pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทางหลวงจีนหมายเลข 213 (G213) เป็นทางหลวงแนวเหนือ–ใต้ เริ่มต้นจากเมืองหลานโจว ในมณฑลกานซู่ สิ้นสุดที่เมืองบ่อหาน ในมณฑลยูนนาน ระยะทาง 2827 กิโลเมตร โดยทางหลวงสายนี้ผ่านเมืองเฉิงตู เสฉวน และคุนหมิง มณฑลยูนนาน
อิวะซะกิ คิเสะ
อิวะซะกิ ยะตะโร
โทะมะโคะไม
นครระดับจังหวัด
นครระดับจังหวัด  หรือเดิมเรียกว่า นครภายใต้การปกครองของมณฑล  (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1983) เป็นเขตการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน ระดับเล็กลงมาจากมณฑล และใหญ่กว่าอำเภอ นครระดับจังหวัดเป็นเขตการปกครองระดับที่สองของในโครงสร้างการปกครองของประเทศจีน เทียบเท่ากับจังหวัด, แอมัก (จังหวัดของมองโกเลียใน), และจังหวัดปกครองตนเอง ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา จังหวัดส่วนมากของประเทศจีนได้เปลี่ยนฐานะเป็นนครระดับจังหวัด
นครระดับจังหวัดมักจะไม่ใช่ "เมือง" ในความรู้สึกตามความเป็นจริง (กล่าวคือ ไม่ได้เป็นเมืองที่มีพื้นที่ต่อเนื่องขนาดใหญ่) แต่เป็นการประกอบเขตการปกครองหลายแห่งเข้าด้วยกัน ได้แก่ พื้นที่ใจกลางเมือง (เมืองในความเป็นจริง ซึ่งมักมีชื่อเดียวกันกับชื่อของนครระดับจังหวัด) และพื้นที่ชนบทขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบใจกลางเมือง ซึ่งประกอบไปด้วยเมืองขนาดเล็กหลายแห่ง ตำบล และหมู่บ้าน นครระดับจังหวัดในประเทศจีนที่มีขนาดใหญ่มีพื้นที่ที่ห่างไกลถึง
นครระดับจังหวัดประกอบไปด้วยอำเภอ นครระดับอำเภอ และเขตการปกครองย่อยอื่น ๆ เป็นผลมาจากความจริงที่ว่า เขตการปกครองที่เรียกว่าจังหวัดแต่ก่อนหลายแห่ง ได้ถูกแทนที่ให้เรียกเป็นนครระดับจังหวัดแทน แต่ในพื้นที่นั้นก็ยังคงประกอบไปด้วยเมือง เมืองขนาดเล็ก และพื้นที่ชนบทอยู่ เพื่อลดความสบสนของนครระดับจังหวัดกับพื้นที่เขตเมืองจริง ๆ ในประเทศจีน จะใช้คำว่า 市区 shìqū (ฉีชู) ซึ่งหมายถึง "เขตเมือง"
นครระดับจังหวัดแห่งแรกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 หลังจากนั้นกว่าสองทศวรรษ นครระดับจังหวัดก็ได้ก่อตั้งขึ้นแทนที่จังหวัดเป็นจำนวนมาก และยังคงเป็นเช่นนี้เรื่อยไป
เกือบทุกมณฑลจะมีนครระดับจังหวัดเป็นเขตปกครองย่อยแทนจังหวัดทั้งมณฑล หรือเกือบทั้งมณฑล ในบรรดา 22 มณฑล และ 5 เขตปกครองตนเองของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีเพียง 9 มณฑล (อันได้แก่ มณฑลยูนนาน มณฑลกุ้ยโจว มณฑลชิงไห่ มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลเสฉวน มณฑลกานซู่ มณฑลจี๋หลิน มณฑลหูเป่ย์ และมณฑลหูหนาน) และ 3 เขตปกครองตนเอง (อันได้แก่ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เขตปกครองตนเองทิเบต และเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน) เท่านั้นที่มีเขตการปกครองระดับที่สองที่ไม่ใช่นครระดับจังหวัดจำนวนไม่กี่แห่ง
เกณฑ์ในการแต่งตั้งจังหวัดให้เป็นนครระดับจังหวัด มีดังต่อไปนี้
มีนครระดับจังหวัด 15 แห่งที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในสถานะนครระดับกิ่งมณฑล ซึ่งจะได้รับสิทธิ์ในการปกครองตนเองมากขึ้น ฉือเจียจวงและเจิ้งโจวเป็นนครระดับจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดที่มีประชากรเข้าใกล้หรือเกินกว่านครระดับกิ่งมณฑลบางแห่ง และยังมีนครระดับกิ่งจังหวัด ซึ่งเป็นนครระดับอำเภอที่มีอำนาจเกือบเทียบเท่านครระดับจังหวัด
นครระดับจังหวัดมีทั้งหมด 3 ประเภท ได้แก่
กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19–25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ณ วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย โดยมีการแข่งขันอยู่ 2 ชนิดกีฬา ได้แก่ คู่ และทีม
กีฬายิงปืนรณยุทธในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
กีฬายิงปืนรณยุทธในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19–25 พฤษจิกายน พ.ศ. 2561 ณ สนามยิงปืนนครเชียงราย โดยมีจังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าเหรียญทองในการแข่งขันกีฬานี้
คลาสิก ดิวิชั่น.
รอบชิงชนะเลิศ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เวลา 09.00 น. ณ สนามยิงปืนนครเชียงราย
โปรดักชั่น ดิวิชั่น.
โปรดักชั่น ออฟทิก.
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 (; เลออน: ) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซผู้เป็นจักรพรรดิ (; เลออน: ) เสด็จพระราชสมภพ 1 มีนาคม ค.ศ. 1105 สิ้นพระชนม์ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1157 ที่เฟรสเนดา ราชอาณาจักรกัสติยา เป็นกษัตริย์เลออนและกัสติยาที่ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1126 ถึงปี ค.ศ. 1157 พระองค์เป็นพระโอรสของพระราชินีอูร์รากากับแรมงแห่งบูร์กอญ และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทรงอ้างตนเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าในรัชสมัยของพระองค์สเปนในสมัยกลางจะเข้าใกล้การเป็นจักรวรรดิมากที่สุด และแม้ว่าพระองค์จะเอาชนะชาวมัวร์ได้ แต่พระองค์ยังคงถูกมองว่าเป็นบุคคลที่ไม่ค่อยมีบทบาทตัวตน
ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ค่อนข้างวุ่นวายด้วยการต่อสู้ระหว่างพระมารดา พระราชินีอูร์รากา กับพระสวามีคนที่สอง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน ที่แย่งชิงกันปกครองกัสติยาและเลออน จนเมื่ออูร์รากาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1216 พระบิดาเลี้ยงของพระองค์วางมือจากการอ้างสิทธิ์ อัลฟอนโซจึงได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากกษัตริย์แห่งอารากอน, กษัตริย์แห่งปัมโปลนา (นาวาร์), เคานต์แห่งบาร์เซโลนา และผู้ปกครองสเปน-มัวร์คนอื่น ๆ ว่าเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีชื่อเสียงจากการยึดอัลเมริอามาจากชาวมัวร์ในปี ค.ศ. 1147 รวมถึงชัยชนะครั้งอื่นๆ แต่ก็ขยายอาณาเขตออกไปได้ไม่มาก ทรงเสียอัลเมริอาไปในปี ค.ศ. 1157 และรักษากอร์โดบาไว้ในมือได้เพียง 3 ปี ในปี ค.ศ. 1146 การรุกรานครั้งใหม่ของกลุ่มอัลโมฮัดจากแอฟริกาเหนือเริ่มต้นขึ้น ครั้งนี้อัลฟอนโซหันไปผูกมิตรกับกลุ่มอัลโมราวิดและอุทิศชีวิตที่เหลือให้กับการทำสงครามเพื่อสกัดกั้นการขยายอาณาเขตไปทางใต้ของสเปนของกลุ่มอัลโมฮัด
แม้จะอยู่ในช่วงที่ใกล้จะเป็นจักรวรรดิ แต่ความคิดที่จะแยกตัวออกจากกันยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่องในคาบสมุทรไอบีเรีย พระเจ้าอัลฟอนโซไม่สามารถหยุดยั้งโปรตุเกสจากการสถาปนาตนเป็นราชอาณาจักรอิสระ ในพินัยกรรมพระองค์ได้ทำตามตามธรรมเนียมปฏิบัติของชาวสเปน แบ่งอาณาจักรให้กับพระโอรสทั้งสอง คือ พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยาและพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน ซึ่งสุดท้ายแล้วการกระทำนี้ก็ได้ทำลายการเป็นจักรวรรดิของสเปนในสมัยกลาง
สืบทอดสามอาณาจักร.
ในปี ค.ศ. 1111 ดิเอโก เฆลมิเรซ บิชอปแห่งกอมโปสเตลาและเคานต์แห่งตราบาได้รับการสวมมงกุฎและทำพิธี เป็นพระเจ้าอัลฟอนโซแห่งกาลิเซียในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา พระองค์เป็นบุตรคนเดียว พระมารดาของพระองค์ได้สืบทอดต่อบัลลังก์เลออน-กัสติยา-กาลิเซียที่เป็นหนึ่งเดียวกันและต้องการการันตีตำแหน่งให้พระโอรสจึงเตรียมความพร้อมเพื่อให้พระโอรสได้สืบทอดตำแหน่งต่อ ในปี ค.ศ. 1125 พระองค์ได้สืบทอดราชอาณาจักรโตเลโดที่เคยเป็นของชาวมุสลิม ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1126 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมารดา พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎในเลออน และเริ่มการกอบกู้ราชอาณาจักรกัสติยาที่ตอนนั้นตกอยู่ภายใต้อำนาจของอัลฟอนโซเจ้าสมรภูมิกลับคืนมาทันที ตามสนธิสัญญาสันติภาพแตมาราในปี ค.ศ. 1127 เจ้าสมรภูมิให้การยอมรับว่าพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งกัสติยา ทว่าอาณาเขตที่อยู่ไกลออกไปทางตะวันออกของดินแดนของพระองค์มีอิสรภาพมากขึ้นในช่วงที่พระมารดาของพระองค์ปกครองและมีการก่อกบฏเกิดขึ้นหลายครั้ง หลังได้รับการยอมรับในกัสติยา อัลฟอนโซต่อสู้เพื่อจำกัดอำนาจของบารอนท้องถิ่น
เมื่ออัลฟอนโซเจ้าสมรภูมิ กษัตริย์แห่งนาวาร์และอารากอน สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาทในปี ค.ศ. 1134 พระองค์ทำพินัยกรรมให้อาณาจักรกลายเป็นภาคีทางทหาร ชนชั้นสูงของราชอาณาจักรทั้งสองไม่ยอมรับความคิดนี้ การ์ซิอา รามิเรซ เคานต์แห่งมอนซอนได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ ขณะที่อัลฟอนโซอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์อารากอน แต่ขุนนางกลับเลือกผู้ท้าชิงอีกคน คือ รามิโรที่ 2 ซึ่งเป็นพระอนุชาของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ อัลฟอนโซตอบโต้ด้วยการกลับมาอ้างสิทธิ์ในลาริโอฆา และ "พยายามผนวกดินแดนบริเวณซาราโกซาและตาราโซนา"
ในการปะทะกันจำนวนหลายครั้ง พระองค์ปราบกองทัพร่วมนาวาร์-อารากอนได้และยึดเอาราชอาณาจักรมาเป็นที่ดินบริวาร พระองค์ได้รับการสนับสนุนอย่างเหนียวแน่นจากเจ้าของที่ดินทางตอนเหนือของเทือกเขาพิรินีที่ครอบครองดินแดนไปจนถึงแม่น้ำโรน ทว่าสุดท้ายกองกำลังผสมของนาวาร์และอารากอนก็มีอำลังมากเกินกว่าที่พระองค์จะควบคุมได้ พระองค์จึงหันไปช่วยราโมน บารังเกที่ 3 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาทำสงครามกับอาณาจักรเคานต์กาตาลาอื่น ๆ เพื่อรวมอดีตมาร์กาอิสปานิกาเป็นหนึ่งเดียว
ปกครองเป็นจักรพรรดิ.
วันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1135 พระเจ้าอัลฟอนโซได้รับการสวมมงกุฎเป็น "จักรพรรดิแห่งสเปน" ในอาสนวิหารเลออน พระองค์อาจหวังที่จะแสดงสิทธิ์ในอำนาจเหนือคาบสมุทรทั้งหมดและเป็นผู้นำอย่างสมบูรณ์ในการทำเรกองกิสตา พระองค์พยายามจะทำให้สเปนเป็นชาติที่เป็นหนึ่งเดียวหลังจากที่แตกออกจากกันหลังการล่มสลายของราชอาณาจักรวิซิกอธ ความอ่อนแอของอารากอนทำให้พระองค์มีประสิทธิภาพเหนือกว่าคนอื่น หลังอาฟงซู เอ็งรีกึชยอมรับพระองค์เป็นเจ้านายในปี ค.ศ. 1137 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 พ่ายแพ้สมรภูมิบัลเดเบซในปี ค.ศ. 1141 ทำให้เอกราชของโปรตุเกสได้รับการรับรองในสนธิสัญญาซาโมรา (ค.ศ. 1143) ในปี ค.ศ. 1143 พระองค์ยอมรับสภาพและยอมรับการแต่งงานของเปโตรนียาแห่งอารากอนกับราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นการแต่งงานที่รวมอารากอนกับกาตาลุญญาเข้าด้วยเป็นราชบัลลังก์อารากอน
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1128 พระองค์อภิเษกสมรสกับเบเรงเกลา บุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 3 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา เบเรงเกลาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1149 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ในปี ค.ศ. 1152 อัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับรึกซาแห่งโปแลนด์ บุตรสาวของวาดึสวัฟที่ 2 ผู้ถูกขับไล่ออกจากประเทศ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
พระเจ้าอัลฟอนโซยังมีภรรยาลับอีกสองคนซึ่งพระองค์มีบุตรกับทั้งคู่ บุตรสาวนอกสมรสของพระองค์กับธิดาขุนนางชาวอัสตูเรียสชื่อกอนโตรโด เปเรซ คืออูร์รากา (ค.ศ. 1132–1664) ที่ต่อมาแต่งงานกับพระเจ้าการ์ซิอา รามิเรซ แห่งนาวาร์ กอนโตรโด เปเรซ เกษียณตัวเข้าคอนแวนต์ในปี ค.ศ. 1133 ในปลายรัชสมัย ทรงมีสัมพันธ์ชู้สาวกับอูร์รากา เฟร์นันเดซ ภรรยาม่ายของเคานต์โรดริโก มาร์ติเนซ จนมีบุตรสาวด้วยกันคือเอสเตฟานิอาผู้โชคร้าย (ค.ศ. 1148–1180) ที่ถูกเฟร์นัน รุยซ์ เด กัสโตร สามีขี้หึง สังหาร
จาโคไบท์
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 7 แห่งเลอองและกัสติยา
มิสแกรนด์จีน
กัญชาทางการแพทย์
การใช้กัญชาทางการแพทย์ คือการใช้กัญชาหรือสารแคนนาบินอยด์ซึ่งแพทย์เป็นผู้สั่งใช้เพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ต่อผู้ป่วย เป็นแนวทางการรักษาที่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างที่ถ้วนเนื่องจากข้อจำกัดทางการผลิตและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง มีหลักฐานอยู่เล็กน้อยที่บ่งชี้ว่ากัญชาอาจสามารถบรรเทาอาการคลื่นไส้และอาเจียนระหว่างการให้ยาเคมีบำบัด เพิ่มความรู้สึกอยากอาหารในผู้ป่วยเอดส์ และลดอาการเจ็บปวดเรื้อรังและการหดเกร็งของกล้ามเนื้อได้
ผลข้างเคียงในระยะสั้นมีหลายอย่างทั้งแบบเล็กน้อยและแบบรุนแรง ผลข้างเคียงที่พบบ่อยได้แก่อาการเวียนศีรษะ อ่อนเพลีย อาเจียน และประสาทหลอน ผลข้างเคียงระยะยาวยังไม่มีข้อสรุปชัดเจน มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าอาจทำให้เกิดปัญหาด้านความจำและความคิด เสี่ยงต่อการติดยา ทำให้เกิดโรคจิตเภทในคนอายุน้อย และเสี่ยงต่อการมีเด็กมาใช้โดยบังเอิญ
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
ราชอาณาจักรเลออง
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากา (ราว ค.ศ. 1680 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1126) หรือ อูร์รากาผู้ไม่รอบคอบ เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเลออน, กัสติยาและกาลิเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1109 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์อ้างชื่อจักรพรรดิในฐานะจักรพรรดินีตามกฎหมายแห่งสเปนทั้งหมดและจักรพรรดินีแห่งกาลิเซียทั้งหมด
