pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชัยชนะที่เวียดนามมีเหนือทีมชาติไทยที่สำคัญที่สุดคือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2008 รอบชิงชนะเลิศ เวียดนามคว้าแชมป์โดยชนะไทยด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–2 คว้าแชมป์เป็นสมัยแรกนอกจากนี้ ในปัจจุบันเวียดนามได้ยกระดับทีมขึ้นมาจนแซงทีมไทยขึ้นมาเป็นทีมอันดับหนึ่งของภูมิภาคอาเซียนตามการจัดอันดับโลกของฟีฟ่า
อินโดนีเซียเป็นอีกหนึ่งทีมในภูมิภาคอาเซียนที่พบกับเวียดนามหลายครั้ง โดยพบกันรวม 38 ครั้ง เวียดนามมีสถิติที่เป็นรอง โดยชนะ 12 ครั้ง เสมอ 10 ครั้ง และแพ้ 16 และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา เวียดนามไม่สามารถชนะอินโดนีเซียในการแข่งขันทางการได้อีกเลย ทำได้เพียงเสมอและแพ้เท่านั้น และเวียดนามเอาชนะได้เพียง 2 ครั้งเท่านั้นจากการพบกันใน 14 ครั้งหลังสุด ก่อนที่จะยุติสถิติเลวร้ายได้โดยเอาชนะได้ 3–1 ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2
ในอดีตกระทั่งถึง ค.ศ. 2012 ที่สิงคโปร์เป็นมหาอำนาจในสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน พวกเขาเป็นคู่แข่งสำคัญของเวียดนามเช่นกัน ทั้งคู่พบกัน 39 ครั้ง เวียดนามมีสถิติเหนือกว่าโดยชนะไป 21 ครั้ง เสมอ 13 ครั้ง และแพ้เพียง 5 ครั้ง แต่เวียดนามมีผลงานที่ย่ำแย่ในการพบสิงคโปร์ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 1998 โดยเฉพาะความพ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 1998 แม้เวียดนามจะเป็นเจ้าภาพแต่พวกเขาแพ้สิงคโปร์ 0–1 (ในขณะนั้นรอบชิงชนะเลิศแข่งขันกันเพียงหนึ่งนัด) อย่างไรก็ตาม เวียดนามก็กลับมารักษาสถิติในการไม่แพ้สิงคโปร์มาตั้งแต่ ค.ศ. 1998 จนถึงปัจจุบัน แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าในช่วงเวลานี้ เวียดนามไม่สามารถชนะสิงคโปร์ด้วยผลต่างประตูมากกว่าหนึ่งลูกได้เลย และมีถึง 6 จาก 12 นัดที่เสมอกัน แม้เวียดนามจะชนะในอีก 6 นัดที่เหลือ
ทีมชาติเวียดนามใต้มีผลงานการพบกันที่เป็นรองทีมชาติมาเลเซีย โดยชนะ 3 นัด, เสมอ 3 นัด และแพ้ 7 นัดในขณะนั้น มาเลเซียถือเป็นมหาอำนาจในวงการฟุตบอลของภูมิภาคอาเซียน แต่นับตั้งแต่มีการรวมประเทศ เวียดนามมีสถิติที่เหนือกว่ามาเลเซียมาก ชนะไป 13 ครั้ง, เสมอ 3 และแพ้เพียง 6 ครั้ง และไม่แพ้มาเลเซียมาตั้งแต่ ค.ศ. 2014
ชื่อเรียก และกลุ่มผู้สนับสนุน.
แม้ทีมชาติเวียดนามจะไม่มีชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ทว่ากลุ่มแฟนบอลรวมถึงสื่อได้ตั้งชื่อทีมว่า "Những Chiến binh Sao vàng" ซึ่งหมายถึง "นักรบดาวทอง" ซึ่งมาจากดาวที่ปรากฏบนธงชาติเวียดนาม และธงชาติยังปรากฏบนเสื้อแข่งของทีมมาทุกยุคสมัย และสหพันธ์ฟุตบอลเวียดนามได้ใช้ชื่อดังกล่าวเรียกทีมตนเองมาถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้ ทีมชาติเวียดนามยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Tuyển" ซึ่งหมายถึง "การคัดเลือก" โดยมาจากการเรียกโดยสื่อท้องถิ่นและประชากรท้องถิ่น โดยต้องการสื่อถึงนักฟุตบอลในทีมที่ได้รับคัดเลือกมาเพื่อเป็นตัวแทนของชาวเวียดนามทั้งชาติในการไล่ล่าความสำเร็จ และสร้างความภาคภูมิใจแก่คนในประเทศ
กลุ่มแฟนบอลหรือผู้สนับสนุนของทีมชาติเวียดนามแบ่งออกเป็นสองกลุ่มหลัก โดยกลุ่มแรกมีชื่อเรียกทางการในภาษาอังกฤษคือ "Vietnam Football Supporters" หรือ VFS  ก่อตั้งใน ค.ศ. 2014 และอีกหลุ่มหนึ่งคือ "Vietnam Golden Stars" หรือ VGS  ก่อตั้งใน ค.ศ. 2017 ฟุตบอลเป็นกีฬาที่มีอิทธิพลต่อวิถิชีวิตคนเวียดนามมาก และชาวเวียดนามมีวัฒนธรรมการเชียร์ทีมแบบคลั่งไคล้ จริงจัง ทุกครั้งที่มีการแข่งขันเกมใหญ่หรือรายการสำคัญ จะปรากฏแฟนบอลของเวียดนามออกมารวมตัวกันบริเวณท้องถนนอย่างหนาแน่น และร่วมร้องเพลงชาติเวียดนาม หรือแม้แต่การแข่งขันในรายการเล็ก เช่น การแข่งขันของทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ปัจจุบันเวียดนามสวมชุดแข่งขันที่ผลิตโดยแกรนด์สปอร์ต เริ่มครั้งแรกตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2015 โดยแต่เดิมมีการเซ็นสัญญากันถึง ค.ศ. 2019 แต่ได้มีการขยายต่อถึง ค.ศ. 2023 ชุดแข่งทีมเหย้าของเวียดนามมักเป็นสีแดงล้วน และมีแถบสีเหลืองซึงสื่อถึงสีธงชาติของประเทศ และชุดทีมเยือนมักเป็นสีขาว โดยเคยสวมชุดสีน้ำเงินและสีเหลืองบ้างแต่ไม่บ่อยนัก
โจ้ พอส
ราชอาณาจักรบาห์เรน
ฟุตบอลทีมชาติบาห์เรน
ฟุตบอลทีมชาติบาห์เรน (อาหรับ: منتخب البحرين لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจาก ราชอาณาจักรบาห์เรน อยู่ภายใต้การควบคุมของ สมาคมฟุตบอลบาห์เรน ทีมชาติบาห์เรนก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494 และเข้าร่วมฟีฟ่าในปี 2509 ทีมบาห์เรนยังไม่เคยเข้าร่วมฟุตบอลโลก แต่ในระดับเอเชียแล้ว ทีมชาติบาห์เรนได้อันดับ 4 ใน เอเชียนคัพ 2004 และในปีนั้นทีมบาห์เรนได้รับรางวัลทีมที่มีการพัฒนามากที่สุดจากฟีฟ่า ในปี 2547
สนามฟุตบอลม้ายดิ่น
สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ
สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ  เป็นสนามกีฬาในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม โดยมีความจุทั้งหมด 40,000 ที่นั่ง เปิดใช้งานเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2546 โดยใช้เป็นสนามกีฬาในการแข่งขันซีเกมส์ สนามกีฬานี้เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศเวียดนาม
สนามกีฬาหมีดิ่ญตั้งอยู่ที่เขตตื่อเลียม ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮานอย 12 กิโลเมตร
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  หรือ หมู่เกาะมัลบินัส  เป็นกลุ่มเกาะตั้งอยู่ในหมู่เกาะแอตแลนติกใต้บนไหล่ทวีปปาตาโกเนีย หมู่เกาะหลักอยู่ห่างจากชายฝั่งปาตาโกเนียที่ละติจูดราว 52° ใต้ ไปทางตะวันออกราว 500 กิโลเมตร กลุ่มเกาะมีพื้นที่ 12,173 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะฟอล์กแลนด์ตะวันออก ฟอล์กแลนด์ตะวันตก และเกาะที่เล็กกว่าอื่นอีก 776 เกาะ หมู่เกาะดังกล่าวเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร มีระดับการปกครองตนเองภายในสูง โดยมีสหราชอาณาจักรรับประกันรัฐบาลที่ดีและรับผิดชอบด้านการป้องกันภัยและการต่างประเทศ เมืองหลวง คือ สแตนลีย์บนเกาะฟอล์กแลนด์ตะวันออก
มีการถกเถียงว่าด้วยการค้นพบหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ครั้งแรกและการล่าอาณานิคมโดยชาวยุโรปในกาลต่อมา หลายช่วง หมู่เกาะมีนิคมฝรั่งเศส อังกฤษ สเปนและอาร์เจนตินา อังกฤษสถาปนาการปกครองอีกครั้งใน พ.ศ. 2376 แม้อาร์เจนตินาจะยังคงอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะต่อไป ใน พ.ศ. 2525 หลังการบุกครองหมู่เกาะของอาร์เจนตินา เกิดสงครามฟอล์กแลนด์ที่ไม่มีการประกาศสงครามนานสองเดือนระหว่างอาร์เจนตินากับสหราชอาณาจักร กระทั่งกองกำลังอาร์เจนตินาทั้งหมดยอมจำนนและการคืนหมู่เกาะให้อยู่ในการปกครองของอังกฤษ
ประชากรหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งประเมินอยู่ที่ 2,841 คน ประกอบด้วยชาวหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ท้องถิ่นเป็นหลัก ส่วนมากมีเชื้อสายอังกฤษ ชาติพันธุ์อื่น ได้แก่ ฝรั่งเศส ยิบรอลตาร์และสแกนดิเนเวีย การเข้าเมืองจากสหราชอาณาจักร เซนต์เฮเลนา และชิลีทำให้หมู่เกาะมีประชากรเพิ่มขึ้น จากเดิมที่ลดลง ภาษาเด่นและภาษาราชการ คือ ภาษาอังกฤษ ภายใต้พระราชบัญญัติสัญชาติอังกฤษ ค.ศ. 1983 ชาวหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นพลเมืองอังกฤษตามกฎหมาย
หมู่เกาะอยู่ตรงแนวแบ่งเขตระหว่างเขตลักษณะอากาศกึ่งขั้วโลกภาคพื้นสมุทรกับอบอุ่นภาคพื้นสมุทร โดยเกาะหลักทั้งสองมีแนวเทือกเขาสูงถึง 700 เมตร หมู่เกาะเป็นที่อยู่ของประชากรนกขนาดใหญ่ แม้นกหลายชนิดจะไม่ผสมพันธุ์ในเกาะหลักอีกต่อไปเพราะผลของชนิดพันธุ์ที่นำเข้ามา กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลัก ได้แก่ การประมง การท่องเที่ยว การเลี้ยงแกะโดยเน้นการส่งออกขนแกะคุณภาพสูง และการสำรวจน้ำมัน การสำรวจน้ำมัน ซึ่งรัฐบาลหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นผู้ออกใบอนุญาต ยังถกเถียงกันอันเป็นผลจากข้อพิพาททางทะเลกับอาร์เจนตินา
ฟุตบอลทีมชาตินิวซีแลนด์
ฟุตบอลทีมชาตินิวซีแลนด์  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศนิวซีแลนด์ อยู่ภายใต้การควบคุมของฟุตบอลนิวซีแลนด์ โดยมีผลงานระดับโลกคือร่วมเล่นฟุตบอลโลก 2 ครั้งใน ฟุตบอลโลก 1982 และฟุตบอลโลก 2010 ในระดับภูมิภาคนั้น ทีมชาตินิวซีแลนด์ชนะเลิศ โอเชียเนียเนชันส์คัพ 4 ครั้ง โดยการแข่งขันส่วนใหญ่ของทีมชาตินิวซีแลนด์นั้น มักจะแข่งขันกับ ทีมชาติออสเตรเลีย
ในนิวซีแลนด์ ฟุตบอลไม่ใช่กีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ กีฬาที่คนนิยมเล่นในประเทศคือ รักบี้ และ คริกเก็ต
สมาน ส.จาตุรงค์
สมาน ส.จาตุรงค์ มีชื่อจริงว่า สมาน ศรีประเทศ เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่บ้านคลองสุขใจ ตำบลทุ่งทราย อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรชายคนที่ 2 ในจำนวน 4 คนของ นายจำนงค์ และนางละไม ศรีประเทศ สมานนับได้ว่าเป็นแชมป์โลกคนที่ 3 ของไทย ที่ไม่เคยชกมวยไทยมาก่อนเลย (2 คนก่อนหน้านี้คือ โผน กิ่งเพชร และ ชาติชาย เชี่ยวน้อย)
ฝันจะเป็นนักมวย.
