pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อยู่หัวสุดของดอยทางทิศตะวันออก ปากถ้ำอยู่ต่ำคล้ายว่าจะยุบลงเหลือทางเข้าครึ่งเดียว จึงได้ชื่อว่าถ้ำยุบ ปากถ้ำกว้างประมาณ 6 เมตร ถ้ำลึกประมาณ 20 เมตร สามารถเดินทะลุออกได้ 2 ทาง ภายในถ้ำมีการก่อพระมหากัจจายนะ 1 องค์ สูงประมาณ 2 เมตร ไม่ทราบผู้ก่อและปีที่สร้าง บริเวณปากถ้ำพบรอยสลักพระพุทธบาทจำลอง โดยมีพระพุทธรูปและเจดีย์อยู่สองข้าง ไม่ทราบปีที่สลัก และยังพบจารึกอยู่ใต้รอยพระพุทธบาท สลักชื่อบุคคลไว้ว่า "ร.อ.ต. วาศ 12/8/2468" คือ รองอำมาตย์ตรี วาส สารภี ปลัดอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย สันนิษฐานว่าเป็นภารกิจสำรวจถ้ำพระเพื่อเตรียมความพร้อมในการรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2469
ถ้ำหวาย.
อยู่ห่างจากถ้ำยุบประมาณ 100 เมตร ทางเดินเป็นอุโมงค์แคบๆ ภายในเป็นห้องโถงโล่งๆ ประกอบด้วยหินงอกหินย้อย เมื่อโดนแสงไฟฉายจะส่องประกายระยิบระยับ เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบความตื่นเต้น ผจญภัย
ถ้ำสายลม.
มีลมพัดออกมาจากรูปากถ้ำตลอดเวลา เหมือนว่าจะมีลมพัดลอดมาอีกด้านหนึ่งของดอยทางแม่น้ำกก
พระสิงห์หนึ่ง.
พระพุทธรูปสิงห์หนึ่ง หน้าตัก 3 เมตร 9 นิ้ว สร้างเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2536
ประวัติวัดถ้ำพระจากคำบอกเล่าของพระครูปลัดชัยวัฒน์ โพสต์โดยผู้ใช้บน ธรรมะห้านาที
วัดถ้ำพระ (จังหวัดเชียงราย)
วัดกู้
วัดกู้ เป็นวัดในจังหวัดนนทบุรี เป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์เรือพระประเทียบล่มในแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณใกล้กับวัด อันนำมาสู่การสวรรคตของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะตามเสด็จฯ แปรพระราชฐานไปยังพระราชวังบางปะอิน พระองค์สิ้นพระชนม์พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์ โสภางคทัศนิยลักษณ์ อรรควรราชกุมารี พระราชธิดา และพระราชบุตรในพระครรภ์ซึ่งยังไม่ทราบว่าเป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดา
วัดกู้ สันนิษฐานว่าสร้างมาแต่สมัยกรุงธนบุรี โดย "พระยาเจ่ง" หัวหน้าครอบครัวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สันนิษฐานได้จากจิตรกรรมและศิลปะภายในวัดที่เป็นแบบมอญ เดิมเชื่อว่า วัดกู้ ตั้งชื่อตามเหตุการณ์กู้เรือและพระศพของของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีขึ้นมา แต่วัดกู้ เดิมชื่อวัดท่าสอน หรือ วัดหลังสวน เมื่อชาวมอญอพยพมาอยู่ ณ บริเวณนี้ พวกเขาเรียกพื้นที่นี้ว่า กวานกู้ ซึ่งเป็นภาษามอญแปลว่าบ้านไร่ ดังนั้นชื่อวัดกู้นี้จึงเกิดขึ้นมาก่อนเหตุการณ์ของพระนางเรือล่ม
บริเวณวัดยังมี "ศาลสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์" หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า "ศาลพระนางเรือล่ม" สร้างขึ้นในบริเวณที่เชื่อกันว่าเรือพระประเทียบของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีล่ม ตัวศาลนั้นจำลองแบบจากศาลาจตุรมุขของพระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์ในพระราชวังบางปะอิน ภายในประดิษฐานศาลและเรือที่กู้ขึ้นมา แต่แท้จริงแล้วสถานที่เกิดเหตุอยู่ที่หน้าวัดเกาะพญาเจ่ง หรือวัดเกาะบางพูด โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สร้างพระเจดีย์เป็นพระราชอนุเสาวรีย์ขึ้นยังตำแหน่งที่เกิดเหตุ ณ ที่นั่น
รัฐอาเงาร์
อาเงาร์  หรือ อังงาอูรุ  เป็นเกาะและรัฐหนึ่งในประเทศปาเลา มีขนาดราว 8 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรเพียง 130 คน ใน ค.ศ. 2012 มีหมู่บ้านสองหมู่บ้านคือเงเรมัสช์  ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ และอีกหมู่บ้านคือโรอิส  ทางตะวันออกของเงเรมัสช์
รัฐธรรมนูญรัฐอาเงาร์ ค.ศ. 1982 ระบุให้ภาษาญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในภาษาราชการของรัฐ
เกาะอาเงาร์ถูกค้นพบครั้งแรกโดยรุย โลเปซ เด บียาโลบอส  นักสำรวจชาวสเปนช่วงปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1543 เขาได้วาดภาพเกาะดังกล่าวพร้อม ๆ กับบาเบลดาออบ, คอรอร์ และเปเลลีอู แล้วตั้งชื่อเป็นภาษาสเปนว่า "โลสอาร์เรซิเฟส"  แปลว่าหินโสโครก ในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 1710 มีมิชชันนารีจากเรือซันตีซีมาตรีนีดัด  ของฟรันซิสโก ปาดียา  เข้ามาเผยแผ่ศาสนา และอีกสองปีต่อมากองทัพเรือสเปนนำโดยเบร์นาโด เด เอโกย  เข้ามาสำรวจเกาะอาเงาร์
ตั้งแต่ ค.ศ. 1909 จนถึง ค.ศ. 1954 มีการทำเหมืองฟอสเฟตบนเกาะ แต่เดิมมีเยอรมนีเป็นผู้บุกเบิกการทำเหมือง ต่อมาได้ตกเป็นของญี่ปุ่น และสหรัฐตามลำดับ ถือเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการสู้รบครั้งใหญ่เกิดขึ้นบนเกาะเรียกว่าสงครามอาเงาร์อันเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาและปาเลา การสู้รบเกิดช่วงเดือนมิถุนายนถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1944 มีทหารสหรัฐและญี่ปุ่นล้มตายเป็นจำนวนมาก
รัฐธรรมนูญรัฐอาเงาร์ ค.ศ. 1982 ระบุให้ภาษาอังกฤษ, ปาเลา และญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการของรัฐ ถือเป็นดินแดนแห่งเดียวในโลกที่ระบุให้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการ นั่นก็เพราะในประเทศญี่ปุ่นเองมิได้ประกาศให้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการ หากแต่เป็นภาษาประจำชาติโดยพฤตินัย
ทว่ารายงานสำมะโนครัวประชากรตั้งแต่อายุ 5 ปีขึ้นไปในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ไม่พบผู้ใช้ภาษาญี่ปุ่นในครัวเรือนเลย รวมทั้งไม่มีรายงานว่าบนเกาะอาเงาร์มีบุคคลที่มีเชื้อสายญี่ปุ่นอาศัยอยู่เลย แต่มีรายงานว่ามีบุคคลหนึ่งเกิดในอาเงาร์ (แต่ปัจจุบันไปพำนักที่อื่น) พูดภาษาญี่ปุ่นและปาเลาบ่อย ๆ ในครัวเรือน
ในรายงานสำมะโนครัวประชากรตั้งแต่อายุ 10 ปีขึ้นไปอย่างคร่าว ๆ ใน ค.ศ. 2012 พบว่ามีประชากร 7 คนจากจำนวนทั้งหมด 130 คน สามารถใช้ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาอังกฤษและปาเลา แต่มิได้ระบุว่าภาษาอะไร
รัฐคอรอร์
คอรอร์  เป็นเกาะและรัฐหนึ่งในประเทศปาเลา ถือเป็นศูนย์กลางธุรกิจของประเทศ และเป็นที่ตั้งของเมืองคอรอร์ อดีตเมืองหลวงของประเทศ ปัจจุบันได้ตั้งเมืองหลวงใหม่ที่เงรุลมุด แต่คอรอร์ยังคงเป็นพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยมากที่สุดในประเทศ
เกาะคอรอร์ถูกค้นพบครั้งแรกโดยรุย โลเปซ เด บิยาโลโบส  นักสำรวจชาวสเปนช่วงปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1543 เขาได้วาดภาพเกาะดังกล่าวพร้อม ๆ กับบาเบลดาอบ, อาเงาร์ และเปเลลีอู แล้วตั้งชื่อเป็นภาษาสเปนว่า "โลสอาร์เรซิเฟส"  แปลว่าหินโสโครก ในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 1710 มีมิชชันนารีนำโดยเรือซานติซิมาตรินิดัด  ของฟรันซิสโก ปาดิยา  เข้ามาเผยแผ่ศาสนา และอีกสองปีต่อมากองทัพเรือสเปนนำโดยเบร์นาโด เด เอกอย  เข้ามาสำรวจเกาะอาเงาร์
ในยุคที่ตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น คอรอร์ยังเป็นเมืองหลวงของแปซิฟิกใต้ในอาณัติ
ที-70
ที-70 เป็นรถถังเบาที่ถูกใช้งานโดยกองทัพแดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เข้ามาแทนที่รถถังสอดแนมที-60 สำหรับการลาดตระเวนและที-50 รถถังเบาทหารราบสำหรับสนับสนุนแก่ทหารราบ รถถังเบาที-80 เป็นรุ่นที่ถูกพัฒนามากขึ้นของที-70 ด้วยพลทหารสองคนบนป้อมปืน-มันถูกผลิตขึ้นเพียงจำนวนที่น้อยมากเมื่อการผลิตรถถังเบาได้ถูกยกเลิก ที-90 ปืนต่อต้านอากาศยานอัตตาจร เป็นยานพาหนะต้นแบบที่ติดตั้งด้วยปืนกลคู่ ตัวฐานรถถังของที-70
ที-70 ถูกติดตั้งด้วยปืน 45 มม. L/46 รุ่น 38 ทำให้สามารถยิงได้สี่-ห้านัด และปืนกลเดกเตียริออฟ ขนาด 7.62 ที่ติดตั้งพร้อมกับกระบอกปืนใหญ่บนป้อมปืน รถถังคันนี้ถูกปฏิบัติการโดยพลขับและผู้บัญชาการที่ทำหน้าที่โหลดกระสุนและยิงปืน ความหนาของเกราะบนด้านหน้าป้อมปืนคือ 60 มิลลิเมตร ป้อมปืนด้านข้างและหลัง: 35 มิลลิเมตร ลำตัวด้านหน้าและด้านข้าง: 45 มิลลิเมตร หลังคาและช่วงล่าง 10 มิลลิเมตร
สนามกีฬาอัลนะฮ์ยาน
สนามกีฬาอัลนะฮ์ยาน  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในอาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอัลวะห์ดะฮ์ในยูเออีโปร-ลีก และเป็นสนามที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
วัดวังชัย
วัดวังชัย วัดโบราณที่ตั้งอยู่นอกเขต พระราชวังหลวง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเมืองอยุธยาคาดว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2091 อันตรงกับช่วงต้นรัชสมัย สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 ของ กรุงศรีอยุธยา ซึ่งโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างวัดแห่งนี้ตรงวังชัยซึ่งเป็นที่ประทับเดิมเมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเฑียรราชา ตามความใน ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๖๔ ว่า
ปัจจุบันวัดวังชัยเป็นวัดร้างซากปรักหักพังภายในวัดเหลือแต่ฐานพระเจดีย์ พระอุโบสถ พระวิหาร และพระพุทธรูป
พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์ (วงษ์ ลัดพลี)
จอง แจวอน
แสงอุลตราไวโอเลต
Tsuredure Children
ถุงแป้ง Gelato
อีวานเกเลียน
สนามกีฬาเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด
สนามกีฬาเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองอัลอัยน์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอัลอัยน์ในยูเออีโปร-ลีก และเป็นสนามที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
ไบรอัน เมย์
ไบรอัน ฮาโรลด์ เมย์  เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองมิดเดิลเซกส์ ในประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่โรงเรียน Hampton Grammar School และเขาศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ Imperial College London มหาวิทยาลัยชื่อดังของอังกฤษ ในสาขาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์
เขาได้พบกับ โรเจอร์ เทเลอร์ เพื่อนมือกลองของจากต่างมหาวิทยาลัย ที่ในขณะนั้นโรเจอร์ เทเลอร์กำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยแพทย์ London Hospital Medical College พวกเขาได้ขึ้นแสดงดนตรีและร้องเพลงด้วยกันอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งมือเบสของวงในตอนนั้น ได้ขออกจากวง พวกเขาทั้งสองยังคงตัดสินใจที่จะเดินหน้าเล่นดนตรีต่อไปเรื่อย ๆ จนพบกับ หนุ่มสายเลือดอินเดียที่เกิดในแอฟริกาชื่อว่า ฟารุค บัลซารา หรือที่เรารู้จักกันในนาม เฟรดดี เมอร์คูรี นักร้องคนใหม่ของวง และต่อมาอีกไม่นานก็ได้มือเบสคนใหม่ที่ชื่อว่า จอห์น ดีคอน เข้ามาร่วมวง (ไม่แน่ใจว่าในตอนนั้นไบร์อันให้ทำข้อสอบก่อนเข้าร่วมวงไหม เพราะแต่ละคนฉลาดไม่ธรรมดากันเลยทีเดียว)
พวกเขาทั้ง 4 คนได้ร่วมตัวกันเป็นวงดนตรีขึ้นมาอีกครั้งในนาม Queen พวกเขาออกตระเวนเล่นดนตรีตามคลับต่าง ๆ รวมไปถึงคลับชื่อดัง The Marquee คลับชื่อดังในลอนดอนด้วย หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ทำเพลงขึ้นมา 5 เพลงเพื่อยื่นเสนอให้กับค่ายเพลงต่าง ๆ แต่ก็ไม่มีค่ายไหนยินยอมให้เซ็นสัญญา จนกระทั่งพวกเขาได้รู้จักกับ Norman และ Barry Sheffield ซึ่งเป็นเจ้าของห้องบันทึกเสียง Trident Stidios โดยมีข้อแม้ว่าพวกจะได้ใช้ห้องอัดนั้นก็ต่อเมื่อห้องอัด ไม่มีคิวที่จะอัดแล้ว จึงจะได้อัด นั้นทำให้การอัดนั้นลากยาวมาตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงเดือนพฤศจิกายน ปี 1972
ในปีต่อมาอัลบั้มแรกของพวกเขาก็ได้ถูกเผยแพร่ต่อประชาชน พวกเขาได้รับทั้งคำชมและคำด่าอย่างหนัก แต่ยอดขายกลับไม่สวยงามอย่างที่คิดไว้ ต่อมาอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขาก็ได้วางขายในตลาดอีกครั้ง และเริ่มประสบความสำเร็จขึ้นมาบ้าง จนกระทั่ง Sheer Heart Attack ผลงานในปี 1977 ทำให้พวกเขาได้รับความนิยมไปทั่วยุโรปและอเมริกา แถมยังขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในอังกฤษอีกด้วย และต่อมาพวกเขาก็ได้ออกอัลบั้ม News Of The World ที่มีบทเพลงเชียอมตะเช่น We Will Rock You และเพลง We Are The Championsซึ่งเป็นเพลงที่เปิดตลอดเมื่อจบการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ และก็ยังเป็นที่ติดหูมาจนถึงในสมัยปัจจุบันนี้
ในช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่บนทางแห่งเสียงดนตรีและเสียงเพลงนั้น ไบรอัน เมย์ยังเรียนไม่จบ เขายังอยู่ในช่วงการศึกษาต่อปริญญาเอกในสาขาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัย Imperial College London โดยเขาได้ทำการศึกษาเรื่องแสงตกกระทบของฝุ่นระหว่างดวงดาวและความเร็วของแนวฝุ่นในระบบสุริยะ แต่ภาระหน้าที่ในวง Queen นั้นทำให้เขาวางมือการเป็นดอกเตอร์เอาไว้ก่อนแล้วหันไปใส่ใจกับการแสดงคอนเสริตที่อเมริกาแทน
โดยงานวิทยานิพนธ์ของเขาที่ดองมาเป็นเวลา 30 ปีนั้น มีชื่อว่า A Survey of Radial Velocities in the Zodiacal Dust Cloud ซึ่งเป็นการศึกษาเกี่ยวกับ ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ ซึ่งฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์เหล่านี้ทำให้แสงอาทิตย์เกิดการกระเจิง เรียกกันว่า “แสงจักรราศี” สำหรับใครที่อยากจะศึกษาวิทยานิพนธ์อันคงกระพัน 30 ปีของนักกีต้าร์ชื่อดังก็สามารถดาวน์โหลดได้ ที่นี่
สำรวจดาวพลูโต.
