pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงสงครามหนึ่งปีนั้น มีเพียงอาณาจักรซีอ้อนเท่านั้นที่ใช้งานโมบิลอาเมอร์ แต่หลังจากศักราช UC 0085 สหพันธ์โลกได้เริ่มใช้งานโมบิลอาเมอร์ โดยตั้งแต่ช่วงของศึกกรีปส์ โมบิลสูทและโมบิลอาเมอร์บางรุ่นมีความสามารถในการแปลงร่างเป็นอีกแบบเพื่อให้เหมาะแก่การใช้งานตามสถานการณ์ได้ แม้จะไม่เป็นที่แพร่หลายเท่าโมบิลสูท แต่ก็มีการใช้งานโมบิลอาเมอร์ต่อมาโดยกองกำลังต่างๆจนถึงสงครามซันสคาร
เท่าที่ปรากฏในภาคจีกันดั้ม มีเพียงนีโอเจแปนเท่านั้นที่ใช้งานโมบิลอาเมอร์เต็มรูปแบบ โดย JDG-009X เดวิลกันดั้มมีรูปร่างแบบโมบิลอาเมอร์ และในตอนที่กองทัพนีโอเจแปนพยายามจับเดวิลกันดั้มนั้นได้ใช้งานโมบิลอาเมอร์ "JMA-27T แฟนโทม่า"
ในศักราช After Colony นั้นไม่มีโมบิลอาเมอร์เต็มรูปแบบ มีเพียงโมบิลสูทบางรุ่นที่สามารถแปลงร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ได้เท่านั้น
โมบิลอาเมอร์ในศักราช After War เป็นอาวุธที่ใช้งานโดยกองกำลังปฏิวัติอวกาศในช่วงสงครามอวกาศครั้งที่ 7 แต่หลังจากโลกตกอยู่ในสภาพหลังหายนะก็ไม่มีโมบิลอาเมอร์รุ่นใหม่ของกองกำลังปฏิวัติอวกาศอีก ในขณะที่มีการใช้งานโมบิลสูทขนาดเล็กทั้งโดยพลเรือนและสหพันธ์โลกซึ่งก่อตั้งขึ้นใหม่
ศักราช CC.
ในช่วงแรกของเทิร์นเอกันดั้มนั้น ชาวจันทราใช้โมบิลอาเมอร์ขนาดใหญ่คือ "JMA0530 วอโดม" และในช่วงหลังได้ขุดพบโมบิลสูทที่แปลงร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ได้คือ "MRC-F31/J-2126 มุทโทวู"
โมบิลอาเมอร์ในศักราช Cosmic Era เป็นอาวุธที่กลุ่มพันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นในขณะที่โคออดิเนเตอร์พัฒนาโมบิลสูท โมบิลอาเมอร์สามารถควบคุมง่ายกว่าแต่ก็มีพลังในการต่อสู้ต่ำกว่าโมบิลสูทอย่างมาก โดยเมื่อเทียบกับโมบิลสูท ZGMF-1017 จินน์ของซาฟท์แล้ว โมบิลอาเมอร์ TS-MA2 โมเบียส มีพลังในการต่อสู้ที่ด้อยกว่ามาก โมบิลอาเมอร์ในกันดั้มซี้ดมักมีลักษณะคล้ายกับเครื่องบินรบและมีขนาดเล็ก แต่ในภาคต่อ กันดั้มซี้ดเดสทินีก็ได้มีการพัฒนาโมบิลอาเมอร์ขนาดใหญ่ที่มีพลังในการต่อสู้สูงกว่าโมบิลสูททั่วไปออกมาเช่นกัน
โมบิลอาร์เมอร์ในศักราช Anno Dominic ไม่ค่อยมีปรากฏออกมามากนัก แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นอาวุธรบที่ถูกนำมาใช้งานในสงครามเสียส่วนใหญ่ ทั้งการใช้ในการรบโดยตรง หรือใช้เป็นอุปกรณ์เสริมประสิทธิภาพของโมบิลซูทอย่าง Aggressor โดยโมบิลอาร์เมอร์จะมีสมรรถณะที่แตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับสภาพการใช้งานในแต่ละช่วง แต่ในเนื้อเรื่องช่วงท้ายได้มีการปรากฏโมบิลอาร์เมอร์ที่ติดตั้งระบบเตาพลังงาน GN Drive ซึ่งประสิทธิภาพในการรบสูงอย่าง Alvatore ออกมา
อันเดรส โบนิฟัสซิโอ
เวอริไซน์
เวอริไซน์ (; NASDAQ: VRSN) เป็นบริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกา ให้บริการด้านความปลอดภัยในการใช้อินเทอร์เน็ต และบริการชำระค่าสินค้าออนไลน์ และเป็นผู้ได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์ของสหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้ควบคุมการจดทะเบียนโดเมนเนม .com
นิกายเยซูอิด
โฮเซ่ ริซัล
มิเกล เด เซรบันเตส
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา  เป็นบาทหลวง และนักบุญในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เกิดก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 ที่เมืองโลโยลา ในประเทศสเปน และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ วันที่ 31 กรกฎาคม 1556 ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นผู้ก่อตั้ง “คณะแห่งพระเยซูเจ้า” หรือที่นิยมเรียกว่า “คณะเยสุอิต” ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกซึ่งขึ้นโดยตรงต่อพระสันตะปาปา
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี
นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)
นักบุญอิกเนเชียสแห่งลาโฮลา
นักบุญเกรกอรี
นักบุญสเทเฟน
นักบุญสเทเฟน  เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34 ที่กรุงเยรูซาเลม ในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี"  เพราะเป็นคนแรกสุดที่พลีชีพเพื่อเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ
ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว)
เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า
ลัทธิบูชานักบุญสเทเฟน.
โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
ในศาสนาคริสต์ มรณสักขี  หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกทรมานจนตายหรือถูกฆ่าหรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความเชื่อ ในศาสนาคริสต์ยุคแรกมีผู้ถูกทรมานและฆ่าด้วยความทรมานต่างๆเช่นถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ถูกตรึงกางเขน ถูกเผาทั้งเป็น และอื่น ๆ
คำว่า “martyr” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “พยาน” การฆ่าเช่นนี้เป็นผลจากการพยายามกำจัดคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการ (การเบียดเบียนทางศาสนา) เช่นในสมัยจักรวรรดิโรมันก่อนที่คริสต์ศาสนาจะเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
คริสต์ศาสนิกชนคนแรกที่เป็นมรณสักขีคือนักบุญสเทเฟนที่บันทึกไว้ใน ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนถึงแก่ชีวิตเพราะศรัทธาในพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์ และยังคงมีคริสต์ศาสนิกชนอีกหลายคนที่ถูกฆ่านอกจากนักบุญสเทเฟน ตามที่นักบุญเปาโลอัครทูตกล่าวว่ามีการขู่จะฆ่าสาวกของพระเยซูในเวลานั้นหลายครั้ง
ในคริสต์ศตวรรษต่อมาก็มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการอีกหลายครั้งเช่นในระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตหรือเป็น “พวกนิยมพระสันตะปาปา” (Papists)
มรณสักขีในสมัยอัครทูต (คริสต์ศตวรรษที่ 1).
หมายเหตุ: ตามตำนานนักบุญยอห์นอัครทูตถูกต้มในน้ำมันแต่รอดมาได้และเป็นอัครทูตองค์เดียวที่มิได้เป็นมรณสักขี
เฉินกวนซี
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ (; ชื่อย่อ: ฝ.ช. - FC) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ นอกเขตตัวเมืองเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนประจำอำเภอฝาง และเป็นโรงเรียนรัฐบาลแห่งเดียวในอำเภอฝางที่เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดทำการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในปี พ.ศ. 2504
โดยอำเภอฝางซึ่งมี ร้อยโทฝาด วัฒนผล เป็นนายอำเภอฝาง นายสวาสดิ์ สุคนธา ศึกษาธิการอำเภอฝางในขณะนั้น
นายทองชอบ กินาวงศ์ ผู้อุปการะโรงเรียน ได้ร่วมมือกันหาที่ดินสำหรับที่จะตั้งโรงเรียน โดยได้เลือกเอาที่ดินสงวน
ของทางราชการ ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นที่ดินว่างเปล่า ห่างจากตัวอำเภอฝาง 7 กิโลเมตร
ได้มีราษฎรตำบลสันทรายและตำบลแม่สูน ได้ร่วมมือกันสร้างอาคารชั้นเดี่ยว สร้างด้วยไม่ไผ่ หลังคามุงตองพลวง(ตองตึง)
สำหรับห้องเรียน และเปิดทำการสอนชั้น ม.ศ.1 จำนวน 1 ห้อง เรียน มีนักเรียน 34 คน มีครูสอน 3 คน
และได้แต่งตั้ง นายอินทร์ศวร แย้มแสง ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่ โรงเรียนฝางศึกษาปราสาท มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์คนแรก ต่อมาได้มอบหมายให้ นายประสิทธิ์ จันทระ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
จนกระทั่งกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายดำรง วิวัฒนผล มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2504 เป็นต้นมา
ต่อมา พ.ศ. 2509 นายสุรชาติ ช่วงฉ่ำ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ได้ทำหนังสือยื่นต่อนาย อำเภอฝาง ขอกำหนดบริเวณโรงเรียนที่
แน่นอน และได้ล้อมรั้วชั่วคราวรอบอาณาเขต ซึ่งกำหนดเขตโรงเรียนได้ดังนี้ทิศเหนือ ติดซอยเข้าหมู่บ้านสันลมจอย (บ้านสัน
หนองเขียว) มีความยาว 338 เมตร ทิศใต้ ติดที่ดินของนางบัวจันทร์ โค้วสุวรรณ และที่ดินของนายไพรัตน์ รัตนพิชัย มีความยาว
338 เมตร ทิศตะวันตก ติดเนินเขาสันป่าฮัก มีความยาว 338 เมตร ทิศตะวันออก ติดถนนโชตนา มีความยาว 250 เมตร
พ.ศ. 2521 เนื่องจากโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์เปิดหลักสูตรอาชีวศึกษา บริเวณเนื้อที่โรงเรียนไม่เพียงพอ นายสุรชาติ ช่วงฉ่ำ
ผู้อำนวยการโรงเรียน ได้ทำเรื่องขอขยายเนื้อที่ไปทางด้านหลังโรงเรียน ซึ่งมีเนื้อที่ว่างเปล่าต่อทางอำเภอฝาง และได้รับ
อนุมัติในเวลาต่อมา โดยกำหนดเนื้อที่โรงเรียน ทั้งหมด 188 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ตั้งอยู่เลขที่ 205 หมู่ที่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ รหัสไปรษณีย์ 50110 โทรศัพท์ 0-5334-6740-1 โทรสาร 0-5334-6741
เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รวม 44 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 1,689 คน ผู้บริหาร 5 คน จำนวนครู 87 คน ลูกจ้างประจำ 10 คน
ครูอัตราจ้าง 12 คน พนักงานสำนักงาน 16 คน พนักงานราชการ 2 คน ลูกจ้างชั่วคราว 16 คน
โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์เป็นต้นแบบโรงเรียนที่จัดการศึกษาเทียบเคียงเกณฑ์มาตรฐานสากลโดยการมีส่วนร่วมจากภาคีเครือข่ายและบริหารจัดการด้วยระบบคุณภาพภายในปี 2565
ผู้เรียนมีคุณภาพตามเกณฑ์โรงเรียนมาตรฐานสากล
สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์.
สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ได้จัดตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2546 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและปฏิบัติตามคำสั่ง
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและข้อบังคับสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ ที่ตั้งสำนักงาน ณ อาคารกิจการนักเรียน(อาคาร 07)โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ เลขที่ 205 หมู่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์.
สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ ได้จดทะเบียนเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2546 ตามความในมาตรา 82 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ ณ อาคารกิจการนักเรียน(อาคาร 07) โรงเรียนฝางชนูปถัมภ์ เลขที่ 205 หมู่ 7 ตำบลสันทราย อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
มรณสักขี (แก้ความกำกวม)
มรณสักขี สามารถหมายถึง
ยากอบ บุตรเศเบดี
ยากอบ บุตรเศเบดี ( หรือ Yaakov Ben-Zebedee) หรือนักบุญยากอบองค์ใหญ่ (James the Greater) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตราว ค.ศ. 44 เป็นอัครทูตของพระเยซู เป็นบุตรของเศเบดีกับนางสะโลเม และเป็นพี่ชายของยอห์นอัครทูต การเติมสร้อยชื่อ “องค์ใหญ่” ก็เพื่อให้แตกต่างจากยากอบ บุตรอัลเฟอัส หรือที่เรียกว่า “องค์เล็ก” นักบุญยากอบบุตรเบดี เป็นสาวกคนแรก ๆ ของพระเยซู พระวรสารสหทรรศน์กล่าวว่าเมื่อพระเยซูทรงเรียกเขามาเป็นสาวก ยากอบ ยอห์น และพ่อกำลังอยู่ริมทะเล ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญมาระโก พระเยซูให้สมญาทั้งยากอบและยอห์นว่า “ลูกฟ้าร้อง” (Boanerges "โบอาเนอเย") หนังสือกิจการของอัครทูต 12:1-2 บันทึกว่าพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ทรงสั่งประหารยากอบด้วยดาบ
กล่าวกันว่าร่างของยากอบถูกฝังไว้ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในกาลิเซีย (ประเทศสเปน) นักบุญยากอบเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศสเปน เมืองที่เป็นที่ฝังร่างจึงถือว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญเป็นที่สามของคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ถัดจากเยรูซาเลมและโรม) เส้นทางเซนต์เจมส์ (Way of St. James) เป็นถนนที่ไปจากเมืองต่าง ๆ ในยุโรปไปสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาเป็นถนนสำหรับนักแสวงบุญสายที่สำคัญที่สุดตั้งแต่สมัยกลางเป็นต้นมา นักบุญยากอบจึงถือว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักแสวงบุญด้วย
นักบุญเจมส์ ลูกของเซเบดี
James the Greater
St James the Greater
เซนต์เจมส์
เซนต์เจมส์ หรือ นักบุญยากอบ สามารถหมายถึง
นักบุญเจมส์
นักบุญเจมส์ อาจหมายถึง
นักบุญคริสโตเฟอร์
นักบุญคริสโตเฟอร์  เป็นชาวคานาอัน ต่อมาได้นับถือศาสนาคริสต์และพลีชีพเป็นมรณสักขีในรัชสมัยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางสันตะสำนักก็ยกเลิกวันฉลองนักบุญคริสโตเฟอร์จากปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่ แต่การฉลองก็ยังทำกันตามท้องถิ่น
ตำนานของนักบุญคริสโตเฟอร์.
ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นสุนัข  และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และเข้าพิธีบัพติศมาและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองแอนติออก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอะเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย
Saint Christopher
St Christopher
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร  (คำว่า “docere” หรือ “doctor” ในภาษาละตินหมายถึง “สอน”) เป็นตำแหน่งที่คริสตจักรแต่งตั้งให้ผู้ที่มีความสำคัญด้านคำสอนหรือเทววิทยาศาสนาคริสต์เป็นพิเศษ
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 16.
ในคริสตจักรตะวันตก มีปิตาจารย์แห่งคริสตจักรที่ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์อยู่ 4 องค์ ได้แก่ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ขณะที่คริสตจักรตะวันออกมีนักปราชญ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ 3 องค์ ได้รับยกย่องเป็น "ไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม" ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย และนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกตำแหน่งนี้จะมอบให้แก่นักบุญผู้เป็นเจ้าของงานประพันธ์ที่คริสตจักรถือว่ามีคุณค่าต่อการศึกษา โดยการประกาศจากพระสันตะปาปาหรือจากสภาสังคายนาสากล การแต่งตั้งนี้นาน ๆ จึงทำกันครั้งหนึ่งและเป็นการแต่งตั้งหลังจากที่ผู้ได้รับการแต่งตั้งเสียชีวิตไปแล้วและหลังจากที่ได้รับประกาศให้เป็นนักบุญแล้วเท่านั้น
ในคริสตจักรละติน หลังจากที่นักปราชญ์ฝ่ายละตินทั้ง 4 องค์ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรไปแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ได้ประกาศยกย่องนักปราชญ์อีก 4 องค์เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรตะวันออกในปี ค.ศ. 1568 ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส และนักบุญอะทานาเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักรแต่ละองค์ก็มีความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ กัน เช่น นักบุญเกรกอรีหรือพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และนักบุญแอมโบรสเป็นนักเขียนจดหมายและศาสตรนิพนธ์ นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาและนักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนจะเขียนเกี่ยวกับเทววิทยาเชิงรหัสยะ (mystical theology) นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เน้นงานเขียนปกป้องคริสตจักรจากพวกนอกรีต นักบุญบีดเขียน “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ” ซึ่งเป็นเอกสารที่ดีที่สุดในทางประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยกลาง ส่วนนักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส และนักบุญทอมัส อไควนัส เป็นทั้งนักเทววิทยาระบบ
ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการแต่งตั้งนักบุญหญิงเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรเป็นครั้งแรก คือ นักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา ต่อมามีนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอและนักบุญฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน ได้รับแต่งตั้งเพิ่มมาอีกตามลำดับ
คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้แต่งตั้ง “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ทั้งหมดด้วยกัน 35 องค์ ในจำนวนนี้ 18 องค์ถึงแก่กรรมก่อนจะเกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ยังนับถือนักปราชญ์ทั้ง 17 องค์นี้ ในบรรดา 35 องค์นี้ 25 องค์มาจากศาสนาคริสต์ตะวันตก และอีก 8 มาจากศาสนาคริสต์ตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญหญิง 4 องค์ มุขนายก 18 องค์ บาทหลวง 12 องค์ พันธบริกร 1 องค์ นักพรตหญิง 3 องค์ พรหมจารี 1 องค์ และเป็นชาวยุโรป 26 องค์ ชาวแอฟริกา 3 องค์ และอีก 6 องค์เป็นชาวเอเชีย
ปราชญ์แห่งคริสต์ศาสนา
ปราชญ์แห่งศาสนาคริสต์
Doctor of the Church
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ ( หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18
