pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระเจ้าชินจงทรงเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดไม่มีพระราชอำนาจใดๆเพราะเกาหลีอยู่ในยุดการปกครองเผด็จการทหารของชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) เหตุการณ์ที่สำคัญในรัชสมัยของพระเจ้าชินจงคือกบฏชองมันจอก (만적) ซึ่งเป็นทาสในค.ศ. 1198 ซึ่งเป็นกบฏของสามัญชนและทาสขนาดใหญ่ทางเหนือของเมืองแคซอง ต่อต้านการปกครองที่กดขี่ของทางราชสำนัก ชเวชุงฮอนสามารถเข้าปราบได้ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าการปกครองของเผด็จการทหารนำมาซึ่งความทุกข์ร้อนของราษฎรโครยอ
กล้าม
ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์
เคท แบลนเชตต์
เม่งจื๊อ
เม่งจื๊อ  หรือในทางตะวันตกรู้จักในชื่อ เมนเชียส  ปีเกิดที่ได้รับการยอมรับที่สุดคือประมาณ 372 - 289 ก่อนคริสตกาล หรืออาจราว 385 - 303/302 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นคนเมืองจูทางตอนใต้ของมณฑลชานตง เม่งจื๊อได้รับถ่ายทอดแนวความคิดของขงจื๊อมาจากหลานชายของขงจื๊อเอง จึงถือว่าเป็นลูกศิษย์ของขงจื๊อคนหนึ่ง
เม่งจื๊อชอบเดินทางออกสั่งสอนหลักความคิดของเขาและก่อนที่เขาจะลาออกจากราชการ เขาแต่งหนังสือขึ้นรวม 7 เล่ม เป็นบันทึกคำสนทนาโต้ตอบเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเขา มีการรวมรวบเข้าเป็น 4 เล่มใหญ่ และได้กลายเป็นรากฐานการศึกษาหลักปรัชญาของเม่งจื๊อในเวลาต่อมา
แนวคิดของเม่งจื๊อ กล่าวว่า "โดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์ทุกคนมีพื้นฐานเป็นคนดีมาแต่กำเนิด แต่สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีต่าง ๆ ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงไป" เม่งจื๊อเชื่อว่า ความดีทั้งหมดสามารถต่อเติมให้กับมนุษย์ได้ด้วยการศึกษาศิลปะวิทยาการต่าง ๆ การศึกษาสามารถช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ไม่ได้เกิดจากประชาชนเป็นผู้กระทำ แต่เกิดจากบรรดาผู้ปกครองที่ไม่มีการศึกษา ฉะนั้นผู้ปกครองควรเป็นนักปรัชญาหรือไม่ก็ควรให้นักปรัชญามาเป็นปกครอง ในกรณีที่นักปกครองไม่มีคุณสมบัติเช่นนั้น ในข้อนี้เขาเน้นว่าชนชั้นบริหารรัฐบาลควรเป็นผู้ที่มีการศึกษา ผู้มีการศึกษาจะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า
แนวคิดในส่วนนี้ของเม่งจื๊อตรงกันข้ามกับศิษย์ของขงจื๊ออีกคน คือ ซุนจื๊อ โดยสิ้นเชิง ซุนจื๊อเห็นว่ามนุษย์มีธรรมชาติที่ชั่วร้ายเป็นพื้นฐาน เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้ายนั้น ต้องมีการควบคุมและอบรมสั่งสอนให้ยึดมั่นคุณธรรมอย่างจริงจัง
นอกจากนี้ในส่วนที่เกี่ยวกับชนชั้นในสังคม เม่งจื๊อสนับสนุนให้มีชนชั้น คือ ผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง เม่งจื๊อกล่าวว่า "ทั้ง 2 ชนชั้น มีหน้าที่ที่จะต้องสนับสนุนซึ่งกันและกัน ถ้าขาดผู้หนึ่งผู้ใดไป สังคมก็จะไม่สมบูรณ์"
ซุนจื๊อ
ซุนจื๊อ  ราวปี 312–230 ก่อนคริสตกาล เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นสานุศิษย์ของขงจื๊อเช่นเดียวกับเม่งจื๊อ เขาเป็นคนเมืองเชาซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลหูเป่ย กับมณฑลซันซี มีชื่อว่ากวง แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ ซุน ชิง (Hsun Ching) พออายุได้ 50 ปี เดินทางไปศึกษาที่รัฐชี เขาบันทึกแนวคิดของเขาเป็นความยาว 32 บท
แนวคิดของเขาที่ปรากฏในหนังสือชื่อ "ซุนจื๊อ" เห็นว่า "ตามธรรมชาติแล้วมนุษย์ชั่วร้าย ซึ่งเกิดจากอารมณ์มีความต้องการอยากที่จะได้ เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้าย มนุษย์จะต้องปฏิบัติตนอยู่ในกรอบแห่งข้อบังคับของสังคม ความดีงามและการศึกษาก็มีส่วนช่วยทำให้มนุษย์เป็นคนดีได้เช่นกัน" แนวคิดของเขาตรงกันข้ามกับเม่งจื๊อ โดยถ้าเปรียบเทียบเม่งจื๊อเป็นขาว ซุนจื๊อก็เป็นดำ นอกจากนี้เขายังปฏิเสธสิ่งที่เหลือเชื่อ ที่ไม่สามารถพิสูจน์ด้วยหลักเหตุและผล จัดได้ว่าเขาเป็นผู้ยกย่องความเป็นเหตุเป็นผลด้วยผู้หนึ่ง
Xun Zi
อุปกรณ์รับรู้
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5
ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2552 โดยเริ่มทำการคัดตัวตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึง พฤศจิกายน 2551 โดยในฤดูกาลนี้ได้ ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ พิธีกรชื่อดังมาเป็นโฮสต์แทน จอดิห์ มีอาเรส ที่หมดสัญญาไปในฤดูกาลที่ 4
A Fashion Baptism of Fire.
