pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กันดั้มดิวนาเมสเป็นกันดั้มประจำตัวของกันดั้มไมสเตอร์ ล็อกออน สตราตอส หรือชื่อจริงว่า นีล ดีแลนดี ชื่อดิวนาเมสมาจากคำว่า dunamis ในภาษากรีกที่แปลว่า ความดีงาม
กันดั้มดิวนาเมสนั้นได้รับความเสียหายอย่างหนักในการต่อสู้กับ GNW-002 "กันดั้มโธรนซไว" ของอาลี อัลซาเซส และล็อกออนได้เสียชีวิตขณะยิงอาวุธจากGNอาร์มโดยตรงเพื่อทำลายกันดั้มโธรนซไว
ในภาคภาพยนตร์ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลโอ อเวคเคนนิงออฟเดอะเทรลเบลซเซอร์ กันดั้มดิวนาเมสได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงสมรรถนะเป็น GN-002RE กันดั้มดิวนาเมสรีแพร์ โดยมีGNเวอเนียร์มากกว่าเดิมทำให้ความเร็วสูงขึ้น แต่ใช้ถังประจุอนุภาคGNแทนGNไดรฟ์ กันดั้มดิวนาเมสรีแพร์เป็นกันดั้มที่ไลล์ใช้ก่อนจะได้กันดั้มซาบาเนียมา
เครูดิมกันดั้ม.
GN-006 เครูดิมกันดั้ม  ปรากฏตัวใน "กันดั้มดับเบิลโอ" ฤดูกาลที่สองและนับเป็นรุ่นพัฒนาของกันดั้มดิวนาเมส
เครูดิมกันดั้มเป็นกันดั้มประจำตัวของล็อกออน สตราตอส ซึ่งก็คือไลล์ ดีแลนดี น้องชายฝาแฝดของนีลที่ตายไปแล้ว เครูดิมกันดั้มยังคงลักษณะของโมบิลสูทแบบพลซุ่มยิงไว้ โดยมีระบบเซนเซอร์ที่ได้รับการปรับปรุงให้เหนือกว่าของกันดั้มดิวนาเมส เมื่อเครูดิมใช้ระบบทรานแซมนั้นเครูดิมจะใช้งานอุปกรณ์โฮโลสกรีน สร้างภาพจำลองสามมิติซึ่งเพิ่มความเร็วในการประมวลผลของระบบเล็งเป้า ทำให้ความแม่นยำของเครูดิมกันดั้มเพิ่มขึ้นอย่างมาก
อาวุธหลักของเครูดิมกันดั้มก็คือGNสไนเปอร์ไรเฟิลทูว์ ซึ่งสามารถพับลำกล้องเป็นปืนวัลแคนสามลำกล้องที่สามารถยิงอย่างต่อเนื่องได้ เครูดิมกันดั้มไม่มีบีมเซเบอร์ แต่GNบีมพิสทอลทูว์นั้นสามารถพับลำกล้องเป็นเหมือนขวานและยังหุ้มบีมโค้ตติ้งจึงสามารถใช้ต่อสู้ในระยะประชิดได้ ด้านการป้องกันตัวนั้น เครูดิมกันดั้มจะมีอาวุธเรียกว่าGNชิลด์บิท ซึ่งเป็นอาวุธควบคุมระยะไกลที่ควบคุมด้วยฮาโร่ ซึ่งGNชิลด์บิทนี้ใช้ได้ทั้งเป็นโล่สำหรับป้องกันตัวและยิงโจมตีศัตรู เมื่อไม่ใช้งานนั้น GNชิลด์บิทคู่หนึ่งจะติดอยู่ที่ไหล่ซ้าย ส่วนที่เหลือจะติดอยู่กับเอวเพื่อชาร์จพลังงานจากGNไดรฟ์
ในช่วงท้ายเรื่อง เครูดิมกันดั้มได้รับการปรับปรุงอีกครั้งเป็น GN-006GNHW/R (GN Heavy Weapons Rifle) โดยติดตั้ง GNไรเฟิลบิท ซึ่งเป็นอาวุธบิทขนาดใหญ่ที่มีพลังทำลายสูงกว่าชิลด์บิทเอาไว้ เมื่อไม่ใช้งานนั้น GNไรเฟิลบิทคู่หนึ่งจะติดอยู่กับไหล่ขวาคู่กับGNสไนเปอร์ไรเฟิลทูว์ ส่วนที่เหลือจะติดกับเอวแทนGNชิลด์บิทที่ประกอบกันเป็นแผงโล่ขนาดใหญ่และย้ายไปไว้ที่ไหล่ซ้ายแทน
ชื่อเครูดิมนั้นมาจาก "เครูบิม"  ซึ่งเป็นเทวทูตคณะรองลงมาจากเซราฟิมในคริสต์ศาสนา
กันดั้มซาบาเนีย.
GN-010 กันดั้มซาบัญญ่า  ปรากฏตัวในภาพยนตร์ "อเวคเคนนิงออฟเดอะเทรลเบลซเซอร์" และนับเป็นรุ่นพัฒนาของเครูดิมกันดั้ม
กันดั้มซาบัญญ่าเป็นกันดั้มประจำตัวของล็อกออน สตราตอส มีลักษณะต่างจากกันดั้มของล็อกออนเครื่องก่อนๆตรงที่เน้นการต่อสู้ด้วยบิทมากกว่า ในห้องบังคับจึงไม่มีกล้องเล็งแบบพิเศษอีก แต่ส่วนหัวของกันดั้มซาบาเนียก็ยังมีเซนเซอร์ของสไนเปอร์โหมดอยู่ ในห้องควบคุมของกันดั้มซาบาเนียจะมีฮาโร่ทั้งหมดสองตัวเพื่อให้ช่วยควบคุมบิทได้อย่างมีประสิทธิภาพ
GNโฮลสเตอร์บิทซึ่งเป็นอาวุธหลักนั้นติดไว้เป็นแผงกับแขนกลด้านหลังรวมสิบยูนิตและสามารถติดเพิ่มที่ไหล่ได้อีกสี่ยูนิต GNโฮลสเตอร์บิทนี้พัฒนามาจากGNชิลด์บิทของเครูดิมและสามารถใช้เป็นโล่ป้องกันตัวได้เหมือนกัน ภายในGNโฮลสเตอร์บิทแต่ละอันจะเก็บGNไรเฟิลบิททูว์ไว้ ซึ่งนอกจากจะใช้ปล่อยให้ออกไปโจมตีศัตรูแล้ว กันดั้มซาบัญญ่ายังสามารถหยิบมาใช้เป็นอาวุธมือถือได้ GNไรเฟิลบิททูว์ยังสามารถถอดส่วนลำกล้องออกขณะที่ยังอยู่ในโฮลสเตอร์บิทแล้วหยิบมาใช้แบบปืนพกเป็นGNพิสทอลบิทได้ ด้านล่างของลำกล้องตอนเป็นพิสทอลบิทนี้จะมีคมมีดซึ่งใช้ป้องกันตัวในระยะประชิด กันดั้มซาบาเนียยังมีGNมิสไซล์เป็นจำนวนมากอยู่ทั่วตัวและเป็นกันดั้มที่ติดอาวุธไว้มากที่สุดของเซอเลสเทียลบีอิง
กันดั้มสดัลซูด.
GNY-002 กันดั้มสดัลซูด เป็นกันดั้มรุ่นที่สองของเซอเลสเทียลบีอิงซึ่งเป็นเครื่องต้นแบบของกันดั้มดิวนาเมส รวมทั้งยังเป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทในเนื้อเรื่องของนิยายประกอบภาพ "กันดั้ม 00P" ชื่อสดัลซูดมาจากดาวซาดัลซัด ซึ่งเป็นดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ ซึ่งเป็นตัวแทนของไพ่ทาโรต์ เดอะสตาร์
กันดั้มสดัลซูดได้รับการพัฒนาให้ใช้ระบบเซนเซอร์ที่มีประสิทธิภาพสูง เนื่องจากมีเซนเซอร์อยู่ทั่วตัวทำให้มีเกราะของสดัลซูดไม่ทนทานนัก อาวุธหลักของสดัลซูดก็คือบาซูก้าลูกโม่ซึ่งสามารถบรรจุกระสุนได้หลายแบบและมีบีมเซเบอร์ไว้ใช้ป้องกันตัวในระยะประชิด เกราะไหล่ซ้ายของสดัลซูดเป็นแผงโล่ขนาดใหญ่ที่ติดเซนเซอร์ซึ่งสามารถเลื่อนตำแหน่งได้ไว้ กันดั้มสดัลซูดเป็นกันดั้มประจำตัวของเด็กหญิงลึกลับ กันดั้มไมส์เตอร์ 874 (ฮานาโย)
ในมังงะ "โมบิลสูทกันดั้ม 00F" ซึ่งดำเนินเรื่องคู่ไปกับภาคอะนิเมะ กันดั้มสดัลซูดได้โอนไปเป็นหนึ่งในกันดั้มที่องค์กร เฟเรชเต ใช้เพื่อสนับสนุนการทำงานของเซอเลสเทียลบีอิงอย่างลับๆ และได้รับการดัดแปลงเป็น GNY-002F กันดั้มสดัลซูดแบบ F โดยเสริมเกราะให้แข็งแกร่งขึ้นโดยที่ไม่ทำให้ประสิทธิภาพของระบบเซนเซอร์ลดลง และยังเพิ่มแผงโล่ติดเซนเซอร์ที่ไหล่ขวาอีกข้าง ซึ่งเกราะที่เสริมเข้าไปนี้ทำให้เปลี่ยนสีเป็นโทนสีน้ำเงินแทนสีน้ำเงินบนพื้นขาวแบบเดิม และขณะปฏิบัติการจะสวมหน้ากากแบบครอบแก้วเพื่อปิดบังว่าเป็นกันดั้ม นอกจากนั้นยังสามารถใช้GNสไนเปอร์ไรเฟิลแบบเดียวกับของกันดั้มดิวนาเมสได้
GNR-001D GNอาร์มแบบ D.
