pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระชนม์ชีพส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถโจวันนาส่งผลกระทบอย่างมากต่อเสถียรภาพทางการเมืองของราชอาณาจักรเนเปิลส์ (การลอบปลงพระชนม์เจ้าชายอันดราส พระสวามีองค์แรกในค.ศ. 1345 การรุกรานของพระเจ้าลอโยชที่ 1 แห่งฮังการี ซึ่งล้างแค้นให้กับการสิ้นพระชนม์ของพระอนุชา และการอภิเษกสมรสอีกสามครั้งต่อมาของพระนาง ได้แก่ ลุยจิ เจ้าชายแห่งตารันโต, ไชเมที่ 4 ผู้อ้างสิทธิในกษัตริย์มาจอร์กา และออตโต ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-กรูเบนฮาเกิน) และได้บ่อนทำลายจุดยืนของพระนางกับสันตะสำนัก นอกจากนี้ในช่วงเหตุการณ์ศาสนเภทตะวันตก พระนางทรงเลือกสนับสนุนอาวีญงปาปาซี ต่อต้านสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 6 ผู้ทรงตอบโต้พระนางกลับ โดยประกาศว่าพระนางเป็นพวกนอกรีตและโค่นพระนางออกจากราชบัลลังก์ ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1380
ด้วยพระโอรสธิดาของพระนางสิ้นพระชนม์ก่อนหน้าพระนาง รัชทายาทของพระนางจึงเป็นพระขนิษฐาเพียงพระองค์เดียวของพระนางคือ มาเรียแห่งคาลาเบรีย ซึ่งได้เสกสมรสครั้งแรกกับ พระญาติของพระนางโจวันนาเองคือ คาร์โล ดยุคแห่งดูราซโซ โดยไม่ได้ขอพระบรมราชานุญาตจากพระนาง คาร์โลและมาเรียกลายเป็นผู้นำฝ่ายการเมืองที่ต่อต้านสมเด็จพระราชินีนาถโจวันนา ด้วยทรงพยายามคืนดีกับพวกตระกูลดูราซโซ เพื่อที่จะรักษาราชบัลลังก์ของพระนางไว้ พระนางโจวันนาทรงจัดแจงการเสกสมรสของพระนัดดา คือ มาร์การิตาแห่งดูราซโซ กับพระญาติชั้นหนึ่งของมาร์การิตา (และเป็นพระญาติชั้นสองของพระนางโจวันนา) คือ คาร์โลแห่งดูราซโซ ผู้ซึ่งต่อมาจับกุมพระนางโจวันนาได้ในที่สุด และได้สั่งการให้ปลงพระชนม์อดีตพระราชินีนาถโจวันนาในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1382
เจ้าหญิงโจวันนาเป็นพระราชบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายคาร์โล ดยุคแห่งคาลาเบรีย (ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่รอดพระชนม์เพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าโรแบร์โต ผู้ชาญฉลาด กษัตริย์แห่งเนเปิลส์) กับมารีแห่งวาลัวส์ (พระขนิษฐาในพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ไม่ปรากฎหลักฐานแน่ชัดถึงวันที่ประสูติ แต่คาดว่าพระนางอาจประสูติในปี 1326 หรือ 1327 โดนาโต อัคชิเอียโอลี นักประวัติศาสตร์ยุคเรอแนซ็องส์ อ้างว่า พระนางประสูติในฟลอเรนซ์ แต่ตามข้อคิดเห็นของแนนซี โกลด์สโตน นักวิชาการระบุว่า จริงๆแล้วพระนางอาจประสูติในระหว่างที่พระราชบิดาและพระราชมารดาเสด็จประพาสระหว่างเมืองต่างๆ เจ้าหญิงเอลอยซา หรือ หลุยส์ พระเชษฐภคินีของพระนางสิ้นพระชนม์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1326 และเจ้าชายคาร์โล มาร์แตล พระอนุชาเพียงองค์เดียวของพระนางสิ้นพระชนม์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1327 หลังจากประสูติมาได้เพียง 8 วัน
เจ้าชายคาร์โลแห่งคาลาเบรียสิ้นพระชนม์โดยไม่มีใครคาดคิดในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1328 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ทำให้กษัตริย์โรแบร์โตต้องเผชิญกับปัญหาการสืบราชบัลลังก์ เนื่องจากพระราชบุตรที่ประสูติหลังจากเจ้าชายคาร์โลสิ้นพระชนม์ไปแล้วก็ยังเป็นพระราชธิดา พระนามว่า เจ้าหญิงมาเรีย แม้ว่ากฎมณเฑียรบาลของเนเปิลส์จะไม่ได้ห้ามสตรีครองบัลลังก์ แต่การมีสมเด็จพระราชินีนาถปกครองนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ปกติ มีการทำข้อตกลงระหว่างสันตะสำนักและกษัตริย์โรแบร์โต ผู้ชาญฉลาด พระอัยกาของพระนาง ว่า มีการยอมรับเชื้อสายที่เป็นสตรีของพระเจ้าการ์โลที่ 1 แห่งเนเปิลส์ให้สามารถสืบราชบัลลังก์ได้ แต่มีข้อแม้ว่าสมเด็จพระราชินีนาถจะต้องอภิเษกสมรสและอนุญาตให้พระสวามีร่วมปกครองอาณาจักรด้วย นอกเหนือจากนี้ราชวงศ์เนเปิลส์นั้นเป็นราชนิกุลสาขาของราชวงศ์กาแปแห่งฝรั่งเศสและกฎหมายของฝรั่งเศสเองได้ตัดสิทธิครองราชย์ของสตรี เรียกว่า กฎหมายแซลิก พระนัดดาของกษัตริย์โรแบร์โตคือ พระเจ้ากาโรลที่ 1 แห่งฮังการี ได้ถูกกษัตริย์โรแบร์โตตัดสิทธิ์จากพระราชมรดกในปี 1296 แต่พระองค์ก็ไม่ได้ละทิ้งสิทธิที่พระองค์มีต่อ "Regno" (หรือ ราชอาณาจักรเนเปิลส์) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ปฏิเสธข้อเรียกร้องของกษัตริย์กาโรยแห่งฮังการีมาเป็นเวลานานหลายปี แต่ด้วยกษัตริย์โรแบร์โตแห่งเนเปิลส์ทรงสนับสนุนคณะฟรันซิสกัน (ซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาทรงมองว่าเป็นพวกนอกรีต) และการที่กษัตริย์เนเปิลส์ทรงละเลยในการจ่ายเงินสนับสนุนประจำปีให้สันตะสำนักก่อให้เกิดความตึงเครียดระหว่างพระสันตะปาปาและเนเปิลส์ พระอนุชาสองพระองค์ของกษัตริย์โรแบร์โต ได้แก่ ฟิลิปโปที่ 1 เจ้าชายแห่งตารันโต และเจ้าชายโจวันนี ดยุกแห่งดูราซโซ สามารถที่จะอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ต่อต้านสมเด็จพระราชินีนาถได้
กษัตริย์โรแบร์โตทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ที่จะปกป้องสิทธิในบัลลังก์ให้ตกอยู่แก่เชื้อสายของพระองค์ พระองค์จึงสถาปนาเจ้าหญิงโจวันนาและเจ้าหญิงมาเรียเป็นรัชทายาทของพระองค์ในพระราชพิธีที่ปราสาทนูโอโวในเนเปิลส์ วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1330 เจ้าชายโจวันนี ดยุกแห่งดูราซโซและอักเนสแห่งเปรีกอร์ พระชายา ทรงยอมรับการตัดสินพระทัยของกษัตริย์โรแบร์โต (ด้วยทรงหวังว่าหนึ่งในพระโอรสทั้งสามจะเสกสมรสกับเจ้าหญิงโจวันนา) แต่ฟิลิปโปที่ 1 เจ้าชายแห่งตารันโตและแคทเทอรีนแห่งวาลัวส์ พระชายา ตัดสินพระทัยที่จะไม่เคารพพระราชโองการ เมื่อเจ้าหญิงโจวันนาทรงได้รับพระราชทานสิทธิในการสืบบัลลังก์ต่อจากพระอัยกาในวันที่ 30 พฤศจิกายน เจ้าชายจอห์นและอักเนสทรงอยู่ท่ามกลางเหล่าขุนนางเนเปิลส์ในการถวายความจงรักภักดีต่อรัชทายาทหญิง แต่เจ้าชายฟิลิปโปและแคทเทอรีนปฏิเสธไม่เข้าร่วมพระราชพิธี แม้ว่าสมเด็จพระสันตะปาปาจะสามารถเกลี้ยกล่อมเจ้าชายฟิลิปให้ได้เพียงส่งตัวแทนไปยังเนเปิลส์เพื่อถวายความจงรักภักดีต่อเจ้าหญิงโจวันนาแทนพระองค์เองในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1331
กษัตริย์กาโรยที่ 1 แห่งฮังการีทรงทูลขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาทรงเกลี้ยกล่อมกษัตริย์โรแบร์โตให้ฟื้นฟูดินแดนศักดินาทั้งสองแห่งของเจ้าชายชาลส์ มาร์เตล พระราชบิดาของพระองค์ในดินแดน "เร็กโน" (Regno) หรือ ราชรัฐซาแลร์โน และมองเตแห่งซันตันเจโล ให้คืนแก่พระองค์และพระราชโอรส พระองค์ยังทรงผลักดันการเป็นพันธมิตรผ่านการอภิเษกสมรสโดยทรงสู่ขอเจ้าหญิงโจวันนาให้เป็นคู่ครองของหนึ่งในพระราชโอรสของพระองค์ สมเด็จพระสันตะปาปาทรงสนับสนุนแผนการนี้และทรงเร่งเร้าให้กษัตริย์โรแบร์โตยอมรับข้อตกลงนี้ แคทเทอรีนแห่งวาลัวส์ ผู้ซึ่งเป็นม่ายไม่นานทรงทราบแผนการ พระนางจึงรีบเดินทางไปเข้าเฝ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระเชษฐาต่างมารดาของพระนาง เพื่อให้ทรงเข้าแทรกแซงและขัดขวางแผนการอภิเษกสมรสนี้ พระนางทรงเสนอให้พระโอรสของพระนางทั้งสองคือ โรแบร์โต เจ้าชายแห่งตารันโตและเจ้าชายลุยจิ เป็นคู่อภิเษกสมรสของเจ้าหญิงโจวันนาและเจ้าหญิงมาเรีย สมเด็จพระสันตะปาปาทรงแน่วแน่ในแผนการเดิมโดยมีโองการของพระสันตะปาปาในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1331 มีพระบัญชาให้เจ้าหญิงโจวันนาและพระขนิษฐาต้องอภิเษกสมรสกับพระราชโอรสของกษัตริย์กาโรยที่ 1 แห่งฮังการี ในช่วงแรก พระราชโอรสองค์โตของกษัตริย์กาโรยคือ เจ้าชายลอโยชแห่งฮังการี ทรงได้รับการเลือกให้เป็นพระสวามีในอนาคตของเจ้าหญิงโจวันนา เจ้าชายอันดราสแห่งฮังการี พระอนุชาองค์รองของเจ้าชายลอโยช เป็นเพียงตัวเลือกสำรอง และจะขึ้นมาเป็นลำดับหนึ่งก็ต่อเมื่อพระเชษฐาสิ้นพระชนม์ก่อนกำหนด แต่เมื่อมีการตกลงเจรจากัน กษัตริย์กาโรยทรงตัดสินพระทัยเปลี่ยนให้เจ้าชายอันดราสอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโจวันนาแทน
หลังจากเจ้าหญิงมารีแห่งวาลัวส์ พระราชชนนีของเจ้าหญิงโจวันนาสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1332 ขณะเสด็จจาริกแสวงบุญที่เมืองบารี พระมเหสีองค์ที่สองในกษัตริย์โรแบร์โต (พระอัยยิกาเลี้ยงของเจ้าหญิงโจวันนา) คือ ซานเชียแห่งมายอร์กา ทรงเข้ามารับผิดชอบต่อการศึกษาของเจ้าหญิงโจวันนาแทน สมเด็จพระราชินีซานเชียทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ที่มีศรัทธาแรงกล้าต่อคณะฟรันซิสกัน และทรงดำรงพระชนม์ชีพเหมือนแม่ชีคณะกลาริส แต่สมเด็จพระสันตะปาปาปฏิเสธที่จะให้การเสกสมรสของพระนางกับกษัตริย์โรแบร์โตเป็นโมฆะ พยาบาลประจำองค์พระราชินีซานเชีย คือ ฟิลิปปาแห่งคาทาเนีย เป็นผู้มีอิทธิพลสูงสุดในการอบรมศึกษาเจ้าหญิงโจวันนา สมเด็จพระราชินีซานเชียและฟิลิปปาเป็นสองสตรีผู้ทรงอิทธิพลในราชสำนักกษัตริย์โรแบร์โต กษัตริย์ไม่ทรงสามารถตัดสินพระทัยได้ถ้าไม่ได้ตรัสถามพระราชินีและพยาบาลของพระนาง ทั้งนี้เป็นคำกล่าวของโจวันนี บอกกัชโช นักเขียนคนสำคัญของอิตาลีในสมัยนั้น
เจ้าหญิงโจวันนาทรงเจริญพระชันษาในราชสำนักที่มีวัฒนธรรมของพระอัยกา แม้ว่าจะไม่ทรงได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการ หรืออาจจะทรงได้รับการศึกษา ซึ่งหลักฐานไม่ได้กล่าวถึงอย่างแม่นยำนัก เนื่องจากเอกสารของอานเจวินไม่ได้ระบุว่าใครคือเป็นผู้อบรมสั่งสอนพระนาง พระนางอาจศึกษาจากหนังสือในหอสมุดหลวง ซึ่งมีงานเขียนของลิวี, เปาโล ดา เปรูเจีย, สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และมาร์โก โปโล อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเมื่อพระนางทรงเจริญพระชันษา พระนางทรงมีความสามารถด้านภาษาละติน (ในขณะที่ลายพระหัตถ์ที่เหลือของพระนางสามารถพิสูจน์ได้ว่า ) ฝรั่งเศส อิตาลีและภาษาถิ่นพรอว็องส์ ดอมินิโก ดา กราวินา นักพงศาวดาร ยืนยันว่าทั้งสมเด็จพระราชินีนาถโจวันนา และเจ้าหญิงมาเรีย พระขนิษฐา ได้รับ "การเรียนรู้ทางศิลปะและคุณธรรมจรรยาทุกประการจากทั้งฝ่าพระบาทพระเจ้าโรแบร์โตและจากสมเด็จพระราชินีซานเชีย"
กษัตริย์กาโรยที่ 1 แห่งฮังการีเสด็จมาเนเปิลส์เป็นการส่วนพระองค์เพื่อทำการเจรจากับพระปิตุลาของพระองค์ในเรื่องการเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงโจวันนากับเจ้าชายอันดราสในฤดูร้อนปีค.ศ. 1333 พระองค์ไม่ทรงใช้พระราชทรัพย์ในการเดินทางเลย เพื่อเป็นการแสดงถึงอำนาจและความมั่งคั่งของพระองค์ กษัตริย์ทั้งสองจึงเข้าเจรจากัน เจ้าชายอันดราสและเจ้าหญิงโจวันนาจะต้องหมั้นกันตามข้อตกลง แต่กษัตริย์โรแบร์โตและกษัตริย์กาโรยที่ 1 ยังทรงกำหนดอีกว่า ถ้าเจ้าชายอันดราสมีพระชนมายุยืนยาวกว่าเจ้าหญิงโจวันนา ก็ให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงมาเรีย ผู้เป็นพระขนิษฐาต่อ และพระโอรสองค์ที่เหลือของกษัตริย์กาโรยที่ 1 คือเจ้าชายลอโยช หรือ อิชต์วาน จะได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงโจวันนา เมื่อยามเจ้าชายอันดราสสิ้นพระชนม์ก่อน สัญญาการอภิเษกสมรสได้มีการลงนามอย่างพิธีการในวันที่ 26 กันยายน วันถัดมากษัตริย์โรแบร์โตสถาปนาเจ้าหญิงโจวันนาและเจ้าชายอันดราสให้ครองศักดินาดัชชีคาลาเบรียและราชรัฐซาแลร์โน สมเด็จพระสันตะปาปาทรงได้รับการแบ่งสันปันส่วนผลประโยชน์สำหรับการอภิเษกสมรสในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1333 แต่การอภิเษกสมรสก็ไม่ได้เสร็จสมบูรณ์พร้อมเป็นเวลาหลายปี เนื่องมาจากเจ้าชายอันดราสยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะ แต่มันก็ทำให้เกิดความขัดแย้งในกลุ่มตระกูลสาขาของราชวงศ์อ็องชู