อันโตนิโอ อัลเลอกริเกิดที่เมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เรจจิโอไม่ใกลจากเรจจิโอ เอมิเลีย พ่อของอันโทนิโอ อัลเลอกริเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลม (tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาดฉากแท่นบูชาพระแม่มารีที่สำนักสงฆ์ท้องถิ่นเซนต์ฟรานซิส ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเด็น ประเทศเยอรมนี
คอร์เรจจิโอ
อันโทนิโอ คอร์เรจจิโอ
Antonio da Correggio
Correggio
ความเร็วหลุดพ้น
ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์ ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำให้ยานอวกาศเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่าความเร็วหลุดพ้น ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร
เมื่อ "G" คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G = 6.67×10−11 m3 kg−1 s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
แมนนี่ เมลชอร์
แมนนี่ เมลชอร์ (Manny Melchor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 79 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 35
เมลชอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 แพ้ทีเคโอ โรเกว วีญานวยวา ยก 3 จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2530 – 2531 เมลชอร์ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนหลังจากที่ชกชนะคะแนน โจ คอนสแตนติโนเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แล้วก็ชกชนะบ่อยขึ้น เมลชอร์ชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ชนะคะแนน ริค มากราโม อีริค ชาเวช และพริตตี้ บอย ลูกัส เคยเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2533 และในปีเดียวกันนี้ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย เสมอกับ ปีเตอร์ มิตเรฟสกี และเมื่อชกแห้มือกันอีกครั้ง คราวนี้เมลชอร์เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ต่อมา เมลชอร์มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่าบชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อขึ้นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลก เมลชอร์ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง โดยไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้ 2 ครั้ง มาชกแพ้คะแนน โตโต้ ป.พงษ์สว่างในไทย นอกนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะคะแนนอัศวิน ศิษย์หลักเมืองที่ ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น เมลชอร์ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 6 เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 11 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ ออสวานโด เกอเรโร ยก 7 ไปอีก จากนั้น เมลชอร์มาชกในไทย แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ สิน ส.เพลินจิต ห้าดาว ซีพียิม และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้ทีเคโอ กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 จากนั้น เมลชอร์ยังชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน เออร์เนสโต รูบิลลา ที่ฟิลิปปินส์ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 14ตุลาคมพ.ศ. 2543แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก แต่หลังจากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อันโตนีโอ อากวิวเร ที่ เม็กซิโก
หลังจากที่ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เมลชอร์มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์คู่ปรับเก่าที่เคยชกชนะเมื่อ 6 ปีก่อน จากนั้น เมลชอร์ชกแพ้รวดจนมาชกแพ้ทีเคโอ กาเบรียล เอลซอนโด ยก 7 เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐ เมลชอร์ก็แขวนนวมไป
พริตตี้ บอย ลูกัส
พริตตี้ บอย ลูกัส  หรือ โดมิงโก ลูกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่
จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป
พริตตี้ บอย ลูคัส
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2514
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2514 เป็นการรัฐประหารตนเองของจอมพล ถนอม กิตติขจร เมื่อเวลา 19.00 น. ของวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
