pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อุลตร้าแมนทาโร่ ลักษณะโดยทั่วไปดูคล้ายอุลตร้าเซเว่น มีลำตัวสีแดงลวดลายเป็นสีเงิน มีหงอนขนาดใหญ่บนศีรษะของเขาเหนือหูทั้งสองข้าง และมีปุ่มพลังงานที่หน้าผาก อุลตร้าแมนทาโร่ไม่มีเกราะหนาบริเวณหน้าอก และหัวไหล่แบบเซเว่น แต่มีปุ่มคัลเลอร์ไทเมอร์กลางหน้าอก และปุ่มพลังงานสีทองขนาดเล็กเรียงเป็นระเบียบตามแนวแผงหน้าอกแทน
อุลตร้าแมนทาโร่เป็นลูกชายแท้ๆของเจ้าพ่ออุลตร้าและเจ้าแม่อุลตร้า ได้รับเลือกให้เป็นผู้พิทักษ์โลกต่อจากอุลตร้าแมนเอช เพื่อฝึกฝนการเป็นนักสู้อุลตร้าแมนที่แท้จริง เจ้าแม่อุลตร้ามอบวิญญานของอุลตร้าแมนทาโร่ไว้ที่ฮิงาชิ โคทาโร่ ชายหนุ่มผู้สละชีวิตเด็กน้อยให้รอดพ้นจากการทำลายเมืองของสัตว์ประหลาด เมื่อภารกิจบนโลกเสร็จสิ้น อุลตร้าแมนทาโร่ได้รับการยอมรับจากพี่น้องอุลตร้าแมนให้เป็นนักสู้อุลตร้าที่สมบูรณ์ เป็นกำลังสำคัญของกองกำลังป้องกันอวกาศแห่งดาวอุลตร้านับแต่นั้นมา เมบิอุสที่มาประจำการบนโลกในเวลาต่อมาทาโร่ก็เป็นผู้ฝึกสอนเขาเช่นกัน
และในภาค อุลตร้ากาแล็คซี่แบทเทิ่ล ทาโร่ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนฝึกสอนนับรบอุลตร้า
อ.แม่ระมาด
อ.บ่อเกลือ
อ.หนองหญ้าปล้อง
อำเภอท่าสองยาง
ท่าสองยาง เป็นอำเภอในจังหวัดตาก ติดชายแดนประเทศพม่า ริมแม่น้ำเมย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขาสูงตามแนวทิวเขาถนนธงชัย ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยพื้นราบ ประกอบอาชีพทำไร่ ระยะทางจากอำเภอแม่สอดถึงอำเภอท่าสองยาง ประมาณ 84 กิโลเมตร รวมระยะทางจากตัวอำเภอเมืองตากถึงอำเภอท่าสองยางประมาณ 169 กิโลเมตร
อำเภอท่าสองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอท่าสองยางเดิมมีฐานะเป็น กิ่งอำเภอท่าสองยาง ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2491 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และเมื่อปี พ.ศ. 2494 กิ่งอำเภอแม่ระมาด (ซึ่งขณะนั้นขึ้นกับอำเภอแม่สอดเช่นกัน) ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ กิ่งอำเภอท่าสองยางจึงโอนไปขึ้นอยู่กับอำเภอแม่ระมาด และต่อมาจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าสองยาง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 จนปัจจุบัน
อำเภอท่าสองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอท่าสองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อ.ท่าสองยาง
เทกนีเทียม
นิตอน
อูนนิลอูเนียม
อูนนิลอูนเนียม
ก๊าซโนเบิล
แก๊สโนเบิล
เอคาทูเลียม
เอคาแมงกานีส
เอคาอะลูมิเนียม
เอคาซิลิคอน
อูนนิลเบียม
เอคาอิทเทอร์เบียม
อูนนิลเทรียม
เอคาลูทีเทียม
อูนนิลควอเดียม
เอคาแฮฟเนียม
รัทเธอร์ฟอร์เดียม
เคอร์ชาโตเวียม
อูนอูนอูนเนียม
เอคาโกลด์
อูนอูนอูเนียม
อูนนิลเพนเทียม
เอคาแทนทาลัม
ฮาห์เนียม
อูนนิลเฮกเซียม
เอคาทังสเตน
ชาวเซอร์ปาร์
รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549
จังหวัดนาวาร์
โซนาต้า
SMEs Project
โครงการภายใต้กรอบความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน  เป็นโครงการช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs ภายใต้กรอบความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนที่มุ่งให้การช่วยเหลือ ทั่วถึงกระจายในทุกภูมิภาค โดยเน้นให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการกำหนดความต้องการของตนเอง และเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้ประกอบการ อุตสาหกรรมไทย
แนวคิดโครงการ.
การเติบโตของธุรกิจ SMEs นับเป็นปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยให้เติบโตอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน สำนักงานส่งเสริม วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) จึงร่วมกับสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) จัดทำโครงการภายใต้กรอบความร่วมมือ ระหว่างภาครัฐและเอกชน ที่มุ่งเน้น 2แนวทาง คือ การยกระดับทักษะความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการ (skills enhancing) และการเพิ่มความสามารในการแข่งขันของSMEs (competintiveness improvement) เพื่อเพิ่มทักษะและคุณภาพด้านบริหารจัดการ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับ SMEs ในระดับอุตสาหกรรมและเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจไทยทั้งในปรเทศและต่างประเทศ อีกทั้งยังให้ความสำคัญสนับสนุนด้านการเงิน การตลาด การพัฒนาระบบโลจิสติกส เพื่อลดต้นทุนการดำเนินงาน เพิ่มความรวดเร็วเพิ่มผลิตภาพ ของอุตสาหกรรมเพื่อเกิดความร่วมมือระหว่างกัน ขยายการพัฒนาอุตสาหกรรมและผู้ประกอบการ SMEs ให้กระจายในภูมิภาคอันเป็นกลไก ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ และสังคมในระดับภูมิภาค
บทสรุปโครงการ.
ในการดำเนินโครงการข้างต้น สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยมีเป้าหมายมุ่งส่งเสริมผู้ประกอบการ SMEs ในทุกระดับ ทุกสาขา อุตสาหกรรมและในทุกพื้นที่ทั่วประเทศให้ได้รับการเพิ่มทักษะความสามารถ (Skill Enhancing) และเพิ่มเติมความสามารถ ในการแข่งขัน (Competitiveness Improvement) โดยมีการวางแผนขับเคลื่อนอุตสาหกรรมอย่างครอบคลุมจากต้นน้ำถึงปลายน้ำ สร้างต้นแบบการรวมกลุ่มเครือข่ายวิสาหกิจอย่างครบวงจร และสร้างแบบอย่างความสำเร็จหรือ Role Model เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับ ผู้ประกอบการ SMEs โดยเน้น ให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการกำหนดความต้องการ กลุ่มเป้าหมาย และการดูแลรูปแบบการพัฒนาให้สอดคล้อง กับความต้องการของภาคอุตสาหกรรมในพื้นที่ เพื่อให้เกิดการพัฒนา เสริมสร้างความรู้ ความสามารถในการเป็นผู้ประกอบการที่สมบูรณ์แบบ อย่างแท้จริง โดยอาศัยพันธมิตรและกลไกเครือข่ายของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยที่มีอยู่ในทุกจังหวัดทั่วประเทศ ซึ่งได้มีการ ระดมสรรพกำลังและบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญจากทุกสาขา ใช้ประโยชน์จากประสบการณ์ด้านระบบเครือข่ายและบริหารจัดการของภาคเอกชน มาช่วยกันพัฒนาศักยภาพในการแข่งขันให้กับผู้ประกอบการ SMEsไทย ให้เข้มแข็งและมั่นคงเป็นรากฐานที่สำคัญของเศรษฐกิจประเทศ และเศรษฐกิจชุมชนในภูมิภาค
ความสำเร็จทั้งหมดที่ได้รับเป็นผลมาจากความมุ่งมั่นของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยและสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม หรือ สสว.ที่ต้องการให้ SMEs ซึ่งเป็นรากฐานของเศรษฐกิจไทยสามารถเพิ่มความสามารถและคุณภาพในการเติบโตได้อย่างต่อเนื่องและ ยั่งยืน
โครงการนี้ มีกำหนดดำเนินโครงการระยะเวลา 6 เดือน เริ่มต้นในเดือนมีนาคม 2550 และสิ้นสุดในเดือนกันยายน 2550 ด้วยเงินงบประมาณ 800 ล้านบาท
โครงการย่อย 6 โครงการ.
โครงการยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรม.
โครงการยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรม(Role Model) ดำเนินการสร้างต้นแบบการยกระดับมาตรฐานของอุตสาหกรรมทั้งระบบ ได้แก่
โครงการจัดตั้งศูนย์บ่มเพาะ SMEs 5 ภูมิภาคและรายสาขา.
โครงการจัดตั้งศูนย์บ่มเพาะ SMEs 5 ภูมิภาคและรายสาขา (Incubation Center) จากหลักการและเหตุผล ตามที่รัฐบาลได้มีนโยบายส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม โดยมอบหมายให้สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยในฐานะผู้แทน ภาคเอกชน และสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ในฐานะผู้แทนภาครัฐ ร่วมมือจัดทำโครงการเพื่อยกระดับทักษะความสามารถ ของผู้ประกอบการโดยมุ่งเน้นการเสริมสร้างความรู้และขีดความสามารถแก่ผู้ประกอบการให้มีศักยภาพในการประกอบธุรกิจโดยเฉพาะ ผู้ประกอบการ SMEs ที่ยังขาดพื้นฐานความรู้ ด้านการผลิต การตลาด เทคโนโลยี การลดต้นทุน ความพร้อมและทักษะที่เพียงพอสำหรับการ วางแผนการจัดการพัฒนาธุรกิจรวมถึงการขาดเครือข่ายธุรกิจที่จำเป็นต่อการเริ่มธุรกิจใหม่ และเงินทุนที่เพียงพอต่อการเริ่มต้นกิจการ ซึ่งผู้ ประกอบการเหล่านี้กระจายอยู่ทุกภูมิภาคทั่วประเทศ
ในการนี้สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยและสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมได้พิจารณาทำโครงการนี้ขึ้น เพื่อขยายการ ให้บริการศูนย์บ่มเพาะวิสาหกิจ กระจายไปทั่วถึงในทุกภูมิภาคของประเทศโดยเน้นให้ภาคเอกชน คือ สมาชิกสภาอุตสาหกรรมเข้ามามีส่วนร่วม ในการกำหนดหลักสูตร กลุ่มเป้าหมายและดูแลรูปแบบการบ่มเพาะให้สอดคล้องกับความต้องการของภาคอุตสาหกรรมในพื้นที่อย่างแท้จริง ทั้งนี้เนื่องจาก สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นแหล่งรวมผู้ประกอบการ เพื่อให้เกิดพัฒนาเสริมสร้างผู้ประกอบการเดิม และสร้างแรง บันดาลใจให้เกิดความต้องการเป็นผู้ประกอบการ ซึ่งผลจากการจัดทำโครงการนี้ จะสามารถดำเนินการเสริมสร้างและพัฒนาผู้ประกอบการที่สมบูรณ์แบบ โดยการสนับสนุนและให้บริการที่จำเป็นในการริเริ่มธุรกิจอย่างครบวงจร เพื่อพัฒนาความรู้ความสามารถในการเป็นผู้ประกอบการอย่างแท้จริง โดยมีวัตถุประสงค์
โครงการนี้ได้จัดหลักสูตรอบรมและกิจกรรมโดยเน้นให้สอดคล้องกับความต้องการของภาคเอกชนในพื้นที่เพื่อการยกระดับความรู้ความสามารถ ของผู้ประกอบการภาคอุตสาหกรรมในทุกภูมิภาค โดยได้คัดเลือกผู้ประกอบการ 75 รายเข้าร่วมโครงการศูนย์บ่มเพาะ เป็นจำนวนมากกว่า 5,000 ชั่วโมง
โครงการจับคู่ธุรกิจ.
โครงการจับคู่ธุรกิจ (Business Matching) มาจากแนวคิดของการเติบโตของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม เป็นปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยให้เติบโตอย่างต่อเนื่องยั่งยืน ซึ่งภายใต้กระแส โลกาภิวัฒน์ที่ส่งผลให้เกิดการแข่งขันด้านการค้าการลงทุนที่รุนแรงทั้งในและต่างประเทศ ทำให้ผู้ประกอบการ SMEs จำเป็นต้องดำเนิน กลยุทธ์การค้าการลงทุนในเชิงรุกและสามารถเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจโลก ซึ่งการส่งเสริมให้มีกิจกรรมทางการตลาด เพื่อกระตุ้นและสร้าง Demand มารองรับผลผลิตของอุตสาหกรรม ตลอดจนการหาตลาดเป้าหมายใหม่ๆ และพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่างเหมาะสม เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้ การส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดการเชื่อมโยงของ Supply Chain and Industrial Clusters ยังเป็นส่วนสำคัญ ที่จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการ SMEs
โครงการนี้ให้ความสำคัญกับการส่งเสริม 4 ด้าน ประกอบด้วย
ดังนั้น การปรับตัวของ SMES ไทยท่ามกลางกระแสโลกาภิวัฒน์เพื่อช่วงชิงโอกาสในการขยายการลงทุนในและต่างประเทศ เพิ่มขีดความสามารถ ในการแข่งขันด้วยการมีต้นทุนที่ต่ำ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องได้รับการส่งเสริมจากภาครัฐอย่างเพียงพอ เพื่อให้เกิดผลอย่างเป็นรูปธรรม โดยมีวัตถุประสงค์
โครงการนี้ช่วยสร้างโอกาสทางธุรกิจ และเชื่อมโยงอุตสาหกรรมให้กับผู้ประกอบการ SMEs โดยส่งเสริมผู้ซื้อพบผู้ขาย เพื่อสร้างพันธมิตร พัฒนาสินค้า เปิดตลาด ยกระดับ SMEs ผ่านกิจกรรมการจับคู่ธุรกิจและจัดงานแสดงสินค้า มากมายทั้งในประเทศทั้งกรุงเทพฯและต่างจังหวัด ในต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศมาเลเซีย แอฟริกาใต้ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และเวียดนาม
โครงการกองทุนฟื้นฟูสภาพเครื่องจักร.
