pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพียร์ส บุตรชายของแกแบสตัน เป็นสมาชิกในครัวเรือนของกษัตริย์ กระทั่งเริ่มเข้าสู่วัยหนุ่ม ในปี ค.ศ. 1300 เขาได้ย้ายไปอยู่ในครัวเรือนของเจ้าชายแห่งเวลส์ที่ต่อมาจะขึ้นเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เกฟสตันน่าจะมีอายุ 15 หรือ 16 ปีเท่ากับว่าที่กษัตริย์หรือไม่ก็อาจจะแก่กว่าพระองค์เล็กน้อย แหล่งข้อมูลจากยุคนั้นบรรยายถึงเกฟสตันไว้ว่าเป็นคนรูปงาม แข็งแรงปราดเปรียว และสุภาพ มีความเก่งกาจด้านการทหารจนทำให้ได้รับใช้เป็นเพื่อนร่วมรบและเป็นต้นแบบให้เจ้าชายแห่งเวลส์
เพียร์ส เกฟสตัน เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์.
เกฟสตันไม่เพียงคนโปรดของเจ้าชายแห่งเวลส์ แต่ยังเป็นที่โปรดปรานของกษัตริย์ ในปี ค.ศ. 1302 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 มีคำสั่งเลื่อนตำแหน่งให้เขาอย่างต่อเนื่อง ทว่าในปี ค.ศ. 1305 เจ้าชายได้ทะเลาะบาดหมางกับวอลเทอร์ แลงตัน บิชอปแห่งลิชฟิลด์ซึ่งเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของอังกฤษ กษัตริย์เข้าข้างแลงตันและตัดสินใจลงโทษพระราชโอรส เป็นเหตุให้เจ้าชายเอ็ดร์ดถูกขับไล่ออกจากราชสำนักของพระราชบิดาและถูกตัดลดเงินสนับสนุน ครัวเรือนของเจ้าชายถูกลดขนาดลง ในปี ค.ศ. 1307 เกฟสตันถูกกษัตริย์เนรเทศไปฝรั่งเศส เจ้าชายได้มอบของกำนัลล้ำค่ามากมายให้แก่เกฟสตัน ทั้งเสื้อผ้าชั้นดีสองชุด, ม้าห้าตัว, หงส์ และนกกระสา และเดินทางไปส่งเขาที่โดเวอร์พร้อมกับนักขับลำสองคน
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เสด็จสวรรคตในปีเดียวกัน สิ่งแรกที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทำหลังขึ้นเป็นกษัตริย์คือการเรียกตัวเกฟสตันกลับอังกฤษ กฎบัตรฉบับแรกๆ ที่ตราขึ้นในรัชสมัยของพระองค์คือการพระราชทานตำแหน่งเอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ให้แก่เกฟสตัน ทั้งยังให้เขาสมรสกับมาร์กาเร็ต เดอ แคลร์ ธิดาของโจนแห่งเอเคอร์ผู้เป็นพระเชษฐภคินี ทำให้กษัตริย์กับเกฟสตันกลายเป็นญาติกัน ความสนิทสนมจนเกินงามของทั้งคู่ทำให้หลายคนมองว่าเกฟสตันคือ "กษัตริย์คนที่สอง" สร้างความโกรธแก่เหล่าขุนนาง อีกทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ยังแตกต่างจากพระราชบิดาอย่างสิ้นเชิงจีงทำให้มีปัญหากับกลุ่มบารอนผู้ทรงอำนาจ สุดท้ายกษัตริย์กับผู้อยู่ใต้พระราชอำนาจก็กลายเป็นปรปักษ์กัน
การถูกเนรเทศ.
แม้จะเป็นคนโปรดของกษัตริย์ แต่เกฟสตันไม่เป็นที่โปรดปรานของราชสำนัก หนึ่งในศัตรูของเขาคือพระนางอีซาแบลแห่งฝรั่งเศสผู้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทั้งคู่สมรสกันด้วยเหตุผลทางการเมืองในช่วงที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ยังมีชีวิตอยู่ ในตอนนั้นกษัตริย์ต้องการสร้างหลักประกันในการสืบทอดตำแหน่งให้แก่พระโอรสจึงได้จับพระองค์สมรสกับอีซาแบลแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี ทว่าในวันพิธีสมรส (ซึ่งเป็นช่วงที่เกฟสตันถูกเนรเทศอยู่) เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดเมินเฉยต่ออีซาแบลจนทำให้พระนางกับพระญาติรู้สึกอับอายขายหน้า
แม้สุดท้ายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 จะมีพระราชบุตรสี่คนกับพระราชินีชาวฝรั่งเศส แต่พระองค์อาจเป็นไบเซ็กซวล ความสนิทสนมของเกฟสตันกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 อาจเป็นต้นเหตุของรอยร้าวที่ขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์กับพระราชินี หลังพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เสด็จสวรรคต พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กับพระมเหสีเข้ารับการสวมมงกุฎพร้อมกันที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1308 โดยขณะนั้นกษัตริย์มีพระชนมายุ 23 พรรษา ส่วนอีซาแบลมีพระชนมายุ 13 พรรษา ในช่วงพิธีราชาภิเษกมีบันทึกว่ากษัตริย์คนใหม่ใช้เวลาอยู่กับคนโปรดของพระองค์มากกว่าพระราชินีจนทำให้พระญาติส่วนหนึ่งของอีซาแบลตัดสินใจเดินออกจากงาน มีหลักฐานที่ทำให้เชื่อว่าความอับอายขายหน้าที่เกิดขึ้นนี้ส่งผลให้พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของอีซาแบลว่าจ้างเอิร์ลแห่งลิงคอร์นและเอิร์ลแห่งเพมโบรกให้กำจัดเกฟสตันลงจากอำนาจ เกฟสตันถูกเนรเทศอีกครั้งไปไอร์แลนด์ในช่วงปลายปี แต่ก็ได้กลับมาในปี ค.ศ. 1309 หลังกลับมาจากการถูกเนรเทศครั่งนี้ ความสัมพันธ์ของเขากับพระราชินีดูจะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น