กันดั้มดิวนาเมสนั้นสามารถประกอบกับยาน GNอาร์ม ซึ่งเป็นยานสนับสนุนของเซอเลสเทียลบีอิงได้ ยาน GNอาร์มนี้ติดตั้งอาวุธไว้เป็นGNแคนน่อนและสามารถติดตั้งอาวุธเสริมได้ โดยแบบ Dซึ่งใช้กับดิวนาเมสนี้จะเป็น GNไรเฟิลสองลำกล้องขนาดใหญ่และGNมิสไซล์พ็อด GNอาร์มนี้ไม่มีเครื่องกำเนิดพลังงานในตัวและจะใช้พลังงานจากGNไดรฟ์ของกันดั้มในขณะที่ประกอบร่าง ซึ่งGNอาร์มจะสามารถสร้างบาเรียร์ GNฟิลด์ได้
GN-002/DG014 กันดั้มดิวนาเมสตอร์ปิโด.
กันดั้มดิวนาเมสสามารถติดตั้งอุปกรณ์เสริม DG014 ซึ่งเป็นปืนยิงจรวดตอร์ปิโดขนาดใหญ่สำหรับทำลายกับศัตรูที่อยู่ใต้น้ำ ที่ไหล่ซ้ายของดิวนาเมสตอร์ปิโดนี้จะติดโซนาร์และส่วนตาจะติดครอบแก้วกันน้ำไว้
GN-006/SA เครูดิมกันดั้มซาก้า.
เป็นเครูดิมกันดั้มซึ่งเปลี่ยนอุปกรณ์เป็นแบบ SAGA (Special Assault Gundam Arms) โดยเอียน วาชติ ผู้พัฒนานั้นได้ใช้แนวคิดดาบเจ็ดเล่มของกันดั้มเอกเซียมาประยุกต์เป็นปืนเจ็ดกระบอก ซาก้านั้นเป็นอุปกรณ์สำหรับใช้ในการโจมตีฐานของศัตรูจึงเน้นการต่อสู้ในพื้นที่จำกัด อาวุธปืนของเครูดิมกันดั้มซาก้าจึงเป็นแบบที่ใช้งานได้คล่องตัวขึ้น โดยเปลี่ยนGNสไนเปอร์ไรเฟิลทูว์เป็นปืนกลGNบีมคาร์ไบน์แทน และเพิ่มปืนกล GNซับมาชีนกันกับGNพิสทอลของกันดั้มดิวนาเมสเข้าไป เนื่องจากไม่มีGNชิลด์บิทจึงใช้การเสริมเกราะให้หนาขึ้นและทาสีดำให้เหมาะกับการต่อสู้ในยามค่ำคืนแทน
ครุยวิทยฐานะไทย
ครุยวิทยฐานะไทย เป็นชุดพิธีการซึ่งสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยโดยถือรับธรรมเนียมปฏิบัติมาจากพิธีการสำเร็จการศึกษาของสถาบันอุดมศึกษาทางตะวันตก ปัจจุบันครุยวิทยฐานะใช้ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรเพื่อแสดงถึงปริญญาวิทยฐานะที่ได้จากการสำเร็จการศึกษา
ครุยวิทยฐานะสำหรับสถาบันอุดมศึกษาของรัฐจะกำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาหรือกฎหมายอื่น ส่วนสถาบันอุดมศึกษาของเอกชนกำหนดไว้ในข้อบังคับของตน การใช้ครุยวิทยฐานะสำหรับมหาวิทยาลัยรัฐโดยไม่ชอบนั้นมีโทษ
อนึ่ง มีการเข้าใจผิดว่าครุยวิทยฐานะไทยเป็นเป็นเสื้อครุยที่ได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งมีเพียงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเท่านั้นที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังจากการก่อตั้งมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง สถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ จึงได้ออกแบบครุยวิทยฐานะขึ้นเองโดยไม่ต้องขอพระราชทาน แต่ถูกเข้าใจผิดว่าครุยวิทยฐานะไทยทั้งหมดเป็นของพระราชทานและให้ความสำคัญในมุมมองของความศักดิ์สิทธิ์
ประเทศไทยมีแนวคิดเกี่ยวกับการใช้ครุยวิทยฐานะในปี พ.ศ. 2457 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้ผู้สำเร็จการศึกษาในชั้นบัณฑิตจากโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่สามารถใช้ครุยเพื่อเป็นเกียรติยศได้ อย่างไรก็ตามในขณะนั้นโรงเรียนข้าราชการพลเรือนฯ จัดการเรียนการสอนได้เพียงระดับประกาศนียบัตรเท่านั้น จึงไม่มีการจัดสร้างเสื้อครุยเพื่อแสดงว่าเป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาในขณะนั้น
เมื่อโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้รับการประดิษฐานขึ้นเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2460 และสามารถจัดการศึกษาถึงระดับปริญญาได้เป็นผลสำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 2471 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีความคิดที่จะสร้างเสื้อครุยสำหรับบัณฑิตจุฬาฯ และออกเป็นพระราชกำหนดเสื้อครุยบัณฑิตของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2473 ถือเป็นครั้งแรกที่มีการใช้ครุยวิทยฐานะสำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาในประเทศไทย
เมื่อประเทศไทยได้ขยายการศึกษาในระดับอุดมศึกษา สถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ จึงได้จัดสร้างครุยวิทยฐานะเป็นลักษณะเฉพาะของตนเองมาจนถึงปัจจุบัน
รูปแบบของครุยวิทยฐานะ.
ครุยวิทยฐานะไทยในปัจจุบันมีหลากหลายรูปแบบ ซึ่งแต่ละสถาบันอุดมศึกษาจะกำหนดรูปแบบของครุยวิทยฐานะให้มีลักษณะเฉพาะของตนเอง โดยสามารถจำแนกเป็นสองแบบหลัก ๆ ดังนี้
รูปแบบตามพระราชพิธีไทยแบบโบราณ.
ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้มีลักษณะคล้าย ๆ ชุดครุยพระยาแรกนา หรือขุนนางสมัยโบราณหรือที่เรียกว่าครุยเทวดา โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ใช้ครุยวิทยฐานะในรูปแบบนี้
ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้สามารถแยกตามชนิดเนื้อผ้าและสีได้ดังนี้
รูปแบบตามแบบตะวันตก.
ครุยวิทยฐานะประเภทนี้มีลักษณะแบบครุยจะเป็นครุยคลุมใช้เนื้อผ้าทึบสีดำหรือสีอื่น ๆ อาจประดับฮูดหรือหมวกคล้ายกับครุยวิทยฐานะที่ใช้ในประเทศแถบตะวันตก โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ใช้ครุยวิทยฐานะในรูปแบบนี้ ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้สามารถแยกลักษณะได้ดังนี้
ชมพูนุช ปิยธรรมชัย (ชื่อเล่น เจี๊ยบ) เกิดวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกคนกลางในพี่น้อง 3 คน
สำเร็จการศึกษาระดับชั้นอนุบาล จาก โรงเรียนมีนบุรีศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 3 จาก โรงเรียนทรงวิทย์ศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 จาก โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 จาก โรงเรียนทรงวิทย์ศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (รุ่นเดียวกับ เปรมสินี รัตนโสภา, ชลธิชา นวมสุคนธ์, กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล) และระดับปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ สาขานิเทศธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.39 เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 10 ขวบ โดยเริ่มเล่นละครเรื่อง ร่มฉัตร ต่อมาเป็น 1 ในหนุ่มสาวดัชชี่ ปี 1997 รุ่นที่ 2 (รุ่นเดียวกับ อธิชาติ ชุมนานนท์) หลังจากนั้นมีผลงานละครมาโดยตลอดอย่างเช่น ตะวันทอแสง, มาหยารัศมี, ร่มฉัตร, พลังรัก, สาวน้อยร้อยมายา, กองร้อย 501, บ้านไร่เรือนตะวัน, ตั้งไข่ล้มพรหมไม่ลิขิต, รักเต็มร้อย, รักข้ามคลอง, กำนันหญิง, นะหน้าทอง, เบญจา..คีตา..ความรัก, อุ่นไอรัก, ลูกไม้หลากสี, มนต์รักลูกทุ่ง, เพลิงพายุ, สตรีที่โลกลืม เป็นต้น
โรงพยาบาลจุฬา
ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา
อัลบั้มเพลงฮิต
อัลบั้มเพลงฮิต เป็นอัลบั้มที่รวมเพลงที่ประสบความสำเร็จของศิลปินหนึ่ง ๆ หรือหลายศิลปินไว้ในอัลบั้มเดียวกัน ศิลปินบางคนมีหลายอัลบั้มเพลงฮิต เช่น ควีน เป็นต้น บ้างนิยมเป็นอัลบั้มรวมเพลงหลังการแยกวง หรือนักร้องเปลี่ยนอาชีพอื่น
ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน
"ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน" คือเพลงป๊อปในโครงการ "ทูบีนัมเบอร์วัน" เพลงใหม่ ต่อจากเพลง "ทูบีนัมเบอร์วัน" ขับร้องโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เป็นผลงานเพลงที่ 5 ของพระองค์ และเป็นเพลงที่ 2 จากโครงการฯ
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่อาคารสำนักงานคิงเพาเวอร์ ซอยรางน้ำ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ดูและการผลิตโดยสีฟ้า มีทีมงานจากจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ช่วยในการผลิต และมีศิลปินและบุคคลที่เป็นตัวอย่างที่ดีในสังคมมาร่วมแสดงได้แก่ กอล์ฟ-ไมค์ พิชญะ-พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, แบงค์-ปรีติ บารมีอนันต์, พั้นช์-วรกาญจน์ โรจนวัชร, สืบศักดิ์ ผันสืบ, ธงชัย พจน์สเถียร, อดิศักดิ์ ดวงแก้ว, พิเชษฐ์ กรุงเกตุ, เอกเทศ เกตุเอี่ยว, ธัญลักษณ์ โชติพิบูลย์ศิป์, ทักษพร กิตติอัครเสถียร, เจนวิทย์ วงศ์บัญสิน, บวร หงษ์ศรีจินดา, พิสุทธิ์ พรนิมิตร
แอดวานซ์ เรดิโอ
เดทเมทัล
เดทเมทัล  เป็นแนวเพลงย่อยของเอกซ์ตรีมเมทัลเป็นแนวเพลงที่มีเอกลักษณ์ในการใช้เสียงบิดกีตาร์หนักๆ การใช้เสียงร้องอันแข็งกร้าว ที่มีเสียงต่ำ คำราม และใช้จังหวะและเมโลดี้ที่รวดเร็ว จังหวะอัดกลอง และมีโครงสร้างเพลงที่สลับซับซ้อน ที่มีการเปลี่ยนจังหวะดนตรีไปมา เนื้อหาเพลงส่วนมากมักเกี่ยวข้องกับเนื้อหาเชิงลบที่รุนแรงก้าวร้าวทุกอย่าง เช่นเรื่องเกี่ยวกับเลือด ศพ การฆาตกรรม การทรมาน การสังหารหมู่ การข่มขืน การกินเนื้อมนุษย์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเรื่องเกี่ยวกับการเมือง ศาสนา เรื่องราวปรัมปรา เวทมนตร์ ลัทธิซาตาน ในบางส่วนอีกด้วย
เดมเมทัลเกิดจากการผสมระหว่างแนวแทรชเมทัลที่เน้นจังหวะเพลงโดยรวมรวดเร็วและหนักตามแบบแผนของดนตรีเมทัล และแนวแบล็กเมทัล ในช่วงยุค 1980 ที่จังหวะรวดเร็วคล้ายแทรชแต่มีโครงสร้างเสียงริฟฟ์กีตาร์ที่ไม่ชัดเจน โดยมีวงที่บุกเบิกแรกๆและมีอิทธิพลต่อวงการเดทเมทัลในเวลาต่อมาเช่น เวนอม, เชลติกฟรอสต์, สเลเยอร์ และคลีเอเตอร์ จนในเวลาต่อมาก็เกิดวงทีริเริ่มแนวนี้ เช่น พอสเสสต์ และเดท รวมไปถึง โอบิทัวรี ออโทปไซ และมอร์บิดแองเจิล ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกในแนวนี้อย่างแท้จริง ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 เดทเมทัลเริ่มมีสังกัดเพลงที่มีวงเดทเมทัลสังกัดอยู่อย่าง Earache Records และ Roadrunner Records หลังจากนั้นเดทเมทัลเริ่มมีการกระจาย แตกแยกสู่แนวย่อยอื่น
เดทเมทัลจัดได้ว่าเป็นหนึ่งในแนวที่สุดโต่งที่สุดและไม่เป็นที่นิยมในกระแสหลัก นอกจากนี้ยังอาจกล่าวได้ว่าเป็นแนวที่หนักที่สุดในบรรดาแนวดนตรีทั้งหมดที่มีในปัจจุบัน วงเดทเมทัลส่วนใหญ่มักทั้งมีค่ายเพลงและไม่มีค่ายเพลง ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นวงดนตรีใต้ดิน ทำให้คอนเสิร์ตตามสถานที่ต่างๆมักถูกแบนจากรัฐบาลและประชาชนบางส่วน แต่ถึงอย่างไรก็ดีในปัจจุบันนี้แนวเดทเมทัลก็ได้เข้าสู่กระแสในระดับหนึ่ง ซึ่งเห็นได้จากการติดอันดับอัลบั้มในชาร์ทบางประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีวงเดทเมทัลที่สามารถจำหน่ายได้มากกว่า 1 ล้านก็อปปี้ได้แก่ เดทและแคนนิเบิลคอปส์ ซึ่งยังจัดได้ว่าเป็นวงเดทเมทัลที่ประสบความสำเร็จในด้านยอดขายมากที่สุด
แม้ว่าแนวเดทเมทัลจะมีเนื้อหาที่รุนแรง และไม่เป็นที่ต้องการของสังคมส่วนใหญ่ แต่ก็ถือเป็นหนึ่งในแนวดนตรีที่ใช้ทักษะสูงที่สุดแนวหนึ่ง โดยเฉพาะทักษะการร้องที่ถือเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญที่สุด รวมไปถึงจังหวะการโขกศีรษะ (Headbanging) ที่รุนแรงและรวดเร็ว กว่าแนวเมทัลอื่นๆ เพื่อประกอบจังหวะดนตรีขณะบรรเลง
เดธ เมทัล
เวย์ ปริญญา
Prinya Intachai
หวง ชิวเชิง
หวง ชิวเชิง (จีนตัวเต็ม: 黃秋生, จีนตัวย่อ: 黄秋生, , พินอิน: Huáng Qiūshēng) หรือ อันโทนี หว่อง นักแสดงมากฝีมือชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1961 ที่ฮ่องกง โดยเป็นลูกครึ่งมีพ่อเป็นชาวอังกฤษ แม่เป็นชาวจีน มีชื่อจริงว่า อันโทนี วิลเลียม เพร์รี (Anthony William Perry)
หวง ซิวเชิง มีพ่อซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ราชการของสหราชอาณาจักร ที่เข้ามายังฮ่องกง ในช่วงที่อังกฤษปกครองฮ่องกง เมื่ออายุได้ 4 ขวบ พ่อก็เดินทางกลับประเทศไป และไม่เคยได้พบกับพ่ออีกเลย โดยครั้งสุดท้ายที่ได้ติดต่อกับพ่อ คือเมื่ออายุ 12 ขวบ ขณะที่เจ้าตัวกำลังป่วยหนักจนถึงขั้นต้องผ่าตัด
หวง ชิวเชิง เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี ค.ศ. 1982 ในสังกัดสถานีโทรทัศน์เอทีวี และอยู่ในวงการมานานถึงกว่า 10 ปี จนกระทั่งมีชื่อเสียงมาจากการรับทเป็นพ่อครัวโรคจิตในภาพยนตร์สยองขวัญ "ซาลาเปาเนื้อคน" ในปี ค.ศ. 1993 จากนั้นจึงได้รับบทส่วนมากเป็นตัวประกอบ แต่มีความสำคัญอย่างยิ่งในเนื้อเรื่องในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ตามมา เช่น "กู๋หว่าไจ๋" ทั้ง 5 ภาค, รับบทเทพกระบี่ ใน"ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" ในปี ค.ศ. 1998, รับบทจินอ้าว อาจารย์ของหัวอิงสง ใน "ขี่พายุดาบเทวดา" ปี ค.ศ. 1999, สารวัตรหว่องใน "2 คน 2 คม" ทั้ง 3 ภาค และรับบทเป็นพ่อของเจย์ โชว ใน "ดริฟท์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า" ในปี ค.ศ. 2005 และ "รักเรา กัลปาวสาน" ในปลายปี ค.ศ. 2007
หวง ชิวเชิง เป็นนักแสดงมากฝีมือ ได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมายในแวดวงภาพยนตร์ฮ่องกง และเป็นนักแสดงที่เจย์ โชว เคยให้สัมภาษณ์ว่านับถือเสมือนบิดาคนหนึ่งของตนเลยทีเดียว
ผลงานระดับฮอลลีวูดล่าสุด คือ "เดอะมัมมี่ 3 คืนชีพจักรพรรดิมังกร" ซึ่งเป็นภาคที่ 3 ของภาพยนตร์ฮอลลีวูดชุด "เดอะ มัมมี่" โดยภาพยนตร์นี้ได้ออกฉายช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2008
หวงซิวเซิน
หลิว ชิงยฺหวิน
หลิว ชิงยฺหวิน (; ; หรือที่นิยมเรียกว่า หลิว ชิงหวิน) นักแสดงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 ที่มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
หลิว ชิงยฺหวินมีชื่อเสียงมาจากการเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น "ศึกลำน้ำเลือด, ซิกัง จอมพยศ"และ"เจ้าพ่อตลาดหุ้น"
ในส่วนของภาพยนตร์ มีผลงานเป็นที่น่าจดจำได้แก่ "C’estla Vie, Mon Cheri" ในปี ค.ศ. 1993, "The Longest Nite" ในปี ค.ศ. 1998, "Running out of Time" ในปี ค.ศ. 1999 และ ปี ค.ศ. 2001, "La Brassiere" ในปี ค.ศ. 2002, "My Left Eye Sees Ghosts" ในปี ค.ศ. 2002, "My Name is Fame" ในปี ค.ศ. 2006, "Mad Detective" ในปี ค.ศ. 2007 เป็นต้น
หลิวเคยเป็นนักพากย์ มีหน้าที่พากย์เสียงให้ภาพยนตร์หลายเรื่อง ดังนี้
เหอเจียจิ้ง
หลิวชิงหวิน
ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ
ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ-อังกอร์ (; อากาสยานฐานอนฺตรชาติเสียมราบองฺคร; , ) คือสนามบินที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเสียมราฐ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศกัมพูชา
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ที่ก่อตั้งขึ้นเป็นแห่งแรกของภาคใต้ และลำดับที่ 7 ของประเทศ ซึ่งตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช (พื้นที่ทุ่งใหญ่)
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เกิดขึ้นในสมัยของรองศาสตราจารย์ประชีพ ชูพันธ์ ซึ่งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัยท่านแรก เนื่องจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย มีนโยบายที่จะจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ และให้อยู่ในความรับผิดชอบของคณะสัตวแพทยศาสตร์ที่จะจัดตั้งขึ้นมาใหม่ โดยในระยะแรกให้เป็นโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ และได้แต่งตั้งให้ ศาสตราจารย์ กิตติคุณ พีระศักดิ์ จันทร์ประทีป เป็นที่ปรึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ด้านการจัดการเรียนการสอนสาขาสัตวแพทยศาสตร์ และได้มอบหมายให้ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ธีระวิทย์ จันทร์ทิพย์ เป็นประธานคณะกรรมการดำเนินการในการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ รับผิดชอบในการจัดทำหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปริญญาตรี 6 ปี) และดำเนินการในการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ควบคู่กัน โดยได้เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีดความเจริญก้าวหน้าและพัฒนาตามลำดับ ดังนี้
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ได้มีการจัดการเรียนการสอน จำนวน 1 หลักสูตร ดังนี้
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ( เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2551 ในชื่อ คณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ ต่อมาได้โอนย้ายสาขาวิชาสัตวศาสตร์ไปสังกัดคณะเทคโนโลยี จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะสัตวแพทยศาสตร์ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2555 นับเป็นคณะวิชาลำดับที่ 18 ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปัจจุบัน คณะสัตวแพทยศาสตร์ มีที่ทำการอยู่ 2 เขตพื้นที่ ได้แก่ เขตพื้นที่ในเมือง และเขตพื้นที่นาสีนวน มีโรงพยาบาลสัตว์ในเครือทั้งหมด 3 แห่ง
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ ซึ่งเดิมการดำเนินงานหลักสูตรสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม นั้นถูกกำหนดไว้ในแผนปฏิบัติราชการ (แผน 4 ปี) ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (พ.ศ. 2549-2552) ให้ดำเนินงานหลักสูตรสัตวแพทยศาสตร์ เพื่อตอบความต้องการทางด้านสัตวแพทย์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
โดยโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ ประกอบด้วย 3 สาขาวิชาได้แก่ สาขาวิชาสัตวศาสตร์ สาขาวิชาสัตวแพทยศาสตร์และสาขาวิชาประมง อยู่ภายในคณะวิชาเดียวกัน และในปีงบประมาณ พ.ศ. 2550 โครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ จึงได้เสนอขอจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ต่อที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ในการประชุมครั้งที่ 1/2550 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้ดำเนินการในรูปแบบโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ไปก่อน ซึ่งหากมีความพร้อมจึงนำกลับมาเสนอต่อสภามหาวิทยาลัยลงความเห็นเพื่อจัดตั้งเป็นคณะต่อไป
ต่อมาในปี 2551 คณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์ จึงได้รับการอนุมัติตามประกาศมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เรื่อง จัดตั้ง"คณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์"พ.ศ. 2550 และใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Veterinary and Animal Sciences" โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2550 และประกาศคณะกรรมการอุดมศึกษา เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้งส่วนงานภายใน พ.ศ. 2551 ในการประชุมคร้งที่ 9/2551 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2555 สภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในคราวประชุมครั้งที่ 3/2555 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2555 ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะสัตวแพทยศาสตร์" ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Veterinary Sciences" โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในสถาบันอดุมศึกษา พ.ศ. 2550 และประกาศคณะกรรมการการอุดมศึกษา เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้งส่วนงานภายใน พ.ศ. 2551 และในคราวประชุมครั้งที่ 5/2555 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2555 สภามหาวิทยาลัยจึงมีมติให้คณะสัตวแพทยศาสตร์ เป็นส่วนงานภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตามพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในของสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2550 พร้อมทั้งโอนสาขาวิชาสัตวศาสตร์ และสาขาวิชาประมงไปสังกัดคณะเทคโนโลยี
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จัดสร้างศูนย์บริการวิชาการและวิจัย คณะสัตวแพทยศาสตร์ (โรงพยาบาลสัตว์ใหญ่ เขตพื้นที่โนนราษี อำเภอบรบือ) ประมาณ 20 ไร่ เพื่อใช้ในการเรียนการสอนภาคปฏิบัติและให้บริการวิชาการด้านสุขภาพสัตว์ใหญ่ และจัดหาโรงพยาบาลสัตว์ใหญ่สำหรับการตรวจรับรองจากสัตวแพทยสภาเมื่อรับนิสิตในปีการศึกษา 2556 โดยเริ่มสำรวจพื้นที่ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2555
คณะสัตวแพทยศาสตร์ บริหารงานโดยมีคณะกรรมการประจำคณะ มีคณบดีเป็นผู้นำการบริหาร รองคณบดีฝ่ายบริหารและรองคณบดีฝ่ายกิจการพิเศษ รับผิดชอบตามโครงสร้างองค์กร จัดแบ่งออกเป็น 1 สำนักงาน และ 4 ภาควิชาและหน่วยงานเทียบเท่าภาควิชา ดังนี้
ปัจจุบันคณะสัตวแพทยศาสตร์ จัดการเรียนการสอน 3 หลักสูตร และสำนักงาน ก.พ. รับรอง และ 1 หลักสูตรฝึกอบรม คือ
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีเกณฑ์การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต ทั้งสิ้น 6 โครงการ ได้แก่
รายนามคณบดีคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
การดำเนินการด้านโรงพยาบาลสัตว์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จะดำเนินการด้านโรงพยาบาลสัตว์ 3 แห่ง คือ
โรงพยาบาลสัตว์เพื่อการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีบริการในแผนกต่างๆ ไดแก่
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร เป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย โดยตั้งอยู่ ณ 140 ถนนเชื่อมสัมพันธ์ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 โดย ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวานิชย์ ได้เชิญ รองศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ดร.ดำรง พฤกษราช อดีตอาจารย์หัวหน้าภาควิชาจุลชีววิทยาทางสัตวแพทย์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เข้ามาเป็นคณบดีท่านแรก โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของรัฐในการผลิตบัณฑิตทางสัตวแพทย์เพื่อให้เพียงพอต่อความต้องการของประเทศที่มีการเจริญเติบโตและพัฒนาการทางด้านอุตสาหกรรมปศุสัตว์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรก ปีการศึกษา 2535-2536 จำนวน 10 คน ต่อมาทบวงมหาวิทยาลัยให้การรับรองมาตรฐานการศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2540 เป็นต้นไป (ตามหนังสือทบวงมหาวิทยาลัยที่ ทม 0207/6098 ลงวันที่ 7 เมษายน 2541) และสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ให้การรับรองคุณวุฒิปริญญาสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (สพ.บ) ตั้งแต่ปีการศึกษา 2540 เป็นต้นไป (ตามหนังสือ ก.พ. ที่ นร. 0708.8/873 ลงวันที่ 15 พฤษภาคม 2541)
คณะสัตวแพทยศาสตร์ เปิดสอนหลักสูตรในระดับปริญญาบัณฑิต 1 หลักสูตร
รองศาสตราจารย์ น.สพ.ดร.จตุพร กระจายศรี
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ น.สพ.ดร.ทนงศักดิ์ มะมม
อาจารย์ น.สพ.ดร.จำลอง มิตรชาวไทย
อาจารย์ สพ.ญ.ดร.อารยา สืบขำเพชร
อาจารย์ น.สพ.วีรพันธ์ นกแก้ว
อาจารย์ ดร.สรรเพชญ โสภณ
โรงพยาบาลสัตว์เพื่อการสอนด้านสัตว์เล็ก.
หยุดทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ (, "พระนามเต็ม" วิลเลิม อาเลกซันเดอร์ เปาล์ เฟรเดอริก โลเดอไวก์ ฟัน โอรันเยอ-นัสเซา, "พระราชสมภพ" 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1817, "สวรรคต" 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1890) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย
พระราชประวัติเบื้องต้น.
เจ้าชายวิลเลิมประสูติที่กรุงบรัสเซลส์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และสมเด็จพระราชินีอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาในพระเจ้าซาร์พอลที่ 1 แห่งรัสเซีย และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (พระธิดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คและแกรนด์ดัชเชสแคเทอริน ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย) ที่เมืองชตุทการ์ท ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1839
เมื่อสมเด็จพระราชินีโซฟีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1877 ทรงเข้าอภิเษกสมรสอีกครั้งกับเจ้าหญิงเอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระธิดาในเจ้าชายจอร์จ วิคเตอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์และเจ้าหญิงเฮเลนาแห่งนัสเซา
ถนนปราจีนธานี
ถนนปราจีนธานี หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 320 สายศาลนเรศวร–สถานีรถไฟปราจีนบุรี เริ่มต้นจากแยกจากถนนสุวรรณศรสายเก่า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3649) ที่ทางแยกศาลนเรศวร ตำบลบ้านพระ อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ผ่านแยกตัดกับทางหลวงชนบท ปจ.2008 ที่แยกดงหัวโขด ผ่านแยกตัดกับถนนสุวรรณศร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33) ผ่านตำบลดงพระราม สิ้นสุดบริเวณจุดตัดทางรถไฟบริเวณหน้าค่ายจักรพงษ์ เขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี มีระยะทางรวม 10 กิโลเมตร
พระอัพภันตราพาธพิศาล (กำจร พลางกูร)
ศาสตราจารย์ นายแพทย์ อำมาตย์ตรี พระอัพภันตราพาธพิศาล (กำจร พลางกูร) ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นแพทย์ชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญของการศึกษาทางการแพทย์โดยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมาชิกวุฒิสภา และอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิและรักษาการหัวหน้าแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กำจร พลางกูร เกิดในกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นศึกษาระดับมัธยมศึกษา ณ โรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นได้ทุนเล่าเรียนหลวงไปศึกษาต่อทางการแพทย์ เป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยการศัลยกรรมประเทศอังกฤษและสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยการแพทย์ประเทศอังกฤษ ภายหลังสำเร้จการศึกษาแล้ว กำจรเข้าดำรงตำแหน่งอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มสอนในวิชาชีวเคมีเมื่อปี พ.ศ. 2460 ควบคู่กับการประกอบวิชาชีพแพทย์ในโรงพยาบาลศิริราช ต่อมากำจรได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าภาควิชากายวิภาคศาสตร์ช่วงปี พ.ศ. 2481 - 2485 ควบคู่กับการดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงปี พ.ศ. 2481 - 2486 ทั้งนี้กำจรได้ดำรงตำแหน่งรักษาการแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2481 - 2482 อีกด้วย
กำจร พลางกูร ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชากรคนแรกของมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในช่วง พ.ศ. 2485 - 2488 และร่วมก่อตั้งแพทยะสมาคมแห่งกรุงสยาม ซึ่งมีลำดับต่อมาเป็นแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2464
เจเนซีส
ทูบีนัมเบอร์วัน
โครงการทูบีนัมเบอร์วัน  คือโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ใน ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงเป็นองค์ประธานอำนวยการโครงการรณรงค์ป้องกัน และแก้ไขปัญหายาเสพติด