pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทิวซิดิดีสพิจารณาว่าการเมืองเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคำถามทางจริยธรรมเสมอไป ท่านตั้งคำถามว่าความยุติธรรมและจารีตประเพณีจะมีบทบาทอย่างไร ต่อความสัมพันธ์ระหว่างรัฐซึ่งมีอำนาจเป็นปัจจัยสำคัญ นักสัจจะนิยมมักจะตั้งแง่กับการนำประเด็นทางศีลธรรมมาเกี่ยวข้องกับการเมืองระหว่างประเทศ และบางคนก็เถียงว่าไม่มีพื้นที่ให้กับคำถามทางศีลธรรมในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หรือมิฉะนั้นก็อ้างว่ารัฐอธิปไตยย่อมมี "ศีลธรรมของตนเอง" ที่แตกต่างไปจากศีลธรรมตามจารีตประเพณี ด้วยเหตุนี้นักสัจจะนิยมจึงมองธรรมชาติของมนุษย์ว่ามีความเห็นแก่ตัว และมักคล้อยไปทางความหลงมัวเมาในอำนาจ จนมักจะเอาประโยชน์ส่วนตัวมาอยู่เหนือหลักเกณฑ์ทางศีลธรรมอยู่ตลอดเวลา
ด้วยสาเหตุนี้นักสัจจะนิยมจึงคิดว่าสถานการณ์การเมืองระหว่างประเทศ - ซึ่งไม่มีกลไกถาวรจะมาสร้างและบังคับใช้กฎเกณฑ์ทางจารีต หรือศีลธรรม - เป็นพื้นที่ที่แต่ละรัฐต้องรับผิดชอบความอยู่รอดของตัวเอง และมีอิสระเสรีเต็มที่ที่จะกำหนดผลประโยชน์ และแสวงหาอำนาจ หรือกล่าวอีกอย่างหนึ่งว่าเป็นพื้นที่อนาธิปไตย (anarchy) ที่อำนาจมีบทบาทสำคัญที่สุดที่จะกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างรัฐ แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนโดยบทสนทนาเมเลียน (Melian Dialogue)ระหว่างคณะทูตชาวเอเธนส์ และผู้ปกครองของนครเมลอส โดยขณะที่ฝ่ายเมลอสพยายามป้องกันความเป็นอิสรภาพของตนโดยอ้างหลักความยุติธรรม และความชอบธรรม ผู้ถือสารจากเอเธนส์กลับเตือนให้ผู้ปกครองของเมลอสตระหนักถือแสนยานุภาพทางการทหารที่เหนือกว่าของเอเธนส์ ที่สามารถจะทำให้เมลอสพินาศได้ทุกเมื่อ
แนวคิดสัจจะนิยมอธิบายว่า ประเทศทั้งหลายย่อมพยายามทำการทุกอย่างเพิ่มพูนอำนาจของตน และจะกระทำการใด ๆ เพื่อคาน หรือยับยั้งอำนาจของรัฐอื่นที่อยู่ในข่ายที่อาจเป็นภัยก้าวร้าวต่อความมั่นคงของรัฐตน ด้วยเหตุนี้สงครามจึงอาจเกิดขึ้นได้ เมื่อประเทศที่เคยทรงอำนาจมาก่อนเห็นว่ารัฐอีกรัฐหนึ่งกำลังขยายอำนาจคุกคามความมั่นคงของตนมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่มีวิธีการอื่นที่จะหยุดการเพิ่มพูนทางอำนาจของรัฐที่ตนเห็นว่าเป็นปรปักษ์ได้ จากเหตุผลดังกล่าวทิวซิดิดีสจึงระบุว่าสาเหตุของสงครามเพโลพอนนีเซียน เกิดจากการถ่ายเทอำนาจระหว่างสองขั้วอำนาจหลักของนครรัฐกรีก คือ ฝ่ายสันนิบาตดีเลียนภายใต้การนำของเอเธนส์ฝ่ายหนึ่ง และฝ่ายสันนิบาตเพโลพอนนีเซียนที่อยู่ภายใต้แสนยานุภาพทางทหารของสปาร์ตา (ซึ่งเป็นผู้นำทางการสงครามในภูมิภาคนี้มาแต่โบราณ) อีกฝ่ายหนึ่ง หรือพูดอีกอย่างคือ ทิวซิดิดีสเชื่อว่าการขยายอำนาจของเอเธนส์จนขึ้มมาเป็นจักรวรรดิ์ทางทะเล ทำให้ฝ่ายสปาร์ตาตัดสินใจเข้าสู่สงครามกับเอเธนส์
การวิเคราะห์และตีความของนักวิชาการ.
