pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การบาดเจ็บหรือความผิดปกติของเส้นประสาทเฟเชียลทำให้เกิดอัมพาตใบหน้าครึ่งซีกเฉียบพลัน (acute facial nerve paralysis) มีอาการอ่อนแรงของใบหน้าซีกหนึ่งด้านเดียวกับเส้นประสาทที่เป็นโรค อัมพาตเบลล์ (Bell's palsy) เป็นอัมพาตใบหน้าครึ่งซีกเฉียบพลันชนิดหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นได้เอง เกิดจากปมประสาทของเส้นประสาทสมองอักเสบ มักเป็นผลตามมาหลังจากการติดเชื้อไวรัสหรือเป็นผลจากโรคไลม์ (Lyme disease) อัมพาตเบลล์ยังอาจเป็นผลข้างเคียงจากการฉีดยาชาเฉพาะส่วนในทางทันตกรรมผิดตำแหน่ง อัมพาตใบหน้าครึ่งซีกมีอาการใบหน้าเบี้ยวครึ่งซีกซึ่งแสดงอาการคล้ายกับโรคหลอดเลือดสมองได้ แต่อัมพาตชนิดนี้อาการดีขึ้นได้ด้วยยา
การทดสอบเส้นประสาทเฟเชียล.
เนื่องจากเส้นประสาทเฟเชียลทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อแสดงสีหน้าใต้อำนาจจิตใจ ดังนั้นการทดสอบเส้นประสาทเฟเชียลทำโดยการให้ผู้ถูกทดสอบยักคิ้ว ยิ้มยิงฟัน ขมวดคิ้ว หลับตาสนิท (หากผู้ถูกทดสอบทำไม่ได้ จะเรียกว่า ตาหลับไม่มิด (lagophthalmos)) ทำปากจู๋ ทำแก้มป่อง หากปกติจะต้องสมมาตรทั้งสองซีก
หากมีอัมพาตใบหน้าครึ่งซีกชนิดเซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน (upper motor neuron lesion) ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติเฉพาะกล้ามเนื้อใบหน้าส่วนล่างด้านตรงข้ามกับรอยโรค เนื่องจากกล้ามเนื้อใบหน้าส่วนบน (ได้แก่กล้ามเนื้อฟรอนทาลิสและกล้ามเนื้อหลับตา) ถูกเลี้ยงด้วยใยเส้นประสาทเฟเชียลทั้งสองข้าง ในขณะที่อัมพาตใบหน้าครึ่งซีกชนิดเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (lower motor neuron lesion) จะมีอาการอ่อนแรงทั้งใบหน้าส่วนบนและส่วนล่างด้านเดียวกันกับรอยโรค
การทดสอบการรับรสชาติทำโดยการป้ายสารละลายที่มีรสชาติที่บริเวณด้านหน้า 2/3 ของลิ้น หรือใช้การกระตุ้นด้วยขั้วไฟฟ้า
รีเฟล็กซ์กระจกตา (Corneal reflex) เป็นการทดสอบการทำงานของเส้นประสาทสมองเส้นที่ 5 และ 7 โดยใยประสาทนำเข้านั้นคือใยประสาทรับความรู้สึกทั่วไปของเส้นประสาทไทรเจมินัล ส่วนใยประสาทขาออกคือเส้นประสาทเฟเชียล เมื่อมีการกระตุ้นบริเวณกระจกตาข้างหนึ่งโดยสิ่งแปลกปลอมหรือการสัมผัสจะทำให้มีการกะพริบตาทั้งสองข้างพร้อมกัน กลไกนี้เกิดจากการเส้นประสาทเฟเชียลควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อแสดงสีหน้ามัดหนึ่ง ชื่อว่ากล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi) ทำหน้าที่กะพริบตา
เส้นประสาทสมองเส้นที่ 7
พระองค์เจ้าแม้นเขียน
เส้นประสาทตา
จักษุประสาท, ประสาทตา, ประสาทการเห็น หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 2  เป็นเส้นประสาทที่ทำหน้าที่รับภาพจากจอตาที่ดวงตา เพื่อไปแปลผลที่สมอง
เส้นประสาทสมองเส้นที่ 2
เทศบาลเมืองอุทัยธานี
เทศบาลเมืองอุทัยธานี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งและแห่งเดียวในจังหวัดอุทัยธานี เป็นเมืองศูนย์กลางและเป็นที่ตั้งของศาลากลางของจังหวัด ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสะแกกรังและอยู่ติดเขาสะแกกรัง เขตเทศบาลมีพื้นที่ 8.2 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุทัยใหม่ทั้งตำบล อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทาง 222 กิโลเมตร และแยกเข้ามาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333 ระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตร รวมเป็นระยะทาง 238 กิโลเมตร
เมืองอุทัยธานีตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสะแกกรัง อยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่างหรือภาคกลางตอนบน ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในพื้นที่ต่อเนื่องกันมานับตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จวบจนในสมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อของเมืองอุทัยธานีก็ยังคงปรากฏอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์ในฐานะเมืองหน้าด่านในการสกัดกั้นกองทัพพม่า (แต่เดิมนั้นเมืองตั้งอยู่ในเขตอำเภอหนองฉางในปัจจุบัน) ต่อมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้พระยาอุดมไปครองเมืองอุทัยธานี จึงมีการสร้างบ้านเมืองขึ้นใหม่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรังเพราะเป็นถิ่นที่อุดมสมบูรณ์ มีชื่อเรียกว่าบ้านสะแกกรัง ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่บ้านสะแกกรังจึงขยายตัวใหญ่ขึ้น และมีความเจริญรุ่งเรืองจนกลายเป็นเมืองใหญ่ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2453 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บ้านสะแกกรังจึงถูกยกให้ขึ้นเป็นเมืองอุทัยธานี เริ่มแรกนั้นเมืองอุทัยธานีมีการปกครองแบบสุขาภิบาล จนกระทั่งในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลอุทัยธานีจึงถูกยกฐานะให้เป็น “เทศบาลเมืองอุทัยธานี” จนถึงปัจจุบัน
เทศบาลเมืองอุทัยธานีเป็นเทศบาลขนาดกลาง ได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลเมืองอุทัยธานี ขึ้นเป็นเทศบาลเมืองอุทัยธานี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเทศบาลเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี พุทธศักราช 2478 เดิมมีพื้นที่ 2.8 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานี เป็นพื้นที่ 8.2 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2512
เทศบาลเมืองอุทัยธานี ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลอุทัยใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี มีจำนวนพื้นที่ 8.2 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่สูงคือเขาสะแกกรังและแม่น้ำ คือ แม่น้ำสะแกกรัง เทศบาลเมืองอุทัยธานีมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลใกล้เคียง ดังนี้
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองอุทัยธานี มีดังนี้
ลำเส้นใยประสาทตา
ลำเส้นใยประสาทตา  เป็นส่วนหนึ่งของระบบการมองเห็นที่อยู่ภายในสมอง ซึ่งเป็นลำเส้นใยประสาทที่ต่อเนื่องจากเส้นประสาทตา (optic nerve) โดยเริ่มจากส่วนไขว้ประสาทตา (optic chiasm) (ที่ซึ่งข้อมูลภาพจากครึ่งลานสายตาของตาหนึ่งข้ามไปอีกข้างหนึ่ง และภาพจากอีกครึ่งลานสายตาทอดมายังสมองข้างเดียวกัน) ไปยังแลเทอรัล เจนิคูเลต นิวเคลียส (lateral geniculate nucleus)
การส่งข้อมูลภาพ.
ความสัมพันธ์ระหว่างใยประสาทจากเรตินาและลำเส้นใยประสาทตาเป็นดังนี้
รอยโรคที่เกิดที่ลำเส้นใยประสาทตาข้างซ้ายจะทำให้เกิดตาบอดครึ่งซีกซ้าย (right-sided homonomous hemianopsia)
อานิสงค์
เส้นประสาทกล้ามเนื้อตา
เส้นประสาทกล้ามเนื้อตา หรือ เส้นประสาทสมองเส้นที่ 3  เป็นเส้นประสาทสมองเส้นหนึ่งจากจำนวนทั้งหมด 12 คู่ ทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของตา การหรี่ม่านตา และช่วยในการลืมตา (นอกจากนี้ยังมีเส้นประสาทสมองเส้นที่ 4 และ 6 ที่มีส่วนในการควบคุมการเคลื่อนไหวของตา)
กล้ามเนื้อตา.
4 ใน 6 ควบคุมโดยเส้นประสาทสมองคู่ที่ 3 คือ เส้นประสาทออกคูโลมอเตอร์
เส้นประสาทสมองคู่ที่ 3 ยังควบคุมกล้ามเนื้อ ลีเวเตอร์ พาลพีบรี ซูพีเรียริส ทำหน้าที่ยกเปลือกตาด้านบนขึ้นขณะที่กล้ามเนื้อลูกนัยน์ตาทำงาน สำหรับการปิดเปลือกตา ควบคุมโดยเส้นประสาทสมองคู่ที่ 7 เส้นประสาทเฟเชียล โดยการหดตัวของกล้ามเนื้อออร์บิคูลาร์ รอบดวงตา
การควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อตา ปกติแล้วจะเป็นไปด้วยความแม่นยำและกระตุ้นให้กล้ามเนื้อตาหลายๆมัดทำงานประสานงานกันอย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยในการยึดตรึงตำแหน่งที่สนใจมอง
Oculomotor nerve
เส้นประสาทสมองเส้นที่ 3
โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์
โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าด่างคลี เป็นสารประกอบไฮดรอกไซด์ของโพแทสเซียม มีสูตรโมเลกุลว่า KOH
เทพปกรณัม
ปุราณะ
