pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้ (ชื่ออังกฤษ: Once Upon a Time) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2538 กำกับโดยบัณฑิต ฤทธิ์ถกล นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์, มาตัง จันทรานี, รณรงค์ บูรณัติ, ปรมัติ ธรรมมล, ชาลี ไตรรัตน์ และ ภูมิ พัฒนายุทธ
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว… เด็กๆในหมู่บ้านแห่งหนึ่งได้หนีออกจากบ้าน และแอบเข้าไปเที่ยวเล่นในปราสาท ซึ่งมีแม่มดใจร้ายอยู่ เด็กๆถูกนางแม่มดใจร้ายสาปให้เป็นสัตว์ต่างๆ พอดีเจ้าชายเดินทางผ่านมา จึงใช้ดาบวิเศษช่วยเด็กๆ เหล่านั้น ให้พ้นคำสาปของแม่มด แม่มดได้เสกยักษ์ตาเดียวขึ้นมาจากหลุมตรงเข้าต่อสู้กับเจ้าชายอย่างดุเดือด" เรื่องที่เล่าเป็นนิทานที่ "ดำรง" เล่าให้ลูกทั้งสามฟังเสมอฯ แต่ชีวิตของเด็กทั้งสาม ได้พบเหตุการณ์ยิ่งกว่านิทาน เมื่อเด็กๆได้ถูกจับตัวไป
เบื้องหลังและเสียงตอบรับ.
"กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้" เป็นภาพยนตร์ในแนวเด็กและครอบครัว ซึ่งหาไม่ได้ง่ายดายในแวดวงภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับของบัณฑิต ฤทธิ์ถกล ที่ประสบความสำเร็จและได้รับคำชมมาแล้วกับ "บุญชู" ที่มีด้วยกันหลายภาค และอีกหลายเรื่อง เช่น "หอบรักมาห่มป่า" หรือ "โก๊ะจ๋าป่านะโก๊ะ" สำหรับเรื่องนี้ การถ่ายทำเป็นไปด้วยความยากลำบากเนื่องจากนักแสดงหลักซึ่งเป็นตัวดำเนินเรื่องเป็นนักแสดงเด็กและนักแสดงใหม่ทั้งหมด โดยใช้เวลาเขียนบทนานถึง 6 ปี และยังประสบกับอุปสรรคในการถ่ายทำนอกสถานที่ที่สถานีรถไฟ
เมื่อเข้าฉาย ภาพยนตร์ฉายชนกับ "เสียดาย" ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีกว่า จนเป็นกระแสในขณะนั้น ทำให้ภาพยนตร์ประสบกับความขาดทุน แต่ทว่าเสียงวิจารณ์ล้วนไปในทางที่ดี และยังได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์อีกด้วย
ดอสโตเยฟสกี
Xenarthra เป็นชื่อของกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีรก ซึ่งในปัจจุบันเหลืออยู่แต่ในทวีปอเมริกา ต้นกำหนดของกลุ่มนี้ย้อนหลังไปได้ถึงยุคเทอร์เชียรีตอนต้น (ประมาณ 60 ล้านปีก่อน หลังมหายุคมีโซโซอิกเล็กน้อย) การดำรงอยู่ของสัตว์กลุ่มนี้ในอเมริกาเหนือสามารถอธิบายได้จากเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของอเมริกา
สัตว์ในกลุ่มนี้ประกอบด้วยตัวกินมด, สลอธ และ อาร์มาดิลโล ในอดีตกลุ่มนี้เคยถูกจัดหมวดหมู่ให้รวมอยู่กับตัวนิ่มและ อาร์ดวาร์ก ภายใต้อันดับ Edentata (หมายถึง "ไร้ฟัน" เพราะสมาชิกในอันดับไม่มีฟันตัดหน้าหรือฟันกรามหน้า หรือมีฟันกรามที่ยังไม่พัฒนาดี) ต่อมาจึงได้พบว่าอันดับอีเดนตาตาประกอบไปด้วยสัตว์จากหลายตระกูลที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ดังนั้นอันดับนี้จึงถูกยกเลิกตามมาตรฐานการจัดลำดับ ปัจจุบันตัวนิ่มและอาร์ดวาร์ก ถูกจัดอยู่ในอันดับแยกต่างหากจากกัน และกำหนดเป็นอันดับใหญ่ Xenarthra ขึ้นเพื่อสำหรับสัตว์ในตระกูลที่เหลือ โดยที่ชื่อ "Xenarthra" หมายถึง "ข้อต่อกระดูกที่แปลกประหลาด" มีที่มาจากข้อต่อกระดูกของสัตว์กลุ่มนี้มีลักษณะพิเศษที่ไม่เหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทอื่น เนื่องจากกลุ่มนี้ขาดคุณลักษณะที่เชื่อว่ามีในบรรพบุรุษของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่มมีรก ประเภทอื่นที่รู้จักกัน จึงถูกจัดให้อยู่นอกกลุ่มมีรก ซึ่งเป็นกลุ่มของมีรก ประเภทอื่นในปัจจุบัน
ตามสัณฐานวิทยาของกลุ่ม Xenarthra และหลักฐานสนับสนุนจากการศึกษาระดับโมเลกุล ตัวกินมดและสลอธจัดว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากที่สุดในกลุ่ม ในอันดับ Xenarthra มักจะถูกแบ่งออกเป็น 2 อันดับ คือ อันดับ Pilosa ประกอบด้วยอันดับย่อย Vermilingua และ Folivora และอันดับ Cingulata ที่แยกต่างหาก ปัจจุบันกลุ่ม Xenarthra มีสถานะเป็น หมู่ หรือ อันดับใหญ่และเป็นส่วนหนึ่งของ อันดับหมู่ใหญ่ Atlantogenata
