pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันมูหะมัดนอร์ มะทา เข้าสู่วงการเมืองครั้งแรกในสังกัด พรรคกิจสังคม เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและแกนนำ กลุ่มวาดะห์ ไปเข้าสังกัด พรรคประชาธิปัตย์ และต่อมาย้ายไปร่วมก่อตั้งพรรคประชาชน และ พรรคความหวังใหม่ โดยมีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค และเป็นผู้นำกลุ่มวาดะห์ แทนนายเด่น โต๊ะมีนาที่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และขึ้นเป็นเลขาธิการพรรคในเวลาต่อมา ก่อนจะย้ายไปเข้าสังกัด พรรคไทยรักไทย จากการยุบรวมพรรคความหวังใหม่เข้ากับพรรคไทยรักไทย เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2545 และ วันมูหะมัดนอร์ มะทา ได้รับตำแหน่งเป็น รองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย
ต่อมาวันมูหะมัดนอร์ มะทา ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี จากคำวินิจฉัยในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 แต่ยังคงมีบทบาทให้คำแนะนำ ส.ส.กลุ่มวาดะห์ ซึ่งย้ายจาก พรรคไทยรักไทย ไปสังกัดพรรคประชาราช ระยะหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปสังกัด พรรคมัชฌิมาธิปไตย เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 และย้ายไปสังกัด พรรคพลังประชาชน กระทั่งในปี พ.ศ. 2555 หลังจากพ้นถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง นายวันมูหะหมัดนอร์ ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย
วันมูหะมัดนอร์ มะทา ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองใหญ่วันมูหะมัดนอร์ มะทา เมื่อ พ.ศ. 2546
เอกสิทธิ์ ไตรรัตน์
นักเขียนการ์ตูนในบรรลือสาส์น
ปทุมราชวงศา [ปะ-ทุม-ราด-ชะ-วง-สา] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอปทุมราชวงศาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ในโอกาสฉลอง 200 ปีของจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2535 นายสายสิทธิ์ พรแก้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีในสมัยนั้น มีดำริจะจัดตั้งอำเภอใหม่เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระจังหวัดอุบลราชธานีครบ 200 ปีเป็นกรณีพิเศษไม่ต้องผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ โดยจัดตั้งอำเภอใหม่ให้ชื่อว่า อำเภอปทุมราชวงศา มีสถานที่ตั้ง ณ บ้านนาหว้าใหญ่ ตำบลนาหว้า อำเภอพนา โดยใช้ชื่อของพระปทุมราชวงศา (ท้าวคำผง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนแรกเป็นชื่อของอำเภอ คำว่า "ปทุม" เป็นคำนามมาจากภาษาบาลีมีความหมายว่า บัวหลวง คำว่า "ปทุมราชวงศา" หมายถึง ราชวงศ์ดอกบัวหลวง ถ้าหากจะใช้ชื่อตำบลนาหว้าซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอใหม่เป็นชื่ออำเภอ จะเป็นการซ้ำซ้อนกับอำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม
จังหวัดอุบลราชธานีได้ดำเนินการตามขั้นตอนต่าง ๆ ในการจัดตั้งอำเภอปทุมราชวงศาเรื่อยมาจนกระทั่ง ถึงวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา อำเภอปทุมราชวงศาจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยรวมท้องที่ตำบลลือ ตำบลห้วย และตำบลนาหว้าจากอำเภอพนา ตำบลโนนงามจากอำเภออำนาจเจริญ ตำบลหนองข่าและตำบลคำโพนจากอำเภอชานุมานเข้าด้วยกัน โดยมีพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2536 ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 110 ตอนที่ 87 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536 ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
จนกระทั่งถึงวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 พระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดอำนาจเจริญแยกจากจังหวัดอุบลราชธานีมีผลบังคับใช้ ทำให้อำเภอปทุมราชวงศาย้ายมาขึ้นกับจังหวัดอำนาจเจริญจนถึงปัจจุบัน
อำเภอปทุมราชวงศาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 73 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอปทุมราชวงศาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
อำเภอปทุมราชวงศามีธนาคารที่เปิดให้บริการ 5 แห่ง ประกอบด้วย
แม่ชีเทเรซา