สมานเริ่มชกมวยเมื่อตอนอายุได้ 21 ปี นับว่าสูงอายุแล้วสำหรับผู้ที่จะเริ่มเป็นนักมวย โดยมีความชอบส่วนตัวและใฝ่ฝันว่าจะเป็นแชมป์โลกเหมือนนักมวยคนอื่นบ้าง จึงติดต่อไปทาง "อาว์สังข์" ม.ร.ว.นริศ กฤดากร บรรณาธิการนิตยสารมวยโลกรายสัปดาห์ ม.ร.ว.นริศ จึงได้แนะนำไปที่ สุชาติ ธีรวุฒิชูวงศ์ เจ้าของค่าย "ส.จาตุรงค์" เพื่อให้สมานขึ้นชกแบบมวยสากลเพียงอย่างเดียว สมานขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนได้ชิงแชมป์โลกในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 กับนักชกอันตรายชาวเม็กซิกัน ริการ์โด โลเปซ โดยแพ้น็อกทีเคโอเพียงแค่ยก 2 ชวดตำแหน่งแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) สตอร์วเวทไป ในปี พ.ศ. 2536 หลังจากนั้นสมานยังคงขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ นับได้ว่าเป็นนักมวยฝีมือดีอีกคนหนึ่ง แต่ไม่มีใครคาดคิดหรือคาดหวังเลยว่า สมานจะมีฝีมือดีพอที่จะเป็นแชมป์โลก
แชมป์โลกประวัติศาสตร์.
จนกระทั่งเมื่อสมานได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 5 รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 กับนักชกอันตรายอีกคนหนึ่งชาวเม็กซิกัน อุมเบร์โต "ชิกิตา" กอนซาเลซ ที่เวทีมวยอิงเกิลวูด แคลิฟอร์เนีย ซึ่งก่อนไป ทุกคนต่างคาดไว้ว่า สมานต้องแพ้แน่ ๆ จะแพ้น็อกหรือแพ้คะแนนเท่านั้น เพราะกอนซาเลซถือเป็นนักมวยระดับโลก ที่หวังว่าสมานจะชนะ มีแค่เพียงกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ กับ สุชาติ ธีรวุฒิชูวงศ์ เท่านั้น แต่ผลการชกกลับพลิกล็อกถล่มทลาย เมื่อสมานเป็นฝ่ายชนะกอนซาเลซไปได้ และเป็นการชนะน็อกทีเคโออย่างเด็ดขาดในยกที่ 7 ชนิดที่ตัวเองก็เจียนไปเจียนอยู่เหมือนกัน
สมาน ส.จาตุรงค์ จึงกลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 21 ของไทย โดยได้แชมป์ในรุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สถาบันทันที คือ ทั้งสภามวยโลก (WBC) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) เป็นคนแรกของไทยและของทวีปเอเชีย ที่ครองแชมป์พร้อมกัน 2 สถาบันในคราวเดียวกัน ซึ่งไฟท์นี้นับว่าเป็นไฟท์สุดท้ายของชีวิตการชกของกอนซาเลซด้วย เพราะหลังการชกกอนซาเลซก็ได้ประกาศแขวนนวมถาวร เมื่อสมานกลับมาถึงเมืองไทยจึงกลายเป็นขวัญใจคนใหม่ของแฟนมวยชาวไทยไปโดยทันที สมานป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ ยูอิจิ โฮโซโนะ นักชกชาวญี่ปุ่น โดยเป็นการป้องกันตำแหน่งทั้ง 2 สถาบัน โดยสมานก็เป็นฝ่ายชนะน็อกไปอย่างง่ายดายในยกที่ 4
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2539 สมานก็สละตำแหน่งแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) โดยเลือกที่จะครองแต่ของสภามวยโลก (WBC) เท่านั้น สมานได้ป้องกันตำแหน่งหลายครั้ง อย่างต่อเนื่อง เช่น ชนะทีเคโอ​ อันโตนิโอ เปเรซ นักชาวชาวเม็กซิกัน ยก 4 ชนะทีเคโอ​ โจมา แกมบัว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ยก 7 ชนะ ชิโร ยาฮิโระ นักมวยชาวญี่ปุ่น ถึง 2 ครั้ง โดยครั้งที่ 2 เป็นการชกที่ประเทศญี่ปุ่น ชนะคะแนน ลาดิสลาโอ บัซเกซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เป็นต้น สมานมาเสียตำแหน่งในการป้องกันครั้งที่ 11 กับ ชเว โย-ซัม นักมวยรองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ชาวเกาหลีใต้ ถึงโซล ถิ่นของผู้ท้าชิงเอง โดยที่สมานโดนเอารัดเอาเปรียบด้วยวิธีการสารพัดต่าง ๆ ตลอดเวลา ทั้งโดนเอาหัวโขก,ตัดคะแนน เป็นต้น โดยที่กรรมการกลางจากสภามวยโลกชาวเม็กซิกัน ที่เป็นสักขีพยานในสถานที่ชกไม่ได้ช่วยอะไรเลย
หลังจากเสียแชมป์.
เมื่อเสียแชมป์โลกไปแล้ว สมานยังคงมุ่งมั่นที่จะชิงแชมป์คืนมาได้ สมานยังคงชกอุ่นเครื่องต่อไปอีก 4 - 5 ครั้ง แต่จนแล้วจนรอด สมานก็ยังไม่มีโอกาสเสียที ประกอบกับผู้สนับสนุนคนสำคัญ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ก็เสียชีวิตไป และมีนักมวยรายใหม่ก้าวขึ้นมาด้วย โอกาสของสมานก็เท่ากับว่าปิดไปโดยปริยาย สมานได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับชเว โย-ซัม คู่ปรับเก่าในปี พ.ศ. 2544 ที่โซล ปรากฏว่าคราวนี้ สมานเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 หลังจากนี้ สมานยังคงชกมวยต่อไป โดยพบกับ เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น นักมวยชาวไทยรุ่นน้อง แพ้ทีเคโอในที่ 4 เท่านั้นเอง จากนั้นสมานเดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง แพ้น็อก โคกิ คาเมดะ นักมวยดาวรุ่งชาวญี่ปุ่นในยกที่ 3 สมานจึงแขวนนวมไปในที่สุด
ชีวิตส่วนตัว สมาน จบการศึกษาทางโลกจากโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่ วัดโพธิ์ ในทางธรรมบวชเรียน จบเปรียญธรรม 3 ประโยค สามารถเรียกคำนำหน้านามได้ว่า "มหา" มีกิจการส่วนตัวคือ ขายข้าวมันไก่ ซึ่งเป็นกิจการดั้งเดิมของสมานที่มีผู้แนะนำให้ขายเป็นอาชีพเสริมตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแชมป์โลก ที่หมู่บ้านบ้านฟ้าลากูน รังสิต-คลอง 2 จังหวัดปทุมธานี สมานเป็นคนชอบเล่นเครื่องเสียง สถานภาพปัจจุบันสมรสแล้ว โดยภรรยาชื่อ "ปาริชาติ" มีทั้งคู่มีลูกสาวกันเพียงคนเดียว
เอสเซกซ์
เอสเซกซ์ (Essex) เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางตะวันออกของอังกฤษ เมืองหลวงคือ เชล์มสฟอร์ด (Chelmsford) จุดที่สูงที่สุดของเทศมณฑลนี้คือที่ Chrishall Common ใกล้กับหมู่บ้านแลงลีย์ (Langley) ซึ่งมีความสูง 144.6 เมตร
ชื่อเอสเซ็กซ์มีที่มาจากอีสต์เซ็กซ์ (East Seaxe) หรืออีสต์แซกซอนส์ (East Saxons) อาณาจักรเอสเซ็กซ์ก่อตั้งโดย Aescwine ในปี ค.ศ. 527
ท่าอากาศยานหลักในเอสเซ็กซ์คือ ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนเสตด (London Stansted) ซึ่งให้บริการเที่ยวบินสู่ยุโรปและอเมริกาเหนือ ส่วนท่าอากาศยานเซาทเธนด์ (Southend) ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดของบริเตนนั้น กำลังได้รับการปรับปรุงซ่อมแซมใหม่ นอกจากนี้ยังมีสนามบินขนาดเล็กอีกจำนวนมาก บางแห่งถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นฐานของกองทัพอากาศระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2
ท่าเรือทิลบรีเป็นหนึ่งในสามของท่าเรือที่สำคัญที่สุดของบริเตน ส่วนท่าเรือฮาริช (Harwich) จะเชื่อมโยงการคมนาคมขนส่งจากเอสเซ็กซ์ไปสู่ Hook of Holland และ Esbjerg ในเดือนธันวาคม ปี 2005 ได้มีการปิดเส้นทางการเดินเรือไปสู่ Cuxhaven แต่บริการเรือข้ามฟากไป Gravesend ในเทศมณฑลเคนต์ (Kent) นั้นยังคงเปิดให้บริการจากทิลเบอร์รีในช่วงเวลาจำกัด และยังมีเรือข้ามฟากสำหรับคนเดินเท้าให้บริการข้ามแม่น้ำบางสายในเอสเซกซ์ในช่วงฤดูร้อน
อุตสาหกรรมและการพานิชย์.
เลกไซด์ชอปปิงเซนเตอร์ ในเมือง Thurrock เป็นหนึ่งในศูนย์การค้านอกเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ และยังคงได้รับความนิยม แม้ว่าจะมีคู่แข่งคือ บลูวอเทอร์ชอปปิงเซนเตอร์ ซึ่งตั้งอยู่บนถนนมอเตอร์เวย์สาย M25
เมืองฮาร์โลว์ (Harlow) ถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางของบริษัททางด้านอิเล็กทรอนิกส์ วิทยาศาสตร์ และเภสัชกรรม ส่วนเมืองเชล์มสฟอร์ดนั้นเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ภาคพื้นทวีปยุโรปของบริษัทฟอร์ดมอเตอร์ นอกจากนี้เชล์มสฟอร์ดยังเป็นแหล่งอุตสาหกรรมทางด้านอิเล็กทรอนิกส์ แหล่งขององค์กรทางด้านการเงินและการประกัน และยังเป็นที่ตั้งของบริษัทผลิตเครื่องดื่ม Britvic อีกด้วย
สนามกีฬาม้ายดิ่น
สนามฟุตบอลมี้ดิ่น
นักกีฬา หมายถึง บุคคลที่เล่นกีฬาต่าง ๆ มีทั้งแบบสมัครเล่น และแบบอาชีพ ซึ่งในการเล่นกีฬาต่าง ๆ นั้น ก็ต้องมีทักษะที่แตกต่างกันออกไป แล้วแต่ละชนิดกีฬา เช่น นักบาสเกตบอล ก็จะต้องมีทักษะ ในการชู้ตบาส หรือป้องกัน นักฟุตบอล ก็ต้องมีทักษะในการใช้เท้าที่ดี เป็นต้น
นักบาสเกตบอล
โงคู
มาเซราตี
มาเซราติ (Maserati) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ของอิตาลี มีต้นกำเนิดที่เมืองโบโลญญา ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองโมเดนา
มาเซราตี กีบลี II
มาเซราตี กีบลี (Maserati Ghibli II) คำว่า กีบลี (Ghibli) เป็นชื่อลมที่พัดจากทะเลทรายซาฮารา เข้าสู่ทวีปยุโรป มาเซราตีเคยมีการใช้ชื่อ "กีบลี" กับรถมาแล้วครั้งหนึ่งในยุค 50s ดังนั้นกีบลีรุ่นนี้จึงเป็นรุ่นที่สองของกีบลี หลังจากห่างหายจากชื่อนี้ไปร่วม 40 ปี
รถยนต์ มาเซราตี กีบลี II เปิดตัวในปี 1992 ออกแบบโดย มาเชลโล กันดีนี นักออกแบบรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ชาวอิตาเลียน ผู้เคยฝากผลงานการออกแบบไว้กับรถซุปเปอร์คาร์อย่าง ลัมบอร์กีนี ดิอาโบล มาเซราตี ชามาล ลัมบอร์กีนี มูร์เซียลาโก ลัมบอร์กีนี กัลยาร์โด ฯลฯ มาเซราตี กีบลี เป็นการผสมผสานจุดเด่นของ รถซุปเปอร์คาร์รุ่นที่สุดของตระกูลอย่าง ชามาล และรุ่นที่สามารถใช้งานในชีวิตประจำวันได้อย่าง 222 ทำให้ กีบลี มีเส้นสายภายนอกที่ดูดุดันกว่า 222 แต่ยังไม่ดุดันเท่าชามาล
ส่วนการออกแบบภายในของ กีบลี จะมีพื้นที่ในห้องโดยสารมากกว่าชามาลพอสมควร โดยมีการออกแบบและขนาดใกล้เคียงกับ 222 โดยกีบลีจะมีระยะช่วงล้อระหว่างล้อหน้าและล้อหลังเท่ากันกับ 222 แต่จะยาวกว่าชามาลพอสมควร ในขณะที่ระบบรองรับน้ำหนักและช่วงล่างจะเหมือนกับในรุ่นชามาลโดยด้านหน้าจะเป็นแบบปีกนกและคอล์ยสปริง ส่วนด้านหลังจะเป็น เซมิเทรลลิ่งอาร์ม (Semi-Trailling-arm) และคอล์ยสปริง นอกจากนั้นทาง มาเซราตียังได้ติดตั้ง ระบบควบคุมช่วงล่างแอคทีฟซัสเป็นชัน (Active Suspension) ที่พัฒนาร่วมกันกับโคนี่ (Koni) ซึ่งระบบนี้จะทำการปรับความหนืดและความแข็งของช่วงล่างตามลักษณะพื้นผิวถนนและความเร็วของรถ อีกทั้งยังสามารถตั้งระบบนี้ให้เป็นแบบแมนนวลได้อีก 3 แบบคือ แบบนิ่มนวลพิเศษ แบบสปอร์ตไดรฟ์วิ่ง (สำหรับวิ่งด้วยความเร็วสูง) และแบบเรซแทร็คไดรฟ์วิ่ง (สำหรับใช้วิ่งในสนามแข่งรถ) ซึ่งนับเป็นรถยนต์รุ่นแรก ๆ ในโลกที่ได้มีการใช้ระบบนี้
สำหรับในรถยนต์มาเซราตี กีบลี II นี้ ใช้เครื่องยนต์ในตระกูล ไบ-เทอร์โบ (Bi-Turbo) มีความจุ 2.0 ลิตร สามารถผลิตกำลังออกมาได้สูงถึง 306 แรงม้า (BHP) และสำหรับรุ่นพิเศษ "กีบลี คัพ" (Ghibli Cup) สามารถผลิตกำลังออกมาได้สูงที่สุดถึง 330 แรงม้า (BHP) ทั้งสองรุ่นเป็นรถขับเคลื่อนล้อหลังโดยใช้ร่วมกับเกียร์เดินหน้า 6 จังหวะ และเฟืองท้ายแบบ มาเซราตี เรนเจอร์ ซึ่งทำงานควบคุมการส่งกำลังไปที่ล้อหลังทั้งสองข้างให้ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย รวมทั้งมีความสมดุลที่สุด ในลักษณะที่คล้ายกับ ลิมิเต็ดสลิป-ดิฟเฟอเรนเชียล (Limited-Slip Differencial) และแทร็คชั่นคอนโทรล (Traction Control) แต่มีประสิทธิภาพสูงกว่า
รุ่นย่อยที่นำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย.
ใช้เครื่องยนต์ 1990 ซีซี เกียร์ธรรมดาเดินหน้า 6 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง
มีกำลังสูงสุด 306 แรงม้าที่ 6250 รตน.(แรงม้าต่อลิตร 154 แรงม้า/ลิตร)
แรงบิดสูงสุด 275 ปอนด์-ฟุต ที่ 4250 รตน.
ความเร็วสูงสุด 260 กม./ชม.kph
อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. 5.6 วินาที
อัตราเร่งจาก 0-1 กม. 24.5 วินาที
ใช้เครื่องยนต์ 2790 ซีซี เกียร์อัตโนมัติเดินหน้า 4 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง
มีกำลังสูงสุด 284 แรงม้าที่ 6000 รตน.
แรงบิดสูงสุด 305 ปอนด์-ฟุต ที่ 3500 รตน.
ความเร็วสูงสุด 250 กม./ชม.kph
อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. 5.7 วินาที
เป็นรุ่นที่ทางผู้นำเข้ารถในขณะนั้นปรับแต่งเครื่องยนต์ให้มีกำลังลดลงเพื่อเลี่ยงกำแพงภาษีสำหรับรถที่มีกำลังเกิน 220 แรงม้า ใช้เครื่องยนต์ 1990 ซีซี เกียร์ธรรมดาเดินหน้า 6 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง มีกำลังสูงสุด 218 แรงม้า
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซีย
ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซีย  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศมาเลเซียในการแข่งขันระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย ได้รับการรับรองสถานะจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศใน ค.ศ. 1963 โดยก่อตั้งขึ้นหนึ่งเดือนก่อนการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียเพื่อเป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของสหพันธรัฐมาลายา
มาเลเซียเป็นหนึ่งในสี่ชาติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ทว่าพวกเขายังไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันนอกภูมิภาคอาเซียน มีผลงานที่ดีที่สุดคือการคว้าเหรียญทองแดงในเอเชียนเกมส์ 1974 และมีส่วนร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนหนึ่งครั้งและเอเชียนคัพอีกสามครั้ง แต่ยังไม่เคยผ่านรอบแบ่งกลุ่ม
มาเลเซียมีคู่แข่งสำคัญในภูมิภาคได้แก่ อินโดนีเซีย, ไทย, เวียดนาม และสิงคโปร์ โดยการแข่งขันกับอินโดนีเซียซึงเรียกว่า "Nusantara Derby" หรือ "ดาร์บีมลายู" ถือว่ามีความดุเดือดที่สุด เนื่องจากเหตุผลทางการเมืองและวัฒนธรรม ทีมชาติมาเลเซียมีฉายาคือ "Harimau Malaya" ซึ่งหมายถึงเสือโคร่งมลายู สัตว์ประจำชาติของประเทศมาเลเซีย และกองเชียร์ของทีมมีชื่อเรียกว่า "Ultras Malaya" (อุลตร้ามาลายา) ส่วนฉายาที่สื่อมวลชนในประเทศไทยเรียกคือ "ทีมเสือเหลือง"
ก่อนจะมีการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียขึ้นในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963 บอร์เนียวเหนือ (ปัจจุบันคือ รัฐซาบะฮ์) รัฐซาราวัก สหพันธรัฐมาลายา และสิงคโปร์ล้วนแต่มีทีมฟุตบอลเป็นของตนเอง รัฐมาลายาและสิงคโปร์มักมีส่วนร่วมในการแข่งขันระดับนานาชาติ เช่น เมอร์เดกา ทัวร์นาเมนท์ (เกมกระชับมิตรที่จัดขึ้นเพื่อรำลึกถึงวันประกาศอิสรภาพมาเลเซีย) ในขณะที่บอร์เนียวเหนือและรัฐซาราวักมักลงแข่งขันในบอร์เนียวคัพ ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมาลายาคือการคว้าเหรียญทองแดงในเอเชียนเกมส์ 1962 ณ กรุงจาการ์ตา เอาชนะทีมชาติเวียดนามใต้ด้วยผลประตู 4–1 มีนักเตะตัวหลักคือ อับดุล กานี มินฮัต ซึ่งเป็นนักเตะชาวเอเชียคนแรกที่ทำครบ 50 ประตูในนามทีมชาติ
จุดเริ่มต้นของฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียเกิดขึ้นที่ สนามกีฬาเมอร์เดกา ในวันที่ 8 สิงหาคม 1963 ด้วยการรวมนักเตะจากทีมชาติสิงคโปร์ และ มาลายา ลงแข่งขันกับทีมชาติญี่ปุ่นและแพ้ด้วยผลประตู 3–4 ทีมชุดนั้นยังคงยึดแนวทางการใช้นักเตะจากสิงคโปร์และคาบสมุทรมลายู จนกระทั่งมีการก่อตั้ง "ฟุตบอลทีมชาติมาเลเซีย" ขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยสมาคมฟุตบอลสหพันธรัฐมาลายาก็ได้กลายเป็นสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย และการรวมผู้เล่นกับสิงคโปร์ได้สิ้นสุดลงภายหลังสิงคโปร์ได้แยกตัวจากมาเลเซียพร้อมกับจัดตั้งสมาคมฟุตบอลสิงคโปร์ซึ่งได้รับการรับรองโดยฟีฟ่าใน ค.ศ. 1965 นับตั้งแต่นั้น ทีมชาติมาเลเซียมักใช้ผู้เล่นจากมาเลเซียตะวันตก สาเหตุหลักมาจากความยากลำบากในการเดินทางไปมาเลเซียตะวันออกและยังไม่มีผู้เล่นที่เป็นที่รู้จักมากนัก และตั้งแต่ ค.ศ. 1966 ถึง 1970 โชว์ ชี คอง ได้รับเลือกจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียให้เป็นผู้รักษาประตูชาวเอเชียยอดเยี่ยม 5 สมัยติดต่อกัน
ใน ค.ศ. 1971 เจมส์ หว่อง เป็นผู้เล่นจากมาเลเซียตะวันออกคนแรกที่ได้เล่นให้ทีมชาติมาเลเซีย มาเลเซียเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี เอาชนะญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ไต้หวัน และฟิลิปปินส์ และแม้พวกเขาจะเอาชนะสหรัฐ 2–0 พวกเขาแพ้ในนัดสองนัดถัดมาต่อ เยอรมนีตะวันตก (0–3) และ โมร็อกโก (0–6) จบอันดับสิบในการแข่งขัน และตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ม็อกตาร์ ดาฮารี ได้กลายเป็นผู้เล่นระดับตำนานของมาเลเซียรวมทั้งเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวเอเชียที่ดีทีสุด เขาทำ 177 ประตูให้แก่สมาคมฟุตบอลเซอลาโงร์ และ 125 ประตูในนามทีมชาติมาเลเซีย (นับรวมทุกการแข่งขันและคู่แข่งทุกระดับ) รวมถึง 89 ประตูจาก 142 นัดในการแข่งขันกับทีมชาติชุดใหญ่ ถือเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชายที่ทำประตูในนามทีมชาติมากที่สุดตลอดกาล
โซห์ ชิน แอน ยังสร้างประวัติศาสตร์ในการเป็นผู้เล่นชายที่ลงเล่นให้ทีมชาติมากที่สุดในโลก โดยเป็นผู้เล่นคนแรกที่ลงสนามในนามทีมชาติครบ 200 นัด ซึ่งยังเป็นสถิติสูงสุดถึงปัจจุบัน ถัดมาใน ค.ศ. 1974 มาเลเซียคว้าเหรียญทองแดงเหรียญที่สองในเอเชียนเกมส์ 1974 เอาชนะเกาหลีเหนือ 2–1 และพวกเขาได้ร่วมแข่งขันเอเชียนคัพสองสมัยติดต่อกันใน ค.ศ. 1976 และ 1980 ในช่วงเวลานี้ สมาคมฟุตบอลมาเลเซียได้ส่งแมวมองเพื่อค้นหาผู้เล่นฝีเท้าดีเพิ่มเติมจากมาเลเซียตะวันออก มาเลเซียชนะเลิศ เมอร์เดกา ทัวร์นาเมนท์ สามสมัย, ได้รองชนะเลิศสี่สมัย และอันดับสามอีกสองสมัยในช่วงทศวรรษ 1970 พวกเขามีส่วนร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต แต่รัฐบาลและสมาคมได้เข้าร่วมการคว่ำบาตร สืบเนื่องจากการต่อต้านสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน
ฟุตบอลเอเชียนคัพ 1976 กลุ่มเอ
มาเลเซียร่วมการแข่งขันเอเชียนคัพสมัยแรกใน ค.ศ. 1976 ในกลุ่มเอ แต่พวกเขาจบอันดับสุดท้าย แพ้คูเวตในนัดเปิดสนาม 0–2 ตามด้วยการเสมอจีนในนัดที่สอง 1–1
ฟุตบอลเอเชียนคัพ 1980 กลุ่มบี
พวกเขาร่วมการแข่งขันเอเชียนคัพสมัยที่สองใน ค.ศ. 1980 อยู่ในกลุ่มบี เริ่มต้นด้วยการเสมอเกาหลีใต้ 1–1 ตามด้วยการแพ้คูเวต 1–3, ชนะสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2–0 ปิดท้ายด้วยการเสมอกาตาร์ 1–1 จบอันดับสามในกลุ่ม
ต่อมาใน ค.ศ. 1994 วงการฟุตบอลมาเลเซียเข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาวในการติดสินบนครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ประเทศ และกีฬาฟุตบอลในประเทศเข้าสู่ยุคตกต่ำจากสภาวะเศรษฐกิจและกระแสความสนใจในกีฬาฟุตบอลที่ลดน้อยลง ทำให้พวกเขาไม่ประสบความสำเร็จเหมือนในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 แม้จะมีการแต่งตั้งโกลด เลอรัว อดีตนักฟุตบอลชื่อดังชาวฝรั่งเศสเป็นผู้จัดการทีม อลัน แฮร์ริส ได้รับการแต่งตั้งในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ซึ่งมาพร้อมกับประวัติการทำงานที่โดดเด่นจากการเป็นผู้ช่วย เทอร์รี เวนาเบิลส์ ที่สโมสรบาร์เซโลนา ต่อมาใน ค.ศ. 2004 เบอร์ตาลาน บิชเค ชาวฮังการีเข้ามาคุมทีมซึ่งพาทีมคว้าอันดับสามฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2004 ก่อนจะถูกลดบทบาทไปเป็นผู้ดูแลทีมเยาวชนจากพฤติกรรมไม่เหมาะสมในเกมกระชับมิตรที่พบกับสิงคโปร์ในปีนังในวันที่ 8 มิถุนายน 2005 โดยบิชเคได้ขว้างขวดน้ำลงไปในสนามและมีการเผชิญหน้ากับผู้เล่นสิงคโปร์ ก่อนที่สัญญาของเขาจะหมดและได้แยกทางกับสมาคมในเดือนกันยายน
นอริซาน บิน บาการ์ เข้ามาคุมทีมต่อ และพาทีมผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2007 ก่อนจะแพ้การดวลจุดโทษสิงคโปร์ บาการ์ได้รับการวิจารณ์ในการคุมทีมจากผลงานย่ำแย่ในเอเชียนคัพ 2007 เมื่อมาเลเซียแพ้ต่อจีน 1–5, แพ้อุซเบกิสถาน 0–5 และแพ้อิหร่าน 0–2 ส่งผลให้เขาถูกปลด บี. ซาเธียนาธาน เข้ามาคุมทีมต่อ แม้จะพาทีมชนะเลิศเมอร์เดกา ทัวร์นาเมนท์ มาเลเซียก็ยังล้มเหลวในการผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายหลังจากแพ้บาห์เรนรวมผลประตูสองนัด 1–4 ในรอบคัดเลือก ต่อมาใน ค.ศ. 2008 มาเลเซียแพ้จุดโทษเวียดนามในรอบชิงชนะเลิศเมอร์เดกา ทัวร์นาเมนท์ รวมทั้งเข้ารอบรองชนะเลิศรายการรอยัลชาเลนจ์ที่ประเทศพม่าแต่ก็แพ้พม่าเจ้าภาพไปอย่างเหนือความคาดหมาย 1–4
ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2008 มาเลเซียเริ่มต้นด้วยการชนะลาว 3–0 แต่แพ้เวียดนามในนัดที่สอง 2–3 และตกรอบอย่างเป็นทางการหลังจากแพ้ไทยในนัดสุดท้าย 0–3 ตกรอบแบ่งกลุ่มเป็นครั้งแรกในรอบ 12 ปี รวมทั้งยังมีการร้องเรียนว่าได้เกิดเหตุการณ์การติดสินบนในประเทศอีกครั้ง ต่อมาใน เอเชียนคัพ 2011 รอบคัดเลือก มาเลเซียแพ้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 0–5 ทำให้ซาเธียนาธานถูกยกเลิกสัญญา เค. ราจาโกปัล เข้ามารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 2009 พร้อมทั้งควบตำแหน่งผู้ฝึกสอนรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี โดยนัดแรกของเขาคือการชนะซิมบับเว 4–0 ตามด้วยการแพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเกมกระชับมิตรสองนัด 2–3 และ 0–2 และพาทีมทีมชาติมาเลเซียรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีคว้าเหรียญทองในกีฬาซีเกมส์ได้เป็นสมัยที่ห้าในซีเกมส์ 2009 และพาทีมชาติชุดใหญ่ผ่านเข้ารอบที่สองใน เอเชียนเกมส์ 2010
ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2010 ผู้เล่น 14 คนของมาเลเซียเป็นผู้เล่นในชุดอายุไม่เกิน 23 ปี พวกเขาอยู่ในกลุ่มเอและเริ่มต้นนัดแรกด้วยการแพ้อินโดนีเซีย 1–5 แต่กลับมาแก้ตัวด้วยการเสมอไทย และชนะลาว 5–1 เข้ารอบในฐานะทีมอันดับสองไปพบเวียดนามซึ่งเป็นผู้ชนะในกลุ่มบี พวกเขาเอาชนะได้ 2–0 ในเลกแรกที่มาเลเซีย และบุกไปเสมอ 0–0 ที่เวียดนาม ผ่านเข้าชิงชนะเลิศพบกับคู่แข่งสำคัญอย่างอินโดนีเซีย โดยในเลกแรก มาเลเซียชนะในบ้านที่สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลิล 3–0 จากสองประตูของ ซาฟิอี ซาลี และหนึ่งประตูจาก อัชารี แซมซูดิน โดยในเกมหนี้มีผู้เข้าชมเต็มความจุสนามบูกิตจาลิลเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการเปิดใช้สนามแห่งนี้ และในนัดที่สองที่จาการ์ตา มาเลเซียบุกไปแพ้ 1–2 แต่รวมผลประตูสองนัดชนะ 4–2 คว้าแชมป์รายการนี้เป็นสมัยแรก
จากความสำเร็จดังกล่าว ทำให้ความคาดหวังของทีมชาติมาเลเซียเพิ่มสูงขึ้นตลอดทศวรรษ 2010 แม้ทีมจะยังไม่สามารถชนะเลิศการแข่งขันรายการสำคัญเพิ่มได้ ในเดือนมิถุนายน 2014 ดอลลาห์ ซัลเลห์ อดีตนักฟุตบอลมาเลเซียเข้ามารับตำแหน่งผู้ฝึกสอน และพาทีมผ่านเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 แต่แพ้ไทยด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–4 และยังมีผลงานย่ำแย่โดยการแพ้โอมาน และปาเลสไตน์ 0–6 ทั้งสองนัด, เสมอติมอร์-เลสเต 1–1 และแพ้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 0–10 ถือเป็นการแพ้ด้วยผลประตูที่มากที่สุดในรอบ 50 ปีของมาเลเซีย ส่งผลให้ซัลเลห์ถูกปลด เนโล วินกาดา ชาวโปรตุเกสเข้ามาคุมทีมใน ค.ศ. 2017 พาทีมลงแข่งขันเอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก – รอบที่ 3 แต่ทำผลงานย่ำแย่โดยตกรอบคัดเลือกดังกล่าวด้วยผลงานเสมอ 1 นัด และแพ้ไปถึง 5 นัด ตัน เชง โฮ ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนขึ้นมารับตำแหน่งต่อจากวินกาดาซึ่งลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ และพาทีมลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 อยู่ในกลุ่มเอร่วมกับเวียดนาม, พม่า, กัมพูชา และลาว พวกเขาเริ่มต้นด้วยการชนะกัมพูชา 1–0 ตามด้วยการชนะลาว 3–1 แต่แพ้เวียดนาม 0–2 ปิดท้ายด้วยการชนะพม่า 3–0 เข้ารอบในฐานะทีมอันสองไปพบกับไทยผู้ชนะกลุ่มบีในรอบรองชนะเลิศ และเอาชนะไทยไปได้ด้วยกฎประตูทีมเยือนหลังจากเสมอ 0–0 ที่บูกิตจาลิล และเสมอ 2–2 ที่ราชมังคลากีฬาสถาน ผ่านเข้าชิงชนะเลิศอีกครั้งแต่แพ้เวียดนามด้วยผลประตูรวมสองนัด 2–3 ได้รองแชมป์เป็นครั้งที่สาม อย่างไรก็ตาม ทีมชุดนี้ได้รับเสียงชื่นชมจากการทำผลงานยอดเยี่ยมโดยใช้ผู้เล่นอายุน้อยหลายคนซึ่งได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นกำลังหลักในอนาคต