เจ้าชายอันดราสเจริญพระชันษาในเนเปิลส์ แต่พระองค์และผู้ติดตามชาวฮังการียังคงถูกมองว่าเป็นพวกต่างชาติ เหล่าญาติวงศ์เนเปิลส์ (โอรสของฟิลิปโปแห่งตารันโต และโจวันนีแห่งดูราซโซ) หรือแม้กระทั่งเจ้าหญิงโจวันนาเองต่างเย้ยหยันเจ้าชายอันดราส ทั้งนักเขียนร่วมสมัยและนักเขียนในยุคหลังมองตรงกันว่า ในช่วงแรกกษัตริย์โรแบร์โตทรงตั้งพระทัยที่จะให้เจ้าชายอันดราสเป็นรัชทายาท ยกตัวอย่างเช่น ตามงานเขียนของโจวันนี วีลานี ระบุว่า กษัตริย์ "มีพระราชประสงค์ให้พระราชนัดดา ผู้เป็นโอรสกษัตริย์ฮังการีขึ้นสืบราชบัลลังก์หลังจากพระองค์สวรรคต" แต่มีภาพเขียนใน "Anjou Bible" ได้วาดภาพที่เห็นได้ชัดว่า มีเพียงโจวันนาเท่านั้นที่ได้สวมมงกุฎช่วงปลายทศวรรษ 1330 เป็นการระบุว่า กษัตริย์อาจจะไม่สนพระทัยในเรื่องสิทธิ์ราชบัลลังก์ของเจ้าชายอันดราส ตามพระราชพินัยกรรมของพระองค์ พระองค์ระบุให้ โจวันนาเป็นรัชทายาทหนึ่งเดียวแห่งเนเปิลส์, พรอว็องซ์, ฟอร์คัลกีแยร์และปีดมอนต์ และรวมถึงสิทธิในราชบัลลังก์เยรูซาเลมให้ตกแก่พระนาง พระองค์ยังระบุให้เจ้าหญิงมาเรียครองบัลลังก์ต่อถ้าหากพระนางโจวันนาสวรรคตโดยไร้ทายาท กษัตริย์โรแบร์โตไม่ทรงมีพระราชบัญชาให้จัดพิธีครองราชย์ให้อันดราส ดังนั้นจึงเป็นการกีดกันพระองค์ออกจากกิจการของเนเปิลส์ กษัตริย์ผู้ใกล้สวรรคตยังทรงตั้งคณะผู้สำเร็จราชการ อันประกอบด้วยที่ปรึกษาที่ทรงไว้วางพระราชหฤทัย คือ รองเสนาบดี ฟิลิปป์ เดอ คาบาสโซเลส บิชอปแห่งคาวาอิลลง, ฟิลิโป ดิ ซานกิเน็ตโต ที่ปรึกษาใหญ่แห่งพรอว็องซ์ และนายพลเรือกิฟเฟรโด ดิ มาร์ซาโน โดยให้หัวหน้าคณะผู้สำเร็จราชการคือ สมเด็จพระราชินีซานเชีย พระองค์กำหนดให้โจวันนาสามารถปกครองได้ด้วยตนเองเมื่อผ่านวันคล้ายวันพระราชสมภพ 21 พรรษา โดยปฏิเสธที่จะใช้กฎตามธรรมเนียมทั่วไปที่บรรลุนิติภาวะด้วยอายุ 18 ปี
วอชิงตัน จัสทิซ
วอชิงตัน จัสทิซ  เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติอเมริกัน มีฐานอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ ทีมนี้เป็นสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ลีก และลงแข่งขันในดีวีชันแอตแลนติก ดำเนินกิจการโดยวอชิงตัน อีสปอร์ต เวนเจอส์ โดยการนำของนักธุรกิจชื่อ Mark Ein ซึ่งทีมจัสทิซจะเข้าร่วมการแข่งขันในลีกฤดูกาล 2019 เป็นฤดูกาลแรก
วันที่ 7 กันยายน 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดประกาศว่า วอชิงตัน อีสปอร์ต เวนเจอส์ นำโดย Mark Ein ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์สำหรับทีมในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อเข้าแข่งขันในโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทางทีมเปิดตัวชื่อทีมในนาม วอชิงตัน จัสทิซ
วันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทีมจัสทิซถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปโล่ที่มีลวดลายสีแดง ขาว และน้ำเงินประดับอยู่ เป็นเครื่องหมายแสดงถึงธงชาติสหรัฐ ส่วนล่างตรงกลางของโล่เป็นรูปตัวอักษร W โดยที่ตรงกลางของตัวอักษรนั้นเป็นรูปของอนุสาวรีย์วอชิงตัน
เสืออากาศ
เสืออากาศ คือ นักบินขับไล่ที่ยิงเครื่องบินข้าศึกตก 5 ลำขึ้นไป
ได้มีแนวคิดเริ่มใช้คำว่า "เสืออากาศ" ในปี ค.ศ. 1915 ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งจนถึงปัจจุบัน
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
แอตแลนตา เรน
แอตแลนตา เรน  เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติอเมริกัน มีฐานอยู่ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ ทีมนี้เป็นสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ลีก และลงแข่งขันในดีวีชันแอตแลนติก ดำเนินกิจการโดยแอตแลนตา อีสปอร์ต เวนเจอส์ ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าระหว่างค็อกซ์ เอนเตอร์ไพรส์และบริษัทพรอวินซ์ โดยทีมเรนจะเข้าร่วมการแข่งขันในลีกฤดูกาล 2019 เป็นฤดูกาลแรก
