pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังสงคราม ฟ็อชได้รับยศจอมพลจากกองทัพสหราชอาณาจักรและโปแลนด์ นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เช่น Order of Merit (สหราชอาณาจักร), Distinguished Service Medal (สหรัฐ) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีของสยาม ฟ็อชเสียชีวิตจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดที่กรุงปารีสในปี 1929 ร่างของเขาถูกฝังที่ออแตลเดแซ็งวาลีด
ชปิททาลอันแดร์เดรา
ชปิททาล หรือชื่อเต็มคือ ชปิททาลอันแดร์เดรา  เป็นเมืองชนบทในรัฐคารินเทีย ประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอลป์ บนทางเอาโทบานที่เชื่อมภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลี และสโลวีเนีย ด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบมิลชเต็ทเทอร์ (Millstättersee)
มินาโตะมิไร 21
นาริตะซัง
ไดโงะจิ
จอห์น บราวนิง
จอห์น โมเสส บราวนิง (23 มกราคม ค.ศ. 1855 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926) เป็นนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่ได้พัฒนาอาวุธปืนทหารและพลเรือนหลายชนิด กระสุน และกลไกปืน – ซึ่งอาวุธปืนดังกล่าวจำนวนมากยังคงใช้งานอยู่ทั่วโลก เขาได้ทำอาวุธปืนครั้งแรก เมื่ออายุ 13 ปี ในร้านขายปืนของพ่อ และได้รับรางวัลสิทธิบัตรอาวุธปืนกระบอกแรกของเขาที่ 128 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เมื่ออายุ 24 ปี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 19 และ 20 และเป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาอาวุธปืนอัตโนมัติและกึ่งอัตโนมัติที่ทันสมัย
บราวนิงได้มีอิทธิพลต่อการออกแบบอาวุธปืนเกือบทุกประเภท เขาได้คิดค้น หรือทำการปรับปรุงส่วนที่สำคัญสำหรับปืนไรเฟิลและปืนลูกซองที่สามารถยิงด้วยแบบนัดเดี่ยว แบบคานเหวี่ยง และแบบการปั๊ม (Pump-action) เป็นที่ถกเถียงได้ว่า การมีส่วนร่วมที่สำคัญของเขาในพื้นที่ของอาวุธปืนแบบอัตโนมัติ เขาได้พัฒนาปืนพกแบบอัตโนมัติที่มีความน่าเชื่อถือและกระทัดรัดเป็นครั้งแรกโดยการประดิษฐ์ระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้อง(telescoping bolt) เมื่อได้ทำการประสานรวมของลูกเลื่อนและกระบอกห่อหุ้มเข้าไปในสิ่งที่เรียกว่า สไลค์ปืนพก การออกแบบระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้องของบราวนิงนั้นมักจะพบเห็นได้ในปืนพกกึ่งอัตโนมัติทุกกระบอกที่ทันสมัย เช่นเดียวกับอาวุธปืนแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่ทันสมัยหลายกระบอก เขายังได้พัฒนาอาวุธปืนที่อัดบรรจุด้วยแก๊สขึ้นเป็นครั้งแรก ปืนกล โคลท์-บราวนิง โมเดล 1895 –ระบบที่เหนือชั้นกว่าการสะท้อนถอยหลังของระบบกลไกเพื่อเป็นมาตราฐานสำหรับการออกแบบอาวุธปืนที่บรรจุกระสุนด้วยตัวเองที่อำนาจการยิงที่สูงที่สุดในโลก เขายังได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาปืนใหญ่แบบอัตโนมัติ
การออกแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของบราวนิง ได้แก่ ปืนพก เอ็ม1911 ปืนกล เอ็ม1917 ที่ระบายความร้อนด้วยน้ำ เอ็ม1919 ที่ระบายความร้อนด้วยอากาศ และปืนกลหนัก เอ็ม2 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และบราวนิง ออโต-5 – ปืนลูกซองแบบกึ่งอัตโนมัติรุ่นแรก อาวุธบางส่วนยังคงผลิตอยู่ มักจะมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อนในรายละเอียดและการตกแต่งที่ประกอบโดยบราวนิงและผู้ที่ได้รับใบอนุญาตของเขา ปืนของเขาเป็นอาวุธปืนที่ถูกเลียนแบบมากที่สุดในโลก
เจ้า จงเสียง
เจ้า จงเสียง (赵忠祥; เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1942 ที่มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน; เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมืองปักกิ่ง) รู้จักกันในฐานะเป็นผู้ประกาศข่าวชาวจีน ในรายการซินเหวินเหลียนปัว และเป็นพิธีกรโทรทัศน์ ซึ่งได้ทำงานที่สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1959
เจ้า จงเสียงเป็นพิธีกรรายการรื่นเริงวันปีใหม่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีนและเป็นพิธีกรรายการสัตว์โลก (动物世界 Dongwu shijie) และพูดเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น การป้องกันการสูญพันธ์ของเสือโคร่งและมลพิษทางเสียงจากประทัด
โรงเรียนแฮร์โรว์
โรงเรียนแฮร์โรว์  โรงเรียนของรัฐสำหรับเด็กชายที่ตั้งอยู่ในย่าน แฮร์โรว์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2215 โดย จอห์น ลีออง เจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1
โรงเรียนแห่งนี้เป็นสถานศึกษาของบุคคลที่มีชื่อเสียงจากหลากหลายวงการทั่วโลกและในบรรดาศิษย์เก่าจำนวนมากของโรงเรียนมีเชื้อพระวงศ์จากประเทศไทยถึง 3 พระองค์ที่ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้คือ จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
ในปัจจุบันโรงเรียนแฮร์โรว์ได้เปิดสาขาของโรงเรียนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยตั้งอยู่ที่ เขตดอนเมือง ใกล้กับ สนามบินดอนเมือง ใช้ชื่อว่า โรงเรียนนานาชาติแฮร์โรว์
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yudai Yamamoto นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Isabel Grevelt นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Myrthe de Boer นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์
จอหน์ บราวนิง
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yang Binyu นักกีฬาจากประเทศจีน
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์ทีมผสม
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์ทีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritzซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 22 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Sini Siro, Yukino Yoshida, Ignaz Gschwentner และ Alexander Sergeev นักกีฬาจากทีมผสมจากหลายประเทศ ได้แก่ ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น ออสเตรีย และรัสเซ๊ย
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Thomas Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลชาย
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 16 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Rocco Baldini นักกีฬาจากประเทศอิตาลี
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์บุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 14 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Maria Costa Díez นักกีฬาจากประเทศสเปน
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทผลัดผสม
กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทผลัดผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Villars Winter Parkซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีปีนเขาครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 44 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Caroline Ulrich, Thomas Bussard, Thibe Deseyn และ Robin Bussard นักกีฬาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมผสม
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภททีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10-16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Palladium de Champéryซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 96 คน จาก 24 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Lukas Høstmælingen, Grunde Buraas, Nora Østgård และ Ingeborg Forbregd นักกีฬาจากประเทศนอร์เวย์
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง สโลปสไตล์
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง สโลปสไตล์ เป็นการแข่งขันกีฬาสโนว์บอร์ดที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Leysin Park &amp; Pipeซึ่งการแข่งขันกีฬาสโนว์บอร์ดครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 22 คน จาก 15 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Evy Poppe นักกีฬาจากประเทศเบลเยียม
วาล เอ. บราวนิง
วาล อเลน บราวนิง (20 สิงหาคม ค.ศ. 1895-16 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักอุตสาหกรรมชาวอเมริกัน ผู้ใจบุญ และผู้สร้างอาวุธปืนรุ่นที่สาม ปู่ของเขา โจนาธาน บราวนิง เปิดร้านขายปืนในอ็อกเดน, ยูทาห์ในปี ค.ศ. 1852 และพ่อของเขา จอห์น บราวนิง ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 20
บาร์บิเชอเรต
เคลมองต์ อัตต์ลี
โลหะหนัก
วางตลาด
อาการใจสั่น
การขาดแอลกอฮอล์
การขาดเหล้า
การขาดสุรา
อาการขาดเหล้า
อาการขาดแอลกอฮอล์
อาการขาดสุรา
กลุ่มอาการขาดแอลกอฮอล์
กลุ่มอาการขาดสุรา
กลุ่มอาการขาดเหล้า
โรคจิตชักนำโดยสาร
( หรือที่รู้จักอย่างสามัญในภาษาอังกฤษว่า toxic psychosis โดยอาจแปลว่า โรคจิตเหตุพิษ) เป็นโรคใช้สารเสพติด (substance use disorder) รูปแบบหนึ่ง ที่การใช้สารทำให้เกิดอาการโรคจิต
เป็นอาการที่เป็นผลของสารเคมีหรือยา รวมทั้งที่ร่างกายผลิตเอง
สารออกฤทธิ์ต่อจิตหลายอย่างปรากฏกว่าเป็นเหตุหรือทำอาการโรคจิตของผู้ใช้ให้แย่ลง
โรคจิตมีอาการเป็นความสับสน ประสาทหลอนทางตา และ/หรือประสาทหลอนทางสัมผัส
เป็นภาวะที่สมรรถภาพการรับรู้ความเป็นจริง ในการสื่อสาร และในความสัมพันธ์กับผู้อื่นเกิดพิการแล้วรบกวนการดำเนินชีวิต
แม้โรคจิตจะมีหลายแบบ แต่แบบที่สารชักนำก็สามารถชี้ไปที่สารใดสารหนึ่งโดยเฉพาะ ๆ
สาร.
อาการโรคจิตสามารถเกิดหลังจากใช้สารต่าง ๆ ทั้งที่ถูกและผิดกฎหมาย
ปกติแล้ว ภาวะเช่นนี้จะชั่วคราวและกลับคืนเป็นปกติได้ ยกเว้นที่เกิดจากยาปฏิชีวนะฟลัวโรควิโนโลน (fluoroquinolone มักใช้รักษาการติดเชื้อที่ทางเดินปัสสาวะ)
ยาที่ใช้รักษาโรค ที่ใช้อย่างผิด ๆ หรือที่หยุดแล้วมีอาการขาดอันก่ออาการโรคจิตรวมถึงยาดังที่จะกล่าวต่อไป
บัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง .
โรคจิตชักนำโดยสาร (substance-induced psychotic disorder) มีรหัสกำหนดโดย ICD-10 ระหว่าง F10.5—F19.5 รวมทั้ง
ส่วนรหัส F11.5 สำรองไว้สำหรับโรคจิตที่โอปิออยด์ชักนำ และ F17.5 สำหรับยาสูบ แต่ทั้งสองอย่างก็ไม่สัมพันธ์กับการก่อโรคจิตโดยดั้งเดิม
ยาผิดกฎหมายอื่น ๆ.
ยาที่ผิดกฎหมายอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้กล่าวมาก่อนรวมทั้ง
พืชเหล่านี้มีสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทที่อาจก่ออาการโรคจิต
สารที่ไม่ใช่ยา.
สารที่ปกติไม่ใช่ยาอาจก่ออาการโรคจิตรวมทั้ง
Substance-induced psychosis
Toxic psychosis
Substance-induced psychotic disorder
Drug-induced psychosis
Substance/medication-induced psychotic disorder
โรคจิตทำให้เกิดโดยสาร
โรคจิตที่ชักนำโดยสาร
โรคจิตที่ทำให้เกิดโดยสาร
โรคจิตที่สารชักนำ
โรคจิตที่สารทำให้เกิด
ลอระเซแพม
พันธะโคเวเลนซ์
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ Neo Phaliron Velodrome
ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 19 คน จาก 5 ประเทศ
โบโลตารารา..
โบโลตารารา.. (อักษรโรมัน:Bolo Ta Ra Ra..) เป็นอัลบั้มเพลงภาษาปัญจาบที่ร้องโดยดาเลอร์ เมห์นดี (Daler Mehndi) มันยังคงเป็นอัลบั้มแบบอินดี้ป็อป ซึ่งไม่ได้มาจากภาพยนตร์ที่ขายมากที่สุด ตัวอัลบั้มขายไปมากกว่า 20 ล้านฉบับ โดยขายไปมากกว่าล้านฉบับในรัฐเกรละ
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ Zappeion
ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 15 คน จาก 4 ประเทศ
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนที่จัดขึ้นใน เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8-12 เมษายน ค.ศ.1896 โดยได้จัดขึ้นที่ shooting gallery at Kallithea
ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงปืนครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 5 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 38 คน จาก 7 ประเทศ
รายพระนามพระมหากษัตริย์อารากอน
ราชอาณาจักรอารากอนได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 950–1035 ในตอนที่อาณาจักรเคานต์อารากอน ที่ราชอาณาจักรนาวาร์ได้มาในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถูกแยกออกจากนาวาร์ตามพินัยกรรมของพระเจ้าซันโชที่ 3 (ค.ศ. 1004–1035) ใน ค.ศ. 1164 การรวมกันทางราชวงศ์ระหว่างราชอาณาจักรอารากอนกับอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาสร้างราชบัลลังก์อารากอนขึ้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ราชอาณาจักรบาเลนเซีย, มายอร์กา และซิซิลี ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในราชบัลลังก์ ตามด้วยราชอาณาจักรซาร์ดิเนียและกอร์ซิกาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ราชบัลลังก์แห่งอารากอนมีตัวตนอยู่ต่อไปจนถึง ค.ศ. 1714 เมื่อระบอบรัฐธรรมนูญที่แยกจากกัน (รัฐธรรมนูญกาตาลา, อารากอน ฟูเอโร และฟูร์แห่งบาเลนเซีย) ถูกปัดตกไปใน "พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา" ในตอนจบของสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ราชวงศ์ฆิเมเนส, 1035–1164.
การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งนาวาร์ ทำให้อารากอนถูกรับช่วงต่อโดยพระโอรส รามิโร ในฐานะรัฐปกครองตนเอง
ราชวงศ์ตรัสตามารา, ค.ศ. 1412–1516.
ผู้อ้างสิทธิ์แข่งกับฆวนที่ 2, ค.ศ. 1462–1472.
ในช่วงของสงครามกลางเมืองกาตาลา มีสามคนที่อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ แต่ไม่ได้ถูกรวมเข้าไปในราชอาณาจักรบาเลนเซีย
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ค.ศ. 1516–1700.
ตัวอารากอนเองยังคงภักดีต่อเฟลิเปที่ 4 ในช่วงสงครามผู้เก็บเกี่ยว ในขณะที่กาตาลุญญาหันไปจงรักภักดีต่อหลุยส์ที่ 13 และหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส โปรตุเกสแยกตัวออกมาใน ค.ศ. 1640 การ์โลสที่ 2 สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก, ค.ศ. 1705–1714.
ในช่วงสงคราม ฟีลิป ด็องฌู ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิบูร์บงในสเปนเลิกล้มราชบัลลังก์แห่งอารากอน หลังจากนั้นก็ไม่มีพระมหากษัตริย์อารากอนอีก อย่างไรก็ดี พระมหากษัตริย์สเปนจนถึงอิซาเบลลาที่ 2 เรียกตนเองว่า "กษัตริย์/พระราชินีแห่งสเปน" บนเหรียญ ยังคงใช้ระบบการตั้งชื่อตามธรรมเนียมดั้งเดิมของราชบัลลังก์อารากอนที่สูญสลายไปในเอกสารทางการ
โนบูตาเกะ คนโด
โนบูตาเกะ คนโด (; ; 25 กันยายน ค.ศ. 1886 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953) เป็นพลเรือเอกในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะผู้บัญชาการของกองเรือที่ 2 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งเป็นกองกำลังหลักที่แยกออกของกองทัพเรือสำหรับปฏิบัติการโดยตนเอง คนโดได้รับการยกย่องว่ามีความสำคัญเป็นอันดับสองรองจากพลเรือเอก อิโซโรกุ ยามาโมโตะ
คนโดเป็นชาวโอซากะ เขาสำเร็จการศึกษาในระดับต้น ๆ ของนักเรียนนายร้อย 172 นายจากรุ่นที่ 35 ของโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1907 ในฐานะว่าที่เรือตรี เขาได้ทำหน้าที่ในเรือลาดตระเวน"อิซึกูชิมะ" และเรือประจัญบาน"มิกาสะ" หลังจากการเริ่มดำเนินงานในฐานะเรือตรี เขาได้รับมอบหมายให้ประจำเรือลาดตระเวน"อาโซะ", เรือพิฆาต"คิซารางิ" และเรือประจัญบาน"คงโง" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912–1913 เขาได้เป็นผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารเรือต่อสหราชอาณาจักร หลังจากที่เขากลับไปญี่ปุ่น เขาได้ทำหน้าที่ใน"ฟูโซ"ช่วงสั้น ๆ จากนั้นในตำแหน่งเจ้าหน้าที่จำนวนมากตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1916–1917 เขาได้เป็นหัวหน้านายทหารปืนใหญ่ใน"อากิซึชิมะ"
Nobutake Kondō
พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์)
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ร.น. (23 ตุลาคม 2433-27 มิถุนายน 2501) มีนามเดิมว่า ทองดี สุวรรณพฤกษ์ อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ อดีตรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตราชองครักษ์เวร และนายทหารพิเศษประจำกองทัพเรือ
เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ที่ตำบลบ้านลาดขมิ้น อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนที่ 11 จากทั้งหมด 12 คนของ นายกร่าง และ นางผึ้ง สุวรรณพฤกษ์
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดทรงประมูล (ปัจจุบันถูกรื้อทิ้งไปแล้ว) โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนโฆษิตสโมสร
จากนั้นจึงได้เข้าเป็นนักเรียนนายเรือเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 จบการศึกษาและเข้าประจำการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2451 รุ่นเดียวกับพระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน)
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ประดับยศ ว่าที่เรือตรีผู้ช่วย เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2451 และได้รับพระราชทานยศ เรือตรีผู้ช่วย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานยศ เรือโท เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2454 ต่อมาขณะที่ท่านเป็น ผู้บังคับการเรือตอร์ปิโด ๓ ก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ราชองครักษ์เวร เมื่อวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2454
ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ เรือเอก พร้อมกับรับพระราชทานนามสกุล สุวรรณพฤกษ์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2457 เป็นลำดับที่ ๑๖๖๗ และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงเริงกลางสมร ศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2457 ในขณะที่ท่านเป็น ผู้บังคับการกองโรงเรียนพลทหารเรือที่ ๓
ต่อมาท่านได้รับพระราชทานยศ นาวาตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 ยศ นาวาโท เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 จากนั้นท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระเริงกลางสมร ศักดินา ๑๐๐๐ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2464 และได้รับพระราชทานยศ นาวาเอก เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2466 ต่อมาท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองครักษ์เวรอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับ พลเรือตรี พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) เมื่อวันที่ 28 เมษายน ศกเดียวกัน
ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2467 ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาวิชิตชลธี ศักดินา ๑๕๐๐ ต่อมาท่านซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการกรมชุมพลทหารเรือ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้รั้งตำแหน่งหรือรักษาราชการในปัจจุบันในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพเรือแทนนาวาเอก พระยาหาญกลางสมุทร์ (บุญมี พันธุมนาวิน) ที่ไปรั้งตำแหน่งผู้บัญชาการกรมชุมพลทหารเรือเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467
ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นราชองครักษ์เวรอีกวาระหนึ่ง จากนั้นท่านจึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้รั้งตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2470 กระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2472 จากนั้นท่านจึงได้ย้ายไปรั้งตำแหน่ง ผู้บัญชาการกองทัพเรือ แทน พลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ไปดำรงตำแหน่ง เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 และในวันที่ 11 ธันวาคม ศกเดียวกัน ท่านก็ได้กลับมารับตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือแทน พลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ไปรั้งตำแหน่งแม่ทัพเรือ นอกจากนี้ยังได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งราชองครักษ์เวรอีกวาระหนึ่งเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2474
หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ได้ 12 วันคือในวันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ท่านก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารเรือ จากนั้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ สืบต่อจากพลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ได้โอนย้ายไปรับราชการที่กระทรวงมหาดไทย โดยมีนาวาโท หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย) เป็นรองผู้บัญชาการทหารเรือ และนาวาโท หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) เป็นเสนาธิการทหารเรือ แต่หลังจากดำรงตำแหน่งได้เพียง 4 เดือน นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ก็ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2476 เนื่องจากป่วยทุพพลภาพ
ต่อมาในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนายทหารพิเศษประจำกองทัพเรือ
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรี พร้อมกับ เรือเอก หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ในสมัยรัฐบาล พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ซึ่งนับเป็นตำแหน่งรัฐมนตรีสมัยแรกของท่าน แต่หลังจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีได้เพียง 4 เดือนท่านก็ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476 เนื่องจากป่วยทุพพลภาพ
กระทั่งวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 หรือ 3 วันหลังการรัฐประหารเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ก็ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีสมัยที่ 2 ในสมัยรัฐบาล พันตรี ควง อภัยวงศ์ แต่ได้พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เนื่องจากคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ได้เข้าถวายสัตย์ปฏิญาณตนเรียบร้อยแล้ว
ต่อมาในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในสมัยรัฐบาล พันตรี ควง อภัยวงศ์ อีกเช่นกัน แต่ดำรงตำแหน่งได้เพียงเดือนเศษก็ต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจาก พันตรีควง และคณะรัฐมนตรีได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งทั้งคณะเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2491 โดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสืบต่อในวันเดียวกัน และหลังจากนั้นท่านก็มิได้ยุ่งเกี่ยวกับวงการเมืองอีกเลย
ซาแมนธา เซพัลเวดา
ซาแมนธา เซพัลเวดา  เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจของลองไอแลนด์ที่ได้รับชื่อเสียงเมื่อ"นิวยอร์กโพสต์"รายงานว่าเธอยังเป็นนางแบบเย้ายวนใจทางอินเทอร์เน็ต
ซาแมนธา เซพัลเวดา เกิดที่สาธารณรัฐโดมินิกัน แล้วย้ายไปสหรัฐกับแม่และพี่สาวของเธอเมื่อเธออายุห้าขวบ ในปี ค.ศ. 2003 ช่วงปีสุดท้ายในไฮสกูลของเธอ เธอได้รับทุนการศึกษาด้านกีฬาเพื่อเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ และชล็อสอวอร์ดของรัฐนิวยอร์กสำหรับลาครอสสาว
เซพัลเวดาบอกกับ"นิวยอร์กโพสต์" ว่าหลังจากได้รับวุฒิบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตเธอได้ตัดสินใจทำงานด้านการบังคับใช้กฎหมาย ไม่ใช่การเงิน เพราะเธอคิดว่าเธอจะสามารถช่วยเหลือผู้คนในด้านการบังคับใช้กฎหมายได้ดีกว่า
ช่วงกลางปี ค.ศ. 2013 เพื่อนคนหนึ่งได้เชิญเธอให้เป็นนางแบบในรันเวย์แฟชันโชว์ให้แก่บริษัทชุดชั้นในของพวกเขา เซพัลเวดายอมรับ และเริ่มเป็นนางแบบชุดชั้นใน รวมถึงชุดว่ายน้ำในช่วงนอกเวลางาน
ในปี ค.ศ. 2013 เซพัลเวดาปรากฏตัวในวิดีโอที่ตั้งใจจะแนะนำ และการระดมทุนที่ไว้ใจได้สำหรับรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์ชื่อ"อเมริกาส์เนกซ์เกรตเทรนเนอร์" ส่วนในปี ค.ศ. 2014 นิตยสาร"มัสเซิลแอนด์ฟิตเนส" ได้เลือกเซพัลเวดาในฐานะหนึ่งในผู้หญิงในรูปถ่ายที่มีชื่อว่า "สาวสุดฮอตแห่งโรงยิมของอเมริกา" และนิตยสาร"อินไซต์ฟิตเนส" ได้ลงประวัติของเธอในปี ค.ศ. 2015 กระทั่งภายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เซพัลเวดามีผู้ติดตาม 110,000 รายในอินสตาแกรม
เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2017 หนังสือพิมพ์"นิวยอร์กโพสต์"ได้ตีพิมพ์บทความระบุว่าเธอเป็นนางแบบเต็มเวลา เซพัลเวดากล่าวในภายหลังว่าเธอทำงานเป็นนางแบบมาสามปีแล้ และเพื่อนร่วมงานตำรวจของเธอก็รับรู้ รวมถึงสนับสนุนการเดินแบบของเธอ ท่ามกลางสื่อที่ผลิตบทความ เซพัลเวดาได้ให้สัมภาษณ์หลายครั้ง แต่ปฏิเสธต่อชื่อกรมตำรวจของเธอเพื่อหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์เชิงลบที่อาจเกิดขึ้นระหว่างอาชีพทั้งสองของเธอ การประชาสัมพันธ์ทำให้ผู้ติดตามอินสตาแกรมของเธอเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า โดยบทสัมภาษณ์ในเครือฟอกซ์นิวส์ นิวยอร์ก และรูปภาพใน"แม็กซิม"
ในปี ค.ศ. 2017 เซพัลเวดาทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในลองไอส์แลนด์
ในปี ค.ศ. 2019 เซพัลเวดามีบทบาทใน"ดรีมพรอมบูติก" ซึ่งมอบชุดสวยฟรีให้แก่นักเรียนที่โรงเรียนมัธยมซึ่งเธอสำเร็จการศึกษา รายงานของหนังสือพิมพ์"ลองไอแลนด์เฮรัลด์"แสดงให้เห็นว่าเซพัลเวดายังช่วยนักเรียนเลือกชุด นอกจากนี้ เซพัลเวดายังเป็นอาสาสมัครในโครงการท้องถิ่นที่ช่วยจัดหาอาหารสำหรับผู้สูงอายุที่อ้างว้าง
เซพัลเวดาได้อาสาใช้ทักษะการจัดการทางการเงินของเธอให้แก่โครงการพลังงานที่ยั่งยืนในประเทศไทย
เซพัลเวดาให้คำปรึกษาแก่นักเรียนไฮสกูล โดยให้กำลังใจพวกเขาไปวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย
Samantha Sepulveda
บริษัท บริหารสินทรัพย์ กรุงเทพพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) (อักษรย่อ: BAM) เป็นบริษัทมหาชนประกอบธุรกิจบริหารจัดการสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ (NPL) และทรัพย์สินรอการขาย (NPA)
จัดตั้งขึ้นตามแผนฟื้นฟูระบบสถาบันการเงินของกระทรวงการคลัง ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เพื่อบริหารจัดการสินทรัพย์ ด้อยคุณภาพของธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัด (มหาชน) (BBC) ได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และได้รับอนุญาตจากธนาคารแห่งประเทศไทยให้ประกอบกิจการเป็นบริษัทบริหารสินทรัพย์ ตามพระราชกำหนดบริษัทบริหารสินทรัพย์ พ.ศ. 2541 เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2542