pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พันโทหญิง ชลรัศมี งาทวีสุข หรือ ทิพย์ ผู้ประกาศข่าวและพิธีกรรายการ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ผู้ดำเนินรายการข่าว เช้านี้ประเทศไทย ออกอากาศทุกวันจันทร์-ถึงศุกร์ เวลา 7.00-8.00 น.ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก และยังเป็นผู้ดำเนินรายการคุยยกบ้าน ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 13.00-13.30 น.ทางอมรินทร์ทีวี
ชลรัศมี งาทวีสุข เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2524 ปีระกา เป็นบุตรสาวของนายชาญชัย งาทวีสุข และนางมณฑารักษ์ งาทวีสุข เริ่มต้นการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ กรุงเทพ ศึกษาต่อระดับมัธยมปลาย จนจบมัธยมปีที่ 6 ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อยังคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในสาขาการสื่อสารมวลชน (วิทยุและโทรทัศน์) ระหว่างเป็นนิสิตคณะนิเทศศาสตร์ ชลรัศมี งาทวีสุขเข้าร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรงานฟุตบอลประเพณี, เล่นละครเวทีประจำปีของคณะ นอกจากนี้ยังเข้าร่วมประกวดกุลบุตร-กุลธิดากาชาด ประจำปี 2543 และคว้าตำแหน่งกุลธิดากาชาด สภากาชาดไทยในครั้งนั้นด้วย ขณะที่ ชลรัศมี งาทวีสุข เรียนอยู่ปี 4 มีโอกาสลงไปทำข่าวภาคสนามรายงานบรรยากาศการเลือกตั้งทั่วไปผ่านทางสถานีวิทยุจุฬา และเข้าฝึกงานที่สถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกเปิดรับสมัครผู้ประกาศข่าว ชลรัศมี งาทวีสุข จึงได้ยื่นใบสมัครและเริ่มต้นการเป็นผู้ประกาศข่าวที่นี่
ปี 2545 ชลรัศมี งาทวีสุขเริ่มงานในฐานะผู้สื่อข่าวประจำสายราชสำนักของ ททบ.5 ก่อนย้ายไปทำหน้าที่ผู้สื่อข่าวสายเศรษฐกิจ และจัดรายการ “เข็มทิศเศรษฐกิจ” ต่อมาชลรัศมี งาทวีสุข ลาสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกไปศึกษาต่อด้านสื่อสารมวลชนระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยลีดส์ (University of Leeds) ประเทศอังกฤษพร้อมกับคว้าปริญญาโท (เกียรตินิยม)
ในปี 2550 กลับมาทำหน้าที่ผู้ประกาศข่าวและผู้ดำเนินรายการวิเคราะห์ข่าวรูปแบบใหม่ที่กระชับสั้น เข้าใจง่ายในรายการ 'จับประเด็นข่าวร้อน' ช่วง 22.00 น. จันทร์-ศุกร์ ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก
ชลรัศมี งาทวีสุข เริ่มต้นอาชีพการงานในเครื่องแบบทหาร ด้วยการสมัครเข้ารับราชการ ประดับยศร้อยตรีเมื่อปี พ.ศ. 2551 ได้รับการเลื่อนชั้น ปรับยศมาตามลำดับ จนกระทั่งขึ้นเป็นพันตรีหญิงชลรัศมี งาทวีสุข หรือ “ผู้พันทิพย์” ในปี 2558
กรณีทัวร์ฮาวาย.