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากากลายเป็นทายาทของพระราชบิดาเมื่อซันโช (พี่น้องนอกสมรสต่างมารดา) ถูกสังหารที่อูเกลสในปี ค.ศ. 1108 พระองค์เป็นภรรยาม่ายของเคานต์แรมงแห่งบูร์กอญ ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคนคือเจ้าชายอัลฟอนโซ รามิเรซ ที่ต่อมาคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 การให้สตรีสืบทอดต่อตำแหน่งในช่วงวิกฤตอัลโมราวิดนั้นมีความเสี่ยง เพื่อถ่วงดุลอำนาจ การแต่งงานของสมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากากับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 (ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สอง) จึงถูกจัดเตรียมขึ้นในปี ค.ศ. 1109 แต่แทนที่จะก่อให้เกิดเสถียรภาพทางการเมือง การแต่งงานครั้งนี้กลับนำไปสู่ยุคอนาธิปไตย ตามข้อตกลงการแต่งงาน สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาและพระราชสวามีจะเป็นผู้ปกครองร่วมในดินแดนของกันและกัน พระเจ้าอัลฟอนโซจึงส่งทหารรักษาการของอารากอนเข้าไปในหลายเมืองของเลออน กัสติยาและกาลิเซีย เหล่าบุคคลสำคัญจึงตั้งตนเป็นปรปักษ์ สงครามกลางเมืออุบัติขึ้นและดำเนินอยู่หลายปี หลายฝ่ายสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของเด็กน้อยอัลฟอนโซ รามิเรซ แต่ก็ทำได้ยากขึ้นเพราะความเข้ากันไม่ได้ของอูร์รากากับพระสวามีที่ไม่นานก็ขัดแย้งกัน อีกทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 ยังทรงประกาศให้การแต่งงานไม่ถูกต้องตามหลักศาสนา สุดท้ายทั้งคู่ก็แยกทางกันในปี ค.ศ. 1112
การทะเลาะเบาะแว้งยังคงดำเนินต่อไป ทั้งระหว่างขุนนางกับผู้ปกครองท้องถิ่น, ระหว่างกลุ่มบุคคลสำคัญที่เป็นอริกัน, ระหว่างอัครมุขนายกแห่งซานเตียโกกับอัครมุขนายกแห่งโตเลโด และระหว่างอูร์รากากับดิเอโก เฆลมิเรซ (อัครมุขนายกแห่งซานเตียโก) อัลฟอนโซ รามิเรซได้รับการสวมมงกุฎจากเฆลมิเรซในปี ค.ศ. 1111 และการครองราชย์ในกาลิเซียของพระองค์เริ่มต้นขึ้นอย่างมีพระปรีชาสามารถ การสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาในปี ค.ศ. 1126 ยุติช่วงเวลาหายนะในประวัติศาสตร์การเมืองในสมัยกลางของสเปนยุคคริสเตียน
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาเสด็จพระราชสมภพที่บูร์โกสในเดือนเมษายน ค.ศ. 1079 พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนโตของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6กับพระมเหสีคนที่สอง กงสต็องส์แห่งบูร์กอญ และแม้ว่าทั้งคู่จะมีพระโอรสธิดาอีกหลายคน แต่อูร์รากาเป็นคนเดียวที่มีชีวิตรอดจนโต พระเจ้าอัลฟอนโซนั้นอภิเษกสมรสห้าครั้งและเป็นพระบิดาของพระโอรสธิดามากมาย แต่มีเพียงพระธิดาตามกฎหมายสามคนที่มีชีวิตรอด พระองค์ยังมีบุตรชายนอกสมรส ซันโช ที่พระองค์คิดจะแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อซึ่งเป็นการช่วงชิงสิทธิ์โดยชอบธรรมไปจากอูร์รากา แต่นับเป็นโชคดีของอูร์รากาที่เรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น เนื่องจากซันโชเสียชีวิตในสมรภูมิในปี ค.ศ. 1108 ก่อนได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทของพระเจ้าอัลฟอนโซ สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาได้รับการศึกษาอย่างดีและเนื่องจากเป็นไปได้ที่ถึงเวลาหนึ่งพระองค์จะต้องเป็นผู้ปกครอง พระองค์จึงได้รับอนุญาตให้ศึกษาแบบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาเป็นทายาทโดยสันนิษฐานของกษัตริย์ พระองค์จึงเป็นเจ้าสาวผู้เป็นที่หมายตาอย่างมาก พระองค์แต่งงานเพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมืองกับเคานต์แรมงแห่งบูร์กอญตอนพระชนมายุเพียง 8 พรรษา การแต่งงานอาจสมบูรณ์ตอนพระองค์พระชนมายุ 13 พรรษา เนื่องจากทรงให้กำเนิดทารกที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์ตอนพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์มีบุตรกับแรมงอีกสองคน เป็นบุตรสาวชื่อเจ้าหญิงซันชากับบุตรชายชื่อเจ้าชายอัลฟอนโซ (ต่อมาคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7) เคานต์แรมงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1107 หลังการประสูติของเจ้าชายอัลฟอนโซไม่นาน