"วันออกอากาศ: 28 เมษายน 2552"
Let's Get Physical.
"วันออกอากาศ: 5 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์ที่แล้ว การตัดสินต่างทำเอาสาวๆ เครียดกันมาก แต่ไม่ทันที่ความเครียดจะจางหายไป สาวๆ ก็ต้องถ่ายรูปกันอีกครั้ง โดยพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเธอมีศักยภาพพอที่จะทำมันได้!
Makeover Meltdown.
"วันออกอากาศ: 12 พฤษภาคม 2552"
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม แต่พวกเธอบางคนก็ไม่ต้องการที่จะเปลี่ยลุคตัเอง เคสซี่กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของสาวๆ ในการแข่งขนครั้งนี้ และการถ่ายภาพบิวตี้ช็อตที่ทำให้พวกเธอบางคนต้องเสียน้ำตา
Runway Hell.
"วันออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์นี้สาวๆต้องเรียนการเดินแบบอย่างหนักมากหลังจากฝึกเสร็จ สาวๆต้องไปแข่งขันเพื่อของรางวัลประจำสัปดาห์ทันที! โดยสาวๆต้องเดินแบบในโรงงานที่มีแต่พนักงานชาย, ในการถ่ายภาพสาวๆต้องถ่ายภาพขณะเดินอยู่ให้
โฆษณาเพื่อคุณโดยโคเท็ก โดยมีแบล็กกราวเป็นพนักที่มีสีพ่น และ รถบัสหลากสี, มีการปะทะกันในบ้านโดยเคสซ๊ใชอาหารไปบนเตียงของแทห์นีเพราะ แทห์นีนำอาหารมาว่างบนเตียงของ มิคาร์ล่าจนทำให้เธอร้องไห้,
ในห้องตัดสินทุกคนอึ่งเมื่อเหลือ 3 คนสุดท้ายซาร่าห์ตัดสินใจที่จะคัดออกถึง 2 คน
Diamonds and the Desert.
"วันออกอากาศ: 26 พฤษภาคม 2552"
Cruising the Catwalk.
"วันออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2552"
Media Virgins.
"วันออกอากาศ: 9 มิถุนายน 2552"
Tears and Emotion.
"วันออกอากาศ: 16 มิถุนายน 2552"
London's Calling.
"วันออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2552"
The Final Three.
"วันออกอากาศ: 30 มิถุนายน 2552"
อัศวินทิวโนนิค
อันย่า คอป
ทหารครูเสด
เบอร์นาร์ด ชูมี
เบอร์นาร์ด ชูมี (Bernard Tschumi) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1944 ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นสถาปนิก นักเขียน และนักศึกษาศาสตร์ เขามีส่วนร่วมกับสถาปัตยกรรมดีคอนสตรักทิวิสม์ เขาเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสและสวิส เขาทำงานและอยู่ที่นิวยอร์กและปารีส เขาศึกษาที่ปารีสและที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช ที่เขาได้รับสถาปัตยกรรมบัณฑิตในปี 1969
ชูมีสอนที่ Portsmouth Polytechnic ในพอร์ตสมัท สหราชอาณาจักร, สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรมในลอนดอน, Institute for Architecture and Urban Studies ในนิวยอร์ก, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, Cooper Union ในนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่เขาเป็นคณบดี Graduate School of Architecture, Planning and Preservation ระหว่างปี 1988 ถึง 2003 ชูมีเป็นพลเมืองถาวรอเมริกัน
Bernard Tschumi
คตินิยมเปลี่ยนแนว
คตินิยมเปลี่ยนแนว  หรืออาจเรียกว่า การเปลี่ยนแนว  เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่พัฒนาจากสถาปัตยกรรมหลังสมัยใหม่ ที่เริ่มช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมีเอกลักษณ์จากรูปแบบการแตกกระจาย, ความสนใจในการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของโครงสร้างหรือเปลือก, รูปร่างที่ไม่ใช่เส้นตรง ที่ทำให้เกิดการทำให้บิดเบี้ยวและความไม่เป็นระเบียบขององค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อย่างเช่นโครงสร้างและสิ่งห่อหุ้ม ภาพปรากฏของอาคารที่เห็นจะมีเอกลักษณ์ที่เร่งเร้าสิ่งที่คาดไม่ถึงและความยุ่งเหยิงที่ถูกควบคุม
เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของการเคลื่อนไหวของนักนิยมเปลี่ยนแนว อย่างเช่นงานการแข่งขันการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ปาร์กเดอลาวีแล็ต (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในผลงานการเข้าแข่งขันของฌาคส์ แดร์ริดา และปีเตอร์ ไอเซนมาน และผลงานชนะเลิศของเบอร์นาร์ด ชูมี, งานนิทรรศการสถาปัตยกรรมตามคติเปลี่ยนแนวที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 1988 ที่นิวยอร์ก จัดขึ้นโดยฟิลิป จอห์นสันและมาร์ก วิกลีย์ และงานเปิดของเวกซ์เนอร์เซนเตอร์ฟอร์ดิอาตส์ ในโคลัมบัส ออกแบบโดยปีเตอร์ ไอเซนมาน และงานนิทรรศการเดอะนิวยอร์กเอกซิบิชัน ที่มีผลงานของแฟรงก์ เกห์รี, แดเนียล ลิเบส์ไคนด์, แร็ม โกลฮาส, ปีเตอร์ ไอเซนมาน, ซาฮ่า ฮาดิด, Coop Himmelb(l)au และบอร์นาร์ด ชูมี
จุดเริ่มต้น มีสถาปนิกหลายท่านรู้จักรูปแบบคตินิยมเปลี่ยนแนว ได้รับอิทธิพลจากแนวความคิดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌัก แดรีดา โดยไอเซนมานได้พัฒนาความสัมพันธ์กับแดรีดา ถึงกระนั้นรูปแบบการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของเขาก็พัฒนามานานก่อนที่จะมาเป็นนักนิยมเปลี่ยนแนว ผู้มีงานคตินิยมเปลี่ยนแนวหลายคนมักได้รับอิทธิพลจากการทดลองจากกฎเกณฑ์ทั่วไปและการทำรูปทรงเรขาคณิตให้ไม่สมดุลของสถาปัตยกรรมคตินิยมโครงสร้าง (รัสเซีย) นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงในการเคลื่อนไหวสถาปัตยกรรมคตินิยมเปลี่ยนแนว อย่างนวยุคนิยม/คตินิยมหลังนวยุค, บาศกนิยม, ลัทธิจุลนิยม และศิลปะร่วมสมัย
ความพยายามของสถาปัตยกรรมในคตินิยมเปลี่ยนแนว คือการพยายามนำสถาปัตยกรรมออกจากที่ผู้ออกแบบเรียกว่า กฎตายตัวของนวยุคนิยม อย่างเช่น "รูปทรงตามประโยชน์ใช้สอย", "สัจจะแห่งรูปทรง" และ "เนื้อแท้แห่งวัสดุ"
Deconstructivism
ซาฮ่า ฮาดิด
ปราสาทมาร์กัต
ปราสาทมาร์กัต ( หรือ Marqab, ) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062
ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค
ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์
มามลุค (Mamluk) สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค
Margat
โมดูล
โมดูล ( หรือมีการสะกด มอดูล หรือ มอยูล / มอจูล) หรือ ส่วนจำเพาะ เป็นส่วนประกอบของระบบที่ใช้ในการเชื่อมต่อกับระบบอื่น โดยตัวโมดูลเองจะมีการออกแบบและควบคุมดัดแปลงภายในตัวโมดูลเอง อาจหมายถึง
อัศวินเซนต์จอห์น
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส  เป็นผับเก่าแก่ในกรุงลอนดอน อังกฤษ ตั้งอยู่แยกออกจากถนนฟลีต บน Wine Office Court