ปุราณะ (, purāṇa, เก่าแก่, โบราณ) และหมายความถึงวรรณคดีอินเดียที่ครอบคลุมเนื้อหาจำนวนมาก โดยเฉพาะตำนานต่างๆและตำนานพื้นถิ่นอื่นๆ คัมภีร์ปุราณะในแต่ละเรื่องนั้นว่ามีความซับซ้อนเชิงสัญลักษณ์ในหลากหลาย คัมภีร์ปุราณะเขียนด้วยภาษาสันสกฤตเป็นส่วนใหญ่ ตามมาด้วยภาษาทมิฬ และภาษาท้องถิ่นอินเดียอื่นๆ ซึ่งบทประพันธ์เหล่านี้มักจะได้รับการตั้งชื่อตามเทพเจ้าในศาสนาฮินดูที่สำคัญๆ เช่น วิษณุ ศิวะ พรหมา และศักติ วรรณกรรมประเภทปุรณะนั้นไม่ได้มีเพียงเฉพาะที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนาฮินดูเท่านั้น หากแต่ปรากฏมีในศาสนาเชน เช่นเดียวกัน
ในอีกมุมหนึ่ง คัมภีร์ปุราณะก็เปรียบเสมือนสารานุกรม เนื่องจากได้รวบรวมองค์ความรู้ต่างๆไว้  อาทิ ทฤษฎีการกำเนิดจักรวาล จักรวาลวิทยา วงศาวิทยาของเทพเจ้าต่าง รวมทั้งกษัตริย์และวีรบุรุษต่างๆ ฤๅษีและมหาฤๅษี สัตว์ในเทวตำนาน นิทานปรัมปรา การจาริกแสวงบุญ วิหารต่างๆ การแพทย์ ดาราศาสตร์ ไวยากรณ์ แร่วิทยา เทววิทยา และปรัชญา ซึ่งเนื้อหาในคัมภีร์ปุราณะไม่ได้เรียบเรียงอย่างเป็นหมวดหมู่ หากแต่รวบรวมหลากหลายเรื่องราวเข้าไว้ในคัมภีร์ปุราณะหนึ่งๆ สำหรับหลักฐานของผู้ประพันธ์คัมภีร์ปุราณะนั้นไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน    เพราะสันนิษฐานว่าเกิดจากการประพันธ์ของผู้แต่งหลายๆคนในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา  ในขณะที่คัมภีร์ปุราณะในศาสนาเชนนั้นสามารถระบุช่วงเวลาของการประพันธ์และทราบผู้ประพันธ์
คัมภีร์ปุราณะในศาสนาฮินดูนั้น ถือว่าเป็นสมฤติ คัมภีร์ปุราณะฉบับที่เก่าแก่ที่สุดสันนิษฐานว่าเขียนในช่วงศตวรรษที่3-10 ประกอบด้วย คัมภีร์มหาปุราณะ 1 ฉบับ คัมภีร์มุกขยะ ปุราณะ 17 ฉบับ คัมภีร์อุปะ ปุราณะ 18 ฉบับ รวมทั้งสิ้นมากกว่า 400,000 โศลก แต่อย่างไรก็ตามใน ฉันโทคยะ อุปนิษัท ก็ได้นิยามคัมภีร์ปุราณะว่าเป็นพระเวทที่ 5
เนื้อหาในปุราณะมักจะเน้นเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งโดยเฉพาะ เด่นด้วยแนวคิดเชิงศาสนาและปรัชญา ดำเนินเรื่องให้มีบุคคล (มักจะเป็นฤษี) เป็นผู้เล่าเรื่องให้อีกคนหนึ่งฟัง
คัมภีร์ปุราณะแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ มหาปุราณะ และอุปปุราณะ
กำเนิด
กล่าวกันว่า ฤษีวยาสะ ผู้เล่าเรื่องมหาภารตะ เป็นผู้รวบรวมคัมภีร์ปุราณะ โดยมอบปุราณะสัมหิตาให้แก่ โลมะหรศนะ หลังจากนั้นโลมะหรศนะได้มอบปุราณะสัมหิตาให้แก่ศิษย์ของตนในแต่ละส่วน โดยที่ศิษย์สามคนได้รวบรวมไว้เป็นสัมหิตาของแต่ละคน เรียกว่า มูละสัมหิตา เมื่อนับรวมกับปุราณะสัมหิตาของโลมะหรศนะแล้ว จะนับได้เป็น คัมภีร์ปุราณะ 18 ฉบับ
คัมภีร์ปุราณะได้เหลือรอดจนมาถึงปัจจุบันด้วยสองปัจจัย นั่นคือ วัฒนธรรมของพราหมณ์กับวัฒนธรรมของกษัตริย์ การรวบรวมคัมภีร์ปุราณะครั้งที่2 เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 2-4 ภายใต้การปกครองของราชวงศ์คุปตะ และพบว่าคัมภีร์ปุราณะก็ได้พัฒนาไปอีก500-1,000 ปี และถูกเก็บรักษาโดยพราหมณ์ นอกจากนี้นักวิชาการตะวันตกยังมีความเห็นว่าปุราณะอาจถูกส่งต่อกันมาทางมุขปาฐะก่อนที่จะมีการจาร หรือการเขียนบันทึก
ประเภทของคัมภีร์ปุราณะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
1.     มหาปุราณะ
คัมภีร์มหาปุราณะประกอบด้วย18 ฉบับ แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ฉบับ ได้แก่
ในขณะเดียวกัน คัมภีร์มหาปุราณะสามารถแบ่งแยกประเภทตามเทพเจ้าต่างๆ เนื่องจากในคัมภีร์มหาปุราณะทั้ง 18 คัมภีร์นี้จะมีเนื้อหาที่คละกัน ได้แก่
1.         พรหมเทพ         ปรากฏใน พฺรหฺม ปุราณะ และ ปทฺม ปุราณะ
2.         สุริยเทพ             ปรากฏใน พฺรหฺมไววรฺต ปุราณะ
3.         อัคนีเทพ            ปรากฏใน อคฺนิ ปุราณะ
4.         ไศวเทพ             ปรากฏใน ศิวะ ปุราณะ, ลิงฺค ปุราณะ, สกันทะ ปุราณะ, วราหะ ปุราณะ,วามนะ ปุราณะ, กูรฺม ปุราณะ, มารกณฺเฑยะ ปุราณะ และ พฺรหฺมาณฺฑ ปุราณะ
5.         ไวศณพเทพ       ปรากฏใน วิษฺณุ ปุราณะ, ภควตะ ปุราณะ, นารท ปุราณะ, ครุฑะ ปุราณะ, วายุ ปุราณะ, วราหะ ปุราณะ และ มสฺย ปุราณะ เป็นต้น
ในส่วนของคัมภีร์ ปทฺม ปุราณะ (ในบทอุตตรกันท์) คัมภีร์มหาปุราณะที่ระบุถึงไตรคุณะ ได้แก่ สัตวะ, รชะ และ ตมัส นั้น สามารถพบเจอได้ในคัมภีร์มหาปุราณะได้อีก ดังนี้
1.         สัตวะ          ปรากฏใน วิษฺณุ ปุราณะ, ภควตะ ปุราณะ, นารท ปุราณะ, ครุฑะ ปุราณะ, ปทฺม ปุราณะ และ วราหะ ปุราณะ,
