pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จเจิมและทรงพระสุหร่าย พระพุทธชินราชจำลอง ณ พระวิหาร โดยมีสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอทั้งสองพระองค์โดยเสด็จด้วย สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ได้เสด็จมาเบิกพระเนตร และทรงบรรจุพระบรมสารีริกธาตุลงในพระพุทธ ชินราชจำลอง และได้พระราชทานนามว่า "พระพุทธกวี กิตติวรรณ ทังสุบุตร นิมิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น" สถิตย์มังคลากรมุมินทร์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2523
การเปิดโรงพยาบาล.
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงเททองหล่อพระรูปสมเด็จพระราชบิดาและสมเด็จพระศรีนครินทรา ณ บริเวณวัดเบญจมบพิตร โดยใช้เงินที่นักศึกษาแพทย์ และนักศึกษาใน ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ ได้ร่วมกันออกรับบริจาคจากประชาชน โดยการออกขายธงวันมหิดล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 เป็นต้นมา ได้รวบรวมเงินได้ประมาณ 300,000 บาท เศษ และได้อัญเชิญพระรูปจำลองสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ขึ้นพระดิษฐานบนแท่นหน้าโรงพยาบาลศรีนครินทร์ และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดโรงพยาบาลศรีนครินทร์ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2526
เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2532 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงวางศิลาฤกษ์ และได้ทรงแนะนำให้ก่อสร้างอาคารสูงขึ้นกว่าเดิม โดยนายประมวล สภาวสุ ได้สนองต่อพระราชกระแสได้แก้ไขแบบก่อสร้าง อาคารจาก 2 ชั้น เป็น 4 ชั้น และคณะแพทยศาสตร์ ได้ขอพระราชทานนามอาคารหลังนี้ว่า "อาคาร 89 พรรษาสมเด็จย่า" และในอาคารหลังนี้ ทางคณะได้แบ่งหอผู้ป่วย จำนวน 1 หอ เป็นหอผู้ ป่วยสำหรับสงฆ์อาพาธโดยเฉพาะ โดยการประสานงานกับพระอาจารย์ทูล ขิปปัญโญ เจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ อ.บ้านผือ จ.อุดรธานี และบรรดาศิษยานุศิษย์ ได้ร่วมกันจัดหากองทุนถวายแก่หลวงปู่เทศก์ เทศรังสี ซึ่งได้บริจาคเงิน 9 ล้านบาท เป็นงบประมาณซื้อครุภัณฑ์ ส่วนเงินที่เหลือให้จัดเป็นกองทุนดำเนินการหอสงฆ์อาพาธต่อไป และหลวงปู่เทศก์ เทศรังสี ยังได้อนุญาตให้ใช้ชื่อหอ สงฆ์นี้ว่า หองสงฆ์อาพาธ พระราชนิโรธรังสีคัมภีรปัญญาวิศิษฎ (หลวงปู่เทศก์ เทศรังสี) นอกจากนี้ ฯพณฯ ประมวล สภาวสุ, ศาสตราจารย์ นายแพทย์ นี รักษ์พลเมือง, คุณวาริน พูนศิริวงศ์, คุณผานิต พูนศิริวงศ์ และคุณหญิง สุเนตร พงษ์โสภณ ได้จัดการแสดงคอนเสริตและหาเงินบริจาคเพื่อเป็นเงิน กองทุน จัดซื้อุปกรณ์และเครื่องมือ ผ่าตัดเป็นเงินอีก 50 ล้านบาท
สีเขียวใบไม้
ปรีคลินิก
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศไทย และอันดับที่ 351 - 400 ของโลก
- สาขา Medicine (แพทยศาสตร์)
แอร์บัส เอ320
แอร์บัส เอ 320 (Airbus A320 Family) เป็นอากาศยานประเภทลำตัวแคบที่มีพิสัยบินระยะใกล้ถึงปานกลาง ผลิตโดยแอร์บัส เอส.เอ.เอส. เริ่มให้บริการครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2531 โดยแอร์ฟรานซ์ และยังคงได้รับความนิยมจนถึงปัจจุบัน รุ่นของ เอ 320 รวมถึง A318, A319, A320 และ A321 ในปัจจุบันเรียกถึงด้วยชื่อว่า A320ceo (current engine option) อันสืบเนื่องจากการเปิดตัวรุ่นใหม่ ได้แก่ เอ320นีโอ โรงงานประกอบสุดท้ายอยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส และ ฮัมบวร์ก ประเทศเยอรมนี และยังมีที่ เทียนจิน ที่เปิดใช้ในปีค.ศ. 2009 เพื่อผลิตเครื่องบินให้กับสายการบินของประเทศจีน แอร์บัส ตระกูล เอ 320 นี้สามารถจุผู้โดยสารได้ถึง 220 คน และมีพิสัยการบินตั้งแต่ 3,100 ถึง 12,000 กิโลเมตร โดยขึ้นอยู่กับรุ่นผลิต
สมาชิกรุ่นแรกของแอร์บัส ตระกูล เอ 320 คือ A320 ซึ่งเปิดตัวเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1984 และขึ้นบินครั้งแรกในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 และจากนั้นไม่นานก็มีรุ่นใหม่อื่นๆ ออกมา ได้แก่ A321 (ส่งมอบในปีค.ศ. 1994) A319 (ค.ศ. 1996) และ A318 (ค.ศ. 2003) โดยเครื่องบินในรุ่นของ เอ 320 นั้นเป็นเครื่องบินรุ่นแรกที่เริ่มใช้ระบบบังคับการบินแบบ fly-by-wire และยังเริ่มใช้การควบคุมโดยสติ๊กด้านข้าง ซึ่งนับเป็นครั้งแรกสำหรับเครื่องบินพาณิชย์ และนอกจากนี้ยังมีการพัฒนาอื่นๆ อีกมากมายตั้งแต่เปิดตัวเครื่องบินรุ่นนี้ขึ้น
ณ วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์บัสมียอดส่งมอบเครื่องบินตระกูล เอ 320 ถึง 6,668 ลำ และนอกจากนี้ยังมีคำสั่งซื้ออีก 5,161 ลำ ทำให้ เอ 320 เป็นเครื่องบินพาณิชย์ที่มีการยอดจำหน่ายสูงสุดในระหว่างปีค.ศ. 2005 ถึง 2007 และยังเป็นเครื่องบินรุ่นเดียวที่มียอดขายสูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง เครื่องบินแอร์บัส เอ 320 นั้นเป็นเครื่องบินยอดนิยมในหมู่สายการบินต่างๆ รวมถึงสายการบินต้นทุนต่ำ เช่น อีซี่ย์เจ็ต ซึ่งได้ซื้อรุ่น เอ319 และ เอ320 เพื่อแทนที่โบอิง 737 โดยมีลูกค้าที่ใช้ประจำการมากที่สุด คือ อเมริกันแอร์ไลน์ (459 ลำ)
เอ318.
แอร์บัส เอ318 เป็นรุ่นของแอร์บัส เอ320 ที่เล็กที่สุดของตระกูล โดยสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สูงสุด 132 คน และมีพิสัยการบิน 5,700 กม. (3,100 ไมล์ทะเล) เครื่องบินลำนี้เข้าประจำการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 กับฟรอนเทียร์แอร์ไลน์ เอ318 ใช้ระดับใบอนุญาตการบินอากาศยานเดียวกันกับเครื่องบินในตระกูล เอ320 รุ่นอื่นๆ ทำให้นักบินสามารถใช้ใบอนุญาตการบินเครื่องบินตระกูลเอ320 ที่มีอยู่ในการบินเอ318 ได้โดยไม่ต้องฝึกอบรมเพิ่มเติม แอร์บัส เอ318 เป็นเครื่องบินพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่สุดที่ได้รับการรับรองจากสำนักงานความปลอดภัยการบินแห่งยุโรป (EASA) สำหรับการขึ้นลนและลงจอดด้วยความชัน ทำให้เอ318 สามารถบินได้ที่ท่าอากาศยานต่างๆ เช่น ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี ที่มีขนาดเล็กและมีตึกสูงในบริเวณใกล้เคียง เมื่อเทียบกับเครื่องบินรุ่นอื่นในตระกูลแอร์บัส เอ320 แล้ว เอ318 ทำยอดขายได้ในจำนวนที่น้อย โดยมียอดสั่งซื้อทั้งหมดเพียง 80 ลำในราคาลำละ 77.4 ล้านเหรียญสหรัฐ
เอ319.
แอร์บัส เอ319 หรือที่เรียกว่า เอ320M-7 เป็นรุ่นย่อของแอร์บัส เอ320 โดยมีความยาวลำตัวอยู่ที่ 3.73 ม. (12 ฟุต 3 นิ้ว) โดยได้มีการถอดลำตัวเครื่องออกสี่เฟรม บริเวณด้านหน้าของปีกและสามเฟรมที่ท้ายปีกออก ด้วยความจุเชื้อเพลิงที่ใกล้เคียงกับ เอ320-200 และจำนวนผู้โดยสารที่น้อยลง สามารถจุผู้โดยสารได้ 124 คนในการจัดเรียงที่นั่งแบบสองชั้น ในพิสัยการบิน 6,650 กม. (3,590 nmi) หรือ 6,850 กม. (3,700 nmi) ด้วย "ชาร์กเล็ท" แม้ว่าจะใช้เครื่องยนต์เหมือนกับของเอ320 แต่เครื่องยนต์เหล่านี้ถูกลดแรงผลักดันลงเนื่องจากน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดที่ต่ำกว่าของแอร์บัส เอ319
แอร์บัสได้มีการส่งมอบแอร์บัส เอ319ซีอีโอ ทั้งหมด 1,460 ลำ โดยเหลืออีก 24 ลำที่สั่งซื้อ ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2017 ในปี 2018 ราคาตามรายการของ A319 อยู่ที่ 92.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอซีเจ319.
แอร์บัส เอซีเจ319 เป็นรุ่นเครื่องบินส่วนตัวของเอ319 โดยมีถังเชื้อเพลิงเสริมแบบถอดได้ (ถังกลางเพิ่มเติมสูงสุด 6 ถัง) ซึ่งติดตั้งในห้องเก็บสัมภาระ และเพดานบินเพิ่มขึ้น 12,500 ม. (41,000 ฟุต) มีพิสัยการบิน 11,000 กิโลเมตร (6,000 ไมล์ทะเล) เมื่อขายต่อ เครื่องบินสามารถกำหนดค่าใหม่เป็น เอ319 มาตรฐานได้โดยการถอดถังพิเศษและชุดห้องโดยสารของบริษัทออก ซึ่งจะทำให้มูลค่าการขายต่อสูงสุด ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ เอซีเจ หรือ แอร์บัสคอร์ปอเรทเจ็ต ในขณะที่เริ่มตั้งแต่ปี 2014 มีการชื่อทางการตลาดว่า เอซีเจ319
เอ320.
