pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปี 1995 ถือเป็นปีทองของอุตสาหกรรมวงการมวยปล้ำเมืองอเมริกัน ที่ตื่นตัวแข่งขันกันมากที่สุดระหว่าง 2 ค่ายสมาคมยักษ์ใหญ่อย่าง WCW ที่มีบิชอพกุมบังเหียนอยู่ และสมาคม WWF ที่มี Vince Mcmahon กำกับและเป็นเจ้าของอยู่ ในปี 1995 บิชอพเริ่มไปค้นหานักมวยปล้ำฝีมือดี ๆ ที่โลกลืม เพื่อนำมาเก็บไว้ยังสต๊อคของสมาคม WCW เอาไว้มากมาย เช่น Rey, Eddie, Malengo, Jericho รวมไปถึง Chris Benoit ในช่วงแรก ๆ กับเรื่องราวของ Benoit ใน WCW เค้าได้เปิดศึกกับคู่ปรับตลอดกาล Eddie Guerrero อยู่เป็นอาจิณในศึก Monday Nitro ยุคบุกเบิก
Ric Flair, Arn Anderson, Pillman เริ่มมองเห็นแววความดุดันของ Benoit บนเวทีมากขึ้น จนต้องทาบทามเค้าให้มาเข้าร่วมกลุ่มสี่ม้าโหดในปี 1995 และในเวลาต่อ Benoit ก็ต้องมาเปิดศึกกับคู่ปรับทั้งในชีวิตจริงและนอกสังเวียนอย่างKevin Sullivan ในประเด็นเรื่องชู้สาวกับสตรีสุดสวยที่มากความสามารถคนหนึ่งที่มีนามว่า “Woman” (Woman/Nancy ภรรยาของ Benoit ในชีวิตจริง)
ห้วงนาฬิกาที่ Benoit ได้เปิดศึกกับ Kevin Sullivan ในปี 1996 ถือเป็นช่วงที่ Benoit เริ่มที่จะได้รับความนิยมจากคนดูเมกันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น และก็มากขึ้น จากความดุดัน เด็ดเดี่ยว ปล้ำโหดเร้าใจ ไม่หยั่นว่าแมตท์นั้นจะ Hardcore เยี่ยงไร จนในที่สุดคู่ระหว่าง Benoit vs Kevin Sullivan ก็ได้รับการโหวตจากแฟน ๆ ของ WCW ในปี 1996 ให้เป็นคู่ปรับสุดมันส์ที่ปล้ำกันโคตรเทพมันส์แห่งปี 1996
ชื่อเสียงของ Benoit เริ่มโด่งดังมากขึ้นทุกขณะเมื่อครั้นสมัยที่เค้าอยู่สมาคม WCW เค้ารับบทบาทเกือบทุกนิยาม ไม่ว่าจะเป็นบทบาทนักมวยปล้ำหมูถูกเชือดนิ่มให้กับ Randy Savage ในศึก Nitro 1996 เปิดศึกการปล้ำแบบมาราธอน 4/7 แมตท์ เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ TV อันดับ 1 กับ Boorker T ในปี 1998, จับคู่กับ Dean ในนามสมาชิกของ Horsemen ยุคสุดท้าย ปี1998/1999 เจอกับคู่ของ Barry Windham กับ Curt Hennig, แบกน้ำหนักขึ้นปล้ำป้องกันแชมป์ US กับนักมวยปล้ำร่างยักษ์อย่าง Sid ใน Fall Brawl ที่ Winston-Salem ปี 1999, เจอกับ Bret The Hitman Hart ในไนโตร 1999 ในแมตท์ระลึกการจากไปของ Owen Hart ก่อนที่ Benoit จะมาประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดในศึก Souled Out ปี 2000 ด้วยการเอาชนะ Sid ด้วยท่า Crippler Crossface จนกลายเป็นแชมป์โลกของ WCW ในที่สุด
Benoit มีปัญหาการเมืองมากมายกับทีมงานหลังฉากของ WCW จนทำให้ Benoit ได้ตัดสินใจสละแชมป์ WCW ทิ้งและย้ายค่ายไปยังสมาคมคู่แข่ง WWF ที่ตอนนั้นกำลังบูมสุด ๆ และเป็นช่วงที่ WWF กำลังจะพัง WCW Nitro ให้พังร่วงดิ่งลงเหวแล้วดิ่งลงเหวเล่าในทุก ๆ สัปดาห์ “Moday Night War”
Benoit, Eddie Guerrero, Dean Malenko, และ Perry Saturn ได้ย้ายมายัง WWF ในปี 2000 โดยได้ตั้งชื่อทีมว่า “The Radicalz“ ในช่วงแรก ๆ Benoit และสมาชิกในกลุ่มได้รับบทบาทให้เป็นสมุนขุนพลให้กับ HHH กลุ่ม “The Radicalz“ ของ Benoit และเพื่อน ๆ ได้สร้างสีสันให้กับ WWF ในช่วงปี 2000 เป็นอย่างมาก แต่ในเวลานักกลุ่ม “The Radicalz“ ของ Benoit และเพื่อน ๆ ก็ต้องมาแตกทีมกันในที่สุดในปี 2000 ยังไม่ครบปีดิบดี
Benoit ผันตัวเองมาเป็นศิลปินเดี่ยวมากขึ้น โดยเค้าเริ่มมาเปิดศึกกับหน้ามวยปล้ำระดับเกรด A ของ WWF ในช่วงนั้นมากมาย อาทิเช่น คริส เจอริโค, เดอะร็อก, สโตน โคลด์, ไรโน, เคิร์ต แองเกิล, RVD, บิ๊กโชว์ จนกระทั่ง WWF ได้เปลี่ยนชื่อสมาคมมาเป็น WWE ในปี 2004 เบนวาได้ผ่านการทดสอบด่านต่างๆของ พอล เฮย์แมน เพื่อที่จะได้สิทธิไปปล้ำ รอยัลรัมเบิล เขาถูกสั่งให้ขึ้นไปปล้ำเป็นคนแรกโดยมิได้จับฉลากลำดับในการปล้ำเลย เบนวาได้ใช้พละกำลังและสติปัญญาในการเหวี่ยงนักมวยปล้ำที่ตัวใหญ่กว่าเขาได้ เช่น มาร์ก เฮนรี, แมทท์ มอร์แกน, บิ๊กโชว์ และปราบไปจนหมด ทำให้ค่าย สแมคดาวน์ มีเรทติ้งที่สูงขึ้น และเป็นที่น่าจับตามองเป็นอย่างยิ่ง ไม่นานก็ขอใช้สิทธินี้ไปสังกัดค่าย รอว์ และได้แชมป์จาก ทริปเปิล เอช ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ท้ายแมตท์ Eddie ได้ขึ้นมาบนเวทีเพื่อเข้ามาสวมกอด Benoit และยืนร่ำไห้ปิดฉากศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ที่ Madison Square Garden ไปอย่างสุดประทับใจ
