pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฟุลค์ที่ 3 ดำ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากจูฟฟรัวคือบุคคลที่โดดเด่นที่สุดคนหนึ่งในยุคของตนและเป็นสมาชิกที่ทรงอำนาจที่สุดของตระกูล ซึ่งปกครองอ็องฌูตั้งแต่ปี ค.ศ. 987 ถึง ค.ศ. 1040 เขาได้ขับไล่เพื่อนบ้านที่รุกล้ำให้กลับออกไปนอกชายแดนอ็องฌูและสร้างปราสาทป้อมปราสาอทอันแข็งแกร่งขึ้นมาตามแนวชายอาณาเขตของตน จูฟฟรัวที่ 2 มาร์เตล บุตรชายของฟุลค์สืบสานการขยายอำนาจทางการเมืองที่บิดาของตนเริ่มต้นไว้ และผนวกแวร์ม็องดัวส์และส่วนหนึ่งของเมนเข้ากับอ็องฌู ด้วยจูฟฟรัวไม่มีบุตรชายทิ้งไว้ จูฟฟรัวที่ 3 เคราและฟุลค์ที่ 4 เลอ เรแช็ง หลานชาย (ลูกของพี่น้อง) ของเขาจึงแบ่งการสืบทอดตำแหน่งกัน ทว่าไม่นานก็หยิบอาวุธขึ้นมาสู้รบกัน ฟุลค์ปราบจูฟฟรัวได้ในปี ค.ศ. 1068 อย่างไรก็ดีเขาต้องสละพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ฟุลค์ที่ 3 ดำได้มาเพื่อปกป้องที่ดินศักดินาของตนจากการอ้างสิทธิ์ของดยุคแห่งนอร์ม็องดี หลังการเสียชีวิตของฟุลค์ที่ 4 ในปี ค.ศ. 1109 ฟุลค์ที่ 5 หนุ่มน้อย บุตรชายของเขา พยายามเอาดินแดนที่เสียไปกลับคืนมา เขาจับจูฟฟรัว แพลนทาเจเนต บุตรชายของตนแต่งงานกับมาทิลดา พระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นพระมเหสีม่ายของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5
การแต่งงานกับมาทิลดาทำให้จูฟฟรัวที่ 5 แพลทาเจเนต สามารถอ้างสิทธิ์ในนอร์ม็องดีและอังกฤษ เขาใช้ชีวิตทั้งหมดไปกับการต่อสู้กับคู่แข่ง ในปี ค.ศ. 1151 จูฟฟรัวได้ทิ้งตำแหน่งเคานต์แห่งอ็องฌูและเมนและตำแหน่งดยุคแห่งนอร์ม็องดีไว้ให้บุตรชาย อองรีหรือเฮนรี (ต่อมาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ) ซึ่งได้แต่งงานกับอาเลียนอร์แห่งอากีแตนหลังการแต่งงานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสของอาเลียนอร์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ จักรวรรดิแองโกล-อ็องฌูแว็งของราชวงศ์แพลนทาเจเนตถูกก่อตั้งขึ้น และครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่อังกฤษจนถึงเทือกเขาพีรินี ทว่าพระเจ้าฟิลิปที่ 2 อูกุสต์พิชิตอ็องฌูมาจากพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ความพยายามของชาวอังกฤษที่จะเอาอ็องฌูกลับคืนมาล้มเหลวเมื่อพวกเขาพ่ายแพ้ที่ลาโรชูซ์มวนส์ในปี ค.ศ. 1214 อ็องฌูถูกยกให้เป็นของฝรั่งเศสอย่างเด็ดขาดตามสนธิสัญญาปารีสในปี ค.ศ. 1259
ตระกูลที่สอง.
ในปี ค.ศ. 1246 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสมอบอ็องฌูเป็นที่ดินศักดินาให้ชาร์ลส์ พระอนุชา อนาคตกษัตริย์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 คือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 คือชาร์ลส์ที่ 3 แห่งวาลัวส์ พระชามาดา ซึ่งการปกครองของชาร์ลส์ทำให้สภาวะด้านการเงินและสังคมของประชาชนอ็องฌูพัฒนาขึ้นอย่างมาก บุตรชายของชาร์ลส์ที่ 3 แห่งวาลัวส์ได้กลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในชื่อพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ในปี ค.ศ. 1328 จากนั้นจนถึงปี ค.ศ. 1351 อ็อฌูถูกรวมเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอีกครั้ง
ตระกูลที่สาม.
พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศสมอบตำแหน่งเคานต์แห่งอ็องฌูให้แก่หลุยส์ พระโอรส ในปี ค.ศ. 1351 จึงเป็นการเริ่มต้นตระกูลที่สามของอ็องฌูซึ่งถูกเลื่อนระดับให้เป็นดยุคในปี ค.ศ. 1360 ในยุคนี้กลุ่มทหารอังกฤษภายใต้การบัญชาการของเซอร์โรเบิร์ต นอลลิสได้เดินทางผ่านอ็องฌู และสร้างความเสียหายครั้งใหญ่ ต่อมาเจ้าชายอ็องฌูแว็งสนใจการพิชิตราชอาณาจักรเนเปิลส์มากกว่าการป้องกันดัชชีของตน เช่นเดียวกับหลุยส์ที่ 1 บิดาของตน พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งเนเปิลส์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่นอกอ็องฌู หลังหลุยส์สิ้นพระชนม์ โยลันดาแห่งอารากอน ภรรยาม่ายของพระเจ้าหลุยส์ พยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องอ็องฌูจากการโจมตีของชาวอังกฤษ
ผู้ปกครองคนสุดท้ายของอ็องฌูคือพระเจ้าเรอเนที่ 1 แห่งเนเปิลส์ หลังพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1480 อ็องฌูกลับไปเป็นของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเป็นครั้งสุดท้าย และนับแต่นั้นเป็นต้นมาชะตากรรมของอ็องฌูก็ถูกผูกติดกับชะตากรรมของราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ผังลิ่มนิ้ว
ภูมิภาคบูร์กอญ
บูร์กอญ  เป็นอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยูในประเทศฝรั่งเศสและประเทศสวิสเซอร์แลนด์ปัจจุบัน ภูมิภาคบูร์กอญเป็นบริเวณที่มีบทบาทสำคัญของยุโรปมาตั้งแต่ยุคกลาง
Burgundy (region)
กัสกอญ
กัสกอญ  หรือ กัสกุญญอ (กัสกอญ: ) คืออาณาบริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันที่เป็นส่วนหนึ่งของ "จังหวัดกุยแยนและกัสกอญ" ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ความแตกต่างระหว่างกุยแยนและกัสกอญไม่ชัดแจ้งและบางครั้งก็เหลื่อมล้ำกันและบางครั้งกัสกอญก็เป็นส่วนหนึ่งของกุยแยน แต่โดยความหมายทั่วไปแล้ว กัสกอญตั้งอยู่ทางตะวันออกและทางใต้ของบอร์โด
ในช่วงที่ชาวโรมันโบราณปกครองกอล พื้นที่ซึ่งมีความเป็นไอบีเรียนมากกว่าเคลติกถูกแยกออกมาจากอากีตาเนียเพื่อสร้างเป็นมณฑลโนเวมโปปูลานา ชาวแฟรงก์ได้ยึดพื้นที่ดังกล่าวมาจากชาววิซิกอธหลังการทำสมรภูมิวูล์เยในปี ค.ศ. 502 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 561 แคว้นถูกรุกรานโดนชาวบาสก์หรือชาวบัสกอเน ในปี ค.ศ. 602 กษัตริย์แฟรงก์ยอมรับบัสกอเนียหรือกัสกอญเป็นดัชชีภายใต้การปกครองของผู้นำของชาติ เจเนียลิส ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 ลูป์หรือลูปุส ดยุคกัสกอญขยายอำนาจเข้าสู่พื้นที่ที่อยู่ติดกัน และในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 10 ผู้สืบทอดตำแหน่งหลายคนของลูป์ปกครองทั้งกัสกอญ, บอร์โด, บาซาเดส์ และอาเจอเนส์ (ปัจจุบันคืออาแฌ็ง)
ในปี ค.ศ. 1032 เกิดสงครามการสืบทอดตำแหน่ง และสุดท้ายในปี ค.ศ. 1052 กัสกอญก็ตกเป็นของกี-จูฟฟรัว (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1058 เป็นดยุคแห่งอากีแตนในชื่อกีโยมที่ 8) ในเวลาเดียวกันนั้นเคานต์และไวส์เคานต์ในดัชชีได้มีอำนาจที่ทรงประสิทธิภาพมากขึ้น (เช่น เคานต์แห่งอาร์มัญญัคและโลมาญ) และครองอำนาจเหนือกัสกอญเป็นเวลาหลายศตวรรษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตำแหน่งดยุคและมรดกในอากีแตนตกเป็นของกษัตริย์แห่งอังกฤษ ตลอดหลายปีของการทำสงครามเป็นช่วงๆ ระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส จนกระทั่งฝรั่งเศสพิชิตดินแดนคืนได้อย่างเด็ดขาดในตอนจบของสงครามร้อยปี กัสกอญยังคงเป็นศูนย์กลางพระราชอำนาจของกษัตริย์อังกฤษในฝรั่งเศสตะวันตกเฉียงใต้ กัสกอญถูกรวมรัฐบาลกับกุยแยนเป็นรัฐบาลกุยแยนและกัสกอญในช่วงการปกครองระบบเก่า
Gascony
กาสโคนี
Gascogne
Gascons
กาสกอญ
พรอว็องส์
พรอว็องส์  โดยทั่วไปแล้วหมายถึงบริเวณที่ประกอบไปด้วยจังหวัดวาร์, โวกลูซ และบุช-ดูว์-โรน รวมทั้งบางส่วนของอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์และอาลป์-มารีตีม ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนติดกับประเทศอิตาลี เดิมพรอว็องส์เป็นจังหวัดโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี
เรสเซิลเมเนีย XXIV
ต้นไข่เน่า
ออสโมซิส
ออสโมซิส  เป็นกระบวนการแพร่โมเลกุลของเหลวหรือน้ำผ่านเยื่อเลือกผ่าน จากบริเวณที่มีความเข้มข้นของน้ำมาก (สารละลายความเข้มข้นต่ำ) ไปยังบริเวณที่มีความเข้มข้นของน้ำน้อย (สารละลายความเข้มข้นสูง) กระจายไปจนกว่าโมเลกุลของน้ำจะเท่ากัน เป็นกระบวนการทางกายภาพที่ตัวทำละลายจะเคลื่อนที่โดยอาศัยพลังงานความร้อน ผ่านเยื่อเลือกผ่าน (ซึ่งตัวทำละลายจะผ่านเยื่อเลือกผ่านได้ แต่สารละลายจะไม่สามารถผ่านเยื่อเลือกผ่านได้) ออสโมซิสก่อให้เกิดพลังงาน และสามารถสร้างแรงได้
การเคลื่อนที่ของตัวทำละลายจะเคลื่อนที่จากสารละลายความเข้มข้นต่ำกว่า ไปยังสารละลายที่มีความเข้มข้นสูงกว่า เพื่อเป็นการลดความต่างของความเข้มข้นของสาร แรงดันออสโมซิส หมายถึง แรงดันที่ใช้สำหรับการคงดุลยภาพ โดยที่ไม่มีการเคลื่อนที่ของตัวทำละลายอีกต่อไป
ออสโมซิสเป็นกระบวนการสำคัญสำหรับระบบชีววิทยา โดยเยื่อหุ้มเซลล์ของสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่จะมีคุณสมบัติเป็นเยื่อเลือกผ่าน โดยทั่วไปแล้วเยื่อหุ้มเซลล์จะไม่ยอมให้สารละลายอินทรีย์ที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่ (เช่น พอลิแซ็กคาไรด์) ผ่านเข้าออกได้ ขณะที่น้ำ อากาศ และสารละลายที่ไม่มีประจุไฟฟ้าสามารถผ่านเข้าออกได้ ความสามารถในการผ่านเข้าออกเยื่อหุ้มเซลล์ของสารอาจขึ้นอยู่กับคุณสมบัติในการละลาย ประจุไฟฟ้า หรือคุณสมบัติทางเคมี และขนาดของสารละลายนั้น กระบวนการออสโมซิสเป็นกระบวนการพื้นฐานในการนำน้ำผ่านเข้าออกเยื่อหุ้มเซลล์ แรงดันเทอร์เกอร์ของเซลล์จะถูกควบคุมโดยออสโมซิส ตัวอย่างออสโมซิส เช่น การออสโมซิสของน้ำเข้าไปในเซลล์พืชทำให้ผิวของพืชเต่ง การออสโมซิสของสีนำเข้าไปในผิวกระดาษ ทำให้ผิวกระดาษเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำเงิน
เครื่องบินของการบินไทย
Johann Gutenberg
ภาษาคุตชี
ณัฐกานต์ ประสพสายพรกุล
แดทส์มายโกล
ออสโมสิส
"เดอะเลิฟยูเซฟ"  เป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 ในปี 1970 โดยศิลปินเดอะแจ็กสันไฟฟ์ กับสังกัดโมทาวน์ ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตโซลนาน 6 สัปดาห์และอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นาน 2 สัปดาห์ตั้งแต่ 24 มิถุนายน ถึง 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 แทนที่เพลง "The Long and Winding Road" ของวงเดอะบีทเทิลส์ และถูกแทนที่อันดับ 1 โดยเพลง "Mama Told Me (Not To Come)" โดยวงทรีด็อกไนต์ ถือเป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 ของแจ็กสันไฟฟ์เพลงที่ 3 จาก 4 เพลงที่อันดับ 1 ติดต่อกัน (เพลงอื่นคือ "I Want You Back" "ABC" และ "I'll Be There")
เช่นเดียวกับเพลงดังเพลงอื่นของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ "เดอะเลิฟยูเซฟ" เขียนและโปรดิวซ์โดยเดอะคอร์โปเรชัน ทีมแต่งเพลงโมทาวน์ของเบอร์รี กอร์ดี, เฟรดดี เพอร์เรน, อัลฟอนโซ มิเซลล์ และดี๊ก ริชาร์ดส บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
"เดอะเลิฟยูเซฟ" เป็นซิงเกิ้ลที่ 2 จากอัลบั้ม "ABC" ของแจ็กสันไฟฟ์
ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน
ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน  เป็นยานพาหนะที่ใช้พลังงานจากธาตุไฮโดรเจนเป็นเชื้อเพลิง คำนี้อาจหมายถึง ยานพาหนะส่วนตัว อย่างเช่น รถยนต์ หรือยานพาหนะประเภทอื่นที่ใช้ไฮโดรเจนเป็นเชื้อเพลิงในทำนองเดียวกัน อย่างเช่น เครื่องบิน แหล่งพลังงานของยานพาหนะดังกล่าวจะเปลี่ยนพลังงานเคมีของธาตุไฮโดรเจนเป็นพลังงานกลได้โดยผ่านกระบวนการเผาไหม้ หรือผ่านกระบวนการแปลงปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมีของเซลล์กำเนิดไฟฟ้า
ไฮโดรเจนเป็นหนึ่งในสองธาตุที่ประกอบกันขึ้นเป็นน้ำ ไฮโดรเจนไม่ใช่แหล่งพลังงานด้วยตัวของมันเอง แต่เป็นตัวนำพลังงาน เนื่องจากมันต้องการพลังงานจำนวนมากในการแตกตัวออกมาจากน้ำ ธาตุไฮโดรเจนเป็นแหล่งพลังงานในเซลล์กำเนิดไฟฟ้าและแบตเตอรี บริษัทจำนวนมากกำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่จะสามารถใช้ประโยชน์จากพลังงานไฮโดรเจนอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