สาเหตุสืบเนื่องจากการที่สมาชิกพรรคสหประชาไทยของจอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2512 นำโดย นายญวง เอี่ยมศิลา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ได้เรียกร้องผลประโยชน์ตอบแทนต่าง ๆ ตามที่จอมพลถนอมได้เคยสัญญาไว้ในช่วงเลือกตั้ง เมื่อไม่ได้รับการตอบแทนดังที่สัญญาไว้ ส.ส.เหล่านี้ได้ต่างพากันเรียกร้องต่าง ๆ นานา บ้างก็ขู่ว่าจะลาออก นอกจากนี้ในหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพของ พล.อ.กฤษณ์ สีวะรา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในสมัยรัฐบาลจอมพลถนอมได้บันทึกไว้ว่า ซึ่งเหล่านี้เป็นเหตุให้ จอมพล ถนอม ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ,รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หัวหน้าพรรคสหประชาไทยและนายกรัฐมนตรีซึ่งได้รับฉายาสมัยนั้นว่า "นายกฯคนซื่อ" ไม่อาจควบคุมสถานการณ์ในสภาผู้แทนราษฎรได้ จึงยึดอำนาจตนเอง โดยไม่มีชื่อเรียกคณะรัฐประหารในครั้งนี้โดยเฉพาะเหมือนรัฐประหารที่ผ่านมา แต่เรียกตัวเองเพียงแค่ว่า คณะปฏิวัติ
โดยมีคำปรารภในการยึดอำนาจตัวเองครั้งนี้ว่า
จากนั้นประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 3 ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2511 ที่ใช้อยู่ก่อนหน้านั้น และยกเลิกรัฐสภา ยกเลิกพรรคการเมืองและประกาศกฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เวลา 20.11 น. และห้ามมั่วสุมทางการเมืองตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป
คณะปฏิวัติครองอำนาจจนวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 จึงประกาศใช้ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ. 2515 ให้ข้าราชการประจำดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้และตั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติ มีมติให้จอมพลถนอมเป็นนายกรัฐมนตรีต่อไป ซึ่งในธรรมนูญการปกครองฯ ฉบับนี้มีการนำเอารัฐธรรมนูญมาตรา 17 กลับมาใช้อีกครั้งเหมือนยุคของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ที่ให้อำนาจนายกรัฐมนตรีเต็มที่ในการสั่งการใด ๆ อันเนื่องจากเหตุที่กระทบต่อความมั่นคงของราชอาณาจักร โดยไม่ต้องผ่านการพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร หรือมีกฎหมายฉบับใด ๆ มารองรับ
จอมพลถนอม กิตติขจร ได้รวบอำนาจไว้แต่เพียงผู้เดียว ท่ามกลางความไม่พอใจของนิสิต นักศึกษาและประชาชนโดยทั่วไป ที่ไม่มีรัฐธรรมนูญการปกครองอย่างถาวรมาตั้งแต่รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501 (สมัยจอมพลสฤษดิ์) แล้ว ซึ่งกว่าที่รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2511 ที่ถูกยกเลิกไปในการปฏิวัติครั้งนี้ก็ต้องใช้เวลาร่างนานถึง 10 ปี ประกอบกับเหตุการทุจริตต่าง ๆ ในรัฐบาล ก็กลายเป็นสาเหตุให้เกิด เหตุการณ์ 14 ตุลา ในอีก 2 ปี ต่อมา
หลังจากการปฏิวัติไม่นาน อุทัย พิมพ์ใจชน ส.ส.จังหวัดชลบุรี พร้อมด้วยบุญเกิด หิรัญคำ ส.ส.จังหวัดชัยภูมิ และอนันต์ ภักดิ์ประไพ ส.ส.จังหวัดพิษณุโลก ได้ยื่นฟ้องต่อศาลอาญาให้ดำเนินคดีต่อคณะปฏิวัติในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน ถือเป็นการท้าทายผู้มีอำนาจอย่างตรงไปตรงมา การตีความของศาลทำให้ทั้งสามคนตกเป็นจำเลยและถูกสั่งให้จำคุกเป็นเวลา 10 ปี อย่างไรก็ตาม ส.ส. ทั้งสามคนถูกปล่อยตัวหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ในสมัยรัฐบาลที่มีสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี
สภาบริหารคณะปฏิวัติ.
"สภาบริหารคณะปฏิวัติ" เป็นสภาที่ตั้งขึ้นตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 34 เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2514 หลังจอมพล ถนอม กิตติขจรยึดอำนาจตัวเอง โดยประกาศคณะปฏิวัติฉบับนี้ได้ให้อำนาจคณะรัฐมนตรีเป็นของสภาบริหารคณะปฏิวัติ
ตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 34 ได้กำหนดให้บุคคลเป็นสมาชิกสภาบริหารคณะปฏิวัติทั้งสิ้น 16 คนดังนี้
สภาบริหารคณะปฏิวัติได้สิ้นสุดลงภายหลังการประกาศใช้ ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515 และประกาศแต่งตั้ง สภานิติบัญญัติ พ.ศ. 2515