pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ความหมายของยุโรปกลางในเชิงความมีลักษณะวัฒนธรรมร่วมกันของกลุ่มรัฐที่อยู่ในเครือเป็นความคิดที่ค่อนข้างจะเป็นความคิดลวง แต่กระนั้นนักวิชาการก็ยังเสนอว่าลักษณะเอกลักษณ์ของ “วัฒนธรรมยุโรปกลางที่แม้จะยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่นั้นมีอยู่จริง” ความเห็นนี้มีพื้นฐานมาจาก “ความคล้ายคลึงกันที่มาจากลักษณะทางประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม” ซึ่งสามารถบอกได้จากการที่บริเวณที่ว่านี้เคยเป็น “สถานที่ที่เป็นแหล่งสำคัญที่สุดของผู้มีความรู้ความสามารถในด้านต่างๆ เป็นจำนวนมาก” ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 คริสต์ศตวรรษที่ 20 “Cross Currents: A Yearbook of Central European Culture” ให้คำจำกัดความของยุโรปกลางว่าเป็น “ยุโรปตะวันตกที่ถูกละเลย หรือ สถานที่ที่ยุโรปตะวันออกและตะวันตกประสานงานกัน”
ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ประเทศหลายประเทศในยุโรปกลางก็มักจะติดอันดับอยู่ในบรรดากลุ่ม 30 ประเทศที่ถือกันว่าเป็นประเทศพัฒนา (Developed countries) ที่สุดในโลก แต่วัฒนธรรมสมัยนิยมของตะวันตก (โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยนิยมอเมริกัน) ยังคงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับบริเวณนี้ที่ไม่ถูกต้องว่าเป็นประเทศที่ยังอยู่ในความ “ความล้าหลัง” ของสงครามเย็น
รัฐในยุโรปกลาง.
แม้ว่าความเข้าใจของความหมายของยุโรปกลางยังคงเป็นเรื่องที่ยังคงโต้แย้งกันอยู่ แต่โดยทั่วไปแล้วประเทศในกลุ่มวิเชอกราด (Visegrád Group) ก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มนี้โดยปริยาย สมาชิกในกลุ่มยุโรปกลางมักจะรวม:
ยุโรปกลางบางครั้งก็รวมบางส่วนของประเทศเพื่อนบ้านที่รวมทั้ง: (บางครั้งก็ทั้งประเทศ) และบริเวณทรานสซิลเวเนีย ของ (บางครั้งก็ทั้งประเทศ) และ วอยวาดีนา และ/หรือ บริเวณเบลเกรดของเซอร์เบีย, แคว้นซาการ์ปัจจา (Zakarpattia Oblast) และ บริเวณกาลิเซียของยูเครน), แคว้นคาลินินกราดของรัสเซีย), แคว้นลอร์แรน และ อัสซาซในฝรั่งเศส และบางครั้งก็รวมทางตอนเหนือของอิตาลีด้วย
พระครูวิสุทธสีลากร (วิเชียร วิสุทฺธสีโล)
พระครูวิสุทธสีลากร สถานะเดิมชื่อ วิเชียร (แดง)จิรสุวรรณ เกิดเมื่อ 11ค่ำ เดือนยี่ ปีมะเมีย ตรงกับวันพุธที่1มกราคม พ.ศ. 2462 บิดาชื่อ นายจันทร์ มารดาชื่อ นางเอี่ยม จิรสุวรรณ ภูมิลำเนา ต.บางทราย อ.เมือง จ.ชลบุรี มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา ดังนี้
1. นายพุฒ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
2. นายบุญมี จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
3. นางสาวทองพูน จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
4. ท่านพระครูวิสุทธสีลากร
5. นางสาวทองหยิบ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
6. เด็กหญิงไม่ทราบชื่อ(เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก)
7. นางสาวสุขใจ จิรสุวรรณ
8. นางสาวอรุณี จิรสุวรรณ
จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 8 ที่โรงเรียนวัดช่องลม
เข้ารับราชการทหาร
ปี พ.ศ. 2482 เข้ารับราชการทหารเป็น พลทหาร เชียน (ตามเอกสารทางการทหาร)หรือวิเชียร จิรสุวรรณ สังกัดกองพันนาวิกโยธิน 2 ฐานทัพเรือสัตหีบ ได้เข้าร่วมรบในสงครามมหาเอเชียบูรพา
ปี พ.ศ. 2484 ปลดประจำการ จ่าตรี วิเชียร จิรสุวรรณ ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ ปีพุทธศักราช 2484 ตามมติคณะรัฐมนตรี โดยมี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ลงนามรับรองในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมะทรวงกลาโหม (ในสมัยนั้น)
ลาสิกขาบท