จิตรกรรมยุคเรอเนสซองซ์อิตาลี
จิตรกรรมยุคเรอเนสซองซ์ในอิตาลี
รถพลังไฮโดรเจน
กรมหมื่นพิชิตปรีชากร
หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์
หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ (13 มีนาคม พ.ศ. 2442 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ กับหม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์
หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม สุริยกุล) เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2441 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2442) มีโสทรเชษฐา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ และ หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์
หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เสกสมรสกับหม่อมเจ้าเกียรติประวัติ เกษมสันต์ ผู้พิพากษาศาลพระราชอาญา เชษฐาต่างพระมารดาซึ่งประสูติแต่หม่อมเจียม เกษมสันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม คชเสนี)
หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริชันษา 109 ปี พระราชทานเพลิงศพเมือวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552 นับเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีชันษาสูงที่สุดในราชวงศ์จักรี
ซิมพลีย์ เบิร์ด
ซิมพลีย์ เบิร์ด  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 15 ของธงไชย แมคอินไตย์ ซูเปอร์สตาร์ชาวไทย อัลบั้มออกวางขายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สำหรับเพลงในอัลบั้มส่วนใหญ่เป็นเพลงสบายๆ มีเพียงบางเพลงเท่านั้นที่เป็นเพลงที่จังหวะที่เร็ว โดยในอัลบั้มนี้จะมีแนวเพลงที่หลากหลาย ได้แก่ อาร์แอนด์บี, ฮิพฮอพ, ป็อปร็อกและอัลบั้มดังกล่าวถูกจัดให้เป็น 1 ใน 50 อัลบั้มขายดีที่สุดของแกรมมี่ในยุคดิจิตอล 2007-2017
ซิมพี่เบิร์ด
กอตทูบีแดร์
กอตทูบีแดร์  เป็นผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายภายใต้สังกัดโมทาวน์เมื่อ 24 มกราคม ค.ศ. 1972และได้รับรางวัลอัลบั้ม Gold-certified Album มีเพลงอย่าง "กอตทูบีแดร์" ซึ่งเป็นเพลงที่ออกในฤดูใบไม้ร่วงปี 1971 เป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยว อัลบั้มกอตทูบีแดร์คาดว่าไปได้ประมาณ 900,000 แผ่นในสหรัฐอเมริกา และขายได้มากกว่า 3.2 ล้านแผ่นทั่วโลก อัลบั้มดังกล่าวถูกนำมารีมาสเตอร์และนำมาทำใหม่ในปี 2009 โดยรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง "Hello World: The Motown Solo Collection"
เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มนี้และ "Rockin' Robin" ถูกปล่อยในรูปแบบซิงเกิ้ลและถูกนำมาใช้ในการโฆษณา , สองเพลงดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างมากและติดฮอต 100 เป็นอันดับที่ 5 และ 6 ตามลำดับ , ในวันที่ 8 เมษายน 1972 , "I Wanna Be Where You Are" ติดอันดับ 27 ใน America Chart เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1972 อัลบั้มดังกล่าวมีผลงานการโคฟเวอร์ของ "บิล วิเทอร์ส ในเพลง "Ain't No Sunshine" , "คาโรล คิง" ในเพลง "You'Ve Got a Friend" และวงดนตรี "เดอะซูพรีมส์ จากเพลง "Love Is Here and Now You're Gone"
อัลบั้มกอตทูบีแดร์ติดอันดับ 14 ในชาร์จอัลบั้มป็อปของอเมริกา และติดลำดับที่ 3 ในชาร์จอัลบั้มอาร์แอนด์บีในอเมริกา เมื่ออัลบั้มดังกล่าวถูกปล่อยออกมา อัลบั้มได้ถูก Certified Gold โดย RIAA และขายได้ 900,000 แผ่นในอเมริกา
นิตรสารโรลลิงสโตนได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับอัลบั้มกอตทูบีแดร์ในปี 1972 ไว้ว่า ""กลมกล่อมและแนบเนียน ทุกสัดส่วนช่างดูเหมาะเจาะราวกับผลงานโดยปกติของเดอะแจ็กสันไฟฟ์... เสียงที่ให้สัมผัสชวนหลงใหล ไร้เดียงสาและมีความเป็นมืออาชีพอย่างที่สุด งดงาม ในที่สุดแล้วก็ต่อต้านไม่ได้""
ดินารา ซาฟิน่า
นิวแจ็กสวิง
