pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดอกไม้ป่า เป็นกลุ่มนักร้องดูโอหญิงสัญชาติไทย เดิมมีสมาชิกคือ โชติมา ช่วงวิทย์ และ ปัทมา มนต์รังสี โดยมีผลงานเพลง "ทุยใจดำ" เป็นที่รู้จัก
วงดอกไม้ป่า เกิดจากความคิดของคุณ มนตรี ผลพันธิน ที่ต้องการจะหานักร้องคู่ประสานเสียงเป็นคู่ที่สองต่อจากวง เดอะฮอตเปปเปอร์ซิงเกอร์ส โดยมี โชติมา ช่วงวิทย์ (ตุ้ม) บุตรสาวของ ชวลี ช่วงวิทย์ นักร้องชื่อดังของวงสุนทราภรณ์ เป็นสมาชิกเริ่มต้น โดย โชติมา เป็นผู้ชักชวนให้ ปัทมา มนต์รังสี (อ้อม) มาร่วมวง
เมื่อดอกไม้ป่า เซ็นสัญญากับ วีที โปรโมชั่น ก่อนเป็นนิธิทัศน์แล้ว ทางวงจึงเริ่มผลิตผลงานเพลงอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2525 มีชื่อชุดว่า "ทุยใจดำ" โดยเพลงแรกที่ได้รับการโปรโมทก็คือ "ทุยใจดำ" ตามมาด้วย "สิ้นเยื่อขาดใย" โดยคุณมนตรี ผลพันธิน เป็นผู้แต่งคำร้องและเรียบเรียงเสียงประสานทั้งหมดโดยใช้ทำนองเพลงจีน ถือว่าชุดนี้ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และทำให้ดอกไม้ป่า ได้รับรางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน เพลงประสานเสียงยอดนิยม
ปี พ.ศ. 2526 ดอกไม้ป่า ผลิตงานเพลงอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ "ระบำยอดหญ้า" ตอกย้ำความสำเร็จได้เป็นอย่างดี โดยเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มและเพลงอื่นๆ เช่น "มองให้เต็มตา", "หนาวลมขมรัก" ดังไปด้วยเช่นกัน และปีถัดมาจึงวางจำหน่ายอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อ "เดือนหงายใจเหงา" แต่เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มไม่โด่งดังเท่า "น้ำตาในสายฝน" ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่ออัลบั้มเป็น "น้ำตาในสายฝน"
และชุดที่ 4 "โธ่!..ผู้ชาย" ซึ่งชุดนี้ใช้ทำนองเพลงสากล เปลี่ยนไปจากเดิมที่เคยใช้ทำนองเพลงจีนเป็นหลัก ชุดนี้มีเพลงที่ได้รับความสนใจ เช่น "ช่างร้ายนัก", "พังพอนกับงู", "ฝัน" และเพลง "ความรัก" ที่ช่วงสุดท้ายของเพลงมีการร้องสวนกันไปมา
นอกจากนี้ ดอกไม้ป่า ยังได้ร่วมงานเพลงกับ รวี รัตติกาล ในชุด "ดอกไม้กับแสงตะวัน" ถือเป็นครั้งแรกที่ โชติมา กับ ปัทมา แยกเสียงแยกคู่กันร้องกับ รวี รัตติกาล โดย โชติมา ร้องคู่กับ รวี ในเพลง "เสกมนต์รัก" ขณะที่ ปัทมา ร้อง "เพลงจากใจ" และก่อนที่สมาชิกทั้งสองจะแยกวงกันไป เนื่องจากหมดสัญญากับนิธิทัศน์ ประกอบกับกระแสความนิยมที่ลดลง ดอกไม้ป่า มีอัลบั้มรวมเพลงฮิตออกมาอีก 1 ชุด
ในปี พ.ศ. 2533 โชติมา กับ ปัทมา ได้รับการติดต่อจาก นิธิทัศน์ อีกครั้งให้กลับมารวมตัวกันใหม่ เพื่อโปรเจ็กต์พิเศษชื่อ "ซูเปอร์ฮิตสเปเชี่ยล" ทั้งสองได้บันทึกเสียงร่วมกันอีกครั้งโดยนำเพลงที่เคยได้รับความนิยมกลับมาทำดนตรีใหม่ ทำให้อัลบั้ม "ซูเปอร์ฮิตสเปเชี่ยล" ชุดนี้ได้รับความสนใจและประสบความสำเร็จ คลายความคิดถึงของแฟนเพลงเก่า ๆ ได้เป็นอย่างดี หลังจากนั้นไม่นาน ปัทมา ได้เดินทางไปใช้ชีวิตครอบครัวในประเทศออสเตรเลียร่วมกับ ธีระชัย แหล่งสนาม หรือ ต้น ผู้เป็นสามี
จากการที่ยังคงได้รับความสนใจจากแฟนเพลง นิธิทัศน์ จึงได้ผลิตผลงานชุดใหม่ของ ดอกไม้ป่า ออกมาอีกในชุด "สาวคาราโอเกะ" โดยมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกใหม่เป็น ประไพพรรณ สังขจันทร์ หรือ หนุ่ย นักร้องดีเด่นแห่งประเทศไทย ปี พ.ศ. 2531 ของสยามกลการ เข้ามาแทนที่ ปัทมา ถือได้ว่าเสียงร้องของ ประไพพรรณ เข้ากันได้ดีกับ โชติมา โดยมีบางเพลงในอัลบั้ม อาทิ "เมืองลับแล", "ขอบใจเพื่อน" ที่บันทึกเสียงจนฟังดูใกล้เคียงคู่ โชติมา-ปัทมา มากที่สุด
ในช่วงที่ ดอกไม้ป่า จับคู่กันระหว่าง โชติมา-ประไพพรรณ ยังมีเพลงพิเศษที่บันทึกเสียงเพิ่มอีก 2 ซิงเกิ้ล ได้แก่ "ปลาบู่ทอง" และ "คู่ทรหด" ทั้งสองเพลงถูกรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงอื่น ๆ ของนิธิทัศน์ และหลังจากอัลบั้ม "สาวคาราโอเกะ" แล้ว ดอกไม้ป่า คู่ โชติมา-ประไพพรรณ ยังมีผลงานร่วมกันอีกชุด คือ "จำได้บ่" ชุดนี้ถือได้ว่ามีบทเพลงไทยทำนองจีน ที่ไพเราะหลายเพลง แต่อัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จเพราะขาดช่องทางการประชาสัมพันธ์ เป็นที่สังเกตว่า ปกในของอัลบั้ม "จำได้บ่" ยังมีการกล่าวถึงอัลบั้มประสานเสียงเพลงสากลที่วางแผนจะจัดจำหน่ายตามออกมา ชื่อ "Wild Flowers Chorus" แต่ในที่สุดก็ไม่ปรากฏอัลบั้มชุดนี้บนแผงเทปและซีดี หลังจากนั้น ประไพพรรณ ก็ได้ไปช่วยกิจการร้านอาหารของน้องชายในสหรัฐ
ในช่วงพักวง ดอกไม้ป่า ก่อนมาถึงโปรเจ็กต์ "ซูเปอร์ฮิตสเปเชี่ยล" ของนิธิทัศน์ โชติมา เคยจับคู่ร้องกับ คณิตตา จิตต์เจริญ หรือ อี้ เจ้าของเพลงดัง "เจ็บพอแล้ว" ออกอั้ลบั้มในชื่อ "ทับทิมสยาม" โดยนำบทเพลงลูกทุ่งที่โด่งดังในอดีตมาขับร้องใหม่ ใส่ลูกเล่นประสานเสียงตามแนวทางของดอกไม้ป่า อัลบั้มชุดนี้มีความไพเราะน่าฟังในอีกรูปแบบหนึ่ง ฟังแล้วนึกถึงดอกไม้ป่า เพราะมี โชติมา เป็นเสียงนำที่ชัดเจน
โชติมา กับ คณิตตา ได้มารวมตัวกันใหม่อีกครั้ง โดยโชว์ตัวและออกงานคู่กัน ทั้งสองมีผลงานบันทึกเสียงร่วมกันในรูปแบบมิวสิควีดีโอคาราโอเกะ เพื่อใช้สำหรับธุรกิจคาราโอเกะ แต่ไม่วางจำหน่าย นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2554 ยังได้บันทึกเสียงร่วมกันในเพลงชื่อ "How do you do" เพลงไทยในชื่อฝรั่งโดยมีบุตรสาวของ โชติมา ร่วมร้องด้วย
ล่าสุดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 ดอกไม้ป่า คู่ โชติมา-คณิตตา ออกซิงเกิ้ลใหม่ "เพลงของเรา" ผลงานของ The Kits กับค่ายเพลงใหม่ชื่อ "การะเวก" ได้รับการเผยแพร่บนเว็บไซต์ ยูทูป เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 มิวสิควีดีโอเผยแพร่เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
สำหรับ ปัทมา หลังจากที่ใช้ชีวิตในต่างประเทศมานานหลายปี ปัจจุบันได้กลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทยพร้อมกับครอบครัวและได้เปิดกิจการห้องพักที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ในขณะที่ ประไพพรรณ ที่กลับมาประเทศไทยด้วยเช่นกัน ได้เปิดช่องยูทูบ "ดอกไม้ป่า channel" และได้ร่วมงานกับ โชติมา ในบางโอกาส
= สมาชิก =
= ผลงานเพลง =
สแควร์-วัน
ดอกไม้ป่า
ดอกไม้ป่า คือดอกไม้ที่เกิดขึ้นเองในธรรมชาติ(ลักษณะที่ไม่ถูกตั้งใจปลูก) มักมีลักษณะผสมกันระหว่างหลายสปีชีส์
ตลาดข้อมูล
ตลาดข้อมูล  คือ คลังข้อมูลขนาดเล็ก ข้อมูลใน Data Mart เป็น subset ของ Data warehouse ซึ่งมีลักษณะดังนี้ มีลักษณะเฉพาะของแต่ละเรื่อง/หัวข้อ หรือความเคลื่อไหวทางธุรกิจ สามารถใช้เป็นยุทธวิธีเพื่อแก้ปัญหาทางธุรกิจในทันทีทันใด (สามารถสร้าง Data Mart จากการสร้าง Data warehouse)
สาเหตุที่ต้องมีการสร้าง Data Mart ได้แก่ มีความเร็วใน query สูง เพราะว่ามีข้อมูลน้อย มีการแย่งข้อมูลระหว่างผู้ใช้ระบบด้วยกันน้อย และสามารถปรับปรุงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว
พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ ( "Dongmyeong-seongwang", 59 - 19 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรโคกูรยอ ชาวโคกูรยอและโครยอบูชาในฐานะราชาแห่งเทพเจ้า ชูโมเดิมเป็นคำสแลงของพูยอสำหรับนักธนูฝีมือเยี่ยม ซึ่งกลายมาเป็นพระนามของพระองค์ในภายหลัง
ในประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นพระบิดาของจักรพรรดิทงมย็อง บางตำราบอกว่าพระองค์เป็นลูกของแฮโมซูและยูฮวา โดยแฮโมซูนั้นเป็นบุตรชายแห่งสวรรค์ ส่วนยูฮวาเป็นธิดาของฮาบก เทพเจ้าแห่งน้ำ ตำราบอกว่าแฮมโมซูได้แอบดูยูฮวาที่แม่น้ำขณะที่นางกำลังอาบน้ำอยู่ ทั้งสองได้ตกหลุมรักกัน แต่เทพฮาบกพ่อของยูฮวาไม่ชอบแฮโมซู ต่อมาได้กลับคืนสู่สวรรค์ ส่วนยูฮวาเทพฮาบกพ่อของนางได้ขับไล่นางไปยังที่อื่น นางได้พบกับพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอตะวันออก ซึ่งต่อมาเขาได้รับนางเป็นสนมของตัวเอง
ต่อมายูฮวาท้องโดยได้รับแสงไฟจากดวงอาทิตย์และคลอดลูกออกมาเป็นไข่ กษัตริย์กึมวาได้พยายามทำลายไข่ใบนี้ อีกทั้งยังพยายามนำไข่ไปทิ้งในป่าเพื่อเป็นอาหารของสัตว์แต่ก็ไม่สำเร็จกษัตริย์กึมวาจึงคืนไข่ให้สนมยูฮวา ต่อมาเปลือกไข่ได้ฟักออกมาเป็นเด็กผู้ชาย พระสนมยูฮวาจึงได้ขนานนามเด็กคนนี้ว่า จูมง ซึ่งในภาษาพูยอโบราณแปลว่า นักแม่นธนู
หนีออกจากพูยอ.
จูมงเป็นที่ชื่นชอบเพราะมีฝีมือการยิงธนูเก่งมาก ทำให้บรรดาโอรสของกษัตริย์กึมฮวาพากันอิจฉา ท้ายที่สุดจูมงถูกบังคับให้ออกจากพูยอ ตามตำนานเล่าว่าขณะที่จูมงควบม้าไปถึงบริเวณแม่น้ำ ตะไคร่น้ำได้เกาะกลุ่มเป็นสะพานให้จูมงขี่ม้าข้ามไป
ในปี 37 ก่อนคริสตกาล จูมงได้กลายเป็นจักรพรรดิองค์แรกของโคกูรยอ และได้รวบรวม 6 ชนเผ่าแห่งจงกรมบนเข้าสู่อาณาจักรโคกูรยอ และต่อมาพระองค์ได้สมรสกับโซซอโนธิดาของหัวหน้าเผ่าเครู
พระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรโคกูรยอ.
ในปีที่ 37 ก่อนคริตกาล จูมงสถาปนาอาณาจักรโคกูรยอขึ้นและดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์องค์แรก ในปีเดียวกันนั้นเอง เจ้าซงยางแห่งพีรยูได้สวามิภักดิ์ต่อโคกูรยอ หลังจากพระเจ้าทงมย็องส่งทหารไปช่วยพีรยูปราบเผ่ามัลกัลที่มารุกรานพีรยู
ในปีที่ 34 ก่อนคริตกาล การก่อสร้างเมืองโชลบน เมืองหลวงแห่งแรกของอาณาจักรโคกูรยอพร้อมด้วยพระราชวังหลวงแล้วเสร็จ 4 ปีต่อมาในปีที่ 28 ก่อนคริตกาล จักรพรรดิทงมย็องส่งนายพลบูวียอมไปปราบแคว้นอกจอ ในปีเดียวกันนั้นเอง พระมารดาของพระองค์ พระนางยูฮวาสิ้นพระชนม์ลงในพระราชวังที่พูยอ พระเจ้ากึมจัดงานพระศพของพระนางเทียบเท่าพระมเหสีถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงนางสนมก็ตาม
จักรพรรดิทงมย็องส่งคณะทูตและของขวัญมากมายไปให้พระเจ้ากึมวาในความรู้สึกสำนึกบุญคุณที่ทรงเลี้ยงดูพระองค์มา ในปีที่ 19 ก่อนคริตกาลพระนางเยโซยา ชายาของพระองค์ได้หนีออกจากพูยอพร้อมด้วยพระโอรสคือ องค์ชายยูรีเข้ามายังโคกูรยอ
พระมเหสียีโซยาและองค์ชายยูรี ได้กลับมาจากการเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ ทำให้พระมเหสีโซซอโนคิดจะสร้างอาณาจักรใหม่ เพราะพระนางกลัวว่าโอรสของพระนางจะแย่งบัลลังก์กับองค์ชายยูรี พระมเหสีโซซอโนพร้อมด้วยพระโอรสทั้ง 2 พระองค์และผู้คนมากมายได้ออกจากโคกูรยอไปสร้างเมืองใหม่ทางตอนใต้ของโคกูรยอ บริเวณคาบสมุทรเกาหลีในปัจจุบัน พระนางได้สร้างอาณาจักรแพกเจขึ้นมา
ต่อมาพระเจ้าทงมย็องได้สถาปนาองค์ชายยูรีเป็นรัชทายาท ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ายูรีนั่นเอง
ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ เป็นลานสวนกลางแจ้งตั้งอยู่บริเวณมุมถนนราชดำเนินกลางตัดกับถนนมหาไชย เขตพระนคร ตั้งชื่อตามพระนามกรมของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ พื้นที่โดยรอบเป็นลานกว้าง มีพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวประดิษฐานอยู่ นอกจากนี้ ยังมีการรจัดสร้างพลับพลาที่ประทับเพื่อใช้เป็นที่สำหรับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงออกรับแขกเมืองของประเทศ ลานพลับพลาแห่งนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 บนสถานที่เดิมของศาลาเฉลิมไทย ที่ได้รื้อถอนไปด้วยเหตุผลด้านทัศนียภาพ
ทัศนียภาพบริเวณลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ มีสิ่งปลูกสร้างและสำคัญหลายแห่ง เช่น โลหะปราสาท วัดราชนัดดารามวรวิหาร ป้อมมหากาฬ และพระบรมบรรพต หรือ ภูเขาทอง วัดสระเกศ
โรคไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน
Acute appendicitis
อาณาจักรโกกูรยอ
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1553 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610) ทรงเป็นที่รู้จักในชื่อเรียกขานทั่วไปว่า พระเจ้าอ็องรีผู้ทรงธรรม หรือ พระเจ้าอ็องรีมหาราช ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ (นามว่า พระเจ้าอ็องรีที่ 3) ตั้งแต่ ค.ศ. 1572 และพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1589 ถึง 1610 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่มาจากราชวงศ์บูร์บง สาขาย่อยจากสายเลือดราชวงศ์กาเปเซียง พะองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1610 โดยฟร็องซัว ราวายัก ผู้คลั่งศาสนานิกายคาทอลิก และได้รับการสืบทอดต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชโอรสของพระองค์
พระองค์ทรงเป็นโอรสของ Antoine de Bourbon ดยุคแห่ง Vendôme และ Jeanne d'Albret พระราชชินีแห่งนาวาร์ อ็องรีเข้าพิธีบัพติศเป็นชาวคาทอลิก แต่ได้รับการเลี้ยงดูจากความศรัทธาโปรเตสแตนต์โดยพระมารดา พระองค์ทรงสืบราชบังลังก์แห่งนาวาร์ใน ค.ศ. 1572 เมื่อพระมารดาทรงสวรรคต ในฐานะที่ทรงเป็นอูว์เกอโน พระเจ้าอ็องรีทรงมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามศาสนาของฝรั่งเศส แทบจะไม่รอดพ้นจากการถูกลอบปลงพระชนม์ในการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว ต่อมาพระองค์ทรงนำกองทัพโปรเตสแตนต์ต่อต้านกองทัพหลวง
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 และพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ผู้อยู่ในตำแหน่งคนก่อนของพระองค์เป็นทายาทสายตรงของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 พระเจ้าอ็องรีที่ 3 ซึ่งอยู่ในราชวงศ์วาลัว สือเชื้อสายมาจากพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์โตของนักบุญหลุยส์ ส่วนพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ซึ่งอยู่ในราชวงศ์บูร์บง สืบเชื้อสายมาจากโรเบิร์ต เคานต์แห่งแคลร์มงต์ พระราชโอรสองค์เล็กของนักบุญหลุยส์ ในฐานะหัวหน้าของราชวงศ์บูรบง เฮนรีทรงเป็น"เจ้าชายสืบสายพระโลหิตองค์แรก" เมื่อพระเจ้าอ็องรีที่ 3 ผู้เป็นพระเทวันและพระญาติห่าง ๆ ทรงสวรรคตใน ค.ศ. 1589 พระเจ้าอ็องรีทรงถูกเรียกตัวให้มาสืบราชบังลังก์แห่งฝรั่งเศสโดยกฏหมายซาลิก
ในช่วงแรก พระองค์ยังคงศรัทธาโปรเตสแตนต์(มีเพียงพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสเท่านั้นที่ทรงทำเช่นนั้น) และต้องต่อสู้รบกับสันนิบาตคาทอลิก ซึ่งไม่ยอมรับว่า พระองค์จะสามารถสวมมงกุฏแห่งฝรั่งเศสในฐานะชาวโปรเตสแตนต์ ภายหลังจากสี่ปีแห่งการจนมุม พระองค์ทรงเปลี่ยนมานับถือนิกายคาทอลิกเพื่อได้รับอำนาจการปกครองเหนืออาณาจักรของพระองค์(มีรายงานว่า ทรงอุทานว่า "ปารีสช่างมีค่าเหลือเกิน") ในฐานะที่เป็นนักการเมืองเชิงปฏิบัติ (ในสำนวนของสมัยนั้นว่า "Politique") พระองค์ทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาน็องต์ (ค.ศ. 1598) ซึ่งได้รับรองเสรีภาพทางศาสนาแก่นิกายโปรเตสแตนต์ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นผลทำให้สงครามศาสนาของฝรั่งเศสได้ยุติลงในที่สุด
ในฐานะผู้ปกครองที่เข้มแข็ง พระเจ้าอ็องรีทรงทำงานเพื่อให้การเงินของรัฐกลับมาเป็นปกติ ส่งเสริมเกษตรกรรม ขจัดฉ้อราษฎร์บังหลวง และส่งเสริมการศึกษา ในรัชสมัยของพระองค์ การล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสในทวีปอเมริกาได้เริ่มต้นอย่างแท้จริงด้วยก่อตั้งอาณานิคมแห่งอาคาเดีย คานาดา พอร์ท-รอยัล และควิเบก โดยตามลำดับ พระองค์ทรงมีชื่อเสียงโด่งดังในเพลงยอดนิยม "วีฟว์เลอรัวอ็องรี" (ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในรัชสมัยของพระองค์) และในมหากาพย์ La Henriade ของวอลแตร์
สมเด็จพระเจ้าอองรีที่ 4 ของฝรั่งเศส
พระเจ้าอองรีที่ 4
Malignant neoplasms
Malignant neoplasm
Male genital organs
ลานพลับพลามหาเจษฏาบดินทร
Female genitalia
พระเจ้าโคกุกยัง
พระเจ้าโคกุกยัง  หรือพระเจ้ายังวัง (? - 391) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏโดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโคกุกว็อน (ค.ศ. 331 - ค.ศ. 371) จักรพรรดิองค์ที่ 16 ของราชวงศ์ที่ถูกสังหารโดยพระเจ้ากึนโชโกแห่งแพ็กเจ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโซซูริม (ค.ศ. 371 - 384)กษัตริย์ องค์ที่ 17 ของอาณาจักร
เมื่อพระเจ้าโซซูริมพระเชษฐาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท พระอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้า"โคกุกยัง" (ค.ศ. 384 - 391)
พระเจ้าโคกุกยัง เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าควังแกโทมหาราช (ทัมด็อก) จักรพรรดิมหาราชองค์แรกของเกาหลี
ตลอด 7 ปีในรัชกาล ทรงรบกับอาณาจักรต่างๆ โดยในปี ค.ศ. 386 (พ.ศ. 929) ทรงส่งทหารจำนวน 50,000 คน ไปรบกับจักรวรรดิจีน และทรงมีองค์ชายทัมต๊อกรัชทายาท เป็นแม่ทัพที่สำคัญแต่ในรัชสมัยของพระองค์นั้น พระองค์ทรงคิดว่าพระองค์เองไม่เหมาะกับตำแหน่งจักรพรรดิ เพราะตำแหน่งจักรพรรดินั้น เหมาะกับองค์ชายรัชทายาทของพระองค์มากกว่า ซึ่งตามตำนานนั้นกล่าวไว้ว่า องค์ชายรัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าควังแกโทมหาราชนั้นทรงเป็นพระราชาจูซินมาถือกำเนิด พระองค์จึงเป็นแค่เพียงจักรพรรดิรักษาการเพื่อรอการขึ้นครองราชย์ของพระราชโอรสของพระองค์
พระเจ้าโคกุกยังทรงครองราชย์ได้เพียง 7 ปี ก็สวรรคตลงในปี ค.ศ. 391 (พ.ศ. 934) องค์รัชทายาททัมด็อกจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ากวางแกโตมหาราช
พระเจ้าิยูริ
แฟ็ตเบอร์เกอร์
แฟ็ตเบอร์เกอร์  เป็นวงดนตรีแนวสมูทแจ๊สจากอเมริกาที่มีชื่อเสียงวงหนึ่ง ฟอร์มวงในปี1985 โดย Carl Evans Jr. กับ Hollis Gentry III และต่อมาก็ได้ Steve Laury , Mark Hunter และ Kevin Koch เข้าร่วมวง ไม่นานก็ทำผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1986 ที่มีชื่อว่า One of a kind หลังจากนั้น Hollis Gentry ก็ออกจากวงไป แต่Fattburger ก็มีงานใหม่ๆออกมาเช่น Good News ในปี 1987 , Living In A Paradise ในปี 1988 , Time Will Tell ในปี 1989 และ Come &amp; Get It ในปี 1990
และพอหลังจากชุด Come &amp; Get It นั้น Steve Laury ก็ได้ออกจากวงไปทำงานเดี่ยวของตนเอง อัลบั้ม ชุดถัดมา ปี 1993 On A Roll ก็ได้ Kiko Cibrian มาเล่นกีต้าร์ให้แทน แต่พอชุดถัดมาในปี 1995 Livin Large Evan Marks ก็รับตำแหน่งมือกีต้าร์แทน และเป็นสมาชิกถาวรจนกระทั่งปัจจุบัน ส่วน Hollis Gentry III ก็ยังคงมาช่วยงานกับวงเป็นครั้งคราว
แม้ว่ายุคหลังๆของพวกเขาจะไม่ได้รับความนิยมเท่ากับยุคแรกๆ แต่ก็ยังมีผลงานอยู่อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปัจจุบัน Carl Evans Jr. ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคเบาหวาน เมื่อวันที่ 10 เมษา 2008 ส่วน Hollis Gentry เองก็เสียชีวิตไปในวันที่ 5 กันยา 2006 อย่างไรก็ตามในปี 2009 Allan Phillips เข้ามารับหน้าที่มือคียบอร์ด และทางวงก็กลับมาแสดงสดอีกครั้ง เพียงแต่ยังไม่มีอัลบั้มชุดใหม่ออกมา
ทามากาซูระ
ทามากาซูระ (; แปล: "มาลัยแก้วประดับเกล้า") เป็นบทที่ 22 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ทะมะคะซึระ.
ทามากาซูระ (玉鬘, Tamakazura ) ในภาษาญี่ปุ่น หมายถึง เครื่องประดับศีรษะที่ร้อยขึ้นมาเป็นวงจากลูกปัดหรือลูกแก้ว
ในภาษาร้อยกรอง ทะมะคัตสึระ ยังหมายถึง โชคชะตา หรือ ชะตากรรม」
ทามากาซูระ ในตำนานเก็นจิ เป็นคำเรียกแทนชื่อตัวละครหญิง ซึ่งเป็นบุตรสาวของ ยูงะโอะ คนรักคนหนึ่งของเก็นจิที่เสียชีวิตไปแล้ว คำเรียกแทนชื่อตัวละครหญิงตัวนี้มาจากร้อยกรองแบบ"วะกะ" ของญี่ปุ่นที่เอ่ยถึงในบท "ทามากาซูระ"
「恋ひわたる身はそれなれど玉かづら
いかなる筋を尋ね来つらむ
あはれ」
"Kohi-wataru mi ha sore nare do tama-kazura
ika naru suji wo tatsune ki tsura mu
Ahare!"
โคฮิวาตารุ มิฮะโซเระนาเระโดะ ทามากาซูระ อิกะนารุซูจิโวะ ทัตสึเนะคิสึระมุ
อาฮาเระ!
เดือนปีผ่านไปไม่ทำให้เก็นจิลืมยูงะโอะ คนรักที่จู่ๆก็เสียชิวิตกระทันหันเนื่องจากวิญญาณคนเป็นของอดีตพระชายาโระคุโจ บุตรสาวของยูงะโอะเองนั้น ไม่ทราบว่ามารดาของตนได้จากไปแล้ว นางถูกพี่เลี้ยงและแม่นมพาตัวไปเลี้ยงดูที่จังหวัดดะไซฟุที่ห่างไกล ในคิวชิว ตั้งแต่อายุได้ 4 ชวบ เพราะไม่มีใครทราบชะตากรรมของยูงะโอะ นายหญิงของตนที่หายตัวไปพร้อมอุคน สามีของแม่นมนั้นได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยเจ้าเมืองดะไซฟุ ดังนั้นทั้งครอบครัวจึงตามเขาไปที่ดะไซฟุ แม่นมนั้นไม่อยากส่งท่านหญิงน้อยให้โทโนะจูโจผู้เป็นบิดา เพราะเกรงว่ามารดาเลี้ยงจะกลั่นแกล้งท่านหญิงน้อย เช่นเดียวกับข่มขู่ยูงะโอะจนต้องหนีมาแล้ว ขณะที่ทุกคนลงเรือเดินทางไปดะไซฟุ ท่านหญิงน้อยถามแม่นมด้วยความไร้เดียงสาว่า
พอแม่นมและครอบครัวได้ยิน ก็อดที่จะพากันร้องไห้ไม่ได้ แต่ต้องข่มกลั้นไว้ เพราะหากร้องไห้ขณะโดยสารเรือนั้น ถือเป็นลางร้าย ครอบครัวแม่นมใช้ชีวิตที่ดะไซฟุ เวลาผ่านไป ท่านหญิงน้อยเติบโตเป็นสตรีสาวรูปโฉมงดงามและมีสง่าราศีเหนือมารดา มีขุนนางหัวเมืองพากับมาเกี้ยวพา เสนอจะแต่งงานด้วยมากมาย ทว่า แม่นมและสามีไม่อาจยกสตรีชาติกำเนิดสูงให้สมรสกับขุนนางต่ำชั้นได้ จึงอ้างว่านางนั้นร่างกายไม่ปกติ ไม่เหมาะเป็นภรรยาใคร ตั้งใจจะให้นางบวชชี สามีของแม่นมเองเกิดเสียชิวิตลง โดยทิ้งให้ทั้งครอบครัวขาดที่พึ่ง คำสั่งเสียของเขาคือ ให้นำท่านหญิงสาวเข้าเมืองหลวงให้ได้
ทว่าวันเวลาผ่านไป โดยแม่นมและครอบครัวไม่สามารถพาท่านหญิงน้อยสู่นครหลวงได้ ใช้ชีวิตตั้งรกรากเรื่อยมาในคิวชิว ยังมีขุนนางหัวเมืองคนหนึ่ง คือ ไทฟุโนะเก็น เมโมถือฤกษ์กำหนดการสมรสระหว่างเขากับทะมะคะสีระตามแต่ใจตนฝ่ายเดียวแถมยังเป็นผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น บุตรชายคนโตของแม่นม จึงตัดสินใจพาท่านหญิงน้อยหนีไปเกียวโตพร้อมแม่นม อะเตะกิ และนางกำนัลรับใช้ โดยทิ้งครอบครัวไว้เบื้องหลัง
กระแสลมพัดพาให้เรือของแม่นมและครอบครัว หนีพ้นการติดตามของ ไทฟุโนะเก็นและพรรคพวก เข้าถึงปากน้ำโยะโดะ ด่านหน้าของเกียวโต หลังจากจากนครหลวงไปกว่า 10 ปี บุคคลทั้งหมดใช้ชีวิตอย่างลำบากและไม่คุ้นเคยในเมืองหสวง โดยไร้เบาะแสของยูงะโอะ และไม่ทราบว่าจะติดต่อโทโนะจูโจอย่างไร ดังนั้นทั้งหมดจึงคิดหาที่พึ่งทางใจด้วยการไปแสวงบุญด้วยการเดินเท้าไปสู่วัดฮะเสะเดระ ด้วยความไม่เคยคุ้นกับการเดินเท้าเป็นเวลานาน ท่านหญิงน้อยก็ไม่อาจที่จะเดินได้แบบปกติประกอบกับมืดค่ำแล้ว ขบวนทั้งหมดจึงพักค้างแรมในโรงเตี๊ยมแถบ ซึคุบะอิจิ บังเอิญพวกเขาพบกับขบวนแสวงบุญของอุคน อดีตพี่เลี่ยงของยูงะโอะ ซึ่งมาไหว้พระเพื่อบนบานให้พบกับท่านหญิงน้อยบุตรีของยูงะโอะ ที่นางเรียกว่า "ฟุจิวะระ รุริงิมิ" ซึ่งเข้าพักในโรงเตี๊ยมเดียวกัน
อุคนนั้น ขณะนี้เก็นจิรับนางไว้ทำงานเป็นนางกำนัลรับใช้ของมุระซะกิ ปกติอุคนจะเดินมาวัดฮะเสะเดระ เพื่อมาบนบานให้พบเจอท่านหญิงน้อย "ฟุจิวะระ รุริงิมิ" อย่างสม่ำเสมอ หลังจากที่นางพยายามสืบหาเบาะแสของท่านหญิงน้อยทุกวิถีทาง หลังจาก ยูงะโอะ นายหญิงของนางตายจากไป
อุคนจำเสียงของนางกำนัลของทะมะคะซึระได้ ทั้งสองได้พบกันและรู้ตวามจริงทั้งหมดว่าท่านหญิงน้อยได้เติบโตเป็นสตรีสาวผู้งดงามแล้ว ทั้งหมดไหว้พระที่ฮะเซะเดระ และนัดแนะ บอกกล้าวที่อยู่ในเมืองหลวงไว้เพื่อที่จะได้หากันเจออีกครั้ง อุคนเอ่ยเรื่องบุตรีของยูงะโอะให้เก็นจิรับรู้ เกนจิรับปากจะดูแลนางโดยอ้างว่าเป็นบุตรสาวที่เขาเพิ่งพบโดยบังเอิญ เก็นจิเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับยูงะโอะให้มุระซะกิฟังทั้งหมด พร้อมกับฝากฝังให้ ฮะนะจิรุซะโตะ ดูแลบุตรีของยูงะโอะในคฤหาสน์โระคุโจ
ค่ำวันหนึ่ง เก็นจิ เข้าพบบุตรีของยูงะโอะ เขาเลิกม่านขึ้นมอง นางตกใจจึงเบือนหน้าหลบด้วยความอาย เก็นจิพึงใจในความงามของนาง นางมีส่วนคล้ายยูงะโอะ จนทำให้เขาหวนระลึกถึงอดีต ทั้งสองพูดคุยกัน ทะมะคะซึระถึงกับหลั่งน้ำตา เก็นจิจึงเช็ดน้ำตาให้นางอย่างอ่อนโยน และบอกนางว่า ไม่เคยมีวันใดเลยที่เขาจะลืมเรื่องของนางและมารดา เขาตั้งใจดูแลนางเหมือนบุตรสาวแท้ๆ และแต่งร้อยกรองถึงนางว่า
คำว่า "ทะมะคะซึระ " ในบทร้อยกรองนี้ จึงกลายเป็นคำแทนชื่อของนาง ส่วนยูงิรินั้น หลังจากจบการศึกษาในวิทยาลัย ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น จูโจ เขาได้รับการบอกเล่าว่า ทะมะคะซึระ นั้นคือ พี่สาวต่างมารดาของเขา
ทามะคัทสึระ
เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
ทะมะคัตสึระ
จูมง (ละครโทรทัศน์)
พระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าแทมูชิน (; ค.ศ. 4-44) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่า "มูฮยุล" ในรัชสมัยของพระองค์ยังอยู่ในยุคสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทแทนเจ้าชายแฮเมียง พระเชษฐาซึ่งกระทำผิดจนถูกถอดพระยศในปี ค.ศ. 14 ตรงกับปี พ.ศ. 557 ขณะที่พระองค์มีพระชนมายุเพียง 10 พรรษา และขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าแทมูชิน แทนพระราชบิดาในปี ค.ศ. 18 ซึ่งตรงกับปี พ.ศ. 561 ขณะมีพระชนมายุ 14 พรรษา
ในรัชกาลนี้พระองค์นำทัพไปยึดอาณาจักรพูยอและสังหารพระเจ้าแทโซแห่งพูยอกษัตริย์พระองค์ใหม่ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอ ทำให้พูยอกลายเป็นส่วนหนึ่งของโคกูรยอ และยังได้นำทัพไปยึดอาณาจักรนังนังและสังหารพระเจ้าชอยรีกษัตริย์คนใหม่ของอาณาจักรนังนัง ที่ได้กอบกู้เอกราชอาณาจักรจากอ๋องยูฮอนทำให้อาณาจักรนังนังกลายเป็นส่วนหนึ่งของโคกูรยอเช่นเดียวกับอาณาจักรพูยอ นับว่า ในรัชกาลของพระองค์นั้นอาณาจักรโคกูรยอขยายดินแดนออกไปอย่างกว้างใหญ่อย่างมาก ในปี ค.ศ. 22 พระองค์หลงรักเจ้าหญิงยอนแห่งอาณาจักรพูยอ และประสูติพระโอรสคือเจ้าชายโฮดง แต่เจ้าหญิงยอนสิ้นพระชนม์ไปก่อน เจ้าชายโฮดงจึงอยู่ในความดูแลของเจ้าหญิงเซยูและเจ้าหญิงยอรัง ซึ่งเป็นพระขนิษฐาพระเจ้าทมูชิน เจ้าชายโฮดงนี้ได้เป็นตำนานความรักที่ยิ่งยิ่งใหญ่ของเกาหลีขึ้น ความรักระหว่างคนสามคนคือเจ้าชายโฮดงแห่งโคกูรยอ เจ้าหญิงชา-มย็อง และเจ้าหญิงลาฮีแห่งอาณาจักรนังนัง
พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 44 ตรงกับปี พ.ศ. 587
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ (; 38 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 18) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของอาณาจักรโคกูรยอ ซึ่งอยู่เหนือสุดของสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ ผู้ก่อตั้งอาณาจักร เช่นเดียวกับกษัตริย์เกาหลียุคแรกๆ หลาย ๆ พระองค์ เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของพระองค์เป็นที่รู้จักส่วนใหญ่มาจากซัมกุก ซากี
พระเจ้ายูรีได้รับการอธิบายว่าเป็นกษัตริย์ที่ทรงอำนาจและประสบความสำเร็จด้านการทหาร พระองค์พิชิตเผ่าเซียนเป่ย์ ใน 9 ปีก่อนคริสตกาล ด้วยความช่วยเหลือของ Bu Bun-no ใน 3 ปีก่อนคริสตกาล พระเจ้ายูรีย้ายเมืองหลวงจาก Jolbon ไปยัง กุงแน ราชวงศ์ฮั่นถูกโค่นล้มโดยหวังหมั่ง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซิน ในปี ค.ศ. 12 หวังหมั่งได้ส่งผู้ส่งสารไปยังโคกูรยอเพื่อขอกองทหารเพื่อช่วยในการพิชิตซงหนู พระเจ้ายูรีปฏิเสธคำขอและโจมตีซินแทน
พระโอรส-พระธิดา
วงศ์เมือง นันทขว้าง
วงศ์เมือง นันทขว้าง (ชื่อเล่น: น้ำพุ; 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 – 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) เด็กหนุ่มที่เกิดในครอบครัวที่มีชื่อเสียง และฐานะครอบครัวที่มั่นคง แต่พ่อแม่หย่าร้างกัน และต้องมาอยู่กับแม่พร้อมกับพี่น้องอีก 3 คนซึ่งล้วนแต่เป็นผู้หญิง ทำให้ผู้เป็นแม่ที่ต้องทำงานเลี้ยงลูกทั้ง 4 คนดูแลได้ไม่ทั่วถึง และด้วยวัยที่ย่างเข้าสู่วัยรุ่น ประกอบกับความที่เป็นคนมีจิตใจที่อ่อนไหว จนเกิดเป็นปมด้อย ทำให้หันเหเข้าเสพยาเสพติด จนทำให้เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ซึ่งเป็นอุทาหรณ์ได้ดีในยุคสมัยนั้น
วงศ์เมือง นันทขว้าง หรือชื่อเล่นในครอบครัวว่า "น้ำพุ" เกิดเมื่อวันอังคารที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของ สุวรรณี สุคนธา นักเขียน, นักประพันธ์นวนิยายชื่อดัง กับ ทวี นันทขว้าง อาจารย์ประจำคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งได้หย่าร้างกันในเวลาต่อมา น้ำพุเป็นบุตรชายคนเดียวในลำดับที่ 2 จากจำนวนพี่น้อง 4 คนโดยมีพี่สาว 1 คนและน้องสาวอีก 2 คน หลังจากที่บิดาและมารดาได้หย่าขาดจากกัน น้ำพุและพี่น้องทั้ง 4 คนได้มาอยู่กับมารดา โดยมารดาเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายและดูแลบุตร
เมื่อน้ำพุเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ได้เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนศรีวิกรม์จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 น้ำพุเป็นเด็กที่มีจิตใจอ่อนไหวทำให้เกิดปมด้อยในเรื่องของครอบครัว ประกอบกับในครอบครัวมีแต่ผู้หญิง ทำให้ความสนิทสนมระหว่างน้ำพุกับครอบครัวมีน้อยเกินกว่าที่ควรจะเป็น และเนื่องจากมารดามีภาระหน้าที่ค่อนข้างมาก จึงไม่สามารถเอาใจใส่น้ำพุที่เป็นลูกชายคนเดียวได้อย่างเต็มที่ เมื่อเติบโตจนเข้าสู่วัยรุ่นจึงเริ่มเที่ยวเตร่และหันเข้าหายาเสพติด และเคยมีเรื่องราวต้องขึ้นศาลเยาวชนและเข้าสถานพินิจมาแล้ว และเนื่องจากน้ำพุมีความสนใจในด้านศิลปะจึงขออนุญาตมารดาเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่โรงเรียนช่างศิลป์หรือวิทยาลัยช่างศิลปกรมศิลปากรในปัจจุบัน น้ำพุจึงได้เพื่อนสนิทใหม่และได้ชักชวนกันเสพยาเสพติด ในช่วงนี้เองที่น้ำพุได้เสพยาหนักขึ้นจนทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดเรียนไปเข้ารับการบำบัดเลิกยาเสพติด ที่สำนักสงฆ์วัดถ้ำกระบอก จังหวัดสระบุรี
นอกจากน้ำพุจะชอบเขียนรูปแล้วยังมีความสามารถในการเขียนหนังสือ โดยมีบทความเป็นจดหมายที่เขียนถึงมารดา ซึ่งเป็นเรื่องราวของตนเองในแต่ละวันช่วงที่ไปเข้ารับการบำบัดเลิกเสพยา บทเรียงความสั้น ๆ เรื่อง"พฤติกรรมของวัยรุ่น" และเรื่อง "ครอบครัวของข้าพเจ้า" ซี่งทั้ง 3 เรื่อง ได้ถูกตีพิมพ์ลงเป็นหนังสือเรื่องของน้ำพุ ซี่งเป็นหนังสือระลึกงานฌาปนกิจของตัวเอง
หลังจากการบำบัดเลิกยาเสพติด จึงกลับเข้าเรียนโรงเรียนช่างศิลป์ต่อ และในรุ่งสางของวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 คนในบ้านได้เข้ามาพบน้ำพุนอนหงายหมดสติอยู่กลางพื้นห้องนอน จึงได้รีบนำส่งที่โรงพยาบาลเดชา แต่น้ำพุก็ได้เสียชีวิตลง สันนิษฐานว่าน้ำพุหันกลับมาเสพยาเสพติดอีกโดยเสียชีวิตจากการเสพเฮโรอีนเกินขนาด และจากการวินิจฉัยของแพทย์ระบุว่าหัวใจวายเฉียบพลัน สิริอายุได้ 18 ปี 2 เดือน 15 วัน เรื่องราวของน้ำพุเป็นอุทาหรณ์ของครอบครัวและอันตรายของยาเสพติด โดยได้ถูกนำเรื่องราวมาทำเป็นภาพยนตร์และละครทางโทรทัศน์
เรื่องน้ำพุได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "น้ำพุ" ในปี พ.ศ. 2527 รับบทโดย อำพล ลำพูน, ภัทราวดี มีชูธน, เรวัติ พุทธินันทน์, วรรษมน วัฒโรดม กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท และละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2545 รับบทโดย ตะวัน จารุจินดา, สินจัย เปล่งพานิช, จิรายุส วรรธนะสิน
พระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอ
พระเจ้ามินจุง (; ? - ค.ศ. 48) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮซักจู เมื่อพระเจ้าแทมูชินสวรรคตในปี ค.ศ. 44 (พ.ศ. 587) โดยที่เจ้าชายแฮอู พระราชโอรสของพระเจ้าแทมูชิน ยังเยาว์อยู่ เจ้าชายแฮซักจู จึงขึ้นครองราชย์แทนพระนามว่าพระเจ้ามินจุง
สวรรคตในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปี เจ้าชายแฮอู พระภาติยะจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ (Mobon)
สามก๊กแห่งเกาหลี
พระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าโมบน (; ค.ศ. 30 - ค.ศ. 53) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งอาณาจักรโกคูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮอู เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอกับพระนางซงแมซอนซู เมื่อพระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอพระปิตุลาสวรรคตไปในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) เจ้าชายแฮอูจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบน (ค.ศ. 48 - 53) แต่ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกปลงพระชนม์โดยขุนนางของพระองค์เอง ขณะพระชนมายุเพียง 23 พรรษา