pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากได้ชัยชนะในสงครามกลางเมืองไม่นาน เกิดการปะทะระหว่างทหารเวียดนามกับทหารเขมรแดงเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 อีกไม่กี่เดือนต่อมา พล พตและเอียง ซารี เดินทางไปฮานอยทำให้ความขัดแย้งสงบลง ในขณะที่เขมรแดงครองอำนาจในกัมพูชา ผู้นำเวียดนามตัดสินใจสนับสนุนกลุ่มต่อต้านพล พตในกัมพูชาเมื่อต้นปี พ.ศ. 2521 ทำให้กัมพูชาตะวันออกเป็นเขตที่ได้รับการสนับสนุนจากเวียดนาม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2521 เกิดการลุกฮือในกัมพูชาตะวันออกนำโดยโส พิม ทำให้มีการฆ่าชาวเวียดนามในกัมพูชาตะวันออกเป็นจำนวนมาก สถานีวิทยุพนมเปญประกาศว่าถ้าทหารกัมพูชา 1 คน ฆ่าทหารเวียดนามได้ 30 คน กำลังทหารเพียง 2 ล้านคนจะเพียงพอในการฆ่าชาวเวียดนาม 50 ล้านคน และยังแสดงความต้องการจะยึดดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงมาเป็นของกัมพูชา ในเดือนพฤศจิกายน วอน เว็ต ก่อรัฐประหารแต่ล้มเหลว ทำให้มีชาวเวียดนามและชาวกัมพูชานับหมื่นคนอพยพเข้าสู่เวียดนาม ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2521 วิทยุฮานอยประกาศจัดตั้งแนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชา ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของกลุ่มต่อต้านพล พตทั้งที่นิยมและไม่นิยมคอมมิวนิสต์ โดยมีกองทัพเวียดนามหนุนหลัง เวียดนามเริ่มรุกรานกัมพูชาเพื่อโค่นล้มเขมรแดงตั้งแต่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2521 และสามารถเข้าสู่กรุงพนมเปญ ขับไล่เขมรแดงออกไปได้เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 จัดตั้งสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาขึ้นแทน
สหประชาชาติยังคงให้กัมพูชาประชาธิปไตยมีที่นั่งในสหประชาชาติโดยตัวแทนคือเทือน ประสิทธิ์ และเอียง ซารีโดยใช้ชื่อกัมพูชาประชาธิปไตยจนถึง พ.ศ. 2525 จากนั้นจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อรัฐบาลผสมกัมพูชาประชาธิปไตยจนถึง พ.ศ. 2536 จีนและสหรัฐอเมริการวมทั้งชาติตะวันตกอื่นๆ ต่อต้านการขยายตัวของเวียดนามและโซเวียตเข้าไปในกัมพูชาและการจัดตั้งสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา โดยกล่าวอ้างว่าเป็นรัฐหุ่นเชิดของเวียดนาม จีนสนับสนุนเขมรแดงจนถึง พ.ศ. 2532 ส่วนสหรัฐสนับสนุนกลุ่มที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ในการต่อต้านรัฐบาลที่มีเวียดนามหนุนหลัง โดยให้ความช่วยเหลือแก่กลุ่มของซอน ซานและสีหนุ ในทางปฏิบัติ ความเข้มแข็งของกองทหารของกลุ่มที่ไม่ใช่เขมรแดงมีน้อยแม้จะได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนมากกว่า ในที่สุด ทั้งสามกลุ่มจึงรวมเป็นแนวร่วมเขมรสามฝ่ายหรือรัฐบาลผสมกัมพูชาประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2525
จากการพยายามเจรจาสันติภาพเพื่อลดปัญหาความขัดแย้งในกัมพูชา ฝ่ายสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชายินดีเข้าร่วมแต่เขมรแดงปฏิเสธทำให้ถูกตัดออกไป เขมรแดงจึงเป็นกลุ่มเดียวในเขมรสามฝ่ายที่ยังคงสู้รบอยู่ กลุ่มของซอน ซานและสีหนุเข้าร่วมในแผนการสันติภาพและการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2536 ต่อมาใน พ.ศ. 2540 พล พต สั่งฆ่าซอน เซน นายทหารคนสนิทในข้อหาพยายามเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลกัมพูชา ใน พ.ศ. 2541 พล พต เสียชีวิต เขียว สัมพัน เอียง ซารียอมมอบตัวกับทางรัฐบาล ตา มกยังคงหลบหนีจนถูกจับได้ใน พ.ศ. 2542 กลุ่มเขมรแดงจึงสิ้นสุดลง
กัมพูชาประชาธิปไตยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศจีนและเกาหลีเหนือ นอกจากสองประเทศนี้แล้ว ประเทศอื่นที่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับกัมพูชาประชาธิปไตยคือ อียิปต์ แอลเบเนีย คิวบา ลาว เวียดนาม (จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2520) โรมาเนีย และยูโกสลาเวีย
ทหารประมาณ 68,000 คนของกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนกัมพูชาได้กลายมาเป็นกองทัพของกัมพูชาประชาธิปไตยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 และเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปฏิวัติกัมพูชา รัฐมนตรีว่าการ​กระทรวงกลาโหมคือ ซอน เซน