วันที่ 2 สิงหาคม 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดประกาศว่า แอตแลนตา อีสปอร์ต เวนเจอส์ ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าระหว่างค็อกซ์ เอนเตอร์ไพรส์และบริษัทพรอวินซ์ ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์สำหรับทีมในเมืองแอตแลนตา เพื่อเข้าแข่งขันในโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 23 ธันวาคม 2561 ทางทีมเปิดตัวชื่อทีมในนาม แอตแลนตา เรน
วันที่ 23 ตุลาคม 2561 ทีมเรนถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปนกฟีนิกซ์สีแดงอยู่ภายในเครื่องยอด ซึ่งนกฟินิกซ์ที่กำลังทะยานขึ้นเป็นสัญลักษณ์ในตราเมืองของเมืองแอตแลนตา และหมายถึงการเริ่มต้นใหม่ เช่นเดียวกับชื่อของทีม โดยสัญลักษณ์ทั้งหมดหมายถึง "จริยธรรมในการทำงาน, การคิดค้นสิ่งใหม่ และความเป็นเลิศ" โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมายถึงเมืองแอตแลนตา ส่วนสีที่ใช้นั้นสื่อความหมายถึงพลัง
ไดโจไซ
ไดโจไซ  พระราชพิธีขอบคุณการเก็บเกี่ยวพืชผลครั้งแรกที่กระทำขึ้นภายหลังการประกอบ พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น ซึ่งพระราชพิธีนี้เป็นพระราชพิธีที่มีมาแต่สมัยโบราณโดยพระราชพิธีนี้มีลักษณะคล้ายกับ พระราชพิธีพืชมงคล ของไทย
มนุษย์เก็บของป่าล่าสัตว์
Hazelnuts
Gossypium
แซนแอนเดรียส์ (แก้ความกำกวม)
ลิโนเลอิก
กรณาฏกะ
ทมิฬนาฑู
เขตเมดิเตอร์เรเนียน
โอเมกา-6
น้ำมันข้าวโพด
น้ำมันข้าวโพด  เป็นน้ำมันที่สกัดมาจากเมล็ดข้าวโพดโดยหลักใช้ทำอาหารเพราะมีจุดเกิดควัน (smoke point) สูง ทำให้ใช้ผัดหรือทอดได้ดี เป็นองค์ประกอบสำคัญในเนยเทียม มีราคาถูกกว่าน้ำมันพืชอื่น ๆ โดยมาก ข้าวโพดมีน้ำมันประมาณ 2.8% โดยน้ำหนัก นักวิทยาศาสตร์การเกษตรได้พัฒนาข้าวโพดที่มีน้ำมันมากแต่พันธุ์เหล่านี้กลับให้ผลผลิตต่อพื้นที่น้อยกว่า ดังนั้นจึงไม่ได้ปลูกโดยทั่วไป
น้ำมันข้าวโพดยังใช้เป็นไบโอดีเซล มีการประยุกต์ใช้ทางอุตสาหกรรมอื่น ๆ รวมทั้งใช้ทำสบู่ ยาทาแก้เจ็บ สี น้ำมันกันสนิมสำหรับโลหะ หมึก สิ่งทอ ไนโตรกลีเซอรีน (ใช้ทำระเบิด สารขยายหลอดเลือด) และยาฆ่าแมลง บางครั้งใช้เป็นตัวนำยา (drug carrier)
น้ำมันข้าวโพดเกือบทั้งหมดจะสกัด/บีบอัดโดยใช้เครื่องกล (Expeller pressing) แล้วตามด้วยตัวทำละลาย คือเฮกเซน หรือ 2-methylpentane (ไอโซเฮกเซน)
แล้วก็ให้ตัวทำละลายระเหยออกจากน้ำมันเพื่อนำไปใช้อีก หลังจากสกัดแล้ว น้ำมันก็จะทำให้บริสุทธิ์ด้วยการกำจัดกัม (degumming) และ/หรือการบำบัดด้วยด่าง (alkali treatment) ซึ่งทั้งสองก็ล้วนกำจัด phosphatide
การบำบัดด้วยด่างจะกำจัดกรดไขมันอิ่มตัวอิสระและกำจัดสี ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการกำจัดไขมันที่คล้ายขี้ผึ้ง โดยกระบวนการ winterization (คือแช่เย็นให้ไขมันที่มีจุดหลอมเหลวสูงแข็งแยกออกจากไขมันที่มีจุดหลอมเหลวต่ำ) และกำจัดกลิ่นโดยกระบวนการ steam distillation ที่ ในสุญญากาศ
ผู้ผลิตรายย่อยซึ่งขายน้ำมันที่สกัดด้วยเครื่องกลเท่านั้น โดยไม่ทำให้บริสุทธิ์ด้วย
และเป็นผลิตภัณฑ์ราคาสูงกว่า เพราะได้ผลผลิตน้อยกว่าที่ใช้เครื่องบีบอัดบวกกับตัวทำละลาย และได้ส่วนแบ่งตลาดน้อยกว่า
องค์ประกอบและการเปรียบเทียบ.
สำหรับน้ำมันข้าวโพด
Maize oil
น้ำมันเมล็ดข้าวโพด
อัตราส่วนของกรดไขมันในอาหารต่าง ๆ
อัตราส่วนกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ในอาหารของคนเก็บของป่าล่าสัตว์
มีการอ้างว่าในบรรดามนุษย์เก็บของป่าล่าสัตว์ อัตราส่วนกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ของอาหารที่ทานอยู่ประมาณ 1:1
อัตราส่วนของกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ที่ดีสุด.
จนถึงปี 2007 ยังไม่มีใครรู้อัตราส่วนของกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ที่ดีสุด
Susan Allport writes that the current ratio in Japan is associated with a very low incidence of heart and other diseases.
ตามแพทย์นักเขียนที่คณะแพทยศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Andrew Stoll) ที่สนับสนุนให้ทานไขมันทั้งสองในอัตรา 1:1 "เมื่อเข้าไปในร่างกายแล้ว กรดไขมันโอเมกา-3 และโอเมกา-6 มีวิถี (ทางเมแทบอลิซึม) ที่ขนานกัน คือ คอยแข่งขันกับกันและกันเพื่อเแปลงทางเคมีไปเป็นโครงสร้างและโมเลกุลต่าง ๆ ทั้งภายในภายนอกเซลล์
เพราะกลไกเช่นนี้ จึงมีเหตุผลว่า ไขมันทั้งสองอาจจำเป็นในปริมาณเท่า ๆ กัน"
นักเขียนทั้งสองท่านนี้ยืนยันว่า อาหารปัจจุบันในโลกพัฒนาแล้วอยู่ห่างไกลจากอัตราส่วนตามที่ว่านี้
ในประเทศพัฒนาแล้ว ประเมินว่า อัตราส่วนของกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 อยู่ใกล้ ๆ 15:1
ส่วนงานประเมินอีกงานหนึ่งบอกว่า "อาหารที่คนอเมริกันบริโภคมักจะมีกรดไขมันโอเมกา-6 เป็น ของกรดไขมันโอเมกา-3"
Ratio of fatty acids in different foods
รามี มาเลก
น้ำมันกัญชง
น้ำมันกัญชง  หรือ น้ำมันเมล็ดกัญชง  เป็นน้ำมันพืชสกัดจากเมล็ดกัญชง
โดยที่สกัดเย็นและไม่ทำให้บริสุทธิ์เพิ่มจะมีสีคล้ำจนถึงสีเขียวใส ๆ มีรสชาติออกจะคล้ายถั่ว
สียิ่งคล้ำเท่าไร รสชาติก็จะออกคล้าย ๆ หญ้ายิ่งเท่านั้น
ไม่ควรสับสนน้ำมันนี้กับน้ำมันกัญชา (สกุล "Cannabis") ซึ่งเป็นน้ำมันที่มีสารจากดอกกัญชา ซึ่งนักวิชาการบางท่าน
อ้างว่ามีคุณสมบัติทางการแพทย์
น้ำมันบริสุทธิ์จะใสและไร้สี จืด และไม่มีวิตามินและสารต้านอนุมูลอิสระที่มีตามธรรมชาติ
มักใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวพรรณ
ในทางอุตสาหกรรม น้ำมันใช้ทำน้ำมันหล่อลื่น สี หมึก เชื้อเพลิง และพลาสติก
และยังใช้เพื่อผลิตสบู่ แชมพู และผงซักฟอกอีกด้วย
น้ำมันมีอัตราส่วนกรดไขมันจำเป็นโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ที่ 3:1
สามารถใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับการผลิตไบโอดีเซลปริมาณมาก ๆ
น้ำมันกัญชงผลิตมาจากกัญชง ("Cannabis sativa") พันธุ์ต่าง ๆ ที่มีเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล  น้อย ซึ่งเป็นสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทที่พบในพืชพวกกัญชาโดยในน้ำมันกัญชงจะพบสาร CBD ที่ไม่มีฤทธิ์กระตุ้นต่อจิตและประสาทในจำนวนมากกว่า
กระบวนการผลิตปกติจะเริ่มด้วยการทำความสะอาดดอย่างดี (99.99%) ก่อนที่จะบดอัดเมล็ด
เพราะส่วนอื่น ๆ ของพืชที่ติดกับเมล็ดอาจมีสาร THC
วิธีการผลิตปัจจุบันโดยเฉพาะในประเทศแคนาดา ได้ลด THC เรื่อย ๆ ตั้งแต่ปี 1998
การตรวจหา THC ในตัวอย่างน้ำมันกัญชงแคนาดาแสดงว่า THC มีน้อยกว่าระดับที่ตรวจจับได้ที่ 4 ส่วนในล้านส่วน (ppm) หรือ
โดยกฎหมายแคนาดาบังคับให้มีในอาหารน้อยกว่า 4 ppm
ยุโรปบางประเทศมีจุดจำกัดที่ 5 ppm หรือตรวจจับไม่ได้เลย แต่บางประเทศก็ไม่มีข้อจำกัดเช่นนี้
ประมาณ 49% ของเมล็ดโดยน้ำหนักเป็นน้ำมันที่รับประทานได้
76% จากนั้นเป็นกรดไขมันจำเป็น
คือ กรดไขมันโอเมกา-6 รวมทั้งกรดลิโนเลอิก (, 54%) และกรดลิโนเลนิกแกมมา (, 3%), กรดไขมันโอเมกา-3 คือกรดลิโนเลนิกอัลฟา (, 17%) นอกเหนือไปจากไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว และ stearidonic acid (2%)
น้ำมันเมล็ดกัญชงมีไขมันอิ่มตัว
เมื่อเทียบกับน้ำมันที่ใช้ปรุงอาหารอื่น ๆ น้ำมันกัญชงมีกรดไขมันอิ่มตัวน้อย
แต่ก็ให้พลังงาน 9 กิโลแคลอรี/กรัมเหมือนน้ำมันอื่น ๆ
น้ำมันกัญชงมีจุดก่อควัน (smoke point) ค่อนข้างต่ำ จึงไม่เหมาะสำหรับใช้ผัด/ทอด
ดังนั้น จึงใช้โดยหลักเพื่อรับประทานหรือเป็นอาหารเสริม
ใช้เคลือบ/ขัดเงาไม้.
น้ำมันกัญชงเป็นน้ำมันชักแห้ง (drying oil) คือสามารถกลายเป็นพอลิเมอร์ที่แข็ง
เพราะคุณสมบัตินี้ จึงสามารถใช้โดยตนเองหรือผสมกับน้ำมัน เรซิน และตัวทำละลายอื่น ๆ เป็นตัวเคลือบหรือตัวชักเงาไม้ เป็นสารประสานสีในสีน้ำมัน เป็นสารทำให้ยืดหยุ่น (plasticizer) และทำให้แข็งในพัตตี
คือสามารถใช้คล้ายกับน้ำมันลินซีดและน้ำมันตังอิ๊ว (tung oil)
น้ำมันเมล็ดกัญชง
Hemp oil
Hempseed oil
WWE Hall of Fame (2019)
น้ำมันงา
น้ำมันงา  เป็นน้ำมันพืชสกัดจากเมล็ดงาที่ใช้รับประทานได้
คนอินเดียใต้ใช้เป็นน้ำมันประกอบอาหาร และคนตะวันออกกลาง แอฟริกา และเอเชียอาคเนย์ ใช้ปรุงรสอาหาร
มีกลิ่นและรสชาติออกคล้ายถั่ว
น้ำมันเป็นที่นิยมในแพทย์ทางเลือกจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ ทั้งในการนวดและการรักษาทางอายุรเวท
เป็นที่นิยมในเอเชียและยังเป็นน้ำมันพืชซึ่งเก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่ง
แต่การสกัดน้ำมันในปัจจุบันก็ยังจำกัดเพราะต้องเก็บเกี่ยวผลิตผลด้วยมืออย่างไม่มีประสิทธิภาพ
น้ำมันประกอบด้วยกรดไขมันดังต่อไปนี้ คือ กรดลิโนเลอิก (41% ของทั้งหมด) กรดโอเลอิก (39%) กรดสเตียริก (stearic acid, 5%) และกรดอื่น ๆ ที่มีปริมาณน้อย
งาเริ่มปลูกเกิน 5,000 ปีก่อนเป็นพืชทนแล้งเมื่อเทียบกับพืชเพาะปลูกอื่น ๆ
เมล็ดงาเป็นพืชผลชนิดแรกที่แปรรูปเป็นน้ำมัน และยังเป็นเครื่องปรุงรสอาหารแรก ๆ อีกด้วย
เป็นพืชที่ปลูกในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุโดยเป็นพืชหลักที่ให้น้ำมัน
แล้วจึงนำไปถึงเมโสโปเตเมียราว ๆ 2,500 ปีก่อน ค.ศ.
เมล็ดงาหุ้มด้วยแคปซูลที่จะแตกออกต่อเมื่อเมล็ดสุกเต็มที่
เป็นกระบวนการที่เรียกว่า dehiscence (การแตก)
การค้นพบพืชกลายพันธุ์ที่ไม่แตกในปี 1943 จึงเริ่มการพัฒนาพันธุ์งาที่ให้ผลผลิตมากและไม่ค่อยแตก
แม้จะก้าวหน้าไปพอสมควร แต่ความเสียหายเพราะการแตกก็ยังคงจำกัดการผลิตงา
เมล็ดงาปลูกโดยหลักในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเป็นปัจจัยที่จำกัดการสร้างวิธีการสกัดและแปรรูปให้ได้น้ำมันเป็นจำนวนมาก
แต่ก็มีวิธีหลายอย่างขึ้นอยู่กับวัสดุและอุปกรณ์ที่มี
ประเทศแทนซาเนียเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภครายใหญ่ที่สุดในโลก
ส่วนประเทศในแอฟริกาและเอเชียเป็นตลาดที่กำลังขยายเร็วที่สุดในโลก
ในประเทศกำลังพัฒนา น้ำมันมักสกัดโดยใช้เทคนิคที่ต้องใช้แรงงานมากกว่า (รวมทั้ง hot water flotation, bridge presses, ram presses, ghani process, small-scale expeller)
ส่วนประเทศพัฒนาแล้วมักใช้เครื่องบีบอัด (expeller press), ใช้เครื่องสกัดขนาดใหญ่ หรือใช้เครื่องอัดแล้วตามด้วยตัวทำละลาย
น้ำมันก็สกัดเย็นได้ด้วย
ซึ่งผู้บริโภคอาหารธรรมชาติหรืออาหารดิบจะนิยมเพราะน้ำมันไม่ต้องผ่านสารเคมีหรืออุณหภูมิสูงเมื่อสกัด
ผู้บริโภคจำนวนมากชอบใจน้ำมันที่ไม่ได้แปรรูปเพิ่มเพราะเชื่อว่า ไม่ทำให้สารอาหารสำคัญ ๆ เสียไป
รสชาติน้ำมันจะดีที่สุดจากเมล็ดที่บดอัดไม่หนักมาก
เช่น การเก็บในขวดสีเหลืองอำพันจะช่วยลดการถูกแสง
น้ำมันงามีคุณสมบัติเป็นน้ำมันกึ่งชักแห้งเพราะมีส่วนประกอบเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่
น้ำมันงาที่ผลิตขายมีสีต่าง ๆ เริ่มจากอ่อน ๆ จนถึงสีเหลืองออกแดง ๆ ขึ้นอยู่กับเมล็ดและวิธีการแปรรูป
น้ำมันมีกรดโอเลอิกและลิโนเลอิกมาก รวมกันเป็น 85% ของกรดไขมันทั้งหมด
น้ำมันจากอินเดียและประเทศบางประเทศในยุโรปมีส่วนที่ไม่เปลี่ยนเป็นสบู่ในอัตราค่อนข้างสูง (1.5-2.3%)
น้ำมันมักจะเติมใส่เนยเทียม (ในอัตรา 5-10%) และโดยทั่วไปในไขมันพืชที่เติมไฮโดรเจน (hydrogenated) ซึ่งมักใช้เป็นสิ่งเจือปนเนยและเนยใส
ตลาดเมล็ดงา.
ตลาดน้ำมันงาโดยหลักอยู่ในเอเชียและตะวันออกกลาง ซึ่งได้ปลูกพืชเพื่อน้ำมันเป็นศตวรรษ ๆ แล้ว
งาที่ปลูกในสหรัฐใช้ทำน้ำมัน 65% และใช้ใส่อาหาร 35%
โดยมีสีและมีรสชาติที่ได้มาจากเมล็ดที่คั่วหรือย่าง
และมีรสชาติต่างกับน้ำมันสกัดเย็น ซึ่งได้จากเมล็ดดิบ ๆ ที่ไม่ได้คั่วหรือย่าง
น้ำมันสกัดเย็นจะขายในร้านขายของสุขภาพในยุโรป
น้ำมันจากงาที่ไม่ได้คั่วหรือย่าง (แต่อาจไม่ได้สกัดเย็น) ใช้ประกอบอาหารทั่วไปในอินเดียใต้ ตะวันออกลาง อาหารที่ประกอบแบบฮาลาล และในประเทศเอเชียตะวันออกต่าง ๆ
วิตามินเคเป็นสารอาหารจำเป็นที่มีปริมาณสำคัญอย่างเดียวในน้ำมันงา โดยให้ 17% ที่ร่างกายจำเป็นต่อวันต่อน้ำมัน 100 กรัมหรือมิลลิลิตร และให้พลังงาน 884 แคลอรี (ดูตาราง)
ในเรื่องไขมัน มีไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว (เป็นกรดโอเลอิก 40%) เกือบเท่ากับไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ (เป็นกรดลิโนเลอิก 42%)
ไขมันที่เหลือโดยหลักเป็นไขมันอิ่มตัวคือ กรดปาลมิติก (ประมาณ 9%)
น้ำมันงารูปแบบหนึ่ง ที่มีสีเหลืองอ่อน มีกลิ่นคล้ายธัญพืช และมีรสออกคล้ายถั่ว จะใช้สำหรับผัดทอดอาหาร
แม้จะมีอัตราส่วนกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ (เป็นกรดไขมันโอเมกา-6) สูง (41%) แต่ในบรรดาน้ำมันประกอบอาหารที่มีจุดก่อควัน (smoke point) สูง ก็เสี่ยงเหม็นหืนเมื่อเก็บถูกกับอากาศน้อยกว่า
นี่เป็นเพราะมีสารต้านอนุมูลอิสระธรรมชาติ เช่น เซซามอล (sesamol)
น้ำมันงาใสจะมีจุดก่อควันสูง ทำให้เหมาะใช้ทอด ส่วนน้ำมันสีเข้ม (จากเมล็ดที่คั่ว/ย่าง) จะมีจุดก่อควันต่ำกว่าเล็กน้อยและไม่เหมาะใช้ทอด
แต่สามารถใช้ผัดเนื้อหรือผัก หรือใช้ทอดไข่ได้
ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวางเหมือนกับที่น้ำมันมะกอกเป็นที่นิยมในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน
ตั้งแต่โบราณ.