2.         รชะ ปรากฏใน พฺรหฺมาณฺฑ ปุราณะ, พฺรหฺมไววรฺต ปุราณะ มารกณฺเฑยะ ปุราณะ,วามนะ ปุราณะ, และ พฺรหฺม ปุราณะ เป็นต้น
3.         ตมัส           ปรากฏใน ศิวะ ปุราณะ, ลิงฺค ปุราณะ,มสฺย ปุราณะ, กูรฺม ปุราณะ, สกันทะ ปุราณะ และ อคฺนิ ปุราณะ
2.     อุปปุราณะ
ความแตกต่างระหว่างมหาปุราณะกับอุปปุราณะ คือ คัมภีร์อุปปุราณะเป็นที่รู้จักน้อยกว่า คัมภีร์อุปปุราณะประกอบด้วย 18 คัมภีร์ ได้แก่
ในคัมภีร์อุปปุราณะ สามารถแบ่งประเภทตามการกล่าวอ้างถึงเทพต่างๆได้เช่นกัน อาทิ คเณศ ปุราณะ และ มุดกละ ปุราณะ จะกล่าวถึงพระคเณศ และ เทวีภควตา ปุราณะ เมื่อรวมกับบท เทวี มหาตมยา ในมารกณฺเฑยะ ปุราณะ จะเรียกว่า มหาภควตา ปุราณะ หรือ เทวี ปุราณะ
คัมภีร์ปุราณอื่นๆที่ไม่ได้ถูกจัดประเภทในมหาปุราณะและอุปปุราณะ
1.         สถาละ ปุราณะ
เป็นคัมภีร์ปุราณะที่เล่าเรื่องราวของโบสถ์และวิหารของพระศิวะในวัฒนธรรมทมิฬเป็นหลัก ประพันธ์ขึ้นโดยชนชาวพื้นเมือง โดยที่แต่ละวิหารของพระศิวะจะมีคัมภีร์ปุราณะของตนเอง ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในวรรณกรรมทมิฬ บางฉบับพบว่ามีอยู่ในเนื้อหาของมหาปุราณะและอุปปุราณะโดยใช้ภาษาสันสกฤตเป็นหลัก
ลักษณะของคัมภีร์ปุราณะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
ในคัมภีร์ปุราณะต่างๆ อาทิ มสฺย ปุราณะ ระบุว่า ลักษณะของคัมภีร์ปุราณะจะต้องประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ หรือ ปัญจลักษณะ ได้แก่
1.         สรฺค                  การกำเนิดโลกและสรรพสิ่ง
2.         ปรฺติสรฺค            การทำลายล้างโลกและสรรพสิ่ง รวมทั้งการกำเนิดใหม่
3.         วํศ                    วงศ์ของฤษี เทพ  และกษัตริย์ทั้งหลาย
4.         มนฺวนฺตฺร           วัฏจักรของจักรวาล เรื่องราวของดลกครั้นเมื่อพระมนุปกครอง
5.         วํศานุจริต          ตำนานต่างๆที่เกิดขึ้นในช่วงกษัตริย์ต่างๆ
แต่อย่างไรก็ตาม ในคัมภีร์ปุราณะบางฉบับ เช่น ภควตะ ปุราณะ ได้เพิ่มลักษณะของคัมภีร์ปุราณะอีก 5 ประการ ได้แก่
1.         อุทยะ                ผลของกรรมที่เกี่ยวเนื่องกันระหว่างเทพ ฤๅษี กษัตริย์ และสรรพสิ่งต่างๆ
2.         อิศนุกถา           นิทานต่างๆเกี่ยวกับเทพ
3.         นิโรธะ               บทสรุป การจบสิ้น
4.         มุกติ                 โมกษะ การหลุดพ้นทางจิตวิญญาณ
5.         อศรยะ              การพำนัก
2. คัมภีร์ปุราณะในศาสนาเชน
คัมภีร์ปุราณะในศาสนาเชนก็ไม่ต่างจากคัมภีร์ปุราณะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูในแง่ความเป็นตัวบทที่รวมรวมองค์ความรู้ความเชื่อในศาสนาจำนวนมาก หากแต่ในศาสนาเชนไม่ได้ยึดถือว่าคัมภีร์ปุราณะเป็นวรรณกรรมเนื่องในศาสนา หรือ อาคม หากแต่มีสถานะเป็น อนุโยคะ หรือ อรรถกถาเพื่ออธิบายเพิ่มเติม
คัมภีร์ปุราณะในศาสนาเชน มิได้เป็นวรรณกรรมที่ถูดจดจารเป็นลายลักษณ์อักษรตั้งแต่ต้น หากแต่ถูกจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในภายหลังโดยแบ่งไปตามหัวข้อเรื่อง
https://en.wikipedia.org/wiki/Puranas
สถิตย์ ไชยปัญญา. (2563). ประวัติวรรณคดีสันสกฤต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมเด็จเจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์
สมเด็จเจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี
สมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
สมเด็จเจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา
เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี
ตำนานคธูลู
ตำนานคธูลู  เป็นตำนานสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นจักรวาลร่วมของงานประพันธ์ซึ่งริเริ่มโดย เอช. พี. เลิฟคราฟท์ นักประพันธ์ ออกัสต์ เดอเลธ เป็นผู้เริ่มใช้ศัพท์นี้โดยตั้งตามคธูลู ตำนานคธูลูไม่ใช่ซีรีส์เดียว แต่รวมถึงงานประพันธ์ทุกรูปแบบที่ใช้รูปแบบ ตัวละคร ฉาก และ เนื้อหาซึ่งมีรูปแบบเดียวกัน ซึ่งงานประพันธ์เหล่านี้ ได้สร้างตำนานซึ่งนักประพันธ์ในแนวเลิฟคราฟท์ใช้ประกอบงานเขียนจนถึงปัจจุบัน และขยายจักรวาลสมมุตินี้ออกไปจนพ้นแนวคิดเดิมของเลิฟคราฟท์
