pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โคตส์แลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของควีนมอดแลนด์และเป็นชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเวดเดลล์ มีพื้นที่แผ่กว้างในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างลองจิจูด 20º00´ ตะวันตกถึง 36º00´ตะวันตก ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือถูกค้นพบจากเรือสโกเชีย โดยวิลเลียม เอส. บรูซ ผู้นำของกลุ่มโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1904 บรูซตั้งชื่อพื้นที่นี้ว่าโคตส์แลนด์ตามชื่อของเจมส์ โคตส์และพันตรีแอนดรูว์ โคตส์ ผู้สนับสนุนโครงการสำรวจ
ดินแดนโคตส์
วิกตอเรียแลนด์
วิกตอเรียแลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ทางตะวันออกติดกับทะเลรอสส์ และทางตะวันตกติดกับวิลคิสแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ค้นพบโดยกัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1841 และตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
วิกตอเรียแลนด์มีอาณาเขตครอบคลุมเทือกเขาทรานส์แอนตาร์กติกและหุบเขาแมกเมอร์โดดราย โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่ภูเขาแอบบอตต์ที่นอร์เทิร์นฟุตฮิลส์
แฟรนซิส ฟอร์ด คอปโปลา
สัตว์สังคม
สัตว์สังคม  มีความหมายอย่างกว้างๆ สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความสัมพันธ์ติดต่อกับสมาชิกตัวอื่นๆ ในสปีชีส์เดียวกันถึงจุดที่เรียกว่ามีทราบได้ว่าเป็นระบบสังคมที่เป็นเอกลักษณ์
ลิงกอริลลาและสัตว์ประเภทลิงชั้นสูงเป็นที่ทราบว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบสังคมที่คล้ายคลึงกันและซับซ้อน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และนกมีการสังคมพอที่จะมีความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูก คำว่า “สัตว์สังคม” มักจะใช้ก็ต่อเมื่อระดับของการสังคมมีมากกว่าที่กล่าว โดยการมีกลุ่มสัตว์ใหญ่ที่อยู่ด้วยกัน และสัตว์ที่อยู่ในกลุ่มมีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างใดอย่างหนึ่ง
พฤติกรรมทางสังคมของสัตว์หรือการรวมเป็นกลุ่มเป็นสาขาที่ศึกษาในจิตวิทยาเปรียบเทียบ, พฤติกรรมสัตว์, ชีววิทยาเชิงสังคม, นิเวศวิทยาเชิงพฤติกรรม และ วิทยาการคอมพิวเตอร์ (ปัญญาประดิษฐ์)
โดยทั่วไปแล้วการศึกษาสัตว์สังคมจะคำนึงถึง:
สปีชีส์สองสามสปีชีส์โดยเฉพาะแมลงในอันดับแตน (มด, ผึ้ง และ ตัวต่อ) และ "Isoptera" (ปลวก) เป็นสัตว์สังคมที่มีระบบสังคมที่ซับซ้อนและเป็นสังคมที่มีระบบที่สมาชิกในกลุ่มต่างก็มีหน้าที่ที่ระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจง ลักษณะของสังคมระบบนี้เรียกว่า ระบบสังคมแบบพึ่งพาอาศัย (eusociality)
สัตว์บางชนิดที่มีระบบสังคมที่น่าสนใจ:
Social animal
สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล
สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล  เป็นสถาบันเพื่อการค้นคว้าและการศึกษาเอกชนโดยไม่หวังผลกำไร ที่อุทิศให้แก่การศึกษาศาสตร์ทุกด้านของสมุทรศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ และเพื่อการค้นคว้าทางสมุทรศาสตร์ สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1930 เป็นสถาบันเอกชนสำหรับการคว้าทางสมุทรศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่มีผู้ทำงานและนักศึกษาด้วยกันประมาณ 1,000 คน
สถาบันแบ่งเป็นห้าแผนก, สี่สหวิทยสถาบัน —ชีวสมุทรศาสตร์, สมุทรศาสตร์ฝั่งทะเล, สภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, การสำรวจมหาสมุทรลึก—สถาบันเพื่อความร่วมมือกันในการค้นคว้าเรื่องสภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, และศูนย์นโยบายสมุทรศาสตร์ ที่ตั้งของสถาบันอยู่ที่วูดสโฮลในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา ทุนการดำเนินงานส่วนใหญ่ของสถาบันมาจากทุนและสัญญาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา และ องค์การรัฐบาลอื่นๆ รวมทั้งเงินอุทิศส่วนบุคคล
Woods Hole Oceanographic Institution
จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์
จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์  (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 - (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1872) จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์เป็นนักสัตววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นประธานแผนกปักษาวิทยาของพิพิธภัณฑ์บริติชในกรุงลอนดอนเป็นเวลาสี่สิบเอ็ดปี จอร์จเป็นน้องของจอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ผู้เป็นนักสัตววิทยาเช่นกัน และเป็นลูกชายของนักพฤษศาสตร์ซามูเอล เฟรเดอริค เกรย์
งานที่ได้รับการตีพิมพ์ชิ้นสำคัญของเกรย์คือ “Genera of Birds” (ค.ศ. 1844-ค.ศ. 1849) ที่มีภาพประกอบโดยเดวิด วิลเลียม มิทเชลล์ และ โจเซฟ วูล์ฟ ที่รวมข้อมูลของนกด้วยกันทั้งหมด 46,000 สปีชีส์
George Robert Gray
โยฮันน์ ไรน์โฮลด์ ฟอร์สเตอร์
โยฮันน์ ไรน์โฮล์ด ฟอร์สเตอร์  (22 ตุลาคม ค.ศ. 1729 - (9 ธันวาคม ค.ศ. 1798) ฟอร์สเตอร์เป็นชาวเยอรมันเชื้อสายสกอตแลนด์ผู้มีอาชีพเป็นนักเทศน์ (pastor) นิกายลูเทอรัน และเป็นนักธรรมชาติวิทยา ฟอร์สเตอร์มีบทบาทสำคัญในสมัยแรกของสาขาปักษาวิทยาของยุโรป และอเมริกาเหนือ แต่สิ่งสร้างความสำคัญให้แก่ฟอร์สเตอร์คือการร่วมในการเดินทางสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิกครั้งที่สองของเจมส์ คุกในฐานะนักธรรมชาติวิทยากับลูกชายจอร์จ ฟอร์สเตอร์
โยฮันน์ ไรน์โฮล์ด ฟอร์สเตอร์
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด  (2 มกราคม ค.ศ. 1886 - (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1959) แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราดเป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ที่ทำการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์รอดมาได้จากโครงการสำรวจแทร์ราโนวา (Terra Nova Expedition) และมีชื่อเสียงจากงานบันทึกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโครงการสำรวจ ในหนังสือ “"การเดินทางอันเลวร้ายที่สุดในโลก"” (The Worst Journey in the World)
เกิดที่เบดฟอร์ด แอ็พสลีย์เป็นบุตรของเมเจอร์เจนเนอรัลแอ็พสลีย์ เชอร์รี (ต่อมาเปลี่ยนเป็นเชอร์รี-การ์ราด) และเอเวลิน อีดิธ และได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และไครส์เชิร์ช, ออกซฟอร์ด นามสกุลของแอ็พสลีย์เปลี่ยนจากเชอร์รีเป็นเชอร์รี-การ์ราดตามการระบุในพินัยกรรมของป้า ที่บิดาได้รับอสังหาริมทรัพย์เป็นจำนวนมากใกล้วีทแธมสเตดในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์
แอ็พสลีย์มีความตื่นตาตื่นใจกับเรื่องราวของความสำเร็จของบิดา และมีความรู้สึกว่าต้องพยายามดำเนินชีวิตตามตัวอย่างที่บิดาสร้างไว้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907, เอ็ดเวิร์ด เอเดรียน วิลสันมาพบปะกับกัปตันโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ที่บ้านของเรจินาลด์ สมิธเพื่อเจรจากันเรื่องโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเรจินาลด์ที่มาเยี่ยมอยู่พอดีจึงอาสาเข้าร่วมโครงการ
Apsley Cherry-Garrard
เดวิด แอตเทนบะระ
เซอร์เดวิด เฟรเดอริก แอตเทนบะระ (; เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียง แอตเทนบะระเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางด้านธรรมชาติวิทยามาเป็นเวลานานกว่า 60 ปี งานสำคัญคือการเขียนและการเสนอโปรแกรมชุด “"“Life”"” เก้าตอนร่วมกับแผนกธรรมชาติวิทยาของบีบีซี ซึ่งเป็นรายการสารคดีทางโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลการสำรวจสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก
แอตเทนบะระ มีความสนใจในชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตมาตั้งแต่เด็ก รวมถึงการถ่ายทอดทางพันธุกรรม และวิวัฒนาการ จึงได้สร้างภาพยตร์สารคดีของตัวเองขึ้นมาและได้ออกเผยแพร่หนึ่งชุด ซึ่งสารคดีชุดนั้นยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ในเวลาอีกหนึ่งปีต่อมากลายเป็นผู้ค้นพบรหัสทางพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในวงการวิทยาศาสตร์
แอตเทนบะระ จบการศึกษาด้านธรรมชาติวิทยาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หลังจากจบการศึกษาแล้ว ได้เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในกองทัพเรือ โดยประจำการที่ตอนเหนือของแคว้นเวลส์เป็นเวลานาน 2 ปี จากนั้นจึงเข้าทำงานที่สำนักพิมพ์หนังสือเด็ก จากนั้นในปี ค.ศ. 1950 ได้เข้าสมัครเข้าทำงานที่บีบีซี โดยใบสมัครของเขาได้ถูกเมินในทีแรก แต่ต่อมาได้ถูกหยิบมาพิจารณาอีกครั้ง ซึ่งในเรื่องนี้แอตเทนบะระเปิดเผยว่า หากไม่ได้ทำงานที่นี่ คงจะตัดสินใจไปเป็นครู ในเบื้องต้นเขาทำงานอยู่เบื้องหลัง เนื่องจากถูกมองว่าไม่เหมาะที่จะเป็นพิธีกรเนื่องจากฟันหน้าของเขาที่ใหญ่และไม่สมส่วน แต่ได้ทำหน้าที่พิธีกรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 ในรายการ ' แทนพิธีกรตัวจริงที่ป่วยกระทันหัน
เดวิด แอตเทนบะระ เป็นพิธีกรที่ดำเนินรายการด้วยตนเอง ด้วยการเดินทางไปถ่ายทำถึงในสถานที่จริงและได้เผชิญหน้ากับสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด เช่น ว่ายน้ำคู่กับโลมากลางมหาสมุทร, วิ่งไล่จับมังกรโคโมโด, เป็นฝ่ายเปิดฉากพูดคุยทำความรู้จักกับชนเผ่ามนุษย์กินคนในปาปัวนิวกินี หรือนั่งเรือพายเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดเพื่อตามหาค้างคาวชนิดที่หายากของโลก เป็นต้น
ทั้งนี้แอตเทนบะระยังเป็นน้องชายของผู้กำกับ, ผู้สร้าง และนักแสดงภาพยนตร์ ผู้ล่วงลับ
เดวิด แอทเทนบะระห์
การเดินทางของจักรพรรดิ
การเดินทางของจักรพรรดิ  เป็นภาพยนตร์สารคดีฝรั่งเศสเกี่ยวกับธรรมชาติวิทยาที่สร้างในปี ค.ศ. 2005 ที่กำกับและร่วมเขียนโดยลูค ฌาคเคต์ และสร้างร่วมกับ Bonne Pioche และสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟิก เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฏจักรของการผสมพันธุ์ของเพนกวินจักรพรรดิของทวีปแอนตาร์กติกา ในฤดูใบไม้ร่วงเพนกวินที่มีอายุในช่วงที่เหมาะแก่การผสมพันธุ์ (ห้าปีหรือแก่กว่า) ก็จะทิ้งทะเลเพื่อเดินทางไปทำการผสมพันธุ์ยังถิ่นฐานธรรมชาติที่ลึกเข้าไปในแผ่นดินทวีปแอนตาร์กติกาที่เป็นบริเวณที่ทำการเดินทางมาตั้งแต่ในสมัยบรรพบุรุษ เมื่อไปถึงเพนกวินก็จะหาคู่ ถ้าสำเร็จก็จะมีลูกนกเพนกวิน การที่ลูกนกจะอยู่รอดได้ในสภาวะอากาศอันทารุณ ทั้งพ่อและแม่ก็จะต้องเดินทางระหว่างมหาสมุทรและบริเวณผสมพันธุ์หลายเที่ยวเพื่อนำอาหารกลับมาเลี้ยงลูก
การเดินทางของจักรพรรดิได้รับรางวัลออสการ์ ในปี ค.ศ. 2005 ในฐานะที่เป็นภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส แต่งและขับร้องโดยเอมิลี ไซมอน นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวฝรั่งเศส ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนเป็นดนตรีประกอบ (ไม่มีเพลงร้อง) แต่งโดยอเล็กซ์ วูร์แมน นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ภาพยนตร์ต้นฉบับใช้เสียงนักแสดงพากย์เหมือนกับเสียงเพนวินพูดคุยกัน โดยภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในฮังการีและเยอรมนีก็พากย์ในลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนวิธีพากย์เป็นการบรรยายในแบบสารคดี ใช้เสียงภาษาอังกฤษของมอร์แกน ฟรีแมน, ฉบับที่ฉายในประเทศอินเดีย ใช้เสียงภาษาฮินดีและภาษาอังกฤษของอมิตาภ พัจจัน
La Marche de l'empereur
อ่าวชวานสกายา
อ่าวชวานสกายา  เป็นอ่าวในมหาสมุทรอาร์กติก ในเขตชวานสกายา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไซบีเรีย
อ่าวนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะอายอน อ่าวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งตลอดทั้งปี มีแม่น้ำอิชูเวเยม แม่น้ำปายาวาม แม่น้ำเลลยูเวเยม และแม่น้ำปูเชเวเยม ไหลเข้ามา
อ่าวโคลีมา
อ่าวโคลีมา (Kolyma Gulf) (รัสเซีย Колымская Губа; Kolymskaya Gub) อ่าวในมหาสมุทรอาร์กติกอยู่ในทะเลไซบีเรียตะวันออก
อ่าวนี้ได้ชื่อมาจาก ที่ราบต่ำโคลีมา ที่ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางตะวันออกของอ่าว
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร
กรมหลวงสมรรัตนศิริเชษฐ์
โทรจาน
อาณาจักรโคกุรยอใหม่
เท็นโซอิน
ราชคีระ
ราชคหะ
กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเก่า กัลยา) หรือ มด เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ซึ่งคนส่วนมากจะรู้จักมดในฐานะหนึ่งในสมาชิกวงทรีจี
กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเล่น: มด) หรือ a.k.a ในปัจจุบันใช้ชื่อ “M Melody” เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นหัวหน้าวง ทรีจี สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นบุตรสาวของ นายธงชัย จิรชัยศักดิ์เดชา และ นางพัชรี จิรชัยศักดิ์เดชา เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว
เริ่มมีผลงานโดยการเป็นนักร้องเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่อวง มด-นุ่น-เนย สังกัด เออร์ซ่า เมเจอร์ โดยออกอัลบั้ม "หัวหมุน" เมื่อปีพ.ศ. 2542 ร่วมกับ เนย (พิชชาภา พงษ์พยอม) และ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์(ก่อนหน้าใช้ชื่อ นุ่น กุลธิดา อักษรนันทน์) และในปี พ.ศ. 2545 ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงในในนามทรีจี สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือแกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, อิสรีย์ นำพาเจริญ และ จุทามาศ วชิรเขื่อนขันธ์ ส่วนเพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ห่วง"
ช่วงที่ทำงานเพลงให้แกรมมี่ นอกเหนือจากวงทรีจี มดยังได้ออกอัลบั้มพิเศษของทางค่ายมากมายเช่น CHEER 2, Cover Girls, Rocky Road และ วันฟ้าใหม่ เป็นต้น แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้กับมดอีกครั้งคือการเป็นหนึ่งในศิลปินวง "Pop Angels" มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ บัวชมพู ฟอร์ด, กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา และ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร เพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "รักอยู่หนใด" และเพลง "รักด้วยน้ำตา"
ผลงานด้านการแสดง เริ่มมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือเรื่อง เล่ห์รตี แสดงคู่กับ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ต่อด้วยละคร โสดสโมสร เป็นต้น
มด กัลยกมล เป็นศิลปินอิสระ ซึ่งเขาได้ทำเพลงด้วยตนเอง ผ่านทางช่องทาง Youtube ชื่อชาแนลว่า “Mod Kunkamon” ปัจจุบันออกซิงเกิ้ลมาแล้วหลายเพลง เช่นเพลง “FAKE LOVE” , “คาราคาซัง” และเพลง “อาการตกหลุมรัก” เป็นต้น ซึ่งแนวเพลงจะแตกต่างจากช่วงอดีตอย่างสิ้นเชิง และได้เปลี่ยนชื่อว่า “M Melady”
น้ำชุบ
วิดีโอโฟน
"วิดีโอโฟน"  เป็นเพลงของนักร้องอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์ จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" (2551) เป็นซิงเกิลที่ 8 จากอัลบั้มนี้ ก่อนที่จะออกเป็นซิงเกิลเพลงนี้ติดชาร์ตในช่วงปลาย พ.ศ. 2551 เนื่องจากมียอดดิจิทัลดาวน์โหลดสูง เพลงถูกส่งไปให้สถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 และออกขายเป็นซีดีเมื่อ 22 กันยายน แต่ก็เลื่อนเป็น 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มิวสิกวิดีโอยังได้นักร้องป็อป เลดีกากา มาร้อง และมีเพลงรีมิกซ์อยู่ในดีลักซ์อัลบั้ม ที่จะออกขายวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
อาณาจักรโคกูรยอใหม่
อาณาจักรโคกูรยอใหม่ หรือ แคว้นแทบง (; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และราชอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยพระเจ้ากุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
ภาษาเอน
โนพลอมแพลม
โนพลอมแพลม เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ของ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว แต่เป็นชุดแรกที่ใช้ชื่อจริงคือ ยืนยง โอภากุล ปรากฏบนปกเทป(เป็นอัลบั้มที่โด่งดังในอัลบั้มหนึ่ง ของ แอ๊ด คาราบาว)
เดิมแอ๊ดกำหนดวางจำหน่ายอัลบั้มในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 แต่ติดเงื่อนไขที่มีเพลงซึ่งไม่ผ่านการเห็นชอบจาก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ หรือ กบว. อยู่ 3 เพลง คือ "ไอ้หำ" กับ "ขนม" ซึ่งถูกสั่งห้ามออกอากาศอย่างเด็ดขาด และ "โนพลอมแพลม" ซึ่งต้องใช้เวลาในการแก้ไขอยู่หลายครั้ง โดยใช้เวลาครึ่งเดือน จึงผ่านการอนุมัติให้สามารถออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ได้ เนื่องจากต้องใช้ในการโฆษณาสินค้าชนิดหนึ่ง จึงออกวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในปลายเดือนพฤศจิกายน โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกของค่ายเพลง "ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์" (ปัจจุบัน วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ถือลิขสิทธิ์ผลงานเพลงที่ทำกับดี-เดย์ เพื่อวางจำหน่ายซ้ำ)
เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้ม แอ๊ดได้ตีแผ่ประเด็นต่าง ๆ ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีเพลงเกี่ยวกับความรักเช่นในอัลบั้มก่อน ๆ โดยประกาศจุดยืนตรงข้ามกับรัฐบาล (สมัย พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี) มีเพลงที่พอจะเป็นที่รู้จักและมีการเผยแพร่สืบต่อกันมา อย่างเช่น "สืบทอดเจตนา" ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อรำลึกแด่ สืบ นาคะเสถียร ที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 โดยการฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ นำไปสู่การประชุมเพื่อกำหนดมาตรการป้องกันการบุกรุกป่าห้วยขาแข้งในอีก 2 สัปดาห์หลังสืบฆ่าตัวตาย และทำให้องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกประกาศให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและห้วยขาแข้ง ที่สืบเคยเป็นหัวหน้าเป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2534 หรือปีถัดมานั่นเอง
อัลบั้มชุดนี้ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่กำหนดรางวัลนี้ขึ้นมาและยังใช้กันเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยคณะกรรมการให้เหตุผลว่า ด้านดนตรีมีความหนักแน่นขึ้น พร้อมกับเนื้อหาที่เข้มข้นยิ่งขึ้น แสดงตัวตนของแอ๊ดได้อย่างเด่นชัดที่สุด
ในปี พ.ศ. 2562 เพลงโนพลอมแพลมได้นำมาทำเนื้อร้องใหม่อีกครั้ง ในชื่อเพลง "ชาติพัฒนา โนพรอบแบลม" เพื่อใช้เป็นส่วนหนึ่งในการหาเสียงของพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
บัญชีแดงไอยูซีเอ็น
บัญชีแดงไอยูซีเอ็น  เป็นดัชนีที่เริ่มสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 เป็นดัชนีรายชื่อที่สมบูรณ์ที่สุดของสถานภาพของสปีชีส์พืชและสัตว์ต่าง ๆ ของขบวนการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไอยูซีเอ็น (IUCN) เป็นสถาบันหลักผู้มีอำนาจในการระบุฐานะสถานภาพต่าง ๆ ของสปีชีส์ นอกจากบัญชีแดงโดยทั่วไปแล้วก็ยังมีบัญชีแดงระดับท้องถิ่น (Regional Red List) ที่รวบรวมขึ้นโดยประเทศ หรือ องค์การต่าง ๆ ที่ประเมินระดับความเสี่ยงของสปีชีส์ภายในเขตการปกครองของแต่ละท้องถิ่นในความรับผิดชอบ
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นกำหนดขึ้นจากข้อกำหนด (criteria) ที่วางไว้อย่างจำเพาะเจาะจงในการประเมินระดับความเสี่ยงของสปีชีส์และสปีชีส์ย่อยเป็นจำนวนมาก วัตถุประสงค์ของรวบรวมดัชนีรายชื่อก็เพื่อเป็นการเผยแพร่ข้อมูลอันเร่งด่วนเกี่ยวกับความจำเป็นในการอนุรักษ์แก่สาธารณชน และผู้มีอำนาจในการวางนโยบาย รวมทั้งเพื่อช่วยเหลือประชาคมนานาชาติในการพยายามลดจำนวนการสูญพันธุ์ของสปีชีส์ต่างตามที่ระบุในดัชนี
องค์การที่ร่วมในการประเมินระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ของสปีชีส์หลักก็รวมทั้งองค์การชีวปักษานานาชาติ (BirdLife International), สถาบันสัตวศาสตร์ (Institute of Zoology) (แผนกค้นคว้าของสมาคมสัตวศาสตร์แห่งลอนดอน (Zoological Society of London), องค์การเฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (Conservation Monitoring Centre) และกลุ่มชำนัญพิเศษต่าง ๆ ภายในคณะกรรมการความอยู่รอดของสปีชีส์ของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ การประเมินระดับความเสี่ยงจากองค์การต่าง ๆ ดังว่ารวมกันได้เป็นจำนวนเกือบครึ่งหนึ่งของสปีชีส์ในบัญชีแดง
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นถือกันโดยทั่วไปว่าเป็นดัชนีที่มีความมีจุดมุ่งหมายและมีหลักการที่สุดในการจัดระดับสปีชีส์ตามระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
สหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติมีวัตถุประสงค์ที่จะประเมินระดับความเสี่ยงของทุกสปีชีส์ใหม่ทุก 5 ถ้าทำได้ หรืออย่างน้อยก็ทุก 10 ปี ที่ทำโดยวิธีการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ (peer review) โดยคณะกรรมการความอยู่รอดของสปีชีส์ (Species Survival Commission (SSC)) ซึ่งเป็นกลุ่มชำนัญพิเศษของสหภาพเอง ผู้มีความรับผิดชอบดัชนีรายชือสปีชีส์, กลุ่มสปีชีส์ หรือ กลุ่มสปีชีส์ของภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง หรือในกรณีขององค์การชีวปักษานานาชาติก็จะตรวจสอบสปีชีส์ในอันดับนก
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นฉบับล่าสุดออกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่เมืองบาร์เซโลนาในประเทศสเปน
สปีชีส์แบ่งออกเป็นเก้าระดับตามข้อกำหนดต่าง ๆ เช่นอัตราการลดจำนวนประชากร, ขนาดประชากร, บริเวณกระจายทางภูมิภาค และ อัตราการกระจายของประชากร และ การแตกแยกของกลุ่มประชากร
ในการศึกษาและใช้บัญชีแดง คำว่า “สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์” (Threatened species) เป็นกลุ่มที่รวมสามกลุ่มย่อย: สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์, สิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ และ สิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์
Red List
กบฏรักจอมแผ่นดิน
กบฏรักจอมแผ่นดิน  เป็น ภาพยนตร์เกาหลี อิงประวัติศาสตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงในสมัยพระเจ้ายอนซัน แห่ง ราชวงศ์โชซอน โดยอิงจากข้อความเล็กๆใน พงศาวดารราชวงศ์โชซอน ที่เล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ายอนซันกับนักแสดงละครเร่หนุ่ม 2 คนได้แก่ จางแซง และ กองกิล ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2005 นำแสดงโดยนักแสดงหนุ่ม ลี จุนกิ
ระยะทางแบบยูคลิด
เดอะริชแมนทอย
เดอะริชแมนทอย  หรือเรียกย่อ ๆ ว่า TRMT วงดนตรีในสังกัดสมอลล์รูม มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น แดนสวรรค์คอยอยู่ ม้าป่า สะดุดรัก กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม และ อ๊อด อ๊อด
เดอะไทมส์
เดอะไทมส์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 เดิมใช้ชื่อว่า "The Daily Universal Register" ก่อตั้งโดยจอห์น วอลเทอร์ ตีพิมพ์ฉบับแรกวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1785 และเปลี่ยนชื่อเป็น "The Times" ตั้งแต่ฉบับที่ 941 วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1788
ในปี ค.ศ. 1931 เดอะไทมส์ได้มอบหมายให้สแตนลีย์ มอร์ริสัน นักออกแบบตัวอักษรชาวอังกฤษ เป็นผู้ออกแบบไทป์เฟซชื่อ ไทมส์นิวโรมัน (Times New Roman) ร่วมกับบริษัทโมโนไทพ์ เพื่อใช้กับหนังสือพิมพ์มาจนถึงปัจจุบัน
เดอะไทมส์ตีพิมพ์ด้วยกระดาษขนาดบรอดชีต เป็นเวลา 219 ปี และเปลี่ยนเป็นขนาดคอมแพค ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เพื่อดึงดูดผู้อ่านที่มีอายุน้อย และผู้โดยสารระบบขนส่งสาธารณะ ปัจจุบันตีพิมพ์ขนาดคอมแพคเฉพาะฉบับวันจันทร์-เสาร์ และขนาดบรอดชีตเฉพาะฉบับวันอาทิตย์
เดอะไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์ในเครือเดียวกับ เดอะซันเดย์ไทมส์ จัดพิมพ์โดย Times Newspapers Limited บริษัทลูกของบริษัทนิวส์คอร์ปอเรชัน ของรูเพิร์ต เมอร์ด็อก ที่ซื้อหัวหนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับมาจากรอย ทอมสัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 มียอดตีพิมพ์ฉบับละประมาณ 600,000 - 700,000 ฉบับ เป็นหนังสือพิมพ์แนวเป็นกลาง และอนุรักษนิยม
เว็บไซต์ออนไลน์ของเดอะไทมส์ ใช้ชื่อว่า ไทมส์ออนไลน์
ไทม์สออนไลน์
ชุมนุมสมัยกรุงธนบุรี
เดอะ ไทม์ส
หมึกตะขอหนวดยาว
หมึกตะขอหนวดยาว  หมึกตะขอหนวดยาวเป็นสปีชีส์ใหญ่ของหมึกตะขอ (Hooked squid (Onychoteuthidae) ) ที่เป็นสัตว์ทะเลประเภทที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ลำตัวของหมึกตะขอหนวดยาวมีความยาวอย่างต่ำ 85 เซนติเมตร และบางครั้งอาจจะกว่า 1.15 เมตร ตัวที่ยาวที่สุดที่พบที่ในบริเวณแอนตาร์กติกาในปี ยาว ค.ศ. 2000 ยาว 2.3 เมตร หมึกตะขอหนวดยาวเป็นอาหารของปลาฉลามหลับ และ ปลาฉลามพอร์บีเกิล ที่บริโภคราว 21% และ 19% ของปริมาณเซฟาโลพอดตามลำดับ
Kondakovia longimana
หมึกเกลเชีย
