pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงที่เมืองวรนคร (เมืองปัว) ว่างจากผู้นำ เนื่องจากเจ้าเก้าเถื่อนไปครองเมืองย่างแทนปู่คือ พญาภูคา พญางำเมืองเจ้าผู้ครองเมืองพะเยา จึงได้ขยายอิทธิพลเข้าครอบครองบ้านเมืองปัวทั้งหมด นางพญาแม่เท้าคำปินพร้อมด้วยบุตรในครรภ์ ได้หลบหนีไปอยู่บ้านห้วยแร้ง จนคลอดได้บุตรชายท่ามกลางท้องไร่นั้น ชื่อว่า "เจ้าขุนใส" ปรากฏว่านายบ้านห้วยแร้งนั้น เป็นพ่อครัวพญาเก้าเกื่อนมาก่อน จึงรับนางพญาแม่ท้าวคำปินและกุมารไปเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ อายุได้ 16 ปี ก็นำไปไหว้สาพญางำเมือง เมื่อพญางำเมืองเห็น ก็มีใจรักเอ็นดูรับเลี้ยงดูไว้ แลเติบใหญ่ได้เป็นขุนนาง รับใช้พญาคำเมืองจนเป็นที่โปรดปราน พญางำเมืองจึงสถาปนาให้เป็น เจ้าขุนใสยศ ครองเมือง เป็นเจ้าเมืองปราดภาย หลังมีกำลังพลมากขึ้นจึงยกทัพมาต่อสู้จนหลุดพ้นจากอำนาจเมืองพะเยา แล้วกลับมาเป็นพญาเสวยเมืองวรนคร (เมืองปัว) และได้รับการสถาปนาเป็น "พญาผานอง" เมืองวรนคร จึงกลายชื่อมาเป็น เมืองปัว ซึ่งหันไปมีความสัมพันธ์กับกรุงสุโขทัยในสมัยพ่อขุนรามคำแหง ดังปรากฏชื่อเมืองปัวอยู่ในหลักศิลาจารึก หลักที่ 1
พญาผานองเสวยเมืองปัวอยู่ได้ 30 ปี มีโอรส 6 คน คนแรกชื่อ เจ้าการเมือง คนสุดท้องชื่อ เจ้าใส พอพญาผานองถึงแก่พิราลัยไปแล้ว เสนาอำมาตย์ทั้งหลายก็อภิเษกให้เจ้าใสผู้น้องเสวยเมืองแทน เพราะเป็นผู้มีความรู้เฉลียวฉลาด แต่อยู่ได้ 3 ปี ก็ถึงแก่พิราลัยไปอีก เสนาอำมาตย์ทั้งหลายจึงเชิญ เจ้าการเมือง ขึ้นเสวยเมืองแทน
ในสมัยของพญาการเมือง (กรานเมือง) โอรสของพญาผานอง เมืองปัว ได้มีการขยายตัวมากขึ้น ตลอดจนมีความสัมพันธ์กับเมืองสุโขทัยอย่างใกล้ชิด พงศาวดารเมืองน่านกล่าวถึงพญาการเมืองว่า ได้รับเชิญจากเจ้าเมืองสุโขทัย (พระมหาธรรมราชาลิไท) ไปร่วมสร้างวัดหลวงอภัย (วัดอัมพวนาราม) ขากลับเจ้าเมืองสุโขทัย ได้พระราชทานพระธาตุ 7 องค์ พระพิมพ์ทองคำ 20 องค์ พระพิมพ์เงิน 20 องค์ ให้กับพญาการเมืองมาบูชา ณ เมืองปัวด้วย
ครั้งนั้น พญาการเมือง ได้ปรึกษาพระมหาเถรธรรมบาลและได้เลือกสถานที่ บรรจุพระบรมธาตุ จึงได้ก่อสร้างพระธาตุแช่แห้งขึ้นที่บนภูเพียงแช่แห้ง ด้วยความเชื่อว่าเป็นที่เคยบรรจุพระบรมธาตุมาแต่ปางก่อน ดอยภูเพียงแช่แห้งเป็นเนินไม่สูงนัก ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำเตี๋ยนกับน้ำลิง ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำน่าน จึงได้ระดมผู้คนก่อสร้างพระธาตุแช่แห้งขึ้นที่เนินแล้วอัญเชิญพระบรมธาตุมาบรจุไว้ พร้อมทั้งได้อพยพผู้คนจากเมืองปัว ลงมาสร้างเมืองใหม่ที่บริเวณพระธาตุแช่แห้ง เรียกว่า "เวียงภูเพียงแช่แห้ง" เมือปี พ.ศ. 1902 โดยมีพระธาตุแช่แห้งเป็นศูนย์กลางเมือง
อำเภอปัวตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอปัวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 107 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอปัวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอปัว มีสถานพยาบาลบริการทั้งหมด 14 แห่ง ดังนี้
อำเภอท่าวังผา
ท่าวังผา  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดน่าน เป็นอำเภอที่รองรับการขยายตัวเศรษฐกิจแห่งที่ 1 ของจังหวัดน่านตอนเหนือ
อำเภอท่าวังผามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ความเป็นมาของนามท่าวังผานั้นคือ ลักษณะของเกาะแก่งในแม่น้ำน่าน ซึ่งมีแต่หินผาและเป็นวังน้ำอยู่มากมาย ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมระหว่างเมืองปัวกับเมืองน่านในอดีต หากมุมมองด้านโบราณคดีแล้ว พบชุมชนโบราณต้นกำเนิดเมืองน่านซึ่งมีอายุกว่า 800 ปี สร้างในสมัยพญาภูคา ปฐมกษัตริย์น่านแห่งราชวงค์ภูคา อยู่ในท้องที่ตำบลยม (รวมจอมพระด้วย) ซึ่งในปัจจุบันยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่ในท้องที่บ้านเสี้ยว บ้านลอมกลาง บ้านทุ่งฆ้อง บ้านนานิคม บ้านถ่อน จากสภาพชุมชนนั้นเป็นชุมชนเมืองขนาดใหญ่ เพราะมีการค้นพบกำแพงเมือง วัดร้าง และพระพุทธรูปเป็นจำนวนมากในบริเวณลุ่มแม่น้ำย่าง ฉะนั้นท่าวังผาในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของเมืองปัว จึงเป็นเมืองเก่าแก่ ยุคเดียวกับสุโขทัย
ท้องที่อำเภอท่าวังผาเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปัว ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ได้มีประกาศกระทรวงมหาไทยให้แบ่งตำบลริม ตำบลป่าคา ตำบลตาลชุม และตำบลยม ออกจากการปกครองของอำเภอปัวรวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าวังผา และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะเป็น อำเภอท่าวังผา เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ตั้งที่ว่าการอำเภอ ณ บ้านสบยาว หมู่ที่ 4 ตำบลท่าวังผา อำเภอท่าวังผา
อำเภอท่าวังผาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 91 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอท่าวังผาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
แม่น้ำสำคัญของอำเภอท่าวังผา
อำเภอเมืองน่าน
เมืองน่าน  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน
อำเภอเมืองน่านมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองน่านแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 109 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองน่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอขุนตาล
ขุนตาล ( [ขุนต๋าล]) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
อำเภอขุนตาลจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งพื้นที่ปกครองออกจากอำเภอเทิงตั้งเป็น กิ่งอำเภอขุนตาล และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอขุนตาล เมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีเนื้อที่ 255.5 ตารางกิโลเมตร ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปส่วนใหญ่เป็นที่ราบเชิงเขาจากทิศเหนือถึงทิศใต้
ชื่อ "ขุนตาล" ที่นำมาตั้งเป็นชื่อของอำเภอขุนตาลนั้นได้มาจากหลักฐานคำบอกเล่าสืบต่อกันมา โดยตั้งชื่อตามลำห้วยขุนตาลซึ่งเป็นห้วยขนาดใหญ่ไหลผ่านในเขตตำบลป่าตาล เปรียบเสมือนเป็นเส้นโลหิตใหญ่ที่หล่อเลี้ยงพื้นที่บริเวณนี้ แต่จากหลักฐานที่ปรากฏชัดแจ้งในปัจจุบัน คำว่า "ขุนตาล" นั้นน่าจะมาจากชื่อของพระธาตุขุนตาล อันเป็นปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารพของประชาชนในบริเวณนี้ และทุก ๆ ปีในวันมาฆบูชาจะมีการสรงน้ำและจัดกิจกรรมเป็นพุทธบูชาในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ปัจจุบันพระธาตุขุนตาลตั้งอยู่บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 84 บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 [แยกทางหลวงหมายเลข 1 (เชียงราย)-เชียงของ]
อำเภอขุนตาลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดเชียงราย ระหว่างละติจูด 19 องศา 45–56 ลิปดาเหนือ และลองจิจูด 100 องศา 20-25 ลิปดาตะวันออก อยู่ห่างจากตัวจังหวัดเชียงรายประมาณ 62 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 [แยกทางหลวงหมายเลข 1020 (หัวดอย)-บรรจบทางหลวงหมายเลข 1020 (ต้าตลาด)] และมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 [แยกทางหลวงหมายเลข 1 (เชียงราย)-เชียงของ] ผ่านหน้าที่ว่าการอำเภอขุนตาล พื้นที่การปกครองของอำเภอขุนตาลมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
อำเภอขุนตาลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอขุนตาลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เขื่อนแก่งกระจาน
เขื่อนแก่งกระจาน เป็นเขื่อนที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ จากในหลวง รัชกาลที่9 ดำริให้มีการศึกษาความเหมาะสมและก่อสร้าง เป็นเขื่อนดินขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศไทย กั้นแม่น้ำเพชรบุรี ที่บริเวณเขาเจ้า และเขาไม้รวกประชิดกับ ตำบลแก่งกระจาน อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี อยู่ทางด้านเหนือน้ำ ของเขื่อนเพชรขึ้นไปตามถนน 27 กิโลเมตร สันเขื่อนยาว 760 เมตร กว้าง 8 เมตร สูง 58 เมตร ระดับสันเขื่อน 106 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ฐานตอนที่กว้างที่สุด 250 เมตร สร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2509 เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ เหมาะสำหรับท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ
เขื่อนแก่งกระจาน อยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบุรี 53 กิโลเมตร และห่างจากอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน 3 กิโลเมตร เดินทางตามเส้นทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ได้พิจารณาติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่เขื่อนแก่งกระจาน โดยติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 1 เครื่อง ขนาดกำลังผลิต 19,000 กิโลวัตต์ ให้พลังงานไฟฟ้าเฉลี่ยปีละ 70 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมงโดยมีสายส่งไฟฟ้าจากเขื่อนแก่งกระจานไปยังสถานีไฟฟ้าแรงสูงชะอำ เป็นระยะทาง 40-41 กิโลเมตร เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2514 แล้วเสร็จและผลิตไฟฟ้าไดั เมื่อเดือนสิงหาคม
เขื่อนแก่งกระจานเป็นเขื่อนอเนกประสงค์ ประโยชน์ที่ได้จากเขื่อนมีหลายประการ คือ
ภาคีนกฟีนิกซ์
ภาคีนกฟีนิกซ์  เป็นองค์การลับในชุดหนังสือบันเทิงคดีแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขียนโดย เจ. เค. โรว์ลิง อัลบัส ดัมเบิลดอร์เป็นผู้ก่อตั้ง เพื่อต่อสู้กับลอร์ดโวลเดอมอร์และสมุนผู้เสพความตาย ภาคีฯ เป็นชื่อของหนังสือเล่มที่ห้าในชุด ชื่อ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์"
ภาคีรุ่นบุกเบิก.
ในอดีตก่อนลอร์ดโวลเดอมอร์เสื่อมอำนาจนั้น อำนาจลอร์ดโวลเดอมอร์แข็งแกร่งมาก เขามีกองกำลังสมุนเป็นจำนวนมาก ไม่เพียงมีแค่พวกผู้เสพความตายแต่โวลเดอมอร์มีทั้งพวกยักษ์และปีศาจต่าง ๆ มากมาย เขากำลังครอบงำทั่วโลกให้ตกอยู่ภายใต้อำนาจมืดของจอมมาร แต่ก็ไม่ใช่ว่าผู้คนกำลังหวาดกลัว เหล่าผู้วิเศษตั้งกองบัญชาการเพื่อต่อต้านอำนาจมืดของโวลเดอมอร์ และรวมตัวกันเป็นภาคีนกฟีนิกซ์ที่รวบรวมผู้คนที่เคยต่อสู้กับผู้เสพความตาย มือปราบมาร หรือพวกพ่อมดแม่มดของฝ่ายดี ภาคีนกฟีนิกซ์ถูกก่อตั้งโดย อัลบัส ดัมเบิลดอร์อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนฮอกวอตส์ พ่อมดที่เคยปราบพ่อมดผู้ชั่วร้าย กิลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ และเป็นเพียงคนเดียวที่ลอร์ดโวลเดอมอร์หวาดกลัว ดัมเบิลดอร์รวบรวมกองทัพให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อรวมตัวกันต่อต้านอำนาจมืดของโวลเดอมอร์ เหล่าผู้เสพความตายต่างก็พยายามกำจัดสมาชิกภาคีเพื่อที่จะสยบพลังของดัมเบิลดอร์ และได้สังหารสมาชิกภาคีไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สมาชิกที่ถูกสังหารได้แก่ เพนจี เฟนวิก เอดการ์ โบนส์ กีเดียน เพรอเวตต์ คาราด็อก เดียร์บอน มาร์ลีน แมกคินนอน เฟเบียน เพรอเวตต์ ดอร์คัส เมโดวส์ รวม7คน
ส่วนที่บาดเจ็บสาหัสได้แก่ แฟรงค์ ลองบัตทอมและอลิซ ลองบัตทอม
แต่อย่างไรก็ตามเซเวอรัส สเนป สายลับสองหน้าของดัมเบิลดอร์ ที่อดีตเคยพักดีต่อโวลเดอมอร์ได้ยินคำทำนายเรื่องผู้มีอำนาจที่จะปราบโวลเดอมอร์ และนำคำทำนายไปบอกกับโวลเดอมอร์และโวลเดอมอร์ตัดสินใจจะฆ่าผู้ที่ถูกทำนายซึ่งคนผู้นั้นมีอยู่สองคนนั่นคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์และเนวิลล์ ลองบัตทอม แต่โวลเดอมอร์เลือกที่จะฆ่าแฮร์รี่จึงบุกไปบ้านของเขาในคืนวันฮาโลวีนและสังหารเจมส์และลิลี่ พอตเตอร์ แต่ไม่สามารถฆ่าแฮร์รี่ได้และถูกคาถาย้อนกลับทำให้โวลเดอมอร์สูญสลายซึ่งอำนาจ ภาคีจึงหมดหน้าที่ลง
การรวมตัวและการสูญเสีย.
หลังจากจบภารกิจที่3 ในการประลองเวทไตรภาคี ซึ่งดัมเบิลดอร์รู้โวลเดอมอร์กลับมาแล้วในฐานะของลอร์ดโวลเดอมอร์ผู้ยิ่งใหญ่และมีพลังอำนาจมากมาย ดัมเบิลดอร์แจ้งข่าวและเตรียมรวบรวมสมาชิกภาคีอีกครั้ง โดยใช้กองบัญชาการเดิมนั่นก็คือบ้านเลขที่ 12 กริมโมลด์เพลสของตระกูลแบล็ก และพยายามรวบรวมสมาชิกภาคีที่เหลือรอดจากสงครามอำนาจมืดครั้งที่แล้ว แต่อย่างไรก็ตามสมาชิกของภาคีเหลือเพียงไม่กี่สิบคนในขณะที่กองทัพโวลเดอมอร์กำลังเข้มแข็งขึ้น ดัมเบิลดอร์รวมกองทัพเพื่อต่อต้าน และเวลาผ่านพ้นไปสมาชิกภาคีก็ต้องตายไปอีกหนึ่งคนนั่นคือ ซีเรียส แบล็กที่ตกลงม่านมรณะที่กองปริศนา โวลเดอมอร์เข้มแข็งขึ้น และเสาหลักของภาคีอย่างดัมเบิลดอร์ตายไป ทำให้ภาคีเริ่มอ่อนกำลังลง ในภาค7ภาคีสูญเสีย แม้ดอาย-มู้ดดี้ และโวลเดอมอร์ยึดกระทรวงได้สำเร็จ พวกภาคีพยายามจะต่อต้านให้มากที่สุด และในสงครามฮอกวอตส์สมาชิกภาคีต่อสู้อย่างถึงที่สุด และต้องสูญเสีย รีมัส ลูปินและนิมเฟอดอร่า ท็องค์ แต่แฮร์รี่สามารถปราบโวลเดอมอร์ลงได้ ทำให้พวกผู้เสพความตายหนีไปบ้าง ตายบ้าง ติดคุกบ้าง แต่อำนาจมืดก็ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยหลังโวลเดอมอร์ตาย เป็นอันจบกองบัญชาการภาคีนกฟีนิกซ์ที่ต่อสู้ร่วมกันมาหลายปี
ประวัติสมาชิกหลัก.
ซิเรียส แบล็ก.
ซิเรียสเป็นคนรักสนุก ใจร้อน และวู่วามตั้งแต่สมัยยังเป็นวัยรุ่น ทำให้เขาเข้ากันกับเจมส์ พอตเตอร์ได้ดี เพราะมีนิสัยชอบแกล้งคนเหมือนกัน และถ้ามีโอกาสเขามักจะสาป เซเวอร์รัส สเนป ศัตรูอันดับหนึ่งของเขาอยู่เสมอ ทำให้สเนปแค้นใจมากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เมื่อแฮร์รี่เข้ามาเรียนในฮอกวอร์ตจึงถูกสเนปซึ่งเคียดแค้นซีเรียสและพ่อของเขากลั่นแกล้งและหาเรื่องจับผิดอยู่เสมอ ซิเรียส แบล็กเป็น แอนนิเมจัส ที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนอย่างถูกกฎหมายร่วมกับเพื่อนของเขาสองคน คือ เจมส์ พอตเตอร์ และ ปีเตอร์ เพติกรูว์ ซึ่งซิเรียสสามารถแปลงร่างเป็นสุนัขตัวใหญ่สีดำ ฉายาว่า เท้าปุย ซิเรียส แบล็กหนีออกจากบ้านเมื่ออายุสิบห้าปี และถูกตัดออกจากตระกูล ได้มีการกล่าวถึงซิเรียส แบล็กครั้งแรกในภาค "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษอาซคาบัน" เขาเป็นเพื่อนสนิทของเจมส์ พอตเตอร์ และเป็นพ่อทูนหัวของแฮร์รี่ ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นฆาตกรฆ่าเพื่อนของตัวเอง และทรยศบอกที่ซ่อนของครอบครัวพอตเตอร์แก่โวลเดอมอร์ ทำให้ติดคุกอัซคาบัน แต่แหกคุกได้สำเร็จ แฮร์รี่ได้รู้ความจริงและช่วยให้ซิเรียสหนีไปได้ เขาได้ให้สถานที่คือบ้านเลขที่ 12 กริมโมลด์เพลสของตระกูลแบล็กเป็นกองบัญชาการของภาคี ซิเรียส แบล็กได้ไปช่วยเหลือแฮร์รี่ ภายหลังที่เขาถูกโวลเดอมอร์หลอกล่อให้มาที่กระทรวงเวทมตร์ แต่ซิเรียสได้ถูกเบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ลูกพี่ลูกน้องของเขาที่เป็นผู้เสพความตายฆ่าตาย
เขาพ้นผิดในภาค 6 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม หลังจากที่ถูกสังหารในกระทรวงเวทมนตร์ ทิ้งมรดกทั้งหมดของตระกูลแบล็กไว้ให้แก่แฮร์รี่ ซิเรียสปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในฐานะวิญญาณที่ออกมาจากหินชุบวิญญาณ หนึ่งในสามของเครื่องรางยมทูต เขาได้สัญญากับแฮร์รี่ที่จะยืนเคียงข้างจนวาระสุดท้ายในขณะที่แฮร์รีกำลังจะไปเผชิญหน้ากับความตาย ซิเรียสยังเป็นสมาชิกภาคีรุ่นบุกเบิก และผู้ร่วมเขียนแผนที่ตัวกวน ซิเรียส แบล็ก มีน้องชายหนึ่งคน ชื่อว่าเรกูลัส แบล็ก หรือ ร.อ.บ. อดีตผู้เสพความตายที่ได้ขโมยล็อกเกตแห่งสลิธีรินเพื่อนำไปทำลายทิ้ง
ดีดาลัส ดิกเกิล.
ดิกเกิลทำหน้าที่ดูแลแฮรี่ พอตเตอร์ตอนเขายังเด็ก ดิกเกิลเคยทักทายแฮรี่ ระหว่างที่เขาไปซื้อของกับป้าเพ็ตทูเนีย เขาปรากฏตัวทักทายแฮรี่ พอตเตอร์ ที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว ต่อมาเขาทำหน้าที่พาญาติของแฮรี่ พอตเตอร์ไปยังที่ปลอดภัยร่วมกับ เฮสเทีย โจนส์ ในสงครามครั้งนี้เขาสูญเสียบ้านพักไปเนื่องจากผู้เสพความตายลงมือเผาบ้านของเขา
รีมัส จอห์น ลูปิน.
รีมัส จอห์น ลูปิน เป็นมนุษย์หมาป่า​และอดีตอาจารย์สอนวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ภายหลังเขาลาออกจากการสอนเนื่องจากมีคนรู้ว่าเขาเป็นมนุษย์หมาป่า​และเกรงว่าพ่อแม่ผู้ปกครองจะเป็นห่วงลูก ๆ ที่ต้องเรียนกับมนุษย์หมาป่า​ นอกจากนั้นยังเป็นเพื่อนรักกับพ่อแฮร์รี่ด้วย ลูปินปรากฏตัวครั้งแรกในภาคที่สามในฐานะครูคนใหม่ของโรงเรียนฮอกวอตส์ เขามีบทบาทในการปราบผู้คุมวิญญาณบนรถไฟที่เข้ามาตามหา ซิเรียส แบล็ก เขาได้รับตำแหน่งครูสอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดซึ่งมีวิธีการสอนที่เป็นที่ชอบกันในหมู่นักเรียน นอกจากนั้นเขายังเป็นคนสอนคาถาผู้พิทักษ์ให้ แฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาเป็นเพื่อนสนิทของ เจมส์ พอตเตอร์ พ่อของแฮร์รี่ เป็นมนุษย์หมาป่าตามฉายา จันทร์เจ้า ในแผนที่ตัวกวนที่เขาร่วมกันสร้างขึ้นกับเพื่อน ๆ
ลูปินปรากฏตัวอีกครั้งในภาคห้าที่มีการรวบรวมสมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์เพื่อปราบโวลเดอมอร์ ภายหลังซิเรียสถูกเบลลาทิกซ์สังหาร ลูปินเศร้าหมองลงมากจากการสูญเสียเพื่อนรักที่สุดอีกคน ในหนังสือมักบรรยายเสมอเมื่อแฮร์รี่พบหน้าลูปินว่าลูปินดูแก่ตัวลง ในภาคหกท็องค์ขอให้ลูปินแต่งงานด้วย แต่ลูปินไม่ยอมทั้ง ๆ ที่ทั้งคู่รักกัน เนื่องจากลูปินกลัวว่าลูกของตนจะเป็นมนุษย์หมาป่า แต่สุดท้ายทั้งคู่แต่งงานกันและท็องส์ก็ตั้งครรภ์แล้ว ภายหลังลูปินขอให้แฮร์รี่เป็นพ่อทูนหัวลูกของเขา ซึ่งแฮร์รี่ได้ตกลงกับข้อเสนอของลูปิน ในการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์ ลูปินได้ถูกฆ่าโดยผู้เสพความตายเช่นเดียวกันกับท็องส์ ภรรยาของเขา ลูปินได้ปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในฐานะวิญญาณที่แฮร์รี่เรียกมาจากหินชุบวิญญาณ เขาได้สัญญาณว่าจะยืนเคียงข้างแฮร์รี่ในขณะที่แฮร์รี่เดินไปเผชิญหน้ากับความตาย หลังปราบโวลเดอมอร์ได้ แฮร์รี่จึงรับหน้าที่ดูแลเท็ดดี้ลูกของลูปินตั้งแต่นั้นมาในฐานะพ่อทูนหัวของเขา
นิมฟาดอร่า ท็องส์.
นิมฟาดอร่า ท็องส์ มีฐานะเป็นหลานของเบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ เป็นแม่มดประเภทเมตามอร์ฟเมกัส คือ สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามปรารถนา ทำให้เป็นที่ชื่นชอบของเฮอร์ไมโอนี่และจินนี่เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เธอมีนิสัยที่ซุ่มซ่ามเป็นอย่างมาก ในเล่ม 6 แฮร์รี่กับเพื่อนสังเกตถึงความเปลี่ยนไปของเธอ ประกอบกับคิดว่าผู้พิทักษ์รูปใหม่ของเธอคือซิเรียส จึงคิดว่าเธอหลงรักซิเรียส แต่ในที่สุด คนที่เธอหลงรักคือ ลูปิน และผู้พิทักษ์ดังกล่าวนั้นคือรูปมนุษย์หมาป่า
ในเล่ม 7 เธอได้แต่งงานกับลูปิน แต่ลูปินไม่ได้มีความสุขเลยเพราะคิดว่าลูกที่จะเกิดมาของเขาจะเป็นมนุษย์หมาป่าอย่างตัวลูปินเอง ทำให้แฮร์รี่ต่อว่า แต่สุดท้ายลูปินก็ได้กลับไปอยู่กับท็องส์ เธอคลอดลูกชื่อ เท็ดดี้ รีมัส ลูปิน ซึ่งไม่ได้เป็นมนุษย์หมาป่า แต่เป็นเมตามอร์ฟเมกัสเหมือนเธอ ท็องส์สูญเสียพ่อของเธอจากการถูกผู้เสพความตายและนักล่าค่าหัวตามล่า สุดท้ายเธอเสียชีวิตในการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์ด้วยฝีมือของผู้เสพความตายเช่นเดียวกับลูปิน
อลาสเตอร์ มู้ดดี้.
อลาสเตอร์ มู้ดดี้ หรือ 'แม้ด-อาย' มู้ดดี้ ปรากฏตัวตอนแรกของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี จากการเชิญของศาสตราจารย์อัลบัส ดัมเบิลดอร์ เพื่อเข้ามาเป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด เขาคือมือปราบมารที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง มีบาดแผลทั่วร่างกายและมีลูกตาพิเศษที่สามารถมองข้างหลังได้ สุดท้ายได้มีการเปิดเผยว่าแท้จริงอลาสเตอร์ มู้ดดี้คือ บาร์ตี้ เคราช์ จูเนียร์ ลูกสมุนของลอร์ดโวลเดอมอร์ที่ปลอมตัวมา โดยจับอลาสเตอร์ มู้ดดี้ตัวจริงขังไว้ในหีบเวทมนตร์เป็นเวลา 9 เดือน และถูกช่วยออกมาได้ในตอนท้าย ในภาคสุดท้ายมู้ดดี้โดนคำสาปพิฆาตของลอร์ดโวเดอมอร์เข้าหน้าอย่างจังและตกจากไม้กวาดตายในที่สุด อย่างไรก็ตาม ภายหลังแฮร์รี่พบว่าลูกตามองหลังของแม้ด-อายได้ถูกขโมยมาติดไว้ที่หน้าห้องทำงานของอัมบริดจ์ ซึ่งเขาได้ขโมยมาและนำไปฝังไว้ในป่าเพื่อรำลึกถึงแม้ด-อาย
คิงสลีย์ ชักเคิลโบลต์.
เป็นมือปราบมารที่มีความสามารถมากคนหนึ่ง ทำงานเป็นเลขานุการนายกรัฐมนตรีของมักเกิ้ลเพื่อจับตาไม่ให้ผู้เสพความตายใช้คาถาทำร้าย
เขาคือหนึ่งในสมาชิกภาคีที่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์ ภายหลังการล่มสลายของโวลเดอมอร์และผู้เสพความตาย เขาได้ขึ้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ผู้พิทักษ์​ของเขาคือสกุลลิงซ์​
อาเบอร์ฟอร์ธ ดัมเบิลดอร์.
อาเบอร์ฟอร์ธ ดัมเบิลดอร์ (Aberforth Dumbledore) เป็นน้องชายของอัลบัส ดัมเบิลดอร์ซึ่งมีอายุน้อยกว่าเขาสามปี และมีน้องสาวชื่อแอรีอานนาซึ่งเมื่อเธออายุหกขวบ เธอป่วยหลังจากที่เด็กมักเกิ้ลสามคนทำร้ายเธอหลังจากที่เห็นว่าเธอใช้เวทมนตร์ พ่อของเขาได้ทำร้ายเด็กสามคนนั้นจึงถูกส่งไปอยู่ในคุกอัซคาบันตลอดชีวิต เพื่อปกป้องแอรีอานนาไม่ให้ถูกนำไปขังที่โรงพยาบาลเซนต์มังโกตลอดชีวิต เนื่องจากเธอควบคุมเวทมนตร์ไม่ได้ เคนดราจึงพาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ก็อดดริกส์โฮลโล่ โดยปฏิเสธมิตรภาพใด ๆ จากบ้านใกล้เรือนเคียง เพื่อนบ้านจึงมักจะคิดว่าแอรีอานนาเป็นสควิบ
อาเบอร์ฟอร์ธ เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ ระหว่างปี 1895 ถึงปี 1902 ต่อมาภายหลังเคนดรา แม่ของเขาและน้องสาวก็เสียชีวิตลง จากความสูญเสียและความตึงเครียดหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นทำให้ อาเบอร์ฟอร์ธ ไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ พี่ชายเท่าไหร่นัก
นอกจากนี้ อาเบอร์ฟอร์ธยังเป็นเจ้าของผับเล็กๆ อยู่ด้านล่างหมู่บ้านฮอกส์มี้ด และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่ม ภาคีนกฟินิกซ์ในระหว่างสงครามโลกเวทมนตร์ครั้งที่หนึ่ง
อาเบอร์ฟอร์ธได้มีบทบาทสำคัญในตอนเครื่องรางยมทูต ซึ่งเขาได้ช่วยเหลือ แฮร์รี่ พอตเตอร์, รอน วีสลีย์ และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ระหว่างการตามหาฮอครักซ์ โดยการส่งด๊อบบี้ไปช่วยพวกเขาจากคฤหาสน์มัลฟอย เขาเสกคาถาผู้พิทักษ์​เป็นแพะ​ต่อหน้าผู้เสพความตายที่อ้างว่าเห็นผู้พิทักษ์​กวางตัวผู้ของแฮรี่ และภายหลังอาเบอร์ฟอร์ธก็ได้อนุญาตให้พวกเขาทั้งสามใช้เส้นทางลับจากร้านของ เขาที่ฮอกมีดส์ไปยังฮอกวอตส์
ในสงครามโลกเวทมนตร์ครั้งที่สอง อาเบอร์ฟอร์ธได้ร่วมต่อสู้และรอดชีวิตจากสงคราม หลังจากนั้นเป็นต้นมาเขาก็ยังคงอาศัยอยู่ที่ฮอกมีดส์ตามปกติ
ในภาพยนตร์ Jim McManus รับบทบาทอาเบอร์ฟอร์ธในตอนภาคีนกฟีนิกซ์ แต่มีบทบาทน้อยมาก และ Ciarán Hinds เป็นผู้รับบทบาทอาเบอร์ฟอร์ธในตอนเครื่องรางยมทูตภาคที่ 2
เฟลอร์ เดอลากูร์.
เฟลอร์ เดอลากูร์ เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า Flower of the Court (ดอกไม้แห่งสำนัก) เธอเป็นตัวแทนของวิทยาลัยแห่งเวทมนตร์โบซ์บาตง ในการแข่งขันประลองเวทไตรภาคีในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี แต่ไม่ผ่านร่วมการแข่งขันการแข่งขันภารกิจที่ 2 เนื่องจากไม่สามารถผ่านกรินดี้โลว์ได้ เธอมีน้องสาวชื่อกาเบรียล เดอร์ลากูร์​ซึ่งแฮรี่ช่วยจากการเป็นตัวประกันเนื่องจากกังวลว่านางจะถึงแก่ความตายเพราะจมน้ำ
เฟลอร์ยังไม่ผ่านภารกิจสุดท้าย คือ การผจญภัยในเขาวงกต เพราะถูกมู้ดดี้ตัวปลอมซุ่มทำร้าย
ในภาคเจ็ด แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต เฟลอร์ เดอลากูร์แต่งงานกับบิล วีสลีย์ พี่ชายของรอน วีสลีย์ ทั้งคู่สร้างกระท่อมเปลือกหอยขึ้นเพื่อเป็นบ้าน และมีลูกด้วยกันสามคนชื่อ วิกตัวร์ วีสลีย์(หญิง) โดมินิค วีสลีย์(หญิง) และ หลุยส์ วีสลีย์(ชาย) และคนที่มารับบทเป็นเฟลอร์ในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ก็คือ เครมองซ์ โพเอชีย์ นักแสดงสาวชาวฝรั่งเศส
บิล วีสลีย์.
วิลเลียม อาร์เธอร์ "บิล" วีสลีย์ (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในแฮร์รี่ พอตเตอร์และเป็นลูกของอาร์เธอร์และมอลลี่ วีสลีย์ซึ่งพี่น้องของเขาประกอบด้วยชาลี เพอร์ซี่ เฟร็ด จอร์จ รอนและจินนี่
ทั้งหมดอาศัยอยู่ในบ้านที่เรียกว่า "บ้านโพรงกระต่าย"เรียนจบจากโรงเรียนพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์
เคยเป็นประธานนักเรียน ปัจจุบันทำงานที่ ธนาคารกริงกอตส์ในอียีปต์ ในภาค 6 ถูกเฟนเรีย เกรย์แบ็ก ทำร้ายทำให้มีนิสัยคล้ายมนุษย์หมาป่า ในภา ค7 ได้แต่งงานกับเฟลอร์ เดอลากูร์ทั้งคู่สร้างกระท่อมเปลือกหอยขึ้นเพื่อเป็นบ้าน มีลูกทั้งหมด 3 คน คือ victoire (หญิง) dominique (หญิง) และ louis (ชาย)
อาร์เธอร์ วีสลีย์.
อาร์เธอร์ วีสลีย์ เป็นตัวละครในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาเป็นพ่อของรอน วีสลีย์ ทำงานเป็นหัวหน้ากองการใช้สิ่งประดิษฐ์ของมักเกิ้ลในทางที่ผิดซึ่งเป็นหน่วยงานของกระทรวงเวทมนตร์ แต่เขาก็มีรายได้ไม่เพียงพอต่อครอบครัว ดังนั้น สิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ ของรอน จึงเป็นของมือสองที่ผ่านการใช้มาแล้ว เขามีตำแหน่ง หัวหน้ากองการควบคุมการใช้สิ่งประดิษฐ์ของมักเกิ้ลในทางที่ผิด และเป็นสมาชิกของภาคีนกฟีนิกส์รุ่นที่สอง เขาเป็นคนที่คลั่งไคล้ในสิ่งประดิษฐ์ของพวกมักเกิ้ลมากเป็นพิเศษ และยังเคยมีรถฟอร์ดแองเกลียของมักเกิ้ล โดยเขาได้ดัดแปลงเครื่องยนต์ และ เสกคาถาให้มันบินได้ด้วย ซึ่งดูจะขัดแย้งกับตำแหน่งหน้าที่การงานของเขา
อาเธอร์แต่งงานกับ มอลลี่ พรีเวตต์ (Molly Prewett) และอาศัยอยู่ด้วยกันที่ บ้านโพรงกระต่าย โดยมีลูกชายทั้งหมด 6 คน ได้แก่ บิล , ชาลี , เพอร์ซี่ , เฟร็ด , จอร์จ และ รอน วีสลีย์ และลูกสาวทั้งหมด 1 คน คือ จินนี่ วีสลีย์
และด้วยการที่เขามีลูกๆรวมกันทั้งหมดถึง 7 คน ทำให้เขามีค่าใช้จ่ายภายในครอบครัวมากกว่าครอบครัวอื่นๆ ทำให้ลูกๆแต่ละคนของเขาต้องใช้เสื้อผ้าและ อุปกรณ์การเรียนที่เป็นมรดกตกทอดจากพี่ๆ
อาเธอร์ไม่ค่อยจะถูกกับ ลูเซียส มัลฟอยซักเท่าไหร่เพราะด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานของเขา
อาเธอร์เคยได้รับบาดเจ็บหนักมาแล้ว เมื่อครั้งทำงานให้กับภาคีนกฟินิกส์ในการอยู่เฝ้ายามที่กองปริศนา กระทรวงเวทมนตร์ โดยเขาถูก นากินี งูของโวลเดอมอร์ เข้าโจมตี แต่เพราะแฮร์รี่ พอตเตอร์ เห็นภาพนิมิตว่าเขาถูกทำร้าย เขาจึงได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีและถูกส่งไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลเซนต์มังโกจนหายเป็นปกติดี
ในภาค 7 เขารับตำแหน่งใหม่เป็น หัวหน้าสำนักงานสืบค้นและริบคาถาป้องกันตัวและวัตถุคุ้มครองภัยปลอม
มอลลี่ วีสลีย์.
เป็นภรรยาของอาเธอร์ วีสลีย์ เธอคือมารดาของบิล, ชาลี, เพอร์ซี่, เฟร็ด, จอร์จ,รอน และจินนี่ วีสลีย์ มอลลี่นั้นรักแฮร์รี่เหมือนลูกของเธอ เธอปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม 1 โดยเป็นผู้ชี้ทางให้แฮร์รี่เข้าไปยังชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่ หลังจากนั้น ฉากที่เธอจะออกมามักอยู่ในรูปแม่บ้านเจ้าเนื้อจิตใจงาม แต่ในเล่ม 5 เธอมักมีปากเสียงกับซิเรียส แบล็กเนื่องจากความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน และมันดังกัส เฟล็ทเชอร์ เนื่องจากความประพฤติของมันดังกัสเอง ในเล่ม 7 เธอได้เข้าร่วมการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์และได้สังหารเบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ซึ่งเป็นมือขวาของโวลเดอมอร์ลง เนื่องจากเบลลาทริกซ์นั้นได้พยายามฆ่าจินนี่ ลูกสาวของเธอ สุดท้ายมอลลี่ได้พ้นผิดจากการสังหารดังกล่าว
อ.ปัว
อ.ท่าวังผา
อ.ขุนตาล
อ.เมืองน่าน
ชาก ชีรัก
ฟรองซัว มีแตรอง
บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ จำกัด (มหาชน)
วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง
วาเลรี มารี เรอเน ฌอร์ฌ ฌิสการ์ แด็สแต็ง (; 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2563) เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีระหว่างปีค.ศ. 1974 ถึง 1981
ฌิสการ์เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังภายใต้นายกรัฐมนตรีฌัก ชาบ็อง-แดลมัส และนายกรัฐมนตรีปีแยร์ แม็สแมร์ ฌิสการ์ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ. 1974 ด้วยคะแนนเสียง 50.8% ของผู้มาใช้สิทธิ์ สามารถเอาชนะฟร็องซัว มีแตร็อง จากพรรคสังคมนิยมไปได้ ฝรั่งเศสภายใต้การนำของมีทัศนคติทางสังคมที่เป็นเสรีมากขึ้นในประเด็นต่างๆ อาทิ เปิดใจเรื่องการหย่าร้าง, ยอมรับการคุมกำเนิด, ยอมรับการทำแท้ง
รัฐบาลของเขามีความพยายามที่จะนำฝรั่งเศสไปสู่ความทันสมัย โครงการที่เป็นกิตติศัพท์ที่สุดในวาระของเขาคือการริเริ่มรถไฟความเร็วสูงเตเฌเว และนโยบายการพึ่งพาพลังงานนิวเคลียร์เป็นแหล่งพลังงานหลักของชาติ อย่างไรก็ตาม คะแนนความนิยมเขาตกต่ำลงอย่างมากหลังวิกฤตการณ์น้ำมัน พ.ศ. 2516 ซึ่งถือเป็นหมุดหมายจุดจบของ "สามทศวรรษแห่งความรุ่งโรจน์" ของฝรั่งเศสหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ฌิสการ์พ่ายแพ้ต่อมีแตร็องด้วยคะแนนเสียง 48.2% ในการเลือกตั้งประธานาดีครั้งถัดมาในปีค.ศ. 1981
กลุ่มดาวอันโดรเมด้า
จีระ บุญมาก
จีระ บุญมาก เป็นนักศึกษาปริญญาโทสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ที่ถูกยิงเสียชีวิตบริเวณหน้ากรมประชาสัมพันธ์ ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เวลาประมาณ 12.00 น. เป็นศพแรก
จีระ บุญมาก เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2487 ที่ตำบลต้นโพธิ์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรของ นายธนู และ นางจำลอง บุญมาก เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดสว่างอารมณ์ ต่อมาเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนสิงหวัฒนพาหะ (โรงเรียนสิงห์บุรี ในปัจจุบัน) และวิทยาลัยครูเทพสตรี ตามลำดับ ก่อนที่จะจบการศึกษาระดับปรีญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร เมื่อ พ.ศ. 2511 และกำลังศึกษาปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ ที่สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ซึ่งในระหว่างเรียนปริญญาโท จีระได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่โรงเรียนสตรีสิงห์บุรี (โรงเรียนสิงห์บุรี ในปัจจุบัน) และ พนักงานแปล ที่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค บางเขน ตามลำดับ
จีระ สมรสกับ นางละเมียด บุญมาก มีบุตรชาย 1 คน คือ นายจีระชน บุญมาก อาจารย์ประจำคณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
วีรชน 14 ตุลา.
ในวันเกิดเหตุ จีระพาลูกชายออกไปเดินเล่นซื้อของ เมื่อกลับมาบ้านได้ฟังวิทยุรายงานข่าวว่านักเรียนนักศึกษากำลังจะก่อการจลาจล และบุกเข้ายึดวังสวนจิตรลดา จีระไม่เชื่อว่าข่าววิทยุจะเป็นความจริง จึงออกจากบ้านเพื่อมาดูสถานการณ์ จีระซื้อส้มมาด้วย เมื่อมาถึงก็แจกส้มให้นักเรียนช่างกล บอกว่าทหารเขามาทำตามหน้าที่ ให้ใจเย็น อย่าทำอะไรรุนแรง เดี๋ยวจีระจะเข้าไปพูดคุยกับทหารเอง จีระ บุญมากถือธงชาติเดินเข้าหาทหาร ขอร้องว่าทหารอย่าทำร้ายเด็กนักเรียนที่ไม่มีอาวุธ แล้วหยิบส้มที่เตรียมมา โยนให้ทหารกิน ทหารที่ระวังอยู่เข้าใจว่าจีระจะทำร้าย จึงยิงปืนใส่ เสียชีวิตทันที
นักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้น นำธงชาติเข้ามาเช็ดเลือดจีระ ห่มร่างด้วยธงชาติ และนำศพขึ้นไปวางบนพานรัฐธรรมนูญที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย และแห่ศพข้ามสะพานพระปิ่นเกล้าไปที่สี่แยกบ้านแขก วงเวียนใหญ่ ฝั่งธนบุรี
ชื่อของจีระ บุญมาก ถูกตั้งเป็นชื่อห้องประชุมของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
อันโดรเมด้า ชุน
อันโดรเมด้า ชุน  ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นน้องชายของฟีนิกซ์ อิคคิ และเป็นน้องชายต่างแม่ของ เพกาซัส เซย่า มีหน้าตาคล้ายผู้หญิง มีอุปนิสัยเรียบร้อย มีจิตใจอ่อนโยนและเกลียดชังการต่อสู้ เดิมทีชุนจะต้องถูกส่งตัวไปฝึกวิชาที่เกาะเดธควีนซึ่งได้ชื่อว่าเป็นดินแดนนรกบนดิน ดังนั้นอิคคิจึงขอเสนอตัวไปเกาะเดธควีนแทน ดังนั้น ชุนจึงได้ไปฝึกวิชาที่เกาะอันโดรเมด้า โดยมีซิลเวอร์เซนต์ เซเฟอุส ไดดาลอส (ในภาคอนิเมะคือ เซเฟอุส อัลบีโอเร่) เป็นอาจารย์ฝึกสอนวิชา
เซนต์แห่งอันโดรเมด้า.