pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คืนวันหนึ่ง มีผู้ร้ายเข้าปล้นโกดังเก็บของในบริเวณท่าเรือแห่งหนึ่ง โรม ฤทธิไกรหรืออินทรีแดง เข้าขัดขวาง เกิดการยิงต่อสู้กันอย่างดุเดือด ผู้ร้ายส่วนหนึ่งขับรถบรรทุกของที่ปล้นได้หนีไป เมื่อถึงด่านตรวจรถ เจ้าหน้าที่ตำรวจให้หยุดรถแต่คนร้ายขัดขืนไม่ยอมหยุด จึงฝ่าที่กั้นถนนและขับชนกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจอีก ตำรวจที่ด่านวิทยุจึงแจ้งศูนย์รวมข่าว รถวิทยุตำรวจในบังคับบัญชาของ ร.ต.ต.นิพนธ์ เข้าสกัดกั้นแล้วเกิดการต่อสู้ ในระหว่างนั้นพรายมหากาฬก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าปล่อยแสงมฤตยูทำลายรถบรรทุกของคนร้าย ท่ามกลางความตะลึงของตำรวจและคนร้าย ซึ่งโรมขับรถตามมาเห็นพอดี พรายมหากาฬก็ลอยอยู่เหนืออนุสาวรีย์ประชาธิปไตย พ.ต.ต.มนตรี เสรีกุลและพ.ต.ท.ชาติ วุฒิไกร พร้อมกำลังเสริมอื่นๆ มาบริเวณอนุสาวรีย์ แสงมฤตยูจากพรายมหากาฬเกิดทำลายกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจ ศูนย์รวมข่าวได้รับแจ้งการปล้นเพชร มนตรีจึงให้ชาติอยู่บัญชาการที่อนุสาวรีย์ ส่วนมนตรีจึงไปยังที่เกิดเหตุการปล้นเพชรทันที จังหวะพอดีกับดร.เฮล เทเลอร์ (ซึ่งปลอมตัวเป็นอับเดล) กับไววิทย์ ขับรถเลี้ยวออกมาจากบริเวณที่เกิดเหตุตัดหน้ารถของมนตรีอย่างรวดเร็วโดยมีพิรุธ มนตรีจึงตามรถของอับเดลไป อับเดลจึงใช้วิชาสะกดจิตหนีรอดการจับกุมไปได้แล้วทิ้งกะโหลกผีสีเขียวไว้เป็นปริศนาให้กับมนตรี
ในตอนกลางคืน โรมจึงเห็นปั้นมนุษย์วานรเข้าไปในบ้านดร.เฮล โรมจึงลอบเข้าไปในบ้านแล้วสงสัยว่าต้องเกี่ยวข้องกับพรายมหากาฬแน่ โรมจึงลงไปในห้องใต้ดินพบพรรณพิไล ซึ่งมีหน้าตาคล้ายวาสนา คนรักของตน โรมจึงออกจากบ้านดร. เฮลด้วยความเชื่อมั่นว่าเป็นตัวการของพรายมหากาฬอย่างแน่นอน โรมจึงวางแผนจะจับตัวพรรณพิไลแล้วให้วาสนาปลอมตัวเป็นพรรณพิไลแทน
พ.ต.ท.ชาติประกาศท้าให้อินทรีแดงขโมยของในบ้านเขาให้ได้จึงจะยอมรับว่าเก่งจริง ต่อมาวันกำหนดนัดของอินทรีแดง มีเหล่าตำรวจและนักข่าวมาที่บ้านของชาติ โรมซึ่งได้ปลอมตัวเป็นนักข่าวปะปนเข้าไปอยู่ในบ้านของชาติแล้วขโมยของของชาติตามคำท้า ทำให้ชาติจึงเสียหน้าให้กับอินทรีแดง
ในงานวันเกิดของคุณหญิงพิทักษ์ ประชากร ซึ่งมีแขกต่างๆมาร่วมอวยพรกันมากมาย รวมถึงโรมด้วย ดร.เฮลวางแผนปล้นเพชรของคุณหญิงพิทักษ์โดยใช้เครื่องมือสะกดจิตคนทั้งงาน รวมถึงคุณหญิงพิทักษ์ จึงถูกสะกดให้หยิบเครื่องเพชร แต่อินทรีแดงมาช่วยไว้ทัน เป็นที่สงสัยแก่มนตรีแต่ก็รอดพ้นจากการสงสัยไปได้ ต่อมาโรมได้มาทำธุระในขณะนั่งรถกลับนั้นจิตรกับไววิทย์ได้แอบเอากล่องใส่มือโดยที่ไม่เห็น เมื่อโรมเปิดกล่องนั้นออกก็เป็นเพชรเม็ดใหญ่ ทำให้โรมประหลาดใจและตื่นเต้นมาก โรมในสภาพอินทรีแดงลอบมาที่โรงงานทำแก้ว ในขณะเดียวกันดร.เฮล, ไววิทย์และปั้นกำลังขู่เข็ญจิตรให้บอกความจริงเกี่ยวกับเรื่องเตาหลอมระเบิดซึ่งดร.เฮลโมโหมากเพราะเชื่อว่าจิตรต้องพบเพชรจากการระเบิดนั้นแต่จิตรปฏิเสธ ดร.เฮลจึงให้นำจิตรไปขังไว้และประชุมสมุนนักเลงมือดีให้ติดตามอินทรีแดง
มนตรีเจอพรรณพิไลกับโรมในไนท์คลับแห่งหนึ่ง แล้วมนตรีพาพรรณพิไลไปส่งที่บ้าน มนตรีถูกลอบทำร้ายและโดนขู่แต่ชาติก็ได้ช่วยเอาไว้ ซึ่งไม่ไว้วางใจพรรณพิไลแต่ชาติโดนไววิทย์เล่นงานอีก อินทรีแดงก็ปรากฏตัวช่วยเหลือเอาไว้ทัน คนร้ายจึงกลายเป็นผู้ต้องหาของมนตรีและชาติ โดยทั้งหมดเป็นแผนการของดร.เฮล โรมจึงรู้ว่าพรรณพิไลถูกดร.เฮลบังคับให้ทำด้วยจำใจและกลัวเพราะมีสิ่งที่เธอรักอยู่กับดร.เฮล ถ้าขัดขืนดร.เฮลก็จะทำลายพร้อมกับฆ่าเธออีกด้วย
ดร.เฮลวางแผนจะเข้าปล้นเพชรที่บ้านคุณหญิงพิทักษ์อีกครั้งหนึ่ง อินทรีแดงได้ลอบเข้าไปในบ้านคุณหญิงพิทักษ์เพื่อป้องกัน ส่วนมนตรี, ชาติและนิพนธ์ได้วางกำลังตำรวจไว้พร้อมแล้วเกิดการต่อสู้กันแล้วหนีไปได้ พรรณพิไลซึ่งกลับตัวแล้วพร้อมจะบอกว่าจะพบดร.เฮลกับพวกในที่ไนท์คลับมนตรี, ชาติและนิพนธ์จึงนำตำรวจไปซุ่มที่คลับทันทีแล้วได้พบกับสมุนของดร.เฮลและพวก แต่คนร้ายรู้ตัวก่อนจึงขับรถหนีไป มนตรี, ชาติและนิพนธ์ตามไปแต่ถูกสะกดจิต เมื่อรู้สึกตัว คนร้ายก็หลบหนีไปแล้ว
โรมได้ลอบเข้าไปในตึกร้างของดร.เฮล อินทรีแดงเห็นจิตรจึงช่วยพาออกไปจากที่คุมขังได้สำเร็จและให้มนตรีคุ้มครองเอาไว้ หลังจากนั้นอินทรีต่อสู้กับหน้ากากผีของดร.เฮล แต่หน้ากากผีถูกทำลายเพราะฝีมือของตัวมันเอง อินทรีแดงพาพรรณพิไลพบกับจิตรผู้เป็นพ่อของพรรณพิไลด้วยความดีใจ ความลับของดร.เฮล ถูกเปิดเผยออกจากปากจิตรว่า ดร.เฮลคือศาสตราจารย์โชติ ที่หายสาบสูญไปนาน และปั้นมนุษย์วานรเป็นผู้ช่วย เกิดจากการทดลองของศาสตราจารย์โชติ ทั้งสองร่วมมือฆ่าคนหาเลือดมาทำเซรุ่มยาอายุวัฒนะเพื่อต่ออายุของตน
มนตรี, ชาติและนิพนธ์เข้าล้อมตึกร้างของดร.เฮล ด้วยความช่วยเหลือของอินทรีแดงและทำลายรังของคนร้ายได้สำเร็จ เหล่าสมุนทั้งหลายถูกตำรวจยิงตาย มนตรีเจอกับดร.เฮลในห้องทดลองแต่ร่างกายของดร.เฮลก็สลายเหลือแต่โครงกระดูกไปเสียแล้ว
จังหวัดในประเทศไทยเรียงตามความหนาแน่นของประชากร
จังหวัดในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร
แสร้งว่า
จังหวัดในประเทศไทยเรียงตามพื้นที่
ภาษาโนกาย
ชาติเสือ
ชาติเสือ เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด ออกฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุงและศาลาเฉลิมบุรี สร้างจากบทประพันธ์ของ “อรวรรณ” (เลียว ศรีเสวก) กำกับการแสดงโดยประทีป โกมลภิส ถือเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของพระเอกมิตร ชัยบัญชา รับบทเป็นไวย ศักดา โดยแสดงคู่กับเรวดี ศิริวิไล ร่วมด้วยวิน วันชัย ดาวร้ายของเรื่องกับน้ำเงิน บุญหนัก
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ไพรกว้าง ที่เกชา เปลี่ยนวิถีเคยแสดงไว้เมื่อปี พ.ศ. 2499 กำกับโดย วสันต์ สุนทรปักษิณ ของละโว้ภาพยนตร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ที่เริ่มถ่ายทำในปลาย พ.ศ. 2500 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2501 ภาพยนตร์ทำรายได้กว่าแปดแสนบาท ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีมากของสมัยนั้น ทำให้ชื่อของ มิตร ชัยบัญชา เป็นที่รู้จักของประชาชน
ชาติเสือ เป็นเรื่องราวของ ไวย ศักดา หนุ่มนักสู้ผู้ไม่รู้จักคำว่าถอย เขารักศักดิ์ศรีของความเป็นชายถึงยอมเอาชีวิตเข้าแลก ปัจจุบันภาพยนตร์เรื่อง ชาติเสือ เหลือเพียงไตเติ้ลของเรื่องที่เอาไปแปะในตอนต้นของภาพยนตร์เรื่อง รักข้ามขอบฟ้า เมื่อปี พ.ศ. 2514
ฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ฟรีดริชที่ 1 เจ้าผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค  (21 กันยายน ค.ศ. 1371 - 20 กันยายน ค.ศ. 1440) ฟรีดริชมีบรรดาศักดิ์เป็นพรินซ์เจ้าผู้คัดเลือกแห่งรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่าง ค.ศ. 1415 จนถึง ค.ศ. 1440
ฟรีดริชเป็นบุตรของฟรีดริชที่ 5 เบอร์กราฟแห่งเนิร์นแบร์ก และ เอลิสซาเบธแห่งไมส์เสน และเป็นสมาชิกคนแรกของตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์นที่ได้ปกครองรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค
Frederick I, Elector of Brandenburg
Frederick I, Margrave of Brandenburg
พนาสวรรค์
พนาสวรรค์ เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำในรูปแบบฟิล์ม 16 มม. ผลงานการสร้างของ ต๊อกบูมภาพยนตร์ โดย ล้อต๊อกและสมจิตต์ ทรัพย์สำรวย ออกฉายเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2507 กำกับโดยรังสี ทัศนพยัคฆ์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ชนะ ศรีอุบล, กิ่งดาว ดารณี, อุษา อัจฉรานิมิตร ที่โรงภาพยนตร์ ศาลาเฉลิมกรุง ตลอดโปรแกรมพากย์โดย เทพา - อาภรณ์
พนาสวรรค์ ถ่ายทำที่ไร่สุริยน กับป่าดงดิบแถวป่าแดง ย่านบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ส่วนฉากจบถ่ายทำที่โรงถ่ายหนุมาน
ขุนคเชนทร์ ผู้จัดการป่าไม้พนาสวรรค์ได้ทำการลักลอบตัดไม้ที่ยังไม่ได้รับอนุญาตจากทางการอยู่เนือง ๆ ทำให้คุณพระพิสัณฑ์ฯและคุณนายอำพันผู้เป็นเจ้าของไม่พอใจจึงได้ว่ากล่าวตักเตือนเกิดมีปากเสียงกัน เป็นผลให้ขุนคเชนทร์ฯ มีความโกรธแค้นและอาฆาต และเมื่อมีโอกาสจึงเข้ายึดอำนาจในพนาสวรรค์ทั้งหมด โดยจับคุณพระพิสัณฑ์ฆ่าหมกป่าเสียแล้วขังคุณนายอำพันอย่างทรมานไว้ในถ้ำเพื่อจะให้บอกที่อยู่ของลูกชายทั้งสองแล้วเรื่องราวเหล่านั้นก็เงียบหายอยู่ในป่าลึกมีผู้ที่รู้อยู่คนเดียวเป็นพรานป่าชื่อ เพชร ทางกรุงเทพฯ ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ มารดาของขุนคเชนทร์เกิดความไม่พอใจที่หลานสาววัยรุ่นคือกฤติกาหรือลูกไก่ (เพชรา เชาวราษฏร์) ที่ท่านรักและหวงแหนมักจะไปยุ่งเกี่ยวกัน พร พนมวัน (มิตร ชัยบัญชา) เด็กหนุ่มหน้าทะเล้นอาศัยอยู่ในไร่มะละกออยู่ถัดหลังตึกออกไปซึ่งเป็นของตาเพชร (ล้อต๊อก) ท่านผู้หญิงผู้เป็นย่าจึงวางแผนที่จะให้กฤติกาได้แต่งงานกับชายหนุ่มเชื้อพระวงศ์ชื่อ หม่อมหลวงศุภเกียรติ แต่กฤติกาไม่ชอบและรู้สึกทรมานที่ต้องถูกบังคับจึงพยายามเล็ดลอดออกไปหาพรอยู่เนือง ๆ
ครั้งหนึ่ง สุดเขต คีรีศักดิ์ (สิงห์ มิลินทราศรัย) พี่ชายของกฤติกาเดินทางมาจากพนาสวรรค์เพื่อเจรจาขายไม้เถื่อนและสืบข่าวเรื่อง ลูกชายพระพิสัณห์ให้กับขุนคเชนทร์ผู้เป็นพ่อได้มาพบพรกำลังวุ่นวายอยู่กับกฤติกาจึงเข้าขัดขวางและชกต่อยแต่ก็ถูกพรโต้ตอบเอาอย่างไม่มีทางสู้พรจะจัดการเสียแต่พรานเพชรก็เข้ามาห้ามไว้ส่วนทางป่าไม้พนาสวรรค์ยังมีป่าไม้อีกแห่งหนึ่งมีอาณาเขตติดต่อกัน ชื่อป่าไม้ ไพรแก้ว เจ้าของเป็นชายหนุ่มขี้เมาชื่อ ไพร พนาดร (ชนะ ศรีอุบล) มีเมียชื่อ คมเดือน (กิ่งดาว ดารณี) ฝ่ายไพรแก้วได้ส่งสายลับออกไปดูลาดเลาในเขตพนาสวรรค์อยู่เป็นนิจ แต่ก็ถูกพวกขุนคเชนทร์ยิงตายหมดจึงกลายเป็นชนวนสงครามอันร้อนระอุอยู่ตลอดเวลาถึงกับขีดเส้นกั้นอาณาเขตใครล้ำแดนใครก็ต้องตายกันไปข้างหนึ่งไพรพยายามค้นหาความลับของขุนคเชนทร์จนกระทั่งเขาได้พบไม้เถื่อนและตนเองถูกยิงต้องส่งสถานพยาบาลในตัวเมืองและเช้าวันรุ่งขึ้นก็ปะทะกับสุดเขตที่เดินทางกลับไปจากกรุงเทพฯสุดเขตท้าทายไพรแต่ไพรเจ็บอยู่คมเดือนจึงอาสาสู้แทนและใช้ระบบการต่อสู้ของผู้หญิงกัดเอาสุดเขตบาดเจ็บไปจนเตลิดหนีเข้าสู่พนาสวรรค์
กฤติกาหนีจากการหมั้นกับหม่อมหลวงศุภเกียรติเพื่อจะเดินทางไปหาขุนคเชนทร์แต่เพียงคนเดียวระหว่างทางถูกหนุ่มฉกรรจ์หมู่หนึ่งปลุกปล้ำพอดีพรตามมาช่วยไว้ทันจึงรอดจากอันตรายและพากันไปสู่พนาสวรรค์ได้โดยปลอดภัยพรขอสมัครเป็นคนงานอยู่ที่นั่นทั้ง ๆ ที่ขุนคเชนทร์ไม่พอใจในตัวเขาเลยพรได้ออกตระเวนทั่วพนาสวรรค์ได้พบกับคมเดือนซึ่งความจริงเป็นพี่สะใภ้แต่ไม่รู้จักกันพรจึงยั่วเย้าโดยการถือดีเข้ากอดจูบข่าวรู้ไปถึงหูไพรจึงได้เกิดประจัญหน้าระหว่างไพรกับพรอย่างดุเดือดแต่พรานเพชรตามมาระงับเหตุการณ์ไว้และชี้แจงว่าทั้งหมดเป็นแผนการณ์ของตนเองพรกลับมาจากไพรแก้วก็ถูกสุดเขตซ้อมเอาเพราะเข้าใจว่าพรล่วงรู้ความลับเรื่องไม้เถื่อนและเอาใจไปเข้าข้างไพรแก้ว
ขุนคเชนทร์ (สมควร กระจ่างศาสตร์) ถูกเสือยอด (ฑัต เอกฑัต) สมุนเอกหักหลังเสียเงินเสียไม้เถื่อนไปมากจึงเพิ่มความระมัดระวังตัวขึ้นพอดีกับหม่อมหลวงศุภเกียรติ (วิน วิษณุรักษ์) ตามมาขอหมั้นกฤติกาสุดเขตเห็นทางได้เงินจากหม่อมหลวงศุภเกียรติจึงยุให้ขุนคเชนทร์บังคับให้กฤติการับหมั้นพอถึงเวลานั้นก็มีหญิงสาวอีกคนหนึ่งชื่อ ดวงดาว (อุษา อัจฉรานิมิตร) มาขัดจังหวะเสียโดยอ้างว่าตนคือคู่หมั้นที่แท้จริงจึงทำให้เหตุการณ์อลเวงท่านผู้หญิงมณีรัตน์ตามมาหวังจะพากฤติกากลับคืนแต่ก็ไม่สำเร็จสุดเขตสงสัยในพฤติกรรมของดวงดาวที่มีความสวยบาดใจจึงเข้าปลุกปล้ำแต่พรมาขัดขวางเอาไว้แล้วพาดวงดาวไปสุดเขตโกรธมากจึงกลับมายุกฤติกาและหม่อมหลวงศุภเกียรติให้แตกแยกกับพร ทั้งสองโกรธมากจึงพากันไปเผากระท่อมในป่าของพรเสียแต่ทั้งหมดก็เข้าใจกันได้เพราะทั้งหม่อมหลวงศุภเกียรติและดวงดาวก็คือตำรวจลับปลอมตัวมานั่นเอง
ส่วนไพร พนาดร เล็ดลอดเข้าไปสืบข่าวอีกถึงถ้ำเขาแดงในเขตของขุนคเชนทร์พบที่ซ่อนศพของพระพิสัณฑ์ผู้เป็นพ่อก็รู้เค้าเงื่อนว่าขุนคเชนทร์เป็นตัวการก็พอดีถูกจับไปทรมานเพื่อให้ยอมรับว่าเป็นลูกชายพระพิสัณฑ์ทั้งได้นำคุณนายอำพันมายืนยันแต่ทั้งสองก็ไม่ยอมรับขุนคเชนทร์จึงฆ่าเสียพอดีตำรวจบุกเข้ามาจึงได้เกิดต่อสู้อย่างดุเดือดพรยิงสุดเขตตายส่วนขุนคเชนทร์นั้นกฤติกาขอชีวิตไว้จึงมีโอกาสได้เปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดที่หักหลังในป่าไร่พนาสวรรค์และสุดท้ายเหตุการณ์ก็ได้ปรากฏว่าทั้งไพรและพรคือลูกชายทั้งสองของพระพิสัณฑ์นั่นเองพรกับกฤติกาได้ร่วมกันเป็นเจ้าของพนาสวรรค์ส่วนไพรกับคมเดือนก็ครอบครองไพรแก้วสืบไป
ราชรัฐอันส์บัค
ราชรัฐอันส์บัค  หรือ บรันเดินบวร์ค-อันส์บัค (Brandenburg-Ansbach) เป็นราชรัฐที่ได้รับราชรัฏฐาภิสิทธิ์ที่ในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองอันส์บัคในบาวาเรีย ราชรัฐอันส์บัคปกครองโดยราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์นในดินแดนที่เรียกว่ามากราฟ
ราชรัฐก่อตั้งขึ้นเมื่อเบอร์กราฟฟรีดริชที่ 5 แห่งเนิร์นแบร์กเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1398 เมื่อดินแดนถูกแบ่งระหว่างลูกชายสองคน ลูกชายคนรองฟรีดริชที่ 6 ได้รับอันส์บัค ลูกชายคนโตจอห์นที่ 3 ได้รับราชรัฐไบรอยท์ หลังจากจอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1420 ราชรัฐทั้งสองก็กลับมารวมกันภายใต้ฟรีดริชที่ 6 ผู้ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นพรินซ์อีเล็คเตอร์ฟรีดริชที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค ในปี ค.ศ. 1415
เมื่อฟรีดริชเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1440 ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างลูกชายจอห์นผู้ได้รับไบรอยท์ (บรันเดินบวร์ค-คุล์มบาค), ฟรีดริชที่ 2 ได้รับบรันเดินบวร์ค และ อัลเบร็คท์ได้รับอันส์บัค หลังจากนั้นอันส์บัคก็ถูกปกครองโดยสาขาราชตระกูล (cadet branch) โฮเฮนโซลเลิร์น แต่ประมุขมักจะมีบรรดาศักดิ์เป็น "มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค"
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1791 ประมุขของอันส์บัคคริสเตียน ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัคผู้ได้รับไบรอยท์ด้วยขายสิทธิความเป็นอาณาจักร (sovereignty) ให้แก่สมเด็จพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย จากนั้นอันส์บัคก็ได้รับการผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1792
นกน้อย
นกน้อย เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2507 ระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม. สีอีสแมนต์ กำกับการแสดงโดย ดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ วิไลวรรณ วัฒนพานิช บุษกร สาครรัตน์ ชรินทร์ นันทนาคร และ ดอกดิน กัญญามาลย์ พากย์เสียงโดย จุรี โอศิริ, สมพงษ์ พงษ์มิตร, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ออกฉายเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2507 ที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
ภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นครั้งแรกของวงการภาพยนตร์ไทยที่ได้รับพระบรมราชานุญาตให้นำเพลงพระราชนิพนธ์ "ชะตาชีวิต" เป็นเพลงประกอบเรื่อง ขับร้องโดย จินตนา สุขสถิตย์ (แทนเสียงของเพชรา) บรรเลงโดย วงคีตะวัฒน์ และยังเป็นครั้งแรกในวงการที่มีความคิดริเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ฟิล์ม 16 มม. ประกอบฉากเพลงในระบบ 35 มม.สี เสียงในฟิล์ม จากความพยายามนำเสนอมาตรฐานสากลแก่ผู้ชมภายใต้ข้อจำกัดด้านทุนและการตลาด ซึ่งได้รับความนิยมนับแต่นั้นมา จนพัฒนาเป็นภาพยนตร์ฟิล์ม 35 มม.ตลอดเรื่องได้สำเร็จในเวลาต่อมา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำภาพยนตร์ไปฉายทอดพระเนตรเป็นการส่วนพระองค์ พร้อมด้วย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ พระราชวังดุสิต กรุงเทพฯ
ภาพยนตร์ทำรายได้เกินคาดถึงล้านแปดแสนบาท เป็นที่มาของสโลแกน "ล้านแล้วจ้า...ล้านแล้วจ้า...ดอกดินตัวดำๆๆ" กับความสำเร็จสูงสุดของดอกดินที่สามารถคว้ารางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ขณะที่ เพชรา ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองครั้งเดียวในชีวิตการแสดง สาขาผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่องนี้พร้อมกัน และหลังจากนั้นยังทำให้เธอมีงานแสดงภาพยนตร์ชื่อคล้าย ๆ กัน เช่น "นกเอี้ยง" "นกแก้ว" "นกขมิ้น" "มดแดง" ฯลฯ
นกน้อย (เพชรา เชาวราษฎร์) เด็กกำพร้าที่ถูกฝากอยู่กับแม่เลี้ยงและพ่อเลี้ยงใจชั่ว ที่มีนิสัยเห็นแก่ตัว เธอต้องดิ้นร้นหาเช้ากินค่ำ โดยมี ไอ้ช้าง (ดอกดิน กัญญามาลย์) เป็นเสมือนเพื่อนเกลอและคู่หูที่คอยให้ความช่วยเหลือยามลำบากเสมอมา นกน้อยเป็นเด็กดี ขยัน แต่เมื่อสิ้นแม่เลี้ยง ยิ่งมีชีวิตที่ลำบาก ต้องออกจากบ้านเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า ด้วยความที่เป็นเด็กดี จึงมีผู้ใหญ่คอยให้ที่อยู่ที่กิน แต่ทุกครั้งก็ต้องหนีออกมาตลอด
ที่บ้านของคุณจักร (มิตร ชัยบัญชา) เขาหลงรักนกน้อยตั้งแต่แรกพบ โดยที่เธอที่ไม่รู้ว่าเป็นบ้านของเขา และได้ช่วยเหลือพ่อของเขาจากการถูกทำร้าย นกน้อยเองก็พยายามฝืนความรักมาตลอดและหนีไปไกลถึงอีสาน ซึ่งที่นี่เองที่ทำให้เด็กสาวได้พบกับพ่อแม่ที่แท้จริง โดยมีคุณตาและแม่ของเธอ คอยตามหาจนเจอตัว และความสุขของนกน้อยก็กลับมาอีกครั้ง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในพิธีมอบ รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 มีพิธีประกาศผลอย่างเป็นทางการ ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2508 รวม 3 สาขา ได้แก่
ต่อมา ดอกดิน กัญญามาลย์ ได้นำกลับมาสร้างใหม่ ในปี พ.ศ. 2524 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, สาลิกา สนธิกาญจน์, ส.อาสนจินดา, วิยะดา อุมารินทร์, ชุมพร เทพพิทักษ์, รอง เค้ามูลคดี, ดอกดิน กัญญามาลย์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2524 ซึ่งเคยฉายออกอากาศต้อนรับปีใหม่ในรายการ แกะกล่องหนังไทย เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 สอดแทรกแง่คิดและจรรยาบรรณของมนุษย์ไว้หลากหลายแง่มุม
Principality of Ansbach
Brandenburg-Ansbach
บรานเดนบวร์ก-อันสบาค
Margrave of Ansbach
Margrave of Brandenburg-Ansbach
Ansbach-Bayreuth
มากราฟแห่งอันสบาค
มากราฟแห่งบรานเดนบวร์ก-อันสบาค
อันสบาค-ไบร็อยท์
วงขับไม้
วงขับไม้เป็นวงดนตรีไทยประเภทหนึ่ง มีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยเริ่มแรกมีคนเล่นสามคนดังนี้
ในสมัยอยุธยาได้เพิ่มกระจับปี่ และเปลี่ยนจากบัณเฑาะว์มาเป็นโทนมโหรีแทน จนเป็นวงมโหรีในเวลาต่อมา
การปราบปรามคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
โทนมโหรี
ใจเพชร
ใจเพชร เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง กำกับการแสดงโดย"เนรมิต" ประพันธ์เรื่องโดย ส. อาสนจินดา คนเขียนบทภาพยนตร์คือ'ธม ธาตรี'หรือเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, พิศมัย วิไลศักดิ์, ชนะ ศรีอุบล, ทักษิณ แจ่มผล และ ประจวบ ฤกษ์ยามดี ปัจจุบันไม่เหลือฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว
ราชอาณาจักรโปแลนด์ (ค.ศ. 1385–1569)
ราชอาณาจักรโปแลนด์ หรือ ราชอาณาจักรโปแลนด์แห่งยากีลโล  เป็นราชอาณาจักรโปแลนด์ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อโยไกลา แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนียขึ้นครองราชบัลลังก์โปแลนด์ในปี ค.ศ. 1385 พระราชบัญญัติสหภาพเครโวรวมราชอาณาจักรโปแลนด์เดิมและแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกัน การรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรได้รับการยืนยันอีกครั้งในพระราชบัญญัติสหภาพลูบลินในปี ค.ศ. 1569 ที่ไม่นานนักก็ตามด้วยการสิ้นสุดการครองราชบัลลังก์โปแลนด์โดยราชวงศ์ยากีลโล (Jagiellon dynasty) ที่ดำเนินมาราวสองร้อยปี และราชวงศ์เจดิมินิด (Gediminids dynasty) ผู้ครองลิทัวเนียมาราวสี่ร้อยปี
Kingdom of Poland of the Jagiellons
Kingdom of Poland (1385-1569)
ราชอาณาจักรโปแลนด์ (พ.ศ. 1928–2112)
วงกันตรึมเป็นการละเล่นพื้นเมืองของชาวเขมรสูงหรือชาวอีสานใต้ที่อยู่ทางจังหวัดสุรินทร์ บุรีรัมย์ และศรีสะเกษ แต่เดิมนั้นเป็นการเล่นประกอบพิธีกรรมรักษาคนไข้ โดยเชื่อกันว่าผู้ป่วยถูกเทวดาลงโทษ เรียกการละเล่นนี้ว่า"เล่นเพลงอารักษ์"
เครื่องดนตรีในวงกันตรึมประกอบด้วยตรัว(ซอกันตรึม) สะกวร(กลองกันตรึม) เป็ยออ(ปี่อ้อ) ฉิ่ง ฉาบเล็ก กรับ อาจจะมีเครื่องดนตรีอย่างอื่นมาบ้างตามความเหมาะสม
วงกันตรึมนิยมเล่นในงานมงคลเช่น งานแต่งงาน ในบางพื้นที่นิยมใช้ในงานศพ
สหพันธ์ขุนนางนอกราชอำนาจ
สหพันธ์ขุนนางนอกราชอำนาจ  ประเทศเยอรมนี เป็นกลุ่มพันธมิตรของขุนนางในยุคกลางที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1465 ในการต่อต้านอำนาจการปกครองจากศูนย์กลางโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 11แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส บุคคลสำคัญที่เป็นผู้วางรากฐานของสหพันธ์คือชาร์ลส์เดอะโบลด์เคานท์แห่งชาโรเลส์บุตรของฟิลลิปเดอะกูด ดยุคแห่งเบอร์กันดี โดยมีพระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ชาร์ลส์เดอวาลัวส์ ดยุคแห่งแบร์รีเป็นหุ่นเชิด
League of the Public Weal
CoRoT
COROT (ย่อมาจาก COnvection ROtation and planetary Transits ; หรือ "การพา การหมุน และการเคลื่อนผ่านของดาวเคราะห์") คือปฏิบัติการทางอวกาศ นำโดยองค์การอวกาศฝรั่งเศส (CNES; French Space Agency) ร่วมมือกับองค์การอวกาศยุโรปและองค์กรนานาชาติอื่น มีวัตถุประสงค์หลัก 2 ประการคือ การค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบที่มีคาบโคจรสั้น โดยเฉพาะดวงที่มีลักษณะเป็นดาวเคราะห์คล้ายโลก และการตรวจวัดคาบการแกว่งตัวของดาวฤกษ์ (asteroseismology) ที่มีลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์ COROT ถูกส่งออกสู่อวกาศเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2006 เวลา 14:28:00 UTC ด้วยจรวดนำส่งโซยูส และรายงานแสงแรกกลับมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2007 นับได้ว่า COROT เป็นยานอวกาศลำแรกที่อุทิศภารกิจแก่การค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบโดยเฉพาะ ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่ COROT ตรวจพบคือ COROT-1b ตรวจพบเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 เดิมคาดว่าปฏิบัติการจะสิ้นสุดภายในเวลา 2.5 ปีนับจากวันส่งขึ้น แต่นับถึงปัจจุบัน COROT ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่และคาดว่าจะทำหน้าที่ไปจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2010&lt;ref name=/"COROTSat"&gt;&lt;/ref&gt;
51 เพกาซี
พระพุทธโคดมศรีศากยมุนี
พระพุทธโคดมศรีศากยมุนี หรือ พระพุทธโคดม เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์เนื้อโลหะสัมฤทธิ์โบราณ ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ภายในวิหารวัดยางโทน บ้านยางโทน ตำบลวังดิน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
พระพุทธโคดมศรีศากยมุนี ได้อัญเชิญขึ้นมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2488 โดยนายขานุช จันทร์เขียว ผู้ใหญ่บ้านยางโทนในสมัยนั้น ได้ติดต่อขอรับพระพุทธรูปโบราณที่เหลือจากการทำลายเพื่อนำมาประดิษฐานที่วัดยางโทน โดยในครั้งนั้นกรมการศาสนาได้ส่งรูปพระอัครสาวกมาถวายวัดยางโทนพร้อมกันด้วยอีกสององค์ โดยได้ประดิษฐานในอุโบสถวัดยางโทนมาโดยตลอดจนทางวัดได้สร้างวิหารเพื่อประดิษฐานพระพุทธโคดมศรีศากยมุนีเป็นการเฉพาะในปี พ.ศ. 2552
PSR B1257+12 หรือบางครั้งเรียกอย่างย่อว่า PSR 1257+12 เป็นพัลซาร์ดวงหนึ่ง อยู่ห่างจากโลกราว 980 ปีแสง ในกลุ่มดาวหญิงสาว ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวโปแลนด์ อเล็กซานเดอร์ โวลส์ชาน เมื่อปี ค.ศ. 1990 ด้วยกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่หอดูดาวอเรคิโบ เป็นพัลซาร์แบบมิลลิวินาทีซึ่งจัดเป็นดาวนิวตรอนชนิดหนึ่ง มีรอบการหมุนรอบตัวเอง 6.22 มิลลิวินาที (9,646.3 รอบต่อนาที (rpm))
นับถึงปี ค.ศ. 2007 มีการยืนยันแล้วว่า มีดาวเคราะห์นอกระบบ 3 ดวง โคจรอยู่รอบพัลซาร์นี้
ในปี ค.ศ. 1992 อเล็กซานเดอร์ โวลส์ชาน และเดล เฟรล ได้ค้นพบดาวพัลซาร์ที่มี 2 ดาวเคราะห์เหล่านี้เป็นดาวเคราะห์นอกระบบแรกที่เคยได้รับการยืนยันว่าเป็นดาวเคราะห์พัลซาร์ พวกเขาประหลาดใจที่นักดาราศาสตร์จำนวนมากที่คาดหวังว่าจะได้พบดาวเคราะห์เพียงรอบ ๆ ดาวฤกษ์แถบลำดับหลัก ด้วยความไม่แน่นอนของระบบที่เพิ่มขึ้นล้อมรอบเนื่องจากในอ้างสิทธิของดาวเคราะห์พัลซาร์อยู่รอบ ๆ PSR 1829-10 ก่อนหน้านั้นจะต้องมีการถอนเนื่องจากข้อผิดพลาดในการคำนวณ ต่อมาดาวเคราะห์ที่ถูกค้นพบเพิ่มเติม นอกจากระบบนี้ อาจจะมีแถบดาวเคราะห์น้อยหรือแถบไคเปอร์
ดาวเคราะห์ที่เชื่อว่าจะเป็นผลจากรอบที่สองของการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์ ที่เกิดจากซากมหานวดารา หรือควาร์กโนวา
ดาวเคราะห์ของ PSR B1257+12 ถูกกำหนดจาก A ถึง C ซึ่งแตกต่างจากดาวเคราะห์รอบ ๆ ดาวฤกษ์ทั่วไปซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานที่ดาวเคราะห์ที่ค้นพบครั้งแรกในระบบ b ตามด้วย C และอื่น ๆ อยู่
วัดยางโทน
วัดยางโทน อาจหมายถึง
วัดยางโทน (จังหวัดอุตรดิตถ์)
วัดยางโทน ตั้งอยู่ในตำบลวังดิน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นวัดประจำหมู่บ้านยางโทน และเป็นวัดที่ประดิษฐานพระพุทธโคดมศรีศากยมุนี พระพุทธรูปสำคัญ 1 ใน 9 องค์ ของจังหวัดอุตรดิตถ์
สงครามวิปลาส
สงครามวิปลาส  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นในยุคกลางที่เป็นความขัดแย้งระหว่างกลุ่มขุนนางผู้ครองนครกับราชบัลลังก์ฝรั่งเศส สงครามเกิดขึ้นในสมัยการปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของแอนน์แห่งฝรั่งเศส (Anne of France) ในช่วงหลังจากการเสด็จสวรรคตของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 จนถึงช่วงเวลาก่อนหน้าที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 จะทรงบรรลุนิติภาวะ (ระหว่างปี ค.ศ. 1485 จนถึง ค.ศ. 1488)
ผู้นำของกลุ่มขุนนางก็ได้แก่หลุยส์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ผู้เป็นพระญาติของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 (ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส); ฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งบริตานี; เรอเนที่ 2 ดยุคแห่งลอร์แรน; อแลง ดาลเบรต์ (Alain d'Albret); ฌอง เดอ ชาลอง, เจ้าชายแห่งออเรนจ์; เคานท์ชาร์ลส์แห่งอองกูเลม และผู้สนับสนุนอื่นๆ
การปฏิวัติต่อต้านอำนาจของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสนี้ได้รับการสนับสนุนจากต่างประเทศที่เป็นศัตรูของฝรั่งเศสที่รวมทั้งอังกฤษ สเปน และออสเตรีย ผลหลักของสงครามคือการผนวกบริตานีเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ชื่อเชิงดูหมิ่นของสงครามที่เรียกว่า “สงครามวิปลาส” ที่ใช้ในการบรรยายความขัดแย้งระหว่างผู้ครองนครในการต่อต้านอำนาจของพระมหากษัตริย์ เป็นชื่อที่คิดขึ้นมาโดยพอล อีมิลในหนังสือ “"Histoire des faicts, gestes et conquestes des roys de France"” ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1581
การนิยามว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นสงครามรวบยอดครั้งเดียวก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ความขัดแย้งครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ที่ตามมาจากความขัดแย้งระหว่างพระมหากษัตริย์และขุนนางชั้นนำของราชอาณาจักรในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลังจากการก่อตั้งสหพันธ์ขุนนางนอกราชอำนาจ (League of the Public Weal) ส่วนหนึ่งของความขัดแย้งทางอำนาจระหว่าง ค.ศ. 1484 ถึง ค.ศ. 1485 หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ผู้ได้รับการสนับสนุนจากฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งบริตานีและขุนนางอื่นๆ พยายามโค่นอำนาจของแอนน์แห่งฝรั่งเศสผู้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งโดยการหว่านล้อมและการขู่ว่าจะใช้กำลังทหาร แต่แอนน์สามารถยุติความขัดแย้งได้โดยไม่มีการเสียเลือดเนื้อ และเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1485 ทั้งสองฝ่ายก็ทำการตกลงยุติความขัดแย้งกันที่บูร์กส์
ตามคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์การตกลงยุติความขัดแย้งกันที่บูร์กส์เป็นการยุติช่วงแรกของ “สงครามวิปลาส” ช่วงที่สองของความขัดแย้งเกิดขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1486 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1488 ที่บางครั้งก็เรียกว่า “สงครามบริตานี” ผู้ให้ความเห็นอีกกลุ่มหนึ่งที่ส่วนใหญ่คือกลุ่มชาตินิยมบริตานี (Breton nationalism) แยกความขัดแย้งครั้งที่สองอย่างเด็ดขาดจากครั้งแรกและเรียกว่า “สงครามฝรั่งเศส-บริตานี” หรือบางครั้งก็ถึงกับเรียกว่า “สงครามอิสรภาพบริตานี” หรือบางครั้งก็กล่าวว่าเป็นสงครามที่ต่อเนื่องจากสงครามสืบครองบริตานี (Breton War of Succession)
ในต้นรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 หลุยส์แห่งออร์เลอองส์พยายามยึดอำนาจของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แต่มิได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแห่งตูร์ ที่ประชุมกันระหว่างวันที่ 15 มกราคมจนถึงวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1484 ในเดือนเมษายนหลุยส์แห่งออร์เลอองส์ก็ออกเดินทางไปบริตานีเพื่อไปรวมตัวกับฟรองซัวส์แห่งบริตานี ขณะเดียวกันก็ส่งจดหมายไปถึงพระสันตะปาปาทูลขอให้ประกาศให้การเสกสมรสของตนกับฌานน์เป็นโมฆะ เพื่อที่จะได้เป็นอิสระและหันไปเสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตานีผู้เป็นทายาทของฟรองซัวส์ได้ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาที่คาดว่าจะเป็นการเสกสมรสกับแอนน์เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1484 หลุยส์ก็กลับเข้าราชสำนักและพยายามยึดการควบคุมพระเจ้าชาร์ลส์ให้มาอยู่ในมือตนเอง แต่ถูกหยุดยั้งด้วยกำลังทางทหารของแอนน์แห่งฝรั่งเศส และถูกจับโดยถูกกักกันไว้ในบ้านที่เกียง (Gien)
หลุยส์หนีจากเกียงเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1485 ไปพยายามยึดปารีสแต่ล้มเหลว และหลบหนีเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ไปยังอลองซง และทำการขอพระราชทานอภัยโทษ (amende honorable) เมื่อวันที่ 12 มีนาคม จากนั้นหลุยส์ก็ถูกควบคุมและจำขังไว้ที่ออร์เลอองส์เพื่อป้องกันไม่ให้สามารถเดินทางไปสมทบกับผู้หนุนหลังในบริตานีได้ ขณะเดียวกันกองกำลังของฝ่ายพระมหากษัตริย์ก็ปราปรามขุนนางผู้ก่อการในบริตานีได้
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม หลุยส์ก็ออกประกาศต่อต้านรัฐบาลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีก กองทัพฝ่ายพระมหากษัตริย์ก็นำทัพไปยังออร์เลอองส์ แต่หลุยส์หลบหนีไปยังโบชองซี (Beaugency) แต่ไปพ่ายแพ้ต่อ Louis II de La Trémoille ในเดือนกันยายน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคมฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งบริตานีก็ตกลงสงบศึกเป็นเวลาหนึ่งปี ที่เรียกว่า “สัญญาสันติภาพบูร์กส์” ที่ได้รับการลงนามกันเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1485
การฟื้นฟูความเป็นปฏิปักษ์.