ข้าวผัดอเมริกัน  เป็นข้าวผัดชนิดหนึ่งที่ผัดด้วยซอสมะเขือเทศ นิยมผัดกับเนยมากกว่าน้ำมัน โดยนิยมใส่ลูกเกดด้วย อาจมีถั่วลันเตา หัวหอม หรือแฮมหั่นชิ้นเล็ก ๆ ผัดรวมกันด้วยก็ได้ และมีไก่ทอด ไก่ย่าง ไก่อบ ไส้กรอก แฮม หรือไข่ดาว เป็นเครื่องประกอบ
ข้าวผัดอเมริกันมีที่มาและเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องอยู่หลายเรื่อง​ โดยที่เรื่องเล่าส่วนใหญ่ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับทหารอเมริกันหรือวัฒนธรรมอเมริกันทั้งสิ้น​ ในปัจจุบันมีเรื่องเล่าและข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของข้าวผัดอเมริกันอยู่สามเรื่อง​ ดังนี้
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา  อาจหมายถึง
The Legend of Zelda ซีรีส์หลัก
The Legend of Zelda เกมที่แตกแยกออกมาจากซีรีส์หลัก
The Legend of Zelda บนระบบของเครื่องเกม BS-X Broadcasting System
The Legend of Zelda บนเครื่องเกมอื่นๆ(ที่ไม่ใช่ของ Nintendo)
The Legend of Zelda ที่ปรากฏอยู่บนเกมอื่น
The Legend of Zelda Animation
The Legend of Zelda Comics
The legend of zelda
Loz
พีซเมเกอร์
วัดปทุมวนาราม
สยามพาราก้อน
เบรกธรู (ซิงเกิล)
เบรกธรู  เป็นซิงเกิลร้องโดยฮิราโนะ อายะ วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 8 มีนาคม 2006 โดยแลนติส สำหรับเพลง "Breakthrough" และ "อิชิบัน โบชิ" เป็นเพลงเปิดและปิดของเกมฟีนาลิส บนเพลย์สเตชัน 2
New Age Music
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา (เกมชุด)
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา  เป็นเกมชุดประเภทแอ็กชันผจญภัยที่กล่าวถึงวีรบุรุษในตำนาน ริเริ่มโดยนักออกแบบเกมชาวญี่ปุ่น ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ (宮本 茂) พัฒนาและวางจำหน่ายโดยนินเท็นโด (Nintendo) เกมชุดนี้เป็นการผสมผสานระหว่างเกมแอ็กชัน เกมผจญภัย เกมปริศนา เกมเล่นตามบทบาท (RPG) ในบางโอกาสก็มีการใช้เกมมุมมองด้านข้าง (platform) เกมสายลับ (stealth) หรือเกมแข่งขัน (racing) ประกอบอยู่ด้วย
ตัวเอกที่สามารถเล่นได้เพียงคนเดียวคือเด็กหนุ่มชื่อ "ลิงก์ (Link) " เขามักได้รับมอบหมายให้ช่วยเหลือ "เจ้าหญิงเซลดา (Zelda) " แห่ง "อาณาจักรไฮรัล (Hyrule) " รวมทั้งตัวประกอบอื่นๆ ซึ่งถูกจับตัวไปโดย "กาน่อน (Ganon) " ศัตรูตัวหลักของเรื่อง แต่อย่างไรก็ตามตัวละครบางตัวอาจปรากฏหรือไม่ปรากฏในภาคอื่นๆ ก็ได้ หรืออาจมีตัวละครตัวอื่นที่จะต้องช่วยเหลือหรือต้องต่อสู้ด้วยแทน เนื้อเรื่องโดยปกติมักจะเกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์ที่เรียกว่า "ไทรฟอร์ซ (Triforce) " มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมสีทองสามอัน ซึ่งเป็นตัวแทนของพลังอันไม่สิ้นสุดของพระเจ้า 3 องค์
เกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาได้รับการยอมรับในวงกว้างว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่มีอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์ ควบคู่ไปกับ มาริโอ โปเกมอน และเมทรอยด์ เกมชุดนี้ประกอบไปด้วยเกมอย่างเป็นทางการ 14 ภาค เกมย่อยอีกหลายภาค บนเครื่องเล่นวิดีโอเกมชนิดต่างๆ เกมหลายภาคได้รับความชื่นชมจากผู้เล่นเป็นอย่างมากและประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 เกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาทั้งหมดมียอดขายไปแล้วกว่า 47 ล้านสำเนา (รวมตลับเกมและแผ่นซีดี) เกมชุดนี้ยังได้ขยายการส่งเสริมการขายด้วยตุ๊กตาและของเล่น นอกจากนี้ยังมีการนำไปดัดแปลงเป็นมังงะ หนังสือการ์ตูน และภาพยนตร์การ์ตูน
ข้อมูลพอสังเขป.
เกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดาเป็นเกมที่รวมปริศนาหลายชนิด การต่อสู้อย่างมีกลยุทธ์ และการสำรวจ ซึ่งทั้งหมดเป็นสาระหลักของเกมทั้งชุด แต่มีการปรับแต่งและเพิ่มคุณลักษณะใหม่ในแต่ละภาค ผู้เล่นจะได้รับรางวัลเมื่อได้สำรวจพื้นที่หรือแก้ปัญหาได้สำเร็จ เกมชุดนี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการค้นหาตำแหน่งและการสำรวจไปตามด่านต่างๆ ที่เรียกว่า "ดันเจี้ยน (dungeon) " ผู้เล่นต้องแก้ปริศนาในดันเจี้ยน กำจัดศัตรูระหว่างทาง แล้วไปต่อสู้กับหัวหน้าดันเจี้ยน ดันเจี้ยนแต่ละแห่งจะมีไอเท็มสำคัญหนึ่งอย่างที่จำเป็นสำหรับการเข้าถึงหรือใช้ประมือกับหัวหน้า ไอเท็มบางชนิดปรากฏซ้ำในภาคอื่นๆ เป็นส่วนมาก (เช่นบูมเมอแรง) ในขณะที่ไอเท็มบางอย่างก็มีใช้เฉพาะภาคเดียว
ลำดับเวลาที่แน่นอนของเนื้อเรื่องเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ยังเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างมากในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบ เพราะบางคนรู้สึกว่าเกมในแต่ละภาคมีเนื้อเรื่องที่ไม่ค่อยต่อเนื่องกัน ซึ่งเมื่อเกมภาคใหม่ออกสู่สาธารณชน จะทำให้ลำดับเหตุการณ์บนเส้นเวลาทั้งหมดเกิดความซับซ้อนและเป็นที่โต้เถียงอย่างหนัก
คู่มือประกอบในภาค "อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ (A Link to the Past) " บนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมได้เปิดเผยว่า ลิงก์ (ตัวเอก) ในภาคนี้เป็นบรรพบุรุษของลิงก์จากเครื่องแฟมิคอม เช่นเดียวกับภาค "ออคารินาออฟไทม์ (Ocarina of Time) " ในเครื่องนินเท็นโด 64 ที่กล่าวถึงความสัมพันธ์แบบเดียวกันกับลิงก์ในเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ส่วนภาค "เดอะวินด์เวกเกอร์ (The Wind Waker) " กล่าวไว้ว่า อาณาจักรไฮรัลที่น้ำท่วมเป็นผลมาจาก "วีรบุรุษ" ที่ผจญภัยต่อไปในอาณาจักรอื่น ซึ่งข้อความนี้อาจพูดเป็นนัยว่า หมายถึงลิงก์จากออคารินาออฟไทม์ที่ผจญภัยต่อใน "อาณาจักรเทอร์มินา (Termina) " ของภาค "เมเยอราส์มาสก์ (Majora's Mask) " ซึ่งทั้งหมดไม่มีข้อมูลระบุว่าช่วงเวลาของอาณาจักรไฮรัลของแต่ละภาคอยู่ห่างกันเท่าไร
ในการสัมภาษณ์ เอจิ อะโอะนุมะ (青沼 英二) นักออกแบบและผู้กำกับการสร้างเกมของนินเท็นโด ซึ่งจัดโดยนิตยสาร "นินเท็นโดดรีม (Nintendo Dream) " เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เขากล่าวว่าเส้นเวลาของเกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดามีสองทาง โดยจุดแบ่งแยกเกิดขึ้นในภาค "ออคารินาออฟไทม์" ซึ่งเมื่อตอนจบเกม ลิงก์ถูกส่งจากอนาคตกลับมายังปัจจุบันโดยเจ้าหญิงเซลดา ครั้นเมื่อเขากลับมาแล้วจึงไปพบเจ้าหญิงอีก ส่งผลให้อนาคตเกิดการเปลี่ยนแปลง "กานอนดอร์ฟ (Ganondorf; ร่างมนุษย์ของกาน่อน) " ถูกจับกุมและสอบสวนโดยเหล่านักปราชญ์ กระทั่งถูกเนรเทศไปยัง "ดินแดนทไวไลต์ (Twilight Realm) " แทนที่จะได้ครอบครองอาณาจักรไฮรัล เกมในภาค "ทไวไลต์พรินเซสส์ (Twilight Princess) " จึงเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากยุคของลิงก์ปัจจุบันในออคารินาออฟไทม์ไปร้อยปี ในขณะเดียวกัน "เดอะวินด์เวกเกอร์" ก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเส้นเวลาของลิงก์ในอนาคต แต่หลังจากร้อยปีข้างหน้าเหมือนกัน เป็นโลกคู่ขนาน
ผู้ริเริ่มสร้างเกมเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ (宮本 茂) ได้รับแรงบันดาลใจจากช่วงชีวิตในวัยเด็กของเขา เขาเคยอาศัยอยู่บริเวณเชิงเขาในเกียวโต ซึ่งเขาสามารถเดินสำรวจป่าไม้ ทะเลสาบ ถ้ำ และหมู่บ้านในชนบทด้วยตัวเองอยู่บ่อยๆ ประสบการณ์อย่างหนึ่งที่เขาระลึกได้คือการค้นพบปากถ้ำในใจกลางของป่า หลังจากที่ลังเลอยู่นานเขาก็ได้เข้าไปในถ้ำและสำรวจถ้ำด้วยแสงสว่างจากตะเกียง ความทรงจำนี้เป็นสิ่งจูงใจให้กับผลงานของมิยะโมะโตะ ซึ่งการสำรวจถ้ำเป็นสาระหลักที่มักปรากฏในเกมชุดเป็นส่วนมาก (โดยแสงสว่างจากตะเกียงหรือคบเพลิง) นอกเหนือจากประสบการณ์ในวัยเด็กแล้ว ตำนานเทพเจ้าสแกนดิเนเวียและปุราณวิทยาของญี่ปุ่นก็ยังเป็นสิ่งจูงใจที่สำคัญในการสร้างโครงเรื่องหรือการออกแบบสัตว์ประหลาด มิยะโมะโตะอ้างถึงการสร้างสรรค์ของเกมชุดนี้ว่าเป็นความเพียรพยายามที่จะทำ "สวนขนาดย่อม" ของเขาให้มีชีวิตชีวาเพื่อให้ผู้เล่นเกมได้เล่นในแต่ละภาค
