pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในสมัยเทมเปียว มีผู้ประสบภัยจากภัยธรรมชาติและโรคระบาดอยู่เป็นจำนวนมาก จนกระทั่งปี พ.ศ. 1286 จักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศว่า ประชาชนควรจะร่วมกันสร้างพระพุทธรูปขึ้นเพื่อปกป้องตนเองจากภัยพิบัติ เนื่องจากทรงมีความเชื่อว่าพระพุทธรูปจะช่วยคุ้มครองประชาชนได้ ตามบันทึกที่เก็บรักษาอยู่ในโทไดจิได้กล่าวว่า มีคนมาช่วยสร้างพระพุทธรูปและหอที่ประดิษฐานมากกว่า 2,600,000 คน การสร้างพระพุทธรูปเริ่มต้นครั้งแรกที่เมืองชิงารากิ แต่หลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้และแผ่นดินไหวจนมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ก็ได้ย้ายสถานที่สร้างมายังเมืองนาระใน พ.ศ. 1288 และสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 1294 ต่อมาใน พ.ศ. 1295 ได้มีการจัดพิธีเบิกพระเนตรเพื่อฉลองพระพุทธรูปองค์ใหม่ โดยมีพระภิกษุชาวอินเดียชื่อว่าพระโพธิเสนะ เป็นผู้ประกอบพิธี ตามบันทึกมีผู้มาร่วมพิธีราว 10,000 คน หลังจากนั้นจักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศให้โทไดจิเป็นวัดประจำแคว้นยามาโตะ และเป็นศูนย์กลางของวัดทั่วอาณาจักร
การก่อสร้างขึ้นใหม่หลังสมัยนาระ.
หลวงพ่อโตโทไดจิถูกสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งโดยเหตุผลต่างๆกัน รวมทั้งความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหว และมีการสร้างขึ้นใหม่ 2 ครั้งที่มีสาเหตุจากเหตุเพลิงไหม้ โดยพระหัตถ์ทั้งสองข้างที่เห็นในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นในสมัยโมโมยามะ (พ.ศ. 2111-2158) พระเศียรในปัจจุบันนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยเอโดะ (พ.ศ. 2158-2410) และหอที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้สร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2252 โดยมีขนาดเล็กกว่าอาคารหลังเดิมราว 30% เดิมทีในบริเวณวัดจะมีเจดีย์สูง 100 เมตรอยู่คู่หนึ่ง ซึ่งจัดว่าเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในยุคหลังจากการสร้างพีระมิด แต่ได้พังทลายลงเนื่องจากแผ่นดินไหว
ดอกซากูระ
มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ
มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ (; พ.ศ. 2546 – 2547) หมายถึง กลุ่มดอกซากูระ เป็นกลุ่มนักร้องพิเศษที่แบ่งตัวมาจากกลุ่มนักร้องเจ-ป็อปหญิงญี่ปุ่นที่ชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" โดยสร้างผลงานเพลงแค่ 2 เพลง และหยุดบริการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547
ฮัมซะฮ์
ฮัมซะฮ์ (, "", ء) เป็นอักษรอาหรับใช้แทนเสียง /อ/ แต่ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรเท่ากับอักษรอื่นอีก 28 ตัว ใช้แสดงการออกเสียงในยุคต้นๆของศาสนาอิสลาม ใช้เติมบนอะลิฟเพื่อบอกว่าอะลิฟตัวนี้ใช้แทนเสียง /อ/ อาจเขียนได้ในรูป:
กฎของฮัมซะฮ์.
ฮัมซะฮ์ถือเป็นอักษรที่เขียนได้หลายวิธีและไม่มีผลต่ออักษรที่อยู่รอบข้างแม้แต่อักษรที่แทนสระเสียงยาว เขียนได้ 4 ลักษณะคือ เขียนบนเส้นโดยตรง เขียนบนอะลิฟ วาว หรือยาอุที่ตัดจุดข้างล่างออกไป อะลิฟที่มีฮัมซะฮ์อาจเขียนก่อนหน้าอะลิฟอีกตัวโดยไม่ต้องใช้อะลิฟ มัดดะ กฎของฮัมซะฮ์ขึ้นกับว่าฮัมซะฮ์อยู่ตำแหน่งต้น กลาง หรือท้ายคำ (ไม่ออกเสียง) สระเสียงสั้นที่เกิดจากการผันคำจะไม่นับ และเขียนในรูปอะลิฟ-ตันวิน จะใช้ฮัมซะฮ์เมื่ออยู่กลางคำเท่านั้น
ในบางกรณี มีกฎที่ต่างไปคือ
ฮิโรชิม่า
เทือกเขาชิราคามิ
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้รับการจัดตั้ง เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และจัดการเรียนการสอนในด้านสหเวชศาสตร์ในหลายสาขาวิชาได้แก่ สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ สาขาวิชาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก สาขาวิชารังสีเทคนิค สาขาวิชากายภาพบำบัด และสาขาทัศนมาตรศาสตร์ ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย​ 5 ภาควิชา ดังนี้​
ปัจจุบัน คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร อันได้แก่
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิม่า
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ  เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเมืองนาระ จังหวัดนาระ ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ที่เมืองเกียวโตะ
