าย) หากสอบตกในข้อ 1 - 9 เงินที่สะสมจะหายไปและสะสมเงินรางวัลใหม่ทดแทนตามเงินที่เหลือให้สะสม (ในปี พ.ศ. 2553 เปลี่ยนเป็นหากสอบตกในข้อ 1 - 7 จะต้องสะสมเงินใหม่ทดแทนเงินที่ถูกลบทิ้งไป)
การแข่งขันเริ่มต้นด้วยพิธีกร ในบทบาทคุณครู ให้สิทธิผู้เข้าแข่งขันในการเลือกเพื่อนร่วมชั้นเรียน ซึ่งทางรายการได้คัดเลือกจากนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากทั่วประเทศ ที่สมัครเข้าร่วมรายการ มีจำนวน 5 คน ต่อ 1 รอบการแข่งขัน ขึ้นมาทีละคน เพื่อช่วยเหลือผู้เข้าแข่งขันครั้งละ 2 ข้อ หรือจนกว่าผู้เข้าแข่งขันไม่มีความช่วยเหลือให้ใช้อีกแล้ว
เมื่อเลือกเพื่อนร่วมชั้นแล้ว ผู้เข้าแข่งขันจะมีอิสระในการเลือกคำถาม จากชุดคำถามจำนวน 10 ข้อ ที่จำแนกตามหมวดวิชาต่างๆ โดยอ้างอิงคำตอบจากหนังสือเรียน ซึ่งมีระดับความยากที่เป็นไปตามระดับชั้น ตั้งแต่ ป.1 ถึง ป.4 (ป.1 ถึง ป.3 ระดับชั้นละ 2 ข้อ และ ป.4 จำนวน 4 ข้อ) ตามที่ทางรายการจัดมาให้ โดยรูปแบบของคำถาม มีทั้งปรนัย อัตนัย และถามว่า เนื้อหาตามโจทย์ที่ให้มา ถูกหรือผิด ซึ่งในคำถามแต่ละข้อ จะมีมูลค่าของเงินรางวัลสูงขึ้นตามลำดับ ตามตารางด้านล่าง
โดยหลังจากตอบคำถามถูกต้องครบ 5 ข้อ (ผ่านข้อการันตีไป) และหากตอบคำถามผิด ตั้งแต่ข้อที่ 6 เป็นต้นไป จะได้รับเงินรางวัลการันตี จำนวน 10,000 บาท และหากตอบคำถามถูกต้องครบ 10 ข้อ จะได้รับเงินรางวัล 50,000 บาท พร้อมได้สิทธิตอบคำถามในรอบสุดท้าย มูลค่า 500,000 บาท โดยผู้ที่ทำแจ๊คพอตแตกเป็นคนแรกของรายการนั่นก็คือ เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
อย่างไรก็ตามขณะเล่นเมื่อไม่มีความช่วยเหลือให้ใช้อีกแล้ว ถ้าไม่แน่ใจในคำตอบ (ประกอบกับไม่มีความช่วยเหลือใดๆ ให้ใช้อีกแล้ว) ผู้เล่นสามารถหยุดเมื่อไหร่ก็ได้เท่าที่อยากจะหยุด และสามารถรับเงินสะสมที่สะสมกลับบ้านไปเลย ถ้าเล่นต่อแล้วตอบถูก ก็ยังคงเล่นต่อและสะสมเงินรางวัลไปเรื่อยๆ แต่ถ้าหากเล่นต่อแล้วตอบผิด Game Over ทันทีแล้วจะถือว่า "สอบตก" โดยการตอบผิดเมื่อผู้แข่งขันเล่นด้วยตัวเองจะได้เงินรางวัลการันตีในข้อที่ 5 นั่นก็คือ 10,000 บาท (ระดับเงินที่สะสมอยู่ถ้าสูงกว่า 10,000 บาทจะถูก drop ลงไปอยู่ที่ 10,000 บาท)(ถ้าตอบผิดโดยที่จำนวนข้อคำถามที่ตอบถูกไม่ถึง 5 ข้อก็จะถือว่ากลับบ้านมือเปล่า (เงินที่สะสมต่ำกว่า 10,000 บาท หายไปกับตาทันที))
ใน ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! รูปแบบการเล่นเปลี่ยนแปลงดังนี้ ผู้เข้าแข่งขันจะมีอิสระในการเลือกคำถาม จากชุดคำถามจำนวน 12 ข้อ ที่จำแนกตามหมวดวิชาต่างๆ โดยอ้างอิงคำตอบจากหนังสือเรียน ซึ่งมีระดับความยากที่เป็นไปตามระดับชั้น ตั้งแต่ ป.1 ถึง ป.6 (ป.1 ถึง ป.6 ระดับชั้นละ 2 ข้อ แต่ในบางคำถามก็ไม่ได้ระบุระดับชั้น เช่น ความรู้ทั่วไป สารานุกรมไทยฯ) ตามที่ทางรายการจัดมาให้ โดยรูปแบบของคำถาม มีทั้งปรนัย อัตนัย แบบคำนวณ และถามว่า เนื้อหาตามโจทย์ที่ให้มา ถูกหรือผิด ซึ่งในคำถามแต่ละข้อ จะมีมูลค่าของเงินรางวัลสูงขึ้นตามลำดับ ตามตารางด้านล่าง จากนั้น ผู้เข้าแข่งขัน จะทำการสุ่ม เพื่อนร่วมชั้นเรียน ซึ่งทางรายการได้คัดเลือกจากนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6 จากทั่วประเทศ ที่สมัครเข้าร่วมรายการ มีจำนวน 6 คน ต่อ 1 รอบการแข่งขัน ซึ่งมีตั้งแต่ นักเรียนในระดับชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6 ชั้นละ 1 คน เพื่อช่วยเหลือผู้เข้าแข่งขัน แต่หลังจากครูอ่านคำถามจบ จะทำการกดปุ่มสุ่มเลือกเพื่อนร่วมชั้นเรียนใหม่ทุกครั้ง ซึ่งอาจจะได้ เพื่อนร่วมชั้นเรียน คนเก่า หรือ ใหม่ ก็ได้
อย่างไรก็ตามขณะเล่นเมื่อไม่มีความช่วยเหลือให้ใช้อีกแล้ว ถ้าไม่แน่ใจในคำตอบ (ประกอบกับไม่มีความช่วยเหลือใดๆ ให้ใช้อีกแล้ว) ผู้เล่นสามารถหยุดเมื่อไหร่ก็ได้เท่าที่อยากจะหยุด (Drop Out) และสามารถรับเงินสะสมที่สะสมกลับบ้านไปเลย ถ้าเล่นต่อแล้วตอบถูก ก็ยังคงเล่นต่อและสะสมเงินรางวัลไปเรื่อยๆ แต่ถ้าหากเล่นต่อแล้วตอบผิด Game Over ทันทีแล้วจะถือว่า "สอบตก" โดยการตอบผิดเมื่อผู้แข่งขันเล่นด้วยตัวเองจะได้เงินรางวัลการันตีในข้อที่ 6 นั่นก็คือ 15,000 บาท (เว้นแต่ตอบผิดเมื่อยังตอบถูกไม่ถึง 6 ข้อ จึงจะถือว่ากลับบ้านมือเปล่า (เงินที่สะสมต่ำกว่า 15,000 บาท ก็จะหายไปกับตาทันที))
ใน ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! (ซีซั่น 2) กติกาจะคล้ายคลึงกับถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ ป.4! โดยมูลค่าของคำถาม 10 ข้อแรก จะเหมือนกัน (ดูได้จากตารางเงินรางวัลของถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ ป.4! เฉพาะ 10 ข้อแรก) และชุดคำถามเป็นแบบเดียวกัน (คือ ป.1 ถึง ป.3 ระดับชั้นละ 2 ข้อ และ ป.4 จำนวน 4 ข้อ) แต่จะยกเว้นในคำถามแจ๊คพอตที่มีมูลค่า 1,000,000 บาท และจะต้องเล่นให้ได้อย่างน้อย 6 ข้อ ถึงจะได้เงินรางวัลการันตีขั้นต่ำในกรณีที่ตอบผิด (นั่นคือ 15,000 บาท) และเด็กนักเรียนจะมี 5 คน แต่ระดับชั้นของแต่ละคนจะแตกต่างกัน