pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปัจจุบันประตูบรันเดินบวร์คไม่อนุญาตให้รถยนต์สัญจรผ่าน พื้นที่ส่วนใหญ่ของจัตุรัสพาริเซอร์เป็นถนนคนเดินที่ปูด้วยหิน มีถนน 17 มิถุนา (Straße des 17. Juni) ผ่านทางทิศตะวันตกของประตู ประตูบรันเดินบวร์คถือว่าเป็นรวมตัวจุดหนึ่งของเบอร์ลินที่ผู้คนนับล้านรวมตัวกันเพื่อชมการแสดงบนเวที, งานเฉลิมฉลอง, และชมดอกไม้ไฟที่จุดขึ้นตอนเที่ยงคืนของคืนวันปีใหม่
ยานพาหนะและคนเดินถนนสามารถท่องเที่ยวชมประตูบรันเดินบวร์คได้ฟรี ประตูบรันเดินบวร์คตั้งอยู่ในเยอรมนีตะวันออกในช่วงที่ยังคงมีกำแพงเบอร์ลินอยู่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ช่องข้ามกำแพงเบอร์ลินบางส่วนถูกเปิดออกมาจากเยอรมนีตะวันออก โดยทั่วไปแล้วช่องข้ามนี้จะไม่เปิดให้ชาวเบอร์ลินตะวันออกหรือชาวเยอรมันตะวันออกข้ามไปแต่อย่างใด มันเป็นเรื่องยากมากที่พวกเขาเหล่านั้นจะขอวีซ่าเดินทางออกนอกประเทศไปไหนได้ ในวันที่ 14 ตุลาคม ชาวเยอรมันตะวันตกได้รวมตัวกันบริเวณกำแพงฝั่งตะวันตกเพื่อแสดงการต่อต้านการมีอยู่ของกำแพงเบอร์ลิน ท่ามกลางกระแสของนายกเทศมนตรีเบอร์ลินตะวันตก นายวิลลี่ แบรนด์ท ผู้ที่กลับมาจากการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งระดับชาติของเยอรมนีตะวันตกในช่วงรุ่งสางของวันเดียวกัน
ภายใต้ข้ออ้างที่เหล่าผู้ชุมนุมประท้วงจากเยอรมนีตะวันตกต้องการ เยอรมนีตะวันออกได้ทำการปิดด่านตรวจคนเข้าเมืองบริเวณประตูบรันเดินบวร์คในวันเดียวกัน จนกว่าจะมีการประกาศสถานการณ์ที่เป็นไปจนถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2532
กำแพงถูกสร้างเป็นทางโค้งล้ำไปทางทิศตะวันตก ตัดขาดการเข้าถึงกับเบอร์ลินตะวันตก ทางฝั่งตะวันออกมีกำแพงเล็กๆ เรียกว่า "Baby Wall" กั้นอยู่สุดทางของจัตุรัสพาริเซอร์ เป็นการจำกัดการเข้าถึงของชาวเยอรมันตะวันออกเช่นกัน
เมื่อเกิดการปฏิวัติขึ้นในปี พ.ศ. 2532 มีการทำลายกำแพงเบอร์ลิน ประตูบรันเดินบวร์คจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของอิสรภาพและความปรารถนาในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเบอร์ลิน คนนับพันชุมนุมกันที่บริเวณกำแพงเพื่อเฉลิมฉลองการพังทลายของมันในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ต่อมาวันที่ 22 ธันวาคมปีเดียวกัน ทางข้ามกำแพงตรงประตูบรันเดินบวร์คก็เปิดอีกครั้งโดยนายเฮลมุต โคห์ล นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนีตะวันตก เมื่อเขาเดินผ่านทางข้ามก็ได้รับการต้อนรับจากนายฮานส์ โมโดรว นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนีตะวันออก ส่วนการรื้อถอนกำแพงส่วนที่เหลือก็เกิดขึ้นในปีถัดไป
ประตูบรันเดินบวร์คกลายเป็นสถานที่หลักในการจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปีของการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินหรือ "เทศกาลแห่งอิสรภาพ" (Festival of Freedom) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 จุดสนใจของงานนี้คือการล้มกระเบื้องโฟมโดมิโนสีสันสดใสสูง 2.5 เมตรกว่า 1000 ชิ้น ที่ตั้งอยู่ตามเส้นแนวกำแพงเก่ากลางเมืองเบอร์ลิน มาบรรจบชนกันพอดีตรงประตูแห่งนี้
ประวัติศาสตร์ทางการเมืองที่ประตูบรันเดินบวร์ค.
