pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วิทยาจบกราฟิกดีไซน์จาก New York Institute of Technology ในปีพ.ศ. 2554 และรับบทนำในภาพยนตร์ไทย "ศพไม่เงียบ (Mindfulness and Murder)" ได้เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 21 ทั้งรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และ บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พร้อมกับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์ ThrillSpy International Film Festival วอชิงตัน ดี.ซี. ต่อมาเป็นที่รู้จักในระดับสากลกับบทนำในภาพยนตร์ฮอลลิวูด "รับคำท้าจากพระเจ้า (Only God Forgives)" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ได้รับรางรับนักแสดงชายยอดเยี่ยม จากเวที Golden Goblet Award ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติช่างไห่ (Shanghai International Film Festival) กับบทบาทเชาวเรศ จารุบุญ เพชฌฆาตคนสุดท้ายของไทย ในภาพยนตร์ไทยเรื่อง "เพชฌฆาต (The Last Executioner)" ภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงของการประหารชีวิตด้วยปืนครั้งสุดท้ายในประเทศไทย
อารีธา แฟรงคลิน
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ประสูติ ค.ศ. 1939)
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1939 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายคริสทีอันแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ค.ศ. 1898–1974) และ เจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ บารอนเนสอิโลนา เฮนท์เชลแห่งกิลเกลแฮม เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1971 มีพระบุตร 2 องค์ คือ
แม้ว่าพระองค์จะเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางพระมารดา แต่ไม่มีสิทธิในการทรงราชย์ แต่ทรงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
ทะเกะดะ ชิงเง็น
อัสเซนชัน
ภาพยนตร์เขมร
โฟรนอัลพ์ชต็อค (รัฐชวีซ)
โฟรนอัลพ์ชต็อค  เป็นภูเขาในรัฐชวีซของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 1,921 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สามารถขึ้นไปถึงจุดชมทิวทัศน์ได้โดยการขึ้นลิฟต์จากหมู่บ้านชโตส (Stoos)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมแสง กรมหลวงสรรพศิลป์ปรีชา
โดนต์สปีก
"โดนต์สปีก" (Don't Speak) เป็นเพลงของวงดนตรีแนวสกาสัญชาติอเมริกัน โนเดาต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "Tragic Kingdom" (1995) เพลงออกเมื่อ 15 เมษายน ค.ศ. 1996 ในสหรัฐ ในฐานะซิงเกิ้ลที่ 3 ของอัลบั้ม นักร้องนำของวง เกว็น สเตฟานีกับพี่ชาย เอริก สเตฟานี อดีตสมาชิกวง ได้ร่วมกันแต่งเพลงนี้ เดิมมีเจตนาแต่งเป็นเพลงรัก เพลงผ่านการเขียนใหม่ และเกว็นได้ดัดแปลงให้เป็นเพลงอกหัก ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับสมาชิกร่วมวงและอดีตแฟนหนุ่ม โทนี แคเนล หลังจากจบความสัมพันธ์ยาวนาน 7 ปี
แม้ว่าเพลงจะได้รับความนิยม แต่ "โดนต์สปีก" ก็ไม่เคยเข้าชาร์ต "บิลบอร์ดฮอต" 100 เนื่องจากกฎที่ต้องขายเป็นซิงเกิ้ล แต่สามารถติดอันดับ 1 บน บิลบอร์ดฮอต 100 แอร์เพลย์ ยาวนาน 16 อาทิตย์ เพลงยังติดอันดับ 1 ในออสเตรเลีย แคนาดา ไอซ์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร ถือเป็นเพลงของโนเดาต์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดในระดับนานาชาติ บิลบอร์ดฮอต "โดนต์สปีก" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงแห่งปีและเพลงป็อปจากคู่ดูโอหรือกลุ่ม จากเวทีรางวัลแกรมมี่
"โดนต์สปีก" ติดอันดับ 495 ของนิตยสาร "เบลนเดอร์" ในหัวข้อ 500 เพลงยอดเยี่ยมตั้งแต่คุณเกิดมา เพลงยังบรรจุอยู่ในวิดีโอเกม "Band Hero" และ "Rock Band 2
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมาวดี ศรีรัตนราชธิดา กรมหลวงสมรรัตนสิริเชษฐ์
แผ่นดินสยาม
เจ้าชายคริสเตียนแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ
เจ้าชายคริสทีอันแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ประสูติ ค.ศ. 1971)
เจ้าชายคริสทีอันแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ประสูติเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1971 เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ประสูติ ค.ศ. 1939) และ บารอนเนสอิโลนา เฮนท์เชลแห่งกิลเกลแฮม เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก พระปนัดดาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เลนา กีศ เมื่อปี ค.ศ. 2009 ไม่มีพระบุตร
แม้ว่าพระองค์จะเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางพระอัยยิกา แต่ไม่มีสิทธิในการทรงราชย์ แต่ทรงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
เจ้าชายวัลเดอมาร์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เจ้าชายวัลเดอมาร์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายคริสทีอันแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ค.ศ. 1898–1974) และ เจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ แอนน์ รีส โจฮันสัน เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1977 ซึ่งทั้ง 2 ทรงพบกันในงานวันเฉลิมพระชนมพรรษา 37 พรรษาของ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก โดยมีพระธิดา 1 องค์ คือ
โดยทรงหย่ากับพระชายาพระองค์แรกเมื่อปี ค.ศ. 2001 และในปีเดียวกัน ทรงเสกสมรสกับ คาริน กุลแมน ถัดมาในปี ค.ศ. 2002 ก็หย่ากัน และเสกสมรสในปีเดียวกันกับ รูท เชนิเวส และหย่าในปี ค.ศ. 2003 และเสกสมรสครั้งที่ 4 กับบ เกอร์เทราด์ วากเนอร์-สกอพพอล เมื่อปี ค.ศ. 2008 ณ พระราชวังสอครตพอล ในเวียนนา และทรงรับโอรสคนใหญ่ของพระชายาเป็นพระบุตรบุญธรรมนามว่า
พระองค์ทรงปรากฏพระองค์ในรายการโทรทัศน์ ดัตช์ และ ฮอลแลนด์: นั่นคือรายการ Prins Zoekt Vrouw ในปี ค.ศ. 2010 ทรงได้เป็นเจ้าภาพ Astro ซึ่งเป็นทีวีในรายการทอล์คโชว์ของพระองค์เอง และได้ปรากฏพระองค์ในรายการโทรทัศน์ของอเมริกา รายการMillionaire Matchmakerในปี ค.ศ. 2015
รัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศไทย
หลิว สฺวิน
เจ้าหญิงเอเลโอโนเรอแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เจ้าหญิงเอเลโอโนเรอแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นพระธิดาเพียงองค์เดียวในเจ้าชายวัลเดอมาร์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ และแอนน์ รีส โจฮันสัน เป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก ด้านชีวิตส่วนพระองค์นั้น ทรงพระสถานะโสด
แม้ว่าพระองค์จะเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางพระอัยยิกา แต่ไม่มีสิทธิในการทรงราชย์ แต่ทรงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
พญาเกียรติ์ (เสนาบดี)
พญาเกียรติ์ (, ; ถึงแก่กรรม ค.ศ. 1538) เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักของ พระเจ้าสการะวุตพี แห่ง อาณาจักรหงสาวดี เขาและ พญาลอ เสนาบดีชั้นผู้ใหญ่อีกคนหนึ่งสามารถป้องกันการรุกรานจากกองทัพของ อาณาจักรตองอู ที่บุกเข้ามาในหน้าแล้งได้ถึง 3 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1534–1538 ทั้งสองยังเคยเป็นพระอาจารย์ของยุวกษัตริย์พระเจ้าสการะวุตพี ภายหลังทั้งสองกลับถูกประหารตามพระบัญชาของพระเจ้าสการะวุตพีในปี ค. ศ. 1538 โดยพระเจ้าสการะวุตพีหลงเชื่อข้อมูลลวงของตองอู หลังจากสิ้นเสนาบดีทั้งสองท่านแล้ว พระเจ้าสการะวุตพีก็ขาดแม่ทัพผู้มีความสามารถจนนำไปสู่การสูญเสียอาณาจักรหงสาวดีแก่อาณาจักรตองอู ซึ่งนำทัพโดยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และพระเจ้าบุเรงนอง
จักรพรรดิฮั่นไอ
หลิว ซิน
หลิวซิน
ฮั่นอาย
ฮั่นอายตี้
ฮั่นไอ
ฮั่นไอตี้
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 5 ของไทย มีการบัญญัติเป็นครั้งแรกว่า "ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข" จัดร่างโดยสภาผู้แทนราษฎร และประกาศและบังคับใช้เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2492 และถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 โดยจอมพล ป.พิบูลสงคราม ได้ทำรัฐประหารตนเอง รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 2 ปี เศษ
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ มีทั้งหมด 188 มาตรา โดยแยกเป็น 11 หมวด ดังนี้
หมวดที่ 1 บททั่วไป
หมวดที่ 2 พระมหากษัตริย์
หมวดที่ 3 สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย
หมวดที่ 4 หน้าที่ของชนชาวไทย
หมวดที่ 5 แนวนโยบายแห่งรัฐ
หมวดที่ 6 อำนาจนิติบัญญัติ
หมวดที่ 7 อำนาจบริหาร
หมวดที่ 8 อำนาจตุลาการ
หมวดที่ 9 ตุลาการรัฐธรรมนูญ
หมวดที่ 10 การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
และหมวดที่ 11 บทสุดท้าย และบทเฉพาะกาล
รัฐธรรมนูญฉบับนี้มีสาระสำคัญแตกต่างจากฉบับอื่นอย่างไร.
ส่วนที่แรก พระมหากษัตริย์ทรงเลือกและแต่งตั้งประธานองคมนตรีคนหนึ่ง และองคมนตรีไม่มากกว่า 8 คนเป็นคณะองคมนตรี องคมนตรีต้องไม่เป็นข้าราชการประจำหรือข้าราชการพลเรือนและต้องไม่แสดงการฝักใฝ่ในพรรคการเมืองใด ๆ
ส่วนที่สอง ได้มีการกำหนดสิทธิเสรีภาพ ตลอดจนหน้าที่ของชนชาวไทย วุฒิสภา
ส่วนที่สาม ให้พระมหากษัตริย์ มีอำนาจเลือกและแต่งตั้งวุฒิสมาชิก
ส่วนที่ห้า อำนาจในการบริหาร ห้ามรัฐมนตรีเป็นข้าราชการประจำ ห้ามรัฐมนตรีเป็นกรรมการที่ปรึกษาตัวแทนหรือลูกจ้างของบุคคล หรือห้างหุ้นส่วนหรือองค์การใด ๆ ซึ่งดำเนินธุรกิจเพื่อการค้ากำไร เพื่อป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อนและการทุจริต
หลังจากจอมพล แปลก พิบูลสงคราม รัฐประหารในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2492 และกลับไปใช้รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2475 เพื่อเป็นการลดอำนาจพระมหากษัตริย์ พระองค์เจ้าธานีนิวัตทรงบันทึกปฏิกิริยาของพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลว่า "ท่านกริ้วมาก ทรงตำหนิหลวงพิบูลอย่างแรงหลายคำ ท่านว่าฉันไม่พอใจมากที่คุณหลวงทำเช่นนี้"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศุขสวัสดี กรมหลวงอดิศรอุดมเดช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวงษ์ กรมหลวงวรศักดาพิศาล สุพรรฒนาการสวัสดิ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุตรี กรมหลวงวรเสรฐสุดา
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of Nursing, Udon Thani Rajabhat University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 ถือเป็นคณะวิชาที่ 6 ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ตั้งอยู่ ณ พื้นที่การศึกษาสามพร้าว ตำบลสามพร้าว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
คณะพยาบาลศาสตร์ เป็นคณะใหม่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยมติสภามหาวิทยาลัยเห็นชอบในหลักการในที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 6/2561 วันที่ 28 เมษายน 2561 ซึ่งมีความมุ่งมั่นที่จะผลิตพยาบาลเพื่อให้บริการพยาบาลที่มีคุณภาพ ตลอดจนส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนโดยเฉพาะในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน รวมทั้งปฏิบัติหน้าที่หลักอื่น ๆ ของสถาบันอุดมศึกษา อันได้แก่การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและรักษาสิ่งแวดล้อม
วันที่ 17 สิงหาคม 2561 ได้ทำบันทึกข้อตกลงกับคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อการพัฒนาหลักสูตร และการดำเนินงานต่างๆ ที่เกี่ยวกับการผลิต บัณฑิต หลักสูตรพยาบาลศาสตร์บัณฑิตให้มีคุณภาพ และได้มาตรฐาน และให้เป็นไปตามข้อบังคับสภาการพยาบาล ว่าด้วยหลักเกณฑ์การรับรองสถาบันการศึกษาวิชาการพยาบาล และการผดุงครรภ์ โดยจะมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้หรือการฝึกทักษะทางวิชาการพยาบาลและการเรียนการสอน การแลกเปลี่ยนข้อมูลทางวิชาการและทรัพยากรอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง การรับนิสิตที่มีศักยภาพเข้าสู่การเรียนในหลักสูตรที่เหมาะสมทั้งในระดับปริญญาตรีและบัณฑิต ร่วมกันพัฒนาหลักสูตรและพัฒนาบุคลากร แบ่งปันข้อมูลกิจกรรมการพัฒนาหลักสูตร และรับสมัครผู้สำเร็จการศึกษาที่มีผลการเรียนยอดเยี่ยมตามความต้องการขององค์กร และมหาวิทยาลัยมหาสารคามยินดีที่จะสร้างความร่วมมืออันจะนำมาซึ่งความสนใจและประโยชน์ร่วมกัน
ต่อมาวันที่ 10 สิงหาคม 2561 สภาวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี เห็นชอบหลักสูตรพยาบาลบัณฑิตในการประชุม ครั้งที่ 3/2561 และวันที่ 25 สิงหาคม 2561 สภามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ได้อนุมัติหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตในการประชุมครั้งที่ 10/2561 ต่อมา ในวันที่ 31 ตุลาคม 2561 สภาการพยาบาล ได้รองรับหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ปีการศึกษา 2564 คณะพยาบาลศาสตร์ได้เปิดหลักสูตรการแพทย์แผนไทยบัณฑิต (พท.บ.) เพิ่มอีก 1 หลักสูตร
ธงรัสเซีย
กีฬาว่ายน้ำในกีฬาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 35
กีฬาว่ายน้ำในการแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 35 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 20 ถึง 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 จัดขึ้นที่สระว่ายน้ำ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต
มอสค์วาสเลียซัมเนเวรีต  เป็นภาพยนตร์แนวเมโลดรามาจากสหภาพโซเวียต ผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์มอสฟิล์ม เขียนบทโดย Valentin Chernykh และกำกับโดย Vladimir Menshov นำแสดงโดย Vera Alentova และby Aleksey Batalov ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในปี 1981
แซม โวกส์
แซมมวล มิชาเอล โวกส์ (; เกิด 21 ตุลาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลวิคัมบ์วอนเดอเรอส์ในระดับอีเอฟแอลลีกวัน​ และ ทีมชาติเวลส์