Benoit ได้รับการจัดอันดับจากทาง PWI ให้เป็นนักมวยปล้ำยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี เรียกได้ว่าในปี 2004 ถือเป็นปีทองสำคัญที่สุดในชีวิตการเป็นนักมวยปล้ำทั้งชีวิตของ Benoit เลยทีเดียว แต่ทว่าหลังจากที่เค้าเสียแชมป์ให้ แรนดี ออร์ตัน ใน Summerslam ปี 2004 Benoit ก็เริ่มเข้าสู่ช่วงฟอร์มตกอย่างรุนแรง ช่วงชีวิตของเค้าเมื่อเคยอยู่ในจุดสูงสุดก็ต้องย่อมมาสู่จุดต่ำสุด Benoit ในช่วงระยะสุดท้ายในชีวิตการปล้ำของเค้า หลายต่อหลายครั้งกลับเป็นได้แค่บันไดให้รุ่นน้องไต่เต้าเท่านั้นเอง ถึงแม้นว่า Benoit จะสามารถนำเข็มขัดแชมป์ยูเอส มาครองได้เป็นครั้งคราว แต่ถ้าให้พูดถึงประเด็นเรื่องที่เค้าจะได้กลับมาเป็นแชมป์โลก (รอว์/สแมคดาวน์) อีกครั้งนั้น มันกลับเป็นเรื่องที่ยากยิ่งในมุมมองของแฟนๆ และทีมงานเขียนบทของ WWE
เบนวาได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยฆ่าภรรยา (แนนซี เบนวา) และลูกชาย (แดเนียล เบนวา) ต่อมาก็ผูกคอฆ่าตัวตายตาม
มณฑลไถหนาน
ประโยคบาลี
พระมหา
พระมหา เป็นคำสมณศักดิ์ใช้นำหน้าชื่อพระภิกษุที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยค ขึ้นไป โดยคำ "มหา" มาจากศัพท์ในภาษาบาลี "(มหนฺต ลดรูปเป็น มหา)" ใช้นำหน้าพระเถระผู้มีร่างกายสูงใหญ่ในสมัยพุทธกาลเช่น พระมหากัสสปเถระ พระมหาโมคคัลลานะ และใช้เรียกนำหน้ายกย่องพระเถระผู้เป็นที่น่าเคารพนับถือว่า พระมหาเถระ แปลว่า พระเถระผู้ใหญ่
โดยคำว่า "พระมหา" สันนิษฐานว่ากร่อนมาจากคำว่า "พระมหาชาติ" ที่ชาวพุทธใช้เรียกพระผู้ทรงภูมิบาลีแตกฉาน จนสามารถเทศนาพระมหาชาติเวสสันดรชาดกได้ และต่อมาพระมหากษัตริย์จึงใช้คำนี้แต่งตั้งพระผู้ทรงภูมิบาลีให้ดำรงสมณศักดิ์ที่พระมหา หรือพระมหาชาติ เพื่อเป็นการส่งเสริมการศึกษาภาษาบาลีเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนามาแต่โบราณ
พระมหากษัตริย์ไทยแต่โบราณถวายพัดยศสมณศักดิ์สายเปรียญธรรม (พัดยศมหาเปรียญ) แก่พระสงฆ์โดยยกย่องถวายคำว่า "มหา" เพื่อใช้นำหน้าพระภิกษุผู้สอบไล่ได้ ประโยคบาลี เพื่อเป็นการถวายกำลังใจแก่พระสงฆ์ผู้สนใจเล่าเรียนศึกษาและมีความรู้สอบไล่ได้สายเปรียญธรรมบาลีตั้งแต่ชั้นเปรียญตรีขึ้นไปจนถึงปัจจุบันนี้ (โดยในอดีตนั้นพระมหากษัตริย์เคยมีการถวายนิตยภัตรแก่พระสงฆ์และสามเณรที่เป็นมหาเปรียญทุกชั้น แต่ปัจจุบันคงมีการถวายนิตยภัตรายเดือนเฉพาะผู้สอบได้ระดับเปรียญธรรม ๙ ประโยค เท่านั้น)
ในปัจจุบัน พัดยศมหาเปรียญ นั้นจะแบ่งเป็นสีและระบุเลขลำดับชั้นเปรียญ ซึ่งเปรียบได้กับครุยวิทยฐานะของบัณฑิตผู้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย โดยพัดยศเปรียญมีฐานะเสมือนหนึ่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระมหากษัตริย์พระราชทานแก่ผู้ทำความชอบในราชการ พระสงฆ์สามเณรผู้ได้รับพระราชทานจะนำพัดยศมหาเปรียญออกใช้ประกอบสมณศักดิ์ได้แต่ในงานพระราชพิธีสำคัญเท่านั้น จะใช้ทั่วไปมิได้
ในอดีตก่อนมีการเลิกทาส หากพระภิกษุหรือสามเณรรูปใดที่สอบไล่ได้เปรียญธรรม มีบิดามารดาเป็นทาสเขาอยู่ ก็จะได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระมหากษัตริย์ไถ่ให้พ้นตัวจากความเป็นทาสมีอิสรภาพแก่ตนในทันทีที่บุตรชายของตนได้เป็นพระมหาเปรียญหรือสามเณรเปรียญ
ปัจจุบันเรียกพระภิกษุที่สอบได้พระปริยัติธรรมตั้งแต่ เปรียญธรรม ๓ ประโยคขึ้นไปว่า "พระมหาเปรียญ"
เหมียวลื่อ
ผิงตุง
มณฑลเจ้อเจียง
มณฑลเจ้อเจียง ( "เจ้อเจียงเฉิ่ง") ชื่อย่อ ‘เจ้อ’（浙）ในหลักฐานไทยแต่เดิมเรียก มณฑลเจ๊เกี๋ยง (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) มีเมืองหลวงชื่อเมืองหางโจว
มณฑลเจ้อเจียงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้สูงกว่าและลาดเอียงไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะเป็นขั้นบันได ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเขตภูเขามีความสูงเหนือระดับ
น้ำทะเลเฉลี่ย 800 เมตร ยอดเขาที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,500 เมตรรวมอยู่หนาแน่นบริเวณนี้ด้วย ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอด หวงเหมาเจียน(黄茅尖) ในอำเภอหลงเฉวียน สูงเหนือระดับน้ำทะเล 1,929 เมตร
เจ้อเจียงเป็นแหล่งทรัพยากรสินแร่สำคัญประเภทแร่อโลหะ มีถึง 12 ชนิดที่มีปริมาณสำรองมากเป็นอันดับต้นของประเทศ เช่น ถ่านหิน สารส้ม
เถ้าภูเขาไฟใช้ในงานก่อสร้างและงานปูน แร่ฟลูโอไร ดินสาหร่ายเปลือกแข็ง เป็นต้น
เจ้อเจียงทอดตัวพาดเขตโซนร้อน มีสภาพอากาศแบบมรสุม มีช่วงแดดสดใสที่ยาวนาน และ 4 ฤดูกาลที่ชัดเจน
กลุ่มเชื้อชาติ เจ้อเจียงเป็นดินแดนหลากหลายเชื้อชาติ มีชนกลุ่มน้อยทั้งหมด 49 กลุ่ม รวมประชากรเกือบ 400,000 คน นับเป็นสัดส่วนประมาณ 0.7% ของประชากรทั้งหมดในมณฑล ในจำนวนนี้ เป็นเซอ 200,000 คน และมุสลิม (หุย) 20,000 คน ในเจ้อเจียงมีเขตปกครองตนเองของชนชาติเซอ (ในระดับอำเภอ) แห่งเดียวในประเทศจีนด้วย
ปี พ.ศ. 2547 มูลค่าการเติบโตของอุตสาหกรรมทั้งสามภาค เป็นดังนี้
ธัญพืชจำพวกข้าวเมล็ดพันธุ์พืชต่าง ๆ และน้ำมันที่กินได้ เป็นสินค้าหลักของมณฑล
เจ้อเจียงเป็นแดนอุตสาหกรรมชั้นนำระดับประเทศ ประกอบด้วยภาคธุรกิจหลาก
หลายประเภทได้แก่ เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้าและโทรคมนาคม ยาสมุนไพร
มูลค่ารวมการส่งออกและนำเข้าปี 2004 เท่ากับ 85,230 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า 38.8% เป็นมูลค่าส่งออกรวม 58,160 ล้านเหรียญฯ นำเข้ารวม 27,070 ล้านเหรียญฯ เพิ่มขึ้น 39.8% และ 36.6% ตามลำดับ
เจ้อเจียงมีชุมทางคมนาคมอยู่ที่เมืองหางโจว เมืองหลวงของมณฑล โดยมีเส้นทางรถไฟสายสำคัญ 3 สาย เชื่อมต่อหังโจวกับ 3 เขตใหญ่ เซี่ยงไฮ้ เจียงซี และหนิงปอ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางย่อยอีก 2 สาย คือ หังโจว - เซวียนเฉิง และจินหัว - เวินโจว รวมระยะทาง 1,185 กิโลเมตร
เส้นทางหลวงในเจ้อเจียง ประกอบด้วยทางหลวง 6 สาย และทางหลวงของมณฑล 66 สาย รวมระยะทาง 42,000 กิโลเมตร ทั้งนี้เป็นทางด่วน 770 กิโลเมตร ซึ่งเชื่อมต่อเมืองสำคัญในเขตเศรษฐกิจแยงซี อาทิ เซี่ยงไฮ้ หังโจว หนิงปอ ไถโจว เวินโจว จินหัว หนันจิง (นานกิง) เป็นต้น
เนื่องจากเป็นมณฑลติดชายฝั่งทะเล ซึ่งมีระยะทางยาวกว่า 300 กิโลเมตร จึงประกอบด้วยท่าเรือเล็กใหญ่ถึง 34 แห่ง ที่สำคัญเป็นท่าเรือใน 5 เมือง คือ ท่าเรือหนิงปอ โจวซัน จ้าพู่ ไห่เหมิน และเวินโจว มีท่าเทียบเรือที่สามารถรองรับการขนถ่ายสินค้าน้ำหนัก 1 หมื่นตันขึ้นไปถึง 44 จุด สามารถขนถ่ายสินค้าได้ถึง 270 ล้านตัน / ปี
มณฑลฉ่านซี
ฉ่านซี ตามสำเนียงกลาง  หรือ เจียบไซ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นมณฑลหนึ่งในสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศแถบลุ่มแม่น้ำเหลือง (หวงเหอ) โดยมากมีลักษณะภูมิประเทศคล้ายแอ่งอยู่ระหว่างภูเขาหลายแห่ง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองระดับมณฑลอื่น ๆ ได้แก่ มณฑลชานซี (ตะวันออกเฉียงเหนือ), มณฑลเหอหนาน (ตะวันออก), มณฑลหูเป่ย์ (ตะวันออกเฉียงใต้), ฉงชิ่ง (ใต้), มณฑลเสฉวน (ตะวันตกเฉียงใต้), มณฑลกานซู่ (ตะวันตก), เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ย (ตะวันตกเฉียงเหนือ) และเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน (เหนือ)
มณฑลฉ่านซีครอบคลุมพื้นที่ 205,000 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 37 ล้านคน ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศจีน เมืองหลวงของมณฑลคือ ซีอาน ซึ่งรวมพื้นที่ของอดีตเมืองหลวงของจีน อันได้แก่ เฟิงเฮ่า และฉางอาน โดยซีอานเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน และยังเป็นหนึ่งในเมืองเก่าแก่ที่สุดในจีน โดยเคยเป็นเมืองหลวงในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์สุย และราชวงศ์ถัง นอกจากนี้ เสียนหยาง ก็เคยเป็นเมืองหลวงในสมัยราชวงศ์ฉิน ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำเว่ย์
