pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปี ค.ศ. 1374 หลุยส์หมั้นหมายกับคาตาลิน ทายาทโดยสันนิษฐานในบัลลังก์ฮังการี หลุยส์กับคาตาลินถูกคาดหวังว่าจะได้ครองราชย์ทั้งในฮังการีและโปแลนด์ เนื่องจากพระเจ้าลายอซที่ 1 แห่งฮังการี พระบิดาของคาตาลินไม่มีพระโอรส พระบิดาของคาตาลินยังมีแผนจะยกสิทธิ์ในราชบัลลังก์เนเปิลส์และเคานตีพรอว็องส์ซึ่งขณะนั้นอยู่ในการครอบครองของโจวานนา ลูกพี่ลูกน้องที่ป่วยกระเสาะกระแสะและไม่มีลูก ให้ทั้งคู่ ทว่าการสิ้นพระชนม์ของคาตาลินในปี ค.ศ. 1378 ทำให้ข้อตกลงแต่งงานสิ้นสุดลง ปี ค.ศ. 1384 เอลิซาเบธแห่งบอสเนียเริ่มการเจรจาตกลงกับพระบิดาของหลุยส์เรื่องความเป็นไปได้ที่จะให้หลุยส์แต่งงานกับแมรี พระธิดาของพระองค์ ทั้งที่แมรีหมั้นหมายอยู่แล้วกับซิกิสมุนด์แห่งลักเซมเบิร์ก เคลเมนต์ที่ 7 ผู้อ้างตนเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาได้ประกาศให้การหมั้นหมายของซิกิสมุนด์กับแมรีเป็นโมฆะ การแต่งงานผ่านตัวแทนระหว่างหลุยส์กับแมรีเกิดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1385 ทว่าขุนนางฮังการีที่ยึดมั่นในสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 6 ไม่ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้ สี่เดือนหลังการแต่งงานผ่านตัวแทน ซิกิสมุนด์บุกฮังการีและแต่งงานกับแมรี ทำลายโอกาสในการครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งฮังการีของหลุยส์
หลุยส์มีบทบาทสำคัญทางการเมืองในช่วงสงครามร้อยปี เมื่อความเสียสติของพระเจ้าชาร์ลส์ผู้สติไม่ดี พระเชษฐาของพระองค์เพิ่มมากขึ้น พระองค์แย่งชิงการเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและการเป็นผู้พิทักษ์ของพระราชโอรสธิดากับฌ็องผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งบูร์กอญ ทั้งสองเป็นศัตรูกันอย่างเปิดเผยและเป็นต้นเหตุของความไม่สงบทางการเมืองที่สร้างปัญหาให้กับฝรั่งเศส ในตอนแรกหลุยส์ได้เปรียบจากการเป็นพระอนุชาเหนือฌ็องที่เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งของกษัตริย์ แต่ชื่อเสียงเรื่องความเป็นเสือผู้หญิงกับข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ชู้สาวกับอิซาบูแห่งบาวาเรีย พระราชินีคู่สมรส ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่นิยมอย่างมาก หลายปีต่อมา พระโอรสธิดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 ถูกลักพาตัว ทั้งสองฝ่ายพาตัวกลัวมาได้ ดยุคแห่งบูร์กอญหาทางจนได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิทักษ์ของหลุยส์ซึ่งเป็นโดแฟ็ง และได้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งฝรั่งเศส
วันอาทิตย์ที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1407 ดยุคที่ขัดแย้งกันทำพิธีแลกเปลี่ยนคำสัตย์ปฏิญาณว่าจะคืนดีกันต่อหน้าราชสำนักฝรั่งเศส ทว่าสามวันต่อมาหลุยส์ถูกลอบสังหารอย่างโหดเหี้ยนบนถนนในเมืองปารีสตามคำสั่งของฌ็องผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งบูร์กอญ หลุยส์ถูกแทงขณะกำลังขึ้นม้าโดยอาชญากรสวมหน้ากากสิบห้าคนนำโดยราอูเลต์ ด็องกีทงวีล ข้ารับใช้ของดยุคแห่งบูร์กอญ ผู้ติดตามได้รับบาดเจ็บสาหัส
การฆาตกรรมหลุยส์จุดชนวนความขัดแย้งอันนองเลือดและสงครามกลางเมืองระหว่างบูร์กอญกับเชื้อพระวงศ์ฝรั่งเศสที่แบ่งแยกฝรั่งเศสเป็นเวลาเจ็ดสิบปีและสิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของชาร์ลผู้อาจหาญ ดยุคแห่งบูร์กอญในปี ค.ศ. 1477
ปี ค.ศ. 1389 หลุยส์แต่งงานกับวาเลนตินา วิสกอนติ บุตรสาวของจาน กาเลอัซโซ ดยุคแห่งมิลาน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคน คือ
หลุยส์มีบุตรชายนอกสมรสหนึ่งคนกับมาริเย็ต ด็องกิเยน ภรรยาลับ คือ
หลุยส์ที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลออง
แมรี สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล  เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่ถวายความปลอดภัยแด่องค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ พร้อมกับดำเนินการเกี่ยวกับการข่าวกรองบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศ มีหน่วยงานอยู่ในสังกัดอยู่ 6 หน่วยงาน หน่วยงานก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา เพื่อให้ได้ราชการยิ่งขึ้น เป็นผลให้กรมตำรวจถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน หนึ่งในนั้นคือ การก่อตั้งตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติในส่วนของส่วนสนับสนุนการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา นอกเหนือจากงานด้านการข่าวกรองแล้ว ยังปฏิบัติหน้าที่อารักขาบุคคลสำคัญอีกด้วย ซึ่งเป็นการทำงานร่วมกับกองบัญชาการตำรวจนครบาล และศูนย์รักษาความปลอดภัย กองบัญชาการกองทัพไทย นอกจากนี้ ยังดำเนินการเกี่ยวกับสถานะของพลเมืองชาวไทย อาทิ การถือสัญชาติ หรือการสละสัญชาติ และชาวต่างชาติที่พำนักในประเทศไทยโดยจะต้องไปขอใบรับรองที่สำนักงานตำรวจสันติบาล การกระทำความผิดเกี่ยวกับการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพของพระมหากษัตริย์ไทย, การก่อการร้าย หรือการกระทำอันเชื่อว่าเป็นอันตรายต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร เป็นอีกหน้าที่ของกองบัญชาการตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลทำงานร่วมกับตำรวจสันติบาลมาเลเซียในช่วงระหว่างสงครามเย็น ในช่วงระหว่างนั้น พบว่าตำรวจสันติบาลมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เผาลงถังแดง โดยมีผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์จำนวน 3,008 คน ถูกจับลงในถังสีแดงขนาด 200 ลิตร ในสภาพรู้สึกตัวหรือเสียชีวิต แล้วจึงเผาร่างเหล่านั้น ซึ่งเป็นการบริหารแผ่นดินในช่วงของนายกรัฐมนตรี ถนอม กิตติขจร
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลถูกกล่าวหาว่าละเมิดสิทธิมนุษยชนกรณีฝาหลุนกง พวกเขาใช้กลุ่มชนฝาหลุนกงเพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองอันนำเรื่องไปสู่รัฐบาล และยังมีการก่อให้เกิดความขัดแย้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2550 ตำรวจสันติบาลมีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นเพื่อประเมินผลถึงการเลือกตั้งอันน่าจะเป็นไปได้ ยังมีเหตุการณ์ลักษณะทำนองเดียวกันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2554 มีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นโดยส่วนมากมองว่าเป็นการศึกษามากกว่าการสำรวจ
วิมาน (องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม)
วิมาน คือโครงสร้างเหนือ ครรภคฤห์ หรือส่วนในของโบสถ์พราหมณ์ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ และในรัฐโอฑิศาทางตะวันออกของอินเดีย โดยในโบสถ์พราหมณ์แบบโอฑิศาซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบกลิงคะนั้นจะมีวิมานเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด เหมือนกับหอศิขร (Shikhara) ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือและตะวันตก ซึ่งต่างกันกับในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ที่หอโคปุรัมหรือหอซุ้มทางเข้านั้นเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด
คำว่า "ศิขร" (Shikhara) ในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือจะใช้เรียกโครงสร้างสูงเหนือ ครรภคฤห์ ทั้งหมด ในขณะที่ในเอกสารของสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้จะหมายถึงส่วนประกอบทรงโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งด้านบนวิมานอีกทีหนึ่ง
ซีเมนส์ อินสไปโร
ซีเมนส์ อินสไปโร (อังกฤษ: Siemens Inspiro) เป็นตระกูลรถรางไฟฟ้าเพื่อระบบขนส่งด่วนพิเศษ ผลิตโดย ซีเมนส์โมบิลิตี้ แนวคิดของยานพาหนะดังกล่าวเปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2555 โดยมีแนวคิดหลักเป็นการใช้ส่วนจำเพาะ ทำให้มีรุ่นดัดแปลงของพาหนะรถไฟจำนวนมาก โดยรถชุดแรกได้เริ่มออกให้บริการกับระบบรถไฟฟ้าวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552, ซีเมนส์โมบิลิตี้ได้เริ่มพัฒนาผลิตภัณฑ์ตระกูลรถไฟใต้ดินใหม่ โดยร่วมมือกับ DesignworksUSA ในด้านการออกแบบ โดยบริษัทที่ออกแบบบนยานพาหนะให้กับรุ่น Mo.Mo ซึ่งผลิตก่อนหน้านี้สำหรับเวียนนาปรากออสโลและนูเรมเบิร์ก และได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่งานอินโนทรานส์ (InnoTrans) ณ กรุงเบอร์ลิน
นับจากนั้นซีเมนส์ได้เริ่มขายระบบรถไฟฟ้ารุ่นนี้เป็นหลักแทนโมดูลาร์ เมโทร โดยยังชูจุดเด่นเดิมคือผู้ผลิตสามารถสั่งประกอบหรือออกแบบขบวนรถเองได้โดยไม่มีข้อจำกัด เนื่องจากเป็นการใช้ส่วนจำเพาะหลัก ๆ ของระบบ
รถไฟฟ้าเมืองกัวลาลัมเปอร์ สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง จำนวน 4 คันต่อขบวน ถูกออกแบบให้เป็นระบบรถไฟฟ้าแบบไร้คนขับ
รถไฟฟ้าเมืองวอร์ซอ จำนวน 6 คันต่อขบวน
รถไฟฟ้าเมืองรียาด จำนวน 2-4 คันต่อขบวน
รถไฟใต้ดินลอนดอน (NTfL; New Tube for London) จำนวน 6-8 คันต่อขบวน
รถไฟฟ้าเมืองโซเฟีย จำนวน 3 คันต่อขบวน
รถไฟฟ้าเมืองมิวนิก จำนวน 6 คันต่อขบวน
ศิขร
ศิขร หรือ ศิขระ (Shikhara; Śikhara) หมายถึงหอสูงในโบสถ์พราหมณ์แบบอินเดียเหนือ และบางครั้งก็พบในเชนสถาน ศิขรในฮินดูจะหมายถึงโครงสร้างหอคอยสูงใหญ่เหนือส่วนในของโบสถ์ที่เรียกว่า ครรภคฤห์ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานองค์เทพฮินดูประจำวัดนั้น ๆ ศิขรมีลักษณะสำคัญคือเป็นโครงสร้างสำคัญและสูงที่สุดของโบสถ์พราหมณ์แบบอินเดียเหนือ ซึ่งต่างกับแบบอินเดียใต้ที่นิยมสร้างหอทางเข้า "โคปุรัม" ให้สูงที่สุด ศิขรมาจากภาษาสันสกฤตแปลว่า "ยอดเขา"
ในอินเดียใต้ โครงสร้างที่เปรียบเปรยได้กับศิขรคือวิมาน ซึ่งในอินเดียใต้ คำว่า "ศิขร" ใช้เรียกโครงสร้างโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งวิมานไว้อีกทีหนึ่ง
ในปัจจุบันมีศิขรี่เป็นที่พบมากและโดดเด่นอยู่สามศิลปกรร คือ
ในทุกสถาปัตยกรรมทั้งวิมานและศิขรจะสามารถพบ กลสัม คือเครื่องตกแต่งทรหม้อน้ำประดับบนยอดสุด
บัลติสถาน
บัลติสถาน (, บัลติ: ) บ้างเรียก บัลติยุล (บัลติ: ) หรือ ทิเบตน้อย  เป็นพื้นที่ภูเขาแห่งหนึ่งของกัศมีร์ในการปกครองของปากีสถานใกล้กับเทือกเขาการาโกรัม ทางใต้ของภูเขาเคทู (ภูเขาสูงอันดับสองของโลก) บัลติสถานมีชายแดนด้านตะวันตกติดกับกิลกิต ด้านเหนือติดกับซินเจียง ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดกับลาดัก และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับหุบเขากัศมีร์
ก่อน ค.ศ. 1947 บัลติสถานเป็นส่วนหนึ่งของรัฐมหาราชาชัมมูและกัศมีร์จากการยึดครองโดยกองทัพของมหาราชา คุลาพ สิงห์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 บัลติสถานและลาดักจึงกลายเป็นอำเภอ  หนึ่งของรัฐดังกล่าว โดยบัลติสถานแยกเป็นตำบล  คือสการ์ดู, การ์คิล, เลห์ และอีกสองตำบล หลังมหาราชาแห่งชัมมูและกัศมีร์ประกาศเข้าร่วมกับประเทศอินเดีย กองกำลังทหารกิลกิตก่อกบฏต่อรัฐบาลมหาราชาในกิลกิตและยึดครองบัลติสถาน หลังจากนั้นผู้แทนของกิลกิตและบัลติสถานขอเข้าสู่ในการปกครองของประเทศปากีสถานมาแต่นั้น ส่วนตำบลหุบเขากัศมีร์, การ์คิล และเลห์ขึ้นกับประเทศอินเดีย ในเวลาต่อมาดินแดนส่วนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในบัลติสถานรวมไปถึงหมู่บ้านตูร์ตุกในหุบเขานูบราเปลี่ยนไปขึ้นกับประเทศอินเดียหลังสิ้นสงครามอินเดีย–ปากีสถาน ค.ศ. 1971
ภูมิภาคนี้มีชาวบัลติตั้งถิ่นฐานอยู่ พวกเขาสืบเชื้อสายจากชาวทิเบต ปัจจุบันยังสืบทอดวัฒนธรรมทิเบตยุคเก่ารวมถึงภาษาและอักษรอย่างทิเบตมานานกว่าหนึ่งพันปี แม้ประชากรส่วนใหญ่จะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามแล้วก็ตาม บัลติสถานมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ของอินเดียและปากีสถาน เพราะสงครามกิลกิตและเซียเชนเกิดขึ้นที่นี่
มุฮัมมัด นะญีบ
มุฮัมมัด นะญีบ (, ; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1984) เป็นประธานาธิบดีแห่งอียิปต์คนแรก ที่ได้ดำรงตำแหน่งจากการประกาศของสาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 พร้อมกับญะมาล อับดุนนาศิร เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของการปฏิวัติอียิปต์ ปี ค.ศ. 1952 ซึ่งได้สิ้นสุดของการปกครองของราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลีในอียิปต์และซูดาน ภายหลังจากการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่งปลายปี ค.ศ. 1953 นาศิรได้กล่าวหานะญีบว่าได้สนับสนุนกลุ่มภราดรภาพมุสลิมที่ผิดกฎหมายเมื่อไม่นานมานี้ และปิดบังความทะเยอทะยานในเผด็จการ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจในระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้นระหว่างนะญีบและนาศิรเพื่อเข้าควบคุมกองทัพและประเทศอียิปต์ ท้ายที่สุดแล้วนาศิรได้เอาชนะการต่อสู้และพยายามบีบบังคับให้นะญีบลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีอียิปต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ภายหลังจากการลาออกของเขา นะญีบได้ถูกสั่งกักบริเวณอย่างโดดเดียวโดยประธานาธิบดีนาศิรในบ้านพักตากอากาศในกรุงไคโร จนกระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวโดยประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 นะญีบได้ถึงแก่อสัญกรรมจากโรคตับแข็งในกรุงไคโร เขาได้มีอายุ 83 ปี พิธีฝังศพทางทหารของนะญีบได้ถูกเข้าร่วมโดยประธานาธิบดีฮุสนี มุบาร็อก
สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 2 แห่งนาวาร์
ฌานที่ 2 แห่งนาวาร์  หรือ ฆัวนา  (28 มกราคม ค.ศ. 1312 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1349) เป็นพระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศสกับมาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 (ฟิลิปแห่งเอฟโรซ์) และเป็นพระมารดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 หรือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้เลวร้าย กษัตริย์แห่งนาวาร์
ข้อสงสัยเรื่องการเป็นบุตรตามกฎหมาย.
ฌานเป็นพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดเพียงคนเดียวของพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งนาวาร์) กับพระมเหสี มาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ หลุยส์กลายเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์หลังพระมารดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1305 พระองค์ถูกจับแต่งงานกับมาร์เกอรีตในเวลาต่อมาในปีเดียวกัน โดยพระเจ้าหลุยส์มีพระชนมายุ 16 พรรษา ส่วนมาร์เกอรีตมีพระชนมายุราว 15 พรรษา
หลุยส์เป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ทรงเป็นคนโตที่สุดในบรรดาพระโอรสสามคนที่ยังมีชีวิตอยู่ของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์กับฌานที่ 1 สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและสมเด็จพระราชินีนาถในทางนิตินัยของนาวาร์ อีซาแบล พระขนิษฐาของหลุยส์แต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ฟิลิปกับชาร์ลส์ พระอนุชาของพระองค์แต่งงานกับสองพี่น้อง บล็องช์และฌานแห่งบูร์กอญ บุตรสาวของออทโทที่ 4 เคานต์แห่งบูร์กอญ
ฌานเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1312 มาร์เกอรีต พระมารดาของพระองค์เข้าไปพัวพันในเหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ลในปี ค.ศ. 1314 พระนางถูกกล่าวหาว่าคบชู้และถูกจองจำในชาโตไจยาด์ตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ บล็องช์ ลูกพี่ลูกน้องและน้องสะใภ้ของมาร์เกอรีตถูกตัดสินว่าผิดพร้อมกับพระองค์ ส่วนฌาน พี่สาวของบล็องช์ที่ได้รับการสนับสนุนจากฟิลิป สามีของตน แม้จะพ้นความผิดแต่ก็ถูกกักบริเวณในที่พำนักอยู่ช่วงหนึ่ง เนื่องจากเชื่อกันว่าเธอเป็นผู้รู้เห็นในการคบชู้ของพี่สะใภ้
หลายเดือนต่อมาสถานการณ์พลิกผันเมื่อพระเจ้าฟิลิปที่ 4 พระอัยกาของฌานสิ้นพระชนม์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1314 พระบิดาของพระองค์ได้สืบทอดบัลลังก์ฝรั่งเศสในชื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 หลุยส์ในตอนนั้นสิ้นหวังกับการมีทายาทเพศชาย สมเด็จพระสันตะปาปาอิดออดในการให้พระองค์หย่าขาดกับพระมารดาของฌาน หลังหลุยส์ขึ้นครองบัลลังก์ได้ไม่นาน มาร์เกอรีตก็สิ้นพระชนม์ในชาโตไจยาด์ อาจจะด้วยสาเหตุทางธรรมชาติเนื่องจากทรงได้รับการปฏิบัติอย่างเลวร้าย หรือไม่ก็อาจจะเพราะทรงถูกบีบคอตามคำสั่งของพระเจ้าหลุยส์ ซึ่งอย่างหลังเป็นไปได้มากกว่า เรื่องราวการคบชู้ของมาร์เกอรีตสร้างมลทินให้แก่ฌานตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ พระองค์จะกลายเป็นบุตรสาวของหญิงมีชู้ไปตลอดกาล และบางคนถึงขั้นสงสัยว่าบิดาของพระองค์เป็นใคร แม้ภายหลังพระบิดาจะยืนยันว่าทรงเป็นพระธิดาตามกฎหมายบนเตียงสิ้นพระชนม์
หลังมาร์เกอรีตสิ้นพระชนม์ พระเจ้าหลุยส์แต่งงานใหม่กับเคลม็องส์แห่งฮังการี ทั้งคู่ได้รับการสวมมงกุฎร่วมกันที่แร็งส์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1315 ไม่มีบันทึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างฌานกับพระมารดาเลี้ยงเป็นเช่นไรหรือสถานะพระธิดาของกษัตริย์ของฌานเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ หลังครองราชย์ได้ไม่นานพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 สิ้นพระชนม์ในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1316 ในตอนนั้นเคลม็องส์กำลังตั้งครรภ์อยู่ ทรงให้กำเนิดพระโอรสคือฌ็องผู้ประสูติหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ในอีกห้าเดือนต่อมาในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 หลังจากนั้นเพียงห้าวันฌ็องสิ้นพระชนม์ และก่อให้เกิดวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์
การถูกรอนสิทธิในบัลลังก์.
หลังฌ็องสิ้นพระชนม์ ฌานควรได้สืบทอดนาวาร์ที่อนุญาตให้สตรีสืบทอดตำแหน่งได้เหมือนเช่นที่เคยมีเมื่อครั้งอดีต แต่สำหรับฝรั่งเศส ฟิลิป พระปิตุลาของพระองค์แย้งว่ากฎซาลิกของฝรั่งเศสไม่อนุญาตให้เพศหญิงสืบทอดตำแหน่ง ด้วยความกลัวว่าสตรีซึ่งอ่อนแอและด้อยปัญญาจะขึ้นครองราชย์ ขุนนางฝรั่งเศสจึงเห็นด้วยอย่างไม่ลังเล พระปิตุลาของพระองค์จึงกลายเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
ในนาวาร์ แอนเญ็สแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์กอญ พระอัยกีฝั่งมารดาของพระองค์ กับอูเดส์ที่ 4 ดยุคแห่งบูร์กอญ พระมาตุลา พยายามผลักดันการอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์นาวาร์ของฌานแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ พระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศสได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1318 อูเดส์ได้ทำข้อตกลงกับพระเจ้าฟิลิปว่าหากพระองค์ไร้ทายาทเพศชาย เคานตีช็องปาญและเคานตีบรีจะตกเป็นของฌาน ขณะที่ฌานต้องสละสิทธิ์ในบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์ และต้องสาบานว่าจะสละสิทธิ์อีกครั้งเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่หรือมีพระชนมายุ 12 พรรษา ในข้อตกลงเดียวกัน อูเดส์จะแต่งงานกับฌาน พระธิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ส่วนฌานจะแต่งานกับฟิลิปแห่งเอฟโรซ์ ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ซึ่งเป็นพระนัดดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับมารีแห่งบราบ็อง พระมเหสีคนที่สอง เขาเป็นบุตรชายของหลุยส์แห่งเอฟโรซ์ พี่น้องชายต่างมารดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 พระอัยกาของฌาน
ฌานในวัยเพียง 6 พรรษาแต่งงานกับฟิลิปวัย 12 ปีในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1318 พระองค์ถูกส่งไปอยู่ในการดูแลของพระราชินีม่าย มารีแห่งบราบ็อง ย่าของฟิลิป
การสิ้นสุดของสายเพศชายและการได้มาซึ่งบัลลังก์.
สถานการณ์พลิกผันอีกครั้งเมื่อพระเจ้าฟิลิปที่ 5 สิ้นพระชนม์ในต้นปี ค.ศ. 1322 โดยไร้ซึ่งพระโอรส ชาร์ลส์ พระปิตุลาที่ยังมีชีวิตอยู่คนสุดท้ายของฌานสืบทอดตำแหน่งในฝรั่งเศสและนาวาร์ต่อจากพระองค์ วิกฤตการสืบบัลลังก์เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อพระเจ้าชาร์ลส์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 โดยทิ้งพระมเหสีม่ายที่กำลังตั้งครรภ์ไว้ พระธิดานามว่าบล็องช์ประสูติในวันที่ 1 เมษายน สายตรงเพศชายสิ้นสุดลงที่ตรงนี้
ครั้งนี้ฌานกลายเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์ที่อาวุโสที่สุด แต่เพราะติดกฎซาลิก ราชบัลลังก์ฝรั่งเศสจึงตกเป็นของฟิลิปแห่งวาลัวส์ ลูกหลานของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 ที่ขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ทว่าพระเจ้าฟิลิปไม่มีสิทธิ์ในราชบัลลังก์นาวาร์ที่ตกเป็นของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสจากการแต่งงานกับสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ที่ประชุมสามัญของนาวาร์แก้ไขปัญหาด้วยการให้ฌานบริหารบ้านเมือง โดยให้เหตุผลว่าสิทธิ์ดังกล่าวเป็นของพระองค์ "ตามสิทธิ์แห่งการสืบบัลลังก์และการสืบทอดมรดก" ท้ายที่สุดฌานก็ได้เป็นพระราชินีผู้ปกครองแห่งนาวาร์ตามสิทธิ์อันชอบธรรม พระราชินีฌานในวัยเพียง 17 พรรษามาถึงนาวาร์พร้อมกับพระสวามีในต้นปี ค.ศ. 1329 ทั้งคู่ได้รับการสวมมงกุฎร่วมกันในอาสนวิหารปัมโปลนาในวันที่ 5 มีนาคม เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 2 โดยพระราชินีฌานเป็น "ทายาทที่แท้จริงโดยสายเลือด" และ "ดินแดนทั้งหมดของราชอาณาจักรนาวาร์ต้องเชื่อฟังคู่สมรสของพระองค์"
ทั้งคู่แทบจะครองราชย์ร่วมกันโดยแต่งตั้งข้าหลวงฝรั่งเศสให้ปกครองนาวาร์ในช่วงที่ทั้งคู่ไม่อยู่ การครองราชย์ร่วมกันของทั้งคู่เป็นรัชสมัยที่ทรงประสิทธิภาพและประสบความสำเร็จ ทั้งคู่มักทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด ในบรรดาพระราชกฤษฎีกา 85 ฉบับที่เหลือรอดอยู่มี 41 ฉบับที่ออกในนามของทั้งคู่ ฟิลิปมีการเคลื่อนไหวในด้านในด้านกฎหมายมากกว่าพระองค์ ทรงลงนามคนเดียวในพระราชกฤษฎีกา 38 ฉบับ
พระสวามีของฌานสิ้นพระชนม์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1343 ด้วยวัยเพียง 37 พรรษา ขณะกำลังทำสงครามครูเสดกับราชอาณาจักรกรานาดาของชาวมุสลิมซึ่งอยู่ในสเปน นับแต่นั้นมาพระราชินีฌานปกครองเพียงลำพัง ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคระบาดในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1349 ที่ชาโตเดอกงฟล็องส์ด้วยพระชนมายุ 38 พรรษา ทรงปกครองนาวาร์เป็นเวลา 21 ปี ร่างของพระองค์ถูกฝังในมหาวิหารหลวงแซ็งต์เดอนีส์ แต่หัวใจของพระองค์ถูกฝังไว้ใกล้กับหัวใจของพระสวามีในปารีสที่คูว็องต์เดส์ฌาโคแบ็งส์
การแต่งงานของฌานกับฟิลิปเป็นการแต่งงานที่ประสบความสำเร็จ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันเก้าคน แม้พระโอรสคนแรกของทั้งคู่จะมีชีวิตไม่ถึงวัยผู้ใหญ่ แต่ทรงมีพระโอรสด้วยกันถึงสามคน มารี พระโอรสธิดาคนโตของทั้งคู่จะกลายเป็นพระมเหสีของพระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งอารากอน ขณะที่บล็องช์ พระโอรสธิดาคนถัดมาซึ่งเกิดในปี ค.ศ. 1330 ถูกหมั้นหมายกับฌ็องแห่งฝรั่งเศส ก่อนแต่งงานกับพระเจ้าฟิลิปที่ 6 พระบิดาของฌ็องที่แก่กว่าบล็องช์ 40 ปีในปี ค.ศ. 1349 เพียงไม่กี่เดือนหลังพระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ แอนเญ็ส พระธิดาอีกคนของทั้งคู่ซึ่งเกิดในช่วงกลางคริสตทศวรรษ 1330 แต่งงานกับแกสต็อง เคานต์แห่งฟรัวซ์ ที่พลั้งมือสังหารบุตรชายเพียงคนเดียวของทั้งคู่ซึ่งชื่อแกสต็องเช่นกันเสียชีวิตระหว่างที่ทะเลาะกัน ฌาน พระธิดาคนสุดท้องของฌานซึ่งเกิดในปี ค.ศ. 1339 จะแต่งงานกับฌ็องที่ 2 ไวส์เคานต์แห่งโรฮาน
ชาร์ลส์ที่ 2 ผู้เลวร้าย พระโอรสคนโตของฌานกับฟิลิปเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1330 และแต่งงานกับฌาน พระธิดาของพระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ชาร์ลส์มีส่วนพัวพันในการลอบสังหารชาร์ลส์ เดอ ลา แกร์ดา ขุนวังแห่งฝรั่งเศส และลักลอบวางแผนกับชาวอังกฤษต่อต้านชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามร้อยปี พระองค์หนีจากการถูกจองจำในชาโตไจยาด์ แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ต่อชาวฝรั่งเศสที่ยินยอมให้พระองค์เป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ต่อไป
ฟิลิป เคานต์แห่งลงเกอวีล พระโอรสอีกคนประสูติในปี ค.ศ. 1336 และแต่งงานกับโยลันเดอแห่งแฟลนเดอส์ ขณะที่หลุยส์ พระโอรสคนเล็กของทั้งคู่ที่เกิดในปี ค.ศ. 1341 จะกลายเป็นดยุคแห่งดูรัซโซในอัลบาเนียด้วยสิทธิ์ของภรรยา โจแอนนา
สมเด็จพระราชินีนาถฆวนนาที่ 2 แห่งนาวาร์
บล็องช์แห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ฌานน์ที่ 2 สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์
สเตียปาน ฟิลิปอวิช
สเตียปาน ฟิลิปอวิช (; 27 มกราคม ค.ศ. 1916 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1942) เป็นคอมมิวนิสต์ชาวยูโกสลาเวีย​ที่ได้นำกองร้อยกอลูบาราแห่งกองกำลังทหารพลพรรควาลเยวอในช่วงการก่อการกำเริบพลพรรค ปี ค.ศ. 1941 เขาได้ถูกจับกุมและประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1942 ในวาลเยวอ ภาพถ่ายของเขาที่ได้ถ่ายเอาไว้ไม่นานก่อนที่จะประหารชีวิตได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการประกาศยกย่องให้เป็นวีรบุรุษของประชาชนชาวยูโกสลาเวียในปี ค.ศ. 1949
ทิเบตน้อย
ทิเบตน้อย  อาจหมายถึง
เส้นขนานที่ 46 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 46 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 46 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 46° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 47 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 47 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 47 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 47° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 48 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 48 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 48 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 48° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 49 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 49 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 49 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 49° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 31 องศาใต้
เส้นขนานที่ 31 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 31 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 31° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 32 องศาใต้
เส้นขนานที่ 32 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 32 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 32° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 33 องศาใต้
เส้นขนานที่ 33 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 33 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 33° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 34 องศาใต้
เส้นขนานที่ 34 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 34 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 34° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 36 องศาใต้
เส้นขนานที่ 36 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 36 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 36° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 37 องศาใต้
เส้นขนานที่ 37 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 37 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 37° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 38 องศาใต้
เส้นขนานที่ 38 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 38 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 38° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 39 องศาใต้
เส้นขนานที่ 39 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 39 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 39° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2524
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2524
= มกราคม =
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528
สิกขรา
เส้นขนานที่ 81 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 81 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 81 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 81° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 11 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 11 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 11 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 11° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 12 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 12 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 12 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 12° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 13 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 13 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 13 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 13° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 14 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 14 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 14 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 14° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 16 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 16 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 16 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 16° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 17 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 17 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 17 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก