pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นี่เป็นรายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–ปัจจุบัน) ชื่อตำแหน่งประธานาธิบดีนั้นเปลี่ยนแปลงหลายครั้งดังนี้ ช่วง ค.ศ. 1912–1928 เรียก "ต้าจ่งถง" (大總統; "มหาประธานาธิบดี"), ช่วง ค.ศ. 1928–1947 เรียก "กั่วหมินเจิ้งฝูจู่สี" (國民政府主席; "ประธานสำนักรัฐกิจประชาชาติ"), และ ค.ศ. 1947–ปัจจุบัน เรียก "จ่งถง" (總統; "ประธานาธิบดี")
ก่อน ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐจีนปกครองจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะนอกฝั่ง ครั้นฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าควบคุมประเทศจีน ทำให้รัฐบาลสาธารณรัฐจีนต้องหนีมาตั้งมั่นยังไต้หวัน มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่ไทเป ซึ่งได้รับการรับรองจากสหประชาชาติมาจนถึง 25 ตุลาคม ค.ศ. 1971 จากสหรัฐจนถึง 1 มกราคม ค.ศ. 1979 และจากประเทศตะวันตกอื่น ๆ ภายใต้บริบทของสงครามเย็น อย่างไรก็ดี เมื่อถอยมาอยู่ไต้หวันใน ค.ศ. 1949 แล้ว สาธารณรัฐจีนมีอำนาจควบคุมไต้หวันและเกาะข้างเคียงเท่านั้น ไม่มีอำนาจไปถึงแผ่นดินใหญ่อีกต่อไป รัฐบาลสาธารณรัฐจีนยกเลิกกฎอัยการศึกทั่วไต้หวันในคริสต์ทศวรรษ 1980 และจัดให้ประชาชนเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1996
ผู้บริหารแห่งรัฐบาลคณะชาติ (จีนคณะชาติ).
ในยุคนี้ ประมุขแห่งรัฐของรัฐบาลแห่งชาติ คือ ตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริหารรัฐบาลแห่งชาติ ( "กั๋วหมิน เจิ้งฝู่เหวยเอวี๋ยนฮุ่ยจู่สี") ตั้งแต่ปี 1925 - 1948
ประธานาธิบดีหลังรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1947.
ประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งโดยสมัชชาแห่งชาติ.
หลังจากการพ่ายแพ้ในการสู้รบของรัฐบาลจีนคณะชาติกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีน ปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนได้ลี้ภัยไปยังเกาะไต้หวันและหมู่เกาะข้างเคียงโดยรอบ เป็นผลทำให้จีนแผ่นดินใหญ่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนนำโดย เหมา เจ๋อตุง และได้สถาปนา สาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้น ส่วนรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนได้ย้ายเมืองหลวงไปยังกรุงไทเป มีฐานะเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นและได้มีการประกาศกฎอัยการศึกขึ้น กฎอัยการศึกได้ประกาศยุติในไต้หวันในปี ค.ศ. 1980 และได้มีกระบวนการเข้าสู่การเลือกตั้งโดยตรงในปี ค.ศ. 1996
ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์
ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น นินปูเซ็นไต เฮอร์ริเคนเจอร์  เป็นละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ จากละครชุดซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 26 ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ถึงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์เวลา 7:30 น. - 8.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
เป็นเรื่องแรกที่นำหุ่นยนต์ทั้ง 3 ตัว รวมร่างเป็น 1 ได้ สีแดงเข้มและสีกรมท่า ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก และเรื่องแรกที่มีนักรบไม่ปรากฏโฉมหน้าที่แท้จริง (ชูริเคนเจอร์) เป็นเรื่องแรกที่ใช้ที่ชื่อขบวนการ เป็นคำว่า "Ger"
นินจาอวกาศจากันจะ ได้ เดินทางมายังโลก เพื่อตามหา หัวใจนินจา อาวุธที่จะทำให้ พวกมันมีพลังมหาศาล แต่ระหว่างการเดินทางมานั้นได้เจอการต่อต้านจากโรงเรียนนินจา ฮายาเตะริว แต่เหล่านักเรียนทั้งหลายของโรงเรียนฮายาเตะริว ก็ไม่สามารถต้านทานนินจาอวกาศได้ ยกเว้นลูกศิษย์รุ่นที่ 507 เพียง 3 คนเท่านั้นที่หนีไปได้ และทั้ง 3 ก็ได้รับเฮอริเคนไจโร เพื่อแปลงร่างเป็นนินจาเฮอร์ริเคนเจอร์ออกต่อสู้กับเหล่านินจาอวกาศจากันจะ
นินจาโลก.
ขบวนการพายุ เฮอร์ริเคนเจอร์.
กลุ่มขบวนการที่มาจากสำนักนินจาฮายาเตะรุ่นที่ 507
นินจาสายฟ้าแลบ โกไรเจอร์.
นินจาสายฟ้าแลบ โกไรเจอร์ (電光石火ゴウライジャー) ปรากฏตัวตั้งแต่ตอนที่ 7 เป็นกลุ่มนินจาที่มาจากสำนักอิคาซึจิ เป็นคู่หูถึงสองคน ตัวจริงของพวกเค้าทั้งคู่คือ พี่น้องคาซึมิ ทั้งสองเติบโตในบ้านครอบครัวคาซึมิ ในช่วงแรกยังอยู่กับจากันจะเนื่องจากต้องการแก้แค้นแทนพ่อที่เสียชีวิตและถูกสั่งเสียก่อนตาย แต่ตอนที่ 20 ได้กลับมาอยู่ฝ่ายเดียวกับเฮอร์ริเคนเจอร์และกลายเป็นเพื่อนร่วมทีม
พลังและความสามารถของนินจาโลก.
