pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวันที่ 22 มีนาคม 2562 ศาลฎีกาพิพากษาปล่อยตัวนายตำรวจห้านายในคดีลักพาตัวและฆ่านักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบีย Mohammad al-Ruwaili
ซาอุดิอาระเบียยกเลิกการทำวีซ่าทำงานให้กับคนไทย และประกาศเตือนคนในประเทศไม่ให้เดินทางมายังกรุงเทพมหานคร ทำให้จำนวนคนงานไทยในซาอุดิอาระเบียลดลงจาก 150,000 คน ในปี พ.ศ. 2532 เหลือเพียง 10,000 คน ในปี พ.ศ. 2549
ความสัมพันธ์ดังกล่าวค่อยกลับมาเป็นปกติในปี 2565 ซึ่งมีการเยือนระดับผู้นำรัฐบาลครั้งแรกในรอบ 30 ปีหลังการลดความสัมพันธ์ ศราวุฒิ อารีย์ ผู้อำนวยการศูนย์มุสลิมศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ให้ความเห็นว่า ทางการซาอุดิอาระเบียไม่ได้ติดใจเรื่องไม่ได้เครื่องเพชรบลูไดมอนด์คืน มากเท่ากับการอุ้มฆ่าเชื้อพระวงศ์ในประเทศไทย และการพยายามฟื้นฟูความสัมพันธ์ในปี 2565 มาจากวิสัยทัศน์ของซาอุดีอาระเบียเองที่ต้องการสานสัมพันธ์กับทุกประเทศ
เกมปีศาจยันต์มหัศจรรย์
บาเคเกียมอน เกมปิศาจยันต์มหัศจรรย์  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย คาซุฮิโร่ ฟูจิตะ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความเชื่อของปีศาจและสิ่งลี้ลับของญี่ปุ่น
บาเคเกียมอนถูกนำไปเป็นอนิเมะโดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549 และจบลงเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว โดยออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน
โลกมนุษย์ยังมีโลกอีกโลกที่เป็นสถานที่อยู่ของสิ่งลี้ลับ วิญญาณและปีศาจ เหล่าปิศาจ ถูกโจมตี โดยการผนึกลงเป็นยันต์ โดยมีปีศาจคุ้มครองได้ออกตามหาเด็กที่สามารถใช้ยันต์เพื่อการปลดผนึกเหล่าวิญญาณและปีศาจที่ถูกผนึกออกจากยันต์ได้
อุปกรณ์และผนึก.
แท่นจู่โจม.
แท่นจู่โจม คือ เครื่องอ่านยันต์โจมตีโดยใช้การรูดยันต์จากบนลงล่าง เมื่อทำการรูดยันต์เสร็จจะต้องรอให้ลูกแก้วที่อยู่บนแท่นจู่โจมทำการอ่านค่าพลังเสร็จสิ้นเสียก่อนจึงจะสามารถเรียกป๊ศาจออกมาได้ เมื่อใช้แท่นจู่โจมเป็นระยะเวลานานจะทำให้พลังในการอ่านค่ายันต์ลดน้อยลงเช่นเดียวกับโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้มีการสำรองไฟ
การอัญเชิญ.
อัญเชิญขั้นสูง.
อัญเชิญขั้นสูงเป็นรูปแบบการอัญเชิญปีศาจในลักษณะที่ได้วิวัฒนาการแล้วโดยเงื่อนไขการเชิญต้องมีลูกแก้วอัญเชิญขั้นสูง และต้องมีกำลังใจสมบูรณ์พร้อม เพราะลูกแก้วจะตอบรับและกลายสภาพเป็นยันต์เชิญปีศาจขั้นสูงให้กับเพลเยอร์ ปีศาจที่ได้รับการอัญเชิญขั้นสูงแล้วจะมีพลังที่รุนแรงกว่าร่างปกติมาก และสามารถเปลี่ยนแปลงร่างของตนได้
อัญเชิญผสาน.
อัญเชิญผสาน คือ การอัญเชิญปีศาจที่มีลักษณะของธาตุต่างกันทั้ง2ธาตุและธาตุทั้ง2จะต้องเป็นธาตุที่เกี่ยวข้องซึ่งกันและกันไม่ว่าจะเป็นธาตุตรงข้ามกันหรือธาตุเกื้อหนุนกัน เช่น ธาตุไฟเกื้อหนุนกับธาตุไม้ หรือ ธาตุไม้เกื้อหนุนกับธาตุน้ำ เป็นต้น อัญเชิญผสานมีระดับพลังใกล้เคียงกับอัญเชิญขั้นสูง
ยันต์โจมตี.
ยันต์โจมตีมีลักษณะเป็นใบกระดาษสีแดงลายสีดำ มีวิญญาณปีศาจสิงสถิตอยู่ภายใน ถ้าใช้แท่นจู่โจมจะทำการปลดผนึกทำให้ปีศาจออกมาได้โดยคนที่ออกคำสั่งจะเป็นเพลเยอร์ของเกมเท่านั้น ยันต์โจมตีแบ่งเป็นสองประเภทคือยันต์อัญเชิญปีศาจที่จะใช้เรียกปีศาจที่มีหน้าที่โจมตีหลักและยันต์อัญเชิญอาวุธ เป็นปีศาจที่ไว้สนับสนุนการโจมตีหรือไว้เสริมพลังต่างๆของปีศาจรูปแบบโจมตี
ยันต์ปีศาจ.
ปีศาจของซันชิโร่
ปีศาจของอาคิ
ยันต์อาวุธของอาคิ
ปีศาจของซายากะ
ยันต์อาวุธของซายากะ
ปีศาจของมิค
ยันต์อาวุธของมิค
ยันต์อาวุธ.
เป็นการเรียกพลังเพิ่มเติมตามธาตุที่ตนใช้ เช่นความมืด เพลิง น้ำ วายุ
บาเคเกียมอน TV-Tokyo web official site
ยัน ลีเฟินส์
ยัน ลีเฟินส์ (; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1607 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1674) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เขามักจะมีชื่อเกี่ยวพันกับแร็มบรันต์เพราะมีลักษณะการเขียนภาพที่คล้ายคลึงกัน ยัน ลีเฟินส์ฝึกงานเบื้องต้นกับปีเตอร์ ลัสต์มันอยู่สองปี ก่อนที่จะมาเป็นจิตรกรอิสระเมื่ออายุได้ 14 ปีที่เมืองไลเดิน ลีเฟินส์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพเหมือน
ลีเฟินส์เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1607 ที่เมืองไลเดินในภูมิภาคฮอลแลนด์ของสาธารณรัฐดัตช์ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1674 ที่เมืองอัมสเตอร์ดัมในภูมิภาคฮอลแลนด์เช่นกัน
Jan Lievens
สนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย ค.ศ. 1648
คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
ด้านการศึกษาเธอศึกษาระดับอนุบาล ที่โรงเรียนอนุบาลเธียรประสิทธิ์ ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ Newton South Highschool The American School of Bangkok และ โรงเรียนนานาชาติแอ็ดเวนตีส รามคำแหง จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ภาคอินเตอร์) ระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ (MBA) วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล เธอมีผลงานแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "BitterSweet BoydPod The Short Film" (2551) และแสดงบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "อนุบาล เด็กโข่ง" (2552)
จากนั้นได้ร่วมร้องเพลงในอัลบั้ม "คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน" ในเพลง "Would U Mind
วันอาหารโลก
วันอาหารโลก  ตรงกับวันที่ 16 ตุลาคมของทุกปี เนื่องในวันก่อตั้งองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ในปี ค.ศ. 1945
รัฐสมาชิกขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติจัดตั้งวันอาหารโลกขึ้นในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 20 ขององค์การเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1979 คณะผู้แทนฮังการี นำโดย ดร. Pál Romány อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรและอาหารของฮังการี เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการประชุมครั้งนั้น และได้เสนอแนวคิดในการเฉลิมฉลองวันอาหารโลกทั่วโลก
นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในมากกว่า 150 ประเทศทั่วโลก ได้เพิ่มความตระหนักถึงประเด็นความยากจนและความอดอยาก
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 เป็นต้นมา ในวันอาหารโลกได้มีการปรับใช้คำขวัญที่แตกต่างกันไปในแต่ละปี เพื่อที่จะกำหนดขอบเขตสำหรับการดำเนินการและการเอาใจใส่ในประเด็นปัญหา ซึ่งสำหรับคำขวัญในปีนี้ องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติกล่าวว่า กิจกรรมในปีนี้จะเป็นการช่วยปูทางไปสู่การประชุมผู้นำโลกเกี่ยวกับความมั่นคงของอาหาร ซึ่งจะจัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน
การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค
การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค  เป็นชุดการพิจารณาคดีทางทหารที่ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้ชนะสงครามโลกครั้งที่สองเป็นผู้จัด มีจุดเด่นเป็นการฟ้องสมาชิกชั้นผู้ใหญ่ในคณะผู้นำทางการเมือง การทหาร และเศรษฐกิจของนาซีเยอรมนีซึ่งพ่ายสงคราม
