pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดีน โทมัส เป็นเพื่อนร่วมบ้านกริฟฟินดอร์ของแฮร์รี่ เขาอาศัยอยู่กับแม่ที่เป็นมักเกิ้ลเนื่องจากพ่อของเขาได้ทิ้งเขาไปตั้งแต่เด็ก ดีน โทมัสมีความผูกพันกับมักเกิ้ลมากกว่าเพื่อนหลายคนและเป็นแฟนฟุตบอลทีมเวสต์แฮม ยูไนเต็ด เขาได้ข้าร่วมกองทัพดัมเบิลดอร์ในเล่ม 5 ต่อมาดีนได้คบกับจินนี่ ซึ่งสร้างความหึงหวงให้แก่แฮร์รี่และรอนที่เป็นพี่ชายเป็นอย่างมาก แต่แล้วดีนกับจินนี่ก็เลิกรากันไป ในเล่ม 7 ดีนเป็นหนึ่งในพ่อมดที่ถูกขึ้นทะเบียนว่าเป็นพ่อมดที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นมักเกิ้ลเช่นเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่ ทำให้เขาต้องหนีการจับกุม แต่สุดท้ายก็ถูกพวกนักล่าค่าหัวจับพร้อมกับแฮร์รี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ กริ๊ปฮุก และลูน่า แต่แล้วก็รอดมาได้ เขาคือหนึ่งในนักเรียนที่ได้เข้าต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์
เชมัส ฟินนิกัน.
เชมัสเป็นเพื่อนร่วมชั้นเดียวกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาเป็นลูกครึ่ง โดยมีแม่เป็นแม่มด ส่วนพ่อเป็นมักเกิ้ลเชมัสเป็นเพื่อนสนิทกับดีน โทมัส มีนิสัยซุ่มซ่ามและชอบทำอะไรระเบิดบ่อยครั้ง ในภาค 5 เชมัสขัดแย้งกับแฮร์รี่อย่างรุนแรงเนื่องจากเขาเชื่อว่าแฮร์รี่โกหกเรื่องการกลับมาของโวลเดอมอร์
เขาก็ได้เปลี่ยนใจและเข้าร่วมเป็นหนึ่งในกองทัพดัมเบิลดอร์เป็นคนสุดท้ายเนื่องจากดีน โทมัส ชักชวน เขาเป็นอีกคนที่เสกผู้พิทักษ์​ได้ตั้งแต่ภาค 5 ผู้พิทักษ์​ของเขาเป็นสุนัขจิ้งจอก​ อย่างไรก็ตามเขาไม่แน่ใจเขาระบุว่าเป็นสัตว์ที่มีขน
ในภาคสุดท้าย เชมัสได้กลับไปเรียนต่อที่ฮอกวอตส์และได้สานต่อกองทัพดัมเบิลดอร์ขึ้นอีกครั้งร่วมกับเนวิลล์และจินนี่ เนวิลล์ได้ระบุว่าเชมัสคือหนึ่งในคนที่ต่อสู้กับพวกผู้เสพความตายมากที่สุด ทำให้เขาถูกลงโทษอย่างรุนแรงหลายครั้ง เชมัสได้เข้าร่วมการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์เช่นเดียวกับเพื่อนๆ
เดนนิส ครีฟวีย์.
เดนนิส ครีฟวี่ย์​ -​ น้องชายของคอลิน ครีฟวี่ย์เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในกองทัพดัมเบิลดอร์ขณะที่เข้าร่วมเดนนิส เรียนปี 2 และอยู่บ้าน กริฟฟินดอร์
เดนนิส ครีฟวีย์ ขณะนั่งเรือข้ามแม่น้ำเพื่อมาที่โรงเรียนเขาตกลงไปในแม่น้ำ ปรากฏว่ามีสัตว์ตัวหนึ่งอุ้มเขาขึ้นมา เดนนิส นั้น ไม่ได้ตกใจกลัวแต่กลับ​ตื่นเต้นดีใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ คอลิน พี่ชายของเขาคาดว่าเป็นปลาหมึกยักษ์​ที่อุ้มเขากลับขึ้นมาบนเรือ
คอลิน ครีฟวีย์.