ชลรัศมีเป็นที่กล่าวถึงในสังคมในช่วงปลายเดือนกันยายนถึงต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีการเปิดเผยข้อมูลจากผู้ใช้สังคมออนไลน์ฝ่ายตรงข้ามรัฐบาลว่า ชลรัศมีมีชื่อปรากฏในคณะที่เดินทางไปกับคณะรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ที่เดินทางไปร่วมประชุมรัฐมนตรีกลาโหมอาเซียน-สหรัฐ อย่างไม่เป็นทางการ (ASEAN-US Defense Informal Meeting) เมื่อวันที่ 29 กันยายน - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ณ รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา ซึ่งหลังจากการเปิดเผยข้อมูลดังกล่าว ชลรัศมีออกมาตอบโต้ในเฟซบุ๊กส่วนตัวเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยแชร์ภาพประชาสัมพันธ์รายการ เช้านี้ประเทศไทย เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 และกล่าวว่าในวันนั้นเธอยังคงดำเนินรายการร่วมกับ วิทย์ สิทธิเวคินตามปกติ รวมถึงมีกรณีที่ผู้ใช้สังคมออนไลน์ตั้งข้อสังเกตกรณีคลิปวีดีโอย้อนหลังของรายการเช้านี้ประเทศไทย ประจำวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่มีการอัปโหลดผ่านช่องยูทูบของทางรายการฯ ว่าอัปโหลดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2559 ซึ่งภายหลังทางตัวแทนผู้บริหารของ ททบ. ได้ไปแจ้งความกับกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี (บก.ปอท.) เพื่อให้ดำเนินการในกรณีนี้ และชี้แจงว่าชลรัศมีจัดรายการในช่วงวันที่ 29-30 กันยายน ตามปกติ รวมถึงชี้แจงขั้นตอนการผลิตรายการสดของ ททบ. ว่ามีขั้นตอนหลายอย่าง เช่น มีการประชุมกองบรรณาธิการในช่วงเย็นเพื่อกำหนดประเด็นข่าวที่จะนำเสนอ จึงเป็นไปไม่ได้ที่ชลรัศมีจะเดินทางไปกับคณะดังกล่าวหลังจากดำเนินรายการเสร็จ นอกจากนี้ยังมีการให้ข้อมูลว่าการอัปโหลดวีดีโอต่างๆบนยูทูบ จะลงเวลาเป็นโซนเวลาสากลเชิงพิกัด ซึ่งทำให้การแสดงวันที่อัปโหลดต่างกัน
ด้านสาธารณกุศล
ชลรัศมี วงษ์พัฒน์
พันตรีหญิงชลรัศมี งาทวีสุข
องเหม่ยหลิง
กีวิกซ์
กีวิกซ์  เป็นเว็บเบราว์เซอร์แบบออฟไลน์ของซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ซที่สร้างขึ้นโดยเอ็มมานูเอล เองกิลฮาร์ต และเรโนด์ โกดอง ในปี ค.ศ. 2007 ซึ่งได้รับการเปิดตัวครั้งแรกเพื่อให้สามารถเข้าถึงวิกิพีเดียแบบออฟไลน์ แต่ก็ได้ขยายไปยังโครงการอื่น ๆ ของมูลนิธิวิกิมีเดีย ตลอดจนตำราสาธารณสมบัติของโครงการกูเทนแบร์ก โดยสามารถใช้ได้ในกว่า 100 ภาษา กีวิกซ์ได้รับการรวมอยู่ในโครงการโปรไฟล์ระดับสูงหลายโครงการ จากปฏิบัติการลักลอบนำเข้าในประเทศเกาหลีเหนือ ไปยังผู้รับห้องสมุดไร้พรมแดนของโครงการกูเกิลอิมแพ็คชาลเลนจ์
หลังจากที่มาเป็นผู้เขียนวิกิพีเดียในปี ค.ศ. 2004 เอ็มมานูเอล เองกิลฮาร์ต ก็ได้หันมาสนใจต่อการพัฒนาเวอร์ชันออฟไลน์ของวิกิพีเดีย ซึ่งมีที่เริ่มต้นในปี ค.ศ. 2003 เป็นสิ่งกระตุ้นสำหรับโครงการ
ในปี ค.ศ. 2012 กีวิกซ์ได้รับทุนรางวัลจากวิกิมีเดียฝรั่งเศสสำหรับการสร้างกีวิกซ์-ปลั๊ก ซึ่งได้รับการนำไปใช้ในมหาวิทยาลัยสิบเอ็ดประเทศในโครงการแอฟริพีเดีย
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 กีวิกซ์ได้รับรางวัลโครงการแห่งเดือนของซอร์ซฟอร์จ
นอกจากนี้ กีวิกซ์ยังได้รับรางวัลสวิตเซอร์แลนด์โอเพนซอร์ซในปี ค.ศ. 2015
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 2 อภินิหารศึกจอมราชันย์
ความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย
ความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย  เป็นความสัมพันธ์ระดับทวิภาคีระหว่างรัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต และสหพันธรัฐรัสเซีย) และราชอาณาจักรไทย ความสัมพันธ์เรื่มในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และซาร์นิโคลัสที่ 2 ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติรัสเซียในปี 1917 ได้ทำให้ความสัมพันธ์ทั้งสองประเทศยุติลงต่อมาได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ในวันที่ 12 มีนาคม 1941 ในฐานะสหภาพโซเวียต แต่ความสัมพันธ์ค่อนข้างที่จะเหินห่างและขาดสะบั้นเมื่อประเทศไทยประกาศเป็นสัมพันธมิตรกับสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามเย็นเพื่อมีจุดประสงค์หลักคือต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ภายในประเทศและได้มีการฟื้นฟูความสัมพันธ์อีกครั้งในปี 1979 เมื่อพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้ทำการเยือนสหภาพโซเวียต ต่อมาหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 ไทยได้รับรองรัสเซียเป็นประเทศเอกราชในวันที่ 28 ธันวาคม 1991 ปัจจุบันรัสเซียมีสถานทูตที่กรุงเทพมหานคร และมีสถานกงสุลสองที่คือที่พัทยา และภูเก็ต ส่วนไทยมีสถานทูตที่มอสโก และมีสถานกงสุลสองที่คือที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และวลาดีวอสตอค
ความสัมพันธ์ไทย–รัสเซีย
การทัพแอฟริกาตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
เหาะทะลุฟ้า ซิ่งมหาประลัย
เหาะทะลุฟ้า ซิ่งมหาประลัย  เป็นภาพยนตร์แนวโลดโผนและ Superhero ของรัสเซีย กำกับโดย Alexandr Voitinsky และ Dmitry Kiseliov และอำนวยการสร้างโดย Timur Bekmambetov
ซูเปอร์มาริโอรัน
ซูเปอร์มาริโอรัน  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มพัฒนาโดยบริษัทนินเท็นโด EPD และจำหน่ายโดยนินเท็นโดออกจำหน่ายไอโอเอสทั่วโลกในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2016 และแอนดรอยด์จำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม ค.ส. 2017
การวิ่งแบบอัตโนมัติ และเราบังคับได้แค่กระโดด แต่ก็มีลูกเล่นเช่นการสัมผัสหน้าจอค้างไว้จะเป็นการกระโดดสูง
มีการคาดว่านินเท็นโดจะเข้าสู่ขาขึ้นกับวงการเกมบนสมาร์ทโฟน เพราะในคืนหลังจากการเปิดตัว"ซูเปอร์มาริโอรัน" เกมมาริโอบนมือถือเกมแรกอย่างเป็นทางการบนไอโอเอส ผลตอบรับกลับดีเกินคาดเพราะหลังจากเปิดตลาด หุ้นของนินเท็นโดเพิ่มขึ้น 25% ทันที แม้ยังไม่นับรวมตลาดหุ้นญี่ปุ่นที่ยังไม่เปิดทำการตอนที่เกมเปิดตัว และดูเหมือนนักวิเคราะห์จะเห็นว่าเกมนี้จะได้รับการตอบรับดีกว่า"โปเกมอน โก"
หน่วยพิฆาตปีศาจนาซี
หน่วยพิฆาตปีศาจนาซี ( "Fāsuto sukuwaddo", ) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันร่วมมือกันระหว่างรัสเซียและญี่ปุ่นแอนิเมชันนี้ไดรับรางวัลจากหนังสือพิมพ์ "" โดยแอนิเมชันนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง
อีซาเอียส อาเฟเวร์กี
อีซาเอียส อาเฟเวร์กี (Isaias Afwerki, เกิด 2 กุมภาพันธ์ 1946) เป็นประธานาธิบดีคนแรกและคนปัจจุบันของประเทศเอริเทรีย เข้ารับตำแหน่งตั้งแต่เอริเทรียได้รับเอกราชเมื่อปี 1993 เขานำแนวร่วมปลดปล่อยประชาชนเอริเทรีย (EPLF) สู่ชัยชนะในเดือนพฤษภาคม 1991 หลังจากสู้ในสงครามประกาศอิสรภาพมา 30 ปี ต่อมา EPLF เปลี่ยนชื่อพรรคการเมืองใหม่เป็นแนวร่วมประชาชนเพื่อประชาธิปไตยและความยุติธรรม (PFDJ) เพื่อสะท้อนความรับผิดชอบใหม่ พรรค PFDJ ที่มีอีซาเอียสเป็นหัวหน้าเป็นพรรคที่ปกครองเอริเทรียเพียงพรรคเดียวในปัจจุบัน
จากเขา
จากเขา  หรือ จากจำ เป็นปาล์มที่กระจายพันธุ์ทางตอนใต้ของไทยและมาเลเซีย เป็นปาล์มกอลำต้นสั้น เส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 เซนติเมตร บางครั้งมีรากค้ำยันสูงถึง 1 เมตร ทางใบสูงได้ถึง 10 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก แผ่นใบยาว 3-4.5 เมตร กาบใบยาว 60-90 เซนติเมตร มีหนามแหลมสีดำ มีใบย่อยด้านละ 55 ใบ ขนาด 3-4 x 45-70 เซนติเมตร ช่อดอกเป็นช่อเชิงลดยาวและตั้งตรง ขนาด 2.5-3 เมตร ออกระหว่างซอกใบ ช่อดอกยาว 1.8 เมตร ผลรูปไข่สีน้ำตาล ผิวเป็นเกล็ด ปลายยาวยื่นออกคล้ายลูกข่าง ขนาด 5-6 x 7-9 เซนติเมตร ภายในมี 1 เมล็ด
ชาวพื้นเมืองนำใบจากเขามามุงหลังคา นำทางใบมาสาน ผลอ่อนรับประทานได้
จักรพรรดิมนโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิมนโตกุ  เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 55 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์
รัชสมัยของจักรพรรดิมนโตกุกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 850 ถึง ค.ศ. 858
หลังจากเหตุการณ์กบฏปีโจวะเมื่อ ค.ศ. 842 เจ้าชายมิชิยะซุหรือเจ้าชายทะมุระพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 พระชนมายุ 16 พรรษาได้รับการสถาปนาเป็นที่รัชทายาทแทน เจ้าชายสึเนะซะดะ พระโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง
เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคะเระฮิโตะ  พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ โดยมีโยะชิฟุซะผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้เป็น เซ็สโซ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) โดยโยะชิฟุซะนับเป็นเซ็สโซคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์และหลังจากโยะชิฟุซะแล้วตระกูลฟุจิวะระและตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระก็แทบจะผูกขาดทั้งตำแหน่งเซ็สโซและ คัมปากุ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่เจริญพระชนมายุแล้ว) จนกระทั่งทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุด
โดยจักรพรรดิเซวะได้ประกอบพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858
ลาเมียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2933
ลาเมียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2933  เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศจากท่าอากาศยานนานาชาติวีรูวีรู ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโฮเซ มารีอา กอร์โดบา เกิดอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2016 เที่ยวบินนี้มีผู้โดยสารทั้งสิ้น 73 คน ลูกเรือ 4 คน โดยมีทีมนักเตะสโมสรจากบราซิล ชาเปกอเอนเซ 21 คน และทีมงาน 9 คน มีผู้รอดชีวิตเพียง 6 คน ซึ่งเป็นการเดินทางเพื่อลงแข่งขันในเกม โกปาซูดาเมรีกานา 2016 นัดชิงชนะเลิศ พบกับสโมสรจากโคลอมเบีย อาตแลชีกูนาซีโอนัล
หลังเกิดเหตุไม่นาน วันที่ 1 ธันวาคม 2016 รัฐบาลโบลิเวียได้ระงับใบอนุญาตทำการบินของสายการบินลาเมีย ทำให้ไม่สามารถใช้ลำอื่นออกบินได้อีก และเป็นการปิดกิจการสายการบินไปโดยปริยาย
เกาะตะปู
ดาราศาสตร์ในปี ค.ศ. 2016
อองตู (นักวอลเลย์บอล)
อองตู (; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 – ) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวพม่าในตำแหน่งตัวตีด้านนอก เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติพม่า และได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2015 นอกจากนี้เขายังได้เข้าร่วมในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 และเอเชียนเกมส์ 2014 เขาได้เข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในประเทศพม่า โดยจบอันดับที่ 5 จากทั้งหมด 16 ทีมที่เข้าร่วม
ดรีทริช ฟ็อน ค็อลทิทซ์
ดรีทริช ฮูโก แฮร์มัน ฟ็อน ค็อลทิทซ์  เป็นนายทหารที่รับใช้กองทัพจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและกองทัพแวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นที่จดจำจากบทบาทในฐานะผู้บัญชาการคนสุดท้ายของปารีสที่ถูกนาซีเยอรมนียึดครองใน ค.ศ. 1944 โดยเขาขัดคำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่ให้เผาทำลายปารีสให้ราบเพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในมือสัมพันธมิตร แต่กลับยอมจำนนต่อกองทัพฝรั่งเศสเสรีแทน เขาได้รับการยกย่องจากชาวฝรั่งเศสหลายคนว่าเป็น "พระผู้ช่วยแห่งปารีส"
ต่อมาค็อลทิทซ์กล่าวยืนยันว่า การขัดคำสั่งฮิตเลอร์มาจากความไร้ประโยชน์ทางการทหารของคำสั่ง ความชื่นชอบประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองหลวงฝรั่งเศสแห่งนี้ และความเชื่อว่าฮิตเลอร์ได้เสียสติไปแล้ว
ไม้เท้าโมเสส
ตามพระธรรมอพยพในพระคริสตธรรม ไม้เท้า (; "matteh") ที่โมเสส (Moses) ใช้นั้น อยู่ข้างกายเขาตลอดเวลาที่เกิดเหตุการณ์สำคัญในพระธรรมดังกล่าวซึ่งระบุว่า โมเสสใช้ไม้เท้าเสกน้ำจากศิลา แปลงไม้เท้าเป็นงู และใช้แยกทะเลแดง แต่ปัญหาว่า ไม้เท้าของโมเสสเป็นอันเดียวกับไม้เท้าของอาโรน (Aron) พี่ชายของเขาหรือไม่นั้น เป็นที่อภิปรายในหมู่นักวิชาการเสมอมา
การอ้างถึงไม้เท้า.
ไม้เท้าของโมเสสนั้นเอ่ยถึงครั้งแรกในพระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 2 ซึ่งระบุว่า พระเจ้าทรงปรากฏพระกายเป็นพุ่มไม้ที่ไฟลุกโชน (burning bush) ต่อหน้าโมเสส แล้วถามโมเสสว่า "อะไรอยู่ในมือของเจ้า" โมเสสทูลว่า "ไม้เท้า" พระเจ้ารับสั่งให้เขาโยนไม้เท้าลงพื้น ไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงู แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าดังเดิม นับจากนั้น ไม้เท้าก็ได้รับเรียกขานว่า "ไม้เท้าพระเจ้า" (rod of God หรือ staff of God)
พระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 17–20 ฉบับพระเจ้าเจมส์ มีความว่า
ครั้นเมื่อโมเสสและอาโรนพี่ชายไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อขอให้ปล่อยชาวอิสราเอลเป็นอิสระ อาโรนสำแดงปาฏิหาริย์หน้าพระที่นั่งโดยแปลงไม้เท้าของตนเป็นงู ฟาโรห์จึงตรัสให้นักวิทยากลของพระองค์แปลงไม้เท้าเป็นงูบ้าง งูของทั้งสองฝ่ายขับเคี่ยวกัน และที่สุดงูของอาโรนก็กลืนกินงูฝ่ายฟาโรห์ไปเสีย แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าให้อาโรน อาโรนใช้ไม้เท้านี้เปลี่ยนแม่น้ำไนล์ให้เป็นโลหิต และยังใช้ตามพระบัญชาของพระเจ้าอีกหลายครั้งเพื่อบันดาลพิบัติภัย (plagues) แก่อียิปต์
เมื่อโมเสสพาชาวอิสราเอลอพยพออกจากอียิปต์ ไปติดค้างอยู่กลางทางด้วยมีทะเลแดงคั่นขวางอยู่ โมเสสจึงยกไม้เท้าของตนขึ้น แล้วเหยียดมือออกไป แยกทะเลแดงออก ให้ผู้คนเดินบนผืนดินกลางทะเลนั้นข้ามไปสู่อีกฝั่ง แต่เมื่อไปถึงฝั่งแล้ว เกิดกันดารน้ำขึ้นช่วงหนึ่ง โมเสสจึงได้รับพระบัญชาจากพระเจ้าให้เอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาแตกเป็นน้ำพวยพุ่งออกมาให้ชาวอิสราเอลดื่มกิน แต่การที่โมเสสเอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาสองครั้ง เพราะกระทุ้งครั้งแรกแล้วน้ำไม่รินไหลออกมาทันที ทำให้พระเจ้าทรงเข้าใจว่า โมเสสมิได้ศรัทธาในพระองค์เท่าไรนัก จึงลงทัณฑ์เขาโดยมิให้เขาเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา (promised land)
พระธรรมอพยพ บทที่ 17 วรรคที่ 8–13 ระบุว่า ภายหลัง โมเสสใช้ไม้เท้านั้นช่วยชาวอิสราเอลรบกับชาวอามาเลข (Amalekite) ที่ตำบลเรฟีดิม (Rephidim) โมเสสชูไม้เท้าขึ้นเมื่อไร ชาวอิสราเอลก็มีชัยเมื่อนั้น เขาลดไม้เท้าลงยามใด ชาวอามาเลขก็เป็นฝ่ายเหนือกว่ายามนั้น อาโรนผู้เป็นพี่ชาย และเฮอร์ (Hur) ผู้ติดตาม จึงช่วยให้โมเสสชูไม้เท้าไว้ได้ตลอด โดยให้โมเสสนั่งลง แล้วทั้งสองก็จับมือโมเสสชูขึ้นไว้จนกระทั่งชาวอิสราเอลปราบศัตรูพ่าย
ร่องรอยในปัจจุบัน.
มีเรื่องร่ำลือมากมายเกี่ยวกับไม้เท้าของโมเสส
อรรถกถามีดราช (Midrash) ระบุว่า ไม้เท้านั้นตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น และอยู่ในท้องพระคลังพระเจ้าแผ่นดินแห่งยูเดีย (Judea) จนพระวิหารหลังก่อน (First Temple) ถูกทำลาย และชาวยิวถูกขับจากแคว้นยูดาย ไม้เท้านั้นก็สาบสูญไป
ส่วนเอกสารจากสุเหร่าฮายาโซฟีอา (Hagia Sophia) ประเทศตุรกี ระบุว่า ไม้เท้าอยู่ที่พระราชวังโทพคาปึ (Topkapı) ในนครอิสตันบูล พระราชวังแห่งนี้ยังอ้างว่า เป็นที่อยู่ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น สารีริกธาตุและข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ของมุฮัมมัด (Muhammad) แห่งศาสนาอิสลาม
ไม้เท้าของโมเสส
Staff of Moses
Moses's staff
จักรพรรดิเซวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิเซวะ  ซึ่งมีอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดิมิซุโน  จักรพรรดิองค์ที่ 56 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 850 — ค.ศ. 876
โดยพระนามของพระองค์ได้อนุโลมนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 17
ในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุจักรพรรดิองค์ที่ 55 ผู้เป็นพระราชบิดาได้สถาปนา เจ้าชายโคะเระฮิโตะ (惟仁) พระราชโอรสองค์ที่ 4 พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์แทน เจ้าชายโคะเระตะกะ  พระราชโอรสองค์ใหญ่
ต่อมาในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษาทำให้เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ และได้มีพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858 โดยได้มีการแต่งตั้ง ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ ขุนนางผู้ใหญ่และเป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิเซวะให้ดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ หรือผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 12 ปี โจกัง ที่ 10 ตรงกับวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 869 พระชายาองค์หนึ่งของจักรพรรดิเซวะคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะกะอิโกะ ได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายซะดะอะกิระ (貞明親王) หลังจากนั้นในวันที่ 1 เดือน 2 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 869 จักรพรรดิเซวะได้สถาปนาเจ้าชายซะดะอะกิระขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์นอกจากนี้จักรพรรดิเซวะยังมีพระราชโอรสที่สำคัญอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายซะดะซุมิ (貞純親王) ซึ่งเป็นต้นสายเซวะเก็นจิที่เป็นบรรพบุรุษของ ตระกูลมินะโมะโตะ ตระกูลอะชิกะงะ และ ตระกูลโทะกุงะวะ ที่ได้เป็นโชกุนปกครองญี่ปุ่น
จักรพรรดิเซวะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซะดะอะกิระขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโยเซ เมื่อวันที่ 29 เดือน 11 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 18 ปี จากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโยเซที่พระราชวังหลวงเฮอังโดยอดีตจักรพรรดิเซวะได้เป็น ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจไว้ในพระนามของพระราชโอรส
หลังจากกุมพระราชอำนาจไว้นาน 2 ปีอดีตจักรพรรดิเซวะก็ประชวรหนักและพระองค์คิดว่าคงไม่รอดแน่จึงตัดสินพระทัยออกผนวชโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซชิน เมื่อปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 878 หลังจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดิเซวะหรือท่านโซชินก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เดือน 12 ปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 878 ขณะมีพระชนมายุเพียง 27 พรรษา
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน (Collaboration Horizontale) เป็นคำที่ใช้เรียกพฤติกรรมของผู้หญิงที่ถูกตราหน้าว่าทรยศขายชาติ เพราะได้ไปมีความสัมพันธ์ร่วมหลับนอนกับทหารชาวเยอรมันผู้เข้ามารุกรานและยึดครองประเทศต่าง ๆ ยุโรป เช่น ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ เป็นต้น ผู้หญิงส่วนมากมักมีความยินยอมพร้อมใจหรือถูกบังคับขู่เข็ญ บางส่วนก็เป็นผู้หญิงขายบริการทางเพศให้กับทหารเยอรมัน
หลังจากกองทัพสัมพันธมิตรได้เข้ามาปลดปล่อยประเทศต่าง ๆ ในด้านตะวันตกให้พ้นจากการปกครองของนาซีเยอรมัน เหล่าบรรดาผู้หญิงเหล่านั้นจะถูกฝูงชนจับมาโกนผมจนหัวล้าน ฉีกเสื้อผ้าจนเปลือยกาย และกรีดใบหน้าเป็นตราสัญลักษณ์สวัสติกะเพื่อประจานในฐานทรยศชาติ
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน เชื่อว่ามีการผลิตเด็กทารกเชื้อสายฝรั่งเศสและเยอรมัน 20,000 คนซึ่งเด็กเหล่านั้นถูกแม่ของเด็กที่ถูกบังคับจากสังคมฝรั่งเศสให้ทอดทิ้งที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าและเด็กเหล่านั้นก็ถูกสังคมรังเกียจเข้าไปอีก ในหลายปีต่อมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฝรั่งเศส เบอร์นาด เคาน์เนอร์ ได้เกลี้ยกล่อมชาวฝรั่งเศสให้ยอมรับคนกลุ่มเหล่านั้น
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง (; 30 พฤศจิกายน 1885 – 16 กรกฎาคม 1960) เป็นจอมพลชาวเยอรมันแห่งกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในอาชีพทหารที่มีมาในสงครามโลกทั้งสองครั้ง เค็สเซิลริงได้กลายเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของนาซีเยอรมนี และเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุด เป็นหนึ่งในนายทหารที่ได้รับรางวัลเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร มีชื่อเล่นว่า "อัลแบร์ทอมยิ้ม" (Smiling Albert) โดยฝ่ายสัมพันธมิตร และ "ลุงอัลแบร์ท" โดยทหารของเขา เขาเป็นหนึ่งในนายพลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองด้วยทหารระดับชั้นต่ำกว่าสัญญาบัตร (rank and file)
เค็สเซิลริงได้เข้าร่วมกองทัพบาวาเรียในฐานะเจ้าหน้าที่นักเรียนทหาร และได้ปฏิบัติหน้าที่ในแผนกปืนใหญ่ เขาได้จบการฝึกเป็นผู้คอยสังเกตการณ์บอลลูนใน ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและแนวรบด้านตะวันออกและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลเสนาธิการ แม้ว่าจะไม่ได้เข้าไปศึกษาที่วิทยาลัยการสงคราม (War Academy) เค็สเซิลริงยังคงอยู่ในกองทัพหลังสงครามแต่ได้ถูกปลดประจำการใน ค.ศ. 1933 เพื่อไปเป็นหัวหน้าแผนกการบริหารที่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเพื่อการบิน (Reich Commissariat for Aviation) ที่เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมการบินและการวางรากฐานสำหรับกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของพนักงาน ตั้งแต่ ค.ศ. 1936 ถึง 1938
ภายหลังสงคราม เค็สเซิลริงได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาอาชญากรสงครามและตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต คำตัดสินนั้นเวลาต่อมาได้ถูกเปลี่ยนเป็นจำคุกตลอดชีวิต ด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองและสื่อมวลชนได้ทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1952 ด้วยเหตุผลทางสุขภาพ เขาได้เป็นหนึ่งในจอมพลเพียงสามคนที่ได้เผยแพร่บันทึกความทรงจำของเขา ส่วนแรกมีชื่อว่า ("เป็นทหารจนถึงวันสุดท้าย") และส่วนที่สอง ("ความคิดเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง")
จักรพรรดิโกะ-ไซ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-ไซ  เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 111 ตามลําดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-ไซกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1655 ถึงปี ค.ศ. 1663
พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิจุนนะ  จักรพรรดิองค์ที่ 53 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีพระสมัญญาว่า ไซอิง โนะ มิกะโดะ ที่แปลว่า จักรพรรดิวังตะวันตก เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซมีความหมายว่า จักรพรรดิไซที่สอง หรือ จักรพรรดิไซยุคหลัง
ก่อนที่จักรพรรดิโกะไซจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิมว่านางาฮิโตะหรือโยชิฮิโตะ และพระอิสริยยศก่อนการขึ้นครองราชบัลลังก์คือ เจ้าฮิเดะ หรือ เจ้าโมโมโซโนะ
พระองค์เป็นโอรสองค์ที่แปดของจักรพรรดิโกะ-มิซุโน พระองค์ถูกเลี้ยงดูมาราวกับว่าพระองค์เป็นโอรสของโทฟูกูมอนอิง ทั้งอดีตจักรพรรดินีเมโช และอดีตจักรพรรดิโกะ-โคเมียว เป็นพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีต่างพระราชมารดาของพระองค์
พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประทับอยู่ใน ไดริ หรือเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังหลวงเกียวโต พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประกอบด้วยพระราชโอรสอย่างน้อย 16 พระองค์และพระราชธิดา 17 พระองค์ และไม่มีพระราชโอรสและพระราชธิดาของจักรพรรดิโกะ-ไซที่ได้สืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-ไซ.
เจ้าชายนางาฮิโตะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท การสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวทำให้ตำแหน่งจักรพรรดิว่างลง หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าชายนางาฮิโตะซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโกะ-โคเมียว ได้สืบทอดราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ รัชสมัยของจักรพรรดิโกไซตรงกับช่วงเวลาที่โทกูงาวะ อิเอสึนะเป็นผู้นำของรัฐบาลเอโดะ
จักรพรรดิโกะ-ไซอภิเษกกับพระธิดาของ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ องค์แรกคือเจ้าชายโยชิฮิโตะ (高松宮好仁親王) และพระองค์ก็สืบทอดพระอิสริยยศ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ เป็นองค์ที่ 2 จากนั้นเจ้าชายพระองค์นี้ก็กลายเป็นจักรพรรดิเป็นการชั่วคราวจนกว่าพระอนุชาต่างพระมารดาอีกพระองค์หนึ่งของพระองค์คือเจ้าชายซาโตฮิโตะ (識仁親王) จะเจริญพระชนม์พอที่จะสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้
ภายหลังสละราชบัลลังก์ อดีตจักรพรรดิโกะ-ไซ พระราชนิพนธ์หนังสือหลายเล่ม รวมทั้ง "น้ำและแสงแดด" (水日集) พระองค์มีพรสวรรค์ในบทกวีวากะ; และพระองค์มีพระปรีชาญาณอย่างลึกซึ้ง
ในรัชสมัยของพระองค์ เกิดเหตุไฟไหม้ใหญ่ที่ศาลเจ้าอิเสะ ปราสาทโอซากะ และพระราชวังหลวง เป็นต้น ไฟไหม้ใหญ่ปีเมเรกิ แผ่นดินไหว และน้ำท่วมซ้ำซาก ทำให้หลายคนตำหนิองค์จักรพรรดิ
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล มีฐานะเทียบเท่าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันวิจัยที่มีความเป็นเลิศด้านการวิจัย ทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล และสนับสนุนภารกิจหลักด้านการวิจัย การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา การบริการวิชาการสู่สังคม ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตและมหาบัณฑิต
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นการควบรวมของหน่วยงานทั้ง 2 หน่วยงาน คือ "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์"
ปี พ.ศ. 2524 จัดตั้ง "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี " เพื่อสนับสนุนให้คณาจารย์และนักวิชาการของมหาวิทยาลัยได้ทำงานค้นคว้าวิจัยทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล
ปี พ.ศ. 2535 ได้รับการสนับสนุนให้เกิดการสร้างอาคารวิจัยอย่างเต็มรูปแบบขึ้นในพื้นที่ของศาลายา ด้วยงบประมาณก่อสร้างประมาณ 392 ล้านบาท พร้อมครุภัณฑ์อีก 24 ล้านบาท โดยถือเป็นอาคารหลังแรกและเป็นศูนย์รวมของการมีห้องปฏิบัติการวิจัยในสาขาต่างๆอย่างครบถ้วน
"สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 เพื่อเป็นแหล่งผลิต วิจัย พัฒนาและเป็นหน่วยงานกลางทางวิชาการด้านอณูวิทยาพันธุศาสตร์ และพันธุศาสตร์
ต่อมา "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" ได้รับการปรับโครงสร้างของส่วนงานภายในมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตามประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552 เป็น "สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล"
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นจุดเริ่มต้นของการบ่มเพาะงานวิจัยในระดับแนวหน้าของมหาวิทยาลัยและของประเทศจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นงานวิจัยทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์การแพทย์เกี่ยวกับโรคที่พบบ่อยในประเทศไทย เช่น ธาลัสซีเมีย และไข้เลือดออก ไปจนถึงด้านเทคโนโลยีชีวภาพเพื่อคนไทย อาทิ ความหลากหลายทางชีวภาพ ยางพารา มันสำปะหลัง กุ้ง และเทคโนโลยีในการควบคุมประชากรยุง เป็นต้น งานวิจัยและพัฒนาจำนวนหนึ่งมีมูลค่าสูงในเชิงพาณิชย์ โดยเฉพาะวัคซีน ยาขับเหล็ก และเทคโนโลยีชีวภาพกุ้ง นอกจากนี้ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอาหาร ยารักษาโรค การวินิจฉัยโรค และวัคซีนของสถาบันฯ ยังเป็นผลงานที่มีผลกระทบสูง สร้างรายได้ให้แก่สถาบันฯ และมหาวิทยาลัยมหิดล และยังสามารถตอบเป้าหมายการพัฒนาสากลที่เรียกว่า เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development Goals (SDG) ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสร้างความมั่นคงทางอาหาร และการส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน
ระดับปริญญามหาบัณฑิต.
เปิดสอนจำนวน 2 หลักสูตร ได้แก่
ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต.
เปิดสอนจำนวน 3 หลักสูตร คือ
ศูนย์วิจัยและกลุ่มสาขาวิชา.
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุลประกอบด้วย 5 ศูนย์วิจัย และ 2 กลุ่มสาขาวิชา ได้แก่
เขื่อนไซยะบุลี
แม่น้ำซัม
แม่น้ำมา
แม่น้ำเซคะหมาน
แม่น้ำเซบั้งไฟ
แม่น้ำกอง
โนโรไวรัส