pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซาไก  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในอดีตซาไกเคยเป็นเมืองท่าที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของญี่ปุ่นตั้งแต่ยุคกลาง ซาไกในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 ตามกฎหมายของจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ซาไกได้เป็นเมืองที่กำหนดขึ้นโดยคำสั่งของรัฐบาลญี่ปุ่น หรืออาจหมายถึงเทศบาลนคร เพื่อความคล่องตัวในการบริหารและปกครองโดยรัฐบาลท้องถิ่นของตัวเอง ในปี พ.ศ. 2548 ซาไกเป็นเมืองที่มีอัตราการเจริญเติบโตอันดับที่ 14 ของญี่ปุ่น
ซาไกเป็นที่ตั้งของสุสานรูปรูกุญแจที่มีชื่อเสียง หรือเรียกว่า "โคฟุง" สุสานที่ใหญ่ที่สุดเชื่อว่าเป็นของจักรพรรดินินโตกุ ซึ่งถือเป็นสุสานที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก อีกสิ่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงของซาไกคือดาบซามูไร หรือรู้จักในชื่อว่า "คาตานะ" ซาไกมีชื่อเสียงในการผลิตมีดทีมีคุณภาพสูง ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมสำคัญประจำเมือง
ซาไกแบ่งการปกครองออกเป็น 7 แขวง ได้แก่
เมืองซะไก
อ. ผักไห่
กลศาสตร์เมทริกซ์
กลศาสตร์เมทริกซ์  เป็นวิธีการที่คิดค้นโดย แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และ ปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) เมื่อ ค.ศ. 1925 เพื่อมาใช้อธิบายกลศาสตร์ควอนตัม
กลศาสตร์เมทริกซ์ มีที่มาจากการค้นพบว่า ตำแหน่งและโมเมนตัมของอนุภาค แทนด้วยสัญลักษณ์ formula_1 และ formula_2 ตามลำดับ สามารถเขียนอยู่ในรูปเมทริกซ์ ไม่จำกัด (infinite matrix) formula_3 และ formula_4 โดยที่ตัวเลขในเมทริกซ์ formula_5 และ formula_6 แทนกรณีที่อนุภาคในวงโคจร formula_7 ปลดปล่อยโฟตอนและย้ายไปอยู่ในวงโคจร formula_8
กลศาสตร์เมทริกซ์ได้รับการพิสูจน์ภายหลังว่าสมมูลกับสมการของชเรอดิงเงอร์
พัฒนาการของกลศาสตร์เมทริกซ์.
ในปี ค.ศ. 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) ได้คิดค้นกลศาสตร์เมทริกซ์ขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของกลศาสตร์ควอนตัม
ความศักดิ์สิทธิ์ที่เฮลโกลันด์.
ในปี 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์กกำลังทำงานอยู่ในเมืองก็อททิงเง็น (Göttingen) กับปัญหาในการคำนวณเส้นสเปกตรัมของไฮโดรเจน โดยในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1925 เขาเริ่มพยายามที่จะอธิบายระบบอะตอมที่สังเกตเห็นได้ (observables) โดยเฉพาะ และเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน, เพื่อที่จะหลีกหนีผลกระทบที่เลวร้ายของ โรคเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ (hay fever), ไฮเซนเบิร์กได้พยายามหลีกหนีอาการแพ้ละอองเกสรดอกไม้ไปอยู่ที่เกาะทางแถบทะเลเหนือของเฮลโกลันด์ ในขณะนั้น, ระหว่างการปีนเขาและการเรียนรู้บทกวีแห่งหัวใจจากเกอเธ่ จากหนังสือที่รวบรวมของบทกวีโคลงสั้น ๆ โดยกวีเยอรมันที่มีชื่อว่า ดีวานแห่งตะวันตก-ตะวันออก (West-östlicher Diwan) เขายังคงไตร่ตรองปัญหาสเปกตรัมและตระหนักในที่สุดว่าการนำเอาหลักการของการไม่แปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นที่สามารถสังเกตเห็นได้อาจจะเป็นวิธีการแก้ปัญหาได้และเขาได้เขียนบันทึกไว้ว่า
สามเอกสารวิจัยขั้นมูลฐาน.
หลังจากที่ไฮเซนแบร์กกลับไปที่ก็อททิงเง็น, เขาได้แสดงให้ โวล์ฟกัง เพาลี (Wolfgang Pauli) เห็นการคำนวณของเขา, ที่ได้แสดงความคิดเห็นไว้เมื่อถึงจุดหนึ่ง
9 กรกฎาคม ไฮเซนเบิร์กได้มอบสิ่งที่เหมือนกับเอกสารงานวิจัยเกี่ยวกับการคำนวณของเขาให้แก่แมกซ์ บอร์น, และกล่าวว่า, " ... เขาเขียนเอกสารงานวิจัยนั้นอย่างบ้าคลั่งและไม่กล้าที่จะส่งไปลงตีพิมพ์และกล่าวว่าบอร์นควรอ่านมันและแนะนำเขาเกี่ยวกับมัน ... " ก่อนที่จะมีการตีพิมพ์ ไฮเซนเบิร์กกล่าวแล้วออกไป, ในขณะที่บอร์นกำลังนั่งวิเคราะห์เอกสารนั้นอยู่
อำเภอพรหมพิราม
พรหมพิราม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิษณุโลก อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 28 กิโลเมตร และมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของจังหวัด
คำว่า "พรหมพิราม" หมายถึง เมืองที่งดงามเป็นที่อยู่แห่งพรหมหรือพระเจ้าผู้สร้างโลก เดิมเรียกว่า เมืองพรหมพิราม ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ตำบลมะตูม ต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอชื่อว่า อำเภอพรหมพิราม เมื่อ พ.ศ. 2438 และได้ย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่ฝั่งขวาของลำน้ำน่านที่ บ้านย่านขาด เมื่อประมาณ 50 ปีที่ผ่านมา ต่อมารัฐบาลสร้างทางรถไฟสายเหนือ (กรุงเทพ-เชียงใหม่) ขึ้น จึงย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งใกล้ทางรถไฟอีกครั้งหนึ่งที่บ้านกรับพวง (ปัจจุบัน คือ บ้านพรหมพิราม) ตำบลพรหมพิราม ห่างจากสถานีรถไฟพรหมพิราม ประมาณ 500 เมตร สำหรับอาคารนั้นแต่เดิมเป็นไม้ชั้นเดียว ในปี พ.ศ. 2503 จึงได้ปรับปรุงขึ้นเป็น 2 ชั้น โดยเทพื้นคอนกรีตใต้ถุนอาคารเดิมและตีฝาโดยรอบ ซึ่งใช้เป็นที่ทำการของส่วนราชการต่าง ๆ ปัจจุบันได้สร้างที่ว่าการอำเภอใหม่ ณ สถานที่เดิมเป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น และเปิดทำการเมื่อ ปี พ.ศ. 2519
อำเภอพรหมพิรามห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอพรหมพิรามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 123 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพรหมพิรามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากคดีข่มขืนแล้วฆ่าเมื่อ พ.ศ. 2520
พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475
พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว ซึ่งถือว่าเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกแห่งราชอาณาจักรสยาม ประกาศใช้เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2475 โดยเป็นผลพวงหลังการปฏิวัติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 โดยคณะราษฎร ซึ่งได้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ) ซึ่งในขณะที่เกิดการปฏิวัตินั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประทับ ณ พระตำหนักวังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พระราชบัญญัติธรรมนูญฉบับนี้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกในประวัติศาสตร์ไทย ร่างขึ้นโดยแกนนำสำคัญภายในคณะราษฎร โดยในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2475 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ กลับพระนคร และในวันเดียวกันนั้นก็โปรดเกล้าฯ ให้คณะราษฎรเข้าเฝ้าฯ และทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกำหนดนิรโทษกรรมให้แก่บรรดาสมาชิกคณะราษฎร นอกจากนี้คณะราษฎรยังถวายร่างพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามด้วย แต่พระองค์ทรงขอตรวจร่างพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวก่อน ซึ่งพระองค์ก็ทรงลงพระปรมาภิไธยในวันรุ่งขึ้น โดยทรงพระอักษรกำกับต่อท้ายชื่อพระราชบัญญัตินั้นว่า "ชั่วคราว" สืบเนื่องมาจากพระองค์ทรงเห็นว่าหลักการประชาธิปไตยของผู้ก่อการฯ ไม่พ้องกันกับพระประสงค์ของพระองค์ แต่พระองค์ก็ทรงลงพระปรมาภิไธยเพราะเหตุการณ์ฉุกเฉินในขณะนั้น
1. รัฐธรรมนูญฉบับนี้มีทั้งหมด 39 มาตรา. มีการจัดวางโครงสร้างอำนาจ ออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ อำนาจของกษัตริย์, อำนาจของสภาผู้แทนราษฎร, อำนาจของคณะกรรมการราษฎร, และ อำนาจศาล.
2. อำนาจของกษัตริย์ คือ เป็นประมุขสูงสุดของประเทศ ซึ่งการตราพระราชบัญญัติ และการวินิจฉัยคดีของศาล จะกระทำในนามของกษัตริย์. แต่ถ้ากษัตริย์ไม่สามารถจะทำหน้าที่ได้ หรือ ไม่อยู่ในพระนคร ให้เป็นอำนาจของ คณะกรรมการราษฎร ที่จะทำหน้าที่แทน. การกระทำใดๆของกษัตริย์ ต้องได้รับความยินยอมของคณะกรรมการราษฎร และมีกรรมการราษฎร ผู้หนึ่งผู้ใด ลงนามด้วย.
3. อำนาจของสภาผู้แทนราษฎร คือ มีอำนาจออกพระราชบัญญัติ ซึ่งหากกษัตริย์ได้ประกาศให้ใช้แล้ว เป็นอันบังคับใช้ได้ แต่หากกษัตริย์ มิได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินั้นใน 7 วัน และสภาผู้แทนราษฎร ลงมติยืนตามมติเดิม ให้ถือว่าพระราชบัญญัตินั้น ใช้บังคับเป็นกฎหมายได้. อนึ่ง สภาผู้แทนราษฎร มีอำนาจถอดถอน กรรมการราษฎร หรือ พนักงานรัฐบาลผู้หนึ่งผู้ใด ก็ได้.
4. นับแต่วันใช้รัฐธรรมนูญนี้ ไปจนกว่า จำนวนราษฎรทั่วพระราชอาณาเขต ได้สอบไล่ระดับประถมศึกษา เกินกว่าครึ่ง และไม่เกิน10 ปี จึงจะมีสมาชิกสภาผู้แทน ที่ราษฎร ได้เลือกตั้งขึ้นเอง แต่ในระยะเวลา 6 เดือน หรือ จนกว่าการจัดประเทศ เป็นปกติเรียบร้อย ให้ "คณะราษฎร" จัดตั้ง "ผู้แทนราษฎรชั่วคราว" จำนวน 70 นาย เป็นสมาชิกในสภา หลังจากนั้น ให้ราษฎรเลือกผู้แทน จังหวัดละ1 คน เว้นแต่ จังหวัดที่มีราษฎรเกินกว่า 100,000 คน ให้มีผู้แทน เพิ่มขึ้นอีก 1 คน และถ้ามีเศษเกินครึ่ง ก็ให้มีผู้แทน เพิ่มขึ้นอีก 1. ทั้งนี้ ให้ "สมาชิกสภา" ที่เป็นอยู่ก่อนหน้า 70 คนนั้น เป็น "สมาชิกประเภทที่ 2" และให้มีจำนวนเท่ากับ "สมาชิกสภาที่ราษฎรได้เลือกมา" กล่าวคือถ้าจำนวนเกิน ให้เลือกกันเอง ว่าผู้ใดจะได้อยู่ต่อ แต่ถ้าจำนวนขาด ให้เลือกบุคคลใดๆเข้าแทนจนครบ. ผู้ที่จะได้รับเลือกตั้งโดยราษฎร เพื่อเข้ามาเป็น "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1" ต้อง สอบไล่วิชาการเมืองตามหลักสูตรที่สภา (700 คน) จะได้ตั้งขึ้น, มีอายุ 20 ปีบริบูรณ์, ไม่เป็นผู้ไร้ หรือ เสมือนไร้ความสามารถ, ไม่ถูกศาลเพิกถอนสิทธิในการรับเลือก, มีสัญชาติไทย, และได้รับการเห็นชอบจาก "สภา 70" ว่า จะไม่นำมาซึ่งความไม่สงบเรียบร้อย. ทั้งนี้ ให้ราษฎรในหมู่บ้าน เลือก ผู้แทน เพื่อออกเสียง เลือกผู้แทนตำบล แล้วให้ผู้แทนตำบล เลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือ เป็นการ "เลือกตั้งทางอ้อม". สมาชิกสภา "ประเภทที่ 1" ที่มาจากการเลือกตั้งทางอ้อมนี้ ให้อยู่ในตำแหน่ง คราวละ 4 ปี และจะเป็นได้แค่ 2 สมัย. ส่วนผู้ที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้ง ต้องมีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์, ไม่เป็นผู้ไร้ หรือ เสมือนไร้ความสามารถ, ไม่ถูกศาลพิพากษาให้เสียสิทธิในการออกเสียง และ มีสัญชาติไทย.
5. คณะกรรมการราษฎร มีอำนาจหน้าที่ดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของสภา. ทั้งนี้ ให้เสนาบดีกระทรวงต่างๆ รับผิดชอบต่อ คณะกรรมการราษฎร. คณะกรรมการราษฎร จะมีประธาน 1 คน และมีกรรมการอีก 14 คน. ทั้งนี้ ให้สภา เลือกสมาชิกในสภา เพื่อมาทำหน้าที่ประธารกรรมการราษฎร และให้ประธานกรรมการ เลือกกรรมการราษฎร อีก 14 คน.
ในวันอังคารที่ 28 มิถุนายน 2475 เวลา 14:00 น. ได้มีการเปิดสภาผู้แทนราษฎรขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร ของ"คณะราษฎร" ได้แต่งตั้ง "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร" จำนวน 70 นาย, จากนั้น "สภาผู้แทนฯ" ได้เลือก "ประธาน" และ "รองประธานสภาผู้แทนฯ" รวมทั้ง "ประธานคณะกรรมการราษฎร" ซึ่งก็ได้เลือก " คณะกรรมการราษฎร" อีก 14 นาย, และได้มีการตั้ง "คณะอนุกรรมการ" ที่มีจำนวนรวม 7 นาย ขึ้นมาทำหน้าที่ร่าง "รัฐธรรมนูญใหม่" แทนรัฐธรรมนูญชั่วคราวนี้. รัฐธรรมนูญฉบับที่ 2 จึงแล้วเสร็จในอีก 6 เดือนถัดมา, ทำให้ไม่มีการ"เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนฯ ประเภทที่ 1" แต่ปะรการใด.
สาเหตุการสิ้นสุดการใช้.
สาเหตุการสิ้นสุดการใช้รัฐธรรมนูญอันเนื่องมาจากมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญฉบับถาวรแทน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2475
แฮรี่
มหาวิทยาลัยรีไจน่า
อำเภอนครไทย
นครไทย เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัด
อำเภอนครไทยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ขอมเป็นชนชั้นปกครองเมืองของชาวไทยต่างๆ อยู่ก่อน ต่อมาพ่อขุนศรีนาวนำถุม เป็นคนแรกที่รวบรวมเมืองแถบลุ่มแม่น้ำยมแม่น้ำน่าน จัดตั้งอาณาจักรสุโขทัยขึ้น ต่อมาถูกขอมสบาดโขลญลำพงยึดอำนาจได้เป็นผู้ปกครองอาณาจักรสุโขทัย ขอมจึงกลับมามีอำนาจอีก ทำให้พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ (พ่อขุนบางกลางหาว) ซึ่งขณะนั้นเป็นเจ้าเมืองบางยาง คือ นครไทยปัจจุบัน จึงมือร่วมกับพ่อขุนผาเมือง (พระราชโอรสของพ่อขุนศรีนาวนำถุม) เจ้าเมืองลุ่ม เมืองหล่มเก่าในปัจจุบัน ยกทัพไปชิงเอาคืน โดยพ่อขุนบางกลางหาวไปตีเมืองศรีสัชนาลัย พ่อขุนผาเมืองตีเมืองสุโขทัยได้ชัยชนะทั้งสองเมือง พ่อขุนผาเมืองยกเมืองสุโขทัยให้พ่อขุนบางกลางหาว พ่อขุนบางกลางหาวก็ขึ้นเป็นเจ้าเมืองสุโขทัย ใน พ.ศ. 1792 เฉลิมพระนามว่า พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
มีหลักฐานที่สำคัญคือ ณ วัดกลางศรีพุทธาราม ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนครไทย ประมาณ 500 เมตร มีต้นจำปาขาวใหญ่อยู่ต้นหนึ่งมีความ เชื่อกันว่ามีอายุมานานพร้อมกับ พ่อขุนบางกลางหาว เริ่มสร้างเมืองบางยาง ซึ่งพิสูจน์แล้วว่า มีอายุประมาณ 700 ปีเศษ หลักฐานที่สำคัญ ว่าเมืองบางยางได้เปลี่ยนชื่อเป็น "นครไทย" มีปรากฏอยู่ ต้นจำปาขาว ในพงศาวดาร ฉบับหลวงประเสริฐว่า ศักราช 839 ระกา (พ.ศ. 2020) แรกตั้งเมือง นครไทย พ.ศ. 2020 นี้เป็นระยะที่อยู่ในรัชสมัยของ สมเด็จพระบรมไตรโลกนารถ ซึ่งพระองค์ทรงเป็น นักอักษรศาสตร์ และนักรัฐศาสตร์ ซึ่งได้จัดการปกครองบริเวณหัวเมืองต่างๆ นอกเมืองหลวงให้เป็นระเบียบแบบแผนที่แน่นอน เพื่อให้ง่ายแก่การปกครองควบคุม ตรวจตรา จึงได้ยกฐานะเมืองบางยาง เป็นเมืองที่มีเจ้าเมืองปกครอง แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "เมืองนครไทย" เช่นเดียวกับเมืองอื่นๆ ซึ่งพระองค์ทรงเปลี่ยนมาแล้ว เช่นเมืองสองแคว เป็นเมืองพิษณุโลก เมืองสระหลวงเป็นเมืองพระจิตร และเมืองทุ่งยั้งเป็นเมืองอุตรดิตถ์ เป็นต้น นับแต่ พ.ศ. 2020 เป็นต้นมา
เมืองนครไทยก็มีฐานะเป็นเมืองที่มีเจ้าเมือง หรือผู้ว่าราชการเมือง ปกครองเรื่อยมาถึง พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ลดฐานะเมืองนครไทยมาเป็น "อำเภอเมืองนครไทย" แล้วแต่งตั้งนายอำเภอเป็นผู้ปกครอง นายอำเภอคนแรก คือ หลวงพิทักษ์กิจบุรเทศ (เป๋า บุญรัตนพันธ์) และเปลี่ยนชื่ออำเภอเมืองนครไทย เป็น"อำเภอนครไทย" เมื่อ พ.ศ. 2481 เพื่อให้เหมาะสมกับการเรียกชื่อตามระเบียบบริหารราชการแผ่นดินในปัจจุบัน
อำเภอนครไทยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 142 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนครไทยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอบางระกำ
บางระกำ เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เป็นอำเภอที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของจังหวัด เดิมชื่อ ชุมแสง ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน
บางระกำเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิษณุโลกมีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนารถ (ระหว่าง พ.ศ. 1999 - ไม่ปรากฏ) เมื่อครั้งที่พระองค์ทรงมาผนวชอยู่ที่วัดจุฬามณีในปี พ.ศ. 2007 ได้มีชุมชนหนึ่งอาศัยอยู่ตามเรือนแพลำแม่น้ำยม ประกอบอาชีพทางการประมง ซึ่งคาดว่าจะเป็นประชากรรุ่นแรกที่มาตั้งถิ่นฐานที่อำเภอบางระกำ
หลักฐานที่ค่อนข้างชัดเจนเริ่มปรากฏให้เห็นในรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งครองกรุงศรีอยุธยาระหว่าง พ.ศ. 2112 - 2133 ในขณะนั้นประเทศไทยอยู่ในภาวะสงครามกับประเทศพม่า จึงปรากฏชื่อสถานที่ต่างๆตามที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สงคราม เช่น แหล่งผลิตและรวบรวมศาสตราวุธเพื่อเตรียมการรบกับพม่า จึงเรียกสถานที่แห่งนั้นว่า "ชุมแสงสงคราม"
"อำเภอชุมแสง" ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2449 โดยมีขุนเผด็จประชาดุลย์ เป็นนายอำเภอคนแรก ภายหลังได้ย้ายสถานที่ตั้งอำเภอใหม่ โดยได้ย้ายมาตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำยม ที่ตำบลบางระกำ มีลักษณะเป็นเรือนแพ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "แพหลวง" ตั้งอยู่เหนือศาลเจ้าพ่อดาบทอง แต่เมื่อถึงในฤดูน้ำหลากน้ำจะเอ่อล้นท้วมตลิ่ง ทำให้ราษฎรซึ่งต้องใช้เรือในการสัญจรไปมา ทำให้ลำบากในการติดต่อราชการ
นายอำเภอสมัยนั้นได้พิจารณาเห็นว่าควรย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งอยู่บนพื้นที่เนิน ที่บ้านท่าโก ตำบลบางระกำ ซึ่งห่างจากที่ว่าการอำเภอปัจจุบัน 4 กิโลเมตร เพื่ออำนวยความสะดวกให้ราษฎรในการเดินทางมาติดต่อกับทางราชการ แต่ปรากฏว่าราษฎรต้องได้รับความเดือดร้อนมากยิ่งขึ้น  เพราะไม่มีถนน ประกอบกับมีบ้านเรือนคนอาศัยอยู่เป็นจำนวนน้อย และสัตว์ป่าดุร้ายชุกชุม ราษฎรต้องเดินเท้าเป็นระยะทางหลายกิโลเมตร จึงได้มีการร้องเรียนให้ย้ายที่ว่าการอำเภอกลับมาตั้งยังที่ว่าการอำเภอเดิม
วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2460 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีพระราชโองการให้เรียกชื่ออำเภอตามชื่อตำบล ซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ จึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอชุมแสง มาเป็น "อำเภอบางระกำ" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ในปี พ.ศ. 2474 หลวงพิณพลราษฎร์ นายอำเภอขณะนั้น เห็นความเดือดร้อนของราษฎรในการเดินทางไปติดต่อราชการที่บ้านท่าโก จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งยังริมฝั่งขวาของแม่น้ำยม ใกล้กับวัดสุนทรประดิษฐ์ หมู่ที่ 7 ตำบลบางระกำ จนถึงปัจจุบัน
อำเภอบางระกำห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 17 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอบางระกำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 142 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอบางระกำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
Auto White Balance
ความสว่างปรากฏ
ความสว่างสัมบูรณ์
ดาราจักรทางช้างเผือก
อัตราเฟรม
อัตราเฟรม  วัดกันในหน่วยของ ภาพต่อวินาที (, FPS) คือหน่วยวัดการจัดเก็บภาพสำหรับกล้องถ่ายภาพดิจิทัล, จำนวนการบันทึกภาพของภาพเคลื่อนไหวในกล้องวิดีโอ หรือจำนวนภาพที่แสดงได้ของหน่วยแสดงผลต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์แอนิเมชัน ซึ่ง FPS ที่สูงขึ้นจะทำให้ภาพเคลื่อนไหวที่ได้มีความต่อเนื่อง นุ่มนวล และ ใช้พื้นที่ในการจัดเก็บเยอะขึ้น
FPS ในกล้องถ่ายภาพดิจิทัล.
ในกล้องดิจิทัลจะมีโหมดการถ่ายภาพเคลื่อนไหว ซึ่ง FPS จะแสดงจำนวนภาพที่หน่วยสามารถบันทึกภาพเคลื่อนไหวได้ ซึ่งโดยปรกติจะอยู่ที่ 25 FPS ที่ขนาด 640*480 และในส่วนการถ่ายภาพนิ่ง FPS จะแสดงจำนวนรอบชัตเตอร์ที่ทำงานได้ใน 1 วินาที
FPS ในกล้องถ่ายภาพดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยว.
ในกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวจะแสดงจำนวนรอบชัตเตอร์ที่ทำงานได้ใน 1 วินาที ซึ่งจะสามารถได้ยินจากเสียงชัตเตอร์ โดยในกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวบางรุ่น จะสามารถล็อกกระจกสะท้อนภาพได้ ส่งผลทำให้ชัตเตอร์สามารถทำงานได้ต่อเนื่องยิ่งขึ้น และทำให้ถ่ายภาพได้รวดเร็ว และถี่ขึ้นด้วย สำหรับกล้องดิจิทัลสะท้อนเลนส์เดี่ยวจะมีค่า FPS ประมาณ 2.5 ถึง 4 ภาพต่อวินาที
วัดเด่นกระต่าย (อำเภอเมืองอุตรดิตถ์)
วัดเด่นกระต่าย ตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านหนองบัว หมู่ที่ 11 ตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นวัด สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5
วัดเด่นกระต่าย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดมหานิกาย "(ยังไม่ได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมา)" มีพื้นที่ 10 ไร่เศษ ตัววัดตั้งอยู่บนพื้นที่สาธารณประโยชน์ของชุมชน"(ติดกับโรงเรียนบ้านเด่นกระต่ายที่ถูกยุบไป)" ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุส่วนใหญ่ของวัดเด่นกระต่ายตั้งอยู่บนเนินเขาขนาดเล็กที่ชาวบ้านเรียกว่า เด่นกระต่าย วัดมีพระภิกษุจำพรรษาไม่มากนัก (พ.ศ. 2550)
"(รอเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้)"
วัดเด่นกระต่าย
อำเภอวังทอง
วังทอง เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก ตัวอำเภอห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 17 กิโลเมตร และเป็นอำเภอที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด
ตามหลักฐาน อำเภอวังทอง ตั้งเป็นอำเภอเมื่อ ปี พ.ศ. 2438 ในเวลานั้น ยังไม่มีเขตการปกครอง อ.วัดโบสถ์ และอ.บางกระทุ่ม อำเภอตั้งอยู่ที่ "บ้านสามเรือน" ซึ่งเรียกว่า "นครป่าหมาก" ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2441 ได้ย้ายจากบ้านสามเรือน ต.นครป่าหมาก มาตั้ง ที่บ้านวังทอง ต.ตลาดชุม (ปัจจุบัน คือ ต.วังทอง ตรงกับตลาดเทศบาลวังทอง) และเรียกว่า อำเภอ นครป่าหมาก
เมื่อ พ.ศ. 2471 ได้มีประกาศพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งเขตการปกครองกิ่งอำเภอบางกระทุ่ม โดยขึ้นต่อ อ.เมืองพิษณุโลก โดยโอน ต.เนินกุ่ม ต.ไผ่ล้อม และ ต.นครป่าหมาก ไปเป็นเขตปกครอง ของ อ.บางกระทุ่ม และได้โอน ต.บ้านกลาง ต.แก่งโสภา ซึ่งขณะนั้น อยู่ในเขตการปกครองของ อ.นครไทย มาขึ้นกับเขตการปกครองของ อำเภอนครป่าหมาก ต่อมาบริเวณที่ว่าการ อำเภอนครป่าหมากได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภออีกครั้งหนึ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2485 และเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอวังทอง" มาจนถึงปัจจุบันนี้ ต่อมาอาคารของ ที่ว่าการ อำเภอชำรุด จึงก่อสร้างที่ว่าการอำเภอเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ในปี พ.ศ. 2522
อำเภอวังทองมีสภาพพื้นที่เป็นป่าเขา และมีเทือกเขาติดต่อกับพื้นที่เขาด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทางอำเภอนครไทย จนถึงเขตอำเภอชนแดน จ.เพชรบูรณ์ มีพื้นที่เป็นที่ราบสูง 3 ตำบล คือ ต.บ้านกลาง ต.แก่งโสภา และ ต.วังนกแอ่น นอกนั้นเป็นพื้นที่ราบ และราบลุ่ม มีพื้นที่ ติดต่อกับ อ.นครไทย คือ "เขานกกระยาง" ส่วนด้านที่ติดต่อกับ จ.เพชรบูรณ์ เรียกว่า "ทุ่งแสลงหลวง" ส่วนใหญ่ เป็นป่าสน ซึ่งประกาศเป็นวนอุทยานแห่งชาติในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัตน์ เป็นนายกรัฐมนตรี
ที่ตั้ง อำเภอวังทองปัจจุบัน ตั้งอยู่ติดถนนสายพิษณุโลก-หล่มสัก ห่างจากถนน 50 เมตร ห่างจากแม่น้ำแคววังทอง ประมาณ 200 เมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก ไปทางทิศตะวันออก 17 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 1,687.050 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขต
อำเภอวังทองตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอวังทองแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 168 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวังทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอเนินมะปราง
เนินมะปราง เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก
อำเภอเนินมะปรางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
พื้นที่อำเภอเนินมะปรางเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลชมพู และตำบลบ้านมุง อำเภอวังทอง ต่อมาในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ทางกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่บางส่วนของอำเภอวังทองตั้งเป็น กิ่งอำเภอเนินมะปราง มีปลัดอำเภอหัวหน้ากิ่งอำเภอคนแรกชื่อ นายประยูร อินทรทัศน์ และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอเนินมะปราง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2526 มีร้อยตรี สมชาย นวาวัฒน์ ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก จัดเป็นอำเภอชั้น 3 และนับเป็นอำเภอที่ 9 ของจังหวัดพิษณุโลก
อำเภอเนินมะปรางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเนินมะปรางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ทอกซิน
ทอกซิน  หรือ แพทริก มัลลิแกน  เป็นตัวละครที่แต่งขึ้นของมาร์เวล เขาเป็นซูเปอร์ฮีโรตัวที่ 3 ของซิมเบียนในซีรีส์เรื่องสไปเดอร์แมน และปรากฏในหนังสือการ์ตูนเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับดาวเคราะห์ของซิมเบียน
เรื่องราวและลักษณะเฉพาะ.
ทอกซินจะคล้ายกับพ่อและปู่ของเขาผสมกัน (คาร์เนจเป็นพ่อ เวนอมเป็นปู่) คาร์เนจเกลียดลูกคนนี้มากเพราะกลัวว่าทอกซินจะแข็งแกร่งกว่าตน คาร์เนจรู้ตัวอยู่แล้วว่าอาจจะให้กำเนิดลูกออกมา จึงคิดจะฆ่าทันทีถ้าลูกเกิดมาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถฆ่าทอกซินได้เพราะเวนอมคอยปกป้องหลานของตัวเอง
หลังจากคลอดลูกออกมาแล้ว คาร์เนจก็หมดเรี่ยวแรงจากการคลอด เลยไม่สามารถฆ่าลูกที่เกิดมาได้ คาร์เนจจึงนำตัวอ่อนนี้ไปฝังกับแพทริก มัลลิแกน แล้วหนีไป โดยหวังว่าจะได้ฆ่าในคราวหน้า หลังจากที่เขาแข็งแรงดีแล้ว
แพทริก มัลลิแกน เป็นตำรวจแห่งเมืองนิวยอร์ก และเขาก็มีปัญหาต่าง ๆ มากมายมารุมเร้าชีวิตของเขา เช่น งานที่แสนเครียดของเขา ช่วงหนึ่งที่เขาออกปฏิบัติการ เขาก็ได้เจอกับคาร์เนจที่คลอดลูกอยู่ คาร์เนจต้องการซ่อนลูกให้ห่างจากเวนอม จึงฝังลูกไว้ที่แพทริก แต่ตอนนั้นทอกซินยังไม่แข็งแรงดีนัก จึงไม่สามารถออกมาเป็นรูปร่างของชุดได้ ด้านเวนอมเองก็หวังที่จะได้เจอหน้าหลานเร็ว ๆ เพื่อที่จะเอาหลานมาเป็นคู่หู และร่วมกันต่อสู้กับคาร์เนจ
ทางด้านแพทริกยังไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่นานไปเจ้าซิมเบียนนี้ก็ได้กลายเป็นชุดของแพทริก เขาได้กลายเป็นทอกซินหลังจากที่คาร์เนจกลับมาทำร้ายครอบครัวของแพทริก แพทริกจึงได้ตระหนักถึงความอันตรายของเจ้าซิมเบียนนี้ โดยเวนอมเองก็รู้ดีว่าทอกซินนับวันยิ่งแสดงความโหดร้ายออกมา เวนอมกับคาร์เนจ (ต้องการทำลายอยู่แล้ว) จึงพยายามทำลายเจ้าซิมเบียนนี้หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ มันกลับทำให้ทอกซินแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
สไปเดอร์แมนจึงกลายมาเป็นคนที่มาช่วยทอกซิน ทอกซินได้พูดคุยกับสไปเดอร์แมนแล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขา สไปเดอร์แมนได้กล่าวคำที่ลุงเบนเคยพูดกับเขาว่า "พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง" ทอกซินได้พยายามบังคับตนเองให้เลิกทำความรุนแรงและทำลายสิ่งต่าง ๆ (ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากมาก) แล้วเขาก็หนีออกจากการงานและครอบครัวของเขาไปสู่ชีวิตใหม่
ทอกซินมีความสามารถคล้ายสไปเดอร์แมน คือ ไต่บนกำแพง พ่นใยไม่จำกัด (เป็นใยรูปแบบโซ่เหล็ก) อำพรางตัว แขนกลายเป็นอาวุธของแข็ง รักษาตัวได้อย่างรวดเร็ว
ทอกซินไม่เหมือนกับซิมเบี่ยนอื่น ๆ ตรงที่ทอกซินไม่ได้ควบคุมจิตใจของเจ้าของร่าง ยามทอกซินกลายมาเป็นแพทริก เจ้าซิมเบียนนี้จะสามารถพูดคุยกับแพทริกได้
เนื่องจากทอกซินเป็นลูกผสมระหว่างเวนอมกับคาร์เนจ ในตอนจบทอกซินก็แข็งแกร่งกว่าซิมเบียนทั้งสองนี้
อ.นครไทย
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ  เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 8 ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ออกอากาศทั้งหมด 40 ตอน
พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ
พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ  เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 เมษายน ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ออกอากาศทั้งหมด 45 ตอน และมีภาพยนตร์อีก 1 ตอน
พปช.
เครือข่ายเคเบิลทีวี เพชรบุรี-ประจวบคีรีขันธ์
เครือข่ายเคเบิลทีวี เพชรบุรี-ประจวบคีรีขันธ์ (PPTV) คือกลุ่มผู้ประกอบการเคเบิลทีวีในเขตพื้นที่จังหวัดเพชรบุรีและจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ที่ให้บริการโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก มีช่องรายการให้บริการกว่า 200 ช่องรายการ มีการผลิตรายการท้องถิ่นและการให้บริการช่องรายการที่เหมือนกันหมดในเครือข่าย โดยมีแม่ข่ายส่งสัญญาณอยู่ที่ จี้อันตึ๊งเคเบิลทีวี อำเภอหัวหิน และฝ่ายผลิตรายการอยู่ที่ ชาลีเคเบิลทีวี อำเภอชะอำ
ระบบเคเบิลทีวี.
ให้บริการในระบบ Trunk Amp โดยใช้สายนำสัญญาณขนาด RG-11 และใช้ Boot ขยายสัญญาณเข้าสู่บ้านสมาชิกโดยใช้สายนำสัญญาณขนาด RG-6
มีช่องรายการให้บริการกว่า 230 ช่อง โดยเป็นระบบอนาล็อก 79 ช่อง และเป็นระบบดิจิตอลกว่า 160 ช่อง
ตารางช่องรายการที่ให้บริการในระบบอนาล็อก.
