pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาในต้นปี ค.ศ. 2010 มีข่าวลือว่าเธอได้ตั้งครรภ์มาได้ 5 เดือนแล้วกับนักธุรกิจหนุ่มชาวจีน โดยมีหลักฐานเป็นภาพถ่ายท้องของเธอที่ใหญ่ขึ้น
เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน
เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน  เป็น ยาบรรเทาปวด ในกลุ่ม โอปิออยด์ ใช้บรรเทาปวดระดับเล็กน้อยถึงปานกลางและเป็นยาแก้ไอ (antitussive) ด้วย มันสามารถใช้แก้ปวดระหว่างและหลังผ่าตัดได้ ใช้ผสมกับ อะเซทามิโนเฟน เป็นยาสูตรผสม โค-พรอกซามอล (co-proxamol) (ในสหรัฐอเมริกาชื่อ ดาร์โวเซต (Darvocet))
ออปติคัลไอโซเมอร์ คือ ลีโวโพรพอไซฟีน (levopropoxyphene) เป็นยาแก้ไอ สูตรผสมคู่แข่งมันคือ โพรพอไซฟีน (Propoxyphene)
บางตำรับมีเดกซ์โตรพอไซฟีน (dextropoxyphene) ได้แก่: "Distalgesic" และ "Doloxene".
ไดไฮโดรโคดีอีน
ไดไฮโดรโคดีอีน (; ชื่อย่อ: DHC หรือ DF-118) เป็นยาบรรเทาปวดสังเคราะห์กลุ่มโอปิออยด์ ใช้แก้ปวดหลังการผ่าตัด อาการหายใจลำบาก หรือเป็นยาแก้ไอ ถูกพัฒนาขึ้นมาในช่วงต้นปี ค.ศ. 1900 มีสูตรโครงสร้างทางเคมีและคุณสมบัติทางเภสัชกรรมใกล้เคียงกับโคดีอีน แต่มีฤทธิ์แรงกว่าสองเท่า และประมาณ 30% ของมอร์ฟีนที่ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ถึงแม้ว่าไดไฮโดรโคดีอีนจะมีเมทาบอไลต์ที่มีฤทธิ์มากในรูปของไดไฮโดรมอร์ฟีน (dihydromorphine) และไดไฮโดรมอร์ฟีน-6-กลูคิวโรไนด์ (Dihydromorphine-6-glucuronide) มีฤทธิ์ประมาณ 100 เท่า แต่เมทาบอไลต์เหล่าก็ไม่มีผลในการรักษาเนื่องจากว่ามีปริมาณน้อยมาก
เหมือนกับยาในกลุ่มโอปิออยด์ทั่วไปที่ดื้อยาง่าย และติดยาง่ายทั้งทางร่างกายและจิตใจหากมีการใช้ยาซ้ำหลายครั้ง การใช้ยาตัวนี้จึงถูกควบคุมโดยกฎหมายอย่างเข้มงวด
ทรามาดอล
ทรามาดอล  เป็นยาในกลุ่มโอปิออยด์ ใช้เป็นยาบรรเทาปวดสำหรับรักษาอาการปวดระดับปานกลางถึงระดับรุนแรง เป็นสารสังเคราะห์ที่ไม่มีความสัมพันธ์กับโอปิออยด์อื่น และออกฤทธิ์ที่ระบบ GABAergic, noradrenergic และ serotonergic ทรามาดอลถูกพัฒนาขึ้นโดยบริษัทยาของ ประเทศเยอรมนี ชื่อ "Grünenthal GmbH" และทำตลาดภายใต้ชื่อการค้าว่า "ทรามัล" ® (Tramal) Grünenthal มีสิทธิบัตรยาไขว้กับหลายบริษัท ยาตัวนี้จึงมีชื่อการค้าหลายชื่อ ทรามาดอลมีทั้งรูปยาฉีดเข้าเส้น เข้ากล้ามเนื้อ และตำรับยารับประทาน ทรามาดอลในท้องตลาดจะอยู่ในรูปเกลือไฮโดรคลอไรด์ คือ "ทรามาดอลไฮโดรคลอไรด์" (tramadol hydrochloride)
รีบาวด์
รีบาวด์ (อังกฤษ rebound) เป็นศัพท์ทางกีฬาที่ใช้ในกีฬาหลายประเภทเช่น บาสเกตบอลและเน็ตบอล เรียกการจับลูกหลังการชู้ตลูกพลาด รีบาวด์ถือเป็นส่วนสำคัญหนึ่งในเกม เพราะสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนมือระหว่างการรุกและรับ
ในบาสเกตบอล รีบาวด์ แบ่งได้เป็น
สถิติเกี่ยวกับการรีบาวด์ เช่นจำนวนครั้ง หรือ จำนวนครั้งเฉลี่ยต่อเกม (rebound per game, RPG) มักมีการบันทึกเอาไว้ เป็นตัววัดประสิทธิภาพการเล่นที่ดีตัวหนึ่ง โดยเฉพาะผู้เล่นที่ยืนในตำแหน่งใกล้แป้น เช่น เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด และ เซ็นเตอร์ ในบาสเกตบอลเป็นต้น
จันทรา
จันทรา (Chantra) เป็นซีดีโปรแกรมที่รวบรวมซอฟต์แวร์ในลักษณะโอเพนซอร์ส พัฒนาต่อและใช้พื้นฐานจากโครงการ OpenDisc เปิดตัวเมื่อ กันยายน พ.ศ. 2548 ซึ่งแจกให้ใช้ฟรี สำหรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์วินโดวส์ พัฒนาและเผยแพร่โดยสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (SIPA) โดยซอฟต์แวร์ทุกตัวได้ผ่านการคัดเลือก และปรับแต่งให้ใช้งานกับภาษาไทยโดยอาสาสมัครก่อนนำมาเผยแพร่ รุ่นเสถียรล่าสุดคือรุ่น 54.10
ผับเคม
PubChem เป็นฐานข้อมูลของโมเลกุลเคมี ระบบนี้ถูกดูแลรักษาโดยศูนย์ข้อมูลเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (National Center for Biotechnology Information-NCBI) ซึ่งเป็นของสถาบันสุขภาพแห่งชาติ (National Institutes of Health-NIH) ของประเทศสหรัฐอเมริกา PubChem ให้บริการฟรีโดยผ่านเว็บยูสเวอร์อินเตอร์เฟซ (web user interface) PubChem จะมีข้อมูลส่วนใหญ่ของโมเลกุลขนาดเล็กซึ่งมีน้ำหนักโมเลกุลต่ำกว่า 500 สมาคมเคมีอเมริกัน (American Chemical Society) พยายามขอร้องให้รัฐสภาอเมริกันจำกัดการปฏิบัติงานของ PubChem เพราะไปก้าวก่ายงานบริการบทคัดย่อทางเคมี (Chemical Abstracts Service) ของสมาคม
PubChem ประกอบด้วย 3 ฐานข้อมูลขั้นพื้นฐาน:
รีบาวน์
ดรักแบงก์
ดรักแบงก์ (DrugBank) เป็นฐานข้อมูลทางการแพทย์รวมเรื่องราวเกี่ยวกับยาจัดทำโดยมหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตา (University of Alberta) โดยเน้นใช้งานให้เป็นแหล่งข้อมูลทางชีวสารสนเทศศาสตร์ (bioinformatics) และเคมีสารสนเทศศาสตร์ (cheminformatics) เชื่อมโยงรายละเอียดของตัวยา เช่นข้อมูลทางเคมี เภสัชวิทยาแลเภสัชกรรม ฐานข้อมูลปัจจุบันดูแลโดย เดวิด วิชาร์ต (David Wishart) ปัจจุบันมีข้อมูลมากกว่า 4,800 ข้อมูล ประกอบด้วย
นอกจากนี้มีข้อมูลลำดับโปรตีน อีก 15,000 ตัวที่เชื่อมโยงไปยังข้อมูลยาเหล่านั้น ยาแต่ละตัวประกอบไปด้วยข้อมูลมากกว่า 80 รายการ โดยกว่ากึ่งหนึ่งเกี่ยวกับข้อมูลทางยาและเคมีและอีกครึ่งเกี่ยวกับเป้าหมายยา (drug target) หรือข้อมูลโปรตีน
แอสซิสต์ (บาสเกตบอล)
ในบาสเกตบอล แอสซิสต์  เป็นสถิติที่นับให้กับผู้เล่นที่ส่งลูกให้เพื่อนร่วมทีมทำคะแนนได้สำเร็จ โดยที่การส่งนี้มีส่วนสำคัญมากในการทำคะแนนครั้งนั้น อาจจะส่งลูกไปให้ผู้เล่นอื่นที่ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบอยู่แล้ว หรือช่วยให้ผู้เล่นคนนั้นได้เปรียบในการทำแต้ม ดังนั้นการนับแอสซิสต์อยู่ที่วิจารณญาณของกรรมการให้คะแนนด้วย
คนที่แอสซิสต์เก่ง ต้องยอมที่จะจ่ายลูกในขณะใดก็ตาม ไม่ใช้เพียงเพราะไม่สามารถเลี้ยงลูกต่อได้ หรือมีผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามมาบีบหลายคน ตัวอย่างหนึ่ง คือ สเตฟอน มาร์เบอร์รี (Stephon Marbury) ซึ่งทำเฉลี่ยได้ 8 แอสซิสต์ต่อเกม แต่ทั้งเพี่อนร่วมทีมและทีมตรงข้ามต่างเห็นพ้องต้องกันว่า มาร์เบอร์รี เห็นแก่ตัวจะส่งลูกก็ต่อเมื่อโดนสถานการณ์บังคับเท่านั้น
ผู้เล่นที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้ที่แอสซิสต์ดีสุดคือ จอห์น สต็อกตัน (John Stockton) ด้วยสถิติสูงสุดตลอดกาลสูงถึง 15,806 แอสซิสต์และเป็นที่คาดว่าสถิติจะคงอยู่อีกนาน มาร์ค แจ็กสัน (Mark Jackson) ผู้เล่นสถิติอันดับรองลงมามีแอสซิสต์เพียง 10,334 เท่านั้น ผู้เล่นตำแหน่งพอยท์การ์ดมักมีแอสซิสต์สูงสุด ในขณะที่ตำแหน่งเซ็นเตอร์มักมีแอสซิสต์สูงสุด จะมีข้อยกเว้นเช่น วิลท์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) เซ็นเตอร์ที่เคยทำสถิติแอสซิลต์สูงสุดในฤดูกาลครั้งหนึ่ง แอสซิสต์นิยมวัดเป็นค่าเฉลี่ยต่อเกม (assist per game, APG) อีกค่าหนึ่งที่นิยมใช้วัดคือจำนวนแอสซิสต์ต่อเทอร์นโอเวอร์ (assist to turnover ratio) ซึ่งสามารถบอกได้ว่าส่งลูกพลาดมากน้อยแค่ไหน
ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงเรื่องแอสซิสต์ เช่น จอห์น สต็อกตัน, แมจิก จอห์นสัน, มาร์ค แจ็กสัน, บ็อบ คอสสี (Bob Causy) , แกรี เพย์ตัน (Gary Payton) , เจสัน คิดด์ (Jason Kidd) , สตีฟ แนช (Steve Nash) , อัลเลน ไอเวอร์สัน (Allen Iverson) , สเตฟอน มาร์เบอร์รี, ออสการ์ รอเบิร์ตสัน (Oscar Robertson) , เควิน จอห์นสัน (Kevin Johnson) , บารอน เดวิส (Baron Davis)
สเตฟอน มาร์เบอร์รี และ ออสการ์ รอเบิร์ตสัน เป็นผู้เล่นเพียงสองคนในเอ็นบีเอที่ทำสถิติเฉลี่ยตลอดอาชีพการเล่นที่ 20 แต้ม 8 แอสซิสต์
ลำดับขั้นของยาต่อการตั้งครรภ์
ลำดับขั้นของยาต่อการตั้งครรภ์  เป็นการประเมินความเสี่ยงของทารกที่จะได้รับอันตรายจากสารเคมีที่เป็นยาจากการที่มารดารับประทานเข้าไปในระหว่างตั้งครรภ์ ไม่รวมอันตรายจากการที่ยาหรือเมทาบอไลต์ของยาที่มีในน้ำนม
ในสหรัฐอเมริกา.
ในปี ค.ศ. 1979 ได้มีการจำแนกความเสี่ยงจากยาระหว่างการตั้งครรถ์ โดยการกำหนดลำดับขั้นอันตรายโดยการแบ่งยาเป็นกลุ่มๆ โดยมีรายละเอียดดังนี้:
ประเทศมอริเตเนีย
สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า มอริเตเนีย  เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ มีชายฝั่งบนมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันตก มีอาณาเขตทางตะวันตกเฉียงใต้จดประเทศเซเนกัล ทางตะวันออกและทางตะวันออกเฉียงใต้จดประเทศมาลี ทางตะวันออกเฉียงเหนือจดประเทศแอลจีเรีย และมีพรมแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือติดกับพื้นที่ยึดครองโดยประเทศโมร็อกโก คือเวสเทิร์นสะฮารา เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศคือ นูอากช็อต ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศมอริเตเนียตั้งชื่อตามราชอาณาจักรมอเรเตเนีย (Mauretania) ของชาวเบอร์เบอร์ยุคเก่า
ประวัติศาสตร์มอริเตเนียเริ่มต้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยมีอาณาจักรที่มีชื่อว่าราชอาณาจักรมอเรเตเนียของชาวเบอร์เบอร์ในยุคเก่า
ดับเบิล-ดับเบิล
ดับเบิล-ดับเบิล  เป็นศัพท์ทางบาสเกตบอล ใช้เรียกผลงานซึ่งผู้เล่นสามารถทำสองอย่างจากห้าอย่างต่อไปนี้ คะแนน รีบาวด์ แอสซิสต์ สตีล และ บล็อก ได้อย่างน้อยเลขสองหลัก ที่พบบ่อยสุดคือทำได้ 10 แต้ม 10 รีบาวด์ ที่พบบ่อยรองลงมาคือ 10 แต้ม 10 แอสซิสต์
ดับเบิล-ดับเบิล เกิดขึ้นบ่อยๆ ในเกมหนึ่งมักมีผู้เล่นอย่างน้อยหนึ่งคนทำ ดับเบิล-ดับเบิล (โดยเฉพาะ 10 แต้ม 10 รีบาวด์) ซึ่งต่างจาก ทริปเปิล-ดับเบิล หรือ ควอดรูเปิล-ดับเบิล ซึ่งนาน ๆ จึงเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง แต่ถ้าเฉลี่ยในหนึ่งฤดูกาลจะมีผู้เล่นจำนวนไม่มากที่สามารถทำเฉลี่ยได้ ดับเบิล-ดับเบิล (หมายถึงทั้งฤดูกาลมีคำเฉลี่ยสองในห้าอย่างได้เลขสองหลัก ไม่จำเป็นที่ทุกเกมในฤดูกาลต้องทำ ดับเบิล-ดับเบิล ตลอด)
ถ้าผู้เล่นสามารถทำสองในห้าอย่างอย่างน้อย 20 เช่น 20 แต้ม 20 รีบาวด์ จะเรียกว่า ดับเบิล-ดับเบิล-ดับเบิล (double-double-double) หมายถึงได้เป็นสองเท่าของ ดับเบิล-ดับเบิล ธรรมดา
ดับเบิล ดับเบิล
ดับเบิล ดับเบิล ดับเบิล
ดับเบิล-ดับเบิล-ดับเบิล
ทริปเปิล-ดับเบิล
ทริปเปิล-ดับเบิล  เป็นศัพท์ทางบาสเกตบอล ใช้เรียกผลงานซึ่งผู้เล่นสามารถทำสามอย่างจากห้าอย่างต่อไปนี้ คะแนน รีบาวด์ แอสซิสต์ สตีล และ บล็อก ได้อย่างน้อยเลขสองหลัก ที่พบบ่อยสุดคือทำได้ 10 แต้ม 10 รีบาวด์ 10 แอสซิสต์
ทริปเปิล-ดับเบิล เป็นตัวบ่งบอกถึงความสามารถรอบด้านของผู้เล่น ผู้เล่นในระดับต้น ๆ ของเอ็นบีเอสามารถทำ ทริปเปิล-ดับเบิล หลายครั้งในหนึ่งฤดูกาล ในปัจจุบัน เจสัน คิด (Jason Kidd) คือผู้เล่นที่มีโอกาสได้ ทริปเปิล-ดับเบิล สูงสุด
ในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ มีผู้เล่นคนเดียวคือ ออสการ์ รอเบิร์ตสัน (Oscar Robertson) ที่สามารถทำเฉลี่ยได้ ทริปเปิล-ดับเบิล ทั้งฤดูกาล (ไม่จำเป็นต้องได้ ทริปเปิล-ดับเบิล ทุกเกม แต่เฉลี่ยแล้วได้เลขสองหลัก) โดยทำได้เฉลี่ย 30.8 คะแนน 12.5 รีบาวด์ และ 11.4 แอสซิสต์ ในฤดูกาล 1961-62 ซึ่งยากที่จะทำได้อีกเนื่องจากในปัจจุบันแผ่นการเล่นทั้งด้านรุกและด้านรับซับซ้อนกว่าแต่ก่อนมาก อีกทั้งยังเน้นการประกบหนึ่งต่อหนึ่ง ซึ่งลดโอกาสสำหรับทำแอสซิสต์
เลอบรอน เจมส์ (LeBron James) ถือเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดในเอ็นบีเอที่ทำทริปเปิล-ดับเบิล เขาได้ 27 แต้ม 11 รีบาวด์ 10 แอสซิสต์ในการแข่งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยแข่งกับทีมพอร์ตแลนด์ เทรลเบลเซอรส์ ขณะนั้นเขามีอายุ 20 ปี 20 วันและเมื่อเกมที่ผ่านมาที่เขาแข่งกับทีม[พอร์ตแลนด์เทรลเบลเซอรส์]เขาได้กลายเป็นคนแรกในลีกnbaที่สามารถทำทริปเปิล-ดับเบิลใส่ทุกทีมในลีกnbaได้
