pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
Lockheed Corporation ก่อตั้งในปี 1912 ในชื่อ Alco Hydro-Aeroplane Company โดยสองพี่น้อง อัลลัน และมัลคอล์ม ล็อกฮีด (Allan &amp; Malcolm Loughead) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Loughead Aircraft Manufacturing Company ในปี 1916 บริษัทได้เริ่มออกแบบและสร้างเรือบินโมเดล F-1 ซึ่งขึ้นบินครั้งแรกเมื่อ 29 มีนาคม 1918 หลังจากนั้น บริษัทก็ได้ลงทุนมหาศาลไปในการออกแบบและการพัฒนาอากาศยานจอมปฏิวัติวงการแบบโมโนโคค (Monocoque) ชื่อว่าโมเดล S-1 ขึ้นมา ขายราคาลำละ 2,500 ดอลลาร์ แต่ด้วยพิษจากผลของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทำให้เครื่องบินขายไม่ดี และต้องปิดบริษัทไปในปี 1921 โรงงานได้รับเงินทุนและกลับมาเปิดได้อีกครั้งในปี 1926 ในชื่อ Lockheed Aircraft Company บริษัทได้นำโมเดล S-1 ของเดิมมาต่อยอดเป็นโมเดล Vega ซึ่งขายได้ทะลุหนึ่งล้านดอลลาร์ในปีเดียว เป็นปฐมบทความยิ่งใหญ่ของนาม “ล็อกฮีด”
เมื่อล็อกฮีดควบรวมกับบริษัทผู้ผลิตยานอวกาศ, จรวด และขีปนาวุธรายใหญ่อย่าง Martin Marietta ในปี 1995 แล้ว ล็อกฮีดมาร์ตินก็กลายเป็นบริษัทค้าอาวุธอย่างครบวงจร และเป็นคู่สัญญารายใหญ่ที่สุดของรัฐบาลสหรัฐ โดยในแต่ละปีได้รับสัญญามูลค่ากว่า 10% ของงบประมาณด้านกลาโหมของสหรัฐ ซึ่งได้ผลิตอากาศยานทางทหารชื่อดังอย่าง P-3 "โอไรออน", F-16 "ไฟทิงฟอลคอน", C-130 "เฮอร์คิวลิส" ส่งออกไปยังหลายประเทศทั่วโลก นอกจากนี้ เครื่องบินรบ F-22 "แรพเตอร์" ของล็อกฮีดมาร์ติน ยังขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่องบินรบที่ดีและมีสมรรถภาพมากที่สุดในโลก ในปี 2015 บริษัทมีรายได้กว่า 46 พันล้านดอลลาร์ โดยมีกำไร 3.6 พันล้านดอลลาร์ มีพนักงานกว่า 97,000 คน
ล็อคฮีด
ล็อกฮีด
บริษัทล็อกฮีด  เป็นบริษัทผลิตเครื่องบินของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2455 ซึ่งต่อมาในปีพ.ศ. 2538 ได้รวมเข้ากับมาร์ติน มาเรียทต้าเพื่อตั้งบริษัทใหม่ที่ชื่อล็อกฮีด มาร์ติน
โรงเรียนเบญจมราชาลัย
จุดผ่านแดนถาวรบ้านห้วยโก๋น
จุดผ่านแดนถาวรบ้านห้วยโก๋น หรือ ด่านพรมแดนห้วยโก๋น–น้ำเงิน เป็นจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ห่างจากตัวจังหวัดน่านประมาณ 140 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101
ด่านถาวรบ้านห้วยโก๋น แรกเริ่มจัดตั้งเป็นจุดผ่านแดนถาวรตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2537 โดยมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ซึ่งในขณะนั้นด่านห้วยโก๋น ประเทศไทยมีฐานะเป็นด่านสากล แต่ด่านเมืองเงิน แขวงไชยบุรี เป็นด่านในระดับท้องถิ่น จึงมีปัญหาในการเข้าออกผ่านแดนของชาวต่างชาติ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 องค์การบริหารส่วนจังหวัดน่านได้ทำการก่อสร้างอาคารร้านค้า ถนน ตลาดการค้าชายแดนไทย–ลาว และซุ้มประตูด้วยงบประมาณ 28 ล้านบาทเศษ บนพื้นที่ก่อสร้างประมาณ 19 ไร่ และในปีงบประมาณ 2550 องค์การบริหารส่วนจังหวัดน่านได้จัดสรรงบประมาณจากจังหวัดน่าน ก่อสร้างอาคารและระบบสาธารณูปโภคสาธารณูปการเพิ่มเติมอีกประมาณ 10 ล้านบาท โดยมีองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋นเป็นหน่วยงานรับผิดชอบดูแล และเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้รับการยกระดับเป็นด่านสากลห้วยโก๋น-น้ำเงิน จนถึงปัจจุบัน
เวลาเปิดทำการ.
เปิดทำการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00–20.00 น. นอกจากนี้ในทุกวันเสาร์เวลา 08.00–12.00 น. จะมีการซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างประชาชนชาวไทยกับประชาชนชาวลาว
ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ระยะทางประมาณ 140 กิโลเมตร จากตัวจังหวัดน่าน นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางไปยังเมืองสำคัญทางภาคเหนือของประเทศลาวได้ เช่น เมืองไชยบุรี แขวงไชยบุรี ตามทางหลวงหมายเลข 4 ระยะทางประมาณ 130 กิโลเมตร เมืองหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ระยะทางประมาณ 230 กิโลเมตร และเมืองไซ แขวงอุดมไซ ตามทางหลวงหมายเลข 2W ระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร
ข้อมูลพื้นฐานและการพัฒนา.
สินค้าที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนจากประเทศประเทศลาว ที่สำคัญได้แก่ สินค้าด้านการเกษตร ข้าว พืชผัก หอม กระเทียม และของป่า ส่วนสินค้าจากประเทศไทย ที่สำคัญได้แก่ สิ่งของเครื่องใช้ เสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า และน้ำมันเชื้อเพลิง
เนื่องจากด่านสากลห้วยโก๋น-น้ำเงินมีความสำคัญในส่วนของการเป็นประตูการค้าและการทำธุรกิจที่สำคัญในการค้าขาย การแลกเปลี่ยนสินค้า การท่องเที่ยว และการติดต่อประสานงานระหว่างประเทศ ดังนั้นจึงได้มีโครงการพัฒนาเส้นทางการคมนาคมจากเมืองเงิน แขวงไชยบุรี ถึงเมืองปากแบ่ง แขวงอุดมไซ ระยะทาง 53 กิโลเมตร งบประมาณ 840 ล้านบาท โดยก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2553 จากความช่วยเหลือจากรัฐบาลไทย นอกจากด่านถาวรห้วยโก๋น-น้ำเงินแล้ว ช่องภูดู่ จังหวัดอุตรดิตถ์ ก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็นด่านถาวรนับเป็นด่านที่ 2 ที่ไทยยกระดับขึ้นที่ติดต่อกับแขวงไชยบุรี ประเทศลาว
ดีเจ ชาโดว์
เจเนอรัล ไดนามิคส์ เอฟ-111
อินดัสเตรียล
ไนน์อินช์เนลส์
ไนน์อินช์เนลส์ ( หรือเรียกย่อ ๆ ว่า NIN) เป็นวงอเมริกันในแนวอินดัสเทรียล ก่อตั้งวงโดยเทรนต์ เรซเนอร์ในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ และยังเป็นโปรดิวเซอร์หลัก, นักร้อง, นักแต่งเพลง นักดนตรี เรซเนอร์ถือเป็นสมาชิกคนเดียวที่มีความสำคัญที่รับผิดชอบกำหนดทิศทางของวง แนวเพลงของไนน์อินช์เนลส์ มีความกว้างหลากหลายแนวเพลง ขณะที่ยังคงมีเอกลักษณ์โดยการใช้เครื่องดนตรีอีเลกโทรนิกและกระบวนการ
กลุ่มผู้ฟังเพลงใต้ดินต่างตอบรับไนน์อินช์เนลส์อย่างดีในช่วงปีแรก ๆ ของวง โดยวงออกผลงานที่มีอิทธิพลต่อทศวรรษ 1990 หลายชุด และได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง มีหลายเพลงของไนน์อินช์เนลส์เป็นเพลงฮิตทางสถานีวิทยุ พวกเขาเคยได้รับ 2 รางวัลแกรมมี่ และวงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 20 ล้านชุด กับยอดขายที่ได้รับการยืนยืนเฉพาะในสหรัฐอเมริกาอย่างเดียว 11 ล้านชุด ในปี 1997 เรซเนอร์ยังมีชื่ออยู่ในนิตยสารไทม์ ในรายชื่อบุคคลที่มีอิทธิพลแห่งปี และนิตยสารสปิน อธิบายเขาว่า "ศิลปินที่มีความสำคัญมากทางด้านดนตรี ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับไนน์อินช์เนลส์ อยู่อันดับที่ 94 ในหัวข้อศิลปินยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
The Amityville Horror ผีทวงบ้าน
The Amityville Horror ผีทวงบ้าน ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดแนวสยองขวัญ เรื่อง " The Amityville Horror" สร้างมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน ที่เขียนขึ้นมาจากเค้าโครงเรื่องจริง นำแสดงโดย ไรอัน เรย์โนลด์, เมลิสา จอร์จ และฟิลิป เบเกอร์ ฮอลล์ อำนวยการสร้างโดย ไมเคิล เบย์ กำกับการแสดงโดย แอนดรูว์ ดักลาส
วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 สถานีตำรวจซัฟโฟล์คเคาน์ตี้ได้รับโทรศัพท์แจ้งเหตุสยองขวัญ ที่นำพวกเขาสู่บ้านเลขที่ 112 โอเชี่ยนอเวนิว ในเอมิตี้วิลล์ ลองไอซ์แลนด์ ภายในบ้านทรงดัตช์โคโลเนียล บรรดาตำรวจพบเหตุอาชญากรรมสุดสยอง ที่เขย่าขวัญชุมชนแสนสงบแห่งนี้ ครอบครัวหนึ่งถูกสังหารหมู่ บนเตียงแสนสบายของตนเอง ไม่กี่วันถัดมา โรนัลด์ เดเฟโอ จูเนียร์ ได้รับสารภาพว่า ได้ยิงพ่อแม่และพี่น้องของเขาตายด้วยปืนไรเฟิล ขณะที่พวกเขานอนหลับ และอ้างว่า "เสียง" ในบ้าน ทำให้เขาก่อเหตุฆาตกรรมสยองดังกล่าว
1 ปีต่อมา จอร์จ (ไรอัน เรโนลด์) และ แคธี่ ลุทซ์ (เมลิสสา จอร์จ) และลูกๆ ได้ย้ายเข้ามาในบ้านที่พวกเขาคิดว่าคือบ้านในฝัน แต่หลังจากย้ายเข้ามาไม่นาน เหตุการณ์ประหลาดที่ไม่สามารถอธิบายได้ก็เกิดขึ้น นั่นคือ ภาพสยองและเสียงหลอนของบรรดาภูตผีที่ยังคงสิงสถิตย์อยู่ในบ้าน
แคธี่ผู้เป็นแม่ พยายามทุกวิถีทางให้ครอบครัวของเธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม เมื่อลูกสาว เชลซี (โคล มอเร็ตซ์) พูดคุยกับเพื่อนที่มองไม่เห็นชื่อ โจดี้ และจอร์จผู้เป็นห้วหน้าครอบครัวมีพฤติกรรมประหลาด เขาใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนอยู่ในห้องใต้ดิน ที่ซึ่งไม่นานเขาได้พบทางสู่ "ห้องแดง" อันลึกลับและน่าขนลุก ด้วยภาพหลอนอันแจ่มชัด และเสียงของเหล่าผีที่ดังก้องอยู่ในหัวของจอร์จ บ้านทั้งหลังก็กลับกลายมีชีวิต และทำให้ผู้คนต้องสยองขวัญจนกลายเป็นเรื่องเล่าขานมาจนปัจจุบัน
