pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อิชิมารุ งิน ได้พบจิดันโบที่กำลังเปิดประตูให้พวกอิจิโกะเข้าไปในเซย์เรย์เทย์ เขาจึงฟันแขนจิดันโบ และได้ต่อสู้กับอิจิโกะ ซึ่งเขาก็สามารถขับไล่พวกอิจิโกะออกไปจากเซย์เรย์เทย์ได้ ต่อมาเขาได้ถูกหัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะตำหนิที่ปล่อยให้เรียวกะอย่างพวกอิจิโกะหนีไป แต่สุดท้ายก็ไม่เอาความ จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน ไอเซ็นได้พูดคุยกับอิชิมารุอย่างมีลับลมคมใน จนะกระทั่งไอเซ็นถูกฆ่าตาย ขณะนั้นฮินาโมริเศร้าเสียใจอย่างมาก เธอคิดว่าเป็นฝีมือของอิชิมารุ จึงได้พลั้งดาบใส่ แต่ถูกคิระขัดขวางเอาไว้ ทั้งสองได้ต่อสู้กันจนกระทั่งหัวหน้าฮิซึกายะเข้ามาขวางทางดาบไว้และสั่งให้จับตัวทั้งสองคนไปขังคุก ต่อมาเมื่อฮินาโมริได้แหกคุกออกมาและกำลังจะทำร้ายหัวหน้าฮิซึกายะ อิชิมารุได้มองทั้งสองคนที่กำลังต่อสู้แล้วยิ้ม ฮิซึกายะคิดว่าทั้งหมดเป็นแผนการของอิชิมารุจึงชกฮินาโมริให้สลบแล้วพุ่งเข้าสู้ แต่ฮิซึกายะที่หลบดาบของอิชิมารุได้พลั้งจะแทงฮินาโมริเข้า แต่โชคดีที่มัตสึโมโตะขวางไว้ทัน ต่อมาขณะที่ฮินาโมริสะกดรอยฮิซึกายะไปที่ 46 วังกลาง อิชิมารุที่ตามหลังมาจึงได้พาฮินาโมริไปหาหัวหน้าไอเซ็น จากนั้นก็ยืนดูไอเซ็นฆ่าฮินาโมริ จนเมื่อความจริงเปิดเผยจึงได้หายตัวที่ไปเนินโซเคียคุ และได้บอกความจริงของแผนการจนหมด หลังจากไอเซ็นนำลูกแก้วโฮเคียขุออกมาจากตัวของลูเคียแล้ว อิชิมารุก็ได้ปลดปล่อยดาบเพื่อจะฆ่าลูเคีย แต่โชคดีที่เบียคุยะเข้ามาขวางไว้ แต่สุดท้ายพวกไอเซ็นก็หนีไปได้
หลังจากโทเซ็นได้ลงโทษกริมจอว์ที่บุกโลกมนุษย์โดยพลการ หลังจากลงโทษเสร็จไอเซ็นเดินออกมา อิชิมารุได้พูดกับไอเซ็นว่าปั่นหัวลูกน้องอยู่หรือ แต่ไอเซ็นก็นิ่งเฉยพร้อมบอกว่าพวกนั้นก็เป็นเพียงแค่กิลเลี่ยน แล้วก็บอกกับอิชิมารุว่าจะทำการคัดวาสโตรเด้เพื่อให้เป็นเอสปาดาใหม่ก็ได้
อิชิมารุ งิน มายังโลกกับ ไอเซ็น และ โทเซ็นซึ่งมาในเมืองคาราคุระแต่เป็นเมืองปลอมที่ทางโซลโซไซตี้ดักไว้แต่ก่อนที่จะต่อสู้หัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะได้สร้างไฟล้อมไอเซ็น งิน โทเซ็นไว้ และหลังจากสู้กับเอสปาด้าจนหมด ทั้ง3ก็ออกมาจากวงล้อมไฟได้ โดยในเหตุการณ์นั้น งินได้ฟัน พวกไวเซริด์ ฮิโยริ ตัวขาด 2 ท่อน และได้สู้กับ อิจิโกะ โดยใช้บังไค และไม่ฆ่าอิจิโกะ ต่อมาก็ได้ไปเมืองคาราคุระของจริงกับไอเซ็น 2 คน(โทเซ็น)ถูกไอเซ็นฆ่าไปแล้วเพราะเห็นว่าหมดประโยชน์ ขณะที่ไอเซ็นกำลังจะฆ่าพวกเพื่อนๆอิจิโกะ มัตสึโมโตะ รันงิคุ ก็เข้ามาขวาง งินจึงขออนุญาตไอเซ็นโฉบพาเพื่อนสาวไปบนดาดฟ้าตึก หลังคุยไม่นาน งินตัดสินใจปาดใหล่ด้านขวาของรันงิคุ เพื่อไม่ให้ไปเผชิญหน้ากับไอเซ็นได้ ต่อมาเขาได้ตัดสินใจทรยศไอเซ็นโดยใช้พลังที่เป็นพิษคามิชินิ โนะ ยาริแต่ไม่สามารถทำอะไรไอเซ็นได้ ท้ายสุดงินต้องโดนตัดแขนขาดไปข้าง และโดนแทงจนบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่จะหมดสติลงเขาได้คิดเรื่องราวในอดีตที่เฉลยความจริงว่า งินเข้ามาเป็นยมทูตเพราะเพื่อที่จะแก้แค้นไอเซ็นที่ช่วงชิงแรงกดดันวิญญาณของรันงิคุในสมัยที่ยังเป็น เด็ก จุดประสงค์ของไอเซ็นทีรวบรวมแรงดันวิญญาณ คือ เพื่อให้ โฮเงียคุ นั้นเสร็จสมบูรณ์แต่ก็ไม่สำเร็จ และก่อนตายเขาได้เอ่ยขอโทษรันงิคุที่ไม่สามารถนำสิ่งที่ถูกช่วงชิงกลับคืนมาให้ได้