การเป็นคนโปรดของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กระตุ้นให้ขุนนางคนอื่นๆ ในราชสำนักริษยาเกฟสตัน อีกทั้งอุปนิสัยที่แข็งกร้าวของเขายิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง ในช่วงปี ค.ศ. 1310 ความไม่พอใจในหมู่ขุนนางรุนแรงมากจนกษัตริย์ถูกบีบให้ตั้งคณะขุนนางผู้บัญญัติ (Lord Ordainers) อันประกอบด้วยเอิร์ล, บารอน และบิชอป จำนวน 21 คน ขึ้นมาปฏิรูปการบริหารจัดการครัวเรือนของกษัตริย์ ขณะที่กษัตริย์นำทัพไปทำศึกในสกอตแลนด์แต่ไม่สามารถกำราบโรเบิร์ต เดอะ บรูซ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1311 คณะขุนนางผู้บัญญัติมีคำสั่งเนรเทศเกฟสตันอย่างถาวร โดยไม่อนุญาตให้เขากลับมาอีก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เสนอข้อแลกเปลี่ยนยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้เกฟสตันได้อยู่ต่อ แต่คณะขุนนางผู้บัญญัติไม่รับข้อเสนอ ในเดือนพฤศจิกายนคนโปรดของพระองค์ต้องเดินทางออกจากประเทศ ในระหว่างการถูกเนรเทศครั้งที่สามนี้ มาร์กาเร็ต เดอ แคลร์ ภรรยาของเพียร์สได้ให้กำเนิดบุตรสาวนามว่าโจน เกฟสตัน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทุ่มเงิน 40 ปอนด์ (หรือ 100,000 ปอนด์เมื่อเทียบกับค่าเงินในปัจจุบัน) เพื่อจัดงานเลี้ยงฉลองการเกิดของโจนเป็นระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์
การเสียชีวิตของคนโปรดของกษัตริย์.
แม้เกฟสตันจะไปอยู่ที่แฟลนเดอร์ แต่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1312 เขาแอบกลับมาอังกฤษ สันนิษฐานกันว่าเป็นเพราะความเป็นห่วงภรรยาที่เพิ่งคลอดลูกหรือไม่ก็ต้องการเห็นหน้าบุตรสาว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีประกาศให้การเนรเทศเกฟสตันเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ทรงคืนทรัพย์สินที่ริบมาทั้งหมดให้แก่เขา เหล่าบารอนจึงหยิบอาวุธขึ้นมาต่อสู้กับกษัตริย์จนเกิดเป็นสงครามกลางเมือง กษัตริย์และเกฟสตันเกือบถูกธอมัส เอิร์ลที่ 2 แห่งแลงคัสเตอร์ (ซึ่งเป็นบุตรชายของเอ็ดมันด์หลังกางเขน พระอนุชาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1) จับตัวได้ที่นิวคาสเซิล ทั้งคู่รวมถึงพระราชินี (ซึ่งขณะนั้นกำลังตั้งครรภ์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3) ถูกกลุ่มเอิร์ลทางตอนเหนือของอังกฤษที่กำลังโกรธไล่ต้อนจนต้องหนีทางทะเลไปสการ์เบอโร กลุ่มขุนนางได้วางแผนอย่างแยบยลจนทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 และพระราชินีเดินทางไปที่อื่นโดยทิ้งเกฟสตันไว้ที่ปราสาทสการ์เบอโร เอิร์ลแห่งเพมโบรกและเอิร์ลแห่งวอริกได้ทำการปิดล้อมปราสาท กระทั่งในเดือนพฤษภาคม เกฟสตันยอมจำนนต่อเอแมร์ เดอ วาล็อง เอิร์ลที่ 2 แห่งเพมโบรกอย่างมีเงื่อนไข คือ หากภายในเดือนสิงหาคมกลุ่มขุนนางยังไม่บรรลุข้อตกลงกับกษัตริย์ เขาจะเดินทางกลับปราสาทสการ์เบอโร
ในช่วงที่กษัตริย์กับกลุ่มเอิร์ลกำลังเจรจาทำข้อตกลงกัน เอิร์ลแห่งเพมโบรกได้รับรองความปลอดภัยแก่เกฟสตันและทิ้งเขาไว้ในเดดดิงตันโดยไร้การคุ้มกันด้วยความประมาทเลินเล่อหรืออาจจะด้วยความตั้งใจ วันต่อมากาย เดอ โบชอมป์ เอิร์ลที่ 10 แห่งวอริกได้เข้าโจมตีปราสาทและจับกุมตัวเกฟสตัน เขาถูกนำตัวไปวอริกเพื่อเข้ารับการพิจารณาคดีโดยมีธอมัส เอิร์ลที่ 2 แห่งแลงคัสเตอร์, ฮัมฟรีย์ เดอ โบฮัน เอิร์ลที่ 4 แห่งเฮริฟอร์ด และเอ็ดมันด์ ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 9 แห่งอารันเดลรู้เห็นเป็นใจกัน เกฟสตันถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานกบฏและต้องโทษประหารชีวิต เขาถูกนำตัวขึ้นไปบนยอดแบล็กโลว์ฮิลล์และถูกตัดหัวด้วยดาบในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1312 ขณะมีอายุได้ 28 ปี ร่างของเขาถูกทิ้งให้เน่าที่นั่น แต่ต่อมาถูกเก็บไปดองและฝังที่ศาสนสถานดอมินิกันที่คิงส์แลงลีย์ในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ แม้จะถูกประหารชีวิตในวอริกเชอร์ แต่เล่าลือกันว่าวิญญาณของเขาวนเวียนอยู่ในปราสาทสการ์เบอโร การประหารชีวิตของเกฟสตันทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 รู้สึกถูกหมิ่นพระเกียรติและเสียใจเป็นอย่างมาก