โดยจะมี ป.1-3 ชั้นละ 1 คน และ ป.4 มี 2 คน และรูปแบบการเล่นจะต่างกัน คือถ้าเลือกนักเรียนในระดับชั้นใด จะต้องเล่นกับคำถามในระดับชั้นนั้น (เช่น เลือกนักเรียน ป.2 จะต้องเล่นกับคำถามของ ป.2) และเมื่อจะเข้าสู่ข้อต่อไป ผู้เข้าแข่งขันสามารถเปลี่ยนเพื่อนได้ หรือจะใช้เพื่อนคนเดิมก็ได้ แต่นักเรียน 1 คน สามารถช่วยเหลือได้ 2 ข้อเท่านั้น และความช่วยเหลือในซีซั่นนี้จะมี 4 ความช่วยเหลือ ซึ่งมาจากซีซั่นที่แล้ว แต่ตัดความช่วยเหลือ "ดูโพล" ออกไป
ใน ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! (ซีซั่นใหม่) ได้ปรับรูปแบบการเล่นให้เป็นการช่วยเหลือเด็กนักเรียนที่เรียนดีแต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ โดยผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนก็จะต้องคัดเลือกเด็กนักเรียนที่มีคุณสมบัติดังกล่าวมา 1 คน ส่วนกติกาการแข่งขันนั้นจะเหมือนกันซีซั่นที่ 2 ทุกประการ และเมื่อการแข่งขันจบลง ผู้เข้าแข่งขันจะต้องตกลงกันว่าจะแบ่งเงินรางวัลที่ได้มาให้กับเด็กนักเรียนคนนั้นเท่าไร
พิธีกรจะแจ้งหมวดวิชา และระดับชั้นของคำถามรอบสุดท้าย ให้ผู้เข้าแข่งขันเลือกที่จะ "ตอบคำถาม" หรือ "ขอหยุด" หากเลือกจะตอบคำถาม จะไม่สามารถใช้สิทธิ์ขอหยุดในระหว่างตอบคำถามได้ ทั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันต้องตอบคำถามรอบสุดท้ายด้วยตนเอง โดยไม่มีความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมชั้นเรียนทั้ง 5 คนอีก ซึ่งหากตอบผิด (Flunk Out) จะได้รับเงินรางวัลการันตี 10,000 บาท และหากตอบถูกต้อง จะได้รับเงินรางวัลการันตีสูงสุด 500,000 บาท แต่หากขอหยุด (Drop Out) จะได้รับเงินรางวัล 50,000 บาท ภายหลังได้กำหนดกติกาเพิ่มเติมคือ ในคำถามรอบสุดท้าย จะเป็นคำถามแบบอัตนัย ซึ่งถ้าตอบถูกจะได้เงินรางวัลสูงสุด 500,000 บาท แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันไม่มั่นใจ สามารถขอดูตัวเลือกได้ แต่แจ๊คพอตการันตีจะลดลงเหลือ 100,000 บาท ถ้าตอบถูก และกติกานี้ยังได้ใช้ในถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! เพียงแต่ว่าถ้าตอบถูกโดยไม่ขอดูตัวเลือกจะได้เงินรางวัลการันตีสูงสุด 1,000,000 บาท และถ้าตอบผิดจะได้เงินรางวัลการันตี 15,000 บาท
