pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจาก การฟื้นฟูเมจิ โกโตได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่ง รวมทั้งตำแหน่งผู้ว่าการจังหวัด โอซากะ และสมาชิกสภา แต่ต่อมาได้ออกจากรัฐบาลเมจิในปี ค.ศ. 1873 เนื่องจากไม่เห็นด้วยกับนโยบายของรัฐบาลที่มีต่อเกาหลี (เช่น การอภิปรายเซคันรอน) เขาร่วมกับ อิตางากิ ไทซูเกะ โดยได้ยื่นข้อเรียกร้องให้มีการจัดการเลือกตั้ง ในปี ค.ศ. 1874 เขาร่วมกับ Itagaki Taisuke และ Eto Shinpei และ Soejima Taneomi จากจังหวัด Hizen ได้ก่อตั้ง Aikoku Koto (พรรคมหาชนผู้รักชาติ) โดยประกาศว่า "พวกเรา ผู้คนในญี่ปุ่นสามสิบล้านคนได้รับสิทธิที่แน่นอนเท่าเทียมกัน ซึ่งในจำนวนนั้นได้แก่ การปกป้องชีวิตและเสรีภาพ การได้มาและการครอบครองทรัพย์สิน การดำรงชีวิตและการแสวงหาความสุข สิทธิเหล่านี้เป็นไปตามธรรมชาติที่มอบให้กับมนุษย์ทุกคน ดังนั้น จึงไม่สามารถพรากไปได้ด้วยอำนาจของมนุษย์คนใด" ท่าทีต่อต้านรัฐบาลเช่นนี้ดึงดูดชนชั้นซามูไรและขุนนางในชนบทท (ที่ไม่พอใจการเก็บภาษีแบบรวมศูนย์) และชาวนา (ที่ไม่พอใจกับสินค้าที่มีราคาแพงและค่าแรงต่ำ)
หลังจาก การประชุมโอซากะ 1875 เขากลับเข้าร่วมรัฐบาลช่วงสั้น ๆ โดยเข้าร่วมใน เก็นโรอิง หรือ วุฒิสภา เขาได้บริหารเหมืองถ่านหินใน คิวชู (เหมืองถ่านหินทากาชิมะ) แต่พบว่าเป็นการสูญเสียเงิน ทรัพยากร และเวลา เขาจึงขายธุรกิจของเขาให้ อิวาซากิ ยาตาโร ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท มิตซูบิชิ
ใน ค.ศ. 1881 เขากลับเข้าสู่การเมืองด้วยการช่วยอิตางากิก่อตั้ง พรรคเสรีนิยม
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระเจ้าหลวง
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ พระพันปีหลวง
กรรมะ
สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก
สมหมาย กองวิสัยสุข
พลตำรวจโท สมหมาย กองวิสัยสุข (10 มิถุนายน 2501-) หรือ บิ๊กหมาย เป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 นายตำรวจราชองครักษ์พิเศษ อดีตผู้บัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 5 อดีตผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่
พลตำรวจโท สมหมาย กองวิสัยสุข เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2501 เป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 34 รุ่นเดียวกับ พลตำรวจเอก รุ่งโรจน์ แสงคร้าม อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พลตำรวจเอก ชัยยะ ศิริอำพันธ์กุล อดีตเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
พลตำรวจโท สมหมาย สมรสกับ นางนุชนารถ กองวิสัยสุข
วาฬและดอล์ฟ
คาลิด
คาลิด ดอนเนล โรบินสัน  (เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน คาลิดได้เซ็นสัญญากับ Right Hand Music Group และ อาร์ซีเอเรเคิดส์ ซึ่งได้ปล่อยซิงเกิลแรก "Location" ออกมาในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และติดอันดับสูงสุดเป็นอันดับที่ 16 บน "บิลบอร์ด"ฮอต 100 ของสหรัฐอเมริกา และได้รับใบรับรองระดับ Quadruple platinum ที่ออกโดย สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) อีกด้วย สตูดิโออัลบั้มแรกของเขาในชื่อ "American Teen" ถูกปล่อยออกมาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2560 และเป็นผลให้เขามีเพลงที่ติดอันดับท็อป 10 หลายเพลง และได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีถึง 5 รางวัล
คาลิด โรบินสัน เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ณ ฟอร์ต สจ๊วต รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เขาใช้ชีวิตวัยเด็กในหลายสถานที่รวมไปถึง ฟอร์ต แคมป์เบลล์ รัฐเคนทักกี ฟอร์ต ดรัม นิวยอร์ก และอยู่ใน ไฮเดิลแบร์ค เยอรมนี ด้วยกันถึง 6 ปี เนื่องจากแม่ของคาลิด "Linda Wolfe" มีอาชีพอยู่ในกองทัพซึ่งทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เทคนิค และได้กลายมาเป็นสมาชิกวงคอรัสของกองทัพอีกด้วย ในสมัยมัธยมปลาย คาลิดได้เลือกเรียนร้องเพลงและแสดงละครเวที และเมื่อถึงมัธยมปีที่ 5 ครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่ เอลแพโซ (รัฐเท็กซัส)
แนวดนตรีและแรงอิทธิพล.
เพลงของคาลิดเน้นหนักไปในแนวของ ริทึมแอนด์บลูส์ และป็อป ทั้งเขาสามารถร้องเพลงได้ทั้งในระดับ แบริโทนและเทเนอร์ หรือเรียกได้ว่าเป็น แบริเทเนอร์ คาลิดมีช่วงเสียงอยู่ใน 2 อ็อกเทฟ ตั้งแต่ G2 ไปจนถึง B♭4 และคาลิดก็ได้ยกให้แม่ของเขาเป็นแรงบันดาลใจหลักในอาชีพนักดนตรีของตัวเอง
แดเนียล แบร์นูลลี
เอาแฟร์ชตันเดินเอาส์รูอีเนิน
ผลงานเพลงของเรดเวลเวต
จังหวัดสมุทรสงครามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
กิตติยากรณ์ ผ่านสำแดง
ตำบลบ้านปง (อำเภอหางดง)
ตำบลบ้านปง เป็น 1 ใน 11 ตำบลของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ พื้นที่เกือบทั้งหมดของตำบลตั้งอยู่ในหุบเขา ด้านทิศตะวันออกเป็นเขตอุทยานแห่งชาติสุเทพ–ปุย ทิศตะวันตกเป็นเขตป่าสงวนแห่งชาติแม่ท่าช้าง–แม่ขนินและอุทยานแห่งชาติออบขาน
ตำบลบ้านปงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ตำบลบ้านปงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่ตำบลบ้านปง มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลบ้านปง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปงทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้านปงที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปงในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปง จังหวัดเชียงใหม่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปงได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลบ้านปง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และมีผลในวันที่ 6 กันยายน ปีเดียวกัน
พื้นที่ตำบลบ้านปงประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,435 คน แบ่งเป็นชาย 2,693 คน หญิง 2,742 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 9 จาก 11 ตำบลในอำเภอหางดง
จังหวัดสระแก้วในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วย อำเภอเมืองสระแก้ว, อำเภอเขาฉกรรจ์ และอำเภอวังน้ำเย็น (เฉพาะตำบลทุ่งมหาเจริญ)
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วย อำเภอคลองหาด, อำเภอวัฒนานคร (ยกเว้นตำบลแซร์ออและตำบลช่องกุ่ม), อำเภอวังน้ำเย็น (ยกเว้นตำบลทุ่งมหาเจริญ) และ กิ่งอำเภอวังสมบูรณ์
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วย อำเภออรัญประเทศ, อำเภอตาพระยา, อำเภอวัฒนานคร (เฉพาะตำบลแซร์ออและตำบลช่องกุ่ม) และ กิ่งอำเภอโคกสูง
ปืนพกโตกาเรฟ
โตกาเรฟ หรือ ที-ที เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติของสหภาพโซเวียต ออกแบบโดยเฟดอร์ โตกาเรฟ ในปี ค.ศ. 1930 เพื่อใช้เป็นปืนพกประจำการของกองทัพแดง และใช้งานแทนปืนลูกโม่ นากองท์ เอ็ม1895 ปืนชนิดนี้เข้าประจำการจนถึงปี ค.ศ. 1952 ก็ถูกแทนที่ด้วยปืนพกมาคารอฟ แต่ก็ยังคงใช้ในกองทัพแดงจนกระทั่งปี ค.ศ. 1960 และยังถูกใช้ประจำการของหน่วยตำรวจโซเวียตอีกด้วย
ปืนชนิดนี้มีหลายรุ่น แต่รุ่นที่นิยมใช้กันก็คือ ทีที-33  และเป็นปืนที่ประจำการในประเทศกลุ่มตะวันออกในช่วงสงครามเย็น และยังถูกนำไปผลิตใหม่ในหลายประเทศ เช่น จีน ผลิตปืนในรูปแบบนี้โดยใช้ชื่อรุ่นว่า ปืนพกชนิด 54  ผลิตโดยบริษัทโนรินโค นอกจากนี้ยังมีประเทศอื่นๆ อีกมากที่ผลิตปืนลักษณะนี้เช่น โปแลนด์ โรมาเนีย ยูโกสโลวาเกีย ฯลฯ
"โตกาเรฟ" ถูกออกแบบโดยเฟดอร์ โตกาเรฟ (Fedor Tokarev) ในปื ค.ศ. 1930 ระหว่างนี้ก็ยังถูกทางการโซเวียตติเตียนตักเตือนในเรื่องความไม่สมบูรณ์หลายครั้ง จึงออกแบบใหม่หลายครั้งจนกระทั่งได้รุ่นที่สมบูรณ์ที่สุดคือ ทีที-33 ซึ่งเป็นรุ่นที่นิยมใช้กันมากที่สุด ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1950 สหภาพโซเวียตได้ให้กรรมสิทธิ์การผลิตปืนชนิดนี้ของประเทศในกลุ่มวอร์ซอแพ็ค(Warsaw pact) โดยใช้กระสุนแบบ 7.62x25 มม หลังจากนั้นปืนชนิดนี้ก็ถูกนำไปผลิตในลักษณะเดียวกันอีกหลายประเทศ
สังสาระ
จังหวัดพังงาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วย อำเภอเมืองพังงา, อำเภอตะกั่วทุ่ง, อำเภอทับปุด และอำเภอเกาะยาว
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วย อำเภอท้ายเหมือง, อำเภอตะกั่วป่า, อำเภอกะปง และอำเภอคุระบุรี
นีไล
นีไล  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตเซอเริมบัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย โดยมีทางรถไฟเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายูไปที่กัวลาลัมเปอร์ ปูตราจายา และท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ในเมืองนี้มีวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยที่รู้จักกันในมาเลเซีย ได้แก่ มหาวิทยาลัยนีไล, มหาวิทยาลัยนานาชาติอินตี, มหาวิทยาลัยนานาชาติมานีปัล (Manipal International University) มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์อิสลามมาเลเซีย (Universiti Sains Islam Malaysia) และมหาวิทยาลัยคอลเลจอิสลามมาเลเซีย (Islamic University College of Malaysia) ซึ่งมีนักเรียนจากต่างประเทศกว่า 30 ประเทศมาเรียนที่นี่
คำว่า "นีไล" (Nilai) ในภาษามลายูหมายถึง "ค่า"
ในการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้นีไลเป็นเขตป่าดิบชื้น (Af)
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีนประมาณร้อยละ 46 รองลงมาเป็นชาวมลายูร้อยละ 31 และชาวอินเดียร้อยละ 22
รถ.
ทางด่วนเหนือ–ใต้ สายใต้ มีทางออกที่ติดกับตัวเมือง โดยที่เมืองนีไลอยู่ในบริเวณใต้สุดของสายเอลีเตอ ซึ่งเชื่อมต่อกับชะฮ์อาลัม (Shah Alam) เมืองหลวงของรัฐเซอลาโงร์ ผู้ขับขี่รถยนต์จากเซอลาโงร์ตะวันตกสามารถอ้อมกัวลาลัมเปอร์ได้โดยใช้เส้นทางนี้ไปเนอเกอรีเซิมบีลัน มะละกา และรัฐยะโฮร์
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็มมีสถานีรองรับการขนส่งเมืองนีไลอยู่สองสถานี ได้แก่:  KB09  บาตังเบอนาร์ และ  KB10  นีไล
และมีรถบัสที่สถานีขนส่งผู้โดยสารนีไลให้บริการไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์
เจสเปอร์ ลังเบิร์ก
เจสเปอร์ ลังเบิร์ก (เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1940 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชายจากประเทศเดนมาร์ก ลังเบิร์กแสดงภาพยนตร์มากถึง 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 จนถึงปี ค.ศ. 2012
ฮาร์ทมูท นิคเคิล
ฮาร์ทมูท นิคเคิล (; 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 – 27 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็งจากประเทศเยอรมนี สังกัดสโมสรกีฬาดือนาโมแบร์ลีน เคยแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1968 ทีมชาติเยอรมนีตะวันออก
จอห์นนี เอส. ไอเคนส์
จอห์นนี่ เอส. ไอเคนส์ (เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1914 – เสียชีวิตเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1986) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐสังกัดพรรคเดโมแครต โดยได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐมิสซูรี ในปี ค.ศ. 1966 เกิดที่เมืองคอตตอนแพนต์
วิลเลียม อัลลี
วิลเลียม เอส. อลลี (เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1852 - เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักการเมือง ศัลยแพทย์ และเป็นประธานธนาคารจากสหรัฐอเมริกา เกิดที่เมืองโอลีน รัฐมิสซูรี โดยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภารัฐมิสซูรี จากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1909 และการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1915 สังกัดพรรคเดโมแครต สมรสกับลอรา ซี. ฮุสตัน
ซู อัลเลน
ซู อัลเลน  (เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1947 ที่เมืองออสกาโลซา รัฐไอโอวา) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐมิสซูรี ตั้งแต่ค.ศ. 2009 ถึง 2017 สังกัดพรรครีพับลิกัน สมรสกับไมค์ และมีบุตร 2 คน
จุณฑา
ปีแยร์ ลาวาล
หลังจากฝรั่งเศสได้รับการปลดปล่อยใน ค.ศ. 1944 ลาวาลถูกจับกุมโดยรัฐบาลฝรั่งเศสภายใต้การนำของชาร์ล เดอ โกล ในสิ่งที่มีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นการพิจารณาคดีที่บกพร่อง ลาวาลถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาการวางแผนต่อความมั่นคงของรัฐและการให้ความร่วมมือกับศัตรู และหลังจากความพยายามฆ่าตัวตายถูกขัดขวาง เขาก็ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีม ด้วยกิจกรรมทางการเมืองมากมายของเขาได้ทิ้งเหลือไว้เป็นมรดกตกทอดที่ซับซ้อนและเป็นที่โต้เถียง ส่งผลทำให้ชีวประวัติครึ่งหนึ่งของเขามีข้อขัดแย้งกัน
ปิแอร์ ลาวาล
ฟิลิป เปแตง
โฌแซ็ฟ ดาร์น็อง
โฌแซ็ฟ ดาร์น็อง (; 19 มีนาคม ค.ศ. 1897 – 10 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นชาวฝรั่งเศสที่ทำหน้าที่เป็นทหารในกองทัพฝรั่งเศสและต่อมาในกองทัพเยอรมัน ผู้นำของฝรั่งเศสเขตวีชีที่ให้ความร่วมมือกับนาซีเยอรมนีและเจ้าหน้าที่ทหารหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
มิลิซ
ฮาร์ตมุต นิคเกล
กฎของกูลง
กฎของคูลอมบ์
ศักย์บันดล
ศักย์บันดล  เป็นศักย์ไฟฟ้าในรูปแบบโดยเฉพาะ ๆ ที่บันทึกได้จากระบบประสาทส่วนต่าง ๆ โดยเฉพาะสมองของมนุษย์หรือของสัตว์อื่น ๆ หลังจากให้ตัวกระตุ้นเช่นแสงวาบหรือเสียงทุ้มแหลม
ตัวกระตุ้นต่าง ๆ ทั้งโดยแบบและประเภทจะก่อศักย์แบบต่าง ๆ
นี่ต่างกับศักย์ไฟฟ้าแบบเกิดเอง (spontaneous) ซึ่งตรวจด้วยการบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง , การบันทึกคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ  หรือการบันทึกค่าทางสรีรวิทยาไฟฟ้าแบบอื่น ๆ
แอมพลิจูดของ EP มักจะต่ำ มีพิสัยตั้งแต่น้อยกว่า จนถึง เทียบกับเป็นสำหรับ EEG, สำหรับ EMG และบ่อยครั้งเกือบถึง สำหรับการบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
เพื่อแยกแยะค่าต่ำเช่นนี้ไม่ให้ปนกับสัญญาณไฟฟ้าทางชีวภาพรวมทั้ง EEG, ECG และ EMG หรือกับสัญญาณรบกวนอื่น ๆ การสร้างค่าเฉลี่ยของสัญญาณปกติเป็นเรื่องจำเป็น
สัญญาณที่ตรวจจะล็อกเวลา (time-locked) กับตัวกระตุ้น และเพราะสัญญาณรบกวนโดยมากจะเกิดโดยสุ่ม ค่าเฉลี่ยที่ได้จากการวัดซ้ำ ๆ จึงสามารถเฉลี่ยเอาสัญญาณรบกวนออกได้
สัญญาณอาจบันทึกจากเปลือกสมอง ก้านสมอง ไขสันหลัง และเส้นประสาทนอกส่วนกลาง
ปกติแล้วคำว่า evoked potential จะจำกัดใช้กับการตอบสนองที่มาจาก หรือจากการกระตุ้นโครงสร้างในระบบประสาทกลาง
ดังนั้น evoked compound motor action potentials (CMAP) หรือ sensory nerve action potentials (SNAP) ที่ใช้ศึกษาการนำกระแสประสาท (nerve conduction study, NCS) ทั่วไปจะไม่จัดว่าเป็น evoked potential แม้จะเข้ากับนิยามที่กล่าวก่อนหน้านี้
EP ต่างกับ event-related potential (ERP) แม้บางครั้งคำอาจจะใช้ทดแทนกันและกัน เพราะ ERP เกิดช้ากว่าและมีเหตุจากกระบวนการทางประชานในระดับสมอง/การแปลผลที่สูงกว่า
Sensory evoked potentials (SEP).
สัญญาณ sensory evoked potentials (SEP) บันทึกได้จากระบบประสาทกลางหลังจากกระตุ้นอวัยวะรับความรู้สึก (sense organ) เช่น visual evoked potentials (VEP) ที่ได้จากการแสดงแสงกะพริบ หรือรูปแบบแสงที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ บนจอภาพ,
auditory evoked potentials (AEP) ที่ได้เมื่อส่งเสียงกริ๊กหรือเสียงทุ้มแหลมไปที่หูฟัง หรือ somatosensory evoked potential (SSEP) ที่ได้ด้วยตัวกระตุ้นแบบสัมผัสหรือไฟฟ้าที่เส้นประสาทผสมนอกระบบประสาทกลาง
SEP ใช้กันอย่างกว้างขวางเพื่อวินิจฉัยโรคทางการแพทย์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 และเพื่อการเฝ้าตรวจประสาทในช่วงผ่าตัด (intraoperative neurophysiology monitoring, IONM)
มี EP 3 อย่างที่ใช้ตรวจรักษาอย่างกว้างขวาง คือ AEP ซึ่งปกติบันทึกจากหนังศีรษะแต่มาจากก้านสมอง,
และ SSEP ซึ่งได้ด้วยการกระตุ้นเส้นประสาทนอกส่วนกลางด้วยไฟฟ้า
ตัวอย่างการใช้ SEP รวมทั้ง
สำหรับคนไข้โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง การตรวจวินิจฉัยโรคอาจรวมการหารรอยโรคหลายรอยในวิถีประสาทรับความรู้สึกต่าง ๆ ซึ่ง EP สามารถใช้เป็นส่วนช่วย และแม้หาได้เช่นนี้ ก็ไม่อาจฟันธงได้อย่างชัดเจนเพราะมีอีกหลายโรคที่มีอาการเป็นความผิดปกติของ EP ที่วิถีประสาทหลายทาง (multimodality EP abnormalities) รวมทั้งเอดส์, โรคไลม์, ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง, ซิฟิลิสระบบประสาท (neurosyphilis), ลำเส้นใยประสาทไขสันหลัง-สมองน้อยเสื่อม (spinocerebellar degenerations), อัมพาตครึ่งล่างเหตุกล้ามเนื้อหดเกร็งทางพันธุกรรม (hereditary spastic paraplegia) และการขาดวิตามินอีหรือบี12เป็นต้น
ดังนั้น ประโยชน์ของ EP ในการช่วยวินิจฉัยโรคจึงขึ้นกับปัจจัยต่าง ๆ ที่พบในกรณีคนไข้ ความผิดปกติของ EP อาจช่วยระบุตำแหน่งกว้าง ๆ ของรอยโรคในระบบประสาทกลาง แต่การระบุตำแหน่งให้แน่ชัดด้วยวิธีนี้อาจผิดพลาดได้ง่ายเพราะยังมีองค์ประกอบของ EP หลายที่ยังไม่เข้าใจดี
Visual evoked potential (VEP).
visual evoked potential (VEP) เป็น EP ที่ได้จากการให้ตัวกระตุ้นเป็นแสงวาบหรือเป็นลายต่าง ๆ ซึ่งอาจใช้ยืนยันความเสียหายต่อวิถีประสาทตา (visual pathway)
รวมทั้งจอตา, ประสาทตา (optic nerve), ส่วนไขว้ประสาทตา (optic chiasm), ส่วนแผ่ประสาทตา (optic radiations) และเปลือกสมองส่วนท้ายทอย (occipital ocrtex)
การประยุกต์ใช้อย่างหนึ่งก็คือการวัดความคมชัดของสายตาทารก (ที่วัดสายตาแบบปกติไม่ได้) โดยติดอิเล็กโทรดที่หนังศีรษะทารกเหนือคอร์เทกซ์สายตา แล้วแสดงลานสีเทาสลับกับลานตารางหมากรุกหรือลานริ้วเหมือนลูกกรง ถ้าช่องหมากรุกหรือริ้วใหญ่พอที่ทารกจะเห็นได้ ก็จะวัด VEP ได้ แต่ถ้าเล็กเกินก็จะไม่เกิด VEP เป็นวิธีการแบบปรวิสัยเพื่อวัดสมรรถภาพการเห็นรูปละเอียดของสายตา
VEP เป็นวิธีการตรวจหาความผิดปกติที่ไว ซึ่งอาจไม่พบถ้าแค่ตรวจตาหรือทำภาพ MRI แม้อาจไม่ระบุสมุฏฐานของโรคได้
VEP อาจผิดปกติในโรคประสาทตาอักเสบ (optic neuritis), โรคเส้นประสาทตา (optic neuropathy), โรคทำลายปลอกไมอีลิน (demyelinating disease), โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (ช่วง acute และ chronic), Friedreich’s ataxia, การขาดวิตามินบี12, ซิฟิลิสระบบประสาท (neurosyphilis), โรคไมเกรน, โรคขาดเลือด (ischemic disease), ภาวะเนื้องอกทับประสาทตา, ความดันลูกตาสูง (ocular hypertension), ต้อหิน, โรคเบาหวาน, ตามัวเหตุพิษ (toxic amblyopia), ประสาทเป็นพิษเหตุอะลูมิเนียม (aluminum neurotoxicity), แมงกานีสเป็นพิษ (maganese poisoning), ประสาทอักเสบหลังลูกตา (retrobulbar neuritis) และการบาดเจ็บที่ศีรษะ
VEP สามารถใช้ตรวจความบกพร่องทางตาของทารก เพื่อตรวจความผิดปกติของวิถีประสาทตา ซึ่งอาจเกิดจากระบบประสาทตาพัฒนาช้า
องค์ประกอบของคลื่น VEP ที่เรียกว่า P100 ซึ่งเป็นยอดคลื่นทางบวกและเกิดที่ 100 มิลลิวินาที สามารถประยุกต์ใช้ทางคลินิกอย่างสำคัญ
โดยปัญหาต่อวิถีประสาทการเห็นก่อนหน้าส่วนไขว้ประสาทตา (optic chiasm) อาจเป็นจุดที่ได้ประโยชน์มากที่สุด
ยกตัวอย่างเช่น คนไข้ประสาทตาอักเสบ (optic neuritis) อย่างรุนแรงอาจไม่มี P100 หรือมีแต่ลดลงอย่างมาก
อาการและการเห็นที่ดีขึ้นอาจมากับการคืนสภาพของ P100 แต่ก็จะช้าลงอย่างผิดปกติซึ่งเป็นอย่างไม่หาย และดังนั้น นี่จึงอาจเป็นตัวบ่งโรคประสาทตาอักเสบที่เคยเป็นหรือที่เคยเป็นแต่ไม่รู้
ในปี 1934 นักวิชาการคู่หนึ่งสังเกตเห็นว่า ความเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้าสมองกลีบท้ายทอย (occipital EEG) สามารถเห็นได้เมื่อกระตุ้นด้วยแสง
ต่อมาปี 1961 จึงได้ตั้งชื่อองค์ประกอบต่าง ๆ ของ occipital EEG
ในปีเดียวกัน นักวิจัยกลุ่มหนึ่งได้บันทึก visual evoked potential (VEP) ของสมองกลีบท้ายทอยทั้งภายในและภายนอกกะโหลก แล้วพบว่าแอมพลิจูดที่บันทึกตามเขต calcarine fissure
มีค่าสูงสุด
ในปี 1965 นักวิจัยได้ใช้ตัวกระตุ้นแบบกระดานหมากรุกเพื่อแสดง VEP ในมนุษย์
แล้วจึงติดตามสัญญาณ VEP เพื่อระบุตำแหน่งโครงสร้างต่าง ๆ ในวิถีประสาทการเห็นปฐมภูมิ
นักวิชาการได้ใช้ VEP เพื่อตรวจรักษาเป็นครั้งแรกเมื่อบันทึก VEP ที่ตอบสนองช้าลงในคนไข้ประสาทอักเสบหลังลูกตา (retrobulbar neuritis) ในปี 1972
ตัวกระตุ้น VEP.
