pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 โกะโซะ โอะกะโมะโตะ, สึโยะชิ โอะกุไดระและยะสึยุกิ ยะสึดะ สมาชิกกองทัพแดงญี่ปุ่นที่ได้รับการฝึกจากกลุ่ม PFLP-EO เดินทางมาที่ท่าอากาศยานด้วยเที่ยวบินจากกรุงโรม กลุ่ม PFLP-EO เลือกพวกเขาแทนชาวปาเลสไตน์เพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับจากฝ่ายอิสราเอล ทั้งสามคนแต่งกายทั่วไปและถือกล่องไวโอลิน เมื่อมาถึงพื้นที่พักคอย พวกเขาหยิบปืนเล็กยาวจู่โจม vz. 58 ที่ถอดพันท้ายออกจากกล่องไวโอลินแล้วกราดยิงไปที่ผู้คน ก่อนจะโยนระเบิดมือ ต่อมายะสึดะถูกผู้ก่อเหตุด้วยกันยิงเสียชีวิต ด้านโอะกุไดระย้ายไปยิงผู้โดยสารขาเข้าก่อนจะถูกระเบิดตัวเองเสียชีวิต ส่วนโอะกะโมะโตะถูกยิงก่อนถูกจับกุม เหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 26 คน เป็นชาวปวยร์โตรีโก 17 คน ชาวอิสราเอล 8 คนและชาวแคนาดา 1 คนและมีผู้บาดเจ็บ 80 คน
หลังเกิดเหตุ ในขั้นต้นทางการญี่ปุ่นไม่เชื่อว่าผู้ก่อเหตุเป็นชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งสถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นยืนยันว่าโอะกะโมะโตะเป็นชาวญี่ปุ่น โอะกะโมะโตะกล่าวว่าตนไม่มีความแค้นกับชาวอิสราเอล แต่ก่อเหตุเพราะ "เป็นหน้าที่ของทหารผู้ปฏิวัติ" เขายอมรับสารภาพและถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน โอะกะโมะโตะถูกจำคุกนาน 13 ปีก่อนได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1985 ร่วมกับนักโทษคนอื่น ๆ ในการแลกเปลี่ยนนักโทษกับทหารอิสราเอลที่ถูกจับ ภายหลังโอะกะโมะโตะลี้ภัยอยู่ในเลบานอน
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2548
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2548 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสองของไทย โดยเป็นฤดูกาลที่ 8 ของการแข่งขัน โดยมี 12 สโมสรร่วมการแข่งขัน โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
"สิ้นสุดเมื่อ 25 มิถุนายน 2548"
"สิ้นสุดเมื่อ 26 มิถุนายน 2548"
ชิดจันทร์ รุจิพรรณ
ศรัณย์รัชต์ วิสุทธิธาดา
ไซฮับ
ล่าเดือด เลือดเย็น
ล่าเดือด เลือดเย็น  เป็นภาพยนตร์อเมริกัน​แนวฆาตกรรมระทึกขวัญ ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2017 เขียนบทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย เทย์เลอร์ เชอริแดน นำแสดงโดย เจเรมี เรนเนอร์ รับบทพรานติดตามสัตว์อันตรายของหน่วยบริหารสัตว์ป่าสหรัฐ และ อลิซาเบธ โอลเซน​ รับบทเป็นเจ้าหน้าที่สอบสวนคดีจากเอฟบีไอ ร่วมด้วยนักแสดงสมทบเช่น จอน เบิร์นธัล, เกรแฮม กรีน และ กิล เบอร์มิงแฮม โดยภาพยนตร์นำเสนอเกี่ยวกับการสืบสวนหาความจริงภายใน "​เขตสงวนอินเดียน​ วินด์ ริเวอร์" , รัฐไวโอมิง ถึงสาเหตุการเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำของหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่เป็นกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐจาก​เผ่าอาราปาโฮ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ เทย์เลอร์ เชอริแดน รับหน้าที่เป็นทั้งผู้เขียนบทและกำกับการแสดงด้วยตนเอง หลังจากก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนบทภาพยนตร์ในเรื่อง "​Sicario - ​ทีมพิฆาตทะลุแดนเดือด"​ และ "​Hell or High Water -​ ปล้นเดือด ล่าดุ"​ โดยในการเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์จริงที่มีหญิงชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐถูกล่วงละเมิดทางเพศ, สูญหายและถูกฆาตกรรมเป็นจำนวนมาก แต่กลับถูกเลือกปฏิบัติจากกระบวนการยุติธรรม เขาจึงได้เขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้น
ภาพยนตร์ถูกนำออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์, เมืองซอลต์ เลก ซิตี ​เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017 และฉายทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2017
ในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยบริษัทเอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด (มหาชน)​ และมีการจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี​และบลูเรย์​ฉบับภาษาไทยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 โดยบริษัทบูมเมอร์แรง ออนไลน์ จำกัด
ยอดคนสืบระห่ำ 2
