pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์  หรือเรียกว่า อีดีเอ็ม (EDM) ดนตรีคลับ (club music) ดนตรีแดนซ์ (dance music) เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่เปิดในไนต์คลับ งานสังสรรค์เรฟและเทศกาล โดยทั่วไป EDM จะผลิตเพลงจากดีเจ ที่มีการใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หรือซอฟต์แวร์ดนตรีในการทำเพลงโดยสร้างส่วนแทรกเรียกว่ามิกซ์เพลงแล้วก็ทำแทรกอื่นมาต่อ นอกจากนี้โปรดิวเซอร์เพลงมักจะเล่นคอนเสิร์ตที่มีการแสดงสดหรืองานเทศกาลที่มีการเซ็ตเครื่องดนตรีไว้ให้ ในสหราชอาณาจักรและในทวีปยุโรปจะเรียกว่า แดนซ์
ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 มีการเกิดขึ้นของดนตรีเรฟ การกระจายคลื่นวิทยุและการเพิ่มความสนใจในวัฒนธรรมแดนซ์ EDM ได้อยู่ในกระแสหลักในยุโรป ในช่วงกลางถึงปลายยุค 1990 แม้จะมีความสำเร็จช่วงต้นในอเมริกา แต่วัฒนธรรมดนตรีแดนซ์ได้ถูกมองว่าไม่เป็นสากล สื่อทั่วไปส่วนทางกับเพลงแสะหลักในช่วงเวลานนั้นด้วย โดย EDM มักจะมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมยาเสพติด รัฐบาลแต่ละรัฐและเมืองต่าง ๆ ต้องประกาศออกกฎหมายเพื่อปราบปรามและลดจำนวนวัฒนธรรมเรฟลง
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 2010 คำว่า "electronic dance music" และ "EDM" ได้มาเป็นจุดขายให้กับวงการเพลงอเมริกา สื่อมวลชนพยายามที่จะเปลี่ยนโฉมวัฒนธรรมเรฟของอเมริกาใหม่ ถึงอย่างไรก็ตามวงการเพลงพยายามใช้คำย่อ EDM มาเป็นจุดขาย ซึ่งรวมไปถึงดนตรีแดนซ์แนวย่อยด้วย ได้แก่ เฮาส์, เทคโน, แทรนซ์, ดรัมแอนด์เบส, ดั๊บสเตป, และแนวย่อยอื่น ๆ
เอ7วี
เอ7วี (A7V) เอ7วี เป็นรถถังที่สร้างขึ้นในเยอรมันช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ช่วงปี ค.ศ. 1918 มีการสั่งสร้างขึ้นมาประมาณ 100 คันหรืออาจจะน้อยกว่านั้น หนึ่งร้อยแชสซีได้รับคำสั่งในช่วงต้นปี 2460, 10 จะต้องเสร็จสิ้นในการต่อสู้กับยานเกราะหุ้มเกราะและที่เหลือเป็นcarriersberlandwagen ผู้ให้บริการขนส่งสินค้า หมายเลขที่ติดตั้งเกราะนั้นเพิ่มขึ้นเป็น 20 ต่อมาพวกมันถูกใช้งานตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงตุลาคม 2461 และเป็นรถถังเดียวที่ผลิตโดยเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อใช้ในการต่อสู้
หลังจากการปรากฏตัวของรถถังอังกฤษคันแรกในแนวรบด้านตะวันตกในเดือนกันยายนปี 1916 กระทรวงสงครามของเยอรมันได้จัดตั้งคณะกรรมการภายใต้การอุปถัมภ์ของ"Allgemeines Kriegsdepartement, Abteilung 7 Verkehrswesen"("General War Department, Section 7, Transportation"), เพื่อตรวจสอบการพัฒนารถถัง
โครงการออกแบบและสร้างรถถังเยอรมันคันแรกนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของโจเซฟวอลเมอร์หนึ่งในนักออกแบบรถยนต์ชั้นแนวหน้าของเยอรมนี มันมีน้ำหนักประมาณ 30 ตันสามารถข้ามคูน้ำได้กว้างถึง 1.5 เมตรมีอาวุธยุทโธปกรณ์รวมทั้งปืนใหญ่ที่ด้านหน้าและด้านหลังรวมถึงปืนกลหลายกระบอกและความเร็วสูงสุดอย่างน้อย 12 กม. / ชม. เกียร์วิ่งนั้นมีพื้นฐานมาจากรถแทรกเตอร์ American Holtซึ่งคัดลอกมาจากตัวอย่างที่ยืมมาโดยกองทัพออสเตรีย หลังจากมีแผนเริ่มต้นร่วมกับกองทัพในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2459 การออกแบบได้ขยายออกไปเป็นแชสซีสากลที่สามารถใช้เป็นฐานสำหรับทั้งรถถังและอาวุธ"Überlandwagen" ("ยานพาหนะทางบก")
ต้นแบบตัวแรกเสร็จสมบูรณ์โดยDaimler-Motoren-Gesellschaftที่ Berlin-Marienfelde และทดสอบเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1917 การจำลองไม้ของรุ่นสุดท้ายเสร็จในเดือนพฤษภาคมปี 1917 และแสดงใน Mainz พร้อมบัลลาสต์ 10 ตันเพื่อจำลองน้ำหนักของชุดเกราะ . ในระหว่างการออกแบบขั้นสุดท้ายปืนใหญ่หันหน้าไปทางด้านหลังจะถูกลบออกและจำนวนปืนกลเพิ่มขึ้นเป็นหก A7V ก่อนการผลิตครั้งแรกผลิตในเดือนกันยายน 2460 ตามด้วยรูปแบบการผลิตครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2460 รถถังถูกมอบให้กับหน่วยจู่โจมรถถังที่ 1 และ 2 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2460 แต่ละแห่งมีเจ้าหน้าที่ห้านายและทหาร 109 นาย
ชื่อของรถถังนั้นมาจากชื่อขององค์กรหลัก"Allgemeines Kriegsdepartement, Abteilung 7 (Verkehrswesen)" (กรมสงครามทั่วไป, หมวด 7, การขนส่ง) ในเยอรมันรถถังนี้เรียกว่า"Sturmpanzerwagen" (โดยประมาณ "รถหุ้มเกราะจู่โจม")
A7V นั้นมีอาวุธปืนกลขนาด 7.92 มม. MG08 หกตัวและปืนใหญ่Maxim-Nordenfelt 5.7 ซม.ที่ด้านหน้า * ปืนใหญ่เหล่านี้บางส่วนเป็นปืนที่ผลิตจากอังกฤษและถูกยึดครองในช่วงแรกของสงครามในเบลเยียม คนอื่น ๆ ถูกจับในรัสเซียในปี 2461 และดูเหมือนว่าจะมีสำเนาของรัสเซีย A7V บางตัวถูกสร้างด้วยปืนกลสองกระบอกหันไปข้างหน้าแทนที่จะเป็นปืน 57 มม. ส่วนใหญ่ถูกดัดแปลงให้มีขนาด 57 มม. ก่อนเข้ารับบริการ หมายเลข 501 เข้ามามีส่วนร่วมในการกระทำที่เซนต์เควนตินก่อนที่เธอจะพอดี 57 มม.
วาลา (มิดเดิลเอิร์ธ)
วาลาร์  เป็นชื่อเรียกชนชั้นสูงในชนเผ่า ไอนัวร์ (Ainur) ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีกล่าวถึงอยู่มากในตำนานเรื่องซิลมาริลลิออน ชนเผ่าไอนัวร์เป็นชนเผ่าที่ถือกำเนิดมาจากพระเจ้าสูงสุดในโลกอาร์ดา คือมหาเทพอิลูวาทาร์ เป็นพวกที่ช่วยมหาเทพสร้างพิภพต่างๆ และตระเตรียมสถานที่ให้พร้อมสำหรับเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์ กล่าวคือเป็นผู้ช่วยสร้างโลกอาร์ดานั่นเอง ชาวมนุษย์มักเรียกเหล่าไอนัวร์ว่า "เทพ"
คำว่า "วาลาร์" เป็นคำภาษาเอลฟ์ หมายถึง "พลังอำนาจแห่งพิภพ" รูปคำ วาลาร์ (Valar) เป็นพหูพจน์ คำเอกพจน์คือ วาลา (Vala)
พระนามของปวงเทพ.
ต่อไปนี้เป็นพระนามของคณะเทพวาลาร์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในหมู่เอลฟ์และมนุษย์ สำหรับพระนามในภาษาอื่นอาจมีที่เรียกแตกต่างออกไป เช่นเทพีเอลเบเร็ธในภาษาซินดาริน (หมายถึงเทพีวาร์ดา) หรือเทพมาฮัลในภาษาคนแคระ (หมายถึงเทพอาวเล เทพผู้สร้างคนแคระ) เป็นต้น
เคียวราคุ ชุนซุย
เคียวราคุ ชุนซุย  ตัวละครจากการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นอดีตยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 8 และปัจจุบันดำรงลงตำแหน่งหัวหน้าใหญ่แห่ง13หน่วยพิทักษ์ หัวหน้าหน่วยที่ 1
“ถ้าเรื่องแค่นั้นน่ะนะ ไปเต้นเอาซะหน่อยก็จบแล้ว”จากวิธีการพูดและความลมเพลมพัดแล้วไม่สามารถสัมผัสความจริงจังของหัวหน้าเคียวราคุได้เลยแม้แต่น้อยทว่าก็ยังมีอีกโฉมหน้าอันเฉียบแหลมดังคำของเก็นริวไซที่ว่า“การกระทำอาจดูเหลาะแหละ แต่มีความคิดลึกซึ้ง”
เคียวราคุ ชุนซุย อดีตยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 8 หรือปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าใหญ่แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ หัวหน้าหน่วยที่1 ผู้มีเอกลักษณ์คือ สวมชุดคลุมสีชมพูลายดอกไม้ ปิ่นปักผมราคาแพงเสียบอยู่ โดยลักษณะนิสัยของชุนซุย คือ นอนคาบกิ่งไผ่ทั้งวัน ไล่จีบหญิงทั่วเซย์เรย์เทย์ และชอบดื่มเหล้าโดยเฉพาะกับมัตสึโมโตะ รันงิคุ แต่เมื่อเขาจับดาบแล้วจะแสดงถึงความมุ่งมั่นและความน่าเกรงขามได้อย่างไม่น่าเชื่อ หัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะเคยออกปากว่า "ชุนซุยเป็นคนบ้าๆบอๆ แต่กลับมองเหตุการณ์ได้ทะลุปรุโปร่งยิ่งกว่าผู้ใด" ดังนั้น เคียวราคุที่ดูไร้สาระ แท้จริงแล้วมีความคิดและทัศนคติที่กว้างไกล ฉลาดเฉลียวและเก่งกาจมากที่สุดอีกคนหนึ่งของบลีชเลยก็ว่าได้ ภายหลังได้เข้ามาเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 1 ของ 13 หน่วยพิทักษ์
ชุนซุยเกิดในตระกูลขุนนาง ร่ำเรียนวิชามาจาก ยามาโมโตะ เก็นริวไซ พร้อมๆกับ อุคิทาเกะ จูชิโร่ ซึ่งเป็นเพื่อนที่จบจากสถาบันมาด้วยกัน ชุนซุยเป็นคนเรื่อยเปื่อยคอยจีบหญิงไปวันๆ แต่ปัจจุบันได้เป็นมาเป็นหัวหน้าหน่วย 8 โดยมี อิเสะ นานาโอะ ซึ่งเป็นทั้งรองหัวหน้าและผู้คุม (ความประพฤติ) ไปพร้อมๆกัน สิ่งที่เขาชื่นชอบมากที่สุด ดูจะเป็นวันที่อากาศดี และเขาขึ้นไปนอนเล่นบนหลังคาที่ทำการหน่วย ปากคาบกิ่งไผ่ ข้างๆตัวมีเหล้าอยู่ด้วยก็เป็นได้ แต่ทุกครั้งที่ทำอย่างนั้น อิเสะ นานาโอะก็จะปรากฏตัวขึ้น แล้วเทศน์ยกใหญ่อยู่เสมอ เคียวราคุสนิทกับอุคิทาเกะมาก ชอบไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ และคอยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยกันมาตลอด แต่ปกติเคียวราคุจะห่วงอีกฝ่ายมากกว่า เพราะอุคิทาเกะจะล้มป่วยบ่อยๆเนื่องจากเป็นโรคปอด
เคียวราคุได้ต่อสู้กับแช้ดจนแช้ดพ่ายแพ้จึงส่งแซ้ดไปรักษาพร้อมกับขังแช้ดไว้ที่คุกหน่วยที่ 4 เคียวราคุไม่เห็นด้วยกับคำสั่งประหารคุจิกิ ลูเคีย จึงตัดสินใจที่จะร่วมมือกับ "อุคิทาเกะ จูชิโร่" ทำลายโซเคียคุในที่สุด จนทั้งคู่ต้องมาต่อสู้กับ "ยามาโมโตะ เก็นริวไซ" (หัวหน้าหน่วย 1 และหัวหน้าของ 13 หน่วยพิทักษ์) ซึ่งเป็นอาจารย์ของพวกเขาแต่เมื่อแผนร้ายของไอเซ็นถูกเปิดเผย ทำให้การต่อสู้ยุติลง และเขาก็เป็นหนึ่งในหัวหน้ายมทูตที่เข้าล้อมจับไอเซ็นและพรรคพวกที่ลานประหาร แต่ไอเซ็นก็หนีไปได้ในที่สุด
เคียวราคุและอุคิทาเกะเดินพูดคุยกันโดยมีริสะซึ่งขณะนั้นเป็นรองหัวหน้าหน่วยที่ 8 เดินตามหลังทั้งสองอยู่ ทั้งสองได้พูดถึงการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าหน่วยของ 13 หน่วยพิทักษ์ว่าช่วงนี้มีการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าหน่วยบ่อย จึงทำให้มีหัวหน้าหน่วยที่ดำรงตำแหน่งเกิน 100 ปีมีแค่เขา อุคิทาเกะ และหัวหน้าใหญ่เท่านั้น แต่อุคิทาเกะได้ท้วงขึ้นมาว่าลืมใครไปคนนึง ซึ่งก็คือหัวหน้าอุโนะฮานะ เคียวราคุลืมเสียสนิทถ้าเกิดไปรู้หูถึงอุโนะฮานะเข้ามีหวังเป็นเรื่อง ทันใดนั้นไอเซ็นซึ่งขณะนั้นเป็นรองหัวหน้าหน่วย 5 ได้ข้องใจเรื่องการเลื่อนยศหัวหน้าหน่วยว่าทำไมไม่มีอดีตยมทูตใน 46 วังกลางเลย และขณะเดียวกันเขาได้พูดถึงฮิคิฟุเนะอดีตยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 12 ที่ได้เลื่อนขั้นไปยังหน่วย 0 หรือหน่วยองครักษ์ราชันย์ ซึ่งทำเอาไอเซ็นถึงกับตกใจเลยทีเดียว
ภาคอารันคาบุกโลกมนุษย์.
การต่อสู้กับอารันคาร์เหนือเมืองคาราคุระ เคียวราคุต้องต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างสตาร์ค เอสปาด้าลำดับที่ 1 เคียวราคุถูกสตาร์คยิงเซโร่ไล่ต้อนจนเขาเกือบใช้บังไคออกมาแต่อุคิทาเกะมาขวางเอาไว้และเตือนว่าไม่ควรใช้ในที่โล่งแจ้งแบบนี้ เคียวราคุเริ่มสู้อย่างจริงจังโดยร่วมมือกับอุคิทาเกะในการต่อสู้ใน ขณะกำลังต่อสู้นั้นวันเดอร์ไวท์ได้ปรากฏตัวขึ้นและเข้ามาทำร้ายอุคิทาเกะทำให้เคียวราคุโกรธจัดจะเข้าไปฟันวันเดอร์ไวน์ ด้วยความโกรธที่กำลังครอบงำทำให้เคียวราคุเกิดช่องโหว่ส่งผลให้สตาร์คใช้โอกาสนั้นเข้ามาจัดการเคียวราคุโดยยิงเซโร่ใส่ข้างหลังเคียวราคุเข้าจังๆทำให้ทั้งเคียวราคุและอุคิทาเกะหมดสภาพการต่อสู้
หลังจากนั้นก็ได้มีกลุ่มไวเซิร์ดได้เข้ามาร่วมช่วยบรรดายมทูตต่อสู้กับเหล่าเอสปาด้า ซึ่งกลุ่มไวเซิร์ดก็คือบรรดายมทูตหัวหน้าหน่วย รองหัวหน้าหน่วย หน่วยวิถีมารที่ถูกไอเซ็นจัดการไปเมื่อภาคย้อยอดีต ในขณะก่อนที่ไวเซิร์ทจะเข้าต่อสู้นั้นหนึ่งในกลุ่มไวเซิร์ดซึ่งก็คือยาโดมารุ ริสะอดีตรองหัวหน้าหน่วยที่ 8 ก็ได้เข้ามาดูเคียวราคุที่ถูกสตาร์คยิงสลบไปก่อนหน้านั้นโดยริสะได้ใช้เท้ายีบเข้าที่หัวและเตะเคียวราคุพร้อมบอกว่า "จะแกล้งตายไปถึงเมื่อไหร่" เมื่อเคียวราคุได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าเห่ยเกที่มีคนรู้ทัน(โดยอุปนิสัยของเคียวราคุเป็นพวกที่ใจเย็น ไม่ค่อยอยากเข้าไปวุ่นวายอะไรจึงทำให้แกล้งตายแล้วรอโอกาสจัดการที่หลัง) หลังจากริสะเข้ามาทักทายเสร็จเคียวราคุก็ดูการต่อสู้ของเหล่าไวเซิร์ดและเมื่อหาโอกาสได้เหมาะเจาะก็ได้เข้าแทงข้างหลังสตาร์คโดยใช้ความสามารถของดาบฟันวิญญาณซึ่งก็ถือว่าต่างฝ่ายต่างเจ็บตัวและเป็นเหมือนการเอาคืนของเคียวราคุที่สตาร์คได้เคยยิงตลบหลังก่อน หลังจากนั้นเคียวราคุก็ได้เริ่มเอาจริงสู้กับสตาร์คหนึ่งต่อหนึ่งจนสตาร์คเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำและถูกจัดการในที่สุด
หลังจากจัดการสตาร์คได้สำเร็จแล้วทั้งเลิฟและโรจูโร่ได้เข้ามาขอบคุณเคียวราคุที่เข้ามาช่วยเหลือพร้อมกับที่เลิฟกล่าวประชดประชันเคียวราคุว่า"ไม่เปลี่ยนเลยนะครับ เข้ามาแทรกระหว่างการต่อสู้ของคนอื่น ไม่รักษามารยาทเหมือนเคย" เคียวราคุยิ้มแล้วตอบกลับว่า"มัวแต่รักษามารยาทจนทิ้งทางเอาชนะคือพวกปลายแถว คนเป็นหัวหน้าไม่มัวสนใจเรื่องแบบนั้นหรอก ไม่ต้องพยายามเป็นเด็กดีหรอก บุญคุณต้องทดแทนแค้นต้องชำระ สงครามหนะทันทีที่มันเปิดฉาก จะฝ่ายไหนก็เลวพอกัน" หลังจากบรรดาหัวหน้าหน่วยรองหัวหน้าหน่วยและกลุ่มไวเซิร์ทจัดการพวกเอสปาด้าได้หมดแล้วก็เข้ามาช่วยอิจิโกะต่อสู้กับไอเซ็นโดยเคียวราคุก็คอยจ้องจะเล่นงานไอเซ็นช่วงทีเผลอจนไอเซ็นเอ่ยปากบอกว่า"ไม่เป็นเดือนเป็นร้อนเลยนะหัวหน้าเคียวราคุ ถึงจะทำท่าเหมือนตั้งใจลอบกัดอยู่ตลอดก็เถอะนะ"และอีกตอนที่เคียวราคุเข้าไปขัดจังหวะขณะไอเซ็นกำลังปั่นหัวของหัวหน้าฮิซึกายะจนไอเซ็นออกปากว่าเคียวราคุว่า"ใจดำจริงๆ ยังคุยกันไม่จบเลยนะหัวหน้าเคียวราคุ นิสัยเสียๆของนายที่ชอบสอดเนี่ยแก้ไม่หายจริงๆ" เคียวราคุจึงตอบกลับไปว่า"พอฟังผู้ชายยืนบ่นทีไรมันชวนให้หาวซะทุกทีนี่นะ มายืนพล่ามได้แบบนี้มันจะว่างไปหน่อยหละ" จากนั้นไอเซ็นก็ตอบปากรับคำว่างั้นจะสู้กันให้เป็นเรื่องเป็นราวสักทีหลังจากนั้นบรรดายมทูตกับกลุ่มไวซ์เซิร์ดก็ได้เข้าต่อสู้กับไอเซ็นอย่างจริงจังจนเหลือแค่เพียงเคียวราคุ ฮิราโกะ ฮิซึกายะและซุยฟงในการต่อสู้ซึ่งทั้งสี่คนรวมมือกันสู้โดยดูเหมือนว่ากำลังจะชนะไอเซ็นแต่ปรากฏว่าไอเซ็นได้ปลดปล่อยชิไคดาบฟันวิญญาณออกมาก่อนหน้านั้นทำให้ทั้งสี่คนคิดว่าสู้กับไอเซ็นและจัดการได้แล้วแท้จริงแล้วนั้นคนที่ตัวเองสู้อยู่ด้วยคือรองหัวหน้าหน่วยฮินาโมริ เมื่อเห็นดังนั้นหัวหน้าหน่วยฮิซึกายะก็โกรธจัดจนไม่ฟังคำเตือนของเคียวราคุ มุ่งจะเข้าไปจัดการไอเซ็นทำให้อีกสามคนที่เหลือที่หวังจะเข้าไปช่วยหัวหน้าหน่วยฮิซึกายะเกิดช่องโหว่เหมือนกันหมดทุกคนไอเซ็นจึงใช้โอกาสนี้เข้าจัดการทั้งสี่คนจนไม่สามารถสู้ได้
หลังจากอิจิโกะได้จัดการไอเซ็นเป็นที่เรียบร้อยแล้วทั้งโซลโซไซตี้และโลกมนุษย์กลับมาสงบสุข บรรดาหัวหน้าหน่วย รองหัวหน้าหน่วยพักฟื้นจนอาการดีขึ้นแล้ว หัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะได้เรียกเคียวราคุ เบียคุยะและซาราคิเข้าไปต่อว่าเนื่องจากว่าได้ทำเสื้อต่ำแห่งหัวหน้าหน่วยขาดจากการต่อสู้โดยหัวหน้าใหญ่ถามคำถามที่ว่าสำหรับเสื้อหัวหน้าหน่วยนั้นมีค่าอย่างไรสำหรับพวกเจ้า ทั้งสามก็ตอบกับตามสไตล์ของตัวเองโดยเคียวราคุให้เหตุผลว่า "เอาไว้ใส่โก้ๆ" จากนั้นทั้งสามคนก็โดนด่ายกใหญ่
เมื่อคราวที่เหล่าควินซี่ได้บุกมายังโซลโซไซตี้เป็นครั้งที่สองเคียวราคุในฐานะหัวหน้าใหญ่ไม่ได้ออกไปสู้ยังแนวหน้าด้วยแต่ปักหลักคอยสั่งการอยู่ที่หน่วยที่1 ขณะที่ควินซี่บุกมานั้นที่ปรึกษาของจูฮาบัสผู้นำของเหล่านักรบดวงดารา ยูแกรม ฮัชวาลต์ได้เข้ามาหาเคียวราคุยังที่ทำการหน่วยที่1 และได้แนะนำตัวเองและเคียวราคุก็ได้แนะนำตัวเองว่าเป็นหัวหน้าใหญ่กับไปพร้อมถามว่า "พอดีข้าพึ่งขึ้นรับตำแหน่งพวกเจ้าจึงอาจจะไม่รู้ หรือว่ารู้อยู่แล้วจึงมาที่นี่" ฮัชวาลต์จึงตอบกลับไปว่า "รู้อยู่แล้ว ข้ามาที่นี่ก็เพราะเหตุนั้น" หลังจากนั้นการต่อสู้ของเหล่ายมทูตก็ดำเนินไปทางฮัชวาลต์ก็ได้พยายามที่จะเข้ามาต่อสู้กับเคียวราคุแต่ก็ถูกวิถีมารของนานาโอะสกัดไว้จนการต่อสู้ของเรายมทูตกับควินซี่ผ่านไประยะหนึ่งฮัชวาลต์ได้กล่าวกับเคียวราคุว่า "ดูเหมือนการต่อสู้จะทัดเทียมกันแล้ว" เคียวราคุตอบกับไปว่า"เป็นการวิเคราะห์ที่ถ่อมตัวมากแต่ดูเหมือนพวกเราจะคิดคล้ายๆกัน ข้าเองก็รู้สึกแบบนั้น" ฮัชวาลต์จึงตอบกลับไปอีกว่า "ใช่...ไม่งั้นข้าคงไม่มาที่นี่ บทบาทของข้าคือการทำให้ตาชั่งเอียงมาข้างพวกเรา"(อ้างอิงจากมังงะตอน559 บทสนทนานี้แสดงให้เห็นว่าเคียวราคุนั้นนับว่ามีความสามารถเป็นอย่างสูงหรือด้วยความที่เป็นหัวหน้าใหญ่ของเหล่ายมทูตจนทำให้จูฮาบัสต้องส่งอัชวาลต์มาเพื่อจัดการเคียวราคุเพื่อให้เกิดความได้เปรียบมาทางเหล่าควินซี่) หลังจากนั้นเหมือนว่าการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างเคียวราคุกับฮัชวาลต์จะเริ่มนั้นตัวฮัชวาลต์ถูกเรียกตัวกับไปซะก่อนทำให้ทั้งสองไม่ได้สู้กัน หลังจากนั่นการต่อสู้ก็ดำเนินไปเรื่อยๆจนกระทั่งจูฮาบัสบุกวังราชันย์และได้จัดการราชันย์วิญญาณสำเร็จทาง13หน่วยพิทักษ์ก็ได้รวบรวมกำลังบรรดาหัวหน้าหน่วย รองหัวหน้าหน่วยเพื่อจะบุกไปยังวังราชันย์เพื่อจัดการจูฮาบัสแต่การที่จะไปยังวังราชันย์ได้นั้นต้องสร้างประตูไปและต้องใช้แรงดันวิญญาณมหาศาลในการสร้างประตูขณะเดียวกันนั้นเองเคียวราคุก็ได้ไปหาไอเซ็นยังคุกใต้ดินเพื่อจะใช้ประโยชน์จากไอเซ็น
และในตอนที่13หน่วยพิทักษ์ขึ้นไปยังวังราชันย์เพื่อหยุดจูฮาบัสนั้นเคียวราคุนั้นได้เข้าปะทะกับลีเล่ บาร์โร(หัวหน้าเหล่าองครักษ์จูฮาบัส) ในการต่อสู้ช่วงแรกนั้นเคียวราคุได้ใช้ชิไคในการต่อสู้กับลีเล่ บาร์โรและได้เปรียบลีเล่อยู่จนทำให้ลีเล่จนมุมจนถึงขนาดที่ต้องยอมลืมดวงตาอีกข้างหนึ่งที่จะหลับไว้เสมอเพราะว่าจะได้ไม่เป็นการเอาเปรียบคู่ต่อสู้(อ้างอิงจากมังงะตอนที่646)เมื่อลีเล่ลืมดวงตาทั้งสองขึ้นทำให้ใช้พลังของX-Axisได้ โดยพลังนั้นจะทำให้การโจมตีทุกอยากจะทะลุผ่านตัวลีเล่ได้หมดเมื่อลีเล่ได้เข้าโหมดเอาจริงทำให้สามารถไล่ต้อนเคียวราคุจนจนมุมได้ถึงขนาดที่เคียวราคุต้องใช้ที่พึ่งสุดท้ายของเขา นั่นคือ บังไคคาเตนเคียวคตสึ : คุโรมัสสึชินจู โดยเคียวราคุได้ใช้บังไคของเขาเข้าต่อสู้กับลีเล่จนเกือบฆ่าลีเล่ลงได้แต่ก็ได้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ลีเล่ที่เคียวราคุคิดว่าจัดการไปได้แล้วกลับยังไม่ตายและได้โจมตีใส่เคียวราคุโดยลีเล่พูดไว้ว่า"บังไคของยมทูตน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่จะฆ่าผู้สงสารของพระเจ้าผู้นี้ได้" จากนั้นเคียวราคุผู้ซึ่งจนมุมและไม่รู้ว่าจะฆ่าลีเล่ได้อย่างไรก็รู้สึกถอดใจคิดจะหนีจนรองหัวหน้าหน่วยนานาโอะตามมาพบเข้าก่อนทำให้เคียวราคุบอกเรื่องราวเกี่ยวกับดาบฟันวิญญาณของนานาโอะและร่วมมือกับนานาโอะจัดการลีเล่ บาร์โรลงได้(จัดการได้แต่ลีเล่ บาร์โรยังไม่ตายเพียงแค่วงแหวนที่อยู่บนหัวลีเล่หายไปไม่สามารถใช้พลังในฐานะของเทพได้)เป็นอันปิดฉากการต่อสู้ของหัวหน้าใหญ่ฝ่ายยมทูตกับหัวหน้าองครักษ์ของจูฮาบัสลง
การละเล่นนี้ไม่ได้บอกไว้แน่ชัดว่าเคียวราคุนั้นตั้งกฎไว้อย่างไรแต่ดูจากการออกแบบแอนิเมชันแล้วน่าจะประมาณได้ว่าเคียวราคุจะสร้างกรงที่สานเหมือนตระกร้าไม้ไผ่ล้อมศัตรูเอาไว้แล้วจึงสร้างเงาที่เหมือนกับตัวเองออกมาหลายๆเงาจากนั้นก็ร้องเพลงสำหรับการละเล่นที่จะจบว่า Ushiro no Shoumen Daare? แปลว่า คนที่อยู่ข้างหลังคือใครกัน? หากศัตรูไม่สามารถหาตัวจริงของเคียวราคุเจอก็จะถูกแทงจากด้านหลัง (สำหรับวิธีการเล่น Kagome จะคล้ายๆรีรีข้าวสานของบ้านเราโดยจะให้เด็ก 1 คนนั่งปิดตาอยู่กลางวงแล้วให้เด็กคนอื่นๆจับมือกันเดินเป็นวงกลมล้อมรอบเด็กที่ปิดตาพร้อมกับร้องเพลงไปด้วย เมื่อเพลงจบคนที่ปิดตาอยู่ตรงกลางจะต้องทายว่าคนที่อยู่ข้างหลังตนเองคือใคร)
ความสามารถของบังไคเคียวราคุนั้นเมื่อปลดปล่อยความสามารถออกมาจะเป็นการสร้างแรงดันวิญญาณอันมหาสารออกมา (แรงดันวิญญาณที่ถูกปลดปล่อยออกมานั้นมากขนาดทำให้ผู้คนโดยรอบมองเห็นสถาพอากาศที่มืดมิด เกิดอาการหนาวสั่น หนาวสันหลังรวมถึงมองไม่เห็นหรือไม่ได้ยินอะไรอาการที่เกิดขึ้นอาจเกิดขึ้นเฉพาะผู้มีแรงดันวิญญาณไม่สูงมากแต่สำหรับผู้มีแรงดันวิญญาณสูงอาจเกิดเพียงแค่อาการตกใจหรือเหงื่อตกเช่นอิจิโกะกับอัสคิน) แล้วดึงผู้คนที่อยู่ในอาณาเขตแรงดันวิญญาณให้เข้ามาร่วมงานมหรสพเสมือนกับว่าให้คู่ต่อสู้ได้เข้ามาอยู่ในบทบาทนั้นจริงๆเปรียบเสมือนโรงละครที่กำลังแสดงละครแต่ละฉากอยู่ซึ่งในแต่ละฉากนั้นจะว่าด้วยเรื่องของความรักโดยขณะที่เคียวราคุต่อสู้อยู่นั้นเขาก็จะพลางเล่าเนื้อเรื่องในแต่ละฉากให้คู่ต่อสู้ฟังประกอบกับการต่อสู้และใช้ท่วงท่าต่างๆ โดยบังไคของเคียวราคุนั้นจะแบ่งออกเป็น 4 องค์คือ
ลับสุดยอด.
เขาเขียนนิยายรักเรื่อง “เส้นทางย่อยสีกุหลาบ” ลงในนิตยสารของเซย์เรย์เทย์แต่ไม่ได้รับความนิยม จดหมายจากแฟนๆก็ไม่มา แม้แต่ของขวัญวันเกิดก็ยังไม่มีแต่อัลบั้มรวมภาพถ่าย “หนุนแขน” ของเขากลับขายจนหมดเกลี้ยงเพราะเหตุใดก็มิอาจทราบได้ เจ้าตัวเขาก็บอกมาว่า“เหล่าลูกแมวน้อยของผมน่ะขี้อายทั้งนั้นล่ะ”โดยไม่มีทีท่าว่าจะสนใจความนิยมของนิยายที่ยอดขายต่ำเตี้ยเรี่ยดินแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำ “หนุนแขน”ล็อตแรกนั้นพิมพ์ออกมาจำนวนน้อยถ้าเทียบกับหัวหน้าหน่วยอื่น จนบัดนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าเล่มนี้ไม่มีการจัดพิมพ์จำนวนมากด้วยซ้ำไป
เบบีเฟส
เบบีเฟส หรือ เคนเนธ เบบีเฟส เอดมอนส์  เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1959 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน ประสบความสำเร็จในช่วงยุค 90
เบบีเฟส ร่วมเปิดค่ายเพลงกับ Reid ในนาม LaFace Records มีศิลปินที่ได้รับความนิยมอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน และ ทีแอลซี โดยโทนี แบรกซ์ตันได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1994
เขาได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากให้บอยซ์ ทู เม็นอย่างเพลง "End of the Road" และ "I'll Make Love To You" ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดนาน 13 สัปดาห์และ 14 สัปดาห์ตามลำดับ และยังได้แต่งเพลงให้มาดอนน่าร้องในเพลง "Take a Bow" ขึ้นอันดับ 1 นาน 7 สัปดาห์ และได้ร่วมแต่งเพลงกับอีริค แคลปตัน เพลงรางวัลแกรมมี่เพลง "Change the World"
เขายังได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงให้ศิลปินชื่อดังอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน, ไมเคิล แจ็กสัน, เจเน็ท แจ็คสัน‎, วิทนีย์ ฮูสตัน, ซิสโค, ดรู ฮิลล์, เซลีน ดิออน, แมรี เจ ไบลจ์, มารายห์ แครี, วาเนสซ่า วิลเลี่ยมส์, เอ็น โวค, อีริค แคลปตัน, มาดอนน่า, อารีธา แฟรงคลิน, เคน ฮิราอิ และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ต่อเนื่องในช่วงปี 1995-1997
ไอนัวร์
ไอนัวร์ (Ainur) เป็นคำภาษาเควนยาสำหรับเรียกเหล่าชนผู้ศักดิ์สิทธิ์ในจินตนิยายเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามตำนานว่า พวกเขาถือกำเนิดจากมหาเทพอิลูวาทาร์ ซึ่งเป็นพระเจ้าสูงสุดผู้สร้างโลก เหล่าไอนัวร์ได้ช่วยอิลูวาทาร์สร้างโลก มีรายละเอียดแสดงอยู่ในตำนานไอนูลินดาเล (Ainulindale) ซึ่งหมายถึง "มหาคีตาแห่งไอนัวร์"
เมื่อสร้างโลกอาร์ดาเสร็จ เทพไอนัวร์จำนวนหนึ่งได้เดินทางเข้ามาในโลก เพื่อดูแลและจัดการสถานที่ให้พร้อมสำหรับเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์ เทพเหล่านี้มีพลังอำนาจไม่เท่ากัน กลุ่มที่มีอำนาจมากเรียกว่า วาลาร์ กลุ่มที่มีอำนาจน้อยกว่า เรียกว่า ไมอาร์
คำว่า ไอนัวร์ (Ainur) เป็นรูปพหูพจน์ รูปเอกพจน์เรียกว่า ไอนู (Ainu)
อารีทา แฟรงคลิน
อารีทา แฟรงคลิน (; 25 มีนาคม ค.ศ. 1942 - 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ร้องเพลงสไตล์โซล อาร์แอนด์บี และ กอสเปล เธอเกิดที่เมมฟิส รัฐเทนเนสซี แต่มาโตที่ ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา เธอได้รับฉายาว่า ราชินีแห่งเพลงโซล หรือบางคนก็เรียกว่า เลดี้โซล เธอได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 18 ครั้ง (11 ครั้งจากสาขา Best Female R&amp;B Vocal Performance) อารีธามีเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดชาร์ท 2 เพลงคือ "Respect" และ "I Knew You Were Waiting (For Me)" ที่ร่วมร้องกับจอร์จ ไมเคิล
แฟรงคลิน เสียชีวิตที่บ้านพักเมื่อ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 76 ปี สาเหตุการเสียชีวิต มีรายงานว่าจากโรคมะเร็งตับอ่อน
เอลตัน จอห์น
เซอร์ เอลตัน เฮอร์คูลีส จอห์น  เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง ชาวอังกฤษ
เอลตัน จอห์นอยู่ในวงการเพลงมานาน 4 ทศวรรษ ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงยุค 70 มียอดขายรวม 550 ล้านชุด มีเพลง Top 40 ในอเมริกามากกว่า 200 เพลงรวมถึงมีอัลบั้มอันดับ 1 เจ็ดอัลบั้มติดต่อกัน มีเพลงติด Top 40 23 เพลง, มีเพลงติด Top 10 16 เพลง และเพลงอันดับ 1 หกเพลง
เพลงดังที่เป็นที่รู้จักอย่าง ยัวร์ซอง (Your Song) และเพลงประกอบภาพยนตร์ “เดอะ ไลออนคิง” เพลง "Can you feel the love to night" ล่าสุดเอลตันจอห์นได้ เข้าพิธีวิวาห์กับนาย “เดวิด เฟอร์นิช” แฟนหนุ่มนักสร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา วัย 43 ปี เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2005 หลังอังกฤษเปิดโอกาส ให้คู่รักร่วมเพศจดทะเบียนรับรอง การครองชีวิตคู่ได้ตามกฎหมาย “ซีวิล พาร์ตเนอร์ชิป” ซึ่งมีผลบังคับใช้มาตั้งแต่ 5 ธันวาคม
ค.ศ. 1997 เอลตัน จอห์น ได้ดัดแปลงเนื้อร้องของเพลง "Candle in the Wind" เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการจากไปของเจ้าหญิงไดอานา เขาได้แสดงเพลงนี้ในพิธีศพของเจ้าหญิง ณ วิหารเวสต์มินสเตอร์ หลังจากนั้น ซิงเกิล "Candle in the Wind 1997" ได้กลายเป็นซิงเกิ้ลที่ทำยอดขายได้เร็วที่สุดตลอดกาลด้วยยอดขายกว่า 30 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก รายได้ประมาณ 55 ล้านปอนด์จากการขายซิงเกิ้ลนี้ได้มอบให้กับกองทุน Diana, Princess of Wales Memorial Fund นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขา Best Male Pop Vocal Performance จากซิงเกิลนี้อีกด้วย เอลตัน จอห์น ได้รับการจารึกชื่อไว้ในหอเกียรติยศศิลปินร็อกแอนด์โรลใน ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นปีแรกที่เขาได้รับการเสนอชื่อ
เขาได้รับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง"คิงส์แมน รวมพลังโคตรพยัคฆ์ "เมื่อปีค.ศ.2017 โดยรับบทเป็นตัวเขาเอง ที่ถูกลักพาตัวมาโดยป๊อปปี้ในช่วงที่เกิดเหตุชลมุนจากวาเลนไทน์
เมื่อปี 1992 เขากับเบอร์นี่ ทอพิน ได้รับการจารึกชื่อไว้ในหอเกียรติยศนักแต่งเพลง ในปี 1995 เอลตัน จอห์น ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งสหราชอาณาจักร และในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 1998 สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธที่ 2 ได้ทรงแต่งตั้งให้เขาเป็นอัศวิน อีกทั้งยังพระราชทานยศให้เขาเป็นท่านเซอร์ ในวันที่ 9 ตุลาคม 2006 บริษัทวอลต์ ดีสนีย์ได้ประกาศให้เอลตัน จอห์น เป็นตำนานแห่งดีสนีย์ ซึ่งเป็นเกียรติประวัติสูงสุดที่ทางดีสนีย์มอบให้เขา ในฐานะที่เขาได้สร้างผลงานเพลงเลื่องชื่อมากมายให้กับภาพยนตร์และงานละครของดีสนีย์ เอลตัน จอห์น พิชิตบัลลังก์เพลงป็อปมาไว้ในมือได้แล้ว
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2493
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2493 เป็นพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเป็นพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ระหว่างวันที่ 4-8 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ปรากฏบันทึกรายละเอียดไว้ ดังนี้
การเตรียมพิธี.
พราหมณ์ประกอบพิธีตักน้ำศักดิ์สิทธิ์จากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ทั่วประเทศ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำเพชรบุรี แม่น้ำราชบุรี สระเกษ สระแก้ว สระคงคา และสระยมนา ในจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น มาทำพิธีเสกน้ำ สำหรับถวายเป็นน้ำอภิเษก และ น้ำสรงพระมูรธาภิเษก
นอกจากนี้ ยังมีการประกอบพิธีจารึกพระปรมาภิไธยลงบนพระสุพรรณบัฎ ดวงพระบรมราชสมภพ และแกะดวงตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาล ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ 21 เมษายน พุทธศักราช 2493 ตามเวลาพระมหามงคลฤกษ์
ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก.
วันพฤหัสบดีที่ 4 พฤษภาคม พุทธศักราช 2493.
วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เวลา 10.00 น. เจ้าพนักงานอาลักษณ์เชิญพระสุพรรณบัฏ พร้อมด้วยดวงพระราชสมภพ และพระราชลัญจกรประจำรัชกาล ออกจากพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม มาขึ้นพระราชยานกงที่เกยพลับพลาเปลื้องเครื่อง ประตูหลังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีกระบวนเครื่องสูง กลองชะนะและคู่แห่ แห่ไปตามถนนหน้าศาลาสหทัย เลี้ยวตามถนนจักรีจรัณย์เข้าประตูพิมานไชยศรี ไปตามถนนอมรวิถี ถึงหน้าประตูสนามราชกิจ แล้วเชิญไปประดิษฐาน ณ พระแท่นมณฑลในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ
เวลา 18.00 น. สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงเครื่องเต็มยศจอมพลทหารบก ประดับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยสมเด็จพระราชินี โดยรถยนต์พระที่นั่ง จากพระตำหนักจิตรลดารโหฐานมายังพระบรมมหาราชวัง ทรงพระดำเนินเข้าสู่พระทวารเทเวศร์รักษา ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีประกาศการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก และเจริญพระพุทธมนต์ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมีพระราชปฏิสันถารแล้ว เสด็จพระราชดำเนินเข้าสู่พระที่นั่งอมรินทร์วินิจฉัย ทรงจุดธูปเทียนถวายนมัสการพระรัตนตรัย แล้วประทับพระราชอาสน์ พระยารามราชภักดี ปลัดกระทรวงมหาดไทย กราบบังคมทูลเบิกทายาทผู้สืบสกุลพระยาเมือง ข้าหลวงตรวจการกระทรวงมหาดไทย ข้าหลวงประจำจังหวัดเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท คือ
พระดุลยพากย์สุวมัณฑ์ ปลัดกระทรวงยุติธรรม นำข้าหลวงยุติธรรมประจำภาคทั้ง 5 ภาค เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชปฏิสันถารแล้ว ปลัดกระทรวงยุติธรรม นำข้าหลวงยุติธรรมออกจากที่เฝ้า
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงจุดเทียนชนวน พระราชทานแก่พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต เพื่อทรงนำไปจุดเทียนที่เครื่องนมัสการบูชาพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร แล้วสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงจุดเทียนพระมหามงคลและเทียนเท่าพระองค์
จากนั้น สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จฯ ขึ้นยังพระที่นั่งไพศาลทักษิณทางพระทวารเทวราชมเหศวร์ ชาวพนักงานประโคมสังข์ แตร ดุริยางค์ สังฆการี อาราธนาพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ 30 รูป มีสมเด็จพระสังฆราช เป็นประธาน ขึ้นสู่พระที่นั่งไพศาลทักษิณทางประตูสนามราชกิจ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงจุดเทียนเครื่องนมัสการพระรัตนตรัย สมเด็จพระสังฆราชถวายศีล
ถึง เวลา 18.50 น. อันเป็นมหามงคลฤกษ์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงจุดเทียนทองชนวน ทรงตั้งพระราชสัตยาธิษฐาน เสร็จแล้วถวายแด่สมเด็จพระสังฆราช จากนั้นสมเด็จพระสังฆราชเสด็จไปจุดเทียนชัยในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยฯ พระสงฆ์ทั้งนั้นเจริญมงคลคาถา จุดเทียนชัย ชาวพนักงาน ประโคม ฆ้องชัย สังข์ บัณเฑาะว์ แตร ดุริยางค์ จากนั้น สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงจุดเทียนชนวนแก่มหาดเล็ก พร้อมด้วยธูปเงิน เทียนทอง และดอกไม้ ไปบูชาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ คือ
สมเด็จพระสังฆราชเสด็จกลับไปขึ้นนั่งอาสนะที่เดิม พระศาสนโสภณ (จวน อุฎฐายี) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร อ่านประกาศการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก จบแล้ว พระสงฆ์ในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ 30 รูป และในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย 45 รูป เจริญพระพุทธมนต์พระราชพิธีบรมราชาภิเษก
พระครูวามเทพมุนี ประธานพิธีพราหมณ์ ถวายน้ำพระมหาสังข์ พราหมณ์เป่าสังข์ แล้วถวายใบสมิตสำหรับทรงปัดพระองค์ ประกอบด้วย
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงรับใบสมิตมาทรงปัดพระองค์ เสร็จแล้ว พระราชครูวามเทพมุนี รับพระราชทานกลับไป กระทำพิธีศาสตร์ปุณยา ชุบโหมเพลิง ณ ที่ทำพิธีพราหมณ์
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงจุดเทียนพระมหามงคล เทียนเท่าพระองค์ ธูปเทียนบูชา พระสยามเทวาธิราช พระแท่นอัฐทิศ และพระที่นั่งภัทรบิฐ