pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลงานของ ต่อ สันติศิริ ที่สร้างความน่าตื่นตาผิดแผกไปจากโฆษณาในยุคเดียวกัน ก็เช่น กรีนสปอต ชุดแดด-เงา ผลงานหลายชิ้นของเขาได้รับรางวัลในระดับประเทศคือ TACT Award, B.A.D.Award (Bangkok Art Directors' Association) มาหลายต่อหลายชิ้น ส่วนผลงานของที่ได้รางวัลระดับนานาชาติก็คือ รางวัลชนะเลิศ Gold ในสาขา บันเทิง โดยหนังโฆษณา SF Cinema ตอน Feeling จากงาน Asia Pacific Advertising Festival ซึ่งเป็นงานประกวดหนังโฆษณาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
หลังจากดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการและผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ บริษัท ทีบีดับบลิวเอ ไทยแลนด์ ต่อ สันติศิริ ได้ออกมาเปิดบริษัทร่วมกับ Kanaporn Hutcheson ภายใต้ชื่อ Nude Communication ซึ่งต่อมาในปี 2554 ได้รวมกิจการกับ Jureeporn Thaidumrong เป็นบริษัท nudeJEH
ปัจจุบัน ต่อ สันติศิริ ดำรงตำแหน่ง Chairman ที่บริษัท nudeJEH จำกัด และเป็นที่ปรึกษาให้ธุรกิจต่างๆ มากมาย
ฌีล ซีมง
ฌีล ซีมง  เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวฝรั่งเศส ผู้คว้าตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขันรายการทั้งสิ้น 6 รายการ ปัจจุบันเป็นมือวางอันดับที่ 10 ของโลก และเป็นมือวางอันดับที่ 2 ของประเทศฝรั่งเศส รองจากโจ-วิลฟรีด ซองกา หลังจากเริ่มเล่นเทนนิสอาชีพในปี ค.ศ. 2002 ซีมงก็ใช้เวลา 5 ปี ในการชนะเลิศการแข่งขันเอทีพีทัวร์รายการแรกของเขาในปี ค.ศ. 2007 ที่ ประเทศฝรั่งเศส
ซีมงถือเป็นคนหนึ่งที่สามารถเอาชนะ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์, ราฟาเอล นาดาล และนอวัก จอคอวิช ได้ในขณะที่ทั้ง 3 คน เป็นมือวางอันดับที่ 1, 2 และ 3 ของโลกตามลำดับ ปัจจุบันโค้ชของเขา คือ อดีตนักเทนนิสอาชีพชาวฝรั่งเศส
ภาณุ อิงคะวัต
ภาณุ อิงคะวัต เป็นทั้งนักสร้างสรรค์งานโฆษณา และนักออกแบบแฟชั่น เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและผู้ถือหุ้นหลักของบริษัท เกรย์ฮาวด์ แบรนด์เสื้อผ้าสัญชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 และเป็นบุคลากรยุคบุกเบิกในยุคโฆษณาสมัยใหม่ของประเทศไทย
ภาณุ อิงคะวัต จบการศึกษาด้านกราฟิกดีไซน์จากลอนดอน ประเทศอังกฤษ เข้าสู่วงการโฆษณาที่บริษัท ดีทแฮล์มแอดเวอร์ไทซิ่ง (ปัจจุบันคือบริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ (ประเทศไทย) เป็นเวลา 25 ปี จนดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นครีเอทีฟไดเรคเตอร์ และประธานกรรมการผู้บริหารของ บริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ (ประเทศไทย) มีผลงานได้รับรางวัลในระดับประเทศคือ TACT Award, B.A.D.Award (Bangkok Art Directors' Association) มาหลายชิ้น และปัจจุบันก็ยังได้รับเชิญไปเป็นคณะกรรมการตัดสินและบรรยายพิเศษเกี่ยวกับงานสร้างสรรค์และงานโฆษณาอยู่บ่อยครั้ง
ภาณุ อิงคะวัต ได้เปลี่ยนทางตัวเองมาอยู่ในวงการออกแบบแฟชั่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ปัจจุบัน ภาณุ อิงคะวัต ก็ยังคงเป็นประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ให้กับบริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ รวมไปถึงตำแหน่งสำคัญในสมาคมอื่นๆ เช่น นายกสมาคมแฟชั่นดีไซเนอร์กรุงเทพ
ศาสตราจารย์ ดร.วิรุณ ตั้งเจริญ
แครช แบนดิคู
ต่อ สันติสิริ
วรรณกรรมท้องถิ่น
ตำนานเก็นจิ (; Genji Monogatari) เป็นงานเขียนของ มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน หรือ เฮอันเคียว ซึ่งมีชิวิตอยู่ราวต้นศตวรรษที่ 11 ว่ากันว่า นี่คือนวนิยายที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก และมีการจัดกิจกรรมฉลองครบรอบ 1000 ปี ในปี 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมีหลักฐานสนับสนุนจากเนิ้อความใน มุราซากิ ชิคิบุ นิกกิ (Murasaki Shikibu Nikki บันทึกของมุราซากิ ชิคิบุ) ซึ่งเธอได้เขียนบันทึกนั้นในวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค ศ.1008 ว่า ฟุจิวะระ โนะ คินโตะ (Fujiwara no Kinto) นักปราชญ์ราชบัณฑิตชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ชื่นชมในงานเขียนของเธอเป็นอันมาก และบันทึกนี้ยืนยันกับเราให้ทราบว่า เธอเขียน บท วะกะมุราซากิ จบในเวลานั้นเอง (1 พฤศจิกายน ค ศ.1008) บางข้อมูลอ้างว่า มุราซากิ ชิคิบุ เริ่มเขียน ตำนานเก็นจิที่วัดอิชิยะมะเดระ ในคืนวันจันทร์เต็มดวงของวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ปี ค ศ. 1004
เกี่ยวกับผู้ประพันธ์ มุราซากิ ชิคิบุ.
