pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ส่วนชาวเทเลริที่ตกค้างอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ ได้ตามหาเอลเวจนพบ และยกให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์ กลุ่มนี้เป็นที่รู้จักกันต่อมาในชื่อ ชาวซินดาร์ หรือ เกรย์เอลฟ์ - เอลฟ์สีเทา ซึ่งเป็นชื่อเรียกตามฉายาของกษัตริย์ของพวกเขา คือ "เอลเว ซิงโกลโล" หรือ "เอลู ธิงโกล" กษัตริย์เสื้อคลุมเทา ชื่อนี้ยังมีความหมายแฝงอีกประการหนึ่งคือ "เอลฟ์แห่งสนธยา" เนื่องจากกษัตริย์ธิงโกลเป็นผู้ที่เคยได้ไปเห็นแสงแห่งทวิพฤกษามาแล้ว และราชินีเมลิอันก็เป็นเทพไมอา ดังนั้นชาวเทเลริในความปกครองของราชาราชินีสองพระองค์นี้ จึงมีความรู้ความสามารถเป็นพิเศษเหนือกว่า มอริเควนดิ (เอลฟ์ที่ไม่เคยเห็นแสงแห่งพฤกษา) ทั่วๆ ไป เพราะได้เห็นแสงสว่างที่สะท้อนอยู่ในดวงพักตร์ของราชาราชินีของพวกเขาเอง อาณาจักรของเอลฟ์ซินดาร์เหล่านี้มีชื่อเรียกว่า โดริอัธ
ต่อมา ชาวนันดอร์จากลุ่มแม่น้ำอันดูอินกลุ่มหนึ่ง ได้ออกเดินทางหนีภัยคุกคามในแดนเถื่อนของมิดเดิลเอิร์ธ มาสู่แผ่นดินเบเลริอันด์ ได้ตั้งถิ่นฐานใหม่อยู่เชิงเทือกเขาสีน้ำเงิน ในดินแดนที่ชื่อว่า ออสซิริอันด์ เอลฟ์กลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า ลายเควนดิ หรือกรีนเอลฟ์
รายชื่อนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ก่อนปี พ.ศ. 2502 ประเทศฝรั่งเศสไม่ปรากฏว่ามีการเรียกตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐบาลอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) เนื่องจากในอดีตภายใต้การปกครองของกษัตริย์ หลายครั้งที่คำนี้ใช้เรียกแทนประธานรัฐมนตรีของกษัตริย์ แม้ต่อมาในช่วงรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 รัฐมนตรีท่านหนึ่งในรัฐมนตรีสภาได้ดำรงตำแหน่งเป็นทั้ง ประธานรัฐมนตรีสภา (Président du Conseil des Ministres) และยังเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในนาม "หัวหน้ารัฐมนตรีสภา" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) อีกด้วย ซึ่งเป็นการไม่เหมาะสม เป็นการรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในบุคคลเดียว โดยเป็นทั้งประธานาธิบดีเอง และเป็นหัวหน้ารัฐมนตรีสภา (นายกรัฐมนตรี) ทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมสภา และหัวหน้าฝ่ายบริหารคณะรัฐมนตรี
เวลาต่อมา ในการทำให้ชื่อตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" มีผลบังคับทางกฎหมาย แทนที่ตำแหน่ง หัวหน้ารัฐมนตรีสภา นั้นก็ได้กลายเป็นตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2489 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 และต่อมาได้ถูกนำมาบัญญัติคำว่า "นายกรัฐมนตรี" (Premier Ministre) ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในปี พ.ศ. 2502
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2413 ประเทศฝรั่งเศสได้มีหัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") 142 ท่าน (138 ท่าน นับตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
หัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2, จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2, ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม, การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ถึงปัจจุบันมีทั้งสิ้น 174 ท่าน ภายใต้ระยะเวลา 193 ปี
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 - ปัจจุบัน = 193 ปี มีนายกรัฐมนตรี = 174 ท่าน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2413 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 142 ท่าน
ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 138 ท่าน