ปี พ.ศ. 2488 อุปสมบท ณ วัดช่องลม โดยมี พระชลธารธรรมวาที (ฮง ปภฺกโร) วัดราษฎร์บำรุง ชลบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์
ปี พ.ศ. 2489
ปี พ.ศ. 2525 รักษาการตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดช่องลม
ปี พ.ศ. 2525 ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส (ลำดับที่7) วัดช่องลม อ.เมือง จ.ชลบุรี
ปี พ.ศ. 2526 พระอุปัชฌาย์
ทวีปยุโรปกลาง
ตั๋งห้อง
ตั๋งห้อง ( เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก บุตรของตั๋งจ้อ พี่ชายตั๋งโต๊ะ เมื่อลิโป้สังหารตั๋งโต๊ะ ตั๋งห้องก็ได้ถูกจับประหารด้วย
ฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน
ท่าฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน หรือเรียกว่า ฟ้อนยวนสาวไหม เป็นฟ้อนที่แสดงเอกลักษณ์อกัพกิริยาท่าทางและการดำรงค์ชีวิตของของหญิงชาวไทยวนสมัยก่อนคือการทอผ้าฝ้ายการแต่งตัว ทั้งเสื้อผ้าทรงผม จากคำบอกเล่าของผู้ประดิษฐ์ท่าฟ้อนคืออาจารย์ธีรวุฒิ ได้ความว่า เนื่องจากฟ้อนชุดนี้ได้ประดิษฐ์ขณะอยู่อาศัยอยู่ในจังหวัดสระบุรีและได้พบกับชาวไทยวนที่อพยพมาจาก นครเชียงแสนมาอยู่ที่ สระบุรี เมื่อ 200 กว่าปี คืออาจารย์ทรงชัย วรรณกุล โดยทั้งสองได้พูดคุยกันเรื่องการฟ้อนที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยวนสระบุรี และอาจารย์ธีรวุฒิ ได้อาสาช่วยประดิษฐ์ท่าฟ้อนให้และแล้วเสร็จในปี 2548 โดยถ่ายทอดให้กับเยาวชนกลุ่มแรกคือ นักเรียนเทศบาล4 หนองแคอนุสรณ์ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เนื่องจากเป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ให้กับชาวไทยวนที่อาศัยอยู่ในสระบุรี จึงมีเอกลักษณ์ของพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดสระบุรีต่อมาแทรกอยู่ในท่าฟ้อนชุดนี้ เช่น เอกลักษณ์ ของท่าฟ้อนจากละโว้ ในท่า กวาดไกว๋ยอมสี เป็นต้น ต่อท่าฟ้อนนี้ได้ถ่ายทอดให้กับเยาชนบ้านป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย และกลุ่มผู้สนใจในชุมชนต่าง ๆ ในจังหวัดใกล้เคียงด้วยท่าฟ้อนที่อ่อนช้อยและชุดที่สวมใส่งดงามทำให้ฟ้อนชุดนี้เป็นที่เผยแพร่เผยแพร่ และเป็นที่ยอมรับรู้จักของคนทั่วไป
อนารยชน
อนารยชน  เป็นคำที่มีความหมายในทางเหยียดหยามสำหรับผู้ที่ถือกันว่าไม่มีวัฒนธรรมที่อาจจะเป็นการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงกลุ่มชนในชาติหรือกลุ่มชาติพันธุ์ (Ethnic group) โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงกลุ่มชนที่มีลักษณะเป็นเผ่าพันธ์ (tribal society) จากมุมมองของวัฒนธรรมเมืองที่เห็นว่าเป็นวัฒนธรรมที่ด้อยกว่าหรือชื่นชมว่าเป็นคนเถื่อนใจธรรม (noble savage) เมื่อใช้เป็นสำนวน “อนารยชน” ก็อาจจะหมายถึงผู้ที่เป็นคนทารุณ, โหดร้าย, นิยมสงคราม และไร้ความรู้สึกต่อผู้อื่น
การใช้คำว่า “อนารยชน” มาจากวัฒนธรรมกรีก-โรมันแต่คำทำนองเดียวกันก็พบในวัฒนธรรมอื่นๆ ด้วย
ในสมัยโรมันมีการอธิบายพวกอนารยชนว่ามีรูปร่างสูงใหญ ผมสีทอง ตาสีฟ้า มีความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย มีความเจริญด้อยกว่าพวกโรมันมาก แต่มีความอดทนต่อความหนาวเย็นและความหิวเป็นอย่างดี ชอบดื่มสุรา หมกมุ่นเรื่องเพศสัมพันธ์
ลักษณะการปกครองจะแบ่งเป็นหมู่บ้าน หลายๆหมู่บ้านรวมกันเป็นภาคหรือมณฑล หลายๆมณฑบรวมกันเป็นเผ่า แต่ละเผ่าจะมีหัวหน้าเผ่าหรือกษัตริย์เป็นผู้ปกครอง ซึ่งจะต้องมีเชื้อสายนักรบที่กล้าหาญ จะแวดล้อมไปด้วยบรรดานักรบหรือบริวารคนสำคัญที่เรียกว่า คอมแพเนียน (Campanlon) จะใกล้ชิดกับกษัตริย์ อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ร่วมทำสงครามด้วยกัน กษัตริย์จะตอบแทนโดยพระราชทานอาหาร ที่อยู่อาศัย อาวุธ และสิ่งต่างๆ ให้แก่บริวาร ส่วนบริวารจะต้องถวายความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นประเพณีที่สำคัญของชนเผ่าเยอรมัน เรียกว่า คอมมิเตตัส (Comitatus) หรือ เกโฟลเก้ (Gefolge) เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของชนเผ่าเยอรมัน ต่อมาแนวคิดนี้ได้พัฒนาเป็นรากฐานสำคัญของระบบฟิวดัลในยุโรปสมัยกลาง
การเลือกกษัตริย์หรือหัวหน้าเผ่านั้น มักจะเลือกจากบุคคลที่มีความสามารถในการรบ เพราะความจำเป็นของสภาพแวดล้อมบังคับ ที่ต้องทำให้เดินทางเปลี่ยนที่อยู่เสมอ ผู้ที่ได้รับเลือส่วนใหญ่จะมาจากตระกูลที่ยอมรับกันว่าเป็นชนชั้นเจ้า หรืออ้างว่าตระกูลของตนได้รับอำนาจมาจากพระเจ้า มักจะเลือกในตระกูลเดียวกัน จนบางครั้งดูเหมือนการสืบสายเลือดหรือสืบสันตติวงศ์ เพื่อรักษาความสามัคคีในเผ่า
พวกอนารยชนเป็นชนเผ่ากึ่งเลี้ยงสัตว์เร่ร่อน และกึ่งเพาะปลูก มีอาชีพสำคัญคือ การประมง ล่าสัตว์ และเลี้ยงสัตว์ตามทุ่งหญ้าควบคู่ไปกับการเพาะปลูก ทำไร่นา ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปตามแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ ความมั่งคั่งดูได้จากจำนวนปศุสัตว์และพืชพันธ์ธัญญาหารที่เก็บเกี่ยวได้ ไม่รู้จักการใช้เงิน มีเศรษฐกิจแบบเลี้ยงตัวเองได้ (Self-Sufficiency)
บาร์บาเรียน
Barbarous
เซลจุคเติร์ก
Manuel I Comnenus
สมัยการโยกย้ายถิ่นฐาน
สงครามครูเสดครั้งที่ 1
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1096–1099) เริ่มต้นเป็นการแสวงบุญอย่างกว้างขวาง (ฝรั่งเศสและเยอรมนี) และจบลงด้วยปฏิบัติการนอกประเทศของทหารโดยทวีปยุโรปที่นับถือโรมันคาทอลิกเพื่อทวงแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกยึดในการพิชิตเลแวนต์ของมุสลิม (ค.ศ. 632–661) จนเป็นผลให้ยึดเยรูซาเลมได้เมื่อ ค.ศ. 1099 ในที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเริ่มสงครามเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อสนองต่อการอุทธรณ์ของจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ผู้ทรงขอให้อาสาสมัครจากทิศตะวันตกมาช่วยขับตุรกีเซลจุคจากอานาโตเลีย ไม่นานเป้าหมายเพิ่มเติมได้กลายมาเป็นวัตถุประสงค์หลักแทน คือ การพิชิตนครศักดิ์สิทธิ์เยรูซาเลมและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน และปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนตะวันออกจากการปกครองของมุสลิม
ระหว่างครูเสด อัศวิน ชาวนาและข้าติดที่ดินจากหลายชาติยุโรปตะวันตกเดินทางข้ามน้ำข้ามแผ่นดินไปยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลก่อนแล้วมุ่งสู่เยรูซาเลม นักรบครูเสดมาถึงเยรูซาเลม โจมตีนคร และยึดได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1099 สังหารผู้อยู่อาศัยมุสลิม คริสต์ศาสนิกชนและยิวไปเป็นจำนวนมาก นักรบเหล่านี้ยังสถาปนาราชอาณาจักรเยรูซาเลม เคาน์ตีตริโปลี ราชอาณาจักรอันติโอค และเคาน์ตีเอเดสสา
เนื่องจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเยรูซาเลม นครซึ่งไม่เคยอยู่ภายใต้ภาวะครอบงำของคริสต์ศาสนิกชนมาถึง 461 ปี และกองทัพนักรบครูเสดปฏิเสธจะคืนดินแดนให้อยู่ในการควบคุมของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สถานภาพของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ว่าเป็นการป้องกันหรือการรุกรานโดยสภาพจึงยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 เป็นการสนองส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนต่อการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม และมีสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 9 ตามมา แต่สิ่งที่ได้มายืนยาวอยู่ไม่เกิน 200 ปี สงครามนี้ยังเป็นก้าวสำคัญก้าวแรกสู่การเปิดการค้าระหว่างประเทศอีกหนในทางตะวันตกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลาย
Gin Tama
สงครามครูเสดครั้งที่ 2
สงครามครูเสดครั้งที่ 2  (ค.ศ. 1147-ค.ศ. 1149) เป็นสงครามครูเสด ครั้งสำคัญครั้งที่สองที่เริ่มจากยุโรปในปี ค.ศ. 1145 ในการโต้ตอบการเสียอาณาจักรเอเดสสาในปีก่อนหน้านั้น
