pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภามีห้องสมุดจำนวน 2 ห้อง โดยไม่มีอาคารแยกจำเพาะเป็นเอกเทศ หนังสือส่วนใหญ่ได้มาจากการรวบรวมของเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภารูปปัจจุบัน และจากการได้รับบริจาค โดยวัดคุ้งตะเภาได้ใช้แนวคิดการปรับปรุงอาคารศาสนสถานที่มีอยู่เดิมให้เกิดประโยชน์สูงสุด และเพื่อเป็นตัวอย่างแก่วัดอื่น ๆ โดยวัดคุ้งตะเภาได้ใช้พื้นที่อาคารหอสวดมนต์ จัดเป็นมุมหนังสือเก่า มีตู้หนังสือพระไตรปิฎก หนังสือธรรมะ หนังสือเรียนนักธรรม-บาลี เทปคาสเซตธรรมะ และเอกสารอื่น ๆ และได้จัดพื้นที่ด้านทิศเหนือของอาคารศาลาการเปรียญเป็นห้องสมุดของวัด เรียกว่า “สุวรรณเภตราบรรณาคาร” ประกอบไปด้วยหนังสือทั้งหนังสือธรรมะทั่วไป พระไตรปิฎก อรรถกถา ธรรมะประยุกต์ หนังสือเรียนธรรม หนังสือเชิงวิชาการ ทั้งด้านนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และวิทยานิพนธ์พระพุทธศาสนา รวมไปถึงหนังสือเชิงปกิณกะอื่น ๆ กว่า 5,000 เล่ม ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด และง่ายต่อการเข้าถึงแหล่งความรู้ทางธรรมะของสาธุชนผู้เข้ามาใช้สถานที่ในวัดคุ้งตะเภาในโอกาสต่าง ๆ
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา.
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา หรือ พิพิธภัณฑ์สุวรรณเภตราภัณฑาคาร (อังกฤษ: Wat Kungtapao Local Museum ) เป็นแหล่งการเรียนรู้ท้องถิ่นขนาดเล็กของวัด จัดแสดงเอกสารโบราณและวัตถุโบราณของวัดและชุมชนหมู่บ้านคุ้งตะเภา พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2549 โดยพระอาจารย์อู๋ วชิรญาโณ (แสงสิน) และพระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ (แสงสิน) รองเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภาในสมัยนั้น เพื่อเป็นสถานที่สำหรับรวบรวมเอกสารโบราณและวัตถุโบราณของวัดและที่ทางวัดได้รับบริจาคจากชาวบ้าน เช่น พระพุทธรูปโบราณ สมุดไทย สมุดข่อย ใบลาน นำมาจัดแสดงให้คนในท้องถิ่นได้ศึกษาขนบวัฒนธรรมวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในอดีต ของบรรพบุรุษ และเพื่อให้คนในท้องถิ่นได้รับรู้และเกิดความภาคภูมิใจในมรดกและความเป็นมา ของชุมชนบ้านคุ้งตะเภาที่มีอายุความเป็นมายาวนานมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
ศูนย์กลางในการจัดและเผยแพร่กิจกรรมสำคัญของชุมชน.
วัดคุ้งตะเภา ในฐานะศูนย์กลางของชุมชนคุ้งตะเภา ได้มีการจัดกิจกรรมแก่ประชาชนในวัดในหลากหลายรูปแบบ เพื่อเป็นสถานที่ประชาชนผู้สนใจได้เข้ามาศึกษาเพื่อเพิ่มพูนพัฒนาศักยภาพในการประกอบอาชีพ เช่น การพัฒนาทักษะด้านสมุนไพรไทย รวมถึงเคยเป็นที่ตั้งของศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ชุมชนตำบลคุ้งตะเภาอีกด้วย ผลของการมีบทบาทดังกล่าวทำให้วัดคุ้งตะเภาเป็นที่ตั้งของสำนักงานสหกรณ์สมาพันธ์เกษตรกรเพื่อการพัฒนา ภาคเหนือตอนล่าง หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลคุ้งตะเภา (อปต.) รวมทั้งอาคารธนาคารหมู่บ้านคุ้งตะเภา ซึ่งมีที่ตั้งอาคารทำการอยู่ที่บริเวณวัดคุ้งตะเภา
นอกจากนี้วัดคุ้งตะเภายังมีหอติดตั้งเครื่องกระจายเสียงจำนวน 1 เสา มีรัศมีการกระจายเสียงประมาณ 5 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ หมู่บ้านคุ้งตะเภาทั้งหมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่บ้านหัวหาด หมู่บ้านป่าขนุน รวมทั้งบางส่วนของตำบลท่าเสา โดยใช้เป็นเครื่องประกาศกิจกรรมและการเผยแพร่ธรรมของวัด และใช้เป็นเครื่องประชาสัมพันธ์ของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองของหมู่บ้าน โดยวัดคุ้งตะเภามีกองทุนเครื่องกระจายเสียงเพื่อนำเงินบูรณะซ่อมแซมให้หอกระจายข่าวใช้งานได้ตลอดเวลา
ศูนย์ศึกษาสมุนไพรในวัดประจำจังหวัดอุตรดิตถ์.
สวนป่ารุกขชาติวัดคุ้งตะะเภา.
วัดคุ้งตะเภาได้จัดพื้นที่ตั้งวัดด้านทิศเหนือ และบางส่วนของพื้นที่ตั้งวัด สำหรับเป็นพื้นที่สวนรุกขชาติ สระน้ำ แปลงสวนป่าปลูกพรรณไม้เนื้อแข็ง อาคารเพาะชำ บรรยากาศโดยทั่วไปมีพื้นที่ร่มรื่น เต็มไปด้วยแมกไม้นานาพรรณ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางวัดใช้พื้นที่ส่วนนี้ยางส่วนสำหรับปลูกพรรณไม้ชนิดล้มลุก หรือพืชลงหัว ซึ่งจะแตกใบสวยงามในช่วงฤดูฝน ส่วนในช่วงฤดูแล้ง จะเป็นพื้นที่ลานโล่งใต้ต้นไม้ สลับกับพื้นที่เนินดินไหล่เขาขนาดเล็กสวยงามเหมาะกับการปฏิบัติธรรมและหย่อนใจ บริเวณติดกันนั้นเป็นพื้นที่ทำการเกษตรของประชาชน
สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา.
