pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เครื่องสแกน MRI ได้กลายเป็นแหล่งที่มาของรายได้อย่างมีนัยสำคัญสำหรับผู้ให้บริการการดูแลสุขภาพในสหรัฐอเมริกา. นี่เป็นเพราะอัตราการชำระเงินคืนที่น่าพอใจจากบรรดาบริษัทประกันและโปรแกรมต่างๆรัฐบาลกลาง. การชำระเงินคืนประกันมีสองส่วน, ค่าอุปกรณ์สำหรับการดำเนินงานและการทำงานของ MRI สแกนที่เกิดขึ้นจริงและค่าวิชาชีพสำหรับการตรวจสอบภาพและ/หรือข้อมูลโดยรังสีแพทย์. ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา, ค่าอุปกรณ์อาจเป็น $3,500/€2,600 และค่าวิชาชีพอาจจะเป็น $350/€260, แม้ว่าค่าธรรมเนียมจริงที่จ่ายให้กับเจ้าของอุปกรณ์และแพทย์ผู้แปลความหมายมักจะมีนัยสำคัญน้อยลงและขึ้นอยู่กับอัตราการเจรจาต่อรองกับบริษัทประกันหรือที่ถุกกำหนดโดยตารางค่าธรรมเนียมเมดิแคร์. ตัวอย่างเช่น กลุ่มการผ่าตัดกระดูกและข้อในรัฐอิลลินอยส์เรียกเก็บเงินค่าใช้จ่ายจำนวน $ 1,116/€ 825 สำหรับ MRI หัวเข่าในปี 2007, แต่การชำระเงินคืนจากประกันสุขภาพของรัฐบาลในปี 2007 เป็นเพียง $ 470.91/€ 350 เท่านั้น. หลายบริษัท ประกันภัยต้องได้รับอนุมัติล่วงหน้าสำหรับการทำ MRI ตามเงื่อนไขการคุ้มครอง.
ในสหรัฐอเมริกาพระราชบัญญัติเพื่อลดขาดดุลปี 2005 ได้ลดอัตราการชำระเงินคืนลงอย่างมีนัยสำคัญที่จ่ายโดยโปรแกรมการประกันของรัฐบาลกลางสำหรับองค์ประกอบอุปกรณ์การสแกนหลายรายการ, และการขยับภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจออกไป. บริษัทประกันเอกชนจำนวนมากได้ทำตามบทบัญญัตินั้น.
ในประเทศสหรัฐอเมริกา, MRI สมองที่มีและไม่มีสารสร้างความแตกต่าง  ที่เรียกเก็บเงินไปที่ประกันสุขภาพของรัฐบาลส่วน B แจ้งรายการโดยเฉลี่ยของค่าใช้จ่ายด้านเทคนิคจำนวน $ 403/€ 300 และค่าใช้จ่ายแยกต่างหากสำหรับรังสีแพทย์จำนวน $ 93/€ 70. ในประเทศฝรั่งเศส, ค่าใช้จ่ายของการตรวจ MRI จะอยู่ที่ประมาณ € 150/US $ 205. ราคานี้ครอบคลุมสามสแกนขั้นพื้นฐานรวมทั้งหนึ่งครั้งด้วย contrast agent ทางหลอดเลือดดำเช่นเดียวกับค่าการให้คำปรึกษาโดยช่างและค่าเขียนเป็นรายงานให้กับแพทย์ของผู้ป่วย. ในประเทศญี่ปุ่น ค่าใช้จ่ายของการตรวจ MRI (ไม่รวมค่า contrast agent และฟิล์ม) เริ่มจาก US $ 155/€ 115 จนถึง US $ 180/€ 133, กับค่าธรรมเนียมวิชาชีพเพิ่มเติมของรังสีแพทย์จำนวน US $ 17/ € 12.50. ในอินเดียค่าใช้จ่ายของการตรวจสอบ MRI รวมถึงค่าธรรมเนียมสำหรับความเห็นของนักรังสีวิทยาอยู่ที่ราวๆ Rs 3000-4000 (€ 37-49/ US $ 50-60) ไม่รวมค่าใช้จ่ายของ contrast agent. ในสหราชอาณาจักรราคาขายปลีกสำหรับ MRI สแกนเอกชนอยู่ในช่วงระหว่าง £ 350 ถึง £ 500 (€ 440-630).
การใช้มากเกินไป.
สังคมการแพทย์ได้ออกแนวทางปัญหาสำหรับว่าเมื่อไรแพทย์ควรใช้ MRI กับผู้ป่วยและแนะนำไม่ให้มีการใช้ที่มากเกินไป. MRI สามารถตรวจพบปัญหาของสุขภาพหรือยืนยันการวินิจฉัยโรค, แต่สังคมการแพทย์มักจะแนะนำว่า MRI ไม่ใช่ขั้นตอนแรกในการสร้างแผนการที่จะวินิจฉัยหรือการจัดการกับข้อร้องเรียนของผู้ป่วย. กรณีที่พบบ่อยคือการใช้ MRI เพื่อหาสาเหตุของอาการปวดหลังส่วนล่าง; วิทยาลัยแพทย์อเมริกัน, ยกตัวอย่าง, ได้แนะนำที่ค้านกับขั้นตอนนี้ที่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะส่งผลให้เกิดผลด้านบวกให้กับผู้ป่วย.
การใช้งานที่เชี่ยวชาญพิเศษ.
MRI แบบการซึมผ่าน.
MRI แบบการซึมผ่านใช้วัดการการซึมผ่านของโมเลกุลน้ำในเนื้อเยื่อชีวภาพ. ในทางการแพทย์, MRI แบบการซึมผ่านเป็นประโยชน์สำหรับการวินิจฉัยหลายเงื่อนไข (เช่นโรคหลอดเลือดสมอง), หรือความผิดปกติทางระบบประสาท (เช่นเส้นโลหิตตีบหลายเส้น), และช่วยให้เข้าใจดีขึ้นของการเชื่อมต่อของ white matter axons ในระบบประสาทส่วนกลาง. ในตัวกลางแบบสม่ำเสมอดี  (ตัวอย่างเช่นภายในแก้วน้ำ) โมเลกุลของน้ำจะย้ายแบบสุ่มตามธรรมชาติไปตามความวุ่นวายและการ'เคลื่อนที่แบบ Brownian'. อย่างไรก็ตาม ในเนื้อเยื่อชีวภาพที่ซึ่ง'ตัวเลขของ Reynolds' อยู่ในระดับต่ำที่เพียงพอสำหรับกระแสที่จะเป็นการไหลแบบเรื่อยๆ, การซึมผ่านอาจเป็นแบบ anisotropic. ตัวอย่างเช่นโมเลกุลหนึ่งภายใน axon ของเซลล์ประสาทหนึ่งมีความน่าจะเป็นที่ต่ำของการข้ามเยื่อ myelin. ดังนั้นโมเลกุลจะย้ายเป็นหลักไปตามแกนของเส้นใยประสาท. ถ้ามันเป็นที่รู้จักกันว่าหลายโมเลกุลในหนึ่ง voxel (volume+pixel) โดยเฉพาะจะซึมผ่านในทิศทางเดียวเป็นหลัก, สมมติฐานสามารถคิดได้ว่าส่วนใหญ่ของเส้นใยในบริเวณนี้จะเป็นแนวขนานกับทิศทางนั้น.
การพัฒนาเร็วๆนี้ของการถ่ายภาพแรงดึงการซึมผ่าน  ช่วยให้การซึมผ่านสามารถวัดได้ในหลายทิศทางและเศษชิ้นส่วนแบบ anisotropy ในแต่ละทิศทางสามารถคำนวณได้สำหรับแต่ละ voxel. นี่จะช่วยให้นักวิจัยสามารถทำแผนที่สมองของทิศทางเส้นใยเพื่อตรวจสอบการเชื่อมต่อของภูมิภาคที่แตกต่างกันในสมอง (โดยใช้วิธีการถ่ายภาพลำเส้นใยประสาท ) หรือเพื่อตรวจสอบพื้นที่ของความเสื่อมและการ demyelination ของระบบประสาทในโรคเช่นเส้นโลหิตตีบหลายเส้น .
การประยุกต์ใช้ MRI แบบการซึมผ่านอีกประการหนึ่งคือการถ่ายภาพด้วการให้น้ำหนักการซึมผ่าน . ต่อจากโรคหลอดเลือดสมองตีบ, DWI มัความไวอย่างสูงต่อการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในแผล. คาดการณ์ว่าการเพิ่มขึ้นของข้อจำกัด (อุปสรรค) ของการซึมผ่านของน้ำ, ที่เป็นผลมาจากพิษอาการบวมน้ำ (บวมแบบเซลลูลาร์), เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการเพิ่มขึ้นของสัญญาณบน DWI สแกน. การเพิ่มประสิทธิภาพของ DWI จะปรากฏภายใน 5-10 นาทีของการเริ่มมีอาการของโรคหลอดเลือดสมอง (เมื่อเทียบกับการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ซึ่งมักจะตรวจไม่พบการเปลี่ยนแปลงของหัวใจวายเฉียบพลันได้ถึง 4-6 ชั่วโมง) และยังคงอยู่ได้นานถึงสองสัปดาห์. ควบคู่ไปกับการถ่ายภาพของ http://www.trauma.org/archive/neuro/cpp.html , นักวิจัยสามารถเน้นภูมิภาคของ "การฉีด/การซึมผ่านที่ไม่ตรงกัน" ที่อาจบ่งชี้ถึงภูมิภาคที่มีความสามารถในการกอบกู้กลับคืนโดยการรักษาด้วยการฉีดซ้ำ.
เช่นเดียวกับหลายการใช้งานความชำนาญพิเศษอื่นๆ, เทคนิคนี้มักจะใช้ควบคู่กับลำดับการสร้างภาพอย่างรวดเร็ว, เช่นลำดับการถ่ายภาพในระนาบสะท้อน.
การบันทึกภาพหลอดเลือดด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก.
การบันทึกภาพหลอดเลือดด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก  ใช้สร้างภาพของหลอดเลือดแดงเพื่อประเมินการตีบของพวกมัน (การแคบลงผิดปกติ) หรือโป่งพอง (การขยายออกของผนังหลอดเลือดที่มีความเสี่ยงของการแตกออก). MRA มักจะถูกใช้ในการประเมินหลอดเลือดแดงของลำคอและสมอง, เส้นเลือดทรวงอกและช่องท้อง, หลอดเลือดแดงของไต, และขา (ที่เรียกว่า "run-off"). เทคนิคที่หลากหลายสามารถนำมาใช้ในการสร้างภาพ, เช่นการใช้ contrast agent ของสารแม่เหล็ก (แกโดลิเนียม) หรือใช้เทคนิคที่เรียกว่า "การเพิ่มประสิทธิภาพที่เกี่ยวกับการไหล" (เช่น ลำดับ time-of-flight แบบ 2D และ 3D), ที่ส่วนใหญ่ของสัญญาณบนภาพเกิดจากเลือดที่เพิ่งย้ายเข้ามาในระนาบนั้น, ดูเพิ่มเติมใน FLASH MRI. เทคนิคที่เกี่ยวข้องกับการสะสมของขั้นตอน (ที่รู้จักกันว่าเป็น'การถ่ายภาพหลอดเลือดแบบขั้นตอนตรงกันข้าม' ) ก็ยังสามารถนำไปใช้ในการสร้างแผนที่ความเร็วการไหลได้อย่างง่ายดายและแม่นยำ. การสร้างภาพหลอดเลือดดำด้วยสนามแม่เหล็ก  เป็นขั้นตอนที่คล้ายกันที่จะใช้ในการถ่ายภาพเส้นเลือดดำ. ในวิธีการนี้, เนื้อเยื่อจะถูกกระตุ้นอ่อนๆ, ในขณะที่สัญญาณจะรวมตัวกันในระนาบโดยทันทีที่เหนือกว่าระนาบของการกระตุ้น, จึงได้ภาพเส้นเลือดดำที่เพิ่งย้ายมาจากระนาบที่ถูกกระตุ้น.
การวิเคราะห์สเปกตรัมด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก.
การวิเคราะห์สเปกตรัมด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก  ถูกนำมาใช้ในการวัดระดับของสาร metabolite ที่แตกต่างกันในเนื้อเยื่อของร่างกาย. สัญญาณ MR จะผลิตสเปกตรัมของเรโซแนนที่สอดคล้องกับการจัดโมเลกุลที่แตกต่างกันของไอโซโทปที่กำลังถูก "กระตุ้น". สัญญาณนี้จะถูกใช้ในการวินิจฉัยความผิดปกติของการเผาผลาญอาหารบางอย่าง, โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่มีผลกระทบต่อสมอง และเพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเผาผลาญอาหารที่ทำให้เกิดเนื้องอก.
การถ่ายภาพสเปกตรัมด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก  จะรวมเข้าด้วยกันทั้งวิธีการวิเคราะห์และการถ่ายภาพในการผลิตสเปกตรัมท้องถิ่นสันนิษฐานจากภายในตัวอย่างหรือในผู้ป่วย. ความละเอียดเชิงพื้นที่จะต่ำกว่ามาก (จำกัดโดยค่า SNR ที่มี), แต่สเปกตรัมในแต่ละ voxel ประกอบด้วยข้อมูลเกี่ยวกับสาร metabolites หลายตัว. เนื่องจากสัญญาณที่ได้จะใช้ในการเข้ารหัสข้อมูลเชิงพื้นที่และเชิงสเปกตรัม, MRSI ต้องการ SNR ที่สูงที่จะสามารถทำได้เฉพาะที่มีสนามแม่เหล็กความเข้มข้นสูงเท่านั้น (3 เทสลาและทากกว่า).
many metabolites. Because the available signal is used to encode spatial and spectral information, MRSI requires high SNR achievable only at higher field strengths (3 T and above).
Functional MRI.
Functional MRI (fMRI) ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณในสมองเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมของระบบประสาท. เมื่อเทียบกับการถ่ายภาพกายวิภาค T1W, สมองจะถูกสแกนที่ความละเอียดเชิงพื้นที่ที่ต่ำกว่า แต่ที่ความละเอียดที่สูงขึ้นชั่วขณะ (โดยทั่วไปแล้วหนึ่งครั้งทุก 2-3 วินาที). การเพิ่มขึ้นของกิจกรรมของระบบประสาททำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสัญญาณ MR ผ่านการเปลี่ยนแปลง "T"; กลไกนี้จะเรียกว่า'ผลกระทบ BOLD' (blood-oxygen-level dependent effect). กิจกรรมของระบบประสาทที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิดความต้องการออกซิเจนเพิ่มขึ้นและระบบหลอดเลือดทำการชดเชยที่มากเกินจริงสำหรับความต้องการนี้, เป็นการเพิ่มปริมาณของฮีโมโกลบินที่หล่อเลี้ยงด้วยออกซิเจนเมื่อเทียบกับฮีโมโกลบินที่ไม่หล่อเลี้ยงด้วยออกซิเจน. เนื่องจากฮีโมโกลบินที่ไม่หล่อเลี้ยงด้วยออกซิเจนจะลดทอนสัญญาณ MR, การตอบสนองของหลอดเลือดจะนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของระบบประสาท. ธรรมชาติที่แม่นยำของความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมของระบบประสาทและสัญญาณ BOLD เป็นหัวข้อของการวิจัยในปัจจุบัน .ผลกระทบของ BOLD นี้ยังทำให้เกิดการผลิตแผนที่ความละเอียดสูง 3 มิติของเส้นเลือดดำภายในเนื้อเยื่อของระบบประสาท.
ในขณะที่การวิเคราะห์สัญญาณ BOLD เป็นวิธีการที่พบมากที่สุดที่ใช้สำหรับการศึกษาประสาทวิทยาในห้วข้อของมนุษย์, ธรรมชาติที่ยืดหยุ่นของการถ่ายภาพ MR ได้ให้วิธีการหลายอย่างเพื่อรับรู้สัญญาณในด้านอื่นๆของการแจกจ่ายเลือด. เทคนิคที่เป็นทางเลือกอื่นจะใช้วิธ๊การติดฉลากเส้นเลือดแดงที่หมุน  หรือการถ่วงน้ำหนักสัญญาณ MRI โดยการไหลเวียนของเลือดในสมอง  และปริมาณของเลือดในสมอง . วิธี CBV ต้องฉีดของหนึ่งชั้นของ contrast agent ของ MRI ที่ในขณะนี้อยู่ในการทดลองทางคลินิกของมนุษย์. เนื่องจากวิธีการนี้ได้รับการแสดงให้เห็นว่ามีความไวกว่ามากๆเมื่อเทียบกับเทคนิค BOLD ในการศึกษาพรีคลินิก, มันอาจมีศักยภาพที่จะขยายบทบาทของ fMRI ในการใช้งานทางคลินิก. วิธี CBF ให้ข้อมูลเชิงปริมาณมากกว่าสัญญาณ BOLD, แม้ว่าจะสูญเสียอย่างมีนัยสำคัญของความไวการตรวจสอบ.
MRI แบบเวลาจริง.
MRI แบบเวลาจริง หมายถึงการเฝ้าดู ("ถ่ายทำ") อย่างต่อเนื่องของวัตถุที่เคลื่อนไหวในเวลาจริง. ในขณะที่หลายกลยุทธ์ที่แตกต่างกันได้รับการพัฒนาตลอดสองทศวรรษที่ผ่านมา, การพัฒนาเร็วๆนี้ได้รายงานเทคนิค MRI เวลาจริงบนพื้นฐานของ FLASH รัศมีและการฟื้นฟูซ้ำที่ทำให้ได้ความละเอียดชั่วคราวที่ 20-30 มิลลิวินาทีสำหรับภาพที่มีความละเอียดในระนาบ 1.5 ถึง 2.0 มิลลิเมตร. วิธีการใหม่เป็นสัญญาว่าจะเพิ่มข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับโรคของข้อต่อและการเต้นของหัวใจ. ในหลายกรณีการตรวจ MRI อาจจะกลายเป็นเรื่องง่ายและสะดวกสบายมากขึ้นสำหรับผู้ป่วย.
MRI แบบแทรกแซง.
การไม่มีผลกระทบที่เป็นอันตรายต่อผู้ป่วยและผู้ใช้เครื่องทำให้ MRI เหมาะสำหรับ"การรักษาทางรังสีวิทยา"  ซึ่งภาพที่ผลิตโดยเครื่องสแกน MRI จะถูกใช้ในการให้คำแนะนำขั้นตอนการเข้าสู่ร่างกายน้อยที่สุด. แน่นอนว่าวิธีการดังกล่าวจะต้องทำโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือใดๆที่เกี่ยวข้องกับ ferromagnetic.
ส่วนย่อยของ MRI แบบแทรกแซงซึ่งมีความเป็นพิเศษเพิ่มขึ้นก็คือส่วนของ MRI ที่ทำงานในระหว่างการผ่าตัด  ในที่ซึ่ง MRI จะถูกใช้ในขั้นตอนการผ่าตัด. บางระบบของ MRI ที่เชี่ยวชาญพิเศษได้รับการพัฒนาเพื่อช่วยให้ทำการถ่ายภาพพร้อมไปกับการผ่าตัด. อย่างไรก็ตาม ที่ใช้กันโดยทั่วไปมากขึ้น วิธีการผ่าตัดจะถูกขัดจังหวะชั่วคราวเพื่อทำการถ่ายภาพ MR เพื่อตรวจสอบความสำเร็จของขั้นตอนหรือแนวทางการทำงานภายหลังการผ่าตัด.
คลื่นสนามแม่เหล็กใช้นำทางการอัลตราซาวนด์ที่โฟกัส.
ในการรักษาแบบ MRgFUS, ลำแสงอัลตราซาวนด์จะโฟกัสไปที่เนื้อเยื่อ--ที่ถูกนำทางและควบคุมโดยการใช้ MR ถ่ายภาพด้วยความร้อน และเนื่องจากการสะสมพลังงานอย่างมีนัยสำคัญที่จุดโฟกัส, อุณหภูมิภายในเนื้อเยื่อจะเพิ่มขึ้นถึงกว่า 65 °C (150 °F), ทำลายมันอย่างสมบูรณ์. เทคโนโลยีนี้ทำให้สามารถลอกเนื้อเยื่อที่เป็นโรคได้แม่นยำ. การถ่ายภาพด้วย MR จะให้มุมมองสามมิติของเนื้อเยื่อเป้าหมาย, เพื่อให้สามารถโฟก้สได้อย่างแม่นยำไปที่พลังงานอัลตราซาวนด์. การถ่ายภาพ MR จะให้พื้นที่ที่จะได้รับการรักษาด้วยปริมาณ, เวลาจริง, และภาพความร้อน. ภาพนี้จะช่วยให้แพทย์แน่ใจว่าอุณหภูมิที่เกิดขึ้นในระหว่างแต่ละรอบของพลังงานอัลตราซาวด์จะเพียงพอที่จะทำให้เกิดการลอกด้วยความร้อนภายในเนื้อเยื่อที่ต้องการและถ้าไม่, เพื่อปรับพารามิเตอร์เพื่อให้แน่ใจว่าการรักษามีประสิทธิภาพ.
การถ่ายภาพแบบ Multinuclear.
ไฮโดรเจนจะถูกถ่ายภาพนิวเคลียสบ่อยที่สุดใน MRI เพราะมันปรากฏอยู่ในเนื้อเยื่อชีวภาพทั่วไป, และเนื่องจากอัตรา gyromagnetic ที่สูงของมันจะให้สัญญาณที่แรง. อย่างไรก็ตามนิวเคลียสใดๆที่มี'สปินของนิวเคลียร์สุทธิ'  (สปินหมายถึงการวางต้วของนิวเคลียสของไฮโดรเจน) อาจจะสามารถถ่ายภาพได้ด้วย MRI. นิวเคลียสดังกล่าวรวมถึงฮีเลียม-3, ลิเธียม-7, คาร์บอน 13, ฟลูออรีน-19, ออกซิเจน-17, โซเดียม-23, ฟอสฟอรัส-31 และซีนอน-129. 23Na และ 31P จะพบตามธรรมชาติอย่างมากมายในร่างกาย, ดังนั้นจึงสามารถถ่ายภาพได้โดยตรง. ไอโซโทปที่เป็นก๊าซเช่น 3HE หรือ 129Xe ต้องถูก hyperpolarized จากนั้นก็ถูกหายใจเข้าเพราะความหนาแน่นทางนิวเคลียร์ของพวกมันอยู่ในระดับต่ำเกินไปที่จะให้สัญญาณที่มีประโยชน์ภายใต้สภาวะปกติ. 17O และ 19F สามารถบริหารในปริมาณที่เพียงพอในรูปของเหลว (เช่น 17O น้ำ) ที่การ hyperpolarization ไม่จำเป็น.