The Amityville Horror สร้างมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเจย์ แอนสัน ที่เขียนเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1976 เขียนขึ้นมาจากเหตุการณ์จริง ชื่อตัวละครทั้งหมดในเรื่องเป็นชื่อจริง เป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริง ซึ่งคู่สามีภรรยาครอบครัวลุทซ์ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนี้ได้เพียงแค่ 28 วันเท่านั้น ทนไม่ไหว ต้องย้ายออกมา ซึ่งเรื่องนี้ได้ถูกนำไปเขียนเป็นนวนิยายชื่อดัง สามารถทำยอดขายได้ถึง 10 ล้านเล่ม และเมื่อถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1979 ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี โดยทำรายได้ 86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และกลายเป็นสุดยอดภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องหนึ่ง ที่อยู่ในใจของนักดูภาพยนตร์ทั่วโลก ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาดนตรีประกอบ และรายการอื่น ๆ อีกมาก และจากความโด่งดังนี้ทำให้ผู้เขียนและบุคคลจริงที่ถูกอ้างถึงในนวนิยายออกรายการทอล์คโชว์ในสหรัฐอเมริกาจนเป็นที่ฮือฮากล่าวขานอย่างมากในเวลานั้น
จากนวนิยายได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มาจนถึงที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉาย มีถึง 9 เรื่องด้วยกัน อาจมีในชื่อที่ต่างกันออกไป และได้มีการแต่งนวนิยายเป็นภาคต่อเพิ่มเติมช่วงที่กระแสบ้านผีสิงเริ่มได้รับความสนใจในวงกว้าง มีคนบางกลุ่มตั้งข้อสงสัยว่าสองสามีภรรยา จอร์จและแคธลีน ลุทซ์ อาจแต่งเรื่องชวนขนหัวลุกหวังหาเงินเข้ากระเป๋า ทำให้ทั้งคู่ตกเป็นจำเลยสังคม ทางการจึงต้องนำตัวมาสอบปากคำโดยใช้เครื่องจับเท็จ ผลปรากฏว่าทั้งคู่ผ่านการทดสอบ ซึ่งเป็นการยืนยันว่าเรื่องหลอกหลอนที่ทั้งคู่เล่ามาทั้งหมด คือ ความจริง (หลังย้ายออกจากบ้านหลังนี้ ทั้งคู่ต้องประสบชะตากรรมอันเลวร้าย มีปัญหาและอุปสรรคเกิดขึ้นมากมาย ทั้งทางด้านการเงิน คดีความ หย่าร้าง และเสียชีวิตทั้งคู่ในเวลาต่อมาราวกับต้องคำสาป)
อย่างไรก็ตาม เจมส์และบาร์บาร่า โครมาร์ตี้ เจ้าของสนามแข่งรถ ที่ซื้อบ้านหลังนี้เมื่อปี ค.ศ. 1977 ในราคา 55,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 1.8 ล้านบาท) และอาศัยอยู่เป็นเวลา 10 ปียืนยันว่า ที่ผ่านมาไม่เคยมีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้นสักนิด ยกเว้นเรื่องที่มีผู้คนมาด้อม ๆ มอง ๆ หน้าบ้าน เพราะอ่านหนังสือหรือดูหนังเกี่ยวกับบ้านหลังนี้แล้วอยากมาพิสูจน์ให้เห็นกับตา ทำให้ทั้งคู่ต้องเปลี่ยนเลขที่บ้านจาก 112 เป็น 108 เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว
เจมส์และบาร์บาร่า โครมาร์ตี้ ขายบ้านหลังนี้ให้แก่ปีเตอร์ และจีนนี่ โอนีลล์ ในปี ค.ศ. 1987 หลังจากนั้น บ้านก็ตกอยู่ในมือของไบรอัน วิลสัน ซึ่งเป็นเจ้าของคนปัจจุบัน นับตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1997 เป็นต้นมา
เมื่อ 13 ปีก่อน ไบรอัน วิลสัน ซื้อบ้านหลังนี้ในราคา 310,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือกว่า 10 ล้านบาท และนำมาประกาศขายในราคา 1.15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือกว่า 37 ล้านบาทเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ทั้งนี้ หากสังเกตจะเห็นได้ว่าหน้าต่าง 2 บานที่มีลักษณะคล้ายดวงตาทางด้านข้างของตัวบ้าน (ดังที่เห็นในโปสเตอร์ด้านบน) ถูกดัดแปลงใหม่ให้เป็นหน้าต่างทรงสี่เหลี่ยมเหมือนบ้านธรรมดาทั่วไป และมีการตกแต่งต่อเติมใหม่ทั้งหลัง ทั้งนี้เพื่อให้ภาพลักษณ์เดิม ๆ ที่เคยได้ชื่อว่าเป็น "บ้านผีสิง" หายไป
อย่างไรก็ตาม เพื่อนบ้านที่อยู่ในละแวกดังกล่าวเปิดเผยว่า ทุกวันนี้ยังคงมีผู้คนเดินทางมาเยี่ยมชมและพิสูจน์ความหลอนของบ้านเอมิตี้วิลล์ เรื่อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันฮัลโลวีน
สำหรับ The Amityville Horror ในฉบับนี้ ได้ถูกฉายเมื่อปี ค.ศ. 2005 จากการอำนวยการสร้างของ ไมเคิล เบย์ และทีมผู้สร้างที่ประสบความสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวเดียวกันนี้ เช่น "Texas Chainsaw Massacre" หรือ "House of Wax"
เมื่อเข้าฉายได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ดี ว่าน่ากลัวและทำได้ดี ผสมผสานได้ดีระหว่างภาพยนตร์แนวฆาตกรรมและผี แม้จะเป็นการสร้างย้อนภาพยนตร์ฉบับแรกในปี ค.ศ. 1979 ก็ตาม
สำหรับในประเทศไทยเข้าฉายเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ในปีเดียวกัน ทางช่อง 7 ได้นำมาฉายทางโทรทัศน์ในคืนวันเสาร์ที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2009 เวลา 22.20 น.
