pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การยุติรัฐบัญญัติว่าด้วยความเป็นกลางได้นำไปสู่นโยบายให้กู้-ยืมในปีค.ศ. 1941 ซึ่งให้สหรัฐอเมริกาสามารถทำการค้ากับประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร และหลังจากที่เรือสินค้าของสหรัฐอเมริกาถูกจมมากขึ้น สหรัฐอเมริกาจึงให้เรือรบของตนติดอาวุธได้
ซิ่งระเบิด บ้าระห่ำ
กำลัง อาจหมายถึง
ตะไบเล็บ
ตะไบเล็บ เป็นเครื่องมือสำหรับฝนและตกแต่งรูปร่างของเล็บ มักใช้ในการทำเล็บหลังจากถูกตัดด้วยกรรไกรตัดเล็บเสร็จแล้ว ตะไบเล็บอาจผลิตจากโลหะเปล่าๆ หรือเคลือบด้วยผงคอรันดัม (ไพลิน), แผ่นขัดเล็บ (emery board), เซรามิก, หรือแก้ว
แผ่นขัดเล็บ.
แผ่นขัดเล็บโดยปกติจะมีความหยาบน้อยกว่าตะไบเล็บโลหะ ซึ่งทำให้ต้องใช้เวลาฝนเล็บนานกว่า อย่างไรก็ตาม ตะไบเล็บทั่วไปอาจก่อให้เกิดการแพร่เชื้อ หากถูกใช้ร่วมกันมากกว่าหนึ่งคนโดยไม่มีการฆ่าเชื้อที่ดีพอ และแผ่นขัดเล็บก็มีราคาถูกกว่าตะไบเล็บโลหะ ดังนั้นแผ่นขัดเล็บจึงเป็นทางเลือกหนึ่งซึ่งสามารถใช้แล้วทิ้งได้ต่อคน
ตะไบเล็บแก้ว.
ตะไบเล็บแก้วเป็นเครื่องมือที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานมานี้ ตะไบเล็บแก้วมีความละเอียดมากกว่า และพื้นผิวของมันก็ไม่ทำให้เล็บเป็นเศษผงเวลาขัดดังเช่นแผ่นขัดเล็บหรือตะไบโลหะ ซึ่งทำให้ตะไบเล็บแก้วเป็นเครื่องมือที่ช่างทำเล็บต้องการ ถึงแม้ว่าจะหาซื้อยากตามร้านค้าต่างๆ
ไมเคิล เจ. ฟอกซ์
ไมเคิล เจ. ฟอกซ์  หรือมีชื่อจริงว่า ไมเคิล แอนดรูว์ ฟอกซ์  เกิดวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน/แคนาดา มีผลงานโด่งดังจากบทบาท มาร์ตี้ แม็กฟลาย จากเรื่องเจาะเวลาหาอดีต ทั้ง 3 ภาค (1985–1990) ; บทบาทอเล็กซ์ พี. คีตัน จากแฟมิลี ไทส์ (1982–1989) ซึ่งได้รับ 3 รางวัลเอมมีและ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ ;บทบาทไม ฟลาเฮอร์ตีจาก สปินซิตี (1996–2000) ที่ได้รับ 1 รางวัลเอมมี 3 รางวัลลูกโลกทองคำ และ 2 รางวัลสกรีนแอ็กเตอร์สไกด์ นอกจากนี้เขายังได้รางวัลบุรุษแห่งปีของนิตยสารจีคิว, รางวัลสมาคมนักแสดง หรือ แซกอวอร์ด 2 รางวัล และรางวัลพีเพิล ชอยส์ อวอร์ด
ฟอกซ์ป่วยเป็นโรคพาร์กินสันกลุ่มที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปี เมื่อปี 1991 และเปิดเผยอาการป่วยของเขาต่อสาธารณะในปี 1998 จนกึ่งอำลาวงการการแสดงในปี 2000 ฟอกซ์ได้ก่อตั้งมูลนิธิไมเคิล เจ. ฟอกซ์ เพื่อการวิจัยโรคพาร์กินสันขึ้นในปี 2000
รายพระนามกษัตริย์ และจักรพรรดิฝรั่งเศส
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์
แผ่นขัดเล็บ
คาร์เธจ
คาร์เธจ  เป็นเมืองโบราณ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองตูนิส ประเทศตูนิเซีย
เมื่อ 814 ก่อนคริสตกาล ชาวฟินิเชี่ยน หนีการรุกรานของกรีกและโรมันโดยการนำของเจ้าหญิงไดโด (Dido) หรือ เอลิสซา (Alyssa) แห่งเมืองไทร์ (Tyre : เลบานอนในปัจจุบัน) จนมาถึงริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนหรือประเทศตูนิเซียในปัจจุบัน ตามตำนานพระนางขอซื้อที่ดินจากทางเมืองเดิม โดยตกลงกันว่าจะขอพื้นที่แค่ผืนหนัง โดยขลิบผืนหนังออกเป็นเส้นเล็กแล้วตีวง ทำให้ได้ที่ดินมากพอจะสร้างเป็นเมืองท่าได้ จนเป็นเมืองคาร์เธจ
ด้วยที่ตั้งที่เหมาะสมจึงทำให้คาร์เธจเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็ว พวกเขามีความชำนาญด้านการค้า มีสินค้าส่งออกอย่าง แร่เงิน ดีบุก และทองแดง จนในกลางศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล การค้าขายของคาร์เธจเจริญสุดขีด พวกเขาได้ทำการค้าขายกับโรมัน พวกเขายังชำนาญด้านการเดินเรือ ค้าขายไปถึงเกาะอังกฤษ ตอนใต้ของทวีปแอฟริกา และเมืองไทร์ ส่วนด้านการทหารพวกเขาขยายขอบเขตดินแดนทั้งในฝั่งตะวันตกของเกาะซิซิลี (Sicily) เกาะซาร์ดิเนีย (Sardinia) หมู่เกาะแบลีแอริก (Balearic : แคว้นกาตาลุญญาในสเปน) และทางตอนใต้ของสเปน
ระบบการปกครองเป็นระบบกษัตริย์ตั้งแต่ตั้งเมือง จนถึงปี 480 ก่อนคริสตกาล หลังการตายของ ฮามิลก้าที่หนึ่ง (Hamilca I) ทำให้ระบอบกษัตริย์อ่อนแอเรื่อยมา จนในปี 308 ก่อนคริสตกาล หลังสิ้นสมัยกษัตริย์ โบมิลก้า (Bomilca) จีงเปลี่ยนรูปแบบการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ
พวกเขามีความขัดแย้งกับกรีกและโรมัน ทำสงครามกับกรีกหลายครั้ง ครั้งที่สำคัญคือ สงครามเกาะซิซิลี (Sicilian wars) ทั้งสามครั้ง ตั้งแต่ปี 480 ถึง 307 ก่อนคริสตกาล ส่วนกับทางโรมัน ครั้งที่สำคัญมีอยู่ 3 ครั้งเช่น คือสงครามพิวนิก (Punic wars) ทั้งสามครั้ง ซึ่งในครั้งที่สาม การพ่ายแพ้ของคาร์เธจทำให้ถึงกับสิ้นชาติ ประชาชนส่วนใหญ่ถูกฆ่า ชาวเมืองจาก 5 แสนคนเหลือ 5 หมื่นคน ที่เหลือถูกนำไปขายเป็นทาส บ้านเมืองถูกเผา จนแทบไม่เหลือศิลปะสิ่งก่อสร้างให้เห็น จนในสมัยจูเลียส ซีซ่าร์ มาบูรณะคาร์เธจขึ้นมาใหม่โดยโรม
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1985 นายยูโก้ เวเตเร่ (Ugo Vetere) นายกเทศมนตรีของกรุงโรมในขณะนั้น ทำสัญญาสันติภาพอย่างเป็นทางการกับ นายเชดดี้ คลีบิ (Chedly Klibi) นายกเทศมนตรีของตูนีส เพื่อยุติฉากสงครามระหว่างสองชนชาติอย่างเป็นทางการอันยาวนานถึง 2,248 ปี หลังสงครามพิวนิกครั้งที่สาม
สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
จันฟรังโก โซลา
จันฟรังโก โซลา (; เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1966) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอิตาลี
ในปี 2532 เล่นฟุตบอลให้กับทีมนาโปลี ในช่วงเวลาเดียวกับที่ดิเอโก มาราโดนา นักเตะชื่อดังชาวอาร์เจนตินา ยังอยู่กับทีมนาโปลี เขาเล่นให้กับนาโปลีอยู่นานถึง 4 ปี จากนั้นก็ย้ายมาอยู่กับทีมปาร์มา ทีมชั้นนำของอิตาลี และช่วยทำประตูให้ทีมปาร์มาคว้าแชมป์คัพวินเนอร์สคัพในปี 2537 เขาเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะลูกฟรีคิกหน้ากรอบเขตโทษ
โซลาถือเป็นราชาลูกฟรีคิกคนหนึ่งของโลกลูกหนังในขณะนั้นทีเดียว เขาเผยเคล็ดลับของการยิงลูกฟรีคิกว่า ฝีเท้าการยิงลูกฟรีคิกที่ยอดเยี่ยมดังที่เห็นนี้ ส่วนหนึ่งลอกเลียนแบบและศึกษาวิธีการยิงมาจากมาราโดนานั่นเอง
กระทั่งกลางฤดูกาล 2540 รืด คึลลิต ผู้จัดการทีมเชลซี ซื้อตัวโซลามาร่วมทีมด้วยค่าตัว 4.5 ล้านปอนด์ และเขาสามารถโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม จนกลายเป็นขวัญใจของแฟนบอลเชลซีอย่างรวดเร็ว เขาพาทีมคว้าถ้วยเอฟเอคัพ และสามารถคว้าตำแหน่งนักเตะต่างชาติยอดเยี่ยมของพรีเมียร์ลีกแม้จะเพิ่งเล่นได้แค่ครึ่งฤดูกาล
สำหรับการเล่นฟุตบอลให้กับทีมชาตินั้น ในช่วงฟุตบอลโลก 2537 ที่สหรัฐอเมริกา โซลาได้ลงเล่นในฐานะตัวสำรองของโรแบร์โต บัจโจ และได้ลงเล่นเพียง 12 นาทีในนัดพบไนจีเรีย ก่อนที่เขาจะได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม ต่อมาหลังจากบัจโจได้รับบาดเจ็บและฝีมือตก โซลาจึงได้ตำแหน่งตัวจริงในทีมชาติแทนที่บัจโจ แต่ในขณะเดียวกันเขาหลุดจากตำแหน่งตัวจริงในทีมเอซี มิลาน โซลาเป็นตัวหลักในแผงหน้าของทีมชาติอิตาลีและเชลซี และนำความสำเร็จมาสู่ต้นสังกัด โดยเฉพาะในทีมเชลซีนั้นโซลานำทีมผ่านเข้าสู่รอบลึก ๆ ของถ้วยเอฟ เอ คัพ อีกทั้งในพรีเมียร์ ลีกปี 2540 ก็ติดอยู่ในกลุ่มลุ้นแชมป์ หลังจากนั้นโซลาก็ย้ายเข้าสังกัดคัลยารี สโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอิตาลี และยังโชว์ฟอร์มเป็นขวัญใจของชาวอิตาลีเช่นเดิม
ปัจจุบันยุติทั้งการเล่นฟุตบอลและการเป็นผู้จัดการฟุตบอลแล้ว
เวสต์แฮม ยูไนเต็ด
เจฟฟรีย์ รัช
เจฟฟรีย์ รอย รัช  เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย ถือเป็นนักแสดงออสเตรเลียคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์สาขาการแสดงยอดเยี่ยม
เจฟฟรีย์ รัช เกิดที่ Toowoomba ประเทศออสเตรเลีย เขาเรียนจบด้านศิลปะจากมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ และ ได้ไปศึกษาต่อที่ปารีส และได้เข้าร่วมคณะละครใบ้ที่ Jacques Lecoq School of Mime อยู่ถึงสองปีเต็ม จากนั้นจึงกลับมาออสเตรเลียเพื่อเล่นละครเวที เรื่อง "Waiting for Godot" โดยแสดงร่วมกับเมล กิ๊บสัน
เขาแสดงภาพยนตร์ 2-3 เรื่องในช่วงยุค 80 แต่เขาชอบที่จะแสดงละครเวทีมากกว่า จากนั้นเขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Shine" รับบทเป็นเดวิด เฮลฟ์ก็อต ที่ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ หลังจากนั้นได้เข้าชิงรางวัลออสการ์อีก 2 ครั้งจาก กับบท Phillip Henslowe ในเรื่อง "Shakespeare in Love" และล่าสุดกับบท Marquis De Sade จากเรื่อง "Quills"
ด้านชีวิตส่วนตัว แต่งงานกับนักแสดงสาว Jane Menelaus มีบุตรสองคนคือ Angelica และ James
ไซมอน เร็กซ์
ไซมอน เร็กซ์  เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน พิธีกรรายการโทรทัศน์และแร็ปเปอร์
เร็กซ์มีชื่อจริงว่า ไซมอน เร็กซ์ คัตไรต์ เกิดในซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรชายของพอลและบาร์บารา คัตไรต์ ในปี 1995 เขาเป็นพิธีกรรายการทางช่องเอ็มทีวี ซึ่งเขาก็มีผลงานวิดีโอโป๊ (Brad Posey's Young, Hard &amp; Solo) ทำให้เขาถูกปลด แต่ชื่อเสียงของเขาก็มีมากขึ้น หลังจากนั้นเขาเริ่มมีผลงานการแสดง ในปี 1999 เขาแสดงในรายการโทรทัศน์ที่ชื่อ Jack &amp; Jill ที่มี 2 ฤดูกาล เขายังปรากฏตัวใน "Felicity", "Baywatch", "Everwood", และ "Summerland"
เร็กซ์ยังมีผลงานในภาพยนตร์เรื่อง "The Forsaken", "Scary Movie 3", "Scary Movie 4" และ "The Karate Dog" และเขายังได้แสดงร่วมกับปารีส ฮิลตันใน "National Lampoon's Pledge This!"
ทางด้านผลงานเพลง เขาเป็นแร็ปเปอร์ มีผลงานบนมายสเปซ มีเพลง "Dirt Nasty" เขาทัวร์ร่วมกับวง Dyslexic Speedreaders ร่วมกับมิกกี อะวาลอนและอังเดร เลกาซี นอกจากนี้เร็กซ์ยังเป็นเจ้าของร่วมไนต์คลับที่ชื่อ The Plumm ร่วมกับ Chris Noth, David Wells และ Noel Ashman
Simon Rex
จอนนี เด็ปป์
ประภัทร์ ศรลัมพ์
ประภัทร์ ศรลัมพ์ พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 (สนช.) ปัจจุบันเป็นหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประภัทร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่จังหวัดอุทัยธานี จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นประธานเชียร์ของทั้งสวนกุหลาบวิทยาลัย และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ไมเคิล ฟาราเดย์
ไมเคิล ฟาราเดย์ (; 22 กันยายน ค.ศ. 1791 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1867) เป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์ ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นไดนาโมในปี ค.ศ. 1821
ไมเคิล ฟาราเดย์ เกิดที่เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ ในครอบครัวที่มีฐานะยากจน เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวน 10 บิดาของเขาชื่อเจมส์เป็นช่างตีเหล็ก เขาเริ่มทำงานเมื่ออายุ 13 ปี โดยการเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์และฝึกงาน แผนกเย็บปกและซ่อมหนังสือ เขายังเป็นคนชอบอ่านหนังสือ ศึกษาหาความรู้โดยเฉพาะเรื่องของไฟฟ้า เขาพยายามหาโอกาสไปฟังการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ตามสถานที่ต่าง ๆ เสมอ และจะมีการจดบันทึกไว้อย่างละเอียดและเข้าเล่มเก็บไว้ มีครั้งหนึ่งในปี 1812 มีลูกค้าซ่อมหนังสือเห็นว่าเขาสนใจเรื่องการบรรยายของนักวิทยาศาสตร์ จึงได้มอบบัตรในการฟังการบรรยายวิทยาศาสตร์ของน้องเกย์มีรยายที่ราชสมาคม เขาจดรายละเอียดการบรรยาย วาดรูปประกอบ เรียบเรียงอย่างเป็นระเบียบ จากนั้นเขาจึงไปสมัครเป็นผู้ช่วยเดวี่ โดยนำหนังสือเล่มนี้ไปด้วย ทำให้เดวี่ประทับใจ รับเขาทำงาน
เขาทำงานทุกอย่างในการเป็นผู้ช่วยเดวี่ ตั้งแต่ภารโรง เลขา ด้วยเงินที่ได้รับสัปดาห์ละ 25 ชิลลิง ซึ่งน้อยกว่าทำงานที่ร้านหนังสือ แต่เขาพอใจกับงานและคอยสังเกตการทดลองของเดวี่ อย่างสนใจ เขามีโอกาสได้ตามเดวี่ไปสถานที่ต่าง ๆ ในยุโรป ทำให้เขาได้รู้จักกับคนสำคัญและนักวิทยาศาสตร์ เช่น อองแปร์ วอลตา หลังจากติดตามเดวี่มา 2 ปี ก็เดินทางกลับอังกฤษและได้เงินเพิ่มเป็นสัปดาห์ละ 30 ชิลลิง นอกจากนี้เขายังเขียนบทความและรายงานทางวิทยาศาสตร์ ทำให้เขามีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และริเริ่มจัดตั้ง City Philosophical Society ซึ่งเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนพบปะคุยกันของบรรดาผู้ที่สนใจวิทยาศาสตร์ เขาเริ่มสนใจวิชาเคมีในช่วงนี้ ต่อมาปลายปี 1820 เขาแต่งงานกับ ซาราห์ เบอร์นาด ลูกสาวช่างเงิน
เขาเริ่มสนใจเกี่ยวกับเรื่องแม่เหล็กไฟฟ้า เขาทดลองเรื่อง อำนาจแม่เหล็กให้เป็นพลังงานไฟฟ้าอยู่หลายครั้ง จนการทดลองหนึ่ง เขาพันขดลวด 2 ขดในวงแหวนอันเดียวกัน โดยต่อปลายทั้งสองของขดลวดหนึ่งเข้ากับ กัลวานอมิเตอร์ และต่อขดลวดที่เหลือกับแหล่งจ่ายไฟและปิดเปิดสวิตซ์ให้กระแสไฟฟ้าผ่านเข้าในขดลวด เขาสังเกตเห็นว่า กัลวานอมิเตอร์ ที่ต่อกับอีกขดหนึ่งนั้นขยับ แสดงว่ามีกระแสไฟฟ้าไหลในขดที่ 2 ทั้งที่ไม่ได้จ่ายไฟเข้าขดนั้นเลย จากการทดลองนี้เขาพัฒนาเป็นหม้อแปลงไฟฟ้าในเวลาต่อมา เขายังค้นพบเส้นแรงแม่เหล็กจากการ ทดลองเทผงตะไบเหล็ก ลงบนกระดาษที่อยู่บนแม่เหล็ก
ฟาราเดย์ได้ทดลองใช้ลวดขดเป็นวงหลายรอบแบบที่เราเรียกว่าคอยด์ โดยต่อปลายทั้งสองของขดลวดเข้ากับกัลวานอมิเตอร์ และทดลองสอดแท่งแม่เหล็กเข้าไปในระหว่างขดลวด พบว่า กัลวานอมิเตอร์กระดิกไปข้างหนึ่ง และพอแม่เหล็กหยุดนิ่ง เข็มก็เบนกลับที่เดิม พอเขาดึงแท่งแม่เหล็กออก เข็มก็เบนไปอีกทางหนึ่ง ตรงข้ามกับตอนแรก แล้วหยุดนิ่ง เขาพบว่า ไฟฟ้าเกิดจากการที่เส้นแรงแม่เหล็กตัดกับขดลวด เขาจึงเรียกกระแสไฟฟ้าที่เกิดขึ้นว่า กระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำ (Induced current) ซึ่งเขาพบว่ากระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำจะเกิดก็ต่อเมื่อมีการเคลื่อนที่ตัดกันของสนามแม่เหล็กกับขดลวดเท่านั้น ถ้าหยุดเคลื่อนที่กระแสไฟฟ้าก็หายไป เขาจึงมีแนวคิดที่จะให้กระแสไฟฟ้าไหลอยู่ตลอดเวลา จึงหมุนขดลวดตัดกับสนามแม่เหล็กตลอดเวลา เกิดสิ่งประดิษฐ์ที่เรียกว่าไดนาโมในเวลาต่อมา ที่ถือว่าเป็นเครื่องแรกของโลกที่ไม่ต้องใช้ปฏิกิริยาทางเคมีเหมือนเดิม
1. ความเร็วของขดลวดตัวนำ และแท่งแม่เหล็ก ถ้าเคลื่อนที่ตัดกันเร็วก็จะทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าได้มากกว่าการเคลื่อนที่ช้า
2. จำนวนขดลวดในโซเลนอยด์ ถ้าจำนวนมากขึ้นเท่าไรก็ยิ่งทำให้เกิดแรงเคลื่อนไฟฟ้าได้สูงมากเท่านั้น
ฟาราเดย์เผยแพร่ผลงานชิ้นนี้ออกไปในปี ค.ศ. 1822 ในหนังสือที่มีชื่อว่า Experimental researches in electricity
ต่อมาในปีในปี 1823 เขาค้นพบวิธีการทำเหล็กกล้ามีความแข็งแรงทนทานมากกว่าเดิมและไม่เป็นสนิม โดยใช้เหล็ก + นิกเกิล เรียกว่า เหล็กสเตนเลส (Stainless Steel) ต่อมาในปี 1825 เขาพบ สารประกอบเบนซีน พบการทำให้คลอรีนเป็นของเหลว เขาเป็นคนบัญญัติศัพท์เกี่ยวกับการแยกสารละลายด้วยไฟฟ้าหลาย ๆ คำ
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ ประจำวิชาเคมีแห่งราชสมาคม ในปี ค.ศ. 1833 ในช่วงหลังเขาสนใจในเรื่องแสง และศึกษาค้นคว้าตลอดมา เขาล้มป่วยเป็นโรคความจำเสื่อมในบั้นปลายของชีวิต และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ.1867 ที่แฮมป์ตันคอร์ท อายุได้ 75 ปี
ฝ่ามือยูไลพันกร
ฝ่ามือยูไลพันกร (โชยชิ่วยู้ไล้เจี่ย)เป็นเพลงฝ่ามือที่ธรรมดาสามัญ แต่พอจู่โจมจะแปรเปลี่ยนจาก
หนึ่งฝ่ามือเป็นสองฝ่ามือ สองผ่ามือเป็นสี่ฝ่ามือ สี่ฝ่ามือเป็นแปดฝ่ามือ ยิ่งต้านรับช้าก็แปรเปลี่ยนจากแปด
ฝ่ามือเป็นสิบหกฝ่ามือ ยิ่งใช้ฝ่ามือยิ่งแปรเปลี่ยนสุดคาดเดาได้ ทุกฝ่ามือที่ฟาดถึงจะเปลี่ยนตำแหน่งจู่โจม
อย่างพิสดาร
โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี
โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี  เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญศึกษาของฝ่ายการศึกษา ในเขตมิสซังกรุงเทพฯ สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน เปิดทำการสอนในระดับเตรียมอนุบาล อนุบาล 1-3 ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ปัจจุบัน โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 148 ถนนพุทธมณฑลสาย 1 แขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10160 มีนักเรียนทั้งหมด 1,882 คน บุคลากรทั้งหมด 180 คน
โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญศึกษาของฝ่ายการศึกษา ในเขตมิสซังกรุงเทพฯ สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน เดิมตั้งอยู่บริเวณ เลขที่ 8 หมู่ 5 ตำบลบางเชือกหนัง อำเภอตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร โดยการจัดตั้งมีความเป็นมาดังนี้
ปัจจุบัน โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 148 ถนนพุทธมณฑลสาย 1 แขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 10160
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ  เป็นองค์กรมนุษยธรรมระหว่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2406 โดยการนำของอ็องรี ดูว์น็อง มีสำนักงานที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประเทศสมาชิกยอมรับให้เป็นองค์กรอิสระ ตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (International humanitarian law) แห่งอนุสัญญาเจนีวา (Geneva Conventions) ซึ่งถือเป็นกฎหมายนานาชาติตามธรรมเนียม มีภารกิจทั่วโลกในการให้ความช่วยเหลือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากสงคราม ผู้ลี้ภัย เชลยสงคราม และพลเรือนที่ได้รับผลกระทบ
การจัดตั้งสำนักงานของคณะกรรมการฯ นั้นขึ้นอยู่กับระดับของการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงในพื้นที่นั้น ๆ
ปัจจุบันคณะกรรมการฯ มีเจ้าหน้าที่ 11,000 คนปฏิบัติงานอยู่ในสำนักงานมากกว่า 80 ประเทศทั่วโลก
สำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการฯ ตั้งอยู่ที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีสำนักงานภูมิภาคกรุงเทพฯ ทำงานครอบคลุมประเทศไทย กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
คนไทยจำนวนมากมักเข้าใจผิดว่าคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศเป็นองค์กรเดียวกับสภากาชาดไทย และนิยมเรียกผิดว่าสภากาชาดสากล แต่คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มองค์กรกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดง (Movement of the Red Cross) เช่นเดียวกับสหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies) และ สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดง (National Societies) ของแต่ละประเทศ
ด้วยหลักการกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงที่เน้นการปฏิบัติงานอย่างเป็นอิสระ เป็นกลาง และไม่เลือกปฏิบัติ ทำให้เราสามารถปฏิบัติภารกิจในการช่วยเหลือและปกป้องชีวิตและศักดิ์ศรีของเหยื่อจากการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงเหล่านั้นได้ โดยการติดต่อพูดคุยกับคู่กรณีและกองกำลังทุกฝ่าย รวมถึงกลุ่มติดอาวุธ เรื่องการให้ความเคารพต่อกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศและกฎข้อบังคับขั้นพื้นฐานต่าง ๆ ในการปกป้องบุคคลที่อยู่ในสถานการณ์ความรุนแรง
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดและทรงเกียรติในขบวนการกาชาด และเป็นหนึ่งในการบริหารองค์กรที่ขยายตัวมากที่สุด โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพถึง 3 ครั้งคือเมื่อ พ.ศ. 2460 พ.ศ. 2487 และ พ.ศ. 2506
ภารกิจของคณะกรรมการฯ
เยว่อี้
เยว่อี้ (งักเย)（) ชาวแคว้นจงซาน (中山)
