pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อเกิดกรณีพิพาท รัฐผู้ส่งมักเรียกหัวหน้าคณะผู้แทนกลับคืนจากรัฐผู้รับเพื่อส่งสัญญาณความไม่พอใจ การทำเช่นนี้ไม่ร้ายแรงเท่ากับตัดความสัมพันธ์ทางทูตโดยสิ้นเชิง เพราะคณะผู้แทนจะยังปฏิบัติหน้าที่ต่อไป แต่จะลดหน้าที่ปรกติลงตามลำดับ และจะเปลี่ยนหัวหน้าจากเอกอัครราชทูตเป็น "อุปทูต" (chargé d'affaires) ซึ่งมีอำนาจจำกัดแทน นอกจากนี้ "อุปทูตชั่วคราว" (chargé d'affaires ad interim) อาจทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนในช่วงรอยต่อระหว่างที่หัวหน้าคนเดิมหมดวาระและวาระใหม่กำลังจะเริ่ม
Diplomatic mission
คณะผู้แทนทางการทูต
หนองบัวสะอาด
คาร์โก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2560)
คาร์โก  เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญหลังโลกล่มสลายจากประเทศออสเตรเลีย กำกับโดยโยแลนดา แรมคี และเบน ฮาวลิง เขียนบทโดยแรมคี โดยดัดแปลงเนื้อหาจากภาพยนตร์สั้นในชื่อเดียวกันของทั้งสอง ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยมาร์ติน ฟรีแมน, แอนโทนี เฮส์ และแคเรน พิสโตริอัส ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์แอดิเลด ออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2560 และออกอากาศทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม 2561
แอนดีและเคย์ซ่อนตัวอยู่บนเรือบ้านกับโรซี ลูกสาววัย 1 ขวบ เพื่อหนีไวรัสซอมบีที่กำลังแพร่ระบาดอย่างรุนแรง ชีวิตบนเรือของพวกเขาสิ้นสุดลงเมื่อเคย์ถูกโจมตีและเสียชีวิต ส่วนแอนดีก็ติดเชื้อซอมบีในที่สุด เขาเหลือเวลาเพียง 48 ชั่วโมงก่อนที่จะกลายเป็นสิ่งที่พวกเขาพยายามหลบเลี่ยงมานาน แอนดีจึงต้องเสี่ยงเดินทางหาผู้ปกครองคนใหม่ให้ลูกสาวของเขา ชนพื้นเมืองดั้งเดิมที่เจริญรุ่งเรืองกลุ่มหนึ่งเป็นโอกาสรอดที่ดีที่สุดของโรซี แต่ด้วยทัศนคติไร้ความเมตตาต่อผู้ติดเชื้อ ชนพื้นเมืองกลุ่มนี้จึงอาจเป็นภัยต่อเขาและลูกสาวเช่นกัน ทูมี เด็กหญิงชาวพื้นเมืองดั้งเดิมกลายเป็นโอกาสเดียวของแอนดีในการเข้าถึงชุมชนอันศักดิ์สิทธิ์นี้ได้อย่างปลอดภัย แต่โชคไม่ดีที่เด็กหญิงยังไม่ต้องการกลับไปยังชุมชนของเธอ เพราะเธอก็กำลังหาวิธีรักษาพ่อที่ติดเชื้อด้วยการพาวิญญาณกลับคืนสู่ร่าง แอนดีและทูมีต่างแสวงหาความรอดในแบบของตนเอง แต่พวกเขาต้องร่วมมือกันหากต้องการที่จะบรรลุเป้าหมายนั้น
การรุกรานของชาวดอเรียน
การรุกรานของชาวดอเรียน  เป็นแนวคิดที่สร้างขึ้นมาอธิบายการแพร่กระจายของสำเนียงภาษา และวัฒนธรรมของกลุ่มคนที่นักเขียนกรีกโบราณเรียกว่า "ชาวดอเรียน" จนถึงระดับที่เข้ามาแทนที่ภาษาและวัฒนธรรมที่มีอยู่ก่อนยุคคลาสสิก
ตามตำนานปรัมปราของกรีก ชาวดอเรียนเข้ามาถือกรรมสิทธิในแผ่นดินเพโลพอนนีส เนื่องจากเหตุการณ์ที่มีชื่อว่า "การกลับมาของพวกเฮราไคลดี"  หรือ พวกเฮราคลิดส์ (Heraclids) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นลูกหลานของฮีโร่เฮราคลีส นักวิชาการคลาสสิกเชื่อว่าตำนานนี้อาจจะเป็นเหตุการณ์จริง แต่ทว่าแนวคิดเรื่องการรุกรานของชาวดอเรียนก็เปลี่ยนไปมาหลายครั้ง เพราะทั้งนักนิรุกติศาสตร์ และนักโบราณคดีต่างก็อ้างเหตุการณ์นี้ มาอธิบายการสะดุดและขาดความต่อเนื่องของอารยธรรมไมซีนี นอกจากนี้แบบแผนของการมาถึงของวัฒนธรรมดอเรียน ในเกาะบางแห่งในทะเลเมดิเตอเรเนียน มีความเป็นมาอย่างไรก็ยังไม่ทราบชัดเจน และปัญหาว่าชาวดอเรียนมาจากไหนก็ไม่มีใครทราบ แม่จะทำการศึกษาเรื่องนี้มาเกือบ 200 ปีแล้ว
ตำนาน "การกลับมาของพวกเฮราไคลดี".