มุราซากิ ชิคิบุ เกิดในปี เทนเอน ที่ 1 ( Ten-en 1 ) หรือราว ค ศ. 973 ในตระกูลขุนนางสาย ฟุจิวาระ ในระดับชั้นกลาง บิดาชื่อว่า ฟุจิวาระ ทะเมะโตะคิ ไม่มีใครทราบชื่อจริงของเธอ สันนิษฐานว่า ที่เธอรับการเรียกขานว่า มุราซากิ ชิคิบุ นั้น เนื่องจาก หญิงที่เป็นชนชั้นสูงในสังคมยุคนั้นจะไม่เปิดเผยชื่อจริงๆ ของตัวเอง มุราซากิ มาจากชื่อของ ตัวละครนำหญิงในตำนานเก็นจิ หรือไม่ก็ มุราซากิ ที่แปลว่าสีม่วง พ้องกับชื่อตระกูลฟุจิวาระของเธอ ที่ ดอกฟุจิ ก็เป็นดอกไม้สีม่วงเช่นกัน ส่วน ชิคิบุ นั้น มาจากการที่ บิดา และ พี่ชายของเธอ ทำงานในกรมราชพิธี ( ชิคิบุ ) นั่นเอง
ปีโจโตคุที่ 4 ( Chotoku 4 ) หรือราวปี ค ศ.998 มุราซากิได้แต่งงานกับ ฟุจิวาระ โนะ โนะบุทะกะ ( Fujiwara no Nobutaka ) มีบุตรสาว 1 คน เรียกขานนามกันว่า ไดนิ โนะ ซัมมิ ( Daini no Sammi) ซึ่งไม่ใช่ชื่อจริง แต่เป็นการเรียกแทนตัวจากตำแหน่งเช่นกัน ต่อมา 3 ปี สามีของเธอเสียชีวิต ในช่วงนี้เองที่เธอเริ่มประพันธ์ ตำนานเก็นจิ
ราวปีคันโคที่ 2 ( Kanko 2 ) หรือ ราวปี ค ศ.1005 มุราซากิรับตำแหน่งในหน้าที่ผู้ติดตามของ โชชิ (Soshi) บุตรสาวของ ฟุจิวาระ มิจินางะ ( Fujiwara Michinaga ) ขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ ต่อมา โซชิ ขึ้นเป็นจักรพรรดินีในพระจักรพรรดิอิจิโจ ( Ichicho )
มุราซากิ ชิคิบุ บันทึกใน บันทึกของ มุราซากิ ชิคิบุ ( Murasaki Shikibu Nikki) ว่า ตำนานเก็นจิ เป็นของขวัญแทนการแสดงความยินดีต่อจักรพรรดินีในโอกาสที่ให้กำเนิดองค์ชาย อัทสึฮิระ (Atsuhira)
ตำนานเก็นจิเป็นเรื่องราวชีวิตในราชสำนักของขุนนางและเจ้านายชั้นสูงในสมัย เฮอัน โดยมีตัวเอกชื่อ ฮิคารุ เก็นจิ ในเรื่องกล่าวถึงความสัมพันธ์ของฮิคารุ เก็นจิ กับผู้หญิงมากมายต่างลักษณะกันไป เป็นเรื่องราวที่ทำให้รู้ถึงการดำเนินชีวิต แนวคิด วัฒนธรรม ประเพณี ธรรมเนียมปฏิบัติ การเมือง ของชนชั้นสูงในสมัยเฮอัง โดยเขียนแบ่งออกมาเป็น 54 บท และแบ่งเป็น 3 ช่วง
บทที่ 1-33 กล่าวถึงเรื่องราวตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงการถูกเนรเทศ
บทที่ 34-41 กล่าวถึงการกลับมาเรืองอำนาจจนถึงการตายของมุราซากิ ชายาสุดที่รัก
บทที่ 42-44 เป็นช่วงสั้นๆกล่าวถึงการตายของเก็นจิ
บทที่ 45-54 กล่าวถึงเรื่องราวของลูกหลาน หลังจากที่เก็นจิได้ตายไปแล้ว
บทร้อยกรองกับตำนานเก็นจิ.
ในตำนานเก็นจิ มุราซากิ ชิคิบุ ยังสอดแทรกบทร้อยกรองจากบทประชุมร้อยกรองต่างๆ เช่น โคะคินวะกะชู (Kokinwakashuu) หรือโคะคินชู ( Kokinshuu ) โกะเซนชู ( Gosenshuu ) โคะคินโรคุโจ ( Kokinrokujou ) ชุยชู ( Shuishuu ) ฯลฯ โดยใช้ในรูปการดัดแปลงบทร้อยกรองดั้งเดิมให้สอดคล้องสัมพันธ์กับอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร เนื่องจากในสมัยนั้น กวีโคลงกลอนต่างๆ ถือเป็นสุดยอดของศิลปะ และสุดยอดของรูปแบบการสนทนาที่มีวัฒนธรรม ข้าราชสำนักและขุนนางที่มีความรู้ดีและมีรสนิยมจึงสาวารถจดจำโคลงกลอนต่างๆได้เป็นจำนวนมาก และจะดัดแปลงโคลงกลอนต่างๆให้เข้ากับการพูด การสนทนา ของตนออกมาได้อย่างอัตโนมัตินั่นเอง ในตำนานเก็นจินั้น นอกจากประชุมโคลงกลอนข้างต้นแล้ว มุราซากิ ชิคิบุ ยังยืมบทร้อยกรองจีนมาใช้ในเรื่องด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทร้อยกรองของกวีเอกแห่งราชวงศ์ถังไป๋จวีอี้ (白居易 Bai Juyi ค ศ.772-846 )
เพลงไซบาระ.
