pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปางไสยาสน์ในทางสากล กล่าวคือ ในวัฒนธรรมต้นทางที่อินเดียและดินแดนโดยรอบ หมายถึง พุทธลักษณะขณะปรินิพพาน โดยแสดงภาพพระพุทธองค์นอนตะแคงเบื้องขวา หลับพระเนตร พระเศียรหนุนพระเขนย พระหัตถ์ซ้ายทอดทาบไปตามพระวรกาย พระหัตถ์ขวาวางหงายอยู่ข้างพระเขนย พระบาทซ้ายทับซ้อนพระบาทขวา หลักฐานสำคัญ เช่น ถ้ำอชันตาในประเทศอินเดีย ซากพุทธสถานแห่งตัขต์ภาอีและซากนครใกล้เคียงที่ซาห์รีบาห์ลอลในอดีตแคว้นคันธาระในประเทศปากีสถานในปัจจุบัน และนครโบราณโปโลนนรุวะในศรีลังกา เป็นต้น
การสร้างพุทธปฏิมาไสยาสน์ได้รับความนิยมในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาทิ พระพุทธรูปไสยาสน์ขนาดใหญ่ในประเทศพม่า (พระนอนชเวตาลยอง และพระนอนตาหวาน) พระพุทธรูปหินที่ปราสาทบาปวน ประเทศกัมพูชา และวัดไชยมังคลาราม ประเทศมาเลเซีย เป็นต้น
ปรากฏหลักฐานพุทธลักษณะปางไสยาสน์ในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันตั้งแต่ครั้งวัฒนธรรมทวารวดี ได้แก่ ภาพสลักหินนูนต่ำที่ถ้ำฝาโถ เขางู จังหวัดราชบุรี องค์พระมีความยาว 8.75 เมตร สูง 1.85 เมตร หันพระเศียรไปทางปากถ้ำ มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 11-16 พบบริบทประกอบอย่างชัดเจนว่าเป็นปางปรินิพพาน และพระพุทธรูปปางไสยาสน์วัดธรรมจักรเสมาราม สลักจากหินทราย ยาว 13.3 เมตร สูง 2.8 เมตร ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
การสร้างพุทธปฏิมาไสยาสน์ขนาดใหญ่หลัง พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ปรากฏคติความเชื่อในการสร้างพุทธปฏิมาไสยาสน์ขนาดใหญ่ว่าเป็น ปางโปรดอสุรินทราหู อย่างไรก็ตาม ปางนี้ไม่ปรากฏอยู่ในตำราพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ตามมติ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ด้วยตำราดังกล่าวได้มีการรวบรวมปางพระพุทธรูปที่ทรงคิดจากเรื่องราวในพุทธประวัติรวมทั้งสิ้น 40 ปาง ซึ่งถือเป็นต้นแบบของปางพระพุทธรูปในสมัยรัตนโกสินทร์ แต่ปรากฏอยู่ในหนังสือตำนานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ที่เขียนขึ้นราว พ.ศ. 2505 โดยพระธรรมโกศาจารย์ (ชอบ อนุจารี)
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (อังกฤษ: Health Systems Research Institute) หรือเรียกโดยย่อว่า สวรส. (อังกฤษ: HSRI) เป็นองค์กรของรัฐที่มิใช่ส่วนราชการจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข พ.ศ. 2535 พร้อมๆ กับการจัดตั้งสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) โดยมีโครงสร้างองค์กรและการบริหารที่เน้นความคล่องตัว เพื่อให้สามารถตอบสนองต่อเป้าหมายในการจัดการความรู้เพื่อนำไปสู่การพัฒนาระบบสุขภาพได้ (Better Knowledge Management for Better Health Systems) สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขปัจจุบันตั้งอยู่ที่ อาคารสุขภาพแห่งชาติ กระทรวงสาธารณสุข ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ผลงานขับเคลื่อนระบบสุขภาพของประเทศ.
ระยะที่ 1 ปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2541.
การทำงานระยะแรกเน้นที่การวิจัยสร้างความรู้ใช้เป็นฐานสำคัญในการพัฒนาระบบสุขภาพ ในมิติต่างๆ
พ.ศ. 2541 เกิดสำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Health Policy Program: IHPP)
ระยะที่ 2 ปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2547.
สวรส.เน้นหนักสนับสนุนการทำงานวิจัยสร้างความรู้เพื่อสนับสนุนการปฏิรูประบบสุขภาพ   และเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการร่วมปฏิรูประบบสุขภาพในทุกระดับ  นำมาสู่การประกาศใช้สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550  และการจัดตั้งคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (คสช.)  ซึ่งเป็นกลไกนโยบายใหม่ในระบบสุขภาพไทย รวมทั้ง นำมาซึ่งสมัชชาสุขภาพ  ซึ่งเป็นกลไกที่ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในระบบสุขภาพอย่างเป็นรูปธรรม
พ.ศ. 2542 ก่อตั้งสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (อังกฤษ: Hospital Quality Improvement and Accreditation)
พ.ศ. 2543 คณะกรรมการปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ (คปรส.)
พ.ศ. 2544 เกิดสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จากงานวิจัยพัฒนานโยบายส่งเสริมสุขภาพ
พ.ศ. 2544 ทำการวิจัยและพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการโรงพยาบาลในรูปแบบองค์การมหาชน โดยเริ่มนำร่อง 1 แห่ง ที่โรงพยาบาลบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
พ.ศ. 2544 พัฒนาระบบประเมินผลกระทบด้านสุขภาพ (อังกฤษ: Impact Assessment: HIA) เป็นครั้งแรก
พ.ศ. 2545  มีพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545
ระยะที่ 3 ปี พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550.
พ.ศ. 2548 เกิดสำนักงานวิจัยเพื่อการพัฒนาหลักประกันสุขภาพไทย (สวปก.)
พ.ศ. 2548 จัดตั้งสถาบันสร้างเสริมสุขภาพคนพิการ (สสพ.)
พ.ศ. 2550 มีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550
พ.ศ. 2550 เกิดแผนยุทธศาสตร์ชาติการพัฒนาภูมิปัญญาไทย และการก่อตั้งสถาบันสุขภาพวิถีไทย
พ.ศ. 2550 จัดตั้งแผนงานความร่วมมือภูมิภาคเอเซียการวิจัยโรคติดเชื้ออุบัติใหม่อุบัติซ้ำ(อังกฤษ: Asia Partnership on Emerging Infectious Disease Research: APEIR)
พ.ศ. 2550 ร่วมจัดทำแผนยุทธศาสตร์กำลังคนด้านสุขภาพแห่งชาติ (อังกฤษ: Strategic National Plan on Human Resources for Health)
พ.ศ. 2550 ตั้งสถาบันพัฒนาการคุ้มครองการวิจัยในมนุษย์(สคม.)
ระยะที่ 4 ปี พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2556.
ในช่วง 3 ปีแรก หลังจากมี พ.ร.บ.สุขภาพฯ สวรส.ได้ทำงานวิชาการเพื่อสานต่อและทำให้ประเด็นต่าง ๆ ที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.สุขภาพฯ เป็นมรรคผล ไม่ว่าจะเป็น การสร้างความรู้สนับสนุนการจัดทำธรรมนูญว่าด้วยสุขภาพแห่งชาติ หรือการทำงานวิชาการเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจเชิงนโยบายของคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เป็นต้น
และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา สวรส. ได้ปรับตัวและปรับบทบาทหน้าที่ หันมาเน้นหนักที่ “การจัดการความรู้สู่ระบบสุขภาพที่ยั่งยืน” ด้วยเห็นว่าภารกิจการสร้างความรู้สาขาเฉพาะต่าง ๆ มีหน่วยงานใหม่ที่มีศักยภาพเข้ามาดูแล สวรส.จึงขันอาสาที่จะเป็นแกนประสานและจัดการให้เกิดการนำเอาความรู้และวิทยาการต่าง ๆ นั้น มาจัดการให้เกิดประโยชน์ ให้เกิดการตัดสินใจในการพัฒนาระบบสุขภาพบนฐานความรู้ และสนับสนุนให้ระบบมีความเป็นธรรมและยั่งยืนยิ่งขึ้น
พ.ศ. 2551 ต่อยอดและขยายผลแผนงานการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย R2R (อังกฤษ: Routine to Research Program)
พ.ศ. 2552 แผนงานวิจัยและพัฒนาระบบยา (อังกฤษ: Pharmacy System Research Network: PSRN)
พ.ศ. 2553 จัดตั้งสำนักงานพัฒนาระบบการเงินการคลังด้านสุขภาพแห่งชาติ
พ.ศ. 2554 จัดตั้งศูนย์พัฒนากลุ่มโรคร่วมไทย(ศรท.)
พ.ศ. 2555 จัดตั้งศูนย์พัฒนามาตรฐานระบบข้อมูลสุขภาพไทย(ศมสท.)
ระยะที่ 5 พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน.
ระยะนี้เป็นช่วงเริ่มต้นของการดำเนินงานภายใต้วิสัยทัศน์ "องค์กรขับเคลื่อนความรู้สู่ระบบสุขภาพที่สมดุลและยั่งยืน  เพื่อสุขภาพดีและชีวิตที่ยืนยาวของประชาชน"  โดยมียุทธศาสตร์ที่สำคัญคือ 1.ส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัยที่มีความสำคัญต่อระบบสุขภาพ  2.เสริมสร้างสมรรถนะนักวิจัยด้านสุขภาพ และพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต  3.พัฒนาระบบบริหารจัดการงานวิจัยแบบครบวงจร โดยคำนึงถึงผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้อง  4.บริหารจัดการงานวิจัยสู่การใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์ และเชิงนโยบายสาธารณะเพื่อพัฒนาระบบสุขภาพได้อย่างยั่งยืน
รวมทั้งมีเป้าหมายและตัวชี้วัดที่เป็นรูปธรรม  อาทิเช่น  การสร้างผลงานวิจัยที่ลดปัจจัยเสี่ยงที่เป็นสาเหตุการตาย 3 อันดับแรกของกลุ่มอายุต่างๆ   การนำผลงานวิจัยเชิงปฏิบัติการไปพัฒนาระบบเครือข่ายบริการระดับเขตบริการสุขภาพให้มีความยั่งยืน   การเพิ่มจำนวนนักวิจัยและผลงานวิจัยที่มีคุณภาพ   การมีระบบสารสนเทศที่บูรณาการงานวิจัย นักวิจัย และเครือข่ายในระบบสุขภาพ
โดยงานวิจัยต่างๆ เน้นการสร้างองค์ความรู้ที่ครอบคลุมทุกมิติในระบบสุขภาพ ไม่ว่าจะเป็น  ด้านการคลังสุขภาพ  ด้านกำลังคน  ด้านการแพทย์/เทคโนโลยีการแพทย์  ด้านระบบสารสนเทศด้านสุขภาพ  ด้านโครงสร้างพื้นฐาน  ด้านกฎหมาย / ข้อบังคับ  ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อนระบบสุขภาพ เพื่อแก้ปัญหาสุขภาพคนไทย ผ่านงานวิจัยต่างๆ ตัวอย่างเช่น  งานวิจัยปฏิรูปบทบาทกระทรวงสาธารณสุขตามนโยบายเขตสุขภาพ  งานวิจัยมุ่งเป้าด้านสุขภาพและชีวเวชศาสตร์สู่การใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์  งานวิจัยลดปัจจัยเสี่ยงทางด้านสุขภาพ เพื่อนำไปสู่การลดสาเหตุการตาย  การวิเคราะห์อัตรากำลังบุคลากรสาธารณสุข  งานวิจัยระบบยา ฯลฯ
ผลผลิตและบริการ.
งานวิจัย ผลงานวิจัยของ สวรส. สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้โดยไม่มีลิขสิทธิ์ตาม สิทธิ์การเผยแพร่  สามารถดาวน์โหลดผลงานวิจัยของ สวรส. ได้ที่ https://kb.hsri.or.th
วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข (อังกฤษ : Journal of Health Systems Research)วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข เป็นเครื่องมือเผยแพร่วิชาการเพื่อสนับสนุนและยกขีดความสามารถในการผลิตองค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยระบบสุขภาพ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้กำหนดนโยบาย นักวิจัย นักวิชาการและบุคลากรสาธารณสุขทุกระดับ เผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัล โดยวารสารฯ ปัจจุบันไม่จัดพิมพ์รูปเล่มกระดาษ สามารถส่งผลงานเพื่อตีพิมพ์ได้ที่ https://www.hsri.or.th/e-journal
ห้องสมุด 100 ปี เสม พริ้งพวงแก้ว จัดเป็นห้องสมุดเฉพาะซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมทรัพยากรสารสนเทศ เอกสารวิจัย งานวิชาการและหนังสือที่น่าสนใจ ที่เกี่ยวข้องกับระบบสุขภาพ ตั้งอยู่ ณ ชั้น 1 อาคารสุขภาพแห่งชาติ สามารถสืบค้นได้ที่ http://www.sem100library.in.th
คลังข้อมูลและความรู้ระบบสุขภาพ (อังกฤษ : Knowledge Center) ศูนย์กลางข้อมูล สารสนเทศ และความรู้ในระบบสุขภาพ โดยทาง สวรส. ได้พัฒนาเครื่องมือในการช่วยค้นคว้า และเชื่อมโยงข้อมูลจากหน่วยงานและองค์กรด้านสุขภาพในประเทศไทยหลายแหล่ง เพื่อให้ค้นหาข้อมูลดังกล่าวได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว สามารถใช้งานได้ที่ http://www.sem100kc.in.th/
สัญลักษณ์องค์กร.
แนวคิดการออกแบบตราสัญลักษณ์ของ สวรส.
ผู้อำนวยการ สวรส. ดำรงตำแหน่งวาระละ 3 ปี ต่อเนื่องได้ไม่เกิน 2 วาระ
เว็บไซต์ https://www.hsri.or.th
เฟสบุ๊ค https://www.facebook.com/hsrithailand
ทวิตเตอร์ https://www.twitter.com/hsrithailand
ยูทูบ https://www.youtube.com/user/hsrithailand
ปราชญ์ พงษ์ไชย
รังสฤทธิ์ สุทธิสา
จ่าเอก รังสฤทธิ์ สุทธิสา ชื่อเล่น ปอย (MR.RANGSARIT SUTTISA) เกิดในวันที่ 9 เมษายน 2522
ภูมิลำเนาเป็นคน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม เริ่มเล่นฟุตบอลตอนอายุ 9 ปีพะนะ
เริ่มเล่นบอลอาชีพครั้งแรกให้กับ สโมสรฟุตบอลราชนาวี ในตำแหน่ง กองกลาง พะนะ
ส่วนสูง 173 ซม. น้ำหนัก 67 กก.
ระดับการศึกษาจบการศึกษาจาก นักเรียนจ่าทหารเรือ(เทียบเท่า ปวส.) โรงเรียนชุมพลทหารเรือ จังหวัดชลบุรี
ช่อง 9 MCOT HD
ขบวนการสัตว์ป่า จูโอเจอร์
อัตราบอด
MONO 29
ขบวนการอวกาศ คิวเรนเจอร์
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์สวีเดน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สวีเดน เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่มีอายุเก่าแก่ในยุโรป นับตั้งแต่การสถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์ยะโฮร์วา เมื่อ ค.ศ. 1606. เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับพระราชวงศ์สวีเดน ในศตวรรษที่ 18 ต่อมาได้มีการสถาปนาอิสริยาภรณ์เพิ่มเมื่อ ค.ศ. 1748 โดย พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดน. ในปี ค.ศ. 1974 ได้มีการแก้ไขปรับปรุง ระเบียบว่าด้วยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้เหมาะกาลสมัยในปัจจุบัน.
เหรียญทหาร.
อง ซ็องอู
บอยซี
บอยซี  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐไอดาโฮ เป็นเคาน์ตีซีตของเอดาเคาน์ตี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบอยซีทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐไอดาโฮ เมืองบอยซีมีประชากร 205,671 คน ในปี ค.ศ. 2010 เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 99 ของสหรัฐ ยอดประมาณการประชากรปี ค.ศ. 2016 มีประชากร 223,154 คน
ไท่ผิงยฺวี่หลาน
ไท่ผิงยฺวี่หลาน (; "หนังสือหลวง(ปี)ไท่ผิง") เป็นสารานุกรมจีนขนาดใหญ่ในรูปแบบเล่ย์ชู (類書) จัดทำขึ้นระหว่าง ค.ศ. 977–983 ตามรับสั่งของจักรพรรดิซ่งไท่จง (宋太宗) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน ผู้จัดทำ คือ คณะกรรมการซึ่งมีราชบัณฑิตหลี ฝ่าง (李昉) เป็นประธาน เนื้อหาแบ่งเป็น 1,000 เล่ม 55 ภาค ประกอบด้วยอักษรจีนราว 4.7 ล้านตัว ว่าด้วยเรื่องราวประมาณ 2,579 ประเภท เช่น ตำรับตำรา โคลงฉันท์กาพย์กลอน สำนวนคำพังเพย จารึก ฯลฯ ถือเป็นหนึ่งในสี่เอกสารสำคัญของซ่ง (宋四大書) เมื่อจัดทำเสร็จแล้ว ซ่งไท่จงทรงอ่านจบทั้งหมดภายในหนึ่งปี โดยทรงอ่านวันละสามเล่ม
สารานุกรมนี้เป็นหนึ่งในเอกสารหลักที่นักปราชญ์สมัยถัดมาใช้ซ่อมแซมเนื้อหาที่สูญหายของหนังสือ "จิงฉู่จี้" (荊楚記)
Taiping Yulan
ไท่ผิงยฺวี่หลัน
จีนสากล
จีนสากล  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาจีน ที่ตีพิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย
"จีนสากล" ก่อตั้งขึ้นที่กรุงเทพฯเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 โดยนายชิน โสภณพนิชผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงเทพ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก พลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์ บทบรรณาธิการสนับสนุนแนวคิดต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์และแนวคิดการเมืองฝ่ายขวาเป็นหลัก
ภายหลังจากการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500 ซึ่ง พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ ผู้สนับสนุนหลัก ได้ลี้ภัยการเมืองไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ส่งผลให้ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2501 มีการโอนสิทธิ์ในทรัพย์สินและพ่อค้าชาวไทยเชื้อสายจีนที่ให้การสนับสนุนไต้หวัน ได้ระดมทุนเพื่อซื้อและได้ปรับโครงสร้างหลายครั้ง ทางการไต้หวันได้ส่งอดีตเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทย Fang Guozhu เป็นประธานหนังสือพิมพ์ในปี 2518 ในช่วงแรกเนื่องจากการปิดกั้นข่าวสารที่มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ จีนสากลเป็นหนังสือพิมพ์จีนฉบับที่มีข้อมูลล่าสุด จากหนังสือพิมพ์จีน 4 ฉบับ ในประเทศไทยเวลานั้น
จีนสากลได้ถูกซื้อกิจการโดย ในปี พ.ศ.2529 ได้ส่งทีมงานมืออาชีพเพื่อจัดระเบียบการดำเนินงานใหม่และทำให้เป็น "กิจการเอกชนอิสระยุคใหม่" หลังจากการเพิ่มข่าวจีนแผ่นดินใหญ่ในปี 2531 มีการนำรายงานข่าวการเมือง เศรษฐกิจ และความเคลื่อนไหวทางสังคมในจีนแผ่นดินใหญ่มาใช้
ผลจากการรวมกับหนังสือพิมพ์จีนระดับนานาชาติ หนังสือพิมพ์สากลได้เปรียบในแง่การนำเสนอข่าวสารที่กว้างขวางครอบคลุมหลายประเทศ เนื่องจาก United Daily ได้ควบรวมกิจการหนังสือพิมพ์จีนในประเทศต่างๆ มากมาย ทั้งในอเมริกา แคนาดา ยุโรป และอินโดนีเซีย United Daily จึงมีสายข่าวอยู่ทั่วทุกมุมโลก ด้วยจำนวนนักข่าวกว่า 400 คน ฉะนั้น หนังสือพิมพ์สากลจึงมีแหล่งข่าวที่เรียกได้ว่าค่อนข้าง “แข็ง” และมีคุณภาพในแง่ของภาษาจีนที่มีความถูกต้องแม่นยำ เชื่อถือได้ “แหล่งข่าวเกินครึ่งของหนังสือพิมพ์สากล จะถูกส่งมาจากไต้หวัน จีนแผ่นดินใหญ่ และชุมชนจีนทั่วโลก โดยมีการจัดหน้าเรียบร้อยส่งเป็นฟิล์มมาทางอินเทอร์เน็ต ในวันที่สอง ผู้อ่านในเมืองไทยก็จะได้เห็นข่าวในหนังสือพิมพ์เหมือนกับที่หนังสือพิมพ์ในไต้หวันลง ความเร็วของข่าวเท่าเทียมกับไต้หวัน บางครั้งก็เร็วกว่าจีนแผ่นดินใหญ่ เพราะจีนจะมีข้อจำกัดทางการเมือง จึงเป็นข้อได้เปรียบหนังสือพิมพ์จีนอื่นๆ ในเมืองไทย ยกเว้น ‘เอเชีย ไทม์ ’ ที่มีหนังสือพิมพ์เหวิน กุ้ย เป้า ของฮ่องกงเป็นแบ็ก” กมล กฤปานันท์ รองหัวหน้าฝ่ายข่าวของหนังสือพิมพ์สากลกล่าว
เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2559 จีนสากลได้จัดตั้งแผนกสื่อใหม่อย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการปรับปรุงและอัพเกรดเว็บไซต์ข่าวอายุ 10 ปี (www.udnbkk.com) และได้เปิดบัญชี WeChat สาธารณะ (udnbkk), Weibo news live แพลตฟอร์ม （泰國新聞） และหน้าแฟนเพจ Facebook (facebook.com/udnbkk)
วันที่ 30 กันยายน 2561 เปิดตัว e-newsletter PDF อย่างเป็นทางการและ ผู้อ่านสามารถอ่านข่าวทั้งหมดในวันนี้ได้ฟรีผ่านเว็บไซต์ทางการ
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน ตวนกู อิสมาอีล อิบนี อัลมาร์ฮูม สุลต่าน ยะห์ยา เปตรา
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิมแห่งเกอดะฮ์
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู อับดุล ระห์มัน
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน ฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ปูตรา
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน อิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู จาฟาร์
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านมีซัน ไซนัล อาบีดิน
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัจญี อาห์หมัด ชาห์
จอห์นที่ 3 โซบีสกีแห่งโปแลนด์
มหาวิหารวาเวล
จอห์นที่ 2 แครซิเมียร์ วาซา
เวอร์นา บลูม
เวอร์นา บลูม ) เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2481 ณ รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอสมรสกับ เจย์ คอกส์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน
เวอร์นา บลูม เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2562 ณ บาร์ฮาร์เบอร์ สิริอายุรวม 80 ปี
คาริน ดอร์
คาริน ดอร์  (เดิม: คัทโรส เดอร์) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน เธอเกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2481 ณ วีสบาเดิน เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงร่วมกับ เอ็ดการ์ วอลเลซ และ คาร์ล ออกัส ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ฮารัลด์ รีเนล สามีคนแรกของเธอ ซึ่งเธอมีลูกกับฮารัลด์ รีเนล 1 คน จากนั้นเธอสมรสอีก 2 ครั้ง กับ กุนเทอร์ สกอเกอร์ และ จอร์จ โรโบอธาม
คาริน ดอร์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 สิริอายุรวม 79 ปี
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์โปรตุเกส
เครื่องอิสริยาภรณ์โปรตุเกส . ประธานาธิบดีโปรตุเกส ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
เครื่องอิสริยาภรณ์ทหาร.
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์.
อิเนจิโร อาซานูมะ
อิเนจิโร อาซานูมะ  เป็นนักการเมืองและหัวหน้าพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นในเขาเป็นหัวหอกสำคัญที่สนับสนุนแนวคิดสังคมนิยมญี่ปุ่นช่วงหลังสงคราม และเป็นที่รู้จักจากจุดยืนสนับสนุนสาธารรรัฐประชาชนจีน (PRC) ที่พึ่งจัดตั้งขึ้นไม่นาน รวมถึงจากการวิพากษ์วิจารณ์ความสัมพันธ์ของญี่ปุ่นกับสหรัฐ ทั้งหมดนี้ทำให้เขาเป็นบุคคลที่มีผู้คนมองเขาแตกเป็นสองขั้วคือสนับสนุนอย่างมากกับไม่เห็นด้วยอย่างหนัก
อิเนจิโรเกิดในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1898 ที่เขตชิโยดะของโตเกียว แม่ของเขาเสียชีวิตในตอนที่กำลังเบ่งท้องคลอด และใช้ชีวิตอยู่กับพ่อของเขา โดยที่พ่อเสียชีวิตเมื่ออายุ 42 ปีเนื่องจากเป็นมะเร็ง
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อิเนจิโรถูกลอบสังหารโดยโอโตยะ ยามากูจิ ในขณะที่กำลังหาเสียงอยู่ที่หอฮิเบยะ โอโตยะได้วิ่งไปหาเขาพร้อมกับชักดาบ "โยโรย-โดชิ" (ดาบซามูไรแบบทางการ) แทงที่ซี่โครงฝั่งซ้ายของเขา โดยทางเอ็นเอชเคได้บันทึกเหตุการณ์นี้ พร้อมกับนำมาเสนอต่อผู้ชมกว่าล้านคน และยาซูชิ นากาโอะ ผู้ถ่ายภาพในตอนที่โอโตยะแทงดาบที่ซี่โครงของอิเนจิโร ได้รับรางวัลทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ และรางวัลการประกวดภาพถ่ายสื่อมวลชนโลก สาขาภาพข่าวยอดเยี่ยมประจำปี
โอโตยะถูกจับกุมในข้อหาก่อเหตุอาชญากรรม และไม่กี่สัปดาห์ต่อมาเขาก็ฆ่าตัวตายในเรือนจำตำรวจ
รีกาโตนี
รีกาโตนี  เป็นพาสตาลักษณะหลอดหรือท่อชนิดหนึ่ง มีความยาวและเส้นผ่านศูนย์กลางหลากหลาย และมีต้นกำเนิดในอิตาลี รีกาโตนีมีขนาดใหญ่กว่าเปนเนและซีตี บางครั้งอาจโค้งเล็กน้อย (แต่ไม่ถึงกับโค้งมากอย่างมักกะโรนีข้องอ) โดยทั่วไปบากเป็นร่องตามยาว บางครั้งบากเป็นเกลียวรอบหลอด มีปลายตัดตรง ต่างกับเปนเนซึ่งมีปลายตัดเฉียง
Rigatoni
รุกขมรดก
รุกขมรดก เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีคุณค่าหรือมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ มีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนใครซึ่งไม่สามารถถูกแทนที่ได้ เกณฑ์พื้นฐานสำหรับการกำหนดต้นไม้มรดกที่มีคุณค่าคือ อายุ ความหายาก และขนาด รวมถึงสุนทรียศาสตร์ พฤกษศาสตร์ นิเวศวิทยา และคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ในบางประเทศมีการตรากฎหมายเพื่อคุ้มครองต้นไม้ที่เป็นมรดกของชาติ เช่น สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกา
ในศาสนาพุทธมีแนวคิดในเรื่องการให้คุณค่ากับต้นไม้มรดกมาช้านาน เช่น ความเชื่อในเรื่องรุกขเจดีย์ หรือการดูแลพระศรีมหาโพธิ์ ในฐานะเจดีย์หรือสิ่งแทนพระศาสดาเพื่อการสักการะ
สำหรับในประเทศไทยมีการกำหนดคุณค่าให้กับต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่และมีความสำคัญอย่างเป็นทางการโดยรัฐ ในปี พ.ศ. 2560 โดยกระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีการคัดเลือกต้นไม้ในประเทศไทยที่มีขนาดใหญ่ อายุประมาณหนึ่งร้อยปีขึ้นไป หรือต้นไม้ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เพื่อประกาศขึ้นทะเบียนให้เป็นต้นไม้สำคัญของชาติในวาระสำคัญต่าง ๆ ของประเทศ
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์อาร์เจนตินา
เครื่องอิสริยาภรณ์อาร์เจนตินา ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์อุรกวัย
เครื่องอิสริยาภรณ์อุรุกวัย . ประธานาธิบดีอุรกวัย ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
ผู้กล้าแห่งอัสลัน
ผู้กล้าแห่งอัสลัน  เป็นนิยายแฟนตาซีโดย ดร. โยชิกิ ทานากะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2529 และจบเรื่องในปี 2550 ด้วยจำนวน 16 เล่ม นิยายเรื่องนี้ถูกนำไปทำเป็นฉบับมังงะครั้งแรกในปี 2534 และถูกนำไปทำเป็นมังงะครั้งที่สองในปี 2556 นอกจากนี้ ยังมีการนำไปทำเป็นฉบับอนิเมะจำนวน 2 ภาคระหว่างปี 2558 ถึง 2559 อีกด้วย
ในประเทศไทยผู้กล้าแห่งอัสลันฉบับมังงะถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
โครงเนื้อเรื่อง.
ผู้กล้าแห่งอัสลัน มีการวางเนื้อเรื่องบนภูมิรัฐศาสตร์ในแถบเปอร์เซียก่อนยุคอิสลามซึ่งแบ่งออกเป็นแว่นแคว้นใหญ่เล็กมากมาย มีการสะท้อนระบบทาสในสังคมตะวันออกกลางยุคเก่า และการใช้อำนาจกดขี่ของชนชั้นขุนนางและอภิชน
เนื้อเรื่องกล่าวถึงการกอบกู้ชาติบ้านเมืองเจ้าชายอัสลัน มกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรพาร์ ประเทศของเขาแตกออกเป็นสองจากการที่พระเจ้าอันดราโกราสที่ 3 ผู้เป็นบิดาต้องพ่ายแพ้สงครามเนื่องจากถูกทรยศโดยแม่ทัพคนสนิทด้วยเหตุผลบางประการ ดินแดนบางส่วนของพาร์จึงตกอยู่ในการยึดครองของจักรวรรดิลูซิทาเนียอันเป็นประเทศเคร่งศาสนา เจ้าชายอัสลันสามารถหลบหนีได้ และต้องออกเดินทางรวมรวมกำลังและไพร่พลชาวพาร์ที่เหลือเพื่อกอบกู้เอกราช อย่างไรก็ตาม แผนการของอัสรัสต้องประสบการขัดขวางโดยบุรุษหน้ากากเงินลึกลับ ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแม่ทัพที่ทรยศพระเจ้าอันดราโกราสที่ 3
The Heroic Legend of Arslan
วีรตำนานแห่งอัสรัน
ลู่ เฮาตง
ลู่ เฮาตง (30 กันยายน ค.ศ. 1868 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895), หรือเรียกอีกชื่อว่า ลู่ จงกุ้ย, เป็นนักปฏิวัติจีนที่อาศัยอยู่ในช่วงยุคปลายราชวงศ์ชิง เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการที่เป็นผู้ออกแบบ "ธงท้องฟ้าสีครามกับดวงตะวันสาดส่อง" ในเวลาต่อมาธงดังกล่าวได้กลายเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีน นอกจากนี้สัญลักษณ์ของธงได้กลายเป็นธงของพรรคและสัญลักษณ์ของพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT;พรรคชาตินิยมจีน) และเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีนที่เกาะไต้หวันในปัจจุบัน
ลู่ เฮาตง เกิดที่เมืองเซี่ยงไฮ้ แต่พื้นเพของครอบครัวมาจากเมืองเซียงซาน, กวางตุ้ง เขาเป็นเพื่อนสนิทของ ดร. ซุน ยัตเซ็น และมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่มุ่งเป้าไปที่การโค่นล้มราชวงศ์ชิงและจัดตั้งระบบการปกครองแบบสาธารณรัฐในประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1895 ลู่ได้ร่วมก่อตั้ง สมาคมซิงจงฮุ่ย หรือ สมาคมฟื้นฟูจีน ขึ้นในฮ่องกง ร่วมกับดร.ซุน ยัตเซ็น
เมื่อก่อตั้งสมาคมแล้วลู่ เฮาตงและ ดร.ซุน ได้เน้นย้ำถึงการรวมกลุ่มของสมาคมต้องมีความสามัคคี ลู่ เฮาตงได้เสนอความคิดที่ให้สมาคมมีธงประจำสมาคมขึ้น เขาได้วาดธงชาวนา ธงห้าชนเผ่าและธงกำแพงเมืองจีน แต่คนอื่นๆในสมาชิกกลับไม่เห็นชอบด้วย เมื่อไม่เป็นที่พอใจ จนกระทั่งวันหนึ่งลู่ เฮาตงนั่งอย่างท้อแท้ใจใต้ช่องเพดานที่บ้านของเขา จู่ๆก็มีแสงจากดวงอาทิตย์ส่องลงมา ทำให้ลู่เกิดแรงบันดาลใจนำมาวาดเป็น "ธงท้องฟ้าสีคราม ดวงตะวันสาดส่อง" และเขาได้เสนอแบบธงนี้แก่สมาชิกปฏิวัติครั้ง เขาได้อธิบายถึงความหมายของธงในที่ประชุมว่า สัญลักษณ์ในธงที่ทุกท่านเห็นนั้นมีความหมายคือ "รัศมี 12 แฉกของดวงอาทิตย์สีขาว" แทนค่า 12 เดือน 12 นักษัตร "ท้องฟ้าสดใสสีคราม ดวงตะวันสีขาวสาดส่อง" เป็นความหวังของผู้คนที่จะมีอนาคตที่ดีกว่าเก่า หลังจากลู่ เฮาตงบรรยายเสร็จ ทุกคนในที่ประชุมต่างปรบมือและเห็นด้วยกับธงดังกล่าว ส่วนดร.ซุน ยัตเซ็นได้ชื่นชมลู่ เฮาตงที่มีหัวคิดสมัยใหม่ก้าวหน้า
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ.1895 พวกเขาได้วางแผนที่จะเริ่มทำการลุกฮือขึ้นปฏิวัติ ที่เมืองกวางโจว โดยใช้ธงท้องฟ้าสีคราม ดวงตะวันสาดส่องเป็นสัญลักษณ์ แต่มีคนทรยศนำแผนการไปบอกทำให้ทางรัฐบาลราชสำนักชิงได้รับรู้แผนการของพวกเขา ในวันที่ 26 ตุลาคม ขณะที่ลู่กำลังเตรียมตัวหลบหนีจากกวางโจว แต่ตัดสินใจกลับไปที่ฐานปฏิบัติการในคริสตจักรในเป่ยจิงหลู (ยุคปัจจุบันคือเขตเยว่ซิว) เพื่อเผาทำลายรายชื่อสมาชิกขบวนการปฏิวัติและเอกสารสำคัญอื่นๆที่เป็นหลักฐาน เพราะเกรงว่าราชสำนักจะรู้รายชื่อของนักปฏิวัติคนอื่นๆ แต่เขากลับไม่สามารถหลบหนีได้ทันเวลาและถูกจับพร้อมกับนักปฏิวัติคนอื่น ๆ โดยราชสำนักชิง
ลู่ได้ถูกนำตัวไปยัง หยาเหมิน ในเขตหนานไฮ่ (ปัจจุบันคือ อำเภอหนานไฮ่, ฝอซาน, มณฑลกวางตุ้ง) เพื่อสอบปากคำโดยผู้พิพากษามณฑล หลี่ เจิ้งหยง (李徵庸), ผู้เป็นข้าราชการในราชสำนักชิงทำหน้าที่ภายใต้คำสั่งจาก ตัน จงหลิน (譚鍾麟) อุปราชแห่งเหลียงกวงในราชสำนักชิง เมื่อลู่ เฮาตงปฏิเสธที่จะคุกเข่าลงต่อหน้าหลี่ เจิ้งหยง ระหว่างการสอบปากคำนักโทษ หลี่ได้กล่าวว่า, "เจ้าก็เป็นชายหนุ่มที่มีความสามารถ ทำไมเจ้าถึงอยากทำตัวให้มีปัญหา โดยการต่อต้านราชสำนักที่จะทำให้เจ้าแลกด้วยชีวิตด้วยเล่า? " ลู่ เฮาตงจึงตอบกลับไปด้วยจิตใจหนักแน่นว่า, ""ประเทศจีนเป็นประเทศที่กว้างใหญ่และมีประชากรมากที่สุดในโลก แต่กลับอยู่ในสภาพยากจนและน่าสงสารที่สุด ที่เป็นเช่นนั้นเพราะราชสำนักชิงได้ปกครองแบบกดขี่, คดโกง และไร้ความสามารถในนโยบายต่างประเทศ ดังนั้นข้าและสหายของข้าได้วางแผนกบฏโดยมีเป้าหมายเพื่อล้มล้างราชสำนักชิงและเปลี่ยนการปกครองของประเทศเสียใหม่ไปเป็นแบบสาธารณรัฐ ข้าตั้งใจจะฆ่าคนหนึ่งหรือสองคนเช่นท่านที่รับใช้ราชสำนักชิง ตอนนี้แผนของเราล้มเหลว ข้าไม่สามารถฆ่าท่านได้ แต่หากท่านจะลงมือประหารข้าก็จงรีบดำเนินการเสียเถิด!" ลู่ เฮาตงจึงถูกตัดสินประหารชีวิตในโทษฐานเป็นกบฎต่อราชสำนักชิงโดยการตัดหัวและเสียบประจาน
สถานทูตอเมริกันในกวางโจวพยายามช่วยชีวิตของลู่โดยอ้างว่าเขาเป็นนักแปลที่ทำงานที่สำนักงานโทรเลขและไม่ได้เป็นนักปฏิวัติ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เมื่อหลี่ เจิ้งหยงได้แสดงคำสารภาพที่เขียนโดยลู่ เฮาตงว่าเขายอมรับว่าเป็นนักปฏิวัติเอง จู กุ้ยกวน (朱貴全), ฉิว สี (邱四) และนักปฏิวัติที่ถูกจับกุมคนอื่น ๆ ถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายนตามคำสั่งของตัน จงหลิน ดร.ซุน ยัตเซ็นได้กล่าวถึงลู่ เฮาตงว่าเป็น "บุคคลแรกในประวัติศาสตร์จีนที่เสียสละชีวิตเพื่อการปฏิวัติประชาธิปไตย"
หลังการลู่ เฮาตงถูกประหารชีวิต เขาได้เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการที่เป็นผู้ออกแบบ "ธงท้องฟ้าสีครามกับดวงตะวันสาดส่อง" พรรคก๊กมินตั๋งซึ่งเป็นพรรคที่สืบทอดมาจากสมาคมปฏิวัติซิงจงฮุ่ยได้นำสัญลักษณ์ของธงมาเป็นธงประจำพรรคและสัญลักษณ์ของพรรค อีกทั้งยังเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีนที่สมัยปกครองแผ่นดินใหญ่และสมัยที่อยู่ที่เกาะไต้หวันในปัจจุบัน
อนุสรณ์สถานรำลึก.
อนุสรณ์สถานรำลึกลู่ เฮาตงหรือสุสานลู่ เฮาตง ตั้งอยู่ที่ภูเขาลี่โตว หมู่บ้านกุยเหิง เมืองจงซาน มณฑลกวางตุ้ง เป็นอนุสรณ์สถานรำลึกความเสียสละของลู่ เฮาตง อนุสรณ์สถานดังกล่าวได้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1937 เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ได้รวมอยู่ในหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุวัฒนธรรมมณฑลกวางตุ้ง
การปรากฏในสื่อภาพยนตร์.
ลู่ เฮาตงได้ปรากฏเป็นตัวละครที่รับบทโดยนักแสดงฮ่องกง เดวิด เจียง ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1992 "หวงเฟยหง ภาค 2 ตอน ถล่มมารยุทธจักร" ในภาพยนตร์เรื่องนี้ลู่ถูกยิงตายโดยทหารชิงขณะพยายามหลบหนีจากกวางโจวด้วยความช่วยเหลือจากหวง เฟยหง
อิเนจิโระ อาซานูมะ
สโมสรฟุตบอลแบรดฟอร์ด (พาร์ก อเวนิว)
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่น
ท่าอากาศยานชิซุโอะกะ
ท่าอากาศยานทะกะมะสึ
ท่าอากาศยานโคชิเรียวมะ
ท่าอากาศยานนะงะซะกิ
จอร์จ โรโบธาม
จอร์จ โรโบธาม  เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2464 ณ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เป็นนักแสดงสตันท์แมนชาวอเมริกัน เขาจบปริญญาโทรด้านการจัดการธุรกิจที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส เขาแสดงหนังเรื่องแรกในบทสตันท์แมนของ แบทแมน ซึ่งเขาอาจจะไม่เป็นที่รู้จักในด้านแวดวงสังคมภาพยนตร์ ละคร โทรทัศน์ แต่เขากลับถูกรู้จักในฐานะผู้อุทิศตนเพื่อสังคมและผู้ยากไร้ โดยเขาจะบริจาคเงินจำนวนหนึ่งให้กับองค์กรและบุคคลที่ไร้บ้าน
จอร์จ โรโบธาม แต่งงานกับ คาริน ดอร์ นักแสดงหญิงชาวเยอรมัน แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน ต่อมา จอร์จ โรโบธาม เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2550 ด้วยอาการ ภาวะแทรกซ้อนทางอัลไซเมอร์
สิริอายุรวม 86 ปี
จอร์จ โรโบอธาม
โม่โกะ
โม่โกะ (, ; , "เมิ้งกุ้ด") เป็นเมืองหลักของอำเภอโม่โกะในจังหวัดปยีนอู้ลวีน ภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร และห่างจากชเวโบไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 148 กิโลเมตร
โม่โกะมีชื่อเสียงเรื่องการผลิตและการค้าอัญมณี (โดยเฉพาะทับทิมและพลอยไพลิน) มาอย่างยาวนาน เดิมเมืองนี้อยู่ในเขตรัฐฉาน แต่ถูกทางการพม่าผนวกเข้ากับภาคมัณฑะเลย์หลังยุคอาณานิคมอังกฤษ
Mogok
พะย่าโต้นซู
พะย่าโต้นซู (, "เจดีย์สามองค์"; กะเหรี่ยงโป: ) เป็นเมืองชายแดนในจังหวัดก่อกะเระของรัฐกะเหรี่ยง ทางตอนใต้ของประเทศพม่า ตั้งอยู่ติดกับตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีของประเทศไทย โดยมีด่านเจดีย์สามองค์คั่น
Payathonzu
อาริส ซารีโฟวิช
อาริส ซาริโฟวิช (, เกิด 2 มิถุนายน 2531) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสโลวีเนีย เล่นตำแหน่งกองหลังให้กับพีที ประจวบ ในไทยลีก
โตเกียว (ขนม)
มอง อย่าให้เห็น (ภาพยนตร์)