pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2018 จัดโชว์ขึ้นที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ณ Pier 94 เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 โดยมีศิลปินรับเชิญ คือ ชอว์น เมนเดส, ริต้า โอรา, เดอะเชนสโมเกอส์, บีบี เรจา, ฮาลซีย์, ลีลา เจมส์, เคลซี บัลเลอรินี, และเดอะสตรัทส์
ในปีนี้ เอลซา ฮอสค์ ได้เป็นผู้ถูกเลือกให้สวมใส่แฟนตาซีบราที่มีมูลค่า 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
กลุ่มโชว์.
คำอธิบายสัญลักษณ์
• สวมปีก
• สวมปีกเก่า
• สวมปีกสลับ
• ปีกสวารอฟสกี้
• Wing Removed
เทย์เลอร์ ฮิลล์, แจสมิน ทุกส์, เอลซา ฮอสค์, อาดรียานา ลีมา, เบฮาตี ปรินส์ลัว &amp; กันดิส สวาเนปุล นางแบบนำเดินตอนจบ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัดมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์
จัตุรัสเมอร์เดกา (จาการ์ตา)
จัตุรัสเมอร์เดกา (อินโดนีเซีย: Medan Merdeka , Lapangan Merdeka ) เป็นจัตุรัสขนาดใหญ่ใจกลางกรุงจาการ์ตา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย จัตุรัสแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ราว 1 ตารางกิโลเมตร ถือว่าเป็นหนึ่งในจัตุรัสที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง พื้นที่ 75 เฮกตาร์ของจัตุรัสนี้ เปรียบเทียบได้กับ 5 เท่าของจัตุรัสเทียนอันเหมินในปักกิ่ง "เมอร์เดกา" เป็นคำภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า "เสรีภาพ" หรือ "เอกราช"
ตรงกลางของจัตุรัสคืออนุสาวรีย์แห่งชาติ (Monument Nasional) จัตุรัสและทางเดินโดยรอบมักใช้ประกอบพิธีสำคัญ เช่น พิธีสวนสนามของกองทัพอินโดนีเซีย ไปจนถึงการเป็นสถานที่ที่มักมีการชุมนุมประท้วงของประชาชน โดยรอบในปัจจุบันประกอบด้วยน้ำพุดนตรีทางทิศตะวันออก, กรงเลี้ยงกวางบริเวณมุมตะวันออกเฉียงใต้ของจัตุรัส, ทางตอนเหนือเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์ของดีโปเนอโกโร วีรบุรุษของชาติ, ทางทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์ของการ์ตีนี วีรสตรีผู้นำการศึกษาของชาติ และทางตอนใต้เป็นอนุสาวรีย์ชาวอินโดนีเซียช่วยยกธงชาติขึ้นตั้ง ในวันหยุดประชาชนนิยมมาพักผ่อนหย่อนใจและเล่นกีฬาในจัตุรัสนี้
รอบนอกของจัตุรัสเป็นที่ตั้งของอาคารรัฐบาลสำคัญ เช่น พระราชวังเมอร์เดกา, พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอินโดนีเซีย, อาสนวิหารอัสสัมชัญ (จาการ์ตา) ศาลและกระทรวงต่าง ๆ สมัยอาณานิคมหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ จัตุรัสนี้เรียกว่า "โกนิงส์ไปลน์" (ดัตช์: Koningsplein, "จัตุรัสของกษัตริย์")
การ์ตีนี
ราเด็น อาเจ็ง การ์ตีนี หรือบางครั้งเรียกด้วยคำนำหน้าอีกแบบคือ ราเด็น อายู การ์ตีนี (; 21 เมษายน ค.ศ. 1879 – 17 กันยายน ค.ศ. 1904) เป็นวีรสตรีแห่งชาติอินโดนีเซียจากชวา เธอเป็นผู้ริเริ่มการศึกษาสำหรับเด็กผู้หญิงและสิทธิสตรีในอินโดนีเซีย
เธอเกิดในอาณานิคมดัตช์อีสต์อินดีส (อินโดนีเซียในปัจจุบัน) ในครอบครัวของชนชั้นปกครองในชวา เธอเข้าศึกษาในโรงเรัยนประถมภาษาดัตช์แห่งหนึ่ง เธอต้องการที่จะศึกษาต่อ แต่ทางเลือกนั้นเป็นไปไม่ได้สำหรับเธอและเด็กหญิงคนอื่น ๆ ในสังคมชวาขณะนั้น เธอจึงตัดสินใจเขียนจดหมายติดต่อกับบุคลากรที่มีอิทธิพลในอาณานิคม เช่น เย.ฮา. อาเบนดาโนน ผู้ดำเนินการด้านนโยบายจริยธรรมดัตช์ขณะนั้น
