pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ระหว่างการจลาจลอู่จางในปี ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2454) ซึ่งนำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐจีน กองทัพปฏิวัติในที่ต่างๆ ได้ใช้ธงเป็นเครื่องหมายของตนเองอย่างหลากหลาย โดยธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง" ของลู่เฮาตุงนั้นใช้อยู่ในพื้นที่มณฑลกวางตุ้ง มณฑลกวางสี มณฑลยูนนาน และมณฑลกุ้ยโจว ส่วนธงมีรูปดาวสีเหลือง 18 ดวงมีการใช้เป็นธงกองทัพเพื่อแทนมณฑลการปกครองทั้ง 18 มณฑลในเวลานั้น ในพื้นที่เมืองเซี่ยงไฮ้และภาคเหนือของจีนได้ใช้ "ธงห้าสี" (五色旗, wǔ sè qí) (The "Five Races Under One Union" flag, ธง "ห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ") เป็นเครื่องหมาย โดยใช้แถบห้าสีแนวนอนแทนสัญลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์หลัก 5 กลุ่มของจีน อันได้แก่ ชาวฮั่น (สีแดง) ชาวแมนจู (สีเหลือง) ชาวมองโกล (สีฟ้า) ชาวหุย (สีชาว) และชาวทิเบต (สีดำ)
เมื่อได้มีการจัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ก็ได้มีการเลือกใช้ "ธงห้าสี" เป็นธงชาติจีนโดยวุฒิสภาเฉพาะกาลของรัฐบาลสาธารณรัฐจีน ส่วน ได้จัดให้เป็นธงประจำกองทัพ และ "ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" ใช้เป็นธงนาวี (ธงชาติประจำกองทัพเรือ) อย่างไรก็ตาม ดร. ซุนยัตเซ้นเห็นว่าการเลือกเอาธงห้าสีเป็นธงชาตินั้นไม่เหมาะสม เพราะลำดับของการเรียงแถบสีในธงห้าสีนั้นมีนัยยะถึงการจัดลำดับชนชั้นทางสังคมของชนชาติต่างๆ ในจีนยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์
หลังประธานาธิบดีหยวน ซื่อไข่ก้าวเข้าสู่การปกครองแบบเผด็จการด้วยการยุบสภาแห่งชาติและประกาศให้พรรคก๊กมินตั๋งเป็นพรรคการเมืองนอกกฎหมายในปี ค.ศ. 1913 (พ.ศ. 2456) ดร. ซุนยันเซ็นได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และใช้ "ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" เป็นธงชาติของรัฐบาลพลัดถิ่น และยังคงใช้ต่อมาเมื่อพรรคก๊กมินตั๋งได้จัดตั้งรัฐบาลที่มณฑลกวางโจวแข่งกับรัฐบาลเป่ยหยางใน ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) หลังจากรัฐบาลก๊กมินตั๋งทำการรุกขึ้นไปทางภาคเหนือของประเทศและสามารถขับไล่รัฐบาลเป่ยหยางได้สำเร็จ ธงดังกล่าวนี้ต่อมาได้รับการรับรองเป็นธงชาติสาธารณรัฐจีนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) แม้ว่าจะยังคงมีความนิยมใช้ธงห้าสีในหมู่ชาวจีนภาคเหนืออยู่ก็ตาม เนื่องจากชาวจีนภาคเหนือยังคงนิยมในธงห้าสี และความรู้สึกภูมิภาคนิยมที่ต่อต้านชาวจีนภาคใต้อย่างเช่น ดร. ซุนยัดเซ็น ซึ่งเป็นจีนแคะ
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 การรุกรานของจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ก่อให้เกิดรัฐบาลหุ่นเชิดขึ้นจำนวนมาก ซึ่งรัฐบาลหุ่นเชิดแต่ละแห่งก็มีธงใช้ที่แตกต่างกันออกไป "รัฐบาลปฏิรูป" ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่นได้ถูกจัดตั้งขึ้นที่เมืองนานกิงเมื่อ ค.ศ. 1938 (พ.ศ. 2481) เพื่อรวบรวมรัฐบาลหุ่นเชิดต่างๆ เข้าไว้ด้วยกันโดยใช้ธงห้าสีเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาเมื่อหวังจิงเว่ย (Wang Jingwei) ได้ขึ้นปกครองรัฐบาลปฏิรูปที่นานกิงใน ค.ศ. 1940 (พ.