pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หงษ์ทอง ดาวอุดร ในวัยแค่ 10 กว่าขวบ และด้วยพรสวรรค์ทำให้สามารถคว้าชัยชนะในการประกวดรอบเดือนที่จัดโดยศรีไพร ใจพระ ที่เวทีวัดป่าโนนนิเวศน์ จ.อุดรธานี ซึ่งมีการประกวดอยู่ 3 เดือน และศรีไพร ใจพระ ก็พานักร้องประกวดที่เข้ารอบทั้ง 3 คนเข้ากรุงเทพฯ แต่ไปๆมาๆก็เหลือเธอคนเดียว และศรีไพร ใจพระ ก็พาเด็กน้อยที่เขาตั้งชื่อให้เธอว่า หงษ์ทอง ดาวอุดร บันทึกแผ่นเสียงชุดแรกชื่อ “ รักติ๋มแน่หรือ “ ที่เป็นการร้องแก้กับเพลง “ รักติ๋มคนเดียว “ของ สายัณห์ สัญญา ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักของผู้ฟัง
แสดงภาพยนตร์.
ในระยะนั้น นอกจากจะจัดการประกวดร้องเพลงแล้ว ศรีไพร ใจพระ ยังทำธุรกิจจัดส่งคนงานไปต่างประเทศด้วย ซึ่งยุคนั้น ที่คนงานไทยชอบไปก็คือตะวันออกกลาง เขาจึงคิดสร้างภาพยนตร์เรื่อง “ คุณนายซาอุฯ” และให้นักร้องในสังกัดเป็นคนร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ ในแผนการโปรโมตทั้งภาพยนตร์และเพลงไปในตัว และหงษ์ทอง ดาวอุดร ก็ได้มีโอกาสแสดงเป็นนักร้องและร้องเพลง “ หงษ์ทองคะนองลำ “ ที่แต่งโดยครู ดอย อินทนนท์ ในภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จ และก็พลอยทำให้หงส์ทอง ดาวอุดรพลอยโด่งดังตามไปด้วย
จากนั้นหงษ์ทอง ดาวอุดร ก็ตั้งวงดนตรีรับงานแสดงทั่วไป ซึ่งก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก พอถึงหน้าฝนเมื่อมีการหยุดเดินสาย เธอก็เข้าห้องอัดเสียง รวมทั้งสิ้นเธอผลิตผลงานออกมาประมาณ 15 ชุด โดยเจ้าตัวบอกว่าผลงานของเธอก็มีทั้งที่ประสบความสำเร็จบ้าง และไม่ประสบความสำเร็จบ้าง วงหงษ์ทอง ดาวอุดรเดินสายอยู่ 4 ปีก็ยุบวง เพราะภาวะขาดแคลนน้ำมันในยุคนั้น ที่ทำให้ทางการประกาศปิดปั้มน้ำมันตอน 4 ทุ่ม แต่วงต้องเดินสายกันตลอดวันตลอดคืน เมื่อไม่มีน้ำมันเติม ก็ทำให้ต้องลำบากกันมาก
หยุดวง - เพราะน้ำมันขาดแคลน.
หลังหยุดวง หงษ์ทอง ดาวอุดรเข้ามาช่วยงานบริษัทจัดหางานของศรีไพร ใจพระ นอกจากนั้นก็มาจัดรายการวิทยุควบคู่ไปด้วย หลังจากหยุดวงไม่นาน หงษ์ทอง ดาวอุดร ก็มีครอบครัว และหายหน้าไปจากวงการเพลงลูกทุ่ง พอถึงปี 2539 เธอก็เข้ารับการผ่าตัดต่อมไธรอยด์ หลังการผ่าตัด ก็ทำให้เธอพูดไม่ได้นานถึง 6 เดือน เวลาจะสื่อสารต้องใช้เขียนหนังสือเอา แต่ล่าสุด (ปี 2550) เธอบอกว่าเสียงของเธอกลับมา 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว
ปัจจุบัน – จัดวิทยุ.
ปัจจุบัน หงษ์ทอง ดาวอุดร ในวัย 47 ปี ผันตัวเองมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ ประเภทข่าวและเพลงคลื่น 97.5 และ 94.0 จ.อุดรธานี รวมทั้งรับเป็นพิธีกรตามงานของสมาชิกผู้ฟังคลื่น และขึ้นร้องเพลงบ้างเป็นครั้งคราว
สองคนสองคม
สองคน สองคม (; พินอิน: Wú Jiān Dào; ) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกงแนวแก๊งค์สเตอร์ แอ็คชั่น ดราม่า ทริลเลอร์ กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา , อลัน มัก ควบคุมการผลิตโดย หลิว เต๋อหัว นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว , เหลียง เฉาเหว่ย , หวง ชิวเซิน , เจิ้ง จื่อเหว่ย , เฉิน ฮุ่ยหลิน ความยาว 101 นาที ออกฉายในปี ค.ศ. 2002
หานเซิน (เจิ้ง จื่อเหว่ย) เป็นมาเฟียใหญ่ฮ่องกงมานานกว่า 20 ปี หานเซินจะชุบเลี้ยงเด็กหนุ่มฝีมือดีต่าง ๆ เป็นลูกมือ ทางสารวัตรหวง (หวง ซิวเซิน) จึงต้องส่งสายลับเข้าไปแทรกซึม โดยสายลับคนนั้นก็คือ เหยิน (เหลียง เฉาเหว่ย) ขณะเดียวกัน หมิง (หลิว เต๋อหัว) เป็นนายตำรวจดาวรุ่งมาแรง โดยที่หมิงเองก็เป็นสายให้ทางหานเซินด้วย ทั้งคู่ได้พบปะกันโดยที่ไม่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างก็เป็นสายให้ฝ่ายตรงข้าม ต่อมาจึงได้เอะใจ และหักเหลี่ยมเฉือนคมกัน โดยที่ต้องปิดบังสถานะที่แท้จริงของตัวเอง แต่ในที่สุด เหยินก็จับหลิวได้ แต่เหยินถูกยิงตาย ฉากจบมี 2 แบบ คือแบบที่หนึ่งหมิงถูกจับ และอีกแบบคือหมิงไม่ถูกจับ ทั้งนี้ในโรงภาพยนตร์ ผู้กำกับได้นำฉากที่หมิงไม่ถูกจับ มานำเสนอ
ผลงานรายได้.
