pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
“ ภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดระลึกถึงอุปการคุณของราธพราหมณ์ ผู้นี้บ้าง ? ”
ขณะนั้น พระสารีบุตรเถระ ซึ่งอยู่ในที่ประชุมนั้นด้วย ได้กราบทูลว่า
“ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ระลึกได้ พระเจ้าข้า คือ วันหนึ่ง ข้าพระองค์ได้เข้าไปบิณฑบาตในเมืองราชคฤห์ พราหมณ์ผู้นี้เคยได้ถวายอาหารข้าวสุกแก่ข้าพระองค์ ทัพพีหนึ่ง พระเจ้าข้า” พระบรมศาสดา ได้สดับแล้วตรัสยกย่องพระสารีบุตรเถระว่า เป็นผู้มีความกตัญญูกตเวที แล้วมอบราธพราหมณ์ให้ท่านเป็นพระอุปัชฌาย์ ดำเนินการบวชให้ และทรงประกาศยกเลิกการอุปสมบทด้วยวิธีไตรสรณคมน์ ที่พระองค์ทรงอนุญาตไว้แต่เดิมแล้ว ทรงอนุญาตการอุปสมบทด้วยวิธีญัตติจตุตถกรรมอันเป็นวิธีอุปสมบทโดยมีสงฆ์เป็นใหญ่ พระสารีบุตรเถระเป็นพระอุปัชฌาย์รูปแรกและพระราธะเป็นภิกษุผู้ได้รับการอุปสมบทด้วยวิธีนี้เป็นรูปแรก การอุปสมบทด้วยวิธีญัตติจตุตถกรรมนี้ได้ถือปฏิบัติสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่ออุปสมบทแล้ว วันหนึ่งได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคกราบทูลขอให้พระพุทธองค์ตรัสสอนธรรมอันเป็นทางปฏิบัติเพื่อความหลุดพ้น พระพุทธองค์ตรัสสอนว่า
“ ดูก่อนราธะ สิ่งใดเป็นมาร เธอจงละความพอใจในสิ่งนั้นเสีย สิ่งที่เรียกว่า มาร คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ ซึ่งเป็นสภาพไม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็นของมิใช่มีตัวตน มีความเกิดขึ้น ดำรงอยู่ เปลี่ยนแปลง และสูญสิ้นไปเป็นธรรมดา ดังนั้น เธอจงละความพอใจในสิ่งอันเป็นมารเหล่านั้นเสีย”
พระราธะรับเอาพระโอวาทนั้นเป็นแนวทางปฏิบัติ แต่ก็ยังไม่ได้บรรลุธรรมทันทีหลังจากบวชเนื่องจากจิตไม่สงบ ทั้งนี้เพราะไม่ได้รับความสะดวกเรื่องอาหาร แต่ละวันท่านได้อาหารไม่พอฉัน ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะท่านเป็นพระบวชใหม่นั่งบนอาสนะท้ายสุดเวลาฉันอาหารในโรงฉัน ในโรงฉันมีพระมาก อาหารต้องแจกตามกันตามลำดับอวุโสจึงไม่ค่อยเหลือถึงท่าน พระสารีบุตรผู้เป็นอุปัชฌาย์ทราบถึงความลำบากของท่านในเรื่องนี้จึงได้แก้ปัญหาด้วยการพาท่านจาริกไปตามสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งทำให้ท่านได้อาหารพอฉันครั้นได้อาหารพอแล้วท่านกลับมีร่างกายแข็งแรงจิตเริ่มสงบ ประกอบกับได้พระสารีบุตรเถระคอยแนะนำพร่ำสอนอยู่เนือง ๆ ท่านเป็นคนว่าง่ายปฏิบัติตามที่พระอุปัชฌาย์พร่ำสอนทุกประการแล้วเข้าใจได้รวดเร็ว ไม่นานนักก็บรรลุพระอรหัตผลหลังจากนั้น พระสารีบุตรเถระได้พาท่านมาเฝ้าพระผู้มีพระภาค พระพุทธองค์ตรัสถามว่า
“ ดูก่อนสารีบุตร พระราธะสัทธิวิหาริกศิษย์ของเธอเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
“ ข้าแต่พระผู้มีพระภาค เธอเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย แนะนำสั่งสอนตักเตือนอย่างไร ก็ปฏิบัติตามแต่โดยดี ไม่เคยโกรธเคืองเลย พระเจ้าข้า”
พระบรมศาสดา ทรงสดับแล้ว ตรัสสอนให้ภิกษุทั้งหลายถือเอาพระราธะเป็นแบบอย่างในการเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย และทรงยกย่องพระราธะในตำแหน่งเอตทัคคะ เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลาย ในทาง ผู้ว่าง่าย และ ผู้มีปฏิภาณ คือ เป็นผู้มีความรู้แจ่มแจ้งในพระธรรมเทศนา
อยู่มาวันหนึ่ง พระภิกษุทั้งหลายสนทนากันในโรงธรรมสภาว่า “ ข่าวว่าพระสารีบุตรเถระเป็นผู้มีความกตัญญูกตเวทีได้ให้ราธะพราหมณ์ผู้ขัดสนบรรพชา เพราะระลึกถึงอุปการคุณแห่งข้าวเพียงทัพพีเดียวเท่านั้น ฝ่ายพระราธเถระ ผู้ควรแก่โอวาทก็ได้อาจารย์ที่ดีเป็นผู้ให้โอวาท”
พระบรมศาสดาทรงสดับการสนทนาสรรเสริญพระสารีบุตรเถระนั้นแล้ว จึงตรัสว่า “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระสารีบุตรเป็นผู้ประกอบด้วยความกตัญญูกตเวที ในกาลบัดนี้ยังไม่สู้เป็นการอัศจารรย์นัก เพราะในอดีตชาติที่ล่วงมาแล้ว พระสารีบุตรถือกำเนิดใน “ อเหตุกปฏิสนธิ” คือ การปฏิสนธิด้วยจิตที่ไม่มีเหตุ ได้แก่เกิดในกำเนิดเดียรัจฉาน แต่เป็นผู้มีใจประกอบด้วยกตัญญูกตเวทีตาธรรม นั้นแหละน่าอัศจารรย์นัก”
พระภิกษุทั้งหลายกราบทูลถามว่า “ ในกาลไหน พระเจ้าข้า ที่พระสารีบุตรเถระบังเกิดในอเหตุกปฏิสนธิ และประกอบกตัญญูกตเวที พระเจ้าข้า”
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสาธก อลีนจิตตชาดก ซึ่งมีเรื่องเล่าไว้ในอรรถกถาชาดก คัมภีร์ขุททกนิกาย ชาดก แห่งทุกนิบาต ความว่า
“ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในอดีตกาลที่ล่วงมาช้านานแล้ว มีพวกบุรุษช่างไม้ประมาณ ๕๐๐ คน อยู่แทบเชิงภูเขา ได้พากันไปในราวป่าใหญ่ เพื่อตัดต้นไม้เอามากระทำทัพสัมภาระต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก และเมื่อตัดไม้แล้วจึงนำมารวมกันเป็นแพใหญ่ แล้วหย่อนลงไปในแม่น้ำคงคา ปล่อยล่องลอยลงมาตามลำแม่น้ำ
ในครั้งนั้นมีช้างตัวหนึ่ง เอางวงโน้มเหนี่ยวเกี่ยวกิ่งไม้ กิ่งไม้นั้นทานน้ำหนักช้างไม่ไหวก็หักลงมา ช้างนั้นเสียหลัก เท้าไปเยียบบนตอไม้แหลมแทงเท้าจนทะลุ เกิดความเจ็บปวดทนทุกขเวทนาแสนสาหัส จนไม่สามารถพยุงกายลุกขึ้นไปได้ จึงต้องนอนทนทุกขเวทนาอยู่ที่นั้นเอง
พอเวลาล่วงมาได้ 2 - 3 วัน พวกช่างไม้เดินทางผ่านมาทางที่ช้างบาดเจ็บอยู่ ฝ่ายช้างนั้นได้แลเห็นพวกช่างไม้เดินเข้ามาใกล้จึงดำริว่า “ เราจะมีชีวิตอยู่รอดได้ ก็เพราะอาศัยบุรุษเหล่านี้ช่วย” คิดแล้วจึงค่อย ๆ ทรงกายลุกขึ้นเดินโขยกเขยกไปเดินตามพวกช่างไม้เหล่านั้น
พวกช่างไม้เหล่านั้นครั้นเหลี่ยวกลับมาเห็นว่าได้มีช้างเดินตามหลังมา ต่างคนก็ต่างตกใจกลัว พากันวิ่งหนีไป
เมื่อช้างเห็นผู้คนเหล่านั้นกลัว จึงหยุดยืนอยู่กับที่ แต่ถ้าพวกช่างไม้หยุด ช้างก็เดินกะโผลกกะเผลกติดตามไปอีก เป็นอย่างนี้หลายครั้ง นับเป็นที่น่าฉงนสงสัยนัก
หัวหน้าช่างไม้จึงมาใคร่ครวญว่า “ เหตุไฉนหนอ ช้างตัวนี้ พอพวกเราหยุด ก็เดินตามเรามา ครั้นพวกเราเดินหนีกลับหยุดยืนอยู่เฉย ๆ ชะรอยจะมีเหตุในช้างตัวนี้เป็นแน่แท้ ” เมื่อคิดดังนี้แล้วจึงร้องสั่งให้บริวารปีนขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ ส่วนตนเองนั้นนั่งคอยดูท่วงทีของช้างนั้นว่าจะมาไม้ไหนกันแน่ เพราะไม่รู้ว่าช้างนั้นจะมาร้ายหรือดี
เมื่อช้างนั้นเดินเข้ามาใกล้พวกช่างไม้ด้วยอาการเป็นมิตร และแฝงไปด้วยความเจ็บปวดบาดแผลที่เท้านั้น เพื่อจะแสดงให้พวกช่างไม้ได้รู้จึงได้ล้มตัวลงนอนกลิ้งนอนเกลือกไปมาแล้วก็นอนนิ่งๆอยู่ในที่นั้น
หัวหน้าช่างไม้จึงได้เดินไปพิจารณาใกล้ ๆ จึงเห็นว่าช้างตัวนี้ได้รับบาดเจ็บมาต้องการความช่วยเหลือ จึงได้ร้องบอกพวกช่างไม้บริวารว่า “ ดูก่อนท่านทั้งหลายผู้เจริญ ช้างนี้มาด้วยความเจ็บไข้ มิไช่จะมาด้วยเหตุอื่นท่านทั้งหลายจงลงมาเถิด ” ว่าแล้วก็เดินเข้าไปหาช้างนั้น ได้แลเห็นแผลซึ่งถูกตอไม้ตำที่เท้า จึงใช้พร้าคว้านปากแผลเพื่อจะจับเสี้ยนตอไม้ให้ได้ถนัด แล้วใช้เชือกผูกเสี้ยนตอไม้แล้วช่วยกันฉุดกระชากดึงเสี้ยนออกมาและรีบบีบปากแผลนั้น คั้นเอาน้ำเลือดน้ำหนองที่ขังอยู่ในแผลออกจนหมด แล้วชำระล้างด้วยน้ำฝาด ทายาสมุนไพรตามที่พวกตนได้เข้าใจ ชั่วเวลาไม่นานเท่าไหร่ ช้างนั้นก็ฟื้นจากการเจ็บปวดลุกขึ้นได้
เมื่อหายจากเจ็บไข้แล้ว จึงดำริว่า “ พวกช่างไม้เหล่านี้มีอุปการะแก่เรามาก เรารอดชีวิตมาได้ก็เพราะพวกเขาเหล่านี้ เราควรจะแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อชนเหล่านี้” คิดแล้วจึงกลับไปสู่ที่อยู่ของตน และได้นำพาลูกช้างเผือกมาให้แก่พวกช่างไม้
พวกช่างไม้ ได้แลเห็นโปดกลูกช้างเผือกนั้น ก็มีความยินดียิ่งนักด้วยคิดว่าช้างตัวนี้ ไปหาลูกช้างมาให้แก่พวกเรา
ส่วนช้างนั้นครุ่นคิดอยู่ว่า “ เมื่อเรายืนอยู่ ชนทั้งหลายจะรู้ซึ่งกิริยาของเราหรือ” คิดแล้วจึงเดินหลีกหนีไฟเสียจากที่นั้น
ฝ่ายโปดกลูกช้างเผือก เมื่อเห็นพ่อช้างเดินไปก็เดินตามพ่อช้างไปข้างหลัง ช้างผู้เป็นพ่อ ครั้นเหลียวหลังก็รู้ว่าลูกน้อยเดินตามมาข้างหลัง จึงส่งเสียงให้สัญญาณเพื่อจะให้ลูกช้างเผือกนั้นกลับไปหาพวกช่างไม้
ลูกช้างพอได้ยินเสียงของช้างผู้เป็นพ่อ ก็กลับหลังไปยังที่อยู่ของพวกช่างไม้เหล่านั้น ๆ ก็รู้แน่ชัดว่า ช้างตัวนี้ชะรอยจะพาลูกมาให้แก่พวกเราอย่างแน่นอนจึงร้องบอกกับลูกช้างน้อยนั้นว่า “ ในสำนักของพวกเราไม่มีกิจการอะไรจะให้เจ้ากระทำดอก เจ้าจงกลับไปหาช้างพ่อของเจ้าเสียเถิด”
ลูกช้างน้อยเมื่อพวกช่างไม้บอกให้กลับ ก็กลับไปหาช้างพ่อ แล้วช้างพ่อก็ได้บอกให้กลับไปหาพวกช่างไม้อีก พวกช่างไม้ก็บอกให้กลับไปหาช้างพ่ออีกเช่นกัน ช้างพ่อก็บอกให้ลูกช้างน้อยกลับไปหาพวกช่างไม้อีกเป็นอย่างนี้จนถึง 3 ครั้ง ด้วยกัน
จำเดิมแต่นั้นมาพวกช่างไม้จึงต้องรับเอาลูกช้างน้อยนั้นไว้ในสำนักของพวกตน และช่วยกันเลี้ยงดูอย่างดี พวกช่างไม้ได้แบ่งอาหารให้แก่ลูกช้างน้อยคนละปั้น ๆ รวมอาหารได้ประมาณ 500 ปั้น ก็พอช่วยให้ช้างน้อยนั้นอยู่อย่างสุขสบาย
ฝ่ายลูกช้างน้อยก็ช่วยขนทัพสัมภาระเครื่องไม้ที่พวกช่างไม้ผูกมัดไว้ให้ตนขน เอาไปรวมสุมไว้เป็นกอง ฯลฯ
ครั้นพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงนำอดีตนิทานมาตรัสเล่าจบลงแล้วจึงมีพระพจนารถตรัสว่า “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระสารีบุตรเป็นผู้ประกอบด้วยความกตัญญูกตเวที มิใช่กาลบัดนี้เท่านั้น ในปางบรรพ์พระสารีบุตรผู้เกิดเป็นช้างใหญ่ (ช้างพ่อ) ผู้มีสภาวะรู้จักคุณูปการที่ผู้อื่นกระทำไว้แก่ตนดังเรื่องที่กล่าวมานี้
ส่วนราธะผู้มีความเพียรพยายาม ทั้งเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย เป็นที่รักใคร่ของอาจารย์ได้เคยเป็นโปดกลูกช้างเผือกตัวว่านอนสอนง่าย และขยันเอางานเอาการนั้น”
พระผู้มีพระภาคเจ้ามีพุทธฎีกาตรัสพระคาถาว่า
“ นิธีนํ ว ปวตฺตารํ ยํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ ” (อ่านว่า นิ-ที-นัง-ปะ-วัด-ตา-รัง-ยัง-ปัส-เส-วัด-ชะ-ทัส-สิ-นัง) แปลว่า
“ บุคคลเห็นผู้มีปัญญาใด เป็นผู้กล่าวข่มขี่ ผู้ชี้โทษ ว่าเป็นเหมือนผู้บอกขุมทรัยพ์ให้ พึงคบผู้มีปัญญาเช่นนั้น ซึ่งเป็นบัณฑิต (เพราะว่า) เมื่อคบท่านผู้เป็นเช่นนั้น มีแต่คุณอันประเสริฐ ไม่มีโทษที่ลามก” (เลวทราม)
หรืออีกในหนึ่งที่มักจะพูดกันว่า
คบคนพาล พาลหาผิด
คบบัณฑิต บัณฑิตพาหาผล...
พระราธเถระ หลังจากบรรลุอรหัตผลแล้วก็ยังสนใจในการเพ่งพินิจธรรม วันหนึ่งขณะนั่งพินิจธรรมอยู่ในกระท่อม เกิดฝนรั่วรดลงมาทางหลังคาที่มุงไม่ดี ท่านคิดเปรียบเทียบว่า เรื่อนที่มุงไม่ดีก็เหมือนกับจิตที่ไม่ได้ฝึกฝน จึงได้กล่าวว่า
เรือนที่มุงไม่ดี ฝนตกรั่วรดได้
จิตที่ไม่ได้ฝึกฝนก็เป็นเช่นนั้น
เรือนที่มุงดี ฝนตกรั่วรดไม่ได้
จิตที่ฝึกฝนไว้ดีก็เป็นเช่นนั้น
ราคะย่อมรั่วรดไม่ได้
พระราธเถระท่านดำรงอายุสังขาร ช่วยกิจการพระศาสนา พอสมควรแก่กาลเวลาแล้ว ก็ดับขันธปรินิพพาน..