บารง
บาโรงัน  หรือ บารง  เป็นเจตะชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายเสือ เป็นราชันแห่งวิญญาณและเป็นตัวแทนแห่งความดี บารงเป็นศัตรูกับนางรังดา ราชินีแห่งความชั่วและเป็นมารดาแห่งวิญญาณทั้งมวลตามคติชนบาหลี ด้วยคติดังกล่าวได้กลายเป็นการแสดงระบำบารง การร่ายรำนี้แสดงถึงการต่อสู้กันระหว่างบารงกับรังดา เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ชั่วนิรันดร์ระหว่างกับความดีและความชั่ว
คำว่า "บาโรงัน" มาจากคำว่า "บะฮ์รวง"  ซึ่งตรงกับคำว่า "เบอรวง" ( ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน แปลว่า "หมี" อันเป็นตัวแทนของวิญญาณดีในฐานะสัตว์พิทักษ์ป่า
คติการนับถือบารงมีมาแต่เมื่อไรนั้นไม่เป็นที่ทราบ เบื้องต้นเชื่อว่ามาจากการนับถือผีเพราะเชื่อในพลังเหนือธรรมชาติของสัตว์ ก่อนที่ศาสนาฮินดูจะเข้ามาแทนที่
โชจิโร อีดะ
โชจิโร อีดะ (; ; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1888 – 23 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
อีดะเป็นคนท้องถิ่นจังหวัดยามางูจิ และสำเร็จการศึกษารุ่นที่ 20 ของโรงเรียนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1908 และรุ่นที่ 27 ของวิทยาลัยการทัพบกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 อีดะได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมในกองกำลังรบนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับการแทรกแซงไซบีเรียเพื่อต่อต้านกองกำลังบอลเชวิค โดยสนับสนุนกองกำลังรัสเซียขาวในประเทศรัสเซีย
หลังจากรับราชการในตำแหน่งผู้ปกครองที่หลากหลายภายในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น รวมถึงงานที่น่าเบื่อในฐานะอาจารย์ที่โรงเรียนทหารราบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 อีดะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1935 และเขาได้เป็นเสนาธิการทหารบกคนต่อมาของกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1937
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อีดะกลายเป็นเสนาธิการทหารบกของกองทัพญี่ปุ่นที่ 1 ในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 1938 และเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพไต้หวันแห่งประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง 1939 เขากลับไปยังกองทหารองครักษ์จักรพรรดิในฐานะผู้บัญชาการ และดำรงตำแหน่งจนถึง ค.ศ. 1941
พลทหาร 35,000 คนของอีดะเอาชนะกองกำลังของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วแม้จะมีภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยและเสบียงจำกัด ในวันที่ 8 มีนาคม อีดะได้ยึดร่างกุ้ง ทำการตัดถนนพม่าและแยกจีนออก ภายในเดือนพฤษภาคม กองกำลังอังกฤษและจีนในพม่าถูกส่งกลับไปยังอินเดียและจีนด้วยการบาดเจ็บล้มตายราว 30,000 คน เทียบกับความสูญเสียของญี่ปุ่นที่มีตัวเลขเพียง 7,000 คน
เมื่อครั้งเรียกกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1943 อีดะได้รับมอบหมายสู่หน่วยบัญชาการรักษาทั่วไป ส่วนในปี ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพเขตภาคกลาง แล้วออกจากราชการทหารในปีเดียวกัน
Shōjirō Iida
C3 carbon fixation
วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพ็มบรุก
วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพ็มบรุก  เป็นอัศวินและขุนนางอังกฤษที่มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 รับใช้พระมหากษัตริย์อังกฤษ 5 คน คือ เฮนรียุวกษัตริย์, พระเจ้าเฮนรีที่ 2, พระเจ้าริชาร์ดที่ 1, พระเจ้าจอห์น และพระเจ้าเฮนรีที่ 3
ครอบครัวผู้ทรยศ.
วิลเลียม มาร์แชลเกิดในราวปี ค.ศ. 1147 และถูกบันทึกไว้ว่าเป็นบุตรชายคนที่สี่ของจอห์น ฟิตซ์กิลเบิร์ต ขุนนางชั้นผู้น้อยที่เป็นแม่ทัพในราชสำนักของพระเจ้าสตีเฟน มารดาของวิลเลียมคือซีบิลแห่งซอลส์บรีซึ่งเป็นภรรยาคนที่สองของจอห์น เธอเป็นน้องสาวของแพทริค เอิร์ลแห่งซอลส์บรี อดีตคู่แข่งที่แย่งชิงอำนาจที่ในท้องถิ่นกันของจอห์น
ในช่วงที่วิลเลียมยังอยู่ในวัยเด็ก บิดาของเขาตัดสินใจเปลี่ยนข้างจากฝ่ายพระเจ้าสตีเฟนไปอยู่ฝ่ายเดียวกับจักรพรรดินีมาทิลดา ลูกพี่ลูกน้องของกษัตริย์ที่เป็นคู่แข่งขับเคี่ยวแย่งชิงบัลลังก์อังกฤษกันในช่วงสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่า "ช่วงอนาธิปไตย (The Anarchy)" ผลของการทรยศครั้งนี้ทำให้จอห์นถูกปิดล้อมในปราสาทนิวบรีในปี ค.ศ. 1152 เขายอมส่งตัววิลเลียม บุตรชายวัย 5 ขวบให้กษัตริย์เพื่อเป็นตัวประกันแลกกับการทำสัญญาพักรบ แต่จอห์นไม่ได้คิดจะพักรบจริงๆ กษัตริย์จึงข่มขู่ว่าจะจับวิลเลียมแขวนคอ ซึ่งจอห์นไม่ได้สนใจ เขาตอบอย่างใจดำว่า"ข้ายังมีค้อนและทั่งให้หล่อหลอมบุตรชายที่ดียิ่งกว่าขึ้นมาใหม่"นับเป็นโชคดีของเด็กน้อยที่กษัตริย์ไม่ได้สังหารเขาอย่างที่พูด วิลเลียมเป็นนักโทษอยู่อีกหลายเดือนจนกระทั่งสงครามกลางเมืองสงบลง เขาได้รับการปล่อยตัวตามเงื่อนไขในสนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ดในปี ค.ศ. 1153
เนื่องจากเป็นบุตรชายคนรอง วิลเลียมจึงไม่มีทั้งที่ดินและยศศักดิ์ เมื่ออายุได้ 12 ปี เขาถูกส่งไปอยู่ในครัวเรือนของกีโยม เดอ ต็องแกวีล มหาดเล็กประจำนอร์ม็องดีซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของซีบิล มารดาของวิลเลียม เขาเข้ารับการฝึกฝนเป็นอัศวิน ในปี ค.ศ. 1166 ต็องแกวีลได้ตั้งวิลเลียมเป็นอัศวิน เขาเดินทางกลับอังกฤษ (ซึ่งขณะนั้นเป็นรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แพลนแทเจเนต บุตรชายของจักรพรรดินีมาทิลดา) เพื่อรับใช้แพทริคแห่งซอลส์บรีผู้เป็นลุงและได้เข้าร่วมการประลองโหดซึ่งเป็นที่นิยมของยุคนั้นหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1168 พระนางอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระมเหสีของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เดินทางกลับไปปกครองเคาน์ตีอากีแตนอันเป็นดินแดนมรดกของพระนาง ซอลส์บรีกับครัวเรือนซึ่งมีวิลเลียมเป็นหนึ่งในสมาชิกได้ร่วมติดตามไปคุ้มครองพระนาง
การขึ้นมาเรืองอำนาจ.
ในระหว่างที่กำลังเดินทางอยู่ในฝรั่งเศส ตระกูลลูซีนญ็องได้ก่อกบฏต่อเจ้าเหนือหัวของตนเองและได้ซุ่มโจมตีกลุ่มผู้ติดตามของพระราชินี ซอลส์บรีถูกสังหาร วิลเลียมต่อสู้อย่างกล้าหาญแต่ก็ได้รับบาดเจ็บและถูกจับไปเป็นนักโทษเพื่อเรียกค่าไถ่ พระราชินีสามารถหนีไปได้ พระนางยอมจ่ายเงินค่าไถ่เพื่อแลกกับตัววิลเลียม อีกทั้งพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ยังได้ตั้งเขาเป็น "อาจารย์ผู้สอนความเป็นอัศวิน" ให้แก่เฮนรียุวกษัตริย์ พระราชโอรสคนโตของพระนางอาลีเยนอร์กับพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ที่ได้รับการสวมมงกุฎในช่วงที่พระราชบิดายังครองราชย์อยู่ ในปี ค.ศ. 1170 ศิษย์และอาจารย์กลายเป็นเพื่อนที่ไว้ใจกัน ทั้งคู่ต่อสู้ร่วมกันในการประลองหลายครั้ง
แต่ใช่ว่าทุกคนจะยินดีกับการขึ้นมาเรืองอำนาจของวิลเลียม ศัตรูของเขาปล่อยข่าวลือว่าเขาได้หลับนอนกับมาร์เกอรีตแห่งฝรั่งเศส พระมเหสีของยุวกษัตริย์ แม้เขาจะปฏิเสธข้อกล่าวหาและขอรับการตัดสินด้วยการประลอง แต่วิลเลียมก็ถูกเขี่ยอออกจากราชสำนัก เขาเลิกรับใช้ยุวกษัตริย์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1183 เมื่อไม่มีนายให้รับใช้วิลเลียมจึงกลายเป็นอัศวินเร่ร่อนและเข้าร่วมการประลองมากมายทั่วยุโรป ในตอนที่อยู่บนเตียงเสียชีวิต วิลเลียมอ้างว่าได้ล้มอัศวินไปในการประลองทั้งสิ้น 500 คน เขากลายเป็นนักสู้ระดับตำนานที่เข้าร่วมเวทีต่อสู้อันรุนแรงหลายครั้งเพื่อแลกกับชื่อเสียงและเงินทอง
การกลับมารับใช้กษัตริย์.
สุดท้ายมาร์แชลกับยุวกษัตริย์ก็กลับมาคืนดีกัน มาร์แชลได้ให้คำสัตย์กับอดีตลูกศิย์ว่าจะรับกางเขนศักดิ์สิทธิ์เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์ ในปี ค.ศ. 1183 เฮนรียุวกษัตริย์ก่อกบฏต่อพระราชบิดาและวิลเลียมตัดสินกลับเข้าสู่เวทีการเมืองในราชสำนักอังกฤษ เขาขอพระราชานุญาตจากพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เพื่อเข้าร่วมเป็นฝ่ายเดียวกับพระราชโอรสในการต่อสู้กับพระองค์ กษัตริย์พระราชทานพระราชานุญาตให้อย่างน่าเหลือเชื่อ พระเจ้าเฮนรีอาจหวังให้วิลเลียมใช้อิทธิพลของตนหยุดการปฏิวัติ ทว่าเฮนรียุวกษัตริย์สวรรคตเสียก่อนในปีเดียวกันจากการล้มป่วย
ต่อมาวิลเลียมเดินทางไปทำสงครามครูเสดเป็นการส่วนตัวเพื่อเป็นเกียรติแก่เฮนรียุวกษัตริย์ตามที่เคยให้คำสัตย์ไว้ เขาล่องเรือไปเยรูซาเล็มในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1183 และกลับมาอังกฤษในปี ค.ศ. 1185 หรือ 1186 วิลเลียมได้เข้าร่วมราชสำนักของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เขาถูกตั้งเป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์
การก่อกบฏของริชาร์ด.
หลังยุวกษัตริย์สวรรคต ริชาร์ด พระราชโอรสคนรองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้ขึ้นเป็นทายาทในบัลลังก์อังกฤษ พระเจ้าเฮนรีกับริชาร์ดมีความสัมพันธ์ที่ลุ่มๆดอนๆ ไม่นานริชาร์ด (ซึ่งขณะนั้นเป็นดยุคแห่งอากีแตน) ได้ก่อกบฏต่อพระราชบิดาโดยมีพระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นพันธมิตร ในยุทธการระหว่างพระเจ้าเฮนรีกับริชาร์ดในปี ค.ศ. 1189 วิลเลียมได้พุ่งเข้าใส่ริชาร์ดจนทำให้พระองค์ตกจากหลังม้า แม้จะมีโอกาสเผด็จศึกว่าที่กษัตริย์ แต่เขากลับแสดงความเมตตาด้วยการสังหารม้าของพระองค์แทน เหตุการณ์นี้ทำให้วิลเลียมอ้างได้ว่าตนคือคนเดียวที่สามารถเอาชนะริชาร์ดได้ในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว
ในเดือนกรกฎษคม ค.ศ. 1189 พระเจ้าเฮนรีที่ 2 เสด็จสวรรคต ก่อนหน้าการสวรรคตไม่นานพระองค์ได้ให้สัญญาว่าจะให้วิลเลียมสมรสกับอิซาเบล เดอ แคลร์ ธิดาและทายาทของริชาร์ด เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งเพ็มบรุก ผู้ถือครองที่ดินจำนวนมากมายในเวลส์ตอนใต้และไอร์แลนด์ เมื่อพระเจ้าริชาร์ดได้ขึ้นเป็นกษัตริย์คนใหม่ของอังกฤษ พระองค์ได้สานต่อคำสัญญาของพระราชบิดาโดยให้มาร์แชลวัย 43 ปีสมรสกับอิซาเบลวัย 17 ปีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1189 การสมรสได้ให้กำเนิดทายาท 10 คน คือ
แม้จะเคยยืนอยู่คนละฝ่าย แต่วิลเลียมแสดงให้เห็นถึงความจงรักภักดีจนได้รับความไว้วางใจจากกษัตริย์ที่แต่งตั้งให้เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงที่พระองค์ออกเดินทางไปทำสงครามครูเสดครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1190 ในช่วงที่ปกครองอังกฤษพระเจ้าริชาร์ดใช้เวลาอยู่ในอังกฤษน้อยมาก พระองค์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำศึกในฝรั่งเศสและทำสงครามครูเสดในตะวันออกกลาง วิลเลียมช่วยบริหารบ้านเมืองในยามที่พระองค์ไม่อยู่และยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับลองแชมป์และจอห์น พระอนุชาที่เป็นกบฏของพระเจ้าริชาร์ด
เมื่อพระเจ้าจอห์นเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1216 พระเจ้าเฮนรีที่ 3 พระราชโอรสวัย 9 พรรษาของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ วิลเลียมถูกตั้งเป็นผู้พิทักษ์กษัตริย์และผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ในตอนนั้นพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสกำลังนำทัพเข้ารุกรานอังกฤษ กรุงลอนดอนและท่าเรือข้ามช่องแคบส่วนใหญ่ถูกกองทัพฝรั่งเศสยึดครอง มาร์แชลประกาศเจตนารมณ์ว่าจะปกครองภายใต้เงื่อนไขในแม็กนาคาร์ตา เขาต่อสู้กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 ในศึกที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้จะมีอายุมากกว่า 70 ปีแล้วก็ตาม หลังความขัดแย้งกับพระเจ้าหลุยส์จบลงอย่างเป็นที่น่าพอใจ มาร์แชลได้เจรจาสนธิสัญญาสันติภาพจนทำให้หลายคนมองว่าเขาคือบุคคลสำคัญที่ช่วยรักษาสันติภาพไว้ แม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าข้อเสนอที่เขาทำกับฝรั่งเศสนั้นใจกว้างเกินไป แต่มาร์แชลก็รักษาเสถียรภาพไว้ให้กษัตริย์น้อยได้
วิลเลียม มาร์แชลถึงแก่กรรมที่เคฟแชมในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1219 และถูกฝังในโบสถ์เทมเพิลของกลุ่มอัศวินเทมพลาร์ในกรุงลอนดอน เมื่อครั้งที่อยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ วิลเลียมเคยสาบานกับกลุ่มอัศวินเทมพลาร์ว่าจะขอตายในฐานะอัศวินคนหนึ่งของกลุ่ม ร่างของเขาจึงได้รับอนุญาตให้ฝังในโบสถ์ของกลุ่มอัศวิน หลุมฝังศพและรูปปั้นแกะสลักเหนือหลุมศพของเขายังอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
พระพุทธรตนากร นวุติวัสสานุสรณ์มงคล
วัดพระแก้ว จังหวัดเชียงราย
กาเบรียล บาติสตูตา
กาเบรียล มีลีโต
กีเยร์โม เอสตาบีเล
เกลาเดียว โลเปซ
โคนัส กูเตียร์เรซ
เซซาร์ ลุยส์ เมนอตตี
เดียโก บารีโซเน
ฟรันโก ดี ซานโต
ฟาบรีเซียว โกโลชีนี
มักซี โรดรีเกซ
รีการ์โด กาเบรียล อัลบาเรซ
โอมาร์ ซีโบรี
วัลเตร์ ซามวยล์
การ์โลส กาเบรียล ซาราซาร์
เซร์คีโอ บิกตอร์ ปัลมา
มิกูเอล ฟรานเซีย
ควน โดมิงโก กอร์โดบา
คาร์ลอส มอนซอน
วัลเตร์ อูโก โรดรีเกซ
ราดาเมล ฟัลกาโอ การ์ซีอา
เอดิสัน วาเลนเซีย
หลุยส์ โดเรีย
ออสการ์ ฟลอเรส
ฮูลิโอ โคโรเนล
ควน ปาโบล อังเคล
อีบัน กอร์โดบา
เนลซอน วิลเฟรโด โบนิยา ซานเชซ
กวาดาลูเป ปินตอร์
กาเบรียล เบอร์นัล
กิลเบร์โต โรมัน
กิลเบอร์โต แคบบาส
กูดี เอสปาดาส
คริสเตียน มิฮาเรส
ครูซ คาร์บาฮาล
ควน ตอร์เรส
คาเบียร์ ตอร์เรส
คูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ
โคเซ เบเซร์รา
เจนาโร การ์เซีย
ซัลวาดอร์ ซันเชซ
เซอร์จิโอ เปเรซ
ดาเนียล ปอนเซ เด เลออง
พอลลีโน วิลลาโลโบส
เฟรดดี้ คัสติญโญ
เฟอร์นันโด มาร์ติเนซ
มิเกล คันโต
มีเกล อังเคล กอนซาเลซ
ราฟาเอล เฮอร์รีรา
ราอูล มาเซียส
ราอูล วัลเดซ
ริคาร์โด คาสติลโล
ริคาร์โด บาราฮาส
ลาดิสลาโอ วาสเควซ
ลาดิสลาโอ บัสเกซ
วิกเตอร์ ราบานาเลส
วิลลี ซาราซาร์
หลุยส์ แองเจล มาร์ติเนซ
อดัน วาร์กัส
ออสการ์ ลาริออส
ออสการ์ อันดราเด้
ออสการ์ อาชิเนกา
ออสวัลโด เกร์เรโร
อันโตนีโอ เปเรซ
อัลเบอร์โต จีมิเนซ
อัลฟองโซ่ ซาโมร่า
อาร์ทูโร เอสตราด้า
อาร์มันโด คัสโตร
อีเวอราโด โมราเลส
อูโก คาซาเรส
เอ็ดการ์ กราเซีย
แอบเนอร์ มาเรส
ฮวน คิด เมซ่า
ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ
ฮาเวียร์ ฮัวเรซ
ฮูลิโอ ซีซาร์ อวีร่า
เฮซุส ซาตาริน
เฮซุส ซิลเวสเตร
เฮซุส มาร์ติเนซ
โฮเซ่ มานูเอล รามิเรซ
โฮเซ หลุยส์ เซปาดา
โฮเซ หลุยส์ บัวโน
ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ 2019
รายการ ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ 2019 หรือ ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 18.00 - 20.00 น.ทาง ช่องวัน เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันเสาร์ที่ 17 สิงหาคม 2562 ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด และ บริษัท มีมิติ จำกัด โดยมี ภคชนก์ โวอ่อนศรี เป็นผู้ดำเนินรายการ
รายการ ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ เป็นรายการเกมโชว์การแข่งขันเพลงลูกทุ่งที่เอาแชมป์มาแข่งขันกัน เพื่อที่จะชิงเงินรางวัลมูลค่า 1,000,000 บาท โดยจะแตกต่างจาก ศึกวันดวลเพลง สงครามแชมป์ ตรงที่ จะเป็นการแข่งขันในรูปแบบทีม โดยจะมี ศิลปินลูกทุ่งชั้นนำของเมืองไทยเป็นหัวหน้าทีม (ทางรายการจะเรียกว่า เจ้าสำนัก)
รอบคัดเลือกเข้าสำนัก.