นอกจากนี้ นิวเคลียสของอะตอมใดๆที่มีสปินนิวเคลียร์สุทธิและที่ถูกผูกมัดกับอะตอมไฮโดรเจนอาจจะถูกถ่ายภาพผ่านการ MRI แบบ heteronuclear magnetization transfer ที่จะถ่ายภาพนิวเคลียสของไฮโดรเจนที่มีอัตราส่วน gyromagnetic ที่สูงแทนที่จะถ่ายนิวเคลียสที่มีอัตราส่วน gyromagnetic ที่ต่ำที่ผูกมัดกับอะตอมไฮโดรเจน. ในหลักการ MRI แบบ hetereonuclear magnetization transfer สามารถนำมาใช้ในการตรวจสอบการมีหรือการไม่มีของพันธะทางเคมีที่เฉพาะเจาะจง.
การถ่ายภาพแบบ Multinuclear เป็นหลักของเทคนิคการวิจัยในปัจจุบัน. อย่างไรก็ตาม การใช้งานที่อาจเกิดขึ้นจะรวมถึงการถ่ายภาพการทำงานและการถ่ายภาพของอวัยวะที่เห็นว่าไม่ดีบน 1H MRI (เช่นปอดและกระดูก) หรือเป็น contrast agent ทางเลือก. 3HE hyperpolarized ที่หายใจเข้าไปสามารถนำไปในการถ่ายภาพการกระจายตัวของช่องว่างอากาศภายในปอด. สารละลายแบบฉีดที่ประกอบด้วย 13C หรือฟองที่เสถียรของ 129Xe ที่ hyperpolarized ได้รับการศึกษาเพื่อเป็น contrast agent สำหรับการถ่ายภาพรังสีและการฉีดโลหิต. 31P อาจจะสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับความหนาแน่นของกระดูกและโครงสร้าง, เช่นเดียวกับการถ่ายภาพการทำงานของสมอง. การถ่ายภาพ Multinuclear มีศักยภาพในการทำแผนที่การกระจายตัวของลิเธียมในสมองมนุษย์, ธาตุนี้พบว่าสามารถใช้เป็นยาที่สำคัญสำหรับผู้ที่มีสภาพเช่นโรค bipolar disorder.
การถ่ายภาพระดับโมเลกุลโดย MRI.
บทความหลัก: การถ่ายภาพระดับโมเลกุล
MRI มีข้อได้เปรียบของการมีความละเอียดเชิงพื้นที่สูงมากและเชี่ยวชาญมากในการถ่ายภาพลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการถ่ายภาพการทำงาน. MRI ก็มีข้อเสียหลายอย่างเหมือนกัน. อย่างแรก, MRI มีความไวราว 10−3 โมล/ลิตร ถึง 10−5 โมล/ลิตร ซึ่ง, เมื่อเทียบกับการถ่ายภาพประเภทอื่นๆ, ต่อนข้างจำกัดอย่างมาก. ปัญหานี้เกิดจากความจริงที่ว่าความแตกต่างระหว่างอะตอมแต่ละตัวในสถานะพลังงานสูงและสถานะพลังงานต่ำมีขนาดเล็กมาก. ยกตัวอย่างเช่น, ที่ 1.5 Teslas, ความเข้มของสนามปกติสำหรับ MRI ทางคลินิก, ความแตกต่างระหว่างสถานะพลังงานที่สูงและที่ต่ำจะอยู่ที่ประมาณ 9 โมเลกุลต่อ 2,000,000. การปรับปรุงเพื่อเพิ่มความไวของ MR รวมถึงการเพิ่มความเข้มของสนามแม่เหล็กและการ hyperpolarization ผ่านการสูบแสงหรือการ polarization ของนิวเคลียร์แบบไดนามิก. นอกจากนี้ยังมีความหลากหลายของรูปแบบการขยายสัญญาณที่มีพื้นฐานอยู่บนการแลกเปลี่ยนสารเคมีที่เพิ่มความไว.
เพื่อให้สัมฤทธิผลในการถ่ายภาพระดับโมเลกุลของตัวบ่งชี้ทางชีวภาพของโรคโดยใช้ MRI, contrast agent ของ MRI ที่เป็นเป้าหมายจึงต้องการความจำเพาะและ relaxivity (ความไว)ที่สูง. วันนี้, การศึกษาจำนวนมากถูกอุทิศเพื่อการพัฒนา contrast agent ของ MRI เป้าหมายให้สัมฤทธ์ผลในการถ่ายภาพระดับโมเลกุลโดย MRI. โดยทั่วไป, เปปไทด์, แอนติบอดี้หรือ ligands ขนาดเล็ก, และแหล่งโปรตีนขนาดเล็ก, เช่น HER-2 affibodies ได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย. เพื่อเพิ่มความไวของ contrast agent, ครึ่งหนึ่งของเป้าหมายเหล่านี้มักจะเชื่อมโยงกับ contrast agent ของ MRI ที่มี payload สูง หรือ relaxivities สูง. คลาสใหม่ของยีนที่ contrast agents (CA) ของ MR เป้าหมายได้รับการแนะนำให้แสดงการกระทำของยีน mRNA ที่ไม่เหมือนใครและโปรตีนที่มี transcription factor ของยีน. CA ใหม่นี้สามารถติดตามเซลล์ที่มี mRNA ไม่ซ้ำกัน, microRNA และไวรัส; การตอบสนองของเนื้อเยื่อต่อการอักเสบของในสมองที่อาศัยอยู่. MR จะรายงานการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของยีนที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการวิเคราะห์ของ TaqMan, การส่องกล้องจุลทรรศน์แสงและอิเล็กตรอน.
ลำดับพิเศษอื่นๆ.