แอร์บัส เอ320 มีสองรุ่นย่อย ได้แก่ เอ320-100 และ เอ320-200 โดยแอร์บัสได้ผลิตเอ320-100 เพียง 21 ลำเท่านั้น โดยได้เข้าประจำการกับแอร์อินเตอร์ ก่อนถูโอนย้ายไปยังแอร์ฟรานซ์และบริติชแอร์เวย์ตามลำดับ จากการเข้าควบคุมกิจการของบริติชแคลิโดเนียน
รุ่น -200 ได้เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจากรุ่น -100 โดยได้มีการเปลี่ยนแปลงที่ปลายปีกและความจุเชื้อเพลิงที่เพิ่มขึ้น ทำให้มีพิสัยการบินเพิ่มขึ้น อินเดียนแอร์ไลน์ใช้เครื่องบินเอ320-200 จำนวน 31 ลำ ที่มีล้อหลักแบบคู่สำหรับสนามบินที่มีสภาพทางวิ่งที่ย่ำแย่ ซึ่งเกียร์หลักแบบโบกี้เดียวไม่สามารถลงจอดได้
แอร์บัส เอ320 ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม56-5 หรือ IAE V2500 จำนวน 2 ลำ โดยมีแรงขับเคลื่อน 98–120 kN (22,000–27,000 lbf) เอ320 มีพิสัยการบิน 3,300 ไมล์ทะเล หรือ 6,100 กิโลเมตร มีการส่งมอบเครื่องบินรุ่น A320ซีอีโอ ทั้งหมด 4,512 ลำ โดยเหลืออีก 220 ลำที่สั่งซื้อ ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2560[4] คู่แข่งของโบอิงที่ใกล้เคียงที่สุดคือโบอิง 737-800
เอ320P2F.
หลังจากอีเอฟดับเบิลยูเริ่มการแปลงเครื่องบินแอร์บัส เอ320 ลำแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 แอร์บัส เอ320P2F ได้ทำการบินครั้งแรกเป็นเวลา 3 ชั่วโมงในวันที่ 8 ธันวาคมจากสิงคโปร์ เครื่องบินดังกล่าวได้รับมอบครั้งแรกในปี 2006 และเปิดตัวกับแอสทรัลเอวิเอชั่นในกรุงไนโรบีตั้งปี 2022 โดยเช่าจาก Vaayu Group ผู้ให้เช่าในตะวันออกกลาง เอ320P2F ได้รับการรับรองประเภทเพิ่มเติมเมื่อสิ้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022
เอ321.
เมื่อแอร์บัส เอ320 เริ่มให้บริการในปี 1998 เครื่องบินแอร์บัส เอ321 ก็ถูกเปิดตัวในฐานะเครื่องบินรุ่นแรกในปีเดียวกัน ลำตัวเครื่องบินของ เอ321 ถูกยืดออก 6.93 เมตร (22 ฟุต 9 นิ้ว) โดยส่วนหน้ายาว 4.27 เมตร (14 ฟุต 0 นิ้ว) ยื่นออกไปด้านหน้าของปีก และส่วนหลังยาว 2.67 เมตร (8 ฟุต 9 นิ้ว) น้ำหนักการบินขึ้นสูงสุดของ เอ321-100 เพิ่มขึ้น 9,600 กก. (21,200 ปอนด์) เป็น 83,000 กก. (183,000 ปอนด์) เพื่อรักษาประสิทธิภาพ จึงมีการติดตั้งแฟลปคู่ และเพิ่มพื้นที่ปีกอีก 4 ตร.ม. (43 ตร.ฟุต) เป็น 128 ตร.ม. (1,380 ตร.ฟุต) เที่ยวบินแรกของต้นแบบเครื่องแรกจากทั้งหมดสองเครื่องเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1993 เอ321-100 เข้าประจำการในเดือนมกราคม ค.ศ. 1994 กับลุฟท์ฮันซ่า
คู่แข่งของโบอิ้งที่ใกล้เคียงที่สุดกับแอร์บัส เอ321 คือ โบอิง 737-900/900อีอาร์ และ โบอิง 757-200 มีการส่งมอบเครื่องบินรุ่น เอ321ซีอีโอ ทั้งหมด 1,562 ลำ โดยเหลืออีก 231 ลำที่สั่งซื้อ ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. /จๅต ในปี 2018 ราคาตามรายการของ gv321 อยู่ที่ 118.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอ321P2F.