ในทางอายุรเวท น้ำมันงา ("til tél") ใช้สำหรับนวดเพราะเชื่อว่ากำจัดความร้อนจากร่างกายเหตุการเปลี่ยนความหนืดของมันเมื่อใช้นวด
ทางอุตสาหกรรม น้ำมันงาอาจใช้เป็น
น้ำมันงาเกรดต่ำอาจใช้ทำสบู่ สี น้ำมันหล่อลื่น และเชื้อเพลิงเพื่อแสงสว่าง
ภูมิแพ้.
เหมือนกับเมล็ดและถั่วหลายอย่าง น้ำมันงาอาจก่อปฏิกิริยาภูมิแพ้ แม้จะมีความชุกน้อยมากที่ 0.1-0.2% ของประชากร
รายงานกรณีภูมิแพ้น้ำมันงาได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในประเทศพัฒนาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 โดยเกิดเป็นผื่นแพ้จากสัมผัส (contact dermatitis) ซึ่งอาจเป็นเพราะไวต่อสารประกอบโพลีเมอร์อินทรีย์ที่คล้ายกับ lignin
แม้จะมีงานวิจัยเบื้องต้นที่ตรวจฤทธิ์ของน้ำมันงาต่อการอักเสบและโรคหลอดเลือดแดงแข็ง แต่จนถึงปี 2017
คุณภาพงานศึกษาทำให้ไม่สามารถสรุปให้ชัดเจน
สิงหะส่าหรี
ย็องนิก โบลี
ดีร์เซอู วิกเกส์ เด โอลีเวีย์รา ฟิลญู
อมรวตี
เปอลิงกีฮ์เมรู
ลุดวิก เยอรันซอน
ลุดวิก เยอรันซอน (; เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 1984) เป็นนักแต่งเพลง ผู้ควบคุมวงดนตรี และโปรดิวเซอร์เพลงชาวสวีเดน เคยได้รับรางวัลแกรมมีสาขาดนตรีประกอบสื่อยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่องแบล็ค แพนเธอร์
เปโตรนิยาแห่งอากีแตน
อันเดรส ตูเญซ
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ฮังการี
ตารางข้างล่างนี้แสดง รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ฮังการี โดย ประธานาธิบดีฮังการี ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
เดอะ ฮองกี ทอค แมน
เหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ล
พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
จักรพรรดิซุจิง
จักรพรรดิซุยนิง
โทคุเมย์ เซนไท โกบัสเตอร์ส VS ไคโซคุ เซนไท โกไคเจอร์ THE MOVIE
การถล่มรีวิว
การถล่มรีวิว เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมในอินเตอร์เน็ตที่มีผู้คนจำนวนมากทิ้งคำวิจารณ์ในแง่ลบแก่งานหรือผลิตภัณฑ์ใด ๆ โดยมีจุดประสงค์ในการทำลายชื่อเสียงหรือยอดขาย หรือเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของผลิตภัณฑ์นั้น ๆ การถล่มรีวิวส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากปัญหาของสินค้า และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าของผลิตภัณฑ์ไม่ตอบสนองต่อคำติชมของลูกค้า หรือไม่เปิดโอกาสให้ลูกค้าได้เสนอข้อติชม แต่ถึงกระนั้น ในบางกรณีการถล่มรีวิวก็ถือเป็นการข่มขู่หรือแม้กระทั่งการเกรียน
เจ้าของผลิตภัณฑ์อาจเข้ายับยั้งการถล่มรีวิวด้วยตนเองโดยการลบคำวิจารณ์เหล่านั้นออกจากแพลตฟอร์ม แต่อย่างไรก็ตาม มีการวิจัยรายงานว่าการถล่มรีวิวบางครั้งกลับสามารถส่งผลให้ยอดขายของผลิตภัณฑ์เพิ่มมากขึ้นได้เนื่องจากกระแสสังคมที่เพิ่มตามมา แต่ในระยะยาวแล้วการถล่มรีวิวส่วนใหญ่จะส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือของผลิตภัณฑ์
ขบวนการสายลับ โกบัสเตอร์ส
ขบวนการโจรสลัดโกไคเจอร์ เดอะมูฟวี่ ผจญเรือผีจากฟากฟ้า
ขบวนการไดโนเสาร์ไฟฟ้า เคียวริวเจอร์
ขบวนการไดโนเสาร์ไฟฟ้า เคียวริวเจอร์ เดอะมูวี่ บทเพลงแห่งความกล้ากาบูรินโจะ
ยอดเขาโตลิชา
ยอดเขาโตลิชา เป็นยอดเขาที่สูงสุดในรัฐเนวาดา ซึ่งเป็นรัฐของสหรัฐ โดยยอดเขาโตลิชามีความสูง ยอดเขาโตลิชาเป็นชื่อซึ่งได้มาจากภาษาโยคุทซัน
สเกลเฮอริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน
พายุเฮอร์ริเคนเออร์มา
เวริเวรี่
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์