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เป็นพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาล ชาวเมืองโกสัมพีต่อมาอาศัยในกรุงราชคฤห์ นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา ท่านได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้บันลือสีหนาท
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เดิมเป็นพราหมณ์ในพระนครโกสัมพี แคว้นวังสะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ปุโรหิตของพระเจ้าอุเทน ชื่อว่า ภารทวาชโคตร ท่านมีชื่อตามโคตรของท่านว่า ภารทวาชมาณพ เมื่อเจริญวัยได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบไตรเภท ได้ตั้งตนเป็นอาจารย์บอกศิลปวิทยาแก่มาณพทั้ง 500 คน
ภารทวาชมาณพมีนิสัยโลภในอาหารเป็นเนืองนิตย์ ตะกละกินจุ เที่ยวแสวงหากินกับบรรดาศิษย์ของตนไม่เลือกที่ ทำให้เหล่าบรรดาลูกศิษย์เกิดความเบื่อหน่ายในพฤติกรรมนิสัยความตะกละของอาจารย์ที่ทำให้พวกตนได้กินอาหารน้อยจึงพากันละทิ้งสำนัก ทำให้ภารทวาชมาณพกลายเป็นคนหมดสิ้นเนื้อประดาตัวไม่รู้จะไปขออาหารจากที่ไหน จึงเดินทางไปยังกรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ เมื่อไปถึงเมืองนั้นแล้ว ได้เห็นว่าพระพุทธเจ้าและภิกษุสงฆ์ ได้ลาภสักการะเป็นอันมาก ภัตตาหารก็อุดมสมบูรณ์ จึงบวชในพระศาสนาด้วยความประสงค์จะได้อาหาร และก็ยังเป็นผู้ไม่รู้ประมาณในการบริโภคอยู่
เมื่อท่านบวชแล้ว ท่านถือเอาบาตรขนาดใหญ่เที่ยวบิณฑบาตไป ในการรับภัตท่านก็รับภัตเอาจนเต็ม ท่านดื่มข้าวยาคูเต็มภาชนะ เคี้ยวกินขนมเต็มภาชนะ บริโภคข้าวเต็มภาชนะ ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลความที่ท่านไม่ประมาณในการบริโภค ฉันอาหารมากเกินพอดีต่อพระผู้มีพระภาคเจ้า แต่พระองค์ยังไม่ทรงอนุญาตให้ถลกบาตรแก่ท่าน เพื่อมิให้ท่านสามารถรับภัตได้ครั้งละมาก ๆ เมื่อท่านฉันภัตเสร็จ ล้างบาตรแล้ว เมื่อจะวาง ท่านก็คว่ำบาตรวางลงแล้วดันครูดส่ง ๆ ไปไว้ใต้เตียง ในตอนที่จะใช้บาตรนั้น ก็จะถือเอาก็ครูดลากเอาบาตรนั้นออกมา บาตรนั้นเมื่อเวลานานเข้า ขอบปากบาตรก็กร่อนไปเรื่อย ๆ ด้วยการถูกครูด จนกระทั่งเหลือเป็นเหมือนแผ่นกระเบื้อง รับภัตได้เพียงข้าวสุกทะนานเดียวเท่านั้น ภิกษุทั้งหลายเห็นดังนั้นจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ก็ทรงอนุญาตให้ถลกบาตรแก่ท่านอีก ดังนั้นท่านจึงได้ชื่อ ปิณโฑละ เพราะบวชเพื่อต้องการภัต แต่โดยโคตร ชื่อว่า ภารทวาชะ เหตุนั้น รวมชื่อทั้งสองเข้าด้วยกันจึงเรียกว่า ปิณโฑลภารทวาชะดังนี้
ต่อมาท่านได้ฟังธรรมจากพระผู้มีพระภาคเจ้า พระพุทธองค์ทรงอบรมท่านให้ตั้งอยู่ในความเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภคด้วยอุบายวิธี แต่นั้นท่านจึงเริ่มบำเพ็ญความเพียร ตั้งอารมณ์วิปัสสนา ไม่นานนักก็บรรลุพระอรหัต ได้อภิญญา ๖ ในวันบรรลุพระอรหัต ท่านถือเอาผ้ารองนั่งออกจากวิหารนี้ไปวิหารโน้น ออกจากบริเวณ นี้ไปบริเวณโน้น เที่ยวบันลือสีหนาทว่า ท่านผู้ใด มีความสงสัย ในมรรคหรือผล ท่านผู้นั้นจงถามเราดังนี้
หลังจากที่ท่านพระปิณโฑลภารทวาชะ บรรลุพระอรหัตแล้ว ท่านก็ได้สมาทานธุดงค์ เป็นผู้ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร ถือเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร ถือทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ถือทรงไตรจีวรเป็นวัตร มีความปรารถนาน้อย สันโดษ ชอบสงัดไม่คลุกคลีด้วยหมู่ ปรารภความเพียร ผู้มีวาทะกำจัด หมั่นประกอบในอธิจิต พระผู้มีพระภาคทรงเห็นท่านพระปิณโฑลภารัทวาชะ ได้ถือปฏิบัติเช่นนั้นแล้ว ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่า
แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์เป็นเหตุให้บัญญัติสิกขาบท.
ในบทบัญญัติสิกขาบทห้ามพระภิกษุแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ ถ้าฝ่าฝืนจะต้องอาบัติทุกกฎ โดยมีพระปิณโฑลภารทวาชเป็นอาทิกัมมิกะเป็นผุ้ก่อเหตุให้บัญญัติสิกขาบท คือเรื่องมันมีอยู่ว่า
สมัยที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่วัดเวฬุวันมหาวิหารที่กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ มีเศรษฐีผู้หนึ่งได้รับปุ่มไม้แก่นจันทร์ที่มีค่ามากด้วยความบังเอิญ จึงมีความคิดที่อยากจะรู้จักกับพระอรหันต์เพราะมีพวกลัทธิต่างๆมากมายได้โอ้อวดกันว่าตนเป็นพระอรหันต์ ฉะนั้นเพื่อต้องการให้รู้ชัดว่าใครเป็นพระอรหันต์กันแน่ จึงนำปุ่มไม้แก่นจันทร์นี้มากลึงเป็นบาตรแล้วนำไปแขวนไว้ที่ปลายไผ่ที่สูง 15 วา และประกาศให้ทั่วเมืองว่า "ผู้ใดที่สามารถเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาได้ ผู้นั้นก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระอรหันต์ เราและเหล่าครอบครัวจะยึดผู้นั้นเป็นสรณะที่พึ่งตลอดชีวิต"
ต่อมาบรรดาเจ้าลัทธิหรือเดียรถีย์ที่ชื่อเสียงทั้ง 6 คน ได้แก่ ปูรณกัสสป มักขลิโคสาล อชิตเกสกัมพล สัญชัยเวลัฏฐบุตร ปกุทธกัจจายะ และ นิครนถ์นาฏบุตรต่างก็อยากได้บาตรแก่นไม้จันทร์ จึงพากันแสดงตัวและมาขอบาตรแก่นไม้จันทร์กับเศรษฐี แต่ก็ไม่ได้แสดงอิทธิฤทธิ์เหาะอะไรเลย เศรษฐีก็ไม่ยอมให้และยื่นคำขาดว่าจะต้องเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาให้ได้จึงจะเอาไปได้ เดียรถีย์ทั้หกต่างได้พยายามเกลี้ยกล่อมแล้วก็ไม่เป็นผล แม้จะใช่อุบายต่างๆเช่นทำเป็นแสร้งว่าตัวเองเหาะได้แต่ลูกศิษย์ห้ามไว้โดยทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเหาะไม่ได้ แต่เศรษฐีก็ไม่ยอมให้เช่นกัน
เวลาผ่านไป 7 วัน ยังไม่มีใครสามารถเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาได้ ทำให้ชาวเมืองต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่า ในโลกนี้คงไม่มีพระอรหันต์ละมั้ง ในขณะเดียวกัน พระมหาโมคคัลลานเถระกับพระปิณโฑลภารทวาช กำลังออกบิณฑบาตรอยู่ได้ฟังชาวเมืองที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์ว่า ไม่มีพระอรหันต์ในโลก ทำให้พระมหาโมคคัลลานะคิดว่าชาวเมืองกำลังดูหมิ่นพระพุทธศาสนา จึงต้องการให้ชาวเมืองได้รับรู้ว่า ในโลกนี้มีพระอรหันต์จริง ท่านก็คิดว่าตนเองนั้นมีอิทธิฤทธิ์มากที่จะแสดงได้แต่ท่านก็มีใจกว้างจึงยกให้พระปิณโฑลภารทวาชเป็นผู้แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์
พระปิณโฑลภารทวาชรับคำของพระโมคคัลลานแล้วเข้าจตุตถฌานสมาบัติอันเป็นฐานแห่งอภิญญา กระทำอิทธิฤทธิ์เหาะขึ้นไปบนอากาศ พร้อมทั้งแผ่นศิลาที่ยืนอยู่นั้น เหาะเวียนรอบกรุงราชคฤห์แล้วเหาะลอยเลื่อนมาอยู่ยังที่แขวนบาตรแก่นไม้จันทร์เพื่อนำบาตรลงและเหาะตรงหลังคาเรือนของเศรษฐี ท่านเศรษฐีเห็นดังนั้นแล้วก็ดีใจที่ได้เห็นพระอรหันต์ที่แท้จริง และตกใจกลัวว่าก้อนหินจะล่วงลงมาทับบ้านของตน จึงกราบหมอบลงจนอกติดพื้นดินแล้ว กล่าวนิมนต์ให้ลงมา พระเถระจึงสลัดก้อนหินไปประดิษฐานในที่เดิมแล้วเหาะลงมาจากอากาศ เมื่อพระเถระลงมาแล้ว ท่านเศรษฐีจึงนิมนต์ให้นั่ง ณ อาสนะที่จัดถวาย ให้คนนำบาตรแก่นไม้จันทร์ที่ลงมาจากที่แขวนไว้บรรจุอาหารอันประณีตจนเต็มแล้วถวายพระเถระรับแล้วก็กลับสู่วิหาร ส่วนชาวเมืองเมื่อได้เห็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ของพระปิณโฑลภารทวาชจึงพากันชุมนุมติดตามพระเถระที่วิหารเพื่อหวังให้ท่านแสดงอิทธิฤทธิ์ได้ชมอีก จึงเกิดเสียงอื้ออึงจนไปถึงพระกรรณของพระพุทธองค์ พระองค์ทรงตรัสถามกับพระอานนท์ ผู้เป็นพระพุทธอุปัฏฐากว่า เสียงอะไร เมื่อทรงทราบเรื่องราวแล้ว จึงทรงตรัสเรียกประชุมสงฆ์ และเรียกพระปิณโฑลภารทวาชมาเข้าเฝ้า ทรงไต่สวนกับพระเถระ พระเถระก็ยอมรับทุกประการ พระพุทธองค์ก็ทรงติเตียนพระปิณโฑลภารทวาช และบัญญัติสิกขาบทห้ามภิกษุแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ หากภิกษุฝ่าฝืนต้องอาบัติทุกกฎ นอกจากนั้นทรงตรัสให้นำบาตรแก่นไม้จันทร์ไปทุบให้เป็นผงเพื่อทำยาหยอดตา และบัญญัติสิกขาบทห้ามใช้บาตรไม้ หากภิกษุใช้ ต้องอาบัติทุกกฎ