อย่างไรก็ดีหากพิจารณาจากบันทึกมหาสงครามเพโลพอนนีเซียนทั้งเล่มของท่าน จะเห็นได้ว่าทิวซิดิดีส ไม่ได้เป็นนักสัจจะนิยมสายแข็ง แต่ท่านกลับมุ่งแสดงให้ผู้อ่านเห็นว่า อำนาจย่อมนำไปสู่ความกระหายที่จะแสวงหาอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หากไม่ถูกบั่นทอนเสียบ้างโดยสำนึกของความยุติธรรม ซึ่งความมัวเมาในอำนาจและความมั่งคั่งทางวัตถุของจักรวรรดินี้ อาจกลายเป็นเครื่องมือของนักการเมืองที่จะเอามาใช้เพื่อหาเสียงเข้าสู่อำนาจ จนประเทศชาติถูกชักนำไปสู่ความหายนะ ซึ่งนี่ก็เป็นชะตากรรมแบบเดียวกับที่เอเธนส์เผชิญในที่สุด เพราะชาวเอเธนส์ถูกชักนำให้มีความหยิ่งยโส คิดถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ แต่ไม่ใส่ใจพิจารณาถึงความชอบธรรมทางจารีตประเพณีในการกระทำของตน พวกเขาจึงประเมินกำลังตัวเองสูงเกินไป และในที่สุดความกระหายอำนาจนั้นก็นำไปสู่ความพ่ายแพ้ต่อสปาร์ตาคู่อริ ดังนี้จะเห็นได้ว่าทิวซิดิดีวก็เอาภาพรวมของประวัติศาสตร์ มาอธิบายการล่มสลายของจักรวรดิเอเธนส์ว่าเกิดจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดต่อ ๆ กันมาเป็นอนุกรม เพราะถูกชักจูงโดยความโลภและขาดสติ ซึ่งเป็นแนวคิดที่คล้ายกับวรรณกรรมโศกนาฏกรรมของกรีก ด้วยเหตุนี้นักวิชาการสมัยใหม่จึงเริ่มแคลงใจที่จะจัดให้ ทิวซิดิดีส เป็นบิดาของสัจนิยมการเมือง (real politik) เหมือนอย่างในอดีต
นักวิชาการด้านกรีกโบราณ จาเคอลีน เดอ รอมิยี (Jacqueline de Romilly) เป็นคนแรกที่ชี้ให้เห็นว่า ปัญหาในทางจริยศาสตร์เกี่ยวกับลัทธิจักรวรรดินิยมของเอเธนส์ เป็นหนึ่งในประเด็นที่ทิวซิดิดีสเพ่งความสนใจมากที่สุด และเธอชี้ว่าท่านวางงานเขียนประวัติศาสตร์ของตนไว้ ในบริบทของความคิดแบบกรีกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างประเทศ การวิเคราะห์ของเธอกระตุ้นให้นักวิชาการหลายคน หันมาตั้งคำถามเกี่ยวกับมุมมองของทิวซิดิดีส ที่มีต่อ "Realpolitik" หรือแนวคิดสัจนิยมการเมือง จนระยะหลังมานี้ ความเชื่อว่าตัวทิวซิดิดีสเป็น "บิดาของสำนักความคิดสัจนิยมการเมือง" ถูกสั่นคลอนอย่างต่อเนื่อง นักวิชาการบางท่านรวมทั้ง ริชาร์ด เน็ด เลอโบ (Richard Ned Lebow) เห็นว่างานเขียนของทิวซิดิดีส อาศัยและอ้างอิงแนวคิดในบทกวีมหากาพย์ และโศกนาฏกรรมในวรรณกรรมกรีกอย่างมาก จนถึงขนาดว่าจะยกให้ท่านเป็น "นักประพันธ์โศกนาฏกรรมคนสุดท้าย" ก็ไม่ผิดนัก ในมุมมองนี้ พฤติกรรมที่ไร้ศีลธรรม และอัปยศ หรือ ฮิวบริส (ὕβρις) ของชาวเอเธนส์ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องพบกับความหายนะ
ส่วนนักปรัชญาการเมือง ลีโอ สเตราส์ (ในหนังสือ "The City and Man") เห็นว่าทิวซิดิดีสมีความรู้สึกขัดแย้งต่อวัฒนธรรมของชาวเอเธนส์ กล่าวคือในขณะที่สติปัญญาของตัวท่านเองเป็นผลผลิตของประชาธิปไตยแบบเพริคลีส ซึ่งให้เสรีภาพแก่ความกล้าคิดกล้าทำ ความกล้าเสี่ยงภัย และจิตวิญญาณที่ใฝ่ค้นหาคำตอบของปัจเจกบุคคล แต่เสรีภาพดังกล่าวในที่สุดก็ส่งเสริมความทะเยอทะยานทางการเมืองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด จนนำไปสู่ลัทธิจักรวรรดินิยม และความยุ่งเหยิงในประเทศ
รายชื่อตอนในทีน ไททั่นส์
กฤติยา ลาดพันนา
กัณพล ปรีดามาโนช (ชื่อเดิม: สมพร) หรือที่รู้จักกันในนาม ปิง ฟรุตตี้ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2504 เป็นพี่ชายคนโต โดยมีน้องชาย 3 คนและน้องสาวอีก 2 คน จบการศึกษาจากโรงเรียนดาราคาม และโรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย
มีความสนใจทางด้านดนตรีมาตั้งแต่สมัยชั้นมัธยมและเข้าสู่วงการดนตรีขณะศึกษาอยู่ที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จากการชักนำของอาจารย์บุญสม รดาเจริญ ให้มาเซ็นสัญญากับค่ายเพลง อาร์เอสซาวด์ หรือ อาร์เอส ในปัจจุบัน เป็นมือเบส,นักร้องนำ,มือกีต้าร์(ยุคหลัง)และหัวหน้าวงฟรุตตี้ วงสตริงชื่อดังในยุค 80 ของอาร์เอส
นอกจากนี้ยังเป็นเป็นนักแต่งเพลง โดยเพลงประจำตัวที่เขาร้องเองคือเพลง "โปรดรับรู้" ในอัลบั้มชุดที่ 5 คือ "อยากบอกรัก" และร่วมร้องเพลงในอัลบั้ม "รวมดาว 2" เพลง "พายเรือพลอดรัก" คู่กับ อาริตา ปัจฉิมาภิรมย์ (แป๊ก ปุยฝ้าย) เมื่อปี พ.ศ. 2528 อีกทั้งยังเป็นนักแสดง และพิธีกรให้กับรายการโทรทัศน์ของทางอาร์เอส พิธีกรงานอีเว้นท์ต่างๆ รวมไปถึงการเปิดธุรกิจส่วนตัว คือ บริษัท เพนชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทดำเนินธุรกิจงานทางด้านบันเทิงและสถานเริงรมย์
มิลันดา ล็อตโต้
มิลันดา ล็อตโต้ เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่อง ดี.เกรย์แมน
ชื่อ : มิลันดา ล็อตโต้
สัญชาติ : เยอรมัน
สีผม : น้ำตาล
สีตา : น้ำตาล
อายุ : ประมาณ 25 ปี
ส่วนสูง : 168 ซม.