ในขณะเล่นผู้แข่งขันสามารถหยุดการตอบคำถามเมื่อไหร่ก็ได้ถ้าข้อใดไม่แน่ใจ (Drop Out) ผู้แข่งขันก็จะได้รับรับเงินรางวัลที่สะสมจากข้อที่แล้วกลับบ้านไปเลย แต่หากตอบผิดไปแล้ว 1 ครั้ง ความช่วยเหลือ เพื่อนช่วย ก็จะทำงาน หากผู้ช่วยตอบถูก ถือว่ายังเล่นต่อไปและสะสมเงินตามขั้นบันได ในขณะเล่นถ้าผู้แข่งขันเล่นต่อ (ไม่ว่าจะมีผู้ช่วยหรือไม่) แล้วไปตอบผิดกรณีใดกรณีหนึ่งต่อไปนี้ คือ 1. ผู้แข่งขันตอบคำถามผิดรวมครบ 2 ครั้ง (โดยที่ความช่วยเหลือ เพื่อนช่วย ถูกใช้ไปก่อนแล้วตอนที่ตอบผิดไป 1 ครั้งแล้วช่วยสำเร็จ) 2. ใช้ความช่วยเหลือใดๆ แล้วไปตอบผิดไม่ว่าจะเชื่อผู้ช่วย หรือ คำตอบของผู้ช่วยไม่ตรงกับคำตอบที่ถูกต้องที่คุณครูกล่าวไป (ในความช่วยเหลือ "เชื่อเพื่อน" หรือ "เพื่อนช่วย") การกระทำนี้จะถือว่า Game Over ทันทีและจะถือว่า "สอบตก" (Flunk Out)
ในกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันเลือกที่จะ "ขอหยุด" หรือ "สอบตก" (ตอบผิดครบ 2 ครั้ง ไม่ว่าจะตอบผิดเองหรือเพื่อนตอบผิดต่อในความช่วยเหลือ เพื่อนช่วย หรือใช้ความช่วยเหลือแล้วตอบคำถามผิด) ผู้เข้าแข่งขันต้องประกาศต่อหน้ากล้องว่า "พี่มันแย่ พี่แพ้ ป.4" แต่หากขอหยุด หรือสอบตกในคำถามแจ็คพอต คำประกาศหน้ากล้องของผู้เข้าแข่งขัน จะเปลี่ยนไปเป็น "พี่มันแน่ ถึงพี่จะแพ้ ป.4"
ใน ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ เด็ก (ประถม) ! กรณีที่ผู้เข้าแข่งขันเลือกที่จะ "ขอหยุด" หรือ "สอบตก" (ตอบผิดครบ 2 ครั้ง ไม่ว่าจะตอบผิดเอง ใช้ความช่วยเหลือแล้วตอบคำถามผิด หรือสอบซ่อมไม่ผ่าน (ตอบผิดครบ 3 ครั้ง) ) ผู้เข้าแข่งขันต้องประกาศต่อหน้ากล้องว่า "พี่มันแย่ พี่แพ้ เด็กประถม" พร้อมกับลงโทษให้ผู้เข้าแข่งขันคาบไม้บรรทัดที่เขียนว่า "พี่มันแย่ พี่แพ้ เด็กประถม" เอาไว้แล้วถ่ายรูปลงห้องเรียน ซึ่งภายหลังไม่มีการคาบไม้บรรทัดอีกต่อไป
ใน "ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ ป.4!" ผู้เข้าแข่งขันมีสิทธิใช้ความช่วยเหลือ 3 รูปแบบ โดยสามารถใช้ได้เพียงรูปแบบละ 1 ครั้งเท่านั้น (ไม่เหมือนกับเกมเศรษฐี ที่สามารถใช้ได้มากกว่า 1 ตัว) และสามารถใช้ได้ในการแข่งขันรอบแรกเท่านั้น ไม่สามารถใช้กับคำถามในรอบสุดท้ายได้ ซึ่งความช่วยเหลือดังกล่าว ประกอบไปด้วย
หลังจากเปลี่ยนรูปแบบเป็น ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้เด็ก (ประถม) ! ได้มีการเพิ่มความช่วยเหลืออีก 2 รูปแบบ คือ
โดยเมื่อได้ใช้ความช่วยเหลือข้างต้นหมดไปแล้ว (ยกเว้น ดูโพล และ สอบซ่อม) ผู้เข้าแข่งขันจะไม่สามารถขอรับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้อีกต่อไป แต่ทั้ง 5 คน (หรือ 6 คน) จะยังคงตอบคำถามอยู่ที่โต๊ะประจำตัวของพวกเขาต่อไป ผู้เข้าแข่งขันจะต้องตอบคำถามเพียงคนเดียว โดยจะมีสิทธิ์ที่จะ Drop Out หรือ ตอบคำถามข้อนั้นให้ถูกไปเลย