หลังจากที่พระปิณโฑลภารทวาชะบรรลุพระอรหัตแล้ว ท่านก็ได้สมาทานธุดงค์ เป็นผู้ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร ถือเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร ถือทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ถือทรงไตรจีวรเป็นวัตร มีความปรารถนาน้อย สันโดษ ชอบสงัดไม่คลุกคลีด้วยหมู่ ปรารภความเพียร ผู้มีวาทะกำจัด หมั่นประกอบในอธิจิต ท่านเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยอินทรีย์ทั้ง 3 คือ สติ, สมาธิ และปัญญา เวลาท่านไปที่ไหนแม้จะอยู่ต่อหน้าพระพักตร์พระพุทธเจ้าก็ตาม ท่านก็ชอบเปล่งสีหนาทอยู่เสมอ ๆ ว่า "ใครมีความสงสัยในมรรคผล ผู้นั้นจงถามเราเถิด" ด้วยเหตุนี้ พระพุทธเจ้าจึงทรงยกย่องท่านว่า เป็นเอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้บันลือสีหนาท
พระลกุณฏกภัททิยเถระ
พระลกุณฏกภัททิยเถระ เป็นพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาล ชาวเมืองสาตถี นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา ท่านได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้มีเสียงไพเราะ
พระลกุณฏกภัททิยเถระ เกิดในตระกูลเศรษฐีผู้มั่งคั่งในเมืองสาวัตถี เมื่อเจริญวัยแล้ว วันหนึ่งได้ตามประชาชนไปฟังธรรมในวัดพระเชตวันมีความเลื่อมใสจึงขอบวชในพระพุทธศาสนา ไม่นานท่านก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน ต่อมาได้เข้าไปสนทนาธรรมกับพระสารีบุตรหลายเรื่อง จนในที่สุดส่งกระแสจิตพิจารณาตามธรรมสากัจฉาจึงได้บรรลุอรหันต์ในขณะสนทนาธรรมนั่นเอง
ท่านพระลกุณฏกภัททิยเถระ เป็นคนมีรูปร่างเตี้ยมาแต่กำเนิด ทำให้ท่านมักถูกพระรูปอื่นจับหัวเล่นอยู่เสมอ ๆ ด้วยคิดว่าเป็นเพียงสามเณรน้อย จนพระพุทธเจ้าต้องแสดงให้พระสงฆ์ทราบทั่วกันว่าท่านเป็นพระอรหันต์แล้ว พระลกุณฏกภัททิยเถระนั้นปรากฏว่าท่านมีปกติเจรจาได้ไพเราะเสนาะโสตมาก ด้วยเหตุนี้พระพุทธเจ้าจึงยกย่องท่านไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะผู้เลิศกว่าพระสงฆ์ทั้งหลายในผู้ มีเสียงไพเราะ
ออกซานา เฟโดโรวา
จัสติน ปาเสค
จัสติน ปาเสค  ชาวปานามาเชื้อสายโปแลนด์ เธอเกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองคาร์กิว ประเทศยูเครน เธอได้ตำแหน่ง Miss Panama 2002 และได้เข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2002 โดยได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 ต่อมา ออกซานา โฟยโดโรวา จากประเทศรัสเซีย ได้สละตำแหน่ง เธอจึงได้สิทธิ์ขึ้นมาดำรงตำแหน่งนางงามจักรวาลจนครบวาระ
เดอะสคริปต์ (อัลบั้ม)
เดอะสคริปต์  คือผลงานอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษของวงเดอะสคริปต์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ในไอร์แลนด์ และวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร ทั่วโลก อัลบั้มดังกล่าวได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลชอยส์มิวสิกในสาขาอัลบั้มไอริชประจำปี พ.ศ. 2551 หลังจากความสำเร็จของอัลบั้มดังกล่าวในสหราชอาณาจักรทำให้มีการจำหน่ายอัลบั้มดังกล่าวในภูมิภาคยุโรปในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 อัลบั้มนี้มียอดขายขึ้นชาร์จอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรด้วยยอดขายจำนวน 54,520 ชุด และมียอดขายในสหราชอาณาจักรรวม 542,000 ชุดในปี พ.ศ. 2551 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดแห่งปีในอันดับที่ 12 ของสหราชอาณาจักร อัลบั้มนี้ได้ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2552 และมีอันดับสูงสุดที่ 91 ของชาร์ตบิลบอร์ด 200 ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552 อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 14 ในชาร์ตยูเอสไอทูนส์เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
เรือศพ
เรือศพ  เป็นชื่อที่ใช้กับเรือที่ทำการประกันอย่างหนัก ฉะนั้นจึงทำให้มีมูลค่าสูงเมื่อจมลงกว่าเมื่อลอยตัว การเดินเรือในช่วงระยะที่ยังไม่มีกฎหมายเพื่อการรักษาความปลอดภัยต่างเป็นงานที่เสี่ยงต่ออันตรายเป็นอันมาก แต่ระบบนี้ก็เลิกกันไปราวคริสต์ทศวรรษ 1870 เมื่อสมาชิกรัฐสภาบริติชซามูเอล พลิมโซลล์ (Samuel Plimsoll) รณรงค์ปฏิรูปจนสำเร็จ
นอกจากนั้นแล้ว “เรือศพ” ก็ยังหมายถึงเรือที่รับส่งผู้อพยพชาวไอร์แลนด์ผู้หนีวิกฤติการณ์ความอดอยากครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และชาวสกอตที่หนีจากวิกฤติการณ์การไล่ที่ในสกอตแลนด์ (Highland Clearances) เรือเหล่านี้บรรทุกผู้โดยสารจำนวนมาก ที่เต็มไปด้วยโรคร้าย และขาดน้ำขาดอาหารซึ่งเป็นผลทำให้มีผู้เสียชีวิตไปเป็นจำนวนมากระหว่างการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ผู้เป็นเจ้าของเรือให้น้ำและอาหาร และที่หลับที่นอน
แก่ผู้โดยสารเป็นจำนวนน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ตามที่กฎหมายระบุ – ถ้ายังคงเชื่อฟังอยู่
การข้ามมหาสมุทรด้วยเรือศพเป็นวิธีที่ถูกที่สุดแต่อัตราการเสียชีวิตก็กล่าวกันว่าสูงถึง 30% เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตามปกติ กล่าวกันว่าเมื่อเรือศพแล่นก็จะเห็นฉลามว่ายตามเรือ เพราะเมื่อผู้โดยสารเสียชีวิตเจ้าของเรือก็จะโยนร่างผู้เสียชีวิตลงทะเล
อะมีเลีย เวก้า โปลังโก้
พระวัปปปะเถระ
พระภัททิยะเถระ
แดเนียล โอคอนเนลล์
แดนเนียล โอคอนเนลล์  (6 สิงหาคม ค.ศ. 1775 - (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1847) หรือที่รู้จักกันว่า “The Liberator” (ผู้ปลดปล่อย) หรือ “The Emancipator” (ผู้ปลดปล่อย) โอคอนเนลล์เป็นผู้นำทางการเมืองชาวไอริชของครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีบทบาทเพื่อการการปลดแอกคาทอลิก (Catholic emancipation) ซึ่งเป็นการพยายามให้ผู้นับถือโรมันคาทอลิกมีสิทธิได้รับการเลือกตั้งให้นั่งในรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ซึ่งโรมันคาทอลิกไม่มีสิทธิมาเป็นเวลากว่าหนึ่งร้อยปี และเป็นผู้สนับสนุนขบวนการสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพกับอังกฤษ (Repeal Association)
โอคอนเนลล์เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้เคยมีฐานะดีแต่มาสูญเสียที่ดิน ครอบครัวของโอคอนเนลล์สืบเชื้อสายมาจาก Uí Fidgenti และจาก Baron Inchiquin และจากตระกูลแม็คคาร์ธี มอร์ของกษัตริย์แห่งเดสมอนด์ ในบรรดาลุงของโอคอนเนลล์ก็มีแดนเนียล ชาร์ลส์ โอคอนเนลล์นายทหารไอริชในกองทัพฝรั่งเศส และป้าผู้มีชื่อเสียง Eibhlín Dubh Ní Chonaill โอคอนเนลล์ได้รับการอุปถัมภ์จากลุงผู้มีฐานะดีมอริซ "Hunting Cap" โอคอนเนลล์ให้ไปศึกษาที่ Douai ใน ฝรั่งเศส และได้รับเข้าศึกษากับ Lincoln's Inn ในปี ค.ศ. 1794 และย้ายไปศึกษากับ King's Inns ในดับลินอีกสองปีต่อมา ในระยะแรกโอคอนเนลล์ก็มีความคุ้นเคยกับผู้มีหัวรุนแรงผู้สนับสนุนการเป็นประชาธิปไตยและมุ่งมั่นที่จะนำสิทธิความเท่าเทียมทางศาสนามายังไอร์แลนด์
พระวัปปะ
พระภัททิยะ
พระอัสสชิ
พระมหานามะ
พระยสะ
พระวิมละ
พระสุพาหุ
พระปุณณชิ
พระควัมปติ
พระนทีกัสสปะ
ซูเลย์กา ริเบรา เมนโดซา
ซูเลย์กา เฮร์ริส ริเบรา เมนโดซา (; เกิดวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดง นางแบบ และนางงามชาวปวยร์โตรีโก เธอได้รับตำแหน่ง Miss Salinas Teen 2002, มิสปวยร์โตรีโกทีน 2002 (รองอันดับ 1), Miss Salinas 2006, มิสปวยร์โตรีโกยูนิเวิร์ส 2006 และเธอได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาล 2006
พระอนุรุทธะ
พระนันทกะ
พระกิมพิละ
พระสีวลี
พระราธะ
พระกาฬุทายิ
พระปิณโฑลภารทวาชะ
พระอชิตะ
พระอชิตะ อาจหมายถึง
จัสติน ปาเส็ก
พระปุณณกะ
พระติสสเมตเตยยะ
พระเมตตคู
พระโธตกะ
พระอุปสีวะ
พระเหมกะ
พระโตเทยยะ
พระกัปปะ
พระภัทราวุธ
พระอุทยะ
พระโปสาละ
พระโมฆราช
พระปิงคิยะ
พระชตุกัณณี
ดายานา เมนโดซา
ดายานา ซาบรีนา เมนโดซา มองกาดา  ชาวเวเนซุเอลา เกิดวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ที่กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา เธอได้รับตำแหน่งมิสเวเนซุเอลา 2007 และได้ร่วมประกวดและได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล 2008 โดยล่าสุดในเดือนมิถุนายน 2022 เธอได้โพสเชิงต่อต้านชาว LGBTQ+ ในอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอในเดือน Pride Month เดือนแห่งการเฉลิมฉลองความเท่าเทียมของชาว LGBTQ+
จอห์น มิทเชล
จอห์น มิทเชล  (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 - (20 มีนาคม ค.ศ. 1875) จอห์น มิทเชลเป็นนักเขียนเรื่องการเมือง, นักชาตินิยมไอร์แลนด์ และ ทนายความคนสำคัญชาวไอร์แลนด์ จอห์น มิทเชลเป็นผู้นำคนสำคัญของขบวนการยังไอร์แลนด์ และ ขบวนการสันนิบาตไอร์แลนด์ (Irish Confederation) และต่อมาก็เป็นตัวแทนของเสียงของสาธารณชนของชาวอเมริกันทางตอนใต้ในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1850 และ 1860 ก่อนที่จะมาได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกในสภาสามัญชนแต่ก็ถูกปลดเพราะเป็นผู้มีประวัติว่าเป็นอาชญากร "Jail Journal" (บันทึกคนคุก) ของมิทเชลเป็นงานเขียนสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism)
จอห์นพ่อของจอห์น มิทเชลได้รับการศึกษาส่วนใหญ่ที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และต่อมาเข้าเป็นนักบวชผู้สอนศาสนาเพรสไบทีเรียน วิลเลียม ดิลลันผู้เขียนชีวประวัติกล่าวว่า “ราวปี ค.ศ. 1810 จอห์นก็ได้รับหน้าที่รับผิดชอบวัดไม่ไกลจากดันกิฟเวนในเคานตีเดอร์รี” และไปพบและแต่งงานกับแมรี แฮสเล็ทท์ที่นั่น ในปี ค.ศ. 1819 ก็ถูกเรียกตัวไปทำงานที่เดอร์รีและอยู่ที่นั่นอีกสี่ปี เมื่อได้รับเรียกจากนิวรี และ อาร์มาห์ จอห์นเลือกไปนิวรีและไปทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1840 หลังจากสามีเสียชีวิตแม่ของจอห์น มิทเชล มิสซิสมิทเชลก็ท่องเที่ยวอย่างกว้างไกล ในปี ค.ศ. 1853 เมื่อจอห์น มิทเชลหนีจากการไปลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา มิสซิสมิทเชลและลูกชายอีกคนหนึ่งกับลูกสาวอีกสองคนก็ไปรับจอห์น มิทเชลที่นั่น มิสซิสมิทเชลไปพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาอยู่หลายปีก่อนที่จะข้ามกลับมาและย้ายไปอยู่ในกรุงลอนดอน จากนั้นก็ย้ายกลับมาอยู่ที่นิวรีและอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1865
เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ
เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ กรูปิฮ  ชาวเวเนซุเอลา เกิดวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเวเนซุเอลา เธอได้รับตำแหน่ง Miss Venezuela 2008 และได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาลในปี พ.ศ. 2552 นับเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 6 จากประเทศเวเนซุเอลา
ชนันภรณ์ รสจันทร์
ชุติมา ดุรงค์เดช
ชุติมา ดุรงค์เดช ชื่อเล่น ไข่มุก (เกิดวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เธอคือผู้ครองมงกุฎมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี 2552 เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวด มิสยูนิเวิร์ส 2009 ที่ประเทศบาฮามาส ได้รางวัล รองอันดับ 2 ชุดแต่งกายประจำชาติยอดเยี่ยม, รางวัล Miss Photogenic (ขวัญใจช่างภาพและสื่อมวลชน )
ชุติมา ดุรงค์เดช เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวคนที่ 4 ในจำนวนพี่-น้อง 5 คน ของคุณพ่อ ฤทธิ์ชัย ดุรงค์เดช เจ้าของธุรกิจบริษัทเครื่องกรองน้ำ Mazuma และคุณแม่เพชรา ดุรงค์เดช ซึ่งเป็นแม่บ้านคอยดูแลลูกๆ มีส่วนสูง 177 เซนติเมตร น้ำหนัก 57 กิโลกรัม สัดส่วน 35-26-35 ปัจจุบันประกอบธุรกิจส่วนตัวกับบริษัทที่บ้าน และผู้คิดค้นเครื่องสำอาง BSC Pearl of Siam นักธุรกิจหญิง และเซเลบริตี้
จัสติน ปาเสก
พระเจ้าสุทโธทนศากยราชา
พระนางมหาปชาบดีอัครมเหสี
เจมส์ เทย์เลอร์
เจมส์ เวอร์นอน เทย์เลอร์  เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักกีตาร์ชาวอเมริกัน เกิดในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โตในคาร์โบโร นอร์ธแคโรไลนา
เขาเริ่มอาชีพกลางทศวรรษ 1960 แต่ไม่ประสบความสำเร็จและได้รับเสียงวิจารณ์ไม่ดี จนอัลบั้มปี 1970 ชุด "Sweet Baby James" ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบั้มแห่งปี และมีซิงเกิ้ลดังอย่าง "Fire and Rain" ที่ติดอันดับ 3 บิลบอร์ดฮอต 100 และเขามีซิงเกิ้ลอันดับ 1 อย่าง "ยูร์ก็อตอะเฟรนด์" ที่นำเพลงเก่าของคาโรล คิง มาทำใหม่ อัลบั้มชุด "Greatest Hits" ของเขาในปี 1976 ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร และมียอดขายกว่า 11 ล้านชุด
เจที (อัลบั้ม)
เจที  เป็นอัลบั้มชุดที่ 9 ของเจมส์ เทย์เลอร์ เป็นอัลบั้มแรกกับสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ ออกจำหน่ายในปี 1977 มีซิงเกิ้ลดังอย่างเพลง "Handy Man" และ "Your Smiling Face" อัลบั้มชุดนี้ติดอันดับ 4 บนบิลบอร์ด 200 เทย์เลอร์ยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขานักร้องเพลงป็อปชายยอดเยี่ยมจากเพลง "Handy Man"
JT (album)
ซันนี เกรียร์
ซันนี เกรียร์ นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีร่วมวงควินเท็ท และวงออร์เคสตราของดุค เอลลิงตัน ระหว่างปี ค.ศ. 1925 ถึง 1951 ในตำแหน่งมือกลองและเพอร์คัสชันหมายเลขหนึ่ง นอกจากนี้เกรียร์ยังเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรีให้กับบริษัทผู้ผลิตกลองในรัฐอินดีแอนา เขามีความสามารถออกแบบ และจัดกลองชุด และเครื่องเพอร์คัสชันสำหรับวงได้ด้วยตัวเอง
ซันนี เกรียร์ ลาออกจากวงของดุค เอลลิงตัน ในปี ค.ศ. 1950 หลังจากถูกปลดออกจากตำแหน่งมือกลองหมายเลขหนึ่ง เนื่องจากพฤติกรรมการดื่มสุราอย่างหนัก และให้มือกลองหมายเลขสองทำหน้าที่แทน หลังออกจากวง เขาทำงานเป็นนักดนตรีอิสระ และรับบทในภาพยนตร์
Sonny Greer
บลอนดี