น้ำหนัก : 45 กก.
วันเกิด : 1 มกราคม
ศาสตรากำราบอาคุม่า (อินโนเซ็นส์) : โลหะสลักไทม์เร็คคอร์ด
เธอเป็นสาวที่ประสบแต่ความล้มเหลวในชีวิต จนเมื่อเธอได้พบอินโนเซนส์โดยบังเอิญ(แต่ไม่รู้) เธอได้พลั้งปากพูดไปว่า ไม่อยากให้วันพรุ่งนี้มาถึง จึงเป็นที่มาของเมืองหวนกลับ ต่อมาเธอได้เจอกับพวกอเลนและได้ต่อสู้กับพวกโนอาห์และอาคุม่า จนได้ทราบว่าตนเองเป็นผู้เชื่อมต่อที่แท้จริง และตกลงปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเอ็กโซซิสท์ต่อไป
ปัจจุบันเธออยู่ที่ศาสนจักร มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นจนร่างกายที่ซูบผอมกลับมาสมบูรณ์เป็นปกติ และในขณะนี้เธอเป็นเอ็กโซซิสท์หญิงที่หน้าตาดีไม่น้อยทีเดียว และมีความสนิทสนมกับอเลน รินารี่และมาริเป็นพิเศษ แต่ก้มักจะถูกคันดะว่าเอาบ่อยๆเพราะเธอเป็นคนเงอะๆงะๆและประหม่าบ่อยครั้ง
ความสามารถของศาสตรากำราบอาคุม่า.
ความสามารถของโลหะสลักไทม์เร็คคอร์ด คือ สามารถควบคุมเวลา ในอาณาเขตของโลหะสลักได้ ถึงแม้จะบาดเจ็บสาหัสเพียงใด พอมาอยู่ในอาณาเขตของโลหะสลัก ผู้ที่บาดเจ็บนั้นสามารถหายเป็นปกติในทันที แต่เมื่อคลายพลังของอินโนเซ็นส์ลง ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในอาณาเขตหยุดเวลาของโลหะสลักก็จะกลับสู่สภาพเดิม เพราะโลหะสลักไทม์เร็คคอร์ดของมิลันด้านั้นทำได้เพียงย้อนเวลากลับมาได้เท่านั้น ไม่สามารถลบช่วงเวลาที่เกิดขึ้นไปแล้วได้ นั่นคือ ถ้าเอ็กโซซิสท์ที่บาดเจ็บเข้าไปอยู่ในเขตสำแดงฤทธิ์ของโลหะสลัก พลังจะดูดช่วงเวลาที่บาดเจ็บออกไปจากร่าง ทำให้กลับสู่สภาพไร้บาดแผลได้ และกลับไปสู้ได้อีกครั้งแม้จะอยู่นอกอาณาเขตก็ตาม(แต่ไม่สามารถออกห่างได้มากนัก เพราะพลังจะอ่อนลง) แต่ถ้ามิลันด้าหยุดการสำแดงฤทธิ์ ช่วงเวลาที่บาดเจ็บต่างๆจะถูกย้อนกลับไปยังบุคคลนั้นๆทำให้กลับไปสู่สภาพก่อนที่จะเข้ามาในอาณาเขต นั่นคือบาดแผลจะย้อนกลับมาสร้างความเสียหายให้ร่างกายได้อย่างเดิม
ไทม์เร็คคอร์ดของมิลันด้านั้นไม่สามารถใช้โจมตีทางกายภาพได้ แต่มีความสามารถที่จำเป็นยิ่งสำหรับศาสนจักร และเรียกได้ว่าเป็นสิ่งซัพพอร์ตการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุด ทว่าที่สำคัญคือ ไทม์เร็คคอร์ดนั้นจะทำให้มิลันด้าสูญเสียพลังกายอย่างมหาศาลต่อการใช้หนึ่งครั้ง เพราะการต่อสู้นั้นกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนไม่ได้ ดังนั้นจึงมีบางทีที่ต้องใช้อินโนเซนส์อย่างยาวนาน อาจทำให้มิลันด้าหมดสติได้ แต่โลหะสลักจะยังทำงานอยู่เพราะผู้ใช้ไม่ได้สั่งหยุด นั่นหมายความว่าแม้จะไม่มีสติสัมปชัญญะแล้ว อินโนเซนส์ก็ยังดูดพลังงานร่างกายของผู้เชื่อมต่อไปเรื่อยๆ ทำให้เธอแบกรับภาระหนักที่สุดในบรรดาเอ็กโซซิสท์ทั้งหมดแม้จะไม่ได้ออกไปต่อสู้ก็ตาม
Phaseolus mumgo
ก๋วยเตี๋ยวผัดไทย
อเลสเตอร์ โครรี่
อเลสเตอร์ โครรี่ ตัวละครในการ์ตูนเรื่อง ดี.เกรย์แมน เคยอาศัยอยู่ที่ปราสาทกับปู่จนปู่ตายไป วันหนึ่งได้มีการติดต่อกับ ครอส มาเรียน และหลังจากนั้นโครรี่ก็ออกล่าอาคุม่า โดยไม่รู้ตัว โครรี่มีแผลในใจคือการฆ่าหญิงที่ตนรักคือเอริอาเด ซึ่งแต่ก่อนเธอเป็นคนรักของโครรี่ ต่อมาพวกอเลนมายังปราสาทของโครรี่และทำให้โครรี่ได้รู้ความจริงว่า เอริอาเดเป็นอาคุม่า โครรี่เลยจำใจฆ่าเอริอาเดตามสัญชาตญาณของอินโนเซ็นส์
อินโนเซ็นส์ของโครรี่เป็นชนิดสิงสถิต อยู่ตามกระแสเลือดสามารถทำลายอาคม่าได้โดยใช้ฟันกัดบนตัวอาคม่าเพื่อดื่มเลือดของอาคม่าหรือนำเลือดใส่เข้าไปร่างของอาคุม่าก็ได้ และเลือดของอาคุม่าที่โครรี่กินไปสามารถเพิ่มพลังให้กับตัวโครรี่ได้
เนปจูน (แก้ความกำกวม)
เนปจูน  อาจจะหมายถึง
จูปิเตอร์
จูปิเตอร์ อาจหมายถึง
ดาวจูปิเตอร์
กองกำลังช่วยเหลือโซลเบรน
อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย
กฎคริสตจักร
การปฏิรูปคาทอลิก
การปฏิรูปคาทอลิก  หรือการปฏิรูปคู่เคียง  หรือการฟื้นฟูคาทอลิก  เป็นช่วงระยะเวลาฟื้นฟูคริสตจักรโรมันคาทอลิกภายใต้การนำของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 ระหว่างปี ค.ศ. 1560 จนถึงปี ค.ศ. 1648 ในตอนปลายสงครามสามสิบปี
การปฏิรูปศาสนาเป็นโครงการที่ครอบคลุมทุกด้านที่ประกอบด้วย:
การปฏิรูปที่ว่ารวมทั้งการวางพื้นฐานในการก่อตั้งเซมินารี เพื่อให้มีการฝึกผู้ที่จะเป็นนักบวชอย่างเป็นระเบียบแบบแผนทั้งในด้านความศรัทธาและทางด้านเทววิทยาของคริสตจักร ส่วนการปฏิรูปทางด้านลัทธินิกายก็เป็นการพยายามหันกลับไปสู่จุดหมายดั้งเดิมของการก่อตั้ง การปฏิรูปด้านความศรัทธาเป็นการเน้นการอุทิศตนทางด้านความศรัทธาและความสัมพันธ์ของแต่ละบุคคลกับพระเยซู
โรงเรียนสตรีวิทยา2
การปฏิรูปซ้อนของนิกายโรมันคาทอลิก
การฟื้นฟูนิกายโรมันคาทอลิก
Catholic Reformation
Catholic Revival
ยุคแสงสว่าง
ทาคามาจิ นาโนฮะ
ทาคามาจิ นาโนฮะ (Takamachi Nanoha) เป็นตัวละครจาก สาวน้อยจอมเวทย์ นาโนฮะ และปรากฏตัวใน Triangle Heart เป็นผู้ใช้ เวทมนตร์ ระบบมิดชิลด้า
บทบาทใน สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ.
เมื่อเริ่มเรื่อง นาโนฮะยังเป็นเด็กสาวป.3 ธรรมดาและยังไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิต และกำลังคุยอยู่กับเพื่อนสนิท อาลิซ่า และสึสึกะ วันหนื่ง เธอได้พบกับ ยูโน สไครเออร์ ตัวเฟอร์เรท ว่ากำลังถูกจูเวลซี้ดโจมตี และได้มอบเครื่องมือเวทย์ให้กับนาโนฮะชื่อ เรซิ่งฮาร์ท และสอนวิธีใช้ให้ด้วย
หลังจากได้รับเรซิ่งฮาร์ท นาโนฮะก็มีเป้าหมาย คือ จะใช้พลังเวทมนตร์ที่ได้มาปกป้องผู้คน และช่วยยูโนตามหาจูเวลซี้ดให้ครบ
จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอได้พบกับสาวน้อยจอมเวทย์อีกคนที่ชื่อ เฟท เทสทารอสซ่า ซึ่งตามเก็บจูเวลซี้ดเพื่อแม่ของเธอ ทำให้สาวน้อยทั้งสองต้องมาห้ำหั่นกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม นาโนฮะก็ยังอยากจะเป็นเพื่อนกับเฟทและเปลี่ยนแปลงเฟท
ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างนาโนฮะกับเฟท นาโนฮะเป็นฝ่ายโค่นเฟทลงได้แต่ว่า เฟทก็ถูกเพรเซีย แม่ของเธอทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่ ฝ่ายควบคุมมิติเวลา กำลังบุกเข้าไปในอุทยานแห่งกาลเวลา เพื่อยับยั้งการเปิดมิติอัลฮาซาร์ดของเพรเซีย เทสทารอสซ่า และนาโนฮะ ก็ได้ช่วยเหลือพวกของโครโน่ ฮาราวน์ในการจัดการกับกองทัพของเพรเซีย
บทบาทใน สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ เอส์.
6 เดือนต่อมา ทุกอย่างเกือบจะเงียบสงบ แต่แล้ว นาโนฮะกลับถูกโจมตึโดยวีต้า 1 ใน 4อัศวินผู้พิทักษ์แห่งหนังสือแห่งความมืด ในจังหวะที่นาโนฮะกำลังเสียท่า เฟทก็ได้มาช่วยนาโนฮะไว้ และยูโน ก็ได้มาพานาโนฮะไปยังสถานที่ปลอดภัย (ห่างจากบริเวณต่อสู้) แต่ว่า เฟทก็ใกล้จะพ่ายแพ้ต่อเหล่าอัศวินที่ร่วมมือกันต่อสู้ ดังนั้น นาโนฮะจึงตัดสินใจที่จะใช้ Starlight Breaker แต่ก็ทำให้เรซิ่งฮาร์ท ซึ่งเสียหายอยู่แล้วจากการโจมตืของวีต้า เสียหายหนักขึ้นไปอีก และไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้ รวมทั้งตนได้ถูกชามัลดึงลิงเกอร์คอร์ (จุดกำเนิดพลังเวทย์) เข้าไปด้วย เช่นเดียวกับบัลดิช ซึ่งเสียหายหนักจากการต่อสู้กับซิกนัมอัศวินผู้พิทักษ์ เช่นเดียวกัน
ในระหว่างการพักฟื้นและซ่อมแซม นาโนฮะได้แนะนำตัวเฟทต่อเพื่อนทั้งห้องโดยบอกว่าเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากต่างประเทศ
เมื่อเรซึ่งฮาร์ทซ่อมแซมเสร็จแล้ว ทำให้นาโนฮะสามารถใช้ความสามารถที่ถูกเพิ่มเติมชึ้นมาใหม่ คือ สามารถใช้โหมด Excelion Mode ที่มีพลังสูงสุด แต่ถ้าใช้มากเกินไป คอร์ของเรซิ่งฮาร์ทจะเสียและไม่สามารถใช้การได้อีก และเรซิ่งฮาร์ท ก็ได้ชื่อใหม่คือ "เรซิ่งฮาร์ท แอคเซเลี่ยน" (Raising Heart Excelion)
หลังจากนั้น นาโนฮะกับเฟท ก็ได้พบกับเด็กสาวที่เป็นเป็นอัมพาตส่วนขา ยางามิ ฮายาเตะซึ่งเป็นเจ้าของหนังสือแห่งความมืด และยังเป็นเจ้านายของเหล่าอัศวินด้วย
นาโนฮะและพวกได้ประมือกับอัศวินผู้พิทักษ์อีกครั้ง โดยนาโนฮะต่อสู้กับวีต้า แต่การต่อสู้ก็จบลงกลางคันเพราะชายสวมหน้ากาก 2 คนได้จัดการเหล่าอัศวิน ทำให้ฮายาเตะปลดปล่อย "โปรแกรมป้องกันตัวเอง" ของหน้งสือแห่งความมืดออกมา
นาโนฮะและเฟท ได้ต่อสู้กับหนังสือแห่งความมืดอย่างสุดความสามารถ แต่เฟทก็ถูกหนังสือแห่งความมืดดูดเข้าไป ทำให้นาโนฮะต้องต่อสู้คนเดียว นาโนฮะ ได้ตัดสินใจใช้ Divine Busterเข้าโจมตีหนังสือแห่งความมืดแต่ไม่สำเร็จ ในขณะที่กำลังอยู่ในสภาวะย่ำแย่ เฟทก็ได้มาช่วยนาโนฮะไว้และฮายาเตะก็สามารถใช้ "โปรแกรมควบคุม" ของหนังสือแห่งความมืดพร้อมกับสร้างระบบอัศวินผู้พิทักษ์ และในที่สุด ทั้ง 3 คน ก็ได้ใช้ท่าไม้ตายสุดยอดของโหมดสูงสุด ช่วยกำจัดโปรแกรมป้องกันตัวเองของหน้งสือแห่งความมืด ถึงแม้จะไม่สามารถจัดการได้ แต่ก็ทำให้ตัวโปรแกรมเข้าไปอยู่ในวิถีของอัลคันเซล ปืนยานอาสร่าในอวกาศได้ และยิงทำลายระบบป้องกันในที่สุด
ถึงแม้โปรแกรมป้องกันจะถูกทำลาย แต่หนังสือแห่งความมืดก็สามารถสร้างตัวโปรแกรมขึ้นมาใหม่ได้ทุกเมื่อที่ถูกโจมตี และอานุภาพจะร้ายกาจกว่าเดิม ดังนั้น หนังสือแห่งความมืดในชื่อใหม่ รีนฟอร์ส ก็ได้เสนอให้ปิดผนึกตัวเอง โดยนาโนฮะและเฟทก็ได้ช่วยกันปิดผนึกรีนฟอร์สและหนังสือแห่งความมืด
บทบาทในสาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ สไตรเกอร์.
พนักงานฝึกหัดของ TSAB ได้กลายมาเป็น ครูฝึกสาวอายุ 19 ปี ของหน่วยฝึกสอนการรบทางอากาศ ระดับจอมเวทS+ ก่อนหน้านี้นาโนฮะเคยบาดเจ็บสาหัสจากการปะทะจนเกือบปางตาย แม้จะรักษาหายแต่ก็ไม่ได้หายขาดจากอาการบาดเจ็บยังคงอยู่ ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากตัวนาโนฮะที่มีนิสัยชอบฝืนตัวเองมักทำอะไรเกินตัวจนร่างกายต้องรับภาระหนักจนกลายเป็นการทำร้ายตัวเอง นาโนฮะได้เข้าร่วมหน่วย Riot6 ที่ฮายาเตะจัดตั้งขึ้นมาใหม่ เป็นหัวหน้าทีม Star ที่มี วีต้า ซูบารุ และ เทียน่า เป็นลูกทีม ในเวลาปกตินาโนฮะจะทำหน้าที่ฝึกสอนเด็กใหม่ทั้ง4คน ซูบารุ เทียน่า เอริโอ และคาโร นาโนฮะยังคงเป็นคนใจดีเหมือนเดิม และยังคงเข้มงวด หากจำเป็นต้องลงมือรุนแรงเธอก็จะทำในสมญานาม ปีศาจสีขาว
หลังจบภาคStrikers ที่ทุกคนแยกย้ายกันออกจากหน่วย6ไปประจำในหน่วยที่ตนเองต้องการแล้ว นาโนฮะได้รับการเสนอเลื่อนขั้นขึ้นมากมาย แต่ก็ปฏิเสธไปจนหมด และยังเป็นนาวาอากาศเอก ครูฝึกสอนเทคนิคการรบทางอากาศและจอมเวทย์เวหาระดับแนวหน้า ทำหน้าที่ฝึกฝนและดูแลนักสู้รุ่นใหม่ต่อไปเช่นเดิม
ในคอมมิคภาคใหม่ Magical Girl Lyrical Nanoha ViVid (ภาคของวีวีโอ้โดยเฉพาะ) นาโนฮะได้ขอพักงานชั่วคราวเพื่อหยุดพักผ่อน และอยู่บ้านคอยดูแลวีวีโอ้เสมือนแม่คนหนึ่ง แต่ยังทำการฝึกซ้อมรบกับเรซิ่งฮาร์ทและบรรดาพวกพ้องอย่างเข้มงวดและยังสนุกสนานไม่เปลี่ยนแปลง
ค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หมายถึง การจ่ายค่าทดแทน การถ่ายโอนทรัพย์สินและเครื่องมือซึ่งเยอรมนีถูกบังคับให้กระทำภายหลังจากสนธิสัญญาแวร์ซาย ภายหลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยมาตรา 231 ว่าด้วยความผิดฐานเป็นผู้ริเริ่มสงคราม เยอรมนีและพันธมิตรถูกบังคับให้ต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อความสูญเสียของฝ่ายพันธมิตรทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากสงคราม และจำเป็นต้องจ่ายในรูปของค่าปฏิกรรมสงคราม