มิยะโมะโตะยังกล่าวอีกว่า เมื่อเขาได้ยินชื่อภรรยาของสกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ (F. Scott Fitzgerald) ที่ชื่อว่าเซลดา (Zelda) เขาคิดว่าชื่อดังกล่าวฟังแล้ว "เป็นมิตรและสื่อความหมาย" เขาจึงเลือกชื่อนั้นมาเป็นชื่อเจ้าหญิง และในที่สุดก็ตั้งชื่อเกมชุดว่า "เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา (The Legend of Zelda) "
"เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา (The Legend of Zelda) " ซึ่งเป็นภาคแรกของเกมชุดนี้ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) ในเครื่องแฟมิคอม ส่วนสหรัฐอเมริกาและยุโรปวางจำหน่ายในปีถัดไป ตลับเกมภาคนี้มีความสามารถในการบันทึกการดำเนินของเกมโดยใช้หน่วยความจำที่มีแบตเตอรี เกมนี้สามารถเล่นรอบสองได้โดยการเล่นให้จบผ่านรอบแรก แล้วดันเจี้ยนและไอเท็มต่างๆ ในรอบสองจะเปลี่ยนตำแหน่งไปจากเดิม รวมทั้งศัตรูก็เก่งขึ้นด้วย ในช่วง พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ระหว่างที่เครื่องแฟมิคอมลดความนิยมลง เกมภาคนี้ได้ถูกจัดทำใหม่อีกครั้ง เกมที่จัดทำใหม่เวอร์ชันหนึ่งรู้จักกันในชื่อ "บีเอส เซลดา โนะ เด็นเซ็ตสึ (BS Zelda no Densetsu) " โดยใช้ส่วนขยายของแซเทลลาวิว (Satellaview) ที่สามารถเล่นหรือชมภาพจากเกมผ่านดาวเทียม ในช่วงกลางทศวรรษที่ 90 โดยประเทศญี่ปุ่น และหนึ่งปีให้หลัง "บีเอส เซลดา (BS Zelda) " ก็ออกมาอีกเกมหนึ่งซึ่งเปลี่ยนแผนที่และดันเจี้ยนทั้งหมดในเกม
ภาคที่สอง "เซลดา II ดิแอดเวนเจอร์ออฟลิงก์ (Zelda II: The Adventure of Link) " ได้วางจำหน่ายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) สำหรับเครื่องแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม (FDS) ในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นระยะเวลาหกเดือนเต็มก่อนเกมภาคแรกจะได้เผยแพร่ในอเมริกา นินเท็นโดจึงต้องรอเวลาเกือบสองปีจนกว่าจะได้จำหน่ายเกมภาคสองในอเมริกาเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) เกมภาคนี้ไม่ค่อยเป็นที่ชื่นชอบมากนักเนื่องจากการเปลี่ยนไปใช้มุมมองด้านข้างเป็นหลัก (ถึงแม้ว่ามุมมองด้านบนยังคงมีอยู่เมื่อลิงก์เดินในแผนที่ก็ตาม) และได้นำเสนอคุณลักษณะอย่างเกมเล่นตามบทบาท (RPG) อาทิค่าประสบการณ์เป็นต้น ซึ่งไม่ปรากฏในเกมภาคอื่นๆ และมีเพียงเกมภาคนี้กับ "โฟร์ซอดส์แอดเวนเจอร์ส (Four Swords Adventures) " เท่านั้นที่ไม่มีการเก็บสะสมเงิน "รูปี (Rupee) " ในเกมเลย ทั้งภาคนี้และภาคก่อนหน้าเคยมีการจำหน่ายตลับเกมและแผ่นดิสก์สีทองเป็นคอลเล็กชันพิเศษ นอกเหนือจากตลับเกมและแผ่นดิสก์สีเทาทั่วไป
สี่ปีต่อมา นินเท็นโดได้ออกเกมภาคใหม่ "อะลิงก์ทูเดอะแพสต์ (A Link to the Past) " โดยกลับมาใช้ระบบมุมมองด้านบน (ในตำแหน่งกึ่งด้านหน้าและด้านบน) ในภาคนี้ได้เพิ่มแนวคิดของโลกคู่ขนานลงไปในเกม ซึ่งเป็นดินแดนที่เรียกว่า "โลกแห่งความมืด (Dark World) " เกมภาคนี้วางจำหน่ายในญี่ปุ่นบนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) และจัดทำใหม่อีกครั้งบนเกมบอยแอ็ดวานซ์เมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) ในภูมิภาคอเมริกาเหนือ ซึ่งบรรจุไปพร้อมกับตลับเกมของภาค "โฟร์ซอดส์ (Four Swords) " หลังจากนั้นก็ยังมีการจัดทำใหม่อีกบนเครื่องวี เมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ซึ่งทั้งหมดไม่มีรายละเอียดอื่นใดเปลี่ยนแปลงมากนักนอกจากจะทำให้สามารถเล่นบนเครื่องเล่นดังกล่าวได้ นอกจากนี้ก็ยังมีภาคพิเศษบนแซเทลลาวิวเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น ชื่อว่า "บีเอส เซลดา โนะ เด็นเซ็ตสึ โคะได โนะ เซะกิบัง (BS Zelda no Densetsu Kodai no Sekiban) " ซึ่งมีเนื้อเรื่องที่แตกต่างออกไป แต่ยังใช้กราฟิกและแผนที่ของเดิม
ภาคถัดไปคือ "ลิงกส์อะเวกเคนนิง (Link's Awakening) " ซึ่งเป็นภาคแรกบนเครื่องเกมบอย วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) เป็นครั้งแรกที่เกมชุดนี้ดำเนินเรื่องนอกอาณาจักรไฮรัล และไม่ปรากฏเจ้าหญิงเซลดาในเกม เกมภาคนี้ได้จัดทำใหม่อีกครั้งบนเกมบอยคัลเลอร์เมื่อ พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ในชื่อ "ลิงกส์อะเวกเคนนิง ดีเอกซ์ (Link's Awakening DX) " โดยเพิ่มคุณลักษณะใหม่ลงไปด้วย เช่น ดันเจี้ยนที่ใช้สีสันเป็นกุญแจสำคัญในการผ่านด่าน และการเชื่อมต่อกับเครื่องพิมพ์เกมบอยเพื่อพิมพ์รูปภาพจากร้านถ่ายภาพในเกม เป็นต้น
