pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รัฐคอมมิวนิสต์ในปัจจุบันมีประเทศที่ปกครองด้วยรัฐบาลลัทธิมากซ์-เลนินและใช้ระบบพรรคการเมืองเดี่ยวเหลือเพียง 4 ประเทศเท่านั้น ได้แก่ สาธารณรัฐประชาชนจีน คิวบา ลาว และเวียดนาม ส่วนเกาหลีเหนือไม่ได้ยึดถืออุดมการณ์ตามแบบฉบับลัทธิมากซ์-เลนินแล้ว หากแต่ยึดถืออุดมการณ์ตามหลัก "จูเช" ที่ฉายภาพว่าพัฒนามาจากลัทธิมากซ์-เลนินแทน ในขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์หรือพรรคการเมืองสืบทอดที่หลงเหลืออยู่ก็ยังคงมีบทบาททางการเมืองที่สำคัญในหลายประเทศ เช่น พรรคคอมมิวนิสต์แห่งแอฟริกาใต้ที่เข้าร่วมเป็นพรรครัฐบาลภายใต้การนำของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา ฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่เป็นรัฐบาลปกครองรัฐเกรละของอินเดีย ฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่ครองเสียงข้างมากในรัฐสภาเนปาล สาธารณรัฐประชาชนจีนได้ปรับเปลี่ยนมุมมองที่ตกทอดมาจากลัทธิเหมาหลายด้าน เช่นเดียวกันกับลาว เวียดนาม และคิวบา (มีการเปลี่ยนแปลงน้อยกว่า) โดยรัฐบาลของประเทศเหล่านี้ได้ผ่อนคลายการควบคุมทางเศรษฐกิจลงเพื่อกระตุ้นการเติบโต ทั้งนี้รัฐบาลจีนภายใต้การนำของเติ้ง เสี่ยวผิง ได้เริ่มปฏิรูประบบเศรษฐกิจในปี ค.ศ. 1978 ซึ่งหลังจากนั้นเป็นต้นมาจีนสามารถลดระดับความยากจนลงจากร้อยละ 51 ในสมัยเหมา เจ๋อตุง มาเป็นเพียงร้อยละ 6 ในปี ค.ศ. 2001 ในขณะเดียวกันยังได้ริเริ่มเขตเศรษฐกิจพิเศษไว้สำหรับกิจการที่อิงกับระบบตลาดเป็นหลัก โดยที่ไม่ต้องกังวลการควบคุมหรือการแทรกแซงจากรัฐบาลกลาง ส่วนประเทศอื่น ๆ ที่ประกาศตนว่ายึดถือในอุดมการณ์ลัทธิมากซ์-เลนิน เช่น เวียดนาม ก็พยายามริเริ่มการปฏิรูปเศรษฐกิจให้อิงกับระบบตลาดด้วยการปฏิรูปทางเศรษฐกิจนี้บางครั้งถูกวิจารณ์จากโลกภายนอกว่าเป็นการถอยกลับไปหาลัทธิทุนนิยม แต่พรรคคอมมิวนิสต์แย้งว่าเป็นการปรับตัวที่จำเป็นเพื่อให้สอดรับกับสภาพความเป็นจริงหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต และเพื่อใช้สมรรถนะทางอุตสาหกรรมให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในประเทศที่ดำเนินการปฏิรูปเหล่านี้ ที่ดินทั้งมวลถือเป็นทรัพย์สินสาธารณะซึ่งบริหารจัดการโดยรัฐ เช่นเดียวกับอุตสาหกรรมและบริการที่จำเป็น รวมไปถึงทรัพยากรธรรมชาติ ดังนั้นภาครัฐจึงถือเป็นภาคส่วนทางเศรษฐกิจหลักในระบบเศรษฐกิจดังกล่าว และรัฐเป็นผู้มีบทบาทกลางในการประสานงานเพื่อให้เกิดพัฒนาการทางเศรษฐกิจ
เซลีนดียงช็องต์นอแอล
เซลีนดียงช็องต์นอแอล (, "เซลีน ดิออน ร้องเพลงคริสต์มาส") เป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสภาษาฝรั่งเศส ของเซลีน ดิออนนักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 นับเป็นอัลบั้มที่ 2 ของเธอ และเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสอัลบั้มแรก
อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายต่อจากอัลบั้ม "ลาวัวดูว์บงดีเยอ" 3 สัปดาห์ ซึ่งบรรจุเพลงคริสต์มาสไว้ แม้ว่าอัลบั้มนี้ไม่มีซิงเกิลออกจำหน่ายหรือเผยแพร่เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ แต่อัลบั้มนี้ และ "ลาวัวดูว์บงดีเยอ" ก็สามารถทำยอดขายรวมกว่า 30,000 ชุดในปี พ.ศ. 2524 และยอดขายเพิ่มขึ้นเป็น 125,000 ชุด ในปีต่อมา
เพลง "Glory Alleluia," "Promenade en traîneau" และ "Joyeux Noël" ยังได้รับการบบรจุลงในอัลบั้ม "ช็องเซกงต์เดอนอแอล" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสอัลบั้มที่ 2 ของเธอ
ในปี พ.ศ. 2536 เซลีนได้บันทึกเสียงเพลง "Joyeux Noël" ในภาษาอังกฤษที่มีชื่อว่า "เดอะคริสต์มาสซอง" ซึ่งได้รับการบรรจุลงในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" อัลบั้มเพลงคริสต์มาสของเธอซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2541 นอกจากนี้เธอยังบันทึกเสียงเพลง "Petit Papa Noël" ใหม่พร้อมกับ Alvin and the Chipmunks ในปี พ.ศ. 2537 ซึ่งออกจำหน่ายในอัลบั้ม "A Very Merry Chipmunk"
โรเบิร์ต ก็อดเดิร์ด
โรเบิร์ต ฮัทชิงส์ ก็อดเดิร์ด (; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1882 - 10 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นอาจารย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันที่ริเริ่มการค้นคว้าจรวดที่ใช้เชื้อเพลิงเหลวในการควบคุม เขายิงจรวดลำแรกของโลกที่ใช้เชื้อเพลิงเหลวเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1926 จากนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1930-1935 เขาทดสอบยิงจรวดหลายลำที่ทำความเร็วได้สูงสุดถึง 885 กิโลเมตร/ชั่วโมง (550 ไมล์ต่อชั่วโมง) งานของเขานับเป็นการปฏิวัติในวงการสำรวจอวกาศ แต่ทฤษฎีของเขามักถูกเยาะเย้ยถากถางและได้รับการสนับสนุนค่อนข้างน้อย ต่อมาในภายหลังเขาจึงได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามของบิดาแห่งวิทยาการจรวด
ก็อดเดิร์ดได้รับสิทธิบัตรจากผลงานของเขารวมทั้งสิ้น 214 รายการ ในจำนวนนี้ 83 รายการได้รับในระหว่างที่เขายังมีชีวิตอยู่ ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดซึ่งตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1959 ได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา รวมถึงแอ่งก็อดเดิร์ดบนดวงจันทร์
ที่บ้านเกิดของเขาคือเมืองวอร์เชสเตอร์ ได้ตั้งโรงเรียนประถมศึกษาชื่อ โรงเรียนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก็อดเดิร์ด ขึ้นในปี ค.ศ. 1992
ห้องสมุดโรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด ที่มหาวิทยาลัยคลาร์ก ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ภายในมีการจัดแสดงนิทรรศการและของสะสมของก็อดเดิร์ด ด้านนอกห้องสมุดมีสิ่งก่อสร้างแสดงถึงทิศทางการบินของจรวดเชื้อเพลิงเหลวลำแรกของก็อดเดิร์ด
ภาควิชาวิศวกรรมเคมีที่สถาบันโพลีเทคนิควอร์เชสเตอร์ ตั้งอยู่ที่อาคารก็อดเดิร์ดฮอลล์ ซึ่งตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปี ค.ศ. 1967 โรงเรียนมัธยมศึกษา โรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด ตั้งขึ้นที่เมืองรอสเวลล์ สัญลักษณ์ประจำโรงเรียนคือ "จรวด" นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประถมศึกษาตอนปลาย โรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด ที่เมืองเกลนโดรา แคลิฟอร์เนีย เมืองลิทเติลตัน โคโลราโด และเมืองปรินซ์จอร์จเคาน์ตี้ แมรีแลนด์
สำหรับพื้นที่ที่ก็อดเดิร์ดทดสอบการยิงจรวดเชื้อเพลิงเหลวเป็นครั้งแรก ปัจจุบันเป็นสนามกอล์ฟ Pakachoag ที่เมืองออเบิร์น แมสซาชูเสตต์ ได้ติดตั้งรูปปั้นพร้อมป้ายอนุสรณ์ของก็อดเดิร์ดเป็นที่ระลึก
แคลนนาด (ภาพยนตร์)
แคลนนาด  เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากเกมคอมพิวเตอร์ "แคลนนาด" ของคีย์ ซึ่งโตเอแอนิเมชันได้ประกาศว่าจะสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในงานโตเกียวอะนิเมะแฟร์ ภาพยนตร์ได้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2550 กำกับการสร้างโดยโทซามุ เดซากิ ซึ่งเป็นผู้กำกับการสร้าง "แอร์ เดอะมูฟวี่" ด้วย เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นการนำเนื้อเรื่องในเกมภาคสคูลไลฟ์มาเล่าใหม่ในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยมีเรื่องราวของฟุรุคาว่า นางิสะ เป็นเนื้อหาหลัก ภาพยนตร์ "แคลนนาด" ได้มีการวางจำหน่ายในรูปของดีวีดี 3 ชุด ได้แก่ ชุดสะสม (the Collector's Edition) ชุดพิเศษ (Special Edition) และชุดธรรมดา (Regular Edition) เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2551
ม่านฟ้า ลูกทรายกองดิน
ม่านฟ้า ลูกทรายกองดิน หรือ ม่านฟ้า แกแล็คซี่ หรือ ม่านฟ้า กระทิงแดงยิม มีชื่อจริงว่า ธีรวัฒน์ ยูฮันเงาะ (ชื่อเล่น: เราะห์มาน) เกิดเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2531 ที่เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของนายนพฤทธิ์และนางสมสมร ยูฮันเงาะ ในครอบครัวชาวไทยมุสลิมที่มีพี่น้องทั้งหมด 15 คน ล้วนแต่เป็นนักมวยทั้งสิ้น
ก่อนชกมวยสากลอาชีพเคยเป็นนักฟุตบอลติดทีมชาติเยาวชนมาก่อน ได้ไปแข่งที่หลายประเทศ เช่น ประเทศในกลุ่มสแกนดิเนเวีย และได้แชมป์มาหลายรายการ โดยเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่อายุ 7 ขวบ จากนั้นได้หันมาชกมวยไทยเมื่ออายุได้ 17 ปี ใช้ชื่อว่า "ม่านฟ้า ลูกทรายกองดิน" มีสถิติการชกทั้งหมด 40 ครั้ง แพ้ 4 เสมอ 1 ชนะ 35 เกียรติประวัติในการชกมวย ได้แชมป์ชมรมมวยไทยสยามภาคกลางในรุ่น 130 ปอนด์ (จูเนียร์ไลท์เวท) ได้ถ้วยรางวัลดุเดือด คู่เอกจังหวัดนครนายก เคยได้ไปชิงแชมป์ PABA ที่ประเทศเกาหลีใต้ และได้รับรางวัลนักมวยสากลดุเดือดเวทีราชดำเนิน พ.ศ. 2550 ประจำเดือนกรกฎาคม
ม่านฟ้าได้ครองแชมป์ PABA ในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ พ.ศ. 2552 ป้องกันตำแหน่งได้ 7 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งไปใน พ.ศ. 2553 ม่านฟ้าขึ้นชกมวยสากลหลังจากเสียแชมป์อีกเพียงครั้งเดียวใน พ.ศ. 2554 จากนั้น หยุดชกไปถึง 6 ปี และกลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2560 และศึกษาอยู่ที่การศึกษานอกโรงเรียนจากวิทยาลัยทองสุข โดยจบระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การประท้วง
การประท้วง  เป็นการแสดงออกด้วยการกระทำ เพื่อแสดงให้เห็นว่าคัดค้าน หรือ ไม่เห็นด้วย มีหลากหลายวิธี เช่น การ อดข้าวประท้วง การเดินประท้วง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการแสดงออกทางสังคมและการเมือง การประท้วงที่ใช้ความรุนแรงก่อให้เกิดความวุ่นวายจะกลายเป็น การจลาจล
รูปแบบของการประท้วงทำได้ทั้งทางตรงและทางอ้อม จัดรูปแบบได้ดังนี้
คอนสตันติน ซีออลคอฟสกี
คอนสตันติน เอดูอาร์โดวิช ซีออลคอฟสกี หรือไซออลคอฟสกี (; ; ; 17 กันยายน ค.ศ. 1857 - 19 กันยายน ค.ศ. 1935) เป็นนักวิทยาศาสตร์ในยุคจักรวรรดิรัสเซีย และนักวิทยาศาสตร์ด้านจรวดของสหภาพโซเวียตและเป็นผู้บุกเบิกศาสตร์ด้านวิศวกรรมอวกาศและการสำรวจอวกาศ และเป็นแรงบันดาลใจในการผลักดันโครงการสำรวจอวกาศของสหภาพโซเวียตในเวลาต่อมา
ซีออลคอฟสกีได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามของบิดาแห่งวิทยาการจรวดและการสำรวจอวกาศร่วมกับแฮร์มัน โอแบร์ธและโรเบิร์ต ก็อดเดิร์ด แม้ทั้งสามคนนี้จะไม่เคยทำงานร่วมกันเลยก็ตาม
ซีออลคอฟสกีอาศัยอยู่ในบ้านต้นไม้บริเวณชานเมืองคาลูกา (Kaluga) ห่างจากกรุงมอสโกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 200 กิโลเมตร ตอนอายุ 9 ขวบ เขาก็ป่วยเป็นโรคไข้ดำแดง จนเขากลายเป็นคนที่มีปัญหาด้านการได้ยินในสภาพคนที่ใกล้หูหนวก และด้วยสภาพนี้เขาจึงไม่ได้เข้าเรียนในระดับประถมศึกษา เพราะปัญหาการได้ยิน จึงต้องศึกษาด้วยตนเองตั้งแต่วัยเยาว์
การล้มเหลวในการเข้าศึกษาซีออลคอฟสกีก็ได้ใช้เวลา 3 ปี ในการศึกษาด้วยตนเองอยู่ในหอสมุด ซึ่งเขาก็ได้รู้จักกัยนักจักรวาลวิทยาอย่างนีโคไล เฟียโดลอฟที่ทำงานอยู่ที่นั่นด้วย
ภายหลังจากนั้นซีออลคอฟสกี้ก็มีความเชื่อว่า การตั้งอาณานิคมในอวกาศจะนำพาความสมบูรณ์แบบให้กับมวลมนุษยชาติ ความเป็นนิรันดร์และไร้ความกังวลด้านการคงอยู่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ด้วยแรงบันดาลใจจากนิยายวิทยาศาสตร์ด้านการผจญภัยในอวกาศของจูลส์ เวิร์น ทำให้ซีออลคอฟสกีคิดค้นทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับการเดินทางในอวกาศและระบบขับเคลื่อนด้วยไอพ่นของจรวด เขาได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในบิดาแห่งวิทยาการจรวดและการสำรวจอวกาศ เป็นคนแรกในโลกที่คิดเรื่องลิฟต์อวกาศ ซึ่งต่อมาเป็นแรงบันดาลใจให้แก่การสร้างหอไอเฟลในกรุงปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1895
ในช่วงปลายของชีวิต เขาทำงานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมศึกษาทั้งที่ใกล้จะหูหนวก จนกระทั่งเกษียณอายุเมื่อปี ค.ศ. 1920 หลังจากกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 ไปแล้ว ความสำคัญของผลงานของเขาจึงค่อยเป็นที่ยอมรับ และซีออลคอฟสกีก็ได้รับความยกย่องนับแต่นั้น หลังจากเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1935 ที่เมืองคาลูกา ก็มีการจัดพิธีฝังศพอย่างสมเกียรติเป็นพิธีแห่งรัฐ
โดยที่หน้าป้ายหลุมศพของเขามีคำจารึกที่แสดงถึงความทะเยอทะยานของมนุษย์ไว้ว่า "มนุษย์ จะไม่อาศัยอยู่แต่บนโลกนี้ตลอดไป ความเย้ายวนใจจากแสงอาทิตย์และอากาศ จะชักจูงให้มนุษย์ฝ่าบรรยากาศออกไปได้ถึงห้วงอวกาศและเอาชนะจักรวาลได้ในที่สุด"
การบรรลุผลเกี่ยวกับงานด้านวิทยาศาสตร์.
ในช่วงที่ซีออลคอฟสกีมีชีวิตอยู่ เขาได้ตีพิมพ์ผลงานมากถึง 88 ผลงานที่เกี่ยวกับการท่องอวกาศและหมวดอื่นๆที่เกี่ยวข้องกัน เช่น ระบบสเตียริงทรัสเตอร์, มัลติสเตจบูสเตอร์, สถานีอวกาศ, ระบบแอร์ล็อกสำหรับการออกนอกยานอวกาศที่อยู่ในสภาวะสุญญากาศ, และระบบวงจรชีวภาพแบบปิดทีให้อาหารและออกซิเจนสำหรับอาณานิคมในอวกาศ
ซีออลคอฟสกีได้ทำการศึกษาอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับทฤษฎีกลไกการเคลื่อนที่ของระบบไอพ่น ตลอดจนการใช้จรวดขับดันเปิดหนทางสู่การสำรวจอวกาศ ซึ่งในปี ค.ศ. 1896 ไซออลคอฟสกี้ได้อธิบายทฤษฎีกลไกการเคลื่อนที่ของระบบไอพ่นเป็นสมการที่เรียกว่า "สมการการบิน", ที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่าง:
งานที่สำคัญที่สุดของเขาคือ The Exploration of Cosmic Space by Means of Reaction Devices (Russian: Исследование мировых пространств реактивными приборами) ได้ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 ซึ่งซีออลคอฟสกีได้ทำการคำนวณด้วยสมการซีออลคอฟสกี ได้ข้อสรุปว่าความเร็วในการโคจรรอบโลกขั้นต่ำคือ 8,000 m/s (5 ไมล์ ต่อวินาที) นั้นสามารถทำได้ด้วย จรวดหลายระดับ (Multistage rocket) ที่บรรจุออกซิเจนเหลว และ ไฮโดรเจนเหลว
ซีออลคอฟสกี ถือเป็นบุคคลสำคัญของสหภาพโซเวียต โดยเขาได้รับเกียรติจากสหภาพโซเวียตด้วยการทำเหรียญเงิน 1 รูเบิลให้มีรูปและชื่อของเขา
ดาวแปรแสงชนิดเซเฟอิด
ดาวแปรแสงชนิดเซเฟอิด (; ออกเสียงว่า "เซ-เฟ-อิด" หรือ "เซ-ฟีด") เป็นดาวแปรแสงชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเฉพาะเจาะจง เพราะมีความเกี่ยวพันอย่างแน่นแฟ้นระหว่างช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงกับค่าความส่องสว่างสัมบูรณ์ ดาวต้นแบบที่มีชื่อเดียวกันและมีลักษณะการแปรแสงเช่นนี้ด้วยคือดาวเดลต้าเซเฟอัส  ซึ่งจอห์น กู้ดริค เป็นผู้ค้นพบคุณลักษณะการแปรแสงเมื่อปี พ.ศ. 2327
ผลจากคุณลักษณะของดาว (ซึ่งเฮนเรียตตา สวอน เลียวิตต์ ค้นพบและระบุได้ใน พ.ศ. 2451 ต่อมาคิดค้นสมการคณิตศาสตร์ที่คำนวณได้อย่างแน่นอนในปี พ.ศ. 2455) ทำให้เราสามารถใช้ดาวแปรแสงเซเฟอิดเป็นดุจเทียนมาตรฐานที่ใช้ประเมินระยะห่างของดาราจักรหรือกระจุกดาวที่มันสังกัดอยู่ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลากับความส่องสว่างสามารถคำนวณโดยละเอียดได้โดยอาศัยดาวเซเฟอิดที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้การคำนวณระยะห่างด้วยวิธีนี้เป็นหนึ่งในวิธีที่แม่นยำที่สุดเท่าที่สามารถทำได้
เทียนมาตรฐาน
บันไดระยะห่างของจักรวาล
บันไดระยะห่างของจักรวาล  เป็นกระบวนการต่อเนื่องที่นักดาราศาสตร์ใช้ในการบรรยายระยะห่างของวัตถุท้องฟ้า การวัดระยะทางโดยตรงที่แท้จริงของเทหวัตถุหนึ่งๆ จะทำได้ก็ต่อเมื่อวัตถุนั้นอยู่ "ใกล้" กับโลกพอที่จะทำได้เท่านั้น (คือระยะไม่เกินหนึ่งพันพาร์เซก) ดังนั้นเทคนิคในการอธิบายถึงระยะห่างของวัตถุที่อยู่ไกลกว่านั้นจึงต้องใช้วิธีการหลากหลายโดยอาศัยความสัมพันธ์กับวัตถุใกล้เคียง กระบวนการต่างๆ เหล่านั้นจะอิงอยู่กับ เทียนมาตรฐาน ซึ่งหมายถึงวัตถุดาราศาสตร์ที่ทราบค่าความส่องสว่างที่แน่นอน
การวัดระยะห่างโดยตรง.
ที่ฐานล่างสุดของบันไดจะเป็นการวัดระยะห่างแบบพื้นฐานซึ่งเป็นการวัดระยะห่างโดยตรงโดยไม่ต้องใช้สมมุติฐานทางฟิสิกส์ใดๆ มาช่วยเนื่องจากธรรมชาติของวัตถุที่ยังไม่แน่ชัด การวัดตำแหน่งที่แน่นอนของดาวฤกษ์เป็นส่วนหนึ่งของสาขาพื้นฐานในวิชามาตรดาราศาสตร์
หน่วยดาราศาสตร์.
การวัดระยะห่างโดยตรงกระทำได้โดยอิงกับระยะห่างมาตรฐานที่ทราบค่าแน่นอน คือระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ ซึ่งเรียกชื่อว่า หน่วยดาราศาสตร์ ในประวัติศาสตร์ การสังเกตการณ์การเคลื่อนที่ของดาวศุกร์เป็นสิ่งสำคัญในการระบุระยะหน่วยดาราศาสตร์ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 รวมไปถึงการสังเกตการณ์ดาวเคราะห์น้อยด้วย แต่ปัจจุบันเราสามารถระบุระยะหน่วยดาราศาสตร์ได้อย่างแม่นยำโดยใช้เครื่องมือวัดเรดาร์ของดาวศุกร์และดาวเคราะห์อื่นข้างเคียงร่วมกับดาวเคราะห์น้อย รวมถึงการติดตามสัญญาณจากยานอวกาศสำรวจดาวเคราะห์ที่ออกไปโคจรรอบดวงอาทิตย์ตลอดระยะต่างๆ ในระบบสุริยะ กฎของเคปเลอร์ช่วยให้เราทราบสัดส่วนแน่ชัดระหว่างขนาดวงโคจรของวัตถุต่างๆ ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ แต่ไม่อาจทราบระยะวงโคจรนั้นๆ เอง เรดาร์ช่วยให้เราระบุตัวเลขได้เป็นหน่วยกิโลเมตรสำหรับระยะห่างระหว่างวงโคจร จากนั้นเมื่อนำมาคำนวณร่วมกับสัดส่วนขนาดวงโคจรก็ทำให้เราสามารถคำนวณระยะห่างวงโคจรของโลกได้อย่างถูกต้อง
พารัลแลกซ์.
ท้องฟ้าในเวลากลางคืนที่เต็มไปด้วยดาวฤกษ์ระยิบระยับอยู่มากมาย นัก ดาราศาสตร์ได้พบวิธีที่จะวัดระยะห่างของดาวฤกษ์เหล่านี้โดยวิธีการใช้ แพรัลแลกซ์(Parallax)
แพรัลแลกซ์ คือการย้ายตำแหน่งปรากฏ ของวัตถุเมื่อผู้สังเกตอยู่ในตำแหน่งต่างกัน
นักวิทยาศาสตร์ใช้ปรากฏการณ์แพรัลแลกซ์ในการวัดระยะทางของดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้เคียงกับเรา โดยการสังเกตดาวฤกษ์ดวงที่เราต้องการวัดระยะทางในวันที่โลกอยู่ด้านหนึ่งของดวงอาทิตย์ และสังเกตดาวฤกษ์ดวงนั้นอีกครั้งเมื่อโลกโคจรมาอยู่อีกด้านหนึ่งของดวงอาทิตย์ ในอีก 6 เดือนถัดไป นักดาราศาสตร์สามารถวัดได้ว่าดาวฤกษ์ดวงนั้นย้ายตำแหน่งปรากฏไปเท่าไรโดยเทียบกับดาวฤกษ์ที่อยู่เบื้องหลังซึ่งอยู่ห่างไกลเรามาก ยิ่งตำแหน่งปรากฏย้ายไปมากเท่าใด แสดงว่าดาวฤกษ์ดวงนั้นอยู่ใกล้เรามากเท่านั้น ในทางตรงกันข้ามถ้าตำแหน่งปรากฏของดาวฤกษ์แทบจะไม่มีการย้ายตำแหน่งเลยแสดงว่าดาวฤกษ์นั้นอยู่ไกลจากเรามาก
เราไม่สามารถใช้วิธีแพรัลแลกซ์ในการวัดระยะห่างของดาวฤกษ์ที่มากกว่า 1,000 ปีแสง เพราะที่ระยะทางดังกล่าว การเปลี่ยนตำแหน่งของผู้สังเกตบนโลกจากด้านหนึ่งของดวงอาทิตย์ไปยังอีก ด้านหนึ่งของดวงอาทิตย์แทบจะมองไม่เห็นการย้ายตำแหน่งปรากฏของดาวฤกษ์นั้นเลย
คัณฑวยูหสูตร
คัณฑวยูหะ หรือคัณฑวยูหสูตร เป็นบทสุดท้ายของอวตังสกสูตร นามในภาษาสันสกฤตหมายความว่าช่อบุปผามาลัย ซึ่งคล้องจองกับความหมายของอวตังสกสูตร อย่างไรก็ตาม ยังมีความเห็นไม่ลงรอยกันในหมุ่นักวิชาการว่า ควรจะหมายถึงอะไรกันแน่ ขณะที่นามเรียกขานในภาษาจีนคือ "รู่ฝ่าเจี้ยผิ่น" ( 入法界品) หรือ "ธรรมธาตุยาตราวรรค" พระสูตรส่วนนี้แปลจากภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีนเมื่อปีค.ศ. 798 โดยพระปรัชญามหาเถระ ปัจจุบันมีทั้งตัวบทภาษาจีน ทิเบต และสันสกฤต รวมถึงบทแปลภาษาต่างๆ แม้จะเป็นบทสุดท้ายของอวตังสกสูตร แต่เชื่กันว่า เป็นส่วนที่เก่าหแก่ที่สุด และอาจจะรจนาขึ้นก่อนหน้าส่วนอื่นๆ ของพระสูตรฉบับเต็ม
คัณฑวยูหะวรรค หรือคัณฑวยูหสูตร นับเป็นบทที่ถือเป็นหัวใจของอวตังสกสูตร บรรยายความการจาริกธรรมของสุธนกุมารไปยังดินแดนต่างๆ ตามคำแนะนำของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์พบพานผู้รู้และผู้ชี้แนะมากมาย ในตัวบทเรียกว่ากัลยาณมิตร หรือมิตรสหายผู้ชี้แนะทางธรรม มีทั้งบุรุษและสตรี มีทั้งอาชีพสูงส่ง และต้อยต่ำ ทั้งบุคคลในวรรณสูง และบุคคลในวรรณล่าง เช่น ภิกษุ ทาส กษัตริย์ กุมาร กุมารี พราหมณ์ นายนาวิก หรือแม้แต่ได้พบพานกับนางคณิกาชื่อวาสุมิตราแล้วรู้แจ้งทางเห็นจริงหลังจากสนทนาธรรมกับนาง
การจาริกแสวงหาธรรมของเด็กน้อยสุธนกุมารมีเรื่องราววิจิตรพิสดารอย่างยิ่ง มีผู้เทียบเคียงว่า นับเป็นวรรณคดรสันสกฤตที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้มหาภารตะ หรือรามายณะ เพียงแต่ทั้ง 2 นี้เป็นการต่อสู้ภายนอก หากการจาริกของสุธนกุมารเป็นการแสวงหาภายใน โดยมีกัลยาณมิตรทั้ง 53 คน คอยชี้ทาง ให้ความกระจ่าง กระทั่งเด็กน้อยมีดวงตาเห็นธรรม และรู้แจ้งในหลักการอันลึกซึ้งแต่ไม่ลี้ลับจากพระสมันตภัทรโพธิสัตว์ในวรรคสุดท้ายของพระสูตรที่มีชื่อว่าสมันตภัทรจริยาปณิธานปริวรรต ว่า ปัญญาญาณจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อลงมือปฏิบัติะธรรม และประกาศมหาปณิธานแห่งพุทธะ นับเป็นการสิ้นสุดการจาริกยาวไกล ด้วยคำกล่าวสั้นๆ แต่ลึกซึ้ง
ต่อไปนี้คือรายชื่อของกัลยาณมิตรทั้ง 53 (อู่ซื่อซานชาน - 五十三参)
1. เมฆศรี (เต๋ออวิ๋นพี่ชิว - 德云比丘) เป็นบุรุษ ครองเพศเป็นพระภิกษุ
2. สาครเมฆ (ไห่อวิ๋นพี่ชิว - 海云比丘) บุรุษชาวสาครมุข ครองเพศเป็นพระภิกษุ
3. สุประติษฐิตะ (ซ่านจู้พี่ชิว - 善住比丘) บุรุษชาวลังกา ครองเพศเป็นพระภิกษุ
4. เมฆะ (มี๋เจียต้าซื่อ - 弥伽大士) บุรุษชาววัชรปุระ เป็นครูไวยากรณ์ (ทรมิฑะ) จีนเรียก เมฆะทรมิฑะ
5. มุกตกะ (เจี่ยวทัว จ่างเจ่อ - 解脱长者) บุรุษชาววนะวาสิชนบท ประกอบกิจเป็นวิปัสนายานิกในฐานะเศรษฐี จีนเรียก วิมุกติกะเศรษฐี
6. สารธวัช (ไห่จ้วงปี่ชิง - 海幢比丘) บุรุษผู้บวชเป็นพระภิกษุ พบกันที่เมืองมิลัสผรณะ จีนเรียก สาคระธวัช
7. อาศา (ซิวเซ่อโหยวผัวอี๋ - 休舍优婆夷) สตรีชาวสมุทรเวตาลีประเทศ ปฏิบัติตนเป็นอุบาสิกา
8. ภีษโมตตระนิรโฆษะ (พี๋มู่ฉวีซาเซียนเหริน - 毗目瞿沙仙人) บุรุษชาวนาลยูร์ชนบท ครองเพศเป็น ฤษีจีนว่าเป็นนักสิทธิ์ เคลียรีว่า ผู้มีทิพย์จักษุ
9. ชโยศมายตนะ (เซิ่งเร่อพั๋วหลัวเหมิน - 胜热婆罗门) บุรุษชาวชโยศมายตนะ ชาววรรณะพรหามณ์ จีนเรียกว่า ชโยมายะ
10. ไมตรายานี (ฉือสิงถงหนวี่ - 慈行童女) สตรีชาวสิงหวิชฤมภิตะนคร เป็นกัญญา (หญิงสาว) จีนว่า ไมเตรยะนี
11. สุทรัศนะ (ซ่านเจี้ยน ปี้ชิว - 善见比丘) บุรุษชาวตรินะยัน ครองเพศพระภิกษุ
12. อินทรีเยศวร (จื้อไจ่จู่ถงจื่อ -自在主童子) ทารกเพศบุรุษชาวสุมุขะนคร รอบรู้สรรพศาสตร์ทั้งปวง
13. ประภูตา (จื้อจู๋ โหยวผัวอี๋ - 具足优婆夷) สตรีผู้เป็นอุบาสิกาชาวสมุทรประติษฐานนคร
14. วิทวัน (หมิงจื้อ จวีชื่อ - 明智居士) คฤหัสถ์ผู้เป็นบุรุษชาวมหาสัมภาวะนคร จีนว่าเป็นกุลปติ หรือหัวหน้าสกุลวงศ์
15. รัตนจูทะ (ฝาเป่าจี้จ่าง - 法宝髻长者) คฤหัสถ์ผู้เป็นบุรุษชาวสิงหโปตะนคร
16. สมันตะเนตร (ผู้เหยี่ยน ฉางเจ่อ - 普眼长者) บุรุษผู้เป็นนักปรุงเครื่องหอม (คานธิกะ) ชาวเวตรมูละชนบท จีนว่าเป็นคฤหัสถ์
17. อนล (อู๋เยี่ยน จู๋หวาง - 无厌足王) บุรุษผู้เป็นกษัตริย์ (ราชา) แห่งตาลธวัชนคร
18. มหาประภา (ชานต้า กวงหวาง - 参大光王) บุรุษผู้เป็นกษัตริย์ (ราชา) แห่งสุประภามหานคร
19. อจลา (ปู้ต้ง โหยวผัวอี๋不动优婆夷) สตรีผู้เป็นอุบาสิกาชาวเมืองสถิระราชธานี
20. สรวะคามี (เปี้ยนสิง ไว่ต้าว - 遍行外道) บุรุษผู้เป็นปริพาชก (ปริวราชกะ) ชาวโตสลนคร จีนว่าเป็นเดียรถีย์ เคลียรี เรียกว่า สรวะคามิน
21. อุตปัลภูติ (อวี้เซียง จ่างเจ่อ - 鬻香长者) บุรุษผู้เป็นนักปรุงเครื่องหอม (คานธิกะ) ชาวปฤถุราษฏระชนบท
22. ไวระ (ผัวซือหลัว ฉวนซือ - 婆施罗船师) นายนาวิกชาวกูฏาคารนคร จีนเรียกไวโรจนะ
23. ชโยตตมะ (อู๋ซ่างเซิ่ง จ่างเจ่อ - 无上胜长者) บุรุษผู้เป็นผู้นำอาวุโส (เศรษฐิ) ชาวนันทีหารนคร
24. สิงหะวิชฤมภิตา (ซือจื่อผินเซินผี่ชิวหนี่ 狮子频申比丘尼) สตรีเพศ ภิกษุณีชาวกลิงควันนคร จีนเรียกสิงหะวิชริมภิตา
25. วาสุมิตรา (ผอซวีมี๋ตัวหนวี่ - 婆须蜜多女) หญิงงามชาวบ้านทุรคาชนบท รัตนวยูหะนคร
26. เวษฐิละ (ปิ่งเซ่อจือหลัว จวีซื่อ - 鞞瑟胝罗居士) บุรุษคฤหัสถ์ ชาวศุภปารังคมนคร
27. อวโลกิเตศวร (กวนจื้อไจ้ ผูซ่า - 观自在菩萨) พระโพธิสัตว์ มีเพศเป็นบุรุษ ประทับ ณ โปตะละกะบรรพต
28. อนันยะคามี (เจิ้งชวี่ ผูซ่า - 正趣菩萨) พระโพธิสัตว์ มีเพศเป็นบุรุษ เคลียรี เรียกเป็นนักแรมทางสัญจร
29. มหาเทวะ (ต้าเทียนเซิน - 大天神) เป็นเทพยดาบุรุษ สถิต ณ เมืองทวราวดีนคร
30. สถาวรา (อันจู้ตี้เซิน - 安住地神) พระแม่ธรณีสตรีเพศ (ปฤถวีเทวตา) สถิต ณ แคว้นมคธวิษัย
31. วาสันตี (ผอซานผอเหยี่ยนตี่จู่เยี่ยเซิน - 婆珊婆演底主夜神) เทพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา) แห่งเมืองกบิลพัสดุ์มหานคร จีนว่า วสันตะวยันตี
32. สมันตคัมภีระศรีวิมลประภา (ผู่เต๋อจิ้งกวงจู่เยี่ยเซิน - 普德净光主夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
33. ประมุทิตะยันชคะทวิโรจนา (สี่มู่กวนฉาจงเซิงจู่เยี่ยเซิน - 喜目观察众生主夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
34. สมันตะสัตตวะตราโฌชห์ศรี (ผู่จิ้วจ้งเซิงเมี่ยวเต๋ออี้เซิน - 普救众生妙德夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
35. ประศานตรุตะสาคระวตี (จี้จิ้งอินไห่จู่เยี่ยเซิน 寂静音海主夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
36. สรวะนครรักษาสัมภวะเตชะห์ศรี (โซ่วฮู่อีเชี่ยจ้งเซิงจู่เยี่ยเซิน - 守护一切众生主夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
37. สวรวะวฤกษะประผุลลนะสุขสังวาสา (ไคผูอีเชี่ยซู่ฮวาจู่เยี่ยเซิน - 开敷一切树花主夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
38. สรวะชคัทรักษาประณิธานะวีรยะประภา (ต้าเอวี้ยนจิงจิ้นลี่จิวฮู่อีเชี่ยจ้งเซิจู่เยี่ยเซิน - 大愿精进力救护一切众生夜神) เทพพีแห่งราตรี (ราตรีเทวตา)
39. สุเตโชมัณฑลระติศรี (เมี่ยวเต๋อหยวนม่านเซิน - 妙德圆满神) เทพี สถิต ณ ลุมพินีวัน (ลุมพินีวันเทวตา)
40. โคปา (ซื่อจยาฉวีปัวหนวี่ - 释迦瞿波女) สตรีชาวศากยะ แห่งเมืองกบิลพัสดุ์มหานคร
41. พระนางมายา (ม๋อเย๋ฟูเหริน - 摩耶夫人) มายาเทวี พระพุทธมารดา แห่งเมืองกบิลพัสดุ์มหานคร
42. สุเรนทราภา (หวางหนวี่เทียนจู่กวง - 王女天主光) เทพธิดา (เทวกันยา) จากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
43. วิศวามิตร (เปี้ยนโหย่วถงจื่อซือ - 遍友童子师) อาจารย์ผู้เยาว์วัยยิ่ง (ทารกจารยะ) ชาวกบิลพัสดุ์มหานคร
44. ศิลปาภิชญะ (ซ่านจือจ้งอี้ถงจื่อ - 善知众艺童子) กุมารผู้รอบรู้สรรพศาสตร์ (เศรษฐิทารกะ) และเป็นโพธิสัตว์ชาวกบิลพัสดุ์มหานคร
45. ภัทโรตตมา (เสียนเซิ่งโหยวผัวอี๋ - 贤胜优婆夷) อุบาสิกา ชาวเกวะลกะชนบท วรรตนกะนคร แคว้นมคธวิษัย
46. มุกตาสาร (เจียนกู้เจี๋ยทัวจ่างเจ่อ - 坚固解脱长者) บุรุษผู้เป็นช่างทอง (หิรัณยกะ) ชาวภารุกัจฉะนคร
47. สุจันทระ (ซ่านเมี่ยวเยว่จ่างเจ่อ - 参妙月长者) คฤหัสถ์บุรุษ ชาวภารุกัจฉะนคร
48. อชิตเสน (อู๋เซิ่งจวินจ่างเจ่อ - 无胜军长者) คฤหัสถ์บุรุษ ชาวโรรุกะนคร
49. ศิวะราคระห์ (จุ้ยจี้จิ้งผัวหลัวเหมิน - 最寂静婆罗门) บุรุษเพศพราหมณ์ ชาวบ้านธรรมคาม
50. ศรีสัมภวะ และ ศรีมติศจะ (เต๋อเซิงถงจื่อ/โหย่วเต๋อถงหนวี่ - 德生童子及有德童女) กุมาร/กุมารี (ทารกะ/ทาริกา) ชาวสุมนามุขนคร
51. ไมเตรยะ (มี๋เล่อผูซ่า - 弥勒菩萨) พระโพธิสัตว์ มีเพศเป็นบุรุษ ณ มหากูฏาคาร
52. มัญชุศรี (เหวินซูซือลี่ผูซ่า - 文殊师利菩萨) พระโพธิสัตว์ มีเพศเป็นบุรุษ ณ สุมนามุขนคร
53. สมันตภัทระ (ผู่เสียนผูซ่า - 普贤菩萨) พระโพธิสัตว์ มีเพศเป็นบุรุษ ทรงแสดงมหาจารยาประณิธานอันยิ่งใหญ่
คัมภีร์คัณฑพยุหะ
พระสมันตภัทร
เปรม บุษราคัมวงษ์ เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักธุรกิจ นักแสดงชาวไทย เป็น Marketing Director ของ Fairtex Sports Club &amp; Hotel ที่พัทยา เขาเป็นลูกของ บรรจง บุษราคัมวงษ์ ผู้เป็นเจ้าของธุรกิจส่งออกเสื้อผ้า, อุปกรณ์กีฬา, ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์, ฟิตเนส และโปรโมเตอร์สนามมวยเวทีลุมพินี กับ ศิริพรรณ บุษราคัมวงษ์ โดยเป็นลูกชายคนเดียวในพี่น้อง 4 คน (เป็นคนที่ 3) จบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) ปัจุบันเป็นเจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์
เปรมยังเคยเป็นอดีตคู่หมั้นของนักร้อง ทาทา ยัง หลังจากเลิกรากับเธอแล้ว ก็มีผลงานเดินแบบและออกงานต่างๆ
ปัจจุบันหลังจากคบหาดูใจกับ  "แคโรไลน์" แฟนสาวชาวเกาหลีมานานกว่า 3 ปี ก็ได้สมรสกันแล้ว เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2558 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี
หลังแต่งงานกันแล้ว ภรรยาได้ให้กำเนิดลูกคนแรก เป็นลูกสาว เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา โดยทั้งคู่ได้ตั้งชื่อลูกสาวว่า น้องโคลเอ้ และลูกคนที่สอง เป็นลูกชาย ที่ชื่อว่า น้อง มาร์คัส เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
จอห์น ดูอี
จอห์น ดูอี (; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1859 — 1 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นนักปรัชญา นักจิตวิทยา และนักปฏิรูปการศึกษาชาวอเมริกัน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเวอร์มอนต์ ในปี ค.ศ. 1879 หลังจากนั้นใช้เวลาว่างช่วงสั้น ๆ เป็นอาจารย์สอนพิเศษที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อจนจบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ในปี ค.ศ. 1884
ดูอีเคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะวิชาปรัชญา จิตวิทยา และการสอน ของมหาวิทยาลัยชิคาโก เขามีบทบาทสำคัญในการบุกเบิกแนวคิดและวิธีการสอนแบบใหม่ๆ ทั้งยังได้สร้างโรงเรียนสาธิตขึ้นเพื่อใช้สำหรับทดสอบพัฒนาและวิเคราะห์ทฤษฎีเกี่ยวกับการเรียนการสอนและที่สำคัญ ยังถือได้ว่าเขาเป็นนักปรัชญาทางการศึกษาแนวหน้าของโลก โดยมีปรัชญามากมายซึ่งเกี่ยวข้องกับการศึกษาที่แตกแขนงออกไปอย่างมากมาย
พิพิธภัณฑ์สมิธซันเนียน
จอห์น ดิวอี้
โคลัมบัส (รัฐโอไฮโอ)
โคลัมบัส  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ประชากรมากที่สุดของรัฐโอไฮโอ ตั้งอยู่ในเคาน์ตี้แฟรงคลิน อย่างไรก็ตามตัวเมืองได้ขยายเข้าไปในส่วนหนึ่งของเคาน์ตี้แฟร์ฟิลด์และเดลาแวร์ ชื่อของเมืองได้มาจากชื่อของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2355 เศรษฐกิจหลักได้แก่ การศึกษา, ประกันภัย, สถานพยาบาล, ค้าปลีก, และเทคโนโลยี
โคลัมบัสอยู่ในอันดับที่ 14 ของเมืองในสหรัฐอเมริกาตามจำนวนประชากร ซึ่งมีทั้งสิ้น 787,033 คนจากการสำมะโนในปี พ.ศ. 2553 และเป็นอันดับที่ 4 เมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
หม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมช
หม่อมเจ้าฉวีวาด ปราโมช เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ดวงใจ ปราโมช (พระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์) เมื่อราวปี พ.ศ. 2397 - 2399 เมื่อเจริญวัยทรงหมั้นหมายกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ทรงทราบภายหลังว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากรมีหม่อมอยู่ในวังแล้วหนึ่งคน คือ หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา ด้วยมีดำริก้าวหน้า หม่อมเจ้าฉวีวาดจึงไม่ทรงยินยอม ทรงบังคับให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร พระคู่หมั้น เลิกรากับหม่อมสุ่น แต่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ไม่ทรงยินยอม นอกจากหม่อมเจ้าฉวีวาดไม่ทรงยินยอมด้วยแล้ว ยังแสดงพระอาการเอาแต่ทัยผิดวิสัยกุลสตรีในสมัยนั้น คือทรงโยนของหมั้นทิ้งทางพระบัญชรตำหนักเรี่ยราดกับพื้น จนพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ต้องให้มหาดเล็กมาเก็บคืนไป
หม่อมเจ้าฉวีวาด เสกสมรสกับพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นวรวัฒน์สุภากร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงสนิทสนมกับครอบครัวของโทมัส น็อกซ์ กงสุลประเทศอังกฤษ ในเวลาต่อมาหม่อมเจ้าฉวีวาดทรงพัวพันกับความขัดแย้งระหว่างวังหลวงและวังหน้า โดยในวันรุ่งขึ้นหลังเหตุระเบิดที่ตึกดินในวังหลวง หม่อมเจ้าฉวีวาดทรงว่าจ้างเรือสำเภาในการขนสมบัติและผู้ติดตามหนีไปยังประเทศกัมพูชา พร้อมคณะละครของเจ้าจอมมารดาอัมพา ในรัชกาลที่ 2 ซึ่งถือเป็นคณะละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในราชสำนักสยาม จนเรือถึงราชสำนักกัมพูชา ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดีจากพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (พระนามเดิม คือ นักองค์ราชาวดี) ด้วยความพอพระทัยในหม่อมเจ้าฉวีวาดและคณะละคร โรงละครโรงใหญ่ของเจ้าจอมมารดาอำภา จึงได้กลายเป็นต้นแบบของละครของประเทศกัมพูชาในปัจจุบัน
ครั้นเวลาล่วงเลยไป หม่อมเจ้าฉวีวาด เสด็จนิวัตสยาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผนวชเป็นชีและใช้ชนม์ชีพอย่างสงบ กระทั่งถึงนชีพิตักษัยเมื่อชันษาราว 80 ปี