ยอดคนสืบระห่ำ 2 เป็นภาพยนตร์แนวแอกชั่นอาชญากรรมของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2559 กำกับและเขียนบทโดย Edward Zwick ร่วมเขียนบทโดย Richard Wenk และ Marshall Herskovitz ดัดแปลงจากนวนิยายในชุด "Jack Reacher" เรื่อง "หักเกมฆ่า" (Never Go Back) เขียนโดย Lee Child เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "ยอดคนสืบระห่ำ" ซึ่งออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2012
เรื่องราวของ แจ๊ค รีชเชอร์ (ทอม ครูซ) อดีตผู้พันแห่งกองทัพบกสหรัฐซึ่งต้องเดินทางกลับไปยังหน่วยงานเก่าของเขาเพื่อช่วยเหลือ ผู้พันซูซาน เทอร์เนอร์ (Cobie Smulders) ให้รอดพ้นจากการถูกกล่าวหาจนทำให้รีชเชอร์ได้ค้นพบความจริงว่าทั้งหมดเป็นแผนสมรู้ร่วมคิดจัดฉากโดยมีนายทหารชั้นผู้ใหญ่ระดับนายพลเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังเพื่อไม่ให้ผู้พันเทอร์เนอร์เข้ามาขัดขวางการทำงานใหญ่ของพวกเขา
Jack Reacher ยอดคนสืบระห่ำ
Jack Reacher ยอดคนสืบระห่ำ 2
ฮาวไอเม็ตยัวร์มาเธอร์
The Bar (professional wrestling)
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แคลชออฟแชมเปียนส์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แคลชออฟแชมเปียนส์ (WWE Clash of Champions) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวของWWE ที่ออกอากาศสดทางเพย์-เพอร์-วิว และWWE Network โดยเริ่มจัดครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016 โดยแทนรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอี ไนท์ออฟแชมเปียนส์
อินเซ็กส์อินเดอะแบ็กยาร์ด
พัก เซ-จุน
พัก เซ-จุน  หรือที่เรียกกันในชื่อ เซจุน พัก เป็นนักเล่นวิดีโอเกม"โปเกมอน" และโปเกมอน เทรดดิ้งการ์ดเกม ชาวเกาหลีใต้
ผลงานด้าน"โปเกมอน".
พักได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลก และทำผลงานติดอันดับท็อป 8 อย่างต่อเนื่องในฐานะผู้เล่นวิดีโอเกมรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก เขาได้เปิดตัวในเวทีนานาชาติเมื่อปี ค.ศ. 2011 โดยได้อันดับ 2 ในระดับผู้ใหญ่ของรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2011 และผู้เล่นระดับมาสเตอร์หน้าใหม่ในปี ค.ศ. 2012 โดยได้อันดับ 5 ในรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2012 หลังจากแพ้โวล์ฟ กลิก (ผู้ได้อันดับ 2) ในรอบรองชนะเลิศ
ในปี ค.ศ. 2013 พักได้สร้างประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้งด้วยอันดับ 5 ในรายการโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2013 ที่แวนคูเวอร์ โดยพ่ายต่อเรียวซุเกะ โคซุเกะ (ผู้ได้อันดับ 2) ในรอบรองชนะเลิศ
ในปีต่อมา พักชนะการแข่งวิดีโอเกมชิงแชมป์ประเทศเกาหลีใต้ 2014 จากนั้นเขาก็ชนะการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2014 ที่วอชิงตัน ดี.ซี. โดยเป็นฝ่ายชนะจูดี แอสซาเรลลี ในรอบชิงชนะเลิศของระดับมาสเตอร์ พักเป็นที่จดจำ สำหรับการเป็นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่ชนะการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก และชนะร่วมกับปาจิริสึในทีมของเขา ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ อย่างมาก เพื่อเป็นเกียรติแก่ความสำเร็จของเขา ทางชุมชนโปเกมอนเกาหลีได้จัดงานเฉลิมฉลองที่รู้จักกันในชื่อ 'แชมเปียนส์เดย์' ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014
ส่วนใน ค.ศ. 2016 พักได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งโปเกมอนชิงแชมป์โลก 2016 ในฐานะผู้เล่นเทรดดิงการ์ดเกม
เขตการปกครองของประเทศอิหร่าน
การแบ่งเขตการปกครองของอิหร่าน แบ่งออกเป็นสี่ระดับ ได้แก่ จังหวัด (อุสตอน), เทศมณฑล (ชะฮ์ริสตอน), อำเภอ (บัคช์), และตำบล (โดฮิสตอน)
การแบ่งเขตการปกครองประเทศ.
โครงสร้างการแบ่งเขตบริหารในอิหร่านมีลักษณะดังนี้
ประเทศ อิหร่านมีหลายจังหวัดและแต่ละจังหวัดก็มีหลายเทศมณฑล แต่ละเทศมณฑลมีหลายอำเภอและแต่ละอำเภอก็มีหลายตำบล
ศูนย์กลางของประเทศ เรียกว่าเมืองหลวง ศูนย์กลางของแต่ละจังหวัด เรียกว่าศูนย์กลางจังหวัด (มัรกะเซอุสตอน) ศูนย์กลางของแต่ละเทศมณฑล เรียกว่าศูนย์กลางเทศมณฑล (มัรกะเซชะฮ์ริสตอน) ศูนย์กลางแต่ละอำเภอ เรียกว่า ศูนย์กลางอำเภอ (มัรกะเซโดฮิสตอน) และศูนย์กลางแต่ละตำบลก็จะเรียกวา ศูนย์กลางตำบล (มัรกะเซบัคช์)
หน่วยงานบริหารที่เกี่ยวข้องกับเขตการปกครองข้างต้น ได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าการมณฑล ผู้ว่าการเทศมณฑล นายอำเภอ และกำนัน
กฎหมายของเทศมณฑล.