ใน พ.ศ. 2518 รัฐบาลเขมรแดงได้เปลี่ยนแปลงเขตการปกครองภายในประเทศโดยได้แบ่งตามเขตภูมิศาสตร์​แทนการแบ่งเป็นจังหวัด ซึ่งได้มาจากการแบ่งหน่วยของเขมรแดงในการต่อสู้กับสาธารณรัฐเขมรโดยแบ่งเป็น 7 เขต ได้แก่ เขตเหนือ ตะวันตกเฉียงเหนือ ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันตก ตะวันตกเฉียงใต้ และเขตกลาง และมีเขตพิเศษอีกสองเขตคือเขตพิเศษกระแจะหมายเลข 505 และเขตพิเศษเสียมราฐ​หมายเลข 106 (ก่อนกลางปี พ.ศ. 2520) แต่ละเขตแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นตำบล ซึ่งกำหนดเป็นตัวเลข ภายในหมู่บ้านแบ่งย่อยเป็นกลุ่มหรือกรม ประกอบด้วย 15 – 20 หลังคาเรือน โดยมีผู้นำเรียกแม่กรม รูปแบบการปกครองแบบนี้ ยังใช้อยู่หลังการรุกรานกัมพูชาของเวียดนามแต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
หลังจากได้ชัยชนะในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 พล พตและผู้ใกล้ชิดได้ขึ้นสู่ตำแหน่งที่สำคัญของประเทศ เขียว ธีริทได้เป็นผู้ควบคุมกองกำลังเยาวชนของพรรค อย่างไรก็ตาม การเป็นผู้นำยังไม่สมบูรณ์เพราะยังมีส่วนย่อยของพรรคในภาคตะวันออก กลุ่มผู้นิยมเวียดนามและกลุ่มอดีตผู้นำเขมรอิสระยังเป็นเอกเทศภายในพรรค ตลอดที่ครองอำนาจ ได้เกิดความขัดแย้งภายในพรรคจนเกิดการกวาดล้างครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2520 และ 2521 ทำให้มีประชาชนและผู้นำพรรคถูกสังหารเป็นจำนวนมาก
แม้ว่าในมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญกัมพูชาประชาธิปไตยรับรองเสรีภาพในการนับถือศาสนา แต่ก็มีการประกาศห้ามการนับถือศาสนาทุกศาสนา ประชากรประมาณร้อยละ 85 นับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีพระภิกษุ 40,000 - 60,000 รูป พระภิกษุถูกกล่าวหาว่าเป็นปรสิตของสังคมถูกบังคับให้สึกและออกไปใช้แรงงาน พระภิกษุที่ไม่ยอมสึกถูกประหารชีวิต วัดถูกเปลี่ยนเป็นยุ้งฉาง พระพุทธรูปถูกทำลายและนำไปทิ้งน้ำ ประชาชนที่สวดมนต์หรือปฏิบัติศาสนกิจถูกฆ่า
ผู้นับถือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนิยมตะวันตก โบสถ์นิกายโรมันคาทอลิกในพนมเปญถูกสั่งปิด ชาวมุสลิมถูกบังคับให้รับประทานหมูที่เป็นหะรอม ผู้ไม่ทำตามถูกฆ่า บาทหลวงและอิหม่ามถูกนำไปตัวไปประหารชีวิต
เขมรแดงต้องการลดจำนวนชาวจีน ชาวเวียดนามและชาวจามในกัมพูชา รวมทั้งชนกลุ่มน้อย ๆ อื่น ๆ อีกกว่าสิบเผ่าซึ่งคิดเป็นประชากรร้อยละ 15 ของกัมพูชา ชาวเวียดนามส่วนใหญ่ถูกฆ่า ที่เหลือรอดมาได้คือผู้ที่อพยพเข้าสู่เวียดนาม ชาวจามซึ่งเป็นมุสลิมที่เหลือรอดหลังการล่มสลายของอาณาจักรจามปาถูกบังคับให้พูดภาษาเขมร ให้แต่งกายตามแบบของชาวเขมร หมู่บ้านของพวกเขาที่อยู่ต่างหากจากชาวเขมรถูกทำลาย เฉพาะชาวจามในจังหวัดกำปงจามถูกฆ่าไปราวสี่หมื่นคน ชนกลุ่มน้อยที่อาศัยตามแนวชายแดนไทยได้อพยพเข้าสู่ประเทศไทย​
ชาวจีนในกัมพูชาเป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่ถูกเขมรแดงสังหาร และ ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนที่เป็นพ่อค้าถูกเขมรแดงสังหารไปเป็นจำนวนมาก ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเมื่อสิ้นสุดสมัยสาธารณรัฐเขมร พ.ศ. 2518 มีประมาณ 425,000 คน แต่เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2522 เหลืออยู่เพียงประมาณ 200,000 คน
สำหรับนโยบายของเขมรแดงต่อชนเผ่าต่าง ๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชาที่เรียกว่า ชาวเขมรบน หรือ ขะแมร์เลอ นั้นมีน้อยมาก เพราะ พล พต เคยอาศัยพื้นที่ของชนเผ่าต่าง ๆ ในจังหวัดรัตนคีรีเป็นที่ตั้งมาก่อน และมีสมาชิกพรรคหลายคน แต่งงานกับหญิงชาวเขมรบนเหล่านี้
นโยบายเศรษฐกิจของกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นเช่นเดียวกับ นโยบายการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ของจีนเมื่อ พ.ศ. 2501 ในช่วงแรก เขมรแดงได้จัดระบบเศรษฐกิจแบบนารวมในพื้นที่ยึดครองของตน หลัง พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งความร่วมมือในระดับต่ำ คือ เอกชนยังมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้ และความร่วมมือระดับสูงที่เอกชนเป็นเจ้าของที่ดินไม่ได้ที่เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2517 และได้แพร่หลายไปทั่วประเทศเมื่อ พ.ศ. 2519
เขมรแดงพยายามสร้างเศรษฐกิจแบบพึ่งตนเอง ยกเลิกระบบเงินตราและการค้าขาย ข้าวกลายเป็นสื่อกลางสำหรับการแลกเปลี่ยนที่สำคัญ การค้าขายกับต่างประเทศถูกระงับไปโดยสมบูรณ์ แต่ก็รื้อฟื้นขึ้นใหม่ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2519 ถึงต้นปี พ.ศ. 2520โดยเป็นการค้าขายกับจีนแผ่นดินใหญ่ แต่ก็มีการค้าขายกับฝรั่งเศส อังกฤษ และสหรัฐบ้างโดยผ่านทางฮ่องกง ภายในประเทศไม่ได้รับอิทธิพลทางเศรษฐกิจจากประเทศอื่น ระบบเศรษฐกิจแบบคอมมิวนิสต์ของเขมรแดงล้มเหลว เหมือนกับที่เกิดขึ้นในประเทศจีน
การศึกษาและสุขภาพ.
ครูจำนวนมากที่สอนในกัมพูชาก่อน พ.ศ. 2518 ถูกจับและประหารชีวิต ไม่มีการสอนทักษะพื้นฐานคณิตศาสตร์และการอ่านออกเขียนได้ แต่จะสอนเกี่ยวกับทฤษฎีปฏิวัติให้กับเยาวชน ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างคนวัยหนุ่มสาวกับวัยผู้ใหญ่ มีการจัดตั้งพันธมิตรเยาวชนคอมมิวนิสต์กัมพูชา ซึ่งพล พตเชื่อมั่นว่าเป็นกลุ่มที่จงรักภักดีต่อเขา เขียว ธีริต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจกรรมสังคมเป็นผู้ควบคุมขบวนการเยาวชน
การดูแลสุขภาพของประชาชนในช่วง พ.ศ. 2518 – 2521 อยู่ในสภาพแย่ แพทย์ส่วนใหญ่ถูกประหารชีวิตมิเช่นนั้นก็ไม่แสดงตน เฉพาะคนในพรรคและทหารที่ได้รับการรักษาแบบตะวันตก ประชาชนส่วนใหญ่ต้องใช้หมอพื้นบ้านและสมุนไพร
นายกรัฐมนตรีลาว
ลองติจูด
ปังย่า ออนไลน์
ฮาร์ตคุง
ฮาร์ตคุง เป็นสุนัขพันธุ์ชิวาวา เพศผู้ เกิดเมื่อ 18 พ.ค. 2550 เจ้าของชื่อ เอมิโกะ ซากุราดะ ซึ่งทำกิจการเพาะพันธุ์ลูกสุนัขในเมืองโอดาเตะ โด่งดังในประเทศญี่ปุ่นเพราะมีลักษณะเฉพาะคือ มีขนลายหัวใจสีน้ำตาล ทำให้เป็นที่สนใจและมีรายการโทรทัศน์มาถ่ายทำเรื่องราวจนเป็นที่รู้จัก
โลโบ (นักร้อง)
โลโบหรือโรแลนด์ เคนท์ ลาวัว (Roland Kent LaVoie) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงในยุค70 (1970s) ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และมีเพลงติดอันดับท็อปเท็นหลายเพลง เช่น "Me and You and a Dog Named Boo," "I'd Love You to Want Me" และ"Don't Expect Me To Be Your Friend."
โลโบหรือโรแลนด์ เคนท์ ลาวัว (Roland Kent LaVoie)เกิดในเมืองแทลละแฮสซี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกาในวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ. 2486. เขาเป็นหนึ่งในเด็กเจ็ดคนที่ถูกเลี้ยงดูมาในวินเทอร์ เฮเวน. เขาไม่เคยไปพบพ่อของเขา แต่ทราบว่าพ่อของเขาเป็นมือกีตาร์ในวงดนตรีที่มีชื่อเสียง ส่วนแม่ของเขาก็ร้องเพลงในวงดนตรีขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม ความสนใจในดนตรีของเขาไม่ได้มาจากครอบครัว แต่มาจากดนตรีข้างถนน. หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งฟลอริดาใต้ในปี พ.ศ. 2506 เขาได้เข้าร่วมในวงเดอะซูการ์บีทส์ (the sugar beat) โดยมีบิลล์ เดนแมนเป็นมือเบส ริก เอ็มมาร์ทเป็นมือกลอง และเขากับบิลล์ เอลลิงตัน เป็นมือกีตาร์ ซึ่งทำให้เขาได้พบกับโปรดิวเซอร์ชื่อฟิล เจร์นฮาร์ด (Phi Gernhard) โดยฟิล เจร์นฮาร์ดได้ให้เขาบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในอัลบั้ม “What Am I Doing Here?”
ที่มาของชื่อโลโบ.
เพลง Me and You And A Dog Named Boo โด่งดังอย่างมาก โปรดิวเซอร์ฟิล เจร์นฮาร์ด เกรงว่าเพลงนี้จะทำให้ฝูงชนทราบเรื่องของเคนท์จนเกินไป และเคนท์จะเกิดปัญหาในการใช้ชีวิต จึงตั้งนามแฝงให้ใช้ในการแสดงว่า โลโบ (เป็นภาษาสเปน แปลว่า หมาป่า) ซึ่งเคนท์อธิบายว่าหมายถึงหมาป่า ซึ่งสื่อความหมายถึงหมาป่าที่โดดเดี่ยว
ความสำเร็จของBoo ทำให้อัลบั้มเดี่ยวของเคนท์ในชื่อ “โลโบ” ถือกำเนิดขึ้นโดยอัลบั้มแรกก็คือ Introducing Lobo ในปี พ.ศ. 2515 จากนั้น อัลบั้มที่สอง A Simple man ก็ตามมา และตามด้วยเพลงที่เขาได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำคือ I’d Love You To Want Me
ในปี พ.ศ. 2516 อัลบั้ม Calumet ได้ออกสู่ท้องตลาด และเพลงHow Can I Tell Her ก็กลายเป็นเพลงดังติดอันดับสองในปีพ.ศ. 2516 และยังเป็นอันดับที่ 30 ในปี พ.ศ. 2517
ปัจจุบัน โลโบอาศัยอยู่กับภรรยาชื่อซูซี่ ที่ฟลอริดา และมีการออกทัวร์คอนเสิร์ต
[[หมวดหมู่:บุคคลจากแทลลาแฮสซี]]
[[หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2486]]
พระราชอาณาจักรลาว
ไกรสร พรหมวิหาร
Roland Kent LaVoie
โรแลนด์ เคนท์ ลาวัว
โลโบ(นักร้อง)
วิกิมีเดีย คอมมอนส์
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก (, "ปรัชสกีโอร์โลย") เป็นหอนาฬิกาดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่กรุงปราก เมืองหลวงของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางกำแพงด้านใต้ของศาลาว่าการในจัตุรัสเมืองเก่า เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองที่ได้รับความนิยมมาก มีการติดตั้งนาฬิกานี้ใน ค.ศ. 1410 ทำให้เป็นนาฬิกาดาราศาสตร์ที่เก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลก และเป็นนาฬิกาที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังใช้งานได้
ส่วนประกอบหลักของหอนาฬิกาได้แก่ นาฬิกาดาราศาสตร์ ซึ่งจะแสดงวิถีการโคจรของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ด้านล่างของนาฬิกาดาราศาสตร์จะมีหน้าปัดแสดงเดือนในปัจจุบัน และด้านบนสุดมีรูปปั้นสาวกของพระเยซู
นาฬิกาดาราศาสตร์
นาฬิกาดาราศาสตร์ (อังกฤษ: Astronomical clock) เป็นนาฬิกาที่สามารถแสดงข้อมูลทางดาราศาสตร์ต่าง ๆ เช่น ตำแหน่งการโคจรของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ หรือกลุ่มดาวจักรราศี
ร็อคเคสตร้า
ร็อคเคสตร้า เป็นวงดนตรีร็อคและฮาร์ดร็อค ของไทยที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2525 ถึง 2530 มีนักร้องนำคือ ชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ช่วงที่ทางวงมีชื่อเสียงที่สุด คือ ในปี พ.ศ. 2527 กับผลงานชุดที่สอง ชุด เทคโนโลยี
วงร็อคเคสตร้า ตั้งโดย ชัชชัย สุขขาวดี หลังจากลาออกจากวง M7 ของสุนทร สุจริตฉันท์ วงดนตรีใหม่ของชัชชัย มีนักดนตรีประกอบด้วย ร่วมกับภาสกร หุตวณิช ธรรมนูญ หะยีสาและ และฟาโรห์ ตอยยีบี เล่นดนตรีแนวป็อป-ร็อค เล่นเพลงของวง ควีน ดิ อลัน พาร์สันส์ โปรเจกต์ และ Styx เล่นประจำอยู่ที่กรุงเทพ ต่อมาย้ายไปเล่นที่หาดใหญ่ และได้บันทึกเสียงอัลบั้มแรกกับค่ายนิธิทัศน์ ชื่อ Medley Tophits เมื่อ พ.ศ. 2525 นำเพลงสากลของศิลปินต่างประเทศมาเล่นใหม่แบบเมดเลย์
อัลบั้ม เทคโนโลยี ประสบความสำเร็จสูงสุด เนื่องจากแนวดนตรี เทคนิคการเล่นดนตรีและการนำเสนอ ฉีกแนวไปจากผลงานของศิลปินอื่นๆ ในขณะนั้น ทำให้ผลงานชุดนี้ค่อนข้างโดดเด่น และได้รับความนิยม ผลงานเพลงในอัลบั้มนี้ ทุกเพลงมีชื่อพยางค์เดียว หรือคำเดียวทั้งหมด ได้แก่ "เทคโนโลยี", "โลง", "เงา", "คิด", "เพลง", "หวย", "กรรม", "มนุษย์", "อดีต", "รัก" และ "เหงา"
วงร็อคเคสตร้า มีผลงานออกมาอีกสี่ชุด คือเพลงสากลชุด Special One ชุด วิทยาศาสตร์ ชุด เปลี่ยนทุกวัน และชุดสุดท้าย เที่ยวเมืองไทย ซึ่งเปลี่ยนแนวดนตรีและไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปทำงานอิสระ
ปัจจุบัน ชัชชัย สุขาวดี ได้ฟอร์มวงร็อคเคสตร้าขึ้นมาใหม่ โดยมีสมาชิกส่วนใหญ่มาจากวงดนตรีแบ็คอัพของตนในคอนเสิร์ตช็อตชาร์จช็อคครั้งแรก
"Medley Tophits (พ.ศ. 2525)
"เทคโนโลยี (พ.ศ. 2527)
"Special One (พ.ศ. 2528)
"วิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2528)
"เปลี่ยนทุกวัน (พ.ศ. 2529)
"เที่ยวเมืองไทย (พ.ศ. 2530)
ปราสาทปราก