โครงการดัดแปลงเครื่องบินแอร์บัส เอ320 และ เอ321 เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า ได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยแอร์บัสเฟรต์เตอร์คอนเวอร์ชัน เจเอ็มเบฮาร์ โดยจะมีการนำเฟรมเครื่องบินมาดัดแปลงให้มีความเหมาะสมกบการขนส่งสินค้า โดยจะได้รับการดัดแปลงโดยบริษัท Elbe Flugzeugwerke GmbH (EFW) ในเดรสเดิน ประเทศเยอรมนี และซูคอฟสกี้ ประเทศรัสเซีย โดยแอร์แคป ลูกค้าเปิดตัวของรุ่นได้มาลองบันทุกความเข้าใจ (MoU) ในปี 2008 เพื่อเปลี่ยนเครื่องบินโดยสาร เอ320/เอ321 จำนวน 30 ลำของสายการบินเป็น เอ320/เอ321P2F (ผู้โดยสารเป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า) อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2011 แอร์บัสประกาศว่าพันธมิตรทั้งหมดจะยุติโครงการดัดแปลงเครื่องบินขนส่งผู้โดยสารไปยังเครื่องบินขนส่งสินค้า โดยอ้างถึงความต้องการสูงสำหรับโครงเครื่องบินใช้แล้วสำหรับบริการผู้โดยสาร
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2013 เอสทีแอโรสเปซได้ลงนามในข้อตกลงกับแอร์บัสและอีเอฟดับเบิลยู สำหรับความร่วมมือเพื่อเปิดตัวโปรแกรมดัดแปลง เอ320/เอ321 Passenger-to-Freighter (P2F) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ควอนตัสได้รับการประกาศให้เป็นลูกค้าเปิดตัวสำหรับแอร์บัส เอ321P2F สำหรับปรษณีย์ออสเตรเลีย โดยมีเครื่องบินสูงสุดสามลำที่จะเปิดตัวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 ไททันแอร์เวย์ได้รับ เอ321P2F ลำแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ซึ่งได้รับการดัดแปลงที่สิงคโปร์ สายการบินมี A321P2F อีกสองลำที่ยังไม่ได้รับการดัดแปลง
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2022 มีเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 จำนวน 9,824 ลำที่ให้บริการเชิงพาณิชย์ โดยมีผู้ให้บริการกว่า 330 ราย ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุด 5 ราย ได้แก่ อเมริกันแอร์ไลน์ (459), ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (358), อีซี่ย์เจ็ต (327), ไชน่าเซาทเทิร์นแอร์ไลน์ (309) และ อินดีโก (260) โดยเครื่องบินที่ให้บริการ ได้แก่ เอ318 58 ลำ, เอ319 1,361 ลำ (ซีอีโอ 1,352 + นีโอ 9 ลำ), เอ320 5,850 ลำ (ซีอีโอ 4,303 ลำ) + 1,547 นีโอ) และเอ321 2,555 ลำ (ซีอีโอ 1,737 ลำ + นีโอ 818 ลำ) เครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320นีโอมีส่งมอบทั้งหมด 2,374 ลำให้บริการ ในขณะที่เครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320ซีอีโอมีให้บริการ 650 ลำประกอบด้วย เอ318 22 ลำ เอ319 132 ลำ เอ320 449 ลำและ เอ321 47 ลำหยุดให้บริการเนื่องจากการปลดระวาง
แอร์บัส เอ 319
แอร์บัส เอ 321
แอร์บัส เอ 318
การเลิกทาส
การเลิกทาส เป็นขบวนการในยุโรปตะวันตกและในทวีปอเมริกาเพื่อหยุดการซื้อขายทาสและปลดปล่อยทาสให้เป็นอิสระ ระบบทาสพบกับการประท้วงไม่มากนักจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อนักคิดสกุลเหตุผลนิยมในยุคเรืองปัญญาวิพากษ์มันในฐานะที่ละเมิดสิทธิความเป็นมนุษย์ และกลุ่มศาสนา Quaker และโปรแตสแตนท์ตัดสินว่ามันเป็นการกระทำที่ไม่ใช่คริสเตียน
กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก
กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก  เป็นภาพยนตร์การ์ตูนคอมพิวเตอร์แอร์นิเมชัน ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2005 กำกับโดย Mark Zakabur
"กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก" เป็นภาพยนตร์นิยายที่สองของดิสนีย์ที่ดัดแปลงเนื้อหาจากการ์ตูนโฆษณาชวนเชื่อที่สร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองภาพยนตร์นี้ยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสุดท้ายที่ผลิตภายใต้ชื่อ Walt Disney Feature Animation ก่อนที่สตูดิโอจะเปลี่ยนชื่อเป็น Walt Disney Animation Studios "กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก" ได้รับเสียงวิจารณ์ผสม และมีรายได้ทั่วโลกถึง 314 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับ 2 ประจำ ค.ศ. 2005 (รองจาก"มาดากัสการ์")
คามิคาเซ่
ตูโปเลฟ
ตูโปเลฟ  เป็นบริษัทผลิตอากาศยานและยุทโธปกรณ์ของรัสเซีย เดิมคือสำนักงานออกแบบตูโปเลฟ โอเคบี (โอเคบี-156) ควบคุมโดย อันเดรย์ ตูโปเลฟ วิศวกรอากาศยานชาวรัสเซีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ทั้งนี้รัฐบาลรัสเซียกำลังจำควบรวมกิจการของตูโปเลฟ เข้ากับ มิโกยัน, อิลยูชิน, อิรคุต, ซุคฮอย และยาคาฟเลฟ เป็นรัฐวิสาหกิจเดียวกันที่ชื่อว่า โอเอเค  ก่อนที่แปรรูปเป็นบริษัทมหาชน
รายชื่อตัวละครในขบวนการเวทมนตร์ มาจิเรนเจอร์
ดูบทความหลักที่ "มาจิเรนเจอร์"
ครอบครัวโอซุ.
วูลซาร์ด ไฟเออร์.
บทขานชื่อขบวนการคือ "ความกล้าหาญอันเปี่ยมล้น จะเปลี่ยนเป็นเวทมนตร์ที่ยิ่งใหญ่! ขบวนการจอมเวทย์ มาจิเรนเจอร์!"
อะกูป์ฟอร์เดอะริช
อะกูป์ฟอร์เดอะริช  เป็นหนังสือภาษาอังกฤษเกี่ยวกับวิกฤตการณ์การเมืองช่วง พ.ศ. 2548-2549 และการรัฐประหาร ที่เขียนโดย รศ. ใจ อึ๊งภากรณ์ อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ใจ ผู้เขียน ได้รับหมายเรียกผู้ต้องหาจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในความผิดฐาน "ดูหมิ่นพระมหากษัตริย์ ราชินี รัชทายาทหรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" โดยใจได้สอบถามจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและทราบว่ามาจากกรณีการเขียนหนังสือเล่มนี้
หนังสือนี้แสดงให้เห็นถึงทัศนคติของชนชั้นนำในสังคมที่สนับสนุนรัฐประหาร ที่เห็นว่า คนจนมีประชาธิปไตยมากเกินไป และโดยเขาเหล่านั้นแบ่งประเทศไทยว่ามีสองชนชั้นใหญ่ ๆ คือ "ชนชั้นกลางที่กระจ่างแจ้งและเข้าใจประชาธิปไตย" กับ "ชาวชนบทและชาวเมืองที่ยากจนอันแสนจะโง่เขลา" และหนังสือได้วิพากษ์นักวิชาการที่มีชื่อเสียง อาทิเช่น เอนก เหล่าธรรมทัศน์, ธีรยุทธ บุญมี และอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุนว่าปัจจุบันได้หันมาส่งเสริมแนวความคิดคุณค่าของเอเชีย เพื่ออธิบายเหตุผลของการทำรัฐประหารในครั้งนี้ โดยนักวิชาการเหล่านี้มองว่า ประชาธิปไตยแบบไทย ๆ นั้น ควรจะเป็นระบบผสมโดยการแบ่งปันอำนาจระหว่างรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งกับสถาบันกษัตริย์
การเผยแพร่ในประเทศไทย.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้สั่งระงับการขายหนังสือเล่มนี้
โดยรองผู้จัดการของศูนย์หนังสือฯ ให้เหตุผลว่า เป็นเพราะหนังสือดังกล่าวมีการอ้างอิงงานเขียนของ พอล แฮนด์ลีย์ ผู้เขียน The King Never Smiles ซึ่งเป็นหนังสือที่ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย
ต่อมา หลังจากนั้นอีกเกือบหนึ่งปี กองบัญชาการตำรวจนครบาลได้ออกหนังสือที่ ตช.0016.146/289 ลงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551 เรื่อง "ขอความร่วมมือให้งดจำหน่าย หนังสือ A Coup for the Rich" ส่งมายังอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องหยุดจำหน่ายหนังสือดังกล่าว โดยคำสั่งดังกล่าวอ้างว่า "“เนื้อหาในหนังสือมีข้อความดูหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ ... อาจทำให้ปวงชนชาวไทยเข้าใจพระมหากษัตริย์ผิด”" เอกสารลงนามโดย พล.ต.ต.จุตติ ธรรมมโนวานิช รองผู้บัญชาการ กองบัญชาการตำรวจนครบาล ซึ่งมีตำแหน่งหัวหน้าคณะพนักงานสืบสวนสอบสวนหนังสือเล่มนี้อีกตำแหน่งหนึ่ง โดย ศ.ดร.สุรพล นิติไกรพจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ลงลายมือชื่อท้ายเอกสารและให้ความเห็นว่า "“ให้ศูนย์หนังสือดำเนินการตามที่ตำรวจสันติบาลได้แจ้งมาเป็นลายลักษณ์อักษร”" ลงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2551
รางวัลพริตซ์เกอร์
รางวัลพริตซ์เกอร์ (Pritzker Prize) เป็นรางวัลประจำปีที่มูลนิธิไฮแอตต์ (Hyatt) มอบเป็นเกียรติแก่สถาปนิกที่ยังมีชีวิตในปัจจุบัน (ขณะพิจารณารางวัล) เริ่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 โดยเจย์ พริตซ์เกอร์ (Jay Pritzker) เป็นการพิจารณาให้รางวัลแก่งานสถาปัตยกรรมดีเด่นที่มีคุณภาพในระดับสากล โดยส่วนหนึ่งของเกณฑ์ในการพิจารณาให้รางวัลคือการสร้างนวัตกรรมที่ดีและมีคุณภาพ เสริมสร้างและบูรณาการการใช้เทคโนโลยีที่ดีในการก่อสร้าง สถาปนิกผู้ได้รับรางวัลจะได้รับเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ รางวัลนี้เปรียบเสมือนรางวัลโนเบลผลงานทางด้านสถาปัตยกรรม
รางวัลพลิตซ์เกอร์
หย่งเจิ้น
เจี่ยชิ่ง
คังซี
ซุ่นจื้อ
เต้ากวง
เฉียนหลง
ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด
ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด (Orlando International Airport) ตั้งอยู่ที่ออเรนจ์เคาน์ตี ในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองออร์แลนโดไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดของฟลอริดา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของโชโตกัวแอร์ไลน์ และฟรีดอมแอร์ไลน์ ซึ่งให้บริการสำหรับเดลต้าคอนเนคชั่น นอกจากนี้ออร์แลนโดยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของเจ็ตบลูแอร์เวย์, เดลต้า แอร์ไลน์, เซาท์เวสต์แอร์ไลน์ และแอร์ทรานแอร์เวย์
มหานครออร์แลนโดยังมีท่าอากาศยานอื่นๆ ที่รองรับการจราจรทางอากาศยาน นั่นคือ ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโดแซนฟอร์ด, ท่าอากาศยานนานาชาติเดย์โทนา และท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น
ห้องเอมส์
ห้องเอมส์ (Ames room) เป็นห้องที่สร้างขึ้นสำหรับสร้างภาพลวงตา คิดคันโดย อเด็มเบิร์ต เอมส์ ในปี พ.ศ. 2489
ห้องเอมส์เมื่อมองจากด้านหน้าจะดูเหมือนเป็นห้องทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก แต่ที่จริงแล้วเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู และด้านที่ลึกกว่าจะสร้างให้มีขนาดใหญ่กว่า
ซุนยัตเซน
เจียงไคเชก
สาธารณรัฐโบลีวาร์แห่งเวเนซุเอลา
เกาะนิวกินี
นิวกินี (; ; ฮีรีโมตู: "Niu Gini"; หรือ อดีตมีชื่อว่า ) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของโลก ด้วยขนาด ตั้งอยู่ในโอเชียเนีย บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เกาะนี้แยกออกจากออสเตรเลียด้วยช่องแคบทอร์เรสที่มีความกว้าง ถึงแม้ว่าทั้งสองผืนดินอยู่ในไหล่ทวีป เดียวกันก็ตาม เกาะนิวกินีมีเกาะขนาดเล็กจำนวนมากทั้งฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก ฝั่งตะวันออกของเกาะคือพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐเอกราชปาปัวนิวกินี ส่วนฝั่งตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซียมีชื่อว่านิวกินีตะวันตก อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดปาปัว ปาปัวกลาง ปาปัวที่สูง ปาปัวใต้ และปาปัวตะวันตก เมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะนี้คือจายาปูรา (เมืองหลักของจังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย) และพอร์ตมอร์สบี (เมืองหลวงประเทศปาปัวนิวกินี)
กรุงลิสบอน
ยศทหารไทย-ตำรวจไทย
เชื้อในกลุ่ม "Acinetobacter" spp. เป็นเชื่อแบคทีเรียแกรมลบ (gram-negative bacteria) ทรงแท่ง ที่มีความสำคัญมากขึ้นในฐานะที่เป็นเชื้อก่อโรคในโรงพยาบาลที่พบได้บ่อยขึ้น และมักเป็นเชื้อที่ดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิด "Acinetobacter" spp. เป็นสาเหตุของโรคปอดบวม (pneumonia) ชนิด ventilator-associated ที่พบบ่อยที่สุดในหอผู้ป่วยหนัก (Intensive Care Unit, ICU; Intermediate Care Unit) ของโรงพยาบาลรามาธิบดี ในพ.ศ. 2542 นอกจากนี้ยังมีรายงานการพบเชื้อนี้มากขึ้นในหลายๆ ประเทศ โดยส่วนใหญ่เป็นการติดเชื้อในโรงพยาบาล แม้ว่าจะมีรายงานการติดเชื้อ "Acinatobacter" จากชุมชน แต่ก็ไม่มากนักเมื่อเทียบกับการติดเชื้อในโรงพยาบาล
ความสำคัญอีกประการหนึ่งของ "Acinetobacter" spp. คือ เชื้อเหล่านี้มักจะดื้อต่อยาปฏิชีวนะพร้อมๆ กันหลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดื้อต่อยาในกลุ่ม Carbapenems โดยเชื้อที่ดื้อต่อ Carbapenems มักจะดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิดในเวลาเดียวกัน ทำให้มีความยากลำบากในการเลือกใช้ยาปฏิชีวนะในการรักษาภาวะติดเชื้อ Acinetobacter spp.
จุลชีววิทยา.
เชื้อในสกุล "Acinetobacter" spp. มีลักษณะสำคัญคือเป็นแบบทีเรียรูปร่างกลม-แท่ง ประเภทแกรมลบที่ไม่เคลื่อนไหว (non-motile Gram-negative coccobacilli) ซึ่งบางครั้งอาจติดสีคล้ายแบคทีเรียแกรมบวกได้ รูปร่างของเชื้ออาจเป็นได้ทั้งรูปร่างแบบกลมหรือแบบแท่ง แต่มักจะพบแบบกลมในอาหารเลื้ยงเชื้อแบบเหลว และในช่วงแรกของการเจริญเติบโต นอกจากนี้อาจยังมีรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป ทำให้สามารถจำแนกเชื้อชนิดนี้ออกจากเชื้ออื่นๆที่ก่อโรคในสิ่งส่งตรวจได้ยาก
การเจริญเติบโตของเชื้อนี้ เป็นแบบอาศัยออกซิเจนเท่านั้น และให้ผลบวกกับปฏิกิริยากับเอนไซม์คาตาเลส (catalase) กับผลลบกับปฏิกิริยากับเอนไซม์ออกซิเดส (oxidase) มีสัดส่วนของเบสกัวนีน (guanine) รวมกับเบสไซโตซีน (cytosine) ในดีเอ็นเอ หรือค่า G+C content ระหว่างร้อยละ 39 ถึง 47
ตามอนุกรมวิธาน "Acinetobacter" spp. เป็นสกุลหนึ่งในวงศ์ "Moraxellaceae" ซึ่งประกอบด้วยแบคทีเรียในสกุล "Moraxella", "Acinetobacter" และ "Psychrobacter" รวมทั้งเชื้ออื่นที่มีความสัมพันธ์กับเชื้อเหล่านี้)
ความก้าวหน้าทางจุลชีววิทยาระดับโมเลกุล ทำให้การจัดแบ่งสปีชีส์ ของเชื้อทำได้แน่นอนขึ้นกว่าในอดีต โดยใช้วิธีการ Transformation test และ DNA-DNA hybridization แต่วิธีการดังกล่าวทำได้ยากในห้องปฏิบัติการทั่วไป จากการศึกษาเปรียบเทียบดีเอ็นเอ ของ "Acinetobacter" spp. เพื่อแบ่งแยกสปีชีส์โดยถือว่าเชื้อที่มีการจัดเรียงตัวและลำดับของ นิวคลีโอไทด์ เหมือนกันตั้งแต่ร้อยละ 70 ขึ้นไป และมีค่าของความแตกต่างของอุณหภูมิการแยกสายดีเอ็นเอ (ΔTm) น้อยกว่า 5 °C ถือว่าเป็นสปีชีส์เดียวกัน โดยเรียกว่า genomic species หรือ DNA group (หากเชื้อใน genomic species ใด มีลักษณะทาง phenotypes ที่แตกต่างจาก genomic species อื่นเด่นชัด ก็สามารถตั้งชื่อ species อื่นได้) ปัจจุบันสามารถแบ่งกลุ่มของ "Acinetobacter" spp. ได้เป็นสามสปีชีส์ คือ
นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่
นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่  หมายถึงโรคที่แสดงอาการแบบไม่จำเพาะและอาจสับสนกับโรคอื่นๆ ได้
ดาบเลเซอร์
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี โรงละครแห่งชาติเป็นองค์กรของรัฐที่มีการบริหารงานแบบไม่หวังผลกำไร ดำเนินงานภายใต้การกำกับดูแลของกลุ่มโรงละครแห่งชาติ เป็นหน่วยงานในสังกัด สำนักการสังคีต กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ปัจจุบัน มี นายเอนก อาจมังกร เป็นผู้อำนวยการสำนัก มี นายนิรันดร์ ใจชนะ เป็นหัวหน้ากลุ่มโรงละครแห่งชาติ
โรงละครแห่งชาติปัจจุบันมีอยู่รวมทั้งหมดจำนวน ๓ แห่ง โดยอยู่ในส่วนกลาง ๑ แห่ง และอยู่ในส่วนภูมิภาค ๒ แห่ง ที่จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดนครราชสีมา โดยมีฐานะเป็นฝ่ายในสังกัดโรงละครแห่งชาติ
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตกจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นโรงละครแห่งชาติในส่วนภูมิภาคขนาด ๘๕๐ ที่นั่ง มูลค่า ๒๙๓ ล้านบาท ซึ่งกำหนดให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมเพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์ด้านการแสดง ให้บริการทางวิชาการด้านนาฏศิลป์ ดนตรี รวมทั้งเป็นสถานที่จัดกิจกรรมเพื่อเผยแพร่และแลกเปลี่ยนศิลปวัฒนธรรมระหว่างชาติ ประจำภาคตะวันตก ปัจจุบันมีนายวิรัตน์ คำแข็งขวา เป็นหัวหน้าโรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี ถูกจัดตั้งขึ้นมาตามแผนพัฒนาการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ระยะทึ่ ๗ ( พ.ศ. ๒๕๓๕ - ๒๕๓๙ )
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งอยู่ภายในศูนย์ศิลปวัฒนธรรม ภาคตะวันตกจังหวัดสุพรรณบุรี หรือ ศูนย์ราชการกรมศิลปากร จังหวัดสุพรรณบุรี เลขที่ ๑๑๙ หมู่ที่ ๑ ถนนสุพรรณบุรี - ชัยนาท ( ทางหลวงหมายเลข ๓๔๐ ) ตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ๗๒๐๐๐ โทรศัพท์ ๐-๓๕๕๓-๕๑๑๖ โทรสาร ๐-๓๕๕๓-๕๑๑๒ &lt;br&gt;
การจัดการแสดง.
แผนการจัดการแสดง.
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตกจังหวัดสุพรรณบุรีมีการจัดการแสดงละครและกิจกรรมทางศิลปวัฒนธรรมให้ประชาชนทั่วไปได้เข้าชม ทุกวันเสาร์ที่ ๑, ๒ และ ๓ ของเดือน อัตราค่าเข้าชมปกติราคา ๔๐ บาท ๖๐ บาทและ ๘๐ บาท สอบถามและสำรองที่นั่ง โทรศัพท์ ๐-๓๕๕๓-๕๑๑๖&lt;br&gt;
วันเสาร์ สัปดาห์ที่ ๑ -๓ ของเดือนเวลา ๑๔.๐๐ น.
&lt;br&gt; รายการแสดงของสำนักการสังคีต กรมศิลปากร
&lt;br&gt;วันเสาร์ สัปดาห์ที่ ๔-๕
ให้บริการใช้สถานที่จัดกิจกรรม&lt;br&gt; เพื่อประโยชน์ทางการศึกษาและสาธารณกุศล&lt;br&gt; แก่สถาบันการศึกษา หน่วยงาน องค์กรภาครัฐ และภาคเอกชน
ปฏิทินการจัดการแสดง.
http://www.suphan.biz/NationalTheater.htm
เรือนขนมปังขิง
เรือนขนมปังขิง เป็นชื่อเรียกอาคารประเภทหนึ่ง ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก ซึ่งแพร่เข้ามาในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการประดับตกแต่งลวดลายฉลุที่วิจิตรพิสดาร หรูหรา สวยงามเหมือนขนมปังขิง
คำว่า ขนมปังขิง มาจากภาษาอังกฤษว่า "Gingerbread" ซึ่งเป็นขนมปังขิงของชาวยุโรป ตกแต่งลวดลายอย่างสวยงาม มีลักษณะหงิกงอเป็นแง่งคล้ายขิง จึงใช้เป็นคำเรียกลวดลายทางสถาปัตยกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างมากในสมัยวิกตอเรียซึ่งตรงกับสมัยการปกครองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
ตัวอย่างเรือนขนมปังขิงในประเทศไทย.
