pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นส่งผลกระทบในเชิงบวกต่อธุรกิจแอนิเมชัน โดยทำให้ผู้เล่นหลายคนสนใจอนิเมะหุ่นยนต์ที่เห็นในเกมเป็นครั้งแรก นอกจากนี้ แบนเพรสโตยังได้ออกเกม ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน ซึ่งนำเอาแบนเพรสโตออริจินัลสำหรับเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นภาคต่างๆ มารวมไว้ในหนึ่งเกม ออริจินัลเจเนเรชันได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง และสามารถสร้างกลุ่มผู้ติดตามขนาดใหญ่ของหุ่นยนต์ดังกล่าว
เพลงที่ใช้ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นยังได้รับความนิยมมาก กลุ่มนักตนตรีชื่อ แจมโปรเจกต์ (JAM Project) ซึ่งประกอบด้วยนักดนตรีแนวอนิเมะที่มีชื่อเสียงหลายคน เป็นผู้สร้างเพลงเปิดและเพลงปิดสำหรับเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นหลายเกม นอกจากนี้ยังมีคอนเซิร์ต "ซูเปอร์โรบ็อตสปิริตส์" ซึ่งนักร้องเพลงอนิเมะมาขับร้องเพลงเปิดของอนิเมะหุ่นยนต์ต่างๆ
นอกจากนี้มีอนิเมะหลายเรื่องที่ถูกสร้างขึ้นจากตัวละครหรือหุ่นยนต์ในเกม ยกตัวอย่างเช่น เก็ตเตอร์โรโบ อาร์มาเกดดอน, ชินเก็ตเตอร์โรโบ ปะทะ นีโอเก็ตเตอร์โรโบ, และมาชินไคเซอร์ ชินเก็ตเตอร์โรโบปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 4 ภายหลังถูกรวมเข้ากับเรื่องราวในมังงะโดย เค็น อิชิคาวะ นักเขียนการ์ตูนผู้สร้างเก็ตเตอร์โรโบ มาชินไคเซอร์ปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น เอฟ ในปี พ.ศ. 2540 โดยเป็นหุ่นยนต์ตัวที่สองของ โคจิ คาบุโตะ นักบินของมาชินก้าแซด โก นากาอิ ผู้วาดมาชินก้าแซดได้รวมมาชินไคเซอร์เข้าในมังงะในฐานะหุ่นต้นแบบของมาชีนก้าแซด อนิเมะเรื่อง มาโซคิชินไซบัสเตอร์ นำเอาหุ่นยนต์ไซบัสเตอร์ ซึ่งปรากฏตัวเป็นครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 2 มาสร้างเป็นอนิเมะความยาว 26 ตอน โดยมีตัวละครซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนของ มาซากิ อันโด นักบินของไซบัสเตอร์ในเกม นอกจากนี้ยังมีมังงะเรื่อง โจคิชิน ริวโคเด็นคิ ซึ่งเล่าความเป็นมาของหุ่นยนต์ริวโคโอและโคริวโอ ใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟา 2 และซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน 2
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 แบนเพรสโตออกโอวีเอเรื่อง ซึ่งเล่าเรื่องราวภาพหลังเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน 2 และภายหลังได้ออกภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ชุด ซึ่งเล่าเรื่องของเกมออริจินัลเจเนเรชันภาคแรก
โจเซฟ แพกซ์ตัน
เซอร์โจเซฟ แพกซ์ตัน (; 3 สิงหาคม พ.ศ. 2346 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2408) นักจัดภูมิทัศน์และสถาปนิกชาวอังกฤษ เกิดใกล้เมืองวอเบิร์น เบดฟอร์ดไชร์ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรของชาวนา
ชีวิตการทำงานยุคต้น.
แพกซ์ตันทำงานเป็นช่างจัดสวนอยู่กับดยุกแห่งเดวอนไชร์ที่ชิสวิกและแชตส์เวิร์ธ ที่ซึ่งแพกซ์ตันได้ทำการปรับปรุงสวนเดิมและสร้างเรือนกระจกสำหรับปลูกบัว เขาได้แสดงความสามารถด้านทักษะในงานจนได้รับเลื่อนเป็นหัวหน้าสวนที่นั่น ในระหว่าง พ.ศ. 2386-2387 แพกซ์ตันได้ออกแบบสวนสาธารณะแห่งแรกที่เบอร์เกนเฮดใกล้ลิเวอร์พูล นับเป็นสวนสาธารณะแห่งแรกของอังกฤษและของโลกที่สร้างด้วยเงินภาษีอากร
วังแก้วเจียรนัย.
เซอร์ โจเซฟ แพกซ์ตันเป็นนักคิด ได้ออกแบบอาคารด้วยกระจก เหล็กหล่อและระบบหน่วยพิกัด (module) ขนาดใหญ่ที่ยาวถึง 549 เมตร ที่มีชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญถึงความล้ำยุคเป็นครั้งแรกในงานนิทรรศการโลก ที่กรุงลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2394 ที่รู้จักกันในชื่อ "วังแก้ว" ซึ่งต่อมาถูกรื้อไปประกอบใหม่ที่ไซเดนแฮมเมื่อ พ.ศ. 2397 และถูกไฟไหม้เสียหายเมื่อปี พ.ศ. 2479
งานระยะหลังๆ.