สิ่งก่อสร้างโบราณในเมืองนาระขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 22 เมื่อ พ.ศ. 2541 ที่นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคล นพรัตนราชวราภรณ์
วัดคินคาคุจิ
วัดคิงคาคุจิ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นคณะสาธารณสุขศาสตร์แห่งแรกในเขตภาคเหนือตอนล่าง จัดตั้งขึ้นเพื่อพัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุขในภาคเหนือตอนล่างโดยมุ่งเน้นเพื่อรองรับการปฏิรูประบบบริการสุขภาพไปสู่การให้บริการสุขภาพระดับปฐมภูมิที่มีคุณภาพ ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีประวัติในการก่อตั้ง ดังนี้
โดยคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มุ่งหวังเพื่อเป็นสถาบันการศึกษาการสาธารณสุขผู้นำด้านการสร้างเสริมสุขภาพ การสาธารณสุขและการแพทย์แผนไทยประยุกต์ของภูมิภาคเขตภาคเหนือตอนล่าง โดยผลิตบัณฑิตและพัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุขให้มีความรู้ มีคุณธรรม จริยธรรม พัฒนางานวิจัย บริการวิชาการสมัยใหม่อย่างบูรณาการที่เป็นที่ยอมรับในระดับชาติและนานาชาติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งส่วนงานออกเป็นกลุ่มวิชา ดังนี้
ปัจจุบัน คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
โมโนพอด
โมโนพอด (monopod) คือขาตั้งกล้อง ที่มีขาเดียวสามารถใช้ตั้งกล้องได้ เป็นขาตั้งกล้องขนาดเล็ก สำหรับ กล้องถ่ายภาพ และ กล้องวิดีโอ (หรือบางทีก็ใช้ใน กล้องส่องทางไกล) ซึ่งจะสามารถช่วยให้ภาพที่ถ่ายจากกล้องนั้นอยู่นิ่งได้ เป็นผลทำให้ภาพคมชัดมากกว่าใช้มือเปล่าถือกล้องด้วยความเร็วชัตเตอร์ต่ำ ซึ่งส่งผลให้ภาพสั่นไหวได้ง่าย สามารถลดการสั่นไหวได้ในแนวนอน หรือสามารถหมุนในแนวนอนได้อย่างดี และมักใช้ไปพร้อมกับการพิงผนังถ่าย
โมโนพอดนิยมใช้เป็นตัวช่วยในการแพนกล้อง ทำให้ภาพเห็นการเคลื่อนไหวที่สวยงาม อีกทั้งสามารถใช้ชะโงกกล้อง เพื่อถ่ายในสถานที่ ที่เราไม่สามารถเข้าไปได้ถึงได้
โมโนพอดประกอบด้วย
Monopod
เซต้ากันดั้ม
MSZ-006 เซต้ากันดั้ม  เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องที่สองของการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทเซต้ากันดั้มและมีบทบาทสำคัญต่อมาในโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ออกแบบโดยคาซุมิ ฟุจิตะ คำว่า"เซต้า"ในชื่อเซต้ากันดั้มมาจากอักษรกรีก(ζ) "ซีต้า"
เซต้ากันดั้มเป็นโมบิลสูทสำคัญที่พัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกตามโครงการโปรเจกต์เซต้าเพื่อพัฒนาโมบิลสูทที่สามารถแปลงร่างได้ ในช่วงแรกของการพัฒนาเซต้ากันดั้มนั้นประสพปัญหาสำคัญที่โครงสร้างซึ่งใช้กับโมบิลสูทโดยทั่วไปนั้นไม่สามารถใช้การได้ จนกระทั่งได้โครงสร้างแบบ"มูฟเอเบิ้ลเฟรม"ของกันดั้มมาร์คทูว์มาศึกษา ซึ่งในขณะนั้นคามิล บีดันนักบินของกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกซึ่งเป็นอดีตผู้ชนะการแข่งขันออกแบบจูเนียร์โมบิลสูทได้ออกแบบเซต้ากันดั้มไว้เป็นโมบิลสูทในจินตนาการ แต่อัสโตนาจิ เมดอสโซ วิศวกรประจำยานอากาม่าได้นำมาปรับปรุงแล้วส่งไปให้แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกพิจารณาและกลายเป็นรูปแบบของเซต้ากันดั้มที่สมบูรณ์
เซต้ากันดั้มมีไบโอเซ็นเซอร์ที่เป็นระบบไซคอมมิวขนาดเล็กทำให้นักบินที่เป็นนิวไทป์สามารถควบคุมได้อย่างมีประสิทธิภาพ เซต้ากันดั้มสามารถแปลงร่างเป็นยานเวฟไรเดอร์เพื่อเร่งความเร็วและสามารถบินในชั้นบรรยากาศโลกได้ ซึ่งเกราะด้านหลังของเซต้ากันดั้มจะเป็นพลังก์อาร์เมอร์สำหรับกันความร้อนขณะการเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกในร่างเวฟไรเดอร์ บีมเซเบอร์ของเซต้ากันดั้มจะเก็บไว้ที่เอวและสามารถใช้ยิงเป็นบีมกันในร่างเวฟไรเดอร์ได้ ที่แขนของเซต้ากันดั้มติดตั้งเกรเน็ดลันเชอร์สองลำกล้อง และสามารถใช้งานไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์ซึ่งเป็นบีมลันเชอร์อานุภาพสูงซึ่งพัฒนามาจากเมก้าบาซูก้าลันเชอร์ของเฮียะกุชิกิให้มีขนาดเล็กลงและใช้งานได้ง่ายขึ้น ส่วนปลายของไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์ติดบีมเซเบอร์ไว้จึงสามารถใช้เป็นเหมือนดาบยาวได้ บีมไรเฟิลของเซต้ากันดั้มก็สามารถใช้เป็นบีมเซเบอร์ได้
เซต้ากันดั้มได้รับการประจำการบนยานอากาม่าโดยเป็นโมบิลสูทประจำตัวของคามิว บีดันตลอดช่วงศึกกรีปส์ ในช่วงสงครามนีโอซีอ้อนครั้งที่หนึ่งซึ่งคามิวอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถควบคุมโมบิลสูทได้อีก เซต้ากันดั้มซึ่งยังประจำการบนยานอากาม่าได้เป็นโมบิลสูทของนักบินรุ่นใหม่ คือจูโด้ อาชิตะและต่อมาได้เปลี่ยนไปให้ลู ลูก้า
แซดพลัสซีรีส์.
โมบิลสูทแบบแปลงร่างได้ซึ่งพัฒนาต่อมาจากเซต้ากันดั้มซึ่งมีบทบาทสำคัญในนิยายกันดั้มเซนติเนลและนับเป็นรุ่นผลิตจำนวนจำกัดของเซต้ากันดั้ม แซดพลัสซีรีส์ได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
แซดพลัสยังใช้โครงสร้างหลักที่ใกล้เคียงกับเซต้ากันดั้ม แต่ไม่มีไบโอเซนเซอร์และพลังก์อาเมอร์เพื่อใช้ลดค่าใช้จ่ายในการผลิต อาวุธของแซดพลัสส่วนใหญ่จะประกอบด้วยบีมเซเบอร์ ปืนวัลแคนและบีมแคนน่อนติดเอวสองกระบอก แซดพลัสนั้นมีการผลิตเป็นรุ่นต่างๆกันตามการใช้งาน ซึ่งรุ่นต่างๆประกอบด้วย
แซดทูว์.
โมบิลสูทแบบแปลงร่างได้ที่พัฒนาต่อมาจากเซต้ากันดั้มเพื่อเน้นการใช้งานในอวกาศโดยเฉพาะ โครงสร้างของแซดทูว์เปลี่ยนจากแบบเซต้ากันดั้มไปเป็นแบบ "MSA-005 เมธัส"และไม่มีไบโอเซนเซอร์เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง ร่างโมบิลอาเมอร์ของแซดทูว์ไม่สามารถบินในบรรยากาศโลกได้จึงไม่มีพลังก์อาเมอร์สำหรับใช้ป้องกันความร้อนขณะเข้าสู่บรรยากาศโลก แต่มีความเร็วที่สูงกว่าโหมดเวฟไรเดอร์ของเซต้ากันดั้มเมื่อใช้ในอวกาศ ปืนเมก้าบีมไรเฟิลซึ่งเป็นอาวุธหลักของแซดทูว์มีอานุภาพใกล้เคียงกับไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์ของเซต้ากันดั้ม แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกได้เสนอขายแซดทูว์ให้กับกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกพร้อมกับ "MSZ-010 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม" แต่ถูกปฏิเสธไม่ซื้อจึงไม่มีการสร้างใช้งาน
แซดทูว์เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "เซต้ากันดั้ม โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย "คาซุมิ ฟุจิตะ"
รีกัซซี่.
โมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง ' ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ ชื่อ"รีกัซซี่ (Re-GZ)"ย่อมาจาก Refine Gundam Zeta
รีกัซซี่เป็นโมบิลสูทรุ่นต้นแบบสำหรับเตรียมผลิตจำนวนมากที่พัฒนาต่อมาจากเซต้ากันดั้ม โดยเปลี่ยนจากระบบแปลงร่างแบบปกติมาเป็นการใช้ระบบอาวุธแบ็คเวพอนซิสเต็ม (BWS)ที่พัฒนามาจาก "MSZ-006R แซดพลัสอาร์"แทนเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการผลิต รีกัซซี่ที่ติดตั้ง BWSแล้วจะมีลักษณะคล้ายกับยานเวฟไรเดอร์โดยมีอาวุธเป็นบีมแคนน่อนและมิสไซล์ลันเชอร์ รีกัซซี่สามารถปลด BWSทิ้งไปได้เพื่อปฏิบัติการเป็นโมบิลสูทตามปกติ
ในภาพยนตร์ชาร์เคาเตอร์แอทแทคนั้นรีกัซซี่เป็นโมบิลสูทประจำตัวของอามุโร่ เรย์ซึ่งได้ใช้รีกัซซี่ในการพยายามหยุดชาร์ อัสนาเบิ้ลจากการทิ้งดาวเคราะห์น้อย "ฟิฟท์ลูน่า"ลงไปบนโลกในช่วงสงครามนีโอซีอ้อนครั้งที่สอง หลังจากที่อามุโร่ได้รับ RX-93 นิวกันดั้มเป็นโมบิลสูทประจำตัวแล้ว รีกัซซี่จึงได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของเคลา ซู
MSZ-006-3A ไวท์เซต้า.
ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ขนาดสั้น "Gundam Neo Experience 0087: Green Divers" และต่อมาได้มีบทบาทอีกครั้งในภาพยนตร์สั้น "กันดั้มอีโวลฟ์"ตอนที่ 9 ซึ่งเป็นเครื่องประจำตัวของ"ยูนิคอร์นสีขาว" (อามุโร่ เรย์) ลักษณะโดยรวมจะคล้ายเซต้ากันดั้มแต่มีสีขาวลายม่วงและได้รับการปรับปรุงให้มีความเร็วมากกว่าเดิม
MSZ-006-3B เกรย์เซต้า.
ปรากฏตัวใน"กันดั้มอีโวลฟ์"ตอนที่ 9 เป็นโมบิลสูทประจำตัวของ"หมาป่าสีเทา" (ชิน มัตสึนากะ)ใช้เครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าขึ้น เดิมทีนั้นเป็นสีเทาแต่ได้เสริมแอนติบีมโค้ตจึงกลายเป็นสีทองแทน ห้องควบคุมของเกรย์เซต้ายังจำลองสภาพของห้องควบคุมแบบสามจอซึ่งชินคุ้นเคย ด้านหลังมีปีกซึ่งใช้เพิ่มความคล่องแคล่ว มีบีมลันเชอร์ขนาดใหญ่กับปืนกลบีมเป็นอาวุธ
MSZ-006-P2/3C เรดเซต้า.
ปรากฏตัวใน"กันดั้มอีโวลฟ์"ตอนที่ 9 เป็นโมบิลสูทประจำตัวของ"อสรพิษแดง" (ยูริ อาจิสสะ) ติดตั้งไซโคนิวไทรเซอร์ซึ่งเป็นระบบไซคอมมิวแบบใหม่
MSZ-006-X เซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบ.
รุ่นต้นแบบของเซต้ากันดั้มที่ไม่สามารถแปลงร่างได้เพราะโครงสร้างที่ใช้ไม่สามารถทนแรงกดดันที่เกิดจากกลไกการแปลงร่างได้ เซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบมีสามเครื่อง โดย MSZ-006-X1 มีส่วนหัวแบบเฮียะกุชิกิ MSZ-006-X2 ใช้หัวแบบริคดิแอส และ MSZ-006-X3ใช้หัวแบบนีโม เซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "เซต้ากันดั้ม โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย คาซุมิ ฟุจิตะ
MSZ-007 เซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมาก.
รุ่นผลิตจำนวนมากของเซต้ากันดั้ม โดยไม่มีไบโอเซ็นเซอร์และไม่สามารถแปลงร่างได้เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการผลิต เนื่องจากสมรรถนะของเครื่องต่ำกว่าที่คาดการไว้จึงไม่มีการผลิตจริง เซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "เซต้ากันดั้ม โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย "คาซุมิ ฟุจิตะ"
RGZ-91B รีกัซซี่คัสตอม.
เครื่องต้นแบบอีกรุ่นของรีกัซซี่ซึ่งใช้ระบบแปลงร่างแบบปกติแทนแบ็คเวพอนซิสเต็มและมีสมรรถนะสูงกว่า อามุโร่ เรย์ได้เป็นนักบินทดสอบให้รีกัซซี่คัสตอมเพื่อใช้เก็บข้อมูลในการพัฒนารีกัซซี่ รีกัซซี่คัสตอมเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย มิกะ อาคิทากะ
RGZ-95 รีเซล.
โมบิลสูทแบบแปลงร่างได้ซึ่งปรากฏตัวในนิยาย "โมบิลสูท กันดั้มยูนิคอร์น" ชื่อรีเซล (ReZEL)มาจาก Refine Zeta Gundam Escort Leader และนับเป็นรุ่นผลิตจำนวนจำกัดของรีกัซซี่เพื่อให้นายทหารของหน่วยลอนด์เบลใช้งาน รีเซลใช้ระบบแปลงร่างของ "MSZ-005 เมธัส"แทนการติดตั้งแบ็คเวพอนซิสเต็มและใช้ชิ้นส่วนส่วนใหญ่เป็นแบบเดียวกับของ "RGM-89 เจกัน"เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการผลิต รีเซลได้รับการออกแบบโดย "ฮาจิเมะ คาโทกิ"
วัดกินคากุ
เยื่อหุ้มสมองและไขสันหลัง
Meninx
นักบุญแอนนา
St. Anne
มารีพรหมจารีย์
ดาวูด
พรมจารีย์มารี
มารีพรมจารีย์
กิจการของอัครทูต
กิจการของอัครทูต  เป็นเอกสารฉบับที่ 5 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ เรียกย่อว่า กิจการ (Acts)
ชื่อมาจากภาษากรีก “Praxeis Apostolon” ใช้เป็นครั้งแรกโดยนักบุญอิเรเนียส (Irenaeus) เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 2 อาจมีนัยความหมายว่า “กิจการของพระจิต” หรือเป็น “กิจการของพระเยซู” ก็เป็นได้ เพราะ กิจการ เขียนขึ้นเพื่อบันทึกแนวทางปฏิบัติที่พระเยซูทรงสอน และทรงมีบทบาทหลัก
แม้ว่าผู้เขียนจะไม่ได้บ่งบอกชื่อของตนเองไว้ แต่หลักฐานทั้งจากภายนอกและเนื้อหาในพระธรรมเอง เชื่อได้ว่าผู้เขียนน่าจะเป็น ลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐ อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญยังสรุปยืนยันไม่ได้ แต่มั่นใจว่าผู้ที่เขียนพระธรรม กิจการ และ พระวรสารนักบุญลูกา เป็นบุคคลเดียวกัน สังเกตได้จากบทเริ่มต้นของพระธรรมเล่มนี้ ซึ่งเป็นจดหมายเขียนถึงเธโอฟิลัส โดยอ้างถึงหนังสือเรื่องแรกที่ได้เขียนให้อ่านไปแล้วนั้น ตรงกันกับบทเริ่มต้นของพระวรสารนักบุญลูกา ดังนั้น พระธรรม กิจการ จึงเขียนขึ้นทีหลัง ซึ่งน่าจะอยู่ในช่วงปี ค.ศ. 63 - 65
ในพระธรรม กิจการของอัครทูต นักบุญลูกาได้บันทึกประวัติศาสตร์การประกาศข่าวประเสริฐในช่วง 30 ปีแรก ซึ่งเริ่มต้นขึ้นทันทีหลังจากที่พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ พระธรรมเล่มนี้จึงเป็นเหมือนจุดเชื่อมต่อระหว่างพระวรสารและจดหมายของนักบุญเปาโลและจดหมายอื่นได้เป็นอย่างดี เป็นพระธรรมที่มีความยาวมาก เกือบจะมากเท่ากับพระวรสารนักบุญลูกา ที่มีความยาวที่สุดในพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่
พระธรรม กิจการของอัครทูต พอจะแบ่งออกเป็นตอนใหญ่ ๆ ได้ 2 ตอน คือ ตอนแรกเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรุงเยรูซาเล็มและปริมณฑล ซึ่งบุคคลสำคัญในตอนนี้ คือ นักบุญเปโตร มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นหลายเหตุการณ์ เช่น นักบุญเปโตรปราศรัยในวันสมโภชพระจิตเจ้า นักบุญเปโตรกล่าวกับชาวอิสราเอล ณ เฉลียงซาโลมอน อัครทูตถูกข่มเหง สเทเฟนเสียชีวิตเพราะยืนยันในความเชื่อ การกลับใจของนักบุญเปาโล พวกชนต่างชาติได้รับพระวิญญาณ เป็นต้น
ตอนที่สองเป็นเหตุการณ์เกี่ยวกับการประกาศข่าวประเสริฐออกไปนอกกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งบุคคลสำคัญในตอนนี้ คือ นักบุญเปาโล เหตุการณ์ในตอนที่สองนี้ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการเดินทางไปประกาศข่าวประเสริฐในสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปและเต็มไปด้วยความยากลำบาก ทั้งจากการเดินทางและการต่อต้านจากชาวยิวในหลาย ๆ เมือง ส่งผลให้นักบุญเปาโลถูกตามล่าเอาชีวิตและติดคุกอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็เป็นโอกาสที่ทำให้นักบุญเปาโลได้แก้คดีต่อหน้าชาวยิวและชาวโรมัน
วัตถุประสงค์ในการเขียนพระธรรม กิจการของอัครทูต มีอยู่ 4 ประการ คือ ประการแรก นักบุญลูกาต้องการเล่าถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากที่พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเป็นไปของการประกาศข่าวประเสริฐ
ประการที่สอง คือ นักบุญลูกาต้องการให้เธโอฟิลัส ซึ่งเป็นทั้งผู้อ่านจดหมายฉบับนี้และเป็นเจ้าหน้าที่โรมันทราบว่า คริสเตียนไม่ได้ทำอะไรผิด แม้ว่าจะมีปัญหาขัดแย้งเกิดขึ้นกับผู้ที่ไม่เชื่อ แต่คริสเตียนดำเนินชีวิตภายใต้กฎหมาย ดังที่เฟสทัส ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการเมืองในขณะนั้น หลังจากฟังคำฟ้องของชาวยิวต่อนักบุญเปาโลแล้วกล่าวว่า "เมื่อพวกโจทก์ยืนขึ้น เขามิได้กล่าวหาจำเลยเหมือนที่ข้าพเจ้าคาดไว้นั้น เป็นแต่เพียงปัญหาเถียงกันด้วยเรื่องลัทธิศาสนาของเขาเอง และด้วยเรื่องคนหนึ่งที่ชื่อเยซูซึ่งตายแล้ว แต่เปาโลยืนยันว่ายังเป็นอยู่"
ประการที่สาม คือ นักบุญลูกาต้องการให้ทราบว่า ผู้ประกาศข่าวประเสริฐทั้งสองคนของคริสตจักร คือ นักบุญเปโตร และ นักบุญเปาโล มีทัศนคติและแนวทางในการปฏิบัติงานรับใช้พระเจ้าอย่างไร อันเป็นแบบอย่างให้แก่ผู้รับใช้รุ่นต่อ ๆ มาได้
ประการสุดท้ายคือ นักบุญลูกาต้องการเขียนแผนผังแสดงการเดินทางเผยแพร่ข่าวประเสริฐ จากกรุงเยรูซาเล็มไปเอเซียไมเนอร์ ไปมาซิโดเนียและกรีก สุดท้ายจนถึงกรุงโรม ระหว่างทางจะผ่านสถานที่ทางภูมิศาสตร์ต่าง ๆ ซึ่งท่านได้บันทึกไว้หมด
นักบุญพอลแห่งทาซัส
กิจการ
พระธรรมกิจการ
นักบุญโจนออฟอาร์ค
สถานีพญาไท (รถไฟฟ้าบีทีเอส)
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2549
การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นโดยนำทีมมหาวิทยาลัยกรุงเทพ แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2549 กับ ทีมโอสถสภา เอ็ม-150 รองแชมป์ เพียงนัดเดียว โดยผู้ชนะจะได้ครอบครองถ้วยพระราชทาน ก. เป็นเวลา 1 ปี
อะครอสเดอะยูนิเวิร์ส
อะครอสเดอะยูนิเวิร์ส  เป็นเพลงของเดอะ บีเทิลส์ ที่มีการเผยแพร่เป็นครั้งแรกเพื่อการกุศลเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2512 จากนั้นถูกนำมารวมในอัลบัมสุดท้ายของเดอะบีเทิลส์ ชุด Let It Be ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 เพลงนี้แต่งโดย จอห์น เลนนอน บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 โดยได้รับเครดิตว่าแต่งโดย เลนนอน/แมคคาร์ทนีย์
ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งเพลงนี้มีอายุครบ 40 ปี ประกอบกับเป็นการก่อตั้งองค์การนาซาครบรอบ 50 ปี และการก่อตั้งโครงการ Deep Space Network (DSN) ครบรอบ 45 ปี กลุ่มแฟนเพลงของเดอะ บีเทิลส์ ได้นัดกันเปิดเพลงนี้พร้อมกันทั่วโลก ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เมื่อเวลา 7.00 น. ตามเวลา Eastern Time Zone (ตรงกับ 19.00 น. เวลาในประเทศไทย)
ในขณะเดียวกัน นาซา ได้ส่งสัญญาณวิทยุเพลง Across The Universe ขึ้นสู่อวกาศไปยังดาวเหนือซึ่งอยู่ห่างจากโลกออกไป 431 ปีแสง จากสายอากาศขนาด 70 เมตรของ DSN ที่ศูนย์อวกาศของนาซา นอกกรุงแมดริด ประเทศสเปน
การเฉลิมฉลองนี้มีชื่อเรียกว่า "Across the Universe Day"
ชุง ซูนฮยุน
ชุง ซูนฮยุน  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2497 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค16) แพ้ 6
สมเกียรติ สุโขทัย
สมเกียรติ สุโขทัย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 2) แพ้ 4
ริค กุยยาโน
ริค กุยยาโน (Ric Quijano) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2491 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 12
เด็ดขาด เกียรติบุญยงค์
เด็ดขาด เกียรติบุญยงค์ สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) แพ้ 2
แจ๊คสัน อาซิคู
แจ๊คสัน อาซิคู  นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่ประเทศยูกันดา ฉายา Action สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) แพ้ 3
โรเบิร์ต ดาลินเซ
โรเบิร์ต ดาลินเซ (Roberto Dalisay) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7 ) เสมอ 5 แพ้ 26
ดาลินเซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ออร์ลันโด ปาดีโญ ยก 1 การชก 6 ครั้งแรกของดาลินเซมีแต่แพ้และเสมอ เริ่มชกชนะในการขกครั้งที่ 7 จากนั้น ก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ในไทย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นได้ชิงแชมป์ IBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ดาลินเซได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลลีกรุ่นแบนตัมเวทของฟิลิปปินส์ ซึ่งดาลินเซเข้าถึงรอบแปดคนสุดท้าย ก่อนจะแพ้คะแนนโดยเทคนิค อีริค บาร์เซโลนาเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2547 ดาลินเซมาชกไนไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 5 และมาชกแพ้คะแนนโดยเทคนิค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ในอีก 5 เดือนต่อมา ดาลินเซยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ดาลินเซมีโอกาสชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 และชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน ซิมสัน บูตาร์บูตาร์ จากนั้น ดาลินเซก็แขวนนวมไป
บ๊อบบี้ ปาเกียว
บ๊อบบี้ ปาเกียว หรือ อัลเบอร์โต ดี ปาเกียว (Bobby Pacquiao) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 14) เสมอ 3 แพ้ 15 เป็นน้องชายของแมนนี่ ปาเกียว
โอโบเต้ อาเมเม่
โอโบเต้ อาเมเม่ (Obote Ameme)นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองตันกา ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 26) เสมอ 2 แพ้ 17
อีริค บาร์เซโลนา
อีริค บาร์เซโลนา (Eric Barcelona) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524 สถิติการชก 72 ครั้ง ชนะ 51 (น็อค 19) เสมอ 4 แพ้ 17
มูฮัมมัด รัคมัน
มูฮัมมัด รัคมัน  มีชื่อเต็มว่า มูฮัมมัด รัคมัน ซาวาลูดิน บิน ซูไฮมัต  เกิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองเมอเราเก จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมินิมัมเวต (105 ปอนด์) 2 สมัย ใน 2 สถาบัน คือ สหพันธ์มวยนานาชาติ (ไอบีเอฟ) และสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ)
รัคมันเป็นแชมป์โลกคนที่ 4 ของอินโดนีเซียต่อจากเอ็ลลี ปีกัล, นิกโก้ โธมัส และคริส จอห์น รัคมัน เป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ ที่ได้แชมป์จากดาเนียล เรเยส ฉายา "เดอะร็อกเบรกเกอร์" ของรัคมันได้มาจากหลังจากชนะเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ซึ่งมีฉายาว่า "เดอะร็อก" ซึ่งรัคมันได้เสียแชมป์ให้โฟลรันเต คอนเดส นักมวยชาวฟิลิปปินส์
ใน พ.ศ. 2549 รัคมันเข้าเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปูตราบังซา อินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2554 รัคมันสามารถเอาชนะน็อกขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง นักมวยชาวไทยได้ถึงประเทศไทย ทำให้ได้แชมป์โลกในสมัยที่ 2 ของสมาคมมวยโลก แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ต่อพรสวรรค์ ป.ประมุข นักมวยชาวไทยอีกเช่นกัน ซึ่งทางรัคมันไม่ยอมรับผลการตัดสินในครั้งนี้
ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 รัคมันมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลในรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลก กับน็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ที่เวทีมวยชั่วคราว ลานหน้าศาลากลางจังหวัดชลบุรี ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 9 ท่ามกลางเสียงวิจารณ์จากสื่อมวลชน เพราะรัคมันขึ้นชกเพียง 2 ครั้งเท่านั้นในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา อีกทั้งมีวัยกว่า 43 ปีแล้ว ผลการชก รัคมันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์
เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต
ร้อยตรี เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต มีชื่อจริงว่า ทองปลิว ศรีนพ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจริงจากทองปลิวมาเป็นเดชฤทธิ์ตามชื่อในวงการ (ชื่อเล่น: ปลิว; 17 ตุลาคม พ.ศ. 2483 — ) ที่คลองขวางบน อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นนักมวยไทยชื่อดังรุ่นเดียวกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้ปลิว" หรือ "ไอ้ปลิวใจเพชร"
เดชฤทธิ์เริ่มหัดชกมวยตั้งแต่อายุ 6 ขวบ หลังจากที่ครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ มักกะสัน กรุงเทพมหานคร แล้ว เมื่อเรียนหนังสือจบชั้นป.4 โดยครูมวยคนแรก คือ สุดใจ อมรฤทธิ์
ชกมวยตามต่างจังหวัดจนมีชื่อเสียงแล้วจึงย้ายมาอยู่ ค่ายยนตรกิจ และ อิทธิอนุชิต ตามลำดับ เคยตระเวนชกโชว์ศิลปะมวยไทยไปทั่วโลกกับคณะของ อาจารย์เจือ จักษุรักษ์ เคยชกกับนักมวยชื่อดังรุ่นเดียวกันหลายคน เช่น ราวี เดชาชัย, สมพงษ์ เจริญเมือง, อดุลย์ ศรีโสธร โดยเฉพาะกับ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถือได้ว่าเป็นคู่รักคู่แค้นกันโดยตลอด ซึ่งทั้งคู่เคยชกกันถึง 12 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2513 เป็นมวยไทย 11 ครั้ง และ มวยสากลอาชีพ 1 ครั้ง โดยเดชฤทธิ์เป็นฝ่ายชนะไปแค่ 4 ครั้ง และในแบบมวยสากลอาชีพ เดชฤทธิ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เดชฤทธิ์เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทและไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน
ในแบบมวยสากล เคยชิงแชมป์ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทของเวทีราชดำเนิน แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างพลิกล็อก
เดชฤทธิ์ จบการศึกษาชั้นสูงสุด คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จากโรงเรียนการช่างอินทราชัย แขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2517 หลังแขวนนวมแล้วได้รับราชการเป็นทหารบกชั้นประทวน สังกัดกรมสารวัตรทหารบก (สห.ทบ.) โดยถือเป็นนักมวยไทยรายแรกด้วยที่เมื่อแขวนนวมแล้วมีรถเบนซ์เป็นของตนเอง ที่ได้มาจากค่าแรงของตนเมื่อครั้งชกมวย
ปัจจุบัน เดชฤทธิ์เป็นข้าราชการบำนาญ เข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมนักมวยเก่าโดยมีฐานะเป็นกรรมการบริหาร รวมถึงหารายได้พิเศษด้วยการร้องเพลงลูกทุ่งอยู่ที่โรงแรมอลิซาเบธ สะพานควาย
ด้านชีวิตส่วนตัว เดชฤทธิ์สมรสกับ นิตยา ศรีนพ มีบุตรด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 1 คนและหญิง 4 คน
ราวี เดชาชัย
ราวี เดชาชัย มีชื่อจริงคือ สมพงษ์ จันทร์แพทย์รักษ์ เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2485 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้ถนัดการใช้ศอก มีอาวุธเด็ดคือเตะขวา ค่าตัวสูงสุดสมัยนั้นอยู่ที่ 30,000 บาท และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 6
ราวี เป็นบุตรของนายสมาน และนางแสวง จันทร์แพทย์รักษ์ แต่เขาได้กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุ 5 ปี จึงอาศัยอยู่กับยาย สำเร็จการศึกษาชั้น ป.4 จากโรงเรียนไทยนิยมสงเคราะห์ เริ่มหัดมวยที่คณะเดชาชัยของ น.ต.แสวง โชติช่วง เริ่มขึ้นชกมวยที่เวทีราชดำเนินตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยใช้ชื่อว่า ราวี เดชาชัย
ราวีขึ้นชกกับนักมวยชื่อดังในยุคเดียวกันหลายคน เช่น อดุลย์ ศรีโสธร, เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต, แดนชัย ยนตรกิจ, สมพงษ์ เจริญเมือง, วิชาญ ศ.พินิจศักดิ์ รวมทั้ง นักมวยคิกบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อว่า เคนจิ คูโรซากิ ซึ่งเป็นทั้งผู้ฝึกสอนนักมวยคิกบ็อกซิ่ง และเป็นอดีตนักคาราเต้แถวหน้าที่มีฝีมือระดับสูงมาก โดยการแข่งขันครั้งดังกล่าว ราวีเป็นฝ่ายชนะน็อค
ราวีเคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน เมื่อเลิกชกมวยแล้ว ทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุงที่กรมสรรพาวุธ กองทัพอากาศจนเกษียณอายุ ปัจจุบันพักทีบ้านพักย่านอนุสาวรีย์บางเขน และมีกิจกรรมพิเศษคือการสอนมวยที่สนามมวยนานาชาติรังสิต
ด้านชีวิตส่วนตัว ราวีสมรสกับ สุนีย์ จันทร์แพทย์รักษ์ และมีบุตรธิดารวม 5 คน
ภาษาไพร
ภาษาปรัย
MAI สามารถหมายถึง
ครุธรรมแปด
จอห์นนี่ บราโว
จอห์นนี่ บราโว  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันประเภทการ์ตูนตลก จากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดย Van Partible
"จอห์นนี่ บราโว" เป็นเรื่องราวของผู้ชายอเมริกันผมบลอนด์ชื่อ จอห์นนี่ บราโว อาศัยอยู่ในเมืองชื่ออาร์รอนซิตี้ เขาเป็นผู้ชายโง่ที่สุดในโลกแต่เชื่อว่าตนเองมีสเน่ห์และมีกิจวัตรประจำวันคึอการจีบผู้หญิง แต่มักได้รับการปฏิเสธบ่อยครั้ง
แรกเริ่ม"จอห์นนี่ บราโว" เขียนแบและทำแอนิเมชันโดย Van Partible, บุตช์ ฮาร์ตแมน และ Seth MacFarlane แต่ต่อมาในฤดูกาลที่สอง ได้มีการออกแบบตัวละครและเปลี่ยนทำแอนิเมชันใหม่ เพิ่มตัวละครใหม่และเขียนบทใหม่ โดยที่ Van Partible ไม่ได้มีส่วนร่วมในฤดูกาลนี้ แต่ต่อมาในฤดูกาลที่ 3 ทั้งสามคนได้กลับมาร่วมงานอีกครั้งและแก้ไขแอนิเมชันให้กลับไปเป็นแบบฤดูกาลแรก แต่ก็ทำให้ได้ความนิยมตกต่ำลงและออกฉายเพียงไม่กี่ตอนเท่านั้น
หัตถ์ของจักรพรรดิ
ลุมิย่า
เบน สกายวอร์คเกอร์์
พันธมิตรกาแลกติก
มาร่า เจด
ยุทธการยาวิน4
ปีใหม่จีน
ซัลมัน รัชดี
เซอร์ อาเหม็ด ซัลมัน รัชดี  (19 มิถุนายน พ.ศ. 2490 - ) นักเขียนลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เกิดที่เมืองบอมเบย์ ผู้เคยได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ จากผลงานเขียนชิ้นที่สอง ในปี พ.ศ. 2524 "Midnight's Children" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ซาลีม ซีนาย ทารกที่เกิดเวลาเที่ยงคืนในวันเดียวกับวันที่อินเดียประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการและได้รับพลังพิเศษติดตัวมาพร้อมกับทารกคนอื่นๆที่เกิดในเวลาเดียวกัน เรื่องจะเล่าโดยใช้การบรรยายของ ซาลีม ซีนาย เล่าย้อนไปในสมัยปู่ของเขา อาดัม อาซิส มาจนถึงเวลาของเขา โดยเรื่องใช้กลวิธี สัจนิยมมหัศจรรย์ และผู้บรรยายที่เชื่อถือไม่ได้ ในการดำเนินเรื่อง
ผลงานชิ้นที่สี่ของรัชดี มีชื่อว่า "The Satanic Verses" (โองการปีศาจ) ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2531 ได้รับการต่อต้านอย่างกว้างขวางในหมู่มุสลิม ทำให้เขาถูกขู่สังหารชีวิต รวมถึงประกาศ "ฟัตวา" โดยอะญาตุลลอฮ์ โคไมนี อดีตผู้นำสูงสุดของอิหร่าน เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ให้ชาวมุสลิมสังหารเขา โทษฐานดูหมิ่นศาสนาอิสลาม ซึ่งทำให้เขาต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนตัวเป็นเวลานับสิบปี