มาตราที่ 9 ว่าด้วยกฎหมายการแบ่งเขตประเทศ  วันที่12 เดือนตีร ปี 1362 รัฐสภาอิสลาม มาตราที่ 9 ระบุว่า :มนฑล เป็นหน่วยการแบ่งหนึ่งของประเทศที่มีขอบเขตตามภูมิศาสตร์ที่ชัดเจนซึ่งประกอบด้วยเทศมณฑลต่าง ๆ ที่มีสถานะทางเมือง สังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจและธรรมชาติที่ใกล้เคียงกั
วรรค 1- กระทรวงมหาดไทยมีอำนาจเมื่อเกิดความจำเป็นที่จะแยกและรวมจังหวัด  เทศมณฑล และอำเภอต่าง ๆ เพื่อสร้างความสมดุลให้เกิดขึ้นในการบริหารจังหวัดต่าง ๆ ด้วยมติความเห็นขอบของคณะรัฐมนตรี นอกจากว่ารัฐสภาอิสลามจะอนุมัติให้สร้างจังหวัดใหม่ขึ้น ซึ่งจังหวัดใหม่นั้นจำเป็นต้องมีประชากรอย่างน้อยหนึ่งล้านคน  วรรค 2 - ศูนย์กลางของจังหวัด คือเมืองหนึ่งในจังหวัดนั้น ๆ ที่เหมาะสมทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม ธรรมชาติและสังคมของจังหวัดนั้น
สถิติการแบ่งเขตบริหารประเทศ.
ข้อมูลการแบ่งเขตบริหารประเทศครั้งล่าสุดประจำปี 1394  ประเทศอิหร่านมี 31 จังหวัด 429 เทศมณฑล 1057 อำเภอ 2589 ตำบล และ  1245 เมือง  3878 เทศบาล และ 97581 หมู่บ้าน โดยประมาณแล้วมีผู้ว่า 21 คน:
ตารางแสดงสถิติ เทศมณฑล อำเภอ และเมืองต่าง ๆ ประจำ ปี 1389 เดือน บะฮ์มัน
การแบ่งภูมิภาคของเทศมณฑลต่าง ๆ.
วันอังคารที่ 18/9/1392 อับดุรริฎอ เราะห์มานี ฟัฎลี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย สมัยรัฐบาลที่ 11 ของสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน กล่าวว่า โครงการการแบ่งเขตเทศมณฑลต่าง ๆ และการแบ่งเขตการปกครองแบบใหม่จากกระทรวงมหาดไทยนั้นกำลังได้รับการพิจราณา เขากล่าวว่า การดำเนินงานโครงการนี้ต้องการแก้ไขกฎหมาย ซึ่งคงต้องใช้เวลานานพอสมควร แต่เบื้องต้นทางกระทรวงมหาดไทยได้สัญญาจะวางแผนงานแบ่งสี่ถึงห้าเทศมณฑลให้อยู่ภูมิภาคเดียวกัน
สงครามเซาท์ออสเซเตีย พ.ศ. 2551
เนเบตธิอา
ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2560)
เทศบาลตำบลพันดอน
เทศบาลตำบลพันดอน เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี มีประชากรทั้งหมด 5,681 คน มีพื้นที่ 7.92 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลพันดอนบางส่วน
เทศบาลตำบลพันดอน เริ่มแรกก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลพันดอน เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ขยายเขตสุขาภิบาลพันดอน จาก 6.366 ตารางกิโลเมตร เป็น 7.92 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ปัจจุบันได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลพันดอน เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
เทศบาลตำบลพันดอน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอกุมภวาปี ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดอุดรธานี มีพื้นที่ 7.29 ตารางกิโลเมตร คลอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพันดอน และมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
เทศบาลตำบลพันดอน มีพื้นที่การปกครองตำบลพันดอนทั้งตำบล จำนวน 6 หมู่บ้าน ดังนี้
มักซิม โซโคลอฟ
มักซิม ยีรีวิช โซโคลอฟ (; เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1968) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวรัสเซีย ปัจจุบันเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
มักซิม โซโคลอฟเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2512 ในเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย เขาเข้ารับราชการในกองทัพตั้งแต่ปีพ.ศ. 2530-2532 ในปีพ.ศ. 2534 เขาจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก สาขาเศรษฐศาสตร์
ระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2536 มักซิม โซโคลอฟเคยทำงานเป็นวิทยากรในสาขาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในปีพ.ศ. 2551 เขาได้รับให้วิทยานิพนธ์ของเขาเป็นวิทยานิพนธ์เอกในสาขาเศรษฐศาสตร์ วิทยานิพนธ์ปริญญาเอกฉบับนี้มีการตีพิมพ์ผลงานโดย Dissernet
ในปีพ.ศ. 2554 มักซิม โซโคลอฟได้รับให้เป็นศาสตราจารย์และหัวหน้าวิชาบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในปีพ.ศ. 2535 เขาได้เป็นผู้บริหารบริษัท "รอสซี"  ในปีพ.ศ. 2542-2547 เขาได้เป็นผู้บริหารบริษัท "คอร์ปอเรชั่นเอส" ซึ่งเป็นบริษัทที่สร้างบ้านได้มีคุณภาพในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในปีพ.ศ. 2552 เขาย้ายไปที่กรุงมอสโก ในวันที่ 4 ธันวาคมของปีเดียวกันเขาได้เป็นอธิบดีกรมอุตสาหกรรมและสาธารณูปโภคภายใต้รัฐบาลรัสเซีย ในเดือนพฤษภาคมปีพ.ศ. 2552 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
เขาแต่งงานแล้วและมีลูกสามคน
มากิซิม โสโกลอฟ
เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี
เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี  เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 เกิดระเบิดซึ่งตั้งอยู่ที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี ตั้งอยู่ในเมืองนิจนีนอฟโกรอด
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ได้มีการระเบิดบนเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 จำนวน 600 ตันซึ่งอยู่ภายใต้การขนถ่ายที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี สาเหตุของไฟคือความผิดปกติของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าในเรือ 8.34 นาฬิกา สัญญาณเตือนไฟได้ดังในแผงควบคุมของเรือ 14 นาฬิกาเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 ถูกนำน้ำมันส่งไปยังเรือบรรทุกน้ำมันอีกลำซึ่งมีรถดับเพลิง 4 คัน, เรือดับเพลิง 2 ลำ และเรือยนต์ 4 ลำคอยประจำการ
ไฟเริ่มขยายวงกว้างขึ้นจนเมื่อเวลา 9.37 นาฬิกาเกิดระเบิดขึ้นเรือบรรทุกน้ำมันถูกฉีกขาดออกเป็นสองส่วนส่วนท้ายเรือจมลง การระเบิดครั้งนี้ได้ฆ่านักผจญเพลิง 24 คนและลูกเรือ 9 คนของเรือ 28 คนบนฝั่งได้รับแผลไหม้อย่างรุนแรงและได้รับบาดเจ็บสาหัส ผลกระทบที่รุนแรงมากขึ้นคือเรือบรรทุกน้ำมันอยู่ห่างจากฝั่ง 30 เมตรในสถานที่แห่งนี้เป็นหน้าผาสูง 25 เมตรทำให้แรงระเบิดได้อัดขึ้นไปในภูเขา
ตามคำสั่งคณะกรรมการโซเวียตได้มอบเหรียญเกียรติยศให้แก่นักผจญเพลิง และผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ ในบริเวณที่เกิดเหตุได้มีการสร้างอนุสรณ์
ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย
ซารีนามาร์ฟา โซบาคินาแห่งรัสเซีย (Marfa Sobakina; "Марфа Васильевна Собакина"; ค.ศ. 1552 – ค.ศ. 1571) เป็นซารีนาแห่งอาณาจักรซาร์รัสเซีย และเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สามในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
เป็นธิดาตระกูลพ่อค้าเมืองเวลีคีนอฟโกรอด บิดามีนามว่า วาซิลี โซบาคิน มาร์ฟาได้ถูกเลือกโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียให้เป็นพระมเหสีจากพิธีดูตัวเจ้าสาว ท่ามกลางสตรีที่ถูกส่งมาให้คัดเลือกในรอบสุดท้ายถึง 12 คน หลังจากซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนา พระมเหสีพระองค์ที่สองสิ้นพระชนม์ เพียงไม่กี่วันหลังจากมาร์ฟาได้ถูกรับเลือกให้เป็นซารีนา พระนางก็ประสบกับพระอาการประชวรลึกลับ มีความลือว่าพระนางทรงถูกวางยาพิษอย่างไม่ได้ตั้งใจโดยมารดาของพระนางเอง ซึ่งให้พระนางเสวยยาเพื่อเพิ่มศักยภาพในการตั้งครรภ์ ซารีนามาร์ฟาทรงน้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วและทรงประทับยืนแทบจะลำบาก ถึงกระนั้นมาร์ฟาได้ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับซาร์อีวานในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1571 ณ อะเลคซันดรอฟสกา สโลโบดา เพียงไม่กี่วันถัดมาซารีนามาร์ฟาก็สิ้นพระชนม์
การสิ้นพระชนม์ของซารีนามาร์ฟาได้ทำให้ซาร์อีวานทรงเป็นโรคจิตหวาดระแวงเพิ่มมากขึ้น พระองค์จึงไม่ทรงเชื่อว่าข้าราชบริพารจะจงรักภักดีต่อพระองค์ พระเจ้าซาร์ทรงจดจำถึงการสิ้นพระชนม์ของซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีพระองค์แรก ซึ่งสิ้นพระชนม์จากการถูกลอบวางยาพิษ ซาร์จึงทรงสั่งประหารข้าราชบริพารเป็นจำนวนมากจากเหตุการณ์นี้ รวมทั้ง มิคาอิล เตมรูค (พระเชษฐาในซารีนามารีเยีย พระมเหสีพระองค์ที่สอง) ได้ถูกสงสัยและสั่งประหารด้วยการเสียบประจาน
มวยไทยไชยา
บริษัท ทรู วิชั่นส์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์
การแบ่งเขตบริหารในอิหร่าน
ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ประเทศญี่ปุ่น
แขวงโคโนฮานะ
แขวงโคโนฮานะ  เป็นหนึ่งใน 24 แขวงการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกของเมืองที่ปากแม่น้ำโยโดะ มีอาณาแขวงครอบคลุมถึงเกาะเทียมอีกสองเกาะ แขวงโคโนฮานะยังเป็นที่ตั้งของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน
ดายทูมอร์โรว์
พรุ่งนี้ตาย หรือ ดายทูมอร์โรว์  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า-สารคดี เขียนบทและกำกับโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ เป็นการนำเรื่องราวที่สร้างจาก 6 เหตุการณ์การเสียชีวิตอันแปลกประหลาดบนหน้าหนังสือพิมพ์มาสร้างเป็นหนังสั้นที่ไม่มีจุดเชื่อมโยงกัน และฉายสลับกับสารคดีว่าด้วยเรื่องมุมมองการตายของคนต่างวัย
ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวผลิตโดยเวรี่ แซด พิคเจอร์ส และจัดจำหน่ายโดยเอเชียน ชาโดว์ส นำแสดงโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์, พัชชา พูนพิริยะ, สิราษฎร์ อินทรโชติ, รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล มรกต หลิว, กัญญภัค วุธรา, ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง, วิโอเลต วอเทียร์, กรมิษฐ์ วัชรเสถียร, ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย, จรินทร์พร จุนเกียรติ และค่อม ชวนชื่น อนึ่งภาพยนตร์นี้ยังเป็น 1 ใน 3 โปรเจกต์หนังที่ถูกกระทรวงวัฒนธรรมเข้าร่วมในงาน Thai Film Pitching Project 2016 ซึ่งจัดขึ้นที่เทศกาลภาพยนตร์กาน เมื่อปี 2016
วงจรอุบาทว์
จังหวัดบ่าเสียะ–หวุงเต่า
ซาราตอฟ
ซาราตอฟ  เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาราตอฟ เป็นท่าเรือที่สำคัญบนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำ (ทิศเหนือ) ของวอลโกกราด เมืองมีประชากร 837,900 คน (ค.ศ. 2010) ; 873,055 คน (ค.ศ. 2002) ; 904,643 คน (ค.ศ. 1989)
เชเลียบินสค์
เชเลียบินสค์  เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้น อยู่ห่างจากเมืองเยคาเตรินบุร์กทางทิศใต้ อยู่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขายูรัล บนฝั่ง  บนเขตแดนระหว่างทวีปยุโรปและเอเชีย
อารยธรรมเวทโบราณ.
นักโบราณคดีได้ค้นพบซากปรักหักพังของเมืองโบราณ  ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับเมืองเชเลียบินสค์ มีรายงานว่ามีสิ่งบ่งชี้ถึงอารยธรรมที่ก้าวหน้าของแหล่งกำเนิดอารยธรรมอินโด-เวท ซึ่งมีอายุอย่างน้อย 4,000 ปีในอาร์คาอิม
แหล่งโบราณคดีนี้เป็นที่รู้จักของนักโบราณคดีชาวรัสเซียเป็นเวลาอย่างน้อย 70 ปี ในฐานะแหล่งวัฒนธรรม ซินตัชตา-เปตรอฟกา-อาร์คาอิม  ของชาวอารยันโบราณ แต่ก็มักจะไม่ได้รับการพิจารณาในการให้ทุนเพื่อศึกษาวิจัยจากองค์กรด้านประวัติศาสตร์ของแองโกล-อเมริกัน พื้นที่วัฒนธรรมซินตัชตา-เปตรอฟกา ทอดยาวไปตามทางตะวันออกของเทือกเขายูรัลในทุ่งหญ้าสเตปป์ยูเรเชียนที่กว้างใหญ่กว่า 400 กม. ทางใต้ของเชเลียบินสค์ และไปทางทิศตะวันออกประมาณ 200 กม. มีแหล่งโบราณคดีที่ได้รับการยอมรับว่าอยู่ในกลุ่มนี้ 23 แหล่ง การฝังศพของแหล่งวัฒนธรรมซินตัชตา และที่พบในแหล่งอื่น ๆ ของอาร์คาอิมนั้น มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในรายละเอียด การฝังศพของแหล่งนี้ให้หลักฐานทางโบราณคดีเกี่ยวกับพิธีกรรมฝังศพในคัมภีร์ฤคเวท และคัมภีร์อเวสตะ และด้วยเหตุนี้อารยธรรมนี้จึงถูกเรียกว่า อินโด-อิราเนียน
แหล่งอารยธรรมเหล่านี้ถูกเรียกว่า "เมือง" และส่วนใหญ่ถูกค้นพบผ่านภาพถ่ายทางอากาศ เมืองเหล่านี้ถูกวางผังในรูปทรงกลม, สี่เหลี่ยมหรือรูปไข่ ในขณะที่มีเพียงสองเมืองเท่านั้นคือที่อาร์คาอิม และ ที่ถูกขุดค้นเป็นหลัก ทั้งสองเมืองมีลักษณะเป็นป้อมปราการ มีการเชื่อมต่อบ้านและมีหลักฐานมากมายเกี่ยวกับโลหการ การขุดค้นหลุมฝังศพที่แหล่งซินตัชตา ได้ให้หลักฐานทางโบราณคดีหลายแง่มุมของพิธีฝังศพที่ถูกบันทึกอยู่ในตำราของฤคเวท และอเวสตะ
ผู้คนในวัฒนธรรมซินตัชตา คาดว่าพูดภาษาโปรโต-อินโด-อิราเนียน ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของกลุ่มภาษาอินโด-อิราเนียน สิ่งบ่งชี้นี้มีพื้นฐานอยู่บนความคล้ายคลึงกันระหว่าง หลายส่วนของคัมภีร์ฤคเวทซึ่งเป็นข้อความทางศาสนาของอินเดีย ซึ่งได้รวมเพลงสวดอินโด-อิราเนียนโบราณที่บันทึกไว้ในพระเวทภาษาสันสกฤต กับพิธีกรรมฝังศพของวัฒนธรรมซินตัชตา ที่ถูกเปิดเผยโดยนักโบราณคดี
ประวัติศาสตร์ยุครัสเซียสมัยใหม่.
