pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไวรัส Adolph หรือ Adolf Hitler เป็นไวรัส ที่ใช้ชื่อเลียนแบบบุคคลในประวัติศาสตร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยมีความยาวของโค็ดประมาณ 475 ไบต์
Adolf เป็นไวรัส ที่เปลี่ยนการทำงานของโปรแกรมตามวันและเวลาโดยจะทำงานเมื่อถึงวันและเวลาที่กำหนด. ในโค็ดของไวรัส มีข้อความเขียนไว้ดังนี้:
หน่วยรับความรู้สึก
หน่วยรับความรู้สึก, ตัวรับหรือที่รับ  ในชีวเคมี เป็นโปรตีนที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ หรือในไซโทพลาสซึมหรือนิวเคลียสที่จะเชื่อมต่อกับโมเลกุลเฉพาะซึ่งเรียกว่า ลิแกนด์ (ligand) เช่น สารสื่อประสาท, ฮอร์โมน หรือสารประกอบอื่นๆ และทำให้เกิดการเริ่มต้นตอบสนองของเซลล์ต่อลิแกนด์นั้นๆ
หน่วยรับความรู้สึกมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับ ลิแกนด์ และหน้าที่ของมัน เช่น
ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ (Transmembrane receptors).
เมตาโบโทรปิก รีเซปเตอร์ (Metabotropic receptor).
จี โปรตีน-คัปเิปิลด์ รีเซปเตอร์ (G protein-coupled receptors).
หน่วยรับความรู้สึกนี้รู้จักกันในชื่อ 7 ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ หรือ 7TM รีเซปเตอร์
คุวาบาระ คาซึมะ
คุวาบาระ คาซึมะ  ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน (YuYu Hakusho) ซึ่งมีความสามารถในการสร้างดาบขึ้นมาจากพลังวิญญาณของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกว่า ดาบวิญญาณ/ดาบพลังจิต เพื่อใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้ และมักเกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาท/การต่อยตี อย่างไรก็ดี เขามีสัมผัสทางด้านวิญญาณดีเยี่ยม
คุวาบาระเป็นหนึ่งในหัวโจกของโรงเรียนมัธยมคารายะซึกิ เป็นรองแค่อุราเมชิ ยูสึเกะเท่านั้น ภายนอกดูเป็นคนเถื่อน หยาบคาย แต่ใจจริงเป็นคนดี รักเพื่อนพ้อง และชอบเลี้ยงแมวมาก คุวาบาระยังเป็นผู้ที่มีสัมผัสทางด้านวิญญาณในขั้นยอดเยี่ยมอีกด้วยและมีความอึดเป็นที่หนึ่ง
ฮิเอ
ฮิเอ  ตัวละครจากเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิชาดาบ สามารถควบคุมไอเพลิงของโลกปิศาจได้ ถึงขั้นเรียกมังกรเพลิงดำจากโลกปิศาจมาใช้ในการต่อสู้ และฝีเท้าที่ว่องไวอย่างมาก ยากที่จะมีใครไล่กวดเขาทัน นอกจากนี้ นัยน์ตามาร ส่องหาเป้าหมายที่จะค้นหาได้ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน (หากไม่มี ยันต์ หรือ ข่ายอำนาจต่อต้านปีศาจป้องกันอยู่) รวมถึง สะกดจิตควบคุม มนุษย์ และ ปีศาจชั้นต่ำได้
ฮิเอ เป็นเด็กหนุ่มอายุ 17 ปี อยู่ในโลกปิศาจผู้ถือกำเนิดขึ้นจากดินแดนน้ำแข็ง ในฐานะตัวกาลกิณี จึงต้องถูกขับไล่ออกไป จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างโจรมาตลอด แต่ก็เป็นที่กล่าวขานเนื่องจากเป็นอัจฉริยะด้านการฆ่าฟัน กระทั่งได้พบกับยูสึเกะที่มีหน้าที่มาจับโจรวิญญาณในโลกมนุษย์ ฮิเอไม่ได้เต็มใจมาเข้าพวก แต่มาเพราะโดนฑัณฑ์บนจากโลกวิญญาณ การกระทำของเขาทำเพื่อตัวเองเป็นหลัก จนบางครั้งดูเหมือนเป็นคนเย็นชา จริงๆแล้วฮิเอเริ่มเปิดใจตนเองหลังจากพบกับยูสึเกะ แต่แสดงออกในแบบของตัวเองเท่านั้นเองแล้วก็เป็นคนที่อยากได้อะไรก็ทำทุกวิถีทางโดยไม่เลือกวีธีเพื่อจะได้มา
นัยน์ตามาร.
นัยน์ตามารของฮิเอไม่ได้มีมาแต่กำเนิด แต่ได้มาจากชิงุเระ ผู้ซึ่งผ่าตัดดวงตาที่สามให้เพื่อใช้ตามหายูกินะน้องสาวของเขา
นอกจากนั้นนัยน์ตามารยังสามารถใช้ควบคุมปีศาจชั้นต่ำได้อีกด้วย
อำเภอไชยา
ไชยา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เคยเป็นเมืองเก่าแก่มากแห่งหนึ่งในทางใต้ของภูมิภาคนี้ เชื่อกันว่าเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรศรีวิชัยในสมัยโบราณ โดยมีหลักฐานทั้งโบราณวัตถุและโบราณสถานจำนวนมาก
อำเภอไชยาเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 614 กิโลเมตร ห่างจากบ้านดอนไปทางทิศเหนือ 38 กิโลเมตร ห่างจากฝั่งทะเลประมาณ 7 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
อำเภอไชยาเดิมมีฐานะเป็นเมืองเรียกว่า เมืองไชยา ซึ่งเป็นเมืองหนึ่งในจำนวน 3 เมืองในอาณาจักรศรีวิชัยที่เจริญรุ่งเรืองมาก เป็นศูนย์กลางการปกครองและศูนย์กลางการค้าขายกับต่างประเทศ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางการเผยแพร่ศาสนา แต่ต่อมาปี พ.ศ. 1568 ได้ถูกอาณาจักรจากภาคใต้ของอินเดียเข้ายึดอำนาจไว้ได้ ทว่าก็เป็นไปชั่วคราวเท่านั้นก็สามารถรวมคนตั้งตัวได้อีก และได้ทำการรบพุ่งชิงความเป็นใหญ่เพื่อชิงเกาะสุมาตราและแหลมมลายูกับอาณาจักรมัชปาหิต (ชวา) จนอ่อนกำลังทั้งคู่ จึงถูกอาณาจักรสุโขทัยตีได้ และเข้าครอบครองไว้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 1800 ดังนั้นเมืองไชยาซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรศรีวิชัยก็ตกเป็นขอบขัณฑสีมาของอาณาจักรสุโขทัยแต่บัดนั้น
ประวัติศาสตร์เมืองไชยาระยะต่อจากนั้นก็เงียบหายไปจนกระทั่งปี พ.ศ. 2328 (สมัยกรุงรัตนโกสินทร์) พม่ายกกองทัพซึ่งคนไทยรู้จักกันดีในชื่อ สงครามเก้าทัพ บุกเข้าตีเมืองชุมพร แล้วตีเรื่อยจนถึงเมืองไชยา พร้อมกับเผาเมืองเสียจนถาวรวัตถุเป็นซากปรักหักพังเหลือไว้เป็นอนุสรณ์
เดิมอำเภอท่าฉางและอำเภอท่าชนะเคยรวมอยู่เป็นอำเภอเดียวกันกับอำเภอไชยา ต่อมาอำเภอท่าฉางแยกออกเป็นกิ่งอำเภอท่าฉาง และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอท่าฉางเมื่อ พ.ศ. 2482 สำหรับอำเภอท่าชนะแยกออกเป็นกิ่งอำเภอท่าชนะเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491 และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอท่าชนะ เมื่อ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2499
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ทางราชการได้จัดตั้งศาลจังหวัดและเรือนจำขึ้นที่อำเภอไชยา และเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 อำเภอไชยาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอชั้น 2
ปัจจุบันอำเภอไชยาแบ่งการปกครองออกเป็น 9 ตำบล มี 53 หมู่บ้าน มีการปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วย คือ เทศบาล และ องค์การบริหารส่วนตำบล
รายนามเจ้าเมืองไชยา.
ตามจดหมายเหตุของหมื่นอารีราษฎร์ (วิน สาลี) บันทึกไว้ว่า สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ได้มีรับสั่งให้พระยาวจีสัตยารักษ์ (ขำ ศรียาภัย) เจ้าเมืองไชยา ให้ช่วยสืบหานามตำแหน่งเจ้าเมืองไชยาและนามเดิมตั้งแต่คนแรกตลอดมา จึงได้จัดการสืบหาได้ตามคำบอกเล่าของขุนนาคเวชวีรชน (จบ นาคเวช) อดีตกำนันตำบลทุ่ง และพระยาศรีสงคราม (ช่วย) ปลัดเมืองไชยานอกราชการ ดังนี้
อำเภอไชยาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอไชยาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
ท้องที่อำเภอไชยาแบ่งออกเป็นสามตอน คือทางทิศตะวันออกซึ่งติดกับทะเลเป็นที่ราบน้ำเค็ม มีป่าไม้ชายเลน ไม้เบญจพรรณ และทุ่งหญ้าที่ไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ ตอนกลางเป็นที่ราบลุ่ม เดิมมีน้ำไหลผ่านตลอดทั้งปี แต่ปัจจุบันน้ำจะแห้งในระหว่างเดือน 5 และเดือน 6 ทางทิศตะวันตกเป็นที่ราบสูง ประกอบด้วยภูเขาและป่าไม้ พื้นที่ตอนนี้เป็นสวนยางและสวนผลไม้ยืนต้นทั่วไป
มีฝนตกชุกเกือบตลอดปี เพราะตั้งอยู่ในคาบสมุทรจึงได้รับลมมรสุมเต็มที่ มีเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูแล้งและฤดูฝน ซึ่งเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคมถึงเดือนธันวาคมตามลำดับ
ลำน้ำสำคัญ.
อำเภอไชยามีลำน้ำสำคัญ 2 สาย คือ
การทำนา.
เนื้อที่เพื่อการทำนามีไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเนื้อที่ ทั้งหมดแต่การทำนาก็นับว่าเป็นอาชีพหลัก โดยทั่วไปส่วนใหญ่ทำกันรอบ ๆ บริเวณตัวเมือง (อำเภอและตลาด) ยิ่งห่างออกไปก็มีเนื้อที่เพาะปลูกน้อยลงตามลำดับ ปัจจุบันเริ่มมีการทำนาปีละ 2 ครั้งกันหลายตำบล สำหรับการเกี่ยวข้าวนั้น แต่เดิมชาวไชยาใช้วิธีลงแขกกัน คือนัดกันไปเก็บเกี่ยวของคนนั้นในวันหนึ่งของคนนี้อีกวันหนึ่งสลับกันไป ซึ่งปัจจุบันยังมีให้เห็นในหลายหมู่บ้าน เครื่องมือเก็บเกี่ยวนั้น แต่เดิมชาวไชยาใช้ "ตรูด" ปัจจุบันกำลังสูญหายไปและมีคนใช้น้อยมาก บางคนไม่สามารถใช้ตรูดได้แล้ว เพราะหันไปใช้เคียวสำหรับเก็บเกี่ยวเกือบทั่วไป
การทำไร่.
