pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเกษตรกรในจังหวัดจันทบรี เป็นผู้ผลิตหลักในประเทศไทย ร้อยละ 95ของประเทศโดย 2-3ปีที่ผ่านมา พบโรคระบาดในพริกไทย ระบาดหนักในหน้าฝนทำให้เกษตรกรปรับเปลื่ยนไปเพาะปลูกพืชอื่นที่ให้ผลผลิตดีกว่า
โดย อำเภอที่เพาะปลูกมากที่สุดในจันทบุรีคือ อำเภอท่าใหม่
พริกไทยเป็นไม้เลื้อย เจริญในแนวดิ่ง สูงได้โดยการพันเกาะสิ่งอื่นได้ประมาณ 10 เมตรหรือมากกว่า มีลำต้นหลักและแตกแขนงออกเป็นพุ่ม มีการสร้างรากพิเศษสั้น ๆ บริเวณข้อเพื่อยึดเกาะสิ่งรอบข้าง ช่วยในการพยุงลำต้น ใบเดี่ยว รูปรี เรียงสลับ โคนใบและปลายใบแหลม หลังใบสีเขียวเข้ม มันวาว ท้องใบสีเขียวอ่อน ชื่อดอกแบบช่อเชิงลด ดอกย่อยสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน 50-150 ดอกต่อช่อ ผลทรงกลมแบบเมล็ดเดียวแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 6 มม. ผลอ่อนมีสีเขียวเมื่อสุกมีสีแดง ติดผลประมาณ 50-60 เมล็ดต่อช่อผล การเก็บเกี่ยว 7-8 เดือนนับจากการออกดอก หรือเมื่อผลแหลืองถึงแดง
ด้านอาหาร ผลและเมล็ดพริกไทยมีรสเผ็ดร้อน ใช้ปรุงรสได้ทั้งอ่อนและแก่ แกงที่ใช้พริกไทยเป็นองค์ประกอบมีหลายชนิด เช่น แกงเผ็ด ฉู่ฉี่ แกงกะหรี่ แกงเลียง ทอดมัน ผัด โจ๊ก ข้าวผัด เป็นต้น
ด้านสรรพคุณทางยาพื้นบ้าน มีการใช้พริกไทยในยาอายุรเวทในแถบเอเชียใต้ ส่วนมากใช้รักษาและบรรเทาอาการเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร ขับพยาธิ แก้ลมจุกเสียดแน่น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม ขับเสมหะ ขับเหงื่อ ขับปัสสาวะ บำรุงธาตุแก้อาการอาหารไม่ย่อย ระงับอาการอาเจียน ผ่อนคลายอาการไม่สบายจากอาหารเป็นพิษจากอาหารทะเลและเนื้อสัตว์
ด้านสรรพคุณทางยาแผนตะวันตก พริกไทยดำมีสารจำพวกอัลคาลอยด์ ชื่อว่า ไพเพอร์รีน (piperine) มีรายงานว่ามีผลกดประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง ลดไข้ ลดอาการเจ็บปวด ลดการอักเสบ และฆ่าแมลงได้ รวมทั้งยังมีการรรายงานว่าสารไปเปอรีนมีส่วนช่วยในการเพิ่มขึ้นของเม็ดสีในผิวหนัง
สรรพคุณของพริกไทยดำในการลดความอ้วน พริกไทยดำนั้นได้รับการยอมรับและยืนยันจากทีมวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริกาว่า พริกไทยดำสามารถที่จะช่วยลดความอ้วนได้อย่างมีประสิทธิภาพและดีเยี่ยมด้วยสารประกอบที่ชื่อว่า Piperine (ไพเพอร์รีน) ซึ่งมีคุณสมบัติในเรื่องของการช่วยขจัดและต่อต้านไขมันส่วนเกิน
พริกไทยสามารถปลูกได้ในเขตร้อน หรือปลูกในเรือนกระจกในเขตอบอุ่น โดยปกติแล้วสามารถปลูกได้โดยการการเพาะเมล็ด หรือการปักชำโดยอาศัยลำต้นส่วนยอดหรือส่วนอื่นๆที่ไม่แก่จนเกินไป
กระทรวงฝรั่งเศส
กระทรวงในฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศษ
ภาษาฝรั่งเศษ
ฝรั่งเสด
ฝรั่งเศศ
ประเทศฝรั่งเศศ
มาร์ติน แวน บิวเรน
มาร์ติน แวน บิวเรน (; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 8 ของสหรัฐอเมริกา ผู้ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1837 จนกระทั่งถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1841 สืบต่อจากประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน โดยมีริชาร์ด เมนทอร์ จอห์นสันเป็นรองประธานาธิบดี
ประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782ที่เมืองคินเดอร์ฮุก รัฐนิวยอร์ก แต่งงานกับแฮนนาห์ โฮส์ แวน บิวเรน และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 ที่เมืองคินเดอร์ฮุก
เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ไม่ได้มีเชื้อสายอังกฤษ และไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เนื่องจากมีเชื้อสายดัตช์ และพูดภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่และพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2
ปูนเปลือกหอย
ปูนหอย หรือ ปูนเปลือกหอย เป็นปูนที่นำเปลือกหอยมาเผาและบดให้ละเอียด นำมาใช้ในอุตสาหกรรม เช่น ผงพระเครื่อง นำมาผสมกับน้ำมันตังอิ๊วและน้ำแก้วและส่วนผสมต่าง ๆ อีกทั้งยังนำมาเป็นปูนกินหมากได้ ปูนหอยที่นิยมก็จะเป็นปูนจากหอยแครง และหอยตลับ เพราะให้เนื้อปูนขาวได้มากกว่า ยังนำไปทำเป็นปุ๋ยได้ดี และอาหารสัตว์ได้อีก
RYTHEM หรือ ริสึมุ  เป็นวงดูโอนักร้องญี่ปุ่นผู้หญิง 2 คน สังกัดค่าย Sony Music Associated Records
ทั้งสองมีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ทั้งคู่จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนคานาวางะเก็นริตสึทามาโกโตกักโก
และจบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยวาโก
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
ประวัติศาสตร์หมู่เกาะอังกฤษ
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: History of the British Isles) เป็นประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวกับความขัดแย้งและความเป็นพันธมิตรระหว่างผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณต่างๆ ของบริเตนใหญ่, ไอร์แลนด์ และเกาะต่างๆ ที่รวมเป็นเกาะอังกฤษที่รวมทั้งฝรั่งเศส, เยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, เดนมาร์ก และ สแกนดิเนเวีย
