pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า เกษตร รถขสมก. สาย 24 26 34 39 59 63 107 129 136 191 503 รถเอกชน สาย 39 104 126 524
สถานีรัชโยธิน
สถานีรัชโยธิน  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร มีกำหนดเปิดให้บริการในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ถนนพหลโยธิน บริเวณเชิงสะพานข้ามแยกรัชโยธิน ใกล้กับโรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออกที่ 2 บริเวณด้านหน้าแมสซารีน พหลโยธิน และทางออกที่ 3 บริเวณด้านหน้าศูนย์บริการอีเกิ้ลสโตร์ รัชโยธิน
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า เกษตร รถขสมก. สาย 24 26 34 39 59 63 107 129 178 185 206 503 543(ท่าน้ำนนท์) รถเอกชน สาย 39 104 126 524
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า ห้าแยกลาดพร้าว รถขสมก. สาย 24 26 34 39 59 63 107 129 178 185 503 543(ท่าน้ำนนท์) รถเอกชน สาย 39 104 126 524
ถนนรัชดาภิเษก รถขสมก. สาย 136 178 179 185 206 รถเอกชน สาย 126
จิริคุ
จิริคุ (地陸) เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน (วันที่สมมุติ) ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
จิริคุ เป็นนินจาชั้นยอดที่เคยได้รับคัดเลือกเป็น 12 นินจาองครักษ์ ทำหน้าที่คุ้มกันไดเมียวแห่งแคว้นฮิโนะคุนิหลักฐานก็คือตราฮิโนะคุนิบนผ้าคาดเอว จิริคุอยู่ที่วัดฮิโนะเทระ ที่แคว้นฮิโนะคุนิที่เล่าขานมาว่าพระพุทธรูปมีพลังพิเศษที่เรียกว่า"พรสวรรค์แห่งเซียน"เป็นพระตำแหน่งสูงสุดที่วัดฮิโนะเทระและมีค่าหัวถึง30ล้านเรียว และในที่สุดก็ถูกพวก"แสงอุษา"นั้นก็คือฮิดันกับคาคุซึปลิดชีวิตลง และนำศพไปขึ้นเงิน จิริคุเป็นเพื่อนกับอาสึม่า"12 นินจาองครักษ์"ด้วยกัน
สถานีเสนานิคม
สถานีเสนานิคม  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร บริเวณด้านหน้ากรมพัฒนาที่ดิน และพิพิธภัณฑ์ดิน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ถนนพหลโยธิน บริเวณด้านหน้ากรมพัฒนาที่ดิน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
อนึ่ง หลังชั่วโมงเร่งด่วนช่วงเช้าและเย็น วันจันทร์-ศุกร์ จะมีรถไฟฟ้าบางขบวน ให้บริการถึงสถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยหลังจากส่งผู้โดยสารที่สถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แล้ว รถไฟฟ้าจะทำการสับรางบริเวณ Pocket Track N13-N14 เพื่อกลับทิศทางของขบวนรถ หลังจากกลับทิศทางขบวนรถแล้ว รถไฟฟ้าขบวนดังกล่าวจะตีรถเปล่า ไม่หยุดรับส่งผู้โดยสาร ตั้งแต่สถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์-สถานีห้าแยกลาดพร้าว และนำขบวนรถเข้าจัดเก็บ ณ ศูนย์ซ่อมบำรุงหมอชิต
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออกที่ 2 บริเวณด้านหน้าโรงพยาบาลเปาโล เกษตร และทางออกที่ 3 บริเวณด้านหน้า สวพ. 91
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า บางบัว รถขสมก. สาย 24 26 34 39 59 63 107 129 178 185 206 503 543(ท่าน้ำนนท์) รถเอกชน สาย 39 104 126 524
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า รัชโยธิน รถขสมก. สาย 24 26 34 39 59 63 107 129 178 185 503 543(ท่าน้ำนนท์) รถเอกชน สาย 39 104 126 524
แมกซิส ซอฟต์แวร์
โคนัน (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)
โคนัน  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของเธอแยกได้เป็นสองคำ คือ โคะ (小) = เล็ก และ นัง (南) = ทิศใต้
โคนัน เป็นคุโนะอิจิเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มแสงอุษา และมักจะเห็นเธออยู่ข้างเพนเป็นประจำ และในอดีตนั้นพวกเธอทั้งสามก็ได้พบกับ สามนินจาแห่งโคโนะฮะ ซึ่งหลังจากพบกัน จิไรยะก็ตัดสินใจที่จะดูแลเด็กๆทั้งสามคน โคนัน ยาฮิโกะ นางาโตะ และรับเธอกับเพื่อนเป็นศิษย์ชั่วคราว เพื่อให้พวกเขาเข้มแข็งพอที่จะดูแลตัวเองได้ พวกเขาอยู่ด้วยกันเป็นเวลาสามปี
จนถึงวันที่จิไรยะมั่นใจว่าเด็กๆเติบโตขึ้นจนดูแลตัวเองได้แล้ว เขาก็จากมา พร้อมกับย้ำให้เด็กๆรู้ว่า พวกเขาได้เติบโตขึ้นแล้ว
และต่อไปในภายหน้าก็ต้องใช้ความสามารถของตัวเองเปลี่ยนแปลงหมู่บ้านและโลกใบนี้ด้วยตัวเองให้ได้ อย่างไรก็ตาม ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอและเพื่อนถูกเข้าใจว่าตายในสงครามไปแล้ว
สำหรับบทบาทในองค์กรแสงอุษา โคนันถือได้ว่าเป็นคนที่มีความสำคัญในฐานะ คู่หูและผู้ช่วยส่วนตัวของหัวหน้า
เธอเป็นคนเดียวที่ได้อยู่ข้างกายเขาตลอดเวลาและไม่เคยเห็นเธอออกไปรับภารกิจข้างนอกเหมือนสมาชิกคนอื่นเลย
รวมทั้ง โคนันเป็นคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เรียกชื่อ เพน ห้วนๆได้ด้วย
โคนันมีความสามารถในการใช้กระดาษและสามารถเปลี่ยนตัวเองเป็นกระดาษ ดูเหมือนจะเป็นความสามารถที่มาจากความชอบส่วนตัวของเธอในการพับกระดาษ (origami)
เมื่อเธอเปลี่ยนตัวเองเป็นกระดาษแล้ว ก็จะสามารถควบคุมได้แบบแยกเป็นเดียว หรือ รวมกระดาษเหล่านั้นเข้าเป็นรูปร่างต่างๆก็ได้
เช่น ผีเสื้อ ดอกไม้ จรวดกระดาษ หรือ อาวุธโจมตี เป็นต้น นอกจากนี้ เธอยังเคยสร้างปีกทั้งสองข้างจากกระดาษด้วย
ซึ่งเมื่อเธอเข้าสู่รูปร่างแบบนี้แล้วก็จะถูกเรียกว่า เทพธิดาผู้ส่งสาร ซึ่งเป็นชื่อที่รู้จักทั่วไปในหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ
เนื่องจากเป็นรูปร่างที่จะปรากฏในฐานะผู้ส่งสารของโคนัน ที่เปรียบเสมือนพระเจ้านั่นเอง อย่างไรก็ตามวิชาของเธอก็มีจุดอ่อนตรงที่
จะถูกน้ำหรือของเหลวไม่ได้ เพราะจะทำให้กระดาษติดกันและสูญเสียความแข็งในการจับยึดตัวเองเข้าด้วยกัน โจมตีธรรมดาจะพอๆกับระเบิดc2-c3ของเดอิดาระ
โหมดเทพธิดาแห่งการส่งสาส์น : เป็นการควบคุมกระดาษจำนวนมากมายรอบตัวของตัวเองมารวมกันที่ด้านหลังของตัวเองจนเกิดเป็นโครงสร้างของปีกกระดาษสีขาว ความยาวประมาณ 2-5m. กว้างราวๆ 90cm. แล้วกระดาษก็เป็นระเบิดรุนแรงออกมาได้
โหมดเทพธิดาแห่งการพิพากษา : เป็นการรวมพลังจักระเกือบทั้งหมดให้ตัว แล้วสร้างกระดาษยันต์ระเบิดขึ้นมาจำนวน300-900ล้านแผ่น กินพื้นที่ประมาณ8-9กิโลเมตร ควบคุมทิศทางเพื่อทำการโจมตี ท่านี้อานุภาพรุนแรงพอๆกับเดอิดาระระเบิดตัวเองตาย หรือคาคุสึใช่ท่าไม้ตาย3ธาตุผสาน
สนธิสัญญาแวร์ซายส์
ประตูลม
เชน วอร์ด (อัลบั้ม)
รายนามผู้บัญชาการกองทัพไทย
โนยูแฮงค์อัพ
รายชื่อธงในประเทศโปรตุเกส
ตารางเบื้องล่างนี้แสดงภาพธงต่างๆ ที่ใช้ในประเทศโปรตุเกส
อัลทิเมทบ็อก
Saimoe
พระยายี่บา
การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 6
การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 5
การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2004
ท่าอากาศยานฮิโรชิมะ
ท่าอากาศยานฮิโรชิมะ  เป็นท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่เมืองมิฮาระ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูโงกุ จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น
สนามบินฮิโระชิมะ
รายนามรองนายกรัฐมนตรีของไทย
เดอะคิงเนเวอร์สไมล์ส
CADไท
ฟีฟ่า คลับ เวิร์ล คัพ
สโมสรโลก
โคปป้าอิตาเลีย
โคปปาอิตาเลีย
ยูฟ่า ซูเปอร์ คัพ
ยูฟ่า คัพวินเนอร์สคัพ
ยูฟ่าคัพ วินเนอร์สคัพ
ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน
ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน เป็นผลงานเขียนของ วินทร์ เลียววาริณ และ ปราบดา หยุ่น ปัจจุบันมีทั้งหมด 7 เล่ม โดยเล่มแรกตีพิมพ์เมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยในตอนแรกความน่าจะเป็นบนเส้นขนานเป็นคอลัมน์ที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร LIPS และต่อมาได้ย้ายมาตีพิมพ์ในนิตยสาร open และ GM จนถึงปัจจุบัน ซึ่งคอลัมน์ดังกล่าวเป็นอีเมลโต้ตอบระหว่าง วินทร์ เลียววาริณ และ ปราบดา หยุ่น ซึ่งบุคคลทั้งสองเป็นนักเขียนที่เคยได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน โดยอีเมลดังกล่าวมักจะเป็นการแสดงความเห็นของทั้งสองคนต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมในช่วงเวลานั้นๆ นอกจากคอลัมน์ดังกล่าวจะตีพิมพ์ในนิตยสารและพิมพ์รวมเล่มแล้ว ยังตีพิมพ์ในเว็บไซต์อีกด้วย ชื่อความน่าจะเป็นบนเส้นขนานนั้น ได้มากจากชื่อผลงานที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนของทั้งสองคนรวมกัน คือ ความน่าจะเป็น ของปราบดา และ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ของวินทร์
