pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปีศาจผมสีฟ้าอ่อนเป็นลอน สวมชุดเหมือนเมดสีดำสลับขาว จริงๆเธอเป็นเพศชายในชุดเมดแบบผู้หญิง
ปีศาจสาวผมสีส้มสวมชุดคล้ายซเปอร์ แต่เป็นสีเหลือง เป็นฝาแฝดกับซีเปอร์ ทั้งคู่เลยได้รับฉายาว่า "ปีศาจแห่งรัก"
แม่มดสีขาว เป็นแม่มดที่รู้จักกันในนามแม่มดบริสุทธิ์
ถ้าเรียงลำดับคนที่เป็นเบียทริเช่ก่อน-หลังจะได้อย่างนี้
เวอร์กิลเลีย---&gt;เบียทริเช่---&gt;เอวา-เบียทริเช่---&gt;มาเรีย-เบียทริเช่---&gt;แองเจ-เบียทริเช่
ไอเซอร์เนอะ จุงเฟรา.
หัวหน้าของเหล่าไอเซอร์เนอะ มีผมขาวและแขนข้างซ้ายเป็นเหล็กจึงเป็นที่มาของชื่อ [ไอเซอร์เนอะ จุงเฟรา Eiserne Jungfrau เป็นภาษาเยอรมัน แปลว่า หญิงเหล็ก] มีนิสัยเยือกเย็นและจริงจังต่อหน้าที่มาก
สาวใช้ผมสั้นสีน้ำตาลในชุดซิสเตอร์สีน้ำเงิน เธอเป็นเสนาธิการของไอเซอร์เนอะ
สาวใช้ที่มีหน้าตาคล้ายคอร์เนเลีย มีผมสีน้ำตาลอ่อน สวมชุดเดียวกับคอร์เนเลีย เธอเป็นเสนาธิการชั้นสูงสุดของไอเซอร์เนอะ
เหล่าพี่น้องแห่งบาป.
เหล่าพี่น้องแห่งบาปมีชื่อตามปีศาจประจำบาปในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาร์ทอลิค ทั้งสามใส่เครื่องแบบนักเรียนเหมือนกัน
เป็นพี่โตสุด ลูซิเฟอร์ตัวแทนของบาปแห่งความหยิ่งยะโส มีนิสัยโหดเหี้ยมเหมือนกับเหล่าแม่มดที่สร้างตนขึ้นมา มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "ลูซี่" Lucie
เลวีอาธานเป็นตัวแทนของบาปแห่งความริษยา มีนิสัยขี้แย เป็นน้องสาวของลูซิเฟอร์ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "วีต้า" Vita
ซาตานเป็นตัวแทนของบาปแห่งโทสะ เธอเป็นน้องสาวคนที่ 3 ของพี่น้องแห่งบาปทั้งหมด เป็นคนโกรธง่ายสมชื่อ โดยมักทำอะไรไม่เข้าเรื่อง ชอบโกรธอยู่คนเดียว ลักษณะของเธอมีผมสีขาวสั้น ม้วนเป็นลอน มักถุกเรียกชื่อเล่นว่า "ซาตาน่า" Satana
เบลเฟกอร์เป็นตัวแทนของบาปแห่งความเกียจคร้าน เป็นคนเฉื่อยชาตามชื่อ แต่เป็นคนที่ทำงานอย่างสมเหตุสมผลที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "เบล" Bel
แมมมอนเป็นตัวของบาปแห่งความโลภะ มีความเป็นผู้ใหญ่มากที่สุด เธอมักทำงานรับใช้แม่มดได้ดีเพื่อหวังผลตอบแทนจากสิ่งที่ทำ จึงได้ชื่อว่าเป็นคนโลภสมชื่อ แต่กระนั้นมองในแง่ดีก็เหมือนว่าเธอเป็นคนที่จริงจังต่องานมากที่สุด มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แมกม่า" Magma
เบลเซบับเป็นตัวแทนของบาปแห่งความตะกละ แต่จริงๆแล้วในเรื่องเธอก็มีหุ่นดีเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "บีเอล" Beel
อัสโมเดียสเป็นตัวแทนของบาปแห่งตัณหาราคะ หากเธอตกหลุมรักใครจะทุ่มเทให้อย่างเต็มที่ มีความหื่นมากสมชื่อ มักถูกเรียกชื่อเล่นว่า "แอสโม่" Asmo
เหล่าซีเอสต้า.
เหล่าซีเอสต้า แต่เดิมเป็นกระต่ายของเล่นของมาเรียที่ถูกทำให้มีชีวิต หน้าตาของเหล่าซีเอสต้าจึงคล้ายกระต่าย มีหูและห่างเหมือนกระต่ายนั่นเอง
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีฟ้า เธอยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลา มีผมสีเขียว ไว้ผมสั้น มีนิสัยโหดเหี้ยม ซาดิสม์ มีความร่าเริงที่สุดในหมู่ซีเอสต้าด้วยกัน
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีแดง มีผมสีชมพู ไว้ผมยาว เป็นคนขี้อาย ทำอะไรชักช้าถ้าไม่มีซีเอสต้า 410 คอยช่วย โดยปกติเป็นคนค่อนข้างเอ๋อ พูดติดอ่างอยู่บ่อยๆ
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษสีดำ มีผมยาว สีบลอนด์ เป็นคนเงียบๆ ดูภายนอกก็มองออกได้ถึงความหยิ่งยโสในตัว
เธอสวมใส่ยูนิฟอร์มแบบทหารอังกฤษม่วง มีผมสั้นสีดำ ในหมู่ซีเอสต้าด้วยกัน ดูเหมือนเธอจะเป็นคนที่ปกติที่สุด
อ้างอิงชื่อ.