หลังจากเว้นระยะไปนานหลายปี "ออคารินาออฟไทม์ (Ocarina of Time) " จึงได้เผยแพร่สู่สาธารณชนในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ซึ่งได้เปลี่ยนรูปแบบไปใช้การแสดงผลสามมิติบนเครื่องนินเท็นโด 64 ทำให้ภาคนี้มักเรียกโดยย่อว่า "เซลดา 64 (Zelda 64) " แต่ยังคงลักษณะการเล่นแบบดั้งเดิมเอาไว้เหมือนภาคก่อนๆ เกมภาคนี้เป็นเกมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของนินเท็นโด ทั้งในด้านเชิงพาณิชย์และกระแสตอบรับจากผู้เล่น โดยได้รับคะแนนเต็มจากการวิจารณ์ของสิ่งตีพิมพ์และเว็บไซต์เกี่ยวกับวิดีโอเกมจำนวนหนึ่ง รวมทั้งนิตยสารเกม "Famitsu" ของญี่ปุ่นซึ่งเป็นรายแรกที่ให้คะแนนเต็ม 40/40 สำหรับเกมนี้ และในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสาร "Nintendo Power" ของอเมริกาว่าเป็นเกมที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยสร้างบนเครื่องเล่นเกมของนินเท็นโด
คุณลักษณะใหม่ที่ใช้ใน "ออคารินาออฟไทม์" คือการล็อกเป้าหมาย ซึ่งเป็นกลไกของการเปลี่ยนมุมกล้องให้โฟกัสไปยังเป้าหมายที่อยู่ใกล้ และเปลี่ยนการกระทำของผู้เล่นให้สัมพันธ์กับเป้าหมายนั้น กลไกดังกล่าวสามารถทำให้การต่อสู้ด้วยดาบเกิดความแม่นยำในโลกสามมิติ และเป็นการปฏิวัติแนวทางการพัฒนาเกมในช่วงเวลานั้น ตลับเกมของภาคนี้มีการผลิตเป็นสีทองสำหรับเก็บเป็นคอลเล็กชั่นพิเศษเหมือนเช่นเครื่องเกมรุ่นก่อนๆ เกมภาคนี้ได้รับการจัดทำใหม่อีกครั้งบนเกมคิวบ์ใน พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) ซึ่งบรรจุควบคู่ไปกับการสั่งจองล่วงหน้าของเกมภาค "เดอะวินด์เวกเกอร์ (The Wind Waker) " ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา และญี่ปุ่น ส่วนในยุโรปได้ภาคนี้แถมฟรีไปกับเดอะวินด์เวกเกอร์เมื่อซื้อเลย ยกเว้นเวอร์ชันลดราคาของ "Player's Choice" เกมที่จัดทำใหม่นี้มีการเพิ่มเกมส่วนขยายพิเศษบนเครื่องนินเท็นโด 64ดีดี ที่ไม่เคยวางจำหน่าย ในชื่อ "อุระ เซลดา (Ura Zelda) " ในญี่ปุ่นหรือ "ออคารินาออฟไทม์ มาสเตอร์เควสต์ (Ocarina of Time Master Quest) " ในอเมริกาเหนือ นอกจากนั้นก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของ "คอลเล็กเตอร์ส อีดิชัน (Collector's Edition) " บนเครื่องเดียวกันซึ่งวางจำหน่ายในปีถัดไป และสามารถเล่นได้บน Virtual Console ของเครื่องวีอีกด้วย
ตำนานแห่งเซลดา
ตำนานแห่งเซลด้า
นานะ มิซูกิ
นานะ มิซูกิ  หรือชื่อจริง (เป็นนักพากย์และนักร้องชื่อดังชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1980 ที่เมืองนีฮามะ จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่ายซิกม่าเซเว่น (งานพากย์) และคิงเรคคอร์ดส (งานเพลง)
นานะ มิซูกิ เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักพากย์ โดยมีผลงานเรื่องแรกคือบทของ คาโดคุระ จิซาโตะ จากเกม NOëL ~La neige~ และเริ่มมีแฟนคลับเพิ่มมากขึ้น โดยเธอได้รับรางวัล Best Musical Performance จากเพลง Justice to Believe (เพลงประกอบเกมไวลด์อาร์มส 5) ในงานประกาศผลรางวัลนักพากย์ยอดเยี่ยมแห่งปี (Seiyu Awards) ครั้งที่ 1 ปัจจุบันมิซูกิได้พากย์เสียงตัวละครจากการ์ตูนและเกมมาแล้วมากมายหลายเรื่อง ตัวละครที่รู้จักกันดี เช่น เฟท เทสทารอซซ่า จาก สาวน้อยจอมเวทนาโนฮะ เป็นต้น
สำหรับด้านงานเพลง มิซูกิ เป็นนักร้องในสังกัดของคิงเรคคอร์ดส ซึ่งงานเพลงของเธอส่วนใหญ่มักประสบความสำเร็จ ขึ้นชาร์ตโอริกอนในอันดับสูง ๆ แทบทุกครั้ง นอกจากนี้เธอยังเป็นนักพากย์คนที่ 2 ต่อจาก เฮกิรุ ชีนะ ที่มีโอกาสได้เปิดการแสดงคอนเสิร์ตที่นิปปอนบุโดคัง ซึ่งถือเป็นสถานที่อันทรงเกียรติแห่งหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย
โดยส่วนใหญ่แล้ว แฟน ๆ จะพูดถึงนานะในมุมของนักร้องมากกว่านักพากษ์เสียมากกว่า
ตั้งแต่Single Innocent Starter เป็นต้นมา Single ส่วนใหญ่ นานะก็จะเป็นคนแต่งเนื้อร้องเองเกือบทั้งหมด นอกจากนี้ตั้งแต่อัลบั้ม Hybrid Universe เป็นต้นมา จะมีเพลงที่นานะเป็นผู้แต่งทั้งเนื้อร้องและทำนองรวมอยู่ด้วย จึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง ที่เธอถูกยกย่องให้เป็นนักร้องอย่างเต็มตัว ต่างกับนักพากษ์คนอื่น ๆ ที่จะมีนักแต่งเพลง แต่งมาให้อยู่แล้ว