การ์ตีนีได้เขียนจดหมายแสดงความรู้สึกอัดอั้นในใจของเธอซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารดัตช์ฉบับหนึ่ง และต่อมาได้รวมเล่มเป็น "Out of Darkness to Light" ("ออกจากความมืดสู่แสงสว่าง") และ "Letters of a Javanese Princess" ("จดหมายของเจ้าหญิงชวาพระองค์หนึ่ง") ในปัจจุบันทางการอินโดนีเซียได้ประกาศให้วันคล้ายวันเกิดของเธอเป็น "วันการ์ตีนี" นอกจากนี้เธอยังสนใจรหัสยลัทธิและต่อต้านการแต่งงานแบบมีคู่ครองหลายคน (polygamy) การต่อสู้เพื่อการศึกษาแก่เด็กหญิงนั้นได้รับการสืบทอดโดยน้องสาวของเธอหลังเธอเสียชีวิตลง มีการนำชื่อของเธอไปตั้งเป็นชื่อโรงเรียนในเครือการ์ตีนีและกองทุนการ์ตีนีซึ่งเป็นกองทุนเพื่อการศึกษาสำหรับเด็กหญิงชาวอินโดนีเซีย
เธอเคยได้รับเลือกให้เป็นบุคคลบนธนบัตรรูปียะฮ์สองรุ่น คือรุ่นที่จัดพิมพ์ใน ค.ศ. 1952 และ ค.ศ. 1958
ดัชต์อีสต์อินดีส
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2562
การแข่งขันฟุตบอลไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ ประจำปี พ.ศ. 2562 หรือในอีกชื่อเรียกว่า ออมสินไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2019 (ตามชื่อธนาคารออมสิน ผู้สนับสนุนหลักของการแข่งขัน) เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรจัดเป็นครั้งที่ 3 โดย บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด สโมสรที่ชนะเลิศ ไทยลีก พบกับ เชียงราย ยูไนเต็ด สโมสรที่ชนะเลิศ ช้าง เอฟเอคัพ โดยจะแข่งขันกันที่ สนามกีฬากองทัพบก ใน กรุงเทพมหานคร
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอคนที่ 1:
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอคนที่ 2:
ยุทธนา ฉายสุวรรณ
จอห์น แมคเอลีส
แมคเอลีสเกิดที่สเตอร์ลิง ประเทศสกอตแลนด์ เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1949 และเติบโตในลอรีสตัน ฟอลเคิร์ก
เขาเข้าร่วมทหารช่างหลวงในปี ค.ศ. 1969 เมื่ออายุ 20 ปี และในปี ค.ศ. 1973 ได้สอบผ่านหลักสูตรออลอาร์มคอมมานโด (AACC) ซึ่งทำให้เขาได้รับหมวกเบอเรต์สีเขียวและย้ายไปคอมมานโดอิสระที่ 59 ทหารช่างหลวง
ส่วนในปี ค.ศ. 1975 เขาย้ายเข้ากรมปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ เขาเป็นสิบตรีในปี ค.ศ. 1980 โดยเป็นทหารในกองทหารพาโกดา หมู่ 'บี' กรมปฏิบัติการพิเศษทางอากาศที่ 22 ซึ่งเขานำ "ทีมสีน้ำเงิน" ในการบุกโจมตีสถานทูตอิหร่านในลอนดอนระหว่างการปิดล้อมตัวประกันเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 แมคเอลีสได้ต่อสู้ในสงครามฟอล์กแลนด์ในปี ค.ศ. 1982 รวมทั้งในความยุ่งยากไอร์แลนด์ เขาได้รับบำเหน็จเหรียญการทหารสำหรับความกล้าหาญในปฏิบัติการการซุ่มโจมตีโลฟแกลในอาร์มาก์เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันให้แก่นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรถึงสามคน เขาได้รับการปลดระวางจากกองทัพบกสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 ด้วยยศจ่านายสิบตรี ที่ไม่ใช่นายทหารชั้นสัญญาบัตรระดับสูง
หลังชีวิตทหาร.