ศ. 2483) เขาจึงได้ร้องให้เปลี่ยนธงของรัฐบาลปฏิรูปเป็นธงแบบเดียวกับของสาธารณรัฐจีนของเจียงไคเช็คที่เมืองฉงชิ่ง เพื่อท้าทายต่อรัฐบาลดังกล่าวโดยตรงและอ้างสิทธิว่าตนเป็นเป็นผู้สืบทอดทางการเมืองโดยชอบธรรมของ ดร. ซุนยัดเซ็น อย่างไรก็ตาม ฝ่ายญี่ปุ่นนั้นกลับพอใจในธงห้าสีมากกว่า ดังนั้นเพื่อเป็นการประนีประนองกับหวังจิงเว่ย ฝ่ายญี่ปุ่นจึงได้แนะนำให้รัฐบาลปฏิรูปเพิ่มธงแถบสามเหลี่ยมเหนือธงชาติสาธารณรัฐจีนมีคำขวัญว่า "สันติภาพ ต่อต้านคอมมิวนิสต์ สร้างชาติ" (和平反共建國, Hépíng fǎn'gòng jiàn guó) แต่ฝ่ายหวังจิงเว่ยได้ปฏิเสธไป ในที่สุด หวังจิงเว่ยและฝ่ายญี่ปุ่นจึงตกลงกันได้ว่าธงชาติสาธารณรัฐจีนมีแถบธงสามเหลี่ยมสีเหลืองดังกล่าวจะใช้ภายนอกอาคารสถานที่เท่านั้น ถึงปี ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486) แถบสีเหลืองดังกล่าวได้ถูกยกเลิก ทั้งรัฐบาลหวังจิงเว่ยและรัฐบาลเจียงไคเช็คต่างก็ใช้ "ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" เป็นเครื่องหมายตนเองเหมือนกัน เพื่ออ้างสิทธิในความเป็นรัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ถูกต้องตามกฎหมาย
"ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" ได้มีการกำหนดฐานะเป็นธงชาติสาธารณรัฐจีนไว้ในมาตรา 6 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐจีน เมื่อ ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490)
หลังสิ้นสุดสงครามกลางเมืองจีนในปี ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) ฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งนำโดยเหมาเจ๋อตุงได้รับชัยชนะ จึงจัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นบนแผ่นดินใหญ่และประกาศใช้ธงชาติใหม่ของตนเองเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1949 ส่วนรัฐบาลของจอมพลเจียงไคเช็คได้อพยพไปตั้งมั่นอยู่ที่เกาะไต้หวันและฟื้นฟูการปกครองของสาธารณรัฐจีนขึ้นใหม่ สัญลักษณ์ประจำชาติของสาธารณรัฐจีนซึ่งใช้มาตั้งแต่ครั้งตั้งมั่นบนแผ่นดินใหญ่ยังคงใช้สืบมา ภายหลังรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐจีนได้ตรารัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดินและธงชาติสาธารณรัฐจีน  เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) เพื่อกำหนดลักษณะ ขนาด สัดส่วน การจัดสร้าง และการใช้ธงชาติให้เป็นมาตรฐานเดียวกันโดยทั่วไป
ในธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง" ของลู่เฮาตง รัศมีทั้ง 12 แฉกของดวงอาทิตย์สีขาวหมายถึงเดือนทั้ง 12 เดือนและระบบการแบ่งเวลาเป็น 12 ชั่วโมงแบบจีน (時辰, shíchén) ซึ่ง 1 ชั่วโมงจีนเท่ากับ 2 ชั่วโมงสากล ดังนั้น 12 ชั่วโมงจีนจึงเท่ากับ 24 ชั่วโมงสากล หรือเวลาใน 1 วัน ต่อมา ดร. ซุนยัดเซ็นได้เพิ่ม "แผ่นดินอุดมสีแดง" หรือพื้นสีแดง เพื่อหมายถึงเลือดของนักปฏิวัติผู้เสียสละตนเองเพื่อโค่นล้มรัฐบาลราชวงศ์ชิงและสถาปนาสาธารณรัฐจีน นอกจากนั้นธงนี้ยังได้สือความหมายของหลักลัทธิไตรราษฏร์ของ ดร. ซุนยัตเซ็นไว้ ดังนี้
จะเห็นได้ว่าความหมายของสีทั้งสามในธงชาติสาธารณรัฐจีนมีแนวคิดเดียวกับหลักการ "เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ"(Liberté, égalité, fraternité) ของประเทศฝรั่งเศส แล้วธงก็มีลักษณะคล้ายคลึงธงชาติสหรัฐอเมริกาคือ สีแดงตรงผืนใหญ่ และข้างบนซ้ายจะมีนำเงิน ดวงอาทิตย์ขาวซึ่งคล้ายกันมากแต่ก็ต่างกันมากเช่นกัน
ธงที่คล้ายคลึงกัน.
ธงชาติสาธารณรัฐจีนมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับ:
ส่วนดวงอาทิตย์ในธงมีลักษณะคล้ายกับดวงอาทิตย์ใน ธงชาตินามิเบีย
ทั้งนี้มีรายงานด้วยว่าในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้ชมกีฬาชาวไต้หวันได้ใช้ธงชาติพม่าเชียร์ทีมกีฬาเบสบอลจีนไทเป เนื่องจากประเทศจีนมีกฎหมายห้ามการแสดงธงชาติสาธารณรัฐจีน
โทมัส เจฟเฟอร์สัน
แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์
พรรครีพับลิกัน (สหรัฐอเมริกา)
อัลบั้ม  คือ การรวมเพลงหรือเสียงที่เกี่ยวกับดนตรี ออกสู่สาธารณชน โดยมากจะทำเป็นธุรกิจ มีการโฆษณาประชาสัมพันธ์ขาย ถึงแม้ว่าศิลปินเล็ก ๆ มักจะขายเองโดยตรง โดยอาจขายในงานคอนเสิร์ตหรือบนเว็บไซต์
เพลงในอัลบั้มอาจเนื้อหา อารมณ์ เสียง ที่ตั้งใจที่จะเล่าเรื่องราว หรือมีแนวความคิด หรือต้องการแสดงการบันทึกเสียงที่ใดที่หนึ่ง เวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบันทึกเสียงเพื่อการค้าโดยค่ายเพลง
เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้มมักมีรายชื่อเพลง ในบางอัลบั้ม อาจมีเพลงเพิ่มเติมขึ้นมาหรือที่เรียกว่า โบนัสแทร็ค (บางทีอาจมีซ่อนชื่อเพลง หรือที่เรียกว่า Hidden Track) ในบางอัลบั้มอาจวางขายในรูปแบบเดียว เช่น ซีดี, ดีวีดี ออดิโอ, คาสเซ็ตต์, ไวนีล, เอ็มพี3 เป็นต้น
อัลบั้มในยุคแรกจะเป็นแผ่นเสียง 78 RPM ที่รวมอัลบั้มภาพไว้ด้วย โดยแผ่นแรกที่เรียกว่า อัลบั้มคือ Nutcracker Suite โดย Tchaikovsky ในปี ค.ศ. 1909 วางจำหน่ายโดย Odeon Records
ในปี ค.ศ. 1948 โคลัมเบียได้ผลิตแผ่น 12", 33⅓ RPM เป็นครั้งแรกทำจากแผ่นไวนีล โดยมีความยาวประมาณ 23 นาทีต่อ 1 หน้า
ความยาวของอัลบั้มมักมีช่วงระหว่าง ครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมง
ปัจจุบันรูปแบบแผ่นไวนีลไม่ได้รับความนิยมเหมือนแต่เคย โดยในปัจจุบันมักอยู่ในรูปแบบของซีดี คาสเซ็ทท์และเอ็มพี 3 ในปกอัลบั้มมีการออกแบบกราฟิกต่าง ๆ และมีคำบรรยาย รวมถึงเนื้อเพลง ภาพของศิลปิน หรือ อาร์ทเวิร์คและตัวหนังสือต่าง ๆ ซีดีบางแผ่นมีเป็นบุ๊คเล็ท (หนังสือเล่มเล็กๆ) แผ่นซีดีเริ่มทีมีความยาว 74 นาที ต่อมายาวเพิ่มเป็น 80 นาที ปัจจุบันความยาวของอัลบั้มต่อหนึ่งอัลบั้มมักมีความยาวตั้งแต่ 40 นาทีถึง 55 นาที
จากกฎของชาร์ทในอังกฤษ อัลบั้มต้องมีเพลงมากกว่า 4 เพลงและมีความยาวมากกว่า 25 นาที บางครั้งอัลบั้มที่สั้นกว่านี้จะเรียกว่า อีพี (EP ย่อมาจาก extended play) และอาจมีความหมายเดียวกับคำว่า มินิอัลบั้ม
ในบางอัลบั้มที่มีความยาวเกินกว่า 1 แผ่น ศิลปินมักตัดสินใจที่จะออกเป็นอัลบั้มคู่ โดยมีรูปแบบของ แผ่นซีดี หรือ แผ่นไวนีล รวมกันในหีบห่อเดียวกัน หรือในบางครั้งก็มีถึง 3 แผ่น (triple album)
มัตสึโมโตะ รันงิคุ
มัตสึโมโตะ รันงิคุ  ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตรองหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
รันงิคุ เป็นสาวสวย ผมส้ม หน้าอกภูเขาไฟ มีไฝที่ใต้ปาก มักสวมชุดยมทูตจะมีผ้าคาดสีชมพูที่หัวไหล่ เป็นคนใจดี แต่ขี้เกียจ ชอบพูดเรื่องหน้าอกขนาดมหึมาของตัวเองเป็นเรื่องปกติ แถมชอบดื่มเหล้า (โดยเฉพาะกับเพื่อนก๊งเหล้าอย่างหัวหน้าเคียวราคุ) แล้วก็ยังเป็นคนที่ชอบคิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่เสมอ และยังเป็นคนแรกที่ได้ชิมอาหารฝีมือของอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะอีกด้วย
รันงิคุ เป็นชาวเมืองลูคอน ในตอนเด็กได้ถูกอิชิมารุ งินช่วยไว้จากความหิวโหย ซึ่งงินยังเป็นคนที่ตั้งวันเกิดให้กับรันงิคุด้วยแอบชอบ อิชิมารุ งิน อยู่ แต่ต่อมาเขาก็ได้หายตัวไปอีก จึงทำให้รันงิคุคิดมากเกี่ยวกับงินตลอดเวลาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จนกระทั่งงินเป็นหนึ่งในคนร้ายที่ทรยศต่อ 13 หน่วยพิทักษ์ทำให้รันงิคุรู้สึกสงสัยในตัวของเขาอยู่เรื่อยมา
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหัวหน้าฮิซึกายะนั้นเป็นมาตั้งแต่ที่ฮิซึกายะยังเป็นชาวเมืองลูคอนทั่วไป เธอเจอเขาที่ร้านขายนัตโตะและออกปากต่อว่าเจ้าของร้านที่ไม่มีมารยาทกับฮิซึกายะและสั่งสอนให้ฮิซึกายะรู้จักตอบโต้กลับไปบ้าง คืนนั้นเธอสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณและตามรอยมาเจอฮิซึกายะที่กำลังปล่อยแรงดันวิญญาณน้ำแข็งออกมาจนยายหนาวจนตัวสั่น และเธอเองก็เป็นคนเอ่ยทักเรื่องที่ฮิซึกายะได้ยินเสียงของดาบฟันวิญญาณ และกล่าวว่าให้ไปเป็นยมทูตเสีย อย่างน้อยก็เพื่อไม่สร้างความลำบากให้ยาย ฮิซึกายะจึงเริ่มต้นการเป็นยมทูตด้วยการร่ำลายายไปเรียนที่สถาบันวิญญาณชินโอและไต่เต้าขึ้นกลายเป็นหัวหน้าของเธอในที่สุด
รันงิคุเป็นหนึ่งในตัวละครที่น่าสงสารในเรื่องตัวหนึ่งเลยก็ว่าได้
รันงิคุ เป็นคนมอบจดหมายของหัวหน้าไอเซ็นที่เขียนไว้ก่อนตายแก่ฮินาโมริ จนกระทั่งฮินาโมริได้หนีออกจากคุก ทำให้เกิดการต่อสู้ขึ้น จนอิชิมารุกำลังจะพลั้งดาบใส่ฮินาโมริ แต่รันงิคุมาหยุดไว้ได้ทัน จนวันประหารคุจิกิ ลูเคีย หัวหน้าฮิตสึกายะและรันงิคุได้เข้าไปสำรวจ 46 วังกลาง จนกระทั่งได้พบกับคิระ และได้ต่อสู้กัน แต่สุดท้ายก็ยุติลงเมื่อรองหัวหน้าโคเท็ตสึใช้วิถีมารประกาศเกี่ยวกับความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมด และเธอได้จับ อิชิมารุ งิน แต่ก็ต้องพลาดท่าเพราะเมนอสมาช่วยไว้ ก่อนจากกันงินยังพูดขอโทษเธออีกด้วย
รันงิคุ อิซึรุ ยูมิจิกะ และชูเฮย์ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าฮิตสึกายะให้มาช่วยพวกอิจิโกะในการต่อสู้กับเบาท์ โดยรันงิคุได้ร่วมมือกับแช้ด อุรูรุ และโนบะในการต่อสู้กับเบาท์ที่ชื่อว่า "ซาวาตาริ" โดยอุรูรุพลาดท่าถูกบาวร่าดอลล์ของซาวาตาริกลืนเข้าไปในมิติภายในท้องของบาวร่า พวกรันงิคุจึงร่วมมือกันนำตัวอุรูรุออกมาจากท้องของบาวร่าจนได้ แต่สุดท้ายซาวาตาริก็หนีไปในที่สุด
จนกระทั่งยูมิจิกะได้ค้นพบถ้ำที่เป็นที่อยู่ของเบาท์พวกรันงิคุจึงได้ลอบเข้าไป แต่ก็เกือบพลาดท่าให้กับพวกเบาท์ แต่ก็โชคดีที่พวกอิจิโกะมาช่วยไว้ทัน แต่สุดท้ายพวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด
รันงิคุ เป็นหนึ่งในยมทูตที่ลงมาปฏิบัติงานที่โลกเพื่อต่อสู้กับอารันคาร์ เธอได้อาศัยอยู่กับอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ โดยโอริฮิเมะได้เล่าความในใจให้เธอฟัง
ต่อมาพวกกิลเลียน และหนึ่งในEspada กริมเจอร์ ได้บุกมายังโลดมนุษย์ เธอได้ต่อสู้กับกิลเลียนตัวอ้วน จนเกือบพลาดท่า โชคดีที่ได้รับการสลายการจำกัด(ยมทูตชั้นสูงที่ลงมาโลกมนุษย์จะถูกจำกัดพลังและถ้าถึงคราวจำเป็นที่ต้องใช้พลังในการต่อสู้มากกว่านี้ก็จะปล่อยพลังให้มากถึง 5 เท่าเลยทีเดียว)จนสามารถชนะกิลเลียนได้ และอยู่ประจำโลกต่อไป (ตอนแทรกที่ไม่มีในหนังสือ)เธอเคยช่วยวิณญาณเด็กชายและต่อสู้กับฮอลโลว์ และถึงเวลาสำคัญที่Espadaบุกมาถึง 4-5 ตน เธอต่อสู้กับรูปี้ Eapada หมายเลข 6 ที่พึ่งได้อันดับใหม่เกือบตายโชคดีที่ อุราฮาระ คิสึเกะ มาช่วยไว้ทัน ต่อมาได้ซ้อมรบเพื่อเตรียมสู้กับไอเซ็น
เธอได้สู้กับอารันคาร์แต่กลับโดนอารันคาร์เล่นงานจนเกือบหมดท่า เธอโดนพวกฟราเชี่ยนของฮาริเบล ทำร้ายจนท้องซีกทางด้านขวาของเธอขาดไป แต่โชคดีที่หัวหน้ายามาโมโตะได้มาช่วยเอาไว้ และเธอก็ได้รับการรักษาจากคิระแต่ยังไม่หายดี เธอก็ได้ติดตามงินเพื่อนเก่าของเธอไปหลังจากที่งินและไอเซ็นไปเมืองคาราคุระของจริงแล้ว และได้ไปขวางคันออนจิที่จะต่อสู้กับไอเซ็น ไม่ทันที่จะคุยอะไรกับไอเซ็น งินได้พาตัวเธอไปบนดาดฟ้าของตึก หลังคุยกันไม่นานงินตัดสินใจใช้วิถีมาร "ฮาคุฟุคุ" ทำให้เธอสลบไปเพื่อไม่ให้เธอไปเผชิญหน้ากับไอเซ็น จากนั้นงินก็ไปทรยศไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จโดนไอเซ็นเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส หลังจากที่รันงิคุฟื้นคืนสติก็รับรู้ถึงงินว่าได้รับบาดเจ็บ จึงถลาลงไปร้องไห้เรียกงินหวังให้ฟื้นสติ แต่ก็ถูกไอเซ็นจะเล่นงานโชคดีของเธอที่อิจิโกะมาช่วยทัน และพาไอเซ็นไปสู้ที่ไกลจากตัวเธอ ภายหลังจากที่ ชนะไอเซ็นกลับมา ระหว่างที่เธออยู่กับฮิซึกายะที่กำลังฝึกซ้อมเพื่อฮินาโมริอยู่นั้น เธอได้เข้าใจถึงความหมายว่า "ทำไมอิชิมารุ งิน ถึงได้ไปไหนมาไหนไม่บอกเธอ "และเธอได้บอกความในใจด้วยว่า "เธอชอบเขา"
ข้อสงสัย.
จากตอนอดีตของงินในวัยเด็ก ที่ไปพบรันงิคุครั้งแรก ที่ในมือไอเซ็นถือโฮเคียคุไว้กับลูกน้องยมทูต 3 คน ที่คุกเข่าอยู่ และสภาพของรันงิคุในวัยเด็กนอนสลบเหมือนถูกทำร้าย แต่จากข้อคิดพิจารณาแล้ว
1.ตอนที่ 416 (ฉบับบการ์ตูน)งินได้พยายามแย่งโฮเงียคุจากไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จ งินได้คิดขอโทษรันงิคุว่า "ไม่สามารถเอาสิ่งที่เธอถูกช่วงชิงคืนมาได้"ซึ่งก็น่าจะสรุปได้ว่า ไอเซ็นกับลูกน้องทำร้ายรันงิคุเพื่อแย่งโฮเงียคุซึ่งมันต้องเกี่ยวข้องกับรันงิคุ
2.Bleach อ.คุโบะ จากการเขียนเนื้อเรื่อง เท่าที่ดูมา ต้องไม่มีแนวข่มขืน อนาจาร แบบนี้แน่นอน
ลักษณะ ขี้เถ้า รวมกลายเป็นเกราะแข็งดั่งเหล็กกล้า ล้อมรอบ ลำตัว
เจียง ไคเช็ค
ฮวน เด ฮาเรรา
ฮวน คาร์ลอส เฟอร์เรโร
ฆวน คาร์ลอส เฟอร์เรโร
ฆวน คาร์ลอส เฟร์เรโร
ซาลวาดอร์ ซานเชส
ปีเตอร์ ปาร์เกอร์
ปีเตอร์ เบนแจมิน ปาร์เกอร์
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
Peter Benjamin Parker
The Iron Ladies
เอกชัย บูรณผานิต
ไอ โรบอท พิฆาตแผนจักรกลเขมือบโลก
ไอ โรบอท แผนพิฆาตจักรกลเขมือบโลก  เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟแอ็คชั่นผจญภัย ที่สร้างจากเรื่อง "Hardwired" บทภาพยนตร์ที่เขียนโดย เจฟ วินทาร์ โดยใช้โครงเรื่องมาจากเรื่องสั้นชุด I, Robot ของไอแซค อสิมอฟ แต่นำมาเฉพาะชื่อเรื่อง ชื่อตัวละครสำคัญ และแนวคิดเรื่อง กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ เนื้อหาหลักๆ ในเรื่อง เขียนขึ้นใหม่ทั้งหมด ไม่ได้เกี่ยวข้องกับนิยายต้นฉบับเลย
ผู้ชื่นชอบนิยายต้นฉบับของไอแซค อสิมอฟ ส่วนหนึ่งไม่พอใจการดัดแปลงเนื้อเรื่องของนิยาย และประท้วงภาพยนตร์เรื่องนี้
ค.ศ. 2035 ในยุคที่หุ่นยนต์อาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ในฐานะผู้รับใช้ เดล (สมิธ) ตำรวจนักสืบชิคาโก ต้องสืบสวนคดีฆาตกรรมศาสตราจารย์คนหนึ่งที่เขาเชื่อมั่นว่าต้องเป็นฝีมือของ บรรดาหุ่นยนต์ที่กำลังวางแผนครอบงำมนุษย์อย่างแน่นอน
ไอ โรบอท (ภาพยนตร์)
ภาษาซาไก
ภาษาซาไก (Kensiu) หรือภาษาเกนซีอู ภาษาโอรัง บูกิต ภาษาโมนิก ภาษาเมนดี มีผู้พูดทั้งหมด 3,300 คน พบในมาเลเซีย 3,000 คน (พ.ศ. 2527) ในบริเวณตอนเหนือของรัฐเกอดะฮ์ใกล้กับชายแดนไทย พบในไทย 300 คน ทางใต้ของจังหวัดยะลา พัทลุง สตูล นราธิวาส ตามแนวชายแดนมาเลเซีย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
มีคำยืมจากภาษามลายูปะปนอยู่มากเช่น ปะยง (พระจันทร์, ภาษามลายูหมายถึงร่ม) ตาโก๊ะ (เสือ, ภาษามลายูหมายถึงกลัว) ชาวซาไกที่ติดต่อกับคนไทยรับคำยืมจากภาษาไทยด้วยเช่นเดียวกัน ภาษาซาไกมีเสียงนาสิกแต่ไม่มีเสียงควบกล้ำและเสียงวรรณยุกต์ เป็นภาษาคำโดด มีลักษณะของภาษาคำติดต่ออยู่บ้างแต่ไม่มากนัก
ภาษาพวน
ภาษาพวน หรือ ภาษาลาวพวน เป็นภาษาในตระกูลขร้า-ไท เป็นภาษาของชาวไทพวนหรือลาวพวน คำศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาลาวและภาษาไทยถิ่นอีสานมากกว่าภาษาไทยภาคกลางและเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกันกับภาษาผู้ไทมาก มีเสียงพยัญชนะ 20 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 9 เสียง มีเสียงควบกล้ำเฉพาะ /คฺว/ เท่านั้น สระมี 21 เสียง เป็นสระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 3 เสียง วรรณยุกต์มี 6 เสียง
ลักษณะเด่นของคำพวนเช่น ถ้าใช้ ก เป็นตัวสะกดจะไม่ออกเสียงตัวสะกด ดังเช่น หูก พวนออกเสียงเป็น หุ ปาก พวนออกเสียงเป็น ปะ แบก พวนออกเสียง แบะ
ส่วนคำที่ใช้สระใอไม้ม้วน (สระ ใ-) จะออกเสียงเป็น สระเออ เช่น บ้านใต้ พวนออกเสียงเป็น บ้านเต้อ ใกล้ พวนออกเสียงเป็น เค่อ ให้ พวนออกเสียงเป็น เห้อ ส่วนสระไอไม้มลาย (สระ ไ-) จะออกเสียงตามรูป เช่น ผัดไทยใส่ไข่ พวนออกเสียงเป็น ผัดไทยเส่อไข่ จะไม่พูดว่า ผัดเทอเส่อเข่อ ไม่มีเสียง ช ซึ่งจะออกเสียงเป็น ซ แทน เช่น ช้าง เป็น ซ้าง ช่วย เป็น ซ่อย ไม่มีเสียง ร ซึ่งมักจะออกเป็น ฮ แทน เช่น เรือน เป็น เฮือน ร่ำเรียน เป็น ฮ่ำเฮียน ไร่นา เป็น ไฮ่นา การออกเสียง ย และ ญ ลักษณะการออกเสียงของภาษาไทยนั้น ลิ้นจะอยู่กลางปาก แต่การออกเสียงของคนพวน ลิ้นจะแตะเพดานปากด้านหน้า
ภาษาเมี่ยน
ภาษาเมี่ยนเป็นภาษาตระกูลจีน-ทิเบต สาขาแม้ว-เย้า คำศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาจีนกวางตุ้ง เขียนด้วยอักษรจีน มีพยัญชนะ 33 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 9 เสียง สระมี 10 เสียง เป็นสระเดี่ยว 8 เสียง สระประสม 2 เสียง