นอกจากบทร้อยกรองแล้ว มุราซากิ ชิคิบุ ยังใช้ เพลงไซบาระ ( 催馬楽 Saibara ) ประกอบในเนื้อเรื่องด้วย เพลงไซบาระนั้น ตามตัวอักษรหมายถึง เพลงที่ร้องในขณะขี่ม้า เป็นเพลงที่ใช้ร้องคู่หรือประสานกัน นักร้องมีทั้งหญิงและชาย เป็นที่นิยมมากในราชสำนักญี่ปุ่นยุคเฮอัน โดยดัดแปลงมาจากเพลงพื้นบ้าน ในบทเพลงขนาดสั้นนี้ จะมีเนื้อร้องสั้นๆที่ใช่คำที่เรียบง่ายประกอบดนตรีที่รับอิทธิพลมาจากราชวงค์ถังประเทศจีน หรือ โทงะคุ ( 唐樂 Togaku) และ โคะมะงาคุ (Komagaku)
ในรัชสมัยของจักรพรรดิพระองค์หนึ่งได้รับการเรียกขานกันว่า จักรพรรดิคิริสึโบะ พระองค์ทรงสนิทเสน่หานางสนมผู้ต่ำศักดิ์ผู้ถูกเรียกขานว่า คิริสึโบะโนะโคอิ (Kiritsubo no Koi) ซึ่งสร้างความอิจฉาริษยาให้กับพระชายาสนมกำนัลในทั้งหลาย โดยเฉพาะ พระชายาตำหนักโคคิ (Kokiden) ผู้เป็นบุตรีของ ท่านอุไดจิน (เสนาบดีฝ่ายขวา) ผู้ทรงอำนาจยิ่งในราชสำนักและพระชายาตำหนักโคคินั้นยังให้กำเนิดพระโอรสองค์โตซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารด้วย
เพราะความอิจฉาริษยาทำให้ทั้งพระชายาและสนมกำนัลในพากันกลั่นแกล้ง นางสนมคิริสึโบะ อย่างโหดร้ายอีกเหล่าเสนาอำมาตย์ยังกริ่งเกรงว่าจักรพรรดิของพวกเขาจะหลุ่มหลงสตรีจนชาติล่มจมเช่นจักรพรรดิจีนลุ่มหลงพระสนมหยางกุ้ยเฟย
ต่อมานางสนมคิริสึโบะผู้บอบช้ำทั้งร่างกายและจิตใจตั้งครรภ์และคลอดพระโอรสน้อยที่มีรูปโฉมงดงามอย่างที่มิเคยมีมาก่อนยิ่งทำให้ จักรพรรดิคิริสึโบะ ยิ่งรักใคร่นางมากเท่าทบทวีคูณความอาฆาตมาดร้ายต่างๆยิ่งเพิ่มเป็นเงาตามตัว นางสนมคิริสึโบะ ถูกกลั่นแกล้งจนล้มป่วยอาการทรุดหนักและเสียชีวิต ยังซึ่งความโทมนัสแก่ จักรพรรดิคิริสึโบะ เหลือประมาณ จึงทุ่มเทความรักทั้งมวลให้แก่พระโอรสองค์น้อยจนหมดสิ้น
เมื่อพระโอรสน้อยเจริญวัยโหรชาวเกาหลีทำนายดวงชะตาของพระโอรสว่าหากเป็นเชื้อพระวงศ์จะยังความล่มจมมาสู่ประเทศแต่หากเป็นขุนนางค้ำจุนราชบัลลังก์จะยังความสุขสงบร่มเย็นให้เกิดขึ้น จักรพรรดิคิริสึโบะจึงจำต้องถอดพระโอรสน้อยออกจากการเป็นเชื้อพระวงศ์ลดชั้นเป็นสามัญชนพระราชทานนามสกุล มินะโมโตะ หรืออ่านได้อีกอย่างว่า เก็นจิ ด้วยเป็นเด็กชายที่งดงามอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนจึงได้รับการขนานนามว่า ฮิคารุ เก็นจิ หรือ เก็นจิผู้เจิดจรัสนั่นเอง
ต่อมา จักรพรรดิคิริสึโบะ ได้รับพระชายาองค์ใหม่ผู้มีหน้าตาคล้าย คิริสึโบะโนะโคอิ อย่างมากนางได้รับการขนานนามว่า พระชายาฟุจิทสึโบะ (Fujitsubo) ตามชื่อตำหนักที่นางพำนักอยู่ในวัง แม้เก็นจิจะถูกลดชั้นเป็นสามัญชน แต่พระจักรพรรดิคิริสึโบะ ยังคงเอ็นดูและดูแลเขาอยู่ในวัง ด้วยได้รับการบอกเล่าว่า พระชายา ฟุจิทสึโบะ มีใบหน้าละม้ายมารดาของเขา เก็นจิจึงสนิทสนมกับนางมาก จนกลายเป็นความรัก
เมื่อเก็นจิเข้าพิธี เก็มปุกุ (บรรลุนิติภาวะ) เมื่ออายุ 12 ปี และแต่งงานกับ ท่านหญิงอาโออิ ธิดาของสะไดจิง (เสนาบดีฝ่ายซ้าย) ผู้มีอายุมากกว่าโดยการจัดการของพระจักรพรรดิเพียงหวังให้สะไดจินผู้เรืองอำนาจสนับสนุนค้ำชูให้เก็นจิและคานอำนาจกับ อุไดจิง การแต่งงานครั้งนี้ ความสัมพันธ์ของเก็นจิและภรรยาไม่ใคร่ราบรื่นเขาจึงมักจะหาข้ออ้างไม่ไปหาภรรยาแต่จะใช่เวลาส่วนมากอยู่ในวัง เกนจิมีสหายสนิทคนหนึ่งซึ่งได้รับการเรียกขานว่า โทโนะจูโจ เขาเป็นพี่ชายของท่านหญิงอาโออิและเป็นบุตรชายคนโตของสะไดจิง
เก็นจิมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงมากหน้าหลายตาหนึ่งในนั้นคือ อดีตพระชายาโรคุโจ ผู้เป็นพระชายาขององค์มกุฎราชกุมารที่ล่วงลับไปแล้วนางเป็นหม้ายมีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อ อากิโคโนมุ ด้วยความที่นางอายุมากกว่าและถือตัวเก็นจิจึงรู้สึกอัดอัดกับความสัมพันธ์
เย็นวันหนึ่งขณะที่เก็นจิกำลังเดินทางไปเยี่ยมแม่นมของเขาซึ่งเป็นมารดาของ โคเรมิตสึ คนสนิทของเขา เขาบังเอิญมีโอกาสแลกเปลี่ยนสาส์นและต่อมามีความสัมพันธ์กับสตรีที่เขาเรียกว่า ยูงะโอะ (Yugao) อยู่มาคืนหนึ่งเขาพายูงะโอะไปพักค้างคืนที่คฤหาสน์รกร้าง ยูงะโอถูกวิญญาณคนเป็นที่เกิดจากความอาฆาตแค้นของอดีตพระชายาโรคุโจฆ่าตาย เก็นจิล้มป่วยเดินทางไปรักษาตัวกับพระธุดงค์ที่ คิตะยะมะ ระหว่างรักษาตัวจนหายเขาพบกับเด็กหญิงน้อย ๆ ผู้มีใบหน้าคล้ายคลึงกับพระชายาฟุจิทสึโบะเป็นอันมาก เนื่องจากนางเป็นบุตรีของ เฮียวบุเคียวโนะมิยะ พี่ชายของพระชายา ฟุจิทสึโบะ ดังนั้นนางจึงมีศักดิ์เป็นหลานสาวของพระชายาฟุจิทสึโบะ เก็นจิตั้งชื่อเด็กหญิงน้อยคนนั้นว่า มุราซากิ นางอาศัยอยู่กับยายซึ่งบวชเป็นชีอยู่ที่คิตะยะมะ มารดาของนางเสียชีวิตไปแล้ว เนื่องจากไม่ใช่ภรรยาเอกบิดาของนางจึงไม่ใคร่ใส่ใจเท่าไรนัก
ระหว่างห้วงเวลานั้น พระชายาฟุจิทสึโบะ ล้มป่วยเล็กน้อย จึงลาราชการมาพักผ่อนที่บ้านเดิมของนางชั่วระยะเวลาหนึ่ง เก็นจิรู้ข่าว จึงลักลอบไปหานางและมีความสัมพันธ์กันเป็นคืนแรกและคืนเดียว พระชายาฟุจิทสึโบะตั้งครรภ์คลอดบุตรชายของเก็นจิ โดยพรางว่าเป็นพระโอรสของจักรพรรดิคิริสึโบะ เด็กชายที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามนี้ ต่อมาได้ขึ้นเป็น จักรพรรดิเรเซ
ต่อมายายของมุราซากิตาย เก็นจิจึงรับตัวนางไปอุปการะที่ คฤหาสน์นิโจ เขาเลี้ยงดูอบรมนางให้เติบโตขึ้นเป็นสาวงามตามอุดมคติของเขาเอง
ในที่สุดท่านหญิงอาโออิก็ตั้งครรภ์ลูกของเก็นจิในงานเทศกาลคาโมะ นางมาชมเทศกาลที่มีเก็นจิอยู่ในขบวนแห่ด้วย แต่บังเอิญบ่าวของนางลบหลู่หมิ่นเกียรติ และทะเลาะแบะแว้งกับบ่าวของอดีตพระชายาโรคุโจ เรื่องที่จอดรถเทียมวัวเพื่อชมเทศกาล อดีตพระชายาโรคุโจเสียหน้าและเจ็บแค้นเป็นอันมาก จนกลายเป็นวิญญาณคนเป็นสิงสู่หลอกหลอน จนอาโออิตายหลังคลอดบุตรชายนาม ยูงิริ ได้ไม่นาน ในเวลาต่อมาเก็นจิสมรสกับมุราซากิผู้เติบโตขึ้นมาเป็นหญิงสาวผู้งดงามเฉลียวฉลาดมีรสนิยม
ต่อมา จักรพรรดิคิริสึโบะ สวรรคต พี่ชายต่างมารดาของเก็นจิ บุตรชายของพระชายาโคคิเด็งขึ้นเป็นพระ จักรพรรดิซุซะกุ อำนาจทางการเมืองของเก็นจิเสื่อมถอยลง และด้วยความเจ้าชู้เก็นจิลอบมีความสัมพันธ์กับ โอะโบะโระสึกิโยะ น้องสาวของพระชายาโคคิเด็ง ผู้เข้าถวายตัวเป็นไนชิโนะคามิผู้ที่จักรพรรดิซุซะกุสนิทเสหา เมื่อความแตกเก็นจิเนรเทศตัวเองไปยัง สุมะ เมืองชายทะเลอันรกร้าง โดยให้มุราซากิช่วยดูแลคฤหาสน์และทรัพย์สมบัติทั้งหลายให้
เก็นจิเดินทางไปอะคะชิตามคำเชิญของนักบวชแห่งอะคะชิ และมีความสัมพันธ์กับบุตรีของนักบวชแห่งอะคะชิจนนางตั้งครรภ์
จักรพรรดิซุซะกุอภัยโทษและเรียกตัวเกนจิกลับเมืองหลวง เนื่องจากเกิดภัยพิบัติขึ้นพระองค์และพระราชมารดาประชวรโดยไร้ทางรักษา ท่านอุไดจิง บิดาของพระราชมารดาก็เกิดเสียชีวิต เก็นจิขึ้นมาเรืองอำนาจอีกครั้ง จักรพรรดิซุซะกุสละราชสมบัติ บุตรชายของเก็นจิที่เกิดกับฟุจิทโบะอย่างลับ ๆ ขึ้นเป็นจักรพรรดิเรเซ เก็นจิสร้างคฤหาสน์ที่โรคุโจเพื่อพาภรรยาทั้งหลายมอยู่ด้วยกัน และยังรับอุปการะสตรีไร้ที่พึ่งพิงทั้งหลายที่เขาเคยรู้จักอีกด้วย
เมื่อเก็นจิอายุได้ 40 ปีได้อภิเษกกับพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ พระธิดาองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิซุซะกุซึ่งออกผนวช และฝากฝังพระธิดาให้เก็นจิ นางมีอายุเพียง 13 -14 ปีด้วยความกระทบกระเทือนจิตใจจากความเจ้าชู้ของเก็นจิ มุราซากิก็ล้มป่วยมาเรื่อย ๆ ขณะที่เก็นจิย้ายมุราซากิไปพักฟื้นที่คฤหาสน์นิโจ คะชิวะงิเพื่อนของยูงิริบุตรชายของเก็นจิ พบเห็นพระธิดาอนนะซังโนะมิยะโดยบังเอิญจนหลงรักนางมาก ฉวยโอกาสในคืนวันหนึ่งที่เก็นจิไม่อยู่ ลอบเข้าหานางและมีความสัมพันธ์กับนางจนนางตั้งครรภ์ เก็นจิล่วงรู้ความสัมพันธ์นี้เขากดดันจนคะชิวะงิล้มป่วยด้วยความรู้สึกผิด และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ส่วนพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ เมื่อคลอดบุตรชายของคะชิวะงินาม คาโอรุ ออกมานางก็ออกบวชเป็นชี
มุราซากิล้มป่วยหนักขออนุญาตเก็นจิออกบวชเป็นชี แต่ด้วยความรักใคร่ผูกพันในตัวนางอย่างมาก เก็นจิจึงไม่อนุญาตและมุราซากิก็เสียชีวิตในเวลาต่อมา ทำให้เก็นจิเสียใจมากเขาสะสางเรื่องราวทุกอย่าง และออกบวชเพื่อหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง
ลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง.
"คุโมะกะคุเระ (雲隠, Kumogakure ) "Vanished into the Clouds"" ลับหายไปในม่านเมฆ
ช่วงนี้เป็นเพียงหน้าว่างระหว่างการเชื่อมต่อไปสู่ภาค อุจิจูโจ เป็นช่วงเวลาห่างกัน 8 ปี ดูเหมือนว่าเก็นจิได้ใช้ชีวิตเป็นพระถือศีลจำวัดในวัดของเขาใน ซางะ เป็นเวลาประมาณ 2-3 ปี ก่อนที่จะเสียชีวิต และในช่วง 8 ปีนี้ ทั้ง ของอดีตจักรพรรดิสุซาคุ ,องค์ชายโฮะตะรุ , โทโนะ จูโจ และ ฮิเงะคุโระ ได้สิ้นชีวิตไปทั้งหมดแล้ว
ภาคอุจิจูโจ.
อุจิจูโจ ( 宇治十帖 : Uji JuuJou : The Ten Books of Uji)
เป็นเหตุการณ์หลังจากที่เก็นจิตายไปแล้ว ตัวเอกของเรื่องในภาค อุจิ นี้คือ คาโอรุ ผู้เป็นบุตรชายที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่าง คะชิวะงิ ( บุตรชายคนโตของ โทโนะจูโจ และเพื่อนสนิทของ ยูงิริ ) กับ พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ( พระธิดาองค์ที่ 3 ของอดีตจักรพรรดสุซาคุ และเป็นภรรยาเอกของเก็นจิ ) ได้รับการเลี้ยงดูและใช้ชีวิตในฐานะลูกชายคนสุดท้องของเก็นจิ ตัวคาโอรุเองไม่ล่วงรู้ความลับนี้ แต่ก็สงสัยในชาติกำเนิดตัวเอง เพราะมารดา ( พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ) ออกบวชชีตั้งแต่ยังสาว และที่เขาได้รับการขนานนามว่า คาโอรุ เป็นเพราะเขามีกลิ่นกายหอมติดตัวมาแต่กำเนิดนั่นเอง
ลำดับเหตุการณ์ในเรื่องช่วงเปลี่ยนผ่านและภาคอุจิจูโจ
แผนภูมิความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่องตำนานเก็นจิตั้งแต่บทที่ 1 ถึง 41.
โดย john.r.wallace
ต้นฉบับของตำนานเกนจิ.
ปัจจุบันไม่มีต้นฉบับที่เขียนด้วยมือของ มุราซากิ ชิคิบุ หลงเหลืออยู่แล้ว ตำนานเกนจิ เป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ข้าราชสำนักในพระราชวังของเฮอันเคียวในเวลาที่มุราซากิ ชิคิบุ เขียนอยู่ และมีการคัดลอกต้นฉบับออกมาอย่างกว้างขวาง
ราว 200 ปีต่อมา ต้นยุคคะมะคุระ ( Kamakura ) ศตวรรษที่ 13 กวีชื่อ ฟุจิวาระ โนะ เทย์กะ ( Fukiwara no Teika ) ได้จัดรวบรวมเนื้อหาทั้ง 54 บทจากต้นฉบับที่กระจัดกระจายหลายชิ้น แล้วเรียกว่า อะโอะเบียวชิ-บอง ( Aobyoshi-Bon หนังสือปกสีฟ้า) โดยเรียกชื่อจากสีของปกหนังสือ
ตำนานเกนจิ ที่เราอ่านกันในปัจจุบันมาจากต้นฉบับที่ชื่อว่า โอะชิมะ-บอง ( Oshima-Bon) ซึ่งเป็นสายหนึ่งของ อะโอะเบียวชิ-บอง
กลางสมัยคามาคุระ ( กลางศตวรรษที่ 13 ) มินาโมโตะ โนะ มิทสึยุกิ ( Minamoto no Mitsuyuki ) และบุตรชายทำการสะสางต้นฉบับใหม่ รู้จักกันในนาม คะวะจิ-บอง ( Kawachi-Bon ตำราคะวะจิ ) ต้นฉบับที่ทำใหม่นี้ นิยมอ่านกันอย่างกว้างขวางจนถึงกลางสมัยยุคมุโระมะจิ ( Muromachi ปลายศตวรรษที่ 15 ) แต่ในที่สุดก็ค่อยๆสูญหายไป
ม้วนภาพตำนานเก็นจิ.
ม้วนภาพ หรือ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า เอะมะกิ (絵巻 emaki) ของตำนานเกนจินั้น เริ่มวาดกันขึ้นมาตั้งแต่ปลายยุคเฮอัน ( ราว ต้นคตวรรษที่ 12 ) เป็นม้วนภาพตำนานเก็นจิที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในญี่ปุ่น ปัจจุบัน 15 ภาพ และมีหน้าต้นฉบับตัวหนังสือ 28 แผ่น ประกอบด้วยร้อยแก้วจาก จากบท โยะโมะงิอุ เซะกิยะ เอะอะวะเสะ คะชิวะงิ โยโคบุเอะ ทาเคะคะวา ฮะชิฮิเมะ สะวะระบิ ยะโดะริงิ และ อะซุมะยะ เก็บรักษาอยู่ใน พิพิธภัณฑ์ศิลปะโตคุกาวะ ( Tokugawa Art Museum ) และอีก 4 ภาพ และมีหน้าต้นฉบับตัวหนังสือ 9 แผ่น ประกอบด้วยร้อยแก้วจาก จากบท สุซุมุชิ ยูงิริ และ มิโนะริ เก็บรักษาอยู่ใน คลังพิพิธภัณฑ์โกโต ( Gotoh Museum House ) แต่ละชิ้นล้วนแต่ถือเป็นสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่น คาดกันว่าม้วนภาพตำนานเก็นจิที่สมบรูณ์จะประกอบด้วยม้วนภาพราว 10 ม้วนจึงจะครอบคลุมทั้ง 54 บท
ตำนานเก็นจิกับสื่อต่างๆ.
หนังสือฉบับแปลภาษาอังกฤษ.
1. Tale of Genji (PAP) -US-
Shikibu, Lady Murasaki / Suematsu, Kencho (TRN) / Publisher:Tuttle Pub Published 2006/11
2. The Tale of Genji (HRD) -US-
Amano, Yoshitaka / Publisher:Dh Pr Published 2006/08
3. Tale of Genji (Seidensticker)  -KI-
Shikibu, Murasaki / Publisher:Tuttle Publishing Published 1976/01 SGD80.25
4. Murasaki Shikibu : The Tale of Genji (Landmarks of World Literature) (PAP) 2ND Edition -US-
Bowring, Richard / Publisher:Cambridge Univ Pr Published 2003/12
5. Tale of Genji (PAP) -US-
Murasaki Shikibu / Publisher:Random House Published 1978/08
แสดงโดยคณะละครเพลงหญิงล้วน TakarazukaRevue ในประเทศญี่ปุ่น
running time: 110 minutes
Fuji television
เนติพงษ์ ศรีทองอินทร์
เนติพงษ์ ศรีทองอินทร์ อดีตกองหน้าทีมชาติไทย ลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศสและเวียดนาม ลงเล่นให้กับทีมชาติไทยเป็นเวลา 3 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2540
เนติพงษ์ เลิกเล่นฟุตบอลให้กับทีมชาติไทยขณะมีอายุได้เพียง 25 ปีเท่านั้น ทำสถิติเล่นไป 55 นัด ทำประตูได้ 25 ประตู โดยเนติพงษ์นั้นได้แขวนสตั๊ดในอีก 2 ปีต่อมาก่อนที่จะหันไปเล่นกอล์ฟ
ทั้งนี้ เนติพงษ์เริ่มหวนคืนสู่วงการลูกหนังไทย โดยเข้ารับงานเป็นผู้ฝึกสอนกองหน้าให้กับทีมชาติหญิงไทยรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ระหว่างปี พ.ศ. 2559-2560
เข้าสู่วงการฟุตบอลไทยลีกเต็มตัวด้วยการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน (Head Coach) ให้กับทีมกาฬสินธุ์ เอฟซี (Kalasin FC) ที่รั้งอันดับ 8 ของ Thai League 3 โซนบนในปี 2560
เนติพงษ์ เคยรับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับทีมสโมสรฟุตบอลราชนาวีสโมสร (Royal Thai Navy F.C.) ของ ไทยลีก
จันทร์ดับ
จันทร์ดับ, เดือนดับ หรือ อมาวสี  เป็นปรากฏการณ์ที่ดวงจันทร์โคจรมาอยู่ในทิศทางเดียวกับดวงอาทิตย์เมื่อมองจากโลก ดวงจันทร์จึงหันด้านมืดเข้าหาโลก ทำให้ไม่เห็นดวงจันทร์ มักเกิดในวันแรม 14 ค่ำ หรือแรม 15 ค่ำ (บางครั้งเกิดในข้างขึ้นอ่อน ๆ เพราะปฏิทินจันทรคติคลาดเคลื่อนจากดวงจันทร์จริงบนท้องฟ้า) ในทางดาราศาสตร์ปรากฏการณ์นี้มักถูกเรียกอีกอย่างว่า "ตำแหน่งโคจรคู่ตรงข้าม" (syzygy)
นวจันทรา
นวจันทรา  เป็นนิยายภาคต่อจากแรกรัตติกาล งานเขียนของสเตฟานี่ เมเยอร์ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการสูญเสียรักแท้ ชื่อเรื่องนั้นมาจากช่วงข้างแรมในดิถีของพระจันทร์ "New Moon (พระจันทร์ดับ) " หมายถึงช่วงที่มืดมนที่สุดในชีวิตของตัวเอก "เบลล่า" ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2006 และถูกทำไปทำเป็นภาพยนตร์ซึ่งคาดว่าจะออกฉายในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
อิซซาเบลลา "เบลล่า" สวอน อายุ 18 ปีแล้ว อลิซ คัลเลนและเอ็ดเวิร์ด คัลเลน คน (แวมไพร์) รักของเธอได้จัดงานวันเกิดให้ ขณะที่เปิดห่อของขวัญ เธอเกิดโดนกระดาษบาด พี่ชายของเอ็ดเวิร์ด แจสเปอร์ เฮล ไม่สามารถทนความยั่วยวนของกลิ่นเลือดเธอได้ทำให้เขาได้โจมตีเธอ จากเหตุการณ์นั้น เพื่อปกป้องเบลล่าจากแวมไพร์ เอ็ดเวิร์ดจึงจบความสัมพันธ์กับเธอ เขาและครอบครัวจึงย้ายออกไปจากฟอร์กส วอชิงตัน เบลล่าโศกเศร้าอย่างมากเป็นเวลาหลายเดือน โดยมีเจคอบ แบล็คคอยปลอบโยนเพื่อให้เธอลืมความเจ็บปวดจากการสูญเสียเอ็ดเวิร์ด
เบลล่าและเจคอบพัฒนาความสัมพันธ์จนกลายเป็นเพื่อนสนิทกันในที่สุด เธอพบว่าเมื่อเธออยู่ในอันตราย เธอจะได้ยินเสียงของเอ็ดเวิร์ดในหัว ทำให้เธอยิ่งทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เธอก็ได้รู้ว่าเจคอบเป็นมนุษย์หมาป่า วันหนึ่งเจคอบและฝูงหมาป่าของเขาได้ช่วยเบลล่าจากแวมไพร์ลอเรนท์และวิคตอเรีย ที่ต้องการแก้แค้นให้กับเจมส์คู่ของเธอที่ถูกฆ่าโดยครอบครัวคัลเลนใน "แรกรัตติกาล"
ความเข้าใจผิดทำให้เอ็ดเวิร์ดเข้าใจว่าเบลล่าฆ่าตัวตาย ด้วยความคลุ้มคลั่งเอ็ดเวิร์ดจึงไปอิตาลีเพื่อแหย่โวลตูลี (ตระกลูแวมไพร์ที่รักษากฎของแวมไพร์) ให้โกรธเพื่อจะได้ฆ่าเขาซะ เบลล่าและอลิซได้รีบเดินทางไปอิตาลีเพื่อหยุดเอ็ดเวิร์ด และไปถึงทันเวลาพอดี ก่อนออกจากอิตาลี โวลตูลีบอกพวกเขาว่าเบลล่าที่รู้เรื่องแวมไพร์นั้นต้องตายหรือไม่ก็ต้องกลายเป็นแวมไพร์ เมื่อกลับมาถึงฟอร์กส เอ็ดเวิร์ดบอกเบลล่าว่าที่เขาจากไปเพราะเขารักเธอและต้องการปกป้องเธอ เบลล่ายกโทษให้เขา ในตอนจบครอบครัวคัลเลนออกเสียงให้เปลี่ยนเบลล่าเป็นแวมไพร์หลังเธอเรียนจบมัธยมปลาย ขณะที่เอ็ดเวิร์ดคัดค้านอย่างเต็มที่
ภาพยนตร์ที่สร้างจาก "นวจันทรา" มีกำหนดฉายในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 โดยมีเนื้อเรื่องต่อจากเรื่อง "แวมไพร์ ทไวไลท์" ซึ่งสร้างจากแรกรัตติกาลที่เขียนโดยสเตเฟนี เมเยอร์ โดยได้คริสเตน สจ๊วต, โรเบิร์ต แพตตินสัน, และ เทเลอร์ เลาต์เนอร์มาแสดงเป็น เบลล่า สวอน, เอ็ดเวิร์ด คัลเลน, และเจคอบ แบล็ค ตามลำดับ ซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ให้ไฟเขียวในการสร้างหลังเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 กำกับโดย คริส วิตซ์ มีเมลิซซา โรเซนเบิร์กเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ สถานที่หลักที่ใช้ในการถ่ายทำคือแวนคูเวอร์, รัฐบริติชโคลัมเบีย
คราสสยุมพร
คราสสยุมพร  เป็นนิยายภาคต่อเล่มที่สาม ของชุดทไวไลท์ เขียนโดยสเตเฟนี เมเยอร์ เป็นเนื้อเรื่องตอนต่อของสาวน้อยอายุ 18 เบลล่า สวอนและแวมไพร์ หนุ่มคนรักของเธอ เอ็ดเวิร์ด คัลเลน พิมพ์จำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2007 มียอดขายมากกว่า 150,000 เล่มใน 24 ชั่วโมง และขายได้ถึง 1 ล้ามเล่มในการพิมพ์ครั้งแรก
เปิดเรื่องมาด้วยฆาตกรรมต่อเนื่องในเมืองซีแอตเติลที่ยังตามจับฆาตกรไม่ได้ ซึ่งเอ็ดเวิร์ดสงสัยว่าเกิดจากแวมไพร์อายุน้อยที่ยังควบคุมความกระหายไว้ไม่ได้ ขณะที่เอ็ดเวิร์ดและเบลล่าได้สมัครเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เบลล่าได้บอกเอ็ดเวิร์ดว่าเธอต้องการจะพบเจคอบ แบล็ค เพื่อนมนุษย์หมาป่าของเธอ แม้ว่าเอ็ดเวิร์ดเป็นห่วงความปลอยภัยของเบลล่า เธอก็ยังยืนกรานว่าเจคอบและฝูงหมาป่าของเขาไม่มีทางทำอันตรายเธอและเธอยังแอบไปพบเจคอบในบางครั้ง ขณะที่อลิซ คัลเลนได้มองเห็นอนาคตว่าวิคตอเรีย แวมไพร์ที่ต้องการแก้แค้นเบลล่าได้กลับมาที่ฟอร์กสแล้ว สองสามวันหลังจากนั้น เอ็ดเวิร์ดเสนอกับเบลล่าว่าให้แต่งงานกันก่อนที่จะทำให้เธอกลายเป็นแวมไพร์ เบลล่าตกลงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบก็ตาม
เบลล่าและครอบครัวคัลเลนได้พบว่าฆาตกรรมต่อเนื่องในเมืองซีแอตเติลนั้นแท้จริงเกิดจากกองทัพแวมไพร์แรกเกิดที่ควบคุมโดยวิคตอเรีย ทำให้ครอบครัวคัลเลนต้องร่วมมือกับฝูงหมาป่าแห่งควิลยูตเพื่อต่อสู้กับความคุกคามนี้ ขณะที่ทุกคนเตรียมจะต่อสู้ เอ็ดเวิร์ด, เบลล่า และ เจคอบได้เดินทางไปพักแรมในภูเขาเพื่อซ่อนตัวจากการต่อสู้
ในตอนเข้า เจคอบอารมณ์เสียเมื่อได้ยินเอ็ดเวิร์ดและเบลล่าคุยกันถึงการต่อสู้และต้องการเข้าร่วมในการต่อสู้นั้น เพื่อหยุดเขาเบลล่าได้จูบเจคอบและรู้ความจริงว่าเธอรักเขา ในระหว่างการต่อสู้ วิคตอเรียได้ตามกลิ่นเอ็ดเวิร์ดจนมาถึงที่ซ่อนตัวของเบลล่า ทำให้เอ็ดเวิร์ดต้องต่อสู้กับเธอ หลังจากวิคตอเรียและกองทัพของเธอถูกทำลาย เธออธิบายกับเจคอบว่าถึงเธอจะรักเขาแต่เธอนั้นรักเอ็ดเวิร์ดมากกว่า และหลังจากได้ยินเรื่องแต่งงาน เจคอบได้กลายร่างเป็นหมาป่าแล้ววิ่งหนีไปเพื่อหลีกหนีจากความเจ็บปวดและโกรธเบลล่าที่ตัดสินใจเป็นแวมไพร์
เมื่อ "คราสสยุมพร " ออกตีพิมพ์ ส่วนมากจะได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกจากนักวิจารณ์
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนวนิยายคราสสยุมพร มีกำหนดฉายวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010 เป็นลำดับที่สามในภาพยนตร์ชุดทไวไลท์ที่เขียนโดยสเตเฟนี เมเยอร์ ต่อจากแรกรัตติกาลที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2008 และนวจันทราที่ซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์ให้ไฟเขียวถ่ายทำในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 กำกับโดย เดวิด เซลด มีเมลิซซา โรเซนเบิร์กเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ คาดว่าภาพยนตร์จะเริ่มถ่ายทำในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009
สโมสรฟุตบอลลีดส์ ยูไนเต็ด
เหงื่อ เป็นของเสียชนิดหนึ่งที่ร่างกายขับออกมาในรูปของเหลว และจะขับออกมาทางผิวหนังหรือตามซอกต่างๆของร่างกาย มักมีรสเค็มเพราะมีเกลือเป็นส่วนประกอบ การออกกำลังกายหรือเวลาอากาศร้อนก็มีเหงื่อได้เช่นกัน
เหงื่อประกอบด้วย น้ำ 99% ส่วนอีก 1% ได้แก่ โซเดียมคลอไรด์ ยูเรีย น้ำตาล ไขมัน กรดอะมิโนบางชนิด โพแทสเซียม แมกนีเซียม เหล็ก
ชนิดของเหงื่อ.
เหงื่อที่ผลิตจาก Eccrine Sweat Glands.
ต่อมเหงื่อชนิดนี้พบทั่วตามร่างกาย ได้แก่ ผิวหนัง ฝ่ามือ ฝ่าเท้า ซึ่งจะผลิตเหงื่อที่มีลักษณะใสเหมือนน้ำ ไม่มีกลิ่น เพราะร่างกายจะขับเหงื่อชนิดนี้ออกมาเมื่อทำกิจกรรมหนักๆ หรืออยู่ในสภาวะอากาศร้อน
เหงื่อที่ผลิตจาก Apocrine Sweat Glands.
ต่อมเหงื่อชนิดนี้กระจายตัวอยู่บางแห่งของร่างกาย เช่น รักแร้ ขาหนีบ ทวารหนัก หัวหน่าว ก้น แผ่นหลัง เหงื่อที่ได้จะมีลักษณะเหนียวใสและมีส่วนผสมของไขมันอยู่มากจึงทำให้เหงื่อชนิดนี้มีกลิ่น ซึ่งกลิ่นเหล่านี้ทำหน้าที่ในการกระตุ้นอารมณ์เพศจึงเป็นคนละกลิ่นที่เกิดจากการหมักหมมของขี้ไคล
การขับเหงื่อ.
เหงื่อจะเกิดขึ้นเมื่อร่างกายของเราสัมผัสกับสิ่งกระตุ้นกับ "ความร้อน" และ "อารมณ์" ซึ่งทำให้สมองหลั่งสารเคมีชื่อ แอซีทิลโคลีน (Acetylcholine) ที่อยู่บริเวณปลายประสาทออกมากกระตุ้นต่อมเหงื่อให้ผลิตเหงื่อ
ปริมาณเหงื่อของแต่ละคนขึ้นอยู่กับ 3 ปัจจัย คือ อากาศ ความผันผวนของอากาศ ซึ่งอากาศร้อนมีความชื้นในอากาศสูงจะทำให้เหงื่อออกมากกว่าวันที่ฝนตกซึ่งมีความชื้นในอากาศต่ำ
กิจกรรมที่ทำในแต่ละวัน หากต้องออกแรงมากจะทำให้เหงื่อออกมากซึ่งตรงข้ามกับผู้ที่ไม่ค่อยจะออกแรง
โรคบางชนิดสามารถทำให้ปริมาณของเหงื่อเปลี่ยนแปลงได้ เช่น โรคเครียด ต่อมไทรอยด์เป็นพิษหรือคอพอก วัณโรค เบาหวาน โรคหัวใจ ภาวะใกล้หมดประจำเดือน สิ่งเหล่านี้ทำให้เหงื่อออกมาก ส่วนโรคผิวหนังไม่ว่าจะเป็นผด ผื่น สะเก็ดเงิน ผิวหนังแตกหยาบ ไมเกรนจะทำให้เหงื่อออกน้อย
เพลงชาติคอสตาริกา
เพลงชาติคอสตาริกา  เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของมานวยล์ มารีอา กูตีเอร์เรซ (Manuel María Gutiérrez) เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395) ทำนองโดยโคเซ มารีอา เซเลดอน เบรเนส (José María Zeledón Brenes) ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1903 (พ.ศ. 2446) ได้มีการประกาศให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคอสตาริกาอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของประธานาธิบดี โคเซ ฟีเกเรส เฟร์เรร์: (José Figueres Ferrer) เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492)
ไทยสกายทีวี
สถานีโทรทัศน์ไทยสกาย ( ชื่อย่อ: TST) หรือ ไทยสกายทีวี (Thai Sky TV) ดำเนินการโดย บริษัท สยาม บรอดแคสติ้ง จำกัด ในเครือธนายง ภายใต้สัมปทานกับองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.)
ไทยสกายทีวีเริ่มทดลองออกอากาศในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2534 และออกอากาศจริงในเดือนกันยายน พ.ศ. 2534 ในระยะแรกออกอากาศในระบบMMDS เช่นเดียวกับไอบีซี โดยแบ่งช่องสัญญาณส่วนหนึ่งจากไอบีซี ผู้ที่ติดตั้งระบบ MMDS สามารถสมัครสมาชิกดูได้ทั้ง ไอบีซี และ ไทยสกายทีวี หรือจะสมัครสมาชิกรับชมเฉพาะรายใดรายหนึ่งก็ได้
ในปี พ.ศ. 2537 หลังจากมีการส่งสัญญาณดาวเทียมไทยคมแล้ว ไทยสกายทีวีและไอบีซีได้ส่งสัญญาณในระบบจานดาวเทียมอีกระบบหนึ่ง สมาชิกที่ใช้ระบบนี้จะต้องติดตั้งจานดาวเทียม DTH ซึ่งเป็นจานรับสัญญาณดาวเทียมไทยคม