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากเหตุการณ์จริง]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระดับอาร์]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐนิวยอร์ก]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในชิคาโก]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐอิลลินอย]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐวิสคอนซิน]]
Nepenthes smilesii
ป้อมวิไชยประสิทธิ์
ป้อมวิไชยประสิทธิ์ หรือ ป้อมวิไชยเยนทร์ เป็นป้อมปราการเก่าแก่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านตะวันตก ทางเหนือของปากคลองบางหลวง (คลองบางกอกใหญ่) ปัจจุบันอยู่ในบริเวณกองบัญชาการกองทัพเรือ พระราชวังเดิม ถนนอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ป้อมวิไชยประสิทธิ์เดิมเป็นป้อมหอรบตั้งอยู่มุมกำแพงเมืองบางกอก (ธนบุรี) ถูกสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเพื่ออารักขาปากแม่น้ำ ซึ่งเป็นเส้นทางการค้าขายสำคัญ คาดว่าป้อมนี้ถูกสร้างขึ้นก่อนรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยอาจมีชาวโปรตุเกสช่วยออกแบบ
ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ ได้ทรงให้ปรับปรุงและสร้างป้อมเมืองบางกอกขึ้นใหม่ โดยอาจดำเนินการตามคำกราบบังคมทูลของเจ้าพระยาวิชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) การออกแบบและควบคุมการก่อสร้างป้อมทำโดยมองซิเออร์เดอ ลา มาร์ นายช่างชาวฝรั่งเศสผู้มีบทบาทในการก่อสร้างป้อมปราการหลายแห่งสมัยสมเด็จพระนารายณ์ โดยคุณพ่อ โทมัสโซ วัลกวาเนรา บาทหลวงคณะเยสุอิตชาวอิตาเลียน เป็นที่ปรึกษาด้านวิศวกรรม ลา มาร์ได้วางแผนก่อสร้างป้อมดาวตามแบบตะวันตกทั้งสองฝั่งแม่น้ำ มีโซ่ขึงกั้นแม่น้ำเพื่อป้องกันเรือเข้าออก แต่มีเพียงป้อมฝั่งตะวันออกที่ได้สร้างจนสำเร็จ ก่อนจะเกิดการปฏิวัติเมื่อปลายแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ และถูกรื้อลงในสมัยรัตนโกสินทร์ (บางแหล่งกล่าวว่ารื้อลงในสมัยสมเด็จพระเพทราชา) ป้อมวิไชยประสิทธิ์จึงยังคงรูปลักษณ์เดิมอยู่
ป้อมทั้งสองฝั่งแม่น้ำนี้ แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุชื่อป้อมฝั่งตะวันออกว่า ป้อมวิไชยเยนทร์ และฝั่งตะวันตกว่าป้อมวิไชยประสิทธิ์ ขณะที่บางแหล่งเรียกรวมกันว่าป้อมวิไชยเยนทร์หรือ ป้อมบางกอก และระบุว่าต่อมาเมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี ได้ทรงสร้างพระราชวังขึ้นบริเวณป้อมฝั่งตะวันตก พร้อมกับปรับปรุงป้อมพระราชทานนามว่า "ป้อมวิไชยประสิทธิ์"
ป้อมวิไชยประสิทธิ์มีสถาปัตยกรรมเป็นป้อมก่ออิฐฉาบปูน มีกำแพงรูปแปดเหลี่ยม 2 ชั้น สร้างขนานกัน กำแพงชั้นในมีหอคอยกลมทรงสอบสองหลัง ตั้งอยู่บนกำแพงตรงมุมด้านทิศเหนือ และทิศใต้
ปัจจุบันป้อมวิไชยประสิทธิ์อยู่ในความดูแลของกองทัพเรือไทย ใช้เป็นที่ยิงสลุตในพระราชพิธีสำคัญต่าง ๆ และมีการติดตั้งเสาธงบริเวณทางเข้าป้อมทางทิศตะวันตกตรงกำแพงชั้นใน เพื่อชักธงราชนาวีและธงผู้บัญชาการทหารเรือ
ป้อมบางกอก
ป้อมวิไชยเยนทร์
ป้อมวิชัยประสิทธิ์
เจ้าพระยาวิไชยเยนทร์
บงกช
บงกช อาจหมายถึง
เจ้าพระยาวิไชเยนทร์
The 3 Kingdoms Super Fun
การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง
เจเนอรัลไดนามิกส์เอฟ-111
เจเนรัลได นามิกส์ เอฟ-111
สถานีรถไฟลำพูน
สถานีรถไฟป่าเส้า
สถานีรถไฟสารภี
สถานีรถไฟหนองหล่ม
เจเนรัล ไดนามิกส์ เอฟ-111
Mailbox No.5
โรเซน ไมเดน
Panthera onca
แดสซอลท์มิราจ 2000
แดสซอลท์ราเฟล
โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น
โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น (, 26 กันยายน ค.ศ. 1948 – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2022) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวบริติช-ออสเตรเลียที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น โด่งดังมีชื่อเสียงในระดับโลกขึ้นมาจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Grease" ร่วมกับจอห์น ทราโวลตา ในปี ค.ศ. 1978 ซึ่งเป็นภาพยนตร์เพลงที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
