pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เกล็น โดเนียรี่
เกล็น โดแนรี่ หรือ เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Gen. Santos City สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 3
ตลับเทป
ตลับเทป  หรือมักเรียกโดยย่อว่า "เทป" มักหมายถึงเทปเสียงหรือเทปเพลง คือรูปแบบการบันทึกเสียงลงสื่อรูปแบบหนึ่งโดยใช้แถบแม่เหล็ก เทปมีขนาดเล็กสามารถพกพาได้อย่างสะดวก ใช้งานตั้งแต่บันทึกเสียงในบ้านจนถึงเก็บข้อมูลต่าง ๆ ในไมโครคอมพิวเตอร์ ในช่วงแรกระหว่างต้นทศวรรษ 1970 และปลายทศวรรษ 1990 ตลับเทปเป็นหนึ่งในสองอย่างที่มักใช้ในการบันทึกเสียงเพลง ควบคู่ไปกับแผ่นเสียง ซึ่งต่อมามักใช้เป็นซีดีแทน
คำว่า "แคสเซต" หรือ "คาสเซต"  มีความหมายว่า ตลับหรือกล่องเล็ก ๆ
ในปี 1935 ก่อนที่จะมีการนำเสนอเทปคาสเซ็ทพกพา (หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่าเทปคาสเซ็ท) บริษัท AEG แห่งประเทศเยอรมนีได้นำเสนอเครื่องอัดเทปแบบ Reel-to-reel เครื่องแรกของโลกในชื่อว่า “Magnetophon” โดยมีเทคโนโลยีพื้นฐานมาจากเทปแม่เหล็กที่คิดค้นโดย Fritz Pfleumer แต่ตัวเครื่องก็มีราคาสูงมาก (ราคาประมาณ 1600 – 3400 ยูโร หากเทียบตามค่าเงินปัจจุบัน) และยังมีขนาดที่ใหญ่ อันเนื่องมาจากต้องใช้หลอดสุญญากาศในการทำงาน ทำให้มีใช้กันเพียงแค่ในสถานีวิทยุหรือห้องอัดเสียงเป็นส่วนใหญ่ ไม่นิยมสำหรับการใช้งานภายในบ้าน และเครื่องอัด Magnetophon ก็ค่อยๆ เสื่อมความนิยมลงในช่วงปี 1950
และในช่วงปี 1960 ก็มีการคิดค้นทรานซิสเตอร์ที่มีขนาดเล็กกว่า ทนทานกว่า และราคาถูกกว่า มาใช้แทนหลอดสุญญากาศ ทำให้ขนาดและราคาของเครื่องอัดที่เปลี่ยนมาใช้ทรานซิสเตอร์แทนหลอดสุญญากาศ ลดลงจากเดิมเป็นอันมาก ทำให้มีการใช้เครื่องอัดนี้ตามบ้านเรือนมากขึ้น
จนกระทั่งในปี 1962 บริษัท Philips ได้คิดค้นเทปคาสเซ็ทพกพาออกมา (หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่าเทปคาสเซ็ท) โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้สำหรับเพลงโดยเฉพาะ และในต่อมาเทปคาสเซ็ทก็ได้รับความนิยมเหนือระบบเทปแบบอื่นอย่างรวดเร็ว อันเป็นเหตุมาจากที่ฟิลลิปถูกกดดันโดยโซนี่ ให้ปล่อยให้บริษัทอื่นสามารถผลิตเทปคาสเส็ทได้อย่างเสรี และต่อมาฟิลลิปก็ออกเครื่องเล่นและอัด Carry-Corder 150 ในยี่ห้อ Norelco ซึ่งทำให้เทปคาสเซ็ทยิ่งได้รับความนิยมขึ้นไปอีก ในปี 1968 เครื่องเล่นเทปคาสเซ็ทจากกว่า 85 บริษัท สามารถขายออกได้ไปมากถึง 2.4 ล้านเครื่อง
ในช่วงแรกของเทปคาสเซ็ท คุณภาพเสียงที่ได้นั้นยังไม่ดีนัก อยู่เพียงแค่ระดับที่พอฟังได้ แต่มาเข้าสู่ช่วงปี 1970 คุณภาพเสียงของเทปคาสเซ็ทก็ปรับปรุงขึ้นมามาก ส่งผลให้เทปคาสเซ็ทเริ่มกลายเป็นทางเลือกสำหรับคอเพลงคุณภาพสูงบางกลุ่ม แข่งกับแผ่นไวนิลที่เป็นเจ้าตลาดเดิม
ความนิยมของเทปคาสเซ็ทยิ่งพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมในช่วงปี 1980 หลังจากที่โซนี่เปิดตัวเครื่องเล่นพกพา Walkman แต่ว่ากว่าที่ส่วนแบ่งของเทปคาสเซ็ทจะสามารถแซงแผ่นไวนิลได้ ก็ล่วงเข้ามาในช่วงปี 1990 อันเป็นช่วงที่เทปคาสเซ็ทมีความนิยมสูงสุด และค่อยๆ ลดความนิยมลง หลังจากที่ความนิยมของแผ่นซีดีเริ่มเพิ่มมากขึ้น
เสื่อมความนิยมของเทป.
ในยุโรปตะวันตกและอเมริกาเหนือ ส่วนแบ่งตลาดของเทปเพลงค่อยๆ ลดต่ำลงเรื่อยๆ จากจุดสูงสุดในปี 1980 อันเนื่องมาจากการมาของ CD เพลงในช่วงปี 1990, ในปี 1993 มีการส่งมอบเครื่องเล่น CD มากขึ้นมาถึง 5 ล้านเครื่อง (เพิ่มขึ้น 21% จากปี 1992) ในขณะที่เครื่องเล่นเทปเพลง กลับลดการส่งมอบลงไปเหลือเพียง 3.4 ล้านเครื่องเท่านั้น และจนมาถึงปี 2001 ในบรรดาเพลงที่ขายออกไปได้ มีเทปคาสเซ็ทที่ขายได้คิดเป็นเพียงแค่ 4% เท่านั้น และยังคงลดต่อมาเรื่อยๆ และในปี 2007 ยอดขายของเทปเพลงก็เหลือเพียง 247,000 ตลับ และยิ่งเลวร้ายลงไปอีกในปี 2009 ที่เหลือยอดขายเพียง 34,000 ตลับเท่านั้น เทียบกับในปี 1990 ที่มียอดจำหน่ายสูงถึง 442 ล้านตลับ (สถิติในสหรัฐอเมริกา) จากสัญญาณนี้ทำให้ค่ายเพลงหลายๆ ค่าย ได้ลดกำลังผลิต หรือยกเลิกการผลิตเทปเพลงลงตั้งแต่ช่วงปี 2002 – 2003 อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันยังคงมีเทปคาสเซ็ทเปล่าขายอยู่ตามร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไป
ในช่วงปี 1990 แม้เครื่องเล่นซีดีจะเข้ามามีบทบาทมากขึ้น แต่เทปเพลงก็ยังคงครองตลาดในบางกลุ่ม เช่นเครื่องเล่นเพลงในรถยนต์ เนื่องจากเทปเพลงมีปัญหาเกี่ยวกับฝุ่น ความร้อน และการกระตุกเมื่อรถสั่น น้อยกว่าซีดีติดรถยนต์ในสมัยนั้น แต่ในเวลาต่อมา เมื่อมีการคิดค้นระบบป้องกันการสั่นสำหรับซีดีติดรถยนต์ รวมถึงระบบเครื่องเสียงภายในรถที่คุณภาพดีขึ้น ทำให้ในช่วงปี 2000 เครื่องเล่นเทปติดรถยนต์ก็ถูกแทนที่ด้วยซีดีติดรถยนต์อย่างรวดเร็ว และกลายมาเป็นเครื่องเล่นเพลงประจำรถในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามในช่วงปี 2010 เครื่องเพลงซีดีติดรถยนต์ก็เริ่มถูกแทนที่ด้วยเครื่องเล่นเพลงที่อ่านข้อมูลจาก USB Flash drives แล้วเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ยังคงมีศิลปินบางกลุ่มที่ยังคงออกผลงานมาเป็นเทปคาสเซ็ท เนื่องจากกลุ่มเป้าหมายนั้นเป็นผู้สูงอายุ ที่ไม่สนใจที่จะซื้อเครื่องเล่นซีดีนั่นเอง
ในปัจจุบันยังเหลือเพียงบางประเทศเท่านั้นที่ยังคงขายเทปเพลง (เช่นอินเดีย) อันเนื่องมาจากต้นทุนที่ถูกกว่า และในช่วงหลัง การออกผลงานในรูปแบบเทปเพลง เริ่มกลับมาได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่ศิลปินอินดี้ อันเนื่องมาจากต้นทุนที่ถูก และสามารถป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ (แชร์เพลงบนอินเทอร์เน็ตโดยไม่ได้รับอนุญาต) ได้ดีในระดับหนึ่ง
ปลากรายอินเดีย
ปลากรายอินเดีย (, ; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากราย ("C. ornata") เพียงแต่ปลากรายอินเดียจะมีรูปร่างที่เพรียวกว่า เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า บริเวณสันหลังยังมีสีเหลือบทองและยังมีแถบสีเงินเป็นบั้ง ๆ ซึ่งในปลากรายจะไม่มี ลายจุดจะมีลักษณะคล้ายปลาตองลาย ("C. blanci") คือ เป็นจุดเล็กกว่าปลากราย แต่ปลากรายอินเดียจะไม่มีจุดมากเท่าปลาตองลาย หรือในบางตัวอาจไม่มีเลย และจุดดังกล่าวเป็นแต้มสีดำไม่มีขอบขาวเป็นวงรอบ และอยู่ค่อนข้างไปทางท้ายลำตัว ปลาในวัยเล็กจะยังไม่มีบั้งสีเงิน
พบในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งปลาชนิดนี้ในความเชื่อของศาสนาฮินดู พระนารายณ์ได้อวตารลงมาเป็นปลากรายทองในชื่อปาง "มัตสยาวตาร" ชาวฮินดูจึงถือว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็นิยมใช้บริโภคในท้องถิ่น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีราคาสูง เนื่องจากเป็นปลาที่หายาก
อนึ่ง โดยมากแล้วในการอ้างอิงทางอนุกรมวิธาน มักจะจัดให้ปลากรายอินเดียเป็นชนิดเดียวกับปลากราย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ซ้ำซ้อนกัน แต่ความจริงแล้ว ปลาทั้งสองชนิดนี้เป็นปลาคนละชนิดกัน
แคว้นเบรอตาญ
เบรอตาญ , แบรย์ส  หรือ บริตทานี  เป็นแคว้นที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณสี่ในห้าของจังหวัดเบรอตาญในอดีต โดยมีเมืองหลักคือแรน เบรอตาญเป็นหนึ่งในสองแคว้นของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ที่ทุกจังหวัดมีทางออกสู่ทะเล เช่นเดียวกับแคว้นคอร์ซิกา
เบรอตาญเป็นแคว้นที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรที่ติดต่อกับช่องแคบอังกฤษทางทิศเหนือ และติดต่อกับอ่าวบิสเคย์ทางทิศใต้ โดยมีแคว้นข้างเคียงคือแคว้นนอร์ม็องดีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เพลงประจำแคว้นเบรอตาญคือ "โบรโกซมาซาดู" ซึ่งมีทำนองเพลงเหมือนกันและมีเนื้อร้องคล้ายกันกับเพลง "เฮนวลาดเวอนาได" ซึ่งเป็นเพลงชาติของประเทศเวลส์ ในฐานะที่เป็นแคว้นหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส เบรอตาญมีสภาแคว้นซึ่งจัดการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2564
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง  ที่สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติออกใน ค.ศ. 1789 นั้น เป็นเอกสารทางสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมืองจากสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส
ซีเยแย็ส นักบวช กับลาฟาแย็ต ขุนนาง ซึ่งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติทั้งคู่ ร่วมกันร่างประกาศนี้ขึ้นผ่านการปรึกษาหารือกับทอมัส เจฟเฟอร์สัน สิทธิมนุษยชน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากหลักสิทธิตามธรรมชาตินั้น ได้รับการประกาศให้เป็นสิทธิสากล กล่าวคือ ใช้การได้ทุกที่ทุกเวลา ประกาศดังกล่าวกลายเป็นรากฐานของชาติบ้านเมืองที่เสรีชนได้รับความคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันจากรัฐธรรมนูญ และยังได้รับการยกมาไว้ในตอนต้นของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสหลายฉบับ ประกาศนี้ยังได้รับแรงบันดาลใจจากนักปรัชญายุคเรืองปัญญา และเป็นถ้อยแถลงสำคัญที่แสดงคุณค่าของการปฏิวัติฝรั่งเศส ทั้งยังมีผลใหญ่หลวงต่อการพัฒนาความรู้ความเข้าใจของคนทั่วไปในยุโรปและทั่วโลกเกี่ยวกับเสรีภาพของปัจเจกบุคคลและประชาธิปไตย
เนื้อหาส่วนใหญ่ในประกาศฉบับนี้เกิดขึ้นจากอุดมคติในยุคเรืองปัญญา ต้นร่างหลัก ๆ นั้นมีผู้จัดทำ คือ ลาฟาแย็ต ซึ่งบางโอกาสได้ดำเนินการในเรื่องนี้ร่วมกับทอมัส เจฟเฟอร์สัน เพื่อนสนิท ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1789 มีราโบ ขุนนางซึ่งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติอีกผู้หนึ่ง ได้มีบทบาทเป็นแกนกลางในการวางกรอบความคิดและยกร่างประกาศฉบับนี้
ต้นร่างสุดท้ายที่นำเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาตินั้น เป็นผลงานของคณะกรรมาธิการชุดที่ 6 ซึ่งมีซีเซเป็นประธาน เนื้อหามี 24 ข้อ แต่เมื่อผ่านการอภิปรายในสภาแล้ว เหลือ 17 ข้อ ข้อสุดท้ายได้รับมติยอมรับในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1789 ซึ่งยังอยู่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และนับเป็นก้าวแรกที่จะนำไปสู่การร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศ
ภายหลัง มีการจัดทำประกาศอย่างเดียวกันที่ขยายเนื้อหาออกหลายส่วน เช่น ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง ค.ศ. 1793 แต่ฉบับนี้ไม่ได้รับมติยอมรับอย่างเป็นทางการ
บริบททางปรัชญา.
แนวคิดในประกาศนั้นมาจากหลักเรื่องหน้าที่ทางปรัชญาและทางการเมืองในยุคเรืองปัญญา เช่น หลักปัจเจกนิยม, สัญญาประชาคมที่รูโซเสนอทฤษฎี, และการแบ่งแยกอำนาจที่มงแต็สกีเยอสนับสนุน เนื้อหาในประกาศยังแสดงให้เห็นว่า ได้รับอิทธิพลอย่างยิ่งจากปรัชญาทางการเมืองแห่งยุคเรืองปัญญาและหลักสิทธิมนุษยชนชุดเดียวกับที่คำประกาศอิสรภาพของสหรัฐ (ออกใน ค.ศ. 1776) ได้รับ นอกจากนี้ ประกาศของฝรั่งเศสฉบับนี้โดยเนื้อแท้แล้วตั้งอยู่บน "กฎธรรมชาติแบบโลกวิสัย" กล่าวคือ ไม่ตั้งอยู่ในอำนาจหรือหลักการใด ๆ ในทางศาสนา ซึ่งแตกต่างจากทฤษฎีเรื่องกฎธรรมชาติแบบโบราณ
ประกาศฉบับนี้กำหนดสิทธิสำหรับบุคคลเป็นรายบุคคลและสำหรับสาธารณชนโดยรวม ซึ่งระบุให้เป็นสิทธิสากล กล่าวคือ เป็นสิทธิที่ใช้การได้ทุกเวลาและทุกสถานที่ แต่ ณ เวลาที่ออกประกาศนั้น สิทธิดังกล่าวมอบให้แก่มนุษย์เท่านั้น และเนื้อใหญ่ใจความยังเป็นการแถลงวิสัยทัศน์มากกว่าความเป็นจริง ทั้งยังไม่ได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างถึงแก่นไม่ว่าในฝรั่งเศสเองหรือในโลกตะวันตก และเนื่องจากประกาศนี้มีขึ้นในยุคสงครามและการปฏิวัติ จึงได้รับเสียงคัดค้านจากผู้ที่มองว่า การมีประชาธิปไตยและเปิดให้บุคคลมีสิทธิส่วนตนนั้นจะนำไปสู่ความวุ่นวายและแตกแยก
ประกาศฉบับนี้ขึ้นต้นด้วยคำปรารภที่ระบุถึงลักษณะพื้นฐานของสิทธิว่า มีความเป็นธรรมชาติ ไม่อาจโอนให้กันได้ และมีความศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังประกอบขึ้นจากหลักการที่เรียบง่ายแต่โต้เถียงหักล้างไม่ได้ ซึ่งเป็นหลักการที่พลเมืองสามารถใช้อ้างในการเรียกร้องต่าง ๆ ส่วนในตัวเนื้อหานั้นแสดงว่า สิทธิของบุคคลในทางธรรมชาติ ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับอายุความใด ๆ นั้น ได้แก่ เสรีภาพ ทรัพย์สิน ความมั่นคง และการต่อต้านการกดขี่ นอกจากนี้ ประกาศยังเรียกให้มีการล้มเลิกเอกสิทธิ์ต่าง ๆ ของชนชั้นสูง โดยระบุให้ยกเลิกระบอบศักดินาและการงดเว้นภาษีให้แก่ชนชั้นศักดินา และระบุถึงความเท่าเทียมกันในทางสิทธิและเสรีภาพของคนทุกคน รวมถึงระบุให้การเข้าดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ต้องตั้งอยู่บนความรู้ความสามารถ ให้จำกัดอำนาจของพระมหากษัตริย์ ให้พลเมืองทุกคนมีสิทธิเข้าร่วมกระบวนการในการบัญญัติกฎหมาย และมีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น ตลอดจนรับรองเสรีภาพของสื่อ และห้ามการจับกุมคุมขังผู้คนตามอำเภอใจ
หลักสำคัญอีกประการหนึ่งที่ประกาศฉบับนี้ยืนยันถึง คือ อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน ซึ่งตรงกันข้ามกับหลักเทวสิทธิ์ของกษัตริย์แต่โบราณ
ถึงแม้ในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1789 หญิงชาวฝรั่งเศสพากันเดินขบวนไปแวร์ซายเพื่อมอบหนังสือร้องเรียนต่อสมัชชาแห่งชาติให้ประกาศความเสมอภาคทางสิทธิมาถึงผู้หญิง แต่ที่สุดแล้ว ประกาศนี้รับรองสิทธิหลายอย่างให้เป็นของพลเมืองชายเท่านั้น
มหาเสวกตรี พระยาอนุศาสน์จิตรกร
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส
ในทางกายวิภาคศาสตร์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส  เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอและกางมือออก
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of humerus) (เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส) และเกาะกับด้านหน้าของฐานกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
กล้ามเนื้อนี้วิ่งในแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) และเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขนตอนปลายๆ ใกล้ข้อมือ
ที่บริเวณปลายแขนบริเวณปลายๆ ใกล้ข้อมือ ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อ 2-3 อัน ได้แก่ เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสอยู่ทางด้านข้างมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วโป้งมากที่สุด) (ส่วนเอ็นที่อยู่ใกล้กลางที่สุดคือเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) คือเอ็นกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส)
เส้นประสาทและหลอดเลือดแดง.
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในกลุ่มกล้ามเนื้องอของมือส่วนใหญ่ และได้รับเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)
เฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส
Flexor carpi radialis muscle
Flexor carpi radialis
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 (บางครั้งเรียกว่า อุตสาหกรรมบริการ) เป็นภาคเศรษฐกิจที่มิได้ผลิตสิ่งบริโภคหรือผลิตสิ่งใด แต่บริการให้กับอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรือ คนทั่วไป การธนาคาร การแต่งผม การขนส่ง และ โรงละคร เป็นต้น เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมบริการ
ในระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้ว อุตสาหกรรมบริการมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในสังคม ยกตัวอย่างเช่นในประเทศอังกฤษ (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488) เนื่องจากมาตรฐานการครองชีพของประชาชนที่สูงขึ้น ดังนั้นมันจึงทำให้ผู้บริโภคต้องการบริการต่าง ๆ มากขึ้น อุตสาหกรรมบริการจึงกลายเป็นแหล่งจ้างงานของคนในแต่ละประเทศมากขึ้นด้วย
อุตสาหกรรมบริการ
ประเภทวรรณคดี
ประเภทของงานวรรณกรรม (; [ˈʒã:rə]) เช่น นวนิยาย หรือ เรื่องสั้นในสมัยคลาสสิก สมัยก่อน วรรณกรรมถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทใหญ่ คือ
ซึ่งภายหลัง ประเภททที่สาม คือ กวีนิพนธ์บทละคร ถูกแบ่งต่อไปเป็น โศกนาฏกรรม (Tragedy) และ สุขนาฏกรรม (Comedy)
งานแต่ละประเภทมีกฎตายตัว จนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 18 (ค.ศ. 1700 หรือ พ.ศ. 2243) ประเภทของวรรณกรรมได้ถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนมากขึ้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน นักเขียนต่าง ๆ ก็ได้นำรูปแบบหลาย ๆ อย่าง มาผสมกันในงานเขียนของตัวเอง ทำให้งานเขียนของตัวเองนั้นมีเอกลักษณ์
โทรโพสเฟียร์
โทรโพสเฟียร์  (คำว่าโทรโพ (Tropo) มาจากภาษากรีกแปลว่า หมุน หรือ ผสม) บรรยากาศชั้นล่างสุดสูงจากผิวโลก 8 - 15 กิโลเมตร มีอิทธิพลต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากที่สุด อากาศที่มนุษย์หายใจเข้าไปคืออากาศชั้นนี้ เมฆ  พายุ  ลม และลักษณะอากาศต่าง ๆ  เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นนี้  อุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งและรวดเร็วกว่าบรรยากาศชั้นอื่น ๆ อยู่ระหว่าง 0-10 กม. โดยอุณหภูมิจะค่อย ๆ ลดลงตามความสูง โดยเฉลี่ยกม.ละ 6.5 องศา c เป็นชั้นที่สำคัญมากเพราะเป็นบริเวณที่มีไอนำ เมฆ หมอก และพายุ  มีก๊าซที่สำคัญคือ ไอ น้ำ มีไอน้ำมหาศาล ก่อให้เกิดเมฆ หมอก พายุ และฝน
https://sites.google.com/site/jumpa7536/1-chan-thor-pho-sfeiyr-troposphere
สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1878)
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองเอกราชของราชรัฐเอกราชโดยพฤตินัยโรมาเนีย เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ร่วมกับอัตตาณัติของบัลแกเรีย แม้บัลแกเรียจะทำหน้าที่เป็นเอกราชโดยพฤตินัยและถูกแบ่งเป็นสามส่วน คือ ราชรัฐบัลแกเรีย จังหวัดปกครองตนเองรูเมเลียตะวันออก และมาซิโดเนีย ซึ่งคืนให้แก่ออตโตมัน ฉะนั้นจึงทำลายแผนการของรัสเซียสำหรับ "เกรทเทอร์บัลแกเรีย" เอกราชที่นิยมรัสเซีย สนธิสัญญาซันสเตฟาโนได้สร้างรัฐบัลแกเรีย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริเตนใหญ่และออสเตรีย-ฮังการีเกรงมากที่สุด
รัฐสภาฝรั่งเศส
รัฐสภาฝรั่งเศส  เป็นสถาบันฝ่ายนิติบัญญัติในระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส โดยยึดระบบสองสภา ซึ่งประกอบไปด้วยสภาสูง  หรือเรียกว่า วุฒิสภา  ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้แทนท้องถิ่นมาจากการเลือกตั้งโดยอ้อม และสภาล่าง  หรือเรียกว่า สมัชชาแห่งชาติ  ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยแต่ละสภามีที่ประชุมตั้งอยู่คนละสถานที่ โดยวุฒิสภาประชุมที่พระราชวังลุกซ็องบูร์ และสมัชชาแห่งชาติที่พระราชวังบูร์บง กรุงปารีส
แต่ละสภานั้นมีกฎระเบียบและขั้นตอนการนิติบัญญัติเป็นของตน อย่างไรก็ตามในบางโอกาสอาจมีการประชุมร่วมสองสภาพร้อมกัน ซึ่งเรียกว่า การประชุมรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส  โดยมีที่ประชุม ณ พระราชวังแวร์ซาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการแก้ไขเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส
โดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือชาวฝรั่งเศสทั้งหญิงและชาย มีอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี และไม่เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งตามที่กฎหมายกำหนด
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน  เป็นการประท้วงทางการเมืองของกลุ่มซันส์ออฟลิเบอร์ตี (Sons of Liberty) ในบอสตันเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1773 เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติชา ลงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1773 ของรัฐสภาบริเตนใหญ่ ผู้ประท้วง ซึ่งบางคนแต่งกายเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง ทำลายการลำเลียงชาทั้งหมดที่บริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) จัดส่งมา โดยขึ้นเรือและโยนหีบชาลงทะเลที่ท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนโต้ตอบอย่างรุนแรง จนสถานการณ์บานปลายกลายเป็นการปฏิวัติอเมริกา งานเลี้ยงน้ำชานี้จึงเป็นเหตุการณ์เชิงสัญลักษณ์ในหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา และนับแต่นั้นก็มีผู้ประท้วงทางการเมืองหลายรายอ้างตนเป็นผู้สืบทอดเชิงประวัติศาสตร์ของการประท้วงที่บอสตัน เช่น กลุ่มขบวนการงานเลี้ยงน้ำชา (Tea Party movement)
งานเลี้ยงน้ำชาดังกล่าวเป็นความสุกงอมของขบวนการต่อต้านพระราชบัญญัติชาที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนอเมริกาของบริเตน ชาวอาณานิคมต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ เพราะเชื่อว่า ขัดต่อสิทธิของพวกเขาในฐานะชาวอังกฤษ ที่จะ "ไม่จ่ายภาษีถ้าไม่มีผู้แทน" กล่าวคือ จะยอมจ่ายภาษีให้แก่ผู้แทนที่พวกตนเลือกตั้งมาเท่านั้น ไม่ใช่แก่รัฐสภาบริเตนที่พวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลย เหล่าผู้ประท้วงประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้ขนถ่ายชาภาษีจากบริเตนเข้าสู่อาณานิคมสามแห่ง แต่ในอาณานิคมบอสตัน ธอมัส ฮัตชิงสัน (Thomas Hutchinson) ผู้ว่าการซึ่งเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว ได้สั่งห้ามส่งชากลับคืนไปยังบริเตน
ใน ค.ศ. 1774 รัฐสภาบริเตนตอบสนองด้วยการตรากฎหมายที่เรียก "พระราชบัญญัติเหลือทน" (Intolerable Acts) หรือ "พระราชบัญญัติบีบคั้น" (Coercive Acts) ซึ่งให้การปกครองตนเองในแมสซาชูเซตส์สิ้นสุดลง และเลิกการค้าในบอสตัน นอกเหนือไปจากบทบัญญัติอื่น ๆ พลเมืองทั่วทั้งสิบสามอาณานิคมตอบโต้พระราชบัญญัติดังกล่าวโดยประท้วงหนักขึ้น และเรียกประชุมใหญ่ประจำทวีปครั้งที่หนึ่ง (First Continental Congress) ซึ่งมีมติให้ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์บริเตนให้ทรงยกเลิกพระราชบัญญัติและไกล่เกลี่ยการต่อต้านพระราชบัญญัติเหล่านั้น ทว่า วิกฤติการณ์ยากจะยุติ นำไปสู่สงครามปฏิวัติอเมริกาใน ค.ศ. 1775
แฟนตาซีระดับสูง
แฟนตาซีระดับสูง  เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของนวนิยายแฟนตาซี ซึ่งมีพื้นฐานบนโลกที่สร้างขึ้นใหม่หรือโลกคู่ขนาน งานแฟนตาซีประเภทนี้เกิดขึ้นจากผลงานแนวแฟนตาซีอันมีชื่อเสียงของนักเขียนหลายคน เช่น ผลงานของ ซี. เอส. ลิวอิส เป็นต้น โดยผลงานชิ้นสำคัญในงานแฟนตาซีแขนงนี้คือ ผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เผยแพร่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้ว่าแฟนตาซีแขนงนี้จะเป็นแขนงใหม่ ไม่เก่าแก่เหมือนอย่างแฟนตาซีดั้งเดิมที่ประกอบด้วยดาบและเวทมนตร์ (ซึ่งมีที่มาจากงานเขียนของ โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ด) แต่ก็ได้เป็นหนึ่งในสองสาขาของนวนิยายแฟนตาซีที่เป็นที่รู้จักกันกว้างขวางมากที่สุด
รัศมี กัลยาณมิตร
รัศมี กัลยาณมิตร (มักอ่านผิดเป็น "รัศมี กัลยาณมิตตา") หรือ ฝน (31 มีนาคม พ.ศ. 2519 - ) นักกอล์ฟหญิงชาวไทย เริ่มเล่นในแอลพีจีเอทัวร์เป็นฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2551 และได้อันดับสองร่วมในรายการเอสบีเอส โอเพ่น ที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกา ในรายการแรกที่ลงแข่งขัน
รัศมี กัลยาณมิตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2541 เริ่มเล่นอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2544 ในระดับฟิวเจอร์สทัวร์ ก่อนเริ่มเล่นอาชีพเธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ U.S. Women's Amateur Public Links Championship ในปี พ.ศ. 2543 พ่ายแพ้ให้กับ Catherine Cartwright จากสหรัฐอเมริกา
ธงชาติเม็กซิโก
ธงชาติสหรัฐเม็กซิโก มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบ่งตามแนวตั้ง ประกอบด้วย สีเขียว สีขาว และสีแดง ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับธงชาติอิตาลี แต่จะต่างกันที่สีของธงชาติ ธงชาติเม็กซิโกนั้นมีสีเข้มกว่าธงชาติอิตาลีอย่างเห็นได้ชัด, ธงชาติเม็กซิโกจะมีตราแผ่นดินของเม็กซิโกอยู่กลางแถบสีขาวและต่างกันที่สัดส่วนของธง
ซึ่งแม้ว่าการนิยามความหมายในสีธงชาติจะมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง แต่สีธงที่ใช้ก็ยังคงเป็นสีเดิมตลอดมานับตั้งแต่เม็กซิโกทำสงครามประกาศอิสรภาพจากสเปน แบบธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ประกาศใช้เมื่อ พ.ศ. 2511 แต่รูปแบบธงชาติโดยรวมนั้นได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2361 ส่วนกฎหมายว่าด้วยสัญลักษณ์ประจำชาติฉบับปัจจุบัน ซึ่งมีชื่อในภาษาสเปนว่า "Ley sobre el Escudo, la Bandera y el Himno Nacionales" (รัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดิน ธงชาติ และเพลงชาติ) ซึ่งระบุข้อกำหนดในการชัก ใช้ และแสดงธงชาติ ได้เริ่มบังคับใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2527
ตามประวัติศาสตร์ของเม็กซิโก ได้ปรากฏว่าประเทศนี้มีการเปลี่ยนแบบธงชาติมาแล้ว 4 ครั้ง โดยเป็นการเปลี่ยนแปลงของขนาดสัดส่วนธงและรูปแบบตราแผ่นดิน อย่างไรก็ตาม ตราแผ่นดินของเม็กซิโกทุกแบบล้วนมีลักษณะร่วมกัน คือ เป็นภาพนกอินทรีจับงูไว้ด้วยกรงเล็บและคาบงูไว้ในปาก โดยนกนั้นยืนอยู่บนต้นกระบองเพชร ซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินกลางทะเลสาบ ตราดังกล่าวนี้ มีที่มาจากตำนานของชาวอัซเตก โดยเล่ากันว่า เทพเจ้าของพวกเขาได้บอกนิมิตให้สร้างเมืองขึ้นในจุดที่เห็นนกอินทรีคาบงู ซึ่งที่นั่นก็คือที่ตั้งของกรุงเม็กซิโกซิตีในปัจจุบัน
แบบธงชาติและความหมาย.
แบบของธงชาติเม็กซิโกในปัจจุบัน ได้กำหนดไว้ในมาตรา 3 ของ รัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดิน ธงชาติ และเพลงชาติ ซึ่งตราครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2417 โดยกำหนดไว้ทั้งลักษณะและสัดส่วนธงที่ถูกต้อง แบบธงชาติที่ทำขึ้นเป็นตัวอย่างนี้ ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่ หอจดหมายเหตุแห่งชาติ ("Archivo General de la Nación") และ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติเม็กซิโก ("Museo Nacional de Historia")
ข้อความในกฎหมายดังกล่าว ระบุไว้ดังต่อไปนี้
อย่างไรก็ตาม กฎหมายไม่ได้กำหนดระดับสีธงที่แน่นอนไว้ กระทรวงมหาดไทยของเม็กซิโกจึงได้แนะนำให้ใช้สีธงชาติตามระบบสีแบบแพนโทนเป็นหลัก ส่วนการแปลงค่าเป็นระบบสีอื่น ได้แสดงไว้ดังที่ปรากฏเบื้องล่าง
ธงที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน.
เป็นเรื่องปกติที่มักเกิดความเข้าใจผิดในการสร้างธงชาติเม็กซิโก โดยการเอาแบบของธงชาติอิตาลีเป็นต้นแบบ แล้วเอารูปตราแผ่นดินของเม็กซิโกไปใส่ไว้กลางธงแถบสีขาว ปัญหานี้เกิดจากความเข้าใจผิดของบางคน ที่เข้าใจว่า ธงชาติเม็กซิโกต่างกับธงชาติอิตาลีเพียงมีรูปตราแผ่นดินอยู่กลางแถบสีขาวเท่านั้น
แท้จริงแล้ว ธงของทั้งสองชาติแม้จะใช้สีอย่างเดียวกัน คือ เขียว-ขาว-แดง ก็ตาม แต่โทนสีเขียวและสีแดงในธงชาติเม็กซิโกนั้นมีความเข้มมากกว่า ที่สำคัญ ธงของทั้งสองชาติยังมีความแตกต่างกันในด้านสัดส่วนธง โดยธงชาติอิตาลีนั้นกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ส่วนธงชาติเม็กซิโกนั้นกว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน เมื่อเทียบขนาดของธงทั้งสองชาติ โดยกำหนดให้ด้านยาวของธงมีความยาวเท่ากัน จะพบว่า ธงชาติอิตาลีจะมีความกว้างมากกว่าธงชาติเม็กซิโกอย่างชัดเจน (ดังภาพประกอบ) หากกำหนดเอาด้านกว้างให้เท่ากันทั้ง 2 ธง จะพบว่า ธงชาติเม็กซิโกมีความยาวกว่าธงชาติอิตาลี
ตราแผ่นดินกลางธงชาติเม็กซิโกนั้น ได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบจากตำนานชาวอัซเตก เกี่ยวกับตำนานสร้างเมืองเตนอชตีตลัน (Tenochtitlán) ตามเรื่องราวที่เล่าขานกันทั่วไปกล่าวกันว่า ชาวอัซเตกได้ออกเดินทางไปทั่วบริเวณที่เป็นประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน เพื่อแสวงหาที่ตั้งเมืองหลวงของพวกตน ตามนิมิตที่เทพเจ้าวิตซิลโลปอชตลี (Huitzilopochtli) ผู้เป็นเทพแห่งสงครามของชาวอัซเตกระบุไว้ว่า ที่ตั้งของเมืองหลวงใหม่นั้นจะมีนกอินทรีคาบและจับอสรพิษเกาะอยู่บนต้นกระบองเพชร ซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินกลางทะเลสาบ 200 ปีต่อมาพวกเขาจึงพบนกอินทรีตามนิมิตดังกล่าวบนเกาะเล็กๆ ในทะเลสาบเท็กโกโก้ พวกเขาจึงสร้างเมืองเตนอชตีตลันขึ้น ณ ที่นี้ ซึ่งในเวลาต่อมาคือกรุงเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน
แบบของตราที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ เป็นการปรับปรุงแบบตราใหม่เมื่อ พ.ศ. 2511 โดย ฟรานซิสโก เอปเปนส์ เฮลเกรา (Francisco Eppens Helguera) ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีกุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ (Gustavo Díaz Ordaz)
ความหมายของสีธงชาติ.
สีของธงชาติมีที่มาจากธงของกองทัพสามผู้คุ้มกัน ( หรือ Ejercito de las Tres Garantías, ) ซึ่งปรากฏการใช้ในช่วง พ.ศ. 2364 - 2367 โดยสีที่ใช้ในธงดังกล่าว มีความหมายดังนี้:
อย่างไรก็ตาม นิยามความหมายในสีธงได้เปลี่ยนไปจากความพยายามแยกศาสนาออกจากการเมือง ภายใต้การนำของประธานาธิบดีเบนิโต ฮัวเรซ (Benito Juárez) ใน พ.ศ. 2400 ดังนี้
ในสารานุกรมธงในโลก หรือ "The World Encyclopedia of Flags" ซึ่งแต่งโดย อัลเฟรด ซามิโรวสกี (Alfred Znamierowski) ได้นิยามความหมายของสีธงชาติเม็กซิโกไว้เช่นกัน ดังนี้
เมื่อมีการตรารัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดิน ธงชาติ และเพลงชาติ เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2417 ในมาตรา 3 ของกฎหมายดังกล่าวไม่ได้กำหนดความหมายของธงชาติอย่างเป็นทางการไว้ ทำให้มีการนิยามความหมายของสีธงขึ้นมาตามแหล่งต่างๆ ตามแต่ที่จะมีการกำหนดขึ้น ทั้งนี้ ได้ปรากฏว่ากลุ่มองค์กรต่างๆ ได้ใช้สีธงชาติอยู่ในเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ขององค์กรตนเองอยู่ทั่วไป
อูบันตู
ยางเอสพี
ยางเอสพี (SP Rubber) : หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางวัลคาไนซ์หรือ ยางที่มีพันธะเชื่อมโยงแล้ว ปัจจุบันมีการผลิตยางเอสพีเกรดต่าง ๆ เช่น SP20, SP40, SP50, PA57, PA80 เป็นต้น ซึ่งยางเอสพี หรือ SP นี้ย่อมาจาก superior processing ได้มีการพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 แต่ก็ยังไม่มีจำหน่ายมากในปัจจุบัน
ขั้นตอนการเตรียมยางเอสพี เริ่มจากเตรียมน้ำยางวัลคาไนซ์ หรือน้ำยางที่มีพันธะเชื่อมโยง คือ การนำน้ำยางธรรมชาติที่เก็บรักษาด้วยแอมโมเนีย มาใส่สารเคมีวัลคาไนซ์ ได้แก่ ซิงออกไซด์, กำมะถัน, ZDC และ MBT ให้ความร้อนเพื่อให้เกิดการวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิประมาณ 85 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง และต่อจากนั้นก็นำมาผสมกับน้ำยางสด เมื่อผสมกันเรียบร้อยแล้วจึงนำมาจับตัวเป็นยางแผ่นหรือยางเครพ
ยางเอสพีนี้จะเรียกชื่อตามปริมาณพันธะเชื่อมโยง หากมีพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ลงมาจะเรียกยางเอสพีนั้นว่า SP เช่น SP40 หรือ SP20 หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางที่วัลคาไนซ์อยู่ 20 ส่วนในยาง 100 ส่วน เป็นต้น แต่ถ้าหากว่ามีปริมาณพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ขึ้นไปจะเรียกว่ายางพีเอ เช่น PA80 เป็นต้น ยางเอสพีจะมีคุณสมบัติในการรักษาขนาดและรูปทรงในการเอกทรูดซ์ ซึ่งจากการนำยางธรรมชาติ, SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ มาเอกทรูดซ์เปรียบเทียบกันแล้วจะพบว่ายางธรรมชาติจะพองตัวมากกว่า SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ
โดยสรุป หากเราต้องการยางที่มีคุณสมบัติยางที่ออกจากเอกทรูดซ์ให้เรียบและรักษารูปทรงที่ดี โดยเฉพาะกรณีที่มีการเติมสารตัวเติมน้อย การเลือกใช้ยางเอสพีเป็นทางเลือกที่ดีในการนำไปใช้
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2550/51
ซาบ
อาร์ซีเอ (สถานบันเทิง)
อาร์ซีเอ หรือชื่อเต็มว่า รอยัล ซิตี้ อเวนิว  เป็นแหล่งย่านสถานบันเทิง อยู่ในเขตห้วยขวาง และอาร์ซีเอเป็นถนนสายเชื่อมระหว่างถนนพระราม 9 กับถนนเพชรบุรี มีชื่อเสียงทางด้านเป็นแหล่งสถานบันเทิงมากมาย ไม่ว่าจะเป็น บาร์ ไนท์คลับ และ งานแสดงดนตรีต่าง ๆ โดยมากนักท่องเที่ยวจะเป็นวัยรุ่น ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
ในสถานบันเทิงต่าง ๆ มีโรงภาพยนตร์ยูเอ็มจี อาร์ซีเอ รวมถึงโรงภาพยนตร์เฮาส์ที่ฉายภาพยนตร์ศิลปะ เช่นเดียวกับสนามแข่งรถโกคาร์ท ลานโบว์ลิ่ง ร้านอาหาร และท็อปส์ ซูเปอร์มาร์เก็ต อาร์ซีเอยังเป็นที่รู้จักจากไนต์คลับและดิสโก้เทคที่ตั้งอยู่ที่นั่น
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ประจำปี 2550/51
การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ค ของประเทศไทย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 ก.พ. - 18 มี.ค. 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 8 สายในรอบแรก โดยทีมที่ได้อันดับที่หนึ่งและสองของแต่ละสาย จะไปแข่งขันต่อในรอบแพ้คัดออก
ลินด์เซย์ โลฮาน
ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์
ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ (; 13 มีนาคม พ.ศ. 2136 - 30 มกราคม พ.ศ. 2195) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน โดยการเน้นการใช้ "ค่าต่างแสง" ("Chiaroscuro") หรือการใช้ความตัดกันอย่างชัดเจนของแสงและเงา