pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เครื่องยนต์โรตารี (rotary engine) หรือ เครื่องยนต์วันเคล (Wankel engine) เป็นรูปแบบของเครื่องยนต์ ที่ใช้หลักการหมุนแทนที่การใช้งานลูกสูบ นอกเหนือกว่านั้นการออกแบบเครื่องยนต์แบบลูกสูบที่ใช้กันทั่วไปเครื่องยนต์วันเคลให้ข้อได้เปรียบกว่าในเรื่องของ: ความเรียบง่าย, ราบรื่น, กระทัดรัด, ด้วยจำนวนรอบการหมุนที่มีรอบต่อนาทีที่มีค่าสูง (high revolutions per minute) และอัตราส่วนกำลังต่อน้ำหนัก (power to weight ratio) ที่สูง เครื่องยนต์วันเคลนี้โดยทั่วไปจะเรียกกันว่าเครื่องยนต์โรตารี่แต่ชื่อนี้ยังใช้เรียกรวมไปถึงการออกแบบที่แตกต่างกันอย่างสมบูรณ์อื่น ๆ อีกด้วย เครื่องยนต์โรตารีคิดค้นโดยวิศวกรชาวเยอรมันชื่อ เฟลิกซ์ วันเคล (Felix Wankel) เขาได้จดสิทธิบัตรเป็นครั้งแรกสำหรับเครื่องยนต์ในปี 1929, เริ่มพัฒนาในช่วงเริ่มต้นในปี 1950 ที่ NSU (เป็นบริษัทผลิตรถยนต์และจักรยานยนต์ของเยอรมัน ก่อตั้งขึ้นในปี 1873 แบรนด์เก่าของออดี้) และต้นแบบการทำงานได้แล้วเสร็จสมบูรณ์ในปี 1957 ต่อมา NSU ได้รับใบอนุญาตการออกแบบให้กับบริษัททั่วโลก, โดยได้มีส่วนในการปรับปรุงการออกแบบและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง วัฏจักรสี่จังหวะ (four-stroke cycle) เกิดขึ้นภายในห้องเผาไหม้ที่กำลังเคลื่อนที่อยู่ระหว่างภายในช่องว่างของ เอพิโทรคอยด์ (Epitrochoid) ที่มีรูปร่างเหมือนรูปวงรีหรือรูปไข่และตัวโรเตอร์ที่มีความคล้ายคลึงกันกับรูปร่างของ สามเหลี่ยมรูโลซ (Reuleaux triangle) ที่มีผิวด้านข้างที่ค่อนข้างราบเรียบ
เนื่องจากน้ำหนักที่เบาและขนาดเล็ก เครื่องยนต์โรตารีนิยมติดตั้งภายในรถแข่ง รถโกคาร์ต เครื่องบิน
มาสด้าถือว่าเป็นผู้นำด้านเครื่องยนต์โรตารี ที่นำเครื่องยนต์มาต่อยอดและพัฒนาจนมีชื่อเสียงทั้งทางด้านรถสปอร์ต และรถแข่งมอเตอร์สปอร์ต
เครื่องยนต์โรตารี (รถยนต์)
เครื่องยนต์วันเคล
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพันธุ์ภาณุพงศ์ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช
กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช
สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ กรมขุนเทพทวาราวดี
กรมขุนเทพทวาราวดี
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ กรมขุนสุพรรณภาควดี
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้านิภานภดล กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี
เดอะฟิวเจอร์ซาวด์ออฟลอนดอน
เดอะฟิวเจอร์ซาวด์ออฟลอนดอน  (มักย่อว่า FSOL) เป็นวงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จากอังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิกดูโอ แกร์รี โคเบน และไบรอัน ดูแกนส์
ไบรอัน ดูแกนส์ และ แกร์รี โคเบน เริ่มพบกัน ในกลางทศวรรษ 1980 ที่ มหาวิทยาลัยซัลฟอร์ด ที่เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลาทำงานระหว่างที่กลาสโกว์ และ แมนเชสเตอร์พวกเขาเริ่มต้นรวมงานด้วยกัน และ พวกเขาสนใจในด้าน ดนตรี เทคโนโลยี และ คอมพิวเตอร์ พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเล่นเครื่องดนตรีชนิดต่างๆ อย่าง เครื่องสังเคราะห์เสียง ดรัมแมชชีน ซีเควนเซอร์ ซามเพลอ กีตาร์, และ ในปี 1988 โดย ไบรอัน ดูแกนส์ ได้มีโครงการจะทำเพลงครั้งแรก โดย ได้ออกซิงเกิลแรกในปี 1988 คือ สเตเกอร์ฮูแมนนอยด์ ในนาน ชื่อ Humanoid ต่อมา ในช่วงะหว่าง ปี 1990 ถึง 1991 ได้ออกขายซิงเกิล ในปี 1991 คือ "Q" และ "Metropolis" เป็นดนตรีเอซิดเฮาส์ ที่ประสบความสำเร็จในอังกฤษ และอย่างคงได้ออกอัลบั้มรวมเพลงที่มีอัลบั้มชุด เอิร์ธบีต ในปี 1992
ต่อมาในปี 1991 ก็ได้เปลี่ยนเป็นชื่อเดอะฟิวเจอร์ซาวด์ออฟลอนดอน โดยจะรวมดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หลากหลาย และ ออกอัลบั้ม ชุดแรก Accelerator แล้วก็ได้ออกซิงเกิล ปาปัวนิวกินี ออกจำหน่าย ในปี ค.ศ. 1991 ได้มีนักร้องรับเชิญอย่าง ลิซ่า เจอร์ราด แล้วก็ได้เซ็นสัญยากับค่ายเพลง กับค่ายกบคาย เวอร์จิ้น เรคคอร์ดส์ (Virgin Records) ในช่วงปี 1992 แล้วต่อมา ชุดที่สอง Lifeforms ชุดที่สาม ISDN ต่อมา อัลบั้ม Dead Citiesในปี 1996 และ ในปี 2007 ได้ออกชุด From the Archives Vol. 1, From the Archives Vol. 2, From the Archives Vol. 3, ปี 2008ได้ออกชุดที่สี่ From the Archives Vol. 4
และวงนี้อย่างทำงานด้านอี่นๆ คือ ออกแบบ, แอนิเมชัน, ผู้ประพันธ์ดนตรี, โปรดิวเซอร์เพลง, ผู้กำกับภาพยนตร์, คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
Nepenthes glandulifera
Nepenthes glandulifera (จากภาษาละติน: "glandis" = ต่อม/ปลอก, "ferre" = พยุง/ค้ำ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขาโฮส (Hose) ตอนกลางของรัฐซาราวัก ในประเทศมาเลเซีย เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. pilosa"
Nepenthes carunculata
Nepenthes carunculata ( เล็ก/แคระ "caro" = เนื้อ; อ้างถึงรยางค์บนเมล็ด ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดพื้นสูง พบบนเกาะสุมาตรา มีลักษณะคล้ายกับ "N. bongso" ซึ่งยังมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับ 2 ชนิดนี้ว่าควรแยกออกเป็นคนละชนิดหรือไม่
ลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. carunculata" ยังไม่มีการบันทึกไว้ ถึงแม้ว่าอาจจะมีการผสมข้ามชนิดกับ "N. bongso" ก็ตาม
Nepenthes chaniana ( ได้ชื่อตาม ซี.แอล. เชน (C.L. Chan) , กรรมการผู้จัดการของโรงพิมพ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ (บอร์เนียว) ) เป็นพืชที่สูง ที่อยู่ในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง มีขนสีขาวหนาและยาว หม้อรูปทรงกระบอกมีสีขาวถึงเหลือง
เป็นเวลานานมากที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกระบุผิดเป็น "N. pilosa" ซึ่ง "N. pilosa" เป็นพืชถิ่นเดียวของกาลีมันตัน (Kalimantan) "N. chaniana" พบในรัฐซาบะฮ์ และรัฐซาราวัก (บูกิต บาทู ลาวี (Bukit Batu Lawi) และภูเขาอื่นๆ) หม้อของ "N. pilosa" มีรูปทรงกลมมลและกว้างกว่าหม้อของ "N. chaniana".
ตัวอย่างชีววิทยาของ "N. chaniana" ถูกเก็บโดยชาร์ลส์ คลาร์ก  บนภูเขาอาลับ (Alab) จุดสูงสุดของอุทยานแห่งชาติเทือกเขาคร็อกเกอร์ (Crocker Range)
ชุดแบบอักษร
อัลเบิร์ต เวสเกอร์
อัลเบิร์ต เวสเกอร์  เป็นตัวละครในเกมชุดเรซิเดนต์อีวิล ที่ปรากฏตัวออกมาในภาค 0 ภาค 1 ภาค Code Veronica และภาค 4 หลังจากที่อัมเบรลล่าล่มสลาย เขาได้สั่งงานให้กับเอด้า หว่องมาขโมยไวรัสจากพวกลัทธิลอสอิลลูมินาดอส (Los Illuminados) ซึ่งมีออสมุน แซดเลอร์ (Osmund Saddler)เป็นผู้นำของลัทธิและเป็นผู้สั่งให้จับตัวแอชลี่มา
อัลเบิร์ต เกิดเมื่อปี 1960 โดยเกิดมาพร้อมกับยีนเด่นในด้านสติปัญญา และเมื่อเขาอายุ 12 ปี จึงถูกลักพาตัวเนื่องจากโครงการวิจัยของสเปนเซอร์และนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อว่าเวสเกอร์ในชื่อโครงการว่า Wesker Children เพื่อคัดเลือกมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยไวรัสโปรเจนิเตอร์ ซึ่งอัลเบิร์ต เป็นผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งในสองจากการทดลอง(อีกคนชื่อ Alex Wesker ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว) นามเวสเกอร์ เป็นชื่อของเด็กที่ผ่านการทดลองแต่ชื่อสกุลจริง ๆ ของเขาก็ยังคงเป็นปริศนา หลังจากนั้นเขาก็เข้าร่วมการทดลองต่าง ๆ ของอัลเบลล่า และเวสเกอร์เองก็เป็นผู้ที่ร่วมมือกับดร.วิลเลียม เบอร์กิน(เพื่อนหัวหน้านักวิจัยและบอสในเกมภาค2) ในการสังหารดร.เจมส์ มาร์คัส หัวหน้าศูนย์ฝึกอบรมของอัมเบรลล่า
เวสเกอร์ได้รับพลังพิเศษจากไวรัสที่เขาได้รับจาก วิลเลียม เพื่อนรักนักวิจัยของเขาทำให้เขามีพละกำลังและความเร็วเหนือมนุษย์แต่ไวรัสนั้นไม่สมบูรณ์ทำให้เขาต้องฉีดยาต้านไวรัสอยู่เป็นระยะ ๆ
เวสเกอร์เป็นคนที่หักหลังผู้อื่นได้ถ้าเขาไม่ไว้ใจ เขาสืบเสาะหาต้นกำเนิดของตนเองด้วยการขโมยสืบค้นข้อมูลลับต่างๆของอัมเบรลล่า ก่อนอัมเบรลล่าจะล่มสลายเขาได้ขโมยความลับจากอัมเบรลล่าไปขายให้กับองค์กรคู่อริ เพื่อปูทางให้เขาย้ายตัวเองเข้าองค์กรนั้น
ภาค 5.
