pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คาร์ล เอากุสท์ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค  ประสูติเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1912 เป็นพระโอรสใน วิลเฮ็ล์ม แอนสท์ แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค และ เจ้าหญิงฟิโอโดราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ค.ศ. 1890–1972) พระชายาพระองค์ที่ 2 ทั้งนี้พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์เนเธอร์แลนด์
พระองค์ ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับ บารอนเนสเอลีซาเบ็ทแห่งวังเงินไฮม์-วินเทอร์ชไตน์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1944 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระชายา พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้
การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ทำให้พระองค์และพระราชวงศ์ในเยอรมันหลายสาขาถูกปลดออกจากพระอิสริยยศ พระองค์ ดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค ตราบจนสิ้นพระชนม์ โดยไม่เคยดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายพระประมุขเลย จนกระทั่ง มิชชาเอล เจ้าชายแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระโอรสนั้นได้สืบพระอิสริยยศนี้ ซึ่งในเยอรมันนั้นได้เลิกลดค่าความต่างของราชวงศ์ลง พระประมุขต่างๆสามารถกลับมามีอิทธิพลและปกครองอาณาจักรของตนได้ ทำให้พระโอรสได้กลายเป็นหัวหน้าราชวงศ์ได้ถูกต้องตามกฎหมาย บารอนเนสเอลีซาเบ็ทแห่งวังเงินไฮม์-วินเทอร์ชไตน์ พระขายาเองก็มิเคยได้ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระชายาในเจ้าชายพระประมุข หากแต่ดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงรัชทายาทเฉกเช่นพระองค์
คาร์ล เอากุสท์ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1988 สิริพระชันษา 76 ปี พระโอรสสืบพระอิสริยยศ โดยดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าชายพระประมุขแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
ไป๋ อฺวี้ถัง
ไป๋ อฺวี้ถัง  ฉายา หนูขนแพร (錦毛鼠) เป็นตัวละครในนวนิยายจีนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรื่อง "เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม" โดยเป็นจอมยุทธ์เร่ (遊俠) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ซ่ง และเป็นสมาชิกของกลุ่มห้าหนู (五鼠)
ไป๋ จิ่นถัง (白錦堂) พี่ชายของไป๋ อฺวี้ถัง เป็นผู้โอบอ้อมแต่เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ไป๋ อฺวี้ถัง จึงท่องเที่ยวไปจนถึงเกาะสุญญตา (陷空島) และได้เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับบุคคลสี่คน เรียงตามลำดับอายุคือ
ห้าคนเรียกตัวเองว่า "ห้าหนู" และยกให้หลู ฟาง เป็นพี่ใหญ่และหัวหน้ากลุ่ม ออกร่อนเร่ไปทั่วเพื่อกระทำกิจอันกล้าหาญ แต่เมื่อได้ทราบข่าวว่า จักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) ประทานสมญา "แมวหลวง" (御貓) ให้แก่จั่น เจา (展昭) ผู้มีฉายาว่า "จอมยุทธ์ใต้" (南俠) และตั้งจั่น เจา เป็นราชองครักษ์พกดาบขั้น 4 (御前四品帶刀護衛) ไป๋ อฺวี้ถัง ก็โกรธ เพราะเห็นว่า การตั้งแมวหลวงเป็นการหยามหน้าตนซึ่งเป็นหนู จึงบุกเข้าพระนครเปี้ยนเหลียง (汴梁) หรือปัจจุบัน คือ ไคเฟิง (開封) ไปสร้างความปั่นป่วนในที่ต่าง ๆ รวมถึงพระราชวัง, จวนเจ้าเมืองเปา เจิ่ง (包拯), และจวนราชครูผัง จี๋ (龐籍) เพื่อให้จั่น เจา ในฐานะราชองครักษ์ ออกติดตามจับกุมตน จะได้ประลองฝีมือกัน
ไป๋ อฺวี้ถัง ใช้กับดักจับตัวจั่น เจา ได้ แต่เจี่ยง ผิง หนูตะลุยบาดาล มาช่วยแก้ไขได้ทัน ไป๋ อฺวี้ถัง ยอมมอบตัวต่อทางการอย่างขัดมิได้ และจักรพรรดิซ่งเหรินจงประทานอภัยโทษให้แก่เขา ทั้งตั้งเขาไปช่วยเหลือหยาน ฉาซ่าน (顏查散) ในการปราบกบฏเซียงหยางหวัง (襄陽王)
ไป๋ อฺวี้ถัง บุกเข้าไปถึงตำหนักเซียงหยางหวัง ได้สังหารลูกน้องของเซียงหยางหวังดังรายนามต่อไปนี้
ปรัชญาเมธีหู ชื่อ (胡適) กล่าวชมว่า ไป๋ อฺวี้ถัง เป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่สุดในนวนิยาย ทั้งบุคลิกภาพหลายอย่างที่น่าตำหนิทำให้ไป๋ อฺวี้ถัง เป็นผู้อาจหาญอย่างเหลือเชื่อ และเหนือกว่าผู้กล้าที่ยึดถือคุณธรรมเต็มเปี่ยมเสียอีก
ส่วน Cao Zhengwen กล่าวว่า ตัวละครนี้พรรณนาได้เหมือนมีชีวิตจริง แสดงว่า ผู้แต่งสามารถบริหารจัดการบุคลิกภาพสองขั้วของตัวละครได้เก่งกาจนัก
ในภาพยนตร์ นักแสดงชายกว่ายี่สิบคนเคยรับบทไป๋ อฺวี้ถัง คนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ฟู่ เชิง (傅聲), เฉียน เสี่ยวหาว (錢小豪), ซุน ซิ่ง (孫興), เจียว เอินจฺวิ้น (焦恩俊), ถัง เหวินหลง (唐文龍), เฉิน ฮ่าวหมิน (陳浩民), และเฉิน เสี่ยว (陳曉)
ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "เหลาฉู่อ้ายช่างเมา" (老鼠愛上貓) เมื่อ ค.ศ. 2003 นักแสดงหญิงจาง ปั๋วจือ (張栢芝) รับบทเป็นไป๋ อฺวี้ถัง
ไป๋อี้ถัง
Bai Yutang
ไป๋อฺวี้ถัง
เคพอป
เคจิ ฟุจิวะระ
จอมยุทธ์เร่
หนูขนแพร
หนูขนทอง
ฮวา มู่หลัน
มู่หลาน (แก้ความกำกวม)
มู่หลาน (木蘭) อาจหมายถึง
เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว
เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว  ประสูติเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1906 ณ ตูริน อิตาลี เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว กับ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย ทรงเป็นดยุกแห่งเจนัว พระองค์ที่ 5 และพระองค์สุดท้าย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระธิดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา มีพระธิดา 1 พระองค์คือ
โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระชายา พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระชายา คือ เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน
ชิโร ซะงิซุ
ชิเอะโกะ ไอโอะอิ
จนกว่าจะพบกัน
จนกว่าจะพบกัน  เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติแนวชีวิตในปี ค.ศ. 2016 กำกับโดยการ์ท เดวิส (ผลงานกำกับเรื่องยาวเรื่องแรก) และเขียนบทโดย ลู้ก เดวีส์ จากหนังสือสารคดีเรื่อง "A Long Way Home" โดยซารู เบรียร์ลีย์ ภาพยนตร์แสดงโดย เดฟ พาเทล, ซันนี พาวาร์, รูนีย์ มารา, เดวิด เวนแฮม และนิโคล คิดแมน เล่าเรื่องจริงของเบรียร์ลีย์ หลังจากที่ 25 ปีหลังจากที่เขาพลัดพรากจากครอบครัว จนเขาได้ตามหาครอบครัว
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2016 และฉายจำกัดโรงในสหรัฐเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2016 โดยบริษัทเวยน์สไตน์ ก่อที่จะฉายรอบปกติวันที่ 6 มกราคม 2017 และฉายในออสเตรเลียเมื่อ 19 มกราคม 2017 และฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อ 20 มกราคม 2017
"จนกว่าจะพบกัน" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 89 จำนวน 6 สาขา รวมถึงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ได้รับ 2 รางวัลจากเวทีรางวัลบาฟตา ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (พาเทล) และบทดัดแปลงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ โดยทำรายได้ 140 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ออสเตรเลียที่ทำได้รายได้สูงสุดตลอดกาล
Lion (2016 film)
บางกะเจ้า
บางกะเจ้า หรือที่เรียกกันว่า กระเพาะหมู เป็นเกาะเทียมที่เกิดจากคุ้งแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีคลองลัดโพธิ์เชื่อมแม่น้ำทางทิศตะวันตก บางกะเจ้าตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรุงเทพมหานคร ในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เกาะนี้ครอบคลุมพื้นที่ ยังคงเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่มีประชากรอาศัยไม่หนาแน่น ในบางครั้งได้รับการขนานนามว่า "ปอดสีเขียว" ของกรุงเทพ ปี พ.ศ. 2549 นิตยสาร "ไทม์เอเชีย" ฉบับ Best of Asia ได้ยกย่องให้บางกะเจ้าเป็นปอดกลางเมืองที่ดีที่สุดในเอเชีย (best urban oasis) ผู้คนที่มาบางกะเจ้ามักมาสัมผัสธรรมชาติและปั่นจักรยานชมวิว และมีการเปิดตลาดบางน้ำผึ้งในช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และยังเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ มีพื้นที่ประมาณ 200 กว่าไร่ และพิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย
คำว่า กะเจ้า มีความหมายว่า นกยาง หรือ นกกระยาง น่าจะมาจากเมื่อก่อนมีนกกระยางอาศัยอยู่บริเวณนี้จำนวนมาก บางกะเจ้ายังมีอากาศร่มเย็นเป็นธรรมชาติ เหมาะสำหรับตั้งบ้านเรือนเพื่ออยู่อาศัย ฝั่งตรงข้ามของบางกะเจ้าคือช่องนนทรีและพระโขนง ในอดีตมีเหล่าขุนนางอาศัยอยู่จำนวนมาก หญิงสมัยก่อนนิยมไว้ผมสูงรัดเกล้า ได้มีการอพยพหนีมายังบางกะเจ้าด้วยเหตุผลไม่แน่ชัด ผ่านทางคลองสายหนึ่ง ซึ่งชาวบ้านเรียก ช่องนางหนี ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น ช่องนนทรี ส่วนพื้นที่ริมคลองที่ได้อพยพมา เรียกชนกลุ่มนี้ว่า "บางบ้านเจ้า" หรือ "คลองรัดเกล้า" เมื่อเวลาเปลี่ยนไปเรียก "บางรัดเกล้า" หรือ "บางบ้านเจ้า" จึงเปลี่ยนเป็น "บางกะเจ้า"
ราวปี พ.ศ. 1400 มีการตั้งเมืองพระประแดงบริเวณฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเป็นเมืองหน้าด่านให้กับอาณาจักรละโว้ มีการเอ่ยถึงบางผึ้งในกำสรวลสมุทรในบทที่ 71 ซึ่งเป็นวรรณคดีอยุธยายุคต้น โดยกล่าวถึงบริเวณวัดบางผึ้งเหนือ คลองลัดโพธิ์ พบหลักฐานว่ามีการสร้างวัดกองแก้ว โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2243 ปัจจุบันโบราณสถานภายในวัดที่คงอยู่เช่น พระอุโบสถหลังเก่า รูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หลังคาไม่มีการลดหลั่น ต่อมาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าท้ายสระโปรดให้พระยาราชสงคราม (ปาน) เป็นแม่กองขุดคลองลัดโพธิ์ เพื่อเป็นทางลัดออกไปทางปากอ่าวไทย ในพระราชวโรกาสที่ต้องการทรงเบ็ด (ตกปลา) อันเป็นกีฬาที่ทรงโปรดปราน เดิมคลองนี้มีความยาว 25 เส้น (1,000 เมตร)
จนเมื่อในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกโปรดฯ ให้ย้ายราชธานีจากกรุงธนบุรีมาตั้ง ณ ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาปี พ.ศ. 2329 องเชียงสือซึ่งเป็นหลานของกษัตริย์ญวน ที่ได้หนีภัยการเมืองเข้ามาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่ปี พ.ศ. 2325 เห็นว่าหมดภัยทางบ้านเกิดเมืองนอน แต่จะทูลลากลับก็เกรงพระทัย จึงหนีลงเรือหนีไปทางปากน้ำเจ้าพระยา เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ทรงทราบ ทรงยกกองเรือตามไปแต่ไม่ทันกัน ทรงกริ้วมาก ทรงเห็นว่า องเชียงสือรู้ความตื้นลึกหนาบางของไทยเป็นอย่างดี จึงโปรดฯ ให้กรมพระราชวังบวรฯ ลงสำรวจพื้นที่สร้างเมืองใหม่บริเวณปากน้ำเจ้าพระยา กรมพระราชวังบวรฯ เห็นว่าบริเวณ "ลัดโพธิ์" มีชัยภูมิที่ดี จากนั้นได้สร้างป้อมค่ายหนึ่งป้อมชื่อ "ป้อมวิทยาคม" พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้รับสั่งให้สร้างเมืองบริเวณปากลัด แต่ยังไม่สำเร็จเพราะเกิดศึกกับพม่าก่อน แต่มีการถมคลองลัดโพธิ์ให้แคบเพื่อป้องกันการโจมตีจากทะเล อีกทั้งอาจทำให้น้ำเค็มจากปากน้ำไหลมาถึงกรุงเทพได้เร็วขึ้น
รัชกาลต่อมา พระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดให้ตั้งเมืองใหม่ชื่อ "เมืองนครเขื่อนขันธ์" โปรดให้เกณฑ์ชาวมอญจากเมืองปทุมธานี 300 คน ย้ายครัวมอญมาอยู่ที่เมืองนี้ ไปตั้งภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองนี้ นอกจากนี้พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้โปรดฯ ให้ขุดคลองลัดใหม่คือคลองลัดหลวง เริ่มอพยพเข้ามาตั้งแต่ พ.ศ. 2357 ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นชุมชนชาวมอญเก่า ยังคงรักษาประเพณีงานเทศกาลที่สำคัญไว้อยู่ เช่นประเพณีสงกรานต์ การเล่นสะบ้า การบวชพระของชาวรามัญ การแห่หงส์ธงตะขาบ เป็นต้น การตั้งถิ่นฐานที่บางกะเจ้า คาดว่าเริ่มจากบริเวณตำบลทรงคนอง แล้วขยายตัวไปเรื่อย ๆ ตามถนนเพชรหึงษ์ อีกส่วนหนึ่งคาดว่าเริ่มบริเวณบางน้ำผึ้งในปัจจุบัน
ภูมิประเทศและระบบนิเวศ.
พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำท่วมถึง ที่มีระดับความสูงพื้นเฉลี่ย 50-60 เซนติเมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง สภาพดินเป็นดินเหนียวตะกอนสะสม มีความเค็มเปลี่ยนแปลงตามอิทธิพลของน้ำทะเล สภาพน้ำล้อมรอบบางกะเจ้า มีทั้งน้ำเค็ม น้ำจืด น้ำกร่อย เป็นระบบนิเวศที่มีความผสมผสาน ปากคลองได้รับอิทธิพลจากน้ำกร่อยช่วงน้ำทะเลหนุนสูงและอิทธิพลน้ำขึ้นน้ำลงเป็นถิ่นกระจายของป่าชายเลน ส่วนที่ราบต่ำริมน้ำหรือพื้นที่ตอนในที่มีน้ำแช่ขังในช่วงฤดูฝนและแห้งในช่วงฤดูแล้ง แต่เดิมเป็นป่าบึงน้ำจืด จนเปลี่ยนมาเป็นนสวนผลไม้ที่ขุดร่องไว้ช่วยระบายน้ำ และตามที่ดอนสูงกลางคุ้งเคยถูกปกคลุมด้วยป่าดิบลุ่มต่ำซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนเป็นพื้นที่สวนและที่อยู่อาศัย
บางกะเจ้ามีพืชพื้นเมือง 35 วงศ์ 72 สกุล 81 ชนิด ปลูกผลไม้ท้องถิ่นที่เป็นที่รู้จักอย่างมะม่วงน้ำดอกไม้ มะพร้าว ส้มเทพรส ละมุดสีดา รวมถึงลูกหม่อน ที่มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น และพบสิ่งมีชีวิต 637 ชนิด บางสายพันธุ์เป็นพันธุ์หายาก กุ้งเต้นสีชมพู สกุล "Allochestes" พบเป็นแห่งแรกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหิ่งห้อยในกลุ่มน้ำกร่อย กลุ่มน้ำจืด และกลุ่มบนบก บางชนิดหายากในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล บริเวณสวนศรีนครเขื่อนขันธ์ยังเป็นแหล่งดูนกที่สำคัญ ที่พบทั้งนกประจำถิ่น และนกอพยพตามฤดูกาล
จากข้อมูลปี พ.ศ. 2554 ระบุบางกะเจ้าช่วยดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้เฉลี่ยปีละ 6,000 ตันคาร์บอนไดออกไซด์ และผลิตออกซิเจนได้ 6 ล้านตันต่อวัน
ผังเมืองและการอนุรักษ์.
ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2520 มีมติ
1. เห็นชอบในหลักการตามที่สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเสนอให้ เนื้อที่ 9,000 ไร่เศษทั้ง 6 ตำบลของอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการเป็นเขตพื้นที่ป่าอนุรักษ์ โดยในเบื้องต้นให้สำนักผังเมืองจัดทำแผนแม่บทการใช้ที่ดินให้เป็น 2 โซนหลักคือ
1.1 .พื้นที่โซนสีเขียวทึบ (ชนบทและเกษตรกรรม) และ
1.2 พื้นที่โซนขาวทแยงเขียว (อนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม) ที่จะได้รับการปกป้องมากที่สุด
2. “จัดคืนที่ดินบางกระเจ้า” ซึ่งหมายถึงจำเป็นต้องยกเลิกแผนสร้างสะพานข้ามหรืออุโมงค์ลอดแม่น้ำเจ้าพระยาจากท่าเรือ คลองเตยไปบรรจบถนนสุขสวัสดิ์ที่ต่อกับสายธนบุรี-ปากท่อผ่านพื้นที่บางกระเจ้า รวมทั้งแผนสร้างอาคารสงเคราะห์ในพื้นที่ทั้ง 9,000 ไร่ ตามข้อเสนอแนะของคณะวิจัยในนามของสถาบันวิจัยสิ่งแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งนี้เพื่อมิให้พื้นที่ทั้ง 9,000 ไร่ได้รับผลกระทบจนกลายเป็นย่านธุรกิจ ที่อยู่อาศัย หรืออุตสาหกรรม ตามหลักการ และ
3. แต่งตั้งกรรมการบริหารและพัฒนาสิ่งแวดล้อมของที่ดินเป็นผู้ดูแล และดำเนินการให้เป็นไปตามนโยบาย
หลังจากนั้นได้มีการเปลี่ยนผังเมืองหลายครั้ง โดยทุกครั้งเป็นการเปิดให้มีการพัฒนาอาคารสิ่งก่อสร้างมากขึ้น อย่างฉบับปี 2548 พื้นที่ขาวทะแยงเขียวที่ไม่อนุญาตให้ก่อสร้างอาคารก็ปรับเปลี่ยนให้สามารถสร้างบ้านเดี่ยวขนาดไม่เกิน 200 ตร.ม.ได้แต่ต้องไม่กินที่เกิน 5% ในแต่ละบริเวณที่กำหนดไว้ในผังเมือง
พอฉบับปี 2556 ปรับให้สร้างได้ไม่เกิน 15% ในแต่ละบริเวณ ส่วนพื้นที่เขียวทึบนั้น
ในปี 2548 ให้ก่อสร้างได้ 10% ในแต่ละบริเวณ แต่ไม่ให้นำที่ดินไปจัดสรร ต่อมาในปี 2556 ปรับใหม่ให้นำไปจัดสรรสร้างบ้านเดี่ยวได้ จากข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดินปี 2556 เป็นพื้นที่ที่มีการพัฒนาแล้ว ร้อยละ 41.79 พื้นที่อยู่อาศัย ร้อยละ 39.11 พื้นที่อุตสาหกรรม ร้อยละ 2.68 และพื้นที่สีเขียว ร้อยละ 58.21 ประกอบด้วยพื้นที่การเกษตร ร้อยละ 28.36 พื้นที่รกร้าง 20.10 พื้นที่เปิดโล่ง ร้อยละ 3.31 ป่าชายเลน ร้อยละ 2.61 พื้นที่นันทนาการ ร้อยละ 1.92 พื้นที่แหล่งน้ำ ร้อยละ 1.91
ช่วงปี 2525 ถึง 2530 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ประทับเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งผ่านบางกะเจ้าเป็นประจำ จึงทรงมีพระราชดำริว่า สมควรสงวนพื้นที่แห่งนี้ไว้สำหรับเป็นพื้นที่สีเขียวของกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เนื่องจากลมมรสุมจากอ่าวไทยจะพัดเอาอากาศบริสุทธิ์เข้ามา ไล่อากาศเสียในกรุงเทพฯ เป็นเวลากว่าปีละ 9 เดือน ดังนั้นรัฐบาลจึงประกาศให้พื้นที่แห่งนี้ อยู่ภายใต้โครงการ "สวนกลางมหานคร" กำหนดพื้นที่เวนคืนในพื้นที่บางกะเจ้า แต่ไม่เป็นผล จึงได้ปรับเปลี่ยนเป็นการซื้อขายตามความสมัครใจแทน ปี 2539 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทำให้บางกะเจ้าถือเป็นพื้นที่สีเขียวที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ใกล้กรุงเทพมหานครที่ได้รับการอนุรักษ์พื้นที่ไว้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) กระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม จัดซื้อที่ดิน 564 แปลง เนื้อที่ 1,276 ไร่ ก่อสร้างสวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติ เนื้อที่ 148 ไร่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานชื่อสวนสาธารณะและสวนพฤกษศาสตร์ ว่า "ศรีนครเขื่อนขันธ์" ปี 2562 มีการประกาศกฎกระทรวงกำหนดให้พื้นที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางน้ำผึ้ง ตำบลบางยอ ตำบลบางกระสอบ และตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นเขตพื้นที่คุ้มครองสิ่งแวดล้อม กล่าวคือ ห้ามก่อสร้างและดัดแปลงอาคารเป็น โรงงาน โรงแรม อาคารชุด ท่าเทียบเรือสำราญและกีฬา อาคารทุกประเภทในที่ดินอาคารทุกประเภทในที่ดินของรัฐที่ได้จัดซื้อตามโครงการสวนกลางมหานคร เว้นแต่ อาคารที่ใช้เพื่อสาธารณประโยชน์ หรือการปรับปรุงหรือก่อสร้างทดแทนอาคารหน่วยงานของรัฐในพื้นที่เดิม และยังกำหนดทางด้านการปิดกั้นคูคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะ การปล่อยทิ้งมลพิษลงสู่แหล่งน้ำ การทำผนังคอนกรีตริมฝั่งคูคลอง
อีกปัญหาหนึ่งของบางกะเจ้าคือ การกัดเซาะชายฝั่ง สาเหตุมาจากคลื่นจากการเดินเรือ และจอดเรือใหญ่ กรมเจ้าท่าคุมเรื่องการเดินเรือ จอดเรือ รวมถึงควบคุมความเร็วของเรือ และปลูกพืชกันการกัดเซาะด้วย ซึ่งพบว่าต้นไม้อย่างลำพู รากของลำพูจะช่วยดักตะกอนโคลนที่ฟุ้งกระจายให้ตกตะกอน และช่วยให้ดินเลนยึดรวมตัวกัน ทำให้ยากต่อการพังทลาย นอกจากนี้ยังมีปัญหาน้ำเค็มรุกเข้ามาถึง 8 เดือน ซึ่งจะต้องถูกแก้ไปพร้อมกันด้วยให้น้ำเค็มรุกเข้ามาเหลือ 3 เดือนตามธรรมชาติ โดยวิธีเพิ่มแหล่งกักเก็บน้ำจืด และทำให้การไหลเวียนของพื้นที่ 3 น้ำ คือ น้ำจืด น้ำเค็ม น้ำกร่อย กลับคืนมา โดยสามารถกักเก็บน้ำได้ที่สวนสาธารณะศรีนครเขื่อนขันธ์และฟื้นฟูคูคลอง 32 คลองที่ต่อเชื่อมคุ้งบางกะเจ้าทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลในบางกะเจ้า ประกอบด้วย
โครงสร้างอายุและเพศของกรมการปกครองปี 2557 มีประชากรทั้งสิ้น 39,036 คน เป็นชาย 18,745 คน และเป็นหญิง 20,291 คน ประชากรส่วนใหญ่ของพื้นที่อยู่ในกลุ่มวัยแรงงานช่วงวัย 30-39 ปี คิดเป็น 6,316 คน หรือร้อยละ 16.18
จากข้อมูลปี 2557 ตำบลในบางกะเจ้าที่มีความหนาแน่นมากที่สุดคือ ตำบลบางกอบัว 2,908 คน/ตร.กม. รองมาคือ ตำบลทรงคนอง 2,135 คน/ตร.กม. ความหนาแน่นเฉลี่ยของทั้ง 6 ตำบลเท่ากับ 1,967.8 คน/ตร.กม. ซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าจังหวัดสมุทรปราการที่มีความหนาแน่นเป็นอันดับ 4 ของประเทศ คือ 711 คน/ตร.กม. และจากการสำรวจการเปลี่ยนแปลงจำนวนครัวเรือนระหว่าง พ.ศ. 2555 ถึง 2558 ตำบลที่มีจำนวนครัวเรือนเพิ่มมากสุดคือ ตำบลทรงคนอง
ชุมชนและอาชีพ.
ชุมชนบริเวณบางกะเจ้าเป็นสังคมแบบผสมของกลุ่มอาชีพเกษตรกร รับจ้าง ค้าขาย และ รับราชการ ครัวเรือน ส่วนใหญ่ร้อยละ 52 อยู่ในบริเวณนี้มากกว่า 40 ปีขึ้นไป โดยที่ร้อยละ 84 เป็น เจ้าของบ้านเอง ร้อยละ 46 เป็นเจ้าของที่ดินด้วยและกรรมสิทธิ์ที่ดินมากกว่า 40 ปีขึ้นไป ร้อยละ 60 ได้กรรมสิทธิ์ โดยเป็นมรดกตกทอด อีกร้อยละ 20 ซื้อที่ดิน ร้อยละ 7 อาศัยที่ดินของญาติพี่น้อง และอื่น ๆ ชาวบ้านอาศัยตามสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ ชุมชนไม่หนาแน่น ลักษณะชุมชนเป็นแบบกระจายตามแนวคูคลอง ส่วนชุมชนริมถนนและริมน้ำเป็นแบบทางยาว สภาพความเป็นอยู่สงบไม่เร่งรีบ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน โดยมี ผู้นำสังคมคือกำนันและผู้ใหญ่บ้าน และการปกครองท้องถิ่น ในรูปแบบขององค์กรบริหารส่วนตำบล จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสมุทรปราการ ปี 2557-2560 อาชีพที่มีผู้ประกอบอาชีพมากที่สุดในบางกะเจ้าคือ อาชีพรับจ้างทั่วไป ร้อยละ 49.01 รองลงมาได้แก่ อาชีพเกษตรกร ร้อยละ 25.12
ในอดีตประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำสวน รายได้หลักในยุคแรกคือ ทำสวนส้ม และสวนผสม เพราะทางการงดเว้นการเก็บค่าอากรกับส้ม ส้มที่มีชื่อเสียงคือ "ส้มเทพรส" บางคนเรียกส้มพระประแดง ในยุคต่อมาปลูกมะพร้าวเพื่อทำน้ำตาลมะพร้าว เนื่องจากราคาดีกว่าผลไม้ทั่วไป แต่ต่อมามีผลผลิตน้อยและต้นทุนสูงจึงหันมาทำสวนผสมแบบเดิม โดยผลไม้ที่ปลูกคือ มะพร้าวน้ำหอม มะม่วงน้ำดอกไม้ ส้ม มะปราง ละมุด มะนาว กล้วยหอม กล้วยน้ำว้า กระท้อน มะไฟ มะเฟือง ชมพู่มะเหมี่ยว พุทรา หมาก พืชสวนครัว เช่น ชะอม และเนื่องจากสภาพ 3 น้ำ ที่เรียกว่า "ลักจืด ลักเค็ม" ผลไม้ที่ปลูกที่นี่จึงหวานแหลมกว่าพื้นที่ทั่วไป
การค้าในปัจจุบันเติบโตมากขึ้น มีตลาดน้ำบางน้ำผึ้งที่มีพ่อค้า แม่ค้านอกพื้นที่มาทำธุรกิจ เพื่อตอบสนองต่อชาวกรุงเทพที่เข้ามารวมถึงปั่นจักรยาน สิ่งที่ตามมาคือ จุดเช่าจักรยานบริเวณท่าเรือที่สำคัญ อีกจุดสำคัญคือ สวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ มีจุดเช่าจักรยานอยู่ด้านหน้า อีกบริการหนึ่งของชาวบ้าน คือ บ้านพักโฮมสเตย์ ให้นักท่องเที่ยวอยู่อาศัยกับชาวบ้าน
สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติของบางกะเจ้าที่สำคัญคือ สวนสาธารณะและสวนพฤกษชาติศรีนครเขื่อนขันธ์ มีเนื้อที่ 148 ไร่ สร้างเสร็จในปี 2540 เป็นสวนสาธารณะและสถานที่ปั่นจักรยาน และสวนอีกแห่งหนึ่งคือ สวนป่าลำพูและหิ่งห้อย บนพื้นที่ 41 ไร่ มีหิ่งห้อยซึ่งกินน้ำค้างที่ต้นลำพู พบหิ่งห้อย 5 ชนิด 4 สกุล
สำหรับวัดในคุ้งบางกะเจ้า มีอยู่ 12 วัด ได้แก่ วัดบางน้ำผึ้งนอก วัดบางกระสอบ วัดป่าเกด วัดคันลัด วัดจากแดง วัดกองแก้ว วัดบางกะเจ้ากลาง วัดบางกะเจ้านอก วัดราษฎร์รังสรรค์ วัดบางน้ำผึ้งใน วัดบางกอบัว วัดบางขมิ้น วัดเหล่านี้ล้วนมีความเก่าแก่ วัดบางน้ำผึ้งนอกสร้างราว พ.ศ. 2450 วัดบางกระสอบสร้างราว พ.ศ. 2357 วัดป่าเกดสร้างในสมัยรัชกาลที่ 3 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2510 ส่วนวัดกองแก้ว หรือชาวบ้านเรียก วัดแก้วฟ้า เก่าแก่สุด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2242 วัดส่วนใหญ่ยังเป็นวัดมอญ ลักษณะเด่นของวัดมอญก็คือ เจดีย์ทรงมอญ ข้อสังเกต คือ มีเสาหงส์ และธงตะขาบ
สถานที่ท่องเที่ยวอื่น เช่น บ้านธูปหอม ตลาดบางน้ำผึ้ง พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย หมู่บ้านมอญทรงคนอง
ถนนเพชรหึงษ์เป็นเส้นทางหลักในการสัญจรเข้าออกพื้นที่บางกะเจ้า มีการค้าขายอยู่ริมทาง ยังมีรถบรรทุกวิ่งเข้าออกอยู่จำนวนมากทำให้การจราจรติดขัดในบางเวลา มีรถประจำทางสาย 1011 วิ่งเส้นทางถนนเพชรหึงษ์จากพระประแดง มายังบางกอบัว ส่วนพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นพื้นที่ขนถ่ายสินค้าจากฝั่งเมืองข้ามมายังบางกะเจ้า มีท่าเรือที่ข้ามฝั่งมายังบางกะเจ้าได้แก่ ท่าเรือวัดบางนานอก – ท่าเรือวัดบางน้ำผึ้งนอก, ท่าเรือวัดคลองเตยนอก – ท่าเรือบางกะเจ้า (กำนันขาว), ท่าเรือข้างธนาคารกรุงเทพ สำนักงานพระราม 3 – ท่าเรือวัดบางกระเจ้านอก และท่าเรือสาธุประดิษฐ์ – ท่าเรือวัดโปรดเกศเชษฐาราม เมื่อข้ามฝั่งมาเดินทางเชื่อมต่อโดยมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เว้นแต่ท่าคลองลัดโพธิ์ที่ข้ามมาจากท่าเรือใต้สะพานภูมิพล เมื่อข้ามฝั่งมามีรถประจำทางสาย 1011 ด้วย
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง หรือต่อมาเป็น เจ้าหญิงลูเซีย ดัชเชสแห่งเจนัวและดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา  ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 ณ มิวนิก รัฐไบเอิร์น เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา มีพระธิดา 1 พระองค์คือ
โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระสวามี พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยพระสวามีทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน
ศาสนาชาวบ้านจีน
ศาสนาชาวบ้านจีน หรือ ศาสนาเฉิน ( มาจาก แปลว่า "เทพเจ้า") หรือ "เทวนิยมแบบจีน" เป็นขนบทางศาสนาของชาวฮั่น ที่มาจากการบูชาบรรพชนและพลังธรรมชาติ การไล่ผี รวมถึงความเชื่อในระบบธรรมชาติที่เป็นไปตามอิทธิพลของมนุษย์และอมนุษย์ ตามที่ปรากฏในเรื่องปรัมปราจีน เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ราชวงศ์ซ่ง) คติเหล่านี้เริ่มผสมผสานกับความเชื่อเรื่องกรรมและการเวียนว่ายตายเกิดของศาสนาพุทธ และลำดับชั้นเทพเจ้าของลัทธิเต๋า จนก่อให้เกิดระบบศาสนาที่แพร่หลายดังปัจจุบัน
ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ราชสำนักยินยอมให้แต่ละชุมชนนับถือศาสนาชาวบ้านของตนได้หากทำให้สังคมมีระเบียบ แต่จะปราบปรามทันทีที่พบว่าเป็นภัยต่อความมั่นคงของราชสำนัก หลังระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ล่มสลายลง รัฐบาลและชนชั้นนำเริ่มมองว่าศาสนาพื้นบ้านเป็นเรื่องงมงายและล้าสมัยของพวกศักดินา จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในประเทศไต้หวันและคริสต์ศตวรรษที่ 21 ในประเทศจีน ปัญญาชนจึงเริ่มยอมรับศาสนาชาวบ้านมากขึ้น
อสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 4
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2463 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 21 - 24 สิงหาคม ที่แอนท์เวิป มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รุ่น
ชาติที่เข้าร่วมการแข่งขัน.
มีนักมวยสากลสมัครเล่น 116 คน จาก 12 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน:
รายชื่อเรือรบและเรือสงครามของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ซัลตา
ซัลตา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในหุบเขาเลร์มา สูง 1,152 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลในทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินา และยังเป็นชื่อของเมืองหลวงของรัฐซัลตาอีกด้วย ในเขตมหานครของเมืองมีประชากรอาศัยอยู่ 619,000 คน ทำให้ซัลตาเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
เมืองซัลตาได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1582 โดยเอร์นันโด เด เลร์มา
หยาง จิ่งหฺวา
หยาง จิ่งหฺวา  (เกิด 12 ธันวาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวจีน ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ "เชอร์รีล หยาง"
หยาง จิ่งหัว
ริซะ ทาจิบานะ (นักแสดงภาพยนตร์ลามก)
ริสะ ทาจิบานะ  เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกชาวญี่ปุ่น เธอมีชื่อเดิมว่า เอริ ทากามัตสึ
เธอเคยเป็นเด็กฝึกงานของวง AKB48 อยู่แค่ไม่กี่เดือนก็ตัดสินใจออกจากวง โดยประกาศจบการศึกษาในปี 2010 แล้วมาเข้าสู่วงการ AV ในปี 2013 ใช้ชื่อในวงการ AV ว่า ทาจิบานะ ริซะ  เธอมีผลงานที่ทำให้เธอมีชื่อเสียง ทำให้เธอประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก นอกจากนี้เธอยังได้รับการโหวตจากคนเกาหลีให้ติดอันดับ 7 ของผู้หญิงที่สวยที่สุดในเอเชียอีกด้วย
แต่ทว่าเธอก็มีผลงานให้แฟนคลับภาพยนตร์ AV ได้ดูกันเพียงแค่ 4 เรื่องเท่านั้นก่อนจะตัดสินใจลาออกจากวงการ และกลายเป็นข่าวอื้อฉาวในเวลาต่อมาว่าเธอนั้นได้ผันตัวไปขายบริการทางเพศ โดยคิดค่าบริการในเวลา 120 นาทีสูงถึง 800,000 เยน หรือประมาณ 265,600 บาท โดยชูกัน โพสต์ (Shukan Post) นิตยสารรายสัปดาห์ชื่อดังของญี่ปุ่นได้เปิดเผยว่าทากามัตสึ ได้แอบรับงานเป็นสาวขายบริการทางโทรศัพท์ให้กับสถานบริการทางเพศชั้นสูงแห่งหนึ่งในกรุงโตเกียวโดยใช้ชื่อว่า “มาริ อิโนอูเอะ” ซึ่งทางเว็บไซต์ของทางสถานบริการก็ได้มีการลงโฆษณาว่าเธอรับขายบริการอยู่
เหตุผลหนึ่งที่หนังที่เธอแสดงไม่มีคำว่า Idol หรือ Icon มาเป็นจุดขายเหมือนอดีตสมาชิก AKB48 ที่ผันตัวมาเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกในก่อนหน้านี้ ก็น่าจะเป็นเพราะว่าเธอยังเป็นแค่เด็กฝึกงานไม่ได้เป็นสมาชิก AKB48 เต็มตัวเหมือนคนอื่น ๆ นั่นเอง แต่อย่างไรก็ดีมีแฟนคลับจำนวนไม่น้อยที่รู้สึกประทับใจกับบทบาทการแสดงหนัง AV ของเธอโดยเฉพาะกับผลงานที่เปิดตัวเธอเข้าสู่วงการอย่างเรื่อง star-409 AV Debut – Risa Tachibana。 ที่แม้จะเป็นผลงานการแสดงเพียงแค่เรื่องแรกแต่เธอก็ทำหน้าที่ได้ดีมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นการแสดงอารมณ์ความรู้สึกผ่านทางสีหน้าแววตา ท่าทางเขินอาย ความไร้เดียงสาที่อยู่ในระดับกำลังพอดีไม่มากไปไม่น้อยไป และยังมีพัฒนาการทางด้านฝีมือการแสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดจากเรื่อง star-424 Cosplay Continuous Extreme Orgasm Risa Tachibana ซึ่งเป็นผลงานอีกเรื่องหนึ่งที่เธอแสดงได้อย่างยอดเยี่ยม
ริซะ ทาจิบานะ (ไอดอลญี่ปุ่น)
ริซะ ทาจิบานะ  เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาบำราบปรปักษ์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระจักรพรรดิพงษ์
เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว
เจ้าชายโmมัส ดยุกแห่งเจนัว  ประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2397 ณ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งเจนัว (2365-2398) กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งแซกโซนี ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย และยังทรงเป็นพระขนิษฐภรรดา(น้องเขย)ใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี และเป็นพระราชมาตุลา(น้าชาย)ใน พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี โดยเมื่อพระภาคิไนยคือ พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีนั้น ทรงมีพระบมราชโองการให้พระมาตุลาและผู้สืบสกุลนั้นเป็นเจ้าแห่งอิตาลีทั้งหมด และ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งอิตาลีจาก พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นพระราชอนุชาใน มาร์เกอริตาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี จึงเป็นพระราชมาตุลา (น้าขาย) ใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี อีกทั้งพระองค์ยังทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย พระองค์สุดท้ายที่ดำรงพระชนม์ชีพและสิ้นพระชม์
ในปี 2426 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย มีพระบุตรดังนี้