ยามเมื่อเหล่านางนวลร่ำไห้ ไม่มีชื่อไทยอย่างเป็นทางการ แต่โดยส่วนมากจะมีความหมายว่า "เมื่อ-นกนางนวล-ร่ำร้อง"
เนื่องจากชื่อในภาษาญี่ปุ่นที่เป็นต้นฉบับเรียกว่า "อุมิเนโกะ โนะ นาคุ โคโระ นิ" หรือ "うみねこのなく頃に" โดยคำว่า "うみねこ" แปลว่า "นกนางนวล" คำว่า "なく" แปลว่า "ร้องไห้" และคำว่า "頃" แปลว่า "เมื่อ, ณ บัดนั้น" จึงอาจจะมีความหมายว่า "เมื่อนกนางนวลร่ำไห้" "เวลาที่เหล่านางนวลร่ำร้อง" หรือ "When the Seagulls Cry" ในภาษาอังกฤษ
เหล้าคอนหยัก
อาหารจีน
อาหารจีน หมายถึงอาหารที่ประกอบขึ้นตามวัฒนธรรมของชาวจีน ซึ่งรวมทั้งจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวันและ ฮ่องกง ซึ่งมีหลากหลายชนิดตามแต่ละท้องถิ่น โดยทั่วไปนิยมรับประทานอาหารจานผักและธัญพืชเป็นหลัก นอกจากในราชสำนักที่จะมีอาหารประเภทเนื้อ อาหารที่รู้จักกัน เช่น ก๋วยเตี๋ยว ติ่มซำ หูฉลาม กระเพาะปลา วัฒนธรรมการกินเป็นการกินร่วมกันโดยอุปกรณ์การกินหลัก คือตะเกียบ
อาหารจีนจะมีอุปกรณ์การทำหลักๆเพียงสี่อย่างคือ มีด เขียง กระทะก้นกลม และตะหลิว สมัยชุนชิว-จั้นกั๋ว ได้เริ่มมีการแบ่งอาหารจีนเป็น 2 ตระกูลใหญ่ คือ อาหารเมืองเหนือ และอาหารเมืองใต้ กระทั่งต้นราชวงศ์ชิง ได้มีการแบ่งอาหารเป็น 4 ตระกูลใหญ่ ได้แก่
และปัจจุบันมี 8 ตระกูลใหญ่ โดยเพิ่ม
และบางแหล่งก็แบ่งเป็นกลุ่มย่อยๆตามมณฑลต่างๆ ได้อีกเช่น
พระมหากษัตริย์สวีเดน
ราชาธิปไตยแห่งสวีเดน  คือระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่ราชอาณาจักรสวีเดนใช้มายาวนาน พระมหากษัตริย์ทรงมีตำแหน่งเป็นเพียงประมุขของประเทศเท่านั้น โดยพระองค์ไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง ซึ่งพระมหากษัตริย์สวีเดนทรงเป็นพระประมุขสูงสุดรวมทั้งยังได้รับความเคารพจากสังคมของสวีเดนมาโดยตลอด ทั้งนี้สวีเดนได้เริ่มใช้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญพร้อม ๆ กับการเริ่มใช้ระบบรัฐสภาที่มีพระราชพิธียุ่งยากมากมาย นอกจากนี้พระมหากษัตริย์ยังสามารถมีพระราชโองการไปถึงรัฐบาลและกองทัพได้อีกด้วย ในปี ค.ศ. 1810 รัฐธรรมนูญสวีเดนว่าด้วยการสืบทอดราชสมบัติได้กำหนดให้ราชวงศ์แบร์นาด็อตเป็นราชวงศ์แห่งสวีเดน อีกทั้งผู้สืบทอดราชสมบัติต้องนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ซึ่งพระมหากษัตริย์สวีเดนองค์ปัจจุบันก็คือสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ
สวีเดนมีพระมหากษัตริย์เป็นของตนเองมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 1 แทซิทัส นักประวัติศาสตร์ของโรมันได้บันทึกว่าเผ่าซิโอเนส (เผ่าโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณสวีเดนในปัจจุบัน) มีพระราชาปกครอง ซึ่งลำดับการสืบสันตติวงศ์ยังไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด มีเพียง "ซากา" (อังกฤษ: Saga เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ของชาวไวกิง เกี่ยวกับดินแดนแถบสแกนดิเนเวีย) ที่ใช้อ้างอิงเท่านั้น แต่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่ในปัจจุบัน
แต่เดิมพระมหากษัตริย์สวีเดนมีพระราชอำนาจเพียงเล็กน้อย ส่งผลจำกัดในเรื่องการทำศึกสงคราม โดยผู้พิพากษาและพระสงฆ์จะต้องเป็นสักขีพยานของความบกพร่องในการใช้อำนาจในครั้งนี้ด้วย ทั้งนี้ศิลาจารึกนับพันได้จารึกไว้เช่นกันแต่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์เลย อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ก็ยังคงได้รับการสนับสนุนจากศาสนจักร ทำให้มีพระราชอำนาจมากขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในคริสต์ศตวรรษต่อมา พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์สวีเดนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามประเพณีแล้วพระมหากษัตริย์จะทรงบรมราชาภิเษกที่แท่นหินแห่งโมรา ซึ่งเป็นสถานที่ประชาชนมีสิทธิจะยอมรับหรือไม่ยอมรับพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ได้ ซึ่งพิธีกรรมนี้สืบทอดจากพระมหากษัตริย์สวีเดนพระองค์ก่อน ๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งในปัจจุบันพระราชวงศ์แบร์นาด็อตปกครองสวีเดนมาตั้งแต่ช่วงสงครามนโปเลียน และต่อมาสวีเดนก็ต้องสูญเสียฟินแลนด์และส่วนตะวันออกของรีล์มให้แก่จักรวรรดิรัสเซีย ทั้งนี้ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสวีเดนระบุไว้ว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นเพียงประมุขแห่งรัฐเท่านั้นและไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง
แก่นตะวัน
แก่นตะวัน หรือ ทานตะวันหัว  เป็นพืชดอกในตระกูลทานตะวัน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ ชาวอินเดียนแดงปลูกไว้รับประทานหัว โดยเชื่อว่ามีสรรพคุณช่วยทำให้เจริญอาหาร ต่อมาจึงแพร่หลายไปในสหรัฐอเมริกาและยุโรป
แก่นตะวัน เป็นพืชล้มลุก มีหัวสะสมอาหาร หัวเป็นตะปุ่มตะป่ำ ไม่เรียบ คล้ายหัวของขิงและข่า มีสีหลายสี เช่น สีขาว สีเหลือง สีแดง สีม่วงรับประทานได้ ผิวใบสาก ใบรีรูปไข่ บางพันธุ์มีขอบใบหยักลักษณะต้น สูง 1.5-2.0 ม. มีขนตามกิ่งและใบ ดอก เป็นทรงกลมแบน สีเหลือง คล้ายดอกทานตะวัน หรือบัวตอง ออกดอกเป็นช่อ สีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน มีโครโมโซมเป็น hexaploid เป็นพืชวันสั้น ช่วงแสงวิกฤตน้อยกว่า 14 ชั่วโมง การเจริญเติบโตของแก่นตะวันมีสองช่วง ช่วงแรกนับตั้งแต่ปลูกจนถึงออกดอกครั้งแรก แก่นตะวันจะสะสมอาหารในใบและลำต้น ช่วงที่สองหลังจากดอกแรกบานจนถึงระยะเก็บเกี่ยว ใบจะหลุดร่วง อาหารสะสมที่ใบถูกส่งไปที่หัว
การเพาะปลูกและดูแล.
สมุนไพรแก่นตะวัน เป็นพืชที่ปลูกง่าย ลักษณะปลูกคล้ายกับ ขมิ้นชัน เติบโตในดินร่วนปนทรายได้ดี และให้ผลผลิตดีด้วยดินร่วนปนทรายสามารถปลูกได้ทุกฤดู โดยเฉพาะช่วงฤดูฝนจะดีที่สุด แต่ระวังอย่าให้น้ำขัง เพราะจะทำให้หัวแก่นตะวันเน่าได้
หัวใช้รับประทานสดเป็นผัก ใช้ทำขนมหรือต้มรับประทาน ภายในหัวมีน้ำ 80% และคาร์โบไฮเดรต ประมาณ 18% โดยคาร์โบไฮเดรตส่วนใหญ่เป็นอินนูลิน (Inulin) เป็นสารเยื่อใยอาหารที่ให้ความหวาน จะไม่ถูกย่อยในกระเพาะ และลำไส้เล็ก อยู่ในระบบทางเดินอาหารเป็นเวลานาน ทำให้ไม่รู้สึกหิว กินอาหารได้น้อย ช่วยลดความอ้วนและป้องกันโรคเบาหวาน ในเชิงอุตสาหกรรมใช้หัวแก่นตะวันเป็นวัตถุดิบสำหรับสกัดน้ำตาลอินนูลินได้
หัวแก่นตะวันใช้ปรุงอาหารแทนมันฝรั่งได้ โดยให้เนื้อสัมผัสเช่นเดียวกันแต่รสหวานกว่า เหมาะสำหรับใส่ในสลัด คาร์โบไฮเดรตในหัวจะนุ่มถ้าต้มสุก แต่จะคงสภาพได้ดีกว่านึ่ง แก่นตะวันมี โพแทสเซียม 650 mg ต่อ 150g มีเหล็กสูง และมีเส้นใย ไนอาซิน ไทอามีน ฟอสฟอรัส และทองแดง
ในเมนูอาหารไทย แก่นตะวันสามารถปรุงเป็นส้มตำได้
หัวแก่นตะวัน เป็นวัตถุดิบแปรรูปเป็นเอทานอลและสุราได้ ใน Baden-Württemberg ประเทศเยอรมัน หัวแก่นตะวันมากกว่า 90% ใช้ในการผลิตสุราเรียกว่า "Topi" หรือ "Rossler"
ลำต้นและใบใช้เป็นอาหารสัตว์ โดยมีสารอาหารที่ย่อยได้ทั้งหมดมากกว่าถั่วอัลฟัลฟา แต่มีโปรตีนน้อยกว่า ลำต้นนำไปหมักทำเอทานอลได้เช่นเดียวกัน
จินดา ศิริมานนท์
จินดา ศิริมานนท์ (6 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 26 เมษายน พ.ศ. 2556) นักเขียนชาวไทย เป็นภริยาและเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานของ สุภา ศิริมานนท์ นักหนังสือพิมพ์แนวหน้าของไทย
จินดา ศิริมานนท์ มีนามเดิมว่า จินดา สุนทรโรหิต เป็นบุตรสาวของหลวงสุภาเทพ (โต สุนทรโรหิต) ยกระบัตร์ศาลอุทธรณ์ จบการศึกษาด้านการพยาบาล พบกับสุภา ศิริมานนท์ และแต่งงานกันเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2486
จินดา ช่วยงานการทำหนังสือของสุภามาโดยตลอด ช่วง พ.ศ. 2486-2488 เมื่อสุภา ศิริมานนท์ เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "นิกรวันอาทิตย์" จินดาทำหน้าที่ช่วยคัดเลือกเรื่อง เขียนบทวิจารณ์และแนะนำหนังสือ ใช้นามปากกาว่า "จ.ส.ร" (ย่อมาจาก จินดา สุนทรโรหิต) ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง สุภาก่อตั้งนิตยสาร "อักษรสาส์น" ระหว่าง พ.ศ. 2492-2495 เป็นนิตยสารหัวก้าวหน้า ซึ่งมีเนื้อหาแนวสังคมนิยมในสมัยนั้น จินดาร่วมจัดทำนิตยสารอักษรสาส์นในตำแหน่งผู้จัดการ มีหน้าที่เขียนแนะนำและวิจารณ์หนังสือ จนกระทั่งนิตยสารถูกสั่งปิด และสุภา ศิริมานนท์ ถูกจับกุมด้วยข้อหากบฏสันติภาพ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ถูกคุมขังและสอบสวนอยู่ 60 วัน
จินดา ศิริมานนท์ หันมาทำสถานรับเลี้ยงเด็กเพื่อหารายได้พิเศษที่บ้าน และทำต่อเนื่องมาประมาณ 30 ปี จนกระทั่งสุภา ศิริมานนท์เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2529 จินดาได้ก่อตั้งกองทุนชื่อ กองทุนสุภา ศิริมานนท์ เพื่อเผยแพร่ประวัติชีวิตและงานของสามี โดยจัดพิมพ์ผลงานของสุภา เช่น "เหยียบยุโรป", "แคปิตะลิสม์", "เจ็งกิ๊ซข่าน", "วรรณสาส์นสำนึก" รวมทั้งผลักดันให้มีการจัดพิมพ์หนังสือ ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? เป็นนวนิยายที่สุภา ศิริมานนท์ เขียนไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 แต่ไม่ได้เคยได้ตีพิมพ์ เพราะไม่มีสำนักพิมพ์ใดกล้าจัดพิมพ์ เนื่องจากนำเสนอข้อมูลใหม่เกี่ยวกับการปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในช่วงปลายรัชสมัยกรุงธนบุรี
หลังการเสียชีวิตของสุภา ศิริมานนท์ จินดากลับมาเขียนหนังสืออีกครั้ง คือ สารคดีบันทึกการเดินทางไปอินเดีย ชื่อ "ไปเยือนถิ่นพุทธภูมิ" (พ.ศ. 2533) และบันทึกการเดินทางเมื่อครั้งเดินทางไปคารวะนายปรีดี พนมยงค์ ที่ประเทศฝรั่งเศส ชื่อ “ความทรงจำจากบ้านชานกรุงปารีส” (พ.ศ. 2536)
จินดา ศิริมานนท์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
อาร์ทิโชก
อาร์ทิโชก  เป็นพืชเมืองหนาว มีถิ่นกำเนิดในยุโรปเขตเมดิเตอร์เรเนียน มีสรรพคุณทางยา สามารถบริโภคสดหรือปรุงเป็นอาหาร ซึ่งเป็นเมนูสำคัญของงานเลี้ยงทางยุโรป และยังมีการนำมาสกัดสารไซนาริน
ลักษณะทรงต้นและใบจะมีขนาดใหญ่โตเต็มที่จะมีขนาด 1.80 เมตร ใบหยักเป็นแฉกลึกสีเขียวอมเทาหรือขาวอมเทา ดอกประกอบไปด้วยกลุ่มของกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ บนก้านดอกลักษณะของดอกทรงแตกต่างกันไปตามลักษณะสายพันธุ์ ออกดอกในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม
การปฏิบัติการพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์
การปฏิบัติการพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์ หมายถึงกระบวนการแก้ปัญหาการพยาบาลทางคลินิกที่ใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ดีที่สุดจากงานวิจัยที่ออกแบบอย่างดี นำมาตัดสินใจในการปรับใช้ในการดูแลหรือการให้การพยาบาลผู้ป่วย
สาย Piccadilly
ทานตะวันหัว
คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์
คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์  เป็นศูนย์การค้าแบบครบวงจร โดยบริษัท คิง พาวเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล จำกัด ตั้งอยู่ที่ ถนนรางน้ำ แขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่เดิมขององค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.) ที่ยุบเลิกองค์การและได้ย้ายออกไปในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 ภายในศูนย์การค้ามีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ให้แก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย
คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
ซาร์มีไฮล์ที่ 1 หรือ มีไฮล์ โรมานอฟ   เป็นซาร์แห่งรัสเซีย พระองค์แรกจากราชวงศ์โรมานอฟ ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากสภาเซมสกี ทูลเชิญพระองค์ให้ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1613 พระองค์ทรงเป็นโอรสใน ฟิโอดอร์ นิกิติช โรมานอฟ (ภายหลังได้เป็นพระอัครบิดรแห่งมอสโกในพระนามอัครบิดรฟิลลาเร็ตแห่งมอสโก) และเซนิยา เซสโตวา (ภายหลังได้ออกบวชชีและได้รับนามใหม่ว่า มาร์ธ่า) พระองค์ยังเป็นพระนัดดา (หลานลุง) ในซาร์ฟิโอดอร์ที่ 1 ซาร์องค์สุดท้ายในราชวงศ์รูลิคสายตรง ผ่านทางพระอัยกี (พี่สาวของปู่) ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีองค์แรกในซาร์อีวานที่ 4 การขึ้นครองราชย์ของพระองค์นับเป็นจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย ในรัชสมัยของพระองค์รัสเซียได้พิชิตดินแดนไซบีเรีย ซึ่งสำเร็จได้ส่วนหนึ่งเพราะความช่วยเหลือจากพวกคอสแซคและตระกูลสโตรกานอฟ
