pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อามาโซนัส  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองปวยร์โตอายากูโช และถึงแม้ว่าชื่อรัฐจะมาจากแม่น้ำแอมะซอน แต่แม่น้ำที่ไหลผ่านส่วนใหญ่ของรัฐคือแม่น้ำโอริโนโก รัฐอามาโซนัสครอบคลุมพื้นที่ 180,145 ตร.กม. และจากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากรอยู่ 142,200 คน มีความหนาแน่ 0.8 คนต่อ ตร.กม.
Amazonas (Venezuelan state)
กรมทางหลวง
กรมทางหลวง  เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่ดำเนินการก่อสร้าง ควบคุม บูรณะ และบำรุงรักษาทางหลวง ทางหลวงพิเศษ ทางหลวงแผ่นดิน และทางหลวงสัมปทาน เพื่ออำนวยความสะดวกรวดเร็วและปลอดภัยในทางหลวงทั่วประเทศ เอื้อประโยชน์ในการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม การปกครอง ความมั่นคง และการป้องกันประเทศ
ประวัติถนนกรุงรัตนโกสินทร์.
วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) เป็นแม่กอง ทำถนนในพระนครทุกสาย ในสมัยนั้นก็คือ ถนนรอบพระบรมมหาราชวัง วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ด้วยก่อนนี้เป็นเพียงถนนดินคนเดินไปมา ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นการบุกเบิกคมนาคมทางบกแบบยุโรปขึ้นครั้งแรกในกรุงรัตนโกสินทร์ เพราะก่อนหน้านี้จะใช้การคมนาคมทางน้ำเป็นหลัก และถนนต่อจากท้ายวังก็คือถนนเจริญกรุง นับว่าเป็นถนนสายแรกของประเทศไทย
กรมทางหลวงได้แบ่งและจัดตั้งหน่วยงานส่วนภูมิภาคขึ้น เพื่อกระจายอำนาจการก่อสร้าง ดูแลและทำนุบำรุงรักษาถนนในเขตภูมิภาค โดยแบ่งหน่วยงานดังนี้
ชีก (วงดนตรี)
ชีก (; หรือมักเขียนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่หมดว่า CHIC) เป็นวงอเมริกันแนวดิสโก้และอาร์แอนด์บี ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 โดยมือกีตาร์ ไนล์ ร็อดเจอส์และมือเบส เบอร์นาร์ด เอดเวิร์ดส เป็นที่รู้จักในเพลงดังอย่างเช่น "Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)" (1977), "Everybody Dance" (1977), "Le Freak" (1978), "I Want Your Love" (1978), "Good Times" (1979),และ "My Forbidden Lover" (1979) ชีกได้รับการเสนอชื่อให้อยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมในปี 2009
Chic (band)
จันทรคติไทย
วิเวียน ลีห์
วิเวียน ลีห์ (;5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) ชื่อเดิม วิเวียน แมรี ฮาร์ตลีย์  เป็นนักแสดงชาวบริติช ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม 2 ครั้ง จากการแสดงอันยอดเยี่ยมของเธอในบทบาท "สการ์เลตต์ โอฮารา" ในภาพยนตร์เรื่อง "วิมานลอย" (1939) และบท "แบลนช์ ดูบัวส์" ในภาพยนตร์เรื่อง "รถรางคันนั้นชื่อปรารถนา" (1951) ซึ่งเป็นบทบาทที่เธอเคยแสดงมาแล้วเมื่อครั้งถูกนำมาสร้างเป็นละครเวทีเมื่อปี 1948 นอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในการแสดงละครบรอดเวย์โดยได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทละครเพลง จากเรื่อง โตวาริช ที่เปิดการแสดงที่นครนิวยอร์กในปี 1963 โดยเธอได้รับเกียรติให้จารึกชื่อไว้ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม ในปี 1960 และสถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เธอเป็นนักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดเป็นอันดับ 16 ของภาพยนตร์ฮอลลีวูดยุคคลาสสิก
ลีห์ เคยเรียนด้านการแสดงที่ราชสถานศิลปะการละคร ในลอนดอน เธอมีผลงานการแสดงละครเวทีมากมาย โดยมากมีการร่วมงานกับสามีของเธอ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ ที่กำกับให้เธอหลายบทบาท ในอาชีพนักแสดงละครเวที 30 ปี เธอแสดงในบทที่มีความหลากหลายตั้งแต่วีรสตรีของ โนเอล โควาร์ด ไปถึงงานตลกขบขันของจอร์จ เบอร์นาร์ด ไปถึงตัวละครของเชกสเปียร์ อย่างเช่น โอฟีเลีย คลีโอพัตรา จูเลียต และเลดี้ แม็กเบธ
กับเสียงชมด้านความงาม ลีห์รู้สึกว่าในบางครั้งก็กีดกันเธอให้เธอลงลึกด้านการแสดงอย่างจริงจัง แต่ด้วยปัญหาด้านสุขภาพก็เป็นอุปสรรคของเธอมากที่สุด เป็นผลต่อโรคอารมณ์แปรปรวนของเธอในวัยมีอายุ เธอมีชื่อเสียงมากขึ้นในเรื่องการร่วมงานกับเธอที่ยากลำบาก และยุคของเธอก็ได้ถดถอยลงไป เธอมีอาการเจ็บป่วยกับอาการวัณโรคเรื้อรังในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอหย่าร้างกับโอลิเวียร์ในปี 1960 และลีห์ทำงานด้านภาพยนตร์และละครเวทีบางครั้งบางคราว จนเธอเสียชีวิตด้วยโรควัณโรคในปี 1967
ลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์
สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะ ที่ตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา สถาบันศิลปะแห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์มีชื่อเสียงเกี่ยวกับงานสะสมในลัทธิประทับใจและลัทธิประทับใจยุคหลังที่ดีที่สุดสถาบันหนึ่งในโลก นอกจากนี้ยังมีงานชิ้นสำคัญ ๆ ของศิลปินชั้นครูในประวัติศาสตร์ศิลปะเป็นจำนวนมาก, ศิลปะอเมริกัน, ศิลปะตกแต่งของทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา, ศิลปะเอเชีย, ศิลปะสมัยใหม่ และศิลปะร่วมสมัย สถาบันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก ที่มีเนื้อที่หนึ่งล้านตารางฟุต และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐอเมริกา รองจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก
บรรณพิภพในจักรวาลของอสิมอฟ
พิพิธภัณฑ์ออร์แซ
พิพิธภัณฑ์ออร์แซ หรือ มูว์เซดอร์แซ  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะ พิพิธภัณฑ์การออกแบบ/สิ่งทอ และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส พิพิธภัณฑ์ออร์แซก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 บนฝั่งซ้ายแม่น้ำเซนในสถานที่ที่เดิม เคยเป็นสถานีรถไฟออร์แซ ที่สร้างในแบบสถาปัตยกรรมแบบโบซาร์โดยสถานีรถไฟแห่งนี้ถูกสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1898 ถึง ค.ศ. 1900 เพื่อให้เสร็จทันงาน Exposition Universelle เพื่อใช้เป็นชุมทางรถไฟสายตะวันตกเฉียงใต้ จนถึงปีค.ศ. 1939 ได้เลิกกิจการเนื่องจากขนาดของชานชลาไม่กว้างพอสำหรับผู้โดยสารที่เดินทางจำนวนมาก สถานีรถไฟออร์แซ จึงลดความสำคัญลงเป็นสถานีรถไฟสำหรับเดินทางในระยะใกล้ ในปัจจุบันใต้ดินส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ยังคงใช้เป็นสถานีรถไฟชานเมืองด่วนพิเศษ หรือ RER โดยใช้ชื่อสถานีเดียวกัน
ในปีค.ศ. 1970 ในขณะที่กำลังจะมีการรื้อถอนสถานีออร์แซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ได้โต้แย้งโดยเสนอให้ปรับปรุงเป็นโรงแรมขึ้นแทน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ในปีค.ศ.1978 และภายหลังได้มีการเสนอแผนการปรับปรุงให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อผสานความแตกต่างระหว่างสองพิพิธภัณฑ์หลักในขณะนั้น คือ พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่ตั้งอยู่ที่ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู โดยได้รับการสนับสนุนโดยประธานาธิบดีฌอร์ฌ ปงปีดู ในปีค.ศ. 1978 ทีมสถาปนิกผู้ชนะการแข่งขันเพื่อการออกแบบพิพิธภัณฑ์ได้รับการอนุญาตอย่างเป็นทางการโดยปรับพื้นที่แสดงผลงานบนพื้นที่ 4 ชั้น รวมกว่า 20,000 ตารางเมตร และสถาปนิกชาวอิตาลี นายกาเอ โอเลนตี ได้รับเลือกเพื่อรับผิดชอบการตกแต่งภายใน ซึ่งรวมถึงการจัดสรรพื้นที่แสดงผลงาน การตกแต่ง และเฟอร์นิเจอร์ เพื่อใช้ในพิพิธภัณฑ์ และได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ปีค.ศ. 1986 โดยประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง พร้อมกับภาพเขียนกว่า 2,000 ชิ้น รูปปั้นและประติมากรรมกว่า 600 ชิ้น
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ออร์แซเป็นศิลปะฝรั่งเศสที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1915 ที่รวมทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม เฟอร์นิเจอร์ และภาพถ่าย แต่ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคืองานชิ้นเอกจากลัทธิประทับใจและลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งได้แก่งานของโกลด มอแน, เอดัวร์ มาแน, แอดการ์ เดอกา, ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์, ปอล เซซาน, ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา, ปอล โกแก็ง และฟินเซนต์ ฟัน โคค เป็นต้น
พิพิธภัณฑ์ดอร์เซย์
Aion Online
เอ็นซีซอฟต์
NCsoft เป็นบริษัทพัฒนาเกมคอมพิวเตอร์ของประเทศเกาหลีใต้ เป็นผู้ผลิตและเผยแพร่เกมแนว MMORPG ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายเช่น ลินเนจ, กิลวอร์ส และ Aion
NCsoft ก่อตั้งเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2540 โดยคุณ T.J. Kim ขั้นต้นเป็นธุรกิจ พัฒนาซอฟต์แวร์ และเป็นบริษัทที่พัฒนาโปรแกรมประมวลผลคำ ในภาษาเกาหลีชื่อ "Hangul" ซึ่งผลิตภัณฑ์ตัวแรกคือ NC HTML Editor ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2541 NCsoft ได้เปิดบริการเกมแรกของบริษัท ลินเนจ เป็นเกมแนว MMORPG เกมแรกของเกาหลีที่มีผู้เล่นเล่นพร้อมกันมากกว่า 100,000 คนในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 ด้วยความสำเร็จนี้ทำให้บริษัทสามารถขยายตัวไปยัง ไต้หวัน จีน ญี่ปุ่น ยุโรปและ สหรัฐอเมริกา
NCTrue.
