pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในฐานะผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ เมนทูโฮเทปอาจแผ่ขยายอำนาจไปทางใต้จนถึงแก่งน้ำตกแรกในแม่น้ำไนล์ เขาอาจจะเจริญความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองท้องถิ่นแห่งคอปตอส ซึ่งส่งผลให้อินเตฟที่ 1 ทำสงครามกับฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสจากราชวงศ์ที่สิบที่ปกครองเหนือบริเวณอียิปต์ล่างและมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองที่มีอำนาจในอียิปต์กลางโดยเฉพาะอังค์ติฟิ
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 1
เซเฮอร์ทาวี อินเตฟที่ 1 เป็นผู้ปกครองท้องถิ่นที่ธีบส์ในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งและเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ที่ใช้พระนามฮอรัส ฟาโรห์อินเตฟครองราชย์เป็นระยะเวลา 4 ถึง 16 ปี (ราว 2120 ปีก่อนคริสตกาล หรือราว 2070 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงเวลานั้น พระองค์อาจจะทำสงครามกับเขตปกครองทางเหนือของพระองค์นำโดยทจาอูติ ซึ่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นที่คอปโตส พระองค๋ได้รับการฝังอยู่ในหลุมพระศพแบบแถวที่เอล-ทารีฟ ซึ่งเป็นที่รู้จักในปัจจุบันในชื่อ ซาฟ เอล-ดาวาบา
ฟาโรห์อินเตฟเป็นที่รู้จักจากหลักฐานร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียว: จารึกสองบล็อกจากวิหารแห่งเทพมอนทูที่เมืองโตด ซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 จารึกบล็อกเหล่านี้แสดงให้ภาพฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 กับพระนามของผู้ปกครองก่อนหน้าทั้งสามพระองค์ ซึ่งระบุด้วยพระนามเดิมและพระนามฮอรัสคือ อินเตฟ (ที่ 1) เซเฮอร์ทาวี, อินเตฟ (ที่ 2) วาอังค์ และอินเตฟ (ที่ 3) นัคห์-เนบ-เทป-เนเฟอร์ (แม้ว่าในกรณีนี้จะหลงเหลือเพียงเฉพาะพระนาม "เซเฮอร์ทาวี" และ"วาอังค์"เท่านั้น) และจารึกนี้ได้ยืนยันการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบเอ็ด
ไม่พบหลักฐานร่วมสมัยที่น่าเชื่อถือที่สามารถนำมาเชื่อมโยงกับฟาโรห์อินเตฟได้ เว้นแต่จารึกสั้น ๆ ที่ค้นพบในทะเลทรายตะวันตกปรากฏวลีที่ว่า "กองกำลังจู่โจมของโอรสแห่งเร, อินเตฟ" ในการตีพิมพ์ต้นฉบับของคำจารึกนี้ ฟาโรห์อินเตฟได้ถูกระบุด้วยพระนาม อินเตฟที่ 1 แต่ก็การเสนอความเห็นว่าอาจจะเป็น อินเตฟที่ 2 ซึ่งมีความเป็นไปได้เช่นกัน จารึกนี้ตั้งอยู่ใกล้กับจารึก ซึ่งได้รับคำสั่งจากผู้ปกครองท้องถิ่นคอปโตสในช่วงเวลานั้นนามว่า ทจาอูติ (ดูด้านล่าง)
พระนามของฟาโรห์อินเตฟน่าจะปรากฏบนบันทึกพระนามกษัตริย์ในเวลาภายหลัง แต่ยังคงไม่แน่ชัด เนื่องจากชื่อของเขาสูญหายหรือเสียหาย ในบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก พระนามของฟาโรห์อินเตฟปรากฏถัดจากพระนาม "เมน..." ซึ่งเป็นไปได้มากว่าจะเป็นพระนามของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และเป็นส่วนหนึ่งของพระนามฮอรัส "บรรพบุรุษ (the ancestor)" ในเวลาภายหลังยังคงปรากฏให้เห็นหลักฐานที่หลงเหลืออยู่ไม่กี่ชิ้นพร้อมกับพระนาม เซเฮอร์ทาวี ของฟาโรห์อินเตฟ พระนามและระยะเวลาของรัชสมัยของพระองค์ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้สูญหายไปจากส่วนที่ได้รับความเสียหายขนาดใหญ่ในคอลัมน์ที่ 5 บรรทัดที่ 13 ของบันทึกพระนามฯ ซึ่งได้รับการพิจารณาที่มีพระนามอยู่ในบันทึกพระนามจริงและเป็นไปได้ว่าพระนามของฟาโรห์อินเตฟน่าจะปรากฏในส่วนที่เสียหาย ระยะเวลาของรัชสมัยของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดพระองค์อื่น ๆ ยังคงหลงเหลืออยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินและนับรวมกันได้ถึง 127 ปี นอกจากนี้ ยังหลงเหลือส่วนที่ระบุอายุรัชสมัยการครองราชย์ตลอดทั้งราชวงศ์ในบันทึกพระนามฯซึ่งรวมเป็นเวลา 143 ปี จากหลักฐานเหล่านี้ที่หลงเหลืออยู่ในเวลาต่อมา ระยะเวลาการปกครองที่สูญหายไปของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ได้ถูกคำนวณให้รวมกันอยู่ที่ระยะ 16 ปี ซึ่งหมายความว่าการครองราชย์ของพระองค์จะมีระยะเวลาน้อยกว่า 16 ปี ดังนั้นระยะเวลาในรัชสมัยของฟาโรห์อินเตฟ จึงมักมีระบุว่าอยู่ระหว่าง 4 ถึง 16 ปี โดยพระอนุชาของพระองค์คือฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ได้ขึ้นมาครองราชย์ต่อจากพระองค์ ซึ่งได้ทำสงครามกับทางเหนือของธีบส์ต่อจากพระองค์
เซเฮอร์ทาวี อินเตฟที่ 1 เป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกจากราชวงศ์ของพระองค์ ซึ่งที่ได้รับตำแหน่งขึ้นเป็นฟาโรห์ โดยมีพระนามฮอรัสว่า เซเฮอร์ทาวี แปลว่า ""ผู้สร้างสันติภาพในสองดินแดน", "ผู้ที่นำความสงบสุขมาสู่สองดินแดน"" และ "ผู้ที่ทำให้ทั้งสองดินแดนสงบสุข" พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ อาจจะเป็นฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และพระนางเนเฟรูที่ 1
ฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ทรงประกาศพระองค์เป็นผู้ปกครองอียิปต์ทั้งหมด ด้วยการใช้พระนามฮอรัสพร้อมมงกุฎทั้งสองดินแดน อย่างไรก็ตาม พระราชอำนาจของพระองค์ยังถูกสั่นคลอนโดยผู้ปกครองท้องถิ่นอื่น ๆ ของอียิปต์ ผู้นำในหมู่ผู้ปกครองท้องถิ่นเหล่านี้ คือ ผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์ที่เฮราคลีโอโพลิส แมกนา ซึ่งได้อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งของฟาโรห์ และอังค์ติฟิ ซึ่งเป็นพันธมิตรที่มีอำนาจเหล่าผู้ปกครองแห่งเฮราคลีโอโพลิส และผู้ปกครองท้องถิ่นที่ซื่อสัตย์ต่อราชวงศ์ที่สิบ ในการขึ้นครองบัลลังก์ของพระองค์ อาจจะปกครองเพียงเขตปกครองบริเวณธีบส์เท่านั้น แต่คาดว่าหลังจากมีชัยเหนืออังค์ติฟิ หรือหนึ่งในผู้ที่ขึ้นมาปกครองท้องถิ่นต่อเขา ฟาโรห์อินเตฟจึงได้ยึดสามเขตการปกครองทางใต้ของธีบส์ลงไปถึงเกาะแอลเลเฟนไทน์และขึ้นไปทางเหนือจรดเขตปกครองคอปโตส หรืออีกทางหนึ่ง การเอาชนะผู้ปกครองท้องถิ่นดังกล่าว อาจทำได้โดยฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ ข้อสมมติฐานทั้งสองข้อยังคงเป็นการคาดเดา เนื่องจากขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในช่วงเวลานั้น
ฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ได้เริ่มในสงครามกับเขตปกครองทางเหนือของพระองค์อย่างรวดเร็ว ภาพวาดที่ค้นพบโดยการสำรวจถนนทะเลทรายแห่งธีบส์ในเกเบล จาติ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของธีบส์ ซึ่งปรากฏวลีที่ว่า "กองกำลังจู่โจมของโอรสแห่งรา, อินเทฟ" อยู่ที่นั่น มีการสันนิษฐานว่าคำจารึกนี้หมายถึงฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ซึ่งทหารกำลังต่อสู้กับผู้ปกครองทิ้งถิ่นแห่งคอปโตสนามว่า ทจาอูติ ในการสนับสนุนข้อสมมติฐานนี้ คือ การพบจารึกที่เสียหายในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งสร้างขึ้นโดยทจาอูติ ซึ่งรายงานการก่อสร้างถนนเพื่อให้คนของเขาเดินทางข้ามทะเลทราย "ซึ่งผู้ปกครองของเขตปกครองอื่นได้ปิด [เมื่อเขามาเพื่อ] ต่อสู้กับเขตปกครองของข้า ..." ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ระบุชื่อไว้อย่างชัดเจน แต่ดาร์เรล เบเกอร์และนักไอยคุปต์วิทยาคนอื่น ๆ ได้โต้แย้งว่า ผู้ปกครองคนนี้จะต้องเป็นฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ไม่ก็ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ซึ่งเป็นที่ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์ ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม ความพ่ายแพ้ที่ตามมาของทจาอูติ ทำให้เขตปกครองคอปโตส, เขตปกครองเดนเดรา และสามเขตปกครองของราชวงศ์ที่สิบแห่งเฮราคลีโอโพลิสตกอยู่ภายใต้อำนาจของธีบส์ ซึ่งทำให้ขยายอาณาเขตของผู้ปกครองแห่งธีบส์ไปทางเหนือ 250 กม. จรดเขตปกครองอไบดอส
หลุมฝังพระศพ.
สถานที่ฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟถูกขุดขึ้นบนเนินเขาที่เอล-ทารีฟ บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำไนล์ที่ธีบส์ และเป็นที่รู้จักในปัจจุบันในชื่อว่า "ซาฟ เอล-ดาวาบา" ที่ตั้งของเอล-ทารีฟประกอบด้วยสุสานหลวงสามแห่งที่เรียกว่าสุสานแถว (saff tomb) จารึกที่พบในหลุมฝังพระศพแห่งหนึ่งระบุว่าเป็นของฟาโรห์วาอังค์ อินเตฟที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์ ในทางกลับไม่พบจารึกในซาฟ เอล-ดาวาบา แต่ให้พบเครื่องปั้นดินเผาแบบแรกสุดที่พบในเอล-ทารีฟ และด้วยเหตุนี้จึงมักถูกระบุถึงฟาโรห์อินเตฟ ที่ซาฟ เอล-ดาวาบาประกอบด้วยลานกว้างใหญ่ขนาด 300 x 75 เมตร (984 ฟุต x 246 ฟุต) และมีโดยทางเดินแนวเสาที่นำไปสู่วิหารฝังพระศพที่แกะสลักไว้บนเนินเขาและขนาบข้างด้วยห้องสองห้อง ห้องฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 1 ถูกขุดไว้ใต้วิหารฝังพระศพ
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2
วาอังค์ อินเตฟที่ 2 (หรือ อินโยเตฟที่ 2 และอันเตฟที่ 2) เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ในช่วงระหว่างกลางที่ที่หนึ่ง พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาเกือบห้าสิบปี ตั้งแต่ 2112 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 2063 ปีก่อนคริสตกาล เมืองหลวงของพระองค์ตั้งอยู่ที่ธีบส์ ในรัชสมัยของพระองค์ดินแดนอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นราชวงศ์ท้องถิ่นย่อยหลายแห่ง พระองค์ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพที่เอล-ทารีฟ
พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ คือ ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และพระนางเนเฟรูที่ 1 ผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ อาจจะเป็นพระเชษฐาพระนามว่าฟาโรห์อินเตฟที่ 1 และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชโอรสได้ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์
หลังจากการมรณกรรมของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า อังค์ติฟิ ฟาโรห์อินเตฟก็สามารถรวบรวมเขตปกครองทางใต้ทั้งหมดลงไปถึงแก่งน้ำตกแรกของแม่น้ำไนล์ หลังจากนั้นพระองค์ได้ทำสงครามกับผู้ปกครองจากเฮราคลีโอโพลิส แมกนา เพื่อยึดปกครองอไบดอส ซึ่งเป็นเมืองที่ผ่านหลายขั้วอำนาจมาหลายครั้ง แต่ในที่สุดฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2 ก็ได้รับชัยชนะ โดยขยายเขตการปกครองของพระองค์ไปทางเหนือจนถึงเขตปกครองที่สิบสามหรือเฮลิโอโพลิส
หลังจากทำสงครามหลายครั้ง ได้มีการสร้างความสัมพันธ์อันดีมากขึ้นและระยะเวลาที่เหลือของรัชสมัยของพระองค์ก็เข้าสู่ความสงบสุข การค้นพบรูปสลักฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ที่ห่อด้วยเสื้อคลุมสำหรับเทศกาลเซดในวิหารศักดิ์สิทธิ์ของเฮกาอิบบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ แสดงให้เห็นว่าอำนาจของฟาโรห์พระองค์นี้ได้แผ่ขยายไปถึงภูมิภาคแก่งน้ำตกแรกของแม่น้ำไนล์ และบางทีอาจจะครอบคลุมบางส่วนของนิวเบียล่างในปีที่ 30 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งจะได้รับการยืนยันโดยมีคณะเดินทางที่นำโดย ดเจมิ จากเมืองเกเบลีนไปยังดินแดนวาวัต (หรือ นิวเบีย) ขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ ดังนั้น เมื่อฟาโรห์อินเตฟที่ 2 เสด็จสวรรคต พระองค์จึงได้ทิ้งรัฐบาลที่เข้มแข็งไว้ในเมืองธีบส์ ซึ่งสามารถควบคุมพื้นที่ทั้งหมดของอียิปต์ตอนบนและคงไว้ซึ่งพรมแดนทางใต้ของอัสยุต
หลักฐานที่ระบุเวลาที่เก่าสุดของเทพอามุนในคาร์นักเกิดขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระองค์ ในส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในช่วงสมัยราขอาณาจักรกลางได้บันทึกไว้ว่า พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 49 ปี
เห็นได้ชัดว่า ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ไม่เคยมีพระนามห้าพระนามของฟาโรห์ตามแบบสมัยราชอาณาจักรเก่า อย่างไรก็ตาม พระองค์ได้อ้างสิทธิ์ในความเป็นกษัตริย์ทั้งสองดินแดน "nswt bity" และตำแหน่ง "s3-Re (พระโอรสแห่งรา)" ซึ่งเน้นถึงลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของความเป็นกษัตริย์ ในที่สุดจากการขึ้นครองบัลลังก์แห่งธีบส์ ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ได้ทรงมีพระนามอฮรัสว่า "วาอังค์" ซึ่งมีความหมาย "ความยืนยงแห่งชีวิต" ให้กับพระนามประสูติของพระองค์
ข้าราชการในรัชสมัย.
ปัจจุบันได้ทราบชื่อและการทำงานของข้าราชการบางคนที่ทำหน้าที่ภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 :
อนุสรณ์วัตถุ.
ในจารึกพิธีพระศพของพระองค์ได้เน้นย้ำถึงพระราชกรณียกิจในการสร้างอนุสรณ์วัตถุของพระองค์ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่ชิ้นส่วนก่อสร้างของราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในคาร์นัก นั้นคือเสาแปดเหลี่ยมที่มีพระนามของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และพระองค์ยังเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกที่สร้างวิหารถวายแด่เทพีซาเทตและเทพคนุมบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ และอันที่จริงแล้ว ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ยังได้ได้เริ่มพระราชประเพณีในการสร้างวิหารประจำท้องถิ่นบริเวณอียิปต์บน ซึ่งกระทำอยู่ตลอดช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง
หลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ในเอล-ทารีฟที่ธีบส์ เป็นหลุมฝังพระศพแบบแถว (saff แปลว่า "แถว" ในภาษาอาหรับ) และยังหมายถึง แถวสองแถวของเสาและทางเข้าด้านหน้าลานสี่เหลี่ยมคางหมูใหญ่ขนาด 250 x 70 เมตร (820 ฟุต x 230 ฟุต) ที่ปลายด้านตะวันออกซึ่งเป็นวิหารสำหรับฝังพระศพ วิหารแห่งนี้อาจมีจุดประสงค์เพื่อใช้ในจุดประสงค์เดียวกับโถงวิหาร (Valley temple)
หลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ถูกตรวจสอบโดยพระราชโองการในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 9 ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งอียิปต์ เนื่องจากสุสานของราชวงศ์หลายแห่งถูกปล้นไปในช่วงเวลานั้น ตามรายงานในบันทึกปาปิรุสแห่งแอบบอต (Abbott Papyrus) ซึ่งระบุว่า: ""สุสานพีระมิดของฟาโรห์ Si-Rêˁ In-ˁo (หรือ ฟาโรห์อินเตฟที่ 2) ซึ่งอยู่ทางเหนือของวังแห่งอเมนโฮทเปและลานหน้า ซึ่งมีพีระมิดทับอยู่ [ . . .]. ตรวจสอบวันนี้ ยังไม่บุบสลาย" ยังไม่พบซากของพีระมิดนี้""
ตามประเพณีตามผู้ปกครองก่อนหน้า ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ได้สร้างจารึกบันทึกพระราชประวัติไว้ที่ทางเข้าหลุมฝังพระศพของพระองค์ ซึ่งบันทึกเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์และระบุว่าพระองค์ครองเป็นเวลา 50 ปี ในจารึกที่ตั้งอยู่หน้าหลุมฝังพระศพมีการกล่าวถึงสุนัขของฟาโรห์ และพบจารึกอีกชิ้นหนึ่งที่กล่าวถึงสุนัขชื่อว่า "เบฮา" แต่มันถูกพบอยู่ใกล้วิหารถวายเครื่องบูชา
พระยาพายัพพิริยกิจ (เป้า จารุเสถียร)
อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ (8 พฤษภาคม 2424-10 กุมภาพันธ์ 2470) ขุนนางชาวไทย ต้นตระกูลจารุเสถียรโดย ได้ขอพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะมียศและบรรดาศักดิ์เป็น อำมาตย์โท พระบุรีสราธิการ ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี และได้รับพระราชทานมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นลำดับที่ 889 อดีตผู้ตรวจการ มณฑลนครราชสีมา อดีตผู้ว่าราชการ เมืองสระบุรี ,จังหวัดพระประแดง อดีตปลัด มณฑลกรุงเก่า ,มณฑลภูเก็ต ,มณฑลพายัพ และเป็นบิดาของ พล.อ. จำเป็น จารุเสถียร อดีตนายก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ จอมพล ประภาส จารุเสถียร อดีตรองนายกรัฐมนตรี
อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ มีนามเดิมว่า เป้า จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 เป็นบุตรชายของ ขุนศรีพลภักดิ์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนมหาดเล็กหลวง และได้เดินทางไปฝึกราชการที่ มณฑลกรุงเก่า ก่อนจะเดินทางกลับมายังกรุงเทพมหานครและได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2445
พระยาพายัพพิริยกิจถึงแก่กรรมเนื่องจากถูกคนร้ายลอบยิงเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 และได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพที่ วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 9 กันยายน ปี พ.ศ. 2473 โดยได้พระราชทานเงิน 1000 สตางค์ ผ้าขาว 4 พับ
การประท้วงในเกาหลีใต้ พ.ศ. 2559
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดรุณไวยวัฒน์
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1980
ไทม์ไครซิส 5
ไทม์ไครซิส 5  เป็นเกมอาร์เคดแนวไลต์กันชูตเตอร์ที่สร้างโดยบันไดนัมโคเกม (ภายหลังเป็นบันไดนัมโคอัมยูสเมนต์) นับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกในรอบเก้าปีนับจาก"ไทม์ไครซิส 4" ที่เป็นภาคก่อน โดยเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2015 เกมนี้เป็นเกมสุดท้ายบันไดนัมโคเกมก่อนเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ในหมวดเอเอ็มของเวลาดังกล่าว
ในภาคห้าของซีรีส์"ไทม์ไครซิส" หากรวมภาคคู่ขนานจะเป็นผลงานลำดับที่ 8 ของทุกภาครวมกัน ซึ่งมีคำขวัญคือ "เพื่อทำการรักษาเวลา ไปจนถึงการทำลายเวลา" นอกเหนือจากระบบดั้งเดิมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีและสิ่งกีดขวางของศัตรู ระบบคันเหยียบคู่ (ดับเบิลเพดัลซิสเต็ม) ก็ได้รับการนำมาใช้
สามเดือนก่อนเหตุการณ์ของเกม ผู้ตรวจสอบของวีเอสเอสอี (V.S.S.E.) ถูกฆ่าตาย โดยกระเป๋าหิ้วของผู้ตรวจสอบมีข้อมูลเกี่ยวกับคนทรยศภายในตำแหน่งวีเอสเอสอี แต่เนื่องจากการฆาตกรรมผู้ตรวจสอบ กระเป๋าหิ้วใบนั้นก็ไม่เคยกลับไปที่การครอบครองชองวีเอสเอสอีเพื่อดึงข้อมูล ลุค โอนีล และมาร์ก โกดาร์ต จึงได้รับการส่งตัวไปเอากระเป๋าหิ้วคืนมา กับโรเบิร์ต แบ็กซ์เตอร์ ในฐานะผู้ดูแลการเรียกค้นกระเป๋าหิ้ว โดยมีแคทเธอรีน ริชชี ทำหน้าที่เป็นตัวแทนสนับสนุนทางอากาศ ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยว่าไวลด์ ด็อก น่าจะเป็นคนนำกระเป๋าหิ้วไปหลังจากที่ผู้ตรวจสอบถูกสังหาร
รูปแบบการเล่นยังคงเอกลักษณ์เดียวกับซีรีส์ภาคก่อน ๆ โดยผู้เล่นใช้ไลต์กันเล็งยิงศัตรูบนหน้าจอ พร้อมหลบกระสุนของศัตรูด้วยการเหยียบแป้นที่อยู่ติดกับพื้น ในภาคนี้ได้เพิ่มแป้นเหยียบซ้ายและขวา ซึ่งสามารถทำให้ตัวละครของผู้เล่นขยับไปด้านข้าง เพื่อโจมตีศัตรูในทิศอื่นได้ ส่วนไลต์กันจะมีปุ่มด้านข้างเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้เล่นเปลี่ยนอาวุธเป็นปืนพก, ปืนลูกซอง หรือเครื่องยิงลูกระเบิด เกมนี้สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกัน บนหน้าจอขนาด 55 นิ้ว
เกมภาคนี้ เริ่มเปิดให้เล่นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โดยมีเพียง 3 ด่านให้เล่นในช่วงแรก แต่ทางบันไดนัมโคยืนยันว่าจะทำการเพิ่มด่านมากขึ้นอีกเท่าตัวภายในสิ้นปีดังกล่าว
เว็บไซต์"เกมมิงโดส"ได้แสดงความสนใจต่อแป้นเหยียบที่เพิ่มขึ้น แต่วิจารณ์ถึงตัวละครที่มีลักษณะเหนือความจริงมากเกินไป อย่างไรก็ตาม ก็ได้ชื่นชมในส่วนของบอส ซึ่งมีรูปแบบการต่อสู้ที่น่าสนใจกว่าภาคก่อน ๆ
TIME CRISIS 5
ทรัสต์โซน
ทรัสต์โซน  เป็นเทคโนโลยีต้นทุนต่ำที่ทำหน้าที่เป็นส่วนขยายความปลอดภัยให้แก่สถาปัตยกรรมชุดคําสั่งและโครงสร้างอาร์ม (ARM) ซึ่งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ชิพอเนกประสงค์ (SoC) โดยการแบ่งหน่วยความจำของไมโครคอนโทรลเลอร์ในชิพเดียวกันออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งได้แก่ฝั่งปกติ (normal world) และฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง (secure world) โดยแต่ละฝั่งจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลในหน่วยความจำของกันและกันได้ และสามารถทำงานคู่กันได้อย่างปกติภายใต้ระบบประมวลผลตัวเดียวกัน
โดยปกติแล้ว ระบบปฏิบัติการหลักจะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยน้อยกว่า มีหน้าที่ประมวลผลโปรแกรมที่มีความเสี่ยงต่ำ ส่วนระบบปฏิบัติการที่เชื่อถือได้จะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง ซึ่งรับผิดชอบต่อโปรแกรมที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลที่มีความเสี่ยงในการถูกโจมตี ระบบตรวจสอบความปลอดภัย (secure monitor) ทำหน้าที่เป็นตัวดูแลและสับเปลี่ยนทั้งสองสถานะ ซึ่งการเปลี่ยนสถานะนั้นสามารถทำได้จากทั้งฝั่งปกติและฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง นอกจากนี้ทรัสต์โซนยังได้เพิ่มบิตบางตัวในเรจิสเตอร์เข้าไปใน Advanced Microcontroller Bus Architecture (AMBA) เพื่อควบคุมการเปลี่ยนสถานะ
มีการนำทรัสต์โซนไปประยุกต์ใช้ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้
กรรมสิทธิ์.
ในทางปฏิบัตินั้น ทรัสต์โซนถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ ARM ซึ่งไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนถึงระบบภายในและการพัฒนา และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าระบบดังกล่าวสามารถป้องกันการโจมตีได้กี่ประเภท
เอเอ็มดี ได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเทคโนโลยีทรัสต์โซนเข้ามาประยุกต์ใช้กับ AMD Platform Security Processor ซึ่งปรากฏอยู่ในโปรเซสเซอร์คอร์เท็กซ์เอไฟฟ์ (Cortex-A5) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลคำสั่งที่มีความปลอดภัยสูง
ซัมซุงน็อกซ์ (Samsung Knox) ใช้ทรัสต์โซนในการตรวจสอบและเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงเคอร์เนล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา  เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย คำร้องประพันธ์โดย Almarhum Abdullah Syed Hussain Shahabuddin และทำนองประพันธ์โดย J. A. Redhill (Reutenberg) มันถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1937
Reuternberg ผู้อำนวยการชมรมวงออร์เคสตราของรัฐเซอลาโงร์ได้รับคำสั่งให้แต่งเพลงชาติสำหรับรัฐเกอดะฮ์ด้วยเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ เขาแต่งเพลงจนเสร็จในเวลา 25 นาที แผนการสร้างนั้นริเริ่มโดย S.L. Jones ที่ปรึกษาชาวอังกฤษของรัฐเกอดะฮ์
เพลงนี้ได้รับการแต่งเพลงใหม่โดย Tunku Yakob พร้อมกับเพิ่มเนื้อเพลงที่เขียนโดย Hj Mohammad Sheriff Menteri Besar และทำนองเพลงเป็นของ JF. Agustin ในปี พ.ศ.2492
Allah Selamatkan Sultan Mahkota
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง (อังกฤษ: School of Nursing, Mae Fah Luang University) จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2549 นับเป็นสำนักวิชาลำดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง และเป็นสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 18 ของประเทศไทย สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เป็นสถาบันการศึกษาพยาบาลศาสตร์ ในสังกัดของมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงได้จัดการเรียนการสอนหลักสูตรระดับประกาศนียบัตร และระดับปริญญาตรี
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงมีความเชื่อว่าสุขภาพเป็นมิติที่มีความสำคัญยิ่งต่อคุณภาพชีวิตของประชาชน บุคลากรทางสุขภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ มีบทบาทสำคัญในการให้บริการสุขภาพที่จะทำให้การพัฒนาคุณภาพชีวิตบรรลุเป้าหมาย โดยพยาบาลต้องมีความรู้ความสามารถ มีคุณธรรม จริยธรรม ในการพัฒนาสุขภาพของประชาชนให้ดีที่สุดภายใต้สภาวะแวดล้อมที่อยู่อาศัย และสถานที่ทำงานของผู้ใช้บริการในการช่วยเหลือบุคคล กลุ่มบุคคล ครอบครัว และชุมชน โดยการสร้างเสริมสุขภาพการป้องกันโรคและการบาดเจ็บการรักษาพยาบาล และการฟื้นฟูสภาพผู้เจ็บป่วย ผู้พิการ หรือผู้ที่อยู่ในระยะสุดท้ายของชีวิต การปกป้องสิทธิประโยชน์ของผู้ใช้บริการ การสร้างสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัย การมีส่วนร่วมในการวิจัย การกำหนดนโยบาย และระบบการจัดการการดูแลสุขภาพเพื่อให้ผู้ป่วย และผู้ใช้บริการได้รับการดูแลอย่างเป็นองค์รวม และต่อเนื่อง
การผลิตพยาบาลให้มีความรู้ ความสามารถดังกล่าว ผู้เรียนจำเป็นต้องเรียนรู้ และเข้าใจคนในลักษณะองค์รวม ซึ่งมีภูมิปัญญา มีศักยภาพ มีเกียรติ และศักดิ์ศรี นำไปสู่การเสริมสร้างพลังอำนาจให้บุคคล กลุ่มบุคคล ครอบครัว และชุมชน สามารถดูแลและพึ่งพาตนเองในเรื่องสุขภาพได้อย่างเต็มศักยภาพ การเรียนการสอนจึงมุ่งให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางภายใต้สิ่งแวดล้อมที่เอื้อให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาความคิดอย่างมีวิจารณญาณ สามารถพัฒนาทักษะในการเรียนรู้ด้วยตนเองตลอดชีวิต สามารถทำงานในบทบาทของตนเองและร่วมกับเจ้าหน้าที่สุขภาพอื่น ๆ ประสานงาน และจัดการระบบสุขภาพที่มีความสลับซับซ้อน มีความยืดหยุ่น สามารถปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลง และความหลากหลายทางวัฒนธรรม ได้อย่างเหมาะสมและมีความสุข
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2549 เพื่อเฉลิมพระเกียรติ และสืบสานพระราชปณิธานของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ซึ่งเคยทรงศึกษาวิชาชีพการพยาบาล และตลอดพระชนม์ชีพได้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจในการพัฒนาสุขภาพอนามัย และคุณภาพชีวิตของประชาชนชาวไทยอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะประชาชนผู้ยากไร้และด้อยโอกาส
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง แบ่งออกเป็น 5 กลุ่มสาขาวิชา ได้แก่
ฝ่ายวิชาการ/สำนักงาน.
ปัจจุบันสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มีฝ่ายวิชาการ/สำนักงานดังนี้
สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เป็นสถาบันพยาบาลที่เปิดสอนมานานกว่า 14 ปีได้รับการรับรองจาก สภาการพยาบาลอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดสภาการพยาบาลมีการตรวจเยี่ยมสถาบัน มีมติเห็นชอบให้รับรองสถาบัน 5 ปี ตั้งแต่ปีการศึกษา 2561-2565 (ข้อมูล ณ วันที่ 16 ธันวาคม 2562) ซึ่งได้รับการรับรอง 5 ปี
เมอลากามาจูจายา
เมอลากามาจูจายา  แปลว่า มะละกาจงมีชัย เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย
เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย ไซฟูล บาห์รี (Saiful Bahri) ผู้เขียนเนื้อเพลงของเพลงประจำรัฐสลังงอร์ เพลง ดูลียังมาฮามูเลีย
Melaka Maju Jaya
พระมณี
พระมณี, มานี , มานิส , มาเนส  หรือ มานีหัยยา ( "Mānī ḥayyā") เป็นศาสดาพยากรณ์และเป็นผู้ก่อตั้งศาสนามาณีกีชาวอิหร่าน เป็นศาสนาแบบอไญยนิยมยุคปลายสมัยโบราณ เขาเกิดที่เมืองซีลิวเชีย-เทซิโฟนในบาบิโลเนีย ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิพาร์เธีย งานเขียนของพระมณีจำนวนหกชิ้นเขียนด้วยภาษาซีรีแอก และงานเขียนชิ้นที่เจ็ดได้เขียนเป็นภาษาเปอร์เซียกลางถวายจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิซาเซเนียน
พระมณีเห็นว่าตัวท่านเป็นศาสดาพยากรณ์คนสุดท้ายที่พระเป็นเจ้าส่งมาโปรดโลกมนุษย์ ต่อจากอาดัม โซโรอัสเตอร์ พระพุทธเจ้า และพระเยซู เขาได้ออกเผยแผ่ศาสนาจนแพร่หลายไปยังทวีปยุโรปและเอเชีย
พระมณีถูกจองจำในคุกตามพระราชโองการของจักรพรรดิบาฮ์รามที่ 1 ผู้ทรงเคร่งครัดในศาสนาโซโรอัสเตอร์ และมองศาสนามาณีกีว่าเป็นพวกมิจฉาทิฐิ พระมณีถึงแก่มรณกรรมในคุกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 274 ชาวมาณีกีถือว่าการเสียชีวิตของพระมณีเป็นการตายอย่างทรมานดุจเดียวกับการตรึงกางเขนของพระเยซู
ซอสแมรีโรส
ซอสแมรีโรส  หรือบางแห่งเรียก ซอสค็อกเทล (cocktail sauce) หรือ ซอสอาหารทะเล (seafood sauce) เป็นเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มะเขือเทศ มายองเนส ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ น้ำมะนาว และพริกไทย ใช้ทานคู่กับอาหารทะเล โดยเฉพาะกุ้ง ซอสนี้เริ่มแพร่หลายช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โดยแฟนนี คราด็อก เชฟชาวบริติช
ถึงแม้ว่าคราด็อกจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำให้ซอสแพร่หลาย แต่สูตรของซอสแมรีโรสมีมาก่อนหน้านั้น โดยในปี 1956 คอนสแตนซ์ สปรายเผยแพร่สูตรโทเมโทไอซ์ ซึ่งประกอบด้วยเนื้อมะเขือเทศและมายองเนส ใช้เป็นซอสพื้นฐานสำหรับเมนูค็อกเทลกุ้ง ขณะที่สหรัฐก็มีซอสลักษณะคล้ายกันแต่ประกอบด้วยฮอสแรดิชและซอสมะเขือเทศ ใช้เสิร์ฟกับเมนูกุ้งเช่นกัน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าซอสของสหรัฐอาจเป็นซอสต้นแบบของซอสแมรีโรส ด้านที่มาของชื่อแมรีโรสยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับเรือแมรีโรส เรือรบในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ อย่างไรก็ตาม กองทุนแมรีโรสได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องนี้
ฆาลาเปญโญ
ฆาลาเปญโญ  หรือ กัวเรสเมญโญ  เป็นชื่อพันธุ์พริกประเภทฝักขนาดกลาง โดยเป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด "Capsicum annuum" ชื่อ "ฆาลาเปญโญ" เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาลาปา" (Xalapa) เมืองหลวงของรัฐเบรากรุซในเม็กซิโกซึ่งเป็นสถานที่ปลูกพริกดั้งเดิม ส่วนชื่อ "ฮาลาปา" มีต้นกำเนิดจากภาษานาวัตล์อีกทอดหนึ่ง โดยประสมขึ้นจากรากศัพท์ "ชาลลี"  แปลว่า "ทราย" และ "อาปัน"  แปลว่า "แหล่งน้ำ"
ผลฆาลาเปญโญที่สุกแล้วจะห้อยลงมา มีความยาว 5–10 เซนติเมตร (2–4 นิ้ว) ผิวแน่นและเนียนเรียบ กว้าง 25–38 มิลลิเมตร (1.0–1.5 นิ้ว) แต่ละผลอาจมีระดับความเผ็ดแตกต่างกันไป แต่จะมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 3,500 ถึง 3,600 โดยทั่วไปนิยมนำพริกพันธุ์นี้มาดองและบริโภคขณะที่ผลยังเป็นสีเขียว แต่บางครั้งก็ปล่อยให้ผลสุกเต็มที่จนเปลี่ยนเป็นสีแดง ส้ม หรือเหลือง ฆาลาเปญโญมีผลใหญ่กว่าและมักมีความเผ็ดน้อยกว่าพริกเซร์ราโนซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกัน สถาบันพริกในสหรัฐเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาฆาลาเปญโญให้มีสีสันต่าง ๆ
พริกจาลาปิโน
จาลาปิโน
ฮาลาพิโน
พริกฮาลาพิโน
การทลายกำแพงเบอร์ลิน
การทลายกำแพงเบอร์ลิน  เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 เป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์โลกซึ่งแสดงถึงการทลายม่านเหล็กและจุดเริ่มต้นการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกและกลาง การทลายชายแดนเยอรมันภายในเกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน การสิ้นสุดสงครามเย็นได้รับการประกาศที่การประชุมสุดยอดมอลตาในสามสัปดาห์ต่อมา และการรวมเยอรมนีอีกครั้งก็เกิดขึ้นในปีต่อมา
การล่มสลายชายแดนเยอรมันภายใน
ชายแดนเยอรมันภายใน
ชายแดนเยอรมันภายใน ( or ; initially also ) เป็นชายแดนระหว่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี(เยอรมนีตะวันออก, GDR) และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี(เยอรมนีตะวันตก, FRG) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1990 ไม่รวมถึงกำแพงเบอร์ลินที่มีลักษณะที่คล้ายกันและแยกออกจากกัน ชายแดนมีความยาวประมาณ 1,393 กิโลเมตร(866 ไมล์) และได้ลากจากทะเลบอลติกลงมายังประเทศเชโกสโลวาเกีย
ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฏาคม ค.ศ. 1945 เป็นเขตแดนระหว่างเขตยึดครองตะวันตกและเขตยึดครองของโซเวียตทางด้านตะวันออกของอดีตนาซีเยอรมนี ได้ถูกสร้างขึ้นให้เป็นหนึ่งในเขตแดนที่มีป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ซึ่งถูกกำหนดโดยแนวรั้วและกำแพงเหล็กสูงที่ยาวอย่างต่อเนือง ลวดหนาม สัญญาณเตือนภัย คูน้ำต่อต้านยานพาหนะ หอสังเกตุการณ์ กับดักหนามแหลมแบบอัตโนมัติและทุ่นระเบิดสนาม มันถูกลาดตะเวนโดยหน่วยทหารยามของเยอรมนีตะวันออกที่ติดอาวุธจำนวน 50,000 นาย ซึ่งต้องเผชิญหน้ากับทหารยามของเยอรมนีตะวันตก บริติช และสหรัฐจำนวนหนึ่งหมื่นนาย ในบริเวณแนวหลังชายแดนแต่ละฝั่งจะมีกองกำลังทหารมากกว่าล้านนายจากองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ(เนโท) และกติกาสัญญาวอร์ซอ(วอร์ซอแพ็ก) คอยประจำการณ์อยู่
ชายแดนนี้เป็นการแสดงให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ทางกายภาพของคำเปรียบเทียบของเซอร์ วินสตัน เชอร์ชิล คำว่า ม่านเหล็ก ที่แบ่งแยกโซเวียตและค่ายตะวันตกในช่วงสงครามเย็น มันเป็นเขตแดนรอยต่อระหว่างระบบเศรษฐกิจสองระบบคือระบบทุนนิยมและระบบสังคมนิยม การก่อตั้งโดยเยอรมนีตะวันออกในช่วงปี ค.ศ. 1952 ถึงปลายปี ค.ศ. 1980 ป้อมปราการนี้ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อหยุดยั้งการอพยพครั้งใหญ่ของพลเมืองชาวเยอรมนีตะวันออกไปยังทางตะวันตก ประมาณผู้คน 1,000 คนที่ถูกกล่าวว่าเสียชีวิตจากความพยายามที่จะข้ามมันในช่วงตลอด 45 ปีที่มีอยู่ เป็นสาเหตุทำให้เกิดการยุ่งเหยิงทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างกว้างขวางแก่ทั้งสองฝ่าย ชาวเยอรมนีตะวันออกที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ก็ประสบกับข้อจำกัดที่เข้มงวดมาก
กำแพงเบอร์ลินที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือกำแพงกั้นที่แยกออกจาก มีความซับซ้อนที่น้อยกว่า และปิดกั้นพรมแดนที่สั้นกว่าโดยล้อมรอบเบอร์ลินตะวันตก มีความยาวมากกว่า 155 กิโลเมตร(96 ไมล์) ถึงทางด้านตะวันออกของชายแดนเยอรมันภายใน เบอร์ลินซึ่งอยู่ในเขตโซเวียตทั้งหมดได้ถูกแบ่งแยกออกเป็นสี่ส่วนด้วยกันหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ดังนั้นการสร้างดินแดนส่วนแยกล้อมรอบโดยเยอรมนีตะวันออกที่มีความแนวราบอย่างใกล้ชิดกับ(แต่ไม่เป็นส่วนหนึ่งของ)เยอรมนีตะวันตก