พระเทพกิตติปัญญาคุณ (กิตติวุฑโฒ ภิกขุ)
พระเทพเจติยาจารย์ (วิริยังค์ สิรินธโร)
สมเด็จพระสังฆราช (ปลด กิตฺติ โสภณ)
โรงเรียนวัดบวรนิเวศ
โรงเรียนวัดบวรนิเวศ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทชายล้วน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาทั้งตอนต้นและตอนปลายเป็นโรงเรียนชายล้วน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณวัดบวรนิเวศวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โรงเรียนนี้ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 ตามพระดำริของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เพื่อจัดการศึกษาเล่าเรียนแก่พระภิกษุสามเณรในคณะธรรมยุติกนิกาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2442 การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนวัดบวรนิเวศได้ก็กลายเป็นต้นแบบของการจัดการศึกษาในโรงเรียนต่างๆ ทั่วประเทศ ตามพระราชประสงค์ที่จะขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ประชาชนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
โรงเรียนแห่งนี้ในปัจจุบันมีองค์สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกเป็นองค์อุปถัมภ์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ ๕ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้ง วิทยาลัย ขึ้นในวัดบวรนิเวศวิหารพระราชทานนามว่า มหามกุฏราชวิทยาลัยในปีพุทธศักราช ๒๔๓๖ (ร.ศ. ๑๑๒) เพื่อให้เป็นที่ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมของพระภิกษุสามเณรในคณะธรรมยุตินิกาย ตามพระดำริของ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสผู้ครองวัดบวรนิเวศวิหารในขณะนั้น โดยแบ่งเป็น ๒ แผนกคือส่วนวิทยาลัยใช้เป็นที่เล่าเรียนพระปริยัติธรรมชั้นสูง และจัดตั้งโรงเรียนตามพระอารามเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาลัยนี้
โรงเรียนวัดบวรนิเวศเป็นส่วนหนึ่งของมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส ทรงเป็นผู้จัดการพระองค์แรก ต่อมาการเรียนการสอนในโรงเรียน ได้ขยายตัวกว้างขวางออกไปตามลำดับ ในปีพุทธศักราช 2442 (ร.ศ.๑๑๗) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์ให้ขยายการศึกษาให้แพร่หลายไปทั่วประเทศ จึงโปรดเกล้าฯ ให้นำหลักสูตรและวิธีการสอนที่ใช้ในโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ไปใช้สอนตามโรงเรียน ต่างๆ ทั่วประเทศ จึงถือได้ว่าโรงเรียนวัดบวรนิเวศเป็นโรงเรียนสาธิตในการใช้หลักสูตร เป็นแห่งแรกของประเทศไทย
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งลูกเสือขึ้น เมื่อวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๔๕๔ ตามระเบียบปกครองลูกเสือของชาติ โดยเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๔๕๔ กองลูกเสือโรงเรียนวัดบวรนิเวศตั้งขึ้นในมณฑลกรุงเทพมหานคร เป็นกองร้อยที่ ๗
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดสร้างตึกมนุษยนาควิทยาทาน เพื่อเป็นที่ระลึกให้แก่ พระเจ้าน้องยาเธอกรมหมื่นวชิรญาณวโรรส ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๖๗ โดยหลวงสาโรชรัตนนิมานก์ เป็นสถาปนิก โดยตึกมนุษยนาควิทยาทาน ใช้เป็นสถานที่สำหรับการเรียนการสอนของนักเรียนโรงเรียนวัดบวรนิเวศ และโรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ
ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนวัดบวรนิเวศ เป็นรูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ จ.ป.ร. ครอบจุลมงกุฎ ประดิษฐานบนพญานาคสองหัว มีชื่อโรงเรียน "บวรนิเวศ" อยู่กลางลำตัวพญานาค
รูปสัญลักษณ์ดังกล่าวมีนัยความหมายดังต่อไปนี้
ต้นราชพฤกษ์ หรือต้นคูน ออกดอกเป็นช่อสีเหลือง ต้นราชพฤกษ์ออกดอกบานในช่วงเดือนมีนาคม - เมษายน ตรงกับช่วงเวลาที่นักเรียนจบหลักสูตร มัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3) และ มัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.6) ปัจจุบันต้นราชพฤกษ์ของโรงเรียนปลูกอยู่ด้านหน้ามุขอรพินทุ์ ตรงข้ามศาลาจตุรมุข
เรียนดี มีวินัย ใจสะอาด
สุภาษิต.
ปญฺญา นรานํ รตนํ หมายถึง ปัญญาเป็นรัตนะของนรชน
ระบบการปกครองนักเรียน.
โรงเรียนวัดบวรนิเวศจัดระบบการปกครองนักเรียนออกเป็น 5 คณะ ดังนี้
อารบิก
อารบิก อาจหมายถึง
บุษกร พรวรรณะศิริเวช
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต  (ราว ค.ศ. 1015 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1040) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่าง วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1015 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และ เอลกิฟูแห่งนอร์ทแธมตัน แต่ความเชื่อที่ว่าเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าคานูทจริงก็ไม่เป็นที่แน่นอน ฮาโรลด์ได้รับพระนามว่า “Harefoot” เพราะทรงมีความว่องไว (ราวกระต่าย (Hare)) และความสามารถในการล่าสัตว์
หลังจากพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 พระอนุชาต่างพระมารดาฮาร์ธาคานูทผู้มีฐานะเป็นรัชทายาทของทั้งราชบัลลังก์อังกฤษและเดนมาร์กไม่ทรงสามารถเดินทางมาเข้าพิธีราชาภิเณกได้เพราะราชอาณาจักรเดนมาร์กมีเค้าว่าจะถูกรุกรานโดยพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์และพระเจ้าอนุนด์ เจคอปแห่งสวีเดน ขุนนางอังกฤษเห็นด้วยกับการแต่งตั้งฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นชั่วคราวในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระหว่างที่ฮาร์ธาคานูทไม่สามารถทรงราชการได้ แม้จะได้รับการคัดค้านจากกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ และพระราชินี แต่ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตก็ได้รับการสวมมงกุฏ
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตสามารถรักษาราชบัลลังก์ไว้ได้หลังจากที่ เอ็ดเวิร์ด เอเธลลิงและพระอนุชาอัลเฟรด เอเธลลิงพยายามโค่นในปี ค.ศ. 1036 พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตที่ออกซฟอร์ดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 พระบรมศพถูกฝังไว้ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบี ต่อมาร่างของพระองค์ก็ถูกขุดขึ้นมา ตัดพระเศียรและโยนทิ้งในแม่น้ำเทมส์เมื่อพระเจ้าฮาร์ธาคานูทขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1040 แต่ต่อมาผู้สนับสนุนของพระองค์ก็นำพระบรมศพกลับไปฝังที่วัดเซนต์เคลเมนท์เดนส์ (St Clement Danes)
ฮาโรลด์ แฮร์ฟุต
ค.ศ. 1040
พระเจ้าฮาร์ธาคนุต
พระเจ้าฮาร์ธาคนุต หรือ พระเจ้าคนุตที่ 3 แห่งเดนมาร์ก (; ; ค.ศ. 1018 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคนุต เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1018 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าคนุตมหาราช และ เอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ และทรงราชบัลลังก์เดนมาร์กระหว่างปี ค.ศ. 1035 ถึงปี ค.ศ. 1042 และราชบัลลังก์อังกฤษระหว่างวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042
พระเจ้าฮาร์ธาคนุตได้รับราชบัลลังก์เดนมาร์กเมื่อปี ค.ศ. 1035 หลังจากที่พระราชบิดาพระเจ้าคนุตมหาราชเสด็จสวรรคต แต่การรุกรานของพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์ทำให้ไม่ทรงสามารถมารับราชบัลลังก์อังกฤษได้ ทางอังกฤษจึงตกลงยกพระราชบัลลังก์ให้ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตพระเชษฐาต่างพระมารดาผู้เป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าคนุตมหาราชเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ชั่วคราว แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตทรงยึดราชบัลลังก์เป็นของพระองค์เองในปี ค.ศ. 1037 ฮาร์ธาคนุต “ถูกทิ้งเพราะไปอยู่เสียไกลในเดนมาร์ก” — และเอ็มมาแห่งนอร์ม็องดีพระราชมารดาของฮาร์ธาคนุตผู้ที่ประทับอยู่ที่วินเชสเตอร์กับกองทหารของฮาร์ธาคนุตก็ทรงถูกบังคับให้หนีไปบรูจส์ (Bruges) ในฟลานเดอร์ส พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงสงบศึกกับทางสแกนดิเนเวียด้วยสนธิสัญญาที่ทรงทำกับพระเจ้าแม็กนัสราวปี ค.ศ. 1038 หรือ ค.ศ. 1039 โดยตกลงกันว่าถ้าคนหนี่งคนใดตายดินแดนของผู้ที่ตายไปก็จะตกไปเป็นของผู้ที่มีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นพระเจ้าฮาร์ธาคนุตก็เตรียมการรุกรานอังกฤษเพื่อที่จะไปปลดพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตจากราชบัลลังก์ แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตจึงได้รับการอัญเชิญจากอังกฤษ ทรงขึ้นฝั่งอังกฤษที่แซนด์วิชในเค้นท์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1040 พร้อมกับเรือรบ 62 ลำ เมื่อเสด็จมาถึงก็มีพระราชโองการให้ขุดร่างของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นมาแล้วเอาไปโยนทิ้ง