โรเบิร์ต แม็คแนร์ ไพรซ์ ได้แบ่งพัฒนาการของตำนานคธูลูออกเป็นสองช่วงสำคัญ คือช่วงแรกที่เลิฟคราฟท์ยังมีชีวิตอยู่ และ ช่วงที่สองซึ่งออกัสต์ เดอเลธได้จัดระเบียบและขยายขอบเขตออกไปหลังจากที่เลิฟคราฟท์เสียชีวิต
เลิฟคราฟท์ได้หยิบยืมแนวคิดมาจากนักประพันธ์ซึ่งเขาชื่นชอบ เช่น ฮัสเทอร์ ซึ่งเป็นเทพผู้ดีงามในงานประพันธ์ของแอมโบรส เบียร์ซ แต่ถูกเขียนถึงให้ชั่วร้ายขึ้นในงานประพันธ์ของโรเบิร์ต วิลเลียม แคมเบอร์ ก่อนที่เลิฟคราฟท์จะเขียนถึงตามความคิดของตนเอง
ในชีวิตช่วงหลังของเลิฟคราฟท์ จึงได้มีการหยิบยืมสิ่งที่ปรากฏในงานประพันธ์ของนักเขียนกลุ่มเดียวกับเลิฟคราฟท์อย่างมากมาย เลิฟคราฟท์เห็นว่านักประพันธ์แต่ละคนล้วนแต่มีกลุ่มเรื่องของตนเอง และสิ่งที่ปรากฏในงานประพันธ์ของกลุ่มหนึ่งก็ไม่จำเป็นจะต้องเกี่ยวข้องกับอีกกลุ่มหนึ่งเพียงเพราะนักประพันธ์เขียนถึง เช่น คลาก แอชตัน สมิธ ได้เขียนถึงคธูลูในเรื่องชุดไฮเปอร์โบเรียนก็ไม่ได้หมายความว่าคธูลูเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องในกลุ่มไฮเปอร์โบเรียน
สิ่งที่ปรากฏในเรื่องของนักประพันธ์ในกลุ่มเลิฟคราฟท์มักไม่ปรากฏตัวในงานประพันธ์ของผู้อื่นโดยตรง แต่จะกล่าวถึงผ่านตำราต่าง ๆ ในเรื่อง เช่น ในเรื่อง The Children of the Night โรเบิร์ต เออวิน โฮวาร์ด ให้ตัวละครอ่านนีโครโนมิคอน ซึ่งเคยกล่าวถึงในงานของเลิฟคราฟท์ ในขณะที่เรื่อง Out of the Aeons และ The Shadow Out of Time ของเลิฟคราฟท์เองก็กล่าวถึง Unaussprechlichen Kulten จากเรื่องของโฮวาร์ดเช่นกัน
เดวิด อี ชูลทซ์ระบุว่า เลิฟคราฟท์เองตั้งใจจะให้ตำนานเป็นเพียงฉากหลังที่มีไว้ประกอบงานประพันธ์เท่านั้น ไม่ใช่จุดสำคัญของเรื่อง แท้จริงแล้ว สิ่งสำคัญในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ก็คือเมืองอาร์คัม ไม่ใช่คธูลู. แต่เป็นออกัสต์ เดอเลธที่เข้าใจว่าเลิฟคราฟท์ต้องการให้นักประพันธ์เขียนถึงตำนานนี้มากกว่าจะใช้ประกอบงานประพันธ์
พัฒนาการระยะที่สองของตำนานคธูลูเริ่มโดยนักประพันธ์ ออกัสต์ เดอเลธ ซึ่งได้เชื่อมโยงธาตุทั้งสี่เข้ากับเทพในตำนานคธูลู เดอเลธยังเป็นผู้เชื่อมโยงเรื่องของเลิฟคราฟท์ ซึ่งเดิมทีสามารถแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่ม คือเรื่องแฟนตาซีในแบบฉบับของลอร์ดดุนซานี เรื่องชุดเมืองอาร์คัม และเรื่องเกี่ยวกับจักรวาลของคธูลูเข้าเป็นหนึ่งเดียว เดอเลธยังนับว่าทุก ๆ เรื่องที่กล่าวถึงสิ่งที่มาจากตำนานคธูลูล้วนเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องชุดตำนานคธูลู ในขณะที่เลิฟคราฟท์เพียงแต่กล่าวถึงหนังสือ Book of Eibon จากงานประพันธ์ของคลาก แอชตัน สมิธเท่านั้น เดอเลธกลับดึงอุบโบ ซาธลาจากงานของสมิธมาใช้โดยตรง ซึ่งการจัดกลุ่มของเดอเลธนี้ทำให้จักรวาลสมมุติของตำนานคธูลูมีขอบเขตกว้างขึ้นอย่างมาก เดอเลธเป็นผู้เผยแพร่งานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์หลังจากที่เลิฟคราฟท์เสียชีวิตไปแล้ว เนื่องจากเลิฟคราฟท์เองเป็นผู้อ่อนไหวต่อคำวิจารณ์และมักท้อแท้เมื่อผลงานถูกปฏิเสธ จึงกล่าวได้ว่าเดอเลธเป็นผู้ทำให้ตำนานคธูลูเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในระดับสาธารณชน
นอกจากนั้น นักประพันธ์รุ่นหลัง เช่น ลิน คาเตอร์ มักรูปแบบที่เขียนบรรยายถึงรายละเอียดและความสัมพันธ์ของเทพต่าง ๆ ในตำนานคธูลูอย่างละเอียด จึงมีการระบุถึงตัวละคร หนังสือ และสถานที่ต่าง ๆในตำนานคธูลูเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ในปีพ.ศ. 2524 บริษัทเคออเซียมได้เผยแพร่เกมเล่นตามบทบาท Call of Cthulhu ซึ่งแบ่งแยกเทพและอสุรกายในเรื่องราวของเลิฟคราฟท์เป็นกลุ่มย่อยๆ คือ เอาเตอร์ก็อด เกรทโอลด์วัน เผ่าพันธุ์ผู้รับใช้ และ เทพอื่น ๆ ข้อมูลของเกมได้รับการยอมรับในจักรวาลสมมุติของตำนานคธูลูในเวลาต่อมา เนื่องจากเคออเซียมได้เผยแพร่เรื่องราวในตำนานคธูลูที่เขียนโดยนักประพันธ์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมนี้ งานประพันธ์รุ่นหลังในกลุ่มตำนานคธูลูจึงมักมีการระบุถึงสิ่งต่าง ๆในตำนานโดยตรงมากกว่าจะกล่าวถึงในลักษณะของสิ่งลี้ลับเช่นในยุคสมัยของเลิฟคราฟท์
ลักษณะของเรื่อง.