ฤดูกาลนี้เพิ่มความเข้มข้นด้วยการเพิ่มศิลปินจากแกรมมี่โกลด์ ค่ายเซิ้งมิวสิค และศิลปินอินดี้ เข้ามาร่วมแข่งขันกับแชมป์จาก ศึกวันดวลเพลง โดยมีผู้เข้าร่วมการคัดเลือกทั้งหมด 15 คน จะต้องร้องเพลงคนละ 1 เพลง (ทางรายการจะใช้ชื่อว่า เพลงขอเข้าสำนัก) หลังร้องเพลงและฟังคำวิจารย์จบแล้ว เจ้าสำนักทั้ง 5 จะต้องตัดสินใจว่า จะให้ผู้เข้าแข่งขันเข้าสำนักของตัวเองหรือไม่ โดยจะมีเวลาตัดสินใจแค่ 5 วินาทีเท่านั้น แล้วจึงกดปุ่มเพื่อยืนยัน หากมีเจ้าสำนักกดปุ่มแค่คนเดียว ผู้เข้าแข่งขันก็จะได้เข้าสำนักที่ถูกเลือกนั้นไปทันที แต่ถ้าหากว่ามีเจ้าสำนักกดปุ่มเลือกมากกว่า 1 สำนัก สิทธ์ในการเข้าเลือกสำนักจะตกอยู่ในมือของผู้เข้าแข่งขันทันที แต่ถ้าหากว่าออดดังนั่นก็เท่ากับว่าไม่มีใครถูกเลือก ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นก็จะตกรอบทันทีเช่นกัน และหลังจากคัดเลือกครบ 15 คนแล้ว หากมีสำนักไหนมีลูกศิษย์ไม่ครบ 3 คน ทางรายการจะให้เจ้าสำนักเลือกผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบ ตามพื้นที่ว่างของสำนักนั้นๆ เช่น สำนักนี้มีสมาชิกแค่ 2 คน ทางรายการ จะเปิดโอกาสให้สำนักนั้นเลือกคนที่ตกรอบเข้าสำนักของตัวเองแค่ 1 คน เข้าร่วมสำนักของตัวเอง
เนื่องจากฤดูกาลนี้มีเจ้าสำนักเลือกลูกศิษย์ไม่ครบ 3 คนหนึ่งสำนัก ประกอบกับจำนวนผู้เข้าร่วมการคัดเลือกมีจำนวนหารลงตัวกับเจ้าสำนักพอดี ทางรายการจึงให้ผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบเข้าสู่ทีมของเจ้าสำนักที่มีสมาชิกไม่ครบโดยปริยาย
รอบโค่นล้มสำนัก.
โดยรอบนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 10 ครั้งแบบแข่งขันพบกันหมดโดยแต่ละครั้งเจ้าสำนักส่งลูกศิษย์สำนักละ 1 คน โดยที่แข่งขันทั้งหมด 3 ยก ผู้ชนะในแต่ละยกจะได้รับ 1 คะแนน หากยกไหนเสมอ เจ้าสำนักทั้งสอง จะได้ยกละ 0.5 คะแนนในยกนั้น แข่งขันจนครบ 3 ยกแล้วเจ้าสำนักไหนและที่มีคะแนนสะสมสูงสุดอันดับ 1 และ 2 เข้ารอบชิงเงินรางวัลมูลค่า 1,000,000 บาท ส่วน 3 เจ้าสำนักที่มีคะแนนสะสมน้อยสุดต้องตกรอบทันที
กติกาจะคล้ายคลึงกับรอบโค่นล้มสำนัก แข่งขันกัน 5 ยก สำนักใดคว้า 3 แต้มก่อน สำนักนั้นคว้าเงินรางวัล 1,000,000 บาท ทันที
กฎเหล็กของเจ้าสำนัก.
ทางรายการ จะมี กฎเหล็กไว้ 3 ข้อ เพื่อให้การเลือกเข้าสำนักเป็นไปอย่างยุติธรรมมากที่สุด ซึ่งกฎเหล็กเจ้าสำนักนั้นได้แก่
เจ้าสำนัก.
