pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อัครบิดรคีริลล์เคยมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการมาแล้วในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งการเยือนประเทศไทยในครั้งนั้นส่งผลให้อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนของโบสถ์รัสเซียออร์ทอดอกซ์ (คริสตจักรแห่งกรุงมอสโกประจำประเทศไทย) และบาทหลวงโอเลก เชเรปานิน เป็นผู้แทนคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย ได้เดินทางไปแนะแนวทางจิตวิญญาณแก่หมู่ประชาชนชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยที่ประเทศลาวและประเทศกัมพูชาเป็นเวลายาวนานกว่า 15 ปี ของการยืนหยัดการทำงานและการสวดอธิษฐานเพื่อที่จะเปลี่ยนให้ประชาชนชาวไทยหันมายอมรับในนิกายออร์ทอดอกซ์
เจ้าวัด.
บาทหลวงคีริลล์ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นเจ้าอธิการอารามเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1971 และได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรมอสโก ของทางคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในสภาคริสตจักรโลกที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ จนถึงปี ค.ศ. 1974 และตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ท่านได้ทำหน้าที่เป็นอธิการบดีของวิทยสถานและเซมินารีเลนินกราดจนถึงวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 และตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1975 เขาได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาง และคณะกรรมการจัดงานประเพณี
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ที่ท่านได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรแห่งมอสโก ท่านก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซียทั่วโลกตั้งแต่นั้นมา
หัวหน้าบาทหลวง.
"ส่วนผู้มีอำนาจสูงสุดในคริสตจักรเรียงตำแหน่งของคีริลล์ดังนี้"
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 อัครบิดรคีริลล์ได้เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ประจำสัปดาห์ "วจนะของชุมพาบาล"  ออกอากาศทางช่องหนึ่งอัสตานกินะและช่องหนึ่งรัสเซีย
อัครบิดรคิริลล์ แห่งมอสโก
ไมโครซอฟท์ แอคเซส
เอดวร์ท ไฟร์แฮร์ ฟอน เบลิม-แอร์โมลลิ
ร็อคคุส มิช
ร็อคคุส มิช  เป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล มียศเป็น"เอ็สเอ็ส-โอเบอร์ชาร์ฟือเรอร์" (เทียบเท่าจ่าสิบตรี) ในหน่วยกองพลเอ็สเอ็ส-พันท์เซอร์ที่ 1 (LSSAH) เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในระหว่างกาารทัพโปแลนด์ในช่วงเดือนแรกของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป หลังการฟื้นตัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จนถึงเมษายน ค.ศ. 1945 เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในกองบัญชาการคุ้มกันฟือเรอร์ ("Führerbegleitkommando") โดยเป็นผู้คุมกัน คนส่งข่าว และเจ้าหน้าที่รับโทรศัพท์ให้แก่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำเผด็จการแห่งเยอรมนี เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในสื่อมวลชนว่าคือคนสุดท้ายที่รอดชีวิตที่อยู่ภายในฟือเรอร์บุงเคอร์ เขาเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
มิชเป็นหนึ่งในพยานที่อ้างว่าเห็นศพของฮิตเลอร์และเอฟา เบราน์ เสียชีวิตอยู่ในห้องพักส่วนตัวในฟือเรอร์บุงเคอร์ ในวันที่ 30 เมษายน 1945 ขณะที่ทหารโซเวียตอยู่ห่างฟือเรอร์บุงเคอร์ไปเพียง 500 เมตร เวลาบ่าย เขาตามอ็อทโท กึนเชอ พร้อมกับไฮนทซ์ ลิงเงอ ไปยังห้องพักส่วนตัวซึ่งตั้งอยู่ด้านในสุด เมื่อประตูเปิดออกเขาเห็นเอฟา เบราน์ นอนเสียชีวิตอยู่บนโซฟาโดยที่ตามองไปที่ฮิตเลอร์ ส่วนฮิตเลอร์เสียชีวิตบนเก้าอี้ทำงาน มิชตัดสินใจออกไปจากห้องเพื่อจะโทรศัพท์รายงานฟรันทซ์ เชทเลอ หัวหน้ากองอารักขา แต่ก็ตัดสินใจยังไม่รายงานและกลับมาที่ห้อง เขาอ้างว่าเจ้าหน้าที่ได้นำผ้าห่มมาห่อร่างของฮิตเลอร์ก่อนจะนำร่างนั้นผ่านเขาออกไปทางประตู หลังจากนั้นมิชก็โทรศัพท์รายงานเชทเลอ เชทเลอบอกให้มิชกลับไปทำหน้าที่ตามเดิม ขณะนั้นเพื่อนร่วมงานมาบอกเขาว่าร่างของฮิตเลอร์กำลังถูกเผา และชวนมิชขึ้นไปดูแต่มิชปฏิเสธ หลังจากนั้น กึนเชอก็ได้ลงมาและบอกมิชว่าร่างของฮิตเลอร์และภริยาถูกเผาแล้วในสวนของทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์
สวีเดนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
สวีเดนยังคงวางตัวเป็นกลางไม่ยุ่งเกี่ยวกับสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่องสงครามได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939.ชะตากรรมของสวีเดนยังไม่มีความชัดเจน แต่โดยรวมกันของตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ในคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย,ด้วยประสบความสำเร็จของอุบายเรียลโพลิติก (Realpolitik) ในช่วงเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงและการสร้างกองทัพภายหลังปี ค.ศ. 1942,สวีเดนยังคงสามารถรักษาความเป็นกลางได้ตลอดในช่วงสงคราม
เมื่อสงครามได้ระบาดไปทั่ว สวีเดนนั้นมีจุดยืนที่เป็นกลางในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมานานกว่าศตวรรษ,ตั้งแต่สิ้นสุดของสงครามนโปเลียนในปี ค.ศ. 1815.ยี่สิบประเทศได้มีนโยบายวางตัวเป็นกลางในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939.แต่มีเพียงแปดประเทศอื่นๆในยุโรปได้พบว่าตนมีความสามารถในการวางตัวเป็นกลาง,เช่น สวีเดน อย่างเป็นทางการในการรักษาท่าทีตลอดทั้งสงคราม; ส่วนประเทศเหล่านี้ ได้แก่ ไอร์แลนด์ โปรตุเกส สเปน อันดอร์รา ลีชเทินชไตน์ นครรัฐวาติกัน ซานมารีโน และสวิตเซอร์แลนด์, รัฐบาลสวีเดนได้มอบสัมปทานไม่มากนักและบางครั้งก็ได้ละเมิดความเป็นกลางของประเทศในการสนับสนุนทั้งเยอรมนีและสัมพันธมิตรตะวันตก
ในช่วงที่เยอรมันได้รุกรานสหภาพโซเวียต,สวีเดนได้ยินยอมให้กองทัพเวร์มัคท์ใช้รถไฟสวีเดนในการขนส่ง (มิถุนายน-กรกฎาคม ค.ศ. 1941)ประกอบด้วยกองพลทหารราบที่ 163 แห่งเยอรมันพร้อมกับปืนใหญ่,รถถัง และอาวุธต่อต้านอากาศยานและลูกกระสุนจากนอร์เวย์ไปยังฟินแลนด์.ทหารเยอรมันได้เดินทางระหว่างเยอรมนีและนอร์เวยโดยได้รับอนุญาตให้ผ่านทางสวีเดน-ที่เรียกว่า permittenttrafik..แร่เหล็กได้ถูกขายให้กับเยอรมนีตลอดช่วงสงคราม.และจากฝ่ายสัมพันธมิตร,สวีเดนได้แบ่งปันความรู้ทางทหารและช่วยในการฝึกทหารที่ประกอบไปด้วยผู้ลี้ภัยจากเดนมาร์กและนอร์เวย์เพื่อนำมาใช้ในการปลดปล่อยประเทศบ้านเกิดของตน นอกจากนี้ยังได้ยินยอมให้ฝ่ายสัมพันธมิตรให้ใช้ฐานทัพอากาศในสวีเดนในช่วงปี ค.ศ. 1944 และ 1945
สวีเดนได้กลายเป็นสถานที่หลบภัยสำหรับผู้ลี้ภัยจากพวกต่อต้านฟาสซิสต์และชาวยิวจากทั่วทุกภูมิภาค.ในปี ค.ศ. 1943,ตามมาด้วยคำสั่งในการขับไล่ประชาชนชาวเดนมาร์กเชื้อสายยิวทั้งหมดไปยังค่ายกักกัน.ชาวเดนมาร์กเชื้อสายยิวเกือบทั้งหมด 8,000 คนได้หนีหลบภัยในสวีเดน.สวีเดนได้กลายเป็นที่หลบภัยสำหรับชาวนอร์เวย์ยิวที่หนีภัยจากดินแดนนอร์เวย์ภายใต้การยึดครองของนาซี
ปรางค์สองพี่น้อง
ปรางค์สองพี่น้อง เป็นโบราณสถานภายในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ มีลักษณะเป็นพระปรางค์หรือปราสาทประธาน ก่อด้วยศิลาแลงเป็นฐานปัทม์ซ้อนกัน 3 ชั้น มีบันไดกึ่งกลางด้าน ยอดปราสาทอยู่ในสภาพชำรุดไม่สามารถระบุรูปทรงได้ ภายในมีแท่นศิลาแลงสันนิษฐานว่าเคยประดิษฐานรูปเคารพ จากการขุดแต่งทางโบราณคดีพบชิ้นส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรม เช่น ทับหลังรูปอุมามเหศวร เสาประดับกรอบประตู ชิ้นส่วนศิวลึงค์ ฐานโยนิโทรณะ และประติมากรรมโคนนทิ
สันนิษฐานว่าแรกเริ่มสร้างเป็นเทวาลัยในศาสนาฮินดูลัทธิไศวนิกาย ในราวพุทธศตวรรษที่ 17 และต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นวัดในพุทธศาสนานิกายมหายาน
ดีเอสพีมีเดีย
ดีเอสพีมีเดีย  เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายเพลงของประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งเมื่อปี พ. ศ. 2534 ก่อตั้งโดย ลีโฮยอน บริษัทดีเอสพีดำเนินธุรกิจค่ายเพลง ผู้ผลิตเพลง การเผยแพร่ธุรกิจบันเทิง รวมถึงการจัดการด้านบันเทิง และงานอีเวนท์
บริษัทดีเอสพีเป็นต้นสังกัดของศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่าง โอจงฮยอก เอ-แจ็กซ์ เอพริล ฮอ ยองจี คาร์ด ไปจนถึงศิลปินที่เคยเป็นผู้บุกเบิกวงการเพลงเกาหลีใต้ เช่น โซบังชา ZAM, COCO, พิงเคิล(Fin.K.L) เชคส์กีส์ รวมไปถึง ดับเบิลเอส 501 คารา เรนโบว์ และนักแสดงอย่าง อี ฮยอนจู โช ซียุน
แดซังอินเทอร์ไพรส์ (Daesung Enterprise) ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2534 โดย ลีโฮยอน จุดประสงค์เพื่อให้ความบันเทิงแก่สาธารณชน โดยวงดนตรีเกาหลีกลุ่มแรกของบริษัท คือ โซบังชา (소방차) ซึ่งวงดังกล่าวได้รับความนิยมเป็นอย่างมากและยังคงเป็นที่ชื่นชอบของชาวเกาหลีที่มีอายุในปัจจุบัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ.1999 ด้วยความสำเร็จของวงดนตรีอันโด่งดังที่ได้รับรางวัลแดซังและศิลปินยอดเยี่ยมแห่งปี เช่น เชคส์กีส์ และ FIN.K.L บริษัทจึงได้ดำเนินการตามกฎหมายเพื่อเปลี่ยนชื่อเป็น DSP Entertainment
หลังจากซื้อหุ้นทั้งหมดและควบรวมกิจการของ Hoshin Textile Company (호신섬유) ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 DSP Entertainment ได้เปลี่ยนชื่อเป็น DSP Enti
ในเดือนกันยายน 2551 DSP Enti เปลี่ยนชื่อเป็น DSP Media ซึ่งในช่วงเวลานี้ บริษัทได้กลายเป็นที่รู้จักจากความประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในวงการดนตรีเกาหลี ละครเกาหลีและอุตสาหกรรมการผลิตรายการโทรทัศน์ที่ทรงอิทธิพลอันดับต้นของประเทศเกาหลีใต้ โดย ดีเอสพีมีเดียได้กลายเป็นคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ศิลปินทุกคนภายใต้ ดีเอสพีมีเดีย หรือเป็นที่รู้จักกันที่ชื่อ DSP Friends
นักร้องกลุ่มหลัก
นักร้องเดี่ยว
อี ฮยอนจู
โช ซี-ยุน
อดีตศิลปินนักร้อง
อดีตนักแสดง
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 (; เลออน: ) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซผู้กล้าหาญ (; เลออน: ) เสด็จพระราชสมภพก่อนเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1040 สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1109 ที่โตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา ทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเลออนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1065 และเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1072 ต่อมาในปี ค.ศ. 1077 ทรงประกาศตนเป็น "จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด" การกดขี่ข้าราชบริพารชาวมุสลิมของพระองค์นำไปสู่การรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1086 ของกองทัพอัลโมราวิดที่มาจากแอฟริกาเหนือ
กษัตริย์แห่งเลออน.
อัลฟอนโซเป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยากับพระมเหสี ซันชา พระองค์ได้รับการศึกษาจากไรมุนโดที่ต่อมาได้เป็นอาร์ชบิชอปแห่งปาเลนเซีย และเปโดร อันซูเรซ เคานต์แห่งการ์ริออน เมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1065 พระองค์ทิ้งราชอาณาจักรเลออนและบรรณาการที่ได้จากราชอาณาจักรมุสลิมโตเลโดไว้ให้อัลฟอนโซ ทำให้พระเจ้าซันโชที่ 2 พระเชษฐาที่ได้ราชอาณาจักรกัสติยาและบรรณาการจากซาราโกซาเป็นมรดกตั้งตนเป็นศัตรูด้วยความริษยา อัลฟอนโซพ่ายแพ้พระเชษฐาในการทำสมรภูมิสองครั้ง หลังการพ่ายแพ้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1068 ที่ยันตาดา พระองค์หาทางเอาราชอาณาจักรของตนกลับคืนมาได้ แต่หลังการพ่ายแพ้ที่โกลเปเฆราในปี ค.ศ. 1072 พระองค์ถูกจับกุมตัวและถูกขับไล่ออกจากประเทศ ทรงใช้ชีวิตช่วงสั้น ๆ ในเวลานั้นที่ราชสำนักของอัลมะอ์มูน กษัตริย์มุสลิมแห่งโตเลโด ผู้เป็นข้าราชบริวารของพระองค์ ต่อมาไม่นานอูร์รากา พระเชษฐภคินีของอัลฟอนโซ ก่อกบฏในเลออน พระเจ้าซันโชได้ปิดล้อมพระองค์ไว้ในเมืองซาราโกซาที่มีกำแพงล้อมรอบ ในช่วงที่ทำการปิดล้อม พระเจ้าซันโชถูกสังหาร อาจจะด้วยการยุยงของอูร์รากาซึ่งอยู่ฝั่งเดียวกับอัลฟอนโซอย่างชัดเจน นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ยังสันนิษฐานว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแบบผิดทำนองคลองธรรม
จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด.
การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชทำให้อัลฟอนโซได้ราชอาณาจักรเลออนของพระองค์กลับคืนมาและได้สืบทอดต่อกัสติยาในปี ค.ศ. 1072 พระองค์ยังยึดกาลิเซียที่พระเจ้าซันโชเอามาจากการ์ซิอา พระอนุชา อัลฟอนโซจำคุกการ์ซิอาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เล่ากันว่าอัลฟอนโซได้กล่าวคำสาบานในโบสถ์ของนักบุญกาเดอาว่าพระองค์ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นในการฆาตกรรมพระเจ้าซันโช ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าชาวกัสติยาอาจยอมรับพระองค์เป็นกษัตริย์ด้วยความจำใจ
การครองราชย์ของอัลฟอนโซในครั้งนี้คือยุคแห่งความสำเร็จของพระองค์ ทรงแย่งชิงมณฑลริโอฆาและมณฑลบาสก์มาได้ และได้การสวามิภักดิ์ตามระบอบศักดินาจากพระเจ้าซันโช รามิเรซแห่งอารากอนและปัมโปลนาในนามแคว้นนาวาร์จนถึงตอนเหนือของแม่น้ำเอโบร ในปี ค.ศ. 1077 พระองค์อ้างตนเป็นจักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด ซึ่งหมายความว่ากษัตริย์ชาวคริสต์คนอื่น ๆ ได้ยอมรับในตัวพระองค์ จากนั้นพระองค์เริ่มการพิชิตโตเลโดและหลังการปิดล้อมอันยาวนาน พระองค์ยึดโตเลโดได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1085 ซึ่งเป็นการพิชิตที่สำคัญอย่างมาก เนื่องจากทำให้สเปนส่วนคริสต์กลับมาเป็นศูนย์กลางสำคัญทางประวัติศาสตร์ ยุทธศาสตร์ และวัฒนธรรมของคาบสมุทรอีกครั้ง หลังจากที่ชาวมุสลิมยึดความเป็นศูนย์กลางมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8
การรุกรานของกลุ่มอัลโมราวิด.
ในยุคนี้อัลฟอนโซรีดบรรณาการเป็นเงินก้อนโตจากกลุ่มอาณาจักรไตฟามุสลิมแลกกับการคุ้มกันไตฟาจากศัตรูกลุ่มอื่น ทรงหวังว่าการริบความมั่งคั่งนี้จะทำให้ไตฟาอ่อนแอลงจนท้ายที่สุดก็ต้องยอมยกอิสรภาพให้พระองค์โดยไม่มีการต่อสู้ ผลลัพธ์ของการรีดบรรณาการนี้ทำให้สเปนส่วนคริสต์ท่วมท้นไปด้วยทองคำของชาวมุสลิมซึ่งถูกนำไปใช้ในการทำสงครามและบริจาคแก่โบสถ์และอาราม การเรียกร้องบรรณาการครั้งนี้ทำให้เหล่ากษัตริย์ของไตฟาต้องขูดรีดภาษีจากประชาชน ก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ประชาชนจนนำไปสู่ความไม่สงบที่ทำให้โตเลโดอ่อนแอลงจนต้องยอมจำนนในท้ายที่สุด อัลมุอ์ตะมิด อิบน์ อับบาด ผู้ปกครองมุสลิมของไตฟาเซบิยาที่อับจนหนทางตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน เจ้าผู้ครองอาณาจักรอัลโมราวิดของชาวเบอร์เบอร์จากแอฟริกาเหนือ ยูซุฟขึ้นฝั่งที่อัลเฆซิรัสในปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1086 และไม่กี่เดือนต่อมาในวันที่ 23 ตุลาคม ที่ซากราฆัสใกล้กับบาดาโฆซ ก็สามารถปราบพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ อัลฟอนโซอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากกลุ่มชาวคริสต์ที่เหลือจนก่อให้เกิดสงครามครูเสดขนาดย่อม ผู้ทำครูเสดไปไม่ถึงดินแดนของอัลฟอนโซแต่เสียพลังงานและทรัพยากรไปกับการปิดล้อมตูเดลา เมืองหน้าด่านของชาวมุสลิม ซึ่งประสบความล้มเหลว
ความพ่ายแพ้ที่ซากราฆัสส่งผลให้อิทธิพลของอัลฟอนโซที่มีต่อไตฟาลดลงอย่างน่าใจหาย แต่ก็นำไปสู่การสงบศึกกับเอลซิด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ราบรื่นนักในตอนแรก ด้วยเอลซิดอยู่ฝั่งเดียวกับพระเจ้าซันโชในการทำสงครามกับอัลฟอนโซ ในตอนแรกที่เอลซิดเข้าร่วมราชสำนักของอัลฟอนโซ ความเคลือบแคลงได้ฝังรากลึก และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1081 เป็นต้นมา เขาหันไปรับใช้กษัตริย์มุสลิมของซาราโกซา อัลฟอนโซไว้วางใจให้เอลซิดครอบครองและคุ้มกันสเปนตะวันออก และเอลซิดก็ทำหน้าที่ดังกล่าวได้อย่างดีเยี่ยม ช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1086–1109 อัลฟอนโซพ่ายแพ้กลุ่มอัลโมราวิดอย่างต่อเนื่อง ในการรบครั้งสุดท้ายที่อูเกลสในปี ค.ศ. 1108 พระองค์สูญเสียซันโช พระโอรสคนเดียวไป ด้วยจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อ พระองค์วางแผนจับอูร์รากา พระธิดา แต่งงานกับกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน เพื่อที่สงครามกับชาวอัลโมราวิดจะยังดำเนินต่อไปได้หลังพระองค์สิ้นพระชนม์ แม้จะทำให้เลออนและกัสติยาต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าชายอารากอนก็ตาม
พระมเหสี อนุภรรยา และทายาท.
ในปี ค.ศ. 1067 มีการเจรจาเรื่องการอภิเษกสมรสของพระองค์กับอากาธา พระธิดาของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต กษัตริย์แห่งอังกฤษและดยุคแห่งนอร์ม็องดี แต่การสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรของอากาธาทำให้โครงการถูกล้มเลิกไป
อาแญ็สแห่งอากีแตน.
ในปี ค.ศ. 1069 ได้มีการลงนามในการหมั้นหมายของอัลฟอนโซกับอาแญ็ส บุตรสาวของกีโยมที่ 8 ดยุคแห่งอากีแตน ในตอนนั้นอาแญ็สพระชนมายุเพียง 10 พรรษาจึงต้องรอให้พระองค์มีพระชนมายุ 14 พรรษาจึงจะจัดพิธีแต่งงานได้ การแต่งงานเกิดขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1073 หรือไม่ก็ต้นปี ค.ศ. 1074 อาแญ็สสิ้นพระชนม์ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1078
ฆิเมนา มุญโญซ.
หลังการสิ้นพระชนม์ของอาแญ็ส กษัตริย์มีสัมพันธ์ชู้สาวกับฆิเมนา มุญโญซ ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันสองคน คือ
กงส์ต็องส์แห่งบูร์กอญ.
ปลายปี ค.ศ. 1079 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 อภิเษกสมรสกับกงส์ต็องส์แห่งบูร์กอญ ภรรยาม่ายของเคานต์อูกที่ 3 แห่งชาลง-ซูร์-โซน บุตรสาวของรอแบร์ผู้ชรา ดยุคแห่งบูร์กอญกับภรรยาคนแรก เอลี เดอ เซอมูร์-อ็อง-บรียอแน และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอูก กาแปแห่งฝรั่งเศส กงส์ต็องส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1093 พระองค์ให้กำเนิดพระโอรสธิดาหกคนซึ่งมีเพียงคนเดียวที่มีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่ คือ
ซาอีดะฮ์.
ซาอีดะฮ์เป็นภรรยาของอะบู นัศร์ อัลฟัตห์ อัลมะอ์มูน ผู้ปกครองไตฟากอร์โดบา บุตรชายของอัลมุอ์ตะมิด อิบน์ อับบาด ผู้ปกครองไตฟาเซบิยา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1091 กองทัพอัลโมราวิดปิดล้อมโจมตีนครกอร์โดบา สามีของซาอีดะฮ์ส่งภรรยาและลูก ๆ ไปอัลโมโดบาร์เดลริโอเพื่อความปลอดภัย ก่อนเสียชีวิตในวันที่ 26/27 มีนาคม หลังตกเป็นม่าย ซาอีดะฮ์ขอการคุ้มกันที่ราชสำนักของกษัตริย์แห่งเลออน เธอและลูก ๆ ของเธอเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ เธอได้รับการทำพิธีศีลล้างบาปในชื่อ อิซาเบล และกลายเป็นอนุภรรยาของกษัตริย์ และมีบุตรชายให้พระองค์หนึ่งคน คือ
แบร์ตา.
ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1093 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 ทำสัญญาแต่งงานครั้งที่สามกับแบร์ตา ซึ่งสันนิษฐานกันว่าเป็นสมาชิกตระกูลซาวอย บุตรสาวของเคานต์อามาเดอุสที่ 2 แห่งซาวอย หลานสาวของแบร์ตาแห่งซาวอย พระมเหสีของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์สิ้นพระชนม์ในช่วงระหว่างวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1099 ถึง 15 มกราคม ค.ศ. 1100 การแต่งงานครั้งนี้ไม่มีพระโอรสธิดา
อิซาเบล.
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แต่งงานครั้งรองสุดท้ายกับอิซาเบล ซึ่งอาจเป็นพระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส การแต่งงานครั้งนี้ให้กำเนิดพระธิดาสองคน คือ
เบียทริซ.
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 อภิเษกสมรสกับพระมเหสีคนที่ห้า เบียทริซ ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นบุตรสาวของกีโยมที่ 8 ดยุคแห่งอากีแตนกับภรรยาคนที่สาม อีลเดอการ์ดแห่งบูร์กอญ การแต่งงานอาจเกิดขึ้นในเดือนแรกของปี ค.ศ. 1108 เมื่อตกเป็นม่าย พระองค์กลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอนและแต่งงานใหม่กับเอลีที่ 1 เคานต์แห่งแมน
วิกฤตการสืบทอดบัลลังก์.
ในวัยชรา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทรงประสบกับปัญหาเรื่องการสืบทอดบัลลังก์ แบร์ตาสิ้นพระชนม์ในปลายปี ค.ศ. 1099 โดยไม่มีทายาทให้พระองค์ หลังจากนั้นไม่นานอัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับอิซาเบลที่มีพระธิดาให้พระองค์สองคน แต่ไม่มีพระโอรส
การตายของซันโช บุตรชายนอกสมรสของกษัตริย์กับซาอีดะฮ์ ในยุทธการที่อูเกลสในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1108 ทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซไม่เหลือทายาทเพศชายแม้แต่คนเดียว พระองค์จึงเลือกอูร์รากา พระธิดาที่ถูกต้องตามกฎหมายคนโตเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ แต่ก็ตัดสินใจที่จะจับอูร์รากาแต่งงานกับคู่อริและนักรบผู้โด่งดัง คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอนและนาวาร์ ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1108 แม้การแต่งงานจะเกิดขึ้นในปีต่อมาแต่ก็ไม่ได้นำมาซึ่งเสถียรภาพ แต่กลับก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองอันยาวนานที่ดำเนินอยู่แปดปี
วัดถ้ำเสือ (จังหวัดกาญจนบุรี)
วัดถ้ำเสือ เป็นวัดและสถานที่ท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่บนยอดเขาในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ติดกับวัดถ้ำเขาน้อยซึ่งเป็นวัดจีนตั้งอยู่ด้านหลัง เป็นที่รู้จักสำหรับทิวทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนาและประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ หลวงพ่อชินประทานพร ภายในวัดประกอบด้วยอาคารและเจดีย์ สถาปัตยกรรมไทย, จีน, ญี่ปุ่น และผสมผสาน เดิมเป็นสำนักสงฆ์ขนาดเล็กในบริเวณถ้ำเสือด้านล่างริมเนินเขา ต่อมาชาวบ้าน ร่วมกันสร้างและบูรณะ จนกลายเป็นวัดที่ใหญ่โต และมีความวิจิตรงดงาม
ด้านหน้าวัดเป็นแม่น้ำแม่กลอง และล้อมรอบด้วยท้องทุ่งนา ส่วนด้านข้างติดกับองค์พระเจดีย์สถาปัตยกรรมจีน และเก๋งจีนของวัดถ้ำเขาน้อย ซึ่งอยู่ติดกัน ทั้งวัดถ้ำเสือและวัดถ้ำเขาน้อยเคยปรากฏเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักในมิวสิควิดีโอเพลง "" โดย ศิลปินชาวสวีดที่มีชื่อเสียงในระดับสากล ในปี พ.ศ. 2559
วัดถ้ำเสือเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี พ.ศ. 2516 โดยเริ่มจากการสร้าง "หลวงพ่อชินประทานพร" สูง 9 วา 9 นิ้ว หน้าตัก 5 วา 3 ศอก 9 นิ้ว พระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิปางประทานพร รอบองค์พระมีเรือนแก้วครอบลักษณะเดียวกับพระพุทธชินราช องค์พระประดับกระเบื้องสีทอง ปัจจุบันเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปที่สูงที่สุดในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการสร้างมณฑปเพื่อครอบรอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย และเริ่มสร้างพระอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2520 ซึ่งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเพื่อสร้างพระอุโบสถอัฐมุข
ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2527 ได้จัดพิธีลงเข็ม เทเสาเอก เพื่อก่อสร้าง "พระเจดีย์เกศแก้วปราสาท" ที่ใช้เวลาในการก่อสร้างแล้วเสร็จ 7 ปี เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม สีส้มอิฐ มีความสูง 75 เมตร 9 ชั้น ตรงกลางมีบันไดเวียนสามารถเดินขึ้นไปถึงชั้นบนสุด แต่ละชั้นมีหน้าต่างติดด้วยบานกระจกเลื่อนโดยรอบ และประดิษฐานพระพุทธรูปตามบริเวณช่องหน้าต่าง ชั้นบนสุดประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชเสด็จฯ มาบรรจุไว้ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2533
ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย
ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย  เป็นความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศรัสเซียและฟิลิปปินส์ ซึ่งทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของเอเปก
รัสเซียมีสถานทูตอยู่ที่กรุงมะนิลา ส่วนฟิลิปปินส์มีสถานทูตในกรุงมอสโก และสถานกงสุลกิตติมศักดิ์สองแห่ง (ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและวลาดีวอสตอค)
รัสเซียมีความสนใจในการพัฒนาความสัมพันธ์กับรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ความสนใจของจักรวรรดิรัสเซียในการสร้างความสัมพันธ์กับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้นเกิดจากความต้องการอาหารและความมั่นคงในการจัดหาวัตถุดิบในรัสเซียตะวันออกไกลเนื่องจากการติดต่อสื่อสารระหว่างทางฝั่งตะวันออกของรัสเซียและฝั่งยุโรปนั้นยากอย่างมีความหมาย
กลยุทธ์ "สำรวจตะวันออกไกลผ่านอินเดียและฟิลิปปินส์เพื่อสร้างการเชื่อมโยงทางการค้า" ได้รับการเสนอถวายแด่พระเจ้าปีเตอร์มหาราชโดยเฟดอร์ ไอ. เซมิโยนอฟ ผู้ว่าราชการไซบีเรียใน ค.ศ. 1722
ในปี ค.ศ. 1813 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงพระบรมราชูปถัมภ์ที่สร้างโดยปิออตร์ โดเบล เกี่ยวกับการค้าและการพัฒนาร่วมกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดเบลเป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันที่เกิดในไอร์แลนด์ผู้อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาเป็นคนแรกที่เริ่มต้นการส่งเสริมความสัมพันธ์กับรัสเซียตะวันออกไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณคาบสมุทรคัมชัตคา ในที่สุดรัสเซียตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจทางการทูตแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปี ค.ศ. 1817 - โดยมีสถานกงสุลใหญ่ในกรุงมะนิลา ปิออตร์ โดเบล กลายเป็นพลเมืองแปลงสัญชาติและใช้ชื่อปิออตร์ วาซิลีวิช โดเบล รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุลใหญ่ในประเทศฟิลิปปินส์
สถานกงสุลใหญ่เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่มันก็ไม่ได้ดำเนินการโดยรัสเซีย หากแต่โดยพ่อค้าฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "กงสุลอิสระ" สถานกงสุลลักษณะนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1917
ความสัมพันธ์ทางการทูตของฟิลิปปินส์และสหภาพโซเวียตได้รับการริเริ่มใหม่โดยเลขานุการฝ่ายบริหาร อาเลฆันโดร เมลชอร์ จูเนียร์ ของประธานาธิบดี เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส และเสนาธิการของเขาในขณะนั้นคือ พันตรี โฆเซ เต. อัลมอนเต ด้วยความช่วยเหลือของศาสตราจารย์ อชีต สิห์ ราอี จากสถาบันเอเชียศึกษาในมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์
โดยศาสตราจารย์ราอี ที่เลขานุการเมลชอร์ และพันตรีอัลมอนเต สามารถปูทางไปสู่การรับรองอินทิรา คานธี ในการเจรจากับมอสโกได้ ในเวลานั้นฟิลิปปินส์ถือเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของสหรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นพันธมิตรที่เชื่อถือได้ในช่วงสงครามเย็น อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของมาร์กอสเชื่อว่าสหรัฐกำลังจะแพ้สงครามเวียดนาม จึงเห็นความจำเป็นในการสร้างความสัมพันธ์กับ "ศัตรู"
เมื่อไปเยือนนิวเดลีครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1975 พันตรีอัลมอนเตได้พบกับเอกอัครราชทูตโซเวียต ซึ่งจากนั้นนำไปสู่เที่ยวบินโดยเลขานุการเมลชอร์และพันตรีอัลมอนเตสู่เครมลินที่พวกเขาได้รับในฐานะแขกของรัฐ การประชุมครั้งนี้นำไปสู่การสร้างความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการระหว่างฟิลิปปินส์และสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในปี ค.ศ. 1976
ในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดี เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส กับภรรยาของเขา อีเมลดา มาร์กอส ได้พบกับวาซีลี คุซเนตซอฟ ผู้รักษาการประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตของยูรี อันโดรปอฟ ระหว่างการประชุมที่มอสโก
หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต.
เมื่อการล่มสลายของสหภาพโซเวียตมีขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991 ฟิลิปปินส์ก็ได้ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าสหพันธรัฐรัสเซียเป็นผู้สืบทอดรัฐของโซเวียต เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1991
การบริหารของดูแตร์เต.
ในระหว่างการบริหารของประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ โรดรีโก ดูแตร์เต ความสัมพันธ์รัสเซีย–ฟิลิปปินส์ ได้ก้าวหน้าไปอย่างมาก ตามรายงานของเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำฟิลิปปินส์ อีกอร์ โควาเอฟ "ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ทั้งสองประเทศของเราได้สรุปเอกสารเกี่ยวกับความร่วมมือทวิภาคีในสาขาต่าง ๆ มากกว่า 40 ปีก่อนหน้านี้"
การย้ายถิ่นของชาวฟิลิปปินส์สู่รัสเซีย.
แรงงานข้ามชาติชาวฟิลิปปินส์เริ่มแห่กันไปรัสเซียในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ในปี ค.ศ. 2004 ชาวฟิลิปปินส์ 2,010 คนได้รับการจดทะเบียนให้พำนักอยู่ในรัสเซีย ส่วนในปี ค.ศ. 2013 จำนวนดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็น 4,335 คนตามสถิติของคณะกรรมาธิการชาวฟิลิปปินส์โพ้นทะเล (CFO) อย่างไรก็ตาม จำนวนทั้งหมดโดยประมาณจะกลายเป็นชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียประมาณ 8,000 คนเมื่อมีการพิจารณาถึงผู้อพยพแบบผิดกฎหมาย โดยชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียประมาณ 93 เปอร์เซ็นต์อยู่ในมอสโก คนงานชาวฟิลิปปินส์โพ้นทะเลจำนวนมากในรัสเซียได้รับการฝึกอบรมวิชาชีพ แต่ส่วนใหญ่ทำงานในภาคบริการในครัวเรือนในฐานะคนทำความสะอาด, คนครัว, คนขับรถ และพี่เลี้ยงเด็ก กระทรวงการต่างประเทศฟิลิปปินส์ได้นับ "ชาวฟิลิปปินส์ราว 6,000 คนที่อาศัยและทำงานในรัสเซีย ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017"
เนื่องจากจำนวนชาวฟิลิปปินส์ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถูกขอให้ทำงานในบ้านส่วนตัวทั่วรัสเซีย รัฐบาลฟิลิปปินส์เห็นว่าจำเป็นต้องกำหนดข้อกำหนดใหม่เกี่ยวกับการจ้างแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กชาวฟิลิปปินส์ในรัสเซียโดยตรงเพื่อรักษาความเป็นอยู่ที่ดีผ่านการจัดตำแหน่งในครัวเรือนที่มีคุณสมบัติเหมาะสม รวมทั้งรับรองการมีส่วนร่วมของพนักงานที่มีความสามารถเท่านั้น
คลังแห่งชาติ (บราซิล)
ที่คลังแห่งชาติของบราซิล เป็นองค์ประกอบหลักของระบบจัดการไฟล์ (SIGA) ในประเทศบราซิล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2381 และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองรีโอเดจาเนโร ตามกฎหมายว่าด้วยจดหมายเหตุ (กฎหมาย 8.159) เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2534 มีหน้าที่ในการจัดเก็บจัดเก็บรักษาไว้ให้เข้าถึงและเปิดเผยมรดกสารคดีของรัฐบาลกลางที่ให้บริการแก่รัฐและประชาชน
คอลเลกชันของที่เก็บถาวรแห่งชาติมี 55 กิโลเมตรของเอกสารต้นฉบับ; 2,240,000 ภาพและเชิงลบ; 27,000 ภาพการ์ตูน; 75,000 แผนที่และแผน; 7000 แผ่นและ 2000 เทปเสียงแม่เหล็ก; ฟิล์มม้วน 90,000 แผ่นและเทปวิดีโอ 12,000 แผ่น นอกจากนี้ยังมีห้องสมุดที่เชี่ยวชาญเรื่องประวัติศาสตร์คลังข้อมูลวิทยาศาสตร์ข้อมูลกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารและการบริหารงานสาธารณะหนังสือและหนังสือประมาณ 43,000 เล่มหนังสือพิมพ์ 900 เล่มและงานที่หายาก 6,300 ชิ้น
ถนนเชื่อมสัมพันธ์
ถนนเชื่อมสัมพันธ์ (อักษรโรมัน: Thanon Chueam Samphan) เป็นถนนสายหนึ่งของเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีระยะทางทั้งหมดประมาณ 6.5 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 2-7 ช่องทางจราจร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสุวินทวงศ์ (แยกลำผักชี) ใน้องที่แขวงลำผักชีซึ่งมีแนวถนนต่อเนื่องจากถนนฉลองกรุง มุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองลำต้นกล้วยเข้าสู่ท้องที่แขวงโคกแฝด ผ่านสนามกีฬาบางกอกอารีนา เมื่อถึงซอยเชื่อมสัมพันธ์ 4 จึงข้ามคลองเข้าสู่ท้องที่แขวงกระทุ่มราย ผ่านมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ตัดกับถนนเลียบวารี และถนนสังฆสันติสุข (แยกหนองจอก) บริเวณสำนักงานเขตหนองจอก ตัดกับถนนบุรีภิรมย์บริเวณวงเวียนหอนาฬิกาหนองจอก ข้ามคลองแสนแสบเข้าสู่ท้องที่แขวงหนองจอก ไปสิ้นสุดที่ถนนสกุลดี ในอดีตถนนเชื่อมสัมพันธ์เคยเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3120 (ลำผักชี-หนองจอก) ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร
ยวี่ซี
วัดถ้ำเขาน้อย
วัดถ้ำเขาน้อย  เป็นวัดพุทธนิกายมหายาน ที่อยู่ติดกับวัดถ้ำเสือ โดยวัดแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นราว 140 ปีที่แล้ว(พ.ศ. 2426) และเป็นหนึ่งในสามวัดญวนในจังหวัดกาญจนบุรี วัดแห่งนี้ก่อสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรม และศิลปกรรมจีน รูปแบบศาสนาพุทธนิกายมหายาน ที่ชาวญวนนับถือ เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดกาญจนบุรี
วัดถ้ำเขาน้อย (龍山寺) เป็นวัดเก่าแก่อีกวัดหนึ่งในพระพุทธศาสนามหายาน (ฝ่ายอนัมนิกาย)​ ตั้งอยู่ ณ ตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี
ก่อตั้งมาเมื่อปี พ.ศ. 2426 โดยมี พระหลวงปู่แห้ง (กั๊กเง้ง) เป็นพระจีนมาพำนักเป็นรูปแรก ต่อมายังมีพระจีนอีก 2 รูปมาปกครองดูแล จากนั้น พระอาจารย์เตี๊ยบถ่อ ซึ่งเป็นพระสงฆ์มหายาน ฝ่ายอนัมนิกาย (ญวน) มาปกครองดูแล และส่งต่อการบูรณะดูแลรุ่นต่อรุ่นมาจนถึงปัจจุบันราวกว่า140ปีแล้ว โดยมีลูกศิษย์ของพระคณานัมธรรมวิริยาจารย์(หลวงอาเกี๊ยด)​ อดีตเจ้าอาวาสและรองเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายอนัมนิกาย คือ "องปลัดวิเชียร เถี่ยนอี๊" เป็นเจ้าอาวาส ปกครองดูแลอยู่ในปัจจุบัน
ทั้งวัดถ้ำเสือ (จังหวัดกาญจนบุรี) และวัดถ้ำเขาน้อยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดกาญจนบุรี ด้วยทิวทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนา ในปี พ.ศ. 2559 วัดทั้งสองได้ปรากฏเป็นฉากหลังสำคัญในมิวสิกวิดีโอเพลง "Love on Me" ของศิลปินที่มีชื่อเสียงในระดับสากล แกแลนทิส
สิ่งก่อสร้างและสถานที่เคารพบูชา.
1.วิหารพระศรีอรียเมตรไตรย์โพธิสัตว์ เมื่อเข้าประตูวิหารหลักของวัด จะพบท่านประดิษฐานตรงกลางวิหาร
2.พระ 18 อรหันต์ทองคำ ประดิษฐานเรียงรายโดยรอบวิหารพระศรีอรียเมตรไตรย์โพธิสัตว์
3..วิหารพระกวนอิมโพธิสัตว์ อยู่ชั้น2ของอาคารเดินขึ้นบันไดไปเล็กน้อย ด้านข้างมีวิหารย่อยไต่ฮงกงและโป๊ยเซียน
4.โบสถ์ ด้านในมีพระประธาน(พระศรีศากยมุนีพุทธเจ้า)และพระโพธิสัตว์2องค์(พระสมันตรภัทรโพธิสัตว์ และ พระมัญชุศรีโพธิสัตว์)ให้สักการะบูชา ด้านหน้าโบสถ์มีท้าวมหาชมพู รอบข้างมีท้าวจตุโลกบาล