pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บีเอฟไอเผยแพร่นิตยสารรายเดือน "Sight &amp; Sound" และจัดทำภาพยนตร์ในรูปของ Blu-ray, DVD และหนังสือ สถาบันดำเนินงาน"ห้องสมุดแห่งชาติ BFI "(ห้องสมุดอ้างอิง) และบำรุงรักษาฐานข้อมูลที่เรียกว่า BFI Film &amp; TV Database และ Summary of Information on Film and Television (SIFT) ซึ่งเป็นฐานข้อมูลเครดิตของแต่ละการผลิต ข้อมูลเรื่องย่อ (synopses) และสารสนเทศอื่นๆ เกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์. SIFT มีคอลเลกชันที่รวบรวมภาพนิ่งราว 7 ล้านภาพ (เฟรม) จากภาพยนตร์และโทรทัศน์
สถาบันได้ร่วมผลิตภาพยนตร์สารคดีและซีรีส์โทรทัศน์จำนวนหนึ่งที่มีเนื้อหาจากคลังภาพยนตร์แห่งชาติ (BFI National Archive) ร่วมกับ BBC รวมถึงภาพยนตร์ "The Lost World of Mitchell &amp; Kenyon", "The Lost World of Friese-Greene "และ "The Lost World of Tibet".
ร็อด เคลเลอร์
พลตรี ร็อดนีย์ เฟรเดอริก เลโอโปลด์ เคลเลอร์ ซีบีอี (; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1954) เป็นนายทหารกองทัพบกแคนาดาที่มีชื่อเสียง โดยเป็นผู้บังคับบัญชาระดับกองพลในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทหารราบแคนาดาที่ 3 บุกหาดจูโนระหว่างปฏิบัติการดีเดย์
ร็อด เคลเลอร์ เข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยการทหาร ที่คิงส์ตัน รัฐออนแทรีโอ ในปีสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ครั้นเมื่อสำเร็จการศึกษา เขาได้เข้าร่วมกรมทหารราบเบาแห่งองค์หญิงแพทริเซีย ซึ่งเป็นหนึ่งในกองทหารของกองกำลังถาวรแห่งประเทศแคนาดา เช่นเดียวกับนายทหารชาวแคนาดาอีกหลายคนในยุคนั้น เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยเสนาธิการทหาร แคมเบอร์รี
เมื่อประเทศแคนาดาเข้าสู่สงคราม ร็อด เคลเลอร์ ได้รับการส่งตัวไปนอกประเทศในฐานะนายทหารฝ่ายเสนาธิการกองพลน้อย เขาได้รับคำสั่งจากกรมทหารราบเบาแห่งองค์หญิงแพทริเซียในปี ค.ศ. 1941 และไม่กี่เดือนต่อมา ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นทหารผู้บัญชาการกองทหารราบแคนาดาที่ 1 เคลเลอร์ได้เป็นพลตรีและระหว่างวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1942 ถึงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1944 เขาทำหน้าที่เป็นนายพลผู้บังคับบัญชากองทหารราบแคนาดาที่ 3 พลตรีเคลเลอร์ได้รับความนิยมจากกองกำลังของเขา โดยชื่นชมกิริยาอาการและภาษาที่ตรงไปตรงมาของเขา อย่างไรก็ตาม จากปัญหาการดื่มและการละเมิดมาตรการรักษาความปลอดภัยหลายครั้งก่อนดีเดย์ ส่งผลให้เขาสูญเสียการสนับสนุนทั้งจากนายทหารระดับสูงและลูกทีม
ในช่วงเดือนแรกที่แคว้นนอร์ม็องดี ได้มีการสังเกตว่าเขา"อกสั่นขวัญแขวนและกระสับกระส่าย" หัวหน้าทีมในกองกำลังอังกฤษที่ 1 และกองกำลังอังกฤษที่ 2 พิจารณาว่าเขาไม่เหมาะที่จะเป็นผู้บัญชาการกองกำลัง แต่พลโทกาย ไซมอนส์ ผู้ซึ่งได้รับคำสั่งให้ออกคำสั่งกองกำลังแคนาดาที่ 2 เข้าประจำการในแคว้นนอร์ม็องดี ได้ตัดสินใจให้เขาเกิดความโล่งใจ โดยปฏิเสธการลาออก ซึ่งเคลเลอร์เองก็ยอมรับกับความเครียด ระหว่างการรบที่ก็อง เคลเลอร์ควบคุมปฏิบัติการวินด์เซอร์ได้ไม่ดี ในการส่งกองกำลังเสริมเข้ามาเพื่อจัดการกับกองพล และมอบอำนาจการวางแผนให้แก่หนึ่งในกองพันของเขา เคลเลอร์ยังเป็นที่ทราบกันว่ามีความประหม่าในเดือนสิงหาคม และข่าวลือเริ่มแพร่กระจายออกไปในส่วนที่ว่า"เคลเลอร์เป็นคนขลาด"
แม้จะมีการร้องเรียนต่อจากเบื้องบนและเบื้องล่าง ไซมอนส์ และพลเอกแฮรี คีราร์ ที่เขาชื่นชม ต่างก็ปฏิเสธที่จะปลดตำแหน่ง ทว่า เคราะห์กรรมแทรกแซงเมื่อเขาถูกยิงจากพวกเดียวกันในวันที่ 8 สิงหาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดแบบปูพรมระหว่างปฏิบัติการโททอลไลซ์ เคลเลอร์จึงไม่ได้รับคำสั่งทางทหารอีกต่อไป เขาเสียชีวิตในสิบปีต่อมา (ค.ศ. 1954) ขณะเยี่ยมเยือนแคว้นนอร์ม็องดี
จากการเข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยการทหารแห่งประเทศแคนาดาในปี ค.ศ. 1917 ได้มีการนำเสนอภาพสีน้ำมันหมายเลข 1341 เป็นภาพพลตรี ร็อด เคลเลอร์ ในปี ค.ศ. 1965
แคทเธอรีน วอเตอร์สตัน