รีโวลเวอร์แมมมอธ.
ชิโนบิแมชชีน ขนาดยักษ์ที่เกิดจากการสร้างของโอโบโระ ซ่อนตัวภายใต้ตึกขนาดยักษ์และใช้ยิงคาราคุริบอลได้
กลุ่มนินจาอวกาศ จากันจะ.
กลุ่มนินจาอวกาศ จาคังจะ (宇宙忍群ジャカンジャ) เป็นกลุ่มนินจาอวกาศที่มายังโลกเพื่อที่อยากจะได้อาวุธในตำนานของนินจา และทำให้โลกเสื่อมโทรมล่มสลาย
ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 7:30 น. - 8:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทยลิขสิทธิ์ในการจำหน่ายและเผยแพร่สื่อเป็นของ โรส วิดีโอ และเคยออกอากาศทาง ช่อง 5 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ในรายการ บ้านการ์ตูน ในการฉายช่วงแรก ฉายในวันพฤหัสต่อมาย้ายวันฉายเป็นวันศุกร์ เวลา 17:30 น. - 18:00 น. แต่ออกอากาศไม่จบ เนื่องจากหมดสัญญาในการเช่าเวลาการฉาย ซึ่งฉายได้เพียง 48 ตอน
สำนักวิชา
อิโซโรกุ ยามาโมโตะ
จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ  (4 เมษายน 1884 – 18 เมษายน 1943) เป็นจอมพลเรือในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และผู้บัญชาการทัพเรือผสมระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
เกิดที่เมืองนางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ จักรวรรดิญี่ปุ่นรับปริญญาที่โรงเรียนนายเรือของญี่ปุ่นและนิสิตเก่าของวิทยาลัย
จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ เป็นผู้บัญชาการในปีแรกสำหรับการวางแผนในสงครามหลัก เช่น การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ยุทธนาวีที่มิดเวย์ เขาเป็นนายพลเรือหัวก้าวหน้าผู้โด่งดัง ที่สนับสนุนแนวทางพัฒนาศักยภาพกองทัพเรือโดยการพัฒนาการบิน มากกว่าการต่อเรือรบขนาดใหญ่ ยามาโมโตะไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามกับสหรัฐและอังกฤษ จนถูกปองร้ายจากคนในกองทัพ แต่ก็เป็นผู้ที่มีส่วนร่วมสำคัญในการวางแผนการโจมตีอ่าวเพิร์ล เขายังเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองเรือสหพันธ์ตลอดห้วงระยะเวลารุนรานแปซิฟิกใต้ และเป็นผู้นำการรบที่ยุทธนาวีมิดเวย์จนพ่ายแพ้ยับเยิน หลังจากความพ่ายแพ้ที่มิดเวย์ และกัวดัลคะแนล ยามาโมโตะเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปให้กำลังใจทหารที่หมู่เกาะโซโลมอน เมื่อเครื่องบินMitsubishi G4Mที่จอมพลเรือเอกอิโซโรกุ ยามาโมโตะโดยสารมาถูกแกะรอยจากหน่วยข่าวกรองสหรัฐจนรู้เส้นทางการบิน และใช้ฝูงบินของเครื่องบินขับไล่ P-38 ดักสังหาร ในที่สุด
ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย
รศ.ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย (6 พฤศจิกายน 2509-) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาฟิสิกส์พอลิเมอร์ ประจำปี พ.ศ. 2543 เป็นผู้เชี่ยวชาญการวิจัยด้านพอลิเมอร์ โดยเฉพาะเส้นใยพอลิเอทิลีนความแข็งแรงสูง และการผลิตวัสดุคอมพอสิทจากเส้นใยนี้ รวมทั้งมีผลงานการประดิษฐ์คิดค้น ต้นแบบเกราะกันกระสุนที่พัฒนาเส้นใยพอลิเอทิลีนจากวัตถุดิบภายในประเทศ
รศ.ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย หรือ รศ.ดร.ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย จบปริญญาตรี สาขาเคมีอุตสาหกรรม จากคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ปริญญาเอก สาขาฟิสิกส์พอลิเมอร์ จากมหาวิทยาลัยลีดส์ Leeds ประเทศอังกฤษ
ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
งานวิจัยของ รศ.ดร. ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย เกี่ยวข้องกับเส้นใยพอลิเอทิลีนที่มีการจัดเรียงตัวสูง (highly oriented polyethylene) ซึ่งเตรียมได้จากการยืดพอลิเอทิลีนที่อุณหภูมิสูง ให้มีความยาวเป็นหลายสิบเท่าของความยาวเริ่มต้น ผลิตภัณฑ์ที่ได้มีมอดูลัสและความแข็งแรงเพิ่มขึ้นจากเดิมหลายเท่าตัว โดยได้ศึกษาทั้งในด้านพื้นฐานและประยุกต์ ได้แก่ การศึกษาอิทธิพลของส่วนที่เป็นอสัณฐาน ต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีในพอลิเอทิลีนที่มีการจัดเรียงตัวสูง และพบว่าส่วนอสัณฐานที่มีการจัดเรียงตัว (oriented amorphous) มีความต้านทานต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีสูง และในการศึกษาเดียวกันยังพบด้วยว่า ปฏิกิริยาการกราฟต์ด้วยไวนิลมอนอเมอร์ สามารถเกิดขึ้นภายในเส้นใยได้ จากมอนอเมอร์ ที่แพร่เข้าไปในส่วนอสัณฐานของเส้นใย ซึ่งได้มีการประยุกต์ความรู้ที่ได้ในการปรับปรุงสมบัติด้านความทนต่อแรงกดของเส้นใยพอลิเอทิลีน
งานวิจัยมุ่งเน้นการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างที่เกิดขึ้นระหว่างการยืดพอลิเอทิลีน จากการศึกษาเบี้องต้นพบว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืด มีโครงสร้างที่สัมพันธ์กับโครงสร้างเริ่มต้นแม้ว่าจะถูกยืดออกไปหลายเท่าก็ตาม หรืออาจเรียกได้ว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืดสามารถจำโครงสร้างเริ่มต้นได้ และยังพบอีกว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืดอาจเกิดตำหนิ (defect) ที่มีโครงสร้างเฉพาะ นอกจากนี้แล้ว ยังได้ศึกษาการปรับสภาพผิวของเส้นใยพอลิเอทิลีนเพื่อให้เหมาะสมต่อการประยุกต์ในงานวัสดุคอมพอสิท
รางวัลนักเทคโนโลยีดีเด่น
มูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ เริ่มโครงการรางวัลนักเทคโนโลยีดีเด่น และรางวัลนักเทคโนโลยีรุ่นใหม่ ขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2543 โดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรตินักเทคโนโลยีที่มีผลงานดีเด่น ไม่ว่าจะเป็นนักเทคโนโลยีของรัฐหรือภาคเอกชน เพื่อจูงใจให้มีนักวิชาการและนักพัฒนาเทคโนโลยีของไทยที่มีความสามารถสูงจำนวนมากขึ้น และหันมาช่วยกันพัฒนาเทคโนโลยีของไทยให้สามารถแข่งขันในเชิงอุตสาหกรรมและเชิงพาณิชย์ในโลกได้โดยเร็ว และหวังจะก่อให้เกิดการพัฒนาเทคโนโลยีไทยในอนาคตในอัตราที่สูงขึ้น ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยมีความจำเป็นน้อยลงที่จะต้องพึ่งพาและซื้อเทคโนโลยีจากต่างประเทศต่อไป
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้สร้างพระบรมรูปขณะทรงเรือใบซูเปอร์มดหล่อด้วยบรอนซ์ สำหรับมอบเป็นรางวัลแก่นักเทคโนโลยีดีเด่น และเหรียญรางวัลแก่นักเทคโนโลยีรุ่นใหม่ ในวันเทคโนโลยีแห่งชาติของทุกปี
รายนามนักเทคโนโลยีดีเด่น เรียงตามปี.
กลุ่มนักเทคโนโลยีดีเด่น "ระบบควบคุมแรงดันของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบ Redundancy"
รางวัลนักเทคโนโลยีรุ่นใหม่
โกมัตโตว
มองโกลอยด์
มองโกลอยด์  คือ คำจำกัดความของกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เอเชียกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียเหนือ เอเชียใต้ อาร์กติก ทวีปอเมริกา และหมู่เกาะแปซิฟิก และเป็นส่วนหนึ่งของ ""(3 เผ่าพันธุ์หลัก) ตามแนวคิดของ นักธรรมชาติวิทยาและนักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ร่วมกับเผ่าพันธุ์คอเคซอยด์และนิกรอยด์ คำว่า มองโกลอยด์ เป็นการผสมคำระหว่างคำว่า มองโกล  หมายถึงชาติพันธุ์มองโกลในเขตทุ่งหญ้าสเตปป์ของภูมิภาคเอเชียเหนือและประเทศมองโกเลียในปัจจุบัน กับ οειδές (-ออยเดส) หรือ είδες (-อิเดส) ในภาษากรีกโบราณ แปลว่า มีรูปแบบของ, มีลักษณะของ เมื่อรวมกันจึงมีความหมายถึง "เผ่าพันธุ์ที่มีลักษณะเหมือนชาวมองโกล"
ชาติพันธุ์ในกลุ่มมองโกลอยด์จะมีลักษณะของฟีโนไทป์บางประการที่แสดงออกร่วมกัน อาทิ "" (ชั้นหนังเปลือกตาบนที่พับปิดบริเวณมุมของหัวตา), มีลักษณะทางทันตกรรมแบบ , รูปร่างลักษณะบางอย่างเหมือนเด็กแม้ในวัยผู้ใหญ่ , Oblique (ช่องว่างระหว่างเปลือกตาบนและล่างที่มีลักษณะเฉียง), จุดมองโกเลียยังเป็นสิ่งที่ค่อนข้างพบมากในเด็กแรกเกิดจนถึง 4 ขวบ, เส้นผมสีดำและเหยียดตรง, ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม, ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์ และมิติของใบหน้าค่อนข้างแบนเมื่อเทียบกับคอเคซอยด์เป็นต้น
แนวคิดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์ในอดีตถูกมองว่าใช้ลักษณะการจำแนกแบบอนุกรมวิธานหรือทำให้ชาติพันธุ์ในกลุ่มมองโกลอยด์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตต่างสายวิวัฒนาการ การจำกัดความของคำว่า "มองโกลอยด์" จึงยังเป็นข้อถกเถียงและไม่นิยมใช้ในกลุ่มนักมานุษยวิทยาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน
การศึกษาพันธุศาสตร์และมานุษยวิทยาที่หลากหลายได้ข้อสรุปว่ามีสามเผ่าพันธุ์ การศึกษาในปี 2019 โดยหยวนพบว่าคนมองโกลอยด์ (ชาวเอเชียตะวันออก) มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เป็นเอกลักษณ์
การศึกษาทางพันธุกรรมของเฉิน (2020) พบหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับต้นกำเนิดที่เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์ พวกเขาสรุปว่าหลักฐานทางพันธุกรรมใหม่ขัดแย้งกับ "ผู้อพยพชาวต่างชาติจากแอฟริกา" พวกเขาเชื่อว่าเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์มีต้นกำเนิดในประเทศจีนตอนใต้
ลักษณะของชาวมองโกลอยด์ คือ มีผิวเหลืองหรือน้ำตาล ผมเหยียดตรง เส้นผมค่อนข้างหยาบ ขนตามตัวมีน้อย ศีรษะค่อนข้างกลมและแบน รูปหน้ากลม จมูกไม่กว้าง ไม่โด่ง โหนกแก้มนูนเห็นได้ชัดเจน เบ้าตาตื้น เปลือกตาอูม รูปตาเรียว นัยตาสีน้ำตาลหรือสีดำ ริมฝีปากบาง
เดอะ แบชเชอเลอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น
เดอะ แบชเชอเลอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น  เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ กำกับโดยแกรี่ ซินยอร์ ผู้กำกับที่มีผลงานอย่าง Stiff Upper Lips , Leon The Pig Farmer และ Solitaire for Two นำแสดงโดยคริส โอ'ดอนเนล และเรเน่ เซลเวเกอร์ ร่วมด้วยเจมส์ ครอมเวลล์, เอ็ดเวิร์ด เอสเนอร์, ฮัล โอลด์บรู้ค, ปีเตอร์ อุสตินอฟ, บรู้ค ชิลด์, มารายห์ แครี, มาเลย์ เชลตัน , รีเบ็คก้า ครอส , สเตซี เอ็ดเวิร์ดส , เซร่าห์ ซิลเวอร์แมน , แคทเธอรีน ทาวน์ และเจนนิเฟอร์ เอสโปซิโต้
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในประเทศไทยเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2543
เรเน เซลเวเกอร์
เรเน่ เซลเวเกอร์  มีชื่อจริงว่า เรเน่ แคธลีน เซลเวเกอร์  เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2512 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์และสวิตเซอร์แลนด์
ในภาพยนตร์ของ คาเมรอน โครว์ เรื่อง "Jerry Maguire" เธอแสดงร่วมกับ ทอม ครูซ เซลเวเกอร์ได้รับคำชมในภาพยนตร์เรื่องนี้ และทำให้เธอคว้ารางวัลนักแสดงดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี 2539 จาก The National Board of Review พร้อมกับได้รับรางวัล Blockbuster Award สาขาดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ตลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากสมาคมนักแสดง
เซลเวเกอร์ ยังแสดงนำในภาพยนตร์ที่ได้รับคำชมของยูนิเวอร์ แซลเรื่อง "One True Thing" ที่เธอร่วมแสดงกับ วิลเลี่ยม ฮาร์ต กับเมอริล สตรีพ ต่อมา "เดอะ แบชเชอเรอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น"ภาพยนตร์ตลกโรแมนติกที่เธอนำแสดงร่วมกับ คริส โอ'ดอนเนลล์ และภาพยนตร์ตลกเสียดสีของผู้กำกับนีล ลาบุตเรื่อง "Nurse Betty" ที่เธอร่วมแสดงกับคริส ร็อค และ มอร์แกน ฟรีแมน และเซลเวเกอร์ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขาดารานำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ ตลก หรือภาพยนตร์เพลงประจำปี 2543
ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ของเธอ ได้แก่ "Me, Myself and Irene" ซึ่งกำกับโดยพี่น้อง ฟาร์เรลลี และเซลเวเกอร์ ร่วมแสดงกับ จิม แคร์รี และเธอได้รับบท บริดเจ็ท โจนส์ ของ เซลวีเกอร์ ได้เริ่มต้นขึ้นด้วยภาพยนตร์รายได้ดีประจำปี 2544 เรื่อง "Bridget Jones's Diary" ที่ส่งผลทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ดารานำหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลบาฟต้า, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลจากสมาคมนักแสดง นอกจากนั้นในปี พ.ศ. 2545 เซลวีเกอร์ ยังประกบ โรบิน ไรต์เพนน์ และมิเชลล์ ไฟเฟอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "White Oleander"