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1921 คณะกรรมการค่าปฏิกรรมสงครามระหว่างฝ่ายพันธมิตรประกาศจำนวนเงินทั้งหมดทึ่เยอรมนีต้องชดใช้คิดเป็น 269,000 ล้านมาร์ก (ทองคำบริสุทธิ์ราว 100,000 ตัน) หรือคิดเป็นกว่า 23,600 ล้านปอนด์ หรือคิดเป็นกว่า 32,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ซึ่งคิดเป็น 785,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามค่าเงินในปี ค.ศ. 2011) ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่นักเศรษฐศาสตร์จำนวนมากในยุคนั้นมองว่ามากเกินกว่าจะยอมรับได้ จำนวนเงินที่เยอรมนีต้องผ่อนชำระในแต่ละปีได้รับการลดลงใน ค.ศ. 1924 และใน ค.ศ. 1929 จำนวนเงินที่ต้องชำระทั้งหมดได้ลดจำนวนลงมากกว่า 50% การผ่อนชำระยุติลงเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แห่งพรรคนาซี ก้าวขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1933 โดยมีการชำระค่าปฏิกรรมสงครามไปแล้วหนึ่งในแปดของทั้งหมด การผ่อนชำระงวดสุดท้ายมีขึ้นเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ตรงกับวันครบรอบยี่สิบปีการรวมประเทศเยอรมนี
พัฒนาการของการจ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม.
ได้มีการโต้เถียงกันอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความยุติธรรมและผลกระทบจากการเรียกค่าปฏิกรรมสงครามทั้งก่อนและหลังการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายและสนธิสัญญาอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1919 โดยที่โด่งดังที่สุด จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ ซึ่งเป็นผู้แทนของกระทรวงการคลังอังกฤษในที่ประชุมปารีสได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนมิถุนายน เพื่อเป็นการประท้วงต่อการเรียกเก็บค่าปฏิกรรมสงครามจำนวนมหาศาล และได้มีการประท้วงกันอย่างกว้างขวางในหนังสือขายดีเรื่อง "The Economic Consequences of the Peace"
ต่อมา แผนการดอวส์ ในปี ค.ศ. 1924 ได้ปรับเปลี่ยนการจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามของเยอรมนีใหม่ ซึ่ง โอเวน ดี. ยัง และ ซีย์มูร์ พาร์กเกอร์ กิลเบิร์ต ได้รับมอบหมายให้มาดูแลแผนการดังกล่าว ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1929 แผนการยังได้ลดปริมาณค่าปฏิกรรมสงครามลงอีกเหลือ 112,000 ล้านมาร์ก (คิดเป็น 28,350 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ภายในเวลา 58 ปี นอกจากนั้น แผนการยังกำหนดให้แบ่งการจ่ายประจำปีลงเหลือปีละ 2,000 ล้านมาร์ก (คิดเป็น 473 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยหนึ่งส่วนให้ต้องจ่ายให้หมดอย่างไม่มีเงื่อนไข ส่วนอีกสองส่วนเป็นส่วนที่สามารถยืดเวลาชำระออกไปได้
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ตลาดหุ้นวอลสตรีทล่มและภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ทำให้มีการประกาศพักชำระหนี้ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1931 เนื่องจากเห็นว่าเยอรมนีและออสเตรียใกล้จะประสบกับภาวะเศรษฐกิจล่มสลาย ประธานาธิบดีฮูเวอร์จึงได้เลื่อนการชำระค่าปฏิกรรมสงครามและหนี้ระหว่างรัฐบาลออกไปเป็นเวลาหนึ่งปี ซึ่งอังกฤษยอมรับข้อเสนอดังกล่าว แต่ได้รับการต่อต้านอย่างแข็งขันและการผัดเวลาออกไปสิบเจ็ดวัน โดยอันเดร ตาร์ดีเยอแห่งฝรั่งเศส ระหว่างช่วงพักชำระหนี้ ในเยอรมนีได้ประสบกับสภาวะเงินเฟ้ออย่างหนัก ทำให้สูญเงินไปกว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่งผลให้ธนาคารทุกแห่งปิดตัวลงชั่วคราว
สภาวะเศรษฐกิจที่เลวร้ายลงของเยอรมนี ทำให้เกิดการประชุมโลซาน ซึ่งได้มีการออกเสียงให้ยกเลิกค่าปฏิกรรมสงครามดังกล่าว จนถึงขณะนี้ เยอรมนีได้ชำระหนี้ไปแล้วหนึ่งในแปดส่วนตามจำนวนเงินที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญาแวร์ซาย แต่ผลจากข้อตกลงโลซานนั้นขึ้นอยู่กับการรับรองของสหรัฐอเมริกาที่จะตกลงผัดผ่อนหนี้สงครามของรัฐบาลยุโรปตะวันตกทั้งหลาย อย่างไรก็ตาม ผลจากข้อตกลงดังกล่าวล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงมิใช่เพราะรัฐสภาสหรัฐปฏิเสธที่จะยอมผัดผ่อนหนี้สงคราม หากแต่เป็นการก้าวขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และการปฏิเสธที่จะชำระค่าปฏิกรรมสงครามเพิ่มเติมของเขา เยอรมนีได้ชำระค่าปฏิกรรมสงครามไปแล้ว 20,000 ล้านมาร์ก และนักประวัติศาสตร์ มาร์ติน คิทเช่น แย้งว่า การมองว่าเยอรมนีหมดสภาพทางเศรษฐกิจอันเป็นผลมาจากค่าปฏิกรรมสงครามนั้นเป็นเพียงเรื่องเล่าที่ไม่เป็นความจริงเท่านั้น คิทเช่นยังระบุต่อไปว่า แทนที่จะเป็นการทำให้เยอรมนีอ่อนแอลง เยอรมนีกลับเข้มแข็งขึ้นจนสามารถได้รับการผ่อนผันการชำระไปสองครั้งและยอดค่าปฏิกรรมสงครามที่ลดลง
ผลกระทบต่อเศรษฐกิจเยอรมนี.
ปัญหาทางเศรษฐกิจที่มีต่อการจ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม และความไม่พอใจของชาวเยอรมันที่มีต่อการลงโทษดังกล่าว มักจะถูกพิจารณาว่าเป็นสาเหตุที่นำไปสู่จุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐไวมาร์ และการเริ่มต้นของการปกครองแบบเผด็จการในเยอรมนี ที่เรียกว่า นาซีเยอรมนี ส่วนบางคนได้ทำนายเอาไว้ล่วงหน้าแล้วว่าการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายจะก่อให้เกิดผลกระทบเช่นนี้ โดยมีนักประวัติศาสตร์ผู้โด่งดังเป็นส่วนน้อยเท่านั้นที่ไม่เห็นด้วยกับการอ้างเหตุผลดังกล่าว อย่างเช่น มาร์กาเรต แมกมิลแลน โดยความเสียหายที่เกิดขึ้นกับระบบสาธารณูปโภคระหว่างช่วงการถอยทัพของทหารเยอรมันก็ได้นำมาพูดถึงด้วย จากที่ได้กล่าวไว้ในหนังสือ "Peacemakers: The Paris Peace Conference of 1919 and Its Attempt to End War" อธิบายถึงการอ้างสิทธิ์ของฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม "จากจุดเริ่มต้น ฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม อ้างสิทธิ์ให้มีการกระจายค่าปฏิกรรมสงครามามลำดับของผลกระทบจากความเสียหาย ในเขตอุตสาหกรรมหนักทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เยอรมนีได้ลำเลียงเอาสิ่งที่ต้องการออกไปเป็นจำนวนมากและทำลายส่วนที่เหลืออยู่ทั้งหมด แม้ว่ากองทัพเยอรมันจะล่าถอยในปี ค.ศ. 1918 แต่ก็ยังสามารถเจียดเวลาออกไประเบิดเหมืองถ่านหินซึ่งมีความสำคัญของฝรั่งเศสได้อยู่ดี" อย่างไรก็ตาม เบลเยี่ยมไม่ได้รับค่าปฏิกรรมสงครามตามที่เคยสัญญาเอาไว้ในสนธิสัญญาแวร์ซาย เนื่องจากฝรั่งเศสและอังกฤษเองต่างก็มีหนี้ที่ตนต้องชำระอยู่เช่นเดียวกัน นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน แซลลี มาร์กส์ ให้ความเห็นว่า เคนส์ได้ตกหลุมรักคาร์ล เมนชีออร์ สมาชิกคณะผู้แทนเยอรมัน และระบุว่ามุมมองเกี่ยวกับค่าปฏิกรรมสงครามนั้น "... ก่อตัวขึ้นจากความหลงใหลในตัวคาร์ล เมนชีออร์ นักการเงินชาวเยอรมันและผู้เชี่ยวชาญด้านค่าปฏิกรรมสงครามที่เขาพบระหว่างการเจรจาที่สปาไม่นานหลังจากมีการสงบศึก"
นักเศรษฐศาสตร์อย่างเช่นเคนส์ประเมินว่าการจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามจำนวนมหาศาลดังกล่าวเป็นไปไม่ได้ในทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม ในเรียงความ "Versailles and International Diplomacy" ในหนังสือ "The Treaty of Versailles: A Reassessment after 75 Years" วิลเลียม อาร์. เคย์เลอร์ ได้แสดงทัศนะ ว่า "การเพิ่มปริมาณภาษีและการลดการบริโภคในสาธารณรัฐไวมาร์ จะช่วยเพิ่มยอดรายได้จากการส่งออกเพื่อก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนกับต่างประเทศที่จำเป็นสำหรับการชำระหนี้ค่าปฏิกรรมสงคราม" อย่างไรก็ตาม รายได้จากการส่งออกและผลของการขาดดุลในการส่งออกทำให้เกิดเป็นสถานการณ์ทางการเมืองอันยากยิ่ง ซึ่งอันที่จริงแล้ว มันก็เป็นสาเหตุของการประท้วงหยุดงานทั่วประเทศในสหราชอาณาจักร ค.ศ. 1926
ส่วนคนบางกลุ่มได้โต้แย้งว่า การพิจารณาว่าการจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามนั้นเป็นสาเหตุหลักของสภาพทางเศรษฐกิจของเยอรมนีในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1919-1939 นั้นเป็นความเข้าใจผิด โดยอ้างเหตุผลว่า เยอรมนีได้ชำระค่าปฏิกรรมสงครามเป็นเงินส่วนน้อย และอัตราเงินเฟ้ออย่างรุนแรงในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 นั้นเป็นผลมาจากความไม่มีเสถียรภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจภายในสาธารณรัฐไวมาร์เอง ในความเป็นจริงแล้ว การยึดครองแคว้นรูร์โดยฝรั่งเศสนั้น แท้จริงแล้วสร้างความเสียหายให้แก่เยอรมนีมากกว่าค่าปฏิกรรมสงครามเสียอีก ส่วนอีกด้านหนึ่งได้กล่าวว่า การจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามดังกล่าวนี้เป็นสาเหตุเดียวของสภาพทางเศรษฐกิจ อันนำไปสู่การก้าวขึ้นสู่อำนาจของฮิตเลอร์ ในความเป็นจริงแล้ว เยอรมนีได้ทำสิ่งที่น่าทึ่งหลังจากสภาวะเงินเฟ้ออย่างรุนแรงในปี ค.ศ. 1923 และกลับมาเป็นประเทศซึ่งมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ของโลกได้อีกครั้งหนึ่ง