แต่ก็ยังมีประโยชน์เมื่อใช้ตรวจทารก สัตว์ หรือบุคคลที่มองเห็นไม่ชัด
โดยจะแสดงภาพทีละภาพ แต่ละภาพมีสี่หลี่ยมจตุรัสหรือริ้วขนาดเท่ากัน
การติดอิเล็กโทรดสำหรับ VEP.
การติดอิเล็กโทรดเป็นเรื่องสำคัญมากเพื่อให้ได้สัญญาณ VEP โดยไม่ปรากฏสัญญาณที่ไม่มีจริง (artifact)
สำหรับการทดสอบโดยใช้ช่องเดียว จะติดอิเล็กโทรดหนึ่งที่ 2.5 ซม. เหนือตำแหน่ง inion (ตาม 10-20 system) และอิเล็กโทรดอ้างอิงที่ตำแหน่ง Fz
แต่ก็สามารถติดอิเล็กโทรดอีกสองอันที่ 2.5 ซม. ทางด้านขวาและซ้ายของตำแหน่ง Oz เพื่อให้ได้สัญญาณที่ละเอียดขึ้น
คลื่น VEP.
ยอดคลื่น VEP จะตั้งชื่อโดยเขียนอักษรตัวใหญ่ว่าเป็นยอดบวก (P) หรือลบ (N) ตามด้วยตัวเลขที่บ่งค่าเฉลี่ยของเวลาการตอบสนอง (latency) สำหรับยอดคลื่นนั้น ๆ
ยกตัวอย่างเช่น P100 หมายถึงยอดคลื่นในทางบวกที่เกิด หลังเริ่มตัวกระตุ้น
แอมพลิจูดเฉลี่ยของคลื่น VEP ปกติจะอยู่ระหว่าง
ประเภทของ VEP.
VEP ที่วัดโดยเฉพาะ ๆ รวมทั้ง
Auditory evoked potential (AEP).
Auditory evoked potential (AEP) สามารถใช้ตามสัญญาณที่สร้างเหตุเสียงขึ้นไปตามวิถีประสาทการได้ยิน
คือ คอเคลียเป็นตัวสร้าง EP ซึ่งดำเนินผ่านประสาทคอเคลีย, ผ่าน cochlear nucleus, superior olivary complex, lateral lemniscus, ไปยัง inferior colliculus ในสมองส่วนกลาง, ไปยัง medial geniculate body และไปสุดที่เปลือกสมองส่วนการได้ยิน (auditory cortex)
AEP เป็นกลุ่มย่อยของ event-related potentials (ERP)
ERP เป็นการตอบสนองของสมองที่ล็อกเวลากับเหตุการณ์บางอย่าง เช่น ตัวกระตุ้นความรู้สึก หรือเหตุการณ์ทางจิตใจ (เช่น การรู้จำตัวกระตุ้นที่เป็นเป้าหมายได้) หรือการเว้นตัวกระตุ้น
สำหรับ AEP "เหตุการณ์" ก็คือเสียง
AEP (และ ERP) เป็นศักย์ไฟฟ้าขนาดเล็กที่เกิดในสมองโดยบันทึกจากหนังศีรษะ เป็นการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นคือเสียง เช่น เสียงทุ้มแหลมต่าง ๆ เสียงพูด เป็นต้น
AEP สามารถใช้ประเมินการทำงานของระบบการได้ยิน (โดยเฉพาะในบุคคลที่ตรวจการได้ยินตามธรรมดาไม่ได้) และสภาพพลาสติกของประสาท
Brainstem auditory evoked potential.
brainstem auditory evoked potentials (BAEPs) หรือ brainstem auditory evoked responses (BAERs) เป็น auditory evoked potential ขนาดเล็กมากที่ตอบสนองต่อตัวกระตุ้นทางหู ซึ่งบันทึกด้วยอิเล็กโทรดที่ติดหนังศีรษะ
ซึ่งสะท้อนให้เห็นการทำงานของเซลล์ประสาทในโสตประสาท (auditory nerve), cochlear nucleus, superior olive และ inferior colliculus ทั้งหมดใน
รูปแบบคลื่นที่ช้าลงแสดงการทำงานผิดปกติของวิถีประสาทการได้ยิน (auditory pathway) ถ้าช้าลงข้างเดียว (unilateral) อาจมีรอยโรคตามเส้นประสาทสมองที่ 8 หรือในก้านสมอง
ฺBAEP อาจผิดปกติในโรคเนื้องอกประสาทหู (acoustic neuroma), โรคทำลายปลอกไมอีลิน, โรคไมเกรน, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, เนื้องอกในก้านสมอง, โรคหลอดเลือดในก้านสมอง (brainstem stroke) และศีรษะบาดเจ็บเพราะเหตุต่าง ๆ
BAEP ใช้อย่างสามัญที่สุดในการตรวจเนื้องอกประสาทหู, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และการเฝ้าตรวจคนไข้ช่วงผ่าตัดเนื้องอกประสาทหูแบบ cerebellopontine angle tumor resection
แม้ภาพ MRI อาจทำให้เห็นรอยโรคได้ชัดกว่า แต่ BAEP ก็มีประโยชน์สำหรับคนไข้ที่ทำ MRI ไม่ได้
BAEP ยังสามารถใช้ประเมินสภาพโคม่า ยืนยันวินิจฉัยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และตรวจจับเนื้องอกในโพรงกะโหลกศีรษะส่วน posterior cranial fossa
ในระยะต้น ๆ
ในคนไข้โคม่า BAEP จะปกติถ้าอาการโคม่ามีเหตุจากความผิดปกติของเมทาบอลิซึมหรือการเกิดพิษ หรือจากโรคที่เป็นในสมองทั้งสองข้าง แต่จะผิดปกติเมื่อมีพยาธิสภาพในก้านสมอง
ทั่วไปมันจะตอบสนองต่อตัวกระตุ้นไม่ล่าช้าเกิน 6 มิลลิวินาทีและมีแอมพลิจูดประมาณ
แม้จะสามารถได้ BAEP จากการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นเป็นเสียงทุ้มแหลมที่อยู่ในพิสัยการได้ยิน ตัวกระตุ้นที่มีประสิทธิผลดีกว่าจะมีความถี่ต่าง ๆ ในรูปแบบเสียงกริ๊กสั้น ๆ
ในปี 1984
แพทย์คู่หนึ่งได้รายงานเป็นครั้งแรกถึง BAEP ที่ผิดปกติในหญิงติดเหล้าผู้พึ่งฟื้นตัวจากโรค acquired central hypoventilation syndrome ซึ่งทำให้หยุดหายใจเมื่อหลับ
โดยตั้งสมมติฐานว่าก้านสมองของคนไข้เป็นพิษเนื่องจากการติดเหล้าอย่างเรื้อรัง แต่ไม่ได้ถูกทำลาย
Somatosensory evoked potential.