โวกส์เริ่มต้นอาชีพฟุตบอลกับสโมสรบอร์นมัทซึ่งกำลังแข่งขันในลีกวันเมื่อปี ค.ศ. 2006 ต่อมาเขาได้ย้ายไปวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ในแชมเปียนชิป โดยเขามีส่วนร่วมช่วยพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม สี่ฤดูกาลกับวูฟส์ เขาได้ลงเล่นเพียง 59 นัด และถูกปล่อยยืมถึงสี่ครั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปเบิร์นลีย์ โดยได้ลงเล่นมากกว่า 200 นัด ทำประตูได้มากกว่า 50 ลูก ช่วยพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกถึงสองครั้งด้วยกัน
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย (; อักษรย่อ: AKF) เป็นองค์กรวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไรซึ่งมุ่งเน้นที่จะลดภัยคุกคามต่อการอยู่รอดของโคอาลา และในการทำเช่นนั้นจะเป็นการเพิ่มความตระหนักต่อประชาคมโลกเพื่อช่วยรักษาสัตว์และพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ โดยเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรนอกภาครัฐ ที่อุทิศตนเพื่อการอนุรักษ์และการจัดการโคอาลาป่าอย่างมีประสิทธิภาพ
หมีโคอาลาอาศัยอยู่กับอาหารคือพืชยูคาลิปตัส ต้นไม้จำนวนมากเหล่านี้กำลังถูกแผ้วถางในแต่ละปี จุดสนใจหลักของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย คือการได้รับการออกกฎหมายใหม่เพื่อปกป้องต้นไม้ของโคอาลา องค์กรนี้ไม่มีรูปแบบของเงินทุนจากรัฐบาลโดยสมัครใจ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียสามารถเสวนาได้อย่างอิสระสำหรับโคอาลาโดยไม่มีข้อจำกัดของรัฐบาล ดังนั้น มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงอาศัยการบริจาค, การสนับสนุน และการระดมทุน เพื่อเป็นเงินทุนในการทำงานที่กำลังดำเนินอยู่ การวิจัยของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียระบุว่า บางแห่ง หมีโคอาลาระหว่าง 52,000 ถึง 87,000 ตัวยังคงอยู่ในป่า การสูญพันธุ์ในท้องถิ่นเกิดขึ้นเป็นประจำ และมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเชื่อว่าวิธีเดียวที่จะปกป้องและฟื้นฟูประชากรในอนาคตก็คือพระราชบัญญัติคุ้มครองโคอาลา
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 สตีฟ บราวน์ บัณฑิตสัตวแพทย์ผู้ที่มีความสนใจเป็นพิเศษต่อโคอาลา กำลังศึกษาต่อปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ โดยมุ่งเน้นไปที่สภาพทางพยาธิวิทยาที่ไม่ปกติในโคอาลา ในถุงน้ำรังไข่ ภาวะนี้เกี่ยวข้องกับอัตราการสืบพันธุ์ต่ำ เขาให้หลักฐานแสดงว่าโรคหนองในเทียมอาจมีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงประชากรของฝูงโคอาลาป่า อันเป็นผลมาจากการศึกษาของเขา โดยเชื่อว่าโรคหนองในเทียมเป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อสายพันธุ์ ที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางของสิ่งมีชีวิต ความเชื่อมั่นนี้นำเขาไปหาการสนับสนุนการจัดตั้งองค์กรซึ่งอาจเป็นแหล่งทุนวิจัยสำหรับโคอาลาและแก้ปัญหาให้แก่พวกมันได้
ในปี ค.ศ. 1985 เมื่อแบรี สกอตต์ ได้รับการขอให้จัดการโอเอซิสทัวริสต์การ์เดน เขาได้พบกับสตีฟ บราวน์ ผู้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาสัตวแพทย์กิตติมศักดิ์ให้กับกลุ่มโคอาลาที่เป็นโรคซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น สตีฟเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันสำหรับโคอาลา และเขาได้แรงบันดาลใจจากแบรีผู้แนะนำให้จัดตั้งมูลนิธิสำหรับโคอาลา พวกเขาช่วยกันรวบรวมเพื่อนและผู้สนับสนุนรอบตัวเพื่อสร้างองค์กรในการช่วยรักษาโรคแก่โคอาลา ตลอดจนช่วยคุ้มครองจากจำนวนที่ลดลง
การก่อตั้งได้รับการร่างขึ้น และเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1986 หนังสือรับรองการจดทะเบียน (เลขที่ 1262) ได้ออกในชื่อของสมาคมโคอาลาออสเตรเลีย อิงค์ (Australian Koala Association Inc.) ชื่อนี้มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1986 เป็นมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย อิงค์ (Australian Koala Foundation Inc.) ซึ่งต่อมาคำว่า อิงค์ ได้หลุดออกไป
จุดเริ่มต้นของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียคือการ "ระดมทุน 5 ล้านดอลลาร์เพื่อช่วยโคอาลา" ในตอนแรกฉันทามติทั่วไปคือโรคที่รู้จักกันทั่วไปว่าหนองในเทียม เป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อหมีโคอาลาและจำเป็นต้องได้รับการรักษาเพื่อให้สามารถช่วยชีวิตประชากรของพวกมันได้ อย่างไรก็ตามไม่นานนัก มีการตระหนักว่าการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติยังเป็นสาเหตุปัญหาหลักของของหมีโคอาลา ทิศทางของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงมุ่งสู่การฟื้นสภาพจากการสูญเสียที่อยู่อาศัยของพวกมัน
เดโบราห์ ทาบาร์ต โอเอเอ็ม ได้เป็นผู้นำมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียในฐานะซีอีโอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 และได้รับการยอมรับจากทั่วโลกในฐานะผู้สนับสนุนโคอาลา หรือรู้จักในฐานะ 'โคอาลาวูแมน'
คำขวัญรณรงค์.
"ไม่มีต้นไม้ ไม่มีเรา" (No Tree No Me) เป็นคำขวัญสำหรับมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย โดยเป็นศัพท์สร้างสรรค์จากดิค มาร์ก ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1994 และได้กลายเป็นคำขวัญที่เหมาะสมสำหรับมูลนิธิในฐานะที่พวกเขามุ่งเน้นไปที่การต่อสู้เพื่อการอนุรักษ์ถิ่นฐานธรรมชาติของหมีโคอาลา โดยคำขวัญนี้เป็นที่รู้จักในครัวเรือนทั่วประเทศออสเตรเลีย
การอนุรักษ์และการวิจัย.
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ทำแผนที่จำลองพื้นที่กว่าสี่ล้านเฮกตาร์สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา (ดูด้านล่าง) ซึ่งทางมูลนิธิเชื่อว่าโครงการเพาะพันธุ์หมีโคอาลาที่ถูกกักขัง ไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาในการอนุรักษ์ประชากรโคอาลาในป่า จึงมีการแทนที่โดยการอนุรักษ์ที่อาศัยความสมบูรณ์ของป่า, ความหลากหลายทางพันธุกรรมของพวกมัน และการทำที่อยู่อาศัยให้คงอยู่
ในปี ค.ศ. 2003 รัฐควีนส์แลนด์ระบุว่าหมีโคอาลาของเซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์ตกอยู่ในฐานะ 'เสี่ยง' ภายใต้พระราชบัญญัติการอนุรักษ์ธรรมชาติ ค.ศ. 1992 หลังจากที่การวิจัยของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ค้นพบข้อมูลที่น่าสนใจ มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ยื่นอุทธรณ์หลายต่อหลายครั้งทั้งในระดับรัฐและรัฐบาลกลาง แต่รัฐบาลไม่ได้ทำการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในสภานิติบัญญัติเพื่อให้เกิดการป้องกันที่มีประสิทธิภาพสำหรับหมีโคอาลาป่า
ความร่วมมือระหว่างมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียกับเดอะเรย์กรุ๊ปส่งผลให้เกิดหาดโคอาลา เป็นที่อยู่อาศัยที่เป็นมิตรกับหมีโคอาลา และเป็นหลักฐานว่าการพัฒนากับการคุ้มครองสัตว์ป่าไม่จำเป็นต้องเข้ากันไม่ได้ มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเป็นแหล่งทุนสนับสนุนการวิจัยโคอาลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผลการวิจัยรวมถึงการบริจาคจากหมีโคอาลาสู่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของออสเตรเลีย และการศึกษาความเป็นไปได้ของประชากรโคอาลาในภูมิภาคทางชีววิทยาต่าง ๆ
มีพื้นที่กว่า 40,000 ตารางกิโลเมตรที่ได้รับการทำแผนที่สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา ไม่เหมือนโครงการทำแผนที่อื่น ๆ แผนที่นี้ไม่เพียงชี้ตำแหน่งของสายพันธุ์แบบปัจเจกเท่านั้น หากแต่แสดงถึงการเกิดขึ้นของที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาที่เหมาะสม (แม้ว่าจะไม่มีหมีโคอาลาอยู่ในขณะนี้) ซึ่งอาจจะ "ต่อยอด" ในอนาคตหากจำเป็น มีมากกว่า 1,000 แห่งที่ได้รับการระบุในเซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์
มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งที่มาของทางเลือกสำหรับข้อมูลเกี่ยวกับหมีโคอาลา พนักงานได้รับและตอบคำถามมากกว่า 10,000 คำถามรวมถึงการขอข้อมูล คำถามเหล่านี้มาจากผู้คนที่หลากหลาย ประกอบด้วยนักเรียน, ผู้จัดการที่ดิน และผู้ผลิตสารคดี เว็บไซต์ของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียมีการบันทึกเกือบหนึ่งล้านครั้งในแต่ละปี มูลนิธินี้ได้ก่อตั้งการริเริ่มฉลากสิ่งแวดล้อม ที่คนใช้ชีวิตในชนบทผู้สนับสนุนการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาอย่างแข็งขัน จะได้รับตราประทับของหมีโคอาลา
เดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา.
เดือนกันยายนคือเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียดำเนินการรณรงค์ระดมทุนเป็นประจำทุกปี ในเดือนกันยายน ซึ่งเรียกกันว่าเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา วันแห่งการคุ้มครองโคอาลาจัดขึ้นในวันศุกร์สุดท้ายของเดือนดังกล่าว ผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกได้รับการสนับสนุนให้ช่วยจำหน่ายสินค้าของเดือนแห่งการคุ้มครองโคอาลา เช่น รอยสักชั่วคราว, สติกเกอร์ และป้าย ไม่ว่าจะเป็นภาคบุคคล, ธุรกิจ หรือกลุ่มโรงเรียน ผู้สนับสนุนยังได้รับการสนับสนุนให้ระดมทุนด้วยกล่องบริจาคหรือกิจกรรมต่าง ๆ แล้วส่งเงินให้แก่มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเมื่อสิ้นเดือน โดยสิ่งจูงใจมีให้สำหรับการระดมทุนในระดับต่าง ๆ
การปรากฏตัวทั่วโลก.
สำนักงานและร้านค้าหลักของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียตั้งอยู่ในเมืองบริสเบน นอกจากนี้ยังมีสาขา "เพื่อนของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย" ในนิวยอร์กและวอชิงตัน
อุทยานแห่งชาติภูผายล
อุทยานแห่งชาติภูผายล หรือชื่อเดิม อุทยานแห่งชาติห้วยหวด เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดสกลนคร, นครพนม, มุกดาหารในประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2544 ที่ทำการของอุทยานตั้งอยู่ที่บ้านห้วยหวด ตำบลจันทร์เพ็ญ อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร
ภูผายลตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 300-600 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สภาพภูมิประเทศประกอบไปด้วยที่ราบหลังเต่า ซึ่งล้อมรอบด้วยภูเขาสูง และลำธารอีกหลายสาย สภาพป่าเป็นป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง เหมาะแก่การดูสัตว์ป่า
สภาพโดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงสลับกับเทือกเขาหินทราย มีความสูง 300-600 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณเทือกเขามีที่ราบหลังเต่ายาวประมาณ 10 กิโลเมตร รายล้อมด้วยภูเขาสูงชันเป็นต้นน้ำลำธารที่สำคัญของแม่น้ำหลายสาย ไหลลงสู่แม่น้ำพุง ห้วยบางทราย ห้วยหวด ห้วยเลา และอ่างเก็บน้ำต่างๆ ถึง 19 แห่ง ได้แก่ อ่างเก็บน้ำห้วยหวด อ่างเก็บน้ำตาน้อย เป็นต้น สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนทรายความสามารถอุ้มน้ำได้น้อย
สภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาลคือ
สภาพป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง และป่าดิบแล้ง มีพันธุ์ไม้ได้แก่ ตะเคียน มะค่าโมง ตะแบก เต็ง รัง แดง เหียง พลวง กะบก ประดู่ พะยูง ไผ่ และหวายชนิดต่างๆ เป็นต้น ส่วนสัตว์ป่าจะประกอบไปด้วย เก้ง กวางป่า หมูป่า หมาใน นกชนิดต่างๆ เป็นต้น
สถานที่สำคัญ ได้แก่ ภูผายล หรือผาลาย ซึ่งมีภาพเขียนสลักหินประวัติศาสตร์อายุไม่ต่ำกว่าสามพันปี และสามารถชมทิวทัศน์ได้จากจุดนี้ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ซึ่งประกอบไปด้วย น้ำตกรากไทรย้อย, ลานดอกไม้, น้ำตกผาผึ้ง และน้ำตกคำน้ำสร้าง ซึ่งต้องอาศัยเรือแคนูเพื่อมาชมน้ำตกแห่งนี้เท่านั้น
หลิว ค่าน
หลิวค่าน
หวัง เจิ้งจฺวิน
หวัง เจิ้งจฺวิน (; 71 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 13) พระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า จักรพรรดินีเซี่ยว-ยฺเหวียน (孝元皇后) เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกของจักรวรรดิจีน มีบทบาทสำคัญถึงห้ารัชสมัย คือ รัชสมัยของพระสวามี จักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน (漢元帝), ของพระโอรส จักรพรรดิฮั่นเฉิง (漢成帝), ของพระโอรสบุญธรรมสองพระองค์ คือ จักรพรรดิฮั่นอาย (汉哀帝) กับจักรพรรดิฮั่นผิง (汉平帝), และของพระปนัดดา (เหลน) บุญธรรม คือ หรูจึอิง (孺子嬰) นำไปสู่การยึดราชสมบัติของหวัง หมั่ง (王莽) ผู้เป็นพระญาติ อันเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
หวัง เจิ้งจฺวิน เป็นธิดาคนที่สองของหวัง จิ้น (王禁) ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้ากรมยุติธรรม เรียกว่า "ถิงเว่ย์" (廷尉) กับภริยา คือ หลี่ ชิน (李親) หวัง จิ้น มีบุตรทั้งสิ้น 12 คน แต่มีเฉพาะหวัง เจิ้งจฺวิน กับพี่น้องอีกสองคน ที่เกิดจากหลี่ ชิน เมื่อหวัง เจิ้งจฺวิน เติบโตขึ้น บิดามารดาเสาะหาคู่ครองให้ แต่ล้มเหลวตลอดมา เพราะคู่ครองมักเสียชีวิตก่อนได้สมรสกัน หวัง เจิ้งจฺวิน จึงหันไปสนใจการอ่านตำรับตำราและเล่นเครื่องดนตรีกู่ฉิน (古琴) ครั้นอายุได้ 18 ปี หวัง เจิ้งจฺวิน ก็เข้าวังเพื่อเป็นนางกำนัล
เมื่อหญิงจากสกุลซือหม่า (司馬) ซึ่งเป็นชายายอดรักของหลิว ชื่อ (劉奭) รัชทายาทตำแหน่ง "ไท่จื่อ" (太子) ถึงแก่กรรม หลิว ชื่อ ก็โทมนัสจนประชวรลง ไม่ประสงค์จะพบหน้าสนมคนใดของตนอีก จักรพรรดิฮั่นเซฺวียน (汉宣帝) พระบิดา จึงรับสั่งให้พระมเหสี คือ จักพรรดินีเซี่ยวเซฺวียนหวัง (孝宣王皇后) เลือกสรรนางกำนัลคนใหม่มาถวายการดูแล หวัง เจิ้งจฺวิน อยู่ในจำนวนสตรีห้าคนที่ได้รับเลือกมาให้หลิว ชื่อ เลือกอีกที และว่ากันว่า หลิว ชื่อ เลือกหวัง เจิ้งจฺวิน ขึ้นเป็นชายาองค์ใหม่ เพียงเพราะนางนั่งอยู่ใกล้ตนมากที่สุดในงานคัดเลือก ดังนั้น หวัง เจิ้งจฺวิน จึงได้เป็นชายาของหลิว ชื่อ ผู้เป็นไท่จื่อ เรียกว่า "ไท่จื่อเฟย์" (太子妃) และสามปีให้หลัง ก็ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งนามว่า "หลิว อ้าว" (劉驁) ซึ่งต่อมาได้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นเฉิง (漢成帝)
การเป็นหฺวังโฮ่ว.
49 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฮั่นเซฺวียนสิ้นพระชนม์ และหลิว ชื่อ สืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน (漢元帝) ทรงแต่งตั้งหวัง เจิ้งจฺวิน ขึ้นเป็นพระจักรพรรดินีมเหสี เรียกว่า "หฺวังโฮ่ว" (皇后) และแต่งตั้งหลิว อ้าว พระโอรสของพระองค์กับหวัง เจิ้งจฺวิน เป็นไท่จื่อ ส่วนหวัง จิ้น บิดาของหวัง เจิ้งจฺวิน ก็ได้รับบรรดาศักดิ์ "โหฺว" (侯)
แต่เมื่อหลิว อ้าว เติบใหญ่ขึ้น จักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน ก็ปริวิตกเกี่ยวกับความสามารถของเขา ทั้งหันไปพอพระทัยในพระโอรสอีกพระองค์หนึ่ง คือ หลิว คัง (劉康) ผู้มีฐานันดรศักดิ์ว่า "ชานหยางหวัง" (山陽王) เนื่องจากมีคุณลักษณะหลายประการที่คล้ายพระองค์ เช่น ความชื่นชอบด้านดนตรี โดยเฉพาะการเล่นกลอง ทั้งหลิว คัง ยังแสดงความปราดเปรื่องอยู่เนือง ๆ ขณะที่หลิว อ้าว เอาแต่ร่ำสุรานารี ทำให้เกิดความตึงเครียดเรื่องตำแหน่งไท่จื่อระหว่างหวัง เจิ้งจฺวิน มารดาของหลิว อ้าว กับหญิงสกุลฟู่ (傅) ฐานันดรศักดิ์ว่า "ฟู่เจาอี๋" (傅昭儀) มารดาของหลิว คัง
ครั้นจักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน ประชวรลงในราว 35 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์มักเรียกฟู่เจาอี๋กับหลิว คัง เข้าไปถวายการรับใช้ใกล้ชิดถึงพระแท่นที่บรรทม ส่วนหวัง เจิ้งจฺวิน กับหลิว อ้าว นั้น นานครั้งจะรับสั่งหาสักที เมื่อยิ่งประชวรหนัก จักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน ก็ยิ่งดำริเกี่ยวกับการเปลี่ยนไท่จื่อ มีพระประสงค์จะให้หลิว คัง ขึ้นแทน แต่ก็เลิกล้มพระทัยเมื่อฉื่อ ตาน (史丹) ขุนนางผู้ใหญ่ ถวายคำแนะนำว่า ไม่บังควร ฉะนั้น หลิว อ้าว จึงได้เป็นไท่จื่อต่อ และได้สืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิฮั่นเฉิง (漢成帝) หลังจากจักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน สิ้นพระชนม์เมื่อ 33 ปีก่อนคริสตกาล
การเป็นหฺวังไท่โฮ่ว.
ความเห็นแก่ญาติ.
หลังขึ้นครองราชย์แล้ว จักรพรรดิฮั่นเฉิงส่งหลิว คัง ไปปกครองเมืองติ้งเถา (定陶) แล้วตั้งหวัง เจิ้งจฺวิน พระมารดา ขึ้นเป็นพระจักรพรรดินีชนนีพันปีหลวง เรียกว่า "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后) หวัง เจิ้งจฺวิน ตั้งญาติพี่น้องของตนเข้าสู่ตำแหน่งราชการมากมาย บางคนได้คุมกองทัพ บางคนได้คุมพลเรือน ทั้งยังให้บรรดาศักดิ์แก่เขาเหล่านั้นถ้วนหน้า ซึ่งฝ่าฝืนกฎที่จักรพรรดิฮั่นเกาจู่ (漢高祖帝) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่น ตั้งไว้ว่า เฉพาะบุคคลที่สร้างคุณประโยชน์อย่างแท้จริงแก่บ้านเมืองเท่านั้นที่จะได้รับบรรดาศักดิ์
แม้ญาติพี่น้องของหวัง เจิ้งจฺวิน จะมิได้ฉ้อราษฎร์บังหลวง แต่ก็ทำราชการเพื่อเพิ่มพูนอำนาจสกุลหวังของพวกตน แทนที่จะทำเพื่อประโยชน์สุขส่วนรวม ขณะที่จักรพรรดิฮั่นเฉิงก็ไม่กล้าคัดง้างกับสกุลหวังของพระมารดา เช่น เมื่อ 24 ปีก่อนคริสตกาล ขุนนางชื่อ หวัง จาง (王章; ไม่ใช่สมาชิกสกุลหวังของหวัง เจิ้งจฺวิน) ทูลเสนอให้ถอดวัง เฟิง (汪锋) ญาติของหวัง เจิ้งจฺวิน ออกจากตำแหน่ง แล้วให้ตั้งเฝิง เหย่หวัง (馮野王) ซึ่งเป็นที่นับหน้าถือหน้าตามากกว่า เข้าแทน ครั้นหวัง เจิ้งจฺวิน ทราบ ก็ทำเศร้าโศกเสียใจ จักรพรรดิฮั่นเฉิงเห็นพระมารดาเป็นเช่นนั้น จึงสั่งประหารหวัง จาง แล้วขับเฝิง เหย่หวัง ออกจากตำแหน่ง โดยที่คนทั้งสองไม่มีความผิดอันใด เหตุการณ์เหล่านี้ส่งผลให้การปกครองเสื่อมทรุดลง
ปัญหาการสืบบัลลังก์.
จักรพรรดิฮั่นเฉิงมีที่ชายาที่โปรดปรานอยู่หลายคน คนหนึ่งเป็นสตรีจากสกุลสฺวี่ (許) ซึ่งภายหลังเป็นที่รู้จักว่า "จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงสฺวี่" (孝成许皇后) อีกคนเป็นสตรีจากสกุลปัน (班) ซึ่งได้ฐานันดรศักดิ์ว่า "ปันเจี๋ยอฺวี๋" (班婕妤) แต่สตรีทั้งสองไม่สามารถมีพระโอรสให้แก่พระองค์ได้ หวัง เจิ้งจฺวิน จึงส่งเสริมให้จักรพรรดิฮั่นเฉิง บุตรของตน มีชายาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังไม่สามารถมีทายาทได้สักที
ครั้นราว 19 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฮั่นเฉิงเสด็จไปเยี่ยมองค์หญิงหยางอา (陽阿公主) และเห็นนางรำนามว่า "จ้าว เฟย์ย่าน" (趙飛燕) จากสกุลจ้าว (趙) กับน้องสาวหรือพี่สาวของนาง นามว่า "จ้าว เหอเต๋อ" (趙合德) จึงตั้งหญิงทั้งสองเป็นชายาคนใหม่ ทั้งยังโปรดปรานทั้งสองนางยิ่งกว่าเซี่ยวเฉิงสฺวี่กับปันเจี๋ยอฺวี๋ ต่อมาเมื่อ 18 ปีก่อนคริสตกาล หญิงสกุลจ้าวทั้งสองกล่าวหาว่า เซี่ยวเฉิงสฺวี่กับปันเจี๋ยอฺวี๋เล่นคุณไสย เซี่ยวเฉิงสฺวี่จึงถูกถอดจากตำแหน่ง ส่วนปันเจี๋ยอฺวี๋รอดพ้นข้อกล่าวหา แต่ไม่อยากทนกับสภาพกดดันดังเดิม จึงขอไปอยู่ปรนนิบัติหวัง เจิ้งจฺวิน แทน
ครั้นถึง 9 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฮั่นเฉิงยังไร้ทายาทมาสืบราชบัลลังก์ต่อ จึงประสงค์จะตั้งน้องชาย คือ หลิว ซิ่ง (劉興) ซึ่งดำรงฐานันศักดิ์ "จางชานหวัง" (中山王) หรือหลานชาย คือ หลิว ซิน ซึ่งเป็นโอรสของหลิว คัง และดำรงฐานันดรศักดิ์ "ติ้งเถาหวัง" (定陶王) ขึ้นเป็นรัชทายาท ฟู่เจาอี๋ ย่าของหลิว ซิน จึงมอบของกำนัลมากมายให้แก่คนสกุลจ้าวและหวัง เพื่อที่เขาเหล่านั้นจะได้ไปชมชื่นหลิว ซิน ต่อพระพักตร์ เป็นเหตุให้จักรพรรดิฮั่นเฉิงตั้งหลิว ซิน เป็นรัชทายาทเมื่อ 8 ปีก่อนคริสตกาล
การเป็นไท่หฺวังไท่โฮ่ว.