pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ยันเริ่มเขียนภาพดอกไม้และผลไม้ก่อน หลังจากนั้นก็เริ่มสร้างชื่อเสียงในการเขียนภาพภูมิทัศน์และทะเลทัศน์ ลักษณะการเขียนของยันต่างจากของบิดาและจากของน้องชาย งานสมัยแรกของยันมักจะเป็นภาพภูมิทัศน์ที่เป็นฉากจากพระคัมภีร์โดยเฉพาะฉากป่าที่ไม่เหมือนกับงานของคิลลิส ฟัน โกนิงก์สโล (Gillis van Coninxloo) จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีฝีมือ ต่อมายันก็เริ่มเขียนภาพภูมิทัศน์ที่แท้จริงและบุรีทัศน์ ในบั้นปลายเขาก็หันกลับไปเขียนภาพนิ่ง
หลังจากไปอยู่ที่โคโลญอยู่เป็นเวลานานยันก็เดินทางไปอิตาลี ที่งานภูมิทัศน์ที่มีคนตัวเล็ก ๆ ในภาพเป็นที่นิยมกันมากในอิตาลี ยันทิ้งงานเขียนไว้เป็นจำนวนมากที่ส่วนใหญ่เป็นภาพภูมิทัศน์
ภาพเขียนหลายภาพเป็นงานเขียนที่ทำร่วมกับผู้อื่นโดยผู้อื่นเขียนคนในภาพ และยันเขียนภูมิทัศน์ งานชิ้นสำคัญที่ทำร่วมกับผู้อื่นคืองานที่เขียนภาพเล็กหลายภาพร่วมกับเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ เช่นภาพ "เวอร์ทัมนัสและโพโมนา", "แซเตอร์ชมนิมฟ์หลับ" และ "สวรรค์บนโลก"
ยันมีห้องเขียนภาพในแอนต์เวิร์ป ซึ่งเป็นที่ที่เขาเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1625
Jan Brueghel the Elder
ปลาคาร์ฟ
ปลาเก๋า
วงศ์ปลาเก๋า
ศิลปะของการเขียนภาพ (เฟอร์เมร์)
ศิลปะของการเขียนภาพ หรือ อุปมานิทัศน์ของการเขียนภาพ หรือ จิตรกรในห้องเขียนภาพ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรสมัยบาโรกชาวเนเธอร์แลนด์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย
เวร์เมร์เขียนภาพ “ศิลปะของการเขียนภาพ” เสร็จในปี ค.ศ. 1666 ผู้เชี่ยวชาญทางศิลปะหลายท่านกล่าวว่างานชิ้นนี้เป็นอุปมานิทัศน์ของการเขียนภาพฉะนั้นภาพเขียนจึงรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า “อุปมานิทัศน์ของการเขียนภาพ” และเป็นภาพเขียนที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดของงานทั้งหมดที่เวร์เมร์เขียน
ภาพเขียนนี้มีชื่อเสียงเป็นภาพเขียนที่เวร์เมร์ชอบที่สุดและเป็นภาพที่เป็นงานเขียนแบบภาพลวงตา แม้ว่าจะเป็นภาพที่เขียนในสมัยที่ยังไม่มีเทคโนโลยีในด้านการถ่ายภาพแต่ก็สามารถแสดงความเป็นจริงในการสร้างรายละเอียดทางจักษุอย่างภาพถ่ายได้ สิ่งที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของภาพนี้คือการใช้สีที่สดและแสงที่จัดจ้าที่สาดเข้ามาทางหน้าต่างที่อาบบนสิ่งต่างๆ ในภาพ
ภาพเขียนนี้เป็นภาพที่มีบรรยากาศที่เป็นเป็นส่วนตัวของจิตรกรและนางแบบภายในห้องเขียนภาพที่มีหน้าต่างอยู่ด้านหนึ่งและบนกำแพงมีแผนที่ขนาดใหญ่ของเนเธอร์แลนด์
ในภาพนี้มีตัวแบบเพียงสองคน: จิตรกรและนางแบบ จิตรกรเชื่อกันว่าเป็นเวร์เมร์เองแต่เราไม่เห็นใบหน้า
สิ่งของต่างๆ ในห้องเขียนภาพหลายสิ่งดูไม่ควรจะเป็นสิ่งของที่น่าจะมีในห้องเขียนภาพของจิตรกรตามปกติ พื้นหินอ่อนตาหมากรุกและโคมทองเหลืองเป็นตัวอย่างของสิ่งที่ตามปกติแล้วจะเป็นสิ่งของที่มีอยู่ในบ้านของผู้มีฐานะดีเท่านั้น
แผนที่ในฉากหลังเป็นแผนที่ของกลุ่มสหพันธ์สิบเจ็ดจังหวัดของเนเธอร์แลนด์ขนาบด้วยศูนย์กลางของอำนาจที่พิมพ์โดยแคลส ยานสซ์ วิสเชอร์ (Claes Jansz Visscher) ในปี ค.ศ. 1635
สัญลักษณ์และอุปมานิทัศน์.
