pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นับตั้งแต่ประเทศออสเตรเลียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาออสเตรเลียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 512 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 152 เหรียญทอง 168 เหรียญเงิน และ 192 เหรียญทองแดง
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิก
ประเทศหมู่เกาะคุก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศหมู่เกาะคุก คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ COK
นับตั้งแต่ประเทศหมู่เกาะคุกส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะคุกได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สถานอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน มหาวิทยาลัยนเรศวร
ดินแดนกวมของสหรัฐในโอลิมปิก
กวม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของกวม คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GUM
นับตั้งแต่กวมส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากวมได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
แมรี เมลลอน
แมรี เมลลอน (; 23 กันยายน ค.ศ. 1869 – 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938) หรือรู้จักในชื่อ ไทฟอยด์ แมรี (Typhoid Mary) เป็นแม่ครัวชาวไอริช เชื่อว่าเธอทำให้คนแพร่เชื้อไข้รากสาดน้อย 51 คน ซึ่งมี 3 คนที่เสียชีวิต และถือเป็นคนแรกในสหรัฐที่ได้รับการระบุว่าเป็นคนที่เป็นพาหะนำโรคของโรคนี้ เธอถูกเจ้าหน้าที่บังคับกักตัวสองครั้ง และเสียชีวิตหลังการกักตัวนานร่วม 3 ทศวรรษ
แมรี เมลลอนเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1869 ที่คุกส์ทาวน์ เคาน์ตีไทโรน ปัจจุบันอยู่ในไอร์แลนด์เหนือ เธออพยพมาสหรัฐอเมริกาเมื่อปี 1883 หรือ 1884 ได้อาศัยอยู่กับลุงและป้าในช่วงนั้น และต่อมาได้งานเป็นแม่ครัวให้กับครอบครัวผู้มีฐานะ
ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1900 ถึง 1907 เมลลอนทำงานเป็นแม่ครัวในพื้นที่ของนิวยอร์กให้กับเจ็ดครอบครัว ในปี 1900 เธอทำงานในแมมาโรเนก นิวยอร์ก ในช่วงที่เธอได้รับการว่าจ้างนั้น ผู้คนในบ้านพักก็ป่วยเป็นไข้รากสาดน้อย ต่อมาในปี ค.ศ. 1901 เธอย้ายมาแมนฮัตตัน ครอบครัวที่เธอทำงานด้วยก็เป็นไข้และมีอาการท้องร่วง และหญิงซักผ้าเสียชีวิต เมลลอนได้ทำงานกับทนายความ และได้ออกจากบ้านไปหลังสมาชิกในบ้าน 7 ใน 8 คน ป่วย
ปี ค.ศ. 1906 เมลลอนทำงานในออยสเตอร์เบย์ เกาะลอง และภายในสองอาทิตย์ สมาชิก 10 ใน 11 ครอบครัวก็ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลด้วยโรคไข้รากสาดน้อย เธอจึงเปลี่ยนงานอีกครั้ง และเหตุการณ์เช่นนี้เกิดครั้งซ้ำอีกใน 3 ครอบครัว เธอทำงานเป็นแม่ครัวให้กับครอบครัวของนายธนาคารผู้ร่ำรวยในนิวยอร์ก ที่ชื่อ ชาลส์ เฮนรี วอร์เรน เมื่อวอร์เรนเช่าบ้านในออยสเตอร์ในช่วงฤดูร้อนปี 1906 เมลลอนก็ไปด้วย และในช่วง 27 สิงหาคม ถึง 3 กันยายน สมาชิก 6 คน ใน 11 คนของครอบครัวนี้ก็ป่วยเป็นโรคไข้รากสาดน้อย ซึ่งถือเป็นโรคที่ผิดปกติในแถบออยสเตอร์เบย์
ปลายปี ค.ศ. 1906 มีหนึ่งครอบครัวจ้างนักวิจัยด้านไข้รากสาดน้อย ที่ชื่อ จอร์จ โซเพอร์ เพื่อทำการสืบสวน โซเพอร์ได้เผยแพร่ผลลัพธ์เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1907 ใน "Journal of the American Medical Association" เขาเชื่อว่า เมลลอนอาจเป็นตัวแพร่เชื้อ เขาเขียนไว้ว่า
โซเพอร์พบว่าหญิงคนนี้ เกี่ยวข้องกับการแพร่ระบาดของโรคที่ผ่านมาทั้งหมด แต่เขาไม่สามารถระบุสถานที่อยู่ของเธอได้ เพราะเธอจะเริ่มออกจากบ้านไปเมื่อเกิดโรคระบาดขึ้นมา โดยไม่ได้บอกที่อยู่ไว้ โซเพอร์ยังทราบถึงโรคระบาดที่เพิ่งเกิดขึ้นในเพนต์เฮาส์บนถนนพาร์กเอเวนิว ซึ่งพบว่าเมลลอนทำงานเป็นแม่ครัว คนรับใช้ในบ้านนั้นสองคนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล ขณะที่ลูกสาวของเจ้าของบ้านเสียชีวิต
เมื่อโซเพอร์สามารถเข้าถึงเมลลอนได้แล้ว เธอปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าจะไม่ให้ตัวอย่างปัสสาวะและอุจจาระ เขาจึงรวบรวมประวัติการว่าจ้างงานในรอบ 4–5 ปีของเธอ ก็พบว่ามี 8 ครอบครัวที่ว่าจ้างเมลลอนเป็นแม่ครัว มีคนที่ป่วยเป็นโรคไค้ราดสาดน้อย 7 คน จนเมื่อเขาไปพบเธออีกครั้ง เขานำหมอไปด้วย เธอก็ปฏิเสธอีกครั้ง จนการพบในครั้งถัดมาถึงนำเธอส่งเข้าโรงพยาบาลได้ เขาบอกเธอว่า เขาจะเขียนหนังสือและให้เธอค่าสิทธิ เธอโกรธมากและปฏิเสธไป และขังตัวเองอยุ่ในห้องน้ำ จนกว่าเขาจะออกไป
การกักตัวครั้งแรก (1907–1910).
ในที่สุดกรมสุขภาพนิวยอร์ก (The New York City Health Department) ได้ส่งแพทย์ แซรา โจเซฟีน เบเกอร์ เข้าคุยกับเมลลอน เบเกอร์กล่าวว่า "ช่วงเวลานั้นเธอเชื่อว่า ได้มีการใช้กฎหมายลงโทษเธอเพราะด้านเชื้อชาติ เพราะเธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย" หลายวันต่อมา เบเกอร์มาในที่ทำงานของเมลลอนกับเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคน จับคุมขังเธอได้
ชื่อของเมลลอนได้รับความสนใจจากสื่อ สื่อเรียกเธอว่า "ไทฟอยด์ แมรี" (Typhoid Mary) ซึ่งตีพิมพ์เธอใน "Journal of the American Medical Association" ในปี 1908 ต่อมาหนังสือที่นิยามคำว่า โรคไข้สาดน้อย ก็เรียกเธออีกครั้งว่า "ไทฟอยด์ แมรี"
สารวัตรสุขภาพนครนิวยอร์ก ลงความเห็นว่าเธอคือตัวพาหะ อ้างจากกฎบัตรเกรเตอร์นิวยอร์ก (Greater New York Charter) มาตรา 1169 และ 1170 เมลลอนถูกจับขังแยกเดี่ยวเป็นเวลาสามปีที่คลินิกแห่งหนึ่งบนเกาะนอร์ทบราเตอร์
ท้ายสุด ยูจีน เอช. พอร์เตอร์ อธิบดีกรมสุขภาพแห่งรัฐนิวยอร์ก ตัดสินใจว่า ผุ้เป็นพาหะนำโรคไม่ควรจะกักขังเดี่ยว และให้ปล่อยตัวเมลลอน แต่เธอต้องยินยอมตกลงว่าจะไม่กลับไปทำงานเป็นแม่ครัวอีก และควรมีมาตรการที่ดีในการป้องกันการแพร่โรคไข้รากสาดน้อยสู่ผู้อื่น วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1910 เมลลอนตกลงที่จะเปลี่ยนอาชีพ และให้สัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรว่าเธอจะระมัดระวังด้านสุขอนามัย และพยายามไม่ให้คนที่เกี่ยวข้องกับเธอติดโรค เธอถูกปล่อยตัวออกมาและใช้ชีวิตในแผ่นดินใหญ่
ปล่อยตัวและการกักตัวครั้งที่สอง (1915–1938).
หลังจากถูกปล่อยตัว เมลลอนทำงานซักผ้า ซึ่งได้รับค่าจ้างน้อยกว่าทำอาหาร หลังจากไม่ประสบความสำเร็จนักกับการทำงานซักผ้ามายาวนานหลายปี เธอเปลี่ยนชื่อมาเป็น แมรี บราวน์ และกลับไปทำอาชีพเดิมที่ถูกห้ามไว้ 5 ปีต่อมา เธอทำงานหลายที่ และทุกที่ที่เธอทำงานก็เกิดโรคไข้ลากสาดน้อย อย่างไรก็ดี เธอเปลี่ยนงานบ่อย ทำให้โซเพอร์ไม่สามารถหาตัวเธอได้พบ
ปี 1918 เมลลอนเริ่มแพร่โรคครั้งใหญ่ ครั้งนี้ที่โรงพยาบาลสตรีสโลนในนครนิวยอร์ก มี 25 คนติดเชื้อ และมีสองคนเสียชีวิต เธอออกจากงานอีกครั้ง แต่ตำรวจสามารถหาตัวเธอได้พบและจับตัวเธอขณะที่เธอกำลังทำอาหารให้เพื่อนอยู่ในเกาะลอง หลังจับเธอ เจ้าหน้าที่ได้กักตัวเธออีกครั้งที่เกาะนอร์ทบราเตอร์ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 1915 เธอก็ยังคงไม่ยอมตัดถุงน้ำดีทิ้ง
เมลลอนใช้ชีวิตที่นั่นที่เหลือตลอดชีวิตของเธอ เธอมีชื่อเสียงและในบางครั้งก็มีสื่อมาสัมภาษณ์ สื่อไม่อนุญาตให้แม้แต่รับน้ำจากเธอ ต่อมาเธอได้รับอนุญาตให้กลับมาทำงานเป็นช่างเทคนิคที่แลบบนเกาะนั้น โดยทำงานล้างขวด
เมลลอนใช้ชีวิตที่เหลือด้วยการถูกกักขังที่โรงพยาบาลริเวอร์ไซด์ 6 ปี ก่อนเธอเสียชีวิตเธอเป็นอัมพาต วันที่ 11 พฤศจิกายน 1938 เธอเสียชีวิตจากโรคปอดบวมด้วยวัย 69 ปี การชันสูตรศพเธอ พบว่ามีแบคทีเรียที่มีชีวิตอยู่ที่บริเวณถุงน้ำดีของเธอ
ประเทศปาเลาในโอลิมปิก
ประเทศปาเลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศปาเลา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ PLW
นับตั้งแต่ประเทศปาเลาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาปาเลาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศซามัวในโอลิมปิก
ประเทศซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศซามัว คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SAM
นับตั้งแต่ประเทศซามัวส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาซามัวได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
มัคซีมีลีอาน ฟ็อน ชเป
มัคซีมีลีอาน โยฮันเนิส มารีอา ฮูแบร์ท "ไรชส์กราฟ" ฟ็อน ชเป  เป็นทหารเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน บังคับบัญชาหมวดเรือเอเชียตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชเปเข้าเป็นทหารเรือใน ค.ศ. 1878 และได้ปฏิบัติหน้าที่หลายบทบาทและสถานที่ เช่น ประจำการบนเรือปืนอาณานิคมในแอฟริกาตะวันตกของเยอรมนีในคริสต์ทศวรรษ 1880 และหมวดเรือแอฟริกาตะวันออกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1890 เขาดำรงตำแหน่งผู้บังคับการเรือรบหลายลำในต้นคริสต์ทศวรรษ 1900
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1914 นายพลเรือชเปได้นำหมวดเรือที่ประจำการในจีนข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปยังทวีปอเมริกาใต้ ที่นั่นเขาได้เอาชนะหมวดเรือลาดตระเวนที่ 4 ราชนาวีอังกฤษ ในยุทธนาวีที่โคโรเนล และในเดือนต่อมา นายพลเรือชเปตัดสินใจโจมตีฐานทัพเรืออังกฤษบนหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ เกิดเป็นยุทธนาวีหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งในศึกครั้งนี้ หมวดเรืออังกฤษซึ่งมีเรือลาดตระเวนประจัญบานทรงอานุภาพถึงสองลำรวมอยู่ด้วย ได้ทำลายหมวดเรือเอเชียตะวันออกของชเป นายพลเรือชเป บุตรชายสองคน และทหารเรือเยอรมัน 2,200 นายเสียชีวิตในหน้าที่ ชเปได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษในจักรวรรดิเยอรมัน มีเรือรบหลายลำในเวลาต่อมาถูกตั้งชื่อเป็นชื่อของเขาเพื่อเป็นเกียรติ รวมถึง เรือลาดตระเวนหนักนายพลเรือ กราฟ ชเป
นายพลเรือชเปเกิดในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก และเติบโตในแถบไรน์ลันท์ของเยอรมนี ซึ่งครอบครัวของเขามีที่ดินที่นั่น ใน ค.ศ. 1889 ชเปสมรสกับมาร์กาเรเทอ "ไฟรอิน" ฟ็อน แดร์ อ็อสเทิน-ซัคเคิน (Margareta Freiin von der Osten-Sacken) ทั้งสองมีบุตรชายสองคน
เรือหุ้มเกราะพลเรือเอกแชร์
โดเวอร์ (รัฐเดลาแวร์)
โดเวอร์  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐเดลาแวร์ สหรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของเคนต์เคาน์ตี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเซนต์จอห์น บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเดลาแวร์ เมืองนี้ตั้งชื่อโดย วิลเลียม เพนน์ โดยตั้งตามเมืองโดเวอร์ มณฑลเคนต์ ประเทศอังกฤษ เมืองมีประชากร 36,047 คน (ค.ศ. 2010)
โดเวอร์
โดเวอร์  เป็นเมืองเล็ก ๆ มีท่าเรือข้ามฟากที่สำคัญของมณฑลเคนต์ เซาท์อีสต์อิงแลนด์ เมืองตั้งอยู่ตรงข้ามฝรั่งเศสบริเวณช่องแคบโดเวอร์ ส่วนที่แคบที่สุดของช่องแคบอังกฤษ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองแคนเทอร์เบอรี และทางทิศตะวันออกของเมดสโตน
ท่าเรือโดเวอร์เป็นแหล่งว่าจ้างงานของเมือง และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกด้วย
หมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิก
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศหมู่เกาะโซโลมอน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SOL
นับตั้งแต่ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะโซโลมอนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศตองงาในโอลิมปิก
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศตองงา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ TGA
นับตั้งแต่ประเทศตองงาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาตองงาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
เสียงระเบิด เพดานอ่อน ไม่ก้อง
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิก
สถานะคณะกรรมโอลิมปิกแห่งชาติของสมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลูได้รับการยอมรับเมื่อเดือนกรกฎาคม 2007 ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนเป็นครั้งแรก โดยส่งนักกีฬายกน้ำหนักจำนวน 1 คน และส่งนักกีฬากรีฑาจำนวน 2 คน ในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชายและหญิง นักกีฬาตูวาลูยังไม่สามารถผ่านรอบแรกของการแข่งขันได้
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ.
สมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลู (Tuvalu Association of Sports and National Olympic Committee, หรือ TASNOC) ก่อตั้งขึ้นในปี 2004 โดยใช้ชื่อว่า "สมาคมกีฬาตูวาลู" (Tuvalu Association of Sports) จากนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็น TASNOC และได้รับการยอมรับจาก IOC ในฐานะคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2007 โรเบิร์ต เลาปูลาเป็นผู้บริหารจัดการสมาคมกีฬาตูวาลูและนำตูวาลูสมัครเข้าเป็นสมาชิกของโอลิมปิก ด้วยการประสานงานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย TASNOC มีหน้าที่บริหารจัดการนักกีฬาที่จะเข้าร่วมการแข่งขันทั้งในรายการกีฬาเครือจักรภพและโอลิมปิก ที่ผ่านมาคณะกรรมการมีเลขาธิการรวมทั้งสิ้น 3 คน โดยมีอีซาลา ที. อีซาลาเป็นเลขาธิการคนปัจจุบัน และเอเซเลอาโลฟา อาปีเนลูเป็นประธาน
การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก.
ประเทศตูวาลูส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จำนวน 3 คน แบ่งเป็น นักกีฬากรีฑา 2 คน และนักกีฬายกน้ำหนัก 1 คน นักกรีฑา 2 คน คือ โอกีลานี ตีนีเลาและอาเซนาเต มาโนอาสร้างสถิติระดับชาติในการวิ่ง 100 เมตร ที่เวลา 11.48 และ 14.05 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามนักกีฬาทั้งคู่ไม่สามารถผ่านการแข่งขันรอบแรกได้ ส่วนโลโงนา เอเซาจบการแข่งขันเป็นอันดับที่ 21 ในการแข่งขันยกน้ำหนัก 69 กิโลกรัมชาย
นักกีฬาตูวาลูจำนวน 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ตูเอา ลาปัว ลาปัวจบการแข่งขันเป็นอันดับสูงที่สุดในนักกีฬาตูวาลูที่อันดับ 12 ในการแข่งขันยกน้ำหนัก 62 กิโลกรัมชาย ด้วยคะแนนรวม 243 ขณะที่ตาเวเวเล โนอาและอาเซนาเต มาโนอา ไม่ผ่านการแข่งขันรอบแรกในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร ทว่ามาโนอาได้สร้างสถิติระดับชาติในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรหญิง
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016.
มีนักกีฬาตูวาลูคนเดียวเท่านั้นที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นประเทศเดียวที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 1 คน เอตีโมนี ตีมัวนีเข้าร่วมการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร จบการแข่งขันเป็นอันดับที่ 7 ของรอบ ไม่ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป
ตูวาลูส่งผู้แทนเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑาจำนวน 2 ราย ได้แก่ การาโล ไมบูกา ในรายการวิ่ง 100 เมตรชาย และมาตีเอ สแตนลีย์ ในรายการวิ่ง 100 เมตรหญิง
ประเทศตูวาลูไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
ผู้ถือธง.
ผู้ถือธงเป็นผู้อัญเชิญธงประจำชาติของประเทศนั้น ๆ ในพิธีเปิดและปิดการแข่งขันโอลิมปิก ผู้ถือธงคนแรกของตูวาลูคือโลโงนา เอเซา นักกีฬายกน้ำหนักในปี 2008
ประเทศวานูวาตูในโอลิมปิก
ประเทศวานูวาตู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศวานูวาตู คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ VAN
นับตั้งแต่ประเทศวานูวาตูส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาวานูวาตูได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
นักกีฬาโอลิมปิกอิสระในโอลิมปิก
แจ็กสัน (รัฐมิสซิสซิปปี)
แจ็กสัน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐ เป็นหนึ่งในสองเคาน์ตีซีตของไฮนส์เคาน์ตี อีกเมืองหนึ่งคือ เรย์มอนด์ เมืองมีประชากรราว 165,072 คน ในปี ค.ศ. 2017 ลดลงจาก 173,514 คน ในปี 2010
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 แจ็กสันเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐ แซงหน้าเมืองเมริเดียน จากการเฟื่องฟูของการขุดพบก๊าซธรรมชาติในภูมิภาคนั้น ปัจจุบันเมืองมีคำขวัญคือ "นครแห่งจิตวิญญาณ" (The City with Soul) เมืองมีนักดนตรีมากมาย ทั้งแนวบลูส์ กอสเปล โฟล์ก และแจ๊ส
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2020
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2020 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2019–20 ถือเป็นครั้งที่ 118 ของโกปาเดลเรย์ ครั้งนี้จัดขึ้นที่สนามกีฬาลาการ์ตูฆา ในเซบิยา ระหว่าง เรอัลโซซิเอดัด และ อัตเลติกบิลบาโอ, เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งแรกของ บาสก์ ดาร์บี.
ตามกำหนดเดิมจะเป็นวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2020, แมตช์ได้ถูกเลื่อนการแข่งขันตามข้อตกลงของสโมสรที่เข้าร่วมในวันที่ 11 มีนาคม (โดยไม่มีการกำหนดวันแข่งขันใหม่ ณ จุดนั้น) เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19, ซึ่งทำให้การแข่งขันฟุตบอลจะถูกยกเลิกหรือเล่น หลังปิดประตู เป็นมาตรการป้องกันการแพร่กระจายของไวรัส, ด้วยความหวังว่าความล่าช้าจะช่วยให้มีเวลาในการควบคุมการระบาดและให้รอบชิงชนะเลิศเกิดขึ้นพร้อมกับสนามกีฬาเต็มรูปแบบตามปกติ. รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021, แม้จะมีข่าวลือก่อนหน้านี้ที่บอกว่าจะเป็นวันต่อมา.
เรอัลโซซิเอดัดคือเข้าร่วมการแข่งขันในนัดชิงชนะเลิศเป็นครั้งที่แปดของพวกเขา, เคยแพ้ 1988 นัดชิงชนะเลิศ ต่อ บาร์เซโลนา. อัตเลติกเดบิลบาโอเข้าร่วมในนัดชิงชนะเลิศของพวกเขาเป็นครั้งที่ 38, แพ้ต่อ บาร์เซโลนา ในปี ค.ศ. 2015. ในการเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ, ทั้งสองทีมได้มั่นใจรับสิทธิ์ที่จะผ่านเข้ารอบสำหรับสี่ทีม ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ฤดูกาล 2020–21.
ใน โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 1910 (ซึ่งมีทัวร์นาเมนต์คู่อริสองรายการที่กำลังดำเนินแบบคู่ขนานกัน), ทั้งสองสโมสรเข้าร่วมในกลุ่มสามทีมของการแข่งขัน พร้อมด้วย มาดริด เอฟซี. แมตช์ที่เด็ดขาด เป็นระหว่างทีมจากแคว้นบาสก์ (อัตเลติกกำลังชนะ 1–0), แต่มันไม่ใช่รอบชิงชนะเลิศในแบบดั้งเดิม รูปแบบแพ้คัดออก และการก่อตั้งขึ้นมาใหม่ เรอัลโซซิเอดัด กำลังลงเล่นภายใต้ชื่อ 'บัสโคเนีย' ด้วยเหตุผลด้านใบอนุญาต, ไมได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเทียบเท่ากับการประชุม 110 ปีที่ผ่านมา.
ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
นักกีฬาผู้ลี้ภัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 10 คน ใน 3 ชนิดกีฬา นักกีฬาทั้งหมดลี้ภัยมาจาก 4 ประเทศ
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิก
ประเทศยูโกสลาเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศยูโกสลาเวีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ YUG
นับตั้งแต่ประเทศยูโกสลาเวียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬายูโกสลาเวียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 97 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 28 เหรียญทอง 34 เหรียญเงิน และ 35 เหรียญทองแดง
โลทาริงเกีย
แบล็ก วิโดว์ (ภาพยนตร์)
รายนามรองประธานาธิบดีสหรัฐ
แรนดี เจอร์เกนเซน
แรนดี เจอร์เกนเซน  เป็นอดีตนักสืบแห่งกรมตำรวจนครนิวยอร์ก เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะนักสืบชั้นนำในคดีฆาตกรรมสายตรวจ ฟิล คาร์ดิลโล เขาเกิดในปี ค.ศ. 1933 โดยเป็นบุตรของเอลิซาเบธ และแรนโดล์ฟ เจอร์เกนเซน ในฮาร์เลม รัฐนิวยอร์ก เขารับใช้กองทัพสหรัฐในฐานะพลร่ม และอยู่ในยุทธการที่เนินพอร์กช็อปในสงครามเกาหลี เขาได้รับบำเหน็จบรอนซ์สตาร์สามเหรียญ และหัวใจสีม่วงหนึ่งเหรียญ เขาเข้าร่วมกรมตำรวจนครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1958 ในฐานะตำรวจสายตรวจ และได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นนักสืบอย่างรวดเร็ว เขาทำงานสายลับสืบหาสมาชิกของกองทัพปลดปล่อยคนผิวดำ จนถึงจุดหนึ่ง กองทัพปลดปล่อยคนผิวดำได้วางเงินรางวัลจำนวน 50,000 ดอลลาร์สำหรับค่าหัวของเขา ซึ่งเชื่อว่ายังคงมีอยู่ในปัจจุบัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 ถึงปี ค.ศ. 1976 เขาเป็นผู้นำการสอบสวนคดีฆาตกรรมของคาร์ดิลโล เขาถูกบังคับให้ออกจากกรมตำรวจนครนิวยอร์ก โดยแก้ฟ้องในความผิดที่ไม่ได้กระทำแต่ต้องโทษต่อข้อหาหลายคดีที่กรมตำรวจนครนิวยอร์กฟ้องร้อง ในขณะที่ยังคงเป็นนักสืบของกรมตำรวจนครนิวยอร์ก เขาเริ่มทำงานในภาพยนตร์ในฐานะที่ปรึกษา เขาเปลี่ยนอาชีพเป็นนักแสดง และผลิตภาพยนตร์ รวมถึงปรากฏในภาพยนตร์มากกว่า 30 เรื่อง
เหตุการณ์มัสยิดฮาร์เลม ค.ศ. 1972.
ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1972 ทางพนักงานได้รับโทรศัพท์ 9-1-1 จาก "นักสืบทอมัส" โดยอ้างว่าต้องการความช่วยเหลือที่มัสยิดหมายเลข 7 ของชาติอิสลาม บนถนนตะวันตกสาย 116 ในฮาร์เลม เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบห้าคนขานรับ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปได้อยู่ในกรณีพิพาท ตำรวจบอกว่าถูกเขาเหล่านั้นใช้กำลังและทำร้ายเมื่อพวกเขามาถึง ส่วนอิหม่าม หลุยส์ ฟาเรกาน และผู้นมัสการคนอื่น ๆ กล่าวว่าตำรวจขัดจังหวะพวกเขาด้วยการชักปืนระหว่างการละหมาด และปฏิเสธการร้องขอซ้ำ ๆ เพื่อให้รอก่อน หรืออย่างน้อยก็ให้ปล่อยปืน ซึ่งความเชื่อของพวกเขาคือห้ามมิให้นำเข้าสถานที่สำหรับนมัสการ ในการแถลงข่าววันถัดไป เขาคงจะอ้างว่าเป็นการโจมตีที่ไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า และโทรศัพท์ 9-1-1 เป็นเพียงอุบาย
การสอบสวนแรกเริ่ม.
เจอร์เกนเซนได้รับมอบหมายให้ทำคดีนี้ในปี ค.ศ. 1974 หลังจากที่นักสืบเบซิล "สลีปปี" สเลปวิตซ์ เกษียณ ซึ่งมีอุปสรรคมากมายขวางทางเขา ที่โดดเด่นที่สุดคือเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ไปเยือนสถานที่เกิดเหตุจริง เขาขอให้นักสืบจากเขตอื่นแจ้งให้เขาทราบเมื่อมีชาวมุสลิมในเมืองถูกจับกุม เขาทำสิ่งนี้เพื่อจะได้สัมภาษณ์ผู้ถูกจับกุม ด้วยความหวังว่าอาจมีการเชื่อมโยงกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ในมัสยิดในช่วงเวลาของการยิง หลังจากหลายปีของการสัมภาษณ์ที่ไร้ผล เขาก็หยุดพักเมื่อฟอสเตอร์ 2เอ็กซ์ ทอมัส ถูกจับในข้อหาฉ้อโกงบัตรเครดิต ซึ่งทอมัสเป็นคนทำขนมปังที่มัสยิด และปรากฏตัวในวันที่เกิดการฆาตกรรมคาร์ดิลโล ในที่สุดทอมัสได้ให้การในคดีฆาตกรรมลูวิส 17เอ็กซ์ ดูพรี โดยได้รับการตัดสินให้พ้นโทษหลังจากการสอบสวนสองครั้ง
การสอบสวนครั้งที่สอง.
ในปี ค.ศ. 2006 เจอร์เกนเซนได้รับการตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกของเขา "เซอร์เคิลออฟซิกส์" ซึ่งเป็นเรื่องราวของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในมัสยิดกับการสอบสวนที่ตามมา หลังจากที่หนังสือเล่มนี้ได้รับการเปิดตัว อธิบดีกรมตำรวจนครนิวยอร์ก เรย์ เคลลี ได้ริ่มดำเนินการสอบสวนใหม่ เคลลีเป็นนายสิบตำรวจกรมตำรวจนครนิวยอร์กในช่วงเหตุการณ์มัสยิดและรู้จักเจอร์เกนเซน ซึ่งในปี ค.ศ. 2012 กรมตำรวจนครนิวยอร์กได้ประกาศว่าการสอบสวนไม่ได้ให้หลักฐานใหม่
การผลักดันเพื่อเปลี่ยนชื่อถนน.
เจอร์เกนเซนยังคงกระตือรือร้นที่จะให้มีถนนสายหนึ่งในนครนิวยอร์กตั้งชื่อใหม่ตามสายตรวจคาร์ดิลโล
Randy Jurgensen
ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3)
ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3) บาทบริจาริกา ใน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระมารดาของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา
ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3) เกิดเมื่อพ.ศ. 2352 เป็นธิดาของ เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร) กับ ท่านผู้หญิงนิกรบดินทร์ (ลิ้ม)
ต่อมาเจ้าจอมมารดาอึ่งได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและมีประสูติกาลพระธิดา 1 พระองค์คือ พระองค์เจ้าหญิงบุตรี เมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2371 ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาให้ทรงกรมที่ กรมหลวงวรเสรฐสุดา และต่อมาเจ้าจอมมารดาอึ่งยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยทรงพระกรุณาแต่งตั้งให้เป็น ท้าวสมศักดิ์
เจ้าจอมมารดาอึ่ง และพระธิดา ปรากฏในงานเขียนของแอนนา ลีโอโนเวนส์ ที่ว่าทั้งสองได้กักขังหน่วงเหนี่ยวนางทาสมุสลิมชื่อ ละออ (L'ore) กับบุตรชื่อ ทุกข์ (Thook) ที่ต่อมานางลีโอโนเวนส์ได้กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อดำเนินเรื่องไถ่ทาส โดยนางจะออกค่าใช้จ่ายเอง
ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3) ป่วยเป็นโรคชรา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2428 อายุ 76 ปี เวลาบ่าย 4 โมง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ศพตั้งไว้ที่บ้านเจ้าพระยารัตนบดินทร์ (รอด กัลยาณมิตร) พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร เมื่อวันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428
คาโรลีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
จอห์น มอร์ริสัน และเดอะมิซ
ยัง โกตู
ยัง บูแวนู โกตู (; เกิดวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหลัง ให้กับฌิโรนา สโมสรในลาลิกา จากการยืมตัวมาจากแมนเชสเตอร์ซิตี
โกตูมีรายชื่ออยู่ใน "นักเตะพรสวรรค์รุ่นใหม่ 2019" ของหนังสือพิมพ์ "เดอะการ์เดียน"
สเตเฟิน แบร์คไวน์
สเตเฟิน ชาลส์ แบร์คไวน์ (; เกิดวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับอายักซ์ สโมสรในเอเรอดีวีซี และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
Steven Bergwijn
Yan Couto
พรรคเพื่อสันติ
พรรคเพื่อสันติ  พรรคการเมืองไทยในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เป็นลำดับที่ 10/2556 มีนาย ปราโมทย์ สมะดี และนาย ฮานีฟ หยงสตาร์ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก
ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557 นาย เมธี มุขตารี ซึ่งดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคได้ถึงแก่กรรมทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 14 คน
ต่อมาในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 พรรคเพื่อสันติได้จัดประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2561 เพื่อแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค และเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเดิม จำนวน 15 คนที่ประชุมมีมติเลือกนายปราโมทย์และนายฮานีฟให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคต่อเป็นสมัยที่ 2
พรรคเพื่อสันติสิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ภายหลังจากที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคเพื่อสันติ ครั้งที่ 3/2562 เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2562 มีมติเป็นเอกฉันท์ให้เลิกพรรคเพื่อสันติ
ในการเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 พรรคเพื่อสันติ ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งทั้งแบบบัญชีรายชื่อและแบบแบ่งเขต แต่การเลือกตั้งในคราวนั้นถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ขณะที่การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคเพื่อสันติมิได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งพร้อมกับพรรคการเมืองอีก 22 พรรค
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ (พ.ศ. 2325-2482)
ศดานนท์ ดุรงคเวโรจน์ (ชื่อเล่น: นนท์) เกิดเมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เป็นนักแสดงชายชาวไทย มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น "ภพ" ในภาพยนตร์เรื่อง "ดิวไปด้วยกันนะ"
เข้าสู่วงการบันเทิงและเป็นที่รู้จักจากกระแสการแต่งกายชุดไปรเวทมาเรียนของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย หลังจากนั้นก็เริ่มมีผลงานการถ่ายแบบ โฆษณา และมิวสิควีดิโอ เช่น เพลง "เสียงขอร้องของคนเสียใจ" ศิลปิน โดม ปกรณ์ ลัม เพลง "คือเธอใช่ไหม" ศิลปิน Getsunova , ต่าย อรทัย และโด่งดังจากการรับบทเป็น "ภพ" ในภาพยนตร์เรื่อง "ดิวไปด้วยกันนะ" คู่กับ ภวัต จิตต์สว่างดี
ตูนัก ตูนัก ตุน
"ตูนัก ตูนัก ตุน" (อักษรโรมัน:Tunak Tunak Tun) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ตูนัก" เป็นเพลงแนวปังกรา/อินเดียน-ป็อปภาษาปัญจาบที่ร้องโดยดาเลอร์ เมห์นดี (Daler Mehndi) โดยเผยแพร่ในปีค.ศ.1998 เป็นเพลงอินเดียเพลงแรกที่ทำวิดีโอด้วยฉากเขียว.
เพลงนี้ประสบความสำเร็จในอินเดีย และทำให้สถานะของเขากลายเป็นป็อปสตาร์ที่โด่งดังในเวลานั้น หลังจากนั้นจึงประสบความสำเร็จทั่วโลก โดยเฉพาะการทำให้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมในช่วงทศวรรษที่ 2000s.
ผู้ชม.
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ตัวมิวสิกวิดีโอมีผู้เข้าชมไปกว่า ครั้งในช่องโซนีมิวสิกอินเดียบนยูทูบ.
ตัวเพลงและมิวสิกวิดีโอได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบจากนิตยสาร "ราชตรียะ สะฮารา" (Rashtriya Sahara) ในปีค.ศ.1998. ถึแม้ว่าจะมีคำตอบรับเช่นนี้ ตัวเพลงได้ประวพความสำเร็จในด้านโฆษณากลายในปีค.ศ.1998 แล้วกลายเป็นเพลงอินดี-ป็อปที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น.
ความโด่งดังในทั่วโลก.
ในช่วงทศวรรษที่ 2000s, "ตูนัก ตูนัก ตุน" กลายเป็นที่โด่งดังในอินเทอร์เน็ต โดยทำให้ทางบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ใส่ท่าเต้นนี้ลงไปในตัวละครของเกม "เวิลด์ ออฟ วอร์คราฟต์" ในปีค.ศ.2007. ท่าเต้นนี้ยังปรากฎในโหมดลับของเกม "".
แคล็บเบอร์ส
แคล็บเบอร์ส  เป็นเกมการแข่งขันประเภทเดียวกันกับสแคร็บเบิล ชื่อของมันเป็นคำสลับอักษรของ SCRABBLE
กฎของเกมนี้เหมือนกันกับสแคร็บเบิล เว้นแต่ผู้เล่นสามารถต่อเป็นคำสลับอักษรของคำที่ยอมรับได้; พูกอีกนัยหนึ่ง คือตัวอักษรของคำ ไมจำเป็นต้องตั้งให้ถูกต้องตามลำดับ ถ้ามีการชาเลนจ์ (challenged) คำ ผู้เล่นที่วางคำนั้นต้องบอกคำของคำสลับอักษรที่ยอมรับได้
ตัวกระดานอาจจะจบลงด้วยบริเวณหนึ่งมีคำศัพท์ต่อกันมาก และเหลือช่องว่างอีกบริเวณหนึ่ง การนับคะแนนจะใช้วิธีเดียวกันกับสแคร็บเบิล แต่จะมีคะแนนมากกว่าแบบปกติ เพราะการต่อคำและมีโอกาสใช้ช่องพิเศษมาก
รุ่นเว็บไซต์.
ในอินเทอร์เน็ตสแคร็บเบิลคลับได้ให้ผู้เล่นสามารถเล่นแคล็บเบอร์สได้บนอินเทอร์เน็ต
จิโงกุ-โซชิ (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาตินาระ)