pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดตรีสุวรรณาราม หรือ วัดบ้านซำ เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองบ้านซำ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายของจังหวัดยโสธร ตั้งอยู่ถนนสุวรรณประดิษฐ์ บ้านซำ หมู่ที่ 3 ตำบลสงยาง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร ภายในวัดมี "หนองซำ" ซึ่งเป็นแหล่งน้ำสำคัญของชุมชน เพื่อใช้ในการผลิตน้ำประปาไว้อุปโภคและบริโภคอีกด้วย ปัจจุบันมีพระครูสีลสุวรรณประดิษฐ์ (ประมูล ติสวโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วัดตรีสุวรรณาราม เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2395 ครั้งที่ขุนหลวงศรี บุตรดาเพ็ง ได้นำพาผู้คนย้ายถิ่นฐานมากจากบ้านหัวดอน มาอาศัยอยู่บริเวณริมหนองซำ และขุนหลวงศรี บุตรดาเพ็งได้นำผู้คนสร้างวัดขึ้นทางด้านทิศใต้ของหนองซำ ส่วนหมู่บ้านตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของหนองซำ
พ.ศ. 2413 วัดบ้านซำได้ย้ายมาอยู่ทางทิศตะวันออกของหนองซำ ส่วนหมู่บ้านย้ายลงมาทางทิศใต้ของหนองซำ ในสมัยนั้นยังเป็นสำนักสงฆ์ และทางราชการได้จดบันทึกการจัดตั้งวัดขึ้นในปี พ.ศ. 2455
พ.ศ. 2474 ทางการคณะสงฆ์ได้จัดระเบียบคณะสงฆ์ในวัดต่าง ๆ ในการปกครองไปขึ้นทะเบียน และตั้งชื่อวัดให้ถูกต้องตามลักษณะอาราม ในสมัยนั้นมีเจ้าอาวาส คือ พระอาจารย์เมือง ได้คิดหาชื่อดีมีมงคลมาตั้งเป็นชื่อวัดว่า วัดตรีสุวรรณาราม พร้อมกับได้ให้ความหมายว่า
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 วัดตรีสุวรรณารามได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาลขึ้นภายในวัดมีชื่อว่า โรงเรียนประชาบาลวัดตรีสุวรรณาราม ซึ่งได้ใช้ศาลาวัดเป็นสถานที่สอนนักเรียน มีนายอัมพร บุญเอก เป็นครูใหญ่คนแรก
พ.ศ. 2518 พระมหาทวี (บุญพร้อม) ได้ริเริ่มนำพาพระภิกษุสงฆ์ สามเณร และประชาชนชาวบ้านซำ ร่วมบริจาคสมทบทุนก่อสร้างพระอุโบสถ (สิม) เพื่อเป็นสถานที่พระภิกษุสงฆ์ใช้ทำสังฆกรรม สวดพระปาฏิโมกข์ และให้เป็นสถานที่อุปสมบทเหล่ากุลบุตรอย่างถาวร
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ทำพิธีวางศิลาฤกษ์พระอุโบสถ โดยมีพระครูโสภณชัยคุณ (โสม จารุวณฺโณ) เจ้าคณะตำบลผือฮี เจ้าอาวาสวัดเวินชัย ตำบลผือฮี อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เดินทางมาเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ ต่อมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 วัดตรีสุวรรณารามจึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2528 พระสถิต ธีรปญฺโญ ได้รับตำแหน่งเจ้าคณะตำบลสงยาง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร อยู่จำพรรษาที่วัดตรีสุวรรณาราม
วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 พระสถิต ธีรปญฺโญ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะตำบลชั้นตรีในราชทินนามที่ พระครูสิรินวกิจ
พ.ศ. 2536 พระครูสิรินวกิจ (เสริม ธีรปญฺโญ) ได้ริเริ่มนำพาประชาชนชาวบ้านซำ ก่อสร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2538 รวมงบประมาณการก่อสร้างทั้งสิ้น 1,199,999 บาท ใช้ชื่อว่า ศาลาการเปรียญประชาร่วมใจสามัคคี
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 พระอธิการประมูล ติสฺวโร ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโทในราชทินนามที่พระครูสีลสุวรรณประดิษฐ์
นับแต่สร้างวัดตรีสุวรรณารามมาตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2395-2426 ไม่ปรากฏรายนามเจ้าอาวาสวัด และมีการบันทึกรายนามเจ้าอาวาสวัดขึ้นในปี พ.ศ. 2426-ปัจจุบัน มีเจ้าอาวาสสืบลำดับมาดังนี้
รายชื่อวัดในจังหวัดยโสธร
เทศบาลตำบลท่าศาลา
นีโกไล คอสเตอร์-แวลเตา
นีโกไล คอสเตอร์-แวลเตา (; เกิด 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวเดนมาร์ก สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งชาติเดนมาร์ก (Danish National School of Performing Arts) ในกรุงโคเปนเฮเกนเมื่อ ค.ศ. 1993 เขามีผลงานแจ้งเกิดจากบทบาทในภาพยนตร์เดนมาร์ก เรื่อง "Nightwatch" (1994) จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่องทั้งในสแกนดิเนเวียและยุโรป เช่น "Headhunters" (2011) และ "A Thousand Times Good Night" (2013)
ในสหรัฐ คอสเตอร์-แวลเตามีผลงานแสดงเรื่องแรกในภาพยนตร์สงคราม "Black Hawk Down" (2001) โดยรับบทเป็น ”แกรี กอร์ดอน” จากนั้นรับบทเป็นนักสืบชื่อ “จอห์น อัมสเตอร์ดัม” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องฟ็อกซ์เรื่อง "New Amsterdam" (2008) และรับบท “แฟรงก์ ไพก์” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องฟ็อกซ์เรื่อง "Virtuality" จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากบท “เจมี แลนนิสเตอร์” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องเอชบีโอเรื่อง "มหาศึกชิงบัลลังก์" ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ชุดแนวชีวิตจากรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีในปี 2018 นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่ทูตสันถวไมตรีของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยตระหนักทางด้านความเท่าเทียมทางเพศและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
เฉิน หมิ่นเอ๋อ
เฉิน หมิ่นเอ๋อ ( "เฉิน หมิ่นเอ๋อร์"; กวางตุ้ง: "ฉั่น ม่านหยี่"; 17 ตุลาคม พ.ศ. 2502-)
มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "บาร์บารา เฉิน" (Barbara Chan) เป็นอดีตนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทชาวฮ่องกง ในสังกัดของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในช่วงยุคทศวรรษที่ 80 เธอเคยได้รับความนิยมและมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วเอเชีย จนถึงต้นยุคทศวรรษที่ 90 เธอได้ตัดสินใจหันหลังให้กับวงการมายา เพื่อไปเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัวให้กับสามีนักแสดงสมทบชื่อดัง "เลี่ยวฉี่จื้อ" (廖啟智) โดยทั้งสองมีลูกชายด้วยกันทั้งหมด 3 คน แต่ปัจจุบันเหลือลูกชาย 2 คน เพราะคนเล็กได้เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเมื่อปีพ.ศ. 2549
บาร์บารา เฉินหมิ่นเอ๋อ หลังจากเรียนจบในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแล้ว เธอได้ตัดสินใจไม่เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยและไปลงสมัครคัดเลือกเข้าเรียนการแสดงกับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในรุ่นที่ 8 เมื่อปีพ.ศ. 2522 (1979) โดยในรุ่นนั้นมีนักแสดงที่ต่อมามีชื่อเสียง เช่น ทังเจิ้นเยี่ย, เหลียงเจียหัว, จิ่ง ไต้อิง (景黛音), หวงเจ้าสือ (黃造時), โจวซิ่วหลัน (周秀蘭) และนักแสดงสมทบชื่อดัง เลี่ยวฉี่จื้อ (สามีคนปัจจุบันของเธอ) ด้วยผลการเรียนที่ดีเธอจึงได้มีโอกาสเล่นละครในขณะที่ยังเรียนการแสดงไม่จบโดยทางช่องมอบบทตัวประกอบให้เธอได้แสดงประเดิมในละครเรื่อง ชอลิ้วเฮียง (Chor Lau Heung 1979) และดาบมังกรหยก (The Sword of Romance 1979) ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นเวอร์ชันที่ เจิ้งเส้าชิว แสดงนำ หลังจากเรียนจบในปีถัดมาเธอก็เริ่มอาชีพนักแสดงอย่างเต็มตัว และมีโอกาสแสดงเป็นตัวประกอบในละครดัง ๆ หลายต่อหลายเรื่องเช่น เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้（The Bund I), เลือดต่างสี（The Brothers 1980), สองเทพบุตรโลกันต์ (Kung Fu Master of Fat Shan 1981), ไอ้หนุ่มเฮงระเบิด (Brothers Four 1981) เป็นต้น
จนปีต่อมาทางช่องได้ผลักดันบทนางรองให้กับเธอเป็นครั้งแรกในละครกึ่งสากลยอดนิยมเรื่อง เหยี่ยวถลาลม（The Lonely Hunter 1981）โดยมีนักแสดงชายดาวรุ่งมาแรง อย่างหวงเย่อหัว และเหมียวเฉียวเหว่ย ร่วมแสดงนำ ถึงแม้ละครเรื่องนี้จะประสบความสำเร็จและแจ้งเกิดให้กับทั้งสองนักแสดงชายดาวรุ่งแต่ทว่าตัวเธอเองกลับไม่โด่งดังอย่างที่ควรจะเป็นด้วยปัจจัยหลายอย่างทำให้ในตอนนั้นบทบาทของเธอในเรื่องนี้กลับไม่ค่อยเป็นที่พูดถึงกันมากนัก ว่ากันว่าเธอโดนความดังของ เจิ้งอวี้หลิง ที่ร่วมแสดงนำ ขโมยความโดดเด่นจนกลบบทบาทของเธอเสียเกือบหมด จนต่อมาเธอถึงได้มาแจ้งเกิดจริง ๆ กับบทบาทนางเอกเต็มตัวในละครแนวสากลยุคใหม่เรื่อง มือปราบจ้าวอินทรีย์（The Emissary 1982) ที่มีหลิวเต๋อหัวเป็นพระเอก ถือได้ว่าเป็นละครเรื่องแรกที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่พูดถึงกันจริง ๆ
หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานละครตามมาอีกหลายเรื่องแต่ทว่าละครเหล่านั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอมีชื่อเสียงมากนัก เช่น เพื่อนรักนอกพิภพ（The Superpower 1983) ที่มีพระเอกชื่อดัง โจวเหวินฟะ กับเหลียงเฉาเหว่ย แสดงนำ และเรื่อง
เทพบุตรทรนง（The Rough Ride 1985) ที่เธอได้มีโอกาสเล่นประกบกับดาราดัง หลี่เหลียงเหว่ย โดยมีเหลียงเฉาเหว่ย และ องเหม่ยหลิง แสดงนำ ถึงแม้บทบาทในละครเรื่องนี้ของเธอจะถูกหลายสื่อชื่นชมว่าดีกว่าบทที่ องเหม่ยหลิงได้รับ แต่ทว่าเธอกลับโดนความดังของดาราสาว องเหม่ยหลิง กลบบทบาทที่โดดเด่นของเธอในละครไปเสียเกือบหมด จนมาถึงละครเรื่อง ซิติงซาน พิชิตตะวันตก (General Father General Son 1986) ที่เธอได้มีโอกาสร่วมแสดงนำกับพระเอกชื่อดัง หวงเย่อหัว ซึ่งบทบาทในละครเรื่องนี้ทำให้เธอมีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้นและได้รับความนิยมขึ้นมา จนมาโด่งดังเป็นอย่างมากกับภาพลักษณ์สาวสมัยใหม่ซอยผมสั้น ในละครแนวสากลสุดฮิตเรื่อง ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย (Foundlings Progress 1987) ซึ่งเป็นละครฟอร์มกลาง ๆ ที่ตอนแรกหลายคนมองข้ามแต่พอได้ลงจอฉายจริงกลับดันฮิตถล่มทลายอย่างไม่น่าเชื่อส่งให้ เฉินหมิ่นเอ๋อ ก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงหญิงแถวหน้าของทางช่องด้วยอีกคน อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังแจ้งเกิดให้กับดาราชายดาวรุ่งที่ทางช่องกำลังผลักดันส่งเสริมอยู่ในขณะนั้น อย่าง หลี่หมิงและหลินจุ้นเสียน อีกด้วย หลังจากละครเรื่องนี้เป็นต้นมาก็เข้าสู่ยุคทองทางการแสดงของเธออย่างแท้จริง ผลงานของเธอที่ได้รับความนิยมมีหลายเรื่อง เช่น หลินชง แม่ทัพแห่งซ่ง (The Unyielding Master Lim 1986), ยอดทรนง (When Silken Hands Get Rough 1987), จอมจักรพรรดิ จูหยวนจาง (Born to Be a King 1987), จอมยุทธแผ่นดินเลือด (Twilight of a Nation 1988), เลือดรัก เลือดแค้น (For Once in a Life Time 1989), มังกรคะนองรัก (The Legend of the Dragon Pearl 1990), คู่แค้นเลือดต่างสี（The Witness of Time 1990) ทุกเรื่องล้วนแล้วแต่ได้รับความนิยมเป็นอย่างดี โดยเฉพาะทั้งละครเรื่อง ตำนานอักษรกระบี่ ฉบับปีพ.ศ. 2530 (The Book and the Sword 1987) และ ค่าแห่งชีวิต（And Yet We Live 1988) ที่เรื่องนี้เธอได้แสดงฝีมือเต็มที่ประกบกับดาราชายเจ้าบทบาทว่านจือเหลียง นับได้ว่าทั้งสองเรื่องนี้เป็นผลงานมาสเตอร์พีซในช่วงชีวิตการเป็นนักแสดงของเธอ
เนื่องจากภาพลักษณ์ที่ดีของเธอ จึงทำให้เธอมักได้บทที่เล่นเป็นอาจารย์, นักสังคมสงเคราะห์และทนายความ เป็นส่วนใหญ่ ส่วนบทบาทอื่น ๆ นอกจากงานแสดงแล้ว เธอยังทำหน้าที่เป็นพิธีกรภาคสนามของรายการกีฬา "สปอร์ต เวิลด์" (Sports World) และเคยทำหน้าที่เป็นพิธีภาคสนามของทางเกาะฮ่องกงร่วมกับนักแสดงหญิง หลิวเหม่ยเจียน ในงานแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เมื่อปีพ.ศ. 2531 (1988) อีกด้วยซึ่งในตอนนั้นทั้งสองนักแสดงสาวต่างได้รับคำชื่นชมจากสื่อฮ่องกงเป็นอย่างมาก จนกระทั่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2536 สัญญาการเป็นนักแสดงครั้งสุดท้ายกับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีได้หมดลง เธอได้ตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับทางช่องและถอนตัวออกจากวงการบันเทิงอย่างเต็มตัวเพื่อไปทำหน้าที่แม่บ้านให้กับสามี เป็นเหตุให้นับตั้งแต่นั้นชื่อเสียงของเธอเริ่มจางหายไปจากจอละครโทรทัศน์ ผลงานการแสดงละครเรื่องสุดท้ายเป็นละครแนวซิทคอมเรื่อง ครอบครัวหรรษา ปี 93 (Class Of '93)
ทั้งเลี่ยวฉี่จื้อ และเฉินหมิ่นเอ๋อทั้งคู่ได้เข้าพิธีแต่งงานกันเมื่อวันที่11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 และปัจจุบันทั้งสองยังคงครองรักกันอย่างหวานชื่นอยู่เสมอ ทางฝ่ายชายยังคงทำงานในแวดวงบันเทิงและได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2564
ปัจจุบัน เฉินหมิ่นเอ๋อ ยังคงปรากฏตัวเป็นข่าวครั้งคราวในสื่อของ องค์กรคริสเตียน
ละครโทรทัศน์กับค่ายทีวีบี (TVB)
พระสุนทรราชวงศา
พระสุนทรราชวงศาฯ (เจ้าฝ่ายบุต)
พระสุนทรราชวงศาฯ หรือ ท้าวฝ่ายบุต พระประเทศราชผู้ครองเมืองยศสุนทรประเทศราช องค์ที่ 3 และเป็นพระโอรสของพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช พระประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 อีกทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระอัยกา (ปู่) คือ พระวรราชปิตา พระอัยยิกา (ย่า) คือ พระนางบุสดีเทวี และพระปัยกา (ปู่ทวด) คือ เจ้านอง ทรงเป็นปฐมราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว ปฐมเจ้าผู้สร้างนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (จังหวัดหนองบัวลำภูในปัจจุบัน) ส่วนพระมารดาเป็นหญิงชาวลาวเวียงจันทน์
พ.ศ. 2334 เกิดเหตุกบฏอ้ายเชียงแก้วที่อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ ทางฝ่ายนครจำปาศักดิ์ไม่สามารถรับมือได้ เนื่องจากพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ในเวลานั้น ถึงแก่พิราลัยกะทันหันหลังจากได้รับทราบข่าวศึก (ก่อนหน้านั้นพระเจ้าองค์หลวงฯ เองก็ประชวรเรื้อรังมานานแล้ว) ท้าวฝ่ายหน้า ได้นำท้าวคำสิงห์ และท้าวฝ่ายบุต พระโอรสทั้งสองไปร่วมมือกับพระประทุมราชวงศา (ท้าวคำผง) พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบล ผู้เป็นพระเชษฐา ยกทัพไปปราบกบฏอ้ายเชียงแก้วจนราบคาบ และท้าวฝ่ายหน้าได้จับตัวอ้ายเชียงแก้วประหารชีวิตที่แก่งตะนะ (อยู่ในแม่น้ำมูล ระหว่างอำเภอพิบูลมังสาหารกับอำเภอสิรินธรในปัจจุบัน) ก่อนหน้าที่กองทัพเมืองนครราชสีมาจะยกมาถึงตามรับสั่งจากกรุงเทพฯ ด้วยความดีความชอบในครั้งนี้ ทำให้เจ้าหน้าได้รับการแต่งตั้งเป็น "พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช" พระประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 แลพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชก็ยังให้ท้าวฝ่ายบุต ผู้เป็นพระโอรสลงไปรับราชการสนองที่นครจำปาศักดิ์อีกด้วย
พ.ศ. 2370 พระยาราชสุภาวดีจึงกราบบังคมทูลความดีความชอบของท้าวฝ่ายบุตในคราวปราบกบฎเจ้าอนุวงศ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งท้าวฝ่ายบุตเป็นพระสุนทรราชวงศา มหาขัติยชาติ ประเทศราชวงศ์เวียง ดำรงรักษ์ภักดียศฦๅไกร ศรีพิไชยสงคราม พระประเทศราชผู้ครองเมืองยศสุนทร องค์ที่ 3 (พ.ศ. 2370-2400) พร้อมพระราชทานพระพุทธรูปสำคัญคือ พระพุทธปฏิมาบุษยรัตน์ หรือ พระแก้วหยดน้ำค้าง อันเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองยโสธรในปัจจุบัน , พระราชทานเชลยศึกจากนครเวียงจันทน์ จำนวน 500 ครอบครัว และพระราชทานปืนใหญ่ไว้สำหรับเมืองยศสุนทร 1 กระบอก อันมีชื่อว่า "ปืนนางป้อง" ซึ่งยังคงปรากฏอยู่ที่ศาลหลักเมืองยโสธรมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อท้าวฝ่ายบุตได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นเป็นพระประเทศราชผู้ครองเมืองแล้ว ได้ให้ไพร่พลนำหินศิลาจากบ้านแก้งหินโงม มาสร้างพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานที่มณฑปวัดป่ามะม่วง สร้างวัดขึ้นที่ท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำชี เรียกว่า วัดท่าแขก (หรือวัดศรีธรรมารามในปัจจุบัน) และสร้างวัดขึ้นที่กลางเมือง เรียกว่า วัดกลางศรีไตรภูมิ ไว้เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองสืบมา
ครองเมืองนครพนม.
ปี พ.ศ. 2378 เมื่อพระบรมราชา (มัง) เจ้าเมืองนครพนมได้หลบหนีไปกับเจ้าอนุวงศ์ แล้วพระยามหาอำมาตยาธิบดี (หรุ่น) จึงได้มอบให้พระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวฝ่ายบุต) พระประเทศราชผู้ครองเมืองยศสุนทร มาว่าราชการเป็นเจ้าเมืองนครพนมเป็นที่พระประเทศราชครองเมืองนครพนมอีกตำแหน่งหนึ่ง
ปี พ.ศ. 2381 พระสุนทรราชวงศาฯ พระประเทศราชผู้ครองเมืองยศสุนทร ได้พยายามเกลี้ยกล่อมให้พระบรมราช (มัง) อดีตเจ้าเมืองนครพนมพร้อมด้วยกรมการเมืองบางคน และบุตรหลานที่อพยพหลบหนีไปกับเจ้าอนุวงศ์ที่เมืองมหาชัยก่องแก้วทางฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงให้กลับมาอยู่ที่เมืองนครพนมตามเดิม รัชกาลที่ 3 ทรงพระราชดำริว่าพระบรมราชา (มัง) เจ้าเมืองนครพนมก็ชราภาพ และป่วยเป็นคนพิการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระสุนทรราชวงศาฯ เป็นผู้ครองเมืองนครพนมและครองเมืองยศสุนทรทั้งสองเมือง แม้จะได้ครองทั้ง2เมืองแต่ทรงพระราชทานนามบรรดาศักดิ์เท่าเดิมคือตำแหน่งพระประเทศราชพร้อมเครื่องยศ คือ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานกระโถนทองคำหนึ่ง โต๊ะเงิน คาวหวาน กระบี่บั้งทองหนึ่ง ปืนคาบศิลาคอลาย 2 กระบอก เสื้อกำมะหยี่ติดขลิบแถบทองตัวหนึ่ง หมวกตุ้มปี่ยอดทองคำประดับพลอยหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วตัวหนึ่ง เสื้อญี่ปุ่นลายเขียนตัวหนึ่ง แพรโล่ผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง และสัปทนสักหลาดคันหนึ่ง เป็นเครื่องยศบรรดาศักดิ์ นอกจากนั้นยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งกรมการเมืองชั้นผู้ใหญ่ในเมืองนครพนม ดังนี้ ท้าวจันโท น้องพระบรมราชา (มัง) เป็นอุปราช ท้าวอรรคราช บุตรพระบรมราชา (มัง) เป็นราชวงศ์ ท้าวอินทวงศ์ เมืองยศสุนทร เป็นราชบุตร
ในระหว่างที่พระสุนทรราชวงศาฯ ดำรงตำแหน่งพระประเทศราชผู้ครองเมืองนครพนม อยู่นานถึง 22 ปี ได้มีเหตุการณ์และตั้งเมืองขึ้นใหม่โดยยกกองทัพออกไปกวาดต้อนผู้คนทางฝั่งซ้าย แม่น้ำโขง (ดินแดนสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวปัจจุบัน) คือจากเมืองวัง เมืองพิณ เมืองนอง เมืองเซโปน เมืองคำเกิด เมืองคำม่วน เมืองคำอ้อคำเขียว เมืองแสก เมืองเชียงฮ่ม เมืองผาบัง ฯลฯ ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ คือ ผู้ไท ข่า กะโซ่ กะเลิง แสก ย้อ โย้ย ให้มาตั้งขึ้นเป็นเมืองต่าง ๆ ในท้องที่เมืองนครพนม เมืองสกลนคร เมืองมุกดาหาร และเมืองกาฬสินธุ์
การสงคราม และคุณูปการณ์.
พ.ศ. 2369 เกิดสงครามเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์กับกรุงเทพมหานคร ท้าวฝ่ายบุตพร้อมกับท้าวสุวอธรรมา (บุญมา) (ต่อมาได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นพระปทุมเทวาภิบาล เจ้าเมืองหนองคายคนแรก) และท้าวเคน บุตรชายของท้าวสุวอธรรมา (บุญมา) ได้นำกองกำลังเมืองยศสุนทรเข้าร่วมกองทัพเจ้าพระยาราชสุภาวดี เข้าตีค่ายเวียงคุกที่เมืองยโสธรแตก เจ้าราชบุตร (โย้) โอรสของเจ้าอนุวงศ์และเป็นเจ้าเมืองจำปาศักดิ์ยกทัพมาตั้งมั่นที่เมืองอุบล พระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ยกทัพจากยโสธรเข้าโจมตีเมืองอุบล ชาวลาวเมืองอุบลลุกฮือขึ้นขับไล่เจ้าราชบุตรออกจากเมือง เจ้าราชบุตรหลบหนีกลับไปยังเมืองจำปาศักดิ์แต่ไม่สามารถเข้าเมืองได้เนื่องจากความวุ่นวายในเมือง พระยาราชสุภาวดี (สิงห์) จึงสามารถเข้ายึดเมืองจำปาศักดิ์ และจับกุมตัวเจ้าราชบุตรได้
พ.ศ. 2371 เจ้าอนุวงศ์ซึ่งได้หลบหนีไปยังเวียดนามราชวงศ์เหงียน และได้กลับมายังเมืองเวียงจันทน์พร้อมคณะทูตของพระจักรพรรดิมิญหมั่ง เจ้าอนุวงศ์เข้าลอบสังหารกองกำลังฝ่ายไทยและเข้าครองเมืองเวียงจันทน์อีกครั้ง เจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ซึ่งยกทัพมาตั้งมั่นที่เมืองพันพร้าว (ตำบลพานพร้าว อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย) จึงล่าถอยไปทางใต้ไปยังเมืองยโสธร เจ้าอนุวงศ์จึงส่งพระโอรสเจ้าราชวงศ์ (เหง้า) ยกทัพลาวจากเวียงจันทน์ข้ามแม่น้ำโขงลงมาทางใต้เพื่อตามทัพของเจ้าพระยาราชสุภาวดี เจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ได้ยกทัพขึ้นมาตั้งรับที่ค่ายบกหวาน (ตำบลบกหวาน อำเภอเมืองจังหวัดหนองคาย) เจ้าพระยาราชสุภาวดีได้ต่อสู้ตัวต่อตัวกับเจ้าราชวงศ์ (เหง้า) เจ้าพระยาราชสุภาวดีตกจากม้าล้มลง เจ้าราชวงศ์ใช้หอกแทกถูกเฉียดตัวเจ้าพระยาราชสุภาวดีเป็นแผลถลอก เจ้าราชวงศ์จะให้ดาบฟันซ้ำหลวงพิพิธน้องชายของเจ้าพระยาราชสุภาวดีเข้ารับแทนทำให้หลวงพิพิธถูกฟันเสียชีวิต เจ้าพระยาราชสุภาวดีอาศัยจังหวะใช้มีดแทงที่ต้นขาของเจ้าราชวงศ์ประกอบกับฝ่ายไทยยิงปืนถูกเข่าของเจ้าราชวงศ์ล้มลงเสียโลหิตมาก ฝ่ายลาวจึงนำเจ้าราชวงศ์ขึ้นแคร่หามหนีไป เจ้าพระยาราชสุภาวดีแม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บยังคงติดตามเจ้าราชวงศ์ไปแต่ไม่สำเร็จ
หลังจากชัยชนะของเจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ที่ค่ายบกหวานทำให้เจ้าอนุวงศ์หลบหนีออกจากเวียงจันทน์อีกครั้งไปยังเมืองพวนอาณาจักรเชียงขวาง เจ้าพระยาราชสุภาวดียกทัพกลับไปพันพร้าวอีกครั้งและเข้ายึดเมืองเวียงจันทน์ได้เผาทำลายเมืองเวียงจันทน์ลงอย่างสิ้นเชิง ฝ่ายพระจักรพรรดิมิญหมั่งส่งทูตมาอีกครั้งแต่เจ้าพระยาราชสุภาวดีไม่ไว้วางใจฝ่ายเวียดนามจึงออกอุบายให้จัดงานเลี้ยงให่แก่คณะทูตเวียดนามและสังหารคณะทูตเวียดนามเกือบหมดสิ้น เจ้าน้อยเมืองพวน ได้จับกุมตัวเจ้าอนุวงศ์ส่งมาให้เจ้าพระยาราชสุภาวดีได้สำเร็จ
พ.ศ. 2395 พระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวฝ่ายบุต) ได้ติดต่อค้าขายกับเมืองนครราชสีมาและได้รับรองให้ชาวจีนเข้ามาตั้งร้านค้าขายที่เมืองยโสธรเป็นครั้งแรก โดยใช้เกวียนในการขนส่งสินค้า กองเกวียนของพ่อค้าจีนน่าจะใช้เส้นทางนางอรพิม ทางช้างเผือกในการขนส่งสินค้าระหว่างทั้งสองเมืองนี้ ดังนั้นทางสายนี้จึงมีความสำคัญทั้งทางด้านการเมือง ด้านเศรษฐกิจและสังคมต่อหัวเมืองในแถบนี้
การก่อตั้งบ้านเมืองขึ้นในภาคอีสาน.
พระสุนทรราชวงศาฯ ผู้นี้มีศรัทธาเลื่อมใสในพระบวรพุทธศาสนาเป็นอันมาก นำไพร่พลสร้างพระอารามขึ้นหลายแห่ง ดังนี้
พ.ศ. 2378 พระสุนทรราชวงศาฯ ขึ้นไปครองเมืองนครพนม ได้ขอเวนคืนที่ดินแล้ว มีรับสั่งให้เมืองแสน เมืองจันทร์ ท้าวเพียกรมการเมืองนำไพร่พลชาวเมืองนครพนมสร้างวัดขึ้น 1 แห่ง และพระเจดีย์อีก 1 องค์ ก็เป็นที่สง่างามแก่เมืองนครพนมเท่าทุกวันนี้ (ยังไม่ทราบชัดเจนว่าคือวัดใด)
พ.ศ 2395 พระสุนทรราชวงศาฯ กลับลงมาครองเมืองยศสุนทร มีรับสั่งให้เมืองแสน เมืองจันทร์ ท้าวเพียกรมการเมืองนำไพร่พลสร้างวัดขึ้นตรงบริเวณประหารชีวิตเจ้าอุปราชบุตร และเจ้าคำม่วน ซึ่งทั้งสองมีศักดิ์เป็นหลานอาว์ของพระสุนทรราชวงศาฯ (เจ้าฝ่ายบุต) ด้วยความอาลัยรันทดในวิบากกรรมของท่านทั้งหลายที่ได้สิ้นชีวิตโดยการถูกประหารใน "คุกเพลิง" และปักเขตสร้างพระอุโบสถครอบตรงที่คุกเพลิงนั้นเสีย ปักเขตวัดตั้งแต่หนองแห้วข้างเมือง หนองแกอยู่กลางวัด เกณฑ์ไพร่พลขุดดืนถมเป็นลานวัดให้ราบเสมอกันดี ทิศใต้วัดล้อมด้วยเสาไม้แก่น ทิศตะวันออก ทิศเหนือ แลทิศใต้ล้อมด้วยกำแพงก่อดินอิฐ พร้อมปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ จำนวน 8 ต้น เรียงรายเป็นระยะ สร้างเสนาสนะสำหรับเป็นที่อาศัยแก่พระภิกษุสามเณร และนิมนต์พระครูเผือกมาจำพรรษาเป็นเจ้าอาวาส พระสุนทรราชวงศาฯ สละข้าไพร่ชายหญิง จำนวน 10 ครัวเรือน ให้เป็นข้าโอกาส (เลขวัด) ดูแลวัดสืบไป และประทานนามวัดว่า วัดท่าชี แต่ประชาชนชาวเมืองนิยมเรียกว่า วัดท่าแขก หรือ วัดนอก
ทูลเกล้าถวายช้างเผือก.
ในขณะที่พระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวฝ่ายบุต) ได้ปกครองเมืองยศสุนทรอยู่นั้นก็ได้แต่งหมอช้างควาญช้างจากบ้านเมืองไพร แขวงเมืองยศสุนทรไปแทรกโพนช้างทางฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงได้ช้างสีประหลาดมา 2 ครา ภายในระยะเวลา 2 ปีติดต่อกัน และได้ฝึกหัดช้างสีประหลาดจนชำนาญ จึงนำลงไปทูลเกล้าฯ ที่กรุงเทพมหานคร ดังปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวันของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ความว่า
ครั้นแล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานตราความชอบให้แก่พระสุนทรราชวงศาฯ คือ เหรียญชั้นตริยาภรณ์ และเครื่องยศอื่นสมควรแก่พระประเทศราชผู้ครองเมือง ตามพงศาวดารเมืองยโสธร (สำนวนของพระญาณรักขิต (ใจ ยโสธรรัตน์))
พระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวฝ่ายบุต) มีพระญาติวงศ์ทั้งหมด 5 พระองค์ เป็นพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ
และมีพระอนุชา พระขนิษฐา อีก 4 พระองค์ คือ
พ.ศ. 2400 พระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวฝ่ายบุต) ได้ถึงแก่พิราลัย แลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบศิลาปลงศพ
(สมัยนั้นเรียกว่า"นิภาภรณ์")
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ (; อักษรย่อ: APC) เป็นยานพาหนะทางทหารหุ้มเกราะแบบกว้าง ที่ออกแบบมาเพื่อการขนส่งบุคลากรและอุปกรณ์ในเขตสู้รบ บางครั้งได้รับการเรียกขานในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทิลแท็กซี่" (รถแท็กซี่ต่อสู้) หรือ "แบตเทิลบัส" (รถบัสต่อสู้) ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รถลำเลียงพลหุ้มเกราะได้กลายเป็นเครื่องมือทางทหารที่พบได้ทั่วไปทั่วโลก
ตามคำนิยามในสนธิสัญญาจำกัดกำลังทหารและอาวุธในยุโรป รถลำเลียงพลหุ้มเกราะคือ "ยานเกราะต่อสู้ที่ออกแบบและติดตั้งเพื่อส่งกองทหารราบต่อสู้ และซึ่งเป็นกฎ ติดอาวุธเป็นองค์ประกอบหรือเป็นส่วนประกอบสำคัญของขนาดลำกล้องปืนน้อยกว่า 20 มม." เมื่อเทียบกับรถรบทหารราบ ซึ่งใช้ในการขนส่งทหารราบเข้าสู่สนามรบ รถลำเลียงพลหุ้มเกราะมีอาวุธยุทโธปกรณ์น้อยกว่า และไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้การยิงสนับสนุนโดยตรงในการต่อสู้
จุดเริ่มต้นของรถลำเลียงพลหุ้มเกราะอยู่ในแนวรบด้านตะวันตกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงต่อมาของสงคราม รถถังของฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถบุกทะลวงแนวข้าศึกได้ แต่ทหารราบที่ตามมา—ซึ่งจำเป็นต้องรวมเป็นหนึ่ง—ยังต้องเผชิญกับอาวุธเล็กและการยิงปืนใหญ่ ซึ่งหากไม่มีทหารราบสนับสนุน รถถังก็ถูกแยกเดี่ยวและถูกทำลายได้ง่ายขึ้น ในการตอบสนอง อังกฤษได้ทำการทดลองโดยขนส่งทหารปืนกลในรถถังมาร์ก V* แต่พบว่าสภาพภายในรถถังทำให้ทหารไม่เหมาะสมสำหรับการรบ ทางอังกฤษจึงออกแบบยานเกราะขนส่งกองทหารที่สร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์คันแรกคือมาร์ก IX แต่สงครามได้สิ้นสุดลงก่อนที่จะนำมาใช้
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รถกึ่งสายพาน เช่น เอ็ม3 สัญช่าติอเมริกัน และเอ็สเด.เคเอฟเซท 251 สัญชาติเยอรมัน ได้มีบทบาทคล้ายกับรถลำเลียงพลหุ้มเกราะหลังสงคราม ส่วนกองกำลังเครือจักรภพบริเตนได้พึ่งพารถสายพานเต็มรูปแบบอย่างยูนิเวอร์เซล แคริเออร์ ตลอดช่วงสงคราม รถลำเลียงพลหุ้มเกราะได้พัฒนาจากรถหุ้มเกราะที่มีความสามารถในการขนส่ง สู่ยานพาหนะที่สร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์ นอกจากนี้ ยานเกราะที่ล้าสมัยยังถูกนำมาใช้ใหม่ในฐานะรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ เช่น "แคงกะรู" ต่าง ๆ ที่ดัดแปลงจากปืนอัตตาจรเอ็ม7 พรีสท ตลอดจนจากรถถังเชอร์ชิล, เอ็ม3 สจวต และแรม
ในช่วงสงครามเย็น ได้มีการพัฒนารถลำเลียงพลหุ้มเกราะเฉพาะทางมากขึ้น สหรัฐได้มุ่งเสนอซีรีส์รถของพวกเขา รวมถึงรุ่นสืบทอดของยานพาหนะสายพานยกพลขึ้นบก แต่ที่มีมากที่สุดคือรถลำเลียงพลหุ้มเกราะเอ็ม113 ซึ่งมีการผลิตกว่า 80,000 คัน ตั้งแต่นั้นมา ประเทศตะวันตกได้ปลดประจำการเอ็ม113 เป็นส่วนใหญ่ โดยแทนที่พวกมันด้วยรถลำเลียงพลหุ้มเกราะที่ใหม่กว่า ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ล้อยาง ส่วนตัวอย่างสงครามเย็นของ "แคงกะรู" คืออัคซาริตของอิสราเอลที่มีเกราะหนา ซึ่งดัดแปลงมาจากรถถังที-55 ที่ยึดมาได้ โดยแนวคิดดังกล่าวส่งผลให้เกิดรถลำเลียงพลหุ้มเกราะนาเมร์
Armoured personnel carrier
มายเลิฟ (เพลงเวสท์ไลฟ์)
ณัฐรินทร์ สุวรรณเลิศ (ชื่อเล่น:ลิเบีย) (เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครปัจจุบันเธอเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
ณัฐรินทร์ สุวรรณเลิศ หรือชื่อเดิม (ชุติมนต์ สุวรรณเลิศ) ชื่อเล่น ลิเบีย เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2535เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ลิเบียเป็นบุตรคนโต มีน้องชายชื่อเอเชีย ทั้งคู่เกิดที่กรุงเทพมหานคร มีบิดาและมารดานับถือศาสนาพุทธและมีเชื้อชาติไทยจีนปัจจุบันเธออาศัยและพักกับครอบครัวที่กรุงเทพมหานคร
เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยเขาได้มีโอกาสร่วมถ่ายโฆษณาต่าง ๆ ต่อมาเธอได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี เธอมีผลงานละครเรื่อง "หนีก็ล่า ซ่าก็รัก","มรสุมสวาท","มัสยา","รักกันมันแจ๋ว" เป็นต้น เธอรับงานละครเรื่อยมาในปี 2561 ละครเรื่อง "เจ้าสาวช่างยนต์" เจ้าของบทบาท ภาวิตา ประกบคู่กับเกรท สพล อัศวมั่นคงและเป็นการร่วมงานกันเป็นครั้งแรกโดยมีผู้ติดตามและรับชมทำให้ละครเรื่องนี้กระแสตอบรับเป็นอย่างและดีล่าสุดตอนจบละครเรื่องเรตติ้งสูงสุด 7.7 ทำให้ทีมงานผู้จัดและนักแสดงปลื้มกระแสตอบรับจากผู้รับชมและให้การสนับสนุนตลอดเรื่อยมา
ในปี 2562 ณัฐรินทร์ผลงานละครเรื่อง "เจ้าสาวแก้ขัด" เจ้าของบทบาท สายฝน ประกบคู่กับซัน พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ และเป็นการร่วมงานกันเป็นครั้งแรกโดยมีผู้ติดตามและรับชมทำให้ละครเรื่องนี้ขณะที่ละครเรื่องดังกล่าวกำลังออกอากาศเป็นละครที่มีกระแสเรตติ้งดีประสบความสำเร็จ
และตามด้วยผลงานแสดงละครรีเมคที่ยอดนิยมในอดีตเรื่อง "สุภาพบุรุษชาวดิน" ซึ่งรับบทเป็น "เจ้าน้อย" แสดงคู่กับ จุติ จำเริญเกตุประทีป ละครเรื่องนี้ถือได้ว่าประสบความสำเร็จและการตอบรับดีกลายเป็นละครตอนจบเรตติ้งสูงสุด 7.2
โรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ
โรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ  หรือ อะนอเร็กเซีย เป็นความผิดปกติของการรับประทานที่ผู้ป่วยมีลักษณะน้ำหนักลด จำกัดอาหาร มีความกลัวน้ำหนักขึ้นและมีความต้องการที่จะผอมอย่างมาก ผู้ป่วยอะนอเร็กเซียมักมองว่าตัวเองมีน้ำหนักเกินทั้งที่ในความจริงมีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์และมักปฏิเสธว่าตัวเองมีปัญหาด้านน้ำหนักลด พวกเขามักใช้วิธีลดน้ำหนักด้วยการทานน้อย ออกกำลังกายอย่างหนัก ทำให้ตัวเองอาเจียนหรือใช้ยาระบาย ภาวะแทรกซ้อนจากโรคนี้ได้แก่โรคกระดูกพรุน ภาวะการมีบุตรยาก โรคหัวใจ ในผู้หญิงมักพบภาวะขาดประจำเดือน
สาเหตุของอะนอเร็กเซียยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่พบว่ายีนบางตัวส่งผลต่อผู้ป่วยที่เป็นแฝดแท้มากกว่า ปัจจัยด้านสังคมที่ให้คุณค่ากับความผอมส่งผลให้อัตราโรคนี้สูงขึ้นเช่นกัน โรคอะนอเร็กเซียพบได้ในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับรูปลักษณ์เช่น นักกีฬา นักเดินแบบและนักเต้นรำ รวมถึงหลังจากประสบความเครียดหรือเหตุการณ์ที่ส่งผลต่อจิตใจ การวินิจฉัยทั่วไปจะใช้การวัดน้ำหนักและแบ่งความรุนแรงตามดัชนีมวลกาย (BMI) ในผู้ใหญ่ที่ป่วยเป็นโรคอะนอเร็กเซียระดับต่ำจะมีค่า BMI สูงกว่า 17, ระดับกลาง BMI 16-17, ระดับสูง BMI 15-16 และระดับร้ายแรง BMI ต่ำกว่า 15 โรคอะนอเร็กเซียมีภาวะตั้งต้นในช่วงวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
การรักษาโรคอะนอเร็กเซียจะเป็นการฟื้นฟูน้ำหนัก รักษาด้านจิตใจและพฤติกรรม มีรายงานว่าการบำบัดแบบอื่น ๆ เช่นการบําบัดทางความคิดและพฤติกรรมและการบำบัดครอบครัวมอดส์ลีย์ได้ผลเช่นกัน ผู้ป่วยบางรายอาจประสบโรคนี้ช่วงเดียวแล้วอาการดีขึ้น ในขณะที่บางรายอาจป่วยได้หลายช่วงในเวลาหลายปี มีรายงานว่าภาวะแทรกซ้อนจะลดลงหากกลับมามีน้ำหนักตามเกณฑ์อีกครั้ง
มีผู้ป่วยอะนอเร็กเซียทั่วโลกประมาณ 2.9 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015 โดยพบว่า ผู้หญิงชาวตะวันตกประมาณ 0.9-4.3% และผู้ชายชาวตะวันตก 0.2-0.3% จะประสบโรคนี้ในช่วงหนึ่งของชีวิต ในปี ค.ศ. 2015 โรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยตรงประมาณ 600 คน และเพิ่มความเสี่ยงในการเสียชีวิตจากสาเหตุอื่น เช่น การฆ่าตัวตาย วิลเลียม กอล แพทย์ชาวอังกฤษเป็นผู้นิยามชื่อโรคและบรรยายถึงโรคนี้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1873 โดยมาจากคำในภาษากรีก ἀνορεξία (anorexía) ที่แปลว่า "ไม่อยากอาหาร" ดังนั้น anorexia nervosa จึงมีความหมายว่า "ผู้ป่วยทางจิตที่ไม่อยากอาหาร"
สงครามกลางเมืองเยเมน (พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน)
เลขทะเบียนวัตถุอวกาศสากล