ผู้เชี่ยวชาญพบสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์หลายอย่างในภาพเขียนนี้ หัวเรืองของภาพคือคลิโอ (Clio) ผู้เป็นมิวส์ของประวัติศาสตร์ ที่เห็นได้จากการที่ตัวแบบสวมมงกุฏช่อลอเรลถือทรัมเป็ต (=ชื่อเสียง) และอาจจะถือหนังสือที่เขียนโดยนักประวัติศาสตร์กรีกธูซิดดิดีส
เหยี่ยวสองหัวกลางโคมเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์แฮ็บสเบิร์กแห่งออสเตรียที่เดิมเป็นผู้ครองฮอลแลนด์อาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อของนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเวร์เมร์เองผู้เป็นโรมันคาทอลิกในประเทศที่ประชาชนส่วนใหญ่เป็นโปรเตสแตนต์ การที่โคมระย้าไม่มีเทียนอาจจะหมายถึงการกดความเชื่อของนิกายโรมันคาทอลิก
แผนที่บนฉากหลังมีรอบพับที่แยกด้านเหนือของเนเธอร์แลนด์จากด้านใต้ (ด้านตะวันตกอยู่ทางเหนือของแผนที่ตามธรรมเนียมที่ทำกัน) รอบพับเป็นสัญลักษณ์ของการแบ่งแยกสารธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ทางเหนือและกลุ่มจังหวัดทางใต้ที่ปกครองโดยแฮ็บสเบิร์ก แผนที่วาดโดย Claes Jansz Visscher (Nicolaum Piscatorem) และเขียนก่อนหน้าที่ภาพเขียนนี้และแสดงการแบ่งแยกทางการเมืองก่อนหน้าสมัยที่ภาพนี้เขียนที่เป็นการแบ่งแยกระหว่างสหภาพอูเทร็คช์ทางเหนือและอาณานิคมทางใต้
หน้ากากที่วางอยู่บนโต๊ะข้างจิตรกรเชื่อกันว่าเป็นหน้ากากมรณะ (death mask) ที่เป็นสัญลักษณ์ของความด้อยสมรรถภาพของแฮ็บสเบิร์ก
ซัลบาดอร์ ดาลีกล่าวถึง “ศิลปะของการเขียนภาพ” ในงานจิตรกรรมเหนือจริง “เงาของเวร์เมร์แห่งเดลฟ์ทที่ใช้เป็นโต๊ะได้” (The Ghost of Vermeer of Delft Which Can Be Used As a Table) ในภาพเขียนของดาลีร่างของเวร์เมร์เห็นจากข้างหลังที่สร้างเป็นโต๊ะที่รูปร่างแปลก
ภาพเขียนนี้เป็นภาพเขียนชิ้นสำคัญเพราะเวร์เมร์ไม่ยอมขายแม้เมื่อมีหนี้สิน ในปี ค.ศ. 1676 คาทารินาแม่หม้ายของเวร์เมร์ยกภาพเขียนให้มาเรีย ทินส์ผู้เป็นแม่เพื่อจะเลี่ยงการที่จะต้องขายภาพนี้เพราะหนี้สิน แต่อันโทน ฟาน เลเวนเฮิคผู้จัดการมรดกของเวร์เมร์กล่าวว่าการโอนภาพเขียนไปให้แม่ยายของเวร์เมร์เป็นการผิดกฎหมาย
ภาพเขียนนี้เป็นของผู้ที่ได้รับจากก็อตต์ฟรีด ฟอน สวีเต็น (Gottfried van Swieten) จนกระทั่งเคานท์โยฮันน์ รูดอล์ฟ เซร์นินแห่งออสเตรียซื้อเป็นจำนวนเงิน 50 ดัทช์ฟลอรินในปี ค.ศ. 1813 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1860 ภาพเขียนนี้เชื่อกันว่าเขียนโดยจิตรกรคู่แข่งของเวร์เมร์เปียเตอร์ เดอ ฮูค (Pieter de Hooch) ถึงกับมีการปลอมลายเซ็นของฮูคบนภาพนี้ จนกระทั่งผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับงานของเวร์เมร์ชาวฝรั่งเศส Théophile Thoré-Bürger และนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวเยอรมัน กุสตาฟ ฟรีดิช วาเก็น (Gustav Friedrich Waagen) เข้ามาเกี่ยวข้องจึงได้ทราบกันว่าเป็นภาพเขียนของเวร์เมร์ ภาพเขียนตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์เซร์นินในเวียนนา และแอนดรูว์ ดับเบิลยู เมลลอน (Andrew W. Mellon) มิใช่แต่เพียงผู้เดียวที่ต้องการเป็นเจ้าของภาพเขียนนี้
ความสนใจของนาซี.