แม่ชีเทเรซา หรือ คุณแม่เทเรซา (26 สิงหาคม พ.ศ. 2453 – 5 กันยายน พ.ศ. 2540) เป็นนักพรตหญิงในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ท่านมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ช่วยเหลือและผู้ต่อสู้เพื่อคนยากไร้ทั้งในประเทศที่ยากจนและร่ำรวย จนเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) ท่านจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และหลังจากมรณกรรมก็ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 มีนามว่า "บุญราศีเทเรซาแห่งกัลกัตตา" ต่อมาในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้ท่านเป็น "นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา"
คุณแม่เทเรซา เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) ที่สกอเปีย จักรวรรดิออตโตมัน (ปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศมาซิโดเนียเหนือ) (ภายหลังคุณแม่ถือวันที่ 27 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่คุณแม่ทำพิธีศีลล้างบาปเป็นวันเกิดที่แท้จริง) เป็นบุตรคนสุดท้องของบิดานิโกลา (Nikola) กับมารดา ดราเน (Drane Bojaxhiu) ครอบครัวชนชั้นกลางเชื้อสายแอลเบเนีย เธอมีชื่อเดิมว่า "แอ็กเนส กอนจา โบยาจู" (Agnes Gonxha Bojaxhiu) มีบิดาเป็นชาวคริสต์ที่เคร่งครัดในหลักศาสนา ซึ่งทำให้ตั้งแต่วัยเด็กแอ็กเนสชอบไปโบสถ์ฟังบาทหลวงเทศน์มาโดยตลอด
ขณะแอ็กเนสมีอายุ 9 ปี ในปี พ.ศ. 2462 (ค.ศ. 1919) บิดาของเธอได้เสียชีวิตลง แต่ความอบอุ่นภายในครอบครัวที่แอ็กเนสได้รับก็ไม่ได้ลดลง ด้วยเพราะมารดายังให้ความรักความอบอุ่นและการเลี้ยงดูที่ดีมาตลอด แอ็กเนสเติบโตขึ้นเป็นเด็กร่าเริง และมีสุขภาพดี และไม่นานต่อมาเธอก็ได้รู้จักกับประเทศอินเดีย แต่ก็ได้รู้ว่าอินเดียในขณะนั้นมีระบบสาธารณูปโภคที่ยังล้าหลังอยู่มาก มีคนยากไร้มากมายในประเทศที่ต้องทนทรมาน และเริ่มสงสัยว่า จะมีวิธีใดบ้างไหมที่เธอจะได้ช่วยเหลือผู้ทุกข์ยากในอินเดีย ซึ่งในช่วงเวลานี้นี่เองที่แอ็กเนสเริ่มมีความคิดที่จะบวชเป็นแม่ชี
ในปี พ.ศ. 2471 (ค.ศ. 1928) แอ็กเนสตัดสินใจขออนุญาตครอบครัวเพื่อขอบวชเป็นแม่ชี ตอนแรกครอบครัวคัดค้าน แต่ต่อมาไม่กี่วันทางครอบครัวก็ยอมให้เธอบวช แอ็กเนสเดินทางไปบวชที่อารามโลเรโต (Loreto Abbey) ในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งการลาจากจากครอบครัวของเธอในครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เห็นหน้าของแม่และน้องสาว แอ็กเนสตั้งใจศึกษาเล่าเรียนวิชาที่นักพรตหญิงพึงได้เรียนเป็นเวลา 1 เดือน หลังจากนั้นจึงเดินทางไปยังประเทศอินเดียในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และได้เริ่มออกเผยแผ่คำสอนในเมืองดาร์จีลิง รัฐสิกขิม ทางเหนือของประเทศอินเดีย โดยเธอได้พักอยู่ที่อารามโลเรโตที่ตั้งอยู่ที่เมืองดาร์จีลิง
พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แอ็กเนสตัดสินใจเข้าพิธีปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะภคินีพระนางมารีย์พรหมจารีที่อารามโลเรโต ในเมืองดาร์ลีจิงเป็นครั้งแรก และตอนนี้เองที่แอ็กเนสได้รับศาสนนาม (ชื่อทางศาสนา) ว่าภคินีเทเรซา ซึ่งมาจากนามของนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซู และได้ปฏิญาณตนตลอดชีพในปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937)
หลังจากปฏิญาณตนตลอดชีพแล้ว แม่ชีเทเรซาได้เข้าเป็นครูวิชาภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ในโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรีย ในเมืองเอนทาลี นครกัลกัตตา ไม่นาน ก็ได้เป็นครูใหญ่ของโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรีย พาตนเองและเหล่านักเรียนผ่านเหตุการณ์เลวร้าย ที่เกิดจากผลกระทบของเหตุการณ์รุนแรงและสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในอินเดียมาได้ด้วยดี
คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม.
เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) ขณะที่แม่ชีเทเรซากำลังนั่งรถไฟกลับไปยังอารามที่ทาร์จีลิง ระหว่างทางเธอก็ได้ยินพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งเนื้อหาที่พระเจ้าพูดกับแม่ชีเทเรซาในขณะนั้น ทำให้แม่ชีเทเรซาตัดสินใจขออนุญาตไปทำงานในสลัม เพื่อช่วยเหลือคนยากจน แต่การทำแบบนั้นถ้าหากทำโดยไม่ได้รับการอนุญาตเป็นพิเศษจะถือว่ามีความผิดทางศาสนา แม่ชีเทเรซาจึงขอให้ท่านมุขนายก ขอร้องไปยังพระสันตะปาปา ให้อนุญาตแม่ชีเทเรซาเป็นกรณีพิเศษ
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) แม่ชีเทเรซาได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้ไปทำงานในสลัมได้ แต่ก่อนนั้นต้องให้มีความรู้เพียงพอเสียก่อน ซึ่งเธอก็ได้เดินทางไปศึกษาวิชาพยาบาลที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองปัตนา รัฐพิหาร เมื่อศึกษาจบแม่ชีเทเรซาก็ได้ก่อตั้งโรงเรียนกลางแจ้งในสลัม มีเด็กๆ ให้ความสนใจมาเรียนเป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มมีศิษย์เก่าจากโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรียมาขอบวชเป็นผู้ช่วยแม่ชีเทเรซา โดยคนแรกที่มาขอบวช คือ "สวาชินี ดาส" เมื่อบวชแล้วได้รับสมญาทางศาสนาว่า "ภคินีอักเนส" และไม่นานก็มีศิษย์เก่ามาบวชเพิ่มอีกถึง 10 คน
ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) ท่านอาร์ชบิชอปได้ตั้งกลุ่มของแม่ชีเทเรซาให้เป็นคณะนักบวชคาทอลิก มีชื่อว่า "คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม" (Missionaries of Charity) โดยแม่ชีเทเรซาได้เป็นมหาธิการิณี ซึ่งนับตั้งแต่นั้นมาผู้คนส่วนใหญ่มักเรียกแม่ชีเทเรซาว่า คุณแม่เทเรซา (Mother Teresa)
วันหนึ่งแม่ชีเทเรซาได้คิดที่จะสร้างบ้านหลังหนึ่ง เพื่อให้ผู้หิวโหยที่นอนรอความตายอยู่ข้างถนนนั้นได้มานอนตายอย่างสงบ และด้วยเหตุนี้ท่านจึงขอยืมเทวสถานพระแม่กาลีของศาสนาฮินดูใช้เป็น "บ้านของผู้รอความตาย" (Home for the Dying) โดยเริ่มเปิดใช้ในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) แต่ชาวฮินดูพอสมควรที่ไม่เห็นด้วยกับการที่คุณแม่เทเรซาซึ่งเป็นชาวคริสต์ จะมาใช้เทวสถานของชาวฮินดูเป็นสถานที่ แต่เมื่อผู้บัญชาการตำรวจเข้าไปคุยกับคุณแม่เทเรซา ก็ได้ผลสรุปว่าคุณแม่เทเรซายังใช้สถานที่เทวสถานกาลีอยู่ได้ต่อ
เมื่อปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) มีผู้ใจบุญบริจาคบ้านให้แก่คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมเพื่อให้ทางคณะฯ ได้ใช้งานบ้านให้เป็นประโยชน์ต่อคุณแม่เทเรซาและส่วนรวม คุณแม่เทเรซาได้ตัดสินใจใช้บ้านหลังนี้ในการรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ตั้งชื่อว่า "บ้านเด็กดวงหทัยนิรมล" (Children's Home of the Immaculate Heart)
พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) คุณแม่เทเรซาเริ่มใช้รถพยาบาลเคลื่อนที่ออกรักษาผู้ป่วยที่เป็นชาวไร่ชาวนา โดยโรคที่ชาวไร่ชาวนาป่วยมากที่สุดคือ โรคเรื้อน แต่ในช่วงนั้นสังคมอินเดียยังมองเห็นผู้ป่วยโรคเรื้อนเป็นสิ่งน่ารังเกียจ ผู้ป่วยโรคเรื้อนจึงคิดว่าคนเองไม่มีค่า คุณแม่เทเรซาจึงเริ่มคิดถึงปัญหานี้
พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ที่ทำการของแม่ชีเทเรซาที่อยู่นอกประเทศอินเดียเริ่มเปิดทำการ มีทั้งในยุโรป อเมริกา ออสเตรเลีย
ไม่กี่ปีต่อมา ผู้ว่าการรัฐเบงกอลตะวันตกได้ให้คุณแม่เทเรซายืมใช้แปลงที่ดินที่เมืองอาซันซอลขนาด 140,000 ตารางเมตร (ประมาณ 87.5 ไร่) เพื่อให้ใช้เป็นสถานสงเคราะห์ผู้ป่วยโรคเรื้อน คุณแม่เทเรซาได้แบ่งสรรที่ดินไว้อย่างลงตัว แต่ไม่มีเงินจะสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ได้ออกแบบไว้ คุณแม่เทเรซานั่งครุ่นคิดอยู่สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าพระสันตะปาปาเคยมอบรถยนต์เปิดประทุนสีขาวบริสุทธิ์ชั้นดี ถ้าขายเฉยๆ จะได้ราคา 100,000 รูปี (ประมาณ 400,000 บาท) แต่นั่นยังไม่เพียงพอ คุณแม่เทเรซาตัดสินใจทำสลาก โดยเอารถคันนั้นเป็นรางวัล ทำสลาก 5,000 ใบ ขายสลากใบละ 100 รูปี (ประมาณ 400 บาท) ใครถูกรางวัลจะได้รับรถพระสันตะปาปาไป การขายสลากแบบนี้ คณะมิชชันนารีของคุณแม่เทเรซา ได้รับเงินถึง 500,000 รูปี (ประมาณ 2,000,000 บาท) ในที่สุดคณะมิชชันนารีของคุณแม่เทเรซาก็ได้สร้างที่ดินขนาดกว่า 80 ไร่ ให้เป็นหมู่บ้านในฝันของผู้ป่วยโรคเรื้อนได้สำเร็จใน พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) ตั้งชื่อว่า "หมู่บ้านสันติสุข" มีทั้งโรงพยาบาลและที่อยู่ทั้งสำหรับเหล่าแม่ชีและเหล่าผู้ป่วย มีผู้ป่วยโรคเรื้อนขอเข้ารับการรักษาที่หมู่บ้านสันติสุขนี้มากกว่า 15,000 คน
ไม่นานหลังจากนั้น แม่ชีเทเรซา ก็เปิดที่ทำการอีกแห่งหนึ่ง คราวนี้เป็นการนำกาบมะพร้าวมีรีไซเคิล โดยนำใยมะพร้าวด้านในมาผลิตเป็นสินค้า ตั้งแต่แปรงขัดหม้อ จนถึงพรมนุ่ม ๆ สินค้าบางชิ้นมีคุณภาพดี ก็สามารถนำไปขายในเมืองได้
