pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สตาร์ ซอคเก้อร์ รายวัน  หรือ สยามกีฬา/สตาร์ ซอคเก้อร์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันขนาดแท็บลอยด์ ประเภทข่าวกีฬาฟุตบอล ฉบับแรกของประเทศไทย ในเครือสยามสปอร์ตซินดิเคท
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2535 ระวิ โหลทอง ประธานกรรมการบริษัท สยามสปอร์ตซินดิเคท จำกัด มีดำริในการเปิดเนื้อที่ให้กับการนำเสนอข่าวสาร เกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ครั้งที่ 9 ซึ่งสวีเดนเป็นเจ้าภาพ อย่างครบถ้วนรอบด้าน จึงจัดพิมพ์หนังสือพิมพ์สยามกีฬารายวันฉบับบ่าย ขนาดแท็บลอยด์ขึ้นเป็นพิเศษ โดยใช้ชื่อว่า "สยามกีฬา/สตาร์ ซอคเก้อร์ เอ็กซ์ตรา ยูโร’92" ซึ่งได้รับการตอบรับจากแฟนฟุตบอลอย่างดีเยี่ยม เนื่องจากมียอดจำหน่ายสูงมาก
หลังจากนั้น ระวิจึงดำเนินการต่อยอดจากฉบับพิเศษดังกล่าว ด้วยการเปิดเป็นหัวหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ เพื่อนำเสนอผลการแข่งขัน และข่าวสารความเคลื่อนไหวในวงการฟุตบอล โดยเฉพาะระดับสโมสรในยุโรป ในส่วนของกองบรรณาธิการ นายระวิได้นำทีมงานบางส่วนของสยามกีฬารายวัน และนิตยสารสตาร์ซอคเก้อร์รายสัปดาห์ มารวมตัวกัน อันเป็นสาเหตุส่วนหนึ่ง ที่ใช้ชื่อว่า "สยามกีฬา/สตาร์ ซอคเก้อร์" ฉบับบ่าย ในขนาดแท็บลอยด์เช่นเดิม โดยเริ่มออกวางแผงเป็นปฐมฤกษ์ ในวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม ปีเดียวกัน (หนังสือพิมพ์ลงวันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม มีจำนวน 16 หน้า ให้สังเกตว่าวันนั้นเป็นวันแรกของฟุตบอลพรีเมียร์ลีกด้วย) ซึ่งก็มียอดจำหน่ายที่ดี และได้รับการสนับสนุนจากผู้อ่านอย่างสูงมาก เช่นเดียวกับเมื่อคราว ยูโร’92
หนังสือพิมพ์สยามกีฬา/สตาร์ ซอคเก้อร์ (ที่เปลี่ยนชื่อเป็น "สตาร์ ซอคเก้อร์ รายวัน" ในเวลาถัดมา) เริ่มต้นด้วยราคาจำหน่ายฉบับละ 5 บาท จากนั้นได้ปรับราคาขึ้นเป็น 7 บาท, 10 บาท, 12 บาท และ 15 บาท ตามลำดับ โดยครั้งหลังสุด บมจ.สยามสปอร์ต แจ้งปรับขึ้นราคาหนังสือพิมพ์ในเครือทั้งหมด เริ่มในฉบับประจำวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยสตาร์ ซอคเก้อร์ รายวัน ปรับขึ้นเป็น 18 บาท, สปอร์ตพูล สปอร์ตแมน และตลาดลูกหนัง ปรับขึ้นเป็น 20 บาท และในเวลาต่อมา สยามกีฬารายวันก็ปรับราคาขึ้นเป็น 20 บาทเช่นกัน จนเกิดการวิจารณ์จากผู้อ่านว่า หนังสือพิมพ์เครือสยามสปอร์ต มีราคาจำหน่ายที่ไม่สมเหตุสมผลกับจำนวนเนื้อหา
อนึ่ง กองบรรณาธิการสตาร์ ซอคเก้อร์ รายวัน เคยจัดทำหนังสือพิมพ์ขึ้นเป็นฉบับพิเศษอยู่สองคราวด้วยกัน ครั้งแรกในฉบับประจำวันอังคารที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เนื่องในโอกาสครบรอบ 13 ปี และครั้งที่สองในฉบับประจำวันพุธที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เนื่องในวาระครบรอบ 20 ปี โดยทั้งสองฉบับดังกล่าวมีจำนวน 104 หน้า
อินไลน์สเกต
อินไลน์สเกต  (โดยมากมักเรียกติดปากตามชื่อแบรนด์ โรลเลอร์เบลด) คืออุปกรณ์กีฬาที่มีลักษณะพิเศษคือ ทำจากรองเท้าที่มีความแข็งแรง และมีล้อ ข้างละ 4 ลูกเรียงต่อกันเป็นแนวยาว
สันนิษฐานว่าเกิดขึ้นมาราว 300 ปี โดยชาวดัตซ์ในศตวรรษที่ 17 ที่พยายามประดิษฐ์สเกตน้ำแข็งในช่วงฤดูร้อน โดยเขาได้หล่อยึดท่อนไม้กับแผ่นไม้และติดเข้ากับรองเท้าสเกต และในปี 1819 ได้รับการจดสิทธิบัตรโดย M.Petibled ในกรุงปารีส
ต่อมาในปี 1979 Scott Olsen นักฮ็อกกี้น้ำแข็ง ได้เห็นอินไลน์สเกต ในร้านขายเครื่องกีฬา และเห็นศักยภาพในด้านการออกแบบ จึงเดินทางไปชิคาโกซื้อ บริษัท Chicago Roller Skate ที่ยังไม่มีชื่อเสียง และตั้งชื่อใหม่ว่า Rollerblade
ในสหรัฐอเมริกา กีฬานี้ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 5 เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมอันดับ 1 ในหมู่ผู้ชายอายุระหว่าง 6-17 ปี
รองเท้าประเภทนี้แบ่งออกเป็นประเภทย่อยๆ ได้อีก 4 ประเภทคือ
กีฬาอินไลน์สเกต.