แต่เดิมทำกันประปรายทางแถบที่เป็นที่ราบสูงทางตะวันตกบริเวณเชิงเขา แต่ส่วนใหญ่เป็นการทำไร่แบบเลื่อนลอย
การทำสวน.
การทำสวนของชาวไชยาที่กำลังขยับขยายและกำลังทำกันอย่างกว้างขวางมากยิ่งขึ้น ปัจจุบันคือการทำสวนยางพารา ซึ่งทำกันมากทางตะวันตกและเขตติดต่ออำเภอท่าฉาง
การเลี้ยงสัตว์.
สัตว์ที่เลี้ยงกันมากและมีอยู่เกือบทุกตำบล คือ หมู เป็ด ไก่ วัว และควาย โดยเฉพาะการเลี้ยงไก่ เป็ดมีการเลี้ยงเป็นฟาร์มขนาดใหญ่และขนาดกลางอยู่หลายแห่ง ซึ่งนอกเหนือจากการเลี้ยงเป็นประจำบ้านจำนวนน้อยที่มีอยู่ไปทั่ว
เนื่องจากอาณาเขตทางด้านทางด้านตะวันออกของอำเภอไชยา ติดต่อกับทะเลคืออ่าวบ้านดอน ดังนั้นอาชีพอีกอย่างหนึ่งของชาวไชยาคือการประมง ซึ่งนับได้ว่าเป็นอาชีพที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการประกอบอาชีพการเกษตรเลย โดยเฉพาะราษฎรที่อาศัยอยู่ริมทะเล ตั้งแต่เขตติดต่ออำเภอท่าชนะจนถึงเขตอำเภอท่าฉาง ต่างก็ยึดอาชีพการประมงเป็นอาชีพหลัก คือราษฎรตำบลตะกรบ พุมเรียง และเลม็ด แต่ที่หนาแน่นที่สุดได้แก่ราษฎรตำบลพุมเรียง ชาวไชยาทำการประมงด้วยวิธีต่าง ๆ กันออกไป ตั้งแต่แห อวน ขนาดเล็กริมน้ำตื้น จนถึงขนาดใช้เครื่องมือที่เกิดจากเทคโนโลยีสมัยใหม่เหมือนกับการประมงทั่วไปของไทย ปัจจุบันอาชีพใหม่ของชาวประมงคือการเลี้ยงหอยแครง หอยแมลงภู่ และที่ได้รับผลแล้วที่ปากน้ำพุมเรียง อีกอย่างหนึ่งคือการทำนากุ้ง
การอุตสาหกรรมเครื่องจักรแต่เดิมมีโรงสีข้าวขนาดใหญ่ 2 โรง ปัจจุบันมีเพียงโรงสีขนาดกลางและขนาดเล็ก อุตสาหกรรมในครัวเรือน มีทำกันหลายอย่าง แต่ที่ขึ้นหน้าขึ้นตาและเป็นที่ยอมรับทั่วไปมี
ปัจจุบัน (ณ ปี พ.ศ. 2557) อำเภอไชยามีธนาคารเปิดให้บริการดังนี้
โบราณสถานและสถานที่ท่องเที่ยว.
เนื่องจากไชยาเป็นเมืองเก่าแก่ ดังนั้นจึงมีสถานที่โบราณและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอยู่หลายแห่ง เช่น
**บ้านปากท่อ ตำบล เลม็ด มีต้นจามจุรี ที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในบริเวณ โรงเรียนวัดจาย
มวยไชยา.
มวยไชยาเป็นศิลปะมวยไทยประจำถิ่นอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีชื่อเสียงมากสมัยรัชกาลที่ 5-6 จนมีนักมวยจากไชยาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหมื่นมวยมีชื่อ
มวยไชยาเริ่มมีระเบียบแบบแผนชัดเจนที่ตำบลพุมเรียง โดยนายมาชาวกรุงเทพฯ มาบวชที่วัดทุ่งจับช้างและสอนวิชามวยให้แก่ผู้ที่สนใจ ต่อมาพระยาวจีสัตยารักษ์ (ขำ ศรียาภัย) เจ้าเมืองไชยาในเวลานั้นพาลูกศิษย์ขึ้นไปชกมวยหน้าพระที่นั่ง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ณ มณฑลพิธีท้องสามหลวง กล่าวว่าทำให้ พระยาประวัติสุทธิกรณ์ (เจริญ ตุลยานนท์) เห็นลีลาเชิงหมัดมวยถึงกับอ้าปากค้างเลยที่เดียว จนทำให้นายปล่อง จำนงทองได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหมื่นมวยมีชื่อ นอกจากนี้พระยาวจีฯ จัดให้มีการแข่งขันมวยในงานสมโภชพระบรมธาตุไชยาทุกปี บุตรธิดาของพระยาวจีฯ เช่น ชื่น ศรียาภัย เป็นผู้ส่งนักมวยจากไชยาขึ้นมาชกในกรุงเทพฯจนเป็นที่รู้จัก
เมื่อย้ายตัวเมืองไชยาจากตำบลพุมเรียงไปที่ตำบลตลาดไชยาดังในปัจจุบัน สถานที่ใหม่ที่ใช้จัดมวยคือสนามมวยเวทีพระบรมธาตุไชยา ในยุคนี้มีนักมวยเกิดขึ้นหลายคณะ แต่เมื่อเวทีมวยแห่งนี้สิ้นสุดลง วงการมวยไชยาก็เริ่มเสื่อมลง
อ.ไชยา
ทฤษฏีกราฟ
ไวโอ้
บริษัทไวโอ้ (, ; ) เป็นเครื่องหมายการค้าของคอมพิวเตอร์ของบริษัทโซนี่ คำว่า VAIO เป็นอักษรย่อจาก Video Audio Integrated Operation (วิดีโอออดิโออินทีเกรตเต็ดโอเปอเรชัน หมายถึง ระบบที่รวมภาพและเสียงเข้าด้วยกัน) 16 มีนาคม 2549