การพิจารณาทั้งนี้มีขึ้น ณ ตำหนักยุติธรรม เมืองเนือร์นแบร์ค รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี โดยชุดแรกเป็น "การพิจารณาผู้กระทำความผิดอาญาสงครามกลุ่มหลัก" ในศาลทหารระหว่างประเทศ (International Military Tribunal) เริ่มในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 และเป็นการพิจารณาอันเป็นที่กล่าวขานมากที่สุดด้วย จำเลยในชุดนี้ประกอบด้วยผู้นำคนสำคัญที่สุดยี่สิบสี่คนของนาซีเยอรมนีซึ่งถูกจับมาได้ ทว่า บุคคลสำคัญหลาย ๆ คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังสงคราม เป็นต้นว่า อดอล์ฟ ฮิตเลอร์, ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ และโยเซฟ เกิบเบิลส์ นั้น กระทำอัตวินิบาตกรรมไปก่อนหน้าแล้ว การพิจารณาชุดแรกนี้สิ้นสุดลงในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1946
ส่วนชุดที่สอง เป็นการพิจารณาผู้กระทำความผิดอาญาสงครามซึ่งมีความสำคัญน้อยกว่าจำเลยกลุ่มแรก ดำเนินการโดย คณะตุลาการศาลทหารเนือร์นแบร์ค (Nuremberg Military Tribunals) ตามกฎหมายสภาควบคุม ฉบับที่ 10 (Control Council Law No. 10) ในครั้งนี้ มีทั้งการพิจารณาคดีแพทย์ และการพิจารณาตุลาการ
เอกสารของคณะรัฐมนตรีสงครามแห่งอังกฤษ ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2006 ระบุว่า ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 คณะรัฐมนตรีได้อภิปรายนโยบายการลงโทษผู้นำนาซีที่ถูกจับ วินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร สนับสนุนให้มีการประหารชีวิตอย่างรวบรัดในบางพฤติการณ์ โดยใช้พระราชบัญญัติกบฏ (Act of Attainder) เพื่อหลีกเลี่ยงอุปสรรคทางกฎหมายบางประการ อย่างไรก็ดี เมื่อได้สนทนากับสหรัฐอเมริกาภายหลังสงครามยุติ สหรัฐอเมริกาปรามเขามิให้ใช้นโยบายนี้ ครั้นปลาย ค.ศ. 1943 ระหว่างงานสโมสรไตรภาคีเลี้ยงอาคารค่ำในการประชุมเตหะราน โจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต เสนอให้ประหารชีวิตนายทหารชาวเยอรมันราว ๆ ห้าหมื่นถึงหนึ่งแสนคน แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐ กล่าวติดตลกว่า เอาแค่สี่หมื่นเก้าก็พอ และเชอร์ชิลติเตียนแนวคิด "ประหารชีวิตทหารที่สู้เพื่อประเทศของตนให้ตายเสียอย่างเลือดเย็น" นี้ แต่เขายืนยันว่า ผู้กระทำความผิดอาญาสงครามต้องชดใช้ความผิดของตน และตามปฏิญญามอสโกที่เขาเขียนขึ้นเองนั้น เขายังว่า บุคคลเหล่านั้นจักต้องถูกพิจารณา ณ สถานที่ที่ความผิดอาญาได้กระทำลง เชอร์ชิลล์ต่อต้านการประหารเพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมืองอย่างแข็งขัน ตามรายงานการประชุมระหว่างโรสเวลต์-สตาลินในการประชุมยัลตาเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ที่พระราชวังลิวาเดีย ประธานาธิบดีโรสเวลต์ "กล่าวว่า ขอบเขตการทำลายล้างของทหารเยอรมันในไครเมียนั้นสร้างความตระหนกให้แก่เขาเป็นอันมาก และเพราะฉะนั้น เขาจึงกระหายเลือดต่อชาวเยอรมันมากยิ่งกว่าปีก่อน และเขาหวังว่าจอมพลสตาลินจะเสนอแผนการประหารชีวิตนายทหารจำนวนห้าหมื่นคนของกองทัพบกเยอรมันอีกครั้ง"
เฮนรี มอร์เกนเธา จูเนียร์ รัฐมนตรีคลังสหรัฐ เสนอแผนการให้ทำลายความเป็นนาซีจากเยอรมนีอย่างสมบูรณ์ แผนการดังกล่าวเรียกกันว่า "แผนการมอร์เกนเธา" (Morgenthau Plan) มีเนื้อหาสนับสนุนการบังคับให้เยอรมนีสูญเสียอำนาจทางอุตสาหกรรมของตน ในเบื้องต้น โรสเวลต์สนับสนุนแผนการนี้ และโน้มน้าวให้เชอร์ชิลล์สนับสนุนในรูปแบบที่เบาบางลง แต่แผนการเกิดรั่วไหลไปสู่สาธารณชนเสียก่อน จึงมีการประท้วงเป็นวงกว้าง เมื่อทราบว่าประชาชนไม่เอาด้วยอย่างเด็ดขาด โรสเวลต์จึงละทิ้งแผนการดังกล่าว ความที่แผนการมอร์เกนเธาถึงแก่จุดจบลงเช่นนี้ ก็บังเกิดความจำเป็นจะต้องหาวิธีสำรองสำหรับรับมือกับเหล่าผู้นำนาซีขึ้น เฮนรี แอล. สติมสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงครามแห่งสหรัฐอเมริกา และกระทรวงของเขา จึงยกร่างแผนการสำหรับ "พิจารณาชาวยุโรปผู้กระทำความผิดอาญาสงคราม" ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 เมื่อโรสเวลต์ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว แฮร์รี เอส. ทรูแมน ประธานาธิบดีคนใหม่ แสดงความเห็นด้วยอย่างแรงกล้าในอันที่จะให้มีกระบวนการยุติธรรม และหลังสหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, สหภาพโซเวียต และฝรั่งเศส ได้เจรจากันหลายยกหลายคราว ก็ได้ข้อสรุปเป็นรายละเอียดของการพิจารณาคดี โดยเริ่มพิจารณาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 ณ เมืองเนือร์นแบร์ค รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
การจัดตั้งศาล.
ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1942 ผู้แทนจากกลุ่มประเทศที่ถูกยึดครองเก้าประเทศเดินทางมาพบกันในกรุงลอนดอน เพื่อที่จะร่างมติร่วมกันระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรเกี่ยวกับอาชญากรสงครามชาวเยอรมัน ในการประชุมเตะหราน (ค.ศ. 1943) การประชุมยัลตา และการประชุมพอตสดัม (ค.ศ. 1945) มหาอำนาจทั้งสามระหว่างสงคราม ได้แก่ สหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และสหราชอาณาจักร ได้ตกลงกันในรูปแบบของการลงโทษสำหรับผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบต่ออาชญากรรมสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งฝรั่งเศสได้รับเกียรติให้มีที่ในศาลชำระความด้วยเช่นกัน
หลักกฎหมายในการพิจารณาคดีถูกจัดตั้งขึ้นโดยธรรมนูญลอนดอน ซึ่งมีผลในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งกำหนดในมีการพิจารณาคดีเพื่อลงโทษอาชญากรสงครามหลักแห่งกลุ่มประเทศฝ่ายอักษะในทวีปยุโรป อาชญากรสงครามราว 200 คนจะถูกพิจารณาคดีที่เนือร์นแบร์ค ในขณะที่อีกราว 1,600 คนจะถูกพิจารณาดคีโดยศาลทหารทั่วไป ส่วนหลักกฎหมายสำหรับเขตอำนาจศาลนั้นถูกกำหนดโดยตราสารยอมจำนนของเยอรมนี อำนาจทางการเมืองในเยอรมนีถูกโอนไปยังสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งมีอำนาจอธิปไตยเหนือเยอรมนี และสามารถเลือกที่จะลงโทษผู้ที่ฝ่าฝืนกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายสงคราม เนื่องจากศาลถูกจำกัดไว้ในการฝ่าฝืนกฎหมายสงคราม ศาลดังกล่าวจึงไม่มีอำนาจพิจารณาอาชญการรมสงครามที่เกิดขึ้นก่อนการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939
อาชญากรรมสงครามฝ่ายสัมพันธมิตร.
ศาลพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามได้พิจารณาคดีและลงโทษแต่เพียงบุคคลจากกลุ่มประเทศฝ่ายอักษะเท่านั้น จึงได้เกิดการกล่าวโทษว่าศาลดังกล่าวได้ใช้ความยุติธรรมของผู้ชนะ เนื่องจากไม่มีคดีความของฝ่ายสัมพันธมิตรเลย ซึ่งนายพลชัก เยเกอร์ ได้เขียนไว้ในอัตชีวประวัติของเขาว่าในภารกิจบางอย่างของเหล่าทหารอากาศอาจถูกพิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมสงครามได้ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภารกิจ "ยิงทุกอย่างที่เคลื่อนไหว" ในชนบทของเยอรมนี) เขาและนักบินคนอื่น ๆ จำเป็นจะต้องปฏิบัติภารกิจเพื่อหลีกเลี่ยงคำตัดสินของศาลทหารฐานขัดคำสั่ง เขายังได้กล่าวอีกว่า เขาหวังว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะชนะสงคราม มิฉะนั้นเขาอาจถูกพิจารณาคดีในข้อหาก่ออาชญกรรมสงคราม
การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขของฝ่ายอักษะเป็นสิ่งที่ผิดปกติ และนำไปสู่การก่อตั้งศาลชำระความระหว่างประเทศ โดยทั่วไปแล้ว สงครามระหว่างประเทศจะยุติลงอย่างมีเงื่อนไข และการปฏิบัติต่ออาชญากรรมสงครามจะรวมเข้าไว้เป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาสันติภาพนั้น ในหลายกรณี ผู้ที่มิได้เป็นอาชญากรสงครามก็ถูกพิจารณาคดีโดยระบบยุติธรรมในชาติของตนเช่นเดียวกัน หากผู้นั้นถูกสงสัยว่าก่ออาชญากรรมสงคราม ในการจำกัดวงในศาลชำระความระหว่างประเทศในการไต่สวนอาชญากรสงครามฝ่ายอักษะที่เป็นที่ต้องสงสัย ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ดำเนินการภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศทั่วไป
สถานที่พิจารณาคดี.
ไลพ์ซิจ มิวนิก และลักเซมเบิร์กเคยได้รับพิจารณาให้เป็นสถานที่พิจารณาคดี ส่วนสหภาพโซเวียตต้องการให้จัดการพิจารณาคดีขึ้นในกรุงเบอร์ลิน เนื่องจากเห็นว่าเป็นเมืองหลวงของฟาสซิสต์ แต่เนือร์นแบร์คถูกเลือกให้เป็นสถานที่พิจารณาคดีด้วยเหตุผลเฉพาะหลายประการ:
ด้วยการประนีประนอมกับสหภาพโซเวียต กรุงเบอร์ลินถูกจัดให้เป็นสถานที่พักอย่างเป็นทางการของเจ้าหน้าที่ระหว่างการพิจารณาคดี&lt;ref name="PRO-LCO-2/2980-1"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="PRO-LCO-2/2980-2"&gt;&lt;/ref&gt; และยังได้มีการตกลงในฝรั่งเศสมีที่นั่งถาวรในศาลชำระความระหว่างประเทศ และการพิจารณาคดีครั้งแรกจะถูกจัดขึ้นที่เนือร์นแบร์ค
แต่ละประเทศในศาลทหารระหว่างประเทศ มีผู้พิพากษาและผู้ช่วยอย่างละหนึ่งคน
การพิจารณาคดีหลัก.
ศาลทหารระหว่างประเทศถูกเปิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ณ ทำเนียบยุติธรรมในเมืองเนือร์นแบร์ค การประชุมในช่วงแรกรับผิดชอบโดยผู้พิพากษาโซเวียต นิคิทเชนโก การดำเนินคดีเริ่มขึ้นด้วยการฟ้องร้องจำเลย 24 อาชญากรสงครามคนสำคัญ และ 6 องค์การ ได้แก่ ผู้นำระดับสูงของพรรคนาซี ชุทซ์ซทัฟเฟล (เอ็สเอ็ส) ซีเชอร์ไฮท์สดีนสท์ (เอสดี) เกสตาโพ ชตูร์มับไทลุง และ "กองเสนาธิการและกองบัญชาการทหารสูงสุด" ซึ่งประกอบด้วยนายทหารอาวุโสหลายประเภท
คำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ ได้แก่:
ตลอดระยะการพิจารณาคดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างมกราคมและกรกฎาคม ค.ศ. 1946 จำเลยและพยานจำนวนหนึ่งได้ถูกสัมภาษณ์โดยจิตแพทย์ชาวอเมริกัน ลีออน โกลเดนสัน บันทึกของเขาได้ให้รายละเอียดถึงพฤติกรรมและข้อคิดเห็นของจำเลยที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งเนื้อหาได้ถูกปรับปรุงเป็นรูปแบบหนังสือและตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2004
การลงโทษตามคำตัดสินประหารชีวิตนั้นมีขึ้นเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1946 โดยใช้วิธีแขวนมาตรฐานแทนที่จะเป็นการแขวนยาว กองทัพสหรัฐปฏิเสธข้อกล่าวอ้างที่ว่าความยาวของเชือกนั้นสั้นเกินไปซึ่งทำให้ผู้ที่ถูกแขวนคอนั้นเสียชีวิตช้ากว่าเนื่องจากหายใจไม่ออกเมื่อเทียบกับการเสียชีวิตอย่างรวดเร็วเนื่องจากคอหัก
เพฌฆาตคือ จอห์น ซี. วูดส์ ถึงแม้ว่าจะมีข่าวลือเป็นเวลานานว่าร่างนั้นถูกนำตัวไปยังค่ายดาเชาและเผาที่นั่น แต่ข้อเท็จจริงคือร่างนั้นถูกเผาเป็นเถ้าถ่านในเมรุแห่งหนึ่งในมิวนิก และเถ้านั้นถูกโปรยลงไปเหนือแม่น้ำอีซาร์
การนิยามองค์ประกอบของอาชญากรรมสงครามนั้นถูกอธิบายโดยหลักการเนือร์นแบร์ค ซึ่งเป็นชุดเอกสารแนวปฏิบัติซึ่งถูกร่างขึ้นจากผลของการพิจารณาคดีดังกล่าว การทดลองทางการแพทย์โดยแพทย์ชาวเยอรมันซึ่งถูกดำเนินคดีในการพิจารณาแพทย์นั้นนำไปสู่การรวบรวมประมวลกฎหมายเนือร์นแบร์คสำหรับการควบคุมการพิจารณาคดีในอนาคตว่าด้วยการทดลองในมนุษย์ และหลักการทางศีลธรรมสำหรับการทดลองวิจัยในมนุษย์
การจัดตั้งศาลทหารระหว่างประเทศในการพิจารณาคดีครั้งนี้ตามมาด้วยการพิจารณาคดีของเจ้าหน้าที่นาซีชั้นผู้น้อยกว่าและการพิจารณาแพทย์นาซี ผู้ซึ่งทำการทดลองในมนุษย์ในค่ายกักกัน ศาลในครั้งนี้เป็นแม่แบบสำหรับศาลทหารระหว่างประเทศภาคพื้นตะวันออกไกล ซึ่งพิจารณาคดีเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นในข้อหาอาชญากรรมต่อความสงบเรียบร้อยและต่อมนุษยชาติ นอกจากนี้ยังได้เป็นแม่แบบของการพิจารณาคดีไอช์มันน์ และศาลปัจจุบันในกรุงเฮก สำหรับการพิจารณาดคีอาชญากรรมที่ก่อขึ้นระหว่างสงครามบอลข่านในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และที่อะรูชา สำหรับพิจารณาดคีผู้ที่มีส่วนรับผิดชอบต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในรวันดา
การพิจารณาดคีเนือร์นแบร์คมีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อการพัฒนากฎหมายอาญาระหว่างประเทศ บทสรุปของการพิจารณาคดีครั้งนี้เป็นแม่แบบของ
คณะกรรมการกฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งกระทำตามคำร้องขอของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ได้ตีพิมพ์รายงาน "หลักการของกฎหมายระหว่างประเทศที่ได้ยอมรับในธรรมนูญศาลเนือร์นแบร์ค" และ "การพิพากษาของศาล" ในปี ค.ศ. 1950 (หนังสือประจำปีของคณะกรรมการกฎหมายระหว่างประเทศ ค.ศ. 1950 เล่ม 2)
อิทธิพลของศาลยังสามารถเห็นได้จากข้อเสนอในการจัดตั้งศาลอาญาระหว่างประเทศเป็นการถาวร และการร่างประมวลกฎหมายอาญาระหว่างประเทศ ซึ่งได้ถูกจัดเตรียมในภายหลังโดยคณะกรรมการกฎหมายระหว่างประเทศ จนกระทั่งนำไปสู่การประกาศใช้ธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศในอีกห้าสิบปีถัดมา
แฟร์ดีนันด์ โบล
แฟร์ดีนันด์ โบล (; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1616 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1680) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าจะมีงานของโบลเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้นแต่ก็ยังแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลที่ได้รับจากแร็มบรันต์ โบลมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ภาพเหมือน และภาพเหมือนตนเอง
แฟร์ดีนันด์ โบลเกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1616 ที่เมืองดอร์เดรคต์ในประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นบุตรของศัลยแพทย์บัลตาซาร์ โบล โบลได้รับการฝึกหัดเบื้องต้นจากยาโกบ แคร์ริตส์ เกยป์ (Jacob Gerritsz Cuyp) ในเมืองเกิด และ/หรือจากอาบราฮัม บลุมาร์ต (Abraham Bloemaert) หลังจากปี ค.ศ. 1630 โบลก็ได้พำนักและรับการศึกษาจากแร็มบรันต์ ที่อยู่ในบริเวณที่เป็นที่นิยมของจิตรกร ช่างทอง สถาปนิก และผู้อพยพชาวเฟลมิชและชาวยิว โบลมีห้องเขียนภาพเป็นของตนเองในปี ค.ศ. 1641
ในปี ค.ศ. 1652 โบลย้ายไปตั้งหลักแหล่งอยู่ในอัมสเตอร์ดัม และในปี ค.ศ. 1653 ก็สมรสกับเอลีซาเบต เดลล์ ผู้เป็นธิดาของนายพลเรือของอัมสเตอร์ดัมและผู้มีตำแหน่งในสมาคมพ่อค้าไวน์ ทั้งสองสถาบันนี้ต่อมาก็จ้างให้โบลเขียนภาพให้ ภายในสองสามปีโบลก็กลายเป็นประธานของสมาคมและได้รับใบสั่งให้สร้างเตาผิงสองชิ้นสำหรับห้องในตึกเทศบาลเมืองใหม่ ที่ออกแบบโดยยาโกบ ฟัน กัมเปิน (Jacob van Campen) และอีกสี่ชิ้นสำหรับสำนักงานกองราชนาวีแห่งอัมสเตอร์ดัม
เมื่อมาถึงช่วงนี้โบลก็เป็นที่นิยมและเป็นจิตรกรผู้ประสบความสำเร็จ สีที่ใช้เริ่มอ่อนลง และตัวแบบที่เขียนออกมาก็มีท่าทางที่สง่างามขึ้น เมื่อมาถึงกลางคริสต์ทศวรรษ โบลก็ได้รับงานจากทางการจำนวนมากกว่าศิลปินอื่นๆ กอดฟรีย์ เนลเลอร์ (Godfrey Kneller) เป็นลูกศิษย์ โบลเขียนงานสี่ชิ้นให้แก่คฤหาสน์สองหลังของพี่น้องทริพจากดอร์เดรคต์
ภรรยาคนแรกของโบลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1660 ต่อมาในปี ค.ศ. 1669 โบลก็แต่งงานกับอันนา ฟัน แอร์กเกิล แม่หม้ายของเหรัญญิกของสำนักงานกองราชนาวี และดูเหมือนว่าจะหยุดเขียนภาพตั้งแต่ช่วงนี้ ในปี ค.ศ. 1672 โบลและอันนาก็ย้ายบ้านไปอยู่ในบริเวณที่เป็นย่านผู้มีฐานะดี ตัวบ้านในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ (Museum van Loon) โบลมีตำแหน่งเป็นผู้บริหารของบ้านสำหรับผู้เป็นโรคเรื้อน โบลเสียชีวิตสองสามอาทิตย์หลังจากภรรยาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1680
ภาพเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุดอาจจะเป็นภาพเหมือนของเอลีซาเบต บัส (Elisabeth Bas) ภรรยาของนายทหารเรือโยเคิม สวาร์เตินโฮนต์ (Jochem Swartenhont) และภาพเขียนของเจ้าของโรงแรม ภาพเขียนเหล่านี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระบุผิดว่าเป็นงานเขียนของแร็มบรันต์
Ferdinand Bol
ยิปซี คีรติ
อัลเบิร์ต เกยป์
อัลเบิร์ต ยาโกบส์โซน เกยป์ (; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1620 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1691) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เกยป์ฝึกงานกับบิดา ยาโกบ แคร์ริตส์ เกยป์ (Jacob Gerritsz Cuyp) เกยป์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ และมีชื่อเสียงจากภาพเขียนที่เป็นภาพภูมิทัศน์ของชนบทของเนเธอร์แลนด์ยามเช้าและตอนบ่าย
ลอร์ดิ
ลอร์ดิ  เป็นวงฮาร์ดร็อก/เฮฟวีเมทัล จากเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ก่อตั้งวงในปี 1996 ลอร์ดิเป็นที่รู้จักในเรื่องภาพลักษณ์ที่ใส่หน้ากากปีศาจและการปะทุไฟบนเวทีคอนเสิร์ต
ลอร์ดิชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน ในปี 2006 ด้วยคะแนน 292 คะแนน ทำให้ฟินแลนด์ชนะการแข่งขันนี้เป็นครั้งแรก ลอร์ดิยังได้ร่วมในงานเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอวอร์ดส 2006 ที่เมืองโคเปนเฮเกน ที่ มร. ลอร์ดิเชิญรางวัลในสาขาร็อก และแสดงซิงเกิล "Hard Rock Hallelujah" พวกเขายังได้แสดงในงานออซเฟสต์ปี 2007 และปีถัดมาได้ร่วมทัวร์กับวง ไทป์โอเนกาทีฟ และทวินเมธอด ในคืนวันฮัลโลวีน ลอร์ดิมียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 450,000 ชุด
Albert Cuyp
อัลเบิร์ต คุยพ์
อนุบาล เด็กโข่ง
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอวอร์ดส
มนตรี พงษ์พานิช
มนตรี พงษ์พานิช (9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486 - 12 มิถุนายน พ.ศ. 2543) อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการหลายกระทรวง อาทิ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และกระทรวงสาธารณสุข และเป็นผู้อนุมัติ "โครงการโฮปเวลล์" เมื่อปี พ.ศ. 2533 เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
มนตรี พงษ์พานิช เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของนายจำรัส กับนางพริ้ง พงษ์พานิช มีพี่น้อง 9 คน ด้วยครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง มนตรีร่อนเร่ไปอยู่กับพี่ชายที่ทำงานอยู่เชียงใหม่ จนเรียนจบชั้น ม.6 จากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย มีน้องชายคนหนึ่ง คือ เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาล ดร.ทักษิณ ชินวัตร
มนตรี พงษ์พานิช เรียนจบชั้น ม.6 จากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับอาชีวศึกษาจากวิทยาลัยช่างกลปทุมวัน เมื่อปี พ.ศ. 2505 เมื่อจบจากช่างกลปทุมวัน แล้วได้เข้าทำงานที่ โรงกลั่นน้ำมันบางจาก แล้วลาออกมาเป็นลูกจ้างกรมทางหลวง ก่อนสอบชิงทุนไปเรียนที่โรงเรียนช่างกลระดับสูงในเยอรมนีตะวันตก เทียบเท่าปริญญาโท และ ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้ากำลัง) จาก Staatliche Ingenieur Institute Konstanz ประเทศเยอรมัน เมื่อเรียนจบจึงไปฝึกงานที่สวิตเซอร์แลนด์ ก่อนกลับเมืองไทย มนตรีไปทำงานกับ บริษัท บี.กริมแอนด์โก เป็นนายช่างใหญ่ จากนั้นก็ลาออกไปตั้งบริษัท มณีพันธ์ จำกัด ค้าขายข้าวอยู่ที่อยุธยา และแต่งงานกับ คุณหญิงธิดา พงษ์พานิช ลูกสาวคหบดีกรุงเก่าตระกูลหงษ์ทอง
เขาสมรสกับคุณหญิงธิดา พงษ์พานิช (สกุลเดิม หงษ์ทอง) มีบุตร-ธิดา 2 คน
มนตรี พงษ์พานิช เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ถือว่าเป็นนักการเมืองที่มีแนวคิดทันสมัย(modernize) มีผลงานในการผลักดันโครงการพัฒนาจังหวัดหลายโครงการ อาทิ ผลักดันงบประมาณสร้างสถานีตำรวจภูธรปากท่า อำเภอท่าเรือ การก่อสร้างสถานีอนามัยตำบลโพธิ์เอนแห่งที่สอง ผลักดันงบประมาณก่อสร้างทางหลวงชนบทเพื่อเชื่อมการคมนาคมระหว่างอำเภอท่าเรือ-อำเภอนครหลวง เพื่อมุ่งเข้าสู่ตัวเมืองพระนครศรีอยุธยา การบำรุงซ่อมแซมเส้นทางท่องเที่ยวสายนครหลวง-บ้านไผ่หนองต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นแหล่งผลิตมีดอรัญญิก การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำป่าสัก ที่อำเภอท่าเรือเพื่อเชื่อมเทศบาลท่าเรือเข้ากับฝั่งตะวันออกของแม่น้ำป่าสัก การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำป่าสักที่ตำบลโพธิ์เอน เพื่ออำนวยความสะดวกด้านการเดินทางแก่ประชาชนและความสะดวกในการรักษาความสงบในชุมชน การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำป่าสักที่อำเภอนครหลวงเพื่อเชื่อมอำเภอภาชี นครหลวง และบางปะหัน เข้ากับถนนสายเอเชีย การขยายเส้นทางสายเอ 32 หรือสายเอเชียเป็นถนนนซุปเปอร์ไฮเวย์ที่มุ่งสู่ภาคเหนือ ผลักดันงบประมาณในการพัฒนาแหล่งน้ำบาดาลมากกว่า 200 แห่งรวมถึงการพัฒนาแหล่งน้ำบาดาลให้กลายเป็นระบบประปาหมู่บ้านและตำบล นอกจากนี้ยังเป็นผู้ริเริ่มโครงการจำนำข้าวเปลือกให้แก่เกษตรกร บทบาทในสภาผู้แทนราษฎรที่ส่งผลต่อกฎหมายระดับชาติที่สำคัญคือ การแก้ไขกฎกระทรวงคมนาคม เพื่ออนุญาตให้รถกระบะขนาดไม่เกินหนึ่งตันสามารถวิ่งได้บนถนนหลวงโดยสามารถให้เป็นรถโดยสารส่วนบุคคลได้มาถึงปัจจุบัน นอกจากนี้นายมนตรี พงษ์พานิช ยังถือได้ว่าเป็นส.ส.คนแรก ๆ ที่พยายามผลักดันการขยายเขตไฟฟ้าเข้าสู่พื้นที่ในท้องถิ่นห่างไกล รวมถึงการผลักดันไฟฟ้าส่องสว่างตามทางสาธารณะในชนบทซึ่งในอดีตเมื่อกว่า 20 ปีก่อน ถือเป็นเรื่องยากสำหรับการขยายเขตไฟฟ้าสาธารณะในชนบท
มนตรี พงษ์พานิช เป็นคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นศิษย์รักของปรมาจารย์ซอยสวนพลู "หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช" เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา หลายสมัย ตั้งแต่การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2539 รวม 9 สมัย เป็นอดีตหัวหน้าพรรคกิจสังคม นอกจากนี้แล้วยังเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2524) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2529) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (พ.ศ. 2529) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2531) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (พ.ศ. 2538) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2539) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2535 , 2539)
มนตรี พงษ์พานิช เป็นผู้มีบทบาทสำคัญภายหลังจากรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ถึงกาลล่มสลาย นายมนตรี พงษ์พานิช นำพรรคกิจสังคมแหกขั้วเดิม มาจับมือกับพรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาล "ชวน 2" ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขั้วการเมือง
การตรวจสอบทรัพย์สินของคณะ รสช..
ในการยึดอำนาจของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ได้แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ปรากฏว่านายมนตรี พงษ์พานิช เป็น 1 ใน 10 นักการเมืองที่ถูกยึดทรัพย์ในครั้งนี้จำนวนกว่า 336.5 ล้านบาท แต่ในที่สุดศาลยุติธรรมก็ได้พิพากษาให้คืนทรัพย์สินทั้งหมดแก่นายมนตรี ในเวลาต่อมาภายหลังคณะรสช.และเข้าสู่ระบอบประชาธิปไตย
ปั้นปลายของชีวิต.
ในช่วงปลายชีวิตนายมนตรี พงษ์พานิช ป่วยเป็นมะเร็งปอด ที่รุมเร้าอย่างหนักจนสุขภาพทรุดโทรม จึงค่อยๆ ลดบทบาทตัวเองลงในเวทีการเมือง ประกอบกับเกิดปัญหาภายในพรรคกิจสังคม นายมนตรีจึงลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบที่บ้านซอยพรรณีจนกระทั่งเสียชีวิต ปิดฉากนักการเมืองเจ้าของสมญา "จอมโปรเจ็กต์" ตลอดกาล
รักเกียรติ สุขธนะ
นายรักเกียรติ สุขธนะ (4 เมษายน พ.ศ. 2497 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 7 สมัย และอดีตรัฐมนตรี 5 สมัย เมื่อปี พ.ศ. 2541 ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย ถูกกล่าวหาว่ารับสินบน 5 ล้านบาทจากบริษัทยาและมีพฤติการณ์ร่ำรวยผิดปกติ ศาลมีคำพิพากษาในปี พ.ศ. 2546 ให้จำคุกและยึดทรัพย์
คดีทุจริตรับสินบน.
นายรักเกียรติ (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 14 พฤศจิกายน 2540 (ลาออก 15 ก.ย. 2541)) เป็นรัฐมนตรีคนแรกที่ต้องโทษจำคุกในคดีทุจริตรับสินบน ตามการชี้มูลความผิดของคณะกรรมการป้องกัน และปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ฐานทุจริตรับเงินสินบน 5 ล้านบาทจากบริษัทยา ทำให้สาธารณสุขจังหวัดต้องจัดซื้อยาในราคาแพงกว่าปกติตั้งแต่ 50 % ถึงกว่า 300% ในพื้นที่ 34 จังหวัดทั่วประเทศ ความเสียหายโดยประมาณ 181.7 ล้านบาท โดยเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาว่า
นายรักเกียรติยังเป็นจำเลยในคดีร่ำรวยผิดปกติอีกด้วย โดยวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2546 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้มีคำพิพากษาให้ทรัพย์สินของนายรักเกียรติจำนวน 233.88 ล้านบาท ตกเป็นของแผ่นดิน อนึ่งระหว่างที่ดำเนินกระบวนพิจารณานั้นได้มีการเคลื่อนย้ายเงินสดออกจากบัญชีที่เกี่ยวข้อง ทำให้ในที่สุดกรมบังคับคดีต้องยึดอสังหาริมทรัพย์ของนายรักเกียรติแทน
นอกจากนี้มีโทษจำคุกตามคดีเช็ค อีก 30 เดือน รวมทั้งสิ้นเป็น 17 ปี 6 เดือน
การหลบหนีและการรับโทษ.
นายรักเกียรติหลบหนีไม่มาฟังคำพิพากษา จนกระทั่งมีผู้พบเห็นนายรักเกียรติออกกำลังกายในสวนสาธารณะย่านปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี จึงถูกตำรวจจับกุมตัวมารับโทษตามคำพิพากษาตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
ภายหลังที่เข้ารับโทษที่เรือนจำคลองเปรม นายรักเกียรติ ได้รับการลดโทษเหลือ 9 ปี 2 เดือน และ 7 ปี 6 เดือน ตามลำดับ
นายรักเกียรติได้รับโทษจำคุกนานกว่า 5 ปี เหลือโทษจำคุกจริงอีก 2 ปี 6 เดือน หรือประมาณ 1 ใน 3 จึงเป็นคุณสมบัติตามเกณฑ์การขอพักการลงโทษ คณะกรรมการพิจารณาพักการลงโทษฯ จึงอนุมัติให้พักการลงโทษและได้ส่งหนังสือแจ้งไปยังเรือนจำกลางคลองเปรมเพื่อให้ปล่อยตัว นายรักเกียรติออกจากเรือนจำตั้งแต่เวลาประมาณ 17.00 น. วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552
บวชเป็นพระสงฆ์.