pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นายปีย์ เกิดเมื่อวันที่ เป็นบุตรชายคนรองของหม่อมหลวงปีกทิพย์ มาลากุล ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ และเอกอัครราชทูตไทยประจำอังกฤษ กับนางชนัฏ มาลากุล ณ อยุธยา บุตรีของพระยาประกิตกลศาสตร์ (รุณชิต กาญจนวณิชย์) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม นายปีย์ มาลากุล มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน พี่ชายคือ ปนัดดา มาลากุล ณ อยุธยา น้องชายคือ พลเอก แป้ง มาลากุล ณ อยุธยา อดีตผู้อำนวยการสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 เสียชีวิตแล่วเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 (สมรสกับ คุณหญิงศิริรัตน์ (สกุลเดิม เอื้อวิทยา) มาลากุล ณ อยุธยา) และน้องสาวอีก 2 คนคือ คุณหญิงทิพยวดี ปราโมช ณ อยุธยา สมรสกับ หม่อมหลวงเสรี ปราโมชมีบุตรชายชื่อ นายอชิตะ ปราโมช, น้องสาวคน
นายปีย์จบการศึกษาชั้นมัธยม จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านการเงินและการธนาคาร จากประเทศอังกฤษ ทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ สาขากรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ระหว่าง พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2506 และกลับเข้ามาทำงานที่สำนักงานใหญ่ กรุงเทพมหานคร ช่วงปี พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2511 จากนั้นจึงหันมาทำงานด้านสิ่งพิมพ์ โดยเริ่มจากเป็นบรรณาธิการบริหาร หนังสือพิมพ์ประชาธิปไตย ต่อจากนายสนธิ ลิ้มทองกุล ราวปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2519 หลังจากนั้นในปีเดียวกัน จึงเข้าซื้อกิจการนิตยสารดิฉัน จากนายพร สิทธิอำนวย และในปี พ.ศ. 2525 ได้จัดตั้งบริษัท แปซิฟิค และได้ทำสัมประทานจัดรายการวิทยุกับสถานีวิทยุ อสมท.
ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 นายปีย์ ได้ทำสัญญาสัมปทานกับนายประมุท สูตบุตร ผู้อำนวยการ อสมท. จัดตั้งการเสนอข่าวในแนวใหม่ โดยมีนายสมเกียรติ และนางสาวอรุณโรจน์ มาจัดรายการข่าวตอนเช้าและตอนค่ำ โดยนายปีย์ มาลากุล ได้ว่าจ้างนายสมเกียรติ อ่อนวิมล มาจัดรายการโทรทัศน์ของ อสมท. ตอนค่ำ และนางสาวอรุณโรจน์ เลี่ยมทอง มาจัดรายการตอนช่วงเช้าชื่อรายการรับอรุณ ดร.สมเกียรติ อ่อนวิมล อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนนั้นนายปีย์ มาลากุล ได้ก่อตั้ง บริษัท แปซิฟิค อินเตอร์คอมมิวนิเคชั่น จำกัด เข้าไปปรับปรุงการนำเสนอข่าวภาคค่ำประจำวัน ทางไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทั้งรูปแบบการนำเสนอ และเนื้อหาข่าว ให้เป็นรูปแบบสมัยใหม่ ไม่น่าเบื่อหน่าย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2534 นายปีย์ทำสัญญาสัมปทานกับกรมการทหารสื่อสาร เพื่อจัดตั้งสถานีวิทยุข่าวสาร และการจราจร ให้ชื่อว่า "จส.100" ช่วงเดียวกันนั้น ได้ก่อตั้ง "ศูนย์ข่าวแปซิฟิก" เพื่อผลิตข่าวต้นชั่วโมงให้กับสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก (ปัจจุบัน สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกเรียกคืนเวลากลับไปผลิตเอง)
ถูกพาดพิงทางการเมือง.
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2553 นายปีย์กล่าวกับนายประมวล รุจนเสรี ผู้เขียนหนังสือ "พระราชอำนาจ" อ้างว่า พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระราชดำรัสในทำนองว่า ทรงอ่านหนังสือเล่มดังกล่าว และโปรดอย่างยิ่ง เนื่องจากเขียนได้ดีและถูกต้อง พร้อมทั้งยังอ้างต่อไปอีกว่า รับสั่งให้เชิญกระแสพระราชดำรัสดังกล่าว ลงในบทอาเศียรวาทของหนังสือ อนึ่ง หนังสือพระราชอำนาจนี้ เป็นที่แพร่หลายในขณะนั้น โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์จนถึงระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
ปีย์ มาลากุล
ปีย์ มาลากุล อาจหมายถึง
หม่อมราชวงศ์โป้ย มาลากุล
นินจาจูน
นินจาจูน  เป็นค่ายเพลงแนวอีเลกโทรนิก, ทริป ฮอป, นูแจ๊ส, ดรัมแอนด์เบส, ฮิปฮอป, แอมเบียนต์แดนซ์, ชิลล์เอาท์ ก่อตั้งในปี 1993 โดย สองคู่ดูโอจากวงโคลด์คัท แม็ตต์ แบล็ค และ โจนาธาน มอร์
บัว สนิทวงศ์ (แก้ความกำกวม)
หม่อมราชวงศ์สุวพรรณ สนิทวงศ์
เอลกันโตเดลโลโก
เอลกันโตเดลโลโก  เป็นกลุ่มวงดนตรีป็อปร็อกชาวสเปน
เอลกันโตเดลโลโกเป็นชื่อภาษาสเปน ซึ่งมีความหมายว่า "เพลงของคนบ้า" โดย เอลกานโต แปลว่า "เพลง" ส่วน เดล (เด + เอล) โลโก แปลว่า "ของคนบ้า'
Madchester
Trip Hop
El Canta del Loco
ป๊อปร็อค
El Canto del Loco
เอื้องม้าลาย
เพาเวอร์ป๊อบ
แฮลลิลูยาห์ (อีพี)
"อาเลลูย่า" (Hallelujah) เป็นอีพี ของ แฮปปี้มันเดส์
Cymbidium finlaysonianum
สกุลรองเท้านารี
สกุลรองเท้านารี ("Paphiopedilum") เป็นพันธุ์ไม้ประเภทกล้วยไม้ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมัน มาจากรากศัพท์ภาษากรีกคือ Paphia หมายถึงเทพธิดาแห่งความรักและความงาม และ pedilon หมายถึงรองเท้าของผู้หญิง ซึ่งหมายถึงลักษณะกลีบดอกที่เป็นถุงลึกคล้ายรองเท้า พบทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชื่อเรียกอื่นๆ.