ปี 296 ก่อนคริสตกาล แคว้นจงซานถูกแคว้นจ้าวทำลายจนสิ้นชาติ เยว่อี้จึงต้องหลบหนีไปทางเหนือเวลานั้น เอี้ยนเจาหว่าง (燕昭王) ที่กำลังฟื้นแคว้นเอี้ยนที่ถูกแคว้นฉีทำลายขึ้นมาใหม่ ได้ประกาศหาคนมาช่วยบริหารบ้านเมือง มีผู้คนหลั่งไหลไปขอเข้าร่วมอย่างไม่ขาดสาย เยว่อี้ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น
ปี 286 ก่อนคริสกาล
แคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นอื่นกำลังหารือวางแผนจะยกทัพไปตีแคว้นฉิน ได้ยกทัพใหญ่ไปโจมตีแคว้นซ่ง ทำลายแคว้นซ่งจนสิ้นชาติ
เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้แคว้นต่างๆ หวาดกลัวกันมาก แคว้นฉินจึงใช้โอกาสนี้กล่าวยุยงให้ทุกแคว้นร่วมมือกันโจมตีแคว้นฉีเอี้ยนเจาหว่าง ทราบข่าวจึงแต่งตั้ง เยว่อี้ ให้เป็นแม่ทัพใหญ่นำทหารไปโจมตีแคว้นฉี หมายจะล้างแค้นที่แคว้นเอี้ยนเคยถูกทำให้สิ้นชาติ
ปี 284 ก่อนคริสตกาล พันธมิตรหกแคว้นได้รวมกำลังกันยกทัพบุกโจมตีแคว้นฉี ทำให้แคว้นฉีถูกโจมตีจนแตกพ่าย เสียเมือง เสียผู้คนไปมากมาย
ภายหลัง ห้าแคว้นใหญ่คิดว่าสั่งสอนแค่ก็น่าจะพอแล้วจึงคิดจะยกทัพกลับ แต่เอี้ยนเจาหว่างไม่เห็นด้วย จึงสั่งให้เยว่อี้บุกโจมตีต่อไป
ภายใต้การนำทัพของเยว่อี้ เพียงไม่นานทัพเอี้ยนก็ตี เมืองหลินจือ (临淄) เมืองหลวงของแคว้นฉีแตก ฉีหมิ่นหว่าง (齐湣王) กษัตริย์แคว้นฉีถูกแม่ทัพแคว้นฉู่สังหารตายในระหว่างหลบหนี
ผลงานในครั้งนี้ทำให้ เยว่อี้ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ฉางกว๋อจวิน (昌国君) ปกครองดินแดนที่ยึดได้เยว่อี้อยู่ที่แคว้นฉี 5 ปี ยึดดินแดนได้มากกว่า 70 หัวเมือง แคว้นฉีแทบจะสิ้นชาติเหลือเมืองในการปกครองแค่สองเมืองเท่านั้น
ปี 279 ก่อนคริสตกาล เอี้ยนเจาหว่างสิ้นชีพ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง (燕惠王) ขึ้นเป็นกษัตริย์แคว้นเอี้ยนเถียนตาน (田单) แม่ทัพและเชื้อพระวงศ์ชาวแคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นเอี้ยนเพิ่งเปลี่ยนผู้ปกครอง ได้ส่งคนไปยุยงให้ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง หวาดระแวงในตัว เยว่อี้
เอี้ยนฮุ่ยหว่างไม่พอใจเยว่อี้อยู่ก่อนแล้ว จึงหลงกลของเถียนตาน สั่งให้ถอดถอนตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของเยว่อี้ ทำให้เยว่อี้ต้องหลบหนีไปหลบภัยอยู่ที่แคว้นจ้าว
แม้ว
แม้ว สามารถหมายถึง
คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น
คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  วิชานี้พบได้ในนิยายกำลังภายในหลายเรื่องโดยเฉพาะนิยายกำลังภายในยุคเก่า รวมทั้งนิยายกำลังภายในของกิมย้งด้วยเช่นเดียวกัน ที่ปรากฏเห็นเด่นชัดที่สุด คือ นิยายเรื่อง มังกรหยก, มังกรหยก ภาค 2, ดาบมังกรหยก, แปดเทพอสูรมังกรฟ้า,สำนักพยัคฆ์มังกร และ กระบี่เย้ยยุทธจักร
ความเป็นจริง.
จากหลักฐานที่ผ่านมาของนักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ทำให้เชื่อว่า คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นเป็นวิชาที่ได้ดัดแปลงมาจากโยคะสูตรของอินเดียโดยปรมาจารย์ตั๊กม้อ สาเหตุที่ทำให้ปรมาจารย์ตั๊กม้อต้องคิดวิชานี้ขึ้นมา เนื่องจากนิกายชยานนั้นเน้นการปฏิบัติสมาธิสูงมากเพื่อให้ไปถึงจุดที่เรียกว่า "โพธิจิต" ดังนั้นเพื่อให้การปฏิบัติธรรมมีประสิทธิภาพมากขึ้น ปรมาจารย์ตั๊กม้อจึงได้บัญญัติวิชาออกกำลังกายเพื่อสุขภาพชนิดนี้ขึ้น
นับตั้งแต่ที่มีหนังสือการ์ตูนเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ของ "หวงยี่หลาง" เป็นต้นมา ทำให้นักอ่านการ์ตูนกำลังภายในหลายคนเชื่อว่า คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นนั้น ต้องมีขั้น 7 ขั้นด้วยกัน เหมือนวิชาอย่างคาราเต้หรือยูโด ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง เนื่องจากการฝึกคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นนั้นไม่ได้มีขั้น เหมือนดั่งเช่นที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเรื่องดังกล่าวแม้แต่น้อย
การปรากฏในนิยายของกิมย้ง.
คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นปรากฏตัวขึ้นอย่างเด่นชัดครั้งแรกในนิยายเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ถูกใช้โดยตัวละครปริศนาที่ไม่มีชื่อเรียกหา แต่นักอ่านได้เรียกกันทั่วไปว่า หลวงจีนหอไตร, หลวงจีนกวาดลานวัด, หลวงจีนนิรนาม บ้างล่ะ ซึ่งก็สามารถเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีไม่ว่าจะใช้คำเรียกแบบไหนไหน และสาเหตุที่ทำให้วิชานี้เป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาของกิมย้งนั้น เนื่องมาจากสาเหตุการใช้วิชานี้โจมตียอดฝีมืออย่าง เซียวเอี้ยวซัว และ ม่อย้งผัก ภายในกระบวนท่าเดียว
โคตรเพชฌฆาต
โคตรเพชฌฆาต เป็นภาพยนตร์เรื่องจระเข้ยักษ์ที่ชื่อ ไอ้ด่างบางมุด ในคลองบางมุด เคยออกฉายแล้วเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2548 กำกับโดย อนัต ยวงเงิน สร้างมาจากตำนานจระเข้ยักษ์อาละวาดกินคนที่คลองบางมุด อ.หลังสวน จ.ชุมพร ประมาณปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น
หมวดนรินทร์ นายตำรวจหนุ่มประจำ สภอ. บางมุด อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ออกตามหาชายคนหนึ่งที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย โดยชาวบ้านต่างพากันโจษขานและเชื่อกันว่าเป็นฝีมือจระเข้ ที่อาศัยอยู่ในคลองบางมุด คลองซึ่งเป็นสายน้ำหลักและเปรียบเสมือนวิถีชีวิตชาวบางมุด ซึ่งนรินทร์ยังไม่ปักใจเชื่อว่าเป็นฝีมือของจระเข้ หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุการณ์ซ้ำๆ สร้างความหวาดกลัวไปทั่วทั้งจังหวัด จน พิกุล และ การะเกด อนามัยตำบล ต้องสั่งให้ชาวบ้านระวังตัว
จนวันหนึ่ง ณ คลองบางมุด มีชาวบ้านก็ได้พบเห็นจระเข้จริงๆ และสิ่งที่ทำให้ชาวบ้านสะพรึงกลัว และร่ำลือกันมากยิ่งขึ้น คือ ความใหญ่โตของมัน รวมไปถึงลำตัวเจ้าจระเข้ที่มีรอยด่าง และที่สำคัญมันยังอาศัยอยู่ในลำคลอง ดังนั้น ทั้งนายอำเภอ ผู้ใหญ่บ้าน และกำนัน จึงเกณท์ลูกบ้านเพื่อออกจัดการกับเจ้าจระเข้ตัวนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครสามารถจัดการกับมันได้ จนเมื่อ จำนง นายทหารประจำหน่วยรบชุมพร กลับมาจากราชการ ถูกผู้ใหญ่ขอร้องให้ทางทหารช่วยจัดการปราบจระเข้ตัวนี้ เขาจึงร่วมมือกับนรินทร์และชาวบ้าน ออกตามล่าเพื่อปราบเจ้าจระเข้ยักษ์ ในระหว่างนั้นเองเขาและทีมนักล่าได้พบอุปสรรคต่างๆมากมาย ทั้งความขัดแย้งทางราชการและความยากลำบากในการปราบเจ้าจระเข้ และในที่สุดพวกเขา ก็ทำสำเร็จ และหลังจากที่จัดการกับจระเข้ได้สำเร็จ จำนงและนรินทร์ ต้องตกอยู่ในสภาพตะลึงอีกครั้ง เมื่อพวกเขาเพิ่งได้รู้ว่า จระเข้ไม่ได้มีเพียงแค่ตัวเดียว และ ไอ้ด่างยังไม่ตาย
ชาวบ้านก็เลยสร้างป้อมกันไอ้ด่างเอาไว้ แต่รุ่งขึ้นป้อมก็เกือบจะพัง ชาวบ้านและทหารต่างพากันจับจระเข้ ไอ้ด่างก็อาละวาดหนักขึ้น จนนรินทร์ ปราบไอ้ด่าง ด้วยลูกระเบิด ตายทั้งคู่
ฝูหนิวเล่อเล่อ
ฝูหนิวเล่อเล่อ  คือ มาสคอตประจำมหกรรมกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นสัญลักษณ์ของความมานะอุตสาหะ ความแข็งแรง อดทน ไม่ย่อท้อ เป็นตัวแทนทางจิตวิญญาณที่จะเสริมสร้างกำลังใจให้กับเหล่าคนพิการ ที่ถึงแม้ร่างกายจะไม่สมบูรณ์ ก็จะไม่ย่อท้อ ไม่ยอมแพ้ ต่อสู้อย่างเต็มความสามารถเท่าที่พวกเขาเหล่านั้นจะทำได้ ฝูหนิวเล่อเล่อ ได้รับการออกแบบให้เป็นรูปวัว สัตว์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมนุษย์ โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากวัฒนธรรมทางการเกษตรแห่งอารยธรรมจีนโบราณ
โรงเรียนวิชชานารี
โรงเรียนวิชชานารี เป็นโรงเรียนเอกชน ในสังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนเจริญประเทศ ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2432 เป็นโรงเรียนที่ตั้งขึ้นแห่งแรกของจังหวัดลำปาง โดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน เดิมมีชื่อว่า “โรงเรียนสตรีอเมริกัน” นอกจากนั้นยังเป็นสถานศึกษาสำหรับสตรีแห่งแรกในจังหวัดลำปางอีกด้วย
โรงเรียนวิชชานารี เปิดสอนทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นปฐมวัย จนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
นาตาลี แกลโปวา
พิคาชู
พิคาชู เป็นสายพันธุ์ของโปเกมอน โปเกมอนเป็นสิ่งมีชีวิตในบันเทิงคดีที่ปรากฏในวิดีโอเกม รายการโทรทัศน์และภาพยนตร์แอนิเมชัน การ์ดเกม และหนังสือการ์ตูน เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัทญี่ปุ่น เดอะโปเกมอนคอมพานี พิคาชูเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายหนูสีเหลือง มีความสามารถพิเศษเกี่ยวกับไฟฟ้า ในอนิเมะและวิดีโอเกม ตัวละครพากย์เสียงโดยอิกุเอะ โอตะนิ พิคาชูยังปรากฏเป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์แอนิเมชันฉบับคนแสดงเรื่อง "โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู" รับบทและพากย์เสียงโดยไรอัน เรย์โนลส์
พิคาชูออกแบบโดยอะสึโกะ นิชิดะ และตรวจทานโดยเคน ซุงิโมะริ พิคาชูปรากฏครั้งแรกในเกม"เกมโปเกมอนเรด"และ"กรีน" และต่อมาปรากฏในเกมโปเกมอน เรดและบลู ซึ่งเป็นเกมแรกในชุด"โปเกมอน"ที่วางจำหน่ายทั่วโลก สำหรับเครื่องเกมบอยรุ่นแรก
มนุษย์จับและฝึกฝนพิคาชูเพื่อต่อสู้โปเกมอนตัวอื่นเป็นการแข่งขัน เช่นเดียวกับโปเกมอนสายพันธุ์อื่น ๆ พิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดตัวหนึ่ง เหตุเพราะพิคาชูเป็นตัวละครหลักในอนิเมะเรื่อง"โปเกมอน" พิคาชูถือว่าเป็นตัวละครหลัก และการ์ตูนสัญลักษณ์ของแฟรนไชส์โปเกมอน และกลายเป็นสัญรูปในวัฒนธรรมสมัยนิยมญี่ปุ่นเมื่อช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ซีรีส์โปเกมอนเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1996 พัฒนาโดยเกมฟรีก และจำหน่ายโดยนินเทนโด และนำเสนอสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ เรียกว่า "โปเกมอน" ผู้เล่น หรือ "เทรนเนอร์" สามารถจับมาเลี้ยง ฝึกฝน และใช้ต่อสู้กับโปเกมอนของคนอื่น หรือมีปฏิสัมพันธ์กับโลกของเกม พิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ออกแบบหลายครั้งโดยทีมพัฒนาตัวละครของบริษัทเกมฟรีก ศิลปินชื่อ อะสึโกะ นิชิดะ เป็นบุคคลหลักที่ออกแบบพิคาชู ซึ่งต่อมาได้ตรวจทานโดยเค็น ซุงิโมะริ จากคำกล่าวของผู้ผลิตซีรีส์ ซาโตชิ ทะจิริ ชื่อมาจากเสียงภาษาญี่ปุ่นสองเสียงผสมกัน ระหว่าง "pika" เสียงของประกายไฟฟ้า และ "chu" เสียงร้องของหนู แม้ว่าที่มาของชื่อเป็นเช่นนั้น แต่นิชิดะออกแบบพิคาชูรุ่นที่ 1 อ้างอิงกระรอก โดยเฉพาะแก้ม จูนิชิ มาซุดะ นักพัฒนากล่าวว่า ชื่อของพิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่สร้างยากที่สุด เนื่องจากเขาพยายามทำให้ดึงดูดทั้งผู้ชมชาวญี่ปุ่นและชาวอเมริกัน
เมื่อยืนตรง พิคาชูจะสูง 1 ฟุต 4 นิ้ว (0.4 เมตร) พิคาชูเป็นโปเกมอน "ประเภทไฟฟ้า" ตัวแรกที่ถูกสร้างขึ้น การออกแบบตั้งใจจะให้เกี่ยวพันกับแนวคิดเรื่องไฟฟ้า พิคาชูเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายหนูไพกา มีขนสั้นสีเหลือง มีแต้มสีน้ำตาลปกคลุมแผ่นหลังและบางส่วนของหางรูปสายฟ้า มีหูแหลมแต้มด้วยสีดำ และถุงเก็บกระแสไฟฟ้าสีแดงอยู่ที่แก้มสองข้าง สามารถสร้างประกายไฟได้ ในโปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล นำเสนอความแตกต่างตามเพศเป็นครั้งแรก พิคาชูเพศเมียจะมีรอยเว้าที่ปลายหางเป็นรูปหัวใจ พิคาชูจะจู่โจมโดยใช้ไฟฟ้าจากร่างกายพุ่งไปสู่คู่ต่อสู้ ในบริบทของแฟรนไชส์ พิคาชูสามารถเปลี่ยนร่าง หรือ "พัฒนาร่าง" (evolve) เป็นไรชู เมื่อประสบกับหินสายฟ้า (Thunderstone) ในซีรีส์ต่อมา ร่างพัฒนาก่อนหน้าเกิดขึ้นครั้งแรก ชื่อว่า "พีชู" (Pichu) ซึ่งจะพัฒนาเป็นพิคาชูหลังจากมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเทรนเนอร์
เดิมทีโปเกมอนที่ถูกเลือกให้เป็นตัวละครหลักของสินค้าในแฟรนไชส์คือพิคาชู และปิปปี (Clefairy) ซึ่งปิปปีเป็นการ์ตูนสัญลักษณ์ที่ทำให้หนังสือการ์ตูน "มีเสน่ห์" (engaging) ขึ้น แม้กระนั้น ในการผลิตซีรีส์แอนิเมชัน พิคาชูกลายเป็นการ์ตูนสัญลักษณ์ เพื่อต้องการดึงดูดเหล่าผู้ชมเพศหญิงและแม่ของพวกเขา ภายใต้ความเชื่อว่าเขาสร้างสิ่งมีชีวิตให้เป็นภาพทดแทนสัตว์เลี้ยงให้กับเด็ก ๆ สีตัวพิคาชูก็เป็นหนึ่งในปัจจัย เนื่องจากสีเหลืองเป็นแม่สี และเด็ก ๆ มองเห็นง่ายจากระยะไกล และคู่แข่งเดียวที่เป็นการ์ตูนสัญลักษณ์สีเหลืองเหมือนกันในเวลานั้นคือ วินนี่-เดอะ-พูห์ เท่านั้น แม้ว่าทะจิริจะรู้ว่าตัวละครได้รับความนิยมจากทั้งเด็กชายและเด็กหญิง แต่เขาไม่ได้เป็นเจ้าของแนวคิดที่ว่าจะให้พิคาชูเป็นการ์ตูนสัญลักษณ์ ทางบริษัทมีส่วนในการสร้างซีรีส์อนิเมะ บริษัทโอแอลเอ็มแนะนำเกมฟรีกให้ใช้ศักยภาพของพิคาชูให้เป็นประโยชน์ และกล่าวว่าเขารู้สึกว่าเด็ก ๆ ชาวญี่ปุ่นที่ชื่นชอบพิคาชู ไม่ได้สนใจมุมมองของคนที่มีต่อซีรีส์อยู่แล้ว เดิมพิคาชูจะมีร่างวิวัฒนาการร่างที่สองชื่อ โกโรชู ตั้งใจจะให้พัฒนาจากไรชู