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาพระชนมายุเพียง 28 พรรษาตอนเป็นม่ายและกลายเป็นหญิงม่ายที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น ขุนนางหลายคนชิงชัยกันเพื่อให้ได้แต่งงานกับพระองค์ แต่ก่อนที่จะได้คนที่จะมาแต่งงานกับอูร์รากา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 กลับสวรรคต เชื่อกันว่าการจากไปของพระองค์เกิดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 29 มิถุนายน ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1109 ราชอาณาจักรไม่ควรอยู่แบบไร้ผู้ปกครอง อูร์รากาวัย 30 พรรษาจึงกลายเป็นพระราชินี จากนั้นพระองค์ก็ฝืนใจอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แต่พระองค์ไม่มีความสุขกับการแต่งงาน พระองค์คัดค้านการแต่งงานกับชายผู้นี้ แต่ด้วยเป็นความประสงค์ของพระบิดา พระองค์จึงจำยอมต้องแต่งงานหลังการสวรรคตของกษัตริย์
พระองค์ไม่ใช่คนเดียวที่ไม่ยินดีกับการอภิเษกสมรส ข่าวการแต่งงานจุดชนวนการก่อกบฏในกาลิเซีย ขุนนางจำนวนมากในเลออน, กัสติยา และกาลิเซียต่อต้านการแต่งงานครั้งนี้ ทว่าการก่อกบฏของกาลิเซียใหญ่โตจนพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ต้องยกทัพไปที่กาลิเซียและโจมตีปราสาทโมนเตร์โรโซในปี ค.ศ. 1110 สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาไม่เห็นชอบในเรื่องนี้ พระองค์กล่าวหาว่าอัลฟอนโซทำร้ายร่างกายและทิ้งพระสวามีไป สถานะของพระองค์ในฐานะพระราชินีและนักการเมืองแข็งแกร่งพอจนไม่จำเป็นต้องมีผู้ชายมาหนุนหลัง แต่ไม่นานอูร์รากาก็มีคนรักคือเคานต์โกเมซ กอนซาเลซ แต่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1111 ในสมรภูมิกันเดสปินา พระองค์มีคนรักอีกคนชื่อเปโดร กอนซาเลซ เด ลารา และทั้งคู่มีบุตรนอกสมรสด้วยกันสองคนเป็นบุตรชายชื่อเฟร์นันโด เปเรซ ฟูร์ตาโด กับบุตรสาวชื่อเอลบิรา เปเรซ เด ลารา ในปี ค.ศ. 1112 การแต่งงานระหว่างอูร์รากากับอัลฟอนโซถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
การรวมตัวกันของราชอาณาจักรของอูร์รากา.
ในช่วงที่ปกครอง สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาสามารถกอบกู้ดินแดนกลับคืนมา หาทางแก้ไขปัญหาอย่างสันติ และมีการทูตที่ยอดเยี่ยม ทำให้ราชอาณาจักรของพระองค์เจริญรุ่งเรือง นับเป็นโชคดีของพระองค์ที่มีเครือข่ายผู้สนับสนุนขนาดใหญ่ในกัสติยา พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1126 ด้วยพระชนมายุ 45 พรรษา อาจจะจากการคลอดบุตรซึ่งในตอนนั้นเป็นสาเหตุการตายโดยทั่วไปของผู้หญิง ทรงทิ้งเลออนและกัสติยาไว้ให้พระราชโอรส เจ้าชายอัลฟอนโซ ร่างของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารนักบุญอิซิโดโรในประเทศสเปน
สตีเฟน เจ. ทาวน์เซนด์
สตีเฟน เจ. ทาวน์เซนด์  เป็นนายพลสี่ดาวแห่งกองทัพบกสหรัฐ เขาเป็นผู้บัญชาการกองบัญชาการยุทธศึกษาและหลักนิยมทหารบกสหรัฐ และเป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยพลร่มที่ 18 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 จนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ทาวน์เซนด์ทำหน้าที่ร่วมกับกองพลส่งทางอากาศที่ 82, กองพลทหารราบที่ 7, กรมทหารจู่โจมที่ 75, กองพลทหารราบที่ 78 และกองพลภูเขาที่ 10 เขาต่อสู้ในปฏิบัติการเออเจินฟิวรี, ปฏิบัติการจัสต์คอส และปฏิบัติการสนับสนุนประชาธิปไตย สำหรับภารกิจร่วมกับกองพลภูเขาที่ 10 เขาได้ทำหน้าที่ในสงครามในอัฟกานิสถาน โดยเป็นผู้นำกองกำลังในปฏิบัติการอนาคอนดา ทาวน์เซนด์กลายเป็นผู้บัญชาการทีมกองพลรบสไตรเกอร์ที่ 3 โดยนำทีมดังกล่าวเข้าร่วมยุทธการที่บะอ์กูบะฮ์ในสงครามอิรัก ตลอดจนเป็นผู้บัญชาการกองพลภูเขาที่ 10 ในสงครามในอัฟกานิสถาน ส่วนในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 2015 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยพลร่มที่ 18 และในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังเฉพาะกิจร่วมผสม – ปฏิบัติการแก้ปัญหาจากต้นกำเนิด จนกระทั่ง พลโท พอล อี. ฟังก์ ที่สอง ผู้บัญชาการกองกำลังทหารที่ 3 เข้ารับตำแหน่งต่อจากเขา