ในภาค5 เวสเกอร์ ได้รู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดของตนเองจากสเปนเซอร์ เขาโกรธแค้นมากที่รู้ว่าตนเองเกิดจากการทดลองของสเปนเซอร์จึงบันดาลโทสะลงมือสังหารสเปนเซอร์ทิ้ง แล้วจึงเริ่มต้น Doomday project โดยการใช้ไวรัสสายพันธุ์ดัดแปลงที่มีชื่อว่า Uroboros บรรจุเข้ามิสไซค์ยิงเข้าสู่ชั้นบรรยากาศเพื่อให้ไวรัสแผ่กระจายไปทั่วโลกเพื่อสร้างโลกในอุดมคติ โดยการรวบรวมคนที่รอดจากไวรัสนั้นแล้วสร้างสังคมใหม่ที่เขาจะกลายเป็นผู้ปกครอง แต่ท้ายที่สุด เขาก็ถูกฆ่าโดย คริส เรดฟิลด์ และ คู่หูที่ชื่อ เชว่า อโลมาร์ นั่นเอง
ทายาทสืบสายเลือด.
ในช่วงหนึ่งที่เวสเกอร์ได้เดินทางไปยังยุโรปตะวันออก เขาได้ไปมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวพื้นเมืองในภูมิภาคดังกล่าวก่อนที่จะทิ้งเธอไป และแล้วเธอก็ให้กำเนิดลูกชายของเขา เธอตั้งชื่อให้ว่า เจ็ค มุลเลอร์(Jake Muller) ผู้ที่มีกรุ๊ปเลือดชนิดพิเศษที่ป้องกันจาก C-Virus เขาได้ช่วยโลกไว้ด้วยการให้เลือดเป็นตัววัคซีนป้องกันซีไวรัสจากโลกแต่เขาปฏิเสธที่จะเดินตามรอยบิดาด้วยการทำลายโลกและรับงานด้วยการเป็นทหารรับจ้างทั่วโลกและพร้อมกับพยายามจะทำลาย C-Virus ที่ยังหลงเหลืออยู่จากการก่อการร้ายทางชีวภาพ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ เดิมชื่อโรงเรียนศรีวิชัย ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยนายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น เพื่อเตรียมนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคใต้ เข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ ปัจจุบันโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 ตำบลนาพรุ อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12 มีนายพีระพงษ์ สองวิหค เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ เดิมชื่อ โรงเรียนศรีวิชัย ประกาศจัดตั้งเมื่อ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดย นายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น จัดตั้งขึ้นเพื่อเตรียมนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคใต้ เข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ มีจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) ซึ่งได้รับบริจาคที่ดินจาก บริษัท ซิตี้แลนด์ กรุ๊ป จำกัด จำนวน 46 ไร่ 1 งาน 28.5 ตารางวา ณ หมู่ที่ 6 ตำบลนาพรุ อำเภอพระพรหม จ. นครศรีธรรมราช
ระยะแรกโรงเรียนศรีวิชัย มีจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ณ อาคารเรียน5 ของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช โดยโรงเรียนศรีวิชัยเริ่มรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่ 4 ปีแรกจำนวน 2 ห้องเรียน เมื่ออาคารเรียน ณ อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นที่ตั้งถาวรสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2540 คณะครูและนักเรียนได้ย้ายการเรียนการสอน มา ณ ที่ปัจจุบันและเริ่มรับนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็นจำนวน 5 ห้องเรียน โดยแบ่งเป็นแผนการเรียนวิทย์-คณิต 3 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 2 ห้องเรียน
ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2540 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศเปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนศรีวิชัย เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ โดยนายชุมพล ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น เพื่อสนองนักเรียนใน 14 จังหวัดภาคใต้ ให้มีโอกาสเท่าเทียมกับนักเรียนในกรุงเทพมหานคร โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้ได้รับการสนับสนุนทางด้านวิชาการ และหลักสูตรจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เพื่อเตรียมนักเรียนเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาโดยเฉพาะ
ในพ.ศ. 2544 เริ่มรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 7 ห้องเรียน แบ่งเป็น แผนการเรียนวิทย์-คณิต 4 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 3 ห้องเรียน&lt;br&gt; และใน พ.ศ. 2547 เริ่มรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 10 ห้องเรียน แบ่งเป็น แผนการเรียนวิทย์-คณิต 5 ห้องเรียน ,แผนการเรียนศิลป์-คำนวณ 3 ห้องเรียน ,แผนการเรียนศิลป์-ภาษาจีน 1 ห้องเรียน และแผนการเรียนศิลป์-ภาษาญี่ปุ่น 1 ห้องเรียน
ปัจจุบัน รับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีละประมาณ 450 คน โดยแบ่งการรับนักเรียนเป็น 4 ประเภท ประกอบด้วย
ห้องเรียนมีจำนวน 11 ห้องเรียน แบ่งเป็น
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาภาคใต้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ โดยแบ่งตามกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เน้นดังนี้
การแข่งขันกีฬา.
โดยในปีแรก ๆ นั้นการแข่งขันจัดขึ้นภายในสนามกีฬาของโรงเรียน แต่เมื่อโรงเรียนมีการขยายตัวและรับนักเรียนมากขึ้น สถานที่จัดการแข่งขันจึงเปลี่ยนเป็น สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นต้นมา
กิจกรรมที่น่าสนใจในการแข่งขันกีฬาสี
เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างห้องเรียน รุ่นพี่รุ่นน้อง ซึ่งจัดเป็นประจำทุกปี ในภาคเรียนที่ 2 โดยใช้สนามกีฬาภายในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช ณ สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
Nepenthes burkei เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองบนเกาะมินโดโร (Mindoro) ในประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. sibuyanensis" และ "N. ventricosa" เท่าที่รู้ "N. burkei" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ได้ชื่อตามเดวิด เบอร์ก (David Burke) นักสะสมพืชพันธุ์ชาวอังกฤษ
Nepenthes macfarlanei (ได้ชื่อตามจอห์น มิวร์เฮด แมกฟาร์แลน (John Muirhead Macfarlane) , นักพฤกษศาสตร์) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเพนนิซูล่า มาเลเซีย
มันมีหม้อเป็นจุด สีแดง หม้อล่างเป็นรูปไข่ถึงรูปทรงกระบอก สูงประมาณ 20 เซนติเมตร ผิวล่างของฝาปกคลุมด้วยขนสีขาว สั้น อย่างหนาแน่น นี่คือรูปล่างลักษณะของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ แต่เรายังไม่รู้ว่าขนนั้น มีไว้ทำอะไร
รายชื่อลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. macfarlanei" ที่ได้มีการบันทึกไว้ :
โจหอง
โจหอง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนพลคนสำคัญของโจโฉ เป็นน้องชายของโจหยิน มีนิสัยกล้าหาญบ้าบิ่น มีความจงรักภักดี อารมณ์ร้อน
เมื่อโจโฉป่าวประกาศระดมพลเพื่อกำจัดตั๋งโต๊ะ โจหองและโจหยินผู้พี่ได้คุมกำลังพันเศษมาเข้าร่วมกับโจโฉที่เมืองตันลิว นับแต่นั้นทั้งสองพี่พี่น้องก็ได้ร่วมมือกับโจโฉตั้งตนเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โจหองได้รบให้โจโฉในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่หลายครั้ง โจหองเคยช่วยชีวิตโจโฉมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรก โจโฉตามตีท้ายทัพตั๋งโต๊ะ แต่เสียที ตัวโจโฉหลบหนี ซีเอ๋งทหารตั๋งโต๊ะยิงเกาทัณฑ์ถูกโจโฉได้รับบาดเจ็บและม้าของโจโฉถูกหอกของข้าศึกล้มลง โจหองได้มาช่วยชีวิตโจโฉไว้ได้ และขอให้โจโฉขึ้นมา แต่โจโฉปฏิเสธ โจหองจึงพูดไว้ว่า "แผ่นดินนี้โจหองตายไม่เป็นไร แต่ท่านตายไม่ได้" ก่อนจะพาหนีมาและพบกับซีเอ๋งที่ดักรออยู่ แต่ แฮหัวตุ้น และ แฮหัวเอี๋ยน สองนายทหารเอกเข้ามาช่วยทันและ แฮหัวตุ้น ก็สังหารซีเอ๋ง ณ ที่นั้น โจโฉจึงรอดตายได้อย่างหวุดหวิด ... ครั้งที่ 2 โจโฉเสียทีให้กับม้าเฉียวจนต้องตัดหนวดหนีตาย หลบคมทวนของม้าเฉียวเกือบจะถูกม้าเฉียวสังหารอยู่แล้ว โชคดีที่โจหองกับ แฮหัวเอี๋ยน มาช่วยชีวิตไว้ได้ทัน โจโฉซาบซึ้งในบุญคุณของโจหองจึงบำเหน็จรางวัลให้อย่างงาม ...ส่วนเรื่องการตายของโจหองถูกบันทึกไว้ว่า "แก่ตาย"
โจหยิน
โจหยิน  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนพลคนสำคัญของโจโฉ เป็นพี่ชายของโจหอง เป็นคนจิตใจกล้าหาญ อารมณ์ร้อนแรง เคร่งครัดต่อระเบียบวินัย ชำนาญการพิชัยสงคราม
เมื่อโจโฉป่าวประกาศระดมพลเพื่อกำจัดตั๋งโต๊ะ โจหองและโจหยินผู้พี่ได้คุมกำลังพันเศษมาเข้าร่วมกับโจโฉที่เมืองตันลิว นับแต่นั้นทั้งสองพี่พี่น้องก็ได้ร่วมมือกับโจโฉตั้งตนเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โจหยินได้รบให้โจโฉในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่หลายครั้ง
ตังเจี๋ยว
ตังเจี๋ยว (; 156-4 กรกฎาคม 236) ชื่อรอง กงเหริน  เป็นขุนนางของวุยก๊กในยุคสามก๊ก ก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ภายใต้อ้วนเสี้ยว, เตียวเอี๋ยงและโจโฉตามลำดับในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ตันเซ็ก
ตันเซ็ก ( ; Chen Shi) เป็นขุนพลคนหนึ่งของเล่าปี่ มีความสนิทสนมกับอุยเอี๋ยนเป็นอย่างมาก เป็นอาลักษณ์ในพระเจ้าเล่าเสี้ยนและเป็นพ่อของตันซิ่วผู้เขียนสามก๊กจี่(ซานกว๋อจื้อ)หรือจดหมายเหตุสามก๊กในยุคราชวงศ์จิ้น รัชสมัยพระเจ้าสุมาเอี๋ยน
ตันเซ็กเป็นทหารในสังกัดของฮองตงในศึกที่รบกับแฮหัวเอี๋ยนที่เขาเตงกุนสัน ตันเซ็กออกรบถูกแฮหัวซงหลานของแฮหัวเอี๋ยนจับได้ ต่อมาฮองตงออกรบจับตัวแฮหัวซงได้ แฮหัวเอี๋ยนได้เจรจาขอแลกตัวเชลยโดยให้ฮองตงนำแฮหัวซงมาแลกกับตันเซ็ก ตันเซ็กได้กลับเข้ากองทัพของตน ส่วนแฮหัวซงถูกฮองตงยิงเกาทัณฑ์เสียชีวิต ทำให้แฮหัวเอี๋ยนโกรธมากรบกับฮองตงจนในที่สุดแฮหัวเอี๋ยนก็ถูกฮองตงฆ่าตาย
เมื่อขงเบ้งยกทัพบุกวุยก๊กครั้งที่ 4 ขงเบ้งได้ให้อุยเอี๋ยนกับตันเซ็ก ไปตีโจจิ๋นที่รักษาด่านจำก๊ก แต่ทั้งสองไม่เชื่อฟัง อุยเอี๋ยนจึงให้ตันเซ็กไปตีด่านกิก๊กที่สุมาอี้รักษาอยู่แทน ตันเซ็กจึงถูกสุมาอี้ตีแตกพ่าย โชคดีที่อุยเอี๋ยนมาช่วยได้ทัน เมื่อกลับถึงค่าย ขงเบ้งได้พิจารณาโทษให้ตันเซ็กถูกประหาร ส่วนอุยเอี๋ยนยังไว้ชีวิตเพราะเห็นว่ายังมีประโยชน์อยู่
อสมการ
ในทางคณิตศาสตร์ อสมการ เป็นประพจน์ที่เปรียบเทียบค่าระหว่างจำนวนจริงสองจำนวน
หวดเจ้ง
หวดเจ้ง  ชื่อรอง เสี่ยวจื่อ เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของขุนศึก เล่าปี่ ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เกิดในตระกูลที่มีฐานะทางสังคมสูงและสืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูง หวดเจ้ง เดินทางไปยัง เอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) ในช่วงปลายทศวรรษ 190 และกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของ เล่าเจี้ยง ผู้ว่าการมณฑล อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกแปลกแยกและการรับรู้ของเขาที่มีต่อเล่าเจี้ยง ในฐานะผู้ว่าการที่ไร้ความสามารถ ในที่สุดทำให้เขาทรยศเล่าเจี้ยง และเสียเปรียบเล่าปี่ ในปี ค.ศ. 211 ระหว่างปี ค.ศ. 211 ถึง ค.ศ. 214 หวดเจ้งช่วยเล่าปี่ในการเอาชนะเล่าเจี้ยง และ ควบคุมการปกครองของเอ๊กจิ๋ว และกลายเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้มากที่สุดของเล่าปี่ ในปี ค.ศ. 217 เขาเรียกร้องให้เล่าปี่เริ่ม ยุทธการที่ฮันต๋ง เพื่อยึดเมืองฮันต๋งเชิงยุทธศาสตร์จากขุนศึกคู่แข่ง โจโฉ แต่เสียชีวิตหนึ่งปีหลังจากที่เล่าปี่ได้รับชัยชนะในการรบครั้งนี้
การมองการณ์ไกลและความเฉลียวฉลาดของหวดเจ้งในการกำหนดกลยุทธ์ทำให้เขาได้รับการยกย่องจากคนรุ่นเดียวกัน เช่น จูกัดเหลียง และ เฉินโซ่ว ในเวลาไม่ถึงทศวรรษภายใต้การปกครองของเล่าปี่ หวดเจ้งได้แสดงความสามารถที่ไม่มีใครเทียบได้ โดยที่อัจฉริยะทางการทหารอย่างโจโฉและที่ปรึกษาที่ดีที่สุดของเขาตกเป็นเหยื่อของแผนการของเขา อย่างไรก็ตาม เขายังมีชื่อเสียงในเรื่องความพยาบาทของเขา เมื่อดำรงตำแหน่งได้ใช้อำนาจโดยมิชอบด้วยการแก้แค้นบรรดาผู้ที่เคยล่วงเกินเขามาก่อนแล้วฆ่าโดยไร้เหตุผล อย่างไรก็ตาม เขายังคงได้รับการยกย่องและไว้วางใจอย่างสูงจากเล่าปี่จนถึงจุดที่จูกัดเหลียงเคยกล่าวไว้ว่าหวดเจ้งอาจเป็นคนเดียวที่สามารถป้องกันเล่าปี่จากการเริ่ม ยุทธการที่อิเหลง อันหายนะในปี ค.ศ. 221 ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่
มะรุม
มะรุม จัดเป็นพืชผักพื้นบ้านของไทย มีประโยชน์อเนกประสงค์ ทั้งทางด้านอาหาร ยาและอุตสาหกรรม เป็นไม้ยืนต้นที่โตเร็ว ทนแล้ง ปลูกง่ายในเขตร้อน อาจจะเติบโตมีความสูงถึง 4 เมตรและออกดอกภายในปีแรกที่ปลูก ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ชนิดที่แตกใบย่อย 3 ชั้น ยาว 20 - 40 ซม. ออกเรียงแบบสลับ ใบย่อยยาว 1 - 3 ซม. รูปไข่ ปลายใบและฐานใบมน ผิวใบด้านล่างสีอ่อนกว่าและมีขนเล็กน้อยขณะที่ใบยังอ่อน ใบมีรสหวานมัน ออกดอกในฤดูหนาว บางพันธุ์ออกดอกหลายครั้งในรอบปี ดอกเป็นดอกช่อ สีขาว กลีบเรียง มี 5 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบแยกกัน ดอกมีรสขม หวาน มันเล็กน้อย ผลเป็นฝักยาว เปลือกสีเขียวมีส่วนคอดและส่วนมน เป็นระยะ ๆ ตามยาวของฝัก ฝักยาว 20 - 50 ซม. ฝักมีรสหวาน เมล็ดเป็นรูปสามเหลี่ยม มีปีกบางหุ้ม 3 ปีก เส้นผ่าศูนย์กลางของเมล็ดประมาณ 1 ซม.