วิลท์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) เป็นผู้เล่นคนเดียวที่สามารถทำ ดับเบิล-ทริปเปิล-ดับเบิล (double-triple-double) หรือสถิติสามในห้าตัว อย่างน้อย 20 ขึ้นไป แชมเบอร์เลนทำได้ 22 คะแนน 25 รีบาวด์ และ 21 แอสซิสต์ในเกมหนึ่งในปี 1968
เจสัน คิดด์ เป็นผู้เล่นที่ทำ ทริปเปิล-ดับเบิล สูงสุดที่ยังเล่นอยู่ คือ 85 ครั้ง (สถิติเมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2550) ออสการ์ รอเบิร์ตสัน เป็นเจ้าของสถิติสูงสุดตลอดกาล คือ 181 ครั้ง รองมาคือ แมจิก จอห์นสัน (Magic Johnson) 138 ครั้ง ผู้เล่นที่สถิติอยู่อันดับสี่คือ วิลท์ แชมเบอร์เลน 78 ครั้ง ถัดไปคือ แลร์รี เบิร์ด (Larry Bird) อยู่ที่ 59 ครั้ง โดยไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) เป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำ ทริปเปิล-ดับเบิล ได้ในเกมออลสตาร์
ทริปเปิล ดับเบิล
ควอดรูเปิล-ดับเบิล
ควอดรูเปิล-ดับเบิล  เป็นศัพท์บาสเกตบอล ใช้เรียกผลงานซึ่งผู้เล่นสามารถทำสี่อย่างจากห้าอย่างต่อไปนี้ คะแนน รีบาวด์ แอสซิสต์ สตีล และ บล็อก ได้อย่างน้อยเลขสองหลัก (ควอด หมายถึง สี่อย่าง ส่วน ดับเบิ้ล ก็คือ สองหลัก)
ในประวัติศาสตร์ของเอ็นบีเอ มีการทำ ควอดรูเปิล-ดับเบิล ได้เพียงสี่ครั้งเท่านั้น และยังไม่เคยมีใครทำทั้งห้าอย่างได้เลขสองหลักเลยแม้แต่ครั้งเดียว โดยสี่ครั้งนั้นได้แก่:
เอ็นบีเอเพิ่งเริ่มจดบันทึกสถิติ สตีล และ บล็อก ในฤดูกาล 1973-74 ดังนั้นผลงาน ควอดรูเปิล-ดับเบิล จึงปรากฏให้นับแต่นั้นมา บางคนเชื่อว่าผู้เล่นยิ่งใหญ่ในอดีต เช่น บิล รัสเซล และ วิลท์ แชมเบอร์เลน ผู้ที่มีความสามารถรอบตัวที่สุดก่อนหน้านั้นอาจทำ ควอดรูเปิล-ดับเบิล มาก่อน เนื่องจากทั้งคู่มีความสามารถในการบล็อกลูกและขโมยลูกได้ดี แต่ว่าเกมส่วนใหญ่ในสมัยนั้นไม่มีการบันทึกเป็นวิดีโอ เรื่องนี้จึงเป็นแค่การคาดเดา
ควาดรูเปิล ดับเบิล
เฮกิรุ ชิอินะ
ควาดรูเปิล-ดับเบิล
เรื่องธรรมดาของเธอกับฉัน
เรื่องธรรมดาของเธอกับฉัน   แต่งและวาดโดย "มาซามิ ซึดะ" เป็นการ์ตูนผู้หญิง และมีการทำเป็นแอนิเมชันนานแล้ว
สำหรับหนังสือการ์ตูนในไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจพิมพ์ถึงเล่ม 11 แล้ว
นางเอกของเรื่อง คือ มิยาซาวะ ยูกิโนะ เป็นสาวม.ปลายที่มีบุคลิกโดดเด่น ทั้งการเรียน หน้าตา กีฬา อิมเมจที่โรงเรียนของเธอเป็นคุณหนูผู้งามสง่า แต่จริงๆแล้ว ทั้งการเรียน บุคลิกอันงดงามของเธอ เป็นสิ่งที่เธอจงใจสร้างขึ้นเพื่อความอยากเด่นอยากดังเท่านั้น(ตัวจริงของเธอที่บ้านออกจะซิ้มๆ) เป็นจ้าวนักแสดงเลยทีเดียว (ในขณะที่ฐานะทางบ้านของยูกิโนะเป็นครอบครัวธรรมดา)พระเอกของเรื่อง คือ อาริมะ โซอิจิโร่ เป็นนักเรียนชายรูปงามที่เด่นทั้งการเรียนและกีฬาเช่นกัน นอกจากนี้ยังเป็นลูก ผอ.โรงพยาบาลใหญ่
มิยาซาวะ ยูกิโนะ มอง อาริมะ เป็นคู่แข่งของเธอ แต่แล้วอาริมะก็เข้ามาสารภาพรัก หลังจากปฏิเสธอาริมะไป อาริมะก็ล่วงรู้ความลับของความอยากเด่นอยากดังของ มิยาซาวะ ยูกิโนะ!! เป็นการ์ตูนเลิฟคอมเมดี้แนวดราม่าที่น่าติดตามทีเดียว เพราะคาแรคเตอร์นางเอกไม่ธรรมดาจริงๆ
ควอดรูเปิล ดับเบิล
ข้อบังคับสำหรับสินค้าที่ใช้รักษาโรค
สินค้าที่ใช้รักษาโรค  หากเป็นข้อบังคับจะหมายถึง ยา และ อุปกรณ์ที่ใช้รักษาโรค  ตามที่กฎหมายกำหนด ในบางประเทศเช่น สหรัฐอเมริกา ถูกควบคุมโดยกฎหมายระดับประเทศจากหน่วยงานเดียว บางประเทศเช่น ประเทศออสเตรเลีย มีกฎหมายควบคุมทั้งระดับรัฐและระดับประเทศ
บทบาทของข้อบังคับเกี่ยวกับสินค้าที่ใช้รักษาโรคจะมุ่งเน้นที่การปกป้องสุขภาพและความปลอดภัยประชาชน ข้อบังคับจะมีรายละเอียดเกี่ยวกับความปลอดภัย คุณภาพ และประสิทธิภาพของสินค้าที่ใช้ในการรักษาที่ทั้งหมดจะต้องมีการจดทะเบียนขออนุญาตก่อนการวางตลาดทุกรายการ ระดับความสำคัญในการจดทะเบียนจะขึ้นกับสินค้านั้นๆ มีความเสี่ยงต่อผู้บริโภคมากน้อยแค่ไหน
อเล็คซันเดอร์พลัทซ์
อเล็คซันเดอร์พลัทซ์  เป็นลานจัตุรัสเปิด  ขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการขนส่งมวลชนแห่งหนึ่งในเบอร์ลินชั้นใน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำชเปรและวิหารเบอร์ลิน (แบร์ลีเนอร์โดม) ชาวเบอร์ลินมักเรียกจัตุรัสแห่งนี้กันสั้น ๆ ว่า "อาเล็คส์" (Alex) จัตุรัสแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีการสัญจรคับคั่งมากที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน โดยมีผู้สัญจรผ่านกว่า 360,000 คนต่อวัน ซึ่งในปี ค.ศ. 2009 ถือเป็นจัตุรัสที่คับคั่งที่สุดอันดับที่ 4 ในทวีปยุโรป
แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นตลาดค้าปศุสัตว์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสด็จเยี่ยมเบอร์ลินโดยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1805 อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ทวีความสำคัญขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการก่อสร้างสถานีรถไฟในชื่อเดียวกัน  และตลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญ อเล็คซันเดอร์พลัทซ์รุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อจัตุรัสแห่งนี้พร้อมกับพ็อทซ์ดาเมอร์พลัทซ์เป็นศูนย์รวมของชีวิตกลางคืนในเบอร์ลิน และเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยาย "แบร์ลีน-อเล็คซันเดอร์พลัทซ์" โดยอัลเฟรท เดอบลีน ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1929
หลังจากการรวมชาติเยอรมนี อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ก็เปลี่ยนรูปร่างไปอย่างต่อเนื่อง ตึกรอบ ๆ หลายหลังถูกปรับปรุงใหม่ และถึงแม้ว่าจะมีการสร้างระบบรถรางและพื้นที่สีเขียวรอบพื้นที่ แต่อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ยังคงรักษาบุคลิกสังคมนิยมของมันอยู่ สิ่งหนึ่งที่ยังคงแสดงถึงบุคลิกนี้ เช่น "น้ำพุแห่งมิตรภาพระหว่างประชาชน"  ซึ่งเต็มไปด้วยกราฟฟิตี สิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์จำนวนมากตั้งอยู่ในบริเวณรอบอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ เช่น โรเทิสราทเฮาส์ (Rotes Rathaus, ที่ว่าการเมืองสีแดง) ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของรัฐบาลเบอร์ลินในสมัยก่อน พาลัสท์แดร์เรพูบลีค (Palast der Republik, วังแห่งสาธารณรัฐ) ตึกรัฐสภาของอดีตเยอรมนีตะวันออก
ดาวน์โหลดแอกเซเลอเรเตอร์พลัส
ดาวน์โหลดแอกเซเลอเรเตอร์พลัส  เป็นโปรแกรมช่วยดาวน์โหลดไฟล์จากอินเทอร์เน็ต สามารถทำงานได้บนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ และแมคอินทอช สามารถดาวน์โหลดรุ่นทดลองใช้งานได้ฟรี
DAP มีความสามารถในการดาวน์โหลดไฟล์ต่อ มีอินเทอร์เฟซใช้งานง่าย และทำงานร่วมกับเว็บเบราว์เซอร์ได้
เทมาเส็กโฮลดิงส์
บริษัทเทมาเส็กโฮลดิงส์  เป็นกองทุนเพื่อการลงทุนของรัฐบาลสิงคโปร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 มีกระทรวงพาณิชย์ของสิงคโปร์เป็นผู้ถือหุ้นรายเดียว บริษัททำการลงทุนในกิจการจำนวนมากของสิงคโปร์ เริ่มแรกในกิจการต่อเรือและการผลิต ปัจจุบันเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทใหญ่อย่าง ธนาคารดีบีเอส สิงคโปร์ สิงคโปร์ เทเลคอมมูนิเคชั่นส์ (สิงค์เทล) และกิจการอื่น ๆ อีกมาก ทั้งในสิงคโปร์และต่างประเทศ รวมถึงถือหุ้นในบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
รัฐบาลสิงคโปร์มีบริษัทลงทุนอีกแห่ง คือ Government of Singapore Investment Corporation (GIC) ซึ่งทำการลงทุนเงินสำรองระหว่างประเทศเป็นหลัก
การลงทุนในประเทศไทย.
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2549 เทมาเส็กโฮลดิงส์ ได้ซื้อหุ้นในบริษัท อินทัช โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) จากครอบครัวชินวัตรจำนวน 1,487 ล้านหุ้น คิดเป็น 49.595% ที่ราคาหุ้นละ 49.25 บาท รวมมูลค่า 7.32 หมื่นล้านบาท ซึ่งมีการกล่าวหาว่าการซื้อขายครั้งนี้มีการหลบเลี่ยงภาษี
พญามังราย
พญามังราย (; พ.ศ. 1782–1854) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 25 แห่งหิรัญนครเงินยางเชียงลาว เสด็จขึ้นเสวยราชย์เมื่อ พ.ศ. 1802 พระองค์ทรงสร้างเมืองหลายแห่ง เป็นต้นว่า เมืองเชียงราย (ในจังหวัดเชียงรายปัจจุบัน), เวียงกุมกาม, และเมืองเชียงใหม่ (ในจังหวัดเชียงใหม่ปัจจุบัน) ซึ่งภายหลังเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรล้านนา จึงถือกันว่า พระองค์เป็นปฐมกษัตริย์ของอาณาจักรล้านนาด้วย
"มังราย" เป็นพระนามที่ปรากฏในเอกสารชั้นต้นทุกชนิด ทั้งจารึก ใบลาน พงศาวดาร บทกฎหมาย บทกวี และอื่น ๆ ซึ่งรวมถึง จารึกวัดพระยืน (พ.ศ. 1912), จารึกวัดสุวรรณมหาวิหาร (พ.ศ. 1954), ตำนานมูลศาสนา (พ.ศ. 1965), ชินกาลมาลีปกรณ์ (พ.ศ. 2059), โคลงนิราศหริภุญไชย (พ.ศ. 2060), จารึกวัดเชียงมั่น (พ.ศ. 2124), และมังรายศาสตร์ (ไม่ปรากฏศักราช) โดยจารึกวัดพระยืน, จารึกวัดสุวรรณมหาวิหาร, ตำนานมูลศาสนา, ศิลาจารึกวัดเชียงมั่น, และมังรายศาสตร์ ระบุคำนำพระนามว่า "พญา" (เขียนแบบเก่าว่า "พรญา" หรือ "พรยา")
มีแต่พงศาวดารโยนก ที่พระยาประชากิจกรจักร์ (แช่ม บุนนาค) เขียนขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงสยาม และเอกสารสมัยหลังซึ่งอ้างอิงพงศาวดารโยก ที่ออกพระนามว่า "เม็งราย" โดยไม่ปรากฏเหตุผลที่พระยาประชากิจกรจักร์แก้พระนาม "มังราย" เป็น "เม็งราย" แต่อย่างใด ปัจจุบัน มีสถานที่หลายแห่งใช้ชื่อว่า "เม็งราย" เช่น ตำบลเม็งราย, อำเภอพญาเม็งราย, โรงเรียนเม็งรายมหาราชวิทยาคม, และค่ายเม็งรายมหาราช ในจังหวัดเชียงราย ตลอดจนวัดพระเจ้าเม็งราย ในจังหวัดเชียงใหม่
ส่วนการเปลี่ยนคำนำพระนาม "พญา" เป็น "พ่อขุน" นั้น เป็นผลงานของหลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) อธิบดีกรมศิลปากร ทั้งนี้ คำว่า "พ่อขุน" เป็นคำนำพระนามพระมหากษัตริย์กรุงสุโขทัยสมัยหนึ่ง แต่ไม่ปรากฏการใช้งานในทางประวัติศาสตร์ของภูมิภาคล้านนา
พญามังรายเป็นพระราชโอรสของลาวเมง พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 24 แห่งหิรัญนครเงินยางเชียงลาว กับนางเทพคำข่าย พระราชธิดาของท้าวรุ่งแก่นชาย พระมหากษัตริย์แห่งเมืองเชียงรุ่งสิบสองพันนา
การขึ้นเป็นกษัตริย์.
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน พ.ศ. 1802 พญามังรายทรงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งหิรัญนครเงินยางเชียงลาวต่อ และมีพระราชประสงค์จะทรงรวบรวมหัวเมืองอิสระต่าง ๆ เข้าเป็นหนึ่งเดียว โดยทรงเริ่มจากทางเหนือก่อน แล้วขยายไปฝ่ายใต้
การสร้างเชียงราย.
หลังจากทรงขึ้นครองราชย์ ณ หิรัญนครเงินยางเชียงลาวได้ราว 3 ปี พญามังรายทรงสร้างเมืองเชียงรายขึ้นเป็นศูนย์อำนาจใหม่ใน พ.ศ. 1805 และทรงสร้างเมืองฝางเมื่อ พ.ศ. 1816, ทรงสร้างเมืองชะแวทางตะวันออกเฉียงเหนือของลำพูนเมื่อ พ.ศ. 1826, และทรงสร้างเวียงกุมกามเมื่อ พ.ศ. 1829 เมื่อสร้างเมืองใหม่แต่ละครั้ง พญามังรายจะประทับอยู่ที่เมืองนั้น ๆ เสมอ ซึ่งตามความเห็นของประเสริฐ ณ นคร แล้ว "คงมีพระประสงค์ที่จะสร้างชุมชนขึ้นใหม่ เพื่อรวบรวมผู้คนที่กระจัดกระจายกันอยู่ให้มาตั้งเป็นเมืองใหม่ขึ้น ในขณะเดียวกัน ก็ทรงแสวงหาชัยภูมิที่เหมาะสมจะเป็นเมืองหลวงถาวรของพระองค์ต่อไป"
นอกจากนี้ ยังทรงตีได้เมืองมอบ, เมืองไร, และเมืองเชียงคำ จึงมีหัวเมืองหลายแห่งมาขออ่อนน้อมเป็นเมืองขึ้น เช่น เมืองร้าง ต่อมาจึงเสด็จไปเอาเมืองเชียงของได้ใน พ.ศ. 1812 และเมืองเซริงใน พ.ศ. 1818
ระหว่างประทับที่เวียงกุมกาม พญามังรายทรงให้ช่างก่อเจดีย์กู่คำ ณ วัดเจดีย์เหลี่ยม พญามังรายยังโปรดให้นายช่างชื่อ กานโถม สร้างวัดแห่งหนึ่งที่มีพระพุทธปฏิมากร 5 พระองค์สูงใหญ่เท่าพระวรกายของพระองค์ ตลอดจนมหาวิหารและเจดีย์อื่นอีกเป็นอันมาก นายช่างกานโถมปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นที่พอพระราชหฤทัย จึงโปรดให้เขาไปครองเมืองรอย (ต่อมาสถาปนาเป็นเมืองเชียงแสน) และพระราชทานนามวัดนั้นว่า วัดกานโถม
การตีหริภุญไชย.
พญามังรายมีพระราชประสงค์จะได้เมืองหริภุญไชย (ในจังหวัดลำพูนปัจจุบัน) เพราะเป็นเมืองมั่งคั่ง เป็นศูนย์การค้าระหว่างประเทศ ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ ทั้งยังมีทางน้ำติดต่อถึงเมืองละโว้และเมืองอโยธยาด้วย ทรงวางแผนให้ข้าหลวงคนหนึ่งชื่อ อ้ายฟ้า เข้าไปเป็นไส้ศึกในเมืองหริภุญไชย ขณะนั้น พญาญี่บาครองเมืองหริภุญไชย อ้ายฟ้าทำให้ชาวหริภุญไชยไม่พอใจพญาญี่บา โดยเกณฑ์ไปขุดเหมืองในฤดูร้อนเพื่อถ่ายแม่น้ำปิงมาสู่แม่น้ำกวงเป็นระยะทาง 36 กิโลเมตร ปัจจุบัน เหมืองดังกล่าวยังมีอยู่และยังใช้การได้ นอกจากนี้ อ้ายฟ้ายังให้ตัดไม้ซุงลากผ่านที่นาของชาวบ้านในฤดูทำนา ทำให้ข้าวเสียหาย โดยอ้ายฟ้าแจ้งว่า พญาญี่บาจะทรงสร้างพระราชวังใหม่ อ้ายฟ้าบ่อนทำลายเมืองหริภุญไชยอยู่นานเกือบ 7 ปี เป็นเหตุให้ชาวหริภุญไชยเอาใจออกหากพญาญี่บา เมื่อพญามังรายทรงนำกองทัพมาล้อม จึงทรงได้เมืองไปโดยง่ายใน พ.ศ. 1824 แต่ชินกาลมาลีปกรณ์ว่าเป็น พ.ศ. 1835
การสร้างเชียงใหม่.
เมื่อพญามังรายทรงได้เมืองหริภุญไชยแล้ว ขุนคราม พระราชบุตรพระองค์ที่ 2 ของพญามังราย ก็ตีนครเขลางค์ (ในจังหวัดลำปางปัจจุบัน) ได้ใน พ.ศ. 1839 ในปีนั้นเอง พญามังรายทรงสร้างเมืองเชียงใหม่ขึ้น พระราชทานนามว่า "นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่"
อาณาเขตของพญามังรายนั้น ปรากฏว่า ทางเหนือถึงเชียงรุ่งและเชียงตุง ทางตะวันออกถึงแม่น้ำโขง แต่ไม่รวมเมืองพะเยา, เมืองน่าน, และเมืองแพร่ ทางใต้ถึงนครเขลางค์ และทางตะวันตกถึงอาณาจักรพุกาม (พม่าและมอญ)
การตีพุกาม.
พงศาวดารโยนก ของพระยาประชากิจกรจักร์ (แช่ม บุนนาค) ว่า ใน พ.ศ. 1833 อาณาจักรพุกามขอเป็นเมืองขึ้นของพระองค์ พญามังรายจึงเสด็จไปเยือนพุกาม และเมื่อนิวัติ ก็ทรงนำช่างฆ้อง ช่างหล่อ ช่างเหล็ก และช่างฝีมืออื่น ๆ กลับมาด้วย แล้วก็โปรดให้ช่างทองไปประจำที่เมืองเชียงตุง แต่เรื่องดังกล่าวไม่ปรากฏในชินกาลมาลีปกรณ์ และประเสริฐ ณ นคร เห็นว่า ถ้าเกิดขึ้นจริง ควรเป็น พ.ศ. 1843 มากกว่า พ.ศ. 1833 เพราะมอญอยู่ในอาณัติของพ่อขุนรามคำแหงกรุงสุโขทัยซึ่งสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1841 มอญจะแยกตัวไปขึ้นเมืองใหม่ได้ก็ควรหลัง พ.ศ. 1841
นอกจากนี้ บันทึกของจีนและไทลื้อระบุว่า พญามังรายทรงเคยยกรี้พลไปตีเมืองเชียงรุ่งและอาณาจักรพุกามบางส่วนใน พ.ศ. 1840 และสิบสองพันนาใน พ.ศ. 1844 ทั้งกล่าวว่า จีนเคยยกลงมาตีอาณาจักรล้านนาแต่พ่ายแพ้กลับไปด้วย
พญามังรายทรงมีสัมพันธไมตรีกับพญางำเมือง พระมหากษัตริย์แห่งเมืองพะเยา (ในจังหวัดพะเยาปัจจุบัน) และพ่อขุนรามคำแหง พระมหากษัตริย์แห่งกรุงสุโขทัย ทั้ง 3 พระองค์เป็นศิษย์สำนักเดียวกันที่เมืองละโว้ และเป็นพระสหายร่วมสาบานกันด้วย
พ.ศ. 1819 พญามังรายทรงยกทัพไปตีเมืองพะเยา แต่เมื่อไปถึง พญามังรายกับพญางำเมืองกลับเป็นไมตรีต่อกัน ทำให้ข้อขัดแย้งสิ้นสุดลง หลังจากนั้นไม่นาน พ่อขุนรามคำแหงกับพระมเหสีของพญางำเมืองกระทำชู้กัน พญางำเมืองเชิญพญามังรายมาตัดสิน พญามังรายทรงว่ากล่าวให้พญางำเมืองกับพ่อขุนรามคำแหงกลับเป็นมิตรกันดังเดิม
อนึ่ง เมื่อพญามังรายจะทรงสถาปนาเมืองเชียงใหม่นั้น ทรงปรึกษากับพระสหายทั้ง 2 พ่อขุนรามคำแหงทรงแนะนำว่า ควรลดขนาดเมืองลงครึ่งหนึ่งจากเดิมที่วางผังให้ยาวด้านละ 2,000 วา เพราะเมื่อเกิดศึกสงครามในอนาคต ผู้คนที่ไม่มากพอจะไม่อาจรักษาบ้านเมืองที่กว้างใหญ่เกินไปได้ ซึ่งพญามังรายทรงเห็นชอบด้วย
พระราชไมตรีระหว่างพระมหากษัตริย์ทั้ง 3 พระองค์ ทำให้แต่ละพระองค์ทรงสามารถขยายดินแดนไปได้อย่างไม่ต้องทรงพะวงหน้าพะวงหลัง
มังรายศาสตร์ (บ้างเรียก วิจิฉัยมังราย) เป็นเอกสารที่ประมวลคำวินิจฉัยทางกฎหมายของพระมหากษัตริย์ ซึ่งรวมถึงพญามังราย ในรัชกาลพญามังราย มังรายศาสตร์มีเพียง 22 มาตรา ว่าด้วยการหนีศึก, ความชอบในสงคราม, หน้าที่ของไพร่ในการเข้าเวรทำงานหลวง 10 วัน กลับบ้านไปกสิกรรม 10 วัน สลับกันไป, และเรื่องที่ดิน ภายหลังมีการแก้ไขเพิ่มเติมจนยาวขึ้นอีก 10 เท่า
มังรายศาสตร์ฉบับเก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือในปัจจุบันมีเพียงฉบับเดียว คือ ฉบับที่พบ ณ วัดเสาไห้ คัดลอกเอาไว้เมื่อ พ.ศ. 2342 และต่อมา ราชบัณฑิตยสถานแปลเป็นภาษาไทยเมื่อ พ.ศ. 2514
พญามังรายมีพระราชบุตรเท่าใดไม่ปรากฏชัด แต่ปรากฏว่า พระราชบุตรพระองค์แรกมีพระนามว่า ขุนเครื่อง ทรงให้ไปครองเมืองเชียงราย แต่ภายหลังคิดขบถ จึงทรงให้คนไปลอบสังหาร
พระราชบุตรพระองค์ที่ 2 คือ ขุนคราม มีผลงานเป็นการตีนครเขลางค์ได้สำเร็จ จึงได้เฉลิมพระนามเป็น พญาไชยสงคราม ภายหลังได้สืบราชสมบัติต่อจากพญามังรายเป็นรัชกาลที่ 2 แห่งอาณาจักรล้านนา
พระราชบุตรพระองค์ที่ 3 คือ ขุนเครือ โปรดให้กินเมืองพร้าว แต่ต่อมาถูกพระองค์เนรเทศไปเมืองกองใต้ ชาวไทยใหญ่จึงสร้างเมืองใหม่ให้ขุนเครือปกครองแทน
พญามังรายสวรรคตเพราะทรงถูกฟ้าผ่ากลางเมืองเชียงใหม่ใน พ.ศ. 1854 รวมพระชนม์ 72 พรรษา พญาไชยสงคราม พระราชบุตรพระองค์ที่ 2 เสวยราชย์สืบต่อมา
พ้นรัชกาลพญามังรายแล้ว ราชวงศ์มังรายครอบครองอาณาจักรล้านนาเป็นเอกราชอยู่ระยะหนึ่ง โดยเคยขยายอาณาบริเวณมาครอบคลุมเมืองพะเยา, น่าน, ตาก, แพร่, สวรรคโลก, และสุโขทัยด้วย กระทั่ง พ.ศ. 2101 ถูกพม่าตีแตก แล้วก็กลายเป็นเมืองขึ้นพม่าบ้าง เป็นอิสระบ้าง และเป็นเมืองขึ้นกรุงศรีอยุธยาบ้าง สลับกันไปดังนี้เป็นเวลากว่า 200 ปี จนยอมเป็นเมืองขึ้นกรุงรัตนโกสินทร์ และถูกกลืนเข้าเป็นประเทศไทยในปัจจุบัน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 มีผู้ตัดต่อภาพอนุสาวรีย์พญามังราย โดยนำสัญลักษณ์ "ชอบ" หรือ "ไลก์" (like) ของเฟซบุ๊กไปติดกับพระหัตถ์ แล้วลงเผยแพร่ทางเพจ "ไลค์ดะ" ในเฟซบุ๊ก โดยเรียกภาพนั้นว่า "พ่อขุนเม็งไลค์" มีบุคคลจำนวนหนึ่งไม่พอใจและพากันเข้าไปต่อว่า ในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มงคล สิทธิหล่อ วัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย แถลงว่า จะดำเนินคดีแก่เจ้าของเพจไลค์ดะ และในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ชาวเชียงรายบางกลุ่มเดินขบวนแสดงความไม่พอใจต่อเพจไลก์ดะที่บริเวณพระบรมราชานุสาวรีย์พญามังรายในอำเภอเมืองเชียงราย ส่วนเพจไลค์ดะได้ปิดตัวลงก่อนหน้านั้นแล้ว
อนึ่ง ในช่วงการประชุมผู้นำด้านน้ำแห่งภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ครั้งที่ 2 (2nd Asia–Pacific Water Summit) หรือการประชุมน้ำโลก ครั้งที่ 2 ที่จังหวัดเชียงใหม่ ปลอดประสพ สุรัสวดี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ถูกวิพากษ์วิจารณ์ที่แต่งกายเป็นพญามังรายด้วย "ชุดกษัตริย์ล้านนาโบราณ เปลือยท่อนบน โชว์พุงหลาม นุ่งผ้านุ่ง มีทับทรวงและมงกุฎ กำลังชี้นิ้วขึ้นฟ้าไปท้ารบเทวดาบนฟ้า"
บิวพรีนอร์ฟีน
บิวพรีนอร์ฟีน หรือ bupe  เป็นยาในกลุ่ม โอปิออยด์ ที่มีฤทธิ์เป็นตัวทำการ ย่อย(agonist) และปฏิปักษ์ (antagonist) บิวพรีนอร์ฟีนไฮโดรคลอไรด์นำออกทำตลาดครั้งแรกในปี
ค.ศ. 1980 โดยเรคกิตต์และโคลแมน (ปัจจุบันคือเรคกิตต์เบนค์กิเซอร์ (Reckitt Benckiser)) เป็นยาบรรเทาปวด ครั้งแรกใช้รักษาการติดยาในกลุ่มโอปิออยด์ จัดเป็นยาประเภท "Schedule III" โดยอนุสัญญาว่าด้วยสารที่มีฤทธิ์ต่อจิตประสาท (Convention on Psychotropic Substances)
เภสัชวิทยาและเภสัชจลนศาสตร์.
บิวพรีนอร์ฟีนเป็นอนุพันธ์ของทีบาอีน ที่มีฤทธิ์บรรเทาปวดเนื่องจากมีอะโกนิสต์ ที่ μ-โอปิออยด์ รีเซพเตอร์ บิวพรีนอร์ฟีนเป็นแอนตาโกนิสต์ ที่ κ-โอปิออยด์ รีเซพเตอร์ด้วย อะโกนิสต์แอคติวิตี้บางส่วนหมายถึงการเป็น โอปิออยด์ รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์ (นั่นคือเป็นตัวยาแก้ฤทธิ์กัน (antidote) เช่น นาโลโซนแก้ผลข้างเคียงบางส่วนของบิวพรีนอร์ฟีนได้
บิวพรีนอร์ฟีนจะถูกเมทาโบไลซ์ในตับ โดยไอโซไซม์ซีวายพี 3 เอ 4 (CYP3A4) ในระบบเอ็นไซม์ไซโตโครม พี 450 ออกซิเดส (cytochrome p450) แล้วกลายเป็นนอร์บูปรีนอร์ฟิน (norbuprenorphine)