แคทเธอรีน บอยเยอร์ วอเตอร์สตัน (; เกิด 3 มีนาคม ปี ค.ศ. 1980)  หรือรู้จักกันในชื่อ แคทเธอรีน วอเตอร์สตัน เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีภาพยนตร์ใหญ่เรื่องแรก คือ "Michael Clayton" (2007) จากนั้นเธอก็รับบทแสดงสมทบในภาพยนตร์ต่าง ๆ รวมถึง "Robot &amp; Frank," "Being Flynn" (ที้งสองปี 2012) และ "The Disappearance of Eleanor Rigby: Her" (2013) ก่อนที่เธอประสบความสำเร็จในบทของ Shasta Fay Hepworth ใน "Inherent Vice" (2014) กำกับโดย Paul Thomas Anderson ในปี 2015 เธอสวมบท คริสแอน แบรนแนน ใน "Steve Jobs" และเธอแสดงนำในภาพยนตร์ภาคต่อจากชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" คือ "Fantastic Beasts and Where to Find Them" (2016) ตามด้วยภาพยนตร์ ' (2017) และ ' (2018)
แคทเธอรีน บอยเยอร์ วอเตอร์สตัน เกิดวันที่ 3 มีนาคม ปี 1980 ที่เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ลูกสาวของพ่อแม่ชาวอเมริกัน แม่ของเธอ Lynn Louisa (สกุลเดิม Woodruff) เป็นอดีตนางแบบ พ่อ Sam Waterston เป็นนักแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์  พี่สาว Elisabeth Waterston เป็นนักแสดง และน้องชาย Graham Waterston เป็นผู้กำกับ เธอยังมีพี่ชายร่วมบิดา James Waterston เป็นนักแสดงด้วย เธอจบการศึกษาจากโรงเรียน Loomis Chaffee ในปี 1998 ได้รับปริญญาตรี BFA สาขาการแสดงจาก Tisch School of the Arts มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ในปี 2007 วอเตอร์สตันแสดงละครเวที "Los Angeles" ของ Julian Sheppard และในปี 2008 ละครเวที "Kindness" โดย Adam Rapp  ในปี 2010 เธอแสดงบทของ Gena ในละครเวทีต้นตำรับบรอดเวย์ "Bachelorette" ซึ่งนำไปผลิตเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันโดยมี Lizzy Caplan แสดงบทเดียวกันนั้นในปี 2011 เธอได้รับบท Anya ใน Classic Stage Company ในละครที่นำกลับมาผลิตใหม่เรื่อง "The Cherry Orchard".
ในปี 2011 วอเตอร์สตันแสดง "Dreams of Flying", "Dreams of Falling" ของ Adam Rapp เช่นกันที่ Classic Stage Company
โคตาบาโตซิตี
โคตาบาโตซิตี (มากินดาเนา: "Kuta Wato"; เซบัวโน: "Dakbayan sa Cotabato"; ) เป็นเมืองอิสระในจังหวัดมากีนดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 299,438 คนในปี ค.ศ. 2015
แม้ว่าโคตาบาโตซิตีจะเป็นศูนย์กลางของเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม แต่ในด้านการปกครอง ถือว่าอยู่ในเขตโซกซาร์เจน เมืองนี้ถือเป็นเมืองอิสระที่ไม่ขึ้นกับจังหวัดมากีนดาเนาซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง แต่ในทางภูมิศาสตร์ เมืองนี้จะถูกรวมอยู่ในจังหวัดด้วย โดยชื่อเมืองมีการใช้คำว่า "ซิตี" ต่อท้าย เพื่อไม่ให้สับสนกับจังหวัดโคตาบาโต
ท่าอากาศยานโคตาบาโต มีเที่ยวบินไปยังมะนิลา, เซบู และซัมบวงกา ให้บริการโดยสายการบินเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
สามารถเชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ บนเกาะมินดาเนาโดยรถโดยสารประจำทาง รถจี๊ปนีย์ และรถตู้ขนาดเล็ก
ผู้ให้บริการรถโดยสาร:
ได้แก่ มินิแคบ และรถสามล้อ ค่าโดยสารเริ่มต้นที่ 7 เปโซ นอกจากนี้ยังมีรถแท็กซี่
Cotabato City
กูรมา
วามนา
มัตสยา
คีดาปาวัน
คีดาปาวัน เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโคตาบาโต ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 140,195 คนในปี ค.ศ. 2015 ตั้งอยู่บริเวณเชิงภูเขาอาโป เป็นจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยวในช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม และช่วงฤดูร้อน โดยกิจกรรมท่องเที่ยวที่สำคัญคือการปีนภูเขา
คีดาปาวันมีความเสี่ยงจากพายุไต้ฝุ่นที่ค่อนข้างน้อย และมีสภาพภูมิอากาศที่ไม่รุนแรง แบ่งออกเป็น 2 ฤดู คือฤดูฝนและฤดูแล้ง เดือนที่อากาศเย็นสุดคือธันวาคม-มกราคม ส่วนเดือนที่อากาศร้อนสุดคือเมษายนและพฤษภาคม
Kidapawan