วิธีการและตัวแปรใหม่ของวิธีการที่มีอยู่เดิมบ่อยครั้งที่มีการเผยแพร่เมื่อพวกมันจะสามารถผลิตผลลัพธ์ที่ดีกว่าในสาขาเฉพาะอย่าง. ตัวอย่างของการปรับปรุงที่ผ่านมาเหล่านี้เป็น turbo spin-echo ("T"2 TSE MRI) ที่ถ่วงน้ำหนักแบบ "T"-weighted, MRI แบบการกู้คืนกลับด้านสองครั้ง , หรือ MRI แบบการกู้คืนกลับด้านแบบ phase-sensitive , ทั้งหมดนี้สามารถที่จะปรับปรุงการถ่ายภาพของรอยโรคในสมอง. อีกตัวอย่างหนึ่งคือ MP-RAGE (magnetization-prepared rapid acquisition with gradient echo), ที่ปรับปรุงภาพของโรคเยื่อหุ้มสมองตีบหลายจุด.
MRI แบบการถ่ายโอนอำนาจแม่เหล็ก.
Magnetization transfer (MT) เป็นเทคนิคเพื่อเพิ่มความคมชัดของภาพในการใช้งานบางอย่างของ MRI.
โปรตอนที่ผูกพันจะเกี่ยวข้องกับโปรตีนและเนื่องจากพวกมันมีการสลายตัว T2 สั้นมากพวกมันจึงไม่ช่วยให้ภาพคมชัดได้อย่างปกติ. อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโปรตอนเหล่านี้มียอดคลื่นเรโซแนนซ์ที่กว้างพวกมันสามารถจะถูกกระตุ้นโดยคลื่นชีพจรที่ความถี่คลื่นวิทยุซึ่งไม่มีผลกระทบต่อโปรตอนอิสระ. การกระตุ้นพวกมันจะช่วยเพิ่มความคมชัดของภาพโดยการโอนของสปินที่อิ่มตัวจากแหล่งรวมที่ผูกพันไปยังแหล่งรวมอิสระ, ซึ่งเป็นการลดสัญญาณของน้ำอิสระ. การโอนอำนาจแม่เหล็กแบบ homonuclear นี้จะให้การวัดทางอ้อมของเนื้อโมเลกุลขนาดใหญ่ในเนื้อเยื่อ. การดำเนินการถ่ายโอนอำนาจแม่เหล็กแบบ homonuclear จะเกี่ยวข้องกับการเลือกการชดเชยความถี่ที่เหมาะสมและรูปร่างพัลส์ที่ไปอิ่มตัวสปินที่แข็งแรงพอสมควร, ภายในข้อจำกัดความปลอดภัยของอัตราการดูดซึมที่เฉพาะสำหรับ MRI.
การใช้งานที่พบมากที่สุดของเทคนิคนี้คือการการขจัดสัญญาณพื้นหลังในการถ่ายภาพ MR. นอกจากนี้ยังมีการประยุกต์ใช้ในการถ่ายภาพระบบประสาทโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพิจารณาลักษณะสมบัติของแผล white matter ในเส้นโลหิตตีบหลายเส้น.
T1rho MRI.
T1ρ (T1โร): โมเลกุลทั้งหลายมีพลังงานจลน์ที่เป็นฟังก์ชันของอุณหภูมิและจะถูกแสดงออกเป็นการเคลื่อนไหวแบบการแปลและแบบการหมุน, และโดยการชนกันระหว่างโมเลกุลด้วยกัน. ไดโพลที่เคลื่อนย้ายจะรบกวนสนามแม่เหล็ก แต่มักจะเป็นไปอย่างรวดเร็วมากเพื่อที่ว่าผลกระทบโดยเฉลี่ยตลอดช่วงเวลาที่ยาวอาจจะเป็นศูนย์. อย่างไรก็ตาม ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา, ปฏิสัมพันธ์ระหว่างไดโพลด้วยกันจะไม่เป็นค่าเฉลี่ยเสมอไป. ที่ช้าที่สุดอย่างสุดขั้ว, เวลาปฏิสัมพันธ์จะไม่มีที่สิ้นสุดได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดขึ้นในบริเวณที่มีความวุ่นวายของสนามมีขนาดใหญ่และอยู่กับที่ (เช่นการปลูกถ่ายโลหะ). ในกรณีนี้การสูญเสียการเชื่อมโยงจะถูกอธิบายว่าเป็น "dephasing อยู่กับที่". T2 * เป็นตัววัดการสูญเสียของการเชื่อมโยงกันในชุดของสปินที่รวมปฏิสัมพันธ์ทั้งหมด (รวม dephasing อยู่กับที่). T2 เป็นตัวชี้วัดการสูญเสียของการเชื่อมโยงที่ไม่รวม dephasing อยู่กับที่, การใช้ชีพจรคลื่นความถี่วิทยุที่จะย้อนกลับปฏิสัมพันธ์ dipolar ประเภทที่ช้าที่สุด. นอกจากนี้ในความเป็นจริงความต่อเนื่องของช่วงเวลาการมีปฏิสัมพันธ์ในตัวอย่างทางชีวภาพที่กำหนดให้, และคุณสมบัติของชีพจร RF ที่โฟกัสใหม่สามารถปรับโฟกัสใหม่มากกว่าเพียงแค่การ dephasing อยู่กับที่. โดยทั่วไป อัตราการสลายตัวของกลุ่มของสปินเป็นหน้าที่ของเวลาปฏิสัมพันธ์และพลังของชีพจร RF ด้วย. การสลายตัวประเภทนี้, เกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของ RF, รู้จักกันว่าเป็น T1ρ. มันคล้ายกับการสลายตัวแบบ T2 แต่ด้วยการปฏิสัมพันธ์ที่ถูกโฟกัสใหม่แบบ dipolar ที่ช้ากว่า. เช่นเดียวกับการมีปฏิสัมพันธ์แบบอยู่กับที่, ดังนั้น T1ρ≥T2.
การกู้คืนแบบพลิกกลับของของเหลวที่ถูกลดทอน (FLAIR).
การกู้คืนแบบพลิกกลับของของเหลวที่ถูกลดทอน (FLAIR) เป็นลำดับของพัลส์ที่ถูกกู้คืนพลิกกลับที่ใช้ในการลบล้างสัญญาณจากของเหลว. ยกตัวอย่างเช่น มันสามารถถูกใช้ในการถ่ายภาพสมองเพื่อขจัดของเหลวในไขสันหลัง  เพื่อที่จะนำออกจากแผล hyperintense periventricular เช่นคราบเส้นโลหิตตีบ . โดยระมัดระวังในการเลือก เวลาพลิกกลับ TI (เวลาระหว่างการพลิกกลับและพัลส์ที่กระตุ้น), สัญญาณจากเนื้อเยื่อใดๆ สามารถขจัดออกได้.
การถ่ายภาพแบบถ่วงน้ำหนักตามความอ่อนไหว (SWI).
การถ่ายภาพแบบถ่วงน้ำหนักตามความอ่อนไหว (SWI) เป็นรูปแบบใหม่ของความคมชัดใน MRI ที่แตกต่างจากความหนาแน่นของสปิน, การถ่ายภาพแบบ "T"1, หรือ "T"2. วิธีการนี้จะใช้ประโยชน์จากความแตกต่างของความอ่อนไหวระหว่างเนื้อเยื่อด้วยกันและใช้การสแกนสะท้อนที่ชดเชยความเร็วอย่างเต็มที่, สามมิติ, RF ที่เสียแล้ว, ความละเอียดสูง, 3D ไล่ระดับ. การเก็บข้อมูลและการประมวลภาพพิเศษนี้ผลิตภาพที่เพิ่มความคมชัดที่ไวมากกับเลือดดำ, การตกเลือดและการเก็บรักษาเหล็ก. มันถูกใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการตรวจสอบและการวินิจฉัยของเนื้องอก, หลอดเลือดและโรคประสาทหลอดเลือด (โรคหลอดเลือดสมองและการตกเลือด), หลายเส้นโลหิตตีบ, อัลไซเมอร์และยังตรวจพบการบาดเจ็บของบาดแผลที่สมองที่อาจไม่สามารถวินิจฉัยได้โดยใช้วิธีการอื่น.
การถ่ายภาพ Neuromelanin.
วิธีการนี้จะใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติ paramagnetic ของ neuromelanin และสามารถนำมาใช้ในการมองเห็นภาพ substantia nigra และ locus coeruleus. มันถูกใช้ในการตรวจจับการฝ่อของนิวเคลียสเหล่านี้ในโรคพาร์กินสันและ parkinsonisms อื่นๆ, และยังตรวจจับการเปลี่ยนแปลงความเข้มของสัญญาณในโรคซึมเศร้าและจิตเภท.
การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์
การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ หรือ  เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ภาพรังสีเอกซ์ที่อาศัยคอมพิวเตอร์ประมวลผลเพื่อสร้างภาพตัดขวาง (เหมือนกับว่า 'ถูกหั่นออกเป็นชิ้นบาง ๆ') เฉพาะจุดของวัตถุที่ทำการสแกน, ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้สามารถเห็นภายในโดยไม่ต้องผ่าตัด ในการสร้างภาพสามมิติของภายในของวัตถุ จะใช้การประมวลผลรูปทรงเรขาคณิตด้วยดิจิตอลจากชุดใหญ่ของภาพเอ็กซ์เรย์สองมิติ ที่ถูกบันทึกรอบแกนหมุนแกนเดียว X-ray CT ที่พบมากที่สุดถูกนำมาใช้ในการถ่ายภาพทางการแพทย์ ภาพตัดขวางของมันถูกนำมาใช้เพื่อการวินิจฉัยและการรักษาทางการแพทย์ในสาขาต่าง ๆ ส่วนที่เหลือของบทความนี้จะกล่าวถึง X-ray CT ที่ใช้ในการถ่ายภาพทางการแพทย์เท่านั้น การประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมของ x-ray CT จะกล่าวถึงในการสแกนการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ทางอุตสาหกรรม
ในฐานะที่ X-ray CT เป็นรูปแบบที่พบมากที่สุดของ CT ในทางการแพทย์และในบริบทอื่น ๆ, คำว่า การถ่ายภาพส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ (หรือ CT) เพียงอย่างเดียวมักจะใช้เพื่ออ้างถึง X-ray CT, แม้ว่าประเภทอื่น ๆ ก็มีใช้อยู่ (เช่นการถ่ายภาพตัดขวางด้วยการปล่อยรังสีโพซิตรอน  และการถ่ายภาพตัดขวางด้วยคอมพิวเตอร์จากการปล่อยรังสีโฟตอนเดี่ยว  คำที่เก่ากว่าและมีผู้ใช้น้อยกว่าที่ยังหมายถึง X-ray CT ก็คือ "computed axial tomography" ("CAT scan") และ "computer-assisted tomography" X-ray CT เป็นรูปแบบหนึ่งของ 'การถ่ายภาพรังสี', แม้ว่าคำว่า "การถ่ายภาพรังสี" เมื่อใช้เพียงลำพังในวงกว้างมักจะหมายถึง การถ่ายภาพรังสีที่ไม่ใช่ภาพตัดขวาง
CT ได้ผลิตสมุดภาพของข้อมูลที่สามารถพลิกแพลงเพื่อแสดงให้เห็นถึงโครงสร้างของร่างกายที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกมันในการบังลำแสงเอกซเรย์ แม้ว่าในอดีตภาพจะถูกสร้างจะอยู่ในแนวแกนหรือแนวขวาง, หรือตั้งฉากกับแกนยาวของร่างกาย, สแกนเนอร์ที่ทันสมัย​​ช่วยให้สมุดภาพใช้ประโยชน์ของข้อมูลนี้ถูกจัดรูปแบบใหม่ในระนาบต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งเป็นตัวแทนของโครงสร้างสามมิติ (3D) ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ที่พบในการแพทย์, CT ยังถูกใช้ในงานด้านอื่น ๆ เช่นการทดสอบวัสดุที่ไม่สลาย อีกตัวอย่างหนึ่งคือการใช้งานทางโบราณคดีเช่นการถ่ายภาพสิ่งที่อยู่ในโลงหิน บุคคลที่รับผิดชอบในการทดสอบด้วย CT จะเรียกว่านักเทคโนโลยีรังสีหรือนักถ่ายภาพรังสี และจะต้องได้รับใบอนุญาตในรัฐส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกา
การใช้งานของ CT ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาในหลายประเทศ ประมาณ 72 ล้านสแกนได้ถูกดำเนินการในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2007 การศึกษาชิ้นหนึ่งคาดกันว่าผู้ป่วยมะเร็งในประเทศสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน มากที่สุดถึง 0.4% มาจากผลของ CT ที่ได้ดำเนินการในอดีตที่ผ่านมา และว่าเรื่องนี้อาจเพิ่มขึ้นสูงถึง 1.5–2% ตามอัตราการใช้งาน CT ในปี ค.ศ. 2007; อย่างไรก็ตาม การประมาณนี้มีข้อขัดแย้ง, เนื่องจากไม่มีข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการดำรงอยู่ของความเสียหายที่เกิดจากการกระจายรังสีที่ระดับต่ำ ปัญหาของไตที่เกิดจากสารทึบรังสีทางหลอดเลือดดำ  ก็อาจจะเกี่ยวข้องในบางประเภทของการศึกษา
ใช้การวินิจฉัย.