ในภาพยนตร์เรื่อง "Chicago" ทำให้เธอได้รับคำชมไปทั่ว และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาดารานำหญิงด้วย นอกจากนี้เธอยังคว้ารางวัลจากสมาคมนักแสดงสาขาดารานำหญิงยอดเยี่ยม ประจำปี 46 รวมไปถึงรางวัลลูกโลกทองคำสาขาดารานำหญิงจากภาพยนตร์เพลงหรือภาพยนตร์ตลก เซลเวเกอร์ ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้าสาขาดารานำหญิงด้วย
เซลเวเกอร์ เธอสามารถคว้ารางวัลออสการ์ ในปีที่แล้วมาครองได้ในสาขาดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทเป็นรูบี้ ในภาพยนตร์เอพิค สงครามกลางเมืองของแอนโธนี มิงเกลล่า เรื่อง "Cold Mountain" ในปี 2546 บทบาทการแสดงอันโดดเด่นของเซลเวเกอร์ในบท ร็อกซี่ ฮาร์ต
เซลเวเกอร์ ให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์การ์ตูนของค่ายดรีมเวิร์กเรื่อง "Shark Tale" โดยเธอได้ร่วมงานกับทีมดาราชื่อดังอย่าง แจ็ค แบล็ค, เจมส์ แกนโดฟินี่, แองเจลิน่า โจลี, มาร์ติน สกอร์เซซี่ และวิลล์ สมิธ กับผลงานภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเธอยังรวมถึงเรื่อง "Cinderella Man" ภายใต้การกำกับของผู้กำกับภาพยนตร์รางวัลออสการ์ รอน ฮาวเวิร์ด เรื่องนี้เธอได้แสดงร่วมกับ รัสเซลล์ โครว์
เรเน่ เซลวีเกอร์
ต้วนอี้
ต้วนอี้  เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
ต้วนอี้เป็นองค์ชายต้าหลี่ บุตรของต้วนเจิ้นฉุน นิสัยใจดี มีเมตตา มองโลกในแง่ดี เมื่อทำสิ่งใดแล้ว จะเอาใจใส่จดจ่อ จนบิดาให้ฉายาว่าลูกงมงาย เนื่องจากไม่ชมชอบวิชาการต่อสู้จึงหนีออกจากบ้าน ทำให้ประสบเหตุการณ์อัศจรรย์มากมาย ทั้งกลืนคางคกชาดวัว เจ้าแห่งพิษ ทำให้พิษร้ายใด ๆ ไม่อาจทำร้ายได้ สำเร็จยอดวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจร ลมปราณภูติอุดร และท่าเท้าท่องคลื่น จนกลายเป็นยอดฝีมือ เมื่อพบกับหวังอี้เยี่ยนก็หลงรักทันที แม้ว่านางจะมีชายอื่นในดวงใจ ต่อมาสาบานเป็นพี่น้องกับเฉียวฟง และซีจุ๊ ภายหลังได้เป็นฮ่องเต้ต่อจากพระปิตุลา
ต้วนอี้นับเป็นตัวละครที่มีลมปราณสูงสุดในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เนื่องจากดูดลมปราณของบุคคลต่าง ๆ มากมาย
คลองหลอดวัดราชนัดดา
คลองหลอดวัดราชบพิธ
ถนนราชสีมา
ดรรชนีกระบี่หกชีพจร
ดรรชนีกระบี่หกชีพจร ( ; , Liu Mai Shen Jian) เป็นวิทยายุทธในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง
ดรรชนีกระบี่หกชีพจร หรือเพลงกระบี่หกสาย เป็นยอดวิชาดรรชนีของสกุลต้วน นับเป็นยอดวิชาอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน อานุภาพร้ายกาจรุนแรง ดรรชนีหกชีพจรเป็นวิชาที่เป็นต้นกำเนิดของดรรชนีเอกสุริยัน แต่ฝึกได้ยากจึงดัดแปลงมาเป็นดรรชนีเอกสุริยัน ต่อมามีความจำเป็นต้องสู้กับหลวงจีนธิเบตจึงต้องแบ่งกันฝึกคนละท่าโดย ยิงพลังจากนิ้วทั้งหกออกไปเป็นปราณกระบี่ได้หกสายมีชื่อเรียกต่างกัน ผู้ฝึกวิชานี้ต้องมีพลังลมปราณสูงส่ง จึงยากต่อการฝึกพร้อมกันทั้งหกกระบี่ ทำให้น้อยคนนักที่จะสำเร็จวิชานี้ แม้แต่หลวงจีนแห่งวัดมังกรฟ้าที่มีพลังวัตรสูงยังต้องแบ่งกันฝึกคนละกระบี่ เมื่อประสานพร้อมกันจึงจะทรงอานุภาพ ต้วนอี้เป็นคนสุดท้ายที่สำเร็จวิชานี้ เพราะคัมภีร์ถูกผู้อาวุโสโกวย้งแห่งวัดมังกรฟ้าเผาทำลายเพื่อไม่ให้จิวม่อจื้อแย่งชิงไป ดังนั้นกระบี่หกชีพจรจึงสาบสูญไปในยุคของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า เหลือเพียงดรรชนีเอกสุริยันที่สืบทอดมาจนถึงยุคมังกรหยก หรือยุคของราชันย์ทักษิณ ต้วนตี่เฮง นั่นเอง
เพลงยุทธประกอบไปด้วย (ฉบับการ์ตูน)
1.กระบี่เส้าซาง-นิ้วโป้ง
2.กระบี่เส้าเจ๋อ-นิ้วก้อยซ้าย
3.กระบี่จงเหิง-นิ้วกลาง
4.กระบี่กวนเหิง-นิ้วนาง
5.กระบี่ซางหยาง-นิ้วชี้
6.กระบี่เส้าเหิง-นิ้วก้อยขวา
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไดโนธันเดอร์
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไดโนธันเดอร์  เป็นซีรีส์ที่ 11 ของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ซื้อลิขสิทธิ์มาจาก ซีรีส์ขบวนการนักสู้ ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ อาบะเรนเจอร์ เริ่มออกอากาศวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004
หุ่นยนต์ของPRDT.
Megazord.
เกิดจากการรวมร่างของไดโนเสาร์ทั้งสามตัว
ศัตรูของพวกเรนเจอร์ แต่โดนเรดไดโนธันเดอร์จัดการจนตาย แล้วภายหลังได้ฝื้นคืนชีพอีกครั้งที่พวก Power Rangers Spd และ ไดโนธันเดอร์มาร่วมต่อสู้ด้วยกัน
โชติ แพร่พันธุ์
โชติ แพร่พันธุ์ (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 - 5 เมษายน พ.ศ. 2499) หรือเจ้าของนามปากกา “ยาขอบ” ที่มีผลงานเด่นคือ ผู้ชนะสิบทิศ และอีกหลากหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็นผลงานเรื่องสั้นชื่อ "“เพื่อนแพง”" วรรณกรรมเรื่องยาวอย่าง สามก๊กฉบับวณิพก ความเรียงปกิณกะเรื่อง"สินในหมึก" เป็นต้น
โชติ แพร่พันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 เป็นบุตรของเจ้าอินทร์แปลง เทพวงศ์ กับนางจ้อย (เป็นต้นห้องของหม่อมเฉื่อยในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) และเป็นราชนัดดาในเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เมื่อแรกเกิดนั้นเจ้าอินทร์แปลงผู้เป็นบิดาได้ตั้งชื่อบุตรชายของตนว่า "เจ้าอินทรเดช" แต่นางจ้อยผู้เป็นแม่ได้ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "โชติ" ต่อมาเมื่อโชติจะเข้าโรงเรียน แม่จ้อยจึงได้พาโชติมาเฝ้าสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เพื่อขอประทานนามสกุล ซึ่งได้ประทานนามสกุลว่า "แพร่พันธุ์"
โชติ แพร่พันธุ์ เข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ได้รับการอุปถัมภ์จาก "พระยาพิทักษ์ภูบาล" อยู่ระยะหนึ่ง กระทั่งถึงยุคเศรษฐกิจตกต่ำ โชติต้องกลับมาเร่ร่อนอีกครั้งหนึ่ง จนมีโอกาสได้เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ เริ่มจาก"สยามรีวิว" และ"ธงไทย"
ในปี พ.ศ. 2472 กุหลาบ สายประดิษฐ์ จัดตั้ง"คณะสุภาพบุรุษ" ออกหนังสือสุภาพบุรุษ รายปักษ์ คราวหนึ่ง อบ ไชยวสุ ซึ่งเป็นนักเขียนตลกประจำฉบับ ส่งต้นฉบับไม่ทัน กุหลาบ จึงขอให้โชติเขียนแทน โดยตั้งนามปากกาให้ว่า ยาขอบ เลียนแบบจากนักเขียนเรื่องตลกชาวอังกฤษ ชื่อ "เจ.ดับบลิว. ยาค็อบ" ทำให้เกิดงานประพันธ์ชิ้นแรกในนาม ยาขอบ ชื่อ "จดหมายเจ้าแก้ว"
ในปีพ.ศ. 2474 โชติ แพร่พันธุ์ ได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์"สุริยารายวัน" และเริ่มเขียนนิยายเรื่อง ยอดขุนพล แต่หนังสือพิมพ์สุริยามีอายุไม่ยืน เมื่อกุหลาบ สายประดิษฐ์ ไปทำหนังสือพิมพ์ประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2475 โชติจึงเขียนเรื่อง ยอดขุนพล ต่อ โดยมาลัย ชูพินิจ เปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น ผู้ชนะสิบทิศ โดยผู้ชนะสิบทิศเขียนมาจากพงศาวดารที่โชติมีโอกาสได้อ่านเพียง 8 บรรทัดเท่านั้น แต่ความเป็นอัจฉริยะทางวรรณกรรมกลับถ่ายทอดได้อย่างหลากอรรถรส มากถึง 8 เล่ม
มีบุตรชายคนเดียวคือ นายมานะ แพร่พันธุ์ (นักเขียน, นักหนังสือพิมพ์ผู้ทรงคุณวุฒิของเมืองไทย)
โชติ แพร่พันธุ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2499 ขณะอายุ 48 ปี ด้วยโรคพิษสุราเรื้อรัง และเบาหวาน
มาริโอ (ตัวละคร)
มาริโอ  เป็นตัวละครจากวิดีโอเกมและการ์ตูนมาริโอ และเป็นสัญลักษณ์ของบริษัทเกมนินเทนโด สร้างโดยนักออกแบบวิดีโอชื่อ ชิเงรุ มิยาโมโตะ หลังจากได้เป็นสัญลักษณ์นำโชคให้กับบริษัทและเป็นตัวเอกของเกมชุดแล้ว มาริโอได้ปรากฏตัวในวิดีโอเกมต่าง ๆ กว่า 200 เกม มาริโอถูกออกแบบให้เป็นช่างประปาชาวอิตาลีร่างอ้วนเตี้ย อาศัยอยู่ในอาณาจักรเห็ด มีภารกิจคือการช่วยชีวิตเจ้าหญิงพีชจากเต่าวายร้ายชื่อบาวเซอร์ มาริโอมีน้องชายชื่อ ลุยจิ
นอกจากนี้เขายังปรากฏในวิดีโอเกมแนวอื่น ๆ เช่น แนวรถแข่ง เช่นเกมชุด "มาริโอคาร์ต" (Mario Kart) เกมแนวกีฬา เช่นเกมชุด "มาริโอเทนนิส" และ "มาริโอกอล์ฟ" เกมแนวสวมบทบาทของนินเทนโด เช่นเกมชุด "เปเปอร์มาริโอ" และ "" และเกมเพื่อการศึกษา เช่น มาริโออิซมิสซิง! และ"มาริโอสไทม์แมตชีน" แฟรนไชส์มาริโอยังได้ต่อยอดไปยังสื่อต่าง ๆ มากมาย เช่น รายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ หนังสือการ์ตูน และสินค้ามีลิขสิทธิ์ต่าง ๆ อีกด้วย ผู้พากย์เสียงเขาคือชาลส์ มาร์ทิเนต พากย์ตั้งแต่ปี 1995