ป้อมปราการแห่งเชเลียบา ซึ่งต่อมาเมืองได้ใช้ชื่อนี้ในการก่อตั้ง ได้สร้างขึ้นในสถานที่ตั้งของหมู่บ้านเชเลียบีของชาวแบชเคียร์ (, "Siläbe") โดยนายพันอเล็กซี เตฟเคเลฟ (คุตลู-มูฮัมเหม็ด)  ในปี พ.ศ. 2279 เพื่อป้องกันเส้นทางการค้าโดยรอบจากการโจมตีที่อาจเป็นไปได้โดยชาวแบชเคียร์นอกกฎหมาย ในช่วงการจลาจลของปูกาเชฟ  ป้อมปราการยืนหยัดต่อต้านการโจมตีโดยกองกำลังกบฏในปี พ.ศ. 2317 แต่ในที่สุดก็ถูกยึดครองเป็นเวลาหลายเดือนในปี พ.ศ. 2318 ในปี พ.ศ. 2325 ในฐานะส่วนหนึ่งของเขตอุปราชแห่งอูฟา  ซึ่งต่อมาถูกปฏิรูปให้เป็นจังหวัดอาเรนบุร์ก  เชเลียบินสค์กลายเป็นเขตการปกครองและในที่สุดก็ได้รับสถานะเมืองและชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2330
จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เชเลียบินสค์ เป็นเมืองเล็ก ๆ ในชนบท ต่อมาในปี พ.ศ. 2435 ทางรถไฟสาย ซามารา-ซลาเตาสต์ เสร็จสมบูรณ์ซึ่งเชื่อมต่อกับมอสโกและส่วนที่เหลือของรัสเซียภาคพื้นยุโรป นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2435 การก่อสร้างทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียจากเมืองเชเลียบินสค์เริ่มต้นขึ้นและในปี พ.ศ. 2439 ก็เชื่อมโยงกับเมืองเยคาเตรินบุร์ก เชเลียบินสค์กลายเป็นศูนย์กลางสำหรับการย้ายถิ่นฐานไปยังไซบีเรีย ในเวลาสิบห้าปีมีกว่าสิบห้าล้านคน ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบของประชากรชาวรัสเซีย เดินทางผ่านเชเลียบินสค์ บางคนตั้งรกรากอยู่ในเชเลียบินสค์ ซึ่งทำให้เมืองมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ในเชเลียบินสค์ สำนักงานศุลกากรได้มีการจัดตั้ง "จุดแบ่งแยกพิกัดศุลกากร" ข้าวและชาปลอดภาษีที่ถูกส่งไปยังส่วนภาคพื้นยุโรปของประเทศ นำไปสู่การเกิดขึ้นของโรงสีและการจัดตั้งโรงงานบรรจุชา ในไม่ช้าเชเลียบินสค์เริ่มเปลี่ยนเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ประชากรที่อาศัยอยู่เพิ่มขึ้นถึง 20,000 คนในปี พ.ศ. 2440, เพิ่มเป็น 45,000 คนในปี พ.ศ. 2456 และเป็น 70,000 คนในปี พ.ศ. 2460 ซึ่งการเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงเปลี่ยนสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 คล้ายคลึงกับเมืองในสหรัฐอเมริกา เชเลียบินสค์จึงถูกเรียกว่า "ชิคาโกเบื้องหลังทิวเขายูรัล"
ในช่วงแผนห้าปีแรกของคริสต์ทศวรรษ 1930 เชเลียบินสค์มีการเติบโตทางอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว สถานประกอบการหลายแห่งรวมถึงโรงงานประกอบรถแทรกเตอร์เชเลียบินสค์ และโรงงานโลหการเชเลียบินสค์ ถูกสร้างขึ้นในเวลานี้ ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โจเซฟ สตาลิน ตัดสินใจย้ายโรงงานการผลิตส่วนใหญ่ของสหภาพโซเวียต ไปยังสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจากการรุกคืบของกองทัพเยอรมันที่กำลังจะมาถึงในปลายปี พ.ศ. 2484 ซึ่งนำอุตสาหกรรมใหม่และแรงงานนับพันมาสู่เชเลียบินสค์ มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการผลิตรถถัง ที-34 และเครื่องยิงจรวดคัตยูชาภายในเมือง ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้ผลิตรถถัง 18,000 คันและเครื่องยนต์ดีเซลสำหรับรถถัง 48,500 เครื่องรวมทั้งกระสุนมากกว่า 17 ล้านนัด ในช่วงเวลานั้น เชเลียบินสค์ ถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า แทงโกกราด หรือเมืองแห่งรถถัง โรงงานหมายเลข 185 ของเอส. เอ็ม. คิรอฟ ถูกย้ายมาจากเลนินกราดเพื่อผลิตรถถังหนัก ซึ่งถูกย้ายต่อไปยังเมืองออมสค์ หลังจากปี พ.ศ. 2505
เหตุการณ์ดาวตก พ.ศ. 2556.
ไม่นานหลังจากรุ่งสาง เวลาท้องถิ่นประมาณ 9:20 นาฬิกา (YEKT; ) ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เกิดการแตกระเบิดขนาดใหญ่ของสะเก็ดดาวตก  ที่เคลื่อนที่ลงมาด้วยความเร็ว 60,000- 69,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40,000- 42,900 ไมล์ต่อชั่วโมง) เหนือเทือกเขายูรัล มีการระเบิดที่ระดับความสูง 29.7 กิโลเมตร (18.5 ไมล์หรือ 97,000 ฟุต)
ดาวตกได้สร้างแสงสว่างวาบชั่วขณะหนึ่งที่สว่างราวกับดวงอาทิตย์ และสร้างคลื่นกระแทกที่ทำให้ผู้คนบาดเจ็บกว่าพันคน เศษเล็กเศษน้อยตกอยู่รอบ ๆ และในเมืองเชเลียบินสค์ วาดิม กาเลสนิคอฟ โฆษกกระทรวงมหาดไทยกล่าวว่ามีผู้คน 1,100 รายเรียกความช่วยเหลือทางการแพทย์หลังเกิดเหตุการณ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการรักษาอาการบาดเจ็บจากกระจกแตกจากการระเบิด ผู้หญิงคนหนึ่งประสบเหตุกระดูกสันหลังหัก กาเลสนิคอฟ ยังกล่าวอีกว่าหลังคาที่โรงงานสังกะสีขนาดประมาณ 600 ตารางเมตร (6,500 ตารางฟุต) ได้ถล่มลงมา โฆษกหญิงคนหนึ่งของกระทรวงฉุกเฉินบอกกับสื่อมวลชนที่ติดตามว่ามีฝนดาวตก แต่กระนั้นโฆษกหญิงของกระทรวงอีกคนหนึ่ง อ้างกับสำนักข่าวอินเตอร์แฟกซ์ว่าเป็นดาวตกดวงเดียว ขนาดได้รับการประมาณที่เส้นผ่าศูนย์กลาง 20 เมตร (66 ฟุต) ที่มีมวล 12,000–13,000 เมตริกตัน พลังของการระเบิดนั้นอยู่ที่ประมาณ 500 กิโลตันของทีเอ็นที (ประมาณ 1.8 เพตาจูล) ซึ่งเป็นพลังงาน 20-30 เท่ามากกว่าที่ปล่อยจากระเบิดปรมาณูเหนือเมืองฮิโรชิมา เมืองสามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บล้มตายและการทำลายล้างสูงเนื่องจากการระเบิดเกิดในชั้นบรรยากาศระดับสูง
สถานะหน่วยการบริหารและเทศบาล.
เชเลียบินสค์ เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้น ภายในกรอบของการแบ่งเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย นครเชเลียบินสค์ เป็นหน่วยการปกครองที่มีสถานะเทียบเท่ากับเขตการปกครองอื่น ในฐานะที่เป็นเทศบาล นครเชเลียบินสค์ มีสถานะเป็นเทศบาลนครเชเลียบินสค์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 เขตของนครเชเลียบินสค์เจ็ดเมือง ได้รับการรับรองสถานะตามกฎหมาย
เชเลียบินสค์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ห่างจากเยคาเตรินบุร์กไปทางใต้ 199 กม. ระดับความสูงจากน้ำทะเล 200–250 เมตร
เช่นเดียวกับกรุงโรม, คอนสแตนติโนเปิล และมอสโก กล่าวกันว่าเชเลียบินสค์ตั้งอยู่บนเนินเขาทั้งเจ็ด
เมืองมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นฤดูร้อนภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Dfb) แบบทางตอนเหนือไกลกว่าแบบที่พบในทุ่งหญ้าแพรรีของแคนาดา อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง (-14 °C / 6.6 °F) ถึงกระนั้นเดือนกรกฎาคมมีค่าเฉลี่ยค่อนข้างเย็น (19 °C / 66.7 °F) และค่าเฉลี่ยประจำปีอยู่เหนือศูนย์องศาเซลเซียสเล็กน้อย (3 °C / 37.8 °F) ซึ่งแสดงว่ายังมีค่าพอประมาณอยู่บ้าง ช่วงของความแตกต่างที่มากที่สุดกล่าวว่ามีช่วงถึง 70 °C / 158 °F อ้างได้ว่าเป็นแบบอย่างของภูมิอากาศแถบละติจูดกลางในทวีปใหญ่เช่นยูเรเชีย
การตกของหยาดน้ำฟ้าสูงสุดมีความถี่สูงในฤดูร้อนและลดลงในฤดูหนาว เดือนกรกฎาคมมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าที่สูงสุดเฉลี่ย 87 มม. / 3.44" และเดือนมกราคมเป็นเดือนที่แล้งที่สุดมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ย 15 มม. / 0.6" ปริมาณน้ำฝนประจำปีโดยรวมทั้งหมดคือ 16.9" และดังนั้นจึงเข้าใกล้กับสภาพภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง ในหนึ่งปีมี 119 วันที่ฝนตก แต่เดือนแรกของปีบันทึกเฉลี่ยเพียงสามวัน
ภูมิทัศน์ของเมือง.