หมึกเกลเชีย  หมึกเกลเชียเป็นสัตว์ทะเลสปีชีส์เดียวเท่าที่ทราบของสกุล Psychroteuthis ของวงศ์ Psychroteuthidae เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ถิ่นฐานธรรมชาติอยู่ในบริเวณริมฝั่งแอนตาร์กติกาและอเมริกาใต้ ลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวราว 44 เซนติเมตร
Glacial Squid
Psychroteuthis glacialis
จูเลีย มุลล็อก
จูเลีย มุลล็อก (, ; 18 มีนาคม พ.ศ. 2471 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) หรือชื่อภาษาเกาหลีว่า อี จู-อา  เป็นหญิงชาวอเมริกันผู้เคยเป็นพระชายาของเจ้าชายกูแห่งเกาหลี ภายหลังได้หย่าร้างกัน
จูเลียเกิดที่รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน บางแห่งว่าเธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน เธอพบกับเจ้าชายกูครั้งแรกขณะทำงานสถาปนิกในสำนักงานของไอ. เอ็ม. เพ เธอออกจากงานและตัดสินใจจะย้ายไปอยู่ประเทศสเปน จึงปิดประกาศขายห้องชุด เมื่อเจ้าชายกูเห็นใบปิดดังกล่าวจึงเข้าไปดูห้องชุดนั้น แทนที่พระองค์จะซื้อแต่กลับกลายเป็นว่าพระองค์ชวนให้จูเลียอยู่ต่อ ทั้งนี้บิดามารดาของจูเลียซึ่งมาจากยูเครนสนใจในตัวเจ้าชายกูที่สามารถตรัสคำรัสเซียได้ไม่กี่คำจากที่ทรงทราบมาจากสหายร่วมชั้นเรียนชาวยูเครน
จูเลียเข้าพบกับมกุฎราชกุมารอึนและมกุฎราชกุมารีพังจาในปี พ.ศ. 2501 ต่อมาเจ้าชายกูและจูเลียได้หมั้นหมายกันในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ก่อนเสกสมรสกัน ณ โบสถ์ยูเครนคาทอลิกนักบุญจอร์จในนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 แต่ไม่เคยประกอบพิธีเสกสมรสตามประเพณีเกาหลีเลย
จูเลียได้ตามเสด็จเจ้าชายกูกลับประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยประทับอยู่ในพระตำหนักนักซ็อนภายในพระราชวังชังด็อกในโซล ร่วมกับพระสวามีและเจ้าหญิงพังจา ระหว่างนี้เธอได้ทำงานกับองค์กรการกุศลหลายแห่ง ทั้งรับยูจีเนีย อึนซุก (Eugenia Unsuk) หรือ อี อึน-ซุก  และอี ว็อน  เป็นบุตรบุญธรรม เธอปฏิบัติตนในฐานะเจ้าหญิงในการช่วยเหลือคนพิการและผู้ยากไร้ กระนั้นเธอกลับมีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับอี พัง-จา พระชนนีของอี กูสักเท่าไร
ภายหลังเจ้าชายกูได้ขอหย่ากับจูเลียเมื่อปี พ.ศ. 2525 หลังได้รับแรงกดดันจากพระราชวงศ์เรื่องการประสูติกาลพระทายาท เธอได้เดินทางกลับไปฮาวายเมื่อปี พ.ศ. 2538
ในปี พ.ศ. 2541 เธอมีภาวะสมองขาดเลือด ส่งผลให้เป็นอัมพาตซีกซีกขวา กระนั้นเธอยังคงใช้ชีวิตไปมาระหว่างฮาวายกับเกาหลีใต้อยู่เป็นนิจ หลังการหย่ากับภัสดา เธอยังคงเปิดร้านขายเสื้อโดยนำรายได้ไปช่วยเหลือด้านการกุศล ต่อมาจูเลียได้ประกอบพิธีกรรมคติขงจื๊อตามพระราชประเพณี ณ ศาลเจ้าชงมโย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ร่วมกับคว็อน ฮี-ซุน นางสนองพระโอษฐ์ และเจ้าหญิงแฮว็อน พระธิดาในเจ้าชายอีฮวา
จูเลีย มุลล็อกเสียชีวิตอย่างเดียวดายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ณ สถานพยาบาลแห่งหนึ่งในรัฐฮาวาย สหรัฐ ศาสตราจารย์อี นัม-จู สหายคนสนิทของจูเลียกล่าวว่า "เธอ [จูเลีย] มีความประสงค์ที่จะถูกฝังศพในเกาหลีใต้ แต่ฉันได้ยินมาว่าศพถูกฌาปนกิจไปแล้ว ส่วนเถ้ากระดูก บุตรสาวบุญธรรมของเธอจะนำไปลอยอังคารในมหาสมุทรแปซิฟิก"
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ (Universal Studios) ได้สนใจที่จะทำภาพยนตร์ชีวประวัติของจูเลีย มุลล็อกในชื่อ "The Julia Project" ด้วยความร่วมมือกับ แอลเจ. ภาพยนตร์ ของประเทศเกาหลีใต้ โดยในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ได้ประกาศว่าดีปา เมห์ตา (Deepa Mehta) ได้คัดเลือกเป็นผู้กำกับ
แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช
แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช  แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิชเป็นปลาทะเลประเภทปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง ปลาในมหาสมุทรแอนตาร์กติกาเป็นปลาที่สามารถผลิตโปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเพื่อทำให้ปรับตัวอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัด
Antarctic silverfish
Pleuragramma antarcticum
ปลาแอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช
โรเบิร์ต เวนทูรี
โรเบิร์ต ชาร์ล เวนทูรี จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1925 ในฟิลาเดลเฟีย เป็นสถาปนิกชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัท เวนทูรี, สก็อต บราวน์และเพื่อน โรเบิร์ต เวนทูรีและภรรยาของเขา เดนิส สก็อต บราวน์ ถือว่าเป็นผู้มีบทบาทกับสถาปนิกในศตวรรษที่ 20 ผ่านผลงานของทั้งคู่ด้านสถาปัตยกรรมและผัง และทฤษฎีการเขียนและการสอน เวนทูรีได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในด้านสถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1991 เขายังเป็นคนคิดหลักปฏิบัติ "น้อยเป็นการน่าเบื่อ" (Less is a bore) ซึ่งต่อต้านคำกล่าวอันมีชื่อเสียงของลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ ที่ว่า"น้อยดีกว่ามาก" (less is more) เวนทูรีอาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟียกับเดนิส สก็อต บราวน์ มีบุตรด้วยกัน 1 คนชื่อ เจมส์ เวนทูรี
โรเบิร์ต เวนตูรี
ภาษาเชโรกี
ภาษาเชโรกี ( "tsalagi") เป็นภาษาในตระกูลภาษาอิระควอยเขียนด้วยชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี พูดโดยชาวเชโรกีซึ่งเป็นชนพื้นเมืองในสหรัฐ ภาษาเชโรกีเป็นภาษาเดียวในสาขาใต้ของตระกูลภาษาอิระควอยที่ยังมีผู้พูดอยู่
พิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์
พิพิธภัณฑ์ โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์  เปิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักที่สุดในนครนิวยอร์กและเป็นจุดสังเกตทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ โดยอาจเรียกง่าย ๆ ว่า "กุกเกนไฮม์" เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผลงานศิลปะแบบ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง ศิลปะสมัยใหม่ยุคแรก และศิลปะร่วมสมัย และยังมีการจัดนิทรรศการพิเศษระหว่างปี อาคารตั้งอยู่แถบอัปเปอร์อีสต์ไซด์ในนครนิวยอร์ก และเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งที่ 2 ที่เปิดโดยมูลนิธิโซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937
อาคารพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ และอาคารอีกเจ็ดแห่งที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก "สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์" เมื่อเดือนกรกฎาคม 2019
เดอเบียร์ส
เดอเบียร์ส  เป็นกลุ่มบริษัทภายในเครือ ตระกูลเดอเบียร์สและบริษัทที่ดำเนินธุรกิจ การสำรวจหาเพชร, การทำเหมืองเพชร, การค้าเพชร และการผลิตเพชรสำหรับการอุตสาหกรรม เดอเบียร์สทำธุรกิจทุกประเภทที่เกี่ยวกับการทำอุตสาหกรรมเหมืองเพชรที่รวมทั้งการทำเหมืองเปิด และการทำเหมืองใต้ดิน เหมืองของเดอเบียร์สอยู่ในบอตสวานา, นามิเบีย, แอฟริกาใต้ และ แคนาดา
เซซิล โรดส์ผู้ก่อตั้งเดอเบียร์สเริ่มอาชีพด้วยการเช่าปัมพ์น้ำให้แก่ผู้ทำเหมืองระหว่างการตื่นเพชรที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1871 เมื่อมีผู้พบเพชรหนัก 83.5 กะรัตที่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือคิมเบอร์ลีย์) ในแอฟริกาใต้ โรดส์ลงทุนจากผลกำไรที่ได้รับในการซื้อที่ดินจากเจ้าของเหมืองรายย่อย จนในที่สุดก็ขยายตัวเพิ่มขึ้นจนกลายเป็นบริษัทเหมืองอิสระ สหบริษัทเหมืองเดอเบียร์ส (De Beers Consolidated Mines) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 โดยการรวมบริษัทบาร์นีย์ บาร์นาโต and เซซิล โรดส์ ที่ทำให้กลายเป็นบริษัทเดียวที่เป็นเจ้าของเหมืองเพชรทั้งหมดในประเทศในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1889 โรดส์เจรจาต่อรองข้อตกลงทางแผนการกับบริษัท Diamond Syndicate ของลอนดอนที่ตกลงรับซื้อเพชรตามจำนวนและราคาที่ตกลงกันในสัญญา ซึ่งเป็นการควบคุมปริมาณผลิตผลและการรักษาราคา ความตกนี้เป็นวิถีการตกลงที่พิสูจน์ได้ว่าเป็นวิธีที่สร้างความสำเร็จให้แก่เดอเบียร์สเป็นอันมาก - ตัวอย่างเช่นเมื่อราคาเพชรตกระหว่างปี ค.ศ. 1891 ถึงปี ค.ศ. 1892 เดอเบียร์สก็ยุติปริมาณการผลิตเพื่อรักษาระดับราคาให้คงตัว ในปี ค.ศ.1896 โรดส์ผู้เกรงว่าระบบผูกขาดที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นจะเป็นอันตรายต่อการทำลาย จึงประกาศต่อผู้ถือหุ้นว่า: