pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จนพระนางไม่ทรงสามารถแม้แต่จับปากกาได้เลย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 พระนางถูกส่งไปยังโรงพยาบาลในอิตาลี ด้วยหวังว่าพระวรกายจะได้รับการฟื้นฟู ที่นั่นเจ้าชายนิโคลัสและพระชายาของเจ้าชายได้เสด็จเยี่ยมพระนางมารี ซึ่งในที่สุดแล้วพระนางมารีทรงให้อภัยในการกระทำผิดของพระสุณิสา นอกจากนี้ เจ้าหญิงเฮเลน ผู้ซึ่งพระนางไม่ทรงเคยพบอีกเลยตลอดระยะเวลา 7 ปี ได้เสด็จมาเยี่ยมพระนาง รวมทั้งวัลดอร์ฟ อัสเตอร์ด้วย ในที่สุดพระนางมารีทรงถูกย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลในเดรสเดิน ด้วยพระอาการทรุดลงเรื่อย ๆ พระนางมารีทรงขอเสด็จกลับโรมาเนียเพื่อที่จะได้สวรรคตที่นั่น พระเจ้าคาโรลปฏิเสธที่จะให้พระนางเสด็จโดยเครื่องบิน และพระนางทรงปฏิเสธบริการทางการแพทย์อากาศที่ฮิตเลอร์ได้ทูลเสนอให้ โดยทรงเลือกเสด็จกลับโรมาเนียโดยรถไฟแทน พระนางทรงเข้าประทับที่ปราสาทเปลิซอร์
พระนางมารีเสด็จสวรรคตในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 เวลา 17.38 น. เป็นเวลาแปดนาทีหลังจากพระอาการอยู่ในช่วงโคม่า พระโอรสธิดาองค์โต คือ พระเจ้าคาโรลและเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พร้อมกับเจ้าชายไมเคิล ทรงอยู่กับพระนางในช่วงวาระสุดท้าย สองวันถัดมา ในวันที่ 20 กรกฎาคม พระศพของพระนางมารีได้ถูกนำมาที่บูคาเรสต์ ซึ่งมาประกอบพิธีตั้งพระบรมศพที่ห้องรับแขกสีขาวในพระราชวังโคโทรเซนี หีบพระบรมศพของพระนางได้ล้อมรอบด้วยดอกไม้และเทียนแสงแวววาวและได้รับการรักษาโดยทหารจากกองทหารม้าฮุสซาร์ ผู้คนหลายพันคนเข้าแถวล้อมรอบพระบรมศพของพระนางมารีในช่วงเวลาสามวันของพิธีตั้งพระบรมศพ ในวันที่สาม พระราชวังได้เปิดให้กรรมกรโรงงานเข้ามาร่วมพิธี ขบวนพระบรมของพระนางมารีได้ไปยังสถานีรถไฟโดยผ่านประตูชัยโรมาเนีย พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำไปยังมหาวิหารเคอร์เทียเดออาร์ก ที่ซึ่งทรงถูกฝังที่นั่น พระหทัยของพระนางมารีประทับลงในตลับสีทองประดับด้วยสัญลักษณ์ของมณฑลโรมาเนียและฝังอยู่ที่โบสถ์ Stella Maris ในบอลชิคตามพระราชประสงค์ของพระนาง ในปี ค.ศ. 1940 หลังจากมณฑลโดบรูจาใต้ถูกผนวกเข้ากับบัลแกเรียในสนธิสัญญาคราเอียวาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระหทัยของพระนางได้ถูกย้ายมาที่ปราสาทบราน ที่ซึ่งเจ้าหญิงอีเลียนาทรงสร้างโบสถ์เพื่อเป็นที่บรรจุพระหทัยและถูกเก็บไว้ในกล่องสองกล่องที่ซ้อนกันอยู่ภายในโลงหินอ่อน
พระนางมารีทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเจ้าหญิงเฮเลนทรงได้รับพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชชนนี" เท่านั้นในระหว่างปีค.ศ. 1940 ถึงค.ศ. 1947 พระนางทรงเป็นหนึ่งในห้าพระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่ได้สวมมงกุฎและทรงเป็นหนึ่งในสามที่สามารถรักษาพระอิสริยยศในฐานะสมเด็จพระราชินีได้หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยกันกับสมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์และสมเด็จพระราชินีบิกตอเรียแห่งสเปน
ตามที่หนึ่งในนักเขียนพระราชประวัติของพระนางมารี คือ ไดอานา แมนดาเช ได้กล่าวว่า พระนางมารีทรงตีพิมพ์หนังสือและเรื่องสั้น 34 เล่ม ทั้งในภาษาโรมาเนียและภาษาอังกฤษ ตลอดพระชนม์ชีพของพระนาง นี้ได้รวมทั้งอัตชีวประวัติอันน่าสะเทือนใจของพระนางด้วย คือ The Story of My Life ที่ตีพิมพ์โดยคาสเซลในลอนดอน มีทั้งหมดสามเล่ม หนังสือได้รับการวิจารณ์โดยเวอร์จิเนีย วูล์ฟ ซึ่งเธอได้มองว่ามันทำให้รู้สึกคุ้นเคยกับราชวงศ์มากเกินไป เธอได้ระบุว่า "คิดว่าท่ามกลางหนังสือในฤดูใบไม้ร่วงแห่งปี 2034 คือเรื่อง "Prometheus Unbound" ของจอร์จที่ 6 หรือเรื่อง "Wuthering Heights" ของเอลิซาเบธที่ 2 อะไรที่จะส่งผลกระทบต่อความจงรักภักดี จักรวรรดิอังกฤษจะอยู่รอดหรือไม่ พระราชวังบักกิ้งแฮมยังคงแข็งแกร่งดังเช่นในตอนนี้หรือไม่ คำพูดเป็นสิ่งที่อันตรายให้เราจำไว้ สาธารณรัฐอาจจะถูกนำเข้ามาในบทกวี" พระนางมารีทรงเก็บรักษาพระอนุทินมาตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ และเล่มแรกได้ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1996
แม้กระทั่งก่อนการเสด็จขึ้นครองราชย์ในฐานะสมเด็จพระราชินี พระนางมารีทรงประสบความสำเร็จในการสร้างภาพลักษณ์ของพระนางในฐานะ "หนึ่งในเจ้าหญิงที่ดูดีที่สุดและร่ำรวยที่สุดในยุโรป" พระนางทรงเป็ยที่รู้จักอย่างมากในพระอัจฉริยภาพด้านการทรงม้า, การเขียน, ภาพเขียน, การแกะสลัก, การเต้นรำและพระสิริโฉมของพระนาง ความนิยมในตัวพระนางได้ถูกทำให้มัวหมองโดยการกล่าวหาของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายแรกคือการดำเนินการของฝ่ายมหาอำนาจกลางในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอีกฝ่ายนำโดยทางการพรรคคอมมิวนิสต์หลังจากที่โรมาเนียได้เปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบสาธารณรัฐสังคมนิยมในปี ค.ศ. 1947
ในโรมาเนีย พระนางมารีทรงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า "Mama Răniților" (มารดาแห่งผู้เจ็บไข้) หรือทรงถูกเรียกง่าย ๆ ว่า "Regina Maria" ในขณะที่ในประเทศอื่น ๆทรงจดจำพระนางในฐานะ "ราชินีทหาร" (Soldier Queen) และ "Mamma Regina" พระนางยังทรงเป็นที่รู้จักในฐานะ "พระสัสสุแห่งบอลข่าน" เนื่องมาจากพระธิดาของพระนางทรงอภิเษกสมรสกับราชวงศ์ในคาบสมุทรบอลข่าน ในช่วงที่พระนางสิ้นพระชนม์ พระธิดาของพระนางมารีทรงปกครองสามในสี่ประเทศของคาบสมุทรบอลข่านยกเว้นแต่บัลแกเรีย แม้ว่าพระสันตติวงศ์ของพระนางจะไม่ได้ครองราชบัลลังก์ยุโรปอีกต่อไปแล้ว พระนางมารีทรงได้รับการถวายพระเกียรติในฐานะ "หนึ่งในบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โรมาเนีย" โดยคอนสแตนติน อาร์เกโทเอียนู และในการระลึกถึงพระนาง ได้มีการจัดตั้งเครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนแห่งสมเด็จพระราชินีมารีขึ้นในโรมาเนีย
ก่อนจะถึงปี ค.ศ. 2009 สิ่งของหลายชิ้นที่เป็นของพระนางมารีได้ถูกจัดแสดงที่ปราสาทบราน ซึ่งเป็นที่พำนักของพระนางในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ และได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ ในปีนั้น เมื่อปราสาทได้รับการบูรณะอย่างเป็นทางการโดยทายาทของเจ้าหญิงอีเลียนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมได้ย้ายสิ่งของสะสมของพระนางมารีไปไว้ที่อาคารใกล้ ๆ คือ "Vama Medievală" ซึ่งยังคงเปิดให้นักท้องเที่ยวเข้าเยี่ยมชม พิพิธภัณฑ์ศิลปะแมรี่ฮิลล์ได้มีการจัดนิทรรศการถาวรภายใต้ชื่อ "มารี สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย" (Marie, Queen of Romania) ที่นี่ได้จัดแสดงทั้งฉลองพระองค์ชุดคลุมในพระราชพิธีราชาภิเษกของพระนาง, มงกุฎจำลอง, เครื่องเงิน, เฟอร์นิเจอร์และเครื่องเพชร รวมทั้งสิ่งของอื่น ๆ
พระอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และตราอาร์ม.
ตราอาร์มอังกฤษ.
ในฐานะที่เป็นพระนัดดาขององค์ประมุขอังกฤษที่สืบเชื้อสายมาจากบุรุษ ทำให้พระนางมารีทรงได้รับตราอาร์มแห่งราชอาณาจักร พร้อมโล่ในสำหรับแซกโซนี ที่แตกต่างกันด้วยฉลากเงินห้าจุด คู่ด้านนอกยึดติดด้วยสีฟ้า สีแดงกุหลาบภายในและตรงกลางเป็นกางเขนสีแดง ในปี ค.ศ. 1917 โล่ในได้ถูกยกเลิกโดยพระบรมราชานุญาตในพระเจ้าจอร์จที่ 5
พระนางมารีทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดังนี้
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งเอดินบะระ
สมปอง นครไธสง
สมปอง นครไธสง หรืออดีต พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต เป็นพิธีกรและนักเขียนชาวไทย ก่อนหน้านั้นเคยเป็นพระนักเทศน์ที่มีชื่อเสียง ก่อนที่จะลาสิกขาในปี 2564
มีผลงานหนังสือหลายเรื่อง และได้รับพิจารณาให้ได้รับรางวัลนักเผยแผ่พระพุทธศาสนาจากองค์กรต่าง ๆ จำนวนมาก เช่น รางวัลพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักร จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในงานสัปดาห์พระพุทธศาสนาวิสาขบูชาประจำปี 2551 เป็นต้น
สมปอง นครไธสง เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดชัยภูมิ เป็นบุตรชายคนเล็กจากจำนวนพี่น้อง 7 คน บรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2541 ได้รับฉายา ตาลปุตฺโต แปลว่าบุตรของนางตาล (ที่มาของฉายานี้พระมหาสมปองขออนุญาตพระอุปัชฌาย์ตั้งเอง) จำพรรษาอยู่ที่วัดสร้อยทอง กรุงเทพมหานคร ก่อนลาสิกขาเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ชอบทีมฟุตบอลลิเวอร์พูล
ชีวิตหลังลาสิกขา.
เพื่อปลดหนี้สินจำนวน 10 ล้าน.
สมปองได้ลาสิขามาไม่นาน ชาวไทยก็ทราบว่าหนึ่งในเหตุที่ให้สมปองต้องลาสิขาออกมานั้นเกิดจากการที่มีหนี้สินมากกว่า 10 ล้าน โดยสมปองได้ใช้เงินไปกับการก่อสร้างหลากหลาย เช่น โรงเรียน สนามกีฬา วัด
แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด
แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด (; 8 มกราคม พ.ศ. 2531 —) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 12 ของรายการ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
ร้องนำ
มิกกีย์ รูร์ก
มิกกีย์ โร๊ค  เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานโดยมากในภาพยนตร์แอ็กชัน, ดราม่า และทริลเลอร์
ในการทำงานของเขาช่วงแรก เขาเริ่มจากการเป็นนักมวย โดยเป็นนักมวยอาชีพในช่วงสั้น ๆ ในทศวรรษ 1990 เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้า ในปี ค.ศ. 2009 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ดและรางวัลออสการ์ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Wrestler
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โร๊คได้สร้างความฮือฮา เมื่อกลับมาชกมวยอีกครั้งในวัย 62 ปี ที่รัสเซีย โดยเป็นฝ่ายเอาชนะน็อก เอลเลียต ซีมัวร์ คู่ชกวัย 29 ปี ไปได้ในยกที่ 2 แต่การชกครั้งนี้ถูกมองว่าเป็นการจัดฉาก ไม่ได้เป็นการแข่งขันจริง ต่อมาคู่ชกของรูร์กคนนี้ก็ถูกเปิดโปงว่า ไม่ใช่นักมวยตัวจริง แต่เป็นเพียงคนเร่ร่อนเท่านั้นเอง
เวียเดลโกร์โซ
เวียเดลโกร์โซ (อิตาลี: Via del Corso) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า โกร์โซ (Corso) เป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงโรม อิตาลี มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นถนนเส้นตรงในย่านที่เต็มไปด้วยตรอกคดเคี้ยวแคบๆและ จัตุรัส เล็กๆ นอกจากนี้ยังกว้างมากกว่าถนนส่วนใหญ่ในใจกลางกรุงโรม แต่ก็มีพื้นที่เพียงสำหรับช่องทางเดินรถสองช่องและทางเท้าแคบๆสองฝั่งเท่านั้น พื้นที่ถนนทางด้านทิศเหนือเป็นพื้นที่ถนนคนเดิน ความยาวของถนนอยู่ที่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
โกร์โซ ทอดตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทางทิศเหนือบรรจบกับ ปีอัซซาเดลโปโปโล ตรงระหว่างโบสถ์ซานตามาเรียเดมิราโกลีกับซานตามาเรียอินมอนเตซาโน ทางทิศใต้บรรจบกับ ปีอัซซาเวเนเซีย แม้ตามถนนจะไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ แต่ในบริเวณใกล้เคียงก็มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น Ara Pacis, แพนธีออน, บันไดสเปน, น้ำพุเทรวี, Il Vittoriano และ จัตุรัสโรมัน
ไฟร์เอมเบลม
ไฟร์เอมเบลม  เป็นวิดีโอเกมแนวแท็กติกสวมบทบาท ซึ่งเป็นผลงานการพัฒนาของ (โดยเฉพาะ )
ผู้สร้างเกม ' (ซึ่งมีส่วนคล้ายคลึงกับ "ไฟร์เอมเบลม"ในส่วนของการวางแผน), และจัดจำหน่ายโดย Nintendo เกมในชุดของ "ไฟร์เอมเบลม" เป็นที่รู้จักดีในในแง่ความคิดสร้างสรรค์ และ ในแง่ที่เป็นเกมในแนวแท็กติกสวมบทบาทเกมแรกๆที่เน้นเนื้อหาอิงไปทางยุคกลางของทางตะวันตก นอกจากน้นเกมในชุดนี้ยังเป็นที่รู้จัก ในแง่ของความลึกของมิติในการพัฒนาตัวละคร รวมทั้งในแง่ที่การตายของตัวละครส่วนใหญ่ การตายในการต่อสู้ นั้นหมายถึงการตายอย่างถาวรตลอดทั้งการเล่นในครั้งนั้น ปัจจุบันในชุดประกอบด้วยเกมทั้งหมด 11 ภาค ซึ่งมีทั้งในเครื่องแฟมิคอม,ซูเปอร์แฟมิคอม,เกมบอยแอ็ดวานซ์,นินเทนโดเกมคิวบ์,นินเทนโดดีเอส,และ วี ในเดือนสิงหาคม 2551, นินเทนโดจัดจำหน่าย' สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส ซึ่งเป็นภาคที่นำกลับมาสร้างใหม่ของเกมภาคแรกในชุดคือ "" และเกมภาคใหม่นี้ยังเป็นภาคแรกในชุด "ไฟร์เอมเบลม" ที่มีระบบออนไลน์
เกมในชุดส่วนใหญ่จัดจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น จนมาถึง ' ซึ่งเป็นภาคที่เจ็ดในชุดที่ได้จัดจำหน่ายทั่วโลกในปีพ.ศ. 2546, ทั้งนี้เนื่องจากความนิยมในตัวละครของ "ไฟร์เอมเบลม" and ที่ปรากฏตัวใน '. "Fire Emblem"ที่วางจำหน่ายนอกญี่ปุ่นนั้น การออกแบบตัวเกมได้คำนึงถึงผู้เล่นใหม่เป็นหลัก ในช่วงสิบฉากแรกนั้นจะเป็นการสอนการเล่นเพื่อช่วยให้ผู้เล่นใหม่เข้าใจระบบการเล่นได้ง่ายขึ้น ตั้งแต่นั้นมาเกมภาคนั้นเป็นต้นมาเกมในชุด "ไฟร์เอมเบลม" ก็ได้วางจำหน่ายทั่วโลก
ระบบการเล่น(Gameplay).
พื้นฐาน(Basic).
เกมในชุดไฟร์เอมเบลมเป็นเกมแนวผลัดกันเดินกลยุทธ(turn-based tactics) ที่มีจุดมุ่งหมายในการเคลื่อนตัวละครไปในแผนที่ตามตาราง เพื่อเอาชนะฝั่งตรงข้าม ผู้เล่นใช้การเคลื่อนที่เชิงยุทธศาสตร์ และการวางตำแหน่งเพื่อบรรลุเป้าหมายในแต่ละฉาก ได้แก่ ยึดฐาน(seizing a base), อยู่รอดตามจำนวนรอบที่กำหนด(surviving for a number of turns), หรือเอาชนะหัวหน้าฉาก(defeating a boss) ส่วนประกอบพื้นฐานหลายส่วนของแนวเกมสวมบทบาท(role-playing game) สามารถพบได้ในเกม ยกตัวอย่างเช่น การขั้นระหว่างฉากด้วย ฉากขั้น(cut scene) เพื่อใช้ในการดำเนินเรื่อง ตัวละครมีการเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์และแข็งแกร่งขึ้นตามการเล่น ผู้เล่นสามารถเข้าไปยังร้านเพื่อซื้ออาวุธ และเครื่องมือต่างๆให้ตัวละคร ซึ่งขึ้นอยู่กับแต่ละภาคว่า จะสามารถซื้อได้ในระหว่างฉาก หรือว่าซื้อได้ในฉากต่อสู้
รูปแบบระบบการต่อสู้ของเกมนั้นมีพื้นฐานจากหลักการ ค้อน-กรรไกร-กระดาษ โดยที่อาวุธแต่ละชนิดจะมีความได้เปรียบ และเสียเปรียบอาวุธชนิดอื่น ตั้งแต่ในภาคที่สี่ "ไฟร์เอมเบลม:Seisen no Keifu", ความสัมพันธ์สามเส้าของอาวุธ(weapon triangle) อยู่ในรูปแบบของ ทวน(lance)ชนะดาบ(sword), ดาบชนะขวาน(axe), และ ขวานชนะทวน ส่วนธนูนั้นไม่อยู่ในความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยสามารถโจมตีจากระยะไกล และสร้างความเสียหายอย่างมากเมื่อใช้โจมตีตัวละครที่บินได้ เช่น เปกาซัส(Pegasus) แต่ธนูก็มีจุดด้อยที่ไม่สามารถตอบโต้การโจมตีระยะประชิดได้ สำหรับในเวทมนตร์นั้นก็มีความสัมพันธ์สามเส้าเช่นเดียวกับอาวุธ ซึ่งรายละเอียดจะแตกต่างกันไปในแต่ละภาค โดยในไฟร์เอมเบลมทุกภาคที่ลงในเกมบอยแอดวานซ์ เวทย์แสงสว่าง(light)ชนะเวทย์ความมืด(dark), เวทย์ความมืด(dark)ชนะเวทย์ธรรมชาติ(anima), และ เวทย์ธรรมชาติชนะเวทย์แสงสว่าง ในภาคอื่น เวทย์ไฟ(fire)ชนะเวทย์ลม(wind), เวทย์ลมชนะเวทย์สายฟ้า(thunder), และเวทย์สายฟ้าชนะเวทย์ไฟ ความพิเศษของเวทมนตร์ก็คือนอกจากใช้โจมตีจากระยะไกลได้แล้ว ยังสามารถใช้โจมตีระยะประชิดได้อีกด้วย
ข้อแตกต่างที่พบได้จากเกมชุดนี้ ที่แตกต่างจากเกมอื่นๆในแนวเดียวกันก็คือ อาวุธโดยส่วนใหญ่ในเกมชุดไฟร์เอมเบลมมีจำนวนครั้งในการใช้งานจำกัด และสามารถพังได้ ดังนั้นบ่อยครั้งที่ผู้เล่นต้องซื้ออาวุธเพื่อผัดเปลี่ยน หรือเสียเงินซ่อมอาวุธที่เสียหาย ปกติมักพบว่าอาวุธที่มีอานุภาพด้อยกว่า จะสามารถใช้งานได้มากครั้งกว่าอาวุธที่มีอานุภาพมากกว่า
ตัวละคร(Unit).
แตกต่างจากเกม "" และเกมแท็กติกสวมบทบาทเกมอื่นเช่น "Final Fantasy tactics" ที่เกมในชุดนี้ไม่มีอนุญาตให้ผู้เล่นสร้างตัวละครของตนเอง แต่ไฟร์เอมเบลมอาศัยการจัดวางตัวละครที่มีความแตกต่างหลากหลาย แต่ละตัวละครอาจมีอาชีพหนึ่งอาชีพใดจากหลากหลายอาชีพในเกม มีบุคลิก และอดีตเฉพาะตัวของแต่ละตัวละคร สำหรับขนาดกลุ่มของตัวละครนั้น ผู้เล่นจะเริ่มจากกลุ่มตัวละครที่มีขนาดเล็กในช่วงเริ่มเกม และจะค่อยๆเพิ่มจำนวนขึ้น จากตัวละครที่เข้าร่วมกลุ่มเพิ่มเติม ไม่ว่าจากเหตุการณ์ในเนื้อเรื่อง หรือผลสืบเนื่องจากการกระทำบางอย่างของกลุ่ม ในเกมภาคหลังๆนั้น อาจมีตัวละครที่เล่นได้ตั้งแต่ระดับสามสิบตัวละคร ไปจนถึงเจ็ดสิบตัวละครได้เลยทีเดียว
การใช้ตัวละครในการต่อสู้ทำให้ตัวละครได้รับค่าประสบการณ์ เลเวล(level)ของตัวละครจะเพิ่มขึ้นหลังจากมีค่าประสบการณ์ครบ 100% การเพิ่มเลเวลของตัวละครในกลุ่มถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่ง เนื่องจากตัวละครที่เพิ่มเข้ามาใหม่นั้น หลายตัวมีเลเวลตัวละคร และค่าสถานะ(statistics)ที่ดีกว่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากค่าประสบการณ์ที่ได้จากการชนะศัตรูนั้น คิดจากความแตกต่างระหว่างเลเวลของตัวละคร กับ เลเวลของศัตรู ส่งผลให้ตัวละครที่มีระดับเลเวลต่ำกว่าจะได้รับค่าประสบการณ์ มากกว่าตัวละครที่เลเวลสูงกว่า เมื่อเทียบโดยการโจมตีศัตรูตัวเดียวกัน นอกจากเลเวล และค่าสถานะแล้ว ตัวละครยังมีค่าระดับอาวุธ(weapon level)สำหรับอาวุธแต่ละประเภทที่ใช้ได้ ซึ่งค่านี้จะไล่ตั้งแต่ระดับ E(ระดับต่ำสุด) ไปจนถึง S(ระดับสูงสุด) แต่ในภาค "Radiant Dawn" นั้นสามารถเพิ่มระดับอาวุธได้ถึงระดับ SS ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่า S หนึ่งระดับ ค่าระดับอาวุธนี้จะเป็นตัวกำหนดระดับอาวุธที่ตัวละครนั้นนั้นใช้ได้ เนื่องจากตัวละครจะใช้อาวุธระดับที่เทียบเท่า หรือต่ำกว่าระดับอาวุธของตัวละครเท่านั้น สำหรับการเลื่อนระดับอาวุธของตัวละครนั้น ทำได้โดยการใช้อาวุธประเภทนั้นซ้ำๆ
เมื่อตัวละครมีเลเวลสูงถึงระดับหนึ่ง ตัวละครนั้นอาจสามารถเปลี่ยนเป็นอาชีพที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งขั้นตอนนี้เรียกว่า การเปลี่ยนอาชีพ(promotion) ซึ่งรายละเอียดนั้นขึ้นกับระบบของแต่ละภาค บางภาคตัวละครจะเลื่อนขั้นเมื่อมีเลเวลถึงระดับหนึ่ง บางภาคอาจต้องอาศัยไอเทมพิเศษในการเปลี่ยนอาชีพ สำหรับตัวละครหลักนั้นจะเปลี่ยนอาชีพ เมื่อถึงเหตุการณ์พิเศษที่กำหนดในเนื้อเรื่อง เมื่อเปลี่ยนอาชีพแล้ว ตัวละครจะได้รับค่าสถานะพิเศษเพิ่ม ซึ่งมากกว่าที่ได้จากการเพิ่มเลเวลตัวละคร และ ได้รับความสามารถเพิ่มเติม ที่เป็นความสามารถของแต่ละอาชีพที่เปลี่ยนไปเป็นด้วย
ความสัมพันธ์(Supports).
ความรัก และ มิตรภาพ เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในเนื้อเรื่องหลักของเกมชุดไฟร์เอมเบลม ตั้งแต่ภาคที่หก, "Fūin no Tsurugi", ได้มีการเพิ่มความสำคัญของเนื้อหาของบทสนทนา(support conversation) ในเกมภาคที่ลงในเกมบอยแอดวานซ์ บทสนทนาเหล่านี้จะปรากฏเฉพาะกับคู่ตัวละคร ที่จบรอบการเดินโดยการยืนอยู่ข้างๆกันตามจำนวนรอบที่กำหนด หลังจากนั้นผู้เล่นจะมีตัวเลือก เพื่อดูบทสนทนาระหว่างตัวละครทั้งสองตัว ซึ่งบทสนทนาเหล่านี้ในแต่ละคู่จะมีทั้งหมดเพียงสามชุดเท่านั้น สำหรับในภาค "Patch of Radiance" มีการเปลี่ยนแปลงระบบใหม่ โดยตัวละครไม่จำเป็นต้องยืนติดกันหลังจบรอบการเดินอีกต่อไป เพียงแค่ร่วมต่อสู้ในฉากเดียวกันตามจำนวนฉากที่กำหนดเท่านั้น และในภาค "Radiant Dawn" ได้เปลี่ยนระบบอีกครั้ง ด้วยการเพิ่มโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ทำให้สามารถสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครคู่ไหนก็ได้ รวมทั้งสามารถล้างความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องการแล้วได้อีกด้วย
ตัวละครที่มีความสัมพันธ์กับตัวละครอีกตัว จะได้รับค่าสถานะพิเศษเพิ่มต่างหาก ซึ่งค่าที่ได้จะขึ้นอยู่กับระดับความสัมพันธ์ และ ธาตุของตัวละคร(character's element affinity)ทั้งคู่ โดยตัวละครทั้งคู่ จะได้รับค่าสถานะพิเศษนี้ ทุกครั้งที่ตัวละครทั้งคู่ยืนอยู่ห่างกันไม่เกินสามช่อง ตัวละครสามารถมีความสัมพันธ์กับอีกตัวละครได้หลายรูปแบบ ทั้งเป็นคนรัก, เพื่อน, หรือความเกี่ยวพันอย่างอื่น ซึ่งถ้าตัวละครทั้งคู่ได้ผ่านบทสนทนาครบสามครั้งแล้ว ผลลัพธ์ของความสัมพันธ์อาจส่งผลต่อตอบจบของเกมได้ เช่น อาจมีการแต่งงานระหว่างตัวละครทั้งสองในตอนจบ หรือการเป็นเพื่อนกันไปตลอด เป็นความสัมพันธ์ที่มีการพัฒนาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น หรือในบางครั้งก็นำไปสู่การจากกันอย่างแสนซาบซึ่ง
การตาย(Death).
ตัวละครไฟร์เอมเบลมที่พลังชีวิตหมดลง และตาย จะไม่สามารถนำกลับมาเล่นได้อีก ส่วนนี้ส่งผลต่อการดึงตัวละครอื่นๆ(NPC) และ ตัวละครศัตรู ในอนาคต ดังนั้นถ้าผู้เล่นต้องการใช้ตัวละครดังกล่าว หรือต้องการดึงตัวละครอื่นด้วยตัวละครที่ตายไปแล้ว ผู้เล่นต้องเริ่มเล่นฉากนั้นใหม่ตั้งแต่ต้น นอกจากนี้ เกมจะยุติลง(Game Over) เมื่อตัวละครหลักตาย หรือ จากการที่ไม่สามารถทำตามเงื่อนไขของที่แต่ละฉากกำหนดได้ จะมีแต่ในกรณีที่พิเศษเช่นที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง ที่ตัวละครที่ตายในการต่อสู้ไม่ได้ตายจริง อย่างไรก็ตามผู้เล่น ก็ไม่สามารถใช้ตัวละครดังกล่าวได้อีกต่อไปจนจบเกม มีเพียงโอกาสที่หาได้ยากจริงๆเท่านั้นที่ตัวละครที่ตายไปแล้ว สามารถนำกลับมาเล่นใหม่ได้อีก ตัวอย่างเช่นใน "Fire Emblem" ภาคนี้แบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นสองส่วน คือ Lyn's tale และ Eliwood's tale(หรือ Hector's tale) ตัวละครจากส่วนของ Lyn's tale ทั้งหมดจะถูกดึงมาในส่วนที่สองทั้งหมด ไม่ว่าตัวละครนั้นจะรอดตายมาจากส่วนแรกหรือไม่ก็ตาม
บรรยากาศ(Setting).
บรรยากาศ และฉากหลังของเกมชุดไฟร์เอมเบลม มักขึ้นอยู่กบทวีปที่เกมเริ่มเรื่องขึ้น ซึ่งนอกจากทวีป Archanea และ Barensia ที่อยู่ในโลกเดียวกัน แต่เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว เกมภาคอื่นที่มีเนื้อหาอยู่ในทวีปเดียวกัน จะมีเรื่องราวที่เกี่ยวเนื่องกัน ไม่ว่าจะเป็นโดยโครงเรื่อง หรือความสัมพันธ์ของตัวละคร ยกตัวอย่างเช่น "Fire Emblem" ที่เป็นภาคที่มีเนื้อหาก่อนหน้า "Fūin no Tsurugi" จะเห็นว่ามีบางตัวละครในเกมทั้งสองภาคมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกัน ปัจจุบันเราสามารถระบุ รายชื่อทวีปที่มีอยู่ในเกมชุดไฟร์เอมเบลมได้ทั้งสิ้นหกทวีป:
ไอเทมที่ตั้งชื่อตามชื่อเกมชุดนี้ ถือเป็นแกนหลักของเรื่อง โดยพบอยู่ในหลากหลายรูปแบบตามแต่ละภาค แรกสุดไอเทม Fire Emblem เป็นโล่ห์ ในภาคที่นำกลับมาทำใหม่ของเกม "Monshō no Nazo" ในช่วงแรกของเกมไอเทม Fire Emblem สามารถใข้เปิดหีบ หลังจากนั้นเมื่อนำมาอัพเกรดด้วย orb จำนวนห้าลูกเพื่อเปลี่ยนเป็น Shield of Seals ได้ในช่วงครึ่งหลังของเกม ในภาค "Seisen no Keifu" กลับไม่พบการปรากฏของไอเทม แต่มีการอ้างถึงในฐานะของตราประจำราชวงศ์ ที่ครอบครองโดยผู้ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ ในภาค "Fūin no Tsurugi" และ "Fire Emblem" ไอเทม Fire Emblem เป็นอัญมณีที่ใช้ในพิธีแต่งตั้งรัชทายาทของราชอาณาจักร และใช้ในการปิดกั้นเหล่ามังกร ในภาค "Sacred Stones" ไอเทม Fire Emblem เป็นหนึ่งในศิลาศักดิ์สิทธิ์ โดยเป็นศิลาก้อนที่ขุมขังดวงวิญญาณของจอมปีศาจ สำหรับใน "Path of Radiance" และ "Radiant Dawn" มันเป็นเหรียญที่กักขังดวงจิตของเทพเจ้า
เกม (Games).
ด้านล่างเป็นรายชื่อเกมทั้งหมดของชุดเกมไฟร์เอมเบลม
นอกจากนี้ ไฟร์เอมเบลมนั้นเคยวางแผนสร้างเกมลงบนเครื่อง นินเทนโด 64 ด้วย แต่ว่าได้ถูกยกเลิกการสร้างไป
ข้อขัดแย้ง(Controversy).
ข้อขัดแย้งนี้มีขึ้นในปี 2544 เมื่อ Shouzou Kaga หนึ่งในผู้พัฒนาหลักของเกม ได้ออกจากนินเทนโด ไปตั้งบริษัทของตนเองที่ชื่อ Tirnanog หนึ่งในเกมแรกๆของบริษัทคือ "" ที่ลงในเครื่องเพลย์สเตชัน เกมนี้มีระบบที่คล้ายคลึงกับเกมในชุดของไฟร์เอมเบลมอย่างมาก ในแง่ของภาพ และระบบการเล่น ในช่วงแรกนั้นชื่อของเกมก็คล้ายคลึงกับเกมไฟร์เอมเบลม โดยใช้ชื่อในการพัฒนาว่า Emblem Saga นินเทนโดยื่นฟ้องบริษัท Tirnanog และ บริษัท Enterbrain ผู้จัดจำหน่าย ในข้อหาละเมิดลิขสิทธ์ของนินเทนโด เป็นเงินทั้งสิ้น 2ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่นินเทนโดแพ้คดี หลังจากนั้น "Tirnanog" ได้พัฒนาเกมภาคต่อออกมาในชื่อ "Tear Ring Saga: Berwick Saga"
เพลงประกอบ(Music).
เพลงประกอบของเกมชุดไฟร์เอมเบลมนั้นประพันธ์โดย Yuka Tsujiyoko เป็นส่วนใหญ่ เพลงประกอบโดยส่วนใหญ่นั้นจะเป็นเพลงที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีล้วน แต่ใน "BS Fire Emblem: Akaneia Senki" นั้นได้มีการแหวกแนวออกไปโดยมีเพลง "Wind" ซึ่งเป็นเพลงที่มีเนื้อร้องภาษาญี่ปุ่น (เพลงนี้ต่อมาได้มีการปรับเปลี่ยน และใช้เป็นเพลงประกอบในภาค "Fire Emblem: Thracia 776") แนวทางนี้ปรากฏในภาค" Fire Emblem: Path of Radiance" และ "Fire Emblem: Radiant Dawn" เช่นกัน โดยทั้งสองภาคมีเพลงประกอบที่มีเนื้อร้อง คือ "Life Returns" และ "Dawn Awakens" ตามลำดับ ทั้งสองเพลงนี้ร้องในภาษาของเผ่า heron laguz (เผ่าพันธุ์ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์) เพลงประกอบหลักประกอบคำร้องของเกมไฟร์เอมเบลมนั้น เคยใช้ในการโฆษณาก่อนหน้านั้น ได้ใช้ในเกม "Super Smash Bros. Brawl" เนื่องจากเกมนี้มีการจัดจำหน่ายไปทั่วโลก เพลงในฉบับนี้จึงร้องเป็นภาษาละติน
นอกจากนี้ยังมีเพลงที่นำกลับมาใช้ซ้ำในเกมชุดไฟร์เอมเบลม เพลงที่ใช้บ่อยที่สุด คือ เพลงหลักของเกมไฟร์เอมเบลม ที่ปรากฏในส่วนใดส่วนหนึ่งของเกม โดยเปลี่ยนไปตามแต่ละภาค ในบางภาคจะใช้ประกอบในหน้าที่แสดงชื่อของเกม ในขณะที่ภาค "Path of Radiance" จะนำเพลงนี้ไปใส่ในช่วงใกล้จบเกม ในส่วนที่แสดงผลงานของตัวละคร ตั้งแต่ในภาค "Fire Emblem: Seisen no Keifu" เพลงประกอบในช่วงการต่อสู้ของเกมในภาคก่อนๆได้นำมาเรียบเรียงใหม่ เพื่อใช้ประกอบในฉากสนามประลอง การใช้ซ้ำในลักษณะที่คล้ายคลึงกันนี้ เกิดขึ้นในลักษณะอื่นๆด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เพลงในฉากแสดงโชว์ของภาค "Path of Radiance" เป็นเพลงที่ใช้ในฉากที่ 10 ของภาค "Seisen no Keifu" เพลงประกอบของเกมในชุดมีการจัดจำหน่ายในรูปแบบเพลงประกอบในญี่ปุ่น
อิทธิพลต่อสื่ออื่นๆ.
อนิเมะ(Anime).
Fire Emblem: Mystery of the Emblem  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นสองตอน กำกับโดย Shin Misawa สร้างโดย และ การ์ตูนเรื่องนี้ออกฉายในปี พ.ศ. 2539 ที่นำเนื้อเรื่องมาจาก เกมภาคสามในชุด ซึ่งเป็นเกมที่นำเกมภาคแรก กลับมาสร้างใหม่ การ์ตูน "ไฟร์เอมเบลม" ในภาคภาษาอังกฤษนั้นเป็นลิขสิทธิ์ของ
มังงะ(Manga).
มีมังงะหลายตอนที่นำเนื้อเรื่องมาจากหลายๆภาคของเกมในชุด หนึ่งในนั้นรวมถึงมังงะที่นำเนื้อหาจาก Ankoku Ryū to Hikari no Ken โดย Maki Hakoda มังงะอีกสามเรื่องที่นำเนื้อเรื่องจาก Seisen no Keifu โดย Fujimori Nattsu, Mitsuki Ōsawa, และ Nea Fuyuki มังงะเรื่องล่าสุดคือ Fire Emblem: Hasha no Tsurugi  ซึ่งเป็นการนำเนื้อเรื่องของภาค "Fūin no Tsurugi" มาเรียบเรียงใหม่ โดยมีตัวละครนำหลักที่ต่างออกไป คือ Al, Gant และ Tiena ทั้งสามตัวละครนั้นอ้างอิงถึงในเกมภาค "Fūin no Tsurugi" ในรูปของอาวุธสุดยอดสามชิ้น คือ Al's Sword, Gant's Lance และ Tiena's Staff
เกมไพ่(Card game).
เกมไพ่ของไฟร์เอมเบลมนั้นจัดจำหน่ายโดย "NTT Publishing Co., Ltd" ในเดือนสิงหาคม ปีพ.ศ. 2544 ประกอบด้วยไพ่ทั้งสิ้นหกชุด ก่อนจะมีการยุติการผลิตในปีพ.ศ. 2549 ในสามชุดแรกนั้นนำตัวละครจากเกมภาค "Seisen no Keifu" ในชุดที่สี่นั้นนำตัวละครมาจากภาค "Thracia 776" และมีภาคเสริมที่รวมเอาตัวละครของทั้งสองภาค แต่ภาพประกอบนั้นเป็นผลงานของศิลปินคนละคน ไพ่ในสองชุดสุดท้ายนั้นนำตัวละครจาก "Monshō no Nazo" รูปแบบการเล่นในเกมไพ่ชุดนี้นั้นคล้ายคลึงกับระบบในเกมไฟร์เอมเบลม เพียงแต่ผู้เล่นต่อสู้ด้วยไพ่หลายชนิดเช่น ตัวละคร(characters) ภูมิประเทศ(terrains) อาวุธ(weapons) และ เหตุการณ์สุ่ม(surprise cards) นอกจากนี้ "NTT Publishing" ยังเป็นผู้ผลิตเพลงประกอบ(soundtracks)ของ"ไฟร์เอมเบลม" และ หนังสือ
การปรากฏตัวในเกมอื่น.
ตั้งแต่เริ่มมีชุดนี้ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2533 เกมในชุดไฟร์เอมเบลม ยังจำกัดวงอยู่เพียงในญี่ปุ่น จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2544 ที่ทางนินเทนโดได้ปล่อยเกม "Super Smash Bros. Melee" เกมแนวต่อสู้ที่รวบรวมตัวละครจากเกมทั้งหมดของบริษัท เกมในฉบับดั้งเดิมที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่นมีตัวละครสองตัวจากเกมชุด "ไฟร์เอมเบลม" คือ Marth ตัวเอกจากภาคแรก "Fire Emblem: Ankoku no Ryū to Hikari no Ken" และภาคสาม "Fire Emblem: Monshō no Nazo" กับ Roy ซึ่งเป็นตัวเอกจากเกมภาคหก "Fire Emblem: Fūin no Tsurugi" ซึ่งยังไม่ได้วางจำหน่าย ตามที่แจ้งในหน้าเวปทางการของนินเทนโดภาษาญี่ปุ่น มีการนำ ใส่ลงในเกม "Super Smash Bros. Melee" ตามคำขอของบรรดาผู้เล่นเกมญี่ปุ่น ซึ่งในเกมถ้าสามารถปลดล็อกตัวละคร Marth ได้ ผู้เล่นสามารถเลือกเพลงในฉากวัดเป็นเพลงฉบับเรียบเรียงใหม่ของ "เพลงประกอบหลักของไฟร์เอมเบลม" และ "เพลงในขณะต่อสู้" ของเกมภาค "Ankoku Ryū to Hikari no Ken"
ด้วยการออกแบบของ Marth และการที่ตัวละครเล่นได้ ทำให้ตัวละครนี้ได้รับความสนใจอย่างมาก ในขณะที่เกมอยู่ในระหว่างการทดสอบในอเมริกาเหนือ และ เป็นการตัดสินใจของนินเทนโดอเมริกา ที่จะใส่ตัวละครนี้ลงในฉบับอเมริกาเหนือ ส่วน Roy นั้นใส่ในฉบับญี่ปุ่นเพื่อประชาสัมพันธ์เกมภาค "Fūin no Tsurugi" และเช่นกันก็มีการใส่ในฉบับอเมริกาเหนือด้วย ซึ่งจากความนิยมในตัวละครทั้ง Marth และ Roy ที่อยู่ในเกม "Super Smash Bros. Melee" ทำให้นินเทนโดตัดสินใจจะแปล และ ทำตลาดเกมในชุด"ไฟร์เอมเบลม" สำหรับอเมริกาเหนือ และ ยุโรป
ใน ตัวละคร Marth กลับมาเป็นตัวละครที่เล่นได้อีกครั้ง พร้อมทั้งมีตัวละคร Ike จากภาค และ ตัวละคร Lyn หนึ่งในตัวละครหลักของภาค ปรากฏตัวเช่นกันในรูปแบบของถ้วยรางวัลช่วยเหลือพิเศษสำหรับเรียก ในขณะที่ตัวละครสำคัญอื่นๆก็มีปรากฏทั้งในรูปของถ้วยรางวัล หรือ สติ๊กเกอร์ หรือ ทั้งสองแบบ ในฉากหนึ่งในเกม ฉากโจมตีปราสาท(Castle Siege) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเกมในชุดไฟร์เอมเบลม เพลงประกอบหลักของไฟร์เอมเบลมมีการปรับเปลี่ยนให้คล้ายคลึงกับเพลงประกอบหลักของ Super Smash Bros. Brawl รวมถึงในส่วนของวงออเคสตร้า และ เนื้อร้องภาษาละติน ถึงแม้ว่าเพลงของไฟร์เอมเบลมจาก "Super Smash Bros. Melee" จะมีการนำมาใช้ในส่วนต่างๆของเพลง ตัวเกมฉบับทดลองของภาค "Fire Emblem: Monshou no Nazo" นั้นใส่ลงเฉพาะในเกม "Super Smash Bros. Brawl" ฉบับญี่ปุ่นเท่านั้น
ใน เกมอีกเกมของ Intelligent Systems ตัวละครตัวหนึ่งในเกมคอยบอกเกี่ยวกับเกมที่ชอบ เกมแรกที่ตัวละครตัวนี้พูดถึงคือ เช่นเดียวกับในเกม ของเครื่องนินเทนโดดีเอสก็มีการนำเพลงของไฟร์เอมเบลมไปใช้ด้วย
จังหวัดกว๋างบิ่ง
กว๋างบิ่ง
สาธารณรัฐนิยมแห่งสหภาพพม่า
ซาแมนธา พ็อตเตอร์
ซาแมนธา พ็อตเตอร์ คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 11 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
น้ำแคร์รอต
น้ำแคร์รอต เป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่ได้จากหัวแคร์รอต น้ำมาคั้นแยกด้วยเครื่องแยกน้ำ แยกกากอัตโนมัติ หากใส่แครอทไปทั้งหัว ไม่ต้องผสมน้ำ จะได้น้ำแครอทเข้มข้น สามารถดื่มได้ทันที แต่หากไม่ชอบกลิ่นและรสชาติเฉพาะตัวของแคร์รอต สามารถนำน้ำมะนาว หรือน้ำส้มคั้นมาผสมก็ได้ หากชอบความหวาน สามารถเติมน้ำเชื่อม ใส่น้ำแข็งเพื่อดื่มเป็นเครื่องดื่มเย็นได้อีกด้วย
เนื่องจากวิตามินที่มีในแคร์รอต จะถูกทำลายลงไปมากหากมีการผ่านความร้อนเป็นเวลานาน ดังนั้นการดื่มน้ำแครอทคั้นสด จะคงคุณค่าของวิตามินเอ ได้มากกว่าการนำไปประกอบเป็นอาหารชนิดอื่น
แคลวิน แฮร์ริส