หลังออกจากกองทัพบกสหราชอาณาจักร แมคเอลีสทำงานในช่วงเวลาสั้น ๆ เมื่อครั้งที่เป็นเจ้าของผับสำหรับให้เช่าหลังหนึ่งในเฮริฟอร์ด โดยมีการจ้างให้เป็นผู้รับเหมารักษาความปลอดภัยในความขัดแย้งที่อิรักและอัฟกานิสถาน และกลายเป็นที่ปรึกษา/ผู้ให้สัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ของอังกฤษหลายรายการเพื่อตรวจสอบการทำงานของทหารกองกำลังพิเศษของอังกฤษ แล้วเขาก็ได้ขายเหรียญราชการกองทัพบกสหราชอาณาจักรด้วยยอดรวมที่ไม่เปิดเผยแก่ลอร์ด แอชครอฟต์ คอลเลกชัน เขายังได้ปรากฏตัวในบีบีซีของการผลิตสารคดีทางโทรทัศน์ชุด 'เอสเอเอส เซอร์ไวเวิลซีเครตส์' (ค.ศ. 2003) โดยแสดงรายละเอียดโครงสร้างของกรมปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ และวิสัยในทางทหาร รวมถึงบทบาทด้านความปลอดภัยที่ใช้เป็นประโยชน์ นอกจากนี้ เขายังเริ่มกิจการในอาณาจักรเกมปืนอัดลม และในฐานะโฆษกของการพัฒนาองค์กรศิลปะการต่อสู้ 'โกชินไกว'
แมคเอลีสแต่งงานสองครั้ง และวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2009 บุตรชายคนโตของเขา จ่าสิบเอก พอล แมคเอลีส แห่งกองพันเดอะไรเฟิลส์ที่ 2 ถูกฆ่าตายเมื่อเป็นทหารในประเทศอัฟกานิสถาน โดยระเบิดริมถนนในระหว่างการเดินเท้าลาดตระเวนในจังหวัดเฮลมันด์ ที่พิธีศาสนางานศพสำหรับการส่งร่างของจ่าสิบเอก พอล แมคเอลีส ณ อาสนวิหารเฮริฟอร์ดเมื่อวันที่ 14 กันยายนนั้น จะพบว่าจอห์น แมคเอลีส มีอาการเศร้าโศกอย่างเห็นได้ชัดระหว่างพิธี
สี่วันหลังจากงานศพของลูกชาย จอห์น แมคเอลีส ถูกเจ้าหน้าที่จากสำนักงานตำรวจเวสต์เมอร์เซียจับกุมในข้อหาเข้าถึงสื่อลามกอนาจารเด็กทางอินเทอร์เน็ตผ่านคอมพิวเตอร์ที่บ้าน เขาได้รับการติดต่อจากตำรวจอังกฤษครั้งแรกเกี่ยวกับเรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2007 ขณะอยู่ที่บ้านในประเทศกรีซ และบอกพวกเขาว่าเขาจะไปที่สถานีตำรวจของอังกฤษเพื่อช่วยเหลือในการสอบสวนเมื่อเขากลับไปที่สหราชอาณาจักร หลังจากงานศพของลูกชายเขาได้เข้าร่วมการไต่ถามของตำรวจโดยสมัครใจ ซึ่งในระหว่างนั้นเขาได้รับการเตือน, ถูกจับกุม และได้รับการประกันตัวเพื่อรอการสอบสวนเพิ่มเติม หลังจากนั้น เขาก็กลับไปที่บ้านของเขาในประเทศกรีซ จากความล้มเหลวในการเข้าร่วมการนัดประกันตัวครั้งต่อไปในสหราชอาณาจักร แมคเอลีสได้รับการติดต่อจากสำนักงานตำรวจเวสต์เมอร์เซียที่บ้านของเขาในประเทศกรีซ จากนั้นเขาปฏิเสธที่จะกลับไปอังกฤษเพื่อเข้าร่วมฟังการประกันตัว ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 สำนักงานตำรวจเวสต์เมอร์เซียได้ยื่นขอหมายจับของยุโรปสำหรับจอห์น แมคเอลีส ที่ศาลแขวงเฮริฟอร์ด ซึ่งได้รับอนุญาต และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 รัฐบาลอังกฤษได้ขอให้รัฐบาลกรีซจับกุมแมคเอลีสอย่างเป็นทางการ และส่งผู้ร้ายข้ามแดนจากดินแดนของตนกลับไปยังสหราชอาณาจักร โดยเรื่องนี้ยังคงดำเนินไปอย่างถูกต้องตามกฎหมายในช่วงเวลาที่แมคเอลีสเสียชีวิต
แมคเอลีสเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ด้วยอาการหัวใจวายขณะหลับขณะที่มีอายุ 62 ปี ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ ซึ่งเขาอาศัยอยู่ งานศพของเขาได้รับการจัดขึ้นที่อาสนวิหารเฮริฟอร์ด เขาเคยรอดชีวิตจากภรรยาคนที่สอง, ลูกสาวของเขาจากการแต่งงานครั้งแรก และลูกสองคนโดยการแต่งงานครั้งที่สองของเขา ต่อมา ภรรยาคนที่สองของเขาฆ่าตัวตายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018
John McAleese
Geri Horner
Victoria Adams
Posh Spice
Sporty Spice
TCL Corporation
จัตุรัสเมอร์เดกา, จาการ์ตา
กี ฮาจาร์ เดวันตารา
ราเด็น มัซ ซูวาร์ดี ซูรียานิงรัต  หรือ กี ฮาจาร์ เดวันตารา ( ซึ่งอิงตามการออกเสียงในภาษาชวา; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1889, ปากูวาลามัน – 26 เมษายน ค.ศ. 1959, ยกยาการ์ตา) เป็นหนึ่งในแกนนำเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียจากเนเธอร์แลนด์ และเป็นนักเขียน คอลัมนิสต์ นักการเมือง และผู้ริเริ่มการศึกษาสำหรับชาวพื้นเมืองในอินโดนีเซีย ในยุคที่ปกครองโดยชาวดัตช์ (ดัตช์อีสต์อินดีส) เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนตามันซิซวา (Taman Siswa school) ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกที่เปิดรับนักเรียนที่เป็นชนพื้นเมือง ชาวเผ่าต่าง ๆ และชาวบ้านทั่วไป ในขณะนั้นการศึกษากระจุกอยู่ในกลุ่มบุตรหลานของกลุ่มชนชั้นปกครองและผู้มีฐานะชาวชวา และเจ้าอาณานิคมชาวดัตช์เท่านั้น
กี ฮาจาร์ ได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษแห่งชาติโดยประธานาธิบดีซูการ์โนเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 และเคยได้รับเลือกให้เป็นบุคคลบนธนบัตรรูปียะฮ์
กี ฮาจาร์ เดเวนตารา
กานปุระ
กานปุระ  เป็นเมืองใหญ่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย เมืองมีชื่อเสียงทางด้านอุตสาหกรรมหนังและสิ่งทอ กานปุระเป็นเมืองกองทหารรักษาการณ์ที่สำคัญของอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนกระทั่งอินเดียได้รับอิสรภาพ
เมืองตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำคงคา เป็นศูนย์กลางการค้าและธุรกิจที่สำคัญของอินเดียเหนือ มีโรงงานผลิตขนสัตว์แห่งแรกของอินเดีย บรรษัทอินเดียของบริเตน (British India Corporation) ก่อตั้งขึ้นในปี 1879 โดยอเล็กซานเดอร์ แม็กรอเบิร์ต เมืองเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหนังของโลก" (The Leather City of the World) และยังมีชื่อเล่นว่า "แมนเชสเตอร์แห่งอินเดีย"
จากข้อมูลสำรวจประชากรปี 2011 เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 11 ของอินเดีย โดยมีประชากรในเขตเมืองและชานเมืองราว 5 ล้านคน ทำให้เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 8 ของอินเดีย
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนมากกว่าปกติ ค่าดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) ในพายุหมุนเขตร้อนของฤดูกาลนี้ สูงกว่าค่าปกติของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกถึง 60% ที่ 480.6 หน่วย นับเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุมากที่สุดเป็นอันดับสองที่เคยบันทึกไว้ในฤดูกาลเดียว รองจากฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2540 ซึ่งมีพายุดีเปรสชัน 45 ลูก, พายุโซนร้อน 29 ลูก, พายุไต้ฝุ่น 19 ลูก และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น 6 ลูก เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวัฏจักรประจำปีของการเกิดพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2547 โดยพายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคม และเดือนพฤศจิกายน พายุลูกแรกของฤดูกาล และยังเป็นพายุไต้ฝุ่นลูกแรก คือ พายุไต้ฝุ่นซูดัล ซึ่งพัฒนาเมื่อวันที่ 4 เมษายน ต่อมาถึงสถานะพายุไต้ฝุ่นในอีกสองวันต่อมา และกลายเป็นพายุซูปเปอร์ไต้ฝุ่นลูกแรกของปี และพายุลูกสุดท้ายของฤดูกาล คือ พายุโซนร้อนโนรูสลายไปเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม
ผลกระทบของพายุไต้ฝุ่นนั้นสร้างความเสียหาย และมีผู้เสียชีวิต รวมถึงพายุไต้ฝุ่น 4 ลูก ติดต่อกันที่เคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์ ในเดือนสิงหาคมพายุไต้ฝุ่นรานานิมเข้าโจมตีประเทศไต้หวัน และประเทศจีนสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง คร่าชีวิตผู้คนไป 169 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 2.44 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ พายุไต้ฝุ่นแอรียังสร้างความเสียหายอย่างหนักในประเทศจีนหลังจากที่พายุไต้ฝุ่นรานานิมคร่าชีวิตผู้คนไป 107 ราย โดยมีความเสียหายน้อยที่สุด พายุไต้ฝุ่นซงด่าเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำลายล้างมากที่สุดในฤดูกาลที่พัดถล่มประเทศญี่ปุ่นโดยความเสียหายประมาณ 9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีผู้เสียชีวิต 28 ราย ในเดือนตุลาคมพายุไต้ฝุ่นโทกาเงะพัดถล่มประเทศญี่ปุ่นในฐานะพายุโซนร้อน ทำให้มีผู้เสียชีวิต 95 ราย และสร้างความเสียหายทั้งหมดประมาณ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐพายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่เคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์ คร่าชีวิตผู้คนไปแล้ว 1,593 ราย ทำให้พายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่เป็นพายุที่ร้ายแรงที่สุดของฤดูกาล นับตั้งแต่พายุโซนร้อนเทลมาในปี พ.