pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
10. พระเจริญราชเดช (เฮืองหรือฮึง) เจ้าเมืองมหาสารคามคนที่ 2 ต้นตระกูล เรืองสุวรรณ
11. นางแหน้น หม่อมของพระปทุมวิเสส เจ้าเมืองคันธวิไชย์หรือเมืองกันทรวิชัย (โคกพระ) ต้นตระกูล สุวรรณเลิศ
12. ท้าวมหาราช (ทองคำ) นายอำเภอเมืองมหาสารคาม มีบุตรคือ นายมหาราช (พิมพา)1 นายไชยวงศา (พรหมา)1 นายโพธิราช (สีนุย)1 นายเจริญรัตนะ (บุญมี)1 ขุนพิไลย์ (หนู)1 ฝ่ายนายเจริญรัตน์หรือนายเจริญรัตนะ (บุญมี) มีบุตรเกิดจากนางเอี่ยม 6 คนคือ
13. ท้าวจันโท (โล้น) อุปฮาตเมืองโกสุมพิสัย ต้นตระกูล ขัติยะ
14. ท้าวสุวรรณกุมาร บ้านหนองดอกแป้น เมืองกาฬสินธุ์
พระนครศรีบริรักษ์ (คำบัง) บ้างออกนามว่า ท้าวคำบ้งหรือท้าวคำบุ่ง เป็นเจ้าเมืองขอนแก่นและเป็นบุตร์เขยเมืองแพนหรือพระนครศรีบริรักษ์ เจ้าเมืองขอนแก่นคนแรก มีบุตร์คือ
1. ท้าวสุวัณ อุปฮาตเมืองขอนแก่น ท้าวสุวัณมีบุตรคือคือ ท้าวจันทชมภู ราชบุตร์เมืองขอนแก่น
2. ท้าวจันสีสุราช ราชวงศ์เมืองขอนแก่น
พระนครศรีบริรักษ์ (คำยวง) เจ้าเมืองขอนแก่น เดิมเป็นราชบุตร์เมืองขอนแก่น มีบุตรธิดาคือ
1. ราชบุตร์ (คำพาง)
2. พระนครศรีบริรักษ์ (มุ่งหรือมุง) เจ้าเมืองขอนแก่นฝ่ายบ้านโนนทัน เดิมเป็นที่ราชวงศ์ ต่อมาเลื่อนเป็นอุปฮาตรักษาราชการเมืองขอนแก่น มีบุตรคือ ท้าวราชวงษ์
3. พระนครศรีบริรักษ์ (อินหรืออินธิวงศ์) เจ้าเมืองขอนแก่น เดิมเป็นราชวงศ์ต่อมาเลื่อนเป็นอุปฮาต มีหลานคนหนึ่งยกเป็นบุตรบุญธรรมคือ พระยานครศรีบริรักษ์ (ท้าวอู๋ นครศรี) และพระนครศรีบริรักษ์ (อิน) มีบุตรคนสุดท้ายคือ พระพิทักษ์สารนิคม (หล่าหรือหนูหล้า) ต้นสกุล สุนทรพิทักษ์ เดิมเป็นอุปฮาตต่อมาเป็นปลัดเมืองขอนแก่นคนแรกและเลื่อนเป็นผู้ว่าราชการเมืองขอนแก่น
4. ธิดาไม่ปรากฏนาม สมรสกับกับท้าวขัติยะ อุปฮาตเมืองขอนแก่น
ทายาทสายตรง.
สกุลสายตรงที่สืบเชื้อสายจากเจ้าอนุวงศ์อันสืบทอดทายาทจากพระราชโอรสพระองค์โตคือ เจ้าสิทธิสาร หรือ เจ้าสุทธิสาร (โป้) เป็นสกุลสายหลักที่สามารถมีสิทธิ์ในการเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ได้ สกุลนี้ถือเป็นราชตระกูลที่ได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ว่า สิทธิสาริบุตร " (Siddhisariputra) " เลขทะเบียนพระราชทานที่ 1474 ทรงพระราชทานแก่นายนาวาตรี หลวงพรหมประชาชิต (ฟื้น) ผู้ช่วยหัวหน้ากองพัศดุ กระทรวงทหารเรือ กับหลวงภาษาปริวัตร (เต๋อ) เลขานุการชั้นที่ 2 กระทรวงการต่างประเทศ ปู่ทวดชื่อเจ้าสิทธิสาร เมืองเวียงจันทน์ 15/6/14
พริกขี้หนู
พริกขี้หนู  อยู่ในวงศ์ "Solanaceae" มีลักษณะเป็นไม้ต้น ความสูง 30-120 cm ใบมีลักษณะแบนและเรียบมัน ผลมีขนาดเล็กเรียวยาวประมาณ 2-3 ซ.ม. เมื่อดิบผลมีสีเขียวเข้ม เมื่อสุกจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง มีรสเผ็ดจัด นิยมใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารไทยหลากหลายชนิด ชื่อในภาษาอังกฤษมีหลายชื่อ ได้แก่ Chilli Padi, Bird's Eye Chilli, Bird Chilli, Thai pepper, พริกขี้หนู
เซเรียอา ฤดูกาล 1996-1997
อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย
อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง Babel นำแสดงโดย แบรด พิตต์, เคท บลานเซทท์, อาเดรียน่า บาร์เรซ่า, กาเอล การ์เซีย เบอร์นาร์ด, ริงโกะ คิคูชิ, โคจิ ยาคูโช ความยาว 142 นาที กำกับโดย อเลฮานโดร กอนซาเลซ อินาร์ริตูร์ เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ริชาร์ด (แบรด พิทท์) และ ซูซาน โจนส์ (เคท บลานเซทท์) สองสามีภรรยาชาวอเมริกันไปเที่ยวโมร็อกโกกับคณะทัวร์ ทั้งคู่มีปัญหาไม่ลงรอยกันมาพอสมควรอยู่แล้ว แต่แล้วจู่ ๆ ขณะที่รถทัวร์แล่นอยู่กลางทะเลทรายนั้น ลูกปืนไรเฟิลนัดหนึ่งก็ยิงถูกไหล่ของซูซาน ท่ามกลางทะเลทรายแห้งแล้งที่ไม่มีอะไรเลย มัคคุเทศก์ท้องถิ่นเสนอให้นำซูซานไปที่หมู่บ้านของเขาก่อน เพราะโรงพยาบาลอยู่ไกลออกไปถึง 4 ชั่วโมง
ขณะเดียวกัน ที่สหรัฐอเมริกา ที่บ้านของริชาร์ดและซูซานเอง เอมิเลีย (อาเดรียน่า บาร์เรซ่า) แม่บ้านชาวเม็กซิกันของริชาร์ดและซูซานอยู่เฝ้าบ้านและดูแลลูกเล็ก ๆ ของทั้งคู่ 2 คน จะขอกลับบ้านเพื่อไปงานแต่งงานของลูกชาย แต่ว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับซูซานก่อน ริชาร์ดจึงขอให้เธออยู่ที่นี่ก่อน เอมิเลียพยายามหาพี่เลี้ยงคนอื่นมาดูแลเด็ก ๆ แทน แต่ไม่มีใครว่างเลย เธอจึงตัดสินใจพาลูกทั้งสองของริชาร์ดและซูซานไปเม็กซิโกด้วย โดยมี ซานติเอโก (กาเอล การ์เซีย เบอร์นาร์ด) หลานชายของเธอขับรถมารับ
อีกซีกหนึ่งของโลก ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ท่ามกลางความศิวิไลซ์ของเมืองหลวง จิเอโกะ (ริงโกะ คิคูชิ) เด็กสาววัยรุ่น ผู้เป็นใบ้ที่มีปัญหา เธออยู่กับพ่อ (โคจิ ยาคูโช) เพียงสองคน เพราะแม่ของเธอได้เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ จิเอโกะมีปัญหาไม่ลงรอยกับพ่อ เธอใช้ชีวิตโดยหมดไปกับยาเสพย์ติด, เซ็กส์ และการเที่ยวเตร่กับเพื่อน ๆ วันหนึ่งมีตำรวจกลุ่มหนึ่งมาถามหาพ่อเธอกับเธอ โดยที่จิเอโกะคิดว่า จะถามเรื่องการตายของแม่เหมือนที่แล้ว ๆ มา แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ โดยที่เรื่องราวทั้งหมดถูกเชื่อมโยงกันด้วยลูกกระสุนปืนไรเฟิลนัดนั้นเพียงนัดเดียว
เบื้องหลังและคำวิจารณ์และความสำเร็จ.
Babel ได้ชื่อภาพยนตร์มาจากชื่อของหอคอยบาเบลในพระคัมภีร์ไบเบิล ที่มนุษย์ได้ร่วมมือกันสร้างหอคอยนี้สูงเสียดฟ้า พระเจ้าเห็นว่าเป็นการที่มนุษย์ท้าทายพระองค์ จึงสาปแช่งให้มนุษย์ทั้งหลายพูดภาษาที่ต่างกัน เพื่อไม่ให้เข้าใจกัน เพื่อทำลายความสามัคคีของมนุษย์
อเลฮานโดร กอนซาเลซ อินาร์ริตูร์ ใช้เวลาถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ 1 ปี โดยถ่ายทำกันถึง 4 ประเทศ โดยที่ 17 วันก่อนเปิดกล้อง ยังไม่มีการคัดเลือกตัวนักแสดงเสียด้วยซ้ำ ต้องประกาศหานักแสดงประกอบในสถานที่ถ่ายทำจริง ๆ โดยเฉพาะ กับ พ่อลูกชาวโมร็อกโก ที่เป็นเจ้าของปืนไรเฟิลที่ทำให้เกิดเรื่องราวต่าง ๆ เป็นชาวพื้นเมืองแท้ ๆ ที่ไม่เคยผ่านการแสดงมาก่อน อีกทั้งยังไม่เคยแม้กระทั่งได้เห็นกล้องถ่ายภาพยนตร์เสียด้วยซ้ำ แต่ทุกคนก็แสดงออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ
Babel เป็นภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องแบ่งเป็นเรื่องราวทั้งหมด 4 เรื่อง ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน แต่ทั้งหมดก็ถูกโยงมาเชื่อมกัน โดยที่ท้ายสุดทุกคนก็ต้องประสบกับความสูญเสียเหมือน ๆ กัน ซึ่งการดำเนินเรื่องแบบนี้คล้ายกับภาพยนตร์เรื่อง Crash ที่ได้รับรางวัลออสการ์ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 2006 มาแล้วก่อนหน้านี้ และเหมือนกับเรื่อง Traffic และเรื่อง Magnolia ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลระดับนานาชาติเช่นกันก่อนหน้านี้ เพียงแต่ Babel ดำเนินเรื่องได้อย่างกดดันความรู้สึกของผู้ชมกว่า
Babel ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมประเภทดราม่าจากรางวัลลูกโลกทองคำประจำปี ค.ศ. 2006 ได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจากรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ มีรายชื่อชิงรางวัลออสการ์ 7 รางวัล ในสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยมถึง 2 รางวัล, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม, เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้มาหนึ่งรางวัลคือ เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เซเรียอา ฤดูกาล 1999-2000
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์  ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของยูเอสแอร์เวย์ และเซาต์เวสต์แอร์ไลน์
โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน!
ฮิคารุเซียนโกะ เกมส์อัจริยะ
อีลีตบีตเอเจินส์
อีลีตบีตเอเจินส์  หรือชื่อย่อ EBA ("อีบีเอ") เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งเกมนี้คือเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา, ยุโรปและออสเตรเลีย ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาทั้งหมดของเกมให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมตะวันตก ตัวเกมผลิตโดยนินเทนโดและ iNiS
ภายหลังจากที่เกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ได้รับความนิยมอย่างสูงไปทั่วโลก รองประธานของบริษัท iNiS จึงได้ตัดสินใจนำเกมนี้มาวางจำหน่ายในประเทศฝั่งตะวันตก แต่ทว่าเนื่องด้วยเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"เป็นเกมที่อิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นมาก จึงตัดสินใจเปลี่ยนเนื้อหาของเกมให้สอดคล้องกับฝั่งตะวันตก โดยเปลี่ยนจากทีมเชียร์นักเรียนมัธยมปลายของญี่ปุ่นให้กลายมาเป็นกลุ่มสมาชิกขององค์กรดนตรี และเปลี่ยนจากการเต้นเชียร์มาเป็นการร้องและเต้นให้เข้าจังหวะแทน
เนื้อเรื่องของ"อีลีตบีตเอเจินส์"จะเป็นเรื่องขององค์กรรัฐบาลที่มีชื่อว่า "อีลีตบีตเอเจินส์" (ตามชื่อเกม) โดยเมื่อมีผู้คนที่ตกอยู่ในความสิ้นหวัง พวกเขาจะตะโกนมาว่า "Helppppppppp!!!!" (คล้ายๆกับคำว่า "โอเอนดัน!" ในเกมก่อนหน้า) ซึ่งหลังจากที่ผู้การคาห์น หัวหน้าของ EBA พบเป้าหมายพวกเขาจะทำการส่งตัวละครที่ผู้เล่นเลือก โดยใช้คำว่า "Agents are...Go!" ซึ่งจากนั้นตัวละครก็จะปรากฏต่อหน้าคนที่ขอความช่วยเหลือและเริ่มร้องเพลงเพื่อปลุกใจพวกเขา
ระบบของเกม.
ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดผู้เล่นจะได้ Elite Beat ซึ่งคะแนนจะทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวจะได้ Beat และถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับทั้ง Elite Beat และ Beat
นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปในโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก
เช่นเดียวกับ"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" ผู้เล่นจะได้เลือกตัวละครจากคนของ Elite Beat Agent ซึ่งตัวละครทั้ง 4 จะแทนตามระดับความยาก (ยากจะเล่นได้ต้องจบง่ายและธรรมดาก่อน ยากมากจะได้เมื่อรับระดับยาก)
เพลงที่ใช้ในเกม.
เช่นเดียวกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" Elite Beat Agent ได้มีการเปลี่ยนคนร้องในแต่ละเพลง รวมทั้งตัดหรือเพิ่มเนื้อเร้องในบางจุด ซึ่งเพลงที่ใช้จะเป็นเพลงทั้งป็อบและร็อกโดยแต่ละด่านก็จะมีเรื่องราวที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและประเพณีของฝั่งตะวันตกเช่นกัน สามเพลงสุดท้าย (ABC, Believe, Survivor) จะไม่อ้างอิงในระดับความยากใด ซึ่งผู้เล่นจะได้เล่นเมื่อทำคะแนนสะสมได้จำนวนหนึ่ง (แต่ผู้เล่นต้องผ่านด่านบางด่านก่อนถึงจะเข้าเล่นสามเพลงนั้นได้)
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เริ่มทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2465 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 - 5 และเมื่อปี พ.ศ. 2475 ได้ปิดโรงเรียนไปชั่วคราว เนื่องจากขาดงบประมาณ พร้อมกับทำการเปิดสอนอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2476 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โรงเรียนได้โอนไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2523 ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2513 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ ขนาด 4 ห้องเรียน งบก่อสร้าง 120,000 บาทและได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา มาเรียนอาคารหลังใหม่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา" ต่อมาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2514 และในปี พ.ศ. 2521 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ เพิ่มเติมอีก 2 ห้องเรียน รวมเป็น 6 ห้องเรียน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนเอนกประสงค์ เพื่ออำนวยความสะดวกในกิจการต่าง ๆ สะดวกขึ้น พร้อมทั้งได้งบประมาณสร้างห้องสุขาแบบสามัญ จำวนวน 1 หลัง และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่ประชุมหมู่บ้านคุ้งตะเภาครั้งที่ 1/2538 กรรมการหมู่บ้านได้ประชุมกัน มีมติมอบที่ดินสาธารณประโยชน์ จำนวน 10 ไร่ ให้กับโรงเรียน เพื่อสร้างสนามกีฬา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.105/29 จำนวน 4 ห้องเรียน จำนวนเงิน 1,940,000 บาท โดยการสนับสนุนจาก ส.ส. กนก ลิ้มตระกูล และในปีนี้ได้สร้างถนนคอนกรีตผ่านหน้าอาคารเรียน ป.1 ฉ เป็นจำนวนเงิน 80,000 บาท โดยไม่ใช้งบประมาณจากทางราชการ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายเอี่ยม ศาสตร์จำเริญ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายสุชีพ เสาเกิด ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
เซเรียอา ฤดูกาล 2000-2001
ร.ร.บ้านคุ้งตะเภา
ร.ร.วัดคุ้งตะเภา
โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู  เป็นสัตว์จำพวก Annelid มีสีเทาออกน้ำเงิน พบได้เฉพาะแถบยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวราว 70 ซม. อาศัยอยู่ในโพรงในดินที่หนานุ่มบนระดับความสูง 3,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ผิวหนังปกคลุมด้วยขนขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทำให้ผิวเป็นเงามันสีเหลือบออกเขียว นักล่าตามธรรมชาติของไส้เดือนชนิดนี้คือ ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ซึ่งเป็น annelid ขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง สัตว์ทั้งสองชนิดนี้พบเห็นได้เฉพาะเวลาฝนตกหนักหรือหลังฝนหยุดตกไม่นาน
หลี่เถียไกว่
หลี่เถียไกว่ (; "หลี่ไม้เท้าเหล็ก") เป็นบุคคลในประมวลเรื่องปรัมปราจีน ลัทธิเต๋าจัดเข้าเป็นเซียนองค์หนึ่งในกลุ่มโป๊ยเซียน (แปดเซียน) ได้รับการพรรณนาว่า เป็นบุคคลอารมณ์ร้อน แต่มีเมตตาต่อผู้ยากไร้หรือเจ็บป่วย และมักปรุงยาวิเศษด้วยน้ำเต้า นอกจากนี้ ยังได้รับการแสดงภาพเป็นชายแก่อัปลักษณ์ หนวดเครารุงรัง ผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมมงคลทองคำบนศีรษะ ถือไม้เท้าเหล็กอันหนึ่ง และถือหรือสะพายน้ำเต้าลูกหนึ่ง อนึ่ง ยังมีการพรรณนาว่า เขาจุติลงมายังโลกมนุษย์ในร่างขอทาน แล้วใช้อำนาจวิเศษช่วยเหลือผู้เข็ญใจหรือถูกกดขี่
ตำนานว่า หลี่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน (ค.ศ. 1279–1368) และมีชื่อจริงว่า "หลี่ เสฺวียน" (李玄) แต่บางตำนานก็ว่า เขาเป็นศิษย์ของเหลาจึ (老子; "ครูเฒ่า") ซึ่งหมายความว่า เขามีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 6
ทวินซิกแนล
ทวินซิกแนล  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เรื่องราวเกี่ยวกับหุ่นยนต์เหมือนมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กเนื่องจากบั๊กภายในตัว และการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ผู้สร้าง
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ  มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรชิเรโตโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "ชิเรโตโกะ" เป็นคำในภาษาไอนุ มีความหมายว่า "จุดสุดขอบโลก"
คาบสมุทรแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลจากเมืองมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ทำให้มีพื้นที่หลายส่วนบนคาบสมุทรที่เข้าถึงได้จากการเดินเท้าและทางเรือเท่านั้น อุทยานนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นแหล่งที่พบประชากรหมีเป็นจำนวนมากที่สุดในญี่ปุ่น
เมื่อ พ.ศ. 2548 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่บนคาบสมุทรนี้ให้เป็นมรดกโลก และได้เสนอให้ญี่ปุ่นพัฒนาพื้นที่นี้ร่วมกับหมู่เกาะคูริลของรัสเซียให้เป็น "อุทยานสันติภาพมรดกโลก"
ชิเรโตโกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 29 เมื่อ พ.ศ. 2548 (2005) ที่เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
Twin Signal
ดิจิมอนแอ๊ดเวนเจอร์ 02
ดิจิมอนแอ๊ดเวนเจอร์
ริเวนเดลล์
ริเวนเดลล์ (Rivendell) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อในภาษาซินดารินเรียกว่า อิมลาดริส (Imladris) ซึ่งมีความหมายว่า 'หุบเขาลึก' บางครั้งถูกเอ่ยถึงด้วยชื่อ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮ้าส์ ในหุบเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้ อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์กึ่งมนุษย์ชื่อว่า เอลรอนด์ ตั้งแต่ยุคที่สองของโลกอาร์ดา (ประมาณ 4-5 พันปี ก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์)
ริเวนเดลล์ตั้งอยู่เชิงเขาทางฟากตะวันตกของฮิธายเกลียร์ หรือเทือกเขามิสตี้ ใกล้กับโตรกแคบของแม่น้ำบรุยเนน ซ่อนตัวมิดชิดอยู่ในหุบเขา เส้นทางเข้าออกสำคัญของอาณาจักรนี้คือทางข้ามแม่น้ำบริเวณที่เรียกว่า ฟอร์ดบรุยเนน ภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็น มีช่วงฤดูร้อนที่อบอุ่นและหิมะเล็กน้อยในฤดูหนาว
อาณาจักรริเวนเดลล์ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 1697 ของยุคที่สอง ในระหว่างสงครามเมืองเอเรกิออน เมื่อกองทัพจากลินดอนที่กิล-กาลัดส่งมาช่วยเอเรกิออน นำทัพโดยเอลรอนด์ ต้องพาผู้ลี้ภัยที่หนีออกมาจากนครเอเรกิออนถอยขึ้นไปทางเหนือ ทัพของเซารอนปิดล้อมริเวนเดลล์อยู่ถึงสามปี จนกระทั่งกิล-กาลัดและทัพจากนูเมนอร์ส่งมาช่วย ทัพจากริเวนเดลล์ยกออกตีกระหนาบจนสามารถเอาชนะเซารอนในการศึกครั้งนั้นได้ ริเวนเดลล์ถูกทัพของวิชคิงปิดล้อมอีกครั้งในราวศตวรรษที่ 14 ของยุคที่สาม และสามารถขับไล่ทัพของวิชคิงไปได้เมื่อได้รับกำลังเสริมมาจากลอธลอริเอน
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ มาแวะพักที่ริเวนเดลล์นี้พร้อมกับพวกคนแคระ ในระหว่างการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่ และยังแวะพักในขากลับระหว่างเดินทางกลับไชร์พร้อมกับแกนดัล์ฟ
ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ กับผองเพื่อนฮอบบิทของเขา เดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับอารากอร์น และได้ใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่นี่หลายเดือน ที่นี้ยังเป็นที่ชุมนุมเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ยังเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ คือพวกเอลฟ์ มนุษย์ และคนแคระ ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายได้ลงมติให้นำแหวนเอกไปทำลายเสียที่เมาท์ดูม โดย โฟรโด เป็นผู้รับอาสาทำหน้าที่นี้ เอลรอนด์ได้เลือกตัวแทนแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าร่วมในคณะพันธมิตรแห่งแหวน เพื่อปฏิบัติภารกิจนี้
ครอบครัวของเอลรอนด์ทุกคนพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ ได้แก่ เคเลบรีอัน ภรรยาของเขา เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์ บุตรชายฝาแฝด และธิดาคนสุดท้องคือ อาร์เวน นอกจากนี้เอลรอนด์ยังเลี้ยงดูทายาทวงศ์กษัตริย์มนุษย์ คือ อารากอร์น ในฐานะบุตรบุญธรรมของตนด้วย แต่เคเลบรีอันได้รับบาดเจ็บในระหว่างเดินทางข้ามเทือกเขามิสตี้ครั้งหนึ่งแล้วถูกพวกออร์คซุ่มโจมตี นางจึงเดินทางไปรักษาตัวที่แผ่นดินอมตะ ในระหว่างยุคสงครามแหวน เคเลบรีอันจึงมิได้อยู่ที่ริเวนเดลล์แล้ว
ในช่วงต้นของยุคที่สี่ หลังจากอาร์เวนได้อภิเษกกับอารากอร์น ขึ้นเป็นราชา-ราชินีของอาณาจักรกอนดอร์แล้ว เอลรอนด์เดินทางออกจากริเวนเดลล์เพื่อกลับไปยังแผ่นดินตะวันตก คงเหลือแต่เพียงเอลลาดานและเอลโรเฮียร์พำนักอยู่ที่นี่ ต่อมา เคเลบอร์น ได้ละลอธลอริเอนและมาสมทบกับพวกเขาที่นี่ แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่า สุดท้ายแล้วพวกเอลฟ์อพยพออกจากริเวนเดลล์ไปจนหมดสิ้นเมื่อใด
ชาแมนคิง ราชันย์แห่งภูต
การเรียกร้องให้บัญญัติศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
นารูโตะ นินจาจอมคาถา
อึ้งเซียะ
อึ้งเซียะ "(Huang Shang)" เป็นตัวละครที่ถูกกล่าวอ้างถึงโดยตัวละครในนิยายเรื่อง มังกรหยก เท่านั้น ดังนั้นความเก่งกาจของอึ้งเซียะจึงมิอาจประเมินได้
การสร้างตัวละครอุปโลกน์อย่าง "อึ้งเซียะ" นั้น คาดว่าน่าจะได้อิทธิพลมาจากเทพบุตรงูทองแหเซาะหงี เนื่องจากทั้งสองคนนั้นมีบุคลิก และเหตุการณ์เกือบใกล้เคียงกัน กล่าวคือ ทั้งอึ้งเซียะและแหเซาะหงีนั้น ต่างก็ฝึกวิชาเพื่อนำไปใช้แก้แค้นแทนครอบครัวด้วยกันทั้งคู่, แนวทางวิชาของทั้งสองคนก็เป็นแบบผสมผสานวิชาของค่ายสำนักต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน, รวมกับบุคลิกที่แปลกประหลาดของทั้งสองคนก็ทำให้น่าเชื่อว่า อึ้งเซียะได้รับอิทธิพลมาจากแหเซาะหงีตัวละครอุปโลกน์จากเรื่อง เพ็กฮ้วยเกี้ยม มาสูงมากทีเดียว เนื่องจาก เพ็กฮ้วยเกี้ยม นั้นได้เขียนขึ้นมาก่อนเรื่อง มังกรหยก ภาค 1
การต่อสู้ระหว่าง อึ้งเซียะกับต๊กโกวคิ้วป้าย.