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส  เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลและคณะรัฐมนตรีของประเทศฝรั่งเศส ส่วนประมุขแห่งรัฐของประเทศฝรั่งเศสคือประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ก่อนหน้าการปฏิวัติฝรั่งเศส หัวหน้ารัฐบาลฝรั่งเศสมีชื่อตำแหน่งว่า มุขมนตรีแห่งรัฐ  ซึ่งได้รับแต่งตั้งตามพระราชอัธยาศัยของกษัตริย์ ตำแหน่งนี้ถูกเลิกใช้ในปีค.ศ. 1791 จนกระทั่งภายหลังสงครามนโปเลียน ได้มีการสถาปนาตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลที่เรียกว่านายกรัฐมนตรีขึ้นในปีค.ศ. 1814 ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรกคือชาร์ล มอริส เดอ ตาแลร็อง-เปรีกอร์ อย่างไรก็ตาม ระหว่างปีค.ศ. 1871 ถึง 1958 หัวหน้ารัฐบาลมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า ประธานสภารัฐมนตรี  และตั้งแต่ปีค.ศ. 1958 เป็นต้นมาก็ใช้ชื่อตำแหน่งว่านายกรัฐมนตรี
การตัดสินใจหรือกฤษฎีกาที่กระทำโดยนายกรัฐมนตรีถือเหมือนกระทำโดยฝ่ายบริหารทั้งคณะ นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่สรรหาผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่าง ๆ และเสนอให้ประธานาธิบดีลงนามแต่งตั้ง คณะรัฐมนตรีอยู่ภายใต้การสอดส่องดูแลโดยสภาแห่งรัฐ  ซึ่งบางครั้งนายกรัฐมนตรีพึงรับคำปรึกษาก่อนจะประกาศใช้กฤษฎีกา
เป็นที่รู้กันว่ารัฐมนตรีแต่ละท่านต้องการปกป้องนโยบายและโครงการในกระทรวงของตน แต่ก็ยังติดอยู่ที่งบประมาณ ซึ่งนายกรัฐมนตรีนี้เองเป็นคนชี้ขาดในเรื่องเหล่านี้ แม้ว่าบางครั้งประธานาธิบดีจะมีอำนาจและอิทธิพลเหนือกว่าก็ตาม
เนื่องจากนายกรัฐมนตรีเป็นผู้ดูแลนโยบายของรัฐบาล เมื่อเกิดความผิดพลาดและล้มเหลวก็จะกลายเป็นผู้ที่ถูกประณามและตำหนิไปโดยปริยาย ผลที่ตามมาก็คือความนิยมที่มีสูงในช่วงแรกและลดฮวบลงขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น หลายคนคิดว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นการส่งเสริมความสำเร็จของประธานาธิบดี และยังเป็นที่โต้เถียงอย่างมากว่าเป็นตำแหน่งที่อันตรายเพราะความเป็นไปได้ของการลดความนิยม
การเสนอชื่อ.
นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยประธานาธิบดีสามารถแต่งตั้งได้ทั้งจากสมาชิกพรรคการเมือง ข้าราชการระดับสูง หรือแม้กระทั่งจากธุรกิจภาคเอกชนที่ประสบความสำเร็จ และเนื่องจากสมาชิกรัฐสภาสามารถลงมติไม่ไว้วางใจได้ ผลที่ตามมาคือการกดดันให้รัฐบาล (นายกรัฐมนตรีลาออก) จึงมักทำให้การเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีนั้นจะต้องได้รับการสนับสนุนจากเสียงส่วนมากของรัฐสภาโดยปริยาย
และเมื่อประธานาธิบดี กับเสียงส่วนมากของรัฐสภาอยู่ตรงข้ามกันในทางการเมืองจะเรียกว่า การบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เนื่องจากประธานาธิบดีจะต้องเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีที่มาจากพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา ซึ่งหมายความว่าประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมีความคิดเห็นทางการเมืองแตกต่างกัน หรือประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมาจากต่างพรรคและต่างขั้ว
ตามมาตราที่ 21 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่"กำกับดูแลรัฐบาล" นอกเหนือจากนั้น มาตราที่ 20 ยังระบุถึง "หน้าที่กำกับงานด้านนโยบายต่าง ๆ ของประเทศ" รัฐมนตรีกำกับดูแลกระทรวงต่าง ๆ จะถูกแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี "โดยผ่านการสรรหาจากนายกรัฐมนตรี" ซึ่งโดยหลักการแล้ว นายกรัฐมนตรีจะถือเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของประธานาธิบดี ยกเว้นที่มีกรณีการบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เกิดขึ้น
นายกรัฐมนตรียังมีหน้าที่ต่อสภา ในฐานะฝ่ายบริหาร โดยรวมถึงการร่างกฎหมาย ซึ่งนายกรัฐมนตรีจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุน ซึ่งในกรณีนี้มักจะผ่านกฎหมายได้สำเร็จโดยปริยาย หรือมิฉะนั้นอาจถูกรัฐสภาถอดถอนได้ (มาตราที่ 49) นายกรัฐมนตรีจะต้องเสนอร่างกฎหมายให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยด้วย (มาตราที่ 61)
โดยก่อนที่จะยุบสภา ประธานาธิบดีจะต้องปรึกษากับนายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา และประธานวุฒิสภา (มาตราที่ 12)
การอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์
การอพยพครั้งใหญ่ หรือ การเดินทางครั้งใหญ่ ของพวกเอลฟ์ เป็นเหตุการณ์สำคัญในช่วงต้นของยุคสมัยในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ว่าด้วยเรื่องของโลกอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ กล่าวคือ เป็นการเดินทางออกจากริมทะเลสาบคุยวิเอเนน อันเป็นสถานที่ที่พวกเขาตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก แล้วมุ่งหน้าไปสู่วาลินอร์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวิวัฒนาการของเอลฟ์กลุ่มต่างๆ รวมถึงภาษาและวัฒนธรรมของชนชาติเหล่านั้น
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการสงครามครั้งใหญ่ระหว่างปวงเทพวาลาร์ กับจอมมารเมลคอร์ ทำให้โลกมิดเดิลเอิร์ธส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพพังพินาศ ปวงเทพจึงมีดำริให้ชักชวนเหล่าเอลฟ์ไปอยู่ด้วยกันที่ทวีปอามัน อย่างไรก็ดี มีเอลฟ์จำนวนหนึ่งที่ไม่ยินดีเข้าร่วมการอพยพครั้งนี้ เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวอวาริ ซึ่งหมายถึง "ผู้ไม่เต็มใจ"
เทพโอโรเม เป็นผู้นำพาพวกเอลฟ์เดินทางไปสู่วาลินอร์ พระองค์พาพวกเขาเดินทางขึ้นไปทางเหนือของทะเลเฮลคาร์ ผ่านป่าใหญ่ไพศาล (ภายหลังคือป่าใหญ่กรีนวูด หรือ เมิร์ควู้ด) จนมาถึงแม่น้ำใหญ่อันดูอิน เอลฟ์ชาวเทเลริส่วนหนึ่งละทิ้งการเดินทางที่จุดนี้ ตั้งหลักปักฐานสร้างบ้านเรือนอยู่ในหุบเขาแห่งอันดูอิน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวนันดอร์
เอลฟ์ที่เหลือเดินทางข้ามเทือกเขาฮิธายเกลียร์ไปได้ โดยข้ามช่องเขาที่ต่อมาเป็นที่ตั้งอาณาจักรริเวนเดลล์ เดินทางข้ามผ่านแผ่นดินกว้างใหญ่เอเรียดอร์ ตามเส้นทางถนนสายตะวันตก ข้ามเทือกเขาสีน้ำเงินหรือ เอเร็ดลูอิน เข้าไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์ อันเป็นแผ่นดินสุดท้ายทางฟากตะวันตกของมิดเดิลเอิร์ธ อยู่ริมมหาสมุทรใหญ่หรือทะเลเบเลกายร์
ที่แผ่นดินเบเลริอันด์นี้ เอลฟ์อีกจำนวนหนึ่งตกค้าง ตั้งถิ่นฐานขึ้นที่นี่ เนื่องจากมัวอยู่ติดตามหาธิงโกล ผู้นำของตน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาคือ ชาวซินดาร์
ชาววันยาร์และชาวโนลดอร์ รวมทั้งชาวเทเลริ อีกจำนวนหนึ่ง เดินทางข้ามทะเลเบเลกายร์ โดยขึ้นไปอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา แล้วเทพอุลโม จึงเคลื่อนเกาะนั้นข้ามมหาสมุทรไป พวกวันยาร์และโนลดอร์เดินทางล่วงหน้าไปก่อน และได้ขึ้นฝั่งทวีปอามันจนหมดทุกคน แต่พวกเทเลริที่เดินทางข้ามไปทีหลัง ได้ร้องขอให้เทพอุลโมหยุดเกาะนั้นไว้ที่อ่าวเอลดามาร์ ด้วยเห็นแก่คำร้องขอของเทพออสเซ ชาวเทเลริกลุ่มนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา ต่อมาภายหลังจึงได้ต่อเรือเดินทางไปจนถึงฝั่งทวีปอามันได้ และตั้งนครของพวกตนขึ้นที่ริมฝั่งเอลดามาร์ มีชื่อว่า อัลควาลอนเด
ผลจากการอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์ครั้งนี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแบ่งกลุ่มต่างๆ ของพวกเอลฟ์ ดังที่ปรากฏในเวลาต่อมา
พิชัย รัตตกุล
พิชัย รัตตกุล (16 กันยายน พ.ศ. 2467 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565) เป็นนักการเมืองชาวไทย ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ คนที่ 4 ระหว่างปี พ.ศ. 2525 – 2534 ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ระหว่าง พ.ศ. 2526 – 2533 และระหว่าง พ.ศ. 2540 – 2543 เป็นประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎร รวมทั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัย ทั้งยังได้รับเลือกเป็นประธานสโมสรโรตารีสากล ระหว่างปี พ.ศ. 2545 – 2546
พิชัย รัตตกุล เกิดวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2467 ที่จังหวัดพระนคร ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนซึ่งบรรพบุรุษได้เดินทางมาประเทศไทยเมื่อต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเป็นบุตรของ นายพิศาลกับนางวิไล รัตตกุล &lt;br&gt;พิชัยเป็นบุตรคนโต จากพี่น้องทั้งหมด 9 คน ดังนี้
นายพิชัยจบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน จากนั้นจึงไปศึกษาต่อด้านพาณิชยศาสตร์ที่โรงเรียนเซนต์สตีเฟ่น ที่ฮ่องกง หลังจบการศึกษาแล้วได้กลับมาดูแลธุรกิจของครอบครัว ก่อนจะเข้าสู่แวดวงการเมือง
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ คุณหญิงจรวย รัตตกุล (สกุลเดิม ศิริบุญ) มีบุตรชาย 2 คนคือ ดร.พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพมหานคร และ ดร.อาณัฐชัย รัตตกุล บุตรสาว 1 คนคือ คุณหญิงพัชรี ว่องไพฑูรย์ (สมรสกับ ดร.วีระนนท์ ว่องไพฑูรย์)
นายพิชัยได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ณ โรงพยาบาลศิริราช หลังจากเข้ารับการรักษาโรคมะเร็งปอดในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2565 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานเพลิงศพวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
นายพิชัยเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2501 โดยมีนายควง อภัยวงศ์ เป็นหัวหน้าพรรค และเป็น ส.ส.ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2512 ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาไม่นาน นายพิชัยได้เป็น 1 ใน 100 ของบุคคลที่ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร และเป็น 1 ใน 4 สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ที่ลงชื่อในคราวนั้น (อีก 3 คนคือ นายดำรง ลัทธพิพัฒน์, นายเทพ โชตินุชิต, นายชวลิต อภัยวงศ์) เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งอีกครั้ง จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่
ได้เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ใน พ.ศ. 2525 หลังจากการครบวาระของ พันเอก (พิเศษ) ดร.ถนัด คอมันตร์ ซึ่งพรรคประชาธิปัตย์ในช่วงนี้ได้ร่วมเป็นพรรคร่วมรัฐบาลที่ให้การสนับสนุนการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งนายพิชัยได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีด้วย ในปี พ.ศ. 2529 จากนั้นในรัฐบาล พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายพิชัยและพรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นพรรคร่วมรัฐบาลในวาระแรก และเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี แต่ในวาระที่ 2 ของการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นายพิชัยและพรรคประชาธิปัตย์ได้ถอนตัวจากการร่วมรัฐบาลเนื่องจากมีเสียงสนับสนุนรัฐบาลในสภา ฯ เป็นจำนวนมาก เนื่องจากไม่ต้องการให้เกิดสภาพการเป็นเผด็จการรัฐสภา
ในวาระของการเป็นหัวหน้าพรรคของนายพิชัยนั้น ได้มีเหตุการณ์ความแตกแยกในพรรคเกิดขึ้น เมื่อ "กลุ่ม 10 มกรา" ที่นำโดยนายวีระ มุสิกพงศ์ ได้ลาออกจากพรรคไป เนื่องจากความขัดแย้งกันในแต่งตั้งหัวหน้าพรรค
จากนั้น เมื่อ นายชวน หลีกภัยเป็นหัวหน้าพรรคและเป็นนายกรัฐมนตรีในสมัยที่ 2 นายพิชัยได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบกิจการเกี่ยวกับต่างประเทศและรับผิดชอบการจัดมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ 1998 และได้ดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภาด้วย หลังจากนี้ไม่นาน นายพิชัยได้วางมือจากการเมืองเนื่องจากมีอายุที่มากแล้ว จนได้รับฉายาว่า "คุณปู่" แต่ยังมีตำแหน่งเป็นสภาที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์อยู่
ในแวดวงสังคม นายพิชัย มีตำแหน่งเป็นประธานสโมสรโรตารีในประเทศ และเป็นคนไทยคนแรก ที่ได้ดำรงตำแหน่ง ประธานสโมสรโรตารีสากลในระหว่าง พ.ศ. 2545 – 2546
พ.ศ. 2543 - เครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลโฆเซ เด มาร์โคเลตา ชั้น กราน ครูซ
พ.ศ. 2547 - เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นสุดสูง
กรุณา ชิดชอบ
นางกรุณา ชิดชอบ (ชื่อเล่น: ต่าย) เป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 3 สมัย เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรีคนโตของนายคะแนน สุภา เจ้าของ บริษัทเชียงใหม่ คอนสตรัคชั่น จำกัด กิจการรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ ที่ได้รับสัมปทานก่อสร้างในพื้นที่ภาคเหนือ จากส่วนราชการ หลายกระทรวงทบวงกรม มูลค่ารวมกว่า หนึ่งหมื่นล้านบาท กับนางนวลจันทร์ สุภา และมีนางกรุณา เป็นกรรมการผู้จัดการ
นางกรุณาสมรสกับ นายเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมืองชื่อดัง เมื่อ พ.ศ. 2537 และในการแถลงทรัพย์สินรัฐมนตรี เมื่อ ปี พ.ศ. 2547 นางกรุณา ชิดชอบ ติดอันดับ 2 ของ ภรรยารัฐมนตรี ที่มีที่ดินถือครองมากที่สุด รองจาก คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โดยแจ้งยอดทรัพย์สินต่อ ป.ป.ช. เป็นจำนวนรวมประมาณ เจ็ดร้อยยี่สิบเจ็ดล้านบาท (727,449,186 บาท) และในปี พ.ศ. 2549 นางกรุณา ชิดชอบ มีทรัพย์สินรวม 752,405,499 บาท
นางกรุณา เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ (อบจ.) จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยได้คะแนนไปอย่างท่วมท้น
ปัจจุบัน นางกรุณาเป็นรองประธานสโมสร สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
นางกรุณา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (บธ.บ.) เมื่อ พ.ศ. 2530 และปริญญาโท MMIS จาก Westcoast University ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2536 และต่อมาสำเร็จปริญญาตรี ส่งเสริมการเกษตร จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เมื่อ พ.ศ. 2542
นางกรุณาเป็นที่รู้จักจากการเป็นภรรยาของนายเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมืองชื่อดังระดับประเทศและประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ซึ่งสื่อมวลชนและบุคคลทั่วไปมักจะเรียกชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า ซ้อต่าย, ป้าต่าย หรือ เจ๊ต่าย บ้าง
ซึ่งนอกจากบทบาทในเรื่องของการเมืองแล้ว ยังมีบทบาทเป็นประธานเชียร์ของสโมสรฟุตบอลจังหวัดบุรีรัมย์ อีกด้วย โดยจะทำการนำเชียร์ด้วยตัวเอง จนเป็นที่ฮือฮาและถือเป็นขวัญใจคนหนึ่งของแฟนสโมสร ในกลางปี พ.ศ. 2553 ได้สร้างความฮือฮาด้วยการสวมเสื้อยืดเชียร์ที่ด้านหลังมีอักษรว่า "กูทำ...เ ี้ยอะไรก็ผิด"" ซึ่งเชื่อกันว่ามีนัยทางการเมือง ซึ่งขณะนั้นมีความขัดแย้งกันอยู่ระหว่างพรรคภูมิใจไทยของนายเนวิน กับพรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นแกนนำรัฐบาล
พรรคถิ่นไทย
พรรคถิ่นไทย  เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 โดยมีรองศาสตราจารย์ บรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และมีนายอัศวิน อภัยวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติให้ ดร.พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค
พรรคถิ่นไทย มีเป้าหมายในการเป็นพรรคแนวอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับพรรคกรีน (Green Party) ในต่างประเทศ มีสัญลักษณ์พรรคเป็น รูปนกกางเขนบ้าน ใช้สีเขียว เป็นสีประจำพรรค มีสมาชิกส่วนใหญ่เป็นกลุ่มมดงาน ซึ่งคือกลุ่มทำงานของ ดร.พิจิตต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นพรรคการเมืองพรรคใหม่ที่จะประสบความสำเร็จต่อไป
พรรคถิ่นไทย ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งดั่งความคาดหมาย ได้ ส.ส. มาเพียงคนเดียวเท่านั้น คือ นายบุญเติม จันทะวัฒน์ จากจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งภายหลังได้ย้ายมาสังกัดกับพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพรรคเสียงข้างมาก
พรรคถิ่นไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2545 เนื่องจากไม่ดำเนินการตามมาตรา 35 ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง 2541 ที่ว่าด้วยการยื่นรายงานการดำเนินกิจการของพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ แห่งนูเมนอร์ และมิดเดิ้ลเอิร์ธ  เป็นหนังสือที่รวบรวมงานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกี่ยวกับจักรวาลอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ ที่เขาเขียนไว้ยังไม่จบและยังไม่ได้ตีพิมพ์ เรียบเรียงขึ้นโดยบุตรชายคนที่สามของโทลคีน คือ คริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980)
หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่นวนิยาย ที่ต่อเนื่องเป็นเรื่องเดียวตลอดเล่ม เนื่องจากเป็นการรวบรวมงานเขียนชิ้นต่างๆ ของโทลคีนที่เขียนเอาไว้ตรงโน้นบ้าง ตรงนี้บ้าง ไม่ปะติดปะต่อกัน เนื้อหาหลายส่วนยังมีความขัดแย้งกันอยู่บ้างเนื่องจากยังไม่ได้แก้ไขเป็นบทสรุปสุดท้าย คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมส่วนที่เกี่ยวข้องกันมาไว้ด้วยกัน และแสดงหมายเหตุ หรือข้อสังเกตส่วนตัวเกี่ยวกับงานเขียนเหล่านั้น โดยพยายามเรียบเรียงให้ได้เนื้อหาที่ใกล้เคียงกับข้อสรุปสุดท้ายของโทลคีนให้มากที่สุด
สิ่งที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้ คือรายละเอียดปลีกย่อยจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการตั้งชื่อตัวละคร หรือชื่อสถานที่ต่างๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งโทลคีนใส่ใจพิถีพิถันเป็นพิเศษ ทั้งในแง่ของความหมาย และความเป็นมา ถึงแก่ลงมือประพันธ์ประวัติศาสตร์ของชื่อสถานที่บางแห่ง ทำให้มีความสมจริงสมจังเป็นอย่างยิ่ง ข้อมูลในหนังสือ Unfinished Tales สามารถให้รายละเอียดเพิ่มเติมแก่ตัวละคร เหตุการณ์ หรือสถานที่บางแห่งที่ถูกกล่าวถึงเพียงย่อๆ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมถึงความเป็นมาของแกนดัล์ฟ และเหล่าพ่อมด (อิสตาริ) และเรื่องราวโดยละเอียดในการที่แหวนเอกสูญหายไปจากการรับรู้ของผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธในตอนต้นของยุคที่สาม นอกจากนี้ ยังมีรายละเอียดของเหตุการณ์ในยุคที่สอง โดยเฉพาะเรื่องราวของเกาะนูเมนอร์ ซึ่งไม่ใคร่ถูกกล่าวถึงมากนักทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน
แม้ว่าหนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์ออกมาหลังจากโทลคีนถึงแก่กรรมไปแล้วหลายปี แต่ก็ยังได้รับการตอบรับจากผู้อ่านอย่างดียิ่ง ทำให้คริสโตเฟอร์ โทลคีน มีกำลังใจที่จะเรียบเรียงงานชิ้นอื่นๆ ของบิดาออกมาอีก เกิดเป็นหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ จำนวน 12 เล่ม
ภาคหนึ่ง: ยุคที่หนึ่ง
ภาคสอง: ยุคที่สอง
ภาคสาม : ยุคที่สาม
ภาคสี่
ฮิวจ์ แกรนต์
คัทริน เดสนิตสกี
แกเบรียล
หลุยซ่า แกเบรียล บ็อบ  (เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) หรือที่รู้จักกันในวงการเพลงคือ แกเบรียล  เป็นศิลปินนักร้องและนักแต่งเพลงหญิงชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองแฮกนี่ย์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เธอเปิดตัวด้วยซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "Dreams" ซึ่งสามารถขึ้นสู่อันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร  เมื่อปี พ.ศ. 2536 และมีผลงานซิงเกิลอื่น ๆ เช่น "Going Nowhere", "Give Me a Little More Time", "Walk on By" และ "If You Ever" ซึ่งร้องร่วมกับนักร้องกลุ่มบอยแบนด์ อีสต์ เซเวนทีน
หลังจากห่างหายไปจากวงการเพลงไม่กี่ปี แกเบรียลก็กลับมาอย่างงดงามด้วยซิงเกิล "Rise" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 2 ที่ขึ้นสู่อันดับ 1 ได้อีกครั้งบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้มที่ใช้ชื่อเดียวกันก็สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร  เป็นเวลา 3 สัปดาห์ หลังจากนั้นเธอก็ประสบความสำเร็จกับเพลง "Out of Reach" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "บันทึกรักพลิกล็อก"  สามารถขึ้นสู่อันดับที่ 4 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และมีผลงานอัลบั้มรวมเพลง "Dreams Can Come True, Greatest Hits Vol. 1" ซึ่งวางจำหน่ายในช่วงปี พ.ศ. 2544
แกเบรียลเกิดในกรุงลอนดอน ครอบครัวดั้งเดิมมาจากดอมินีกา เธอและพี่ชายอีกสามคนถูกเลี้ยงดูโดยแพทริเซียผู้เป็นแม่ ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เธอรักในเพลงโซลและเร็กเก
แกเบรียลมีหนังตาตกด้านขวาตั้งแต่เด็ก เมื่อออกสู่สาธารณะชน เธอมักจะปิดตาไว้ด้วยแว่นกันแดด ผ้าปิดตาแบบโจรสลัด หรือไม่ก็ปลายผมด้านหน้า สมัยเป็นนักเรียนเธอป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและบางครั้งก็คิดจะฆ่าตัวตาย หลังจากที่จบชั้นมัธยมปลายเธอได้ล้มเลิกความคิดที่จะเรียนกฎหมาย และเริ่มต้นชีวิตการเป็นนักร้องไนต์คลับ
พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2541: อัลบั้ม Find Your Way และ อัลบั้ม Gabrielle.
ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2536 แกเบรียลได้ปล่อยซิงเกิลแรกในชีวิตที่ชื่อว่า "Dreams" แต่งโดยแกเบรียลร่วมกับ ทิม ลอวส์ และ ราเชล โปรดิวซ์โดย ริชชี่ แฟร์มี่ สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 บน ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ในตอนแรกเพลงนี้ได้ขึ้นอยู่บนชาร์ตของเกาะอังกฤษที่อันดับ 2 ซึ่งเป็นชาร์ตที่สูงที่สุดเท่าที่เคยมีมาเมื่อเทียบกับนักร้องหน้าใหม่คนอื่น ๆ ของอังกฤษในขณะนั้น นอกจากนี้ยังสามารถขึ้นสู่อันดับที่ 26 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100  ของสหรัฐอเมริกา และอันดับที่ 1 บนชาร์ตฮอตแดนซ์คลับเพลย์ อีกด้วย ส่วนในออสเตรเลียเพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 2 บนชาร์ต ARIA Chart ตามมาด้วยซิงเกิลที่สอง "Going Nowhere" จากอัลบั้มเดียวกัน ขึ้นสู่อันดับที่ 9 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอยู่อันดับที่ 18 ในชาร์ตเพลงของไอร์แลนด์ จึงเป็นเพลงที่สองที่โด่งดังไม่แพ้กันจากอัลบั้ม"Find Your Way" ต่อมาในเดือนช่วงธันวาคม พ.ศ. 2536 แกเบรียลได้ปล่อยซิงเกิลที่สาม ชื่อว่า "I Wish" แต่งโดยแกเบรียล และ จอน ดักลาส แต่เพลงนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เมื่อเทียบกับสองเพลงก่อนหน้านี้ที่ติดท็อป 10 ทั้งสองเพลง โดยเพลงนี้ทำได้แค่อันดับที่ 26 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเท่านั้น และเป็นเพลงเดียวที่ได้อันดับที่ต่ำสุดของเธอ ปิดท้ายด้วย "Because of You" ซิงเกิลที่สี่ และเป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มแรก แต่งโดยแกเบรียล, จอร์จ แม็คฟาร์เลน และ เรย์ เซนต์ จอห์น เพลงนี้ทำได้เพียงอันดับที่ 24 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ส่วนอัลบั้มเต็ม "Find Your Way" ทำได้สูงสุดที่อันดับ 9 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร
ต่อมา พ.ศ. 2539 แกเบรียลได้ปล่อยอัลบั้มที่สองซึ่งใช้ชื่อตัวเธอเอง "Gabrielle" สามารถขึ้นสู่ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร ในอันดับที่ 11 จนกระทั่งมียอดขายระดับทองคำขาวภายในประเทศ อีกทั้งยังสามารถเข้าสู่อันดับที่ 80 ในชาร์ต MegaCharts ของเนเธอร์แลนด์ด้วย เปิดตัวด้วยซิงเกิล "Give Me a Little More Time" ทำให้เพลงของแกเบรียลกลับมาติดท็อป 10 บนชาร์ตเพลงของเกาะอังกฤษได้อีกครั้ง เพลงนี้สามารถติดในอันดับที่ 5 และอยู่ในท็อป 20 เป็นเวลา 10 สัปดาห์บนเกาะอังกฤษ อีกทั้งยังติดในอันดับที่ 9 บนชาร์ตเพลงของไอร์แลนด์ และเป็นซิงเกิลที่สี่ที่ขายดีในสหราชอาณาจักร ตามมาด้วย "Forget About the World" เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม แต่งโดย แกเบรียล, วูลฟฟ์, ดีน, บาร์สัน ซึ่งเคยร่วมแต่งคำร้องในเพลง "Give Me a Little More Time" มาแล้ว แต่เพลงนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าเพลงแรก ทำได้แค่อันดับที่ 23 บนชาร์ตเพลงของเกาะอังกฤษเท่านั้น เป็นซิงเกิลที่ได้อันดับต่ำที่สุดจากอัลบัมนี้ และเป็นซิงเกิลเดียวที่ไม่ติดท็อป 15 ตามมาด้วยซิงเกิลที่สาม กับเพลง "If You Really Cared" แต่งโดย แกเบรียล, วูลฟฟ์, ดีน, บาร์สัน เช่นเดียวกับสองเพลงแรก เพลงนี้สามารถกลับเข้ามาติดอยู่ในท็อป 20 ของชาร์ตเพลงเกาะอังกฤษได้อีกครั้ง ในอันดับที่ 15 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ตามมาด้วยเพลง "If You Ever" ที่ร้องร่วมกับวง อีสต์ เซเวนทีน  เป็นเพลงที่นำเพลงเก่าอย่าง "" มาร้องใหม่ สามารถขึ้นสู่อันดับที่ 2 บนชาร์ตเพลงของเกาะอังกฤษ และอันดับที่ 4 บนชาร์ตของลัตเวีย เพลงนี้เป็น 1 ใน 3 เพลงของแกเบรียลที่ติดท็อป 20 ในออสเตรเลีย ซึ่งทำได้ที่อันดับ 16 และเป็นอันดับที่สูงที่สุดของซิงเกิลที่มาจากสองอัลบั้มแรกของเธอ ตัวเพลงยังสามารถติดอันดับที่ 11 ของซิงเกิลบอยแบนด์ที่มียอดขายยอดเยี่ยมแห่งยุค 90 ในประเทศอังกฤษอีกด้วย โดยขายได้ถึง 510,000 ก็อปปี้ และได้รับสถิติยอดขายในระดับทองคำ และในปี พ.ศ. 2540 แกเบรียลได้ปล่อยเพลงคัฟเวอร์ "Walk On By" เป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มนี้ สามารถติดอันดับที่ 7 บนชาร์ตเพลงของประเทศอังกฤษ
พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2544: อัลบั้ม Rise และ อัลบั้มรวมเพลง.
แกเบรียลเริ่มบันทึกเสียงสำหรับอัลบั้มที่สามที่ใช้ชื่อว่า "Rise" ในช่วง ปี พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2542 อัลบั้มนี้วางจำหน่ายในสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2542 และวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เป็นอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดและเป็นอัลบั้มเดียวของเธอที่สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรเป็นเวลา 3 สัปดาห์ และอยู่ในชาร์ตนั้นรวมทั้งหมด 87 สัปดาห์ ได้รับยอดขายในระดับ 4x แผ่นเสียงแพลทินัม เปิดตัวอัลบั้มด้วยซิงเกิล "Sunshine" ซึ่งติดอันดับที่ 9 ในสหราชอาณาจักร กลายเป็นเพลงที่หกที่ติดท็อป 10 ตามมาด้วยซิงเกิลที่สองอย่าง "Rise" ซึ่งเป็นเพลงที่สองที่ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรต่อจากเพลง "Dreams" เพลงนี้แต่งโดย แกเบรียล, ออลลี่ ดาโกส์, เฟอร์ดี้ อังเกอร์-ฮามิลตัน และ บ็อบ ดิลลัน โปรดิวซ์โดย จอนนี่ ดอลลาร์ เพลงนี้อิงทำนองมาจากเพลง "" ของบ็อบ ดิลลัน  เพลงนี้ติดอยู่อันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเป็นเวลา 2 สัปดาห์ ในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2543 จากที่ Official UK Charts Company ระบุไว้ว่าจำหน่ายได้ถึง 460,000 ก็อปปี้ ทำให้เป็นเพลงที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 14 ของปี พ.ศ. 2543 ซิงเกิลต่อมา "When A Woman" เป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้ม ปล่อยในช่วงเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2543 ติดอันดับที่ 6 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และกลายเป็นเพลงที่แปดที่ติดท็อป 10 ต่อด้วยซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มนี้ "Should I Stay" ติดอันดับที่ 13 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นเพลงที่สี่ที่ติดท็อป 15 โดยตัวมิวสิควิดีโอของเพลงนี้สื่ออารมณ์ที่เศร้าของเพลงได้ดีกว่าการเล่าเรื่องตรงๆเสียอีก และบางส่วนของเพลงใช้แซมเพิ่ลเสียงจากเพลงประกอบรายการข่าว และในปี พ.ศ. 2547 เพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครเพลงของช่อง เรื่อง
แกเบรียล ออกผลงานอัลบั้มรวมเพลงเป็นครั้งแรก และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 โดยใช้ชื่อว่า "Dreams Can Come True, Greatest Hits Vol. 1" อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรเป็นอย่างมาก มียอดขายในระดับ 4x แผ่นเสียงแพลทินัม และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของปี พ.ศ. 2544 และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 76 ในรอบทศวรรษของสหราชอาณาจักร ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้คือ "Out Of Reach" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "บันทึกรักพลิกล็อก" ด้วย เพลงนี้เข้าสู่อันดับที่ 4 บนชาร์ตของสหราชอาณาจักร และติดอันดับที่ 9 บนชาร์ตของออสเตรเลีย ทำให้เป็นซิงเกิลที่สองที่โด่งดังที่สุดและเป็นซิงเกิล อันดับที่ 37 ที่ขายดีที่สุดของปี พ.ศ. 2544 ในออสเตรเลีย และยังคงอยู่บนชาร์ตเป็นเวลามากว่า 20 สัปดาห์ ส่วนในประเทศนิวซีแลนด์ เพลงนี้ถูกจัดให้เป็นซิงเกิลอันดับที่ 10 ที่ประสบความสำเร็จที่สุดของปี พ.ศ. 2544 ด้วย ตามที่ Official UK Charts Company ระบุไว้ว่าเพลงนี้มียอดขายถึง 320,000 ก็อปปี้ในสหราชอาณาจักร และตามมาด้วยซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มรวมฮิตนี้คือเพลง "Don't Need the Sun to Shine (To Make Me Smile)" เพลงนี้ติดอันดับที่ 9 บนชาร์ตของสหราชอาณาจักร จึงเป็นเพลงที่แปดที่ติดท็อป 15 ติดต่อกัน และเป็นเพลงที่สิบที่ติดท็อป 10 ต่อมาในช่วงเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2545 มีทัวร์คอนเสิร์ตภายในสหราชอาณาจักรขึ้นมา
พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2552: อัลบั้ม Play to Win, อัลบั้ม Always และ การออกทัวร์คอนเสิร์ต.