ในปัจจุบันเกาะอังกฤษประกอบด้วยรัฐอิสระสองรัฐ: สาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร นอกจากนั้นยังมีรัฐที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร: เกิร์นซีย์, เจอร์ซีย์ และ ไอล์ออฟแมน. สหราชอาณาจักรแบ่งออกเป็นสี่ส่วน: อังกฤษ, ไอร์แลนด์เหนือ, สกอตแลนด์, และ เวลส์ แต่ละชาติต่างก็มีประวัติศาสตร์ที่เป็นของตนเองและทุกชาติยกเว้นไอร์แลนด์เหนือต่างก็เคยเป็นรัฐอิสระมาก่อนครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ เป็นประมุขของทุกประเทศในหมู่เกาะอังกฤษตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์อังกฤษและสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1603 จนกระทั่งเมื่อออกพระราชบัญญัติก่อตั้งสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ค.ศ. 1949 ตั้งแต่สาธารณรัฐไอร์แลนด์แยกตัวจากอังกฤษนักประวัติศาสตร์มักจะเลี่ยงการใช้คำว่า “หมู่เกาะอังกฤษ” เพราะความซับซ้อนของความสัมพันธ์ของผู้อยู่อาศัยในดินแดนทางภูมิศาสตร์ที่กล่าว
[[หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ|*ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ]]
สมัยเอลิซาเบธ
สมัยเอลิซาเบธ หรือ สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ  เป็นระยะเวลาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1558 ถึงปี ค.ศ. 1603 เป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นยุคทองในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นสมัยสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ ที่เห็นได้จากผลงานอันรุ่งเรืองทางโคลงกลอน วรรณคดี การละคร ของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และนักประพันธ์คนอื่นๆ ลักษณะของละครมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่ต่างจากสมัยก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังเป็นยุคที่มีการเดินทางไปสำรวจที่ต่างๆ ในต่างประเทศ และการการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เริ่มเข้ามามีบทบาทในอังกฤษ
สมัยเอลิซาเบธเป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นสมัยที่ดีเด่นเพราะเป็นสมัยที่ดีกว่าสมัยก่อนหน้าและหลังจากนั้น เป็นสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขหลังจากการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ, ความขัดแย้งระหว่างนิกายโปรเตสแตนต์กับโรมันคาทอลิก และความขัดแย้งระหว่างรัฐสภาแห่งอังกฤษกับพระมหากษัตริย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษในระหว่างนั้นก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมาสิ้นสุดลง ฝรั่งเศสก็มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งทางศาสนาที่เพิ่งมาจบลงในปี ค.ศ. 1598 หลังจากการออกพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีมาหลายร้อยปีก็มาสิ้นสุดลงเกือบทั้งสิ้นในสมัยนี้ อังกฤษในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธเป็นสมัยที่รัฐบาลมีความเข้มแข็งซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิรูปในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นจากเส้นทางค้าขายระหว่างอังกฤษและอเมริกา
แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนี้คือสเปนผู้เป็นคู่แข่งสำคัญของอังกฤษ, ยุโรปและอเมริกา ความขัดแย้งที่ขยายตัวจนเป็นสงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 ระหว่างปี ค.ศ. 1585 ถึงปี ค.ศ. 1604 เมื่อพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนพยายามรุกรานอังกฤษโดย กองทัพเรืออาร์มาดา (Spanish Armada) ค.ศ. 1588 แต่ก็ทรงได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน แต่อังกฤษเองก็มิได้มีความสำเร็จในความพยายามที่จะรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1589 สเปนหันไปสนับสนุนโรมันคาทอลิกไอร์แลนด์ในสงครามกองโจรต่อต้านอังกฤษ การใช้ทุนทรัพย์ในการต่อสู้กับสเปนและแพ้หลายครั้งเป็นผลทำให้เศรษฐกิจเสื่อมโทรมลง ปัญหาการยึดครองอาณานิคมและการควบคุมเส้นทางการค้าขายมิได้ลงเอยจนกระทั่งการลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1604 ปึหนึ่งหลังจากที่พระราชินีนาถเอลิซาเบธเสด็จสวรรคต
สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ
อู๋ ซานกุ้ย
อู๋ซานกุ้ย (อังกฤษ: Wu Sangui, จีนตัวเต็ม: 吳三桂, พินอิน: Wú Sānguì) แม่ทัพในปลายราชวงศ์หมิง ผู้เปิดประตูเมืองให้แมนจูบุกเข้าปักกิ่งในสมัยหลี่ จื้อเฉิง เป็นเหตุให้ชาวแมนจูได้รับชัยชนะและตั้งราชวงศ์ชิง
อู๋ซานกุ้ย เกิดที่มณฑลเจียงซู ในปี ค.ศ. 1612 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของอู๋เซียง ขุนนางใหญ่ในราชวงศ์หมิง อู๋ซานกุ้ยได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพใหญ่รักษาด่านซันไห่กวน (山海關) อันเป็นด่านหนึ่งของกำแพงเมืองจีนซึงเป็นด่านสำคัญที่ป้องกันการรุกรานจากศัตรูทางทิศเหนือของปักกิ่ง
เปิดด่านโค่นหลี่ จื้อเฉิง.
