pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อย่างไรก็ดี ในระหว่างรอการสู่ขอนั้น พลายแก้วได้ลักลอบมาหานางพิมที่บ้านนางศรีประจันในยามดึก โดยนางสายทองเป็นผู้เปิดประตูให้เข้ามาและมอบแพรห่มกายของนางให้พลายแก้วห่มเพื่อกันคนผิดสังเกต พลายแก้วก็เข้าหานางพิมแล้วมีเพศสัมพันธ์กันในครั้งนั้น เมื่อนางพิมหลับไปพลายแก้วก็ออกจากห้องนางพิมไปเข้าห้องนางสายทองและร่วมเพศกัน ซึ่งเสภาขุนช้างขุนแผนกล่าวว่าการร่วมเพศกันระหว่างพลายแก้วกับนางพิมนั้นเป็นไปโดยอ่อนโยน แต่ระหว่างพลายแก้วกับนางสายทองนั้นตรงกันข้ามทีเดียว โดยว่า
ฝ่ายนางพิมนั้นเมื่อสะดุ้งตื่นขึ้นไม่พบพลายแก้วก็ออกตามหาไปถึงห้องนางสายทองพบภาพบาดตา ก็เกิดทะเลาะเบาะแว้งกันตึงตังถึงขนาดตัดเป็นตัดตายกัน นางศรีประจันซึ่งนอนอยู่บนเรือนและควรจะตื่นตั้งแต่พลายแก้วขึ้นบ้านแล้วก็ตื่นตกใจเพราะเสียงทะเลาะตึงตังนั้น แต่ก็นอนอยู่บนเตียงแล้วร้องออกมาเพียงว่า "เรื่องอะไรกัน" นางสายทองจึงตอบกลับว่าแมวมาล้วงไหน้ำมัน และนางพิมก็เสริมว่าดีที่ตนออกมาช่วยไล่แมวได้ทัน มิเช่นนั้นน้ำมันคงหมดไหแล้ว แล้วนางศรีประจันก็หลับต่อไปโดยไม่สะกิดใจอันใด
การสิ้นสุดบทบาทของนางสายทอง.
หลังจากที่นางพิมสมรสกับพลายแก้วและพลายแก้วได้รับบรรดาศักดิ์ "ขุนแผน" แล้ว ก็ไม่ปรากฏบทบาทสำคัญของนางสายทองนอกจากการปฏิบัติหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงของพิม กระทั่งมาปรากฏตัวอีกครั้งในตอนงานศพของนางพิมแล้วก็หายไปไม่มีการกล่าวถึงอีกเลย
นางสายทอง
ศาสตราจารย์คลินิก
ศรีเมือง เจริญศิริ
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชาชน
ศรีเมือง เจริญศิริ เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่ อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเสี่ยวเพ็ง กับ นางแก่น เจริญศิริ สมรสกับนาง รังสิมา เจริญศิริ มีบุตร 2 คน คือ ดร.มติ เจริญศิริ และ ดร.ชนาวีร์ เจริญศิริ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโทรคมนาคม) จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (รุ่นที่ 1) จบการศึกษาระดับปริญญาโท พาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบการศึกษาระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และยังได้รับปริญญา รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม อีกด้วย
นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรในด้านต่างๆ จากหลายสถาบัน อาทิ
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม จากนั้นจึงย้ายมาเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดการสื่อสารแห่งประเทศไทย และเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2520 ได้รับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง อาทิผู้อำนวยการกองขนส่ง ผู้อำนวยการฝ่ายโทรคมนาคมภูมิภาค จนตำแหน่งสุดท้าย คือ ผู้ตรวจการใหญ่ ฝ่ายโทรคมนาคม การสื่อสารแห่งประเทศไทย
ต่อมาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม วุฒิสภา ต่อจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ระหว่างวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ดร.ศรีเมือง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 กระทั่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองในคดียุบพรรคพลังประชาชน เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิทางการเมือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่จังหวัดมหาสารคาม
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศรับรองผลในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557
ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติที่เวทีสะพานผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553
นอกจากหน้าที่การราชการแล้ว ยังเคยมีหน้าที่ทางสังคมอีกหลายหน้าที่ อาทิ ประธานชมรมสมาชิกวุฒิสภาอีสาน ประธานมูลนิธิส่งเสริมการศึกษาชาวมหาสารคาม ประธานสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสารคามพิทยาคม กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และนายสมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
กยูฮย็อน
โช คยู-ฮยอน (; ; เกิด 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) หรือมักเรียกว่า คยูฮยอน (Kyuhyun) เป็น นักร้องและนักเต้น ชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดของ ซูเปอร์จูเนียร์ จบการศึกษาสาขาดนตรีสมัยใหม่จากมหาวิทยาลัยคยองฮีในปี พ.ศ. 2554
ทักษะการร้องเพลงของกยูฮย็อนได้รับการค้นพบหลังจากเขาได้รับรางวัลอันดับสามในงานประกวดร้องเพลงของ "ชินชิน" (Chin Chin) เมื่อปี พ.ศ. 2548 หลังกจากนั้นเขาก็ได้เซ็นสัญญากับสังกัด เอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และร่วมถ่ายทำมิวสิกวิดีโอรีเมกของซิงเกิล "Hi Ya Ya" ของทงบังชินกี ร่วมกับชินชินไอดอลคนอื่น ๆ
ก่อนกยูฮย็อนจะถูกเพิ่มเข้าไปในซูเปอร์จูเนียร์ สมาชิกดั้งเดิมทั้งสิบสองคนได้ถูกกล่าวไว้ว่าจะมีการแยกกลุ่มกัน และถือว่าซูเปอร์จูเนียร์จะจบการทำงานร่วมกัน และยังคงเป็นเพียงกลุ่มโปรเจกต์ในขณะนั้น แนวคิดนี้คล้ายคลึงกับวงเกิร์ลกรุ๊ปที่โด่งดังในญี่ปุ่น อย่าง มอร์นิงมุซุเมะ (Morning Musume) ถึงแม้ว่าในตอนแรกกยูฮย็อนที่มาเข้าร่วมกลุ่มในภายหลัง จะนำมาซึ่งความประหลาดใจและไม่พอใจ ภายใต้แฟนเพลงที่สนับสนุนเพียงสมาชิกดั้งเดิมสิบสองคน การเพิ่มเข้ามาของเขาเปรียบเสมือนการหยุดชีวิตของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มโปรเจกต์ และเริ่มวงใหม่ในฐานะกลุ่มถาวร กยูฮย็อนก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในหมู่แฟนเพลงในฐานะสมาชิกคนที่สิบสามของซูเปอร์จูเนียร์
การปรากฏตัวครั้งแรกในสื่อของกยูฮย็อนเป็นที่น่าสงสัยและไม่ได้รับการยอมรับ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะส่วนหนึ่งของซุเปอร์จูเนียร์ในรายการข่าว เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เมื่อซูเปอร์จูเนียร์กำลังแนะนำซิงเกิลที่เขากลับมาอีกครั้งอย่าง "U" กยูฮย็อนทำการแสดงเปิดตัวเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ที่รายการ "ไอ-คอนเสิร์ต" ทางช่อง SBS ทำการแสดงซิงเกิลใหม่ "U" ที่ยังเป็นการกลับมาครั้งแรกของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มถาวร และเกือบปลายปี พ.ศ. 2549 กยูฮย็อน กับ เยซอง และ รยออุค ได้ถูกวางตัวในกลุ่มย่อยกลุ่มแรกของซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์ เค.อาร์.วาย. ทั้งสามได้เดบิวต์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในรายการ "มิวสิก แบงค์" ทางช่อง KBS ในต้นปี พ.ศ. 2551 กยูฮย็อนก็ถูกวางตัวในกลุ่มย่อยกลุ่มที่สามของซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม กลุ่มย่อยนี้มีความพิเศษตรงที่นำเพลงภาษาเกาหลีของซูเปอร์จูเนียร์ไปร้องในเวอร์ชันภาษาจีน นำพาเพลงเคป็อปตีตลาดธุรกิจเพลงจีน ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม เป็นวงแรกในวงการเพลงจีนที่ประกอบด้วยสมาชิกทั้งคนจีนและคนเกาหลี สมาชิกทั้งเจ็ดคนได้เปิดตัวในประเทศจีนเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่งานประกาศรางวัลดนตรีประจำปีครั้งที่แปด และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอซิงเกิลแรก "U"
อุบัติเหตุทางรถยนต์ วันที่ 19 เมษายน.
ในเวลาเช้ามืดของวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2550 เพียงหนึ่งเดือนก่อนการครบรอบการเป็นซูเปอร์จูเนียร์ของกยูฮย็อน กยูฮย็อนกับสมาชิกซูเปอร์จูเนียร์ อีทึก, ชินดง, อึนฮยอก และผู้จัดการสองคน ได้ถูกนำส่งเข้าโรงพยาบาล เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ในขณะกำลังกลับจากการอัดรายการวิทยุ "ซูเปอร์จูเนียร์ คิส เดอะ เรดิโอ" คนขับรถสูญเสียการควบคุมเครื่องยนต์ และรถตู้ก็พลิกคว่ำไปทางด้านขวาของตัวรถ กยูฮย็อน ผู้นั่งอยู่ด้านหลังเบาะคนขับเมื่อเกิดอุบัติเหตุ เขาได้รับบาดเจ็บมากที่สุด มีกระดูกสะโพกแตก ปอดทะลุจากกระดูกซี่โครงที่หัก และรอยถลอกฟกช้ำบนใบหน้า เขารู้สึกตัวบ้าง ไม่รู้สึกตัวบ้าง และไม่พูดเลยเนื่องจากอาการช็อคเขาถูกช่วยและปฐมพยาบาลทีหลัง เนื่องจากอาการภายนอกโดยรวมแล้วดูไม่สาหัส อีทึก หัวหน้าวงซูเปอร์จูเนียร์เลยได้รับความช่วยเหลือก่อน เพราะมีบาดแผลภายนอกที่เห็นได้อย่างชัดเจนมากกว่า กยูฮย็อนอยู่ห้องไอซียูตลอดตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ แต่หลังจากนั้นหกวันเขาได้ถูกย้ายไปอยู่ในห้องธรรมดาของโรงพยาบาล โดยไม่คาดคิดว่าเขาจะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว กยูฮย็อนไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแล้ว ถึงแม้จะกล่าวกันว่า เขาสามารถเดินได้ด้วยตัวเองในหนึ่งเดือนหลังจากเกิดอุบัติเหตุ แต่กยูฮย็อนก็ออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นเวลาหลังจากนั้น 78 วัน
การกลับมาในเพลง Don't Don.
กับการประกาศว่าอัลบั้มที่สองของซุเปอร์จูเนียร์จะออกในเดือนกันยายน นั่นเป็นการบอกว่ากยูฮย็อนจะกลับมาร่วมกับสมาชิกคนอื่น ๆ กยูฮย็อนทำการแสดงกลับมาครั้งแรกหลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเดือนเมษายนในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 ทำการแสดงเพลงโปรโมตซิงเกิลใหม่ "Don't Don" อย่างไรก็ตาม กยูฮย็อนก็ยังอยู่ช่วงรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บ และยังไม่สามารถเข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมของซูเปอร์จูเนียร์ได้จนถึงสิ้นปี
กยูฮย็อนกลับมาเข้าร่วมรายการวาไรตี้ในรายการ "สตาร์คิง" ทางช่อง SBS กับสมาชิกสิบเอ็ดคนของซูเปอร์จูเนียร์ ยกเว้น คิม คิบอม ในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในรายการเขาได้ร้องเพลง "A Whole New World" คู่กับนักร้องชาวฟิลิปปินส์ คือ Charice Pempengco
ละครเพลงและโทรทัศน์.
ในวันที่ 15 ธันวาคม 2010 ถึงกลางเดือนมกราคม 2011, กยูฮย็อนก็ได้ร่วมแสดงละครเวทีเรื่อง The Three Musketeers กับ เจย์ ศิลปินวง TRAX ซึ่งอยู่ในสังกัดเดียวกัน โดยกยูฮย็อนนั้นได้รับบทเป็น D’Artagnan พระเอกของเรื่อง รวมไปถึง ดาน่า เดอะเกรซ (CSJH) ที่ก็ร่วมแสดงละครเวทีเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน โดยได้เปิดการแสดง ตั้งแต่วันที่ 15 ธ.ค. 2553 - 30 ม.ค. 2554 ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 17 เกี่ยวกับชายหนุ่มสามคนที่เป็นทหารผู้ปกป้องและเสียสละ
ในปี 2011 กยูฮย็อนก็ได้ร่วมร้องงเพลงประกอบซีรีส์ Poseidon ซึ่งมีสมาชิกร่วมวงอย่างชีวอนแสดงเป็นตัวเอกของเรื่อง ซึ่งมีชื่อเพลง "Way to Break Up" และในเดือนสิงหาคมถึงกันยายน กยูฮย็อนก็ได้เข้าร่วมรายการ Immortal Song 2 ซึ่งได้รับรางวัลชนะทั้งหมด 2 รางวัล ก่อนหน้านี้ก็มีสมาชิกร่วมวงอย่างเยซอง ที่มาร่วมรายการและได้รับรางวัลกลับไปเช่นเดียวกัน
และในปีเดียวกัน กยูฮย็อนก็ได้ถูกทาบทามในการเป็นพิธีกรในรายการ Radio Star ทางช่อง MBC แทนสมาชิกร่วมวงอย่างฮีชอลที่ต้องเข้ากรมเพื่อไปรับใช้ชาติเป็นเวลา 21 เดือน
ในปี 2012 กยูฮย็อนยังได้ปรากฏตัวในรายการ We Got Married เวอร์ชันจีน เพื่อฉลองวันวาเลนไทน์ในเดือนกุมภาพันธ์ คู่กับนักแสดงสาวลู่เซี้ยวอัน ซึ่งออกอากาศในช่อง Shanghai Media Group และ MBC ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ และในเดือนมีนาคม กยูฮย็อนยังได้แสดงละครเวทีเรื่อง Catch Me If You Can ซึงกยูฮย็อนได้รับบทเป็นแฟรงค์ ตัวเอกของเรื่อง ซึ่งก็ยังมี ออมกีจุน
พัคกวังฮย็อน คิมจองฮุน และคีย์ แห่ง SHINee ที่มารับบทเดียวกัน มี ชเวอูรี, ดาน่า และซันนี่ (Sunny) แห่ง โซนยอชิแด (So Nyeo Shi Dae) มารับบทเป็น Brenda Strong ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง นอกจากนี้ยังมีอีฮีจอง อีจองยอล จอนซูคยอง และซอจียอง มาร่วมแสดงในละครเวทีครั้งนี้ด้วย ซึ่งเปิดทำการแสดงในวันที่ 28 มีนาคม 2555 ณ บลูสแควร์ซัมซองการ์ดฮอลล์ โซล
ใน ปี 2013 กยูฮย็อนได้เข้าร่วมรายการซึ่งเป็นรายการใหม่ที่มีชื่อว่า mamma mia ทางช่อง KBS 2TV แต่เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงตารางการออกอากาศของรายการ ทำให้เวลาการออกอากาศไปตรงกับรายการ Radio Star ซึ่งกยูฮย็อนเป็นพิธีกรอยู่เช่นเดียวกัน ทำให้กยูฮย็อนต้องถอนตัวออกจากรายการเนื่องจากตารางการออกอากาศที่ทับซ้อนกันนั่นเอง และในปีเดียวกัน กยูฮย็อนก็ได้รับการทาบทามให้แสดงละครเวทีเรื่อง Moon Embracing the Sun โดยรับบทเป็นตัวเอกของเรื่องนั่นก็คือบทของ พระเจ้าลีฮวอน โดยละครเวทีเรื่องนี้นั้น จะเปิดทำการแสดงตั้งแต่เดือนมกราคม ปี 2014
ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13  เป็นฤดูกาลที่ 13 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส
สำหรับฤดูกาลที่ 13 นี้เป็นส่วนหนึ่งของรายการในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของผังรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาประจำปี ค.ศ. 2008-09 โดยเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2551 (ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ทางช่องซีบีเอส ) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (ซึ่งในประเทศไทยเริ่มออกอากาศในวันที่ 29 กันยายน ทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ณ เวลา 21 นาฬิกา และสิ้นสุดการออกอากาศในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551)
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 23 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ใน 8 ประเทศ 5 ทวีป รวมถึงยังไปเยือนยังประเทศที่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ฤดูกาลก่อน ๆ ไม่เคยไป เช่น โบลิเวีย กัมพูชา และ คาซัคสถาน นอกจากนี้ บราซิล นิวซีแลนด์ อินเดีย และ รัสเซีย ก็ยังถูกบรรจุไว้ในรายการประเทศที่จะเดินทางไปเยือนด้วย การแข่งขันนี้ยังเป็นครั้งที่สองที่มีการเดินทางไปทาง ทิศตะวันตก จากเดิมที่มักจะเดินทางไปทาง ทิศตะวันออก (โดยครั้งแรกที่มีการเดินทางไปทางทิศตะวันตกคือ ซีซั่นที่ 10)
การแข่งขันนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มีทีมที่ถูกคัดออกไปแล้วที่ไม่สามารถมาเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะได้ เพราะดัลลัส (คู่แม่ลูก โทนี่กับดัลลัส) ทำหนังสือเดินทางและเงินหายทั้งหมดในเลกที่ 10 โดยข้อมูลนี้ได้มีการประกาศออกมาเป็นนัย ในสื่อที่มีการโปรโมตการแข่งขันของซีบีเอสก่อนที่การแข่งขันจะออกอากาศทางโทรทัศน์ว่า มีทีมอยู่หนึ่งทีมที่ทำผิดพลาดแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถตามผู้เข้าแข่งขันที่เหลือมาจนถึงเส้นชัยได้ ในการสัมภาษณ์หลังการแข่งขันจบลง ดัลลัสเปิดเผยว่าจริง ๆ แล้วสาเหตุที่ทำให้พวกเขาทำหนังสือเดินทางและเงินหาย เกิดจากแบตเตอรี่ของไมโครโฟนจำเป็นต้องถูกเปลี่ยน ตามที่ดัลลัสเปิดเผย เขากล่าวว่าเขาอยู่ในรถแท็กซี่อีกคันหนึ่งก่อนที่เขาจะนึกออกว่าเงินและหนังสือเดินทางถูกทิ้งไว้ในรถแท็กซี่คันแรกที่เขาอยู่ ในที่สุดหนังสือเดินทางของทั้งโทนี่และดัลลัสได้ถูกส่งคืนให้กับสถานทูต ประจำสหรัฐอเมริกาในประเทศรัสเซีย อย่างไรก็ดีมันก็สายเกินไปที่พวกเขาจะกลับไปเป็นสักขีพยานให้กับผู้ชนะได้ อย่างไรก็ดี สตาร์เปิดเผยภายหลังว่าโทนี่กับดัลลัสกลับมาร่วมงานปาร์ตี้กับผู้แข่งขันคนอื่น ๆ ที่ พอร์ตแลนด์, ออริกอน ในคืนหลังจากที่การแข่งขันจบลง
ในการสัมภาษณ์เดียวกันนั้นเองหลังจากการแข่งขันจบลง มีการเปิดเผยว่าสตาร์กับดัลลัสเริ่มเดทกัน จนถึงปัจจุบัน (วันออกอากาศ) เป็นระยะเวลาถึง 6 เดือน
อย่างไรก็ตาม ในการออกอากาศได้มีการกล่าวไว้ว่าจะมีคำสั่ง "ย้อนกลับ" ทั้งหมด 2 ครั้งด้วยกัน แต่ในการออกอากาศตลอดทั้งฤดูกาลมีการออกอากาศคำสั่งย้อนกลับ เพียง 1 ครั้งเท่านั้นในเลกที่ 3 (ซึ่งไม่ได้ใช้) ซึ่งในการสัมภาษณ์หลังจากการแข่งขันอีกครั้งหนึ่งนั้น แอนดรูว์กับแดนกล่าวว่ามีคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) ครั้งที่สอง อยู่ในเลก 9 ซึ่งก็ไม่ได้ถูกใช้โดยทีมใดเลย และก็ไม่ได้มีการออกอากาศทางโทรทัศน์
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2550 การสัมภาษณ์รอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน ธันวาคม 2550 และการสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย โดยในการแข่งขันนี้มีทั้งคู่นักศึกษา คู่แต่งงานฮิปปี้ และอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ที่หวังจะคืนดีกับภรรยาที่ห่างเหินมานาน ในระหว่างการแข่งขัน
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล
ซีบีเอสโปรโมต ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 อย่างหนักด้วยการติดป้ายโฆษณาบนยอดของอาคารที่ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ก่อนที่จะมีการออกอากาศ ต่างจากซีซั่นอื่น ๆ ที่ซีบีเอสไม่เคย เปิดเผยถึงสถานที่ที่จะไปล่วงหน้า แต่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 นี้ ซีบีเอสได้เปิดเผยแผนที่การเดินทางที่จะทำให้ทราบว่า ระหว่างการแข่งขัน มีการเดินทางไปที่ใดบ้าง ก่อนที่การแข่งขันจะออกฉายทางโทรทัศน์
มาร์คกับบิลเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 8 ในเลกนี้ แต่โดนโทษปรับเวลา 30 นาทีเพราะใช้แท็กซี่ เคลลี่กับคริสตี้ (ทีมที่เหลืออยู่) มาถึงระหว่างที่มาร์คกับบิลโดนโทษปรับเวลาอยู่ ทำให้มาร์คและบิลตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
นิคกับสตาร์โดนโทษปรับเวลา 30 นาทีในเลกที่ 4 จากการใช้ความเร็วเกินกำหนด อย่างไรก็ดีโทษปรับเวลานี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับเดิมของพวกเขาทั้งตอนที่เข้าจุดพักและออกจากจุดพักเพื่อไปต่อ โดยโทษปรับเวลานี้ไม่มีการออกอากาศทางโทรทัศน์แต่อย่างใด
เทอเรนซ์กับซาร่าห์มาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเขาโดนใบสั่งข้อหาใช้ความเร็วเกินกำหนดที่นิวซีแลนด์ พวกเขาจะต้องรับโทษปรับเวลา 30 นาที แต่โทษปรับเวลานี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกจากจุดพักในเลกที่ 5 เพื่อไปต่อในเลกที่ 6 ดังนั้นเมื่อคำนวณโทษปรับเวลาแล้ว พวกเขาจะออกจากจุดพักต่อไปเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาไม่ต้องรับโทษปรับเวลาตอนที่เข้า ณ จุดหยุดพัก ซึ่งทำให้ลำดับของพวกเขา ณ ช่วงที่เข้าจุดพักมายังอยู่ในลำดับ 3 เหมือนเดิม
แอนดรูว์กับแดนเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเขานั่งแท็กซี่ไปที่จุดหยุดพัก แทนที่จะเดินไปตามคำสั่งในข้อมูลเส้นทาง พวกเขาจึงต้องกลับไปที่จุดสิ้นสุดของงานทางแยก และเดินมาจากที่นั่น อย่างไรก็ดีความผิดพลาดนี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา
เคนกับทีน่าเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 ในเลกนี้ แต่พวกเขาอ่านคำใบ้และบังเอิญเดินมาที่จุดหยุดพักเลย โดยไม่ได้หยิบคำใบ้ที่อยู่ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน VDNKh เมื่อเสร็จงานทางแยกมา พวกเขาจึงต้องกลับไปหยิบคำใบ้มาก่อนที่จะเข้าจุดหยุดพัก อย่างไรก็ดี ความผิดพลาดนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา
โทนี่กับดัลลัส ไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งที่ให้เดินทางมาที่สวนสาธารณะโซโกลนิกี้ (จุดเริ่มต้นของทางแยก) โดยแท็กซี่ (พวกเขาใช้รถไฟฟ้าใต้ดิน) จึงต้องกลับไปที่แฟลตของบูลกาคอฟ ที่เป็นจุดสิ้นสุดของงานอุปสรรค หลังจากทุกทีมเข้าจุดพักไปหมดแล้ว ฟิล จึงมาหาพวกเขาระหว่างที่พวกเขาทำงานทางแยกอยู่ และประกาศว่าพวกเขาถูกคัดออกจากการแข่งขัน
5 ทีมแรกที่ถูกคัดออกถูกส่งมาที่ บ้านพักที่ , เม็กซิโก เพื่อรอเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะ ทีมที่ถูกคัดออกภายหลังโทรศัพท์เข้ามาที่บ้านพักเพื่อแจ้งข่าวการคัดออก แต่ยังคงเดินทางต่อไปเพื่อจะแจ้งข่าวล่วงหน้าเกี่ยวกับทีมที่ถูกคัดออกในการแข่งขันที่กำลังดำเนินอยู่ ทีมที่ถูกคัดออกภายหลังได้กลับมาพบกับทีมที่ถูกคัดออกก่อน ณ จุดหมายสุดท้าย (พอร์ตแลนด์) เพื่อเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะเมื่อพวกเขาเข้าเส้นชัย อย่างไรก็ดี ทีมทั้งหมดไม่รวมทีมของโทนี่กับดัลลัส ที่ยังคงอยู่ในประเทศรัสเซียหลังจากพวกเขาถูกคัดออก เพราะดัลลัสทำหนังสือเดินทางหาย
ซีบีเอสโพสต์วิดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซต์หลังจากแต่ละตอนออกอากาศ ตามเวลามาตรฐานแปซิฟิก เพื่อแสดงให้เห็นว่าแต่ละทีมทำอะไรบ้าง ระหว่างอยู่ที่บ้านพัก
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → บราซิล).
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ขึ้นแบบแข็ง ๆ (Hard Way Up) และ ลงแบบนิ่ม ๆ (Soft Way Down) โดยทีมที่เลือกขึ้นแบบแข็ง ๆ จะต้องเลียนแบบพิธีทางศาสนาโดยการไต่ขึ้น Escadaria do Passo โดยใช้แขนและหัวเข่าเท่านั้น เมื่อขึ้นไปถึงจุดสูงสุด พวกเขาจะถูกถามคำถามปริศนา (คุณไต่ขึ้นมากี่ขั้น ?) โดยทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปเมื่อตอบคำถามถูกต้อง หากตอบไม่ถูก ทีมจะต้องไต่บันไดขึ้นมาใหม่ (คำตอบที่ถูกต้องคือ 53 ขั้น) ส่วนลงแบบนิ่ม ๆ ทีมจะต้องขึ้นไปถึงยอดของ Elevador Lacerda (ลิฟต์กลางแจ้ง) ที่สูง 240 ฟุตและไต่ลงมาที่พื้นถนน เพื่อรับคำใบ้ต่อไป
เลก 2 (บราซิล).
ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ชายหาด (Beach It) และ ท่าเรือ (Docket) โดยทีมที่เลือกชายหาดจะต้องเข็นเรือใบท้องถิ่นของบราซิล ที่รู้จักกันในชื่อ ลงไปยังปากชายหาดโดยใช้ท่อนซุงกลิ้งเรือไป โดยมีคนท้องถิ่นช่วย เมื่อเสร็จแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกท่าเรือ ทีมจะได้รับชุดตัวเลขมา 1 ชุด หลังจากนั้นทีมจะต้องไปยังท่าเรือ เมื่อไปถึง ทีมต้องใช้คอมพิวเตอร์เพื่อค้นหาชุดตัวเลขนั้น เพื่อให้พบตัวอักษร 4 ตัวที่อยู่ข้างหน้าที่จะเป็นตัวบอกว่าตู้สินค้านั้นอยู่ที่จุดใดของท่าเรือ หลังจากทีมค้าหาเสร็จ ทีมจะต้องหาตู้สินค้านั้นเพื่อหยิบคำใบ้ต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกในทีมหนึ่งคนต้องหาชื่อของจุดหมายต่อไป (Cidade da Criança) บนกำแพงของสวนสาธารณะที่เต็มไปด้วยโฆษณา
เลก 3 (บราซิล → โบลิเวีย).
ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ดนตรีเดินแถว (Musical March) และ ถนนขรุขระ (Bumpy Ride) โดยทีมที่เลือก Musical March ทีมจะต้องหาวงมาร์ชท้องถิ่นและพาวงไปรอบเมือง หาสมาชิกที่กระจายอยู่ในเมือง และพาสมาชิกไปหาหัวหน้าวง ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Bumpy Ride ทีมจะต้องขี่จักรยานไม้ลงมาบนถนนที่เต็มไปด้วยหินกรวด ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกในทีมหนึ่งคนจะเรียนท่ามวยปล้ำ 6 ท่าจากนักมวยปล้ำอาชีพหญิง ( (Cholitas Luchadoras)) และขึ้นไปทำท่าเหล่านั้นบนเวที หลังจากสมาชิกคนนั้นทำครบ 6 ท่าที่กำหนดให้แล้ว ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป หากสมาชิกคนนั้นทำพลาดแม้แต่ท่าเดียว สมาชิกคนนั้นจะต้องกลับไปฝึกกับนักมวยปล้ำใหม่ก่อนที่จะขึ้นมาอีกครั้ง
เลก 4 (โบลิเวีย → นิวซีแลนด์).
ทางด่วนในเลกนี้ ทีมจะต้องปีนขึ้นไปบนยอดของสกายทาวเวอร์เพื่อนำโนมของทราเวลลอซิตี้ที่มีคำใบ้เพื่อไปสู่จุดหยุดพักต่อไปลงมา อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกภาพเขียนรอยสัก ที่กำหนดให้ แล้วนำไปจับคู่กับรอยสักที่อยู่บนหน้าของนักรบชาวมาวรีให้ถูกต้อง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ขึ้นอยู่กับเวลา (Matter Of Time) และ ขึ้นอยู่กับฝีมือ (Matter Of Skill) โดยทีมที่เลือก Matter Of Time จะต้องใช้เท้าบดกีวีหนึ่งถังเพื่อทำน้ำผลไม้ 12 ควอร์ต และแต่ละคนจะต้องดื่มน้ำกีวีนั้นคนละ 1 แก้วเมื่อทำเสร็จ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Matter Of Skill ทีมจะต้องประกอบโบลว์คาร์ท 2 คัน และสมาชิกในทีมจะต้องขี่โบลว์คาร์ทรอบสนามเป็นจำนวน 3 รอบก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
เลก 5 (นิวซีแลนด์ → กัมพูชา).
ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ชีวิตชาวบ้าน (Village Life) และ ทำงานอย่างชาวบ้าน (Village Work) โดยทีมที่เลือก Village Work ทีมจะต้องไปที่ทะเลสาบเขมรและนำปลา 2 ตะกร้าในกับดักที่กำหนดให้ มาให้คนบนฝั่งอ่าวเสียมราฐที่ทะเลสาบเขมร สำหรับทีมที่เลือก Village Life ทีมจะต้องไปนำฟันปลอมหนึ่งชิ้นจากทันตแพทย์ ตุ๊กตา จากช่างตัดเสื้อ และลูกบาสเกตบอลบนสนามที่ลอยอยู่บนทะเลสาบเขมร สมาชิกแต่ละคนในทีมยังจะต้องเล่นบาสเกตบอลให้ลงตะกร้า 1 ครั้งก่อนที่จะนำสิ่งที่พวกเขาไปเก็บมาไปคืนคนบนฝั่ง อุปสรรคในเลกนี้ทีมจะต้องไปที่นครวัด และสมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องหา "ปราสาทกร๊อกธรอง" (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ห้องเสียงสะท้อน") ที่เมื่อสมาชิกคนนั้นทุบหน้าอกของตน เขาจะได้ยินเสียงสะท้อนกลับมา ซึ่งในห้องนั้นจะมีรูปสลักหินอยู่ โดยคำใบ้ต่อไปจะอยู่ข้างหลังรูปสลักหินนั้น และทีมจะต้องนำรูปสลักหินนั้นไปที่จุดพักด้วย
เลก 6 (กัมพูชา → อินเดีย).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องพ่นสีรถตุ๊กตุ๊ก สีดำให้เป็นสีเขียว เพื่อแสดงว่ารถคันนี้กำลังเปลี่ยนไปใช้น้ำมันไบโอดีเซล โดยก่อนที่จะพ่นสี สมาชิกคนนั้นจะต้องหุ้มตัวถังรถที่เป็นสีเหลือง ตัวกระจก และล้อ ของรถตุ๊กตุ๊กด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง แลกเงิน (Launder Money) และ รีดผ้า (Launder Clothes) โดยทีมที่เลือก Launder Money ทีมจะต้องทำพวงมาลัย แต่งงานท้องถิ่นของชาวอินเดียโดยใช้ธนบัตรสกุลรูปี จำนวน 10 ฉบับให้ได้จำนวนเงิน 780 รูปี แล้วนำไปให้เจ้าบ่าวที่ำพราคาซ แบงเคว็ท ฮอลล์ เพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Launder Clothes ทีมจะต้องใช้เตารีด โบราณที่ใช้พลังงานถ่าน รีดผ้า 20 ชิ้น เพื่อที่จะรับคำใบ้ต่อไปจากคนรีดผ้า
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องค้นหาซองคำใบ้ที่เขียนว่า "ดิ อะเมซิ่ง เรซ" ท่ามกลางซองคำใบ้นับร้อยที่มีคำว่า Sorry, Try again. (เสียใจด้วย ลองอีกครั้ง) บนบันไดที่อยู่ท่ามกลางงานฉลองในเทศกาลแห่งสี  ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปวดตา (Bleary Eyed) และ แสบตา (Teary Eyed) โดยทีมที่เลือก Bleary Eyed จะต้องเดินไปตามสายไฟฟ้าแล้วจดเลขที่อยู่บนสายไฟฟ้านั้นทั้งหมด แล้วนำไปรายงานคนตัดชุดหากตัวเลขทั้งหมดถูกต้อง ทีมจะต้องไปเสียบปลั๊กรูปปั้นของพระพิฆเนศวรก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Teary Eyed ทีมจะต้องขนพริกหนักกระสอบละ 40 ปอนด์ จำนวน 2 กระสอบ ไป 1/4 ไมล์ที่ร้านที่กำหนด แล้วตำพริกให้แหลกโดยใช้ ครกกับสาก ก่อนที่จะรับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้าน สำหรับงานเพิ่มเติมของเคนกับทีน่า พวกเขาจะต้องไปที่วัดสิกข์ แล้วบริการน้ำให้กับชาวสิกข์ จนกว่าจะไม่มีใครขอน้ำอีก พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งต่อและทำงานทางแยกได้
เลก 8 (อินเดีย → คาซัคสถาน).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องค้นหาไข่ทองหนึ่งในเจ็ดใบ ท่ามกลางไก่กว่า 30,000 ตัวในโรงเลี้ยง ทางด่วนสุดท้ายในการแข่งขัน ทีมจะต้องไปยังร้านอาหาร แล้วรับประทาน ซึ่งเป็นอาหารราคาแพงในประเทศคาซัคสถาน ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง เล่นแบบบ้า ๆ (Play Like Mad) และ แสดงแบบโง่ ๆ (Act Like Fools) โดยทีมที่เลือก Play Like Mad จะต้องไปยังพิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีท้องถิ่นแห่งชาติ แล้วเล่นเพลงท้องถิ่นโดยใช้ และ ต่อหน้าผู้คนในสวนสาธารณะเพื่อให้ได้เงินอย่างน้อย 1.50 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 180 ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Act Like Fools จะต้องไปโรงละครหุ่นเชิด แล้วทั้งสองคนจะต้องสวมชุดคอสตูมของวัว แล้งเดินไปยังแท่นขายนม ที่ถนนซีเบ็ค ซอลลี่ ตัดถนนคูไนล์ แล้วดึ่มนมให้หมดแก้ว ซึ่งที่ก้นแก้วจะมีชื่อสถานที่ต่อไป (ตลาดเชลลีออน) ซึ่งทีมจะต้องไปรับคำใบ้ต่อไปที่ร้านที่กำหนด เมื่อเสร็จงานทางแยกแล้ว ทีมจะต้องนำดอมบรา หรือชุดคอสตูมวัว แล้วแต่กรณี ไปยังจุดหยุดพัก
เลก 9 (คาซัคสถาน → รัสเซีย).
ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง บู๊ท (Boots) และ ซุป (Borscht) โดยแต่ละทีมจะต้องสวมเครื่องแบบทหารรัสเซียก่อน แล้วทีมที่เลือก Boots จะต้องเดินขบวนมาร์ชให้เข้ากับทหารที่จะเดินไปพร้อม ๆ กัน เมื่อครูฝึกเห็นว่าทีมเดินได้เรียบร้อย ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Borscht ทีมจะต้องบริการ (ซุปบีทรูท) ให้ทหาร 75 นายก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ทีมจะต้องขนแป้งหนักกระสอบละ 55 ปอนด์ จำนวน 50 กระสอบ จากนอกร้านไปวางในร้าน ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้านขนมปัง
เลก 10 (รัสเซีย).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องนับจำนวนรูปปั้นของ โจเซฟ สตาลิน และ วลาดิมีร์ เลนิน ที่อยู่ในสวนสาธารณะ แล้วเดินทางไปที่ร้านขายหนังสือเพื่อบอกคำตอบกับผู้จัดการร้านหนังสือ โดยคำตอบที่บอกจะมีค่าเท่ากับ จำนวนรูปปั้นของเลนิน (6 รูปปั้น) เป็นหลักสิบ และจำนวนรูปปั้นของสตาลิน (2 รูปปั้น) เป็นหลักหน่วย หากตอบผิด สมาชิกคนนั้นจะต้องรอ 10 นาที จึงจะตอบใหม่ได้ หากถูกต้อง ทีมจะได้รับหนังสือ "" ที่เขียนโดย โดยสมาชิกคนนั้นจะต้องเปิดไปที่หน้า 62 (คำตอบที่ถูกต้อง) เพื่อค้นหาชื่อสถานที่ต่อไป (แฟลตของบุลกาคอฟ) ที่ซึ่งคำใบ้ต่อไปและสมาชิกอีกคนของทีมจะรออยู่
ทางแยกในเลกนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง รถไฟ (Ride the Rails) และ รถราง (Ride the Lines) โดยทีมที่เลือก Ride the Rails จะต้องเดินทางโดย รถไฟฟ้าใต้ดินมอสโกจากสถานีรถไฟใต้ดินโซโคลนีกี "(Sokolniki)" ไปยังสถานีถนน 1905 "(Ulitsa 1905 Goda)" แล้วหยิบซามซ่ามาหนึ่งชิ้นมาจากแท่นขายขนม ข้อมูลที่อยู่บนกระดาษห่อจะบอกให้ทีมนั่งรถไฟใต้ดินไปที่ สถานีคิไทโกรอช "(Kitay-Gorod)" แล้วนำอาหารนั้นไปส่งให้กับผู้หญิงที่สวมบาบุชก้า (ผ้าโพกหัวชนิดหนึ่ง) ที่อยู่หน้าอนุสาวรีย์นักบวชเซนต์ ซีริล และ เซนต์ มีโธดิอัส ผู้ประดิษฐ์ อักษรซีริลลิก ที่จัตุรัสสลาเวียนสกายา "(Slavyanskaya)" สำหรับทีมที่เลือก Ride The Lines จะต้องนั่งรถรางบัส จากสถานีรถไฟใต้ดินโซโคลนีกีไปที่ สถานีรถไฟใต้ดินคราสโนเซลสกายา "(Krasnoselskaya)" เพื่อไปรับกุญแจจากช่างทำกุญแจ แล้วนำกุญแจนั้นมาเปิดล็อกเกอร์ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินริชสกายา "(Rizhskaya)" เมื่อทีมทำงานทางแยกเสร็จแล้ว ทีมจะได้รับโปสต์การ์ตที่มีภาพของสถานีรถไฟใต้ดินเวเดเอนฮา และหลังโปสต์การ์ตจะมีคำอธิบายให้ทีมค้นหากล่องคำใบ้บริเวณรอบสถานีนั้น เพื่อหยิบคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของแอนดริวกับแดน พวกเขาจะต้องเรียนและเต้นแบบท้องถิ่นรัสเซียให้เป็นที่พอใจแก่ครูสอนเต้นรำ ก่อนที่จะกลับไปทำงานทางแยก
เลก 11 (รัสเซีย → สหรัฐอเมริกา).