เซอร์ โจเซฟ แพกซ์ตันมีชื่อเสียงว่า เป็นผู้มีบทบาทในด้านการออกแบบและสร้างสวนอังกฤษแบบโรแมนติก ต่อจาก ฮัมฟรีย์ เรพตัน (Humphy Repton) และคบหาสนิทสนมกับ เจ. ซี. ลูดอน (J. C. Loudon) นักเขียนเกี่ยวกับพืชพรรณและภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียงในยุคนั้น แพกซ์ตันได้เป็นผู้แทนราษฎรอยู่ระยะหนึ่ง และได้ออกแบบบ้านธรรมดาในชนบทหลายหลัง แต่งานออกแบบที่โด่งดังของแพกซ์ตันได้แก่สวนสาธารณะเบอร์เกนเฮดขนาด 300 ไร่ ดังกล่าว ที่ผนวกสวนอังกฤษแบบภูมิทัศน์ชนบท ให้เข้ากับความต้องการของสังคมในสมัยนั้น ก่อนการออกแบบสวนสาธารณะเซนทรัลปาร์กที่นิวยอร์ก เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด ชาวอเมริกัน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ได้มาเยี่ยมและชื่นชมสวนแห่งนี้ และได้นำไปเขียนบทความเรียกร้องให้นครนิวยอร์กสร้างสวนสาธารณะสมัยใหม่เมื่อกลับสหรัฐฯ
เซอร์โจเซฟ แพกซ์ตันได้ออกแบบสวนอีกหลายแห่ง ได้แก่ สวนสาธารณะ "ปรินซ์" ที่ลิเวอร์พูล (พ.ศ. 2385) "เคลวินโกรพ" ในควีนส์ ปาร์ก ที่กลาสโกว์ (พ.ศ. 2395) และ "แบกซ์เตอร์ปาร์ก" ที่ดันดี (พ.ศ. 2406) นอกจากนี้ แพกซ์ตันยังเป็นที่ปรึกษาในการซ่อมสร้างเซนต์เจมส์ปาร์ก และไฮด์ปาร์กในกรุงลอนดอน และได้มีโอกาสร่วมออกแบบเมืองอีเดนซอร์ซึ่งเป็นเมืองใหม่ยุคแรกๆ ของอังกฤษ
แพกซ์ตันเกษียณจากแชทสเวิร์ทเมื่อท่านดยุกถึงแก่อสัญญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2401 แต่ก็ยังทำงานต่อไปอีกหลายงาน และใช้ชีวิตอยู่กับซาห์ราที่คฤหาสก์แชทส์เวิร์ท แพกซ์ตันถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2408 รวมอายุได้ 64 ปี
ปรัชญา เพิ่มพานิช
ในการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งนี้ มีผู้ตัดสินชาวเอเชีย 6 คน จากจำนวนผู้ตัดสินทั้งหมด 84 คน ในจำนวน 6 คนนี้ทำหน้าที่ผู้ตัดสิน 2 คน ผู้ช่วยผู้ตัดสิน 4 คน
ปรัชญา เพิ่มพานิช เป็นคนไทยคนที่สองที่ได้ทำหน้าที่ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ต่อจาก ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ ที่ได้ไปทำหน้าที่ผู้ตัดสิน ฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส
Joseph Paxton
รีเฏาะหฺ
รีเฏาะหฺ หรือ รีเฏาะห์ คือภรรยาของเซด อัชชะฮีด ผู้เป็นมารดาของยะฮฺยา บินเซด อาศัยอยู่ในนครมะดีนะหฺ ในคริสต์ศตวรรษที่ 8
การสอบแอดมิดชันส์
ฝัน (เพลง)
รัก (เพลง)
อันจิ
เมียวโออันจิ หรือ ยูเคียวซัง อันจิ  ตัวละครพระญี่ปุ่นนิกายเซ็นจากการ์ตูนเรื่องซามูไรพเนจร ได้ชื่อว่า"เมียวโอ" ตามชื่อเทพเจ้าฟุโดเมียวโอ
อันจิเป็นนักสู้ในกลุ่มจุปปงกะตะนะได้เข้าร่วมกับชิชิโอะในการล้มล้างระบอบรัฐบาลในยุคเมจิ ภายหลังจากที่รัฐบาลได้ทำการกวาดล้างศาสนาพุทธและทำลายวัดและอุโบสถทุกแห่ง เป็นเหตุให้เด็กกำพร้าทุกคนที่อันจิรับมาเลี้ยงในช่วงสงครามได้เสียชีวิตลง อันจิได้เปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเองจากพระที่เชื่อว่าการภาวนาจะสามารถช่วยเหลือโลกให้อยู่อย่างสงบได้ เป็นพระนักสู้และเข้าร่วมการก่อการร้ายกับกลุ่มชิชิโอะเพื่อล้มล้างรัฐบาล อันจิได้ทาขอบตาดำจากเถ้าถ่านของไฟที่ทำลายวัดและชีวิตของเด็กเหล่านั้น
อันจิต่อสู้โดยใช้ร่างกายเป็นอาวุธ โดยมีท่าไม้ตายคือ "สองกระแทก" (ฟุตะเอะ โนะ คิวะมิ) ที่สามารถทำลายหินหรือมีดให้แตกละเอียดได้ ถึงแม้ว่าอันจิจะฆ่าทหารนับไม่ถ้วน แต่อันจิจะไม่ฆ่าคนทั่วไปที่ไม่เกี่ยวข้อง แสดงให้เห็นจากตอนที่อันจิได้ขัดขวาง"อุซุย" ที่เข้ามาฆ่า "มิซะโอะ" เพียงเพื่อความสนุกของตัวเอง
อันจิได้พบกับซาโน่โดยบังเอิญในระหว่างที่อันจิฝึกสมาธิในป่าเกียวโต และได้สอนท่าไม้ตายให้เขา โดยที่ไม่รู้ว่าซาโนะซึเกะเป็นเพื่อนของเคนชินที่จะกลายมาเป็นศัตรูในอนาคต ภายหลังจากที่ทั้งสองเจอกันอีกครั้งในปราสาทของชิชิโอะ เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลงซาโน่ได้ชนะอันจิลงด้วยท่าไม้ตายที่พัฒนาขึ้นเป็น "สามกระแทก" (ซันจู โนะ คิวะมิ) ซาโน่ได้บอกกับอันจิให้เปลี่ยนวิถีชีวิตตนเอง และเชื่อว่าเด็กที่ถูกรัฐบาลฆ่าตายไปนั้นไม่ต้องการให้อันจิใช้ชีวิตที่ต้องรับกรรมแบบนี้ โดยอันจิไม่มีการตอบกลับถึงซาโน่ ภายหลังจากที่ชิชิโอะได้ถูกเคนชินฆ่าลง อันจิได้ถูกจำคุกและไม่ขอผ่อนผันโทษและปฏิเสธให้การช่วยเหลือกับรัฐบาลเมจิ (ในขณะที่จุปปงกะตะนะคนอื่นได้เข้ามาช่วยทำงาน) และอันจิถูกจำคุกในฮอกไกโดเป็นเวลา 25 ปี
