pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เรียบเรียงเหตุการณ์ที่ผ่านมาตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน และภาพที่ไม่ได้ออกอากาศ กับการตรวจเช็คข้าวของของสาวๆ ก่อนเข้าบ้านของมิสเจ บิอังก้าวิ่งชนกระจกจนเลือดกำเดาไหล ความหงุดหงิดของเจน่าห์ที่ต้องเลิกบุหรี่ เจเน็ตสอนสาวๆ ทำความสะอาดบ้านแ ละความรู้สึกของบิอังก้าที่ต้องโกนหัว
The Girls Who Crawl.
"ออกอากาศ : 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550"
สาวๆ ได้ไปเรียนรู้การเคลื่อนไหวหน้ากล้องกับไทร่า จากนั้นพวกเธอจะต้องไปคัดตัวเพื่อถ่ายมิวสิกวิดีโอของ เอ็นริเก้ อิเกลเซียส โดยเอ็นริเก้จะต้องเป็นคนคัดเลือกดูสาวที่ขึ้นกล้องและมีลุคส์ที่ดูลึกลับเข้ากับคอนเซ็ปต์ของเพลงมาเป็นตัวนำในมิวสิกวิดีโอ และลิซ่าและเฮทเธอร์ถูกเลือกเป็นตัวนำ โดยพวกเธอต้องรับบทเป็นแวมไพร์สาวในมิวสิกวิดีโอเพลง Tired of Being Sorry ในผับใต้ดิน
ในระหว่างถ่ายซาร่าห์รู้สึกไม่มั่นใจในรูปร่างของตัวเอง และเฮทเธอร์ซึ่งเหนื่อยและร้อนมากเกินไปจนเป็นลมฟุบลงกับพื้นทำให้สาวๆ คนอื่นเป็นห่วงกันมาก
ในห้องตัดสินวิดีโอของลิซ่า, เฮทเธอร์ และซาลิช่าได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ในขณะที่ความไม่มั่นใจของซาร่าห์ทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับชานทาล ที่ไร้ชีวิตชีวาในวิดีโอ และด้วยความไม่มั่นใจของซาร่าห์ทำให้เธอต้องตกรอบ
The Girl Who Starts to Lose Her Cool.
"ออกอากาศ : 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550"
สาวๆ ที่เหลือได้ถูกพาไปที่สถาบัน Fashion Institute of Design and Merchandising เพื่อเป็นแบบให้กับบรรดานักเรียนในการออกแบบเสื้อผ้า จากนั้นพวกเธอจะต้องขึ้นเดินแบบบนรันเวย์ และพูดถึงแรงบันดาลใจในการทำชุดตัวนี้ของเหล่าดีไซน์เนอร์ออกมา ลิซ่าและเฮทเธอร์ทำพลาดบนรันเวย์จนเสียความมั่นใจไป และซาลิช่าเป็นผู้ชนะการแข่งครั้งนี้ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือถ่ายแบบเครื่องประดับให้กับนิตยสารเซเว่นทีน และเธอเลือกให้ บิอังก้ากับลิซ่า ให้ไปถ่ายรูปกับเธอด้วย
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวๆ ต้องถ่ายรูปคู่กับรถที่ถูกเผาท่ามกลางทะเลทรายร้อนระอุ เฮทเธอร์ปล่อยให้เรื่องจากการแข่งขันมารบกวนทำให้เธอไม่มีสมาธิในการทำงาน
ที่ห้องตัดสิน ไทร่าบอกให้สาวๆ เตรียมตัวเก็บของไปแข่งต่อที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ภาพของสาวๆ ส่วนใหญ่ได้รับคำชมจากกรรมการโดยเฉพาะภาพของเจน่าห์ และ บิอังก้า กรรมการรู้สึกว่าภาพของเฮทเธอร์เริ่มแย่ลง ในขณะที่ ภาพของแอมเบรียลทำออกมาดีแต่กลับไม่โชว์เสื้อผ้าเลย และลิซ่าเริ่มหมดไฟจึงทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับแอมเบรียล และสุดท้ายแอมเบรียลต้องตกรอบเพราะกรรมการยังคงเชื่อในศักยภาพที่มีมากกว่าของลิซ่า
The Girls Go To Shanghai.
"ออกอากาศ : 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550"
สาวๆ ได้มาถึง เซี่ยงไฮ้ แล้วเดินทางเข้าสู่ที่พัก แต่ปรากฏว่ามีเตียงไม่พอดีกับจำนวนคน ซาลิช่ายึดเอาเตียงที่ใหญ่ที่สุดไปและปฏิเสธไม่ให้ใครมานอนร่วมเตียงเดียวกับเธอ ซึ่งทำให้เฮทเธอร์ที่ไม่มีที่นอนโกรธมาก แต่สุดท้ายเรื่องก็คลี่คลายลงด้วยดี เมื่อชานทาลมาพูดไกล่เกลี่ยให้ โดยที่เจน่าห์และบิอังก้าจะนอนเตียงใหญ่ร่วมกันแทน
วันต่อมาสาวๆ ได้ไปเรียนศิลปะการต่อสู้และต้องแข่งกันโพสท่ากลางอากาศ บิอังก้าไม่ยอมใส่สลิงเพื่อโพสท่าและถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขัน เฮทเธอร์เป็นผู้ชนะการแข่งขันและรางวัลของเธอก็คือการเดินช็อปปิ้งอย่างสนุกสนานในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเธอเลือกชานทาลให้ได้ไปเดินช็อปปิ้งร่วมกับเธอด้วย
การถ่ายภาพครั้งแรกในเซี่ยงไฮ้ สาวๆ จะต้องใส่ชุดของพวกเธอเองมาถ่ายโฆษณาและภาพถ่ายให้กับเครื่องสำอางคัฟเวอร์เกิร์ล ควีนคอลเล็คชั่น
ในห้องตัดสิน มีเพียงชานทาลและซาลิช่าเท่านั้น ที่ได้รับคำชมจากกรรมการ โฆษณาและภาพถ่ายของเจน่าห์ทำออกมาได้ดี แต่กรรมการไม่ประทับใจในบุคลิกของเธอ โฆษณาของเฮทเธอร์และลิซ่าเรียกได้ว่าเลวร้ายที่สุดถึงแม้จะได้ภาพถ่ายที่วิเศษก็ตาม ซึ่งทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และลิซ่าเป็นผู้ที่ต้องกลับบ้านเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอยังไม่เข้มแข็งพอสำหรับวงการนี้
The Girls Go On Go-See Adventures.
"ออกอากาศ : 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550"
สาวๆ ถูกส่งไปโชว์ตัวกับดีไซน์เนอร์ในเซี่ยงไฮ้ เฮทเธอร์หลงทางระหว่างโชว์ตัวและไปหาดีไซน์เนอร์ได้แค่คนเดียวเท่านั้น เจน่าห์ถูกติเรื่องบุคลิกภาพ ในขณะที่บิอังก้าและซาลิช่า ต่างก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากบรรดาดีไซน์เนอร์ และผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ก็คือบีอังก้า ซึ่งรางวัลของเธอก็คือภาพของเธอจะได้ขึ้นแผ่นป้ายโฆษณาการแข่งโอลิมปิคในปี 2551
การถ่ายรูปประจำสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายรูปเป็นเจ้าหญิงแห่งแดนมังกรกับไนเจล บาร์คเกอร์ แต่เจน่าห์วิจารณ์การทำงานของไนเจล จนทำให้เขาไม่พอใจ
ในห้องตัดสินภาพของซาลิช่าดูโดดเด่นกว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ในขณะที่ บิอังก้าห่วงแต่ภาษากายจนลืมโพสหน้าในรูปถ่าย ชานทาลได้ภาพที่สวย แต่ถูกวิจารณ์เรื่องไม่มีสมาธิในการถ่าย และถึงแม้จะได้รูปที่ดีที่สุดทั้งคู่แต่ด้วยปัญหาในการสื่อสารทำให้เฮทเธอร์และเจน่าห์ต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และจากความล้มเหลวในการโชว์ตัวทำให้เฮทเธอร์ต้องเป็นผู้ที่ต้องกลับบ้าน
The Girls Go To The Great Wall.
"ออกอากาศ : 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550"
สาวๆ ได้เดินทางมาถึงปักกิ่ง พวกเธอได้ฟังเรื่องของสาวงามทั้ง 4 คนของจีน วันต่อมาพวกเธอต้องแข่งกันดัดแปลงเสื้อผ้า แต่ละคนจะได้ชุดของสาวงามทั้ง 4 และต้องดัดแปลงให้กลายเป็นชุดที่ทันสมัยในสไตล์ของตัวเอง โดยพวกเธอสามารถที่จะใช้ข้าวของทุกอย่างในห้างสรรพสินค้านี้ได้ บิอังก้าหลอกเจน่าห์ให้ไปทางฝั่งที่ไม่มีของอะไรเลย แต่เจน่าห์ก็ยังชนะการแข่งขันและรางวัลของเธอก็คือชุดกี่เพ้าแบบพิเศษที่ตัดเพื่อเธอโดยเฉพาะ ซึ่งเธอเลือกให้ชานทาลได้รางวัลร่วมกับเธอด้วย นอกจากนี้เจน่าห์ยังได้ไปเรียนเรื่องการเดินแบบกับมิสเจ แบบตัวต่อตัวอีกด้วย
จากนั้นสาวๆ ได้เดินทางไปถ่ายรูปที่กำแพงเมืองจีนกับไทร่า โดยพวกเธอจะต้องแต่งตัวเป็นทหารมองโกเลียที่พยายามจะปีนข้ามกำแพง ซาลิช่าได้รับคำชมเรื่องความคิดสร้างสรรค์ ในขณะที่เจน่าห์และบิอังก้ากลับทำออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร จากนั้นพวกเธอจะต้องถ่ายภาพหมู่โดยต้องพยายามทำให้ตัวเองโดดเด่นกว่าคนอื่นในรูป
ในห้องตัดสินกรรมการต่างชื่นชมภาพถ่ายของผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ซาลิช่ามีความคิดสร้างสรรค์ในภาพเดี่ยว และชานทาลดูโดดเด่นกว่าคนอื่นในภาพหมู่ โรคคิดถึงบ้านของเจน่าห์ทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับบีอังก้า และถึงบิอังก้าจะมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง แต่เธอก็ต้องตกรอบเพราะกรรมการยังคงสงสัยในศักยภาพของเธอ
The Girl Who Becomes America's Next Top Model.
"ออกอากาศ : 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550"
สามสาวได้ถูกพาไปถ่ายโฆษณาลิปกลอส รสผลไม้ตัวใหม่จากคัฟเวอร์เกิร์ล โดยพวกเธอเลือกรสผลไม้จาก 12 รสในการโฆษณาดังนี้
ในการถ่ายโฆษณา สาวๆ ต่างก็ทำได้ไม่ค่อยดีนักในตอนแรก มิสเตอร์เจย์ รู้สึกว่าเจน่าห์ตั้งใจมากไปจนดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือ และซาลิช่าไม่สามารถจำบทได้จนทำให้สมาธิแตกกระเจิง
ในห้องตัดสิน สาวๆ จะต้องบอกกับกรรมการว่าใครมีศักยภาพมาก และน้อยที่สุด ซึ่งทุกคนคิดว่าเจน่าห์มีศักยภาพน้อยที่สุดเพราะทัศนคติของเธอ ความล้มเหลวในการถ่ายโฆษณาทำให้ซาลิช่ากลายเป็นสองคนสุดท้ายกับเจน่าห์ และสุดท้ายเจน่าห์ต้องตกรอบถึงแม้ว่าเธอจะมีความเป็นแฟชั่นชั้นสูงมากกว่าก็ตาม
จากนั้นสาวๆ ต้องไปถ่ายภาพขึ้นปกให้กับนิตยสารเซเว่นทีน และเดินทางไปพราะราชวังต้องห้ามซึ่งเป็นรันเวย์สุดท้ายในการแข่งขันของพวกเธอ โดยพวกเธอต้องเดินแบบให้กับคอเล็กชั่นของ ฉีคัง ร่วมกับ แจสลีน กอนซาเลซ ผู้ชนะจากฤดูกาลที่ 8 ในระหว่างเดินแบบ นักแสดงประกอบเกิดอุบัติเหตุในณะที่ชานทาลกำลังเดินอยู่ ทำให้เธอเสียสมาธิ ในขณะที่ซาลิช่าดูโดดเด่นในการแสดง
ในการตัดสินครั้งสุดท้าย กรรมการต่างก็ชื่นชมในบุคลิกและภาพถ่ายของผู้เข้าแข่งขันทั้งสอง กรรมการรู้สึกว่าชานทาลดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงมากกว่าใ นขณะที่ซาลิช่าดูมีลุคส์ที่จะขายได้ในวงการแฟชั่น และหลังจากที่พิจารณากันอย่างถี่ถ้วนแล้ว คณะกรรมการก็ตัดสินใจและประกาศว่า ผู้ชนะในฤดูกาลที่ 9 ก็คือ ซาลีช่า สโตเวอร์ส
สำนักปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ (อังกฤษ: Nawamintrachinutit Suankularb Wittayalai Samutprakarn School, อักษรย่อ: นมร.ส.ก.ส. / NMR.S.K.S.) เป็นโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย ลำดับที่ 3 และต่อมาเข้าร่วมเป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติ ในกลุ่มโรงเรียน 9 นวมินทราชินูทิศ อีกด้วย โดยเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ชื่อเดิม: กรมสามัญศึกษา) กระทรวงศึกษาธิการ
ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 261 หมู่ที่ 3 ถนนสุขุมวิท ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ บนเนื้อที่ 50 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลังยาวติดกัน หอประชุม หอจาริกานุสรณ์ โรงอาหาร พื้นที่เพาะชำ อาคารคหกรรม สนามบาสเกตบอล สนามฟุตบอล บ้านพักครู บ้านพักนักกีฬา สระน้ำ จัดการเรียนการสอน ในช่วงชั้นการศึกษาที่ 3 และ 4 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 36 ห้องเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 30 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 66 ห้องเรียน จัดการเรียนการสอนรูปแบบเป็น 12-12-12/10-10-10
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ นั้นมีความโดดเด่นในเรื่องคุณภาพมาตรฐานของศิษย์เก่าที่จบไปโดยเฉพาะด้านวิชาการ ภาษา และความเป็นผู้นำ ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยโรงเรียนอยู่ในลำดับที่ 3 ของเครือ "สวนกุหลาบวิทยาลัย" มีการสร้างพันธกิจสำคัญร่วมกันขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาโดยการบริหารจัดการขององค์กรเครือข่ายสวนกุหลาบ สร้างบรรทัดฐานการเรียนการสอนไปในทิศทางเดียวกัน นอกจากนี้ ยังมีงานกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์และงานชุมนุมลูกเสือสวนกุหลาบสัมพันธ์ ซึ่งจัดขึ้นร่วมกับโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย เป็นประจำทุกปี โดยแต่ละโรงเรียนจะผลัดกันเป็นเจ้าภาพ
เมื่อปี พ.ศ. 2523 นายสำเริง นิลประดิษฐ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย มีดำริจะขยายโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ออกไปสี่มุมเมือง จึงได้ปรึกษากับ นายวัฒนา อัศวเหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในสมัยนั้น ให้จัดหาที่ดินสร้างโรงเรียน แต่ก็ติดปัญหาบางประการ จึงระงับโครงการไป
จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 กรมสามัญศึกษา ได้สั่งให้สำนักงานสามัญศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ รับสมัครนักเรียนในปีการศึกษา 2533 จำนวน 5 ห้องเรียน โดยฝากไว้ที่โรงเรียนสตรีสมุทรปราการ 2 ห้อง และ โรงเรียนสมุทรปราการ 3 ห้อง รวมนักเรียนชาย–หญิง จำนวน 250 คน เมื่อประกาศจัดตั้งโรงเรียนแล้ว จึงนำนักเรียนที่ฝากไว้ มาเรียนที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ ทว่าเกิดปัญหาขัดข้องในเรื่องที่ดินสร้างโรงเรียน ทำให้ต้องยกนักเรียนที่ฝากไว้ ให้เป็นนักเรียนของโรงเรียนนั้นไป
ต่อมาปี พ.ศ. 2534 อาจารย์สุทธิ เพ็งปาน ผู้อำนวยการโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าพบ นายบรรจง พงศ์ศาสตร์ รองอธิบดีกรมสามัญศึกษาในขณะนั้น เพื่อขอปรึกษาเรื่องประกาศจัดตั้งโรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง ท่านรองอธิบดีฯ จึงได้สั่งการให้โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จัดคณาจารย์ขึ้นคณะหนึ่ง โดยมีอาจารย์สุโข วุฑฒิโชติ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายปกครอง เป็นหัวหน้าคณะ จัดเตรียมเอกสารการรับสมัคร และรับสมัครนักเรียน ปีการศึกษา 2534 ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534
กระทรวงศึกษาธิการ จึงมีประกาศจัดตั้งโรงเรียนรัฐขึ้นใหม่ โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ เมื่อเปิดภาคเรียน ได้ฝากนักเรียนดังกล่าว จำนวน 306 คน ให้ศึกษาเป็นการชั่วคราว ที่โรงเรียนไทยรัฐวิทยา เพื่อรออาคารเรียนชั่วคราวจัดสร้างแล้วเสร็จ โดยมีนายไพฑูรย์ สุนทรวิภาค ผู้ว่าราชการจังหวัดจังหวัดสมุทรปราการ เป็นประธานประกอบพิธียกเสาเอก และเปิดป้ายอาคารเรียน ในปีเดียวกัน
เมื่ออาคารชั่วคราวแล้วเสร็จ จึงย้ายนักเรียนที่ฝากไว้ เข้าเรียนในอาคารดังกล่าว ในปีถัดมา กรมสามัญศึกษา คัดเลือกให้เป็นโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาส พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยได้รับคัดเลือกเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ เป็น 1 ใน 11 โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และ 1 ใน 9 โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ ก่อตั้งขึ้นจากการดำริที่จะขยายโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ออกไปตามหัวเมือง เป็นเครือข่าย "สวนกุหลาบ" จากในระยะเริ่มต้นของการก่อตั้งโรงเรียนนั้น กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้มอบหมายให้โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เป็นผู้ประสานงานการจัดตั้งโรงเรียน โดยส่งคณะครูมาเป็นผู้บริหารในเบื้องต้น จึงใช้ชื่อ "สวนกุหลาบวิทยาลัย" อีกทั้งภายหลังเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 พร้อมกันนี้ พระองค์ได้พระราชทานพระราชานุญาตให้ใช้ชื่อโรงเรียนมัธยมศึกษาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมราชินีนาถ กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ว่า "นวมินทราชินูทิศ" ดังนั้น โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยแห่งนี้ จึงได้มีชื่อ "นวมินทราชินูทิศ" นำหน้าและตามด้วย "สวนกุหลาบวิทยาลัย" ต่อท้ายชื่อ "สมุทรปราการ" อันเป็นที่ตั้งของโรงเรียน
ดังนั้นนามโรงเรียน "นวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ" จึงมีความหมายว่า โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ณ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อถวายแด่พระราชินีแห่งพระมหากษัตริย์รัชกาลที่เก้า โดยความหมายของชื่อโรงเรียนนั้น สามารถแยกออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่
“ลูกชาวสวนสมุทร” เป็นผู้นำ รักเพื่อน นับถือพี่ เคารพครู กตัญญูพ่อแม่ ดูแลน้อง สนองคุณแผ่นดิน เป็นอัตลักษณ์ของโรงเรียน “ลูกชาวสวนสมุทร” หมายถึง นักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยที่ได้รับการปลูกฝังให้เป็นเป็นเลิศด้านคุณธรรม เป็นผู้นำที่มีคุณภาพ มีความสามารถทางวิชาการ มีวินัย ใส่ใจในระบอบประชาธิปไตย ยึดมั่นในสถาบันแห่งชาติ ไม่ละเลยในประโยชน์ส่วนรวม เอื้ออาทรต่อกันด้วยความรักความสามัคคี ประจักษ์ในพระคุณครู ร่วมเชิดชูเกียรติภูมิแห่งสวนกุหลาบ “เป็นผู้นำ รักเพื่อน นับถือพี่ เคารพครู กตัญญูพ่อแม่ ดูแลน้อง” เป็นคำโปรย ช่วยให้จดจำได้ง่าย ต้องใส่ความเป็นสวนกุหลาบด้วยความภาคภูมิใจในเรื่องราวต่าง ๆ ของ “สวนกุหลาบฯ” เมื่อสิ่งต่างๆ สะสมอยู่ในตัวจึงจะเป็น “ลูกชาวสวนสมุทร” ที่สมบูรณ์
เพลงประจำโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ประพันธ์ขึ้นตามพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คำร้องโดย หม่อมราชวงศ์เลื่อน สิงหรา ผู้เรียบเรียงคือ สุวัฒน์ เทียมหงษ์ ทำนองจากเพลงแขกต่อยหม้อ อัตราจังหวะสองชั้น เป็นเพลงไทยเดิมที่ใช้ประกอบการแสดง ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา มีจังหวะการเอื้อนทำนองโดยเฉพาะ โดยเพลงนี้ได้ขับร้องครั้งแรกในงานรื่นเริงประจำปี พ.ศ. 2471 รู้จักกันในชื่อ "บรรดาเรา"
ผู้อำนวยการคนแรก อาจารย์สุโข วุฑฒิโชติ ได้มีดำริในการจัดทำอัลบั้มเพลงของโรงเรียนขึ้น หนึ่งในจำนวนดังกล่าวนั้น คือเพลงมาร์ชสวนสมุทร ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อเป็นเพลงมาร์ชประจำโรงเรียน และเพลงสวนสมุทรในฝัน ซึ่งได้บรรยายถึงบรรยากาศในโรงเรียนและสภาพแวดล้อมของโรงเรียนด้วย ทั้งนี้ในอัลบัมชุดนี้ ได้บรรจุเพลงของสวนกุหลาบไว้อีกกว่า 10 เพลง ซึ่งส่วนหนึ่งได้นำมาดัดแปลงใหม่และอีกส่วนหนึ่งได้จัดทำขึ้นใหม่ทั้งคำร้องและทำนอง ดังรายชื่อต่อไปนี้
งานชุมนุมลูกเสือ-เนตรนารีสวนกุหลาบสัมพันธ์.
กลุ่มโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย มีการจัดงานชุมนุมลูกเสือ-เนตรนารี “สวนกุหลาบสัมพันธ์” ขึ้นเป็นประจำทุกปี ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ จังหวัดชลบุรี ซึ่งนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 2 จะเป็นผู้แทนของแต่ละโรงเรียน เข้าร่วมกิจกรรมนี้ โดยแต่ละโรงเรียนจะผลัดกันเป็นเจ้าภาพ
กลุ่มมวลกุหลาบ (คณะกรรมการประสานงานกิจกรรมนักเรียน กลุ่มโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย).
คณะกรรมการนักเรียน เป็นองค์กรนักเรียนที่ดำเนินการจัดตั้งอย่างถูกต้อง ภายใต้ระเบียบโรงเรียน ว่าด้วยการทำกิจกรรมของนักเรียน พ.ศ. 2534 โดยจัดตั้งมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโรงเรียน เนื่องจากผู้อำนวยการท่านแรก เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายปกครอง ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นานถึง 17 ปี จึงได้นำแนวทางต่างๆ จากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ มาปฏิบัติตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโรงเรียน
คณะกรรมการนักเรียน โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ มีบทบาทในการเป็นแกนนำนักเรียนที่ดำเนินการจัดกิจกรรมต่างๆ ของโรงเรียน ทั้งกิจกรรมตามประเพณี และกิจกรรมตามวาระและโอกาสพิเศษต่างๆ เพื่อรักษาประเพณีและวัฒนธรรมอันดีงามของสังคมนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ ให้สนองต่อความต้องการของนักเรียน สังคมและชุมชน ดูแลระบบการทำกิจกรรมชุมนุมของนักเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการทั้งระบบ มีส่วนช่วยในการสนับสนุน ส่งเสริม และให้คำแนะนำต่อการทำกิจกรรมของนักเรียนทุกประเภท ตลอดจนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นเพื่อการตัดสินใจของคณะครูและผู้บริหารในมุมมองของนักเรียน รวมทั้งเป็นตัวแทนของนักเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ เพื่อไปแสดงออกถึงความเห็นและมุมมองในเรื่องต่างๆ ต่อสังคมภายนอกในโอกาสที่เหมาะสม ซึ่งบทบาทเหล่านี้ยังคงได้รับการสืบทอดต่อจากรุ่นสู่รุ่นมาจนถึงปัจจุบัน งานส่งเสริมกิจกรรมนักเรียน กลุ่มบริหารกิจการนักเรียน ในการควบคุมดูแลของคณาจารย์ที่ปรึกษา โดยมี ภารกิจและหน้าที่รับผิดชอบ ดังต่อไปนี้
ปัจจุบันโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยมีสถานศึกษาในเครือที่ใช้ชื่อ “สวนกุหลาบวิทยาลัย” ในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทยทั้งหมด 11 แห่ง มีการสร้างพันธกิจสำคัญร่วมกันขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาโดยการบริหารจัดการขององค์กรเครือข่ายสวนกุหลาบ สร้างบรรทัดฐานการเรียนการสอนทั้ง 11 แห่งให้ไปในทิศทางเดียวกัน ได้แก่
พอร์ทิชเชด
พอร์ทิชเชด  เป็นวงในเมืองบริสตอลจากอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นที่เมืองเมื่อปี 1991 โดย Geoff Barrow กับ Beth Gibbons และ Adrian Utley ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 1994 ชื่ออัลบั้ม "Dummy" และ อัลบั้ม "Portishead" ในปี 1997 ต่อมา อัลบั้ม "Third" ในปี 2008
เจสัน มแรซ
เจสัน โทมัส มแรซ  เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1977 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง เกิดและโตที่เมคานิกส์วิลล์ เวอร์จิเนีย แนวเพลงของมแรซได้รับอิทธิพลจาก แนวป็อป ร็อก โฟล์ก แจ๊ส และฮิปฮอป เขาได้เล่นให้กับศิลปินไว้หลายคน เช่น เดฟ แมธธิวส์ แบนด์ ,เจมส์ บลันท์ ,เกวิน เดอกรอว์, พอลลา โคล์ ,เจมส์ มอร์ริสัน เป็นต้น
เขามีผลงานอัลบั้มแรก "Waiting For My Rocket To Come" ที่มียอดขายผ่านหลักแพลทินัม มีซิงเกิลแรก "The Remedy (I Won't Worry)" ต่อมาออกผลงานชุดที่สองชื่อ "MR.A–Z" เข้าชาร์ทอัลบั้ม Billboard 200 ที่อันดับ 5 อัลบั้มนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขา Best Engineered Album, Non-Classical, ขณะที่โปรดิวเซอร์ที่ชื่อ สตีฟ ลิลลีไวต์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขา Producer of the Year
ผลงานอัลบั้มชุดที่ 3 "We Sing. We Dance. We Steal Things." ออกวางขายเมื่อ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 มียอดขายระดับรางวัลแพลทินัม ซิงเกิลแรกเพลง I'm Yours สามารถติดท็อปเท็นในชาร์ทซิงเกิลบิลบอร์ด 100 ได้ สูงสุดที่อันดับ 6 และมียอดขายระดับ 3 รางวัลแพลทินัม อัลบั้มนี้ทำให้เจสันได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 3 รางวัล คือ Song Of The Year จากเพลง I’m Yours, Best Male Pop Vocal Performance จากเพลง I’m Yours และ Best Engineered Album,Non-Classical และเจสัน มแรซ ยังเป็นศิลปินคนแรกจากต่างประเทศที่ได้แสดงคอนเสิร์ต ในประเทศพม่า
เจสัน มแรซ เกิดในครอบครัวในชนชั้นกลาง โดย ทอม มแรซ (Tom Mraz) บิดา และ จูน โทเมส (June Tomes) มารดา และ มีพี่สาว 1 คน คือ Candace เมื่อเจสันอายุได้ 4 ขวบพ่อและแม่ก็แยกทางกัน และต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวของตน ทำให้เจสันมีน้องต่างบิดาและต่างมารดา
เจสันเรียนต่อระดับมัธยมที่โรงเรียนลีเดวิดไฮท์ (Lee-Davis High) ขณะที่เรียนที่นี่เจสันอยู่ในคณะประสานเสียงและคณะละครเวทีของโรงเรียน รวมทั้งเป็นเชียร์ลีดเดอร์ชายเพียงไม่กี่คนอีกด้วย ในช่วง 13 ปี พรสวรรค์ด้านการร้องเพลงของเจสันทำให้เขาได้อยู่ในวงอาร์แอนด์บี (R&amp;B) ท้องถิ่นชื่อ "เดรสทูคิล" (Dressed To Kill) ซึ่งสมาชิกแต่ละคนล้วนอยู่ในวัย 20 ปี
หลังจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เจสันเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาในสาขา Musical Theatre ที่ American Musical and Dramatic Academy, New York ที่นี่เองเจสันเริ่มหัดเล่นกีตาร์และค้นพบว่าการเล่นดนตรีและแต่งเพลงคือเป้าหมายต่อไปของตัวเอง เจสันจึงดรอปการเรียนและกลับสู่บ้านเกิดในเมคานิกส์วิลล์
ต้นสหัสวรรษใหม่เจสันก็จากบ้านเกิดอีกครั้งเพื่อตามหาฝันในฝั่งตะวันตก เขาขับรถจากเมคคานิกส์วิลล์ในฝั่งตะวันออกสุดสู่ San Diego สุดเขตด้านตะวันตกใต้ของอเมริกา ที่นี่เองเจสันได้เริ่มต้นอาชีพการเป็นนักร้องนักแต่งเพลง ด้วยการร้องเพลงในผับชื่อดังของเมืองคือ Java Joe’s ทุกวันพฤหัสบดี เจสันเปิดแสดงโชว์เล็ก ๆ จากคนดูเพียงไม่กี่คน จนกลายเป็นคนดูเต็มร้านในเวลาไม่กี่เดือน และที่นี่เองที่เจสันได้พบกับโทค่า (Noel “Toca” Rivera) นักร้องและนักเพอร์คัสชั่น ทั้งคู่ออกแสดงที่ Java Joe’s จนได้รับเชิญจากคลับใน Los Angeles และเมืองใกล้เคียงให้ไปเปิดแสดงโดยต่อเนื่อง ระหว่างนี้เจสันและโทค่าก็ได้ทำอัลบั้มเดโมในชื่อ Live At Java Joe’s ซึ่งมีเพลงอย่าง You And I Both, 1000 Things และเพลงได้รับการเปิดออกอากาศในสถานีวิทยุท้องถิ่นในซาน ดิเอโก้ การแสดงของเจสันและอัลบั้มเดโมที่น่าประทับใจ กลายเป็นความสำเร็จแบบปากต่อปาก จนได้ดึงดูดแมวมองจาก Elektra Records ให้มาชมการแสดง และเจสันได้เซ็นสัญญากับอีเล็กตร้าในปี 2002
อัลบั้ม Waiting For My Rocket To Come.
อัลบั้มแรกของเจสัน ออกวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 ในอัลบั้มนี้เขาได้ร่วมงานกับ John Alagia ที่เคยโพรดิวซ์งานให้กับ Dave Matthews Band และ John Mayer โดยมี The Remedy (I Won’t Worry) เป็นซิงเกิลแรก เพลงพูดถึงการเอาชนะความเศร้าหมองด้วยการมองโลกในแง่ดี ซึ่งเจสันได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนวัยเด็ก Charlie Mingroni ที่ต่อสู้กับโรคมะเร็งกระดูก เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 15 ใน Billboard Hot 100 Chart ส่วนอัลบั้ม Waiting For My Rocket To Come ก็ได้รับรางวัลแพลทินัมจากสมาคมแผ่นเสียงแห่งอเมริกา หรือ RIAA ในฐานะที่มียอดจำหน่ายอัลบั้มมากกว่า 1 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา
ความสำเร็จอย่างท่วมท้นแม้เพียงอัลบั้มแรก เป็นเพราะเพลงของเจสันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวของดนตรีหลากหลาย ทั้ง โฟล์ก ป๊อป ร็อก และฮิปฮอป ซึ่งทักษะการร้องแบบกึ่งแร็ปและการแต่งเนื้อเพลงที่เป็นการเล่นคำได้อย่างแยบยล ทำให้เจสันเป็นความแปลกใหม่ของอุตสาหกรรมดนตรีอเมริกันในช่วงนั้น อีกทั้งการแสดงสดของเขาก็ได้รับเสียงชื่นชมจากแฟนเพลงแบบปากต่อปาก เพื่อเป็นการสนองตอบเสียงเรียกร้องของแฟนเพลง อัลบั้มบันทึกการแสดงสดจาก Eagle Ballroom ที่เมือง Cleveland รัฐ Ohio จึงได้ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004
อัลบั้ม MR.A-Z.
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 อัลบั้มที่ 2 ของเจสัน ก็ถูกวางจำหน่าย ภายใต้สังกัดใหม่คือ Atlantic Records โดยมี Wordplay เป็นซิงเกิลแรก และ Geek In The Pink เป็นซิงเกิลที่สอง ตัวอัลบั้มขึ้นถึงอันดับที่ 5 ใน Billboard 200 Album Chart ในสัปดาห์แรก แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จด้านยอดขายและยอดแอร์เพลย์เท่าที่ควร แต่กระนั้น MR.A–Z ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ปี ค.ศ. 2006 ในสาขา Best Engineered Album, Non-Classical
อัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things..
หลังจากอัลบั้มที่สอง เจสันใช้เวลาพักผ่อนเพื่อค้นพบความสงบภายในตัวเอง ทำให้เขาเริ่มศึกษาหลักพุทธศาสนาและเซน ระหว่างนี้เองเจสันได้แต่งเพลง และใช้เพลงใหม่นี้ตามโชว์เล็กๆในยุโรปและอเมริกา ก่อนวางจำหน่ายอัลบั้มที่สามในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 เจสันได้แยกเพลงต่างๆในสตูดิโออัลบั้มออกเป็น EP เพลงอคูสติก 3 ชุด คือ We Sing (จำหน่ายแบบจำกัดในเดือนมีนาคม) We Dance (จำหน่ายแบบจำกัดในเดือนเมษายน) และ We Steal Things (ออกวางจำหน่ายพร้อมกับสตูดิโออัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things.) อัลบั้มนี้เจสันได้พบกับ Martin Terefe โพรดิวเซอร์ที่เคยร่วมงานกับ Coldplay และ James Morrison อีกทั้งยังได้ James Morrison และ Colbie Caillait มาร่วมร้องในอัลบั้มนี้ด้วย
ในอัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things. นับว่าเป็นมิติใหม่ทางดนตรีสำหรับเจสัน เพราะมีการใช้เครื่องเป่าทองเหลืองเข้ามาเสริมความคึกคัก การนำเครื่องสายมาเพิ่มความละเมียดละไม และวงประสานเสียงให้ได้ความอลังการมากขึ้น ซิงเกิลแรก I’m Yours ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 6 ใน Billboard Hot 100 จำหน่ายได้กว่า 3 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา และกว่า 5 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก ส่วนตัวอัลบั้มได้รับรางวัลแพลทินัม จากยอดขายเกินกว่า 1 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 51 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ถึง 3 รางวัล คือ Song Of The Year จากเพลง I’m Yours, Best Male Pop Vocal Performance จากเพลง I’m Yours และ Best Engineered Album,Non-classical ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เจสันเริ่มทัวร์ทั่วโลกที่โซล เกาหลีใต้ หลังจากงานประกาศรางวัลแกรมมี ทัวร์ครั้งนี้กินระยะเวลาตั้งแต่กุมภาพันธ์ จนกระทั่งกรกฎาคม ครอบคลุมทั้งเอเชีย, ยุโรป, ออสเตรเลีย และอเมริกา
สตูดิโออัลบั้มที่ห้าของเจสัน คือ Yes! ปล่อยเซิงเกิลเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 มันเป็นอัลบั้มอะคูสติกของเขาเป็นครั้งแรกและได้รับการบันทึกไว้อีกด้วย เจสันเคยร่วมเขียน "A Beautiful Mess" ในปี ค.ศ. 2008 ในอัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things. และอัลบั้ม Boyz II Men ในเพลง "It's So Hard to Say Goodbye to Yesterday" และเพลง "every song on Yes!", "Raining Jane" โดยเจสันเป็นคนแต่งเพลง และอัลบั้มเดี่ยวในเพลง "Love Someone" ปล่อยเพลงนี้เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ได้ปล่อยเพลงในอัลบั้ม Yes! เป็นเซิงเกิลที่3 ชื่อ "Love Someone", "Hello You Beautiful Thing" และ "Long Drive" เป็นต้น
โจว ไฉ่ฉิน
โจว ไฉ่ฉิน  หรือ ไฉ่ฉิน หรือ ไอรีน โจว (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479) เป็นนักแสดงชาวจีน ที่ใช้ชีวิตที่ประเทศอังกฤษ
โจว ไฉ่ฉิน เกิดที่เซี่ยงไฮ้ เป็นบุตรสาวของ โจว ซินฟาง นักแสดงอุปรากรจีนที่มีชื่อเสียง และได้ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2494 เป็นชาวจีนคนแรกที่เข้าศึกษาที่ราชสถานศิลปะการละคร กรุงลอนดอน เธอมีผลงานร้องเพลงบันทึกแผ่นเสียงในประเทศอังกฤษจำนวน 2 ชุด ในปี พ.ศ. 2505 และ พ.ศ. 2508
โจว ไฉ่ฉิน มีชื่อเสียงจากบทบาทเป็นลูกสาวคริสโตเฟอร์ ลี ตัวเอกในภาพยนตร์ชุด "ดร. ฟูแมนจู" หลายเรื่องในช่วง พ.ศ. 2508 - 2512 นอกจากนี้เธอรับบทเป็นหญิงสาวของเจมส์ บอนด์ ใน "You Only Live Twice" (จอมมหากาฬ 007) หลังจากหยุดแสดงไปหลายปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 เธอกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2536 ใน "The Joy Luck Club" (จอย ลัค คลับ แด่...หัวใจแม่ แด่...หัวใจลูก) จากบทประพันธ์ของเอมี ถัง และบทรับเชิญใน "Memoirs of a Geisha" (นางโลมโลกจารึก), "The Interpreter" (พลิกแผนสังหาร) และ "Casino Royale" (พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก) และบทรับเชิญในซีรีส์ "Grey's Anatomy" (แพทย์มือใหม่ หัวใจเกินร้อย)
ไช่ฉิน (แก้ความกำกวม)
ไช่ฉิน (Tsai Chin) สามารถหมายถึง
ไช่ฉิน (นักแสดง)
มาร์ทีน วากเนอร์
มาร์ทีน วากเนอร์ (; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 ที่เคอนิชส์แบร์ค – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1957 ในเคมบริดจ์ (แมสซาชูเซตส์)) เป็นนักผังเมืองและสถาปนิกชาวเยอรมัน
จอนนี่ อันวา มีชื่อจริงเดิมว่า อาทิตย์ อันวา ชื่อเล่น จอนนี่ เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักร้องนักแสดง เป็นที่รู้จักในนามวง แร็พเตอร์ ร่วมกับ หลุยส์ สก็อต จอนนี่มีน้องชายซึ่งเป็นนักร้องนักแสดงเช่นกันคือ อนัน อันวา
จอนนี่เป็นคนไทยลูกครึ่งอินโดนีเซีย-สก็อต เกิดที่กรุงเทพมหานครโดยเป็นลูกคนที่ 3 (ลูกคนที่ 4 คืออนัน) จบมาจาก โรงเรียนนานาชาติบางกอกพัฒนา เข้าวงการบันเทิงเมื่ออายุประมาณ 10 ขวบ เริ่มจากแสดงโฆษณาบ้านกฤษดานคร, รองเท้าบาจา, เครื่องดื่มโอวัลติน หลังจากนั้นได้มีบทบาทร้องเพลงในค่าย RS ก่อนจะไปเรียนต่อที่ประเทศออสเตรเลียที่ Macquarie University ในสาขา Bachelor of Arts : Media &amp; Cultural Studies
จอนนี่กับหลุยส์มีผลงานเพลงร่วมกันในนาม แร็พเตอร์ สังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น ระหว่างปี พ.ศ.​ 2537-2541 จำนวนทั้งสิ้น 4 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีอัลบั้มพิเศษอื่นๆ ซึ่งเข้าร่วมในนามแร็พเตอร์ เช่น ซูเปอร์ทีนส์ (พ.ศ. 2539) และ The Next (พ.ศ. 2540)
ในช่วงนี้ ทั้งจอนนี่และหลุยส์ยังได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของอาร์เอสโปรโมชั่น ได้แก่โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (เป็นตัวประกอบที่ไม่มีบทบาทอะไรมากนัก) และ เด็กระเบิด ยืดแล้วยึด (เป็นหนึ่งในตัวเอกหลัก 6 คนของเรื่อง)
หลังจากยุบวงแร็พเตอร์เนื่องจากแต่ละคนแยกย้ายกันไปเรียนต่อในต่างประเทศ ทั้งจอนนี่และหลุยส์ก็ยังมีผลงานเพลงอัลบั้มเดี่ยวออกมาเป็นระยะ ได้แก่
นอกจากนั้นจอนนี่ยังมีผลงานเพลงที่ทำร่วมกับศิลปินคนอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง ได้แก่
ประกวดร้องเพลง
จอนนี่ประกวดร้องเพลงในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 3 ในนามหน้ากากเอเลี่ยน ใช้เพลง ของ ฺBruno Mars แต่แพ้หน้ากากอีกาแดง