pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไซยาไนด์ (})
ลักษณะทางกายภาพ ไฮโดรเจนไซยาไนด์ ถ้าเป็นของเหลว จะเป็นของเหลวใส ระเหยเป็นแก๊สได้ง่าย
ที่อุณหภูมิห้อง มีกลิ่นเฉพาะตัวเรียกว่ากลิ่นอัลมอนด์ขม (Bitter almond) เมื่อกลายเป็นแก๊ส จะเป็น
แก๊สไม่มีสี มีกลิ่นอัลมอนด์ขมเช่นกัน สำหรับโซเดียมไซยาไนด์และโพแทสเซียมไซยาไนด์ เป็นของแข็ง มีลักษณะเป็นเกร็ดสีขาว มีกลิ่นอัลมอนด์ขมอ่อน ๆ
ไซยาไนด์ (Cyanides) เป็นกลุ่มของสารเคมีที่มีไซยาไนด์ไอออน (CN-) เป็นองค์ประกอบ สารเคมีกลุ่มนี้มีความเป็นพิษสูงมาก ใช้ในการทำงานบางอย่าง เช่น การชุบโลหะ การสังเคราะห์สารเคมี การตรวจวิเคราะห์ทางเคมีในห้องปฏิบัติการ สารประกอบกลุ่มที่เป็นเกลือไซยาไนด์ (Cyanide salts) มีหลายชนิด ที่พบบ่อย เช่น โซเดียมไซยาไนด์ (Sodium cyanide) โพแทสเซียมไซยาไนด์ (Potassium cyanide) หรือพบในรูปเกลือชนิดอื่น ๆ เช่น แคลเซียมไซยาไนด์ (Calcium cyanide) ไอโอดีนไซยาไนด์ (Iodine cyanide) เป็นต้น เมื่อเกลือไซยาไนด์สัมผัสกับกรด หรือมีการเผาไหม้ของพลาสติกหรือผ้าสังเคราะห์ จะได้แก๊สไฮโดรเจนไซยาไนด์ (Hydrogen cyanide) เกิดขึ้น แก๊สชนิดนี้มีพิษอันตรายเช่นเดียวกับเกลือไซยาไนด์ แต่แพร่กระจายได้ง่ายกว่า เป็นสาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งของการเสียชีวิตในผู้ที่สูดควันไฟกรณีที่มีไฟไหม้ในอาคาร นอกจากนี้ยังพบแหล่งของไซยาไนด์ในธรรมชาติได้จากสารอะมิกดาลิน (Amygdalin) ซึ่งพบได้ในเมล็ดของแอพพริคอท (Apricot) และเชอรรี่ดำ (Black cherry) และสารลินามาริน (Linamarin) ซึ่งพบได้ในหัวและใบของมันสำปะหลัง (Cassava) ในประเทศไทยพบมีรายงานพิษไซยาไนด์เนื่องจากการกินมันสำปะหลังได้บ้างพอสมควร และบางรายถึงกับทำให้เสียชีวิต
อันตรายของไซยาไนด์.
ไซยาไนด์สามารถฆ่าคนได้อย่างรวดเร็ว สามารถเข้าสู่ร่างกายคนได้จากหลายเส้นทาง ทั้งการสูดก๊าซไซยาไนด์เข้าไป การกินไซยาไนด์ทั้งชนิดเม็ดและชนิดน้ำ หรือแม้แต่การสัมผัสกับสารไซยาไนด์ หากกินไซยาไนด์เข้าไปขณะท้องว่างจะใช้เวลาออกฤทธิ์เป็นหน่วยนาที แต่ถ้ามีอาหารอยู่เต็มกระเพาะแล้ว จะหน่วงเวลาเสียชีวิตเป็นหน่วยชั่วโมงแทน เพราะในกระเพาะเรามีกรดที่ใช้ในการย่อยอาหารอยู่ การกินเกลือไซยาไนด์เข้าไปขณะท้องว่าง ไซยาไนด์จะทำปฏิกิริยากับกรดในกระเพาะ เป็นก๊าซไซยาไนด์อยู่ในกระเพาะอาหารและออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าสูดไฮโดรเจนไซยาไนด์เข้าไปจะเสียชีวิตภายในเวลาไม่กี่วินาที
ความเข้มข้นของไซยาไนด์ก็มีผลกับความเร็วมาก ถ้าจับคนล็อกไว้ในห้องก๊าซขนาด 1x1x1 เมตร แล้วปล่อยไฮโดรเจนไซยาไนด์เข้าไปประมาณ 300 มิลลิกรัม
เขาจะเสียชีวิตในทันที แต่ถ้าปล่อยไฮโดรเจนไซยาไนด์ 150 มิลลิกรัมเข้าไป เขาจะมีเวลาอีกประมาณ 30 นาทีก่อนเสียชีวิต แต่ถ้าปล่อยก๊าซเข้าไปเพียง 20 มิลลิกรัม เขาจะยังไม่เสียชีวิต เพียงแต่จะมีอาการผิดปกติเล็กน้อยหลังจากนั้น
กลไกการออกฤทธิ์ของไซยาไนด์.
กลไกการเกิดพิษของสารกลุ่มไซยาไนด์นั้น เกิดจากไปจับกับ Cellular Cytochrome Oxidase ทำให้เซลล์ใช้ออกซิเจนไม่ได้ (ยับยั้งการหายใจของเซลล์)
พิษของ cyanide เกิดจาก CN- จะจับกับโมเลกุลที่มีประจุบวก ที่สำคัญคือ โมเลกุลของ เหล็ก (Fe) ซึ่งมีทั้ง Ferrous (Fe 2+) ซึ่งอยู่ใน hemoglobin ปกติ และ Ferric ion (Fe 3+) ซึ่งอยู่ใน myoglobin ปกติ แต่ CN- จะจับกับ Ferric ion ได้ดีกว่า Ferrous ทำให้เมื่อ CN- เข้าสู่ร่างกายแล้วจะไปจับกับ Ferric ion ใน myoglobin เนื่องจาก myoglobin ทำงานในระบบ electron transport ที่ mitochondria ทำให้ได้ พลังงาน น้ำ และ carbon dioxide เมื่อ CN- จับกับ myoglobin ก็จะขัดขวางไม่ให้ขบวนการ electrontransport ทำงานได้ตามปกติ เซลล์ของ ร่างกายจึงอยู่ในสภาพของ anoxia และเกิดภาวะ lactic acidosis ในที่สุด สมองเป็นอวัยวะที่ทนต่อภาวะ anoxia ได้น้อยที่สุด ผู้ป่วยจึงมักมีอาการทางสมองเช่น ชัก หมดสติ มีการหายใจผิดปกติเนื่องจาก มีการกดศูนย์ควบ คุม การหายใจ แต่ผู้ป่วยไม่เขียว (cyanosis) ในช่วงแรก ๆ ถึงแม้ว่าจะหยุดหายใจเนื่องจากร่างกาย ไม่สามารถใช้ออกซิเจน ได้ ในทางการแพทย์สามารถยืนยันการวินิจฉัย โดยการตรวจ Fundi จะพบว่ามีสีของเส้นเลือดดำและแดงใน retina ไม่แตกต่างกัน สำหรับใน chronic cyanide poisoning มักจะเป็นแบบ hypoxic encephalopathy อาจจะแสดงออก ในลักษณะ neuropsychiatry ส่วนเส้นประสาทสมองเส้นที่ 2 (optic nerve) มักจะมีรายงานถึงพิษจาก cyanide เป็นแบบ optic nerve atrophy
ค่ามาตรฐานในสถานที่ทำงาน
ค่ามาตรฐานในร่างกาย
การตรวจระดับไซยาไนด์ในเลือดและปัสสาวะนั้นสามารถทำได้ แต่ไม่มีประโยชน์ในการเฝ้าระวังสุขภาพคนทำงาน เนื่องจากโดยปกติจะตรวจพบไซยาไนด์ในระดับต่ำ ๆ ในร่างกายคนทั่วไปอยู่แล้ว อีกทั้งไซยาไนด์ยังถูกกำจัดออกไปจากร่างกายได้อย่างรวดเร็ว จึงมักตรวจไม่พบ ปัจจุบันจึงยังไม่มีองค์กรที่น่าเชื่อถือองค์กรใด รวมถึงองค์กร ACGIH กำหนดค่ามาตรฐานในร่างกายคนทำงานสำหรับสารนี้ไว้
คุณสมบัติก่อมะเร็ง ยังไม่มีองค์กรที่น่าเชื่อถือองค์กรใดทำการประเมินไว้
อาการทางคลินิก
ถ้าไปพบคนกำลังแย่เพราะไซยาไนด์อยู่ตรงหน้า ความเร็วเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ถ้าเป็นการกินเข้าไปก็ต้องส่งเข้าโรงพยาบาลล้างท้องเร็วที่สุด ถ้าเป็นก๊าซไซยาไนด์ ก็ต้องพาออกไปให้พ้นจากบริเวณที่มีก๊าซให้เร็วที่สุด ถ้าเสื้อผ้าหรือผิวหนังเปื้อนสารไซยาไนด์ก็ให้ล้างออกด้วยน้ำสะอาด ที่สำคัญคือคนช่วยต้องระวังตัวมาก ๆ อย่าสูดลมหายใจของผู้ป่วยเข้าไปเป็นอันขาด แล้วเรียกรถพยาบาลมาด้วย
ราชอาณาจักรทอเลมี
ราชอาณาจักรทอเลมี  ตั้งอยู่ในอียิปต์ปัจจุบัน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อคลีโอพัตราสิ้นพระชนม์ เมื่อโรมันได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 30 ก่อนคริสต์ศักราช ราชอาณาจักรทอเลมีก่อตั้งขึ้นโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์ผู้ประกาศตนเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์ ทอเลมีสร้างอียิปต์เป็นรัฐกรีกที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ทางใต้ของซีเรียซีเรียไปจนถึงไซรีนในลิเบีย และทางใต้ไปถึงนิวเบีย โดยมีอเล็กซานเดรียเป็นเมืองหลวงและเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมกรีกและการค้า เพื่อให้เป็นที่ยอมรับของประชาชนในอียิปต์ทอเลมีก็ประกาศตนว่าเป็นผู้ครองต่อจากฟาโรห์ ผู้ครองราชย์ต่อมารับธรรมเนียมของอียิปต์โบราณในการเสกสมรสกับพี่น้องกันเอง ปฏิบัติตัวและแต่งตัวอย่างอียิปต์ วัฒนธรรมกรีกรุ่งเรืองในอียิปต์จนกระทั่งเมื่อถูกพิชิตโดยมุสลิม ราชวงศ์ทอเลมีต้องต่อสู้กับการปฏิวัติภายในประเทศและการสงครามกับภายนอกซึ่งนำมาซึ่งความเสื่อมโทรมของอำนาจจนกระทั่งมาถูกผนวกโดยราชอาณาจักรโรมัน
ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราชพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชกษัตริย์ราชอาณาจักรมาซิโดเนียทรงพิชิตอียิปต์ได้โดยมิได้รับการต่อต้านเท่าใดนักจากฝ่ายเปอร์เชีย อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการต้อนรับโดยชาวอียิปต์ในฐานะผู้ปลดปล่อย พระองค์ทรงแสดงความนับถือวัฒนธรรมของอียิปต์แต่ทรงแต่งตั้งชาวกรีกเป็นผู้บริหารทั้งหมด และทรงก่อตั้งเมืองใหม่อเล็กซานเดรียให้เป็นเมืองหลวง เมื่ออเล็กซานเดอร์ออกจากอียิปต์อีกปีหนึ่งต่อมาพระองค์ก็ทรงทิ้งอียิปต์ให้อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงคลีโอเมนีสแห่งนอเครติส (Cleomenes of Naucratis)
Ptolemaic Kingdom
Ptolemaic Empire
ดัชชีชเลสวิช
ดัชชีชเลสวิช  หรือ ดัชชีจัตแลนด์ใต้  เป็นดัชชีที่มีพื้นที่อยู่ระหว่างจุดห่างจากพรมแดนเยอรมนี–เดนมาร์กปัจจุบันขึ้นไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร และลงมาทางใต้ 70 กิโลเมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า "Sleswick" (สเลสวิก) ความสัมพันธ์ของบริเวณนี้อยู่ที่การขนส่งสินค้าระหว่างทะเลเหนือกับทะเลบอลติก ที่เชื่อมเส้นทางการค้าของรัสเซียกับเส้นทางการค้าตามลำน้ำไรน์และฝั่งทะเลแอตแลนติก
Duchy of Schleswig
ชเลสวิก
Duke of Schleswig
ดยุคแห่งชเลสวิก
นักการทูต
ราชทูต
ทูต
ทูต มีความหมายว่า "ตัวแทน, ผู้รับเจรจาแทน" อาจหมายถึง
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย  เป็นราชอาณาจักรหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1918 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซาดาร์
ราชอาณาจักรแดลเมเชียก่อตั้งขึ้นเป็นดินแดนของกลุ่มจังหวัดอิลลิเรีย (Illyrian Provinces) ของราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ได้มาจากจักรวรรดิฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1815 แดลเมเชียเป็นเขตบริหารที่แยกจากราชบัลลังกฮับส์บูร์กมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 เมื่อดินแดนส่วนใหญ่ (ยกเว้นซาดาร์และเกาะลาสโตโว) กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ และราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ต่อมาคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ผลจากรัฐธรรมนูญวีดอฟดาน (Vidovdan Constitution) ราชอาณาจักรส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นจังหวัดสปลิตและจังหวัดดูบรอฟนิก โดยอ่าวคอทอร์แบ่งเป็นจังหวัดเซตาของมอนเตเนโกร
Kingdom of Dalmatia
ผู้แทนทางการทูต
ฝรั่ง (คน)
ฝรั่ง เป็นคำภาษาไทย ที่ใช้เรียกชาวต่างชาติที่เชื้อสายยุโรป หรือชาวผิวขาวโดยที่มิได้ระบุเชื้อชาติหรือสัญชาติ คำว่า "ฝรั่ง" นี้ ใช้กันเป็นภาษาปาก หรือภาษาลำลอง ถือเป็นคำที่มีความหมายกลาง ๆ แต่ในบางครั้ง ก็มีความหมายเชิงดูหมิ่นหรือแปลกแยกได้เช่นกัน ขึ้นอยู่กับรูปการณ์ ในสมัยโบราณ จะใช้เรียกกันเต็ม ๆ ว่า พวก "ฝรั่งตาน้ำข้าว" ซึ่งมีอารมณ์เชิงดูถูกของคนโบราณซ่อนอยู่ จนปัจจุบัน กร่อนลงเหลือเพียง "ฝรั่ง" นอกจากนี้ คนไทยยังเรียกชาวผิวดำ หรือมีเชื้อสายแอฟริกัน ว่า "ฝรั่งดำ"
ศัพทมูลวิทยาและการใช้อื่น ๆ.
โดยมากมักสันนิษฐานว่า "ฝรั่ง" กร่อนมาจากคำว่า "ฝรั่งเศส" ซึ่งทับศัพท์มาจากชื่อประเทศฝรั่งเศสในภาษาฝรั่งเศสว่า "ฟรองเซ" (français) แต่เชื่อว่าแท้ที่จริงแล้ว คำว่า "ฝรั่ง" น่าจะมาจากภาษาฮินดีคำว่า "ฟิรังกิ" (firangi; เทวนาครี: फिरंगी, "คนต่างชาติ") ซึ่งเป็นคำที่ใช้ดูถูกชาวตะวันตกในยุคที่จักรวรรดิอังกฤษปกครองอินเดีย หรือมาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า "ฟารัง" หรือ "ฟารังกี" (farang; فرنگ หรือ farangī; فرنگی) ซึ่งหมายถึง ชาวแฟรงก์ หรือชาวยุโรป ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวฝรั่งเศสในปัจจุบัน และเป็นที่มาของชื่อประเทศฝรั่งเศสในภาษาอังกฤษว่า france
นอกจากนี้แล้วคำว่า "ฝรั่ง" ยังเป็นคำที่ใช้เรียกต่อท้ายชื่อของสิ่งต่าง ๆ ที่มีที่มาจากต่างประเทศอีกด้วย เช่น หางนกยูงฝรั่ง, ผักชีฝรั่ง, มันฝรั่ง, หมากฝรั่ง เป็นต้น
สถานทูต
ฑูต
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ  เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเอเชีย และชาวเซอร์เบีย รวมไปถึงชาวบอสนีแอก
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба"
"เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา)
เอ-10
เอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี  เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟิลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟิลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61
เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟิลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่าง ๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา
เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟิลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟิลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย
เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟิลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ
จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟิลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง
ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้
1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11
2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30
3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11
4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21
5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23
วิชัย วงศ์ไชย
เภสัชกร ดร.วิชัย วงศ์ไชย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังธรรม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีบทบาทในทางด้านการเมืองคนสำคัญของพรรคพลังธรรม จนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม (กำกับดูแลภาคเหนือ) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตน้ำดื่มดิวดรอป
ดร.วิชัย เป็นข้าราชการบำนาญ และอาจารย์พิเศษภาควิชาชีวเคมี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และประธานกรรมการบริษัทเชียงใหม่วงศ์ไชยกรุ้ป จำกัด และหน้าที่ต่างๆ เช่น กรรมการมูลนิธิอนุสารสุนทรเพื่อคนหูหนวก กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิการศึกษาผู้พิการ กระทรวงศึกษาธิการ อดีตนายกสโมสรโรตารีเชียงใหม่ภูพิงค์ ที่ปรึกษาสหกรณ์น้ำดื่มภาคเหนือ วิทยากรสโมสรฝึกพูดเชียงใหม่ เป็นต้น
ดร.วิชัย วงศ์ไชย เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายหลาน และนางคำออน วงศ์ไชย จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนทรายมูล และมัธยมที่ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้รับปริญญาตรีเภสัชศาสตร์ และปริญญาโททางชีวเคมี
จากนั้นได้รับทุนรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา จนได้รับปริญญาเอก สาขาชีวเคมี (Ph.D. Biochemistry) และยังจบการศึกษาพิเศษ หลักสูตรวิทยากรจริยธรรม จากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.) และหลักสูตรสถาบันจิตวิทยาความมั่นคง ของกองบัญชาการทหารสูงสุด
ดร.วิชัย สมรสกับศาสตราจารย์ ยุพา วงศ์ไชย อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีบุตรี 1 คน ดือ ดร.ศศิชา วงศ์ไชย
ดร.วิชัย วงศ์ไชย รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเคยดำรงตำแหน่ง หัวหน้าภาควิชาชีวเคมี ตำแหน่ง รองคณบดีคณะแพทยศาสตร์ และยังได้ดำรงตำแหน่งอื่นอีกหลายตำแหน่ง อาทิ กรรมการสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ประธานสภาอาจารย์ 2 สมัย และประธานสหกรณ์ออมทรัพย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การก้าวสู่การเมือง.
ดร.วิชัย วงศ์ไชย ก้าวเข้าสู่การเมืองระดับชาติ สังกัดพรรคพลังธรรม เคยดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคพลังธรรม และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(ส.ส.)จังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย
ในสมัยแรก จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งให้เป็น ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย (ถวิล ไพรสณฑ์) กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ พ.ศ. 2536 กรรมาธิการการสาธารณสุข กรรมาธิการวิทยาศาสตร์ รองประธานกรรมาธิการวิสามัญภัยแล้ง ประธานกรรมการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รองประธานอนุกรรมาธิการพระราชบัญญัติวิชาชีพ (เภสัชกรรมและสภาทันตกรรมแห่งประเทศไทย) และประธานอนุกรรมาธิการศึกษาผลกระทบนิคมอุตสาหกรรมลำพูนต่อการสาธารณสุข
ในสมัยที่สอง จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี รองประธานกรรมาธิการเปิดเผยการประชุมลับและตรวจรายงานการประชุม ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กรรมาธิการวิสามัญพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ และกรรมาธิการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงฆ์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2539 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในนามพรรคพลังธรรมเช่นเดิม แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 7 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในระบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคเสรีธรรม ลำดับที่ 17 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2552 ดร.วิชัย วงศ์ไชย ได้ลงสนามเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่งในสนามเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ได้รับหมายเลข 7 แต่ผลปรากฏว่า ได้รับคะแนนเพียง 1,354 คะแนน ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
Electret microphone
Electret microphone เป็นประเภทของไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ไฟเลี้ยง เนื่องจากวัสดุที่ใช้ได้มีการประจุไฟฟ้าอย่างถาวรแล้ว Electret ทำจากวัสดุที่ไม่นำไฟฟ้า และมีไฟฟ้าประจุที่วัสดุแล้ว ชื่อนี้มาจาก electrostatic และ magnet รวมกัน
Electret microphone ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1920 ถูกนำมาเป็นองค์ประกอบของคอนเดนเซอร์ไมโครโฟน แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ จนทำสำเร็จในปี ค.ศ. 1962 Gerhard Sessler และ Jim West ได้นำ Teflon มาใช้เป็นวัสดุ ปัจจุบันถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย ถึงแม้ว่า Electret microphone จะราคาถูกและมีคุณภาพต่ำ แต่ข้อดี คือ สัญญาณรบกวนต่ำ และอายุการใช้งานนานมีปฏิกิริยาต่อ ultra-flat ได้ดี ซึ่งจำเป็นสำหรับไมโครโฟน
โดยปกติจะหลอมวัสดุที่จะใช้ทำซึ่งเป็นฉนวนก่อน วัสดุเหมาะสม เช่น พลาสติกหรือขี้ผึ้ง แล้วปล่อยให้แข็งในบริเวณที่มีสนามไฟฟ้าทำให้วัสดุเกิดประจุไฟฟ้าขึ้น โดยแยกเป็นขั้วลบและขั้วบวก
Electret microphone แบ่งเป็น3 ประเภทหลัก ดังนี้
ฟาร์อีสเทิร์นอีโคโนมิกรีวิว
ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว  เป็นนิตยสารข่าวภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชีย โดยเป็นกิจการหนึ่งของบริษัทดาวโจนส์แอนด์โค ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ออกเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นผู้บุกเบิกความเป็นวิชาชีพของสื่อมวลชน รวมถึงมีส่วนในการร่วมสร้างมาตรฐานของสื่อสารมวลชนในภูมิภาคเอเชีย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะที่สื่อในแต่ละประเทศ มีข้อจำกัดด้านเสรีภาพของการนำเสนอข่าวสารตามข้อเท็จจริง
ดาวโจนส์แอนด์โค แสดงความพยายามในการกอบกู้ ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว อยู่หลายครั้ง ที่สำคัญคือ การปรับลดคาบการจำหน่าย จากรายสัปดาห์เป็นรายเดือน และเลิกจ้างพนักงานถึงร้อยละ 10 หรือ 80 ตำแหน่ง แต่ยอดจำหน่ายและยอดโฆษณาก็ยังอยู่ในภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในที่สุด ต้องประกาศปิดตัวนิตยสารฉบับนี้ โดยจะยุติการตีพิมพ์ ในฉบับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 รวมระยะเวลา 63 ปี
ฟอร์จูน
ฟอร์บส
ฟอร์บ
ทรู อินไซด์
บานประตูวัดพระฝาง
บานประตูวิหารวัดดอนสัก
บานประตูวิหารวัดดอนสัก หรือ บานประตูวัดดอนสัก ตั้งอยู่ที่วัดดอนสัก หมู่ 3 บ้านฝายหลวง อำเภอลับแล ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ 9 กิโลเมตรเศษ เป็นคู่บานประตูไม้จำหลักโบราณสมัยอยุธยาที่มีความสวยงามคู่หนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวัดดอนสักนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
บานประตูวัดดอนสัก สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีลวดลายสวยงาม ติดตั้งเป็นบานประตูสำหรับวิหารวัดดอนสักสถาปัตยกรรมเชียงแสนปนสุโขทัย
ตัวเสาประตูเป็นลายกนกใบเทศสลับลายกนกก้ามปู บานประตูเป็นไม้แกะสลักทั้งบาน รูปลายกนกก้านขด มีรูปสัตว์หิมพานต์แทรกอยู่ในลวดลายกนกต่าง ๆ มีความอ่อนช้อยสวยงาม โดยบานซ้ายและขวานั้นไม่เหมือนกัน แต่เมื่อปิดบานแล้วลวดลายมีความลงตัวเข้ากันได้สนิท
บานประตูวัดดอนสัก
จักรวรรดิขะแมร์
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิควิดีโอ อวอร์ด
หม่อมเจ้าหญิงจารุลักษณ์กัลยาณี บูรณะนนท์ (รังสิต)
ท่านหญิง จารุลักษณ์กัลยาณี บูรณะนนท์ (รังสิต)
ด่านพรมแดนห้วยโก๋น-น้ำเงิน
วัดพระธาตุช้างค้ำ
รัฐสโลวีน, โครแอท และเซิร์บ
สาธารณรัฐประชาธิปไดยประชาชนลาว
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ( / ; ) เป็นราชอาณาจักรที่มีดินแดนครอบคลุมตั้งแต่ทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่านไปจนถึงยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1941 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1929 ราชอาณาจักรเรียกตนเองอย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ( / ; ) แต่คำว่า "ยูโกสลาเวีย" (หมายถึง "ดินแดนแห่งชาวสลาฟตอนใต้") เป็นชื่อเรียกกันอย่างง่าย ๆ มาตั้งแต่ต้น ชื่ออย่างเป็นทางการของราชอาณาจักรได้เปลี่ยนมาเป็น "ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย" โดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1929
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยการรวมตัวของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ (ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ครอบคลุมพื้นที่ของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และพื้นที่ส่วนใหญ่ของโครเอเชียและสโลวีเนียในปัจจุบัน) พื้นที่ทางตอนล่างของราชอาณาจักรฮังการีภายในออสเตรีย-ฮังการี พร้อมด้วยราชอาณาจักรเซอร์เบียที่เป็นราชอาณาจักรอิสระ โดยในปีเดียวกันราชอาณาจักรมอนเตเนโกร ได้ประกาศรวมตัวกันกับเซอร์เบีย ขณะที่บริเวณคอซอวอ วอยวอดีนา และวาร์ดาร์มาซิโดเนียได้เป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบียไปก่อนหน้านั้นแล้ว
ราชอาณาจักรอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์คาราจอร์เจวิคของเซอร์เบีย ซึ่งก่อนหน้านี้ได้ปกครองราชอาณาจักรเซอร์เบียภายใต้กษัตริย์ปีเตอร์ที่ 1 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1903 (ภายหลังจากการรัฐประหารเดือนพฤษภาคม) กษัตริย์ปีเตอร์ที่ 1 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งยูโกสลาเวียจนถึงการสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1921 ราชบังลังก์จึงสืบทอดต่อมายังกษัตริย์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 ในฐานะพระราชบุตรของกษัตริย์ปีเตอร์ ซึ่งเป็นมกุฏราชกุมารและผู้สำเร็จราชการแทนพระบิดา พระองค์เป็นที่รู้จักกันในนาม "อเล็กซานเดอร์ผู้รวมกันเป็นหนึ่งเดียว" และพระองค์ทรงเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นราชอาณาจักร "ยูโกสลาเวีย" ในปี ค.ศ. 1929 พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ที่เมืองมาร์แซย์ โดยวาโด เชอนอเซมสกี ซึ่งเป็นสมาชิกในองค์การปฏิวัติภายในมาซิโดเนียน (Internal Macedonian Revolutionary Organization; IMRO) ในระหว่างที่พระองค์ทรงเสด็จเยือนประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1934 ราชมงกุฏจึงตกเป็นเจ้าชายปีเตอร์ ซึ่งเป็นพระราชบุตรของพระองค์ ซึ่งในขณะนั้นพระองค์มีพระชนมมายุเพียง 11 พรรษาเท่านั้น โดยอยู่ภายใต้การปกครองของพระญาติอย่าง เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ จนถึงปี ค.ศ. 1941 เมื่อกษัตริย์ปีเตอร์ที่ 2 ทรงบรรลุนิติภาวะแล้ว ต่อมาสมาชิกราชวงศ์ได้ลี้ภัยไปกรุงลอนดอน เนื่องจากในปีเดียวกันนั้น ได้เกิดเหตุการณ์การบุกครองยูโกสลาเวียโดยฝ่ายอักษะ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1941 ประเทศตกอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายอักษะ กลุ่มราชวงศ์ได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นยูโกสลาเวียขึ้น โดยได้รับการยอมรับจากสหราชอาณาจักร และต่อมาโดยพันธมิตรทั้งหมดที่ก่อตั้งขึ้นในลอนดอน ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 หลังได้รับแรงกดดันจากนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล พระมหากษัตริย์จึงทรงรับรองรัฐบาลของสหพันธรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวียให้เป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการลงนามในสนธิสัญญาวิส โดย Ivan Šubašić (ในนามของราชอาณาจักร) และยอซีป บรอซ ตีโต (ในนามของพลพรรคยูโกสลาเวีย)
ภายหลังจากจากการลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย โดยชาวเซิร์บ-บอสเนีย กัฟรีโล ปรินซีป ก่อให้เกิดห่วงโซ่ของเหตุกาณ์ที่จะนำไปสู่การแพร่ระบาดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซอร์เบียถูกรุกรานและยึดครองโดยกองกำลังผสมของบัลแกเรีย ออสเตรีย และเยอรมัน เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1915 ด้วยเหตุการณ์นี้ ทำให้ชาตินิยมแห่งชาวสลาฟใต้ทวีความรุนแรงมากขึ้น และการเรียกร้องของชาตินิยมชาวสลาฟ เพื่อประกาศเอกราชและรวมชาติสลาฟใต้ของออสเตรีย-ฮังการี พร้อมกับเซอร์เบียและมอนเตเนโกรให้เป็นรัฐเดียวภายใต้ชื่อ "รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ"
นักการเมืองชาวโครแอตจากแดลเมเชีย อานเต ตรุมบิช เป็นผู้นำสลาฟใต้ที่โดดเด่นในช่วงสงครามและเป็นผู้นำคณะกรรมการยูโกสลาเวียที่เกลี้ยกล่อมให้ฝ่ายสัมพันธมิตรสนับสนุนการสถาปนายูโกสลาเวียให้เป็นอิสระ ในช่วงแรกตรุมบิชต้องเผชิญกับความเกลียดชังจากนายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย นิโคลา ปาซิช ซึ่งต้องการขยายอาณาเขตเซอร์เบียมากกว่าการรวมชาติยูโกสลาฟให้เป็นปึกแผ่น อย่างไรก็ตาม ทั้งปาซิชและตรุมบิชได้ตกลงที่จะประนีประนอมกัน ผ่านการทำปฏิญญาคอร์ฟู เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 ซึ่งสนับสนุนให้เกิดการสถาปนารัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ ที่นำโดยราชวงศ์คาราจอร์เจวิคแห่งเซอร์เบีย
ในปี ค.ศ. 1916 คณะกรรมการยูโกสลาเวียได้เริ่มการเจรจากับรัฐบาลเซอร์เบียพลัดถิ่น ซึ่งพวกเขาได้ตัดสินใจที่จะสถาปนาราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยการประกาศร่วมปฏิญญาคอร์ฟูในปี ค.ศ. 1917 ซึ่งจัดขึ้นที่โรงละครแห่งเมืองคอร์ฟู
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 สภาแห่งชาติของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บได้ประกาศแต่งตั้งสมาชิกของคณะผู้แทนทั้งหมด 28 คน เพื่อเริ่มการเจรจากับตัวแทนของรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในการสถาปนารัฐยูโกสลาเวียใหม่ โดยคณะผู้แทนได้เจรจาโดยตรงกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อเล็กซานเดอร์แห่งคาราจอร์เจวิค การเจรจายุติลง โดยมีคณะผู้แทนจากสภาแห่งชาติสโลวีเนีย โครแอต และเซิร์บ นำโดยอานเต ปาเวลิช เป็นผู้อ่านคำปราศรัยต่อหน้าผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อเล็กซานเดอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนของกษัตริย์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย พระราชบิดาของพระองค์ โดยพระองค์ทรงยอมรับที่จะสถาปนาราชอาณาจักร
ชื่อใหม่อย่างเป็นทางการของรัฐยูโกสลาเวียคือ "ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน" ( / ; ) หรือชื่อย่อแบบภาษาอังกฤษคือ "Kingdom of SCS" ( / )
ราชอาณาจักรแห่งใหม่เกิดจากการรวมราชอาณาจักรเซอร์เบียที่เป็นราชอาณาจักรอิสระ มอนเตเนโกร (โดยมอนเตเนโกรได้ประกาศรวมกับเซอร์เบียเมื่อก่อนหน้านี้แล้ว) อาณาเขตทางตอนใต้สุดของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ) และวอยวอดีนา
การสถาปนาราชอาณาจักรได้รับสนับสนุนจากชาวแพน-สลาฟ และชาตินิยมยูโกสลาเวีย สำหรับขบวนการแพน-สลาฟกับชาวสลาฟใต้ (ยูโกสลาฟ) ทั้งหมดรวมกันเป็นรัฐเดียว การสถาปนายังได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายสัมพันธมิตรที่ต้องการโค้นล่มจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่พึ่งก่อตั้งขึ้นได้เข้าร่วมการประชุมสันติภาพปารีส โดยมีตรุมบิชเป็นตัวแทนของประเทศ เนื่องจากฝ่ายสัมพันธมิตรได้หว่านล้อมอิตาลีให้เข้าสู่สงคราม โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะได้รับดินแดนเป็นจำนวนมากเป็นการแลกเปลี่ยน ซึ่งได้แบ่งอาณาเขตหนึ่งในสี่ของสโลวีเนีย ออกจากส่วนที่เหลือโดยให้ไปอยู่กับราชอาณาจักรเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ตรุมบิชประสบความสำเร็จในการรวมชาติสลาฟส่วนใหญ่ที่อยู่ในออสเตรีย-ฮังการี แต่ถึงกระนั้น ด้วยสนธิสัญญาราพัลโล ทำให้ประชากรชาวสลาฟประมาณครึ่งล้าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวสโลวีเนีย ถูกบังคับให้แปลงสัญชาติเป็นอิตาลี จนกระทั่งการล่มสลายของลัทธิฟาสซิสต์ในอิตาลี ในช่วงเวลาขณะนั้น เบนิโต มุสโสลินีมีความตั้งใจที่จะแก้ไขเขตแดนราพัลโลเพื่อผนวกรัฐอิสระรีเยกามาเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลี ความพยายามของปาซิชในการแก้ไขพรมแดนที่โปสตอยนาและอิดริยาได้ถูกทำลายลงโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อเล็กซานเดอร์ที่ต้องการสร้าง "ความสัมพันธ์อันดี" กับอิตาลี