โครงการกองทุนฟื้นฟูสภาพเครื่องจักร (Machine Fund) มาจากหลักการและเหตุผล เครื่องจักรเป็นตัวจักรสำคัญในการขับเคลื่อนการผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมสาขาต่างๆ การที่ราคาเครื่องจักรมีมูลค่าสูงมาก โดยเฉพาะเครื่องจักรที่มี เทคโนโลยีสูง จึงส่งผลกระทบต่อการลงทุนและขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมไทยและผู้ประกอบการ SMEs อย่างมาก
เพื่อเป็นการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้ผู้ประกอบการ และลดการนำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศ ประเทศไทยจำเป็นต้องมีนโยบาย ยุทธศาสตร์ และแผนพัฒนาส่งเสริมให้ภาคอุตสาหกรรมได้มีโอกาสเข้าถึงเครื่องจักรที่เหมาะสมได้อย่างชัดเจน ต่อเนื่อง และบูรณาการ
ปัจจุบันประเทศไทยมีการนำเข้าเครื่องจักรอุตสาหกรรมในอัตราที่สูง ในปี 2548 มีการนำเข้าเครื่องจักรถึง 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 6.8% ของมูลค่าการนำเข้าทั้งหมดของประเทศไทย และมีเครื่องจักรที่นำเข้าสะสมตลอด 20 ปี ผ่านมาจำนวน 8 หมืนล้านเครื่อง ในจำนวนนี้ 50% เป็นเครื่องจักรที่สมควรต้องปรับปรุงประสิทธิภาพเพราะมีสภาพเก่าแก่มาก
เพื่อเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมได้มีโอกาสได้ใช้เครื่องจักรที่ทันสมัยมากขึ้น และเป็นการส่งเสริมฟื้นฟู เครื่องจักรภายในประเทศ และลดการนำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศ จึงจัดทำโครงการ Machine Fund ขึ้นเพื่อเป็นแหล่งสนับสนุน เงินทุนดอกเบี้ยต่ำช่วยเหลือผู้ประกอบการจำนวน 50 รายที่ต้องการทุนสำหรับพัฒนาประสิทธิภาพและเทคโนโลยีของเครื่องจักรให้ทันสมัย เพื่อให้ทันกับการแข่งขันด้วยการช่วยจัดหาเงินทุนดอกเบี้ยต่ำและสนับสนุนดอกเบี้ย 3%ให้กับผู้ประกอบการ SMEs เป็นระยะเวลา 5 ปี
โครงการส่งเสริมเครือข่ายระบบจัดส่งสินค้าและพัสดุ.
โครงการส่งเสริมเครือข่ายระบบจัดส่งสินค้าและพัสดุ (Logistics Capacity Building )
ดำเนินโครงการ ซึ่งประกอบไปด้วย 4 โครงการย่อย คือ
โครงการพัฒนาอุตสาหกรรมรายสาขาระดับจังหวัดและภูมิภาค.
โครงการพัฒนาอุตสาหกรรมรายสาขาระดับจังหวัดและภูมิภาค (competitiveness Improvement)
ดำเนินโครงการ ซึ่งประกอบไปด้วย 3 โครงการย่อย คือ
ภาษาอราเมอิกใหม่โบห์ตัน
ภาษาอราเมอิกใหม่โบห์ตัน เป็นภาษาอราเมอิกหรือภาษาซีเรียคยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโบห์ตัน จังหวัดเซอร์นัก (Şırnak) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้พูดในจอร์เจีย
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 มีผู้พูดภาษานี้ 30,000 คน ในที่ราบโบห์ตัน ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์นิกายอัสซีเรียที่ใช้สำเนียงเหนือของภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย แต่มีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าสำเนียงมาตรฐานอัลควอช ความสับสนอลหม่านในตุรกีตะวันออกหลังสงคราม ทำให้ชาวคริสต์ต้องอพยพออกไป ชาวคริสต์ในโบห์ตันอพยพไปอยู่ในจอร์เจียที่ห่างออกไป 530 กม. ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 60 ปี ชนรุ่นใหม่ใช้ภาษารัสเซียหรือภาษาจอร์เจียแทน
ซิกวาร์ด เบอร์นาดอต
เจ้าชายซิกวาร์ดแห่งสวีเดน ดยุกแห่งอัปป์ลันด์ (Prince Sigvard of Sweden, Duke of Uppland) หรือว่า เคานต์ซิกวาร์ดแบร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก (Count Sigvard Bernadotte of Wisborg; ซิกวาร์ด ออสการ์ เฟรเดริค : 7 มิถุนายน ค.ศ. 1907 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002) เป็นพระราชโอรสพระองค์รองและที่สองในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก นอกจากนั้นยังเป็นพระราชปนัดดาที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวที่สุดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรอีกด้วย
เจ้าชายซิกวาร์ดประสูติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1907 ณ พระราชวังดร็อตนิงโฮล์ม ใกล้กับกรุงสต็อกโฮล์ม โดยเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระธิดาพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุคแห่งคอนน็อตและสแตรเธิร์น พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายทรงเจริญพระชนม์ในครอบครัวที่อบอุ่นและทันสมัยจากกรอบจารีตทางราชวงศ์ช่วงสมัยนั้น ชีวิตราชสำนักในกรุงสต็อกโฮล์แสดงให้เห็นถึงชีวิตซึ่งกำหนดอยู่ในกรอบอันเคร่งครัดและกฎระเบียบที่มากมาย แต่พระชนนีของพระองค์ทรงเป็นสตรีสมัยใหม่ซึ่งทรงต้องการมีส่วนร่วมในการเลี้ยงดูพระโอรสและธิดาด้วยพระองค์เอง ในช่วงฤดูร้อนที่พระราชวังโซฟิเอโร ทางตอนใต้ของประเทศนับเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของครอบครัว ทั้งพระชนกและพระชนนีทรงสามารถทุ่มเทความรักความอบอุ่นให้แก่กันและมีชีวิตครอบครัวโดยปราศจากการรบกวนอย่างสิ้นเชิงบริเวณทะเลอันสวยงามและอุทยานอันกว้างใหญ่จากการจัดวางรูปแบบเอง เจ้าชายซิกวาร์ดทรงเห็นพระชนนีเขียน ระบายสี และถ่ายภาพ และบ่อยครั้งพระองค์ทรงแบกอุปกรณ์การระบายสีของพระชนนีเดินไปรอบๆ
เจ้าชายซิกวาร์ดทรงเป็นเด็กฉลาดและไม่ได้ทรงเป็นโรคความบกพร่องในการอ่านหรือสะกดคำเนื่องมาจากความผิดปกติของสมองที่มีผลต่อพระโอรสธิดาบางพระองค์ในราชวงศ์สวีเดน พระองค์ทรงมีคะแนนยอดเยียมและเมื่อทรงเลือกเรียนต่อในมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลา ในช่วงเวลาที่ทรงเป็นนักศึกษา พระองค์ทรงมีความกระตือรือร้นต่อชีวิตในการเป็นนักศึกษาและเป็นผู้ร่วมงานที่คล่องแคล่วในกลุ่มแสดงละครของมหาวิทยาลัยด้วย เมื่อพระองค์ทรงได้รับปริญญาทางวิชาการช่วงระยะเวลานั้นทำให้เกิดความตื่นเต้นในพระราชวงศ์สวีเดนที่ว่า เจ้าชายแห่งสวีเดนพร้อมกับปริญญาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐเป็นอะไรใหม่สำหรับราชวงศ์ เจ้าชายซิกวาร์ดทรงจบจากมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลาด้วยคะแนนเกียรตินิยมสาขาประวัติศาสตร์ศิลป์และทรงเข้าศึกษาต่อใน Konstfack ที่เป็นมหาวิทยาลัยศิลปะ การช่างและการออกแบบในกรุงสต็อกโฮล์ม ในปี ค.ศ. 1929 พระองค์ทรงเริ่มต้นศึกษาและหนึ่งในพระอาจารย์สอนคือ ศาสตราจารย์โอลเล ฮยอร์ตสเบิร์ก
ในช่วงที่ทรงเป็นนักศึกษาอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์ม พระองค์ทรงได้ติดต่อสัมพันธ์กับจอร์จ เจ็นเซ็น ซึ่งเป็นบริษัทชื่อดังของเดนมาร์กและได้ทรงเริ่มออกแบบสิ่งของเล็กจำนวนหลายชิ้นให้กับบริษัท นอกจากนั้นเจ้าชายทรงเติมเต็มความฝันเกี่ยวกับการละครและการแสดงด้วยการเสด็จไปประเทศเยอรมนีโดยใช้นามแฝงและเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับแต่ยังทรงร่วมออกแบบชุดอุปกรณ์ประกอบฉาก อีกทั้งยังทรงพบรักครั้งแรกในกรุงเบอร์ลินกับหญิงสาวสามัญชนชาวเยอรมันด้วย
สละฐานันดรศักดิ์.
เจ้าชายซิกวาร์ดทรงอภิเษกสมรสจำนวนสามครั้ง โดยครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1934 ณ กรุงลอนดอน กับ เอริกา มาเรีย เรจินา โรซาลี แพ็ทเซ็ค (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1911 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2007) และเนื่องจากเป็นการอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์สำหรับเจ้าชายแห่งสวีเดน โดยได้รับความยินยอมทางการจากประมุขหรือไม่ พระองค์ทรงสูญเสียพระอิสริยยศเจ้าชายและไม่ได้รวมอยู่ในลำดับการสืบราชสมบัติ เจ้าชายซิกวาร์ดและเอริกาหย่าร้างกันเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1943 และในอีกสิบสองวันต่อมาทรงอภิเษกสมรส ณ กรุงโคเปนเฮเกน กับ ซอนยา เฮเลนา ร็อบเบิร์ต (12 ตุลาคม ค.ศ. 1909 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) แต่ได้หย่าร้างเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ทั้งสองมีพระโอรสหนึ่งพระองค์คือ
อีกหนึ่งเดือนต่อมาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 พระองค์ทรงอภิเษกสมรส ณ มหาวิหารออสการ์ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ กุลลัน แมรีแอนน์ ลินด์เบิร์ก ("เกิด" 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1924) นักแสดงจากโรงละครหลวงแห่งกรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งในภายหลังคือ เค้านท์เตส แมรีแอนน์ เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ซิกวาร์ด แบร์นาด็อต ซึ่งได้สูญเสียพระยศเจ้าชายแห่งสวีเดน ได้รับการสถาปนาเป็นเค้านท์เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก จากแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เค้านท์ซิกวาร์ดได้ประกาศกับหนังสือพิมพ์ของประเทศสวีเดนฉบับหนึ่งที่ชื่อ Tidningarnas Telegrambyrå ว่าจะแต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าชายแห่งสวีเดนอีกครั้ง
เคานต์ซิกวาร์ดได้ร้องเรียนการได้รับคืนพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งสวีเดน แต่สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนไม่ได้ทรงช่วยเหลือหรือมีแนวโน้มเห็นด้วยกับการกระทำเช่นนั้น เค้านท์ซิกวาร์ดจึงไปที่ศาลด้านสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปเพื่อร้องขอการได้คืนพระยศเจ้าชายแห่งสวีเดน เมื่อปี ค.ศ. 2004 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเค้านท์ซิกวาร์ด ศาลด้านสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปประกาศว่าการร้องเรียนดังกล่าวไม่เป็นที่ยอมรับได้
ชีวิตนักออกแบบ.
ในระหว่าง ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1963 เคานต์ซิกวาร์ดเข้ามาดูแลสำนักงานออกแบบเบอร์นาด็อตและบยอร์นพร้อมกับนายแอ็กตัน บยอร์น ชาวเดนมาร์ก ซึ่งเป็นความร่วมมือที่ประสบความสำเร็จ ทำให้เกิดการวางรากฐานของสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ที่มีชื่อเสียงจำนวนมากมาย บริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโคเปนเฮเกน และมีสำนักงานย่อยอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์มและมหานครนิวยอร์ก เคานต์ซิกวาร์ดทำงานแปรียบเสมือนกับเป็นแรงบันดาลใจและที่ปรึกษาที่ได้รับความไว้วางใจต่อนักออกแบบรุ่นหนุ่มสาวในสมัยนั้นและมีความสามารถในการคัดเลือกพรสวรรค์ที่เหมาะสมและทำให้เจิดจรัสได้ ตำแหน่งชั้นนำในองค์กรของประเทศสวีเดนและระหว่างประเทศต่างๆ ของเค้านท์ซิกวาร์ดได้เพิ่มเข้ามาในประวัติส่วนตัวอีกเมื่อเปิดห้องแสดงงานศิลปะของตนเองที่ชื่อ Bernadotte Design AB ในปี 1964 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งต้องปิดตัวไปอย่างน่าเสียดายในช่วงเริ่มต้นทศวรรษที่ 1970
การออกแบบเครื่องเงินแบบจำเพาะของเค้านท์ซิกวาร์ดได้สร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติและเป็นสิ่งที่ทำให้โด่งดังไปทั่วโลก สิ่งของเหล่านั้นสามารถพบเห็นได้ที่พิพิธภัณฑ์ทั่วโลกและในส่วนที่เป็นของสะสมที่มีชื่อเสียง สำหรับเคานต์ซิกวาร์ดแล้วมันเป็นสิ่งของที่ใช้จริงในชีวิตประจำวันอันใกล้ชิดต่อจิตใจมากที่สุด ในการสรรค์สร้างสิ่งของสำหรับชีวิตประจำวันซึ่งช่วยเหลือและให้ความงามแก่วิถีชีวิตของประชาชนเป็นความปรารถนาของเค้านท์ซิกวาร์ด และความปรารถนานั้นได้เป็นจริงแล้ว
ในปี 1997 เคานต์ซิกวาร์ดได้รับเกียรติในงานแสดงนิทรรศการของตนเองที่พิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติที่ชื่อ Design Sigvard Bernadotte ซึ่งได้ทำพิธีเปิดพร้อมกับเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและแมรีแอนน์ ภริยาอันเป็นที่รักอยู่เคียงข้าง งานนิทรรศการครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากและคงจัดแสดงอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1998 และได้รับการยอมรับมากขึ้นกว่าที่คาดคิดไว้ในประเทศสวีเดน ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เคานต์ซิกวาร์ดยังได้รับเหรียญเจ้าชายออยเก็นจากสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนด้วย
นักประดิษฐ์ที่ขยันขันแข็งผู้นี้ทำงานอย่างกระตือรือร้นตลอดช่วงชีวิต ความรักใคร่ในงานออกแบบมีความโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด แม้ผ่านในช่วงวัยเก้าสิบเค้านท์ซิกวาร์ดยังคงนำเสนอผลงานชิ้นใหญ่จำนวนสองสามชิ้นออกกมาในช่วงบั้นปลายชีวิต
เคานต์ซิกวาร์ด เบอร์นาด็อตสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม ขณะมีพระชนมายุ 94 พรรษา 7 เดือน 28 วัน โดยเป็นพระราชปนัดดาที่มีพระชนม์ชีพอยู่ยาวนานและยืนยาวมากที่สุดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และในขณะนั้นมีพระราชปนัดดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพเหลืออยู่อีกสามพระองค์คือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม และ คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคาต์แห่งวิสบอร์ก ซึ่งเป็นพระอนุชา
ภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย
ภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย เป็นภาษาอราเมอิกตะวันออกหรือภาษาซีเรียค ยุคใหม่ต่างจากภาษาคัลเดียที่เป็นภาษาอราเมอิกยุคเก่าที่ใช้พูดใสมัยราชวงศ์คัลเดียแห่งบาบิโลน เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโมซุลทางตอนเหนือของอิรัก ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย
จุดกำเนิด ประวัติ และการใช้ในปัจจุบัน.
เริ่มแรกภาษานี้ใช้พูดในอิรักและอาเซอร์ไบจานโดยชาวคริสต์และชาวยิวจะใช้สำเนียงต่างกัน สำเนียงของชาวคริสต์จะได้รับอิทธิพลจากภาษาซีเรียคที่เป็นภาษาทางศาสนาและมักจะถูกเรียกว่า Soureth หรือ Syriac ในภาษาอาหรับแบบอิรักเรียกภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดียว่า فلّيحي, หรือ Fallîħî
ภาษานี้เป็นภาษาในที่ราบโมซุลและเคอร์ดิสถานของอิรักในพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวคริสต์ในบริเวณนี้นับถือนิกายอัสซีเรียตะวันออก เมื่อเกิดความแตกแยกขึ้นภายในนิกาย ชาวคริสต์ในบริเวณนี้เลือกติดต่อกับนิกายโรมันคาทอลิกและกลายเป็นนิกายคาทอลิกคัลเดีย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจสำเนียงตะวันตกของภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและและภาษาลิซานา เดนี ของชาวยิวได้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แบบ Madenhaya ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้เขียนภาษาซีเรียคคลาสสิก
ลาร์รี่ บาตาน
ลาร์รี่ บาร์ตาน หรือ เฟเดอริโก ลอเรนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 ที่ เมืองอบูเกย์ จังหวัดบาตาน สถิติการชก 49 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 3) เสมอ 8 แพ้ 8
บาร์ตานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน สตาร์ นาเวน จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน แทนนี แคมโป ได้แชมป์มาครอง ต่อมาได้ชิงแชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน ผล พระประแดง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น บาร์ตานขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้ง ชนะคะแนน เลโอ เอสปีโนซา เมื่อ พ.ศ. 2494 และชนะคะแนน โบนี่ เอสปิโนซา เมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ได้แชมป์มาครอง ในปีเดียวกันนั้น บาร์ตานชกชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมา บาร์ตานได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นเฟเธอร์เวท ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ ญี่ปุ่น ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2496 แพ้น็อค ชิเกจิ กาเนโกะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น บาร์ตานขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับกาเนโกะอีกครั้งเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2497 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 5
บาร์ตานยังคงขึ้นชกมวยสากลอย่างต่อเนื่อง และเคยไปชกชนะที่สหรัฐถึงสามครั้งใน พ.ศ. 2499 – 2500 บาร์ตานได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2500 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนลีโอ เอสปีโนซา ไม่ได้แชมป์ บาร์ตานชกมวยสากลจนถึง พ.ศ. 2505 แต่ไม่มีโอกาสชิงแชมป์ใดๆอีก เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2505 ชนะคะแนน คิด โมจีกา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็แขวนนวมไป
สปีดี้ คาบาเนลลา
สปีดี้ คาบาเนลล่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 84 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 15 ) เสมอ 14 แพ้ 26
คาบาเนลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 ชนะคะแนน ไฟต์ติ้ง เปโดร ที่มะนิลา จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งได้แชมป์ภาคตะวันออกรุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2477 ชนะคะแนน ยัง ซานโตส จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ภาคตะวันออกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 แพ้คะแนน ลิตเติ้ล ปานโช ไม่ได้แชมป์ จากนั้น คาบาเนลลาป้องกันแชมป์ภาคตะวันออกไว้ได้ 4 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2478 แพ้คะแนน ลิตเติ้ล ดาโด ที่ ฟิลิปปินส์ คาบาเนลลายังคงขึ้นชกมวยอย่างต่อเนื่อง จนขึ้นชิงแชมป์ภาคตะวันออกอีกครั้งเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2481 เสมอกับ สตาร์ ฟริสโก ที่ฟิลิปปินส์ ไม่ได้แชมป์ คาบาเนลลาขึ้นชกแก้มือกับฟริสโกอีกครั้งเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2481 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนฟริสโก ได้แชมป์ภาคตะวันออกรุ่นแบนตัมเวทมาครอง ป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2482 ชนะคะแนน เบน จิเมเนซ คาบาเนลลาหยุดชกไปสามปี แล้วขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2486 ชนะคะแนน สตาร์ มีซามิส แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็แพ้คะแนน สปีดดี นาวาร์โร เสียแชมป์ไปเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2486
ต่อมา คาบาเนลลาเดินทางไปชกในสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2489 และชกอยู่ที่นั่นจนถึง พ.ศ. 2490 ระหว่างนั้น ได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียร์รุ่นเฟเธอร์เวทด้วยแต่ไม่สำเร็จ จากนั้น คาบาเนลลาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2490 แพ้น็อค ตีร์โซ เดล โรซาริโอ ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ คาบาเนลลาขึ้นชกแก้มือกับโรซาริโออีกครั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีก คาบาเนลลาได้ขึ้นชกกับผล พระประแดง ใน พ.ศ. 2492 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ คาบาเนลลาหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2494 ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2494 ชนะคะแนน มิลตัน รอส ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็แพ้คะแนน ลาร์รี่ บาตาน เมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 เสียแชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทที่ว่างเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2495 แพ้คะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ แล้วชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทในอีกเดือนต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โบนี เอสปีโนซา ไม่สำเร็จ จากนั้น คาบาเนลลาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว ชนะคะแนน สตาร์ มัตนอก เมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2496 จากนั้นก็แขวนนวมไป
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 (หรือ KAL 007 หรือ KE 007) เป็นเที่ยวบินของโคเรียนแอร์ไลน์ตามกำหนดการจากนครนิวยอร์กสู่โซล แวะพักที่แองเคอเรจ วันที่ 1 กันยายน 2526 เครื่องบินโดยสารของเที่ยวบินดังกล่าวถูกเครื่องบินสกัดกั้นซู-15 ของสหภาพโซเวียตยิงตกใกล้เกาะโมเนรอน ทางตะวันตกของเกาะซาฮาลิน ในทะเลญี่ปุ่น นักบินของเครื่องบินสกัดกั้นลำนั้น คือ นาวาอากาศตรี เกนนาดี โอซีโปวิช ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 269 คนบนเครื่องเสียชีวิต รวมทั้งลอว์เรนซ์ แมคโดนัลด์ ผู้แทนรัฐจอร์เจียในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา อากาศยานลำดังกล่าวกำลังอยู่ในเส้นทางจากแองเคอเรจสู่โซลเมื่อบินผ่านน่านฟ้าโซเวียตที่ถูกห้ามในเวลาไล่เลี่ยกับภารกิจสอดแนมของสหรัฐ
ทีแรก สหภาพโซเวียตปฏิเสธรู้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ภายหลังยอมรับการยิง โดยอ้างว่าอากาศยานดังกล่าวอยู่ระหว่างภารกิจสอดแนม โปลิตบูโรแถลงว่า เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการยั่วยุโดยเจตนาของสหรัฐ เพื่อทดสอบความพร้อมทางทหารของสหภาพโซเวียต หรือกระทั่งยั่วยุให้เกิดสงคราม ทำเนียบขาวกล่าวหาสหภาพโซเวียตว่าขัดขวางปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัย กองทัพโซเวียตระงับหลักฐานที่แสวงโดยการสอบสวนขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ที่เด่นคือ เครื่องบันทึกข้อมูลการบิน ซึ่งสุดท้ายเผยแพร่ 8 ปีให้หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นขณะที่ตึงเครียดที่สุดขณะหนึ่งของสงครามเย็นและส่งผลให้คติต่อต้านโซเวียตทวีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐ มุมมองตรงข้ามต่อเหตุการณ์ไม่เคยระงับอย่างสมบูรณ์ ต่อมา หลายกลุ่มดำเนินการกับรายงานอย่างเป็นทางการที่พิพาทและเสนอทฤษฎีทางเลือกของเหตุการณ์ การปล่อยใบสำเนาเที่ยวบินและเครื่องบันทึกเที่ยวบิน KAL 007 ภายหลังโดยสหพันธรัฐรัสเซียเปิดเผยรายละเอียดบางอย่าง
ผลของเหตุการณ์ สหรัฐอเมริกาเปลี่ยนวิธีดำเนินการติดตามอากาศยานที่ออกจากรัฐอะแลสกา โปรแกรมต่อประสานนักบินอัตโนมัติที่ใช้บนสายการบินได้รับการออกแบบใหม่ให้การย์ (ergonomic) มากขึ้น นอกเหนือจากนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวยังเป็นเหตุการณ์เดี่ยวที่สำคัญที่สุดเหตุการณ์หนึ่งซึ่งทำให้รัฐบาลเรแกนอนุญาตให้ทั่วโลกเข้าถึงระบบ GNSS ของกองทัพสหรัฐ ซึ่งยังเป็นความลับอยู่ในขณะนั้น ปัจจุบัน ระบบดังกล่าวรู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ จีพีเอส
รายละเอียดเที่ยวบิน.