pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เฌอปรางได้ลงสมัครในการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 6 ซึ่งในการประกาศผลด่วนครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 เฌอปรางได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 1 มาตลอด รวมถึงในงานประกาศผลการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 6 วันที่ 26 มกราคม 2562 เธอได้อันดับที่ 1 และได้เป็นเซ็นเตอร์ในเพลงหลักซิงเกิลที่ 6 ในชื่อว่า "บีกินเนอร์" นอกจากนี้วันต่อมา ในคอนเสิร์ต "AKB48 Group Asia Festival 2019 in Bangkok" เฌอปรางได้รับเลือกเป็นเซ็นเตอร์ของเพลง "Heavy Rotation" ในยูนิตพิเศษ World Senbatsu (WRD48) ซึ่งแสดงร่วมกับวงพี่สาวเอเคบีโฟร์ตีเอต และวงน้องสาวต่างประเทศอีก 5 วง
วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2563 เฌอปรางเข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9 ซึ่งเธอได้อันดับที่ 2 ด้วยคะแนน 71,352 คะแนน ได้เป็นเซ็มบัตสึในซิงเกิลที่ 9 ชื่อว่า "เฮฟวีโรเทชัน" ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2563 เฌอปรางเข้าร่วมงานเป่ายิ้งฉุบเลือกเซ็มบัตสึ บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำปี 2563 ซึ่งเธอไปถึงรอบรองชนะเลิศ ได้เป็นเซ็มบัตสึเพลงหลักของอัลบั้มที่สามของวง
เฌอปรางมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตจากค่ายจีดีเอช ห้าห้าเก้า แนวระทึกขวัญแฟนตาซีเรื่อง "โฮมสเตย์" กำกับโดย ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเคยมีผลงานกำกับภาพยนตร์อย่าง "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ", "แฝด" โดยเธอได้รับบทแสดงนำ และในปีต่อมาเธอและเพื่อนร่วมวงมีผลงานซีรีส์สุขนาฏกรรมโรแมนติกร่วมกับค่ายนาดาวบางกอกเรื่อง "One Year 365 วัน บ้านฉัน บ้านเธอ"
ภาพลักษณ์และความนิยม.
ในเดือนสิงหาคม 2560 ได้เกิดเหตุการณ์อุทกภัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย รูปภาพพร้อมลายเซ็นของเธอและสมาชิกบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตคนอื่น ๆ ได้รับการประมูลเพื่อระดมทุนเพื่อสบทบกับมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในภาคอีสาน โดยรูปของเฌอปรางภาพเดียวได้รับการประมูลไปในราคา 77,000 บาท และรูปทั้งหมดของสมาชิกบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตได้รับการประมูลไปในราคาทั้งสิ้น 246,000 บาท
เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2561 เฌอปรางได้รับเชิญจากรัฐบาลให้เป็นพิธีกรรับเชิญในรายการเดินหน้าประเทศไทย พร้อมกับดาราศิลปินอีกหลายคน โดยเธอได้เดินทางเข้าพบกับ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ที่ทำเนียบรัฐบาล โดยนายกรัฐมนตรีได้มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นการขอบคุณแก่เฌอปราง และดาราศิลปินคนอื่นที่ได้เข้าพบ ซึ่งจากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เธอได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากชาวโซเชียลเป็นจำนวนมากทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับการร่วมทำงานกับรัฐบาล เพราะการตัดสินใจร่วมงานครั้งนี้ของเธอ อาจเป็นการเลือกข้างทางการเมือง ซึ่งก่อนหน้านี้เฌอปรางและสมาชิก BNK48 บางส่วน ได้เข้าพบพลเอกประยุทธ์ ที่ทำเนียบรัฐบาลมาแล้ว เพื่อร่วมประชาสัมพันธ์สถานีวิทยุเพื่อครอบครัวของรัฐบาลด้วย อย่างไรก็ตาม ภายหลังต้นสังกัดได้ออกมาชี้แจงว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเมืองแต่อย่างใด ด้านเฌอปรางได้ให้สัมภาษณ์ว่าการวิจารณ์เหล่านั้นเป็นสิทธิ์ของแต่ละบุคคล เพราะตนก็มีจุดยืนของตัวเอง และการรับงานนั้นก็ปรึกษาผู้ใหญ่อยู่ตลอดเวลา ส่วนกระแสที่เข้ามานั้นก็มีความกังวลบ้าง แต่ก็ยังมีการให้กำลังใจจากทุกคนอยู่
เธอสนใจการแต่งตัวคอสเพลย์มาตั้งแต่อายุ 16 ปี นอกจากนี้ เธอยังสามารถเล่นไวโอลิน
มีนาคม พ.ศ. 2561
มีนาคม พ.ศ. 2561 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2561 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
เจ้าชายปีแยร์ ดยุกแห่งวาเลนตินัว
เจ้าชายปีแยร์ ทรงมีพระนามเดิมว่า เคานต์ปีแยร์ เดอ โปลีเนียค ประสูติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2438 เป็นโอรสของเคานต์แม็กเซียน เดอ โปลีเนียค และ ซูซานนา เดอ ลา ทอรี วา มีเลอร์ โดยเขาเป็นหลานชายของนักการเมืองฝรั่งเศส โดยต่อมาเขาทำงานในด้านของศิลปะดนตรีและวัฒนธรรมของโมนาโก และเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกอีกด้วย
พระองค์ทรงเษกสมรสกับเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว พระราชธิดานอกสมรสเพียงพระองค์เดียวของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เมื่อวันที่ 18 มีนาคมตามศาสนา และวันที่ 19 มีนาตม พ.ศ. 2463 เป็นพระราชพิธีตามพระราชอัธยาศัย โดยเจ้าชายหลุยส์ โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศให้เป็น เจ้าชายแห่งโมนาโก ดยุกแห่งวาเลนตินัว และเป็นพระราชวงศ์กรีมัลดี ทั้ง 2 มีพระราชบุตรดังนี้
โดยชีวิตเษกสมรสของทั้ 2 ไม่ได้มีความสุขเลย โดยพระองค์ได้ไปพบรักใหม่กับพยาบาลชาวอิตาลี ทั้ง 2 ทรงหย่าเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 ซึ่งบางแห่งเล่ากันว่า เป็นเพราะพระราชประสงค์ของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 ที่ทรงมีข้อแม้ว่าหากทรงหย่า ก็จะไม่ปลดออกจากพระอิสริยยศ เจ้าชายปีแยร์จึงทรงยอม
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 โดยพระโรคมะเร็ง ในโรงพยาบาลกลางกรุงปารีส สิริพระชันษา 69 ชันษา
ถนนดินสอ
ถนนดินสอ  ถนนเส้นหนึ่งในพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นที่วงเวียนเสาชิงช้าที่ถนนบำรุงเมือง บริเวณหน้าเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ และทอดยาวออกไปยังถนนราชดำเนินกลางผ่านอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ไปสิ้นสุดลงที่แยกสะพานวันชาติ เชิงสะพานเฉลิมวันชาติ โดยเป็นถนนที่เป็นเส้นตรงตลอดทั้งสาย มีความยาวทั้งสิ้น 850 เมตร
ถนนดินสอ เป็นถนนที่สร้างขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เหตุที่ได้ชื่อว่า "ดินสอ" เนื่องจากแถบนี้ในช่วงกรุงศรีอยุธยา ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่มีอาชีพทำดินสอและกระดาษ จนได้ชื่อว่า "ย่านป่าดินสอ" ปรากฏเป็นหลักฐานในเอกสารจากหอหลวง เรื่องคำให้การขุนหลวงวัดประดู่ ความว่า "ย่านป่าดินสอ ริมวัดพระงาม มีร้ายขายดินสอศิลาอ่อนแก่ แลดินสอขาวเหลือง ดินสอดำ ชื่อตลาดบ้านดินสอ"
จนล่วงมาถึงยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ อาชีพทำดินสอของผู้คนแถบนี้ก็ยังคงอยู่ และถูกเรียกว่า "ย่านดินสอ" หรือ "บ้านดินสอ" ต่อมามีการสร้างถนนขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2441 เพื่อขยายเส้นทางสัญจรในพื้นที่พระนคร จึงได้ชื่อว่า "ถนนดินสอ" ตราบจนปัจจุบัน แต่อาชีพทำดินสอไม่หลงเหลืออยู่อีกแล้ว
ถนนดินสอ ในปัจจุบัน เป็นแหล่งรวมร้านอาหารที่ขึ้นชื่อหลายร้านเช่นเดียวกับถนนที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ถนนตะนาว, ถนนมหรรณพ, ถนนแพร่งภูธร, ถนนแพร่งนรา มีอาหารหลากหลายชนิด เช่น อาหารตามสั่ง, อาหารไทย, ข้าวแกง, โจ๊ก, นมสดและขนมปังปิ้ง, ข้าวมันไก่, เป็ดย่าง, เย็นตาโฟ, ขนมหวาน, ถั่วคั่ว, โบ๊กเกี้ย และขนมไทย เป็นต้น
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาเคอร์ลิง ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1924 (พ.ศ. 2468) ณ เมืองชามอนี เป็นครั้งแรก แต่การแข่งขันไม่ได้ถูกพิจารณาผลการแข่งขันจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล จนกระทั่งในปี 2006 (พ.ศ. 2549) กีฬาเคอร์ลิงเคยเป็นกีฬาสาธิตในปี 1932 (พ.ศ. 2476), 1988 (พ.ศ. 2531) และ1992 (พ.ศ. 2535) จนกระทั่งได้ถูกบรรจุอย่างเป็นทางการในปี 1998 (พ.ศ. 2541) ณ เมืองนะงะโนะ
ในปัจจุบันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาวได้จัดการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ อาทิ ทีมชาย, ทีมหญิง และทีมผสม ซึ่งทีมชาย และทีมหญิง ได้ถูกบรรจุตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ทีมผสมนั้นเพิ่งจะถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งได้ถูกรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) หลังจากที่ถูกปฏิเสธไปในการบรรจุเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 (พ.ศ. 2553)
นอกจากนี้ยังมีกีฬาที่คล้ายคลึงกับเคอร์ลิง อย่าง กีฬาสต็อกน้ำแข็ง หรือเคอร์ลิงบาวาเรียน ("Eisstockschießen" ในภาษาเยอรมัน) ซึ่งเป็นกีฬาสาธิตในปี 1936 และ1964
กระเพาะและลำไส้อักเสบ
โรงเรียนราชินีล่าง
โรงเรียนราชินี (ล่าง)
ซาไดจิง
ซาไดจิง ( "Sadaijin"; "มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย") เป็นตำแหน่งราชการในญี่ปุ่นปลายยุคนาระและยุคเฮอัง ปรากฏครั้งในประมวลกฎหมายอาซูกะคิโยมิฮาระ ฉบับ ค.ศ. 689 โดยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยงานกลางที่เรียก ไดโจกัง ซึ่งช่วงแรกประกอบด้วยเสนาบดีสามคน คือ ไดโจไดจิง (อัครมหาเสนาบดี), ซาไดจิง (มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย), และอูไดจิง (มหาเสนาบดีฝ่ายขวา) ต่อมา ได้รับการรวมไว้ในประมวลกฎหมายไทโฮ ฉบับ ค.ศ. 702
ซาไดจิงเป็นมหาเสนาบดีชั้นสูง มีหน้าที่ควบคุมดูแลราชการงานเมืองทั้งปวงกับอูไดจิงซึ่งเป็นตำแหน่งรองลงมา แต่ซาไดจิงกับอูไดจิงก็เป็นรองไดโจไดจิงอีกทอดหนึ่ง
ตำแหน่งซาไดจิง และตำแหน่งอื่น ๆ ในโครงสร้างไดโจกัง ค่อย ๆ ลดอำนาจลงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10–11 เพราะตระกูลฟูจิวาระเข้ามากำกับการเมืองมากขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อตระกูลมินาโมโตะยึดอำนาจจากกลุ่มคูเงะ ตำแหน่งนี้ก็สิ้นอำนาจลงโดยสิ้นเชิง แต่ไม่ปรากฏแน่ชัดว่า มีการยุบเลิกระบบไดโจกังอย่างเป็นทางการไปก่อนยุคเมจิแล้วหรือไม่
เฮเทเฟเรสที่ 2
เฮเทเฟเรสที่ 2 เป็นสมเด็จพระราชินีและพระมเหสีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงระยะเวลาของราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์โบราณ
ประสูติและพระประวัติ.
พระนางเฮเทเฟเรสที่สอง อาจจะเป็นสมาชิกที่มีอายุยาวนานที่สุดพระองค์หนึ่งในราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์คูฟู และพระองค์ประสูติระหว่างรัชสมัยของพระอัยกาของพระองค์ ฟาโรห์สเนฟรู หรือในช่วงปีแรกๆ ของการครองราชย์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามพระอัยยิกาของพระองค์นามว่าพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่ง และพระมาตุฉาของเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่งก็มีพระนามว่าเฮเตเฟอร์เรส A ซึ่งพบพระนามในหลุมฝังศพของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง อาจจะบ่งชี้ว่าพระนางเมริตเตสที่หนึ่งเป็นพระมารดาของพระองค์
ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของพระองค์เจ้าชายกาวาบ ซึ่งพระองค์มีพระราชโอรสหรือธิดาอย่างน้อยหนึ่งพระองค์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีพระองค์แรกของพระองค์ พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาอีกพระองค์หนึ่งนามว่า เจ้าชายดเจดีเฟร (ต่อมาเป็นฟาโรห์ดเจดีเฟร)
ซะไดจิง
โบทออฟอัส
"โบทออฟอัส"  เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน บี.โอ.บี ออกจำหน่ายในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มที่สอง "สเตรนจ์คลาวส์" (2012) เพลงมีนักร้องรับเชิญเป็นนักร้องนักแต่งเพลงแนวคันทรีป็อปชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ศิลปินแต่งเพลงร่วมกันกับแอมมาร์ มาลิก และโปรดิวเซอร์เพลงสองคนได้แก่ ดร.ลู้ก และเซอร์คัต เพลงเป็นแนวอัลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป มีอิทธิพลของแนวคันทรีแร็ปและดับสเตป เนื้อเพลงมีอิทธิพลจากฮิปฮอปเสียดสีสังคม
"โบทออฟอัส" ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ โดยนักวิจารณ์ยกย่องสวิฟต์ และบางคนกล่าวว่าเพลงคันทรีแร็ปนี้เป็นเพลงที่มีทำนองไพเราะและฟังติดหู เพลงเปิดตัวบนชาร์ตซิงเกิลออสเตรเลียที่อันดับ 46 เพลงขายได้ 143,000 หน่วยในสัปดาห์แรก ยอดขายมาพร้อมกับอัลบั้ม เพลงเปิดตัวที่อันดับ 18 บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และเปิดตัวสูงสุดในสัปดาห์นั้น
ตรอกกัปตันบุช
ระฆังทอง
สตูร์เควิน
สตูร์เควิน  เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศสวีเดน มีเนื้อที่ ส่วนที่ลึกสุด ลึก ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเย็มต์ลันด์ มีแม่น้ำอินดัลเซ็ลเวินไหลลงทะเลสาบ ยังมีเกาะเฟรอเซินอยู่ในทะเลสาบ เมืองเอิสเตอชุนด์ตั้งอยูนอกชายฝั่งทิศตะวันออกของทะเลสาบ
กล่าวกันว่า ทะเลสาบสตูร์เควินเป็นที่อยู่อาศัยของสตูร์เควออูยือเริต สัตว์ประหลาดทะเลสาบ ซึ่งต่างจากสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ ที่แม้ในปัจจุบันหรือเมื่อก่อน ก็มีการรายงานข่าวว่ามีผู้คนพบเห็น
ทวิกีฬา
กีฬาทวิกีฬาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
ศูนย์กีฬาครอสคันทรี และทวิกีฬาอัลเพนเซีย
ฟุตบอลลีกคัพ 2002 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกคัพ 2002 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ ณ มิลเลนเนียมสเตเดียม ที่คาร์ดิฟฟ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2002 โดยผลการแข่งขัน แบล็กเบิร์นเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 2–1
ทอตนัมฮอตสเปอร์ต้องใส่ชุดแข่งขันสีเหลืองในรอบชิง เนื่องจากสีชุดเหย้าและเยือนของพวกเขา เป็นสีขาวและน้ำเงินตามลำดับ ซึ่งตรงกับสีชุดเหย้าของแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ที่เป็นสีฟ้าสลับขาว
แบล็กเบิร์นได้ประตูขึ้นนำจากแม็ตต์ แจนเซ็น แต่คริสเตียน ซีเก ก็ยิงประตูตีเสมอให้กับสเปอร์ แต่สุดท้ายในนาทีที่ 68 แอนดรูว์ โคล ยิงประตูชัยให้กับแบล็กเบิร์น อันเนื่องมาจากความผิดพลาดของกองหลังสเปอร์
โฮชินะ มาซายูกิ
โฮชินะ มาซายูกิ (保科正之, 17 เมษายน 1611 – 4 กุมภาพันธ์ 1673) ไดเมียว ในช่วงต้น ยุคเอะโดะ และเป็นผู้ก่อตั้ง ตระกูลมัตสึไดระ แห่งไอซุอันเป็นสาขาย่อยของ ตระกูลโทะกุงะวะ เขาเป็นบุคคลสำคัญทางด้านการเมืองและปรัชญาในช่วงต้นของ รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ
มาซายูกิเกิดที่ เอะโดะ เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของโชกุนคนที่ 2 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ ที่เกิดแต่ โอชิซู โนะ คาตะ (浄光院; 2127-2178, หรือต่อมาคือท่านโจโคอิง) ซึ่งเป็นข้ารับใช้ในปราสาทเอโดะโดยฮิเดตาดะได้ซ่อนบุตรชายที่เกิดใหม่พร้อมกับตั้งชื่อบุตรชายว่า โคมัตสึ (幸松) ให้รอดพ้นจากการตามฆ่าของนาง โอเอโยะ ซึ่งเป็นมิไดหรือภรรยาเอกของโชกุนฮิเดตาดะหลังจากนั้นจึงได้ยกให้เป็นบุตรบุญธรรมของ โฮชินะ มาซามิตสึ อดีตข้ารับใช้ของ ตระกูลทาเกดะ และเป็นไดเมียวแห่ง แคว้นทากาโตะ ใน พ.ศ. 2172 โคมัตสึได้พบกับพี่ชายคนโตของเขา, โชกุนลำดับที่ 3 โทกูงาวะ อิเอมิตสึ, บิดาซึ่งเป็นอดีตโชกุน (โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ) และพี่ชายอีกคน โทกูงาวะ ทาดานางะ และเพื่อเป็นการระลึกถึงปู่ของเขา โทกูงาวะ อิเอยาซุ เขาได้รับการยอมรับสถานะในฐานะสมาชิกเชื้อสายของ ตระกูลโทกูงาวะ
ใน พ.ศ. 2174 โคมัตสึได้สืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลโฮชินะพร้อมกับได้เป็นเจ้าแคว้นทากาโตะ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อของเขาเป็น "มาซายูกิ"
เมทัล
คาร์ล ฟรีดริช เกอร์เดอเลอร์
คาร์ล ฟรีดริช เกอร์เดอเลอร์ (; 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นนักการเมืองฝ่ายอนุรักษนิยมของระบอบราชาธิปไตย ผู้บริหาร นักเศรษฐศาสตร์ ข้าราชการพลเรือนชาวเยอรมัน และฝ่ายปรปักษ์กับระบอบนาซี
ไทยแลนด์ยูธลีก ฤดูกาล 2560
ไทยแลนด์ยูธลีก ฤดูกาล 2560  เป็นการแข่งขัน ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่สองของประเทศไทย ภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยเป็นหนึ่งในโครงการ "สานฝันฟุตบอลไทยไปฟุตบอลโลก"
ในฤดูกาล 2560 ได้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รุ่น ได้แก่ รุ่นอายุไม่เกิน 13 ปี , รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี , รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
แบ่งการแข่งขันออกเป็น 8 โซน ตามภูมิภาค ได้แก่ โซนเหนือ,โซนตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนบน,โซนตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนล่าง,โซนตะวันตก,โซนตะวันออก,โซนกลาง,โซนกรุงเทพ-ปริมณฑล, และโซนใต้
แวร์เนอร์ ฟ็อน เฮ็ฟเทิน
แวร์เนอร์ คาร์ล อ็อทโท เทโอดอร์ ฟ็อน เฮ็ฟเทิน  เป็นร้อยโทในกองทัพบกเยอรมัน เฮ็ฟเทินเป็นผู้ช่วยของเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค หัวหน้าฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการกำลังสำรอง เขาร่วมมือกับชเตาเฟินแบร์คในแผนลับ 20 กรกฎาคมเพื่อสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อแผนการล้มเหลว เฮ็ฟเทินพร้อมผู้ก่อการฝ่ายทหารคนอื่น ๆ ถูกนำตัวไปประหารชีวิตพร้อมกันโดยคำสั่งพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ที่ลานกว้างนอกกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน เขาได้รับการรำลึกยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษของขบวนการชาวเยอรมันผู้ต่อต้านนาซี
ไทมอลบลู
ไทมอลบลู  หรือ
ไทมอลซัลโฟเนฟทาลีน (thymolsulphonephthalein) เป็นผงผลึกสีเขียวน้ำตาล มีสูตรเคมีคือ C27H30O5S มีคุณสมบัติติดไฟ ไม่ละลายน้ำ แต่ละลายในแอลกอฮอล์และสารละลายแอลคาไลน์เจือจาง ไทมอลบลูใช้เป็นตัวบ่งชี้พีเอช โดยจะเปลี่ยนจากสีแดงไปเป็นสีเหลืองที่ pH 1.2–2.8 และเปลี่ยนจากสีเหลืองไปเป็นสีน้ำเงินที่ pH 8.0–9.6 และเป็นส่วนประกอบหนึ่งของยูนิเวอร์แซลอินดิเคเตอร์
เซียร์ชา โรแนน
คัมแอนด์ซี
ชไปเชอร์ชตัท
ชไปเชอร์ชตัท  มีความหมายว่า "เมืองคลังสินค้า" เป็นย่านหนึ่งในนครฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในย่านคลังสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่บนฐานรากแบบเสาเข็มไม้ซุง ก่อสร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1883–1927 โดยเมืองฮัมบวร์ค โดยถูกสร้างขึ้นเป็นเขตแลกเปลี่ยนสินค้าแบบปลอดภาษี ย่านนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 2015
ฟิลลิพ ฟ็อน เบอเซอลาเกอร์
Andrey Yanuaryevich Vyshinsky
เทศมณฑลเหลียนเจียง
มารี ฌูว์เลียต ลูแว
มารี ฌูว์เลียต ลูแว (; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 – 24 กันยายน ค.ศ. 1930) เป็นผู้เป็นที่รักของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 แห่งโมนาโก และเป็นมารดาของของเจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว
มารี ฌูว์เลียต ลูแว เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 ณ ฝรั่งเศส เป็นลูกสาวของฌัก อ็องรี ลูแว และโฌเซฟีน อมีเลอร์ เพดดีเฟอร์ โดยเธออาศัยในประเทศฝรั่งเศส เธอได้แต่งงานครั้งแรกกับช่างภาพหนุ่มชาวฝรั่งเศส อะชีลล์ เดลเมต และได้หย่าร้างกันไปใน พ.ศ. 2436 โดยมีบุตรร่วมกันดังนี้
ชีวิตรักกับเจ้าชายองค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก.
เธอได้รู้จักกับ เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ผ่านทางมารดาของเธอ มารดาของเธอนั้นเป็นพระชายาของเจ้าชายแห่งฝรั่งเศสพระองค์หนึ่ง จนทั้งสองมีความสัมพันธ์กันจนเธอตั้งท้องและได้คลอดกลูกสาว 1 คน ต่อมาได้รับพระราชทานพระอิสริยยศและมีพระนามว่า เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว ซึ่งพระธิดาพระองค์นี้ เป็นพระราชธิดานอกสมรสและเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ถึงกระนั้นเธอก็มิได้รับการสถนาปนาเป็นเจ้าดังเช่นลูกสาวเธอ เนื่องจากเป็นภรรยานอกสมรส
อัครัฐ นิมิตชัย
แจ็ค โดน์
วายเอชบอยส์
วายเอชบอยส์ (อังกฤษ: YHBOYS) (จีน: 乐华少年) ย่อจาก เยว่หฺวาบอยส์ (Yuehua Boys) เป็นบอยแบนด์สัญชาติจีนอยู่ภายใต้บริษัทเยว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ (Yuehua Entertainment) เปิดตัวในปี ค.ศ.2017 ประกอบไปด้วยสมาชิกเด็กชายชาวจีนอายุระหว่าง 10-13 ปี ทั้งหมด 7 คนได้แก่ จาง จวิ้นอี, กัว เตี้ยนเจี่ย, จาง หมิงฮ่าว, หลิว กวานอี้, จาง เอินซั่ว, ซุน เจียข่าย และ หลี่ หลินหม่า ที่ล้วนแต่มีความสามารถเกินอายุ ไม่ว่าจะร้อง เต้น แนวคิดของกลุ่มคือการช่วยให้แฟน ๆ มีส่วนร่วมในการเติบโตของสมาชิกตั้งแต่เริ่มเดบิวท์ในขณะที่สมาชิกทำงานทั้งในด้านการร้องเพลงและการแสดง
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์  เป็นจิตรกร นักแกะสลัก และสถาปนิกชาวเยอรมันในยุคเรอแนซ็องส์แห่งเมืองเรเกินส์บวร์ค อัลท์ดอร์เฟอร์เกิดราว ค.ศ. 1480 ในเรเกินส์บวร์ค และเริ่มมีความสนใจด้านงานศิลปะตามบิดาซึ่งมีอาชีพจิตรกรและนักทำตัวแบบย่อส่วน อัลท์ดอร์เฟอร์เริ่มทำงานในเมืองบ้านเกิดของตนเองใน ค.ศ. 1505 ในตำแหน่งสถาปนิกและที่ปรึกษาประจำเมือง ต่อมาใน ค.ศ. 1511 เขาเดินทางไปทางใต้สู่เทือกเขาแอลป์ และได้วาดจิตรกรรมภูมิทัศน์ออกมาหลายชิ้น ถือเป็นจิตรกรภูมิทัศน์คนแรกในศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้ทำให้เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนดานูบ และเป็นผู้บุกเบิกให้จิตรกรรมภูมิทัศน์เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งแยกออกมา ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ "ยุทธการของอเล็กซานเดอร์ที่อิสซัส" ซึ่งวาดขึ้นใน ค.ศ. 1529
สวนมะลิ
ย่านสวนมะลิ
ถนนยุคล
ถนนยุคล 1
ถนนยุคล 2
สามแยกยุคล
สามแยกสวนมะลิ
สามแยกยุคล 2
บาเลร์ (จังหวัดเอาโรรา)
เทศบาลบาเลร์ (; อีโลกาโน: Ili ti Baler) เป็นเทศบาลและศูนย์กลางของจังหวัดเอาโรรา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรประมาณ 39,562 คน
บาเลร์ตั้งอยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีเส้นทางผ่านภูเขา บาเลร์เป็นที่ตั้งของภูมิลักษณ์ที่น่าประทับใจและตั้งอยู่บนที่ราบใกล้กับอ่าวบาเลร์ ซึ่งเป็นเสี้ยวของทะเลฟิลิปปิน
บาเลร์ได้รับการสถาปนาเป็นเมืองหลักของจังหวัดเอาโรราในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1951 ภายใต้คำสั่ง "Republic Act ที่ 648" ลงนามโดยประธานาธิบดีเอลปิดิโอ กีริโน ต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 ภายใต้คำสั่ง "Batas Pambansa Blg. 7" ลงนามโดยประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส
บาลังกา (จังหวัดบาตาอัน)
นครบาลังกา (; กาปัมปางัน: "Lakanbalen ning Balanga") เป็นเมืองหลักของจังหวัดบาตาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรประมาณ 96,061 คน บาลังกาเป็นแหล่งเกษตรกรรมที่สำคัญ และมีพื้นที่ 11,163 เฮกตาร์ คิดเป็นร้อยละ 8.13 ของจังหวัดบาตาอัน
มาโลโลส
มาโลโลส  เป็นนครที่ก่อตั้งลำดับที่ 115 ของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบูลาคัน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ เป็นย่านชานเมืองที่ขยายออกมาจากเมโทรมะนิลา ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดบูลาคันในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน มาโลโลสยังเป็นที่ตั้งของสถานศึกษาสำคัญหลายแห่งอีกด้วย
สี่แยกอุณากรรณ
ถนนอุณากรรณ
ถนนอุณากรรณ  เป็นถนนสายสั้น ๆ สายหนึ่งในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนขนาด 3–4 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 19.50 เมตร ระยะทางยาว 446 เมตร เริ่มต้นจากทางแยกอุณากรรณ (จุดตัดกับถนนเจริญกรุง) ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ มุ่งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนศิริพงษ์ ข้ามคลองหลอดวัดราชบพิธเข้าพื้นที่แขวงวัดราชบพิธ ตัดกับถนนลงท่า ตรงไปทางทิศเดิมโดยขนานไปกับถนนศิริพงษ์และเลียบกำแพงวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ไปสิ้นสุดที่ทางแยกเสาชิงช้า (จุดตัดกับถนนบำรุงเมือง)
ชื่อถนนอุณากรรณมีที่มาจากพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าจอมมารดาเปี่ยม โดยเจ้าคุณจอมมารดาเปี่ยมได้อุทิศเงินจำนวน 100 ชั่งของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ให้นำไปสร้างถาวรวัตถุที่เป็นสาธารณประโยชน์ เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้พระองค์ซึ่งสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 18 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการสร้างถนนสายสั้น ๆ ขนาดถนนข้าวสาร โดยโปรดเกล้าฯ ให้จัดสรรงบประมาณมาสมทบด้วย กรมโยธาธิการสร้างถนนเสร็จในปี พ.ศ. 2443 แล้วน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นถนนหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนอุณากรรณ" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ปรากฏว่า ในสมัยนั้นถนนอุณากรรณเป็นเส้นทางที่มีประชาชนจำนวนมากใช้เป็นเส้นทางสัญจร เนื่องจากเป็นทางลัดที่ใกล้ที่สุดระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนบำรุงเมือง
สโมสรฟุตบอลฮานอย ทีแอนด์ที
ตกสิบ ติดสปีด
ตกสิบ ติดสปีด เป็นรายการเกมโชว์แนวควิซโชว์ที่ผู้เข้าแข่งขัน 1 คนจะต้องทำการแข่งขันกับนักสู้ทั้ง 10 คน โดยมีรูปแบบต้นฉบับมาจากรายการ "" ในประเทศอิสราเอล และบริษัท เซ้นส์ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยมีวราวุธ เจนธนากุล และ ศกุนตลา เทียนไพโรจน์ เป็นผู้ดำเนินรายการ
กติกา (ประเภทเดี่ยว).
รอบการดวลวัดสปีด.
ผู้เข้าแข่งขันเลือกนักสู้ครั้งละ 1 คนเพื่อแข่งขันตอบคำถามแบบตัวต่อตัว โดยผู้เข้าแข่งขันกับนักสู้ในการดวลวัดสปีดแต่ละครั้งจะต้องตอบคำถามข้อเดียวกัน เมื่อคำถามปรากฏขึ้นหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเปล่งเสียงออกมาแม้เพียงพยางค์เดียวจะถือว่าเป็นการตอบของฝ่ายนั้นทันที เมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่งแล้วยังไม่มีใครตอบได้ ทางรายการจะค่อย ๆ เฉลยตัวอักษรในคำตอบไปทีละตัวเพื่อให้ทั้งคู่ตอบได้ง่ายขึ้น ถ้าตอบได้ถูกต้องและเร็วกว่าจะได้คะแนนข้อละ 1 คะแนน แต่ถ้าตอบผิดคะแนนจะตกไปเป็นของอีกฝ่ายทันที ฝ่ายใดทำคะแนนได้ครบ 7 คะแนนก่อนจะเป็นผู้ชนะและได้เงินรางวัลสะสมในการดวลวัดสปีดในแต่ละครั้ง และฝ่ายที่เป็นผู้แพ้จะตกรอบ แล้วตกลงไปจากเวทีด้วยหลุมประตูกล ถ้าผู้เข้าแข่งขันชนะในแต่ละรอบการดวล ผู้เข้าแข่งขันก็จะเข้ารอบการดวลรอบต่อไปพร้อมกับขโมยเงินที่อยู่ข้างหน้าของนักสู้มาเป็นเงินสะสมของผู้เข้าแข่งขันซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะยังไม่ทราบว่าขโมยมาได้เท่าไหร่ในรอบนั้นจนกว่าจะชนะในการดวล (ในรายการเรียก "ค่าหัว") ไปเรื่อย ๆ (ค่าหัวในรายการจะประกอบด้วย 10,000 บาท และ 10,000 X2) ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะมีตัวช่วยถึง 2 ชีวิต ซึ่งถ้าผู้เข้าแข่งขันแพ้การดวล 2 ครั้งแรก นักสู้ที่เอาชนะผู้เข้าแข่งขันได้จะต้องเป็นฝ่ายตกจากเวทีไปแทนถึงแม้ว่าจะเอาชนะแล้วได้ค่าหัวก็ตาม โดยนักสู้ทั้งสิบจะมีเงินค่าหัว 10,000 บาท 8 คน และเงินค่าหัว X 2 อีก 2 คน ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันสามารถเอาชนะนักสู้ได้สำเร็จครบทั้ง 10 คนจะได้รับเงินค่าหัวที่ทำสำเร็จไว้จะถูกดับเบิ้ลเงินค่าหัวเป็น X2 (รวมมูลค่าสูงสุดถึง 240,000 บาท) แต่ในทางกลับกันถ้านักสู้สามารถเอาชนะผู้เข้าแข่งขันจนกระทั่งผู้เข้าแข่งขันใช้ตัวช่วยถึง 2 ชีวิตไปจนหมดทั้ง 2 ครั้งได้สำเร็จ เงินค่าหัวที่ทำสำเร็จไว้ก็จะถูกดับเบิ้ลเป็น X2 เช่นเดียวกัน
โกปปาอีตาเลีย 2018 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน โกปปาอีตาเลีย 2017 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาทีมชนะเลิศของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18, ฤดูกาลที่ 71 ของฟุตบอลถ้วยหลักของประเทศอิตาลี. นัดนี้ลงเล่นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ สตาดีโอโอลิมปีโก ใน โรม ระหว่าง ยูเวนตุส และ มิลาน.
การยกเลิกระบบแคว้น
การยกเลิกระบบแคว้น  ในจักรวรรดิญี่ปุ่นและแทนที่ด้วยระบบจังหวัดในปี ค.ศ. 1871 เป็นจุดสูงสุดของการฟื้นฟูเมจิที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1868 ซึ่งเป็นปีเริ่มต้นของยุคเมจิ ภายใต้การปฏิรูป ไดเมียวทั้งหมด (大名, ขุนนางศักดินา) จำเป็นต้องคืนอำนาจให้จักรพรรดิเมจิและราชวงศ์ของพระองค์ กระบวนการนี้ประสบความสำเร็จในหลายขั้นตอน ส่งผลให้มีรัฐบาลกลางแห่งใหม่ของญี่ปุ่นและแทนที่ระบบศักดินาเก่าด้วยคณาธิปไตยใหม่
หลังจากความพ่ายแพ้ของกองกำลังที่จงรักภักดีต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสงครามโบชินในปี ค.ศ. 1868 รัฐบาลเมจิชุดใหม่ได้ยึดดินแดนทั้งหมดที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลโชกุนและดินแดนที่ปกครองโดยไดเมียวซึ่งยังคงภักดีต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ดินแดนเหล่านี้มีสัดส่วนประมาณ 1 ใน 4 ของญี่ปุ่นและได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นจังหวัดโดยมีผู้ว่าราชการจังหวัด (知事) ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากรัฐบาลกลาง
การเรียกคืนแคว้นศักดินา.
ระยะที่สองในการยกเลิกระบบแคว้นศักดินาเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1869 การเคลื่อนไหวนี้นำโดยคิโดะ ทากาโยชิ แห่งแคว้นศักดินาโชชู โดยได้รับการสนับสนุนจากขุนนางในราชสำนักคือ อิวากูระ โทโมมิ และซันโจ ซาเนโตมิ คิโดชักชวนเจ้าแคว้นศักดินาโชชูและซัตสึมะ สองแคว้นศักดินาชั้นนำในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ให้ยอมมอบแคว้นศักดินาให้กับจักรพรรดิโดยสมัครใจ ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1869 ถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1869 ด้วยเกรงว่าจะถูกตั้งคำถามถึงความจงรักภักดีของพวกเขา ไดเมียวจากแคว้นศักดินาอื่น ๆ อีก 260 แห่งจึงปฏิบัติตาม มีเพียง 14 แคว้นศักดินาเท่านั้นที่ไม่สามารถปฏิบัติตามโดยสมัครใจกับการเรียกคืนแคว้นศักดินา (版籍奉還, "hanseki hōkan")
เพื่อแลกกับการมอบอำนาจของพวกเขาให้กับรัฐบาลกลาง เหล่าไดเมียวได้รับแต่งตั้งใหม่ให้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดในแคว้นศักดินาเดิมของพวกเขา (ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัด) และได้รับอนุญาตให้เก็บภาษีรายได้ 10 เปอร์เซ็นต์โดยอิงจากการผลิตข้าว
คำว่าไดเมียวถูกยกเลิกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1869 ด้วยการก่อตัวของระบบขุนนางคาโซกุ
ฟุตบอลลีกคัพ 2003 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลลีกคัพ 2003 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2003 ที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ และเป็นรอบชิงชนะเลิศของฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2002–03 ฤดูกาลที่ 43 ของฟุตบอลลีกคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยขนาดเล็กที่มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขันทั้ง 92 สโมสรจากในลีก โดยลิเวอร์พูลเข้าชิงเป็นครั้งที่ 9 โดยก่อนหน้านั้น พวกเขาชนะถึง 6 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้งในรอบชิง ส่วนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้าชิงเป็นครั้งที่ 5 ก่อนหน้านี้ในรอบชิง พวกเขาชนะครั้งเดียว และแพ้ 3 ครั้ง
ทั้งสองสโมสรมาจากพรีเมียร์ลีก ซึ่งได้เริ่มต้นการแข่งขันในรอบที่ 3 ทั้งคู่ การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ มีผู้เข้าชม 74,500 คน โดยในครึ่งแรก ลิเวอร์พูลขึ้นนำในนาทีที่ 39 จากสตีเวน เจอร์ราร์ด และในครึ่งหลัง ได้ประตูตอกย้ำชัยชนะจากไมเคิล โอเวน ทำให้ลิเวอร์พูลเอาชนะไปได้ 2–0 นับเป็นแชมป์ลีกคัพสมัยที่ 7 ของสโมสร
ผู้เล่นยอดเยี่ยมนัดได้แก่ แยชือ ดูแด็ก ซึ่งได้รับรางวัลอลัน ฮาร์ดาเกอร์ เขาได้รับคำชมจากทั้ง เฌราร์ อูลีเย ผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล และ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พันธมิตรซัตโช
พันธมิตรซัตสึมะ–โชชู  หรือพันธมิตรซัตโช  กลุ่ม พันธมิตรทางการทหาร ระหว่าง แคว้นซัตสึมะ และ แคว้นโชชู รวมตัวกันขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1866 ซึ่งการรวมตัวครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ฟื้นฟูการปกครองของราชสำนัก และโค่นล้ม รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ
ซึ่งชื่อของกลุ่มพันธมิตรซัตโซเกิดจากการนำชื่อหน้าของทั้งสองแคว้นคือ ซะสึมะ และ โชชู มารวมกัน
กีฬาไบแอธลอนในโอลิมปิก
กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิก
ไบแอธลอน
สื่อ เขอฝ่า
สื่อ เขอฝ่า (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1601 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1645), ชื่อทางการแบบจีน เซี่ยนชือ และ เต้าหลิน, เป็นข้าราชการและนักอักษรแห่งราชวงศ์หมิง สื่อ เขอฝ่า เกิดที่ เซี่ยงฟู่ (祥符; ปัจจุบันคือ ไคเฟิง, เหอหนาน) และอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายมาจาก เขตต้าซิง, จังหวัดชุนเตียน (順天府大興縣; ในปัจจุบันคือ ปักกิ่ง). เขาได้รับการศึกษาและอบรมโดยอาจารย์ จัว กวงโตว (左光斗) สื่อ เขอฝ่าได้เข้ารับราชการในตำแหน่งศาลาในสังกัดสามสำนักหกกรมที่เมืองนานกิง
ในช่วงต้นของการรับราชการของเขา สื่อ เขอฝ่า ถือได้ว่าเป็นขุนนางหมิงที่จดจำได้ดีที่วุดในช่วงที่เขานำกำลังปกป้องเมืองหยางโจวจากการรุกรานของกองทัพแปดกองธงภายใต้ราชวงศ์ชิง สื่อ เขอฝ่าถูกประหารหลังจากเมืองหยางโจวถูกกองทัพแมนจูยึดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1645