pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพื่อปกป้องพลเมืองของสาธารณรัฐและเกื้อหนุนความเหมาะสมของประชาธิปไตยและความสงบภายใน สมาชิกของนิกายเจไดจึงได้สาบานตนเป็นผู้พิทักษ์ความสงบและความยุติธรรมในสาธารณรัฐ ด้วยการตอบรับอำนาจของวุฒิสภา (ถึงจะไม่ใช่ทุกกรณี) เจไดจะรับบทบาทเป็นตัวแทนครึ่งหนึ่งของวุฒิสภากาแลกติก ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นที่ไว้ใจของรัฐบาลด้วยความรับผิดชอบสูง คุมกฎหมายของสาธารณรัฐเพื่อทำตัวเป็นตัวแทนของสาธารณรัฐและสื่อกลางในการทะเลาะเบาะแว้ง พวกเขาคือ"ผู้รักษาความสงบ" ทั้งรักษาสมดุลของกฎระเบียบและควบคุมกาแลกซี่ไปในเวลาเดียวกัน ถึงแม้ว่านิกายเจไดจะภักดีต่อวุฒิสภากาแลกติก เจไดมากมายถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ทั้งหมด เกลียดความคิดในการเป็นเครื่องมือของรัฐบาลที่โกงกิน เนื่องมาจากความไม่ไว้ใจในตัวในวุฒิสภาที่โงกินของเจได เจไม่ได้ตอบรับวุฒิสมภาโดยตรงและบางครั้งก็ทำตัวต่อต้านเพื่อสิ่งที่ดีกว่าแก่สาธารณรัฐ อย่างที่ได้เป็นมาก่อน เจไดได้ช่วยเหลือสาธารณรัฐในหลายสงครามซึ่งอาจชี้เป็นชี้ตายพลเมืองและรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐ หากปราศจากนิกายเจได สาธารณรัฐกาแลกติกอาจล่มสลายก่อนที่มันจะถูกครอบงำและกลายมาเป็นหน่วยงานที่ไม่มีประสิทธิภาพเสียอีก
อิทธิพลของสาธารณรัฐกาแลกติกในเศรษฐกิขกาแลกติกนั้นเชื่อมต่อกับอำนาจควบคุมของมัน การสร้างข้อมูลตัวเลขของสาธารณรัฐ และอำนาจอนุญาตของกลุ่มคนสำคัญ
หัวใจของเศรษฐกิจกาแลกติกคือการค้าระหว่างดาว การค้าภายในดาวสามารถสนับสนุนเศรษฐกิจท้องถิ่น แต่ในหลายกรณี ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลที่พุ่งขึ้นสูงต้องการสังคมที่ก้าวหน้าที่สามารถสร้างทุนได้เพียงแค่การส่งออกสินค้า ขณะที่ดาวบางดวงมีกองยานเป็นของตนเอง ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีไว้เพื่อขนส่งสินค้า อย่างระบบขนส่งไซซอร์ หรือพวกขนของอิสระเพื่อขนส่งของดีของพวกเขาไปตามไฮเปอร์เลน
การร่วมือกันของเขตได้ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 490 ก่อนยุทธการยาวินเพื่อกำจัดความแตกต่างของผู้บัญญัติกฎหมายของสาธารณรัฐและบริษัทหุ้นส่วน ในช่วงพันปีสุดท้ายของสาธารณรัฐกาแลกติก ความสนใจในการค้าเริ่มก่อตัวเป็นสมาคมเพื่อเพิ่มอิทธิพลของพวกเขาต่อการออกกฎหมายที่สำคัญและเพื่อให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด ขณะที่สมาคมเหล่านี้ส่วนใหญ่ อย่างสมาพันธ์การค้า สหภาพเทคโนโลยี และสมาคมการค้าได้ล่มสลายลงหลังจากสงครามโคลน จำนวนของกลุ่มที่เหลือก็รวมตัวกันเป็นหุ้นส่วนของเขต
เงินตราหลายพันถูกใช้ทั่วทั้งกาแลกซี่ ข้อมูลตัวเลขของสาธารณรัฐกาแลกติกอาจเป็นตระกูลเงินที่แหร่หลายที่สุด เนื่องมาจากการเป็นสมาชิกที่ยอดเยี่ยมของสาธารณรัฐ ข้อมูลตัวเลขจึงถูกยอมรับเป็นส่วนมากยกเว้นในระบบดาวที่ห่างไกล จากการก่อตั้งของมัน ยอดเงินจึงถูกผลักดันโดยดาวที่ร่ำรวยอย่างมูอันนิลิสและกลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติก ในช่วงสงครามโคลน กลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติกได้หนุนหลังตระกูลเงินของทั้งสองฝ่าย
ทุกคนที่ทำงานจะต้องจ่ายภาษีรายได้ ซึ่งจะถูกเก็บโดยเจ้าหน้าที่เก็บภาษีสาธารณรัฐ ในช่วงปีหลังของสาธารณรัฐกาแลกติก 15% ของภาษีเดินทางได้เพิ่มรายภาษีได้ของรัฐบาล
สาธารณรัฐกาแลกติกมีวัฒนธรรมที่หลากหลาย ดาวสมาชิกสามารถคงไว้ซึ่งวัฒนธรรมของตนให้สอดคล้องกับความเชื่อ ขนบธรรมเนียม และประเพณีท้องถิ่น ภายในสาธารณรัฐนั้นมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันอย่างมาก ตั้งแต่สังคมที่คลั่งศาสนาอย่างเจไดจนถึงสังคมที่เหมือนแมลง
สาธารณรัฐยังมีนโยบายที่เป็นเสรีนิยมในด้านศิลปะ รูปแบบงดงามของการมีอำนาจของสาธารณรัฐกาแลกติกที่มั่งคั่ง
ถึงแม้ว่าการมีทัศนคติว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดจะเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายในสิทธิความรู้สึกตามรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐ มันก็ยังคงมีให้เห็นตลอดช่วงที่สาธารณรัฐกาแลกติกดำรงอยู่ บริษัทที่บริหารโดยมนุษย์อย่างเซอร์คาได้ใช้เผ่าพันธุ์ที่ไม่ใช่มนุษย์มาเป็นทาส ขณะที่บนดาวอย่างทาริสอันเหมาะเป็นโลกของมนุษย์ บังคับให้พวกที่ไม่ใช่มนุษย์อยู่ในชุมชนที่แออัด ทาสส่วนใหญ่ในกาแลกซี่ไม่ใช่มนุษย์ ในช่วงที่สงครามโคลนปะทุขึ้น ยังคงมีกฎหมายที่ไม่แน่นอนเกี่ยวกับอคติต่อมุนษย์ต่างดาวในรัฐบาล
ทางด้านทหาร.
วันแรกสุดของสาธารณรัฐไม่ได้สงบสุขอย่างที่ควร ตั้งแต่ที่สาธารณรัฐขยายอาณาเขตออกไปทั่วกาแลกซี่ มันก็ต้องเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ที่ชอบทำสงครามมากมาย สาธารณรัฐตระหนักได้ถึงความต้องการกองทัพบกและกองทัพเรือเพื่อรักษาความสงบ กองกำลังทางทหารของสาธารณรัฐได้ทำหน้าที่ในการรบมากมาย รวมทั้งสงครามไฮเปอร์สเปซครั้งใหญ่ การรบมากมายในสงครามซิธเก่าและสงครามซิธใหม่
หลังจากยุทธการรูซานน์ สาธารณรัฐยกเลิกกองทหารมากมายของมัน เหลือเพียงกองกำลังขนาดเล็กที่มีไว้เพื่อรักษาความปลอดภัยเท่านั้น กองกำลังนี้ได้กลายมาเป็นกรมพิจารณาคดีในเวลาต่อมา นี่แสดงถึงความสงบสุขอันเหมาะสมกับสาธารณรัฐ ดังที่สาธารณรัฐใช้อัศวินเจไดในฐานะ"ผู้รักษาความสงบ"
บริษัทค้าขายมากมาย อย่างสมาพันธ์การค้า กลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติก และสมาคมการค้า ได้แอบสร้างกองกำลังรักษาความปลอดภัยของพวกเขาเองขึ้นมาเพื่อปกป้องผลปนะโยชน์ของพวกเขา แต่พวกเขามักใช้มันเพื่อสร้างอำนาจข่มเหง อย่างที่เกิดขึ้นในยุทธการนาบู ในเขตเฉพาะบุคคลก็มีกองกำลังรักษาความปลอดภัยของตนเองเช่นกัน อย่างกองกำลังองครักษ์ของนาบูหรือคอร์เซกจากคอเรลเลีย และบางครั้งก็ใช้เพื่อต่อสู้กับภัยคุกคาม อย่างไรก็ตามมันก็ไม่มีกองบัญชาการหลัก และสมาชิกของสาธารณรัฐในยุคหลังก็ไม่เต็มใจที่จะเปลี่ยนแปลงมัน
แต่เมือสงครามาถึงมันก็เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง สาธารณรัฐไม่มีกองทัพหลักเพื่อต่อกรกับสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ และดังนั้นจึงเกิดการเสนอให้สร้างกองทัพขึ้น ซึ่งถูกต่อต้านอย่างมากโดยผู้นำเพื่อสันติภาพของสาธารณรัฐอย่างแพดเม่ อมิดาล่าแห่งนาบู ผู้ซึ่งกลัวการเข้าร่วมสงคราม ผู้ที่สนับสนุนการสร้างกองทัพก็มีทั้งออร์น ฟรี ทาอาแห่งไรลอธและอาสค์ อัคแห่งมาลาสแตร์
อย่างไรก็ตาม กองทัพโคลนได้ถูกสร้างเอาไว้แล้วอย่างลับๆ สิบปีก่อนหน้านั้น บนดาวคามิโน่ที่ห่างไกล เมื่อเป)็นที่แน่ชัดว่าฝ่ายแบ่งแยกดินแดนไม่มีเจตนาในการต่อรองกับสาธารณรัฐ สาธารณรัฐจึงนำกองทัพนี้มาใช้ พร้อมกับเอที-ทีอี แอลเอเอที/ไอและแอลเอเอที/ซี เอ6 จัเกอร์นอท ยานจู่โจม "แอคคลาเมเตอร์"-คลาส และยานพิฆาตดารา "วีเนเตอร์"-คลาสท่ามกลางยานและพาหนะอื่นๆ อีกมากมาย เพื่อรวมตัวเป็นกองกำลังที่เรียกว่ากองทัพแห่งสาธารณรัฐ กองทัพปรากฏตัวครั้งแรกบนจีโอโนซิสในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวินเพื่อต่อกรกับกองทัพดรอยด์ของฝ่ายแบ่งแยกดินแดน ทหารที่ภักดีเหล่านี้ได้ทำหน้าที่ในการรบมากมายตลอดสงคราม รวมทั้งมูอันนิลิส แดค จาบิอิม คาโต เนโมอีเดีย และแม้แต่คอรัสซัง โคลนไม่มีสิทธิมีเสียง พวกเขาไม่ใช่ประชาชน พวกเขาไม่สามารถเลือกที่จะออกจากกองทัพได้ โคลนส่วนมากที่เหนื่อยล้าอาจถูกฆ่า พวกเขาไม่ได้เงินค่าแรง พวกเขาไม่ได้บำเน็จหรือบำนาญ เมื่อโคลนบาดเจ็บเกินไปที่ร่วมรบได้อีก พวกเขาจะถูกปล่อยให้ตาย พวกเขาเป็นกองทัพทาสและเจไดและสาธารณรัฐไม่สนใจเรื่องที่พวกเขาไม่มีสิทธิ ยกเว้นเจไดอย่างบาร์แดน จูสิกและอีทาอิน ทัวมูคัน เนื่องจากสิ่งนี้เอง บาร์แดนลาออกและอีทาอินถูกสังหารโดยเจไดเมื่อเธอพยายามปกป้องโคลนในช่วงคำสั่งที่ 66 การดูแลทหารของพวกเขาทำให้ทั้งสาธารณรัฐและเจไดสูญเสียศีลธรรมไปมาก
ในปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน สมุหนายกพัลพาทีนได้เปลี่ยนสาธารณรัฐกาแลกติกเป็นจักรวรรดิกาแลกติก โคลนทรูปเปอร์ที่ภักดีแห่งกองทัพสาธารณรัฐได้กลายมาเป็นสตอร์มทรูปเปอร์แห่งกองพันพายุที่น่าเกรงขาม ขณะที่ทหารประจำและยานอวกาศถูกรวมเข้าเป็นกองทัพบกขอจักรวรรดิและกองทัพเรือของจักรวรรดิตามลำดับ เมื่อโคลนหมดอายุ พลเมืองของจักรวรรดิก็ถูกเรียกเข้ามาทำหน้าที่แทน
ฝ่ายมหาอำนาจอักษะ
เวทีมวยราชดำเนิน
ซาโตชิ อีดะ
ซาโตชิ อีดะ  เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ที่เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
ซาโตชิ อีดะ เป็นมวยถนัดซ้าย ชกอยู่ในสังกัด มิโดริ ยิม (Midori Gym) ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับอาลิมี กอยติอา นักมวยชาวเวเนซุเอลา ในปี พ.ศ. 2539 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 5 ซึ่งเป็นการแพ้ครั้งแรกของอีดะด้วย ครั้นเมื่อเข็มขัดแชมป์เปลี่ยนไปเป็นของหยกไทย ศิษย์ อ. อีดะ จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับหยกไทยในปี พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าผลออกมาเสมอกันไปแบบที่ฝ่ายอีดะน่าจะเป็นผู้ชนะ แต่ในปลายปีเดียวกัน ซาโตชิ อีดะ ได้มีโอกาสพิสูจน์ฝีมือกับหยกไทยอีกครั้ง และครั้งนี้อีดะเป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยก ได้เป็นแชมป์โลก
ซาโตชิ อีดะ ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเป็นการชกกับฮิโรกิ อิโอกะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง และสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ ซาโตชิ อีดะ มาเสียตำแหน่งแชมป์ไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เฮซุส โรฮัส นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน และหลังจากนั้นอีดะก็แขวนนวมไปทันที
ดไวต์ ไอเซนฮาวร์
รถยนต์พระที่นั่งในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี มีชื่อจริงว่า ไพบูลย์ ลัดหนองขี เกิดที่ตำบลเมืองพลับพลา อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา มีฉายาที่เป็นที่รู้จักอย่างดีของแฟนมวยว่า "แรมโบ้" ซึ่งชื่อนี้ถูกเรียกติดปากมากกว่าพงษ์ศิริ จนบางคนเรียกว่า แรมโบ้ ไปเลยก็มี เนื่องจากเป็นมวยที่มีสไตล์เดินหน้าบุกอย่างเดียว ถอยหลังไม่เป็น เรี่ยวแรงไม่มีหมดตลอด 5 ยก แม้จะเป็นจะมวยรุ่นเล็กก็ตาม และถือเป็นแบบอย่างให้แก่ "แซมซั่น" แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ นักมวยรุ่นน้องในเวลาต่อมา
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี เคยสร้างประวัติศาสตร์ให้แก่วงการมวยไทยมาแล้วในปี พ.ศ. 2532 ในการชกกับ "ไอ้เลือดเหล็ก" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ที่เวทีลุมพินี เมื่อทั้งคู่ชกได้อย่างดุเดือดที่สุดจนถูกบันทึกเป็นประวัติการณ์ และการชกในวันนี้สามารถเก็บค่าผ่านประตูได้ถึง 3,000,000 บาท มากที่สุดเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งผลการชกพงษ์ศิริเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ได้รับการยกย่องให้เป็นคู่มวยที่ดุเดือดที่สุดในรอบ 20 ปี ของเวทีลุมพินี
ในสมัยรุ่งเรือง ก่อนขึ้นเวที แรมโบ้ พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี จะมีทีมพี่เลี้ยงนำมาก่อนพร้อมกับโบกธงโจรสลัดรูปกะโหลกไขว้สีดำผืนใหญ่ เป็นการข่มขวัญคู่ต่อสู้ก่อนการชกด้วยทุกครั้ง
เนื่องจากการที่เป็นมวยเชิงบุก เดินหน้าเข้าแลกกับคู่ต่อสู้ตลอด ทำให้หลังการชก แรมโบ้ พงษ์ศิริมักได้รับบาดเจ็บจนเคยเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลมาแล้ว ในช่วงหลังชีวิตการชกมวยในระยะหลัง ๆ พงษ์ศิริ ขึ้นชกด้วยการใช้ชื่อว่า "พงษ์ศิริ ลัดหนองขี"
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ต้องยุติการชกมวยไปเพียงอายุ 25 ปี เท่านั้น เนื่องด้วยสภาพร่างกายทรุดโทรมจากการโหมชกมาโดยตลอด และหันไปเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งตามสถานบันเทิงยามค่ำคืนแทน
นอกจากนี้ พงษ์ศิริยังมีลูกชายซึ่งเป็นนักมวยเหมือนกับผู้เป็นพ่อ คือ บุญอนันต์ ลัดหนองขี ซึ่งใช้ชื่อในการชกว่า แรมโบ้น้อย ลัดหนองขี
โพลิสแมสซา
รถยนต์พระที่นั่ง ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามกุฏราชกุมาร
.wf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ หมู่เกาะวาลิสและหมู่เกาะฟูตูนา
.ws เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ซามัว
ตัวแทนรับจดทะเบียนโดเมนเนม .ws มักจะสื่อว่า WS ย่อมาจาก Website, World Site, Web Service เป็นต้น มีส่วนทำให้โดเมนเนม .ws ได้รับความนิยมพอสมควร ในช่วงก่อนหน้าที่จะมีโดเมนระดับบนสุดตามหมวดแบบใหม่ ๆ เกิดขึ้นจำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2557
.ye เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เยเมน
.yt เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ มายอต
.yu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยูโกสลาเวีย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
ต่อมาเซอร์เบียและมอนเตเนโกรได้แยกประเทศกันในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ประเทศเซอร์เบียและประเทศมอนเตเนโกรได้มีโดเมนใหม่ คือ .rs และ .me ตามลำดับ
ปัจจุบันได้เลิกใช้ .yu แล้ว โดยไม่รับจดทะเบียนโดเมนใหม่และไม่รับต่ออายุโดเมนตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นโดเมนระดับบนสุด .yu ก็ถูกลบไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2553
.za เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ แอฟริกาใต้
.zw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ซิมบับเว
ชุดว่ายน้ำ
ชุดว่ายน้ำ หมายถึง เครื่องแต่งกายที่ออกแบบมาเพื่อใช้สวมใส่สำหรับการว่ายน้ำ ชุดว่ายน้ำอาจจะเป็นประเภทแนบเนื้อหรือแบบหลวม มักผลิตจากผ้าที่เปียกน้ำแล้วจะไม่โปร่งใส ชุดว่ายน้ำส่วนใหญ่จะมีการเปิดเผยร่างกายให้มากเท่าที่จะทำได้โดยไม่เปลือย และโดยทั่วไปจะมีการปกปิดอวัยวะเพศเป็นอย่างน้อย ในบางวัฒนธรรมจะมีการปกปิดหัวนมของผู้หญิงด้วย
ชุดว่ายน้ำในภาษาอังกฤษ มีชื่อเรียกหลายอย่าง (ที่ไม่ใช่การแยกประเภท) เช่น swimsuit (swimmers), bathing suit (bathers), aqua jammies, swimming costume (cozzie), togs เป็นต้น
มณฑลเหลียวหนิง
มณฑลเหลียวหนิง (จีนตัวย่อ: 辽宁省 จีนตัวเต็ม: 遼寧省) ชื่อย่อ เหลียว（辽）ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทิศตะวันตกติดเหอเป่ย์ เหนือติดจี๋หลิน มองโกเลียใน ทิศตะวันออกเฉียงใต้มีแม่น้ำยาลู่ว์เจียงกั้นเขตแดนกับประเทศเกาหลีเหนือ ทางใต้เป็นทะเลเหลืองและทะเลป๋อไฮ่ มีเมืองหลวงชื่อ เฉิ่นหยาง มีเนื้อที่ 145,900 ก.ม.
ได้ปรากฏหลักฐานฟอลซิลกะโหลกศีรษะมนุษย์ apeman บริเวณต้าฉือเฉียว เทือกเขาจินหนิว เมืองหยิงโข่ว แสดงให้เห็นว่ามีมนุษย์ดึกดำบรรพ์อาศัยอยู่บริเวณนี้เมื่อ 280,000 ปีก่อน และปรากฏหลักฐานเครื่องมือมนุษย์ช่วงกลางยุคหินเมื่อ 150,000 ปีก่อนที่บริเวณเมืองเฉาหยาง นอกจากนี้ ยังปรากฏหลักฐานมนุษย์ยุคหินใหม่ เช่น เครื่องมือ เครื่องใช้ต่าง ๆ เมื่อ 6,000 – 7,000 ปีก่อนหลงเหลืออยู่ในเมืองเฉิ่นหยาง
ยุคสามก๊ก เมื่อโจโฉปราบอ้วนเสี้ยวได้แล้ว อ้วนซงและอ้วนฮี ผู้บุตรหนีไปพึ่งกองซุนของขอลี้ภัยการเมือง กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะยกทัพเข้าบุกทลายเมืองเลียวตัง มณฑลเหลียวหนิง จึงจับตัวอ้วนซง และอ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปให้โจโฉที่ตั้งทัพอยู่ ณ เอ๊กจิ๋ว และขอสวามิภักดิ์ โจโฉจึงตั้งให้กองซุนของเป็นไถ้โส่วที่เลียวตังตามเดิม
ศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล มณฑลเหลียวหนิงซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของนครรัฐยานในสมัยชุนชิว เป็นเมืองที่อยู่ติดกับเมืองของราชวงศ์ซาง หลังจากนั้น มณฑลเหลียวหนิงถูกปกครองโดยหลายราชวงศ์ มณฑลเหลียวหนิงปรากฏหลักฐานที่ชัดเจนสมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644 – 1911) โดยมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ พระราชวังโบราณ “เฉิ่นหยางกู้กง” ในปี 1931-1945 เมืองเฉิ่นหยางถูกปกครองโดยประเทศญี่ปุ่น
หลังจากจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 รัฐบาลประจำภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้แบ่งมณฑลเหลียวหนิงออกเป็นสองมณฑล คือ เหลียวหนิงตะวันออก และเหลียวหนิงตะวันตก ต่อมาในปี 1954 เหลียวหนิงตะวันออก และเหลียวหนิงตะวันตกได้รวมเป็นมณฑลเหลียวหนิงอีกครั้ง โดยมีเมืองเฉิ่นหยางเป็นเมืองหลวง
มณฑลเหลียวหนิงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
เขตภูเขาทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่ป่าที่สำคัญของมณฑล บริเวณที่ราบติดทะเลทางตะวันตกของมณฑล ถูกเรียกตามความคุ้นเคยว่า “ระเบียงเหลียวซี” ภูมิอากาศ เหลียวหนิงตั้งอยู่ปีกตะวันออกของภาคพื้นทวีป
มณฑลเหลียวหนิงมีภูมิอากาศแบบลมมรสุมภาคพื้นทวีปแบบอบอุ่นแถบ เหนือ ฤดูร้อนอบอุ่น ฤดูหนาวยาวนาน ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงสั้น พื้นที่ทิศตะวันออกชุ่มชื้น ส่วนทิศตะวันตกแห้งแล้ง อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 7 – 11 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 400 มิลลิเมตรต่อปี
มณฑลเหลียวหนิงประกอบด้วยประชากร 44 ชนชาติ ได้แก่ ชนชาติฮั่น มองโกล แมนจู หุย เกาหลี ซีป๋อ จ้วง เหมียว ถู่เจีย อี๋ และต๋าว่อเอ๋อร์ เป็นต้น ชนกลุ่มน้อยคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 16 ของประชากร โดยในจำนวนนี้ ประชากรชนชาติแมนจู มองโกล หุย เกาหลี และซีป๋อ มีจำนวนค่อนข้างมาก
ปี 2551 มณฑลเหลียวหนิงมีประชากรจำนวน 43.15 ล้านคน โดยเป็นประชากรชาวเมือง 25.92 ล้านคน และเป็นประชากรชาวชนบท 17.23 ล้านคน มีอัตราการเกิดของประชากรร้อยละ 6.32 อัตราการตายของประชากรร้อยละ 5.22 และอัตราขยายตัวของประชากรร้อยละ 1.10
มีประชากร (2004) 42,170,000 คน ความหนาแน่น 289 จีดีพี (2003) 687.3 พันล้าน
เหรินหมินปี้ ต่อประชากร 16,300 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
ทรัพยากร พบแหล่งแร่สะสมอยู่ถึง 64 ชนิด เช่น เหล็ก แร่โบร์รัม หินแมกนีไซท์ เพชร หยก หินปูน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน และยูเรเนียมเป็นต้น มีแหล่งน้ำมันมากเป็นอันดับสามของประเทศ มีน้ำมันใต้ดินคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 15 และก๊าซธรรมชาติร้อยละ 10 ของประเทศ
นอกจากนั้น ยังมีทรัพยากรแร่โลหะเหมาะสำหรับการทำอุตสาหกรรมโลหะผสม ได้แก่ แร่เหล็ก แมงกานีส แมกนีเซียมคาร์บอเนต ซีลิกา หินปูน ฟลูออไรด์ และแร่ Dolomite เป็นต้น โดยแร่เหล็กมีปริมาณมากถึงหนึ่งในสี่ของทั้งประเทศ ส่วนแร่แมงกานีส โบรอน เพชร หยก และหินปูน มีมากอยู่ในอันดับต้นของประเทศ
การเกษตรเหลียวหนิงเป็นหนึ่งในมณฑลเกษตรกรรมที่สำคัญมณฑลหนึ่งของจีน เกษตรกรรมที่ได้รับการพัฒนาปรับปรุงโครงสร้างการผลิตและส่งเสริมคุณภาพให้ดีขึ้น
อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ อุตสาหกรรมปิโตรเคมี หลอมโลหะ โทรคมนาคม และเครื่องจักรกล
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ(เควี) เป็นตระกูลรถถังหนักของโซเวียต ชื่อนี้มาจากผู้ตรวจการประชาชนเพื่อการป้องกันและนักการเมืองโซเวียต
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ และถูกใช้โดยกองทัพแดง(Red Army)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ตระกูลเควีได้เป็นที่รู้จักกันจากการป้องกันด้วยเกราะหนักในช่วงแรกของสงคราม โดยเฉพาะในช่วงปีแรกของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ในบางสถานการณ์ แม้แต่เพียงเควี-1 หรือ เควี-2 ที่ได้รับการสนับสนุนจากทหารราบก็สามารถสกัดกั้นกองทัพเยอรมันขนาดใหญ่ได้ รถถังเยอรมันในช่วงเวลานั้นไม่ค่อยจะได้เผชิญหน้ากับเควีเพราะอาวุธของพวกเขานั้นค่อนข้างแย่เกินกว่าจะจัดการกับ "รัสซีเชอร์ คอลอส"(KV-2)-"รัสเซียน คอโลซัส"(KV-1)
รถถังเควีได้รับการติดตั้งอาวุธด้วยปืนขนาด 3.7 ซ.ม. เคดัมบิวเค 36 และปืนฮาววิตเซอร์ ลำกล้องสั้นของปืนขนาด 7.5 ซม. เคดัมบิวเค 37, ตามลำดับ ที่ได้เอามาจากรถถังพันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 ของกองทัพเยอรมันที่เข้ารุกราน จนกระทั่งปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยเยอรมัน รถถังเควี-1 นั้นสามารถต้านทานกับอาวุธเยอรมันได้เกือบทุกชนิดยกเว้นเพียงปืนฟลัค 8.8 ซม.
ก่อนหน้าที่ปฏิบัติการบาร์บารอสซ่า รถถังประมาณ 500 ถึง 22,000 คันที่อยู่ในประจำการโซเวียตล้วนเป็นประเภทเควี-1 เมื่อสงครามได้คืบหน้า ก็เห็นได้ชัดเจนว่ามีความรู้สึกเพียงเล็กน้อยว่าการผลิตรถถังเควีนั้นค่อนข้างราคาแพง เมื่อรถถังขนาดกลาง ที-34 ทำงานได้ดีขึ้น(หรืออย่างน้อยก็เท่าเทียมกัน) ในทุกๆด้าน ในความเป็นจริงที่ว่าข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวที่มีในรถถัง ที-34/76 คือป้อมปืนขนาดใหญ่ที่สามคนจะเข้าไปประจำตำแหน่งในนั้นได้ ต่อมาในสงคราม รถถังตระกูลเควีได้กลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนารถถังตระกูลไอเอส(โยซิฟ สตาลิน) และปืนใหญ่อัตตาจร
เควี-2.
เควี-2 หรือ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-2 เป็นรถถังที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียต ใช้งานปี ค.ศ. 1940
เควี-2
มณฑลชิงไห่
มณฑลชิงไห่  เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง
มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต) อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ ทุ่งหญ้าและทะเลทราย
เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%
.eh
.eh เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ซาฮาราตะวันตก ปัจจุบันยังไม่เปิดใช้
.kp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เกาหลีเหนือ ปัจจุบันมีการใช้งานโดเมน .kp กับเฉพาะเว็บไซต์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือเท่านั้น ยังไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปใช้งาน
.me เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ มอนเตเนโกร
เหอเป่ย์
.rs
.rs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เซอร์เบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2550
.um เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐอเมริกา จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว โดยถูกลบออกจากสารบบโดเมนไปเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2551
จี๋หลิน
เฮยหลงเจียง
.bv
.bv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะบูเว แต่ไม่ได้นำมาใช้
.gb เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหราชอาณาจักร แต่ไม่ได้นำมาใช้ และสหราชอาณาจักรใช้โดเมน .uk แทน
.sj
.sj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สฟาลบาร์และยานไมเอน อันเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ แต่ไม่ได้นำมาใช้ โดยจะใช้ .no ของประเทศนอร์เวย์แทน
.so เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ โซมาเลีย เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
.su เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหภาพโซเวียต
ก่อนหน้านี้องค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) ได้เคยระบุว่าเป็นโดเมนระดับบนสุดที่เลิกใช้แล้ว แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนสถานะเป็นใช้งานได้ตามปกติ และยังมีการรับจดทะเบียนโดเมนเนมใหม่ใน .su อยู่ แม้ .su จะไม่เป็นที่นิยมนักเมื่อเทียบกับ .ru ที่เป็นโดเมนตามรหัสประเทศรัสเซียในปัจจุบัน
ซินเจียงอุยกูร์
.tp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับติมอร์-เลสเต ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
โดเมน .tp ได้เลิกรับจดทะเบียนชื่อโดเมนใหม่เพิ่มเติม ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 และให้ใช้โดเมน .tl แทน เนื่องจากประเทศติมอร์-เลสเตเปลี่ยนรหัสประเทศจาก TP เป็น TL ตั้งแต่หลังจากได้รับเอกราชเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่ยังคงอนุญาตให้เว็บไซต์ที่ใช้ชื่อโดเมนเป็น .tp อยู่ก่อนแล้วใช้งานชื่อโดเมนเดิมได้อยู่ จนกระทั่งวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 .tp ได้ถูกลบออกจากสารบบโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ ทำให้ชื่อโดเมนที่ใช้ .tp ถูกลบไปด้วยทั้งหมดและไม่สามารถใช้ชื่อโดเมนนั้นได้อีก
.cs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เชโกสโลวาเกีย ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว ภายหลังจากที่เชโกสโลวาเกียแยกประเทศออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและประเทศสโลวาเกีย ซึ่งใช้โดเมน .cz และ .sk ตามลำดับ
.dd
.dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ที่กำหนดไว้ให้สำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) ซึ่งมีฐานจากรหัส ISO 3166-1 alpha-2 อักษรย่อมาจากชื่อประเทศในภาษาเยอรมันว่า "" ตามนโยบายข้อตกลงขององค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต มีการมอบให้ .dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศของเยอรมนีตะวันออก แต่กลับไม่เคยมีการเปิดใช้งานแต่อย่างใด ทำให้ไม่มีการเพิ่ม .dd ลงใน root nameserver จุดประสงค์เดิมคือการใช้งานเฉพาะภายในเครือข่ายแยกระหว่างมหาวิทยาลัยเยนาและเดรสเดิน
หลังการรวมประเทศเยอรมนี ประเทศเยอรมนีตะวันออกกลางเป้นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ที่ใช้โดเมน .de ทำให้มีการถอนรหัส ISO 3166-1 "DD" ใน ค.ศ. 1990.
.zr
.zr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศซาเอียร์ จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว และเปลี่ยนรหัสเป็น .cd หลังจากเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
กว่างซี
รถถังเบาเอ็ม2
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (; ชื่อย่อ "หนิง" (宁)) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ อิ๋นชวน
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 นครระดับจังหวัด (市) 2 นครระดับอำเภอ (市) 11 อำเภอ (县) 8 เขต (区) และ 29 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100–2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม
ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร
สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4% อุตสาหกรรมหนัก 17.2%
รายนามผู้บัญชาการทหารบก
พญามังรายมหาราช
นโปเลียนมหาราช
พ่อขุนมังรายมหาราช
ซีอุส
เนปจูน
ไทยใต้
ชาวไทยปักษ์ใต้ หรือ ชาวไทยภาคใต้ เป็นชาติพันธุ์ไทยที่ที่อพยพลงมาสู่คาบสมุทรไทยเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 5 เริ่มแรกมีการอพยพลงมาจำนวนไม่มาก แต่ในครั้งหลังที่อาณาจักรไทยทางตอนเหนือถูกรุกรานคนไทยจึงอพยพลงทางทิศใต้ ตะวันออก และตะวันตกเพิ่มมากขึ้น เมื่ออพยพลงมาถึงที่ราบลุ่มเจ้าพระยา ซึ่งในขณะนั้นอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรขอม จึงได้มีการอพยพลงไปทางทิศใต้อีก เพราะไม่อยากตกอยู่ภายใต้อำนาจของชนชาติอื่น จนมาถึงคาบสมุทรไทยที่มีคนไทยตั้งอาณาจักรไว้อย่างมั่นคง คือ อาณาจักรตามพรลิงก์ ซึ่งมีอาณาเขตตั้งแต่ปะลิส ไทรบุรี(ไซบุรี) ปะหัง (ป่าห้าง) ยะโฮร์ (ยี่หน;ยอฮอ) ไปจรดเกาะเตะมาเซะ (ธรรมศักดิ์) หรือสิงคโปร์ในปัจจุบัน การอพยพครั้งสำคัญเกิดขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น เนื่องจากเกิดโรคระบาดขึ้นทำให้มีผู้คนล้มตายไปมาก จึงได้มีการเกณฑ์ครัวจากภาคเหนือและภาคกลางลงไปเพื่อเป็นกำลังป้องกันข้าศึกจากทางใต้ และชาวไทยใต้นี้เป็นชาติพันธุ์ไทยที่มีส่วนผสมกับชาวมลายู และชาวซาไก เป็นชาวไทที่อาศัยอยู่ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปจนถึงสุดเขตดินแดนประเทศมาเลเซีย ในแถบตุมปัต ในรัฐกลันตัน ซึ่งมีชาวไทยอยู่มาก
รายชื่อผลงานของแก๊กต์
บทความนี้แสดงข้อมูลเกี่ยวกับผลงานเพลงซิงเกิล และอัลบั้มเพลงของนักร้องญี่ปุ่นแนวเจ-ร๊อก,เจ-ป็อปที่ชื่อแก๊กต์
แสดงชื่อและยอดขายซิงเกิ้ลของแก๊กต์ทั้งหมด
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี
เซี่ยเหมิน
เซี่ยเหมิน  เป็นเมืองในมณฑลฝูเจี้ยน มีชื่อตามภาษาฮกเกี้ยนว่า เอ้หมึง (Ē-mn̂g) หรือ เอ้มุย ภาษาอังกฤษว่า อามอย (Amoy) หมายความว่า ประตูคฤหาสน์ เป็นเมืองที่อยู่บนเกาะ ห่างจากเกาะไต้หวันประมาณ 1 กิโลเมตร มีสัญลักษณ์เป็นนกกระยางขาว
เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่าสำคัญ และเมื่อปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เซี่ยเหมินได้กลายมาเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ
พระบรมธาตุ
พระบรมธาตุ อาจหมายถึง
ราชวงศ์แซ็กซ์-โคเบิร์ก และก็อตธา
ราชวงศ์แซ็กซ์-โคเบิร์กและก็อตธา
เวิลด์มิวสิกอะวอดส์
เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ (World Music Awards) คืองานแจกรางวัลระดับสากลจัดขึ้นประจำปีเพื่อเป็นเกียรติแก่ศิลปินนักร้อง โดยพิจารณาจากยอดขายทั่วโลก จัดงานโดย International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989
รายการเวิลด์มิวสิกอะวอดส์ จัดขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเจ้าชายอัลเบิร์ดที่ 2 แห่งโมนาโก
รายการได้ออกอากาศในอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ยุโรป ตะวันออกกลาง ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีนแผ่นดินใหญ่ แอฟริกา บางส่วนในเอเชีย ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ โดยประมาณผู้ชมร่วม 100 ล้านคน ใน 160 ประเทศ
เกาะลอง
เกาะลอง  เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครนิวยอร์ก ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 8 ล้านคน ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก เกาะนี้มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะโรสเวลต์ประมาณ และไปทางตะวันออกประมาณ จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก และกว้าง 23 ไมล์จากจุดที่กว้างที่สุด เกาะนี้ประกอบด้วย 4 เทศมณฑล คือ เทศมณฑลคิงส์และควีนส์ (บะระบรุกลินและควีนส์ของนครนิวยอร์ก ตามลำดับ) กับเทศมณฑลแนซอกินพื้นที่หนึ่งในสามทางตะวันตกของเกาะ ส่วนเทศมณฑลซัฟเฟิกกินพื้นที่สองในสามทางตะวันออกของเกาะ พลเมืองนิวยอร์กมากกว่าครึ่งหนึ่ง (58.4%) อาศัยอยู่บนเกาะลองใน ค.ศ. 2020
เกาะนี้เป็นเกาะที่ยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เกาะนี้มีความยาว จากท่าเรือนิวยอร์ก ถึงจุดมอนทอก และระยะทางสูงสุดจากเหนือลงใต้ที่ ระหว่าง Long Island Sound ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยพื้นที่ ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 11 ของสหรัฐ และอันดับที่ 149 ของโลก ซึ่งใหญ่กว่ารัฐโรดไอแลนด์ รัฐที่เล็กที่สุดของสหรัฐที่มีขนาด