สัญลักษณ์ของไวโอ้ ใช้ตัวอักษร วี (V) และ เอ (A) เป็นสัญลักษณ์แทนกราฟโคไซน์ ในระบบแอนะล็อก และใช้ตัวอักษร ไอ (I) และ โอ (O) เป็นสัญลักษณ์แทนตัวเลขศูนย์และหนึ่ง ในระบบดิจิทัล สัญลักษณ์ไวโอ้แสดงถึงความสามารถการใช้งานทั้งในระบบแอนะล็อกและดิจิทัล และคำว่าไวโอ้ยังมาจากคำว่า ไวโอเลต (อังกฤษ: violet) ที่แปลว่าสีม่วง โดยผลิตภัณฑ์โน้ตบุ๊กของโซนี่ในช่วงแรกจะมีสีม่วง
เริ่มแรก เครื่องหมายการค้าไวโอ้ใช้สำหรับโน้ตบุ๊กเท่านั้น ต่อมาในปัจจุบัน ใช้สำหรับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะและเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบอื่นด้วย
ปิแอร์ โอมิดดียาร์
ปิแอร์ โอมิดดียาร์ (, อาหรับ: پیر امیدی) เกิดเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) นักธุรกิจชาวอเมริกัน และนักสังคมสงเคราะห์ (philanthropist) ผู้ก่อตั้งธุรกิจออนไลน์อีเบย์ ธุรกิจออนไลน์ที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลก
ปิแอร์เป็นลูกครึ่ง ของฝรั่งเศส อิหร่าน เกิดในปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่ออายุ 6 ปี ได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2531 ได้จบการศึกษาจากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และได้ทำงานกับบริษัทแคลริส (บริษัทลูกของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์) และในปี พ.ศ. 2538 เมื่อปิแอร์อายุได้ 28 ปี ได้เริ่มเขียนคอมพิวเตอร์โค้ด ของเว็บไซต์อีเบย์ และประสบความสำเร็จ
ปัจจุบันปิแอร์ได้ร่วมกับภรรยา แพม โอมิดดียาร์ เปิดเว็บไซต์เครือข่ายโอมิดดียาร์เพื่อการกุศล และในปี พ.ศ. 2548 ปีแอร์และแพมได้บริจาคเงิน หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 4 พันล้านบาท) ให้มหาวิทยาลัยทัฟส์ใช้เป็นทุนสำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาใช้เงินในการสร้างธุรกิจส่วนตัว
อินเทอร์เน็ตบอต
บอต  หรือ อินเทอร์เน็ตบอต  คือโปรแกรมอัตโนมัติสำหรับทำหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งบอตย่อมาจากคำว่าโรบอต (robot) แปลว่าหุ่นยนต์
บอตที่นิยมใช้ในอินเทอร์เน็ต สำหรับการเก็บข้อมูลจากเว็บเพจ เรียก เว็บครอว์เลอร์ (web crawler) หรือ สไปเดอร์ (spider) ทำหน้าที่เก็บข้อมูลของเว็บนั้นมาทำการวิเคราะห์ เช่น กูเกิลบอต (GoogleBot) เก็บข้อมูลจากเว็บต่างๆ แล้วมาทำดัชนีของเว็บเพื่อใช้ในเสิร์ชเอนจิน มากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้เข้าชมเว็บไซต์ (web traffic) ทั้งหมดถูกสร้างโดยบอต
บอตในไออาร์ซีหรือในเมสเซนเจอร์ เป็นโปรแกรมอัตโนมัติที่ตอบคำถามของผู้ใช้ต่างๆ โดยบอตประเภทนี้จะนำคำถามของผู้ใช้มาประมวลผลตามเงื่อนไข และเมื่อพบคำตอบที่น่าจะเกี่ยวข้องจะส่งคำตอบกลับไป หรือถ้าไม่พบคำตอบจะส่งข้อความว่า ไม่เข้าใจในคำถามให้ถามคำถามใหม่ บอตประเภทนี้สามารถตอบคำถามได้หลายประเภท รวมถึงการค้นหา ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ รายงานสภาพภูมิอากาศปัจจุบัน ผลการแข่งขันกีฬา เป็นต้น
กระด้างภัณฑ์
ละมุนภัณฑ์
กระด้างภัณฑ์และละมุนภัณฑ์
กระด้างภัณฑ์ และ ละมุนภัณฑ์ เป็นคำศัพท์ภาษาไทยที่เข้าใจผิดกันว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติไว้สำหรับ ฮาร์ดแวร์ (hardware) และซอฟต์แวร์ (software) ตามลำดับ
กำเนิดศัพท์.
จุดเริ่มต้นของคำ "กระด้างภัณฑ์" และ "ละมุนภัณฑ์" มาจากรัฐสภาไทยซึ่งไม่นิยมใช้ศัพท์ภาษาต่างประเทศ ในการประชุมครั้งหนึ่งมีการเอ่ยถึงซอฟต์แวร์ เดโช สวนานนท์ จึงบัญญัติให้ที่ประชุมใช้ว่า "ละมุนภัณฑ์" ต่อภายหลังจึงเกิด "กระด้างภัณฑ์" สำหรับฮาร์ดแวร์
ความเข้าใจผิด.
ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติให้ใช้ "กระด้างภัณฑ์" แทนฮาร์ดแวร์ และ "ละมุนภัณฑ์" แทนซอฟต์แวร์ ทั้งยังมักนำไปล้อเลียนกันเป็นที่สนุกปาก แต่แท้จริงแล้ว ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ใช้ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีศัพท์อื่น ๆ ที่เข้าใจผิดอย่างเดียวกัน เช่น "joystick" ที่เชื่อกันว่าราชบัณฑิตยสถานให้ใช้ว่า "แท่งหรรษา" แต่อันที่จริง ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า "ก้านควบคุม"
ครรชิต มาลัยวงศ์ ราชบัณฑิตซึ่งรับผิดชอบบัญญัติศัพท์ทางคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี กล่าวถึงความเข้าใจผิดเหล่านี้ว่า
"...มีคนพูดอย่างสนุกสนานอยู่เสมอว่า คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ที่ไม่ได้เรื่องออกมาให้ใช้ เช่นคำ 'software' ก็บัญญัติว่า 'ละมุนภัณฑ์' แล้วก็ขยายต่อไปว่า 'hardware' ก็บัญญัติว่า 'กระด้างภัณฑ์' ผมได้ฟังแล้วก็ได้แต่ปลง เพราะคนพูดบางคนเป็นนักวิทยาศาสตร์ แต่ไม่ได้มีความคิดแบบวิทยาศาสตร์ นั่นก็คือ ไม่ได้สอบสวนศึกษาเรื่องแท้จริงก่อนว่า คำศัพท์ที่บัญญัติจริง ๆ คืออะไร แม้แต่หนังสือศัพท์บัญญัติที่ทางราชบัณฑิตยสถานพิมพ์ก็ยังไม่มี เมื่อยังไม่ได้หาข้อมูลจนรู้ข้อเท็จจริง แล้วจะมาพูดวิจารณ์ได้อย่างไร ความจริงก็คือ คณะกรรมการไม่เคยบัญญัติศัพท์แบบนี้เลย คนทั้งหลายได้แต่พูดต่อ ๆ กันไปเองไม่มีมูลเลย หลักฐานอยู่ในหนังสือศัพท์บัญญัติตั้งแต่ฉบับแรกจนถึงปัจจุบัน..."
ขณะที่ จินตนา พันธุฟัก เลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน ให้สัมภาษณ์ว่า
"...เป็นตราบาปที่ราชบัณฑิตยสถานต้องรับมาอย่างไม่รู้เรื่อง เป็นความเสียหายที่แก้ไม่ได้เสียที แล้วยิ่งคำศัพท์ว่า 'joystick' ที่ไปกล่าวกันว่าราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า 'แท่งหรรษา' นี่ยิ่งไปกันใหญ่ และเป็นเรื่องที่น่าเกลียดมาก ๆ ราชบัณฑิตยสถานเป็นหน่วยงานที่เต็มไปด้วยผู้ทรงความรู้ การบัญญัติศัพท์ย่อมต้องมีหลักวิชาการ และใช้การพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน..."
การล้อเลียนในสื่อ.
แม้ราชบัณฑิตยสถานจะปฏิเสธเรื่องดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง ทว่า ยังมีผู้นำเสนอว่าเป็นผลงานของราชบัณฑิตยสถานอยู่อย่างต่อเนื่องเช่นกัน เช่น ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ ประจำวันที่ 9 กรกฎาคม 2554 สรยุทธ สุทัศนะจินดา กล่าวว่า "...เคยบัญญัติศัพท์ 'กระด้างภัณฑ์', 'ละมุนภัณฑ์' มาให้ใช้ แต่มันตลกจนไม่อยากจะใช้..."
การ์ตูน "ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน" ประจำหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ วันที่ 9 สิงหาคม 2554 ล้อเลียนประเด็นนี้ว่า ราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์ใหม่ขึ้น คือ Google ว่า อสงไขยสนธิ, Twitter ว่า สำเนียงสกุณา, Hi5 ว่า เบญจสวัสดี และ Facebook ว่า พักตร์ปกรณ์
หนังสือข้อมูลตัวละครนารูโตะ
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นที่ตั้งของบริษัทและศูนย์วิจัยด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจำนวนมาก รวมถึงสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติและศูนย์วิจัยแห่งชาติในสังกัดอื่น ๆ ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทางเหนือของกรุงเทพมหานคร ติดกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยถือเป็น “นิคมวิจัยสำหรับเอกชน” แห่งแรกของเมืองไทย ภายใต้การบริหารจัดการของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.), กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยมีภารกิจหลักในการสร้างให้เกิดนวัตกรรมและการวิจัยและพัฒนาในภาคเอกชน รวมถึงการสร้างให้เกิดการพัฒนากำลังคนในด้านการวิจัยและพัฒนาของประเทศ
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยตั้งอยู่ที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี บนพื้นที่กว่า 200 ไร่ ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของ สวทช. รวมถึงศูนย์วิจัยแห่งชาติ 4 ศูนย์ ได้แก่ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ ศูนย์อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ และศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ นอกจากนี้ ที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยยังติดกับสถาบันการศึกษาชั้นนำ ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ซึ่งทำให้อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย เป็นทำเลที่มีความพร้อมสูงสุดสำหรับกิจกรรมวิจัยและพัฒนา เป็นที่ซึ่งมีนักวิจัยอยู่รวมกันมากกว่า 3,700 คนและเป็นแหล่งรวมบุคลากรที่มีความสามารถขนาดใหญ่
ภายในอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย ผู้เช่าพื้นที่จะได้รับสิทธิและประโยชน์จากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนและกรมสรรพากร นอกจากนี้ ยังสามารถเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยจัดเตรียมไว้ให้ เช่น ศูนย์ประชุมที่มีพื้นที่แสดงนิทรรศการขนาด 2,000 ตารางเมตร และห้องประชุมขนาดใหญ่ จุ 350 ที่นั่ง ห้องประชุมที่พร้อมสำหรับการจัดประชุมทางไกล ฐานข้อมูลงานวิจัย รวมถึงระบบโทรคมนาคมความเร็วสูง กิจการที่เริ่มก่อตั้งและกิจการขนาดเล็ก สามารถเช่าใช้พื้นที่เพื่อการทำวิจัยและพัฒนาภายในหน่วยบ่มเพาะเทคโนโลยี ด้วยอัตราพิเศษ กิจการขนาดใหญ่สามารถเลือกระหว่างพื้นที่ในอาคารหรือที่ดินเปล่า เพื่อสร้างอาคารสำหรับการวิจัยและพัฒนาของตนเอง พร้อมด้วยการให้บริการทางเทคนิค การเงิน บุคลากร ธุรกิจ
นอกจากเป็นที่ตั้งของ สวทช. และศูนย์วิจัยแห่งชาติทั้ง 4 ศูนย์ ยังมีบริษัทเอกชนทั้งไทยและต่างชาติ เช่าพื้นที่เพื่อที่วิจัยกว่า 60 ราย ทำให้ต้องมีการขยายพื้นที่ใช้สอยของอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย จาก 140,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 1 เพิ่มขึ้น อีก 126,000 ตารางเมตร ในระยะที่ 2 และพร้อมเปิดให้บริการในปี 2556
องค์กรและโครงสร้าง.
อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของ สวทช. และศูนย์วิจัยแห่งชาติทั้ง 4 ศูนย์ ดังนี้:
เอด้า ไบรอน
ไวรัส ADT.1765
ADT.1765 เป็นไวรัสที่ทำงานใน DOS, โดยทำงานร่วมกับไฟล์ .exe และ .com
ตัวไวรัสใช้ INT 21 และ รวมโคดไวรัสเข้ากับไฟล์ .exe และ .com เมื่อไฟล์เหล่านั้นทำงาน. ถ้าไวรัสทำงานในวันที่28 ของเดือนใดๆ, ไวรัสจะใช้ INT 12 เพื่อแสดงข้อความข่อไปนี้ใน DOS prompt: Andreas
เอไอ (ไวรัสคอมพิวเตอร์)
เอไอ  เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ ประเภทไวรัส มีขนาดความยาวของไวรัสประมาณ 1759 ไบต์
AI เป็นไวรัสที่จะไม่ปรากฏการทำงานกับไฟล์ .EXE ทั้งหมด แต่จะทำงานกับไฟล์ DOS ธรรมดาง่าย ๆ. โดย AI จะใส่โค๊ดของมัน ในส่วนท้ายของไฟล์ที่ติด.
หนุ่มหล่อเฟี้ยว แปลงโฉมสาว (Ugly girl)
อาณาจักรหอคำเชียงรุ้ง
มือขวากับขาโจ๋
มือขวากับขาโจ๋  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ คาซึโร่ อิโนอุเอะ แนวโรแมนติกคอมเมดี้ ต่อมาได้มีการจัดทำในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ด้วย
ในประเทศไทย มือขวากับขาโจ๋ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA
มือขวากับขาโจ๋ ลงตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 42 ปี พ.ศ. 2545 (25 กันยายน) จนถึงฉบับที่ 37 พ.ศ. 2547 (21 กรกฎาคม) มีการรวมเล่มทั้งหมดออกมา 8 เล่ม ต่อมาได้ออกดราม่าซีดี และหลังจากนั้นก็สร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูน ฉายในระบบ UHF ทางสถานีจิบะทีวี และในระบบอื่น ๆ ได้แก่ สถานี TVK, สถานีทีวีไซตามะ, สถานี KBS เกียวโต, สถานีทีวีไอจิ และซันทีวี รวม 6 สถานี และยังมีฉายทางช่องแอนิแม็กซ์ อีกด้วย ในชื่อแปลไทยได้ว่า บันทึกรักมิโดริ
ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน มีทั้งหมด 13 ตอน โดยสถานีจิบะทีวี ได้ออกอากาศตั้งแต่ วันที่ 4 เมษายน ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เวลา 23:30 น. ถึง 24:00 น. นอกจากนี้ยังมีรายการวิทยุ "ไดอารี่รักของมือขวา" (美鳥のLOVEダイアリー ; มิโดริ โนะ เลิฟ ไดอะรี่) โดยเริ่มออกอากาศพร้อม ๆ กับ ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน
ซาวามูระ เซย์จิ เด็กชายอันธพาลผู้มีเรื่องอยู่ทุกวัน วันหนึ่งมือขวามหามารที่ทำให้เขาได้รับฉายาว่า หมาบ้าซาวามูระ ของเขา ได้กลายมาเป็น คาซึกาโนะ มิโดริ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แอบหลงรักเซย์จิมานาน หลังจากนั้นเรื่องราวชุลมุนอลหม่านก็เริ่มขึ้น
หลังจากที่ มิโดริ กลายมาเป็นมือขวาของเซย์จิ ทำให้เซย์จิ ลำบากขึ้นในหลายๆ อย่าง ทั้งการเรียนและการใช้ชีวิต ซึ่งเซย์จิถูกอาจารย์แกล้งให้วิดพื้นและโหนบาร์ มิโดริบอกว่าจะช่วยเซย์จิ แต่เซย์จิกลับบอกว่าจะทำด้วยมือเพียงข้างเดียว