มะรุมเป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย ศรีลังกา เป็นต้น และยังมีในเขตเอเชียไมเนอร์และแอฟริกา เป็นไม้ปลูกง่าย เจริญได้ดีในดินทุกชนิด ต้องการน้ำและความชื้นในปริมาณปานกลาง ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำกิ่ง งอกเร็ว ใช้เวลา 2 สัปดาห์ต้นกล้าสูงประมาณ 10-20 เซนติเมตร
มะรุมในทางการแพทย์จะช่วยใช้ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยเบาหวาน ควบคุมภาวะความดันโลหิตสูง ช่วยเพิ่มและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ร่างกาย
สรรพคุณของใบมะรุม
โชโซกาเบะ โมโตจิกะ
โชโซกาเบะ โมโตจิกะ  เป็นไดเมียว ญี่ปุ่นในยุคเซ็งโงกุที่ได้ครองทั้งเกาะชิโกกุ
โมโตจิกะ เกิดในปราสาทโอโกะในเขตนางาโอกะ ของแคว้นโทซะ เขาเป็นลูกคนโตและผู้สืบทอดของโชโซกาเบะ คูนิจิกะ โมโตจิกะเป็นคนเงียบและเรียบร้อย (เมื่อก่อนนั้นว่ากันว่ามีฉายาว่า ฮิเมะวาโกะ ซึ่งแปลว่าเจ้าหญิงตัวน้อย) แต่ต่อมาเขาก็ได้ฝึกวิชาการรบจนเป็นนักรบที่เก่งกล้า ใน พ.ศ. 2103 โมโตจิกะได้เข้าสู่สนามรบเป็นครั้งแรก สู้กับตระกูลโมโตยามะ
ตระกูลโชโซกาเบะนั้นเป็นตระกูลย่อยที่แยกมาจากตระกูลอิจิโจ จึงทำให้ตระกูลโชโซกาเบะขึ้นตรงต่อตระกูลอิจิโจ แต่เมื่อโมโตจิกะเติบใหญ่ บิดาของโมโตจิกะก็เริ่มแยกตัวออกจากตระกูลอิจิโจ และสืบทอดเจตนาให้ลูกชายของตน เมื่อหลังจากชัยชนะในศึกอาซากูระกับตระกูลโมโตยามะและพันธมิตรแล้ว โมโตจิกะก็ตั้งตัวอยู่ที่ทุ่งราบโคจิ และรวบรวมทหารมาได้ 7,000 นายบุกโจมตีตระกูลอากิคู่ปรับที่อยู่ด้านตะวันออกของแคว้นโทซะ ตระกูลอากิเข้าร่วมกับตระกูลอิจิโจที่กำลังย่ำแย่อยู่ โดยมีอิจิโจ คาเงซาดะเป็นหัวหน้าตระกูล โมโตจิกะได้ชัยชนะอย่างง่ายดาย คาเงซาดะรีบถอยทัพไปแคว้นบังโงะ ต่อมาตระกูลโอโตโมะได้สนับสนุนคาเงซาดะ โดยส่งกองกำลังมาให้ แล้วคาเงซาดะก็บุกโมโตจิกะอีกครั้ง แต่ก็ย่อยยับกลับไป หลังจากศึก โมโตจิกะได้ครอบครองแคว้นโทซะทั้งหมด และวางแผนที่จะครองทั้งเกาะชิโกกุมาครอบครอง
รวบรวมเกาะชิโกกุ.
หลังจากครองโทซะ โมโตจิกะก็ได้รวบกำลังอีกครั้งเพื่อไปบุกแคว้นอิโยะที่อยู่ด้านเหนือ เจ้าแห่งแคว้นนั้นคือโคโนะ มิจินาโอะ ที่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลโมริ แต่ทว่าช่วงที่โมโตจิกะเคลื่อนทัพบุกใน พ.ศ. 2122 ตระกูลโมริไม่สามารถมาช่วยเขาได้เพราะกำลังรบกับโอดะ โนบูนางะ จึงทำให้มิจินาโอะต้องเผชิญกับโมโตจิกะเพียงลำพัง ทัพของโมโตจิกะซึ่งนำทัพโดย ฮิซาตาเกะ ชิกาโนบุบุกโจมตีปราสาทโอกายามะ ซึ่งเป็นป้อมที่แกร่งที่สุดทางใต้ของแคว้นอิโยะ ระหว่างล้อมปราสาทนั้น ชิกาโนบุถูกยิงเสียชีวิต ทำให้ทัพของโมโตจิกะแตกพ่ายไป ปีต่อมา โมโตจิกะนำทัพมาเองจำนวน 30,000 นายเข้าบุกอีกครั้ง ทัพของมิจินาโอะแตกพ่ายไปแคว้นบังโงะ ทำให้โมโตจิกะได้ครองแคว้นอิโยะได้สำเร็จ ใน พ.ศ. 2125 โมโตจิกะบุกแคว้นอาวะและปราบตระกูลโซโงะ และปีต่อมา โมโตจิกะก็เข้าบุกส่วนที่เหลือของอาวะ และบุกขึ้นเลยไปแคว้นซานูกิ และได้ครองเกาะชิโกกุทั้งหมดเป็นอันสำเร็จ
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ.
หลังจากโมโตจิกะได้ครองเกาะชิโกกุมาได้ปีกว่า ๆ และเมื่อถึงพ.ศ. 2127 หายนะก็เข้ามาสู่ดินแดนของเขา โทโยโตมิ ฮิเดโยชิได้นำทัพมาร่วมแสนนายเข้าบุกเกาะชิโกกุ โดยมีทหารจากตระกูลโมริ 30,000 นาย และอยู่ภายใต้ของขุนพลฮาชิบะ ฮิเดงานะ อีก 60,000 นาย โมโตจิกะเห็นว่าไม่สามารถสู้กองกำลังที่เหนือกว่ามากได้จึงยอมจำนน และฮิเดโยชิก็เอาแคว้นอิโยะ อาวะ และซานูกิไป แต่ยังให้โมโตจิกะครอบครองแคว้นโทซะไว้อย่างเดิม หลังจากนั้นอีก 3 ปี พ.ศ. 2130 โมโตจิกะก็ถูกฮิเดโยชิเรียกตัวไปทำศึกเพื่อยึดครองเกาะคีวชู รบกับตระกูลชิมาซุในศึกเฮซึงิงะวะ กองทัพของฮิเดโยชิและพันธมิตรถูกทำลาย ลูกชายคนโปรดของโมโตจิกะ โชโซกาเบะ โนบูจิกะ ได้ตายในสนามรบ ฮิเดโยชิหวังจะปลอบโมโตจิกะโดยยกเขตโอซูมิให้เป็นการทดแทน แต่โมโตจิกะปฏิเสธอย่างสุภาพไป ใน พ.ศ. 2133 ที่ศึกปราสาทโอดาวาระ โมโตจิกะได้เป็นคนนำทัพเรือมาสนับสนุนให้ฮิเดโยชิ และอีก 2 ปีต่อมา ก็นำทหารจำนวน 3,000 นายเข้าบุกเกาหลีใต้
หลังจากเกาหลีใต้.
โมโตจิกะได้นำทัพกลับมา แล้วเขาก็ถอนตัวออกจากกองทัพเกี่ยวกับการรบไปใช้ชีวิตแบบพระอย่างเรียบง่าย เมื่อ พ.ศ. 2142 โมโตจิกะก็สิ้นลมอย่างเงียบ ๆ ในคฤหาสน์ที่แขวงฟูชิมิ นครเกียวโต
โจจู๋
โจจู๋  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นชาวเมืองหลูเจียง (โลกั๋ง) มณฑลอันเฮวย (อันฮุย) ฉายาเหลียนฟ่าง ตาเสียข้างหนึ่ง ได้ศึกษาคัมภีร์วิเศษลัทธิเต๋า จากเขางูปีสัน ได้แสดงอิทธิฤทธ์ต่างๆ ให้โจโฉดูที่เงียบกุ๋น และแนะนำให้โจโฉมอบแผ่นดินให้เล่าปี่ดูแลแทน โจโฉโกรธให้ฆ่าแต่กลับไม่ตาย แถมยังแสดงอภินิหารเย้ยโจโฉมากมาย และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
เจียวอ้วน  เป็นเสนาบดีคนสำคัญแห่งจ๊กก๊ก มีชื่อรองว่า กงเหยี่ยน เป็นชาวบ้านเซียงเซียง เมืองหลิงหลิง มณฑลหูหนาน เป็นคนซื่อสัตย์ เมตตากรุณา ขงเบ้งมีความเชื่อถือในตัวเจียวอ้วนมาก เมื่อออกศึกก็มักจะให้เจียวอ้วนดูแลในแนวหลัง เมื่อขงเบ้งใกล้จะตายได้มอบหมายให้เจียวอ้วนดำรงตำแหน่งสมุหนายกแทนตนสืบต่อไป
มูลนิธิชีวิตสดใส
มูลนิธิชีวิตสดใส ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ที่จะพระราชทานความช่วยเหลือในการบรรเทาความเดือดร้อนทุกข์ยากดังกล่าว จึงทรงพระกรุณาพระราชทานกำเนิด มูลนิธิชีวิตสดใส ให้เป็นองค์การสาธารณกุศล โดยมีวัตถุประสงค์ คือ
มูลนิธิชีวิตสดใสก่อกำเนิดเป็นองค์การสาธารณกุศลลำดับที่ 574 ตามประกาศกระทรวงการคลังฯ โดยได้รับการจดทะเบียนเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2548 เลขที่ กท 1415 ภายหลังสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เริ่มต้นขึ้นได้ประมาณ 1 ปีเศษโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี องค์ผู้ประทานกำเนิดมูลนิธิ ได้ทรงอัญเชิญกระแสพระราชดำรัส “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” “รู้รักสามัคคี” และปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นแนวทางดำเนินโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิต เพื่อเสริมสร้างสันติสุขใน จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในปี พ.ศ. 2549
การพัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน.
เด็กก่อนวัยเรียน เป็นวัยที่พัฒนาการทุกด้านกำลังเจริญเติบโต การส่งเสริมเพื่อให้ เด็กสามารถเติบโตและเรียนรู้เพื่อการดำเนินชีวิตต่อไปนั้น ควรปลูกฝังให้เด็กมีเจตคติ ที่ดีต่อการรับรู้ เกิดการเรียนรู้และมีความสามารถในการแสวงหาความรู้เพื่อเลือกและนำมาใช้ตามสถานการณ์ที่ตนต้องการได้อย่างเหมาะสม ดังนั้นจึงควรจัดการเรียน การสอนที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและวิถีชีวิตทางสังคมของเด็ก ควบคู่กับคุณธรรม จริยธรรม
การเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรมแก่เด็กและเยาวชน.
เด็กและเยาวชน เป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญของประเทศชาติ การพัฒนาเด็กและเยาวชนเพื่อให้เป็นคนดี มีคุณค่า และมีอนาคตนั้น จะต้องส่งเสริมและสนับสนุนให้เด็กได้รับการศึกษาอย่างเต็มตามศักยภาพควบคู่ไปกับการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมเพื่อให้สามารถนำความรู้ไปใช้ในการดำเนินชีวิตและอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างมีความสุข โดยได้จัดกิจกรรมเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมสำหรับเด็กและเยาวชนในพื้นที่โครงการ
การพัฒนาการศึกษาในโรงเรียนสอนศาสนา.
เนื่องจากการจัดการศึกษาในโรงเรียนสอนศาสนา ซึ่งได้แก่ โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม สถาบันศึกษาปอเนาะและโรงเรียนพระปริยัติธรรมในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาคุณภาพของการศึกษาแบบครบวงจรตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและที่สอดคล้องเหมาะสมกับวิถีชีวิตเฉพาะท้องถิ่น
การเสริมสร้างชุมชน “รู้รักสามัคคี อยู่ดีมีสุข”.
ดำเนินการจัดตั้ง “ศูนย์การเรียนรู้ชีวิตสดใส” ขึ้นในชุมชนเพื่อเสริมสร้างสังคมให้เกิดความปรองดอง ความเป็นปึกแผ่นของประชาชนในท้องถิ่นและการยอมรับในความหลากหลายทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตท้องถิ่น โดยอัญเชิญกระแสพระราชดำรัส “รู้รักสามัคคี” มาเป็นแนวทางควบคู่ไปกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต และการใช้ชีวิตร่วมกันตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงโดยในระยะเริ่มต้นโครงการได้ใช้สถานที่ซึ่งมีความพร้อมและทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมในการกระจายความช่วยเหลือไปยังหมู่บ้าน วัด มัสยิด และโรงเรียน
โจโซคาเบะ โมโตจิกะ
เตียวเจียว
เตียวเจียว  เป็นตัวละครใน วรรณกรรม จีน อิง ประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก ที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ยุคสามก๊ก เสนาธิการของ ซุนกวน ชื่อรอง จื่อปู้ เป็นชาวเมืองเผิงเฉิง ซื่อสัตย์ ยุติธรรม มีความรู้กว้างขวางคงแก่เรียนรับราชการมาตั้งแต่ซุนเซ็กและเป็นผู้ช่วยซุนเซ็กสร้างแคว้นกังตั๋งก่อนตายซุนเซ็กได้มอบให้เตียวเจียวดูแลซุนกวนซึ่งอายุยังน้อย
เมื่อโจโฉนำทัพมาตั้งที่ริมแม่น้ำแยงซีเกียงตรงข้ามกับกังตั๋ง เพื่อเตรียมทำศึกกับกังตั๋ง เตียวเจียวได้หว่านล้อมให้ซุนกวนยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ แต่ขงเบ้งได้หว่านล้อมจิวยี่ให้สู้ศึกจนกระทั่งเอาชนะโจโฉในศึกผาแดงได้
บิฮุย
บิฮุย  เป็นเสนาบดีคนสำคัญแห่งจ๊กก๊ก มีชื่อรองว่าเหวินเหว่ย เป็นชาวตำบลหมิ่น เมืองกังแฮ มณฑลหูเป่ย เป็นคนซื่อสัตย์ มัธยัสถ์ ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ไม่กอบโกย มีสติปัญญาดีสามารถทำงานที่ขงเบ้งมอบหมายให้อย่างไม่มีที่ติ บิฮุยเคยเป็นทูตไปยังง่อก๊กหลายหน
เมื่อขงเบ้งเสียเกเต๋งให้สุมาอี้ ขงเบ้งได้ทูลขอลดตำแหน่งจากพระเจ้าเล่าเสี้ยน พระเจ้าเล่าเสี้ยนไม่เห็นด้วย บิฮุยเป็นคนทูลให้พระองค์ทำตามคำขอของขงเบ้งเพื่อความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย ครั้นต่อมาขงเบ้งรบชนะ บิฮุยเป็นผู้นำรับสั่งของพระเจ้าเล่าเสี้ยนไปเลื่อนตำแหน่งให้ขงเบ้งถึงสนามรบ
ในสายตาขงเบ้งเห็นว่าเขาเป็นคนมีสติปัญญายอดเยี่ยมสามารถบริหารประเทศชาติได้ เพียงรองจากเจียวอ้วนเท่านั้น ก่อนตาย ขงเบ้งได้สั่งเสียให้ตั้งบิฮุยเป็นสมุหนายกต่อจากเจียวอ้วน แต่ต่อมาบิฮุยถูกกวอเป่น ขุนนางวุยก๊กที่มาสวามิภักดิ์แทงตาย
จงโฮย
จงโฮย (ค.ศ. 225 – 3 มีนาคม ค.ศ. 264) ชื่อรอง ชื่อจี้ เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ขุนพลคนสำคัญแห่งวุยก๊กในยุคปลาย เกิดเมื่อ ค.ศ. 225 มีชื่อรองว่าซื่อจี้ เป็นลูกชายคนรองของจงฮิว มีพี่ชายอีกคนชื่อว่าจงอี้ เป็นชาวตำบลฉางเช่อ เมืองอิงชวน มณฑลเ หอหนาน เป็นคนมีสติปัญญาและทะเยอทะยาน ได้ช่วยตระกูลสุมายึดอำนาจจากโจซองได้สำเร็จ