pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮิตเลอร์เรียกตัวแกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท กลับเข้ารับหน้าที่ดังเดิมในกองบัญชาการกองทัพเยอรมันด้านตะวันตก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1942 แต่การทำงานของเขาล่าช้า จนกระทั่งถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1943 ก็ยังแทบไม่มีการสร้างป้อมปราการใดตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกเลย จนเมื่อแอร์วีน ร็อมเมิล ได้รับมอบหมายมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของเขา จึงค่อยได้เห็นความคืบหน้าการก่อสร้างบ้าง
ส่วนแผนการป้องกันทางทะเล เขาเห็นว่า ควรจะมีการจัดวางกำลังยานเกราะอยู่ในแนวหลัง เพื่อที่จะได้สั่งโจมตีพื้นที่ที่กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกมา แต่จอมพลรอมเมลไม่เห็นด้วยกับแนวความคิดดังกล่าว เขาเห็นว่า ควรจะจัดวางกำลังยานเกราะใกล้กับแนวชายฝั่ง โดยอยู่นอกวิถีของปืนใหญ่ฝ่ายสัมพันธมิตร ส่วนทางด้านฟ็อน รุนท์ชเต็ทถูกชักจูงให้เชื่อว่า การยกพลขึ้นบกตามแนวชายฝั่งทางด้านตะวันตกของฝรั่งเศสจะไม่เกิดขึ้น และควรจะมีการวางกำลังยานเกราะเพียงเล็กน้อยไว้ที่นั้น ทำให้มีกองกำลังยานเกราะเพียงสองกองพลป้องกันเขตนอร์ม็องดี ซึ่งก่อให้เกิดความสูญเสียมหาศาลเมื่อการโจมตีของฝ่ายสัมพันธมิตรมาถึง
หลังจากการยกพลขึ้นบกในนอร์ม็องดี เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 เขาได้กระตุ้นให้ฮิตเลอร์เจรจาสันติภาพกับฝ่ายสัมพันธมิตร แต่เมื่อเขาถูกปฏิเสธ ว่ากันว่า เขาได้ระเบิดออกมาว่า "สงบศึกซะ ไอ้โง่" ฮิตเลอร์ได้ปลดเขาออก และแทนที่โดยจอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ
ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เขาถูกกองพลทหารราบที่ 36 แห่งสหรัฐอเมริกาจับกุม ระหว่างการถูกควบคุมตัว เขาประสบกับภาวะหัวใจขาดเลือดอีกครั้งหนึ่ง และได้ถูกนำตัวไปพิจารณาคดีที่เกาะอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษแจ้งข้อกล่าวหาเขาในฐานะอาชญากรสงคราม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสุขภาพอันย่ำแย่ของเขา เขาจึงถูกปล่อยตัวโดยไม่มีการพิจารณาคดีใน ค.ศ. 1948 และอาศัยอยู่ในฮันโนเฟอร์จนกระทั่งเสียชีวิต
วิกเตอร์ ฮูโก
เมดิเตอเรเนียน
มหาวิหารโนเตรอะดาม
เอดินเบอร์ก
จักรพรรดิธีโอดอริคมหาราช
การอพยพฉุกเฉิน
การอพยพฉุกเฉิน  หมายถึง การเคลื่อนย้ายประชากรอย่างรวดเร็วและเร่งด่วน เนื่องจากเกิดภัยธรรมชาติหรือภัยอันตรายอย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น โดยสามารถมีขอบเขตได้ตั้งแต่การอพยพขนาดเล็ก เช่น อพยพผู้คนในอาคารที่ถูกเพลิงไหม้ ไปจนถึงการอพยพขนาดใหญ่ เช่น การอพยพเนื่องจากอุทกภัย
สาเหตุของการอพยพ.
การอพยพฉุกเฉินอาจเกิดขึ้นก่อน ระหว่างหรือหลังเหตุการณ์ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ได้ อย่างเช่น:
และสาเหตุอื่น อย่างเช่น:
แผนตะวันตก
แผนตะวันตก  เป็นแผนปฏิบัติการทางทหารของกองทัพโปแลนด์ ในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง โดยมีขึ้นเพื่อเตรียมการป้องกันประเทศจากการรุกรานของนาซีเยอรมนี ซึ่งถูกออกแบบมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930
แผนการแรกของโปแลนด์เป็นการทำนายถึงการโจมตีของกองทัพเยอรมันจากโพเมราเนีย มายังกรุงวอร์ซอ รวมไปถึงกำลังสนับสนุนจากซิลีเซียและปรัสเซีย โดยมีเป้าหมายเพื่อที่จะเชื่อมฉนวนโปแลนด์ ระหว่างโพเมราเนียกับปรัสเซีย หลังจากที่การผนวกดินแดนบางส่วนของเชโกสโลวาเกียได้เปลี่ยนแปลงสภาพแนวชายแดนไป นักวางแผนชาวโปแลนด์จึงทบทวนแผนการอีกครั้งหนึ่ง โดยมีความเชื่อว่ากองทัพเยอรมันจะโจมตีมาจากซิลีเซียมายังกรุงวอร์ซอ ซึ่งในการรบจริง นักวางแผนได้ทำนายเส้นทางการโจมตีของกองทัพเยอรมันได้อย่างถูกต้อง แต่ก็ยังมีข้อเสียที่สำคัญอยู่ คือ พวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับการเตรียมการถึงการโจมตีจากปรัสเซียและสโลวาเกียมากนัก แต่กลับเป็นแผนการรบหลักของกองทัพเยอรมันในกรณีสีขาว
ต่อมา ได้มีการโต้เถียงกันในการตัดสินใจเลือกที่จะป้องกันตามแนวชายแดนอันยาวเหยียด หรือเลือกที่จะล่าถอยไปทางทิศตะวันออกและทิศใต้ และพยายามสร้างแนวป้องกันที่มีความยาวสั้นกว่าแทน โดยมีปราการธรรมชาติเป็นแม่น้ำ ถึงแม้ว่าแนวคิดที่สองจะฟังดูมีน้ำหนักในทางการทหารมากกว่า แต่การพิจารณาในเชิงการเมืองมีความสำคัญกว่า เนื่องจากนักการเมืองโปแลนด์กังวลว่าเยอรมนีจะสามารถยึดครองดินแดนข้อพิพาทได้ง่ายขึ้น (อย่างเช่น นครเสรีดานซิก ฉนวนโปแลนด์ และซิลีเซีย) และจะยุติสงครามได้อย่างรวดเร็วภายหลังจากการยึดครองดินแดนดังกล่าว ดินแดนทางด้านตะวันตกของโปแลนด์มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเขตอุตสาหกรรมหนัก ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อการระดมพล และการผลิตทรัพยการให้แก่กองทัพโปแลนด์อีกด้วย
แผนการดังกล่าวสันนิษฐานว่าสหภาพโซเวียตจะคงความเป็นกลางของตนระหว่างสงคราม เนื่องจากได้มีการประเมินว่าพันธมิตรนาซี-โซเวียตดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม แผนนี้เป็นการเปิดโอกาสให้ลิทัวเนียสามารถยึดเมืองวิลโน อันเป็นดินแดนพิพาทระหว่างโปแลนด์กับลิทัวเนีย และกองกำลังโปแลนด์ขนาดเล็ก ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยหน่วยป้องกันชายแดน ไม่มีส่วนในการป้องกันดินแดนดังกล่าวเลย
แผนการนี้ยังสันนิษฐานเอาว่า กองทัพโปแลนด์จะสามารถหยุดยั้งกองทัพเยอรมันได้เป็นเวลาหลายเดือน แต่เนื่องจากความเหนือกว่าทางด้านอาวุธและด้านกำลังพล ทำให้อาจมีการโจมตีสวนกลับได้ (แผนการนี้ประมาณว่า เยอรมนีมีข้อได้เปรียบที่สำคัญอยู่สองหรือสามประการ) จนกว่าจะมีการกดดันจากพันธมิตรตะวันตก ซึ่งมีความผูกพันในการโจมตีจากทางตะวันตก เพื่อกันกองทัพเยอรมันจากแนวรบด้านโปแลนด์ และเปิดโอกาสให้โปแลนด์ดำเนินการโจมตีสวนกลับได้
แผนตะวันตกสามารถคาดการณ์ขนาด ที่ตั้งและทิศทางของการบุกได้อย่างแม่นยำ แต่เมื่อถึงเวลาที่กองทัพเยอรมันโจมตีเข้ามาแล้ว แนวป้องกันที่สองและแนวป้องกันถัดไปไม่เป็นไปตามแผน หรือไม่ก็ไม่สามารถลงมือปฏิบัติได้ในทางทหาร นอกจากนี้ยังมีส่วนที่เป็นอุปสรรคขัดขวาง คือ การจัดการกับระบบสื่อสารและการส่งเสบียง
เมื่อเยอรมนีบุกครองโปแลนด์ในเดือนกันยายน 1939 กองทัพโปแลนด์พ่ายแพ้ครั้งสำคัญในยุทธการตามแนวชายแดน ดังที่ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์แผนการดังกล่าวไว้ ปัจจัยอื่นที่สำคัญ รวมไปถึง การประเมินความสามารถในการเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว และยุทธวิธีการโจมตีสายฟ้าแลบของเยอรมนีต่ำเกินไป และยังประเมินความสามารถของตนสูงเกินไปอีกด้วย และการรุกรานของสหภาพโซเวียตจากทางตะวันออก และการขาดความช่วยเหลือจากพันธมิตรตะวันตก ทำให้กองทัพโปแลนด์ต้องพ่ายแพ้เมื่อย่างเข้าเดือนตุลาคม 1939
มหาวิหารเซียนนา
หลิว หง
สมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง (?-180 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม หลิว หง, จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่น เป็นพระราชโอรสอีกพระองค์ใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้เมื่อพระเชษฐาคือ จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้กง ถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษเมื่อ 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแต่ตลอด 4 ปีแห่งการครองราชย์ก็ทรงเป็นเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือเป็นเพียงหุ่นเชิดของหลี่ไทเฮาและพรรคพวกของพระนาง พระองค์ก็ถูกกล่าวหาเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือพระสติวิปลาสจึงถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษ
หลิวฮง
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2009–10
ใน ฤดูกาล 2009–10 เป็นปีที่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเล่นอยู่ในเดอะแชมเปียนชิพเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2009-10 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค
อะยาโซเฟีย
บาซีลิกาตา
กาลาเบรีย
เกาะซิซิลี
Iconoclastic Controversy
Abassid
เนลสัน แมนเดล่า
เนลสัน มันเดล่า
การประชุมที่เบอร์ลิน (พ.ศ. 2421)
ส่วนต่อประสานระบบคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก
สกัสซี
สกัสซี่
คริสต์ทศวรรษ 1980
คริสต์ทศวรรษ 1980  เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989
เป็นช่วงเวลาที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงด้านสังคม เศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงทั่วไปอย่างความร่ำรวย การผลิตที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม เศรษฐกิจเสรีที่พัฒนาไปทั่วโลก บริษัทข้ามชาติทางด้านอุตสาหกรรมที่เข้าสู่ประเทศอย่าง ประเทศไทย มาเลเซีย เม็กซิโก เกาหลีใต้ ไต้หวัน ประเทศจีน และเศรษฐกิจตลาดใหม่ในยุโรปตะวันออก ตามมาด้วยการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นและเยอรมนีถือเป็นประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วตลอดทศวรรษนี้
ประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกมีประสบความยากลำบากด้านความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคม ที่ประเทศเหล่านั้นพบกับปัญหาหนี้สินในคริสต์ทศวรรษ 1980 ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ประเทศเอธิโอเปียประสบปัญหาความยากจนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผลคือประเทศต้องการความช่วยเหลือจากต่างชาติในด้านอาหารกับประชากรและทั่วโลกต่างกันช่วยหาเงินช่วยเหลือต่อชาวเอธิโอเปีย อย่างเช่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด ในปี 1985 ที่จัดขึ้นเพื่อหาเงินดังกล่าว
ปัญหาด้านสงคราม เกิดความรุนแรงในตะวันออกกลาง อย่างสงครามอิรัก-อิหร่าน และความขัดแย้งในเลบานอนช่วงปี 1982 ถึง 1983 และกองทัพอเมริกันเข้าบุกลิเบียในปี 1985 และ Intifada ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์
คริสต์ทศวรรษ 1980 ยังเป็นยุคที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรอย่างมาก ไปทั่วโลก มากกว่าแม้ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1990 มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรมากขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะชาวแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้ ตลอดทศวรรษ ด้วยอัตราการเพิ่มใกล้หรือมากกว่า 4% ต่อปี
ยุค 80
ดนตรีอีเลกโทรนิกส์
บลุป
บลุป  เป็นชื่อเรียกของเสียงความถี่ต่ำมากใต้มหาสมุทรซึ่ง องค์การสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ ( หรือ NOAA) ของสหรัฐอเมริกาสามารถตรวจจับได้ในช่วงฤดูร้อนของ พ.ศ. 2540 ต้นกำเนิดของบลุปยังเป็นปริศนา
ที่มาของบลุปนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นบริเวณ (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร ซึ่งใช้ระบบฟังเสียงใต้น้ำของนาวิกโยธินอเมริกาที่เดิมใช้ตรวจหาเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต สามารถจับเสียงของบลุปได้หลายครั้ง NOAA ได้บรรยายว่าบลุปนั้นมีความถี่สูงขึ้นเรื่อยๆเป็นเวลากว่าหนึ่งนาที และเป็นเสียงดังในบริเวณกว้างพอที่เซนเซอร์จำนวนมากในรัศมี 5,000 กิโลเมตรสามารถตรวจจับได้
นักวิทยาศาสตร์ซึ่งได้ศึกษาบลุป และตั้งสมมติฐานระบุว่ารูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ แต่ไม่มีสัตว์น้ำชนิดใดที่เรารู้จักซึ่งสามารถสร้างเสียงเช่นนี้ได้ ถ้าเสียงนี้มาจากสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว
หลังจาก NOAA สำรวจและได้ทำการวิเคราะห์คลื่นเสียงผ่านสเปคโปรแกรม แล้วคาดกันว่า น่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร ส่วนที่นักวิทยาศาสตร์ได้บอกว่า รูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว ความจริงคือ คนที่ตั้งตั้งข้อสมมติฐานมาจากนักเขียนที่มีชื่อว่า"เดวิด โวลแมน (David Wolman)"เป็นนักข่าว และนักเขียนประเภทรหัสยศาสตร์ หรือ สิ่งลึกลับ โดยสมมติฐานของเดวิด โวลแมน มีข้อความดังนี้Fox's hunch is that the sound nicknamed Bloop is the most likely to come from some sort of animal, because its signature is a rapid variation in frequency similar to that of sounds known to be made by marine beasts. There's one crucial difference, however: in 1997 Bloop was detected by sensors up to 4,800 kilometres (3,000 mi) apart. That means it must be far louder than any whale noise, or any other animal noise for that matter. Is it even remotely possible that some creature bigger than any whale is lurking in the ocean depths? Or, perhaps more likely, something that is much more efficient at making sound?— David Wolman
สถานที่เกิดเหตุ และข้อมูลเพิ่มเติม.
NOAA ได้พบข้อมูลเพิ่มเติมคือ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดที่บริเวณ (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่เกิดที่บริเวณขั้วโลกใต้ ต้นกำเนิดเสียงมาจากก้อนภูเขาน้ำแข็งที่มีชื่อว่า A53a ค้นพบอยู่ที่เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช และทาง NOAA ได้เปิดเผยชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่บอกว่า มันน่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร คือ Dr.Yunbo Xie (ด็อกเตอร์เหยินโบว ฉี) เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นเสียง
โงรงโงโร
เปรียญ 9 ประโยค
เปรียญ 3 ประโยค
เปรียญ 5 ประโยค
ประโยคสอง
ประโยคสาม
ประโยคสี่
ประโยคห้า
ประโยคเก้า
เปรียญ ๓
Asalha Puja
Vassa
Magha Puja
Kathina
วีนัส วิลเลียมส์
วีนัส อีโบนี สตารร์ วิลเลียมส์  เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอเมริกัน อดีตมือ 1 ของโลกทั้งในประเภทเดี่ยวและประเภทคู่ เธอได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักเทนนิสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เธอขึ้นเป็นอันดับ 1 จากการจัดอันดับของสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง (Women's Tennis Association) เป็นเวลา 19 สัปดาห์ (11 สัปดาห์ในประเภทเดี่ยวและ 8 สัปดาห์ในประเภทคู่) วิลเลียมส์ได้รับชัยชนะในการแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดัน 5 ครั้ง ในปี ค.ศ. 2000, ค.ศ. 2001, ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2007 และ ค.ศ. 2008 แต่มาแพ้ต่อเซเรนา วิลเลียมส์น้องสาวในการแข่งขันครั้งล่าสุดในปี ค.ศ.
2009 เธอถือได้ว่ามีเกมส์การเล่นที่ดุดัน เกมเสิร์ฟที่หนักหน่วง การเล่นลูกหน้าเน็ตได้ดี และมีอาวุธเด็ดคือแบล็คแฮนด์สองมืออันทรงพลังนั่นเอง เธอประสบความสำเร็จในการแข่งขัน เทนนิสวิมเบิลดัน เป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ ค.ศ.2000-2009 วีนัสผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศถึง 8 ครั้ง โดยความแชมป์ถึง 5 ครั้ง ส่วน 3 ครั้ง คนที่สามารถสยบเธอได้ในคอร์ตหญ้ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือ เซเรน่า วิลเลี่ยมส์ น้องสาวของเธอนั่นเอง
ตั้งแต่เข้าร่วมใน WTA Tour ในปี ค.ศ. 1994 วิลเลียมส์ก็ได้รับชัยชนะ 67 ตำแหน่งที่รวมทั้ง 17 แกรนด์สแลม-7 ครั้งประเภทหญิงเดี่ยว, 8 ครั้งประเภทหญิงคู่, 2 ครั้งประเภทคู่ผสม
เถรวาทนิกาย
เถรวาทะนิกาย
มหายานนิกาย
รัฐบาลเอโดะ
รัฐบาลเอโดะ  หรือ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ  เป็นฝ่ายบริหารของประเทศญี่ปุ่นซึ่งใช้ระบอบศักดินา สถาปนาโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุ มีผู้ปกครองสูงสุดเป็นโชกุน ซึ่งต้องมาจากตระกูลโทกูงาวะ เท่านั้น ในสมัยที่ประเทศญี่ปุ่นถูกปกครองโดยรัฐบาลโชกุนนั้น จะเรียกว่ายุคเอโดะ ตามชื่อเมืองเอโดะ ซึ่งรัฐบาลโชกุนสถาปนาให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ ปัจจุบัน คือกรุงโตเกียว มีปราสาทเอโดะเป็นศูนย์กลางการปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1603 ถึง 1868 จนกระทั่งถูกจักรพรรดิเมจิล้มล้างไปในการฟื้นฟูเมจิ
ในยุคของโทกูงาวะ ต่างจากยุคโชกุนก่อน ๆ คือมีการนำระบบชนชั้นที่เริ่มใช้โดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ มาใช้อีกครั้งอย่างเข้มงวด โดยชนชั้นนักรบ หรือซามูไร อยู่บนสุด ตามด้วยชาวนา ช่างฝีมือ และพ่อค้า การใช้ระบบชนชั้นอย่างเข้มงวดและไม่ยืดหยุ่นได้ทำให้เกิดจลาจลมาตลอดสมัย ภาษีที่เรียกเก็บจากชนชั้นชาวนานั้น อยู่ในอัตราคงที่โดยไม่คำนึงถึงอัตราเงินเฟ้อหรือการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ ของค่าเงิน ส่งผลให้รายได้ภาษีที่เรียกเก็บจากชนชั้นซามูไร ผู้เป็นเจ้าของที่ดินมีมูลค่าลดลงเรื่อย ๆ ตลอดยุค ซึ่งสาเหตุนี้ ก่อให้เกิดการเผชิญหน้าระหว่างซามูไรผู้ทรงเกียรติแต่ฐานะทางการเงินต่ำลงเรื่อย ๆ จากการจ่ายภาษี กับชาวนาผู้มีอันจะกิน เกิดเป็นการปะทะกันหลายต่อหลายครั้งที่เริ่มจากเหตุการณ์เล็ก ๆ ลุกลามเป็นเหตุการณ์วุ่นวาย อย่างไรก็ตาม ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงระบบสังคมยุคเอโดะได้ ตราบจนการเข้ามาของชาวตะวันตก
เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กลุ่มไดเมียวผู้มีอำนาจ เช่น ตระกูลชิมาซุ ได้ร่วมมือกับจักรพรรดิและพระบรมวงศานุวงศ์ ซึ่งในสมัยเอโดะเคยทรงเพียงศักดิ์แต่ไร้อำนาจ เพื่อโค่นล้มระบอบโชกุนในโดยสงครามโบชิน ส่งผลให้เกิดการปฏิรูปเมจิโดยจักรพรรดิเมจิ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะถูกล้มล้างโดยสมบูรณ์ในค.ศ. 1868 โดยมีโทกูงาวะ โยชิโนบุ เป็นโชกุนคนที่ 15 และเป็นโชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่น จากนั้น ญี่ปุ่นก็เข้าสู่ยุคเมจิ อันมีการฟื้นฟูราชวงศ์มายังเมืองเอโดะ และเปลี่ยนชื่อเป็นกรุงโตเกียวดังเช่นปัจจุบัน
การปกครองของรัฐบาลโชกุนเอโดะนั้นเรียกว่า "บะกุฮัง เทเซ"  คือระบอบที่ประกอบไปด้วย "รัฐบาลโชกุน"  อันเป็นการปกครองส่วนกลาง และ "แคว้น"  ซึ่งเป็นการปกครองส่วนภูมิภาค มีลักษณะการปกครองตามแบบระบอบศักดินาสวามิภักดิ์ คือการที่รัฐบาลส่วนกลางแบ่งสรรปันส่วนที่ดินให้แก่ขุนนางไปปกครอง โดยที่ขุนนางเหล่านั้นมีอำนาจเหนือประชาชนและทรัพยากรในแคว้นของตนเอง โดยที่จะต้องให้กองกำลังทหารแก่รัฐบาลกลางเมื่อร้องขอเป็นการตอบแทน
บากูฟุ.
บากูฟุ แปลว่า "ทำเนียบรัฐบาล" หมายถึงระบอบการปกครองที่นำโดยโชกุน โชกุน หรือชื่อตำแหน่งทางการว่า "เซอิไทโชกุน"  เป็นตำแหน่งที่แต่งตั้งโดยองค์พระจักรพรรดิที่เมืองเกียวโต มอบให้แก่ตระกูลผู้นำซามูไรที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลมินาโมโตะโบราณ ซึ่งในสมัยเอโดะนั้นก็คือตระกูลโทกูงาวะ ตำแหน่งโชกุนนั้นเป็นตำแหน่งที่สืบทอดภายในตระกูลโทกูงาวะ ในทางทฤษฏีโชกุนมีหน้าที่รับใช้ราชสำนักเกียวโตในฐานะประมุขของชนชั้นซามูไรทั้งมวลในญี่ปุ่น แต่ในทางปฏิบัตินั้นโชกุนคือผู้ปกครองมีอำนาจเหนือประเทศญี่ปุ่นที่แท้จริง
ใต้ต่อโชกุนลงมาคือสภาขุนนางทำหน้าที่เป็นผู้ให้คำชี้แนะแก่โชกุน ประกอบด้วย
โชกุนโทกูงาวะ อิเอสึนะ มีนโยบายลดทอนอำนาจของขุนนางอาวุโสใน"บากูฟุ" โดยการดึงเอากลุ่มขุนนางอายุน้อยที่เป็นคนสนิทของตนเรียกว่า โซะบะโยะนิง  เข้ามามีอำนาจใน"บากูฟุ" เป็นผู้กำหนดนโยบายหลักของประเทศแทนที่"โรจู" นับแต่นั้นมารัฐบาลโชกุนเอโดะจึงตกอยู่ภายใต้อำนาจของคนสนิทของโชกุน
ในค.ศ. 1779 รัฐบาลโชกุนเข้าควบคุมการตั้งรกรากของชาวญี่ปุ่นบนเกาะฮกไกโดโดยตรง นำไปสู่การจัดตั้งฮาโกดาเตะ-บูเงียว
หลังจากเหตุการณ์ที่พลเรือจัตวาแมทธิว ซี. เพร์รี (Matthew C. Perry) นำเรือรบของสหรัฐอเมริกาเข้าบังคับให้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเปิดประเทศในค.ศ. 1853 รัฐบาลโชกุนมีการเปิดเมืองท่าต่างๆเพื่อให้ชาวต่างชาติเข้ามาค้าขายนำไปสู่การจัดตั้ง"บูเงียว"ต่างๆเพื่อดูแลเมืองท่าเหล่านั้นได้แก่ฮาเนดะ-บูเงียว เฮียวโง-บูเงียว คานางาวะ-บูเงียว นีอีงาตะ-บูเงียว และชิโมดะ-บูเงียว
แคว้นและไดเมียว.
แคว้น คือหน่วยของที่ดินที่บากูฟุมอบหมายให้ขุนนางซามูไรที่เรียกว่า "ไดเมียว" ไปปกครอง โดยที่ไดเมียวเหล่านั้นไม่ได้รับเบี้ยหวัดจากรัฐบาลส่วนกลางแต่มีสิทธิ์อย่างเต็มที่ในทรัพยากรและผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ภายในฮังของตน ในสมัยเอโดะฮังและไดเมียวมีสามประเภทได้แก่
ในค.ศ. 1635 โชกุนอิเอมิตสึ ต้องการที่จะลดอำนาจของไดเมียวโทซามะ จึงออกนโยบายซังกิง โคไต  ให้ไดเมียวทุกแคว้นสร้างที่พำนักภายในนครเอโดะ แล้วพำนักอยู่ในนครเอโดะเป็นเวลาหนึ่งปี สลับกับกลับไปพำนักที่แคว้นของตนอีกหนึ่งปี หมุนเวียนไปเรื่อย โดยที่ภรรยาเอกและทายาทของไดเมียวจะต้องอยู่ในนครเอโดะตลอด การเดินทางไปยังนครเอโดะและกลับไปยังแคว้นของตนนั้นเป็นการสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายอย่างมาก สำหรับไดเมียว"โทซามะ"ซึ่งมักจะอยู่ห่างไกลจากเอโดะ เป็นการตัดกำลังและลดอำนาจ
บลูป
ชาวสลาฟ
ชนสลาฟ  เป็นกลุ่มชาติพันธ์และสาขาภาษาของตระกูลอินโด-ยูโรเปียนที่ตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณทางตะวันออกและตอนกลางของยุโรป ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนสลาฟก็แผ่ขยายไปจากที่ตั้งถิ่นฐานเดิม (ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าอยู่ในยุโรปตะวันออก) ไปจนถึงทางตะวันออกสุดของยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก และ คาบสมุทรบอลข่าน บางกลุ่มก็ไปถึงไซบีเรีย และเอเชียกลาง หรือไปยังส่วนอื่นๆ ของโลก กว่าครึ่งหนึ่งของอาณาบริเวณในยุโรปเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนที่พูดภาษาสลาฟ
สลาฟ
Slavic tribes
จักรวรรดิอาหรับ
Abū Bakr
คอลีฟะหฺ
Arabian peninsula
อาณาจักรคอลีฟะหฺ
เมืองกาฐมาณฑุ
Alī
ชิลล์เอาท์
Chillout
ดาไลลา่มะ
องค์ทะไลลามะ เทนซิน เกียตโซ
Abbāsids
Caliphate of Cordoba
ฟาติมียะห์
ชนเบอร์เบอร์
ชนเบอร์เบอร์  เป็นกลุ่มชาติพันธ์ของแอฟริกาเหนือทางตะวันตกของลุ่มแม่น้ำไนล์ ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานกระจัดกระจายอยู่ในบริเวณตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงโอเอซิสซิวา (Siwa oasis) ในอียิปต์ และจากบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงแม่น้ำไนเจอร์ ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก ในปัจจุบันชนเบอร์เบอร์บางกลุ่มพูดภาษาอาหรับ ชนเบอร์เบอร์ที่พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ในบริเวณที่ว่านี้มีด้วยกันราว 30 ถึง 40 ล้านคนที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานหนาแน่นอยู่ในบริเวณแอลจีเรียและโมร็อกโก และเบาบางลงไปทางตะวันออกไปทางมาเกรบ (Maghreb) และเลยไปจากนั้น
ชนเบอร์เบอร์เรียกตนเองด้วยชื่อต่าง ๆ ที่รวมทั้ง “Imazighen” (เอกพจน์ “Amazigh”) ที่อาจจะแปลว่า “ชนอิสระ” ตามความเห็นของนักการทูตและนักประพันธ์ชาวอาหรับเลโอ อาฟริคานัส “Amazigh” แปลว่า “คนอิสระ” แต่ความเห็นนี้ก็ยังเป็นที่โต้แย้งกันเพราะไม่มีรากของความหมายของ “M-Z-Gh” ที่แปลว่า “อิสระ” ในภาษากลุ่มเบอร์เบอร์สมัยใหม่ นอกจากนั้นก็ยังมีคำภาษา Tuareg “amajegh” ที่แปลว่า “ศักดิ์ศรี” (noble) คำเรียกนี้ใช้กันทั่วไปในโมร็อกโก แต่ในบริเวณอื่นในท้องถิ่นก็มีคำอื่นที่เฉพาะเจาะจงลงไปอีกเช่น “Kabyle” หรือ “Chaoui” ที่มักจะใช้กันมากกว่า ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์ก็รู้จักกันในชื่อต่างๆ เช่นในลิเบียโบราณโดยชาวกรีกโบราณ ว่า “นูมิเดียน” และ “มอเนเทเนีย” โดยโรมัน และ “มัวร์” โดยชายยุโรปในยุคกลาง ภาษาอังกฤษสมัยปัจจุบันอาจจะแผลงมาจากภาษาอิตาลีหรืออาหรับแต่รากที่ลึกไปกว่านั้นไม่เป็นที่ทราบ
ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่นักประพันธ์ชาวโรมันอพูเลียส (Apuleius), จักรพรรดิโรมันเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และ นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันคือดารานักฟุตบอลซีเนอดีน ซีดาน
ชาวเบอร์เบอร์
Amazigh
ไซร์เออเรเคิดส์
ไซร์เออเรเคิดส์  เป็นเครื่องหมายการค้าในการับนทึกเสียงที่ยังเหลือในปัจจุบัน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509
ในปี 2009 ไซร์และ อิเล็กตรา ซึ่ง เป็นค่ายเพลงในเครือ วอร์เนอร์มิวสิกกรุปเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
อังเงิลน์
อังเงิลน์  หรือ แองเกลีย  คือคาบสมุทรเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ยื่นออกไปในอ่าวคีล ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภูมิภาคชเลสวิช ทางตอนเหนือของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ในประเทศเยอรมนี คาบสมุทรอังเงิลน์แยกจากคาบสมุทรชวันเซินที่อยู่ใกล้เคียงกันโดยปากน้ำชไล และจากเกาะอัลส์ของเดนมาร์กโดยเฟลนบูร์เกอร์ฟยอร์ด (Flensburger Förde) ไม่เป็นที่ทราบว่าอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ของอังเงิลน์จะตรงตามอาณาเขตในปัจจุบันหรือไม่ อาจจะเป็นอาณาเขตที่กว้างใหญ่กว่า แต่ข้อมูลที่ตรงกันคือเนื้อที่อย่างน้อยครอบคลุมบริเวณอังเงิลน์ปัจจุบัน
ตัวละครในเดกะเรนเจอร์
ชนบัลการ์
ชนบัลการ์ หรือ ชนโบลการ์ (, ภาษาฮั่น-Bulgars) เป็นกลุ่มชาติพันธ์กึ่งเร่ร่อนที่อาจจะสืบเชื้อสายมาจากชนเตอร์กิกที่เดิมมาจากเอเชียกลาง ที่มาเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณต่างๆ ในยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชนบัลการ์ก่อก่อตั้งรัฐเกรตบัลแกเรีย, วอลกาบัลแกเรีย และ จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ในบริเวณต่างๆ ในยุโรปสามบริเวณ ภาษาบัลการ์ที่ใช้ในพูดกันในบรรดาชนชั้นสูงเป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มเตอร์กิกซึ่งกับภาษาฮั่น คาซาร์ และ เตอร์กิกอวาร์เป็นหนึ่งในสาขาOghuricของภาษากลุ่มเตอร์กิก
หลังจากการโยกย้าถิ่นฐานมาจากเอเชียกลางชนบัลการ์ก็มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณเสต็ปป์ (steppe) ทางตอนเหนือของCaucasusและในบริเวณรอบฝั่งแม่น้ำวอลกา (ต่อมา คอเคซัส) ระหว่าง ค.ศ. 377 ถึว ค.ศ. 453 ชนบัลการ์ก็ร่วมในการปล้นของชนฮั่นในการปล้นทำลายยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง หลังจากการเสียชีวิตของอัตติลาในปี ค.ศ. 453 และการล่มสลายของจักรวรรดิฮั่น (Hunnic Empire) ต่อมา ชนบัลการ์ก็แตกแยกกันไปทางตะวันออกและทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป จากหลักฐานทางโบราณคดีที่พบจากบริเวณเสต็ปป์ในยูเครนชี้ให้เห็นว่าชนบัลการ์สมัยแรกมีลักษณะที่ตรงกับผู้คนในวัฒนธรรมที่ขี่ม้าเร่ร่อน (nomadic equestrians) ของเอเชียกลางผู้ที่ย้ายถิ่นฐานตามฤดูเพื่อหาแหล่งหญ้าใหม่สำหรับเลี้ยงสัตว์ แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ชนบัลการ์ก็เริ่มตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง ทำการเกษตรกรรม และมีอาชีพต่างๆ เช่นช่างตีเหล็ก ช่างสลักหิน และช่างไม้ หลักฐานการค้นคว้าเกือบทุกหลักฐานอ้างว่าชนซาร์มาเชียน (Sarmatians) ที่เป็นชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ข้างเคียงเป็นผู้มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชนบัลการ์ นักประวัติศาสตร์บางคนถึงกับกล่าวว่าชนบัลการ์มีส่วนผสมของชนซาร์มาเชียนดั้งเดิม แต่ที่มาและภาษาของชนบัลการ์เป็นหัวข้อที่โต้แย้งกันมาเป็นเวลากว่าร้อยปีแล้ว ทฤษฎีล่าสุดกล่าวว่าชนบัลการ์ชั้นสูงอาจจะพูดภาษากลุ่มเตอร์กิกและมีความเกี่ยวข้องกับชนฮั่น และเมื่อพิจารณาความเกี่ยวโยงทางประวัติศาสตร์ของยุโรปตะวันออกต่อมาทำให้เห็นได้ว่ามีความเกี่ยวข้องที่ใกล้ชิดกับชนอลันส์ (Alans) - อีกกลุ่มหนึ่งที่พูดภาษากลุ่มอิหร่าน แหล่งข้อมูลร่วมสมัยเช่นโพรโคพิอัส (Procopius), อากาไธอัส (Agathias) และเมนันเดอร์ โพรเท็คเตอร์ (Menander Protector) เรียกชนบัลการ์ว่า “ฮั่น” ขณะที่แหล่งข้อมูลอื่นเช่นพระสังฆราชไบแซนไทน์สังฆราชมิคาเอลที่ 2 แห่งอันติโอค (Patriarch Michael II of Antioch) เรียกว่า “ชนซิเธียน” หรือ “ชนซาร์มาเชียน” แต่การเรียกชื่อหลังอาจจะมาจากประเพณีการเรียกชื่อกลุ่มชนตามที่ตั้งหลักแหล่งทางภูมิศาสตร์ก็เป็นได้ เนื่องจากการขาดหลักฐานที่แน่นอนนักวิชาการสมัยปัจจุบันจึงกล่าวถึงชนบัลการ์พร้อมทั้งคำอธิบายถึงที่มา
Bolgars
บัลการ์
ชาวบัลการ์
ชาวฮัน
ชาวฮัน  หรือ ชาวซฺยง ( "ซฺยงเหริน") เป็นกลุ่มชาติพันธ์เร่ร่อนในทุ่งกว้างที่ปรากฏตั้งแต่เลยจากแม่น้ำวอลกาออกไปผู้โยกย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุโรปตั้งแต่ราว ค.ศ. 370 และมาก่อตั้งจักรวรรดิอันใหญ่โตขึ้นในยุโรป ชาวฮันอาจจะสืบเชื้อสายมาจากชาวซฺยงหนู (Xiongnu) ที่ในประวัติศาสตร์เป็นประเทศเพื่อนบ้านทางตอนเหนือของประเทศจีนสามร้อยปีก่อนหน้านั้น และอาจจะเป็นชนกลุ่มแรกของกลุ่มชนเตอร์กิกที่อพยพข้ามทวีปยูเรเชีย ที่มาของภาษาฮันนิกเป็นหัวข้อที่โต้แย้งกันมาเป็นเวลานานหลายร้อยปี ทฤษฎีล่าสุดกล่าวว่าอย่างน้อยก็ผู้นำของชาวฮันพูดภาษากลุ่มเตอร์กิก ความสามารถที่เด่นของฮั่นคือการยิงธนูจากหลังม้าที่กำลังวิ่งได้อย่างแม่นยำ
ชาวฮันอาจจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ในยุโรปที่เป็นสาเหตุที่นำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ชนฮั่นรวมตัวกันเป็นจักรวรรดิภายใต้การนำของอัตติลาผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 453 ภายในปีเดียวจักรวรรดิฮันก็ล่มสลาย ผู้สืบเชื้อสายชาวฮันต่อมาหรือกลุ่มชนที่มีชื่อคล้ายคลึงกันได้รับการบันทึกไว้ในบันทึกของชนชาติเพื่อนบ้านทางใต้ ตะวันออก และตะวันตกว่าเป็นผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกและเอเชียกลางประมาณระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชื่อเรียกต่างๆ ปรากฏในคอเคซัสจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8
ร็อคเก็ตเมเนีย!
ร็อคเก็ต มาเนีย! เป็นเกมส์แนว Puzzle เขียนโดย ป๊อปแค็ป เกม.
Hunnish
Han (people)
Chinese race
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 5 ดูคาส
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 5 ดูคาส  ( เสียชีวิต ธันวาคม ค.ศ. 1205) อเล็กซิออสที่ 5 ดูคาสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์อันเจลิด ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 5 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1204 ในระหว่างครึ่งหลังของการล้อมเมืองคอนสแตนติโนเปิลโดยผู้เข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งที่ 4 อเล็กซิออสทรงมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลดูคาส ทรงได้รับการขนานพระนามเล่นว่า “Mourtzouphlos” ที่อาจจะหมายถึงพระเกศาที่เป็นพุ่มและพระขนงหนา หรืออาจจะเป็นการบ่งพระลักษณะนิสัยที่เป็นผู้ซึมเศร้าที่อาจจะโปรดที่จะขมวดพระขนง
อเล็กซิออสที่ 5 ดูคาส
Alexios V Doukas
Alexius V
อเล็กเซียสที่ 5
อเล็กซิออสที่ 5
Alexius V Ducas
จักรพรรดิอเล็กเซียสที่ 5 ดูคาส
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 โพรไฟโรกินนิโทส (เจ้าอาภรณ์ม่วง)  (2 กันยายน ค.ศ. 905 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 959) คอนสแตนตินเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิลีโอที่ 6 เดอะไวส์และพระอัครมเหสีองค์ที่สี่โซอี คาร์โบนอพซินา และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์ คอนสแตนตินทรงมีชื่อเสียงในการทรงพระราชนิพนธ์หนังสือสองเล่ม “De Administrando Imperio” และ “De Ceremoniis”
คอนสแตนตินที่ 7 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์มาซิโดเนีย ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 908 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 959
คอนสแตนตินที่ 7
Constantine Porphyrogenitus
Constantine Porphyrogennetos
Constantine VII Porphyrogenitus
Constantine VII Porphyrogenitos
จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล
จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล หรือ จักรพรรดิบอลด์วินที่ 9 เคานท์แห่งฟลานเดอร์ส หรือ หรือ จักรพรรดิบอลด์วินที่ 6 เคานท์แห่งเอโนต์  (กรกฎาคม ค.ศ. 1172 – ราว ค.ศ. 1205) บอลด์วินทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งจักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิลระหว่างปี ค.ศ. 1204 จนถึงปี ค.ศ. 1205 นอกจากนั้นก็ยังเป็นเคานท์แห่งฟลานเดอร์สระหว่างปี ค.ศ. 1194 จนถึงปี ค.ศ. 1205 และ เคานท์แห่งเอโนต์ระหว่างปี ค.ศ. 1195 จนถึงปี ค.ศ. 1205
และการก่อตั้งจักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล หรือที่รู้จักกันว่า “โรมาเนีย” (ไม่ใช่ประเทศโรมาเนีย)
บอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล
Baldwin I of Constantinople
Baldwin IX of Flanders
วันอาสาฬห
วันอาสาฬ
การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล
การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล  กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกล้อมหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิไบแซนไทน์
List of sieges of Constantinople
การล้อมเมืองคอนสแตนติโนเปิล