ทางวัดได้แบ่งเขตสังฆาวาสส่วนหนึ่งให้เป็นพื้นที่ปลูกสมุนไพรที่รวบรวมมาได้จากที่ต่าง ๆ นำมาปลูกไว้ ทั้งชนิดต้นและชนิดไม้ลงหัว ไปจนกระทั่งไม้เลื้อยขนาดใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รวบรวมพืชสมุนไพรไทยที่หาชมได้ยากนำมาปลูกในเขตพื้นที่บริเวณวัดหลายร้อยชนิด โดยเริ่มทำการจัดหาสมุนไพรมาอนุรักษ์เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2535 ซึ่งผู้มีส่วนสำคัญในการริเริ่มการปลูกอนุรักษ์สมุนไพรในวัดคุ้งตะเภาก็คือ พระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ เจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา พระอู๋ ปญฺญาวชิโร และพระธง ฐิติธมฺโม ซึ่งเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญในการจำแนกพืชสมุนไพรไทย ปัจจุบันสวนสมุนไพรวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ศึกษาของสถานศึกษาและหน่วยงานต่าง ๆ มากมาย โดยมีร่วมมือกับบุคลากรจากหน่วยงานภาครัฐต่าง ๆ เช่น กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข โครงการศูนย์ศึกษาพัฒนาห้วยฮ่องไคร้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ฯลฯ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และข้อมูลทางพฤษศาสตร์เพื่อการศึกษาต่อยอดทางวิชาการพืชสมุนไพรในระดับประเทศ
ในปัจจุบัน สวนป่าสมุนไพรวัดคุ้งตะเภา ยังคงปล่อยให้เป็นบรรยากาศธรรมชาติอันร่มรื่นเหมาะแก่การเจริญเติบโตของสมุนไพร ซ่อนเร้นสมุนไพรไทยหายากอันมีคุณประโยชน์ยิ่งในบริเวณป่า เป็นพื้นที่ป่าปลูกที่เงียบสงบเหมาะแก่การเจริญจิตตภาวนาห่างไกลจากสิ่งรบกวน สมกับคำว่า "สวนป่า" โดยแท้จริง
สำนักงานเลขานุการรองเจ้าคณะอำเภอเมืองอุตรดิตถ์.
ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภาเป็นที่ตั้งสำนักงานเลขานุการรองเจ้าคณะอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ในความดูแลของพระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ เจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภารูปปัจจุบัน รับผิดชอบงานทะเบียนครูสอนพระปริยัติธรรมของพระสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และงานการศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งแผนกนักธรรมของพระสงฆ์และธรรมศึกษาของทุกโรงเรียนและสำนักเรียนในสังกัดอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ทั้งอำเภออีกด้วย
เกียรติคุณและรางวัลที่ได้รับ.
วัดคุ้งตะเภา โดยพระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ เจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภารูปปัจจุบัน มีผลงานการพัฒนาจนเป็นที่ประจักษ์และเป็นที่ยอมรับ ทำให้วัดคุ้งตะเภา ได้รับพระราชทานรางวัลและถวายรางวัลเกียรติยศต่าง ๆ ในฐานะที่เป็นวัดพัฒนาที่ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาและสังคมในด้านต่าง ๆ จากพระบรมวงศานุวงศ์ และจากหน่วยงานราชการต่าง ๆ ในวาระโอกาสต่าง ๆ หลายครั้งด้วยกัน ตามลำดับดังนี้
พระเครื่องที่จัดสร้างโดยวัดคุ้งตะเภา.
วัดคุ้งตะเภาจัดสร้างพระเครื่องนับแต่ พ.ศ. 2538 จนถึงปัจจุบัน จำนวน 3 รุ่น ดังนี้
แขวงสะหวันนะเขด
เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่)
นายพันตำรวจเอก เจ้าไชยสงคราม นามเดิม เจ้าสมพมิตร ณ เชียงใหม่  (พ.ศ. 2403 - พ.ศ. 2473) เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือผู้สืบสายโลหิตจากพระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 2 และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจมณฑลพายัพ
เจ้าไชยสงคราม หรือ เจ้าสมพมิตร ณ เชียงใหม่ เกิดปี พ.ศ. 2408 เป็นโอรสในเจ้าน้อยรศ ณ เชียงใหม่ (โอรสในเจ้าอุปราช (หน่อคำ ณ เชียงใหม่), เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ และเจ้าหญิงบุนนาค) กับ เจ้าเอื้องผึ้ง ณ เชียงใหม่
เจ้าไชยสงคราม สืบเชื้อสายโดยตรงจากพระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 2 และพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 และมีศักดิ์เป็นราชปนัดดา (เหลน-ปู่ทวด) ในพระเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 5
เจ้าไชยสงคราม ได้รับฉายาว่าเป็น "มือปราบแห่งเวียงพิงค์" เป็นเจ้านายผู้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามโจรผู้ร้ายในมณฑลฝ่ายเหนือและรับราชการสนองพระเดชพระคุณถวายความปลอดภัยแก่เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 8 และ เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 9 ตลอดสองรัชสมัย
เจ้าไชยสงคราม ได้รับความไว้วางพระทัยจากเจ้าแก้วนวรัฐและเจ้านายฝ่ายเหนือ ให้ปฏิบัติหน้าที่ควาญช้างพระที่นั่งและถวายความปลอดภัยแก่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในคราวเสด็จพระราชดำเนินประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือ และจากการปฏิบัติภารกิจรับใช้สนองเบื้องพระยุคลบาทดังกล่าว เป็นที่ต้องพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก ต่อมาจึงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ รับโอรสของเจ้าไชยสงคราม ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้ได้รับการศึกษาในกรุงเทพมหานคร โดยโปรดฯ ให้พำนักในวังศุโขทัย
เจ้าไชยสงคราม เคยได้เข้าเฝ้าถวายเครื่องบรรณาการ พร้อมกับเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ พร้อมกับ เจ้าราชภาคินัย เจ้าน้อยเลาแก้ว เจ้าน้อยเมืองชื่น และเจ้าน้อยวุฒิวงษ์ ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ตามราชประเพณีที่ประเทศราชต้องส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง และเครื่องราชบรรณาการไปยังกรุงเทพฯ ทุกๆ 3 ปี หรือทุกปี เพื่อแสดงความสวามิภักดิ์และการยอมเป็นเมืองขึ้น ซึ่งนับเป็นการถวายเครื่องราชบรรณาการครั้งสุดท้าย
เจ้าไชยสงคราม ป่วยเป็นลม ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2474 สิริอายุได้ 66 ปี
เจ้าไชยสงคราม มีชายา 1 ท่าน และหม่อม 2 ท่าน มีบุตรรวมทั้งหมด 11 คน ดังนี้
(สมัยนั้นเรียกว่าชั้นวิจิตราภรณ์)
สแควร์เอนิกซ์
สแควร์เอนิกซ์ หรือ บริษัท สแควร์เอนิกซ์ โฮลดิงส์ มหาชนจำกัด  คือ ชื่อของบริษัทผลิตเกม โดยเกมที่มีชื่อเสียงคือเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ดราก้อนเควสต์ และ คิงดอมฮาร์ต สำนักงานใหญ่อยู่ที่ โยะโยะงิ ในชิบุยะ เมืองโตเกียว
สแควร์เอนิกซ์ เป็นบริษัทที่เกิดจากการควบรวมกิจการระหว่าง บริษัทสแควร์ และ เอนิกซ์ ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 โดยการควบรวมกันครั้งนี้ผู้ถือหุ้นในบริษัทสแควร์ได้รับส่วนแบ่งทางการตลาดเป็นสัดส่วน 0.81 และเอนิกซ์ได้รับในอัตรา 1:1 แต่นอกเหนือจากเรื่องส่วนแบ่งของผู้ถือหุ้น ในส่วนของผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนของบริษัทสแควร์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำในสแควร์เอนิกซ์ รวมทั้งประธานบริษัทสแควร์ซึ่งก็คือนายโยอิจิ วาดะ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานของสแควร์เอนิกซ์นั่นเอง
รายชื่อเกมของสแควร์เอนิกซ์.
รายชื่อเกมส่วนหนึ่ง
คุ้งตะเภา (แก้ความกำกวม)
คุ้งตะเภา อาจหมายถึง
วินเซนต์ วาเลนไทน์
วินเซนต์ วาเลนไทน์ คือ ตัวละครจากไฟนอลแฟนตาซี 7 มีลักษณะนิสัยเงียบขรึม ดวงตาสีแดงเข้ม สวมผ้าคลุมสีแดง มีความสามารถในการต่อสู้ด้วยปืน โดยเริ่มแรกเขาเป็นเทิร์คคนหนึ่งซึ่งถูกส่งไปคุมกันนักวิทยาศาสตร์ของ ชินระ คอมปานี ภายหลังเขาพบรักกับ ลูเครเซีย นักวิทยาศาสตร์ที่เคยทำงานกับศาสตราจารย์ กัสต์ วาเลนไทน์ พ่อของเขา ต่อมาเขาได้ถูกดร.โฮโจ ยิงจนได้รับบาดแผลสาหัส ก่อนตาย ลูเครเซียได้ช่วยชีวิตของวินเซนต์โดยการนำอสูร เคออส ใส่เข้าไปในร่างของเขา ทำให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป โดยเนื้อเรื่องหลักของ วินเซนต์ วาเลนไทน์เริ่มใน
รายชื่อตัวละครในโดราเอมอน
นี่คือรายชื่อตัวละครในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน
เป็นตัวละครในโดราเอมอนที่มีบทบาทสำคัญในเรื่องซึ่งผู้เขียน (ฟูจิโอะ ฟูจิโอะ) ต้องการรำลึกเรื่องราวของตัวเองสมัยยังเป็นเด็กเรียนอยู่ประถมศึกษา
เดคิสุงิ ฮิเดโทชิ เพื่อนร่วมชั้นของโนบิตะ หน้าตาหล่อ เรียนเก่ง นิสัยดี จึงเป็นขวัญใจของเพื่อนๆ โดยเฉพาะสาวๆที่เขาไว้ใจ โนบิตะเลยอิจฉาความที่เขาได้100คะแนนเกือบทุกรอบ
โกดะ ไจโกะ น้องสาวของไจแอนท์ ชอบวาดการ์ตูน ไจแอนท์มักอ่อนโยนกับน้องสาวเสมอ
มินิโดรา หรือ มินิโดราเอมอน เป็นตัวละครใน ของวิเศษของโดราเอมอน ถูกสร้างขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2668 ซึ่งเป็นโลกของเราในอนาคตแต่ละตัวจะมีสีต่างกัน มีขนาดเล็กประมาณ 1/2 เท่าของความสูงของโดเรมอน มีความคิดเป็นของตัวเองจะพูดคุยแต่คำว่าโดราโดรา เป็นภาษาที่มีแต่หุ่นยนต์พี่เลี้ยง อย่าง โดเรมอนกับโดเรมี กับมินิโดราเท่านั้นถึงจะรู้เรื่อง นิสัยเหมือนเด็กซน หน้าที่หลักก็คอยช่วยเหลืองานทุกอย่างของโดเรมอน เช่นซ่อมกลไกการทำงานของโดเรมอนตอนที่โดเรมอนเสีย หรือมาอยู่กับโนบิตะ ตอนโดราเอมอนไปโรงพยาบาลหุ่นยนต์ชั่วคราว กับมีของวิเศษเหมือนโดราเอมอนแต่จะมีขนาดเล็กกว่า โดยปกติจะอยู่ในโหมดปิดตัวในกระเป๋าของโดเรมอนตอนไม่ได้ใช้
โนบิ โนบิสุเคะ คุณพ่อของโนบิตะ เป็นพนักงานบริษัท เป็นลูกชายของโนบิรุและมีน้องชายคนเดียวคือโนบิโร่ โนบิสุเคะสมรสกับทามาโกะ มีลูกด้วยกันคือ โนบิตะ ในตอนเด็กมักจะถูกต่อว่ารุนแรงเช่นเดียวกับที่ทามาโกะต่อว่าโนบิตะและก็มีเหตุผลเดียวกันคืออยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี โนบิสุเคะมักจะฝึกฝนให้โนบิตะแข็งแกร่งเป็นนักกีฬาที่ดีแต่ไม่สำเร็จ มีนิสัยชอบสูบบุหรี่เลิกกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จถึงจะมีฝีมือการวาดรูปที่ดีเพียงไรแต่ก็ไม่สามารถถ่ายทอดมายังลูกชายอย่างโนบิตะได้และยังไปสอบใบขับขี่หลายครั้งแต่ไม่เคยผ่านแม้แต่ครั้งเดียวอีกด้วย เรียกได้ว่าควรจะเป็นคุณพ่อของโนบิตะอย่างแท้จริง
โนบิ ทามาโกะ คุณแม่ของโนบิตะ มีชื่อเดิมคือ คาตาโอกะ ทามาโกะ เกิดในยุคโชวะ ในตอนเด็กๆ ชอบทิ้งของเรี่ยราดทั่วบ้านจนคุณแม่ของทามาโกะนำเพชรที่ตนมอบให้ลูก ให้กับโนบิตะและโดราเอมอน ซึ่งนั่งไทม์แมชชีนมาหาทามาโกะ (ตอน ขโมยเพชรจากแม่) ทามาโกะสมรสกับโนบิสุเคะ มีลูกด้วยกันคือ โนบิตะ ซึ่งเป็นตัวละครหลักในเรื่องนี้นั่นเอง ทามาโกะมักจะดุโนบิตะเพราะอยากให้โนบิตะมีอนาคตที่ดี เนื่องจากในสมัยที่ทามาโกะยังเด็ก ผู้ที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะอยู่รอด โดยมีโดเรมอนและโนบิสุเคะคอยช่วยอีกแรง ทามาโกะเป็นคนที่เกลียดการเลี้ยงสัตว์อย่างมากจึงไม่เคยอนุญาตให้โนบิตะเลี้ยงสัตว์ในบ้าน ทั้งๆ ที่โนบิตะผู้เป็นลูกชายมีนิสัยรักสัตว์อย่างมาก นอกจากนี้ยังเคยทำลายของวิเศษของโดเรมอนด้วย อาจเป็นเพราะว่าเนื่องจากเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายและเดือดร้อนมากจากการนำของวิเศษมาใช้นั่นเอง
โนบิ โนบิสุเกะ เป็นลูกของ โนบิ โนบิตะ กับ มินาโมโตะ ชิซุกะ แต่เดิมโนบิสุเกะนั้นไม่มีตัวตนอยู่แต่แรก แต่เพราะว่าโดเรมอนแก้ไขช่วงวัยเด็กของโนบิตะได้ ทำให้โนบิตะไม่เป็นหนี้ มีชีวิตปกติแต่งงานกับชิซุกะ จนทั้งคู่ได้ให้กำเนิดโนบิสุเกะขึ้นมาในอนาคตจนมีตัวตนในเส้นเวลาใหม่ โดยโนบิตะเอาชื่อของคุณพ่อมาตั้งเป็นชื่อลูกเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณพ่อ แม้ว่าจะขี้เกียจตั้งชื่อก็ตาม โนบิสุเกะมีนิสัยตรงข้ามกับโนบิตะทุกอย่าง เป็นเด็กที่แข็งแรง ซุกซนและออกจะเป็นเด็กอันธพาลนิดๆ ชอบแกล้งไจเจบิกับซูเนตะ (ลูกของไจแอนท์กับลูกของซูเนโอะ ตามลำดับ) แต่มีจิตใจอ่อนโยนเป็นคนรักสัตว์เหมือนโนบิตะและฉลาดกว่าโนบิตะหลายเท่า เหมือนนำเอาความฉลาดของซึเนโอะรวมกับกำลังของไจแอนด์ยัดใส่ร่างโนบิตะรุ่นลูก
โนบิ เซวาชิ เป็นหลานของหลาน (ลื่อ/ไม่ใช่โหลนนะ!) ของ โนบิตะ อาศัยอยู่ในศตวรรษที่ 22 เป็นคนให้โดราเอมอนย้อนอดีตมาอยู่กับโนบิตะ เพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตของโนบิตะและหลีกเลี่ยงไม่ให้สร้างหนี้สินสู่ลูกหลาน กับแต่งงานกับ ไจโกะ สำหรับภาพยนตร์แอนิเมชั่นฉลองครบรอบ 80 ปี อาจารย์ ฟุจิโกะ เอฟ ฟุจิโอะคือ Stand by me Doraemon นั้นหลานของโนบิตะที่มาพร้อมโดเรมอนชื่อโซบิ ทำให้เข้าใจว่าผู้สร้างต้องการให้เป็นเกียรติแก่หลานของโนบิตะ ซึ่งแต่งงานกับไจโกะในขณะนั้น หลานผู้เสียสละตนเองส่งโดเรมอนย้อนเวลามาเพื่อเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ถึงแม้จะรู้ดีว่าเมื่อโนบิตะแต่งงานกับชิซุกะแล้ว เขาจะหายไปตลอดกาล กลายเป็นเหตุและผลของอนาคตใหม่ที่ทำให้ตนไม่ได้เกิดขึ้นมาหรือมีชีวิตในเส้นเวลาใหม่
"คุณครู" คุณครูประจำชั้น ผู้เข้มงวดของโนบิตะ (บางครั้งคุณครูของโนบิตะใจดีกับโนบิตะ) บางครั้งคุณครูของโนบิตะก็หลงลืม
"คามินาริ" อาศัยอยู่บ้านข้างๆ ลานว่าง ท่าทางน่ากลัว พวกไจแอนท์มักถูกคุณลุงคามินาริดุทุกครั้งที่ตีลูกเบสบอลไปโดนกระจกบ้านแตก โดยเจ้าตัวมักชอบปลูกบอนไซกับเล็มกิ่งตลอด
"มี่จัง" แมวแถวบ้านโนบิตะ เป็นคู่จิ้นของโดเรมอน มักจะไปหาโดเรมอนบ่อยๆ โดเรมอนรักมี่จังมากจนพามี่จังไปเที่ยวบ้างให้ของขวัญบ้างบางครั้ง (บางครั้งยอมสู้กับสุนัขเพื่อช่วยมี่จัง) มักจะมาหาโดเรมอนตอนที่โนบิตะไปโรงเรียนหรือโดราเอมอนไปหา (ฉะนั้นโนบิตะก็ไม่ได้รู้จักมี่จังมากน้อยเพียงใด)
"โกดะ ยะซะชิ" หรือ "ไจจิบิ" ลูกชายของไจแอนท์ มีนิสัยตรงกันข้ามกับไจแอนท์แทบจะทุกอย่าง มักถูกโนบิสุเกะแกล้งและถูกไจแอนท์ดุเสมอ
"โฮเนะคาว่า ซูเนะจู" หรือ "ซูเนตะ" ลูกชายของซูเนโอะ มักถูกโนบิสุเกะแกล้งอยู่เสมอเหมือนกับไจจิบิ
"มินาโมโตะ มิชิโกะ" คุณแม่ของชิซุกะ
"มินาโมโตะ โยชิโอะ" คุณพ่อของชิซุกะ
"คุณแม่ของซูเนโอะ" ขี้คุยกับใคร เหมือนกับซูเนโอะ
"คุณพ่อของซูเนโอะ" ทำงานเป็นประธานอยู่บริษัทใหญ่ รู้จักกับคนดังมากมาย
"คุณแม่ของไจแอนท์" แข็งแรงและดุดันกว่าไจแอนท์หลายเท่า เป็นคนเดียวที่ไจแอนท์กลัว
"คุณพ่อของไจแอนท์" แข็งแกร่งเอาการ เคยแข่งซูโม่กับคุณพ่อของโนบิตะ (ปรากฏตัวครั้งแรกตอน ขอให้ได้ร้อยคะแนนสักครั้งหนึ่งในชีวิต)
"ยาสึโอะ" เพื่อนของโนบิตะ มักจะใส่หมวกแก็ปอยู่เสมอ เป็นคนที่กลัว ผี มาก
"ฮารึโอะ" เพื่อนของโนบิตะ เป็นคนตัวอ้วน กินจุแต่กลัว แมงมุม เป็นที่สุด
"โนบิ ยูกิโกะ" น้องสาวของโนบิตะ ชอบถูกไจแอนท์และซูเนโอะกลั่นแกล้งเหมือนกับโนบิตะ และยูกิโกะสอบก็ได้ 0 คะแนนเหมือนโนบิตะ แต่สุดท้ายเธอก็เป็นคนดีและมีนํ้าใจเหมือนโนบิตะ
"มินาโมโตะ ทาดาชิ" น้องชายของชิซูกะ ชอบช่วยเหลือพี่สาวอย่างชิซูกะ และเป็นสามีในตำนานของยูกิโกะ เหมือนกับในละครเรื่อง "วัยรุ่นวุ่นวัยรัก"
"คิโดริ ทากาโอะ" หรือในชื่อเล่นว่า ซุรุกิ เพื่อนร่วมชั้นของโนบิตะ โดยจะปรากฏตัวเฉพาะตอนที่มีโดเรมี่อยู่กับโนบิตะ เพื่อทำหน้าที่แทนโดเรมอนเท่านั้น (ซึ่งในตอนเหล่านั้นแทบจะไม่มีบทบาทของซูเนโอะ) ชอบพูดจาโอ้อวดคล้ายกับซูเนโอะ มีความรู้รอบตัวมากมายและมีความสามารถทางด้านการร้องเพลง เคยได้ไปร้องเพลงออกรายการทีวีมาแล้ว
"โฮเนะคาว่า ซูเนสึกุ" น้องชายของซูเนโอะ ปกติอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกา เนื่องจากถูกคุณลุงของซูเนโอะรับเป็นไปลูกบุญธรรม เคารพและชื่นชมในตัวซูเนโอะมาก (ตอน ซูเนโอะคือพี่ชายในอุดมคติ)
"โฮเนะคาวา ซูเนคิจิ" ลูกพี่ลูกน้องของซูเนโอะ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ไว้ผมทรง อัฟโฟร เชี่ยวชาญการต่อพลาสติกโมเดลและเครื่องเล่นบังคับวิทยุมาก มักจะขับรถพาซูเนโอะและเพื่อนๆ ไปเที่ยวบ่อยๆ (ตอน สงครามเรือบังคับวิทยุ)
"ลูกพี่ลูกน้องของซูเนโอะ" เป็นลูกพี่ลูกน้องอีกคนของซูเนโอะ เล่นเบสบอลเก่งมาก (ต่างจากกรณีของซูเนคิจิที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ไม่ใช่คนนี้) (ตอน กลยุทธ์เทียนไขรูปตัว Y)
"คุณย่าของโนบิตะ" เป็นคนที่โนบิตะคิดถึง แล้วไปหาและพูดคุยกับคุณย่าในอดีต (ปรากฏในตอน คุณย่าของผม)
"โนบิ โนบิรุ" คุณปู่ของโนบิตะ เป็นคนที่เอาจริงเอาจังและดุเอาเรื่องแต่ก็หวังดีกับโนบิสุเคะเป็นอย่างมาก (ตอน พบคุณปู่ในฝัน)
"โนบิ โนบิโร่" น้องชายของโนบิสุเคะ มีศักดิ์เป็นอาของโนบิตะ ชอบให้ค่าขนมโนบิตะเวลามาเยี่ยมเยือนที่บ้านแต่ปกติมักจะออกไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศ นานๆ จึงจะแวะมาเยี่ยมโนบิตะและครอบครัว ช่วงที่ปรากฏตัวในตอน "ฮานาโอะ" ในรวมเล่มฉบับที่ 5 จะใส่แว่น ผมสั้นเกรียนและมีผิวคล้ำ เนื่องจากเพิ่งกลับจากการท่องเที่ยวที่ อินเดีย แต่ในฉบับหลังๆ จะไม่ใส่แว่น และมีผมยาวปรกมาด้านหน้าเล็กน้อย
"คาตาโอกะ ทามาโอะ" น้องชายของทามาโกะ มีศักดิ์เป็นน้าของโนบิตะ นิสัยดี และมีจิตใจอ่อนโยนแต่เป็นคนพูดไม่เก่งและขี้อายมาก ทำให้ความสัมพันธ์ในด้านความรักไม่คืบหน้าเท่าที่ควร (ปรากฏในตอน ทาโร่เถรตรง)
"คุณป้า" เป็นพี่สาวของทามาโกะและเป็นคุณป้าของโนบิตะอาศัยอยู่ที่ฮอกไกโด มักจะมาเยี่ยมครอบครัวของน้องสาว (คุณแม่ของโนบิตะ) พร้อมกับลูกชาย
"คาตาโอกะ โกโร่" ลูกพี่ลูกน้องของโนบิตะ อยู่อพาร์ตเมนท์คนเดียว บางครั้งก็มาบ้านโนบิตะ เพื่อมาขอของกินและจะให้คุณแม่ของโนบิตะทำอาหารมาให้กินเป็นประจำ (ปรากฏตอน อพาร์ตเมนท์ต้นไม้)
"โนบิ โนบิซากุ" ทวดของเทียดของโนบิตะ เป็นคนไม่เอาไหนเหมือนโนบิตะ (ตอน บรรพบุรุษ สู้เค้า!) ซึ่งโนบิตะและโดราเอมอนพยายามทำให้โนบิซากุเป็นขุนนางแล้ว แต่ไม่สำเร็จ
"คุณยายของโนบิตะ" ปรากฏตัวตอนไปหาคุณแม่ตอนเป็นเด็กใน ปีโชวะที่ 23 (พ.ศ. 2491) (ปรากฏในตอน ขโมยเพชรจากแม่)
"นักวิทยาศาสตร์ (ศตวรรษที่ 22)"
"โนบิ โนบิกิจิ" คุณปู่ของโนบิสุเคะ มีศักดิ์เป็นคุณทวดของโนบิตะ ใช้ชีวิตอยู่ใน ยุคเมจิ (ตอน หางฮาเล่ย์)
"โนบิ โนบิโรเบ (สมัยเอโดะ)" คุณปู่ของเทียดของโนบิตะ ย้อนไปในยุค 150 ปีก่อน ท่านเป็นคนขี้โม้มากจนได้รับฉายาว่า "โนบิขี้โม้" (ตอน บรรพบุรุษจอมโม้)
"โนบิ โนบิซาเอมอน" คุณพ่อของเทียดของโนบิตะ เป็นบรรพบุรุษ 6 รุ่นจากโนบิตะ เป็นเจ้าของที่นาและที่ดินว่างเปล่าขนาดใหญ่ ท่านมีเงินทองมากมายจนไม่สามารถเก็บได้ ท่านจึงต้องนำไปฝังไว้ในดิน
"โนบิ โนบิซาคุ" คุณเทียดของโนบิตะ อยู่กับโนบิซาเอมอน (ตอน สมบัติของบรรพบุรุษ)
"บรรพบุรุษยุคหิน" มีศักดิ์เป็นเทียดของเทียดของตัวละครทั้ง 4 คนคือ โนบิตะ, ชิซุกะ, ไจแอนท์และซูเนโอะ
"มิยาโมโตะ มุซาชิ" บรรพบุรุษสมัยสงคราม ท่านฝึกฝนการใช้ดาบด้วยดาบสายฟ้าเด็งโคมารุ ซึ่งเป็นของวิเศษของโดราเอมอน (ตอน ดาบสายฟ้าที่มีชื่อ)
"ลูกชายของโนบิสุเกะ" เป็นหลานของโนบิตะ ถึงแม้จะเป็นลูกของโนบิสุเกะ แต่หน้าตาไม่เหมือนกัน (ตอน ลูกชายโนบิตะหนีออกจากบ้าน)
"เอมบัง" เป็นนักเขียนการ์ตูนเพื่อนบ้านของพวกไจแอนท์และซูเนโอะที่ชอบคุยและสนใจเรื่อง UFO เป็นชีวิตจิตใจ
"คุณยายของซูเนโอะ" เป็นคุณแม่ของคุณแม่ของซูเนโอะ ไม่ค่อยปรากฏตัวให้เห็นนัก
"คุณลุงของซูเนโอะ" เป็นพี่ชายของพ่อของซูเนโอะ มีอาชีพเป็นกัปตันเรือ
"โฮเนะคาว่า ซูเนมารุ" เป็นบุคคลที่ซูเนโอะพูดถึงกับเพื่อนๆ เรื่องความเก่งกาจของซูเนมารุ (ตอน บรรพบุรุษสู้เขา)
"คุณพ่อของซูเนมารุ (สมัยสงคราม)" (ตอน บรรพบุรุษสู้เขา)
"คุณแม่ของซูเนมารุ (สมัยสงคราม)"
"โฮเนะคาว่า ซูเนรุ" คุณปู่ของซูเนมารุ
"ดาเมะ" เป็นเด็กผู้ชายที่ย้ายมาใหม่และมีผลการเรียนย่ำแย่และเล่นกีฬาไม่ได้เรื่องกว่าโนบิตะจึงทำให้โนบิตะหลุดจากที่โหล่ของห้องได้แต่ก็ต้องย้ายโรงเรียนไปที่อื่นไปในที่สุด
"นาเบะชิมะ" เป็นชายชราที่เกลียดแมวเป็นชีวิตจิตใจ เป็นศัตรูของแมวทั้งหลาย โดยชายชราผู้นั้นพกดาบไม้ตลอดเวลา ทำให้มีข่าวลือหนาหูว่าเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากท่านโชกุนของเมืองฮิเซน (จังหวัดซางะในปัจจุบัน)
"โนบิ โนบิเอดะ" ลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่งที่มาจากฝ่ายตระกูลโนบิ
"เดคิสุงิ ฮิเดโยะ" ลูกชายของเดคิสุงิ เรียนหนังสือเก่งเหมือนกับเดคิสุงิ
"ทาดาชิ" เป็นเด็กที่ขยันเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่นของห้อง แต่การใช้ "แมลงโค้งคำนับ" ทำให้ต้องรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการให้ซูเนโอะเดินตกหลุมที่เขาขุดไว้ หลอกให้ไจแอนท์เขียนคำว่า "อาจารย์บ้า" ลงบนกำแพง ไปจนถึงการใช้เบ็ดเปิดกระโปรงของชิซุกะ
เจ้านายฝ่ายเหนือ
เจ้านายฝ่ายเหนือ หมายถึง เจ้านายผู้สืบเชื้อสายในราชวงศ์ที่เคยปกครองอาณาจักรหัวเมืองเหนือ ซึ่งเข้ามาเป็นประเทศราชอาณาจักรรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช อันได้แก่ เจ้าในราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ที่ปกครองนครเชียงใหม่ นครลำปาง และนครลำพูน ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ที่ปกครองนครน่าน และ ราชวงศ์เทพวงศ์ที่ปกครองนครแพร่
ในอดีตเจ้าผู้ครองนครต่าง ๆ มีอำนาจสิทธิ์ขาดปกครองดินแดนของตน แต่มีหน้าที่ต้องส่งเครื่องบรรณาการถวายราชสำนักสยามเพื่อแสดงความจงรักภักดีเท่านั้น อย่างไรก็ตามราชสำนักสยามได้เริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งภายในราชสำนักประเทศราชหลายครั้ง จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงยกเลิกการปกครองแบบประเทศราชเพื่อรวมศูนย์อำนาจการปกครองไว้ที่กรุงเทพฯ โดยเฉพาะ ตำแหน่งเจ้าประเทศราชก็ให้สิ้นสุดเมื่อเจ้านครนั้นถึงแก่พิราลัย
ปัจจุบันเจ้านายฝ่ายเหนือในราชวงศ์ทิพย์จักรยังคงมีการสืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่น โดยคำว่า "เจ้า" เป็นเพียงการยกย่องอย่างไม่เป็นทางการของกลุ่มคนภาคเหนือเพื่อเป็นการให้เกียรติตามธรรมเนียมไทยล้านนาเท่านั้น ไม่ใช่คำนำหน้าชื่ออย่างเป็นทางการตามกฎหมายเหมือนสมัยก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง ยกเว้นราชบุตรของพันเอกพระเพชรคีรีศรีราชสงคราม(เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง)ในบัตรประชาชนจะมีคำนำหน้าชื่อว่า"เจ้า"เช่น เจ้าศรีรัตน์ ณ ลำปาง และ เจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่ ดังเช่นประกาศในราชกิจจานุเบกษา เจ้านายฝ่ายเหนือปัจจุบันยังมีการรวมกลุ่มดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อปี พ.ศ. 2501 ในนาม มูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ
มีบทบาทที่ชัดเจนแบ่งออกได้เป็น 2 ช่วง คือ ช่วงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 และช่วงหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
บทบาทก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475.
การปกครองหัวเมืองฝ่ายเหนือ.
ราชวงศ์ทิพย์จักร เป็นวงศ์ตระกูลในชนชั้นกษัตริย์ปกครองมาตั้งแต่ยุคของพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เจ้าเจ็ดตน ซึ่งปกครองนครลำปางในฐานะนครรัฐอิสระในช่วงปลายกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในชั้นพระราชนัดดาหรือเจ้าเจ็ดพระองค์พี่น้อง (เจ้าเจ็ดตน) ได้มีบทบาทสำคัญในการช่วยกองทัพสยามสู้รบกับกองทัพพม่า และช่วยขยายพระราชอาณาเขตทั้งในสมัยกรุงธนบุรีและสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ใน ปี พ.ศ. 2275 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ทรงโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระยากาวิละเป็นพระเจ้ากาวิละ พระเจ้าเชียงใหม่ ปกครอง 57 หัวเมืองฝ่ายเหนือในฐานะประเทศราช ภายหลังการโปรดเกล้าฯ จากราชสำนักสยาม พระเจ้ากาวิละได้โปรดให้จัดพิธีเถลิงถวัลยราชสมบัติเข้าขึ้นครองอาณาจักรล้านนาตามราชประเพณีในราชวงศ์มังราย ในการนี้เจ้าเจ็ดพระองค์พี่น้องได้ทรงร่วมกันวางระบบการปกครองอาณาจักรฝ่ายเหนือ โดยแบ่งหัวเมืองฝ่ายเหนือออกเป็น 4 ระดับ (พ.ศ. 2275 - 2442) ดังนี้
เจ้านายเชื้อพระวงศ์เจ้าเจ็ดตนได้แยกย้ายกันเข้าปกครองหัวเมืองประเทศราช ในส่วนเมืองประเทศราชและเมืองบริวารหัวเมืองขึ้นชั้น 1 และ ชั้น 2 ที่โปรดให้เจ้านายราชวงศ์เดิมปกครองหรือตั้งสามัญชนขึ้นปกครองก็มักจะส่งพระธิดาหรือเจ้านายสตรีไปเสกสมรสหรือทูลขอพระธิดาและเจ้านายสตรีฝ่ายนั้นมาผูกสัมพันธ์เพื่อสร้างความสัมพันธ์ฉันท์เครือญาติเและผดุงความมั่นคงในราชอาณาจักรฝ่ายเหนือ
ในการปกครองอาณาจักรฝ่ายเหนือในช่วงแรกตอนที่เจ้าเจ็ดพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ ราชสำนักล้านนายังได้รับความเกรงพระทัยจากราชสำนักสยามอยู่มาก เนื่องจากเป็นพระประยูรญาติของสมเด็จพระอนุชาธิราช การตั้งเจ้าฟ้า เจ้าเมือง พระราชทานยศบรรดาศักดิ์ พระยา ท้าว อำมาตย์ เป็นไปตามที่พระเจ้าประเทศราชเห็นควร ไม่มีการเข้าแทรกแซงจากราชสำนักสยามทั้งสิ้น นอกจากบางครั้งราชสำนักล้านนาเห็นควร จะทูลเสนอราชสำนักสยามเพื่อขอให้พระราชทานสัญญาบัตรในกรณีตั้งเมืองใหม่ซึ่งไม่ใช้ข้อบังคับแต่อย่างใด การปกครองล้านนาเป็นไปโดยเอกสิทธิ์ความเป็นพระเจ้าประเทศราชนั้น แต่ต่อมาด้วยความขัดแย้งภายในราชสำนักล้านนาเอง โดยเฉพาะเมื่อมีการผลัดเปลี่ยนเจ้าผู้ครองนครประเทศราชเอง มักขออ้างอาญาสิทธิ์จากราชสำนักสยามเข้ามาเป็นเครื่องชี้ขาด จึงเป็นเหตุหนึ่งให้ราชสำนักล้านนาอ่อนแอลง กอปรกับในช่วงต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอนุวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นเจ้าประเทศราช คิดการกบฎ ทำให้ราชสำนักสยามเริ่มหวั่นเกรงพระทัยในราชสำนักล้านนา จึงพยายามทรงลดบทบาทของราชสำนักล้านนาลง ได้ทรงให้มีการจารึกราชอาณาเขตสยามขึ้น อย่างไรก็ตาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงเห็นถึงคุณูปการณ์ของราชวงศ์ฝ่ายเหนือตั้งแต่อดีตกาลจึงทรงโปรดเกล้าฯ ถวายพระเกียรติสูงสุดอีกครั้ง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นช่วงยุคล่าอาณานิคมของประเทศตะวันตก ทุกประเทศรอบสยามล้วนโดนคุกคาม พระองค์จึงทรงมีพระราชดำริให้ปฏิรูปการปกครองสยามขึ้นใหม่ กอปรกับความทราบถึงพระเนตรพระกรรณที่พระนางเจ้าวิคตอเรียแห่งอังกฤษจะมาทูลขอเจ้าดารารัศมีราชธิดาในพระเจ้าเชียงใหม่ไปเป็นพระราชธิดาบุญธรรม เพื่อแทรกแซงอาณาจักรฝ่ายเหนือของสยาม จึงทรงทูลขอเจ้าดารารัศมี พระราชธิดาในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ มารับราชการฝ่ายใน เมื่อเจ้าดารารัศมี ได้เข้ามาถวายตัวแล้ว ได้ทรงยกเลิกการปกครองแบบประเทศราช ถือให้สิ้นสุดเมื่อเจ้าประเทศราชพระองค์นั้นถึงพิราลัย กล่าวได้ว่าเจ้านายฝ่ายเหนือและกลุ่มพระประยูรญาติดำรงตนอยู่ในสถานะชนชั้นปกครองตลอดมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2442 นครเชียงใหม่ให้รัฐบาลสยามได้เข้ามาบริหารจัดการการปกครองอย่างเต็มรูปแบบ โดยดำเนินนโยบายผนวกดินแดนและปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล เจ้านายฝ่ายเหนือจึงดำรงสถานะเป็นเสมือนข้าราชการที่มีเงินประจำตำแหน่งเท่านั้น เพราะมิเช่นนั้น ล้านนาจะถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของพม่า จากลัทธิจักรวรรดินิยม
ความสัมพันธ์กับราชสำนักสยาม.
สายสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์ทิพจักรกับราชวงศ์จักรี มีมาตั้งแต่ครั้งสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เพราะได้ช่วยขยายพระราชอาณาเขต และเจ้าศรีอโนชา พระอัครชายาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท มีบทบาทสำคัญยิ่งครั้งยังเป็นท่านผู้หญิง ในการช่วยหงายเมือง โดยได้ช่วยพระยาสุริยอภัยปราบพระยาสรรค์ช่วงเกิดความไม่สงบในปลายสมัยกรุงธนบุรี ขณะที่เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และเจ้าพระยาสุรสีห์ฯ ยกทัพไปสู้รบกับเขมรปี พ.ศ. 2324 ในการปราบพระยาสรรค์ เจ้าศรีอโนชาได้เกณฑ์ชาวลาวที่ปากเพรียว สระบุรี เข้าผสมกับกองกำลังของพระยาสุริยอภัยจากนครราชสีมา รวมประมาณ 1,000 คน ยกเข้ามาต่อสู้กับฝ่ายพระยาสรรค์ที่ธนบุรี การปะทะกันครั้งแรกฝ่ายพระยาสุริยอภัยได้เพลี่ยงพล้ำ เจ้าศรีอโนชาจึงบัญชากองทัพเรือชาวมอญเข้าช่วยตีขนาบจนฝ่ายพระยาสรรค์พ่ายแพ้ และในตำนานเจ้าเจ็ดตนเองก็กล่าวถึงบทบาทของเจ้าศรีอโนชาว่า "เจ้าครอกศรีอโนชาหงายเมืองได้ไว้แล้ว ก็ใช้ไปเชิญเอาเจ้าพระยาจักรี พระยาสุรสีห์ 2 องค์พี่น้องเข้ามาผ่านพิภพขึ้นเสวยราชย์ เจ้าพระยาจักรีเป็นพี่กษัตริย์องค์หลวง... พระยาสุรสีห์ คนน้องปรากฏว่า ล้นเกล้าล้นกระหม่อมกรมพระราชวังบวรสถานมงคลวังหน้า"