pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สร้างสรรค์และคิดค้นครั้งแรกโดย นายเฉลิมเกียรติ เลาหัตถพงษ์ภูริ ในปี พ.ศ. 2546 และปรากฏในหนังสือนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ชื่อ ID.FORCE (ข้อมูลบรรณานุกรมของหอสมุดแห่งชาติ ISBN 974-91234-1-7) ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2546 ได้มีการทดลองเล่นโดยชักชวนนักศึกษามาทดสอบและสอบถามความคิดเห็นเพื่อปรับปรุงให้แข่งขันได้ดีขึ้น พร้อมทั้งถ่ายวิดีโอเก็บข้อมูลต่างๆ ไว้เพื่อการวิจัยต่อไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการจดลิขสิทธิ์ไตรโกลเสร็จสมบูรณ์ ตามลิขสิทธิ์ทะเบียนข้อมูลเลขที่ ว.8483 "สนามไตรโกล"
การวัดผล.
ผู้แข่งขันแต่ละทีมจะต้องทำประตูทีมอื่นอีก 2 ทีมให้ได้มากที่สุด พร้อมกับป้องกันไม่ให้ทีมอื่นทำประตูฝั่งตน โดยทีมที่มีผลต่างสูงสุดระหว่างประตูที่ทำได้และประตูที่เสีย จะเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว อีก 2 ทีมที่เหลือจะเป็นผู้แพ้เหมือนกัน กรณีที่มี 2 ทีมหรือ 3ทีมเสมอกันจะหาผู้ชนะตามวิธีการที่กำหนดเฉพาะในการแข่งขันแต่ละนัด เช่น ต่อเวลา, วัดผลแบบ head to head, ลูกจุดโทษ
เช่น ถ้ามีทีมแข่งขันคือ ทีม A, ทีม B และทีม C ทีม A ซึ่งมีผลต่างระหว่างประตูที่ได้และประตูที่เสียสูงที่สุดจะเป็นผู้ชนะ ส่วนทีม B และทีม C จะเป็นผู้แพ้เหมือนกันทั้ง 2 ทีม
จรวยพร ธรณินทร์
ดร.จรวยพร ธรณินทร์ กรรมการในคณะกรรมการสภาการศึกษา
อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ อดีตกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรม (ก.พ.ค.) เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ที่อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชีวิตครอบครัวสมรสกับ ดร.ผดุง ธรณินทร์ มีบุตร 2 คน ได้แก่ รองศาสตราจารย์​ แพทย์หญิง ภาวิณี ฤกษ์นิมิตร และนายพิชชา ธรณินทร์
ดร.จรวยพร ธรณินทร์ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก จากการรณรงค์การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพโดยเฉพาะการออกกำลังแบบแอโรบิกดานซ์ การเป็นผู้อำนวยการจัดการชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่ 20 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ณ หาดยาว จังหวัดชลบุรี เมื่อปลายปี พ.ศ. 2545 และการทำงานด้านกิจการนักเรียนนักศึกษา
ดร.จรวยพร ธรณินทร์ สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา (เกียรตินิยมและรางวัลเหรียญทอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ระดับปริญญาโท สาขาพลศึกษา จาก มหาวิทยาลัยโคโลราโดสเตต สหรัฐ และปริญญาเอก สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา จาก มหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐ
ด้านหลักสูตรการฝึกอบรม ได้เข้ารับการอบรมหลายหลักสูตร อาทิ นักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 13 ปรอ.3 วปรอ.4313 และ วตท.4
ดร.จรวยพร ธรณินทร์ เริ่มรับราชการในตำแหน่งอาจารย์ตรี วิทยาลัยครูพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2513 หลังจากนั้นได้รับทุนไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกที่สหรัฐ ด้วยทุนของรัฐบาล และกลับมารับราชการที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (เดิมคือ วิทยาลัยพลศึกษากรุงเทพ) ต่อมา พ.ศ. 2519 ได้โอนมารับราชการในสังกัดกรมพลศึกษา และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายทดสอบสมรรถภาพ ในปี พ.ศ. 2521 หัวหน้ากองยุวกาชาด ปี พ.ศ. 2523 ผู้อำนวยการกองส่งเสริมพลศึกษาและสุขภาพ ปี พ.ศ. 2524
ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษด้านส่งเสริมมาตรฐานพลศึกษา และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2536 รองเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2537 ที่ปรึกษาด้านพัฒนากระบวนการเรียนรู้ พ.ศ. 2541 เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2542 อธิบดีกรมพลศึกษา พ.ศ. 2545 รองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546 และปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2549 จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2551
ในระหว่างที่รับราชการ ดร.จรวยพร ธรณินทร์ ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติราชการสำคัญหลายงาน อาทิ
ในระหว่างปี พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2551 ดร.จรวยพร ธรณินทร์ ได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ สมาชิกสมัชชาแห่งชาติ ประธานกรรมการสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) ประธานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรการศึกษา รองประธานกรรมการบริหารคณะลูกเสือแห่งชาติ รองประธานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา กรรมการข้าราชการพลเรือน ประธานกองทุนสงเคราะห์โรงเรียนเอกชน กรรมการโครงการสานใจไทยสู่ใจใต้ กรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ กรรมการสถานศึกษาโรงเรียนพระตำหนัก กรรมการสภามหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และกรรมการสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้
ดร.จรวยพร ธรณินทร์ มีบทบาทในงานสังคมกับองค์กรต่างๆ หลายองค์การ อาทิ เป็นกรรมการบริหารสภากีฬานักเรียนแห่งอาเซียน เลขาธิการสมาคมพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2526-2528 อุปนายกสมาคมวิทยาศาสตร์การกีฬาแห่งประเทศไทย เป็นประธานสหพันธ์ฟุตบอลนักเรียนแห่งเอเชีย พ.ศ. 2534-2536 และนายกสมาคมศิษย์เก่าสวนสุนันทาในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2550-2552
กลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 12 แห่งที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2539 เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนสถานศึกษาระดับมัธยมขนาดใหญ่ในประเทศไทย และเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเนื่องในวาระเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2538
กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งโรงเรียน 12 แห่งนี้เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ใช้ชื่อ "โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพระราชทานตราประจำโรงเรียน และเปลี่ยนนามใหม่ว่า "โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์" ตามด้วยชื่อจังหวัดที่โรงเรียนตั้งอยู่ ประกอบด้วย
พระราชานุสาวรีย์สมเด็จย่า.
ในปี พ.ศ. 2545 คณะผู้บริหารกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ได้ร่วมประชุมกันและมีมติให้จัดสร้างพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแด่พระองค์ท่าน ซึ่งทรงพระคุณอันประเสริฐต่อการศึกษาไทย ไว้เป็น ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ให้ชาวไทยดำเนินชีวิตตามแนวพระจริยวัตรอัน งดงาม กลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ จึงได้ดำเนินการขออนุญาตจัดสร้าง โดยประสานงานให้กรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบองค์พระราชานุสาวรีย์ มีนายโสพิศ พุทธรักษ์ เจ้าหน้าที่กรมศิลปากร เป็นผู้ออกแบบ ส่วนแท่นประดิษฐานพระราชานุสาวรีย์ให้แต่ละโรงเรียนออกแบบตามความเหมาะสม
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียนประกอบด้วยอักษรพระนามาภิไธยย่อ ส.ว. โดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้กลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ อักษรพระนามาภิไธยย่อ ส.ว.อยู่เหนือตราเสมาธรรมจักรรองรับด้วยริ้วกนกสีทอง และมีผืนธงตัดขอบสีเหลือง มีชื่อโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ และดามด้วยชื่อจังหวัด เป็นตัวอักษรสีแดงใต้ตราเสมาธรรมจักร
นิมิตตํ สาธุรูปานํ กตญฺญูกตเวฑิตา (ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายแห่งคนดี)
คือ พระพุทธรูปปางถวายเนตร ซึ่งเป็นพระพุทธรูปประจำวันพระราชสมภพ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี คือวันอาทิตย์ เป็นพระพุทธรูปยืน พระหัตถ์ทั้งสองห้อยลงมาประสานทับกันอยู่หน้าพระเพลา พระหัตถ์ขวาประกบทับพระหัตถ์ซ้าย ลืมพระเนตรทั้งสองข้าง
สีน้ำเงิน หมายถึงสถาบันพระมหากษัตริย์
สีแดง เป็นสีประจำวันพระราชสมภพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ต้นประดู่แดง
เครื่องแบบชุดพิธีการ.
เสื้อนอก เป็นเสื้อสีขาวคอตั้ง ห้าตะเข็บ แขนยาว กระเป๋าที่อกเสื้อ 2 ข้าง ติดกระดุมโลหะสีเงิน(ม.ต้น) สีทอง(ม.ปลาย) มีสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนสลักที่กระดุม 5 เม็ด บริเวณหน้าอกขวาติดป้ายชื่อ ด้านซ้ายติดแถบสี บริเวณคอติดแผงคอสีแดง มีแถบสีทองคาดตามยาวตรงกลาง มีเครื่องหมายประจำโรงเรียนสองข้าง
กางเกง ใช้กางเกงนักเรียนสีกรมท่า เข็มขัดหนังสีดำ ตรงกลางมีโลหะสีเงิน มีสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนติดอยู่
หมวก ใช้ผ้าสีกรมท่า ติสัญลักษณ์ประจำสถาบันด้านหน้าซ้ายมือ เมือไม่สวมหมวก ให้เก็บหมวกไว้ที่กระเป๋าด้านล่างทางซ้าย ให้ตราสัญลักษณ์ตั้งขึ้นเหนือกระเป๋าบริเวณชายเสื้อ
รองเท้า สวมรองเท้าหนังสีดำขัดมัน หุ้มส้น ไม่มีลวดลาย ถุงเท้าสีดำไม่มีลวดลายดึงให้ตึงไม่พับ
เสื้อนอก เป็นเสื้อสูทสีขาว แขนยาว ติดกระดุมโลหะเช่นเดียวกับนักเรียนชาย แต่ใช้ 3 เม็ด สวมทับเสื้อเชิ๊ตสีขาว ผูกเน็กไทสีแดง ติดเข็มสัญลักษณ์โรงเรียน บริเวณคอเสื้อสองข้าง ติดป้ายชื่อที่อกด้านขวา แถบสีที่ด้านซ้าย
กระโปรง สีกรมท่า กระโปรงทรงเอ ผ่าหลังประมาณ 15 ซ.ม. กระโปรงไม่สั้นหรือยาวเกินไป
รองเท้า ใช้รองเท้านักเรียน หนังสีดำขัดมัน ถุงเท้า ใช้ถุงเท้าสีขาวพับปลาย 2 พับ กว้างประมาณ 3 ซ.ม.
