pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กรณีที่มีชื่อเสียงอีกกรณีหนึ่งของ “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” คือการฆ่าตัวตายของจอมพลเออร์วิน รอมเมล (Erwin Rommel) แม่ทัพของกองทัพเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อรอมเมลแสดงความขาดความเชื่อมั่นว่าเยอรมันจะชนะสงครามและถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในแผนการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เพราะความที่เป็นที่นิยมของประชาชนเยอรมันรอมเมลจึงถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ฮิตเลอร์ให้รอมเมลเลือกระหว่างการลงโทษโดยการกินไซยาไนด์ (cyanide) หรือโดยการลงโทษครอบครัวและผู้ที่ทำงานกับรอมเมลให้ได้รับความอัปยศ รอมเมลจึงเลือกวิธีแรก นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีผู้นำทางการทหารอีกหลายคนในรัฐบาลของฮิตเลอร์ที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมีเหตุการณ์เกี่ยวกับ “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” หลายครั้งในระบบการทหารของสตาลิน เช่นที่แสดงในภาพยนตร์เรื่อง “Burnt by the Sun” ซึ่งเป็นทางเลือกที่มีเกียรติกว่าการถูกขึ้นศาลทหาร
วิธีแทนที่การฆ่าเพื่อรักษาเกียรติยศ.
การบังคับให้ฆ่าตัวตายเองอาจจะเป็นวิธีที่ใช้แทนยโศโฆษาฆาต เมื่อสตรีทำผิดประเพณีและนำความเสื่อมเสียมาให้แก่ครอบครัวหรือตระกูล บีบีซีรายงานว่า สหประชาชาติกล่าวว่าในปี ค.ศ. 2006 พยายามสืบสวนกรณีการบังคับให้ฆ่าตัวตายของสตรีในตุรกี
การฆ่าตัวตายโดยการบังคับ
Forced suicide
โรเบอร์ตา แฟล็ก
โรเบอร์ตา แฟล็ก  เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เป็นนักดนตรี เป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินที่มีผลงานเพลงในแนวแจ๊ส, ดนตรีโซล, อาร์แอนด์บีและดนตรีโฟล์ก ผลงานเพลงดังของแฟล็กเช่นเพลง "The First Time Ever I Saw Your Face", "Killing Me Softly with His Song", และ "Feel Like Makin' Love", และเช่นเดียวกันกับ "Where Is the Love" และ "The Closer I Get to You" ที่เป็นสองเพลงดังที่เธอร้องร่วมกับดอนนี แฮททาเวย์
เพลง "The First Time Ever I Saw Your Face" ได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี 1973 ในสาขาแผ่นเสียงแห่งปี และต่อมาเพลง "Killing Me Softly with His Song" ก็ได้รับรางวัลในสาขาเดียวกันในปี 1974 ทำให้เธอและยูทูเป็นศิลปินเพียง 2 ศิลปินที่ชนะรางวัล 2 ปีติดต่อกัน
The Goo Goo Dolls
พระอัฏฐิสระปัจเจกพุทธเจ้า
เจ้าชายอานันทะ
กรุงเทวทหะ
บอนนี เอ็ม.
บอนนี เอ็ม.  กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยแฟรงค์ แฟเรียน โปรดิวเซอร์ชาวเยอรมัน มีสมาชิกประกอบด้วยนักร้องและนักเต้นเชื้อสายแอฟริกันและแคริบเบียน ได้แก่ ลิซ มิทเชลล์ (จาเมกา) มาร์เซีย แบเร็ตต์ (จาเมกา) เมซี วิลเลียมส์ (มอนต์เซอร์รัต) บ็อบบี แฟร์เรล (อารูบา) เรจจี ทซีโบ (กานา) โดยมีนักร้องนำเป็นชาย คือ บ็อบบี แฟร์เรล (และเรจจี ทซีโบ ช่วงปี 1982-1986 และ 1989-1990)
บอนนี เอ็ม. เริ่มก่อตั้งวงในปี 1974 และบันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1976 เริ่มประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ เพลง "Daddy Cool", "Sunny", "Ma Baker" และ "Belfast" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเยอรมนี เริ่มได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี 1978 โดยเพลง "Rivers of Babylon" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งยุโรป และขึ้นถึงอันดับ 30 ในสหรัฐอเมริกา จัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด
อัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง คืออัลบั้มที่สาม "Nightflight to Venus" ออกมาในปี 1978 มีเพลงฮิต "Rasputin" และ "Mary's Boy Child / Oh My Lord"
แอฟริกัน
ระเบียงเหนือทางเดินข้าง
ระเบียงเหนือทางเดินข้าง หรือ ระเบียงแนบ  คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังด้านในที่ตั้งอยู่ทางผนังด้านข้างเหนือบริเวณกลางโบสถ์หรือมุขข้างโบสถ์ของคริสต์ศาสนสถาน ตำแหน่งอาจจะเป็นระดับเดียวกับช่องรับแสงหรือเป็นชั้นที่แยกออกมาเป็นชั้นต่างหากอยู่ใต้ช่องรับแสง ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะมีผนังเป็นแก้วแทนที่จะเป็นหิน
ที่มาของคำว่า “ระเบียงเหนือทางเดินข้าง” ที่มาจากภาษาอังกฤษ “Triforium” ไม่เป็นที่ทราบแต่สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า “thoroughfarum” เพราะเป็นทางเดินจากหัวตึกไปถึงท้ายตึก อาจจะเป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินว่า “tres” ที่แปลว่า “สาม” และ “foris” ที่แปลว่า “ประตู” หรือ “ทางเข้า” อาจจะเป็นได้ว่าทางผ่านอาจจะเคยเป็นลักษณะสามเหลี่ยมตามรูปทรงของหลังคาที่ลาดลงมาด้านหนึ่ง (ดูรูประหว่างลูกศร)
ตัวอย่างแรกของระเบียงเหนือทางเดินข้างพบในบาซิลิกาของผู้นอกศาสนาที่เป็นระเบียงชั้นบนสำหรับการสนทนาหรือการดำเนินธุรกิจ ในสมัยคริสเตียนยุคแรกและในคริสต์ศาสนสถานของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ระเบียงเหนือทางเดินข้างมักจะใช้สำหรับสตรี
ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และสถาปัตยกรรมกอธิคระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะเป็นระเบียงกว้างบนผนังด้านข้างของช่องทางเดินข้างหรืออาจจะเป็นเพียงกว้างเกือบเท่ากับความหนาของผนัง ระเบียงเหนือทางเดินข้างเป็นองค์ประกอบสำคัญของบริเวณกลางโบสถ์ของมหาวิหารหรือคริสต์ศาสนสถานที่เพิ่มความสำคัญให้แก่ซุ้มบริเวณกลางโบสถ์ชั้นล่าง
ในด้านการตกแต่งก็อาจจะมีการใช้บัวตกแต่งรอบโค้งหรือรูปแกะสลัก โดยเฉพาะการตกแต่งช่องตกแต่ง (Spandrel) ของส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมสองข้างโค้ง เช่นในการตกแต่งระเบียงเหนือทางเดินข้างของมหาวิหารลิงคอล์น ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 รูปทรงของหลังคาเหนือช่องทางเดินข้างแบนราบขึ้นที่ทำให้การสร้างระเบียงเหนือทางเดินข้างที่ต้องใช้ความสูงหายไป ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะใช้เป็นทางเดินหรือสำหรับผู้สังเกตการณ์ในพิธีที่เกิดขึ้นในมหาวิหาร หรืออาจจะใช้โดยนักบวชในการทำงานที่เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง
บางครั้งระเบียงแคบก็มีประโยชน์ในทางโครงสร้างของสถาปัตยกรรมเมื่อมีการใช้ค้ำยันแบบปีกที่ช่วยดึงหรือแบ่งเบาน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างจากผนังที่สร้างผ่านระเบียงแคบและกางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง
Triforium
จุดตัดของแขนกางเขน
โรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐประจำจังหวัด
มุขโค้งด้านสกัด
มุขโค้งด้านสกัด หรือ มุขตะวันออก  คือส่วนที่เป็นโค้งครึ่งวงกลมที่มีหลังคาครึ่งวงกลมหรือครึ่งโดมที่ยื่นออกมาจากสิ่งก่อสร้าง
“มุขโค้งด้านสกัด” มาจากภาษาอังกฤษว่า “Apse” ที่มาจากภาษาละติน “absis” ที่แปลว่า “โค้ง” หรือ “เพดานโค้ง” ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์, สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ และ สถาปัตยกรรมกอธิคของแอบบี, มหาวิหาร และคริสต์ศาสนสถานอื่นๆ คำนี้หมายถึงมุขครึ่งวงกลมหรือหลายเหลี่ยมที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกสุดของสิ่งก่อสร้างที่ภายในเป็นที่ตั้งของแท่นบูชาเอก และไม่ว่าหลังคาจะเป็นทรงใด: ราบ, ลาด, โดม หรือครึ่งวงกลม
คำคุณศัพท์ของ “apsidal” อาจจะหมายถึง “มุขครึ่งวงกลม” (exedra) ของสถาปัตยกรรมคลาสสิกซึ่งเป็นองค์ประกอบของบาซิลิกาโรมันซึ่งเป็นลักษณะที่มาของคริสต์ศาสนสถานของคริสเตียนยุคแรก “มุขโค้งด้านสกัด” ของโรมันมักจะเป็นยกพื้นสูงขึ้นมา (เช่นเดียวกับในคริสต์ศาสนสถานที่ยังยกพื้นอยู่) คล้ายเวที (tribuna) ที่อาจจะใช้เป็นที่นั่งตัดสินของผู้พิพากษา มุขที่ยกสูงขึ้นมาเช่นนี้จึงเรียกว่า มุขเวที (tribune) แต่คำนี้มักจะไม่ใช้กันในสถาปัตยกรรมทางศาสนา
มุขโค้งด้านสกัดเป็นมุขโค้งครึ่งวงกลมหรือหลายเหลี่ยมที่ยื่นออกไปเป็นชาเปลกระจายออกไป ที่อาจจะมีหลังคาเป็นครึ่งโดม หรือหลังคาที่เป็นกลีบรับชาเปลที่กระจายออกไป มุขโค้งด้านสกัดอาจจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกำแพงด้านตะวันออกของคริสต์ศาสนสถาน ในสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์มุขตะวันออกออกจะเป็นมุขสามมุขควบที่เห็นได้จากคริสต์ศาสนสถานของตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบไบแซนไทน์
มุขรองอาจจะตั้งอยู่รอบบริเวณร้องเพลงสวดหรือบริเวณแขนกางเขน ลักษณะนี้มักจะพบในสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตอนปลายและสถาปัตยกรรมออตโตมันที่วิวัฒนาการต่อมา
ภายในมุขโดยเฉพาะเมื่อเป็นทรงครึ่งโดมจะเน้นการเป็นสถานที่สำหรับการตั้งรูปเคารพ ภายใต้เพดานมักจะตกแต่งด้วยงานโมเสก, จิตรกรรม และประติมากรรม
องค์ประกอบที่ตั้งอยู่ภายในมุขตะวันออก.
ภายในบริเวณมุขด้านตะวันออกอาจจะเป็นที่ตั้งของ:
บริเวณสงฆ์.
บริเวณสงฆ์ (presbytery หรือ sanctuary) เป็นบริเวณสำหรับนักบวชที่เป็นที่ตั้งของแท่นบูชา ที่มาจากภาษากรีก “presbuteros” ที่แปลว่า “ผู้อาวุโส”
บริเวณร้องเพลงสวดเป็นบริเวณที่มักจะตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของบริเวณพิธี (chancel) ระหว่างช่องทางเดินกลาง และบริเวณศักดิ์สิทธิ์ (sanctuary) (ที่เป็นที่ตั้งแท่นบูชา)
บริเวณพิธี.
คำว่า “chancel” มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แผลงมาจากภาษาละติน “cancelli” ที่เป็นบริเวณรอบแท่นบูชาที่ใช้โดยนักบวช
ชาเปลดาวกระจาย.
ชาเปลแบบดาวกระจาย เริ่มสร้างกันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13ในฝรั่งเศส โดยการสร้างเป็นชาเปลที่กระจายออกไปจากมุขด้านตะวันออก โดยเรียกรวมกันในภาษาฝรั่งเศสว่า "Chevet" (แปลว่า "เครื่องประดับหัว") เนื่องจากความซับซ้อนขององค์ประกอบที่เพิ่มเติมไปจากบริเวณมุขตะวันออกอย่างธรรมดา ตัวอย่างสำคัญของคริสต์ศาสนสถานที่มีชาเปลดาวกระจายก็ได้แก่มหาวิหารโนเทรอดามแห่งอาเมียงส์และมหาวิหารโนเทรอดามแห่งแรงส์ ในอังกฤษก็พบที่มหาวิหารนอริชและมหาวิหารแคนเตอร์บรี
คำว่า "Chevet" ในภาษาฝรั่งเศสนั้นหมายถึงบริเวณของมุขทิศตะวันออกโดยรวมๆ ซึ่งรวมถึง บริเวณแท่นบูชาเอก บริเวณร้องเพลงสวด มุขโค้งด้านสกัด จรมุข ชาเปลบริเวณมุขโค้ง โดยถ้าเปรียบเทียบกับไม้กางเขนแล้วจะเป็นบริเวณที่ตั้งของพระเศียรของพระเยซูนั่นเอง
ชาเปลบริเวณมุขโค้ง.
ชาเปลบริเวณมุขโค้ง  เป็นชาเปลขนาดเล็กที่ยื่นออกไปจากบริเวณมุขด้านตะวันออก หรือจะยื่นออกจากจรมุขก็ได้ โดยปกติมักจะมีมากกว่า 1 แห่งขึ้นอยู่กับขนาดของบริเวณมุขโค้งด้านสกัด จัดเป็นหนึ่งองค์ประกอบของ "Chevet"
จรมุข.
จรมุข (ambulatory) หมายถึงช่องทางเดินที่โค้งรอบมุขรอบหลังแท่นบูชาและบริเวณร้องเพลงสวดเพื่อให้ผู้เดินใช้ชาเปลภายในบริเวณนั้นหรือชาเปลดาวกระจายได้ จรมุขอาจจะหมายถึงซุ้มทางเดินภายในระเบียงคดภายในสำนักสงฆ์ หรือทางเดินอื่นรอบๆ คริสต์ศาสนสถานด้วยก็ได้
มุขตะวันออก
ดอกบัว 3 จำพวก
พระสัจจธรรม
วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6
พระำไตรปิฏก
Stephen of Blois
ชาวกอท
ชาวกอท  เป็นชนเผ่าเจอร์มานิคตะวันออกที่มีที่มาจากกึ่งตำนานสแกนด์ซา (Scandza) ที่เชื่อกันว่าอยู่ในบริเวณที่เป็นเยอตาลันด์ (Götaland) ในสวีเดนปัจจุบัน ชนกอทข้ามทะเลบอลติกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 2 มายังบริเวณที่ได้รับชื่อว่ากอทิสแกนด์ซา (Gothiscandza) ที่เชื่อว่าอยูในบริเวณตอนใต้ของบริเวณวิสตูลาในพอเมอเรเลีย (Pomerelia) ในโปแลนด์ปัจจุบัน อารยธรรมวีลบาร์ค (Wielbark culture) เป็นอารยธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการเริ่มมาตั้งถิ่นฐานของชนกอทและการกลืนตัวกับชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมากลุ่มชนกอทก็เริ่มโยกย้ายถิ่นฐานไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตามลำวิสตูลาแม่น้ำวิสตูลาไปจนถึงซิทเธีย (Scythia) บนฝั่งทะเลดำ ในยูเครนปัจจุบัน และได้ทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้ในวัฒนธรรมเชอร์นยาคอฟ (Chernyakhov culture)
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชนกอทซิทเธียก็แยกเป็นสองกลุ่ม: เทอร์วิงกิ (Thervingi) และ กรูทุงกิ (Greuthungi) แบ่งแยกกันโดยแม่น้ำนีสเตอร์ (Dniester River) ในช่วงเวลานี้ชนกอทก็รุกรานจักรวรรดิโรมันเป็นระยะ ๆ ระหว่างสมัยที่เรียกว่าสงครามกอทิก ต่อมาชนกอทก็ยอมรับคริสต์ศาสนา ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ฮั่นก็มารุกรานดินแดนกอททางตะวันออก ชนกอทบางกลุ่มถูกปราบปรามและในที่สุดก็เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮันนิค (Hunnic Empire) อีกกลุ่มหนึ่งถูกผลักดันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และที่ 6 ชนกอทก็แยกตัวออกเป็นวิซิกอทและออสโตรกอท ทั้งสองกลุ่มก่อตั้งรัฐที่มีอำนาจหลังจากจักรวรรดิโรมันในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลี
ชนกอทหันมานับถือคริสต์ศาสนาลัทธิแอเรียน โดยวูลฟิลานักสอนศาสนาครึ่งกอทผู้ต่อมาย้ายไปตั้งถิ่นฐานในเมอเซีย (ต่อมาเป็นบริเวณในบัลแกเรีย) กับกลุ่มผู้ติดตาม วูลฟิลาแปลพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษากอทิค
แม้ว่ากอทจะมีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลีแต่ก็มาพ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ผู้พยายามฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมากอทก็ถูกรุกรานโดยชนแวนดัล (Vandals) และต่อมาชนลอมบาร์ด
การที่มีการติดต่อกับประชาชนโรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอยู่เป็นเวลานานทำให้ในที่สุดกอทก็เปลี่ยนไปยอมรับนิกายโรมันคาทอลิก ความเสื่อมโทรมของกลุ่มชนกอทมาเร่งให้เร็วขึ้นเมื่อได้รับความพ่ายแพ้ต่อมัวร์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภาษาและวัฒนธรรมของกอทก็เริ่มสูญหายไป นอกจากบางส่วนที่ไปปรากฏในวัฒนธรรมอื่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มออสโตรกอทที่หลงเหลืออยู่ก็ไปปรากฏตัวที่ไครเมีย แต่การบ่งถึงเชื้อชาติก็ไม่เป็นที่แน่นอน
กอธ
ชนกอธ
ศิลปะโกธิคนานาชาติ
บอนนี เอ็ม
บ็อบบี แฟร์เรล
Bobby Farrell
โรเบอร์ตา แฟลก
คลินท์ อีสท์วูด
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ในสามร้อยปีแรกของศาสนาคริสต์ยุคแรกนับเป็นสมัยของการเบียดเบียนโดยน้ำมือของทางการโรมัน คริสต์ศาสนิกชนถูกทำร้ายโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นช่วง ๆ นอกจากนั้นในบางครั้งก็ยังมีการเบียดเบียนไปทั่วทั้งจักรวรรดิโดยคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลกลางในกรุงโรม
การถูกทำร้ายที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับมรณสักขี (martyr) และมีผลต่อประวัติศาสตร์ของคริสต์ศาสนาและเทววิทยาคริสเตียนในด้านการวิวัฒนาการของความศรัทธาในศาสนา
นอกจากนั้นแล้วการเบียดเบียนยังมีผลให้เกิดลัทธิบูชานักบุญซึ่งกลับทำให้การเผยแพร่คริสต์ศาสนาเป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้น
เหตุผลในการเบียดเบียน.
โดยทั่วไปแล้วจักรวรรดิโรมันมีความอดทนต่อการปฏิบัติของศาสนาต่าง ๆ นโยบายของรัฐบาลมักจะเป็นนโยบายของการรวมตัว - เทพในท้องถิ่นของดินแดนที่โรมันพิชิตก็มักจะได้รับการรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเทพเจ้าโรมันและมักจะได้รับชื่อโรมันด้วย แม้แต่ศาสนายูดาห์ที่นับถือพระเจ้าองค์เดียวก็เป็นที่ยอมรับโดยโรมัน
สำหรับโรมันแล้วศาสนาเป็นสิ่งสำคัญของกิจการของชุมชนที่เป็นการส่งเสริมความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและความจงรักภักดีต่อรัฐ - ทัศนคติของชาวโรมันต่อศาสนาเรียกว่า “ความศรัทธา” (pietas) ซิเซโรเขียนว่าถ้าสังคมขาด “ความศรัทธา” จะเป็นสังคมที่ขาดความยุติธรรมและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ตามความเห็นของไซมอน ดิกซัน - นักเขียนชาวโรมันสมัยต้นมีความเห็นว่าคริสต์ศาสนาไม่ใช่ “ความศรัทธา” แต่เป็น “ความเชื่องมงาย” (superstitio) พลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger) ผู้เป็นข้าหลวงโรมันกล่าวถึงคริสต์ศาสนาในปี ค.ศ. 110 ว่าเป็นลัทธิที่เป็น “ความเชื่ออันงมงายอันใหญ่หลวง” นักประวัติศาสตร์แทซิทัสเรียกคริสต์ศาสนาว่า “ความเชื่อที่เป็นอันตราย” และนักประวัติศาสตร์ซูโทเนียสเรียกคริสต์ศาสนาว่าเป็น “กลุ่มชนที่สร้างความหมายใหม่ให้แก่ความเชื่องมงายอันเป็นอันตราย” ในการใช้คำว่า “ความเชื่องมงาย” เป็นการให้ความหมายว่าเป็นสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากความเชื่อที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งเป็นความหมายในทางลบ ความเชื่อทางศาสนาจะเป็นสิ่งที่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องก็ต่อเมื่อเป็นความเชื่อที่มีมาแต่โบราณและเข้ากับขนบประเพณีที่ปฏิบัติกัน คำสอนใหม่มักจะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ
การไม่ยอมรับคริสต์ศาสนาของโรมันจึงมาจากทัศนคติที่ว่าเป็นความเชื่อที่เป็นอันตรายต่อสังคมโรมัน
Persecution of early Christians in the Roman Empire
ร็อคแมน (ตัวละคร)
ร็อคแมน  หรือ เมก้าแมน  เป็นชื่อตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน ซึ่งเป็นทั้งตัวเอก และตัวละครสำคัญของร็อคแมนทุกภาค
ร็อคแมนในเกมต่างๆ.
ร็อคแมน (ロックマン, Mega Man ในภาษาอังกฤษ) ในเกมต้นฉบับเป็นหุ่นยนต์งานบ้านของดร.โธมัส ไลท์โดยมีหน้าตาและสวมเสื้อผ้าเหมือนมนุษย์ ภายหลังจากที่ดร.อัลเบิร์ต ไวลี่เข้าแทรกแซงหุ่นยนต์ของดร.ไลท์ให้กลายเป็นหุ่นยนต์ชั่วร้าย ดร.ไลท์จึงได้ทำการสร้างบลูส์ แต่ปรากฏว่าบลูส์หายตัวไป ดร.ไลท์จึงได้ทำการดัดแปลงร็อคแมนให้กลายมาเป็นหุ่นยนต์สำหรับต่อสู้แทน โดยเปลี่ยนร่างกายเป็นสีฟ้าและสวมหมวก
ในร็อคแมนภาคแรกสุด ร็อคแมนจะมีความสามารถในการยิงและกระโดดเท่านั้น แต่ความสามารถหลักๆของร็อคแมนคือการดูดกลืนความสามารถของหุ่นยนต์ตัวอื่นให้มาเป็นอาวุธของตนเองได้ และในภาคหลังๆดร.ไลท์ก็ได้เพิ่มความสามารถชาร์จยิง, สไลด์ รวมทั้งหุ่นยนต์ช่วยเหลือทั้งรัชและบีทอีกด้วย
ร็อคแมน X (ロックマンエックス, Mega Man X ในภาษาอังกฤษ) หรือถูกเรียกย่อๆว่า X คือชื่อของร็อคแมนในเกมร็อคแมน X ซึ่งแท้จริงแล้วร็อคแมน X ไม่ใช่ที่ร็อคแมนตื่นจากการหลับใหลนานนับร้อยปี แต่ X เป็นหุ่นตัวใหม่ที่ โทมัส ไรท์ สร้างขึ้นในบั้นปลายชีวิต โดยใส่ข้อมูลความสามารถหลักๆของร็อคแมน เป็นอิเรกูลาร์ฮันเตอร์
ร็อค วอลนัท.
ร็อค วอลนัท (Mega Man Volnutt ในภาษาอังกฤษ) ในเกมร็อคแมนแดช เป็นหุ่นยนต์ที่ถูกบาร์เรล แคสเก็ทค้นพบจากการหลับใหลนับร้อยๆปี
ร็อคแมนเอ็กเซ่.
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (Mega Man.Exe ในภาษาอังกฤษ) เป็นชื่อของร็อคแมนจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่เน็ตนาวิของ ฮิคาริ เน็ตโตะ (Lan Hikari ในภษาอังกฤษ) ในเกมได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วเขาคือ ฮิคาริ ไซโตะ (Hub Hikari ในภาษาอังกฤษ) พี่ชายของเน็ตโตะ แต่หลังจากเกิดได้ไม่นานเขาก็เสียชีวิต ฮิคาริ ยูอิจิโร่ พ่อของเขาจึงถ่ายทอดความทรงจำบางอย่างมาสร้างเป็นร็อคแมน.Exe ให้ร็อคแมน.Exe เป็นนาวิแบบพิเศษที่มีหน่วยความจำและความสามารถมากกว่านาวิทั่วๆไป ไม่ว่าจะเป็นสไตล์เชนจ์, โซลยูนิชั่น, ครอสฟิวชั่น, บีสต์เอาท์
ร็อคแมน ZX.
ร็อคแมน ZX คือการรวมร่างกันระหว่าง โมเดล X และ โมเดล Z โดยที่ตัวเอกทั้งสองของเกมร็อคแมน ZX วานและเอล อีกทั้งในภายหลังทั้งสองจะได้รับโมเดลเพิ่มเติมและสามารถเปลี่ยนร่างเป็น ร็อคแมน HX, ร็อคแมน FX, ร็อคแมน PX, ร็อคแมน LX, ร็อคแมน OX
ร็อคแมน (โฮชิคาวะ ซูบารุ).
ร็อคแมน ในเกม ริวเซย์โนะร็อคแมน ชื่อจริงของเขาคือ โฮชิคาวะ ซูบารุ (星河スバル, Geo Stelar ในภาษาอังกฤษ) เด็กผู้ชายอายุ 11 ปี ภายหลังจากได้พบกับ วอร์ร็อค (ウォーロック, Omega-Xis ในภาษาอังกฤษ) ทั้งสองร่วมมือกันให้ซูบารุแปลงร่างเป็นร็อคแมนและเข้าสู่โลกคลื่นไฟฟ้าได้
ร็อคแมน ยังได้ปรากฏตัวในเวอร์ชันล้อเลียนเมก้าแมนภาคแรกของฝั่งตะวันตกในเกม "สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน" อีกด้วย ซึ่งได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเวอร์ชันที่ให้ความรู้สึกสยองพอสมควร
ฮงนิมฮัน
ฮงนิมฮัน (, 1722-7 พฤษภาคม 1776) เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ โดยท่านเป็นพวกโนนนและเป็นน้องชายแท้ๆของ ฮงพงฮัน
พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีใน พระเจ้าจองโจ ท่านเป็นหนึ่งในพวกโนนที่ขัดขวางองค์ชายลีซานเหลนชายของท่านมิให้ขึ้นครองราชย์จนล่วงเข้ารัชสมัย
พระเจ้าจองโจโปรดให้มีการกวาดล้างพวก โนนน โดยโปรดให้เนรเทศฮงพงฮันพระอัยกาของพระองค์เองส่วนขุนนางคนอื่นๆก็ถูกประทานน้ำฟู่จื่อจนตาย
รวมทั้ง จอง-ฮูกยอม และฮงนิมฮันด้วยโดยโปรดให้เนรเทศไปก่อนและประทานน้ำฟู่จื่อทีหลัง
บัตร ATM
โทกูงาวะ อิเอมิตสึ
โทกูงาวะ อิเอมิตสึ  เป็น โชกุน ลำดับที่ 3 ของ ตระกูลโทกูงาวะ เขาเป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ กับ โอเอโยะ และเป็นหลานปู่ของ โทกูงาวะ อิเอยาซุ ท่านหญิงคาซูงะ เป็นแม่นม ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาทางการเมืองของเขาและอยู่ในระดับแนวหน้าของการเจรจาระหว่างรัฐบาลโชกุนกับ ราชสำนักเกียวโต อิเอมิตสึปกครองตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1623 ถึง ปี ค.ศ. 1651 ในช่วงเวลานี้เขาตรึงกางเขนชาวคริสเตียนขับไล่ชาวยุโรปทั้งหมดออกจากญี่ปุ่นและปิดพรมแดนของประเทศ นโยบายการเมืองต่างประเทศดำเนินมายาวนานกว่า 200 ปี นับตั้งแต่ก่อตั้งรัฐบาล
ปฐมวัย (1604-1617).
โทกูงาวะ อิเอมิตสึ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 1604 เขาเป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ และหลานชายของ โทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกของตระกูลโทกูงาวะ และผู้ยิ่งใหญ่คนสุดท้ายของญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกคนแรกของตระกูลโทกูงาวะที่เกิดหลังจากโทกูงาวะ อิเอยาซุกลายเป็นโชกุน (มีข่าวลือว่าเขาไม่ใช่บุตรชายของฮิเดตาดะ แต่เป็นบุตรชายของอิเอยาซุกับท่านหญิงคาซูงะ)
ไม่ค่อยมีใครรู้จักชีวิตในวัยเด็กของอิเอมิตสึ; ชื่อในวัยเด็กของเขาคือทาเกชิโยะ เขามีพี่สาวและน้องสาว 2 คน คือ เซ็นฮิเมะและมาซาโกะ และน้องชายที่กลายมาเป็นคู่แข่งคือโทกูงาวะ ทาดานางะ ซึ่งทาดานางะเป็นที่โปรดปรานของพ่อแม่ อย่างไรก็ตาม อิเอยาซุประกาศอย่างชัดเจนว่าอิเอมิตสึจะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากฮิเดตาดะ
ทายาทตระกูลโทกูงาวะ (1617-1623).
ทาเกชิโยะเจริญวัยขึ้นมาในปี ค.ศ. 1617 และทิ้งชื่อในวัยเด็กของเขาก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น โทกูงาวะ อิเอมิตสึ เขายังได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในฐานะทายาทสืบทอดตำแหน่ง คนเดียวที่จะแย่งชิงตำแหน่งนี้คือโทกูงาวะ ทาดานางะน้องชายของเขา การแข่งขันระหว่างพี่น้องจึงได้เริ่มต้นขึ้น
ตั้งแต่อายุยังน้อยอิเอมิตสึได้ฝึกฝนประเพณีชูโด อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1620 เขาตกหลุมรักซาคาเบะ โกซาเอมอน คนรักของเขาซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็กและข้ารับใช้วัย 21 ปี และอิเอมิตสึก็ฆ่าเขาขณะที่พวกเขาใช้อ่างอาบน้ำร่วมกัน
เขาแต่งงานกับทากาสึกาซะ ทากาโกะ บุตรสาวของทากาสึกาซะ โนบูฟูซะ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1623 ซึ่งความสัมพันธ์ของเขากับทากาโกะนั้นดี แต่ทากาโกะมีการแท้งบุตรถึง 3 ครั้ง
โชกุนอิเอมิตสึภายใต้โชกุนฮิเดตาดะ (1623-1632).
ในปี ค.ศ. 1623 เมื่ออิเอมิตสึอายุ 19 ปี ฮิเดตาดะสละตำแหน่งโชกุนให้กับบุตรชายของเขา ฮิเดตาดะยังคงปกครองในฐานะ "โอโงโช" (โชกุนที่เกษียณอายุแล้ว) แต่อย่างไรก็ตาม อิเอมิตสึก็ยังมีบทบาทเป็นผู้นำของบากูฟุ
ในปี ค.ศ. 1626 โชกุนอิเอมิตสึและอดีตโชกุนฮิเดตาดะได้เข้าเฝ้าจักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดินีมาซาโกะ (ธิดาของฮิเดตาดะและน้องสาวของอิเอมิตสึ) และเจ้าหญิงเมโชในเกียวโต โชกุนอิเอมิตสึได้มอบทองคำและเงินจำนวนมากให้กับบรรดาขุนนางในราชสำนักและราชสำนักด้วยตัวเอง ทว่าความสัมพันธ์กับจักรพรรดิโกะ-มิซูโนะก็เสื่อมโทรมลงหลังจากเหตุการณ์จีวรสีม่วง ในระหว่างนั้น จักรพรรดิถูกกล่าวหาว่าพระราชทานจีวรสีม่วงอันทรงเกียรติแก่นักบวชมากกว่า 10 คน แม้จะมีกฤษฎีกาห้ามไว้เป็นเวลา 2 ปี (อาจจะเพื่อทำลายสายสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดิและศาสนา) ฝ่ายรัฐบาลโชกุนเข้าแทรกแซง ทำให้การถวายจีวรเป็นโมฆะ เมื่อจักรพรรดิโก-มิซูโนะสละราชบัลลังก์ เจ้าหญิงเมโชก็กลายเป็นจักรพรรดินี ทำให้ตอนนี้โชกุนมีสถานะเป็น พระปิตุลา (ลุง) ของจักรพรรดินี
ในปี "คันเอ" ที่ 9 วันที่ 24 เดือน 2 ตรงกับวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1632 โอโงโช ฮิเดตาดะ ถึงแก่อสัญกรรมและโชกุนอิเอมิตสึก็ขึ้นมามีอำนาจเต็มที่ แต่เขากังวลว่าน้องชายของเขาคือโทกูงาวะ ทาดานางะอาจจะลอบสังหารเขา อย่างไรก็ตาม เขาปกครองอย่างระมัดระวังจนกระทั่งทาดานางะเสียชีวิตด้วยการทำเซ็ปปูกุในปี ค.ศ. 1633
เหตุการณ์สำคัญในสมัยโชกุนอิเอะมิสึ.
และมาตรการนี้ได้ใช้มายาวนานถึง 115 ปีก่อนจะถูกยกเลิกไปในปีค.ศ. 1854
ท่านถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1651 ขณะอายุได้เพียง 47 ปี
กีฬาบริดจ์
ดิว เดอะสตาร์ 5
มัจฉาบำบัด
แมตต์ บัสบี
เซอร์ อเล็กซานเดอร์ มัทธิว “แมตต์” บัสบี  อดีตผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ผู้พาทีมคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ เป็นทีมแรกของอังกฤษเมื่อปี พ.ศ. 2511 เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 ที่ ประเทศสก็อตแลนด์ และ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2537 ที่ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
ชูชก
ตาชูชก
ตาชูชก อาจหมายถึง
อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
เซอร์ อเล็กซานเดอร์ “อเล็กซ์” แชปแมน เฟอร์กูสัน (; เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1941) เป็นอดีตผู้จัดการทีมและผู้เล่นฟุตบอลชาวสกอต เป็นที่รู้จักการบริหารแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 1986 ถึง 2013 เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับถ้วยรางวัลมากกว่าผู้จัดการคนอื่น ๆ ในประวัติศาสตร์ฟุตบอล
เฟอร์กูสันเคยเล่นเป็นกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลหลายทีม เช่น ดันเฟิร์มลีนแอธเลติกและเรนเจอร์ส ตอนที่เล่นให้กับดันเฟิร์มลีน เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในลีกสกอตฤดูกาลที่ 1965–66 เขาเคยทำหน้าที่โค้ชก่อนที่จะหยุดเล่น หลังจากนั้นจึงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมอีสต์สตริลิงชีร์และเซนต์มิร์เริน เฟอร์กูสันประสบความสำเร็จจากเป็นผู้จัดการทีมแอเบอร์ดีน โดยทำให้ทีมนี้ชนะสกอตติชลีกแชมเปียนชิปสามสมัย สกอตติชคัพสี่สมัย และยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพใน ค.ศ. 1983 เขาเคยบริหารทีมชาติสกอตแลนด์หลังจ็อก สไตน์เสียชีวิต โดยนำทีมนี้เข้าสู่ฟุตบอลโลก 1986
เฟอร์กูสันเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ในช่วงที่บริหารทั้งหมด 26 ปี เขาได้รับถ้วยรางวัล 38 อัน ซึ่งรวมถึงพรีเมียร์ลีก 13 สมัย เอฟเอคัพ 5 สมัย และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 สมัย เขาได้รับยศอัศวินในงานพระราชทานยศเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระราชินีนาถประจำปี 1999 (1999 Queen's Birthday Honours) เฟอร์กูสันเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุด ซึ่งทำลายสถิติของเซอร์ แมตต์ บัสบีในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2010 เขาประกาศยุติการทำหน้าที่ผู้จัดการทีม หลังจบฤดูกาล 2012-13
อเล็กซานเดอร์ แชปแมน เฟอร์กูสัน ถือกำเนิดในบ้านของคุณย่า/ยายที่ถนนชีลด์ฮอลล์ในอำเภอโกแวน กลาสโกว์ในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1941 เป็นบุตรของเอลิซาเบธ (สกุลเดิม ฮาร์ดี) กับอเล็กซานเดอร์ บีตัน เฟอร์กูสัน พ่อของเขาเป็นผู้ช่วยพิมพ์ในอุตสาหกรรมต่อเรือ เขาเติบโตในตึกแถวที่ 667 ถนนโกแวน ซึ่งปัจจุบันถูกรื้อทำลายแล้ว โดยอาศัยร่วมกับพ่อแม่และมาร์ติน น้องชายของเขาที่กลายเป็นนักฟุตบอลด้วย เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมถนนบรูมโลนและภายหลังเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาโกแวน เขาเริ่มอาชีพฟุตบอลในทีม Harmony Row Boys Club ที่โกแวน ก่อนไปต่อที่ดรัมแชเปิล มือสมัครเล่น สโมสรเยาวชนที่มีชื่อเสียงอย่างมากจากการผลิตนักฟุตบอลอาวุโส เขายังเป็นลูกมือฝึกหัดในด้านอาชีพช่างทำเครื่องมือในโรงงานที่ฮิลลิงตัน แล้วได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่บริการร้านสหภาพ
ฝรั่ง (ผลไม้)
เฮอร์เบิร์ต คิลปิน
เฮอร์เบิร์ต คิลปิน (อังกฤษ:Herbert Kilpin; 24 มกราคม ค.ศ. 1870-22 ตุลาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งเอซี มิลาน หลังจากเป็นนักฟุตบอลสมัครเล่นในเมืองนอตทิงแฮม บ้านเกิดของเขา ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1890 เขาย้ายไปอิตาลีเพื่อทำงานในอุตสาหกรรมสิ่งทอ และเขาก็กลายเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกฟุตบอลในประเทศนี้ ครั้งแรกในฐานะผู้เล่นของอินเตอร์นาซิโอนาเล โตริโน และต่อมาในฐานะ ผู้เล่น ผู้จัดการ และสมาชิกผู้ก่อตั้งของเอซี มิลาน
มั่น ภูริทตฺโต
แดจังกึม
ความจริงอันประเสริฐคือความทุกข์
ความจริงอันประเสริฐคือเหตุให้เกิดทุกข์
ความจริงอันประเสริฐคือความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
ความจริงอันประเสริฐคือทางที่ทำให้ผู้ปฏิบัติตามลุถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
แปดวันพิฆาตศึก
แปดวันพิฆาตศึก หรือ 8 วันพิฆาตศึก  เป็นละครโทรทัศน์เกาหลี ฉายทางช่อง CGV ส่วนในประเทศไทยได้ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี โดยฉายในวันพฤหัสบดี - ศุกร์ เวลา 15.30 - 16.30 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552ถึงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 จำนวน 10 ตอน พร้อมกันนั้นเอสทีแกรนด์มัลติมีเดียก็ได้รับลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายภาพยนตร์เกาหลีชุดนี้แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทยโดยเนื้อเรื่องนั้นเล่าถึงช่วงในสมัยพระเจ้าจองโจ (องค์ชายลีซาน) การก่อการกบฏจากฝ่ายต่างๆ เช่น กลุ่มขุนนางอนุรักษนิยม กลุ่มพ่อค้ารายใหญ่ เนื้อเรื่องจะมีส่วนคล้ายคลึงกับเรื่อง ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
อุปาทานขันธ์ ๕
เจงกิส ข่าน (วงดนตรี)
เจงกิส ข่าน  กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโก สัญชาติเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 เพื่อเป็นตัวแทนประเทศเยอรมนีเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน โดยใช้เพลงที่เข้าประกวดในชื่อเดียวกัน แต่งโดยราล์ฟ ซีเกล คำร้องโดยเบิร์นด์ เมนุงเกอร์ ตั้งชื่อตามตัวสะกดคำว่า "เจงกิส ข่าน" ในภาษาเยอรมัน
หลังจากมีผลงานอัลบั้มออกมา 6 ชุด สมาชิกในวงก็แยกย้ายกันไปทำงานอื่น ก่อนจะกลับมาร่วมตัวกันใหม่ในปี 2005 ปัจจุบัน เจงกิส ข่านยังออกแสดงทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับวงดนตรียุคหลัง ที่ใช้ชื่อว่า "The Legacy of Dschinghis Khan" ร่วมกับ "Cirque du Dschinghis Khan" การแสดงละครสัตว์แบบมองโกล
เพลงที่ได้รับความนิยมของวง คือเพลง "Dschinghis Khan" และ "Moskau" (มอสโก) โดยเพลง Dschinghis Khan เคยถูกนำมาคัฟเวอร์โดยวงรอยัลสไปรท์ของไทย และวงเจป๊อป เบอร์รีซ์โคโบ ในปี 2008
พม่าเสียเมือง
พม่าเสียเมือง เป็นสารคดีเกี่ยวกับความผันแปรในประเทศพม่า เริ่มตั้งแต่ต้นยุคราชวงศ์คองบองราชอาณาจักรพม่ายุคที่ 3 เรื่อยมาจนถึงรัชสมัยของพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัต ที่อาณาจักรพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิอังกฤษ ประพันธ์โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากสารคดีเรื่อง เที่ยวเมืองพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พิมพ์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2512 โดยสำนักพิมพ์ก้าวหน้า ครั้งล่าสุดเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
พม่าเสียเมือง เป็นเค้าโครงเรื่องของนวนิยายอีกเรื่องหนึ่ง คือ เพลิงพระนาง ซึ่งมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2539 ทางช่อง 5 และ พ.ศ. 2560 ทางช่อง 7
Forbes Magazine
เซอร์แมตต์ บัสบี้
แมตต์ บัสบี้
คมแฝก เป็นภาพยนตร์ไทย และละครโทรทัศน์ไทยที่สร้างจากบทประพันธ์ของ เสนีย์ บุษปะเกศ บทโทรทัศน์โดยคฑาหัสต์ บุษปะเกศ ฉบับภาพยนตร์ไทยชื่อเดียวกันที่เคยออกฉายในปี พ.ศ. 2513 ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด กำกับการแสดงโดย ส.อาสนจินดา นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, ลือชัย นฤนาท, เมตตา รุ่งรัตน์, รุจน์ รณภพ และ เกชา เปลี่ยนวิถี