ประชากรส่วนใหญ่ของมณฑลฉ่านซีเป็นชาวจีนฮั่น ภาษาที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นภาษาจีนกลาง รวมทั้งภาษาจีนกลางที่ราบภาคกลาง ภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ และสำเนียงท้องถิ่นอื่น ๆ เช่น ภาษาจีนจิ้น
มณฑลฉ่านซีมีเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ของจีน โดยอยู่ในอันดับกึ่งกลางในบรรดาเขตการปกครองระดับมณฑลของจีน อุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฉ่านซีประกอบไปด้วยภาคเชื้อเพลิงฟอสซิลและเทคโนโลยีขั้นสูง สำหรับภาคเทคโนโลยีขั้นสูงนั้นประกอบด้วยอุตสาหกรรมอากาศยานและอวกาศ โดยมณฑลฉ่านซีเป็นแหล่งผลิตอุปกรณ์การวิจัยและพัฒนา และอุปกรณ์การผลิต สำหรับอุตสาหกรรมการบินเชิงพาณิชย์ภายในประเทศมากกว่าร้อยละ 50 ของประเทศ
มณฑลชานซี
ชานซี ตามสำเนียงกลาง  หรือ ซัวไซ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในภาคเหนือของประเทศจีน เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลคือ ไท่หยวน และเมืองที่ใหญ่รองลงมา คือ ฉางจื้อและต้าทง ชื่อย่อหนึ่งตัวอักษรของมณฑลนี้ คือ "จิ้น"  ตั้งตามชื่อของรัฐจิ้นซึ่งเป็นรัฐในยุควสันตสารท
คำว่า "ชานซี" แปลตรงตัวว่า "ทิศตะวันตกของภูเขา" เนื่องจากมณฑลนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของภูเขาไท่หัง ทางทิศตะวันออกของมณฑลติดกับมณฑลเหอเป่ย์ ทิศใต้ติดกับมณฑลเหอหนาน ทิศตะวันตกติดกับมณฑลฉ่านซี และทิศเหนือติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ภูมิประเทศของมณฑลชานซีมีลักษณะเป็นที่ราบสูง บางส่วนถูกล้อมรอบด้วยเทือกเขา วัฒนธรรมของชานซีส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากชาวฮั่นที่เป็นชนกลุ่มใหญ่ ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 99 ของประชากร ภาษาถิ่นที่ใช้ในมณฑล คือ ภาษาจีนจิ้น ซึ่งนักภาษาศาสตร์บางคนเห็นว่าเป็นภาษาที่แตกต่างจากภาษาจีนกลาง และขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของผู้ที่ใช้ภาษานี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลชานซี โดยในมณฑลนี้มีพูดทั้งภาษาจิ้นและจีนกลาง
มณฑลชานซีเป็นแหล่งผลิตถ่านหินชั้นนำในประเทศจีน โดยมีปริมาณถ่านหินประมาณหนึ่งในสามของถ่านหินทั้งหมดในจีน อย่างไรก็ตาม ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัวของมณฑลยังคงต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ
มณฑลชานซีแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดจำนวน 11 แห่ง โดยทั้งหมดมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด
นครระดับจังหวัดทั้ง 11 แห่ง แบ่งย่อยเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ 118 แห่ง (ประกอบด้วย 23 เขต, 11 นครระดับอำเภอ, และ 84 อำเภอ) และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล 1,388 แห่ง (ประกอบด้วย 561 เมือง, 634 ตำบล, และ 193 แขวง) ณ สิ้นปี 2017 ประชากรทั้งหมดของมณฑลชานซีมีจำนวน 37.02 ล้านคน
เทศมณฑลยฺหวินหลิน
เทศมณฑลยฺหวินหลิน  เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางตะวันตกของประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของช่องแคบไต้หวัน ทางตะวันตกของเทศมณฑลหนานโถว ติดกับเทศมณฑลจางฮว่าโดยมีแม่น้ำจั๋วฉุ่ยเป็นเส้นแบ่งอาณาเขต และติดกับเทศมณฑลเจียอี้โดยมีแม่น้ำเป๋ย์ก่างเป็นเส้นแบ่งอาณาเขต เมืองหลวงของเทศมณฑลคือ นครโต่วลิ่ว ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเทศมณฑล เป็นเทศมณฑลเดียวบนเกาะหลักของไต้หวันที่ไม่มีเมืองที่มีชื่อเดียวกันกับชื่อของเทศมณฑล
เทศมณฑลยฺหวินหลินเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบเจียหนาน ที่ราบที่ขึ้นชื่อเรื่องเกษตรกรรม ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของเทศมณฑลยฺหวินหลิน ได้แก่ ส้มโอ ใบชา ซึงฉ่าย มะละกอ และแตงไทย มีการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำจากแม่น้ำในยฺหวินหลิน ยฺหวินหลินเป็นหนึ่งในเทศมณฑลที่พัฒนาน้อยที่สุดบนชายฝั่งตะวันตก และต้องประสบกับการย้ายถิ่นประชากรออกจากชนบทสู่เมือง
เทศมณฑลยฺหวินหลินแบ่งออกเป็น 1 นคร, 5 เมือง และ 14 ตำบล นครโต่วลิ่วเป็นเมืองหลวง และเป็นที่ตั้งรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑล และสภาเทศมณฑล ผู้ว่าการเทศมณฑลคือ จาง ลี่ชั่น สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
ทรูสปาร์ก
ทรูสปาร์ก (ชื่อเดิม : ไอบีซี คิดส์,ยูบีซี มูฟวี่ส์ แอนด์ คิดส์,ยูบีซี คิดส์) และเปลี่ยนเป็นชื่อช่องปัจจุบัน คือ ทรูสปาร์ค เป็นช่องรายการที่นำเสนอการ์ตูนสำหรับคุณหนูๆ ทั้งในและต่างประเทศ เริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2532
"ทรู สปาร์ค" ออกอากาศครั้งแรกในสมัยไอบีซี โดยขณะนั้นชื่อช่องว่า "ไอบีซี การ์ตูน " ออกอากาศทางช่อง ไอบีซี 7 หลังจากนั้นไม่นาน ก็เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ไอบีซี คิดส์ " โดยระยะแรกแพร่ภาพตลอด 24 ชั่วโมง และเสนอการ์ตูนตอนใหม่ในช่วง 18:00-20:30 น. ต่อมาลดเวลาออกอากาศเป็น 05:00-20:00 น. โดยฉายการ์ตูนตอนใหม่ในเวลา 18:00-20:00 น. ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 ไอบีซีรวมธุรกิจกับยูทีวี แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นยูบีซี โดยนำช่องการ์ตูน ไปรวมกับช่องภาพยนตร์ ในชื่อ "ยูบีซี มูฟวีส์ แอนด์ คิดส์ " ออกอากาศทางช่อง 25 ซึ่งแบ่งเนื้อหาเป็นสองช่วงคือ ช่วงเวลา 20:00-06:00 น.เสนอฉายภาพยนตร์อเมริกัน, ละครชุดของอเมริกัน และภาพยนตร์ต่างๆ และช่วงเวลา 06:00-20:00 น. เสนอฉายรายการเด็กและการ์ตูน โดยนำเสนอตามรูปแบบของช่อง ทีเอ็นทีและการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ในเวลานั้น
จากนั้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 ยูบีซีจัดการแยกเนื้อหาจากช่องภาพยนตร์ แล้วตั้งชื่อใหม่ว่า "ยูบีซี คิดส์ " โดยแพร่ภาพทางช่อง 26 ระหว่างเวลา 06:00-20:00 น. หลังจากนั้นเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีและช่วงพักการออกอากาศ ด้วยการแสดงภาพทดสอบและบรรเลงดนตรี เว้นแต่มีการถ่ายทอดสดกีฬา หรือรายการพิเศษของสถานีฯ เช่นรายการสายสัมพันธ์ยูบีซี ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 เปลี่ยนชื่อช่องเป็น "ยูบีซี สปาร์ค " และกลางปี พ.ศ. 2547 ย้ายไปที่ช่อง 28 เนื่องจากยูบีซีเพิ่มช่อง และจัดลำดับหมายเลขช่องใหม่ ทั้งนี้ ทางสถานีฯ เพิ่มเวลาการออกอากาศขึ้นอีก 1 ชั่วโมง จนถึง 21:00 น. ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2549 ยูบีซีเปลี่ยนชื่อเป็นยูบีซี-ทรู และเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 24 ชั่วโมง และวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2550 ยูบีซีเปลี่ยนชื่อเป็นทรูวิชันส์ จึงเปลี่ยนชื่อช่องเป็น "ทรู สปาร์ค" พร้อมทั้งเพิ่มเวลาเสนอฉายการ์ตูนตอนใหม่ ตั้งแต่ 17:00 น. และ 15.00 น. ตามลำดับ โดยจะแบ่งออกเป็น 3 ช่วงวันคือ จันทร์-พุธ, พฤหัสบดี-ศุกร์ และเสาร์-อาทิตย์ ในช่วงเวลาที่แตกต่างกันไป ซึ่งในช่วงแรกเวลา 19:30 น. ของวันจันทร์-พุธ กับพฤหัสบดี-ศุกร์ จะเป็นการ์ตูนคนละเรื่องกัน จนกระทั่งช่วงที่ฉายภาพยนตร์การ์ตูน เรื่องไอ้มดแดงอาละวาด จึงเปลี่ยนเป็นวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 19:30 น.นำเสนอเรื่องเดียวกัน มาตลอดจนถึงปัจจุบัน หลังจากนั้นมา ทรูวิชันส์ทำการจัดเรียงลำดับ เลขช่องรายการใหม่ ในระบบดิจิทัลหลายครั้ง ในส่วนของช่องนี้ มีการย้ายเลขช่องไปเป็น 51, 52, 41 ตามลำดับ และครั้งล่าสุด ย้ายไปที่ช่อง 33 สำหรับระบบแอนะล็อก ยังคงอยู่ที่ช่อง 28
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ทรูได้ยุบช่องตูนแชนแนลรวมเข้ากับช่องทรู สปาร์ก กลายเป็น 2 ช่องของทรูสปาร์ก คือ ทรูสปาร์กเพลย์เอชดี (ทรูสปาร์กเดิม) และ ทรูสปาร์กจัมพ์เอชดี (ตูนแชนแนลที่ถูกยุบ)
รายการที่ออกอากาศในทรูสปาร์กจัมพ์.
การ์ตูนที่ไม่ได้พากย์เอง.
รายการที่ทางทรู สปาร์คผลิตขึ้นมาเอง.
Brain Box.
พิธีกรประจำรายการเมื่อก่อนคือ พี่ดรีม ปัจจุบันพิธีกรคือ พี่นิว,พี่นัตตี้ AF7 เริ่มตั้งแต่เวลา 16:10 น แต่ละช่วงจะมีการพูดคุยเล่าเรื่องราวความรู้ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาของการ์ตูนที่กำลังจะฉายให้กับน้องๆ เพื่อเป็นการปูความรู้ก่อนจะให้น้องๆ ไปสนุกกับการ์ตูนในเรื่องนั้นๆ หลังจากช่วง Brain Box แล้ว จะเป็นรายการ Action Jump ต่อ ซึ่งพิธีกรคือ พี่อาร์ม
Action Zone.
พิธีกรประจำรายการ คือ พี่อาร์ม เริ่มตั้งแต่เวลา 18:20 น ในช่วงนี้พี่อาร์มจะมาเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่มีทั้งสาระความรู้และความบันเทิงให้กับน้องๆ ได้ใช้เป็นความรู้ทั่วไป และในช่วงที่ 3 พี่อาร์มก็จะสอนน้องๆ ให้ทำงานประดิษฐ์ต่างๆ อาทิเช่น การวาดภาพ ระบายสี การพับกระดาษ การประดิษฐ์ของเล่น เป็นต้น
Spark Live.
รายการสดทุกวันเสาร์ มีพี่อาร์ม พี่นิว และพี่นัตตี้ เป็นพิธีกร
เดะ เดะ เฮ่ย.
เป็นการการสำหรับเด็กที่ฉายเวลา 18:10-18:15 ในวันเสาร์-อาทิตย์ ดำเนินรายการโดยพี่ตี๋อ้วนและลุงโบโบ้ (คือพี่ตี๋อ้วนที่สวมเสื้อเป็นคนแก่) ในตอนแรกเป็นรายการวาไรตี้ที่เน้นพูดคุย ต่อมาได้มีการปรับเปลี่ยนโดยเพิ่มนักแสดงเข้าไปในรายการและดำเนินรายการเป็นเรื่องราวมากขึ้น
ลักษณะการดำเนินรายการนั้นจะถูกแบ่งเป็นสองช่วง โดยช่วงแรกจะเป็นการเฉลยคำถามในวันอาทิตย์สับดาห์ที่แล้ว, คำถามกวนโอ๊ย จากนั้นจะฉายการ์ตูน จากนั้นจะมาฉายช่วงที่สอง ก็จะมีการถามคำถามกวนโอ๊ยและถ้าเป็นวันอาทิตย์ก็มีจะการถามคำถามประจำสัปดาห์ กรณีที่พิฑีกรเป็นลุงโบโบ้ก็จะเป็นการเล่านิทานทั้งสองช่วง
ในช่วงแรกเดะ เดะ เฮ่ยจะฉายการ์ตูนตอนใหม่ แต่พอมาถึงช่วงยูบีซี สปาร์คกลับให้รายการเดะ เดะ เฮ่ย ฉายการ์ตูนซ้ำแทน
รายชื่อการ์ตูนแบ่งตามประเทศ.
โดยส่วนใหญ่เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมี
ทีมพากย์การ์ตูนในทรู สปาร์ค.
ทีมพากย์การ์ตูนของทางทรูวิชั่น มี 3 ทีม นอกจากพากย์การ์ตูนแล้ว ยังมี พากย์ รายการ หนัง ซีรีส์ ของทางทรูวิชั่น ในช่องอื่น ๆ อีกด้วย
เกี๊ยว
เกี๊ยว (wonton wantan wanton หรือ wuntun) ภาษาจีนกวางตุ้งเรียก หวั่นทั้น (雲吞 หรือ 餛飩, wan4 tan1) เป็นอาหารว่างแบบหนึ่งของจีน
เกี๊ยวทำจากแป้งที่มีส่วนผสมของแป้งสาลี ไข่ น้ำแล้วเกลือ นวดให้เข้ากันล้วตัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม ใส่ใส้ตรงกลางกลางแล้วห่อให้เป็นรูปร่างตามต้องการ ไส้ที่นิยมคือหมูบดและกุ้งบด โดยผสมแป้งเล็กน้อยเพื่อช่วยให้ยึดกันดี ปรุงรสด้วยเกลือ เครื่องเทศ ใส่กระเทียมหรือต้นหอมสับ ทำให้สุกโดยการนึ่ง หรือกินกับน้ำซุปแบบก๋วยเตี๋ยวเรียกเกี๊ยวน้ำ
เกี๊ยวซ่า
เกี๊ยวซ่า ( "เจี่ยวจึ" หรือ "เจี่ยวจือ"; "เกียวซะ") เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลีห่อไส้ที่ทำจากเนื้อสัตว์ แผ่นแป้งเป็นแป้งสาลีไม่ใส่ผงฟูหรือยีสต์ นำมาห่อไส้หมูแล้วทอด เกี๊ยวซ่าในภาษาไทยมาจากภาษาญี่ปุ่นว่าเกียวซะ ญี่ปุ่นได้รับอาหารชนิดนี้มาจากชาวแมนจู ซึ่งนำไปทอดรับประทานเช่นกัน ชาวจีนทางเหนือรับอาหารชนิดมาจากชาวแมนจูเช่นกัน เรียกว่าเจี่ยวจือ นำมาต้มแล้วกินกับน้ำซุป อาหารชนิดนี้เป็นคนละชนิดกับเกี๊ยวซึ่งคนไทยจะเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋ว ซึ่งจะตรงกับอาหารจีนกวางตุ้งที่เรียก "หวั่นทั้น"
เจียวจือแบบจีนแบ่งตามการปรุงได้ดังนี้
เจียวจือแบบที่ใช้ไข่ห่อไส้แทนแป้ง  ในทิเบตและเนปาลมีอาหารที่มีรูปแบบคล้ายเกี๊ยวซ่าเรียกว่า โมโม ปรุงสุกด้วยการนึ่ง ไส้ทำด้วยเนื้อสัตว์
แบบญี่ปุ่น.
คำภาษาญี่ปุ่น เกียวซะ "gyōza" (ギョーザ, ギョウザ) มาจากเสียงอ่านของคำว่า 餃子 ของสำเนียงภาษาจีนในชานตง และเขียนด้วยอักษรจีนตัวเดียวกัน ความแตกต่างสำคัญระหว่างเกี๊ยวซ่าของญี่ปุ่นกับเจียวจือของจีนคือ แบบญี่ปุ่นใส่กระเทียมมากกว่า กิบเกลือและซีอิ๊ว แป้งเกี๊ยวซ่าบางกว่า ไส้ใส่หมูบดผสมกับกะหล่ำปลี น้ำมันงา และกระเทียม
รูปแบบการทำ.
วิธีการทำเกี๊ยวใช้วิธีการ (dough) ห่อไส้เนื้อ ผัก หรือส่วนผสมอย่างอื่น ม้วนและปิดห่อด้วยการแตะน้ำเล็กน้อยแล้วบีบที่ขอบ (แผ่นแป้งเมื่อโดนน้ำแล้วจะติดกัน) ทำให้เกี๊ยวมีรูปทรงคล้ายจานบิน เกี๊ยวสามารถนำไปต้ม นึ่ง หรือทอดพอสุก เสิร์ฟพร้อมซอสพริกและซอสสำหรับจิ้มที่ทำจากซอสถั่วเหลืองผสมน้ำส้มสายชู โดยบางครั้งจะใส่น้ำมันพริกหรือน้ำพริกเผา
ไส้อั่ว
ไส้อั่ว เป็นอาหารพื้นเมืองทางภาคเหนือของประเทศไทย อั่ว หมายถึง ใส่ไส้, แทรก, ยัดไว้ตรงกลาง ปกติทำจากเนื้อหมูบด (สามารถผสมกับมันแข็งของหมู เพื่อไม่ให้เนื้อหมูด้านเวลาสุก) ผสมพริกแห้ง กระเทียม ขมิ้น (ใส่หรือไม่ใส่ก็ได้) ข่า ใบมะกรูด หอมแดง และเครื่องปรุงรส แล้วกรอกลงไปในไส้อ่อนของหมูที่เกลาจนบางแล้ว บิดหัวท้ายเพื่อแบ่งให้เป็นท่อนขนาดพอประมาณ จากนั้นนำไปย่างให้สุกเกรียม มีกลิ่นหอมชวนรับประทาน บางแห่งเปลี่ยนจากหมูเป็นหน่อไม้ซอยละเอียด สำหรับมุสลิมหรือผู้ที่ไม่ประสงค์ที่จะรับประทานหมูอาจจะดัดแปลงใช้เนื้อสัตว์ชนิดอื่น แล้วก็กรอกเข้าไปในไส้สัตว์ชนิดอื่นหรือไส้เทียมแทน
คิลิมานจาโร
อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว
ศาสตราจารย์ อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว เป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิต ประเภทวิชาประวัติศาสตร์ สาขาวิชาโบราณคดี สำนักวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562
อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว เกิดเมื่อวันที่ 22 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ที่อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ศศ.บ. ประวัติศาสตร์) และสำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อ.ม. ประวัติศาสตร์) เป็นนักประวัติศาสตร์ที่มีความเชียวชาญประวัติศาสตร์ล้านนา และมีความสามารถในการอ่านและเขียนอักษรธรรมล้านนา มีงานวิจัยที่ทำร่วมกับมหาวิทยาลัยต่างๆทั้งในประเทศและต่างประเทศ จนได้รับการยกย่องให้เป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะของมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐ เป็นต้น และได้รับประเมินความรู้เทียบเท่าปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอร์เนล, ๒๕๓๗
ตัวอย่างผลงานของศาสตราจารย์อรุณรัตน์ วิเชียรเขียว
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านักขัตรมงคล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระชัยนาทนเรนทร
โซนี่โมบายล์
โซนี่ โมบายล์ คอมมูนิเคชัน เอบี (ภาษาอังกฤษ:Sony Mobile Communications AB) หรือชื่อเดิมคือ โซนี่ อิริคสัน โมบายล์ คอมมูนิเคชัน เอบี (ภาษาอังกฤษ:Sony Ericsson Mobile Communications AB) เกิดจากการซื้อกิจการบริษัทอิริคสันของบริษัทโซนี่ ทำให้โซนี่ อิริคสันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นโซนี่ โมบายล์
บริษัทโซนี่ อิริคสัน นั้นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2001 โดยการร่วมมือกันของบริษัทโซนี่ และ บริษัทอิริคสัน ต่างถือหุ้นเท่ากันฝ่ายละ 50% โดยมีปัจจัยที่ทำให้ทั้งสองบริษัทมาลงทุนร่วมกันก็คือการที่ต่างฝ่ายต่างมีประสบการณ์หรือความเชี่ยวชาญในสายการผลิตของตนเป็นพิเศษต่างกันไป ทางโซนี่นั้นเชี่ยวชาญในเรื่องของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า ส่วนอิริคสันเชี่ยวชาญในเรื่องเทคโนโลยีการสื่อสารและมีผลิตภัณฑ์หลักคือโทรศัพท์มือถือ โดยผลิตภัณฑ์แรกของบริษัทถูกเปิดตัวในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2002
สำนักงานใหญ่ของโซนี่ อิริคสัน ตั้งอยู่ที่นครลอนดอน สหราชอาณาจักร และมีสำนักวิจัยหรือพัฒนาผลิตภัณฑ์กระจายอยู่ทั่วโลก มีพนักงานอยู่ทั่วโลกไม่ต่ำกว่า 5,000 คน ทั้งฝ่ายวิจัย, ฝ่ายออกแบบ, ฝ่ายพัฒนา, ฝ่ายการตลาด, ฝ่ายขาย, ฝ่ายกระจายสินค้าและฝ่ายบริการลูกค้า ส่วนประธานบริษัทคนปัจจุบันคือ ไมลส์ ฟลินซ์ และมี แจน เวอร์บี เป็นรองประธานบริษัท ซึ่ง โซนี่อีริคสันมีสาขาทั่วโลกประมาณ 77 สาขาทั่วโลกโดยแบ่งเป็น
ปี 2010-ปัจจุบัน.
เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2011 โซนีได้ประกาศว่าจะซื้อหุ้นส่วนของอีริคสัน ในโซนีอีริคสันทั้งหมดเป็นมูลค่า 1.05 พันล้านยูโร (1.47 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้โซนีอีริคสันกลายเป็นบริษัทในเครือของโซนี โดยจะมีผลในเดือนมกราคม 2012
ตัวอย่างผลิตภัณฑ์ของ โซนี่ โมบายล์
ตัวอย่างผลิตภัณฑ์ของ โซนี่ อิริคสัน
พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก
พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก  เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1995 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเจ็ดใน ภาพยนตร์ชุด "เจมส์ บอนด์" ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แสดงนำโดย เพียร์ซ บรอสแนน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งแรก กำกับโดย มาร์ติน แคมป์เบลล์ และเป็นภาพยนตร์บอนด์เรื่องแรกที่ไม่ได้นำองค์ประกอบเนื้อเรื่องใด ๆ จากนวนิยายของเอียน เฟลมมิงมาดัดแปลง เนื้อเรื่องของภาพยนตร์คิดค้นและเขียนบทโดย ไมเคิล แฟรนซ์ ซึ่งต่อมาบทภาพยนตร์ถูกเขียนเพิ่มเติมโดยเจฟฟรี เคนและบรูซ เฟียร์สตีน ในภาพยนตร์ บอนด์ต้องต่อสู้อดีตสายลับเอ็มไอ6 เพื่อหยุดยั้งการใช้อาวุธดาวเทียมโจมตีลอนดอน ซึ่งจะทำให้เกิดการล่มสลายทางการเงินทั่วโลก
ภาพยนตร์ทำเงินมากกว่า 350 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ทำเงินมากกว่าภาพยนตร์บอนด์ที่แสดงโดยดาลตัน โดยไม่ปรับตามอัตราเงินเฟ้อ ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยนักวิจารณ์มองว่าบรอสแนนเป็นบอนด์ที่มีพัฒนาการดีกว่าบอนด์ในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ ภาพยนตร์ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลแบฟตา สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยมและสาขาเสียงยอดเยี่ยม
ชื่อ "โกลเดนอาย (GoldenEye)" เป็นการคารวะ เอียน เฟลมมิง ผู้สร้างเจมส์ บอนด์ ขณะทำงานให้กับหน่วยสืบราชการลับของกองทัพเรืออังกฤษ ยศนาวาตรี เฟลมมิงติดต่อประสานงานกับกองข่าวกรองกองทัพเรือ เพื่อติดตามการพัฒนาในสเปนหลังสงครามกลางเมืองสเปน ในชื่อ ปฏิบัติการโกลเดนอาย เฟลมมิงใช้ชื่อนี้เป็นคฤหาสน์ของเขาใน โอรากาเบสซา, จาเมกา
ในปี ค.ศ. 1986 สายลับเอ็มไอ6 เจมส์ บอนด์และอเล็ก เทอร์เวเลียน แทรกซึมเข้าไปในโรงงานผลิตอาวุธเคมีของสหภาพโซเวียตในอาร์กฮังเกล ในขณะที่เทอร์เวเลียนถูกจับและฆ่าโดย พันเอก อาร์กาดี กริโกโรวิช อูรูมอฟ ผู้บัญชาการของโรงงาน บอนด์จัดการทำลายโรงงาน ก่อนที่เขาจะหลบหนีได้สำเร็จ
เก้าปีต่อมา หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต บอนด์พยายามหยุดยั้ง ซีเนีย ออนาทอปป์ สมาชิกขององค์กรอาชญากรรมยานัส จากการขโมย ยูโรคอปเตอร์ ไทเกอร์ เฮลิคอปเตอร์จู่โจม ขณะที่กำลังสาธิตทางทหารใน มงเต-การ์โล แต่ไม่สำเร็จ บอนด์เดินทางกลับไปที่ลอนดอน เจ้าหน้าที่เอ็มไอ6 ตรวจพบสัญญาณขอความช่วยเหลือจากสถานีวิทยุร้างใน ซีเวอร์นายา, ไซบีเรีย บอนด์พบเฮลิคอปเตอร์ที่ถูกขโมย ปรากฏอยู่ที่นั่น ต่อมา เกิดระเบิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ทำให้สถานที่ดังกล่าว, เครื่องบินรบรัสเซียและระบบดาวเทียมทั้งหมดในวงโคจรด้านบนถูกทำลาย