pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
The second Detour was Perro or Tango. In Perro, teams must take on the extremely popular job of dog walking. They had to walk eight dogs on a 1-mile course, while using a provided map to navigate past a series of checkpoints to their final destination, La Flor. They were able to begin the task outside the cemetery. In Tango, teams had to travel to crowded streets across the city to a theater, which was filled with tango dancers, who looked similar to each other. Teams were given a photo of a tango dancer; their task was to find the dancer who matched their photo. If the teams gave it to the wrong dancer, the dancer would take the photo. If they were unsuccessful, they would have to get a new picture and try again. The first Roadblock of the race was to play a game traditionally played by children in a ranch, ribbon roping. One team member must enter a corral and attempt to remove a bandana from the neck of one of the calves. Since they were not allowed to tackle or pull the animals, the task could prove frustrating. A gaucho woman would give them their next clue.
เลก 3 (อาร์เจนตินา).
The Roadblock required one team member to search through 11,000 chocolates (by biting into them) until they located one with a white center. Of these 11,000 chocolates, 20 of them had a white center. When the white center is found, they would get their next clue. The Detour was Smooth Sailing or Rough Riding. In Smooth Sailing, each teammate had to paraglide in tandem with an instructor off a 5000 ft. mountain. When they successfully landed, they would get their next clue. In Rough Riding, each team must ride a mountain bike on a 6 mi. course down the mountain. When they had completed the course, they would receive their next clue.
เลก 4 (อาร์เจนตินา → รัสเซีย).
This leg's Detour was Block 5 Shots or Drink 1 Shot. In Block 5 Shots, teams had to travel to an ice hockey rink, put on a protective gear and step to the goal's position to block five slap shots by professional hockey players. If the shots are blocked, a coach would get their next clue. In Drink 1 Shot, teams had to travel to Archikov Palace, and perform a cossack ritual: Balance a shot glass of vodka on the blade of a saber, and tilt the sword to drink the vodka, without dropping the glass. When they are done, they would receive their next clue. The Roadblock required one team member to eat 1 kg. of caviar. When the caviar is successfully eaten, a waiter would get their next clue.
เลก 5 (รัสเซีย → อียิปต์).
In this Fast Forward, teams had to carry a sarcophagus and transport it via ferry into the temple and deliver it to the priest to win the Fast Forward. In the Roadblock for this leg of the race, one team member had to descend down a series of ladders into Osiris Shaft below sea level. Next, they retrieve a satchel containing puzzle pieces and which presented it to an Egyptologist for getting the next clue. The Detour was Rock &amp; Roll or Hump &amp; Ride. In Rock &amp; Roll, teams had to use traditional techniques to transport of two-stone rock across an area the size of football field. In Hump &amp; Ride, teams had to pick a pair of horse and two camels loaded with carpets to a merchant.
เลก 6 (อียิปต์).
The Detour for this leg of the Race was Herd It or Haul It. In both detours, teams have travel by kalesh, a traditional carriage. In Herd It, teams had travel to Banana Island for load ten goats into a sailboat and deliver them to a shepherd on the other side of the Nile River and give the animals to a waiting shepherd for exchange in their next clue. In Haul It, teams travel to a pigeon farm and use a traditional device to haul water from the Nile into an urn and transport it by donkey to fill a cistern. When it is filled in a correct mark, they will get their next clue. In the Roadblock, one team member had to choose a large dig site to use archeological tools to dig, in a plot of sand, for unearth a scarab, a beetle stone carving which is a part of Egyptian mythology. When the scarab is found, an archeologist will give them their next clue.
เลก 7 (อียิปต์ → เคนยา → ทานซาเนีย).
The Detour was Buzzing or Busy. In Buzzing, teams had to travel by bicycle to a local honey farm, put on a beekeeper suits and harvest 2 kg. of honey from traditional African hives. When its successful, they would receive their next clue. In Busy, teams had to travel to a furniture store and deliver two chairs to a specified house. When the chairs are delivered in a right address could take a long time, the house owner would give teams a receipt. Teams then have to return to the shopkeeper and give him the receipt to get their clue. The Roadblock required one team member to eat an ostrich egg, cook a portion of it equal to two dozen chicken eggs and eat it to get their next clue.
เลก 8 (ทานซาเนีย → เคนยา → สหรัฐอาหรับเอมิเรต).