แมกนิจูด
แมกนิจูด หรือ ความส่องสว่าง (magnitude) เป็นมาตราวัดระดับ อาจหมายถึง
โดยทั่วไปการกล่าวถึงระดับความสว่างของดาวฤกษ์ มักหมายถึง "ความส่องสว่างปรากฏ"
ดาราจักรกัมมันต์
บัญญัติ (ศาสนาพุทธ)
บัญญัติ หรือ ที่ในภาษาบาลีเขียนว่า "ปญฺญตฺติ" คือ สิ่งที่จิตคิดค้นขึ้นเองโดยอาศัยปรมัตถธรรมที่เป็นอารมณ์ในวาระจิตก่อนๆ. บัญญัติจึงไม่มีอยู่จริง เพราะไม่ได้ถูกปัจจัยปรุงแต่งขึ้น เป็นได้แค่อารมณ์ของจิตเท่านั้น ไม่มีความสามารถในการเป็นปัจจยุปบัน ไม่สามารถเป็นผลของเหตุได้. บัญญัติจึงไม่มีสังขตลักษณะ คือ ไม่เกิด ไม่ดับ. ตัวอย่างของบัญญัติ เช่น อัตตา, ต้นไม้, กสิณปฏิภาคนิมิต, อนิจจตา (ไม่ใช่อนิจจัง) เป็นต้น.
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาได้แสดงไว้มากมายนับไม่ได้ สาเหตุที่ท่านแสดงไว้มากมายนั้น ก็เพื่อให้ปัญญาเจริญนั่นเอง. ในอภิธัมมัตถสังคหะ นั้นจัดไว้ ๒ หมวด คือ อัตถบัญญัตติ (กสิณปฏิภาคนิมิตเป็นต้น) กับ นามบัญญัตติ (ชื่อว่า "ต้นไม้" เป็นต้น). อนึ่ง นามบัญญัติ ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สัททบัญญัติ.
ลำดับวาระดังนี้: วาระที่เห็นสี เป็นวาระจักขุทวารวิถี ทางปัญจทวาร, วาระต่อเนื่องกันที่คิดถึงสี เป็นวาระอตีตัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงสีโดยไม่จำแนกรายละเอียด เป็นวาระสมูหัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระอัตถัคคหณวิถี ทางมโนทวาร, วาระที่คิดถึงคำเรียกขานของสี หรือของกลุ่มก้อนของสี เป็นวาระนามัคคหณวิถี ทางมโนทวาร. อนึ่งวาระทางมโนทวารทั้งหมดข้างต้น สมัยนี้นิยมเรียกว่า "ตทนุวัตติกะมโนทวาร".
การแปลบาลีที่อธิบายเรื่องบัญญัติ.
การแปลเรื่องบัญญัติมักมีการแปลที่ผิดหลักความเป็นจริงอยู่บ่อยๆ คือ แปลให้บัญญัติกลายเป็นปรมัตถ์ เช่น แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" เป็นต้น ซึ่งเป็นการแปลที่ขัดกับข้อเท็จจริงตามหลักปัฏฐานที่ว่า บัญญัติเป็นได้แค่อารัมมณปัจจัยเท่านั้น บัญญัติไม่สามารถเป็นปัจจยุปบันได้เลย แต่เมื่อแปลให้เกิดความเข้าใจไปว่า บัญญัติสามารถอาศัยปรมัตถ์ได้ ก็จะทำให้บัญญัติกลายเป็นธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่ง (สังขตธรรม) ขึ้นมาทันที ทั้งๆ ความจริงแล้วบัญญัติเป็นปัจจยุปบันไม่ได้ตามหลักปัฏฐาน.
การแปลที่ถูกต้องตรงตามหลักปัฏฐาน จึงควรโยคสภาวะธรรมที่เกี่ยวข้องกันมาใส่ด้วยให้ครบถ้วนตามหลักบาลี เช่น จากที่แปลว่า "บัญญัติอาศัยปรมัตถ์เกิดขึ้น" ก็ควรโยคจิตเข้ามาเป็น "จิตอาศัยปรมัตถ์ รู้บัญญัติ" โดยในคำแปลที่แก้แล้วนั้นมีอธิบายแยกลงไปว่า คำว่า "จิต" นั้น โยคเพิ่มเข้ามาได้เพราะ คำว่า "อาศัยปรมัตถ์" นั้น ต้องการปัจจยุปบันของปรมัตถ์ เมื่อบัญญัติเป็นปัจจยุปบันของปรมัตถ์ไม่ได้ ก็ต้องหาต้นตอของบัญญัติที่เป็นปัจจยุปบันได้แล้วโยคเข้ามาให้ครบตามหลักบาลี, ส่วนคำว่า "รู้" นั้น ก็โยคมาจากความหมายของบัญญัติที่ว่า "ปัญญาปิยตา (อัตถบัญญัติ)" กับ "ปัญญาปนโต (นามบัญญัติ)". คำโยคเหล่านี้ ถ้าคิดไม่ออก ในพระไตรปิฎก อรรถกถา และฏีกาต่างๆ ก็มักจะแสดงไว้ให้อยู่แล้ว แต่ต้องรอบคอบ ดูเรื่องปัจจัยปัจจยุปบัน และกฎไวยากรณ์ต่างๆ ให้ดี เพื่อไม่ให้โยคผิดพลาด.
ไตรลักษณ์ก็เป็นบัญญัติ.
แหล่งข้อมูลที่กล่าวว่าไตรลักษณ์เป็นบัญญัติ.
สำหรับแหล่งข้อมูลในคัมภีร์ที่กล่าวถึงไตรลักษณ์นัยที่เป็นบัญญัติ เท่าที่ค้นพบมีดังนี้ :-
หน่วยมูลฐาน
ดาราจักรชนิดดาวกระจาย
ดาราจักรชนิดดาวกระจาย  คือดาราจักรที่อยู่ในกระบวนการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ในอัตราสูงเป็นพิเศษ เมื่อเปรียบเทียบกับอัตราการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ที่พบในดาราจักรทั่วไป บ่อยครั้งที่มักตรวจพบดาราจักรที่ก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่อย่างมหาศาลภายหลังการปะทะกันระหว่างดาราจักรสองแห่ง อัตราการเกิดดาวฤกษ์นี้มีมากขนาดที่ว่า หากคงอัตราเดิมต่อไป แก๊สที่มีอยู่ในดาราจักรจะถูกใช้หมดไปในเวลาอันสั้นกว่าอายุเฉลี่ยของดาราจักรอย่างมาก เหตุนี้การเกิดปฏิกิริยาดาวกระจายจำนวนมากจึงเป็นภาวะชั่วคราวเท่านั้น ดาราจักรชนิดดาวกระจายที่มีชื่อเสียงได้แก่ ดาราจักร M82 ดาราจักร NGC 4038/NGC 4039 (ดาราจักรแอนเทนนา) และดาราจักร IC 10 เป็นต้น
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ  คือหน่วยที่เกิดจากการรวมกันของหน่วยฐานเอสไอโดยการคูณหรือหาร เพื่อใช้ในเรื่องการวัดและการแสดงปริมาณต่างๆ ซึ่งหน่วยอนุพันธ์สามารถมีได้มากมายไม่จำกัด เนื่องจากปริมาณต่างๆในโลกนี้ที่คนเราอยากรู้ก็ไม่สามารถจำกัดได้ เพียงแต่เลือกหน่วยพื้นฐานมาประกอบเข้าด้วยกันให้ถูกต้อง
หน่วยประกอบของหน่วยเอสไอ.
ก่อนหน้าปีพ.ศ. 2538 ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศเคยจัดหน่วยเรเดียนและสเตอเรเดียน ไว้เป็นหน่วยประกอบของหน่วยเอสไอ  แต่ได้ถูกยกเลิกไปภายหลังและถูกรวมเข้ากับหน่วยอนุพัทธ์เป็นหน่วยที่ไม่มีไดเมนชัน ซึ่งเมื่อลดรูปอย่างต่ำดูแล้วพบว่าไม่มีหน่วยฐานมาเกี่ยวข้อง
หน่วยอนุพันธ์ที่มีชื่อเฉพาะ.
หน่วยฐานสามารถรวมกันเป็นหน่วยอนุพัทธ์ได้เพื่อใช้วัดและการแสดงปริมาณอื่นๆ นอกเหนือจากปริมาณฐาน นอกจากหน่วยเรเดียนและสตีเรเดียนแล้ว ยังมีหน่วยอื่นๆ ที่มีชื่อหน่วยเฉพาะซึ่งส่วนมากเกิดจากนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบ
สำหรับหน่วยอื่นๆ เช่นลิตร ไม่ใช่หน่วยเอสไอโดยตรง แต่เป็นหน่วยที่ยอมรับให้ใช้กับระบบเอสไอ
พระภรตมุนี
พระภรตมุนี (อักษรเทวนาครี: भरत मुनि) เป็นมหาฤๅษี (มหรรษี) ที่กล่าวถึงว่าเป็นผู้แต่งตำรา"นาฏยศาสตร์" ผลงานนี้ครอบคลุมถึงละครและการแสดงแบบอินเดียโบราณ โดยเฉพาะละครอินเดียคลาสสิก ภรตมุนีถือเป็นบิดาแห่งรูปศิลปะอินเดีย มีบันทึกว่าตำรานี้เขียนขึ้นในช่วง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 200 แต่การประมาณไกลสุดอยู่ที่ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 500
ผู้แต่งตำราฟ้อนรำมีชีวิตในช่วงศตวรรษที่ 4 - ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เป็นครูนาฏศิลปะผู้รวบรวมท่ารำ (กรณะ) ของพระศิวะ ทั้ง 108 ท่า พระภรตมุนีผู้รจนาคัมภีร์นาฏยศาสตร์ เป็นประโยชน์แก่การศึกษาการฟ้อนรำในอินเดียและประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์
กลุ่มท้องถิ่น
กลุ่มท้องถิ่น  เป็นกลุ่มของดาราจักรซึ่งมีดาราจักรทางช้างเผือกของเราเป็นสมาชิกอยู่ ประกอบด้วยดาราจักรมากกว่า 54 แห่ง มีจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงอยู่ระหว่างทางช้างเผือกกับดาราจักรแอนโดรเมดา กลุ่มท้องถิ่นกินเนื้อที่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 10 ล้านปีแสง และมีรูปร่างเหมือนดัมเบลล์ ประมาณการว่ากลุ่มท้องถิ่นมีมวลรวมประมาณ (1.29 ± 0.14) เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และเป็นสมาชิกหนึ่งอยู่ใน กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว (หรือเรียกว่าเป็น กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น) ด้วย
สมาชิกที่มีมวลมากที่สุดสองแห่งในกลุ่มท้องถิ่น คือ ดาราจักรทางช้างเผือก และ ดาราจักรแอนโดรเมดา ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานทั้งสองแห่งนี้มีดาราจักรบริวารโคจรอยู่โดยรอบเป็นระบบดาราจักร ดังนี้
ส่วนดาราจักรไทรแองกูลัม ซึ่งเป็นดาราจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสาม และเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยปกติเพียงแห่งเดียวในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น อาจเป็นดาราจักรคู่กับดาราจักรแอนโดรเมดา หรืออาจไม่ใช่ก็ได้ แต่อย่างน้อยมีความเป็นไปได้ว่า มันมีดาราจักรกลุ่มดาวปลาเป็นดาราจักรบริวาร นอกจากนี้ยังมีดาราจักรสมาชิกอื่น ๆ ของกลุ่มดาราจักรท้องถิ่นอีก ที่ถูกดึงดูดอยู่กับดาราจักรขนาดใหญ่ทั้งสามดังกล่าวข้างต้น ได้แก่ ดาราจักร IC1613 ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต A ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกทูแคน ดาราจักรแคระกลุ่มดาวซีตัส ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวม้าบิน ดาราจักร WLM ดาราจักรแคระกลุ่มดาวหม้อน้ำ ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวคนยิงธนู
กลุ่มดาวค้างคาว
บริษัท อาร์ทีเอ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)
สเวน โกรัน-อีริคส์สัน
การแก้ปัญหายิวครั้งสุดท้าย
การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย หรือ มาตรการสุดท้าย ( ; ) เป็นแผนนาซีสำหรับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์หรือการกำจัดชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง "มาตรการสุดท้ายของปัญหาชาวยิว" เป็นชื่อรหัสนามอย่างเป็นทางสำหรับการสังหารชาวยิวทั้งหมดในการบรรลุถึง ซึ่งไม่ได้จำกัดอยู่ที่ทวีปยุโรป นโยบายนี้เป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยเจตนาและอย่างเป็นระบบ ได้มีการเริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันเป็นการกำหนดในขั้นตอนและข้อตกลงทางภูมิศาสตร์-การเมืองโดยผู้นำนาซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ที่การประชุมที่วันเซที่ถูกจัดขึ้นใกล้กับกรุงเบอร์ลิน และถึงจุดสูงสุดของฮอโลคอสต์ ซึ่งได้แสดงให้เห็นถึงการสังหารชาวยิวเชื้อสายโปล 90% และสองในสามของประชากรชาวยิวในยุโรป
ลักษณะและระยะเวลาของการตัดสินใจที่นำไปสู่มาตรการสุดท้ายเป็นประเด็นที่ได้รับการศึกษาวิจัยและถกเถียงกันอย่างเข้มข้นของฮอโลคอสต์ โครงการที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วง 25 เดือนแรกของสงครามที่นำไปสู่ความพยายาม "การสังหารครั้งสุดท้ายต่อชาวยิวในอำนาจของเยอรมัน" นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ได้เห็นด้วย นักเขียน Christopher Browning ว่ามาตรการสุดท้ายไม่สามารถนำมาประกอบกับการตัดสินใจครั้งเดียวที่ทำขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง "เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ากระบวนการตัดสินใจเป็นเวลานานและเพิ่มขึ้น" ในปี ค.ศ. 1940 หลังฝรั่งเศสถูกยึดครอง อาด็อล์ฟ ไอช์มันได้คิดค้นแผนมาดากัสการ์เพื่อโยกย้ายประชากรชาวยิวในยุโรปไปยังอาณานิคมฝรั่งเศส แต่แผนดังกล่าวถูกละเลยด้วยเหตุผลทางด้านโลจิสติกส์ ส่วนใหญ่มาจากการปิดล้อมทางทะเล&lt;ref name="CRB/Path"&gt;&lt;/ref&gt; นอกจากนี้ยังได้มีแผนเบื้องต้นเพื่อเนรเทศชาวยิวไปยังปาเลสไตน์และไซบีเรีย ในปี ค.ศ. 1941 นักเขียน Raul Hilberg ในช่วงแรกของการสังหารหมู่ หน่วยสังหารเคลื่อนที่ได้เริ่มแสวงหาเหยื่อข้ามดินแดนตะวันออกที่ถูกยึดครอง ในขั้นตอนที่สอง ได้เริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน เหยื่อชาวยิวที่ถูกรวบรวมจะถูกส่งโดยรถไฟมรณะเพื่อไปยังค่ายมรณะที่ถูกสร้างขึ้น เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างเป็นระบบของมาตรการสุดท้าย
มาตราการสุดท้าย
ดยุกแห่งยอร์ก