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีสเป็นหนึ่งในผับในลอนดอนที่สร้างขึ้นใหม่ไม่นานหลังจากไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2209 โดยก่อนหน้านี้มีผับตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2081 แม้ว่าจะมีผับที่เก่าแก่กว่าจำนวนมากที่เหลือรอดมาได้เนื่องจากตั้งอยู่พ้นจากขอบเขตที่เกิดเหตุไฟไหม้ หรือเนื่องจากสร้างจากหินอย่างเช่น Tipperary บนฝั่งตรงข้ามของ Fleet Street แต่ยีโอดล์เชชเชอร์ชีสก็ยังสามารถดึงดูดผู้สนใจได้ด้วยเสน่ห์ของบรรยากาศแบบทึมๆอันเนื่องมาจากภายในผับมีแสงสว่างธรรมชาติน้อย
ไม้บุผนังบางส่วนภายในผับเป็นของเมื่อศตวรรษที่ 19 ห้องใต้ดินหลังคาโค้งนั้นเชื่อกันว่าเป็นของ Carmelite Monastery ซึ่งเคยตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้เมื่อศตวรรษที่ 13 ทางเข้าผับแห่งนี้ตั้งอยู่ในตรอกแคบๆและเงียบสงบมาก ในฤดูหนาวทางผับจะเปิดเตาผิงเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ลูกค้า
การนับจำนวนเซลล์เม็ดเลือด
ราชรัฐแอนติออก
ราชรัฐแอนติออก  ที่มีอาณาบริเวณบางส่วนที่อยู่ในตุรกีและซีเรียปัจจุบันเป็นนครรัฐครูเสด ที่ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1098 ถีงปี ค.ศ. 1268 โดยมีเมืองแอนติออกเป็นศูนย์กลาง
แหล่งทุติยภูมิ
Principality of Antioch
นักรบครูเสด
เคาน์ตีตริโปลี
เคาน์ตีตริโปลี  คือนครรัฐครูเสด (crusader states) แห่งสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณเลแวนต์ (Levant) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ปัจจุบันคือทางตอนเหนือของเลบานอนที่ในปัจจุบันคือเมืองตริโปลี นักรบครูเสดยึดตริโปลีและสร้างอาณาจักรในปี ค.ศ. 1109 ที่เดิมเป็นของแบร์ทร็องแห่งตูลูซ (Bertrand of Toulouse) และขึ้นกับบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin I of Jerusalem) ต่อมาอาณาจักรตริโปลีก็กลายเป็นอนุรัฐของนครรัฐอันติโอคในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1200 ผู้นำของตริโปลีโบฮีมอนด์ที่ 6 แห่งอันติโอคภายใต้อิทธิพลของพ่อตาเฮธุมที่ 1 แห่งอาร์มีเนีย (Hethum I of Armenia) แห่งซิลิเชียนอาร์มีเนีย (Cilician Armenia) ไปสาบานเป็นรัฐที่ขึ้นกับจักรวรรดิมองโกลและส่งกำลังทหารไปช่วยฝ่ายมองโกลพิชิตอาณาบริเวณนั้น ในการแก้แค้นมัมลุก (Mamluk) คาลาวัน (Qalawun) สุลต่านแห่งอียิปต์ ก็นำทัพมาทำลายทั้งตริโปลีและอันติโอค และผนวกกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอิสลามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1200 การล่มสลายของอาณาจักรตริโปลีเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1289
County of Tripoli
San Giovanni in Laterano
โอราซีโอ เจนตีเลสกี
โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิ (ภาษาอังกฤษ: Orazio Lomi Gentileschi หรือ Orazio Gentileschi) (ค.ศ. 1563 - ค.ศ. 1639) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลีคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนศิลปะคริสต์ศาสนา โอราซิโอเป็นบิดาของอาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิ
โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิเกิดเมื่อ ค.ศ. 1563 ที่เมืองปีซา และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1639 ที่กรุงลอนดอน
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1570 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 1580 เจ็นทิเลสชิย้ายไปกรุงโรม เจ็นทิเลสชิมีส่วนในการสร้างงานที่มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร, วัดซานนิโคโลอินคาเซเร, วัดซานตามาเรียเดลลาพาเซ และมหาวิหารเซนต์จอห์นแลเตอร์รัน
แต่ผู้ที่มีอิทธิพลต่อเจ็นทิเลสชิมากตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 คือคาราวัจโจผู้ที่ขณะนั้นทำงานอยู่ในโรมและเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่มีผู้ลูกศิษย์ลูกหาจำนวนมาก
จันทรา (แก้ความกำกวม)
จันทรา สามารถหมายถึง
มหาวิหารแซ็ง-เรมี
มหาวิหารนักบุญเรมีแห่งแร็งส์  เป็นอดีตแอบบีย์ ตั้งอยู่ในเมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส มีก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1099 ที่เก็บเรลิกของนักบุญเรมี บิชอปแห่งแร็งส์ผู้เปลี่ยนพระเจ้าโคลวิสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ได้ในวันคริสต์มาสปี ค.ศ. 496 ท่านเสียชีวิตในปี ค.ศ. 553 หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อฝ่ายอาลามานนี (Alamanni) ในยุทธการที่ซึลพิช (Battle of Tolbiac)
บาซิลิกาปัจจุบันเดิมเป็นอารามมาก่อนและได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 ทางเดินกลางและแขนกางเขนสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นแบบโรมาเนสก์และเป็นส่วนที่เก่าที่สุด ด้านหน้าทางด้านใต้เป็นส่วนที่สร้างใหม่ที่สุด
มหาวิหารแซ็ง-เรอมีแห่งแร็งส์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
ประวัติอันคลุมเครือดั้งเดิม ของอารามแร็งส์อยู่ในชาเปลที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ที่อุทิศให้แก่นักบุญคริสโตเฟอร์ ความมีชื่อเสียงของอารามเริ่มขึ้นเมื่อได้เรลิกของนักบุญเรมีมาเป็นเจ้าของในปี ค.ศ. 553 ซึ่งทำให้ได้รับเงินบริจาคจากผู้มีศรัทธาเป็นจำนวนมาก เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อารามก็เป็นเจ้าของทรัพย์สินที่ดินราวเจ็ดร้อยแปลงและอาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานที่มั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส อาจจะเป็นได้ว่าบาทหลวงประจำมุขมณฑลเป็นผู้ดูแลเรลิก แต่ต่อมาก็ได้รับการดูแลรักษาโดยนักพรตคณะเบเนดิกติน ระหว่างปี ค.ศ. 780 ถึงปี ค.ศ. 945 อาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์เป็นอธิการอารามแห่งนี้ ที่นี่ชาร์เลอมาญทรงต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3
ในปี ค.ศ. 1005 อธิการอาเวียร์ดก็สร้างอารามใหม่และสร้างติดต่อกันตลอดยี่สิบปีจนกระทั่งเพดานทลายลงมา ซึ่งอาจจะเป็นการสร้างค้ำยันที่ไม่พอเพียงที่จะรับน้ำหนักได้ ต่อมาอธิการเตโอโดริกก่อสร้างบาซิลิกาที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ที่ได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 พร้อมกับประทานสิทธิพิเศษหลายอย่างให้แก่โบสถ์ในโอกาสนั้นด้วย ห้องสมุดและสถานศึกษาของอารามมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกันจนกระทั่งสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3ถึงกับทรงเขียนจดหมายมาชมอธิการปีแยร์ที่ยังมีให้เห็นกันอยู่จนทุกวันนี้
อารามแซ็ง-เรอมีเป็นที่บรรจุศพหรือพระศพของบุคคลสำคัญๆ หลายคนที่รวมทั้งอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ เจ้าชายหลายพระองค์ พระอนุชาของชาร์เลอมาญ อ็องรีแห่งออร์เลอ็อง และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เป็นต้น
อธิการอารามก็มักจะมาจากบุคคลผู้มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูง เช่น อ็องรีแห่งลอร์แรน (ค.ศ. 1622-ค.ศ. 1641) ผู้ที่นำอารามไปสังกัดคณะนักบุญมอร์ ฌัก-นีกอลา กอลแบร์ (ค.ศ. 1665) ต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งรูอ็อง ชาร์ล มอริส เลอ เทลลิเยร์ (ค.ศ. 1680-ค.ศ. 1710); และ Joseph de Rochechouart ผู้ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1745.
ทรัพย์สมบัติมีค่าของมหาวิหารถูกขโมยไปเป็นจำนวนมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเหลือแต่เพียงหน้าต่างประดับกระจกสีที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มหาวิหารแซ็ง-เรอมี มหาวิหารแร็งส์ และพระราชวังโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1991
Abbey of Saint-Remi
บาซิลิกาแซงต์-เรอมีแห่งแรงส์
โบสถ์แซงต์-เรอมีแห่งแรงส์
ซีเอ็มพังก์
ฟิลลิป แจ็ก บรูกส์ (Phillip Jack Brooks; 26 ตุลาคม ค.ศ. 1978) หรือที่รู้จักกันดีในนาม ซีเอ็มพังก์ (CM Punk) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, นักเขียนหนังสือการ์ตูน, นักแสดง และนักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน เขาเป็นแชมป์ WWE ที่ยาวนานที่สุดในยุคใหม่ด้วยเวลา 434 วัน ตั้งแต่ 20 พฤศจิกายน 2011 ถึง 27 มกราคม 2013 เขาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในฐานะแชมป์ที่ยาวนานที่สุดอันดับ 6
เขาเป็นแชมป์โลก 9 สมัย (แชมป์โลก AEW 2 สมัย, แชมป์ WWE 2 สมัย, แชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สมัย, แชมป์โลก ECW 1 สมัย และแชมป์โลก ROH 1 สมัย) เป็นคนแรกที่ได้แชมป์โลกของสมาคม WWE, ECW, ROH และ AEW นอกจากนี้เขายังได้เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม 1 สมัย (กับ โคฟี คิงส์ตัน) เป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์ WWE คนที่ 19 และเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ WWE เวลาเพียง 203 วัน เป็นคนแรกที่ชนะมันนีอินเดอะแบงก์ชิงแชมป์โลกที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใด ก็ได้ 2 ปีซ้อน และได้รับรางวัล สแลมมีอะวอร์ด ซุปเปอร์สตาร์แห่งปี 2011 ของ WWE ในปี 2022 ได้รับเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศของ ROH
ช่วงแรกเริ่มของอาชีพ.
ซีเอ็มพังก์มีชื่อมาจากชื่อย่อแท็กทีมของทีมตนที่มีชื่อทีมคือ ชิก แม็กเน็ตส์ (Chick Magnets) ซึ่งทีมนี้เกิดจาก แบ็กยาร์ดเรสต์ลิง (ปล้ำเล่นกันเอง ณ.สวนหลังบ้านของเขา) ซึ่งพังก์จับคู่กับเพื่อนที่ชื่อว่า วีนอม พออยู่ในแท็กทีมเขาทั้งคู่จึงใช้นามแท็กทีมเป็นตัวย่อ "ซีเอ็ม" จึงเป็น ซีเอ็มวีนอม (CM Venom)
พังก์ได้เปิดตัวครั้งแรกในอีซีดับเบิลยู(ECW) และได้ปล้ำแมตช์แรกในเฮาส์โชว์ วันที่ 24 มิถุนายน 2006 โดยชนะ สตีวี ริชาร์ดส พังก์ได้เปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการใน ECW (4 กรกฎาคม 2006) ในนามซุปเปอร์สตาร์ดาวรุ่งแห่งค่าย ECW ภายใต้สโลแกนด์ สเตรจต์เอดจ์ซูเปอร์สตาร์ "ไม่เสพสิ่งเสพติดใดๆ ไม่ดื่มเหล้า" และได้ขึ้นปล้ำอย่างเป็นทางการใน ECW (1 สิงหาคม 2006) โดยเอาชนะ จัสติน เครดิเบิล จากนั้นพังก์ก็สามารถล้มนักมวยปล้ำใน ECW ได้หลายคน ได้แก่ คริสโตเฟอร์ ดับเบิลยู. แอนเดอร์สัน, สตีวี ริชาร์ดส และ ชานนอน มัวร์ จนเป็นสถิติที่ไร้พ่ายหลังจากการเปิดตัว (ชนะ 4 แพ้ 0) ในช่วงนั้น
ในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ 2006 พังก์ได้เข้าร่วมทีมกับดี-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช และชอว์น ไมเคิลส์) และฮาร์ดี บอยซ์ (แมต ฮาร์ดี และเจฟฟ์ ฮาร์ดี) สามารถเอาชนะทีมเรท-อาร์เคโอ (เอดจ์ และแรนดี ออร์ตัน), ไมค์ น็อกซ์, เกรกอรี เฮมส์ และจอห์นนี ไนโตร มาได้ หลังจากนั้นมา พังก์ก็เริ่มเปิดศึกกับทางด้านไมค์ น็อกซ์ เนื่องจากเคลลี เคลลี แฟนสาวน็อกซ์ ไปแอบปลื้มพังก์ ทำให้น็อกซ์ไม่พอใจ ทั้งคู่เลยมีแมตช์ต้องเจอกัน แล้วพังก์ก็สามารถเอาชนะไปได้ ซึ่งแมตช์นี้เองที่ทำให้พังก์ได้ผ่านเข้ารอบเพื่อเข้าไปชิงแชมป์โลก ECW ในแมตช์เอกซ์ตรีม อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006) โดยถือว่าเป็นแมตช์ชิงแชมป์แรกของเขาในการปล้ำ WWE และยังคงความไร้พ่ายใน ECW ช่วงนั้นอีกด้วย และในแมตช์นี้ผู้เข้าร่วมอื่นได้แก่ บิ๊กโชว์(แชมป์), ร็อบ แวน แดม, เทสต์, ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี และ บ็อบบี แลชลีย์ แต่พังก์ก็ยังคงไม่สามารถทำได้สำเร็จ ซึ่งผู้ชนะในครั้งนั้นเป็นการคว้าแชมป์ ECW สมัยแรกคือแลชลีย์ และเป็นการพ่ายแพ้ครั้งแรกของพังก์ใน ECW ด้วย แล้วอีกก้าวหนึ่งของพังก์ก็มาถึงเมื่อเขาได้ผ่านเข้ารอบเข้าสู่แมตช์ชิงกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ซึ่งนี่คือเรสเซิลเมเนียครั้งแรกของพังก์ และถือว่าเป็นซูเปอร์สตาร์แห่ง ECW คนแรกที่ได้เข้าร่วมเรสเซิลเมเนีย แต่พังก์ก็ไม่สามารถคว้ากระเป๋ามาได้
ใน ECW (10 เมษายน 2007) พังก์ได้ผันตัวกลายมาเป็นตัวร้ายในกลุ่มของนักมวยปล้ำ ECW ยุคใหม่อย่างทีมนิวบรีด (อีไลจาห์ เบิร์ก (หัวหน้า), มาร์คัส คอร์ วอน, เควิน ทอร์น และ แมต สไตรเกอร์) ที่กำลังเปิดศึกกับนักมวยปล้ำ ECW แท้ดั้งเดิมอย่างอีซีดับเบิลยู ออริจินัล (ร็อบ แวน แดม, ทอมมี ดรีเมอร์, ซาบู และแซนด์แมน) แต่จากนั้นอีก 2 สัปดาห์ พังก์ก็หักหลังทีมนิวบรีด หันกลับไปอยู่กับทีมอีซีดับเบิลยู ออริจินัล และกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง จนได้เกิดแมตช์แทกทีม 6 คนจับทุ่มใส่โต๊ะ ในวันไนท์สแตนด์ 2007 ระหว่างทีมอีซีดับเบิลยู ออริจินัล (พังก์, ดรีเมอร์ และแซนด์แมน) กับทีมนิวบรีด (อีไลจาห์, คอร์ วอน และสไตรเกอร์) และทีมออริจินัลก็เป็นฝ่ายชนะไปได้สำเร็จ
แชมป์ ECW บ็อบบี แลชลีย์ ได้ถูกดราฟท์ไปอยู่รอว์ ทำให้ต้องถูกปลดจากตำแหน่ง เลยมีการจัดทัวร์นาเมนต์เพื่อหาแชมป์คนใหม่ ซึ่งในครั้งนั้นพังก์เอาชนะมาร์คัส คอร์ วอน และคริส เบนวาก็ชนะอีไลจาห์ เบิร์ก ทำให้ทั้งคู่ได้เข้ารอบชิงแชมป์กันใน แต่พอในคืนนั้นจริง เบนวามาไม่ได้จึงให้จอห์นนี ไนโตรมาปล้ำแทน สุดท้ายไนโตรก็คว้าแชมป์ไป จากนั้นได้ขอท้าชิงถึง 3 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จสักครั้ง และใน ECW (1 กันยายน 2007) ความพยายามก็บรรลุผลด้วยการชิงเป็นครั้งที่ 4 ซึ่งเป็นโอกาสสุดท้าย และพังก์สามารถคว้าแชมป์ ECW สมัยแรกได้สำเร็จ จนกระทั่งใน ECW (22 มกราคม 2008) เสียแชมป์ให้ชาโว เกร์เรโรแบบไม่มีกฎกติกา ด้วยการก่อกวนของเอดจ์ที่วิ่งมาสเปียร์ใส่พังก์ ทำให้โดนจับกดแพ้
แชมป์โลกเฮฟวี่เวท.
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 พังก์ได้ชนะในแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์คว้ากระเป๋าได้สำเร็จ หลังจากที่ได้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์มาครอบครอง ไม่นานเขาก็ถูกดราฟท์มาอยู่รอว์ จากการดราฟท์ในรอว์ (23 มิถุนายน 2008) และในคืนนั้นบาทิสตาได้เล่นงานเอดจ์ เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่จากนั้น พังก์ก็วิ่งออกมาใช้สิทธิ์กระเป๋าเอาชนะเอดจ์ คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ และจากนั้นพังก์ก็ป้องกันแชมป์มาได้ตลอด จนถึงอันฟอร์กิฟเว่น (2008) ซึ่งตามจริงพังก์ได้บรรจุเข้าสู่ Scramble Match เพื่อป้องกันตำแหน่งแชมป์ แต่ระหว่างที่พังก์ให้สัมภาษณ์อยู่หลังฉากก็โดนเดอะเลกาซี(แรนดี ออร์ตัน, โคดี โรดส์, เท็ด ดีบีอาซี และมานู) มารุมเล่นงานพังก์ และถูกออร์ตันเตะที่ศีรษะ ทำให้คืนนั้นพังก์มาปล้ำไม่ได้(ตามบท) เลยต้องสละแชมป์ไปโดยปริยาย
ในรอว์ (27 ตุลาคม 2008) พังก์ได้มาจับคู่กับโคฟี คิงส์ตัน ผู้ที่มาช่วยพังก์ในอันฟอร์กิฟเว่น ทั้งคู่เอาชนะเดอะเลกาซี(โคดีและเท็ด)ได้แชมป์โลกแท็กทีมเป็นการแก้แค้นได้สำเร็จ ในรอว์ธันวาคม 2008 ได้มีการจัดทัวร์นาเมนต์หาผู้ท้าชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลกับวิลเลียม รีกัล โดยพังก์ได้เข้าร่วมและได้มาสู่ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายกับเรย์ มิสเตริโอ ใน Live Event วันที่ 13 ธันวาคม 2008 พังก์และโคฟีเสียแชมป์ให้จอห์น มอร์ริสันและเดอะมิซ ในอาร์มาเกดดอน (2008) พังก์ชนะเรย์ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 แชมป์อินเตอร์กับรีกัล ในรอว์ (5 มกราคม 2009) พังก์ได้ชิงแชมป์กับรีกัล แต่พังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์วไม่ได้แชมป์ สัปดาห์ต่อมา สเตฟานี แม็กแมนประกาศให้พังก์รีแมตช์ แต่เป็นพังก์ที่แพ้ฟาล์วไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ในรอว์ (19 มกราคม 2009) ได้มีคำสั่งรีแมตช์อีกทีโดยไม่มีกฎกติกา และพังก์ก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์ได้สำเร็จทำให้พังก์ได้เป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 19 ของWWE ก่อนจะเสียแชมป์ให้เจบีแอลในรอว์ (9 มีนาคม 2009)
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 พังก์ทำเซอร์ไพรส์แฟนๆ ด้วยการเอาคว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์เป็นครั้งที่2 ติดต่อกัน ในรอว์ 13 เมษายน หรือ WWE ดราฟท์ 2009 นั่นเอง พังก์ถูกดราฟต์จากรอว์มาสแมคดาวน์ ซึ่งพังก์ย้ายมาถึงก็ตั้งใจที่จะมาใช้สิทธิ์กระเป๋ากับเอดจ์อีกครั้ง แต่ระหว่างที่พังก์กำลังจะประกาศใช้ก็โดนอูมากาเข้ามาขัดขวาง เลยทำให้ยังไม่ได้ใช้ ต่อจากนั้นจึงเปิดศึกกับอูมากาและพังก์ก็แพ้ในจัดจ์เมนท์เดย์ (2009) แต่สุดท้ายพังก์ก็สามารถล้างตาเอาชนะไปได้ใน Samoan Strap Match ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009) แต่ในคืนเดียวกันนั้นเอง พังก์ทำคนดูทั้งโลกตกตะลึง โดยการออกมาใช้สิทธิ์กับขวัญใจคนดูอย่างเจฟฟ์ ฮาร์ดี หลังจากที่เจฟฟ์ได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากเอดจ์ในแมชต์ไต่บันได พังก์สามารถคว้าแชมป์แชมป์เป็นสมัยที่2 และได้กลายมาเป็นฝ่ายอธรรม
พังก์ได้เปิดศึกกับเจฟฟ์ โดยพังก์มีแมตช์ป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในเดอะแบช (2009) แต่พังก์ใช้วิชามาร แกล้งเจ็บตา แล้วเตะหลังกรรมการ กรรมการเลยปรับพังก์แพ้ฟาล์ว แต่ไม่เสียแชมป์ จนกระทั่งในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009) เจฟฟ์ได้รับโอกาสรีแมตช์ และคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กลับมาเป็นสมัยที่ 2 ได้สำเร็จ เรื่องราวของทั่งคู่ก็ยังไม่จบลง พังก์ก็ได้รีแมตช์อีกครั้งในซัมเมอร์สแลม (2009) ในรูปแบบการปล้ำแมตช์ TLC และพังก์ก็คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 3 ได้สำเร็จอีกครั้ง หลังแมตช์ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ได้มาเล่นงานพังก์ ต่อมาเจฟฟ์ขอรีแมตช์ชิงแชมป์อีกครั้งในสแมคดาวน์ (28 สิงหาคม 2009) ในการปล้ำในกรงเหล็ก โดยมีอาชีพของเจฟฟ์เป็นเดิมพัน และพังก์ก็ป้องกันแชมป์ไว้ได้ ทำให้เจฟฟ์ต้องออกจาก WWE พังก์ได้เปิดศึกกับ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ทั้งคู่มีแมตช์ได้เจอกันในรูปแบบซับมิสชั่นแมตช์ ในเบรกกิ้งพอยท์ โดยที่พังก์ตบพื้นยอมแพ้ด้วยท่า Hells's Gate และเสียแชมป์ แต่ว่า ทีโอดอร์ ลอง ได้ประกาศให้เริ่มแมตช์ใหม่อีกครั้ง เพราะท่านี้ถูกแบนพังก์เลยฉวยโอกาสจัดการใส่ Anaconda Vise และกรรมการตัดสินให้พังก์ชนะทั้งที่อันเดอร์เทเกอร์ไม่ได้ตบพื้นยอมแพ้เยี่ยงเหตุการณ์ มอนทรีออลสครูว์จ็อบ และพังก์ยังเป็นแชมป์ต่อไป สุดท้ายแล้วพังก์ก็เสียแชมป์ให้กับอันเดอร์เทเกอร์ในเฮลอินเอเซล (2009)
สเตรตเอดจ์ซะไซอะที.