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไปมากกว่า 55,000,000 ล้านเหรียญฮ่องกง (HKD) จากทุนสร้างเพียง 18,000,000 ล้านเหรียญฮ่องกง (HKD)
ความนิยมและคำวิจารณ์.
Infernal Affairs หรือ สองคน สองคม เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างมหาศาลในฮ่องกง ทุกประเทศที่เข้าฉาย รวมทั้งประเทศไทย และสหรัฐอเมริกาด้วย ได้รับยกย่องว่า เป็นภาพยนตร์มาเฟียฮ่องกงที่ดีที่สุด มีชั้นเชิงที่สุดในรอบเกือบ 20 ปี นับจาก "A Better Tomorrow" หรือ "โหด เลว ดี"มีหลายฉากที่เข้าขั้นคลาสสิก เช่น หักมุมฉากจบของเรื่อง อาเหยินถูกยิงตาย หรือ ฉากที่อาเหยินเอาปืนจ่อหัว หลิว เต๋อหัว บนดาดฟ้า เป็นต้น ตัวหนังได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ฮ่องกง ฟิล์ม อวอร์ด ถึง 7 รางวัล และในปี ค.ศ. 2006 ทางฮอลลีวูดได้นำเอาบทภาพยนตร์เรื่องนี้ไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์มาเฟียอีกหนึ่งเรื่อง คือ "The Departed" หรือชื่อไทย ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ นำแสดงโดย ลีโอนาโด ดีคาปิโอ , แมตต์ เดม่อน กำกับโดย มาร์ติน สกอร์เซซี่ ประสบความสำเร็จอย่างมาก ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ ถึง 7 สาขา คว้ารางวัลออสการ์มาได้ถึง 4 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม , ผู้กำกับยอดเยี่ยม , ลำดับภาพยอดเยี่ยม , บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม กวาดรายได้ในสหรัฐอเมริกามากกว่า 170 ล้านเหรียญสหรัฐ (USD)
รางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง ฟิล์ม อวอร์ด ครั้งที่ 22&lt;br&gt;"ชนะเลิศ"
"เสนอเข้าชิง"
รางวัลม้าทองคำ ไต้หวัน ครั้งที่ 40&lt;br&gt; "ชนะเลิศ"
รางวัลสถาบันวิจารณ์ภาพยนตร์ฮ่องกงครั้งที่ 9
รางวัลดอกชงโคทองคำ (Golden Bauhinia) ครั้งที่ 8&lt;br&gt;"ชนะเลิศ"
รางวัลพีเพิลส์ชอยทองคำ
ภาพยนตร์ภาคต่อและการสร้างใหม่.
จากความสำเร็จของภาคแรก จึงได้มีการสร้างภาค 2 ในปีต่อมา ในชื่อ "Infernal Affairs II" โดยเป็นเรื่องราวของหลิวและเหยินสมัยยังเป็นนักเรียนตำรวจอยู่ เล่าถึงสาเหตุที่ทำให้เหยินต้องไปเป็นสายสืบ และในภาค 3 ในชื่อว่า "Infernal Affairs III" เป็นภาคอวสาน โดยมี หลี่หมิง เข้ามาร่วมแสดงด้วย
ต่อมาถูกนำไปสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด ในปี ค.ศ. 2006 ใช้ชื่อว่า "The Departed" กำกับโดย มาร์ติน สกอร์เซซี นำแสดงโดย ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ, แมตต์ เดมอน, แจ็ค นิโคลสัน และมาร์ก วาห์ลเบิร์ก ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79
และสร้างเป็นภาพยนตร์ฮ่องกงอีกเรื่องในชื่อ "Love Is Many Stupid Things" ซึ่งเป็นการดัดแปลงในแบบล้อเลียนเป็นภาพยนตร์ตลก ในปี ค.ศ. 2004 โดยใช้ทีมนักแสดงสมทบจากภาพยนตร์ชุดเดิม
อังเกลา เมอร์เคล
Mike Oldfield
จัตุรัสเทียนอันเหมิน
จัตุรัสเทียนอันเหมิน (; พินอิน: Tiān'ānmén; แมนจู: Abkai elhe obure duka; แปลว่า "ประตูของสันติภาพอย่างสวรรค์") อยู่ในกรุงปักกิ่ง ประเทศจีน จัตุรัสเทียนอันเหมินมีความสำคัญในวัฒนธรรมที่ยิ่งใหญ่ และเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของประเทศจีน เพราะว่าจัตุรัสเทียนอันเหมิน คือที่ตั้งของเหตุการณ์สำคัญมามากมายในประวัติศาสตร์จีน
จัตุรัสเทียนอันเหมินเป็นจัตุรัสที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีความยาวตั้งแต่ทิศเหนือจรดทิศใต้ 880 เมตร ทิศตะวันออกจรดทิศตะวันตก 500 เมตร พื้นที่ทั้งสิ้น 440,000 ตารางเมตร สามารถจุประชากรได้ถึง 1,000,000 คน ปัจจุบันจัตุรัสเทียนอันเหมินนับเป็นจัตุรัสใจกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก
จัตุรัสเทียนอันเหมิน สร้างเมื่อปีค.ศ. 1417 ในสมัยราชวงศ์หมิงมีชื่อเดิมว่า "เฉิงเทียนเหมิน" ต่อมาในรัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิซุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง ทรงโปรดฯให้มีการบูรณะขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1651 และยังทรงโปรดฯให้เปลี่ยนชื่อเป็น "เทียนอันเหมิน" คำว่า ‘เทียน’ แปลว่า ฟ้า ‘อัน’ แปลว่า ผาสุก สันติ ราบคาบ ‘เหมิน’ แปลว่า ประตู
จัตุรัสเทียนอันเหมินล้อมรอบด้วยสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญ ได้แก่ หอประตูเทียนอันเหมินที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจัตุรัส ธงแดงดาว 5 ดวงผืนใหญ่โบกสะบัดอยู่เหนือเสาธงกลางจัตุรัส อนุสาวรีย์วีรชนใจกลางจัตุรัส มหาศาลาแห่งประชาชนด้านทิศตะวันตกของจัตุรัส ตลอดจนพิพิธภัณฑ์การปฏิวัติแห่งชาติและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ชาติจีนทางฝั่งตะวันออก นอกจากนี้ทางด้านทิศใต้ยังมีหอรำลึกประธานเหมา และหอประตูเจิ้งหยางเหมิน  หรือเฉียนเหมิน
เทียนอันเหมิน
จตุรัสเทียนอันเหมิน
คาวบอย
คาวบอย หรือโคบาล  คือคนที่มีอาชีพเกี่ยวกับปศุสัตว์ เลี้ยงวัว ม้า ในฟาร์มปศุสัตว์ ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ มีข้อถกเถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของอาชีพคาวบอย บ้างก็เจาะจงที่เลี้ยงม้า เพิ่มเติมมาคือการทำงานในฟาร์มปศุสัตว์ การต้อนสัตว์ คาวบอยบางคนก็ทำแค่ต้อนสัตว์
สำหรับคนที่มีอาชีพนี้ที่เป็นเพศหญิงจะเรียกว่า คาวเกิร์ล (cowgirl)
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน
เจนนิเฟอร์ โจอันนา อนิสตัน (; เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์​ชาวอเมริกัน เธอเป็นบุตรสาวของจอห์น อนิสตัน และแนนซี โดว์ อนิสตันเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการเป็นตัวประกอบในฉากหลังที่ไม่ขึ้นเครดิตในภาพยนตร์ไซไฟ​เรื่อง "Mac and Me" ใน ค.ศ. 1988 จากนั้นเธอก็เริ่มมีผลงานการเป็นนักแสดงสมทบและนักแสดงรับเชิญในละครโทรทัศน์​แนว​ซิตคอมของช่องฟ็อกซ์และเอ็นบีซีอีกหลายเรื่อง ก่อนใน ค.ศ. 1993 เธอจะ​ได้รับโอกาสในการเป็นนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สยองขวัญ​เรื่อง "มันแอบอยู่ในบ้าน" ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องและได้กลายมาเป็นนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในวงการภาพยนตร์ฮอลลีวูดโดยเฉพาะในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยอนิสตันจัดเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่มีค่าตัวสูงที่สุดคนหนึ่งของฮอลลีวูดในช่วงเวลาดังกล่าว
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน มีชื่อเสียงทั่วโลกจากบทเรเชล กรีน ในละครซิตคอมเรื่อง "เฟรนส์" ที่ออกอากาศทางสถานีเอ็นบีซีใน ค.ศ. 1994 ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลเอ็มมี, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ โดยตัวละครตัวนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายและกลายเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกานอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในการแสดงภาพยนตร์แนวคอมเมดี​และภาพยนตร์รักตลก​หลายเรื่องเช่น "7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า​" (2003), "อยากลือดีนัก งั้นรักซะเลย" (2005), ""เตียงหัก แต่รักไม่เลิก" (2006) และ "แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก" (2011)
อนิสตันได้รับการจารึกชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมใน ค.ศ. 2012 จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ เธอได้อันดับที่ 3 ในรายชื่อ "นักแสดงหญิงที่มีรายได้สูงที่สุดในฮอลลีวูด" ในปี พ.ศ. 2557 ด้วยรายได้ 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ประเมินทรัพย์สินของอนิสตัน ว่ามีมูลค่าสุทธิอยู่ที่ประมาณ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้เธอยังอยู่ในรายชื่อ "ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก" ใน ค.ศ. 2004 นิตยสารพีเพิล จัดให้เธอเป็น "ผู้หญิงที่สวยที่สุด" และได้รับการโหวตให้เป็น "ผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดอยู่ตลอดเวลา" ของนิตยสารเม็นส์เฮลต์ ประจำปี ค.ศ. 2011 เธอสมรสกับแบรด พิตต์ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 โดยจัดพิธีสมรสที่ชายหาดแมลิบู แต่ต่อมาในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2005 พวกเขาได้หย่าร้างกันหลังจากใช้ชีวิตคู่กันห้าปี ใน ค.ศ. 2015 อนิสตันสมรสกับนักแสดง จัสติน เทอรู
แมกกี จิลเลนฮอล