แหกกฏโรงเรียนเหล็ก
ส่วย
ส่วย อาจหมายถึง
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกส
ชาวไทยเชื้อสายชวา
ดีเซล
รายพระนามพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
พระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐแห่งราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ตามธรรมเนียม พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตพระองค์แรกคือ สมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินที่ 1 (ซีเนียด แม็คอัลปิน) ผู้ทรงสถาปนารัฐเอกราชขึ้นในปีพ.ศ. 1386 ความแตกต่างระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรของชาวพิคท์เป็นผลผลิตมาจากความเชื่อในสมัยกลางยุคหลัง และความสับสนในความเปลี่ยนแปลงทางการเรียกชื่อ เช่น "Rex Pictorum" (พระมหากษัตริย์แห่งชาวพิคท์) ได้กลายเป็น "ri Alban" (พระมหากษัตริย์แห่งอัลบา) ภายใต้สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2 เมื่อการบันทึกทางประวัติศาสตร์สลับจากภาษาละตินมาเป็นภาษาท้องถิ่นในรอบช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งเมื่อคราวคำว่า อัลบา ในภาษาแกลิคสก็อต ได้มาถึงราชอาณาจักรของชาวพิคท์มากกว่าบริเตนใหญ่ (ความหมายเก่า)
ราชอาณาจักรของชาวพิคท์เพิ่งกลายเป็นถูกเรียกว่า ราชอาณาจักรอัลบาในภาษาแกลิค ที่ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในภาษาสกอตและภาษาอังกฤษว่า "Scotland" (สกอตแลนด์) คำนี้ยังคงอยู่ในภาษาทั้งสองจนกระทั่งทุกวันนี้ ด้วยช่วงยุคหลังคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในที่ช่วงหลังสุด พระมหากษัตริย์สกอตได้ใช้คำว่า "rex Scottorum" หรือ พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต เพื่ออ้างอิงในภาษาละติน พระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต" ได้สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2250 เมื่อราชอาณาจักรสกอตแลนด์ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรอังกฤษกลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่เพียงหนึ่งเดียว ดังนั้นสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์จึงทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรสกอตแลนด์และอังกฤษและทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ถึงแม้ว่าราชอาณาจักรทั้งสองจะมีพระมหากษัตริย์ร่วมกันตั้งแต่ พ.ศ. 2146 (ดูที่การรวมราชบัลลังก์) พระปิตุลาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายที่ทรงได้ประกอบพิธีราชาภิเษกในสกอตแลนด์ที่เมืองสโคนในปี พ.ศ. 2194
ราชวงศ์อัลปิน (พ.ศ. 1388 - พ.ศ. 1577).
รัชกาลของสมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินได้เริ่มต้นขึ้นและเป็นถูกเรียกว่าราชวงศ์อัลปินตามแนวคิดโลกสมัยใหม่ สายพระราชสันตติวงศ์ของสมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินได้ถูกแบ่งออกเป็นสองสาย พระมหามงกุฎจะถูกสลับกันระหว่างสายทั้งสอง การเสด็จสวรรคตของพระมหากษัตริย์ของสายหนึ่งๆมักจะผลุนผลันจากสงครามหรือถูกลอบปลงพระชนม์โดยผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์อัลปิน ในรัชกาลของพระองค์ พระองค์ประสบความสำเร็จในการสู้รบกับฝ่ายต่อต้านและไม่ทรงมีพระราชโอรส แต่ก็ทรงสามารถผ่านราชบัลลังก์ไปยังพระราชโอรสของเจ้าหญิงบีท็อค ผู้เป็นพระราชธิดา ให้ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 ที่ทรงประกาศเริ่มต้นราชวงศ์ดันคีลด์
† สมเด็จพระเจ้าโอเชียดทรงเป็นพระโอรสใน รุน กษัตริย์แห่งสตรัทไคลเดอ แต่พระราชมารดาของพระองค์เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
ราชวงศ์ดันคีลด์ (พ.ศ. 1577 - พ.ศ. 1829).
สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2 ผู้เป็นพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา (พระองค์ยังทรงเป็นรัชทายาทที่สืบสายสัตติวงศ์มาจากสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 ในฐานะที่ทรงเป็นพระอัยกาฝ่ายพระราชบิดาของพระองค์คือ ดันแคนแห่งอโทลล์ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 ราชวงศ์ดันคีลด์มีความสืบเนื่องมาจากราชวงศ์อัลปิน) หลังจากภายในรัชกาลที่ไม่ประสบความสำเร็จ สมเด็จพระเจ้าดันแคนทรงถูกปลงพระชนม์ในสนามรบโดยสมเด็จพระเจ้าแม็คเบ็ธ ผู้ทรงครองราชย์อย่างยาวนานและค่อนข้างประสบความสำเร็จ ในช่วงการต่อสู้ระหว่าง พ.ศ. 1600 และ พ.ศ. 1601 พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 คือ สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ได้กำจัดและปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าแม็คเบ็ธและพระราชโอรสเลี้ยงซึ่งเป็นองค์รัชทายาทของพระเจ้าเม็คเบ็ธคือ สมเด็จพระเจ้าลูลาช และทรงทำการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ ความขัดแย้งของพระราชวงศ์ยังไม่จบสิ้น สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 เสด็จสวรรคตในสมรภูมิ เจ้าชายโดนัลด์ แบน พระอนุชาของพระองค์ได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในฐานะ สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 3 ทรงขับไล่พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ออกไปจากสกอตแลนด์ สงครามกลางเมืองในพระราชวงศ์ได้เกิดขึ้น ด้วยสมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 3 และเจ้าชายเอ็ดมันด์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ถูกต่อต้านโดยพระโอรสชาวอังกฤษของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 นำโดยเจ้าชายดันแคน ซึ่งตั้งตนเป็น สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 2 และต่อมาคือเจ้าชายเอ็ดการ์ ซึ่งตั้งตนเป็น สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ ในที่สุดพระเจ้าเอ็ดการ์ทรงได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ส่งพระปิตุลาและพระเชษฐาไปยังสำนักสงฆ์ หลังจากรัชกาลของสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1 ราชบัลลังก์สกอตแลนด์ได้เปลี่ยนผ่านไปตามกฏของบุตรหัวปี ย้ายจากบิดาถึงโอรสหรือที่เป็นไปไม่ได้จากเชษฐาสู่อนุชา
ราชวงศ์บรูซ (1306–1371).
การอ้างสิทธิเป็นที่ถกเถียง
ราชวงศ์สทิวเวิร์ต (1371–1651).
โรเบิร์ตแห่งสทิวเวิร์ตเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 1 ผ่านทางพระราชธิดาคือเจ้าหญิงมาจอรี ประสูติ ค.ศ. 1316, พระองค์มีพระชนม์มากกว่าสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 2 พระมาตุลาของพระองค์ ดังนั้น, พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว ขณะนั้นมีพระชนม์ 55 พรรษาทำให้ไม่ทรงสามารถทำให้ราชบัลลังก์เข้มแข็งได้ ปัญหาดังกล่าวยังเกิดขึ้นในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 3 พระราชโอรสแห่งพระองค์ ซึ่งครองราชย์ขณะมีพระชนมายุ 53 พรรษาในค.ศ. 1390 และทรงทุกข์ทรมานในวาระสุดท้ายจากพระอาการบาดเจ็บในอุบัติเหตุขณะทรงม้า ทั้ง 2 พระองค์จึงตามด้วยคณะผู้สำเร็จราชการเนื่องมาจากการทรงพระเยาว์ของพระมหากษัตริย์ที่ทรงรับราชสมบัติต่อ ๆ มารวม 5 พระองค์ ดังนั้น สมัยราชวงศ์สทิวเวิร์ตจึงถูกมองว่าเป็นสมัยที่เฉื่อยชา ในระหว่างที่ขุนนางแย่งชิงอำนาจจากพระมหากษัตริย์ตามด้วยช่วงเวลาแห่งการปกครองโดยกษัตริย์ ในระหว่างพระองค์พยายามที่จะแก้ไขปัญหาที่สร้างขึ้นโดยชนกลุ่มน้อยของตัวเองและผลกระทบระยะยาวของการปกครองในรัชกาลก่อน การปกครองสก็อตแลนด์เริ่มยุ่งยากยิ่งขึ้น ในขณะที่ขุนนางมีอำนาจจนเริ่มคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ความพยายามในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ที่จะหยุดยั้งความวุ่นวายในสิ้นสุดลงในการที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3 สวรรคตในสงครามกลาเมืองกับพวกขุนนาง นำโดนพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4 ผู้ปกครองอย่างเข้มงวดและปราบปรามพวกขุนนาง สวรรคตในยุทธการที่ฟลอตเดน พระชายา พระนางมาการ์เร็ต ทิวดอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้สำเร็จราชการแทนพระราชโอรสที่ยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 ผู้ถูกปลดโดยกลุ่มขุนนางที่เคียดแค้น และพระชายาในพระองค์แมรี่แห่งกิส, รับช่วงในการปกครองสก็อตแลนด์โดยสำเร็จราชการแทนพระราชธิดา สมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 เท่านั้น โดยการแบ่งและเอาชนะกลุ่มขุนนาง โดยการแจกจ่ายสินบนฝรั่งเศสด้วยข้างเสรีนิยม ในที่สุดสมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 พบว่าพระนางไม่สามารถปกครองสกอตแลนด์ด้วยต้องเผชิญกับความเหนือชั้นของชนชั้นสูงและความดื้อรั้นของประชากร, ผู้นับถือนิกายคัลแวง และไม่ชื่นชอบนิกายคาทอลิกที่พระนางนับถือ พระนางถูกบังคับให้สละราชสมบัติและลี้ภัยไปอังกฤษ ตลอด 18 ปีทรงถูกคุมขังในที่ต่าง ๆ และถูกประหารชีวิตที่สุด ด้วยการต่อต้านสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังการสละราชสมบัติ พระราชโอรสในพระนางกับ เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ พระอนุวงศ์ในราชวงศ์สทิวเวิร์ต ครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติอังกฤษและไอร์แลนด์ในพระนามสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ในค.ศ. 1603, เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 พระญาติสวรรคต นับแต่นั้น, แม้ว่ามงกุฎทั้ง 2 ของอังกฤษและสก็อตแลนด์จะถือว่าถูกรวมกัน พระราชบัลลังก์ยังมีรากฐานสำคัญอยู่ที่อังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 ทำให้พระองค์ต้องเผชิญหน้ากับสงครามกลางเมือง เป็นเห็นให้เกิดความขัดแย้งยาวนานถึง 8 ปีและจบโดยการสำเร็จโทษพระองค์ จากนั้นรัฐสภาอังกฤษได้กำหนดให้สถาบันกษัตริย์สิ้นสุดลง รัฐสภาสก็อตแลนด์หลังจากใคร่ครวญได้ปฏิเสธความผูกพันกับอังกฤษและประกาศว่า และประกาศสถาปนาพระราชโอรสและรัชทายาทในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เป็นสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ จนกระทั่ง ค.ศ.1651 เมื่อกองทัพของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ผนวกสก็อตแลนด์และขับไล่สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ออกไป
ราชวงศ์สทิวเวิร์ต (ฟื้นฟู) (ค.ศ. 1660-1707).
หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษราชวงศ์สทิวเวิร์ตก็ได้กลับมาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์อีกครั้งหนึ่ง แต่สิทธิของสกอตแลนด์ไม่เป็นที่นับถือเมื่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงยุบรัฐสภาแห่งสกอตแลนด์และแต่งตั้งพระอนุชาเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คขึ้นไปเป็นข้าหลวงแห่งสกอตแลนด์ ต่อมาเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คก็ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1685 แต่ความเป็นโรมันคาทอลิกของพระองค์ไม่เป็นที่ยอมรับกันในอังกฤษและพระองค์ทรงถูกโค่นราชบัลลังก์สามปีต่อมา เมื่อรัฐบาลอังกฤษอัญเชิญพระราชธิดาของพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระสวามีวิลเลิมที่ 3 แห่งออเรนจ์จากเนเธอร์แลนด์มาครองราชย์แทน หลังจากนั้นทั้งสองพระองค์ก็ได้เป็นพระมหากษัตริย์คู่แห่งสกอตแลนด์ในพระนามสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 และสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
