pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยปกติแล้วอะลานีนถูกสังเคราะห์โดยปฏิกิริยา reductive amination ของไพรูเวต และเนื่องจากปฏิกิริยา transamination เป็นปฏิกิริยาที่ผันกลับได้ ทำให้อะลานีนสามารถถูกสร้างขึ้นจากไพรูเวตได้ง่าย ซึ่งทำใก้อะลานีนเข้าไปเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมีที่สำคัญหลายปฏิกิริยาในสิ่งมีชีวิต ได้แก่ glycolysis gluconeogenesis และ citric acid cycle เป็นต้น
หมู่เมทิลของอะลานีนไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ดังนั้น มันจึงมักที่จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับหน้าที่ของโปรตีน อย่างไรก็ตาม อะลานีนมีบทบาทสำคัญในการจดจำหรือความจำเพาะต่อซับเสตรต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอะตอมอื่นๆไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยาเช่นกัน เช่น คาร์บอน นอกจากนี้ อะลานีนยังถูกนำไปใช้ใน alanine cycle ในการสร้างกลูโคสจากโปรตีน
อาหารโปรตีนทุกชนิด เช่น เนื้อ ปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นมล้วนอุดมไปด้วยอะลานีน
Buki
Azǔ
Azu
Ve (В, в) เป็นอักษรตัวที่ 3 ในอักษรซีริลลิก อ่านได้เป็นเสียง // และมีรูปร่างเหมือนอักษรละติน B แต่ออกเสียงต่างกัน
อักษรตัวนี้และ Б มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก บีตา ซึ่งมีการใช้แทนเสียง // ของภาษากรีกในเวลาใกล้เคียงกับสมัยที่อักษรซีริลลิกถูกสร้างขึ้น ชื่อเดิมของอักษรตัวนี้คือ "vědě" และมีค่าตัวเลขเท่ากับ 2 ในระบบเลขซีริลลิก
ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้ออกเสียงเหมือน // เหมือนภาษาอังกฤษ ยกเว้นเมื่ออักษรตัวนี้ปรากฏท้ายคำจะเป็น // ที่ไร้เสียง หรืออ่านเป็น // ก่อนเสียงสระซึ่งเลื่อนไปทางเพดานแข็ง
ในการออกเสียงภาษายูเครนแบบมาตรฐาน (ซึ่งมีสำเนียงโพลทาวาเป็นฐาน) อักษร В จะออกเสียงเป็น // ในภาษาอังกฤษ (เหมือนมี ว สะกด) เมื่ออยู่ที่ท้ายคำ เช่น Владислав แปลงเป็นอักษรละตินจะได้ "Vladyslaw" อ่านว่า "วลาดีสลาว" แต่สำหรับชาวยูเครนกลุ่มหนึ่ง จะออกเสียงอักษรนี้เป็น // เสมอไม่ว่าจะปรากฏอยู่ที่ใด
ในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน อักษร В อาจจะถูกอ่านเป็น // ที่ไร้เสียงให้คล้ายกับภาษารัสเซีย ซึ่งไม่เป็นไปตามมาตรฐาน ยกตัวอย่างคำว่า сказав ภาษายูเครนมาตรฐานจะอ่านว่า "skazaw สคาซาว" ในขณะที่ภาคตะวันออกจะอ่านว่า "skazaf สคาซาฟ"
ในภาษาเบลารุส อักษร В จะออกเสียงเป็น // เท่านั้น แต่เมื่ออักษรตัวนี้ไปปรากฏอยู่ท้ายคำหรือหน้าพยัญชนะอีกตัวจะเปลี่ยนรูปเป็นอักษร Ў ซึ่งเป็นอักษรที่มีใช้ในภาษานี้เท่านั้นที่แทนเสียง // ตัวอย่าง คำศัพท์ мова "(mova โมวา)" ที่เป็นคำนาม เมื่อเปลี่ยนรูปไปเป็นคำคุณศัพท์จะกลายเป็น моўный "(mownyy โมวนืยอี)" และคำนามที่เป็นพหูพจน์จะกลายเป็น моў "(mow โมว)"
Ceres อาจหมายถึง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้ามั่ง พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร ประสูติเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 7 ปีฉลู ตรงกับวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2336 เวลา 5 ทุ่มเศษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (ขณะดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร) กับเจ้าจอมมารดานิ่ม
ในรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2356 ทรงได้รับสถาปนาเป็น"พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเดชอดิศร"
ในรัชกาลที่ 3 เมื่อเดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีมะโรง จัตวาศก จ.ศ. 1194 ตรงกับวันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 เลื่อนเป็น"กรมขุนเดชอดิศร"
ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 9 แรม 13 ค่ำ ปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1213 ตรงกับวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2394 เลื่อนเป็น "กรมสมเด็จพระเดชาดิศร เทพยนิกรปิยานุรักษ์ บวรศักดิพิเศษ บรมเชษฐวราธิวงศ พงศานุพงศประดิษฐา สุนทรปรีชานุภาพ ศุภกาพยปฏิภาณ สุตไพศาลอรรถธรรมศาสตร ธรรมิกนารถบพิตร" เจ้ากรมเป็นพระยา
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงในสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีมะแม ตรงกับวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2402 พระชันษา 67 ปี พระราชทานเพลิง ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2403 ทรงเป็นต้นราชสกุล เดชาติวงษ์
พระองค์ทรงกำกับกรมพระอาลักษณ์ (กรมที่เกี่ยวกับการหนังสือ) ตั้งแต่ในรัชกาลที่ 2 จนตลอดพระชนมายุ ต่อมา สมัยรัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุนเดชอดิศร รวบรวมโคลงโลกนิติ ซึ่งปราชญ์อินเดียแต่งไว้แต่โบราณ มาชำระแก้ไขใหม่เพื่อจารึกลงในแผ่นดินไว้ ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร นับเป็นงานชิ้นเอกของท่าน นอกจากนี้ยังทรงนิพนธ์โคลงนิราศเสด็จไปทัพเมืองเวียงจันทน์ และคำฉันท์กล่อมพระโอรส ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระองค์ได้กำกับกรมนา
ฉันท์บทนี้รวมพิมพ์ในหนังสือ ชุมนุมฉันท์ดุษฎีสังเวย เล่ม1)
แคว้นกันตาเบรีย
กันตาเบรีย  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน มีจังหวัดเพียงจังหวัดเดียวมีชื่อว่ากันตาเบรียเช่นกัน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกต่อกับแคว้นประเทศบาสก์ (จังหวัดบิซกายา) ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดเลออน จังหวัดปาเลนเซีย และจังหวัดบูร์โกส) ทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นอัสตูเรียส ส่วนทิศเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีเมืองซันตันเดร์เป็นเมืองหลักของแคว้น
แคว้นกาตาลุญญา
กาตาลุญญา  หรือ กาตาลุญญอ (อารัน: ) เป็นภูมิภาคหนึ่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของคาบสมุทรไอบีเรีย ภายใต้รัฐธรรมนูญสเปน กาตาลุญญาได้รับการกำหนดให้เป็น "ชาติทางประวัติศาสตร์" (historical nationality) ตามธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้น กาตาลุญญาประกอบด้วยจังหวัด 4 จังหวัด ได้แก่ บาร์เซโลนา, ฌิโรนา, แยย์ดา และตาร์ราโกนา เมืองหลักและเมืองใหญ่ที่สุดในแคว้นคือบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสเปน (รองจากมาดริด) และเป็นแกนของเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสหภาพยุโรป
แคว้นกาตาลุญญามีอาณาเขตจรดประเทศฝรั่งเศสและประเทศอันดอร์ราทางทิศเหนือ จรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางทิศตะวันออก จรดแคว้นบาเลนเซียและแคว้นอารากอนของประเทศสเปนทางทิศใต้และทิศตะวันตกตามลำดับ พื้นที่ของแคว้นครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของราชรัฐกาตาลุญญาในอดีต (ส่วนที่เหลือกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในปัจจุบัน) ภาษาราชการของแคว้นได้แก่ภาษากาตาลา ภาษาสเปน และภาษาอารัน (ภาษาถิ่นภาษาหนึ่งของภาษาอุตซิตา)
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 อาณาจักรของชาวแฟรงก์ได้สถาปนาอาณาจักรเคานต์ขึ้นหลายแห่งในบริเวณภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนียและภูมิภาคชายแดนกอเทียเพื่อให้เป็นหน้าด่านป้องกันการรุกรานของชาวมุสลิม ต่อมาบรรดาอาณาจักรเคานต์ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของภูมิภาคชายแดนทั้งสองได้รวมกันเป็นดินแดนเดียวภายใต้การปกครองของเคานต์แห่งบาร์เซโลนาซึ่งเป็นข้า (ในระบบเจ้าขุนมูลนาย) ขึ้นกับอาณาจักรชาวแฟรงก์ และต่อมาจะมีชื่อเรียกว่า "กาตาลุญญา" ในปี ค.ศ. 1137 กาตาลุญญาและราชอาณาจักรอารากอนได้รวมตัวกันเป็นราชบัลลังก์อารากอนผ่านการอภิเษกสมรสของผู้ปกครองดินแดนทั้งสอง กาตาลุญญากลายเป็นฐานหลักสำหรับการขยายอำนาจทางทะเลของอารากอนในแถบเมดิเตอร์เรเนียน วรรณกรรมกาตาลาเฟื่องฟูในยุคกลางตอนปลาย ระหว่างปี ค.ศ. 1469–1516 กษัตริย์แห่งราชบัลลังก์อารากอนและสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชบัลลังก์กัสติยาได้อภิเษกสมรสและปกครองอาณาจักรทั้งสองร่วมกัน ทั้งนี้ กัสติยาและอารากอน (ซึ่งรวมกาตาลุญญาไว้ด้วย) ยังคงสถาบัน หน่วยงานนิติบัญญัติ และกฎหมายต่าง ๆ ของตนเองไว้ต่างหาก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กาตาลุญญาได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากสงครามนโปเลียนและสงครามการ์ลิสต์ แต่ในครึ่งหลังของศตวรรษก็มีการพัฒนาอุตสาหกรรม เมื่อเศรษฐกิจเติบโตขึ้นจากการขยายตัวของอุตสาหกรรม จึงเกิดกระแสการฟื้นฟูวัฒนธรรมกาตาลาร่วมกับกระแสชาตินิยม ในขณะเดียวกันก็เกิดขบวนการแรงงานขึ้นมาหลายกลุ่ม และด้วยการกลับมาของระบอบประชาธิปไตยในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (ค.