พระเจ้าฮาร์ธาคนุตเป็นพระมหากษัตริย์ที่โหดร้ายและไม่เป็นที่นิยม ทรงเรียกเก็บภาษีอย่างหนักเพื่อที่ทรงใช้ในการบำรุงกองทัพเรือของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1041 ชาววูสเตอร์สังหารทหารสองคนของพระเจ้าฮาร์ธาคนุตที่มาเก็บภาษี พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงตอบโต้โดยการเผาเมือง เกี่ยวกับเรื่องภาษีมีตำนานเล่ากันว่าเลดี้โกไดวาเปลือยร่างขี่ม้ารอบเมืองโคเวนทรีเพื่อเรียกร้องให้เอิร์ลลดภาษีที่พระเจ้าฮาร์ธาคนุตสั่งให้เก็บ พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicle) กล่าวถึงพระองค์อย่างผ่านๆ ว่าไม่ทรงประสบความสำเร็จอะไรในฐานะพระเจ้าแผ่นดินระหว่างเวลาที่ทรงครองราชย์ นอกจากนั้นก็ยังกล่าวว่าในปี ค.ศ. 1041 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงละเมิดสัญญาและทรยศต่อเอิร์ลเอดวูลฟแห่งนอร์ทธัมเบรียผู้อยู่ในความคุ้มครองของพระองค์
ในปี ค.ศ. 1041 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงอัญเชิญพระอนุชาต่างพระบิดาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี กลับจากการลี้ภัยในนอร์ม็องดีมาอยู่ในราชสำนักของพระองค์และคงคิดจะตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทด้วย พระเจ้าฮาร์ธาคนุตมิได้ทรงเสกสมรสและไม่มีพระราชโอรสธิดา แต่ก็มีข่าวลือว่ามีพระโอรสนอกสมรส วิลเลียม คนุต พระเจ้าฮาร์ธาคนุตเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 ที่แลมเบ็ธ พระบรมศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ที่เดียวกับพระราชบิดาและพระราชมารดา เอ็ดเวิร์ดขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี ฟื้นฟูราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของแซ็กซอน
พระเจ้าฮาร์ธาคานูท
สมเด็จพระเจ้าคานูทที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
ฮาร์ธาคานูท
ค.ศ. 1042
ค.ศ. 1041
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หรือ พระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทาน  (ราว ค.ศ. 990 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวค.ศ. 990 ที่เวสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ และเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก พระเจ้าเอ็ดมันด์ทรงได้รับพระสมญานามว่า "ผู้ทนทาน" (Ironside) จากการที่สามารถต้านท้านการรุกรานของเจ้าชายคนุตแห่งเดนมาร์กได้อยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทรงอภิเษกสมรสกับเอลด์จิธแห่งอีสต์แองเกลีย และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1016 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ที่กลาสตันบรี ในปีเดียวกันนั้นเอง พระศพถูกฝังอยู่ที่กลาสตันบรีแอบบีย์ ซึ่งถูกทำลายในช่วงการยุบอาราม
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 หรือ "พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม" (Ethelred the Unready) และเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก พระมเหสีพระองค์แรก มีพระเชษฐาพระองค์หนึ่ง คือ แอเทลสแตน และพระราชอนุชาอีกสองพระองค์ คือ เอเดรด และ เอ็กเบิร์ต พระราชมารดาของพระองค์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 996 พระราชบิดาจึงทรงอภิเษกสมรสใหม่กับเอ็มมาแห่งนอร์มังดี
เจ้าชายเอเธลสตานสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1014 พระองค์จึงกลายเป็นองค์รัชทายาท ความขัดแย้งระหว่างเอ็ดมันด์กับพระราชบิดาก็เริ่มเกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1015 พระเจ้าเอเธลเรดทรงสังหารซิกเฟิร์ธ (Sigeferth) และ มอร์คาร์ (Morcar) พันธมิตรสองคนของเอ็ดมันด์ เอ็ดมันด์จึงไปเอาตัวอีดิธแห่งอีสแองเกลียภรรยาหม้ายของซิกเฟิร์ธออกจากสำนักชีที่ถูกกักขังอยู่มาเสกสมรสด้วยเพื่อเป็นการประท้วงพระราชบิดา ระหว่างนี้ เจ้าชายคนุตแห่งเดนมาร์กก็ทรงเข้ารุกรานอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1016 พระองค์ทรงร่วมกับ อูห์เรดผู้เก่งกล้า เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบรีย (Uhtred the Bold, Earl of Northumbria) ก็ร่วมกันก่อกบฎ แต่อูห์เรดก็แปรพักตร์ไปเข้ากับเจ้าชายคนุต เอ็ดมันด์จึงคืนดีกับพระราชบิดา
ในปี ค.ศ. 1016 พระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 ก็ประชวรและในที่สุดก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 เมษายน เจ้าชายเอ็ดมันด์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และทรงพยายามต่อต้านการรุกรานของพระเจ้าคนุต เมื่อทหารเดนมาร์กล้อม กรุงลอนดอน เอ็ดมันด์ก็เสด็จไปรวมกำลังที่เวสเซกซ์ เมื่อทหารเดนมาร์กติดตามมาก็ทรงต่อสู้อย่างกล้าหาญ และทรงได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อกองกำลังจ้าชายคนุต แต่ในวันที่ 18 ตุลาคม จ้าชายคนุตก็เอาชนะกองทัพของพระองค์ได้ในในยุทธการแอชชิงดัน (Battle of Ashingdon) ในเอสเซกซ์ หลังจากนั้นทั้งสองพระองค์ก็ทรงเจรจาสงบศึกซึ่งทำให้พระองค์จำต้องแบ่งอาณาจักรให้แก่จ้าชายคนุต โดยเจ้าชายคนุตทรงได้ดินแดนทั้งหมด ส่วนพระองค์จะยังทรงปกครองเวสเซกซ์ นอกจากนั้นก็ยังทรงตกลงกันว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสวรรคตไปเสียก่อนดินแดนของผู้นั้นก็จะตกไปเป็นของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่
พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016 ที่ออกซฟอร์ดหรือลอนดอน ดินแดนของพระองค์จึงตกไปเป็นของพระเจ้าคนุตผู้กลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษแต่เพียงพระองค์เดียว พระศพถูกฝังอยู่ที่กลาสตันบรีแอบบีย์ในซัมเมอร์เซต ตัวแอบบีถูกทำลายจนสิ้นระหว่างการยุบอาราม อนุสรณ์และที่ฝังพระศพจึงถูกทำลายไปด้วย
พระเจ้าเอ็ดมันด์มีพระราชโอรสสองพระองค์ คือ เอ็ดเวิร์ดผู้ลี้ภัย และ เอ็ดมันด์ เอเธลลิง พระเจ้าคนุตส่งทั้งสองพระองค์ไปสวีเดนโดยตั้งพระทัยว่าเอาไปปลงพระชนม์แต่ในที่สุดเจ้าชายทั้งสองถูกส่งต่อไปที่จักรวรรดิเคียฟรุสและในที่สุดก็ทรงหนีไปลี้ภัยที่ฮังการี
บทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์.
“เอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์” เป็นบทละครที่กล่าวกันว่าอาจจะเขียนโดยวิลเลียม เชกสเปียร์
ซึ่งสันนิษฐานจากลักษณะการเขียน แต่ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์
สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา
สมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส
เจ้าหญิงแมรีแห่งเท็ค
สมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน
พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2  (ราว ค.ศ. 968 - 23 เมษายน ค.ศ. 1016) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 968 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ และพระนางเอลฟรีดา ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์กและต่อมาเอ็มมาแห่งนอร์มังดี ทรงราชย์ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 จนถูกขับลงจากราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1013 แต่ทรงชิงราชบัลลังก์กลับมาได้ในปีต่อมา และครองราชย์จวบจนเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1016 เหตุการณ์สำคัญในรัชสมัยของพระองค์คือการต่อสู้กับชาวไวกิงที่มารุกรานอังกฤษ
พระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ
Ethelred II
Aethelred the Unready
เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี
เอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ เดนมาร์ก และนอร์เวย์ (ภาษาอังกฤษ: Emma of Normandy) (ราว ค.ศ. 985 - 6 มีนาคม ค.ศ. 1052)
เอ็มมาแห่งนอร์มังดีประสูติราว ค.ศ. 985 เป็นพระธิดาของริชาร์ดผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งนอร์มังดี (Richard the Fearless) และกันนอรา ดัชเชสแห่งนอร์มังดี เป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ ระหว่างค.ศ. 1002 ถึง ค.ศ. 1016 และมีพระราชโอรสกับพระเจ้าเอเธล์เรดผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราชและเป็นพระราชินีระหว่าง ค.ศ. 1017 ถึง ค.ศ. 1035 และมีพระราชโอรสผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท เอ็มมาแห่งนอร์มังดีเป็นพระอัยกีของ สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เอ็มมาสิ้นพระชนม์เมื่อ 6 มีนาคม ค.ศ. 1052 ที่วินเชสเตอร์ อังกฤษ
พระเจ้าคานูทมหาราช
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน