pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กองทัพเรือโซเวียต (, VMF) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบต่อการปฏิบัติการทางทหารในทะเลของกองทัพโซเวียต มักจะเรียกกันว่า กองเรือแดง กองทัพเรือโซเวียตนั้นส่วนใหญ่ของการวางแผนทางยุทธศาสตร์ของสหภาพโซเวียตในกรณีที่เกิดความขัดแย้งกับมหาอำนาจฝ่ายตรงข้ามอย่างสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเย็นระหว่างสองประเทศ อิทธิพลของกองทัพเรือโซเวียตมีบทบาทอย่างมากในเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสงครามเย็น(ค.ศ. 1945 - ค.ศ. 1991) ในขณะที่ความขัดแย้งส่วนใหญ่ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ฝ่ายพันธมิตรภายใต้การนำโดยอเมริกันในยุโรปตะวันตกหรือประเมินอำนาจเพื่อรักษาขอบเขตของอิทธิพลในยุโรปตะวันออก
โครงสร้างของกองทัพเรือโซเวียตได้แบ่งออกเป็นสี่กองเรือใหญ่ประกอบด้วยกองเรือเหนือ, กองเรือแปซิฟิก, กองเรือทะเลดำ และกองเรือบอลติก ซึ่งอยู่ภายใต้กองบัญชาการแยกต่างหากคือฐานทัพเรือเลนินกราด นอกจากนี้ กองทัพเรือโซเวียตได้มีกองเรือขนาดเล็ก ได้แก่ กองเรือเล็กแคสเปียน ซึ่งปฏิบัติการอยู่ในทะเลแคสเปียน และตามด้วยกองเรือขนาดใหญ่คือ กองเรือที่ 5 ในตะวันออกกลาง กองทัพเรือโซเวียตได้รวมถึงกองบินนาวี กองนาวิกโยธิน และกองกำลังปืนใหญ่ป้องกันชายฝั่ง
ภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 สหพันธรัฐรัสเซียได้สืบทอดส่วนที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพเรือโซเวียต และเปลี่ยนให้กลายเป็นกองทัพเรือรัสเซีย โดยมีส่วนขนาดเล็กที่กลายเป็นพื้นฐานของกองทัพเรือของรัฐใหม่ที่เป็นอิสระจากอดีตโซเวียต
จิ๋ว อมรรัตน์
จักรพรรดิเซเน
จักรพรรดิเซเน  เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 22 ของญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง 8 กันยายน ค.ศ. 479 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 484 (พ.ศ. 1022 - พ.ศ. 1027)
โดยก่อนที่จักรพรรดิเซเนจะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์พระองค์ต้องทำสงครามกลางเมืองแย่งชิงราชบัลลังก์กับเจ้าชายโฮะชิกะวะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาจนได้รับชัยชนะ
จักรพรรดิเค็นโซ
จักรพรรดิเค็นโซ  เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 23 ของญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 484 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 487 (พ.ศ. 1027 - พ.ศ. 1030)
ยุวดี ไทยหิรัญ ชื่อเล่น ยุ เป็นนักแสดงและผู้จัดละครชาวไทย บริษัท ยูม่า 99 จำกัด ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ ชูชัย องอาจชัย
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครช่อง 3 บริษัท ยูม่า 99 จำกัด
ยกเว้นละคร ดอกไม้ในป่าหนาว (2539) กับ จับตายวายร้ายสายสมร (2553) ออกอากาศทางช่อง 5
รัชพล นาวันโน
รัชพล นาวันโน (ชื่อเล่น : นะ) นักฟุตบอลอาชีพชาวไทยในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเซ็นสัญญากับทีมหนองบัว พิชญ จบการศึกษาจากโรงเรียนนาคประสิทธิ์ อ.สามพราน จ.นครปฐม
โดยในอดีตรัชพลได้เคยร่วมเดินสายแข่งฟุตบอลรายการต่าง ๆ ร่วมกับเมสซี่เจ ชนาธิป สรงกระสินธ์ ก่อนจะได้เซ็นสัญญากับสโมสรนครปฐม เอฟซีเมื่อ พ.ศ. 2553 กระทั่งทางสโมสรนครปฐมได้ยุบทีมในปีต่อมาทำให้รัชพลได้ย้ายไปร่วมทีมนกใหญ่พิฆาต ชัยนาท ฮอร์นบิล
จนกระทั่ง พ.ศ. 2559 สัญญาของรัชพลกับชัยนาทได้สิ้นสุดลงทำให้รัชพลได้เดินทางมาทดสอบฝีเท้ากับทีมกิเลนผยอง เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด จนเป็นที่พอใจทางสโมสรจึงได้เซ็นสัญญากับรัชพลโดยสวมหมายเลข 13
รัชพลเคยถูกเรียกตัวไปติด ทีมชาติไทยชุดใหญ่ ในสมัยที่ สุรชัย จตุรภัทรพงษ์ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนโดยลงเล่นทั้งสิ้น 2 นัด
คุนาล ไนเยอร์
คุนาล ไนเยอร์ ( ปัญจาบ: ਕੁਨਾਲ ਨੈਯ੍ਯਰ เกิดวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอินเดีย กำเนิดที่ประเทศอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากบทบาท ราเจช คูธราปพาลี จากละครซิตคอม "เดอะบิกแบงเธียรี" ออกอากาศทางช่องซีบีเอส
นิตยสาร"ฟอบส์"กล่าวว่า ไนเยอร์ เป็นนักแสดงโทรทัศน์ชายที่มีรายได้สูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของโลก โดยมีรายได้ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐหลังแสดงเรื่องเดอะบิกแบงเธียรี
