pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเยอรมนีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 19 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศฝรั่งเศสได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 12 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 11 เหรียญ
โรมิโอ×จูเลียต
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศสหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสหราชอาณาจักรได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 7 เหรียญ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศฮังการีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 7 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
นิวอิงแลนด์เพทรีออตส์
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศออสเตรียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศออสเตรียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศออสเตรเลียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 1 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศออสเตรเลียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
ตัวละครในเรื่องดราก้อนบอล
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเดนมาร์กได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเดนมาร์กได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
ตัวละคร เทพมรณะ
ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ทีมผสม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงแรก ได้ยอมให้ทีมอิสระเข้าแข่งขันโดยเป็นทีมที่รวมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รวมนักกีฬาเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นทีมผสม (รหัส IOC ZZX) ใน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันเทนนิสทีมคู่มีสองในสามคู่ที่เป็นทีมผสม
นิวยอร์ก ไจแอนส์
นิวยอร์ก ไจแอนตส์ หรือ New York Giants คือทีมอเมริกันฟุตบอลของเมืองนิวยอร์ก ฝึกและแข่งกันที่สนามไจแอนตส์สเตเดียม ที่รัทเทอฟอร์ดตะวันออก นิวเจอซี อยู่ในกลุ่มสายตะวันออกของ National Football Conference (NFC) ใน เอ็นเอฟแอล ไจแอนตส์เข้าร่วมในลีกเมื่อปี พ.ศ. 2468 หรือ ค.ศ.1925 และยังเป็นทีมเดียวที่ยังอยู่ในลีกจวบจนปัจจุบัน ได้ถ้วยซูปเปอร์โบวล์ไปครองในการแข่งขัน ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 42 ล่าสุดชนะซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 46
ตัวละครหลักในเรื่องกัชเบล
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบัลแกเรียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบัลแกเรียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ตัวละครในเรื่องมืออสูรล่าปิศาจ
ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอิตาลีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
โตเออนิเมชั่น
พระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)
พระเทพคุณาธาร​ (อภัย​อภโย) (นามเดิม: อภัย วงศ์บุปผา) (15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) อดีตเจ้าคณะจังหวัดระยอง และอดีตเจ้าอาวาสวัดป่าประดู่ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ณ บ้านเลขที่ 53 หมู่ 1 ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง บิดามารดาชื่อ นายพล นางเจิ้น วงศ์บุปผา มีพี่น้อง 9 คน เป็นชาย 4 คน และหญิง 5 คน ส่วนตัวท่านเป็นพี่คนโต เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดตะพงใน จบชั้น ป.4 แล้วไปเรียนวิชาเกษตรต่ออีก 1 ปี จึงกลับมาบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ วัดตะพงใน อ.เมือง จ.ระยอง มีพระครูไพบูลอรรถกิจ วัดนาตาขวัญ เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร โดยมี สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเทพคุณาธารเป็นพระผู้ใหญ่ที่มีความรู้ความสามารถทั้งทางโลกและทางธรรม ตลอดจนมีวัตรปฏิบัติ นุ่มนวล อ่อนโยน ยังความสบายใจแก่ผู้พบเห็นตลอดชีวิตของท่าน