ในประเทศไทย NCsoft ร่วมทุนกับ ทรู คอร์ปอเรชั่น จัดตั้ง NCTrue ซึ่งเซ็นสัญญาร่วมกันเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และเปิดให้บริการ ลินเนจ II เป็นเกมแรก
กิลวอร์ส (วิดีโอเกม)
นีล มันโรว์ โรเจอร์
นีล มันโรว์ โรเจอร์ หรือ บันนี โรเจอร์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2445 และเสียชีวิตเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2540 ที่กรุงลอนดอน เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าชั้นสูง วีรบุรุษสงคราม และ บุคคลสำรวย
นีล มันโรว์ โรเจอร์ เกิดมาเป็นบุตรของชาวสก็อตแลนชื่อ "เซอ อเล็กซานเดรีย โรเจอร์" ( Sir Alexander Roger ) และ เฮเลน สตูวาร์ต คลาร์ก ( Helen Stuart Clark) เขาศึกษาประวัติศาสตร์หนึ่งปีที่ Balliol College ของ Oxford แล้วไปศึกษาต่อด้านการวาดภาพที่ The Ruskin
ในปี พ.ศ. 2480 โรเจอร์ได้ก่อตั้งร้านตัดเสื้อผ้า Neil Roger ที่ถนน Great Newport กรุงลอนดอน
เขาทำงานรับใช้ในประเทสอิตาลี่ และ แอฟฟริกาเหนือใน กองพันปืนยาว สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้กลายเป็นที่รู้จักในนามของผู้กล้าหาญในสนามรบ เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับ ตอบสนองต่อคำสั่งของนายสิบในขณะที่ต่อสู้กับทหารเยอรมันว่า “ให้กรำหน่ำดินปืนเมื่อมีความสงสัยแคลงใจให้”
หลังจากสงครามสงบ เขาถูกชวนให้ไปดูแลออกแบบเสื้อผ้าให้กับห้างร้าน Fortnum &amp; Mason เขาได้ลงทุนในร้าน House of Amies และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ Debenhams ร้านเสื้อผ้าสัญชาติอังกฤษในปี พ.ศ. 2516
ตลอดช่วงชีวิตของเขา โรเจอร์เป็นที่รู้จักในเรื่องการจัดงานปาร์ตี้อย่างฟุ่มเฟือย อลังการณ์ งานอีเว้นท์เหล่านี้ส่วนใหญ่จะอยู่ภายใต้ ธีมของ เพชร ควอร์ตส์สีม่วง และ ลูกไฟ เพื่อเป็นการเฉลิงฉลองวันเกิดครบรอบ 50, 60 และ 70 ปี
ฮาร์ดี อมีส
เซอร์ เอ็ดวิน ฮาร์ดี อมีส (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2546) นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในนามของนักออกแบบและตัดชุดให้สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2
ฮาร์ดี อมีส เกิดที่กรุงลอนดอน เป็นบุตรชายของข้าราชการและพนักงานขายของในบริษัทที่ตัดเสื้อผ้าให้กับขุนนางและเชื้อพระวงศ์ อมิสได้เข้ารับการศึษาที่โรงเรียนเบรนท์วูด เมืองเอสเสค (Brentwood School, Essex) แล้วจบในปี พ.ศ. 2470
คุณครู.
ถึงแม้ว่าพ่อของเขาต้องการให้เขาต่อการศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคมบริด แต่ฮาร์ดีได้เข้าฝึกเป็นคุณครูสอนภาษาอังกฤษที่ Antibes แทน แล้วก็ออกเดินทางท่องเที่ยวยุโรป ระหว่างนั้นเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ฝรั่งเศส 3 ปี แล้วไปต่อที่เบนดอร์ฟ (Bendorf) และเยอรมันเพื่อเรียนภาษา
ลาแชส.
ตอนที่กลับจากอังกฤษในปี พ.ศ. 2472 เขาก็เข้าฝึกงานกับ W &amp; T Avery Ltd. ในเมืองเบอร์มิงแฮม (Birmingham) ตอนที่อายุ 25 ปี ในปี พ.ศ. 2476 เขาก็กลายเป็นผู้จัดการดีไซน์ให้กับลาแชส (Lachasse)
เพราะความสามารถในการใช้ภาษาอย่างดีของอมีส เขาจึงถูกเรียกเข้าไปรับใช้องค์กรพิเศษของอังกฤษ (Special Operations Executive) ในช่วงของสงครามโลกครั้งที่สอง ในระหว่างนั้นอมีสก็ค้นพบว่าผู้บังคับบัญชา พันตรีนายพลโคลิน กับบินส์ (Major General Colin Gubbins) ไม่ได้ยอมรับช่างตัดเสื้อผ้าที่เข้ามาทำงานในกรมทหาร แต่ผู้ฝึกของอมีสได้กล่าวไว้ว่า
ตามที่ประกาศไว้ที่เบลเยียม (Belgium) อมีสได้นำชื่อของเครื่องประดับแฟชั่นมาใช้เป็นรหัสเรียกชื่อ ระหว่างที่บริหารจัดการสายลับฆาตกรรมและโหดเหี้ยมอยู่ในสนามรบ อมีสได้ขึ้นมาับตำแหน่งถึงร้อยโทพันเอก แต่ก็ทำให้ผู้บังคับบัญชาอาวุโสไม่พอใจขึ้นเนื่องจากเขาไปจัดกองถ่ายภาพให้โวค (vogue) เบลเยี่ยม ในวันดีเดย์ พ.ศ. 2487 แล้วในปี พ.ศ. 2489 อมีสได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น Named Officier de l'Ordre de la Couronne หรือ order of the crown ใน ตำแหน่งนายทหารของเบลเยียม
บริษัท ฮาร์ดี อมิส จำกัด.
