pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทรายทองวัฒนา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร มีความหนาแน่นของประชากรสูงเป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัด เดิมชื่อ "กิ่งอำเภอทุ่งทราย" ก่อนที่จะเปลี่ยนนามเป็น "ทรายทองวัฒนา" ในปัจจุบันที่มาของชื่อ "ทรายทองวัฒนา" ได้นำเอาคำตัวท้ายของชื่อทั้ง 3 ตำบล ในเขตการปกครอง ได้แก่ ทราย - มาจากตำบลทุ่งทราย ทอง - มาจากตำบลทุ่งทอง และ วัฒนา - มาจากตำบลถาวรวัฒนา แล้วนำมาประกอบกันถือปรัชญาแห่งความสามัคคีธรรม หรือเป็นมงคลนามสืบไป
ท้องที่อำเภอทรายทองวัฒนาเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอคลองขลุง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอคลองขลุง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอทุ่งทราย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอนี้เป็น กิ่งอำเภอทรายทองวัฒนา ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอทรายทองวัฒนา อำเภอคลองขลุง ขึ้นเป็น อำเภอทรายทองวัฒนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอทรายทองวัฒนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอทรายทองวัฒนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอทรายทองวัฒนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
อำเภอปางศิลาทอง
ปางศิลาทอง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร เดิมเป็นเขตท้องที่ของตำบลวังไทร อำเภอคลองขลุงทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอคลองขลุงในวันที่ 8 มิถุนายน 2536 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 26 กันยายน 2540
อำเภอปางศิลาทองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอปางศิลาทอง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังไทร อำเภอคลองขลุง ตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 18 พฤษภาคม 2536 แบ่งเขตท้องที่อำเภอคลองขลุง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอปางศิลาทอง มีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล คือ ตำบลโพธิ์ทอง ตำบลหินดาต ตำบลปางตาไว ต่อมามีพระราชกฤษฏีกายกฐานะเป็น อำเภอปางศิลาทอง มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม 2540
อำเภอปางศิลาทอง เป็นการนำชื่อของตำบลทั้ง 3 ตำบล คือ ตำบลปางตาไว (ปาง), ตำบลหินดาต (ศิลา), ตำบลโพธิ์ทอง (ทอง) แล้วนำมาประกอบกันเป็น "ปางศิลาทอง" ถือปรัชญาแห่งความสามัคคีธรรม หรือเป็นมงคลนามสืบไป ทำให้ทุกตำบลในอำเภอปางศิลาทองมีความภาคภูมิใจในการเป็นส่วนหนึ่งของชื่อ อำเภอปางศิลาทอง
อำเภอปางศิลาทองแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอปางศิลาทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
ขบวนการสุดยอดสรรพสัตว์ ไลฟ์แมน
ขบวนการสุดยอดสรรพสัตว์ ไลฟ์แมน หรือในชื่อญี่ปุ่น โจจูเซ็นไต ไลฟ์แมน  เป็นละครโทคุซัทสึชุดซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ลำดับที่ 12 ออกอากาศทางโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 มีจำนวนทั้งหมด 49 ตอน เป็นขบวนการเรื่องสุดท้ายของรัชศกโชวะ
ส่วนในประเทศไทย สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการออกอากาศในชื่อ "ขบวนการ ไลฟ์แมน" โดยเริ่มฉายครั้งแรกในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2534 โดยครั้งแรกนั้นออกอากาศทุกวันพุธในช่วงเวลา 16.00-16.30 น. แต่ว่าในเดือนกันยายนได้ย้ายเวลาเป็น 17.00 น. และย้ายออกอากาศอีกครั้งโดยออกอากาศทุกวันพฤหัสบดีและวันศุกร์เวลา 17.30 น. จนจบเรื่อง
ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอเป็นของ บริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด ในชื่อ "Liveman" หลายปีต่อมา ซีรีส์นี้ได้ถูกจัดจำหน่ายในรูปแบบวิดีโออีกครั้ง โดย บริษัท ไรท์พิคเจอร์ จำกัด ในชื่อ "ขบวนการ ไลฟ์แมน"
