pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หรือที่เราเรียกกันว่ารูปแบบที่ทำให้เกิดจุดเอกฐานปกติ(Regular Singular Point) ซึ่งรูปแบบที่หารสมการด้วย formula_2ตลอดแล้วจะได้
รูปแบบนี้จะไม่มีผลเฉลยเป็นอนุกรมกำลังทั่วไป
รูปแบบของผลเฉลยจะพบว่ามี formula_4ค่าหนึ่งคูณเข้าไปในอนุกรมกำลังทำให้ formula_5ไม่ได้เป็นสัมประสิทธิ์ของ formula_6 รูปแบบอนุกรมเป็นดังนี้
เมื่อหาอนุพันธ์ของอนุกรมทั้งอันดับหนึ่งและอันดับสองจะได้
เมื่อแทนค่าแล้วจะได้
เมื่อจัดพจน์แล้วเราพบว่าทั้งอนุกรมนี้จะให้คำตอบเท่ากับศูนย์ทุกๆค่า formula_15 ดังนั้นสัมประสิทธิ์แต่ละตัวของ formula_16 จะต้องเป็นศูนย์ด้วย
สำหรับส่วนที่เกินขึ้นมานอก formula_17 เป็นส่วนที่ใช้หาค่า r โดยเฉพาะ โดยการแทนค่าเพื่อหาค่า r ที่ทำให้สัมประสิทธิ์ทุกตัวเป็นศูนย์โดยที่ formula_5 ไม่เท่ากับศูนย์ ส่วนในformula_17 จะได้ความสัมพันธ์เวียนเกิดซึ่งใช้หา formula_20 ต่อไป
เต่าปูลู เป็นเต่าน้ำจืดกินเนื้อเป็นอาหารชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Platysternon megacephalum" (เป็นภาษาละตินแปลว่า "หัวโต อกแบน") ในสกุล "Platysternon" วงศ์Platysternidae ซึ่งมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์และสกุลนี้
มีรูปร่างที่แปลกไปจากเต่าชนิดอื่น ๆ กล่าวคือ มีหัวที่โต ปากงุ้มแหลม เล็บที่ทั้ง 4 ข้างแหลมคมมาก มีหางที่ยาวมาก และไม่สามารถหดหัวเข้ากระดองที่เรียวยาวได้ เป็นเต่าที่พบในลำธารน้ำตกบนภูเขาสูงหรือป่าดิบชื้นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตอนบนที่ติดกับตอนใต้ของประเทศจีน
มีหัวว่าวใหญ่มาก มีขนาดกว้างหัวประมาณครึ่งหนึ่งของความกว้างกระดองหลัง มีปากงุ้มแหลมคล้ายปากนกแก้ว หัวหดเข้ากระดองไม่ได้ แต่มีคอยาวยื่นออกมาได้มาก เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว มีความสามารถในการปีนต้นไม้และก้อนหิน ขาและเท้าของเต่าปูลูมีขนาดใหญ่และแข็งแรงหดเข้ากระดองไม่ได้ ขาหน้าและขาหลังของเต่าปูลูมีเกล็ดหุ้มทั้งหมด ตั้งแต่โคนขามีเกล็ดขนาดใหญ่ ฝ่าเท้ามีเกล็ดขนาดเล็กลงมา นิ้วมีเกล็ดหุ้ม มีเล็บแหลมคม ขาหน้ามี 5 นิ้ว ขาหลังมี 4 นิ้ว มีเยื่อพังผืดเล็กน้อยยึดระหว่างนิ้วเกือบถึงโคนเล็บ หางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง มีเกล็ดขนาดใหญ่หุ้มเกล็ดหางด้านบนมี 1 แถว ๆ ละ 1 เกล็ด เรียงจากโคนหางมีประมาณ 11 ถึง 14 แถว เกล็ดหางด้านล่างแถวที่ 1 ถึง 4 มีสี่เกล็ดจากแถวที่ห้าถึงปลายหางมีแถวละสองเกล็ดบริเวณโคนหางและโคนขาหลังมีเดือยหนังแหลมยื่นออกมาจำนวนมาก หางของเต่าปูลูยาวมาก มีความยาวมากกว่าความยาวกระดองหลังในอัตราเฉลี่ยความยาวกระดองหลังต่อความยาวหาง มีค่าเท่ากับ 1:1.34 เต่าปูลูจึงจัดว่าเป็นเต่าที่มีหางยาวที่สุดในโลก
เต่าปูลูขนาดเล็ก ที่ยังไม่โตเต็มวัย เกล็ดสันหลัง มีลักษณะเป็นสันแนวกลางหลังทั้ง 5 แผ่น เกล็ดชายโครง ทั้ง 4 คู่ มีปุ่มหนาที่บริเวณกลางของแต่ละเกล็ด เกล็ดขอบกระดอง มีหยักปลายแหลมเล็กน้อย ส่วนกระดองท้องมีลักษณะดาร์ก ซิมเมตริคอล มาร์กิ้งส์ กระดองหลังสีน้ำตาลแดง กระดองท้องสีเหลือง ผิวหนังด้านท้องสีเหลือง ด้านข้างของหัวทั้งสองด้านจากท้ายตามีเส้นสีดำ 1 คู่ พาดยาวไปทางด้านหลัง ระหว่างกลางเส้นสีดำมีสีเหลือง ขาทั้ง 4 ด้านบนสีดำด้านล่างสีเหลือง แต่เมื่อโตเต็มวัย ลักษณะสันกลางหลัง ปุ่มหนามที่เกล็ดชายโครงและรอยหยักที่เกล็ดขอบกระดอง จะหายไปจนหมด ส่วนลักษณะดาร์ก ซิมเมตริคอล มาร์กิ้งส์ ที่กระดองท้องสีทั้งหมดจะหายไป หรือจางลงจนสังเกตเห็นไม่ชัด เส้นคู่สีดำข้างหัวจะหายไปด้วย
เต่าปูลูตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทย พบที่จังหวัดลำปางมีน้ำหนัก 910 กรัม ความยาวกระดองหลัง 18.7 เซนติเมตร ความกว้างกระดองหลัง 14.5 เซนติเมตร ความกว้างหัว 6.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 23 เซนติเมตร
ชนิดย่อยและพฤติกรรม.
เต่าปูลู ยังแบ่งเป็นชนิดย่อย ได้ 3 ชนิด คือ
เต่าปูลู เป็นเต่าที่อาศัยอยู่ในลำธารน้ำบนภูเขาสูงเท่านั้น พบในประเทศจีนตอนใต้และในชายแดนที่ติดกับไทย, ลาว และพม่า มีนิสัยดุ กินเนื้อและลูกไม้เปลือกแข็งเป็นอาหาร รวมถึงลูกนกด้วย กินอาการโดยวิธีการฉกงับ มีความสามารถปีนป่ายขอนไม้ หรือโขดหินได้เก่ง หากินในเวลาตอนเย็นหรือกลางคืน ส่วนกลางวันจะหลบซ่อนตามซอกหิน ความแตกต่างระหว่างเพศผู้และเพศเมีย คือ ตัวผู้มีหางยาวมากกว่า และรูเปิดก้น ของตัวผู้จะอยู่ไปทางปลายหางมากกว่า และตัวผู้จะมีอวัยวะเพศ อยู่ภายในรูเปิดก้น เต่าปูลูเมื่อยังเล็ก กระดองจะมีลายสีเหลืองและสีน้ำตาล ส่วนตัวเต็มวัยสีเปลี่ยนไปเป็นสีน้ำตาลเขียวมะกอก ผสมพันธุ์ในน้ำ วางไข่คราวละ 3–5 ฟอง ไข่เปลือกแข็งสีขาว รูปทรงกระบอกหัวท้ายรี ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร เชื่อว่ามีอายุยืนได้ถึง 200 ปี
สถานภาพในธรรมชาติ.
สถานภาพปัจจุบัน เป็นสัตว์ที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยงและปรุงยาสมุนไพรด้วยเชื่อว่าเป็นยาที่ใช้บำรุงสมรรถนะทางเพศ โดยชาวจีนจะรับซื้อในราคาที่แพง นอกจากนี้แล้วยังมีการให้กัดกันเพื่อเป็นเกมการพนันอีกด้วย
ในประเทศไทย นอกจากที่จังหวัดลำปางแล้ว เต่าปูลูยังพบได้ที่ จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่อุทยานแห่งชาติคลองตรอน อำเภอน้ำปาด, จังหวัดพิษณุโลก พบที่อำเภอนครไทย, จังหวัดน่าน พบที่ป่าห้วยหลวง ตำบลเรือง อำเภอเมืองน่าน, อุทยานแห่งชาติขุนน่าน และ อุทยานแห่งชาตินันทบุรี รวมถึงอีกหลายที่ในจังหวัดภาคเหนือ
ในปัจจุบันมีโครงการอนุรักษ์เต่าปูลูอยู่ที่ หมู่บ้านนาตอง ตำบลช่อแฮ จังหวัดแพร่ และ อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย
สำหรับการนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงนั้น เต่าปูลูมักไม่ค่อยรอด เนื่องจากเป็นเต่าที่อาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพเป็นลำธารน้ำตกเท่านั้น อีกทั้งยังปีนป่ายเก่ง มีอุปนิสัยดุ จะฉกงับทุกอย่าง จึงทำให้เป็นเต่าที่เลี้ยงยากมาก
Platysternon megacephalum
หมาหริ่งพม่า
หมาหริ่งพม่า (อังกฤษ: Ferret badger, Burmese ferret-badger, Large-toothed ferret-badger; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายเพียงพอนผสมกับหมูหริ่ง คือ มีลำตัวยาวและมีขาสั้นเหมือนพวกเพียงพอน แต่หน้าแหลมยาวเหมือนหมูหริ่ง สีขนตามลำตัวมีสีเทาเข้มหรือน้ำตาล ขนหัวมีสีดำและมีแถบสีขาวพาดยาวมาถึงบริเวณใบหน้าและลำคอ มีเล็บแหลมคม และยาวใช้สำหรับการขุดดินสร้างรัง และใช้ในการจับเหยื่อ มีอุ้งเท้าที่เหมาะสมต่อการปีนต้นไม้ หางยาวเกือบครึ่งหนึ่งของลำตัว และบริเวณปลายหางมีสีขาว มีความยาวลำตัวและหัว 33-39 เซนติเมตร ความยาวหาง 14-20 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
การกระจายพันธุ์พบตั้งแต่ตะวันออกของเนปาล, อินเดีย, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม มีพฤติกรรมสามารถอาศัยอยู่ได้ในหลายสภาพแวดล้อม ทั้งนาข้าว, ทุ่งหญ้า ไปจนถึงป่าสมบูรณ์ กินอาหารได้หลายประเภท แต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หอย, กุ้ง, ปู, แมลง, ไส้เดือน, สัตว์เลื้อยคลาน หรือไข่นกที่ทำรังตามพื้นดิน เป็นต้น ออกหากินตามลำพังในเวลากลางคืน นอนหลับในโพรงไม้หรือโพรงดินในเวลากลางวัน ผสมพันธุ์ในเดือนมิถุนายน ออกลูกครั้งละ 2-3 ตัว
ปัจจุบัน เป็นสัตว์หายากมาก ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 จัดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
หมาหริ่งจีน
หมาหริ่งจีน (อังกฤษ: Chinese ferret-badger, Small-toothed ferret-badger) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Melogale moschata"
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายหมาหริ่งพม่า ("M. personata") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ขนมีสีน้ำตาลเข้ม แต่ขนที่หลังและหางจะอ่อนกว่า ลักษณะเด่นคือ มีเส้นสีขาวกลางหัวลากยาวมาถึงต้นคอ โดยเส้นดังกล่าวจะแคบกว่าเส้นกลางหัวของหมาหริ่งพม่า ขนมีสีขาวปนเหลืองบริเวณกลางหน้าผากและข้างแก้ม ปาก คาง ด้านล่างคอ และปลายหางมีสีขาว ส่วนขาหลังมีสีเหลือง มีความยาวลำตัวและหัว 33-45 เซนติเมตร ความยาวหาง 15-23 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์พบในทางภาคตะวันออกของอินเดียบริเวณที่ติดกับพม่า, ภาคใต้ของจีนบริเวณที่ติดกับพม่า, ภาคตะวันออกของจีนและภาคเหนือของเวียดนาม
หมาหริ่งจีน อาศัยอยู่ตามพุ่มไม้ในป่าทึบ อาหารหลักได่แก่ หนู และ กระต่าย หรือสัตว์ขนาดเล็กที่ไม่มีกระดูกสันหลังบางชนิด ขุดโพรงใต้ดินเพื่อเป็นที่หลับนอน ในบางครั้งอาจเข้าไปนอนในโพรงไม้ได้
สัตว์ประหลาด (ภาพยนตร์)
สัตว์ประหลาด! หรือ Tropical Malady เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องที่สี่ของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ออกฉายครั้งแรกในสายการประกวด ที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ครั้งที่ 57 ประจำปี 2004 และได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในหมู่ผู้ชม และนักวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์กลับได้รับรางวัล Prix du Jury (Jury Prize - ขวัญใจกรรมการ) ซึ่งมีเควนติน แทแรนติโนเป็นประธาน นับเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้เข้าประกวดในสายหลัก และได้รับรางวัลใหญ่
สัตว์ประหลาด! เป็นเรื่องราวเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักของเกย์สองคน คือ โต้ง (ศักดา แก้วบัวดี) ลูกจ้างโรงน้ำแข็ง กับ เก่ง พลทหารหนุ่ม (บัลลพ ล้อมน้อย) ส่วนหลังเป็นเรื่องราวที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เป็นเรื่องลี้ลับเชิงนิทาน เกี่ยวกับการตามล่าในป่าทึบระหว่างนายพราน กับเสือสมิง ที่เคยกินคน และมีวิญญาณของเหยื่อที่ถูกกินสิงอยู่
หลักจากได้รับรางวัลที่เมืองคานส์ ภาพยนตร์สัตว์ประหลาด! มีโอกาสได้เข้าฉายในประเทศไทยแบบจำกัดโรง เป็นเวลา 10 วัน
Sud pralad
เพื่อน...กูรักมึงว่ะ
เพื่อน...กูรักมึงว่ะ  เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย พจน์ อานนท์
เมฆ เป็นมือปืนที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยว เมฆมีแต่เพียงแม่และหมอก น้องชายที่ป่วยเป็นโรคเอดส์ทั้งคู่ จากพ่อเลี้ยง เมฆเป็นมือปืนที่ทำงานไม่เคยพลาดและไม่เคยตั้งคำถามใด ๆ ต่อชีวิต วันหนึ่ง เมฆได้รับคำสั่งให้จับตัว อิฐ นายตำรวจหนุ่มคนหนึ่งมาให้เฮียและท่าน อิฐเป็นคนดีที่ไปล่วงรู้เบื้องหลังการโกงกินของท่าน เมฆปฏิเสธที่จะไม่ฆ่าอิฐตามคำสั่งเฮีย เมฆจึงถูกยิงและถูกพาหนีไปโดยอิฐ ทั้งคู่หลบไปอยู่ในห้องพักบนอาคารตึกสูง ในช่วงเวลาที่ทั้งคู่อยู่ด้วยกัน อิฐไม่ปฏิเสธหัวใจตัวเองว่ารักเมฆ แต่เมฆกลับหลบหนีเขา ทำให้ทราย แฟนสาวของอิฐรู้สึกแปลกในความสัมพันธ์ระหว่างกัน
ต่อมา หมอกต้องไปขายตัวเพื่อหาเงิน อิฐเป็นห่วงเมฆ จึงตามไปถึงที่บ้าน ทรายจึงได้รับรู้เรื่องหมดทุกอย่าง แม่ของเมฆและหมอกก็ผูกคอตาย เมื่อหมดสิ้นแล้วทุกอย่าง เมฆจึงตัดสินใจบุกเดี่ยวไปฆ่าทั้งท่านและเฮีย โดยที่อิฐตามไปทีหลังด้วยความเป็นห่วง
"เพื่อน...กูรักมึงว่ะ" เป็นภาพยนตร์รัก-ดราม่าของไทยเรื่องแรก ๆ ที่กล่าวถึงชีวิตรักของเกย์ และประชาสัมพันธ์อย่างโจ่งแจ้งว่าเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับชายรักร่วมเพศ
ภาพยนตร์ได้รับคัดเลือกไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์ผู้สร้างอิสระ บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ครั้งที่ 34 (Brussels International Independent Film Festival) และได้รับรางวัลสูงสุด (The Grand Award in all Categories) และได้รับเลือกเป็นภาพยนตร์เปิดเทศกาลภาพยนตร์เกย์และเลสเบียน ที่ฮ่องกง บริษัทผู้จัดจำหน่ายมีโครงการจะนำภาพยนตร์เรื่องนี้ไปฉายรอบปกติในยุโรป และสหรัฐอเมริกา ในช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2551
เพลงประกอบ​ภาพยนตร์​.
ชื่อเพลง อยากรู้​แต่ไม่​อยาก​ถาม​
เพลงโดย แคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์
ดนตรีประกอบ​ ไจแอนท์ เวฟ
กล้องดูดาว
ควอร์เตอร์แบ็ก
ควอร์เตอร์แบ็ก (quarterback) แต่เดิมเรียก บล็อกกิงแบ็ก (blocking back) เป็นตำแหน่งผู้เล่นในกีฬาอเมริกันฟุตบอล เป็นเสมือนหัวหน้าทีมก็ว่าได้เพราะในกรณีต่างๆ อาจต้องตัดสินใจกะทันหัน ว่าจะเล่นไปในทางใด ทักษะที่จำเป็นสำหรับ ควอร์เตอร์แบ็ก คือการส่งลูกซึ่งเป็นหน้าที่หลักในการเล่นเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นส่งลูกเพื่อรัช(การวิ่ง) หรือส่งลูกพาสก็ตาม ควอร์เตอร์แบ็ก ต้องมีความไวในการสังเกตคู่ต่อสู้ และในบางครั้งควอร์เตอร์แบ็กก็อาจจะต้องพาลูกรัชเองเมื่อไม่สามารถพาสหรือใช้การรัชแบบปกติได้ หรืออาจจะเล่นแบบลักไก่นั้นเอง
เจนเพต
เจนเพต  เป็นงานศิลปะแนวสื่อผสมผสาน โดยศิลปินชื่อ Adam Brandejs Genpet เป็นผลงานเกี่ยวกับของเล่นที่เป็นสัตว์จริงๆซึ่งทั้งหายใจได้ กินได้ และมีอารมณ์เหมือนสัตว์จริงๆ โดยบริษัทไบโอเทค (Biotech) ซึ่งเหมือนกับให้เด็กเล่นเป็นบทพระเจ้าซึ่งเป็นที่ฮือฮาพอสมควรในตอนแรกที่ออกใหม่ๆ
แต่ที่น่าสนใจคือศิลปินได้ทำให้มันเหมือนเกิดขึ้นจริงๆโดยทำทั้งการทำตัว เจนเพตหลอกๆขึ้น และทั้งการตั้งร้านขาย เจนเพตขึ้น รวมไปถึงการตั้งเว็บไซต์ ของ เจนเพตขึ้นด้วย แต่ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องหลอกขึ้นทั้งนั้นจนได้รับการเข้าพิพิธภัณฑ์สิ่งหลอกลวงหรือ hoax of exposure
Neofelis diardi
การดำน้ำสกูบา
การดำน้ำสกูบา หรือ การดำน้ำลึก  เป็นการดำน้ำที่นักดำน้ำใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจใต้ท้องทะเล (scuba set) โดยนักดำน้ำพกถังอากาศลงไปใต้น้ำ ทำให้มีอิสรภาพและเสรีภาพในการเคลื่อนไหวสูงกว่าการดำน้ำสนูบา (snuba) หรือการดำน้ำที่ใช้อากาศจากบนผิวน้ำ และยังอยู่ใต้น้ำได้นานกว่านักดำน้ำแบบฟรีไดฟ์ คำว่า scuba ย่อมาจาก "self-contained underwater breathing apparatus" หมายถึงเครื่องมือที่ใช้สำหรับช่วยให้หายใจในขณะอยู่ใต้น้ำเป็นการเฉพาะตัว กล่าวคือสามารถดำลงสู่ใต้น้ำด้วยตนเองได้ ซึ่งแตกต่างจากการดำลงพร้อม ๆ กันในเรือดำน้ำเป็นต้น
กิจกรรมดำน้ำ.
การดำน้ำลึกอาจทำได้ด้วยเหตุผลหลายประการทั้งส่วนตัวและเป็นอาชีพ การดำน้ำแบบสันทนาการเพื่อความบันเทิงมีสาขาทางเทคนิคมากมาย ที่เพิ่มความน่าสนใจใต้น้ำ เช่น ดำน้ำในถ้ำ ดำน้ำซากเรือ ดำน้ำแข็ง และดำน้ำลึก
กิจกรรมดำน้ำที่เกี่ยวข้องกับการดำน้ำลึก :
อุปกรณ์ดำน้ำ.
นักประดาน้ำส่วนใหญ่เคลื่อนไหวใต้น้ำด้วยการใช้ตีนกบ(Fin) อุปกรณ์อื่น ๆ รวมถึง หน้ากากดำน้ำ เพื่อปรับปรุงวิสัยทัศน์ใต้น้ำ ชุดดำน้ำ อุปกรณ์ควบคุมการลอยตัว หรือบีซีดี (BCD ย่อมาจาก Buoyancy Control Device) ถังบรรจุอากาศแรงดันสูง เรกูเลเตอร์(Regulator) เข็มขัดสำหรับใส่ลูกตะกั่ว (Weight belt) และลูกตะกั่ว (Weight) เพื่อถ่วงให้จมและอุปกรณ์อื่นๆที่เกี่ยวข้อง นักดำน้ำบางคนใช้ท่อช่วยหายใจในน้ำ หรือสน็อร์กเกิลในขณะว่ายบนผิวน้ำ นักดำน้ำต้องได้รับการฝึกฝนตามขั้นตอนและทักษะการดำน้ำ และผ่านการรับรองขององค์กรดำน้ำ ซึ่งรวมถึงขั้นตอนการปฏิบัติการใช้อุปกรณ์และการรับมือกับอันตรายโดยทั่วไปของสภาพแวดล้อมใต้น้ำและขั้นตอนการปฏิบัติในกรณีฉุกเฉินสำหรับการช่วยเหลือตนเองและผู้ร่วมดำน้ำ
การฝึกอบรมและการรับรอง.
นักดำน้ำจะต้องได้รับการฝึกโดยอาจารย์ที่เป็นสมาชิกของหน่วยรับรองมาตรฐานผู้ดำน้ำ หรือได้จดทะเบียนกับหน่วยงานของรัฐ
การฝึกอบรมนักดำน้ำขั้นพื้นฐาน ผู้ฝึกจะต้องเรียนรู้ทักษะที่จำเป็นสำหรับการดำน้ำอย่างปลอดภัยในสภาพแวดล้อมใต้น้ำ รวมทั้งขั้นตอนและทักษะในการใช้อุปกรณ์ดำน้ำ ความปลอดภัย การช่วยเหลือตนเองในกรณีฉุกเฉินและขั้นตอนการช่วยเหลือผู้อื่น การวางแผนดำน้ำ และการใช้ตารางดำน้ำ หรือคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลเพื่อคำนวณการพักน้ำ
ทักษะในการดำน้ำที่นักดำน้ำระดับเริ่มต้นจะเรียนรู้ ได้แก่
การฝึกดำน้ำเพื่อนันทนาการ.
การดำน้ำแบบสันทนาการ (รวมถึงเทคนิค) ไม่มีหน่วยงานที่ได้รับการรับรองหรือกำกับดูแลแบบรวมศูนย์และส่วนใหญ่ควบคุมด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตามมีองค์กรระหว่างประเทศหลายแห่งที่มีขนาดและส่วนแบ่งการตลาดที่แตกต่างกัน ซึ่งฝึกอบรมและรับรองนักดำน้ำและครูฝึกนักดำน้ำ และร้านขายอุปกรณ์ดำน้ำและร้านเช่าต้องการหลักฐานการรับรองนักดำน้ำจากหน่วยงานเหล่านี้ ก่อนที่จะขาย ให้บริการ หรือให้เช่าผลิตภัณฑ์ดำน้ำได้
องค์กรต่อไปนี้เผยแพร่มาตรฐานสำหรับความสามารถด้านทักษะการดำน้ำเพื่อสันทนาการและความรู้:
โปเจียมแห่งสหราชอาณาจักร
จักรวรรดิบริเตน
สภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศูนย์หนังสือจุฬา
สาธร (พรรณไม้)
สาธร  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ถั่ว พบในประเทศลาว พม่า และไทย เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลของจังหวัดนครราชสีมาและต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
สาธรเป็นไม้ที่พบขึ้นในป่าเบญจพรรณใกล้แหล่งน้ำทั่ว ๆ ไปในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 600 เมตร เป็นไม้ต้นขนาดกลางผลัดใบ สูง 18-20 เมตร เรือนยอดกลมหรือทรงกระบอก เปลือกต้นสีเทาเรียบหรือแตกเป็นสะเก็ดเล็ก ๆ ตื้น ๆ เนื้อไม้สีขาวอมน้ำตาล แก่นสีน้ำตาลอมดำ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบอ่อนและยอดอ่อนมีขนยาวอ่อนนิ่มคล้ายเส้นไหมปกคลุมอยู่ ใบเป็นใบประกอบรูปขนนกเรียงสลับ ใบย่อยติดเป็นคู่ตรงกันข้าม 3-5 คู่ ปลายสุดเป็นใบเดี่ยวแผ่นใบย่อย รูปรี กว้าง 3-5.5 เซนติเมตร ยาว 5-12 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนมน ด้านล่างใบสีอ่อนกว่าด้านบน ใบแก่เกลี้ยง ดอกออกเป็นช่อกระจายแยกแขนงสีขาว ยาวประมาณ 20 เซนติเมตร ออกพร้อมใบอ่อน รูปดอกถั่ว กลีบดอก 5 กลีบ กลีบเลี้ยง 4 กลีบติดกันเป็นหลอดสั้น ออกรวมกันเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนานคล้ายฝักมีด มีเปลือกแข็ง กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 4-10 เซนติเมตร ฝักแก่แตกเป็น 2 ซีก ฝักหนึ่ง ๆ มี 1-3 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาล รูปร่างแบนคล้ายโล่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.3 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
เนื้อไม้และแก่นมีลักษณะสวยงามใช้ในการก่อสร้าง ใช้ทำเครื่องเรือนและด้ามเครื่องมือเครื่องใช้
สาธร
บาร็อค
หอยงวงช้าง
"สำหรับหอยงวงช้างที่นิยมนำมารับประทาน ดูที่: หอยกูอีดั๊ก"
หอยงวงช้าง เป็นมอลลัสคาในชั้นเซฟาโลพอด จัดอยู่ในอันดับย่อย Nautilina จัดเป็นมอลลัสคาที่มีวิวัฒนาการค่อนข้างสูง เป็นสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอยู่บนโลกนี้แล้วกว่า 350 ล้านปี จัดอยู่ในชั้นเซฟาโลพอด อันเป็นชั้นเดียวกับปลาหมึก ในชั้นย่อยนอติลอยด์ จัดเป็นนอติลอยด์เพียงกลุ่มเดียวเท่าที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ถือได้ว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตจำพวกหนึ่งก็ว่าได้
มีลักษะเหมือนหมึกผสมกับหอยฝาเดี่ยว เป็นสัตว์ที่ว่องไว ว่ายน้ำได้ดี ตาไม่มีคอร์เนียและเลนส์ เป็นแอ่งบุ๋มจากลำตัวเข้ามา มีน้ำทะเลเข้ามาอาบในชั้นเรตินาจึงรับภาพไม่ได้ เยื่อแมนเทิลมีกล้ามเนื้อหนา มีหนวดที่มากถึง 63–94 เส้น ซึ่งมากกว่าหมึกเสียอีกและมีประสาทสัมผัสที่ทำหน้าที่เหมือนเซนเซอร์สำหรับสัมผัสและรับรู้ความเคลื่อนไหวต่าง ๆ เช่น การหาอาหารและหลบหลีกศัตรู มีเปลือกหุ้มอยู่ภายนอก เปลือกขดเป็นวง มีผนังกั้นภายในตามขวาง แบ่งเป็นช่องอยู่ด้านในคล้ายห้อง ช่องนอกสุดที่มีขนาดใหญ่สุดเป็นช่องที่ตัวหอยอาศัยอยู่ อากาศที่อยู่ในช่องของเปลือกทำให้หอยงวงช้างลอยตัวได้ เมื่อจะดำน้ำลง หอยจะปล่อยอากาศที่อยู่ในช่องเหล่านี้ออกมา แล้วให้น้ำเข้ามาแทนที่ ทำให้ตัวหนักและจมลงได้ อันเป็นหลักการเดียวกับถังอับเฉาในเรือดำน้ำ
หอยงวงช้างว่ายน้ำโดยการพ่นน้ำออกไปทางท่อไซฟอนเช่นเดียวกับหมึก แต่การว่ายน้ำของหอยงวงช้างเป็นไปอย่างช้า ๆ ไม่รวดเร็วเท่าหมึกเนื่องจากมีเปลือก และไม่สามารถเห็นทิศทางที่จะไปได้ เพราะเป็นการว่ายถอยหลัง อาหารที่ชอบกินได้แก่ ปลา, กุ้ง ที่ว่ายน้ำอยู่ใกล้พื้นทะเล หอยงวงช้างมีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศโดยแยกเพศกันเป็นตัวผู้และตัวเมีย การผสมพันธุ์มีความคล้ายคลึงกับหมึก โดยตัวผู้จับถุงเสปิร์มส่งเข้าไปในช่องลำตัวของตัวเมีย ไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิแล้วจะฟักเป็นตัวโดยตรง และไม่มีระยะตัวอ่อน หอยงวงช้างยังพบได้มากที่ติมอร์-เลสเต ส่วนในน่านน้ำไทยมีหอยงวงช้างอยู่จำนวนไม่มากนัก โดยพบทางทะเลอันดามันของมหาสมุทรอินเดีย และไม่พบในอ่าวไทย เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวอยู่ในที่ลึก อาจถึง 400 เมตรได้
จากการเลี้ยงในสถานที่เลี้ยง พบว่าหอยงวงช้างมีการวางไข่ โดยจะวางไข่ติดกับก้อนหิน ไข่ใช้ระยะเวลาฟัก 8 เดือน หรือมากกว่าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของน้ำ ตัวอ่อนมีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียง 3 เซนติเมตร แต่อย่างไรก็ตาม จวบจนปัจจุบันยังไม่สามารถเลี้ยงลูกหอยงวงช้างจนกระทั่งโตเต็มวัยได้
มีเพียงวงศ์เดียว คือ Nautilidae มีอยู่ด้วย 6 ชนิดใน 2 สกุล ตัวต้นแบบมาจากสกุล "Nautilus" ซึ่งมักอ้างอย่างเฉพาะเจาะจงลงไปที่ หอยงวงช้างมุก ("N. pompilius") และยังใช้เรียกชนิดใดก็ตามที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ โดยการปรับตัวอยู่ในน้ำลึกมาหลายล้านปีทำให้หอยงวงช้างเป็นสมาชิกเพียงจำพวกเดียวของ ชั้นย่อย Nautiloidea ที่ยังมีชีวิตอยู่ และมักจะพบเป็นฟอสซิลตามหินฟอสซิลโบราณนักชีววิทยาจึงจัดให้เป็นฟอสซิลที่ยังมีชีวิตอยู่
หอยงวงช้าง เป็นหอยที่อาศัยอยู่ในน้ำลึก ประมาณ 400–600 เมตร และสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 3 กิโลเมตร แต่ไม่มีหมึกเพื่อป้องกันตัวเช่นเดียวกับปลาหมึก
219 ธัสเนลดา
219 ธัสเนลดา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
218 บิแองกะ
218 บิแองกะ  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
217 ยูดอรา
217 ยูดอรา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
216 คลีโอพัตรา
216 คลีโอพัตรา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
215 อีโนนี
215 อีโนนี  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
214 แอเชอรา
214 แอเชอรา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
213 ไลเลีย
213 ไลเลีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
212 มีเดีย
212 มีเดีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
211 อิซอลดา
211 อิซอลดา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
210 อิซาเบลลา
210 อิซาเบลลา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
209 ไดโด
209 ไดโด  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
208 ลาคริโมซา
208 ลาคริโมซา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
207 เฮ็ดดา
207 เฮ็ดดา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
206 เฮอร์ซิเลีย
206 เฮอร์ซิเลีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
205 มาร์ธา
205 มาร์ธา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
204 คัลลิสโต
204 คัลลิสโต  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
203 ปอมเปจา
203 ปอมเปจา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
202 ไครซีอิส
202 ไครซีอิส  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
201 พิเนโลพี
201 พิเนโลพี  เป็นแถบดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่ถูกค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย โยฮัน พาลีซา เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1879 ที่เมือง Pola ดาวเคราะห์น้อยนั้นตั้งชื่อตามเพเนโลพีภรรยาของโอดิสเซียสในโอดิสซีย์ ซึ่งเป็นบทประพันธ์มหากาพย์กรีกโบราณหนึ่งในสองเรื่องของโฮเมอร์
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น และอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย เรียกตามชื่อของภูเขาเทือกหนึ่งทางตอนใต้ของอุทยานแห่งชาติที่มีหน้าผาสูงชันคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มองดูเหมือนกับผ้าม่านผืนใหญ่ อยู่ในท้องที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย มีเนื้อที่ประมาณ 350 ตารางกิโลเมตร หรือ 218,750 ไร่
ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาหินปูนที่มีความสูงชันสลับซับซ้อนกันเป็นแนวยาวสลับกับที่ราบลุ่มเชิงเขา สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 200-800 เมตร เป็นแหล่งต้นน้ำของห้วยภูฮี ห้วยชมพู ห้วยคะเฮ้า ห้วยจอก ห้วยยาง ห้วยซำแคน ห้วยตากว้าง ห้วยข้าวหลาม ห้วยสงขะยวน และห้วยหม้อแตก ซึ่งลำห้วยเหล่านี้ไหลลงสู่ลำน้ำพองที่ไหลมาจากอุทยานแห่งชาติภูกระดึงและลำน้ำเชิญในจังหวัดขอนแก่น สภาพดินเป็นดินร่วนปนทรายและดินลูกรังอยู่ปะปนกับหินชนิดต่าง ๆ
ลักษณะอากาศโดยทั่วไป อากาศร้อนถึงร้อนจัดอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 39 องศาเซลเซียส
สภาพป่าประกอบด้วยป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง พรรณไม้สำคัญ ได้แก่ ประดู่ มะค่าโมง ตะแบก เหียง พลวง แดง เต็ง รัง พรรณไม้พื้นล่างที่ขึ้นอยู่หนาแน่น ได้แก่ หว่านไพร ชัน ข่าป่า หญ้าเพ็ก หวาย กล้วยไม้ป่า หญ้าคา หญ้าแฝก ฯลฯ
สัตว์ป่าที่พบได้แก่ เลียงผา หมูป่า เก้ง ลิง กระต่ายป่า นิ่มหรือลิ่น เม่น ตะกวด ไก่ป่า นกชนิดต่าง ๆ และแมลงกว่า 200 ชนิด
160 ยูนา
160 ยูนา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
159 อิมิเลีย
159 อิมิเลีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
149 เมดูซา
149 เมดูซา  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
148 แกลเลีย
148 แกลเลีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
เมทริกซ์ฮังเคิล
เมทริกซ์ฮังเคิล (Hankel matrix) คือเมทริกซ์จัตุรัสที่มีสมาชิกในแนวเส้นทแยงมุมรองเป็นค่าเดียวกัน และแนวขนานเส้นทแยงมุมรองเป็นค่าเดียวกันในแต่ละแนว ตัวอย่างเช่น
เมทริกซ์จัตุรัส A ใดๆ จะเป็นเมทริกซ์ฮังเคิลก็ต่อเมื่อ
"เมทริกซ์ฮังเคิล" เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ แฮร์มันน์ ฮังเคิล (Hermann Hankel) นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
Hankel matrix
147 โปรโตจิเนีย
147 โปรโตจิเนีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
เมทริกซ์ฮันเคิล
146 ลูซินา
146 ลูซินา เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
145 แอดีโอนา
145 แอดีโอนา ( หรืออ่านเป็นภาษาลาตินว่าอะดีโอนา) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
144 วิบิเลีย
144 วิบิเลีย  เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
143 เอเดรีย
143 Adria เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
มหาวิทยาลัยลาวาล
มหาวิทยาลัยลาวาล  เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในแคนาดา และเป็นมหาวิทยาลัยแรกในอเมริกาเหนือที่เปิดสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส ตั้งอยู่ที่นครเกแบ็ก เมืองหลวงของรัฐเกแบ็ก ลาวาลถูกจัดอยู่หนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยด้านวิจัยทางด้านการแพทย์ของแคนาดา และหนึ่งในสิบมหาลัยชั้นนำของแคนาดา และในปี 2007 ลาวาลจัดอยู่อันดับที่ 35 ของมหาวิทยาลัยทั้งหมดในแคนาดาและอเมริกา เป็นอันดับที่ 4 ของแคนาดา ในด้านชีววิทยา และสิ่งแวดล้อม
มหาวิทยาลัยลาวาลถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1663 ที่ Séminaire de Québec หรือเมืองเก่าของเมืองเกแบ็ก โดยหัวหน้าบาทหลวงแห่งคิวเบก "ฟรองซัว เดอ ลาวาล" ต่อมาในปี 1852 มีการจัดตั้งวิทยาเขตใหม่ที่เมืองมอนทรีออล และวิทยาเขตใหม่นี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น "มหาวิทยาลัยมงเตรอาล" (Université de Montréal) ในปี 1919 แต่ปัจจุบันมหาวิทยาลัยลาวาลตั้งอยู่ที่เขต Sainte-Foy ย่านศูนย์การค้าของเมืองเกแบ็ก และสถานที่เก่าที่ Séminaire de Québec เป็นสถานที่เรียนของคณะสถาปัตยกรรม
ในปี 2002 ลาวาลได้เปิดสอนหลักสูตรต่างๆมากกว่า 350 หลักสูตร มีนักศึกษากว่า 37000 และ 20% ของนักศึกษาทั้งหมด กำลังศึกษาในระดับปริญญาเอก และมีนักศึกษาต่างชาติมากกว่า 2500 คนมาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ในแต่ละปี (ในปี 2007 มีนักเรียนไทยราว 10 คนที่กำลังเรียนภาษาฝรั่งเศสใน สถาบันสอนภาษาของมหาวิทยาลัย และ 1 คนกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี) และราว 1000 คนมาจากรัฐอื่นของแคนาดา และยังเป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่เปิดสอนหลักสูตร forestry engineers ในรัฐคิวเบก
วิทยาเขตหลักของลาวาล มีเนื้อที่ประมาณ 1.2 ตร.กม. มากกว่า 30 อาคาร และอุโมงค์ใต้ดินยาว 10 กม. เชื่อมโยงอาคารต่างๆ ในวิทยาเขตไว้เป็นทางเดินในช่วงฤดูหนาว บรรยากาศรอบๆ วิทยาเขตประกอบไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด สนามหญ้าและสัตว์ต่างๆ มากกว่า 67 ชนิด และพันธุ์นกกว่า 60 ชนิด
นักศึกษาไทยในลาวาล.
นักศึกษาไทยโดยทุนรัฐบาลไทยและทุนรัฐบาลต่างประเทศได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นจำนวนพอสมควรในช่วงที่ผ่านมา เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก โดยเฉพาะด้านภาษาและวรรณคดีฝรั่งเศส แต่ในปี 2006 ได้มีนักศึกษาไทยจากทุนรัฐบาลไทยในความดูแลของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ให้มาเรียนต่อในรัฐคิวเบกจำนวน 39 คน เพื่อศึกษาในระดับปริญญาตรีในทุกสาขาวิชา และได้มี นักศึกษาไทย 9 คนมาเรียนภาษาฝรั่งเศสที่โรงเรียนสอนภาษาของมหาวิทยาลัยลาวาล
เมทริกซ์โทพลิทซ์
เมทริกซ์โทพลิทซ์  คือเมทริกซ์จัตุรัสที่มีสมาชิกในแนวเส้นทแยงมุมหลักเป็นค่าเดียวกัน และแนวขนานเส้นทแยงมุมหลักเป็นค่าเดียวกันในแต่ละแนว ตัวอย่างเช่น
เมทริกซ์จัตุรัส A ใดๆ จะเป็นเมทริกซ์โทพลิทซ์ก็ต่อเมื่อ
"เมทริกซ์โทพลิทซ์" เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ อ็อทโท โทพลิทซ์ (Otto Toeplitz) นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
Toeplitz matrix
เมทริกซ์โทปลิทซ์
142 โพลานา
142 โพลานา เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
Home of the Underdogs (HotU) เป็นเว็บไซต์รวบรวม abandonware หรือซอฟต์แวร์ที่ไม่มีผู้พัฒนา/จัดจำหน่ายอีกต่อไปแล้ว ดำเนินงานโดย สฤณี อาชวานันทกุล นักวิชาการชาวไทย เจ้าของเว็บไซต์ "คนชายขอบ"
ในเว็บไซต์มีซอฟต์แวร์และคู่มือให้ดาวน์โหลดจำนวนมาก
โดยเน้นไปที่ซอฟต์แวร์เกมที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จด้านยอดขายนัก รวมทั้งเกมที่ดี แต่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก
โดยมีรีวิวเกมมากกว่า 5,300 เกม เว็บไซต์นี้เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนกันยายน 2541และก็กลายเป็นเว็บไซต์รวบรวม abandonware ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในอินเทอร์เน็ต
เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 เว็บไซต์ HotU ได้ปิดตัวลงไปเนื่องจากทางผู้ให้บริการเว็บโฮสล้มละลาย แต่ก็มีความพยายามในการฟื้นฟูเว็บไซต์นี้ขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีเป้าหมายสร้างเว็บแบบวิกิเพื่อให้ผู้อ่านสามารถร่วมปรับปรุงเนื้อหาได้
ปัจจุบันได้มีเว็บที่สร้างขึ้นเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของ HotU หลายแห่ง ซึ่งสร้างขึ้นโดยอดีตผู้ใช้ของเว็บ HotU ต้นตำรับ ซึ่งเว็บไซต์เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยเป็นอิสระจากกัน และคุณสฤณีไม่ได้เข้าไปร่วมสร้างด้วยอีกต่อไป เพราะเจ้าตัวได้หันไปทำงานทางวิชาการแทน
ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง
ปุยฝ้าย
ปุยฝ้าย อาจหมายถึง
เมทริกซ์เฮาส์โฮลเดอร์
Partitioned matrix
วัฒนธรรมระดับต่ำ
วัฒนธรรมระดับต่ำ  เป็นคำเรียกของวัฒนธรรมย่อย ที่ใช้เปรียบกับวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยใช้แยกต่างกับวัฒนธรรมระดับสูง ตัวอย่างของวัฒนธรรมระดับต่ำเช่น การสัก หรือ เพลงป็อป
ปุยฝ้าย AF4
ปุยฝ้าย AF
โรงเรียนวัดทรงธรรม