การเล่นอินไลน์สเกต หรือที่เรียกว่า Aggressive In-line skating ได้พัฒนามาจากนักสเกตเริ่มต้นทดลองเล่นบนถนน และเวิร์ท (Vert) แบบเดียวกับที่ใช้ในกีฬาสเกตบอร์ด โดยกระโดดบนราวบันไดลื่นไหลลงปลายบันได จนมีการออกแบบเพื่อรองรับ และให้สามารถควบคุมการลื่นไปบนท้องถนน และเนินลาดสำหรับเวิร์ท ได้อย่างแน่นอนมากขึ้น
การแข่งขันกีฬาอิน-ไลน์สเกต เกิดขึ้นมากมายในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มีการแข่งขัน ESPN Extreme Games ครั้งแรกใน นิวพอร์ทโรดไอแลนด์ ซึ่งได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนและสปอนเซอร์ทั่วโลกมากขึ้น
กีฬาฟรีสไตล์สลาลม.
กีฬาฟรีสไตล์สลาลม คือการเล่นสเก็ต (โรลเลอร์เบลด) ผ่านอุปสรรค์ คือ โคน ยาง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7-9 ซม. สุงประมาณ 9 ซม. โดยจะมีการวางเรียงเป็นแถวเป็นแนว ประมาณ 20 โคน ระยะห่างระหว่างโคนก็แบ่งออกเป็น 3 ขนาด คือ 50 ซม. 80 ซม. และ 120 ซม. ซึ่งท่าทางที่จะใช้ในการเล่นผ่านโคนเหล่านี้ก็คือ ท่าทั่วไป ท่านั่ง ท่ากระโดด ท่าล้อเดียว และท่าหมุน โดยทั้ง 5 หมวดนี้ ถือเป็นท่าที่สำคัญในการที่จะได้คะแนนจากกรรมการ
แข่งขันฟรีสไตล์สลาลมประกอบด้วย
อิน - ไลน์ สเกต
Inline skate
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตลำปาง เป็นวิทยาเขต ในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ในอดีตจัดตั้งขึ้นเป็นสถานศึกษาที่จัดการเรียนการสอนเน้นด้านการเกษตรกรรม และปัจจุบันได้มีการเปิดสอนในสาขาวิชาอื่นๆ เพิ่มขึ้น มีจำนวนนักศึกษากว่า 2,843 คน
วิทยาเขตลำปาง เดิมชื่อ "โรงเรียนเกษตรกรรมลำปาง" ตั้งอยู่เลขที่ 200 หมู่ที่ 11 ตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง กิโลเมตรที่ 616 ถนนพหลโยธิน ห่างจากตัวจังหวัดลำปางประมาณ 16 กิโลเมตร เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2515 มีเนื้อที่ทั้งหมด 1,381 ไร่ ใช้ประโยชน์ร่วมกันกับสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงย้ายมาสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา โดยใช้ชื่อว่า วิทยาเขตเกษตรลำปาง
ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยกฐานะสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง วิทยาเขตลำปาง จึงเป็นวิทยาเขตในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็น 1 ใน 4 คณะแรกที่จัดตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีสำนักงานคณบดีตั้งอยู่ในพื้นที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ถนนห้วยแก้ว ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ซึ่งรวมเอาวิทยาเขตต่างๆ ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เข้าด้วยกันเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง โดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตรขึ้น เพื่อจัดการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี และระดับบัณฑิตศึกษา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มีการจัดการศึกษาใน 6 เขตพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ได้แก่ เชียงใหม่ ลำปาง เชียงราย น่าน พิษณุโลก และตาก คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มีการดำเนินการผลิตนักศึกษาด้วยหลักสูตรของคณะใน 4 เขตพื้นที่คือ พิษณุโลก ลำปาง น่าน และตาก
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร เปิดทำการสอนทั้งในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จำนวน 6 หลักสูตร ระดับปริญญาตรีจำนวน 6 หลักสูตร และระดับบัณฑิตศึกษาในระดับปริญญาโทจำนวน 2 หลักสูตร นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาที่เปิดทำการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ในปีการศึกษา 2562 มีจำนวนนักศึกษารวม 1,200 คน จำแนกเป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 159 คน นักศึกษาระดับปริญญาตรี 1,013 คนและนักศึกษาระดับปริญญาโท 28 คน
ปัจจุบันมีสาขาและหลักสูตรที่เปิดทำการสอน ดังนี้
จำนวนคณาจารย์.
ในปีการศึกษา 2562 มีจำนวนอาจารย์ประจำจำนวนรวม 268 คน ประกอบด้วย รองศาสตราจารย์ จำนวน 14 คน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จำนวน 86 คนและอาจารย์ที่่ยังไม่มีตำแหน่งวิชาการ จำนวน 168 คน
หมายเหตุ: รายการที่ 1: ทศนิยมหมายถึงมีระยะเวลาปฏิบัติงานไม่ถึง 1 ปี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ในปีการศึกษา 2562 มีผลการประเมินมาตรฐานในภาพรวมอยู่ในระดับ "ดีมาก" (ได้คะแนน 4.58 จากคะแนนเต็ม 5) โดยองค์ประกอบที่ 1: การผลิตบัณฑิต มีผลการประเมินในระดับดี (4.41) องค์ประกอบที่ 2: การวิจัย มีผลการประเมินในระดับดี (4.35) องค์ประกอบที่ 3: การบริการวิชาการ มีผลการประเมินในระดับดีมาก (5.0) องค์ประกอบที่ 4: การทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม มีผลการประเมินในระดับดีมาก (5.0) และองค์ประกอบที่ 5: การบริหารจัดการ มีผลการประเมินในระดับดีมาก (5.0)
วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา (CISAT) จัดตั้งขึ้นตามกฎกระทรวงเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เพื่อรองรับการจัดการศึกษาระดับต่ำกว่าปริญญา และระดับปริญญา และสร้างทรัพยากรบุคคลด้านวิศวกรรมสถาปัตยกรรมศาสตร์และ บริหารธุรกิจ ให้มีพื้นฐานทางการศึกษาที่ดี มีทักษะที่ถูกต้องและเพียงพอสำหรับป้อนสู่การศึกษาต่อระดับปริญญา ให้ได้บัณฑิตนักปฏิบัติตามปรัชญาของมหาวิทยาลัย ตลอดจนเปิดโอกาสให้เยาวชนที่มีความสามารถพิเศษทางวิศวกรรม สถาปัตยกรรมหรือบริหารธุรกิจ หรือมีความสามารถพิเศษในทางการประดิษฐ์ การคิด การออกแบบ ความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้เข้าศึกษาต่อในสาขาที่ถนัด เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาและส่งเสริมงานทางด้านสายอาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ
วิทยาลัยมีรูปแบบการเรียนการสอนในรูปแบบเป็นโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาเทคโนโลยีที่รับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เข้ามาเรียนที่โรงเรียน 3 ปีในระดับปวช.1-3 หรือเทียบเท่า ม.4-6 ใน 3 หลักสูตร คือ เตรียมวิศวกรรมศาสตร์ เตรียมสถาปัตยกรรมศาสตร์และเตรียมบริหารธุรกิจ
ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนในพื้นที่ตำบลป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 3 หลักสูตร (ปวช.) และ 2 หลักสูตร (ปริญญาตรี) คือ
ยิวยิตสู
ยิวยิตสู หรือในภาษาญี่ปุ่นว่า จูจุสึ  หรือภาษาอังกฤษว่า จูจัตซู
จูจุสึ ในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่า ศิลปะแห่งความอ่อน เป็นชื่อเรียกของศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น
โดยบางครั้งอาจจะถูกเรียกด้วยชื่ออื่น ๆ เช่น ยะวะระ (yawara) , ไทจุตสุ (taijutsu)
ประวัติที่มาของจูจุสึนั้นไม่ชัดแจ้ง โดยมากกล่าวกันว่าถูกพัฒนาขึ้นมาในช่วงยุคของสงครามสมัย
ระหว่างศตวรรษที่ 8 ถึง 16 เนื่องจากเป็นยุคสมัยสงครามทำให้เกิดวิชาใหม่ ๆ ขึ้นมาจำนวนมาก
ในอดีตประเทศญี่ปุ่นมีสำนักจูจุสึอยู่หลายร้อยสำนัก โดยแต่ละสำนักมีแนวทางในการฝึกของตัวเอง
โดยมากจะรับอิทธิพลมาจากศิลปะการต่อสู้โบราณของซามูไรที่เรียกกันว่า ไทจุสสุ ซึ่งหมายถึงศิลปะการใช้ร่างกาย
โดยจูจุสึนั้นเป็นชื่อเรียกกลางที่ใช้เรียก ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าอีกชนิดหนึ่งนั่นเอง
สำนักที่มีชื่อเสียงของจูจุสึก็เช่น ทะเกะโนะอุจิ ริว จูจุสึ (takenouchi ryu jujutsu) , โยชิน ริว จูจุสึ (yoshin ryu jūjutsu)
และ ยางิว ชิงกัน ริว (yagyu shingan ryu)
ลักษณะการต่อสู้ของจูจุสึในสมัยก่อนนั้นจะขึ้นอยู่กับสำนักนั้น ๆ โดยมากจะมีทั้งการโจมตี การล๊อค การทุ่ม
ในบางสำนักจะมีการฝึกการใช้อาวุธด้วย จนในบางครั้งจะถูกเรียกกันว่าเป็นวิชาที่มีทุกอย่าง
การต่อสู้ของจูจุสึในสมัยก่อนนั้นจะเป็นการต่อสู้แบบไม่มีกติกา และ จะทำทุกวิถีทางเพื่อล้มคู่ต่อสู้
ทั้งนี้จูจุสึถูกฝึกให้ไม่มีความปราณีต่อคู่ต่อสู้ไม่ว่ากรณีใดๆ
เนื่องจากการต่อสู้ของจูจุสึมีความรุนแรง ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นบางครั้งจึงถูกสั่งห้ามไม่ให้มีการทำการฝึก
เมื่อไม่มีผู้สืบทอดวิชา ก็ทำให้วิชาจำนวนมากสูญหายไป นอกจากนั้นในยุคต่อมาเมื่อยุคสมัยของสงครามนั้นจบลงไป
วิชาจูจุสึก็จึงถูกมองว่ามีความป่าเถื่อน และ รุนแรงเกินไป รวมทั้งมีการพัฒนาศิลปะการต่อสู้ใหม่ ๆ ออกมาทำให้จูจุสึเสื่อมความนิยม
ประวัติความเป็นมาในประเทศไทย.
จูจุสึในประเทศไทย ได้เข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่ก่อนปี พ.ศ. 2464 เช่นกัน
แต่ภายหลังเนื่องจากกีฬายูโดเริ่มแพร่หลายทั่วโลก จูจุสึถูกมองว่ามีความรุนแรงจนเกินไป
จึงได้เกิดการปรับเปลี่ยนการฝึกโดยทั่วไปเป็นการฝึกกีฬายูโด
ถึงแม้ปัจจุบันจะหาหลักฐานถึงการสอนจูจุสึในไทยได้ค่อนข้างน้อย
แต่ก็ยังมีบันทึกถึงเรื่องการฝึกจูจุสึในช่วงแรก เช่น
ในหนังสืออนุสรณ์งานศพของครูทิม อติเปรมานนท์
บิดาแห่งยูโดของประเทศไทย
สายดำ (โชดัน) เกียรตินิยมคนแรกของประเทศไทย จากสถาบันโกโดกวัน กรุงโตเกียว
ได้มีการกล่าวถึงประวัติญูญิตสูไว้หลายส่วน รวมถึงในคำไว้อาลัยด้วย ซึ่งพอจะนำมาบางส่วน เช่น
คุณสิทธิผล ผลาชีวิน เขียนคำอาลัยไว้ว่า
ถ้าพูดถึง “ยูโด”แล้วเมื่อใด ก็ย่อมระลึกถึง “คุณครูทิม อติเปรมานนท์” เมื่อนั้น คุณครูทิมได้ทุ่มเทจิตใจของท่านตั้งแต่วัยหนุ่มฉกรรจ์ จนวันสุดท้ายของชีวิตเพื่อสั่งสอน อบรม เผยแพร่ “ยูโด” ให้แก่เยาวชนไทยจนเจริญแพร่หลายทั่วประเทศ ด้งที่ได้รู้ได้เห็นอยู่ ณ บัดนี้ ไม่เป็นการล่วงล้ำก้ำเกินเลยถ้าข้าพเจ้าจะกล่าวสรรเสริญท่านด้วยน้ำใสใจจริงว่า คุณครูทิม คือท่านจิโกโร คาโน เมืองไทยนั่นเอง
ท่านเริ่มชีวิตยูโด ซึ่งสมัยนั้นกระทรวงศึกษาธิการยังเรียกว่า “ญูญิตสู” ตั้งแต่อายุ ๑๕ ปี ด้วยร่างกายอันกำยำล่ำสันมะขามข้อเดียว อกผายไหล่ผึ่งยิ่งกว่าหนุ่มๆนักเรียนพลศึกษาด้วยกัน หน้าตาท่าทางเอาจริงเอาจังเกินกว่าใครๆทั้งโรงเรียน ทำให้ท่านกลายเป็นศิษย์เอกของพระอาจารย์หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิวงศ์ สวัสดิกุล ซึ่งทรงศึกษาวิขา “ญูญิตสู” มาจากประเทศฝรั่งเศส ด้วยที่ท่านรับราชการอยู่ในกระทรวงต่างประเทศจึงไม่มีเวลาว่างพอที่จะสอนได้สม่ำเสมอ เมื่อได้ทรงถ่ายทอด “ญูญิตสู” ให้แก่บรรดาครูและนักเรียนพลศึกษาหลายท่าน รวมทั้งศิษย์เอก ทิม อติเปรมานนท์ ท่านทรงแจ้งไปยังกระทรวงศึกษาธิการในสมัย ๕๐ กว่าปีนั้นว่า ควรรับวิชานี้เข้าหลักสูตรพลศึกษาสอนเด็กไทยให้เป็นไว้ และทรงเขียนตำราญูญิตสูเล่มแรกของเมือไทยขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๖ ตั้งชื่อว่า “ตำรากายบริหารวิชาญูญิตสู” มีภาพครูทิม อติเปรมานนท์และครูเตี่ยน เหมะสกุล ครูพลศึกษาคนที่ ๑ ของเมืองไทย เป็นผู้แสดงแบบ กระทรวงศึกษารับเข้าหลักสูตรสอนนักเรียนไทยมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๕๖ และสั่งให้ครูทิม อติเปรมานนท์ไปสอนวิชาญูญิตสูให้แก่นักเรียนสวนกุหลาบ บวรนิเวศ และปทุมคงคา เป็น ๓ โรงเรียนแรก ต่อมาโรงเรียนต่างๆได้เริ่มฝึกบ้าง เช่น เทพศิรินทร์ บ้านสมเด็จเจ้าพระยา เบญจมบพิตร ต่อมากระทรวงส่งเสริมด้วยการจัดการแข่งขัน เมื่อพ.ศ. ๒๔๖๘ ข้าพเจ้ายังเรียนอยู่ชั้น ม.๔ เมื่อโรงเรียนเลิกแล้วก็มาดูผู้ใหญ่เขาเล่นญูญิตสูกันที่อาคารไม้ของพลศึกษากลางในโรงเรียนสวนกุหลาบทุกวัน ผู้ได้รับเกียรติเป็นผู้สอนวิชาญูญิตสูคนแรกของโรงเรียนพลศึกษากลางคือ ครูทิม อติเปรมานนท์ และ ได้ทำการสอนติดต่อกันมาประมาณ ๔๐ ปีเศษ
คุณครูทิมจะแต่งตัวด้วยเสื้อกางเกงแบบญูญิตสู คาดสายรัดเอวสีขาวยืนเด่นเป็นสง่าบนเบาะญูญิตสูต่อหน้าพวกเรานักเรียนฝึกหัดครูพลศึกษากลาง ซึ่งตั้งอยู่ในโรงเรียนสวนกุหลาบ
ผู้ใดภูมิใจว่าเป็นนักญูญิตสู ผู้นั้นย่อมเป็นลูกศิษย์ของคุณครูทิม อติเปรมานนท์ ทั้งประเทศ
ขึ้นชื่อว่าเป็น “โชดัน” ของยูโด สายดำเป็นเสมือนของศักดิ์สิทธิ์ของวิชายูโด สำนักโกโดกวันจะไม่ยอมให้สายดำแก่บุคคลใด ถ้าหากบุคคลนั้นไม่มีความรู้ในวิชายูโดอย่างจริงจัง เฉพาะชาวต่างประเทศก็ยิ่งถูกกวดขันเป็นพิเศษขึ้นอีก สายสามารถเข็มขัดดำแบ่งออกเป็นชั้นๆ ๙ ชั้น เริ่มด้วยชั้นที่ ๑ หรือ โชดัน จนถึงชั้นที่ ๙ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุด ชั้น ๑-๕ เข็มขัดดำล้วน, ชั้น ๖-๘ มีสิทธิที่จะใช้ผ้าคาดเองสีแดงสลับขาวแทนสีดำ เรียก “ศาสตราจารย์ยูโด”, ชั้น ๙ ใช้สีแดงล้วนแทนสีดำและมีคนเดียวในพิภพคือ จิโกโร คาโน
ในประเทศไทย เกียรติคุณของครูทิม อติเปรมานนท์ แพร่หลายทั่วประเทศ บรรดาครูพลศึกษาที่สอบอยู่ตามโรงเรียนทั่วราชอาณาจักรล้วนเป็นลูกศิษย์ครูทิมทั้งสิ้น ต่อมาชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาอยุ่ในเมืองไทยได้เชิญศิษย์ครูไปแข่งขันในโรงยิมของชาวญี่ปุ่น ก็แปลกใจว่า เห็นพวกเราคาดเข็มขัดขาว แต่สามารถเอาชนะเขาซึ่งคาดสายสูงกว่าได้ แม้แต่ครูของเราก็คาดสีขาวเหมือนกัน เป็นข่าวไปถึงสำนักโกโดกวัน ณ กรุงโตเกียว ท่านจิโกโร คาโน ปลาบปลื้มใจที่วิชาของท่านแพร่หลายมาถึงเมืองไทย ได้ส่งศาสตราจารย์ยูโด ฟูมิมาโร คุโรยามะ มาพร้อมกับศิษย์สายดำอีก ๒ ท่าน มาเป็นทางการผ่านสถานทูตญี่ปุ่นในประเทศไทยติดต่อกระทรวงศึกษาธิการขอชมการเล่นญูญิตสูของบรรดาศิษย์ครูทิม โดยเล่นกันที่ตึกสามัคยาจารย์สมาคม ศาสตราจารย์ ฟูมิมาโร คุโรยามะแปลกใจมาก ที่เห็นพวกเราเล่นได้ดีเกินคาดสมคำเล่าลืม เพื่อสัมพันธไมตรีอันดีต่อไปภายหน้า สำนักโกโดกวันของท่านศาสตราจารย์จิโกโร คาโน ได้มอบสายดำ(โชดัน) เกียรตินิยมมาพร้อมกับท่านเพื่อมอบให้แก่ คุณครูทิม อติเปรมานนท์ เป็นคนแรกของไทยหรือของโลกทีเดียว เพราะไมมีชาวต่างประเทศคนใดที่ท่านจิโกโร คาโนจะส่งสายดำนี้ไปให้เลย
คุณกอง วิสุทธารมณ์ เขียนคำอาลัยไว้ว่า