แฟนนิยายกิมย้งได้แต่งเนื้อเรื่องต่อเติมภายหลังอย่างออกรสออกชาติในตอน อึ้งเซียง Vs ต๊กโกวคิ้วป้าย โดยมีใจความตอนหนึ่งได้บรรยายถึงการสู้กันของทั้ง 2 ว่า
กล่าวจบบุรุษผู้นั้นก็ชักกระบี่อ่อนประกายสีม่วงที่พันไว้รอบเอวออกมา เพียงสะบัดจู่โจม1กระบวนท่า นอกจากจะคุกคามให้อึ้งเซียงถอยไปได้แล้ว ตัวกระบี่ยังเลื้อยเลี้ยวราวกับมังกรที่มีชีวิต กระแทกทำลายดาบของเหล่าทหารนับสิบที่อยู่รอบๆจนหักสะบั้น พลังที่แฝงมาในกระบี่ยังทำให้ทหารทั้งหมดสิ้นสติไปพร้อมกันในพริบตา อึ้งเซียงถึงกับตื่นตกใจระคนเลื่อมใส เพราะนับตั้งแต่เขาเรียบเรียงศึกษาคัมภีร์เต๋ากว่า5พันเล่มทั่วทั้งแผ่นดิน จนสามารถคิดค้นและสำเร็จยอดวิชามีพลังภายในภายนอกแกร่งกร้าวสุดสูง ไม่เคยมีใครใช้เพียงกระบวนท่าเดียวคุกคามเขาได้เช่นนี้ อึ้งเซียงจึงร้องถามนามกรของอีกฝ่ายทันที
"คนในยุทธภพเรียกขานเราว่า เกี้ยมม้อ(มารกระบี่) แต่เราพอใจเรียกตัวเองว่า ต๊กโกวคิ้วป้าย(ต๊กโกวแสวงพ่าย)!"
กล่าวเพียงเท่านี้ การประลองยุทธที่ดุเดือดที่สุดในยุทธจักรก็อุบัติขึ้นโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ การรุกรับหักล้างกันของทั้งสองดำเนินไปติดต่อกันถึง3วัน3คืน เปลี่ยนจากถนนสายนี้ไปสู่ป่าทึบ หุบเขาสูง และทุ่งหญ้ากินอาณาเขตบริเวณหลายสิบลี้ ท่ามกลางเวลาที่ผ่านไปรวดเร็วราวกับติดปีก ทั้งสองคนต่างก็นึกเลื่อมใสอีกฝ่ายจากใจจริง อึ้งเซียงนับถือในกระบวนท่ากระบี่อันล้ำลึกไร้ขอบเขตของต๊กโกวคิ้วป่าย ในขณะที่ต๊กโกวก็นึกชื่นชมในพลังปราณที่เข้มแข็งสมบูรณ์ของอึ้งเซียง จนต่างคนต่างมั่นใจแล้วว่าหากหักล้างเช่นนี้สืบไป ผลแพ้ชนะคงไม่อาจตัดสินได้แน่ อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บกันไม่น้อย จึงพลันหยุดมือพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย อึ้งเซียงประสานมือคำนับแล้วกล่าวว่า
"เพลงกระบี่ของพี่ต๊กโกว ลึกล้ำสูงส่งยิ่งนัก ข้าพเจ้านับถือยิ่ง"
"พลังภายในของเจ้าก็กร้าวแกร่งหนักแน่น นับเป็นหนึ่งในแผ่นดินได้โดยแท้ นับตั้งแต่ข้าท่องยุทธภพมา มีเจ้าเป็นคนแรกที่รับมือ8กระบี่ต๊กโกวได้ถึงเพียงนี้ เสียดายแต่ว่าเจ้ามีพลังภายในยอดเยี่ยม แต่กลับมีกระบวนท่าเรียบง่ายไม่เพียงพอต่อการฉกฉวยโอกาส มิเช่นนั้นความหวังที่จะพ่ายแพ้ของข้า คงพอจะมีอยู่บ้างแล้ว"
หากวัดกันตามนี้ ก็ต้องถือว่าอึ้งเซียะ คือผู้เป็นที่สุดแห่งยุคอีกคนหนึ่งก็ว่าได้ เพราะเป็นเพียงผู้เดียวที่สามารถทัดเทียมต๊กโกวผู้แสวงพ่ายได้ แม้ไม่อาจชนะแต่ก็มิปราชัยเช่นเดียวกัน
และนี่ยังจินตนาการต่อว่า สายลมปราณหรือกระบี่ ใครคือผู้เป็นที่สุดแห่งยุคสมัย โดยผ่านตัวละครที่เป็นตำนานทั้ง 2 ท่าน
หนึ่งคือผู้เดียวดายแสวงหาความพ่ายแพ้ อีกหนึ่งก็คือผู้มีพลังลมปราณเกรี้ยวกราดที่สุดในแผ่นดิน
จุดประกายสุดยอดวิชา และสหายผู้เป็นตำนาน.
หลังจากอึ้งเซียงได้ยินต๊กโกวพูดดังนี้ ก็คล้ายดั่งมีประกายสายฟ้าแวบขึ้นในหัว ที่ผ่านมาเขาสะดุดใจกับปัญหาข้อนี้อยู่เหมือนกัน แต่ด้วยความที่น้อยครั้งจะได้ประมือกับยอดฝีมือเนื่องเพราะเขาเป็นขุนนางมิใช่ชาวยุทธ อีกทั้งยังเชื่อมั่นในพลังภายในของตัวเองว่าเพียงพอต่อการสยบผู้คนแล้ว จึงไม่ได้ใส่ใจต่อท่าร่างมากนัก คำพูดของต๊กโกวในครั้งนี้ ช่วยให้เขาเห็นทางสว่างได้เด่นชัด แม้ทั้งคู่จะพึ่งพบหน้ากันได้ไม่นาน แต่หลังจากประมือและพูดคุยกัน ในใจของทั้งสองก็คล้ายดั่งรู้จักสนิทสนมกับอีกฝ่ายมาหลายสิบปี ทั้งสองจึงตัดสินใจคบหาเป็นสหายกัน อึ้งเซียงเล่าเรื่องราวความเป็นมาที่ตนเองมีวรยุทธจากการเรียบเรียงตำราลัทธิเต๋าให้ฮ่องเต้ โดยไม่มีใครสอนสั่ง ทำให้ต๊กโกวยิ่งชื่นชมภูมิปัญญาที่หลักแหลมของอึ้งเซียงขึ้นไปอีก ต๊กโกวจึงบอกกับอึ้งเซียงว่า
"แม้ในใจของข้าจะแสวงหาความพ่ายแพ้เพราะไม่อาจพบพานคู่มือที่เปรียบติด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมสยบให้ผู้คนโดยง่าย หลังจากนี้ข้าจะลองคิดค้นกระบวนท่าที่จะทำลายพลังลมปราณของเจ้าดูบ้าง! เมื่อเจ้าคิดค้นกระบวนท่าที่ยอดเยี่ยมได้บ้างแล้ว เราสองจงมาประลองกันอีกครั้ง ดูสิว่าใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ฮะๆๆ"
อึ้งเซียงจึงตกลงรับคำ จากนั้นทั้งสองก็แยกจากกันในราตรีของวันที่4 เพราะอึ้งเซียงติดภาระต้องไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ เพื่อถวายรายงานผลการปราบปรามนิกายเม้งก่า แม้จะรู้สึกอาลัยที่ต้องจากกับผู้รู้ใจที่เพิ่งคบหาได้ไม่นาน แต่ในใจของต๊กโกวก็อิ่มเอิบยิ่งเนื่องเพราะพบพานผู้ที่จะมามอบความพ่ายแพ้ให้ตนได้แล้ว
แต่หารู้ไม่ว่านั้นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ 2 ยอดคนแห่งยุคจะได้เจอกัน
หลังจากถูกลอบทำร้าย.
ทางด้านอึ้งเซียงภายหลังจากถูกเหล่าจอมยุทธทำร้ายจนตกหน้าผา เคราะห์ดีที่ไปเกี่ยวเข้ากับกิ่งไม้ที่ยื่นออกมา ทำให้ลดแรงกระแทกก่อนจะร่วงหล่นลงกอไม้เบื้องล่าง แต่ทั่วร่างเขาได้รับบาดแผลจากอาวุธมากมายทำให้เสียเลือดไปมาก กว่าจะฟื้นฟูพลังภายในและเคลื่อนไหวกลับไปบ้านได้ ก็พบว่าครอบครวของตนถูกสังหารไปหมดแล้ว อึ้งเซียงพกพาความคับแค้นใจนี้ หนีไปหลบซ่อนตัวในป่าลึกที่ไร้ผู้คน อึ้งเซียงไม่ได้โกรธแค้นต๊กโกวเลยที่เป็นสาเหตุให้ตนพลาดท่าเหล่าจอมยุทธที่ต่ำช้าพวกนี้ แต่กลับสำนึกตื้นตันใจมากกว่าที่ต๊กโกวได้ให้คำชี้แนะเกี่ยวกับวรยุทธแก่เขา จึงหวนนึกถึงแนวทางวิชาที่เหล่าศัตรูของเขาใช้ แล้วเริ่มคิดค้นกระบวนท่าที่จะสยบทุกหลักวิชาให้ได้ แม้จะถูกกลุ้มรุมมากมายสักเพียงใด หรือต่อให้มีพลังลมปราณหลงเหลือเพียงน้อยนิด ก็ต้องสามารถใช้กระบวนท่านี้จัดการศัตรูได้ อึ้งเซียงจึงเริ่มพลิกแพลงใช้นิ้วหรือกรงเล็บต่างกระบี่ สร้างกระบวนท่าจู่โจมมากมาย กระทั่งเวลาผ่านพ้นไปราวติดปีก 40ปีต่อมาอึ้งเซียงพัฒนากระบวนท่าได้สมบูรณ์แบบ
กลับสู่ยุทธภพ และจุดเริ่มต้นของยุคสมัยอันวุ่นวาย.
อึ้งเซียะต้องการกลับมาเพื่อล้างแค้น แต่เหล่าศัตรูของเขาก็พากันแก่ตายไปหมดแล้ว สร้างความเสียใจแก่เขายิ่งนัก อึ้งเซียงได้ตามหาต๊กโกวเพื่อทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ แต่จนใจที่ไม่อาจพานพบ นั่นเพราะต๊กโกวได้ปลีกตัวไปอยู่หุบเขาเร้นลับกับอินทรียักษ์และเสียชีวิตไปนานแล้ว อึ้งเซียงสำนึกว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน จึงไม่อยากไปให้ยอดวิชาที่ตนอุตส่าห์สร้างขึ้นมาสูญหายไป จึงได้คัดลอกเป็นคัมภีร์สองเล่ม เล่มแรกเขียนถึงหลักการฝึกปรือลมปราณที่ตนเรียนรู้มาในวัยหนุ่ม ส่วนเล่มหลังเป็นเคล็ดวิชาเกี่ยวกับกระบวนท่าที่ตนศึกษาค้นคว้ามาหลายสิบปีนี้ ตั้งชื่อคัมภีร์ทั้งสองเล่มนี้ว่า "เก้าอิมจินเก็ง"(สัจจะ9ปี) การสร้างคัมภีร์ทั้งสองเล่มนี้นอกจากจะต้องการให้คนรุ่นหลังได้รับรู้ถึงภูมิปัญญาของตนแล้ว ยังจงใจจะแก้แค้นเหล่าชนชาวยุทธที่ทำลายชีวิตของตน ทั่วทั้งใต้หล้าอีกด้วย เนื่องเพราะความซับซ้อนของเก้าอิมจินเก็งไม่อาจจะฝึกปรือให้บรรลุได้ง่ายๆ หากมันปรากฏในยุทธจักรเมื่อใด อึ้งเซียงมั่นใจว่าจะต้องเกิดการเข่นฆ่าแย่งชิงกันขึ้นในหมู่ผู้มีใจละโมภแน่ๆ ส่วนเหตุผลอีกข้อก็คือ..
ถ้ามีวันใดที่ผู้สืบทอดเพลงกระบี่ของพี่ต๊กโกวปรากฏกายขึ้นในยุทธภพ และได้ประลองกับผู้สำเร็จวิชาเก้าอิมจินเก็ง ไม่ว่าผลแพ้ชนะจะเป็นเช่นไร ก็นับว่าคำสัญญาของพวกเราบรรลุผลแล้ว
สิ้นแล้วยอดคนแห่งยุค.
จากนั้นอึ้งเซียงก็เขียนประวัติของตนและที่มาที่ไปของคัมภีร์นี้บักทึกลงไปด้วย โดยไม่กล่าวถึงต๊กโกวคิ้วป่ายเพราะไม่ต้องการให้ใครโทษว่าท่านเป็นต้นเหตุให้ตนเองประสบเคราะห์กรรม และไม่อยากรวมท่านเข้ากับพวกชาวยุทธจอมปลอมทั้งหลายในยุคนั้นด้วย แล้วอึ้งเซียงก็สิ้นอายุขัยลงอย่างสงบ
อึ้งเซียะแม้แซ่อึ้ง แต่ไม่ได้มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องทางเครื่อญาติกับอึ้งเอี๊ยะซือหรืออึ้งย้งเลย เพียงแค่มีแซ่คล้ายกันเท่านั้น
ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน  คือสนามกีฬาในประเทศเยอรมนี อยู่ทางตอนเหนือของเมืองมิวนิก สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972และฟุตบอลโลก 1974 ที่เยอรมนีตะวันตกเป็นเจ้าภาพ ออกแบบโดยสถาปนิกกึนเทอร์ เบนิช และวิศวกรไฟร อ็อทโท ปัจจุบันยังใช้เป็นสถานที่จัดงานแข่งกีฬา งานแสดงคอนเสิร์ต และกิจกรรมกีฬาต่าง ๆ สำหรับชาวมิวนิกและนักท่องเที่ยวทั่วไป
แอง ลี
เจ้าพระยาราชสุภาวดี
พระยาราชสุภาวดี
อัลลอหฺ
คานางาวะ
คานางาวะ หรือ คานากาวะ ( "Kanagawa") สามารถหมายถึง
ไซตามะ
โทชิงิ
ยามานาชิ
ยามานาชิ  สามารถหมายถึง
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี.
ไม่มีการมอบรางวัลในประเภทนี้
ออมสิน
ออมสิน อาจหมายถึง
สะพานข้ามอ่าวหางโจว