พระเทพคุณาธาร มรณภาพด้วยอาการกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เมื่อเวลา 22.25 น. ของคืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 รวมอายุได้ 84 ปี ที่โรงพยาบาลเปาโล กรุงเทพฯ มีพิธีบำเพ็ญกุศลและสวดพระอภิธรรมศพ ณ ศาลาราชอริยคณาธาร วัดป่าประดู่ โดยมี สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร เป็นประธานทำพิธีสรงน้ำอาบศพพระราชทาน
รายชื่อบรรพบุรุษของพระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)
อาวุธสุดท้ายคือเธอ ไซคาโนะ
ฮัตโตริ โคโย
ฮัตโตริ โคโย นินจา อิกะ ที่ได้รับบัญชีจากบิดาให้เดินทางมายังประเทศจีน ฝึกฝน วิชาการต่อสู้ของญี่ปุ่นมาอย่างเชี่ยวชาญพร้อมกันนั้นยังคุ้นเคยดีต่อวิทยายุทธของภาคกลาง นางติดตามอยู่ข้างกาย หลี่ถง คอยช่วยเหลือเขาอยู่ตลอดเวลา การปรากฏตัวของหลันฟ่งหวงสอนให้นางรู้จักการต่อสู้แย่งชิงอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นการต่อสู้ที่ไม่หลั่งโลหิตระหว่างหญิงสาวต่อหญิงสาว
โรงเรียนสตรีพัทลุง
โรงเรียนสตรีพัทลุง (อังกฤษ: Satri Phatthalung School) อักษรย่อ (ส.พ.ท.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหวิทยาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต12(พัทลุง นครศรีธรรมราช) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 250 ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดพัทลุงคู่กับโรงเรียนพัทลุง
โรงเรียนสตรีพัทลุง ( ส.พ.ท.) ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง มีรากฐานมาจากโรงเรียนประชาบาลคือ โรงเรียนโสภณพัทลุงกุล ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2474 จัดตั้งชั้นมัธยมศึกษาปีละชั้น จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนโสภณพัทลุงกุล พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง) ได้สร้างอุทิศให้เป็นโรงเรียนประชาบาล โดยความเห็นชอบของพระครูกาแก้ว เจ้าอาวาสวัดภูผาภิมุข (สมัยนั้นเรียก วัดต่ำ) ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือหันหน้าไปทางทิศเหนือสู่ถนนราเมศวร์ (เดิม ชื่อถนน พัทลุง-ตรัง) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 ตรงกับเดือนเมษายน นายฝั้นชาวจีนเป็นผู้รับเหมา ก่อสร้างด้วยทุนทรัพย์ของพระยาโสภณพัทลุงกุล สร้างเสร็จเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2474 เป็นเรือนไม้ 2 ชั้น ยกพื้นสูง 4 เมตร 3 ห้องเรียน ทาสีภายนอกด้วยสีเทา ภายในสีเขียวแก่ มีมุขด้านหน้า บันได 2 ข้าง มีนักเรียน 150 คน เริ่มเปิดเรียนวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474
การจัดชั้นเรียน ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีครูประจำชั้นครบชั้น กระทรวงธรรมการได้สั่งให้จัดชั้นเรียนมัธยมศึกษาสำหรับนักเรียนหญิง ขึ้นตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 นับเป็นครั้งแรกที่ชาวจังหวัดพัทลุง ได้ส่งบุตรหญิงเข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนนี้เป็นต้นตระกูลของโรงเรียนสตรีพัทลุง รับเฉพาะนักเรียนสตรีทั้งชั้นประถมและชั้นมัธยมศึกษา
กระทรวงธรรมการได้แยกโรงเรียนออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายประถมศึกษาเป็นโรงเรียนประชาบาล มีนายจรัล ดิศรา เป็นครูใหญ่ ฝ่ายมัธยมศึกษามี นางสาวปริก เด่นดาวเสือ เป็นครูใหญ่ และทางอำเภอได้ดัดแปลงกั้นฝาอาคารชั้นล่างเป็นห้องเรียนอีก 3 ห้อง
พ.ศ. 2482 กระทรวงธรรมการได้อนุมัติงบประมาณสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดพัทลุง ฝ่ายหญิง ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือตรงกันข้ามกับโรงเรียนหลังนี้ และย้ายนักเรียนมัธยมไปเรียนในอาคารของโรงเรียนสตรีพัทลุงทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2528 โรงเรียนสตรีพัทลุงได้เปลี่ยนฐานะจากโรงเรียนหญิงล้วนมาเป็นสหวิทยา โดยเริ่มรับนักเรียนชายเข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
โรงเรียนสตรีพัทลุงตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพัทลุง มีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน มีอาณาเขตดังนี้
เมื่อพ.ศ. 2482 กระทรวงศึกษาธิการได้ให้งบประมาณก่อสร้างอาคารโรงเรียนสตรีพัทลุงหลังแรก สมัยขุนวิจารณ์จรรยาเป็นศึกษาธิการจังหวัดพัทลุงงบประมาณก่อสร้าง 6,000 บาท ลักษณะอาคารเป็นอาคารไม้สองชั้นไม่ทาสี จำนวน 12 ห้องเรียน นักเรียนในระดับมัธยมจึงได้ย้ายมาอยู่ ณ สถานที่แห่งใหม่ คือ สถานที่ในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2482 มีนักเรียนหญิงทั้งหมด 70 คน เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 6 ห้องเรียน (ในปัจจุบันอาคารเรียน1หมดสภาพการใช้งานและได้รื้อถอนแล้วเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2529)
โรงเรียนสตรีพัทลุงได้เจริญขึ้นเป็นลำดับจนถึง
พ.ศ. 2502 โรงเรียนได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนจำนวน 120,000 บาท ก่อสร้าง อาคารเรียนหลังที่ 2และต่อ เติมอีก 4 ห้องเรียน ทาสีเสร็จเรียบร้อยเมื่อ พ.ศ. 2506 จำนวน 1 หลัง
พ.ศ. 2509 ได้สร้างหอประชุมและโรงอาหาร 1 หลัง
พ.ศ. 2514 โรงเรียนได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน1หลังคืออาคารเรียน 318 ก งบประมาณ 2,100,000 บาท ก่อสร้างเสร็จและเปิดใช้เมื่อ พ.ศ. 2516 และได้รับงบประมาณก่อสร้าง บ้านพักครู 2 หลัง เป็นเงิน 100,000 บาท
พ.ศ. 2519 โรงเรียนได้ รับงบประมาณก่อสร้างหอประชุมแบบ 005 อีก 1 หลัง งบประมาณ 900,000 บาท และได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ 318 ก ครึ่งหลัง เป็นเงิน 1,500,000 บาท
พ.ศ. 2539 โรงเรียนได้รับงบประมาณ ก่อสร้างอาคารเรียนถาวรแบบพิเศษ 5 ชั้นพร้อมลิฟท์ 2 ชุด เป็นเงิน 33,450,000 บาทจำนวน 1 หลังเปิดใช้เมื่อเดือน พฤษภาคม 2542
แผนการเรียนม.ต้นจะมีห้องพื้นฐาน ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี (Mini Gifted) และห้องภาษาอังกฤษ (Mini English Program) ม.ปลายจะมีแผนการเรียนต่างๆ ห้อง 1 เป็นห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ (Gifted) ห้อง 2-6 แผนการเรียนวิทย์-คณิต ห้อง 7 และ 8 แผนการเรียนศิลป์-คำนวณ ห้อง 9 แผนการเรียนศิลป์-ฝรั่งเศส ห้อง 10 เป็นห้องส่งเสริมความสามารถด้านภาษาอังกฤษ (English Special Class) ห้อง 11 แผนการเรียนศิลป์-จีน ห้อง 12 13 เป็นห้องศิลป์-ทั่วไป
รายนามผู้บริหาร.
โรงเรียนสตรีพัทลุงเป็นโรงเรียนที่แยกมาจากโรงเรียนโสภณพัทลุงกุล พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง) หรือโรงเรียนเทศบาลวัดภูผาภิมุขในปัจจุบัน โรงเรียนโสภณพัทลุงกุล พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง) ได้สร้างอุทิศให้เป็นโรงเรียนประชาบาล โดยความเห็นชอบของพระครูกาแก้ว เจ้าอาวาสวัดภูผาภิมุข (สมัยนั้นเรียก วัดต่ำ) ต่อมา ในปี พ.ศ. 2474 กระทรวงธรรมการได้แยกโรงเรียนออกเป็น 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายประถมศึกษาเป็นโรงเรียนประชาบาล มีนายจรัล ดิศรา เป็นครูใหญ่ ฝ่ายมัธยมศึกษามี นางสาวปริก เด่นดาวเสือ เป็นครูใหญ่ ต่อมาในปีพ.ศ. 2482 กระทรวงธรรมการอนุมัติงบประมาณสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษา ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือตรงกันข้ามกับโรงเรียนเดิม และย้ายนักเรียนมัธยมไปเรียนในอาคารของโรงเรียนสตรีพัทลุงจนถึงปัจจุบัน โรงเรียนสตรีพัทลุงจึงมีความเป็นมาด้วยกัน 2 สมัย คือ สมัยที่เป็นฝ่ายมัธยมศึกษาของโรงเรียนโสภณพัทลุงกุล พระยาโสภณพัทลุงกุล (สว่าง ณ พัทลุง) และสมัยที่เป็นโรงเรียนสตรีพัทลุง ผู้อำนวยการคนปัจจุบัน คือ นางมาลี แก้วละเอียด
MOU.
โรงเรียนสตรีพัทลุงทำบันทึกความเข้าใจ จัดการเรียนการสอนร่วมกันระหว่างโรงเรียนสตรีพัทลุงกับโรงเรียนเหงียนบินท์เคียม เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2550 เพื่อพัฒนาความเป็นเลิศทางวิชาการ ด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และภาษา ตลอดจนศิลปวัฒนธรรมไทย - เวียดนาม (พัทลุง - ฮานอย) เป็นปฐมบทความร่วมมือของโรงเรียนสตรีพัทลุงกับประเทศในอาเซียน
แอดเวนทิเชีย
รายชื่อธงในประเทศศรีลังกา
หน้านี้คือรายการธงที่มีการใช้ในศรีลังกา
จาโกโม บารอซซี ดา วินยอลา
ไฮโปทาลามัส
ไฮโปทาลามัส  มาจากภาษากรีซ "ὑποθαλαμος" แปลว่า ใต้ทาลามัส เป็นโครงสร้างของสมองที่อยู่ใต้ทาลามัส (thalamus) แต่เหนือก้านสมอง (brain stem) ทำหน้าที่เชื่อมโยงการทำงานของระบบประสาทและระบบต่อมไร้ท่อ โครงสร้างนี้เป็นโครงสร้างหลักที่อยู่ด้านล่างของไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) พบในสมองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทุกชนิด ในมนุษย์มีขนาดประมาณเมล็ดอัลมอนด์
ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมกระบวนการเมแทบอลิซึมบางอย่าง และหน้าที่อื่นๆ ของระบบประสาทอัตโนมัติ (Autonomic Nervous System) ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่สังเคราะห์และหลั่งฮอร์โมนประสาท (neurohormones) ซึ่งมักเรียกว่า hypothalamic-releasing hormones ซึ่งทำหน้าที่ในการกระตุ้นหรือยับยั้งการหลั่งฮอร์โมนจากต่อมใต้สมอง (pituitary gland)
ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมอุณหภูมิร่างกาย, ความหิว, ความกระหายน้ำ, ความเหนื่อยล้า, ความโกรธ และจังหวะรอบวัน (Circadian rhythm)
ไฮโปทาลามัสเป็นศูนย์ควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย การเต้นของหัวใจ ความดันเลือด ความหิว การนอนหลับ การหลั่งฮอร์โมนของต่อมไร้ท่อ การหลั่งน้ำย่อยจากกระเพาะอาหาร ความสมดุลของน้ำในร่างกายและการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึก
ไฮโพทาลามัส
ประเทศโซมาลิแลนด์
รูปเคารพ
รูปเคารพ (ภาษาอังกฤษ: icon; ภาษากรีก: εἰκών, "eikon") คือรูป, รูปเหมือน หรือสิ่งที่สร้างแทน ที่ทำขึ้นเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในสมัยปัจจุบัน “รูปเคารพ” โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยทั่วไปจะหมายถึงสัญลักษณ์เช่นชื่อ, หน้า, รูป หรือคนที่เป็นที่รู้จักที่มีชื่อเสียงที่มีคุณสมบัติอย่างใดอย่างหนึ่ง การใช้สิ่งของหรือรูปเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งที่มีความสำคัญเหนือกว่าไม่ว่าจะเป็นตามตัวอักษรหรือตามการตีความหมายมักจะใช้ในศาสนา, วัฒนธรรม, การเมือง, หรือทางเศรษฐกิจ
ในประวัติศาสตร์ลัทธินิยมทางศาสนาหรือวัฒนธรรมทางศาสนารูปเคารพจะมีอิทธิพลมาจากรูปที่เป็นตัวเป็นตนไม่ว่าจะเป็นรูปสองหรือสามมิติ ความประสงค์ของรูปเคารพไม่ว่าจะเป็นเพื่อการสั่งสอนหรือเป็นแรงบันดาลใจ หรือวิธีใช้เช่นเพื่อการบูชาหรือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือความสำคัญของการใช้รูปเคารพก็ขึ้นอยู่กับสถาบันที่ใช้และสมัยของการใช้
รูปเคารพในคริสต์ศาสนา.