ภาษาเลอเวือะ
ภาษาเลอเวือะ หรือ ภาษาละว้า เป็นภาษาหนึ่งในตระกูลออสโตรเอเชียติก สาขามอญ-เขมร สาขาย่อยปะหล่อง ในประเทศไทยมีผู้พูดในจังหวัดแม่ฮ่องสอนและเชียงใหม่ ตามรายงานของอี. ดับเบิลยู. ฮัตชินสัน เมื่อ พ.ศ. 2477 พบว่ามีผู้พูดในจังหวัดลำปาง เชียงราย และแพร่ด้วย แต่จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2527 ไม่พบผู้พูดภาษาเลอเวือะในจังหวัดดังกล่าว คงพูดภาษาไทยถิ่นเหนือทั้งหมด
ภาษาเลอเวือะประกอบด้วยวิธภาษาหรือภาษาย่อยที่แตกต่างกันสองกลุ่มซึ่งแหล่งข้อมูลบางแหล่งถือว่าเป็นภาษาแยกจากกัน ได้แก่ ภาษาเลอเวือะตะวันตกและภาษาเลอเวือะตะวันออก ภาษาทั้งสองมีความแตกต่างกันพอสมควร (แม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายอย่างสูง) เนื่องจากไม่สามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้จากคำให้การที่สอดคล้องกันของผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันตกและผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันออกและจากการทดสอบโดยสถาบันภาษาศาสตร์ฤดูร้อน นอกจากนี้บรรดาหมู่บ้านที่พูดภาษาเลอเวือะของแต่ละกลุ่มก็ยังมีสำเนียงภาษาที่แตกต่างกันออกไปอีก มิชชันนารีที่เคยเข้าไปเผยแพร่ศาสนาคริสต์ได้พัฒนาการเขียนภาษาเลอเวือะตะวันตกด้วยอักษรละตินและอักษรไทย
ภาษาเลอเวือะตะวันออกมีความมีชีวิตชีวาทางภาษาในระดับสูงและใช้สื่อสารกันในบ้านโดยผู้พูดทุกวัย การศึกษาของรัฐ ประกาศของหมู่บ้าน และธุรกิจทางการมักใช้ภาษาไทยกลาง ผู้พูดภาษาเลอเวือะตะวันออกส่วนใหญ่พูดคำเมืองได้เป็นอย่างน้อย แต่มีผู้พูดสูงอายุบางคนตอบเป็นภาษาเลอเวือะเมื่อมีผู้พูดคำเมืองด้วย ผู้พูดรุ่นใหม่มีแนวโน้มที่จะพูดภาษาไทยกลางได้คล่องเนื่องจากระบบการศึกษา และส่วนใหญ่พูดคำเมืองได้คล่องเนื่องจากการแต่งงานระหว่างชาวเลอเวือะกับชาวยวน
ตัวเขียนภาษาเลอเวือะตะวันตก (และตะวันออกบางส่วน) อักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
ส่วนตัวเขียนภาษาเลอเวือะตะวันออก ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ จึงอนุโลมใช้กฎเดียวกับภาษาเลอเวือะตะวันตก แต่เนื่องจากหน่วยเสียงตามตารางด้านบนยังไม่ครบถ้วน จึงมีการดัดแปลงเพิ่มเติมดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองแหลมฉบัง
ภาษากัศมีร์
ภาษากัศมีร์, ภาษาแคชเมียร์  หรือ ภาษาเกอศูร์ ( , /kəːʃur/) เป็นภาษากลุ่มดาร์ดิก จัดอยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน มีผู้พูดในดินแดนกัศมีร์ประมาณ 7 ล้านคน เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ในยุคแรกเขียนด้วยอักษรศารทา แล้วเปลี่ยนเป็นอักษรอาหรับแบบเปอร์เซียภายหลัง วรรณกรรมภาษากัศมีร์มีมาก แต่ไม่ได้รับการสืบทอด ผู้พูดภาษานี้ก็ลดจำนวนลง ภาษานี้เพิ่งได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการและมีการสอนในโรงเรียนได้ไม่นาน นิตยสารและหนังสือพิมพ์ภาษากัศมีร์มีเพียงฉบับเดียว
ใน ค.ศ. 2020 ทางรัฐสภาอินเดียลงมติผ่านร่างกฎหมายให้ภาษากัศมีร์เป็นภาษาทางการในชัมมูและกัศมีร์ร่วมกับภาษาโฑครี, ฮินดี, อูรดู และอังกฤษ ภาษากัศมีร์ยังเป็นหนึ่งใน 22 ภาษากำหนดของประเทศอินเดีย
ภาษากัศมีร์ประกอบด้วยหน่วยเสียงดังนี้
ภาษากัศมีร์มีระบบอักขรวิธี 3 แบบ: อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ, อักษรเทวนาครี และอักษรศารทา บางครั้งมีการเขียนอักษรโรมันในการเขียนภาษากัศมีร์อย่างไม่เป็นทางการ โดยเฉพาะในโลกออนไลน์
ภาษากัศมีร์เคยเขียนด้วยอักษรศารทาหลังคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภายหลังอักษรนี้เริ่มไม่เหมาะต่อการเขียนภาษานี้ เพราะไม่รองรับเสียงเฉพาะด้วยการใช้สัญลักษณ์สระอย่างเพียงพอ นั่นทำให้ปัจจุบันไม่นิยมใช้อักษรนี้และจำกัดการใช้งานเฉพาะในพิธีทางศาสนาของกัศมีร์บัณฑิต