ปราสาทปราก  เป็นหมู่ปราสาทในปราก ประเทศเช็กเกีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 9 ในปัจจุบันเป็นที่พำนักทางการของประธานาธิบดีเช็กเกีย ในอดีตเคยเป็นวังประจำกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย, จักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และประธานาธิบดีเช็กโกสโลวาเกีย โบราณวัตถุสำคัญ มหามงกุฏโบฮีเมียเก็บรักษาในห้องลับภายในปราสาทนี้
ในปี 2006 กินเนสบุ๊กยกย่องให้ปราสาทปรากเป้นปราสาทโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยพื้นที่กว่า ความยาว และความกว้างเฉลี่ย ปราสาทเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของปราก ด้วยจำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมที่ 1.8 ล้านคนต่อปี
อักษรนุชุ
อักษรตันกัต
อักษรออร์ค็อง
อักษรเตอร์กิกเก่า (มีอีกหลายชื่อ เช่น อักษรเกิกทืร์ก (Göktürk script), อักษรออร์ค็อน, อักษรออร์ค็อน-เยนิเซย์, อักษรรูนเตอร์กิก) เป็นอักษรที่ใช้โดยเกิกทืร์ก (Göktürks) และรัฐข่านเตอร์กิกตอนต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 10 เพื่อบันทึกภาษาเตอร์กิกเก่า
อักษรนี้ตั้งชื่อตามหุบเขาออร์ค็อนในประเทศมองโกเลีย ซึ่งเป็นสถานที่ที่นิโคไล ยาดรินต์เซฟพบจารึกในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ใน ค.ศ. 1889 จารึกออร์ค็อนได้รับการตีพิมพ์โดยวาซีลีย์ รัดลอฟ และถอดข้อความโดย Vilhelm Thomsen นักภาษาศาสตร์ชาวเดนมาร์กใน ค.ศ. 1893
นักวิชาการสมัยใหม่รายงานว่า อักษรออร์ค็องพัฒนาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิก ก่อนผ่านทางอักษรปะห์ลาวีและชุดตัวอักษรซอกเดียของเปอร์เซีย
ข้อมูลจีนสมัยใหม่มีหลักฐานขัดแย้งว่าชาวเติร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 6 มีอักษรเขียนเป็นของตนเองหรือไม่ โดย"หนังสือโจว"ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ระบุว่าชาวเติร์กมีอักษรเขียนที่คล้ายกับของซอกเดีย ในขณะที่"หนังสือสุย"และ"ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ตอนเหนือ"อ้างว่าชาวเติร์กไม่มีอักษรเขียนเป็นของตนเอง István Vásáry รายงานว่า อักษรเตอร์กิกเก่าถูกคิดค้นในสมัยข่านองค์แรกและได้รับการปรับปรุงตามแบบซอกเดีย อักษรออร์ค็องรูปแบบอื่นเริ่มปรากฏเร็วสุดในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 6
ตารางอักษร.
บางครั้งสัญลักษณ์คล้ายทวิภาค (⁚) ถูกใช้เป็นตัวแยกคำ ในบางกรณีจะใช้รูปวง (⸰) แทน
ตัวอย่างการอ่านคำ (ขวาไปซ้าย): ทับศัพท์เป็น t²ñr²i แปลว่า Täñri  พระนามเทพแห่งท้องฟ้าของชนเตอร์กิก
ซายิน
ซายิน  เป็นอักษรตัวที่ 7 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ז‎อักษรซีเรียค ܙ และอักษรอาหรับ ‎ (ซัย) ใช้แทนเสียงก้อง เสียดแทรก เกิดจากปุ่มเหงือก
อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Ζ, อักษรอีทรัสคัน z, อักษรละติน Z และอักษรซีริลลิก З รูปอักษรคานาอันไนต์เป็นรูปดาบหรืออาวุธอื่น ๆ ส่วนไฮโรกลิฟเป็นรูปโซ่ตรวน
มหาวิทยาลัยนครโตเกียว
มหาวิทยาลัยนครโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京都立大学) เป็นมหาวิทยาลัยในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534
ฮัลล์กรีมสคิร์คยา
ฮัลล์กรีมสคิร์คยา (ไอซ์แลนด์: Hallgrímskirkja) เป็นโบสถ์นิกายลูเทอแรน ในกรุงเรคยาวิก ประเทศไอซ์แลนด์ มีความสูง 73 เมตร เป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในไอซ์แลนด์และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 6 ของไอซ์แลนด์ โบสถ์แห่งนี้ตั้งชื่อตามชื่อของ ฮัลล์กรีมูร์ เพทูร์สซอน (1614 - 1674) กวีและนักบวชชาวไอซ์แลนด์ ฮัลล์กรีมสคิร์คยาตามศัพท์แปลว่า "โบสถ์ของฮัลล์กรีมูร์"
โบสถ์ได้รับการออกแบบในสถาปัตยกรรมแบบเอ็กซ์เพรสชันนิสต์ โดยสถาปนิกชาวไอซ์แลนด์ Guðjón Samúelsson ในปี 1937 เริ่มก่อสร้างในปี 1945 ใช้เวลาสร้างถึง 38 ปีจึงสำเร็จในปี 1986
ฮัลล์กรีมสคิร์คยานับเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กสำคัญของกรุงเรคยาวิก และเป็นหนึ่งในแบบอาคารเอ็กซ์เพรสชันนิสต์ที่หาชมได้ยาก เช่นเดียวกับโบสถ์กรุนด์ทวิก (Grundtvig's Church) ในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ที่สร้างเสร็จในปี 1940
ศาลเจ้าเฮอัง
ศาลเจ้าเฮอัง  เป็นศาลเจ้าชินโตในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2438 โทริอิของศาลเจ้าแห่งนี้เป็นโทริอิที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
โทริอิ
โทริอิ (, ความหมาย: ที่ของปักษา) คือซุ้มประตูแบบญี่ปุ่น ตั้งไว้เพื่อให้ผู้คนได้รับรู้ว่า อาณาเขตเบื้องหลังเสาโทริอินี้เป็นอาณาเขตของเทพเจ้า เพื่อที่ผู้คนจะได้ไม่เผลอกระทำการอันจะเป็นการดูหมิ่นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โทริอิสามารถพบได้ตามศาลเจ้าชินโตตลอดจนวัดพุทธบางแห่งในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในแผนที่ของญี่ปุ่น จะใช้สัญลักษณ์โทริอิ เป็นเครื่องหมายบอกตำแหน่งศาลเจ้าต่างๆ นอกจากนี้ อาจพบโทริอิได้ตามทางเดินและท้องถนนทั่วไปที่แถวนั้นอาจมีเจ้าที่หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ หรือแม้แต่ในป่าหรือภูเขาลึกบางแห่ง
โทริอิมีมาตั้งแต่เมื่อใดนั้นไม่อาจทราบได้ แต่บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่เขียนถึงโทริอิ ถูกเขียนเมื่อ ค.ศ. 922 ในช่วงกลางยุคเฮอัง โทริอิหินที่เก่าแก่ที่สุดในปัจจุบัน สร้างในศตวรรษที่ 12 เป็นโทริอิของศาลเจ้าฮะชิมังในจังหวัดยะมะงะตะ ใขณะที่โทริอิไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในปัจจุบัน สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1535 เป็นโทริอิของศาลเจ้าคุโบฮะชิมัง ในจังหวัดยะมะนะชิ
โทริอิแบบดั้งเดิมนั้นจะถูกสร้างด้วยไม้หรือหิน แต่ในปัจจุบัน โทริอิบางต้นอาจถูกสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ซึ่งโทริอินั้น มีทั้งแบบทาสีและไม่ทาสี หากทาสี จะทาสีชาดที่ลำต้น และคานด้านบนสุดจะทาด้วยสีดำ ศาลเจ้าฟุชิมิ-อินะริ ในนครเคียวโตะ นั้น มีโทริอิมากกว่าพันต้น แต่ละต้นจะจารึกชื่อผู้บริจาค นักวิชาการบางกลุ่มเชื่อว่าโทริอิมีวิวัฒนาการมาจากซุ้มประตู "โตรณะ" ที่พบในสถาปัตยกรรมอินเดีย
โทริอิ มีความหมายว่า "ที่ของนก" ในญี่ปุ่น มีความเชื่อว่า นกถือเป็นสัตว์ที่มีความเกี่ยวข้องกับโลกหลังความตาย ซึ่งความเชื่อนี้อาจจะมาจากบันทึกโบราณ "โคะจิกิ" และ "นิฮงโชะกิ" ที่กล่าวถึงพิธีศพของ ยะมะโตะ ทะเกะรุ โอรสในจักรพรรดิเคโกในตำนาน ว่าเมื่อทะเกะรุสิ้นสิ้นชีพิตักสัยแล้ว ได้ปรากฏร่างนกสีขาวและบินไปเลือกสถานที่ฝังศพของตนเอง ด้วยเหตุนี้ สถานที่ฝังศพของเขาจึงถูกเรียกว่า "ชิระโทะริ มิซะซะงิ" (白鳥陵?, สุสานนกสีขาว)
โทริอิมีอยู่หลายแบบ ซึ่งแบบที่ง่ายที่สุดคือแบบ "ชิเมะโทริอิ" หรือ "ชูเร็นโทริอิ" (注連鳥居) โดยโทริอินั้น สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่ "ชิมเม" (神明) และ "เมียวจิน" (明神)
บันไดสเปน
บันไดสเปน  เป็นบันไดในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ที่เชื่อมระหว่างปียัซซาดีสปัญญากับปียัซซาตรีนีตาเดย์มอนตี เป็นบันไดที่กว้างที่สุดและยาวที่สุดในทวีปยุโรป มีขั้นบันไดทั้งหมด 138 ขั้น ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี ฟรันเชสโก เด ซังค์ติส (Francesco de Sanctis) กับอาเลสซันโดร สเปคคี (Alessandro Specchi) สร้างขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1723-1725 ด้วยเงินจากกองทุนมรดกของนักการทูตฝรั่งเศส เอเตียน เกฟีเย (Étienne Gueffier)
ปียัซซาดีสปัญญา.
ปียัซซาดีสปัญญา ลานด้านหน้าบันไดสเปน กลางลานมีฟอนตานาเดลลาบาร์คัชชา น้ำพุแบบอย่างบาโรกยุคต้นรูปทรงเรือโบราณตั้งโดดเด่น สร้างขึ้นในปี 1627-1629 ผลงานของนักประติมากรชื่อดัง ปีเยโตร แบร์นีนี บิดาของ จัน โลเรนโซ แบร์นีนี ประติมากรและสถาปนิกบาโรกที่มีชื่อเสียงโด่งดังยิ่งกว่าผู้พ่อ ตามตำนานว่า พระสันตะปาปาอูร์บาโนที่ 8 มีดำริให้สร้างจำลองจากเรือที่ถูกพัดพามาจากแม่น้ำไทเบอร์ตอนน้ำท่วม
ที่มุมขวาของเชิงบันได จะเห็นอาคารที่เคยเป็นสถานที่พำนักอาศัยของจอห์น คีตส์ กวีชาวอังกฤษ จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1821 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ Keats-Shelley Memorial House เพื่อรำลึกถึงคีตส์และเพอร์ซี บิช เชลลี และยังเป็นหอจดหมายเหตุรวบรวมผลงานสำคัญ รวมทั้งต้นฉบับและงานเขียนของกวีในยุคโรแมนติกอีกหลายท่าน
ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา จัตุรัสแห่งนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว เป็นแหล่งรวมศิลปินและนักเขียน และเรียงรายด้วยโรงแรมและที่พักอาคารหรู
เทศบาลกรุงโรมได้ออกกฎระเบียบห้ามรับประทานอาหารบริเวณบันไดแห่งนี้ แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ยังคงชอบที่จะนั่งพูดคุยกัน รับประทานทานอาหาร ดื่มน้ำ และเครื่องดื่มต่าง ๆ อยู่เสมอ หลายครั้งมีการเล่นดนตรี การแสดงเปิดหมวกของเหล่าศิลปินจำเป็น ช่วยสร้างบรรยากาศของที่นี่ให้ครึกครื้นและคราคร่ำด้วยผู้คน
ซันจอร์โจมัจโจเร
ซันจอร์โจมัจโจเร ( ; เวนิส: San Zorzi Mazor) เป็นเกาะแห่งหนึ่งในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ขึ้นกับเขตเทศบาลซันมาร์โก เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะจูเดกกา และอยู่ทางใต้ของเกาะหลักเมืองเวนิส เกาะถูกล้อมรอบด้วย คลองกราเซีย คลองจูเดกกา และคลองซันมาร์โก
เกาะซันจอร์โจมัจโจเรถูกครอบครองโดยจักรวรรดิโรมัน ก่อนถูกตระกูลเมมโม (Memmo) เข้าครองเป็นเจ้าของเกาะนี้จึงถูกเรียกว่า "อินซูลาเมมเมีย" (Insula Memmia) ครั้นในปี ค.ศ. 829 ได้มีการสร้างโบสถ์ในคริสต์ศาสนาเพื่ออุทิศถวายแด่นักบุญจอร์จ และตั้งชื่อว่า "ซันจอร์โจมัจโจเร" เพื่อให้แตกต่างกับชื่อซันจอร์โจอินอัลกา (San Giorgio in Alga) ซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างกันนัก
กระทั่งในปี ค.ศ. 982 บาทหลวงโจวันนี โมโรซีนี (Giovanni Morosini) นักบวชคณะเบเนดิกตินได้เข้ามาก่อตั้งอารามบนเกาะ ตั้งชื่อว่าอารามซันจอร์โจ และได้ส่งคำร้องแด่ตรีบูโน เมมโม (Tribuno Memmo) ดอเจในขณะนั้น ให้บริจาคทั้งเกาะเพื่อสร้างอารามเกื้อหนุนพระศาสนา และเกาะซันจอร์โจเป็นที่รู้จักยิ่งขึ้นจากโบสถ์ซันจอร์โจมัจโจเร ที่ออกแบบโดยอันเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) เมื่อปี ค.ศ. 1566
ปัจจุบันเกาะซันจอร์โจมัจโจเรเป็นที่ตั้งของห้องสมุดศูนย์ศิลปะมูลนิธิชีนี (Fondazione Giorgio Cini) โรงภาพยนตร์กลางแจ้งเตอาโตรแวร์เด (Teatro Verde) และมีท่าเรืออยู่สองแห่ง คือ ดาร์เซนากรอเซ (Darsena Crose) ทางเหนือของเกาะ และดาร์เซนาแวร์เด (Darsena Verde) ทางใต้ของเกาะ
สะพานบรุกลิน
สะพานบรุกลิน (อังกฤษ: Brooklyn Bridge) สร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1883 เคยเป็นสะพานแขวนที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นสะพานแขวนที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีความยาว 1825 เมตร ทอดข้ามแม่น้ำอีสต์ เชื่อมระหว่างนิวยอร์กซิตี แมนฮัตตัน และบรุกลิน
วิชวลบอยแอดวานซ์
วิชวลบอยแอดวานซ์ (อังกฤษ:VisualBoyAdvance) เป็นโปรแกรมอีมิวเลเตอร์สำหรับเล่นเกมของเกมบอยทุกชนิด ซึ่งนิยมใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก โดยในปัจจุบันนั้นได้พัฒนามาเป็นรุ่นที่ 1.8.0 beta 3 แล้ว
โทริ
ศาลเจ้าเฮะอิอันจิงกุ
ซานจิออร์จิโอ แมกกิโอร์
เฮียคุชิกิ
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์
ไลลา บุญยศักดิ์ (ชื่อเดิม: เฌอมาลย์; เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น พลอย เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นน้องสาวของดารัณ บุญยศักดิ์ มีผลงานที่สร้างชื่อเสียงจากละครเรื่อง "ระบำดวงดาว, ขุนศึก, มาดามดัน, สามีตีตรา" และภาพยนตร์เรื่อง บุปผาราตรี, "รักแห่งสยาม, ชั่วฟ้าดินสลาย, สี่แพร่ง และคิดถึงวิทยา"
เฌอมาลย์เป็นบุตรสาวของพลเรือตรี สิริศักดิ์ บุญยศักดิ์ กับธัญดา นิลภิรมย์ (ชื่อเดิม จิราภรณ์) มีพี่สาวร่วมบิดามารดาคือดารัณ บุญยศักดิ์ (ชื่อเดิม สินิทธา) เธออยู่ในครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยว และได้รับการเลี้ยงดูจากยุพิน กฤษณรัตน์ ผู้เป็นยาย
เฌอมาลย์จบการศึกษาระดับประถมศึกษาโรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จังหวัดระยอง ต่อมาได้ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนโยนออฟอาร์ค กรุงเทพมหานคร และมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ระดับปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยลุ่มน้ำปิง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยนอร์ทเทิร์น) จังหวัดตาก
ในวัยเยาว์เธอเคยเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ครั้นจำเริญวัยขึ้นจึงหันไปนับถือศาสนาพุทธ ซึ่งช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 เธอกล่าวถึงทัศนคติที่มีต่อศาสนาว่า "พลอยเป็นคนที่นับถือศาสนาพุทธ แต่นับถือศาสนาคริสต์ด้วยครึ่งหนึ่ง ซึ่งพลอยจะขอเชื่อในสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนเท่านั้น พลอยไม่เชื่อเรื่องดวง พลอยเป็นคนที่เชื่อในตัวเองมากกว่า..." แต่ภายในปี พ.ศ. 2555 นั้นเองเธอได้หันไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
เฌอมาลย์เริ่มเข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 12 ในละครเรื่อง เงาราหู รับบทเป็นนางเอกวัยเด็ก ซึ่งเรื่องนี้ ดารัณ บุญยศักดิ์พี่สาวแท้ ๆ ของเธอแสดงเป็นนางเอกคู่กับพีท ทองเจือ และลงนามสัญญาเป็นนักแสดงสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2549
พ.ศ. 2550 เฌอมาลย์แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "รักแห่งสยาม" ในบท จูน และ แตง ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากหลายเวทีอย่าง รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 17, รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 และ สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2007 ครั้งที่ 6
พ.ศ. 2551 เฌอมาลย์ได้เป็นส่วนหนึ่งของการแสดงภาพยนตร์ "สี่แพร่ง" ในตอนเที่ยวบิน 224 ในบทพิม โดยได้รับรางวัลเฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 6 สาขานักแสดงหญิงในบทสมทบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี
พ.ศ. 2553 เฌอมาลย์แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วฟ้าดินสลาย" คู่กับ อนันดา เอเวอริ่งแฮม กำกับโดย หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล และในปีถัดมาก็แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "อุโมงค์ผาเมือง" โดยแสดงคู่กับอนันดา และกำกับโดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพเช่นเดิม
พ.ศ. 2557 เฌอมาลย์เป็นเมนเทอร์ 1 ใน 3 คนของรายการ "เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1" ในปีเดียวกัน เธอยังได้รับบท กั้ง ในละครเรื่อง "สามีตีตรา" ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในขณะนั้น และรับบท ครูแอน ในภาพยนตร์โรแมนติกเรื่อง "คิดถึงวิทยา"
พ.ศ. 2560 เฌอมาลย์หมดสัญญาการเป็นนักแสดงกับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในวันที่ 17 พฤษภาคม เธอให้สัมภาษณ์ว่าตนเองนั้นจะเป็นนักแสดงอิสระอย่างถาวร ในปีเดียวกันเธอได้รับบทรสในละครเรื่อง "ความรักครั้งสุดท้าย" ถือเป็นละครเรื่องแรกของเธอหลังจากที่เป็นนักแสดงอิสระ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
พ.ศ. 2561 เฌอมาลย์ได้รับการเป็นเมนเทอร์ให้กับรายการเดอะเฟซไทยแลนด์อีกครั้งในซีซันที่ 4 ต่อมาเธอได้โพสต์รูปภาพบนอินสตาแกรมส่วนตัวในข้อความว่า "ขอลาออก" ใต้คำบรรยายรูปภาพว่า "ความยุติธรรมไม่มี" และเธอได้ปรากฏตัวในรายการครั้งสุดท้ายคือตอนออกอากาศตอนที่ 10
ปลาย พ.ศ. 2563 เฌอมาลย์ประกาศผ่านอินสตาแกรมส่วนตัวว่าจะออกจากวงการละครโทรทัศน์ ผลงานละครชิ้นสุดท้ายจะออกอากาศต้นปี พ.ศ. 2564 และกล่าวว่าหลังจากนี้เธอยังรับงานแสดงภาพยนตร์และพิธีกรอยู่
เฌอมาลย์ได้เปลี่ยนชื่อจริงเป็น "ไลลา บุญยศักดิ์" จากความประสงค์ของมารดา และเคยใช้ชื่อดังกล่าวในวงการพักหนึ่งแต่ไม่ชอบ ภายหลังจึงใช้ชื่อในการแสดงว่า "เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์" ส่วนชื่อในบัตรประชาชนยังคงชื่อ ไลลา บุญยศักดิ์ ตามเดิม
เธอเคยคบหาณัฐเศรษฐ์ พูนทรัพย์มณี ต่อมาได้คบหากับปกรณ์ ลัม 4 ปี แล้วเลิกราในปี พ.ศ. 2550 ต่อมาได้คบหากับนาวิน เยาวพลกุล ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2554-2556 และต่อมาได้คบหากับจอห์น ชาวจีน-อิตาลี และเลิกคบหาในปี พ.ศ. 2559
เฌอมาลย์เคยได้สัมภาณ์กับนักข่าวของเดอะสแตนดาร์ดในปี พ.ศ. 2561 ว่าเธอเคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้าในช่วงอายุ 19 ปี และกลับมาป่วยอีกครั้งในช่วง 4 ปีที่ผ่านมา
• เพลง Super Hero - Raptor (2537)
• เพลง อย่ารังแก - เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (2538)
• เพลง มือที่สาม - Super (2539)
• เพลง อยากให้เธออยู่ตรงนี้ - โบ สุนิตา (2539)
• เพลง ไซเรนเลิฟ - เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (2540)
• เพลง อกหักครับ - เอ็กซ์ ฐิติ (2543)
• เพลง ดีที่สุดแล้ว - เดอะ ซัน (2543)
• เพลง ยังไม่ลืม - วุฒิสิทธิ์ สืบสุวรรณ (2545)
• เพลง ครึ่งหนึ่งของชีวิต - แอม เสาวลักษณ์ (2548)
• เพลง พรุ่งนี้ - แอม เสาวลักษณ์ (2548)
• เพลง อีกนานไหม - Mild(2551)
• เพลง แพ้ - เป้ อารักษ์(2555)
• เพลง ขอโทษจริงๆ - basketband (2559)
• เพลง 20ตุลา - SILLY FOOLS (2561)
แลตช์
แลตช์  อาจหมายถึง
เทวไท