pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก่อนที่พระเจ้าจะทรงประทานภัยพิบัตินี้ พระเจ้าทรงให้โมเสสไปรวบรวมคนอิสราเอล จัดเก็บทรัพย์สิ่งของ และฝูงสัตว์เพื่อเตรียมเดินทางออกจากอียิปต์ และโมเสสก็แจ้งว่าในคืนนั้น พระเจ้าจะทรงออกไปท่ามกลางอียิปต์ และนำบุตรหัวปีของอียิปต์ ตั้งแต่ราชบุตรหัวปีของฟาโรห์ จนถึงบุตรหัวปีของเหล่าทาส สัตว์เลี้ยงไปเสียสิ้นทั้งแผ่นดินอียิปต์ แต่จะไม่ทรงแตะต้องคนอิสราเอลเลย
ก่อนถึงเวลาเที่ยงคืน โมเสสให้อิสราเอลถือปัสกาเพื่อเป็นเครื่องหมายให้พระเจ้าทรงทราบว่าบ้านหลังใดเป็นของอิสราเอล จะได้ทรงผ่านไปเสีย และเมื่อเวลาเที่ยงคืน คืนนั้นก็เกิดภัยพิบัติสุดท้ายแก่อียิปต์ ทุกบ้านต่างเสียบุตรชายหัวปีไปเสียสิ้น ฟาโรห์และชาวอียิปต์ทั้งสิ้นจึงต่างเร่งรัดให้อิสราเอลทั้งผู้คน สัตว์เลี้ยง และทรัพย์สิ่งของออกไปจากแผ่นดินอียิปต์ รวมเวลาที่อิสราเอลอยู่ในอียิปต์เป็นเวลา 430 ปี คนอิสราเอลที่ออกเดินทางจากอียิปต์มีจำนวนนับเฉพาะผู้ชาย ได้ประมาณ หกแสนคน เป็นอันจบภัยพิบัติที่มีต่ออียิปต์ และเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางของชนชาติอิสราเอล
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์  หนึ่งสายการบินชั้นนำของประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1926 โดยในปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ ชิคาโก รัฐอิลลินอย โดยมีสนามบินหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ เป็นหนึ่งในสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์
ตั้งแต่ตุลาคม 2018, "'ยูไนเต็ดแอร์ไลน์"' ประกอบด้วยเครื่องบินต่อไปนี้::
ปัญหาด้านบริการต่อผู้โดยสาร.
เดฟ แคร์รอลล์ และ"ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์".
ในปี ค.ศ. 2008 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ทำกีตาร์ของเดฟ แคร์รอลล์ (Dave Carroll) พังเสียหาย แคร์รอลล์ได้อ้างว่า ในขณะลงจากเครื่องบิน เขาได้ยินผู้โดยสารรายอื่นร้องขึ้นว่าพนักงานยกกระเป๋าโยนกระเป๋ากีตาร์แตก และเขาได้เห็นกีตาร์ของเขาพังเสียหายอยู่บนพื้นสนามบิน เขาได้ดำเนินการเรียกร้องค่าเสียหายและดำเนินการทางกฎหมายต่าง ๆ อยู่นานหลายเดือนแต่ก็ไม่เป็นผล จึงตัดสินใจออกเพลง (และมิวสิกวิดีโอ) ประท้วงยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ชื่อเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ (United Breaks Guitars)" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และจากนั้นไม่นานก็ได้ออกเพลง "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ 2" และ "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ 3" ซึ่งเพลงในชุด " ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์" นี้ประสบความสำเร็จในการทำให้ผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนในสหรัฐฯ ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์หรือปัญหาในลักษณะดังกล่าวนี้ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการใช้บริการสายการบิน และทำให้เกิดภาพที่ไม่ดีต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์ โดยเฉพาะในด้านการบริการ อีกทั้งยังมีรายงานข่าวจากบีบีซีว่าราคาหุ้นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ได้ตกต่ำลงราว 10% ในช่วง 3-4 สัปดาห์นับจากวันที่แคร์รอลล์ออกเพลงประท้วงเพลงแรกอีกด้วย
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411.
เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017 ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411 มีผู้โดยสารเต็มลำ ทุกคนปฏิเสธที่จะยอมสละที่นั่งให้กับพนักงานสายการบิน 4 คน แม้ว่าจะได้รับค่าชดเชยและการเปลี่ยนเที่ยวบินให้ก็ตาม จึงได้เลือกบังคับผู้โดยสาร 4 คนให้ออกจากเครื่องบิน ผู้โดยสารสามคนแรกยินยอมปฏิบัติตาม และเดวิด เต๋า คือคนที่สี่ เต๋าปฏิเสธ เจ้าหน้าที่ตำรวจของท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์จึงใช้กำลังขับไล่เต๋าออกจากเครื่อง จนเต๋าได้รับบาดเจ็บ วิดีโออุบัติการณ์ดังกล่าวถูกบันทึกโดยผู้โดยสาร จนกลายเป็นไวรอลบนสื่อสังคมอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เกิดความไม่พอใจต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์อย่างรุนแรง (ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินในเครือยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งใช้ชื่อยี่ห้อและโลโก้ร่วมกัน)
คูณร่วมน้อย
หารร่วมมาก
วินโดวส์ XP
ห.ร.ม.
ค.ร.น.
ขำกลิ้งลิงกับหมา
ขำกลิ้งลิงกับหมา  เป็นรายการโทรทัศน์ของ NTV ในประเทศญี่ปุ่น ที่ออกตังอากาศในช่วงรายการวาไรตี้เกี่ยวกับสัตว์ที่ชื่อว่า "เท็นไซ! ชิมูระโดบุทสึเอ็น"  ในประเทศไทยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2550 ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 21.00 น. (ระยะแรกของรายการ ออกอากาศในเวลา 21.30 น.) ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ปัจจุบันการออกอากาศในช่วงแรกได้สิ้นสุดลงแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 รวมความยาว 43 ตอน จากนั้นยังนำมาอากาศซ้ำ ทุกวันพุธถึงศุกร์ และยังขยายเวลาเป็น ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลาประมาณ 17.10-17.35 น.
ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นเรื่องของ ปัง (หรือ ปังคุง - แปลว่า เด็กชายปัง) ลูกลิงชิมแปนซีตัวน้อย กับ เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของครูฝึกสอนสัตว์ ชื่อ อัตสึชิ มิยาซาวะ  โดยในแต่ละตอนจะมีการฝึกพัฒนาการของสัตว์เลี้ยงทั้งสองโดยมอบหมายภารกิจต่างๆ ให้ทำร่วมกัน เช่น ไปเที่ยวงานวัด ไปเที่ยวสวนสนุก ถ่ายรูป ซื้อของ เก็บเห็ด เป็นต้น
รายการนี้นำออกอากาศในหลายประเทศ ในประเทศไทย มีตัวหนังสือพากย์ความคิดของสัตว์ คล้ายหนังสือการ์ตูน แต่ละตอนของรายการ จะมีพิธีกรชาวไทย 2 คน ออกมาดำเนินรายการ คือ เอก ฮิมสกุล (แฟนพันธุ์แท้ ฟุตบอลโลก) และ พุทธชาด พงศ์สุชาติ (ปัจจุบัน ไม่ได้จัดรายการนี้แล้ว)ส่วนผู้ให้เสียงบรรยายในรายการ คือ สัจจะ กาญจน์นิรันดร์ ทางรายการได้มีเว็บไซต์ fan-share.com ด้วย
ปัง.
ปัง เป็นลูกลิงชิมแปนซีตัวผู้ ที่ถูกเลี้ยงอยู่ที่สวนสัตว์และสวนสนุก Aso Cuddly Dominion เมืองอะโซะ จังหวัดคุมะโมะโตะ เกาะคิวชู เกิดเมื่อ พ.ศ. 2546 มีคำวิพากษ์วิจารณ์ว่า การที่ปังถูกสอนให้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์ ซึ่งผิดวิถีธรรมชาติ นอกจากนี้ สัตว์ต่างๆ ที่ Cuddly Dominion ยังถูกเลี้ยงอย่างไม่เหมาะสม และยังเป็นการทารุณสัตว์อีกด้วย
ปัง เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีส่วนสูง 85.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 16.0 กิโลกรัม (ณ เวลาการตรวจร่างกาย) ลดลงจากเริ่มแรก 2.4 เซนติเมตร และ 0.8 กิโลกรัม ปัง มีผลไม้ที่ชอบ คือ กล้วย, สตรอเบอร์รี่, องุ่น ฯลฯ สัตว์ที่ไม่ชอบ คือ สัตว์ใหญ่ (เช่น สุนัขตัวโต), งู เป็นต้น
ปัง มีความสามารถในพฤติกรรมเลียนแบบมนุษย์อย่างมาก เช่น การคำนับ ปีนต้นไม้ การซื้อของ เป็นต้น แต่กระนั้น ก็มีนิสัยเหมือนชิมแปนซีทั่วไป คือซุกซนตามประสา จนอาจทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นได้บ้าง
เจมส์.
เจมส์ สุนัขบูลด๊อกคู่หู จากรายการ ขำกลิ้งลิงกับหมา เป็นสุนัขพันธุ์บูลด๊อก เกิดวันที่ 19 ธันวาคม 2546 ส่วนสูง 70 ซม. หนัก 23 กก. ของชอบก็มีเนื้อ เนยแข็ง เค้กสปันจ์ ไส้กรอก และอื่นๆ โดยเจมส์ มักจะเป็นตัวที่สร้างปัญหาให้กับภารกิจต่างๆเกือบตลอดเวลา เนื่องจากเจมส์ มักจะไม่ทำอะไร เช่น หาเห็ดมัตสึตาเกะเจอ แต่ เจมส์ก็กินเห็ดนี้จนปังคุง กับ เจมส์ เกิดเรื่องทะเลาะกัน และถึงแม้จะปรับความเข้าใจกันได้ แต่เจมส์ ก็ทำเห็ดหล่นอีก หรือแม้กระทั่ง ไปพาน้องหมาที่ไม่รู้จักมาเล่น จนทำให้เสื้อเชิ้ตของคุณมิยาซาว่า เปื้อนไข่ไก่หมด สรุปแล้ว เจมส์ จะเป็นตัวปัญหาประจำรายการนี้ ณ ตอนนี้ เจมส์ได้เสียชีวิตลงแล้ว เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 อายุรวม 12 ปี (80 ปี ตามอายุสุนัข)
พระมหาธรรมราชาที่ 4
พระมหาธรรมราชาที่ 4 หรือ บรมปาล หรือ พระยาบาลเมือง ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ไทย แห่งราชวงศ์พระร่วง(อาณาจักรสุโขทัย) เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงปกครองเมืองพิษณุโลกในระหว่างปี พ.ศ. 1962-1981 นับเป็นพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์พระร่วงที่ได้ครองเมืองพิษณุโลก
พระยาบาลเมือง พระราชสมภพ พ.ศ. 1944 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชากับแม่นางษาขา มีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลกสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจลเพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลก
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็นมหาธรรมราชาธิราช มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วย
การสวรรคตและสิ้นสุดอาณาจักรสุโขทัย.
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 แต่ประเสริฐ ณ นคร สันนิษฐานว่าเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 2
นายแพทย์
นักเรียนนายเรือ
โรงเรียนนายร้อย
นักเรียนนายร้อย
หน่วยแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
จังหวัดนางาซากิ
จังหวัดนางาซากิ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่นางาซากิ
จังหวัดนางาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชู และครอบคลุมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซางะทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนั้นเป็นชายฝั่งทะเลโดยมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ช่องแคบสึชิมะ (ส่วนหนึ่งของช่องแคบเกาหลี) และทะเลจีนตะวันออก
จังหวัดนางาซากิประกอบด้วย 13 นคร, 4 อำเภอ และ 8 เมือง ได้แก่
เอส-2 แทรคเคอร์
เอส-2 แทรคเคอร์ (S-2 Tracker) เอส-2 แทรคเคอร์ เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 และใช้งานกันกว้างขวางในหลายประเทศ ได้แก่ ฮอลแลนด์ อิตาลี อาร์เจนตินา บราซิล ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไทย และ สหรัฐอเมริกา
ยุทธการที่โมกาดิชู (พ.ศ. 2536)
การรบที่โมกาดิชู หรือที่ชาวโซมาเลียเรียกว่า "Ma-alinti Rangers" (แปลว่า"วันแห่งพวกเรนเจอร์") คือการรบภายใต้ปฏิบัติการโกธิคเซอร์เพนท์ (Operation Gothic Serpent) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการจับกุมขุนศึกแห่งพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลียที่ภักดีต่อโมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด 2 คน คือ Omar Salad Elmi และ Mohamed Hassan Awale การสู้รบเริ่มขึ้นในวันที่ 3 และวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2536 (1993) นำโดยกองกำลังสหรัฐอเมริกา สนับสนุนด้วยกองกำลังปฏิบัติการณ์สหประชาชาติในโซมาเลียชุดที่ 2 (UNOSOM II) ต่อสู้กับทหารบ้านชาวโซมาเลียที่ภักดีต่อโมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด การรบในกรุงโมกาดิชูครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรก โดยครั้งที่สองนั้นเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2549 (2006)
กองกำลังร่วมเรนเจอร์ของสหรัฐฯ ถูกจัดตั้งขึ้นเฉพาะยุทธการครั้งนี้ ประกอบด้วย กองกำลังเดลตา (Delta Force) มีหน้าที่บุกไปจับ เป้าหมายทั้ง 2คน, หน่วยรบเนวีซีลสหรัฐ ทีม 6​ (Navy SEAL Team Six) และกองพันจู่โจมที่ 3 สังกัดกรมทหารจู่โจมที่ 75 (3rd Ranger Battalion, 75th Ranger Regiment) ของกองทัพบกสหรัฐ มีหน้าที่คุ้มกัน 4 มุมตึกของเป้าหมาย โดยการจู่โจมลงมาจาก เฮลิคอปเตอร์ที่ลอยอยู่เหนือพื้นดิน โดยใช้การลงสู่พื้นแบบ ฟาสต์ โรป Fast Ropeส่วนการสนับสนุนทางอากาศนั้น กรมบินปฏิบัติการพิเศษที่ 160 ("นักสะกดรอยยามราตรี") เป็นผู้รับผิดชอบ และสมาชิกของพลร่มกู้ภัยและทหารควบคุมการบินของกองทัพอากาศสหรัฐฯ เป็นผู้ดำเนินการขนส่งกองกำลังจากที่มั่นไปยังชานเมืองโมกาดิชู เพื่อทำการจับกุมบรรดาผู้นำของทหารบ้านที่ภักดีต่อไอดิด กองกำลังจู่โจมประกอบด้วยอากาศยาน 19 ลำ, ยานพาหนะ 20 คัน และทหาร 160 นาย โดยระหว่างปฏิบัติการณ์นั้น เฮลิคอปเตอร์ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ ถูกยิงตก 2 ลำ รหัสเรียกขาน super 61และ super 64โดยเครื่องยิงจรวด RPG-7 ของทหารบ้าน ในขณะที่อีก 3 ลำ ได้รับความเสียหาย และ ขบวนรถที่จะใช้เพื่อขนเป้าหมายที่จับกุมได้กลับนั้น เกิดความผิดพลาดในการเดินทาง เพราะถูกฝูงชนเข้าปะทะโดยใช้ จรวดRPG-7 และ การซุมยิงจากตึก และ บ้านเรือนสองฟากถนน ทำให้ทั้งสองฝ่ายคลาดกัน ทหารที่ติดอยู่ที่จุดตกบางส่วนสามารถอพยพกลับมายังจุดนัดพบและใช้เป็นฐานที่มั่นชั่วคราวได้ ในขณะที่คนอื่นๆ ติดอยู่ตรงจุดตก ฮ. และขาดการติดต่อกับกองกำลังส่วนอื่นๆ ทำให้เกิดการปะทะระหว่างทหารสหรัฐฯ กับทหารบ้านของไอดิดตลอดทั้งคืนวันที่ 3 จนกระทั่งตอนเช้าวันที่ 4 เมื่อกองกำลังนานาชาติถูกส่งเข้าไปช่วยทหารที่ติดอยู่ออกมา โดยกองกำลังนานาชาติประกอบด้วยทหารจากปากีสถานและมาเลเซีย รวมทั้งกองพลภูเขาที่ 10 (10th Mountain Division) ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งสามารถรวบรวมยานพาหนะได้ 100 กว่าคัน รวมไปถึงรถถัง M48 ของปากีสถานและยานเกราะขนส่งบุคคลคอนดอร์ของมาเลเซียหลายคัน สนับสนุนทางอากาศโดยเฮลิคอปเตอร์ A/MH-6 ลิตเติลเบิร์ดและ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ กองกำลังนานาชาติสามารถเข้าไปถึงจุดตก ฮ. จุดแรกและพาทหารที่ติดอยู่ออกมาได้ ในขณะที่จุดตกที่สองถูกยึดครองโดยทหารบ้านโซมาเลีย และนักบินเฮลิคอปเตอร์ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ ที่ถูกยิงตกรหัสเรียกขาน super 64ไมค์ ดูแรนท์ ผู้รอดชีวิตคนเดียวในจุดตก และถูกจับตัวเป็นเชลย แต่ได้รับการปล่อยตัวในเวลาต่อมา
ความสูญเสียทางฝ่ายโซมาเลียนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยฝ่ายอเมริกันคาดว่าประชาชนพลเรือนและทหารบ้านชาวโซมาเลียประมาณ 1,000-1,500 คนที่เสียชีวิตจากศึกครั้งนี้ และมีผู้บาดเจ็บอีกประมาณ 3,000-4,000 คน ส่วนฝ่ายอเมริกานั้นเสียทหารไป 18 นายและมีทหารได้รับบาดเจ็บอีก 73 นาย (ไม่รวมถึงจ่าสิบตรีแมท เรียร์สันที่เสียชีวิตจากการโจมตีด้วยปืน ค. สองวันหลังจากการรบ) ในขณะที่กองกำลังสหประชาชาติ มีทหารมาเลเซียเสียชีวิต 1 นาย และบาดเจ็บอีก 7 นาย รวมถึงทหารปากีสถานที่บาดเจ็บอีก 2 นาย
หนังสือ และภาพยนตร์.
ในปี พ.ศ. 2542 เหตุการณ์ในการรบที่โมกาดิชูถูกถ่ายทอดเป็นหนังสือชื่อ "Black Hawk Down: A Story of Modern War" และถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 กำกับโดย ริดลีย์ สก็อตต์ ชื่อเรื่อง "Black Hawk Down"
เรม คูลฮาส
คำย่อ
ส่งความสุขปีใหม่
พรีเคียว
นิกโก้
นางาซากิ
เมืองนางาซากิ   เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน (ณ เวลา 11:02 นาฬิกาของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 'เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)')
นครนี้มีประชากรประมาณ 407,624 คน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 1,004 คนต่อตารางกิโลเมตร นครนี้มีพื้นที่รวม
ยุคกลางและยุคใหม่.
นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ
โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด "วอโก้ว" ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น
ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ
นครนางาซากิมีเมืองพี่น้อง ดังนี้
ยุทธภูมิโมกาดิชู
พรรคก๊กมินตั๋น
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญต่าง ๆ จากหลาย ๆ ประเทศ ทั้งนักการเมืองและนักการทหาร บรรดาบุคคลเหล่านี้ได้แก่
เมทัลฮีโร่ซีรีส์
เมทัลฮีโร่  เป็นชื่อละครชุดโทคุซัทสึทางโทรทัศน์ ผลิตโดยบริษัทโตเอะตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1982 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 1999 มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
เมทัลฮีโร่ คือผลงานซีรีส์ที่นำแสดงโดยฮีโร่ที่สวมชุดเกราะเหล็ก (แต่ไม่ได้ทำจากเหล็กจริงๆ) ในอดีตเคยถูกตั้งชื่อว่าเป็น ไฮเทคฮีโร่ซีรีส์ (ハイテクヒーローシリーズ) แต่ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมทัลฮีโร่เพื่อความสะดวกและเรียกง่าย ซึ่งชื่อดังกล่าวเป็นชื่อที่ทางแฟนคลับตั้งชื่อมา ในรูปแบบแรกจะเน้นฮีโร่ที่มีจำนวนคนเดียวและ 2 คนขึ้นไปแต่หลังจากทคเคย์ วินสเปคเตอร์ได้ถูกปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็นฮีโร่กลุ่มหลังจากนั้น บีโรโบคาบุทักได้ปรับรูปแบบเป็นฮีโร่ที่มีเนื้อหาตลกเบาสมองแต่แฝงในแง่ความแข็งแกร่ง
ในช่วงแรกของการออกอากาศซีรีส์นี้ได้ออกอากาศในช่วงโกลเด้นไทม์ในประเทศญี่ปุ่น โดยจะออกอากาศทุกคืนวันศุกร์ตั้งแต่ซีรีส์ตำรวจอวกาศ (เกียบัน, ชาลีบัน และไชเดอร์) ถึงจัสเปี้ยน ในช่วงเวลาต่อมาได้ถูกย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นวันจันทร์ช่วงค่ำเช่นกัน (จัสเปี้ยนถึงเมทัลเดอร์) และได้ย้ายเวลาออกอากาศอีกครั้งเป็นทุกเช้าวันอาทิตย์ (ตั้งแต่เมทัลเดอร์จนถึงจีบัน) และตั้งแต่ซีรีส์จีบันที่ฉายในตอนที่ 10 จนถึงโรโบทักได้ย้ายเวลาอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 ทุกเช้าวันอาทิตย์ 8 โมงเช้า
ซีรีส์ที่เกี่ยวข้อง.
ทีวีสเปเชียล.
เป็นตอนพิเศษทางทืวีโดยใช้เวลาการออกอากาศช่วงเดียวกับทีวีซีรีส์ที่ฉายไป
ซีทรีพีโอ
ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์"" โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค
ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ใน"") เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"
แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่อง"เมโทรโพลิส" (พ.ศ. 2470)
ดาวมรณะดวงแรก
ดาวมรณะ
ดาวมรณะ หรือ เดธสตาร์  เป็นสถานีรบอวกาศขนาดยักษ์ในนิยายและภาพยนตร์ชุด"สตาร์ วอร์ส" ตลอดทั้งเรื่องชุดนี้มีการสร้างสถานีอวกาศนี้ออกมาทั้งหมดสองรุ่น ทั้งสองรุ่นมีขนาดใหญ่มาก มีรัศมีเป็นร้อย ๆ กิโลเมตร และมีอาวุธทรงพลังจำนวนมาก โดยดาวมรณะดวงแรกปรากฏในสถานะก่อสร้างใน และในสภาพเสร็จสมบูรณ์ใน และ ส่วนดาวมรณะดวงที่สองซึ่งอยู่ในสถานะก่อสร้าง ปรากฏใน โมเดลของจริงของดาวมรณะมีขนาดประมาณ 76 เซนติเมตรตอนนี้ถูกเก็บอยู่ในพิพิธภัณฑสถานนิยายวิทยาศาสตร์ในซีแอตเติล
ดาวมรณะถูกสร้างขึ้นจากคำสั่งตรงของจักรพรรดิ แต่แนวคิดหลักของสถานีรบอวกาศเช่นนี้มีตั้งแต่ก่อนเกิดสงครามโคลนเสียอีก จุดประสงค์หลักอันหนึ่งในการสร้างดาวมรณะนั้นก็เพื่อให้จักรพรรดิพัลพาทีนสามารถปกครองจักรวรรดิกาแลกติกได้โดยการสร้างความกลัวที่เป็นรูปธรรมขึ้น ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งบัญชาการดาวมรณะจะต้องเป็นขุนนางที่มียศไม่ต่ำกว่าระดับมอฟฟ์
ประวัติดาวมรณะ.
ดาวมรณะดวงแรกนั้น ปรากฏเป็นแผนผังครั้งแรกใน โดยแผนผังนั้นอยู่ในกำมือของ เคานท์ดูกูและถูกส่งไปให้กับดาร์ธ ซีเดียสเพื่อเก็บรักษาเอาไว้ตลอดในช่วงสงครามโคลน และภายหลังการก่อตั้งจักรวรรดิกาแลกติก จักรพรรดิพัลพาทีนได้ดำริให้มีการสร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการสร้างความกลัวอย่างรูปธรรมในการปกครองจักรวาลโดยไม่มีการต่อต้านใดๆในอนาคต
ต่อมาดาวมรณะดวงแรกปรากฏในสภาพเสร็จสมบูรณ์ใน โดยมีข้าหลวงทาร์คินเป็นผู้บัญชาการ เมื่อฝ่ายกบฏ ได้รับทราบข่าวดาวมรณะ สภาพันธมิตรแห่งฝ่ายกบฏ มีความเห็นแย่งออกเป็นสองฝ่ายจนหาข้อสรุปไม่ได้ว่าจะยอมจำนนต่อฝ่ายจักรวรรดิหรือไม่ ทำให้จิน เออร์โซ รวมกลุ่มฝ่ายกบฏผู้ที่ยังคงจะรบต่อกันตั้งหน่วยรบที่ชื่อว่าโร้ค วัน (Rogue one) เพื่อขโมยแผนผังมาให้ฝ่ายกบฏ ซึ่งภายหลังกองบินของฝ่ายกบฏก็ตามมาช่วยหน่วยโร้ค วันและสามารถชิงแผนผังดาวมรณะไปได้ หลังจากหนีการตามล่าของจักรวรรดิ ฝ่ายกบฏก็พบว่าดาวมรณะมีจุดอ่อนที่ช่องระบายความร้อนกึ่งกลางดาวมรณะ จึงมีการระเบิดสงครามอวกาศขึ้น โดยดาวมรณะดวงแรกถูกทำลายโดยลุค สกายวอล์คเกอร์ ก่อนที่ทาร์คินจะสั่งยิงดาวยาวิน 4 ซึ่งเป็นที่ตั้งของฐานทัพกบฏ ทำให้ฝ่ายพันธมิตรกบฏได้รับชัยชนะไป
หลังจากดาวมรณะดวงแรกถูกทำลาย จักรพรรดิพัลพาทีนจึงสั่งให้สร้างดาวมรณะดวงที่สองขึ้น โดยสร้างใกล้ดวงจันทร์เอนดอร์และสร้างเครื่องสร้างสนามพลังบนดวงจันทร์เอนดอร์เพื่อป้องกันฝ่ายกบฏ แต่สุดท้ายใน ดาวมรณะดวงที่สองถูกทำลายโดย แลนโด คาลริสเซียน และ เวดจ์ แอนทิลลิส ของพันธมิตรฝ่ายกบฏ ส่งผลให้อำนาจของจักรวรรดิล่มสลายอย่างแท้จริง
ดาวมรณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ถึง 265,675 คน ยุทโธปกรณ์ประกอบด้วย ทหารปืนใหญ่ 52,276 คน, ทหาร 607,360 คน, กองพันพายุ 30,984 คน, เจ้าหน้าที่ช่วยเหลือยานรบ 42,782 คน, และนักบินและเจ้าหน้าที่เสริม 180,216 คน โรงเก็บยานของดาวมรณะมีตั้งแต่ยานรบ, ยานประจัญบาน, ยานบก, ยานกองหนุน, และ ยาน TIE fighters 7,293 ลำ นอกจากนั้นยังมีระบบป้องกันโดยมีปืน turbolaser 10,000 กระบอก, ปืนใหญ่อิออน 2,600 กระบอก และลำแสง tractor อย่างน้อย 768 เครื่อง ดาวมรณะทั้งสองดวงจะมีซูเปอร์เลเซอร์ทำลายล้างสูงซึ่งสามารถทำลายดาวเคราะห์ได้ทั้งดวง ข้อมูลจาก Star Wars Databank กล่าวว่าดาวมรณะดวงแรกมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 120 กิโลเมตร ส่วนดาวมรณะดวงที่สองมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 160 กิโลเมตร
คำร้องถึงทำเนียบขาว.
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ได้มีผู้เสนอคำร้องต่อทำเนียบขาวแบบออนไลน์ผ่านทาง https://petitions.whitehouse.gov เพื่อให้มีการเริ่มสร้างดาวมรณะใน พ.ศ. 2559 โดยอ้างว่าจะเป็นการสร้างโอกาสในการสำรวจจักรวาล พัฒนาความรู้ด้านวิศวกรรมศาสตร์ เสริมความแข็งแกร่งให้กับกองทัพ และสร้างงานให้กับชาวอเมริกัน ภายหลังจากการเสนอนี้มีผู้ร่วมลงชื่อมากกว่า 25,000 คน ซึ่งมากจนถึงเกณฑ์ที่ทางทำเนียบขาวจะต้องให้การตอบรับกับเรื่องที่เสนอดังกล่าว ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 ทางทำเนียบขาวจึงได้ตอบรับกลับมาว่าไม่สามารถทำได้ เนื่องจากค่าใช้จ่ายประมาณในการสร้างดาวมรณะอาจสูงถึง 850,000,000,000,000,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ และยังติดตลกด้วยการกล่าวเสริมว่า "ไม่สนับสนุนการทำลายดาวเคราะห์" และ "ไม่ต้องการสร้างดาวมรณะซึ่งสามารถถูกทำลายได้โดยนักบินอวกาศเพียงคนเดียว"
ดาวมรณะดวงที่หนึ่ง
ดาวมรณะดวงที่สอง
ยุทธการจีโอโนซิส
ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis) เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์"" ตอนท้ายเรื่อง
อำเภอป่าซาง
ป่าซาง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำพูน มีความเจริญเป็นอันดับที่ 3 รองจากอำเภอเมืองลำพูน และ อำเภอลี้ ในอดีตเป็นอำเภอขนาดใหญ่ ต่อมาได้แยกออกเป็นอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอเวียงหนองล่องดังเช่นปัจจุบัน
อำเภอป่าซางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ป่าซาง (เดิมชื่อ อำเภอปากบ่อง) เป็นเมืองเก่าชุมชนเก่าแก่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ส่วนที่ตั้งของอำเภอป่าซางนั้นตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำทากับแม่น้ำปิง ก่อนที่จะตั้งเป็นอำเภอป่าซางนั้น บ้านป่าซางเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากบ่อง จังหวัดลำพูน
ในอดีตเมื่อครั้งสมัย พระยาวชิรปราการ (เจ้ากาวิละ) ทรงขับไล่พม่าออกจากแผ่นดินล้านนาได้แล้ว เป็นยุคของการ "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง" ทรงรวบรวมสะสมไพร่พลไว้ที่ป่าซาง โดยใช้ชื่อว่า เวียงเวฬุคาม ลักษณะเวียงเวฬุคามตั้งอยู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำกวงด้านทิศตะวันตก มีแนวกำแพงเมืองลักษณะในรูปเกือกม้าหรือรูปครึ่งวงเดือน คูน้ำที่ล้อมรอบเวียงเวฬุคามนั้นใช้น้ำไหลเข้าจากน้ำแม่ทาโดยมีฝายกั้นที่หน้าธนาคารออมสินปัจจุบัน น้ำไหลรอบคูเมืองไปออกที่ข้างป่าช้าป่าซางปัจจุบัน ลักษณะกำแพงเมืองเวฬุคามกว้างประมาณ 1 เมตร และมีป้อมยามรักษาการณ์ตลอดแนวกำแพงเมืองระยะห่างประมาณ 100 เมตร ปัจจุบันซากกำแพงเมืองเวฬุคามยังมองซากอยู่เป็นช่วง ๆ ยาวกว่า 1.5 กิโลเมตร
อำเภอป่าซาง เคยเป็นสถานที่ตั้งของสนามบินลำพูน ซึ่งเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ได้เห็นความสำคัญของการอากาศยาน จึงได้ดำริให้จัดทำสนามบินประจำจังหวัดขึ้น มีเนื้อที่ 156 ไร่ 1 งาน โดยเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อที่ดินเป็นเงินจำนวน 1,176 บาท เมื่อปี พ.ศ. 2466
อำเภอป่าซางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอป่าซางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
กระทรวงเกษตราธิการ
แต้มเวทมนตร์
แต้มเวทมนตร์ ปรากฏในการ์ตูนเรื่องเอ็ม x ซีโร่ เป็นแต้มที่ใช้ประเมินผลคาถาในการเพิ่มระดับให้กับเพลท โดยอาจารย์สอนเวทมนตร์โรงเรียนเซย์นางิจะมอบให้ต่อเมื่อมีความประพฤติดีต่อโรงเรียน เช่นการที่คุซึมิ ไทงะตัวละครเอกของเรื่อง ช่วยจับนักเรียนที่ขโมยเพลทคนอื่นไปซ่อน และจะให้แต้มนี้ตามคะแนนการเรียนเวทมนตร์ที่ได้ด้วย
สุซึมิยะ ฮารุฮิ
แต้มเวทย์มนตร์
ละครใน
โคกูเรียว
เอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท
เอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท  เป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีชนิดที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบิน เอฟ/เอ-18อีนั้นเป็นแบบที่นั่งเดียวและเอฟ/เอ-18เอฟนั้นเป็นแบบสองที่นั่งที่มีขนาดใหญ่และก้าวหน้ากว่าเอฟ/เอ-18ซี/ดี ฮอร์เน็ท ซูเปอร์ฮอร์เน็ทมีอาวุธเป็นปืนใหญ่อากาศขนาด 20 ม.ม.และสามารถใช้อาวุธอากาศสู่อากาศและอากาศสู่พื้นได้หลากหลาย สามารถติดตั้งถังเชื้อเพลิงสำรองได้ถึงห้าถัง และยังสามารถทำหน้าที่เป็นเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงทางอากาศได้ด้วยการเติมระบบเติมเชื้อเพลิงเข้าไป
ด้วยการที่ถูกออกแบบและผลิตโดยแมคดอนเนลล์ ดักลาสซูเปอร์ฮอร์เน็ทได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2538 การผลิตเต็มอัตราเริ่มขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 หลังจากที่แมคดอนเนลล์ ดักลาสรวมเข้ากับโบอิงหนึ่งเดือนก่อนหน้า ซูเปอร์ฮอร์เน็ทได้เข้าประจำการในกองทัพเรือสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2542 เพื่อเข้าแทนที่เอฟ-14 ทอมแคทตั้งแต่ปีพ.ศ. 2549 และทำงานร่วมกับฮอร์เน็ทแบบดั้งเดิม ในปีพ.ศ. 2550 กองทัพอากาศออสเตรเลียได้สั่งซื้อซูเปอร์ฮอร์เน็ทเพื่อเข้าแทนที่กองบินเอฟ-111
ซูเปอร์ฮอร์เน็ทเป็นแบบที่มีขนาดใหญ่กว่าและก้าวหน้ากว่าของเอฟ/เอ-18ซี/ดี ฮอร์เน็ท รุ่นก่อนหน้าได้ทำตลาดโดยแมคดอนเนลล์ ดักลาสโดยใช้ชื่อว่าฮอร์เน็ท 2000 เมื่อต้นทศวรรษที่ 1980 ความคิดของฮอร์เน็ท 2000 ถูกนำไปดัดแปลงให้ก้าวหน้าเป็นเอฟ/เอ-18 พร้อมปีกที่มีขนาดใหญ่กว่า ลำตัวที่ยาวกว่าเพื่อบรรทุกอาวุธและเชื้อเพลิงได้มากยิ่งขึ้น รวมทั้งเครื่องยนต์
การบินของกองทัพเรือสหรัฐฯ เผชิญหน้ากับปัญหามากมายในต้นทศวรรษที่ 1990 โครงการเอ-12 อเวนเจอร์ได้มุ่งมั่นที่จะเข้ามาแทนที่เอ-6 อินทรูเดอร์และเอ-7 คอร์แซร์ 2 ได้ประสบปัญหาและต้องถูกยกเลิกไป ในเวลานี้เองที่สงครามเย็นสิ้นสุดลงส่งผลให้กองทัพมีการเปลี่ยนแปลงและเกิดการตัดงบ โดยปราศจากโครงการที่ดีกองทัพเรือได้มองว่าการนำแบบเดิมที่มีอยู่แล้วมาพัฒนาให้ดีขึ้นดูเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ ด้วยการเป็นอีกทางเลือกของเอ-12 แมคดอนเนลล์ ดักลาสได้เสนอโครงการ"ซูเปอร์ฮอร์เน็ท"ที่จะพัฒนาเอฟ/เอ-18 และทำหน้าที่เป็นสิ่งที่จะมาแทนที่เอ-6 อินทรูเดอร์ ในเวลาเดียวกันนั้นกองทัพเรือต้องการกองบินสำหรับการป้องกันเพื่อเข้าทำหน้าที่โครงการเดิมที่ถูกยกเลิกไป ซึ่งเป็นข้อเสนอที่จะทำให้เอฟ-22 แร็พเตอร์ใช้งานกับกองทัพเรือได้
เปลี่ยนสู่ซูเปอร์ฮอร์เน็ท.