อาณาจักรเอเดสสาเป็นอาณาจักรครูเสดอาณาจักรแรกที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1095-ค.ศ. 1099) และเป็นอาณาจักรแรกที่ล่ม สงครามครูเสดครั้งที่ 2 ได้รับการประกาศโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3 และเป็นสงครามครูเสดครั้งแรกที่นำโดยพระมหากษัตริย์ยุโรปที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าคอนราดที่ 3 แห่งเยอรมนี พร้อมด้วยการสนับสนุนของขุนนางสำคัญต่างๆ ในยุโรป กองทัพของทั้งสองพระองค์แยกกันเดินทางข้ามยุโรปไปยังตะวันออกกลาง หลังจากข้ามเข้าสู่ดินแดนของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในอานาโตเลียแล้ว กองทัพทั้งสองต่างก็ได้รับความพ่ายแพ้ต่อเซลจุคเติร์ก แหล่งข้อมูลของคริสเตียนตะวันตก--โอโดแห่งดุยล์ (Odo of Deuil) และคริสเตียนซีเรียคอ้างว่าจักรพรรดิมานูเอลที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ทรงมีส่วนในความพ่ายแพ้ครั้งนี้โดยทรงสร้างอุปสรรคแก่การเดินหน้าของกองทัพทั้งสองโดยเฉพาะในอานาโตเลีย และทรงเป็นเป็นผู้สั่งการโจมตีของเซลจุคเติร์ก กองทัพที่ร่อยหรอที่เหลือของพระเจ้าหลุยส์และพระเจ้าคอนราดก็เดินทางต่อไปยังกรุงเยรูซาเลม และในปี ค.ศ. 1148 ก็เข้าโจมตีดามาสคัสตามคำแนะนำอันไม่สมควร สงครามครูเสดครั้งที่ 2 จบลงด้วยความล้มเหลวและชัยชนะของฝ่ายมุสลิม และเป็นสงครามที่นำไปสู่การเสียกรุงเยรูซาเลม และ สงครามครูเสดครั้งที่ 3 ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12
ความสำเร็จอย่างเดียวของสงครามครูเสดครั้งนี้เกิดขึ้นนอกบริเวณเมดิเตอเรเนียนเมื่อชนกลุ่มต่างๆ ที่กำลังเดินทางทางเรือไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปเข้าร่วมในสงครามที่รวมทั้งเฟล็มมิช, ฟริเชียน, นอร์มัน, อังกฤษ, สกอต และเยอรมันมีโอกาสหยุดช่วยฝ่ายโปรตุเกสจากการเสียเมืองลิสบอนจากการล้อมโดยชาวมัวร์ในปี ค.ศ. 1147
ขณะเดียวกันในยุโรปตะวันออกสงครามครูเสดตอนเหนือครั้งแรกก็เริ่มขึ้นโดยมีจุดประสงค์ในการเปลี่ยนกลุ่มชนที่เป็นเพกันให้มารับนับถือคริสต์ศาสนาซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินต่อมาเป็นเวลาอีกหลายร้อยปี
สโลว์ไดฟ์
สโลว์ไดฟ์  เป็นวงดรีมป็อป จากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1989 ในเรดิง เทศมณฑลบาร์กเชอร์ โดย Neil Halstead (กีตาร์ ร้องนำ), Rachel Goswell (กีตาร์ ร้องนำ), Nick Chaplin (เบส), Christian Savill (กีตาร์), Adrian Sell (กลองในปี, 1989), Simon Scott (กลองในปี 1990 ถึง 1994) and Ian McCutcheon (กลองในปี 1994 ถึง 1995). มีอัลบั้มแรกชื่อ Just for a Day 1991 อัลบั้มต่อมาคือ และ อัลบั้ม Souvlaki 1993 ในปี 1995 ออกอัลบั้ม Pygmalion ก่อนจะแยกวงในปี 1995
สงครามครูเสดครั้งที่สอง
สงครามครูเสดครั้งที่หนึ่ง
ดรีมป็อป
ดรีมป็อป  เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยมีลักษณะที่เน้นเสียงเมโลดี้ที่ครอบคลุมเหมือนเสียงบรรยากาศ
คำว่า "ดรีมป็อป" ได้มีการคิดค้นในปลายยุค 1980 โดย อเล็กซ์ อะยูลี (Alex Ayuli) แห่งวง เอ. อาร์. เคน (A.R. Kane) ไซมอน เรย์โนลส์ (Simon Reynolds) ได้นิยามชื่อ ชูเกซซิง (shoegazing) เรย์โนลส์ เป็นคนแรกที่ให้เครดิตคำนี้ว่าเป็น ดรีมป็อป เพื่ออธิบายว่าเป็นแนวเพลงและได้อิทธิพลจากวงค็อกโททวินส์ ในทศวรรษที่ 1990 คำว่า dream pop กับ shoegazing มีการเรียกที่แตกต่างกันและสามารถใช้สับเปลี่ยนกันได้
สงครามครูเสดครั้งที่ 3
สงครามครูเสดครั้งที่ 3 หรือ สงครามครูเสดกษัตริย์ (ค.ศ. 1189-ค.ศ. 1192) เป็นสงครามครูเสดที่ฝ่ายผู้นำยุโรปพยายามกู้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์คืนจากศอลาฮุดดีน (Salāh al-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb).
หลังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ราชวงศ์เซนกิด (Zengid dynasty) ก็เข้าครอบครองซีเรียและสร้างความขัดแย้งกับฟาติมียะห์ผู้ปกครองอียิปต์ที่เป็นผลที่ทำให้อียิปต์และซีเรียรวมตัวกันภายใต้การนำของศอลาฮุดดีนผู้ใช้อำนาจในการลดอำนาจของรัฐคริสเตียนและยึดเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1187 ด้วยความมุ่งมั่นในความเป็นคริสเตียนที่ดีสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และ พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงยุติความบาดหมางกัน เพื่อจะร่วมกันนำสงครามครูเสดครั้งใหม่ (แม้ว่าการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในปี ค.ศ. 1189 จะต้องทำให้ผู้นำฝ่ายอังกฤษต้องเปลี่ยนไปเป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษแทนที่) สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้มีพระชนมายุสูงแล้วก็ทรงรวบรวมกำลังพลและนำกองทัพอันใหญ่โตเดินทางไปยังอานาโตเลียแต่ไปทรงจมน้ำตายเสียก่อนที่จะถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทหารเป็นจำนวนมากที่หมดกำลังใจก็พากันเดินทางกลับ
สงครามครูเสดครั้งที่สาม
พระครูวิสุทธสีลากร (วิเชียร วิสุทธสีโล)
สงครามครูเสดครั้งที่ 4
สงครามครูเสดครั้งที่ 4  (ค.ศ. 1202-ค.ศ. 1204) เป็นสงครามครูเสด ครั้งที่สี่ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1202 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1204 จุดประสงค์แรกของสงครามก็เพื่อยึดเยรูซาเลมคืนจากมุสลิม แต่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1204 นักรบครูเสดจากยุโรปตะวันตกก็เข้ารุกรานและยึดเมืองคอนสแตนติโนเปิลที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์แทนที่ ซึ่งถือกันว่าเป็นวิกฤติการณ์สุดท้ายที่ทำให้เกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (East-West Schism) ระหว่างอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และ โรมันคาทอลิก
หลังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1189-ค.ศ. 1192) แล้วทางยุโรปก็หมดความสนใจในการเข้าร่วมในการต่อต้านมุสลิมในสงครามครูเสดใหม่ เยรูซาเลมมาตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์อัยยูบิด (Ayyubid dynasty) ผู้ปกครองซีเรียทั้งหมดและอียิปต์นอกจากเมืองสองสามเมืองริมฝั่งทะเลที่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของนักรบครูเสดของราชอาณาจักรเยรูซาเลมที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เอเคอร์ และในราชอาณาจักรบนเกาะไซปรัสที่ก็ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงได้รับตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1198 และการเข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งใหม่กลายมาเป็นพระประสงค์หลักของพระองค์ แต่ก็ไม่มีพระมหากษัตริย์กี่พระองค์ที่แสดงความสนพระทัยเท่าใดนัก ฝ่ายเยอรมนีเองก็มีความขัดแย้งกับอำนาจของพระสันตะปาปา และอังกฤษและ ฝรั่งเศสก็ยังยุ่งอยู่กับการทำสงครามต่อกัน แต่เมื่อฟุลค์แห่งเนยยี (Fulk of Neuilly) เริ่มเทศน์ก็เริ่มมีผู้กระตือรือร้นรวบรวมกองทัพครูเสดกันในการจัดการแข่งขันการประลองยุทธ (tournament) กันที่เอครี (Écry) โดยธีโอบอลด์ที่ 3 เคานท์แห่งชองปาญ (Theobald III, Count of Champagne) ในปี ค.ศ. 1199 ธีโอบอลด์ได้รับเลือกให้เป็นผู้นำแต่มาเสียชีวิตเสียก่อนในปี ค.ศ. 1200 โบนิฟาซที่ 1 มาควิสแห่งมอนต์เฟอร์รัต (Boniface I, Marquess of Montferrat) เคานท์จากอิตาลีจึงมารับหน้าที่แทน โบนิฟาซและผู้นำคนอื่น ๆ ส่งตัวแทนไปยังสาธารณรัฐเวนิส, สาธารณรัฐเจนัว และในนครรัฐต่าง ๆ เพื่อเจรจาต่อรองทำสัญญาในหาพาหนะในการเดินทางไปโจมตีอียิปต์ เจนัวไม่สนใจกับข้อเสนอ แต่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1201 ก็มีการเปิดการเจรจากับเวนิสผู้ตกลงขนย้ายทหารครูเสดจำนวน 33,500 คนซึ่งเป็นจำนวนที่ออกจะสูง ข้อตกลงนี้ทางเวนิสต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีในการเตรียมตัวต่าง ๆ ที่รวมทั้งการสร้างเรือและฝึกกะลาสีผู้ควบคุมเรือ ซึ่งทำให้เมืองเวนิสต้องหยุดยั้งการทำมาหากินอื่น ๆ คาดกันว่ากองทัพครูเสดจะประกอบด้วยอัศวิน 4,500 (พร้อมกับม้า 4,500 ตัว), ผู้รับใช้ขุนนาง 9,000 คน และ ทหารราบอีก 20,000 คน
กองทัพครูเสดส่วนใหญ่ที่มาจากฝรั่งเศสเดินทางออกจากเวนิส ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1202 ทหารเหล่านี้มาจากบลัวส์, ชองปาญ, อาเมียงส์, แซงต์โปล, อีล-เดอ-ฟรองซ์ และ เบอร์กันดี นอกจากนั้นก็ยังมีกองทัพจากบริเวณอื่นในยุโรปที่มีจำนวนพอสมควรเช่นที่มาจากฟลานเดอร์ส, มอนต์เฟอร์รัต และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ สังฆราชคอนราดแห่งฮาลเบอร์ชตัท พร้อมทั้งทหารจากเวนิสเองที่นำโดยเอนริโค ดันโดโลดยุคแห่งเวนิส กองทัพมีจุดประสงค์ที่จะมุ่งตรงไปยังศูนย์กลางของมุสลิมที่ไคโรและพร้อมที่จะเดินทางเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1202 ข้อตกลงนี้ได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 โดยมีข้อห้ามการโจมตีรัฐคริสเตียน
สงครามครูเสดครั้งที่สี่
การแพร่
การแพร่ เป็นการกระจายตัวของโมเลกุลของสสารจากจุดที่มีความเข้มข้นสูงกว่าไปยังจุดที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าด้วยการเคลื่อนที่เชิงสุ่มของโมเลกุล การแพร่จะทำให้เกิดการผสมของวัสดุอย่างช้า ๆ สำหรับเฟสหนึ่ง ๆ ของวัสดุใด ๆ ก็ตามที่มีอุณหภูมิสม่ำเสมอและไม่มีแรงภายนอกมากระทำกับอนุภาค กระบวนการแพร่ก็จะยังคงเกิดถึงแม้ว่าสสารจะผสมกันโดยสมบูรณ์หรือเข้าสู่ภาวะสมดุลแล้ว โดยพื้นฐานแล้ว การเคลื่อนที่ของโมเลกุลจากพื้นที่ที่มีความเข้มข้นสูงไปสู่ความเข้มข้นที่ต่ำกว่าเรียกว่าการแพร่ทั้งสิ้น ตัวอย่างการแพร่ เช่น การแพร่ของเกล็ดด่างทับทิมในน้ำ การแพร่ของน้ำหวานในน้ำ การแพร่ของสีน้ำในน้ำ การแพร่ของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศ
โดยปกติแล้วการแพร่ของโมเลกุลจะอธิบายทางคณิตศาสตร์ได้โดยผ่านกฎของฟิกส์
การแพร่เป็นหลักการพื้นฐานที่สำคัญในสาขาย่อยของวิชาฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้งานมีดังต่อไปนี้
วรรณวรรธน์
วรรณวรรธน์ นามปากกาของ วรรธนวรรณ จันทรจนา เจ้าของบทประพันธ์ ข้าบดินทร์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว และ จันทราอุษาคเนย์ นิยายอิงประวัติศาสตร์ของไทย และนิยายแนวทะเลทรายที่เน้นการใช้ข้อมูลประวัติศาสตร์เป็นหลัก เป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด ในครอบครัวข้าราชการ บิดาคืออาจารย์ คงเดช ประพัฒน์ทอง นักโบราณคดี สนใจการเขียนงานมาตั้งแต่เด็ก แต่ได้เรียนมาทางวิชานิติศาสตร์กฎหมายมหาชนจึงมีประสบการณ์ในการทำงานด้านกฎหมาย และประวัติศาสตร์กฎหมาย
เมื่อปี พ.ศ. 2531 ได้รับการคัดเลือกเป็นตัวแทนเยาวชนจากประเทศไทยเข้าร่วมจัดแสดงบทละครเวทีนานาชาติ (Interplay) ณ ประเทศออสเตรเลีย ร่วมกับตัวแทนนักการละครเยาวชนจากนานาชาติ และได้เข้ารับการอบรมการเขียนบทละคร Playwright and Perfoming Art จาก Seymoure Theatre Center-University of Sydney ประเทศออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังเคยทำงานเกี่ยวกับการละครสื่อผสมต่างๆ การใช้สื่อเพื่อการพัฒนาเด็กและเยาวชน อีกด้วย
สำเร็จการศึกษาชั้นระดับปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายมหาชน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในหัวข้อวิทยานิพนธ์ เชิงประวัติศาสตร์กฎหมายเรื่อง พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในการพิจารณาฎีการ้องทุกข์ ในปี 2539
เมื่อปี 2538 ทำงานในตำแหน่งนิติกร ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปี 2539 ย้ายมารับราชการใน สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ปี 2543 โอนมารับราชการที่ ศาลปกครอง
เริ่มต้นมีผลงานการประพันธ์นวนิยายในช่วงปี พ.ศ. 2546 กับ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ใช้นามปากกาว่า "วรรณวรรธน์" โดยผลงานการประพันธ์มีลักษณะเด่นในแง่มุมของการค้นคว้าข้อมูลประกอบการประพันธ์
และนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง ข้าบดินทร์ ซึ่งใช้ฉากจากเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 3 มาร้อยเรียงเรื่องราว ตลอดจนสร้างความสัมพันธ์ของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างสนุกสนาน และสร้างความสนใจให้แก่ผู้อ่านได้มากขึ้น เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในช่วงเวลาดังกล่าว และในเรื่องนี้ ได้อธิบายและคงรักษาเรื่อง คชศาสตร์ ของไทย ไว้ เพื่อเก็บรักษาวิชาว่าด้วย ช้าง ในการฝึกและดูแล อันเป็นศิลปศาสตร์ของไทยที่จวนจะสูญหายให้กลับมาอยู่ในความสนใจของผู้อ่านอีกครั้งหนึ่ง นิยายเรื่องดังกล่าวได้รับการยอมรับและบรรจุให้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาของโรงเรียนในเขตเทศบาลจังหวัดสมุทรปราการ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว นิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับจารบุรุษที่ปลอมตัวเป็นขันทีในราชสำนักอยุธยา ก่อนเสียกรุงครั้งที่สอง และการกอบกู้เอกราชของพระเจ้าตากสินมหาราช
นอกจากนี้ยังมีแนวนิยายร่วมสมัย ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ และ ขอเป็นนางเอกสักครั้งให้ชื่นใจ
ผลงานด้านนวนิยาย.
มีผลงานประพันธ์รวมเล่ม 15 เรื่องคือ
ผลงานด้านกฎหมายและประวัติศาสตร์กฎหมาย.
นอกจากผลงานการประพันธ์นวนิยาย วรรธนวรรณ จันทรจนา ยังรับราชการด้านกฎหมาย และเป็นวิทยากรบรรยายพิเศษ ในด้านประวัติศาสตร์กฎหมายและกฎหมายปกครอง รวมทั้งมีผลงานทางวิชาการใน ด้านกฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายปกครอง และ ประวัติศาสตร์กฎหมาย อาทิ
- พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในการพิจารณาฎีการ้องทุกข์
- สัญญาทางปกครอง
- คู่มือปฏิบัติหน้าที่พนักงานคดีปกครอง ฉบับ ธุรการคดี
- กว่าจะมาเป็นศาลปกครอง (วิวัฒนาการศาลปกครองไทย)
- จากเคาน์ซิลออฟสเตด ที่ปฤกษาราชการแผ่นดิน สู่ ศาลปกครอง
- บทความเรื่อง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเคาน์ซิลออฟสเตด คือ ที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน
สะพานนนทบุรี1
สะพานนนทบุรี 1
สะพานพระราม4
สะพานพระราม5
สงครามครูเสดครั้งที่ 5
สงครามครูเสดครั้งที่ 5  (ค.ศ. 1217-ค.ศ. 1221) เป็นสงครามครูเสดที่พยายามยึดเยรูซาเลมและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดคืนโดยเริ่มด้วยการโจมตีรัฐมหาอำนาจของอัยยูบิดในอียิปต์
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงรวบรวมกองทัพครูเสดโดยการนำของเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุคแห่งออสเตรีย (Leopold VI, Duke of Austria) และ สมเด็จพระเจ้าแอนดรูว์ที่ 2 แห่งฮังการี ต่อมาในปี ค.ศ. 1218 กองทัพเยอรมนีที่นำโดยโอลิเวอร์แห่งโคโลญและกองกำลังหลายชาติที่ประกอบด้วยกองทัพชาวเนเธอร์แลนด์, เฟลมมิช และฟรีเชียนที่นำโดยวิลเลียมที่ 1 เคานท์แห่งฮอลแลนด์ (William I, Count of Holland) ก็มาร่วม ในการที่จะโจมตีดามิยัตตาในอียิปต์ฝ่ายครูเสดก็ไปเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรสุลต่านแห่งรัมในอานาโตเลียผู้โจมตีอัยยูบิดในซีเรียเพื่อที่ป้องกันไม่ให้นักรบครูเสดต้องเผชิญกับการต่อสู้กับศัตรูพร้อมกันสองด้าน
หลังจากยึดเมืองท่าดามิเอตตาได้แล้วนักรบครูเสดก็เดินทัพลงใต้ต่อไปยังไคโรในเดือนกรกฎาคมในปี ค.ศ. 1221 แต่ต้องหันทัพกลับเพราะเสบียงร่อยหรอลง การจู่โจมยามกลางคืนของสุลต่านอัล-คามิลทำให้ฝ่ายครูเสดเสียทหารไปเป็นจำนวนมาก อัล-คามิลตกลงในสัญญาสงบศึกแปดปีกับยุโรป
เรียกเข้าสงคราม.
ในปี ค.ศ. 1213 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกพระบัญญัติ “Quia maior” เรียกร้องให้ผู้คนในคริสต์ศาสนจักรเข้าร่วมในสงครามครูเสด แต่ก็ไม่มีพระมหากษัตริย์และพระจักรพรรดิของยุโรปใด้ที่สนพระทัยเพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับการต่อสู้กันเอง พระสันตะปาปาอินโนเซนต์เองก็ไม่ทรงต้องการความช่วยเหลือจากกลุ่มนี้เพราะเมื่อพระมหากษัตริย์นำการต่อสู้ในสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ก็ประสบความล้มเหลว พระองค์จึงทรงสั่งให้มีขบวนแห่, การสวดมนต์ และการเทศนาเพื่อเป็นการชักชวนให้คนทั่วไป ขุนนางระดับรอง และอัศวินเข้าร่วม
สงครามครูเสดครั้งที่ห้า
แกรนด์ดัชเชสทาเทียนานิโคเลฟนา
โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา
โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำอำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติจัดตั้งประกาศเป็นโรงเรียนของรัฐบาล เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536
โรงเรียนแห่งนี้มีชื่อเสียงด้านทีมกีฬาฟุตบอลหญิง ซึ่งมีผลงานอยู่ในระดับแถวหน้าของจังหวัด
โรงเรียนปางศิลาทองศึกษาเดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียน วังไทรวิทยาคม ในนามสาขาหินชะโงก ตำบลโพธิ์ทอง กิ่งอำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร เริ่มก่อสร้างโดยบุคคล 3 ฝ่าย คือ
เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2532 มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 9 คน มีครูเทียวมาสอนจากโรงเรียนวังไทรวิทยาคม
ในปีการศึกษา 2533 โรงเรียนวังไทรวิทยาคมได้เข้าร่วมโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา มีการรณรงค์ให้นักเรียนได้เรียนฟรีนักเรียนเข้ามาสมัครเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 63 คน ทางกำนัน และนายเฉลียว ศรีวิเชียร เล็งเห็นความสำคัญของการศึกษาของบุตรหลาน จึงได้ตกลงกันให้ใช้โรงลิเกของวัดหินชะโงกเป็นที่เรียน และได้ปรึกษากันเพื่อหาที่ดินเพื่อใช้ในการ ก่อตั้งโรงเรียน และได้ที่ดินบริเวณเขาชุมแสง ซึ่งชาวบ้านยินยอม ให้จัดตั้งโรงเรียนได้