สภาพทางเศรษฐกิจยังคงดำเนินไปได้ด้วยดีจนกระทั่งการลงทุนจากต่างชาติ และการกู้ยืมเงินเพื่อชำระค่าปฏิกรรมสงคราม ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับช่วงเวลาที่ตลาดหุ้นวอลล์สตรีทล่ม ทำให้ปัญหานี้ขยายขึ้นเนื่องจากการกู้ยืมเงินจากผู้ให้กู้ชาวอเมริกันโดยบริษัทเยอรมัน แม้ว่าค่าปฏิกรรมสงครามที่ถูกจำกัดลงตามแผนการดอวส์ จะได้รับเงินในปริมาณมากผ่านทางการกู้ยืมเงินระหว่างประเทศ นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เป็นต้นมา ทางการเยอรมัน "เต็มไปได้วยผู้ให้กู้จากต่างชาติ" ทำให้หนี้ค่าปฏิกรรมสงครามซึ่งจ่ายเป็นรายปีถูกบีบลงเหลือเพียงไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น
และแนวคิดของเอ. เจ. พี. เทย์เลอร์ ในหนังสือเรื่อง "The Origins of the Second World War" ว่า การเรียกค่าปฏิกรรมสงครามดังกล่าวเป็นการกระทำที่ไม่เด็ดขาด ซึ่งการลงโทษดังกล่าวถือได้ว่ารุนแรง แต่ไม่อาจยับยั้งเยอรมนีไม่ให้ก้าวขึ้นสู่ความเป็นมหาอำนาจของโลกได้อีกครั้งหนึ่ง และในทศวรรษเดียวเท่านั้นที่เยอรมนีภายใต้การนำของฮิตเลอร์ก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจได้อีกครั้งหนึ่ง
การจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง.
หลังจากที่เยอรมนีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็ยังคงหยุดการชำระค่าปฏิกรรมสงครามอยู่ ที่ประชุมระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1953 ตัดสินใจว่าเยอรมนีจะต้องชำระค่าปฏิกรรมสงครามภายหลังจากได้มีการรวมประเทศ เยอรมนีตะวันตกได้ชำระหนี้ที่ค้างอยู่ในปี ค.ศ. 1980 ในปี ค.ศ. 1995 หลังจากได้มีการรวมประเทศเยอรมนีแล้ว รัฐบาลใหม่ของเยอรมนีประกาศประกาศว่าตนจะชำระดอกเบี้ยทั้งหมด โดยเยอรมนีจะสามารถชำระหนี้ที่ติดค้างกับสหรัฐอเมริกาจนหมดในปี ค.ศ. 2010 และส่วนที่เหลือทั้งหมดจะหมดในปี ค.ศ. 2020
เอ็มม่า โรเบิร์ตส์
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์แบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดอุตรดิตถ์แบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์.
จังหวัดอุตรดิตถ์อยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ ร่วมกับจังหวัดพิษณุโลก และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 18 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 3 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1.
สพป.อุตรดิตถ์ เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ อำเภอตรอน อำเภอทองแสนขัน อำเภอพิชัย และอำเภอลับแล มีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 144 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ 49 โรงเรียน อำเภอตรอน 20 โรงเรียน อำเภอพิชัย 46 โรงเรียน อำเภอลับแล 15 โรงเรียน และอำเภอทองแสนขัน 14 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2.
สพป.อุตรดิตถ์ เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตอนกลางและตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอท่าปลา อำเภอน้ำปาด อำเภอฟากท่าและอำเภอบ้านโคก
จังหวัดอุตรดิตถ์มีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ (6 โรงเรียน) และเทศบาลตำบล 6 แห่ง
จังหวัดอุตรดิตถ์มีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
บอนนีย์ เรตต์
บอนนีย์ ลินน์ เรตต์  เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงแนวบลูส์ ชาวอเมริกัน เกิดในเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เรตต์มีผลงานที่มีชื่อเสียงอย่างเพลง "Nick of Time ", "Something to Talk About", "Love Sneaking Up on You", และเพลงช้าอย่าง "I Can't Make You Love Me" เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 9 ครั้ง นอกจากนี้เธอยังเป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองอีกด้วย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุทัยธานี
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุทัยธานีแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดอุทัยธานีแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุทัยธานี ชัยนาท.
จังหวัดอุทัยธานีอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุทัยธานี ชัยนาท ร่วมกับจังหวัดชัยนาท และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 21 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 3 สหวิทยาเขตได้แก่
!width="60%"|โรงเรียน !!width="10%"|สหวิทยาเขต !!width="10%"|ตำบล !!width="10%"|อำเภอ !!width="10%"|ระดับชั้น
ทีแอลซี