เป็นภาษาคำโดด ไม่มีการผันคำตามกาล คำขยายอยู่หลังคำถูกขยาย เช่น อ่วม (น้ำ) + จอม (ร้อน) เป็น อ่วมจอม (น้ำร้อน) เรียงประโยคแบบ ประธาน-กริยา-กรรม
ภาษาเย้า
ภาษาเงาะป่า
I, Robot (film)
ชุดตัวอักษรคอปติก
ชุดตัวอักษรคอปติก  เป็นรูปแบบหนึ่งของชุดตัวอักษรกรีก โดยเพิ่มอักษรพิเศษสำหรับเสียงที่ไม่มีในภาษากรีก รูปที่เพิ่มนำมาจากอักษรอียิปต์ที่ใช้กันอยู่ทั่วไป เริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 243 หลังจากกรีซเข้ายึดครองอียิปต์และมีการเผยแผ่ศาสนาคริสต์เข้าไปในอียิปต์ คำว่าคอปติกมาจากภาษากรีกที่ใช้เรียกอียิปต์ Aigyptioi ซึ่งกลายเป็น Qibt ในภาษาอาหรับและถอดรูปเป็นอักษรโรมันได้เป็น Copt
อักษรคอปติกในยูนิโคดแบ่งเป็นสองช่วง ช่วงแรกรวมอยู่กับช่วงอักษรกรีก อีกช่วงเป็นของอักษรคอปติกโดยเฉพาะ
อักษรฟราเซอร์
อักษรฟราเซอร์ (Fraser) หรือ อักษรลีสู่ (Lisu) ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 2458 โดย เจมส์ ออสตรัม ฟราเซอร์ (James Ostram Fraser) มิชชันนารีผู้ทำงานกับชาวลีสู่ในจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2453 – 2492 ในระหว่างนั้น ฟราเซอร์หัดพูดภาษาจีนและภาษาลีสู่ เขาแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาลีสู่ด้วยอักษรของเขาและประดิษฐ์ตัวโน้ตสำหรับชาวลีสู่ด้วย พ.ศ. 2535 รัฐบาลจีนยอมรับอักษรฟราเซอร์เป็นอักษรราชการสำหรับภาษาลีสู่ ประกอบด้วยอักษรละตินตัวใหญ่ บางตัวถูกหมุนไปหรือกลับด้าน แสดงเสียงวรรณยุกต์ด้วยเครื่องหมายวรรคตอน
อักษรเบยทากุกจู
อักษรเบยทา กุกจู (Beitha Kukju script) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2383 และตั้งชื่อตามผู้ประดิษฐ์ ใช้เขียนภาษาอัลบาเนียแต่ไม่เป็นที่นิยมเท่าใดนัก ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรละติน อักษรกรีกหรืออักษรอาหรับ
อักษรเอลบ์ซาน
อักษรเอลบ์ซาน หรือ อักษรเอลบาซาน  ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2300 ตั้งชื่อตามเมืองเอลบาซาน (Elbasan) ในอัลเบเนียกลางซึ่งมีการใช้อักษรนี้ ใช้เขียนภาษาอัลเบเนียแต่ไม่เป็นที่นิยมเท่าใดนัก ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรละติน อักษรกรีกหรืออักษรอาหรับ
อักษรโมฑี
อักษรโมฑี (, , ) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษามราฐีในรัฐมหาราษฏระ อินเดีย อักษรนี้มีทฤษฎีต้นกำเนิดหลายแบบ ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 2200 เพื่อใช้เขียนภาษามราฐี โดยพัฒนามาจากอักษรเทวนาครี ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2493 จึงเปลี่ยนมาใช้อักษรเทวนาครี
อักษรโมฑีได้ถูกเพิ่มเข้ามาในยูนิโค้ดเวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014 ช่วงรหัส U+11600 - U+1165F。
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ทวีธาภิเศก 2
อักษรโอริยา
อักษรโอริยา (Oriya alphabet) พัฒนามาจากอักษรกลิงคะที่มาจากอักษรพราหมีอีกทอดหนึ่ง พบจารึกภาษาโอริยาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1594 เขียนด้วยอักษรกลิงคะ ความโค้งงอของอักษรเกิดจากการเขียนบนใบลาน อักษรนี้ยังใช้เขียนภาษาสันสกฤตและภาษาอื่นๆในรัฐโอริศาได้ด้วย
อักษรไบบายิน
อักษรไบบายิน  เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาตากาล็อกและภาษาอีโลกาโน ได้ต้นแบบมาจากอักษรกวิ คาดว่าเริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 1900 และยังคงใช้อยู่เมื่อเป็นอาณานิคมของสเปน ไบบายิน แปลว่า การสะกด พยัญชนะมีพื้นเสียงเป็น อะ เมื่อมิชชันนารีเข้ามาเผยแผ่ศาสนา ได้เพิ่มเครื่องหมายกดเสียงสระ ในการแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาพื้นเมือง
เป็นอักษรสระประกอบ ทำให้ต้องมีการผสมระหว่างพยัญชนะ-สระ แต่ละอักษรหรือ "ตีติก" มักเขียนในรูปพื้นฐาน ประกอบด้วยพยัญชนะลงท้ายด้วยสระ "A" ถ้าจะเขียนพยัญชนะลงท้ายด้วยสระอื่น ๆ จะใช้สัญลักษณ์ที่เรียกว่า "kudlít" ซึ่งตั้งข้างบน (เพื่อออกเสียง "E" หรือ "I") หรือล่างตัวอักษร (เพื่อออกเสียง "O" หรือ "U") ในการเขียนคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ จะมีการใช้อักษรสามตัว แต่ละอันสำหรับเสียง "A", "E/I" และ "O/U"
Babel (film)
เจ้าหญิงมาร์กาเรต (แก้ความกำกวม)
เจ้าหญิงมาร์กาเรต เป็นพระนามของเจ้าหญิงหลายพระองค์ดังต่อไปนี้
ชลธารวิทยา
ชลธารวิทยา หรือ ชลธีวิทยา  เป็นการศึกษาเรื่องราวในลักษณะเช่นเดียวกับสมุทรศาสตร์ แต่กระทำการศึกษาในแหล่งน้ำผิวดินที่มิใช่ทะเล (inland waters) ทั้งที่เป็นแหล่งน้ำไหล เช่น ห้วย ลำธาร แม่น้ำ ปากแม่น้ำ และแหล่งน้ำนิ่งเช่น หนอง บึง ทะเลสาบน้ำจืด ทะเลสาบน้ำเค็ม อ่างเก็บน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำ เป็นต้น
ล่องแก่ง
ล่องแก่ง เป็น กิจกรรมการท่องเที่ยวแนวผจญภัยอย่างหนึ่ง ซึ่งนิยมใช้เรือยาง หรือ แพไม้ไผ่ ล่องตามลำน้ำที่มีแก่ง
การล่องแก่ง ในสากลได้มีการแบ่งระดับความยาก-ง่ายของสายน้ำ สามารถแบ่งได้เป็น 6 ระดับ ดังนี้
ระดับ 1 ง่ายมาก มีแก่งเล็กน้อยที่ง่ายมากคนทั่วไปสามารถพายได้บนสายน้ำไหลเอื่อย เหมาะสมสำหรับผู้ที่เริ่มล่องแก่ง
ระดับ 2 ธรรมดา น้ำไหลแรงขึ้น มีแก่งที่ต้องใช้เทคนิค ในระดับนี้ผู้พายจะต้องมีทักษะในการพายอยู่พอสมควร
ระดับ 3 ปานกลาง เริ่มมีแก่งน่าตื่นเต้น เทคนิคการพายสูงขึ้น มีแก่งให้ผู้พายได้ตื่นเต้นเป็นระยะๆ ในการพายจะต้องฝึกฝนเทคนิค การพายและการเรียนรู้ถึงลักษณะของสายน้ำ
ระดับ 4 ยาก มีแก่งที่ต้องใช้ทั้งเทคนิคและทักษะในการพาย และต้องใช้ความระมัดระวังในการล่องแก่ง
ระดับ 5 ยากมาก น้ำไหลเชี่ยว ต้องใช้เทคนิคและประสบการณ์การพายสูง และต้องมีความระมัดระวังในการล่องแก่งเป็นพิเศษ
ระดับ 6 อันตราย ไม่เหมาะสมการล่องแก่งเพราะแก่งมีลักษณะเป็นน้ำตก
การล่องแก่งในประเทศไทย.
สถานที่ล่องแก่งที่นิยมกันได้แก่
ภูฝอยลม
คาราบาวแดง
คาราบาวแดง  ยี่ห้อเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งเป็นการนำชื่อของวงคาราบาวมาผสมผสานกับชื่อของโรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง
คาราบาวแดงเกิดมาจากการร่วมทุนของยืนยง โอภากุล กับ กลุ่มธุรกิจ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง อันได้แก่ เสถียร เศรษฐสิทธิ์ และ ณัฐชไม ถนอมบูรณ์เจริญ จดทะเบียนบริษัทโดยใช้ชื่อว่า บริษัท คาราบาวตะวันแดง จำกัด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2544 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท และเปิดตัวเครื่องดื่มบำรุงกำลังภายใต้เครื่องหมายการค้า "คาราบาวแดง" เข้าสู่ตลาดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2545
คาราบาวแดงเริ่มเผยแพร่โฆษณาเปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ทางสถานีโทรทัศน์สี​กองทัพบกช่อง 7 ในเวลา 18.30 น. มีสโลแกนว่า "เชิดชูนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่" โดยโฆษณาที่ใช้เปิดตัวนั้นเป็นเรื่องราวของวีรกรรมวีรชนชาวไทยในอดีต ทำให้กลายเป็นโฆษณาที่สร้างความฮือฮาจนเป็นกระแสพูดถึงกันในวงสังคม เนื่องจากใช้ทุนสร้างสูง และมีคุณภาพเทียบเท่ากับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งทีเดียว พร้อมกันนั้นคาราบาวก็ได้ออกอัลบั้มชุดใหม่คือชุด "นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่" ออกมาพร้อมกัน รวมทั้งมีการจัดฟรีคอนเสิร์ตโปรโมทอัลบั้มด้วย แต่ขณะเดียวกันตัวโฆษณาก็มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบด้วย เนื่องมาจากภาพลักษณ์ของคาราบาวเองที่เป็นวงดนตรีเพื่อชีวิต แต่ในครั้งนี้กลับทำตัวเป็นนายทุนเสียเอง เป็นการสมควรหรือไม่ อีกทั้งยังมีแง่มุมในการสมควรหรือไม่ที่ใช้วีรกรรมของวีรชนชาวไทยในอดีตมาใช้โฆษณา เช่น ชาวบ้านบางระจัน, ท้าวสุรนารี หรือ ยุทธนาวีเกาะช้าง เป็นต้น
นอกจากนี้ คาราบาวแดงยังได้ออกผลิตภัณฑ์ คาราบาว 'XO เมื่อปี พ.ศ. 2548 เป็นคาราบาวแดงที่มีรสชาติคล้ายคลึงกับวิสกี้
ในปี พ.ศ. 2550 นายกมลดิษฐ์ สมุทรโคจร ผู้จัดการฝ่ายการตลาด บริษัท คาราบาวตะวันแดง จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มชูกำลังคาราบาวแดง เปิดเผยว่า บริษัทฯ มีแผนที่จะรุกตลาดส่งออกมากขึ้น โดยตั้งเป้าหมายที่จะเพิ่มสัดส่วนการส่งออกในแง่ของจำนวนสินค้าให้เป็น 25% จากกำลังการผลิตโดยรวมที่มีประมาณ 2 ล้านยูนิตต่อวัน จากปัจจุบันที่มีสัดส่วนการส่งออกประมาณ 20% ซึ่งเพิ่มจากปีก่อนหน้าที่มีเพียง 10% เท่านั้น พร้อมทั้งขยายตลาดเข้าสู่ประเทศจีน โดยได้ปรับแผน จากเดิมที่จะเข้าไปลงทุนเอง แต่เมื่อศึกษากฎระเบียบและเงื่อนไขต่าง ๆ แล้วพบว่า มีปัญหาทางด้านตัวบทกฎหมายและโครงสร้างภาษีนำเข้าที่สูงมาก จึงเปลี่ยนเป็นการลงทุนร่วมกันกับนักลงทุนท้องถิ่นของประเทศจีน
คาราบาวแดงเข้าจดทะเบียนใน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในกลุ่มอุตสาหกรรม เกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร หมวดธุรกิจ อาหารและเครื่องดื่ม เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 โดยใช้ชื่อ บริษัท คาราบาวกรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
นอกจากนี้แล้วคาราบาวแดงยังเป็นผู้สนับสนุนของการแข่งขันและทีมในประเทศอังกฤษอีกด้วย ทั้ง สโมสรฟุตบอลเชลซี ในพรีเมียร์ลีก สโมสรฟุตบอลเรดิง ในเดอะแชมเปียนชิป รวมถึงฟุตบอลลีกคัพอี ซึ่งคาราบาวแดง ได้สนับสนุนฟุตบอลถ้วยรายการนี้เป็นเวลา 3 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2563 ในชื่อ "คาราบาวลีกคัพ" และได้รับการต่อสัญญาไปจนถึง พ.ศ. 2567
ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน
ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน (; ประมาณ ค.ศ. 1510-ค.ศ. 1582) เป็นสถาปนิกจากเมืองแอนต์เวิร์ป อาณาจักรฟลานเดอส์ (ทางตอนเหนือของประเทศเบลเยียมปัจจุบัน) ผู้ออกแบบอาคารรูปแบบคลาสสิกในหลาย ๆ อาณาจักรในเขตยุโรปเหนือ
ในยุคนั้น สถาปนิกที่มีอิทธิพลสุดในอิตาลีคืออันเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) ฝรั่งเศสคือฟีลีแบร์ เดอลอร์ม (Philibert Delorme) แต่จริง ๆ แล้ว ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน ได้ออกแบบอาคารมากมายในยุโรปเหนือไม่แพ้สถาปนิกสองคนข้างต้น แต่สาเหตุที่เขาไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังเพราะว่าแต่ละดินแดนที่เขาได้ไปออกแบบสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ให้นั้น ชื่อของเขาได้รับการสะกดแตกต่างกันหมด
ปาสเซินได้รับการฝึกมาจากอิตาลี แล้วกลับมาทำงานในเมืองแอนต์เวิร์ป ทำงานร่วมกับประติมากรชื่อดัง โฟลริส เดอ ฟรีนต์ (Floris de Vriendt) ได้รับโครงการมาทำมากมาย ปาสเซินทำการออกแบบโครงการในฟลานเดอส์ เนเธอร์แลนด์ อังกฤษ เวลส์ เดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน และคาลีนินกราด (Kaliningrad) นอกจากนี้ยังมีหลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่า เขาออกแบบอาคารในตอนเหนือของฝรั่งเศส เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย
ปาสเซินมักจะออกแบบลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบเฟลมิชแท้ ๆ โดยผสมความเป็นสถาปัตยกรรมยุโรปเหนือเล็กน้อย ซึ่งแตกต่างกับแบบอย่างในยุโรปเหนือเวลานั้นที่มักจะเป็นส่วนผสมของความเป็นกอทิก (gothic) และจริตนิยม (mannerist style) เขาได้นำองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของเมืองเวนิสมาใช้ไม่น้อย เช่น อาร์เคด (arcade) ทางเดินใต้หลังคา (loggia) โดม (dome) และโครงสร้างโค้งแบบเวนิส (Venetian arches) น่าเสียดายที่งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาได้พังทลายไปหมด หรือได้ถูกปรับปรุงเปลี่ยนแปลงจนไม่เหลือรูปแบบดั้งเดิมแล้ว งานที่เป็นต้นฉบับที่ไว้ให้ศึกษากันคืออยู่ในเอกสารเท่านั้น ลูกศิษย์ของเขาในอีกหลายชั่วคนต่อมาได้กลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง โดยมักจะมีการใช้นามสกุลเพื่อยกย่องปาสเซิน นามสกุลดังกล่าวเช่น เดอ ปา (de Pas) หรือฟัน เดอปัสเซอ (van de Passe)
เซเรียอา ฤดูกาล 2006-07
ไอ โรบอท
เจ้าพิภพกรุงเทพทราวดีศรีอยุธยา
เนกิมะ!
อายะ มัตสึอูระ
อายะ มัตสึอูระ (, เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
อายะเข้าร่วมออดิชันสำหรับมอร์นิมูซูเมะครั้งที่ 4 ใน ค.ศ. 2000 พร้อมกับเชกิ-ดลเพื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของเฮลโล! โปรเจกต์
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006 งานคอนเสิร์ตสองแห่งถูกยกเลิก เพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยสบาย
ต่อมามีข่าวลือที่ไม่ทราบแหล่งที่มาว่าเธอมีความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกร (Temporomandibular joint disorder; TMJ) หลังยกเลิกสองคอนเสริตแล้ว ผู้จัดการของมัตสึอูระยืนยันว่าข่าวลือนั้นเป็นความจริง โดยเธอต้องกินยาแก้ปวดเพื่อทำงานต่อ
ในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2008 มัตสึอูระได้รับหน้าที่แขกลับในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกพิเศษฤดูหนาวครั้งที่ 4 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกพิเศษประจำฤดูหนาวปี 2009 ที่จัดขึ้นในบอยซี รัฐไอดาโฮ เธอร้องเพลง "คิซูนะ" เป็นซิงเกิลที่ 20 ที่เผยแพร่ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
มีการประกาศอย่างเป้นทางการในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ว่ามัตสึอูระจะ "จบการศึกษา" จากเฮลโล! โปรเจกต์พร้อมกับสมาชิกคนอื่น ๆ ก่อนที่เธอจะจบ มัตสึอูระได้เผยแพร่อัลบั้มที่ห้าของสตูดิโอ โอโมอิอาฟูเรเตะ ในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2009 และซิงเกิลที่ 21 "ช็อกโกแลตดามาชี" ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์