ไม่นานต่อมา คุณแม่เทเรซาเมื่อรู้ว่า สายการบินต่างๆ จะจัดการอาหารที่ผู้โดยสารกินเหลือโดยการทิ้งทั้งหมด จึงไปขอให้บริษัทสายการบินแอร์อินเดีย มอบอาหารที่ผู้โดยสารกินเหลือมาเป็นอาหารแก่เด็กๆ ใน บ้านเด็กใจบุญ
ในปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) คุณแม่เทเรซาได้รับเกียรติให้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ในฐานะ "สำหรับการอาสาต่อสู้เพื่อลดความยากจนทุกข์ยากซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการนำไปสู่ความสงบสุขและสันติ" (for work undertaken in the struggle to overcome poverty and distress, which also constitute a threat to peace.) นอกจากนี้ คุณแม่เทเรซาปฏิเสธงานเลี้ยงฉลองที่ท่านได้รับรางวัลโนเบล และขอให้ผู้ที่ทำเค้กฉลองมาแล้ว นำเค้กไปมอบให้คนยากคนจน
คุณแม่เดินทางไปเยือนประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ซึ่งก็ได้ตระเวนปราศรัยไปตามที่ต่างๆ ในประเทศ เนื้อหาส่วนใหญ่คือ ความเหลื่อมล้ำในสังคม การรังเกียจคนจรจัด การกลั่นแกล้งประทุษร้ายกันในญี่ปุ่น
พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) อิสราเอลมีสงครามกับองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ จนเกิดการสู้รบรุนแรงในแถบเอเชียตะวันตก คุณแม่เทเรซาก็เดินทางเข้าไปเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ที่ติดค้างในสถานที่ต่างๆ มาได้ 37 คน
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ขณะคุณแม่เทเรซาไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์แห่งหนึ่งในอิตาลี ท่านก็เริ่มป่วยเป็นโรคหัวใจ และมีอาการกำเริบครั้งแรก โดยมีหัวใจเต้นอ่อนเกินไป แต่ปลอดภัย หลังจากนั้น คุณแม่เทเรซาก็ทำงานอยู่เหมือนปกติ แต่อาการโรคหัวใจก็มาเยือนอยู่เรื่อยๆ จนในที่สุด คุณแม่เทเรซา ได้ยื่นจดหมายต่อพระสันตะปาปา ว่า ขอลาออกจากตำแหน่งมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม พร้อมกับอยากให้มีการเลือกตั้งขึ้นเพื่อเลือกผู้ที่จะมาสืบทอดตำแหน่งจากตน ตอนแรกเหล่าภคินีต่างคัดค้าน แต่เมื่อรู้ว่าคุณแม่เทเรซาจะให้จัดการเลือกตั้งผู้สืบทอดตำแหน่ง จึงเทคะแนนเสียงให้คุณแม่เทเรซา แล้วผลการเลือกตั้งก็คือคุณแม่เทเรซาก็ได้รับเลือกตั้งกลับมาเป็นมหาธิการิณีคณะฯ อีกครั้ง
การทำงานของท่านก็มีอาการโรคหัวใจกำเริบมารบกวนท่านบ่อยขึ้น อาการป่วยในระดับหนักมากเกิดขึ้นกับแม่ชีเทเรซาอีกใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) และอีกครั้งใน พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) หลังจากนั้น คุณแม่เทเรซา ก็ป่วยหนักถึงขนาดล้มหมอนนอนเสื่อ ลุกนั่งไม่ได้
เมื่อคุณแม่เห็นว่าตนคงไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) จึงได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมอีกครั้ง ครั้งนี้เหล่าแม่ชีเห็นว่า คุณแม่เทเรซาควรได้พักผ่อน เพื่อต่อสู้กับโรคร้าย จึงไม่คัดค้านในการลาออกของคุณแม่เทเรซา และไม่เทคะแนนเสียงให้คุณแม่เทเรซา เพื่อให้คุณแม่ได้พักรักษาตัวไม่ต้องมีภารกิจ ดังนั้นภคินี นิรมลาจึงได้รับเลือกเป็นมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมแทนคุณแม่เทเรซา
5 เดือนครึ่งต่อมา ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) คุณแม่เทเรซาได้ถึงแก่กรรมลงที่บ้านของคุณแม่ในอินเดีย ขณะอายุ 87 ปี กับอีก 10 วัน โดยคำพูดคำสุดท้ายที่คุณแม่ได้พูดออกมาคือ "หายใจไม่ออกแล้ว" ทางการอินเดียได้จัดพิธีศพของคุณแม่เทเรซาอย่างยิ่งใหญ่ เป็นงานศพระดับชาติ (งานศพของบุคคลที่ทุ่มเทอุทิศตนเพื่อประเทศนั้นๆ) ของทางการอินเดีย
ในช่วงเวลาที่คุณแม่เสียชีวิต คณะมิชชันนารีแห่งความรักของพระเจ้ามีแม่ชีมากว่า 4,000 คนและอาสาสมัครกว่าอีก 1 แสนคน ซึ่งอัตรานี้ครอบคลุมไปถึงกว่า 610 แห่ง 123 ประเทศทั่วโลก ปัจจุบันร่างของแม่ชีนอนหลับอยู่ที่บ้านคุณแม่ในอินเดีย
เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้ประกาศให้คุณแม่เป็นบุญราศี ต่อมาในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้คุณแม่เป็นนักบุญ
พนา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอพนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอพนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอเสนางคนิคม
เสนางคนิคม [เส-นาง-คะ-นิ-คม] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอเสนางคนิคมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเสนางคนิคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเสนางคนิคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
หัวตะพาน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอหัวตะพานมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอหัวตะพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอหัวตะพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ลืออำนาจ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอลืออำนาจ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองอำนาจเจริญ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
อำเภอลืออำนาจตั้งอยู่ตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอลืออำนาจแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 79 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอลืออำนาจประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เมืองอำนาจเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ และเป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองและการบริหารราชการของจังหวัดอำนาจเจริญ
อำเภอเมืองอำนาจเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
บริเวณจังหวัดอํานาจเจริญ เริ่มตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านช้องนาง (ออกเสียงเป็นซ้องนาง แต่ฟังเป็นส่องนาง ปัจจุบันคืออําเภอเสนางคนิคม) กับ เมืองพนานิคม (ปัจจุบันคืออําเภอพนา) แต่มีบางกลุ่มไปตั้งบ้านเรือนที่บ้านบุ่ง ติดห้วยปลาแดก ครั้น พ.ศ. 2393 ย้ายไปแหล่งใหม่ที่บ้านค้อ ที่ต่อไปเรียกเป็น บ้านค้อใหญ่คอนชัย (ปัจจุบันคืออําเภอลืออํานาจ จังหวัดอํานาจเจริญ) ชื่อ “อํานาจเจริญ” แรกมีขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2401 ในแผ่นดินรัชกาล ที่ 4 (ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2394-2411) ได้ชื่อจากราชทินนามเจ้าเมืองคนแรกว่า พระอมรอํานาจ
อำเภออำนาจเจริญในแผ่นดินรัชกาลที่ 5 เป็นเมืองน้อยหรือเมืองบริวารของเมืองที่ใหญ่กว่า เช่น เมืองอุบลราชธานี, เมืองเขมราฐ, เมืองยโสธร สุดแต่จะถูกกำหนด พ.ศ. 2460 เปลี่ยนชื่ออำเภออำนาจเจริญเป็น “อำเภอบุ่ง” ขึ้นกับจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อให้สอดคล้องกับพื้นที่ตั้ง เพราะว่า บุ่ง แปลว่า บริเวณที่มีน้ำ หรือบึง ต่อมา พ.ศ. 2482 เปลี่ยนชื่ออำเภอบุ่ง เป็นอำเภออำนาจเจริญตามเดิม
อำเภอเมืองอำนาจเจริญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 19 ตำบล 212 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองอำนาจเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
อาแล็ง ปอแอร์
อาแล็ง ปอแอร์  (17 เมษายน พ.ศ. 2452 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2539) อดีตรักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ประธานรัฐสภายุโรปและประธานสมาชิกวุฒิสภาฝรั่งเศส (พ.ศ. 2511 - พ.ศ. 2535)
ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 เมื่อประธานาธิบดีถึงแก่อสัญกรรมหรือลาออกจากตำแหน่ง ประธานสมาชิกวุฒิสภาจะทำหน้าที่เป็นรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งมีการเลือกตั้งครั้งต่อไป ปอแอร์ได้เป็นประธานาธิบดีครั้งแรกในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2512 เมื่อชาร์ล เดอ โกล ลาออกจากตำแหน่ง ปอแอร์เองก็ต้องการที่จะเป็นประธานาธิบดีต่อไป แต่เนื่องจากการที่เขาไม่มีพรรคการเมืองต่างๆ หนุนหลัง ซึ่งก็ทำให้เขาพ่ายแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2512 ในรอบที่ 2 ต่อฌอร์ฌ ปงปีดู จึงทำให้เขากลับไปเป็นประธานวุฒิสภาหลังจากที่ฌอร์ฌ ปงปีดู สาบานตนในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ต่อมาปงปีดูได้ถึงแก่อสัญกรรมลงในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2517 ซึ่งทำให้ปอแอร์กลับมาเป็นรักษาการประธานาธิบดีอีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนใหม่สาบานตนในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
