pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จักรวรรดิ์ญี่ปุ่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นรัฐบาลฟาสซิสต์ชาตินิยมที่หวาดกลัวลัทธิคอมมิวนิสต์ โดยพยายามจับกุมและทำลายกลุ่มนักเคลื่อนไหวสายสังคมนิยมอย่างเหี้ยมโหด. รัฐบาลญี่ปุ่นเกรงว่าลัทธิคอมมิวนิสต์จะมาทำลายความเป็นชาตินิยมของจักรวรรดิ์และพระราชอำนาจของพระจักรพรรดิ์ จึงเริ่มแสวงหาพันธมิตรในการต่อสู้กับลัทธิคอมมิวนิสต์. จุดกำเนิดของสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลได้เริ่มต้นเมื่อฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1935 เมื่อนายทหารหลายนายของเยอรมนีทั้งในและนอกกระทรวงการต่างประเทศพยายามที่จะรักษาสมดุลในความต้องการทางการแข่งขันโดยขึ้นอยู่กับนโยบายต่างประเทศของนาซีเยอรมนี ซึ่งมีความขัดแย้งกันระหว่างฝ่ายที่ต้องการจะรักษาความเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐจีน และความปรารถนาส่วนตัวของฮิตเลอร์ที่จะสร้างพันธมิตรใหม่กับจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อถึงเดือนตุลาคม 1935 ข้อเสนอดังกล่าวได้มีการถกเถียงกันว่าพันธมิตรที่มีเป้าหมายเพื่อที่จะต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์นั้นจะเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพรรคก๊กมินตั๋ง นาซีเยอรมนี และจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แนวคิดดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากโยอาคิม ฟอน ริบเบนทรอพ เอกอัครราชทูตพิเศษและหัวหน้าของ "Dienststelle Ribbentrop" และ นายพลโอชิมา ฮิโรชิ ผู้ช่วยทูตทหารญี่ปุ่นในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งหวังว่าการรวมตัวเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีจะทำให้จีนยอมจำนนต่อญี่ปุ่นในที่สุด แต่ว่าจีนมิได้สนใจในเรื่องดังกล่าวเลย แต่ในเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน 1935 ริบเบนทรอพและโอชิมาได้ลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากล สนธิสัญญาเบื้องต้นได้ออกมาในตอนปลายเดือนพฤศจิกายน 1935 โดยเชิญให้อังกฤษ อิตาลี จีนและโปแลนด์เข้าร่วมด้วย อย่างไรก็ตาม ด้วยความวิตกกังวลของรัฐมนตรีการต่างประเทศไรช์ คอนชตันทิน ฟอน นอยรัท และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม จอมพล แวร์เนอร์ ฟอน บลอมแบร์ก มีว่าสนธิสัญญาดังกล่าวอาจจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับญี่ปุ่น รวมไปถึงความยุ่งยากในญี่ปุ่นหลังจากการก่อรัฐประหารในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 แต่ไม่สำเร็จ ทำให้สนธิสัญญาดังกล่าวถูกระงับไปเป็นเวลาเกือบหนึ่งปี เมื่อถึงฤดูร้อนแห่งปี 1936 อิทธิพลที่เพิ่มขึ้นของกำลังทหารในคณะรัฐบาลญี่ปุ่น ทั้งเยอรมนีและญี่ปุ่นต่างก็เกรงพันธมิตรระหว่างฝรั่งเศส-สหภาพโซเวียต และความปรารถนาของฮิตเลอร์ในด้านนโยบายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์มีความเชื่อมั่นว่าถ้าหากสามารถดึงอังกฤษเข้ามาเป็นพันธมิตรได้ สนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลก็จะฟื้นขึ้นมาอีก สนธิสัญญาดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์ในเบื้องต้นในวันที่ 23 ตุลาคม 1936 และลงนามเมื่อ 25 พฤศจิกายน 1936 แต่ว่าเยอรมนีก็ยังต้องการที่จะรักษาสัมพันธไมตรีกับสหภาพโซเวียตต่อไป ดังนั้นตัวสนธิสัญญาจึงได้กล่าวถึงเฉพาะองค์การคอมมิวนิสต์สากล แต่ทว่าในข้อตกลงลับที่ได้เขียนชึ้นมานั้นได้กล่าวว่าถ้าเกิดสงครามระหว่างประเทศหนึ่งประเทศใดกับสหภาพโซเวียตขึ้น ประเทศผู้ลงนามที่เหลือจะวางตัวเป็นกลางจนกระทั่งสงครามยุติ.
ในกรณีที่เกิดสงครามระหว่างสหภาพโซเวียตกับเยอรมนีหรือญี่ปุ่น ทั้งสองประเทศจะตกลงใจกันปรึกษาหารือถึงแนวทาง "การรักษาแนวคิดดั้งเดิมของตน" ทั้งสองฝ่ายยังตกลงอีกด้วยว่าทั้งสองฝ่ายจะไม่ตกลงใจทำสนธิสัญญาทางการเมืองกับสหภาพโซเวียต และเยอรมนีจะต้องให้การรับรองแก่แมนจูกัว
การก่อตั้ง "ฝ่ายอักษะ".
ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 อิตาลีก็ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในสนธิสัญญาดังกล่าวในปีต่อมา ภายหลัง ทั้งสามประเทศได้รวมตัวกันก่อตั้งเป็นฝ่ายอักษะ การตัดสินใจของอิตาลีนั้นแสดงถึงความล้มเหลวของแนวสเตรซา การทาบทามของอังกฤษและฝรั่งเศสในปี 1935 ได้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อป้องกันมิให้นาซีเยอรมนีขยายอาณาเขตออกไปยังประเทศเพื่อนบ้าน ในทางปฏิบัติแล้ว ทั้งสองประเทศมีความต้องการที่จะขัดขวาง "ลัทธิจักรวรรดินิยมเยอรมนี" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การผนวกออสเตรีย ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอิตาลีด้วย แต่ว่าความไม่ไว้วางใจและการขยายดินแดนของอิตาลีทำให้สัมพันธไมตรีระหว่างอังกฤษและอิตาลีเริ่มห่างเหิน เช่นเดียวกันกับฝรั่งเศส อิตาลีได้รุกรานเอธิโอเปีย ในเดือนตุลาคม 1935 ซึ่งเป็นการขัดต่อนโยบายของสันนิบาติชาติ ถึงกระนั้น อังกฤษและฝรั่งเศสเองกลับยินยอมให้อิตาลีสามารถยึดครองเอธิโอเปียได้ถึงสองในสามของดินแดนทั้งหมด เป็นที่รู้จักกันว่า สนธิสัญญาฮวาเร-ลาวาล และต่อมาเมื่อข่าวได้แพร่ออกไปถึงมหาชนชาวอังกฤษและฝรั่งเศส รัฐบาลของทั้งสองประเทศก็ได้รับความอับอายเป็นอย่างมาก เลขาธิการกระทรวงการต่างประเทศของอังกฤษ ซามูเอล ฮวาเร ถูกกดดันให้ลาออกจากตำแหน่ง และสนธิสัญญาฮาวเร-ลาวาลก็ถูกยกเลิกไป
ความพยายามที่จะเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างอังกฤษ-เยอรมนี.
ก่อนหน้านั้น ในเดือนมิถุนายน 1935 ข้อตกลงการเดินเรือระหว่างอังกฤษ-เยอรมนีได้ถูกลงนามโดยสหราชอาณาจักรและนาซีเยอรมนี เหตุการณ์ดังกล่าวนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความพยายามของฮิตเลอร์ทื่จะเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างอังกฤษและเยอรมนี รวมไปถึงแยกสหภาพโซเวียตให้อยู่โดดเดี่ยว ขณะที่อังกฤษและสหภาพโซเวียตต่างก็พยายามแยกเยอรมนีให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวเช่นกัน ฮิตเลอร์ยังได้แผ่อิทธิพลไปยังโปแลนด์เพื่อให้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากล และกล่าวถึงความตั้งใจของเขาที่จะระงับข้อพิพาทเกี่ยวกับแนวชายแดนเยอรมนี-โปแลนด์ อย่างไรก็ตาม โปแลนด์ได้ปฏิเสธข้อตกลงของฮิตเลอร์ ด้วยกลัวว่าถ้าหากยอมทำเช่นนั้น ตนก็อาจจะต้องตกอยู่ใต้อำนาจของนาซี ในเวลาเดียวกันนั้น นักการเมืองญี่ปุ่นหลายคน รวมทั้งพลเรือเอกอิโซะโระกุ ยะมะโมะโตะ ต่างก็ตื่นตระหนกต่อสนธิสัญญาดังกล่าว แต่ว่าผู้บัญชาการทหารระดับสูงของญี่ปุ่นได้เข้ายึดกรุงโตเกียว ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้แก่เยอรมนีเพื่อที่จะทำสัญญากับอังกฤษต่อไป เยอรมนียังคงวางแผนการที่จะทำสงครามกับสหภาพโซเวียตและพันธมิตรตะวันตกต่อไป
ความพยายามของฮิตเลอร์ที่จะพัฒนาสัมพันธไมตรีกับอังกฤษประสบความล้มเหลว ในเดือนสิงหาคม 1939 เยอรมนีเองกลับทำลายสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลของตัวเองเมื่อสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพถูกลงนาม ซึ่งเป็นสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างสหภาพโซเวียตและเยอรมนีอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงปี 1940 ฮิตเลอร์ได้เริ่มวางแผนการรุกรานสหภาพโซเวียต (ซึ่งแต่เดิมกำหนดไว้เมื่อปี 1943) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งนาซีเยอรมนี โยอาคิม ฟอน ริบเบนทรอพ ได้รีบเจรจาสนธิสัญญาฉบับใหม่กับญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1940 ริบเบนทรอพได้ส่งโทรเลขไปยังนายวีเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของโซเวียต แจ้งให้ทราบว่าเยอรมนี ญี่ปุ่นและอิตาลีมีความพยายามที่จะรวมตัวกันเป็นพันธมิตรทางการทหาร ริบเบนทรอพได้บอกกับโมโลตอฟว่าการรวมตัวเป็นพันธมิตรในครั้งนี้จะพุ่งเป้าไปยังสหรัฐอเมริกา มิใช่สหภาพโซเวียต:
"เป็นความปรารถนาของผู้ที่เข้าร่วมเป็นสมาชิกซึ่งได้รวมตัวกันขึ้นเพื่อบีบคั้นมิให้สหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงครามในครั้งนี้ โดยทำให้พวกเขาได้รู้สึกว่าการเข้าสู่สงครามของพวกเขา จะต้องพบกับศึกหนึกอันประกอบไปด้วยสามชาติมหาอำนาจซึ่งได้ร่วมมือกันอย่างแน่นแฟ้น"
กลุ่มประเทศผู้ลงนาม เมื่อปี ค.ศ. 1941.
สนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลได้รับการทบทวนใหม่ในปี ค.ศ. 1941 หลังจากที่นาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ซึ่งได้รับประเทศสมาชิกใหม่เข้ามาอีก 5 ประเทศ กลุ่มประเทศผู้ลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลในตอนนั้นได้แก่
ตระกูลภาษาเกชัว
ตระกูลภาษาเกชัว เป็นตระกูลภาษาพื้นเมืองที่พูดโดยชาวเกชัวซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบเทือกเขาแอนดีสในเขตประเทศเปรู นับเป็นตระกูลภาษาของชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาที่มีการพูดกันอย่างกว้างขวางที่สุดโดยอาจมีผู้พูดทั้งหมดราว 8–10 ล้านคน ชาวเปรูประมาณร้อยละ 25 (7.7 ล้านคน) พูดภาษาใดภาษาหนึ่งในตระกูลนี้
ภาษาต่าง ๆ ในตระกูลเกชัวมีวิวัฒนาการสืบทอดมาจากภาษาบรรพบุรุษร่วมกัน บางทีตระกูลภาษานี้อาจเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจากการเป็นตระกูลภาษาหลักของจักรวรรดิอินคา เนื่องจากชาวสเปนในสมัยอาณานิคมสนับสนุนการใช้งาน ภาษาตระกูลนี้จึงไม่สูญไปและรูปแปรต่าง ๆ ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับที่สองในเปรูและเป็นภาษาทางการร่วมในหลายภูมิภาค
กำเนิด 12 ราศี
กำเนิด 12 ราศี (จีน: 生肖传奇, อังกฤษ: Zodiac: The Race Begins) เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย Edward Fu ออกฉายในประเทศสิงคโปร์เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2549 ส่วนในประเทศไทยนั้นออกฉายวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
โซ่อุบทาน
ห่วงโซ่อุบทาน
Supply Chain
วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย
วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย (ชื่อเดิม "หุ่นน้อยหัวใจรักษ์โลก")  เป็นภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติอเมริกัน และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ ดิสนีย์ พิกเชอส์ กำกับโดย แอนดรูว์ สแตนตัน ออกฉายเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา และออกฉายในประเทศไทยเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ถือเป็นเรื่องที่เก้าจากดิสนีย์และพิกซาร์ แอนิเมชัน สตูดิโอส์ นอกจากนี้ "วอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย" ยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดถึง 6 รางวัล แต่ในจำนวนนี้ วอลล์ - อี ได้ชนะเลิศรางวัลเพียง 1 สาขา คือ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ส่วนที่เหลืออีก 5 รางวัล ได้พ่ายแพ้ให้กับภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ
หลังจากที่มนุษย์ปล่อยโลกให้ทิ้งร้างไปด้วยขยะเป็นเวลา 700 ปี วอลล์-อี (WALL-E) หุ่นยนต์กำจัดขยะ มาจากชื่อเต็มคือ Waste Allocation Load Lifter – Earth-Class ก็ยังคงทำหน้าที่เก็บขยะอยู่บนโลก โดยมีแมลงสาบเป็นเพื่อน จนวันหนึ่งฟ้าก็ส่งหุ่นยนต์สำรวจรุ่นล่าสุดที่ชื่อ อีฟ (EVE) มาจากชื่อเต็มคือ Extraterrestrial Vegetation Evaluator มายังโลกเพื่อค้นหาต้นไม้ วอลล์-อีได้เจอกับอีฟ และตกหลุมรัก หลังจากทั้งคู่ได้สานสัมพันธ์กัน วอลล์-อี ก็ได้มอบของขวัญแก่อีฟ คือต้นไม้ และนั่นเป็นจุดพลิกผันให้วอลล์-อี ต้องเดินทางจากโลกไป ติดตามอีฟมายังยานอวกาศแอกเซี่ยมที่ซึ่งมนุษย์ใช้เป็นยานลี้ภัย เพื่อหนีไปจากโลก
บนยานแอ็กเซี่ยมแห่งนี้ เต็มไปด้วยมนุษย์และหุ่นยนต์ที่ใช้ชีวิตร่วมกัน ดูผิวเผินแล้ว อาจดูเหมือนว่ามนุษย์เป็นเจ้านาย คอยสั่งการให้หุ่นยนต์ทำตามคำสั่ง และช่วยเหลือ อำนวยความสะดวกให้ตนเอง แต่ในความเป็นจริงนั้น มนุษย์ได้ตกเป็นทาสของความสะดวกสบาย ไม่สามารถทำแม้แต่เรื่องง่ายอย่างการล้างหน้าแปรงฟันด้วยตนเองได้ ทุกอย่าง ทุกกิจกรรม ล้วนแล้วแต่ต้องพึ่งพาหุ่นยนต์ทั้งสิ้น เรื่องกลับกลายเป็นว่าหุ่นยนต์ที่มีหน้ารับใช้มนุษย์ ได้ควบคุมมนุษย์ไว้ได้โดยสิ้นเชิง แต่เมื่อวอลล์-อีเข้ามา ก็ทำให้ทุกๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไป
ความใสซื่อของวอลล์-อี นอกจากจะชนะใจอีฟแล้ว ยังทำให้เหล่ามนุษย์ที่ทิ้งโลกที่ตนทำให้สกปรก เสียหาย และเต็มไปด้วยเศษขยะจากความไม่ใส่ใจของพวกตน ได้ตระหนักถึงความสำคัญของแผ่นดินเกิด และการยืนหยัดต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนเองต้องการ โดยไม่หวังพึ่งพาแต่หุ่นยนต์เหมือนเช่นที่ผ่านมา
แนวคิดเรื่องนี้ เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ระหว่างมื้ออาหารกลางวันของสแตนตัน, จอห์น แลสเซตเตอร์, พีต ดอกเตอร์ และ โจ แรนท์ พวกเขาคุยถึงไอเดียหนังเรื่องต่อจาก "Toy Story" ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกและอยู่ระหว่างงานสร้างขณะนั้น สแตนตันกล่าวว่า "มันเริ่มมาจากไอเดียของหุ่นยนต์ตัวน้อยที่ถูกทิ้งไว้บนโลก มันเป็นตัวละครตัวน้อยแบบ โรบินสัน ครูโซ" พีต ดอกเตอร์เริ่มพัฒนาเป็นเวลา 2 เดือนในปี 1995 หลังจากสแตนตันอธิบายเรื่องราว แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะสร้าง "Monsters, Inc." (2001) แทน เพราะเขาไม่มั่นใจกับเรื่องราวที่เป็นความรัก
เดิมทีผู้สร้างอยากให้เรื่องนี้เป็นแนวตลก แต่สุดท้ายก็เป็นหนังที่ผสมผสานหลายแนวไม่ว่าจะเป็นเรื่องรัก ความตลก และหนังไซไฟ ที่มีองค์ประกอบจากหนังไซไฟในยุคทศวรรษ 1960 และ 1970 เข้าไปด้วย และอีกแรงบันดาลใจคือภาพและเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Hello, Dolly!" ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1969 ที่สแตนตันดูระหว่างที่กำลังหาดนตรีประกอบอยู่
ในการเตรียมตัว ทำแอนิเมชัน ทีมงานพิกซาร์เดินทางไปทัศนศึกษาที่โรงงานรีไซเคิล เพื่อสังเกตการณ์การทำงานของเครื่องบดขนาดยักษ์ และเครื่องจักรกลอื่น ๆ เพื่อศึกษาหุ่นยนต์อย่างใกล้ชิด โดยทีมงานใช้หลักการ "วัตถุดิบสมจริง" คือการนำวัสดุธรรมดา ๆ มาออกแบบให้มีชีวิตและแสดงบุคลิกของหุ่นแต่ละตัว แต่ยังคงมีขีดจำกัดด้านกายภาพของแต่ละแบบดีไซน์เอาไว้ โดยสแตนตันพูดไว้ว่า "เราอยากให้ผู้ชมเชื่อว่าพวกเขากำลังได้เห็นเครื่องจักรกลที่มีชีวิต ยิ่งพวกเขาเชื่อว่ามันเป็นเครื่องจักรมากเท่าไหร่ เรื่องราวก็ยิ่งมีเสน่ห์มากขึ้นเท่านั้น"
ตัวละครหลักอย่าง วอลล์-อี มาจากตัวละคร Luxo, Jr ที่เป็นตัวละครโลโก้ของพิกซาร์กับกล้องส่องทางไกล ที่สแตนตันมีแนวคิดจากครั้งหนึ่งที่ชมการแข่งขันเบสบอลแล้วได้ใช้กล้องส่องทางไกล เขาได้แนวคิดว่า เขาสามารถแสดงความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งดีใจ เสียใจ เพียงแค่เอียงกล้องไปมา ส่วนตัวละคร อีฟ หุ่นยนต์ล้ำยุคที่มีต้นแบบมาจากเครื่องไอพอด โดยได้ทีมงานจากแอ็ปเปิ้ลมาช่วยออกแบบให้ ส่วนเสียงของหุ่นยนต์ ได้เบน เบิร์ต นักออกแบบเสียงให้กับ อาร์ทู-ดีทู ในสตาร์วอร์ส โดยเบิร์ตร่วมงานตั้งแต่งานสร้างตั้งแต่การสร้างสรรค์เสียงทั้งหมดให้กับตัวละครหุ่นยนต์และยานอวกาศรวมถึงสิ่งแวดล้อมทั้งหมด
ด้านเพลงประกอบ ได้โธมัส นิวแมน ที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 8 ครั้งมาช่วยแต่ง ซึ่งเขาเคยร่วมงานกับสแตนตันแล้วใน "Finding Nemo" และได้ปีเตอร์ แกเบรียลมาแต่งเพลงใหม่ที่ชื่อว่า "Down To Earth"
ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ จบการศึกษาจาก คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เริ่มทำงานกับ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 โดยเริ่มจากการกำกับมิวสิกวิดีโอ หลังจากนั้นเป็น Creative Group Head และผู้จัดการฝ่ายสร้างสรรค์
ในปี พ.ศ. 2538 กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก "โลกทั้งใบให้นายคนเดียว" ซึ่งกวาดรางวัลสำคัญๆเกือบทุกสาขาในการมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติประจำปี2538 รวมทั้งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และเป็นหนังไทยที่สร้างสถิติรายได้ใหม่ให้กับวงการภาพยนตร์ไทยในขณะนั้น (55 ล้านบาท)
ในปี พ.ศ. 2542 เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท อาวอง จำกัด บริษัทสร้างภาพยนตร์และละครทีวีในเครือบริษัทอาร์เอส จำกัด(มหาชน) ต่อมาขึ้นเป็นผู้อำนวยการสายงานธุรกิจภาพยนตร์ บริษัทอาร์เอส จำกัด(มหาชน) เขาได้อำนวยการสร้างภาพยนตร์อย่าง "มือปืน/โลก/พระ/จัน" และ "ผีสามบาท"และอื่นๆอีกหลายเรื่อง รวมทั้งทำละครทีวีป้อนให้ช่อง7
ในปี พ.ศ. 2551 เขากลับมากำกับภาพยนตร์อีกครั้งในเรื่อง "ฝัน-หวาน-อาย-จูบ" ตอน "จูบ" นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ และ "จีจ้า ดื้อสวยดุ" กับค่ายสหมงคลฟิล์ม ในปี พ.ศ. 2552
พ.ศ. 2552-56 เป็นผู้อำนวยการฝ่ายผลิตอาวุโส จีเอ็มเอ็มทีวี บริษัทในเครือ จีเอ็มเอ็ม มีเดีย (แกรมมี่)
พ.ศ. 2557 เขาเปิดบริษัทผลิตงานสร้างสรรค์และถ่ายทำ ชื่อบริษัท ปั้น จำกัด
ประกาศิต โบสุวรรณ
ประกาศิต โบสุวรรณ (ปั๋ง) นักแสดง และ นักร้องสมาชิกในวงสุเมธแอนด์เดอะปั๋ง ในสังกัดจีนี่ เรคคอร์ดส
ประกาศิต โบสุวรรณ เกิดวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2511 เป็นชาวจังหวัดพะเยา จบการศึกษาระดับประถมและมัธยม จากโรงเรียนสาธิตจุฬาฯรุ่นที่ 21 ระดับปริญญาตรีคณะรัฐศาสตร์ เคยมีประสบการณ์ทางด้านดนตรีทำงานอยู่เบื้องหลังศิลปินมากมาย ก่อนที่จะมาร่วมทำงานเพลงกับ สุเมธ องอาจ ออกอัลบั้มในนาม สุเมธแอนด์เดอะปั๋ง
ปัจจุบัน ปั๋ง ประกาศิต กำลังคบหาดูใจกับ แอ๊นท์ บัวศรีฟ้า
การแข่งขันบาสเกตบอลระหว่างสถาบันอุดมศึกษา ครั้งที่ 5
การแข่งขันบาสเกตบอลระหว่างสถาบันอุดมศึกษา ครั้งที่ 5 หรือ บาสเกตบอลยูลีก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลระหว่างอุดมศึกษาในประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในปีนี้จัดเป็นครั้งที่ 5 โดยความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยสยามกับเครือเนชั่น ภายใต้ชื่อว่า "เนชั่น-สยาม ยูนิเวอร์ซิตี้ บาสเกตบอลลีก 2008" ระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ถึงวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2551 แบ่งเป็นสองประเภทคือ ทีมชาย 10 ทีม และทีมหญิง 6 ทีม
รอบแรกจะพบกันหมดทุกทีม แบบเหย้า-เยือน ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ส่วนทีมแพ้ได้ 1 คะแนน จากนั้น รอบรองชนะเลิศ ทีมที่ได้คะแนนอันดับ 1 จะพบ ทีมที่ได้คะแนนอันดับ 4 ส่วน ทีมที่ได้คะแนนอันดับ 2 จะพบกับทีมที่ได้คะแนนอันดับ 3 โดยทีมชนะจะเข้ารอบชิงชนะเลิศ ทีมแพ้ชิงอันดับ 3 สำหรับทีมชนะเลิศ จะได้ครองถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประเภททีมชาย
ประเภททีมหญิง
ตารางคะแนนรอบแรก.
บาสยูลีก ครั้งที่ 5
บาสเกตบอลยูลีก 2008
เนชั่น-สยาม ยูนิเวอร์ซิตี้ บาสเกตบอลลีก 2008
บาสเกตบอลยูลีก ครั้งที่ 5
บาสยูลีก 2008
จูเก๋อเลี่ยง
แสบใสไฮโซ
สาวช่างเม้าส์ หรือ แสบใสไฮโซ(ซีรีส์ไทย)  หรือ กอสซิป เกิร์ล เป็นซีรีส์ละครชุดทางโทรทัศน์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับ ชีวิตวัยรุ่นอเมริกันในมหานคร นิวยอร์กซิตี้ สร้างโดยดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ (ซึ่งเป็นหนังสือขายดี ชื่อเดียวกัน) เขียนโดย "เซซิลี ฟอน เซเกซซาร์" ออกอากาศในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ เดือนกันยายน พ.ศ. 2550 เริ่มออกอากาศในประเทศไทยเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 ทางช่องทรูซีรีส์
เนื้อเรื่องกล่าวถึง การใช้ชีวิตของวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งในย่านอัพเปอร์อีสท์ไซด์ บนเกาะแมนฮัตตัน ในนิวยอร์กซิตี้ สหรัฐอเมริกา ทั้งในเรื่องการเรียน ชีวิตประจำวัน เพื่อนๆ แฟน-คนรัก อิจฉาริษยา พฤติกรรมทางเพศ ยาเสพติด เรื่องอื่นๆของวันรุ่น ตลอดจนผู้ปกครอง ผ่านการเขียนบล็อกที่มีชื่อว่า "กอสสิบเกิร์ล" หรือ สาวช่างเม้าท์
จากผลสำรวจของนีลเซ่น มีเดีย รีเสิร์ช ในฤดูกาลแรกที่ออกฉาย 18 ตอนนั้นมียอดผู้ชมเฉลี่ยตอนละ 2.7 ล้านราย เฉพาะในสหรัฐอเมริกา
ในวันที่ 26 เมษายน 2011 ทางช่อง The CW ได้ประกาศต่อซีรีส์ Gossip Girl ฤดูกาลที่ห้าซึ่งมีกำหนดฉายทางช่อง The CW กลางปี โดยนักแสดงหลักของเรื่องอย่าง เทย์เลอร์ มอมเซน และ เจสสิก้า ชอร์ จะไม่กลับมารับบทบาทตัวละครหลัก แต่จะโผล่มาเป็นนักแสดงสมทบของซีรีส์แทน
แรกทีเดียว "แสบใสไฮโซ" มีโครงการที่จะสร้างขึ้นเป็นภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ส แต่โครงงานนั้นก็พับไปไม่ได้ออกมาเป็นภาพยนตร์ ต่อมาโครงงานนี้ก็ได้รับการปรับปรุง เตรียมสร้างเป็นซีรีส์ออกอากาศทางทีวีโดยฟ็อกซ์บรอดแคสติง แต่ก็ถูกยกเลิกอีกครั้ง จนกระทั่ง "แสบใสไฮโซ" ถูกสร้างเป็นละครชุดทางโทรทัศน์ครั้งแรกกับ CW Television Network โดย จอช ชวาร์ซ ผู้สร้าง "The O.C." ออกอากาศครั้งแรกในประเทศแคนาดา ในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2007 (ก่อนหน้าสหรัฐฯ 1วัน)
แต่ละฉากในแต่ละตอน ถูกถ่ายทำขึ้นทั้งหมดในมหานคร นิวยอร์กซิตี้ โดยรอบบริเวณควีนส์ บรุคลิน และแมนฮัตตัน โปรดิวเซอร์ของเรื่องบรรยายว่าต้องการให้นครนิวยอร์กเป็นเสมือน "ตัวละครหนึ่งในเรื่อง" คุณจึงได้เห็นว่ามีภาพสวยงามมากมายของนิวยอร์ก สลับอยู่ตลอดเรื่อง หลายๆฉากที่สร้างขึ้นในโรงถ่าย (ซึ่งอยู่ในนิวยอร์ก) ก็สร้างเลียนแบบสถานที่จริง
ดนตรีประกอบในเรื่องสร้างสรรค์โดยอเล็กซานดรา แพทซาวาซ ผู้เคยสร้างดนตรีประกอบในเรื่อง "Tru Calling, Supernatural, Shark, The O.C." และ "แพทย์มือใหม่ หัวใจเกินร้อย"
การดำเนินเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบจะมีเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง แนะนำตนเองว่าคือ สาวช่างเม้าท์ เขียนบล็อกเกี่ยวกับวัยรุ่นกลุ่มนี้ คอยแนะนำตัวละครแต่ละคน และบางครั้งก็ช่วยกระจายข่าวไปทั่ว ผ่านบล็อก อีเมล และSMS เริ่มจากสาวสวยตัวเอกของเรื่อง เซรีนา แวนเดอร์วูดเซน ผู้ซึ่งกลับมายังนิวยอร์กอีกครั้ง (หลังจากหายหน้าไปจากเพื่อนๆระยะหนึ่ง โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า) เซรีนากลับมาพร้อมกับนิสัยและพฤติกรรม ที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด (ในทางที่ดีขึ้น) เพื่อนสนิทของเซรีนาชื่อ แบลร์ วอลดอร์ฟ สาวสวยอีกคน อยู่ในครอบครัวที่มีปัญหาแต่ร่ำรวย เธอเป็นเสมือนราชินีในโรงเรียน (ควีนบี - Queen B. ที่ย่อมาจากชื่อจริงของตัวละคร) ห้อมล้อมด้วยสาววัยรุ่นคนอื่นๆ (รวมเป็นกลุ่มที่ค่อนข้างปอปปูลาร์) ตัวละครหลักคนอื่นๆในเรื่อง ได้แก่ แฟนของแบลร์ (เลิกกันบ้างดีกันบ้าง กลับไปกลับมา) ชื่อ เนท อาร์ชิบอลด์ เพื่อนของเนทชื่อ ชัค แบส ผู้มีพฤติกรรมนอกลู่นอกทางเป็นพักๆ ในขณะที่แดน ฮัมฟรีย์ เป็นชายหนุ่มนิสัยดี มาจากครอบครัวฐานะปานกลาง (ผู้แอบชอบเซรีนามานาน) ค่อยๆสานความสัมพันธ์กับเซรีนา น้องสาวของแดนชื่อเจนนี ก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะเป็นคนหนึ่งในกลุ่มของควีนบี และเพื่อนสนิทตั้งแต่เล็กๆของแดน ชื่อ วาเนสซาผู้เก่งรอบด้าน ลูกสาวของครอบครัวศิลปิน วาเนสซาชอบงานสร้างภาพยนตร์ เป็นเสมือนอุปสรรคในความรักระหว่างแดนกับเซรีนา ภายหลังกลายเป็นคนรักคนใหม่ของเนท
ฤดูกาลที่ 2 ของแสบใสไฮโซเริ่มต้นที่งานเลี้ยงฤดูร้อนในแฮมป์ตัน และการใช้ชีวิตปีสุดท้ายในโรงเรียนมัธยมของเหล่าตัวละครหลักก่อนที่พวกเขาจะต้องแยกย้ายกันไป แบลร์พยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเยลที่เธอใฝ่ฝัน เซรีนาที่แต่เดิม เธออยากเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยบราวน์ก็เกิดไขว้เขวเพราะแดน ซึ่งพยายามหาคนมารับรองเขาในการสมัครเข้าเรียนต่อ ชัคต้องประสบกับมรสุมชีวิตเพราะบิดาของเขาเสียชีวิตลงและได้ทิ้งมรดกรวมไปถึงปริศนามากมาย เนทกับการใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาหลังจากพ่อของเขาล้มละลายและถูกจับในที่สุด เจนนีลาออกจากโรงเรียนเพื่อเริ่มต้นความฝันในการเป็นนักออกแบบเสื้อผ้า วาเนสซ่าเริ่มกิจการร้านกาแฟของเธอและจบความสัมพันธ์กับเนท ส่วนลิลลีกับรูฟัสก็พยายามเริ่มต้นความสัมพันธ์กันอีกครั้งหนึ่ง
ชีวิตบนรั้วมหาวิทยาลัยของเหล่าสังคมไฮโซชั้นสูงกำลังเริ่มขึ้น แบลร์,แดน และ วาเนสซ่า เริ่มศึกษาต่อที่ NYU ในขณะที่เนทเรียนที่ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ส่วนเจนนี่หลักจากที่แบลร์ได้จบการศึกษาจากไฮสคูลไปแล้วเธอก็ได้เป็นควีนคนใหม่ของโรงเรียน ในขณะที่เซรีน่าและชัคก็เริ่มสำหรับการงานของพวกเขา เซรีน่าตัดสินใจไม่ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยบราวน์และมุ่งกับงานของเธอ รวมถึงชัคที่ดูแลกิจการต่อจากพ่อของเขา ลิลลี่และรูฟัสต้องเจอกับมรสุมร้ายเมื่อวิลเลียม สามีเก่าและพ่อเซรีนาและอีริคกลับมา จอร์จีน่ากลับมาอีกครั้งและเริ่มป่วนทุกคน ในฤดูกาลที่สามนี้มีแขกรับเชิญมาสมทบมากมาย อาทิ Hilary Duff,Lady GaGa,Tyra Banks,William Baldwin
ซีรีส์ได้รับการยืนยันว่าจะสร้างฤดูกาลที่ 6 ต่อไปแล้ว ซึ่งจะฉายประมาณกลางเดือนกันยายนปี 2012 เป็นต้นไป
สิ่งที่แตกต่างจากระหว่างบทประพันธ์กับละคร.
หนังสือเรื่อง "สาวช่างเม้าท์" เป็นหนังสือสำหรับวัยรุ่น เขียนโดย เซซิลี ฟอน เซเกซซาร์(Cecily von Ziegesar) หนังสือในชุดมีหลายเล่ม "สาวช่างเม้าท์" เป็นชื่อของเล่มแรก เมื่อเปรียบเทียบเนื้อเรื่องในหนังสือ กับเนื้อเรื่องที่ถูกดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์ จะพบว่ามีความแตกต่างกันอยู่มากมาย เช่น
สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมือง
สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมือง (Aborigines' Rights Protection Society) เป็นสมาคมที่มีบทบาทในยุคอาณานิคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ใน Gold Coast ประเทศกานา จุดเริ่มต้นมาจากผู้นำชุมชนและกลุ่มผู้ได้รับการศึกษา สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมืองกลายเป็นองค์กรการเมืองที่สำคัญในการต่อต้านรัฐบาลอาณานิคมและนำไปสู่การเรียกร้องเอกราชของชาวกานา
สุชาติ ธาดาธำรงเวช
ศาสตราจารย์ ดร.สุชาติ ธาดาธำรงเวช (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคเพื่อไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษาธิการ และอาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สุชาติเกิดวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ที่จังหวัดพระนคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดนวลนรดิศ รุ่นที่ 77 เลขประจำตัว 8293 จบการศึกษาเศรษฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ The London School of Economics and Political Science สหราชอาณาจักร ปริญญาเอกเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยแมคมาสเตอร์ ประเทศแคนาดา ประกาศนียบัตรเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย(University of East Anglia) สหราชอาณาจักร ปริญญาบัตรหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชนรุ่นที่ 1 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
สุชาติสมรสกับวัชรี ธาดาธำรงเวช (สกุลเดิม พิพัฒน์ประทานพร) นักวิชาการพาณิชย์เชี่ยวชาญ กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ มีบุตร 2 คน คือ กรกฎ จัสติน ธาดาธำรงเวช และอรณิชา ธาดาธำรงเวช
สุชาติรับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายวิเทศสัมพันธ์และวิจัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2534 นอกจากนั้นยังได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการของรัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานอื่น ๆ อีกหลายหน่วยงาน ได้แก่ การประปาส่วนภูมิภาค กรรมการและกรรมการตรวจสอบ ธนาคารศรีนคร จำกัด (มหาชน) กรรมการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร กรรมการการประปานครหลวง
สุชาติได้รับตำแหน่งทางวิชาการ เป็นศาสตราจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได่รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2555
สุชาติเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 10 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้คะแนนลำดับที่ 7 ต่อมาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2546 และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาสุชาติได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ซึ่งขณะนั้นยังไม่มีการยุบพรรคพลังประชาชนดังเช่นปัจจุบัน
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 สมัคร สุนทรเวช ต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เนื่องจากกระทำผิดรัฐธรรมนูญ และได้มีการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ซึ่งสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ได้รับเลือก และในรัฐบาลนี้สุชาติได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังด้วยเช่นกัน
ต่อมาเมื่อมีการยุบพรรคพลังประชาชนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 สมาชิกพรรคพลังประชาชนส่วนหนึ่งจึงได้ย้ายเข้ามาสังกัดพรรคเพื่อไทยซึ่งมีสุชาติเป็นหัวหน้าพรรค
สุชาติเป็นประธานในการเปิด “หมู่บ้านเสื้อแดง เพื่อประชาธิปไตย” ที่บ้านนามั่ง ตำบลบ้านยวด อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี และเข้าร่วมชุมนุมที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ เมื่อปี พ.ศ. 2553 พร้อมกล่าวโจมตีรัฐบาลในขณะนั้น
สุชาติได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (2) เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2555
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 112
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 19 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง
ขบวนการอธิปไตยชาวพื้นเมืองออสเตรเลีย
ขบวนการอธิปไตยชาวพื้นเมืองออสเตรเลีย (Australian Aboriginal Sovereignty) เป็นขบวนการทางการเมืองระหว่างชาวพื้นเมืองในออสเตรเลียในพุทธศตวรรษที่ 25 ที่ต้องการปกครองบางส่วนของออสเตรเลียโดยชาวพื้นเมืองเอง ใน พ.ศ. 2515 สถานทูตกระโจมอะบอริจินเริ่มตั้งสภาในแคนเบอร์รา เมืองหลวงของออสเตรเลียเพื่อเรียกร้องรัฐของชาวพื้นเมือง
ขบวนการแห่งชาติแอลจีเรีย
ขบวนการแห่งชาติแอลจีเรีย (Algerian National Movement; ภาษาฝรั่งเศส: Mouvement National Algérien; ภาษาอาหรับ:الحركة الوطنية الجزائرية) เป็นองค์กรสังคมนิยมที่มีส่วนในการเรียกร้องเอกราชของแอลจีเรีย ก่อตั้งโดยทหารผ่านศึก มัสซาลี ฮาดี และเป็นคู่แข่งของแนวร่วมปลดปล่อยแอลจีเรียระหว่างสงครามเรียกร้องเอกราชของแอลจีเรีย ขบวนการนี้ได้รับการสนับสนุนส่วนใหญ่จากชาวแอลจีเรียที่อพยพไปอยู่ฝรั่งเศส กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวหน้าปลดปล่อยแอลจีเรียเข้าทำลายศักยภาพในการสู้รบแบบกองโจรของขบวนการแห่งชาติแอลจีเรียตั้งแต่ช่วงต้นของสงคราม ขบวนการแห่งชาติแอลจีเรียกับแนวหน้าปลดปล่อยแอลจีเรียต่อสู้กันเองในสงคราม café ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่าพันคน ในที่สุด แนวหน้าปลดปล่อยแอลจีเรียได้ครอบครองดินแดนตอนบนและควบคุมประเทศแอลจีเรียหลังได้รับเอกราช ส่วนขบวนการแห่งชาติแอลจีเรียลดฐานะลงเป็นแค่องค์กรทางการเมือง
กองพลอาบู อาลี มุสตาฟา
กองพลอาบู อาลี มุสตาฟา (Abu Ali Mustapha Brigades; ภาษาอาหรับ: katā'ib abu ‘ali mustafā) เป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ ในเขตปกครองปาเลสไตน์ในเวสต์แบงก์ ฉนวนกาซา และเยรูซาเล็มตะวันออก กองพลนี้ตั้งชื่อตามอาบู อาลี มุสตาฟา ผู้นำแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่ถูกอิสราเอลลอบสังหารเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2544 โจมตีทั้งเป้าหมายทางทหารและพลเรือน
ตัวอย่างการโจมตีของกองพลนี้ได้แก่
ต่อตระกูล ใบเงิน