pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค่าบำรุงและค่าธรรมเนียมการศึกษาตลอดหลักสูตร : 144,000 บาท (เหมาจ่ายรายภาคเรียน ภาคต้น/ภาคปลาย ภาคเรียนละ 18,000 บาท , ภาคฤดูร้อน 9,000 บาท)
ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ด้านภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารธุรกิจ ให้มีความรอบรู้เท่าทันสถานการณ์ภายนอกที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา โดยมีแนวคิดการเป็นผู้ใช้ภาษาอังกฤษในการดำเนินธุรกิจต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพควบคู่กับการมีคุณธรรม และจริยธรรม
ศึกษาเกี่ยวกับการใช้ภาษาอังกฤษอย่างมีประสิทธิภาพทางด้านธุรกิจ รวมถึงความเข้าใจวัฒนธรรมที่หลากหลาย เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการแสวงหาความรู้ในการพัฒนาตนเองและสร้างสรรค์งานอาชีพ
สามารถประกอบอาชีพที่เกี่ยวข้องกับงานด้านการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจในภาครัฐและเอกชน งานแปล งานสำนักงาน และธนาคาร
หมายเหตุ หมายเหตุ นิสิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ มีโอกาสเข้าร่วมโครงการสหกิจศึกษา (ปฏิบัติงานในสถานประกอบการ) เป็นเวลา 4 เดือน ในชั้นปีที่ 4 ถ้านิสิตผ่านการคัดเลือกให้ปฏิบัติงานจากสถานประกอบการ
ถนนพรานนก
ถนนพรานนก  เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนจรัญสนิทวงศ์ที่ทางแยกไฟฉาย ตรงไปทางทิศตะวันออก ไปสิ้นสุดที่ทางแยกพรานนกซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนอิสรภาพ เดิมถนนเส้นนี้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3188 ในความดูแลของกรมทางหลวง ต่อมาโอนให้กรุงเทพมหานครเป็นผู้ดูแล
ปัจจุบันถนนพรานนกเป็นถนนสายสำคัญที่เชื่อมต่อระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนอิสรภาพ เป็นทางเชื่อมต่อระหว่างย่านที่พักอาศัยบริเวณถนนจรัญสนิทวงศ์ ทั้งยังเป็นถนนที่มีการจราจรคับคั่งตลอดทั้งวัน โดยเฉพาะชั่วโมงเร่งด่วนทั้งเช้าและเย็น
ถนนพรานนกเป็นถนนสายที่ 5 ในโครงการตัดถนน 11 สายในฝั่งธนบุรี ที่เกิดขึ้นเนื่องมาจากการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในสมัยรัชกาลที่ 7 โดยเป็นหนึ่งในถนนซอย 6 สายที่ตัดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเชื่อมต่อกับถนนหลัก 4 สายแรก
"สายที่ 5 กว้าง 16 เมตร ยาวประมาณ 830 เมตร ต้นแต่ริมแม่น้ำทางใต้โรงพยาบาลศิริราช ไปผ่านถนนสายที่ 2 (ถนนอรุณอมรินทร์) ตรงไปออกถนนสายที่ 3 (ถนนอิสรภาพ)"
ก่อนหน้าที่จะตัดถนนขึ้น ถนนส่วนต้นที่ข้างโรงพยาบาลศิริราชหรือพื้นที่วังหลังเดิม เคยเป็นตรอกฉางเกลือมาก่อน และจุดเริ่มต้นถนนบริเวณริมแม่น้ำยังเป็นบ้านเดิมของศาสตราจารย์ ดร.เต็ม สมิตินันทน์ นักพฤกษศาสตร์คนสำคัญของไทย ที่ถูกเวนคืนไปเพื่อตัดถนน
ในภายหลังได้ตัด "ทางสายแยกจากถนนอิสสระภาพตรงปากถนนพรานนก" (ซึ่งปัจจุบันคือสี่แยกพรานนก) ไปเชื่อมต่อกับทางหลวงสายบางซ่อน-สะพานพระราม 6-บางกอกน้อย (หรือถนนจรัญสนิทวงศ์) จึงทำให้ถนนพรานนกเชื่อมต่อกับถนนจรัญสนิทวงศ์ที่สามแยกไฟฉายในปัจจุบัน
ชื่อถนนพรานนกตั้งขึ้นเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ในช่วงก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ซึ่งพระยาวชิรปราการ (พระเจ้าตากสิน) ได้รวบรวมกำลังพลตีฝ่าวงล้อมกองทัพพม่าที่ล้อมกรุงศรีอยุธยาไปทางทิศตะวันออก เพื่อหลบหนีและเตรียมกอบกู้เอกราชในภายหลัง ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากหมู่บ้านรายทางทั้งเรื่องเสบียงและกำลังพล โดยขณะที่ยกทัพมาถึงบ้านพรานนก (ปัจจุบันอยู่ในหมู่ที่ 2 ตำบลโพสาวหาญ อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ได้เกิดการสู้รบกับทัพพม่า แต่ทัพพระยาตากได้รับความช่วยเหลือจากชาวบ้าน และพรานนกต่อ ซึ่งมีชื่อตามตำนานว่า "เฒ่าคำ" จึงสามารถหลบหนีไปตั้งมั่นที่จันทบุรีได้ในที่สุด
ถนนพรานนกตั้งอยู่ใกล้กับพื้นที่ชุมชนชั้นในของฝั่งธนบุรีซึ่งมีตลาดสดและสถานที่สำคัญหลายแห่ง ส่วนบริเวณทางแยกพรานนกเคยมีโรงภาพยนตร์ศรีพรานนก (ภายหลังปรับปรุงและเปลี่ยนชื่อเป็น "เพชรพรานนก" เมื่อปี พ.ศ. 2522 กลายเป็นโรงภาพยนตร์ชั้นสอง ก่อนเลิกกิจการไป) ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับโรงพยาบาลตา หู คอ จมูก เดิม (ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ทางแยกต่างระดับสิรินธร ส่วนอาคารโรงพยาบาลเดิมเปลี่ยนเป็นอาคารพรานนกพลาซ่า)
ซอยแยกย่อย.
ปัจจุบันทางราชการได้เปลี่ยนชื่อซอยทั้งหมดโดยใช้ระบบหมายเลขซอย
แอกุกกา
แอกุกกา  เป็นชื่อเพลงเกาหลี อาจหมายถึง
แอกุกกา (ประเทศเกาหลีเหนือ)
เพลงชาติของประเทศเกาหลีเหนือมีชื่อว่า แอกุกกา  เช่นเดียวกับชื่อของเพลงชาติเกาหลีใต้ มีความหมายว่า "เพลงรักชาติ" เพลงนี้รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งตามวรรคแรกของเพลงว่า "อาชิมึน พินนารา"  แปลว่า "แสงอรุณจงฉาย" ("Let the morning shine")
ก่อนการก่อตั้งประเทศ เกาหลีภาคเหนือยังคงใช้เพลงแอกุกกา ซึ่งเป็นเพลงชาติของประเทศเกาหลีใต้ในปัจจุบัน เป็นเพลงชาติ เมื่อเกาหลีเหนือแยกตัวเป็นประเทศใหม่ใน พ.ศ. 2490 จึงได้มีการประพันธ์เพลงนี้ขึ้นเป็นเพลงชาติของเกาหลีเหนือแทนที่ เนื้อร้องโดย ปัก เซ ยอง  ทำนองโดย คิม วอน กยุน
โกดะกัน มันเกิดมาลุย
โกดะกัน มันเกิดมาลุย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่อสู้ปนตลก แต่งโดย มาซาโนริ.M.คาตาคูระ ตีพิมพ์ครั้งแรกภาคภาษาญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2541
โกดะ กัน เด็กหนุ่มวัย 16 ปี ชอบการทะเลาะวิวาทเป็นชีวิตจิตใจต้นเหตุมาจากเมื่อตอนที่ กัน ยังเด็กได้เห็นแม่ของตนเองถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาโดยที่ตนเองทำอะไรไม่ได้จึงเกิดความคับแค้นใจที่ตนเองไม่สามารถที่จะปกป้องคนที่ตนรักได้ ทั้งๆที่เป็นผู้ชาย กัน จึงเริ่มฝึกวิชาอย่างหนักตั้งแต่นั้นเรี่อยมา
เอิร์ท
เอิร์ท (อ. Earth) อาจหมายถึง :
ในภาษาไทย "เอิร์ท" หรือคำที่ออกเสียงคล้ายกัน อาจเป็นชื่อเล่นของบุคคล
ในภาษาต่างประเทศ "เอิร์ท" อาจเป็นสมญานามหรือนามแฝงของบุคคล
เอิร์ท (อนุกรมเคมี)
เอิร์ท  อาจแปลได้ว่า "ปฐวีธาตุ" (ธาตุดิน) นิยามโดยทั่วไปในภาษาอังกฤษ จึงอาจอ้างเทียบกับ "ธาตุดิน" กล่าวคือหมายถึง มวลสารที่ประกอบขึ้นเป็นแผ่นดินโลก หรือสสารที่มีสถานะเป็นของแข็ง
สำหรับนิยามทางเคมี และวิทยาแร่ อาจเจาะจงหมายถึง แร่หรือสารประกอบกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นสารประกอบประเภทออกไซด์ของธาตุโลหะ ที่ปรากฏพบได้ในธรณีภาค (ชั้นหิน) ของโลก
รวมถึง ธาตุเคมี ที่ประกอบขึ้นเป็นแร่หรือสารประกอบนั้น
โดยมีข้อสังเกตว่า
ความเข้าใจถึงธาตุเคมีในกลุ่มเอิร์ท เริ่มค้นพบเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19
ก่อนหน้านั้น ตำราเก่าแก่มักเรียก รูปแบบตามธรรมชาติของธาตุที่มาจากปฐพีภาค (และธรณีภาค) ของโลก ว่า "เอิร์ท"
และยังคงใช้สืบกันมาถึงปัจจุบัน รวมถึงในทางเคมีด้วย
ซึ่งรากศัพท์คำว่า "เอิร์ท" หมายถึงตัวโลกเองด้วย โดยอาจกร่อนมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "แตร์" (ฝ. terre) ซึ่งมาจากภาษาละตินว่า "เทอร์รา" (ล. terra)
และหลายภาษาใช้คำนี้หรือคำที่เพี้ยนจากคำนี้
ในปัจจุบัน ธาตุเคมีในกลุ่มเอิร์ท จำแนกเป็น 2 กลุ่ม
จิระ บุญมาก
แรร์เอิร์ท
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์
ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ มีชื่อเดิมว่า ประพัฒน์ แซ่ฉั่ว กรรมการในคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านธุรกิจภาคเอกชนใน ศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) กรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560 และกรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ ในฐานะประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติ
อดีตนักศึกษาในเหตุการณ์ 14 ตุลา ต่อมาได้เป็นนักการเมือง เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และประธานคณะกรรมการกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหารสินเชื่อเกษตรแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการนโยบายและบริหารจัดการมันสำปะหลัง ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 105/2557 ประธานสภาเกษตรกรจังหวัดลำปาง และประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติ อดีตกรรมการอื่นในคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมอดีตกรรมการอื่นในคณะกรรมการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
นายประพัฒน์เกิดที่จังหวัดยะลา เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2495 เข้ามาเรียนที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ และคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เข้าร่วมกิจกรรมในขณะเป็นนักศึกษา และมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ ทำงานรับจ้างปลูกป่า บริษัทลำปางทำไม้ จำกัด เป็นลูกจ้างองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ และเป็นเกษตรกรอยู่ที่จังหวัดลำปาง เริ่มต้นจากการนำต้นกล้าส้มพันธุ์โชกุลจากจังหวัดยะลามาปลูก ในพื้นที่จังหวัดลำปาง อำเภอแจ้ห่ม ตำบลแม่สุก ในชื่อของสวนส้มเพชรล้านนา แต่ต่อมาเจอภาวะภัยแล้งจนทำให้ต้องเลิกทำส้ม จนเปลี่ยนมาเป็นเกษตรผสมผสานที่มีทั้งปศุสัตว์ ผลไม้ และพืชผัก โดยได้ทำการเกษตรแบบเกษตรอินทรีย์ คือไม่ใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชและปุ๋ยเคมี และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ฟาร์มเกษตรอินทรย์เพชรล้านนา" https://www.facebook.com/pethlanna.organic.farm
เมื่อ พ.ศ. 2544 เข้าเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทย ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมคนแรกระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2547
ช่วงวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 นายประพัฒน์ ได้ลาออกจากตำแหน่งในคณะกรรมการกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร และสมาชิกพรรคไทยรักไทย แล้วย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย ในปี พ.ศ. 2551 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551 ในระหว่างที่อยู่ในแวดวงการเมืองอยู่นั้น ฟาร์มที่จังหวัดลำปาง ก็ยังคงดำเนินกิจการอยู่ และเมื่อเว้นวรรคทางการเมืองได้กลับมาพัฒนางานด้านการเกษตรในพื้นที่และระดับชาติอย่างต่อเนือง จนได้รับความไว้วางใจได้รับเลือกจากเกษตรกรจังหวัดลำปาง ให้เป็น "ประธานสภาเกษตรกรจังหวัดลำปาง" และได้รับเลือกเป็น "ประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติ "ในปี 2555 เป็นประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติคนแรกของประเทศไทย
ใน วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 เขาพ้นจากตำแหน่ง กรรมการอื่นในคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมใน วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2560 เขาพ้นจากตำแหน่ง กรรมการอื่นในคณะกรรมการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรและได้รับแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560
ในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2562 นาย องอาจ ปัญญาชาติรักษ์ บุตรชายของ ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 จากการที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม สุวิทย์ เมษินทรีย์ ลาออกจากตำแหน่ง จึงทำให้ นาย องอาจ ปัญญาชาติรักษ์ พ้นจากตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ไปพร้อมกัน
ก่อนช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 นายประพัฒน์เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองของนักศึกษาหลายครั้ง ทั้งการประท้วงกรณีล่าสัตว์ที่ทุ่งใหญ่นเรศวร การประท้วงต่อต้านสินค้าญี่ปุ่น การเรียกร้องรัฐธรรมนูญ
นายประพัฒน์เป็นบุคคลในภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง ในช่วงเหตุการณ์เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เวลาประมาณเที่ยงวัน นายประพัฒน์ถือไม้หน้าสาม ประจัญหน้ากับทหารที่โอบล้อมเข้ามา และถูกยิงล้มลงบริเวณหน้าโรงแรมรัตนโกสินทร์ มีนักข่าวหลายคนจับภาพนี้ได้ และเป็นภาพที่เป็นที่จดจำในเหตุการณ์ 14 ตุลา จากภาพถ่ายนี้ทำให้ได้รับฉายาว่า "ไอ้ก้านยาว"
ประพัฒน์ แซ่ฉั่ว
มานะ คงวุฒิปัญญา
มานะ คงวุฒิปัญญา นักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
มานะ คงวุฒิปัญญา เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2504 นายมานะเคยเป็นกำนันในท้องที่เขตภาษีเจริญ จึงมีชื่อเรียกที่รู้จักดีของคนในท้องที่ว่า กำนันมานะ ชีวิตส่วนตัว มานะ จบการศึกษระดับปริญญาตรีสาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นนักเล่นพระเครื่องที่มีชื่อเสียงในวงการพระเครื่องคนหนึ่ง โดยที่บ้านพักส่วนตัวย่านถนนพุทธมณฑลสาย 3 เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์พระเครื่องด้วย มานะสมรสกับ สุภาภรณ์ คงวุฒิปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต29 พรรคเพื่อไทย มีบุตรด้วยกัน 4 คน
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 มานะได้ลงสมัครเลือกตั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย โดยลงในพื้นที่เขต 32 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตภาษีเจริญ โดยแข่งขันกับทางผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ ทันตแพทย์สุรันต์ จันทร์พิทักษ์ อดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (สก.) ของเขตบางกอกใหญ่ ซึ่งมาลงแทนพี่ชาย คือ เภสัชกร วิลาศ จันทร์พิทักษ์ อดีต ส.ส.ในพื้นที่นี้อย่างยาวนาน ที่ย้ายไปลงในเขตคลองสาน แทน ปราโมทย์ สุขุม ที่เลิกเล่นการเมืองไป ผลการเลือกตั้ง มานะเป็นฝ่ายได้รับการเลือกตั้ง
หลังคดียุบพรรคไทยรักไทย นายมานะได้เข้าสังกัดกับพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 ได้ลงเลือกตั้งในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตภาษีเจริญ เขตบางแค เขตหนองแขม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และหลังคดียุบพรรคพลังประชาชน นายมานะก็ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเพื่อไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่ก็แพ้ให้กับวิลาศ จันทร์พิทักษ์ เจ้าของพื้นที่เดิม
นายมานะ เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (ฐานิสร์ เทียนทอง) จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อมีการปรับคณะรัฐมนตรีในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน
ต่อมาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (จาตุรนต์ ฉายแสง) ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556
ในการปราศัยของแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) ครั้งหนึ่งที่สนามหลวง นายมานะก็ได้ขึ้นเวทีปราศรัยด้วย โดยอ้างว่า เพราะรู้จักกับนายจตุพร พรหมพันธ์ แกนนำคนหนึ่งของ นปก. มานาน
อาร์ค แองเจิ้ล
ประเภทของเปรต
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล เป็นละครเพลงของบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ถกลเกียรติ วีรวรรณ ในปีพ.ศ. 2547 นำแสดงโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เป็นโปรเจกต์ที่จัดเพื่อร่วมฉลอง 20 ปีแกรมมี่ ละครเวทีเรื่องนี้เป็นกานำเอาเพลงของแกรมมี่ ที่เคยสร้างความประทับใจให้กับคนฟังตลอด 20 ปีที่ผ่านมามาร้อยเป็นเรื่องราว
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล จัดแสดงระหว่างวันที่ 11 ถึง 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ณ หอประชุมใหญ่, ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย รวมทั้งสิ้น 22 รอบการแสดง
ปี พ.ศ. 2485 สงครามโลกครั้งที่ 2 เพิ่งเริ่มต้นขึ้น ผู้คนต่างพากันหวาดกลัวภัยสงครามที่กำลังจะมาถึง ความบันเทิงสำคัญที่ช่วยผ่อนคลายความเครียด และสร้างความสุขให้แก่ประชาชนก็คือละครเวที และโรงละครยอดนิยมในขณะนั้น ได้แก่ "ศาลาเฉลิมรัฐ" โดยมี
"ดาว" (แอนนิต้า) เป็นดาราเด่นประจำโรงละคร และในที่สุดก็มาถึงวันที่กองทัพญี่ปุ่นบุกเข้าประเทศไทย ศาลาเฉลิมรัฐถูกทหารญี่ปุ่นยึดไว้เป็นกองบัญชาการ ส่งผลให้ขบวนการเสรีไทย ขบวนการใต้ดินที่รวมตัวกันเพื่อกอบกูเมืองไทยวางแผนหาทางทำลายโรงละครแห่งนี้ด้วยการส่งสายลับชื่อ "เจตน์" (มอส ปฏิภาณ) ปลอมตัวเป็นนักมายากลเข้าร่วมแสดงในคณะละครแต่เมื่อเจตน์ และดาวมีโอกาสพบกัน ความรักก็เกิดขึ้นกับเขาทั้งสอง แม้จะถูกขัดขวางจากชาวคณะละคร และผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่น ผู้หวังจะยึดครองหมดทั้งโรงละคร และตัวนางเอกละคร ความรักของเจตน์ และดาวดำเนินไปท่ามกลางสถานการณ์สงครามที่ตึงเครียดขึ้นทุกขณะในที่สุด ขบวนการเสรีไทยก็ตัดสินใจส่งเครื่องบินเข้าทิ้งระเบิดโรงละคร ในวันที่เหล่านายทหารญี่ปุ่นเข้ามาชมละครที่ดาวนำแสดง เจตน์พยายามขัดขวางแผนการนี้ แต่ไม่เป็นผล สุดท้าย... สิ่งที่เขาต้องทำก็คือ ปฏิบัติภารกิจเพื่อประเทศชาติให้สำเร็จโดยชีวิตของผู้หญิงที่เขารักเป็นเดิมพัน
ดารานักแสดง ละครเพลง เรื่อง "บางกอก 2485".
มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เป็น เจตน์
เสรีไทยหนุ่มที่ปลอมตัวเป็นนักแสดงมายากลเข้าไปในคณะละครของบุญมาก เพื่อสืบข้อมูลของญี่ปุ่น เป็นคนฉลาด กล้าหาญ เอาตัวรอดเก่ง ขี้เล่น เขาตกหลุมรักดาว ตั้งแต่แรกเห็น
แอนนิต้า พงศ์ทรง เป็น ดาว
นางเอกสาวสวยประจำศาลาเฉลิมรัฐ เป็นคนมั่นใจในตัวเอง จริงจัง และรักการแสดง ขี้งอน โดยเฉพาะกับเจตน์
ญาณี ตราโมทย์ เป็น โนมูระ
หัวหน้านายทหารญี่ปุ่น เป็นคนเผด็จการ เฉียบขาด บ้าอำนาจ เขาหลงรักดาวหัวปักหัวปำ จนทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ตัวเธอมา
ยุทธนา ล. พันธุ์ไพบูลย์ เป็น บุญมาก
เจ้าของคณะละครและโรงละครแห่งนี้ที่เป็นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต เป็นคนจริงจัง เป็นผู้นำ มีคำพูดประจำใจคือ “เกิดมาชีวิตหนึ่ง ต้องทำตัวให้มีค่า”
วิชุดา พินดั้ม (แหม่ม) เป็น รัชนี
นางรองประจำคณะละคร ดูเผินๆ เหมือนไม่มีแก่นสาร แต่ตัวจริงของเธอคือ เสรีไทยหญิงที่เข้ามาสืบข้อมูล
ตุ่ย พุทธชาด เป็น แจ่มฟ้า
เจ้าของสำนักโคมเขียว เป็นนางโลมรุ่นใหญ่ เคยเป็นนางรองมาก่อนและถูกบุญมากปฏิเสธไม่ให้เล่นเป็นนางเอก เลยโกรธแค้นมาก หาทางทำทุกอย่างเพื่อทำลายคณะละคร เป็นคนขี้อิจฉา ช่างยุแยง ประจบสอพลอพวกญี่ปุ่น มีแผนการชั่วร้ายในหัวตลอด
เพทาย เกิดผล (ม่ำ) เป็น ตุ๊กตา
ผู้จัดการโรงละคร เป็นผู้ช่วยคนสนิทของบุญมาก
เอก วิชัย จงประสิทธิ์พร เป็น หนูขำ
ตัวตลกประจำคณะละคร ร่าเริง พูดมาก หลายครั้งที่พูดไม่ระวังจนเกือบโดนทหารญี่ปุ่นยิง
ธงธง มกจ๊ก เป็น พัมพ์กิ้น
ตัวตลกประจำคณะละครคู่กับหนูขำ พูดมากเช่นกัน ชอบผู้ชาย
สโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท
สโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัทเป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเมืองพอร์ตสมัท ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1898 (พ.ศ. 2441)
ปัจจุบันเล่นอยู่ในระดับฟุตบอลลีกทู เคยคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษได้ 2 สมัย ในปี 1949 และ 1950 โดยพวกเขาเล่นที่สนามแฟรตตันพาร์ก
ในฤดูกาล 2009-2010 พอร์ตสมัทถูกตัด 9 คะแนนเนื่องจากประสบปัญหาด้านการเงินและฟอร์มการเล่นที่ย่ำแย่ทั้งที่มีนักเตะอย่าง เฟเรดิก ปิกิยอน, สตีฟ ฟินแนน, อารูน่า ดินดาน, เจมี่ โอฮาร่า รวมถึงปัญหาในด้านการบริหารที่เจ้าของสโมสรเปลี่ยนมือบ่อยครั้งทำให้สโมสรตกชั้นสู่เดอะแชมเปี้ยน ชิพด้วยอันดับ20 แต่สามารถสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฟุตบอลเอฟเอ คัพด้วยการชนะทอตนัมฮอตสเปอร์ 2-0 ในรอบรองชนะเลิศ สร้างความตกตะลึงไปทั่ววงการเนื่องจากพอร์ตสมัทอยู่ในช่วงปัญหารุมเร้าทั้งด้านการเงิน นักเตะและการบริหารทีมต่างจากทอตแนมฮ็อตสเปอร์ที่เพียบพร้อมกว่าทำให้วีรกรรมครั้งนี้เป็นหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์สโมสร
พอร์ตสมัทมีแฟนบอลอันดับหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงชื่อจอห์น เวสต์วูดส์ ซึ่งรักสโมสรชนิดเข้าสายเลือดถึงขนาดเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็น จอห์น แอนโทนี่ พอร์ตสมัท ฟุตบอลคลับ เวสต์วูดส์ ซึ่งมีเอกลักษณ์ในการแต่งตัวโดยใส่หมวกยาวสีน้ำเงินมีตราสโมสร ใช้กระดิ่งในการเชียร์ ใส่เสื้อกั๊กลายหมากรุกสีฟ้าสลับขาว โดยเรื่องราวของเขาถูกนำไปทำสารคดีเรื่อง The True Pompey Fan's Miscellany
"(ยืมตัวจากแมนเชสเตอร์ ซิตี)"
"(ยืมตัวจากโคเวนทรี ซิตี)"
"(ยืมตัวจากแบล็กเบิร์น โรเวอส์)"
เอลซิด
เอลซิด  เป็นขุนศึกชาวสเปนผู้เก่งกาจคนหนึ่ง เกิดใน พ.ศ. 1586 (ค.ศ. 1043) ที่หมู่บ้านบิบาร์ ในเมืองบูร์โกส อาณาจักรกัสติยา เกิดในตระกูลขุนนางสเปน มีชื่อจริงว่า โรดริโก ดิอัซ เด บิบาร์  โรดริโกได้รู้จักและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเจ้าชายซันโช รัชทายาทแห่งอาณาจักรกัสติยาในฐานะเจ้านายและข้ารับใช้มาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่นานทั้งคู่ก็สนิทสนมกันจนแทบจะเรียกว่าเป็นสหายกันก็ได้
โรดริโกจงรักภักดีต่อเจ้าชายซันโชมาก ดังจะเห็นได้จากใน พ.ศ. 1606 (ค.ศ. 1063) อาณาจักรกัสติยามีสงครามกับอาณาจักรอารากอน เพราะต้องการแย่งชิงดินแดนซาราโกซา สงครามครั้งนี้ไม่สามารถตัดสินได้ในสมรภูมิรบ เพราะต่างฝ่ายต่างเข้มแข็งจนไม่มีใครเอาชนะใครได้ จึงตกลงกันว่า ให้แต่ละฝ่ายส่งตัวแทนมา 1 คนมาประลองกันแบบตัวต่อตัว ใครชนะจะได้ดินแดนซาราโกซาไป ฝ่ายกัสติยานั้น โรดริโกอาสาไปเป็นตัวแทนประลอง และในวันจริงนั้น แม้คู่ต่อสู้จากอารากอนจะมีร่างกายกำยำ แรงเยอะ และตัวโตกว่าโรดริโกอย่างมาก แต่โรดริโกก็สามารถชนะได้ ทำให้กัสติยาชนะในสงครามนี้ ทหารของกัสติยาจึงให้ฉายาจากการสร้างวีรกรรมของเขา คือ "เอลซิดกัมเปอาดอร์" (El Cid Campeador) โดย มีที่มาจากคำในภาษาอาหรับถิ่นอันดาลูซิอาว่า "อัลซีด"  แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "The Lord" ส่วน นั้นเป็นภาษาสเปน แปลว่า "Champion" ซึ่งฉายาเอลซิดก็เป็นชื่อที่คนส่วนใหญ่ที่รู้จักโรดริโกใช้เรียกเขามาจนถึงปัจจุบัน
หลังจากสงครามกับอารากอนแล้ว อาณาจักรกัสติยายังพบสงครามใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้เป็นสงครามกับชาวเบอร์เบอร์ (เป็นส่วนหนึ่งของการพิชิตดินแดนคืนของชาวคริสต์ในคาบสมุทรไอบีเรีย) ผลคือกองทัพกัสติยาภายใต้การนำของเจ้าชายซันโชที่ 2 และโรดริโก ชนะแทบทุกครั้ง ทำให้กัสติยามีเมืองขึ้นและแผ่ขยายอาณาเขตไปได้กว้างขวาง แต่พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 กษัตริย์แห่งกัสติยาและพระชนก (พ่อ) ของเจ้าชายซันโชได้เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 1608 (ค.ศ. 1065) โดยที่ก่อนจะเสด็จสวรรคต พระองค์ได้ทรงจัดสรรดินแดนให้พระโอรสและพระธิดาได้แบ่งกันไปปกครอง โดยเจ้าชายซันโช เจ้านายเอลซิดได้ขึ้นครองบัลลังก์กัสติยา
แต่ไม่นาน พระเจ้าซันโชที่ 2 ทรงเห็นว่า พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 พระอนุชา (น้องชาย) ของพระองค์ที่ได้ไปปกครองอาณาจักรเลออนนั้น ขาดความสามารถในการปกครอง ประกอบกับกัสติยามีสงครามกับชาวเบอร์เบอร์ ควรรวมกัสติยาและเลออนเข้ากับกัสติยาดีกว่า เพื่อที่อาณาจักรกัสติยาจะได้เข้มแข็ง ดังนั้น พระเจ้าซันโชที่ 2 จึงทรงเปิดศึกแย่งชิงดินแดนเลออนกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ใน พ.ศ. 1608 นั้นเอง
ศึกแย่งชิงเลออนดำเนินมาจนถึง พ.ศ. 1615 (ค.ศ. 1072) พระเจ้าซันโชที่ 2 ทรงมีชัยต่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 และผนวกอาณาจักรกัสติยากับเลออนได้สำเร็จ ต่อไปก็ต้องทรงสังหารพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 เพื่อให้กษัตริย์ของอาณาจักรกัสติยา-เลออนมีเพียงพระองค์เดียว คือพระเจ้าซันโชที่ 2 แต่ว่าพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทรงลี้ภัยไปยังอาณาจักรซาโมรา เพื่อขอความช่วยเหลือกับพระนางอูร์รากา พระขนิษฐา (น้องสาว) ของพระองค์ พระนางอูร์รากาและพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 จึงสมคบคิดกันลอบปลงพระชนม์พระเจ้าซันโชที่ 2 เสียใน พ.ศ. 1615 นั้นเอง แผนการลอบสังหารในครั้งนี้ทรงมอบให้ทหารอาสาผู้ภักดีต่อพระนางอูร์รากาและพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทำอย่างลับ ๆ ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าพระนางอูร์รากาและพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าซันโชที่ 2
เมื่อพระเจ้าซันโชที่ 2 เสด็จสวรรคตแล้ว ก็ไม่มีใครเหมาะสมจะเป็นกษัตริย์ของอาณาจักรกัสติยา-เลออนมากไปกว่าพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 และเข้าพิธีเพื่อสถาปนาเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยา-เลออน แต่ในพิธีแต่งตั้งพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 เอลซิดไม่คุกเข่าถวายพระพร เพราะเขาคลางแคลงใจว่าพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าซันโชที่ 2 และขอร้องให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 สาบานต่อหน้าพระคัมภีร์ว่า ทรงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าซันโชที่ 2 (แต่ความจริงแล้วพระองค์กับพระนางอูร์รากาทรงมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมาก) แต่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ทรงสาบานออกมาอย่างเต็มพิธี เอลซิดจึงยอมรับอำนาจและถวายตัวเข้าเป็นข้ารับใช้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6
เอลซิดแต่งงานกับฆิเมนา เด โอบิเอโด พระญาติของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ใน พ.ศ. 1617 (ค.ศ. 1074) มีบุตรด้วยกัน 3 คน ชื่อ กริสตินา, มาริอา และดิเอโก โรดริเกซ
เอลซิดรับใช้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 อย่างจงรักภักดีเรื่อยมา จนพระเจ้าอัลฟอนโซไว้วางใจดูแลเลี้ยงดูอย่างดี ทำให้ขุนนางอื่น ๆ เกิดความอิจฉาเอลซิด จึงกล่าวหาเอลซิดว่ายักยอกเครื่องบรรณาการที่เก็บมาจากรัฐเซบิยา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 จึงสั่งเนรเทศเอลซิดออกจากอาณาจักรกัสติยา-เลออน
เมื่อเอลซิดถูกเนรเทศจึงเดินทางไปยังซาราโกซา ซึ่งผู้ครองเมืองได้ให้การต้อนรับเอลซิดเป็นอย่างดี ขณะที่พำนักอยู่ที่เมืองนี้ ได้รับจ้างทำสงครามอยู่เรื่อย ๆ จนกระทั่งใน พ.ศ. 1629 (ค.ศ. 1086) ปัญหาสงครามระหว่างชาวเบอร์เบอร์กับอาณาจักรกัสติยา-เลออนหนักขึ้น พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 เริ่มต้านชาวเบอร์เบอร์ไม่อยู่ ใน พ.ศ. 1635 (ค.ศ. 1092) พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ส่งสาส์นขอความช่วยเหลือให้เอลซิดกลับมาทำงานให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 และคำตอบจากเอลซิดคือ จะไม่รบให้กับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แต่จะรบให้อาณาจักรกัสติยา-เลออน โดยมีตนเป็นผู้นำและเจ้าของทัพเพียงคนเดียว ไม่ขึ้นต่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 เริ่มช่วยรบใน พ.ศ. 1635 นั้นเอง
การรบกับชาวเบอร์เบอร์ดำเนินไปเรื่อย ๆ แต่ส่วนใหญ่เอลซิดเป็นผู้ชนะ แต่ในที่สุด ในศึกครั้งหนึ่งที่เมืองบาเลนเซียซึ่งเขารบกับชาวเบอร์เบอร์เพื่อรับใช้อาณาจักรกัสติยา-เลออนอยู่นั้น เอลซิดพลาดท่าถูกยิงได้รับบาดเจ็บ และเสียชีวิตในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 1642 แต่ภรรยาของเขาก็นำร่างของเขาขึ้นไปกับม้าคู่ใจ เพื่อไม่ให้ทหารรู้ว่าเอลซิดเสียชีวิตแล้ว เพราะอาจเสียขวัญ และก็ชนะกษัตริย์เบอร์เบอร์ชื่อ ยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน ได้ในที่สุด ร่างของเอลซิดและภรรยา (ฆิเมนา) ถูกฝังไว้ที่อาสนวิหารบูร์โกส
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
โลตัส อ่อนนุช
ออลเวส์ (อัลบั้ม)
ออลเวส์  คืออัลบั้มสตูดิโอชุดที่ 5 ของแกเบรียล นักร้องและนักแต่งเพลงหญิงชาวอังกฤษ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยบริษัทซิสเท็มแทกทิก และ ผ่านสังกัดยูนิเวอร์แซลมิวสิก เป็นการออกผลงานเพลงครั้งแรกในรอบสามปี ที่แกเบรียลได้กลับมาร่วมงานทำอัลบั้มกับโปรดิวเซอร์ และ เดอะบอยเลอร์เฮาส์บอยส์ อัลบั้มนี้ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง และติดอันดับที่ 11 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร และติดอันดับที่ 4 บนด้วย ต่อมามีการจัดทัวร์คอนเสิร์ตโปรโมทอัลบั้มขึ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
เปลวฟ้า ผ่าปฐพี
Always (อัลบั้ม)
พรานนก
ดอมีนิก เดอ วีลแป็ง
ดอมีนิก มารี ฟร็องซัว เรอเน กาลูโซ เดอ วีลแป็ง (, 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 — ) อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
นิโกลา ซาร์โกซี
ฌ็อง-ปีแยร์ ราฟาแร็ง
ฌ็อง-ปีแยร์ ราฟาแร็ง (, เกิดเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2491) เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศสเคยเป็นวุฒิสภาเมืองเวียนและอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสตั้งแต่ 6 พฤษภาคม 2545 ถึง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
เขาลาออกจากตำแหน่งหลังจากชาวฝรั่งเศสไม่เห็นชอบกับสนธิสัญญาสถาปนาธรรมนูญแห่งยุโรป แต่อย่างไรก็ตามเขาได้ออกมาบอกการตัดสินใจลาออกของเขาไม่เกี่ยวกับผลการลงคะแนน การสำรวจความคิดเห็นต่อการลาออกของเขาแสดงให้เห็นว่าเขานั้นเป็นหนึ่งในนายกรัฐมนตรีที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุดในฝรั่งเศสนับตั้งแต่ที่สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2501
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร  หรือ หอศิลป์กรุงเทพฯ เป็นหอศิลปะร่วมสมัย ตั้งอยู่ที่หัวมุมตะวันตกเฉียงเหนือของสี่แยกปทุมวัน ในย่านสยาม แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร หอศิลป์แห่งนี้ได้เริ่มขึ้นเมื่อ ดร.พิจิตต รัตตกุล ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในขณะนั้นมีมติร่วมกับคณะกรรมการโครงการเฉลิมพระเกียรติฯ ศิลปะแห่งรัชกาลที่ 9 เมื่อปี พ.ศ. 2538 ให้กรุงเทพมหานครจัดสร้างหอศิลปะร่วมสมัยแห่งกรุงเทพมหานคร ณ สี่แยกปทุมวัน แต่โครงการกลับมาหยุดลงสมัยนายสมัคร สุนทรเวช เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ ซึ่งต้องการให้เป็นอาคารพาณิชย์มากขึ้น จนเกิดกิจกรรมเคลื่อนไหวคัดค้านจากหมู่นักศึกษาและศิลปิน ต่อมาในสมัยนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ จึงพิจารณาเห็นชอบให้ดำเนินการจัดสร้างตามเดิม
หอศิลป์แห่งนี้เปิดอาคารแรกตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2548 แต่ก่อสร้างแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2551 อาคารได้รับการออกแบบให้เป็นทรงกระบอก สูง 9 ชั้น มีพื้นที่ทั้งหมด 25,000 ตารางเมตร โดยแบ่งเป็นห้องแสดงผลงาน โรงภาพยนตร์ ห้องสมุด ห้องเก็บรักษาผลงาน ห้องประชุม ร้านค้า และร้านอาหาร ในชั้นที่ 6 เป็นต้นไป มีทางเดินลาดเอียงเลาะขึ้นไปตามชั้นต่างๆ ในรูปทรงกระบอกของอาคาร และมีการนำแสงธรรมชาติในการจัดแสดงงาน คล้ายคลึงกับพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ ซึ่งเป็นงานชนะการประกวดแบบ ของบริษัทสถาปนิกโรเบิร์ต จี บุย แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด
โครงการหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยกลุ่มศิลปินร่วมสมัยแห่งประเทศไทยนับพันคนได้จัดแสดงผลงานที่ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยหวังให้สังคมเห็นว่า มีศิลปินมากพอที่ควรจะมี หอศิลป์ มาเป็นพื้นที่รองรับในการแสดงออกผลงาน และเก็บรักษาผลงานในอดีตและประวัติศาสตร์ เป็นที่รวมกลุ่มศิลปิน เพื่อพบปะ แลกเปลี่ยนความคิด แนวการทำงาน ผลก็คือการผลักดันให้เกิดการพัฒนาของวงการศิลปะในบ้านเมืองนี้
สมัยของ ดร.พิจิตต รัตตกุลได้รับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร มีการผลักดันจนกระทั่ง กรุงเทพมหานคร มีนโยบายที่จะสร้างหอศิลป์ขึ้น มีการกำหนดพื้นที่ตั้งหอศิลป์ที่บริเวณสี่แยกปทุมวัน และผู้ชนะจากการประกวดแบบหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ได้แก่ บริษัท Robert G. Boughey &amp; Associates (RGB Architects) ความพร้อมทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2539 แต่ในสมัยของนายสมัคร สุนทรเวช ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนต่อมา โครงการหอศิลป์กรุงเทพมหานครถูกรื้อถอนโครงการความคืบหน้าเดิมทิ้งทั้งหมด โดยเปลี่ยนเป็นพื้นที่การค้าตามรูปแบบการใช้พื้นที่แถบนั้น และมีส่วนแสดงศิลปะไว้เล็กน้อย ซึ่งบรรดาศิลปินและคนทำงานศิลปะในหลายแขนงต่างไม่พอใจในการยุบโครงการนี้เป็นอย่างมาก และได้เคลื่อนไหวเรียกร้องมาตลอดสมัยของนายสมัคร สุนทรเวช