CUAS
.XXX
.xxx เป็นโดเมนระดับบนสุด สำหรับใช้ในเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาในด้านภาพโป๊และเปลือยในอินเทอร์เน็ต ดำเนินการโดยไอซีเอ็ม รีจิสตรี (ICM Registry) ชื่อ xxx มีลักษณะคล้ายคลึงกับเรทภาพยนตร์ในอเมริกา ที่กำหนดให้ภาพยนตร์เรต "X" สำหรับภาพยนตร์ที่ประกอบด้วยภาพโป๊และเปลือย
ไอซีเอ็ม รีจิสตรี ได้เสนอขอเปิด .xxx ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 และอีกครั้งหนึ่ง พ.ศ. 2547 แต่ถูกคัดค้านอย่างหนักจากบรรดานักการเมืองและฝ่ายอนุรักษนิยม ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ICANN ได้ประกาศยอมรับในเบื้องต้นให้ .xxx เป็น โดเมนระดับบนสุดลักษณะผู้สนับสนุน พร้อมทั้ง .aero, .travel และดอตอื่น ๆ แต่ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ICANN กลับยกเลิกประกาศดังกล่าวในส่วนของ .xxx และ .xxx ยังคงไม่ได้ถูกเปิดให้ใช้งาน
จนกระทั่งในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 บอร์ดบริหารของ ICANN ได้อนุมัติข้อตกลงกับไอซีเอ็ม รีจิสตรี ในการเปิดโดเมน .xxx ด้วยคะแนนเสียงเห็นชอบ 9 เสียง คัดค้าน 4 เสียง และงดออกเสียง 3 เสียง และเริ่มเปิดการจดทะเบียนโดเมนเนมเป็นการทั่วไป ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ทั้งนี้ ไม่ได้มีข้อจำกัดในการใช้ .xxx ว่าจะต้องเป็นเว็บไซต์โป๊เปลือยหรือเรื่องเพศเท่านั้นแต่อย่างใด ดังนั้นจึงอาจพบว่ามีเว็บไซต์ปกติทั่วไปบางรายเลือกใช้ .xxx ด้วย
วิกิซิตีส์
อาษา
นบียะฮฺยา
เราะซูล
เราะซูล (อาหรับ: رسول) แปลตามศัพท์ว่า "ผู้ถูกส่งมาเป็นสื่อ" ในศาสนาอิสลามใช้หมายถึงมนุษย์ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากอัลลอฮ์พระผู้เป็นเจ้าให้ทำหน้าที่เผยแพร่ศาสนาของพระองค์ให้แก่หมู่ชน ซึ่งมีจำนวนหลายร้อยคน อัลกุรอานได้ระบุนามของเราะซูลในอดีตเพียง 25 ท่านได้แก่
ษุลฮิจญ์ญะฮ์
ษุลฮิจญ์ญะฮ์  เป็นเดือนที่ 12 ในปฏิทินฮิจเราะห์ เป็นเดือนที่ชาวมุสลิมเดินทางไปมักกะฮ์เพื่อประกอบพิธีฮัจญ์ ในเดือนนี้มีวันสำคัญคือ วันอีดุลอัฎฮา นอกจากนี้สิบวันแรกของเดือนษุลฮิจญ์ญะฮ์ยังเป็นช่วงเวลาที่มีความประเสริฐอย่างยิ่งสำหรับชาวมุสลิม ซึ่งอัลลอฮ์ได้ตรัสไว้ในอัลกุรอานมีความหมายว่า "และจงประกาศแก่มนุษย์ทั่วไปเพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้าและโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง เพื่อพวกเขาจะได้มาร่วมเป็นพยานในผลประโยชน์ของพวกเขา (ด้านโลกและด้านศาสนา) และกล่าวพระนามอัลลอฮ ในวันที่รู้กันอยู่แล้ว (คือวันเชือด) ตามที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาจากสัตว์สี่เท้า ดังนั้นพวกเธอจงกินเนื้อของมัน และจงให้อาหารแก่ผู้ยากจนขัดสน" (ซูเราะฮ์อัลฮัจญ์ อายะฮ์ 27-28)
และในการบันทึกของอิหม่ามบุคอรีย์และอบูดาวูด รายงานโดยท่านอิบนุอับบาสจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ไม่มีวันใด ๆ การกระทำอันดีงามที่อัลลอฮ์โปรดจะถูกกระทำในวันนั้นดีกว่าการกระทำสิ่งดี ๆ ในบรรดาวันนี้ (คือสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์)" เศาะฮาบะฮ์ได้กล่าวว่า "แม้กระทั่ง (ดีกว่า) การทำญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์กระนั้นหรือ" ท่านนบีตอบว่า "แม้กระทั่งการทำญิฮาด (หมายถึงจะไม่ดีกว่าการทำความดีในสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์) เว้นแต่ชายคนหนึ่งออก (จากบ้าน) ด้วยชีวิตและทรัพย์สิน (เพื่อทำญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์) และไม่มีสิ่งใดจากนั้น (ชีวิตและทรัพย์สิน) ได้กลับมาเลย"
ท่านหญิงอาอิชะฮฺรายงานจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ไม่มีวันใดที่อัลลอฮ์ทรงปลดปล่อยบรรดาบ่าวของพระองค์จากนรกมากกว่าวันอะเราะฟะฮ์ (วันที่ 9 ษุลฮิจญ์ญะฮ์) และแท้จริงพระองค์จะทรงอยู่ใกล้ชิดและทรงภูมิใจ (ด้วยการขยันทำความดีของบ่าวของพระองค์) ต่อมะลาอิกะฮ์ โดยพระองค์จะตรัส (ด้วยความภูมิใจ) ว่า คนเหล่านี้ประสงค์อะไรกัน (หมายถึงกล่าวถึงความปรารถนาอันทรงเกียรติของบ่าวของอัลลอฮ์ที่แสวงบุญในวันอะเราะฟะฮ์)" บันทึกโดยอิหม่ามมุสลิม
การทำความดีในสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์
แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส (; ; , Wangda yu Juxiang; ซึ่งแปลได้ว่า "แวนเดอร์กับมหายักษา") เป็นวิดีโอเกมจากประเทศญี่ปุ่นสำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 2 ผลิตโดยบริษัท โซนี่ คอมพิวเตอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ อินเตอร์เนชั่นนัล โปรดัคชั่น สตูดิโอ 1 หรือที่รู้จักกันในชื่อที่ว่า ทีม ไอโค ออกขายที่สหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ที่ยุโรปเมื่อ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และสำหรับประเทศไทยเริ่มออกขายตั้งแต่ช่วงปลาย พ.ศ. 2548 เช่นเดียวกับทางสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น
แชโดว ออฟ เดอะ โคลอสซัส เป็นเกมผจญภัยที่มีลักษณะพิเศษ คือจะไม่มีการติดต่อสื่อสารกับตัวละครอื่นใด ไม่มีศัตรูให้ต่อสู้ระหว่างทางนอกจากเหล่ามหายักษ์ทั้ง 16 ตนตามเนื้อเรื่อง อาณาเขตของดินแดนมีความกว้างขวางและเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นดินแดนไร้ชีวิตก็ว่าได้ ซึ่งส่วนใหญ่การเดินทางข้ามไปที่ต่างๆ เพื่อตามหาและสังหารยักษ์ต้องอาศัยม้าเท่านั้น ซึ่งจุดประสงค์ในการสังหารเหล่ายักษ์ก็เพียงเพื่อที่ช่วยเหลือหญิงคนรักที่ไร้ลมหายใจเท่านั้น เนื้อเรื่องของเกมถูกกล่าวถึงตั้งแต่ตอนต้นและปรากฏอีกครั้งเมื่อถึงตอนจบ เรื่องราวปูมหลังของตัวละครกลับไม่ถูกเปิดเผยออกมา รวมถึงคำสาปที่ใช้กับหญิงผู้นั้นก็ไม่มีการกล่าวถึงตามเนื้อเรื่อง แนวเกมของ แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส ถูกผลิตขึ้นมาในแนว แอคชั่น-ผจญภัย แก้ปริศนา
อัตราส่วนทุนหมุนเวียนเร็ว
อัตราส่วนทุนหมุนเวียนเร็ว (Quick ratio หรือ Acid test) คือ อัตราส่วนที่ปรับปรุงมาจากอัตราส่วนทุนหมุนเวียน ซึ่งในการคำนวณจะไม่นำสินค้าคงเหลือมาคิดรวมกับสินทรัพย์หมุนเวียนอื่น ๆ เช่น เงินสด ลูกหนี้การค้า และ สินทรัพย์ในความต้องการของตลาด เนื่องจากสินค้าคงเหลือสามารถแปลงเป็นเงินสดได้ช้ากว่า และอาจมีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี ทำให้อัตราส่วนทุนหมุนเวียนเร็วบอกถึงสภาพคล่องของกิจการได้ดีกว่าอัตราส่วนทุนหมุนเวียน
"อัตราส่วนทุนหมุนเวียนเร็ว = (สินทรัพย์หมุนเวียน - สินค้าคงเหลือ - ค่าใช้จ่ายจ่ายล่วงหน้า - สินทรัพย์หมุนเวียนอื่นๆที่เปลี่ยนเป็นเงินสดได้ช้า) / หนี้สินหมุนเวียน"
มัวริส วิลค์ส
เซอร์ มัวริส วิลค์ส (Sir Maurice Wilkes) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2456 - died 29th november 2553 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี-เอก ด้านฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทำงานในมหาวิทยาลัยในสถาบันวิจัยทางด้านการคำนวณ ต่อมาถูกเรียกตัวเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสองในงานเกี่ยวกับเรดาร์ พอสงครามสงบก็กลับมาทำงานในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ดังเดิม
พ.ศ. 2488 มัวริสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการสถาบันวิจัยทางด้านคำนวณ (Mathemetical Laboratory) ซึ่งต่อมาภายหลังสถาบันนี้ได้เปลี่ยนมาเป็น คณะคอมพิวเตอร์ (Computer Laboratory) ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งเป็นที่แรกในโลกที่เริ่มทำการเรียนการสอนด้านคอมพิวเตอร์ สาเหตุที่คณะคอมพิวเตอร์เป็นอิสระออกมาได้ เพราะสมัยที่เป็นสถาบันวิจัยทางด้านการคำนวณนั้น เป็นแหล่งกำเนิดพื้นฐานของคอมพิวเตอร์พอสมควร (เช่น ทฤษฎีทัวริ่ง, เครื่อง Differential Analyser ของแบบเบจ หรือ ภาษาเครื่องของเอดา) อีกทั้งในยุคของมัวริส สามารถนำทฤษฎีเหล่านี้มาประยุกต์สร้างเครื่องคอมพิวเตอร์แบบเก็บโปรแกรมได้ (stored program computer) คือมีหน่วยความจำ (memory) สำเร็จเป็นเครื่องแรกของโลกชื่อ EDSAC ในปี พ.ศ. 2492
พ.ศ. 2494 มัวริสนำเสนอชุดข้อมูลขนาดเล็ก (microprogram) ให้หน่วยประมวลผลกลาง สามารถนำชุดข้อมูลในหน่วยความจำแบบรอมออกมาให้เรียกใช้ทำงานได้รวดเร็วขึ้นใน EDSAC II และถัดมาก็นำเสนอเครื่อง Titan ซึ่งมีระบบปฏิบัติการแบบแบ่งเวลา (time-sharing) ซึ่งสามารถจำรหัสของผู้ใช้แต่ละคนได้ซึ่งกลายมาเป็นพื้นฐานของการเข้ารหัสในระบบ UNIX (Multi-users Operating System) นอกจากนี้ มัวริสยังมีส่วนในโครงสร้างพื้นฐานของภาษาโปรแกรมระดับสูง เช่นนำเสนอหลักการใช้สัญลักษณ์, Macro, Subroutines และ Libraries ในหนังสือ "Preparation of Programs for Electronic Digital Computers"
พ.ศ. 2499 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น Fellow ของราชบัณฑิตยสถาน (Royal Society)
พ.ศ. 2510 ได้รับรางวัลทัวริ่ง (Turing Award)
พ.ศ. 2522 นำเสนอ "A Swiss data network" ซึ่งเป็นการวางระบบเครือข่ายแบบวงแหวน (ring topology network) เพื่อการแชร์อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ในเครือข่าย และเริ่มนำออกเผยแพร่ทั่วประเทศอังกฤษ
พ.ศ. 2523 เกษียณอายุการทำงานในขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็น อธิการบดีคณะคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
พ.ศ. 2543 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวิน (Knight)
พ.ศ. 2545 ได้รับเชิญให้กลับมาเป็นศาสตราจารย์พิเศษ (Emeritus Professor) ให้คณะคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
คิงด้อมฮาร์ทส
ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก
ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก หรือ ปุ๋ย นางสาวไทยปี พุทธศักราช 2531 และนางงามจักรวาล หรือ มิสยูนิเวิร์ส ปี 1988 ( Miss Universe 1988 ) เธอเป็นตัวแทนชาวไทยคนที่ 2 ที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล หลังจากอาภัสรา หงสกุล นางงามจักรวาลชาวไทยคนแรกชนะการประกวดนางงามจักรวาลในปีคริสต์ศักราช 1965 นอกจากนั้น เธอยังได้ดำรงตำแหน่ง ผู้แทนองค์การสหประชาชาติสำหรับโครงการช่วยเหลือเด็กและสตรีในระดับนานาชาติ และเป็นประธานตั้งมูลนิธิช่วยเหลือเด็กอีกหลายแห่ง นอกเหนือจากนั้นเธอยังเป็นนักธุรกิจอีกด้วย
การศึกษา : ปริญญาโท หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ (Pepperdine University) สหรัฐอเมริกา และกำลังศึกษาในระดับปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทั้งยังสามารถพูดได้ทั้ง ไทย อังกฤษ สเปน และฝรั่งเศสได้บ้าง
การประกวดนางงามจักรวาล 1988.
การประกวดนางงามจักรวาล ค.ศ. 1988 จัดขึ้น ณ เมืองไทเป เกาะไต้หวัน มีผู้เข้าประกวด 66 คน ตัวเก็งการประกวดในสายสื่อมวลชน คือ นางงามสหรัฐอเมริกา นางงามเม็กซิโก นางงามสาธารณรัฐโดมินิกัน นางงามนิวซีแลนด์ และนางงามของไทย รวมถึงนางงามจากไอซ์แลนด์ ที่เคยได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสเวิลด์ 1987 ที่ อังกฤษ มาแล้ว ซึ่งก็พ่ายให้กับสาวในแถบเอเชีย ในการประกวดรอบแรก ภรณ์ทิพย์ทำคะแนนในชุดว่ายน้ำได้ลำดับที่ 11 แต่เมื่อรวมคะแนนจากชุดราตรีและการสัมภาษณ์แล้ว สามารถเข้ารอบสิบคนสุดท้ายมาในลำดับที่ 4 โดยมีคะแนนตามหลัง นางงามสหรัฐอเมริกา นางงามสาธารณรัฐโดมินิกัน และนางงามเกาหลีใต้ ในการประกวดรอบ 10 คน เธอสร้างความประทับใจให้กับกรรมการอย่างมากระหว่างช่วงการประกวดรอบสัมภาษณ์ซึ่งทำให้เธอกวาดชัยชนะทั้งสามรอบ และกลายเป็นผู้ชนะอย่างขาดลอยของการประกวดนางงามจักรวาลในปีนั้น นอกจากได้รับมงกุฏนางงามจักรวาลแล้วยังได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมอีกตำแหน่งอีกด้วย
ภรณ์ทิพย์ สมรสกับนักธุรกิจชาวอเมริกัน เฮิร์บ ไซมอน เจ้าของบริษัทพัฒนาไซมอน หนึ่งในหุ้นใหญ่ของธุรกิจขนาดใหญ่ของสหรัฐอเมริกา เช่น ห้างนอร์ดสตอร์ม มีบุตรชาย 1 คนชื่อ ฌอน ไซมอน และบุตรสาว 1 คน ชื่อ โซฟี ไซมอน ขณะนี้อาศัยอยู่ที่ลอสแองเจิลลิส สหรัฐอเมริกา แต่ยังคงเดินทางไปกลับประเทศไทย เพื่อช่วยเหลือการกุศลอยู่เป็นประจำ อีกทั้งยังดำรงตำแหน่งทูตสันถวไมตรีให้กับ โครงการเกี่ยวกับผู้หญิงและเด็กภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยความร่วมมือกับสหประชาชาติ
ทะเลแคสเปียน  เป็นทะเลปิดที่อยู่ระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปยุโรปเนื้อที่ผิวน้ำประมาณ 371,000 ตร.กม. และจุดลึกที่สุดลึกประมาณ 980 เมตร
ทะเลแคสเปียนมีลักษณะร่วมของทั้งทะเลและทะเลสาบ บางครั้งจึงได้ชื่อว่าเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตามน้ำในทะเลแคสเปียนกลับไม่ได้เป็นน้ำจืด มีปริมาณเกลือประมาณ 1.2% ซึ่งคิดเป็น 1 ใน 3 ของปริมาณเกลือในน้ำทะเลทั่วไป
ทะเลแคสเปียนเป็นพรมแดนของประเทศรัสเซีย ประเทศอาเซอร์ไบจาน ประเทศอิหร่าน ประเทศเติร์กเมนิสถาน และประเทศคาซัคสถาน
ทะเลแคสเปียนกำเนิดเมื่อประมาณ 30 ล้านปีมาแล้ว และได้กลายเป็นทะเลปิดในภายหลัง (ประมาณ 5.5 ล้านปี) จากหลักฐานที่พบ คาดว่ามนุษย์เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้เมื่อ 75,000 ปีก่อน
ทะเลสาบแคสเปียน
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม  คือ กระบวนการที่เน้นการมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางของพลเมืองในเขตเลือกตั้ง (constituent) ในทิศทางและปฏิบัติการของระบบการเมือง รากศัพท์ ประชาธิปไตย สื่อความว่า ประชาชนเป็นเจ้าของอำนาจ ฉะนั้นประชาธิปไตยทุกชนิดจึงเป็นแบบมีส่วนร่วม ทว่า ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมมีแนวโน้มส่งเสริมรูปแบบการมีส่วนร่วมของพลเมืองที่เกี่ยวข้องมากกว่าและการเป็นผู้แทนทางการเมืองมากกว่าประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนเดิม
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมพยายามสร้างโอกาสให้สมาชิกทั้งหมดของประชากรเข้ามีส่วนร่วมอย่างมีความหมายกับการวินิจฉัยสั่งการ และมุ่งขยายวิสัยของประชาชนที่เข้าถึงโอกาสดังกล่าว เนื่องจากต้องรวบรวมสารสนเทศสำหรับกระบวนการวินิจฉัยสั่งการโดยรวมเพื่อให้สัมฤทธิ์ผล เทคโนโลยีอาจให้แรงสำคัญนำสู่ประเภทการมอบอำนาจ (empowerment) ที่แบบจำลองการมีส่วนร่วมต้องการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องมือเทคโนโลยีที่ทำให้ชุมชนบรรยายและเข้ากันได้กับการสะสมความรู้ ปัจจุบันกำลังมีการศึกษาการเพิ่มส่วนการมีส่วนร่วมอย่างมีประสิทธิภาพ และการแปลกลุ่มมีส่วนร่วมขนาดเล็กแต่มีประสิทธิภาพเข้าเครือข่ายโลกเล็ก (small-world network) ผู้กล่าวสนับสนุนอื่นเน้นความสำคัญของการประชุมต่อหน้า โดยเตือนว่าการพึ่งพาเทคโนโลยีมากเกินไปเป็นผลเสียได้
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก  หรือ ซันคต์-เปเตียร์บูร์ก  หรือชื่อเดิมคือ เปโตรกราด (; ค.ศ. 1914–1924) ในเวลาต่อมาจึงเป็น เลนินกราด (; ค.ศ. 1924–1991) เป็นนครที่ตั้งอยู่บนปากแม่น้ำเนวาริมอ่าวฟินแลนด์ในทะเลบอลติก และเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของประเทศรัสเซียรองจากมอสโก โดยมีประชากรมากกว่า 5.3 ล้านคน เซนต์ปีเตอส์เบิร์กเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สี่ของทวีปยุโรป เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในแถบทะเลบอลติก และเป็นมหานครที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของทวีปยุโรปและโลก ในฐานะที่เป็นเมืองท่าสำคัญริมทะเลบอลติก เซนต์ปีเตอส์เบิร์กจึงมีฐานะเป็นนครสหพันธ์
นครก่อตั้งขึ้นโดยซาร์ปีเตอร์มหาราชเมื่อวันที่ บนที่ตั้งของประภาคารของสวีเดนเดิม นครทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซาร์รัสเซียและจักรวรรดิรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1713–1918 (ย้ายไปมอสโกในช่วง ค.ศ. 1728–1730) หลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม บอลเชวิคได้ย้ายรัฐบาลของพวกเขาไปที่มอสโก
ในยุคร่วมสมัย เซนต์ปีเตอส์เบิร์กถือเป็นเมืองหลวงของภาคเหนือ และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานสหพันธ์บางแห่ง เช่น ศาลรัฐธรรมนูญรัสเซียและสภาโฆษกประจำประธานาธิบดีรัสเซีย นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของหอสมุดแห่งชาติรัสเซีย และมีแผนจัดตั้งศาลฎีกาแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เซนต์ปีเตอส์เบิร์กและกลุ่มโบราณสถานที่เกี่ยวเนื่องได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในฐานะที่สื่อถึงการเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของประเทศ เซนต์ปีเตอส์เบิร์กยังเป็นที่ตั้งของแอร์มิทาช หนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลก และศูนย์ลัคตา ตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป สถานกงศุลระหว่างประเทศ บริษัทนานาชาติ ธนาคาร และสถานประกอบธุรกิจหลายแห่ง ก็มีที่ตั้งในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กด้วยเช่นกัน
จากการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน เซนต์ปีเตอส์เบิร์กมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีปหรือ "Dfb" อิทธิพลของพายุหมุนจากทะเลบอลติก ส่งผลให้นครมีฤดูร้อนที่อบอุ่น ชื้น และสั้น และมีฤดูหนาวที่ยาวนาน ภูมิอากาศของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กคล้ายคลึงกับของเฮลซิงกิ แม้ว่าฤดูหนาวจะหนาวกว่าและฤดูร้อนจะอุ่นกว่าอันเนื่องจากที่ตั้งของนครที่อยู่ทางตะวันออกกว่า
อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมอยู่ที่ และอุณหภูมิต่ำสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกุมภาพันธ์อยู่ที่ -8.5 °C (16.7 °F) อุณหภูมิสูงสุดคือ เกิดขึ้นในช่วงที่มีคลื่นความร้อนในซีกโลกเหนือปี 2010 ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดคือ -35.9 °C (−32.6 °F) บันทึกได้ใน ค.ศ. 1883 อุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีคือ แม่น้ำเนวาที่ไหลผ่านนครเริ่มแข็งตัวในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม และละลายในเดือนเมษายน ระหว่างเดือนธันวาคมถึงมีนาคม มีวันที่มีหิมะตก 118 วัน โดยในเดือนกุมภาพันธ์ หิมะอาจสูงถึง 19 เซนติเมตรโดยเฉลี่ย ช่วงที่ปราศจากน้ำค้างแข็งโดยเฉลี่ยมีเพียง 135 วัน แม้ว่าที่ตั้งของนครจะอยู่ทางภาคเหนือ แต่ในฤดูหนาว นครกลับหนาวน้อยกว่ามอสโก เนื่องจากที่ตั้งริมอ่าวฟินแลนด์และอิทธิพลกัลฟ์สตรีมจากลมสแกนดิเนเวียที่ทำให้อุณหภูมิสูงกว่าจุดเยือกแข็งเล็กน้อย นครยังมีสภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าชานเมือง สภาพอากาศในแต่ละช่วงของปีค่อนข้างแตกต่างกัน
ปริมาณหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 660 มิลลิเมตร และจะขึ้นสูงสุดในปลายฤดูร้อน ความชื้นในดินมากจะสูงเนื่องจากการระเหยของน้ำในระดับความสูงต่ำที่เกิดจากอากาศเย็น ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ที่ร้อยละ 78 โดยเฉลี่ย และวันที่ไม่พบแสงแดดมีอยู่ 165 วันโดยเฉลี่ยต่อปี
วาติกัน
รายชื่อกษัตริย์ตองกา
รายชื่อนายกรัฐมนตรีตองงา
ประเทศตองงามีนายกรัฐมนตรีมาแล้วทั้งสิ้น 14 คน โดยเจ้าชายเตวิตา อูงาเป็นผู้ประเดิมตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยส่วนใหญ่แล้วเชื้อพระวงศ์และชนชั้นสูงมีโอกาสในการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีบ่อยครั้งกว่าสามัญชน อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 2006 ได้มีนายกรัฐมนตรีที่เป็นพลเรือนครั้งแรกในประวัติศาสตร์ตองงา สำหรับชื่อเรียกตำแหน่งในภาษาอังกฤษนั้น แต่เดิมเรียกว่า Premier ซึ่งใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1876 - 1970 หลังจากนั้นเป็นต้นมาได้ใช้คำว่า Prime minister เป็นชื่อเรียกตำแหน่งในปัจจุบัน สำหรับรายนามของนายกรัฐมนตรีประเทศตองงามีดังนี้
15 (สิบห้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 14 (สิบสี่) และอยู่ก่อนหน้า 16 (สิบหก)
คนแคระ (คติชนวิทยา)
คนแคระ  เป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏในตำนานปรัมปราในกลุ่มประเทศเจอร์แมนิก (สแกนดิเนเวียและเยอรมัน) ปรากฏในเทพนิยาย นิยายแฟนตาซี และเกมอาร์พีจีจำนวนมาก มักมีพรสวรรค์อันวิเศษโดยเฉพาะด้านเกี่ยวกับการเหมืองและการโลหะ
แนวคิดเริ่มแรกเกี่ยวกับกำเนิดตำนานของคนแคระไม่สามารถระบุได้แน่ชัด แหล่งกำเนิดที่ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่สามารถค้นพบคือในตำนานปรัมปราของเจอร์แมนิกที่สืบทอดมาจากตำนานนอร์ส แต่กระนั้นก็หาหลักฐานได้ยากและมีรูปแบบหลากหลายมาก เรื่องราวที่ผิดเพี้ยนไปทำให้คนแคระดูน่าขบขันมากขึ้นและช่างเชื่อถือโชคลาง คนแคระมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่เรื่องเล่าระบุถึงความสูงและชีวิตความเป็นอยู่แตกต่างกันไป บางเรื่องถึงกับบรรยายพวกเขาไปคล้ายกับพวกเอลฟ์ เมื่อพิจารณาจากแหล่งข้อมูลที่เก่าแก่ที่สุดและจากลักษณะตามธรรมชาติของคนแคระ เชื่อได้ว่าในยุคแรกๆ คนแคระมีความสูงพอกันกับมนุษย์นี้เอง บทบาทของพวกเขาในตำนานมักมีความผูกพันใกล้ชิดกับความตาย มีผิวกายซีด ผมสีเข้ม ชอบอยู่กับพื้นโลก มีประเพณีที่นิยมนับถือลัทธิภูตผี ซึ่งสอดคล้องกับความผูกพันกับความตาย บางครั้งมีลักษณะคล้ายคลึงกับพวก 'Vættir' หรือจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ เช่นพวกเอลฟ์
ตำนานปรัมปราเกี่ยวกับคนแคระที่พัฒนาการต่อมา มีข้อเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคือ พวกเขาดูน่าขบขันมากขึ้น มีความลึกลับมากขึ้น คนแคระเริ่มมีรูปร่างเตี้ยลงและน่าเกลียดมากขึ้นตามภาพลักษณ์ในยุคใหม่ รวมถึงภาพการใช้ชีวิตใต้พื้นดินของพวกเขาก็โดดเด่นยิ่งขึ้น คนแคระเป็นสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ที่มีทักษะด้านการโลหะอย่างวิเศษ มีชื่อเสียงในการสร้างของวิเศษในตำนานมากมาย แนวคิดเกี่ยวกับคนแคระในตำนานนอร์สยุคหลังมีความแตกต่างจากตำนานดั้งเดิมมาก คนแคระในแนวคิดใหม่นี้ไปปรากฏในเทพนิยายและนิทานพื้นบ้านในยุคหลังมากขึ้น (ดูเพิ่มเติมใน นิทานพื้นบ้านเยอรมัน และนิทานพื้นบ้านดัตช์) พวกเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตซึ่งมีเวทมนตร์ ไม่สามารถมองเห็นได้ เป็นเจ้าแห่งมนตร์มายา คำสาป และคำล่อลวง
แฟนตาซีและวรรณกรรมยุคใหม่ช่วยกันถักทอความเจ้าเล่ห์แสนกลให้กับเหล่าคนแคระเพิ่มเติมไปยิ่งกว่าคนแคระดั้งเดิม คนแคระในยุคใหม่จึงมีลักษณะเฉพาะตัวคือ มีร่างกายเตี้ยแคระ ผมและขนดกหนา มีความสามารถในการทำเหมืองและการช่างโลหะอย่างพิเศษ อย่างไรก็ดีวรรณกรรมยุคใหม่ยังบรรยายภาพของคนแคระที่แตกต่างกันออกไปอีกตามแต่ตำนานและประวัติศาสตร์ของแต่ละท้องถิ่น วรรณกรรมแฟนตาซีหลายเรื่องประดิษฐ์คิดค้นอำนาจหรือภาพลักษณ์ของคนแคระขึ้นใหม่ ทำให้ "คนแคระ" ในตำนานยุคใหม่ไม่อาจมีคำจำกัดความที่ชัดเจนได้
แต่แนวคิดเรื่องคนแคระมีร่างเตี้ยดูจะเป็นประเด็นที่มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงมากที่สุด และคำว่า "คนแคระ" (dwarf) ก็ถูกนำมาใช้บรรยายถึงมนุษย์ร่างเตี้ยโดยทั่วไปไม่ว่าจะมีอำนาจเวทมนตร์หรือไม่ ดังนั้นคำจำกัดความสากลในยุคใหม่สำหรับคำว่า คนแคระ จึงหมายถึงสิ่งมีชีวิตร่างเตี้ย มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ อยู่ในวรรณกรรมแฟนตาซีและเทพนิยาย
พระราชวังหลวงโตเกียว
พระราชวังหลวง  เป็นที่ประทับหลักของจักรพรรดิญี่ปุ่น เป็นพื้นที่คล้ายสวนขนาดใหญ่อยู่ในเขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ใกล้กับสถานีรถไฟโตเกียว ประกอบด้วยพระราชมนเทียร พระตำหนักของพระราชวงศ์ พิพิธภัณฑ์ของสะสมในพระองค์ สำนักพระราชวังหลวง และอุทยานต่าง ๆ
พระราชวังนี้สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของปราสาทเอโดะซึ่งเป็นที่อยู่ของโชกุนจากตระกูลโทกูงาวะ พระราชวังเดิมถูกระเบิดทำลายลงไปมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการบูรณะใน ค.ศ. 1964 พื้นที่โดยรวมมีขนาด 1.15 ตารางกิโลเมตร ในช่วงสูงสุดของภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1980 มีผู้ประเมินราคาพื้นที่พระราชวังไว้ว่า สูงยิ่งกว่าราคาอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในแคลิฟอร์เนีย
ปราสาทเอโดะ.
ภายหลังการล่มสลายรัฐบาลเอโดะจากการปฏิรูปเมจิ ส่งผลให้อดีตโชกุนโทกูงาวะ โยชิโนบุ ต้องย้ายออกจากปราสาทเอโดะ เพื่อเปิดทางให้จักรพรรดิเมจิและราชสำนัก ย้ายจากพระราชวังหลวงเกียวโตมายังปราสาทเอโดะ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 จักรพรรดิเมจิมีพระบัญชาเปลี่ยนนามปราสาทเป็น "ปราสาทโทเก" (東京城 "Tōkei-jō") ตอนนั้น กรุงโตเกียวก็เรียกว่าโทเกด้วยเช่นกัน และในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1869 ปราสาทก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ปราสาทโค" (皇城 "Kōjō")
พระราชวังเดิม.