ภายหลังที่หลี่ จื้อเฉิงก่อการปฏิวัติ ฮ่องเต้ฉงเจิน ฮ่องเต้องค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิงได้ผูกพระศอสวรรคตไปแล้ว หลี่ จื้อเฉิงเกรงว่ากองทัพของอู๋ซานกุ้ย ที่อยู่ที่ชายแดนอาจยกทัพเรือนแสนมาประชิดปักกิ่งก็เป็นได้ จึงได้จับตัวครอบครัวของอู๋ซานกุ้ยไว้เป็นตัวประกัน แต่ได้มีผู้เตือนให้ปฏิบัติต่อครอบครัวของอู๋ซานกุ้ยให้ดี หลี่ จื้อเฉิงจึงได้เกลี้ยกล่อมให้อู๋เซียง เขียนจดหมายไปถึงบุตรชายของตนเองให้ยอมสวามิภักดิ์ อู๋ซานกุ้ยจึงเดินทางมายังปักกิ่งเพื่อเข้าร่วมด้วยกับหลี่ จื้อเฉิง แต่เมื่อมาถึงเมืองหลานโจวแล้วอู๋ซานกุ้ยพบว่า เฉินหยวนหยวน (陳圓圓) อนุภรรยาคนสุดท้ายของตนถูกจับเป็นตัวประกันด้วย จึงโกรธแค้นและเปลี่ยนใจไปเข้าร่วมกับฝ่ายแมนจู นัดแนะเปิดด่านซันไห่กวนให้แมนจูบุกเข้าไปยังกรุงปักกิ่ง ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1644 และบุกเข้าพระราชวังต้องห้ามได้ ทัพของหลี่ จื้อเฉิงต้องล่าถอยและได้ต่อสู้กับทัพของอู๋ซานกุ้ย ในที่สุดหลี่ จื้อเฉิงก็แพ้และถูกสังหารในที่สุด
รับใช้ราชวงศ์ชิง.
ความดีความชอบของอู๋ซานกุ้ย ทำให้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผิงซีอ๋อง ปกครองมณฑลยูนนาน ชายแดนทางตอนใต้ ในรัชสมัยฮ่องเต้ซุ่นจื้อ และก่อนหน้านั้นหวงไท่จี๋ได้ยกธิดาองค์ที่ 14 ให้สมรสกับบุตรชายของอู๋ซานกุ้ยด้วยเพื่อเป็นการตอบแทน ต่อมาในรัชสมัยฮ่องเต้คังซี พระองค์ต้องการขจัดอำนาจของเจ้าศักดินาต่าง ๆ ที่ปกครองหัวเมืองเพราะเกรงอิทธิพลของพวกนี้จะกระทบต่อพระราชอำนาจในการปกครองของพระองค์ จึงออกนโยบายเพื่อริดรอนการสืบทอดอำนาจของเจ้าศักดินาเหล่านี้ อู๋ซานกุ้ยจึงพยายามรวบรวมกำลังก่อการกบฏ โดยยื่นข้อเสนอให้ฮ่องเต้คังซีนำชาวแมนจูทั้งหมด อพยพกลับไปตั้งอาณาจักรของตนที่แมนจูเรีย และเรียกเอาเงินถึง 9 ล้านตำลึงแล้วจะไม่เอาผิด ในปี ค.ศ. 1673 อู๋ซานกุ้ยได้เคลื่อนทัพจากมณฑลยูนาน เปลี่ยนมาใส่ชุดออกรบของราชวงศ์หมิง อ้างว่าต้องการที่จะแก้แค้นแทนราชวงศ์หมิงที่ล่มสลายไป ทว่าประชาชนยังจำได้ดีว่าอู๋ซานกุ้ยเป็นคนเปิดด่านซันไห่กวน เชิญทหารแมนจูเข้ามา การกล่าวอ้างเช่นนี้จึงไม่มีใครยอมเชื่อ และไม่มีใครให้ความร่วมมือในตอนแรก
แต่การเคลื่อนทัพเป็นไปอย่างราบรื่น ทัพกบฏเอาชนะไปตลอด บุกตีไปจนถึงหูหนัน จากนั้นส่งคนไปติดต่อให้ซั่งจือซิ่นกับเกิ่งจิงจง 2 อดีตขุนนางราชวงศ์หมิงที่ทรยศต่อแผ่นดินและได้รับบรรดาศักดิ์เช่นเดียวกับอู๋ซานกุ้ยเข้าร่วมกองทัพกบฏกับอู๋ซานกุ้ยด้วย
การก่อกบฏของทั้งสาม ได้สามารถยึดครองพื้นที่ทางใต้ทั้งหมดของจีนเอาไว้ได้ ทว่าฮ่องเต้คังซีเองก็ยังไม่แพ้ ยังทำการคัดเลือกแม่ทัพนายกอง ระดมกำลังทหารเข้าต่อกร และยกเลิกการปลดบรรดาศักดิ์ของซั่งจือซิ่น และเกิ้งจิงจงไว้ก่อน จนกระทั่งผลการศึกผลัดเปลี่ยนเป็นฝ่ายอู๋ซานกุ้ยเริ่มเพลี่ยงพล้ำ ในที่สุดทั้งสองก็ยอมแพ้ต่อราชสำนักชิง
แม้ช่วงแรกอู๋ซานกุ้ยจะทำศึกประสบชัยมาโดยตลอด ทว่าทหารชิงกลับมีมากและเข้มแข็งขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่กำลังของอู๋ซานกุ้ยค่อย ๆ อ่อนโทรมลง อู๋ซานกุ้ยเริ่มรู้ว่าไม่สามารถต้านทานได้อีกและในที่สุดก็ป่วยหนักเสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 1681 กองทัพชิงได้แบ่งทัพออกเป็น 3 สายบุกเข้าตีเมืองคุนหมิง อู๋ซื่อฝาน (吳世璠) หลานของอู๋ซานกุ้ยต้องฆ่าตัวตาย กองทัพชิงจึงสามารถพิชิตผนวกดินแดนทางภาคใต้กลับคืนมาได้
จากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ทำให้เรื่องราวของอู๋ซานกุ้ยยังคงถูกเล่าขานมาจนปัจจุบัน ซึ่งจากพฤติกรรมดังกล่าวทำให้อู๋ซานกุ้ยได้รับการประณามว่า เป็น "คนขายชาติ" ต่างจากหลี่ จื้อเฉิงที่ถูกยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ
ด่านชานไห่
ด่านชานไห่ (, "ด่านภูเขาทะเล"; ) เป็นป้อมประตูหนึ่งของกำแพงเมืองจีน เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่ป้องกันกรุงปักกิ่งจากทางทิศเหนือ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 15 กิโลเมตรจากเมืองฉินหวางต่าว มณฑลเหอเป่ย์ ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ด่านแห่งนี้มีคำกล่าวว่าเป็น "ด่านที่หนึ่งในใต้หล้า"
ด่านชานไห่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์หมิง เมื่อเทียบกับกำแพงเมืองจีนส่วนอื่น ๆ ที่สร้างมาตั้งก่อนยุคราชวงศ์ฉิน แต่กลับมีบทบาทอย่างมากในประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง มีความสำคัญเป็นจุดพลิกผันสถานการณ์ถึงขั้นเปลี่ยนแผ่นดินเลยทีเดียว
กำเนิดในราชวงศ์หมิง.
ค.ศ. 1381 ต้นสมัยราชวงศ์หมิง หมิงไท่จู่ฮ่องเต้ (จูหยวนจาง) ได้โปรดให้สวีต๋า (ซือตัด) แม่ทัพคนสำคัญไปตั้งฐานทัพประจำที่ชานไห่ สวีต๋าเห็นภูมิประเทศซึ่งประกอบด้วยภูเขาที่โอบล้อมและส่วนติดต่อกับทะเล จึงได้สร้างกำแพงและป้อมด่านชานไห่ขึ้นในปีถัดมา เพื่อป้องกันการรุกรานจากอนารยชนทางภาคเหนือ ซึ่งหมายถึง ชาวมองโกลและชาวเติร์ก
กำแพงเมืองด่านชานไห่มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เชื่อมต่อกับกำแพงเมืองจีน มีประตูเมืองทั้งสี่ด้าน กำแพงเป็นดินกับหินบดละเอียดอัด ด้านนอกก่อด้วยอิฐ ความยาวกำแพงทั้งสิ้น 4 กิโลเมตร โดยทั่วไปสูง 7 เมตร บางแห่งสูง 15 เมตร หนา 7 เมตร คิดเป็นมาตราวัดแบบจีน คือ กว้างยาว 8 ลี้ กับ 137 ก้าว 4 เชียะ กำแพงสูง 4 จ้าง (40 ฟุตจีน) กับ 1 ฟุตจีน หนา 2 จ้าง รอบด่านยังมีคูเมืองขนาดกว้าง 5 จ้าง ลึก 2 จ้าง 5 เชียะ
ประตูทางทิศตะวันออก ชื่อว่า เจิ้นตง ประตูทางทิศตะวันตก ชื่อว่า อยิ่งเอิน ประตูด้านทิศใต้ชื่อว่า หยาง ส่วนประตูด้านทิศเหนือ มีชื่อว่า เว่ยหย่วน ในปัจจุบันมีแต่ประตูเจิ้นตงด้านทิศตะวันออกเท่านั้นที่ได้รับการบูรณะจนมีสภาพดี ส่วนด้านอื่น ๆ พังทลายไปหมดแล้ว
ป้องกันการรุกรานจากต่างชาติ.
นอกจากด่านชานไห่จะเป็นประโยชน์ในการป้องกันการรุกรานของแมนจู แล้ว ยังเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญทางการทหารที่สำคัญในการควบคุมประเทศจีนด้วย เห็นได้จาก ปี ค.ศ. 1900 ในศึกพันธมิตรแปดชาติ ประกอบด้วยกองทัพอังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา เยอรมนี รัสเซีย ญี่ปุ่น อิตาลี และออสเตรีย เข้ารุกรานเมืองเทียนจิน และกรุงปักกิ่ง ได้เข้ายึดครองและจัดตั้งกองทัพพันธมิตรไว้ที่บริเวณด่านชานไห่จนหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 จึงถอนทหารออกไป
ในปี ค.ศ. 1933 ญี่ปุ่นยึดครองแมนจูเรียเอาไว้ได้และสถาปนาเป็นประเทศแมนจู ได้ใช้ด่านชานไห่เป็นฐานที่มั่นในการรุกรานหัวเมืองภาคเหนือของจีน ทหารที่รักษาด่านได้ฉวยโอกาสขูดรีดประชาชน ชาวบ้านจึงเรียกด่านนี้อีกชื่อหนึ่งว่า "ด่านประตูผี"
สถานที่ท่องเที่ยวในปัจจุบัน.
ปัจจุบัน ด่านชานไห่ได้หมดความสำคัญในการเป็นจุดยุทธศาสตร์ทางการทหารแล้ว รัฐบาลจีนได้ปรับปรุงให้เป็นสถานที่สำคัญในทางท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ ของเมืองฉินฮว๋างต่าว นอกจากจะมีความสำคัญเกี่ยวกับประวัติศาสตร์จีนแล้ว ยังเป็นศูนย์กลางของแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ ในบริเวณนี้ด้วย ได้แก่ กำแพงเมืองจีนที่ทอดตัวยาวไปบนภูเขาฮวนหลี่หลิ่ง และจุดสิ้นสุดของกำแพงเมืองจีนในทะเลที่เหล่าหลงโถว
ด่านชานไห่ ส่วนที่สมบูรณ์และได้รับการบูรณะอย่างดีในปัจจุบันคือป้อมเจิ้นตง ซึ่งมีป้ายอักษรคำว่า "เทียนเซี่ยตี้อีกวาน" เขียนโดย เซียวเสี่ยน ศิลปินเอกสมัยราชวงศ์หมิง
ป้อมเทียนเซี่ยตี้อีกวานสร้างบนกำแพงเมืองชานไห่ที่เชื่อมต่อกับกำแพงเมืองจีน ด้านล่างเป็นซุ้มประตูก่ออิฐสำหรับเป็นทางผ่านออกนอกด่าน ด้านในมีบานประตูเปิดปิดตามเวลาที่กำหนด หน้าด่านมีป้อมอีกชั้นหนึ่ง ขณะที่ปัจจุบันด้านนอกด่านจัดเป็นสวนสาธารณะ
ตัวป้อมเป็นอาคารสามห้อง สูงสองชั้น ป้อมนี้สูง 3 จ้าง ชั้นบนกว้าง 5 จ้าง ชั้นล่างกว้าง 6 จ้าง ตัวป้อมมีช่องยิงธนูสามด้าน รวมมีช่องยิงธนู 68 ช่อง เมื่อมองจากบนป้อมไปทางทิศเหนือจะเห็นแนวกำแพงเมืองจีนทอดยาวคดเคี้ยวไปตามไหล่เขายาวเหยียดเหมือนมังกรนอนทอดตัว ส่วนทางทิศใต้จะเห็นกำแพงที่ยืดยาวไปยังทะเลกว่า 20 เมตร ซึ่งจุดนี้เรียกว่า "เหล่าหลงโถว" (老龙头; แปลว่า "หัวมังกรเฒ่า")
จักรพงษ์ สิริริน
ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา
ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา  นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซานเตียโกเดลเอสเตโร สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อก 19) เสมอ 3 แพ้ 6
พระเจ้าฟรองซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
โรย มุคลิซ
โรย มุคลิซ  หรือ ยือลียึส เบอโร นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองบีมา สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 14) เสมอ 2 แพ้ 2
โรย มุคลิซ เคยได้รับการฝึกจากซูตัน รัมบิง ซึ่งเคยเป็นเทรนเนอร์ของคริส จอห์น ได้ครองแชมป์พาบาเมื่อ 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ต่อมาได้ครองแชมป์ WBO Oriental และแชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) ในรุ่นเดียวกัน และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 5 แต่ไม่สำเร็จ
พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  (12 กันยายน ค.ศ. 1494 ถึง 31 มีนาคม ค.ศ. 1547) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1515 ถึงค.ศ. 1547 พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์ พระองค์แรกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส
พระเจ้าฟรองซัวส์ประสูติที่เมืองคอนญัค (Cognac) ในแคว้นแซงตง (Saintonge) เป็นพระโอรสของชาร์ลส์ ดยุคแห่งอองกูแลม (Duke of Angoulême) และพระนางหลุยส์แห่งซาวอย (Louise of Savoy) ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส กษัตริย์องค์ก่อนพระองค์ ทรงเป็นราชวงศ์วาลัวส์สาขาอองกูแลม พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นดยุคแห่งออกูแลมต่อจากพระบิดา และเมื่อพระชนมายุได้ 4 พรรษาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นดยุคแห่งวาลัวส์ (Duke of Valois) และได้เป็นองค์รัชทายาทของราชอาณาจักรฝรั่งเศส เพราะพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 นั้นทรงไม่มีพระโอรส ในค.ศ. 1514 พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางโคลด (Claude of France) พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เมื่อพระเจ้าหลุยส์สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1515 พระเจ้าฟรองซัวส์ก็ขึ้นครองราชย์ตั้งแต่พระชนมายุ 21 พรรษา
สงครามอิตาลีทำให้กระแสฟื้นฟูศิลปวิทยาจากอิตาลีแพร่เข้าสู่ฝรั่งเศส ซึ่งพระเจ้าฟรองซัวส์ก็ทรงได้รับเต็มๆจากพระอาจารย์ พระราชมารดาหลุยส์ก็ทรงชื่นชมในศิลปะ และความชื่นชมในของสวยงามนี้ก็ส่งต่อให้พระโอรสคือพระเจ้าฟรองซัวส์ แม้จะไม่อาจพูดได้ว่าพระเจ้าฟรองซัวส์ทรงได้รับการศึกษาอย่างฟื้นฟูศิลปวิทยา แต่พระองค์ก็ทรงเป็นเช่นนั้นมากกว่ากษัตริย์องค์ก่อนๆ
ทรงอุปถัมภ์ศิลปะ.
พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงอุปถัมภ์ศิลปะและจิตรกร และทรงให้จิตรกรอิตาลีมาทำงานในฝรั่งเศส โดยเฉพาะลีโอนาร์โด ดาวินชี (Leonardo da Vinci) ซึ่งพำนักในฝรั่งเศสจนเสียชีวิต และนำภาพโมนา ลิซา มาด้วย พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงติดต่อกับพ่อต้าขายภาพอิตาลี ให้ขนภาพของจิตรกรชื่อดังต่างๆมาไว้ในฝรั่งเศสให้หมด พระราชวังของพระองค์นั้นก็หรูหราเต็มไปด้วยงานศิลปะทุกกระเบียด
บุรุษแห่งหนังสือ.
พระเจ้าฟรองซัวส์ยังทรงได้รับสมยาว่า “บุรุษแห่งการเล่าเรียน” (Man of letters) ทรงสนพระทัยในหนังสือต่างๆ เช่น Book of the Courtiers และยังทรงเป็นกวีเองด้วย ทรงปรับปรุงหอหนังสือหลวงและให้กวีฝรั่งเศสกุยแยม บูเด (Guillaime Budé) เป็นบรรณรักษ์ เพื่อรวบรวมหนังสือที่มีค่าต่างๆ ในอิตาลีโดยเฉพาะหนังสือหายาก และทรงเปิดหอสมุดของพระองต์ให้นักปราชญ์ทั่วไปได้ใช้ เพื่อเผยแพร่ความรู้
ในค.ศ. 1537 พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงออกพระราชกฤษฎีกามองต์เปอลิแยร์ (Ordinance of Montpellier) ให้หนังสือทุกเล่มที่ขายในฝรั่งเศสต้องส่งสำเนาไปไว้ที่หอสมุดของพระองค์ พระขนิษฐา คือมาร์เกอรีตแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์ (Marguerite of Navarre) ก็ทรงเป็นนักเขียน
พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงใช้พระราชทรัพย์มหาศาลในการก่อสร้าง ดังต่อไปนี้
สงครามอิตาลี.
พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงหาข้ออ้างบุกเนเปิลส์คืนจากสเปนแต่ไม่เป็นผล และทัพสเปนก็บุกมิลาน พระเจ้าฟรองซัวนำทัพไปป้องกัน แต่พ่ายแพ้ในการรบที่ปาเวีย (Pavia) และทรงถูกจับไปเมืองมาดริดใน ค.ศ. 1525 จนเมื่อทรงสัญญาว่าจะไม่บุกอิตาลีอีก และไถ่พระองค์ด้วยเงินมหาศาล พระเจ้าฟรองซัวจึงถูกปล่อยพระองค์
พระเจ้าฟรองซัวครั้งถูกปล่อยพระองค์มาก็ละทิ้งคำสัญญาทุกประการกับจักรพรรดิชาร์ลส์ เพราะทรงถูกบังคับให้สัญญา ทรงหันไปหาสุลต่านสุไลมานแห่งจักรวรรดิออตโตมาน ร่วมมือกันบุกเมืองนีซ ในค.ศ. 1543 แต่ไปไม่ถึงมิลาน จักรพรรดิชาร์ลส์ร่วมมือกับพระเจ้าเฮนรีที่ 8 บุกฝรั่งเศสจากทางเหนือ แต่ไม่เป็นผล
พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงอภิเษกกับพระนางโคลดแห่งฝรั่งเศสในค.ศ. 1514 ซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และแอนน์ ดัชเชสแห่งบริตตานี (Anne, Duchess of Brittany) มีพระโอรสธิดารวมหกพระองค์ รอดชีวิตอยู่สามพระองค์
ในค.ศ. 1530 พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงอภิเษกใหม่กับพระนางเอเลเนอร์แห่งออสเตรีย (Eleanor of Austria) ไม่มีบุตรธิดา
ฮวาง อินเคียว
ฮวาง อินเคียว (In-Kyu Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 10
คีกีซสถาน
ยูฟก็อตอะเฟรนด์
"ยูฟก็อตอะเฟรนด์"  คือเพลงจากต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นผลงานการประพันธ์ของคาโรล์ คิง ในอัลบั้ม "Tapestry" ในปี พ.ศ. 2514 เพลงนี้ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมร็อกแอนด์โรล 500 เพลง
เจมส์ เทย์เลอร์ ร้องเพลง "ยูฟก็อตอะเฟรนด์" ในปี พ.ศ. 2514 ในอัลบั้ม"มัดสไลด์สลิม แอนด์ เดอะบลูฮอไรซัน" เจมส์ขับร้องเพลงนี้จนเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมของเขา คว้าอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ด 100 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 และได้รับรางวัลแกรมมีทั้ง 2 ศิลปิน คือ เจมส์ ในสาขานักแสดงเพลงป๊อปชายยอดเยี่ยม และคาโรล์ ในสาขาเพลงแห่งปี และขึ้นอันดับที่ 4 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2514 อีก โดยศิลปิน ดัสตี้ สปริงฟิลด์ ซึ่งร้องในแบบฉบับของเจมส์ เป็นเพลงที่บรรจุลงในอัลบั้มที่ 3 ของเขาสำหรับค่ายเพลงแอตแลนตารีคอร์ด แต่ภายหลังได้มีปัญหากับทางค่ายเพลงทำให้อัลบั้มนี้ไม่ได้ออกวางแผง เพลงนี้ได้กลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นเพลงโบนัสของค่ายเพลงไรนอร์รีคอร์ด ฉบับพิเศษ ซึ่งอีกจำหน่ายอีกครั้งในอัลบั้ม "ดัสตี้อินเมมฟิส"
นามิคาเสะ มินาโตะ
นามิคาเสะ มินาโตะ  ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 4 ของหมู่บ้านโคโนฮะ
ชื่อของมินาโตะ.
นาโตะ แปลว่า (Harbor) ท่าเรือที่จอดเรือ
ประวัติของมินาโตะ.
ฉายา: "Konoha's Yellow Flash" ประกายแสงสีเหลืองแห่งโคโนฮะ
อาจารย์ : จิไรยะ
ลูกศิษย์ : ฮาตาเกะ คาคาชิ , อุจิวะ โอบิโตะ , โนฮาระ ริน
ภรรยา : อุซึมากิ คุชินะ
บุตรชาย : อุซึมากิ นารูโตะ
เมื่ออายุ 10 ขวบ มินาโตะสอบไล่ผ่านระดับชั้นนักเรียนนินจาจนกระทั่งได้เป็นเกะนิน และได้เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ มินาโตะเป็นเด็กชายผู้ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ด้วยการอบรมสั่งสอนของผู้เป็นนินจาในตำนานอย่างจิไรยะ มินาโตะสามารถพัฒนาความสามารถของตนเองจนได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะนินจาอีกคนหนึ่งของหมู่บ้านที่นานปีจะมีสักคน
จิไรยะได้เลือกมินาโตะเป็นผู้สืบทอดคาถาอัญเชิญกามะ(กบ) และยังได้คิดค้นวิชาประจำตัว คือกระสุนวงจักร (Rasengan) นอกจากนี้ยังสำเร็จวิชา Hirishin (วิชาเทพอัสนี) ที่รุ่น2คิดค้นไว้ ทำให้เขามีชื่อเสียงและผู้คนได้มอบฉายาให้ว่า “ประกายแสงสีเหลืองแห่งโคโนฮะ” มีที่มาจากสีผมที่เป็นสีเหลืองและความรวดเร็วของตัววิชานั่นเอง
มินาโตะสอบไล่ได้เป็นจูนิน และได้เลื่อนขั้นเป็นโจนิน จากนั้นจึงหน้าที่เป็นอาจารย์ของเหล่าเกะนินตัวน้อย มินาโตะเป็นโจนินเซนเซย์ หรืออาจารยประจำกลุ่มของฮาตาเกะ คาคาชิ โนฮาระ ริน และอุจิวะ โอบิโตะ เมื่อคาคาชิได้เลื่อนขั้นเป็นโจนิน มินาโตะได้มอบของขวัญแก่คาคาชิเป็นมีดบินเทพสายฟ้า ซึ่งได้ลงอักขระวิชาเคลื่อนย้ายพริบตาไว้เป็นรางวัลในการที่คาคาชิได้เลื่อนขั้นเป็นโจนินไวกว่าคนอื่น และด้วยวิชาเคลื่อนย้ายพริบตานี้ มินาโตะได้ล้มนินจาจากหมู่บ้าน(หิน)50คนด้วยตัวคนเดียว ด้วยการใช้วิชาร่วมกับมีดบินเทพสายฟ้าที่ลงอักขระไว้จากสถานการณ์ที่เลวร้ายของหมู่บ้านและ พลิกกลับเป็นฝ่ายได้เปรียบและในขณะเดียวกันที่คาคาชิกำลังมีอันตราย มินาโตะก็ได้วาร์ปกลับมาช่วยคาคาชิและรินไว้ได้ทัน แม้จะต้องสูญเสียโอบิโตะไปก็ตาม
มินาโตะเคยสู้กับเอ(ว่าที่ไรคาเงะรุ่นที่ 4) หลายครั้ง ก่อนที่ทั้งคู่เป็นคาเงะ
ในปีที่เขาถูกเรียกกลับหมู่บ้าน เนื่องจากวีรกรรมต่างๆที่ทำได้ทำไว้ในสงครามนินจา โฮคาเงะรุน่ที่ 3 จึงได้เลือกมินาโตะเป็นผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟคนที่ 4 ต่อจากตน (เพราะจิไรยะหายตัวไปความรับผิดชอบจึงอยู่ที่มินาโตะ)
มินาโตะเป็นผู้ชายผมสีเหลือง ดวงตาสีฟ้า หน้าตาหล่อเหลา มีความเป็นสุภาพบรุษและเป็นที่รักของทุกคนในหมู่บ้าน เขามีภรรยาชื่อ อุซึมากิ คุชินะ อดีตพลังสถิตร่างของ9หางคนก่อน คุชินะเป็นสาวสวยผมสีแดง ย้ายมาจากแคว้นแห่งน้ำวน (ตระกูลอุซึมากิมีผมสีแดงและเป็นผู้เชี่ยวชาญวิชาปิดผนึก)
ในวันที่ทั้งสองพบกันครั้งแรก คุชินะไม่ค่อยชอบมินาโตะนักเพราะคิดว่าเขาดูอ่อนแอ แต่กระทั่งคุชินะถูกนินจาแคว้นอื่นจับตัวไป มินาโตะเป็นคนเดียวที่สามารถตามรอยและพาตัวคุชินะกลับมาได้อย่างปลอดภัย อีกทั้งยังเอ่ยชมเส้นผมสีแดงของคุชินะอีกด้วย นับจากเหตุการณ์นั้น คุชินะจึงเริ่มรู้สึกหลงรักมินาโตะ แล้วทั้งสองก็ได้แต่งงานกันในที่สุด โดยคุชินะได้สอนคาถาผนึกต่างๆของตระกูลให้มินาโตะรู้ มิตาโตะที่ได้เรียนมาก็เอามาดัดแปลงเป็นเทพสายฟ้าเหินเหมือนของรุ่นที่ 2 จนชำนาญมากกว่ารุ่นที่ 2 เมื่อคุชินะตั้งครรภ์ ทั้งสองตกลงตั้งชื่อลูกของตนว่า นารุโตะ จากชื่อพระเอกในนิยาย "ตำนานนินจาใจหาญ" ของจิไรยะ (เป็นชื่อที่จิไรยะตั้งมั่วๆ) โดยเรื่องที่มินาโตะกำลังจะมีลูกนั้นมีเพียง คาคาชิ หน่วยลับ โฮคาเงะร่นที่ 3 กับพวกผู้ใหญ่ของหมู่บ้าน กับ 3 นินจาในตำนานเท่านั้นที่รู้ เพราะกลัวว่าถ้าในหมู่บ้านเกิดรู้ นินจาต่างแคว้นจะบุกมาคลายผนึกจนเก้าหางอาลวาดได้
จนกระทั่งเกิดเหตุร้ายที่จิ้งจอกเก้าหางบุกโคโนฮะ ภายใต้เบื้องหลังการกระทำของ อุจิวะ โอบิโตะที่รอดชีวิตมาโดยไม่มีใครล่วงรู้ มินาโตะตัดสินใจที่จะยุติปัญหาและความสูญเสียของหมู่บ้าน ด้วยการสละวิญญาณของตัวเองและคุชินะผนึกเก้าหาง(ด้านดี)ไว้ในตัวของลูกชายของเขาครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งอยู่กับมินาโตะ โดยมินาโตะหวังว่านารุโตะจะกลายเป็นที่รักของคนทั่วไป และเห็นนารุโตะเป็นวีรบุรุษเช่นเดียวกับตนที่ได้ช่วยหมู่บ้านเอาไว้
แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อผู้คนในหมู่บ้านกลับหวาดหวั่นและรังเกียจนารุโตะ มองเห็นว่านารุโตะเป็นตัวแทนจิ้งจอกเก้าหางที่นำพาหายนะมาสู่หมู่บ้าน กับความลับที่นารูโตะเป็นลูกของรุ่นที่ 4 ถูกเก็บเงียบเอาไว้ไม่ให้คนในหมู่บ้านกับภายนอกรู้แม้แต่นารูโตะก็ไม่รู้ นอกจาก 3 นินจาในตำนาน คาคาชิ กับพวกเบื้องบนของหมู่บ้าน
ในตอนที่นารุโตะสู้กับเพนจนผนึกในตัวของนารูโตะคลายออกทำให้นารูโตะอยู่ในร่างอาภรณ์สัตว์หางโดยมีหางออกมาถึง8หางจนใกล้สภาวะของ หางที่ 9 มินาโตะได้มาขวางพร้อมกับบอกเรื่องที่ตนเป็นพ่อนารุโตะรู้เรื่องทุกอย่างจากในตัวนารุโตะเหมือนเก้าหาง ทว่าเนื่องจากจักระที่เขาเหลือไว้มีปริมาณไม่มากนักจึงต้องลาจากลูกชายภายในเวลาสั้นๆ พร้อมกับบอกว่า ในเหตุเก้าหางบุกในอดีตเป็นฝีมือของคนในแสงอุษาที่ใส่หน้ากาก และช่วยซ่อมผนึกในตัวนารุโตะไม่ให้คลายตัวอีก และฝากบอกลานารุโตะว่าเชื่อใจลูก แต่ภายหลังจากสู้กับเพน นารุโตะก็ได้กลายเป็นวีรบุรุษปกป้องหมู่บ้าน และเป็นที่ยอมรับและรักใคร่ของทุกคนในหมู่บ้านสมความตั้งใจของผู้เป็นพ่อในที่สุด