วันเกียรติยศ.
เป็นวันที่มีความสำคัญอย่าวยิ่งของนักเรียนโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติฯ ซึ่งพิธีวันเกียรติยศจัดขึ้น เพื่อปลูกฝังให้นักเรียนมีความรักและภาคภูมิใจในสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ สถาบันการศึกษา และเพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนกับผู้ปกครอง ครูกับนักเรียน และรุ่นพี่ กับรุ่นน้อง จะมีพิธีการประดับเครื่องหมาย ส.ว.ซึ่งเป็นอักษรพระนามาภิไธยย่อ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ตราสัญลักษณ์โรงเรียน และมอบหมวก ให้กับนักเรียนใหม่ทุกคน ทำให้เรานั้นเป็นลูกสมเด็จย่าอย่างเต็มตัว โดยในแต่ละจังหวัดจะมีการจัดที่ไม่ตรงกันแล้วแต่โอกาสสำคัญของแต่ละโรงเรียน เช่น โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ร้อยเอ็ด จะจัดขึ้นในวันที่ วันที่ 25 พฤษภาคมของทุกปี เป็นวันก่อตั้งโรงเรียน โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ลพบุรี จะจัดขึ้นในวันที่ 18 กรกฎาคม ของทุกปี เนื่องจากเป็นวันสวรรคตของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
นางปรัชญาปารมิตา
มารยาท กระแสสินธุ์
มารยาท โรเลต์-แอนเดรียน  หรือ มารยาท กระแสสินธุ์ (19 มกราคม พ.ศ. 2475 – 12 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นนักเขียนนวนิยายอีโรติกที่มีชื่อเสียง สัญชาติไทย-ฝรั่งเศส เจ้าของนามปากกา เอมมานูแอล อาร์ซ็อง  ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ชุด "เอมมานูแอล" ต่อมาอีกหลายตอน นับเป็นภาพยนตร์ชุดอีโรติกที่มีชื่อเสียงที่สุด
มารยาท กระแสสินธุ์ เติบโตที่จังหวัดพระนคร บิดาชื่อขุนพิพิธวิรัชชการ (วงศ์ กระแสสินธุ์) ชาวอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กับลำจวน พิพิธวิรัชชการ (สกุลเดิม อยู่อำไพ) ชาวอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ วาสนา กระแสสินธุ์ (พ.ศ. 2473–2538) ผู้เป็นแบบให้กับนวนิยาย "ปริศนา" พระนิพนธ์ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
มารยาทสมรสกับหลุยส์-ฌาคส์ โรเลต์-แอนเดรียน สามีนักการทูตชาวฝรั่งเศส ตั้งแต่อายุ 16 ปี เธอได้นำประสบการณ์ทางเพศของตน มาเขียนเป็นนวนิยายอีโรติก วางจำหน่ายในฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2502 โดยไม่ได้ระบุชื่อผู้เขียน ต่อมาเมื่อนวนิยายเป็นที่นิยม จึงได้ระบุนามแฝง "เอมมานูแอล อาร์ซ็อง" ในการตีพิมพ์ครั้งต่อมา
Emmanuelle Arsan
รายชื่อประเทศตามปลอดการคอร์รัปชัน
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ประวัติการก่อตั้ง
คณะได้รับการสถาปนาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ได้ยกฐานะจากภาควิชาภูมิทัศน์และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่เปิดสอนนักศึกษาในหลักสูตร 2 ปีต่อเนื่อง (รับนักศึกษาจากสายอาชีวศึกษาเช่น เกษตร เทคนิค เทคนิคสถาปัตย์ ฯ) ตั้งแต่ 2527 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปี 2538 ได้เปิดสอน สาขาภูมิสถาปัตยกรรม 5 ปี โดยเป็นการเปิดสอนหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของภาคเหนือ ทั้งนี้ คณาจารย์ 3 ท่านที่เป็นผู้บุกเบิกสร้างหลักสูตรขึ้นมา ได้แก่ อาจารย์สมพร ยกตรี (แม่โจ้รุ่น 20) อาจารย์โสภณ มงคลวัจน์ (พืชสวน แม่โจ้รุ่น 36) และ รศ.ศิริชัย หงษ์วิทยากร (Master in Landscape architecture, University of Michigan)
ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เปิดสอนทั้งหมด 5 หลักสูตร โดยเป็นคณะที่จัดการเรียนการสอนทางด้านสถาปัตยกรรมที่มีหลักสูตรมากที่สุดในภาคเหนือ ประกอบด้วยหลักสูตรปริญญาตรีจำนวน 3 หลักสูตรและหลักสูตรระดับปริญญาโทจำนวน 2 หลักสูตร
อาคารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ถนนเชียงใหม่-พร้าว ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ 50290
ปัจจุบันเปิดสอนระดับปริญญาตรีทั้งสิ้น 3 หลักสูตรคือ
หลักสูตรระดับปริญญาโท
ครอบครูกิ๋นอ้อ.
กิจกรรมครอบครูกิ๋นอ้อ หรือก็คือกิจกรรมไหว้ครูศิลปะแบบประเพณีล้านนา เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นทุกปีโดยสโมสรนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เป็นเจ้าภาพในการจัดงาน กิจกรรมจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกจะเป็นพิธีทางพุทธศาสนา มีการทำบุญ ตักบาตร จากนั้นจะเป็นพิธีไหว้ครูตามความเชื่อแบบล้านนา
สถาปัตยกรรมการละคร.
กิจกรรมการแสดงละครเวทีที่นักศึกษาในคณะฯได้ร่วมกันจัดขึ้น โดยทีมงานทั้งหมดเป็นนักศึกษาของคณะฯ เปิดการแสดงปีละ 1 ครั้ง ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ถือเป็นคณะแรกที่จัดการแสดงละครเวทีขึ้นในมหาวิทยาลัยแม่โจ้
การประชุมวิชาการ.
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ด้านภูมิทัศน์ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุมครั้งแรก ระหว่างวันที่ 5-6 ธันวาคม 2556 ณ ห้องข้าวหอมมะลิ อาคารเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยแม่โจ้
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ในด้าน สถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม เทคโนโลยีภูมิทัศน์ ผังเมืองและชุมชน เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เกษตรและสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุม ครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2559 ณ ห้องประชุมคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่
ลองเครื่องสถาปัตย์.
เป็นกิจกรรมที่หลักสูตรสถาปัตยกรรม จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2552 เพื่อให้ผู้ที่มีความสนใจเข้าศึกษาในหลักสูตรได้ทดลองเรียนในช่วงสั้น ๆ
"ดูเพิ่ม รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้"
เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน
เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน  เป็นสโมสรฟุตบอลเล่นในบุนเดิสลีกา เยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 โดยมีสนามเหย้าคือเวเซอร์ชตาดีอ็อน โดยตั้งอยู่ที่เบรเมิน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี
จอห์น คาซาล
จอห์น ฮอลแลนด์ คาซาล (12 สิงหาคม ค.ศ. 1935 - 12 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ และประสบความสำเร็จเป็นช่วงสั้นๆ ในทศวรรษ 1970
จอห์น คาซาล เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ บรรพบุรุษเป็นชาวอิตาลีที่อพยพมาจากเกาะซิซิลี เมื่อทศวรรษ 1890 เขาเริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่วิทยาลัยโอเบอร์ลิน และวิทยาลัยบอสตัน เขาใช้ชีวิตวัยรุ่นสนิทสนมกับอัล ปาชิโน ขณะทำงานเป็นพนักงานส่งของที่บริษัทน้ำมัน สแตนดาร์ดออยล์ และเริ่มการแสดงละครเวทีร่วมกัน ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในเวลาต่อมาในภาพยนตร์ 3 เรื่อง คือ "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972), "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" (1974) และ "Dog Day Afternoon" (1975)
คาซาลพบกับเมอริล สตรีพ ระหว่างการแสดงละครเวทีในปี ค.ศ. 1976 และหมั้นกัน ขณะนั้นเธอยังเป็นนักแสดงเล็กๆ ไม่มีชื่อเสียง ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ เดียร์ฮันเตอร์" กำกับโดยไมเคิล ชิมิโน ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงของคาซาล เขาได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคมะเร็งกระดูกก่อนเริ่มการถ่ายทำไม่นาน ผู้กำกับจึงกำหนดคิวการถ่ายทำฉากที่คาซาลต้องร่วมแสดงก่อน หลังจากการถ่ายทำส่วนของคาซาลเสร็จได้ไม่นาน จอห์น คาซาล ก็เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1978 อายุ 42 ปี
จอห์น คาซาล มีผลงานแสดงภาพยนตร์เพียง 5 เรื่อง รวมทั้งเรื่องที่ 6 คือ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" ซึ่งออกฉายในปี ค.ศ. 1990 หลังจากเขาเสียชีวิตไปแล้ว 12 ปี โดยนำฟุตเตจเก่าที่เคยถ่ายไว้กลับมาตัดต่อใหม่ ภาพยนตร์ที่คาซาลร่วมแสดง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้ง 6 เรื่อง เป็นนักแสดงเพียงคนเดียวที่ยึดถือสถิตินี้
ถ.นครอินทร์
ถ.นครอินทร์-พระราม 5
ถ.ชัยพฤกษ์
ถ.ราชพฤกษ์
ถ.กัลปพฤกษ์
สโมสรฟุตบอลแวร์เดอร์เบรเมน
ตัวโน๊ต
ดร.จรวยพร ธรณินทร์
แจ็กสันวิลล์
แจ็กสันวิลล์ (อังกฤษ : Jacksonville, Florida) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2550 เป็นเมืองที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ คือประมาณ 805,605 คน
แจ็คสันวิลล์มีเมืองพี่น้องทั้งสิ้น 6 เมือง ได้แก่
Downtown Jacksonville มีเส้นขอบฟ้ากับอาคารที่สูงที่สุดเป็นธนาคารแห่งอเมริกาทาวเวอร์สร้างในปี 1990 เป็นศูนย์ Barnett ธนาคาร มีความสูง 617 ฟุต (188 เมตร) และรวม 42 ชั้น โครงสร้างที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ รวม 37 ชั้นอาคาร Modis (รวมฐาน flared ที่โดดเด่นทำให้อาคารในการกำหนดเส้นขอบฟ้า Jacksonville), เดิม สร้างขึ้นในปี 1972-74 โดยอิสระชีวิตและ บริษัท ประกันอุบัติเหตุและ 28 ชั้น Riverplace Tower ซึ่งเมื่อแล้วเสร็จในปี 1967 เป็นสำเร็จรูปที่สูงที่สุดในโครงสร้างคอนกรีต - tensioned โพสต์ในโลก
อินเดียแนโพลิส
อินเดียแนโพลิส  หรือ อินดี (Indy) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐอินดีแอนาและเป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลแมริออน โดยใน ค.ศ. 2019 นครอินเดียแนโพลิสและเทศมณฑลแมริออนมีประชากร 886,220 คน แต่หากไม่นับรวมเทศบาลกึ่งอิสระของเทศมณฑลแมริออนแล้ว นครจะมีประชากร 876,384 คน อินเดียแนโพลิสเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 17 ของสหรัฐและมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของภูมิภาคมิดเวสต์รองจากชิคาโก อิลลินอย และโคลัมบัส นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 รองจากฟีนิกซ์ในรัฐแอริโซนา ออสตินในรัฐเท็กซัส และโคลัมบัสในรัฐโอไฮโอ เขตมหานครอินเดียแนโพลิสเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 33 ของสหรัฐ ด้วยจำนวน 2,048,703 คน อินเดียแนโพลิสมีพื้นที่ 368 ตารางไมล์ (950 ตารางกิโลเมตร) นับเป็นนครที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศ
ชนพื้นเมืองเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้ตั้งแต่ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล ค.ศ. 1818 กลุ่มเดลาแวร์ได้สละพื้นที่นี้ในสนธิสัญญาเซนต์แมรี ต่อมาใน ค.ศ. 1821 อินเดียแนโพลิสถูกก่อตั้งในฐานะนครที่มีการวางแผนให้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่สำหรับการบริหารของรัฐอินดีแอนา อเล็กซานเดอร์ ราลส์ตันและเอเลียส พีม ฟอร์ดัม ได้ตั้งนครแห่งนี้ในกริดขนาด 1 ตารางไมล์ซึ่งอยู่ถัดไปจากแม่น้ำไวต์ การสร้างทางหลวงแห่งชาติ ถนนมิชิแกนและทางรถไฟ ทำให้นครมีความเหมาะสมในการเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตและการขนส่ง โดยนครมีสองฉายาที่สื่อถึงการเป็นศูนย์กลางด้านการขนส่ง ได้แก่ "สี่แยกแห่งอเมริกา" และ "นครแห่งทางรถไฟ" นับตั้งแต่การผนวกรวมนคร–เทศมณฑลเมื่อ ค.ศ. 1970 การบริหารราชการท้องถิ่นจะอยู่ภายใต้การดำเนินการของสภานคร–เทศมณฑลที่มีสมาชิก 25 คน โดยมีนายกเทศมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร
อินเดียแนโพลิสเป็นเขตเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 29 ของประเทศ นครเป็นศูนย์กลางด้านการเงินและกรมธรรม์ การผลิต การบริหารธุรกิจ การศึกษาและสาธารณสุข การเมือง และการค้าส่ง นอกจากนี้ ยังมีความโดดเด่นในด้านกีฬาสมัครเล่นและการแข่งรถ นครเป็นที่ตั้งของบริษัทฟอร์จูน 500 ถึงสามแห่ง สโมสรกีฬาในเมเจอร์ลีกถึงสองสโมสร มหาวิทยาลัยสี่แห่ง และพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงพิพิธภัณฑ์เด็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม นครเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจาการแข่งขันกีฬาวันเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่างอินเดียแนโพลิส 500 และในแง่ของประวัติศาสตร์ อินเดียแนโพลิสก็มีอนุสรณ์สถานหลายแห่งที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่ทหารผ่านศึกและผู้เสียชีวิตในสงครามของสหรัฐ
อินเดียแนโพลิสมีเมืองพี่เมืองน้องจำนวน 5 เมือง ดังนี้
อินเดียนาโปลิส
ชาร์ลอท
ไมแอมี
ไมแอมี  เป็นมหานครชายฝั่ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐฟลอริดาในสหรัฐ โดยเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 บนชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศ เมืองนี้ยังมีตึกระฟ้ามากเป็นอันดับ 3 ในสหรัฐ โดยมีมากกว่า 300 ตึก ซึ่งในจำนวนนี้ 55 ตึกมีความสูงมากกว่า 491 ฟุต (150 ม.)
ไมแอมีเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านการเงิน การพาณิชย์ วัฒนธรรม ศิลปะ และการค้าระหว่างประเทศ และยังมีชื่อเล่นว่า "เมืองหลวงแห่งลาตินอเมริกา" เนื่องจากเป็นหนึ่งในเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยประชากรกว่า 72.7% มีเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติน
นอกจากนี้ยังมีท่าเรือสำราญที่พลุกพล่านที่สุดในโลกทั้งในด้านผู้โดยสารและสายการเดินเรือ โดยมีการเรียกตัวเองว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งเรือสำราญของโลก" รวมถึงยังเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศ โดยเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากมหานครนิวยอร์ก
ไมอามี
ดิทรอยต์
วัดเกตการาม
วัดเกตการาม ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ใกล้กับถนนเลียบริมแม่น้ำปิง ซึ่งย่านนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของจังหวัดเชียงใหม่
วัดเกตการาม เป็นวัดเก่าแก่ของเมืองเชียงใหม่ สร้างในปี พ.ศ. 1971 สมัยพญาสามฝั่งแกน ย่านวัดเกตอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง ถือเป็นย่านเศรษฐกิจสำคัญของเชียงใหม่มาตั้งแต่อดีต ปัจจุบันย่านวัดเกตเป็นทั้งย่านที่อยู่อาศัย และย่านท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของเมืองเชียงใหม่
พิพิธภัณฑ์วัดเกตการามก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของศรัทธาวัดเกต เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีคณะกรรมการวัดเกตการามเป็นผู้ดูแล อาคารของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยเป็นกุฏิพระครูชัยศีลวิมล (พ.ศ. 2429 – 2500) เรียกกันว่า "โฮงตุ๊เจ้าหลวง" การเข้าชมพิพิธภัณฑ์โดยปกติแล้ว คุณลุงจริน เบน ศรัทธาวัดทำหน้าที่ในการดูแล และต้อนรับเยี่ยมผู้ชม หากแต่ยามใดที่ไม่มีผู้ดูแลประจำอยู่ ณ ที่นั้น ผู้ต้องการเข้าชมสามารถที่จะกดกริ่ง เพื่อเรียกให้คนมาเปิดประตู เมื่อสอบถามเจ้าอาวาสเพิ่มเติมได้ทราบว่า ก่อนที่จะจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ คณะกรรมการวัดไปดูการจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็งมาก่อน และเห็นว่า ชุมชนวัดเกตการามมีวัตถุทางวัฒนธรรมที่สามารถจัดแสดงได้เช่นกัน จึงต้องการที่จะจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นมา เพื่อเก็บรักษาวัตถุที่มิได้ใช้ในชีวิตประจำวันในปัจจุบันแล้ว
วัดเกตการาม ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524
เลขยกกำลัง
อาณาเขตล้านนา
ยูฟ่า คัพ วินเนอร์ส คัพ
119 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 118 (หนึ่งร้อยสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 120 (หนึ่งร้อยยี่สิบ)
120 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 119 (หนึ่งร้อยสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 121 (หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด)
ภาษามักอินดี
ภาษามักอินดี (Mag-indi) หรือภาษาบาโลกา เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูดราว 5,000 คน ใช้พูดในชุมชนชาวเอตาในเมืองซัมบาเลส และฟลอริดาบลังกา (รวมใน Nabuklod) และโปรัก และยังมีผู้พูดภาษานี้ใน Lumibao และ Maague-ague
ภาษาบาโลกา
เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์
เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ (The Deer Hunter) เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 กำกับโดยไมเคิล ชิมิโน นำแสดงโดย โรเบิร์ต เดอ นีโร และคริสโตเฟอร์ วอลเคน เป็นภาพยนตร์ดรามา มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย อดีตคนงานโรงงานถลุงเหล็ก ที่เข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม และกล่าวถึงอิทธิพลจากความรุนแรงของสงคราม ที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจของอดีตทหารผ่านศึก ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 5 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือชื่อ "Three Comrades" (1937) ของเอริค มาเรีย เรอมาร์ก ผู้แต่งเรื่อง แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับทหารผ่านศึกชาวเยอรมัน 3 คน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยดัดแปลงเนื้อเรื่องให้เกี่ยวกับทหารอเมริกันในสงครามเวียดนาม
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่เมืองพิตต์สเบิร์ก, คลีฟแลนด์ ในรัฐเพนซิลเวเนีย รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ฉากล่ากวาง ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติในรัฐวอชิงตัน ฉากย่านโคมแดงในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่ถนนพัฒนพงศ์ กรุงเทพ ฉากสงคราม ถ่ายทำที่อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี และฉากสถานทูตสหรัฐในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และสลัมคลองเตย
ฉากหนึ่งในเรื่องที่เป็นที่จดจำ คือฉากการเล่นรัสเชียนรูเลตต์ มีนักแสดงไทยอาวุโสร่วมแสดงด้วย คือ โป๋ เป่าปี่ ฉากนี้ได้รับการปกปิดต่อสื่อมวลชนในระหว่างการถ่ายทำ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตของ จอห์น คาซาล ซึ่งป่วยเป็นโรคมะเร็งกระดูก โดยไมเคิล ชิมิโน ได้ปรับแผนการถ่ายทำให้ถ่ายฉากที่คาซาลร่วมแสดงก่อน และเมอรีล สตรีพ ขณะนั้นเป็นนักแสดงที่ยังไม่มีชื่อเสียง เป็นคู่หมั้นของคาซาล รับแสดงเรื่องนี้เพื่อจะได้อยู่ดูแลอย่างใกล้ชิด หลังการถ่ายทำไม่นาน จอห์น คาซาลก็เสียชีวิต
เดอะเดียร์ฮันเตอร์
เดียร์ฮันเตอร์
จักรวรรดิจีน (ค.ศ. 1915–1916)
จักรวรรดิจีน  เป็นการปกครองซึ่งดำรงอยู่ในช่วงสั้น ๆ ในประเทศจีนตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 1915 ถึงต้น ค.ศ. 1916 หลังจากขุนพลยฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱) ยุบสาธารณรัฐ แล้วจัดตั้งจักรวรรดิขึ้นแทน ก่อนตั้งตัวเป็นจักรพรรดิ การรื้อฟื้นราชาธิปไตยนี้ทำให้การวางรากฐานสาธารณรัฐต้องล่าถอยไปหลายปี ทั้งนำพาบ้านเมืองเข้าสู่ยุคสมัยแห่งการแก่งแย่งชิงดีของแม่ทัพนายกอง
การเตรียมจัดตั้ง.
หลังยฺเหวียน ชื่อไข่ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวคนที่สองของสาธารณรัฐจีน เขาดำเนินการหลายอย่างเพื่อรวบอำนาจและกำจัดผู้นำฝ่ายค้าน เขาร่วมมือกับมหาอำนาจยุโรปหลายชาติกับทั้งชาติบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างญี่ปุ่นเพื่อให้อำนาจของตัวมั่นคง ราวเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1915 เขาสั่งให้หยาง ตู้ (楊度) และคนอื่น ๆ ออกหาเสียงหนุนการรื้อฟื้นราชาธิปไตย ครั้นวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1915 สภานิติบัญญัติของสาธารณรัฐจีนลงคะแนนเสียงเอกฉันท์เลือกตั้งเขาเป็นจักรพรรดิ เขาทำทีปฏิเสธ สภาจึงร้องขอเขาอีกครั้ง และครั้งนี้เขายินยอม
วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 ยฺเหวียน ชื่อไข่ เคียงคู่มากับลูกชายของตัว คือ ยฺเหวียน เค่อติ้ง (袁克定) ก็ประกาศตนเป็นจักรพรรดิจีน เรียกขานตัวว่า "มหาจักรพรรดิจักรวรรดิจีน" (中華帝國大皇帝) และใช้นามรัชศกว่า "หงเซี่ยน" (洪憲; "ธรรมนูญสมบูรณ์พร้อม") แต่ยฺเหวียน ชื่อไข่ เลื่อนราชาภิเษกออกไปจนวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1916 เขาสั่งให้ถอดเครื่องแบบแมนจูออกจากวัฒนธรรมของชาติ แล้วให้นำชุดชาวฮั่นกลับมาใช้โดยดัดแปลงบางประการ เขาสวมชุดชาวฮั่นในงานซ้อมใหญ่ราชาภิเษก แต่อนุภริยาชาวเกาหลีของเขาสร้างความปั่นป่วนในงานดังกล่าว เมื่อเป็นจักรพรรดิแล้ว เขาตั้งญาติสนิทมิตรสหายเป็นราชวงศ์ทรงศักดิ์ต่าง ๆ ทั้งยังหว่านยศศักดิ์ให้แก่บุคคลทั้งหลายที่เขาคิดว่าซื้อได้ด้วยลาภยศ
เวลานั้น สกุลอ้ายซินเจว๋หลัว (愛新覺羅) ของราชวงศ์ชิงที่ล่มสลายลง ยังพำนักอยู่ ณ พระราชวังต้องห้ามในฐานะราชวงศ์ต่างประเทศ ราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัวยอมรับการครองราชย์ของยฺเหวียน ชื่อไข่ และยังมีการเสนอให้อดีตจักรพรรดิผู่อี๋ (溥儀) สมรสกับธิดาของยฺเหวียน ชื่อไข่
ความสั่นคลอน.
ค.ศ. 1916 นับเป็นปีที่ 1 แห่งรัชกาลหงเซี่ยนของยฺเหวียน ชื่อไข่ แทนที่จะได้เป็นปีที่ 5 ของยุคสาธารณรัฐ ยฺเหวียน ชื่อไข่ จึงถูกต่อต้านทั้งจากนักปฏิวัติ และแม่ทัพนายกองใต้บังคับบัญชาของเขาเอง เพราะเชื่อว่า เขารื้อระบอบกษัตริย์ขึ้นเพื่อจะได้ครองอำนาจโดยไม่ต้องอาศัยแรงหนุนจากฝ่ายทหารอีกต่อไป
นับแต่เขาประกาศตัวเป็นจักรพรรดิ เกิดกบฏต่อต้านเขาจากมณฑลหนึ่งไปสู่มณฑลหนึ่ง เริ่มจากหยุนหนาน ซึ่งมีผู้นำ คือ ไช่ เอ้อ (蔡鍔) ผู้ว่าการมณฑลที่เขาแต่งตั้งเอง กับถัง จี้เหยา (唐繼堯) นายทัพของเขา ตามด้วยเจียงซี ซึ่งมีผู้นำ คือ หลี่ เลี่ยจวิน (李烈钧) ผู้ว่าการมณฑล กลุ่มผู้ต่อต้านรวมตัวกันเป็นทัพคุ้มชาติ (護國軍) ก่อให้เกิดสงครามคุ้มชาติ (護國戰爭) และส่งผลให้มณฑลอื่น ๆ ประกาศไม่ขึ้นตรงต่อจักรวรรดิ ฝ่ายทหารทัพเป่ย์หยาง (北洋軍) ของเขา ซึ่งไม่ได้รับค่าตอบแทนจากรัฐบาลจักรวรรดิเขามาครั้งหนึ่งแล้ว ก็ไม่นำพาต่อสถานการณ์ และที่สุดก็พ่ายแพ้แก่ทัพคุ้มชาติ แม้ฝึกหัดมาดีและมียุทโธปกรณ์ดีกว่า
เมื่อเห็นว่า ยฺเหวียน ชื่อไข่ อ่อนแอและไม่เป็นที่นิยม มหาอำนาจต่างชาติก็ถอนความช่วยเหลือจากเขา แม้ยังไม่เลือกข้างก็ตาม จักรวรรดิญี่ปุ่นเริ่มด้วยขู่เข็ญว่าจะรุกราน แล้วปฏิญาณว่า จะโค่นล้มจักรวรรดิของเขา ทั้งถือว่า "มีสถานะสงคราม" ระหว่างประเทศคู่ขัดแย้งทั้งสอง พร้อมยินยอมให้พลเมืองญี่ปุ่นเข้าช่วยเหลือฝ่ายสาธารณรัฐได้
เพราะต้องเผชิญการต่อต้านถ้วนหน้า ยฺเหวียน ชื่อไข่ จึงเลื่อนราชาภิเษกออกไป เพื่อบรรเทาความไม่พอใจของฝ่ายตรงข้าม ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1916 เขาประกาศตัดงบงานราชาภิเษกลง ครั้นวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1916 เขาหารือเรื่องล้มเลิกจักรวรรดิกับเหลียง ชื่ออี๋ (梁士詒) รัฐมนตรีของตัว แล้วจึงประกาศยุติจักรวรรดิในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1916 รัชศกหงเซี่ยนของเขาสิ้นสุดลงในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1916 และมีการรื้อฟื้นสาธารณรัฐ เขาอยู่ในราชสมบัติ 83 วัน
เมื่อยฺเหวียน ชื่อไข่ เสียชีวิตในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1916 หลี ยฺเหวียนหง (黎元洪) รองประธานาธิบดี ก็ขึ้นเป็นประธานาธิบดี และตั้งตวั้น ฉีรุ่ย (段祺瑞) ขุนพลทัพเป่ย์หยาง เป็นนายกรัฐมนตรี พร้อมรื้อฟื้นสมัชชาแห่งชาติกับรัฐธรรมนูญชั่วคราว แต่อำนาจส่วนกลางของรัฐบาลในกรุงเป่ย์จิงนั้นอ่อนแอนัก ทั้งการตายของยฺเหวียน ชื่อไข่ ก็ทำให้ประเทศจีนเข้าสู่สมัยขุนศึก (軍閥時代) ซึ่งแม่ทัพนายกองช่วงชิงอำนาจกัน
แม้เปลี่ยนชื่อประเทศในภาษาจีน จาก "สาธารณรัฐจีน" เป็น "จักรวรรดิจีน" (หรือ "หงเซี่ยน" ในเอกสารราชการ) แต่ยฺเหวียน ชื่อไข่ ยังคงใช้คำว่า "สาธารณรัฐจีน" เป็นชื่อประเทศในภาษาอังกฤษต่อไป