pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แต่ละทีมจะมีชุดแข่งขันของตนเอง ชุดแข่งขันจะประกอบด้วย หมวกแก๊บ เสื้อแข่งขัน เสื้อชั้นใน และกางเกงขาสั้นเป็นองค์ประกอบมาตรฐาน
หมวกนั้นแทบจะเป็นอุปกรณ์คู่กายของผู้เล่นชาย ส่วนผู้เล่นหญิงต้องมีหมวกและมีกระบังหมวกและที่รัดศีรษะเพิ่มเข้ามา และหมวกทุกใบจะต้องมีสีเหมือนกัน ส่วนผู้เล่นที่ต้องสวมหมวกป้องกันจะไม่ต้องสวมหมวกนี้
ที่ด้านหลังของชุดจะต้องมีเลขอารบิกตั้งแต่ 0-99 ปรากฏอยู่ เช่นหมายเลขเช่น 2 หรือ 02 ส่วนชื่อของผู้เล่นจะมีหรือไม่มีก็ได้
เครื่องประดับยกเว้นสร้อยคอที่ใช้ในการแพทย์ไม่สามารถสวมใส่ในขณะลงแข่งขันได้
ผู้เล่นทุกคนจำเป็นต้องสวมรองเท้า และรองเท้าจำเป็นต้องมีหมุดหรือใบใต้รองเท้า หมุดใต้รองเท้าจะต้องมีความยาวไม่เกินสามในสี่นิ้ว (1.9 เซนติเมตร) จากพื้นรองเท้า หมุดหรือใบใต้รองเท้าจะต้องทำมาจากพลาสติกหรือวัสดุสังเคราะห์อื่นๆ หมุดหรือที่ทำจากเหล็กไม่ได้รับอนุญาตในการเล่นแบบสโลว์พิช
สำหรับผู้เล่นตำแหน่งแคชเชอร์ต้องสวมหน้ากาก หมวกกันน็อก สนับหน้าแข้ง เกราะตรงหน้าอก และหัวไหล่แต่สำหรับผู้เล่นฝ่ายรุกจะสวมหมวกกันน๊อคป้องกันศีรษะ
ซอฟต์บอล เป็นกีฬาที่ถือกำเนิดขึ้นมาในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นเวลานานแล้ว และเป็นที่นิยมกันทั่วประเทศ นับเป็นกีฬาประจำชาติอย่างหนึ่งของชาวอเมริกันประมาณครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา ผู้เล่นเบสบอลต้องการที่จะเล่นเบสบอลต่อไปในฤดูหนาวด้วย จึงทำให้เกิดเบสบอลในร่มขึ้น แต่ก็ประสบปัญหา เพราะสนามในร่มที่ใหญ่ที่สุดเพียงใดก็ยังเล็กกว่าสนามเบสบอลกลางแจ้งทั่วไป จึงมีความจำเป็นต้องดัดแปลงลูกบอลให้ใหญ่พอดี เพื่อให้ตีไปได้ไกลเท่ากับลูกบอลขนาดธรรมดากฎกติกาต่างๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เหมาะสมที่จะเล่นในร่ม อย่างไรก็ตาม เบสบอลในร่มก็ไม่ได้รับความนิยมมากนัก ลักษณะทั่วไปของเกมและวิธีการเล่นส่วนใหญ่คล้ายคลึงกับเกมเบสบอลจึงเรียกได้อีกชื่อหนึ่งว่า เบสบอลในร่ม (Indoor Basebell) เพราะสามารถปรับปรุงให้เล่นในที่แคบหรือภายในห้องยิมฯ ได้ ต้นกำเนิดของการเล่นซอฟต์บอลอันเชื่อถือได้นั้น ตามบทความในหนังสือ Indoor Baseball Guide พิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2449 โดย American Sports Publishing Company กล่าวไว้อย่างละเอียดว่า เกมเบสบอลในร่มได้กำเนิดขึ้นที่เมืองชิคาโก กล่าวคือ เมื่อปี พ.ศ. 2430 สมาชิกสโมสรแล่นเรือ ชื่อ Farragut Boat Club ได้นัดประชุมกันในโรงยิมฯ แห่งหนึ่งในเมืองนี้ เนื่องในเทศกาลขอบคุณพระเจ้า (Thanksgiving Day) พวกเด็กๆ ซึ่งติดตามบิดามารดามาด้วยในครั้งนี้ ต่างพากันเล่นอยู่ภายในโรงยิมฯ นอกห้องประชุม และได้เก็บเอานวมเก่าๆ (ใช้ชกมวย) ที่ทิ้งอยู่ภายในโรงยิมฯ ขว้างรับกันไปมารอบๆ ห้องอย่างสนุกสนาน ในขณะนั้นมีเด็กคนหนึ่งถือด้ามไม้กวาดเก่าๆ แล้วตีนวมกลับไปทางคนที่โยนมาให้ เขาทำเลียนแบบการตีลูกเบสบอลซึ่งเขาเคยได้เห็นการแข่งขันเกมนี้มาก่อนแล้ว ขณะนั้น George W. Hancock ซึ่งเป็นผู้นำทางสันทนาการในวันหยุดประจำโรงยิมฯ แห่งนี้ ขณะทำหน้าที่ควบคุมดูแลการเล่นของเด็ก ได้เกิดแนวความคิดใหม่ขึ้นมาโดยฉับพลัน จึงอุทานขึ้นว่า "Say, Boys, Let's play ball" ดังนั้นเขาและพวกเด็กๆ ได้ช่วยกันยกเบาะมวยปล้ำมาวางทำเป็นเบส หลังจากนั้นการเล่นก็เริ่มขึ้นอย่างมีชีวิตชีวา โดยใช้ด้ามไม้กวาดซึ่งหักออกเป็นสองท่อนขนาดยาวพอเหมาะทำเป็นไม้ตี ใช้นวมชกมวยเก่าๆ แทนลูกบอล และเบาะมวยปล้ำแทนเบส เย็นวันเสาร์ต่อมาอีกอาทิตย์หนึ่ง G.W. Hancock นัดให้เด็กเหล่านั้นมาร่วมเล่นกันอีกครั้ง ซึ่งในวันนี้เขาได้จัดเตรียมไม้ตีที่หุ้มด้วยยาง และลูกบอลใหญ่ที่นิ่มมากกว่าไว้ให้ พร้อมทั้งตั้งกติกาง่ายๆ บางข้อไว้ด้วย ครั้นเย็นของวันเสาร์ดังกล่าวตามนัดมาถึง นาย G.W. Hancock จึงจัดแบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย และอ่านกติกาการเล่นพร้อมอธิบายวิธีเล่นให้ แล้วจึงเริ่มเล่นกันอย่างสนุกสนาน ต่อมา G.W. Hancock ได้แก้ไขกติกาการเล่นเกี่ยวกับลูกบอล และไม้ตีเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่โรงยิมฯ ในที่สุดจึงเรียกเกมนี้ว่าเบสบอลในร่ม โดยใช้ลูกบอลที่มีน้ำหนักเบาขนาดเส้นรอบวง 16 นิ้ว และใช้ไม้ตี
90 (เก้าสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 89 (แปดสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 91 (เก้าสิบเอ็ด)
กัลปนา
กัลปนา (อ่านว่า กัน-ละ-ปะ-นา) แปลว่า "เจาะจงให้" เป็นคำศัพท์ภาษาบาลี นำมาใช้ในภาษาไทย ในปริบททางพุทธศาสนา
กัลปนา ใช้ในความหมาย 2 อย่าง คือหมายถึงส่วนบุญที่ผู้ทำบุญอุทิศไปให้ผู้ตาย เรียกว่าอุทิศกัลปนาไปให้ ส่วนความหมายที่สองคือ การมอบทรัพย์สิน หรือที่ดิน หรือข้าวของเครื่องใช้อันจำเป็น หรือการมอบคน ให้ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างหรือทะนุบำรุงวัดด้วยนัยยะของการทำบุญ
""ข้าพเจ้าขออุทิศกัลปนานี้ไปให้บิดา เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย" อย่างนี้เป็นความหมายแรก
"ปีนี้ที่กัลปนาของวัดเราได้ผลตอบแทนไม่มากเพราะฝนแล้ง"" อย่างนี้เป็นความหมายหลัง
โดยทั่วไปแล้วพฤติกรรมการกัลปนาปรากฏหลักฐานเริ่มแรกในดินแดนประเทศอินเดีย อย่างน้อยในพุทธศตวรรษที่ 3 ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พ.ศ. 236-273 ดังมีข้อความจารึกลงบนศิลา ตามส่วนประกอบต่างๆ บริเวณ สถูปสาญจีซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช จารึกเหล่านั้นเป็นชื่อของผู้มีจิตศรัทธาซึ่งบริจาค เงินหรือบริจาคศิลาเพื่อใช้ประกอบเป็นส่วนต่างๆ ของสถูป โดยจารึกชื่อตนเอง หรือชื่อสกุลเพื่อเป็นสักขี พยานการประกอบกุศล
สำหรับดินแดนที่ปัจจุบันเป็นประเทศไทยพบศิลาจารึกที่มีการกัลปนาตั้งแต่พุทธศตวรรษ ที่ 12 ในสมัยอาณาจักรเจินละ เช่น จารึกเขารัง พ.ศ. 1182 พบที่เขารัง อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว กล่าวถึงผู้มี ตำแหน่งสินาหฺวฺถวายสิ่งต่างๆ ให้แก่วิหารอันประกอบด้วยข้าทาสซึ่งมี ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ รวมถึงสวนหมาก สวนมะพร้าวสัตว์และข้าวของต่างๆ16 ต่อมาในสมัยพระนคร เช่น จารึกสด๊กก๊อกธม 2 สร้างขึ้นเมื่อมหาศักราช 974 (พ.ศ. 1595) ก็กล่าวถึงการอุทิศสิ่งต่างๆ แก่ศาสนสถาน ความว่า
"..พระองค์ทรงบริจาคเพชรพลอย ทอง เงิน (และ)... โคศักดิ์สิทธิ์ 100 ตัว ช้าง 200 เชือก ม้า 100 ตัว แพะและกระบือ 100 ตัว พระองค์ได้พระราชทานทาสชายหญิงและชาย 1000 คน พระราชทาน สรุก 3 แห่ง.."
ตามที่มีการค้นพบจารึกการกัลปนา ส่วนใหญ่แล้วจะพบได้ตามจารึกของวัดต่างๆในเขตอาณาจักรที่สำคัญในประเทศไทย เช่นพื้นที่ในดินแดนอาณาจักรล้านนา อาณาจักรหริภุญไชย กรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา
แนวคิดเบื้องหลัง.
ในดินแดนประเทศไทย การกัลปนาทรัพย์สิน ที่ดิน หรือการถวายตัวเป็นข้าวัดนั้นถือกันว่าเป็นการสืบทอดทำนุบำรุงพุทธศาสนา ดังจะพบได้ในถ้อยคำในจารึกตามวัดต่างๆว่า "เพื่อสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาถึงห้าพันปี" ซึ่งความหมายของเลขห้าพันปีนี้เป็นความเชื่อของชาวพุทธอันปรากฏตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยนี้คือความเชื่อที่ว่าศาสนาพุทธในยุคของพระสมณโคดมจะยั่งยืนไปถึงแค่ห้าพันปีแล้วจึงสิ้นดังเช่นที่จารึกนครชุมได้ระบุเอาไว้ความว่า
""..แตปอันสถาปนา พระมหาธาตุนี้เมือหนา ไดสามพันเกาสิบเกาปจึงจักสิ้นศาสนาพระเปนเจา..”"
ดังนั้นการให้การกัลปนาไม่ว่าจะด้วยการร่วมบุญสร้างวัด การถวายปัจจัย หรือถวายตัวเป็นข้าวัดจะเป็นการช่วยให้ศาสนาพุทธสืบทอดไปจนถึงห้าพันปีดังความเช่นจารึกหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้จารึกไว้ว่า
"..สัปปบุรุษผู้มีศรัทธาช่วยซ่อมแซมอย่าให้ ฝาผนังหลังคาแตกร้าวชำรุดรั่ว จะได้ถาวรไปห้าพันปี..."'
เพลง หนักแผ่นดิน
จอห์น มิลตัน
จอห์น มิลตัน (, 9 ธันวาคม พ.ศ. 2151 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2217) เป็น กวี เกิดในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และใช้เวลา 6 ปีเต็มในการพักผ่อนไปและศึกษาไปที่ฮอร์ตันซึ่งมิลตันกล่าวว่าเป็นการเตรียมตัวเข้าสู่ชีวิตแห่งการเป็นกวี ที่ฮอร์ตัน มิลตันได้เขียนงานชื่อ "L’Allegro" และ "Il Penseroto" (พ.ศ. 2175) "Comus" (พ.ศ. 2176) และ "Lycidas" (พ.ศ. 2180) มิลตันจบการศึกษาอย่างเป็นทางการด้วยการไปทัศนศึกษาที่ประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2181-82) กวีนิพนธ์ในภาษาละติน อันเป็นความสามารถที่โดดเด่น ทำให้มิลตันได้รับปริญญาเกียรตินิยม
การมีหัวปฏิวัติที่รุนแรงในระหว่างสงครามกลางเมืองทำให้มิลตันมีชิ้นงานออกมาน้อยมากซึ่งเป็นเวลาต่อเนื่องกันถึง 20 ปี มีจะก็เพียงงานโคลง “ซอนเน็ท” ("Sonnets"-โครงชนิดหนึ่งมี 14 บรรทัด) ออกมาเป็นครั้งคราว เมื่อมิลตันกลับลอนดอนในปี พ.ศ. 2182 เขากลายเป็นนักโต้เถียงเกี่ยวกับการปฏิวัติและตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กเป็นชุดออกมาต่อต้านการปกครองคณะสงฆ์โดยบิชอพ (พ.ศ. 2185) เรื่องการหย่าร้าง (พ.ศ. 2186) เรื่องเสรีภาพของหนังสือพิมพ์ ("Areopagitica") (พ.ศ. 2187) และเรื่องการสนับสนุนให้ปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ (พ.ศ. 2192) ต่อมามิลตันได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แก้ต่าง (Apologist) เป็นทางการของเครือจักรภพ
จอห์น มิลตัน ตาบอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2195 แต่หลังจากระบอบกษัตริย์ฟื้นกลับคืนโดยพระเจ้าชาลส์ ที่ 2 ได้ขึ้นเสวยราชอีกครั้งหนึ่ง มิลตันก็ได้หนีไปซ่อนตัว และจากนี้มิลตันก็ได้ทุ่มเทชีวิตให้กับงานกวีนิพนธ์และได้ผลิตผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก ถือกันว่าเป็นรองก็เพียงวิลเลียม เช็คสเปียร์เท่านั้น โครงเรื่องของกวีนิพนธ์สำคัญเรื่อง “"แพระไดส์ลอสต์"” (Paradise Lost) ได้มีอยู่ในใจของมิลตันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2184 หนังสือ 3 เล่มแรกสะท้อนให้เห็นชัยชนะอย่างพระเจ้าและในเล่มสุดท้ายของชุด 12 เล่ม เขียนเมื่อ พ.ศ. 2206 กลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังประดุจพระเจ้าไม่ได้มีอยู่ในโลกนี้ จากนี้มิลตันได้เขียนงานออกมาอีก 2 ชิ้นในปี พ.ศ. 2214 คือ “"สวรรค์กลับคืน"” (Paradise Regained) และ “"ความปวดร้าวทรมานของแซมซัน"” (Samson Agonists)
จอห์น มิลตัน มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชสมัยอยุธยา
เกียรติศักดิ์ทหารเสือ
เกียรติศักดิ์ทหารเสือ เป็นเพลงประกอบละครเวทีเรื่อง "เกียรติศักดิ์ทหารเสือ" ของ ศักดิ์เกษม หุตาคม หรือ "อิงอร" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2490-2495 ขับร้องโดยบุญช่วย หิรัญสุนทร ประพันธ์ทำนองโดยสง่า อารัมภีร และสุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ โดยใช้คำร้องจากโคลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
โคลงพระราชนิพนธ์.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสไว้เมื่อครั้งที่หนังสือพิมพ์ดุสิตสมิต นำโคลงนี้ไปตีพิมพ์ เมื่อ พ.ศ. 2461 ว่า
"นักรบฝรั่งเศสโบราณมีภาษิตอยู่อัน 1 สำหรับเป็นบรรทัดฐานแห่งความประพฤติของเขา เป็นภาษิตที่จับใจข้าพเจ้ายิ่งนัก จึ่งได้นิพนธ์เทียบเป็นคำโคลงภาษาไทยขึ้นไว้ว่า "
""เมื่อแต่งโคลงแล้ว ข้าพเจ้าได้ให้นายช่างชาติอิตาเลี่ยนในกรมศิลปากร ชื่อริโกลี เขียนภาพขึ้นไว้ 4 ภาพ เพื่อประกอบโคลงบทนั้นบาทละภาพ ภาพทั้ง 4 นี้ คณะ "ดุสิตสมิต" ได้ขออนุญาตจำลองลงพิมพ์ใน "ดุสิตสมิต" พร้อมกับโคลง เดือนมกราคม พ.ศ. 2461""
การสร้าง เกียรติศักดิ์ทหารเสือ.
"เกียรติศักดิ์ทหารเสือ" เป็นละครเวทีโดย "อิงอร" (ศักดิ์เกษม หุตาคม) ดัดแปลงเนื้อเรื่องจากนิยายสามทหารเสือ (The Three Musketeers) ของอเล็กซานเดอร์ ดูมาส์ แสดงนำโดย ส. อาสนจินดา, สมพงษ์ พงษ์มิตร, จอก ดอกจันทน์ แล้ว ยังนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ได้แก่
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน , ฟือร์เนา ดึ มากัลไยช์  หรือ เฟร์นันโด เด มากายาเนส  เป็นนักเดินเรือชาวโปรตุเกส มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา เขาเกิดที่เมืองซาบรอซา ทางภาคเหนือของประเทศโปรตุเกส หลังจากรับราชการทหารที่อินเดียตะวันออกและโมร็อกโก มาเจลลันได้เสนอตัวทำงานให้กับพระเจ้าการ์โลสที่ 5 แห่งสเปนเพื่อค้นหาเส้นทางเดินเรือทางทิศตะวันตกสู่ "หมู่เกาะเครื่องเทศ" (หมู่เกาะโมลุกกะในประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน) เขาจึงได้รับสัญชาติสเปนด้วย
มาเจลลันได้เดินเรือออกจากเมืองเซบิยาในปี พ.ศ. 2062 การเดินทางในช่วง พ.ศ. 2062–2065 ของเขาเป็นการเดินเรือจากมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าสู่มหาสมุทรที่มาเจลลันตั้งชื่อว่า "แปซิฟิก" เป็นครั้งแรก และยังเป็นการเดินทางรอบโลกครั้งแรกอีกด้วย แต่ตัวมาเจลลันเองไม่ได้เป็นผู้นำการเดินเรือรอบโลกตลอดเส้นทาง เนื่องจากถูกชนพื้นเมืองนามว่า ลาปู-ลาปูฆ่าตายที่เกาะมักตันในหมู่เกาะฟิลิปปินส์เสียก่อน (อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้มาเจลลันเคยเดินทางจากยุโรปไปทางตะวันออกสู่คาบสมุทรมลายูมาแล้ว จึงเป็นนักสำรวจคนแรก ๆ ที่เดินทางข้ามเส้นเมริเดียนเกือบทุกเส้นบนโลก) จากลูกเรือ 237 คนที่ออกเดินทางไปกับเรือ 5 ลำ มีเพียง 18 คนที่สามารถเดินเรือรอบโลกได้สำเร็จและกลับไปสเปนได้ในปี พ.ศ. 2065 นำโดยฆวน เซบัสเตียน เอลกาโน นักเดินเรือชาวบาสก์ซึ่งทำหน้าที่บัญชาการเดินเรือแทนมาเจลลัน ส่วนลูกเรือลำอื่น ๆ อีก 16 คนมาถึงสเปนในภายหลัง โดย 12 คนในจำนวนนี้ถูกโปรตุเกสคุมตัวที่หมู่เกาะเคปเวิร์ด (กาบูเวร์ดี) ระหว่าง พ.ศ. 2068-2070 และอีก 4 คนเป็นผู้รอดชีวิตจากเรือตรินิดัดที่เดินทางไปด้วย แต่เรือแตกในหมู่เกาะโมลุกกะ
ชื่อของมาเจลลันยังถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของ "เพนกวินมาเจลลัน" ซึ่งเชื่อกันว่าเขาเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ค้นพบ, "เมฆมาเจลลัน" ซึ่งเขาสังเกตเห็นระหว่างการเดินเรือ ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันแล้วว่าที่จริงเมฆนี้เป็นกลุ่มดาราจักรแคระใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือก, "ช่องแคบมาเจลลัน" เส้นทางที่มาเจลลันใช้เดินเรือเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิก และ "ยานมาเจลลัน" ยานสำรวจที่องค์การนาซาส่งไปสำรวจดาวศุกร์ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2534
ดุจบิดามารดร
เพลงพระราชนิพนธ์ ดุจบิดามารดร เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประพันธ์ทำนองโดยท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์ ขับร้องโดยสวลี ผกาพันธ์ และสันติ ลุนเผ่ บรรเลงโดยวงดุริยางค์ทหารเรือ สำหรับรูปแบบสำหรับการขับร้องประสานเสียงถูกเรียบเรียงโดย Hans Gunter Mommer และเรียบเรียงเปียโนประกอบการขับร้องประสานเสียงโดย นายแพทย์สิทธิกร ปรีชาวุฒิเดช บรรเลงในรูปแบบขับร้องประสานเสียงและเปียโนครั้งแรกในมหกรรมการขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทยปี 2015 โดย คณะนักร้องประสานเสียงผสมสมาคมขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทย บรรเลงเปียโนครั้งแรกโดย เมธัส ธรรมลงกรต
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ร้อยกรองขึ้นมาชิ้นหนึ่งในลักษณะของโคลง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เริ่มต้นด้วยร่ายและต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน 30 บทร้อยเรียงต่อกัน มีชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์
ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า
""ขณะที่เริ่มเขียนเรื่อง "กษัตริยานุสรณ์" นี้ ข้าพเจ้ากำลังเรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนจิตรลดา ในวิชาการประพันธ์ อาจารย์สั่งให้แต่งโคลงส่งบ่อย ๆ จึงมีความคิดอยากแต่งบทประพันธ์เป็นลิลิตหรือบทประพันธ์ คำโคลงสักเรื่องหนึ่งแต่ยังนึกเรื่องที่จะแต่งให้ถูกใจไม่ได้ พอดีเป็นเวลาที่ ข้าพเจ้าได้โดยเสด็จพระราชดำเนินในการแปรพระราชฐานไปจังหวัดเชียงใหม่ ในเครื่องบินท่านหญิงเป็น "เสมียน" เพราะตอนนั้น "น.ม.ส."(พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจำรัส หรือ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์) ทรงนิพนธ์เรื่อง "สามกรุง" ตอนนั้น "น.ม.ส." ประชวรจ้องมองอะไรไม่เห็น พอไปถึงเชียงใหม่ท่านหญิงประทาน "สามกรุง" ข้าพเจ้า 1 เล่ม"
"ข้าพเจ้าเริ่มอ่านสามกรุงไปเรื่อย ๆ วันหนึ่งก็นึกออกว่าโคลงที่นึกอยากจะแต่งนั้นควรเป็นเรื่อง "อะแซหวุ่นกี้ขอดูตัวเจ้าพระยาจักรี" ซึ่งเป็นบทยอพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงวางโครงเรื่องลงในสมุดแล้วใช้เค้าโครงจากหนังสือ "ไทยรบพม่า"..."
"การแต่งไม่ได้แต่งรวดเดียวจบ แต่แต่งเรื่อยไปวันละบทสองบทตามแต่จะคิดโคลงออก ซึ่งมักเป็นเวลาแปลก ๆ เช่น เวลานั่งรถบ้าง เวลาคุยกับใคร ๆ หรือเวลาเข้านอน ตอนแรก ๆ ไปได้ช้าเพราะต้องเตรียมสอบ ม.ศ. 5 พอเสร็จแล้วแต่งตามสบาย โดยอ่าน "สามกรุง" ประกอบไปด้วย นับว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวที่ใช้ประกอบการสอบเข้ามหาวิทยาลัย และโคลงที่ข้าพเจ้าแต่งก็บังเอิญเสร็จตอนมหาวิทยาลัยเปิดพอดี เมื่อจบแล้วได้ให้อาจารย์กำชัย ทองหล่อดู อาจารย์กรุณาตั้งชื่อให้ว่า "กษัตริยานุสรณ์"..."
"ข้าพเจ้านำขึ้นทูลเกล้าฯถวายสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวันเฉลิมพระชนพรรษาแทนการถวายรูปเขียนของขวัญอย่างที่เคย ท่านโปรดโคลงบทที่ขึ้นต้นว่า "รักชาติ ยอมสละแม้ชีวี" มากที่สุด จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ ม.ล.พวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงที่ชื่อว่า "ดุจบิดามารดร" ใช้ร้องมาจนทุกวันนี้…""
ทหารพระนเรศวร
เป็นเพลงปลุกใจ ประพันธ์ทำนองโดย ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์ ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๕
คำร้อง: ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
เมืองนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดนครศรีธรรมราช
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชมีประวัติความเป็นมา ดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 ตำบล 115 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
อ.เมืองนครศรีธรรมราช
ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ
รองศาสตราจารย์ ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2509) สถาปนิกหญิงชาวไทย อาจารย์ประจำ และรองคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2559-2565) กรรมการสภาสถาปนิกชุดที่ 4 (2553–2556) ชุดที่ 6 (2561–2564) และชุดที่ 7 (2564–2567) ในตำแหน่งอุปนายก และนายก สมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association) วาระ พ.ศ. 2562–2564
ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ จบการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2532 จากนั้นได้เดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโททางสถาปัตยกรรม (M.Arch.) จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา และได้ประกอบอาชีพเป็นสถาปนิกที่สำนักงานสถาปนิก 49 ในช่วงปี พ.ศ. 2532–2540 ได้รับรางวัลจากการประกวดแบบของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ หลายครั้งติดต่อกัน ได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 พร้อมได้รับทุนการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก (Ph.D.in Architecture) ที่ มหาวิทยาลัยลอนดอนสหราชอาณาจักร ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2540–2546 และเปิดสำนักงานสถาปนิก บริษัท แอพสแทร็ค จำกัด ร่วมกับอนุสสอนน์ ภักดิ์สุขเจริญ ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2543–2564
งานด้านบริหาร
1 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- รองคณบดี ธันวาคม 2559 ถึงกันยายน 2565
- กรรมการฝ่ายนโยบายวิชาการ พ.ศ. 2555 ถึงกันยายน 2565
- กรรมการบริหารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พ.ศ. 2551 ถึงกันยายน 2565
- ประธานหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิตบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2561
- หัวหน้าภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง 10 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึง 9 เมษายน พ.ศ. 2559
- ประธานหลักสูตรการวางผังเมืองบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2556 ถึง พ.ศ. 2558
- กรรมการดำเนินงานโครงการสร้างอาคารศูนย์เรียนรู้สิ่งแวดล้อมกายภาพสู่สังคม (Smart Center) พ.ศ. 2557
- กรรมการประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2556
- ประธานหลักสูตรการวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบชุมชนเมือง พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2556
- ที่ปรึกษาคณบดีด้านมาตรฐานงานวิชาการ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2555
- กรรมการพิจารณาอาจารย์ผู้สมควรได้รับรางวัลประเภทต่างๆ พ.ศ. 2552
- กรรมการบริหารศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ พ.ศ. 2549
- กรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการปรับปรุงหลักสูตรการวางแผนภาคและเมือง มหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิต สาขาการวางแผนภาคและเมือง
(หลักสูตรต่อเนื่อง) พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2549
- กรรมการโครงการพิเศษฝ่ายวิชาการ พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2549
- กรรมการบริหารหลักสูตรการวางผังเมืองบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมผังเมือง พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549
- กรรมการฝ่ายนโยบายวิจัย พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549
- เลขานุการคณะกรรมการภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2548
- กรรมการบริหารหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบชุมชน เมือง พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2547
2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- ที่ปรึกษาศูนย์ออกแบบและพัฒนาเมือง (Urban Design and Development Center : UddC) พ.ศ. 2556 ถึงปัจจุบัน - ที่ปรึกษาศูนย์จุฬาฯ การออกแบบเพื่อสังคม (Chulalongkorn Design for Society Centre) พ.ศ. 2561 ถึงกันยายน 2565
- กรรมการพิจารณาการดำเนินโครงการอุทยานจุฬาฯ 100 ปี และถนนจุฬาฯ 100 ปี บริเวณเขตพาณิชย์สวนหลวง-สามย่าน พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2559
- คณะทำงานกำกับดูแลที่ปรึกษาเพื่อศึกษาและทบทวนแผนแม่บท (Master Plan) การพัฒนาเขตพาณิชย์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บริเวณสวนหลวง-สามย่าน และสยามสแควร์ พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2559
- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการส่วนบริหารกิจการเขตพาณิชย์สวนหลวง-สามย่าน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2559
- ที่ปรึกษากรรมการ คณะกรรมการส่วนบริหารกิจการศูนย์การค้าเขตพาณิชย์สยามสแควร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2559
3 สภาวิชาชีพ / สมาคมวิชาชีพ
- อุปนายกคนที่ 2 สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2565 ถึงพ.ศ. 2568
- อุปนายกคนที่ 1 สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2561 ถึงพ.ศ. 2565
- อนุกรรมการวิชาการและพิจารณาคุณวุฒิการศึกษา สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2565 ถึงพ.ศ. 2568
- อนุกรรมการวิชาการและพิจารณาคุณวุฒิการศึกษา สภาสถาปนิก วาระพ.ศ. 2561 ถึงพ.ศ. 2565
- นายกสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย พ.ศ. 2562 ถึงพ.ศ. 2564
- อุปนายกคนที่ 1 สมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2562
- อนุกรรมการฝ่ายวิชาการ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561
- อนุกรรมการฝ่ายจัดทดสอบความรู้และพัฒนาระบบการสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561
- ประธานคณะอนุกรรมการจัดสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2558 ถึงพ.ศ. 2561
- อนุกรรมการฝ่ายพัฒนาวิชาชีพ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2558
- อุปนายกฝ่ายวิชาชีพ สมาคมนักผังเมืองไทย พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2558
- ประธานคณะอนุกรรมการจัดสอบเพื่อขอรับใบประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2554 ถึงพ.ศ. 2557
- กรรมการ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2553 ถึงพ.ศ. 2557
- ประชาสัมพันธ์ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2553 ถึงพ.ศ. 2557
- อนุกรรมการพัฒนาวิชาชีพ สภาสถาปนิก พ.ศ. 2551 ถึงพ.ศ. 2553
- อนุกรรมการรับรองคุณวุฒิสถาปัตยกรรม สาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง สภาสถาปนิก พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553
- กรรมาธิการประชาสัมพันธ์วิชาชีพ สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553
งานด้านวิชาการ
1 หนังสือ
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. พื้นที่เมืองและความเป็นสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับบลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), 2562. 78 หน้า.แหล่งเผยแพร่ บริษัท ลายเส้น พับบลิชชิ่ง จำกัด
2 บทความวิจัย
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “ฐานอาคารในเมืองฐานราง : การปรับภูมิทัศน์เมืองในย่านศูนย์กลางธุรกิจกรุงเทพมหานคร”. วารสารหน้าจั่ว
ว่าด้วยประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและสถาปัตยกรรมไทย 16.2, (ธันวาคม 2562) : 10 - 31
- Paksukcharern, K., “Sustaining Urban Spatial Network of Historical Communities through the Reuse of Temple Grounds as Social Space
A Case Study of Rattanakosin, Bangkok.” Nakhara 12 Journal of Environmental Design and Planning. Faculty of Architecture,
Chulalongkorn University, Bangkok, Vol 12 ; (117-186 (2016).
- Rattanathavorn, T., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “Existence of the communities in historic Ayutthaya town.”
Nakhara: Journal of Environmental Design and Planning, Vol 9 : 15-28 (2013).
- Summaniti, L., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “Suan Nai Bangkok Suan Nok Bangchang: Emergence and Transformation of the
Chao Phraya Delta's Orchard Based Floating Market, Thailand.” Nakhara: Journal of Environmental Design and Planning, Vol 8 (2012).
- Kasemsook, A. and Paksukcharern, K.,“Planning a Deep Island: introducing Space Syntax to an urban planning process for Phuket,
Thailand”. The 5th International Space Syntax Symposium Proceedings Volume II 5 (2005) : p.715-724.
3 บทความวิชาการ
- Paksukcharern, K., “Temporal Intervention, The City Innovation for Public Art in Bangkok.” ในหนังสือ ว่าด้วยทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม
พื้นที่สาธารณะและ พื้นที่ทางสังคม (Towards Architectural Theories : Public Space and Social Space). สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “พื้นที่ว่างจิตไม่ว่าง”. วารสารวิชาชีพสถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2553 (ฉบับที่ 02/05) :
หน้า 53.
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “พื้นที่ว่างขนาดเล็ก พื้นที่ทางสังคมของชุนไทย”. เอกสารการประชุม วิชาการด้านการวางแผนภาคและเมือง ครั้งที่ 3.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552.
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “เข้าใจผิดคิดว่าเป็นชุมชน”. วารสารวิชาชีพสถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2552
(ฉบับที่ 03/06) : หน้า 52.
- Nathiwuttikun, L., Peerapun, W. and Paksukcharern, K., “The logic of multi-use of public open spaces in Chiang Mai city” Nakhara:
Journal of Environmental Design and Planning, Vol 4 (2008).
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “ซอยลัดประหยัดพลังงาน”. การประชุมวิชาการด้านการวางแผน ภาคและเมือง ครั้งที่ 2. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “กำแพงในซอย รั้วในใจ”. การประชุมวิชาการด้านการวางแผน ภาคและเมือง ครั้งที่ 1. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “วาทกรรมของเมือง ผ่านโครงสร้างเชิงสัณฐาน”. วารสารวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พ.ศ. 2547 (ฉบับที่ 2) : หน้า 63-76.
- Paksukcharern, K., Kasemsook, A., Suvannajata, R . “Isaan Dead Space Society: The Spatial and Empirical Analysis of Tung Srimuang
Udonthani”. Proceedings, Silpakorn Architectural Discourse 3rd Symposium 3 (March 2004) : p.22.1-22.21.
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “Dead Space Society”. การประชุมวิชาการประจำปีสถาปัตยกรรม และศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่อง ครั้งที่ 7 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ตุลาคม 2546) : หน้า 321-332.
- Paksukcharern, K . “Men, Trains and Automobiles the Transformation of Transport Nodes into Urban Places and Space Syntax
Application”. Proceedings of an International Workshop Pedestrian Street: Public Participation for Livable Cities and Good Quality of
Life (October 2003) : p.43-50.
- ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ. “Space Syntax บทพิสูจน์สัตยาบันสถาปนิก”. วารสารวิชาชีพ สถาปัตยกรรมอาษา สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ.
2541 (ฉบับที่ 05:41)
4 งานวิจัย
- Paksukcharern, K., Research Report on The City Innovation for Public Art in Bangkok. Asian City Innovation Systems Initiative
(CIS-ASIA), International Development Research Center (IDRC). 2013
- อภิรดี เกษมศุข, ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ, สิงหนาท แสงสีหนาท รายงานวิจัยเพื่อการ ศึกษาผังชุมชนหลักในลุ่มน้ำเพชรบุรีพ.ศ. 2551
- อภิรดี เกษมศุข, ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ, รพิฑตย์ สุวรรณะชฏ. รายงานวิจัยเพื่อการ ฟื้นฟูและวางแนวความคิดเพื่อการออกแบบทุ่งศรีเมือง จังหวัดอุดรธานี.
5 งานบริการวิชาการ
- สถาปนิก โครงการบูรณะปฏิสังขรณ์สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า ลุมพินีสถาน ประเทศเนปาล เสนอต่อ Lumbini Development Trust ประเทศเนปาล
พ.ศ. 2555 ถึงพ.ศ. 2565
- ที่ปรึกษาโครงการศึกษาและทบทวนแผนแม่บทจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศตวรรษที่ 2 เขตการศึกษา เสนอต่อฝ่ายกายภาพ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560
ถึง พ.ศ. 2561
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการวางผังออกแบบชุมชนเมือง โครงการวางและจัดทำผังเมือง รวม กรุงเทพมหานคร ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 4 เสนอต่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2560
- ผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรม โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติตามผังเมืองรวม ด้วยมาตรการโอนสิทธิการพัฒนา (Transferred Development Right -
TDR) และมาตรการพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ (Planned Unit Development - PUD) พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561
- หัวหน้าโครงการ โครงการศึกษาและทบทวนแผนแม่บทการพัฒนาเขตพาณิชย์ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณสวนหลวง-สามย่าน เสนอต่อสำนักงานจัดการ
ทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 ถึง พ.ศ. 2560
- ที่ปรึกษาด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูพื้นที่ชั้นใน กรุงเทพมหานคร “กรุงเทพฯ250” เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558 ถึง
- ที่ปรึกษาด้านการวางผังออกแบบชุมชนเมือง โครงการศึกษาศักยภาพการเข้าถึง สาธารณูปการที่ส่งเสริมการเดินเท้า และโครงการศึกษาดัชนีศักยภาพการเดินเท้า
เสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พ.ศ. 2557 ถึงปัจจุบัน
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำผังแม่บทการฟื้นฟูย่านเมืองเก่าและการอนุรักษ์ฟื้นฟูย่านกะดีจีน-คลองสาน เสนอต่อ
กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557 ถึงพ.ศ. 2558
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการวางและจัดทำผังเมือง รวมกรุงเทพมหานคร ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3 เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ.