pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นพี่ชายแท้ๆของเล็ก เกลียดวิเศษมากแต่ความที่มีนิสัยปลิ้นปล้อนเลยพูดจาพลิกลิ้นเอาตัวรอดไปตามสถานการณ์ เป็นคนเห็นแก่ตัว รักสบายไม่ยอมทำมาหากิน ชอบเล่นการพนัน ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองจึงเชื่อฟังเมียคือโสภิดาทุกอย่าง แต่สุดท้ายก็เสียชีวิต
ภรรยาของสามารถ ไม่เคยรักใครจริง แต่งงานกับสามารถเพราะเห็นว่าเป็นลูกคนรวย เห็นเงินเป็นพระเจ้า เพื่อเงินแล้วทำเรื่องสกปรกได้ทุกอย่างโดยไม่มีละอายใจ ชอบเล่นการพนัน มีนิสัยฉลาดแกมโกง สกปรกไร้ระบบระเบียบเรียกว่าก๊อปปี้นิสัยแม่มะลิมาหมด และเธอได้เป็นเมียของกำนันประหยัดพ่อของหนุ่มและสาว แต่บทสรุปสุดท้ายแล้วภรรยาของสามารถก็ไปลักลอบเป็นชู้กับนายซานจนพลาดไปติดสารเสพติดที่มาจากเพ่ยจนมีอาการคลุ้มคลั่งบุกจะไปทำร้ายคุณเล็ก จนเจ้าตัวจะต้องไปบำบัดอาการทางจิตที่โรงพยาบาลให้หายก่อนที่จะตำรวจจะทำการสอบสวน
น้องชายของโสภิดา แต่เป็นพี่ชายของลาลิต เป็นคนโง่ ขี้เกียจไม่เอาถ่าน ชอบเกาะผู้หญิงแก่เพื่อหาเลี้ยงตัวเอง ทำได้ทุกอย่างเพื่อเงิน เป็นเพลย์บอย เจ้าชู้ปากเปราะ แต่สุดท้ายก็หลงรักประกายกัญญา(เล็ก)แบบหัวปักหัวปำ จนนำไปสู่โศกนาฏกรรมในตอนท้ายเรื่อง
พี่สาวของประกายกัญญา สาวหัวสมัยใหม่เปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อยๆ ภายนอกดูไม่ยี่หระกับชีวิตแต่เก็บความเจ็บปวดไว้ภายในเพราะรู้ว่าสมมาตรใช้ตัวเองเป็นเครื่องมือเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ
ทนายนกหลายหัวสามารถทำงานให้กับทุกคนที่มีผลประโยชน์ให้ เป็นคนฉลาด ถนัดวางแผนชั่วไม่กลัวต่อบาปกรรม และได้เป็นสามีของสมรหมาย
เป็นกำนันผู้ทรงอิทธิพลเจ้าของไร่กาแฟหนุ่มสาว โผงผาง ขี้โมโห ชอบใช้กำลังแก้ปัญหา จิตใจคิดแค้นวิเศษตลอดเวลาเพราะหวงสมบัติของประโยชน์น้องชาย (ไร่กาแฟดอยเดือน) สามารถฆ่าคนได้โดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย
หญิงม่ายผู้เป็นมารดาของโสภิดา,ทูนและลาลิต ชอบเล่นการพนันเลยทำให้หมดตัว ปากตลาด หยาบคาย ขี้งกเห็นเงินเป็นพระเจ้า สอนลูกในทางที่ผิดจนทำให้ลูกๆต้องพบกับชะตากรรมที่น่าสลด
ชายผู้เป็นเศรษฐีขึ้นมาได้เพราะโกงวิชาเพื่อนสนิท เจ้าเล่ห์เพทุบาย ใช้ลูกเป็นเครื่องมือเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ จิตใจโหดเหี้ยมพยายามจะฆ่าวิเศษเพื่อปิดปาก แต่กรรมตามทันพลาดตกบันไดจนกลายเป็นอัมพาต เป็นคนรักจริงตกหลุมรักลาลิตสาวคราวลูก แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อโดนวิเศษแย่งคนรักไปจนทำให้เส้นโลหิตแตกตาย
หัวหน้าคนงานในไร่ดอยเดือน เป็นคนสนิทของดวงเดือน เป็นคนที่วิเศษให้ความนับถือเพราะเป็นคนสอนหมัดมวยให้กับวิเศษ นิสัยจริงใจ พูดตรงไปตรงมาเสแสร้งแกล้งทำไม่เป็นซื่อสัตย์ต่อคนที่เป็นนาย ยอมแลกด้วยชีวิตได้ รักลูกรักเมีย พูดน้อย ทำงานเก่งทรหดอดทน
คนงานในไร่ดอยเดือน สาววัยรุ่นในคณะลิเก แต่งงานกับผวนวัยคราวพ่อตั้งแต่วัยแรกแย้มเลยมีลูกเร็ว(หลง) พูดเก่ง สู้คน จริงใจ ขี้สงสาร พร้อมปกป้องถ้าคบใครเป็นเพื่อน ชอบอ้อนผวนเพราะรู้ว่าผวนขี้อายทื่อๆไม่โรแมนติก
ลูกจ้างในไร่ดอยเดือน เป็นพี่เลี้ยงเอิงเอย และเป็นคนของดวงเดือนภรรยาเก่าของวิเศษที่เสียชีวิตไปแล้ว วรรณามีนิสัยใจคอไม่ซับซ้อน นิสัยบ้านๆ รักเอิงเอยจริง และพร้อมจะรักทุกคนที่รักเอิงเอย ดังนั้นวรรณาจึงดีกับวิเศษ แต่ไม่ชอบลาลิต
ลูกของผวนกับแต๋น เป็นเพื่อนเล่นของเอิงเอย ทะเล้น ทโมน ยอมเป็นลูกไล่ให้เอิงเอย
ลูกติดของดวงเดือนกับสามีเก่า แต่พ่อ(ประโยชน์)ตายไปตั้งแต่เอิงเอยอายุแค่ 1 ขวบ เอิงเอยจึงจำหน้าพ่อไม่ได้ และติดวิเศษ นิสัยแก่นแก้วไม่กลัวใคร ชอบเล่นผาดโผนเลียนแบบพ่อ หวงพ่อ(วิเศษ)มาก มีประกายกัญญา(เล็ก)เป็นไอดอลเพราะนิสัยคล้ายๆกัน เลยอยากได้มาเป็นแม่เพียงคนเดียว
หญิงสาวเก่งร่วมสร้างไร่กาแฟดอยเดือนมากับประโยชน์(น้องชายประหยัด) จนเป็นอาณาจักรไร่กาแฟขนาดใหญ่ มีลูกติด1คน คือ เอิงเอย จิตใจเข้มแข็ง เข้าใจโลก มีเมตตา แต่ร่างกายอ่อนแอและเธอเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว และได้เห็นความดีมีน้ำใจของวิเศษจึงขอให้วิเศษแต่งงานด้วยเพื่อให้ช่วยดูแลลูก(เอิงเอย)และกิจการทั้งหมด แต่ดวงเดือนบุญน้อยโดนโรครุมเร้าจนจากไป
สามีของแม่เลี้ยงดวงเดือนที่เตรียมแอดมิทเข้าผ่าตัดหัวใจกับคุณหมอที่โรงพยาบาลแต่ทว่าตัวท่านเกิดหัวใจวายไปซะก่อนและเขาเป็นน้องชายของประหยัด
ลูกชายของเพื่อนของกำนันประหยัดที่สามเหลี่ยมทองคำและเขาเป็นพ่อค้าขายอาวุธสงครามเถื่อนแบบผิดกฎหมายเพื่อติดต่อเจรจาการค้าการขายกับกำนันประโยชน์โดยแอบคบกันเป็นชู้ร่วมกับโสภิดาด้วย
ทหารหนุ่มจากกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในที่ติดตามการทำคดีของนายซานมาสักพักใหญ่ๆโดยได้ความช่วยเหลือจากนายวิเศษ (วิน) ร่วมกับนายสักการ (หนุ่ม) ให้เป็นคนส่งเบาะแสของคดีค้าอาวุธเถื่อน
ภรรยาใหญ่เบอร์ต้นๆ ของซาน มีนิสัยโหดเหี้ยม และพอเห็นโสภิตาที่จะเข้ามาเป็นเมียอีกคนของซาน คุณเพ่ยก็เลยจัดการสั่งสอนให้โสภิตาได้รู้สำนึกถึงกฏของการเป็นเมียใหญ่ของซานด้วยวิธีการฉีดสารเสพติดเข้าไปจนทำให้โสภิตามีอาการประสาทหลอน
พ่อของวิเศษ ภายนอกเป็นคนมีเมตตา มีน้ำใจ เสียสละ เป็นพ่อที่รักลูก เป็นสามีที่รักเดียวใจเดียวทุ่มเทดูแลภรรยาที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์จนใครๆก็ชื่นชม แต่แท้จริงกลับปกปิดนิสัยที่แท้จริงไว้ กว่าวิเศษจะค้นพบว่าพ่อเป็นคนโกงสมมาตร แอบเลี้ยงเมียน้อยไว้
แม่ของวิเศษ ภายนอกเป็นคนดี มีจิตเมตตา คอยดูแลและปกป้องไม่ให้ใครมาทำร้ายครอบครัว และเป็นแม่ที่รักลูกรักสามีอย่างคุณวิชา จนกระทั่งสามีคนเดียวอย่างวิชาเสียชีวิตไปจนจินดาเสียสติและอยากจะมีชีวิตไปอยู่ร่วมกันกับวิชา
หลานชายคนเดียวของวรรณา ภายนอกเป็นจิตรกรหนุ่มมาดเซอร์ผู้รักงานศิลปะเป็นชีวิตจิตใจ ชอบความสันโดษและมีอารมณ์ขัน
นักศึกษาฝีกงานสาวสวยที่ลุงวิชา (พ่อของวิน) ยอมมีเมียเก็บและนอกใจเมียตัวเองโดยนำเงินจากการขายสูตรยาเหล่านั้นเพื่อไปปรนเปรอให้กับสาที่เธอได้มีบ้านมีชีวิตที่ดีขึ้นก็เพราะคุณลุงวิชา แต่พอลุงวิชาเสียไปเธอก็หาหนทางใหม่โดยขอพึ่งนายวิเศษ (วิน) ให้ดูแลอุปการะตัวเธอโดยเธอเองก็มีเหตุจำเป็นเนื่องจากเธอกลับมีสามีขี้เมาไม่เอาการเอางานมารีดไถเงินจนกระทั่งวันหนึ่งเธอกลับใช้มีดแทงเพื่อป้องกันตัวไม่ให้โดนสามีคนนี้ทำร้ายข่มเหงจิตใจจนกลายเป็นการฆาตกรรมสามีคนนี้ไปโดยปริยาย
นายแพทย์ที่โรงพยาบาลเจ้าของไข้ของพ่อเลี้ยงประโยชน์กับแม่เลี้ยงดวงเดือนจนเป็นเสมือนเครือญาติก่อนที่พ่อเลี้ยงประโยชน์และแม่เลี้ยงดวงเดือนจะเสียชีวิตในที่สุด
พระรูปนึงที่ทิพย์พาลาลิตมาฟังธรรมะเตือนสติก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไป
สาวลูกครึ่งที่คุณสักการหรือคุณหนุ่มเปิดตัวกับทุกคนและคบกันเป็นแฟนและได้แต่งงานกันจนได้มีธุรกิจร้านอาหารด้วยกัน
แฮนส์ออลโอเวอร์ (เพลงมารูนไฟฟ์)
"แฮนส์ออลโอเวอร์"  เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน มารูนไฟฟ์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามที่มีชื่อเดียวกัน เพลงเขียนโดยแอดัม เลอวีน เจสซี คาร์ไมเคิล แซม ฟาร์ราร์ ขณะที่กระบวนการผลิตดำเนินการโดยโรเบิร์ต จอห์น "มัตต์" แลง "แฮนส์ออลโอเวอร์" เป็นเพลงแนวฟังก์เมทัลและร็อก มีเครื่องดนตรีประกอบด้วยโทนอิเล็กทรอนิกส์ กลอง กีตาร์ เปียโน และเครื่องตี ร่วมกับเสียงร้องเบื้องหลังที่หนักแน่น เนื้อเพลงพูดถึงความเซ็กซี่
เพลงได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านบวก นักวิจารณ์บางคนบอกว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม เพลงถูกนำไปเปรียบเทียบกับเพลงของพรินซ์ ไนน์อินช์เนลส์ และที่โดดเด่นคือวงดนตรีอังกฤษ เดฟเล็ปเพิร์ด หลังจากออกอัลบั้ม "แฮนส์ออลโอเวอร์" เปิดตัวที่ชาร์ตหลายชาร์ตในประเทศเกาหลีใต้และสเปน เพลงขึ้นอันดับที่ 20 บนแกออนชาร์ต และอันดับที่ 38 บนชาร์ตซิงเกิลของสเปน ตามลำดับ มิวสิกวิดีโอถ่ายทำโดยดอน ไทเลอร์ เผยแพร่วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2010 นำเสนอภาพแอนิเมชันของผู้หญิงเปลือยกายกำลังเกี้ยวและเต้นรำกับสมาชิกวง
มารูนไฟฟ์เริ่มแต่งเพลงใส่สตูดิโออัลบั้มที่สาม "แฮนส์ออลโอเวอร์" หลังจากทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกส่งเสริมอัลบั้ม"อินโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง"จบลง หลายเดือนถัดมา วงรับสายโทรศัพท์จากโรเบิร์ต จอห์น "มัตต์" แลง ที่ได้ยินว่าวงกำลังเริ่มแต่งเพลงลงอัลบั้มใหม่ และสนใจที่จะผลิตเพลงให้ จากข่าวในเว็บไซต์ทางการของวง บรรยายว่าอัลบั้มมีแนวเพลง "ผสมกันระหว่างร็อก ป็อป ฟังก์ และอาร์แอนด์บี" นักร้องนำ แอดัม เลอวีน พูดถึงมัตต์ว่าเป็นหนึ่งในโปรดิวเซอร์เพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดที่ยังอยู่ เจสซี คาร์ไมเคิล มือคีย์บอร์ดของวง กล่าวว่า "มัตต์ช่วยเราเล่นจนสุดความสามารถจริง ๆ และมันขับเคลื่อนเราให้ยิ่งใหญ่และดีกว่าเดิม" "แฮนส์ออลโอเวอร์"ออกจำหน่ายในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2010 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มเป็นที่ชื่นชอบของนักวิจารณ์เพลง และเปิดตัวที่อันดับสองบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200
เพลงที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้มเพลงนี้แต่งโดยเลอวีน เจสซี คาร์ไมเคิล และแซม ฟาร์ราร์ ขณะที่กระบวนการผลิตทำโดยมัตต์ การผลิตเพลงเพิ่มเติม ปรับแต่งเสียง และโปรแกรมเสียงทำโดยฟาร์ราร์ และโนอาห์ "เมลบ็อกซ์" พาสโซวอย เพลงอัดที่สตูดิโอของมัตต์ในเวอแว (ทะเลสาบเจนีวา) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยโอเล โรโม ซึ่งเป็นผู้หาอุปกรณ์โปรทูลส์ (Pro-Tools) ให้ด้วย ไมก์ ชิปลีย์ อัดเสียงเพิ่มเติมและผสมเสียงเพลง "แฮนส์ออลโอเวอร์" ฝ่ายวิศวกรรมเสียงเพลงทำโดยอิชา เออร์สกิน ขณะที่อีริก โรส และแชด ฮิวโก ทำโปรแกรมเสียงเพิ่มเติม สกอตต์ คุก และเลนนี แคสโตร เล่นเพอร์คัชชัน แบรด แบล็กวูดจากวงยูโฟนิกมาสเตอส์ เป็นมาสเตอริงเอนจิเนียร์
"แฮนส์ออลโอเวอร์" เป็นเพลงแนวฟังก์เมทัล และร็อก ยาว 3 นาที 13 วินาที เพลงมีเครื่องดนตรีประกอบด้วยกลอง กีตาร์ เปียโน และเพอร์คัชชัน บิล แลมบ์ จากอะเบาต์ดอตคอม เขียนถึงเพลงว่า "กีตาร์บดขยี้และอำนาจครอบงำของร็อกสตาร์ทำให้เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มมีชีวิตชีวา" นิมา บาเนียเมอร์ จากคอนแทกต์มิวสิกกล่าวว่า "แฮนส์ออลโอเวอร์" ตามกระแสที่มีเพอร์คัชชันหนัก ๆ และเสียงร้องเบื้องหลังที่หนักยิ่งกว่า เมลินดา นิวแมน จากฮิตฟลิกซ์ เขียนว่า เพลง "เป็นเสียงเคาะหนัก ๆ ที่ฟังเหมือนแลงก์แบบบริสุทธิ์ที่มีเสียงกลองขับเคลื่อนไปข้างหน้า" ในบทวิจารณ์อัลบั้มบทหนึ่ง เฟรเซอร์ แม็กอัลไพน์ จากบีบีซีมิวสิก เขียนว่าเพลงประกอบด้วย "กีตาร์ไร้รสชาติและหยาบคาย" (rude guitar sleaze) ขณะที่เบน แชกคาวสกี จาก 411มาเนีย กล่าวว่า "แฮนส์ออลโอเวอร์" ฟังใกล้เคียงกับเพลงสดุดีร็อกที่มีเทคนิคการกัดกีตาร์
เพลงแต่งด้วยคีย์ซีไมเนอร์ เพลงอยู่ในอัตราจังหวะ 4 4 (common time) มีเทมโปเป็นฟังก์ความเร็วปานกลาง "แฮนส์ออลโอเวอร์" เริ่มด้วยดนตรีอิเล็กทรอนิกส์โทนต่ำมืดมนก่อนจะระเบิดเสียงกีตาร์ "ฉับพลัน" ก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นดนตรีแบบ "ร็อกสตัด" เพลงยังมีการบรรเลงด้วยกีตาร์อิเล็กทรอนิกส์หลายครั้งในท่อนคอรัสและเวิร์ส ในท่อนเวิร์สและท่อนบริดจ์ เป็นต้น จากบทวิจารรณ์ของนิตยสาร"บิลบอร์ด" ณ จุดหนึ่งในเพลง กีตาร์ "แค่กระจัดกระจาย" ตลอดท่อนเวิร์ส ท่อนที่ร้องว่า "Put your hands all over me" เลอวีนแผดเสียงใส่เพาเวอร์คอร์ดที่โผงผาง โจดี โรเซน จากนิตยสาร"โรลลิงสโตน"กล่าว โทมัส คอนเนอร์ จากหนังสือพิมพ์"ชิคาโกซันไทมส์"เขียนว่า ด้านเนื้อร้อง "แฮนส์ออลโอเวอร์" และเพลง "เนเวอร์กอนนาลีฟดิสเบด" พูดถึงความเซ็กซี่
เพลงได้รับคำวิจารณ์โดยทั่วไปจากนักวิจารณ์เพลง จาคอบ โดรอฟ จากนิตยสารสแลนต์แม็กกาซีนเขียนว่า "แฮนส์ออลโอเวอร์" เป็น "การพนันที่แท้จริงเพียงอย่างเดียว" แม้ว่ามันพยายามหาความเชื่อมโยมระหว่างงานเพลงของพรินซ์ ควีน และไนน์อินช์เนลส์ "แน่นอนว่ามันเป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจที่วงได้อัดออกมา" คล้าย ๆ กัน แม็กอัลไพน์จากบีบีซีมิวสิก เขียนว่า อย่างเพลง "แฮนส์ออลโอเวอร์" และ "สตัตเตอร์" มารูนไฟฟ์แสดงถึงวงดนตรี "ที่ทำได้ที่ดีที่สุดเมื่อพวกเขาเล่นเพลงป็อปเหมือนร็อกเกอร์ไร้คุณธรรมอย่างที่เขาเป็น" บานิแมร์ จากคอนแทกต์มิวสิกกล่าวว่าแม้ว่าเพลงจะวนซ้ำไปมา แต่แสดงให้เห็นดนตรีประเภทที่มารูนไฟฟ์ต้องการจะเป็น
โรเซน จากนิตยสาร"โรลลิงสโตน"เขียนว่า เพลงนี้ "ทำให้นึกถึงเดฟเลปเพิร์ด วงดนตรีอะรีนาร็อกวงใหญ่หน้าโง่" เธอกล่าวต่อไปว่า "แต่มารูนไฟฟ์พิถีพิถันมากเกินไป ตึงเครียดมากไปเล็กน้อย เพื่อที่จะทำให้เพลงมีคำมั่นต่อคนที่ชอบสังสรรค์ เลอวีนและเพื่อน ๆ อาจเป็นพระเจ้าตาสีฟ้า หรือฮอลแอนด์โอตส์ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 แต่พวกเขาต้องคลายลงก่อน" ลีอาห์ กรีนแบลต จาก"เอนเตอร์เทเทนเมนต์วีกลี"ก็สังเกจถึงอิทธิพลของเดฟเลฟเพิร์ดในเพลง "แฮนส์ออลโอเวอร์" แทมลิน สจ๊วต เขียนให้กับหนังสือพิมพ์"เบย์ออฟเพลนตีไทมส์" กล่าวว่าเพลงฟังดูเซ็กซี่และเป็นฟังก์และคล้ายกับเพลงในอัลบั้มที่สอง "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" (2007) นักวิจารณ์จากนิตยสารบิลบอร์ดติดป้ายว่า "แฮนส์ออลโอเวอร์" เป็นเพลงที่ดีที่สุดในบรรดาเพลงอื่น ๆ เช่น "กิฟอะลิตเทิลมอร์" "มิเซอรี" และ "เอาต์ออฟกูดบายส์"
หลังจำหน่ายอัลบั้มแฮนส์ออลโอเวอร์ ยอดดาวน์โหลดเพลงที่สูงทำให้เพลง "แฮนส์ออลโอเวอร์" ปรากฏบนชาร์ตเพลงของประเทศเกาหลีใต้และสเปน เพลงเปิดตัวและขึ้นสูงสุดอันดับที่ 20 บนชาร์ตเพลงสากลของเกาหลีใต้ ในชาร์ตซิงเกิลของสเปน "แฮนส์ออลโอเวอร์" ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 38 และอยู่ในชาร์ตสัปดาห์เดียว
มิวสิกวิดีโอเพลงเผยแพร่ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2010 กำกับโดยดอน ไทเลอร์ ซึ่งเคยทำวิดีโอให้กับวงอะเดย์ทูรีเมมเบอร์ และฟลายลีฟมาก่อนแล้ว วิดีโอออกเผยแพร่ในร้านไอทูนส์ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2011 วันเดียวกันนั้นวิดีโอได้อัปโหลดลงช่องวีโวของวงทางยูทูบ มิวสิกวิดีโอทำเป็นเทคนิคแอนิเมชัน เริ่มต้นด้วยเลอวีน นักร้องนำในภาพแอนิเมชันร้องเพลงกับไมโครโฟนขณะที่มีมือสองมือสัมผัสร่างกายของเขาจากด้านหลัง ขณะที่วิดีโอดำเนินไป มีผู้หญิงเปลือยคนหนึ่งในภาพแอนิเมชันเต้นรำรอบตัวเขาและเกี้ยวกับสมาชิกคนอื่นในวง มีเอฟเฟกต์แอนิเมชันประกอบมากมาย เช่น ปีกนางฟ้าและปีศาจแสดงให้เห็นด้านหลังของเลอวีนขณะที่เขากำลังร้องเพลง ขณะที่ผู้หญิงยังคงเต้นรำกับสมาชิกวงคนอื่น วิดีโอจบลงด้วยฉากใบหน้าของเลอวีน
คณะทำงานปรับปรุงจากโน้ตในอัลบั้ม"แฮนส์ออลโอเวอร์" สังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์
ICOMOS
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า  เป็นสงครามในปีค.ศ. 1809 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรจักรวรรดิออสเตรียร่วมกับสหราชอาณาจักร เพื่อต่อต้านการแผ่อำนาจของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและรัฐบริวารซึ่งนำโดยจักรพรรดินโปเลียน ซึ่งการปะทะส่วนใหญ่ในสงครามนี้เป็นการปะทะระหว่างกองกำลังออสเตรียกับฝรั่งเศส ซึ่งการปะทะเกิดขึ้นทั้งทวีปยุโรปตอนกลางตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากแก่ทั้งสองฝ่าย ซึ่งในขณะเดียวกัน อังกฤษก็เข้ามามีส่วนร่วมในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วยในการรบทางทะเลที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทร สงครามครั้งนี้จบลงโดยพฤตินัยด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการวาแกรมในต้นเดือนกรกฎาคม
หลังการต่อสู้จบลง มีการทำสนธิสัญญาเชินบรุนน์ ณ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรียจำยอมต้องเสียดินแดนจำนวนมากแก่รัฐบริวารของฝรั่งเศส และเสียเขตเทร์โนพิลแก่จักรวรรดิรัสเซีย ในดินแดนที่ต้องเสียไปนั้นมีประชากรอาศัยอยู่กว่าสามล้านคน ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในห้าของประชากรทั้งหมดของจักรวรรดิออสเตรียก่อนเสียดินแดน ซึ่งระหว่างที่นโปเลียนพำนักอยู่ในเวียนนานั้นเอง มีความพยายามจะลอบสังหารนโปเลียนแต่ไม่สำเร็จ การลงนามในสนธิสัญญานี้ทำให้สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้ายุติลงอย่างเป็นทางการ ในขณะที่สงครามคาบสมุทรยังดำเนินต่อไป
สงครามมหาพันธมิตร
นางสีเวย
นางสีเวย นางสีเหว่ย หรือ อินายสีเวย เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังวิหารของวัดต้าม่อน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อันเป็นผลงานของฝีมือช่างชุดเดียวกันกับจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ "อินายสีเวยทัดอดกสลิด (ดอกแก้ว)" เป็นภาพวาดชิ้นเอกของจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อนที่กล่าวขาญกันว่า นี่คือภาพที่ถ่ายทอดความงามแบบล้านนาของสาวงามชาวเมืองต้าได้เป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุด ดังที่ได้รับการยกย่องจากทั่วโลกว่าเป็น "โมนาลิซ่าไทยแลนด์"
นางสีเวย เป็นหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังวัดต้าม่อน ถูกวาดขึ้นในปีพ.ศ. 2427 ระหว่างการสร้างวัดต้าม่อน และวิหารไม้สักทองโดยพ่อเจ้าฮ้อยหลวง (ต้นตระกูลรัตนภาค) เชื้อสายเจ้าฟ้าเชียงตุง เจ้าฮ้อยหลวงได้หาช่างฝีมือดีมาจากเมืองเชียงตุง เพื่อสร้างวัดต้าม่อน ภายในวิหารด้านข้าง ทั้ง 2 ด้าน ได้ให้ช่างวาดภาพพุทธประวัติ และนิทานธรรมะเรื่อง เจ้าก่ำกาดำ ไว้อย่างสวยสดงดงาม การก่อสร้างดำเนินไปเกือบจะแล้วเสร็จ แต่ต้องหยุดชะงักการก่อสร้างลง ด้วยเหตุผลน่าเศร้าสลดกล่าวคือ วันนั้นสล่าเก๊า (หัวหน้าช่าง) ได้ปีนขึ้นไปบนนั่งร้านเพื่อตกแต่งประดับหลังคาให้สวยงาม ซึ่งจะสำเร็จเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์ ขณะที่กำลังปฏิบัติงานอยู่นั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนั่งร้านที่คาดไว้อย่างแน่นหนาเชือกได้ขาดลง ทำให้หัวหน้าช่างร่วงลงสู่พื้นจากความสูงกว่า 10 เมตร ร่างลอยละลิ่วลงกระแทกพื้นอย่างแรงเสียชีวิตทันที เจ้าอ้อยหลวงสั่งหยุดการก่อสร้างทันที ด้วยความเสียใจในอุบัติเหตุครั้งนี้ ทำให้สูญเสียช่างฝีมือเอกไป 1 คน จากการสอบสวนจึงรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจาก เพราะมีการกระทำผิดครูเก๊า(บรมครู) เนื่องจากมีเด็กของวัดต้าม่อนได้แอบไปขโมยกินมะพร้าวอ่อน ที่เป็นเครื่องเซ่นบูชาครูไว้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว
จิตรกรรมผนังวัดต้าม่อน เป็นฝีมือช่างชุดเดียวกันกับวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน คือ หนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ในปีพ.ศ. 2532 วิหารไม้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไม่มีงบประมาณซ่อมแซม ชาวบ้านจึงได้ถวายให้กับไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันสิ่งที่หลงเหลือจากอดีตคงเหลือแค่แต่เพียงเสาวิหารไม้ และลายคำเพดานซึ่งยังคงมีสภาพสมบูรณ์เช่นในอดีต
ปัจจุบันจิตรกรรมเวียงต้าของดั้งเดิมอยู่ที่หอคำน้อย ไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ส่วนภาพจำลองฉบับสมบูรณ์อีกชุด ถูกทำจัดทำขึ้นมาใหม่และได้จัดแสดงให้ชมที่พิพิธภัณฑ์โกมลผ้าโบราณ อำเภอลอง จังหวัดแพร่
เปาลู เรนเกล
บินาลี ยิลดิริม
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์  เป็นแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 ซึ่งตรงกับวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ปีที่ 8 ในปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือเป็นรัฐประหารซ้อนรัฐประหาร (ในขณะที่สภากำลังทำรัฐประหารยึดอำนาจคณะดีแร็กตัวร์ ก็ถูกนโปเลียนทำรัฐประหารซ้อน) รัฐประหารครั้งนี้ทำให้นโปเลียนกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในฝรั่งเศสในตำแหน่งกงสุลเอกและถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการหลั่งเลือด หลังรัฐประหารมีการสถาปนาคณะรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะกงสุลฝรั่งเศสขึ้นมาแทนคณะดีแร็กตัวร์
ในเช้าวันที่ 18 เดือนบรูว์แมร์ ในขณะที่ปารีสยังอยู่ในความไม่สงบจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานสภาห้าร้อย ได้บอกให้ผู้แทนและคณะดีแร็กตัวร์ทั้งหมดลี้ภัยเหตุจลาจลในปารีสไปยังพระราชวังแซ็ง-กลูบริเวณชานเมืองทางตะวันตกของปารีสและเปิดการประชุมขึ้นที่นั่น ผู้แทนในสภาฝ่ายนโปเลียนได้ชักจูงให้สมาชิกคณะดีแร็กตัวร์ทั้ง 5 คนลาออกและล้มเลิกระบอบดีแร็กตัวร์ แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส, รอเฌ ดูว์โก ยอมลาออก อย่างไรก็ตาม ดีแร็กตัวร์อีก 3 คนคือ ปอล บารัส, หลุยส์-เฌโรม กอเย และ ฌ็อง-ฟร็องซัว-ออกุสเต มูว์แล็ง ไม่ยอมลาออก
ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม
ในวันที่ 20 เดือนบรูว์แมร์ หลังข่าวการปองร้ายนโปเลียนแพร่สะพัดออกไปยังปารีส นโปเลียนก็ได้รับความเห็นอกเห็นใจจากประชาชนจำนวนมาก นายพลฌออากีม มูว์รา ยกทัพเข้าล้อมพระราชวังแซ็ง-กลู นโปเลียนใช้ข้ออ้างการถูกปองร้ายโดยสมาชิกสภานี้รัฐประหาร นายพลนโปเลียนประกาศสถาปนารัฐบาลชั่วคราวที่เรียกว่าคณะกงสุลซึ่งอำนาจทั้งหมดอยู่ที่กงสุลสามคน และได้ประกาศว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสได้สิ้นสุดลงแล้ว คณะกงสุลจะบริหารประเทศเป็นการชั่วคราวในขณะที่รัฐสภาดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
ฮาร์ทส์
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
พระไกรสรราช (สิงห์ ไตรยวงค์)
พระไกรสรราชนามเดิมว่าท้าวสิงห์เป็นเจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก (พ.ศ. 2387-2420) ปัจจุบันคือ อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร อดีตนามยศที่พระสีหนามหรือท้าวสีหนามเจ้าเมืองคำอ้อใน สปป.ลาว สืบเชื้อสายเจ้านายราชตระกูลเผ่าภูไท (ผู้ไท) เมืองคำอ้อและคำเขียวซึ่งอพยพมาจากแคว้นสิบสองจุไทหรือสิบสองเจ้าไตทางตอนเหนือของเวียดนาม เป็นต้นตระกูล ไตรยวงค์ กลางประพันธ์ อาจวิชัย โกมารพัฒน์ ฯลฯ ใน อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร
พระไกรสรราช (สิงห์) บ้างว่าเจ้าไกรสรราชหรือท้าวไกรยราชนามเดิมว่าท้าวสิงห์เป็นเจ้าเมืองคำอ้อเมืองแฝดคู่กับเมืองคำเขียว (คนลาวเรียกนามเมืองรวมกันว่าเมืองคำอ้อคำเขียว) ในนามยศที่พระสีหนามหรือท้าวสีหนามซึ่งมาจากนามเดิมว่าสิงห์ เมืองคำอ้อเดิมเป็นหัวเมืองภูไทขึ้นนครหลวงเวียงจันทน์ พระไกรสรราช (สิงห์) มีเชื้อสายเป็นเผ่าภูไทดำ พงศาวดารเมืองแถนระบุว่าชนเผ่านี้ตั้งรกรากเดิมทางตอนเหนือเวียดนามคือนาน้อยอ้อยหนูเขตเมืองแถน (แถง) ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนเป็นเดียนเบียนฟู ในภาษาเวียดนามแปลว่าเมืองชายแดน จากนั้นอพยพหนีภัยแห้งแล้งกันดารมาตั้งเมืองใหม่หลายแห่งในแขวงสุวรรณเขต เช่น เมืองวัง เมืองวังอั่งคำ (วังอ่างคำ) เมืองวังมน เมืองสุพรรณอ่างทอง เมืองคำอ้อ เมืองคำเขียว เมืองเซียงฮ่ม (เชียงร่ม) เมืองผาบัง เมืองภูวานากระแด้ง เมืองพาน เมืองบก เมืองพิน เมืองนอง เมืองพ้อง เมืองพะลาน (พ้าลั่น) เมืองจำพอน (ชุมพรแก้งกอก) เป็นต้น สันนิษฐานว่าบรรพบุรุษของพระไกรสรราช (สิงห์) คงเป็นเจ้าเมืองคำอ้อสืบต่อมาหลายคน
อพยพจากเมืองคำอ้อตั้งบ้านคำชะอีและบ้านหนองสูง.
สมัยรัชกาลที่ 3 ท้าวสีหนาม (สิงห์) เจ้าเมืองคำอ้อนำไพร่พลภูไทจากเมืองคำอ้อ 806 คน เมืองวัง 952 คน รวม 1,658 คน อพยพหนีภัยสงครามสยามครั้งทำลายกรุงเวียงจันทน์จากศึกพระเจ้าอนุวงศ์ข้ามโขงมาขึ้นฝั่งที่ท่าสีดาเมืองมุกดาหาร ต่อมาพระจันทรสุริยวงษ์ (พรหม จันทรสาขา) เจ้าเมืองมุกดาหารองค์ที่ 3 อนุญาตให้ตั้งบ้านเรือนอยู่แถบดงบังอี่ (บักอี่) ในพื้นที่ อ.หนองสูง ปัจจุบัน ได้ระยะหนึ่งแล้วจึงขออพยพหาแหล่งทำกินและลงหลักปักฐานใหม่ไปทางตะวันตก กลุ่มภูไทเมืองวังได้ตั้งหลักแหล่งบริเวณบ้านคำชะอี (คำสระอี) ปัจจุบัน ฝ่ายภูไทคำอ้ออพยพลงทางทิศใต้ไกลราว 5 กม. ตั้งหลักแหล่งหากินที่ริมหนองน้ำกลางดงทึบซึ่งมีหญ้าแวงอันเป็นหญ้าชนิดหนึ่งลักษณะคล้ายต้นผือขึ้นอยู่ในหนองน้ำนั้นจำนวนมากจึงพากันเรียกว่าหนองแวง ต่อมาชาวบ้านพบหนองน้ำใหญ่อีกแห่งมีน้ำขังตลอดปีตั้งอยู่บนยอดภูผากูดสูงขึ้นไปจากหนองแวงจึงเรียกว่าหนองสูง ต่อมาชาวบ้านใช้นามนี้เป็นนิมิตจึงเรียกนามชุมชนของตนว่าบ้านหนองสูง เป็นเหตุให้หนองแวงซึ่งอยู่ติดหมู่บ้านถูกเรียกว่าหนองสูงเช่นเดียวกับหนองสูงบนยอดภูผากูดสืบมา
เป็นเจ้าเมืองหนองสูง.
พ.ศ. 2369 สมเด็จพระเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ยกทัพมาทางอีสาน ฝ่ายรัชกาลที่ 3 ให้กองทัพสยามไปสู้รบและจับพระองค์ได้ใน พ.ศ. 2371 สยามเกลี้ยกล่อมชาวภูไทจากหัวเมืองต่าง ๆ ให้ข้ามมาฝั่งขวาของแม่น้ำโขงจำนวนมากเพื่อตัดกำลังเวียงจันทน์ ส่วนใหญ่ตั้งบ้านเมืองกระจายทั่วภาคอีสาน เช่น กาฬสินธุ์ สกลนคร นครพนม มุกดาหาร อุบลราชธานี เป็นต้น พ.ศ. 2387 พระจันทรสุริยวงษ์ (พรหม) เจ้าเมืองมุกดาหาร (บังมุก) พาท้าวสีหนาม (สิงห์) เจ้าเมืองคำอ้อ ท้าวราชอาดกรมการเมืองคำอ้อ เพี้ยเมืองแสน ท้าวสุวรรณโคตร และท้าวอุปคุตกรมการชั้นผู้ใหญ่จากเมืองวังซึ่งเป็นเจ้านายภูไททั้งหมด เข้าพบเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุหนายกและแม่ทัพใหญ่ที่ออกมาจัดราชการเมืองเขมรอยู่พนมเป็ญ ครั้นความทราบถึงรัชกาลที่ 3 จึงจัดให้เจ้านายเหล่านี้ประกอบพิธีดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยา จากนั้นพระจันทรสุริยวงษ์ (พรหม) ได้นำตัวท้าวสีหนาม (สิงห์) และกรมการเมืองวังเข้าเฝ้า ณ กรุงเทพมหานคร จึงโปรดเกล้าฯ ให้ท้าวสีหนาม (สิงห์) เจ้าเมืองคำอ้อเป็นที่ พระไกรสรราช ยกบ้านหนองสูงเป็น เมืองหนองสูง หัวเมืองชั้นจัตวา ให้พระไกรสรราช (สิงห์) เป็นเจ้าเมือง ปรากฏในเอกสาร ร.3 จ.ศ.1276 เลขที่ 58 หอสมุดแห่งชาติ สารตราตั้งมาเมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง ฉศก จ.ศ. 1206 ตรงกับ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2387 ให้ทำราชการสนองพระเดชพระคุณขึ้นต่อเมืองมุกดาหาร ให้มุกดาหารแบ่งเขตแดนแก่เมืองหนองสูงคือ ทิศตะวันออกตั้งแต่ห้วยทราย ทิศเหนือถึงเขานางมอญ ทิศตะวันตกถึงห้วยบังอี่ ทิศใต้จรดห้วยทราย มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ อ.หนองสูง อ.คำชะอี และ อ.ดงหลวง จ.มุกดาหาร อ.นาแก จ.นครพนม พื้นที่บางส่วนเข้าไปถึง บ.ขุมขี้ยาง อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ ชาวบ้านทั่วไปนิยมออกนามพระไกรสรราช (สิงห์) ว่าอาญาโหลง (อาญาหลวง) ตามสำเนียงภูไท ส่วนที่ตั้งโฮงหลวงเรียกว่าคุ้มเหนือ
สารตราเจ้าพระยาจักรีเรื่องตั้งเมืองหนองสูง.
จดหมายเหตุ ร.3 จ.ศ. 1206 (พ.ศ. 2387) เลขที่ 33 หอสมุดแห่งชาติ สารตราเจ้าพระยาจักรีเรื่องตั้งเมืองหนองสูง ระบุเนื้อความโดยละเอียดดังนี้
"พระไกรสรราช ท้าวอุปฮาต ท้าวราชวงษ์ ท้าวราชบุตร และบุตรหลานท้าวเพี้ย มีน้ำใจ เลื่อมใสในกองการกุศล สร้างวัดวาอาราม ขึ้นไว้สำหรับในบ้านเมือง ทำนุ บำรุง พระสงฆ์ สามเณร ให้ปรนนิบัติ เล่าเรียนฝ่ายคันถะธุระ วิปัสสนาธุระ พระพุทธศาสนาจะได้ถาวรรุ่งเรือง จะได้เป็นที่ไหว้ ที่กราบบูชา และทำบุญให้ทานเป็นกองการกุศล และเป็นที่พึ่งไปภายหน้า"
"ประการหนึ่ง ให้พระไกรสรราช ท้าวอุปฮาต ท้าวราชวงษ์ ท้าวราชบุตร กำชับ กำชา ไพร่บ้าน พลเมืองอย่าให้คบหาพากันกระทำโจรกรรม ฉกชิง คุมเหงราษฎร ลูกค้าพาณิชย์ ให้ได้ความยากแค้นเดือนร้อน แลให้ดูแลเอาใจใส่ไพร่พลเมืองให้ทำมาหากินให้อยู่เย็นเป็นสุข"
"ประการหนึ่ง เป็นอย่างธรรมเนียมสืบมาแต่ก่อน ถ้าเถิงเทศกาล พระราชพิธีตรุษ พระราชพิธีสารท จะได้รับพระราชทานถือน้ำพระพิพัฒน์สัจจา แลบ้านเมืองหนองสูง เป็นเมืองขึ้นเมืองมุกดาหาร เถิงเทศกาลถือน้ำก็ให้พระไกรสรราช ท้าวอุปฮาต ท้าวราชวงษ์ ท้าวราชบุตร บุตรหลานท้าวเพี้ย กรรมการเมืองหนองสูง ไปพร้อมด้วย พระจันทร์สุริยวงษ์ พระอุปฮาต ราชวงษ์ ท้าวเพี้ยเมืองมุกดาหาร ที่วัดวาอารามจำเพาะพระพักตร์พระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระสงฆ์เจ้าบ่ายหน้าต่อกรุงเทพมหานคร กราบถวายบังคมกระทำสัตยานุสัตย์ ถวายต่อใต้ฝ่าละอองฯ สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว รับพระราชทานน้ำพิพัฒน์สัจจาปีละสองครั้ง ตามอย่างธรรมเนียม เสมอจงทุกปีสืบไป"
"เพี้ยเมืองแสน ผู้เป็นที่ท้าวอุปฮาต ท้าวอุปคุตผู้เป็นที่ท้าวราชบุตร หาได้ลงไปเผ้าทูล ละอองฯ ณ กรุงเทพมหานครไม่ โปรดเกล้าฯ ให้มอบเงินตรากับเสื้อผ้าเครื่องยศสำหรับที่ท้าวอุปฮาต ท้าวราชบุตร ให้พระจันทร์สุริยวงษ์ เจ้าเมืองมุกดาหาร คุมขึ้นมาพระราชทานให้กับเพี้ยเมืองแสน ผู้เป็นที่อุปฮาต ท้าวอุปคุต ผู้เป็นที่ท้าวราชบุตร รับพระราชทานทำราชการ ฉลองพระเดช พระคุณ ขึ้นกับเมืองมุกดาหารตามท้องตราโปรดเกล้าฯ ขึ้นมานั้น อย่าให้เสียราชการไปแต่สิ่งใดสิ่งหนึ่งได้เป็นอันขาด"
"หนังสือมา ณ วัน 6 11 ฯ 8 8 ค่ำ ปีมะโรง ฉศก."
พระไกรสรราช (สิงห์) มีพี่น้องที่ปรากฏพระนาม คือ
สร้างวัดไตรภูมิ.
วัดไตรภูมิ เมื่อแรกตั้งชื่อว่า วัดเตยยะภูมิ ตั้งอยู่เลขที่ 86 หมู่ที่ 7 บ้านหนองสูง ตำบลหนองสูงเหนือ อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย คณะสงฆ์ภาค 10 วัดไตรภูมิสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2387 ในยุคเดียวกันกับการตั้งเมืองหนองสูง พระไกรสรราช (สิงห์) ผู้เป็นเจ้าเมืององค์แรกพร้อมด้วยเจ้านายกรมการเมืองและชาวบ้านได้พร้อมใจกันสร้างขึ้น โดยมีอัญญาคูไตย (พระไตร) เป็นผู้นำชาวบ้านหักร้างถางพงบริเวณใกล้กันกับหนองแวง (ปัจจุบันเรียกว่า หนองสูง) เพื่อสร้างขึ้นเป็นวัด ครั้นอัญญาครูไตรถึงแก่มรณภาพ ได้ตั้งให้อัญญาคูหลักคำ (มี) (พ.ศ. 239-พ.ศ. 2472) เป็นเจ้าอธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2446 (ร.ศ.123) พระยาสุนทรนุรักษ์ ข้าหลวงประจำบริเวณธาตุพนมได้เดินทางมาตรวจราชการที่เมืองหนองสูง เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2446 ได้บันทึกเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับวัดไตรภูมิว่า "...มีวัด 1 วัดชื่อวัดไตรภูมิ มีพระสงฆ์ 15 รูป สามเณร 22 รูป ท่านเจ้าอธิการชื่อ มี ได้ 30 พรรษาที่วัดนี้ ดูการสวดมนต์แข็งแรงพร้อมเพียงกัน..." หลังจากอัญญาครูหลักคำ (มี) ถึงแก่มรณภาพแล้ว ชาวบ้านได้สร้างพระเจดีย์บรรจุอัฐิขึ้น เรียกว่า ธาตุญาท่านหลักคำ ต่อมาจึงตั้งพระอธิการบัวคำหรืออัญญาคูบัวคำเป็นเจ้าอาวาส อัญญาคูบัวคำได้เป็นผู้นำในการสร้างกำแพงวัดของวัดไตรภูมิยุคแรก เมื่อมรณภาพแล้ว พระอธิการพรหมหรืออัญญาคูพรหม ชาวเมืองหนองสูง ได้เป็นเจ้าอาวาสต่อมา