ธงของสหภาพโซเวียตโบกสะบัดอยู่ยอดเสาบนของประตูบรันเดินบวร์คตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 จนถึง พ.ศ. 2500 ต่อมาเปลี่ยนเป็นธงของเยอรมันตะวันออกแทน จนกระทั่งประเทศเยอรมนีรวมเป็นหนึ่ง ก็ได้นำเอาธงและเสาธงออกจากประตูบรันเดินบวร์ค
ในปี พ.ศ. 2506 จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเดินทางมาบริเวณประตูบรันเดินบวร์ค โซเวียตทำการแขวนป้ายสีแดงขนาดใหญ่เพื่อป้องกันมิให้เขามองเข้ามายังเยอรมนีตะวันออก
ในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 การสืบข่าวระหว่างเยอรมันทั้งสองฝั่งยังคงเกิดขึ้น นายริชาร์ด ฟอน ไวซ์แซคเกอร์นายกเทศมนตรีของเยอรมนีตะวันตกในขณะนั้นกล่าวว่า "ความคลางแคลงใจของชาวเยอรมันยังคงมีอยู่ตราบใดที่ประตูบรันเดินบวร์คยังถูกปิด"
ในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 โรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ได้ปราศัยแก่ชาวเยอรมนีตะวันตกบริเวณประตูบรันเดินบวร์ค ว่ามีความประสงค์อยากจะรื้อถอนกำแพงเบอร์ลิน โดยได้กล่าวถึงเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตมีฮาอิล กอร์บาชอฟว่า ' '
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เกือบสองเดือนหลังจากกำแพงเริ่มถูกทำลาย นายเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ วาทยกรชื่อดังชาวอเมริกัน ร่วมกับคณะซิมโฟนีเบอร์ลิน บรรเลงเพลงซิมโฟนีหมายเลข 9 ของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟน ที่ประตูบรันเดินบวร์ค ในตอนจบของเพลงได้เปลี่ยนคำร้องของคณะประสานเสียงจาก "Joy" ที่แปลว่าความปีติยินดี เป็น "Freiheit" ที่แปลว่าอิสรภาพ เพื่อเฉลิมฉลองการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินและการรวมประเทศที่ใกล้ที่เกิดขึ้น
วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ประธานาธิดีสหรัฐอเมริกาบิล คลินตัน ได้ปราศัยถึงสันติภาพหลังสงครามเย็นในยุโรป ที่ประตูแห่งนี้
วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 อังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีหญิงของเยอรมนี ร่วมด้วยนายมีฮาอิล กอร์บาชอฟ อดีตผู้นำสหภาพโซเวียต และนายเลช วาเลซาอดีตประธานาธิบดีโปแลนด์ในช่วงที่เกิดการทุบทำลายกำแพง ได้เดินทางไปยังประตูบรันเดินบวร์คเพื่อเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองครบ 20 ปีการพังทลายกำแพงเบอร์ลิน
วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2554 วันครบรอบ 50 ปีของการสร้างกำแพงเบอร์ลิน มีการรำลึกและไว้อาลัยแก่ผู้ที่เสียชีวิตจากความพยายามที่จะหนีไปยังฝั่งตะวันตก นายเคล้าส์ โวเวอไรท์ นายกเทศมนตรีกรุงเบอร์ลินกล่าวว่า "มันเป็นความรับผิดชอบร่วมกันที่จะระลึกถึงการที่มีชีวิตอยู่และที่จะผ่านไปยังคนรุ่นต่อไป เป็นการยืนหยัดเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยเพื่อให้แน่ใจว่าความอยุติธรรมจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง" ส่วนนางอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ผู้ที่เกิดในส่วนที่เป็นเยอรมนีตะวันออก ได้เข้าร่วมระลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าวด้วย ประธานาธิบดีเยอรมนีนายคริสเตียน วูล์ฟฟ์ได้กล่าวเพิ่มเติมว่า "มันได้แสดงให้เห็นว่า เสรีภาพจะคงอยู่ยืนนานให้ตอนจบ ไม่มีกำแพงใดถาวรที่จะปิดกั้นความปรารถนาต่ออิสรภาพ"
กาโรตาจีอีปาเนมา
"กาโรตาจีอีปาเนมา" หรือ "เดอะเกิร์ลฟอร์มอีปาเนมา" (, , "เด็กสาวจากอีปาเนมา") เป็นเพลงในแนวบอสซาโนวา ที่มีชื่อเสียงที่สุด เป็นเพลงฮิตไปทั่วโลกในช่วงกลางทศวรรษ 1960 และได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1965
เพลงกาโรตาจีอีปาเนมาต้นฉบับแต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1962 ทำนองโดยแอนโตนิโอ คาร์ลอส โจบิม คำร้องภาษาโปรตุเกส ต้นฉบับโดยวินิเชียส เดอ มอเรียน ส่วนคำร้องภาษาอังกฤษในชื่อ The Girl from Ipanema แต่งขึ้นในภายหลังโดยนอร์แมน กิมเบล
เพลงนี้ถูกบันทึกเสียงวางจำหน่ายเป็นครั้งแรกในปี 1962 โดยเปรี รีเบย์รู (Pery Ribeiro) แต่ฉบับที่เป็นที่นิยมที่สุด ขับร้องโดย แอสทรูด กิลแบร์โต ในผลงานชุด "เก็ตส์/ชิลเบร์ตู" ของสแตน เก็ตส์ และจาว กิลแบร์โต บันทึกเสียงที่นิวยอร์ก ในเดือนเมษายน 1963 ซึ่งได้รางวัลแกรมมี่ด้วย
จนถึงปัจจุบัน เพลงนี้ถูกบันทึกเสียงใหม่โดยศิลปินมากมาย อาทิเช่น แนท คิง โคล, เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์, เพ็กกี ลี, ไดอานา ครอลล์, ออสการ์ พีเตอร์สัน, ลู รอว์ลส, แฟรงค์ สินาตรา, ซาราห์ วอห์น, มาดอนน่า, ไมเคิล โบลตัน รวมทั้งถูกนำไปตีความใหม่ด้วยดนตรีแนวอื่น ๆ ทั้งแจ๊ซ ร็อค บลูส์ ในบางครั้ง หากศิลปินที่นำมาร้องเป็นผู้หญิง ก็อาจเปลี่ยนชื่อเพลงเป็น The Boy from Ipanema ("เด็กหนุ่มจากอีปาเนมา")
สาวน้อยจากอีปาเนมา.
อีปาเนมา เป็นตำบลหนึ่งอยู่ทางตอนใต้ของรีโอเดจาเนโร บราซิล มีชื่อเสียงเรื่องชายหาดที่งดงามในยามพระอาทิตย์ตก ซึ่งทอม โจบิม และวินิเชียส พักอาศัยอยู่ในย่านนี้ ขณะแต่งเพลงนี้
มีเรื่องเล่าว่า ทุกวันขณะที่ ทอม โจบิม และ วินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์ชื่อ "เวโลโซ" (Veloso) จะมีสาวน้อยวัย 15 ปีคนหนึ่งซึ่งพักอาศัยอยู่ที่ถนนมอนเทเนโกร เดินผ่านบาร์ที่ทั้งสองนั่งอยู่ ไปที่ชายหาดอีปาเนมา จนเป็นแรงบันดาลใจให้แต่งเพลงนี้ขึ้นมา สาวน้อยคนนี้มีชื่อว่า เฮโลอีซา เอเนอีดา เมเนเซส ปาเอส พินโต (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เฮโลอีซา พินเฮอีโร)
ในเอกสารบางแหล่งกล่าวว่า จริง ๆ แล้ว เพลงนี้เป็นเพลงที่วินิเชียสแต่งขึ้นสำหรับละครเพลง ใช้ชื่อว่า "Menina que Passa" ("The Girl Who Passes by") ส่วนเรื่องเล่าที่ว่า โจบิมและวินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์แล้วมีสาวสวยเดินผ่านไปลงทะเลนั้น เป็นเรื่องที่นำมาโยงในภายหลัง
ปัจจุบัน บาร์เวโลโซ และ ถนนมอนเทเนโกร รวมถึงชายหาดอีปาเนมา จัดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำของบราซิล ผู้คนจำนวนมากเดินทางมาที่นี่ เพื่อค้นหา สาวน้อยจากอีปาเนมา อันเป็นผลมาจากมาความโด่งดังของเพลงนี้ แม้กระทั่งถนนมอนเทเนโกร ปัจจุบันก็เปลี่ยนชื่อเป็น ถนน "วินิเชียส เดอ มอเรียน" และบาร์เวโลโซ ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บาร์ "กาโรตาจีอีปาเนมา"
ส่วน เฮโลอีซา พินเฮอีโร ซึ่งถูกอ้างอิงตลอดมาว่า เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดเพลงนี้ ได้เปิดร้านขายเสื้อผ้าบูติก ใช้ชื่อว่า "กาโรตาจีอีปาเนมา" ปรากฏว่าถูกทายาทของโจบิม และวินิเชียส ฟ้องร้องว่าละเมิดลิขสิทธิ์ และบังคับให้เปลี่ยนไปใช้ชื่ออื่น
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย  เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาหลากหลายชนิดระหว่างมหาวิทยาลัยในประเทศไทย ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุก ๆ ปี โดยเริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2513
ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (กกมท.)
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในประเทศไทย โดยมีความเป็นมานับแต่ก่อนปี พ.ศ. 2500 มีการจัดแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยขึ้น แต่ยังมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมไม่มากนัก โดยมีมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมการแข่งขันเพียง 5 มหาวิทยาลัย ได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งการแข่งขันครั้งนั้นยังไม่ได้เรียกว่าการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย รวมทั้งรูปแบบการแข่งขันก็ไม่ได้มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิดอย่างเช่นในปัจจุบัน
จนกระทั่ง พ.ศ. 2513 ได้มีการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยขึ้นเป็นครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขันโดยเพิ่มชนิดกีฬาเป็น 12 ชนิด ใช้เวลาจัดการแข่งขันประมาณ 1 สัปดาห์ และมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมจำนวน 8 มหาวิทยาลัย
ปัจจุบันการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยจัดขึ้นต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี ซึ่งมหาวิทยาลัยที่มีความพร้อมและสมัครใจจะหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน โดยมีกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมให้การสนับสนุนเรื่องงบประมาณในการจัดการแข่งขัน
The Girl from Ipanema
เจเน็ต แจ็กสัน
เจเน็ต แจ็กสัน  มีชื่อจริงว่า เจเน็ต ดามิตา โจ แจ็กสัน  เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักร้องเพลงป็อป อาร์แอนด์บี น้องสาวของไมเคิล แจ็กสัน
เธอเริ่มจากการแสดงละครโทรทัศน์ในช่วงเด็ก เรื่อง Diff'rent Strokes (ค.ศ. 1980 - 1984) จากนั้นก็ออกอัลบั้มในช่วงต้นยุค 80 คืออัลบั้ม Janet Jackson และ Dream Street จากนั้นจึงได้มาร่วมงานกับโปรดิวเซอร์อย่าง Jimmy Jam และ Terry Lewis ในช่วงกลางยุค 80 จึงประสบความสำเร็จกับอัลบั้ม Control (1986) ต่อมาคืออัลบั้ม Rhythm Nation 1814 (1989) ซึ่งอัลบั้มนี้เธอก็ได้รับรางวัลแกรมมี่ , janet (1993) , The Velvet Rope (1997) , All for You (2001) ,Damita Jo (2004) และ 20 Y.O. (2006)
เจเน็ต อยู่ในอันดับ 9 ของการจัดอันดับของศิลปินที่ประสบความสำเร็จที่สุดในยุคร็อกแอนด์โรลล์ จัดโดยนิตยสารบิลบอร์ด
ในปี 2006 กินเนสส์บุ๊คประกาศว่า เจเน็ต แจ็กสันถือเป็นคนที่ถูกเสิร์ชบนอินเทอร์เน็ตมากที่สุดในประวัติศาสตร์ และในปี 2007 เธออยู่ในอันดับ 7 ของ บุคคลในวงการดนตรีที่รวยที่สุด จัดโดยนิตยสาร Forbes Magazine
สถาบันเทคโนโลยีเกษตรแม่โจ้
เบอร์ลินตะวันออก
เบอร์ลินตะวันออก เป็นชื่อที่เรียกส่วนตะวันออกของเบอร์ลินระหว่างปี ค.ศ. 1949 ถึง 1990 ประกอบด้วยเขตเบอร์ลินใต้ปกครองของโซเวียตซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1945 ส่วนเขตใต้ปกครองของสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศสนั้นรวมกัน "โดยพฤตินัย" เป็นเบอร์ลินตะวันตก
แม้เบอร์ลินตะวันออกจะมีสถานะเป็นเมืองที่ถูกยึดครอง ถึงอย่างไรก็ตามก็ยกให้เป็นเมืองหลวงของประเทศเยอรมนีตะวันออก ตั้งแต่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 ถึง 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 มันถูกแยกออกจากเบอร์ลินตะวันตกโดยกำแพงเบอร์ลิน
รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกเรียกเบอร์ลินตะวันออกเพียงแค่ "เบอร์ลิน" หรือบ่อย ๆ ว่า "Berlin, Hauptstadt der DDR" (เบอร์ลิน เมืองหลวงของเยอรมนีตะวันออก) คำว่า "Democratic Sector" (เขตประชาธิปไตย) ก็มีใช้เช่นกัน จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1960
ในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1990 ประเทศเยอรมนีตะวันตกและประเทศเยอรมนีตะวันออกได้รวมกัน จึงเป็นการสิ้นสุดการมีอยู่ของเบอร์ลินตะวันออกอย่างเป็นทางการ
พระศรีศากยทศพลญาณ ประธานพุทธมณฑลสุทรรศน์
พระศรีศากยะทศพลญาณ
พระศรีศากยทศพลญาณ
พระศรีศากยทศพลญาณ ฯ
วิลเฮล์มที่ 2
ไกเซอร์วิลเลียมที่ 2
จักรวรรดิเยอรมนี
เจเน็ท แจ็คสัน
ทับศัพท์
อาร์ทู-ดีทู
ซี-ทรีพีโอ
พระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ
รายชื่อโปเกมอน
โปเกมอน เป็นสิ่งมีชีวิตสมมุติซึ่งมนุษย์จับมาและฝึกฝนให้ต่อสู้กันเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง แฟรนไชส์โปเกมอนมีโปเกมอนที่เปิดเผยแล้วจำนวน 802 สายพันธุ์ สามารถจำแนกโปเกมอนตามคุณสมบัติต่าง ๆ ได้มากมาย รายการต่อไปนี้จะแสดงชื่อภาษาอังกฤษ และชื่อภาษาญี่ปุ่นในรูปแบบต่าง ๆ
โปเกมอนถูกแบ่งเป็น "เจนเนอเรชัน" ตามเกมที่โปเกมอนเปิดตัวและจัดจำแนกด้วยลำดับเลข โปเกมอน 151 สายพันธุ์แรก ปรากฏครั้งแรกในเกม"โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู" มีลำดับเลขตามสมุดภาพโปเกมอนเขตคันโต เป็นเลขเดียวกับสมุดภาพโปเกมอนเนชันแนล 151 สายพันธุ์แรก
ต่อมาโปเกมอนถูกเพิ่มเข้ามาอีก 100 สายพันธุ์ซึ่งปรากฏในเกม"โปเกมอนภาคโกลด์"และ"ซิลเวอร์" ที่วางจำหน่ายในอีก 3ปีถัดมาและขยายรายชื่อโปเกมอนจาก 151สายพันธุ์ เป็น 251 สายพันธุ์ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโต
สมุดภาพโปเกมอนเขตโฮเอ็นมีโปเกมอนจากสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโตเพียง 67 สายพันธุ์ และมีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 135 สายพันธุ์ ปรากฏตัวในเกม"โปเกมอนภาครูบี"และ"แซฟไฟร์" ทำให้มีโปเกมอนรวมเป็น 386 สายพันธุ์
ต่อมา เจนเนอเรชันที่สี่ รวมโปเกมอน 81 สายพันธุ์ ("ภาคไดมอนด์"และ"เพิร์ล") หรือ 100 สายพันธุ์ ("ภาคแพลตินัม") จากโปเกมอน 107 สายพันธุ์ใหม่ เข้ากับโปเกมอนจากเจนเนอเรชันก่อนหน้า 70 หรือ 110 สายพันธุ์ตามลำดับ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตซินโน เป็นครั้งแรกที่โปเกมอนที่อยู่ในสมุดภาพโปเกมอนท้องถิ่นไม่ได้บรรจุแค่โปเกมอนสายพันธุ์ใหม่เท่านั้น
"โปเกมอนภาคแบล็ก"และ"ไวต์" เปิดตัวโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 156 สายพันธุ์ รวมกันเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซู ทำให้มีจำนวนโปเกมอนสุทธิ 649 สายพันธุ์
ไม่นานภาคต่อของ "โปเกมอนภาคแบล็ก"และ"ไวต์" ถูกเข็นออกมาในชื่อ "โปเกมอนภาคแบล็ก 2" และ"ไวต์ 2" สมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูถูกปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ เพิ่มโปเกมอน 145 สายพันธุ์จากเจนเนอเรชันเก่า และนำไปจัดเรียงในสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูฉบับดั้งเดิม ทำให้มีโปเกมอนรวม 301 สาย พันธุ์ แม้ว่ายอดโปเกมอนสุทธิไม่เปลี่ยนแปลง
หลังจาก"โปเกมอนภาคเอกซ์"และ"วาย" ออกจำหน่าย และโครงการสร้างภาพยนตร์ที่ตามมา มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 71 สายพันธุ์ เป็นเจนเนอเรชันที่มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่น้อยที่สุด แต่มีคุณสมบัติร่างวิวัฒนาการเมก้า (Mega Evolution) เพิ่มเข้ามาในเกม เพื่อให้สมดุลกับตัวละครใหม่
ส่วนในภาค "โปเกมอนภาคซัน"และ"มูน" มีโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่อีก 81 สายพันธุ์ และมีคุณสมบัติ "อโลล่าฟอร์ม" (Alolan From) ซึ่งเป็นโปเกม่อนใน เขตคันโต ที่สามารถพบได้ในเขตอาโลล่าเท่านั้น (โปเกม่อนอโลล่าฟอร์มไม่ได้นับเป็นโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่แต่อย่างใด) และล่าสุดใน
"โปเกมอนอัลตร้าซัน"และ"อัลตร้ามูน" เป็นครั้งแรกของเกมโปเกมอนที่มีการเพิ่มโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ระหว่างเจนเนอเรชั่น โดยเพิ่มมาอีก 5 สายพันธุ์
โปเกมอนยังอาจแบ่งเป็น "ตระกูล" (ตัวอย่าง กลุ่มไข่/ฟอสซิล) ตามร่างวิวัฒนาการของโปเกมอน (จากการฟักจากไข่หรือคืนชีพ) ได้ด้วย
ฟ้าทะลายโจร (ภาพยนตร์)
ฟ้าทะลายโจร  เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง เมื่อ พ.ศ. 2543 อำนวยการผลิตโดยฟิล์มบางกอก บีอีซีเทโร ร่วมกับ ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก ที่ผู้สร้างใช้คำอธิบายว่า "รักซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศ" โดยสร้างในรูปแบบภาพยนตร์คาวบอยย้อนยุค เหมือนหนังคาวบอยไทยในอดีต ผู้กำกับจงใจเขียนบทให้ใช้คำพูดเชย ๆ และใช้เทคนิคพิเศษย้อมสีภาพยนตร์ให้ฉูดฉาด สีจัดเกินจริง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ล้มเหลวด้านรายได้ในประเทศไทย แต่เมื่อนำไปฉายในต่างประเทศ กลับประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับเลือกไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานน์ส
ภาพยนตร์เรื่องได้รับการซื้อไปขายในสหรัฐอเมริกาโดย มิราแม็กซ์ แต่ถูกเก็บดองไว้หลายปีไม่เผยแพร่ เนื่องจากมิราแม็กซ์ต้องการให้เปลี่ยนฉากจบของหนัง จนกระทั่ง แมกโนเลีย พิคเจอร์ เปลี่ยนมือเข้ามา จึงได้ฉายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2550
เรื่องราวความรักของรำเพย ลูกสาวพระยาประสิทธิ์ ราชเสนา และ ดำ ลูกชายกำนันเดื่อ ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อครอบครัวของรำเพยต้องหนีภัยสงครามในกรุงมาอยู่บ้านกำนันเดื่อ ที่สุพรรณบุรี หลังสงครามทั้งคู่แยกจากกัน
สิบปีต่อมา ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งเมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองรักกัน เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อกันและสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ตกลงกันว่าหากพ่อรำเพยไม่อนุญาตก็จะหนีตามกัน โดยนัดพบกันที่ศาลารอนาง ศาลากลางน้ำที่เป็นสถานที่แห่งความทรงจำมาแต่ก่อน
กำนันเดื่อถูกโจรปล้นไร่และฆ่าตาย ดำออกตามหาฆาตกร และจับพลัดจับผลูกลายเป็นลูกน้องอยู่ในรังของ เสือฝ้าย สหายเก่าของกำนันเดื่อ ด้วยความสามารถในการยิงปืนแม่นราวกับจับวาง ดำจึงกลายเป็น เสือดำ สมุนมือขวาคนโปรดของเสือฝ้าย คู่กับ เสือมเหศวร
รำเพยถูกบังคับให้แต่งงานกับ ร.ต.อ.กำจร ตำรวจมือปราบหนุ่ม แต่เธอไม่ยินยอม เธอตัดสินใจจะหนีตามดำ แต่เมื่อถึงวันเวลานัด ปรากฏว่าดำติดภารกิจกับมเหศวร และมาไม่ทัน รำเพยเข้าใจว่าดำไม่มา เธอจึงตัดสินใจรับหมั้นกับ ร.ต.อ.กำจร ด้วยหัวใจที่แตกสลาย
ร.ต.อ.กำจร ได้รับมอบหมายให้ไปทลายรังเสือฝ้าย แต่พลาดท่าถูกจับได้ เสือฝ้ายสั่งให้ดำประหารนายตำรวจ แต่แล้วก่อนจะลงมือลั่นไกสังหาร กำจรได้ขอร้องให้ดำส่งข่าวการตายของเขาถึงคู่หมั้นของเขา เมื่อดำรู้ว่ากำจรเป็นคู่หมั้นของรำเพย ดำตัดสินใจเสียสละ ปล่อยกำจรให้หนีไป ท่ามกลางความคลางแคลงใจของเสือฝ้าย และเสือมเหศวร ว่าดำทรยศ รับสินบนจากตำรวจ
เสือฝ้ายวางแผนบุกถล่มงานแต่งงานของกำจร ถึงจวนผู้ว่าเมืองสุพรรณ เพื่อแก้แค้นที่ถูกกำจรหยามน้ำหน้าบุกมาถล่มถึงรัง เมื่อดำทราบข่าว เขาจึงตัดสินใจเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อปกป้องคนที่เขารัก ให้พ้นจากอันตรายอีกครั้งหนึ่ง
ได้รับเชิญอย่างเป็นทางการในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ
สนามมวยเวทีลุมพินี
สนามมวยเวทีลุมพินี  เป็นสนามมวยมาตรฐานของประเทศไทย เทียบเท่ากับสนามมวยราชดำเนิน เดิมนั้นตั้งอยู่ ณ ถนนพระรามที่ 4 แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ติดกับโรงเรียนเตรียมทหาร (เดิม) ปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่ของศูนย์พัฒนากีฬากองทัพบก ถนนรามอินทรา แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
สนามมวยเวทีลุมพินีเป็นแหล่งซูเปอร์สเปรดเดอร์ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ในประเทศไทย จากการแข่งขันศึกลุมพินีแชมเปียนเกียรติเพชรเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563
ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 โดย พลตรี ประภาส จารุเสถียร ขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ โดยมีการชกมวยนัดแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 ธันวาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมสวัสดิการทหารบก กองทัพบก
สนามมวยเวทีลุมพินี นับได้ว่าเป็นสนามมวยที่มีประวัติยาวนานเช่นเดียวกับสนามมวยราชดำเนิน มีการจัดการชกมวยทั้งมวยไทยและมวยสากล ผ่านการนัดสำคัญ ๆ มาเป็นจำนวนมาก เช่น การชิงแชมป์โลกครั้งแรกของโผน กิ่งเพชร กับปาสคาล เปเรซ เมื่อคืนวันเสาร์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2503 เป็นต้น มีการชิงแชมป์ของเวทีทั้งในแบบมวยไทยและมวยสากล ซึ่งผู้ที่ได้แชมป์ของเวทีนี้ก็เสมือนได้แชมป์ของประเทศไทย และมีการเดิมพันแชมป์กับแชมป์ในรุ่นเดียวกันของสนามมวยราชดำเนินเสมอ ๆ
สนามมวยเวทีลุมพินี สามารถจัดเก็บค่าผ่านประตูได้มากถึง 3,000,000 บาท ผู้ชมกว่า 10,000 คน เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 จากการชกกันของพงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี กับไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย นับเป็นคู่ที่ 6 ของการชกในวันนั้น จากการจัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ
สนามมวยเวทีลุมพินี สมัยอยู่ที่ ถนนพระราม 4 จัดให้มีมวยชกทุกวันอังคาร, ศุกร์ เวลา 18.00 - 22.00 น. และวันเสาร์ เวลา 16.00 - 24.30 น. เว้นวันสำคัญทางศาสนา
ปัจจุบัน สนามมวยเวทีลุมพินี อยู่ที่ ถนนรามอินทรา กม.2 จัดให้มีมวยชกทุกวันอังคาร, ศุกร์ เวลา 18.00 - 23.00 น. และวันเสาร์ เวลา 16.00 - 22.00 น. เว้นวันสำคัญทางศาสนา
เหตุระเบิดในสนามมวยเวทีลุมพินี พ.ศ. 2525.
ในคืนวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2525 ระหว่างการจัดมวย "ศึกดังทะลุฟ้ามหากุศล" มีผู้ปาระเบิด 2 ลูก ใส่บริเวณใกล้เวที ทำให้มีผู้เสียชีวิต 6 คน และบาดเจ็บ 66 คน แคล้ว ธนิกุล กล่าวว่าเหตุนี้เป็นความพยายามลอบสังหารเขา
การย้ายสนามมวยเวทีลุมพินี.
ในปี พ.ศ. 2557 สัญญาเช่าระหว่างสนามมวยเวทีลุมพินี กับสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดิน กำลังจะหมดสิ้นลง ทำให้ทางคณะกรรมการบริหารสนามมวยเวทีลุมพินี จำเป็นต้องย้ายเวทีไปยังสถานที่แห่งใหม่ คือ บริเวณศูนย์พัฒนากีฬากองทัพบก ถนนรามอินทรา ใกล้กับสนามกอล์ฟกองทัพบก โดยในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2555 พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้นพร้อมด้วยคณะ ได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ สนามมวยเวทีลุมพินีแห่งใหม่ โดยจะทำการแข่งขันมวยที่เวทีลุมพินีเดิม (ถนนพระราม 4) เป็นนัดสุดท้ายในวันศุกร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 (แต่สนามมวยฯ ได้ทำการจัดการแข่งขันมวยเป็นวันสุดท้ายอย่างแท้จริงในวันถัดไป คือเมื่อวันเสาร์ที่ 8) โดยมีรายการศึกมวยไทยลุมพินี ทีจีเอ็น ในเวลา 16:00 น. , รายการศึกมวยดีลุมพืนีทีสปอร์ต ในเวลา 21:00 น. (ซึ่งถือเป็นนัดสุดท้ายของรายการนี้ก่อนจะยุติการถ่ายทอดสดไป) และ ศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกร ในเวลา 23:25 น. เป็นรายการสุดท้าย) และทำการแข่งขันมวยที่สนามมวยเวทีลุมพินีใหม่บริเวณถนนรามอินทราในวันอังคารที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันศุกร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
สนามมวยเวทีลุมพินีกับการระบาดของโรคโควิด-19.
จากสถานการณ์การระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ที่เริ่มลามมาถึงประเทศไทยตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2563 คณะรัฐมนตรีจึงมีมติในการประชุมเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ให้ส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐขอความร่วมมือจากเอกชน ให้หลีกเลี่ยงหรือเลื่อนการจัดกิจกรรมที่มีการรวมตัวของประชาชนเป็นจำนวนมาก และอาจมีความเสี่ยงต่อการแพร่ระบาดของโรคโดยไม่จำเป็น ซึ่งรวมถึงสนามกีฬาทุกชนิดด้วย ซึ่งการกีฬาแห่งประเทศไทยได้นำมติดังกล่าวมาทำหนังสือแจ้งขอความร่วมมือถึงนายสนามมวยเวทีลุมพินีไปเมื่อวันที่ 4 มีนาคมที่ผ่านมา แต่ปรากฏว่าสนามมวยเวทีลุมพินีกลับไม่ให้ความร่วมมือ และจัดการแข่งขันศึกลุมพินีแชมเปียนเกียรติเพชร โดยเปิดให้ผู้ชมเข้าชมในสนามมวยตามปกติเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ซึ่งทำให้หลังจากนั้น ในวันที่ 13 มีนาคม แม้ทธิว พอล ดีน ออกมาประกาศว่าตัวเองป่วยเป็นโรคโควิด-19 จากนั้นยอดผู้ติดเชื้อรายใหม่ก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากจากการไปตรวจหาเชื้อของเซียนมวยและผู้ชมที่เข้าไปรับชมในวันนั้น จนทำให้สนามมวยเวทีลุมพินีกลายเป็นแหล่งซูเปอร์สเปรดเดอร์ในประเทศไทย ในวันที่ 27 มีนาคม พล.อ.อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น จึงสั่งย้าย พล.ต.ราชิต อรุณรังษี เจ้ากรมสวัสดิการทหารบก และเป็นนายสนามมวยเวทีลุมพินีในขณะนั้นเข้ามาช่วยราชการภายในกองบัญชาการกองทัพบก และแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนขึ้นมาสอบสวน โดยมี พล.ท.อยุทธ์ ศรีวิเศษ เจ้ากรมกำลังพลทหารบก เป็นประธานกรรมการ จนกระทั่งในวันที่ 4 มิถุนายน พล.ต.บุรินทร์ ทองประไพ ผู้อำนวยการสำนักงานพระธรรมนูญทหารบก ในฐานะหนึ่งในกรรมการสอบสวนได้เปิดเผยผลการสอบสวนออกมาว่าสนามมวยเวทีลุมพินีมีความบกพร่องในการควบคุมโรคโควิด-19 จริง พล.อ.อภิรัชต์ จึงสั่งปลดคณะกรรมการสนามมวยเวทีลุมพินีทั้งหมด รวมถึงเตรียมที่จะพิจารณาโทษ พล.ต.ราชิต ต่อไป
เด๋อ ดอกสะเดา (21 มีนาคม พ.ศ. 2494 —) หรือชื่อจริงว่า สมใจ สุขใจ นักแสดงตลกชาวไทย
สมใจเข้าสู่วงการโดยเป็นนักแสดงตลกจากวงดนตรีลูกทุ่งระพิน ภูไท​ ประมาณปี พ.ศ. 2512 ในชื่อว่า กลิ่น ดอกพิกุล แล้วมาวงจีระพันธ์ วีระพงษ์​ ต่อมาได้รู้จักกับเด่น ดอกประดู่จึงได้ชวนมาเล่นตลกกับคณะสี่สี แล้วก็มาตั้งตลกคณะเด่นเด๋อเทพ ในปี พ.ศ. 2520 ซึ่งประสบความสำเร็จมากได้เข้าสู่จอแก้วจอเงิน ต่อมาปี พ.ศ. 2522 เป็นคณะเด่นเด๋อดู๋ดี๋ ต่อมาเมื่อเด่น ดอกประดู่ลาออกไป จึงตั้งคณะเป็นของตัวเอง ชื่อคณะ เด๋อดู๋ดี๋ มีสมาชิกสับเปลี่ยนกัน เช่น สีดา สุทธิรักษ์ ดอน จมูกบาน เหี่ยวฟ้า​ แม้กระทั่ง ล้อต๊อก จนสุดท้ายเป็นคณะ เด๋อ ดอกสะเดา มีสมาชิก เช่น เพชร โพธิ์ทอง​ (เสียชีวิต) ตี๋ ดอกสะเดา สังข์ ดอกสะเดา สายัณห์ ดอกสะเดา​ (เสียชีวิต) รุ่งเพชร แหลมเปี๊ยบ จืด ขนมจีบ น้อย ดอกสะเดา (เสียชีวิต) กระรอก ดอกสะเดา (เสียชีวิต) ตึ๋ง ดอกสะเดา ลูกปู ดอกกระโดน ประมาณปี พ.ศ. 2528 ได้ทำวงดนตรีเอกพจน์ วงค์นาค
ปัจจุบันสมรสกับกนกวรรณ บุรานนท์ (ปู) เคยมีธุรกิจด้านอาหารคือ ลูกชิ้นหมูปู-เด๋อ (ปัจจุบันได้เลิกกิจการ)
สมใจ สุขใจ
ลุมพินี
ลุมพินี อาจหมายถึง
เวทีมวยลุมพินี
เวทีราชดำเนิน
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล   (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2453) เป็นนักปฏิรูปสังคม นักสถิติชาวอังกฤษ และผู้ให้กำเนิดการพยาบาลสมัยใหม่ ไนติงเกลมีชื่อเสียงในขณะที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและครูฝึกพยาบาลในช่วงสงครามไครเมีย ซึ่งเธอได้ดูแลทหารที่ได้รับบาดเจ็บที่คอนสแตนติโนเปิลหรืออิสตันบูลในปัจจุบัน เธอลดอัตราการเสียชีวิตได้อย่างมากโดยการปรับปรุงสุขอนามัยและมาตรฐานการครองชีพ ไนติงเกลทำให้พยาบาลมีชื่อเสียงและกลายเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมวิกตอเรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทบาทของ "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" ที่ดูแลทหารที่บาดเจ็บในตอนกลางคืน
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เกิดเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 ในห้องพักชั้นสองที่หรูหราของคฤหาสน์โคลัมเบียของครอบครัวที่สนิทกัน ที่เมืองฟิเรนเซ (ฟลอเรนซ์) ประเทศอิตาลี ขณะพ่อแม่เดินทางไปพักผ่อนระหว่างมีครรภ์แก่ ชื่อของเธอจึงได้จากชื่อเมืองที่เกิด
บิดาเป็นเศรษฐีชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ดวาร์ด วิลเลียม ไนติงเกล (1794–1875) มารดาเป็นชาวฝรั่งเศส ชื่อ ฟาร์นีย์ ไนติงเกล (สกุลเดิม สมิท) (1789–1880) อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่สวนเอมบรีย์ ในลอนดอน
แรงดลใจเริ่มจากการอธิษฐาน ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคริสเตียน (ซึ่งเธอมีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2380 (1837) ที่สวนเอมบรีย์ และปฏิบัติเรื่อยมาตลอดชีวิตของเธอ) ไนติงเกล ปฏิญาณตนเองที่จะทำงานพยาบาล ความรู้สึกนี้แรงกล้า และเหนี่ยวรั้งเธอให้ปฏิเสธบทบาทการเป็นภรรยาและแม่ในเวลาต่อมาด้วย ในยุคนั้น งานพยาบาล ถูกรังเกียจว่าเป็นอาชีพชั้นต่ำของสังคม มีภาพลักษณ์ทางลบ เต็มไปด้วยผู้หญิงยากไร้ที่แขวนชีวิตไว้กับการติดตามไปรักษาให้กับกองทัพ ถูกมองว่าต้องอยู่กับความสกปรกและสิ่งน่ารังเกียจ และยิ่งตอกย้ำจากภาพที่ผู้ประกอบอาชีพในยุคนั้นมักจะติดเหล้าติดบุหรี่ (ในความจริง งานพยาบาลเป็นวิชาชีพที่มีคุณค่าและต้องรักษาความสะอาด เทียบเท่ากับ งานครัว ที่ตัวเองเประเปื้อน แต่ทำให้อาหารสะอาดน่ากิน) ดังนั้น เมื่อ พ.ศ. 2388 (1845) ไนติงเกล ประกาศการตัดสินใจที่จะเป็นพยาบาล จึงทำให้ครอบครัวของเธอคัดค้านอย่างหนัก ทั้งโกรธ และทุกข์ใจ โดยเฉพาะแม่ของเธอ แต่ในที่สุดเธอก็เป็นพยาบาลตามความมุ่งมั่น
ชีวิตงาน.
ช่วงฝึกหัด.
เธอเริ่มต้นจากงานดูแลคนยากจนและคนอนาถา เมื่อธันวาคม พ.ศ. 2387 (ค.ศ. 1844) การตายของคนอนาถาในศูนย์อนามัยสำหรับผู้ยากไร้ในลอนดอน กลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณชน เธอจึงสนับสนุนและริเริ่มปรับปรุงการดูแลรักษาทางการแพทย์ในสถานพยาบาล และได้ขอความช่วยเหลือสนับสนุนจากชาร์ลส วิลไลเออส์  ในทันที แล้วประธานคณะกรรมการหลักปฏิบัติต่อผู้ยากไร้ ปล่อยให้เธอทำบทบาทกิจกรรมในการปฏิรูปหลักปฏิบัติต่อผู้ยากไร้ และขยายข้อกำหนดไปเกินกว่าการดูแลรักษาทางการแพทย์
ภายหลังเธอได้เลื่อนตำแหน่งตามลำดับจนเป็นที่ปรึกษา และได้ส่ง แอกเนส อลิซาเบท โจนส์ และคณะพยาบาลฝึกหัดของไนติงเกล ไปยังศูนย์อนามัยสำหรับผู้ยากไร้ ในลิเวอร์พูล
เมื่อ พ.ศ. 2389 (1846) เธอเดินทางไปที่ศูนย์พยาบาลและฝึกอาชีพไคเซอร์เวิท  ประเทศเยอรมนี (ขณะนั้นเป็นประเทศปรัสเซีย ซึ่งเป็นประเทศที่การแพทย์เจริญก้าวหน้าที่สุดในเวลานั้น) เพื่อศึกษาดูงานการบุกเบิกพัฒนาสถานพยาบาลที่ก่อตั้งโดย ศิษยาภิบาล ธีโอดอร์ ไฟลด์เนอร์  และดำเนินงานโดย คณะศิษยาภิบาลนิกายลูเทอรัน เธอประทับใจคุณภาพการดูแลรักษาและการฝึกหัดของคณะศิษยาภิบาลอย่างมาก
อาชีพของเธอในฐานะพยาบาล เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2394 (1851) เมื่อเธอรับการฝึกหัดในหน้าที่ศิษยาภิบาลของไคเซอร์เวิทอยู่ 4 เดือนในเยอรมนี เธอเข้ารับการฝึกหัด โดยขัดการคัดค้านของครอบครัวที่เป็นห่วงการเสี่ยงอันตรายและมุมมองจากสังคมต่อกิจกรรมนั้นและมูลนิธิของสถานพยาบาลในสังคมโรมันคาทอลิก ขณะอยู่ที่ไคเซอร์เวิท เธออ้างว่าได้รับประสบการณ์สำคัญและเข้มข้นอย่างมากในการอธิษฐาน