Somatosensory Evoked Potentials (SSEPs) เป็น EP ที่บันทึกสัญญาณจากสมองหรือไขสันหลังโดยกระตุ้นประสาทนอกส่วนกลางอย่างซ้ำ ๆ
ใช้เฝ้าตรวจประสาทเพื่อประเมินการทำงานของไขสันหลังคนไข้เมื่อกำลังผ่าตัด
ซึ่งบันทึกโดยกระตุ้นประสาทนอกส่วนกลาง สามัญที่สุดคือประสาทแข้ง (tibial nerve), median nerve (ที่แขน) หรือ ulnar nerve (ที่แขน) ปกติใช้ตัวกระตุ้นไฟฟ้า
แล้วบันทึกการตอบสนองที่หนังศีรษะคนไข้
เพราะมีแอมพลิจูดต่ำเมื่อไปถึงหนังศีรษะและมีสัญญาณไฟฟ้ารบกวนที่มาจาก EEG พื้นหลัง, จาก ของกล้ามเนื้อหนังศีรษะ หรือจากอุปกรณ์ไฟฟ้าในห้อง จึงต้องบันทึกสัญญาณหลายครั้งเพื่อสร้างค่าเฉลี่ย
ซึ่งก็จะปรับปรุงอัตราสัญญาณต่อเสียงรบกวน (signal-to-noise ratio)
ปกติในห้องผ่าตัด ต้องบันทึกสัญญาณ เพื่อเฉลี่ยให้ได้สัญญาณที่ใช้ได้
ลักษณะสองอย่างของ SSEP ที่ตรวจดูมากที่สุดก็คือแอมพลิจูดและเวลาการตอบสนอง (latency) ของยอดคลื่น
ยอดที่เด่นสุดได้ศึกษาและตั้งชื่อในห้องทดลอง
แต่ละชื่อจะมีตัวอักษรและตัวเลข
เช่น N20 หมายถึงยอดในทางลบ (N) ซึ่งเกิดหลังเริ่มตัวกระตุ้น 20 มิลลิวินาที
ซึ่งบันทึกจากเปลือกสมองเมื่อกระตุ้น median nerve
โดยน่าจะเป็นกระแสประสาทที่ดำเนินไปถึง somatosensory cortex
เมื่อใช้ในระหว่างผ่าตัด เวลาการตอบสนอง (latency) และของยอดเทียบกับค่าพื้นฐานหลังจากใส่หลอด (post-intubation) เป็นข้อมูลที่สำคัญ
เพราะเวลาตอบสนองที่เพิ่มขึ้นและแอมพลิจูดที่ลดลงเป็นตัวบ่งถึงการทำงานผิดปกติทางประสาท
ในช่วงผ่าตัด การใช้แก๊สระงับความรู้สึกปริมาณมากสามารถมีผลต่อแอมพลิจูดและเวลาการตอบสนองของ SSEP
สารประกอบแฮโลเจนหรือไนตรัสออกไซด์อาจเพิ่มเวลาและแอมพลิจูดของการตอบสนอง จนกระทั่งว่าไม่สามารถตรวจได้
เพราะเหตุนี้ ปกติจึงใช้ยาระงับความรู้สึกที่มีแฮโลเจนน้อยลง และการใช้ยานอนหลับ (hypnotic) และยาทำให้ง่วงซึม (narcotic) ที่ให้ทางเส้นเลือดก็มากขึ้น
อนึ่ง แม้ตัวกระตุ้นหลายอย่างรวมทั้งสัมผัส แรงสั่น และตัวทำให้เจ็บอาจใช้เพื่อให้เกิด SSEP แต่การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าก็ใช้มากที่สุดเพราะง่ายและเชื่อถือได้
SSEP ยังใช้เพื่อพยากรณ์ผลของคนไข้ที่บาดเจ็บที่ศีรษะอย่างหนัก
เพราะ SSEP ที่ตอบสนองเร็วกว่า 50 มิลลิวินาทีค่อนข้างจะเป็นอิสระต่อความมีสติ
ถ้าตรวจคนไข้โคม่าตั้งแต่ต้น ๆ นี่สามารถพยากรณ์ผลอย่างเชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพ
ยกตัวอย่างเช่น คนไข้โคม่าที่สมองทั้งสองข้างไม่ตอบสนองด้วย SSEP มีโอกาส 95% ไม่ฟื้นจากโคม่า
แต่ต้องระมัดระวังในการวิเคราะห์ผลที่ได้ ดังเช่นยาระงับประสาทและความบาดเจ็บต่อระบบประสาทอื่น ๆ เช่นที่ไขสันหลังก็อาจมีผลต่อ SEP
SSEP ยังใช้ประเมินคนไข้ที่ไขสันหลังบาดเจ็บว่ารอยโรคเป็นแค่ไหน เพราะถ้าได้ SSEP จากการกระตุ้นประสาทในระดับต่ำกว่ารอยโรคที่ไขสันหลัง ไม่ว่าจะได้โดยทันทีหรือฟื้นกลับมาทีหลังไม่นาน ก็เป็นตัวบ่งว่าไม่ได้เกิดรอยโรคทั้งหมดและคนไข้จะฟื้นกลับมาใช้ชีวิตได้ดีกว่า
Laser evoked potential.