ด้านผลงานการร้องเพลง ได้ออกซิงเกิลอัลบั้มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ซึ่งเป็นอัลบั้มในแนวป็อป, ดิสโกและคันทรี มีเพลงที่โด่งดังอย่าง "I Honestly Love You", "Make A Move On Me", "Physical", "The Air That I Breathe", "Xanadu" และ "Long Live Love" เป็นต้น ยอดขายอัลบั้มของเธอถึงปัจจุบันมีมากกว่า 100 ล้านชุด ในจำนวนทั้งสิ้นกว่า 20 อัลบั้ม
นอกจากนี้แล้ว เธอยังเป็นนักกิจกรรมทั้งทางด้านสิ่งแวดล้อมและการให้ความรู้เรื่องมะเร็งเต้านม เนื่องจากเคยป่วยเป็นโรคนี้มาก่อน ทำให้ต้องพักงานในวงการบันเทิงไปนานกว่า 10 ปี เธอมีธุรกิจชื่อ Koala Blue และร่วมก่อตั้ง Gaia Retreat and Spa นอกจากนี้เธอยังก่อตั้ง Olivia Newton-John Foundation เพื่อสนับสนุนการวิจัยด้านมะเร็ง
โอลิเวีย นิวตัน-จอห์น ได้มาแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทยเป็นครั้งแรกในวันศุกร์ที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค บางนา ในชื่อ "Summer Night With Olivia Newton-John Live In Bangkok"
เคยร่วมงานกับศิลปินระดับแนวหน้า
Cliff Richard, John Travolta, Electric Light Orchestra, John Farrar, Helen Reddy, Bruce Welch
เพตชอปบอยส์
โมบิดิก
โมบิดิก  คือนวนิยายของ เฮอร์มัน เมลวิลล์ ในปี ค.ศ. 1851 เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางผจญภัยของกะลาสีชื่อ อิชมาเอล ในเรือล่าวาฬ Pequod และกัปตันเรือชื่อ อาฮับ ไม่นานอิชมาเอลก็ทราบว่า อาฮับกำลังออกติดตามหาวาฬตัวหนึ่งชื่อ โมบิดิก ซึ่งเป็นวาฬสีขาวขนาดมหึมาที่ดุร้ายมาก ไม่ค่อยมีเรือล่าวาฬลำใดรู้จักโมบิดิก ยิ่งที่เคยได้เจอตัวมันยิ่งน้อยนัก เมื่ออาฮับเจอมันคราวก่อน วาฬยักษ์ทำลายเรือของอาฮับและยังกัดขาเขาขาด อาฮับจึงคิดจะตามแก้แค้น
ในเรื่อง "โมบิดิก" เมลวิลล์ได้ใช้กลวิธีทางภาษา สัญลักษณ์ และการเปรียบเทียบต่างๆ ในการนำเสนอโครงเรื่องอันซับซ้อน ผ่านทางตัวละครหลัก โดยสื่อถึงเรื่องของชนชั้นและฐานะทางสังคม ความดี ความชั่ว และยังสื่อมุมมองต่อพระเจ้ากับศาสนาคริสต์ ผ่านความเชื่อส่วนตัวของอิชมาเอล กับ "เควเคว็ก" พลฉมวกคู่หูซึ่งเป็นชาวเกาะนอกศาสนา รวมถึงบุคลิกเกรี้ยวกราดเหนือธรรมชาติของกัปตันอาฮับ เมลวิลล์สะท้อนเรื่องราวผ่านวิธีการเล่าของผู้เล่าเรื่อง การบรรยายสภาพชีวิตของกะลาสีบนเรือล่าวาฬ ค่อยๆ ถักทอเรื่องราวไปพร้อมกับการใช้ภาษาแบบเชกสเปียร์ และคิงเจมส์ไบเบิ้ล ซึ่งล้วนเป็น (Elisabethan English) และเป็นภาษามีอิทธิพลอย่างยิ่งต่องานวรรณคดีของทั้งฝั่งอังกฤษ และอเมริกัน นอกจากนี้เมลวิลล์ยังใช้เทคนิคทางวรรณกรรมหลายรูปแบบ ไม่ว่าเป็น บทกวี บทเพลง การเล่าเรื่องผ่านมุมมองเหมือนละครเวที และใช้วิธีการรำพึงกับตัวเองของตัวละครเพื่อบอกเล่าความนึกคิด
นักวิจารณ์เห็นว่างานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนยุคจินตนิยมในสหรัฐอเมริกา "โมบิดิก" ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ริชาร์ด เบนท์ลีย์ ในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1851 โดยแบ่งพิมพ์ออกเป็น 3 เล่มชุด ใช้ชื่อเรื่องว่า The Whale ต่อมาจึงพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวกันโดยสำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์และพี่น้อง ในนครนิวยอร์ก ใช้ชื่อเรื่องว่า Moby-Dick; or, The Whale เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1851 ประโยคแรกในบทที่หนึ่งคือ —"Call me Ishmael."— ("เรียกข้าพเจ้าว่า อิชมาเอล") ถือเป็นหนึ่งในประโยคเปิดเรื่องที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในบรรดางานวรรณกรรมทั้งปวง
อย่างไรก็ดีเนื่องจาก "โมบิดิก" มีเนื้อหาแฝงคำวิจารณ์ทางศาสนาไว้มากมาย เช่น การที่แต่งให้อิชมาเอลเป็นคนไม่เชื่อศาสนา และมีความสัมพันธ์เชิงรักร่วมเพศกับ เควเคว็ก เพื่อนผิวสีที่นับถือจารีตของชนเผ่าป่าเถื่อน เมื่อหนังสือออกตีพิมพ์คราวแรก จึงได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบมากมาย แม้ว่าทางสำนักพิมพ์ในอังกฤษจะเซ็นเซ่อร์ข้อความที่แสดงทัศนะหมิ่นศาสนาคริสต์ออกไปมากแล้วก็ตาม "โมบิดิก" กลายเป็นหนังสือที่ขายไม่ได้ และเป็นเหตุผลหนึ่งที่ยุติอาชีพทางการประพันธ์ของเมลวิลล์ นิยายเล่มนี้ถูกผู้อ่านลืมเลือนไปจน ดี. เอช. ลอว์เรนซ์ นักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อดังมาค้นพบเข้าในช่วงทศวรรษที่ 1920s และให้คำนิยมว่าเป็นวรรณกรรมสำคัญ นับแต่นั้นมา "โมบิดิก" ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นวรรณกรรมเอกของอเมริกา ควบคู่ไปกับบทกวีของ วอล์ท วิทแมน กวีเอกชาวอเมริกันผู้มีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับเมลวิลล์ นักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อดัง ศ.แฮโรลด์ บลูม ให้ความเห็นว่า "โมบิดิก" เป็น "มหากาพย์ร้อยแก้ว" (epic prose) ประจำชาติอเมริกา และเป็นหนังสือนิยายที่ดีที่สุดจากปลายปากกาของนักเขียนอเมริกันตราบจนปัจจุบัน
พ่อมดเมอร์ลิน
อี.ที. เพื่อนรัก
อี.ที. เพื่อนรัก  เป็นภาพยนตร์ไซไฟ-แฟนตาซี ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 เป็นผลงานกำกับลำดับที่ 5 ของสตีเวน สปีลเบิร์ก เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายชื่อ เอลเลียต ที่ได้พบกับมนุษย์ต่างดาวที่ตกค้างอยู่บนโลก หลังจากยานอวกาศต้องเดินทางออกจากโลกอย่างกะทันหัน เอลเลียตเรียกมนุษย์ต่างดาวตนนั้นว่า "อี.ที." พากลับมาพักอาศัยที่บ้าน โดยปกปิดไม่ให้แม่รู้ และช่วย อี.ที. สร้างเครื่องส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ และหลบหนีการตามล่าจากเจ้าหน้าที่รัฐบาล ที่ต้องการตัว อี.ที. เพื่อไปทำการวิจัย
เดิมทีโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการสร้างภาพยนตร์ไซไฟ-สยองขวัญ ชื่อเรื่อง "Night Skies" เพื่อเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ Close Encounters of the Third Kind โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้พัฒนาบทภาพยนตร์ร่วมกับ เมลิสสา แมททีสัน ภรรยาของแฮริสัน ฟอร์ด โดยใช้โครงเรื่องจากจินตนาการในวัยเด็กของเขาเอง รวมถึงประสบการณ์จริง ที่เกิดในครอบครัวที่พ่อแม่หย่าร้างกัน
หลังจากออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทำรายได้จากการฉายในโรงถึง 359 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เฉพาะในสหรัฐอเมริกา ทำลายสถิติของสตาร์วอร์ส ที่เป็นอันดับหนึ่งอยู่ก่อนหน้านั้น
ภาพยนตร์ถูกนำมาฉายซ้ำในปี พ.ศ. 2528 และในปี พ.ศ. 2545 ในโอกาสครบรอบ 20 ปีของภาพยนตร์ โดยมีการใช้เทคนิคคอมพิวเตอร์กราฟิก เพิ่มเติมฉากที่ไม่สามารถสร้างได้ก่อนหน้านั้น เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคโนโลยี ในการฉายรอบปฐมทัศน์ฉบับครบรอบยี่สิบปี เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2545 ใช้วงออเคสตราบรรเลงเพลงประกอบพร้อมกับการฉายภาพยนตร์ โดยวงลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์โมนิกออเคสตรา อำนวยเพลงโดย จอห์น วิลเลียมส์
ตัวละคร อี.ที. ออกแบบโดย คาร์โล แรมบาลดี ศิลปินชาวอิตาลี ผู้ออกแบบตัวละครมนุษย์ต่างดาวใน Close Encounters of the Third Kind โดยได้แบบอย่างมาจากภาพวาดชื่อ "Women of Delta" ทีปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่วิทยาลัยศิลปะในเมืองโบโลญา ประเทศอิตาลี
อี.ที. มีลักษณะหัวโต ตาโต คอยาวยืดหดได้ แขนยาว ขาสั้น มีหัวใจที่เรืองแสงได้ มีส่วนสูงเท่ากับเด็กอายุหกขวบ ในการถ่ายทำใช้หุ่นยนต์ที่มีผู้บังคับกลไกถึง 12 คน ในบางฉากใช้นักแสดงตัวเล็กสวมชุดที่มีกลไกยืดหดคอ และบางฉากใช้นักแสดงเด็กที่พิการไม่มีขา
ในภาพยนตร์มีฉากล้อเลียนภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส โดย อี.ที. แสดงท่าทางดีใจเมื่อพบเด็กแต่งแฟนซีชุดโยดา ในวันฮัลโลวีน ซึ่งจอร์จ ลูคัส ก็ได้ตอบกลับในภาพยนตร์"" ใน 17 ปีต่อมา โดยมี อี.ที. เป็นตัวละครหนึ่งในการประชุมสภาสูงของสาธารณรัฐกาแลกติก
อี.ที. เพื่อนรัก ได้รับรางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 4 สาขา ได้แก่ สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม, สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม, สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม และสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
แฮริสัน ฟอร์ด
ดรูว์ แบรีมอร์
อี.ที.
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ย่อ "ส.ส.ท." เป็นองค์กรที่เป็นตัวแทนของผู้ชมและผู้ฟังรายการในการเสนอความคิดเห็นให้เกี่ยวกับรายการและการดำเนินงานขององค์กร นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจสอบภายในและบริการจัดการศูนย์เพื่อนไทยพีบีเอส เพื่อให้สื่อต่าง ๆ ขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ตอบสนองประโยชน์และความต้องการของคนทุกกลุ่มได้อย่างชัดเจนและเป็นธรรม
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ ตามพระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2551 เป็นตัวแทนที่หลากหลายของประชาชนจากทุกภูมิภาคทั่วประเทศ และจากกลุ่มเฉพาะต่างๆ จำนวนไม่เกิน ๕๐ คน ที่คณะกรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย แต่งตั้งจากผู้ผ่านกระบวนการคัดเลือกตามที่กำหนดและประกาศ
Sapathaipbs
บริตอวอร์ดส
ไทรีส กิบสัน
ไทรีส ดาร์เนลล์ กิบสัน  เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1978 หรือเป็นที่รู้จักในนาม ไทรีส เป็นนักร้องอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง แร็ปเปอร์ นักแสดง อดีตนายแบบและวีเจช่องเอ็มทีวี เขาออกผลงานเพลงหลายอัลบั้ม จากนั้นจึงผันตัวมาแสดงภาพยนตร์ในบทนำหลายเรื่อง รวมถึง "Waist Deep", "Fast &amp; Furious 2, 5-7", "Flight of the Phoenix", "Four Brothers", "Baby Boy", "Death Race" และ "Transformers 1-3"
ไทรีส กิ๊บสัน
Death Race (film)
คุมอง
คุมอง เป็นศูนย์กวดวิชาที่สอนทางด้านวิชาคณิตศาสตร์และภาษาที่มีเครือข่ายมากที่สุดในโลก โดยในปี พ.ศ. 2552 มีนักเรียนคุมองทั่วโลกกว่า 4 ล้านคนและมีศูนย์คุมองอยู่ประมาณ 26,000 ศูนย์ใน 46 ประเทศ
ประวัติคุมอง.
"คุมอง" (公文式) ถูกคิดค้นโดย โทรุ คุมอง (公文 公) ซึ่งต้องการช่วยลูกชายที่มีปัญหากับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เขาจึงคิดออกแบบแบบฝึกหัดมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ลูกชายของเขาได้ทำ ซึ่งส่งผลให้ลูกชายของเขาที่เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สามารถทำโจทย์คณิตศาสตร์ เช่น แคลคูลัส สมการอนุพันธ์ ได้
ระบบการเรียนคุมอง.
ระบบการเรียนแบบคุมองเป็นระบบการเรียนแบบเฉพาะตัว โดยมีการวิเคราะห์หาจุดเริ่มต้นในการเรียนที่เหมาะสมให้แก่นักเรียนแต่ละคน นักเรียนจะเริ่มเรียนจากระดับที่พวกเขาสามารถทำคะแนนได้เต็มจากการเรียนรู้ด้วยตนเองแบบฝึกหัดออกแบบมาเพื่อให้นักเรียนสามารถแก้โจทย์ได้ด้วยตนเองเมื่อนักเรียนเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตามกำลังของตนเอง เขาจะสามารถทำแบบฝึกหัดที่มีเนื้อหาเทียบเท่าชั้นเรียนในโรงเรียนและสามารถเรียนเนื้อหาที่เกินชั้นเรียนในโรงเรียนได้ในที่สุด
หลักสูตรคุมอง.
หลักสูตรทางคณิตศาสตร์จะเหมือนกันหมดทุกสาขาทั่วโลก
ทุกระดับจะมีแบบฝึกหัด 2 แผ่น โดยจะเริ่มทำก่อนที่ 1 แผ่น แต่ในระดับสูงขึ้นจะลดเหลือตามแผ่น(คำถามที่ใช้เวลาเยอะ) ดังต่อไปนี้
เนื้อหาในระดับต่างๆ.
ระดับ O ถือว่าเป็นระดับสุดท้าย ซึ่งเมื่อเรียนจบระดับนี้แล้ว สามารถเรียนระดับ P(XT) ซึ่งเป็นโปรแกรมทางเลือกได้(คุมองในไทยมีระดับ X บางแห่งแล้ว)
ความแตกต่างของวิชาในคุมองรอบโลก.
ในวิชาทางด้านภาษาของคุมองทั่วโลกนั้น หลักสูตรของคุมองในแต่ละประเทศมีความหลากหลายและแตกต่างกันมาก ยกตัวอย่างเช่น หลักสูตรวิชาภาษาจีนในคุมองไต้หวันนั้น ก็มีความแตกต่างจากวิชาภาษาจีนในฮ่องกง และ ประเทศสิงคโปร์ และ หลักสูตรวิชาภาษาอังกฤษในประเทศสหรัฐอเมริกา, ประเทศแคนาดา และ ประเทศฟิลิปปินส์ก็มีความแตกต่างจากหลักสูตรวิชาภาษาอังกฤษในประเทศอังกฤษ อีกด้วย นอกจากนี้ ในคุมองประเทศเกาหลีใต้ ยังมีสอนวิชาที่แตกต่างและไม่ปรากฏในประเทศอื่นๆ เช่น วิชาวิทยาศาสตร์, การคัดลายมือ, ภาษาเกาหลี,วิชาอักษรจีน
และวิชาที่เพิ่งเข้ามาใหม่วิชาภาษาไทย
เบิร์ต แบแคแร็ก
เบิร์ต แบแคแร็ก (Burt Bacharach อ่านว่า /ˈbækəræk/; เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1928) เป็นนักเปียโน นักแต่งเพลงมีผลงานเพลงป็อปที่โด่งดังตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1960 ถึง 1980 กับเนื้อเพลงที่ประพันธ์โดยฮอล เดวิด ผลงานจำนวนมากที่สร้างสรรค์ขึ้นมาบันทึกเสียงโดยนักร้อง ดิออน วอร์วิค จากข้อมูลปี 2006 เบิร์ต แบแคแร็ก มีผลงานประพันธ์เพลงที่ติดอันดับท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกา 70 เพลง และมี 52 เพลงที่ติดท็อป 40 ในสหราชอาณาจักร และจากข้อมูลในเว็บไซต์ britishhitsongwriters.com เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดอันดับ 18 ในสหราชอาณาจักร ในประวัติศาสตร์อันดับเพลงในสหราชอาณาจักร โดยวัดจากจำนวนสัปดาห์ของผู้มีผลงานประพันธ์เพลงบนอันดับเพลง
ดอกไม้ของอัลเจอร์นอน
จอห์น วิลเลียมส์
จอห์น วิลเลี่ยมส์ (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 - ) นักแต่งเพลง นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ ผู้อำนวยเพลง และนักเปียโนชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงอยู่ในแวดวงดนตรีมามากกว่า 6 ทศวรรษ โดยเป็นผู้แต่งและอำนวยเพลงประกอบภาพยนตร์จำนวนมากที่เป็นที่จดจำ ทั้งภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส (Star Wars), ซูเปอร์แมน (Superman), แฮร์รี พอตเตอร์ (Harry Potter), จูราสสิค พาร์ค (Jurassic Park), จอว์ส (Jaws,
), อี.ที. เพื่อนรัก (E.T. the Extra-Terrestrial), ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า (Raiders of the Lost Ark) รวมถึงภาพยนตร์เกือบทุกเรื่องของสตีเวน สปีลเบิร์ก (Steven Spielberg)
วิลเลี่ยมส์กลายมาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง นับตั้งแต่ผลงานดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องจอว์ส ในปี ค.ศ.1975 และโด่งดังเป็นพลุแตกกับผลงานดนตรีประกอบในภาพยนตร์เรื่องสตาร์วอร์ส ในปี ค.ศ.1977 และตามมาด้วยอีกหลากหลายผลงานที่เป็นที่น่าจดจำ
ผลงานของวิลเลี่ยมส์ โดยมากจะเป็นดนตรีสำหรับใช้ออร์เคสตร้าวงใหญ่บรรเลง เขามักจะประพันธ์เพลงธีมที่มีความโดดเด่น สอดคล้องและเหมาะสมกับภาพยนตร์เรื่องนั้นๆ และด้วยความโดดเด่นของเพลงธีมในภาพยนตร์แต่ละเรื่องนี้เอง จึงเป็นที่จดจำต่อผู้ชมเป็นอย่างมาก และทำให้วิลเลี่ยมส์เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงด้วยผลงานอันโดดเด่นของเขา
วิลเลี่ยมส์กลายมาเป็นที่รู้จักและเป็นที่ชื่นชอบต่อสาธารณชน ด้วยผลงานดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่มีคุณภาพโดดเด่นจนเป็นที่ประจักษ์ วิลเลี่ยมส์ยังเป็นวาทยกรที่เป็นที่ยกย่องคนหนึ่ง เขาเคยได้เป็นวาทยกรประจำวงบอสตัน ป็อปส์ ออร์เคสตร้า (Boston Pops O rchestra) อยู่ 14 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ.1980-1994 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นวาทยกรกิตติมศักดิ์ของวง และวิลเลี่ยมส์ก็มักจะได้รับเชิญให้เป็นวาทยกรเนื่องในโอกาสต่างๆ ทั้งคอนเสิร์ต และกิจกรรมสำคัญในอเมริกา
เมื่อมีการจัดอันดับดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตามสถาบันภาพยนตร์หรือสื่อต่างๆ ดนตรีที่วิลเลี่ยมส์ประพันธ์ขึ้นมักจะติดอันดับอยู่เสมอ โดยเฉพาะเพลงธีมสตาร์วอร์ส (Star Wars Theme)