หลังจากนาซีเข้ารุกรานออสเตรีย นายทหารคนสำคัญของนาซีรวมทั้งแฮร์มันน์ วิลเฮล์ม เกอริง (Hermann Göring) ผู้พยายามเป็นเจ้าของภาพนี้ ในที่สุดอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ก็ซื้อภาพนี้จากเคานท์จาโรเมร์ เซร์นินเป็นจำนวนเงิน 1.65 ล้านไรค์สมาร์คเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ออสเตรียได้รับภาพเขียนนี้คืนหลังจากที่ถูกนำไปเก็บไว้ในเหมืองเกลือเพื่อป้องกันจากการถูกระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1945 ฝ่ายอเมริกาคืนภาพเขียนให้แก่รัฐบาลออสเตรียในปี ค.ศ. 1946 ในปัจจุบันภาพนี้จึงเป็นสมบัติของประเทศออสเตรีย
The Art of Painting (Vermeer)
จักรพรรดิดอมิติอานุส
ติตุส ฟลาวิอุส ไกซาร์ ดอมิติอานุส เอากุสตุส (; 24 ตุลาคม ค.ศ. 51 – 18 กันยายน ค.ศ. 96) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์ฟลาวิอุส ที่ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา จักรพรรดิทีตุสเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 81 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 96 โดยมีจักรพรรดิเนอร์วาเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา
โดมิเชียน
จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์
จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ หรือ มาร์กุส ออเรลิอุส แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ (; 1 ตุลาคม ค.ศ. 208 – 18 มีนาคม ค.ศ. 235) แซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 222 จนเสด็จสวรรคตโดยการถูกลอบสังหารเช่นกันเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 235 ที่เป็นการเริ่มยุคประวัติศาสตร์โรมันที่เรียกว่ายุควิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 (Crisis of the Third Century) ที่ยาวนานเกือบห้าสิบปีเมื่อจักรวรรดิโรมันต้องเผชิญกับสงครามกลางเมือง, ภาวะความวุ่นวายทางเศรษฐกิจ, การปฏิวัติในบริเวณต่างๆ ในจักรวรรดิ และอันตรายจากภายนอกที่แทบจะทำให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เอลากาบาลัสและพระมารดาทรงถูกลอบสังหารและโยนร่างลงไปในแม่น้ำไทเบอร์โดยฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์เพราะทรงเป็นจักรพรรดิผู้ไม่ทรงเป็นที่นิยมเท่าใดนัก เอลากาบาลัสและแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นหลานของจูเลีย เมซา (Julia Maesa) ผู้มีอิทธิพลและมีอำนาจผู้ที่เป็นผู้จัดการให้เอลากาบาลัสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยกองทหารกอลลิคที่ 3
รัชสมัยของแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เริ่มต้นด้วยการเป็นสมัยที่อุดมสมบูรณ์และสงบสุข ทางด้านความขัดแย้งทางการทหารในการต่อต้านการลุกฮือของจักรวรรดิซาสซานิด (Sassanid Empire) รายงานผลไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อันตรายทางด้านซาสซานิดก็ยุติลง แต่เมื่อมาถึงการรณรงค์ต่อต้านชนเจอร์มานิคในเจอร์มาเนียแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ก็สร้างศัตรูกับกองทหารของพระองค์เองโดยการทรงพยายามหาวิธีเจรจาปรองดองและติดสินบนฝ่ายเจอร์มาเนีย กองทหารจึงสังหารพระองค์
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์เซเวอรัน และของประวัติศาสตร์โรมันสมัยที่เรียกว่า “จักรวรรดิโรมันสมัยแรก” (Principate)
อเล็กซานเดอร์ เซเวรัส
จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส
จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส หรือ ตีตุส เอาเรลิอุส ฟุลวุส โบอิโอนิอุส อาร์ริอุส อันโตนีนุส (; 19 กันยายน ค.ศ. 86 – 7 มีนาคม ค.ศ. 161) อันโตนีนุส ปิอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์อันโตนิน ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเลี้ยงจักรพรรดิฮาดริอานุสเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 138 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 161 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสเป็นผู้ครองราชย์สืบต่อมา
อันโตนีนุส ปิอุสทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่สี่ในบรรดา “จักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์” (Five Good Emperors) และไม่ได้รับการขนานนามว่า “ปิอุส” จนกระทั่งเมื่อขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิแล้ว การที่ทรงได้รับนามเช่นนั้นอาจจะมาจากการที่ทรงบังคับให้สภาเซเนทแต่งตั้งให้พระราชบิดาเลี้ยงเป็นเทพ แต่หนังสือ “ชีวประวัติของจักรพรรดิโรมัน” (Augustan History) เสนอว่าอาจจะเป็นเพราะทรงช่วยให้วุฒิสมาชิกให้รอดจากการถูกประหารชีวิตโดยพระราชบิดาในปลายรัชสมัย
อันโตนินัส ไพอัส
จักรพรรดิฮอโนริอุส
จักรพรรดิฮอโนริอุส หรือ เฟลวิอัส ฮอโนริอุส  (9 กันยายน ค.ศ. 384 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 423) ฮอโนริอุสเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ธีโอโดเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 393 จนถึงปี ค.ศ. 395 และของจักรวรรดิโรมันตะวันตกตั้งแต่ปี ค.ศ. 395 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 423 จักรพรรดิฮอโนริอุสเป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 กับพระมเหสีองค์แรกเอเลีย ฟลาซซิลลา และเป็นพระอนุชาของจักรพรรดิอาร์เคดิอัสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือจักรวรรดิโรมันตะวันออก
จักรพรรดิฮอโนริอุสเป็นพระจักรพรรดิที่อ่อนแอ ราชบัลลังก์ของพระองค์ได้รับการปกป้องโดยจอมทัพเฟลวิอัส สติลิโคผู้เป็นผู้ปกครองฮอโนริอุสเมื่อยังทรงพระเยาว์ และพ่อตาเมื่อเจริญพระชนมายุขึ้น แม้ว่าจะมีเฟลวิอัส สติลิโคเป็นผู้พิทักษ์จักรวรรดิก็ยังอ่อนแอลงและหลังจากการประหารชีวิตชองสติลิโค จักรวรรดิก็อยู่ในสภาวะที่แทบจะล่ม
จักรพรรดิโฮโนเรียส
Honorius (emperor)
ปลาคาร์ป  เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Cyprinus" (/ไซ-พริน-อัส/)
เป็นปลาที่มีลำตัวป้อมยาวและแบนข้าง มีจุดเด่น คือ มีหนวดที่ริมฝีปาก อันเป็นลักษณะสำคัญของสกุล เป็นปลาที่มนุษย์รู้จักเป็นอย่างดี โดยเชื่อว่าเป็นปลาชนิดแรกที่ได้มีการเลี้ยง เป็นระยะเวลานานกว่า 2,000 ปีมาแล้ว ในฐานะการเลี้ยงเพื่อการบริโภคเป็นอาหาร ต่อมาชาวจีนก็ได้ ปรับปรุงสายพันธุ์ให้มีสีสันสวยงามขึ้นกว่าเดิม จนกลายเป็นปลาสวยงามเช่นในปัจจุบัน
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ เอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง ไปจนถึงอิหร่าน ในภูมิภาคตะวันออกกลาง หลายชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่พบได้แต่เฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น และบางชนิดก็สูญพันธุ์ไปแล้ว
[[หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน]][[หมวดหมู่:ปลาคาร์ป]]
อนุบาลเด็กโข่ง
อนุบาลเด็กโข่ง เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552 กำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา ภาพยนตร์ทำรายได้ 6.25 ล้านบาท
(คะแนนใน IMDb 6.1/10)(คะแนนใน Siamzone 5.28/10)
แสดงเป็น โอม คามาซูกิ โอซากิ
แสดงเป็น แพร
แสดงเป็น จอน
แสดงเป็น อั๋น
แสดงเป็น ออม
แสดงเป็น จำเนียร
แสดงเป็น เปี๊ยก
ให้เสียงเป็นผู้ประกาศในโรงเรียน/ผู้บรรยาย
แก๊งคิงคอง ถือเป็นมหาอำนาจที่เหล่าเด็กอนุบาลต่างเคารพยำเกรง ไม่ว่าแก๊งไหนๆ พยายามจะโค่นล้มก็ต้องพ่ายแพ้อยู่ร่ำไป นั่นเป็นเพราะ โอม (นพฤทธิ์ สุริวงศ์) หัวหน้าแก๊งผู้น่าเกรงขาม มีร่างกายสูงใหญ่ผิดปกติจากเด็กอนุบาล 3 ทั่วไป จนไม่มีเด็กคนไหนกล้าหือ อีกทั้งยังมีลูกน้องมือขวา จอน (เศรฐวุฒิ มนัสปิติสุข) มือซ้าย อั๋น (ศกานต์ ชาวบ้านเกาะ) และลูกไล่ เปี๊ยก (ปรเมศร์ โทนเนินสูง) ทำให้ไม่มีใครสามารถโค่นแก๊งคิงคองลงจากบัลลังก์ได้
วันหนึ่ง โอม ได้พบกับ ออม (คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์) นักเรียนสาวมัธยมปลาย แล้ว โอม ก็เกิดอาการตกหลุมรัก ออม เข้าอย่างเต็มเปา ถึงกับต้องหลอกว่าอายุเท่ากัน และลงทุนปลอมตัวเป็นเด็กมัธยมปลาย เพื่อหวังพิชิตใจเธอให้ได้ และที่ร้ายไปกว่านั้น คือ โอม ปกปิดเรื่องนี้กับแก๊งคิงคอง
เมื่อหัวหน้าแก๊งหัวใจว้าวุ่น ความมั่นคงของแก๊งจึงเริ่มสั่นคลอน ประกอบกับการปรากฏตัวของ จำเนียร (กัจนฐานิยา ศรีโรจน์วัฒนะ) เด็กหญิงลึกลับที่มาขอเข้าแก๊ง โดยมีแผนการโค่นล้มแก๊งคิงคองอย่างร้ายกาจ เมื่อปัญหาเรื่องแก๊งเริ่มยุ่งเหยิง เรื่องรักเริ่มขมวดปมหนาขึ้น โอม จึงต้องลุกขึ้นมากอบกู้ศักดิ์ศรีของแก๊งและพิชิตใจสาวมัธยมปลายไปพร้อมกัน
คาร์ป
ปลาคาร์พ
หลีฮื้อ
ปลาหลีฮื้อ
ตำบลป่าแดด (แก้ความกำกวม)
ตำบลป่าแดด (อ.ป่าแดด จ.เชียงราย)
ตำบลป่าแดด (จ.เชียงใหม่)
ฟาโรห์ตีอู