นับตั้งแต่เปิดตัวในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970, CT ได้กลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการถ่ายภาพทางการแพทย์เพื่อเสริมกับรังสีเอกซ์และการบันทึกด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงทางการแพทย์  เมื่อเร็ว ๆ นี้มันถูกใช้สำหรับการแพทย์แบบป้องกันหรือการตรวจคัดกรองโรคเช่น CT colonography สำหรับผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่, หรือการสแกนหัวใจขณะเคลื่อนไหวเต็มที่สำหรับผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูงของโรคหัวใจ มีหลายสถาบันเสนอการสแกนร่างกายทั้งตัวสำหรับประชาชนทั่วไป ถึงแม้ว่าการปฏิบัติดังกล่าวขัดแย้งกับคำแนะนำและสถานะอย่างเป็นทางการขององค์กรวิชาชีพจำนวนมากในภาคสนาม โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับปริมาณรังสี
ศีรษะ.
CT สแกนของหัวโดยปกติจะใช้ในการตรวจจับเนื้อตายเหตุขาดเลือด, เนื้องอก, การมีแคลเซียมเกาะ, อาการเลือดไหลไม่หยุดและการบาดเจ็บของกระดูก จากโรคที่กล่าวข้างต้น โครงสร้าง hypodense (สีเข้ม) สามารถบ่งบอกถึงอาการบวมน้ำและเนื้อตายเหตุขาดเลือด, โครงสร้าง hyperdense (สว่าง) ระบุการมีแคลเซียมเกาะและอาการเลือดไหลไม่หยุดและการบาดเจ็บของกระดูกสามารถมองเห็นเป็นการไม่ต่อกันในช่องกระดูก เนื้องอกสามารถตรวจพบโดยการบวมและการบิดเบือนทางกายวิภาคที่พวกมันก่อขึ้นหรือโดยอาการบวมน้ำโดยรอบ รถพยาบาลที่ติดตั้งด้วยเครื่องสแกนเนอร์ CT ขนาดเล็กซึ่งถ่ายภาพหลายชิ้นได้ด้วยความเร็วสูงจะตอบสนองต่อกรณีที่เกี่ยวข้องกับโรคหลอดเลือดสมองหรือบาดเจ็บรุนแรงที่ศ๊รษะได้ การสแกน CT ของศีรษะยังถูกนำมาใช้ในการผ่าตัดสมอง โดยอาศัยภาพสามมิติและการทำศัลยกรรมด้วยภาพรังสีโดยการใช้ CT ช่วยนำทางสำหรับการรักษาเนื้องอกในสมอง, การเชื่อมต่อกันระหว่างหลอดเลือดแดงกับดำไม่ทำงาน และเงื่อนไขในการรักษาด้วยการผ่าตัดอื่น ๆ
การถ่ายภาพด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก  ของศีรษะสามารถให้ข้อมูลที่ดีกว่าเมื่อเทียบกับการ CT สแกนเมื่อแสวงหาข้อมูลเกี่ยวกับการปวดหัวเพื่อยืนยันการวินิจฉัยของเนื้องอก, โรคหลอดเลือดสมอง, รอยโรคในช่องกระโหลกส่วนหลัง, รอยโรคบริเวณ cervicomedullary, หรือความผิดปกติของความดันในกะโหลกศีรษะ นอกจากนี้ มันยังไม่ได้นำพาความเสี่ยงของการเปิดรับรังสีของผู้ป่วยอีกด้วย CT สแกนอาจใช้ในการวินิจฉัยอาการปวดหัวเมื่อการสร้างภาพของเส้นประสาทถูกระบุและ MRI ไม่มีให้ใช้ได้, หรือในกรณีฉุกเฉินเมื่อสงสัยว่าเป็นการตกเลือด, โรคหลอดเลือดสมอง, หรือการบาดเจ็บที่สมอง แม้ในสถานการณ์ฉุกเฉิน เมื่อการบาดเจ็บที่ศีรษะเป็นเรื่องรองตามที่กำหนดโดยการประเมินผลของแพทย์และตามแนวทางที่กำหนด, CT ของศีรษะควรหลีกเลี่ยงสำหรับผู้ใหญ่ และควรไม่เร่งรีบทำในระหว่างรอการสังเกตทางคลินิกในแผนกฉุกเฉินสำหรับเด็ก
ปอด.