มาร์กาลี รูธ "แมกกี" จิลเลนฮอล ; เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของผู้กำกับ สตีเฟน จิลเลนฮอล และนักเขียนบทภาพยนตร์ นาโอมิ โฟเนอร์ และเป็นพี่สาวของเจค จิลเลนฮอล เธอเริ่มอาชีพนักแสดงกับผลงานของพ่อเขา และเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยาเรื่อง "Donnie Darko" (2001) เธอได้รับการยกย่องในบท ลี ฮอลโลเวย์ ในภาพยนตร์เรื่อง "เปลือยรัก อารมณ์พิลึก" (2006) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกอีกด้วย สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "Sherrybaby" (2006) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทดรามา นอกจากนี้ เธอยังได้รับการยอมรับในบทแรเชล ดอว์สในภาพยนตร์ "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" (2008) อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ดรามาเรื่อง "Crazy Heart" (2009) หลังจากนั้น เธอก็ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Nanny McPhee and the Big Bang" (2010), "Won't Back Down" (2012) และ "Frank" (2014) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริติชอินดีเพนเดนต์ฟิล์มอวอร์ดส์
ในปี 2014 เธอได้แสดงละครบรอดเวย์ครั้งแรกใน "The Real Thing" และยังได้แสดงในละครโทรทัศน์บีบีซีเรื่อง "The Honourable Woman" สำหรับการแสดงในละครเรื่องนี้ เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี
แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 - 8 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นพระธิดาองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโรวิชแห่งรัสเซียและแกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนา และเป็นพระชายาในเจ้าชายลุยส์ แฟร์ดีนันด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสคิรา ซึ่งมีพระนามตามพระชนก ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 ณ กรุงปารีส ขณะที่พระชนกและชนนีเสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศรัสเซียเนื่องจากการอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์มิได้รับความเห็นชอบจากสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพระชนนีทรงหย่าขาดจากแกรนด์ดยุคแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮสส์ พระสวามีองค์แรกซึ่งเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา แต่ในภายหลังก็ทรงได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระเจ้าซาร์ให้เสด็จกลับรัสเซียได้
พระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งเอดินเบอระและแซ็กซ์-โคบูร์กแลก็อตธา และ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ส่วนพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือ แกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระเชษฐาในแกรนด์ดัชเชสมรี และ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรีน เอลิซาเบธ เอลีโอนอร์แห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน ส่วนพระปัยกาและพระปัยยิกาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนา
หลวงปู่ทวด
สมเด็จพระราชมุนีสามีรามคุณูปมาจารย์ (สมเด็จเจ้าพะโคะ,หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด หลวงปู่ทวดวัดช้างให้ ,ท่านองค์ดำ,ท่านลังกา) เป็นพระมหาเถระผู้ทรงอภิญญาที่รู้จักกันดีในประเทศไทย ประวัติที่พิมพ์เผยแพร่กล่าวว่าท่านเป็นพระเกจิอาจารย์รูปสำคัญในสมัยกรุงศรีอยุธยา ผู้ที่ศรัทธาในหลวงปู่ทวดเชื่อกันว่าพระเครื่องที่สร้างเนื่องด้วยท่านจะมีอานุภาพสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองผู้มีพระเครื่องหลวงปู่ทวดในครอบครอง
ปัจจุบันหลวงปู่ทวดถือได้ว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ผู้ทรงอภิญญาในประเทศไทยที่มีผู้ศรัทธาจำนวนมาก เป็นรูปสำคัญ 1 ใน 2 มหาเกจิอาจารย์ของเมืองไทย คู่กับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) (หลวงปู่โต) ซึ่งเป็นพระที่มีผู้เคารพ บูชานับถือทั่วประเทศไทย
ตามประวัติกล่าวว่าหลวงปู่ทวด เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2125 เป็นบุตรของนายหู นางจันทร์ ซึ่งเป็นทาสในเรือนเบี้ย (ทาสทำงานใช้หนี้) ของเศรษฐีปานเกิดในรัชกาลของสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช หลวงปู่ทวดมีนามเดิมว่า ปู เป็นบุตรของนายหู นางจัน ชาวบ้านวัดเลียบ ตำบลดีหลวง อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา ส่วนวันเดือนปีเกิดของเด็กชายปู ตรงกับวันเดือนปีใด หลักฐานยังขัดแย้งกันมากมีผู้สันนิษฐานไว้หลายกระแส ดังนี้