ตีอู  เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณยุคก่อนราชวงศ์ ซึ่งปกครองสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ปรากฏพระนามในจารึกหินปาแลร์โม (Palermo Stone) ร่วมกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ตอนล่างองค์อื่นๆ r แต่เนื่องจากไม่ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติและรัชสมัยของพระองค์ จึงอาจเป็นฟาโรห์ในตำนานหรือไม่มีอยู่จริง
เจ้าชาย (หนังสือ)
เดอะ ปรินซ์ (หนังสือ)
ปลาลิ่น หรือปลาเกล็ดเงิน หรือปลาหัวโต เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hypophthalmichthys molitrix" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีส่วนหัวโต ตาเล็กอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ปากและข้างแก้มกว้าง ครีบหลังเล็กอยู่ประมาณกึ่งกลางลำตัว ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็กแบบขอบเรียบ ด้านท้องเป็นสันแคบ ตัวมีสีเงินคล้ำที่ด้านหลัง และสีเงินแวววาวที่ด้านท้อง หัวมีสีคล้ำอมแดงหรือสีเนื้อ ครีบมีลักษณะสีจาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30-50 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 105 เซนติเมตร หนักได้ถึง 50 กิโลกรัม เป็นปลาพื้นเมืองของจีนแผ่นดินใหญ่มีถิ่นกำเนิดในแม่น้ำฮวงโหและแม่น้ำอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคเพราะมีรสชาติดีแม้ว่าจะมีก้างเยอะก็ตาม
ปัจจุบัน นิยมเลี้ยงในบ่อและถูกปล่อยลงในแหล่งน้ำที่ถูกสร้างขึ้น เช่น บ่อปลาในโครงการต่าง ๆ ของกรมประมงหรือหมู่บ้านหรืออ่างเก็บน้ำ โดยให้ปลาลิ่นกินเศษอาหารและแพลงก์ตอนจากการกินพืชจำพวกหญ้า และมูลจากปลาชนิดอื่น เช่น ปลาไน ("Cyprinus carpio") เป็นต้น ขยายพันธุ์ได้ด้วยการผสมเทียมเท่านั้น ไม่พบการแพร่พันธุ์เองในแหล่งน้ำธรรมชาติของไทย ถูกนำเข้ามาในประเทศในปี พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2475 โดยถูกนำเข้ามาพร้อมกับชาวจีนทางเรือสำเภา และต่อมากรมประมงและคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำการทดลองผสมเทียมขึ้นจนสำเร็จจนถึงปัจจุบัน
ปลาหัวโต
กระดี่ได้น้ำ (อัลบั้ม)
บีที
บีที (BT) อาจหมายถึง
พหูสูตร
ศาสนาพราหมณ์ฮินดู
อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ
บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร (ละครโทรทัศน์)
ซูเปอร์เกิร์ล (คาร่า ซอร์เอล)
ซูเปอร์เกิร์ล  มีชื่อจริงว่า คาร่า ซอร์-เอล เป็นลูกพี่ลูกน้องกับซูเปอร์แมนหรือ คลาร์ก เค้นท์ และเป็นหนึ่งในสมาชิกของ จัสติสลีก เธอมีพลังที่เหมือนซูเปอร์แมนทุกประการและในซีรีส์ สมอลล์วิลล์ เธอได้มาปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในฤดูกาลที่ 7
คาร่า ซอร์-เอล เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องที่อายุมากกว่า Superman แต่ยานของเธอติดอยู่ในห้วงมิติจนทำให้เธอลอยสู่นอกเป้าหมาย ทำให้ยานของเธอตกลงมาในเมือง Gotham นั้นเธออายุประมาณ 16 เท่ากับตอนที่หนีออกมาจากดาว ซึ่งตอนนั้น Superman อายุประมาณ 29 ปี ในตอนแรก Batman ไม่เชื่อเรื่องที่เธอพูดเท่าไหร่นักแต่หลังจากที่ คาร่าได้รับการฝึกฝนกับทั้ง Superman และ Wonder Woman รวมถึงพิสูจน์ตัวเองจนได้รับการยอมรับจากทุกคนเธอก็กลายมาเป็นฮีโร่หญิง Supergirl คนใหม่ (เนื้อเรื่องนี้แบบ DVD จะมีชื่อว่า Superman/Batman Apocalypse)
การเปลี่ยนแปลง ปี 2011 New 52.
แต่เนื่องจากเหตุการณ์อีเวนท์ใหญ่ที่มีชื่อว่า Flashpoint ซึ่งทำให้เกิดจักรวาลใหม่ภายใต้ชื่อ New 52 คาร่าในแบบ New 52 นั้นก็ทีการเปลี่ยนชุด เปลี่ยนทรงผมเป็นผมสั้น เธอเองก็เป็นลูกพี่ลูกน้อง(ที่อายุมากกว่า)ของ Superman เช่นเดิม เพียงแต่เธอไม่ได้ติดอยู่ในห้วงมิติ แต่มีใครบางคนพยายามให้ยานของเธอโคจรรอบดวงอาทิตย์เพื่อทำให้เธอมีพลังความแข็งแกร่งมากกว่า Superman ด้วยเหตุผลบางอย่าง และยานของเธอไม่ได้ตกที่เมือง Gotham แต่ไปตกที่ประเทศ Siberia ทำให้เธอต้องต่อสู้กับกองกำลังพิเศษ ในเวอชั่นนี้เธอจะค่อนข้างหวาดกลัวและไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ง่ายๆ เธอไม่ค่อยยอมเชื่อใจใคร ทำให้เธอมักจะต้องผจญภัยตามลำพังเสมอ แต่ก็ดูสมเหตุสมผลดีกับคนที่อยู่ก็สูญเสียดาวบ้านเกิดไป แถมต้องมามีพลังมากกว่าชาวบ้านแล้วมาอยู่เมืองที่ไม่คุ้นเคยอีก
ทวารยังหวานอยู่
ทวารยังหวานอยู่ ออกฉายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2547 กำกับโดย พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ อยู่ในค่ายของ อาร์ เอส.ฟิล์ม และ บริษัท ถ่ายสะดวก จำกัด นำแสดงโดย กฤษดา สุโกศล แคลปป์ หรือ น้อย วงพรู รับบท เบ๊, นันทกา วรวณิชชานันท์ รับบท ต้น, นิพนธ์ ชัยศิริกุล รับบท ไอ้หูดำ, นพดล ทวีทำนุสิน รับบท เหมียว และ ภคภัทร บุญสมธรรม รับบท อู๋