นิวแจ็กสวิง  หรือ สวิงบีต  เป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ไปจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ที่ผสมผสานจังหวะ แซมเพิล และเทคนิคการทำเพลงแบบฮิปฮอปเข้ากับดนตรีเออเบินร่วมสมัยของอาร์แอนด์บี เพลงแนวนิวแจ็กสวิงพัฒนามาจากเพลงอาร์แอนด์บีก่อนหน้าหลายสไตล์ เข้ากับองค์ประกอบทั้งเก่าและใหม่เข้าด้วยกัน ใช้การโซโลหวาน ๆ หรือการร้องกลมกลืนกับจังหวะและจังหวะแบบ "สตรีต" ที่ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีเออเบิน ส่วนดนตรีของนิวแจ็กสวิงจะมาจากฮิปฮอปแบบ "สวิง" ที่สร้างสรรค์โดยดรัมแมชชีน และการใช้แซมเพิล ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในยุคทองของฮิปฮอป และสไตล์การร้องแบบอาร์แอนด์บีร่วมสมัย
คำว่า "นิวแจ็กสวิง" เป็นคำที่คิดค้นโดยนักเขียน-ผู้สร้างหนังที่ชื่อ แบร์รี ไมเคิล คูเปอร์ (เขียนบทให้กับภาพยนตร์อย่าง "New Jack City", "Above the Rim" และ "Sugar Hill") ในหนังสือพิมพ์ "The Village Voice" หัวข้อ "Teddy Riley Groove Master: Harlem Gangsters Raise a Genius" ในฉบับวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1988
Merriam-Webster นิยามความหมายของ "นิวแจ็กสวิง" ว่า "ดนตรีป็อปที่โดยมากจะแสดงโดยนักดนตรีผิวดำ นำส่วนผสมของดนตรีแจ๊ส ฟังก์ แร็ปและอาร์แอนด์บี รวมเข้าด้วยกัน" ส่วน "Encyclopædia Britannica" อธิบายว่า "เป็นเพลงไปทางแนวป็อป ริธึมแอนด์บลูส์" แสดงโดยคนบันเทิงที่ดูไมขวยเขิน นักเขียนเพลงและโปรดิวเซอร์เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการตลาด นิวแจ็กสวิงไม่ได้เริ่มต้นในการนำไปสู่การใช้จังหวะแซมเพิล แต่จะสร้างสรรค์จังหวะด้วย SP-1200 และดรัมแมชชีน Roland 808 ที่มีจังหวะยืนพื้นภายใต้เส้นเมโลดี้เบา ๆ และเสียงร้องชัด ๆ Encyclopædia Britannica ยังระบุถึงโปรดิวเซอร์คนสำคัญคือ เบบี้เฟสและเทดดี้ ไรลีย์
นิว แจ็ก สวิง
สวิงบีต
Swingbeat
เจคอบ แบล็ค
เจคอบ แบล็ค  เป็นหนึ่งในสามตัวละครหลักในชุดนิยายทไวไลท์ ของสเตฟานี่ เมเยอร์ ผู้ที่มารับบทนี้คือ เทย์เลอร์ เลาต์เนอร์ หนุ่มเผ่าอินเดียนแดงควิลยูตลูกชายคนเดียวของ บิลลี่ แบล็คเพื่อนของชาร์ลี สวอน พ่อของเบลล่า เจคอบเป็นเพื่อนตั้งแต่เด็กของเบลล่า นางเอกของเรื่องทุกครั้งที่เธอมาเยี่ยมพ่อของเธอที่ฟอร์ค วอชิงตัน เขาเป็นผู้สอนเบลล่าขี่มอเตอร์ไซค์และเป็นกำลังใจสำคัญให้เบลล่ายามที่เอ็ดเวิร์ดทิ้งเธอไป แท้จริงแล้วเจค็อบนั้นเป็นมนุษย์หมาป่าในกลุ่มที่มีแซมเป็นจ่าฝูง ร่วมกับเพื่อนมนุษย์หมาป่า ได้แก่ ควิลอาทีร่า เอ็มบรีน่า พอล และจาเร็ด โดยทุกครั้งที่เขาโกรธเขาก็จะกลายเป็นมนุษย์หมาป่า เจคอบเกลียดเอ็ดเวิร์ด คัลเลนเพื่อนชายของเบลล่าและครอบครัวแวมไพร์ของเขา หรือที่เจคอบเรียกว่าพวกเนื้อเย็นหรือปลิงดูดเลือด เพราะแวมไพร์นั้นเป็นศัตรูเก่าของเขามาช้านาน แท้จริงแล้วเจคอบนั้นตกหลุมรักเบลล่ามานาน ซึ่งยิ่งเป็นเหตุผลให้เขาเกลียดเอ็ดเวิร์ดมากยิ่งขึ้นและกลายเป็นจุดเริ่มของรักสามเศร้าระหว่างแวมไพร์ มนุษย์หมาป่า และมนุษย์ เจคอปควรเป็นจ่าฝูงแทนแซมเพราะเจคอปเป็นหลานของหัวหน้าใหญ่
บทบาทในหนังสือ.
เจคอบมีบทเล็กๆในเล่มแรกของหนังสือชุดนี้ เขาเป็นลูกชายของบิลลี่ แบล๊ค ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าแก่ของครอบครัวสวอน เมื่อเบลล่าใช้เขาเพื่อหาข้อมูลของ เอ็ดเวิร์ด คัลเลนและครอบครัวของเขา เจคอบก็บอกเธอเกี่ยวกับเผ่าควิลลิวย์และทำให้เธอเริ่มรู้ว่าเอ็ดเวิร์ดเป็นแวมไพร์ เบลล่าเริ่มจะชอบเอ็ดเวิร์ดและเขาก็สนใจเธอด้วย
เมื่อเอ็ดเวิร์ดจากไปในนวจันทรา ในช่วงเวลาวันและเดือนที่ย่ำแย่ของเบลล่า เธอได้พบมิตรภาพที่ค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ จากเจคอบ มิตรภาพเริ่มเติบโตและแข็งแรงขึ้น แต่ว่าเจคอบต้องการพัฒนามิตรภาพนั้นเป็นความรักแต่เบลล่าก็ไม่ได้ตอบสนองอะไร
เจคอบเป็นสมาชิกเผ่าควิลลิวย์ ที่มีการสืบสายเลือดต่อๆกันมาในการเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่า เผ่าควิลลิวย์และแวมไพร์เป็นศัตรูกันและเจคอบจะแปลงร่างเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแวมไพร์เขาต้องเข้าไปในป่ากับฝูงของเขาเพื่อไล่ล่าแวมไพร์ในอาณาเขตของเขา เมื่อเบลล่าต้องเผชิญหน้ากับแวมไพร์ลอเรนท์โดยลำพังในลานโล่ง เธอได้รับการช่วยเหลือจากเจคอบและฝูงหมาป่า พวกนั้นล่าและฆ่าลอเรนท์
เบลล่า ต้องการทำเรื่องที่เสี่ยงอันตรายเพื่อที่จะได้รู้สึกว่าเอ็ดเวิร์ดอยู่ใกล้ๆ เธอตัดสินใจกะทันหันที่จะกระโดดหน้าผาและเกือบจะจมน้ำ แต่เจคอบช่วยชีวิตเธอไว้ได้ หลังจากนั้นเอ็ดเวิร์ดเข้าใจผิดเชื่อว่าเบลล่าตายไปแล้ว เบลล่า และอลิส น้องสาวของเอ็ดเวิร์ด ก็รีบเร่งที่จะไปอิตาลีเพื่อหยุดเอ็ดเวิร์ดไม่ให้ฆ่าตัวตาย ทิ้งให้เจคอบเสียใจและโกรธมาก เจคอบก็เลยรังเกียจเอ็ดเวิร์ดเพราะเมื่อเอ็ดเวิร์ดกลับมา และเบลล่าก็ยังตัดสินใจที่จะกลับไปหาเขาทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขาทิ้งเธอไป เจคอบก็เลยมาเตือนเอ็ดเวิร์ดเกี่ยวกับสนธิสัญญาที่เผ่าของเขามีกับครอบครัวคัลเลน ซึ่งระบุว่าครอบครัวคัลเลนจะไม่ได้รับอนุญาตให้กัดมนุษย์
ในคราสสยุมพร เจคอบพยายามทำตัวห่างเหินกันเบลล่า โดยไม่ยอมโทรศัพท์กลับไปหาเมื่อเธอโทรมา และพยายามที่จะไม่คิดถึงเธอ เพราะโกรธเรื่องที่เบลล่ามีแผนที่จะเป็นแวมไพร์ หลังจากนั้นเจคอบก็ต้องกลับไปพัวพันกับเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดอีกเมื่อแวมไพร์วิคตอเรียกลับมา เขาก็ได้สารภาพกับเบลล่าว่าจริงๆแล้วเค้าคิดถึงเธอและหวังว่าเขาจะยังเป็นเพื่อนเธออยู่ เมื่อเอ็ดเวิร์ดเห็นด้วย เบลล่าก็เริ่มที่จะไปหาเจคอบอีกเป็นประจำ ในคราวนี้ เจคอบบอกเบลล่าว่าเขารักเธอและเขาต้องการให้เธอเลือกเขามากกว่าเอ็ดเวิร์ด เบลล่าพยายามปกป้องความรู้สึกของตัวเองจากคำสารภาพของเขาและบอกเขาว่าเธอคิดกับเขาแค่เพื่อน เขาก็เลยบังคับจับเธอมาจูบ เธอไม่พอใจมาก เธอก็เลยต่อยเข้าไปที่หน้าเขาทำให้มือเธอหักแต่ไม่สามารถทิ้งแม้แต่รอยขีดข่วนไว้ให้เขาได้เลย
เจคอบกับฝูงของเขาและครอบครัวคัลเลนร่วมกันต่อสู่กับ วิคตอเรียและกองทัพแวมไพร์เกิดใหม่ที่เธอสร้างขึ้นมา ก่อนการสู้รบ เจคอบได้ยินเอ็ดเวิร์ดกับเบลล่าคุยกันเรื่องการหมั้น ทำให้เขาโกรธมาก เจคอบขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย เบลล่าต้องการที่จะหยุดเขาจากการฆ่าตัวตายเลยต้องยอมจูบเขา และกลายเป็นว่ามันเป็นการจูบอย่างดูดดื่ม หลังจากนั้นเธอก็รู้ตัวว่าจริงๆ แล้วเธอรักเจคอบด้วยเหมือนกัน แต่ว่าเธอรักเอ็ดเวิร์ดมากกว่า และได้มีข้อความมาถึงเจคอบ เจคอบโกรธและเสียใจที่เบลล่าตัดสินใจจะเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ เขาก็เลยหนีไป และแปลงร่างอยู่ในรูปของหมาป่า เพื่อหนีจากความเจ็บปวดของเขา
เจคอบกลับมาหลังจากที่เขาวิ่งหนีหายไป (ในร่างหมาป่า) เพื่อมาร่วมงานแต่งงานของเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดในรุ่งอรุโณทัย แต่ก็ยังคงทุกข์ทรมานใจกับการตัดสินใจของเธอ เขาบอกเบลล่าว่าเขาต้องการให้เธอมีความสุข เขาเกรี้ยวกราดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจเมื่อเบลล่าบอกเขาว่า เธอและเอ็ดเวิร์ดมีแผนที่จะมีเพศสัมพันธ์ กันก่อนที่เธอจะกลายเป็นแวมไพร์เพราะเขารู้ว่าเอ็ดเวิร์ดแข็งแรงมาก ถ้าหากทำอย่างนั้นเอ็ดเวิร์ดอาจจะฆ่าเธอโดยไม่ตั้งใจก็ได้ เมื่อเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดกลับมาจากฮันนีมูน ในส่วนนี้จะเป็นการเล่าเรื่องผ่านความคิดของเจคอบ (ซึ่งเล่มก่อนๆ จะเล่าเรื่องผ่านความคิดของเบลล่า) เขาได้รู้ว่าเธอท้อง เป็นลูกครึ่งแวมไพร์ของเธอและเอ็ดเวิร์ด ลูกครึ่งแวมไพร์ทำให้เธอดูอ่อนแอและหมดสภาพ เมื่อเขาบอกกับฝูงว่าเบลล่าท้อง แซมผู้เป็นจ่าฝูงก็วางแผนที่จะโจมตีพวกคัลเลน เป้าหมายคือการฆ่าเบลล่าและทารกเพราะเขาเชื่อว่าเด็กอาจนำภัยคุกคามมาสู่พวกเขา แต่เจคอบรู้สึกว่าพวกคัลเลนเป็นผู้บริสุทธิ์ในเรื่องนี้เขาจึงฝ่าฝืนคำสั่งของแซมและแยกตัวเองออกจากฝูง
การกระทำครั้งนี้ทำให้เขาได้เป็นจ่าฝูงโดยมีเซ็ธและลีอาห์ เคลียวอเตอร์ เข้าร่วมในฝูงใหม่ของเขาและทั้งคู่ก็ได้ช่วยเหลือเจคอบและคัลเลนในการปกป้องเบลล่า หลังจากที่เรเนสเม ลูกสาวของเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดเกิด เกือบจะทันที เจคอบได้ผูกวิญญาณกับเรเนสเมอย่างไม่ทันตั้งตัวซึ่งเป็นเรื่องราวของพวกเซฟ-ซิฟเตอร์ที่จะได้เจอคู่แท้ก็คือเรเนสเมนั้นเอง และแล้วความบาดหมางระหว่างเจคอบและพวกคัลเลนก็หมดไป เขาและเอ็ดเวิร์ดก็ดูเหมือนจะเป็นพี่น้องกันได้
ลักษณะนิสัยของตัวละคร.
เจคอบมีผิวสีน้ำตาลแดง ผมสีดำและตาสีดำเข้ม ในทไวไลท์,อธิบายลักษณะของเขาว่าสูง 6 ฟุต2 นิ้ว อายุ14 ไว้ผมยาวถึงไหล่ ในคราสสยุมพร เจคอบสูง 6 ฟุต 7 นิ้ว และมีกล้ามเนื้อมากขึ้น ในนวจันทรา,หลังจากที่เขาเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าได้ เขาตัดผมที่ยาวของเขาออก หลังจากนั้นเขาไว้ผมยาวอีกครั้งในคราสสยุมพร เพราะคิดว่าเบลล่าชอบคนไว้ผมยาว และนั้นจะทำให้ร่างหมาป่าของเขามีขนยาวและเยอะกว่าหมาป่าตัวอื่น เขาบอกว่า คิดว่ามันอาจจะทำให้ดูหล่อมากเพราะครั้งนึงเบลล่าเคยบอกว่า "ดูสวยดี" เขาจะสวมเพียงกางเกงยีนส์ตัดขาหรือกางเกงขาสั้น เป็นอย่างนั้นตั้งแต่เสื้อผ้าเสียหายบ่อยๆในการที่เขาแปลงร่างเป็นหมาป่า ในร่างหมาป่าเจคอบมีขนสีน้ำตาลแดง
บุคลิกภาพและความสามารถพิเศษ.
เบลล่า อธิบายไว้ว่า เจคอบเป็นคนที่ "มีความสุข" และเขาก็ยังแผ่ความสุขนี้ไปถึงคนที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา คาเรคเตอร์ของเจคอบที่ปรากฏในนวจันทรา เขาเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส่ น่าหลงใหล กล้าหาญ แต่ใจร้อน เจคอบสามารถกลายร่างเป็นหมาป่ายักษ์ได้ และในบางครั้งที่เขาโกรธก็จะเปลี่ยนร่างอย่างไม่ตั้งใจ ร่างกายของเขาจะมีอุณหภูมิอุ่นกว่ามนุษย์ทั่วไป โดยประมาณ 108.9 องศาฟาเรนไฮน์ (42.7 องศาเซลเซียส) ซึ่งช่วยให้เขาต้านทานอากาศหนาวเย็นได้ดี ร่างกายของเขายังรักษาตัวเองได้ไวอีกด้วย เขาสามารถสื่อสารกับฝูงของเขาทางจิตเมื่อเขาอยู่ในรูปหมาป่า เขามีร่างกายที่แข็งแรง และมีความรวดเร็วกว่ามนุษย์ อายุของพวกมนุษย์หมาป่าจะไม่เพิ่มขึ้นเมื่อเขายังกลายร่างเป็นหมาป่า การเติบโตทางร่างกายของเจคอบทำให้เขาเหมือนมีอายุ 25 พวกมนุษย์หมาป่าจะผูกวิญาญาณกับใครซักคนหนึ่งที่เป็นคู่แท้และจะต้องทำทุกอย่างที่คู่ต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการปกป้องคุ้มครอง ความรัก เจคอบผูกวิญญาณกับเรเนสเม ลูกของเอ็ดเวิร์ดและเบลล่าใน รุ่งอรุโณทัย
ปฏิบัติการวัลคือเรอ
ปฏิบัติการวัลคือเรอ  เป็นแผนปฏิบัติการรักษาความต่อเนื่องของรัฐบาลในวาระฉุกเฉิน ปฏิบัติการนี้ถูกคิดขึ้นโดยกองกำลังสำรอง  มีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศกรณีที่ระบบรัฐบาลฮิตเลอร์เกิดภาวะสุญญากาศ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้จากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร หรือการลุกฮือขึ้นก่อจลาจลของผู้ใช้แรงงานนับล้านคนในประเทศที่ถูกเยอรมันยึดครอง
ฮิตเลอร์อนุมัติแผนวัลคือเรอฉบับแรกที่ถูกร่างขึ้นโดยพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ รองผู้บัญชาการกำลังสำรอง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 หลังหายนะที่แนวรบด้านตะวันออก แต่ต่อมา พลเอกอ็อลบริชท์, พลตรีเฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค และพันเอกเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ได้ปรับปรุงดัดแปลงแผนดังกล่าวเสียใหม่เพื่อใช้ก่อรัฐประหารยึดอำนาจควบคุมกรุงเบอร์ลิน ปลดอาวุธหน่วยเอ็สเอ็ส และจับกุมคณะผู้นำรัฐบาลนาซี โดยตั้งเป้าว่าจะใช้แผนวัลคือเรอฉบับใหม่นี้หลังจากที่ฮิตเลอร์ถูกลอบสังหารที่รังหมาป่า แผนนี้จะสำเร็จได้บนเงื่อนไขที่ว่าฮิตเลอร์ต้องตายเท่านั้น เพราะความตายของฮิตเลอร์ (มิใช่เพียงถูกจับกุม) ถือเป็นการปลดเปลื้องทหารเยอรมันจากคำปฏิญาณตนจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์อย่างไร้เงื่อนไข และหันมาภักดีต่อคณะรัฐประหารแทน แผนการดังกล่าวถูกสั่งปฏิบัติในช่วงบ่ายของวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
แผนการดั้งเดิมได้รับการออกแบบมาเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินภายในประเทศ โดยกองเสนาธิการของพลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ และได้รับการรับรองเห็นชอบจากฮิตเลอร์เอง อันที่จริง แนวคิดในการวางแผนดึงเอากองกำลังสำรองของกองทัพบกเยอรมันในแนวหลัง (ในดินแดนเยอรมันเองหลังแนวรบ) มาใช้ในการก่อรัฐประหารเคยถูกหยิบยกขึ้นมาขบคิดก่อนหน้านี้แล้ว แต่ถูกพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ
การที่พลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ผู้บัญชาการกำลังสำรอง เป็นนายทหารคนเดียวที่สามารถลงนามคำสั่งเริ่มปฏิบัติการวัลคือเรอ ถือเป็นอุปสรรคต่อคณะรัฐประหารอย่างร้ายแรง แต่กระนั้น เมื่อถอดบทเรียนที่ได้รับมาหลังจาก ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1943 พลเอกอ็อลบริชท์จึงรู้สึกว่าแผนการก่อรัฐประหารฉบับเดิมนั้นไม่ดีพอ และจะต้องมีการดึงเอากำลังสำรองมาใช้ในการก่อรัฐประหารด้วยให้ได้ แม้ว่าจะไม่ได้รับความร่วมมือจากพลเอกอาวุโสฟร็อมก็ตาม
ปฏิบัติการวัลคือเรอฉบับเดิมมีเจตนาเพียงที่จะจัดยุทธศาสตร์เพื่อเตรียมความพรั่งพร้อมและความพร้อมรบของกำลังสำรองที่มีหน่วยทหารในสังกัดต่างๆ กระจายกันอยู่เท่านั้น แต่พลเอกอ็อลบริชท์ทำการดัดแปลงโดยเพิ่มเติมส่วนที่สองของแผนการดังกล่าวเข้าไป ซึ่งทำให้กลายเป็นการเรียกระดมหน่วยต่างๆในสังกัดกำลังสำรองให้มาระดมกำลังกันโดยเร่งด่วน เพื่อจัดตั้งเป็นกองทหารขนาดใหญ่ที่พร้อมสามารถปฏิบัติการรบได้ทันที ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 พันเอกเทร็สโคพบว่า การดัดแปลงแก้ไขของพลเอกอ็อลบริชท์ก็ยังดีไม่พอ จึงได้เพิ่มเติมวัลคือเรอออกไปอีกโดยร่างคำสั่งเพิ่มเติม กำหนดให้ออกประกาศลับที่ขึ้นต้นด้วยด้วยประโยคลวง ที่ว่า:
คำสั่งอย่างละเอียดถูกร่างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการเข้ายึดที่ทำการกระทรวงทั้งหลายในกรุงเบอร์ลิน, กองบัญชาการใหญ่ของฮิมม์เลอร์ในปรัสเซียตะวันออก, สถานีวิทยุและโทรศัพท์ และสายบังคับบัญชาของระบอบนาซีในมณฑลทหารบกต่างๆ ตลอดจนค่ายกักกัน (ก่อนหน้านี้ เชื่อกันว่าพันเอกชเตาเฟินแบร์คเป็นผู้รับผิดชอบในแผนวัลคือเรอ แต่เอกสารที่ถูกค้นพบหลังจากสงครามยุติโดยสหภาพโซเวียต ซึ่งเผยแพร่ในปีค.ศ. 2007 ได้ชี้ว่า แผนดังกล่าวถูกพัฒนาขึ้นโดยพันเอกเทร็สโคในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1943) ข้อมูลทั้งหมดถูกเขียนขึ้นและเก็บรักษาไว้โดยภรรยาและเลขานุการของพันเอกเทร็สโค ซึ่งทั้งสองคนใส่ถุงมือเพื่อปิดบังรอยนิ้วมือเอาไว้ตลอดเวลา
ใจความหลักของแผนการดังกล่าว คือการหลอกให้กำลังสำรองเข้ายึดอำนาจในกรุงเบอร์ลินและล้มล้างรัฐบาลฮิตเลอร์ โดยให้ข้อมูลเท็จว่า หน่วยเอ็สเอ็สพยายามจะก่อการรัฐประหารและได้ลอบสังหารฮิตเลอร์แล้ว ปัจจัยที่สำคัญคือ นายทหารระดับล่าง (ผู้ซึ่งแผนการนี้ถือว่าจะเป็นผู้นำแผนการไปปฏิบัติ) จะถูกลวงและกระตุ้นให้กระทำการดังกล่าว จากความเชื่อผิด ๆ ที่ว่า กลุ่มผู้นำรัฐบาลนาซีไม่มีความจงรักภักดีและทรยศต่อไรช์ ดังนั้นจึงจำเป็นที่จะต้องล้มล้างลงเสีย เหล่าผู้สมคบคิดในแผนการนี้ตั้งความหวังไว้กับการที่เหล่าทหารที่ได้รับคำสั่งจะยอมทำตามคำสั่ง (หลอก) ของพวกเขาด้วยดี หากคำสั่งดังกล่าวมาจากช่องทางการสั่งการและบังคับบัญชาที่ถูกต้อง กล่าวคือ ผ่านทางกองบัญชาการกำลังสำรองมา โดยเฉพาะในสถานการณ์ฉุกเฉินหลังจากฮิตเลอร์ถูกสังหารแล้ว
หากฮิตเลอร์ตายแล้ว จะมีเพียงพลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม ผู้บัญชาการกำลังสำรองเท่านั้น ที่จะออกคำสั่งใช้ปฏิบัติการวัลคือเรอได้ ดังนั้นเขาจะต้องถูกดึงตัวเข้าร่วมกับคณะรัฐประหารหรืออย่างน้อยให้ดำรงตนเป็นกลางด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ถ้าต้องการให้แผนการดังกล่าวประสบความสำเร็จ ทั้งนี้ ตัวพลเอกอาวุโสฟร็อมเองก็ทราบอย่างคร่าวๆว่ามีแผนสมคบคิดในกลุ่มทหารเพื่อต่อต้านฮิตเลอร์ (นายทหารระดับสูงของเยอรมันส่วนใหญ่ก็ทราบเช่นกัน) แต่เขาก็ไม่ได้ให้การสนับสนุนแผนดังกล่าว ขณะเดียวกันก็ไม่ได้รายงานเรื่องนี้ต่อเกสตาโพแต่อย่างใดด้วย
การลงมือปฏิบัติ.