ทาวน์เซนด์เกิดที่ไชน์เฟลด์ รัฐบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1959 โดยมีมารดาเป็นนักศึกษาศิลปะชาวเยอรมันและบิดาเป็นนักศึกษาแพทย์ชาวอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นผลมาจากความรัก เขาได้เป็นบุตรบุญธรรมในไม่นานหลังคลอดโดยครอบครัวทหารชาวอเมริกันในเยอรมนี พ่อบุญธรรมของเขาคือเจมส์ ทาวน์เซนด์ ซึ่งเป็นจ่านายสิบตรีในหน่วยหุ้มเกราะ ทาวน์เซนด์เติบโตขึ้นในกริฟฟิน รัฐจอร์เจีย และสำเร็จการศึกษาจากกริฟฟินไฮสกูลในปี ค.ศ. 1978 ต่อมา ทาวน์เซนด์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยนอร์ทจอร์เจียในปี ค.ศ. 1982 ด้วยวุฒิปริญญาตรีสาขาจิตวิทยา เขาได้รับหน้าที่เป็นทหารราบในหน่วยฝึกนายทหารกำลังสำรองกองทัพบกหลังจากนั้น
Stephen J. Townsend
รายนามผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล
ไฮยีน่า
การใช้กัญชาทางการแพทย์
เมืองระดับจังหวัด
อูร์รากา พระราชินีแห่งกัสติยาและเลออง
สันนิบาตคาทอลิกเยอรมัน
พระเจ้าคอนราดที่ 3 แห่งเยอรมนี
ตระกูลโมะริ
โมริ ฮิเดะนะริ
โจโซะคะเบะ โมะโตะจิกะ
ทะเกะชิ ซุอิซัง
นะระซะกิ เรียว
คะซุโอะ ฮะเซะงะวะ
โคะโตะเอะ อิโนะอุเอะ
ฮิโระ ฮะยะมะ
นะกะโอะกะ ชินตะโร
ทาเกจิ ฮัมเปตะ
ทะกะมะสึ ทะโร
อิวะซะกิ ยะโนะซุเกะ
ตระกูลยะมะอุชิ
ยะมะอุชิ โทะโยะชิเงะ
ยะมะอุชิ ชิโยะ
ยะมะอุชิ คะซุโตะโยะ
ยะมะอุชิ ทะดะโตะโยะ
ยะมะอุชิ ทะดะโยะชิ
ปราสาทโคชิ
วัดพระธาตุดอยกู่แก้ว
วัดพระธาตุดอยกู่แก้ว เป็นวัดและโบราณสถานในอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ชาวบ้านเชื่อว่าสร้างขึ้นมาในสมัยอาณาจักรโยนกเชียงแสน เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ได้แก่ พระบรมเกศาธาตุและพระบรมธาตุตาตุ่มขวา บริเวณถนนทางขึ้นด้านหน้าวัดสามารถมองเห็นบริเวณพื้นที่ชุ่มน้ำเวียงหนองหล่มทั้งหมด
วัดแห่งนี้ชื่อปรากฏในพงศาวดารของโยนก ชื่อวัด "กู่แก้ว" สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำว่า "คู่แก้ว" ซึ่งตามตำนานเล่าว่ามีการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ณ วัดแห่งนี้รวมสองครั้ง ซึ่งพระบรมสารีริกธาตุหรือพระธาตุของพระอรหันต์นั้น คนท้องถิ่นเรียกกันว่า "แก้ว" จึงเป็นที่มาของ "คู่แก้ว" อันแปลว่าพระธาตุสองพระองค์ นอกจากนี้อาจหมายถึง "กู่" ซึ่งแปลว่าพระเจดีย์ในภาษาล้านนา "กู่แก้ว" จึงอาจหมายถึงพระเจดีย์ที่ประดิษฐานพระธาตุเช่นกัน
อัล-มะซีฮฺ อัด-ดัจญาล
เฟอร์เรนซ์ โกซา
ฮันส์ เยโชนเน็ค
หมู่เกาะอะมะมิ
อัลเบร็ชท์ เมรท์ซ ฟอน เคิรน์ไฮม์
ยุทธการที่ช็อมบัวร์ก
สนามกีฬามัคซิเมียร์
AS Mangasport
US Bitam
Nils Henrik Smith
ซาเตอร์ลันด์
กลุ่มภาษาฟรีเซียน
ภาษาฟรีเซียนซาเตอร์ลันด์
ดาราจักรช่างแกะสลักแคระ
ราชอาณาจักรอาเรากานีอาและปาตาโกเนีย
ราชอาณาจักรอาเรากานีอาและปาตาโกเนีย (; , มีชื่อเรียกว่า "ฝรั่งเศสใหม่") เป็นรัฐสิ้นสภาพ ประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน โดยOrélie-Antoine de Tounens, นักสำรวจ และ นักฎหมายฝรั่งเศส ได้ค้นพบดินแดนทั้งสองคือ อาเรากานีอา และ ปาตาโกเนียตะวันออก. เขาจึงได้ให้การสนับสนุนการต่อสู้แยกตัวเป็นเอกราชของ ชนพื้นเมืองมาปูเช่ และ ชนพื้นเมืองลอนโก
5 มกราคม ค.ศ. 1862 ทางการชิลี ได้ทำการจับกุมพระเจ้าโอเลลี อองตวนที่ 1 โดยได้ลงนามข้อตกลง และ ได้รับการปล่อยตัวโดยศาลแขวงซานเตียโก เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1862 โดยได้ลี้ภัยที่ฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1862. ภายหลังได้มีความพยายามกลับเข้ามาที่อาเรากานีอาทั้งสามครั้ง ในการฟื้นฟู "ราชอาณาจักร" แต่ไม่ประสบความสำเร็จอีกเลย.
ถ้ำพระโพธิสัตว์
ถ้ำพระโพธิสัตว์ หรือ ถ้ำเขาน้ำพุ เป็นถ้ำในจังหวัดสระบุรี ที่มีความสำคัญเชิงประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นที่พบหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญภายในถ้ำคือภาพสลักนูนต่ำที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี สภาพค่อนข้างสมบูรณ์ คาดว่าสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรศที่ 13-15 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของวัดถ้ำพระโพธิสัตว์ (วัดพระโพธิสัตว์, วัดถ้ำเขาน้ำพุ) ตำบลทับกวาง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มหาราช เคยเสด็จฯ ประพาสถ้ำแห่งนี้ในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ.2439 สังเกตได้จากรอยแกะสลักอักษรพระปรมาภิธัย จ.ป.ร. บริเวณถ้ำธรรมทัศน์ ซึ่งเป็นถ้ำที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน
ในบริเวณเดียวกัน นอกจากถ้ำพระโพธิสัตว์แล้ว ยังประกอบด้วยถ้ำอื่น ๆ ได้แก่ ถ้ำพระธรรมทัศน์, ถ้ำลุมพินีสวนหิน, ถ้ำสงัดเจดีย์
ภาพแกะสลักพระโพธิสัตว์.
ภาพแกะสลักพระโพธิสัตว์ปางประทับบาท ล้อมรอบด้วยเทวดา และเทพเจ้าฮินดู ได้แก่ พระอิศวร และ พระนารายณ์ ในลักษณะถวายความเคารพแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ลักษณะศิลปะได้รับอิทธิพลจากศิลปะราชวงศ์คุปตะ-หลังคุปตะ รศ.ดร.รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ตั้งข้อสังเกตว่าภาพแกะสลักนูนต่ำนี้เป็นภาพที่แสดงถึงพระพุทธเจ้าและเทพเจ้าฮินดูในภาพเดียวกันที่เก่าแก่ที่สุดที่เคยขุดพบในประเทศไทย นอกจากนี้ยังแสดงถึงการแข่งขันระหว่างสองศาสนา หรืออาจแสดงถึงการอยู่ร่วมกันของทั้งสองศาสนา
กรณีการระเบิดทำลายภูเขาหินข้างเคียง.
ในปี พ.ศ. 2559 สำนักข่าวหลายแหล่งได้ตีพิมพ์ข่าวการอนุมัติสัมปทานระเบิดภูเขาหินในบริเวณใกล้เคียงกับวัดถ้ำพระโพธิสัตว์ สร้างความกังวลให้บุคลากรผู้เชี่ยวชาญด้านทางประวัติศาสตร์, ประชาชน และพระสงฆ์ในบริเวณวัดเป็นอย่างมาก ว่าการระเบิดภูเขาหินดังกล่าวอาจส่งผลต่อภาพแกะสลักนูนต่ำภายในถ้ำ ซึ่งเป็นโบราณวัตถุสำคัญที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์และหายากในประเทศไทย นอกจากนี้ยังกังวลว่าจะส่งผลเสียหายต่อถ้ำอื่น ๆ ในบนิเวณใกล้เคียง ซึ่งมีทั้งวัดที่ชาวบ้านเคารพสักการะ และถ้ำที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์
ถ้ำเขาน้ำพุ
ภาษาประจำชาติของประเทศไทย
เขาคลังนอก
เขาคลังนอก เป็นโบราณสถานที่พึ่งค้นพบล่าสุดในหมู่โบราณสถานของอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ บูรณะแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2555 ลักษณะของเขาคลังนอกเป็นศาสนสถานขนาดใหญ่ สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี ราวพุทธศตวรรษที่ 13–14 สันนิษฐานว่าเดิมมีลักษณะเป็นมหาสถูป (เจดีย์ขนาดใหญ่ที่สามารถขึ้นไปด้านบนเจดีย์ได้) ปัจจุบันเหลือเพียงฐานขนาดใหญ่ ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ก่อด้วยศิลาแลง สภาพค่อนข้างสมบูรณ์ มีทางขึ้นทั้ง 4 ด้าน สูงประมาณ 5 เมตร ลักษณะที่แปลกตานี้ทำให้นักท่องเที่ยวบางคนขนานนามเป็น "พีระมิดเมืองไทย" ตามลักษณะที่คล้ายมหาพีระมิดแห่งกีซา
ศ.ดร.สันติ เล็กสุขุม อาจารย์คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร สันนิษฐานว่าด้านบนประกอบด้วย "ลานประทักษิณ" สำหรับประกอบพิธีกรรม และเป็นระเบียงที่สามารถเดินวนรอบได้ และมีฐานอิฐรับยอดเจดีย์อีก 1 ชั้น รวมเป็น 3 ชั้น  มีบันไดทางขึ้นสู่ด้านบนทั้ง 4 ทิศ บันไดมีผนังข้างเป็นชั้นรองเครื่องไม้หลังคา ปากทางขึ้นราวบันไดมีฐานของรูปสลักที่น่าจะเป็นรูปสิงห์คู่ ฐานโค้งเป็นบัว ลานประทักษิณชั้นบนสุดของแต่ละทิศมีซุ้มประตูโค้ง ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว และมีเจดีย์ขนาดเล็กประดับตามมุม
วัดเทวราชกุญชร
ฌานน์แห่งโอแวร์ญ
แอนน์แห่งบริตานี
การก่อการกำเริบในเชเชน ค.ศ. 1940–44
แอนดรอมีดา 1
แอนดรอมีดา 2
การเลือกตั้งทั่วไปเบอร์มิวดา ค.ศ. 1993
การเลือกตั้งทั่วไป เกิดขึ้นที่เบอร์มิวดา ในเดือน ตุลาคม ค.ศ. 1993 ผลปรากฎว่าพรรคสหเบอร์มิวดา ได้รับการเลือกตั้งไป 22 ที่นั่ง จาก 40 ที่นั่งของสภาผู้แทนราษฎร
การเลือกตั้งทั่วไปเมอร์ดิวดา ค.ศ. 1993
ซีตันฮอย
อัล นาห์ยาน สเตเดียม
คาลิฟา บิน ซายัดซ์ สเตเดียม
ฮัซซา บิน ซายิด สเตเดียม
สโมสรฟุตบอลชาบาบ อัล-อาห์ลี ดูไบ
สนามกีฬามัคคูม ราซิด อัล มัคคูม
สนามกีฬามูฮัมหมัด บิน ซายิด
เอเชียนคัพ 2019 กลุ่ม A
เอเชียนคัพ 2019 กลุ่ม B
เอเชียนคัพ 2019 กลุ่ม C
สนามกีฬาซายิดสปอร์ตซิตี
เกาะซึลท์
ซึลท์ (; ; ฟรีเชียเหนือถิ่นซึลท์: ) เป็นเกาะทางตอนเหนือสุดของประเทศเยอรมนี เป็นส่วนหนึ่งของเขตนอร์ทฟรีสลันท์ รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคฟรีเชียเหนือ
ซึลท์เป็นที่รู้จักจากกันดีจากรูปร่างที่โดดเด่นของแนวชายฝั่ง สถานพักตากอากาศต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เว็สเทอร์ลันท์, คัมเพิน และเว็นนิงชเต็ท-บราเดอรุพ เช่นเดียวกับหาดทรายยาว 40 กิโลเมตร (25 ไมล์)
ฟรีเซียน
อะนิเมะมิวสิกวิดีโอ
ฟาง จื่อโหย่ว
ฟาง จื่อโหย่ว  เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน
ในวันที่ 13 มกราคม 2016 เธอได้แต่งงานกับหยาง หมิงเหว่ย์แล้ว
Beatrice Fang
แคว้นของประเทศซาอุดีอารเบีย
ถนนฉลองกรุง
ถนนฉลองกรุง (อักษรโรมัน: Thanon Chalong Krung) เป็นถนนสายหนึ่งของเขตลาดกระบัง และเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีระยะทางทั้งหมดประมาณ 12.1 กิโลเมตร เดิมมีชื่อเรียกว่าถนนลำปลาทิว เป็นถนนขนาด 2-8 ช่องทางจราจร มีจุดเริ่มต้นจากถนนลาดกระบังบริเวณสะพานข้ามคลองหนองปรือเยื้องกับสวนพระนครในท้องที่แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง ข้ามคลองประเวศบุรีรมย์ ผ่านพื้นที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง จากนั้นจึงข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเข้าสู่ท้องที่แขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง แล้วข้ามถนนมอเตอร์เวย์ ตัดกับซอยฉลองกรุง 8 (วัดสุทธาโภชน์) ตัดกับถนนเจ้าคุณทหาร (แยกเจ้าคุณทหาร) ตัดกับซอยฉลองกรุง 31 (นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง) ตัดกับถนนเลียบคลองลำกอไผ่บริเวณสะพานข้ามคลองลำกอไผ่ จากนั้นข้ามคลองลำมะขามเข้าสู่ท้องที่แขวงลำผักชี เขตหนองจอก ไปสิ้นสุดถนนที่ถนนสุวินทวงศ์ (แยกลำผักชี) โดยมีถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือ ถนนเชื่อมสัมพันธ์
รูบี ไรอ็อต
แซราห์ โรส ซัมเมอส์
แซราห์ โรส ซัมเมอส์ (; เกิดวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994) เป็นนางแบบและนางงามชาวอเมริกัน ผู้ชนะการประกวดมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาคนแรกที่ได้ตำแหน่งมิสยูเอสเอ โดยเธอเป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่ประเทศไทย และเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้สำเร็จ ก่อนหน้านี้ซัมเมอส์เป็นผู้ชนะในการประกวดมิสเนแบรสกาทีนยูเอสเอ 2012 และเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาในการประกวดมิสทีนยูเอสเอ 2012 แต่ไม่ได้รับตำแหน่งใด ๆ
ซัมเมอส์เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ในโอมาฮา รัฐเนแบรสกา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ เธอเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเกล็ดเลือดต่ำจากภูมิคุ้มกัน (Immune Thrombocytopenic Purpura หรือ ITP) ที่ไม่ทราบสาเหตุ
มิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018.
ในปี ค.ศ. 2018 ซัมเมอส์ได้รับตำแหน่งมิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018 โดยแจสมิน ฟุลเบิร์ต เป็นผู้สวมมงกุฏให้กับซัมเมอส์ผู้ครองตำแหน่งมิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018 ตัวแทนจากโอมาฮา
มิสยูเอสเอ 2018.
หลังจากที่ชนะมิสเนแบรสกายูเอสเอ ซัมเมอส์ได้รับสิทธิในการเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาในการประกวดมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งจัดขึ้นในรัฐลุยเซียนา โดยต่อมาเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศคนแรกจากรัฐเนแบรสกา และเป็นผู้เข้าประกวดมิสทีนยูเอสเอคนที่ 11 ที่ได้ตำแหน่งมิสยูเอสเอ
ซัมเมอส์เป็นตัวแทนสหรัฐในประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้สำเร็จ ผู้ชนะในปีนั้นคือ แคทรีโอนา เกรย์ จากประเทศฟิลิปปินส์
อะนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์
การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อะนิเมะ)
พลเอกอาวุโส (เยอรมัน)
พลเอกอาวุโส  เป็นยศทหารที่ปรากฏในเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี มีความอาวุโสสูงกว่าพลเอก  แต่เป็นรองจากจอมพล