ในฐานะนักกีต้าร์ของวง Queen แล้วหลังจากการแสดงบนเวที เขาก็ได้ใช้เวลาช่วงนั้นในทีมยานอวกาศนิวฮอร์ไรซอนส์ (New Horizons) ซึ่งไบรอัน เมย์ ก็ได้โพสเกี่ยวกับประสบการณ์การการทำงานของเขาที่ไม่มีวันลืมเลื่อนใน 3 วันกับทีมงานนิวฮอร์ไรซอนส์ เขาได้ขอบคุณ Alan Stern หัวหน้าทีมวิทยาศาสตร์ของ ALP ในเมือง Laurel รัฐ Maryland ที่ทำให้เขามั่นใจว่าเขาได้รับการปฏิบัติเหมือนกับว่าเขาเป็นครอบครัวคนหนึ่งและในฐานะผู้ร่วมงานกัน
แล้วนอกจากที่เขาช่วยรวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลนั้น เขายังได้ทำภาพสเตอริโอที่มีคุณภาพสูงของดาวพลูโตเป็นครั้งแรก ซึ่งเขาได้โพสในวันจันทร์ ที่ 20 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 ในเว๊บไซต์ของเขาเอง
ตอนนี้เราสามารถพูดได้ว่านี้คือภาพสเตอริโอของดาวพลูโตที่มีคุณภาพสูงที่สุด เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของดาวพลูโตที่เคยถ่ายรูปมา เพราะภาพทางขวานี้เป็นภาพรูปลักษณ์ล่าสุดที่ถ่ายได้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2015 จาก NH และรูปทางด้านซ้ายได้ทำการดาวน์โหลดจาก NH เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2015 ส่วนไบรอัน เมย์แค่ปรับทิศทางของรูปเพื่อให้เข้ากันได้ดีขึ้น และปรับแต่งสีให้เข้ากันได้อย่างสวยงาม
ผู้พาเพื่อนผู้ล่วงลับให้โลกจดจำตลอดกาลในฐานะดวงดาว.
นอกจากไบรอัน เมย์ หรือถ้าจะเรียกให้ดีขึ้นก็คือ ดร.ไบรอัน เมย์ เรียนจบปริญญาเอกด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์จาก Imperial College London เขาได้ศึกษาข้อมูลด้านดาวเคราะห์น้อย และเป็นส่วนหนึ่งของผู้ก่อตั้ง “วันดาวเคราะห์น้อย” เพื่อกระตุ้นสำนึกต่อภัยอันตรายจากดาวเคราะห์น้อยที่จะมาชนโลก
ในการสำรวจดาวเคราะห์น้อย หมายเลข 17473 เป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3.5 กิโลเมตร มันโคจรอยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี ถูกค้นพบโดย H. Debehogne จากหอดูดาว ESO‘s La Silla Observatory ในประเทศชิลี เมื่อวันที่ 21 เดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1991 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เฟร็ดดี นักร้องนำวง Queen ได้เสียชีวิตลง
ไบรอัน เมย์ เขาได้ประกาศกับแฟน ๆ กว่า 1,250 คน ในงานแสดงดนตรีที่สวิสเซอร์แลนด์ว่า ดาวเคราะห์น้อย 17473 ได้รับชื่อว่า “Freddiemercury” ตามนักร้องนำวง Queen ผู้ล่วงลับ ในโอกาสครบรอบวันคล้ายวันเกิด 70 ปีของเขา ส่วนด้านล่างนี้คือคลิปวีดีโอที่ ไบรอัน เมย์ ได้พูดถึงดาวเคราะห์น้อยเฟรดดี เมอร์คิวรี่
นอกจากดาวเคราะห์น้อย 17473 Freddiemercury ที่ตั้งตามชื่อนักร้องนำของวง Queen แล้ว ก่อนหน้านี้ยังมีดาวเคราะห์น้อยอีกดวงหนึ่งที่ตั้งตามชื่อนักกีต้าร์ของวง Queen นั้นก็คือ ดาวเคราะห์น้อย 52665 Brianmay ซึ่งชื่อนี้ถูกเสนอโดย เซอร์แพทริค มัวร์ เพื่อนนักดาราศาสตร์ของเขาเอง และนั้นทำให้ ไบรอัน เมย์ ได้กลายเป็นนักดนตรีคนแรกที่มีชื่อตัวเองเป็นชื่อดาวเคราะห์น้อยที่ถูกค้นพบในปี 1988
หนังสือแทนใจจากไบรอัน เมย์.
นอกจากผลงานที่กล่าวมาทั้งหมดแล้ว ไบรอัน เมย์ ยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับดาราศาสตร์ร่วมกับเพื่อน ๆ ของเขา นั้นก็คือ Bang! – The Complete History of the Universe ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2006 ในหนังสือเล่มนี้ไบรอันได้พูดถึงต้นกำเนิดจักรวาล ในสมัยก่อนหน้านี้ 13.7 พันล้านปี กล่าวถึงวิวัฒนาการของจักรวาลและสรรพสิ่งต่าง ๆ ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ หลุมดำ ควาซาร์ สสารต่าง ๆ รวมไปถึงเขาได้พูดถึงจุดสิ้นสุดของกาลเวลาไว้ในเล่มนี้อีกด้วย
และในปี ค.ศ. 2012 ไบรอัน เมย์และเพื่อน ๆ ของเขาได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง The Cosmic Tourist อีกเล่ม ด้านในหนังสือจะให้อารมณ์เหมือนกับพวกเขาทั้งสามคน ไบรอัน เมย์,  คริส ลินต็อตต์และแพท มัวร์ พาคนที่อ่านไปเที่ยวอวกาศ สถานที่ในอวกาศที่น่าตื่นตาตื่นใจ ตั้งแต่ดาวเคราะห์น้อยไปจนถึงกาแลกซีที่อยู่ห่างไกลจากเรามากที่สุด นำเสนอความสวยงามที่พวกเขาได้พบ จากการดูกล้องโทรทรรศน์ที่ดีที่สุดหรือบางรูปอาจจะเป็นรูปที่ถ่ายโดยพวกเขาเอง
สำหรับใครที่อยากได้หนังสือทั้งสองเล่มนี้ไปครอบครอง ในปัจจุบันนี้สามารถสั่งซื้อทางออนไลน์ ในเว๊บไซต์ Amazon (คลิ๊กที่นี้) ในราคาเพียง 29.38 เหรียญสหรัฐ หรือจะคิดเป็นเงินไทยประมาณ 944 บาท
ภาพยนตร์เรื่อง Bohemian Rhapsody ภาพยนตร์ที่สร้างจากชีวิตจริงของวงดนตรีชื่อดัง Queen โดยหนังเรื่อง Bohemian Rhapsody นั้นเป็นเหมือนการเฉลิมฉลองความเป็นตำนานของวง Queen วงร็อคที่เปลี่ยนโฉมหน้าและปฏิวัติวงการเพลงไปตลอดกาล ด้านล่างนี้เป็นวีดีโอแนะนำภาพยนตร์และตัวอย่างภาพยนตร์เรื่องนี้ไบรอัน เมย์ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองมิดเดิลเซกส์ ในประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่โรงเรียน Hampton Grammar School และเขาศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ Imperial College London มหาวิทยาลัยชื่อดังของอังกฤษ ในสาขาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์
ในปีต่อมาอัลบั้มแรกของพวกเขาก็ได้ถูกเผยแพร่ต่อประชาชน พวกเขาได้รับทั้งคำชมและคำด่าอย่างหนัก แต่ยอดขายกลับไม่สวยงามอย่างที่คิดไว้ ต่อมาอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขาก็ได้วางขายในตลาดอีกครั้ง และเริ่มประสบความสำเร็จขึ้นมาบ้าง จนกระทั่ง Sheer Heart Attack ผลงานในปี 1977 ทำให้พวกเขาได้รับความนิยมไปทั่วยุโรปและอเมริกา แถมยังขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในอังกฤษอีกด้วย และต่อมาพวกเขาก็ได้ออกอัลบั้ม News Of The World ที่มีบทเพลงเชียร์อมตะเช่น We Will Rock You และเพลง We Are The Champions ซึ่งเป็นเพลงที่เปิดตลอดเมื่อจบการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ และก็ยังเป็นที่ติดหูมาจนถึงในสมัยปัจจุบันนี้
เพชรตาแมว (อัญมณี)
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลนครพิงค์
วัดกลางเวียง
วัดจันทโลก สร้างใน พ.ศ. 2180 โดยพญาขีธ็อก หรือพญาขีธอน เจ้าเมืองเชียงรายที่ได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าตาลูน ยุคพม่าครองล้านนา พื้นเมืองเชียงราย ฉบับวัดป่าลาน ตำบลทุ่งต้อม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ กล่าวว่า
พ.ศ. 2368 พระยารัตนอาณาเขต (เจ้าหนานธรรมลังกา) เจ้าหลวงเมืองเชียงราย พร้อมไพร่พลเมืองประมาณ 1,000 ครัวเศษ ร่วมกันบูรณะฟื้นฟูเมืองเชียงรายขึ้นใหม่ ชาวไทขืน เมืองพะยากได้ตั้งชุมชนบริเวณวัดจันทโลก เรียกบ้านพะยาก และได้ทำการบูรณะฟื้นฟูวัดจันทโลกขึ้นใหม่ การบูรณะฟื้นฟูเมืองเชียงรายดำเนินการมาถึงสมัยพระยารัตนอาณาเขต (เจ้าอุ่นเรือน) กำหนดเขตเวียงด้วยการตั้งลำเวียง ก่อกำแพงเมืองตามแนวเดิม ลวงแป (ด้านยาวทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก) มี 976 วา ลวงขื่อ (ด้านกว้างทิศเหนือไปทิศใต้) มี 365 วา วัดระยะกองไขว้ (เส้นทแยง) ได้ตำแหน่งศูนย์กลางบริเวณวัดจันทโลก จึงได้ทำการฝังสะดือเมืองเมื่อ พ.ศ. 2417 วัดจันทโลกจึงถูกเรียกว่า วัดจันทโลกกลางเวียง
พ.ศ. 2438 วิหารวัดจันทโลกสร้างเสร็จ มีการฉลองวิหาร จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
"สกราช 1257... เดือน 7 ลง 8 ฅ่ำ จหลองวิหารวัดจันทาโลกกลางเวียง"
พ.ศ. 2446 เกิดลมพายุ พัดต้นจันทน์แดงใหญ่ที่อยู่ในบริเวณวัดโค่นล้มและพาดต้นตาล ต้นลาน ทับวิหารและกุฏิพังเสียหายอย่างหนัก จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
ต้นจันทน์แดงต้นที่ล้ม พระยารัตนาณาเขตร์ (เจ้าน้อยเมืองไชย) เจ้าหลวงเชียงรายได้ตัดเป็น 2 ท่อน ไม้จันทน์ท่อนทางโคนสวยงามและมีขนาดใหญ่ เก็บไว้ที่เชียงราย ไม้จันทน์ท่อนส่วนปลายไปให้เชียงใหม่ ใช้เป็นสื่อไมตรีระหว่างเชียงราย-เชียงใหม่ บันทึกจดหมายเหตุเหล่าเจ้าเจ็ดตน กล่าวว่า
สร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านนาประยุกต์ บันไดทางขึ้นทำเป็นรูปพญานาคคายจากปากมกร มีรูปปั้นพญาราชสีห์และตุงกระด้าง 1 คู่
เดิมเป็นพระเจดีย์ปัญจมหาธาตุ พ.ศ. 2539 ได้สร้างพระธาตุช้างค้ำครอบพระเจดีย์ปัญจมหาธาตุ ประดับซุ้มจระนำด้วยพระพุทธรูปจำนวนมาก ฐานเจดีย์มีช้างทรงเครื่องรายรอบ ฐานรองรับองค์ระฆังแปดเหลี่ยม ฐานสูง องค์ระฆังเล็ก
เสาสะดือเมือง.
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2417 สมัยพระยารัตนอาณาเขต (เจ้าอุ่นเรือน) จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
"สกราช 1236 ตัว ปีกาบเสด เดือน 6 ออก 12 ฅ่ำ พายในพายนอกพร้อมกันฝังสะดือเมืองแล 4 แจ่งเวียง ยามแตรสู่เที่ยงวัน"
สะดือเมืองเดิมตั้งอยู่ค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของบริเวณวัด ไม่ใช่ที่ตั้งปัจจุบัน มีรูปร่างเป็นสถูปเหมือนลูกฟักทอง มียอดสูงขึ้นไป ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 ศอก สูง 8 ศอก มีการสร้างมณฑปครอบไว้ เดิมมีประเพณีใส่ขันดอกแบบเข้าอินทขิลเมืองเชียงใหม่ เริ่มในวันแรม 13 ค่ำ เดือน 8 เหนือ เสร็จเอาวัน ออก 4 ค่ำ เดือน 9 เหนือ เรียก "เดือนแปดเข้า เดือนเก้าออก" หรือ "ประเวณีไหว้ดือเมือง"
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระ เณร ศรัทธาวัดได้อพยพจากพื้นที่ วัดกลายเป็นที่พักของกองทหารส่วนกลาง มีการลักลอบขุดเจาะของมีค่าในสถูปออกจนสถูปหมดสภาพ จากนั้นถูกละเลยขาดการบูรณะจนกระทั่งถูกรื้อเมื่อ พ.ศ. 2469 สมัยครูบาสุตาลังกา อภิวํโส
28 กันยายน พ.ศ. 2534 พระครูศานกิจโกศล (ครูบาดวงทิพย์) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางเวียงเป็นประธาน พร้อมด้วยคณะศิษยานุศิษย์ ศรัทธา และญาติโยม ร่วมกันกระทำพิธีวางศิลาฤกษ์สะดือเมืองเชียงรายใหม่ เพื่อเป็นอนุสรณ์และสักการะบูชาแก่สาธารณชนทั้งหลาย โดยในการสร้างมณฑปและสะดือเมืองนี้ได้รับความเมตตาอุปถัมภ์จาก นายวีรพันธ์ นางเพียงใจ งามศิริกุลชัย เป็นเจ้าภาพสร้างถวาย
พ.ศ. 2553 พระอาจารย์ยุทธพงษ์ ฐิตเมโธ อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางเวียง พร้อมด้วยคณะศิษยานุศิษย์และศรัทธาญาติโยม ได้รื้อฟื้นประเวณีไหว้ดือเมืองขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยได้จัดให้มีการปฏิบัติธรรมสวดมนต์เจริญภาวนา และบวงสรวงเสาสะดือเมือง บูชาดวงเมืองเพื่อสืบทอดประเพณีไหว้สะดือเมืองให้คงอยู่คู่ชาวเชียงรายสืบไป
จักรพรรดิโลธาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ม้าแสนรู้
ม้าแสนรู้  เป็นนิยายปี ค.ศ. 1877 เขียนโดยแอนนา ซีเวลล์ นักเขียนชาวอังกฤษ ซึ่งเขียนไว้ในช่วงบั้นปลายชีวิตขณะเป็นคนป่วยอยู่ในบ้านของตนเอง นิยายเรื่องนี้กลายเป็นหนังสือขายดีอย่างรวดเร็ว โดยซีเวลล์ได้เสียชีวิตในอีกห้าเดือนหลังจากนิยายได้รับการตีพิมพ์ แต่ก็มีชีวิตอยู่ไดัทันเห็นความสำเร็จของนิยายเรื่องเดียวในชีวิตของเธอ "ม้าแสนรู้"ได้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือขายตลอดกาลด้วยยอดขายถึงห้าสิบล้านเล่ม
ในประเทศไทยมีการแปลเรื่อง"ม้าแสนรู้"เป็นภาษาไทยโดย อ. สนิทวงศ์
สนามกีฬาฮัซซาอ์ บิน ซายิด
สนามกีฬาฮัซซาอ์ บิน ซายิด  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองอัลอัยน์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ของสโมสรฟุตบอลอัลอัยน์ในยูเออีโปร-ลีก แทนสนามกีฬาเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด และเป็นสนามที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
พระเจ้าค็อนราทที่ 3 แห่งเยอรมนี
พระเจ้าค็อนราทที่ 3  ประสูติ ค.ศ. 1093 สิ้นพระชนม์ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1152 เป็นกษัตริย์เยอรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1138 ถึงปี ค.ศ. 1152 พระองค์เป็นบุตรชายของฟรีดริชที่ 1 ดยุคแห่งสเวเบีย กับอักเน็ส พระธิดาของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไฮน์ริชที่ 4 ทรงเป็นกษัตริย์เยอรมันคนแรกที่มาจากตระกูลโฮเอินชเตาเฟิน
ปรปักษ์ของจักรพรรดิโลทาร์.
ค็อนราทเป็นบุตรชายของฟรีดริชที่ 1 ดยุคแห่งสเวเบีย และเป็นพระนัดดาของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งจากพระมาตุลา จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 ให้เป็นดยุคแห่งแฟรงโกเนีย ในปี ค.ศ. 1115 และในปี ค.ศ. 1116 จักรพรรดิไฮน์ริชให้พระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของเยอรมนีร่วมกับพระเชษฐา ฟรีดริชที่ 2 ดยุคแห่งสเวเบีย
เมื่อจักรพรรดิสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1125 ผู้คัดเลือกไม่สนใจกฎการสืบทอดทางสายเลือดและเลือกโลทาร์ ดยุคแห่งซัคเซิน เป็นผู้สืบทอดต่อตำแหน่ง สิ้นปีนั้นฟรีดริชกับค็อนราทก่อการปฏิวัติ ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1127 ค็อนราทได้รับเลือกให้เป็นผู้อ้างตนเป็นกษัตริย์ที่เนือร์นแบร์ค และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1128 แม้จะถูกพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 2 ตัดขาดจากศาสนา แต่พระองค์ก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งอิตาลีที่มอนซา ทรงกลับมาเยอรมนีในปี ค.ศ. 1132 และต่อสู้กับจักรพรรดิโลทาร์จนถึงปี ค.ศ. 1135 เมื่อพระองค์ยอมสวามิภักดิ์ ทรงได้รับการอภัยโทษและได้รับทรัพย์สินที่ดินกลับคืนมา
กษัตริย์แห่งเยอรมนี.
หลังจักรพรรดิโลทาร์สิ้นพระชนม์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1137 ผู้คัดเลือกที่หวาดกลัวต่ออำนาจที่เพิ่มมากขึ้นของไฮน์ริชผู้หยิ่งทะนงแห่งบาวาเรีย (พระชามาดาของจักรพรรดิโลทาร์) ประชุมกันที่โคเบล็นทซ์ภายใต้การนำของอัลเบโรแห่งเทรียร์ ค็อนราทได้รับเลือกให้เป็นผู้สืบทอดต่อตำแหน่งในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1138 ต่อหน้าผู้แทนพระองค์ของพระสันตะปาปา พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎที่แอ็กซ์-ลา-ชาแปล (อาเคิน) ในอีกหกวันต่อมา พระองค์ได้รับการยอมรับจากเจ้าชายเยอรมันใต้หลายคน ไฮน์ริชผู้หยิ่งทะนงไม่ยอมถวายความจงรักภักดีและเกิดสงครามขึ้นในบาวาเรียและซัคเซิน ค็อนราทริบดัชชีซัคเซินและดัชชีบาวาเรียจากไฮน์ริชและยกให้อัลเบร็ชท์ที่ 1 และลูอิทพ็อลท์ที่ 4 แห่งออสเตรียตามลำดับ ไฮน์ริชเสียชีวิตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1139 และค็อนราทปราบน้องชายชาวเกิล์ฟ (หรือเวล์ฟ) ของไฮน์ริชได้ที่ไวนส์แบร์คในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1140 การสงบศึกกับตระกูลเวล์ฟเกิดขึ้นในเวลาต่อมาที่แฟรงก์เฟิร์ตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1142 ตระกูลโฮเอินชเตาเฟินครองความเป็นใหญ่ในประวัติศาสตร์เยอรมันตลอดศตวรรษที่เหลือ
ความสำเร็จท่ามกลางความวุ่นวายที่เป็นเรื่องปกติในจักรวรรดิคือการออกเดินทางไปสู้รบในโบฮีเมียของค็อนราทในปี ค.ศ. 1142 ที่พระองค์ช่วยพระชามาดา วลัดยิสลัฟที่ 2 ให้กลับมาเป็นเจ้าชายได้อีกครั้ง ความพยายามที่จะทำแบบเดียวกันกับเจ้าชายววาดึสวัฟ ชาวโปแลนด์ (พระชามาดาอีกคน) ล้มเหลว เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ขึ้นในซัคเซิน, บาวาเรีย และบูร์กอญ
สงครามครูเสดครั้งที่สอง.
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1146 ค็อนราทได้รับการแนะนำจากแบร์นาร์แห่งแกลร์โวให้เข้าร่วมทำสงครามครูเสดครั้งที่สองพร้อมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส เพื่อให้พระโอรสน้อย ไฮน์ริช ได้รับเลือกและราชาภิเษกเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไปในอนาคต พระองค์แต่งตั้งไฮน์ริชที่ 1 อาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์ เป็นผู้พิทักษ์ของพระโอรส และในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1147 ทรงเดินทางไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ที่ปาเลสไตน์ พระองค์มีส่วนในการปิดล้อมโจมตีดามัสกัสที่ล้มเหลวและเดินทางออกจากปาเลสไตน์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1148 ทรงใช้เวลาในฤดูหนาวที่คอนสแตนติโนเปิลซึ่งพระองค์ได้ผนึกกำลังกับจักรพรรดิไบเซนไทน์มานูเอลคอมเนนุสในการต่อสู้กับพระเจ้ารอจอร์ที่ 2 แห่งซิซิลีที่มีอำนาจสำคัญบนแผ่นดินใหญ่และไม่ยอมรับกษัตริย์เยอรมัน
ต่อมาข่าวเรื่องรอเจอร์ผูกสัมพันธไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสและชาวเวล์ฟแห่งบาวาเรียทำให้ค็อนราทต้องรีบกลับเยอรมนี การไม่สามารถไปเยือนโรมได้ทำให้พระองค์ไม่เคยได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิ พระองค์ประกาศชื่อพระภาติยะ ฟรีดริชที่ 3 ดยุคแห่งสเวเบียที่ต่อมากลายเป็นจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 บาร์บาร็อสซา เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อ
เจ้าชายฟิลิปแห่งเฮสส์
ชิซุกะ อิโต
นานะ (ภาพยนตร์)
นานะ
Onegai My Melody
โอเนะกาอิมายเมโลดี
กระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม
กระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม  เป็นหน่วยงานราชการของประเทศญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่สำคัญคือ "การวางแผนในการพัฒนาเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่เน้นการยกระดับเศรษฐกิจของภาคเอกชนและพัฒนาการที่ราบรื่นของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจต่างประเทศ กับการรักษาอุปทานที่มั่นคงและมีประสิทธิภาพของแหล่งทรัพยากรสินแร่และพลังงาน"
กระทรวง METI เดิมทีคือกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรม  ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการผลักดันประเทศญี่ปุ่นช่วงเศรษฐกิจเติบโตสูง (Japanese economic miracle) และได้เปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบัน เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2544 จากการปรับโครงสร้างหน่วยงานราชการส่วนกลางของประเทศญี่ปุ่น
รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม  ปัจจุบันคือ นายฮิโระชิเกะ เซะโค
นานะ 2 (ภาพยนตร์)
วัดผ้าขาวป้าน
วัดผ้าขาวป้าน (วัดผ้าขาวพาน) หรือ วัดสุนทรธาราม เป็นวัดและโบราณสถานในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ตามตำนานกล่าวว่า พระยาลาวเก้าแก้วเมืองมา เจ้าเมืองพระองค์ที่ 2 ของหิรัญนครเงินยางได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดขึ้นเมื่อราว ปี พ.ศ. 1340 ที่มาของชื่อวัด "ผ้าขาวป้าน" มาจากตำนานเล่าว่าได้มีชายชราท่านหนึ่งกำลังโพกผ้าขาวเพื่ออาบน้ำในแม่น้ำโขง แต่ถูกกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากพัดท่านมาติดริมฝั่งและเสียชีวิตที่ริมวัดแห่งนี้
พระธาตุเจดีย์วัดผ้าขาวป้าน มีลักษณะที่รวบรวมเอาลักษณะของพระธาตุเจดีย์แบบเดิมเข้าไว้ในองค์เดียวกัน คือ ส่วนฐานเป็นฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสสามชั้นลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นทรงย่อมุมไม้ยี่สิบตลอดองค์เจดีย์ท่อนล่าง ส่วนบนเป็นทรงสิบหกเหลี่ยม มีทองจังโกหุ้ม เมื่อพิจารณาจากรูปทรงทางสถาปัตยกรรมของพระเจดีย์ประจำวัด สันนิษฐานว่าพระเจดีย์องค์นี้สร้างหลังพระธาตุจอมกิตติ ราวประมาณพุทธศตวรรษที่ 23
อะบู ตะห์ซีน อัล-ศอลฮี
บัชชาร อัลซูบี
วัดพระธาตุดอยปูเข้า
วัดพระธาตุดอยปูเข้า (หรือ วัดพระธาตุดอยภูเข้า, วัดพระธาตุดอยภูข้าว) เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างในสมัยหิรัญนครเงินยาง ตั้งอยู่ในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ไม่ไกลจากบริเวณพรมแดนสามเหลี่ยมทองคำ สามารถชมทิวทัศน์ได้จากบริเวณของวัด