ไนเยอร์เกิดในเฮาน์สโลว์ ลอนดอน ในครอบครัวชาวปัญจาบ และเติบโตในนิวเดลี ประเทศอินเดีย เขาเข้าเรียนโรงเรียนเซนต์โคลัมบาในกรุงนิวเดลี และเขาเล่นแบดมินตันให้ทีมกีฬาในโรงเรียนด้วย เขาต้องการให้เรียกเขาว่า "ชาวอินเดีย" มากกว่า ชาวอินเดียบริติช บิดามารดาของเขาอาศัยอยู่ในนิวเดลี
ในปี ค.ศ. 1999 ไนเยอร์ย้ายมาสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาระดับปริญญาตรี วุฒิวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาธุรกิจ (การเงิน) ในมหาวิทยาลัยพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ขณะกำลังศึกษา เขาเริ่มเข้าเรียนการแสดงและแสดงละครในโรงเรียนหลายเรื่อง
หลังจากเข้าร่วมเทศกาลละครเวทีวิทยาลัยอเมริกัน ไนเยอร์ตัดสินใจเป็นนักแสดงมืออาชีพ เขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเทมเพิล ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย และได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตด้านการแสดง
หลังจบการศึกษา ไนเยอร์รับงานโฆษณาโทรทัศน์อเมริกัน และเล่นละครเวทีในลอนดอน ในปี ค.ศ. 2006 เขาเป็นที่สนใจครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาจากละครเวทีเรื่อง"ฮักแอนด์โฮลเดน" จากการผลิตของราจิฟ โจเซฟ ซึ่งเขารับบทเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนชาวอินเดียที่กระวนกระวายจากการประสบกับวัฒนธรรมอเมริกันก่อนเดินทางกลับบ้านเกิด ไนเยอร์ยังร่วมมือกันอารัน ดาส เขียนบทละครเวทีเรื่อง "คอตตอนแคนดี" แสดงในนิวเดลีและได้รับตอบรับที่ดี
ไนเยอร์เป็นนักแสดงรับเชิญในละคร "เอ็นซีไอเอส" ตอน "Suspicion" ออกอากาศทางช่องซีบีเอส รับบทเป็นยูสเซฟ ซีดาน ผู้ก่อการร้ายชาวอิรัก
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของไนเยอร์ได้ยินเกี่ยวกับบทบาทนักวิทยาศาสตร์ในละครซิตคอมที่จะออกอากาศทางช่องซีบีเอส และแนะนำให้เขาออดิชันบทดังกล่าว ทำให้ไนเยอร์ได้แสดงในละคร "เดอะบิกแบงเธียรี" ซึ่งเขารับบท ราเจช คูธราปพาลี นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ในปี ค.ศ. 2011 เขาร่วมจัดรายการ"ทริบิวต์ทูเนิดส์" ร่วมกับนักแสดง ไซมอน เฮลเบิร์ก ในเทศกาลอารมณ์ขัน จัสต์ฟอร์ลาฟ
เงือกสาวตัวร้ายกับนายต้มตุ๋น
เงือกสาวตัวร้ายกับนายต้มตุ๋น  เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2016 ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก "Eou Yadam" (어우야담) นิทานปรัมปราในอดีตคอลเลกชันแรกในราชวงศ์โชซ็อนของยู มง-อิน ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ได้ช่วยนางเงือกจากการถูกจับเป็นเชลย ละครเล่าสลับไปมาระหว่างปี ค.ศ. 1599 และ ค.ศ. 2016 ซึ่งมีการกล่าวถึงไซเรนและปรากฏการณ์ดอพเพลแกงเกอร์ที่เกิดขึ้นกับชายคนนั้น
นำแสดงโดย ช็อน จี-ฮย็อน และ อี มิน-โฮ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องเอสบีเอส ทุกวันพุธและวันพฤหัสบดีเวลา 22:00 น. เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เขียนโดยพัก จี-อึน (ผู้เขียน "ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว") และกำกับโดยจิน ฮย็อก (ผู้กำกับ "อัจฉริยะหมอสองแผ่นดิน") การถ่ายทำละครส่วนใหญ่อยู่ในโซลและจังหวัดชุงช็องเหนือ รวมถึงเกาะเชจู นอกจากนี้ ยังถ่ายทำในปาเลาและสเปน
The Legend of the Blue Sea
ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 8
ออสเตรเลียส์เน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 8 เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศออสเตรเลีย ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ฟ็อกซ์8 ในฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนผู้ดำเนินรายการคนใหม่เป็น เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์ ร่วมด้วย อเล็กซ์ เพอร์รี่, ชาร์ลอตต์ ดอว์สัน และ ดิดิเยร์ โคเฮน
รางวัลสำหรับผู้ชนะในฤดูกาลนี้จะได้รับคือ สัญญาการเป็นนางแบบกับ ไอเอ็มจี ซิดนีย์ โมเดลลิ่งชื่อดังเป็นเวลา 1 ปี, เงินรางวัล 20,000 ดอลลาร์ออสเตรเลีย สนับสนุนโดย ผลิตภัณฑ์เทรเซมเม่, รถยนต์นิสสัน ดูอัลลิส, ทริปเดินทางไปยังกรุงปารีสเพื่อพบกับ ไอเอ็มจี ปารีส และได้ถ่ายแบบแฟชั่นลงในนิตยสารฮาร์เปอร์ บาซาร์ ออสเตรเลีย
ผู้ชนะในฤดูกาลนี้คือ เมลิสซ่า จูราโตวิทช์ อายุ 16 ปี จากเมืองเมลเบิร์น รัฐวิกทอเรีย
ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส
ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส (; 21 กันยายน ค.ศ. 1853 – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926) เป็นนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ เกิดที่เมืองโกรนิงเงิน เป็นบุตรของฮาร์ม กาเมอร์ลิง โอนเนิส และอันนา แกร์ดีนา กูร์ส มีน้องชายและน้องสาวชื่อแม็นโซและแจ็นนีตามลำดับ ในปี ค.ศ. 1870 กาเมอร์ลิง โอนเนิสเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงินและเรียนกับโรแบร์ท บุนเซิน และกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์คระหว่างปี ค.ศ. 1871–1873 ต่อมาเขาเรียนจบปริญญาโทและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยโครนิงเงินและเป็นผู้ช่วยโยฮันเนิส โบสส์คา ผู้อำนวยการวิทยาลัยสารพัดช่างเดลฟท์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์)
ระหว่างปี ค.ศ. 1882–1923 กาเมอร์ลิง โอนเนิสดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ทดลองที่มหาวิทยาลัยไลเดิน ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 เขาก่อตั้งห้องปฏิบัติการด้านไครโอจีนิกส์และเชิญนักวิจัยหลายท่านมาร่วมงาน ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 กาเมอร์ลิง โอนเนิสประสบความสำเร็จในการสร้างฮีเลียมเหลวจากการศึกษาวัฏจักรแฮมป์สัน–ลินด์และปรากฏการณ์จูล–ทอมสัน เขาสามารถลดอุณหภูมิจนถึงจุดเดือดของฮีเลียม (−269 °ซ, 4.2 เคลวิน) และเมื่อลดความดันของฮีเลียมเหลว กาเมอร์ลิง โอนเนิสสามารถลดอุณหภูมิได้เกือบถึง 1.5 เคลวิน (-271.65 °ซ) ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่ต่ำที่สุดในโลกในขณะนั้น ปัจจุบันอุปกรณ์ที่โอนเนิสใช้สร้างฮีเลียมเหลวเป็นครั้งแรกอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บูร์ฮาเฟอที่เมืองไลเดิน
ต่อมาในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1911 กาเมอร์ลิง โอนเนิสพบว่าที่อุณหภูมิ 4.2 เคลวิน (-268.95 °ซ) ความต้านทานไฟฟ้าในสายปรอทในฮีเลียมเหลวมีค่าเป็นศูนย์ เขาจึงตระหนักว่าความต้านทานไฟฟ้าจะลดลงเมื่ออุณหภูมิต่ำลง และตีพิมพ์งานวิจัยหลายชิ้นโดยเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "สภาพนำยวดยิ่ง" (superconductivity) ในปี ค.ศ. 1913 กาเมอร์ลิง โอนเนิสได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากการศึกษาคุณสมบัติของสารที่อุณหภูมิต่ำและการสร้างฮีเลียมเหลว
ด้านชีวิตส่วนตัว กาเมอร์ลิง โอนเนิสแต่งงานกับมารียา อาดรียานา วิลเฮลมีนา เอลีซาเบต ไบเลอเฟลด์ในปี ค.ศ. 1887 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คน กาเมอร์ลิง โอนเนิสเสียชีวิตที่เมืองไลเดินในปี ค.ศ. 1926 ต่อมาชื่อเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อแอ่งดวงจันทร์
เจียนนา ช็อน
เซอร์ไวเวอร์ เกมเชนเจอส์
เซอร์ไวเวอร์: เกมเชนเจอส์ — มามานูกาไอส์แลนด์  เป็นฤดูกาลที่ 34 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ถึง 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 มีกำหนดการออกอากาศตอนแรกในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2560 ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 4 นับจาก เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา, เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย และเซอร์ไวเวอร์ แคมโบเดีย ที่ผู้เล่นทั้งหมดเป็นผู้ที่เคยเล่นเกมนี้มาแล้ว ธีมหลักของฤดูกาลนี้คือนำผู้เล่นเก่าทั้งหมด 20 คนที่เคยเปลี่ยนแปลงการเดินเกมในฤดูกาลก่อนหน้าของตนเองเป็นอย่างมาก ทั้งเป็นผู้เปลี่ยนเกมเองหรือมีผลทำให้การเดินเกมในฤดูกาลนั้นๆเกิดการเปลี่ยนแปลง
เครื่องรางภูมิคุ้มกันในฤดูกาลนี้ จะถูกซ่อนในวิธีที่หลากหลาย ทั้งซ่อนในขณะการแข่งต่างๆแม้แต่ในบริเวณสภาเผ่า หรือต้องหาคำใบ้ในสถานที่ต่างๆ ก่อนแล้วจึงจะหาเครื่องรางได้ ส่วนการโหวตก็มีการเปลี่ยนแปลง โดยเมื่อมีการเสมอกัน จะไม่ทำการโหวตอีกครั้ง แต่จะต้องมีการพูดคุยกันของผู้ที่ไม่ได้ถูฏโหวตเพื่อตัดสินใจเลือกผู้เข้าแข่งขันที่ถูกโหวตแล้วมีผลโหวตเสมอกันออก หากผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้ถูกโหวตไม่สามารถตกลงกันได้ ผู้ที่ถูกโหวตจะปลอดภัยทันที ส่วนผู้ที่ไม่ถูกโหวตจะต้องจับหินสี
อีกส่วนหนึ่งที่มีการเปลี่ยนแปลง คือ เกาะอัปยศ จะไม่ใช่เกาะที่ยากลำบากต่อการอาศัยอยู่ แต่เป็นเรือลำหนึ่งที่เต็มไปด้วยอาหารและเสบียงมากมายที่จะสามารถพักผ่อนได้เต็มที่ พร้อมทั้งจะมีสิทธิ์ได้เลือกข้อได้เปรียบในเกม ที่มีมาให้เลื่อกในหลากหลายรูปแบบอีกด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้ต่างจากเกาะอัปยศในฤดูกาลก่อนๆ อย่างสิ้นเชิง ส่วนรูปแบบเกมที่เหลือทั้งหมดยังคงไว้เช่นเดิม
วันที่ 14 เด็บบี้ ถูกส่งไปอยู่เกาะอัปยศคนเดียวและกลับเข้าเผ่านูกูในวันที่ 16 โดยเข้ามาแทนที่แซนดร้าที่ถูกโหวตออกไป&lt;br&gt;
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017  จัดขึ้นที่นะโงะยะ และ โอะซะกะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 12–17 กันยายน ค.ศ. 2017
ในการแข่งขันครั้งนี้จะเอา 4 ทีมที่มีอันดับดีที่สุดของแต่ละทวีป โดยคัดเลือกจากการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2016 ทวีปละ 1 ประเทศเท่านั้นได้แก่ อเมริกาใต้, ยุโรป, อเมริกาเหนือและเอเชีย บวกกับเจ้าภาพ และไวลด์การ์ดอีก 1 ทีม รวมทั้งหมดเป็น 6 ทีม เพื่อเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017  จัดขึ้นที่โตเกียว และ นะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 5–10 กันยายน ค.ศ. 2017
ในการแข่งขันครั้งนี้จะเอา 4 ทีมที่มีอันดับดีที่สุดของแต่ละทวีป โดยคัดเลือกจากการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2016 ทวีปละ 1 ประเทศเท่านั้นได้แก่ เอเชีย, ยุโรป, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ บวกกับเจ้าภาพ และไวลด์การ์ดอีก 1 ทีม รวมทั้งหมดเป็น 6 ทีม เพื่อเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ
กษมา นิสสัยพันธ์
กษมา นิสสัยพันธุ์ (ชื่อเล่น:เอ๋) เป็นนักแสดงชายชาวไทย
กษมา นิสสัยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2502 ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนการแสดงช่อง 3 และเริ่มผลงานสร้างชื่อจากละครเรื่องแรก คำพิพากษา ในบท "ไอ้ฟัก" จากการที่หนึ่งในอาจารย์โรงเรียนการแสดงช่อง 3 อย่าง สดใส พันธุมโกมล เห็นแวว
จากนั้นจึงมีผลงานการแสดงมาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน พร้อมทั้งไปทำงานเบื้องหลังในตำแหน่งแอ็กติ้ง, โค้ช, ผู้ช่วยผู้กำกับฯ และผู้กำกับการแสดงละครให้กับดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น (ช่อง 7) 3 เรื่องคือ อตีตา, บ้านไร่เรือนตะวัน, หงส์ฟ้ากับสมหวัง และบริษัท คอมเมดี้ เวิลด์ จำกัด และสถานีโทรทัศน์ พีพีทีวี เอชดี ของเป็ด เชิญยิ้ม เรื่อง มนต์รักสองฝั่งคลอง นอกจากนี้ยังทำงานเบื้องหลังให้กับบริษัท ทีวีซีน ของ ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ และบริษัท มาสเตอร์วัน ของ ทาริกา ธิดาทิตย์
กษมา นิสสัยพันธ์ได้รับการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
ปัจจุบันได้ใช้ชีวิตคู่กับปัทมา ปานทอง นักแสดงที่เล่นละครและอยู่เบื้องหลังร่วมกัน
ดราก้อนเควสต์ XI
ดราก้อนเควสต์ XI  เป็นเกมหลักภาคที่สิบเอ็ดในชุดเกม"ดราก้อนเควสต์" พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ ออกวางจำหน่ายแล้วเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ปี 2017 ในฉบับภาษาญี่ปุ่นบนเครื่อง PlayStation 4 และเครื่อง Nintendo 3DS ส่วน Nintendo Switch อยู่ในระหว่างการพัฒนา และมีกำหนดวางจำหน่ายฉบับภาษาอังกฤษในวันที่ 4 กันยายน 2018 โดยภาคนี้ใช้เทคโนโลยี Unreal Engine 4 ทำให้ได้กราฟิกที่มีความคมชัดสูงและเสมือนจริง
ตัวละครหลักของของดราก้อนเควสต์ XI คือเด็กหนุ่มไร้เดียงสาอายุ 16 ปี นามว่า "อีเลเว่น" (Eleven) ที่เติบโตขึ้นมาในหมู่บ้านในชนบทอันสงบสุข เมื่อต้องเข้ารับการทำพิธีเป็นผู้ใหญ่ เขาพบว่าตัวเองนั้นคือผู้กล้าที่ครั้งหนึ่งเคยได้ช่วยโลกไว้จากความมืดมิด ซึ่งได้กลับชาติมาเกิดใหม่พร้อมภาระหน้าที่อันใหญ่หลวง และยังพบว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ได้เกิดที่หมู่บ้านแห่งนี้ แต่ลอยมากับแม่น้ำในคืนหนึ่งแล้วมีคนมาพบเข้า สมบัติเพียงชิ้นเดียวที่ติดตัวเขามีสัญลักษณ์ของราชวงศ์อยู่
อีเลเว่นจึงออกเดินทางไปพบพระราชาแห่งอาณาจักรเฮลิโอดอร์ เพื่อหวังจะคลายข้อสงสัยทั้งเรื่องผู้กล้าและชาติกำเนิดของเขา แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเขาไปยังปราสาท พระราชากลับสั่งจับกุมเขาในฐานะที่เขาเป็นผู้กล้า และหาว่าเขาเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความมืด อีเลเว่นถูกนำตัวไปขังยังคุกใต้ดินและได้รู้จักกับเอริก โจรหนุ่มวัยไล่เลี่ยกัน เขาได้แหกคุกออกมากับเอริก และตัดสินใจออกเดินทางร่วมกับผู้กล้าเพื่อออกผจญภัยต่อไป
"Dragon Quest XI" ทำยอดขายไปมากกว่า 2 ล้านชุดภายในสองวันหลังวางจำหน่ายในญี่ปุ่น โดยแบ่งเป็นฉบับ Nintendo 3DS จำนวน 1.13 ล้านชุด และฉบับ PS4 จำนวน 0.95 ล้านชุด และทำยอดขายรวมสะสมถึง 4 ล้านชุดในเดือนพฤศจิกายน 2018
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 มีการวางจำหน่ายลงเครื่องนินเท็นโด สวิตช์ ซึ่งใช้ชื่อเกมว่า "Dragon Quest XI S" โดยมีการอัปเดตหลายอย่างที่เครื่องเล่นอื่นไม่มี อาทิ เพิ่มเนื้อเรื่องย่อยบางส่วน, สมาชิกปาร์ตี้สามารถเดินตามตัวละครเอก, ซาวน์แทรกแบบออร์เคสตรา, เพิ่มเสียงพากย์อังกฤษและญี่ปุ่น, เพิ่มระบบแต่งงาน (รวมถึงช-ช) เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เกมเวอร์ชันสวิตช์แสดงผลที่ความละเอียดเพียง 720p ความถี่ 30fps ซึ่งยังเป็นรอง PS4 และ Windows อยู่มาก
ในตอนแรก บริษัทนินเทนโดยืนยันว่า "Dragon Quest XI S" เป็นเกมฉบับเอ็กซคลูซีฟที่จะมีในเครื่องสวิตซ์เท่านั้น แต่ต่อมาในปี 2020 มีการพอร์ต "Dragon Quest XI S" วางจำหน่ายสำหรับเครื่องเกมอื่น
Dragon Quest XI
ดราก้อนวอริเออร์ 3
ระเบิดติดรถ
ระเบิดติดรถ , ระเบิดติดรถบรรทุก  หรือ ระเบิดแสวงเครื่องติดยานพาหนะ  คือระเบิดแสวงเครื่องที่ถูกติดตั้งหรือจัดวางไว้ในรถยนต์หรือยานพาหนะอื่น และถูกจุดให้ปะทุ
ระเบิดติดรถมักถูกใช้เป็นอาวุธในการลอบสังหาร การก่อการร้าย หรือการสงครามกองโจร เพื่อสังหารผู้ที่อยู่ในยานพาหนะนั้นหรือผู้คนที่อยู่ใกล้จุดเกิดระเบิด หรือเพื่อสร้างความเสียหายแก่อาคารและทรัพย์สินต่าง ๆ ยานพาหนะที่ใช้ติดตั้งระเบิดสามารถเคลื่อนย้ายวัตถุระเบิดได้เป็นปริมาณมากโดยไม่เป็นที่สงสัย ทั้งนี้ เคยมีการบรรทุกวัตถุระเบิดน้ำหนักอย่างน้อย 3,200 กิโลกรัม (7,000 ปอนด์) ในยานพาหนะขนาดใหญ่มาแล้ว เช่นในการลอบวางระเบิดที่เมืองโอคลาโฮมาซิตี สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2538
ระเบิดติดรถสามารถถูกจุดให้ปะทุได้หลายวิธี ไม่ว่าจะเป็นการเปิดประตูยานพาหนะ การสตาร์ตเครื่องยนต์ การเหยียบคันเร่งหรือห้ามล้อ การใช้วิทยุบังคับ การจุดชนวน หรือการตั้งเวลา น้ำมันในถังเชื้อเพลิงของยานพาหนะอาจทำให้การระเบิดมีอานุภาพรุนแรงมากขึ้นจากการกระจายและจุดเชื้อเพลิงให้ลุกไหม้
คาร์บอมบ์
จี ซอกจิน
ไซมอน เฮลเบิร์ก
ไซมอน แมกซ์เวลล์ เฮลเบิร์ก ( เกิด 9 ธันวาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก และนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาท ฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์ จากละครซิตคอมเรื่อง "เดอะบิกแบงเธียรี"
เขายังเคยปรากฏตัวในรายการตลก "แมดทีวี" และผู้รับบท มอยสต์ ในละครชุดเรื่องสั้น "ดร.ฮอร์ริเบิลส์ซิงอะลองบล็อก"
เฮลเบิร์กเกิดในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1980 ในลอสแอนเจลิส เขาเป็นบุตรของนักแสดง แซนดี เฮลเบิร์ก และนักคัดเลือดนักแสดง แฮร์เรียต เฮลเบิร์ก เขานับถือศาสนายูดาห์
เฮลเบิร์กเข้าศึกษาที่โรงเรียนครอสโรดส์สกูลในซานตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย ร่วมกับเจสัน ริตเทอร์ ซึ่งกลายมาเป็นเพื่อนร่วมหอพักของเขาในมหาวิทยาลัยนิวยอร์กด้วย เขาเข้าเรียนโรงเรียนศิลปะทิสช์ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และฝึกงานที่บริษัทแอตแลนติกเธียเตอร์
ตั้งแต่ต้นคริสตทศวรรษ 2000 เฮลเบิร์กจัดรายการตลกร่วมกับเดเร็ก วอเทอส์ ในรายการเดเร็กแอนด์ไซมอน ในปี ค.ศ. 2007 ทั้งคู่ร่วมแสดงในเว็บซีรีส์เรื่อง "เดเร็กแอนด์ไซมอน: เดอะโชว์" ซึ่งพวกเขาผลิตร่วมกับนักแสดงตลก บ็อบ โอเดนเคิร์กในเว็บไซต์ซูเปอร์ดีลักซ์ พวกเขาทำภาพยนตร์สั้นสองเรื่อง ได้แก่ "เดเร็กแอนด์ไซมอน: เดอะพิทีคาร์ด" และ "เดเร็กแอนด์ไซมอน: อะบีแอนด์อะซิกาเรตต์" หนึ่งในรายการที่เฮลเบิร์กแสดงในยุคแรก ๆ คือซีรีส์ "แมดทีวี" หนึ่งซีซันในปี ค.ศ. 2002
ในปี ค.ศ. 2002 เฮลเบิร์กปรากฏในภาพยนตร์ "แวน ไวลเดอร์" รับบทเป็นนักเรียนที่แวน ไวลเดอร์จัดงานเลี้ยงให้ ในปี ค.ศ. 2003 เขามีบทบาทรองในภาพยนตร์เรื่อง "ก๊วนแสบ โสดไม่มีลิมิต" ในปี ค.ศ. 2004 เขาแสดงเรื่อง"เรโน 911!" จำนวนสองตอน เขาแสดงบทบาทเล็ก ๆ ในตอนที่หกของเรื่อง"ควินทุปเลตส์" รับบทเป็นชายคนหนึ่งที่ตะโกนเรียกนีลที่กำลังทำงานหลังเคาน์เตอร์ในร้านรองเท้าแห่งหนึ่ง แห่งเดียวกับเพจและแพตเทินทำงานอยู่
ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้รับบทฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์ เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีบทบาทเยอะที่สุดในละครชุดตลกเรื่อง "เดอะบิกแบงเธียรี" ออกอากาศทางช่องซีบีเอส
เขารับบทเป็นมอยสต์ในซีรีส์ "ดร.ฮอร์ริเบิลส์ซิงอะลองบล็อก" และมีบทบาทเล็กน้อยในตอนแรกของซิตคอมเรื่อง "อันดีแคลด์" ที่ผลิตโดยจัดด์ แอพะทาว ในภาพยนตร์เรื่อง ขอโทษที… พี่ซีเครียด ออกฉายปี ค.ศ. 2009 เขารับบทเป็นแรบบี สกอตต์ กินสเลอร์ เขามีบทบาทรองในเว็บซีรีส์ เดอะกิลด์ ตอนสุดท้ายของซีซันที่สี่ รับบทเป็นหนึ่งในเกมมาสเตอร์
ในปี ค.ศ. 2016 เฮลเบิร์กแสดงร่วมกับเมอรีล สตรีป และฮิว แกรนต์ ในเรื่อง"ฟลอเรนซ์ฟอสเตอร์เจงกินส์" กำกับโดยสตีเฟน เฟรียส์ เขารับบทเป็นนักเปียโน คอสเม แม็กมูน และได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงสนับสนุนยอดเยี่ยมด้วย
เฮลเบิร์กสมรสกับนักแสดง โจเซลีน ทาวน์ ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ลุงของทาวน์เป็นนักเขียนบทละคร โรเบิร์ต ทาวน์ บุตรสาวคนแรกของพวกเขาคือ อะดีลีน เกิดวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 บุตรชายชื่อ วิลเดอร์ ทาวน์ เฮลเบิร์ก เกิดวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2014
ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เฮลเบิร์กเผยในรายการ"เดอะเลตเลตโชว์วิดเจมส์คอร์เดน"ว่า เขาเป็นนักกีฬาคาราเต้สายดำ
ดราก้อนเควสต์ X
ดราก้อนเควสต์ X: การตื่นของเผ่าทั้งห้า ออนไลน์ (Dragon Quest X: Awakening of the Five Tribes Online) เป็นเกมออนไลน์แบบเล่นตามบทบาท (MMORPG) โดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ถือเป็นเกมภาคหลักภาคที่สิบในชุดเกม"ดราก้อนเควสต์" และถือเป็นเกมดราก้อนเควสต์ภาคแรกและภาคเดียวที่ทำออกมาในรูปแบบออนไลน์ วางจำหน่ายครั้งแรกบนเครื่อง Wii ในปี 2012 และต่อมาก็สามารถเล่นได้บน Wii U และ Microsoft Windows ต่อมาก็มีการทำเวอร์ชันคลาวด์สตรีมลงในAndroid, iOS และ Nintendo 3DS นอกจากนี้ยังมีแผนจะลง PlayStation 4 และ Nintendo Switch ในปี 2017
"ดราก้อนเควสต์ X" ดำเนินเนื้อเรื่องอยู่บนโลกที่ชื่อว่า "แอสทอลเรีย (Astoltia)" ในตอนแรกเราจะเป็นตัวเอกของเรื่อง ซึ่งเป็นมนุษย์ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเอทีส เขาอาศัยอยู่กับน้องสาวที่หมู่บ้านนี้ ความสงบสุขสิ้นสุดลงเมื่อจ้าวนรกเนลเงินได้โจมตีหมู่บ้าน จิตวิญญาณของตัวเอกได้ถูกส่งไปยังสุสานและเลือกสถิตย์อยู่ในหนึ่งร่างของห้าเผ่า (ออร์ค, มารแคระ, มนุษย์เงือก, เอลฟ์, คนแคระ) ในขณะที่ตัวน้องสาวถูกส่งย้อนเวลากลับไปเพื่อปกป้องหมู่บ้านจากจ้าวนรก ตัวเอกของเรื่องจะต้องออกเดินทางทั่วแอสทอลเรียเพื่อตามหาศิลาเวทย์ทั้งสิบมาผนึกจ้าวนรกอีกครั้ง
Dragon Quest X
ดีมีทรี ปาเย็ต
George Richards Minot
ขาดธาตุเหล็ก
การทดลองโรเซนแฮน
การทดลองโรเซ็นแฮน  เป็นการทดลองที่มีชื่อเสียงทำเพื่อกำหนดความสมเหตุสมผลของการวินิจฉัยทางจิตเวช โดยนักจิตวิทยา ศ. ดร. เดวิด โรเซ็นแฮนแห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ "Science" ในปี พ.ศ. 2516 โดยมีรายชื่อว่า "การเป็นคนปกติในที่ที่บ้า (On being sane in insane places)" เป็นงานที่พิจารณาว่าสำคัญและทรงอิทธิพลโดยเป็นการวิจารณ์การวินิจฉัยทางจิตเวช
และได้แนวความคิดมาจากการฟังคำบรรยายของจิตแพทย์ R. D. Laing ซึ่ง ดร. โรเซ็นแฮนเริ่มคิดว่ามีวิธีไหนไหมที่ความน่าเชื่อถือของการวินิจฉัยทางจิตเวชสามารถทดสอบได้โดยการทดลอง
การทดลองทำเป็นสองส่วน
ส่วนแรกใช้คนปกติแปดคนเป็นคนไข้ปลอม (หญิง 3 ชาย 5 รวมทั้ง ดร. โรเซ็นแฮนเอง) ผู้แกล้งทำเป็นประสาทหลอนได้ยินเสียงเพื่อให้โรงพยาบาลจิตเวช 12 แห่งใน 5 รัฐของสหรัฐอเมริการับเข้าเป็นคนไข้
ซึ่งทั้งหมดก็ได้รับโดยเป็นคนไข้โรคทางจิตเวช
หลังจากเข้า รพ. คนไข้ปลอมก็จะทำตัวปกติ และบอกเจ้าหน้าที่ว่าตนรู้สึกปกติและไม่มีประสาทหลอนอะไรอีกต่อไป
ทั้งหมดถูกบังคับให้ยอมรับว่าป่วยเป็นโรคจิตและให้ยอมทานยาระงับอาการทางจิตโดยเป็นเงื่อนไขในการให้ออกจาก รพ.
ระยะเวลาเฉลี่ยที่คนไข้แต่ละคนใช้เวลาในโรงพยาบาล คือ 19 วัน
ทั้งหมดได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท ที่อยู่ใน "ระยะโรคสงบ" ก่อนจะได้กลับบ้าน
ส่วนที่สองเกิดเมื่อมีผู้บริหารโรงพยาบาลหนึ่งที่ไม่พอใจแล้วท้าให้ ดร. โรเซ็นแฮนส่งคนไข้ปลอมไปที่ รพ. ซึ่งจะมีเจ้าหน้าที่คอยจับ
ดร. โรเซ็นแฮนก็ตกลงและในอาทิตย์ต่อ ๆ มา ในจำนวนคนไข้ใหม่ 193 คน เจ้าหน้าที่ได้กำหนด 41 คนว่าอาจเป็นคนไข้ปลอม โดยมี 19 คนที่ได้ความสงสัยอย่างน้อยจากจิตแพทย์คนหนึ่งและเจ้าหน้าที่อื่นอีกคน
แต่จริง ๆ ดร. โรเซ็นแฮนไม่ได้ส่งใครไปเลย
งานศึกษาสรุปว่า "มันชัดเจนมากว่าเราไม่สามารถแยกแยะคนบ้ากับคนปกติในโรงพยาบาลจิตเวช" และแสดงถึงอันตรายของการลดสภาพความเป็นมนุษย์ และการได้ป้ายว่าเป็นคนไข้โรงพยาบาลจิตเวช
แล้วเสนอว่า ศูนย์สุขภาพทางจิตในชุมชนที่เน้นปัญหาและพฤติกรรมโดยเฉพาะแทนการกำหนดโรคโดยชื่อ อาจเป็นวิธีแก้ปัญหา และแนะนำให้ผู้บริการทางจิตเวชรับการศึกษาเพิ่มขึ้นเพื่อให้ตระหนักรู้ถึงสภาพความคิด/จิตใจของผู้ทำการบำบัดในโรงพยาบาลจิตเวช
การทดลองโดยคนไข้ปลอม.
ดร. โรเซ็นแฮนเอง และผู้ร่วมงานที่สุขภาพจิตปกติ ได้พยายามเข้าโรงพยาบาลจิตเวชโดยโทรศัพท์หาหมอ โดยแกล้งทำเป็นประสาทหลอนได้ยินเสียง
และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลไม่ได้รับแจ้งว่าจะมีการทดลอง
คนไข้ปลอมรวมทั้งนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาจิตวิทยาอายุในช่วง 20 คนหนึ่ง นักจิตวิทยา 3 คน กุมารแพทย์คนหนึ่ง จิตแพทย์คนหนึ่ง จิตรกรคนหนึ่ง และแม่บ้านอีกคนหนึ่ง
ทั้งหมดไม่มีประวัติโรคจิต
คนไข้ปลอมใช้ชื่อปลอม และคนที่ทำงานด้านสุขภาพจิตใช้อาชีพปลอมเพื่อไม่ให้ได้รับการบริการหรือการตรวจพิจารณาเป็นพิเศษ
แต่นอกจากเรื่องชื่อและอาชีพแล้ว ประวัติอื่น ๆ เป็นเรื่องจริง
ในช่วงการประเมินทางจิตเวชเบื้องต้น พวกเขาอ้างว่าได้ยินเสียงคนเพศเดียวกันซึ่งบ่อยครั้งไม่ชัด แต่ดูเหมือนจะออกเสียคำว่า "empty (ว่าง)", "hollow (กลวง)", "thud (เสียงดังตุ้ม)" และไม่มีอะไรอย่างอื่น
คำเหล่านี้เลือกเพื่อชวนให้คิดว่า กำลังมีปัญหาเรื่องว่าเกิดมาทำไม (existential crisis) โดยไม่มีวรรณกรรมวิชาการที่กล่าวถึงคำเหล่านี้ว่าเป็นอาการโรคจิต
และ"คนไข้" ก็ไม่ได้แจ้งอาการอะไรอื่น ๆ
ถ้ารับเข้าโรงพยาบาล คนไข้ก็จะ "มีพฤติกรรมปกติ" โดยรายงานว่า รู้สึกปกติและไม่ได้ยินเสียงแล้ว
ประวัติโรงพยาบาลที่ขอได้หลังจากการทดลองระบุว่า เจ้าหน้าที่กล่าวถึงคนไข้ปลอมทั้งหมดว่า มีมิตรสัมพันธ์ดีและให้ความร่วมมือ
คนไข้ปลอมทั้งหมดได้รับเข้าโรงพยาบาล 12 แห่งในที่ต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา รวมทั้งโรงพยาบาลเก่า ๆ ที่ได้เงินสนับสนุนไม่เพียงพอในเขตชนบท โรงพยาบาลที่ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยในเมืองที่มีชื่อเสียง และโรงพยาบาลเอกชนที่แพงลิ่วแห่งหนึ่ง
แม้ว่าจะแสดงอาการอย่างเดียวกัน แต่ 7 คนกลับได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทในโรงพยาบาลรัฐ และคนหนึ่ง manic-depressive psychosis (ปัจจุบันโรคอารมณ์สองขั้ว) ซึ่งเป็นวินิจฉัยที่มองในแง่ดีกว่าและมีโอกาสหายดีกว่าที่โรงพยาบาลเอกชน
คนไข้อยู่ใน รพ. 7-52 วัน โดยเฉลี่ยที่ 19 วัน
ทั้งหมดให้กลับบ้านโดยวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทในระยะโรคสงบ (in remission) ซึ่ง ดร. โรเซ็นแฮนถือเป็นหลักฐานว่า ความเจ็บป่วยทางจิตใจมองว่าเป็นภาวะที่ฟื้นสภาพไม่ได้ ซึ่งสร้างมลทินชั่วชีวิต ไม่ใช่โรคที่หายได้
แม้ว่าคนไข้จะจดบันทึกบ่อย ๆ และอย่างเปิดเผยในเรื่องพฤติกรรมของเจ้าหน้าที่และของคนไข้อื่น ๆ เจ้าหน้าที่ก็จับไม่ได้สักคนว่าเป็นคนไข้ปลอม แม้ว่า คนไข้ทางจิตเวชอื่น ๆ หลายคนดูเหมือนจะสามารถระบุพวกเขาได้ว่าเป็นคนไข้ปลอม
ในการเข้าโรงพยาบาล 3 ครั้งแรก คนไข้อื่น 35 คนจาก 118 คนแสดงความสงสัยว่า คนไข้ปลอมเป็นคนปกติ โดยบางคนแม้แต่เสนอว่า คนไข้ปลอมเป็นนักวิจัยหรือนักข่าวที่กำลังตรวจสอบ รพ.
ส่วนบันทึกโรงพยาบาลชี้ว่า เจ้าหน้าที่ตีความพฤติกรรมของคนไข้ปลอมว่าเป็นอาการโรคจิต
ยกตัวอย่างเช่น พยาบาลคนหนึ่งกำหนดการจดบันทึกของคนไข้ปลอมว่าเป็น "พฤติกรรมการเขียน (writing behavior)" โดยพิจารณาว่ามันเป็นส่วนของโรค (pathological)
ส่วนประวัติคนไข้ที่จริง ๆ เป็นคนปกติก็บันทึกตามที่คาดหวังเหมือนกับคนไข้โรคจิตเภท ตามทฤษฎีหลักที่ใช้ตอนนั้นว่าเป็นสมุฏฐานของโรค
การทดลองกำหนดให้คนไข้ปลอมต้องออกจาก รพ. ได้โดยตนเอง คือให้ รพ. ปล่อยตัวกลับบ้าน แม้ว่าจะได้ว่าจ้างทนายไว้ล่วงหน้าเพื่อกรณีฉุกเฉินถ้าชัดเจนว่า จะไม่ปล่อยคนไข้ปลอมให้กลับบ้านอย่างง่าย ๆ
หลังจากรับเข้าโรงพยาบาลและได้การวินิจฉัย คนไข้ปลอมจะไม่ได้กลับบ้านจนกระทั่งตกลงกับจิตแพทย์ว่าตนเป็นโรคจิต และเริ่มทานยารักษาโรคจิต ซึ่งจริง ๆ คนไข้ทิ้งลงในส้วม
ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนที่สังเกตเห็นคนไข้ทิ้งยาและก็ไม่ได้รายงานพฤติกรรมนี้ด้วย
ดร. โรเซ็นแฮน และคนไข้ปลอมอื่น ๆ รายงานความรู้สึกว่าถูกลดสภาพความเป็นมนุษย์ (dehumanization) ถูกบุกรุกภาวะเฉพาะส่วนตัวอย่างรุนแรง และความเบื่อหน่ายเมื่ออยู่ใน รพ.
ทรัพย์สมบัติที่ตนมีจะถูกค้นโดยสุ่ม และบางครั้งแม้แต่ถูกสังเกตเมื่อใช้ห้องน้ำ
คนไข้รายงานว่า แม้ว่าเจ้าหน้าที่ดูเหมือนจะตั้งใจดี แต่โดยทั่วไปก็ยังลดสภาพความเป็นมนุษย์และปฏิบัติต่อคนไข้เหมือนกับเป็นวัตถุ บ่อยครั้งถกประเด็นเกี่ยวกับคนไข้ต่อหน้าเหมือนกับไม่ได้อยู่ และจะเลี่ยงปฏิสัมพันธ์กับคนไข้โดยตรงยกเว้นเมื่อจำเป็นต่อหน้าที่
โดยเจ้าหน้าที่บางคนมีแนวโน้มที่จะทารุณคนไข้ทางกายหรือทางวาจาเมื่อไม่มีเจ้าหน้าที่อื่นอยู่ใกล้ ๆ
มีหมอคนหนึ่งที่กล่าวกับนักศึกษาของตนถึงกลุ่มคนไข้ผู้กำลังแสดงความเบื่อรอรับอาหารกลางวันว่า คนไข้กำลังประสบกับอาการทางจิตเวชแบบ "สนองปาก" (oral-acquisitive)
คนไข้พบหมอประมาณ 6.8 นาทีต่อวัน
การทดลองคนไข้ปลอมที่ไม่มี.
ในการทดลองนี้ ดร. โรเซ็นแฮนทำกับโรงพยาบาลแพทย์ซึ่งเป็นสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงดี ที่เจ้าหน้าที่ได้ยินถึงผลการทดลองขั้นต้น แต่อ้างว่า ข้อผิดพลาดอย่างเดียวกันไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่สถาบันของตน
ดร. โรเซ็นแฮนจึงเตรียมการกับ รพ. ว่า ในช่วงเวลา 3 เดือน คนไข้ปลอมหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นจะพยายามเข้าโรงพยาบาล โดยเจ้าหน้าที่ของ รพ. จะให้คะแนนคนไข้ใหม่ทุกคนว่า มีโอกาสเป็นคนไข้ปลอมเท่าไร
จากคนไข้ 193 คน 41 คนได้พิจารณาว่าเป็นคนไข้ปลอม และ 42 คนพิจารณาว่าน่าสงสัย