ศ. 2534 กิจกรรมตามฤดูกาลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนเป็นต้นไป ซึ่งรวมถึงพายุไต้ฝุ่น 2 ลูก พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้าเคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์หลังจากพายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่ คร่าชีวิตผู้คน 68 ราย และส่งผลให้ประเทศไทยมีฝนตกหนักทำให้มีผู้เสียชีวิต 40 ราย พายุไต้ฝุ่นลูกที่ 4 และเป็นลูกครั้งสุดท้ายที่พัดถล่มประเทศฟิลิปปินส์ คือ พายุไต้ฝุ่นนันมาดอล ซึ่งพัดขึ้นฝั่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 ในประเทศนั้น คร่าชีวิตผู้คนรวม 77 ราย
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออกกับเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มี 2 หน่วยงาน ที่กำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมี 2 ชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่ปากาซากำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าสู่ หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงาน ฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูดเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออกกับเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูดเส้นขนานที่ 5 องศาเหนือถึงเส้นขนานที่ 25 องศาเหนือแม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลข และเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
มาตราพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก.
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาถึงเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA, RSMC) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนจะถูกนิยามเป็นการเริ่มขึ้นของพายุหมุนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศเหนือทะเลเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน การจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดที่ใช้โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ด้วยความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาที อย่างน้อย 33 นอต (61 กม./ชม. หรือ 17 ม./ว. หรือ 38 ไมล์/ชม.) ถ้าหากพายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นทวีกำลังแรงขึ้น โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 33–47 นอต (61–87 กม./ชม. หรือ 17–24 ม./ว. หรือ 38–54 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะได้รับการตั้งชื่อและถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน ถ้าหากระบบยังทวีกำลังแรงต่อไปอีก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 25–32 ม./ว. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ส่วนการจัดระดับความรุนแรงที่สูงที่สุดตามมาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุไต้ฝุ่น โดยพายุจะต้องมีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 33 ม./ว. หรือ 74 ไมล์/ชม.)
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน.
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ทางด้านตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติหรือศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ภายในภูมิภาคนี้ พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามว่าเป็นแกนอากาศที่อบอุ่น การแปรปรวนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศก่อตัวขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน โดยมีการจัดระบบการพาความร้อนในชั้นบรรยากาศ และมีศูนย์กลางการหมุนเวียนที่เหมาะสม ในภูมิภาคนี้ยังนิยามพายุหมุนกึ่งเขตร้อนด้วยว่าเป็น การแปรปรวนของหย่อมความกดอากาศต่ำแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ ซึ่งมีคุณลักษณะเป็นทั้งแบบพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนนอกเขตร้อน โดยเมื่อใดก็ตามที่พายุควรจะได้รับการจัดความรุนแรงตามหมวดเหล่านี้ จะมีการเริ่มออกคำแนะนำ และศูนย์เตือนภัยจะจัดความรุนแรงระบบในฐานะพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่งนาทีอยู่ที่ประมาณหรืออย่างน้อย 33 นอต (62 กม./ชม. หรือ 38 ไมล์/ชม)
พายุไต้ฝุ่นนิดา.
พายุไต้ฝุ่นชบา.
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนเท่านั้น
เป็นพายุโซนร้อนลูกแรกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547 ส่งผลกระทบต่อเกาะลูซอนโดยทำให้เกิดน้ำท่วมฉับพลัน และฝนตกหนักในวันที่ 20 จนถึง 22 กุมภาพันธ์
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 21W.
ไม่มีความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ หรือผู้เสียชีวิต เกิดขึ้นจากพายุหมุนเขตร้อนที่มีระบบที่สั้น
ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้า หรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และคณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิก และดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งเอเชีย และแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2547 คือ ซูดัล จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ โนรู จากชุดที่ 5 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 29 ชื่อ
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัว หรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล พ.ศ. 2551 เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือเคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2547 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหาย หรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ
อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาฟมาซิโดเนีย
แผ่นดินไหวในลิสบอน พ.ศ. 2298
ส่วนโค้งเอออร์ติก
สนธิสัญญากำลังนิวเคลียร์พิสัยกลาง
สนธิสัญญากำลังนิวเคลียร์พิสัยกลาง  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนธิสัญญาระหว่างสหรัฐอเมริกากับสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตว่าด้วยการกำจัดขีปนาวุธพิสัยกลางและพิสัยสั้นกว่าของสองประเทศ  เป็นความตกลงควบคุมอาวุธในปี 2530 ระหว่างสหรัฐกับสหภาพโซเวียต (และรัฐสืบทอดได้แก่ สหพันธรัฐรัสเซีย) มีการลงนามในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. โดยประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน และเลขาธิการมีฮาอิล กอร์บาชอฟเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2530 วุฒิสภาสหรัฐอนุมัติสนธิสัญญาฯ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2531 และเรแกนและกอร์บาชอฟให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2531
สนธิสัญญาฯ กำจัดขีปนาวุธทิ้งตัวและขีปนาวุธร่อนที่ตั้งอยู่บนพื้นดินทั้งปวง ตลอดจนเครื่องยิงขีปนาวุธ ที่มีพิสัย 500–1,000 กิโลเมตร (พิสัยกลางสั้น) และ 1,000–5,500 กิโลเมตร (พิสัยกลาง) สนธิสัญญาฯ ไม่ครอบคลุมขีปนาวุธที่ยิงจากอากาศหรือทะเล ภายในเดือนพฤษภาคม 2534 มีขีปนาวุธถูกกำจัด 2,692 ลูก ตามด้วยการตรวจสอบยืนยันในพื้นที่เป็นเวลา 10 ปี
ประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ประกาศถอนสหรัฐจากสนธิสัญญาฯ โดยอ้างว่ารัสเซียไม่ปฏิบัติตาม เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2561 สหรัฐระงับสนธิสัญญาดังกล่าวอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 เช่นเดียวกับรัสเซียอีกหนึ่งวันถัดมา
รายนามประธานาธิบดีสหรัฐ
อำเภอโกตาบารู (รัฐกลันตัน)
อำเภอโกตาบารู  เป็นอำเภอทางตอนเหนือของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เป็นที่ตั้งของโกตาบารู เมืองหลวงของรัฐ รวมทั้งเมืองเปิงกาลันเจปาและเกอเตอเระฮ์
อำเภอโกตาบารูมีอำเภอล้อมรอบอยู่ 6 อำเภอตามเข็มนาฬิกา ดังนี้: อำเภอบาจก, อำเภอปาซีร์ปูติฮ์, อำเภอมาชัง, อำเภอตานะฮ์เมระฮ์, อำเภอปาซีร์มัซ และอำเภอตุมปัต