สถาปัตยกรรมของเชเลียบินสค์ ได้รับการหล่อหลอมผ่านประวัติศาสตร์ของเมือง โดยการเปลี่ยนแปลงของยุคประวัติศาสตร์ในการพัฒนาของรัสเซียก่อนการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2460 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการค้าขาย มีอาคารร้านค้าจำนวนมากในรูปแบบสถาปัตยกรรมตามคตินิยมสรรผสานและแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งมีองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมรัสเซียยุคฟื้นฟู โดยบางส่วนได้รับการเก็บรักษาไว้บริเวณถนนคีรอฟกา ซึ่งเป็นถนนที่สงวนไว้สำหรับคนเดินเท้า
การพัฒนาอุตสาหกรรมเริ่มในปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 การก่อสร้างโรงงานขนาดใหญ่นั้นมาพร้อมกับการก่อสร้างอาคารที่พักอาศัย และอาคารสาธารณะแห่งใหม่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมตามแนวศิลปะเค้าโครง  บริเวณของสถาปัตยกรรมในแนวทางนี้ทั้งหมดสามารถพบเห็นได้ในพื้นที่ของโรงงานแทรกเตอร์เชเลียบินสค์ (; ЧТЗ)
อีก 60 ปีต่อมามีการก่อสร้างอาคารที่พักอาศัยทรงสูงอย่างหนาแน่น เนื่องจากประชากรของเมืองเพิ่มขึ้นเป็นประมาณหนึ่งล้านคน มีการบันทึกบนแผนที่ถึงบริเวณที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่เรียกว่า "เซเวโร-ซาปาด" (; "เหนือ-ตะวันตก")
เชเลียบินสค์มีสวนสาธารณะสิบเจ็ดแห่ง แห่งที่ใหญ่ที่สุดคือหนึ่งในสวนสาธารณะที่ดีที่สุดในรัสเซีย - ซุนตรานีปาร์ค (; "Central Park") หรือปาร์คกาการินา  ซึ่งตั้งชื่อตามยูริ กาการิน นักบินอวกาศคนแรกของโลกที่เดินทางกลับถึงพื้นโลกอย่างปลอดภัย พื้นที่ของสวนเป็นการอนุรักษ์ป่าในเมืองซึ่งประกอบด้วยหมู่ต้นสนและหินแกรนิต มีทิวทัศน์ที่งดงามของเหมืองหินเก่าหลายแห่งซึ่งจมอยู่ใต้น้ำ
มีมหาวิทยาลัยมากกว่าสิบแห่งในเชเลียบินสค์ เช่น ที่เก่าแก่ที่สุดคือมหาวิทยาลัยการเกษตรของรัฐภูมิภาคยูรัลใต้  ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2473, สถาบันศิลปะของรัฐภูมิภาคยูรัลใต้ในนามปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี  เป็นต้น หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เชเลียบินสค์กลายเป็นศูนย์กลางหลักในการศึกษาสายอาชีพของภูมิภาคยูรัลทั้งหมด
เชเลียบินสค์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญของรัสเซีย อุตสาหกรรมหนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งโลหะวิทยาและเครื่องจักรกลทหาร ที่มีชื่อเสียงเช่นโรงงานผลิตเหล็กกล้าของบริษัท "Mechel", โรงงานประกอบรถแทรกเตอร์เชเลียบินสค์, โรงงานสังกะสีเชเลียบินสค์ ซึ่งผลิต 60% ของผลผลิตสังกะสีของรัสเซียและ 2% ของโลก, บริษัทเชเลียบินสค์เครื่องจักรสำหรับงานก่อสร้างถนนผู้ผลิตรถบรรทุกกระบะยกเท  "Terex"
เมืองยังเป็นที่ตั้งของบริษัทอุตสาหกรรมเกษตร "Makfa" ผู้ผลิตพาสตารายใหญ่ที่สุดของรัสเซียและเป็นหนึ่งในห้าของผู้ผลิตพาสตารายใหญ่ที่สุดของโลก, บริษัทผลิตรองเท้า "Unichel" เป็นผู้ผลิตรองเท้ารายใหญ่ที่สุดในรัสเซีย
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเชเลียบินสค์ มีบทบาทสำคัญในระบบเศรษฐกิจเกิดใหม่, กิจกรรมการธนาคารและการประกันภัย, ศูนย์โลจิสติกส์, การท่องเที่ยว และมีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่หลายแห่งเปิดดำเนินกิจการ
ระบบขนส่งสาธารณะของเชเลียบินสค์ มีระบบเครือข่ายรถประจำทาง, ระบบรถรางไฟฟ้า และทรอลลีบัส รวมถึงบริการรถโดยสารส่วนตัวร่วม  และมีบริษัท รถแท็กซี่หลายแห่ง
เชเลียบินสค์เริ่มก่อสร้างเครือข่ายรถไฟใต้ดิน  สามเส้นทางในปี พ.ศ. 2535 (กำหนดเปิดดำเนินการ พ.ศ. 2568)
เป็นสนามบินที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างไป 18 กม. ทางทิศเหนือของเมือง
มีพิพิธภัณฑ์เก้าแห่งในเชเลียบินสค์ พิพิธภัณฑ์ภูมิภาคเชเลียบินสค์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2456 มีสิ่งจัดแสดงประมาณ 300,000 ชิ้น มีการแสดงโบราณวัตถุของวัฒนธรรมอาร์คาอิม "ดินแดนแห่งเมือง" อายุระหว่าง 3 ถึง 2 พันปีก่อนคริสต์ศักราช, มีการจัดแสดงชิ้นส่วนที่ใหญ่ที่สุดของอุกาบาตเชเลียบินสค์ ซึ่งมีน้ำหนัก 570 กก., นิทรรศการอาวุธที่ได้รับการตกแต่งที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ซึ่งสร้างจากโรงงานในเมืองซลาเตาสต์, นิทรรศการศิลปะเหล็กหล่อจากเมืองคาสลี  เป็นต้น
เชเลียบินสค์ มีความร่วมมือเป็นเมืองพี่น้องและเมืองแฝดกับ
และเป็นเมืองพันธมิตรรัสเซียกับ
มีข่าวเกี่ยวกับบทความ: &lt;br&gt;เชเลียบินสค์ (ภาษารัสเซีย)
เอนเกลส์ (ซาราตอฟโอบลาสต์)
คาทอลิกตะวันออก