กล้วยไม้รองเท้านารีมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกหลายชื่อ เช่น "รองเท้านาง" "รองเท้าแตะนารี" หรือ "บุหงากะสุต" ในภาษามาเลเซีย อันหมายถึงรองเท้าของสตรี เนื่องจากกลีบดอก หรือที่เรียกว่า “กระเป๋า”
กล้วยไม้รองเท้านารี มีแหล่งกำเนิดอยู่ในเขตอบอุ่น และเขตร้อนแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่อินเดีย ฟิลิปปินส์ พม่า มาเลเซีย และในประเทศไทยซึ่งพบกล้วยไม้รองเท้านารีขึ้นอยู่ในป่าทั่วๆ ไป
มีรูปร่างคล้ายกับรองเท้าของสตรีและรองเท้าไม้ของชาวเนเธอแลนด์ กระเป๋าของรองเท้านารีมีรูปร่างลักษณะและสีสันแตกต่างกันไปตามชนิดพันธุ์
บางชนิดเกาะอาศัยอยู่ตามต้นไม้ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกที่ขึ้นอยู่ตามพื้นดินหรือซอกหินที่มีต้นไม้ใบหญ้าเน่าตายทับถมกัน เจริญงอกงามในที่โปร่ง ไม่ชอบที่รกทึบ แสงแดดส่องถึง รองเท้านารี เป็นกล้วยไม้ประเภทแตกกอเช่นเดียวกับ หวาย "คัทลียา" และ"ซิมบิเดียม" ต้นที่แท้จริงเรียกว่า "ไรโซม" (เหง้า)
ต้นหนึ่งหรือกอหนึ่งจะประกอบด้วยต้นย่อยหลายต้น รากออกเป็นกระจุกที่โคนต้นและมักจะทอดไปทางด้านราบมากกว่าหยั่งลึกลงไป หน่อใหม่จะแตกจากตาที่โคนต้นเก่า มีลำต้นสั้นมาก แต่ไม่มีลำลูกกล้วย ใบมีขนาดรูปร่างต่างกันไป บางชนิดมีใบยาว บางชนิดใบตั้งชูขึ้น บางชนิดใบทอดขนานกับพื้น บางชนิดใบมีลาย บางชนิดใบไม่มีลายแต่เป็นสีเดียวเรียบๆ
การออกดอกจะออกที่ยอด มีทั้งชนิดออกดอกเป็นดอกเดี่ยว และออกดอกเป็นช่อ กลีบดอกชั้นนอกกลีบบนมีขนาดใหญ่สะดุดตา ส่วนกลีบชั้นนอกคู่ล่างจะเชื่อมติดกันและมีขนาดเล็กลงจนส่วนปากบังมิดหรือเกือบมิด กลีบคู่ในซึ่งมีลักษณะเหมือนกันกางออกไปทั้ง 2 ข้างซ้ายขวาของดอก ส่วนกลีบในกลีบที่ 3 จะเปลี่ยนเป็น “กระเปาะ” คล้ายรูปรองเท้า
กระเปาะนี้มีหน้าที่รับน้ำฝนตกลงไปเพื่อชะล้างเกสรตัวผู้ไปตัดกับแผ่นเกสรตัวเมีย กล้วยไม้สกุลนี้จะมีทั้งเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ในดอกเดียวกัน แต่จะมีเส้าเกสรแตกต่างจากกล้วยไม้ทั่วๆ ไป คือ ที่ปลายสุดของเส้าเกสร แทนที่จะเป็นอับเรณูกลับเป็นแผ่นบางๆ ซึ่งทางพฤกษาศาสตร์ถือเป็นเกสรที่เปลี่ยนรูปร่างไปใช้การไม่ได้ เรียกส่วนนี้ว่า “สตามิโนด” สำหรับเกสรตัวผู้ที่ใช้การได้มีอยู่ 2 ชุด โดยจะอยู่ถัดต่ำลงมาทั้ง 2 ข้างของเสาเกสรข้างละ 1 ชุด
ในแต่ละชุดจะมีอับเรณูลักษณะเป็นก้อนแข็งอยู่ 2 อัน ถัดต่ำลงมาจากส่วนนี้อีกจะเป็นยอดเกสรตัวเมียซึ่งเป็นแอ่งลึกลงไปยึดติดกับเส้าเกสร (ปกติส่วนนี้จะถูกหูกระเป๋าโอบหุ้มเอาไว้จนมิด) ภายในมีน้ำเมือกเหนียวสำหรับยืดเกสรตัวผู้ที่ตกลงไปในแอ่ง รังไข่อยู่ตรงส่วนของก้านดอก ภายในรังไข่ยังไม่มีการพัฒนาเป็นไข่อ่อน จนกระทั่งผสมเกสรแล้วจึงเกิดไข่อ่อนในรังไข่ รังไข่จะกลายเป็นฝักเมื่อฝักแก่จะแตกเมล็ดสามารถเจริญงอกงามเป็นต้นใหม่ได้ โดยธรรมชาติของกล้วยไม้สกุลรองเท้านารีทุกชนิด เมื่อออกดอกแล้วก็จะตายไป แต่ก่อนตายจะแตกหน่อทดแทน ซึ่งหน่อนี้ก็จะเจริญงอกงามเป็นต้นใหม่ต่อไป
อนุกรมวิธานย่อย.