เมืองกาญจนบุรี เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี เป็นศูนย์กลางทางด้านเศรษฐกิจ การศึกษา การขนส่ง และการปกครอง เป็นที่ตั้งของสำนักงานและส่วนราชการต่าง ๆ หลายแห่ง ตั้งอยู่บริเวณ "ปากแพรก" ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำสำคัญสองสาย ได้แก่ แม่น้ำแควใหญ่ (แม่น้ำศรีสวัสดิ์) และแม่น้ำแควน้อย (แม่น้ำไทรโยค) ไหลมาบรรจบกันเป็นแม่น้ำแม่กลอง ตัวเมืองกาญจนบุรีในปัจจุบันเป็นเมืองใหม่ แต่เดิมเมืองกาญจนบุรีเก่าตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแควใหญ่ บริเวณเชิงเขาชนไก่ ปัจจุบันคือเขตโบราณสถานกาญจนบุรีเก่า ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี
อำเภอเมืองกาญจนบุรีตั้งอยู่บริเวณพื้นที่ราบเชิงเขาทางตอนใต้ของจังหวัด มีพรมแดนทิศตะวันตกติดกับประเทศพม่า และมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองกาญจนบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 101 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองกาญจนบุรี ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
ณปภา ตันตระกูล
ณปภา ตันตระกูล หรือนามเดิมว่า ศุลีพร ตันตระกูล (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น แพท เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทยเชื้อสายปากีสถานและจีน มีผลงานละครโทรทัศน์ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ณปภาเป็นบุตรของเชษฐา ตันตระกูล กับวนิดา สายใจ แต่บิดามารดาเลิกรากันและต่างฝ่ายไปมีครอบครัวใหม่ เธอจึงได้รับการเลี้ยงดูจากมิตร ตันตระกูล และจุฑาพัชร์ ฤกษ์เกษมสันต์ ซึ่งเป็นปู่และย่า เธอจึงเรียกพ่อแท้ ๆ และพี่น้องของพ่อว่าพี่มาตลอด
ณปภามีเชื้อสายปากีสถานและเชื้อสายจีนไหหลำจากปู่ ส่วนย่ามีเชื้อสายจีน มีศักดิ์เป็นหลานอาของจิรายุ ตันตระกูลซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน แต่เดิมเธอนับถือศาสนาอิสลาม แต่ก็พบว่าเธอตักบาตรแบบชาวพุทธด้วย ภายหลังเธอกล่าวว่าปัจจุบันเธอนับถือศาสนาพุทธตามย่า แต่อนาคตอาจเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
ณปภาสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนสารสาสน์เอกตรา ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะบริหารธุรกิจ สาขาภาษาอังกฤษเพื่อธุรกิจ เมื่อปี พ.ศ. 2552
เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงมาตั้งแต่สมัยเรียนในชั้นมัธยมศึกษาขณะมีอายุราว 11-12 ปี โดยรับการสนับสนุนจากมารดา เมื่อเธอเดินผ่านย่านสยามสแควร์ก็มีโมเดลลิ่งเข้ามาติดต่อให้ไปถ่ายโฆษณา ประเดิมด้วยโฆษณาน้ำอัดลมแฟนต้า และผลงานที่สร้างชื่อให้เธอคือมิวสิกวิดีโอของ “TAXI” ในเพลง "“คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ...”" หลังเรียนจบจากโรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ณปภา" และเข้าสู่วงการละคร โดยได้เล่นละครเรื่องแรกคือ "ทีเด็ดครูพันธ์ใหม่จิตพิสัยเดือด" ทางช่อง 3 และได้เป็นนางเอกเต็มตัวครั้งแรก คือ "ลิขสิทธิ์หัวใจ" คู่กับทฤษฎี สหวงษ์ ในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ในกลุ่มพาวเวอร์ทรี รุ่นที่ 1 และทั้งสองได้แสดงละครร่วมกันหลายเรื่องหลังจากนั้น
ณปภาเคยคบหาและอยู่กินกับธนพล ตะยะหาร ซึ่งภายหลังฝ่ายชายได้ยุติความสัมพันธ์ โดยกล่าวว่าตนถูกคนอื่นดูแคลนว่ามาคบหากับณปภาซึ่งเป็นดารา แต่หลังจากเลิกรากัน ณปภาและหลานสาวก็มีปัญหาพิพาทกับภรรยาของธนพลจนตกเป็นข่าวอื้อฉาว
ปัจจุบันณปภาคบหากับอัครกิตติ์ วรโรจน์เจริญเดช ที่เคยรู้จักกันตั้งแต่ 7 ปีก่อน แต่หลังคบหาราว 7-8 เดือน เธอก็ตั้งครรภ์บุตรคนแรก ที่ต่อมาณปภาและอัครกิตติ์สมรสเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 เธอให้กำเนิดบุตรชายหนึ่งคนชื่อ อัครนันท์ วรโรจน์เจริญเดช ชื่อเล่นว่า "เรซซิ่ง" เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 แต่ต่อมาสามีเธอถูกจำคุกในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เธอประกาศผ่านรายการว่าได้เลิกรากับอัครกิตติ์แล้ว
คางาริ ยูระ อัธฮา
คางาริ ยูระ อัธฮา หรือ คางาริ ยูระ อัสฮา  เป็นตัวละครในอนิเมะเรื่องกันดั้มซี้ด และกันดั้มซี้ดเดสทินี เสียงภาษาญี่ปุ่นพากษ์เสียงโดย "ชินโด นาโอมิ" และเสียงในภาษาอังกฤษพากย์เสียงโดย "วาเนสซ่า มอร์เลย์"
ภาคกันดั้มซี้ด.
คางาริ ยูระ อัธฮา ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 ของกันดั้มซี้ด ณ เฮลิโอโพลิส โคโลนีของออร์บ โดยไม่มีใครรู้จักชื่อของเธอในเวลานั้น หลังจากที่เธอได้รับรู้ว่า ประเทศออร์บของเธอได้ร่วมมือกับกองกำลังโลกอย่างลับๆ และที่นั้นตอนที่กองกำลังฝ่าย ZAFT ได้เข้าโจมตี เธอได้เข้าไปในโรงงานและเห็น โมบิลสูทที่เป็นความลับดังกล่าวในโค้ดเนม G ซึ่งผลิตโดยบริษัทมอร์เก้นท์เรด ซึ่งนั้นทำให้เธอไม่พอใจเป็นอันมากและเผลอพูดออกมาว่า "ใช่จริงๆด้วย โมบิลสูทรุ่นใหม่ล่าสุดของกองทัพโลก...คุณพ่อทรยศ!" ก่อนที่ คิระ จะช่วยเธอให้ผลวิถีของกระสุนที่ทหารกองทัพโลก (หรือ เมอริว ราเมียส) ยิงใส่ทั้งสองเพราะเข้าใจผิดว่าเป็นทหาร และผลักเธอเข้าไปใน ที่หลบภัย เพียงคนเดียว
เธอปรากฏตัวอีกครั้งในตอนที่ 15 กับแนวร่วมปลดปล่อย รุ่งอรุณแห่งทะเลทราย ในเขตแอฟริกาเหนือ ซึ่งนำกลุ่มโดย ซาอีฟ อาสมาน โดยเธอแนะนำตัวกับพวกอาร์ตแองเจิ้ลที่บังเอิญลงไปที่นั้นในชื่อของ คางาริ ยูระ (เทพธิดาแห่งชัยชนะ ของพวกแนวร่วม) โดยมีคนร่วมเดินทางไปกับเธอคือ เลโอนีร์ คิซากะ (ภายหลังทราบว่า เป็นผู้ติดตามและดูแลของคางาริ)
ในตอนที่ 19 คางาริและคิระถูกส่งไปทำงานด้วยกัน แต่ถูกผู้ก่อการร้ายบลูคอสมอสจับและให้การช่วยเหลือจากแอนดรูว์ วอลท์เฟรด์ "เสือแห่งทะเลทราย"
แอนดรูว์นำคางาริและคิระกลับไปที่ฐานทัพด้วย ขณะที่พวกเขากำลังจะกลับ คางาริก็ถูกไอช่า ภรรยาของแอนดรูว์จับแต่งตัวในชุดราตรีสีเขียวงดงาม คิระกับคางาริเถียงกัน ขณะที่ผู้ใหญ่อีก 2 คน มองเป็นเรื่องตลก
แอนดรูว์เปิดเผยว่า เขารู้ว่าคิระเข้าร่วมกับสหพันธ์โลก แล้วเล็งปืนขู่คิระกับคางาริ แล้วถามว่า สงครามจะจบลงยังไง หรือจะจบลงก็ต่อเมื่อศัตรูตายทั้งหมด แถมยังพูดต่อด้วยว่า เขาไม่รู้ว่าคิระ ผู้ซึ่งเป็นโคออดิเนเตอร์ ทำไมถึงต่อสู้แบบเดียวกับเขา แล้วจากนั้นแอนดรูว์ก็ปล่อยพวกเขาไป เนื่องจากคิระเคยช่วยชีวิตเขาไว้ ในการปะทะกับแอนดรูว์นี้เองที่ทำให้คางาริรู้ว่า คิระเป็นโคออดิเนเตอร์
ในสงครามกับซาฟท์ นำโดยแอนดรูว์ สนับสนุนโดยยานอาร์ค แองเจิ้ล คางาริได้ขึ้นขับ FX-550 Skygrasper ถูกยิงตก แต่ก็ลงจอดได้อย่างปลอดภัย และ ซาฟท์ก็ล่าถอยไป
หลังจากสงคราม ยานอาร์ค แองเจิ้ล เดินทางกลับออร์บ คางาริและเลโดนีร์ก็กลับไปพร้อมพวกเขา ขณะที่กำลังข้ามหาสมุทรอินเดีย เธอปลอบคิระที่กำลังเสียใจเพราะไม่สามารถปกป้องผู้คนได้ ทำให้เฟลย์ แฟนของคิระ(ตอนนั้น)รู้สึกอิจฉาเธอ
ในตอนที่24กำลังข้ามมหาสมุทรอินเดีย คางาริขึ้นขับ Skygrasper ต่อสู้กับพวกซาฟท์อีกครั้ง เธอถูกยิงตกพร้อมกับอัสรัน ซาล่า ทั้งคู่ติดเกาะด้วยกัน อัสรันพยายามที่จะฆ่าเธอ พวกเขาทะเลาะกันเพราะมีมุมมองที่แตกต่าง ในตอนท้ายพวกเขาก็จากกันด้วยความเคารพ แม้ว่าจะไม่รู้ถึงฐานะของอีกฝ่าย
ในตอนที่ 25 เมื่อเดินทางกลับถึงออร์บ คางาริเปิดเผยว่าตัวเองคือ คางาริ ยูระ อัธฮา ลูกสาวของหัวหน้าผู้แทนของสหพันธ์ออร์บ อุซุมิ นาระ อัธฮา คางาริเสียใจกับเรื่องการพัฒนาอาวุธที่โคโลนี่เฮลิโอโพลิสมาก ล่ะตำหนิพ่อของเธอ เธอพยายามจะช่วยให้คิระกลับไปหาครอบครัวแต่คิระปฏิเสธ ก่อนที่คิระจะจากไปพร้อมกับยานอาร์ค แองเจิ้ล คางาริกอดเขา พร้อมกับบอกว่า ห้ามตาย แล้วต้องกลับมาหาเธออีกครั้ง การกระทำทั้งหมดนี้ทำให้พ่อแม่ของทั้งคู่ลำบากใจ
ในตอนที่ 31 คางาริและกองกำลังออร์บพบอัสรันสลบอยู่บนชายหาด หลังจากสงครามที่ฆ่าคิระและทอลล์ เกนิก
อัสรันตื่นขึ้นบนเรือขนส่งของออร์บ ที่ซึ่งคางาริเอาปืนขู่เขา ถามว่า เกิดอะไรขึ้นกับคิระ อัสรันรู้สึกเสียใจที่ฆ่าเพื่อนตัวเอง แต่ก็ให้เหตุผลว่าคิระเองก็ฆ่าคนของซาฟท์ รวมทั้ง นิโคล อาร์มาร์ฟี่ เพื่อนของอัสรัน คางาริยกคำสอนพ่อของเธอที่ว่า การฆ่าเพื่อล้างแค้นไม่เคยนำมาซึ่งความสุข ทั้งสองคนร้องไห้
ก่อนที่อัสรันจะจากไปคางาริมอบสร้อยฮาว์แมร์ (อัญมณีสีแดง ในออร์บหมายถึง ความสมบูรณ์และการให้กำเนิด) และบอกว่า เธอไม่ต้องการให้ใครตายอีก
ในตอนที่ 37 คางาริพบว่าคิระยังไม่ตาย แล้วตอนนี้เป็นนักบินของ ZGMF-X10A Freedom
ในตอนที่ 38 มุสต้า อัสราเอล ผู้นำของบลูคอสมอส โจมตีออร์บเพื่อบังคับให้เข้าร่วมกับสหพันธ์โลก อัสรันขึ้นขับ ZGMF-X09A Justice ได้รับคำสั่งให้ทำลายหรือเอา Freedom คืน แต่เขากลับช่วยคิระ และต่อสู้กับสหพันธ์โลก ทำให้ตอนท้ายสุดคางาริกอดพวกเขาทั้งคู่ด้วยน้ำตา
สหพันธ์โลกโจมตีอีกครั้ง พ่อของคางาริให้รูปเธอกับคิระตอนที่ยังเป็นเด็ก อยู่ในอ้อมกอดวีอา ฮิบิกิ และบอกเธอแม้เขาจะไม่ได้อยู่กับเธอแล้ว เธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียว เธอยังคงมีคิระ ซึ่งเป็นน้องชายของเธอ（แผนที่ความสัมพันธ์ของตัวละครอย่างเป็นทางการนั้นเขียนเป็นพี่สาวและน้องชาย）
คางาริขึ้นยานคุซานากิหนีออกมาก่อนที่คากุยะจะระเบิด การระเบิดทั้งเอาชีวิตของพ่อของเธอและผู้นำของออร์บผู้เสียสละอีกหลายคน และเพื่อป้องกันการถูกยึดครองโดยสหพันธ์โลก
ในตอนสุดท้ายของกันดั้มซี้ด คางาริขึ้นขับ MBF-02 Strike Rouge เพื่อยุติการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของผู้นำทั้งสอง มุลต้า อัสราเอล และ แพทริก ซาล่า
คางาริพบอัสรันอีกครั้ง แล้วสังเกตว่าคู่หมั้นของอัสรัน ลักส์ ไคลน์ เหมือนจะชอบคิระ ในเวลาเดียวกัน คางาริกับอัสรันก็เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ อย่างตอนที่อัสรันกอดคางาริแล้วขอโทษเธอ ในตอนที่ 48 ก่อนสงคราม จาชิน ดูว์ คางาริประกาศว่าเธอจะไม่ยอมให้อัสรันหรือคิระตาย แล้วพวกเขาก็จูบกัน
ในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย พ่อของอัสรันตาย และต้องการให้อัสรันใช้เจเนซิสทำลายทุกชีวิตบนโลก แต่อัสรันกลับขับจัสติสเข้าไปในเจเนซิสแล้วทำลายก่อนที่มันจะตกลงถึงโลก
คางาริขับ Strike Rouge ตามไปช่วยอัสรันออกมาก่อนที่จัสติสจะระเบิด และทั้งคู่ก็เจอคิระแล้วช่วยกลับมาพร้อมกัน
แม้ว่าเธอจะเป็นเนเชอรัล คางาริก็มีความสามารถในการเข้าโหมดซี้ดได้เหมือนคิระและอัสรัน อย่างตอนที่อาซากิ และ จูลี่ ตาย เหมือนเธอจะเป็นเนเชอรัลเพียงคนเดียวในโลกที่เข้าโหมดซี้ดได้
ภาคกันดั้มซี้ดเดสทินี.
หัวหน้าผู้แทน และ ผู้บัญาชาการสูงสุด ของประเทศเป็นกลาง ออร์บ หลังสงครามครั้งก่อน เธอได้เติบโตขึ้น และ รู้จักใช้เหตุผลในการยับยั้งชั่งใจตัวเองมากขึ้นด้วย
ซาร์โกซีย์
ชีรัก
พระกิตติวุฒโฑ
สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์
สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2502 - 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560) เป็นนักเขียนการ์ตูนในสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ผู้เป็นที่รู้จักกันในนามปากกา "หมู นินจา" เจ้าของผลงานการ์ตูนชุด "บ้านนี้ 4 โชะ" "กระบี่หยามยุทธภพ" และ"สามก๊ก มหาสนุก"