เมื่อความพยายามในการแสวงหาอาณานิคมของสกอตแลนด์ภายใต้แผนการแดเรียน (Darien Scheme) ในการโต้ตอบความพยายามของอังกฤษ ประสบความล้มเหลวและทิ้งสกอตแลนด์ให้อยู่ในฐานะล้มละลาย ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์พระราชธิดาองค์ที่สองของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 (เจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ) ขึ้นครองราชย์ สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์มีพระราชโอรสธิดาหลายพระองค์แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่มีพระชนมายุยืนกว่าพระองค์ ถ้าเสด็จสวรรคตผู้ที่ใกล้ราชบัลลังก์ที่สุดก็คือเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระอนุชาต่างพระมารดาผู้เป็นโรมันคาทอลิกผู้ลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศสก็จะได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระองค์ รัฐสภาแห่งอังกฤษจึงหันไปสนับสนุนเจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ทางพระราชธิดาเจ้าหญิงอลิซาเบ็ธ สทิวเวิร์ตให้เป็นรัชทายาท แต่รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์สนับสนุนเจ้าชายเจมส์ และขู่อังกฤษว่าจะเพิกถอนตัวจากสหภาพเพื่อจะได้เลือกประมุขของตนเอง เพื่อที่จะรักษาความเป็นสหภาพอังกฤษก็วางแผนรวมสองอาณาจักรเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการเป็นราชอาณาจักรแห่งเกรตบริเตนโดยมีพระมหากษัตริย์ร่วมกันเพียงองค์เดียว ในที่สุดทั้งสองรัฐสภาก็อนุมัติข้อตกลง (ฝ่ายสกอตแลนด์จำยอมเพราะปัญหาทางเศรษฐกิจจากความพยายามในการแสวงหาอาณานิคมที่ประสบความล้มเหลว) หลังจากนั้นพระมหากษัตริย์ก็เป็นพระมหากษัตริย์ของสหราชอาณาจักร
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 หลังจากสกอตแลนด์รวมกับอังกฤษเป็นเกรตบริเตน บรรดาศักดิ์ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต" และ "พระมหากษัตรีย์แห่งชาวสกอต" ก็กลายเป็นบรรดาศักที่ไม่ถูกต้อง ฉะนั้นพระมหากษัตริย์ของสกอตแลนด์หลังจากนั้นจึงรวมอยู่ในรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งเกรตบริเตน
สถานีบางบัว
สถานีบางบัว  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ถนนพหลโยธิน บริเวณด้านหน้า มหาวิทยาลัยศรีปทุม และโรงเรียนบางบัว (เพ่งตั้งตรงจิตวิทยาคาร) ใกล้กับแยกบางบัว ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
การตั้งชื่อสถานี.
ในแผนงานแรกสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สถานะก่อนกรมการขนส่งทางราง) ได้กำหนดชื่อสถานีแห่งนี้ว่า สถานีบางบัว เนื่องจากที่ตั้งสถานีตั้งอยู่ในย่านชุมชนบางบัว และใกล้แยกบางบัว ซอยบางบัว (พหลโยธิน 49) โรงเรียนบางบัว (เพ่งตั้งตรงจิตวิทยาคาร) และวัดบางบัว อันเป็นโรงเรียนและวัดเก่าแก่ในพื้นที่ แต่อย่างไรก็ตามในคราวการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2556 การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) ได้ดำเนินการเปลี่ยนชื่อสถานีเป็น สถานีศรีปทุม ตามข้อเสนอจากทางคณะกรรมการมหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ได้มีการยื่นเรื่องร้องขอให้พิจารณาใช้ชื่อสถานีว่า ศรีปทุม แทน บางบัว ด้วยชื่อดังกล่าว เป็นนามพระราชทานโดย สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่พระราชทานนาม ศรีปทุม ให้เป็นชื่อของมหาวิทยาลัยศรีปทุมแทน วิทยาลัยไทยสุริยะ ที่ใช้มาตั้งแต่เดิม โดยมีความหมายว่า "ดอกบัว" เช่นเดียวกับคำว่าบางบัว ภายหลังประชาชนที่อาศัยในย่านดังกล่าวเกิดการคัดค้านการใช้ชื่อสถานีอย่างหนัก จึงได้ส่งเรื่องร้องเรียนไปยัง การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย สำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร รวมถึง กรุงเทพธนาคม และบีทีเอสซี เพื่อให้มีการพิจารณาเปลี่ยนชื่อสถานีกลับเป็น บางบัว ตามเดิม ด้วยเหตุที่ว่า ย่านที่ตั้งสถานีมีชื่อย่านว่าบางบัว ประชาชนรู้จักกันเป็นอย่างดีอยู่แล้ว และการใช้ชื่อ "ศรีปทุม" อาจเป็นการโฆษณา หรือการประชาสัมพันธ์ให้กับมหาวิทยาลัยศรีปทุม ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชน หาใช่มหาวิทยาลัยรัฐบาลเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ถูกนำไปใช้เป็นชื่อสถานี รวมถึงอาจเข้าข่ายความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงสถานที่ด้วยเหตุผลเดียวกับที่ รฟม. เปลี่ยนชื่อสถานีหอวัง เป็นสถานีห้าแยกลาดพร้าว ด้วยเช่นกัน
ภายหลังจากที่ได้รับการร้องเรียน รฟม. ได้ออกแถลงการณ์ว่าสาเหตุที่ รฟม. ตัดสินใจใช้ชื่อว่า "ศรีปทุม" เนื่องมาจากเป็นนามพระราชทาน ย่อมมีศักดิ์สูงกว่าชื่อย่านที่ประชาชนรู้จักกันโดยทั่วไป และความหมายคือ "ดอกบัว" ย่อมมีความหมายที่พ้องต้องกันกับย่านบางบัวอยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ตาม รฟม. ยินดีรับข้อร้องเรียนไปพิจารณาเพื่อกำหนดเป็นชื่อสถานีจริงก่อนเปิดให้บริการต่อไป ซึ่งภายหลังจากที่ รฟม. ได้โอนโครงการให้กรุงเทพมหานครไปดำเนินการ ประชาชนย่านบางบัวจึงได้ร้องเรียนไปที่กรุงเทพมหานคร และกรุงเทพธนาคมอีกครั้ง ทั้งสองหน่วยงานจึงรับเรื่องพิจารณา และร้องขอให้ รฟม. อย่าเพิ่งดำเนินการติดตั้งป้ายชื่อสถานีจนกว่าจะได้รับการยืนยันจากทาง กทม. และบีทีเอสซีที่เป็นผู้ให้บริการ
ต่อมา กรุงเทพมหานคร ได้ยืนยันใช้ชื่อ "บางบัว" เป็นชื่อสถานีตามแผนงานเดิมของ สนข. เนื่องจากเหตุผลของฝั่งประชาชนฟังขึ้น รวมถึงมีการทำประชาพิจารณ์กับประชาชนในพื้นที่ ซึ่งส่วนใหญ่เห็นควรให้ใช้ชื่อสถานีว่า "บางบัว" กรุงเทพมหานครจึงได้แจ้งยืนยันต่อกรมการขนส่งทางรางว่าได้กำหนดให้สถานีดังกล่าวมีชื่อสถานีอย่างเป็นทางการว่า สถานีบางบัว ในที่สุด
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (Side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้าง 22.15 เมตร (ระยะรวมหลังคา 27.8 เมตร) ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยใช้กระจกเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยศรีปทุม และทางออก 3 บริเวณหน้าโรงเรียนบางบัว
อนึ่ง ทางเดินยกระดับช่วงแยกซอยพหลโยธิน 49/1 ลดระดับความสูงจากระดับปกติลงมาประมาณ 3 เมตรเนื่องจากกรุงเทพมหานครมีโครงการจะสร้างสะพานรถข้ามแยกดังกล่าวในอนาคต
สถานีกรมทหารราบที่ 11
สถานีกรมทหารราบที่ 11  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ถนนพหลโยธิน บริเวณด้านหน้ากรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้าง 22.15 เมตร (ระยะรวมหลังคา 27.8 เมตร) ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยใช้กระจกเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด โดยสถานีแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานีต้นแบบในการก่อสร้างสถานีต่าง ๆ ของส่วนต่อขยายสายสีเขียว ช่วงหมอชิต–สะพานใหม่–คูคต
ในส่วนของทางวิ่งและชานชาลาฝั่งตะวันออก (ปลายทางสถานีเคหะ) ได้มีการติดตั้งแผงกั้นระดับสายตา เนื่องจากทิวทัศน์ฝั่งนั้นเป็นพื้นที่ของกรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 บริเวณสถานีบริการน้ำมัน ปตท. และทางออก 4 ใกล้ประตูกองการบิน ศูนย์การเคลื่อนย้ายกองทัพบก
สถานีกรมทหารราบที่ 11 สามารถเชื่อมต่อกับรถโดยสารประจำทางได้สะดวก เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับเขตการเดินรถที่ 1 (อู่รถเมล์บางเขน) รถขสมก. สาย 95 107 129 543(ท่าน้ำนนท์) 543 รถเอกชน สาย 126
สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ
สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าและจุดเปลี่ยนเส้นทางในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยายหมอชิต - สะพานใหม่ - คูคต และรถไฟฟ้าสายสีชมพู ช่วงแคราย - มีนบุรี โดยตัวสถานีของรถไฟฟ้าบีทีเอสจะวางขนานกับอุโมงค์ลอดใต้วงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ หรือวงเวียนหลักสี่ ขณะที่สถานีของรถไฟฟ้าสายสีชมพูจะวางขนาบข้างสะพานข้ามแยกหลักสี่ - รามอินทรา ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร นับเป็นสถานีเปลี่ยนสายที่สำคัญในย่านกรุงเทพมหานครตอนเหนือ
สถานีแห่งนี้อยู่ใกล้กับสถานที่สำคัญหลายแห่ง ได้แก่ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และสถานีตำรวจนครบาลบางเขน สถานีของส่วนสายสุขุมวิทเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยเคยเป็นสถานีสุดท้ายของการเปิดให้บริการส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าสายสีเขียวเหนือ ช่วงหมอชิต-คูคต ระยะที่ 3 จำนวน 4 สถานี ขณะที่สถานีของสายสีชมพู ยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างภายใต้ความรับผิดชอบของบริษัท นอร์ทเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด ผู้รับสัมปทานรถไฟฟ้าสายสีชมพู
ตั้งอยู่บริเวณกลางวงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ จุดตัดระหว่างถนนพหลโยธิน ถนนแจ้งวัฒนะ และถนนรามอินทรา ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร โดยสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท จะตั้งตามแนวถนนพหลโยธิน โดยคร่อมอยู่เหนืออุโมงค์ลอดใต้วงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ และสถานีรถไฟฟ้าสายสีชมพู จะขนาบข้างสะพานข้ามวงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ ตามแนวถนนรามอินทรา
ในแผนงานเดิมของสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สถานะก่อนกรมการขนส่งทางราง) สถานีแห่งนี้ในสายสีชมพูใช้ชื่อว่า สถานีวงเวียนหลักสี่ ตามชื่อทางแยก และ สถานีอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ ตามชื่ออนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญอันเป็นสัญลักษณ์ใหญ่ในพื้นที่ตั้ง แต่ในแผนการดำเนินการจริงของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยได้มีการขยับตำแหน่งของทั้งสถานีวัดพระศรีมหาธาตุแห่งนี้ จากตำแหน่งเดิมคือด้านหน้าวัดพระศรีมหาธาตุ และสถานีวงเวียนหลักสี่ของสายสีชมพูที่อยู่ด้านหน้ามหาวิทยาลัยเกริก ให้มาอยู่บริเวณกลางวงเวียนอนุสาวรีย์หลักสี่ และขยับตำแหน่งสถานีวงเวียนหลักสี่ของสายสุขุมวิท ให้ไปอยู่บริเวณด้านหน้าหมู่บ้านราชตฤณมัย เขตบางเขนแทน ทำให้ที่สุดแล้ว สถานีวงเวียนหลักสี่ในสายสีชมพู ใช้ชื่อสุดท้ายว่าสถานีวัดพระศรีมหาธาตุเหมือนกับสายสุขุมวิท ทั้งนี้สถานีวงเวียนหลักสี่ของสายสุขุมวิทในปัจจุบันคือสถานีพหลโยธิน 59
อนึ่ง ในคราวก่อสร้างสถานีแห่งนี้ ได้มี "กลุ่มคนไม่ระบุหน่วยงาน" เข้ามารื้อย้ายอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญออกไปจากพื้นที่ เพื่อเป็นการเตรียมพื้นที่ให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยและกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ดำเนินการเข้าพื้นที่เพื่อก่อสร้างสถานี แต่ผู้ประท้วงมองว่าเป็นการลบสัญลักษณ์ทางการเมือง ทั้งกรุงเทพมหานคร และรฟม. ได้ปฏิเสธว่าไม่ทราบเรื่องการย้ายอนุสาวรีย์ออกไปจากพื้นที่ ภายหลังได้มีการทุบฐานอนุสาวรีย์ทิ้งทั้งหมดและปรับปรุงใหม่เป็นสวนหย่อมเพื่อเพิ่มทัศนียภาพ
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท จะใช้สีเขียวเข้มตกแต่งรั้วและเสาชานชาลา ป้ายทางเข้าและทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีฝั่งพหลโยธินเหนือ สถานีรถไฟฟ้าสายสีชมพู จะใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
เป็นสถานียกระดับ วางคร่อมอยู่เหนือวงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ และสะพานข้ามแยกอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ การก่อสร้างสถานีจึงต้องเว้นพื้นที่ชั้นขายบัตรโดยสารตรงกลางสถานีในลักษณะเดียวกันกับสถานีแยกนนทบุรี 1 ของ รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตามความกว้างของสะพานข้ามแยกโดยรวมพื้นที่ของรางรถไฟฟ้าสายสีชมพูเข้าไปด้วย
พื้นที่ชั้นขายบัตรโดยสารจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน และยังทำหน้าที่เป็นชั้นชานชาลาของรถไฟฟ้าสายสีชมพูซึ่งเป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ตามแนวของถนนรามอินทรา ส่วนชานชาลาของรถไฟฟ้าบีทีเอสจะอยู่ชั้นบนสุดที่ความสูง 17-18 เมตร เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform) ตามแนวถนนพหลโยธิน
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (Sky Walk) ได้แก่
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณด้านหน้าสำนักงานเขตบางเขน และทางออก 4 บริเวณสวนรักษ์ธรรมชาติ
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า สะพานใหม่ รถขสมก. สาย 34 39 114 185 503 520 522 543 รถเอกชน สาย 39 356 รถทอ. มินิบัส สาย 34 39