เขตโกตาบารูแบ่งออกเป็นสองเขตเทศบาล ได้แก่:
ใน ค.ศ. 2010 เมืองโกตาบารูมีประชากรอยู่ 482,222 คน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา
อัลฟอนโซที่ 10 (; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1221 – 4 เมษายน ค.ศ. 1284) หรือ อันฟอนโซผู้ทรงปัญญา  ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 1252 ถึง ค.ศ. 1284
อัลฟอนโซเสด็จพระราชสมภพในโตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1221 ซึ่งเป็นวันฉลองของนักบุญเคลเมนต์ เป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยากับเอลีซาเบ็ท (เบียทริซ) แห่งสวาเบีย พระมารดาของพระองค์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝั่งพระบิดาของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระอัยกาอัยกีทางฝั่งพระมารดาของพระองค์คือฟิลลิพแห่งสวาเบียกับอีรีนี อันเจลีนา ไม่ค่อยมีข้อมูลว่าพระองค์ได้รับการเลี้ยงดูเช่นไร แต่พระองค์น่าจะเติบโตในโตเลโด ในช่วงเก้าปีแรกของชีวิตอัลฟอนโซเป็นทายาทในกัสติยาเพียงที่เดียวจนกระทั่งพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระอัยกาฝั่งพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ทำให้พระบิดาของพระองค์รวมราชอาณาจักรกัสติยาและราชอาณาจักรเลออนเข้าด้วยกัน ทรงเริ่มต้นหน้าที่การงานด้วยการเป็นทหารภายใต้การบัญชาการของพระบิดาตอนพระชนมายุ 16 พรรษา
หลังพระเจ้าตีโบที่ 1 ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ พระบิดาของพระองค์พยายามจับอัลฟอนโซแต่งงานกับบล็องช์แห่งนาวาร์ พระธิดาของพระเจ้าตีโบ แต่ทำไม่สำเร็จ ในเวลานั้นพระองค์มีความสัมพันธ์อันหวานชื่นกับมายอร์ กิเยน เด กุซมัน ที่มีบุตรสาวให้พระองค์หนึ่งคนชื่อเบอาตริซ ในปี ค.ศ. 1240 ทรงแต่งงานกับมายอร์ กิเยน เด กุซมัน แต่ต่อมาการแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะและบุตรของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นบุตรนอกสมรส ในช่วงไล่เลี่ยกัน (ค.ศ. 1240–1250) ทรงพิชิตที่มั่นหลายแห่งในอัลอันดะลุสของชาวมุสลิมเคียงข้างพระบิดา เช่น มูร์เซีย, อาลิกันเต, กาดิซ
ในปี ค.ศ. 1249 อัลฟอนโซแต่งงานกับโยลันดาแห่งอารากอน พระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอนกับโยลานแห่งฮังการี ซึ่งทั้งคู่หมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1246
อัลฟอนโซสืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนในปี ค.ศ. 1252 ปีต่อมาทรงบุกโปรตุเกส ยึดแคว้นอัลการ์วือ พระเจ้าอาฟงซูที่ 3 แห่งโปรตุเกสยอมจำนนต่อพระองค์ แต่หลังจากยอมอภิเษกสมรสกับเบอาตริซแห่งกัสติยา บุตรสาวนอกสมรสของพระเจ้าอัลฟอนโซ พระองค์ก็ได้รับการทำข้อตกลงว่าดินแดนที่ได้มาจะกลับไปเป็นของทายาทของทั้งคู่ ในปี ค.ศ. 1261 ทรงยึดเฆเรซ ปี ค.ศ. 1263 ทรงคืนอัลการ์วือให้กษัตริย์แห่งโปรตุเกสและลงนามในสนธิสัญญาบาดาโฆซ (ค.ศ. 1267)
ปี ค.ศ. 1254 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 ลงนามในสนธิสัญญาพันธมิตรกับพระเจ้าเฮนรีที่ 3 กษัตริย์แห่งอังกฤษและดยุคแห่งอากีแตน ทรงสนับสนุนพระองค์ในการทำสงครามกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในปีเดียวกันเลโอนอร์แห่งกัสติยา พระขนิษฐาต่างพระมารดาของพระเจ้าอัลฟอนโซแต่งงานกับเอ็ดเวิร์ด ทายาทในบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซสละการอ้างสิทธิ์ทั้งหมดในดัชชีกัสกอญซึ่งทรงได้สิทธิ์มาจากการอภิเษกสมรสกับเอเลนอร์แห่งอังกฤษของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา
การสืบทอดตำแหน่งที่เป็นปัญหา.
เฟร์นันโด เด ลา เซร์ดา พระโอรสคนโตและทายาทในบัลลังก์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1275 ในบิยาร์เรอัลขณะกำลังเผชิญหน้ากับการรุกรานครั้งใหม่ของชาวแอฟริกาเหนือในอันดาลูซิอา
กษัตริย์เอนเอียงไปทางกฎที่เข้าข้างซันโชซึ่งการทำสงครามกับผู้รุกรานชาวอิสลามทำให้พระองค์โดดเด่นขึ้นมา แต่แรงกดดันจากโยลันดา พระมเหสี กับพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระมาตุลาของบุตรชายของเฟร์นันโด บีบให้พระองค์ต้องหาวิธีชดเชยให้กับทั้งคู่ ซันโซหันมาเผชิญหน้ากับพระบิดาเมื่อพระองค์พยายามสร้างราชอาณาจักรในฆาเอนให้อัลฟอนโซ เด ลา เซร์ดา บุตรชายคนโตของทายาทคนเดิม
สุดท้ายอินฟันเตซันโชกับขุนนางจำนวนมากของราชอาณาจักรก่อกบฏริบอำนาจมาจากพระเจ้าอัลฟอนโซ แต่ไม่ได้ครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์ มีเพียงเซบิยา, มูร์เซีย และบาดาโฆซที่ยังคงภักดีต่อพระมหากษัตริย์พระองค์เดิม พระเจ้าอัลฟอนโซสาปแช่งพระโอรสที่ทรงตัดชื่อออกจากพินัยกรรม พระองค์สิ้นพระชนม์ในเซบิยาในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1284 แม้ซันโชจะถูกตัดชื่อออกจากพินัยกรรม แต่ก็ได้รับการสวมมงกุฎในโตเลโดในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1284
ก่อนแต่งงานกับโยลันดาแห่งอารากอน ได้มีการพูดคุยเรื่องการแต่งงานของพระองค์มาแล้วสองครั้งในช่วงวัยรุ่น ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1234 กับเจ้าหญิงบล็องช์แห่งนาวาร์ (หรือแห่งช็องปาญ) พระธิดาของพระเจ้าตีโบที่ 1 แห่งนาวาร์ ต่อมากับฟีลิปแห่งปงตีเยอ น้องสาวของพระราชินีฌาน พระมารดาเลี้ยง แต่สุดท้ายในปี ค.ศ. 1240 การแต่งงานของพระองค์กับโยลันดาได้บรรลุข้อตกลง
ก่อนแต่งงาน พระองค์มีบุตรนอกสมรสหลายคน ดังนี้
จากการแต่งงานในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1246 ในบายาโดลิดกับพระราชินีโยลันดาแห่งอารากอน พระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิต ทรงมีพระโอรสธิดาด้วยกันหลายคน คือ
ซามูไร เซนไท ชินเคนเจอร์ VS โกออนเจอร์ ฉบับจอเงิน BANG!!
แม่พระประจักษ์ที่กัวดาลูเป
แม่พระประจักษ์ที่กัวดาลูเป  เป็นการประจักษ์ของพระแม่มารีย์ต่อชายชาวเม็กซิโกที่บิยาเดกัวดาลูเปในเม็กซิโกซิตี เหตุการณ์นี้ทำให้พระนางมารีย์พรหมจารีได้รับสมัญญาว่าแม่พระแห่งกัวดาลูเป (Our Lady of Guadalupe) ซึ่งประดิษฐาน ณ บาซิลิกาแม่พระแห่งกัวดาลูเป เม็กซิโกซิตี ซึ่งในปัจจุบันเป็นจุดหมายการแสวงบุญสำคัญที่มีผู้คนมาแสวงบุญมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของโลก
ตามบันทึกทางการของคาทอลิกได้ระบุว่าพระนางมารีย์ได้มาประจักษ์ต่อชายชาวพื้นเมืองเม็กซิโกนามว่า ฮวน ดิเอโก จำนวนสี่ครั้ง และอีกหนึ่งครั้งต่อคุณลุงของเขา การประจักษ์ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1531 เมื่อฮวน ดิเอโก พบกับหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่งที่เขาเตเปยัก ปัจจุบันคือบิยาเดกัวดาลูเปในชานเมืองเม็กซิโกซิตี สตรีผู้นั้นได้กล่าวกับฮวนเป็นภาษานาวัตล์ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองของจักรวรรดิแอซเท็ก ใจความว่านางเป็นพระนางมารีย์ ผู้ได้รับการเคารพในศาสนาของบรรดาชาวสเปน และกล่าวขอร้องให้ฮวนสร้างโบสถ์ขึ้นในบริเวณดังกล่าว
แม่พระประจักษ์ที่ฟาติมา
หุบผาชัน