The unaired Roadblock involved one team member to buying nuts in the market and delivering them to a ship. The Detour was Off Plane or Off Road. In Off Plane, teams had to travel to the Al Quwain Aero Club and tandem skydive with an instructor to a landing site in the Margham Dunes. When they had successfully landed in correct zone, they would get their next clue. In Off Road, teams had to travel directly to the Margham Dunes, where they must drive a marked 4x4 over a 6 mi. course to the desert and ending at the skydiving landing site. Teams could get stuck in the sand, forcing them to radio for help, which could take a long time.
เลก 9 (สหรัฐอาหรับเอมิเรต → อินเดีย).
The Fast Forward instructed teams to travel to a temple and engage in head shaving, a traditional Hindu ritual. Once both team members were completely bald, they would win the Fast Forward clue. Brandon and Nicole considered using the Fast Forward, but when they discovered that they had to shave their heads to win the Fast Forward, they decided not to do it. This Fast Forward reappeared in season 7. For the Roadblock, one team member was required to use a traditional Indian mold to make 20 mud bricks. If they weren't filled in the correct way, they fell apart. Once the factory worker determined that they were all properly formed, they would receive their next clue. The Detour required a choice between Heavy but Short or Light but Long. In Heavy but Short, teams had to travel over to Landsdowne to transport a taxi a half-mile to a local garage. The taxis have no engines, so teams had to push the taxi in a short distance, where the owner will hand them their next clue. In Light but Long, teams had to travel to Kolkata's largest flower market to find a particular stall and receive a garland, which they must then release into the Ganges River for good luck to receive their next clue.
เลก 10 (อินเดีย → นิวซีแลนด์).
The Detour was Clean or Dirty. In Clean, teams had to drive to Okere Falls and perform an adventure sport called river sledging. With the help of the two guides, teams must complete course with only a small board, called a sledge for protection. In Dirty, teams had to travel ten miles (16 km) to Hell's Gate and search for clues buried in a hot mud pit. In the Roadblock, one team member had to inflate a Zorb and ride it bouncing down to a hillside. It has a water inside to protect against scraping from plastic. At the bottom of the hill, the rider had to walk the Zorb a short distance to cross a finish line, then get out and join his/her teammate and run to the Pit Stop.
เลก 11 (นิวซีแลนด์ → ฟิลิปปินส์).
In the Roadblock for this leg, one team member had travel to Auckland Harbour Bridge and climb 75 ft. ladder to the girders beneath the roadway. From there, he or she had to walk along the girders until they reached the clue on the other side. They were then lowered to a waiting boat below. The Detour was Plow or Fowl. In Plow, teams had to choose a marked field and use an ox-drawn plow to till the soil, until the plow caught on a buried rope attached to a hidden clue. In Fowl, teams had to work together and herd 1,000 ducks from one pen to another 50 หลา away.
เลก 12 (ฟิลิปปินส์).
In the one aired choice for the Detour, teams had to put on snorkel gear and search underwater for one of four giant clams containing their next clue. The Roadblock for this leg was for one team member to climb a 150 ft. rock wall using an ascender. Upon completing the ascent, he/she would get the next clue and rappel down back to his/her partner.
เลก 13 (ฟิลิปปินส์ → แคนนาดา → สหรัฐอเมริกา).
There was a final Roadblock of this race, which went unaired, that required one team member to build a teepee outside the Banff Springs Hotel. The final Detour was Slide or Ride. In Slide, teams had to complete the Olympic course on a two-man luge at speeds up to 40 miles per hour, needs to complete the course in 34 seconds or less. If they failed, they had to keep trying until they hit the target time. In Ride, teams had to use mountain bikes to complete the Olympic slalom course in three minutes or less. If they failed to finish in required time, they must keep trying to complete the time for receiving the clue.
แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตา พ.ศ. 2532
แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตา  หรือ "Quake of '89" เพราะเกิดในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) หรือรู้จักกันในนาม "The World Series Quake" เพราะเกิดแผ่นดินไหวในช่วงที่มีการแข่งขันเบสบอลเวิลด์ซีรีส์ ซึ่งแผ่นดินไหวเกิดขึ้นขณะกำลังถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา เมื่อเวลา 17.04 น. ของวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2532 จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่ในป่าของสวนสาธารณะประจำรัฐไนซีนมาร์ก, เคาน์ตีแซนตาครูซ และเป็นเขตที่ไม่มีคนอาศัย ห่างจากเมืองแซนตาครูซไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 16 กิโลเมตร ชื่อโลมาพรีเอตามาจากยอดเขาที่อยู่ในทิวเขาแซนตาครูซ
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว.
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่ในป่าของสวนสาธารณะประจำรัฐไนซีนมาร์ก ซึ่งเป็นเขตที่ไม่มีคนอาศัยบริเวณของภูเขาแซนตาครูซ (พิกัดทางภูมิศาสตร์ : 37.04, -121.88) ประมาณ 4 กิโลเมตรทางเหนือของเมืองแอพโตส และประมาณ 16 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของแซนตาครูซ ชื่อแผ่นดินไหวครั้งนี้ตั้งชื่อตามยอดเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของแซนตาแคลราเคาน์ตี
ประชาชน 63 คนเสียชีวิตทันทีหลังจากเกิดเหตุแผ่นดินไหวและต่อมาก็มีผู้เสียชีวิตเพิ่มเติมในภายหลังจากการบาดเจ็บสาหัส 6 คนและอีกกว่า 3,757 คนได้รับบาดเจ็บในเวลาต่อมา เป็นผลมาจากแผ่นดินไหวทั้งสิ้น หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้เจ้าหน้าที่กู้ภัยก็เริ่มออกปฏิบัติงานแต่เพราะความเสียหายในครั้งนี้รุนแรงและเป็นวงกว้างทำให้เจ้าหน้าที่มีงานล้นมือ ประชาชนที่รอดชีวิตจึงได้ออกมาช่วยเจ้าหน้าที่ในการกู้ภัยโดยส่วนใหญ่มุ่งไปที่ทางด่วนสองชั้นไซเพรสส์ (Cypress Street Viaduct) ได้ถล่มลงมาทำให้ทางด่วนที่อยู่ชั้นบนถล่มลงมาบีบอัดรถยนต์ที่แล่นจราจรอยู่เบื้องล่างจนเกิดความเสียหายรุนแรงและจากบริเวณนี้เองที่มีการเสียชีวิตจำนวนมาก และสะพานเชื่อมแซนแฟรนซิสโก-โอกแลนด์ ที่เป็นสะพานสองชั้นเองก็ถล่มเช่นกัน ทางด่วนและสะพานต่างๆ ต้องปิดการจราจรไปหลายเดือนจนเปิดการจราจรได้ใหม่ในวันที่ 18 พฤศจิกายน อีกทั้งยังมีระบบขนส่งมวลชน ท่าเรือเฟอร์รี ตลอดจนสะพานต่าง ๆ เช่น สะพานแซนมาเทโอ สะพานริชมอนด์-แซนราเฟล และสะพานโกลเดนเกต
เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหว มันได้ทำลายการแข่งขันเบสบอลเวิลด์ซีรีส์แชมเปี้ยนชิปประจำปี พ.ศ. 2532 ซึ่งพึ่งจะเริ่มขึ้น และระหว่างเหตุการณ์นั้นเองทั้งสองทีมของการแข่งขัน (ทีมแซนแฟรนซิสโกไจแอนต์และทีมโอกแลนด์แอทเลติกส์) ก็ตื่นตกใจ ในวันนั้นพนักงานและคนทำงานทั่วไปต่างพากันกลับบ้านเร็วกว่าปกติหรือไม่ก็ไปช่วยกู้ภัยจนดึกดื่นในภายหลัง ปกติแล้วผู้คนต่างก็รู้กันดีถึงสภาพการจราจรที่เลวร้ายของชั่วโมงเร่งด่วนในตอนเย็นและจากเหตุผลนี้เองก็ซ้ำเติมเหตุการณ์ ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตก่อนที่จะถึงมือแพทย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การสื่อสารล้มเหลวเนื่องจากการขอความช่วยเหลือที่มากมายทำให้ระบบสื่อสารมวลชนล่ม ผู้เสียชีวิตในขั้นแรกอยู่ที่ประมาณ 300 คน และแถลงยอดผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการออกมาในวันต่อมา
แผ่นดินไหวทำให้เกิดความเสียหายรุนแรงตลอดตามแนวชายฝั่งอ่าวแซนแฟรนซิสโก โดยเฉพาะที่เมืองแซนแฟรนซิสโกและโอกแลนด์ แต่ก็ยังรวมถึงบริเวณอื่น ๆ ด้วยเช่น แอละเมดา แซนมาเทโอ แซนเบนีโตเคาน์ตี แซนตาครูซ และมอนเทอเรย์เคาน์ตี ส่วนความเสียหายของอาคารบ้านเรือนส่วนใหญ่อยู่บริเวญเขตมารีน่า 95 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว เป็นผลมาจากความอ่อนนุ่มของชั้นดินบริเวณนั้นทำให้อาคารถล่มซึ่งบริเวณนี้เองเคยเป็นพิ้นดินถมมาก่อน และยังมีความเสียหายจากดินไถล รวมทั้งรอยแยกที่พื้นดินบริเวณแซนวอลเคโน บ้านเรือนกว่า 18,306 หลังและอาคารสำนักงานกว่า 2,575 หลังได้รับความเสียหายในแซนตาครูซ ซึ่งใกล้กับจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว อาคาร 40 หลังถล่มลงมาคร่าชีวิตผู้คนไปอย่างน้อย 6 คน
ได้มีการประกาศเขตภัยพิบัติทั้งจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวและพื้นที่ที่ถูกสั่นไหวรุนแรง นักธรณีวิทยาเองต่างก็รู้สึกประหลาดใจกับความเสียหายที่เกิดขึ้น ภายหลังได้มีการตรวจวิเคราะห์พบว่าเกิดจากการสั่นไหวที่รุนแรงและคลื่นสะท้อนแผ่นดินไหวที่ลึกประมาณ 24 กิโลเมตร และเกิดจากพื้นผิวโลกที่ไม่ราบเรียบเสมอกัน และแผ่นดินไหวครั้งนี้ได้มีการคาดการถึงตัวเลขความเสียหายออกมาประมาณ 6-13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ มันกลายมาเป็นความเสียหายสูงที่สุดจากเหตุภัยพิบัติของประวัติศาสตร์สหรัฐฯ มันเป็นเหตุแผ่นดินไหวที่รุนแรงและใหญ่ที่สุดที่เกิดกับรอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสนับตั้งแต่เหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งรุนแรงเมื่อปี ค.ศ. 2449 ภายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้มีเงินช่วยเหลือหลั่งไหลมาช่วยบรรเทาทุกข์จำนวนมากและประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิล ยู บุช ลงนามในการให้เงินช่วยเหลือกว่า 3.45 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และสิ่งของบรรเทาทุกข์ให้กับรัฐแคลิฟอร์เนีย
"คิคิ" ตะมุตะมิ
เปียนโน
แอล คาโปน
แอลฟอนซ์ แกเบรียล คาโปน  หรือ แอล คาโปน (Al Capone; 17 มกราคม 1899 – 25 มกราคม 1947) เป็นชาวสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นนักเลงโตในยุคประเวณีเฟื่องฟู และก่อให้เกิดองค์กรอาชญากรรมชื่อ "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit) หรือภายหลังเป็นที่รู้จักในชื่อ "แก็งค์คาโปน" (Capones) ซึ่งอุทิศตนให้แก่การขนและค้าสุราเถื่อน รวมถึงกิจกรรมนอกรีตอย่างอื่น เช่น การค้าประเวณี ในเมืองชิคาโกระหว่างต้นทศวรรษที่ 1920 ถึงปี 1931
คาโปนเกิดที่ นครนิวยอร์ก บิดามารดาเป็นชาวอิตาลีอพยพมาตั้งถิ่นฐานใหม่ในอเมริกา คาโปนพัวพันกับกลุ่มอาชญากรตั้งแต่ยังเยาว์ เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 14 ปี ต่อมา เขาเผลอแดกดันสตรีคนหนึ่งที่หน้าประตูเข้าสถานบริการยามค่ำคืนแห่งหนึ่งในเมืองบรุกลิน เขาจึงถูกพี่ชายของเธอทำร้าย ใบหน้าเขาถูกฟัน 3 ครั้งจนเป็นแผลเป็น เขาจึงได้ฉายาว่า "ไอ้หน้าบาก" (Scarface) เมื่อเข้าวัย 20 ปี คาโปนย้ายจากนิวยอร์กมาชิคาโกเพื่อแสวงหาลาภผลจากการขนเหล้าเถื่อนเข้าเมือง ทั้งยังร่วมละเมิดกฎหมายบ้านเมืองอีกหลายประการ โดยเฉพาะการค้าประเวณี และให้สินบนแก่เจ้าพนักงาน
แม้ประกอบมิจฉาชีพ แต่คาโปนกลับสามารถลอยหน้าลอยตาอยู่ในที่สาธารณะ ทั้งเขายังอาศัยเงินทองที่ได้จากการกระทำผิดกฎหมายนั้นมาทำบุญ จึงมีผู้หลายคนเรียกเขาว่า "โรบิน ฮูด ยุคใหม่" อย่างไรก็ดี ในปี 1929 เกิดการสังหารหมู่ในวันวาเลนไทน์ สมาชิก 7 คนของกลุ่มคู่แข่งถูกฆ่า และคาโปนถูกหาว่า มีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์ดังกล่าว ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มเน่าเสีย
ในปี 1931 คาโปนถูกจับ และถูกศาลส่วนกลางพิพากษาว่า มีความผิดฐานเลี่ยงภาษี แล้วถูกจำคุกอยู่ในส่วนกลาง จนปี 1939 เขาจึงได้รับการปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติ ในบั้นปลายชีวิต สุขภาพทั้งทางกายและใจของเขาย่ำแย่อย่างหนักเพราะไขสันหลังเสื่อมมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงเสียชีวิตเพราะหัวใจหยุดเต้นหลังหน้ามืดกะทันหันในวันที่ 25 มกราคม 1947
พระโกนาคมนพุทธเจ้า
พระโกนาคมนพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 23 ในพุทธวงศ์ และเป็นพระองค์ที่ 2 ในภัททกัปนี้ ที่พระองค์มีพระนามเช่นนี้เนื่องจากขณะที่พระองค์ประสูติฝนทองได้ตกลงมาทั่วทั้งชมพูทวีป พระองค์ทรงแสดงธรรมโปรดภิยโยสราชกุมารและอุดรราชกุมาร พร้อมด้วยบริวาร พระกายสูง 30 ศอก มีพระชนมายุ 30,000 พรรษาจึงเสด็จปรินิพพาน
สาวกและบุคคลสำคัญ.
พระอัครสาวกคือ
พระอัครสาวิกา.
พระอัครสาวิกาคือ
อัครอุบาสก.
อัครอุบาสกคือ
อัครอุบาสิกาคือ
พระพุทธสิหิงค์ เป็นพระพุทธรูปโบราณหล่อด้วยสำริดหุ้มทอง ปางสมาธิ สูง 79 เซนติเมตร หน้าตักกว้าง 63 เซนติเมตร เป็นศิลปะแบบลังกา ตามประวัติกล่าวว่า พระเจ้าสีหฬะ พระมหากษัตริย์แห่งลังกาทวีปทรงสร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 700 ต่อมา พระเจ้าศรีธรรมโศกราชแห่งราชอาณาจักรตามพรลิงก์ได้ไปขอมาถวายพระร่วงแห่งกรุงสุโขทัย เมื่อสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 แห่งกรุงศรีอยุธยาได้กรุงสุโขทัยเป็นเมืองขึ้น จึงได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์มาประดิษฐานที่กรุงศรีอยุธยา ต่อมา ได้มีผู้นำไปไว้ที่เมืองกำแพงเพชรและเชียงราย เมื่อพระเจ้าแสนเมืองมา เจ้านครเชียงใหม่ยกทัพไปตีเมืองเชียงรายได้ จึงได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์มาประดิษฐานที่เชียงใหม่พร้อมกับพระแก้วมรกต เมื่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราชตีเมืองเชียงใหม่ได้เมื่อ พ.ศ. 2205 ได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์มาประดิษฐานที่วัดพระศรีสรรเพชญ์ กรุงศรีอยุธยาเป็นเวลานานถึง 105 ปี
เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 แก่พม่าใน พ.ศ. 2310 ชาวเชียงใหม่ได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์กลับไปที่เชียงใหม่ เมื่อมณฑลพายัพได้กลับมาเป็นของไทยในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทโปรดให้อัญเชิญลงมายังกรุงเทพมหานครเมื่อปี พ.ศ. 2338 โดยประดิษฐานอยู่ ณ พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ พระราชวังบวรสถานมงคล นิยมเชิญออกมาช่วงเทศกาลสงกรานต์ให้ประชาชนไทยได้สักการะและสรงน้ำ
พระพุทธรูปองค์นี้สร้างขนานนามว่า พระพุทธสิหิงค์ อีกองค์หนึ่งประดิษฐานในวิหารวัดพระเจ้าเม็งรายเป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ที่ฐานพระพุทธรูปมีจารึกด้วยอักษรธรรมล้านนาภาษาบาลีและภาษาไทยวนว่า ผู้สร้างเป็นพระสังฆราชนามว่า พระศรีสัทธัมมไตรโลกรัตนจุฬามหาสังฆราช สร้าง พ.ศ. 2012 (ตรงกับรัชสมัยพญาติโลกราช) ขนานนามว่า พระพุทธสิหิงค์ ฐานของพระพุทธรูปมีน้ำหนักทองสำริด 24,000 หน่วย มีจารึกที่ฐานเป็นภาษาบาลี แปลความว่า “ศรีสัทธัมมะมหาสังฆราชให้สร้างพระพุทธรูปสิหิงค์ขึ้นประทับนั่งเหนือบัลลังก์อัน ประเสริฐเหมือนพระอาทิตย์ปรากฏเหนือเขายุคันธรและเหมือนพระจันทร์งามเด่นอยู่บนท้องฟ้า... (ภาษาไทยวน) ศรีสัทธัมมะไตรโลกรัตนจุฬา มหาสังฆราช... ให้หล่อพระพุทธรูปสิหิงค์องค์นี้ เพื่อเป็นไม้ไต้แก่โลก และ(เพื่อ)คนทังหลายบูชา เป็นส่วนบุญอันจัก(นำ) ไปเกิดในเมืองฟ้าและนิพพาน ที่ไม่รู้จักแก่เถ้า และไม่รู้ตาย...ฐาน (ของพระพุทธรูปองค์นี้) มีน้ำหนัก 2,400” (ฮันส์ เพนธ์. 2519. คำจารึกที่ฐานพระพุทธรูปในเวียงเชียงใหม่. หน้า 59.)
ตามตำนานเล่าสืบต่อกันถึงความศักดิ์สิทธิ์แห่งองค์พระพุทธสิหิงค์ว่า
"การสร้างได้ประกอบขึ้นด้วยแรงอธิษฐาน 3 ประการคือ 1) คำอธิษฐานของพระอรหันต์ผู้ร่วมพิธี 2) แรงอธิษฐานของพระเจ้ากรุงลังกาผู้สร้าง 3) อานุภาพแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การที่พระพุทธสิหิงค์เสด็จประทับอยู่ที่ใด พระพุทธศาสนาย่อมรุ่งเรืองดังดวงประทีปเสมือนหนึ่งพระพุทธองค์ยังทรงพระชนม์อยู่"
ส่วนพระพุทธสิหิงค์ที่ประดิษฐานที่จังหวัดเชียงใหม่และนครศรีธรรมราชนั้น จะเป็นพุทธลักษณะปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสนสิงค์ 1 คือจะเป็นพุทธลักษณะนั่งขัดสมาธิเพชร ส่วนองค์ที่กรุงเทพจะเป็นแบบขัดสมาธิราบ
รายชื่อโชกุน
นี่คือ รายชื่อโชกุน ที่ปกครองญี่ปุ่นเป็นระยะ ๆ ในฐานะผู้บัญชาการทางทหารจากบรรพบุรุษ ตั้งแต่การก่อตั้งในยุคอาซูกะ ค.ศ. 709 จนกระทั่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1868
ยุคอาซูกะ / ยุคเฮอัง (ค.ศ. 709–1184).
หมายเหตุ: ตำแหน่งโชกุนมีอยู่หลายแบบ ตัวอย่างเช่น โคเซะ โนะ มาโระ ได้ตำแหน่งมุตสึ จินโต โชกุน  คิ โนะ โคซามิ ได้ตำแหน่งเซโต ไทโชกุน  ใน ค.ศ. 789 ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สำคัญน้อยกว่า "เซ-อิ ไทโชกุน" โอโตโมะ โนะ โอโตมาโระ เป็นคนแรกที่ได้ตำแหน่งเซอิ ไทโชกุน
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1598 ถึง 1600 รัฐโชกุน "โดยพฤตินัย" ถูกมอบหน้าที่แก่สภาผู้เฒ่าทั้งห้า (Council of Five Elders)
รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ (ค.ศ. 1600–1868).
หัวหน้าตระกูลโทกูงาวะหลังบากูฟุ (ค.ศ. 1868–ปัจจุบัน).
ในค.ศ. 1882 หัวหน้าตระกูลโทกูงาวะได้ตำแหน่งเจ้าชาย ("โคชากุ") ภายใตระบบขุนนาง "คาโซกุ" และมีสิทธิที่จะนั่งในสภาขุนนางญี่ปุ่น
ศูนย์บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร.
ศูนย์บัญชาการสูงสุด เป็นที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการว่าไกจินโชกุน  ในระหว่างการครอบครอง
การะเกด (แก้ความกำกวม)
ตระกูลฟุจิวะระ
Hayashi limit
ทัตสึยะ ฟูจิวาระ
ทัตสึยะ ฟูจิวาระ  เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงชาวญี่ป่น
ทัตสึยะโด่งดังจากการแสดงเป็น ชุยะ นานะฮาระ ในปี 2000 ในภาพยนตร์เรื่อง เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด และได้แสดงต่อใน เกมนรก สถาบันพันธุ์โหด ในบทบาทหัวหน้าแห่งกลุ่มไวด์เซเว่น และได้เป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียจากการแสดงเป็น ยางามิ ไลท์ ในภาพยนตร์เรื่องสมุดโน้ตกระชากวิญญาณ และ อวสานสมุดมรณะ
ทัตสึยะ ฟูจิวาระ มีพี่น้องสามคน เป็นพี่สาว พี่ชาย และ น้องสาว เขาชอบเล่นซอคเคอร์ และสโนว์บอร์ด เขามีความสูงประมาณ 180 เซนติเมตร เขาไม่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้โดยในปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ ทัตสึยะเกิดในครอบครัวฟูจิวาระ ซึ่งเป็นเชื้อสายของตระกูลฟูจิวาระ
เครือฟุจิวะระ
เปาอัน
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร มีขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2518 สืบเนื่องจากมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2518 เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2518 ซึ่งกำหนดให้กรุงเทพมหานครเป็นทบวงการเมือง มีผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่มาจากการเลือกตั้ง และอยู่ในตำแหน่งตามวาระ 4 ปี อย่างไรก็ดี ตำแหน่งดังกล่าวไม่ได้มาจากการเลือกตั้งอยู่ตลอด โดยบางทีก็มาจากการแต่งตั้งของคณะรัฐมนตรีหรือคำสั่งของคณะรัฐประหาร
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง คือ ธรรมนูญ เทียนเงิน ซึ่งชนะการเลือกตั้งในปี 2518
กฎหมายเลือกตั้ง.
พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 38 นั้นกำหนดคุณสมบัติของผู้มีสิทธิเลือกตั้งไว้ดังนี้
คณะกรรมการการเลือกตั้งระบุว่าการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจะไม่มีการจัดเลือกตั้งล่วงหน้า เพราะกฎหมายไม่ได้บัญญัติ นอกจากนี้ยังไม่เปิดช่องให้มีการเลือกตั้งนอกเขตหรือนอกราชอาณาจักร
กฎหมายเลือกตั้งไม่ได้กำหนดว่าผู้สมัครรับเลือกตั้งจะต้องสังกัดพรรคการเมือง แต่ผู้ที่มีตำแหน่งทางการเมืองอยู่ ณ ปัจจุบัน จะไม่มีสิทธิลงสมัครได้ เว้นแต่ได้ลาออกจากตำแหน่งนั้นแล้ว
สรุปผลการเลือกตั้ง.
บทความนี้กล่าวถึงการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเท่านั้น สำหรับรายชื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครทั้งหมด รวมทั้งที่มาจากการแต่งตั้งและคำสั่งของคณะรัฐประหาร ดูที่ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
การเลือกตั้งแบ่งตามปี.
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2518"
จากพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2518 ทำให้การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ในครั้งนั้น นายธรรมนูญ เทียนเงิน จากพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จากการเลือกตั้งคนแรก ด้วยคะแนนเสียง 99,247 คะแนน โดยมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง เพียงร้อยละ 13.86
การเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้สมัครที่น่าสนใจคือ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ หัวหน้ากองวิชาการ ก.พ. ที่เพิ่งลาออกมาเข้าสู่ วงการเมือง เป็นครั้งแรกในนาม พรรคพลังใหม่ และในการเลือกตั้งครั้งนี้ ได้รับคะแนนเสียงในเขตกรุงเทพฯ ชั้นในเป็นจำนวนมาก แต่พ่ายแพ้คะแนนในเขตชั้นนอก เช่น หนองแขม มีนบุรี ซึ่งมีผู้ออกมาใช้สิทธิ์โดยรวมสูงถึง 80% ทำให้ นายธรรมนูญ เทียนเงิน ชนะเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งครั้งนั้น นายธรรมนูญ ไม่ได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จนครบวาระ 4 ปี เนื่องจากเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงทั้งในฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ จนไม่สามารถปฏิบัติงานได้ ทำให้ นายธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ตัดสินใจใช้อำนาจตามมาตรา 21 ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2519 ปลดนายธรรมนูญออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2520 และให้กลับไปใช้รูปแบบการแต่งตั้งเช่นเดิม
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528"
นับจากเหตุการณ์ปลดนายธรรมนูญ เมื่อ พ.ศ. 2520 กรุงเทพมหานครมีผู้ว่าราชการจากการแต่งตั้งอีก 4 คน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 สภาผู้แทนราษฎรได้ลงมติให้ความเห็นชอบ พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 ซึ่งพระราชบัญญัติดังกล่าว กำหนดให้ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร มาจากการเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่ง ทำให้เกิดการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 2 ขึ้นในปี พ.ศ. 2528 นี้เอง
คะแนนเสียงเลือกตั้งของผู้สมัครแต่ละรายเท่าที่สืบค้นได้มีดังนี้
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533"
ในการเลือกตั้งครั้งต่อมาในปี พ.ศ. 2533 พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ซึ่งลงสมัครในนาม พรรคพลังธรรม ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่ง ด้วยคะแนนเสียง 703,672 คะแนน (35.85%) เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งร้อยละ 35.85
ในครั้งนั้นมีผู้สมัครอิสระคือ นายวรัญชัย โชคชนะ นักเคลื่อนไหว ที่ได้รับคะแนนสูงกว่า 1 หมื่นคะแนน
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2535"
การเลือกตั้งครั้งต่อมามีขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2535 เนื่องจาก พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ลาออกจากตำแหน่งก่อนครบวาระ ร.อ. กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในสมัย พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ ลงสมัครโดยไม่สังกัดกลุ่มใด แต่อยู่ภายใต้การสนับสนุน ของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 363,668 คะแนน การเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ไปใช้สิทธิเพียงร้อยละ 23.02
ในการเลือกตั้งครั้งนี้ ดร.พิจิตต รัตตกุล ลงสมัครรับเลือกตั้งด้วยในนาม พรรคประชาธิปัตย์ ได้หมายเลข 3 แต่ต้องพ่ายแพ้ให้แก่ ร.อ. กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา และลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งใน 4 ปีต่อมา จึงประสบความสำเร็จได้เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2539"
เมื่อ ร.อ.กฤษฎา อรุณวงศ์ ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่งครบ 4 ปี จึงมีการเลือกตั้งผู้ว่าฯ คนใหม่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดย ดร.พิจิตต รัตตกุล ผู้สมัครในนาม กลุ่มมดงาน ได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 768,994 คะแนน (49.47%) โดยมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง คิดเป็นร้อยละ 43.53 ของผู้มีสิทธิทั้งหมด
ในการเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งจำนวน 29 คน โดยมีอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 2 คน ลงสมัครด้วยคือ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง และ ร.อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา ได้คะแนนเป็นอันดับ 2 และ 3 ตามลำดับ
ในครั้งนี้ ดร.พิจิตต ที่เคยพ่ายแพ้ในการลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งก่อน ได้คะแนนมากกว่า พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ถึงกว่า 2 แสนคะแนน และมากกว่า ร.อ.กฤษฎา ผู้ชนะการเลือกตั้งสมัยก่อนหน้าถึงกว่า 5 แสนคะแนน ซึ่งอาจวิเคราะห์ได้ว่า พล.ต.จำลอง และ ร.อ.กฤษฎา ลงแข่งตัดคะแนนกันเอง ทำให้ ดร.พิจิตต สามารถชนะการเลือกตั้งได้อย่างไม่ยากนัก
ผู้สมัครแต่ละรายได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งเรียงจากมากไปน้อยดังนี้
"ดูบทความหลักที่ การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543"