pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แกงหวุ่นแมงยีและเนเมียวคุงนะรัตยกทัพจำนวน 7,000 คน ผ่านเมืองระนองและเมืองกระบุรี ข้ามเทือกเขาที่ปากจั่น แล้วเข้าโจมตีเมืองชุมพร เนื่องจากในขณะนั้นทางกรุงเทพฯยังไม่สามารถรวบรวมกำลังพลมาป้องกันการรุกรานของพม่าทางแหลงมลายูได้เนื่องจากติดพันกับศึกสงครามทางกาญจนบุรีและทางเหนือ และเจ้าเมืองชุมพรไม่สามารถรวบรวมกำลังพลได้อย่างเพียงพอที่จะสู้กับทัพพม่าได้ เจ้าเมืองชุมพรจึงสละเมืองหลบหนีเข้าป่า แกงหวุ่นแมงยีและเนเมียวคุงนะรัตเข้ายึดและเผาทำลายเมืองชุมพรและจากนั้นจึงโจมตีเมืองไชยา เช่นเดียวกับเมืองชุมพรเจ้าเมืองไชยาไม่สามารถรวบรวมกำลังพลสู้กับพม่าได้จึงสละเมืองหนีเข้าป่าเช่นกัน ทัพพม่าเข้ายึดและเผาทำลายเมืองไชยาจากนั้นแกงหวุ่นแมงยีและเนเมียวคุงนะรัตจึงเดินทางต่อไปยังนครศรีธรรมราช เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) จัดตั้งทัพจำนวน 1,000 คน ไปตั้งรับทัพพม่าที่ท่าข้ามแม่น้ำหลวง (สะพานพระจุลจอมเกล้าข้ามแม่น้ำตาปีในปัจจุบัน) แกงหวุ่นแมงยีให้นำชาวไทยเมืองไชยามาตะโกนให้แก่ทัพของเมืองนครศรีธรรมราชว่า "เมืองบางกอกเสียแล้วพวกเองจะมาตั้งสู้รบเห็นจะสู้ได้แล้วหรือ ให้เร่งไปบอกเจ้านายให้มาอ่อนน้อมยอมเข้าโดยดีจึงจะรอดชีวิต แม้นขัดแข็งอยู่จะฆ่าเสียให้สิ้นทั้งเมืองแต่ทารกก็มิให้เหลือ" ทหารเมืองนครฯจึงนำความกลับมาแจ้งแก่เจ้าพระยานครฯ (พัฒน์) ว่ากรุงเทพฯเสียให้แก่ข้าศึกแล้ว เจ้าพระยานครฯเห็นว่าเป็นความจริงเนื่องจากถึงเวลานั้นยังไม่มีกองทัพจากกรุงเทพฯมาช่วยเหลือ เจ้าพระยานครฯ (พัฒน์) จึงตัดสินใจสละเมืองพาครอบครัวหลบหนีเข้าป่าบนเขาทางทิศตะวันตก บรรดาชาวเมืองนครฯเมื่อเห็นว่าเจ้าเมืองหลบหนีเข้าป่าแล้วจึงพากันกระจัดกระจายหลบหนีเข้าป่าเช่นกัน แกงหวุ่นแมงยีจึงนำทัพเข้ายึดเมืองนครศรีธรรมราช และให้ตามจับเชลยชาวเมืองนครฯที่เข้าป่าให้ได้มากที่สุด จากนั้นจึงเตรียมการยกไปตีเมืองพัทลุงต่อไป
ฝ่ายกรมการเมืองพัทลุง เมื่อทราบข่าวว่าทั้งเมืองชุมพร เมืองไชยา และเมืองนครศรีธรรมราชต่างเสียให้แก่พม่าแล้ว จึงเตรียมที่จะสละเมืองหลบหนีเข้าป่าอีกเช่นกัน พระภิกษุรูปหนึ่งชื่อว่า ช่วย หรือพระมหาช่วย เป็นเจ้าอธิการอยู่ ณ วัดแห่งหนึ่งในเมืองพัทลุง เป็นผู้มีวิชาอาคม พระมหาช่วยสร้างกำลังใจให้แก่ชาวเมืองพัทลุงโดยการสร้างวัตถุมงคลต่างๆได้แก่ ตะกรุด และผ้าประเจียด แจกจ่ายให้แก่กรมการเมืองและชาวบ้านเมืองพัทลุง และรวมรวมสมัครกำลังพลเมืองพัทลุงได้ 1,000 คน และรวบรวมอาวุธได้แล้ว จึงเชิญพระมหาช่วยขึ้นคานหาม พระมหาช่วยและพระยาพัทลุง (ขุนคางเหล็ก) เจ้าเมืองพัทลุง ยกทัพชาวเมืองพัทลุงออกไปตั้งรับทัพพม่า ทัพของเมืองพัทลุงและทัพของพม่าพบกันที่คลองท่าเสม็ด (ตำบลท่าเสม็ด อำเภอชะอวด นครศรีธรรมราช) ตั้งค่ายเตรียมที่จะสู้กัน แต่ฝ่ายพม่าถอนทัพกลับไปเสียก่อนเนื่องจากทัพฝ่ายไทยโจมตีมาจากทางเหนือ
กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จจากราชบุรีนิวัติพระนครฯในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2329 ทรงปรึกษาด้วยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ว่าขณะนี้ทัพพม่าทางกาญจนบุรีและราชบุรีถูกตีแตกพ่ายไปแล้ว สมควรที่จะจัดทัพเข้าสู้รับกับทัพพม่าซึ่งเข้าโจมตีบรรดาหัวเมืองชายทะเลทางใต้ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกจึงมีพระราชโองการให้กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพเรือลงไปปราบทัพพม่าทางใต้ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2329 กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทจึงเสด็จยกทัพเรือจำนวน 20,000 คน ทางชลมารคยกลงไปทางใต้ เสด็จไปถึงเมืองชุมพร มีพระราชบัณฑูรให้พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรยกทัพหน้าไปยังเมืองไชยา ฝ่ายแกงหวุ่นแมงยีกำลังจะยกทัพลงมาตีเมืองพัทลุงทราบข่าวว่ากองทัพไทยบุกมาทางเหนือที่เมืองชุมพรและไชยา จึงส่งเนเมียวคุงนะรัตยกพม่ามารับกองทัพไทยที่ไชยา นำไปสู่การรบที่ไชยา พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรยกทัพเข้าล้อมทัพของเนเมียวคุงนะรัต ทั้งฝ่ายไทยและพม่าต่างขุดสนามเพลาะเตรียมสู้รบกัน ขณะนั้นฝนตกทำให้ปืนใหญ่ของฝ่ายไทยใช้งานไม่ได้ เนเมียวคุงนะรัตจึงสามารถฝ่าวงล้อมออกไปได้ ตองพยุงโบนายกองพม่าถูกปืนตายในที่รบ พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรยกทัพตามไปสังหารฝ่ายพม่าและจับเชลยพม่ามาถวายที่เมืองชุมพร กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทมีพระราชบัณฑูรให้บรรดาเจ้าเมืองรวบรวมราษฎรที่หนีเข้าป่าให้หลับมาอยู่ในเมืองตามเดิม
ฝ่ายแกงหวุ่นแมงยีแม่ทัพพม่า ซึ่งกำลังยกทัพมาสมทบกับทัพของเนเมียวคุงนะรัตที่ไชยา เมื่อทัพของเนเมียวคุงนะรัตถูกฝ่ายไทยตีแตกพ่ายที่ไชยาแล้ว จึงยกทัพถอยกลับไปทางภูเขาทางตะวันตกไปยังเมืองกระบี่เพื่อกลับพม่าไปในที่สุด กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จจากเมืองชุมพรมมายังเมืองไชยา จากนั้นจึงทรงให้พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรยกทัพหน้ามาทางบกไปยังเมืองนครศรีธรรมราช ส่วนพระองค์เองนั้นเสด็จทางชลมารคมายังเมืองนครฯ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทมีพระราชบัณฑูรให้ชาวเมืองนครฯออกตามหาตัวเจ้าพระยานครฯ (พัฒน์) มารับพระราชอาญา เมื่อเจ้าพระยานครฯ (พัฒน์) เข้าเฝ้ากรมพระราชวังบวรฯที่เมืองนครศรีธรรมราช กรมพระราชวังบวรฯทรงมีพระวินิจฉัยว่าทัพฝ่ายพม่ามีกำลังเกินกว่าเจ้าพระยานครฯจะสู้รบด้วยได้ จึงทรงภาคทัณฑ์เจ้าพระยานครฯไว้ก่อนแล้วมีพระราชบัณฑูรให้เจ้าพระยานครฯรวบรวมราษฎรชาวเมืองนครศรีธรรมราชให้กลับมาอยู่ในเมืองตามเดิม เมื่อฝ่ายไทยสามารถเข้ายึดเมืองนครศรีธรรมราชกลับคืนมาได้แล้ว สงครามเก้าทัพจึงสิ้นสุดลง
การรุกรานของพม่าในครั้งสงครามเก้าทัพนี้มีความแตกต่างจากการรุกรานในครั้งก่อนหน้า ฝ่ายพม่าจัดทัพเข้ามาหลายช่องทาง แต่การที่ฝ่ายพม่าจัดทัพเข้ามาหลายเส้นทางทำให้ยากที่จะประสานร่วมมือกันหรือเดินทางให้มาถึงที่หมายพร้อมกัน อีกทั้งปัญหาที่สำคัญสำหรับพระเจ้าปดุงและทัพฝ่ายพม่าคือภาวะขาดแคลนเสบียง เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้สงครามในครั้งนี้พม่าต้องประสบกับความปราชัย
หลังจากที่สงครามเก้าทัพสิ้นสุดลง มีการปูนบำเหน็จผู้ที่มีความชอบต่างๆในสงครามครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมีพระราชโองการให้แต่งตั้งสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอนุรักษ์เทเวศร์ ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ"กรมพระราชวังหลัง" คุณหญิงจันและคุณหญิงมุกแห่งเมืองถลาง ผู้นำกำลังป้องกันการรุกรานของพม่า ได้รับการแต่งตั้งเป็น"ท้าวเทพกระษัตรี"และ"ท้าวศรีสุนทร" ตามลำดับ พระยาอุไทยธรรม (บุนนาค) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยายมราช เจ้ากรมพระนครบาลแทนที่พระยายมราชคนเดิมที่ถูกปลดจากตำแหน่งไป สำหรับอดีตเจ้าพระยาธรรมธิกรณ์ (บุญรอด) และอดีตพระยายมราช (ทองอิน) นั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงเห็นว่าเป็นผู้มีความชอบมาแต่ครั้งอดีต และรู้ธรรมเนียมในกรมวังและกรมพระนครบาลอย่างดี แม้มีความประมาทในการสงคราม จึงทรงแต่งตั้งอดีตเจ้าพระยาธรรมธิกรณ์ (บุญรอด) เป็น"พระยาศรีธรรมาธิราช" ช่วยราชการกรมวัง และทรงแต่งตั้งอดีตพระยายมราช (ทองอิน) เป็น"พระยามหาธิราช" ช่วยราชการกรมพระนครบาล ตามลำดับ
กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทประทับอยู่ที่เมืองนครศรีธรรมราช พระยาพัทลุง (ขุนคางเหล็ก) และหลวงสงขลา (บุญหุ้ย) เข้าเฝ้า กรมพระราชวังบวรฯตรัสถามว่ามีเจ้าเมืองใดตั้งอยู่สู้กับพม่าบ้างหรือไม่ พระยาพัทลุงทูลว่าเมืองพัทลุงมีพระมหาช่วยคุ้มครองให้ตั้งทัพออกไปสู้กับพม่า แต่ยังไม่ทันรบพม่ากลับไปเสียก่อน กรมพระราชวังบวรฯจึงมีพระราชบัณฑูรให้พระมหาช่วยปริวรรตออกจากสมณเพศ และทรงแต่งตั้งพระมหาช่วยให้เป็น"พระยาทุกขราษฎร์" แห่งเมืองพัทลุง ช่วยราชการเมืองพัทลุง จากนั้นหลวงสงขลา (บุญหุ้ย) จึงทูลว่าขณะนี้หลวงรองราชมนตรี (ฉิม) กรมการเมืองสงขลาเป็นกบฏยึดเมืองสงขลาไว้อยู่ ขอพระราชทานทัพไปปราบกบฏของหลวงรองราชมนตรี กรมพระราชวังบวรฯจึงยกทัพเสด็จไปยังเมืองสงขลา หลวงรองราชมนตรียอมสวามิภักดิ์ กรมพระราชวังบวรฯประทับที่เมืองสงขลา มีพระราชบัณฑูรให้เจ้าเมืองหัวเมืองมลายู ปัตตานี ไทรบุรี กลันตัน ตรังกานู ส่ง"บุหงามาศ" ต้นไม้เงินต้นไม้ทองให้แก่สยามดังเช่นที่เคยเป็นมา สุลต่านมูฮาหมัด (Muhammad) เจ้าเมืองปัตตานีปฏิเสธไม่ส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง กรมพระราชวังบวรฯมีพระราชบัณฑูรให้พระยากลาโหมราชเสนายกทัพไปโจมตียึดเมืองปัตตานี พระยากลาโหมราชเสนายกทัพเข้ายึดเมืองปัตตานีได้สำเร็จ
ฝ่ายบรรดาทัพพม่าที่ถอยร่นกลับไปนั้น สูญเสียกำลังไพร่พลไปจากการสู้รบโรคระบาดและภาวะความอดอยากไปประมาณครึ่งหนึ่งของกำลังทั้งหมด แกงหวุ่นแมงยี่ยกทัพกลับไปตั้งที่เมืองมะริด พระเจ้าปดุงซึ่งประทับอยู่ที่เมืองเมาะตะมะยังไม่ทรงยอมแพ้ในการรุกรานสยาม มีพระราชโองการให้แกงหวุ่นแมงยียกทัพจากมะริดมาตั้งพักฤดูฝนเมืองทวาย และให้ทัพเมืองทวายยกจากเมืองทวายมายังเมืองเมาะตะมะ เพื่อรอคอยโอกาสการรุกรานสยามอีกในปีถัดไป ส่วนพระเจ้าปดุงยกทัพเสด็จกลับเมืองอังวะพร้อมกับทัพที่เหลือทั้งหมด ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2329 สิ้นสุดฤดูฝนพระเจ้าปดุงมีพระราชโองการให้พระโอรสคือ อินแซะมหาอุปราช ยกทัพจำนวน 50,000 คน มาตั้งที่เมืองเมาะตะมะ ยกทัพเข้าโจมตีสยามครั้งนี้เพียงทางเดียวโดยมาทางด่านเจดีย์สามองค์เข้าทางกาญจนบุรี นำไปสู่สงครามท่าดินแดง อินแซะมหาอุปราชให้เมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นยกทัพหน้ามาตั้งที่ท่าดินแดง กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพ 30,000 คน เข้าโจมตีทัพของเมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นแตกพ่ายไป อินแซะมหาอุปราชจึงยกทัพกลับไป
หลังจากสงครามเก้าทัพและสงครามท่าดินแดง การรุกรานของพม่าทางภาคตะวันตกจึงสิ้นสุดลง การรุกรานของพม่าในครั้งต่อมาเข้าผ่านทางเมืองเชียงแสนมายังหัวเมืองล้านนาเป็นหลัก (สงครามพม่าตีเมืองลำปาง พ.ศ. 2330 สงครามพม่าตีเชียงใหม่ พ.ศ. 2340 และ พ.ศ. 2345) มีการจัดตั้งเมืองเชียงใหม่ขึ้นอีกครั้งและทางกรุงเทพฯแต่งตั้งพระยากาวิละขึ้นเป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการป้องกันการรุกรานของพม่าจากทางเหนือใน พ.ศ. 2340 และ พ.ศ. 2345 ทางฝั่งภาคตะวันตกฝ่ายสยามกลับขึ้นเป็นฝ่ายรุก นำไปสู่สงครามตีเมืองทวายใน พ.ศ. 2330 และ พ.ศ. 2334
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม หรือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 2 ของประเทศไทย ต่อจากพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 แต่เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกที่กำหนดให้เป็นฉบับถาวร ประกาศและใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ก่อนจะถูกยกเลิกและแทนที่โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ก็ได้กลับมาประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้โดยมีการแก้ไขเพิ่มเติมหลายประการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 ก่อนจะยกเลิกอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญนี้ 3 ครั้ง คือ
ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2482 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศจาก "สยาม" เป็น "ไทย" ตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม (แปลก ขีตตะสังคะ) เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้ชื่อของรัฐธรรมนูญต้องเปลี่ยนเป็น "รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย" ไปด้วย
ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2483 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยบทเฉพาะกาล ซึ่งเสนอโดยขุนบุรัสการกิตติคดี (เหมือน บุรัสการ) ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี โดยการสนับสนุนของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี อันมีผลให้บทเฉพาะกาลซึ่งควรจะต้องสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม 2485 เป็นอย่างช้า ยืดเวลาออกไปอีก 10 ปี แก่นแท้ของการเสนอยึดบทเฉพาะกาลก็คือ การคงอยู่ต่อไปอีกของสมาชิกประเภทที่ 2 อันมาจากการแต่งตั้ง
ครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2485 แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามข้อเสนอของรัฐบาล ซึ่งมี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ยังผลให้สามารถขยายเวลาอยู่ในตำแหน่งผู้แทนราษฎรออกไปอีกคราวละ 2 ปี
ครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 แก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติหลายประการให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของบ้านเมืองในขณะนั้น (ดูบทความหลักที่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495)
อีริค จามิลี่
อีริค จามิลี่ (Eric Jamili) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 10
จามิลีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 เสมอกับ แซนดี เบอร์กาซิโอ ที่ ฟิลิปปินส์ ในช่วงแรกชกแพ้บ้างชนะบ้าง จนได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO เมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2540 ชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่าง ชนะน็อค มิกกี คันเวล ยก 8 ที่ ลอนดอน ได้แชมป์โลกมาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค เคอร์มิน กัวเดีย ยก 5 ที่สหรัฐ เสียแชมป์ไป
จากนั้น จามิลีได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO โดยชนะคะแนน ฟาราโซนา ฟิเดลเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 และได้ชิงแชมป์โลกกับกัวเดียอีกครั้งเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2542 ที่ สหรัฐ แต่ก็สู้ไม่ได้โดยจามิลีถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้งก่อนจะแพ้คะแนนไปอีก จามิลีหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ที่แอฟริกาใต้ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โซลานี เปเตโลแค่ยกแรกเท่านั้น จามิลียังคงชกมวยต่อมา จนขึ้นชิงแชมป์ WBO NABO ไม่สำเร็จเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ฮูโก คาซาเรส ยก 3 ที่เม็กซิโก จามิลีก็แขวนนวมไป
วิกกี ตาฮูมิล
วิกกี ตาฮูมิล  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองมานาโด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 2
วิกกี ตาฮูมิลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2541 ชนะ แซนดี้ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะรวด 8 ครั้ง ก่อนจะมาเสมอกับเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จากฟิลิปปินส์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ทาฮูมิลก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนนฟาราโซนา ฟิเดล เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2543 ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส นักมวยฟิลิปปินส์ที่แย่งแชมป์ไปจากดีเด่น เก่งการุณ
ทาฮูมิลป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง โดยชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 และชกนอกรอบชนะนักมวยสาลชาวไทยและฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงในรุ่นนี้หลายคน เช่น ชนะคะแนนเซลโซ่ แดงก๊อด ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอยด์ ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สองครั้ง ชนะฟาวล์ เวลเดล คาจูเลส ยก 5 ก่อนที่จะไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ไดกิ คาเมดะ ยก 3 และไปชิงแชมปโลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ แอฟริกาใต้เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคแก่ โซลานี เตเต โดยทาฮูมิลถอดนวมออกหลังยกที่ 3 และบอกว่าเขาถูกโขกที่ศีรษะ
ทาฮูมิลหยุดชกไปถึงสามปี จากนั้น กลับมาชกอีกสามครั้ง และเป็นการมาชกนอกรอบในประเทศไทยและชกแพ้ทั้งสามครั้ง หลังจากที่เขาชกแพ้น็อคพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 แล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
แร็กเกตบอล
แร็กเกตบอล  เป็นกีฬาที่ใช้แร็กเกตในการเล่นโดยการตีลูกบอลยางสะท้อนกับกำแพง แร็กเกตบอลนิยมเล่นในร่ม แต่สามารถเล่นในคอร์ตกลางแจ้งได้ โจ ซอเบก (Joe Sobeck) ได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นกีฬานี้ขึ้นมาโดยพัฒนาต่อมาจากแพดเดิลบอล โดยการปรับปรุงลูกบอลให้เด้งมากขึ้นและมีความเร็วในการเล่น แร็กเกตบอลมีลักษณะต่างจากกีฬาที่ใช้แร็กเกตชนิดอื่นคือ กำแพงและเพดานถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสนาม
แร็กเกตบอลปกติเล่นระหว่างผู้เล่นสองคน ซึ่งเรียกว่า "วัน-อัป" ถ้าเล่นสามคนจะเรียกว่า "คัต-โธรต" และถ้าเล่นสี่คนจะเป็นการเล่นคู่ จะเรียกว่า "ดับเบิล"
เริ่มเล่นเกม ผู้เล่นจะทำการเสิร์ฟ โดยการเด้งบอลลงพื้นและตีเข้าไปที่กำแพงด้านหน้า โดยให้บอลกระเด้งกลับมาลงพื้นข้ามเส้น"ชอร์ตไลน์" โดยผู้เล่นอีกฝ่ายจะเริ่มตีได้ภายหลังบอลสะท้อนจากพื้นขึ้นมา โดยการเสิร์ฟบอลสามารถสะท้อนกำแพงได้ แต่ห้ามกระเด้งกำแพงเกินหนึ่งครั้ง บอลไม่สามารถกระเด้งเพดาน และบอลไม่สามารถกระเด้งกำแพงด้านหลังผู้เล่น
ซามูเอล มอร์ส
ฮินเดนเบิร์ก
บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน)
การวิ่งระยะสั้น
การวิ่งระยะสั้น คือ การวิ่งระยะใกล้ในการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลาน การวิ่งแข่งในระยะสั้นเป็นการแข่งขันที่มีมายาวนานที่สุด ในการแข่งขันโอลิมปิกยุคโบราณก็มีการแข่งขันวิ่งนี้ เป็นการแข่งวิ่งจากอีกฟากของสนามไปอีกด้านหนึ่ง ในการแข่งขันวิ่งระยะสั้นในปัจจุบันที่แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกและเวิลด์แชมเปียนชิป แบ่งเป็น 100 เมตร, 200 เมตร และ 400 เมตร
โทคุชิมะ
ปุ่มโคนอยด์
ที่ขอบด้านหลังของกระดูกไหปลาร้า ใกล้กับจุดประมาณ 1 ใน 3 ด้านนอก (distal 1/3) ของกระดูกไหปลาร้า (เป็นบริเวณที่กระดูกเปลี่ยนรูปร่างจากรูปกลมเป็นรูปแบน) เป็นปุ่มนูนของกระดูกที่เรียกว่า ปุ่มโคนอยด์  หรือ ปุ่มโคราคอยด์  ในตำแหน่งปกติของกระดูก ปุ่มโคนอยด์จะอยู่ด้านบนโคราคอยด์ โพรเซสของกระดูกสะบัก (coracoid process of the scapula) และมีเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) ซึ่งยึดเชื่อมระหว่างปุ่มโคนอยด์และโคราคอยด์ โพรเซสมาเกาะที่ปุ่มกระดูกนี้
Conoid tubercle
แนวทราพีซอยด์
แนวทราพีซอยด์  เป็นแนวสันเฉียงในกระดูกไหปลาร้าที่ต่อมาจากปุ่มโคนอยด์ (conoid tubercle) วิ่งในแนวไปทางด้านหน้าและด้านข้าง เป็นตำแหน่งจุดเกาะของเอ็นทราพีซอยด์ (trapezoid ligament)
Trapezoid line
Trapezoid ridge
ปุ่มกระดูกซี่โครง
ในส่วนใกล้กลางลำตัวของกระดูกไหปลาร้ามีบริเวณเป็นพื้นผิวขรุขระ ที่เรียกว่า ปุ่มกระดูกซี่โครง  มักมีความยาวมากกว่า 2 เซนติเมตร เป็นจุดเกาะของเอ็นคอสโตคลาวิคิวลาร์ (costoclavicular ligament) ซึ่งยึดระหว่างจุดนี้และกระดูกอ่อนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1
Costal tuberosity
ร่องใต้ไหปลาร้า
ร่องใต้ไหปลาร้า  เป็นร่องที่อยู่ที่พื้นผิวด้านล่างของกระดูกไหปลาร้าด้านใกล้กลางลำตัว ซึ่งเป็นที่กล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า (Subclavius) มายึดเกาะ แผ่นพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia) ซึ่งแยกออกเพื่อโอบรอบกล้ามเนื้อจะมายึดเกาะกับขอบของร่องนี้ ในบางครั้งร่องนี้อาจถูกแบ่งออกในแนวนอนโดยแนวซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ของกล้ามเนื้อใต้ไหปลาร้า
Subclavian groove
ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก
ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก  เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกันแนวตลกดรามา ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2007 สร้างโดย พิกซาร์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่แปดของพิกซาร์ เขียนบทและกำกับโดย แบรด เบิร์ด โดยรับช่วงต่อจาก ยาน พิงคาวา ในปี ค.ศ. 2005 และอำนวยการสร้างโดย แบรด ลูอิส จากความคิดเดิมของยาน พิงคาวา ชื่อเรื่องของภาพยนตร์หมายถึงอาหารฝรั่งเศส ราตาตูย ซึ่งเป็นอาหารที่เสิร์ฟในตอนท้ายเรื่องและยังอ้างอิงถึง หนู ซึ่งเป็นตัวละครหลัก ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของหนูที่มีชื่อว่า เรมี ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นเชฟและพยายามบรรลุเป้าหมายด้วยการเป็นพันธมิตรกับเด็กเก็บขยะของร้านอาหารในปารีส
ภาพยนตร์แสดงนำโดยการให้เสียงของ แพตตัน ออสวอลต์ เป็น เรมี หนูที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์ ผู้สนใจในการทำอาหาร, ลู โรมาโน เป็น อัลเฟรโด ลิงกวินี เด็กเก็บขยะที่มาเป็นเพื่อนกับเรมี, เอียน โฮล์ม เป็น สกินเนอร์ หัวหน้าพ่อครัวของร้านอาหารของออกุสต์ กุสโต, จานีน กาโรฟาโล เป็น คอลเลตต์ ทาทูว์ เชฟย่างที่ร้านอาหารของกุสโตและเป็นเชฟผู้หญิงคนเดียวในร้าน, ปีเตอร์ โอทูล เป็น แอนทอน อีโก นักวิจารณ์ร้านอาหาร, ไบรอัน เดนเนฮี เป็น จังโก พ่อของเรมีและผู้นำเผ่าของเขา, ปีเตอร์ ซอห์น เป็น เอมิล พี่ชายของเรมี และ แบรด การ์เรตต์ เป็น ออกุสต์ กุสโต พ่อครัวที่เพิ่งเสียชีวิต
การพัฒนาของ "ระ-ทะ-ทู-อี่" เริ่มต้นในปี ค.ศ. 2000 เมื่อพิงคาวาเขียนแนวคิดดั้งเดิมของภาพยนตร์ ในปี ค.ศ. 2005 หลังพิงคาวาออกจากพิกซาร์ เบิร์ดได้รับการทาบทามให้กำกับภาพยนตร์และแก้ไขเนื้อเรื่อง เบิร์ดและทีมงานบางคนของภาพยนตร์เดินทางไปปารีสเพื่อหาแรงบันดาลใจ ทีมงานได้ปรึกษาพ่อครัวจากทั้งฝรั่งเศสและสหรัฐ เพื่อสร้างแอนิเมชันอาหารที่ใช้ในภาพยนตร์ ลูอิสฝึกงานที่ร้านอาหาร เดอะเฟรนช์ลันดีย์ของทอมัส เคลเลอร์ ซึ่งเคลเลอร์ได้พัฒนา คองฟิต์เบียลดี ซึ่งเป็นอาหารที่ใช้ในภาพยนตร์ ไมเคิล จะคีโน เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบที่ได้รับแรงบันดาลใจจากปารีสให้กับภาพยนตร์
"ระ-ทะ-ทู-อี่" ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ที่โรงละครโกดักในลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย และฉายทั่วไปในสหรัฐเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์ทำเงิน 623.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยชมในเรื่องบทภาพยนตร์, แอนิเมชัน, การให้เสียงและดนตรีประกอบของไมเคิล จะคีโน ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อในหลายรางวัล รวมไปถึง สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม "ระ-ทะ-ทู-อี่" ต่อมาได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งใน 100 ภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งศตวรรษที่ 21 จากโพลของนักวิจารณ์นานาชาติประจำปี ค.ศ. 2016 ซึ่งจัดโดย บีบีซี
เรมีเป็นหนูน้อยที่มีประสาทสัมผัสด้านรสชาติและกลิ่นที่เฉียบคมผิดปกติ ซึ่งฝันอยากจะเป็นเชฟเหมือนออกุสต์ กุสโต ไอดอลของเขาผู้ล่วงลับไปแล้ว อย่างไรก็ตาม เอมิล น้องชายของเขาและ จังโก พ่อและหัวหน้าเผ่าของเขา รวมไปถึงหนูในอาณานิคมของเขา สนใจอาหารเพื่อการยังชีพเท่านั้น อยู่มาวันหนึ่ง ระหว่างที่เรมีกำลังค้นบ้านของหญิงชราไปหาวัตถุดิบ เขาบังเอิญเปิดเผยที่ตั้งเผ่าหนูของเขาให้หญิงชราเห็น หนูถูกบังคับให้หนีและเรมีก็ถูกแยกออกจากหนูตัวอื่น ๆ ขณะที่เรมีกำลังสิ้นหวังอยู่ในท่อระบายน้ำ กุสโตในจินตนาการก็ได้ให้กำลังใจเรมี และในที่สุดเขาก็พบว่าตัวเองอยู่เหนือครัวของร้านอาหารกุสโตในปารีส
เมื่อเรมีสังเกตเห็นเด็กเก็บขยะคนใหม่ของร้านอาหาร อัลเฟรโด ลิงกวินี พยายามแก้ไขซุปที่เขาทำพัง เรมีกระโดดเข้ามาและแก้ไขข้อผิดพลาดของลิงกวินี ลิงกวินีจับเรมีได้ แต่ไม่เปิดเผยให้สกินเนอร์ อดีตรองหัวหน้าครัวของกุสโตและเจ้าของคนใหม่ของร้านอาหาร เห็น สกินเนอร์เผชิญหน้ากับลิงกวินีโทษฐานปลอมแปลงซุป แต่เมื่อซุปถูกเสิร์ฟโดยไม่ได้ตั้งใจและพิสูจน์ได้ว่าประสบความสำเร็จ คอลเลตต์ ทาทูว์ เชฟผู้หญิงคนเดียวของร้านอาหาร เกลี้ยกล่อมให้สกินเนอร์ไม่ไล่ลิงกวินีออก เพื่อรักษาคติของกุสโตที่ว่า "ไม่ว่าใครก็ทำอาหารได้" อย่างไรก็ตาม สกินเนอร์ต้องการให้ลิงกวินีทำซุปซ้ำเพื่อรักษางานของเขา สกินเนอร์มองเห็นเรมีพยายามหลบหนีและสั่งให้ลิงกวินีพาเขาออกไปข้างนอกและฆ่าเขา เมื่อพวกเขาอยู่คนเดียว ลิงกวินีพบว่าเรมีสามารถเข้าใจเขาได้ และเขาเกลี้ยกล่อมเรมีให้ช่วยเขาทำอาหารที่ร้านของกุสโต
ทั้งสองได้เรียนรู้ว่า เรมีสามารถชี้นำการเคลื่อนไหวของลิงกวินีได้เหมือนกับหุ่นกระบอก ด้วยการดึงผมของลิงกวินีในขณะที่เรมีซ่อนตัวอยู่ใต้หมวกของเขา พวกเขาสามารถทำซุปร่วมกันและปรุงอาหารต่อที่ร้านของกุสโตได้อย่างสม่ำเสมอ ในตอนแรก คอลเลตต์เริ่มฝึกลิงกวินีในครัวอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ชื่นชมลิงกวินีที่เอาใจใส่คำแนะนำอย่างมืออาชีพของเธอ เรมีกลับมาพบกับเอมิลและเผ่าของเขาอีกครั้ง แต่ในขณะที่จังโกพยายามเกลี้ยกล่อมเรมีว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยนนิสัยดูหมิ่นของมนุษย์ที่มีต่อหนู เรมียืนยันว่า "การเปลี่ยนแปลงคือธรรมชาติ"
สกินเนอร์รับรู้ผ่านจดหมายจากแม่ผู้ล่วงลับของลิงกวินีว่า ลิงกวินีเป็นลูกชายนอกสมรสของกุสโตและเป็นเจ้าของโดยชอบธรรมของร้านอาหาร เมื่อเรมีค้นพบจดหมายในห้องทำงานของสกินเนอร์ สกินเนอร์ไล่เรมีไปทั่วปารีสเพื่อเอามันมา แต่เรมีก็มอบมันให้ลิงกวินี ผู้ซึ่งบังคับให้สกินเนอร์ออกไป ร้านอาหารเจริญรุ่งเรืองเมื่อสูตรอาหารของเรมีเป็นที่นิยม ชีวิตของลิงกวินีก็ดีขึ้น และเขาได้พัฒนาความสัมพันธ์ที่โรแมนติกกับคอลเลตต์
ในขณะเดียวกัน แอนทอน อีโก นักวิจารณ์อาหารที่ได้วิจารณ์เชิงลบเกี่ยวกับร้านอาหารของกุสโตโดยทางอ้อม ซึ่งได้นำไปสู่การเสียชีวิตของกุสโต ได้เรียนรู้ถึงความสำเร็จที่เพิ่มขึ้นและประกาศว่าเขาจะรับประทานอาหารที่ร้านอาหารนั้น หลังจากที่ลิงกวินีได้รับเครดิตในการทำอาหารของเรมี เขาและเรมีก็ทะเลาะกัน เรมีถูกกดดันจากเอมิลและความหงุดหงิดของตัวเอง เขาจึงรีบนำเผ่าของเขาไปบุกค้นตู้เก็บอาหารของร้านอาหารเพื่อหาอาหาร ลิงกวินีเข้ามาเพื่อขอโทษเรมี แต่เมื่อเขาพบการบุกค้นตู้เก็บอาหารของหนู ลิงกวินีก็ขับไล่หนูทั้งหมดออกไปด้วยความโกรธ รวมถึงเรมีด้วย
วันต่อมา เรมีถูกจับโดยสกินเนอร์ แต่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระโดยจังโกและเอมิล ลิงกวินีคืนดีกับเรมีและเปิดเผยความจริงกับพนักงานของเขา โดยทุกคนเดินออกไปทั้งหมด เพราะรู้สึกเหมือนถูกหลอกและถูกหักหลัง อย่างไรก็ตาม หลังจากที่นึกถึงคติของกุสโตแล้ว คอลเลตต์ก็กลับมาช่วย ด้วยความประทับใจในความมุ่งมั่นของเรมี จังโกและเผ่าของเขาจึงเสนอตัวเพื่อช่วย ทำอาหารภายใต้การดูแลของเรมี ขณะที่ลิงกวินีเป็นพนักงานเสิร์ฟอาหาร เมื่อสกินเนอร์และผู้ตรวจการสาธารณสุขพยายามเข้าไปยุ่ง พวกเขาถูกจัดมัดและปิดปาก เรมีได้สร้างราตาตูยรูปแบบหนึ่ง เมื่ออีโกทานแล้ว ทำให้เขานึกถึงการทำอาหารของแม่และประหลาดใจกับจานนี้ อีโกขอพบเชฟ แต่ได้รับแจ้งว่าเขาต้องรอจนกว่าลูกค้าในร้านจะกลับกันหมด เมื่อแนะนำเรมีให้อีโกรู้จัก อีโกก็ตกตะลึง อย่างไรก็ตาม เขาเขียนบทวิจารณ์ซึ่งระบุว่าเขาเข้าใจคติของกุสโตแล้ว และเรมีก็ "ไม่ด้อยกว่าเชฟที่เก่งที่สุดในฝรั่งเศสเลย"
สกินเนอร์และผู้ตรวจการสาธารณสุขได้รับการปล่อยตัว และร้านอาหารก็ปิดตัวลงเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ ซึ่งทำให้อีโกตกงานและขาดความน่าเชื่อถือในฐานะนักวิจารณ์ อย่างไรก็ตาม เรมี, ลิงกวินีและคอลเลตต์ เปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ใหม่ซึ่งกลายเป็นที่ยอดนิยมชื่อว่า "La Ratatouille" โดยมีอีโกเป็นผู้ลงทุนและลูกค้าประจำ อาณานิคมหนูตั้งรกรากอยู่ในห้องใต้หลังคาของร้านอาหารเป็นบ้านหลังใหม่ของพวกมัน
ยาน พิงคาวา สร้างแนวคิดของภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2000 โดยเขาเป็นผู้ออกแบบฉาก, ตัวละครและโครงเรื่องหลัก แต่เขาไม่เคยได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 2004 พิกซาร์เพิ่ม บ๊อบ ปีเตอร์สัน เป็นผู้กำกับร่วมและเขาได้รับการควบคุมเฉพาะเนื้อเรื่อง เนื่องจากการขาดความมั่นใจในการพัฒนาเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ คณะผู้จัดการของพิกซาร์จึงให้ แบรด เบิร์ด ผู้กำกับ "รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก" เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ทำหน้าที่แทนพิงคาวาในปี ค.ศ. 2005 ในขณะเดียวกัน ปีเตอร์สัน ออกจากโครงการเพื่อไปพัฒนาภาพยนตร์ "ปู่ซ่าบ้าพลัง" เบิร์ดสนใจภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะแนวคิดที่แปลกประหลาดและความขัดแย้งที่ขับเคลื่อนมัน: หนูกลัวครัว แต่หนูก็อยากทำงานในครัว เบิร์ดรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ภาพยนตร์สามารถสร้าง ตลกเจ็บตัว ได้มากมาย ด้วยตัวละครของลิงกวินีที่มอบความสนุกสนานไม่รู้จบให้กับแอะนิเมเตอร์ เบิร์ดเขียนเนื้อเรื่องใหม่โดยให้มีเนื้อหาที่เข้มข้นขึ้น เขาตัดบทกุสโตว์ให้น้อยลง แล้วไปเพิ่มบทให้กับสกินเนอร์และคอลเลตต์ และยังเปลี่ยนรูปลักษณ์ของหนูให้เหมือนมนุษย์น้อยลง
เพราะ "ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก" ตั้งใจให้มีภาพที่โรแมนติกและสวยงามของปารีส ทำให้มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องก่อน ๆ ของพิกซาร์ ผู้กำกับ แบรด เบิร์ด, ผู้อำนวยการสร้าง แบรด ลูอิส และทีมงานบางคน ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในเมืองนี้เพื่อทำความเข้าใจสภาพแวดล้อมอย่างถูกต้อง โดยไปทัวร์รถจักรยานยนต์และรับประทานอาหารที่ร้านอาหารชั้นนำห้าแห่ง เอียน โฮล์ม ได้รับเลือกเป็นนักแสดงในภาพยนตร์หลังเบิร์ดเห็นเขาใน "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ไตรภาค ในภาพยนตร์ยังมีฉากที่เกี่ยวกับน้ำอยู่มากมาย หนึ่งในนั้นคือฉากในท่อระบายน้ำและมันซับซ้อนมากกว่าฉากวาฬสีน้ำเงินใน "นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต" มีฉากหนึ่งที่ลิงกวินีตัวเปียกหลังเขากระโดดลงไปช่วยเรมีในแม่น้ำแซน พนักงานของพิกซาร์ (เคสเทน มิกดาล ผู้ประสานงานแผนกสี/เงา) กระโดดลงไปในสระว่ายน้ำของพิกซาร์และสวมชุดพ่อครัวและผ้ากันเปื้อน เพื่อดูว่าส่วนใดของชุดติดกับร่างกายของเขาและส่วนใดที่โปร่งแสงจากการดูดซึมน้ำ