คริสต์ศาสนามีต้นรากมาจากขบวนการภายในศาสนายูดายในสมัยที่มีความกังวลกันเป็นอันมากเรื่องรูปปั้นต้องห้าม ในพันธสัญญาใหม่หรือในเอกสารอื่น ไม่มีหลักฐานการสร้างและการใช้รูปเคารพทาสีหรือรูปบูชาทางศาสนาโดยคริสต์ศาสนิกชน แต่ด็อกเตอร์สตีเฟน บิงแฮม (Dr. Steven Bingham) กล่าวว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือการไม่มีการเอ่ยถึงรูปเคารพคริสเตียน หรือ รูปที่ไม่เป็นรูปต้องห้ามใด ๆ ในพันธสัญญาใหม่เลย แต่การที่มิได้มีการกล่าวถึงก็มิได้หมายความว่าเอกสารบรรยายกิจการของอัครสาวกหรือของผู้นับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นเอกสารที่บรรยายกิจการทุกอย่างอย่างครบถ้วน นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสเองกล่าวว่า “พระเยซูทรงทำเครื่องหมายต่อหน้าสาวก, ซึ่งมิได้เขียนลงในหนังสือ...” (จอห์น 20.30) จากเหตุผลนี้เราก็สามารถจะกล่าวได้ว่าสิ่งที่อัครสาวกพูดและหรือทำ มิได้บันทึกไว้ในพันธสัญญาใหม่ไปเสียทุกอย่าง ดังนั้นถ้าจะพยายามหาหลักฐานว่าในสมัยคริสเตียนยุคแรกว่ามีการสร้างและใช้รูปเคารพหรือไม่, พันธสัญญาใหม่ก็ไม่มีประโยชน์ใดใดทั้งสิ้น การที่ไม่มีการกล่าวถึงก็มีเหตุผลต่าง ๆ กันไปแล้วแต่การสรุปของผู้ตีความหมาย สิ่งที่น่าสังเกตคือรูปเคารพทางคริสต์ศาสนามีการวิวัฒนาการอย่างแพร่หลายกันแล้วก่อนที่คริสต์ศาสนกฎบัตร (New Testament Canon) จะได้รับการอนุมัติเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 4
คำว่า “eikon” ปรากฏในพันธสัญญาใหม่แต่มิได้หมายถึงรูปเคารพแบบทาสีแต่หมายถึงภาพเหมือน (มัทธิว 22:20) ภาพเขียนทางคริสต์ศาสนาเองก็มีมาตั้งแต่สมัยคริสเตียนยุคแรกที่พบบนผนังในที่เก็บศพแบบรังผึ้งในกรุงโรม เช่นที่วัดโดมิทิลลา (Domitilla) และวัดคัลลิสโต (Callisto)
ในนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ทางตะวันออกและการเขียนรูปเคารพตามประเพณีคริสต์ศาสนามักจะเขียนบนแผ่นไม้แบนเป็นรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นพระเยซู, พระแม่มารี, นักบุญ, เทวดา หรือ กางเขน นอกจากนั้นรูปเคารพยังอาจจะเป็นโลหะหล่อ, หินแกะ, ผ้าปัก, งานโมเสก, ภาพพิมพ์บนกระดาษหรือโลหะ การสร้างงานรูปเคารพแบบลอยยังไม่เป็นที่แพร่หลายเป็นเวลาหลายร้อยปีเพราะความเชื่อที่ว่ารูปลอยอาจจะทำให้เป็นที่สิงสถิตย์ของสิ่งชั่วร้ายตามความเชื่อของรูปปั้นของชนนอกศาสนา (pagan)
ไอคอน
ไอค็อน
ชีวประวัตินักบุญ
ชีวประวัตินักบุญ  คือวรรณกรรมเกี่ยวกับประวัติชีวิตนักบุญหรือผู้นำคริสตจักร ส่วนคำว่า “hagiology” หมายถึง วิชาว่าด้วยชีวประวัตินักบุญ
ชีวประวัตินักบุญในศาสนาคริสต์เน้นประวัติชีวิตและการอัศจรรย์ของผู้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ ในศาสนาอื่น ๆ อาจมีวรรณกรรมในลักษณะเดียวกัน โดยรวบรวมชีวประวัติของผู้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนานั้น ๆ เช่น คัมภีร์อปทานในสุตตันตปิฎก
ชีวประวัตินักบุญเป็นวรรณกรรมลักษณะสำคัญในสมัยพันปีแรกของคริสต์ศาสนาซึ่งนอกจากจะเป็นชีวประวัติแล้วยังให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ถ้าเป็นประวัติของนักบุญองค์เดียวก็เรียก “ชีวิต” หรือ “vita”
การเขียนประวัติชีวิตของนักบุญเริ่มในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นตำนานเกี่ยวกับนักบุญมรณสักขีในศาสนาคริสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชีวประวัตินักบุญแบ่งเป็นสามประเภท:
ในยุโรปตะวันตก ชีวประวัตินักบุญเป็นศาสตร์สำคัญในการศึกษาประวัติศาสตร์ในสมัยกลาง ตำนานทองของจาโคบัส เด โวราจิเน (Jacobus de Voragine หรือ Jacopo da Varagine) รวบรวมชีวประวัตินักบุญสมัยกลางไว้มากโดยเน้นตำนานที่มีปาฏิหาริย์
นักบุญวิทยา
Hagiography
นักบุญเซบาสเตียน  เสียชืวิตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 287 เป็นนักบุญมรณสักขีในศาสนาคริสต์สมัยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมัน รูปปั้นหรือรูปเขียนของนักบุญเซบาสเตียนจะเป็นรูปคนถูกมัดกับต้นไม้มีลูกศรปัก
รายละเอียดชีวิตของนักบุญเซบาสเตียนเขียนไว้เป็นครั้งแรกโดยนักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน ในบทเทศนาหมายเลข 20 ของเพลงสดุดีที่ 118 แอมโบรสกล่าวว่าเซบาสเตียนมาจากมิลาน และเป็นที่นับถือกันแล้วเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 4
จากเอกสาร “กิจการของนักบุญ” (Acta Sanctorum) ที่เขียนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 5
ซึ่งยังอ้างข้อเขียนของนักบุญแอมโบรสโดยจีน บอลแลนด์ (Jean Bolland) นักเขียนชีวประวัตินักบุญและจากตำนานทองกล่าวว่านักบุญเซบาสเตียนเป็นชาวแกลเลีย นาร์โบเนนซิส (Gallia Narbonensis) และมาศึกษาที่เมืองมิลานจนได้รับแต่งตั้งให้เป็นราชองครักษ์ของจักรพรรดิไดโอคลีเชียนและจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนผู้ซึ่งไม่ทราบว่าเซบาสเตียนนับถือศาสนาคริสต์
เล่ากันว่าเซบาสเตียนย้ำความเชื่อมั่นในศาสนากับมาร์คและมาร์เซลเลียนสองนักโทษที่กำลังจะถูกฆ่าพลีชีพ ขณะที่ญาติพี่น้องที่มีความเศร้าโศกพยายามอ้อนวอนให้นักโทษทั้งสองคนเลิกยอมรับพระเยซู นอกจากนั้นเซบาสเตียนก็ยังรักษาหญิงไบ้และเหตุอัศจรรย์นี้ทำให้มีคน 78 คนหันมานับถือคริสต์ศาสนา
มาร์คและมาร์เซลเป็นฝาแฝดเกิดในครอบครัวที่มั่งคั่ง ทั้งสองคนมีภรรยาและมีครอบครัวที่เป็นหลักเป็นฐานอยู่ที่โรมกับบุตรและภรรยา สองพึ่น้องปฏิเสธไม่ยอมทำพิธีบูชาเทพเจ้าโรมันจึงถูกโดนจับ ทรานควิลลินุสและมาชาผู้เป็นพ่อและแม่มาเยื่ยมในคุกและพยายามเกลี้ยกล่อมให้ลูกเลิกนับถือคริสต์ศาสนา เซบาสเตียนกลับเปลี่ยนใจให้ทั้งทรานควิลลินุสและมาชามานับถือคริสต์ศาสนา พร้อมกับนักบุญไทเบอร์เทียสผู้เป็นลูกของโครมาเทียสผู้เป็นนายทหารที่นั่น นิโคสตราตัสเจ้าหน้าที่อีกคนหนึ่งและโซอีผู้ภรรยาก็ทำตาม ตามตำนานโซอีเป็นไบ้มา 6 ปึแต่นางก็บอกความประสงค์แก่เซบาสเตียนว่าต้องการจะนับถือคริสต์ศาสนา และทันที่ที่มานับถือโซอีก็พูดได้ นิโคสตราตัสจึงนำนักโทษที่เหลืออีก 16 คนมาให้เซบาสเตียนเปลี่ยนให้นับถือคริสต์ศาสนา
โครมาเทียสและไทเบอร์เทียสเมื่อเปลี่ยนศาสนาแล้วก็ปล่อยนักโทษหมดและตนเองก็ลาออกจากราชการไปอยู่ที่บริเวณแคมพานยา มาร์ค และ มาร์เซลเลียนเมื่อแรกก็ซ่อนตัวกับนักบุญกัสตูลุส (Castulus) ผู้นับถือศาสนาคริสต์ แต่ต่อมาก็ถูกฆ่าพลีชีพพร้อมด้วยนิโคสตราตัส, โซอี และไทเบอร์เทียส
การพลีชีพ.
จักรพรรดิไดโอคลีเชียนมึความรู้สึกว่าเซบาสเตียนทรยศต่อพระองค์จึงทรงสั่งให้เอาตัวไปผูกไว้กับตอไม้และยิงให้ตาย นักยิงธนูก็ยิงเซบาสเตียนจนปรุราวกับเม่นที่เต็มไปด้วยขนแข็งและปล่อยให้ตาย แต่ด้วยความมหัศจรรย์เซบาสเตียนก็ไม่ตาย นักบุญไอรีนแห่งโรมผู้เป็นแม่หม้ายของนักบุญแคสตูลุสจะนำร่างของเซบาสเตียนไปฝังแต่กลับพบว่าเซบาสเตียนยังมีลมหายใจอยู่ นักบุญไอรีนจึงนำเซบาสเตียนกลับมาที่บ้านและรักษาจนหาย ผู้อาศัยอยู่ในบ้านก็มีความเคลือบแคลงในความเป็นผู้นับถือคริสต์ศาสนาของเซบาสเตียน ในบรรดาผู้มีความสงสัยก็มีเด็กหญิงที่หูหนวกและตาบอด เซบาสเตียนก็ถามว่าเด็กว่าอยากจะไปอยู่กับพระเป็นเจ้าหรือไม่และทำเครื่องหมายกางเขนบนหน้าผากของเด็กหญิง ๆ ก็ตอบตกลง ในทันทีที่ตอบเด็กหญิงคนนั้นก็สามารถมองเห็น แล้วเซบาสเตียนก็ยืนขึ้นกล่าวเยาะเย้ยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนขณะที่ทรงผ่าน พระองค์จึงสั่งให้เอาเซบาสเตียนไปทุบตีจนตายแล้วเอาร่างโยนลงไปในส้วม แต่เซบาสเตียนมาปรากฏตัวต่อนักบุญไอรีนบอกที่ที่จะพบร่างของท่านที่ไม่มีรอยเปื้อนสิ่งโสโครกและสั่งให้เอาร่างไปฝังไว้ที่สุสานรังผึ้งใกล้กับที่ฝังอัครทูต
ร่างของนักบุญเซบาสเตียน.
กล่าวกันว่าร่างของนักบุญเซบาสเตียนอยู่ที่โรมที่มหาวิหารอโพสโตโลรุมที่สร้างโดยสมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 367 บนที่ที่เป็นที่ฝังศพของนักบุญซีโมนเปโตรและนักบุญเปาโลอัครทูต ปัจจุบันมหาวิหารนี้ชื่อว่า “San Sebastiano fuori le mura” สร้างใหม่เมื่อราว ค.ศ. 1610 โดยทุนจากชีปีโอเน บอร์เกเซ
นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน
St. Sebastian
นักบุญเซบาสเตียน
จอห์นแบ็พทิสท์
นักบุญจอห์นแบ็พทิสท์
อิบรอฮีม
ตามความเชื่อของอิสลาม อิบรอฮีม  เป็นนบี ของอัลลอฮ์และเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล นบีอิบรอฮีมมีบทบาทที่โดดเด่นในฐานะตัวอย่างแห่งความเชื่อใน ศาสนายูดาย ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม ในความเชื่อของชาวมุสลิม นบีอิบรอฮีมปฏิบัติตามบัญญัติและการทดลองทั้งหมดที่อัลลอฮ์เลี้ยงดูท่านตลอดชีวิตของเขา อันเป็นผลจากศรัทธาอันแน่วแน่ในอัลลอฮ์นบีอิบรอฮีมได้รับสัญญาจากอัลลอฮ์ให้เป็นผู้นำของทุกชาติในโลก อัลกุรอานยกย่องนบีอิบรอฮีมว่าเป็นแบบอย่าง เป็นแบบอย่าง เชื่อฟังและไม่ใช่ผู้บูชารูปเคารพ ในแง่นี้ นบีอิบรอฮีมได้รับการอธิบายว่าเป็นตัวแทนของ "มนุษย์ยุคแรกในสากลที่ยอมจำนนต่อความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่มันจะแยกส่วนออกเป็นศาสนาที่แยกจากกันด้วยความแตกต่างในรูปแบบ" ชาวมุสลิมเชื่อว่ากะอ์บะฮ์ ในมักกะฮ์สร้างขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีลลูกชายของท่านเพื่อเป็นที่สักการะแห่งแรกในโลก วันศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามคือ วันอีดดุล อัฎฮา มีการเฉลิมฉลองเพื่อระลึกถึงความตั้งใจของนบีอิบรอฮีมที่จะเสียสละลูกชายของเขาตามคำสั่งของพระเจ้า เช่นเดียวกับการสิ้นสุดการแสวงบุญ ฮัจญ์ที่กะอ์บะฮ์
ชาวมุสลิมเชื่อว่า นบีอิบรอฮีมยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "เคาะลีลุลลอฮ์ (" ) กลายเป็นผู้นำของคนชอบธรรมในสมัยของท่าน และชาวอัดนาน - ชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล กำเนิดมาจากท่าน นบีอิบรอฮีมซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการชำระโลกของการบูชารูปเคารพในเวลานั้น ลัทธินอกรีตถูกกำจัดโดยนบีอิบรอฮีมทั้งในคาบสมุทรอาหรับ และคานาอัน ท่านทำให้สถานที่ทั้งสองแห่งบริสุทธิ์ทางวิญญาณและชำระสถานที่บูชาทางร่างกายให้บริสุทธิ์ นบีอิบรอฮีม และนบีอิสมาอีล ( อิชมาเอล ) ได้กำหนดพิธีแสวงบุญเพิ่มเติม หรือ"ฮัจญ์" ('แสวงบุญ') ซึ่งชาวมุสลิมยังคงปฏิบัติตามอยู่ในปัจจุบัน ชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีอิบรอฮีมขอให้พระเจ้าอวยพรทั้ง เชื้อสายของนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก ( อิสอัค ) และให้ลูกหลานทั้งหมดของท่านอยู่ในความคุ้มครองของอัลลอฮ์
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม.
ชาวมุสลิมยืนยันว่าบิดาของนบีอิบรอฮีมคืออาซัร  ซึ่งอาจได้มาจากชื่อ Syriac "Athar" ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระคัมภีร์ฮีบรูว่า เทราห์ นบีอิบรอฮีมมีลูกสองคนคือนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก ซึ่งต่อมาทั้งสองได้กลายเป็นนบี กล่าวกันว่าหลานชายของนบีอิบรอฮีมกลายเป็นศาสนทูตนามว่า นบีลูฏ (โลท) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนอื่นๆ ที่อพยพออกจากชุมชนของพวกท่านพร้อมกับนบีอิบรอฮีม กล่าวกันว่านบีอิบรอฮีมเองเป็นผู้สืบเชื้อสายของนบีนูห์ผ่านทางซาม บุตรชายของท่าน
บุคลิกภาพ และสติปัญญา.
บุคลิกภาพและอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมเป็นหนึ่งในคัมภีร์อัลกุรอานที่เจาะลึกที่สุด และนบีอิบรอฮีมได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษว่าเป็นคนใจดีและมีเมตตา พ่อของนบีอิบรอฮีมเป็นที่เข้าใจกันโดยชาวมุสลิมว่าเป็นคนชั่วร้าย โง่เขลา และบูชารูปเคารพซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำทั้งหมดของบุตรชาย ความสัมพันธ์ระหว่างนบีอิบรอฮีมกับบิดาของท่าน ซึ่งในคัมภีร์กุรอานมีชื่อว่าอาซัร เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวของนบีอิบรอฮีม เนื่องจากมุสลิมเข้าใจว่าสิ่งนี้มีส่วนสำคัญในการสร้างบุคลิกภาพของนบีอิบรอฮีม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่าพ่อของนบีอิบรอฮีทขู่ว่าจะเอาหินขว้างบุตรชายจนตาย ถ้าท่านไม่หยุดเทศนาต่อประชากร อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ อัลกุรอานระบุว่านบีอิบรอฮีมในปีต่อๆ มาของท่านได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เพื่อยกโทษบาปให้กับลูกหลานและพ่อแม่ของท่านทั้งหมด ชาวมุสลิมมักอ้างถึงอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมว่าเป็นตัวอย่างของการมีเมตตาต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อบิดามารดาของตนเอง ตัวอย่างที่คล้ายคลึงกันของนิสัยใจคอของนบีอิบรอฮีมแสดงให้เห็นเมื่อนบีอิบรอฮีมเริ่มดุอาอ์เผื่อผู้คนในเมืองสะดูม และอะมูเราะฮ์หลังจากได้ยินแผนการของอัลลอฮ์ผ่านมะลาอิกะฮ์ญิบรออีลสำหรับพวกเขา แม้ว่าญิบรีลจะบอกนบีอิบรอฮีมว่าแผนการของอัลลอฮ์คือสิ่งสุดท้าย ดังนั้นการดุอาอ์ของนบีอิบรอฮีมจึงไม่เป็นผล แต่อัลกุรอานก็ตอกย้ำธรรมชาติที่ใจดีของนบีอิบรอฮีมผ่านเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ
นบีอิบรอฮีมเกิดในบ้านของผู้บูชารูปเคารพในเมืองโบราณอูรแห่งเคลเดียซึ่งน่าจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่า ' อูร ' ใน ประเทศอิรักในปัจจุบันซึ่งในกรณีนี้ ผู้บูชารูปเคารพจะเป็นผู้ปฏิบัติตามศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ ที่สมมุติฐานขึ้น รูปเคารพที่มีชื่อเสียงที่ชาวเขาเคารพบูชา ในวัยเด็ก ท่านนบีอิบรอฮีมเคยเฝ้าดูบิดาของท่านแกะสลักรูปเคารพเหล่านี้จากหินหรือไม้ เมื่อบิดาของท่านจัดการกับพวกมันเสร็จแล้ว นบีอิบรอฮีมจะถามบิดาของท่านว่าทำไมพวกเขาถึงไม่สามารถขยับหรือตอบสนองต่อคำขอใดๆ ได้ จากนั้นก็จะเยาะเย้ยพวกเขา ดังนั้นพ่อของเขาจึงดุเขาอยู่เสมอว่าไม่ปฏิบัติตามพิธีกรรมของบรรพบุรุษและล้อเลียนรูปเคารพของพวกเขา