pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวถามอัศวินว่า จะลงสมัครเลือกตั้งผู้ว่าราชการ กทม. สมัยหน้าด้วยหรือไม่ อัศวินระบุว่า "ขณะนี้ยังเป็นผู้ว่าราชการ กทม. จะไปสมัครทำไม จะให้ลาออกพรุ่งนี้แล้วไปสมัครเหรอ"
จากนั้นผู้สื่อข่าวถามถึงกรณีกระแสข่าวพรรคพลังประชารัฐ เตรียมบุคคลลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการ กทม. ประกอบด้วย พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี และสุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (ต่อมาเปิดตัวลงสมัครในนาม พรรคประชาธิปัตย์) ใครเป็นคู่แข่งน่ากลัวที่สุด อัศวินระบุว่า "ไม่กลัวใครเลย ตอนนี้เกิดมาจะอายุ 70 ปีแล้ว ปืนก็ยังไม่กลัว ระเบิดยังไม่กลัว สมัครผู้ว่าราชการ กทม. จะไปกลัวทำไม แล้วผมก็ยังไม่ได้คิดจะลงสมัคร ขอให้หมดวาระก่อน แล้วค่อยมาถามผมหรือถ้าเขาประกาศรับสมัครแล้วค่อยมาถามผมและตอนนี้ไม่ต้องมาถามผมเพราะยังเป็นผู้ว่าราชการ กทม. อยู่ ยังไม่ได้ลาออกจากผู้ว่าราชการ กทม."
อัศวินกล่าวต่อว่า ขณะนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ตัดสินใจ แต่จะทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพราะหากสมมติว่าในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มีประกาศเลือกตั้งผู้ว่าราชการ กทม. พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการตนก็ค่อยตัดสินใจวันนั้น เพราะตนเป็นคนง่าย ๆ ไม่ต้องมีการวางแผน แต่ขณะนี้ยังไม่ถึงเวลาและเรื่องการเลือกตั้งให้เป็นในส่วนของรัฐบาล
ผู้สื่อข่าวถามถึงกรณีพรรคพลังประชารัฐ มีชื่อบุคคลสามคนเป็นผู้สมัครลงเลือกตั้งผู้ว่าราชการ กทม. แต่อัศวินไม่มีพรรคการเมืองสนับสนุน อัศวินกล่าวเพียงว่า "ผมไม่มีพรรคการเมือง มีแต่พี่น้องประชาชน"
ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565 อัศวินลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าราชการ กทม. เพื่อเตรียมลงสมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่งดังกล่าว ซึ่งมีกำหนดเปิดรับสมัครในอีกหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น
ในปี 2565 อัศวิน ขวัญเมืองยื่นรายการทรัพย์สิน 11.5 ล้านบาทต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ โดยระบุว่ามีที่ดิน 6 แปลง ยานพาหนะ 1 คันและทองคำรูปพรรณ และแจ้งว่ามีรายได้จากเงินเดือน เงินเพิ่มและบำนาญเท่านั้น
ถนนเดชาวุธ
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง  เป็นหนึ่งใน 12 กลุ่ม ให้การศึกษาในระดับมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 เป็นโรงเรียนสหศึกษา จัดการเรียนการสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง เป็น 1 ใน 12 โรงเรียนที่กรมสามัญศึกษาจัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณที่ทรงมีต่องาน ด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อสนองตามพระราชประสงค์ที่ทรงมุ่งมั่นส่งเสริมคุณภาพชีวิตใน ด้านความเป็นอยู่และการศึกษาของประชาชนโดยเฉพาะใน ท้องถิ่นห่างไกลโดยให้โอกาสแก่เยาวชนที่มีความสนใจและมีความสามารถด้านนี้ตั้งแต่เยาว์วัย โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งดังนี้
โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง เริ่มรับนักเรียนเข้าเรียนเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยรับนักเรียนชั้น ม.1 และ ม.4 ชั้นละ 2 ห้อง และเปิดทำการเรียนการสอนในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 โดยในช่วงระยะเวลา 2 ปีแรกที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง เปิดทำการเรียนการสอนนั้นยังไม่มีอาคารเรียน จึงได้อาศัยขอใช้พื้นที่ของวิทยาลัยพลศึกษา จังหวัดตรัง ซึ่งตั้งอยู่ในอำเภอย่านตาขาว เป็นสถานที่ดำเนินการเรียนการสอน ชั่วคราวระหว่างดำเนินการสร้างอาคาร สถานที่ จนกระทั่งปีการศึกษา 2539 จึงได้ย้ายมาใช้สถานที่ใหม่ คือบริเวณตำบลบางรัก อำเภอเมือง และยังคงมีการก่อสร้างอาคารเพิ่มเติมจนแล้วเสร็จทั้งหมดในปีการศึกษา 2541 อย่างไรก็ดียังมีการเรียนการสอนบางวิชาที่ดำเนินการนอกโรงเรียน เช่น วิชาพลศึกษา:การว่ายน้ำ เป็นต้น
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย ประเภทนักเรียนประจำ และ ไป-กลับ สังกัดกรมสามัญศึกษา โดยมีวิสัยทัศน์คือ “ มุ่งพัฒนาให้นักเรียนเป็นคนดี มีคุณธรรม มีความรู้ และทักษะทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม มีพื้นฐานทางด้านภาษา นิยมไทย และอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ” ทั้งนี้การเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีเฉพาะสายวิทยาศาสตร์เท่านั้น
โครงการพิเศษ.
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง เป็นโรงเรียนที่มีวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งคือ ส่งเสริมนักเรียนที่มีความร้ ู้ความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ดังนั้นโรงเรียนจึงมีโครงการ ดังนี้
ตัวบั๊กส์ หัวใจไม่บั๊กส์
ตัวบั๊กส์ หัวใจไม่บั๊กส์  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสัญชาติอเมริกัน ผลิตโดย พิกซาร์ และจัดจำหน่ายโดย บัวนา วิสตา ดิสทริบิวชัน กำกับภาพยนตร์โดย จอห์น แลสซีเตอร์ (John Lasseter) โดยมี แอนดรูว์ สแตนตัน (Andrew Stanton) ร่วมกำกับ ออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2541 และออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันลำดับที่ 2 ของพิกซาร์
เรื่องราวเกิดขึ้นบน Ant Island ที่เป็นที่พักของเหล่ามดกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ใต้ร่มไม้ที่กว้างใหญ่ท่ามกลางทุ่งกว้างและคูน้ำ เหตุการณ์ เกิดขึ้นเมื่อเหล่ามดถูกฝูงตั๊กแตนเกเรที่นำโดย ฮ๊อปเปอร์ เข้ามาก่อกวนและสั่งให้จัดหาเสบียงส่วนหนึ่งแบ่งให้กับพวกตน พวกมด จึงต้องขวนขวายหามาเตรียมไว้ให้ทันเวลา แต่โชคร้ายที่ฟลิค มดงานที่มีความคิดสร้างสรรค์ ชอบประดิษฐ์ของแปลกๆใหม่ๆขึ้นมาใช้ประโยชน์ในขณะที่ถูกมดตัวอื่นๆหัวเราะ เยาะและไม่อยากจะคบหาสมาคมด้วย เพราะว่าฟลิคเผลอทำอาหารที่จะมอบให้กับฮ๊อปเปอร์ตกลงไปในน้ำทั้งหมด ทำให้ฮ๊อปเปอร์โมโห ว่าพวกมดกล้าท้าทายจึงเอาเรื่องกับแอ๊ตต้า ราชินีมดฝึกหัดที่เตรียมตัวจะเป็นราชินีมดที่แท้จริงในอนาคต ฮ๊อปเปอร์ให้โอกาสกับแอ๊ตต้า อีกครั้งในการเก็บอาหารมาให้กับพวกตนก่อนที่ฤดูหนาวจะมาถึงฟลิคเองจึงตัดสินใจชดใช้ความผิดบวกกับความต้องการที่จะช่วยให้ Ant Island ปลอดภัยไม่ถูกรบกวนจากฮ๊อปเปอร์เสียที จึงตัดสินใจ เดินทางออกตามหาแมลงผู้กล้าให้มาช่วยปกป้องพวกตนจากฮ๊อปเปอร์เสีย แอ๊ตต้าและมดในสภาตัวอื่นๆก็เต็มใจอนุญาตเพราะรู้ว่ายังไง ฟลิคก็ไม่มีทางทำได้ และถ้าฟลิคไม่อยู่ก็จะได้มีเวลาเตรียมเสบียงให้พวกฮ๊อปเปอร์ได้สะดวกขึ้น ท่ามกลางเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจของมด ตัวอื่นๆใน Ant Island ที่เห็นฟลิคเดินจากไป ด๊อต เจ้าหญิงมดตัวน้อยก็เป็นมดตัวเดียวที่ให้กำลังใจกับฟลิคเสมอมา และก็รู้ดีว่าฟลิคจะต้อง ตามหาแมลงผู้กล้ามาได้อย่างแน่นอน ทางด้านหนึ่งในแคมป์การแสดงละครสัตว์ของเหล่าแมลงที่มีพี.ที.ฟลีเป็นหัวหน้าคณะและมีแมลงนักแสดงของทีมอย่าง ฟรานซิส สลิม และ แฮมลิช ทีมแมลงตัวตลกฝืดทั้งสาม, โรซี่ นักฝึกสัตว์ดุร้ายอย่าง ดิม, แมนนี่ และ ยิปซี นักมายากล และ ทัค กับ โรล สองกุ๊ดจี่เชื้อสาย ฮังกาเรี่ยนที่คุยกับชาวบ้านไม่ค่อยรู้เรื่อง ระหว่างที่แสดงให้ฝูงแมลงวันได้ดูอยู่นั้นฟรานซิสก็ไปมีเรื่องกับแมลงวันด้วยกันและทะเลาะกัน พีทีฟลี จึงคิดการแสดงที่ถือว่าน่าดูที่สุด แต่การแสดงกลับผิดพลาดไปซะทุกอย่าง แมลงละครสัตว์ทั้งหมดจึงถูกพี.ที.ฟลีไล่ออกแล้ว ก็มานั่งแก้เซ็งกัน ในบาร์กลางเมืองแมลงแห่งหนึ่ง ฟลิคได้เดินทางมาพบกับแมลงละครสัตว์เหล่านี้พอดี และเข้าใจผิดคิดว่าพวกฟรานซิสคือแมลงผู้กล้าที่จะสามารถ ช่วยตนได้จึงขอร้องฟรานซิสและพรรคพวกให้เดินทางไปกับตน พวกฟรานซิสได้โอกาสที่จะหนีไปจากกลุ่มแมลงวันที่เข้ามาหาเรื่องพอดีจึง ตกลงรับข้อเสนอของฟลิคและมุ่งหน้าสู่ Ant Island ทันที เมื่อทั้งหมดมาถึง Ant Island
แล้วประชาชนชาวมดต่างก็ยินดีปรีดากันอย่างมากและจัดงานฉลองให้แก่ฟรานซิสและพวกกันอย่างยิ่งใหญ่ พวกแมลง ละครสัตว์จึงรู้ความจริงและแอบหนีไป ฟลิคจึงรู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วแมลงเหล่านี้เป็นใคร ในขณะที่ฟลิคไล่ตามพวกฟรานซิสอยู่นั้น ด๊อตที่ไล่ตาม ฟลิคมาก็ถูกนกไล่ตามเพื่อจะกิน แมลงละครสัตว์ทั้งหมดจึงรีบมาช่วยและป้องกันด๊อตได้สำเร็จ ท่ามกลางเสียงโห่ร้องอย่างสรรเสริญของฝูงมดที่ ดูเหตุการณ์อยู่นั้น แมลงละครสัตว์ทั้งหมดจึงตัดสินใจพักในAnt Islandชั่วคราวเพราะฟรานซิสเองก็ได้รับบาดเจ็บขณะที่ช่วยด๊อตเอาไว้ ส่วน ฟลิค ก็ได้ความคิดที่จะปราบฮ๊อปเปอร์จึงวางแผนสร้างนกจำลองที่ทำขึ้นมาจากกิ่งไม้และใบไม้ขึ้นมาเพื่อหลอกฮ๊อปเปอร์ให้กลัวและหนีไป และก็ได้รับความร่วมมือจากเพื่อนๆและฝูงแมลงละครสัตว์ด้วยกันเป็นอย่างดี ขณะนั้นเอง พี.ที.ฟลีก็มาตามแมลงละครสัตว์ให้กลับไปกับคณะอย่างเดิม เหล่ามดจึงรู้ความจริงและโมโหฟลิคที่หลอกลวงพวกตนมาตลอด ฟลิคจึงถูกเนรเทศและต้องเดินทางไปกับพวกฟรานซิสด้วย ท่ามกลางความหมดหวังของเหล่ามดใน Ant Island มดทุกตัวต่างเสียกำลังใจและหาทาง ที่จะเอาเสบียงมามอบให้กับฮ๊อปเปอร์ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อฮ๊อปเปอร์บุกมาถึงและรู้ว่าพวกมดไม่ได้เตรียมอาหารเอาไว้ให้จึงโมโหและสร้างความน่าสะพรึงกลัว แก่มดทุกตัว ด๊อตรู้ว่าฮ๊อปเปอร์จะฆ่าราชินีมดหลังจากที่ภารกิจเสร็จสิ้นแล้วจึงรีบตามหาฟลิคให้กลับมาช่วยพวกตนด้วย แม้จะต้องเสี่ยงขนาดไหน ด๊อตก็ต้องฝ่าไปหาฟลิคให้ทันเวลา เมื่อฟลิครู้เรื่องจากด๊อตแล้ว จึงกลับมาพร้อมกับพวกแมลงละครสัตว์ที่เต็มใจให้ความร่วมมือด้วย แมนนี่ใช้มายากลหลอกพวกฮ๊อปเปอร์และช่วย ราชินีให้ปลอดภัยได้สำเร็จ จากนั้นยิปซีก็ให้สัญญาณฟลิคและเหล่ามดน้อยทั้งหลายร่อนนกยักษ์จำลองลงมาเพื่อหลอกฮ๊อปเปอร์และลูกน้อง แผนการ ของฟลิคเกือบจะสำเร็จถ้าพี.ที.ฟลีไม่เอาไฟมาจุดและจัดการเผานกจำลองไหม้หมดในพริบตา ยิ่งกว่านั้นฝนก็ตกลงมาทำให้พวกมดต่างหนีตายกันอลหม่าน ไปหมด เมื่อฮ๊อปเปอร์รู้ความจริงว่าตนถูกมดอย่างฟลิคหลอกเอาง่ายๆจึงโมโห และพยายามตามไล่ฆ่าฟลิคเสียให้ตาย พวกดิม สลิม แอ๊ตต้าและเหล่าแมลงละครสัตว์ก็ตามมา ช่วยฟลิคเอาไว้จนกระทั่งมาถึงรังของนกที่เคยตามล่าด๊อตมาแล้ว ฟลิคจึงใช้อุบายเสี่ยงชีวิตตัวเองให้นกหันมาเจอกับฮ๊อปเปอร์และจับฮ๊อปเปอร์ก็ตกเป็นอาหารของลูกนกทั้ง 3ตัวในรังทันที หลังจากที่ Ant Island ปราศจากศัตรูมารบกวนแล้ว เหล่าแมลงละครสัตว์ทั้งหลายก็ออกเดินทางตระเวนออกแสดงตามที่ต่างๆอีกครั้งหนึ่ง โดยที่มีมอลต์ ญาติผู้น้อง ของฮ๊อปเปอร์เป็นสมาชิกใหม่ของคณะเดินทางไปด้วย ฟลิค แอ๊ตต้า ด๊อต และมดทุกตัวใน Ant Island ก็อาศัยอยู่อย่างมีความสุขตลอดมา
ถนนเพชรเกษม
ถนนเพชรเกษม  ซึ่งมีระยะทางส่วนใหญ่เป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 สายกรุงเทพมหานคร–จุดผ่านแดนถาวรสะเดา (เขตแดนไทย/มาเลเซีย) เป็นทางหลวงแผ่นดินสายประธานของประเทศไทย ที่มีเส้นทางมุ่งสู่ภาคใต้ของประเทศไทย มีระยะทาง 1310.554 กิโลเมตร นับเป็นทางหลวงหรือถนนสายที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ถนนเพชรเกษมมีเส้นทางเริ่มต้นที่สะพานเนาวจำเนียร (ข้ามคลองบางกอกใหญ่) ระหว่างเขตบางกอกใหญ่กับเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร สิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสะเดา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา บริเวณเขตแดนประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย เชื่อมต่อกับทางด่วนเหนือ–ใต้ สายเหนือ ที่เมืองบูกิตกายูฮีตัม รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย บางช่วงของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 2 และทางหลวงเอเชียสาย 123
ถนนเพชรเกษมตั้งชื่อตามชื่อหลวงเพชรเกษมวิถีสวัสดิ์ (แถม เพชรเกษม) อธิบดีกรมทางหลวงคนที่ 7 หลวงเพชรเกษมวิถีสวัสดิ์เป็นนักเรียนทุนของกรมรถไฟหลวง เมื่อพ.ศ. 2464 ไปศึกษาวิชาวิศวกรรมโยธาที่สหราชอาณาจักร และกลับมารับราชการที่กรมรถไฟหลวง ตำแหน่งนายช่างผู้ช่วย กองแบบแผน กรมรถไฟหลวง ต่อมาย้ายไปสังกัดกรมทาง เมื่อถนนเพชรเกษมสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2493 จึงได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่บุคคลดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน ตามนโยบายของรัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ที่ให้ตั้งชื่อถนนตามชื่อนายช่างใหญ่ผู้ควบคุมการก่อสร้างหรือการบังคับบัญชารับผิดชอบ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ยังมีชื่ออื่นในช่วงเส้นทางต่าง ๆ ดังนี้
ถนนเพชรเกษมเริ่มต้นที่สะพานเนาวจำเนียร (สะพานข้ามคลองบางกอกใหญ่) ผ่านเขตบางกอกใหญ่ เขตภาษีเจริญ เขตบางแค และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร แล้วผ่านลงไปยังจังหวัดทางภาคตะวันตกและภาคใต้ โดยผ่านจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดชุมพร แล้วตัดเข้าจังหวัดระนอง (ไม่ผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดนครศรีธรรมราช) แล้วผ่านจังหวัดพังงา จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง และสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสะเดา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เชื่อมต่อกับเมืองบูกิตกายูฮีตัม รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
ระยะทางส่วนใหญ่ของถนนเพชรเกษมมีฐานะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 โดยมีบางช่วงที่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 2 (ตั้งแต่ทางแยกต่างระดับบางแค กรุงเทพมหานคร ถึงทางแยกต่างระดับปฐมพร จังหวัดชุมพร และตั้งแต่ทางแยกเอเชีย จังหวัดพัทลุง ถึงจุดผ่านแดนถาวรสะเดา จังหวัดสงขลา) และทางหลวงเอเชียสาย 123 (ตั้งแต่ทางแยกต่างระดับนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ถึงทางแยกหนองตะแคง จังหวัดราชบุรี) อนึ่ง เมื่อถนนเพชรเกษมผ่านเข้าไปในท้องถิ่นบางแห่ง เช่น กรุงเทพมหานคร เทศบาลนครอ้อมน้อย เทศบาลเมืองพังงา เทศบาลนครตรัง จะมีฐานะเป็นทางหลวงท้องถิ่น มิใช่ทางหลวงแผ่นดิน เนื่องจากกรมทางหลวงได้ถ่ายโอนความรับผิดชอบให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเหล่านั้นแล้ว
ช่วงกรุงเทพมหานครถึงอำเภอปากท่อ.
ถนนเพชรเกษมช่วงต้นสาย ตั้งแต่แยกท่าพระถึงทางต่างระดับบางแค มีเส้นทาง รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซ้อนทับเหนือถนน โดยถนนเพชรเกษมในเขตกรุงเทพมหานคร จะเป็นถนนคอนกรีตสลับกับถนนลาดยาง ขนาด 6 ช่องจราจร แบ่งทิศทางการจราจรโดยเกาะกลางถนน และ 8 ช่องจราจรในช่วงแยกบางแคถึงคลองทวีวัฒนา เมื่อเข้าสู่เขตเทศบาลนครอ้อมน้อย ถนนจะมีขนาด 8 ช่องจราจร แล้วเบนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามแม่น้ำท่าจีน ไปบรรจบถนนบรมราชชนนีที่อำเภอนครชัยศรี เมื่อเลยทางเข้าอำเภอนครชัยศรี เส้นทางจะเลี้ยวไปทางตะวันตกไปจนถึงอำเภอเมืองนครปฐม ซึ่งถนนในช่วงนี้จะมีขนาด 8 ช่องจราจร และขยายเป็น 12 ช่องจราจรในช่วงเลี่ยงเมืองนครปฐม เมื่อพ้นเขตเทศบาลนครนครปฐม ถนนจะเหลือ 4 ช่องจราจรและแบ่งทิศทางการจราจรด้วยคูน้ำ เมื่อพ้นทางต่างระดับหนองตะแคง ซึ่งแยกไปอำเภอบ้านโป่งและจังหวัดกาญจนบุรี เส้นทางจะเลี้ยวไปทางทิศใต้ ผ่านอำเภอโพธาราม อำเภอบางแพ อำเภอเมืองราชบุรี และอำเภอปากท่อ
ช่วงอำเภอปากท่อถึงจังหวัดชุมพร.
เมื่อพ้นเขตเมืองของอำเภอปากท่อจากนั้นตัดกับถนนพระรามที่ 2 ที่ทางแยกต่างระดับวังมะนาว และเส้นทางจะขยายเป็น 7 ช่องจราจร โดยแบ่งเป็นขาล่อง 3 ช่องจราจร และขาขึ้น 4 ช่องจราจร ซึ่งช่องจราจรขาขึ้นคือแนวถนนเดิมสมัยที่ยังเป็นทางขนาด 4 ช่องจราจร เข้าเขตจังหวัดเพชรบุรี ผ่านอำเภอเมืองเพชรบุรี อำเภอบ้านลาด และเส้นทางจะลดเหลือ 6 ช่องจราจร ผ่านอำเภอท่ายาง และแยกไปทางซ้ายเลียบชายฝั่งทะเลที่ทางแยกต่างระดับชะอำ (ถ้าตรงไปจะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37) ซึ่งถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจรตั้งแต่ทางต่างระดับชะอำถึงทางรถไฟสายใต้ เมื่อเข้าสู่เขตเทศบาลเมืองชะอำ ถนนจะมีขนาด 6 ช่องจราจรอีกครั้ง และเส้นทางจะเลี้ยวลงไปทิศใต้ ลอดใต้ทางวิ่งท่าอากาศยานหัวหิน เข้าสู่เขตเทศบาลเมืองหัวหิน และถนนจะลดขนาดเหลือ 4 ช่องจราจรเมื่อพ้นวังไกลกังวล เมื่อพ้นตัวเมืองหัวหินจะข้ามทางรถไฟสายใต้อีกครั้งและถนนจะเหลือ 2 ช่องจราจรก่อนถึงทางแยกต่างระดับวังยาวประมาณ 3 กิโลเมตร จากนั้นถนนจะผ่านอำเภอปราณบุรี อำเภอสามร้อยยอด อำเภอกุยบุรี อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ อำเภอทับสะแก อำเภอบางสะพาน อำเภอบางสะพานน้อย เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีคูน้ำกั้น จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดชุมพรโดยผ่านอำเภอปะทิว ในช่วงสั้น ๆ และผ่านอำเภอท่าแซะ จากนั้นเลี้ยวขวาที่ทางแยกต่างระดับปฐมพรที่อำเภอเมืองชุมพร ซึ่งถ้าตรงไปจะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41
ช่วงจังหวัดชุมพรแยกโคกเคียน.
เส้นทางจากนี้จะเลียบชายฝั่งทะเลอันดามัน โดยในช่วงอำเภอเมืองชุมพรถึงทางลัดเข้าตัวเมืองระนอง ถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจร จากนั้นถนนจะขยายเป็น 10 ช่องจราจร จนถึงแยกสนามกีฬา ถนนจะลดเหลือ 6 ช่องจราจร เมื่อข้ามคลองบางริ้นถนนจะลดเหลือ 4 ช่องจราจร ผ่านภูเขาหญ้า น้ำตกหงาว จนถึงเส้นแบ่งเขตระหว่าง ต.หงาวและต.ราชกรูด ถนนจะลดเหลือ 2 ช่องจราจร ยกเว้นเขตเทศบาลและทางแยก ผ่านอำเภอกะเปอร์ อำเภอสุขสำราญ เข้าเขตจังหวัดพังงาที่อำเภอคุระบุรี บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ที่แยกโคกเคียน อำเภอตะกั่วป่า จากนั้นเส้นทางจะเลี้ยวขวาเข้าสู่เขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่า
ช่วงแยกโคกเคียนถึงพัทลุง.
[[ไฟล์:- panoramio
(1738).jpg|250px|thumb| แล้วลงไปทางใต้อีกครั้งผ่านเทศบาลตำบลคึกคัก เขาหลัก เข้าสู่[[อำเภอท้ายเหมือง]] เลี้ยวซ้ายที่บ้านโคกกลอย ซึ่งมี[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402]] แยกไป[[จังหวัดภูเก็ต]] โดยถนนช่วงพ้นตัวอำเภอตะกั่วป่าประมาณ 10 กิโลเมตรถึงตำบลโคกกลอยเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ยกเว้นช่วงเขาหลัก - ลำแก่น ซึ่งเป็นเส้นทางบนภูเขา มีขนาด 2-3 ช่องจราจร จากนั้นถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจรผ่าน[[อำเภอตะกั่วทุ่ง]] เข้าสู่[[อำเภอเมืองพังงา]] เมื่อพ้นตัวเมือง ถนนจะเหลือ 2 ช่องจราจรและขึ้นเขานางหงษ์ เมื่อลงเขามาจะเป็นตัวเมืองทับปุด ตัดกับ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4311]] (เลี่ยงเมืองพังงา) และ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 415]] (ไปบ้านตาขุน) ตั้งแต่ตัวเมืองทับปุด ถนนจะขยายขนาดเป็น 4 ช่องจราจรอีกครั้ง และมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ แล้วเบนไปยังทิศใต้ เข้าเขต[[จังหวัดกระบี่]] ผ่าน[[อำเภออ่าวลึก]] แล้วเลี้ยวซ้ายที่ตัวเมืองกระบี่ จากนี้ไปถนนจะมีเกาะกลางกั้น เส้นทางจะผ่าน[[อำเภอเหนือคลอง]] [[อำเภอคลองท่อม]] เข้าเขต[[จังหวัดตรัง]] ผ่าน[[อำเภอวังวิเศษ]] ตัดกับ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403]] ที่แยกห้วยยอด จากนั้นเส้นทางจะเข้าสู่ตัวเมืองห้วยยอด เส้นทางจะมุ่งลงไปทางใต้เข้าเขต[[อำเภอเมืองตรัง]] โดยช่วงห้วยยอด-ตรัง จะไม่มีเกาะกลางถนนกั้น เมื่อเข้าสู่เขตเทศบาลนครตรัง ถนนจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่าน[[อำเภอนาโยง]] ข้ามเขาพับผ้า เข้าสู่เขต[[จังหวัดพัทลุง]]ที่[[อำเภอศรีนครินทร์]] และมุ่งหน้าสู่[[อำเภอเมืองพัทลุง]] ตัดกับ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41]]
ช่วงจังหวัดพัทลุงถึงด่านพรมแดนสะเดา.
จากนั้นเส้นทางจะมุ่งหน้าลงไปทางทิศใต้ (แนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41) ผ่าน[[อำเภอเขาชัยสน]] [[อำเภอบางแก้ว]] [[อำเภอป่าบอน]] เข้าสู่จังหวัดสงขลาที่[[อำเภอรัตภูมิ]] ตัดกับ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406]] ที่แยกคูหา เข้าสู่[[อำเภอหาดใหญ่]] มี[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414]] แยกไปทางซ้ายไป[[อำเภอเมืองสงขลา]] ตัดกับถนนเพชรเกษมสายเก่า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4287) เข้าเมืองหาดใหญ่และไปจังหวัดสตูลที่แยกควนลัง ผ่านทางหลวงหมายเลข 4135 ไปท่าอากาศยานหาดใหญ่ ข้ามทางรถไฟสายใต้ (ปาดังเบซาร์) แล้วเลี้ยวขวาไปตามถนนกาญจนวณิชย์ (มาจากอำเภอเมืองสงขลา) ซึ่งถ้าตรงไปจะเป็น[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43]] ไปปัตตานี
แนวเส้นทางจะตัดกับทางรถไฟสายใต้ (ปาดังเบซาร์) หลายครั้ง จากนั้นจะมี[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42]] แยกไปอำเภอนาทวีและจังหวัดปัตตานี เมื่อเข้าสู่ตัวเมืองสะเดา จะมี[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4054]] แยกทางขวาไปยังตำบลปาดังเบซาร์ จากนั้นเส้นทางจะสิ้นสุดที่ด่านพรมแดนสะเดา เชื่อมต่อกับ[[ทางด่วนเหนือ–ใต้ สายเหนือ|ทางด่วนหมายเลข 1]] ของประเทศมาเลเซีย
เนื่องจากถนนเพชรเกษมในแต่ละช่วงอยู่ในความรับผิดชอบดูแลของหน่วยงานที่แตกต่างกัน ดังนั้นหลักกิโลเมตรจึงมีวิธีการนับและจุดเริ่มต้นการนับที่ต่างกัน ได้แก่
ส่วนที่ไม่ได้เป็นทางหลวงแผ่นดิน.
ช่วงเขตกรุงเทพมหานคร เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงซึ่งเริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 จาก[[อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย]] [[ถนนราชดำเนินกลาง]] [[เขตพระนคร]] มาทางถนนดินสอ [[ถนนตีทอง]] [[ถนนตรีเพชร]] ถนนสะพานพุทธ [[สะพานพระพุทธยอดฟ้า]] [[ถนนประชาธิปก]] และถนนอินทรพิทักษ์ ด้วยวิธีนับเช่นนี้ สะพานเนาวจำเนียรจะอยู่ที่กิโลเมตรที่ 4+400 และเส้นแบ่ง[[เขตหนองแขม]]กับ[[อำเภอกระทุ่มแบน]] [[จังหวัดสมุทรสาคร]] จะอยู่ที่กิโลเมตรที่ 21+375 ต่อมากรมทางหลวงได้โอนถนนเพชรเกษมในช่วงนี้ให้แก่สำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนมานับกิโลเมตรที่ 0+000 ช่วงแยกบางยี่เรือ จนถึงสะพานเนาวจำเนียร [[เขตบางกอกใหญ่]] (จุดเริ่มต้นที่แท้จริงของถนนเพชรเกษม) ไปจนสุดเขตหนองแขมที่กิโลเมตรที่ 16+975
ช่วงเขตจังหวัดสมุทรสาคร เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง ปัจจุบันได้ถ่ายโอนความรับผิดชอบให้แก่[[เทศบาลนครอ้อมน้อย]] จึงเปลี่ยนฐานะมาเป็นทางหลวงท้องถิ่น แต่ยังคงนับกิโลเมตรที่ 0+000 จากอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยเช่นเดิม ด้วยวิธีนับเช่นนี้ เส้นแบ่งเขตหนองแขมกับอำเภอกระทุ่มแบนจะตรงกับกิโลเมตรที่ 21+375 และเส้นแบ่งเขตอำเภอกระทุ่มแบนกับ[[อำเภอสามพราน]] [[จังหวัดนครปฐม]] จะตรงกับกิโลเมตรที่ 26+420
ส่วนที่เป็นทางหลวงแผ่นดิน.
[[ไฟล์:Asian highway 2 Ratchaburi.jpg|250px|thumbnail|right|ป้ายบอกทางหลวงหมายเลข 4 ที่[[จังหวัดราชบุรี]]]]
ช่วงเขตจังหวัดนครปฐมเป็นต้นไป มีฐานะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 รับผิดชอบดูแลโดย[[กรมทางหลวง]] โดยเริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 จากอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย กรุงเทพมหานคร ด้วยวิธีนับเช่นนี้ ตรงเส้นแบ่งเขตระหว่างจังหวัดสมุทรสาครกับจังหวัดนครปฐมจะถือเป็นกิโลเมตรที่ 26+420 และจุดสิ้นสุดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ณ จุดผ่านแดนถาวรสะเดา [[อำเภอสะเดา]] [[จังหวัดสงขลา]] จะถือเป็นกิโลเมตรที่ 1310+554
ทั้งนี้ ในปัจจุบัน จำนวนกิโลเมตรที่ปรากฏบนหลักกิโลเมตรของทางหลวงหมายเลข 4 ยังคงลักลั่นอยู่เป็นบางช่วง อันเป็นผลมาจากวิธีการนับกิโลเมตรที่แตกต่างกันตามรายละเอียดดังนี้
เริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 ตั้งแต่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ไปตามถนนดินสอ ถนนตีทอง ถนนตรีเพชร ถนนสะพานพุทธ สะพานพระพุทธยอดฟ้า ถนนประชาธิปก ถนนอินทรพิทักษ์ มาถึงสะพานเนาวจำเนียร จากนั้นจะไปตามแนวสายทางหลวงหมายเลข 4 ที่ปรากฏในปัจจุบัน ไม่ผ่านเข้าตัวจังหวัดหรือชุมชนใด ๆ เมื่อมาถึงจุดตัดกับทางหลวงหมายเลข 3528 ด้านใต้ บริเวณหลังห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี สาขาเพชรบุรี (ทางหลวงหมายเลข 4 สายเดิม แยกเข้าชุมชนต้นมะม่วง) [[อำเภอเมืองเพชรบุรี]] จะได้ระยะทาง 162.217 กิโลเมตร
ในอดีต เป็นการนับกิโลเมตรแบบเดิม โดยเริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 ตั้งแต่[[อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย]] ไปตามถนนดินสอ ถนนตีทอง ถนนตรีเพชร ถนนสะพานพุทธ สะพานพระพุทธยอดฟ้า ถนนประชาธิปก ถนนอินทรพิทักษ์ มาถึงสะพานเนาวจำเนียร จากนั้นไปตามแนวทางหลวงหมายเลข 4 โดยผ่านสายเก่า (เข้าตัวจังหวัดนครปฐม ตัว[[อำเภอบ้านโป่ง]] ตัว[[อำเภอโพธาราม]] ชุมชนเจ็ดเสมียน ตัวจังหวัดราชบุรี ตัวจังหวัดเพชรบุรี และชุมชนต้นมะม่วงหลังห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี สาขาเพชรบุรี) เมื่อมาถึงทางแยกเข้าชุมชนต้นมะม่วงหลังห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี จะได้ระยะทาง 170.717 กิโลเมตร ต่อจากจุดนี้ก็จะนับเลขกิโลเมตรต่อไปตามวิธีนี้จนสิ้นสุดที่ทางแยกโคกเคียน [[อำเภอตะกั่วป่า]] [[จังหวัดพังงา]] ณ กิโลเมตรที่ 776+660 ส่วนตั้งแต่ทางแยกโคกเคียนเป็นต้นไป จะเป็นการนับแบบวัดระยะทางระหว่างอำเภอถึงอำเภอหรือจังหวัดถึงจังหวัดต่าง ๆ ในปัจจุบันการนับแบบวิธีนี้ได้ถูกยกเลิกไปแล้ว
ปัจจุบัน เป็นการนับกิโลเมตรแบบใหม่ โดยเริ่มนับกิโลเมตรที่ 0+000 จากสี่แยกท่าพระ ไปตามทางหลวงหมายเลข 4 แนวปัจจุบัน โดยเริ่มที่ กม.156+399 และนับเลขกิโลเมตรต่อไปตามวิธีนี้จนสิ้นสุดทางหลวงหมายเลข 4 ที่จุดผ่านแดนถาวรสะเดา ณ กิโลเมตรที่ 1310+554 จึงทำให้เลขหลักกิโลเมตรช่วงตั้งแต่ทางแยกเข้าชุมชนต้นมะม่วงหลังห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี สาขาเพชรบุรี จนถึงทางแยกโคกเคียน จะมีจำนวนกิโลเมตรจากการนับแบบใหม่และแบบเก่าต่างกันประมาณ 14 กิโลเมตร ปัจจุบันกรมทางหลวงได้ทยอยปรับปรุงตัวเลขไปมากแล้ว
เส้นทางสายเก่า.
ซึ่งถ้าหากนับระยะทางโดยยึดเส้นทางสายเก่าเป็นหลัก จะมีระยะทางทั้งสิ้น 1,351.60 กิโลเมตร
ถนนเพชรเกษม แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 45 ตอน ได้แก่
หมายเหตุ: บางช่วงของถนนเพชรเกษม (ช่วงจังหวัดสมุทรสาคร, เพชรบุรี และจังหวัดพังงา) ในระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวงนั้นมีการวางระบบผิดพลาด ดังนั้นจะใช้วิธีการดูระยะตอนของทางหลวงแบบขับรถยนต์จริงโดยสลับเลขตอนควบคุมทางหลวง และไม่รวมเส้นทางสายเก่า, ทางหลวงเอเชีย, และทางเลี่ยงเมือง
[[หมวดหมู่:ทางหลวงแผ่นดิน|4]]
[[หมวดหมู่:ทางหลวงแผ่นดินภาคใต้|1-4]]
[[หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร]]
[[หมวดหมู่:ถนนในเขตบางกอกใหญ่]]
[[หมวดหมู่:ถนนในเขตภาษีเจริญ]]
[[หมวดหมู่:ถนนในเขตบางแค]]
[[หมวดหมู่:ถนนในเขตหนองแขม]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสมุทรสาคร]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนครปฐม]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดราชบุรี]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเพชรบุรี]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดชุมพร]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดระนอง]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพังงา]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดกระบี่]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดตรัง]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพัทลุง]]
[[หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสงขลา]]
[[หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย|ถนนเพชรเกษม]]
เก๋งนุกิจราชบริหาร
เก๋งนุกิจราชบริหารเป็นอาคารที่พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างโปรดฯ ให้พระวิสูตรวารี (มลิ) สร้างขึ้นเมื่อพระองค์เสด็จมาประทับยังพระบวรราชวัง แต่ยังสร้างไม่แล้วเสร็จพระองค์ก็เสด็จสวรรคตไปเสียก่อน ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดฯ ให้สร้างต่อจนเสร็จ
เก๋งนุกิจราชบริหารเป็นอาคารชั้นเดียวก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 4.50 เมตร ยาว 7.8 เมตร สูงถึงสันหลัง 4.50 เมตร มีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบจีน หลังคามุงกระเบื้องแบบจีน หน้าบัน จั่ว และสันหลังคาเขียนรูปดอกพุดตานและไก่ฟ้า ประตูด้านหน้าเป็นไม้แกะสลักรูปเครื่องแจกันจีน ภายในเก๋งมีจิตกรรมฝาผนังทั้ง 3 ด้าน เรื่องพงศาวดารเรื่องห้องสินโดยเป็นฝีมือของช่างจีน ตอนในสุดมีป้ายหินอ่อนสลักด้วยตัวทองว่า "เก๋งนุกิจราชบริหาร"
สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยนเรศวร
เก๋งจีนนุกิจราชบริหาร
สัญญาณแอนะล็อก
สัญญาณแอนะล็อก (Analog Signal) เป็นสัญญาณแบบต่อเนื่อง มีลักษณะเป็นคลื่นไซน์ (sine wave) โดยที่แต่ละคลื่นจะมีความถี่และความเข้มของสัญญาณที่ต่างกัน เมื่อนำสัญญาณข้อมูลเหล่านี้ผ่านอุปกรณ์รับสัญญาณและแปลงสัญญาณก็จะได้ข้อมูลที่ต้องการ ตัวอย่างของการส่งข้อมูลที่มีสัญญาณแบบแอนะล็อก คือ การส่งผ่านระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่
สัญญาณแอนะล็อกเป็นสัญญาณที่มักเกิดขึ้นในธรรมชาติเป็นสัญญาณที่มีความต่อเนื่อง ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว สัญญาณแบบนี้ เช่น เสียงพูด เสียงดนตรี เป็นต้น
เต้าปูน
ซุนฮิว (แก้ความกำกวม)
ซุนฮิว เป็นบุคคลในยุคสามก๊ก อาจหมายถึง
ปฏิบัติการบากราติออน
ปฏิบัติการบากราติออน  เป็นชื่อรหัสของปฏิบัติการรุกทางยุทธศาสตร์เบลารุส ค.ศ. 1944 ของโซเวียต ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งกวาดล้องกำลังเยอรมนีออกจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบลารุสและโปแลนด์ตะวันออก ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายนถึง 19 สิงหาคม ค.ศ. 1944
ปฏิบัติการดังกล่าวตั้งตามชื่อของเจ้าชายจอร์เจียสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 ปิออตร์ บากราติออน (Pyotr Bagration) ซึ่งเป็นพลเอกแห่งกองทัพจักรวรรดิรัสเซียผู้ทรงได้รับบาดแผลฉกรรจ์ในยุทธการโบโรดีโน กองทัพดซเวียตซึ่งเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการบากราติออนโดยตรงมีแนวรบบอลติกที่ 1 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอกอีวาน บากราเมียน, แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอกคอนสตันติน โรคอสซอฟสกี ผู้ได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1944, แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 2 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอก (Colonel-General) จี. เอฟ. ซาฮารอฟ และแนวรบเบียโลรัสเซียที่ 3 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอก (Colonel-General) อีวาน เชเนียฮอฟสกี ปฏิบัติการดังกล่าวลงเอยด้วยการที่กองทัพกลุ่มกลางของเยอรมนีเกือบถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงและกองทัพที่เป็นส่วนของกองทัพกลุ่มกลาง ได้แก่ กองทัพที่ 4, กองทัพแพนเซอร์ที่ 3 และกองทัพที่ 9 มัน "เป็นความพ่ายแพ้อย่างหายนะที่สุดของกองทัพเยอรมันทั้งหมดในสงครามโลกครั้งที่สอง" เมื่อสิ้นสุดปฏิบัติการ สหภาพโซเวียตตะวันตกส่วนมากได้รับการพิชิตคืนและกองทัพแดงได้ฐานที่มั่นคงในโรมาเนียและโปแลนด์
เป้าหมายของปฏิบัติการนี้ซับซ้อนกว่ามาก กองทัพแดงปรับใช้มโนทัศน์การปฏิบัติการเชิงลึกโซเวียต ยุทธการเชิงลึกโซเวียตและมาสกีรอฟกา (การลวงทางทหาร) นวัตกรรมของโซเวียตเหล่านี้เป็นไปได้ส่วนหนึ่งเพราะการจัดหารถบรรทุกกว่า 220,000 คันจากสหรัฐอเมริกาเพื่อให้ทหารราบโซเวียตมียานยนต์ มีการเสนอแนะว่า เป้าหมายหลักของการรุกครั้งนี้ คือ หัวสะพานบนแม่น้ำวิสตูล่าทางตอนกลางของโปแลนด์ และปฏิบัติการบากราติออนนั้นเพื่อสร้างวิกฤตการณ์ในเบลารุสเซียเพื่อหันกองหนุนเคลื่อนที่เร็วไปยังส่วนกลางโดยเป็นส่วนหนึ่งของมาสกีรอฟกา ให้ออกมาจากพื้นที่ลูบลิน-เบรสท์, ลวอฟ-ซันโดเมียร์ซที่ซึ่งโซเวียตตั้งใจจะดำเนินการการรุกลวอฟ-ซานโดเมียร์ซ และการรุกลุบลิน-เบรสท์
สวีตนุช
โรติเฟอร์