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (สายบางมูลนาก–ดงขุย) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดพิจิตรและจังหวัดเพชรบูรณ์ ระยะทางตลอดทั้งสาย 52.009 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 เริ่มตั้งแต่จุดสิ้นสุดของถนนร่วมจิตบันดาล ซึ่งดูแลรับผิดชอบโดยเทศบาลเมืองบางมูลนาก ซึ่งตรงกับกิโลเมตรที่ 0+000 ของทางหลวงสายนี้ โดยทางหลวงสายนี้มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านศูนย์ชัยพัฒนาการเกษตรสิรินธร ผ่านบ้านบางลำภู บ้านหนองเต่า บ้านห้วยเขน บ้านวังตะกู (อำเภอบางมูลนาก) บ้านสำนักขุนเณร บ้านวังหินแรง แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ที่สี่แยกวังงิ้ว (อำเภอดงเจริญ) ที่กิโลเมตรที่ 26+765 แล้วผ่านบ้านวังเรือน บ้านวังกะทะ เมื่อมาถึงบ้านวังก้านเหลือง หรือบ้านตลิ่งชัน แนวเส้นทางนี้จะเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณสามแยกตลิ่งชัน ที่กิโลเมตรที่ 38+780 โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1286 แยกออกไปทางทิศใต้ (ทางไปเขาแม่แก่) แล้วสิ้นสุดเขตความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงพิจิตร ที่กิโลเมตรที่ 39+004 และเริ่มเขตความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงเพชรบูรณ์ที่ 2 (บึงสามพัน) และสิ้นสุดสายทางที่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 (บริเวณบ้านดงขุย อำเภอชนแดน) รวมระยะทางทั้งสิ้น 52.009 กิโลเมตร
เดิมทางหลวงสายนี้ มีเส้นทางที่เป็นส่วนต่อขยายเพิ่มเติมไปยังเขตเทศบาลเมืองบางมูลนาก (ช่วงทางเข้าตลาดบางมูลนาก) ซึ่งเป็นทางหลวงแนวเข้าเมือง โดยมีจุดเริ่มต้น ตั้งแต่บริเวณแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (แนวเส้นทางปัจจุบัน) ที่กิโลเมตรที่ 0+400 โดยมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แล้วโค้งไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางรถไฟสายเหนือ แล้วไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 บริเวณแยกตลาดบางมูลนาก ในอดีตเส้นทางดังกล่าวเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 ปัจจุบันนี้เส้นทางดังกล่าว อยู่ในความดูแลของเทศบาลเมืองบางมูลนากไปแล้ว
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่
แคทเธอริน วอเตอร์สตัน
ออง ทู (นักวอลเลย์บอล)
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบราซิล  เป็นตัวแทนฟุตบอลหญิงจากประเทศบราซิล อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล
วลาดิมีร์ นิกิติน
วลาดิมีร์ นิกิติน (Vladimir Nikitin) ชื่อจริง วลาดิมีร์ โอเลโกวิช นิกิติน (Vladimir Olegovich Nikitin; ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2533 ที่ สาธารณรัฐโกมี ประเทศรัสเซีย ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2559 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิลในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ โบเอ วาราวารา จาก วานูวาตู เมื่อ 10 สิงหาคม รอบสอง ชนะ ฉัตรชัย บุตรดี จากไทย เมื่อ 14 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ ไมเคิล คอนแลน จาก ไอร์แลนด์ เมื่อ 16 สิงหาคม ชัยชนะต่อฉัตรชัยและคอนแลนของนิกิตินเป็นที่กังขาและมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการตัดสินของกรรมการนิกิตินถอนตัวในรอบรองชนะเลิศเพราะได้รับบาดเจ็บจากการชกกับคอนแลนก่อนหน้านี้ ได้เหรียญทองแดง
ซาโตชิ ชิมิซุ
ซาโตชิ ชิมิซุ (Satoshi Shimizu; ภาษาญี่ปุ่น: 清水 聡) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น ชิมิซุได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก พ.ศ. 2555 หลังจากนั้น เขาหันมาชกมวยสากลอาชีพ และได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทใน พ.ศ. 2560
ชิมิซุเริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่ยังเรียนในระดับมัธยมศึกษา จนติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนในรุ่นเฟเธอร์เวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง แพ้ ยากุบ เคอเลิช จากตุรกี ไม่ได้เหรียญรางวัล ซึ่งชิมิซุไม่พอใจผลการตัดสินในครั้งนี้ จากนั้น เขาได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2552 ที่ประเทศจีน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดจากอาการบาดเจ็บที่ไหล่ และหยุดชกไปหนึ่งปี เมื่อกลับมาชกอีกครั้ง ชิมิซุกลับมาชกในรุ่นแบนตัมเวท เนื่องจากรุ่นเฟเธอร์เวทถูกยุบไป เขาเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล.
ต่อมา เขาติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2555 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ อีซาอัก ดอกโบ จาก กานา เมื่อ 28 กรกฎาคม รอบสอง ชนะอาร์เอสซี มาโกเมด อับดุลฮามิดอฟ จากอาเซอร์ไบจาน ยก 3 เมื่อ 1 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ โมฮาเหมด อัวดาฮี จากแอลจีเรีย เมื่อ 5 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ลุก แคมป์เบล จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 10 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นับเป็นเหรียญทองแดงเหรียญแรกของญี่ปุ่นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2511 .
ชิมิซุขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 ชนะน็อค ลี อินคยู ยก 5 ชกชนะอีกสองครั้งก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ชนะน็อค โนห์ ซามยุง ยก 5
ฮิว ลอฟติง
ฮิว จอห์น ลอฟติง (; 14 มกราคม ค.ศ. 1886 – 26 กันยายน ค.ศ. 1947) เป็นนักเขียนและกวีชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองเมเดนเฮดในมณฑลบาร์กเชอร์ เป็นบุตรในจำนวน 5 คน ของจอห์น ไบรเอน ลอฟติงกับเอลิซาเบธ แอกเนส ลอฟติงเรียนที่วิทยาลัยเมาต์เซนต์แมรีในมณฑลดาร์บิเชอร์ก่อนจะเรียนต่อด้านวิศวกรรมโยธาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หลังเรียนจบเขาทำงานเป็นวิศวกรโยธรในหลายประเทศก่อนจะสร้างครอบครัวที่นครนิวยอร์ก ต่อมาลอฟติงเข้าร่วมกองทัพบริติชในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แล้วเริ่มแต่งเรื่อง "คุณหมอดูลิตเติล" เป็นจดหมายส่งให้ครอบครัวแทนการบอกเล่าเรื่องราวในสงคราม สองปีต่อมา ลอฟติงปลดประจำการและกลับไปอยู่กับครอบครัวที่สหรัฐ
ในปี ค.ศ. 1919 ลอฟติงและครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองคิลลิงเวิร์ต รัฐคอนเนตทิคัต ปีต่อมาเขาเผยแพร่ "คุณหมอดูลิตเติล" เป็นฉบับนิยายและได้รับความนิยม ลอฟติงเผยแพร่ภาคต่อ "The Voyages of Doctor Dolittle" ในอีกสองปีต่อมาและได้รับเหรียญนิวเบอรี สาขาวรรณกรรมเด็กยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1923
ด้านชีวิตส่วนตัว ลอฟติงแต่งงานครั้งแรกกับฟลอรา สมอลล์ในปี ค.ศ. 1912 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1927 ปีต่อมา เขาแต่งงานครั้งที่สองกับแคเทอรีน ฮาร์โรเวอร์ แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน ฮาร์โรเวอร์เสียชีวิตด้วยโรคไข้หวัดใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1935 ลอฟติงแต่งงานครั้งที่สามกับโจเซฟิน ฟริกเกอร์ ฮิว ลอฟติงเสียชีวิตที่เมืองโทแพงกา รัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1947
โอย ซู เหลียง
อีวาโนโวดเตสตโว
อีวาโนโวดเตสตโว ( "Ivanovo detstvo") เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวแนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต กำกับโดย อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี และร่วมเขียนบทโดย Mikhail Papava ซึ่งไม่มีชื่อของตาร์คอฟสกีในกิตติประกาศ ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนิยายสั้นเรื่องเดียวกันในปี 1957 ของ Vladimir Bogomolov เรื่อง "อีวาน" ภาพยนตร์นำแสดงโดยนักแสดงเด็ก Nikolai Burlyayev, Valentin Zubkov, Evgeny Zharikov, Stepan Krylov, Nikolai Grinko และ Irma Raush ภรรยาของตาร์คอฟสกี
"อีวาโนโวดเตสตโว" เล่าเนื้อเรื่องของเด็กกำพร้าที่ชื่ออีวานและประสบการณ์ของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง "อีวาโนโวดเตสตโว" เป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตในยุคนั้น เหมือนกับ "Letyat zhuravli" และ "บัลลาดาโอซอลดาเต" ที่มองไปที่ค่าใช้จ่ายสงครามของมนุษย์และไม่ได้เชิดชูเกียรติยศในสงครามเช่นเดียวกับภาพยนตร์ที่ผลิตก่อนการผ่อนปรนครุชชอฟ ในการสัมภาษณ์ตาร์คอฟสกีในปี 1962 ตาร์คอฟสกีกล่าวว่าในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เขาต้องการ "สื่อถึงความเกลียดชังของสงครามทั้งหมด" และเขาเลือกวัยเด็ก "เพราะเป็นช่วงวัยที่เผชิญกับสงครามมากที่สุด"
"อีวาโนโวดเตสตโว" ยังเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกของตาร์คอฟสกี และทำให้ตาร์คอฟสกีเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสิงโตทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์เวนิสในปี 1962 และรางวัลโกลเดนเกตอวอร์ดในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซานฟรานซิสโกในปีเดียวกัน นอกจากนี้ "อีวาโนโวดเตสตโว" ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียตให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 38 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงเช่น อิงมาร์ เบิร์กแมน, Sergei Parajanov และ กชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี ได้ยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้และมีส่วนในอิทธิพลต่อการทำงานของพวกเขา
เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์
เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (สกุลเดิม:ดีวาร์) เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 ณ อีสต์ดันบาร์ตันเชอร์ สก็อตแลนด์ เธอเป็นธิดาใน เฮนรี ดีวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต และ ซินเธีย สตาร์กี ชนชั้นสูงแห่งสก็อตแลนด์
เธอแต่งงานกครั้งแรกกับ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ พระโอรสเพียงคนเดียวใน เจ้าหญิงม็อด เคาน์เตสแห่งโซเทร็ค ในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1956 โดยหลังจากแต่งงานแล้ว เธอได้รับบรรดาศักดิ์ที่ เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ ดีวาร์ (The Honourable Caroline Dewar) ก่อนจะกลายมาเป็น เลดี คาร์เนกี (The Honourable Lady Carnegie) ในไม่กี่วันถัดมา มีบุตรธิดาดังนี้
ต่อมาเมื่อป้าของสามีเสียชีวิต สามีได้รับบรรดาศักดิ์ ดยุกแห่งไฟฟ์ เธอจึงเป็น ดัชเชสแห่งไฟฟ์ แต่ถึงกระนั้น ทั้ง 2 ได้หย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1966 โดยเธอสูญเสียคำนำหน้า เฮอร์ แกรด์ (Her Grace) แต่ยังเป็นดัชเชสแห่งไฟฟ์ และมีคำนำหน้าที่ เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ ดัชเชสแห่งไฟฟ์ (The Honourable Caroline, Duchess of Fife) ต่อมา ปี ค.ศ. 1980 เธอได้สมรสอีกครั้งขณะมีอายุ 46 ปี กับ ริชาร์ด เวอร์สลีย์ โดยเธอต้องสละบรรดาศักดิ์ ดัชเชสแห่งไฟฟ์ และมาใช้บรรดาศักดิ์ที่ เดอะฮอลเนอเรอเบิล แคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (The Honourable Lady Worsley) แต่ไม่มีบุตรธิดาร่วมกัน
การควบคุมจราจรทางอากาศ
การควบคุมจราจรทางอากาศ  เป็นบริการภาคพื้นดินของผู้ควบคุมจราจรทางอากาศทั้งติดต่อโดยตรงกับอากาศยานบนพื้นดินและผ่านน่านฟ้าที่ควบคุมอยู่ และสามารถให้คำแนะนำบริการกับอากาศยานในน่านฟ้าที่ไม่ได้ควบคุมอยู่ได้ วัตถุประสงค์หลักของการควบคุมจราจรทางอากาศคือ การป้องกันการชนกัน จัดระเบียบและเร่งรัดการจราจรทางอากาศ และให้ข้อมูลและการช่วยเหลืออื่น ๆ กับนักบิน ในบางประเทศ การควบคุมจราจรทางอากาศ มีบทบาทในด้านความปลอดภัยและการป้องกัน หรือดำเนินการโดยฝ่ายทหาร
ในการป้องกันการชนกันของอากาศยาน ผู้ควบคุมจราจรทางอากาศจะบังคับใช้กฎการแยกจราจร (Traffic separation rules) ซึ่งเพื่อจะทำให้มั่นใจได้ว่าอากาศยานแต่ละลำจะคงมีพื้นที่ว่างขั้นต่ำรอบ ๆ เครื่องตลอดเวลา อากาศยานจำนวนมากยังมีระบบหลีกเลี่ยงการชน ซึ่งจะเพิ่มความปลอดภัยโดยการเตือนนักบินเมื่อมีอากาศยานลำอื่นเข้ามาใกล้มากจนเกินไป
ในหลายประเทศ การควบคุมจราจรทางอากาศมีให้บริการทั้งแบบส่วนบุคคล ทางทหาร และเชิงพาณิชย์ภายในน่านฟ้า ซึ่งขึ้นอยู่กับประเภทของเที่ยวบิน และระดับของน่านฟ้า ผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศอาจออก "คำสั่ง" (instructions) ซึ่งนักบินจะต้องปฏิบัติตาม หรือออก "คำแนะนำ" (advisories) (รู้จักกันในนาม "ข้อมูลการบิน" (flight information) ในบางประเทศ) ซึ่งนักบินอาจใช้ดุลยพินิจของตนหรือเพิกเฉยได้ ผู้รับผิดชอบเที่ยวบินทั้งหมด (Pilot in command) เป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในการปฏิบัติการสำหรับความปลอดภัยของอากาศยาน และในบางครั้งสำหรับกรณีฉุกเฉิน อาจมีการเบี่ยงเบนจากคำสั่งของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศ ตามขอบเขตที่กำหนดไว้เพื่อให้สามารถใช้ดำเนินความปลอดภัยของอากาศยานได้
ตามข้อกำหนดขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ผู้ควบคุมจราจรทางอากาศจะดำเนินการโดยใช้ภาษาอังกฤษหรือภาษาที่ใช้กันโดยสถานีภาคพื้นดิน ในทางปฏิบัติ ภาษาท้องถิ่นในแต่ละภูมิภาคนั้นถูกใช้เป็นปกติ อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษจะต้องถูกใช้เมื่อมีการร้องขอ
ฟุตบอลโลก 2018 กลุ่มอี
กลุ่มอีของฟุตบอลโลก 2018 จะแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 ถึง 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018 กลุ่มนี้ประกอบด้วยบราซิล, สวิตเซอร์แลนด์, คอสตาริกา และเซอร์เบีย สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย
เวลาที่ระบุไว้คือเวลาท้องถิ่น
คอสตาริกา พบ เซอร์เบีย.
&lt;section begin=อี1 /&gt;&lt;section end=อี1 /&gt;
&lt;section begin=อี2 /&gt;&lt;section end=อี2 /&gt;
บราซิล พบ คอสตาริกา.
&lt;section begin=อี3 /&gt;&lt;section end=อี3 /&gt;
&lt;section begin=อี4 /&gt;&lt;section end=อี4 /&gt;
เซอร์เบีย พบ บราซิล.
&lt;section begin=อี5 /&gt;&lt;section end=อี5 /&gt;
สวิตเซอร์แลนด์ พบ คอสตาริกา.
&lt;section begin=อี6 /&gt;&lt;section end=อี6 /&gt;
คะแนนแฟร์เพลย์, จะถูกใช้ตามกติกาก็ต่อเมื่อโดยรวมและสถิติเฮด-ทู-เฮดของแต่ละทีมเท่ากัน, จะคิดคำนวณได้นั้นขึ้นอยู่กับจำนวนใบเหลืองและใบแดงที่ได้รับในแต่ละแมตช์ของแต่ละกลุ่มดังต่อไปนี้:
เฉพาะการหักคะแนนดังกล่าวข้างต้นจะถูกนำไปใช้กับผู้เล่นในนัดเดียว.
ฟุตบอลหญิงทีมชาตินิวซีแลนด์
ฟุตบอลหญิงทีมชาตินิวซีแลนด์ เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนจากประเทศนิวซีแลนด์ อยู่ภายใต้การควบคุมของฟุตบอลนิวซีแลนด์
จำนงค์ เอี่ยมอินทรา
รายชื่อรองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้ายนางงามนานาชาติ
การประกวด มิสอินเตอร์เนชั่นแนล เป็นส่วนหนึ่งของการประกวดนางงามระดับนานาชาติ และก่อตั้งขึ้นในปี 1960 โดยมีการจัดครั้งแรกที่ ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา และปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ในประวัติศาสตร์ 53 ปีของการประกวด ผู้ชนะคนแรกของการประกวด มิสอินเตอร์เนชั่นแนล 2012 อิคุมิ โยชิมัทสึ แห่งญี่ปุ่น ถูกปลดออกจากตำแหน่งและไม่ได้สวมมงกุฎผู้สืบทอดตำแหน่งเนื่องจากข้อพิพาทสัญญากับหน่วยงานที่มีความสามารถอื่น แต่ไม่ได้ถูกแทนที่.
ตารางของรองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้ายมิสอินเตอร์เนชั่นแนล.
ตั้งแต่ปี 1960 ถึง 1965, 1967–1979, 2008 และ 2011–2019 การประกวดที่ได้เข้ารอบ 5 สุดท้าย กับมิสอินเตอร์เนชั่นแนล รองชนะเลิศอันดับ 1, 2, 3 และ 4 ในทางกลับกัน ระหว่างปี 1980 ถึง 2007 และ 2009–2010 การประกวดที่ได้เข้ารอบ 3 สุดท้าย กับมิสอินเตอร์เนชั่นแนล รองชนะเลิศอันดับ 1 และ 2 รองชนะเลิศแต่ละคนจะได้รับสายสะพาย โล่/ถ้วยรางวัล และมงกุฎ นอกเหนือจากผู้ชนะ เฉพาะรุ่นปี 1966 และ 2020 เท่านั้นที่ถูกยกเลิก.
นี่คือรายชื่อตัวแทนอันดับต้นๆ ของมิสอินเตอร์เนชั่นแนลตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี 1960. การสวมมงกุฎของรองชนะเลิศคือเรียงลำดับของผู้ชนะ 5 อันดับแรกของปีที่แล้วตั้งแต่ปี 2016 ถึงปี 2018.
เนื่องจากการประกวดจัดอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ดังนั้นเพื่อให้เข้าใจอย่างถี่ถ้วน การจัดอันดับการประกวดของญี่ปุ่นมักจะเป็นดังนี้:
ตารางนี้แสดงรองชนะเลิศของแต่ละการแข่งขัน ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี 1960.
ซัมเมอร์สแลม (2018)
ซัมเมอร์สแลม (2018)  เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว(PPV)ของWWE โดยเป็นการแสดงของทั้งสองค่ายรอว์และสแมคดาวน์ จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2018 ณ สนาม Barclays Center ในเมืองบรุกลิน, นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ใน Money in the Bank ระหว่างแมตช์ชิงแชมป์ Raw Women's Championship ของ Nia Jax (แชมป์) กับ Ronda Rousey นั้น Alexa Bliss ได้ออกมาก่อกวนและใช้สิทธิ์กระเป๋า MITB กระชากแชมป์ไปทันที Raw คืนต่อมา Ronda ออกมาอาละวาดทำร้าย Alexa และผู้จัดการทั่วไปของ Raw Kurt Angle ด้วยความโมโห จนถูก Angle สั่งแบนเป็นเวลา 30 วัน หลังจากที่ Bliss ป้องกันแชมป์กับ Nia Jax ไว้ได้ใน Extreme Rules คืนต่อมาใน Raw Bliss ออกมาโม้บนเวทีว่าเธอชนะสตาร์หญิงของ Raw ทุกคนได้แล้วและ Ronda ก็ออกมาเล่นงาน Bliss จน Angle ต้องออกมาห้ามก่อนจะประกาศให้ Ronda ชิงแชมป์กับ Alexa ใน SummerSlam โดยมีข้อแม้ว่า Ronda ห้ามทำอะไรไม่อย่างนั้นจะหมดโอกาสชิงแชมป์
ใน Extreme Rules Kurt Angle ให้สัมภาษณ์หลังเวทีบอกว่าถ้าแชมป์ Universal Champion อย่าง Brock Lesnar ไม่มาปรากฏตัวใน Raw คืนถัดมาเพื่อหาข้อตกลงในการขึ้นปล้ำป้องกันแชมป์แมตช์ต่อไป เขาจะถูกปลดแชมป์ทันที ใน Raw คืนถัดมา Angle ออกมายื่นคำขาดว่าจะปลดแชมป์ของ Lesnar เพราะว่าตัวแทนของ Lesnar ไม่ได้ติดต่อเขาเป็นเวลา 24 ชั่วโมงแล้วทว่า Paul Heyman ทนายของ Lesnar ปรากฏตัวออกมาและบอกว่า Lesnar จะมาป้องกันแชมป์ใน SummerSlam แน่นอน จากนั้นบรรดาสตาร์หลายคนอย่าง Bobby Lashley, Drew McIntyre, Seth Rollins, Elias, Finn Bálor และ Roman Reigns ออกมาแสดงเจตจำนงในการเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ Angle จึงประกาศจัด 3 เส้าทั้ง 2 แมตช์ด้วยกันในคืนนั้นโดย Reigns กับ Lashley เป็นผู้ชนะในทั้ง 2 แมตช์ซึ่งทั้งคู่จะไปเจอกันในอีกสัปดาห์ถัดไปเพื่อหาผู้ท้าชิงกับ Lesnar ผลปรากฏว่า Reigns เป็นฝ่ายชนะ
ใน Extreme Rules นั้น Kevin Owens ได้เป็นฝ่ายชนะ Braun Strowman ในกรงเหล็ก Steel Cage match ใน Raw 23 กรกฎาคม Owens บอกว่าเขาจะเอาทุกอย่างไปจาก Braun ก่อนจะมีการรีแมตช์ใน SummerSlam โดยถ้า Braun แพ้ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนก็ต้องเสียกระเป๋า Money in the Bank ให้กับ Owens
ใน Extreme Rules คู่เอก Dolph Ziggler สามารถเอาชนะ Seth Rollins ได้ในกติกา Iron Man match 30 นาที ป้องกันแชมป์ Intercontinental Championship ได้สำเร็จโดยการช่วยเหลือจาก Drew McIntyre ใน Raw 23 กรกฎาคม Rollins และ Finn Balor เอาชนะ Ziggler และ McIntyre ไปได้ทำให้ Rollins ได้รีแมตช์ชิงแชมป์กับ Ziggler ใน SummerSlam ใน Raw 13 สิงหาคม Dean Ambrose ได้หายเจ็บกลับมาเพื่ออยู่ข้างเวทีให้กับ Rollins ใน SummerSlam
ใน Extreme Rules AJ Styles สามารถป้องกันแชมป์ WWE ได้จาก Rusev ใน SmackDown 24 กรกฎาคม ผู้จัดการทั่วไป GM Paige ได้ประกาศเลือกผู้ท้าชิงแชมป์กับ AJ ใน SummerSlam โดยการให้ออกมาเซ็นสัญญาบนเวที แต่ว่า James Ellsworth ออกมาขัดจังหวะ Paige จึงประกาศไล่ Ellsworth ออกและสั่งให้ยามลากออกไปนอกสนาม ระหว่างที่กำลังวุ่นวายกับ Ellsworth อยู่นั้น Samoa Joe ได้แอบขึ้นมาลอบทำร้าย AJ จากด้านหลังและทำการเซ็นสัญญาเป็นผู้ท้าชิงกับ AJ
วันที่ 21 กรกฎาคม GM Paige ประกาศจัดทัวร์นาเมนต์หาคู่แท็กทีมอันดับ 1 ชิงแชมป์ SmackDown Tag Team Championship กับ The Bludgeon Brothers (Harper และ Rowan) ใน SummerSlam ใน SmackDown 24 กรกฎาคม The New Day (Big E และ Xavier Woods) ชนะ Sanity (Alexander Wolfe และ Killian Dain) เข้าสู่รอบชิง สัปดาห์ต่อมา The Bar (Cesaro และ Sheamus) เอาชนะ The Usos (Jey และ Jimmy Uso) เข้าสู่รอบชิงไปเจอกับ New Day ในอีกสัปดาห์ถัดไป ซึ่งผลปรากฏว่า New Day เป็นฝ่ายชนะได้ไปชิงแชมป์
ใน SmackDown 24 กรกฎาคม Becky Lynch เอาชนะแชมป์ SmackDown Women's Champion อย่าง Carmella แบบนอกรอบทำให้ได้ชิงแชมป์กับ Carmella ใน SummerSlam สัปดาห์ต่อมา Charlotte Flair ได้ออกมาช่วย Becky จากการเล่นงานของ Carmella Paige จึงจัดแมตช์ให้ Carmella เจอกับ Charlotte โดยถ้า Charlotte ชนะจะได้ร่วมชิงแชมป์ด้วย ผลปรากฏว่า Charlotte ชนะทำให้กลายเป็นสามเส้า
ใน 205 Live 24 กรกฎาคม Drew Gulak ชนะ Mustafa Ali, Hideo Itami และ TJP ในแมตชสี่เส้าได้สิทธิ์เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ Cruiserweight Championship กับ Cedric Alexander วันที่ 30 กรกฎาคม มีการประกาศว่าแมตช์ชิงแชมป์จะเกิดขึ้นใน SummerSlam ก่อนจะมีประกาศภายหลังให้เป็นแมตช์ช่วง Kickoff
ใน Extreme Rules นั้น Shinsuke Nakamura สามารถชนะ Jeff Hardy คว้าแชมป์ United States Championship มาครอง ก่อนมีการประกาศรีแมตช์ใน SmackDown ต่อมาผลปรากฏว่า Jeff ชนะฟาล์ว วันที่ 3 สิงหาคม มีการประกาศรีแมตช์อีกครั้งใน SummerSlam
ใน Extreme Rules นั้น Finn Balor สามารถเอาชนะ Constable Baron Corbin ไปได้ ใน Raw 30 กรกฎาคม Balor แพ้ให้กับ Corbin หลังแมตช์ได้ถูก Corbin เล่นงานซ้ำ สัปดาห์ต่อมา Balor ได้ออกมาก่อกวน Corbin ทำให้แพ้ Roman Reigns ก่อนจะมีการประกาศรีแมตช์กันใน SummerSlam
ใน SmackDown 31 กรกฎาคม Daniel Bryan ออกมาที่เวทีและด่า The Miz ว่าเป็นคนขี้ขลาด เอาเมียตัวเองออกมา เอาตุ๊กตาเด็กมาหลอกว่าเป็นลูก เพื่อที่จะใช้เป็นเกราะป้องกัน Miz โผล่มาทางจอยักษ์ บอกว่านี่ไม่ใช่มวยปล้ำอินดี้จัดในโรงยิมตามโรงเรียนนะ ที่ Bryan จะมาเรียกให้เขาออกไปสู้กันเมื่อไหร่ก็ได้ เขาเป็นสตาร์ระดับท็อป ตอนนี้กำลังถ่ายทำรายการ Miz &amp; Mrs อยู่ ซึ่งเป็นรายการที่เรทติ้งสูงสุดในรอบ 7 ปีของ USA Network ถ้ามีธุระอะไรก็ไปติดต่อผ่านเอเจ้นต์นะ Bryan ด่า Miz ว่าเป็นคนขี้ขลาด Miz บอก ขี้ขลาดเหรอ? ครั้งสุดท้ายที่ Bryan ว่าเขาขี้ขลาดคือในรายการ Talking Smack ซึ่งก็โดนเขาตอกกลับ แล้ว Bryan ทำอะไรในตอนนั้น? เดินหนีไปเฉยๆ เลย แบบนั้นขี้ขลาดหรือเปล่าล่ะ? เขาเบื่อเต็มทนแล้วที่ต้องถูก Bryan คอยเกาะดูดความโด่งดัง ตั้งแต่เป็น Pro กับ Rookie ใน NXT ด้วยกัน ผ่านมาหลายปี Bryan ก็ยังไม่เปลี่ยน Bryan บอกว่า Miz จะทำตัวเป็นสตาร์ฮอลลีวู้ดยังไงก็ช่าง แต่ทุกคนรู้ดีว่า Miz ไม่มีทางเป็นเหมือน The Rock กับ John Cena ได้หรอก ถ้ากล้าพอล่ะก็มาเจอกันใน SummerSlam เป็นไง? Miz บอกว่า Bryan ไม่เคยก้าวไปข้างหน้าเลย เอาแต่ทำเรื่องเดิมๆ เรียกร้องให้แฟนๆ สงสาร, พูดถึงเมียที่บ้าน, โดนกระทืบ, ร้องไห้, แล้วก็วนไปวนมาเรื่อยๆ เหมือนเด็กขี้แย อย่างไรก็ตามในสัปดาห์ต่อมา Miz ก็รับคำท้าของ Bryan
ใน SmackDown 24 กรกฎาคม Andrade "Cien" Almas ชนะ Rusev ไปได้ สัปดาห์ต่อมา Zelina Vega ชนะ Lana ไปได้ ก่อนมีการรีแมตช์ระหว่าง Vega และ Lana ซึ่ง Vega ชนะอีกครั้ง วันที่ 11 สิงหาคม มีการประกาศแมตช์แท็กทีมผสมระหว่าง Rusev และ Lana เจอกับ Almas และ Vega ใน SummerSlam ช่วง Kickoff
ใน Extreme Rules นั้น B-Team (Bo Dallas และ Curtis Axel) สามารถคว้าแชมป์ Raw Tag Team Championship ได้จาก The Deleters of Worlds (Matt Hardy และ Bray Wyatt) ใน Raw 23 กรกฎาคม ไดมีการรีแมตช์ชิงแชมป์โดย B-Team รักษาแชมป์ไว้ได้ก่อนถูก Deleters of Worlds เล่นงานหลังแมตช์ ใน Raw 13 สิงหาคม มีการชิงแชมป์สามเส้าระหว่าง B-Team, Deleters of Worlds และ The Revival (Scott Dawson และ Dash Wilder) ซึ่ง B-Team รักษาแชมป์ได้อีกครั้งก่อนมีประกาศชิงแชมป์ระหว่าง B-Team กับ Revival ใน SummerSlam ช่วง Kickoff
ทัวร์นาเมนต์ SmackDown Tag Team Championship.
SummerSlam (2018)
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2018)