ในปี พ.ศ. 2525 ปีแห่งการสมโภชน์กรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี กรุงเทพฯ สดใส ไร้เดียงสาอยู่กับแฟชั่นสีสันหวานแหวว เสียงเพลงจากวงสตริง และหนังทีวีกำลังภายใน กำลังฮิตทั่วบ้านทั่วเมือง มือกลองหนุ่ม เบ๊ (กฤษดา สุโกศล แคลปป์) ศิษย์โปรด อาจารย์ตึ่งโป๊ะ (ปราณี กี่บุตร) สำนักกลองเทวดา ที่พยายามฝึกวิชากลองเทวดาให้ถึงขั้นที่ 10 แต่ระหว่างนั้น เขากลับพบว่า ตัวเองตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆ่าคนตาย จนต้องหลบหนีการไล่ล่าของนักสืบมือปราบ ไอ้หูดำ (นิพนธ์ ชัยศิริกุล) ที่มี ซื่อบื้อ (ริชาร์ด ออฟ ไลออน ฮาร์ท) สุนัขดมกลิ่นเป็นผู้ชี้เบาะแส เบ๊พยายามพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองให้ทุกคนรู้ โดยมี ต้น (นันทกา วรวณิชชานันท์) ศิษย์พี่ร่วมสำนักกลองเทวดา คอยให้กำลังใจและช่วยเหลือ จนต้นกับเบ๊เกิดความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง ระหว่างหนีเอาตัวรอด เบ๊ได้พบเจอผู้คน และเรื่องราวพลิกผันมากมาย หลายคนที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเบ๊ จนกลายเป็นผู้มีชื่อเสียงในยุคนี้
อเวจี
อเวจี หรือ อวิจี  คือนรกขุมที่ลึกที่สุดในบรรดามหานรก 8 ขุมที่ปรากฏในพระไตรปิฎก
ตามรากศัพท์ภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต "อวีจิ" แปลว่า "ปราศจากคลื่น"หรือ"ไม่มีการหยุดพัก" (ลงโทษไม่มีการพัก) เป็นนรกขุมที่ต่ำที่สุดที่ผู้กระทำอนันตริยกรรมจะไปเกิด อนันตริยกรรมหรือครุกรรมที่ทำให้เกิดในนรกภูมินี้ ได้แก่
พระพุทธศาสนาสอนว่าการเกิดอยู่ในนรกภูมิก็เพียงชั่วเวลาที่สมควรแก่การชดใช้กรรมที่ได้กระทำลงไป การเกิดในอเวจีมหานรกก็เช่นเดียวกัน ผู้ที่ไปเกิดในภพภูมิดังกล่าวย่อมมีวันหลุดพ้นไปได้ อย่างไรก็ตามระยะเวลาการชดใช้กรรมในอเวจีมหานรกนั้นยาวนานกว่านรกภูมิอื่นๆ และอาจมากถึง 1018 ปี บางสูตรยังกล่าวว่าสัตว์นรกในภูมินี้อาจเวียนว่ายตายเกิดในอเวจีมหานรกอยู่มากมายหลายกัลป์ โดยเมื่อสิ้นกัลป์หนึ่งก็เกิดใหม่ในภูมิเดิมอยู่ จึงเป็นที่มาของชื่อ 無間道 (Wújiàn dào) ในภาษาจีน ซึ่งแปลว่า เส้นทางที่ไม่สิ้นสุด
อเวจีมหานรก
นรกอเวจี
มหานรกอเวจี
ฟาโรห์ติอิว
ฟาโรห์เธช
เธช  เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ ซึ่งปกครองสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ปรากฏพระนามในจารึกหินปาแลร์โม (Palermo Stone) ร่วมกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ตอนล่างองค์อื่น ๆ ไม่ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติและรัชสมัยของพระองค์ จึงอาจเป็นฟาโรห์ในตำนานหรือแม้แต่ไม่มีอยู่จริง
การระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ พ.ศ. 2552
ฟาโรห์เซคา
ฮเซคิอู  หรือ เซคา  เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณยุคก่อนราชวงศ์ ทรงปกครองบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์(อียิปต์ตอนล่าง) ทรงปรากฏพระนามในจารึกศิลาปาแลร์โม (Palermo Stone) ร่วมกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ตอนล่างองค์อื่น ๆ และทรงอาจเป็นฟาโรห์ในตำนานที่ไม่มีอยู่จริง
ฟาโรห์วาสเนอร์
วาสเนอร์  เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณยุคก่อนราชวงศ์ ซึ่งปกครองสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ปรากฏพระนามในจารึกหินปาแลร์โม (Palermo Stone) ร่วมกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ตอนล่างพระองค์อื่น ๆ ไม่ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติและรัชสมัยของพระองค์ จึงอาจเป็นฟาโรห์ในตำนานหรือแม้แต่ไม่มีอยู่จริง
กรุงหงสาวดี
ฟาโรห์สกอร์เปียนที่ 1
สกอร์เปียนที่ 1  เป็นหนึ่งในสองฟาโรห์ผู้ปกครองอียิปต์ตอนบนในปลายยุคก่อนราชวงศ์ (Protodynastic Period) ของอียิปต์โบราณ พระนามของพระองค์หมายถึงแมงป่องมาจากเทพเจ้าเสลเคต (Serket)
ภาพสงคราม.
ใน ค.ศ. 1995 มีผู้ค้นพบกราฟฟิโตอายุ 5,000 ปีใน Theban Desert Road Survey ที่มีสัญลักษณ์สกอร์เปียนและภาพชัยชนะของพระองค์เหนือผู้นำสมัยก่อนราชวงศ์พระองค์อื่น (น่าจะเป็นกษัตริย์แห่งนะกอดะฮ์) กษัตริย์ที่พ่ายแพ้หรือสถานที่ที่กล่าวถึงในกราฟฟิโตคือ "หัวกระทิง" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่พบใน U-j เชื่อกันว่าสกอร์เปียนที่ 1 รวมอียิปต์ตอนบนหลังเอาชนะกษัตริย์แห่งนะกอดะฮ์ได้
หลักฐานการบริโภคไวน์.
สุสานของสกอร์เปียนเป็นที่รู้จักในวงการโบราณคดีจากหลักฐานเกี่ยวกับการบริโภคไวน์ที่เป็นไปได้ จากการค้นหาในสุสาน นักโบราณคดีค้นพบไหเซรามิกหลายโหลที่บรรจุสารตกค้างสีเหลืองที่สอดคล้องกับไวน์ มีอายุประมาณ 3,150 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีการค้นพบสารเคมีตกค้างของสมุนไพร ยางไม้ และสารธรรมชาติอื่น ๆ ในไห และพบเมล็ดองุ่น หนังและเนื้อผลไม้แห้งในสุสานด้วย
สกอร์เปียนที่ 1
บริษัท ปตท จำกัด (มหาชน)
หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน
หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน  เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนวเมทัลฮีโร ลำดับที่ 12 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 และจบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1994 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 ถึง 8:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีรวมทั้งสิ้น 50 ตอนและมีตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอน
รอยัลสไปรท์ส
รอยัลสไปรท์ส  กลุ่มดนตรีสตริงคอมโบสัญชาติไทย มีชื่อเสียงในช่วง พ.ศ. 2521 - 2530 โดยนำทำนองเพลงฮิตจากต่างประเทศมาใส่เนื้อเพลงภาษาไทย มีหัวหน้าวงคือ อำนาจ ศรีมา มือกีตาร์ มีนักร้องนำคือ สุนทร สุจริตฉันท์ รอยัลสไปรท์สมีผลงานทั้งในแนวป็อป ร็อก ดิสโก และลูกทุ่ง
รอยัลสไปรท์ส ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2513 โดยอำนาจ ศรีมา หลังจากวงฟลาวเวอร์สได้ยุบวงไป โดยได้รวบรวมเพื่อนๆ ที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนเพาะช่าง โดยมีนักร้องนำคือ อดิศักดิ์ ประคุณหังสิต ชื่อวงครั้งแรกชื่อ "The Royal Academy Of Magic Sprites" ต่อมาได้ตัดให้สั้นลงเหลือ "The Royal Sprites" เริ่มจากการเป็นวงดนตรีเล่นตามไนท์คลับ และเข้าร่วมการประกวดสตริงคอมโบชิงถ้วยพระราชทานครั้งที่สอง ปี พ.ศ. 2513 แต่ได้เพียงตำแหน่งรองแชมป์ พ่ายแพ้ให้กับวงดิ อิมพอสซิเบิลส์ ในระยะแรกเล่นดนตรีในแนวป็อบ และร็อก ต่อมาเมื่ออดิศักดิ์ ประคุณหังสิต ลาออกจากวงเพื่อไปทำงานประจำ จึงได้สุนทร สุจริตฉันท์ ซึ่งเป็นนักร้องดนตรีสากลจากวง M7 มาเป็นนักร้องนำแทน
รอยัลสไปร์ทส มีผลงานอัลบั้มครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2522 เล่นดนตรีแนวดิสโกตามสมัยนิยม มีเพลงดังคือเพลง เจงกีสข่าน นำเพลงฮิตของวง Dschinghis Khan จากเยอรมนีมาใส่คำร้องภาษาไทยโดย ประสิทธิ์ ชำนาญไพร , เพลง "จีบจู๋จี๋" จากทำนองเพลง Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini ของ Brian Hyland, เพลง "น่าอาย" จากทำนองเพลง Two Faces Have I ของ Lou Christie, เพลง "อาลีบาบา"
รอยัลสไปรท์สมีผลงานมากมายหลายอัลบั้ม "มาหาพี่" , "รักสิบล้อต้องรอสิบโมง" , "สวยในซอย" ผลงานที่มียอดขายสูงสุด คือชุด "หยุดโลก" ในปี พ.ศ. 2526 มียอดขายเทปหลายแสนม้วน จนทำให้ทั้งวงได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ "เพลงรักก้องโลก" ของไพจิตร ศุภวารี นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์ จารุณี สุขสวัสดิ์ สมบัติ เมทะนี วินัย พันธุรักษ์ ภัทรา ทิวานนท์ และ สุรชัย สมบัติเจริญ
ผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงรอยัลสไปร์ทส อีกหนึ่งชุดคือผลงานอัลบั้ม “รักสิบล้อต้องรอสิบโมง” ในปี 2523 โดยมีไพรเวศ ซึ่งปกติทำหน้าที่เล่นดนตรีเครื่องเป่า อาทิ แซ็กโซโฟน ได้ผันตัวเองมาเป็นนักร้องเพราะมีสำเนียงออกทางลูกทุ่ง ทำหน้าที่ร้องเพลงเด่นของอัลบั้ม ในชื่อเพลง “รักสิบล้อ รอสิบโมง” ผลงานการประพันธ์ของจำนงค์ เป็นสุข หรือ “สรวง สันติ” ปรากฏเพลงดังระเบิด จนเป็นที่ชื่นชอบ กลายเป็นเพลงโปรดของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี ถึงขนาดนำไปพูดในสภาผู้แทนราษฎรให้ ส.ส.ที่พูดอภิปรายใจเย็นๆ รักสิบล้อต้องรอสิบโมง จึงสร้างความฮือฮา จากนั้นไพรเวศและวงรอยัลสไปร์ทสจะได้รับเชิญไปร้องเพลงในงานวันเกิดของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์เป็นประจำ นอกจากเพลง “รักสิบล้อต้องรอสิบโมง” แล้วไพรเวศยังได้ร้องเพลงชื่อ “นกกะปูด” ในอัลบั้มชุด “คนเก่งของฉัน” ในปี 2548 อีกด้วย
สมาชิกในวงยุคคลาสสิกบางส่วนอาทิ สุนทร สุจริตฉันท์ ไพรเวศ วงศ์ธนบัตร และ ศิโรฒน์ จุลินทรได้แยกย้ายกันไปทำงานส่วนตัวเหลือเพียง อำนาจ ศรีมา เสริมเวช ช่วงยรรยง นิยม สะอาดพันธ์ พิเชฏฐ์ ศุขแพทย์ และเดชา จินดาพลที่ยังคงทำงานเพลงอยู่โดยได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น "เดอะ สไปร์ทส" พร้อมกับรับสมาชิกใหม่เข้ามาร่วมวงหนึ่งในนั้นคือนักร้องและมือกีตาร์หนุ่มจาก จังหวัดสุพรรณบุรี คือ ศักดา พัทธสีมา โดยสมาชิกของวงยุคนี้ได้ออกสตูดิโออัลบั้มเพียงชุดเดียวคืออัลบั้ม "อยู่เพื่อรัก" เมื่อราว พ.ศ. 2530 ก่อนจะสลายวงไปและสมาชิกยุคคลาสสิกได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2548 มีผลงานล่าสุดชื่อชุด "คนเก่งของฉัน"
รอยัลสไปรท์
Royal Sprites
ดิ อิมพอสซิเบิลส์
ลูน่าออนไลน์
ลูน่าออนไลน์ เป็นเกมประเภท แฟนตาซี MMORPG ที่เป็นที่นิยม ซึ่งเป็นเกมที่ 2 ที่พัฒนาโดยบริษัท Eya Interactive (ประเทศเกาหลี) ต่อจาก Titan Online (Darkstory Online) มีจุดเด่นอยู่ที่ความน่ารักแอ๊บแบ๊วของตัวละคร, ระบบการหาคู่รักออนไลน์ (Date Matching) ซึ่งเป็นระบบหาคู่รักตามที่ได้ลงทะเบียนไว้ จากสิ่งที่ชอบ และไม่ชอบ และ ระบบแฟมมิลี่ ที่ให้ผู้เล่นสามารถรวมกันเป็นครอบครัว 5 คน แล้วเข้าไปทำฟาร์มได้
ในประเทศไทย ลูน่าออนไลน์เปิดให้บริการโดยบริษัท Jaya Soft Vision นอกจากนี้ ลูน่าออนไลน์ยังเปิดให้บริการในต่างประเทศอีกหลายประเทศเช่น ญี่ปุ่น สิงคโปร์ มาเลเซีย ไต้หวัน และ อเมริกาเหนือ เป็นต้น
ช่วงพัฒนา.
ลูน่าออนไลน์ เป็นเกมประเภท MMORPG ซึ่งพัฒนาโดยบริษัท Eya Interactive โดยเริ่มมีข่าวการพัฒนาตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2550 โดย ลูน่าออนไลน์เป็นเกมใหม่ที่พัฒนาหลังจาก Darkstory Online จากนั้น ลูน่าออนไลน์ได้ทำการเปิดทดสอบการเดินระบบครั้งแรก เมื่อเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น หลังจากทดสอบครั้งแรกแล้ว ทีมพัฒนาจึงเพิ่มเนื้อหาเกมต่าง ๆ เข้าในช่วงการทดสอบระบบครั้งที่ 2 ในเดือนสิงหาคม
ในเดือนตุลาคม บริษัท Jaya Soft Vision ได้ทำการเซ็นสัญญาซื้อเกมลูน่าออนไลน์มาเปิดให้บริการในประเทศไทย ตั้งแต่ตัวเกมยังไม่ได้เปิดให้บริการในประเทศเกาหลีเลย ต่อมาลูน่าออนไลน์จึงเปิดทดสอบระบบแบบปิด (Closed Beta Test) อีก 2 ครั้ง แล้วจึงทำการเปิดให้บริการจริงในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และเปิดให้บริการในไทยในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551
ช่วงเปิดให้บริการ.
หลังจากเปิดให้บริการลูน่าออนไลน์ ทางทีมพัฒนาได้เพิ่มเนื้อหาเกมส์ต่างๆ เข้ามามากมาย โดยทำการอัปเดตเพิ่มเติมเข้ามาเป็น ซีซัน (Season) ต่างๆ ซึ่งแต่ละ ซีซันก็ทำให้เกมมีจุดเด่นต่างๆ ให้แตกต่างจากเกมอื่นๆ ซึ่งลูน่าออนไลน์ เน้นให้การพัฒนาเนื้อหาของเกม ที่ตอบสนองความต้องการของผู้เล่น ด้วยจุดประสงค์ที่ต้องการให้ผู้เล่น สามารถเล่นได้ง่ายขึ้น และสนุกกับเกมลูน่ามากขึ้น
อัปเดตแผนที่ต่างๆ ในเกม ให้ผู้เล่นที่เล่นได้เลเวลสูงๆ ได้มีแผนที่ใหม่ในการเก็บเลเวล จุดเด่นของ ซีซัน 2 คือการอัปเดตระบบบอส "ทารินทูซ" ตามเนื้อเรื่องของลูน่าออนไลน์, ระบบอาชีพใหม่ เปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 (เลเวล 75) รวมไปถึงระบบอำนวยความสะดวกต่างๆ เช่น ระบบออโตโน็ต, ระบบตกปลา, ระบบบัพกิลด์ ฯลฯ นอกจากนั้นยังปรับระดับเกมให้เล่นง่ายขึ้น เช่น ปรับค่าประสบการณ์ เป็นต้น
ซีซัน 3.
ซีซัน 3 ถือเป็นการอัปเดตครั้งใหญ่ของลูน่าออนไลน์ โดยมีการเสริมเนื้อหาของเกมต่างๆ มากมาย โดยมีจุดเด่นที่ ระบบสัตว์เลี้ยง, ปรับปรุงระบบฟาร์ม, ระบบอาชีพใหม่ เปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 4 (เลเวล 105) และ กิลด์ทัวร์นาเม็นต์
Luna Rebirth.
Luna Rebirth เป็นชื่อแคมเปญของลูน่าออนไลน์ ฉลองการครบรอบ 1 ปีของลูน่าออนไลน์ เพื่อเป็นการฉลองการครบรอบ 1 ปี ทางผู้พัฒนาจึงออกแคมเปญ Luna Rebirth เพื่อทำการปรับระบบ และ เนื้อหาในเกมให้เล่นง่ายขึ้น เช่น การปรับระบบกล่องของขวัญ Newbie, ฟิวส์บอสมอนสเตอร์, ระบบพนัน, ระบบยืมชุด เป็นต้น
ความน่ารักของตัวละคร.