นานะ มิซูกิ เป็นนักพากษ์คนแรกและคนเดียว (ในปัจจุบัน) ที่สามารถส่งผลงานเพลงประเภท Single และ Album ขึ้นสู่อันดับ 1 ของOricon Chartได้สำเร็จ
โดยประเภท Single คือ Single Phantom Minds และประเภทอัลบั้มได้แก่ Ultimate Diamond
นอกจากนี้ เธอยังทำสถิติศิลปินยอดขาย Blu-ray Disc มากกว่า 1 หมื่นแผ่นเป็นคนแรกได้อีกด้วย (Blu-ray Disc : Mizuki Nana Live Fighter RedxBlue)
ส่วน Blu-ray Disc ของ Live DiamondxFever ก็ทำยอดขายไป13,000แผ่นในสัปดาห์แรก และขึ้นสู่อันดับ1 ของOricon Chartได้สำเร็จ
และอัลบั้มล่าสุดอัลบั้มที่ 8 Impact Exciter ถึงแม้จะไม่สามารถขึ้นสู่อันดับ1ของOricon Weekly Chartได้ แต่ก็ทำยอดขายเพิ่มขึ้นจากอัลบั้มก่อนได้กว่า2หมื่นชุด
ทำให้ยอดขายอัลบั้มของเธอ พึ่งสูงขึ้นไปถึง 93,364ชุด ภายใน1สัปดาห์ และสามารถทำยอดขายขึ้นไปถึง 114,843 ชุดใน1เดือน
นอกจากนี้ ยังสามารถขึ้นเป็นอันดับ 7 ของเดือนได้อีกด้วย
เธอได้รับเชิญให้ไปร่วมในรายการ NHK Kouhaku Uta Gassen หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เทศกาลงานเพลงขาวแดง"ในวันที่31 ธันวาคม 2009
รายการดังกล่าว คือรายการเพลงถ่ายทอดสดในวันส่งท้ายวันปีใหม่ที่มีผู้ชมมากที่สุดในญี่ปุ่น ศิลปินที่จะถูกรับเชิญร่วมงานนี้ ก็ล้วนเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงเท่านั้น
ซึ่งเธอเป็นนักพากย์และศิลปินสายAnisong คนแรกที่ได้เข้าร่วมในรายการดังกล่าว
นานะ มิซูกิ ได้พากษ์เสียงให้กับ Mascotประจำ Microsoft's Japanese Windows7 "OS-tan" นานามิ มาโดเบะ (nanami madobe) ซึ่งชื่อของมาสคอตนี้
เมื่อแปล
จะได้ความหมายว่า Mado/Madobe = Window และ Nana = 7 (Seven) ซึ่งชื่อของนานะ มิซูกิ นานะก็หมายถึงเลข 7 เช่นกัน
ใน Heartcatch Precure สึโบมิ ตัวเอกของเรื่อง ที่นานะเป็นผู้พากย์ จะมีหมายเลข 7อยู่บนหลังเสื้อไปรเวท ซึ่งหมายถึง Precure ซีรีส์ลำดับที่ 7
หรืออาจจะหมายถึง 7 ที่มาจากชื่อของนานะก็ได้เช่นกัน
นานะ มิซูกิ เป็นศิลปินสาย Anisong คนแรก และเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวคนที่ 8 ของญี่ปุ่นที่สามารถจัดคอนเสิร์ตเดี่ยวที่โตเกียวโดม โดยคอนเสิริ์ต MIZUKI NANA LIVE CASTLE 2011 ที่จัดที่โตเกียวโดมระหว่างวันที่ 3-4 ธ.ค. 2554 มีผู้ชมรวมทั้งหมด 8 หมื่นคน
ชื่อบุคคลไทย
ชื่อบุคคลไทย ประกอบด้วย ชื่อตัว ตามด้วยชื่อสกุล (หรือนามสกุล) และจะมีชื่อรองอยู่ถัดจากชื่อตัวก็ได้ ตามที่พระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ. 2505 บังคับว่า ผู้มีสัญชาติไทยต้องมีชื่อตัว คือ ชื่อประจำตัวของแต่ละคน และต้องมีชื่อสกุล คือ ชื่อประจำวงศ์ตระกูล และจะมีชื่อรอง คือ ชื่อที่ใช้ประกอบ อยู่ถัดจากชื่อตัว ด้วยก็ได้ เช่น ชื่อ "พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร" ประกอบด้วย ชื่อตัว คือ "พันธุ์ทิพย์", ชื่อรอง คือ "กาญจนะจิตรา", และชื่อสกุล คือ "สายสุนทร"
พระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ. 2505 กำหนดว่า ชื่อตัว ชื่อรอง และชื่อสกุล ต้องไม่พ้องหรือมุ่งหมายให้คล้ายกับพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ พระนามของพระราชินี หรือราชทินนาม และต้องไม่มีคำหรือความหมายหยาบคาย แต่อนุญาตให้บุคคลเอาราชทินนามของตนเอง ของบุพการี หรือของผู้สืบสันดาน มาใช้เป็นชื่อสกุลได้ นอกจากนี้ ชื่อสกุลต้องมีพยัญชนะไม่เกิน 10 ตัว เว้นแต่เอาราชทินนามที่มีพยัญชนะเกิน 10 ตัวมาใช้เป็นชื่อสกุล ทั้งยังต้องไม่ซ้ำกับชื่อสกุลที่จดทะเบียนไว้แล้ว หรือชื่อสกุลที่พระมหากษัตริย์พระราชทาน อนึ่ง ชื่อรองก็ต้องไม่พ้องกับชื่อสกุลคนอื่น เว้นแต่เอาชื่อสกุลของคู่สมรสมาใช้เป็นชื่อรองโดยได้รับความยินยอมจากคู่สมรสนั้น หรือเป็นกรณีที่บุตรเอาชื่อสกุลเดิมของบิดาหรือมารดามาใช้เป็นชื่อรอง พระราชบัญญัตินี้ยังอนุญาตให้บุคคลเอาราชทินนามตามบรรดาศักดิ์ของตนเองมาใช้เป็นชื่อตัวหรือชื่อรองของตนได้ เว้นแต่บุคคลนั้นถูกถอดบรรดาศักดิ์
เดิมที ชาวไทยมีแต่ชื่อตัว ไม่มีชื่อสกุล มาเริ่มใช้ชื่อสกุลเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตราพระราชบัญญัติขนามนามสกุล พระพุทธศักราช 2456 เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2455 ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวยังพระราชทานชื่อสกุลให้แก่หลายครอบครัว เรียกว่า "นามสกุลพระราชทาน" โดย "สุขุม" เป็นชื่อสกุลแรกที่พระราชทาน และชื่อสกุลที่พระราชทานมีทั้งหมด 6,432 ชื่อ
พระราชบัญญัติขนามนามสกุล พระพุทธศักราช 2456 กำหนดว่า หญิงที่ทำงานและมีสามีแล้ว ให้ใช้ชื่อสกุลของสามี แต่จะใช้ชื่อสกุลเดิมของตนต่อไปก็ได้ ต่อมาเมื่อตราพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ. 2505 ขึ้นใช้แทน พระราชบัญญัตินี้กำหนดว่า หญิงมีสามี ให้ใช้ชื่อสกุลของสามี ถ้าหย่า ให้กลับไปใช้ชื่อสกุลเดิมของตน ถ้าสามีตาย ให้ใช้ชื่อสกุลของสามีต่อไป ต่อมาใน พ.ศ. 2530 มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ. 2505 ว่า หญิงที่สามีตาย จะใช้ชื่อสกุลของสามีต่อไป หรือจะกลับไปใช้ชื่อสกุลเดิมก็ได้ ครั้น พ.ศ. 2548 มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัตินี้อีกครั้ง โดยเปลี่ยนไปกำหนดว่า คู่สมรสจะใช้ชื่อสกุลของอีกฝ่ายเป็นชื่อสกุลของตนเองตามที่ตกลงกันก็ได้ หรือจะใช้ชื่อสกุลเดิมของตนเองต่อไปก็ได้ และถ้าการสมรสสิ้นสุดลงเพราะหย่าหรือเพราะศาลเพิกถอน ฝ่ายใดเอาชื่อสกุลของอีกฝ่ายมาใช้เป็นชื่อสกุล ก็ให้กลับไปใช้ชื่อสกุลเดิม ทั้งยังให้ยกเลิกข้อกำหนดทั้งหมดเกี่ยวกับนามสกุลของหญิงที่สามีตาย การแก้ไขเพิ่มเติมใน พ.ศ. 2548 ดังกล่าว เป็นผลมาจากคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญที่ 21/2546 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ที่ระบุว่า ข้อกำหนดให้หญิงมีสามีต้องใช้ชื่อสกุลสามีเป็นชื่อสกุลตนเองอย่างเดียวนั้นขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 30 ที่รับรองว่า บุคคลย่อมเสมอกันในกฎหมาย ชายและหญิงมีสิทธิเท่าเทียมกัน การเลือกปฏิบัติเพราะเหตุแห่งเพศหรือสถานะของบุคคลจะกระทำมิได้
ชื่อตัวในอดีตมักมีพยางค์เดียว เพราะภาษาไทยเป็นภาษาคำโดด ตัวอย่างชื่อตัวในสมัยก่อน เช่น จิต, ใส ฯลฯ จำนวนพยางค์มาเพิ่มในสมัยกรุงศรีอยุธยาและกรุงธนบุรี เช่น ทองม้วน, ทองดี ฯลฯ ปัจจุบันนิยมนำคำต่างประเทศมาประสมเป็นชื่อหลายพยางค์ แม้กระทั่งเป็นชื่อที่สะกดหรืออ่านยาก เช่น พิชญ์พิสิฐฏ์เสฏ, กุญจ์สิริลัญฉกร ฯลฯ
นอกจากชื่อตัว ชื่อรอง และชื่อสกุล ซึ่งเป็นชื่ออย่างเป็นทางการแล้ว ชาวไทยยังมักมีชื่อเล่นเป็นชื่อเรียกขานอย่างไม่เป็นทางการ ชื่อเล่นมักมีพยางค์น้อยกว่าชื่อตัว บางทีก็ตั้งจากบางพยางค์ของชื่อตัว บางทีก็แปลจากชื่อตัว บางทีก็ตั้งตามค่านิยมของครอบครัว
รายชื่อตอนใน ลัคกี้ ☆ สตาร์
Exit Poll
เอกซิตโพล
เอกซิตโพล (exit poll) เป็นโพลหรือคะแนนเสียงที่มีการจัดทำขึ้นในช่วงการเลือกตั้ง โดยนำข้อมูลจากการสุ่มสอบถามผู้ที่เพิ่งออกจากคูหาเลือกตั้ง ผู้จัดทำเอกซิตโพล อาจจะเป็นบริษัทเอกชน หน่วยงานรัฐ หรือหน่วยงานจากสถานศึกษา โดยจะสอบสำรวจจากผู้ที่มาใช้สิทธิ์เลือกตั้งหลังจากออกจากคูหา เพื่อแสดงผลการเลือกตั้งในภาพรวมก่อนที่จะมีการนับคะแนนในช่วงท้ายวัน หรือนับคะแนนในวันถัดไป
คำว่า "เอกซิต" (exit) เป็นศัพท์ในภาษาอังกฤษหมายถึง "ออก"
คณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ
คณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ  หรือ ไอเอฟเอบี  เป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ในการกำหนดกติกาการแข่งขันฟุตบอล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน​ พ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886) ที่เมืองแมนเชสเตอร์ โดยสมาคมฟุตบอลทั้ง 4 สมาคมในสหราชอาณาจักร คือสมาคมฟุตบอลอังกฤษ, สมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์, สมาคมฟุตบอลเวลส์ และสมาคมฟุตบอลไอริช เพื่อกำหนดกติกาการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศ
IFAB
กติกาฟุตบอล
กติกาฟุตบอล  เป็นกฎและกติกาฟุตบอลสากลที่กำหนดโดยคณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ (ไอเอฟเอบี) ซึ่งมีสมาชิกประกอบด้วยสมาคมฟุตบอล สมาคมฟุตบอลเวลส์ สมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์ สมาคมฟุตบอลไอริช และสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) ในปัจจุบันมีทั้งหมด 17 ข้อ
กฎข้อที่ 3: จำนวนผู้เล่น.
จำนวนผู้เล่นแต่ละทีม ลงได้สูงสุด 11 คน หนึ่งในนั้นเป็นผู้รักษาประตู และแต่ละทีมประกอบด้วยผู้เล่นตัวจริงและตัวสำรอง ผู้เล่นตัวจริงจะเป็นผู้เล่นชุดแรกที่ลงสนาม ส่วนผู้เล่นตัวสำรองมีไว้เพื่อสับเปลี่ยนกับผู้เล่นตัวจริงในกรณีที่ผู้เล่นตัวจริงไม่สามารถเล่นได้หรือกรณีอื่น ๆ ตามความเหมาะสมหรือตามแต่ดุลยพินิจของผู้จัดการทีม (โดยการแข่งขันเพื่อจุดประสงค์ในการคว้าแชมป์จะเปลี่ยนได้ 3 คนเท่านั้น และเมื่อ 18 มีนาคม 2559 ที่ผ่านมา ฟีฟ่ามีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนตัวสำรองคนที่ 4 ได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ แต่ถ้าเป็นการแข่งขันกระชับมิตรหรือเฉลิมฉลองสร้างความสัมพันธ์จะมีการเปลี่ยนตัวไม่จำกัด) ผู้เล่นตัวจริงที่ลงสนามต้องมีไม่ต่ำกว่า 7 คน และไม่เกิน 11 คน และหนึ่งในนั้นจะต้องมีผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู 1 คน, ตัวสำรองสามารถมีได้ไม่เกิน 7 คน ถ้าเป็นการแข่งทั่วไป หรือเชื่อมความสัมพันธ์ สามารถกำหนดจำนวนตัวสำรองได้ โดยต้องแจ้งให้กรรมการทราบก่อนการแข่งขัน
กฎข้อที่ 4: อุปกรณ์การเล่น.
ลูกฟุตบอล (ตามกฎข้อ 2) ใช้สำหรับเล่น 1 ลูก และ เครื่องแบบของนักกีฬา ทีมทั้ง 2 ทีมที่ลงแข่งขัน สมาชิกทุกคนในทีมยกเว้นผู้รักษาประตูจะต้องใส่ชุดแข่งขันสีเดียวกัน และทั้ง 2 ทีมจะต้องใส่ชุดแข่งที่มีสีตัดกันอย่างชัดเจน จะใส่ชุดที่มีโทนสีคล้ายกันไม่ได้ (เช่น ทีมหนึ่งใส่ชุดแข่งสีขาว อีกทีมหนึ่งใส่ชุดแข่งสีเหลือง) ผู้รักษาประตูจะต้องใส่ชุดแข่งที่มีสีไม่ซ้ำกับผู้เล่นทั้ง 2 ทีม และนักกีฬาที่ทำการแข่งขันจะต้องใส่รองเท้า (ในปัจจุบันไม่อนุญาตให้นักกีฬาใช้เท้าเปล่าในการเล่น)
กฎข้อที่ 5: ผู้ตัดสิน.
โดยกรรมการจะมีหน้าที่ดังต่อไปนี้
กฎข้อที่ 6: ผู้ช่วยผู้ตัดสิน.
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน (assistant referee) มีหน้าที่ช่วยเหลือผู้ตัดสินในการควบคุมการแข่งขันให้เป็นไปตามกติกาการแข่งขัน และในกรณีพิเศษผู้ช่วยผู้ตัดสินอาจเข้าไปในสนามได้เพื่อช่วยควบคุมระยะ 9.15 เมตร ถ้าผู้ช่วยผู้ตัดสินเข้าไปเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ตัดสินเกินสมควร หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมผู้ตัดสินสามารถปลดเขาออกจากหน้าที่ และเขียนรายงานเสนอต่อผู้มีอำนาจหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งไว้
กฎข้อที่ 7: ระยะเวลาการแข่งขัน.
ช่วงเวลาของการแข่งขัน (Periods of Play)
การแข่งขันแบ่งออกเป็น 2 ครั้ง ครั้ง ละ 45 นาทีเท่ากัน การรักษาเวลาเป็นหน้าที่ของผู้รักษาเวลา ซึ่งมีหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในกติกา 7ข้อ
ระยะเวลาของการแข่งขันแต่ละครึ่งเวลา อาจจะมีการเพิ่มการเตะโทษ ณ จุดโทษ
เวลานอก (Time-out)
ทั้งสองทีมมีสิทธิ์ขอเวลานอกเป็นระยะเวลา 1 นาที ได้ในแต่ละครึ่งเวลา ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้
1. ผู้ฝึกสอนเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในการขอเวลานอก 1 นาที จากผู้รักษาเวลา
2. การขอเวลานอก 1 สามารถร้องขอได้ตลอดเวลา แต่จะให้เวลานอก ก็ต่อเมื่อทีมได้เป็นฝ่ายครอบครองบอล (ส่งลูกบอลเข้าเล่น)
3. ผู้รักษาเวลาต้องแสดงการอนุญาตสำหรับการขอเวลานอกของทีม เมื่อลูกบอลอยู่นอกการเล่นโดยการใช้เสียงสัญญาณอื่น ๆ ที่แตกต่างจากเสียงสัญญาณนกหวีดของผู้ตัดสินที่ใช้อยู่