ข้อสันนิฐานที่ 1 อนันต์ คณานุรักษ์ ได้ระบุไว้ว่า “สมเด็จเจ้าพะโคะ ชาตะ วันศุกร์ เดือน 4 ปีมะโรง ตรงกับ พ.ศ. 2125” ถ้า พ.ศ.นี้เมื่อผูกดวงตรงกับ วัน พุธ ที่ 3 เดือน มีนาคม พุทธศักราช 2125 ถือว่าไม่ใช่ พ.ศ. 2125
ตรงกับ วุธวาร, แรม 14 คํ่า , เดือน : 3 (มาคมาส), ปี มะเส็ง
ปกติสุรทิน, จัตวาศก, ปกติมาส, ปกติวาร
ร.ศ. : -199, จุลศักราช : 943, คริสต์ศักราช : 1582
วัน อังคาร ที่ 3 เดือน มีนาคม พุทธศักราช 2124
ตรงกับ ภุมวาร, แรม 4 คํ่า , เดือน : 4 (ผคุณมาส), ปี มะโรง
ปกติสุรทิน, ตรีศก, อธิกมาส, ปกติวาร
ร.ศ. : -200, จุลศักราช : 942, คริสต์ศักราช : 1581
วัน ศุกร์ ที่ 6 เดือน มีนาคม พุทธศักราช 2124
ตรงกับ สุกรวาร, แรม 7 คํ่า , เดือน : 4 (ผคุณมาส), ปี มะโรง
ข้อสันนิฐานที่ 2 เอกสารยอเข้าตำราหมื่นตราพระธรรมวิลาสเอาไปวิวาทเป็นหัวเมือง ระบุว่า “อยู่มาไซร้แลครั้งเกิดสมเด็จพระราชมุนีมีบุญ แลได้พระพุทธศักราช 990 ฉลูสัมฤทธิ์ ศก”
ข้อสันนิฐานที่ 3 สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ ได้ระบุไว้ว่า “ท่านเกิดปี จ.ศ. 950 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2131”
วัน ศุกร์ ที่ 4 เดือน มีนาคม พุทธศักราช 2131
ตรงกับ สุกรวาร, ขึ้น 8 คํ่า , เดือน : 4 (ผคุณมาส), ปี กุน
อธิกสุรทิน, สัมฤทธิศก, ปกติมาส, ปกติวาร
ร.ศ. : -193, จุลศักราช : 949, คริสต์ศักราช : 1588 ขณะท่านเกิดมีเหตุอัศจรรย์คือเกิดฟ้าร้องฟ้าผ่าแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น เสมือนหนึ่งว่ามีผู้มีบุญญาธิการมาเกิด เมื่อตัดรกจากสายสะดือแล้วนายหูบิดาของท่านก็นำรกของท่านไปฝังไว้ที่โคนต้นเลียบ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักสงฆ์ต้นเลียบในปัจจุบัน
เมื่อท่านเกิดมาแล้วก็มีเหตุอัศจรรย์เกิดขึ้นกับท่านเรื่อยมา เป็นต้นว่า ขณะที่ท่านอยู่ในวัยแบเบาะในช่วงฤดูเกี่ยวข้าวบิดามารดาของท่านต้องออกไปเกี่ยวข้าวที่กลางทุ่งนาซึ่งเป็นนาของเศรษฐีปาน ซึ่งท้องนาแห่งนั้นห่างจากบ้านประมาณ 2 กิโลเมตร ที่นาแห่งนั้นมีดงตาลและมะเม่าเป็นจำนวนมากครั้งนั้นจึงเรียกว่าทุ่งเม่า ปัจจุบันตั้งเป็นสำนักสงฆ์ชื่อนาเปล ในสมัยนั้นจึงมีสัตว์ป่าชุกชุมพอสมควร บิดามารดาของท่านจึงผูกเปลของท่านซึ่งเป็นเปลผ้าไว้กับต้นมะเม่าสองต้นและก็ได้เกี่ยวข้าวอยู่ไม่ไกลจากบริเวณนั้น พอได้ระยะเวลาที่นางจันทร์ต้องให้นมลูก นางจันทร์จึงเดินมาที่ที่ปลูกเปลของลูกน้อย และก็เห็นงูจงอางตัวใหญ่หรืองูบองหลาที่ชาวภาคใต้เรียกกันพันที่รอบเปล นางจันทร์เห็นแล้วตกใจเป็นอันมากจึงเรียกนายหูซึ่งอยู่ไม่ไกลนักมาดูและช่วยไล่งูจงอางนั้น แต่งูจงอางนั้นก็ไม่ไปไหน นายหูและนางจันทร์จึงตั้งสัตยาธิฐานว่าขออย่าให้งูนั้นทำร้ายลูกน้อยเลย ไม่นานนักงูจงอางนั้นก็คลายวงรัดออกและเลื้อยหายไปในป่านายหูและนางจันทร์จึงเข้าไปดูลูกน้อยเห็นว่ายังหลับอยู่และไม่เป็นอันตรายใด ๆ และปรากฏว่ามีเมือกแก้วขนาดใหญ่ที่งูจงอางคลายไว้อยู่บนอกเด็กชายปูนั้น เมือกแก้วนั้นมีแสงแวววาวและต่อมาได้แข็งตัวเป็นลูกแก้ว ปัจจุบันได้ประดิษฐานที่วัดพะโคะ เมื่อเศรษฐีปานทราบเรื่องเข้าก็บีบบังคับขอลูกแก้วเอาจากนายหูและนางจันทร์ บิดามารดาของท่านจึงจำต้องยอมให้ลูกแก้วนั้นแก่เศรษฐีปานซึ่งเป็นนายเงิน แต่ลูกแก้วนั้นเป็นของศักดิ์สิทธิประจำตัวท่าน เมื่อเศรษฐีปานเอาลูกแก้วไปแล้วก็เกิดเภทภัยในครอบครัวเกิดการเจ็บป่วยกันบ่อย และมีฐานะยากจนลง เศรษฐีปานจึงได้เอาลูกแก้วมาคืนและขอขมาเด็กชายปู และยกหนี้สินให้แก่นายหูและนางจันทร์ ทั้งสองจึงพ้นจากการเป็นทาสและต่อมาก็มีฐานะดีขึ้น ๆ ส่วนเศรษฐีปานก็มีฐานะดีขึ้นดังเดิม
เมื่อท่านมีอายุได้ประมาณ 7 ขวบ พ.ศ. 2132 บิดามารดาของท่านจึงนำท่านไปฝากไว้เป็นศิษย์วัดเพื่อเล่าเรียนหนังสือ ที่วัดกุฎ๊หลวงหรือวัดดีหลวงในปัจจุบัน ซึ่งเป็นวัดอยู่ใกล้บ้านท่าน ขณะนั้นมีท่านสมภารจวง ซึ่งมีศักดิ์เป็นลุงของท่านเป็นเจ้าอาวาสอยู่ เด็กชายปูเป็นเด็กที่หัวดีเรียนเก่งสามารถเล่าเรียนภาษาขอมและภาษาไทยได้อย่างรวดเร็ว สมภารจวงได้บวชให้ท่านเป็นสามเณรเมื่ออายุได้ 15 ปี ตอนที่ท่านบวชเป็นสามเณรนี้เองบิดาของท่านจึงถวายลูกแก้วคืนให้แก่ท่านเป็นลูกแก้วประจำตัวท่านต่อไป
ด้วยความที่เป็นคนใฝ่เรียนใฝ่รู้ตลอดเวลาของท่าน ต่อมาท่านสมภารจวงได้นำไปฝากให้เล่าเรียนหนังสือที่สูงขึ้นสมัยนั้นเรียกว่ามูลบทบรรพกิจ ปัจบันก็คือเรียนนักธรรมนั่นเอง โดยนำไปฝากเรียนไว้กับสมเด็จพระชินเสน ซึ่งเป็นพระเถระชั้นสูงที่ส่งมาจากกรุงศรีอยุธยา ให้มาครองเป็นเจ้าอาวาสวัดสีคูยังหรือวัดสีหยังในปัจจุบัน ห่างจากวัดดีหลวงไปทางเหนือประมาณ 4 กิโลเมตร ท่านได้เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วและจบหลักสูตรที่วัดสีคูยังนั้น หลังจากนั้นท่านได้เดินทางเข้ามาศึกษาต่อที่เมืองนครศรีธรรมราชเพื่อเรียนหนังสือให้สูงขึ้น
โดยมาพำนักอยู่ที่วัดเสมาเมือง ซึ่งเป็นสำนักเรียนและมีสมเด็จพระมหาปิยะทัสสี เป็นเจ้าอาวาส และบรรพชาอุปสมบทเป็นพระสงฆ์เมื่ออายุครบกาลอุปสมบท ท่านได้ศึกษาวิชาจากครูบาอาจารย์ต่าง ๆ จนมีความรู้และเป็นผู้ทรงอภิญญามาก และได้แสดงปาฏิหาริย์หลายครั้ง ท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์จากสมเด็จพระเอกาทศรศในครั้งสุดท้ายในราชทินนามที่ สมเด็จเจ้าพระราชมุนีสามีรามคุณูปรมาจารย์ สุดท้ายเมื่อท่านมีอายุได้ 80 ปี ท่านได้กลับมาจำพรรษาที่วัดพะโคะ วัดบ้านเกิดของท่าน ต่อมาท่านได้สั่งเสียกับลูกศิษย์ว่าเมื่อท่านมรณภาพให้นำพระศพท่านไปไว้ที่ อ.โคกโพธิ์ จ.ปัตตานี ต่อไปสถานที่ข้างหน้าจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ให้คนมาเที่ยว
เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2225 ท่านได้มรณภาพลงเมื่ออายุกาลครบ 100 ปี ที่ "เมืองไทรบุรี" ซึ่งเดิมเคยเป็นหัวเมืองทางใต้ของไทย แต่ตกเป็นของอังกฤษตามสนธิสัญญาที่ทำกันเมื่อปี พ.ศ. 2451 พร้อมๆ กับอีก 3 หัวเมือง รวมเป็น 4 หัวเมือง คือ ไทรบุรี กลันตัน ตรังกานู และปะลิส ต่อมาคือหัวเมืองและรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย
ดัชเชสมารีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
ดัชเชสมารีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  หรือต่อมาคือ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาวลอฟนา แห่งรัสเซีย  เป็นพระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน และ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งรอยซ์-เคิสทริตซ์ ด้วยเหตุที่เป็นผู้ต้อนรับอาคันตุกะที่สง่าสงามที่สุดพระองค์หนึ่งในกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จึงทรงเป็นที่รู้จักกันว่าทรงเป็นใหญ่ที่สุดในหมู่แกรนด์ดัชเชสทั้งหมด (the grandest of the grand duchesses)
ดัชเชสมารี อเล็กซันดรีนา เอลีซาเบ็ท เอลีโอนอร์ แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ประสูติในฐานันดรศักดิ์เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์แกรนด์ดยุกเมคเลินบวร์ค ณ พระราชวังลุดวิกสลัสท์ (Schloss Ludwiglust) แคว้นเมคเลินบวร์ค โดยเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน กับ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งรอยซ์-เคิสทริตซ์ (พ.ศ. 2365-2405) พระชายาพระองค์แรก
พระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2465 ขณะที่เจ้าหญิงมารีมีพระชนมายุ 8 พรรษา ส่วนพระบิดาได้อภิเษกสมรสใหม่อีกสองปีต่อมา
ดัชเชสมารีทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2417 ณ กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก กับ แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (22 เมษายน พ.ศ. 2391 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452) พระราชโอรสองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย โดยเป็นเจ้าหญิงพระองค์หนึ่งในส่วนน้อยซึ่งมีเชื้อสายทางบิดาเป็นสลาฟที่ได้อภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ชายพระองค์หนึ่งของราชวงศ์โรมานอฟ พระองค์ทรงหมั้นหมายกับคนอื่นอยู่ก่อนเมื่อทรงพบกับแกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ แต่ได้ยกเลิกการหมั้นทันที่ ทั้งสองพระองค์ต้องรอเวลาสามปีก่อนที่จะได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อภิเษกสมรสกัน เจ้าหญิงมารีซึ่งเติบโตมาในนิกายลูเธอรันไม่ยอมเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซีย
ในที่สุดสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ทรงยอมให้แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์อภิเษกกับเจ้าหญิงมารีโดยมิทรงยืนกรานการเข้ารีตเป็นออร์โธด็อกซ์ หลังจากการอภิเษกสมรส พระองค์ทรงเปลี่ยนมาใช้พระนามแบบรัสเซียว่า "มาเรีย ปาฟลอฟนาแห่งรัสเซีย" ซึ่งเป็นพระนามที่รู้จักกันมากที่สุด พระองค์ยังคงนับถือนิกายลูเธอรันตลอดชีวิตการอภิเษกสมรสส่วนใหญ่ แต่ได้เข้ารีตนิกายออร์ดธด็อกซ์ในเวลาต่อมา บางคนกล่าวว่าเพื่อให้เปิดโอกาสที่ดีสู่ราชบัลลังก์แก่พระโอรสคือ แกรนด์ดยุกคิริล ด้วยทรงอภิเษกสมรสกับพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งรัสเซีย จึงทรงดำรงพระอิสริยยศใหม่เป็น Her Imperial Highnes เช่นเดียวกับพระสวามี ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสสี่พระองค์และพระธิดาหนึ่งพระองค์
พระโอรสและธิดาทั้งหมดของแกรนด์ดัชเชสมาเรียประสูติ ณ พระราชวังแคทเธอรีน ในหมู่พระราชวังซาร์สโคเซโล นอกกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ยกเว้นเพียงแกรนด์ดยุกบอริส พระโอรสพระองค์ที่สามที่ประสูตในกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก แกรนด์ดยุกคิริลแห่งรัสเซีย พระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์อภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2448 กับเจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระญาติชั้นที่หนึ่งและเป็นพระธิดาของพระขนิษฐาในพระบิดาของพระองค์คือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ดัชเชสแห่งเอดินเบอระ สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ไม่ทรงเห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสครั้งนี้และได้ทรงถอดถอนแกรนด์ดยุกคิริลออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ ทำให้เกิดความขุ่นมัวระหว่างพระสวามีกับสมเด็จพระจักรพรรดิขึ้น อย่างไรก็ตามจากการสิ้นพระชนม์ของเหล่าสมาชิกในพระราชวงศ์ทำให้แกรนด์ดยุกคิริลอยู่ในอันดับที่สามของลำดับการสืบราชสมบัติ และสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ทรงยินยอมสถาปนาแกรนด์ดยุกคิริลกลับคืนสู่ฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์และพระชายาก็ได้รับการสถาปนาเป็นแกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาด้วย
พระชนม์ชีพในรัสเซีย.
ตลอดพระชนม์ชีพในรัสเซีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาฟลอฟนาประทับอยู่ที่พระราชวังวลาดิมีร์ของพระสวามี ตั้งอยู่บริเวณแนวฝั่งที่ตั้งพระราชวังต่างๆ (Palace Embankment) ที่เป็นส่วนของชนชั้นสูงมีชื่อเสียงริมแม่น้ำเนวา ในที่นี้พระองค์ทรงสร้างชื่อเสียงให้เลื่องลือในฐานะเป็นผู้ต้อนรับอาคันตุกะดีที่สุดคนหนึ่งในเมืองหลวง และเป็นเรื่องตลกที่ว่าพระองค์ทรงจะพยายามเอาชนะราชสำนักในพระราชวังฤดูหนาวที่อยู่ใกล้เคียง อีกทั้งยังพูดกันว่าพระองค์ทรงแข่งขันกับแกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซียด้วย
โดยส่วนพระองค์แล้ว แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาฟลอฟนาทรงมีความไม่สมดุลทางจิตใจ เช่นเดียวกับพระเชษฐาในสายเลือดคือ พอล ฟรีดริช โดยทั้งสองพระองค์ทรงอยู่เหนือความเป็นจริงของโลก โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรียทรงมีความทะเยอทะยานแต่ยังเป็นไปในแนวทางที่หรูหราฟุ่มเฟือยด้วย (พระสวามีทรงมีทรัพย์ศฤงคารมากมายมหาศาล พระองค์จึงไม่เฉียดกับการล้มละลายแม้แต่น้อย) ไม่เหมือนกับพระเชษฐาที่ใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือยจนสิ้นเนื้อประดาตัว
แกรนด์ดัชเชสมาเรียจัดว่าเป็นใหญ่ที่สุดในบรรดาแกรนด์ดัชเชสทั้งหมด และสร้างราชสำนักอีกแห่งหนึ่งในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 พระองค์ทรงเกลียดทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี (โดยเฉพาสมเด็จพระจักรพรรดินี) จนถึงวาระสุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงร่วมมือกับพระโอรสทั้งหมดในการปฏิวัติต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดิในฤดูหนาวปี พ.ศ. 2459-2460 ซึ่งจะทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิต้องสละราชสมบัติและแกรนด์ดยุกคิริล พระโอรสเข้ามาแทนที่ในฐานะผู้สำเร็จราชการในราชบัลลังก์ เพื่อขอการสนับสนุนการปฏิบัติในครั้งนี้ แกรนด์ดัชเชสมาเรียทรงตรัสกับนายมิคาอิล ร็อดเซียนโค ประธานสภาดูมาว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีต้อง "ถูกกำจัดให้สิ้นซาก"
ในปี พ.ศ. 2452 แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ พระสวามีสิ้นพระชนม์และแกรนด์ดัชเชสมาเรียทรงดำรงตำแหน่งประธานราชวิทยาลัยศิลปกรรมแทน
การเสด็จหนีออกจากรัสเซีย.
แกรนด์ดัชเชสมาเรียทรงโดดเด่นด้วยการเป็นสมาชิกในราชวงศ์พระองค์สุดท้ายที่เสด็จหนีออกจากประเทศเซียซึ่งเกิดการปฏิวัติและเป็นพระองค์แรกที่สิ้นพระชนม์ขณะเสด็จลี้ภัยในต่างประเทศ พระองค์ทรงประทับอยู่ที่เทือกเขาคอเคซัสซึ่งเต็มไปด้วยสงครามพร้อมกับพระโอรสองค์รองทั้งสองพระองค์ตลอดปี พ.ศ. 2460 และ 2461 โดยยังทรงหวังจะให้แกรนด์ดยุกคิริล วลาดีมีโรวิช พระโอรสองค์ใหญ่ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ เมื่อพวกบอลเชวิคเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ บรรดาเชื้อพระวงศ์ได้เสด็จขึ้นเรือตกปลาที่เมืองอานาปาในปี พ.ศ. 2461 พระองค์ประทับอยู่ที่เมืองนี้เป็นเวลาสิบสี่เดือน โดยไม่ทรงยอมร่วมเสด็จออกจากรัสเซียไปพร้อมกับแกรนด์ดยุกบอริส พระโอรส
เกย์  เป็นศัพท์ที่โดยหลักสื่อถึงบุคคลที่มีรสนิยมหรือพฤติกรรมแบบรักร่วมเพศ เดิมมีความหมายว่า 'ไร้กังวล', 'ร่าเริง' หรือ 'สดใสและสะดุดตา'
ในขณะที่คำที่ใช้สื่อถึงชายที่มีรสนิยมรักร่วมเพศสืบไปถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความหมายนี้เริ่มพบได้ทั่วไปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ "เกย์" ซึ่งใช้ได้ทั้งคำคุณศัพท์และคำนาม สื่อถึงสังคม, การกระทำ และวัฒนธรรมที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรักร่วมเพศ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 "เกย์" กลายเป็นคำที่นิยมในกลุ่มชายรักร่วมเพศเพื่อกล่าวถึงรสนิยมทางเพศ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "เกย์" ถูกแนะนำโดยกลุ่มLGBTสายหลักและระเบียบงานสารบรรณเพื่อกล่าวถึงการดึงดูดคนที่มีรสนิยมรักร่วมเพศ ถึงแม้ว่าคำนี้มักใช้กับผู้ชายก็ตาม ในขณะที่คำจำกัดความทางเพศอย่างเลสเบียน ก็ใช้เฉพาะกลุ่มผู้หญิงรักเพศเดียวกัน
การใช้คำว่าเกย์ในภาษาไทย จะหมายความถึงเฉพาะผู้ชายที่รักร่วมเพศเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่รักสองเพศ (รักและมีเพศสัมพันธ์ได้กับทั้งชายและหญิง; ไบเซ็กชวล) ก็มักถูกเรียกว่าเป็นเกย์เช่นกัน ในประเทศไทยมีการแบ่งชนิดของเกย์ตามรสนิยมในการร่วมเพศ ได้แก่ เกย์รุก หรือ เกย์คิง คือเกย์ที่เป็นฝ่ายสอดใส่ในการร่วมเพศ, เกย์รับ หรือ เกย์ควีน คือเกย์ที่เป็นฝ่ายถูกสอดใส่ในการร่วมเพศ และ โบท คือเกย์ที่เป็นมีความพึงพอใจทั้งสองอย่างในการร่วมเพศ
เว็บท่า
เว็บท่า  หมายถึงเว็บที่รวบรวมลิงก์เว็บไซต์ และบทความต่าง ๆ โดยการจัดหมวดหมู่ให้ดูง่าย และมีหน้าที่นำพาผู้ชมไปยังเว็บอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
เว็บท่าอาจให้บริการแบบทั่วไป คือ รวบรวมเว็บไซต์ทุกหมวดหมู่ (general portal) หรือบริการแบบเฉพาะ เช่น เว็บสุขภาพ (health portal) เว็บสื่อ (multimedia portal) เว็บข่าว (news portal)
เอ็กโซเซต์