SSEP ปกติจะใช้เฝ้าตรวจการทำงานของระบบรับรู้ความรู้สึกทางกายด้วยตัวกระตุ้นเช่นสัมผัสและแรงสั่น
แต่ส่วนที่รับรู้ความเจ็บปวดและอุณหภูมิจะเฝ้าตรวจด้วย laser evoked potentials (LEP)
โดยยิงแสงเลเซอร์ซึ่งเพิ่มความร้อนอย่างรวดเร็วที่ผิวหนัง
ในระบบประสาทกลาง นี่ช่วยตรวจความเสียหายต่อลำเส้นใยประสาทไขสันหลัง-ทาลามัส (spinothalamic tract), ก้านสมองส่วนข้าง (lateral) และเส้นใยประสาทที่ส่งข้อมูลความเจ็บปวดและอุณหภูมิจากทาลามัสไปยังเปลือกสมอง
ในระบบประสาทนอกส่วนกลาง ข้อมูลความเจ็บปวดและความร้อนจะส่งไปตามใยประสาทแบบซีและแบบ (ซึ่งมีขนาดบาง) ไปยังไขสันหลัง และ LEP สามารถใช้ระบุว่ามี โรคเส้นประสาทอยู่ที่เส้นใยประสาทเล็ก ๆ เหล่านี้ ไม่ใช่ที่ใยประสาทซึ่งใหญ่กว่าซึ่งส่งข้อมูลทางสัมผัสและแรงสั่น
การเฝ้าตรวจเมื่อผ่าตัด.
SSEP ช่วยให้สามารถเฝ้าตรวจ dorsal column ของไขสันหลังได้
SSEP ยังอาจทำในช่วงผ่าตัดซึ่งเสี่ยงต่อโครงสร้างต่าง ๆ ในสมอง
สามารถใช้ระบุเปลือกสมองขาดเลือด (cortical ischemia) ในการผ่าตัดขยายหลอดเลือดแดงแครอทิด (carotid endarterectomy) และเพื่อตรวจบริเวณรับความรู้สึกในสมองในช่วงผ่าตัดสมอง
การกระตุ้นหนังศีรษะด้วยไฟฟ้าสามารถสร้างกระแสไฟฟ้าภายในสมองที่ทำให้วิถีประสาทสั่งการของ pyramidal tract
เทคนิกนี้เรียกว่าการเฝ้าตรวจด้วย transcranial electrical motor potential (TcMEP)
เป็นการเฝ้าตรวจวิถีประสาทสั่งการ (motor pathway) ในระบบประสาทกลางเมื่อกำลังผ่าตัดที่อาจเสี่ยงต่อโครงสร้างเหล่านี้
วิถีประสาทสั่งการรวมทั้ง lateral corticospinal tract ซึ่งอยู่ที่ lateral funiculi และ ventral funiculi ของไขสันหลัง
เพราะ (ventral) และส่วนหลัง (dorsal) มีการเดินโลหิตที่ต่างกันโดยส่งเลือดสำรองน้อยมาก ถ้าการผ่าตัดอาจสร้างปัญหาต่อไขสันหล้งส่วนหน้า (เช่น anterior cord syndrome เป็นความอัมพาตหรืออัมพฤกษ์แต่การรับรู้ความรู้สึกไม่มีปัญหา) การเฝ้าตรวจ motor tract (ไขสันหลังส่วนหน้า) โดยเฉพาะ ๆ และ dorsal column (ไขสันหลังส่วนหลัง) ก็จะจำเป็น
ส่วนการกระตุ้นสมองด้วยแม่เหล็กผ่านกะโหลก (transcranial magnetic stimulation, ตัวย่อ TMS) เมื่อเทียบกับการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าแล้ว จัดว่าไม่เหมาะสำหรับการเฝ้าตรวจในช่วงผ่าตัดเพราะอ่อนไหวต่อความชา/ความไม่รู้สึกตัวมากกว่า
แต่การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าก็เจ็บเกินสำหรับคนไข้ที่ตื่น