pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศูนย์ที่มีเครื่องหมายลบสะท้อนให้เห็นถึงมโนทัศน์ของคณิตวิเคราะห์เกี่ยวกับการมีค่าเข้าใกล้ 0 จากด้านที่มีค่าต่ำกว่าเป็นลิมิตด้านเดียว ซึ่งอาจเขียนได้เป็น x → 0−, x → 0− หรือ x → ↑0 สัญกรณ์ "−0" ก็ยังใช้สำหรับเขียนแทนจำนวนลบขนาดเล็กที่ถูกปัดเศษให้เป็นศูนย์อย่างไม่เป็นทางการ มโนทัศน์ของลบศูนย์ก็มีการประยุกต์ใช้เชิงทฤษฎีบางอย่างในกลศาสตร์เชิงสถิติและสาขาอื่น ๆ
การรวมศูนย์มีเครื่องหมายลงใน IEEE 754 เอ่ยอ้างว่ามันช่วยให้บรรลุความแม่นยำเชิงจำนวนในปัญหาวิกฤตบางประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคำนวณด้วยฟังก์ชันมูลฐานเกี่ยวกับจำนวนเชิงซ้อน แต่ในทางกลับกัน มโนทัศน์ของศูนย์มีเครื่องหมายขัดกับสมมติฐานทั่วไปที่สร้างขึ้นในขอบเขตต่าง ๆ ของคณิตศาสตร์ว่า ลบศูนย์ก็คือสิ่งเดียวกับศูนย์ การแทนจำนวนที่อนุญาตให้มีลบศูนย์อาจเป็นต้นตอแห่งความผิดพลาดของโปรแกรม เนื่องจากนักพัฒนาซอฟต์แวร์อาจไม่ได้ตระหนักหรือลืมไปว่า ขณะที่การแทนศูนย์ทั้งสองชนิดมีพฤติกรรมเท่ากันภายใต้การเปรียบเทียบจำนวน พวกมันมีรูปแบบบิตที่ต่างกัน และส่งผลให้เกิดผลลัพธ์จากการดำเนินการบางชนิดต่างกันด้วย
การเข้ารหัสส่วนเติมเต็มสอง (two's complement) ที่ใช้กันอย่างกว้างขวางไม่อนุญาตให้มีค่าลบศูนย์ การแทนจำนวนมีเครื่องหมายแบบ 1+7 บิตสำหรับจำนวนเต็ม ลบศูนย์แทนด้วยค่า 1000 0000 และการแทนส่วนเติมเต็มหนึ่ง (one's complement) แบบ 8 บิต ลบศูนย์แทนด้วยค่า 1111 1111 การเข้ารหัสทั้งสามชนิดนั้น บวกศูนย์แทนด้วยค่า 0000 0000
ในจำนวนจุดลอยตัวฐานสองของ IEEE 754 ค่าศูนย์ทั้งสองแทนโดยกำหนดให้บิตเลขชี้กำลังและเลขนัยสำคัญเป็นศูนย์ทั้งหมด สำหรับลบศูนย์ก็กำหนดให้บิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง เราอาจได้ลบศูนย์เป็นผลลัพธ์จากการคำนวณเฉพาะอย่าง ตัวอย่างเช่นผลจากภาวะน้อยเกินเก็บเชิงเลขคณิต (arithmetic underflow) ของจำนวนลบ หรือ −1.0*0.0 หรือเพียงแค่ −0.0
ในการเข้ารหัสจำนวนจุดลอยตัวฐานสิบของ IEEE 754 ลบศูนย์แทนโดยกำหนดให้เลขชี้กำลังเป็นค่าใดก็ได้ที่ใช้ได้ในพิสัยของการเข้ารหัส เลขนัยสำคัญกำหนดให้เป็นศูนย์ และบิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง
สมบัติและการจัดการ.
มาตรฐาน IEEE 754 เกี่ยวกับจำนวนจุดลอยตัวได้ระบุพฤติกรรมของบวกศูนย์และลบศูนย์ไว้ภายใต้การดำเนินการหลายอย่าง ผลลัพธ์ที่ได้อาจขึ้นอยู่กับการตั้งค่าภาวะการปัดเศษแบบ IEEE
การคูณและการหารปฏิบัติตามกฎการผสานเครื่องหมายอันเป็นปกติดังนี้
การบวกและการลบถูกจัดการโดยเฉพาะถ้าค่าต่าง ๆ อาจถูกตัดออกได้ ดังนี้
เนื่องจากมีค่าลบศูนย์อยู่ในระบบการแทนจำนวน ประโยค "z" = −("x" − "y") และ "z" = (−"x") − (−"y") จึงไม่สามารถลดทอนให้เป็น "z" = "y" − "x" ได้ เมื่อ "x", "y", "z" เป็นจำนวนจุดลอยตัว
กฎพิเศษอื่น ๆ มีดังนี้
การหารค่าที่ไม่เป็นศูนย์ด้วยค่าศูนย์ ทำให้ตัวบ่งชี้ (flag) ของการหารด้วยศูนย์ถูกกำหนดเป็นหนึ่ง และการดำเนินการที่ให้ผลลัพธ์เป็นไม่ใช่จำนวน ก็ทำให้ตัวบ่งชี้ของการดำเนินการที่ใช้ไม่ได้ ถูกกำหนดเป็นหนึ่งเช่นกัน การจัดการความผิดปรกติจะถูกเรียกใช้ถ้ามีสำหรับตัวบ่งชี้ที่เกี่ยวข้อง
ลบศูนย์และบวกศูนย์เมื่อดำเนินการเปรียบเทียบแบบธรรมดาควรจะมีค่าเท่ากันตามมาตรฐาน IEEE 754 ตัวอย่างเช่นตัวดำเนินการ == ของภาษาซีและภาษาจาวา ในภาษาเช่นว่านั้น จำเป็นต้องเขียนโปรแกรมด้วยกลวิธีพิเศษเพื่อแยกแยะสองค่านี้ออกจากกัน ซึ่งมีหลายแนวทางอาทิ
การแปลงชนิดข้อมูล (type casting) เป็นชนิดจำนวนเต็มจะไม่ได้ผลเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนระบบส่วนเติมเต็มสอง
การใช้งานทางวิทยาศาสตร์.
−0 สามารถใช้แทนอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์ในอุตุนิยมวิทยา โดยเฉพาะในสเกลเซลเซียส −0 มักเป็นสิ่งสำคัญด้วยเหตุผลทางสถิติ เมื่อมีค่าไม่ต่ำพอที่จะปัดเศษให้เป็น −1 เช่นอุณหภูมิที่ −0.2 องศาเซลเซียส และค่านี้ไม่สามารถรายงานผลให้เป็น 0 องศาเซลเซียส เนื่องจากค่า 0 องศาจะไม่ถือว่าต่ำกว่าศูนย์ สำหรับการเก็บสถิติวันที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศา ซึ่งเป็นข้อมูลสถิติพื้นฐานของการเปรียบเทียบความหนาวเย็นในฤดูหนาว ดังนั้นจึงไม่สามารถละเลยไปได้
ในเรื่องของกลศาสตร์เชิงสถิติ ระบบเฉพาะที่อยู่ในสถานะของการผกผันประชากร (population inversion) อาจถูกพิจารณาว่ามีอุณหภูมิสัมบูรณ์ (absolute temperature) เท่ากับ −0 ซึ่งเป็นค่าสูงสุดเท่าที่เป็นไปได้
ลบศูนย์
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา
โรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธา ตั้งอยู่ในพื้นที่ของบ้านนาบัว หมู่ 6 ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยมีการจัดการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษาและประถมศึกษา
ในอดีตพื้นที่ทุ่งบางแก้วตามที่ทางราชการเรียกนั้น เป็นที่ลุ่ม มีต้นบัวขึ้นอยู่เยอะตามหนองน้ำลำคลอง การสัญจรใช้เรือเป็นสำคัญ ประชาชนในพื้นที่จึงได้เรียกทุ่งบางแก้วว่า นาบัว หรือ บ้านนาบัว ภายหลังต่อมาประชาชนชาวบ้านนาบัวและพื้นที่ใกล้คียงได้พร้อมใจกันสร้างวัดบริเวณรอยต่อ 2 อำเภอ ตรงฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแยกตีนคุ (เป็นคลองสองสายมาตัดกัน เรียกตามตีนคุที่เป็นไม้ตัดกันที่อยู่ใต้ก้นกระบุง) ด้วยความสำคัญทางเรือเป็นหลัก การส่งลูกหลานไปเรียนจึงต้องไปเรียนโรงเรียนที่ตำบลโพพระ ซึ่งอยู่ห่างไกล ทางราชการจึงได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาล แห่งที่ 2 ของตำบลขึ้น ซื่อ โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว
โรงเรียนประชาบาล 2 ตำบลบางแก้ว ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2482 แยกมาจากโรงเรียนประชาบาล ตำบลบางแก้ว เปิดสอนตั้งแต่ชั้น ป.เตรียม ถึงชั้น ป.4 มีนักเรียน 75 คน โดยอาศัยศาลาวัดใหม่ตีนคุเป็นที่เรียน (ปัจจุบันคือที่ตั้งของศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน ของวัดราษฎร์ศรัทธา) นายเลื่อน หน่ายสุวรรณ เป็นครูใหญ่แรก
พ.ศ. 2490 ได้ดำเนินการสร้างอาคารแบบ ป.1 โดยมีพระอธิการร่วม ญาณวโร พร้อมด้วยประชาชนร่วมสมทบ การก่อสร้างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2498 เมื่อแล้วเสร็จจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบันตามชื่อวัด
โรงเรียนตั้งอยู่ในพื้นที่ของเขตรับผิดชอบองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์  เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ ส่วนงานหนึ่งของราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ มีหน้าที่จัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ทำการวิจัย นำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์ และให้บริการทางวิชาการ
อดีตเป็นบัณฑิตวิทยาลัยเอกชน ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 6 แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร โดยให้ดำเนินการสอนระดับปริญญาโทและเอก ในหลักสูตรวิทยาศาสตร์ชีวภาพประยุกต์ สาขาเคมีชีวภาพ และสาขาพิษวิทยาสิ่งแวดล้อม
เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2559 ราชกิจจานุเบกษา ได้ลงประกาศ พระราชบัญญัติราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งมีใจความสำคัญโดยให้ควบรวม 3 หน่วยงานคือ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ และ สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ เข้าด้วยกันแล้วจัดตั้งเป็น ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ ทั้งนี้ให้มีผลบังคับใช้ในอีก 3 เดือนต่อมาคือในวันที่ 18 เมษายน 2559
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ เป็นพระดำริที่สำคัญประการหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติราชนารี ในการพัฒนากำลังคนทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับสูงของประเทศไทย ซึ่งเป็นสาขาวิชาที่ขาดแคลนและมีความสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติ โดยมุ่งเน้นความเป็นเลิศทางวิชาการในระดับนานาชาติ และอาศัยความร่วมมือทางวิจัยและวิชาการกับสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ซึ่งเป็นหน่วยงานในกำกับของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนซึ่งมีมูลนิธิจุฬาภรณ์เป็นผู้รับใบอนุญาต เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมีสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เป็นองค์นายกสภาสถาบัน เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ในโอกาสมีพระชันษาครบ 48 พรรษา สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้เปิดการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ แก่สาธารณชน แบบไม่หวังผลกำไร โดยได้กำหนดวิสัยทัศน์ “สร้างผู้นำทางปัญญาแห่งวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี” สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้รับพระราชทานเงินจากมูลนิธิจุฬาภรณ์ในการสร้างอาคารเรียนและปฏิบัติการ นอกจากได้รับงบประมาณสนับสนุนการดำเนินงานจากมูลนิธิจุฬาภรณ์ สถาบันฯยังได้งบประมาณสนับสนุนงานวิจัยและทุนการศึกษาจากศูนย์ความเป็นเลิศทางด้านสิ่งแวดล้อมสุขภาพ พิษวิทยาและการจัดการสารเคมีที่เป็นพิษ และทุนการศึกษาของนักศึกษาต่างชาติจากสำนักงานความร่วมมือเพื่อพัฒนาระหว่างประเทศ
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ มีหลักสูตรระดับประกาศนียบัตร ปริญญาโทและปริญญาเอก ใน 3 สาขาวิชาคือ สาขาเคมีชีวภาพ สาขาพิษวิทยาสิ่งแวดล้อม และสาขาวิทยาศาสตร์ชีววิทยาประยุกต์ โดยสถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ ได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2550 สถาบันมีผลงานวิจัยที่ได้ตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติที่มี Impact Factor ประมาณ 19 เรื่องต่อปี คณาจารย์ได้รับเงินสนับสนุนวิจัยจากภายนอก 1.8 ล้านบาท/ คน/ปี นักศึกษาระดับปริญญาเอกที่มีผลการศึกษา 3.75 ขึ้นไป มีโอกาสไปทำวิจัยระยะสั้นในมหาวิทยาลัยต่างประเทศที่มีความร่วมมือทางวิชาการกับ CGI สถาบันมีทุนการศึกษาให้นักศึกษาที่มีผลการเรียนดีที่ผ่านการคัดเลือก
บุญชูผู้น่ารัก
บุญชูผู้น่ารักออกฉายในปี พ.ศ. 2531 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ นิรุตต์ ศิริจรรยา ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ อรุณ ภาวิไล เกียรติ กิจเจริญ กฤษณ์ ศุกระมงคล โรม อิศรา จุรี โอศิริ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ ชัยชนะ สันทัตกิจการ โดยเป็นภาพยนตร์ไทยที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปีนั้น จากความสำเร็จในภาคแรก ทำให้มีการสร้างภาพยนตร์ในภาคต่อๆ มา ซึ่งหลังจากหนังเรื่องนี้ บัณฑิตก็กลายเป็นคนทำหนังร่วมสมัยที่มีหนังทำเงินและหนังคุณภาพมากที่สุด ระหว่างปี 2531-2538 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 12 สาขาภาพยนตร์ยอดนิยม
บุญชู บ้านโข้ง เป็นหนุ่มสุพรรณแสนซื่อที่เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย ตามความหวังของแม่ โดยมาพักอยู่กับพี่ชายชื่อบุญช่วย ซึ่งทำกิจการท่าเรือข้ามฟากอยู่ที่แม่น้ำเจ้าพระยา บุญชูได้พบเพื่อนๆจากสถานที่เรียนกวดวิชา ได้แก่ ไวยากรณ์ กำไร สอบเข้าติดทุกปีแต่ไม่ได้คณะแพทยศาสตร์ตามที่ต้องการ, หยอย (ยงยุทธ) เป็นคนกรุงเทพฯ ที่บ้านหยอยทำขนมทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ขาย, คำมูล มาจากอุบลราชธานี ชอบกินปลากระป๋อง, นรา เป็นคนหาดใหญ่ ชอบพูดเร็ว, เฉื่อย (มั่นคง) มาจากเชียงใหม่ มีนิสัยพูดช้า ทุกคนสนิทกันจนไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ และยังได้รู้จักกับโมลี สาวน้อยน่ารักที่บุญชูแอบชอบตั้งแต่แรกเห็น โมลีมีแฟนอยู่แล้วแต่บุญชูก็ยังแอบชอบและหวังว่าโมลีจะหันมาหาเขาบ้าง
นอกจากบุญชูแล้ว โต้ง เจ้าของกิจการขายชีทแบบฝึกหักหน้าโรงเรียนกวดวิชาที่บุญชูเรียนอยู่ก็แอบชอบโมลีเหมือนกัน โต้งเป็นพวกคนพาลเป็นคนมีเงินและมีพรรคพวกเป็นนักเลงมากมายจึงวางแผนสร้างสถานการณ์นักเลงทะเลาะกับเงินตรา แฟนของโมลี ส่วนโต้งจะทำทีเข้าไปช่วย แต่พวกบุญชูอยู่ที่นั่นด้วยจึงตามไปมีเรื่องกับนักเลงเหล่านั้นจนเรื่องบานปลาย ทั้งๆที่บุญชูทำไปด้วยความประสงค์ดีตามประสาหนุ่มบ้านนอก ทำให้แผนของโต้งพังทำให้โต้งยิ่งเกลียดบุญชูเข้าไปอีก ในภายหลังโต้งจึงวางแผนฉุดโมลีและแกล้งทำเป็นว่าบุญชูเป็นคนทำ ป้ายความผิดไปให้บุญชู บุญชูและพรรคพวกจึงต้องลุยเข้าไปหาที่ๆโมลีถูกขังไว้และช่วยออกมาได้ แต่สุดท้ายก็เป็นเงินตราที่สามารถเข้ามาช่วยคุณโมไว้ได้ก่อนบุญชู กอปรกับบุญชูยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้จึงคิดจะบ่ายหน้ากลับสุพรรณ เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บุญชูได้อุทาหรณ์จากการเข้ามาอยู่เมืองกรุงซึ่งแตกต่างจากความเรียบง่ายตามแบบชนบทบ้านเกิดของเขา
การ์ลา บรูนี
การ์ลา บรูนี-ซาร์กอซี (Carla Bruni-Sarkozy; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2510) นักประพันธ์เพลง นักร้อง นางแบบชาวอิตาลีและเป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
การ์ลา บรูนีเกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองโตริโน ประเทศอิตาลี เป็นทายาทของบริษัทอุตสาหกรรมยาง CEAT ซึ่งก่อตั้งโดยปู่ของเธอ วีร์จีนิโอ บรูนี เตเดสคี และถูกขายต่อโดยอัลแบร์โต พ่อเลี้ยงของเธอ ให้แก่บริษัทปิเรลลี่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ครอบครัวของเธอย้ายไปอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นที่เชื่อกันว่า พวกเขาหลบหนีการลักพาตัวของกองทหารแดง ("Brigate Rosse" - กลุ่มก่อการร้ายสายมาร์กซิสต์-เลนินนิสต์ในประเทศอิตาลีช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970) การ์ลา บรูนีได้เติบโตขึ้นในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่อายุเพียง 5 ขวบ และเข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และกลับมายังกรุงปารีสเพื่อเรียนศิลปะและสถาปัตยกรรม แต่ทว่าเมื่ออายุได้เพียง 19 ปีก็เลิกศึกษาต่อและมาเป็นนางแบบอาชีพ
การ์ลา บรูนีเป็นลูกสาวของนักเปียโนคลาสสิก มาริสา โบรีนีและนักประพันธ์เพลงคลาสสิก อัลแบร์โต บรูนี เตเดสคี เธอมีพี่สาวนามว่า วาเลเรีย บรูนี เตเดสคี (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507) ซึ่งเป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ และมีพี่ชายนามว่า วีร์จีนิโอ บรูนี-เตเดสคี (พ.ศ. 2502 - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2549) ในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการเปิดเผยว่า พ่อที่แท้จริงของเธอคือ เมาริซิโอ เรมเมร์ต นักธุรกิจชาวอิตาลี ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ประเทศบราซิล
เดินแบบ.
บรูนีได้เซ็นสัญญากับซิตี้ โมเดลส์ เมื่ออายุเพียง 19 ปี หลังจากนั้นปอล มาร์ซีอาโน ประธานบริษัทเกสส์ ("GUESS? Inc.") ได้เลือกให้เธอได้เดินแบบคู่กับเอสเตลล์ เลอเฟบูร์ นางแบบชื่อดังเพื่อที่จะโฆษณากางเกงยีนส์ของเกสส์ หลังจากนั้นบรูนีก็ได้ทำงานกับเหล่าผู้ออกแบบและบริษัทแฟชั่นอีกมากมายเช่น คริสเตียน ดีออร์, ปาโก ราบานเน, โซเนีย รีกีเอล, คริสเตียง ลาครัวซ์, คาร์ล ลาเกอร์เฟลด์, จอห์น กาลิอาโน, อีฟส์ แซงต์-โลรองต์, ชาแนล, เวอร์ซาเช่ ฯลฯ ในคริสต์ทศวรรษ 1990 บรูนีกลายเป็นนางแบบที่มีรายได้สูงที่สุด 20 อันดับ โดยรับเงินกว่า 7.5 ล้านดอลลาร์ต่อปี ในขณะที่ทำอาชีพเดินแบบนั้น บรูนีได้คบหากับอีริค แคลปตัน, มิค แจ็คเกอร์ และดอนัลด์ ทรัมป์
ในปี พ.ศ. 2540 บรูนีได้ก้าวออกจากวงการแฟชั่นและได้ทุ่มเทเวลาของเธอให้กับดนตรี เธอได้ส่งเนื้อร้องไปให้ชูเลียง แกลร์กในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งได้ลงในอัลบั้มซิ เชเตส์ เอลล์ ("Si j'étais elle") ซึ่งมี 7 เพลงในปี พ.ศ. 2543
ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 เธอได้ออกอัลบั้มออกมาชุดแรกคือ แกลเกิง มา ดิต์ ("Quelqu'un m'a dit") ซึ่งผลิตโดยคู่รักเก่าของเธอ หลุยส์ แบร์ตีญัค ซึ่งออกจำหน่ายในทวีปยุโรปและประสบความสำเร็จในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาฝรั่งเศส ("Francophonie") มีเพลงจากอัลบั้มของเธอ 3 เพลงได้ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เรื่อง "Conversations with Other Women" ของฮานส์ คาโนซา และเพลงเลอ ปลูส์ โบ ดู การ์ตีเย่ร์ ("Le plus beau du quartier") ได้ใช้ในโฆษณาคริสต์มาส 2006 ของเอชแอนด์เอ็ม ("H&amp;M")
ปี พ.ศ. 2547 เธอได้เป็นนักร้องรับเชิญในการกลับมาในอัลบั้มของหลุยส์ แบร์ตีญัค ในเพลงเลส์ โฟรเลิส ("Les frôleuses") ซึ่งทั้งคู่ได้ร้องเป็นเพลงคู่
ในปี พ.ศ. 2549 บรูนีได้อัดเพลงโธส ลิตเติ้ล ธิงส์ ("Those Little Things") เป็นภาษาอังกฤษโดยแปลจากเพลงเซส์ เปอตีต์ เรียงส์ ("Ces Petits Riens") ในอัลบั้มเมอซิเยอร์ แก็งส์บูร์ก รีวิซีเต็ด ("Monsieur Gainsbourg Revisited") ของแซร์ช แก็งส์บูร์ก บรูนียังได้ร่วมในพิธีเปิดโอลิมปิคฤดูหนาว 2006 ในการเดินพาเหรดโดยทำความเคารพแก่ธงชาติอิตาลี
อัลบั้มชุดที่สองของเธอคลอดออกมากในเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ชื่อว่า โน โพรมิสเซส ("No Promises") โดยมีกลอนจากยีตส์, เอมิลี่ ดิคคินสัน, โดโรธี ปาร์คเกอร์, โอเดน, วอลเตอร์ เดอ ลา มาร์และคริสเตียน่า โรเซตติ
อัลบั้มที่สามของเธอวางจำหน่ายในฤดูร้อนปี พ.ศ. 2551
เป็นที่กล่าวกันว่า การ์ลา บรูนี เคยมีความสัมพันธ์กับหลุยส์ แบร์ตีญัค, มิค แจ็คเกอร์ (ภรรยาของแจ็คเกอร์สืบทราบความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงเป็นสาเหตุหนึ่งของการหย่า), อีริค แคลปตัน, ดอนัลด์ ทรัมพ์, โลโอส การักซ์, ชาร์ลส์ แบร์แล็ง, แวงซองต์ เปอเรซ และอดีตนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส โลรองต์ ฟาบิอูส์
เธอกล่าวว่าเธอเบื่อกับ "ชีวิตสมรส" และ "การรักชั่วชีวิต" แต่ความปรารถนาอย่างเร่าร้อน - สองถึงสามอาทิตย์
ครอบครัวอองโตวอง.
เมื่อเธอได้อาศัยอยู่กับฌอง-ปอล อองโตวอง บรูนีได้ตกหลุมรักและมีความสัมพันธ์กับลูกชายของเขา ซึ่งเป็นนักปรัชญา ชื่อว่าราฟาเอล อองโตวอง (เพลงที่ 2 ราฟาเอล ในอัลบั้มแกลเกิง มา ดิต์ ของบรูนี มาจากชื่อของเขา) ซึ่งในขณะนั้นเขาได้แต่งงานกับนักเขียนชูสตีน เลวี ลูกสาวของนักปรัชญา แบร์นาร์ด-อองรี เลวี
ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้จบลงหลังจากเลิกกัน ซึ่งได้แนวความคิดมาจากหนังสือขายดีติดอันดับของชูสตีน เลวี "เรียง เดอ กราฟ" ("Rien de grave" - ไม่มีอะไรซีเรียส) พิมพ์ในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งในหนังสือนั้นเลวีได้ระบายภาพแสบๆ ของ "พอลล่า" ซึ่งเป็นผู้หญิงที่แย่งสามีตัวเองในละครไป โดยเป็น "ตั๊กแตนตำข้าว" ด้วยรอยยิ้มที่โหดร้าย
บรูนีและราฟาเอล อองโตวองมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคนคือ โอเรเลียง (พ.ศ. 2544 — ) ตั้งแต่นั้นมาทั้งคู่ได้แยกทางกัน
นีกอลา ซาร์กอซี.
ปลายปี พ.ศ. 2550 ได้มีรายงานว่าการ์ลา บรูนีกำลังมีความสัมพันธ์กับประธานาธิบดีฝรั่งเศส นีกอลา ซาร์กอซี หลังจากที่ช่างถ่ายภาพถ่ายภาพทั้งคู่กำลังเข้าชมดิสนีย์แลนด์ รีสอร์ท ปารีส และพักผ่อนที่ลูซอร์ ประเทศอียิปต์และเปตรา ประเทศจอร์แดน ระหว่างเทศกาลคริสต์มาส
ในระหว่างการให้สัมภาษณ์แก่นักข่าวและหนังสือพิมพ์ที่เอลิเซ่ในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2551 นั้น ประธานาธิบดีซาร์กอซีได้ยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองและพูดเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของการแต่งงานของทั้งสอง ซึ่งทั้งสองได้แต่งงานในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ที่พระราชวังเอลิเซ่ในกรุงปารีส การแต่งงานครั้งนี้เป็นการแต่งงานครั้งแรกของการ์ลา บรูนีและเป็นครั้งที่ 3 ของซาร์กอซี
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งซัคเซิน
เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอแห่งซัคเซิน  ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย ที่ทรงได้รับการสถาปนาหลังการอภิเษกสมรส
เจ้าหญิงมาเกอริตาประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 1840 ณ เมืองเดรสเดิน ราชอาณาจักรซัคเซิน เป็นพระธิดาในพระเจ้าโยฮันที่ 1 แห่งซัคเซิน และเจ้าหญิงอมาลี เอากุสเทอ แห่งบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์ไม่ได้ประทับอยู่กับพระบิดาและพระมารดา โดยพระองค์ทรงไปประทับอยู่ที่โรงเรียนประจำ โดยประทับและทรงได้รับการศึกษาเพียงลำพัง แต่พระบิดาและพระมารดาได้เสด็จพระดำเนินมาเยี่ยมเยียนพระองค์เป็นบางครั้ง
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 1856 ซึ่งขณะนั้น มีพระชนมายุเพียง 16 ชันษา พระมารดาทรงรีบให้มีการจัดพระพิธีอภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกคาร์ล ลูทวิช แห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล แห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระมารดา และเป็นพระมาตุจฉาของพระองค์ โดยหลังจากการอภิเษกสมรส พระองคต์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย ทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระโอรสหรือพระธิดาเลย
อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอ สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1858 ณ เมืองมอนซา ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นเวลาที่พระองค์กำลังเสด็จแปรพระฐานในประเทศอิตาลี พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยโรคไทฟอยด์ในขณะที่เสด็จประพาส สิริพระชนมายุเพียง 18 ชันษาเท่านั้น จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ มีพระบรมราชโองการฝังพระศพรวมกับพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ ไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา แต่อาร์ชดยุกคาร์ล ลูทวิชมีพระบัญชาให้ฝังไว้ที่พระตำหนักส่วนพระองค์ที่เมืองอินส์บรุค ซึ่งพระองค์ทรงทูลขอไว้ก่อนสิ้นพระชนม์
ดัชเชสมาเกอเรต้าแห่งแซ็กโซนี
เจ้าหญิงเกอเรต้าแห่งแซ็กโซนี
คณิตศาสตร์โอลิมปิก 2008
บุญชู 2 น้องใหม่
บุญชู 2 น้องใหม่ หรือ บุญชู ภาค 2 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2532 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ ส. อาสนจินดา สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม เกียรติ กิจเจริญ อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล เกรียงไกร อมาตยกุล นฤพนธ์ ไชยยศ นัย สุขสกุล ธงชัย ประสงค์สันติ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ ศศิวิมล วิริยานนท์ ส.อาสนจินดา จุรี โอศิริ ดร.เสรี วงษ์มณฑา ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 16 ล้านบาทในสมัยนั้น
จากภาคที่แล้ว ผองเพื่อนของบุญชูต่างสอบติดเข้ามหาวิทยาลัยได้ตามที่ตนต้องการดังนี้
โดยคราวนี้โมลีได้รู้จักกับเพื่อนใหม่อีกคนคือ ประพันธ์ ซึ่งเรียนคณะเดียวกัน และมาเข้าก๊วนกับกลุ่มของบุญชูได้อย่างสนิทสนม
ส่วนบุญชูที่สอบไม่ติดนั้น หลังจากกลับไปอยู่บ้านเกิดกับแม่ได้พักหนึ่ง ก็เดินทางเข้ากรุงเทพอีกครั้งเพื่อเตรียมตัวสอบใหม่ ขณะเดียวกันก็ใช้เวลาว่างเข้าทำงานกับลุงมหา (แจ่ม) หรือคุณแจ่มใส (ส.อาสนจินดา) บรรณารักษ์ประจำห้องสมุด ซึ่งเป็นคนรู้จักของแม่ ที่นี่บุญชูได้รู้จักกับบุญมา (ธงชัย ประสงสันติ) พนักงานอีกคนที่เพิ่งได้บรรจุเข้าทำงานเหมือนกัน บุญชูและผองเพื่อนยังคงนัดพบปะกันเป็นประจำอย่างที่เคย
โมลีได้เข้าร่วมชมรมค่ายอาสาพัฒนาของทางคณะ และต้องการหาเงินทุนสำหรับใช้ทำกิจกรรม บุญชูและเพื่อนๆจึงช่วยกันร่วมแรงออกหาสปอนเซอร์ให้ ต่อมาหลังจากประชุมค่ายอาสาเสร็จและเตรียมตัวจะออกเดินทาง เงินห้าหมื่นบาทที่โมลีเก็บไว้เกิดหายไปในช่วงที่คลาดสายตาเพียงชั่วขณะ โมรีจึงออกปากรับผิดชอบโดยการตั้งใจจะลาออกหากไม่สามารถหาเงินมาคืนได้ มีสมาชิกชมรมคนหนึ่งสงสัยว่าบุญมาจะเป็นคนขโมย เพราะเป็นพนักงานดูแลส่วนกิจกรรมนักศึกษา และเข้าออกได้ตลอดเวลา พอดีกับไวยากรณ์เคยเห็นบุญมาไปหาเพื่อนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งหมดจึงพากันไปทวงเงินคืน และเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นตามระเบียบ
เมื่อจับตัวบุญมาได้ จึงได้ทราบว่าบุญมาต้องการเงินเพื่อจะไปจุนเจือครอบครัว ซึ่งไม่มีเงินจ่ายใช้หนี้จนไม่มีบ้านอยู่ บุญมาขอโทษทุกคนอย่างสำนึกผิด และกล่าวว่าตนไม่ได้ต้องการจะเป็นขโมย แต่ไม่มีหนทางจะช่วยเหลือครอบครัวได้อีก ทุกคนให้อภัย แต่บุญมาก็ต้องรับโทษติดคุกตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม บุญชูและโมลี รวมทั้งผองเพื่อนก็คอยมาเยี่ยมบุญมาที่ห้องขังเป็นประจำ
หลังจากการสอบเอนทรานซ์เสร็จสิ้น ทุกคนต่างเฝ้ารอผลการสอบร่วมกับบุญชูอย่างใจจดใจจ่อ สุดท้ายบุญชูก็สอบไม่ติด จึงเดินทางกลับบ้านพร้อมกับแม่ และตั้งใจจะช่วยแม่ทำนาตามที่เคยคิดไว้ หลังจากที่บุญชูเดินทางกลับไปแล้ว ก็ได้มีโทรเลขจากมหาวิทยาลัยส่งมาถึง บอกว่าบุญชูสอบติดคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อันดับสำรอง ซึ่งมีคนสละสิทธิ์ไป ทำให้บุญชูจะได้เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ดังหวัง ทั้งหมดจึงเดินทางไปหาบุญชูเพื่อตามกลับมาอยู่ที่กรุงเทพเหมือนเดิม
เควิน รุด
จอห์น ฮาเวิร์ด
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง หรือพระนามเต็ม มาเรีย อันนุนซีอาตา อีซาเบลลา ฟีโลเมนา ซาบาเซีย (; พรนามเต็ม "Maria Annunziata Isabella Filomena Sabasia von Habsburg-Lothringen" (ราชสกุลเดิม de Bourbon)) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตา ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2386 ณ เมืองกาแซร์ตา ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในเมืองเนเปิลส์ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จวบจนสำเร็จการศึกษา
เมื่อทรงสำเร็จการศึกษา สมเด็จพระราชมารดาทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสให้ทันที โดยพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2405 โดยหลังจากอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากทรงให้ประสูติกาลพระบุตรทั้ง 4 พระองค์แล้ว พระองค์มีพระอาการประชวรบ่อยครั้ง จนพระอาการประชวรได้แย่ลงเรื่อยๆ จนในที่สุด พระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 ด้วยพระอาการวัณโรค พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา
คณิตศาสตร์โอลิมปิก 2009
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งโปรตุเกส หรือพระนามเต็ม มาเรีย เทเรซ่า เดอ อิมมาคูเลด้า คอนเซคาว เฟอร์นันด้า ยูลาเลีย ลีโอโพลดีน่า อาเดลเลด อิสซาเบล แคโรลิน่า มิคาเอลล่า ราฟาเอลล่า กาบริเอลล่า ฟรานซิสก้า เดอ แอสซิส เอ เดอ เปาลา กอนซาก้า ไอเนส โซฟี บาร์โทโลเมีย โดส แอนโจส (; ; ; พระนามเต็ม "Maria Teresa de Imaculada Conceição Fernanda Eulália Leopoldina Adelaide Isabel Carolina Micaela Rafaela Gabriela Francisca de Assis e de Paula Gonzaga Inès Sofie Bartolomea dos Anjos von Habsburg-Lothringen (ราชสกุลเดิม de Bragança)") ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งโปรตุเกส และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 3 ในอาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่า ประสูติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1855 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส และเจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก เมื่อขณะยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระราชาธิบดีมิเกล พระราชบิดาได้เสด็จสวรรคตกะทันหัน สมเด็จพระราชินีอาเดลเลดจึงทรงพาพระราชบุตรทั้งหมดย้ายไปประทับที่พระตำหนักส่วนพระองค์ที่ราชอาณาจักรบาวาเรีย ตามคำทูลเชิญของเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ซึ่งเป็นพระสหายสนิท โดยเมื่อทุกพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินมาถึงบาวาเรีย เจ้าหญิงโซฟีได้เสด็จพระราชดำเนินออกจากประเทศออสเตรีย ไปยังบาวาเรียเพื่อทรงรับเสด็จพระสหายสนิท เมื่อเจ้าหญิงโซฟีได้ทอดพระเนตรเห็น เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่า พระองค์จึงมีพระราชวินิจฉัยกับสมเด็จพระราชินีว่า เจ้าหญิงองค์นี้ทรงเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นพระชายาองค์ต่อไปของพระโอรสของพระองค์ ซึ่งก็คืออาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย ด้วยความที่เป็นพระสหายสนิทกัน ทั้ง 2 พระองค์จึงทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่ากับอาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิก ในกรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1873 โดยภายหลังอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย ทั้ง 2
เจ้าหญิงมาเรียมีพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์.
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1896 อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกสิ้นพระชนม์ด้วยโครไข้ไทฟอยด์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงทูลขอพระชายาว่า ดูแลพระบุตรทั้งหมดให้ดี ทำให้ทุกองค์มีความสุขที่สุด ดังนั้น อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าทรงต้องแบกพระภาระดูแลพระโอรส และพระธิดาทุกพระองค์ รวมทั้งพระบุตรที่ประสูติแต่เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ พระชายาองค์ก่อนด้วย ซึ่งพระองค์ก็ทรงดูแลเป็นอย่างดี แม้กระทั่งเมื่อมีการอภิเษกสมรสของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ และเค้านท์เตสโซฟี โชเท็ค ซึ่งถือเป็นการละเมิดกฎมณเฑียรบาลของการอภิเษกสมรสว่า จะต้องอภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ด้วยกันเท่านั้น พระองค์ก็ทรงยอมให้มีการจัดอภิเษก โดยอาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระสหายสนิทก็ทรงร่วมจัดพิธีด้วย
หลังจากการลอบปลงพระชนม์ของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์และพระชายาที่เมืองซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา พระองค์ทรงเป็นหัวหน้ากองพยาบาล ทรงรักษาผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ รวมทั้งทหารที่บาดเจ็บจากสมรภูมิ เมื่อสงครามสงบ เป็นเหตุให้มีการล้มล้างและโค่นพระราชอำนาจของพระราชวงศ์อิมพีเรียลลง พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปพร้อมกับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ล และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า อพยพไปที่เกาะมาไดร่า ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์ทรงใช้เป็นที่ประทับอยู่หลายปี ก่อนที่จะเสด็จกลับกรุงเวียนนา
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 สิริพระชนมายุได้ 88 ชันษา พระศพถูกฝังไว้เคียงข้างพระสวามี และรวมกับพระบรมวงศานุวงศืพระองค์อื่นๆที่วิหารฮาพส์บวร์ค
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ
บัณฑิต ฤทธิถกล
ศาตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน
เอี่ยม ฉายางาม
ศาสตราจารย์ เอี่ยม ฉายางาม อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
เอี่ยม ฉายางาม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษา​และวรรณคดีฝรั่ง​เศส (​เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยเอดินเบอร์ก และระดับปริญญา​เอก สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยปารีส รวมทั้งผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.รุ่นที่ 31)
เอี่ยม ฉายางาม รับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2524 และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2530 จนถึงปี พ.ศ. 2543
เอี่ยม ฉายางาม เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539​
ศาสตราจารย์ ดร.เอี่ยม ฉายางาม
ทองอินทร์ วงศ์โสธร
รองศาสตราจารย์ ดร.ทองอินทร์ วงศ์โสธร อดีตอธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