ชิเงรุ มิยาโมโตะ ได้สร้างตัวละครมาริโอขึ้นขณะกำลังพัฒนาเกม "ดองกีคอง" (Donkey Kong) เพื่อพยายามที่จะสร้างวิดีโอเกมที่ขายดีที่สุดให้กับบริษัทนินเทนโด หลังจากเกมประเภทเกมตู้ก่อนหน้านี้ที่ชื่อ "Sheriff" ไม่ประสบความสำเร็จอย่างเกม Pac-Man เมื่อแรกเริ่มนั้น มิยาโมโตะอยากสร้างวิดีโอเกมโดยใช้ตัวละคร ป๊อปอาย (Popeye) บลูโต (Bluto) และโอลีฟ ออยล์ (Olive Oyl) แต่ในเวลานั้น เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ตัวละครเหล่านี้ (และไม่ได้รับอนุญาตจนถึง ค.ศ. 1982) เขาจึงตัดสินใจคิดทำตัวละครชื่อ "จัมป์แมน" (Jumpman) (หรือในเวลาต่อมาเป็นที่รู้จักกันดีว่า มาริโอ) "ดองกี้คอง" (Donkey Kong) และ "พอลีน" (Pauline) โดยในด่านแรก ๆ ของเกมดองกีคองก์ มาริโอยังกระโดดไม่ได้ และมุ่งเป้าไปที่การหาทางออกจากเขาวงกตให้ได้ อย่างไรก็ดี มิยาโมโตะทำให้มาริโอกระโดดได้ พร้อมกล่าวว่า “ถ้าคุณเจอลังไม้กลิ้งมาหาคุณ คุณจะทำอย่างไรดี”
เดิมที มิยาโมโตะเคยตั้งชื่อมาริโอว่า "มิสเตอร์วิดีโอ" (Mr.Video) และถูกนำมาใช้ในทุกวิดีโอที่มิยาโมโตะพัฒนา จากเรื่องเล่าที่แพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง ในระหว่างการจำหน่ายเกมดองกีคองให้ลูกค้าในอเมริกาเหนือ เจ้าของพื้นที่คลังเก็บสินค้าของนินเทนโดที่ชื่อ มาริโอ ซีเกล ได้เรียกค่าเช่ากับมิโนรุ อาราคาวะ ผู้ซึ่งเป็นประธานบริษัทในเวลาต่อมา หลังจากการโต้เถียงที่ในที่สุดพนักงานของนินเทนโดก็รับปากซีเกลว่าจะจ่ายค่าเช่าให้ พวกเขาจึงเลือกที่จะตั้งชื่อตัวละครนี้ว่า มาริโอ ตามชื่อของเขา
มิยาโมโตะให้ความเห็นว่าถ้าเขาตั้งชื่อมาริโอว่า "มิสเตอร์วิดีโอ" มาริโออาจจะ "หายสาปสูญไปจากโลกนี้" แล้ว ด้วยความตั้งใจของเขา เขาเลือกอาชีพของมาริโอให้เหมาะกับรูปแบบของเกม เนื่องจากฉากในเกมดองกีคองก์เป็นเขตการก่อสร้าง มาริโอจึงมีอาชีพเป็นช่างไม้ เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้งในเกมมาริโอบราเธอร์ส เขาได้รับเลือกให้เป็นช่างประปา เนื่องจากเกมส่วนใหญ่เป็นฉากใต้ดิน ในการออกแบบตัวละครมาริโอ โดยเฉพาะจมูกโตของเขานั้น ถูกวาดตามแบบจากอิทธิพลชาวตะวันตก เมื่อเขาได้เป็นช่างประปา มิยาโมโตะตัดสินใจกำหนดให้เขาอยู่ในนครนิวยอร์ก และให้เขาเป็นชาวอิตาลี โดยจงใจบ่งบอกสัญชาติผ่านหนวดเคราของเขา ในแหล่งอื่น มีการเลือกอาชีพของมาริโอให้เป็นช่างไม้เพื่อพรรณนาตัวละครให้เป็นคนทำงานหนักและเพื่อให้ผู้เล่นระบุถึงตัวเขาได้ง่าย หลังจากเพื่อนร่วมงานชี้ว่ามาริโอดูคล้ายคลึงกับช่างประปามากกว่า มาริโอจึงเปลี่ยนอาชีพของมาริโอตามนั้นและพัฒนาเกมมาริโอบราเธอร์ส โดยนำเสนอตัวละครในท่อระบายน้ำของนครนิวยอร์ก
เนื่องจากข้อจำกัดด้านกราฟิกของฮาร์ดแวร์อาเคดขณะนั้น มิยาโมโตะจึงใส่เสื้อให้มาริโอเป็นชุดคลุมสีแดงและเสื้อเชิ้ตสีฟ้าให้ขัดกันเองและขัดกับพื้นหลัง หมวกแก๊ปสีแดงถูกเพิ่มเข้าไปเพื่อให้มิยาโมโตะไม่ต้องออกแบบทรงผม หน้าผาก และคิ้ว รวมถึงเพื่อเลี่ยงปัญหาการเคลื่อนไหวของทรงผมในขณะกระโดด เพื่อให้เขาดูเป็นมนุษย์อยู่ในจอทั้งๆ ที่ตัวเล็ก มาริโอจึงมีคุณลักษณะที่แตกต่างชัดเจน นั่นคือจมูกใหญ่อันโดดเด่นและหนวดเครา เพื่อหลีกเลี่ยงความจำเป็นในการวาดปากและสีหน้าให้กับตัวละครตัวเล็กๆบนจอ
มิยาโมโตะพัฒนามาริโอด้วยแนวคิดในการใช้เขาเป็นตัวละคร "เดินไปยัง" (go to) ที่สามารถนำไปใส่ไว้ในฉากใดก็ได้ตามต้องการ แม้ในฉากความคิดก็ตาม เพราะขณะนั้น มิยาโมโตะไม่ได้คาดหวังให้มาริโอเป็นที่นิยม เพื่อให้เป็นอย่างนั้น แรกเริ่มเขาเรียกตัวละครนี้ว่า "มิสเตอร์วิดีโอ" เทียบกับความตั้งใจที่จะให้มาริโอปรากฏในฉากความคิดที่สร้างโดยอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในภาพยนตร์ของฮิตช์ค็อกเอง เมื่อเวลาผ่านไป การปรากฏตัวของมาริโอเริ่มมีรายละเอียดชัดเจนมากขึ้น โดยมีการเพิ่มถุงมือสีขาว รองเท้าสีน้ำตาล และตัวอักษร M สีแดงในวงกลมสีขาวบนด้านหน้าของหมวก และกระดุมสีทองบนชุดคลุม สีของเสื้อและชุดคลุมเคยสลับจากเสื้อเชิ้ตสีฟ้ากับชุดคลุมสีแดงเป็นเสื้อเชิ้ตสีแดงและชุดคลุมสีฟ้า มิยาโมโตะระบุว่ากระบวนการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นผลจากทีมงานและฝ่ายศิลป์ของแต่ละเกมรวมถึงความก้าวหน้าในเทคโนโลยีในตามเวลาที่ผ่านไป นินเทนโดไม่เคยเปิดเผยชื่อเต็มของมาริโอ กล่าวเพียงว่าไม่ใช่ "มาริโอ มาริโอ" แม้ว่าจะมีการบอกเป็นนัยๆในชื่อซีรีส์มาริโอบราเธอร์ส ในซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ภาพยนตร์ และข้อมูลที่เคยให้ไว้ในคู่มือเกม "" ของพรีมา
ค.ศ. 1981 - ค.ศ. 1990.