คุณทิม อติเปรมานนท์ เป็นนักพลศึกษา มาตั้งแต่เข้ารับราชการครั้งแรกเมื่อ ๑ มิถุนายน ๒๔๖๖ ณ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่ออายุได้ ๑๘ ปี เศษ ในสมัยที่ยังหนุ่มแน่นแข็งแรง คุณทิม อติเปรมานนท์ ได้สร้างชื่อเสียงให้ตนเองและโรงเรียนเป็นอันมาก เคยชกมวยไทยคาดเชือกไม่สวมนวม หน้าพระที่นั่งสมัยรัชกาลที่ ๖ ประสบชัยชนะอย่างงดงาม เป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชายูโด จนสถาบันโกโดกวันแหน่งประเทศญี่ปุ่นให้ได้รับสายดำเป็นเกียรติพิเศษ เป็นที่นิยมรักใคร่ของศิษยานุศิษย์ทั้งปวง เป็นคนอารมเยือกเย็น สุขุม มองทุกสิ่งทุกอย่างในแง่ดีทั้งสิ้น มีความซื่อสัตย์ กตัญญู และความมานะอดทนเป็นสำคัญ
หลวงพิพัฒพลกายทิม เขียนคำอาลัยไว้ว่า
เป็นศิษย์ประจำชั้น ม.๑ ที่ข้าพเจ้าเคยสอนมาในโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เป็นเด็กล่ำสัน แข็งแรง มีน้ำใจ กล้าหาญบึกบึนดีมาก ข้าพเจ้าชักชวนให้เรียนวิชา “ญูญิตสู” (ยูโด) เขาก็พอใจเรียน ระหว่างที่กำลังเรียนแกร่งกล้าในวิชานี้นั้น เขาอยู่กับคุณลุงของเขาที่ตึกแถวหน้าวัดเลียบ ก่อนย้ายมาอยู่บ้านข้าพเจ้าที่สี่แยกคอกวัวหลังที่ลุงของเขาถึงแก่กรรม ซึ่งเวลานั้น นิยม ทองชิตร์ ก็อยู่กับข้าพเจ้าด้วย เด็กคู่นี้อยู่ ร.ร.สวนกุหลาบด้วยกัน เป็นนักเรียนญูญิตสูด้วยกัน เป็นคู่เล่นกันทุกเวลาที่ข้าพเจ้าสอน ทิมเก่งวิธียาว ในการต่อสู้ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะอยู่เสมอ ในเชิงมวย ทิมเก่งไม้สั้น นิยมเก่งไม้ยาว ซึ่งข้าพเจ้าพอใจเด็กคู่นี้มาก ที่น่าขันคือ เวลาหยุดเทอมปลาย ทั้งคู่จะต้องออกไปเที่ยวชมภูมิประเทศบ้นเมืองของเราเสมอ ก่อนไปก็เห็นปรึกษาหารือกันถูกอกถูกใจ พอไปถึงปลายทางแล้วเป็นต้องขัดใจเกิดทะเลาะกันทุกครั้ง เวลากลับบ้านก็ไม่มาพร้อมกัน ครั้นสิ้นเทอมปลายใหมก็ไปด้วยกันอีกทุกปี แต่ไม่เคยชกต่อยกัน ทิมมีความรู้ภาษาอังกฤษพอใช้ เขาประจำอยู่ห้องอาจารย์ซัตตันทุกวัน เว้นแตเวลาพลศึกาา เขาต้องไปสอนแทนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าย้ายไปอยู่ ร.ร.นายเรือ ธนบุรี
นอกจากนี้ยังมีข้อมูลจากแหล่งอื่นๆ แต่ไม่ปรากฏการอ้างอิงที่แน่ชัด ได้ระบุถึงประวัติญูญิตสูในไทยุคแรกว่ายังมีที่
โรงฝึกแรกที่ชื่อเรนบูกัน และ ห้องยิมของโรงเรียนเทพศิรินทร์ ซึ่งมีการสอนจูจุสึและมีชื่อเสียงจากการแข่งขันกับโรงเรียนอื่น ๆ
โดยมีนักจูจุสึที่โด่งดังจากการแข่งขัน เช่น ฉลวย อัศวนนท์, ประจันต์ วัชรปาน, จำรัส ศุภวงศ์ , แถม สุดกังวาล,
ปิ่น วิจารณ์บุตร, เชษฐ์ วิลิตกุล, สำราญ สุขุม ซึ่งบางคนได้เป็นผู้ที่ได้ไปรับวิชายูโดเข้ามาในประเทศไทยต่อมา
นักจูจุสึ 5 คน ที่ได้รับเลือกไปศึกษายูโดที่โคโดกันประเทศญี่ปุ่นเป็นชุดแรกของไทยได้แก่
1. อ.จำรัส ศุภวงศ์
2. อ.ประจันต์ วัชรปาน
3. อ.สมศักดิ์ กิตติสาธร
4. อ.ทนง ชุมสาย
5. อ.นาคา โมโต
ซึ่งในภายหลังโรงฝึกจูจุสึในประเทศไทยได้เปลี่ยนเป็นยูโดเกือบทั้งหมด
พบวิชาจูจุสึจำนวนน้อยที่ยังหลงเหลือโดยเป็นวิชาจูจุสึที่ถูกพัฒนามาใหม่จากอดีตผู้ฝึกจูจุสึในอดีต
เช่น วัชระจูจุสึ และ อิทเท็นจูจุสึ
จูจุสึในปัจจุบัน.
ถึงแม้เวลาจะผ่านไปอย่างยาวนาน จูจุสึก็ยังมีการฝึกและสืบทอดต่อกันมา และ
มีพัฒนาการต่อมาทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่น โดยปัจจุบันจูจุสึของญี่ปุ่นหรือจูจุสึที่มีการต่อสู้ในแบบดั้งเดิมคือมีการโจมตี หัก ล๊อค ทุ่ม
ในบางครั้งจะถูกเรียกว่า "นิฮอน จูจุสึ" (Nihon jūjutsu)　เนื่องจากไม่ต้องการให้สับสนกับจูจุสึ
ที่มีการพัฒนาขึ้นมาจากบราซิล นั่นก็คือ บราซิลเลี่ยน จูจุสึ (Jiu-jutsu) ซึ่งเน้นการต่อสู้ในท่านอนมากกว่าแบบดั้งเดิม
หากสังเกตจะเห็นว่าในภาษาอังกฤษนั้นบราซิลเลี่ยน จูจุสึ จะถูกเขียนว่า Jiu-jutsu ซึ่งแตกต่างกับการเขียนแบบญี่ปุ่น (Jujutsu)
นอกจากนั้นยังสามารถแบ่งจูจุสึแบบญี่ปุ่นออกมาได้อีกสองประเภท คือ
จูจุสึแบบโบราณ (Koryu jujutsu) และ จูจุสึสมัยใหม่ (Gedai jujutsu หรือ Modern Jujutsu)
โดนจูจุสึแบบโบราณ คือ จูจุสึในสำนักที่ถูกพัฒนามาตั้งแต่สมัยยุคสงคราม
ส่วนจูจุสึสมัยใหม่ก็คือจูจุสึที่เกิดขึ้นมาหลังยุคเมจิ เป็นวิชาถูกพัฒนาขึ้นมาใหม่
โดยมีรากฐานจากจูจุสึแบบดั้งเดิมอีกทีหนึ่ง
ชรินรัตน์ พุทธปวน
รองศาสตราจารย์ ชรินรัตน์ พุทธปวน (21 สิงหาคม พ.ศ. 2496 - ) เดิมชื่อ "สาคร พุทธปวน" เป็นบุตรของพ่อหลวงอินสนธิ์ กับแม่แปง พุทธปวน เป็นชาวจังหวัดลำพูนโดยกำเนิด เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยรักไทย
ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการพยาบาล จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 ( ปีการศึกษา 2517 ) ระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2522) และระดับปริญญาเอก สาขาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ในปี พ.ศ. 2533
ในระหว่างศึกษาที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปีการศึกษา 2516 และเป็นนายกสโมสรนักศึกษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปีการศึกษา 2517
ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน เริ่มทำงานในภาควิชาการพยาบาลพื้นฐาน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเจริญก้าวหน้าเรื่อยมา จนดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ภาควิชาบริหารการพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จากนั้นจึงหันเข้ามาสู่วงการการเมืองโดยลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 ในนามพรรคพลังธรรม
ต่อมาจึงย้ายมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ การเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 จากนั้นการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่เนื่องจากพื้นที่ทับซ้อนกับนายปกรณ์ บูรณุปกรณ์ จึงได้ย้ายมาสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยรักไทย และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (สมศักดิ์ เทพสุทิน)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2550 ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน ได้ลงสมัครในนามพรรคชาติไทย หมายเลข 1 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นในปี พ.ศ. 2551 จึงได้เข้ารับตำแหน่งผู้ช่วยอธิการบดี และรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยคริสเตียน กระทั่งปี พ.ศ. 2552 จึงเข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรครักษ์สันติ ซึ่งนำโดย ร้อยตำรวจเอก ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ และลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 6 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 และเป็นผู้ก่อตั้งชมรมจิตอาสาพัฒนาประเทศไทย จนขยายตัวและยกฐานะเป็นสมาคมจิตอาสาพัฒนาประเทศไทย เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2555 โดยรองศาสตราจารย์ ดร.ชรินรัตน์ เป็นนายกสมาคม
ในปี พ.ศ. 2556 รศ.ดร.ชรินรัตน์ ได้ก่อตั้งและเป็นผู้รับใบอนุญาต วิทยาลัยเทคโนโลยีชรินรัตน์ลำพูน โดยเปิดการเรียนการสอนปีแรก ใน ปีการศึกษา 2557
ในปี พ.ศ. 2563 รศ.ดร.ชรินรัตน์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
วัดพระธาตุดอยเวียง
วัดพระธาตุดอยเวียง ตั้งอยู่บ้านดอยเวียง หมู่ที่ 9 ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ห่างจากอำเภอบ้านธิ ประมาณ 7 กิโลเมตร บริเวณใกล้กับอ่างเก็บน้ำแม่ธิ มีเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ และบนดอยเป็นที่ประดิษฐานเจดีย์เก่าแก่ซึ่งมีพระสารีริกธาตุบรรจุอยู่ สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 1220 ในสมัยพระนางจามเทวี ตามตำนานจารึกในใบลานเล่าว่าขุนหลวงปาละวิจา มาตั้งเมืองที่นี่ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านและได้สร้างวัดไว้บนดอย ต่อมาถูกไฟป่าไหม้ลุกลาม ทำให้เหลือแต่เจดีย์และศาลาเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
วัดพระธาตุดอยเวียง เดิมชื่อว่า วัดดอยเวียง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่อวัดเป็น "วัดพระธาตุดอยเวียง" ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2538
พระธาตุดอยเวียง.
พระธาตุดอยเวียง เป็นเจดีย์ขนาดเล็ก สูงประมาณ 10 เมตร ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างด้านละประมาณ 3 เมตร ก่ออิฐถือปูน ลักษณะคล้ายเจดีย์ทรงพม่า
พุทธรูปสำคัญ.
วัดนี้ยังมีพระพุทธรูปเก่าแก่อีก 3 องค์
ชั้นบนสุดของดอยเป็นที่ประดิษฐานของเจดีย์ธาตุดอยเวียง และทุก ๆ ปีในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 7 จะมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ
วัดพระธาตุดอยเวียง ใช้ทางหลวงหมายเลข 1147 ไปทางอำเภอสันกำแพง เลยสามแยกบ้านธิไปเล็กน้อยมีทางแยกขวา ให้เลี้ยวเข้าไปอีกประมาณ 1 กิโลเมตร พบสามแยกให้เลี้ยวขวาไปตามถนนทางหลวงชนบทสายบ้านธิ-ดอยเวียง ประมาณ 5 กิโลเมตร วัดพระธาตุดอยเวียงจะอยู่ขวามือ
พรหมวิหาร
พรหมวิหาร4
พรหมวิหารสี่
อนุสติ 10
กสิณ 10
ราชธรรม 10
ทศพิธราชธรรม 10
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา  เป็นภาษาของชาวพื้นเมืองในไต้หวันซึ่งมีจำนวน 2% ของประชากรบนเกาะไต้หวัน แต่มีจำนวนน้อยกว่านั้นที่ยังพูดภาษาดั้งเดิมของตน จากภาษาพื้นเมืองทั้งหมด 26 ภาษา เป็นภาษาตายแล้ว 10 ภาษา ที่เหลืออีก 4–5 ภาษาเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ที่เหลือจัดเป็นภาษาที่เสี่ยงที่จะกลายเป็นภาษาตาย
ภาษาพื้นเมืองของไต้หวันมีความสำคัญมากในทางภาษาศาสตร์ เพราะไต้หวันคล้ายจะเป็นจุดกำเนิดของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนทั้งหมด จากการจัดของโรเบิร์ต บลัสต์ (ค.ศ. 1999) กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซามี 9 สาขาจากทั้งหมด 10 สาขาของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน โดยอีกสาขาหนึ่งคือกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ราว 1,200 ภาษา ที่พบนอกเกาะไต้หวัน แม้ว่านักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ไม่ได้ยอมรับรายละเอียดของบลัสต์ทั้งหมด แต่ก็ยอมรับร่วมกันว่าตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนมีจุดกำเนิดในไต้หวัน และมีการศึกษาทางด้านพันธุศาสตร์มนุษย์เพิ่มเติมเกี่ยวกับสมมติฐานนี้
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาทั้งหมดกำลังถูกแทนที่ด้วยภาษาจีนกลางหลังจากที่รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนเริ่มจัดการศึกษาให้ชาวพื้นเมืองในไต้หวัน
ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อช่วยอนุรักษ์ภาษาของชาวพื้นเมืองดั้งเดิมไต้หวัน รัฐสภาได้กำหนดระบบการเขียนสำหรับภาษาของชาวพื้นเมืองไต้หวันทั้งหมดโดยใช้อักษรโรมัน สภายังจัดให้มีชั้นเรียนและโปรแกรมการรับรองภาษาสำหรับสมาชิกของชุมชนพื้นเมืองและชาวไต้หวันที่ไม่ใช่ชาวพื้นเมืองเพื่อช่วยกระบวนการอนุรักษ์
รายชื่อภาษา.
การกำหนดขอบเขตของภาษาและสำเนียงโดยทั่วไปทำได้ยาก และมักมีข้อโต้แย้งเสมอ ซึ่งพบได้เช่นกันในการศึกษาภาษาในกลุ่มนี้ โดยเฉพาะภาษาของเผ่าที่คล้ายกัน โดยทั่วไปมีการจัดแบ่งดังนี้
ไฮเวย์แมน ซิ่งกระตุกเหยื่อ
ไฮเวย์แมน ซิ่งกระตุกเหยื่อ ออกฉายเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 จัดจำหน่ายโดย Robert Harmon
เบวูล์ฟ ขุนศึกโค่นอสูร
เบวูล์ฟ ขุนศึกโค่นอสูร  เป็นภาพยนตร์แอกชันแฟนตาซีใน ค.ศ. 2007 ที่กำกับและร่วมผลิตโดย Robert Zemeckis เขียนบทโดย Neil Gaiman และRoger Avary และอิงจากมหากาพย์ภาษาอังกฤษเก่าที่มีชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์นี้ใช้คนทำตัวละครผ่านวิธีการจับการเคลื่อนไหว ซึ่งเคยใช้ในภาพยนตร์"เดอะโพลาร์เอ็กซ์เพรส" (ค.ศ. 2004) กับ"บ้านผีสิง" (ค.ศ. 2006)
ภาพยนตร์นี้ได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก แต่ได้รายได้น้อย โดยได้เงินไป 196.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากทุนสร้าง 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รายชื่อธงในประเทศมาเลเซีย
ตารางต่อไปนี้แสดงภาพธงชนิดต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย
ธงดินแดนสหพันธ์.
เฉพาะธงสำหรับดินแดนสหพันธ์โดยรวมได้กำหนดให้มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยกระทรวงดินแดนสหพันธ์แห่งมาเลเซีย
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นศูนย์กลางในการศึกษาวิจัยและให้บริการรักษาด้านโรคหัวใจในระดับภูมิภาคภาคเหนือตอนล่าง โดยเป็นหน่วยงานในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีสถานที่ดำเนินงาน ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก