pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วงศ์ผักเสี้ยน หรือ Cleomaceae เป็นวงศ์ขนาดเล็กของพืชมีดอก อยู่ในอันดับ Brassicales ประกอบด้วย 300 สปีชีส์ใน 10 สกุลหรือประมาณ 150 สปีชีส์ใน 17 สกุล แต่เดิมสกุลเหล่านี้อยู่ในวงศ์ Capparaceaeแต่ถูกแยกออกมาเพราะมีข้อมูลดีเอ็นเอที่แสดงถึงความใกล้เคียงกับวงศ์ Brassicaceae มากกว่า Capparaceae ระบบ APG II ให้ Cleomaceae รวมอยู่ใน Brassicaceae
ใน พ.ศ. 2537 กลุ่มของนักวิทยาศาสตร์ นำโดย Walter Stephen Judd เสนอให้รวม Capparaceae (ซึ่งในเวลานั้นรวม Cleomaceae ด้วย) เข้ากับ Brassicaceae การวิเคราะห์ดีเอ็นเอในช่วงแรกแสดงให้เห็นว่า Capparaceae - ซึ่งในเวลานั้นถือเป็น paraphyletic และคนอื่นๆ เสนอให้แยกสกุลที่ใกล้เคียงกับ Brassicaceae ไปยังวงศ์ Cleomaceae. วงศ์ Cleomaceae และ Brassicaceae แยกออกจากกันเมื่อประมาณ 41 ล้านปีที่แล้ว ทั้งสามวงศ์นี้จัดอยู่ในอันดับ Brassicales). ระบบ APG II รวม Cleomaceae และ Brassicaceae การจัดจำแนกแบบอื่นยังคงให้อยู่ใน Capparaceae แต่ทางเลือกโดยมีการจัดให้สกุล "Cleome" และใกล้เคียงอยู่ใน Brassicaceae หรือแยกมาอยู่ในวงศ์ Cleomaceae ระบบ APG III system เลือกที่จะแยกวงศ์ออกมา ข้อมูลความสัมพันธ์กับวงศ์ ตามข้อมลดีเอ็นเอเมื่อ พ.ศ. 2555 สรุปได้ดังนี้
ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ เกสรตัวผู้ 6 อัน
ประกอบไปด้วยสกุล:
การศึกษาเกี่ยวกับดีเอ็นเอล่าสุด ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างสกุล "Cleome", "Podandrogyne"และ "Polanisia" ออกจากกัน บางครั้งจึงยุบสองสกุลหลัง และรวมเป็น "Cleome" "อย่างกว้าง"
Cleomaceae
การเรียงลำดับเพชันส์
ในด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ patience sorting เป็นขั้นตอนวิธีการจัดเรียงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากและตั้งชื่อตามการถอดไพ่ของเกมการ์ด ตัวแปรของอัลกอริทึมมีประสิทธิภาพคำนวณความยาวของบันไดที่ยาวที่สุดเพิ่มมาในอาร์เรย์ที่ระบุ
1. เริ่มแรกไม่มีกองไพ่ ไพ่ใบแรกที่แจกให้เป็นกองใหม่ประกอบด้วยไพ่ใบเดียว
2. การ์ดใบต่อ ๆ ไปจะอยู่บนกองที่มีอยู่ด้านซ้ายสุดซึ่งการ์ดด้านบนมีค่ามากกว่าหรือเท่ากับค่าของบัตรใหม่หรือด้านขวาของกองไพ่ทั้งหมดที่มีอยู่แล้วจึงเป็นกองใหม่
3. เมื่อไม่มีไพ่เหลืออยู่อีกต่อไปเกมจะสิ้นสุดลง
เกมการ์ดใบนี้ถูกเปลี่ยนเป็นอัลกอริทึมการจัดเรียงแบบสองเฟสดังนี้ ให้อาร์เรย์ขององค์ประกอบ n จากโดเมนทั้งหมด ให้พิจารณาอาร์เรย์นี้เป็นชุดของการ์ดและจำลอง patience sorting ในการเรียงลำดับเกม เมื่อเกมเสร็จสิ้นแล้วให้กู้คืนลำดับที่เรียงลำดับโดยการเลือกการ์ดที่มองเห็นได้น้อย ๆ กล่าวคือให้ทำการรวม k วิธี ของ p กอง ซึ่งแต่ละอันจะเรียงลำดับกันภายใน
ขั้นตอนแรกของ patience sort การจำลองเกมการ์ดสามารถใช้เพื่อเปรียบเทียบ O (n log n) ในกรณีที่เลวร้ายที่สุดสำหรับอาร์เรย์ข้อมูล n-element: จะมีกอง n ส่วนใหญ่และโดยการก่อสร้างด้านบน ไพ่ของกองแบบฟอร์มลำดับที่เพิ่มขึ้นจากซ้ายไปขวาดังนั้นกองที่ต้องการสามารถพบได้โดยการค้นหาแบบไบนารี ระยะที่สองการรวมกองสามารถทำได้ในเวลา O (n log n) ด้วยการใช้การเข้าคิวลำดับความสำคัญ
เมื่อข้อมูลอินพุตมีข้อมูล "ทำงาน" ตามธรรมชาติเช่นโครงสร้างย่อยที่ไม่ลดลงประสิทธิภาพจะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในความเป็นจริงเมื่ออาร์เรย์อินพุตถูกจัดเรียงเรียบร้อยแล้วค่าทั้งหมดจะเป็นแบบกองเดียวและทั้งสองเฟสจะทำงานในเวลา O (n) ความซับซ้อนของกรณีโดยเฉลี่ยยังคงเป็น O (n log n): ลำดับสุ่มของค่าใด ๆ จะให้จำนวน "O" (√"n") ที่คาดหวังไว้, ซึ่งใช้เวลา O (n log √n) = O (n log n) เวลาในการผลิตและผสาน
การประเมินผลการปฏิบัติงานของ patience sort คือ Chandramouli และ Goldstein ผู้แสดงให้เห็นว่า naive version ช้ากว่า quicksort  เป็นเวลาประมาณสิบถึงยี่สิบนาที quicksort บนปัญหามาตรฐานของพวกเขา พวกเขาให้เหตุผลว่าเป็นการวิจัยเชิงปริมาณเพียงเล็กน้อยของ patience sort และพัฒนาการเพิ่มประสิทธิภาพหลายอย่างซึ่งจะทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของมันอยู่ในระดับที่สองของ quicksort
ถ้าค่าของการ์ดอยู่ในช่วง 1...,n, มีการใช้งานที่มีประสิทธิภาพด้วย O (n log log n) เวลาทำงานที่เลวร้ายที่สุด (worst-case) สำหรับการใส่ไพ่ลงกองโดยใช้ต้นไม้ Van Emde Boas
ความสัมพันธ์กับปัญหาอื่นธ์.
Patience sorting มีความเกี่ยวข้องกับเกมไพ่ที่เรียกว่าเกม Floyd เกมนี้มีความคล้ายคลึงกับเกมที่ร่างไว้ก่อนหน้านี้:
1. บัตรแรกที่แจกให้เป็นกองใหม่ประกอบด้วยการ์ดใบเดียว
2. การ์ดใบใดก็ตามที่มีอยู่จะถูกวางลงบนกองที่มีอยู่ซึ่งการ์ดด้านบนมีค่าไม่เกินมูลค่าของบัตรใหม่หรือด้านขวาของไพ่ทั้งหมดที่มีอยู่แล้วจึงเป็นกองใหม่
3. เมื่อไม่มีไพ่เหลืออยู่อีกแล้วเกมจะสิ้นสุดลง
เป้าหมายของเกมคือการจบด้วยกองน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ความแตกต่างกับอัลกอริธึม Patience sorting คือไม่จำเป็นต้องวางการ์ดใบใหม่ไว้ที่กองซ้ายสุดซึ่งจะได้รับอนุญาต การเรียงลำดับความอดทนถือเป็นกลยุทธ์ greedy ในการเล่นเกมนี้
Aldous และ Diaconis แนะนำให้กำหนดกอง 9 หรือน้อยกว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีสำหรับ n = 52 ซึ่งเกิดขึ้นได้ด้วยความน่าจะเป็นประมาณ 5%
อัลกอริทึมสำหรับการหาลำดับชั้นที่ยาวที่สุดที่เพิ่มขึ้น.
ขั้นแรกให้รันอัลกอริทึมการเรียงลำดับตามที่อธิบายไว้ด้านบน จำนวนกองเป็นความยาวของบันไดที่ยาวที่สุด เมื่อใดก็ตามที่มีการวางไพ่ขึ้นด้านบนของกองให้วางตัวชี้กลับไปที่ด้านบนของไพ่ในกองก่อนหน้านี้ (ที่โดยสมมติฐานมีค่าต่ำกว่าการ์ดใบใหม่มี) ในตอนท้ายให้ทำตามตัวชี้ด้านหลังจากด้านบนของไพ่ในกองสุดท้ายเพื่อกู้คืนความยาวที่ลดลงของความยาวที่ยาวที่สุด ย้อนกลับของมันคือคำตอบของอัลกอริธึมย่อยที่เพิ่มขึ้นที่ยาวที่สุด
S. Bespamyatnikh และ M. Segal ให้คำอธิบายเกี่ยวกับการใช้อัลกอริธึมที่มีประสิทธิภาพโดยไม่ก่อให้เกิดค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมในการจัดเรียง (เนื่องจากการจัดเก็บข้อมูลการสร้างและการข้ามผ่านแบบย้อนหลังต้องใช้เวลาและพื้นที่เชิงเส้น) พวกเขายังแสดงวิธีการรายงานข้อมูลที่ยาวที่สุดทั้งหมดที่เพิ่มขึ้นจากโครงสร้างข้อมูลผลลัพธ์ที่เหมือนกัน
import bisect, heapq
def sort(seq):
piles = []
for x in seq:
new_pile = [x]
i = bisect.bisect_left(piles, new_pile)
if i != len(piles):
piles[i].insert(0, x)
piles.append(new_pile)
print "longest increasing subsequence has length =", len(piles)
# priority queue allows us to retrieve least pile efficiently
for i in xrange(len(seq)):
small_pile = piles[0]
seq[i] = small_pile.pop(0)
if small_pile:
heapq.heapreplace(piles, small_pile)
heapq.heappop(piles)
assert not piles
foo = [4, 65, 2, 4, -31, 0, 99, 1, 83, 782, 1]
sort(foo)
print foo
Patience sorting ได้รับการตั้งชื่อโดย C. L. Mallows ผู้ที่คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ให้กับ A.S.C. Ross ในต้นปี 1960 ตามที่ Aldous และ Diaconis Patience sorting เป็นที่รู้จักเป็นอันดับแรกในฐานะอัลกอริทึมในการคำนวณความยาวที่ยาวที่สุดโดย Hammersley และโดย A.S.C. Ross และ Robert W. Floyd เป็นขั้นตอนการจัดเรียง การวิเคราะห์ครั้งแรกทำโดย Mallows เกม Floyd ได้รับการพัฒนาโดย Floyd ในการติดต่อกับ Donald Knuth
นำไปใช้.
อัลกอริทึม patience sorting สามารถใช้กับการควบคุมกระบวนการ ในชุดของการวัดการดำรงอยู่ของการเพิ่มระยะยาวที่สามารถใช้เป็นเครื่องหมายแนวโน้ม บทความ 2002 ในนิตยสาร SQL Server มีการใช้ SQL ในบริบทนี้ของอัลกอริธึมการจัดเรียงความอดทนสำหรับระยะเวลาที่ยาวที่สุดที่มีการเพิ่มขึ้น
That's What I Like (Bruno Mars song)
ฟิเนส
ฟิเนส  เป็นเพลงของนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน บรูโน มาส์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สาม "ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก" (ค.ศ. 2016) ประพันธ์คำร้องโดย Mars, Philip Lawrence, Christopher Brody Brown, James Fauntleroy, Johnathan Yip, Ray Romulus, Jeremy Reeves และ Ray McCullough II เพลงในเวอร์ชันต้นฉบับติดชาร์ต อันดับที่ 199 ใน French SNEP charts ปี ค.ศ. 2016 ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2018 ได้ออกจำหน่ายเวอร์ชันรีมิกซ์กับ Cardi B
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเท็มเพิลโฮฟ
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเท็มเพิลโฮฟ  เป็นท่าอากาศยานแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์คทางใต้กลางของกรุงเบอร์ลิน ท่าอากาศยานฯ ยุติการดำเนินงานใน ค.ศ. 2008 ท่ามกลางข้อพิพาท ทำให้เทเกิลและเชอเนอเฟ็ลท์เป็นท่าอากาศยานหลักสองแห่งในนคร
กระทรวงคมนาคมกำหนดเท็มเพิลโฮฟเป็นท่าอากาศยานเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1923 อาคารผู้โดยสารเก่าเดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1927 รัฐบาลนาซีเริ่มการบูรณะขนานใหญ่กลางคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อรองรับการจราจรทางอากาศที่เพิ่มขึ้น
เท็มเพิลโฮฟเป็นท่าอากาศยานก่อนสงครามโลกครั้งที่สองสัญรูปหนึ่งในสามแห่งของทวีปยุโรป อีกสองแห่งได้แก่ ท่าอากาศยานครอยดอนในกรุงลอนดอนและท่าอากาศยานปารี–เลอบูร์แก (Paris–Le Bourget Airport) แห่งเก่าซึ่งปัจจุบันทั้งสองเลิกใช้แล้ว ท่าอากาศยานนี้ได้รับสถานภาพสัญรูปเพิ่มอีกในฐานะศูนย์กลางการลำเลียงเบอร์ลิน (Berlin Airlift) ในปี 1948–49 ลักษณะโดดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งของท่าอากาศยานนี้คือหลังคาแบบเปิดประทุนขนาดใหญ่ที่ยื่นออกไปเหนือลาดเชิงเขา สามารถรองรับสายการบินร่วมสมัยส่วนใหญ่ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้ อาคารหลักของท่าอากาศยานเท็มเพิลโฮฟเคยติดอันดับอาคารใหญ่ที่สุดในโลก 20 อันดับแรก
ท่าอากาศยานเท็มเพิลโฮฟยุติการดำเนินงานทั้งหมดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ต่อมามีการใช้เป็นพื้นที่นันทนาการเรียก "เท็มเพิลโฮเฟอร์เฟ็ลท์" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 มีประกาศว่าจะใช้เท็มเพิลโฮฟเป็นค่ายผู้ลี้ภัยฉุกเฉินด้วย
Patience sorting (การเรียงลำดับของ patience)
พิธีสวนสนามชัยกรุงมอสโก ค.ศ. 1945
การเรียงลำดับเชลล์
Shellsort หรือที่เรียกว่า Shell sort หรือ Shell's method คือการเปรียบเทียบการเปรียบเทียบในสถานที่ มันสามารถมองเห็นได้เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยทั่วไปของการเรียงลำดับโดยการแลกเปลี่ยน (bubble sort) หรือการเรียงลำดับโดยการแทรก (insertion sort) วิธีนี้เริ่มต้นด้วยการเรียงลำดับคู่ขององค์ประกอบที่ห่างกันซึ่งกันและกันแล้วค่อยลดช่องว่างระหว่างส่วนที่จะนำมาเปรียบเทียบ เริ่มต้นด้วยองค์ประกอบที่แยกออกจากกันทำให้สามารถเคลื่อนย้ายองค์ประกอบที่ไม่อยู่ในสถานที่ออกไปได้เร็วกว่าการแลกเปลี่ยนเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดเพียงอย่างเดียว โดนัลด์เชลล์ได้ตีพิมพ์ฉบับแรกในปีพศ. 2502 เวลาทำงานของ Shellsort ขึ้นอยู่กับลำดับช่องว่างที่ใช้มาก สำหรับตัวแปรที่เป็นประโยชน์หลายประการการกำหนดความซับซ้อนของเวลายังคงเป็นปัญหาที่เปิดอยู่
ขั้นตอนการจัดเรียงแบบ Shellsort.
ตัวอย่างการจัดเรียงแบบ Shellsort
การเรียงลำดับครั้งแรกจะดำเนินการเรียงลำดับการแทรกในห้าอาร์เรย์ย่อย (a1, a6, a11), a1, a7, a3, ยกตัวอย่างเช่นมันจะเปลี่ยน อาร์เรย์ย่อย (a1, a6, a11) จาก (62, 17, 25) เป็น (17, 25, 62) การเรียงลำดับถัดไปจะเรียงลำดับตามรูปแบบ อาร์เรย์ย่อย สามชุด (a1, a4, a7, a10), (a2, a5, a8, a11), (a3, a6, a9, a12) รหัสผ่านสุดท้ายคือ 1-sorting คือการเรียงลำดับแบบธรรมดาของอาร์เรย์ทั้งหมด (a1, ... , a12)
เป็นตัวอย่างแสดงให้เห็นว่า อาร์เรย์ย่อย ที่ Shellsort ดำเนินการอยู่ในระยะแรกสั้น; ต่อมาพวกเขาจะยาว แต่เกือบจะสั่ง ในทั้งสองกรณีการจัดเรียงแทรกทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Shellsort ไม่เสถียร: อาจเปลี่ยนแปลงลำดับขององค์ประกอบที่มีค่าเท่ากัน เป็นอัลกอริธึมการจัดเรียงแบบปรับตัวที่ทำงานได้เร็วขึ้นเมื่อป้อนข้อมูลบางส่วน
รายการผลต่าง
รายการความแตกต่าง (Difference List) ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ อาจมีความแตกต่างระหว่างโครงสร้างข้อมูลที่หนึ่งและข้อมูลที่สองสำหรับการแสดงในรายการอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในโครงสร้างข้อมูลเหล่านี้มีอาจจะมีสองรายการ และแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของทั้งสองโครงสร้างข้อมูลที่มีการดำเนินการเรียงต่อกันอย่างมีประสิทธิภาพ
รายการความแตกต่างในภาษาไพทอน (difference list python example).
A = [1,2,3,4]
B = [2,5]
»&gt; def diff(first, second):
second = set(second)
return [item for item in first if item not in second]
»&gt; diff(A, B)
[1, 3, 4]
»&gt; diff(B, A)
ลำดับย่อยเพิ่มยาวที่สุด
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ปัญหา subsequence ที่ยาวที่สุดโดยการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คือการ หา subsequence ลำดับองค์ประกอบของ subsequence ที่อยู่ในการเรียงกันของข้อมูลจากต่ำสุดไปสูงสุดและที่ subsequence เท่าที่จะทำได้ subsequence นี้ไม่จำเป็นต้องต่อเนื่องกันหรือไม่ซ้ำกัน
ในข้อมูลชุดแรก
0, 12, 2, 6 ,13, 7, 15
subsequence แบบเพิ่มขึ้นที่ยาวที่สุดคือ
0, 2, 6, 7, 15
Subsequence นี้มีความยาวเท่ากับหก Subsequence แบบเพิ่มขึ้นที่ยาวที่สุด ไม่ใช่มีเฉพาะในตัวอย่าง : เช่น
0, 2, 6, 7, 15 หรือ
0, 2, 6, 13, 15
การปฏิวัติถาวร
การปฏิวัติถาวร  คือคำที่ใช้ทฤษฎีตามลัทธิมากซ์ บัญญัติขึ้นโดยคาร์ล มากซ์และฟรีดริช เองเงิลส์เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1850 แต่ภายหลังถูกนำมาเชื่อมโยงอย่างมากกับแนวคิดของเลออน ทรอตสกี อย่างไรก็ตามนักทฤษฎีเรียกใช้คำดังกล่าวแตกต่างกันออกไป เช่น มากซ์เองใช้อธิบายยุทธวิธีที่ชนชั้นนักปฏิวัติจะต้องดำเนินการไขว่คว้าหาผลประโยชน์ของกลุ่มอย่างอิสระและปราศจากการประนีประนอมต่อไป แม้จะมีการทาบทามให้ร่วมเป็นพันธมิตรทางการเมืองจากกลุ่มการเมืองอื่น หรือกลุ่มการเมืองอื่นซึ่งเป็นศัตรูนั้นจะมีบทบาททางสังคมเหนือกว่าตนมากก็ตาม
ในภายหลัง ทรอตสกีได้เสนอแนวคิด "การปฏิวัติถาวร" ในแบบฉบับของตน คือใช้อธิบายวิธีที่จะสามารถทำให้เกิดการปฏิวัติสังคมนิยมขึ้นในสังคมซึ่งยังไม่ได้บรรลุการพัฒนาระบบทุนนิยมขั้นสูง และสาระบางส่วนตามทฤษฎีของเขายังได้ชี้ให้เห็นว่าแนวทาง "สังคมนิยมประเทศเดียว" นั้นเป็นไปไม่ได้ นอกจากนี้เขายังได้แย้งอีกว่า
การปฏิวัติโลก
การปฏิวัติโลก  คือแนวคิดตามลัทธิมากซ์ของฝ่ายซ้ายจัดในการล้มล้างระบอบทุนนิยมของทุกประเทศด้วยการปฏิวัติอย่างตระหนักรู้ (conscious) โดยกลุ่มชนชั้นแรงงานจัดตั้ง ซึ่งการปฏิวัติเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นโดยพร้อมเพรียงกัน แต่ให้ก่อการขึ้นเมื่อเวลาและสถานที่ (รัฐหรือดินแดน) ใดก็ตามเข้าเงื่อนไขที่จะทำให้ฝ่ายปฏิวัติ (พรรคปฏิวัติ) สามารถยึดสิทธิ์ถือครองและการปกครองจากชนชั้นกระฎุมพีได้สำเร็จ และสามารถสถาปนารัฐแรงงานซึ่งยึดหลักการที่สังคมร่วมเป็นเจ้าของ (social ownership) ในปัจจัยการผลิต (means of production) ส่วนกรณีของลัทธิทรอตสกี ยังพิจารณาเงื่อนไขที่จำเป็นอื่น ๆ ในระดับสากล เช่น การต่อสู้ระหว่างชนชั้น และการก่อการในระดับโลก ถือเป็นองค์ประกอบสำคัญและปัจจัยหลักที่อธิบายว่าทำไมแนวทางสังคมนิยมประเทศเดียวถึงประสบความล้มเหลว
เป้าหมายสูงสุดของการปฏิวัติสังคมนิยมในระดับสากลคือเพื่อให้เกิด "โลกสังคมนิยม" หรือ "ระบอบสังคมนิยมทั่วโลก" (world socialism) และภายหลังพัฒนาไปถึงขั้น "คอมมิวนิสต์ไร้พรมแดน" (stateless communism; ระบอบคอมมิวนิสต์เดียวที่ปกครองโลก)
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (อังกฤษ: Faculty of Science and Technology) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มุ่งเน้นผลิตและพัฒนาบัณฑิตนักปฏิบัติบนฐานความเชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เสริมสร้างทักษะสู่โลกอาชีพ ภายใต้ ปณิธาน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ได้รับการสถาปนาขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยเป็นการรวมสถาบันการศึกษาเดิมของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลจำนวน 5 วิทยาเขต ประกอบด้วย วิทยาเขตเทเวศร์ วิทยาเขตโชติเวช วิทยาเขตพณิชยการพระนคร วิทยาเขตชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ และวิทยาเขตพระนครเหนือ ปัจจุบันแยกเป็นศูนย์เพื่อจัดการเรียนการสอนเป็น 4 ศูนย์คือ ศูนย์เทเวศร์ ศูนย์โชติเวช ศูนย์พณิชยการพระนคร และศูนย์พระนครเหนือ
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้จัดตั้งตามกฎกระทรวง การจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2549 เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยมุ่งเน้นการจัดการเรียนการสอน การผลิตบัณฑิตและการทำวิจัยด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งคณะฯมีที่ตั้งอยู่ที่ ศูนย์พระนครเหนือ ในปี พ.ศ. 2550 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เริ่มมีการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตร สาขาวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น หลักสูตร สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์) และสาขาวิชาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น หลักสูตร สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม) ในปี พ.ศ. 2557  ได้เปิดหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) อีก 1 คือ หลักสูตร สาขาวิชาวัสดุศาสตร์อุตสาหกรรม และในปี พ.ศ. 2562 ได้เปิดหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศ ดังนั้นในปัจจุบัน คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) จำนวน 4 หลักสูตร ได้แก่
1. วิทยาการคอมพิวเตอร์ (B.Sc. Computer Science)
2. วิทยาการข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศ (B.Sc. Data Science &amp; Information Technology)
3. วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม (B.Sc. Environmental Science and Technology)
4. วัสดุศาสตร์อุตสาหกรรม (B.Sc. Industrial Materials Science)
ปัจจุบันกระบวนทัศน์ในการจัดการศึกษาของสถาบันการศึกษาไม่อาจเพียงมุ่งเน้นในการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพตามหลักสูตร แต่ต้องปรับเปลี่ยนแนวคิดให้เป็นบัณฑิตที่สามารถเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต สามารถแสวงหาองค์ความรู้และนำไปใช้อย่างถูกต้อง เหมาะสมและอย่างเป็นระบบบนฐานข้อมูลอันมหาศาล (Big data) ในอนาคต นอกจากนี้การปรับเปลี่ยนโครงสร้างบริบททางสังคมสู่สังคมผู้สูงอายุ (Aging society) และการพัฒนานวัตกรรมเทคโนโลยีของภาคอุตสาหกรรมสู่ยุคอุตสาหกรรม 4.0 (Industry 4.0) เป็นเสมือนภาพสะท้อนให้เห็นองคาพยพกำลังเปลี่ยนไปทิศทางใด ไม่เว้นแม้สถาบันการศึกษาที่ต้องปรับเปลี่ยนยุทธศาสตร์ นโยบาย กลยุทธ์ ในการผลิตบัณฑิตเพื่อตอบสนองกับความต้องการของภาคส่วนต่างๆ อย่างเต็มกำลังความสามารถ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเล็งเห็นความสำคัญต่อการจัดการเรียนสอนในยุคปัจจจุบันที่ต้องสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางสังคมและอุตสาหกรรม จึงกำหนดเป็นนโยบายการศึกษา 4.0 (Education 4.0)
1. พัฒนากระบวนการจัดการเรียนการสอนบนฐานวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี (STEM)
2. พัฒนางานวิจัย สิ่งประดิษฐ์ และนวัตกรรมบนฐานวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี
3. บริการวิชาการและถ่ายทอดองค์ความรู้ เพื่อพัฒนาชุมชนและสังคมอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
4. สร้างเครือข่ายความร่วมมือ (Collaboration)
ปัจจุบันสำนักงานและการจัดการเรียนการสอนของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งอยู่ที่ อาคารคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (เดิมเป็นอาคารอนุสรณ์ 40 ปี ของคณะวิศวกรรมศาสตร์) ในปี 2558 ได้เริ่มมีการปรับปรุงโครงสร้างอาคารทั้งภายในและภายนอกให้ทันสมัย มีการปรับปรุงห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ และห้องบรรยายเพื่อรองรับการพัฒนาการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับบริบทการจัดการศึกษายุคดิจิทัล (Digital education platform) ตลอดจนมีการตั้ง ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และบริการ (Scientific Instrument and Service Center : SISC) เพื่อเป็นแหล่งให้บริการทดสอบ วิเคราะห์ตัวอย่างและให้บริการสังคม สำหรับนักศึกษา อาจารย์ นักวิจัยทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย รวมถึงหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน โดยเฉพาะการบริการวิจัยและทดสอบให้กับภาคอุตสาหกรรม
เว็บไซต์ : http://www.sci.rmutp.ac.th
YouTube Sci Rmutp
SciRmutpFB@scirmutp
นครซัมบวงกา
ซัมบวงกาซิตี (ชาบากาโน: "Ciudad de Zamboanga", ) เป็นนครหนาแน่นแห่งหนึ่งในเขตตังไวนางซัมบวงกา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 861,799 คนในปี พ.ศ. 2558 เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 และมีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ นครแห่งนี้ถือเป็นศูนย์พาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมของภูมิภาคตังไวนางซัมบวงกา ซัมบวงกาซิตีได้รับการยกฐานะให้เป็นนครหนาแน่นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526
แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์ ซัมบวงกาซิตีจะตั้งอยู่ในจังหวัดตีโมกซัมบวงกา แต่นครปกครองอย่างเป็นอิสระจากตัวจังหวัด
กรมการท่องเที่ยวเลือกซัมบวงกาซิตีให้เป็นจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญบนคาบสมุทรซัมบวงกา ในปี พ.ศ. 2548 มีนักท่องเที่ยวเข้ามา 439,160 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปีก่อน 8% และจากการรายงาน พบว่า 50% ของนักท่องเที่ยวที่เข้ามาในประเทศฟิลิปปินส์ จะมาเยี่ยมเยือนซัมบวงกาซิตีด้วย
ซัมบวงกาซิตีเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ และอันดับที่ 2 ของมินดาเนา รองจากดาเบา ในช่วงปี พ.ศ. 2553–2558 พบว่ามีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 54,670 คน คิดเป็นร้อยละ 1.26 ซึ่งน้อยกว่าช่วงปี พ.ศ. 2543–2553 ที่เพิ่มขึ้นร้อยละ 2.98% คาดการณ์ว่าประชากรจะถึงหลักล้านในช่วงปี พ.ศ. 2563–2568
บารังไกย์ที่มีประชากรมากที่สุดคือ ตาโลน-ตาโลน ซึ่งมีประชากรร้อยละ 4.1 ของนคร รองลงมาเป็นบารังไกย์มัมปัง (4.0%), ตูมากา (3.6%), เตตูอัน (3.5%), คาลารีอัน (3.4%), ซันโรเค และปาโซนันคา (ทั้งคู่ 3.2%)
"ซัมบวงเกโน" เป็น 1 ใน 6 ภาษาของฟิลิปปินส์ที่มีพื้นฐานจากภาษาสเปน มักรู้จักกันในชื่อภาษาชาบากาโน ภาษานี้ใช้พูดกันในตัวเมืองและในจังหวัดบาซีลันที่อยู่ใกล้เคียงกัน ภาษาหลักอื่น ๆ ได้แก่ ภาษาฟิลิปีโน และภาษาอังกฤษ
ท่าอากาศยานนานาชาติซัมบวงกา มีทางวิ่งยาว 2,610 เมตร สามารถรองรับเครื่องบินใหญ่อย่าง C-17 Globemaster III, Antonov An-124, Airbus A330 และ Boeing 747 ได้ โดยรัฐบาลได้อัดฉีดเงินกว่า 240 ล้านเปโซเพื่อปรับปรุงท่าอากาศยาน ในปี พ.ศ. 2551 ท่าอากาศยานนานาชาติซัมบวงกาเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศ
รูปแบบการขนส่งภายในตัวเมืองได้แก่ แท็กซี่, รถจี๊ปนีย์, รถสามล้อเครื่อง และ "ฮาบาล-ฮาบาล" นอกจากนี้ยังมีรถโดยสารปรับอากาศของกลุ่มบริษัทรถโดยสารประจำทางยันโซน ที่ให้บริการระยะทางไกลจากซัมบวงกาไปยังส่วนอื่น ๆ ของมินดาเนาและวิซายัส
ในปี พ.ศ. 2545 ท่าเรือซัมบวงกา มีสถิติผู้โดยสารกว่า 5.57 ล้านคน แซงหน้าท่าเรือที่จังหวัดบาตังกัส 1.3 ล้านคน และท่าเรือมะนิลาที่ 1.59 ล้านคน ต่อมาวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 รัฐบาลได้สนับสนุนเงินกว่า 700 ล้านเปโซ เพื่อขยายท่าเรือ
เมตกาลา
เมตกาลา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ คอสทูมอินสติติวต์กาลา (Costume Institute Gala) หรือรู้จักในอีกชื่อว่า เมตบอล (Met Ball) เป็นงานเลี้ยงประจำปีเพื่อหารายได้เข้าสถาบันเครื่องแต่งกายแห่งพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก ถือเป็นการเปิดตัวการจัดแสดงงานครั้งใหญ่ประจำปีของสถาบันฯ โดยในแต่ละปีจะมีการเฉลิมฉลองผ่านธีมการจัดแสดงเครื่องแต่งกายของสถาบันในปีนั้น ในการจัดแสดงงานจะกำหนดลักษณะการแต่งกายให้เป็นทางการในช่วงกลางคืน โดยแขกที่มางานจะคาดหวังให้แต่งกายเข้ากับธีมการแสดงงาน และแต่ละปีจะมีคนดังได้รับการคัดเลือกให้นั่งเก้าอี้ทรงเกียรติของงาน
คนไทยคนแรกที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเมตกาลาคือ ณิชาภัทร สุภาพ โดยเธอเลือกสวมชุดแบบตัดเย็บพิเศษจากปีเตอร์ ดันดาส ซึ่งในปีก่อนๆ ปีเตอร์ ดันดาสได้ออกแบบชุดงานเมตกาลาให้กับบียอนเซ่ นาโอมิ แคมเบล และคิม คาดาชเชี่ยน
https://www.vogue.co.th/fashion/article/nichapatsinmetgala2018
Met Gala
โยะโกะฮะมะ เอฟ มารินอส
สถานีรถไฟแก่งเสือเต้น
เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์
(โดยใช้รูปแบบ "Wake Up ชะนี The Series") เป็นละครชุดประเภทคอมเมดี มีเค้าโครงมาจากหนังสือ "Wake Up ชะนี! "ตื่นเถอะค่ะ! ชะนีขา"" ของหมอตุ๊ด (นายแพทย์อุเทน บุญอรณะ) ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี และภาพดีทวีสุข ออกอากาศทางช่องวัน ทุกวันเสาร์ เวลา 22.15 น. - 23.15 น. ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2561 และเตรียมออกอากาศฤดูกาลที่ 2 ในชื่อ เวกอัปชะนีเวรีคอมพลิเคเท็ด (โดยใช้รูปแบบ "Wake Up ชะนี Very Complicated") ใน พ.ศ. 2563 เริ่มออกอากาศครั้งแรก วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยเพิ่มตัวละครใหม่อีกสองตัว
ฤดูกาลที่ 1 (Wake Up ชะนี The Series).
Wake Up นางอาย.
สภาคอมมิวนิสต์
มิสแกรนด์หนองคาย
รายการความแตกต่าง
เบนีเซียว เดล โตโร
กีเยร์โม เดล โตโร
อาเลคันโดร กอนซาเลซ อีญาร์รีตู
การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง
การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง  เป็นรูปแบบหนึ่งของการออกกำลังกายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้แรงต้านให้เกิดการหดของกล้ามเนื้อเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เกิดความทนทานในการออกกำลังกายที่ไม่ใช้ออกซิเจน และเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อโครงร่าง
เมื่อออกกำลังกายอย่างถูกต้องแล้ว การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งนั้นจะส่งผลดีต่อร่างกายได้อย่างเห็นได้ชัด ทั้งสุขภาพโดยรวม ที่รวมถึงการเพิ่มของมวลกระดูก กล้ามเนื้อ เอ็น และแข็งแกร่งและทรหดของเส้นเอ็น ยังทำให้การทำงานของข้อต่อดีขึ้น สามารถลดอาการบาดเจ็บได้ สามารถเพิ่มความหนาแน่นของกระดูก เพิ่มเมแทบอลิซึม เพิ่มสมรรถภาพทางกาย และยังทำให้การทำงานของหัวใจดีขึ้น การฝึกโดยทั่วไปแล้วใช้เทคนิคในการค่อย ๆ เพิ่มแรงต่อกล้ามเนื้อ ทั้งจากการเพิ่มน้ำหนักและความหลายหลายในการออกกำลังกาย และรูปแบบของอุปกรณ์ที่เจาะจงกล้ามเนื้อในแต่ละกลุ่ม การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งถือว่าเป็นกิจกรรมที่ไม่ใช้ออกซิเจน แต่บางครั้งก็มีการประยุกต์การออกกำลังกายเพื่อให้แบบใช้ออกซิเจน อย่างเช่น การฝึกแบบเซอร์กิต (circuit training)
หลักการพื้นฐานของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้ง เซ็ต เทมโป การออกกำลังและพลังกำลัง ที่ต้องการเปลี่ยนแปลง ทั้งความแข็งแกร่ง ความทนทาน เพื่อให้เกินขีดจำกัดของกลุ่มกล้ามเนื้อ การฝึกเฉพาะเจาะจงโดยรวมทั้งจำนวนครั้ง เซ็ต การออกกำลัง แรงต้านทานและกำลังที่ออกนั้น ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของแต่ละคนในการออกกำลังกาย ไม่ว่าจะเป็นเพิ่มขนาดและการเพิ่มความแข็งแกร่งหลายส่วน (4 ส่วนขึ้นไป) กับเซ็ตที่จำนวนน้อยลงไป แต่จะเพิ่มการออกกำลังมากขึ้น ยังมีแนวคิดอีกหลายแบบที่สามารถดัดแปลงมาใช้ให้ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน แต่จากสูตรคลาสสิกที่แนะนำโดยวิทยาลัยเวชศาสตร์การกีฬาแห่งสหรัฐ (American College of Sport Medicine) เขียนไว้ว่า
ตระหนักถึงเป้าหมายการฝึก.
ในการพัฒนาความทนทาน การเพิ่มขึ้นทีละน้อยของปริมาณและการเพิ่มขึ้นทีละน้อยต่อความเข้มข้น เป็นโปรแกรมที่เห็นผลชัดเจนที่สุด เซ็ตการฝึกที่ 13 ถึง 20 ครั้ง เพิ่มความทนทานแบบไม่ใช้ออกซิเจน (แอนแอโรบิก) อาจเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อและส่งผลกระทบต่อความแข็งแกร่งได้จำกัดบ้าง
เป็นที่ปรากฎว่าผู้ฝึกเริ่มแรก การฝึกหลายเซ็ตนั้นให้ผลได้น้อยกว่าการฝึกเพียงเซ็ตเดียว ที่คำนึงถึงการเพิ่มความแข็งแกร่งหรือการเพิ่มมวลกล้ามเนื้อ แต่สำหรับนักกีฬามากประสบการณ์ ระบบการฝึกจำนวนหลายเซ็ตนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาอย่างเหมาะสม อย่างไรก็ดี จากหนึ่งการศึกษาเรื่องกล้ามเนื้อขา การฝึก 3 เซ็ตมีประสิทธิภาพกว่าการฝึกเพียงเซ็ตเดียว
ผู้ฝึกโดยการใช้น้ำหนักเริ่มแรก อยู่ในขั้นตอนฝึกฝนระบบประสาทในแง่มุมของความแข็งแกร่ง ความสามารถของสมองจะประมวลระดับสมรรถภาพการตอบรับของประสาทที่จะช่วยสร้างการหดตัวของกล้ามเนื้อให้กับกับขีดจำกัดสูงสุดของสมรรถภาพกล้ามเนื้อ
การค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง (Progressive overload).
หนึ่งในวิธีทั่วไปในการฝึกโดยใช้น้ำหนักคือการใช้หลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง ซึ่งหมายถึงกล้ามเนื้อกำลังรับน้ำหนักเกินกำลังโดยพยายามจะยกน้ำหนักให้มากที่สุดที่จะสามารถทำได้ ทำให้เกิดการตอบสนองโดยทำให้กล้ามเนื้อใหญ่ขึ้นและแข็งแรงขึ้น หากกระบวนการนี้มีการทำซ้ำให้มีน้ำหนักมากขึ้น ผู้ฝึกก็จะเพิ่มความแข็งแกร่งและทนทานมากขึ้น
อย่างไรก็ดี การออกกำลังโดยที่เต็มขีดจำกัดของความแข็งแกร่ง (เรียกว่า One-repetition maximum) ถือว่าเสี่ยงเกินไป เว้นแต่ผู้ฝึกจะมีประสบการณ์มากพอ จากนั้นผู้ฝึกส่วนใหญ่จึงจะคาดหวังพัฒนาทั้งความแข็งแกร่ง ความทนทาน และขนาดของกล้ามเนื้อ การยกเพียง 1 ครั้งต่อเซ็ตจึงดูไม่เหมาะกับจุดประสงค์ดังกล่าว ดังนั้นผู้ฝึกควรยกน้ำหนักที่เบาไว้ก่อน (การออกกำลังแบบกิจวัตรประจำวัน หรือ sub-maximal) แต่เพิ่มจำนวนครั้งมากขึ้น เพื่อให้กล้ามเนื้อและเส้นใยภายในกล้ามเนื้ออ่อนล้า ตามที่ต้องการในหลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง
ผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล
ผู้ฝึกสอนส่วนบุคคล  คือบุคคลที่ได้รับใบรับรองระดับความรู้ในด้านสมรรถภาพร่างกาย ที่เกี่ยวข้องกับใบสั่งการออกกำลังกายและการสอนออกกำลังกาย ผู้ฝึกสอนส่วนบุคคลจะช่วยกระตุ้นให้ลูกค้าตั้งเป้าหมายและให้ผลตอบรับ และดูแลลูกค้า ผู้ฝึกสอนจะช่วยวัดจุดแข็งจุดอ่อนของลูกค้าโดยประเมินจากสมรรถภาพทางกาย การประเมินนี้อาจวัดก่อนและหลังจากโปรแกรมการออกกำลังกายเพื่อวัดความพัฒนาสมรรถภาพทางกายของลูกค้า ผู้ฝึกสอนอาจให้ความรู้แก่ลูกค้าในด้านอื่นนอกเหนือจากการออกกำลังกาย อย่างเช่นแนวทางด้านสุขภาพทั่วไปและด้านโภชนาการ
หากผู้ฝึกสอนส่วนบุคคลสงสัยว่าลูกค้ามีสภาพทางการแพทย์ที่อาจทำให้การออกกำลังได้ไม่อย่างปลอดภัยในโปรแกรมออกกำลังกาย ผู้ฝึกสอนควรให้ลูกค้าหาผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางตรวจลูกค้าก่อน
การวิ่งระยะไกล
พรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐอเมริกา
ถนนจักรวรรดิ
สนธิสัญญาปารีส (1763)
Liberal Socialism
ดีโปโลก