มาริโอปรากฏตัวครั้งแรกในนาม "จัมป์แมน" (Jumpman) ในเกมอาร์เคดที่ชื่อ "ดองกีคอง" ในปี ค.ศ. 1981 ในคราบของช่างไม้ที่เลี้ยงลิงตัวหนึ่งชื่อ ดองกีคอง (Donkey Kong) เขาเลี้ยงดูลิงตัวนั้นอย่างทารุณ ต่อมาดองกีคองก์จึงหลบหนีไปพร้อมกับลักพาตัวแฟนสาวของจัมป์แมน (เดิมรู้จักกันในชื่อ เลดี้ และต่อมามีชื่อว่า พอลลีน (Pauline)) ไปด้วย ตัวผู้เล่นจะต้องรับบทเป็นจัมป์แมนและช่วยเหลือผู้หญิงคนนั้น ต่อมาตัวละครนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "มาริโอ" ในเกมอาร์เคด "ดองกีคองจูเนียร์" ของปี ค.ศ. 1982 เป็นเกมเดียวที่เขาเป็นตัวร้าย ในเกมอาร์เคด "มาริโอบราเธอร์ส" ของปี ค.ศ. 1983 มาริโอและน้องชายชื่อ ลุยจิ (Luigi) ถูกพรรณนาให้เป็นช่างประปาลูกครึ่งอิตาลีอเมริกันที่เอาชนะสัตว์ประหลาดที่ออกมาจากท่อน้ำทิ้งใต้นครนิวยอร์ก ชื่อท้ายของพวกเขาในตอนนั้นคือ "มาริโอ" ทำให้ชื่อเต็มของมาริโอที่ปรากฏครั้งแรกในที่นี้คือ "มาริโอ มาริโอ"
ในเกม "ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส" บนเครื่องเล่นนินเทนโดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ซิสเต็ม หรือแฟมิคอม มาริโอได้ช่วยชีวิตเจ้าหญิงโทดสตูล (Princess Toadstool) (ต่อมารู้จักกันในชื่อเจ้าหญิงพีช (Princess Peach)) แห่งอาณาจักรเห็ดจากราชาคุปปะ (King Koopa) หรือบาวเซอร์ (Bowser) เพื่อช่วยเจ้าหญิงโทดสตูล มาริโอฝ่าฟันด่านในอาณาจักรเห็ดถึง 8 ด่าน โดยเข้าไปในปราสาทเพื่อโจมตีลูกน้องของราชาคูป้า ก่อนจะถึงปราสาทแต่ละหลังนั้น มาริโอต้องฝ่าฟันด่านย่อย 3 ด่านเพื่อโจมตีสมุนของราชาคุปปะ ถ้ามาริโอฝ่าฟันไปถึงปราสาทได้สำเร็จและเอาชนะตัวลูกน้องได้ เขาจะได้ปล่อยตัวเห็ดรับใช้แห่งอาณาจักรเห็ดได้หนึ่งตัว ในปราสาทหลังที่แปด มาริโอจะได้ต่อสู้กับราชาคุปปะและปล่อยตัวเจ้าหญิงโทดสตูล ในเกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส 2" ผู้เล่นสามารถเลือกได้ระหว่างมาริโอ ลุยจิ โท้ด หรือเจ้าหญิงพีช โดยตัวละครแต่ละตัวจะมีความสามารถพิเศษโดดเด่นคนละอย่าง (ลุยจิกระโดดได้สูง โทดขุดดินได้เร็วที่สุด และเจ้าหญิงพีชลอยตัวได้) ส่วนมาริโอนั้นมีความสามารถรอบด้านมากกว่า ในเกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส 3" มาริโอมีภารกิจช่วยผู้ปกครองแห่งอาณาจักรทั้งเจ็ดจากบาวเซอร์และคุปปะลิงส์ (Koopalings) เหล่าลูกสมุนของเขา และมาริโอท่องไปในด่านต่าง ๆ 8 ด่านเพื่อเรียกความสงบสุขกลับคืนยังโลกของเห็ดและช่วยเหลือเจ้าหญิงพีช มีการเปิดตัวพาวเวอร์อัพใหม่ ๆ เพื่อเพิ่มความสามารถให้กับมาริโอด้วย
ค.ศ. 1989 - ค.ศ. 1995.