เนื้อหาสำคัญของตำนานคธูลูก็คือ โลกมนุษย์เป็นเพียงสิ่งที่เปราะบาง มนุษย์ใช้ชีวิตอยู่โดยไม่เคยรู้สึกถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ในโลกและจักรวาล บางครั้งมนุษย์จึงได้ทราบหรือพบกับสิ่งทรงอำนาจจากต่างดาว หรือเหล่าอมนุษย์ที่บูชาสิ่งเหล่านั้น การค้นพบสิ่งเหล่านี้มักทำให้ความเชื่อของบุคคลนั้นพังทลายโดยสิ้นเชิง และด้วยขีดจำกัดของจิตใจมนุษย์ เทพซึ่งอยู่เหนือคำจำกัดความว่าชั่วร้ายหรือดีงามเหล่านั้นจึงดูเหมือนเปี่ยมด้วยอำนาจจนทำให้เสียสติได้ กล่าวได้ว่าเนื้อหาสำคัญของเรื่องในชุดตำนานคธูลูก็คือความด้อยค่า ไร้ความหมาย และอ่อนแอของมนุษยชาติเมื่อเทียบกับจักรวาลนี้นั่นเอง
เรื่องสั้น "เสียงเรียกของคธูลู" เป็นบทประพันธ์เรื่องแรกของเลิฟคราฟท์ซึ่งมีลักษณะสำคัญอย่างครบถ้วน ชื่อของคธูลูจึงถูกใช้เป็นตัวแทนของตำนานสมมุตินี้ ในช่วงบั้นปลายชีวิต เลิฟคราฟท์ได้ลดลักษณะของสิ่งเหนือธรรมชาติลงและแทนที่ด้วยปรากฏการณ์ของจักรวาลซึ่งอยู่นอกเหนือความเข้าใจเรื่องมิติและเวลาของมนุษย์ ทำให้มีลักษณะใกล้เคียงกับนิยายวิทยาศาสตร์มากกว่าเดิม
เดอเลธได้พยายามปรับมุมมองของจักรวาลสมมุติในตำนานคธูลูให้เข้ากับความเชื่อแบบโรมันคาทอลิก จึงเปลี่ยนลักษณะของจักรวาลที่วุ่นวายและไร้ความหมายมาเป็นการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่ว ในขณะที่เลิฟคราฟท์เป็นอเทวนิยม แนวคิดของทั้งสองจึงเป็นความคิดอันแตกต่างกันที่ใช้เพื่อเร้าอารมณ์แบบเดียวกัน
ตำนานคธูลูในภาษาอื่นๆ.
เรื่อง "มาไคซุยโคเดน"  ของคาโอรุ คุริโมโตะ ซึ่งเป็นเรื่องการต่อสู้ของเหล่าเทพในตำนานคธูลูกับเทพเจ้าในตำนานญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจาก 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ได้รับการยอมรับว่าเป็นงานประพันธ์สำคัญซึ่งทำให้ตำนานคธูลูเป็นที่สนใจในวัฒนธรรมของญี่ปุ่น
นิยายไลท์โนเวล, แฟลชแอนิเมชันเรื่อง "ไฮโยเระ! เนียร์โกะซัง" ของมันตะ ไอโซระ มีเนื้อหาตลกล้อเลียนตำนานคธูลูเป็นหลัก
จูเลียส ซีซ่าร์
คาร์เทจ
Crash (2004 film)
นัมมู
นัมมู (Nammu) คือมหาเทพีของชาวสุเมเรียน เป็นเทพีแห่งน้ำ ถือเป็นเทพผู้ให้กำเนิดทุกสิ่ง ในตำนานเล่าว่า มีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมากมายในจักรวาลนี้ ไร้ระเบียบ กฎเกณฑ์ เหล่าเทพก็เลยต้องการให้มีมนุษย์มาควบคุมให้เกิดระเบียบ เหล่าเทพต้องการให้เทพเจ้าเอนกิ เทพแห่งปัญญาเป็นผู้สร้าง แต่เทพเจ้าเอนกิหลับอยู่ เทพเจ้านัมมูจึงปลุกและ ขอร้อง จึงเกิดมาเป็นมนุษย์ขึ้น มหาเทพีนัมมู มีโอรสและธิดาสององค์คือ เทพอัน เทพแห่งสวรรค์ และ เทพีคิ เทพีแห่งแผ่นดิน
สถานการณ์พรรคเทพ-พรรคมาร
9พี117
สกั๊ด
สกั๊ด  เป็นชื่อที่ใช้เรียกขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ของสหภาพโซเวียต ที่ผลิตขึ้นระหว่างสงครามเย็น และมีใช้อย่างแพร่หลายไปทั่วโลก มาจากชื่อที่นาโตใช้เรียกขีปนาวุธ R-11, R-17 และ R-300 เอลบรูส ของโซเวียต ว่า SS-1 Scud ปัจจุบันชื่อนี้ใช้เป็นชื่อรวมๆ ที่เรียกขีปนาวุธทั้งหลายที่พัฒนามาจากขีปนาวุธต้นแบบของโซเวียต ทั้งตระกูล Al-Hussein, Al-Abbas ที่พัฒนาโดยอิรัก ตระกูล Shahab ที่พัฒนาโดยอิหร่าน และ Hwasong, Rodong ที่พัฒนาโดยเกาหลีเหนือ
ประเทศที่มีใช้งาน.
ประเทศ และอดีตประเทศที่เคยครอบครองและใช้งานสกั๊ด และขีปนาวุธที่พัฒนามาจากสกั๊ด
SS-1 Scud
กิตติ รัตนฉายา
พลเอก กิตติ รัตนฉายา อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 และ อดีตราชองครักษ์พิเศษ
พลเอก กิตติ รัตนฉายา เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2479 ที่บ้านกะแดะ ตำบลกะแดะ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นบุตรของนายเตงและนางถวิล รัตนฉายา สมรสกับ คุณหญิงสุภาภรณ์ รัตนฉายา มีบุตร 3 คน คือ นายหงสเวส รัตนฉายา พลตรีคมกฤช รัตนฉายา ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 46 และนายพชร รัตนฉายา
รับราชการทหารเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2504
ขีปนาวุธสกั๊ด
จรวดสกั๊ด
สถานีมักกะสัน
สถานีมักกะสัน  เป็นสถานีรถไฟทางไกลสายตะวันออก, รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์, รถไฟฟ้าเอราวัน และรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน ในพื้นที่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟทางไกล สถานีมักกะสัน.
สถานีรถไฟมักกะสัน หรือสถานีรถไฟชุมทางมักกะสัน(Makkasan) ตั้งอยู่ที่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายตะวันออก
สถานีรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์/รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน สถานีมักกะสัน.
สถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง (, รหัส: A6) หรือ สถานีมักกะสัน เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางระบบขนส่งทางรถไฟเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (Suvarnabhumi Airport Rail Link - SARL) และในอนาคตจะยังเป็นสถานีสุดท้ายของรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน สายเชื่อมระหว่างเมือง (Standard Line) และแอร์พอร์ตเอ็กซ์เพรส (Airport Express) ที่ตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร ก่อนเดินทางไปทางทิศตะวันออกผ่านท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและไปสิ้นสุดที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา สถานีแห่งนี้เป็นสถานีเดียวในระบบรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานฯ ที่มีจอแสดงผลข้อมูลเที่ยวบินตรงจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิติดตั้งอยู่ และเป็นสถานีที่ผู้โดยสารสามารถมาเช็คอินและโหลดกระเป๋าได้
บนแนวเส้นทางรถไฟทางไกลสายตะวันออก ถัดจากสถานีรถไฟมักกะสัน และสถานีราชปรารภ บริเวณจุดตัดถนนกำแพงเพชร 7 กับถนนรัชดาภิเษก (อโศก-ดินแดง) ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ ในพื้นที่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ในแผนเดิมของระบบรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน สถานีมักกะสันจะเชื่อมต่อกับสถานีเพชรบุรีของรถไฟฟ้ามหานครที่ชั้น UB ของตัวอาคาร แต่เนื่องจากเมื่อสำรวจเส้นทางแล้ว พบว่าเส้นทางดังกล่าว มีท่อส่งน้ำมันของปตท. ตามแนวทางรถไฟสายตะวันออก ท่อน้ำประปาของการประปานครหลวง และท่อน้ำทิ้งลงคลองแสนแสบของกรุงเทพมหานคร ที่การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยรื้อย้ายจากจุดเดิมเพื่อก่อสร้างสถานีเพชรบุรี ขวางอยู่จึงทำให้การขุดเจาะทางเชื่อมเข้าตัวสถานีรถไฟฟ้ามหานครไม่สามารถทำได้ การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้เปลี่ยนแผนจากเดิมมาเป็นการก่อสร้าง Skywalk ระยะทาง 166 เมตร จากชั้น U3 ของสถานีฝั่ง City Line ไปสิ้นสุดที่ สถานีเพชรบุรี ทางออก 1 บริเวณลานจอดแล้วจรของสถานี โดยทางเชื่อมดังกล่าวแล้วเสร็จเปิดอย่างไม่เป็นทางการวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2556 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2556
จุดเช็คอินภายในเมือง.
ผู้โดยสารที่ต้องการต่อเครื่องบินเพื่อเดินทางภายในหรือต่างประเทศ สามารถเช็คอินได้ที่จุดเช็คอิน ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าของทางเข้าชานชาลาสาย Express Line โดยในช่วงแรกมีจุดเช็คอินของการบินไทย (TG) และการบินไทยสมายล์(WE) ให้บริการ ผู้โดยสารสามารถทำการเช็คอินไฟลต์บินทุกไฟลต์และโหลดกระเป๋าขึ้นเครื่องของการบินไทยได้ที่นี่ยกเว้น เที่ยวบินที่จะไปสหรัฐอเมริกา (LAX) ผู้โดยสารที่มีน้ำหนักของกระเป๋าเกินขนาด ผู้โดยสารที่ต้องการขอความช่วยเหลือเป็นพิเศษ และผู้โดยสารที่ต้องการเช็คอินไฟลต์ต่อเนื่องโดยเริ่มต้นจากไฟลต์ของการบินไทย ผู้โดยสารเหล่านี้จะต้องไปเช็คอินที่จุดเช็คอินในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเช่นเดิม โดยจุดเช็คอินที่สถานีจะเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 9:00 น. - 17:00 น. และจะปิดจุดเช็คอินก่อนเครื่องออก 3 ชั่วโมงเพื่อให้เดินทางไปถึงเกทได้ทัน และสามารถเช็คอินเที่ยวบินช่วงกลางคืน (ตั้งแต่ 0:00 น. - 1:20 น.) ได้ทุกเที่ยวบิน แต่เที่ยวบินตั้งแต่เวลา 5:00 น. - 9:50 น. จะไม่สามารถเช็คอินที่มักกะสันได้
ทั้งนี้ ผู้โดยสารจะต้องเสียค่าโดยสารเป็นจำนวนเงิน 150 บาท ไม่ว่าจะเดินทางไปท่าอากาศยานสุวรรณภูมิด้วยวิธีใดก็ตาม แม้กระทั่งไม่ขึ้นรถไฟฟ้าไป โดยผู้โดยสารจะต้องซื้อเหรียญโดยสารที่ห้องจำหน่ายตั๋วโดยสารและขอรับใบเสร็จก่อน จากนั้นให้นำใบเสร็จพร้อมเอกสารไปทำการเช็คอิน ผู้โดยสารจะได้รับใบเสร็จที่ประทับตราของสายการบินเสร็จสิ้นพร้อม Boarding Pass เมื่อการเช็คอินเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้ว ผู้โดยสารจะต้องหยอดเหรียญเข้าระบบทันที แล้วเลือกว่าจะขึ้นรถไฟฟ้า หรือขอประทับตรา Re-Entry ในใบเสร็จ เพื่อที่จะสามารถเข้าระบบผ่านสวิงเกตได้อีกครั้ง แต่สำหรับผู้ที่มีบัตรโดยสาร ARL SmartPass ผู้โดยสารจะต้องแตะบัตรเพื่อให้ระบบหักเงินในบัตร 150 บาทก่อน แล้วจึงขอรับคูปองที่ห้องจำหน่ายบัตรโดยสารเพื่อนำไปดำเนินการเช็คอินต่อไป
ปัจจุบัน จุดเช็คอินดังกล่าวได้ปิดทำการไปพร้อม ๆ กับการยุติการให้บริการสาย Express Line โดยภายหลังการเสร็จสิ้นการพัฒนาโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน รถไฟความเร็วสูงสายตะวันออกเชื่อมสามสนามบิน มีแผนฟื้นฟูจุดเช็คอิน และเปิดทำการใหม่อีกครั้ง เพื่อรองรับการเช็คอินไฟลต์บินของทั้งสามท่าอากาศยาน
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี สถานีมักกะสัน.
สถานีมักกะสัน (; รหัสสถานี: RE04) เป็นสถานีรถไฟยกระดับในเส้นทาง รถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถีและเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Missing link สายสีแดง
บริเวณข้างสถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง ถนนกำแพงเพชร 7 ในพื้นที่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
เวลาให้บริการ.
โซลา
ปุราณวิทยา
อัน (An) คือเทพแห่งสวรรค์ในปรัมปราวิทยาของชาวสุเมเรียน เทพอันเป็นโอรสของมหาเทพีนัมมู เทพอันและเทพีคิสมรสกัน เกิดเป็นเอนลิล เทพแห่งลม
ประสาน ศิลป์จารุ
ประสาน ศิลป์จารุ (ทองแป๊ะ สินจารุ) ผู้ริเริ่มจัดงาน 5 ธันวามหาราช ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมนักจัดรายการข่าววิทยุ โทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์ / ที่ปรึกษาศูนย์กิจการลูกเสือชาวบ้าน ในพระบรมราชูปถัมภ์ / อดีตศิลปินตลกยุคแรกของไทยที่รู้จักกันดี "ทองแป๊ะ" ซึ่งแสดงร่วมกับ ทองฮ๊ะ ทองแถม ดอกดิน ก๊กเฮง สมพงษ์ บังเละ เป็นต้น / ท่านคือผู้ริเริ่มจัดงาน 5 ธันวามหาราชตั้งแต่สมัยแรกเมื่อปี 2520 ซึ่งครั้งแรกยังใช้ชื่อว่า งาน "วันร่มเกล้าชาวประชา" / ปัจจุบันท่านยังทำรายการทีวี โดยเป็นผู้ดำเนินรายการ ร่วม คุณเก่งกาจ จงใจพระ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เคเบิลทีวี2 ชื่อรายการ "ขิงแก่ กรุงสยาม" และรายการ "อโรคยา" / และอดีตท่านยังเป็นนักพากษ์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับอีกด้วย ปัจจุบัน ท่านทำรายการชื่อรายการ "เซียนสยาม" โดยกลับมาใช้ชื่อ "ทองแป๊ะ ศิลป์จารุ ร่วมกันจัดกับ ศรีไพร ใจพระ (หรือเก่งกาจ จงใจพระ​) โดยเป็นการทำรายการในลักษรณะให้ความรู้เรื่องเก่า ๆ ที่เป็นประโยชน์ บอกเล่าความเป็นไปในอดีต เพื่อให้คนรุ่นหลังได้ทราบต่อไป (ท่านสามารถพิมพ์ในกูเกิลว่า "เซียนสยาม" หรือ "ทองแป๊ะ ศิลป์จารุ" เพื่อดูบันทึกเทปรายการย้อนหลังได้ในยูทูป)
เกิดเมื่อปี 2471 ที่ตลาดพลู ธนบุรี กรุงเทพฯ ในวัยเด็กเรียนหนังสือจบชั้น ป.4 ที่โรงเรียนเทศบาลวัดราชคฤห์ ตลาดพลู และไปต่อที่โรงเรียนอัปสรสวรรค์ เรียนชั้น ม.2 ได้ 3 เดือน ก็ต้องออกจากโรงเรียน เนื่องจากล้มป่วย ภรรยาชื่อ นางทัศนีย์ ศิลป์จารุ (เป็นนักแสดงร่วมรุ่นและเป็นเพื่อนสนิทกับคุณชูศรี มีสมมนต์) ปัจจุบันภรรยาเสียชีวิตแล้ว มีบุตรจำนวน 2 คนคือ นางจารุวรรณ ศิลป์จารุ และ นายจิรเดช ศิลป์จารุ