สกุลรองเท้านารีแบ่งออกเป็นหลายสกุลย่อย (subgenus) จากนั้นจึงแบ่งออกเป็นหมู่ (section) และหมู่ย่อย (subsection) ลงไปอีก
รองเท้านารีในประเทศไทย.
ตามรายงานในประเทศไทยพบรองเท้านารีชนิดต่าง ๆ ดังนี้
Phalaenopsis cornucervi
Paphiopedilum charlesworthii
เดอะดรีม (ดิออร์บ อัลบั้ม)
เคร้าร็อก
วันมอร์ (เพลง)
โกลบอล (1989 อัลบั้ม)
วินแอมป์
วินแอมป์  เป็นซอฟต์แวร์ มีเดียเพลเยอร์ เขียนโดยนูลซอฟต์ ปัจจุบันเป็นของเอโอแอล
วินแอมป์ออกครั้งแรกโดย จัสติน แฟรงเคิล ในปี 1997 ในการพัฒนาในปัจจุบัน มีเครดิตการทำโดยเบล อัลลิสัน (เบนสกี) และแม็กซิม ไทร์ทีชนี วินแอมป์มีผู้ใช้ราว 33 ล้านคน จากข้อมูลในเดือนกุมภาพันธ์ 2005 และมีผู้ใช้เพิ่มเป็น 57 ล้านคน จากข้อมูลเดือนกันยายน 2006
เอโอแอลซื้อบริษัทนูลซอฟต์และวินแอมป์ไปเมื่อปี 1999 ด้วยราคาประมาณ 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ไม่ได้รับการกำหนดทิศการการตลาดอย่างจริงจัง จัสติน แฟรงเคิล และแฟรงก์ ลอร์ด ผู้พัฒนาจึงลาออกจากบริษัทในเวลาต่อมา เอโอแอลได้ประกาศเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2013 ว่าวินแอมป์จะยุติการให้บริการ ปิดเว็บไซต์ และงดการให้ดาวโหลดซอฟต์แวร์ในวันที่ 20 ธันวาคม 2013 หลังจากเปิดให้บริการมาแล้ว 15 ปี
แม้ว่าจะมีการประกาศดังกล่าว ทว่า ในวันที่ 14 มกราคม 2014 เอโอแอลได้ขายบริษัทนูลซอฟต์และวินแอมป์ให้กับกลุ่มบริษัทเรดิโอโนมี (Radionomy) ซึ่งเป็นบริษัทผู้ให้บริการวิทยุออนไลน์จากหลายๆ แหล่ง ทั้งนี้ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดทางการเงินเกี่ยวกับการซื้อบริษัทดังกล่าว
ภาษาถิ่นพิเทน
ภาษาถิ่นพิเทน เป็นภาษาไทยถิ่นย่อยถิ่นหนึ่ง ที่ใช้จำเพาะอยู่ในชาวไทยมุสลิมในตำบลพิเทน อำเภอทุ่งยางแดง จังหวัดปัตตานี มีลักษณะพิเศษคือเป็นภาษาไทยภาคกลางปนถิ่นใต้ มีการใช้คำราชาศัพท์ร่วมด้วย และยืมคำมลายูเสียมาก ปัจจุบันภาษาถิ่นพิเทนกำลังสูญไปและแทนที่ด้วยภาษามลายูปัตตานี
บรรพชนของพิเทนเป็นกลุ่มชนที่ใช้ภาษาไทอพยพมาจากที่อื่น เดิมนับถือศาสนาพุทธ ครั้นเมื่ออพยพมาตั้งชุมชนที่บ้านพิเทนร่วมกับชาวมลายูในท้องถิ่นซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม ชาวพิเทนจึงพากันเข้ารีตเป็นมุสลิมทั้งหมด มุขปาฐะของผู้ใช้ภาษาถิ่นพิเทนเชื่อว่าตนมีบรรพบุรุษอพยพมาจากกรุงศรีอยุธยา โดยอธิบายว่า บรรพบุรุษทั้งเจ็ดคน (บางแห่งว่าสี่คน) เป็นควาญช้าง เดินทางลงมาทางใต้เพื่อตามหาช้างสำคัญของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งผู้นำในการติดตามช้างสำคัญนั่นคือพี่เณร (หรือโต๊ะหยัง) พร้อมกับคนอื่น ๆ ชื่อ พี่แก้ว พี่อ่อน พี่มอญ พี่ขวัญ จันทอน และนางเลือดขาว (บ้างว่านางผมหอม) แต่การติดตามช้างสำคัญนั้นไม่สำเร็จ ด้วยเกรงกลัวพระราชอาญาจึงหลบลี้ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในป่า อันเป็นที่มาของชื่อตำบลพิเทนซึ่งเพี้ยนมาจากชื่อของพี่เณรนั้นเอง ลูกหลานที่สืบสันดานลงมาก็แต่งงานกับคนท้องถิ่นและเข้ารับอิสลาม ส่วนสุสานพี่เณรตั้งอยู่ที่บ้านควน หมู่ 2 ตำบลพิเทนในปัจจุบัน
ปัจจุบันชาวพิเทนมีวิถีชีวิตและวัฒนธรรมอย่างเดียวกับชาวมลายูในท้องถิ่น ส่วนหนึ่งก็เพราะทั้งสองกลุ่มนับถือศาสนาอิสลามเหมือนกัน จึงรับเอาขนบธรรมเนียมประเพณีมลายูมุสลิมมาใช้อย่างแพร่หลาย เช่น การถือบวชในเดือนรอมฎอน เทศกาลฮารีรายอ การแต่งกาย หรือแม้แต่อาหาร และบางส่วนหันไปใช้ภาษามลายูปัตตานีในชีวิตประจำวันแทนภาษาพิเทนไปแล้ว ยังหลงเหลือการกระทำตามธรรมเนียมโบราณอยู่ในช่วงเก็บข้าวใหม่ในแต่ละปี ชาวบ้านจะนำข้าวที่เก็บเกี่ยวไว้มาใส่ใน "เรือนข้าว" หรือยุ้งฉาง โดยนำข้าวมาผูกและทำการไหว้ (คือทำขวัญข้าว) หลังจากนั้นจะนำ "เป็ด" หรือหม้อน้ำเรียกขวัญข้าว ซึ่งเป็นภาชนะทองเหลืองรูปร่างคล้ายเป็ดซึ่งใส่น้ำจนเต็ม นำมาตั้งบนข้าวที่เก็บมาไว้บนเรือนข้าว รอจนนำแห้งไปเอง และจะกระทำเช่นนี้เพียงปีละครั้ง ในอดีตชาวพิเทนจะมีกิจกรรมรำลึกถึงพี่เณรที่สุสาน โดยจะมีงานจอระทาให้ชาวพิเทนจุดเทียนเป็นกะทา (รูปโดม) แห่จากบ้านไปยังสุสานพี่เณรในยามกลางคืนเพื่อทำบุญให้ รวมทั้งมีการเข้าทรงและมหรสพการละเล่นต่าง ๆ เช่น สิละหรือมโนราห์ และมีการตัดกิ่งไผ่ยาวสามเมตรและผูกอาหารคาวหวาน ผู้ชนะในการแข่งสิละจะใช้กริชตัดไม้ไผ่ดังกล่าว เด็ก ๆ ที่ล้อมวงชมก็จะเข้าไปแย่งอาหารกันอย่างสนุกสนาน แต่ปัจจุบันมิได้จัดพิธีดังกล่าวแล้วเพราะขัดกับหลักศาสนาอิสลาม
ภาษาถิ่นพิเทนเป็นภาษาถิ่นที่ใช้เฉพาะกลุ่มชาวไทยมุสลิม ในตำบลพิเทนเท่านั้น ผู้ใช้ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปีขึ้นไป แต่ปัจจุบันนี้ภาษาถิ่นดังกล่าวใกล้สูญหายและไม่เป็นที่นิยมใช้ เพราะชนนิยมใช้ภาษามลายูปัตตานีมากกว่า พ.ศ. 2534 พบว่ามีชาวไทยมุสลิมในตำบลพิเทนบางหมู่บ้านเท่านั้นที่ยังใช้ภาษาถิ่นนี้ ได้แก่ หมู่ 2 (บ้านพิเทน), หมู่ 3 (บ้านป่ามะพร้าว) และหมู่ 4 (บ้านบือจะ) ในช่วงเวลานั้นพบว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่มักมีอายุ 40 ปีขึ้นไป ส่วนประชากรที่อายุน้อยกว่านี้ไม่ยอมพูดภาษาดั้งเดิม หรือพูดได้ไม่ดีเท่าที่ควร เพราะไม่ทราบคำศัพท์เดิม จึงนำคำมลายูปัตตานีมาใช้แทน จนคิดว่าภาษามลายูปัตตานีเป็นภาษาของตัวเอง ใน พ.ศ. 2559 เหลือผู้ใช้ภาษาพิเทนน้อยลงตามลำดับ มีเพียงประชากรอายุราว 50 ปีเพียงไม่กี่คนที่สื่อสารภาษาดังกล่าวกับคนรุ่นเดียวกัน หากคนอายุต่ำกว่านี้จะใช้ภาษามลายูปัตตานีและภาษาไทยมาตรฐานในชีวิตประจำวัน และอีกปัจจัยสำคัญคือสถานการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้ประชากรรุ่นใหม่อพยพย้ายถิ่นออกจากตำบลพิเทน ส่งผลกระทบให้ภาษาพิเทนมีแนวโน้มสูญหายไปจากประเทศไทย
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ประกาศขึ้นทะเบียนภาษาถิ่นพิเทนขึ้นเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติไทย สาขาภาษา เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 ประเภทภาษาท้องถิ่น
ภาษาถิ่นพิเทนนั้นจะมีลักษณะพิเศษคือเป็นภาษาไทยภาคกลางปนถิ่นใต้ มีการใช้คำราชาศัพท์ แต่เรียงคำต่างจากภาษาไทยภาคกลางและใต้ และยืมคำมลายูมากถึงร้อยละ 97 ดังนั้นผู้ที่จะพูดภาษานี้ได้ต้องเข้าใจทั้งภาษาไทยและมลายูปัตตานี เจริญ สุวรรณรัตน์ (2534) ระบุว่า ภาษาถิ่นพิเทนเป็นภาษาถิ่นย่อยของภาษาไทถิ่นตากใบ ขณะที่ทวีพร จุลวรรณ (2554) พบว่า ภาษาถิ่นพิเทนมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างออกไปจากภาษาไทยถิ่นใต้ ภาษาถิ่นตากใบ และภาษาถิ่นสะกอม เมื่อพิจารณาจากระบบเสียงวรรณยุกต์ ระบบเสียงพยัญชนะ และคำศัพท์เฉพาะ ซึ่งภาษาถิ่นพิเทนมีหน่วยเสียงพยัญชนะต้น 22 หน่วยเสียง หน่วยพยัญชนะควบกล้ำ 14 หน่วยเสียง มีเสียงพยัญชนะท้าย 9 หน่วยเสียง หน่วยเสียงสระเดี่ยว 18 หน่วยเสียง หน่วยเสียงสระประสม 3 หน่วยเสียง และมีการแตกตัวสามทาง มีระบบเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างไปจากภาษาไทยถิ่นใต้ ตากใบ และสะกอม
ภาษาถิ่นพิเทนมีลักษณะคือ โครงสร้างของคำพยางค์เดียว สองพยางค์ คำซ้ำ คำซ้อนจะเหมือนภาษาไทยมาตรฐาน แต่ต่างกันคือการลำดับคำไม่ตรงกัน นอกจากนี้ยังมีการโดยนำคำมลายูและคำไทยมารวมกันเพื่อสร้างคำใหม่ เช่น "กือสาร" แปลว่า "ข้าวสาร" และ "ปลากือริง" แปลว่า "ปลาแห้ง" นอกจากนี้ยังพบว่ามีการนำคำมลายูปัตตานีมาเป็นจำนวนมาก ภาษาถิ่นพิเทนจึงรับอิทธิพลด้านเสียงและคำจากภาษามลายูปัตตานี
หลวงอิงคศรีกสิการ
ไซเคเดลิกร็อก
ไซเคเดลิกร็อก  เป็นแนวเพลงร็อกชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมไซเคเดลิก หรือพยายามที่จะปรับเปลี่ยนประสบการณ์การเห็นภาพหลอนใหม่ โดยแนวเพลงนี้เกิดขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1960 ท่ามกลางกระแสเพลงการาจร็อก และวงโฟล์กร็อก ในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ไซเคเดลิกร็อกได้เชื่อมการเปลี่ยนแปลงจากแนวบลูส์-ร็อกเป็นฐานหลัก ไปเป็นโพรเกรสซีฟร็อก, อาร์ตร็อก, เอ็กซ์เพอร์ริเมนทอลร็อก และเฮฟวีเมทัล
อินทรีย์ จันทรสถิตย์
โคลิค เด็กเห็นผี
โคลิค เด็กเห็นผี  ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2549 นำแสดงโดย พิมพ์พรรณ ชลายคุปต์, วิทยา วสุไกรไพศาล, กุณฑีรา สัตตบงกช กำกับการแสดงโดย พัชนนท์ ธรรมจิรา
แพรพลอย (พิมพ์พรรณ ชลายคุปต์) เอ.อี.สาวตั้งท้องกับ ป้องภพ (วิทยา วสุไกรไพศาล) ช่างภาพโฆษณาแฟนหนุ่ม โดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันโดยย้ายไปอยู่ที่บ้านแม่ของป้องภพที่ไม่มีใครอยู่ แต่ชีวิตคู่ของทั้งคู่มีปัญหา มักจะทะเลาะกันอยู่บ่อย ๆ เพราะป้องภพทำแต่งาน ไม่มีเวลามาสนใจแพรซึ่งกำลังตั้งท้องแก่ขึ้นทุกที ความกดดันต่าง ๆ จากฝ่ายชาย ทำให้แพรต้องหันหน้าไปปรึกษา และหาอะไรทำเพื่อลดความเครียด ด้วยการวาดภาพประกอบให้กับหนังสือที่ จีน (กุณฑีรา สัตตบงกช) เพื่อนสนิท ดูแลอยู่
คืนหนึ่ง แพรเห็นบ้านน้าเบญซึ่งปลูกอยู่ใกล้ ๆ กับบ้านหลังใหญ่ของแม่ป้องภพมีไฟลุกไหม้ จึงเข้าไปดูและพยายามหาทางช่วยน้าเบญออกมา ในขณะที่แพรเองก็เจ็บท้อง และกำลังจะคลอดลูกพอดี เมื่อคลอดออกมาลูกของแพรเป็นเด็กผู้ชาย จึงให้ชื่อว่า น้องปั้น
หลังจากการคลอดลูกกลับมาไม่นาน น้องปั้น ก็กลับส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างรุนแรงและน่ากลัว หมอตั้งข้อสงสัยว่า น้องปั้นน่าจะเป็น โรคโคลิค ซึ่งเด็กที่เป็นโรคนี้จะร้องไห้อย่างรุนแรง และตรงเวลาเป็นประจำทุกวัน โดยไม่สามารถหาสาเหตุและวิธีรักษาได้ แต่โดยปรกติโรคนี้จะหายไปเอง เมื่อเด็กอายุ 3 ถึง 6 เดือน แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไป น้องปั้นก็ยังไม่หายจากโรคโคลิค ปั้นยังคงร้องไห้อย่างรุนแรงทุกวัน และดูเหมือนจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ทุกคนในครอบครัวและจีน ซึ่งเข้ามาช่วยดูแลน้องปั้น ต่างก็พบกับเรื่องราวประหลาด ๆ มากมาย
"โคลิค เด็กเห็นผี" เป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์ใหญ่เรื่องแรกของ พัชนนท์ ธรรมจิรา ที่เคยอยู่เบื้องหลังของภาพยนตร์หลายเรื่องและมีประสบการณ์ทำภาพยนตร์สั้นมาก่อน โดยเนื้อหาอ้างอิงมาจากอาการโคลิค หรือ อาการร้องไห้ 100 วันของเด็กทารก ที่แม้แต่ปัจจุบันทางการแพทย์ก็ยังไม่รู้สาเหตุของการร้องไห้เหล่านี้ ซึ่งอาการนี้จะหายไปเองเมื่อเด็กอายุได้ 3-6 เดือน จากความเชื่อดั้งเดิมบ้างก็เชื่อว่า ที่เด็กร้องไห้เพราะมีผีมากวน
ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในสองทาง ทางหนึ่งเห็นว่าบทภาพยนตร์เขียนได้ดี โดยเฉพาะความขัดแย้งของสองตัวละครหลักอย่าง แพรพลอย และ ป้องภพ ทำให้ดูเหมือนหนังแนวชีวิตครอบครัวเรื่องหนึ่ง แต่ในอีกทางเห็นว่า บทภาพยนตร์ยังหลวมอยู่ โดยเฉพาะในตอนจบที่เฉลยว่า ผีที่มารังควาญน้องปั้นนั้นคือ วิญญาณคนตายจากเหตุการณ์ 14 ตุลา เพราะน้องปั้นในอดีตชาติเคยเป็นนายทหารผู้มีส่วนร่วมในการสังหารผู้ชุมนุมในวันนั้น และเห็นว่าเสียงเด็กร้องไห้ที่น่าจะเป็นส่วนประกอบสำคัญในเรื่อง กลับทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร
เปอรอกซิโซม
วาเนสซ่า ฮัดเจนส์
คู่กรรม 2
คู่กรรม 2  นวนิยายของ ทมยันตี ภาคต่อของคู่กรรม เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2539 และละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 เมื่อต้นปี พ.ศ. 2547
กลินท์ หรือ โยอิจิ เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของอังศุมาลินที่เกิดจากโกโบริ ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 2 อังศุมาลินพยายามเลี้ยงดูกลินท์ด้วยความเข้มแข็ง แม้ วนัส เสรีไทยที่ชอบอังศุมาลินอยู่นานจะเปิดเผยความในใจและไม่รังเกียจที่จะอยู่กินกับอังศุมาลิน แต่อังศุมาลินก็ยังคงคบกับวนัสเพียงเป็นเพื่อนที่ดีเท่านั้น เพราะยังมั่นในรักที่มีต่อโกโบริ
อังศุมาลินพยายามปลูกฝังความเป็นโกโบริให้ในตัวกลินท์ แต่กลินท์ไม่ยอมรับและรังเกียจ เมื่อโตขึ้น กลินท์เข้าทำงานเป็นอาจารย์ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ขณะที่สถานการณ์บ้านเมืองกำลังผันผวนเพราะเป็นยุคเผด็จการทหาร กลินท์เป็นคนหนุ่มหัวสมัยใหม่ เขาเป็นผู้นำนักศึกษาร่วมการประท้วงสินค้าญี่ปุ่น โดยที่ไม่มีใครรู้ถึงประวัติของกลินท์ มีแต่เพียง ชิตาภา อาจารย์สาวร่วมคณะเท่านั้นที่คอยเตือนให้ระวังความปลอดภัย หนึ่งในนักศึกษาที่ร่วมการประท้วงนั้น ศราวณี นักศึกษาสาวปีสามคณะรัฐศาสตร์ เป็นคนที่โดดเด่นมาก กลินท์ประทับใจในตัวเธอ ต่อมาศราวณีรู้ว่ากลินท์ที่แท้ก็เป็นญาติผู้พี่ของเธอ ที่เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นที่เกิดจากอังศุมาลิน ที่ทางครอบครัวของเธอรังเกียจ เพราะอังศุมาลินยอมแต่งงานกับทหารญี่ปุ่นอย่างโกโบริ ศราวณีเลยพลอยรังเกียจกลินท์ไปด้วย(ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าคนในครอบครัวเธอเกลียดครอบครัวกลินท์) และบอกกล่าวประวัติของกลินท์ให้ทุกคนได้รู้หรือเรียกว่า​"social bullying" ในสมัยโบราณ​ ทำให้ทุกคนเริ่มถอยห่างและไม่ไว้วางใจให้กลินท์นำอีกต่อไป ซึ่งมีแต่เพียงชิตาภาซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของศราวณีผู้โง่เขลาเท่านั้นที่เข้าใจกลินท์
ต่อมา ศราวณีถูกจับ กลินท์เข้าไปช่วยและได้รู้ถึงสาเหตุที่ทุกคนรังเกียจตน กลินท์พาศราวณีไปที่บ้านและได้พบกับอังศุมาลิน ศราวณีถึงได้รู้ว่าที่แท้อังศุมาลินรักในตัวโกโบริอย่างแท้จริง และไม่ใช่คนไม่ดีอย่างที่ครอบครัวเธอปลูกฝัง จึงเปลี่ยนทัศนคติและขอโทษ จากนั้นความผูกพันของทั้งคู่ก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ
การที่ศราวณีกลับไปคืนดีกับกลินท์ ทำให้ กบ ป้าของศราวณีไม่พอใจ จึงมีปากเสียงกัน ศราวณีหนีออกจากบ้าน ชิตาภาร้อนใจไปหากลินท์ที่บ้าน ขณะเดียวกันนั้นก็ได้เกิดเหตุการณ์วันมหาวิปโยคขึ้น กลินท์คิดว่าศราวณีคงจะไปร่วมชุมนุมด้วย จึงออกตามหาในที่ชุมนุม แต่กลับเจอศราวณีผู้น่าสงสารในสภาพที่บาดเจ็บสาหัสปางตายและเพ้อรำพันที่บ้านสวนอยู่ตลอดเวลาว่า ตนเป็นคนพาเพื่อน ๆ ไปตาย ชิตาภาโทรศัพท์ไปบอกอาการแก่กบ แต่กบไม่รับฟังและเอาแต่โทษชิตาภาต่าง ๆ นานา
หลังจากนี้ รัฐบาลต้องทูลเกล้าลาออกเพราะมีผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บมากมาย ชิตาภาต้องไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศและพาศราวณีที่อาการปางตายไปรักษาอาการด้วย กลินท์เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองรักชิตาภาอย่างสุดหัวใจ แต่ไม่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับเธอได้ เพราะชิตาภามีคู่หมั้นแล้วเป็นชาวต่างประเทศ ทั้งคู่ให้คำมั่นสัญญากันว่า จะเป็นกำลังใจให้แก่กันและกัน
ต่อมา อังศุมาลินมีอาการป่วยและบ่นถึงชิตาภาอยู่บ่อย ๆ ว่าเมื่อไหร่จะกลับ เมื่ออาการของอังศุมาลินเจ็บหนัก อังศุมาลินขอให้กลินท์เล่นซามิเซ็งให้ฟัง กลินท์ก็เล่นโดยที่ไม่รู้ว่าโกโบริได้พาอังศุมาลินไปยังทางช้างเผือกแล้วตามสัญญาที่เคยให้ไว้ และกลินท์ต้องเล่นซามิเซ็งแต่เพียงลำพังคนเดียว
คู่กรรม 2 ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ ในปี พ.ศ. 2539 โดย บริษัท เอ็นเค เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด นำแสดงโดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค, พล ตัณฑเสถียร, ธัญญา โสภณ, นาตาชา คอฟแมน, สรพงษ์ ชาตรี กำกับการแสดงโดย บรรจง โกศัลวัฒน์ แต่เนื้อเรื่องได้ถูกเปลี่ยนตอนจบเป็นกลินท์ถูกยิงเสียชีวิตในเหตุการณ์ 14 ตุลา หลังจากเข้าไปช่วยศราวณี และอังศุมาลินต้องใช้ชีวิตอยู่เดียวดายเพราะผู้ชายที่เธอรักทั้ง 2 คนได้จากไป แทนที่จะจบเหมือนในบทประพันธ์ที่อังศุมาลินตายแล้วโกโบริมารับดวงวิญญาณไปอยู่ด้วยกัน
สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาออกอากาศเมื่อคืนวันเสาร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ในรายการแกะกล่องหนังไทย
และถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 โดยบริษัท เรด ดราม่า จำกัด บทโทรทัศน์โดย พิง ลำพระเพลิง กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศในเวลา 20.20 น. หลังข่าวภาคค่ำทุกวันจันทร์และอังคาร ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2547 โดยเนื้อเรื่องดำเนินตามฉบับบทประพันธ์ แต่ต่างจากฉบับภาพยนตร์ตรงที่กลินท์ถูกยิงแต่รอดมาได้ และเรื่องก็ดำเนินต่อไปตามบทประพันธ์จนจบเรื่อง
พาราไดซ์ ลอสท์
สนามบินโคกกะเทียม
สนามบินโคกกะเทียม  ตั้งอยู่ที่ ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี เป็นสนามบินในสังกัดกองทัพอากาศไทย
ไกลช์ชัลทุง
ไกลช์ชัลทุง  หมายถึง "การประสานงาน" หรือ "การทำให้เป็นแบบเดียวกัน" เป็นคำที่ใช้เรียกการเปลี่ยนแปลงของพรรคนาซีในการเปลี่ยนรูปแบบการปกครองเยอรมนีเป็นแบบรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง จุดประสงค์ของแนวความคิดดังกล่าว คือ การกำจัดลัทธิเฉพาะบุคคล โดยการบีบบังคับให้ทุกคนปฏิบัติตามหลักการเดียวกัน และกำหนดกรอบความคิดให้อยู่ในความเหมาะสม ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกองกำลังตำรวจอย่างเข้มงวด
ทัศนะทั่วไป.
ช่วงเวลาระหว่างปี ค.ศ. 1933 จนถึง ค.ศ. 1937 เป็นช่วงเวลาของการกำจัดกลุ่มที่ต่อต้านการปกครองในระบอบนาซี ซึ่งอาจมีอิทธิพลเหนือประชากร อย่างเช่น สหภาพการค้าหรือพรรคการเมืองอื่น การควบคุมอุตสาหกรรมและศาสนจักร ส่วนองค์กรทางการปกครองที่ไม่สามารถทำลายลงได้ ถูกควบคุมอย่างเด็ดขาดภายใต้นโยบายของรัฐบาล
แนวคิด "ไกลช์ชัลทุง" ดังกล่าวยังได้รวมไปถึงการก่อตั้งองค์กรต่าง ๆ ขึ้นโดยการเกณฑ์ประชากรเข้าตามช่วงอายุ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เยาวชน โดยทางรัฐบาลได้จัดตั้งองค์กรลูกเสือเพื่อให้เด็กชายได้ฝึกฝนจนกระทั่งเข้ารับรัฐการทหารในที่สุด ส่วนเด็กหญิงจะได้รับการฝึกจนกระทั่งเข้าทำงานในปศุสัตว์
อันโดรเมด้า
ดาราจักรแอนดรอเมดา
ดาราจักรแอนดรอเมดา (; หรือที่รู้จักในชื่ออื่นคือ เมสสิเยร์ 31 เอ็ม 31 หรือ เอ็นจีซี 224 บางครั้งในตำราเก่า ๆ จะเรียกว่า เนบิวลาแอนดรอเมดาใหญ่) เป็นดาราจักรชนิดก้นหอย ที่อยู่ห่างจากเราประมาณ 2.5 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวแอนดรอเมดา ถือเป็นดาราจักรแบบกังหันที่อยู่ใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือกของเรามากที่สุด สามารถมองเห็นเป็นรอยจาง ๆ บนท้องฟ้าคืนที่ไร้จันทร์ได้แม้มองด้วยตาเปล่า
ดาราจักรแอนดรอเมดาเป็นดาราจักรที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น ซึ่งประกอบด้วยดาราจักรแอนดรอเมดา ดาราจักรทางช้างเผือก ดาราจักรสามเหลี่ยม และดาราจักรขนาดเล็กอื่น ๆ อีกกว่า 30 แห่ง แม้ดาราจักรแอนดรอเมดาจะเป็นดาราจักรที่ใหญ่ที่สุด แต่ก็ไม่ใช่ดาราจักรที่มีมวลมากที่สุด จากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้บ่งชี้ว่า ดาราจักรทางช้างเผือกมีสสารมืดมากกว่าและน่าจะเป็นดาราจักรที่มีมวลมากที่สุดในกลุ่ม ถึงกระนั้น จากการสังเกตการณ์โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์เมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่า ดาราจักร M31 มีดาวฤกษ์อยู่ราว 1 ล้านล้านดวง ซึ่งมีจำนวนมากกว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรของเรา ผลการคำนวณเมื่อปี 2006 ประมาณการว่า มวลของดาราจักรทางช้างเผือกน่าจะมีประมาณ 80% ของดาราจักรแอนดรอเมดา คือประมาณ 7.1 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
ดาราจักรแอนดรอเมดามีระดับความสว่างที่ 4.4 ซึ่งถือได้ว่าเป็นวัตถุเมซีเยที่สว่างที่สุดวัตถุหนึ่ง และสามารถมองเห็นได้โดยง่ายด้วยตาเปล่า แม้จะอยู่ในพื้นที่ที่มีมลภาวะในอากาศอยู่บ้าง หากไม่ใช้กล้องโทรทรรศน์ช่วย อาจมองเห็นดาราจักรเป็นดวงเล็ก ๆ เพราะสามารถมองเห็นได้เพียงส่วนสว่างที่สุดซึ่งเป็นศูนย์กลาง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางเชิงมุมทั้งหมดของดาราจักรกินอาณาบริเวณกว้างถึง 7 เท่าของดวงจันทร์เต็มดวงทีเดียว
ทั้งนี้ ดาราจักรแอนดรอเมดาและดาราจักรทางช้างเผือกคาดว่าจะปะทะและรวมกันเป็นดาราจักรรี (elliptical galaxy) ขนาดใหญ่ ในอีก 3.75 พันล้านปีข้างหน้า เส
กลุ่มดาวแอนดรอเมดา
อันโดรเมด้า (แก้ความกำกวม)
อไรเอิน
อีคารัส
โอเคียนัส
ไอคะเริส
ไอคารัส
ซุส
เฮรา
ดีมิเตอร์
เอรีส
เฮฟเฟสตุส
ท่าอากาศยานไขตั๊ก
ท่าอากาศยานไขตั๊ก หรือ สนามบินไขตั๊ก (จีน: 啟德機場, จีนกลาง: qǐ dé jī chǎng ฉี่เต๋อจีฉ่าง, กวางตุ้ง: kai2 dak1 gei1 coeng4 ไขตั๊กเก๊ย์เฉิ่ง, ) (ชื่อเป็นทางการ:ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง(ใช้ชื่อนี้ระหว่างปีค.ศ.1954 - 1998) หลังจากนั้นได้ใช้ชื่อว่า "ท่าอากาศยานไขตั๊ก" เมื่อท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดให้บริการ) เป็นท่าอากาศยานหลักของอาณานิคมบริติชฮ่องกงของจักรวรรดิอังกฤษ ตั้งแต่ปีค.ศ.1925-1998 ในวันที่ 6 กรกฎาคม 1998 ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกแทนที่ด้วยท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่(เช็ค แลป ก็อก)
ท่าอากาศยานแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินหลักของ คาเธย์แปซิฟิก, ดราก้อนแอร์ ,ฮ่องกงเอ็กซ์เพรสแอร์เวย์, ฮ่องกงแอร์ไลน์ และ แอร์ฮ่องกง
ท่าอากาศยานไขตั๊กตั้งอยู่ทางเหนือของอ่าวเกาลูน ท่าอากาศยานแห่งนี้ล้อมรอบไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่ซึ่งภูเขาที่มีความสูงที่สุดได้อยู่ห่างจากสนามบินไปทางเหนือ เพียง 10 กิโลเมตร มีความสูงถึง2000 ฟุต (610 เมตร) ไขตั๊กมีทางวิ่งเพียงหนึ่งทางวิ่งเรียกว่า รันเวย์ 13/31 รันเวย์นี้สร้างขึ้นจากการถมทะเลบนอ่าว และได้ขยายความยาวมาเรื่อยๆจนถึง 3,390 เมตร
วันปิดท่าอากาศยาน.
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดในเช้าวันที่ 6 กรกฎาคม 1998 ซึ่งหมายถึงกิจกรรมการบินต่างๆต้องถูกย้ายไปที่ท่าอากาศยานแห่งใหม่ทั้งหมด
วันที่ 6 กรกฎาคม 1998 เวลา 01:28 หลังจากเครื่องบินลำสุดท้ายได้ทะยานออกไป ท่าอากาศยานไขตั๊ก ก็ถูกปิดอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากเปิดให้บริการแก่ประชาชนชาวฮ่องกง และทั่วโลกมาอย่างยาวนานถึง 77 ปี
หลังจากส่งเครื่องบินลำสุดท้ายขึ้น พนักงานบนหอบังคับการบินได้จัดพิธีปิดสนามบินบนหอบังคับการบิน และได้พูดคำสุดท้ายขณะปิดไฟรันเวย์ว่า " ลาก่อนไขตั๊ก, ขอบคุณ"
ปัจจุบันท่าอากาศยานไขตั๊ก ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นท่าเรือสำราญ (Cruise Terminal) และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไขตั๊กครูสเทอมินอล (ภาษาอังกฤษ:Kai Tak Cruise Terminal) ซึ่งเปิดให้บริการแล้วเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 1,000 ล้านเหรียญ ดอลลาร์สหรัฐ
ฮีส์กอนนาเสต็ปออนยูอะเกน
"ฮีกอนนาสเตปออนยูอะเกน"  หรือ "สเตปออน"  เป็นซิงเกิลฮิต เขียนและร้องโดย จอห์น คอนโกส ในปี 1971 ติดชาร์ตในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ที่อันดับ 4 และอยู่บนชาร์ตนาน 14 สัปดาห์
"สเตปออน" ยังถูกนำมาทำใหม่โดย แฮปปี้มันเดส์ จากอัลบั้มชุด Pills 'n' Thrills and Bellyaches แต่ใชัชื่อเพลงสั้นลงเหลือเป็น "สเตปออน" ออกจำหน่าย พ.ศ. 2533
ไดโอไนซัส
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมา
ฮาเดส
เฮสเทีย
เกอา
เพอร์ซิโฟเน
อาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์
โพรมีเธียส
กรุงเทพ เดลิเมล์
นินจาจอมคาถา
Paphiopedilum bellatulum
Paphiopedilum villosum
หลวงทัศนัยนิยมศึก (ทัศนัย มิตรภักดี)
พันตรี หลวงทัศนัยนิยมศึก นามเดิม ทัศนัย มิตรภักดี (22 กันยายน พ.ศ. 2443 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2476) อดีตนายทหารม้าชาวไทย และผู้ร่วมก่อตั้งคณะราษฎรชุดแรก (7 คนแรก) ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และทำการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475