&lt;small&gt;(อัปเดตล่าสุด 1 เมษายน พ.ศ. 2555)
เดอะซิมส์ 2 คืนหรรษา
เดอะซิมส์ 2 ไนท์ไลฟ์ คืนหรรษา  เป็นภาคเสริมตัวที่ 2 ของเดอะซิมส์ 2 พัฒนาโดยบริษัท อิเล็กทรอนิกส์ อาร์ต วางจำหน่ายในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยในภาคนี้จะมีระบบใหม่เพิ่มเข้ามามากมาย ไม่ว่าจะเป็น ย่านดาวน์ทาวน์ การเที่ยวกลางคืน การออกเดท ปณิธานใหม่ NPC ใหม่อย่างแวมไพร์ เป็นต้น:
เชียงลาบ
เมืองเชียงลาบ (Keng Lap) หรือ "เวียงแคว้นสา" เป็นเมืองเก่าแก่ของชาวไทลื้อบางครั้งจะเรียกชื่อเมืองโขง หรือ เมืองโขงโค้ง หรือ เวียงแคว้นสา ตั้งอยู่ในจังหวัดท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า ตรงข้ามกับบ้านเชียงกก เมืองลอง แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว และตั้งอยู่ครึ่งทางระหว่างหิรัญเงินยางนคร (เมืองเชียงแสน) ประเทศไทย และเมืองเชียงรุ่ง สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ตัวเมืองตั้งอยู่ตรงแหลมเชียงลาบ มีเจ้าผู้ครองเมืองตามนามเมืองว่า "เจ้าหลวงเชียงลาบ" ปฐมผู้สร้างเมืองคือ พญาเจิงหาญ หรือ ขุนเจือง หรือ สมเด็จพระเจ้าเจืองฟ้าธรรมิกราชสมเด็จพระเจ้าหอคำเชียงรุ่งที่ 1 วีรบุรุษในตำนานของชนชาติไตย ตลอดลุ่มแม่น้ำโขง แห่งราชวงค์อาฬโวสวนตาน
เชียงลาบซึ่งเป็นบริเวณที่แม่น้ำโขงไหลเชี่ยวที่สุด หรือที่เรียกว่า "โขงโค้ง" เป็นแนวบริเวณที่อันตรายที่สุดในการเดินเรือ เนื่องจากเป็นบริเวณที่แม่น้ำโขงไหลลงมาตรงแล้วกระทบกับโขดหินและไหลย้อยกลับขึ้นไปข้างบน จึงทำให้แม่น้ำโขงในบริเวณนี้ไหลแรงและเชี่ยวที่สุดและต้องใช้ความชำนาญสูงในการเดินเรือสินค้า หากมองด้านจุดยุทธศาสตร์การเมือง การคมนาคม และการค้าขายในอดีต เมื่อสองร้อยกว่าปีที่ผ่านมา หากต้องเดินทางเดินทางจากเชียงแสนไปเชียงรุ่ง ต้องหยุดพักตรงนี้ เมื่อมีการหยุดพักแล้วจึงมีคารวานต่าง ๆ มาแลกเปลี่ยนสินค้าในบริเวณดังกล่าว จึงทำให้เชียงลาบกลายเป็นเมืองหน้าด่านสู่ประตูสู่เชียงรุ่งโดยปริยาย
บริเวณเมืองเมืองตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขงที่ไหลย้อนขึ้นและไหลลง ชาวเมืองเรียกบริเวณนี้ว่า "โขงโค้ง" ทางตอนกลางของเมืองมีแม่น้ำลาบ ไหลผ่านลงไปแม่น้ำโขง หากนั่งเรือจากเชียงแสนขึ้นไปราว 82 กม. ตลอดฝั่งลำน้ำโขงบริเวณเมืองเชียงลาบจะพบหินมหัศจรรย์ ซึ่งเป็นหิน 7 สีตลอดสองฝั่งแม่น้ำโขง ซึ่งมีเพียงแห่งเดียวในแม่น้ำโขงที่เมืองเชียงลาบ และถือว่าเป็นหินศักดิ์สิทธิ์
เมืองเชียงลาบ ได้ปรากฏอยู่ในเอกสารทางด้านประวัติศาสตร์ และพงศาวดาร มากมาย หลายฉบับ บ้างก็กล่าวชื่อเมืองว่า เชียงราบ เชียงลับ เมืองลับ เมืองลาบ เมืองราบ เก็งลับ เชียงแขง ยองห้วย เป็นต้น ซึ่งในแต่ละยุคแต่ละสมัยการการเรียกชื่อเมืองแตกต่างกันไป เช่น ครั้งหนึ่งเชียงลาบได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของเชียงแขง ก็มีการเรียกชื่อเมืองรวมกัน แต่แท้ที่จริง แล้วเป็นคนละเมือง ซึ่งอยู่คนละฝั่งแม่น้ำโขง บางยุคถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองหลวยใต้ หรือเมืองยู้ ก็ปรากฏอาณาเขตของเมืองดังกล่าวรวมเชียงลาบไว้ด้วย
หากมองในประวัติศาสตร์ของสยาม นั้นเชียงลาบ ไม่ค่อยคุ้นหู แต่หากพูดถึงเชียงแขง นั้นอาจจะคุ้น เพราะ สมัยเจ้ามหาขนาดดวงแสง นั้นได้ครอบครองดินแดนเมืองเชียงแขง ซึ่งรวมถึงเมืองเชียงลาบด้วย
ตำนานเมืองว่าด้วยพญามังรายตามกวางคำ.