ต่อมา เซย์จิต้องการหาความจริงเกี่ยวกับมิโดริ จึงเดินทางไปยังบ้านมิโดริ เมื่อเข้าไป ก็พบกับแม่ของมิโดริ ร้องขอให้เซย์จิเข้าไปดูอาการของมิโดริ เมื่อเข้าไป เซย์จิก็เห็นเพียงมิโดริ ที่นอนเหมือนเจ้าหญิงนิททรา เซย์จิ ให้มิโดริ (มือขวา) ลองเข้าไปหาตัวเองดู เผื่อว่าจะสามารถคืนร่างเดิมได้ แต่ทว่า ร่างนั้น เปลือยอยู่ และแล้วก็มีคนเข้ามาเห็นเข้า จึงทำให้เซย์จิโดนไล่ออกจากบ้านของมิโดริไป
การดำเนินชีวิตเริ่มเข้าที่เข้าทาง แต่แล้วก็เริ่มมีคนรู้ความลับมือขวาของเซย์จิมากขึ้น ทั้งพี่ริน พี่ของเซย์จิ และเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกัน ทาคามิซาว่าคุง และยังมีคู่แข่งความรักของมิโดริ คุณอายาเสะ อีก
เมื่อคนสองคนอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกของทั้งสองคนก็สามารถสื่อถึงกันได้ วันหนึ่งเซย์จิได้กลายมาเป็นมือขวาของมิโดริ วันนั้นจึงเป็นวันที่วุ่นวาย แต่สุดท้าย
ก็เป็นเพียงแค่ความฝันของมิโดริ แต่เพราะความฝันนี้ทำให้ มิโดริ ได้รู้ตัวว่าตนจะอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้อีกต่อไป
แล้ว มิโดริก็ได้หายไปจากมือขวาของเซย์จิ มิโดริซึ่งกลับสู่ร่างเดิมไม่สามารถจดจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนที่ตัวเองหลับอยู่ได้รู้แต่เพียงว่าตนมีความรู้สึกพอใจและอยากกลับไปหาความรู้สึกแบบตอนที่หลับอยู่ เธอจึงรวบรวมความกล้าและออกตามหาเซจิเพื่อที่จะบอกความในใจให้กับคนที่เธอรักได้รับรู้
เพื่อนสมัยเด็กของ มิโดริ ที่แอบชอบ มิโดริ
รุ่นน้อง(ลูกเบ้)ของ ซาวามูระ มักจะโดน แกล้ง อยู่เสมอ
มือขวากะขาโจ๋
ลิแกนด์
ลิแกนด์  มีความหมายตามวิชาดังนี้
การจัดเรียงลิแกนด์.
การตั้งชื่อลิแกนด์ตามการจัดเรียงทางเรขาคณิตของมัน เช่นอะตอมศูนย์กลางที่อยู่ใจกลางของ โพลีฮีดรอน (polyhedron) ที่คอมเพลกซ์ที่เชื่อมต่อกับลิแกนด์ 4 ตัว จะเรียกว่า เตตร้าฮีดรอน (Tetrahedron) และถ้าลิแกนด์ 6 ตัว เรียกว่าเฮกซ่าฮีดรอน (hexahedron)
พอลิเดนเตต ลิแกนด์ (Polydentate ligands).
ลิแกนด์ ที่เชื่อมต่ออะตอมกลางหนึ่งที่เรียกว่า "โมโนเดนเตต" ("monodentate")
ลิแกนด์ บางโมเลกุลสามารถเชื่อมต่อกับ ไอออน ของ โลหะ ได้หลายที่ เพราะว่ามี คู่อิเล็กตรอนว่างอิสระมากกว่า 1 อะตอมเรียกว่า "พอลิเดนเตต" ("polydentate") ถ้าลิแกนด์มี 2โคออร์ดิเนชั่น ไซต์ เรียกว่า "ไบเดนเตต" ("bidentate") EDTA เป็นพอลิเดนเตต ลิแกนด์ ที่มีจุดเชื่อมต่อถึง 6 ที่ สกอร์ปิโอเนต ลิแกนด์ (scorpionate ligand) เป็น ไตรเดนเตต ลิแกนด์ คอมเพลกซ์ของ"พอลิเดนเตต"เรียกว่าชีเลเตตคอมเพลกซ์ ซึ่งมีเสถียรภาพมากกว่า"โมโนเดนเตต"คอมเพลกซ์
แอมบิเดนเตต ลิแกนด์ (Ambidentate Ligands).
ลิแกนด์เหล่านี้สามารถเชื่อมต่อกับอะตอมกลางใน 2 ที่ อันใดอันหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งสอง ไม่เหมือนโพลีเดนเตต ลิแกนด์ ตัวอย่างเช่น CN-ที่สามารถเชื่อมต่อได้ อะตอม คาร์บอน หรือ ไนโตรเจน แต่ไม่ใช่ทั้ง 2 อะตอมในเวลาเดียวกัน
หุ่นยนต์
หุ่นยนต์ คือเครื่องยนต์ชนิดหนึ่งที่มีลักษณะโครงสร้างและรูปร่างแตกต่างกันไปตามวัตถุประสงค์ หุ่นยนต์ในแต่ละประเภทจะมีหน้าที่การทำงานในด้านต่าง ๆ ตามการควบคุมโดยตรงของมนุษย์ หรืออาจมีการตั้งค่าให้หุ่นยนต์สามารถตัดสินใจได้เองในระดับใดระดับหนึ่ง การควบคุมระบบต่าง ๆ ในการสั่งงานระหว่างหุ่นยนต์และมนุษย์ สามารถทำได้โดยทางอ้อมและอัตโนมัติ โดยทั่วไปหุ่นยนต์ถูกสร้างขึ้นเพื่อสำหรับงานที่มีความยากลำบากหรืออันตรายเช่น งานสำรวจในพื้นที่บริเวณแคบ งานสำรวจในบริเวณที่เกิดภัยพิบัติ หรืองานสำรวจบนผิวของดวงจันทร์หรือดาวเคราะห์ต่าง ๆ ปัจจุบันเทคโนโลยีของหุ่นยนต์เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว หุ่นยนต์เริ่มเข้ามามีบทบาทกับชีวิตของมนุษย์ในหลากหลายด้าน เช่น ด้านอุตสาหกรรมการผลิต ด้านการแพทย์ ด้านงานสำรวจทั้งในโลกเราและงานสำรวจในอวกาศ หรือด้านการบันเทิง เช่นหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเครื่องเล่นของมนุษย์ ปัจจุบันนี้ได้มีการพัฒนาให้หุ่นยนต์นั้นมีลักษณะที่คล้ายมนุษย์มากขึ้นเพื่อผลทางจิตวิทยาในการอาศัยอยู่ร่วมกันกับมนุษย์ในชีวิตประจำวัน
หุ่นยนต์อาจถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทตามลักษณะการใช้งาน คือ 1.หุ่นยนต์ชนิดที่ติดตั้งอยู่กับที่ "(fixed robot)" เป็นหุ่นยนต์ที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ไปไหนได้ด้วยตัวเอง มีลักษณะเป็นแขนกล สามารถขยับและเคลื่อนไหวได้เฉพาะแต่ละข้อต่อ ภายในตัวเองเท่านั้น มักนำไปใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม เช่นโรงงานประกอบรถยนต์ 2. หุ่นยนต์ชนิดที่เคลื่อนที่ได้ "(mobile robot)" หุ่นยนต์ประเภทนี้จะแตกต่างจากหุ่นยนต์ที่ติดตั้งอยู่กับที่ เพราะสามารเคลื่อนที่ไปไหนมาไหนได้ด้วยตัวเอง โดยการใช้ล้อหรือการใช้ขา ซึ่งหุ่นยนต์ประเภทนี้ปัจจุบันยังเป็นงานวิจัยที่ทำการศึกษาอยู่ภายในห้องทดลอง เพื่อพัฒนาออกมาใช้งานในรูปแบบต่าง ๆ เช่นหุ่นยนต์สำรวจดาวอังคาร ขององค์การนาซ่า
ปัจจุบันมีการพัฒนาหุ่นยนต์ให้มีลักษณะเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างสุนัข เพื่อให้มาเป็นเพื่อนเล่นกับมนุษย์ เช่น หุ่นยนต์ IBO ของบริษัทโซนี่ หรือแม้กระทั่งมีการพัฒนาหุ่นยนต์ให้สามารถเคลื่อนที่แบบสองขาได้อย่างมนุษย์ เพื่ออนาคตจะสามารถนำไปใช้ในงานที่มีความเสี่ยงต่ออันตรายแทนมนุษย์ ในประเทศไทย สถานศึกษาในระดับอุดมศึกษาหลายแห่งหรือองค์กรของภาครัฐ และเอกชน ได้เล็งเห็นถึงประโยนช์ของเทคโนโลยีหุ่นยนต์ และร่วมเป็นแรงผลักดันให้เยาว์ชนในชาติ พัฒนาองค์ความรู้ เพื่อให้ก้าวทันเทคโนโลยีของประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยการจัดให้มีการแข่งขันหุ่นยนต์ขึ้นในประเทศไทยหลายรายการ เพื่อให้นักศึกษาได้สามารถ นำความรู้ที่เรียนมาประยุกต์ใช้งานได้ เป็นการเสริมสร้างและพัฒนาทักษะ เพื่อนำความรู้ไปพัฒนาประเทศในอนาคต
ความหมายของหุ่นยนต์.
ความหมายของ "หุ่นยนต์" โดยสถาบันหุ่นยนต์อเมริกา (The Robotics Institute of America) ได้ให้ความหมายไว้ ดังนี้
ในสมัยก่อนหุ่นยนต์เป็นเพียงจินตนาการของมนุษย์ ที่มีความต้องการได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งเข้ามาช่วยในการผ่อนแรงจากงานที่ทำ หรือช่วยในการปฏิบัติงานที่ยากลำบากเกินขอบเขตความสามารถ และจากจินตนาการได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้มนุษย์ คิดประดิษฐ์สร้างสรรค์หุ่นยนต์ขึ้นมา จนกลายเป็นหุ่นยนต์หรือ Robot ในปัจจุบัน
คำว่า Robot มาจากคำว่า Robota ในภาษาเช็ก ซึ่งแปลโดยตรงว่า "การทำงานเสมือนทาส" ถือกำเนิดขึ้นจากละครเวทีเรื่อง "Rassum's Universal Robots" ในปี ค.ศ. 1920 ซึ่งเป็นบทประพันธ์ของ กาเรล ชาเปก (Karel Čapek) เนื้อหาของละครเวทีมีความเกี่ยวพันกับจินตนาการของมนุษย์ ในการใฝ่หาสิ่งใดมาช่วยในการปฏิบัติงาน การประดิษฐ์คิดค้นสร้างหุ่นยนต์จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อเป็นเสมือนทาสคอยรับใช้มนุษย์ การใช้ชีวิตร่วมกันระหว่างหุ่นยนต์และมนุษย์ดำเนินต่อไปจนกระทั่งหุ่นยนต์เกิดมีความคิดเช่นเดียวกันมนุษย์ การถูกกดขี่ข่มเหงเช่นทาสจากมนุษย์ทำให้หุ่นยนต์เกิดการต่อต้านไม่ยอมเป็นเบี้ยล่างอีก ซึ่งละครเวทีเรื่องนี้โด่งดังมากจนทำให้คำว่า Robot เป็นที่รู้จักทั่วโลก