ในปีการศึกษา 2534 โรงเรียนรับสมัครนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ได้ 72 คน ทำให้เกิดปัญหาสถานที่เรียน กำนันจำรัส ยามา และนายเฉลียว ศรีวิเชียร พร้อมด้วย อาจารย์ดำรงค์ อิ้มทับ ซึ่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวังไทรวิทยาคมในขณะนั้น ได้ตกลงกันสร้างอาคารเรียนชั่วคราวโดยใช้งบประมาณจากวัด โรงเรียน และกำนัน จึงทำให้มีสถานที่เรียน
ในปีการศึกษา 2536 ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนชื่อว่า โรงเรียนโพธิ์ทองราษฎร์วิทยา โดยมี นายชาติชาย ระวังภัย เป็นครูใหญ่คนแรก ในปีการศึกษา 2537 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา เพื่อให้สอดคล้องกับ อำเภอปางศิลาทอง และย้ายที่เรียนจากวัดหินชะโงกมาอยู่ที่บ้านเขาชุมแสง ซึ่งเป็นที่ดินที่ชาวบ้านมอบให้ ในการก่อสร้างโรงเรียน เนื้อที่ทั้งหมด 36 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา งบประมาณในการก่อสร้างครั้งแรกเป็นอาคารชุด ก.ข.ค. เป็นเงินประมาณ 10 ล้านบาท
หัวหน้าฝ่าย
นักมวยปล้ำอาชีพ
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไล
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงษ์สนิท
ดอญ่า มารี กีมาร์
ซาราห์ แมคลาชแลน
ซาราห์ แอนน์ แมคลาชแลน  นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลงชาวแคนาดา เป็นนักร้องเพลงป็อปบัลลาด มีระดับเสียงเมซโซ-โซปราโน (กลาง-สูง) ผลงานอัลบั้มของเธอ มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 40 ล้านแผ่น ชุดที่ขายดีที่สุดคือชุด "Surfacing" ผลงานปี 1997 ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 3 รางวัล และได้รับ 2 รางวัล
โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ ๑๗
โรงพยาบาล หรือ สถานพยาบาล หรือ ศูนย์การแพทย์ เป็นสถานที่สำหรับให้บริการด้านสุขภาพให้กับผู้ป่วย โดยมักที่จะมุ่งเน้นการส่งเสริม ป้องกัน รักษา และฟื้นฟูภาวะความเจ็บป่วย หรือโรคต่าง ๆ ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ
ปัจจุบันโรงพยาบาลได้ถูกแบ่งประเภทตามการดูแลควบคุมบริการเป็น โรงพยาบาลรัฐบาลและโรงพยาบาลเอกชน นอกจากนี้โรงพยาบาลยังถูกแบ่งเป็นสถานพยาบาลเฉพาะทางอีก เช่น สถาบันมะเร็งแห่งชาติ, โรงพยาบาลสงฆ์, โรงพยาบาลตา, โรงพยาบาลฟัน, สถาบันโรคผิวหนัง
โจนี มิตเชลล์
โจนี มิตเชลล์ , CC เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 เป็นนักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง และจิตรกรชาวแคนาดา
มิตเชลล์เริ่มร้องเพลงในไนต์คลับเล็ก ๆ ในแถบตะวันตกของแคนาดาจากนั้นแสดงดนตรีในที่สาธารณะตามท้องถนนในโตรอนโต กลางทศวรรษ 1960 เธอออกจากเมืองไปนิวยอร์กซิตีที่เต็มไปด้วยเพลงโฟล์ก บันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1968 และประสบความสำเร็จครั้งแรกในฐานะนักแต่งเพลง ("Urge for Going", "Chelsea Morning", "Both Sides Now", "Woodstock") และเธอก็ก้าวมาเป็นนักร้อง จากนั้นมาตั้งรกรากทางใต้ของแคลิฟอร์เนีย มิตเชลล์ถือเป็นบุคคลสำคัญของดนตรีแนวโฟล์กร็อก อัลบั้ม "Blue" ในปี 1971 ถือเป็นผลงานที่แข็งแรงและมีอิทธิพลที่สุดอัลบั้มหนึ่ง มิตเชลล์มีผลงานเพลงป็อปเช่นกัน อย่างเช่นเพลงดัง "Big Yellow Taxi", "Free Man in Paris" และ "Help Me" สองเพลงหลังจากอัลบั้มขายดีที่สุดในปี 1974 ชุด "Court and Spark"
มิตเชลล์มีเสียงแบบโซปราโน กับสไตล์กีตาร์ที่กลมกลืนเด่นชัด และการเรียบเรียงเปียโน ที่ประสานกันอย่างซับซ้อน ผ่านแนวเพลงสไตล์ยุค 70 ที่เธอได้รับอิทธิพลจากเพลงแจ๊สอย่างมาก ผสมผสานกับเพลงป็อป โฟล์กและร็อก อย่างเช่นในผลงานชุดทดลองอย่าง "Hejira" ในปี 1976 เธอยังร่วมทำงานกับศิลปินแจ๊สอย่าง เวย์น ชอร์เตอร์, เจโค พาสโทเรียส, เฮอร์บีย์ แฮนค็อก และชาร์ลส มินกัส จากทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มิตเชลล์เริ่มมีผลานบันทึกเสียงและออกทัวร์น้อยลง เนื่องจากเธอหันหลังให้กับเพลงป็อป โดยจะทำผลงานที่ดียิ่งขึ้นโดยใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและมีเนื้อหาทักท้วงการเมืองในเนื้อเพลง ที่มักเอ่ยอ้างถึงสังคมผู้ชายและประเด็นสิ่งแวดล้อม ร่วมกับเนื้อหาความรักและอารมณ์