ตลอดช่วงเวลาของสงคราม อมิสได้ออกแบบเสื้อผ้าให้กับคณะกรรมการการแลกเปลี่ยนของอังกฤษ (Bristish Board of Trade) ภายใต้นโยบายประโยชน์การใช้สอยของรัฐบาลโดยทำตามหนังสือมาตรฐานการปันส่วนของรัฐบาล แและเนื่องด้วยลาแชสสที่ปิดไปในช่วงเริ่มต้นของสงคราม อมีสก็เริ่มดีไซน์เสื้อผ้าพร้อมใส่ให้กับ Worth แทน
ในปี พ.ศ. 2489 Amies ได้ก่อตั้งธุรกิจห้างออกแบบเสื้อผ้าชื่อ Hardy Amies Ltd, หลังจากที่ซื้อซากบ้านจากระเบิดที่ №14 Savile Row ถึงแม้ว่า Saville Row จะเป็นที่อยู่ของช่างตัดเสื้อผ้าตามสั่งของอังกฤษ แบรด์ Hardy Amies ก็กลายเป็นที่รู้จักในความคลาสสิกสวยงามของเสื้อผ้าสั่งตัดสำหรับทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แล้วอมีสก็ได้เป็นรองประธานสมาคมนักออกแบบเสื้อผ้าลอนดอนระหว่างปี พ.ศ. 2497 - พ.ศ. 2499 และเป็นประธานระหว่างปี พ.ศ. 2499 - พ.ศ. 2500
อมีสประสบความสำเร็จในด้านธุรกิจด้วยการทำกำไรจากค้าและเพิ่มคุณค่าให้กับงานดีไซน์ของเขาโดยที่ไม่ได้หวังผลประโยชน์จากการค้าขายที่มากเกินไป อมีสเป็นหนึ่งในดีไซเนอร์ชาวยุโรปที่ก้าวเข้าไปเสี่ยงทำธุรกิจในตลาดเสื้อผ้าพร้อมใส่ร่วมกับ Hepwoths ในปี พ.ศ. 2502 เพื่อดีไซน์ในแผนกของเสื้อผ้าผู้ชาย ในปี พ.ศ. 2504 อมีสได้สร้างประวัติศาสตร์แฟชั่นด้วยการจัดงานแสดงเดินแบบเสื้อผ้าของผู้ชายเป็นครั้งแรกที่โรงแรม Ritz กรุงลอนดอน ชื่อของ Hardy Amies ยังถูกจดลิขสิทธิ์แล้วใช้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก โดยเฉพาะที่ญี่ปุ่น
นอกจากนี้ อมีสยังได้รับผิดชอบออกแบบเสื้อผ้าให้กับแนวองค์กรและออฟฟิส ที่พัฒนามาจากการออกแบบเสื้อผ้าลักษณะพิเศษสำหรับทีมฟุตบอลบอลโลกอังกฤษปี 1966, ทีมนักกีฬาโอลิมปิกของอังกฤษในปี 1972 ชมรมเรือมหาวิทยาลัยออกฟอร์ด และ เครื่องแบบตลาดหุ้นลอนดอน นอกจากนี้ อมีสก็ได้ออกแบบเครื่องแต่งกายคอสตูมให้ภาพยนตร์ รวมทั้งเรื่อง 2001: A Space Odyssey
ในเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2516 อมีสขายกิจการเสื้อผ้าของเขาให้กับ Debenhams ผู้ซึ้งจดทะเบียนเข้ากับ Hepworths ที่ก่อตั้งเครือ Hard อมีสซื้อธุรกิจกลับมาในปี พ.ศ. 2524 ต่อมา ในเดือนพฤษภาคมปี พ.ศ. 2544 ก็ขายธุรกิจของเขาอีกครั้งให้กับบริษัทกลุ่มแบรนด์หรูหรา แล้วเกษียณตอนปลายปี หลังจากที่ Jasques Azagury นักออกแบบสัญชาติโมรอคเคียน ขึ้นมาดูแลห้องเสื้อแทน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 หลังจากที่ล้มละลายแบรดน์ Hardy Amies ได้รับเงินลงทุนจาก Fung Capital บริษัทธุรกิจส่วนตัวของ นาย Victor และ William Fung ผู้จัดการบริษัทในกลุ่ม Li &amp; Fung
นักออกแบบเสื้อผ้าสำหรับสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2.
อมีสเป็นที่รู้จักจากสังคมอังกฤษว่าทำงานให้กับสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 โดยที่เริ่มทำงานร่วมกันในปี พ.ศ. 2493 เมื่ออมีสได้ทำเครื่องแบบให้แก่คณะเดินทางไปแคนาดาของเจ้าหญิงอลิซเบธ ถึงแม้ว่าธุรกิจของห้องเสื้อ Hardy Amies จะไม่ค่อยประสบความสำเร็จทางด้านการเงินมากนัก แต่ก็มีหนังสือทางราชสำนักส่งมาเชิญให้ไปเป็นช่างตัดเสื้อในวังใน พ.ศ. 2498 อย่างเป็นทางการ ผลงานขึ้นชื่ออย่างหนึ่งของเขาได้แก่ชุดเสื้อคลุมยาวที่เขาออกแบบในปี พ.ศ. 2530 ให้สมเด็จพระราชีนีนาถอลิซาเบธที่ 2 ใส่ถ่ายรูปครองราชย์ครบรอบ 25 ปี โดยเขาได้กล่าวไว้ว่า “เป็นอมตะอยู่ด้วยกระป๋องบิสกิตพันกระป๋อง” เขาถูกแต่งตั้งในปี พ.ศ. 2532 และได้ทำงานในวังจนถึงปี พ.ศ. 2533 แล้วออกจากวังเพื่อให้โอกาสดีไซเนอร์รุ่นใหม่ได้เข้ามาทำงานให้แก่สมเด็จพระราชินีนาถ
อมีสถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกรักร่วมเพศ แต่เมื่อชราขึ้นอมีสก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เวลาพูดถึงการทำงานตัดชุดให้แก่สมเด็จพระราชินีนาถ คู่อริของเขา SirNorman Hartnell กล่าวเอาไว้ว่า
อมีสและคู่ขาของเขา Ken Fleetwood (ผู้ที่เคยเป็นผู้อำนวยการด้านดีไซน์ของบริษัท Hardy Amies Ltd.) อยู่ด้วยกัน 43 ปี จนกระทั่ง Fleetwood ถึงแก่ความตายในปี พ.ศ. 2539 ส่วนอมีสนั้นเสียชีวิตที่บ้านในปี พ.ศ. 2546 ตอนอายุ 93 ปี
เอบีซีของแฟชั่นผู้ชาย.
เมื่อเขาได้เขียนบทความประจำให้แกนิตยสาร Esquire เกี่ยวกับแฟชั่นเสื้อผ้าผู้ชายมาพักหนึ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2507 อมีสก็ตีความหนังสือเรื่อง ABC of Men’s Fashion โดยที่อมีสเน้นลักษณะชุดของผู้ชาย โดยการบัญญัติลักษณะของเครื่องแต่งกายทุกชิ้นตั้งแต่ถุงเท้ายันเสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อนโดยมีใจความว่า
ปลาไซเชเดลิกา
ปลาไซเชเดลิกา  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Histiophryne psychedelica" (/ฮิส-ทิ-โอฟ-ไรน์-ไซ-เช-เด-ลิ-กา/) อยู่ในวงศ์ปลากบ (Antennariidae)
มีลักษณะทั่วไป คือ มีลายรอบตัวเหมือนม้าลายสีน้ำตาลไหม้ และสีลูกพีช ซึ่งพาดยาวจากดวงตาสีน้ำเงินไปปลายหาง มีขนาดประมาณกำปั้น ร่างกายปกคลุมด้วยผิวหนังย่น ๆ เป็นวุ้นหนา ๆ เพื่อป้องกันอันตรายจากปะการังที่แหลมคม มีใบหน้าแบนและดวงตามองตรงหน้าได้ อีกทั้งยังมีปากที่อ้าได้กว้าง ที่มีครีบทั้ง 2 ข้างของลำตัว ที่ใช้คืบคลานไปกับพื้นทะเล หรือกระแทกหรือกระเด้งเหมือนลูกบอลไปกับพื้นทะเล จะกางครีบออกแล้วพ่นน้ำออกจากเหงือก เพื่อส่งตัวเองให้พุ่งไปข้างหน้า ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่แปลกประหลาด
พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังบริเวณเกาะอัมบนของอินโดนีเซีย จัดเป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งมีการค้นพบและถูกตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 2009 ถูกจำแนกชนิดออกจากปลาชนิดอื่นในสกุล "Histiophryne" ด้วยความแตกต่างทางดีเอ็นเอ
[[หมวดหมู่:วงศ์ปลากบ]]
ดอกบัวหลายเหล่า
Cathedral diagram
mg อาจหมายถึง
แมรี่ คูรี่
สแคนเดียม
Zr
วงศ์ปลากะพงขาว
วงศ์ปลากะพงขาว  วงศ์ปลาวงศ์หนึ่ง เป็นปลากินเนื้อในอันดับ Perciformes พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล พบกระจายในภูมิภาคเขตร้อนตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงทวีปเอเชีย ทั้งในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Latidae (/เลท-ที-เด-อา/)
มีทั้งหมด 11 ชนิด ใน 3 สกุล ได้แก่
มีลักษณะร่วม คือ ปากยาวสามารถยืดหดได้ จะงอยปากค่อนข้างยาวและแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ มุมปากอยู่เลยไปทางหลังนัยน์ตา ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกแข็งและคม คอดหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เกล็ดใหญ่มีลักษณะสากมือ ปลาชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ คือ ปลากะพงแม่น้ำไนล์ ("Lates niloticus") ที่พบในแม่น้ำและทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในทวีปแอฟริกา
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก โดยใช้บริโภคเป็นอาหารมาช้านาน เช่น ปลากะพงขาว ("L. calcarifer") เป็นต้น
ซึ่งในบางข้อมูล ได้จัดให้วงศ์นี้เป็นวงศ์ย่อยของ วงศ์ Centropomidae โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Latinae
ซานตานา
ธาตุออสเมียม
สถานีโทรทัศน์เคเบิล
คลื่นความถี่วิทยุ
TB, Tb อาจหมายถึง
ER, Er อาจหมายถึง
TM อาจหมายถึง
Yb
มิราจ 2000
FM, Fm, fm อาจหมายถึง
MD, Md หรือ md อาจหมายถึง
อุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย
Mt อาจหมายถึง
Rg
Uub
Uut
Uuq
Uup
Uuo
พระเทวทัต
พระเทวทัต  เป็นพระภิกษุในสมัยพระโคตมพุทธเจ้าดำรงพระชนม์ชีพ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสุปปพุทธะผู้ครองกรุงเทวทหะแห่งแคว้นโกลิยะ จึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระพุทธองค์ พระเทวทัตเป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่องราวในคัมภีร์พระพุทธศาสนา ว่าเป็นผู้ที่มีความร้ายกาจ หยิ่งยโส และเห็นแก่ตัว กระทำแต่เรื่องไม่สมควรต่อพระพุทธเจ้าเป็นอันมากมาย ตลอดเวลาแห่งการบำเพ็ญพรตในพุทธวิสัยตั้งแต่ครั้งพระพุทธโคดมยังเป็นพระโพธิสัตว์ ตลอดถึงในปัจจุบันชาติ พระเทวทัตก็ยังคงประพฤติผิดถึงกับกระทำอนันตริยกรรมคือลอบปลงพระชนม์พระพุทธเจ้าและทำสังฆเภท
ในคัมภีร์พระพุทธศาสนาระบุว่า เดิมนั้นท่านออกบวชด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่ทว่าในที่สุดพระเทวทัตได้สำนึกผิดเมื่อช้าไป ได้ถูกธรณีสูบลงสู่อเวจีมหานรกหน้าวัดเชตวันมหาวิหาร แต่ด้วยการกระทำที่เคยบำเพ็ญบุญบารมีมาแล้วในอดีตมากนับประมาณ และประกอบกับการเห็นถูกต้องตรงสัมมาทิฏฐิเมื่อก่อนสิ้นใจกลับสำนึกผิดมอบถวายกระดูกคางด้วยเป็นพระพุทธบูชาแม้ในขณะวินาทีสุดท้ายในขณะที่ถูกแผ่นดินสูบ ทำให้พระพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ด้วยเหตุนั้น ว่าเมื่อพระเทวทัตสิ้นกรรมจากอเวจีมหานรก จะได้ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า
พระเทวทัตในสมัยพุทธกาล.
พระเทวทัต เป็นพระโอรสของพระเจ้าสุปปพุทธะผู้ครองกรุงเทวทหะแห่งแคว้นโกลิยะ กับพระนางอมิตา โดยพระโกลิยราชวงศ์ของพระเทวทัต เป็นพระประยูรญาติใกล้ชิดกับราชวงศ์ศากยะแห่งกรุงกบิลพัสดุ์มาแต่เดิม พระเทวทัตจึงมีศักดิ์เป็นพระญาติวงศ์กับพระพุทธเจ้า โดยพระเทวทัตนั้นมีอายุไล่เลี่ยกับพระพุทธองค์
พระเทวทัตออกบวชพร้อมกับพระราชาและเจ้าชายแห่งศากยวงศ์รวม 6 พระองค์คือ พระเจ้าภัททิยะ พระเจ้ากรุงกบิลพัสดุ์, เจ้าชายอนุรุทธะ, เจ้าชายอานันทะ, เจ้าชายภัคคุ, เจ้าชายกิมพิละ และเจ้าชายเทวทัตแห่งโกลิยะวงศ์ และนายอุบาลี ช่างภูษามาลา อีกท่าน รวมเป็น 7 คน ณ อนุปิยอัมพวันแห่งมัลลกษัตริย์ โดยพระพุทธองค์ทรงอุปสมบทให้ด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา ซึ่งหลังจากบวชได้ไม่นาน เจ้าชายทั้งหมดและนายอุบาลีภูษามาลาก็ได้บรรลุธรรมทั้งโสดาบัน และพระอรหันต์ ยังคงเว้นแต่พระเทวทัตเท่านั้นที่ได้เพียงโลกิยสมาบัติ
เรื่องราวของพระเทวทัตหลังจากบวชปรากฏว่า พระเทวทัตได้ละความเพียรในการบำเพ็ญสมณธรรมอันสมควร เพราะว่าหลังจากได้ฤทธิ์ (จากโลกิยฌาน)แล้ว พระเทวทัตได้ประพฤติร้ายกาจ ด้วยการแสดงฤทธิ์แปลงกายพร้อมทั้งเหาะไปในอากาศให้เจ้าชายอชาตศัตรูเห็น เพื่อให้ยินยอมเป็นศิษย์บำรุงอุปัฏฐากตน และด้วยการยุยงว่าร้ายของพระเทวทัตนั้นเอง จึงเป็นสาเหตุให้เจ้าชายอชาตศัตรูปลงพระชนม์พระเจ้าพิมพิสารผู้เป็นพระราชบิดา เพื่อขึ้นครองราชสมบัติของแคว้นมคธ
นอกจากการยุยงส่งเสริมแบบผิด ๆ แก่พระเจ้าอชาตศัตรูจนกระทำปิตุฆาต พระเทวทัตยังได้พยายามลอบปลงพระชนม์พระพุทธเจ้าอีกหลายครั้ง เช่น ปล่อยช้างตกมันเข้าทำร้ายพระพุทธองค์, จ้างนายธนู 10 ผลัด ไปลอบยิงพระพุทธองค์ แต่ทุกครั้งไม่สามารถทำอะไรพระพุทธเจ้าได้ และกลับเป็นว่าผู้ที่ส่งไปทำร้ายเกิดศรัทธาและเคารพในพระพุทธเจ้าจนหมดสิ้น ทำให้พระเทวทัตลงมือพยายามลอบปลงพระชนม์เองโดยการกลิ้งหินให้ตกจากหน้าผาเขาคิชฌกูฏใส่พระพุทธเจ้า แต่หินกลับกระเด็นไปไกลจากพระพุทธเจ้าอย่างน่าอัศจรรย์ แต่ถึงกระนั้นสะเก็ดหินก็ทำให้พระพุทธเจ้าทรงห้อพระโลหิตที่ข้อพระบาท
ที่ยิ่งกว่านั้นก็คือ พระเทวทัตยังคงเห็นผิดเป็นชอบ อยากจะเป็นพระศาสดาแทนพระพุทธเจ้าเสียเอง ทูลขอการปกครองสงฆ์ พระเทวทัตกระทำวิปริตมุ่งให้พระพุทธเจ้าปลดวางภาระทั่วสังฆมณฑลแล้วยกตนเป็นองค์ศาสดาแทนที่ ซึ่งเป็นเรื่องร้ายแรงเกินกว่าจะเป็นไปได้ พระเทวทัตสำคัญผิดอ้างการบำเพ็ญตบะที่เคร่งครัดอย่างยิ่งยวดเพื่อแบ่งแยกคณะสงฆ์ เช่น เสนอข้อบัญญัติทางธรรมวินัยที่ไม่เป็นไปโดยสมัครใจ ขอการกำหนดเป็นเด็ดขาด ด้วยเรื่องอาหาร การอยู่ป่า การรับนิมนต์ และการใช้ผ้า แก่พระพุทธเจ้าเพื่อทรงบัญญัติ เมื่อผู้คนทราบความตั้งใจอันไม่เอื้อเฟื้อซึ่งเป็นสำคัญผิดเช่นนั้น พระเจ้าอชาตศัตรูจึงออกห่าง ไม่รับอุปถัมภ์บำรุง พระเทวทัตโดนดูหมิ่นจากชาวบ้านและพระสงฆ์แล้ว ในภายหลังจึงได้เกิดสำนึกผิด และขณะเดินทางไปเพื่อขอขมาต่อพระพุทธเจ้า แต่กระนั้นก็ทำไม่ได้ เพราะว่าด้วยการกระทำที่ร้ายเลวรุนแรงสาหัสมากมาตลอดนั้น จึงทำให้พระเทวทัตต้องถูกธรณีสูบ ลงสู่อเวจีมหานรก ณ ริมสระโบกขรณีหน้าวัดเชตวันมหาวิหาร
ตามความในคัมภีร์อรรถกถาได้ขยายความพระไตรปิฎกและเรื่องราวพระเทวทัตถูกธรณีสูบนี้ก็ปรากฏอยู่ในอรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ยมกวรรคที่ 1 เรื่องพระเทวทัต โดยกล่าวเรื่องราวตอนพระเทวทัตถูกธรณีสูบไว้ว่า
สาเหตุที่พระเทวทัตอาฆาตพระพุทธเจ้า.
พระพุทธเจ้าได้ตรัสแสดงเรื่องราวที่พระเทวทัตเริ่มต้นจองเวรกับพระพุทธเจ้าไว้ใน เสรีววาณิชชาดก ซึ่งปรากฏเนื้อหาโดยละเอียดในคัมภีร์อรรถกถา สรุปความโดยย่อดังนี้
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พระเทวทัตจึงได้กำเนิดคอยตามติดเพื่อจองเวรชิงชังกับพระพุทธเจ้าสมณโคดมมาตลอดจนแม้กระทั่งชาติท้ายที่สุดและชาติปัจจุบัน พระเทวทัตก็เกิดเป็นชูชกและเกิดเป็นเจ้าชายเทวทัตเป็นลำดับมา จนถึงการกระทำร้ายเลวในปัจจุบันที่กระทำต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก่อนที่จะก่ออนันตริยกรรมกระทำรุนแรงที่สุดแล้วกลับสำนึกได้ในภายหลัง
สาเหตุที่พระเทวทัตฝักใฝ่ในการกระทำชั่ว.
สาเหตุที่พระเทวทัตฝักใฝ่ในการกระทำชั่วนั้น พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า จิตของพระเทวทัตได้ถูกครอบงำย่ำยีด้วยอสัทธรรม (ธรรมฝ่ายชั่ว) 8 ประการ คือ 1.ลาภ 2.เสื่อมลาภ 3.ยศ 4.เสื่อมยศ 5.สักการะ 6.เสื่อมสักการะ 7.ความปรารถนาอันต่ำทราม 8.ความเป็นมิตรชั่ว (แต่มีเพียง 3 อย่างที่ถูกครอบงำด้วยอสัทธรรมคือ 1.ความปรารถนาอันต่ำทราม 2.ความเป็นมิตรชั่ว 3.พอบรรลุคุณวิเศษก็หยุดอยู่เพียงแค่นั้น ทำให้พระเทวทัตต้องไปเกิดในอบายชั่วกัปหรือตกนรกชั่วกัป ไม่มีใครช่วยได้เลยแม้แต่พระพุทธเจ้า) หลังจากนั้นพระพุทธเจ้าก็ได้สอนให้เหล่าภิกษุผู้ที่ถูกครอบงำย่ำยีด้วยอสัทธรรมให้เป็นฝ่ายครอบงำย่ำยีอสัทธรรมเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างของเทวทัต
สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต.
สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า พระเทวทัตจะทำชั่วต่อพระพุทธเจ้าและพระศาสนานั้นได้มีการกล่าวไว้ในมิลินทปัญหา ว่าเมื่อครั้งหนึ่ง พระเจ้ามิลินท์ทรงได้สนทนาธรรมกับพระนาคเสนเถระ พระเจ้ามิลินท์ได้ทรงปุจฉาว่า การที่พระพุทธเจ้าได้ประทานการบวชเป็นภิกษุแก่พระเทวทัตนั้น พระพุทธองค์ทรงรู้หรือไม่ว่าถ้าพระเทวทัตบวชเข้ามาแล้วจะสร้างบาปกรรมอันใหญ่หลวงแก่พระศาสนาและพระพุทธองค์คือ ทำร้ายพระพุทธเจ้าและทำสังฆเภทคือให้สงฆ์แตกกัน พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า ทรงรู้ หลังจากนั้นพระเจ้ามิลินท์ทรงได้ปุจฉาอีกว่า เมื่อพระพุทธองค์ทรงรู้แล้ว ทำไมยังทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตอีก พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า เหตุที่พระพุทธองค์ทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตนั้น เพราะทรงเล็งเห็นว่า ถ้าพระเทวทัตครองเรือนเป็นคฤหัสถ์ก็จะก่อกรรมทำชั่วอย่างไม่จบสิ้น เมื่อตายไปก็จะไปบังเกิดในอบายภูมิเสวยทุกขเวทนาเป็นเวลาหลายกัปอย่างไม่จบสิ้น แต่ถ้าพระเทวทัตได้บรรพชาในพระพุทธศาสนาแล้วก็จักมีอันสิ้นสุดได้ เมื่อบรรพชาแล้ว ก็จักทำกรรมชั่วเพียงให้ตกนรกอยู่แค่ 1 กัปเท่านั้น ทรงเห็นอย่างนี้ จึงได้โปรดให้พระเทวทัตบรรพชาด้วยอำนาจพระมหากรุณาของพระพุทธองค์
สถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบในปัจจุบัน.
ตามคัมภีร์อรรถกถากล่าวว่า สถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบอยู่ริมสระน้ำหน้าวัดเชตวันมหาวิหาร ในปัจจุบันบริเวณหน้าวัดเชตวันยังคงมีพื้นที่ว่างแปลงหนึ่งอยู่กลางนา ไม่มีชาวบ้านคนไหนกล้าไปปรับพื้นที่ทำนา เนื่องจากเล่าสืบต่อกันมาว่าเป็นสถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ
ปัจจุบันผู้นำเที่ยวชมวัดเชตวันมักบอกว่าบริเวณนี้คือจุดที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสระน้ำที่นางจิญจมาณวิกา ถูกธรณีสูบเช่นเดียวกัน
เทวทัต
จูมลา!
มจธ
การบังคับให้ฆ่าตัวตาย
การบังคับให้ฆ่าตัวตาย  เป็นวิธีการลงโทษโดยผู้ถูกลงโทษมีโอกาสเลือกระหว่างการฆ่าตัวตายเอง หรือการตายด้วยวิธีอื่นที่อาจจะได้รับการทรมานมากกว่า, หรือการจำขังสมาชิกในครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือการเผชิญหน้าต่อความอัปยศต่าง ๆ
ในสมัยกรีกและโรมันโบราณ.
การบังคับให้ฆ่าตัวตายเป็นวิธีการลงโทษที่ใช้กันบ่อยในสมัยกรีก และโรมันโบราณ การลงโทษด้วยวิธีนี้ถือว่าเป็นการลงโทษที่ให้เกียรติแก่ผู้ถูกลงโทษที่สงวนไว้สำหรับผู้มียศถาบรรดาศักดิ์สูงๆ ผู้มีโทษถึงตายเท่านั้น ผู้มีโทษอาจจะเลือกดื่มยาพิษที่ทำจากเฮ็มล็อก (Conium) หรือล้มลงไปบนดาบของตนเอง ในสมัยโรมันโบราณบางครั้งวิธีการฆ่าตัวตายเช่นที่ว่านี้ก็เป็นผลมาจากเศรษฐกิจ ในสมัยนั้นผู้มีโทษถึงตายจะถูกยึดทรัพย์โดยรัฐบาล ผู้มีโทษก็อาจจะพยายามเลี่ยงการถูกยึดทรัพย์เพื่อให้ทรัพย์สมบัติตกไปเป็นของลูกหลานแทนที่โดยชิงฆ่าตัวตายเสียก่อนที่จะถูกจับ
การบังคับให้ฆ่าตัวตายที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือการการฆ่าตัวตายของนักปรัชญาโสกราตีสผู้ดื่มยาพิษหลังจากการพิจารณาของศาลในข้อหาว่าสร้างความเสื่อมโทรมทางความคิดแก่เยาวชนชาวเอเธนส์ อีกกรณีหนึ่งก็เมื่อเซเนกานักปรัชญาลัทธิสโตอิกฆ่าตัวตายตามคำขอร้องของจักรพรรดิเนโรผู้เป็นลูกศิษย์ผู้ต่อมาก็ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตายเช่นกัน การบังคับให้ฆ่าตัวตายอื่นๆ ก็ได้แก่การตายของบรูตุส, มาร์ค แอนโทนี และจักรพรรดิโอโธ
การบังคับให้ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์จีน เช่นในกรณีที่แม่ทัพหรือผู้นำทางทหารนำความเสียหายมาสู่บ้านเมือง ก็จะได้รับคำสั่งให้ฆ่าตัวตาย นอกจากนั้นก็ยังเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการสังหารอาชญากรสตรีที่ถือว่าเป็นวิธีที่ทารุณน้อยกว่าการตัดหัว
ในอินเดียวัฒนธรรมการสตีหรือการกระโดดเข้ากองไฟเผาตัวตายตามสามี ไม่ถือว่าเป็นยโศโฆษาฆาต (honor killing) หรือการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ แต่เป็นการถูกบังคับตามประเพณีให้ฆ่าตัวตาย แต่การจะกล่าวว่าการกระโดดเข้ากองไฟจะเป็นการกระทำโดยความตั้งใจของผู้กระทำเองหรือถูกบังคับให้ทำก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่อาจจะตกลงกันได้ เช่นในกรณีเมื่อไม่นานมานี้ของรูพ คานวาร์ ที่สงสัยกันว่าเป็นการบังคับให้ทำสตี นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีกรณีอื่นๆ ที่ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานใดใดที่สนับสนุนว่าเป็นการบังคับ
ประเพณีเซ็ปปุกุของญี่ปุ่นก็อยู่ในข่าย “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” หรือประเพณีบูชิโดที่ปฏิบัติโดยซามูไรที่ต้องฆ่าตัวตายเมื่อพบว่าขาดความจงรักภักดี ซึ่งเป็นการกระทำที่ทำให้ไดเมียวหรือโชกุนไม่ต้องเสียเกียรติในการที่จะต้องฆ่าผู้ติดตามด้วยตนเอง ที่ปฏิบัติกันโดยเฉพาะในยุคเอะโดะที่เห็นได้จากตัวอย่างในกรณีของ อาซาโนะ นางาโนริ (Asano Naganori)