สมาชิกนักเรียนบ้าน กริฟฟินดอร์คุณพ่อเป็นคนส่งนม คอลินนั้นชอบถ่ายรูป เขาเป็นช่างภาพ​ประจำบ้าน คอลินเรียนปีเดียวกับ จินนี่ วีสลีย์ และ ลูน่า เลิฟกู๊ด ตอนเขาเข้าเรียนปี 1 ถูกสาปให้เป็นหินพร้อมกับ เฮไมโอนี่ เกรนเจอร์ ในขณะที่กำลังถือกล้องถ่ายรูป เขาเสียชีวิตในภาค 7 ผู้เสพความตาย​คนหนึ่งลงมือสังหารเขา แฮรี่ พอตเตอร์ สงสัยว่าเขาจะแอบกลับมาเพื่อร่วมต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์​ เนื่องจากเขาอายุไม่ถึงกำหนดและมักกอลนากัล สั่งให้เขาหนีออกไปจากโรงเรียน
จอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์
เจ้าชายจอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ (; 6 มีนาคม ค.ศ. 1340 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399) เป็นสมาชิกราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟีลิปแห่งแอโน และเป็นพระเชษฐาของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคที่ 1 แห่งยอร์กผู้เป็นต้นราชสกุลยอร์ก
จอห์นแห่งกอนต์ทรงเป็นต้นราชสกุลแลงคัสเตอร์ โดยมีกษัตริย์อังกฤษสามคนที่สืบเชื้อสายมาจากพระองค์ คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 4, พระเจ้าเฮนรีที่ 5 และพระเจ้าเฮนรีที่ 6
จอห์นประสูติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1340 ทรงเป็นพระโอรสคนที่สี่ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แต่เป็นพระโอรสคนที่สามที่มีชีวิตรอด พระองค์ได้ฉายาพระนามมาจากสถานที่ประสูติของพระองค์ คือ เมืองเกนต์ หรือเมืองกอนต์ในภาษาอังกฤษ เดือนกันยายน ค.ศ. 1342 พระองค์ถูกตั้งเป็นเอิร์ลแห่งริชมอนด์ ทรงได้รับการฝึกฝนทักษะทางทหาร ในปี ค.ศ. 1350 จอห์นในวัย 10 พรรษาได้ปรากฏตัวที่สมรภูมิทางเรือวินเชลซีที่ว่ากันว่าเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ เอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์และเลสเตอร์ได้ช่วยชีวิตพระองค์ไว้หลังเรือสเปนลำใหญ่ได้โจมเรือที่บรรทุกจอห์นกับเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาของจอห์น ในเวลาต่อมาจอห์นในวัย 19 พรรษาได้มีส่วนร่วมในการออกทำศึกกับฝรั่งเศส
คนในยุคเดียวกันได้บรรยายถึงจอห์นว่าทรงมีพระวรกายสูง รูปร่างดี พระบุตรคนแรกของจอห์นเป็นพระธิดานอกสมรสชื่อบลานช์ซึ่งเกิดจากมารี เดอ แซ็งต์ฮิแลร์แห่งแอโน สนมลับของจอห์นที่เป็นนางกำนัลของพระราชินีฟิลิปปาแห่งแอโน พระมารดาของพระองค์
การเสกสมรสครั้งแรก.
วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1359 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ได้จับจอห์นสมรสกับบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ ทายาทหญิงผู้มั่งคั่งที่วิหารเรดิงในบาร์กเชอร์ บลานช์เป็นธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนต์ เอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์และเลสเตอร์กับอิซาเบล เดอ บูมงต์และมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สามของจอห์น ทั้งคู่ต่างเป็นบุตรของพระปนัดดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 บลานช์สืบเชื้อสายมากจากเอ็ดมุนด์หลังกางเขน เอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์ พระโอรสคนสุดท้องของพระเจ้าเฮนรี เชื้อพระวงศ์ทุกคนต่างเข้าร่วมพิธีสมรสในครั้งนี้ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ได้มอบของขวัญซึ่งเป็นอัญมณีราคาแพงให้แก่บลานช์วัย 14 ปี
เฮนรีแห่งกรอสมอนต์ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1361 จอห์นได้สืบทอดดินแดนครึ่งหนึ่งของพ่อตาและได้ครองตำแหน่งเป็นเอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์ พระองค์ยังได้รับยศเป็นบารอนที่ 14 แห่งฮาลตันและลอร์ดที่ 11 แห่งโบวแลนด์ จอห์นได้ดินแดนส่วนที่เหลือของเฮนรีมาครองหลังม็อด เคานเตสแห่งเลสเตอร์ น้องสาวของบลานช์เสียชีวิตในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1362 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 พระบิดาของพระองค์ได้พระราชทานยศดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ให้แก่พระองค์ในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362
การเสกสมรสของจอห์นกับบลานช์เป็นการเสกสมรสที่มีความสุข บลานช์เป็นสาวสวยมารยาทงดงามที่มีผมสีอ่อน ทั้งคู่มีบุตรธิดาด้วยกัน 7 คน คือ
บลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1368 ด้วยโรคกาฬโรคต่อมน้ำเหลืองด้วยวัย 23 ปีที่ปราสาททัตบรีในสแตฟฟอร์ดเชอร์ ระหว่างที่จอห์นเดินทางไปต่างแดน ร่างของเธอถูกฝังที่อาสนวิหารเซนต์ปอลในกรุงลอนดอน มีบันทึกว่าจอห์นทรงจมอยู่กับความโทมนัสโศกเศร้า
ตลอดช่วงเวลาหลายปีต่อมาจอห์นได้ทรงสู้รบในสงครามหลายครั้ง ทรงสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอ็ดเวิร์ดแห่งวูดสต็อคหรือเอ็ดเวิร์ดเจ้าชายดำ พระเชษฐาในการทำสงครามร้อยปี พระองค์ได้ออกทำศึกเพื่อช่วยเหลือพระเจ้าเปโดรผู้โหดเหี้ยมแห่งกัสติยา สองปีต่อมาทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายกองแห่งกาแล และในปี ค.ศ. 1371 ทรงดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพแห่งอากีแตน จอห์นได้เสกสมรสใหม่กับกอนส์ตันซาแห่งกัสติยา พระธิดาของพระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยาในปี ค.ศ. 1372 การสมรสครั้งนี้ทำให้พระองค์ได้รับยศเป็นเอิร์ลแห่งริชมอนด์และได้อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งกษัตริย์แห่งกัสติยา
จอห์นเสกสมรสกับกอนส์ตันซาแห่งกัสติยาวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1371 ในกีเยนที่โรเกฟอต์ใกล้กับบอร์โดซ์ การเสกสมรสครั้งนี้เป็นการเสกสมรสที่ไร้ซึ่งความรัก แต่กระนั้นทั้งสองพระองค์ก็มีพระบุตรด้วยกันสองคน คือ
ในช่วงปี ค.ศ. 1370–71 เมื่อเจ้าชายดำล้มป่วยระหว่างกำลังทำศึกกับฝรั่งเศสจอห์นได้กลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพ ในปี ค.ศ. 1373 พระองค์ได้นำทัพจากกาแลไปบอร์โดซ์แต่ประสบความสำเร็จไม่มากนัก หลังการสิ้นพระชนม์ของเอ็ดเวิร์ดเจ้าชายดำ จอห์นแห่งกอนต์ได้ให้การคุ้มครองจอห์น วีคลิฟฟ์ นักปฏิรูปศาสนา ซึ่งพระองค์อาจทำไปเพราะต้องการยับยั้งอำนาจของคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่กำลังเติบโต
อิทธิพลในราชสำนักอังกฤษ.
หลังบรรลุการทำสนธิสัญญาพักรบในปี ค.ศ. 1375 พระองค์ได้เดินทางกลับอังกฤษ พระองค์ได้ผูกมิตรกับกลุ่มข้าราชสำนักที่ทุจริตฉ้อฉลซึ่งนำโดยอาลิซ เพอร์เรอร์ สนมลับของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้สูงวัย ในช่วงที่กษัตริย์อยู่ในสภาวะเลอะเลือน จอห์นทำหน้าที่เสมือนผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน การขึ้นครองอำนาจทางการเมืองของพระองค์ทำให้ความไม่พอใจต่ออิทธิพลในอังกฤษของพระองค์ขยายออกไปเป็นวงกว้าง กองทัพอังกฤษประสบความล้มเหลวในสงครามร้อยปี การปกครองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ก็เริ่มไม่เป็นที่นิยมเนื่องจากการเรียกเก็บภาษีที่สูงและความสัมพันธ์ชู้สาวของพระองค์กับอาลิซ เพอร์เรอร์ ความล้มเหลวทางการทหาร, การบริหารราชการที่ทุจริตฉ้อฉล และการวางตัวอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับสภานิติบัญญัติอันดีงามสร้างกระแสเกลียดชังในตัวจอห์น กระทั่งในปี ค.ศ. 1376 กลุ่มของพระองค์ถูกสภานิติบัญญัติอันดีงามขับไล่ออกจากอำนาจ แต่ไม่นานจอห์นก็รวบรวมสมัครพรรคพวกได้อีกครั้ง
ปี ค.ศ. 1377 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 สวรรคตด้วยพระโรคเส้นพระโลหิตในพระมัตถลุงค์แตก(เส้นเลือดในสมองแตก)ที่ชีน ผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์คือพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 พระนัดดาวัย 10 พรรษา หลังพระภาติยะ(หลานชายที่เป็นลูกของพี่น้อง) ขึ้นครองราชย์อิทธิพลในราชสำนักของจอห์นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น จอห์นกลายเป็นผู้ปกครองตัวจริงของอังกฤษในช่วงที่กษัตริย์น้อยอยู่ในวัยเยาว์ ทรงให้คำปรึกษาในการทำสงครามกับฝรั่งเศสและเป็นผู้ดูแลพรมแดนที่ติดกับสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1380 พระองค์ได้ทำสนธิสัญญาพักรบกับชาวสกอตแลนด์และได้รับมอบหมายให้ปราบกบฏหลายครั้งในปีต่อมา
การตัดสินใจเรื่องการเก็บภาษีที่ไม่ค่อยฉลาดสะสมความไม่พอใจจนก่อเกิดการปฏิวัติชาวนาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1381 จอห์นแห่งกอนต์ถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวการในการเรียกเก็บภาษี พระองค์ต้องออกจากลอนดอนในช่วงเวลาดังกล่าวเพื่อหนีความโกรธเคืองของกลุ่มกบฏ ทว่าพระราชวังซาวอยของพระองค์ซึ่งถูกมองว่าเป็นคฤหาสน์ขุนนางที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในลอนดอนสมัยกลางได้ถูกทำลาย ชิ้นส่วนที่กลุ่มชาวนาไม่สามารถพังหรือเผาได้ถูกโยนลงแม่น้ำ
แม้จะถูกข้าราชสำนักฝ่ายตรงข้ามกล่าวหาว่าทรยศต่อชาติแต่จอห์นก็ยังคงได้รับการสนับสนุนอันล้ำค่าจากพระเจ้าริชาร์ด พระองค์ยังคงรับใช้กษัตริย์ต่อไป จอห์นเป็นผู้เจรจาสันติภาพกับฝรั่งเศสและเป็นผู้จัดการเรื่องพรมแดนที่ติดกันสกอตแลนด์ ทว่าในปี ค.ศ. 1385 พระองค์ได้ขัดแย้งกับกษัตริย์แต่ต่อมาก็ได้คืนดีกัน พระองค์ยังคงทำหน้าที่เป็นคนกลางระหว่างกษัตริย์กับฝ่ายตรงข้ามต่อไป
พระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยา พระบิดาของกอนส์ตันซาถูกเอนริเกแห่งกัสติยา พระอนุชาต่างพระมารดาปลงพระชนม์และได้แย่งชิงบัลลังก์ที่กอนส์ตันซา พระธิดาคนโตของพระเจ้าเปโดรเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม จอห์นได้เข้าไปพัวพันกับการสู้รบในคาบสมุทรไอบีเรีย เนื่องจากตามกฎของสเปนพระสวามีของรัชทายาทหญิงในบัลลังก์ถือเป็นกษัตริย์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1386 จอห์นได้ออกเดินทางจากอังกฤษไปทรงอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์กัสติยาซึ่งเป็นสิทธิ์โดยชอบธรรมของพระชายา ทรงจับมือเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกสที่สมรสกับธิดาคนหนึ่งของพระองค์และนำทัพออกทำศึกกับพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา พระโอรสที่สืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเอนริเกที่ 2 ทว่าความพยายามของจอห์นไม่ประสบความสำเร็จ สุดท้ายในปี ค.ศ. 1388 พระองค์ได้ทำข้อตกลงสันติภาพโดยยกการอ้างสิทธิ์ให้เป็นของแคทเธอรีน พระธิดาที่ประสูติแต่กอนส์ตันซาแห่งกัสติยาซึ่งถูกจับเสกสมรสกับพระเจ้าเอนริเกที่ 3 แห่งกัสติยา (ขณะนั้นยังไม่เป็นกษัตริย์) อันเป็นการรวมการอ้างสิทธิ์จากทั้งสองฝ่ายเข้าด้วยกัน
ในช่วงที่จอห์นไม่อยู่ การบริหารกิจการภายในที่ผิดพลาดของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ทำให้อังกฤษตกอยู่ในสงครามกลางเมือง เมื่อเดินทางกลับมาในปี ค.ศ. 1389 จอห์นได้เป็นคนกลางทำให้พระเจ้าริชาร์ดกับกลุ่มลอร์ดผู้อุทธรณ์ซึ่งนำโดยธอมัสแห่งวูดสต็อค ดยุคแห่งกลอสเตอร์ พระอนุชาของพระองค์ประนีประนอมกัน นำไปสู่ยุคแห่งเสถียรภาพ สี่เดือนหลังกลับมาอังกฤษ พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ได้แต่งตั้งจอห์นเป็นดยุคแห่งอากีแตนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1390
การเสกสมรสครั้งที่สามและบั้นปลายพระชนม์.
วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1394 กอนส์ตันซาแห่งกัสติยาได้สิ้นพระชนม์ที่ปราสาทเลสเตอร์ พระศพของพระนางถูกฝังที่วิหารเนอวาร์คในเลสเตอร์ ในช่วงที่พระนางยังทรงพระชนม์อยู่ จอห์นได้มีพระบุตรนอกสมรสสี่คนกับแคทเธอรีน สวีนฟอร์ด สนมลับซึ่งเป็นธิดาของเซอร์เพน โรเอ็ตกับภรรยาม่ายของอัศวินฮิวจ์ สวีนฟอร์ด แคทเธอรีนได้เข้ามาอยู่ในครัวเรือนของจอห์นในฐานะพระพี่เลี้ยงของฟิลิปปากับเอลิซาเบธแห่งแลงคัสเตอร์ ธิดาของจอห์นที่เกิดจากชายาคนแรก ฟิลิปปา เดอ โรเอ็ต น้องสาวของแคทเธอรีนเป็นนางกำนัลในครัวเรือนของพระราชินีฟิลิปปาและได้สมรสกับเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ กวีที่ต่อมาจอห์นได้ให้การอุปถัมภ์
ปี ค.ศ. 1396 จอห์นได้เสกสมรสกับแคทเธอรีน สวีนฟอร์ดที่อาสนวิหารลิงคอล์น พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และศาสนจักรได้ประกาศให้พระบุตรนอกสมรสของแคทเธอรีนกับจอห์นเป็นบุตรตามกฎหมายแต่ตัดสิทธิ์ไม่ให้สืบทอดบัลลังก์ บุตรของทั้งคู่ได้ใช้นามสกุลโบฟอร์ตซึ่งมาจากตำแหน่งลอร์ดแห่งบูฟอต์ (หรือโบฟอร์ตในภาษาอังกฤษ) ของจอห์นในช็องปาญ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส โดยบุตรแต่ละคนต่างของทั้งคู่มีบทบาทสำคัญในการเมืองของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้แก่
ปี ค.ศ. 1397 พระเจ้าริชาร์ดเอาคืนกลุ่มลอร์ดผู้อุทธรณ์ ธอมัส ดยุคแห่งกลอสเตอร์ พระอนุชาของจอห์นถูกจองจำในกาแลเพื่อรอการพิจารณาคดีในข้อหาทรยศต่อชาติ ต่อมาพระองค์ถูกปลงพระชนม์ ตามคำสั่งของพระเจ้าริชาร์ด พระภาติยะ (หลานชายที่เป็นลูกของพี่น้อง) ของพระองค์เอง ปี ค.ศ. 1398 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ได้ทรงขับไล่เฮนรีแห่งโบลิงโบรก พระโอรสคนโตของจอห์นออกจากประเทศ
จอห์นแห่งกอนต์ได้สิ้นพระชนม์ที่ปราสาทเลสเตอร์ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ด้วยพระชนมายุ 58 พรรษา พระศพของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างกับบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ พระชายาคนแรกในตำแหน่งของคณะประสานเสียงที่อาสนวิหารเซนต์ปอล รูปแกะสลักหลุมฝังพระศพของทั้งคู่จับมือกัน สองวันหลังพิธีพระศพของจอห์นแห่งกอนต์ พระเจ้าริชาร์ดได้ทรงประกาศเนรเทศเฮนรีแห่งโบลิงโบรกตลอดชีวิต ทรงตัดสิทธิ์ในการสืบทอดมรดกของลูกพี่ลูกน้องและทรัพย์สินที่ดินอันกว้างใหญ่ไพศาลของจอห์นแห่งกอนต์เข้าราชบัลลังก์ ภายหลังเฮนรี โบลิงโบรกได้ล้มล้างบัลลังก์และขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แลงคัสเตอร์
แยกรามคำแหง-สุวินทวงศ์
แยกรามคำแหง-สุวินทวงศ์ หรือแยกการไฟฟ้ามีนบุรี เป็นสามแยกจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 (ถนนสุวินทวงศ์) กับถนนรามคำแหง ในพื้นที่แขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร
สถานีโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลีเหนือ
เคเอ็มบีซี
เคเอ็มบีซี  เป็นสถานีโทรทัศน์ในแคนซัสซิตี้ ออกอากาศทางช่อง 9 (ดิจิตอล ช่อง 29) เป็นแม่ส่งของเอบีซี ถือหุ้นโดยเฮียตเทเลวิชั่น ดำเนินการร่วมกับ เคซีดับเบิลยูอี เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 โดยสถานีนี้เคยเป็นแม่ส่งของซีบีเอสมาก่อนเมื่อ พ.ศ. 2496 - 2498
เคนโทรซอรัส
เคนโทรซอรัส  ชื่อของมันมีความหมายว่ากิ้งก่าแหลมคม เพราะลำตัวส่วนหน้าของมันมีแผงกระดูกอยู่ ส่วนจากหลังถึงหางของมันมีหนามแหลมคมอยู่ อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนปลาย ถูกค้นพบในประเทศแทนซาเนีย ขนาดทั่วไปประมาณ 4.5 เมตร (15 ฟุต) มีน้ำหนักประมาณหนึ่งตัน (1.1 ตัน) ลักษณะการเดินสี่ขาตรง อาวุธหลักคือหนามยาวหนึ่งคู่ตรงหาง กินพืชเป็นอาหาร
การค้นพบฟอสซิลชิ้นแรกของ Kentrosaurus ถูกค้นพบโดย ในปี 1909 ถูกค้นพบโดย  เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 และได้ถูกบรรยายลักษณะโดยนักชีววิทยาเยอรมัน  ในปี พ.ศ. 2458 ชื่อ Kentrosaurus ได้ถูกตั้งชื่อเพื่อให้เป็นเกียรติแก่ Edwin Hennig และมาจากภาษากรีก kentron / κέντρονความหมาย "แหลม" หรือ "มีหนาม" และ "กิ้งก่า" / sauros / σαῦρος, [11] เฮ็นนิ่งเพิ่มเฉพาะชื่อ aethiopicus เพื่อแสดงถึงรากเหง้าที่มาจากทวีปแอฟริกา
ยูกิโอะ
สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 แห่งกรีซ
สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 (, "Geórgios II"; ค.ศ. 1890 – 1 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรีซ ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1922 ถึงมีนาคม ค.ศ. 1924 และตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1935 สวรรคตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1947
ช่วงต้นของชีวิต ครั้งแรกของการเป็นกษัตริย์และการลี้ภัย.
เจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงพระราชสมภพที่พระตำหนักในพระราชวังตาตอย ใกล้เอเธนส์ เป็นพระโอรสพระองค์ในมกุฎราชกุมารกอนสตันดีโนสกับพระมเหสีเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระองค์เป็นพระปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและเป็นพระนัดดาในเยออร์ยีโอสที่ 1 ชาวเดนมาร์กเจ้าชายแห่งกวอกเบิร์ก ผู้ซึ่งได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 1963 ราชวงศ์ของเจ้าชายเยออร์ยีโอสเป็นหนึ่งในห้าเชื้อสายของราชวงศ์ไบแซนไทน์
เจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงดำเนินการงานทางด้านกองทัพ ทรงเข้าการฝึกกับราชองครักษ์แห่งปรัสเซียเมื่อพระชนมายุ 18 พรรษา จากนั้นทรงเข้าร่วมการรบในสงครามบอลข่านเป็นหนึ่งในกองทัพทหารราบกรีก เมื่อพระอัยกาทรงถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1913 เจ้าชายเยออร์ยีโอสจึงกลายเป็นรัชทายาทในพระยศดยุคแห่งสปาร์ตา
หลังจากการรัฐประหารยึดอำนาจกอนสตันติโนสในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 มกุฎราชกุมารเยออร์ยีโอสทรงลี้ภัยไปพร้อมกับพระบิดาในปี ค.ศ. 1917 พระอนุชาของพระองค์คือ อาเลกซันโดรส ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์โดยการแต่งตั้งของนายกรัฐมนตรี อีเลฟเทอริออส เวนิเซลอส เป็นสาธารณรัฐอย่างแท้จริง
เมื่อพระเจ้าอาเลกซันโดรสสวรรคตหลังจากทรงติดเชื้อหลังจากถูกวานรกัดในปีพ.ศ. 2463 เวนิเซลอสถูกลงมติให้พ้นจากตำแหน่งและการลงมติจากประชาชนได้ให้กอนสตันดีโนสกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ มกุฎราชกุมารเยออร์ยีโอสทรงได้เป็นพันเอกหลังจากการทำสงครามต่อต้านตุรกี ในช่วงนี้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย พระธิดาในเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 ณ บูคาเรสต์ โรมาเนีย เมื่อกองทัพเติร์กชนะกองทัพกรีซในสงครามอิสเมอร์ กอนสตันดีโนสทรงสละราชสมบัติและเจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงครองราชสมบัติสืบต่อในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1922
การพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้พระราชวงศ์ถูกยึดอำนาจโดยนายกรัฐมนตรี เอียนนิส เมทาซัสในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1923 เหล่าคณะปฏิวัติได้เสนอให้พระองค์ออกจากประเทศในขณะที่คณะชาติได้พิจารณาปัญหารัฐบาลในอนาคต พระองค์ทรงยินยอมแต่ปฏิเสธที่จะสละราชสมบัติ ทรงออกจากประเทศในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1923 และไปยังภูมิลำเนาของพระมเหสีคือโรมาเนีย เมื่อสาธารณรัฐได้ถูกก่อตั้งในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1924 พระองค์ทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ ทรงถูกถอนสัญชาติกรีกและสิทธิในทรัพย์สมบัติทั้งหมด
พระมเหสีของพระองค์ประทับที่บูคาเรสต์ พระองค์เสด็จประพาสอังกฤษและเยี่ยมพระมารดาที่ฟลอเรนซ์บ่อยๆ ใน ค.ศ. 1932 เสด็จออกจากโรมาเนียไปประทับที่อังกฤษ พระองค์ทรงไม่มีพระโอรสธิดาและทรงหย่ากับพระราชินีเอลิซาเบธในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1935
การฟื้นฟูระบอบกษัตริย์และยุคการปกครองของเมทาซัส.
กรีซในระหว่างปี ค.ศ. 1924 ถึง ค.ศ. 1935 ได้มีการเปลี่ยนคณะรัฐบาลทั้งหมด 23 คณะ การเผด็จการและ 13 รัฐประหาร นายพลเยออร์ยีโอส คอนไดลิส อดีตสมาชิกลัทธิเวนิเซลิสซึมได้ยึดอำนาจรัฐบาลในปี ค.ศ. 1935 และตั้งตนเป็นนายกรัฐมนตรี เขาได้ดำเนินการลงมติจากรัฐบาลเพื่อสิ้นสุดระบอบสาธารณรัฐ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 ผู้ลงมติ 95% สนับสนุนการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์
เยออร์ยีโอสซึ่งพำนักอยู่ที่ลอนดอน ได้เสด็จกลับแผ่นดินกรีกในวันที่ 25 พฤศจิกายน พระองค์ทรงแต่งตั้งศาสตราจารย์กอนสตันดีโนสเดอเมิร์ตซิสเป็นนายกรัฐมนตรีชั่วคราว ได้มีการเลือกตั้งในเดือนมกราคม ผลปรากฏว่าเหล่าพรรคคอมมิวนิสต์แห่งกรีซได้เสียงข้างมาก และได้มีเหตุการณ์การตายของนักการเมืองที่มีชื่อเสียงหลายคน(รวมทั้งนายพลเยออร์ยีโอส กอนไดลิสและกอนสตันดีโนส เดอเมิร์ตซิส)เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้จึงเป็นการก้าวสู่อำนาจของเอียนนิส เมทาซัส ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1936 เยออร์ยีโอสได้ลงนามอนุมัติการตั้งคณะรัฐบาลเผด็จการของเมทาซัสเรียกว่า"คณะรัฐบาลสิงหาคมที่ 4" ได้ล้มเลิกระบอบรัฐสภา สั่งปิดพรรคการเมืองต่างๆ ล้มล้างรัฐธรรมนูญ และสถาปนา"อารยธรรมเฮเลนที่ 3"ภายใต้การปกครองของเมทาซัสทรงตระหนักถึงลัทธิฟาสซิสต์ เหล่านักการเมืองฝ่ายตรงข้ามได้ถูกจับหลายคน และรัฐบาลได้มีการสั่งห้ามเผยแพร่งานเขียนและหนังสือต่างๆรวมทั้งงานเขียนของเพลโต,ธูซิดดิดีสและซีนอพอน นักปรัชญาสมัยกรีกโบราณ
จากการขยายตัวทรงเศรษฐกิจและลัทธิเผด็จการของนาซีเยอรมนี และสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ปะทุขึ้น ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1940 เมทาซัสได้ปฏิเสธคำขาดของอิตาลีที่ต้องการนำกำลังพลมาประจำการในกรีซ ทำให้อิตาลียกพลบุกกรีซ เกิดเป็นสงครามกรีซ-อิตาลี กรีซป้องกันสำเร็จและได้ยึดดินแดนทางตอนใต้กว่าครึ่งของแอลเบเนีย แต่เมื่อเยอรมนีบุกบัลแกเรียใน 6 เมษายน ค.ศ. 1941 และได้ถูกบุกรุกล้ำดินแดนและแผ่นดินใหญ่ของกรีซถูกยึดครอง
ในวันที่ 23 เมษายน พระองค์และคณะรัฐบาลได้ออกจากแผ่นฟารูกแห่งอียิปต์ทรงขอร้องพระองค์ให้ออกจากประเทศ ซึ่งขณะนั้นกรีซได้ถูกยึดครองแล้ว
เสด็จนิวัติกรีซและสวรรคต.
หลังสงครามยุติ ในวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1946 พระองค์เสด็จกลับกรีซ และในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1946 พระองค์ทรงถูกพบหมดสติในห้องของพระองค์ที่พระราชวังหลวงในเอเธนส์ และสวรรคตในวันต่อมาด้วยภาวะผนังเส้นโลหิตแดงหนาและมีความยึดหยุ่นน้อยลง โดยบางคนคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่นเพราะเป็นวันเอพริลฟูลส์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารออร์ทอด็อกซ์แห่งการรู้แจ้งในเอเธนส์
พระอนุชาของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส ได้สืบราชสมบัติต่อ จากการลี้ภัยของพระองค์บ่อยครั้งทำให้ทรงถูกวิจารณ์ว่า"สิ่งจำเป็นของกษัตริย์แห่งกรีซคือ “กระเป๋าเดินทาง""
สุริยุปราคา 15 มกราคม พ.ศ. 2553
สุริยุปราคาวงแหวน 15 มกราคม พ.ศ. 2553 เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เงามืดพาดผ่านแอฟริกาตะวันออก ได้แก่ ประเทศคองโก ประเทศเคนยา ก่อนลงสู่มหาสมุทรอินเดีย แล้วขึ้นสู่แผ่นดินบริเวณตอนใต้ของประเทศอินเดีย ตอนเหนือของประเทศศรีลังกา อ่าวเบงกอล ตอนเหนือของประเทศพม่า และไปสิ้นสุดที่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน
สุริยุปราคาบางส่วนในไทย.
วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 จะเกิดปรากฏการณ์สุริยุปราคาวงแหวน โดยสุริยุปราคาแบบวงแหวนนั้นเกิดจากขนาดปรากฏของดวงจันทร์มีขนาดเล็กกว่าขนาดปรากฏของดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์ไม่สามารถบดบังดวงอาทิตย์ได้จึงเหลือพื้นที่ของดวงอาทิตย์ปรากฏคล้ายวงแหวน โดยสุริยุปราคาครั้งนี้เป็นสุริยุปราคาชุดที่ 141(Saros Series 141) ซึ่งประเทศไทยสามารถมองเห็นได้เป็นสุริยุปราคาบางส่วน โดยภาคเหนือของประเทศจะสามารถสังเกตการเว้าแหว่งของดวงอาทิตย์ได้มากกว่าภาคอื่น โดยสัมผัสแรกเริ่มขึ้นในเวลา 13:50 น. ที่แหลมพรหมเทพ จังหวัดภูเก็ต บดบังมากที่สุดที่ เวลา 15:39 น. ที่ ตำบลนาปู่ป้อม อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยบดบังร้อยละ 78.15 ของพื้นที่ดวงอาทิตย์ และสิ้นสุดเวลา 17:04 น. ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ส่วนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จะเริ่มสัมผัสแรกเวลา 14:00 น. บดบังมากที่สุดร้อยละ 57.25 ของพื้นที่ดวงอาทิตย์ ในเวลา 15:37 น. และสิ้นสุดเวลา 16:58 น. โดยหลังจากเหตุการณ์นี้แล้วประเทศไทยจะสามารถเห็นสุริยุปราคาบางส่วนอีกครั้งได้ ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้า
ห้างคาร์ฟูร์
Gentle Words
แคม จีกอนเดต์
แคม จอสลิน จีกอนเดต์ (;  เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในการแสดงบทเควิน วอลช็อก รายการ "The O.C." ทางช่องฟอกซ์ และบทไรอัน แม็กคาร์ธี ในภาพยนตร์เรื่อง "Never Back Down" และในปี 2008 จีกอนเดแสดงบทเจมส์ในภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายดัดแปลงของสเตเฟนี เมเยอร์ เรื่อง "ทไวไลท์"
ช่องฟอกซ์
เบลลา สวอน
เจค็อบ แบล็ก
ความคลั่งทิวลิป
คลั่งทิวลิป  เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างยุคทองของเนเธอร์แลนด์ เมื่อเกิดการตั้งราคาสัญญาการค้าขายหัวทิวลิปสายพันธุ์ใหม่กันอย่างสูงผิดปกติจนถึงจุดสูงสุดก่อนที่ราคาจะตกฮวบลงมาอย่างฉับพลัน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1637 ในระหว่างที่ความคลั่งทิวลิปกำลังอยู่ที่จุดสูงสุด ราคาสัญญาการซื้อขายดอกทิวลิปต่อหัวสูงเกินสิบเท่าของรายได้ต่อปีของช่างฝีมือในช่วงระยะเวลาเดียวกัน เหตุการณ์นี้ถือกันว่าเป็นเหตุการณ์แรกของภาวะฟองสบู่จากเก็งกำไร คำว่า "ความคลั่งทิวลิป" กลายมาเป็นคำที่นิยมใช้ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นอุปมาเมื่อกล่าวถึงภาวะฟองสบู่ขนาดใหญ่
เหตุการณ์เกี่ยวกับความคลั่งทิวลิปมาเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายโดยนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษชื่อ ชาร์ลส์ แม็คเคย์ ในหนังสือชื่อ "Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds (ความเพ้อฝันอันวิปริตและความบ้าคลั่งของมหาชน) " ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1841 แม็คเคย์กล่าวว่าในจุดหนึ่งของการขายถึงกับมีผู้เสนอแลกที่ดิน 12 เอเคอร์เพื่อแลกกับหัวทิวลิปสายพันธุ์ "Semper Augustus" เพียงหัวเดียว แม็คเคย์อ้างว่ามีผู้ลงทุนในการซื้อสัญญาซื้อขายหัวทิวลิปจนหมดตัวเป็นจำนวนมากเมื่อราคาทรุดฮวบลง และผลสะท้อนของตลาดที่ล่มก็ใหญ่พอที่จะสั่นคลอนสภาวะทางเศรษฐกิจของเนเธอร์แลนด์ แม้ว่าหนังสือที่แม็คเคย์เขียนจะกลายเป็นหนังสือคลาสสิกที่ยังคงตีพิมพ์กันอยู่แม้แต่ในปัจจุบันนี้ แต่ความถูกต้องของข้อมูลและข้อสมมติฐานที่กล่าวในหนังสือก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ นักวิชาการสมัยใหม่เชื่อว่าความคลั่งดอกทิวลิปมิได้เป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงตามที่แม็คเคย์กล่าว และบ้างก็เสนอว่าเหตุการณ์นี้มิได้ทำให้เกิดความแปรปรวนของเศรษฐกิจขนานใหญ่ขึ้นแต่อย่างใด
การค้นคว้าเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับความคลั่งทิวลิปเป็นไปได้ยากเพราะข้อมูลจากคริสต์ทศวรรษ 1630 มีเพียงจำกัด—นอกจากนั้นข้อมูลส่วนใหญ่ที่มีอยู่ก็ยังขาดความเป็นกลาง และมาจากแหล่งข้อมูลที่เป็นปฏิปักษ์ต่อการเก็งกำไร แทนที่จะใช้กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่าเป็นความคลั่งของการเก็งกำไรอันไม่มีเหตุผล นักเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่พยายามให้คำอธิบายอย่างมีเหตุผลถึงสาเหตุของการตั้งราคาอันสูงผิดปกติ แต่คำอธิบายเหล่านี้ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับแนวโน้มของความผันผวนของราคาดอกไม้ชนิดอื่น เช่น ดอกไฮยาซินธ์ ซึ่งก็มีการตั้งราคาที่สูงเกินประมาณเมื่อมีการนำสายพันธุ์เข้าใหม่เข้ามา และราคาก็มาตกฮวบต่อมาเมื่อหมดความนิยมลงเช่นเดียวกับทิวลิป อีกสาเหตุหนึ่งที่อาจจะเป็นปัจจัยที่ทำให้ตลาดทิวลิปล่มอาจจะมาจากการเปลี่ยนแปลงระบบการทำสัญญาการซื้อขายโดยรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ในช่วงนั้น ที่มีจุดประสงค์ในการลดความเสี่ยงในตลาดการลงทุนของผู้ซื้ออนาคต โดยการอนุญาตให้ผู้ซื้อสามารถยุบเลิกสัญญาการซื้อขายได้โดยเสียค่าปรับเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับค่าของสัญญาทั้งหมด แต่บทบังคับนี้กลับได้ผลตรงกันข้ามและทำให้ราคาทิวลิปยิ่งถีบตัวสูงหนักขึ้นไปอีกจนเป็นผลให้ตลาดทิวลิปล่มสลายในที่สุด
ทิวลิปได้รับการนำเข้ามาในทวีปยุโรปจากจักรวรรดิออตโตมันราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 และกลายมาเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายในสาธารณรัฐดัตช์ (ปัจจุบัน คือ เนเธอร์แลนด์) การปลูกทิวลิปในสาธารณรัฐดัตช์เชื่อกันว่าเริ่มกันขึ้นอย่างจริงจังราว ค.ศ. 1593 หลังจากที่นักพฤกษศาสตร์เฟล็มมิชชาร์ลส์ เดอ เลอคลูส์ได้รับตำแหน่งที่มหาวิทยาลัยไลเดนและก่อตั้ง “สถาบันพฤกษศาสตร์แห่งไลเดน” (Hortus Botanicus Leiden) ขึ้น เลอคลูส์ปลูกทิวลิปที่สถาบันจากหัวทิวลิปที่ส่งมาจากตุรกีโดยราชทูตโอชีร์ เดอ บูสเบคก์ในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชสำนักของสุลต่านสุลัยมานมหาราช ทิวลิปที่ปลูกเป็นสายพันธุ์ที่สามารถทนทานกับภาวะอากาศในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำได้ ไม่นานหลังจากนั้นการปลูกทิวลิปก็เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายโดยทั่วไปในเนเธอร์แลนด์
ทิวลิปกลายมาเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยอย่างรวดเร็วและเป็นสิ่งที่เป็นแสดงสัญลักษณ์แสดงฐานะของผู้เป็นเจ้า ซึ่งทำให้เกิดความนิยมในการแสวงหาหัวทิวลิปมาเป็นเจ้าของกันยิ่งเพิ่มมากขึ้น ทิวลิปสายพันธุ์ใหม่ ๆ ถูกพัฒนาขึ้นและจัดเป็นกลุ่ม เช่นทิวลิปสีเดียวที่รวมทั้งสีแดง เหลือง และ ขาวอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า “Couleren” แต่ทิวลิปที่เป็นที่คลั่งไคล้กันมากที่สุดคือทิวลิปสีผสม หรือ “ทิวลิปแตกสี” (broken tulip) ที่มีลวดลายหลายสีในดอกเดียวกันที่มีชื่อเรียกกันไปต่าง ๆ แล้วแต่สายพันธุ์เช่น “Rosen” (แดงหรือชมพูบนพื้นสีขาว) “Violetten” (ม่วงหรือม่วงอ่อนบนพื้นสีขาว) หรือ “Bizarden” (แดง น้ำตาลหรือม่วง บนพื้นสีเหลือง) ทิวลิปสีผสมที่นิยมกันนี้จะออกดอกที่มีสีเด่นสะดุดตาและมีลวดลายเป็นเส้นหรือเป็นเปลวบนกลีบ ลักษณะที่เป็นลวดลายนี้เกิดจากการติดเชื้อไวรัสตามที่ทราบกันในปัจจุบันที่เรียกว่า “ไวรัสทิวลิปแตกสี” ซึ่งเป็นไวรัสพืชในกลุ่มไวรัสโมเสก (mosaic virus)
ผู้ปลูกทิวลิปต่างก็พยายามตั้งชื่อสายพันธุ์ใหม่ ๆ ให้เป็นที่ต้องหูด้วยชื่อที่หรูหราต่าง ๆ ที่เริ่มด้วยการตั้งชื่อที่มีคำว่า “แอดมิราล” (Admirael) นำหน้าตามด้วยชื่อผู้ปลูกเช่น “Admirael van der Eijck” ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่แสวงหากันมากในบรรดาห้าสิบสายพันธุ์ที่ใช้ชื่อแอดมิราล ชื่อนำหน้าอีกชื่อหนึ่งที่นิยมกันคือ “เจ็นเนอราล” (Generael) ซึ่งมีด้วยกันอีกสามสิบสายพันธุ์ หลังจากนั้นชื่อที่ตั้งก็ยิ่งหรูขึ้นไปอีกเช่นชื่อที่มาจากอเล็กซานเดอร์มหาราช หรือสคิพิโอ หรือแม้แต่ “แอดมิราลแห่งแอดมิราล” หรือ “เจ็นเนอราลแห่งเจ็นเนอราล” แต่การตั้งชื่อก็มิได้เป็นไปอย่างมีระบบหรือระเบียบแบบแผนเท่าใดนัก และคุณภาพของสายพันธุ์ใหม่ก็มีระดับที่แตกต่างกันมาก แต่สายพันธุ์เหล่านี้ส่วนใหญ่สูญหายไปหมดแล้ว แต่ "ทิวลิปแตกสี" ก็ยังเป็นที่นิยมกันอยู่