คามิชินิ โนะ ยาริ(หอกประหารเทพ) ดาบจะสามารถแตกหน่อออกมาได้
พริบตาที่ตัวดาบยืดออกมันจะแตกเป็นเศษเล็ก ข้างในใบดาบ มีพิษร้ายแรงที่สามารถทำให้เซลล์หลอมละลายได้
1.คามิชินิ โนะ ยาริ บุโท(หอกประหารเทพ ร่ายรำ)
2.คามิชินิ โนะ ยาริ บุโทเร็นจิน(หอกประหารเทพ คมดาบรายร่ายรำ)
เป็นการใช้"บุโท"ซ้ำกันหลายๆครั้งโดยการเล็งแบบกราดยิง
ปิรามิดคู่
รูปหนึ่งเหลี่ยม
ในทางเรขาคณิต รูปหนึ่งเหลี่ยม  หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่ประกอบด้วยจุดยอด 1 จุด และด้าน 1 ด้าน มีสัญลักษณ์ชเลฟลี (Schläfli symbol) เป็น {1} และเนื่องจากรูปหนึ่งเหลี่ยมมีด้านเพียงด้านเดียวและมุมภายในเพียงมุมเดียว รูปหนึ่งเหลี่ยมจึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติโดยนิยาม
ในเรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปหนึ่งเหลี่ยมเป็นวัตถุที่เป็นไปไม่ได้ (impossible object) เนื่องจากด้านเดียวของรูปนี้จะยาวไปถึงอนันต์ แต่อย่างไรก็ตาม รูปหนึ่งเหลี่ยมสามารถเขียนให้จบได้บนพื้นผิวของทรงกระบอกด้านข้าง หรือพื้นผิวของทรงกลมที่เส้นวงกลมใหญ่ (great circle)
หนึ่งเหลี่ยม
พระเมืองเกษเกล้า
พระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกสเชษฐราช  ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 12 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในครั้งที่ 1 พ.ศ. 2068 - 2081 (13 ปี) และครั้งที่ 2 พ.ศ. 2086 - พ.ศ. 2088 (2 ปี) ในการครองราชย์ครั้งแรกพระองค์ปกครองได้ 13 ปี พระองค์ก็ถูกยึดอำนาจจากพระโอรสของพระองค์คือ ท้าวซายคำ แต่ท้าวซายคำราชย์ได้แค่ 5 ปี ก็ถูกขุนนางปลดออกจากราชสมบัติ ต่อมาพญาเมืองเกษเกล้าได้ถูกอัญเชิญให้ขึ้นครองราชย์ แต่พระองค์ครองราชย์ได้แค่ 2 ปี พระองค์ก็ทรงเสียพระจริต พระองค์จึงถูกปลงพระชนม์เสีย
การครองราชย์ครั้งแรก.
พระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกสเชษฐราช พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าศิริธรรมจักรพรรดิ หรือ พญาแก้ว พระราชสมภพที่เมืองน้อย ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ครองราชย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2068-2081 สถานภาพของพระองค์เมื่อครั้งแรกครองสิริราชสมบัตินั้น พระองค์ยังสามารถใช้ฐานอำนาจเดิมของพระราชบิดา ไม่มีความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง เนื่องจากมีปัจจัยต่าง ๆ เช่นการสนับสนุนของเหล่าคณะสงฆ์และมหาเทวีตนย่าซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม เมื่อพระเมืองเกษเกล้าเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาตามแนวทางเดิมของพระราชบิดา โดยส่งเสริมพระภิกษุสงฆ์สำนักสีหลหรือฝ่ายป่าแดง เนื่องจากพระองค์เคยบวชในสำนักสีหลที่วัดโพธารามมหาวิหาร (วัดเจ็ดยอด) จึงให้พระครูของพระองค์มาประจำที่วัดโพธารามมหาวิหารและแต่งตั้งพระภิกษุฝ่ายสีหลให้รับสมณศักดิ์เป็นสังฆราชและมหาสามี และโปรดให้พระภิกษุอุปสมบทในนิกายสีหล ดังนั้น"ตำนานชินกาลมาลีปกรณ์"ที่เขียนโดยพระรัตนปัญญาเถระแห่งวัดโพธารามมหาวิหาร ขณะที่พระเมืองเกษเกล้าครองราชย์ได้ 1-2 ปี ได้สรรเสริญพระเมืองเกษเกล้าว่า "...เป็นพระเจ้าธรรมิกราชโดยแท้..."
การถอดออกจากราชสมบัติ.
พระเมืองเกษเกล้า ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2068-2081 ซึ่งช่วงแรกของการครองราชย์ยังมีกลุ่มอำนาจเดิมในสมัยพญาแก้ว ยังไม่พบความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง และดูเหมือนว่าครองราชย์ตามปกติเฉกเช่นกษัตริย์องค์ก่อน ความมั่นคงช่วงแรกจึงเกิดจากแรงสนับสนุนของเหล่าพระสงฆ์และมหาเทวีเจ้าตนย่า (นางโป่งน้อย) ซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม ภายหลังเมื่อมหาเทวีเจ้าตนย่าสวรรคตใน พ.ศ. 2077 โดยพระองค์มีพระราโชบายที่จะรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง สร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางลำปางที่นำโดย หมื่นสามล้าน ซึ่งเป็นผู่นำไม่พอใจและเกิดการก่อกบฏขึ้นในปี พ.ศ. 2078 โดยขุนนางเมืองลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
การครองราชย์ครั้งที่สองและการสวรรคต.
หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า "...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี" (พ.ศ. 2086) "ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..." แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า "...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..."
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง และมีการดึงกำลังภายนอกเข้าช่วยด้วย
มหาเทวีจิรประภา พระอัครมเหสีของพระองค์ ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2088-2089 เนื่องจากพระองค์มีความเหมาะสมเนื่องจากเคยมีบทบาททางการเมือง ด้วยพระนางเป็นพระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ รวมระยะเวลากว่า 19 ปี (พ.ศ. 2069-2088) และในช่วงเวลาที่พระนางเสวยราชย์ สันนิษฐานว่าพระนางมีพระชนมายุราว 45-46 พรรษา ซึ่งถือเป็นพระชนมายุที่ถือว่าเหมาะสม ด้วยประสบการณ์และความพร้อมดังกล่าวทำให้มหาเทวีสามารถแก้ไขสภาวะบ้านเมืองให้ลุล่วงไปด้วยดี
ในช่วงแรกของการครองราชย์ ขณะที่พระองค์ยังมีสถานะที่มั่นคง พระองค์ได้แต่งตั้งคนใกล้ชิดไปครองเมืองเชียงแสน ซึ่งถือเป็นศูนย์อำนาจทางตอนบนของอาณาจักรล้านนา และเมืองเชียงแสนนี่เองที่เป็นฐานอำนาจของพระเมืองเกษเกล้าสืบมาถึงรัชสมัยของพระนางจิรประภามหาเทวี และสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช ทางด้านการปกครองมีลักษณะปรึกษาร่วมกันกับสิงเมืองและบรรดาขุนนาง เนื่องจากมีหลักฐานที่กล่าวถึง เมื่อพระเมืองเกษเกล้าครองราชย์ได้ไม่ไม่นาน ราชเทวี (ไม่ปรากฏพระนาม) ก็ประสูติราชบุตรองค์หนึ่ง เพื่อความเป็นสิริมงคล จึงได้สร้างพระพุทธรูป "พุทธพิมพาเจ้าราชบุตร" แล้วหารือกับสิงเมืองและเสนาอามาตย์ว่าจะนำพระพุทธรูปไว้ที่ใด เจ้าเมืองเชียงแสนจึงได้เสนอให้ไปไว้ในถ้ำปุ่ม เมืองเชียงแสน
นอกจากนี้พระองค์ยังได้ให้การอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา โดยพระองค์ได้ให้การทำนุบำรุงพระศาสนาในเมืองต่างของล้านนา เช่น เมืองลำพูน เชียงใหม่ และเชียงแสน โดยเฉพาะการสร้างวัดโลกโมฬี ทำนองวัดประจำรัชกาลเลยทีเดียว
สถานะทางการเมืองในช่วงต้นของพระเมืองเกษเกล้าเป็นที่ยอมรับทางการเมืองระหว่างรัฐ โดยเฉพาะอาณาจักรล้านช้าง ดังพบว่า พระเจ้าโพธิสารราช กษัตริย์แห่งล้านช้างได้ทูลขอ นางยอดคำ หรือ พระนางยอดคำทิพย์ (เจ้านางหลวงคำผาย) ธิดาของพระเมืองเกศเกล้าเป็นพระอัครมเหสี เพื่อสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างสองอาณาจักร และผนึกกำลังตอบโต้การขยายตัวของอาณาจักรอยุธยา แต่อย่างไรก็ตามหลังจาก พ.ศ. 2077 ระบอบกษัตริย์และขุนนางของอาณาจักรล้านนาก็เสียสมดุล และเกิดเหตุการณ์การถอดพระองค์ออกจากราชสมบัติ การยกพระราชโอรสของพระองค์ครองราชย์ต่อและถูกลอบปลงพระชนม์ ต่อมาเมื่อพระองค์ครองราชย์อีกครั้งก่อนที่จะถูกลอบปลงพระชนม์ในท้ายที่สุด
ท้าวซายคำ
ท้าวซายคำ  ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 - 2086 รวมระยะเวลา 5 ปี พระองค์ทรงยึดอำนาจจากพระเมืองเกษเกล้า ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์ เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้แค่ 5 ปี พระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์เนื่องจากพระองค์ไม่อยู่ในทศพิธราชธรรม และเหล่าขุนนางก็อัญเชิญพระญาเมืองเกษเกล้าขึ้นครองต่อ ในสมัยของท้าวซายคำนี้ มีเหตุความวุ่นวายมากมาย เกิดการจลาจล และขุนนางต่าง ๆ แยกออกเป็นกลุ่ม ๆ ต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกัน
พระราชบิดาของท้าวซายคำ คือ พระเมืองเกษเกล้าได้เกิดข้อขัดแย้งกับเหล่าบรรดาขุนนางในปี พ.ศ. 2078 ขุนนางลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา
ถูกลอบปลงพระชนม์.
แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า "...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี" (พ.ศ. 2086) "ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..." แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า "...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..." แต่อย่างไรก็ตามหลักฐานเกี่ยวกับการลอบปลงพระชนม์ก็มีน้อยมากกว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไรกับเหตุการณ์ครั้งนี้
เหตุการณ์ภายหลังการลอบปลงพระชนม์.
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง ก่อนที่ยกพระนางจิรประภามหาเทวี พระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ ขึ้นเป็นกษัตรีย์พระองค์แรกในแผ่นดินล้านนา
รูปสองเหลี่ยม
ในทางเรขาคณิต รูปสองเหลี่ยม (อังกฤษ: digon) หมายถึงรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ที่ประกอบด้วยจุด 2 จุด และเส้นตรง 2 ด้าน ซึ่งเส้นตรงทั้งสองนั้นทับเป็นเส้นเดียวกันในระนาบสองมิติ รูปสองเหลี่ยมสามารถนับได้ว่าเป็น "รูปสองเหลี่ยมปรกติ" หรือ "รูปสองเหลี่ยมด้านเท่า" เนื่องจากด้านทั้งสองจะยาวเท่ากันเสมอ
เรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปสองเหลี่ยมเป็นภาวะลดรูป (degeneracy) ในหมู่รูปหลายเหลี่ยม อย่างไรก็ตาม รูปสองเหลี่ยมสามารถเขียนให้เส้นตรงทั้งสองแยกกันได้บนพื้นผิวของทรงกลมและทรงหลายหน้าอื่นๆ รูปสองเหลี่ยมที่ปรากฏบนทรงกลมอาจเรียกได้ว่าเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว (lune) และมุมระหว่างด้านทั้งสองจะอยู่ระหว่าง 0 ถึง 180 องศา
สองเหลี่ยม
พญาคำฟู
พญาคำฟู  เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์มังรายแห่งอาณาจักรล้านนา
พญาคำฟู มีพระอิสริยยศเดิมว่า ท้าวคำฟู เป็นพระราชโอรสในพญาแสนพู ตามตำนานสิบห้าราชวงศ์กล่าวไว้ว่า "เจ้าพระญาแสนภูก็แต่งลูกตน เจ้าพ่อท้าวคำฟู อยู่รักษาเมืองเชียงใหม่ ส่วนตนเจ้าก็ไปส่งสะกานเจ้าพระญาไชยสงครามพ่อในเมืองเชียงราย ได้ 1 เดือนบัวระมวลชุอัน ท้าวก็ลวดอยู่เสวยเมืองเชียงรายหั้นแล แล้วก็แต่งหื้ออภิเษกพ่อท้าวคำฟู ลูกตนอายุได้ 26 ปี หื้อเป็นพระญาในเมืองเชียงใหม่ในปีเปิกสี ศักราชได้ 690 ตัวปีหั้นแล"
หลังจากราชาภิเษกท้าวคำฟูเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ พญาแสนพูก็ทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติที่เมืองเชียงแสน เมื่อพระญาแสนพูเสด็จสวรรคต พญาคำฟูจึงทรงย้ายครองราชย์เมืองเชียงแสนระหว่าง พ.ศ. 1881—1888
พญาคำฟูได้พัฒนา ปกครองนครเชียงใหม่ให้เกิดความผาสุก ร่มเย็น นับเป็นช่วงเวลาที่เชียงใหม่มีความเจริญรุ่งเรือง สงบสุข ไม่มีศึกสงคราม ในยุคสมัยของพระญาคำฟูนี้พระองค์ทรงร่วมมือกับพญาผานองเจ้าเมืองปัวเข้าปล้นเมืองพะเยาได้ และสามารถที่จะผนวกเอารัฐพะเยาที่เป็นอิสระอยู่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของล้านนาได้ หลังจากพระญาคำฟูเสด็จสวรรคต ท้าวผายูพระราชโอรสจึงรับราชาภิเษกเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่
พญาคำฟูสวรรคตจากการถูกเงือกหรือจระเข้กัด ถือเป็นการตายร้าย จึงได้รับการบูชาเป็นผีอารักษ์ปกป้องเมืองเชียงใหม่ ส่วนโกศบรรจุพระบรมอัฐิของพญาคำฟูถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2469 ช่วงที่ครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดพระสิงห์ แล้วถูกนำไปเก็บไว้ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่หลังเก่า แต่ภายหลังโกศพระบรมอัฐิหายไปอย่างไร้ร่องรอย และไม่มีผู้ใดออกมารับผิดชอบ
ฟินาร์ฟิน
ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฟินาร์ฟิน (Finarfin) เป็นเจ้าชายเอลฟ์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่คงเหลืออยู่ในนครทิริออน บนแผ่นดินอมตะ พระองค์เป็นโอรสองค์เล็กของกษัตริย์ฟินเว กับพระนางอินดิส มีเชษฐาองค์ใหญ่ต่างมารดาคือ เฟอานอร์ ส่วนเชษฐาร่วมบิดามารดาเดียวกันคือ ฟิงโกลฟิน ฟินาร์ฟินมีเรือนผมสีทองแบบเดียวกับอินดิสพระมารดาซึ่งเป็นเอลฟ์ชาววันยาร์ สมาชิกในราชสกุลของพระองค์อีกหลายคนได้สืบทอดลักษณะอันงดงามนี้ของชาววันยาร์ไปด้วย พระองค์อภิเษกกับเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ผู้มีเชื้อสายชาวเทเลริ ทรงมีโอรสธิดา 5 พระองค์ ได้แก่ ฟินร็อด โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และกาลาเดรียล
ฟินาร์ฟินได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายผู้มีสิริโฉม และเฉลียวฉลาดเป็นที่สุด ชื่อในภาษาเควนยาของฟินาร์ฟินคือ อาราฟินเว (Arafinwë) ซึ่งหมายถึง 'บุตรแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์'
การขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโนลดอร์.
หลังจากเหตุการณ์การดับแสงของวาลินอร์ และการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์ฟินเว เฟอานอร์กับฟิงโกลฟินตัดสินใจนำทัพชาวโนลดอร์จำนวนมากออกไล่ติดตามมอร์กอธกลับมายังมิดเดิลเอิร์ธ โอรสธิดาของฟินาร์ฟินก็ร่วมไปในทัพนั้นด้วย ทำให้ฟินาร์ฟินจำต้องร่วมทัพไปอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อประกาศกแห่งมานดอสมากล่าวคำพยากรณ์แห่งโนลดอร์ ห้ามปรามพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย ที่แถบชายฝั่งอารามัน ฟินาร์ฟินก็กลับใจ นำชาวโนลดอร์ผู้กลับใจจำนวนหนึ่งเดินทางกลับนครทิริออน พระองค์ทรงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่หลงเหลืออยู่ในนครทิริออน ซึ่งมีจำนวนเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบของชาวโนลดอร์ทั้งหมด
มณฑลกานสู
ฟินร็อด
ตามปกรณัมชุด เดอะซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฟินร็อด เฟลากุนด์  เป็นเจ้าชายเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ทรงเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟินาร์ฟิน ผู้เป็นโอรสของกษัตริย์ฟินเว จอมกษัตริย์องค์แรกของชาวโนลดอร์ทั้งมวล มารดาของพระองค์คือเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ธิดาของกษัตริย์โอลเว ชาวเทเลริ
ชื่อ 'ฟินร็อด' เป็นคำในภาษาซินดาริน ส่วนชื่อจริงของพระองค์เป็นภาษาเทเลริน คือ ฟินดาราโท (Findaráto) มีความหมายว่า 'ทายาทแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์' ซึ่งชื่อนี้ในภาษาเควนยาจะออกเสียงเป็น อาร์ทาฟินเด (Artafinde) ส่วนสมัญญานาม เฟลากุนด์ เป็นชื่อที่เหล่าคนแคระผู้ก่อสร้างอาณาจักรถ้ำแห่งนาร์โกธรอนด์ ตั้งถวายแด่พระองค์ มีความหมายว่า 'ผู้ขุดเจาะถ้ำ' นอกจากนี้พระองค์ยังมีอีกสมัญญาหนึ่งว่า โนม (Nóm) ซึ่งหมายถึง 'ผู้ทรงปัญญา' เป็นชื่อที่มนุษย์ในตระกูลเบออร์ตั้งถวายแด่พระองค์
ฟินร็อดเป็นโอรสของฟินาร์ฟินกับเออาร์เวน มีน้องชายคือ โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และน้องสาวสุดท้องคือ กาลาเดรียล พระองค์เดินทางมายังมิดเดิลเอิร์ธเมื่อครั้งกบฏชาวโนลดอร์เดินทัพออกจากแผ่นดินอมตะ เพื่อไล่ตามล้างแค้นมอร์กอธ ทั้งที่ขัดต่อพระบัญชาของเหล่าวาลาร์
ฟินร็อดเป็นผู้ก่อตั้งหอคอยมินัสทิริธ ที่ช่องเขาแห่งซิริออน ภายหลังหอคอยนี้ตกไปอยู่ใต้อำนาจของมอร์กอธ และเป็นสถานที่ซึ่งฟินร็อดสิ้นพระชนม์
เนื่องจากพระองค์เป็นโอรสของเออาร์เวน เป็นนัดดาของกษัตริย์โอลเวชาวเทเลริ จึงได้รับอนุญาตให้เข้าไปยังอาณาจักรโดริอัธของกษัตริย์ธิงโกล ซึ่งเป็นเชษฐาของกษัตริย์โอลเว ฟินร็อดเป็นหลานรักของกษัตริย์ธิงโกล และได้รับคำแนะนำให้สร้างอาณาจักรนาร์โกธรอนด์ขึ้น ในลักษณะเดียวกันกับเมเนกร็อธ คือเป็นราชวังที่ขุดเจาะลงไปในถ้ำใต้พื้นดิน แล้วฟินร็อดจึงขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งนาร์โกธรอนด์ ทรงยกหอคอยมินัสทิริธให้อยู่ในความดูแลของโอโรเดร็ธพระอนุชา
ในสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟินร็อดตกอยู่ในวงล้อมของพวกออร์ค แต่ทรงหนีรอดออกมาได้ด้วยความช่วยเหลือของบาราเฮียร์ ทายาทแห่งตระกูลเบออร์ พระองค์จึงประทานแหวนซึ่งมีตราประจำราชสกุลฟินาร์ฟินให้แก่บาราเฮียร์ เป็นเครื่องระลึกถึงวีรกรรมครั้งนั้น (แหวนนี้ต่อมามีชื่อเรียกว่า แหวนแห่งบาราเฮียร์) พร้อมทั้งคำสัญญาจะให้ความช่วยเหลือแก่ทายาทของบาราเฮียร์อย่างเต็มกำลังหากพวกเขาต้องการความช่วยเหลือ จากคำสัญญานี้ทำให้ฟินร็อดร่วมเดินทางไปกับภารกิจเสี่ยงภัยของเบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์ เพื่อไปชิงซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์กอธตามบัญชาของกษัตริย์ธิงโกล พระองค์ปกป้องเบเรนจนถึงที่สุดเมื่อพวกเขาถูกเซารอนจับตัวได้ ระหว่างเดินทางผ่านช่องเขาซิริออน (ซึ่งเวลานั้นตกอยู่ใต้อำนาจของมอร์กอธแล้ว) พระองค์ต่อสู้กับปีศาจหมาป่าเพื่อปกป้องเบเรน จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่หอคอยมินัสทิริธซึ่งพระองค์เป็นผู้ก่อตั้งขึ้นมาเอง
ในต้นฉบับดั้งเดิม โทลคีนตั้งชื่อให้ตัวละครฟินาร์ฟิน ว่า 'ฟินร็อด' (Finrod) ส่วนตัวละครฟินร็อดเดิมมีชื่อว่า 'อิงกลอร์ เฟลากุนด์' (Inglor Felagund) ดังนั้นในฉบับต้นร่างหลายแห่งที่ปรากฏในหนังสือชุด "The History of Middle-earth" จึงอาจพบการกล่าวถึง 'ฟินร็อด' ซึ่งที่แท้หมายถึงฟินาร์ฟินนั่นเอง ในภายหลังเมื่อมีการแก้ไขชื่อตัวละครแล้ว ยังคงหลงเหลือชื่อ 'อิงกลอร์' อยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คือตัวละครชื่อ "กิลดอร์ อิงกลอริออน" (Gildor Inglorion) ซึ่งโฟรโดกับแซมได้พบระหว่างเดินทางออกจากไชร์ คำว่า 'อิงกลอริออน' หมายถึง 'บุตรแห่งอิงกลอร์' เชื่อว่าแต่เดิมโทลคีนตั้งใจให้ กิลดอร์ เป็นโอรสของฟินร็อด แต่ภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงต้นฉบับ ทำให้ฟินร็อดไม่เคยอภิเษกสมรส และนาร์โกธรอนด์ก็ไร้ผู้สืบทอด (ดังปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน) แต่กระนั้น กิลดอร์ อิงกลอริออน ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยังคงถูกกล่าวถึงว่าเป็น 'เอลฟ์ผู้สูงศักดิ์จากราชสกุล' เป็นอนุสรณ์ถึงแนวคิดในต้นร่างฉบับดั้งเดิมของโทลคีน
นินจาฮาโตริ
นินจาฮาโตริ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยฟุจิโอะ ฟุจิโกะ (เอ.) เมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยมีแรงบันดาลใจจากนินจาตระกูลฮัตโตริซึ่งเป็นตระกูลของนินจาของญี่ปุ่นที่รับใช้โชกุนโทะกุงะวะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ อนิเมะ และภาพยนตร์ (นำแสดงโดย ชิงโงะ คะโตะริ) สำหรับในประเทศไทยอนิเมะเรื่องนินจาฮาโตริ เคยจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี และดีวีดีโดย โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น (ในนามของโรส แอนิเมชั่น) โดยใช้ชื่อว่า "นินจาฮัตโตริ" และออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และออกอากาศซ้ำทาง ช่อง ทรู สปาร์ค จัมพ์ ช่อง 445
มิตซึบะ เคนอิจิ นักเรียนประถมวัย 11 ปี มีนิสัยดื้อรั้น เกียจคร้าน ทั้งยังมีผลการเรียนที่ไม่น่าพึงใจสร้างความปวดหัวแก่ผู้ปกครองและครูประจำชั้นเป็นอันมาก ช่วงเวลานั้นได้มีนินจาสำนักอิงะนามว่าฮาโตริ คันโซ ขอเข้ามาพำนัก ณ บ้านของครอบครัวมิตซึบะเพื่อฝึกฝนวิชานินจาในเมืองใหญ่ ซึ่งฮาโตริจะคอยช่วยเหลือและแก้ปัญหาเฉพาะหน้าต่าง ๆ ที่เคนอิจิก่อขึ้นอยู่เสมอ ๆ ต่อมาไม่นานนักฮาโตริ ชินโซ น้องชายของฮาโตริ ชินโซ และชิชิมารุ สุนัขนินจาจากสำนักอิงะได้เข้ามาอยู่ร่วมบ้านมิตสึบะเพื่อช่วยเหลือฮาโตริ คันโซในการดูแลเคนอิจิที่มักก่อปัญหาวุ่นวายในฐานะกัลยาณมิตร โดยเฉพาะช่วยเหลือเคนอิจิในการสานสัมพันธ์กับยูเมะโกะ เพื่อนนักเรียนที่เคนอิจิหลงรัก
ตามท้องเรื่องจะมีเคมุมากิ และคาเงะชิโยะ นินจาและแมวนินจาจากสำนักโคงะคอยกลั่นแกล้งและสร้างปัญหาแค่เคนอิจิอยู่เสมอ เมื่อเคนอิจิไปฟ้องฮาโตริ ฮาโตริก็จะหาวิธีการแก้แค้นตามความปรารถนาของเคนอิจิในแทบทุกตอน และบางครั้งเคนอิจิก็ถูกเคมุมากิยุแยงให้ทะเลาะกับฮาโตริเสียเอง ในตอนจบของเรื่อง ฮาโตริก็ออกจากบ้านมิตซึบะเพื่อไปฝึกฝนวิชาต่อไป
สตรีเหล็ก (อังกฤษ: The Iron Ladies) เป็นภาพยนตร์ไทย ตลก ที่สร้างจากมาเรื่องจริงของทีมวอลเลย์บอลชาย ที่ผู้เล่นในทีมส่วนใหญ่
เป็นกะเทย ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน เขียนบทโดย วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน และจิระ มะลิกุล มี ปนัดดา โพธิวิจิตร และศศิวิมล ชินเวชกิจวานิชย์ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ออกฉายเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไป 98.70 ล้านบาท
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จด้านรายได้เป็นอย่างดี และก่อให้เกิดกระแสสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกีฬา และเกี่ยวกับเพศที่สาม ติดตามมาอีกหลายเรื่อง ภาพยนตร์ได้ออกไปฉายในต่างประเทศ และได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่ Pusan International Film Festival ปูซาน เกาหลีใต้, San Francisco Asian American Film Festival ซานฟรานซิสโก, Miami Gay and Lesbian Film Festival ไมอามี, Los Angeles Asian Pacific Film Festival ลอสแอนเจลิส, Seattle International Film Festival ซีแอตเทิล และ San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลทั้งสิ้น 12 รางวัล และได้รางวัลมา 10 รางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
สตรีเหล็กได้รับรางวัลรองชนะเลิศ Discovery Award ในงาน Toronto International Film Festival ปี 2000 และรางวัลชนะเลิศ Reader Jury of the "Siegessäule" และ Teddy - Special Mention ในงาน Berlin International Film Festival ปี 2001
เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกูล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน
พระญาคำฟู
พระยาคำฟู
นาโกยา
บลูดราก้อน ราลΩกราด
บลูดราก้อน ราลΩกราด  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดยซูเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดยทาเกชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ
มนุษยชาติกำลังเข้าสู่วิกฤต้องถูกล้างเผ่าพันธุ์ด้วยฝีมือ "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตอยู่ในเงาของสิ่งมีชีวิตใต้แสงสว่าง ราล เด็กหนุ่มผู้เป็นร่างสิงของกราดคาเงะดรากอนที่ทรงพลัง และถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทสเฟไรต์มาถึง 15 ปี ในฐานะตัวอันตราย จึงถูกปล่อยออกมา ราลหยุดการโจมตีของคาเงะไว้ได้อย่างงดงาม และออกเดินทางไปโค่นออบส์คิวเรีย ราชินีของเหล่าคาเงะ!
พวกราลอกเดินทางไปเพื่อปราบออบ์คิวเรีย ราชินีของเหล่า "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตใต้แสงสว่าง ราลได้คาฟก้ามาเป็นพวกและมุ่งหน้าสู่เมืองรูลีร่า ระหว่างทาง พวกเขาได้ซันส์มาเป็นเพื่อน และไล่ตามกลุ่มของกาเน็ตที่เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์ก่อน ระหว่างนั้น พวกเขาได้ช่วยเด็กสาวที่ถูกคาเงะเล่นงานจนบาดเจ็บไว้ ทว่า เด็กสาวผู้นั้นกลับเป็นคาเงะฝ่ายออบส์คิวเรีย! ราลที่ถูกล่อมาติดกับถูกเขี้ยวพิษของเจ้าหล่อนกัดเข้าจนสิ้นสติไป แต่กาเน็ตผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันที่เดินทางมาปราบออบส์คิวเรียก่อนช่วยไว้ ราลเมื่อได้รู้ความจริงข้อนั้นก็รู้สึกเจ็บใจ เขาร่วมมือวางแผนกับซันส์ ไปท้าดวลกับกาเน็ต
พวกราลร่วมมือกับพวกกาเน็ตที่ล่วงมาปราบออบส์คิวเรียก่อนเพื่อช่วยผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาที่นั่น เร้ดฟินิกซ์ (คอลลี่) หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษรอการมาของพวกเขาอยู่ ซันส์เห็นพี่สาวของตนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาจึงวิ่งออกไปหาเลยถูกเรดฟีนิกซ์โจมตีเข้าอย่างจัง แต่เพราะได้เลือดของเรดฟินิกซ์จึงทำให้ซันส์ไม่ตาย กาเร็ตและราลจึงรวมร่างเฟรนด์บุกโจมตีใส่เรดฟินิกซ์อย่างจังแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเรดฟินิกซ์เป็นอมตะและพลังที่สุดสอดแต่ในที่สุดเรดฟินิกซ์ก็ย่อมแพ้เพราะมนุษย์มีทั้งปัญยาและความกล้า เรดฟินิกซ์ก็ปล่อยผู้หญิงที่ถูกคุมขังทุกคนเรดฟินิกซ์จะย่อมเป็นพวกของราลก็ต่อเมื่อราลเป็นฝ่ายชนะ
หลังจากการต่อสู้กับเรดฟินิกซ์กาเน็ตก็แยกตัวออกจากพวกราลเพื่อมุ่งหน้าไปโค่นออบส์คิวเรีย เช้าวันต่อมาราลได้มุ่งหน้าไปที่ปราสาทของออบส์คิวเรียได้เห็นกาเน็ตซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับออบส์คิวเรีย ออบส์คิวเรียใช้แบล็คไรโนซอรัสออกมามีทางเดียวที่จะสามารถกำจัดไรโนซอรัสคือต้องใช้ เฟลมบลู ของกราดแต่มันเป็นการเสี่ยงที่จะเจอพลังของเคลียร์ฮิวแมนซึ่งพลังคือสามารถฆ่าคาเงะโดยการมองและเป็นคาเงะของออบส์คิวเรีย ราลจึงใช้วิธีสุดท้ายคือรวมร่างกับกราดและในที่สุดก็สามารถโค่นออบส์คิวเรียลงได้และได้เรดฟินิกซ์มาเป็นราชินีแห่งโลกโนเวิร์ลด์ แต่ราลที่ร่วมรางกับกราดจะไม่สามารถกับคืนร่างเดิมได้ราลจึงต้องจากทุกคนไปแห่งโลกโนเวิร์ลด์ที่มีแต่ความมืดมิด
คาเงะ.
คาเงะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง เนื่องจากเป็นปีศาจที่อยู่ในความมืดไม่มีร่างเป็นของตนจึงต้องร่างสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งแสงสว่างเพื่อก่อร่างและควบคุมจากภายใน
ข้างบนนี้คือประเภทของสิ่งมีชีวิตที่ถูกคาเงะสิง
สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเสตส์
อีนิด ไบลตัน