ศ. 1931–1939) ทบวงการปกครองกาตาลุญญาก็ได้รับการฟื้นฟูในฐานะฝ่ายบริหารของแคว้นปกครองตนเอง หลังสงครามกลางเมืองสเปน รัฐบาลเผด็จการของฟรันซิสโก ฟรังโก ได้ออกมาตรการกดขี่หลายประการ สถาบันต่าง ๆ ของกาตาลุญญาถูกล้มล้าง มีการสั่งห้ามใช้ภาษากาตาลาเป็นภาษาราชการของแคว้นอีกครั้ง จากคริสต์ทศวรรษ 1950 จนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 กาตาลุญญามีความเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว จึงดึงดูดแรงงานจำนวนมากจากทั่วประเทศสเปนให้เข้ามาทำมาหากิน ทำให้บาร์เซโลนากลายเป็นเขตมหานครอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปและส่งผลให้กาตาลุญญากลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ นับตั้งแต่สมัยการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยของสเปน (ค.ศ. 1975–1982) เป็นต้นมา กาตาลุญญาได้รับอิสระทางการเมืองและวัฒนธรรมกลับคืนมาบางส่วน และเป็นแคว้นที่มีพลวัตทางเศรษฐกิจมากที่สุดแคว้นหนึ่งของสเปนในปัจจุบัน
ในคริสต์ทศวรรษ 2010 มีเสียงสนับสนุนเอกราชของกาตาลุญญามากขึ้น เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017 สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาประกาศเอกราชฝ่ายเดียวจากสเปนหลังการลงประชามติที่ถูกคัดค้าน วุฒิสภาสเปนจึงมีมติเห็นชอบให้รัฐบาลสเปนใช้มาตรการเข้าปกครองกาตาลุญญาโดยตรง โดยปลดผู้บริหารกาตาลุญญาทั้งคณะออกจากตำแหน่งและกำหนดให้มีการเลือกตั้งระดับแคว้นแบบกะทันหันในวันที่ 21 ธันวาคม เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ศาลสูงสุดสเปนสั่งคุมขังอดีตผู้บริหารแคว้น 7 คน ในข้อหากบฏและใช้งบประมาณรัฐในทางมิชอบ ในขณะที่ผู้บริหารคนอื่น ๆ รวมถึงการ์ลัส ปุดจ์ดาโมน (ประธานฝ่ายบริหารแคว้นในขณะนั้น) ได้ลี้ภัยไปยังประเทศอื่น ๆ ในยุโรป (เช่น เบลเยียม ในกรณีของปุดจ์ดาโมน)
ชื่อของกาตาโลเนีย (ละตินยุคกลาง สะกดว่า Cathalaunia); , สะกดว่า "Cathalonia" — ได้เริ่มใช้สำหรับบ้านเกิดของชาวกาตาลัน ("คาตาลาเนนส์") ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 และเคยถูกใช้ก่อนหน้านี้เพื่ออ้างอิงอาณาเขตกับกลุ่มมณฑลที่ประกอบด้วย ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย และภูมิภาคชายแดนโกเธีย ภายใต้การควบคุมของเคานต์แห่งบาร์เซโลนาและรัชทาญาติของเขา ที่มาของชื่อ "กาตาลุญญา" อาจมีการตีความที่หลากหลายเนื่องจากขาดหลักฐาน
กู่กาสิงห์
กู่กาสิงห์ ตั้งอยู่ในวัดบูรพากู่กาสิงห์ ตำบลกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมแบบเขมรอีกแห่งหนึ่ง มีขนาดค่อนข้างใหญ่และยังอยู่ในสภาพดีพอควร
ประกอบด้วย ปรางค์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน มีวิหารหรืออาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่าบรรณาลัย อยู่ทางด้านหน้าทั้งสองข้าง ทั้งหมดล้อมรอบด้วยกำแพงซึ่งมีซุ้มประตูทั้ง 4 ทิศ ถัดออกไปเป็นคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง ปรางค์ประธานหรืออาคารหลักที่มี 3 องค์นั้น ตั้งเรียงอยู่บนฐานเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่กว่าอีก 2 องค์ที่ขนาบข้าง และมีมุขยื่นทางด้านหน้าเป็นห้องยาว มีประตูทางเข้า 3 ทาง คือด้านหน้าและด้านข้างของห้องยาวทั้งสอง ส่วนฐานขององค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาทรายยังคงปรากฏลวดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่วนครรภคฤหะได้ค้นพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพสูงสุด (พระอิศวร) และความอุดมสมบูรณ์ตามลัทธิความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกาย นอกจากนี้ยังพบทับหลังอีกหลายชิ้น ชิ้นหนึ่งสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว โดยยืนอยู่เหนือหน้ากาล ซึ่งมีมือยึดจับท่อนพวงมาลัยอีกทีหนึ่ง และยังได้พบซุ้มหน้าบันสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายก้านขดอีกด้วย ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ที่ขนาบนั้น มีขนาดและลักษณะเดียวกัน ฐานก่อด้วยศิลาทราย ผนังก่ออิฐมีประตูเพียงด้านหน้า ภายในมีแท่นรูปเคารพวางอยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้างขึ้นในแบบศิลปะเขมรที่เรียกว่า "แบบบาปวน" อายุราว พ.ศ. 1560-1630 เพื่อเป็นเทวสถานอุทิศถวายแด่พระอิศวร เทพเจ้าสูงสุดองค์หนึ่งในศาสนาพราหมณ์
รางวัลออสการ์
อะแคเดมีอะวอร์ด (; "รางวัลสถาบัน") หรือรู้จักกันในชื่อ ออสการ์  หรือ รางวัลตุ๊กตาทอง เป็นรางวัลที่มอบให้กับความสำเร็จในด้านศิลปะและด้านเทคนิคในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ จัดเป็นประจำทุกปีโดย สถาบันแห่งศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ รางวัลนี้เป็นที่ยอมรับในระดับสากลถึงความเป็นเลิศในด้านความสำเร็จของภาพยนตร์ ซึ่งประเมินโดยการลงคะแนนเสียงจากสมาชิกของสถาบัน ผู้ชนะเลิศในสาขาต่าง ๆ จะได้รับสำเนารูปปั้นทองคำ ที่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า "รางวัลสถาบันสำหรับคุณงามความดี"  แม้ว่าจะเรียกกันโดยทั่วไปด้วยชื่อเล่นว่า "ออสการ์" รูปปั้นดังกล่าวเป็นรูปร่างของอัศวินในสไตล์อาร์ตเดโค
ในช่วงทศวรรษแรก ธรรมเนียมปฏิบัติในการประกาศรางวัลสู่สาธารณชนจะทำโดยนำผลการตัดสินให้กับหนังสือพิมพ์ในเวลา 23 นาฬิกาของคืนวันงาน จนกระทั่งปีค.ศ. 1940 หนังสือพิมพ์ลอสเองเจลลิสไทม์แอบทราบผลการตัดสินและได้นำไปตีพิมพ์สู่สาธารณชนก่อนพิธีประกาศรางวัลจะเริ่มขึ้น นับแต่นั้นมา ผลการตัดสินจึงอยู่ในซองจดหมายที่ปิดผนึก
พิธีประกาศผลรางวัลออสการ์ได้จัดในหลากหลายสถานที่ ในแคลิฟอเนียร์ และได้ย้ายมาจัดที่ โกดักเธียเตอร์ ในปี ค.ศ. 2002 และเปลี่ยนชื่อเป็น ดอลบี้เธียเตอร์ จนถึงปัจจุบัน
รูปปั้นมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "Academy Award of Merit" เป็นรูปอัศวินถือดาบครูเสดเอาปลายแหลมลงดิน ยืนบนม้วนแผ่นฟิล์ม สูง 13 นิ้วครึ่ง (34 เซนติเมตร) หนัก 8 ปอนด์ครึ่ง (3.85 กิโลกรัม) ทำจากบริทานเนียมชุบด้วยทองคำบนฐานโลหะสีดำ ออกแบบโดย Cedric Gibbons ตรงส่วนฐานที่เป็นม้วนแผ่นฟิล์มนั่นจะเป็นที่จารึก 5 สาขาดั้งเดิมของรางวัลออสการ์ อันประกอบไปด้วย นักแสดง เขียนบท กำกับการแสดง อำนวยการสร้าง และด้านเทคนิค
Cedric Gibbons ซึ่งเป็นผู้กำกับศิลป์ของเอ็มจีเอ็มและเป็นหนึ่งในสมาชิกเก่าแก่ของออสการ์ เป็นผู้ออกแบบรูปปั้นรางวัลออสการ์ Cedric ได้ใช้เรือนร่างเปลือยของนักแสดงเม็กซิโกคนหนึ่งที่ Dolores del Río ผู้เป็นภรรยาของเขาได้แนะนำให้รู้จัก ชื่อว่า Emilio Fernández เป็นแบบในการทำรูปปั้น โดยมี George Stanley เป็นผู้ร่างแบบบนดินเหนียว และมี Sachin Smith เป็นผู้หล่อรูปปั้นโดยใช้ส่วนประกอบ ดีบุก 92.5% ทองแดง 7.5% และชุบด้วยทองคำ โดยในส่วนฐานของรูปปั้นได้เพิ่มเข้ามาในภายหลัง แต่เดิมฐานจะทำจากหินอ่อน ในปีค.ศ. 1945 จึงเปลี่ยนเป็นโลหะ
แม่พิมพ์ต้นฉบับของรูปปั้นออสการ์ทำขึ้นในปีค.ศ. 1928 ที่ C.W. Shumway &amp; Sons Foundry ในบาทาเวีย รัฐอิลลินอย ซึ่งแม่พิมพ์ของถ้วยรางวัลเอมมีและรางวัล Vince Lombardi Trophy ก็ทำขึ้นจากที่นี่เช่นเดียวกัน ในแต่ละปีรูปปั้นรางวัลออสการ์จำนวนประมาณ 40 อัน จะทำขึ้นที่ชิคาโก โดยบริษัท R.S. Owens หากมีรูปปั้นใดทำออกมาแล้วไม่มีคุณภาพ รูปปั้นนั้นจะถูกตัดเป็นสองท่อนแล้วนำไปหลอมละลาย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 รูปปั้นรางวัลออสการ์ที่มอบให้กับผู้รับรางวัลจะทำจากปูนปลาสเตอร์ โดยจะให้รูปปั้นที่ทำจากทองคำหลังสงครามสิ้นสุด
ที่มาของคำว่า "ออสการ์" นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ กรณีแรก ในชีวประวัติของนักแสดงหญิงรางวัลออสการ์ชื่อ Bette Davis ได้อ้างว่าเธอเป็นผู้ตั้งชื่อให้กับรูปปั้นนี้ เนื่องจากด้านหลังของรูปปั้นนั้นดูคล้ายของสามีคนแรกของเธอที่ชื่อ Harmon Oscar Nelson เธอจึงใช้ชื่อกลางของเขาตั้งชื่อรูปปั้นว่า "ออสการ์" ทางด้านนิตยสารไทม์ได้มีการกล่าวถึงคำว่า "ออสการ์" ในบทความที่เกี่ยวกับงานประกาศผลอคาเดมีอวอร์ดสครั้งที่ 6 ในปี ค.ศ. 1934 และกล่าวถึงการรับรางวัลของ Bette Davis ในปี ค.ศ. 1936 นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงวอลต์ ดิสนีย์ ว่าเขาได้ขอบคุณอคาเดมีสำหรับรางวัล"ออสการ์"ของเขาในต้นปี ค.ศ. 1932
กรณีที่สอง ได้มีการอ้างว่า Margaret Herrick เลขานุการผู้บริหารของอคาเดมี เป็นผู้ตั้งชื่อให้กับรูปปั้นนี้ ในปี ค.ศ. 1931 เธอเป็นคนแรกที่ได้เห็นถ้วยรางวัล เนื่องจากรูปปั้นนี้มีลักษณะคล้ายลุงของเธอ เธอจึงตั้งชื่อรูปปั้นนี้ตามชื่อลุงของเธอว่า "ออสการ์" อย่างไรก็ตามทั้งคำว่า "ออสการ์" และ "อคาเดมีอวอร์ดส" ต่างก็เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของสถาบันนี้
คืนวันมอบรางวัล.
เป็นการถ่ายทอดสด โดยมากจะจัดหลังจากประกาศผู้เข้าชิงรางวัล 6 สัปดาห์ ดารานักร้องที่เข้าร่วมงานมักจะเดินบนพรมแดง แต่งชุดอย่างสวยงาม ถือเป็นอีกหนึ่งไฮไลท์ของงาน
นอกจากมีการมอบรางวัลต่าง ๆ ยังมีการแสดงเพลงจากผู้เข้าชิงรางวัลในสาขาเพลง มีการประมาณการว่า มีผู้ชมกว่า 1,000 ล้านคนทั่วโลก(ในปี 2546)
ตัวงานได้แพร่ภาพออกทางโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2496 ทางสถานี NBC จากนั้นจึงเปลี่ยนมือเป็นสถานี ABC ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519
รางวัลทั่วไป.
ในปีค.ศ. 1949 ทางสถาบันได้เริ่มนับจำนวนรางวัลที่ได้มอบไป โดยเริ่มนับอย่างเป็นทางการที่รางวัลที่ 501 ตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 1 จนถึงครั้งที่ 80 ได้มีการมอบรางวัลออสการ์ไปแล้ว 2,701 รางวัล และมีนักแสดงที่ได้รับรางวัล รวมทั้งผู้ที่ได้รับรางวัลเกียรติยศและรางวัลนักแสดงเยาวชน เป็นจำนวนทั้งสิ้น 293 คน
รางวัลต่าง ๆ ในปัจจุบันมีทั้งสิ้น 24 สาขา รางวัลใหญ่มี 5 รางวัล (Big Five) ได้แก่ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Picture), รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม (Best Director), รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (Best Actor), รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (Best Actress) และ รางวัลบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (Best Adapted Screenplay)
รางวัลที่ถูกยกเลิกไปแล้ว.
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 ถึงพ.ศ. 2480 ในปีแรกของการให้รางวัล (พ.ศ. 2476) มีผู้ได้รับรางวัล 7 คน จากผู้เข้าชิง 18 คน โดยไม่มีการอ้างถึงภาพยนตร์ที่กำกับโดยผู้เข้าชิงนั้น ๆ แต่ในปีต่อ ๆ มาก็ได้อ้างถึงภาพยนตร์ของผู้เข้าชิงด้วย จนกระทั่งปีพ.ศ. 2480 รางวัลนี้ก็ถูกยกเลิกไป
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ถึงพ.ศ. 2480
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มอบเพียงสองปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็มีการมอบรางวัลบันทึกเสียงยอดเยี่ยม (Best Sound Recording) แทน
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ถึงพ.ศ. 2546
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 ถึงพ.ศ. 2480
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 ถึงพ.ศ. 2499
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 ถึงพ.ศ. 2478
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2499 รางวัลนี้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากเห็นว่าซ้ำซ้อนกับรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมที่มีการมอบตั้งแต่พ.ศ. 2483
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มีการมอบเฉพาะในครั้งแรกเท่านั้น แล้วถูกยกเลิกในครั้งต่อมา เนื่องจากเห็นว่าซ้ำซ้อนกับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มอบสำหรับภาพยนตร์ใบ้ที่มีการเขียนบทได้ยอดเยี่ยม เนื่องจากในสมัยดังกล่าวภาพยนตร์ยังไม่มีเสียง การอธิบายบทสนทนาของตัวละครจึงใช้วิธีแทรกไว้ระหว่างฉากการแสดง
ในช่วงแรกของการให้รางวัล รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจะถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์ดรามาและภาพยนตร์ตลก ส่วนรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมจะถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์ดรามาและภาพยนตร์เพลงหรือตลก ซึ่งปัจจุบันได้รวมเหลือรางวัลเดียว คือ รางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
นอกจากนี้ ช่วงปีพ.ศ. 2473 - 2503 รางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม รางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และรางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม ยังถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์สีและภาพยนตร์ขาวดำ
รางวัลที่ไม่ผ่านการพิจารณา.
ในแต่ละปีคณะกรรมการออสการ์จะพิจารณารางวัลสาขาใหม่ที่เสนอเข้ามา จวบจนปัจจุบัน มีรางวัลดังต่อไปนี้ที่ไม่ผ่านการพิจารณา
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ หรือ เฟต/ซีโร่  ผลงานจากซีรีส์ เฟต/สเตย์ไนต์ ของ ไทป์-มูน ที่เรื่องราวจะกล่าวถึงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 ในรูปแบบนิยาย ถูกเขียนขึ้นโดยอุโรบุจิ เก็น ภาพโดย ทาคาชิ ทาเคอุจิ วางจำหน่ายในงานคอมิเก็ต 70 เมื่อวันที่ 29 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยผลงานชิ้นนี้เกิดจากการรวมมือของทั้งสองค่ายอย่าง ไทป์-มูน และค่าย ไนโตรพลัส โดยที่ค่ายหลังจะทำหน้าที่ในการควบคุมการผลิตเท่านั้น
โดยมีทั้งหมด 4 เล่มจบ ซึ่งเล่มที่ 2 วางจำหน่ายวันที่ 31 มีนาคม 2007 เล่มที่ 3 ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2007 และเล่มที่ 4 ในวันที่ 29 ธันวาคม 2007 ต่อมาได้มีการนำไปสร้างในฉบับมังงะ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร ไทป์มูนเอซ โดย ชิซุกิ โมริ และ โทโมยะ ฮารุโนะ ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเทน วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 21 เมษายน 2008
เรื่องราวทั้งหมดจะเกิดขึ้นระหว่างสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 หรือ 10 ปีก่อนหน้าสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ใน เฟต/สเตย์ไนต์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าจอมเวทผู้ซึ่งอัญเชิญข้ารับใช้(servant)หรือที่เรียกกันว่าวิญญาณวีรชน เข้ามาต่อสู้กัน
ข้ารับใช้
หอก Gae Buidhe - กุหลาบทองแห่งความตาย และ หอก Gae Dearg - กุหลาบแดงสังหาร ที่สามารถต่อกรกับเซเบอร์และเบอร์เซิร์กเกอร์ได้อย่างสูสี
ยูบีซี อะคาเดมี แฟนเทเซีย
โรลส์รอยศ์
ยานนี
ยานนี  หรือ ยานนิส คริโซมัลลิส (กรีก:Γιάννης Χρυσομάλλης) ปัจจุบันมีชื่อตามกฎหมายในสหรัฐอเมริกาว่า จอห์น ยานนี คริสโตเฟอร์  เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 เป็นคีตกวี นักเปียโน และนักคีย์บอร์ด ชาวกรีก เกิดที่เมืองกาลามาตา ประเทศกรีซ
ยานนีมักถูกจัดเป็นนักดนตรีในแนวดนตรีนิวเอจ เคยเปิดการแสดงคอนเสิร์ตที่โบราณสถาน ในกรุงเอเธนส์ เมื่อปีพ.ศ. 2536 ซึ่งเป็นที่มาของอัลบั้มและวีดิทัศน์ Yanni Live At The Acropolis ต่อมาภายหลังเป็นมิวสิกวิดีโอที่ขายที่ดีสุดอันดับสองตลอดกาล นอกจากนี้ ยานนียังเป็นหนึ่งในนักดนตรีชาวตะวันตกเพียงไม่กี่คน ที่ได้รับอนุญาตให้แสดงที่ทัชมาฮาลในประเทศอินเดีย และพระราชวังต้องห้ามในประเทศจีนอีกด้วย
ยานนีสนใจด้านดนตรีและเริ่มหัดเล่นเปียโนด้วยตนเอง โดยเริ่มการจากการแสดงเปียโนให้สมาชิกคนอื่น ๆ ภายในครอบครัวฟัง นอกจากด้านดนตรีแล้ว ยานนียังเคยลงแข่งขันว่ายน้ำในประเทศบ้านเกิด และสร้างสถิติของประเทศในท่าฟรีสไตล์ 50 เมตรด้วย และเข้ารับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ด้านศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตวิทยา หลังจากนั้น ยานนีตัดสินใจเลือกอาชีพทางด้านดนตรี แม้ว่าจะไม่สามารถอ่านโน้ตเพลง และไม่เคยได้รับการฝึกอย่างจริงจังก็ตาม
คามิเลียน.
สมัยที่เรียนมหาวิทยาลัยนั้น ยานนีได้มีโอกาสเข้าร่วมวงดนตรี "คามีเลียน" ("Chameleon") ของชาร์ลี อดัมส์ ซึ่งภายหลังอดัมส์ได้กลายมาเป็นมือกลองให้แก่วงดนตรีหลักของยานนี ยานนีและวงดนตรีคามิเลียนประสบความสำเร็จพอสมควรในแถบมิดเวสต์ของสหรัฐอเมริกา หลังจากนั้น ยานนีเริ่มออกห่างจากชีวิตแบบร็อกแอนด์โรลล์ และหันเหไปเล่นดนตรีแนวอินสทรูเมนทัล และได้ตั้งวงร่วมกับมือกลองชาร์ลี อดัมส์อีกครั้ง ในวงเล็ก ๆ ที่ตั้งขึ้น
ยานนีออกผลงานเพลงอัลบั้มแรก Optimystique ในปี พ.ศ. 2523 และหยุดพักผลงานเพลงไปนานถึงหกปีเต็ม ก่อนจะออกอัลบั้มอีกครั้งในปี พ.ศ. 2529 ในชื่อชุด Keys To Imagination, Out Of Silence, Chameleon Days, Niki Nana, Reflections Of Passion, In Celebration Of Life, Dare To Dream, In My Time และ Yanni Live At The Acropolis ในปี พ.ศ. 2537
ในปี พ.ศ. 2535 ยานนีออกอัลบั้ม Romantic Moments ซึ่งเป็นผลงานเพลงในรูปแบบของการรวบรวมบทเพลงในอัลบั้มต่าง ๆ ภายหลังจากออกผลงานเพลงติดต่อกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2537 ยานนีหยุดพักการทำงานไปสองปี ก่อนจะออกอัลบั้ม Tribute ในปี พ.ศ. 2540 พร้อมกับอัลบั้ม Devotion (The Best of Yanni) และ The Private Years ในปี พ.ศ. 2542 ในรูปแบบของอัลบั้มรวมเพลงอีกครั้ง
ภายหลังจากออกผลงานเพลงติดต่อกัน ยานนีหยุดพักการทำงานอีกครั้งเป็นระยะเวลาสองปี จึงออกอัลบั้ม If I Could Tell You ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม Ethnicity ในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นผลงานเพลงล่าสุดของยานนีจากผลงานเพลงทั้งหมด 13 อัลบั้ม
"Dare To Dreams".
Dare to Dream เป็นผลงานอัลบั้มแรกของยานนีในปี พ.ศ. 2535 ที่ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลแกรมมี่ โดยอัลบั้ม "Dare to Dream" มีเพลง "Aria" ซึ่งเป็นเพลงที่รู้จัก ภายหลังจากที่สายการบินบริติชแอร์เวย์สนำไปประกอบโฆษณา ในปี พ.ศ. 2536 ยานนีออกอัลบั้ม In My Time ซึ่งได้รับการเสนอชื่อรางวัลแกรมมี่อีกครั้ง
"Live At The Acropolis".
หลังจากออกอัลบั้ม Dare To Dreams ยานนีประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดในปีต่อมา ภายหลังจากออกอัลบั้มและวีดิทัศน์ ในชุด Yanni Live At The Acropolis ถ่ายทำและบันทึกการแสดงในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 โดยยานนีเลือกที่จะเปิดการแสดงที่โรงละครเอรอเดส อัตติกอส ซึ่งเป็นโรงละครหินเก่าแก่ที่มีอายุเกือบสองพันปี และจัดเป็นโบราณสถานที่มีความสำคัญของกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
"Yanni Live in Acropolis" เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดครั้งแรกของยานนี และเป็นครั้งแรกของการแสดงที่ใช้วงออร์เคสตราในการแสดงร่วมกับวงดนตรีหลักของยานนีด้วย การแสดงที่โรงละคอรเอรอเดส อัตติกอส มีชาร์แดด โรฮานี เป็นวาทยากรผู้ควบคุมวงดนตรี ร่วมกับวงรอยัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา โดยการแสดงครั้งนี้นอกจากโรฮานีจะเป็นวาทยกรแล้ว ยังได้ร่วมบรรเลงไวโอลินคู่กับคาเรน บริกกส์ นักไวโอลินในวงหลักของยานนี เจ้าของฉายา "หญิงสาวชุดแดง" ในเพลง "Within Attraction" อีกด้วย
"Within Attraction" เป็นเพลงในอัลบั้ม Out Of Silence แทรคที่ 5 ความยาว 8:14 นาที ซึ่งเป็นการแสดงที่ได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชมนับหมื่นคนเป็นจำนวนมากอีกเพลงหนึ่ง "Within Attraction" เป็นการบรรเลงบทเพลงที่ใช้เครื่องดนตรีหลักเพียงไม่กี่ชิ้นในวงดนตรี ได้แก่ไวโอลิน จำนวน 2 ตัว คีย์บอร์ด (คีย์บอร์ด 3 ชั้น สำหรับยานนี และคีย์บอร์ด 2 ชั้น จำนวน 2 ตัว สำหรับแบคอัพอีก 2 คน) กีตาร์เบส กลองทอมบ้า และ กลองชุด
ต่อมาภายหลังการแสดงครั้งนี้ ได้ถูกนำไปออกอากาศในสหรัฐอเมริกาผ่านเครือข่ายพีบีเอส และเป็นการแสดงสดของยานนีที่ได้รับความนิยมอย่างสูง บันทึกการแสดงชุด Yanni Live At The Acropolis จัดเป็นมิวสิกวิดีโอที่ขายดีเป็นอันดับที่สองตลอดกาล ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 โดยทำยอดการวางจำหน่ายได้มากกว่าเจ็ดล้านฉบับทั่วโลก ทั้งในทวีปยุโรป ทวีปอเมริกาและทวีปเอเชีย
"Tribute".
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 ยานนีได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ ให้ทำการเปิดการแสดงและบันทึกการแสดงสดที่ทัชมาฮาลในประเทศอินเดีย และต่อมาได้รับอนุญาตให้เปิดการแสดงสดภายในพระราชวังต้องห้ามในประเทศจีนเช่นกัน ภายหลังจากเสร็จสิ้นการแสดงทั้งสองแห่ง ยานนีได้ทำการรวมการแสดงสดทั้งสองครั้งในประวัติศาสตร์นี้ไว้ในอัลบั้มและวีดิทัศน์ชุด Tribute ซึ่งออกจำหน่ายในปีเดียวกัน
การรวบรวมการแสดงสดที่ทัชมาฮาลและพระราชวังต้องห้าม เป็นความคิดของยานนีในการรวบรวมเอาการแสดงทั้งสองแห่ง ที่ต่างสถานที่ วันและเวลา นำมาผสมผสานกันอย่างกลมกลืน เหมือนเป็นการถ่ายทำในสถานที่และวันเวลาเดียวกันได้อย่างน่าทึ่งและน่ามหัศจรรย์เป็นอย่างยิ่ง
"If I Could Tell You".
ในปี พ.ศ. 2543 หลังจากหยุดพักการทำงานไปสองปี ยานนีออกอัลบั้มชุด If I Could Tell You ซึ่งเป็นอัลบั้มที่อัดในสตูดิโอครั้กแรกในรอบเจ็ดปี "If I Could Tell You" เป็นแนวดนตรีดนตรีสบาย ๆ สไตล์โรแมนติก ผสมผสานกลิ่นอายของแนวเพลงตะวันออกและตะวันตก ที่ยานนีได้แรงบันดาลใจของตนเองในการแต่งเพลง ระหว่างออกแสดงคอนเสิร์ตทัวร์ตามสถานที่ต่าง ๆ ทำให้ "If I Could Tell You" เป็นอัลบั้มเพลงที่ผสมผสานระหว่างวงเครื่องสายซิมโฟนีและวงออร์เคสตราได้อย่างลงตัว
"Ethnicity".
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2547 ยานนีเปิดตัวอัลบั้ม Ethnicity ซึ่งเป็นการรวบรวมผลงานเพลงในอัลบั้มต่าง ๆ เช่น In my Time, Tribute และ Yanni Live At The Acropolis โดยเริ่มออกแสดงคอนเสิร์ตทัวร์ หลังจากห่างหายการแสดงไปนานถึงห้าปี โดยเริ่มจากโรงแรมมันฑะเลเบย์ ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา ปี พ.ศ. 2547 ยานนีเริ่มแสดงทัวร์จากโรงแรมมันฑะเลเบย์อีกครั้ง ซึ่งอัลบั้มการแสดงสดได้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
"Yanni Live! The Concert Event".
ภายหลังจากการออกแสดงคอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2548 ในมันฑะเลเบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา ยานนีออกอัลบั้มและวีดิทัศน์ชุดใหม่ ภายใต้ชื่อชุดอัลบั้ม Yanni Live และ Yanni Live! The Concert Event ในปี พ.ศ. 2549 โดยมีริค เวคเป็นโปรดิวเซอร์ควบคุมการผลิต
ต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 มีการออกข่าวถึงกรณียานนี ถูกจับกุมในข้อหาทำร้ายร่างกายแฟนสาว ซิลเวีย บาร์เทส ต่อมาผลการสบสวนสาเหตุการทำร้ายร่างกายของยานนีได้ข้อสรุปจากอัยการเมืองปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ซึ่งประกาศว่ายานนีไม่มีความผิดตามข้อกล่าวหา
ชีวประวัติของยานนี ถูกตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "Yanni in Words" โดยเดวิด เรนซิน เป็นหนังสือที่รวบรวมชีวประวัติของยานนี ตั้งแต่ชีวิตในวัยเด็กที่เติบโตในเมืองกัวตามาลา ประเทศกรีซ ชีวิตในวัยรุ่นและในรั้วมหาวิทยาลัย การเข้าร่วมวงดนตรี "คามีเลียน" "(Chameleon)" ของชาร์ลี อดัมส์ จนกลายเป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน รวมทั้งผลงานด้านอัลบั้มเพลงและวีดิทัศน์ทุกอัลบั้ม
"Yanni in Words" รวบรวมและบันทึกผลงานทางด้านดนตรีของยานนี ตั้งแต่อัลบั้มแรกคือ Optimystique ในปี พ.ศ. 2523 การแสดงสดครั้งแรกภายในโรงละครเอรอเดส อัตติกอส ในชุด "Yanni Live At The Acropolis" ที่ต่อมาได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และการแสดงครั้งประวัติศาสตร์ในสถานที่ที่ได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ สำหรับจัดการแสดงในทัชมาฮาลในประเทศอินเดีย รวมทั้งการแสดงในพระราชวังต้องห้าม พระราชวังที่มีชื่อเสียงในประเทศจีนในชุด "Tribute" และการแสดงอีกหลายครั้งในสถานที่ต่าง ๆ เช่น การแสดงชุด "Yanni Live at Royal" ในกรุงลอนดอน
"Yanni in Words" ตีพิมพ์และวางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ภายใต้การพิมพ์และจัดจำหน่ายโดยนิตยสารนิวยอร์กไทมส์
ทะเลใจ