"การกลับมาของพวกเฮราไคลดี" (Ἐπιστροφὴ τῶν Ἡρακλειδῶν - "the return of Heracleidae") ตามที่ปรากฎในเรื่องเล่าของชาวกรีก (รวมทั้งในงานเขียนของเฮโรโดตัส) พูดถึงเหล่าผู้สืบสายเลือดของเฮราคลีส ที่ถูกเนรเทศไปจากเพโลพอนนีสเมื่อเฮราคลีสตาย ได้กลับมาเพื่อทวงความเป็นใหญ่ในแผ่นดินเพโลพอนนีสเหมือนในสมัยที่เฮราคลีสยังมีชีวิตอยู่
คำภาษากรีกที่ใช้บรรยายการกลับมาของพวกเฮราไคลดี คือ katienai (κατα + ἱκνεομαι) แปลว่า "ลงมา" หรือ "มายังเบื้องล่าง" แสดงให้เห็นว่าน่าจะเป็นการมาจากพื้นที่สูงลงสู่พื้นที่ต่ำกว่า หรือกวาดลงมาแบบน้ำไหล ซึ่งทำให้มองได้ว่าเป็นการ "รุกราน"
อย่างไรก็ดีพวกเฮราไคลดี ไม่ใช่พวกเดียวกับชาวดอเรียนเสียทีเดียว โดยตำนานเล่าว่าเฮราคลีสมีบุญคุณต่อ "อีจิเมียส" (หรือ ไอกิมิออส ) กษัตริย์ของชาวดอเรียน โดยช่วยรบจนพิชิตชาวแลปิธส์ (Lapiths) และสังหารกษัตริย์ของพวกนั้นได้ อีจิเมียสจึงแบ่งดินแดนให้ 1 ใน 3 และรับ "ฮีลัส" (Hyllus) ลูกชายของเฮราคลีสมาเลี้ยงเป็นการตอบแทน
เฮราคลีสสืบสายเลือดมาจากเพอร์ซิอัส หลังจากเฮราคลีสตาย ลูกหลานเพอร์ซิอัสสายเฮราคลิดส์จึงถูกขับออกไปจากแผ่นดิน โดยยูริสธีอัส แต่ยูริสธีอัสและบรรดาลูกชายของเขาเองก็ถูกสังหารจนหมดในระหว่างการยกทัพบุกแอตติกา จึงเหลือแต่ลูกหลานของเฮราคลีสที่สืบสายเลือดมาจากเพอร์ซิอัส
Love Film project
ชื่อโครงการ :  Love Film
ครั้งที่ 1 เริ่มเมื่อวันที่ 15 ก.ย. 60
หน่วยงานรับผิดชอบ
1 พัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยให้เป็นมืออาชีพ
2 พัฒนาขีดความสามารถของผู้เข้าร่วมโครงการ
3 ให้เป็นสื่อและกิจกรรมในการบ่มเพาะความคิด และพฤติกรรมในการสร้างสรรค์ของ
เยาวชนและประชาชน
4 เป็นสื่อกลางในการแบ่งปันความรักกลับไปยังสังคมรอบข้างอย่างเป็นรูปธรรม
เลิฟเดอะเทอทีน
ภาพยนตร์ Love the Thirteen ประกอบไปด้วยภาพยนตร์สั้น 5 เรื่อง จากทั้ง 5 ผู้กำกับ ที่ได้โอกาสมากำกับภาพยนตร์นี้ภายใต้โครงการ Love Film Project ซึ่งความตั้งใจของโครงการนี้คือถ่ายทอดความรักจากมุมมองคริสเตียนผ่านทางภาพยนตร์ ความยาว 115 นาที ที่ใช้ขอพระคำพระคัมภีร์จาก 1 โครินธ์ 4-7
Part 1 Unfriend
-เรื่องย่อ: ฝุ่น และ พลอย เพื่อนสนิทที่ต้องมา unfriend กันในโลก Online เพียงเพราะเรื่องของความอิจฉากัน
Part 2 ชิน Love 13:5
-เรื่องย่อ: คู่รักที่ชีวิตคู่กำลังมาถึงจุดเปลี่ยน เมื่อฝ่ายหนึ่งลืมสัญญาที่ให้ต่อกัน ทั้งคู่ต้องเลือกว่าจะคบกันต่อหรือจะเลิกกัน
Part 3 MUTE
-เรื่องย่อ: เรื่องราวของ ครูแตง ครูในโรงเรียนชนบทแห่งหนึ่งที่อยากให้โอกาสทางการศึกษากับ หมีเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
Part 4 รัก (ไม่) เก่า
-เรื่องย่อ: เรื่องราวของพ่อลูก ที่พ่อจมอยู่กับความทรงจำที่ว่าภรรยาของตนเองยังไม่ตาย เพียงเพราะอยากเก็บโกยความสุขและความทรงจำดีๆเอาไว้ แต่ลูกสาวไม่เข้าใจ
Part 5 Look For Me At Dusk: ลับขอบฟ้า
-เรื่องย่อ: การเดินทางเอาชีวิตรอดของสองพ่อลูก ที่ต้องหนีอุกกาบาตลูกใหญ่ พร้อมกับความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยกันของทั้งสอง การเดินทางนี้จะกลายเป็นเส้นทางไปสู่ความแตกแยกด้วยความเกลียดชัง หรือ ความรัก
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จ.ชลบุรี
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นแหล่งเรียนรู้ทางด้านระบบนิเวศป่าชายเลนของจังหวัดชลบุรี และยังเป็นสถานที่ที่หน่วยงาน หรือองค์กร มักเดินทางเข้ามาทำกิจกรรมแนวซีเอสอาร์ เช่น การปลูกป่าชายเลนอยู่เสมอ นอกจากนี้ ที่นี่ยังโดดเด่นด้วยสะพานไม้ศึกษาธรรมชาติยาว 2,300 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นเส้นทางเดินชมป่าชายเลนที่ยาวที่สุดของจังหวัดชลบุรี
จากตัวเมืองชลบุรี วิ่งเข้าถนนพระยาสัจจา มุ่งหน้าไป 2.5 กม. จากนั้นเลี้ยวขวาเข้าซอยนารถมนตเสวี 13 ตรงไปแล้วเลี้ยวขวา เพื่อมุ่งหน้ามาทางสวนเฉลิมพระเกียรติราชินี 60 พรรษา เข้าวงเวียน แล้วเลี้ยวซ้าย ตรงเข้ามาประมาณ 850 เมตร จะพบกับศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลน
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
ไฮออสไซยามีน
ไฮออสไซยามีน  หรือ ดาทูรีน (daturine) เป็นสารโทรเพนแอลคาลอยด์ มีสูตรเคมีคือ C17H23NO3 พบในพืชวงศ์มะเขือ (Solanaceae) เช่น เฮนเบน, ลำโพงม่วง, มะเขือเทศ ชื่อทางการค้าของไฮออสไซยามีนได้แก่ Symax, HyoMax, Anaspaz, Egazil, Buwecon
ไฮออสไซยามีนใช้เป็นยารักษาโรคทางระบบทางเดินอาหาร เช่น กลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น, การติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะ, แผลในกระเพาะอาหาร, ตับอ่อนอักเสบ รวมถึงลดการบีบตัวและหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร และใช้ร่วมกับโอปิออยด์เพื่อเพิ่มระดับยาระงับปวดในการรักษาความเจ็บปวดจากโรคเส้นประสาท ไฮออสไซยามีนอาจให้ผลข้างเคียงคือ ทำให้ปากและลำคอแห้ง, ง่วงซึม, ตามัว, เวียนศีรษะ
ความพยายามลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
เหตุลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 1981 ณ จัตุรัสเซนต์ปีเตอร์ในนครรัฐวาติกัน สมเด็จพระสันตะปาปาฯ ต้องพระแสงปืน 4 นัดที่ยิงโดยนาย เมห์เม็ด อะลี อาดจา จนประชวรเสียพระโลหิตเป็นจำนวนมาก ระหว่างที่เสด็จฯ ยังจัตุรัสนั้น นายอาดจา ถูกควบคุมตัวทันที และต้องโทษจำคุกในเรือนจำตลอดชีวิตโดยศาลอิตาลี ภายหลังสมเด็จพระสันตะปาปาฯ พระราชทานอภัยโทษนายอาดจา จากเหตุลอบปลงพระชนม์ดังกล่าว ต่อมาได้รับการอภัยโทษโดยประธานาธิบดีอิตาลี การ์โล อาเซลโย ชัมปี ตามพระราชประสงค์ฯ และถูกเนรเทศไปยังประเทศตุรกีในเดือนมิถุนายน 2000
ในปี 1979 "นิวยอร์กไทมส์" รายงานว่านายอาจา ผู้ซึ่งเป็น "ฆาตกรที่ยอมรับผิดเองผู้ก่อเหตุฆาตกรรมนักหนังสือพิมพ์ชาวอิสตันบูลผู้หนึ่ง" (ซึ่งคือ อาบดี อิเปคจี บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ตุรกี มิลลิเย็ต) เคยบรรยายถึงพระสันตะปาปาว่าทรงเป็น "ผู้นำครูเสดส์ใต้หน้ากาก" และข่มขู่จะยิงพระองค์หากไม่ยอมเปลี่ยนแผนการเสด็จเยือนประเทศตุรกี ซึ่งมีกำหนดการในปลายเดือนพฤศจิกายน 1979 ในหนังสือพิมพ์ดังกล่าวยังระบุเพิ่มว่า (หนังสือพิมพ์ฉบับวันที่ 28 พฤศจิกายน 1979) การก่อนเหตุปลงพระชนม์นี้จะเป็นการล้างแค้นต่อการโจมตีที่กำลังดำเนินอยู่ในขณะนั้นที่มัสยิดอัลฮะรอมในมักกะฮ์ ซึ่งดำเนินไปตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน และเขาโทษว่าเป็นความผิดของสหรัฐอเมริกาและอิสราเอล
นับตั้งแต่สิงหาคม 1980 อาดจา ภายใต้ความช่วยเหลือของวิลเปรี (Vilperi) นายอาดจาเริ่มกระทำการข้ามพรมแดนในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนอย่างชาญฉลาด เขาปลอมแปลงพาสปอร์ตและเอกสารระบุตัวตน เป็นไปได้ว่าเพื่อปิดบังที่กำเนิดของเขาซึ่งอยู่ที่โซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย เขาเดินทางถึงโรมในวันที่ 10 พฤษภาคม 1981 ผ่านทางรถไฟจากมิลาน อาดจาระบุไว้ในคำให้การหลังเกิดเหตุว่า เขาพบกับผู้สมรู้ร่วมคิดในโรมสามคน เป็นชาวเติร์กหนึ่งคน และอีกสองคนเป็นชาวบัลแกเรีย วางแผนโดย Zilo Vassilev ผู้ช่วยทูตการทหารชาวบัลแกเรียในอิตาลี ผู้ระบุว่าถูกมอบหมายโดยลูกน้องมาเฟียชาวเติร์ก Bekir Çelenk ในประเทศบัลแกเรีย อาดจาระบุว่าแผนการสำหรับเขากับมือปืนสำรอง Oral Çelik คือการยิงปืนเข้าใส่พระสันตะปาปาที่จัตุรัสเซนต์ปีเตอร์และหลบหนีผ่านทางสถานทูตบัลแกเรียภายใต้การอำพรางโดยความวุ่นวายในฝูงชนจากเหตุระเบิดขนาดเล็ก
ในวันที่ 13 พฤษภาคม ผู้ก่อการนั่งอยู่ในจัตุรัสและเขียนไปรษณียบัตรขณะรอพระสันตะปาปาเสด็จฯ หลังพระสันตะปาปาเสด็จผ่านบรรดาผู้รอเข้าพบพระองค์ด้วยความปิติ อาดจายิงปืนจำนวนสี่นัดใส่พระองค์เมื่อเวลา 17:17 โดยใช้ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ 9mm บราวนิงไฮเพาเวอร์ ส่งผลให้พระองค์ประชวรสาหัส จากนั้นอาดจาหลบหนีจากที่เกิดเหตุขณะที่ฝูงชนตกอยู่ในความตกใจและหวาดกลัว ก่อนที่เขาจะทิ้งปืนโดยการโยนเข้าใต้รถบรรทุกคันหนึ่ง แต่ขณะพยายามหลบหนี เขาถูกจับกุมโดยหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยวาติกัน กามิลโล กิบิน, แม่ชีรูปหนึ่ง และผู้อยู่ในเหตุการณ์อีกหลายคนผู้ขัดขวางไม่ให้เขายิงปืนเพิ่มและหลบหนี เขาถูกจับกุมในทันที กระสุนทั้งสี่นัดที่ยิงไปนั้นถูกเข้าพระสันตะปาปาทั้งหมด สองนัดฝังเข้าในลำไส้ตอนล่าง และอีกสองนัดทะลุนิ้วชี้ซ้ายและแขนขวาของพระองค์ รวมถึงมีผู้ยืนเข้าชมพระองค์ได้รับบาดเจ็บอีกสองคน คือแอนน์ ออเดร (Ann Odre) จากเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก ผู้ถูกกระสุนเข้าที่ทรวงอก และโรส ฮอลล์ (Rose Hall) ผู้ได้รับบาดแผลเล็กน้อยที่แขน พระสันตะปาปาถูกนำส่งพระองค์ไปยังโรงพยาบาลโดยทันที ในขณะที่เจ้าหน้าที่ตรวจตราบริเวณรอบที่เกิดเหตุ ผู้ก่อเหตุ Çelik ตระหนกกลัวจนหนีจากที่เกิดเหตุทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้จุดชนวนระเบิดขนาดเล็กที่ได้รับมอบหมายให้ทำ
รายชื่อแขกรับเชิญใน ทอล์ก-กะ-เทย Tonight
ไจคะมี
ไจคะมี (, ; ) เป็นเมืองพักตากอากาศในรัฐมอญ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า
ในสมัยอาณาจักรอยุธยา เป็นไปได้ว่าเมืองนี้เป็นเมืองขึ้นของอยุธยา คนไทยรู้จักในชื่อว่า เชียงกราน หรือ เชียงตราน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเมืองตามนามวิลเลียม แอมเฮิสต์ เอิร์ลแอมเฮิสต์ที่ 1 ผู้ว่าอินเดีย ที่ได้เมืองนี้ไปในช่วงสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง ว่า แอมเฮิสต์
เมืองตั้งอยู่บนคาบสมุทรทางตอนใต้ของเมืองเมาะลำเลิงราว 48 กิโลเมตร เป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมของนักท่องเที่ยวท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวต่างชาติ เมืองมีเจดีย์ไจคะมีเยเลที่ก่อสร้างขึ้นบนทะเล โดยใช้วัสดุตามธรรมชาติของแนวหินปะการังเป็นฐานรากเชื่อมต่อทางเดินไปยังหาด
เมืองนี้มีสถิติปริมาณน้ำฝน 75 มิลลิเมตร เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2545 มีปริมาณน้ำฝนที่สูงที่สุดภายใน 24 ชั่วโมงของเดือนมกราคม ในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา
Kyaikkhami
มัมบาเฮา
มัมบาเฮา เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดคามีกิน ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากรในปี ค.ศ. 2015 ทั้งหมด 38,735 คน มัมบาเฮาได้รับการจัดตั้งให้เป็นเทศบาลในปี ค.ศ. 1855 และเคยมีกองทัพญี่ปุ่นมาประจำการที่นี่ในปี ค.ศ. 1942
ผัดเปรี้ยวหวาน
ผัดเปรี้ยวหวาน เป็นอาหารคาวชนิดหนึ่ง ใช้ผัก เช่น แตงกวา มะเขือเทศ หอมใหญ่ ผัดกับเนื้อสัตว์ ปรุงให้มีรสออกเปรี้ยวและหวาน
แกงบวด เป็นของหวานของไทยจำพวกหนึ่งที่ใช้ผลไม้จำพวก เผือก มัน ฟักทองมาต้มกับน้ำตาลและกะทิ
ตูโบด (จังหวัดฮีลากังลาเนา)
ตูโบด เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดฮีลากังลาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากรในปี ค.ศ. 2015 ทั้งหมด 47,165 คน ตัวเมืองตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวปังกีล อยู่ห่างจากเมืองอีลีกัน 60 กิโลเมตร ห่างจากเมืองโอซามิส 10 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากเมืองตังกุบ 2 กิโลเมตร
ภูมิประเทศโดยรวมเป็นที่ราบต่ำ และมีเนินเขารูปคลื่นทางตอนเหนือไปจนถึงตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมือง ตูโบดมีบารังไกย์ทั้งหมด 24 แห่ง และมีพื้นที่ 24,000 เฮกตาร์ ภูมิอากาศมีฝนตกแทบทุกเดือน เนื่องจากที่ตั้งอยู่ในแนวทางเดินของไต้ฝุ่น และมีอุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 26.67 องศาเซลเซียส
ตูโบดยังเป็นที่ตั้งของสะพานอ่าวปังกีล ซึ่งเมื่อก่อสร้างเสร็จแล้ว จะกลายเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในมินดาเนา และจะสามารถเชื่อมต่อกับเมืองตังกุบในจังหวัดคันลูรังมีซามิสได้ งบประมาณอยู่ที่ 4,860,000,000 เปโซ เริ่มก่อสร้างวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2018 และคาดว่าจะก่อสร้างเสร็จวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2020
น้ำปลาพริก
น้ำปลาพริก หรือ พริกน้ำปลา เป็นเครื่องปรุงที่ได้รับความนิยมมากในประเทศไทย พบได้ทั่วไปตามร้านอาหารต่าง ๆ ใช้เพิ่มรสเผ็ดและเค็มในอาหาร ทำจากการผสมน้ำปลาและพริกขี้หนูเข้าด้วยกัน ในบางครั้งอาจใส่น้ำมะนาวด้วยเพื่อเพิ่มรสเปรี้ยว
คากายันเดโอโร
คากายันเดโอโร เป็นนครหนาแน่นในเขตฮีลากังมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองศูนย์กลางในเชิงภูมิศาสตร์ของจังหวัดซีลางังมีซามิส แต่ปกครองอย่างอิสระจากตัวจังหวัด เมืองนี้ยังถือเป็นศูนย์กลางของภูมิภาคฮีลากังมินดาเนาอีกด้วย จึงเกิดการขยายตัวเป็นมหานครคากายันเดโอโร ซึ่งรวมพื้นที่ของเมืองเอลซัลวาดอร์, โอโปล, อาลูบีฮิด, ลากีนดิงกัน, กีตากุม, ตาโกโลอัน, บิลลานูเวบา, ฮาซาอัน, และคลาเบเรีย
คากายันเดโอโรตั้งอยู่ริมชายฝั่งตอนเหนือของมินดาเนา ติดกับอ่าวมาคาฮาลาร์ มีประชากรในปี ค.ศ. 2015 ทั้งหมด 675,950 คน จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศ
คากายันเดโอโรมีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยว โดยเฉพาะการล่องเรือชมแม่น้ำคากายัน
Cagayan de Oro
คากายันเดอโอโร
จอน โซ-มิน
รันนิ่งแมน
สโมสรฟุตบอลโตเกียวยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลโตเกียวยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เขตบุงเกียวในโตเกียว ปัจจุบันลงแข่งขันในคันโตซอคเกอร์ลีก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลีกภูมิภาคญี่ปุ่น
สโมสรก่อตั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 โดยเกิดจากการบุยรวมกันของทีมฟุตบอลมหาวิทยาลัยเคโอและมหาวิทยาลัยโตเกียว เป้าหมายของสโมสรคือการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 1 ภายในปี ค.ศ. 2020
ภายหลังจากที่เลื่อนชั้นสู่คันโตซอคเกอร์ลีก ดิวิชัน 1 ในปี ค.ศ. 2016 ทางสโมสรได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "โตเกียวยูไนเต็ด" They also featured a female team, "Bunkyo LB Ladies".
บริษัท จินแอร์ จำกัด  เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติเกาหลี ปัจจุบันให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในประเทศ 6 แห่ง และต่างประเทศ 26 แห่ง สายการบินมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โซล โดยชื่อของสายการบินมีการเปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ในพิธีเปิดสายการบินที่โซล
"ข้อมูลล่าสุดเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2018"
ข้อมูลล่าสุดเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018:
Jin Air
เซเรนา ดีบ
เซเรนา ดีบ (Serena Deeb; ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและอาจารย์สอนโยคะปัจจุบันได้เซ็นสัญญากับ WWE ในฐานะผู้ฝึกสอนที่ศูนย์ฝึกทักษะ Performance Center เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการปรากฏตัวครั้งแรกของเธอกับ WWE ในค่าย SmackDown และเธอยังเป็นที่รู้จักสำหรับค่ายพัฒนาทักษะ FCW ภายใต้ชื่อเซเรนา เธอยังร่วมปล้ำในสมาคม Total Nonstop Action Wrestling และ Ohio Valley Wrestling ซึ่งเธอเป็นแชมป์หญิง 6 ครั้ง ในสมาคม Shimmer Women Athletes และ Wrestling New Classic เธอเป็นอดีตแชมป์หญิง WNC ครั้งเดียว
เพชรร้อยรัก
เพชรร้อยรักเป็นละครโทรทัศน์ไทยได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อในปี พ.ศ. 2561ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7เป็นละครแนวโรแมนติก
ดราม่า สืบสวน
บทประพันธ์โดยน้ำดอกไม้ บทโทรทัศน์วรพันธ์ รวีผลิตโดย บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดโดยผู้จัดละคร สยม สังวริบุตร กำกับการแสดงโดย ณพธันกรณ์ รัตนระวีโชติ์ นำแสดงโดย กฤตฤทธิ์ บุตรพรม อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล นนทพันธ์ ใจกันทา ธีร์ วณิชนันทธาดา อนิสา นูกราฮา แพร เอมเมอรี่ มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ อภิรดี ภวภูตานนท์ และนักแสดงอีกมากมายออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2561 และออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อ วันเสาร์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.05 น. เสาร์ และ อาทิตย์ เวลา 20.15 น.ต่อจากละคร สัมปทานหัวใจ
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ (; ; , "Kanīsat al-Qiyāmah"; , "Knesiyat ha-Kever") หรือที่คริสตชนออร์ทอดอกซ์เรียกว่า โบสถ์การคืนพระชนม์ หรือ โบสถ์แห่งอะนาสตาซิส ( "Naos tes Anastaseos") เป็นโบสถ์คริสต์ในย่านชุมชนคริสตชนของเมืองเยรูซาเลมเก่า ตัวโบสถ์ถูกสร้างขึ้นบนสถานที่สองแห่งที่คริสตชนถือว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุด คือ สถานที่ทำการตรึงพระเยซูที่กางเขน ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "โกละโกธา" (ภาษากรีกในพระคัมภีร์: ) และพระคูหาว่างเปล่าที่พระองค์ถูกฝังและฟื้นคืนพระชนม์
มานวยล์ เปเยกรีนี
โมฮัมหมัด เอลเนนี
โมฮัมเหม็ด ซาลาห์
วิลเฮ็ล์ม วีน
วิลเฮ็ล์ม คาร์ล แวร์เนอร์ อ็อทโท ฟริทซ์ ฟรันทซ์ วีน (; 13 มกราคม พ.ศ. 2407 – 30 สิงหาคม พ.ศ. 2471) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2454 เขาเป็นผู้รวมทฤษฎีความร้อนและการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าเข้าด้วยกัน ได้เป็นกฎการกระจัดของวีน ซึ่งว่า ความยาวคลื่นของการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าแปรผกผันกับอุณหภูมิ
วิลเฮ็ล์มเป็นญาติกับมัคส์ วีน นักอิเล็กทรอนิกส์ผู้ประดิษฐ์วงจรบริดจ์ของวีน (Wien Bridge)
วิลเฮ็ล์ม วีน เกิดที่ตำบลกัฟเคิน (Gaffken) ใกล้กับเมืองฟิชเฮาเซิน (Fischhausen) แคว้นปรัสเซีย ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองปรีมอสค์ ประเทศรัสเซีย เป็นบุตรของคาร์ล วีน ต่อมาเมื่อวิลเฮ็ล์มอายุได้สองขวบ ครอบครัวของเขาย้ายถิ่นฐานไปยังตำบลดรัคชไตน์ (Drachstein) ใกล้กับเมืองรัสเทินบวร์ค (Rastenburg) ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองแกนต์ชึน (Kętrzyn) ประเทศโปแลนด์ ล่วงปี พ.ศ. 2422 วิลเฮ็ล์มเข้าโรงเรียนที่รัสเตินบวร์ค หนึ่งปีต่อมาเขาย้ายไปศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนที่เมืองไฮเดิลแบร์ค
เมื่อวิลเฮ็ล์มจบชั้นมัธยมปลายในปี พ.ศ. 2425 เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินและมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ระหว่าง พ.ศ. 2426–2428 วิลเฮ็ล์มทำงานในห้องปฏิบัติการของแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ในหัวข้อวิจัยการเลี้ยวเบนของแสงที่ตกกระทบโลหะและผลของวัสดุต่าง ๆ ที่มีต่อสีของรังสีหักเห
ระหว่าง พ.ศ. 2439–2442 วิลเฮ็ล์มเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแอร์เวเทฮา อาเคิน (RWTH Aachen University) ก่อนย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค สืบแทนวิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน ล่วงปี พ.ศ. 2462 เขาย้ายไปที่มหาวิทยาลัยมิวนิก ระหว่างชีวิตวิชาการได้มีส่วนร่วมในโครงการการเมืองต่าง ๆ แต่ไม่ถึงขนาดเข้าร่วมสมาคมฟิสิกส์เยอรมันหรือด็อยท์เชอฟือซีค
เมื่อ พ.ศ. 2439 วิลเฮ็ล์ม วีน ค้นพบกฎการแผ่รังสีของวัตถุดำโดยการทดลอง ซึ่งต่อมาเรียกว่า กฎของวีน เพื่อนร่วมงานของเขาคือ มักซ์ พลังค์ ไม่เชื่อถือการทดลองของวิลเฮ็ล์มจนต้องพยายามใช้ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าและอุณหพลศาสตร์เพื่อสร้างทฤษฎีประกอบผลการทดลอง ได้เป็นกฎของวีน-พลังค์ ซึ่งใช้ได้เฉพาะที่ความถี่สูง ๆ และไม่ถูกต้องที่ความถี่ต่ำ มัคส์ พลังค์พยายามแก้ไข และต่อมาได้เสนอกฎของพลังค์ซึ่งว่า พลังงานแปรผันตรงกับความถี่ของแม่เหล็กไฟฟ้า อันนำไปสู่การพัฒนากลศาสตร์ควอนตัม อย่างไรก็ดีนั้นน กฎของวีนยังมีรูปแบบที่ใช้ได้อยู่คือ formula_1 ซึ่งว่า สเปกตรัมคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจะมียอดที่ความยาวคลื่น "λ"max ซึ่งแปรผกผันกับอุณหภูมิ T ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 วิลเฮ็ล์ม วีน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในฐานะผู้คนพบกฎการแผ่รังสีของวัตถุร้อน
เมื่อ พ.ศ. 2441 วิลเฮ็ล์มประดิษฐ์ตัวกรองวีน (Wien filter) หรือตัวคัดเลือกความเร็วสำหรับใช้ศึกษารังสีแอโนด เครื่องมือดังกล่าวประกอบด้วยสนามไฟฟ้ากับสนามแม่เหล็กตั้งฉากกัน เมื่ออนุภาคเคลื่อนที่ผ่านจะตีวงโค้งไปตกที่ระยะต่าง ๆ ตามแต่จะกำหนดโดยมวลของอนุภาคมีประจุ ปัจจุบันใช้ในกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและสเปกโทรมิเตอร์ รวมถึงเครื่องเร่งอนุภาค ปีเดียวกันนั้นเอง วิลเฮ็ล์มศึกษาแก๊สไอออน (ionized gas) และค้นพบอนุภาคประจุบวกมวลเท่ากับอะตอมไฮโดรเจนโดยใช้ตัวกรองของเขาเอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 โจเซฟ จอห์น ทอมสัน ได้พัฒนาปรับปรุงตัวกรองวีน และทดลองเพิ่มเติม การทดลองกินเวลานานหลายปี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2462 เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เสนอว่า อนุภาคที่วิลเฮ็ล์มค้นพบตั้งแต่แรกนั้นคือโปรตอน (คือ อะตอมไฮโดรเจนเสียอิเล็กตรอนหนึ่งตัว)
ในปี พ.ศ. 2533 วิลเฮ็ล์มอ่านงานของจอร์จ เฟรเดอริก ชาลส์ เซิร์ล (George Frederick Charles Searle) และดัดแปลงทฤษฎีของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ในภาษาอังกฤษ) บรรดามวลของสสารทั้งหลายมีที่มาจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า และกำหนดตามสมการ formula_2
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (, ; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน
เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง  ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล  เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส ) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง
เลอง เตฟว์แน็งถึงแก่กรรมเมื่อวันอังคารที่ 21 กันยายน 2469 ที่กรุงปารีส รวมอายุได้ 69 ปี
ปฏิบัติการมาส์
ปฏิบัติการมาส์ อีกชื่อคือ ปฏิบัติการการรุกรเจฟ-Sychevka ครั้งที่สอง  เป็นชื่อรหัสปฏิบัติการรุกที่กองทัพโซเวียตกระทำต่อกองทัพเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 25 พฤศจิกายน ถึง 20 ธันวาคม ค.ศ. 1942 รอบ ๆ จุดยื่นเด่น รเจฟ ในอาณาบริเวณของมอสโก
การรุกครั้งนี้เป็นปฏิบัติการร่วมกันของแนวรบด้านตะวันตกของโซเวียตกับแนวรบคาลินินตามการประสานงานของเกออร์กี จูคอฟ เป็นหนึ่งในชุดการสู้รบอันนองเลือดอย่างยิ่ง ที่เรียกรวมกันในประวัติศาสตร์โซเวียตและรัสเซียว่า ยุทธการที่รเจฟ ยุทธการดังกล่าวเกิดใกล้กับ Rzhev, Sychevka, และVyazma ในระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ถึงมีนาคม ค.ศ. 1943 จนเป็นที่เรียกขานว่า "เครื่องบดเนื้อรเจฟ" ("Ржевская мясорубка") เพราะสร้างความเสียหายขนานใหญ่ โดยเฉพาะแก่ฝ่ายโซเวียต เป็นเหตุให้ปรากฏอยู่ ณ เชิงอรรถในหน้าประวัติศาสตร์การทหารโซเวียตอยู่หลายปี
ปฏิบัติการมาร์ส
ยุทธการที่รเจฟ
ยุทธการที่รเจฟ เป็นหนึ่งในปฏิบัติการโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1942 และ 31 มีนาคม ค.ศ. 1943 เนื่องจากประสบกับความสูญเสียที่น่ากลัวโดยกองทัพแดง การทัพครั้งนี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันโดยทหารผ่านศึกและนักประวัติศาสตร์ที่เรียกขานว่า "เครื่องบดเนื้อรเจฟ" ("Ржевская мясорубка")
ปฏิบัติการครั้งนี้เกิดขึ้นในพื้นที่ทั่วไปของรเจฟ Sychyovka (ต่อมา เรียกว่า Sychevka) ในภูมิภาค Sychyovsky , และ Vyazma เพื่อปะทะกับกองกำลังเยอรมัน
แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด
แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด เป็นละครชีวิต รัก และตลก ผลิตโดย กันตนา บทประพันธ์โดย ปลากินเมฆบทโทรทัศน์ พิง ลำพระเพลิง กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล นำแสดงโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์ อุษามณี ไวทยานนท์ จุติ จำเริญเกตุประทีป ตากเพชร เลขาวิจิตร พสธร ทรงถาวรทวี พลอยไพลิน ตั้งประภาพร เจสสิก้า เอสพินเนอร์ และนักแสดงอีกมากมายออกอากาศทางช่อง 7 HD เริ่มวันอาทิตย์ ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 - วันอาทิตย์ ที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ออกอากาศทุกวันศุกร์ 20.05 น. เสาร์ และ อาทิตย์ 20.15 น. ต่อจากละคร เพชรร้อยรัก
ภาษากรีกคอยนี
ภาษากรีกคอยนี หรือ ภาษากรีกคอยเน (, ; ; ; และในชื่อเรียกต่างๆกัน ได้แก่ สำเนียงอเล็กซานเดรีย, แอตติกพื้นบ้าน, ภาษาเฮลเลนิสติก หรือ ภาษากรีกไบเบิล (โดยเฉพาะพระคริสต์ธรรมใหม่)) เป็นรูปแบบของภาษากรีกมาตรฐาน หรือภาษากลาง (ทางวิชาการเรียกว่า "ภาษาคอยเน" หรือ koine language) ที่ใช้ทั้งในการพูดและเขียน ทั่วทั้งบริเวณเมดิเตอเรเนียน และบางส่วนของตะวันออกกลาง ในสมัยเฮลเลนิสติก และสมัยโรมันโบราณ จนถึงช่วงต้นของสมัยไบแซนไทน์ หรือช่วงปลายสมัยโบราณ (late antiquity) ภาษากรีกคอยนี เป็นวิวัฒนาการมาจากภาษากรีกโบราณ โดยเริ่มจากการแพร่กระจายของภาษากรีก ในสมัยของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อนค.ศ. ภาษากรีกคอยนีมีพื้นฐานหลักๆ มาจากภาษากรีกสำเนียงแอตติก และภาษากรีกไอโอนิก ซึ่งเป็นภาษาทางการศึกษาและวรรณคดีในโลกของกรีซโบราณ
คำว่า "คอยนี" หรือ "คอยเน่"  มาจากคำกรีกว่า แปลว่า ภาษาสำเนียงกลาง โดยคำกรีก "คอยแน" (κοινή) หมายถึง "ที่ใช้ร่วมกัน" ในประเทศกรีซเรียกภาษานี้ว่า "ภาษาภูมิภาคเฮลเลนิสติก" (Ελληνιστική Κοινή) เมื่อภาษา"กรีกคอยนี" กลายมาเป็นภาษาที่ใช้ในวงการวรรณกรรม เมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนค.ศ. จึงเกิดการแยกภาษาคอยนีที่เป็นภาษาพูด และที่เป็นภาษาเขียนออกจากกัน โดยถือว่าภาษาเขียนของ "กรีกคอยนี" เป็นภาษาวรรณกรรมหลังยุคคลาสสิก ส่วนภาษาพูดถือว่าเป็นภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ไมใช่ภาษาหนังสือ ฯ บางท่านก็เรียกภาษากรีกคอยนีว่าเป็น "ภาษาสำนวนอเล็กซานเดรีย"  ซึ่งถือเป็นสำเนียงสากลของภาษากรีกในสมัยนั้น
ภาษากรีกคอยนีมีบทบาทในทางวรรณกรรมมาก โดยเป็นภาษาสื่อสารของยุคหลังคลาสสิก ที่นักวิชาการ และนักเขียนใช้อย่างแพร่หลาย รวมถึง พลูทาร์ก และโพลีบิอัส นอกจากนี้ กรีกคอยนียังเป็นภาษาของพระคริสต์ธรรมใหม่ และของเซปตัวจินท์ (Septuagint) หรือคัมภีร์พระคริสต์ธรรมเก่าภาษากรีกฉบับแปลศตวรรษที่ 3 นอกจากนี้งานเขียนทางเทววิทยาของเหล่าปิตาจารย์แห่งคริสตจักรในช่วงแรกๆ ก็เป็นภาษากรีกคอยนีเกือบทั้งหมด ปัจจุบันภาษานี้ยังใช้อยู่ในฐานะภาษาทางพิธีกรรมของศาสนจักรกรีกออร์โธด็อกซ์
การรุกเลนินกราด–นอฟโกรอด
การรุกทางยุทธศาสตร์เลนินกราด–นอฟโกรอด เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การรุกเริ่มโดยกองทัพแดงในวันที่ 14 มกราคม 1944 โดยโจมตีกลุ่มกองทัพเยอรมันเหนือ โดยแนวรบวอลฮอฟ และ แนวรบเลนินกราดของโซเวียต และบางส่วนจากแนวรบบอลติกที่ 2 โดยมีเป้าหมายหลักคือยุดิการล้อมเลนินกราด ประมาณ 2 สัปดาห์ต่อมา กองทัพแดงสามารถควบคุมทางรถไฟมอสโก-เลนินกราดคืนมาได้ และในวันที่ 26 มกราคม 1944 โจเซฟ สตาลิน ประกาศว่าการล้อมเลนินกราดได้ยุติลงแล้ว
และกองกำลังเยอรมันได้ถอยออกจากแคว้นเลนินกราด มีการเฉลิมฉลองการยุดิการล้อมเลนินกราดที่กินเวลา 900 วันที่เลนินกราด ด้วยการยิงปืนใหญ่สลุต 324 นัด การรุกทางยุทธศาสตร์จบลงในวันที่ 1 มีนาคม เมื่อกองบัญชาการสามัญของสหภาพโซเวียต (Stavka) สั่งให้กองกำลังในแนวรบเลนินกราดไปปฏิบัติงานข้ามแม่น้ำนาร์วา ขณะที่แนวรบบอลติกที่ 2 กำลังปกป้องดินแดนที่ได้ยึดครองจากการบุกคืนของกองทัพน้อยที่ 16 ของเยอรมัน
Leningrad–Novgorod Offensive
ยุทธการที่โอะกินะวะ
พัคฮยองชิก
ฮย็องชิก
Hyungsik
แซม แมคควีน
สวนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ชลบุรี