โดยเจ้าสำนักที่จะมาดูแลและฝึกซ้อมลูกศิษย์ในทีมก็จะเป็นนักร้องลูกทุ่งชื่อดังของประเทศไทยมี 5 คน ได้แก่
สัปดาห์ที่ 1 (17 สิงหาคม 2562).
สัปดาห์ที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2562
สัปดาห์ที่ 2 (24 สิงหาคม 2562).
สัปดาห์ที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2562
สรุปสมาชิกแต่ละสำนัก.
ตัวหนาคือสมาชิกที่เข้าโดยการใช้มาลัยทอง
ตารางการแข่งขันศึกวันดวลเพลง เสาร์ 5 ฤดูกาลที่ 3 (2019) ( รอบโค่นล้มสำนัก )
แมตช์ที่ 1 (31 สิงหาคม 2562).
แมตช์ที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 2 (7 กันยายน 2562).
แมตช์ที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 3 (14 กันยายน 2562).
แมตช์ที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 14. กันยายน พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 4 (21 กันยายน 2562).
แมตช์ที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 5 (28 กันยายน 2562).
แมตช์ที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 6 (5 ตุลาคม 2562).
แมตช์ที่ 6 ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 7 (12 ตุลาคม 2562).
แมตช์ที่ 7 ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 8 (19 ตุลาคม 2562).
แมตช์ที่ 8 ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 9 (26 ตุลาคม 2562).
แมตช์ที่ 9 ออกอากาศเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2562
แมตช์ที่ 10 (2 พฤศจิกายน 2562).
แมตช์ที่ 10 ออกอากาศเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ออกอากาศเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
รอบชิงชนะเสิศ ออกอากาศวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
การ์โลส กีโป
โรดอลโฟ มาร์ติเนซ
เกร์บิน ปีเญรัว
ไอทูนส์แอปสโตร์
แอนดรอยด์มาร์เก็ต
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2332 ณ รัฐบาเดิน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 1 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงออกัสตา พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2356 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2366 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  ประสูติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2367 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2391 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระชายาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก มีพระบุตรดังนี้
ปาตริก ฟัน อานโฮลต์
ปาตริก โยน มีเคล ฟัน อานโฮลต์ (; เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับคริสตัลพาเลซในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเชลซี ซึ่งเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับห้าสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2014 เขาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปคริสตัลพาเลซ ด้วยค่าตัว 14 ล้านปอนด์ ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ฟัน อานโฮลต์ทำประตูชัยช่วยให้คริสตัลพาเลซบุกชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด 2–1 เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูชัยในนาทีสุดท้ายที่โอลด์แทรฟฟอร์ด
ฟัน อานโฮลต์ ได้เล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดเยาวชนในหลายอายุ ก่อนที่จะได้ขึ้นมาเล่นให้กับชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2013
ทางหลวงท้องถิ่น สป.ถ 11-001
มหาวิทยาลัยเกาหลี
มหาวิทยาลัยเกาหลี (; ; , "คอรยอ แทฮักกโย" บ้างเรียก มหาวิทยาลัยโครยอ) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในเขตซอนบุก (Seonbuk-gu) ของกรุงโซล ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเกาหลีเป็นผู้นำทางด้านการศึกษาและการวิจัยของเกาหลีใต้ โดยเป็น 1 ใน 3 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ร่วมกับมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลและมหาวิทยาลัยย็อนเซ
วิทยาลัยโบซอง.
มหาวิทยาลัยเกาหลีก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1905 ในฐานะวิทยาลัยโบซองโดย ลียองอิค เหรัญญิกของราชวงศ์เกาหลี ประธานวิทยาลัยคนแรกคือ แฮอุงชิน ในฐานะสถาบันการศึกษาที่มีแหล่งกำเนิดชาตินิยมมันถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิใจของชาติในยุคอาณานิคม (ค.ศ. 1910–1945)
วิทยาลัยโบซองต้องทนกับความยากลำบากมากมายก่อนที่จะมาเป็นมหาวิทยาลัยเกาหลีในวันนี้จะเป็น ไม่นานหลังจากที่ก่อตั้งวิทยาลัยโบซอง ได้มีการลงนามใน "พิธีสารเกาหลี - ญี่ปุ่น" และลียองอิค ผู้ก่อตั้งวิทยาลัยโบซอง ได้เข้าลี้ภัยเพื่อนำขบวนการต่อต้านต่อต้านญี่ปุ่น พลัดถิ่นของเขาสร้างความลำบากทางการเงินให้กับสถาบัน อย่างไรก็ตามโชคดีที่วิกฤตทางการเงินครั้งแรกได้ถูกเอาชนะเมื่อ ชอนบยองฮี ผู้นำของ ลัทธิชอนโดเกียว ขบวนการชาตินิยมลัทธิชาตินิยมและการเมืองในเวลานั้นเข้าควบคุมกิจการของสถาบัน
ในปี ค.ศ. 1929 มูลนิธิต้องเผชิญกับวิกฤติทางการเงินที่รุนแรงอีกครั้งอันเป็นผลมาจากภาวะถดถอยทั่วโลก คิมซองซู มาช่วยเหลือเมื่อเขากลายเป็นประธานของวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1932 ในเวลานั้นคิมกำลังจัดการโรงเรียนมัธยมชุงอัง และดงอาอิลโบ หนังสือพิมพ์รายวัน