ขบวนการสุดยอดสรรพสัตว์ ไลฟ์แมน เป็นผลงานที่อยู่ในช่วงปีที่ฉลองครบรอบ 10 ปีของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ซึ่งในช่วงนั้นเป็นการนับจาก แบทเทิลฟีเวอร์ เจ
โดยรูปแบบของเรื่องได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบโดยเปลี่ยนจากสมาชิกหลัก 5 คนเป็น 3 คนเหมือนกับ ขบวนการสุริยะ ซันวัลคัน และมีหุ่นยนต์ยักษ์ 2 ตัวประกอบร่างร่วมกัน
สถาบันวิจัยอคาเดเมียร์ที่อยู่บนเกาะอคาเดเมียร์ โดยการนำของศาสตราจารย์โฮชิ ได้รวบรวมผู้มีความสามารถ ในด้าน ต่างๆ เพื่อมา คัดเลือก ไปเป็นตัวแทนวิจัยที่สถานีวิจัยอวกาศสเปสอแคเดย์เมียร์ โดยผู้ที่เข้ามาคัดเลือกมี 3 คน คือ สึกิคาตะ เคนจิ, มาเซนดะ ริน และ โอมูระ โก
มีความคิดที่จะใช้วิทยาศาสตร์ไปในทางชั่วร้าย ทั้งสามคนจึงหนีไปอยู่กับศาสตราจารย์บีอาสผู้ชั่วร้าย โดยขณะที่กำลังจะหนีขึ้นยานพอดี ยูสุเกะ โจ , เมงุมิ ทาคูจิ และมาริ กำลังทดลองชุดเสริมสภาพร่างกายแต่ยังไม่สมบูรณ์ได้พบเข้าและห้ามสึกิฮาตะแต่สึกิฮาตะกลับนำปืนเลเซอร์ยิงใส่พวกยูสุเกะ แต่ทาคูจิและมาริที่ใส่ชุดเสริมสภาพร่างกายนำตัวเองเข้ามากันไว้ทำให้เสียชีวิตและสึกิฮาตะกับอีก 2 คน ก็หนีขึ้นยานไปได้ การเสียเพื่อนไป 2 คนทำให้ ยูสุเกะ โจ และ เมงุมิ รวมถึง ศาสตราจารย์โฮชิ ที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่คิดจะไปสเปสอคาเดเมียร์อีก แต่ทำการทดลองชุดและอาวุธต่างๆ เพราะคิดว่าอีกไม่นานพวกสึกิฮาตะจะต้องมาก่อความวุ่นวายแน่
สองปีต่อมา พวกสึกิฮาตะก็กลับมาทำลายฐานอคาเดเมียร์และยานสเปสอคาเดเมียร์ ทำให้คนที่ไปกับยานจบชีวิตจนหมด แต่โชคดีที่ยูสุเกะ โจ เมงุมิไม่ได้ไปแต่การโจมตีครั้งนี้ทำให้ศาตราจารย์โฮชิต้องจบชีวิตไปเช่นกัน ส่วนสึกิฮาตะได้กลายเป็น ดร.เคมป์ ส่วนอีกสองคนกลายเป็นมาเซนด้าและดร.อ๊อฟเรอร์ แต่ยูสุเกะ โจ และเมงุมิ ก็ได้ทดลองชุดเสริมพลังสำเร็จกลายเป็นไลฟ์แมนต่อสู้กับกองทัพของศาสตราจารย์บีอาส
เพะชะคุชะ
เพะชะคุชะ  เป็นรูปแบบการนำเสนองานสร้างสรรค์แบบหนึ่ง ริ่เริ่มโดย Astrid Klein และ Mark Dytham แห่งบริษัท Klein-Dytham Architecture (KDa) จากโตเกียว เมื่อ ค.ศ. 2003 รูปแบบการนำเสนอนี้ได้แพร่หลายไปหลายเมืองทั่วโลก
งานเพะชะคุชะที่กรุงเทพมหานครจัดโดยนิตยสารภาพยนตร์ไบโอสโคปและบริษัทออกแบบกราฟิก
อำเภอชุมตาบง
ชุมตาบง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครสวรรค์
อำเภอชุมตาบงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอชุมตาบงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว ในปี พ.ศ. 2535 ทางราชการได้จัดตั้งกิ่งอำเภอแม่วงก์ขึ้นซึ่งรวมพื้นที่ตำบลห้วยน้ำหอมไว้ด้วย และตำบลห้วยน้ำหอมได้แยกหมู่บ้านบางแห่งตั้งเป็นตำบลชุมตาบงและตำบลปางสวรรค์ในปีต่อมา จนกระทั่งสองตำบลนี้ได้รับการจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอชุมตาบง อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอลาดยาว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอชุมตาบง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
อำเภอชุมตาบงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 23 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอชุมตาบงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
อำเภอเขาคิชฌกูฏ
เขาคิชฌกูฏ [—เขา-คิด-ชะ-กูด] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ และพระบาทเขาคิชฌกูฏ หรือ พระบาทพลวง เป็นที่ประดิษฐานของรอยพระพุทธบาทที่อยู่สูงที่สุดในประเทศไทย สูงกว่า 1,050 เมตร จากระดับน้ำทะเล ถือว่าสูงที่สุดในเขตอุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ "รอยพระพุทธบาท” ค้นพบที่ยอดเขาพระบาทจากที่ทำการอุทยานเขาคิชฌกูฏราว 4 กิโลเมตร
อำเภอเขาคิชฌกูฏมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ท้องที่อำเภอเขาคิชฌกูฏเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะขาม ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขาคิชฌกูฏ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ชื่อของ "เขาคิชฌกูฏ" ที่เรียกเช่นนี้ก็เพราะมีชื่อเขาในกรุงราชคฤห์ในประเทศอินเดียลูกหนึ่งชื่อว่าเขาคิชฌกูฏ ฟังแล้วคล้ายกับว่าได้ไปยังนครราชคฤห์อันเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธศาสนาของพระพุทธองค์ครั้งปฐมโพธิกาล ในตำนานศาสนาพุทธกล่าวไว้ว่า เขาคิชฌกูฏอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงราชคฤห์ซึ่งเป็นเมืองหลวงสมัยก่อนนั้น (อินเดีย) แปลว่าภูเขาแร้งกระพือปีก มีคันธกุฎีอยู่บนยอดเขา และเคยเป็นสถานที่ประทับของพระพุทธเจ้าในอดีต เป็นความดำริของพระครูธรรมสรคุณซึ่งเป็นกรรมการและเป็นหลักในการพัฒนาพระบาทพลวงตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ได้เสนอใช้ชื่อพระบาทเขาคิชฌกูฏ (พลวง) เหตุผลเพราะเมืองไทยเป็นเมืองพุทธศาสนาเจริญกว่าเมืองไหนๆ แม้กระทั่งประเทศอินเดีย จึงน่าจะใช้ชื่อนี้เป็นที่ระลึกถึงพระบรมศาสดา
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขาคิชฌกูฏ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค และถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และกลายเป็นอำเภอลำดับที่ 10 ของจังหวัดจันทบุรี
อำเภอเขาคิชฌกูฏแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเขาคิชฌกูฏประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อักษรเบล
ช่องทางการรับยา
ช่องทางการรับยา คือ ทางที่ยาจะสามารถเข้าสู่เป้าหมายได้โดยวิธีการต่าง ๆ เช่น การกิน การฉีดยา การทายาที่ผิวหนัง
โอ้เอ๋ว
โอ้เอ๋ว หรือ โอ๊ะเอ๋ว  เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดภูเก็ต ได้จากวุ้นของเมล็ดโอ้เอ๋ว หรือเมล็ดอ้ายอวี้  ซึ่งเป็นพืชจำพวกมะเดื่อชนิดหนึ่งที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ficus pumila" var. "awkeotsang" ซึ่งเป็นสายพันธุ์หนึ่งหรือชนิดย่อยประเภทหนึ่งของต้นตีนตุ๊กแกเกาะผนัง หรือ มะเดื่อเถา ("F. pumila") ลักษณะคล้ายเมล็ดแมงลัก ที่แช่น้ำแล้วใช้เมือกโอ้เอ้วมาผสมกับเมือกของกล้วยน้ำว้าใส่เจี่ยกอ  เพื่อให้โอ้เอ๋ว เกาะตัวเป็นก้อน นำมาใส่น้ำเชื่อมและน้ำแข็งไส กินแก้ร้อนใน และลดการกระหายน้ำ
ชาวภูเก็ตจะรับประทานโอ้เอ๋ว สามแบบ คือ โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดงและเฉาก๊วย (ขาว ดำ แดง) โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดง (ขาว แดง) และ โอ้เอ๋วใส่เฉาก๊วย (ขาว ดำ) บางคนนิยมใส่กล้วยและน้ำหวานด้วย แหล่งขายโอ้เอ๋วในจังหวัดภูเก็ตที่สำคัญคือ โรงหนังสยามเก่า และซอยหล่อโรงหรือตลาดฉำฉา
โอ้เอ๋ว มีที่มาจากทางปีนัง ประเทศมาเลเซีย คนขายโอ้เอ๋วเจ้าแรกในภูเก็ตชื่อ แปะเอ๊ง เป็นคนจีน ขายอยู่ในตรอกสุ่นอุทิศ หรือตรอกแปะหล่าวหนั่ว(,"แปะหล่าวหนั่ว") ปัจจุบันแปะเอ๊งเสียชีวิตแล้ว แต่ก็มีคนสืบทอด ต่อมาขายอยู่ที่เดิม
ในบางที่มีคนกล่าวว่า ของหวานชนิดนี้ ที่ปีนังเรียกว่า บุนทาวบี้แต่มาขายที่ภูเก็ตไม่มีคนเรียกชื่อนี้ วันหนึ่งมีคนลิ้นไก่สั้นพูดไม่ชัดมากินโอ้เอ๋ว แปะเอ๊งถามว่า “โฮเหลี่ยวโบ๋”  หมายความว่า
"ดีไหม รสชาติดีไหม "คนลิ้นไก่สั้นตอบว่า “โอ๊เอี่ยว” คือ โฮเหลี่ยว ซึ่งหมายถึง ดี โอ๊เอี่ยวที่คนลิ้นไก่สั้นพูดก็เพี้ยนมาเป็น
“โอ้เอ๋ว” และเป็นชื่อเรียกของหวานชนิดนี้ที่ภูเก็ตตลอดมา
อันที่จริง โอ้เอ๋ว เพี้ยนมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน โอ้-เกี้ยว (;ò-giô) เป็นชื่อของหวานที่ทำจากเมือกผลไม้ชนิดหนึ่งเรียกว่า อ้ายอวี้  ในมณฑลฮกเกี้ยนและไต้หวัน เป็นที่นิยมในรับประทานในช่วงฤดูร้อน และเผยแพร่เข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยชาวจีนอพยพที่มาทำงานในสมัย เป็นผู้นำพาเผยแพร่
ส่วนผสมโอ้เอ๋ว.
โอ้เอ๋ว มีลักษณะเป็นวุ้นใส ไม่มีสีนั้นทำมาจากกล้วยน้ำว้าสุก เมล็ดสมุนไพรจีน เรียกว่า อ้ายยวี่ มีฤทธิ์เย็น แก้ร้อนในได้และน้ำด่าง นำกล้วยมาต้มแล้วบดให้เนื้อละเอียด นำเมล็ดสมุนไพรมาต้มกับน้ำด่าง ตั้งทิ้งไว้สักพัก แล้วผสมกับกล้วยน้ำว้าบดตั้งไฟให้เดือดทิ้งไว้แล้วกรองเอากากออก น้ำที่ได้จะค่อยๆแข็งเป็นวุ้น
โอ้เอ๋ว คนโบราณกินโอ้เอ๋วเปล่าๆ แก้ร้อนใน แต่ปัจจุบันกินกับน้ำแข็งใส ใส่ถั่วแดงต้ม หรือวุ้นดำราดน้ำเชื่อม หรือน้ำแดงและน้ำนมแมว ให้มีกลิ่นหอมหวาน เวลาสั่งเลือกได้ตามชอบ ถ้าสั่งขาวแดง แปลว่า โอวเอ๋วกับถั่วแดง, ขาวดำ แปลว่า โอ้เอ๋วกับวุ้นดำ ถ้าขาวแดงดำ ก็ใส่ทั้งหมดทุกอย่าง
เขาคิชฌกูฏ อาจหมายถึง
เจ้าแม่กวนอิมลอยน้ำ
พระโพธิสัตว์กวนอิม (เจ้าแม่กวนอิมลอยน้ำ) เป็นรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมทำจากเซรามิก สูงประมาณ 1 เมตรเศษ (119 เซนติเมตร) หนัก 40 กิโลกรัม ประดิษฐานอยู่ที่สมาคมสงเคราะห์การกุศลฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีผู้พบลอยน้ำมา บริเวณสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง
เมื่อเวลาประมาณ 01.30 น. ของวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.อ.เมืองฉะเชิงเทรา ได้รับแจ้งมาว่า คนหาปลาที่บริเวณแม่น้ำบางปะกงได้พบศพหญิงลอยน้ำมาติดที่ยังแม่น้ำบางปะกงใกล้ๆกับห้างตะวันออกพลาซ่า บริเวณชายเขื่อนแม่น้ำ จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมหน่วยบรรเทาสาธารณภัยฉะเชิงเทรา รุดไปที่เกิดเหตุเพื่อทำหน้าที่ชันสูตรศพตามที่ได้รับรายงาน แต่เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุกับตกตะลึงเมื่อได้เข้าไปใกล้ๆ ภาพที่เห็นจากแสงสปอตไลท์ที่ส่องไปคือ " เทวรูปองค์เจ้าแม่กวนอิม " ลอยอยู่ในน้ำแทนที่จะจมน้ำเหมือนรูปปั้นทั่วๆไป
ปาฏิหาริย์.
เจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมด้วยหน่วยบรรเทาสาธารณภัย สมาคมสงเคราะห์การกุศลฉะเชิงเทรา ได้ช่วยกันกู้เทวรูปขึ้นจากน้ำ โดยมีการใช้เจ้าหน้าที่จำนวนหลายคนก็ยังไม่สามารถนำองค์เจ้าแม่กวนอิมขึ้นจากน้ำได้ ทั้งๆที่มีน้ำหนักเพียง 40 กิโลกรัม จนกระทั่งมีผู้รู้ได้ทำการจุดธูปอธิษฐานอัญเชิญองค์เจ้าแม่กวนอิมให้ขึ้นจากน้ำ จึงได้เกิดปาฏิหาริย์ปรากฏแก่ประชาชนรวมทั้งเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำการกู้ เพราะใช้คนเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นก็สามารถอัญเชิญขึ้นจากน้ำได้อย่างง่ายดาย ผิดกับตอนแรกที่ใช้เจ้าหน้าที่หลายคนก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้
วายุภักษ์ เป็นตัวละครยักษ์ ในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นเจ้าเมืองวิเชียรที่เนินเขาจักรวาล ในตอน ศึกวายุภักษ์ ได้จับตัวพระราม พระลักษมณ์ ไปแต่สุครีพและหนุมานตามไปชิงตัวคืน วายุภักษ์ถูกนิลพัทกับองคตตัดหัวขาด
ลักษณะภายนอกของ วายุภักษ์นั้น คือ มีกายเป็นสีเขียวแก่ มี 1 หน้า 2 มือ มีกายและหน้าเป็นอสูรเท้าและหางท่อนเอวเหมือนนกอินทรี ปีกแขนทั้งสองมีครีบดังพญาครุฑ บิดาเป็นยักษ์ และ มารดาเป็นนก ครองเมืองมหาวิเชียรธานี
พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์
พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ตั้งอยู่บริเวณเขาตันหยง (ตันหยง แปลว่า พิกุล) ตำบลกะลุวอเหนือ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4084 ห่างจากตัวเมืองนราธิวาสประมาณ 8 กิโลเมตร เป็นที่แปรพระราชฐานของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พร้อมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์ ในช่วงเดือนสิงหาคมและตุลาคมของทุกปี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้ก่อสร้างพระตำหนักขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 โดยใช้เวลา 6 เดือนในการก่อสร้าง โดยเนื่องมาจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระราชประสงค์ที่จะประทับทางภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อจะได้ทรงใกล้ชิดและเยี่ยมเยียนราษฎรของพระองค์ในภาคใต้ จึงมีพระบรมราชโองการให้เลือกสถานที่เพื่อความเหมาะสม ซึ่งพระองค์ทรงเลือกสร้างพระตำหนักที่เขาตันหยง เพราะเป็นพื้นที่สูง มีต้นไม้ป่าขนาดใหญ่ อุดมสมบรูณ์ งดงาม อยู่ริมทะเลตลอดแนวชายฝั่ง และอยู่สุดเขตแดนประเทศไทยที่ติดต่อกับประเทศมาเลเซีย
เมื่อราษฎรที่อยู่ในละแวกดังกล่าว ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม ทราบถึงพระราชประสงค์ที่จะสร้างพระตำหนัก ก็ยินดีน้อมเกล้าฯ ถวายที่ดินในการสร้างพระตำหนัก แต่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็ได้พระราชทานทรัพย์ให้แก่มุสลิมเพื่อสร้างเป็นมัสยิดขึ้นในบริเวณใกล้กับเขตพระราชฐานเช่นกัน รวมเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 300 ไร่ ด้านหน้าของเขาตันหยงริมอ่าวไทย สูงจากระดับน้ำทะเล 173 ฟุต
พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เป็นพระตำหนักที่ประทับในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ เมื่อเสด็จมาประทับแรมที่จังหวัดนราธิวาส ซึ่งตามปกติแล้วจะเสด็จแปรพระราชฐานอยู่เป็นประจำทุกปี เพื่อทรงงานตามโครงการพระราชดำริ และทรงตรวจเยี่ยมราษฎรในพื้นที่จังหวัดภาคใต้
เป็นอาคารคอนกรีตก่ออิฐถือปูน ลักษณะเป็นทรงปั้นหยา สมัยใหม่ มีการประดับตัวเรือนด้วยไม้ฉลุเป็นลวดลายประดับยอดจั่ว ช่องลม และเชิงชาย เป็นเรือนไม้ยกพื้นใต้ถุนสูง ซึ่งเป็นลักษณะร่วมทางสถาปัตยกรรมพื้นฐานของภูมิภาคศูนย์สูตร
อีกทั้งยังมีลักษณะรูปทรงหลังคาที่โดดเด่นเป็นพิเศษ อันเป็นสถาปัตยกรรม ที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบอาณานิคมของชาวตะวันตก นับได้ว่าเป็นเอกลักษณ์ของภาคใต้ โดยที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงมีพระราชดำริ ให้สถาปนิกออกแบบให้มีรูปทรงประสานกลมกลืน กับอาคารบ้านเรือนแบบท้องถิ่นที่มีอยู่แต่ดั้งเดิม
พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ แบ่งออกเป็น 3 เขตพระราชฐาน ประกอบด้วย เขตพระราชฐานชั้นนอก เขตพระราชฐานชั้นใน และเขตพระราชฐานที่ประทับ โดยเขตพระราชฐานที่ประทับ ประกอบด้วย พระตำหนักตันหยงและศาลาบุหลัน ซึ่งเป็นศาลาเอนกประสงค์สำหรับประกอบพระราชพิธีและฝึกงานศิลปาชีพ พื้นที่ส่วนล่างเป็นที่พักข้าราชบริพาร หน่วยแพทย์ สถานที่ฝึกสอนศิลปาชีพ โดยมีนามคล้องจองกันว่า
และถัดไป เป็นตำหนักทำงานของกองราชเลขาฯ ในพระองค์ ตึกราชองครักษ์ เรือนข้าหลวง ห้องเครื่อง และเรือนรับรอง โดยทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ประมาณ 542 ไร่ รวมถึงมีพื้นที่ป่าอีกประมาณ 1,875 ไร่ ที่จะต้องดูแลรักษา ป้องกันการตัดไม้ทำลายป่า การยิงและจับสัตว์บนเขาตันหยง โดยพื้นที่ส่วนนี้นับเป็นเขตพระราชฐานอีกส่วนหนึ่งด้วย
นอกจากนี้ บนเขาตันหยง ยังมีสำนักสงฆ์ของพระตำหนัก สำหรับเป็นที่พัก ของพระราชาคณะ หรือพระเถระชั้นผู้ใหญ่ ที่ตามเสด็จฯ อย่างเป็นสัดส่วน
สำหรับภูมิทัศน์ และภูมิสถาปัตย์ของ พระราชฐานต่างจังหวัด แต่ละพระราชฐาน จะมีแบบการจัดสวน ในราชอุทยานแตกต่างกัน เช่น ราชอุทยาน ในเขตพระราชฐานพระตำหนัก ทักษิณราชนิเวศน์ จะจัดสวนแบบสวนหิน ส่วนใหญ่เป็นประเภทใบไม้ สาเหตุเพราะอยู่ใต้ร่มเงา ของต้นไม้ มีแสงแดด ไม่เพียงพอที่จะปลูกไม้ดอก ให้เจริญงอกงามได้
ต้นไม้พื้นเมืองที่เป็นเอกลักษณ์ ของ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ได้แก่ ปาล์มบังสูรย์ รักนา และดาหลา และบริเวณราชอุทยาน ในเขตพระราชฐานที่ประทับ มีคอกเลี้ยงกวางป่า และมีกรงเลี้ยงนก ซึ่งส่วนใหญ่ เป็นนกหายากที่ใกล้ จะสูญพันธุ์ โดยพระองค์มีพระราชดำริ ให้ขยายพันธุ์นกขมิ้น ซึ่งเป็นนกพื้นเมืองที่หายาก เพื่อให้มีจำนวนมาก พอที่จะปล่อยเข้าป่าต่อไป
ศูนย์ศิลปาชีพพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์.
นับแต่ปี พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ได้เสด็จแปรพระราชฐานประทับแรม ณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ จังหวัดนราธิวาส เพื่อทรงเยี่ยมเยียนราษฎรในท้องถิ่นต่างๆ ในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสและจังหวัดใกล้เคียงในภาคใต้ ทรงพบเห็นราษฎรประสบปัญหาความทุกข์ยากเดือดร้อนมากมายเช่น ด้านโรคภัยไข้เจ็บ ด้านการศึกษา การประกอบอาชีพ เป็นต้น จึงมีพระราชดำริที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้โปรดเกล้าให้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงพระราชทานความช่วยเหลือครอบครัวราษฎรที่มีฐานะยากจนโดยพระราชทานกลุ่มอาชีพต่างๆ ให้กับราษฎรเพื่อเป็นอาชีพเสริมในยามว่างได้มีงานทำ และมีรายได้ที่แน่นอนและเพื่ออนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยและวัตถุดิบในท้องถิ่นให้คงอยู่สืบไป ซึ่งเป็น
ที่มาของโครงการส่งเสริมศิลปาชีพจังหวัดนราธิวาส ประกอบด้วย โครงการจักสานย่านลิเภา จักสานเสื่อกระจูด จักสานเสื่อปาหนัน จักสานใบลาน เรือกอและจำลอง ทรงเช่าสวน ยางพาราเพื่ออนุรักษ์ย่านลิเภา เครื่องปั้นดินเผา (เซรามิค) ปักผ้า ทอผ้าฝ้าย ทอผ้าไหม ปลูกหม่อน เลี้ยงไหม จักสานไม้ไผ่ แกะสลักไม้ ดอกไม้ประดิษฐ์ ถักโครเชต์ ตัดเย็บเสื้อผ้า เขียนลายผ้าบาติก ทำมู่ลี่ฝ้ายผสมกระจูด เป็นต้น รวมทั้งได้จัดให้มีการประกวดผลิตภัณฑ์ และจัดนิทรรศการขึ้นทุกปี ณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เพื่อพัฒนาคุณภาพของผลิตภัณฑ์และฝีมือแรงงาน โดยมีอาคารศิลปาชีพในพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เป็นอาคารที่สร้างขึ้นสำหรับจัดแสดงสินค้าต่างๆจากศูนย์ศิลปาชีพ
การอนุญาตให้เข้าชมและค่าธรรมเนียม.
โดยปกติจะอนุญาตให้ผู้สนใจ เข้าชมพระตำหนักได้ระหว่างเวลา 09.00 -16.00 น.ในยามที่มิได้เสด็จ แปรพระราชฐานไปพักแรม
โดยไม่เสียค่าธรรมเนียมการเข้าชมทั้งคนไทยและต่างชาติ
การเดินทางโดยใช้บริการรถโดยสารประจำทาง สายนราธิวาส - ตากใบ - สุไหงโก-ลก โดยลงจอด ณ หน้าพระตำหนัก
วายุภักษ์ (แก้ความกำกวม)
วายุภักษ์ อาจหมายถึง
เศรษฐา ศิระฉายา (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565) เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง) ประจำ พ.ศ. 2554 เป็นพิธีกร นักแสดง อดีตนักร้องนำวงดิอิมพอสซิเบิ้ล และอดีตประธานมูลนิธิสวัสดิการนักแสดงอาวุโส
เศรษฐา เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดพระนคร ประเทศไทย จบมัธยมปลายจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ หลักสูตรโครงการพิเศษ สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ สาขาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต MBA มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีและปริญญาเอก คณะรัฐศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
เศรษฐาเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุประมาณ 16 ปี ด้วยการขนเครื่องดนตรีในวงดนตรีตามคำชักชวนของน้าชายของเขา สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ อดีตพระเอกภาพยนตร์ชื่อดังในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ต่อมาเศรษฐาได้ฝึกหัดทักษะด้านดนตรีแบบครูพักลักจำ จนกระทั่งได้ก้าวขึ้นมาเป็นนักร้องตามสถานบันเทิงต่าง ๆ เช่น ตั้งวงหลุยส์กีต้าร์เกิร์ล กระทั่งได้รวมตัวกับเพื่อน ๆ นักดนตรีตั้งวงดนตรี Holiday J-3 ร่วมกับวินัย พันธุรักษ์, พิชัย ทองเนียม, อนุสรณ์ พัฒนกุล และสุเมธ อินทรสูต ต่อมา เปลี่ยนชื่อเป็น Joint Reaction และเปลี่ยนอีกครั้งในชื่อ ดิอิมพอสซิเบิ้ล (The Impossibles) ซึ่งเป็นชื่อการ์ตูนชื่อดังของอเมริกาในสมัยนั้น โดยเขารับบทบาทเป็นนักร้องนำ พ.ศ. 2512 ดิอิมพอสซิเบิ้ลสามารถคว้าถ้วยพระราชทานรางวัลชนะเลิศการประกวดวงสตริงคอมโบ ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรกโดยสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ส่งผลให้เริ่มเป็นที่นิยมและเป็นจุดเปลี่ยนให้เศรษฐาได้เข้ามาสัมผัสโลกภาพยนตร์เป็นครั้งแรก เมื่อเขาและเพื่อน ๆ ได้รับการทาบทามจากเปี๊ยก โปสเตอร์ ให้มาร่วมบรรเลงเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง"โทน" (2513)
ดิอิมพอสซิเบิ้ลยังคงชนะเลิศการประกวดวงสตริงคอมโบอีก 2 ครั้งติดต่อกัน หลังจากนั้นและได้บรรเลงเพลงประกอบภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิ ดวง (2514), สวนสน (2514), ระเริงชล (2515), ตัดเหลี่ยมเพชร (2518) ฯลฯ กลายเป็นวงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง พ.ศ. 2518 หลังกลับมาจากการไปทัวร์ที่ต่างประเทศ เศรษฐาก็ได้รับการชักชวนจากจุรี โอศิริ ให้มาแสดงภาพยนตร์อย่างจริงจังครั้งแรกคือเรื่อง ฝ้ายแกมแพร (2518) แต่ก็ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมมาครองจากผลงานดังกล่าวได้ทันที
พ.ศ. 2519 ดิอิมพอสซิเบิ้ลประกาศยุบวงอย่างเป็นทางการ เศรษฐาจึงก้าวเข้าสู่โลกมายาอย่างเต็มตัว มีบทบาทโดดเด่นทั้งการเป็นพิธีกรและนักแสดง นับเป็นดารายอดฝีมือคนหนึ่งซึ่งสามารถรับบทบาทได้หลากหลายไม่ว่าจะเป็นบทดี บทร้าย บทตลก ส่งผลให้มีผลงานออกมามากมายจวบจนปัจจุบัน โดยเรื่องที่โดดเด่นที่สุดเรื่องหนึ่งคือ"ชื่นรัก" (2522) ซึ่งเขาได้รับบทพระเอกประกบคู่กับอรัญญา นามวงศ์ นางเอกชื่อดัง เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่ชีวิตกันในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2554 เศรษฐา ศิระฉายา ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง)
การป่วยและเสียชีวิต.
ช่วงบั้นปลายชีวิต เศรษฐาเข้ารับการรักษามะเร็งปอด หลังจากตรวจพบใน พ.ศ. 2562 ระหว่างนั้นในปี พ.ศ. 2564 เขาเคยป่วยด้วยโรคโควิด-19 และได้รับการรักษาจนไม่มีเชื้อโควิดในร่างกายแล้ว แต่ในที่สุด เศรษฐาก็เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ณ เวลา 04:41 นาที หลังจากกลับไปรักษาอาการมะเร็งปอดด้วยเคมีบำบัด สิริอายุ 77 ปี
การนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบลายก้านแย่ง เป็นเครื่องเกียรติยศบรรจุศพ โดยโปรดเกล้าฯ ให้พลอากาศโทภักดี แสงชูโต รองอธิบดีกรมราชเลขานุการในพระองค์ อัญเชิญพวงมาลาหลวง, พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี และพวงมาลาของพระบรมวงศานุวงศ์ไปตั้งที่หน้าหีบศพ มีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยโปรดให้พลเอกดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณเป็นประธานในพิธี ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2565 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพเศรษฐา ณ เมรุด้านใต้ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร โดยมี นันทิดา แก้วบัวสาย นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการเข้าร่วมในพิธี
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร ร่วมกับพุทธิดา ศิระฉายา บริษัท ทรัพย์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
เศรษฐาเคยสมรสกับแอร์โฮสเตส ต่อมาสมรสกับอรัญญา นามวงศ์ มีบุตรสาวหนึ่งคน (คือ พุทธธิดา ศิระฉายา หรืออิ๊ฟ สมรสกับเติมศักดิ์ ศักดาพร นักธุรกิจ ผู้สร้างละครโทรทัศน์ในสังกัดช่อง 3 และช่อง 7)
SCB
BTi
KBank
SCIB
สะพานอุตตมานุสรณ์
สะพานอุตตมานุสรณ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย มีความยาว 445 เมตร และเป็นสะพานไม้ที่ยาวเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากสะพานไม้อูเบ็ง ในประเทศพม่า เป็นสะพานที่ข้ามแม่น้ำซองกาเลีย ที่ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
สะพานนี้สร้างขึ้นโดยดำริของ หลวงพ่ออุตตมะ เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม ในปี พ.ศ. 2529 จนถึง พ.ศ. 2530 โดยใช้แรงงานของชาวมอญ เป็นสะพานไม้ที่ใช้สัญจรไปมาของชาวมอญและชาวไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี
ในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18.30 น. สะพานอุตตมานุสรณ์ได้พังทลายขาดเป็น 2 ท่อนในช่วงกลางสะพาน ความยาวประมาณ 30 เมตร เนื่องจากเกิดเหตุฝนตกหนักติดต่อกันนานถึง 3 วัน ทำให้เกิดน้ำป่าไหลเชี่ยวกรากจากทุ่งใหญ่นเรศวร พัดขยะตอไม้ลงสู่แม่น้ำซองกาเลีย ปะทะกับเสาสะพานทำให้เกิดขาดกลาง และเสียหายเพิ่มเป็น 70 เมตร ในเที่ยงของวันต่อมา
หลังจากผ่านไป 1 ปี การซ่อมแซมสะพานแห่งนี้ก็ยังไม่เสร็จ และเกินสัญญาว่าจ้าง 120 วัน เนื่องจากมีปัญหาด้านบริษัทผู้รับเหมาที่มีปัญหาไม่สามารถนำไม้ที่ต้องขนส่งมาจากภาคอีสานมาซ่อมแซมได้ เนื่องจากเกรงว่าจะผิดกฎหมาย
ในที่สุดสะพานอุตตมานุสรณ์ก็ได้รับการซ่อมแซม จากทหารช่างจากกองพลทหารราบที่ 9 (พล.ร.9) ค่ายสุรสีห์ ร่วมกับชาวบ้านในพื้นที่ ใช้เวลาเพียงแค่ 29 วัน และมีพิธีเปิดใช้อีกครั้งอย่างเป็นทางการในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นวันครบรอบชาตกาล 104 ปี ของหลวงพ่ออุตตมะ โดยมีการแสดงแสงสีเสียง
ISO 639-2 เป็นส่วนที่สองของมาตรฐาน ISO 639 ที่จะใช้รหัสตัวอักษรภาษาอังกฤษแทนภาษาต่าง ๆ
ซึ่งมาตรฐานชุดนี้ประกอบด้วย กลุ่มของตัวอักษร 3 ตัว แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกใช้แทนชื่อของภาษาที่ใช้ใน งานบรรณาณุกรม ( bibliographic applications ) และกลุ่มที่สองใช้ใน งานที่ต้องเกี่ยวกับบัญญัติศัพท์ ( terminology applications ) รหัสที่ใช้แทนภาษาของทั้งสองกลุ่มเหมือนกันยกเว้นเพียง 23 ภาษา จากภาษาทั้งหมดมากกว่า 450 ภาษา ทั้งนี้เนื่องจากเงื่อนไขในการสร้างรหัสนั้น การใช้รหัสแทนภาษามาตรฐานนี้เริ่มต้นมาจากการใช้งานที่เกี่ยวข้องกับงานห้องสมุด การให้บริการข้อมูลต่าง ๆ ตลอดจนงานพิมพ์ ที่ต้องใช้ในการแลกเปลี่ยนข้อมูล รหัสเหล่านี้ได้มีการใช้แพร่หลายในกลุ่มงานห้องสมุด และต่อมาได้มีการปรับนำมาใช้โดยกลุ่มของนักภาษาศาสตร์ และในกลุ่มงานที่ต้องการคำนิยามเฉพาะ ซึ่งมาตรฐานส่วนนี้ได้มีการพัฒนาขึ้นโดยมีพื้นฐานจากความต้องการใช้ภาษานั้น ๆ ที่มีการใช้อย่างแพร่หลายอยู่ทั่วโลก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่รวมถึงโปรแกรมภาษาလိၵ်ႈတၢႆးလိၵ်ႈထႆး
การจัดทำรหัส.
รหัสที่แสดงแทนภาษาต่าง ๆ นี้ ประกอบด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวเล็ก 3 ตัว โดยที่ตัวอักษรเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องเป็นตัวอักษรย่อของ
ภาษานั้น ๆ แต่สามารถใช้รหัสนั้นในการจำแนกภาษาได้
มาตรฐานกลุ่มนี้ประกอบด้วย 2 กลุ่มด้วยกันคือ กลุ่มรหัสที่ใช้ในงานบรรณานุกรม (ISO 639-2/B) หรือ รหัสกลุ่ม B และ กลุ่มรหัสที่ใช้ในงานที่ต้องเกี่ยวกับบัญญัติศัพท์ (ISO 639-2/T) หรือ รหัสกลุ่ม T
โดยมีเงื่อนไขในการจัดรหัสสำหรับงานบรรณานุกรม หรือ รหัสกลุ่ม B คือ
เงื่อนไขในการจัดรหัสสำหรับงานที่ต้องเกี่ยวกับศัพท์บัญญัติเฉพาะทาง หรือ รหัสกลุ่ม T คือ
โดยการจัดรหัสทั้งสองแบบนี้มีเพียง 23 ภาษาเท่านั้นที่มีรหัสแตกต่างกัน โดยที่ในอนาคตการกำหนดรหัสจะขึ้นอยู่กับชื่อแทนของภาษานั้น ยกเว้นแต่กรณีที่ประเทศนั้น ๆ หรือกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษานั้น ๆ ร้องขอ แต่เพื่อให้เกิดความเสถียรภาพและความต่อเนื่อง การเปลี่ยนรหัสเหล่านี้จะทำได้เมื่อมีความจำเป็นจริง ๆ เท่านั้น และรหัสเดิมจะยังคงต้องใช้อยู่