pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ช่วงระยะเวลาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และก่อนการจัดตั้ง กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ญี่ปุ่นไม่มีกองกำลังทางอากาศที่แยกส่วนออกมา การดำเนินการการบินได้ดำเนินการโดย ฝ่ายอากาศบริการของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นและจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น ต่อมาภายหลัง กองทัพของญี่ปุ่นทั้งหมดถูกยุบ กลายเป็น กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ภายใต้กฎหมายกองกำลังป้องกันตนเอง ค.ศ. 1954 ในสาขาการบิน
กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศ มีอากาศยานทั้งหมด 805 ลำ ในจำนวนนี้ เป็นเครื่องบินรบ 424 ลำ
อากาศยานในอนาคตของกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น.
ญี่ปุ่นมีโครงการ F-X หรือโครงการจัดหาเครื่องบินขับไล่ทดแทน F-4EJ ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันคือ Eurofighter, Rafale, F/A-18E/F, F-15, F-35 และ F-22 ทั้งนี้ ญี่ปุ่นค่อนข้างแสดงเจตจำนงที่จะจัดหา F-22 เพื่อเพิ่มศักยภาพของกำลังรบให้ทัดเทียมจีน รัสเซีย และป้องกันภัยคุกคามจากขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ และสหรัฐยังมีความกังวลอยู่มากเกี่ยวกับเทคโนโลยีใน F-22 ที่จะส่งออกให้ญี่ปุ่น ซึ่งทำให้การจัดหา F-22 ยังมีความไม่แน่นอนอยู่
และในขณะเดียวกันญี่ปุ่นก็เริ่มการศึกษาถึงความเป็นไปได้ของการพัฒนาเครื่องบิน Stealth ด้วยตนเองครับ เพราะความต้องการหลักของโครงการ F-X คือเครื่องบินรบที่มีคุณสมบัติตรวจจับได้ยาก (Stealth) และสามารถทำลายขีปนาวุธข้ามทวีปได้
โมเดลในภาพยังเป็นเพียงโมเดลที่ใช้ศึกษาความเป็นไปได้ของเทคโนโลยี Stealth เท่านั้น โครงการพัฒนายังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการและยังไม่มีการสร้างเครื่องบินต้นแบบออกมา ซึ่งกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นจะต้องตัดสินใจระหว่างการจัดซื้อเครื่องบินที่มีเทคโนโลยี Stealth โดยตรงหรือพัฒนาเครื่องบินที่มีเทคโนโลยี Stealth ด้วยตนเอง และถ้าตัดสินใจที่จะพัฒนาเอง จะต้องร้องของบประมาณไปที่รัฐสภาญี่ปุ่น ซึ่งน่าจะได้รับการอนุมัติงบประมาณในปีงบประมาณ 2551-52 ครับ และในการพัฒนาเองนั้น ไม่ว่าอย่างไร กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นก็แสดงความตั้งใจที่จะให้ Lockheed Martin หรือ Boeing เข้ามาร่วมพัฒนาเครื่องบินในโครงการนี้เพราะเป็นเพียงสองบริษัทที่มีเทคโนโลยี Stealth ที่สมบูรณ์อยู่ในมือ
ซึ่งถ้าญี่ปุ่นสามารถพัฒนาเครื่องบินได้ด้วยตนเองจนสามารถเข้าประจำการได้ ก็จะเป็นเครื่องบินลำแรกในรอบ 30 ปีที่ญี่ปุ่นพัฒนาเอง (เพราะ F-2 ของญี่ปุ่นได้แบบแผนมาจาก F-16 ของสหรัฐ)
ทั้งนี้ ญี่ปุ่นจะส่งคำร้องขอข้อเสนอ (Request for Proposal:RFP) ภายในสิ้นปีนี้หรือต้นปีหน้า และคาดว่าจะสามรถเลือกแบบเครื่องบินได้ภายในปี 2551 หรืออย่างช้าในปี 2552 และเครื่องบินลำแรกจะต้องเข้าประจำการภายในปี 2553-2554 ซึ่งทำให้ F-35 ไม่น่าจะสามารถส่งมอบได้ทันเนื่องจากโครงการประสบปัญหาด้านเทคนิคและความล่าช้ามาก ส่วน F-22 ก็อาจจะต้องใช้เวลาที่นานกว่านั้นในการพิจารณาถึงเทคโนโลยีที่จะสามารถส่งออกให้ญี่ปุ่น รวมถึงการติดตั้งระบบป้องกันความลับของข้อมูลในตัวเครื่องบินซึ่งอาจจะต้องใช้เงินอีกราว 1 พันล้านเหรียญด้วย
และล่าสุดญี่ปุ่นได้ตัดF-22ออกจากการแข่งขันโครงการจัดหาเครื่องบินทดแทนแล้วเนื่องจากอเมริกาไม่มีนโยบายส่งออกและสายการผลิตใกล้จะปิดดังนั้นเครื่องบินที่น่าจะเป็นไปได้คือF-35
โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์
นายแพทย์โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์ (; 21 กันยายน พ.ศ. 2397 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467) เป็นนายแพทย์ชาวอเมริกันที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย โดยเป็นแพทย์ใหญ่โรงพยาบาลทหารเรือไทย ผู้อำนวยการและเป็นอาจารย์สอนวิชาแพทย์คนแรกของโรงพยาบาลศิริราช หรือที่ชาวบ้านเรียกกันทั่วไปในสมัยนั้นว่า หมอเฮส์
นายแพทย์เฮส์เป็นชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2397 ณ เมืองชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ศึกษาการแพทย์จากมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ เดินทางเข้ามาในประเทศไทยประมาณเดือนตุลาคม พ.ศ. 2429 ในฐานะอาสาสมัครของคณะมิชชันนารี นิกายเพรสไบทีเรียน
สองปีต่อมา ใน พ.ศ. 2431 นายแพทย์เฮส์ ได้ลาออกจากคณะมิชชันนารีและเข้ารับราชการให้กับกองทัพเรือไทย ในตำแหน่งนายแพทย์ประจำกองทัพเรือแล้ว นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากทั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้เป็นหมอประจำพระราชสำนัก นอกจากนี้นายแพทย์เฮส์ยังมีธุรกิจทั้งโรงพยาบาลและร้านขายยาที่มีชื่อเสียง เป็นผู้ที่นำเข้าเครื่องเอ็กซ์เรย์ เข้ามาใช้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย
นายแพทย์เฮส์เป็นผู้รับช่วงบริหารห้างขายยาอังกฤษตรางู (British Dispensary) ต่อจากนายแพทย์ Gowan เป็นห้างที่มีสินค้าจากต่างประเทศทั้งยา เคมีภัณฑ์ กล้องถ่ายรูป ตั้งอยู่หัวมุมถนนสุรวงศ์ตัดกับถนนเจริญกรุง เป็นห้างที่ทันสมัยที่สุดในสมัยนั้น
นายแพทย์เฮส์ ได้บริจาคเงินเพื่อสร้างอาคารหลายแห่งเพื่อการกุศล เช่น อาคารห้องสมุดนีลเซนเฮส์บนถนนสุรวงศ์ อาคารนีลเซน เฮส์ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย อาคารนีลเซนเฮส์ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่
นายแพทย์เฮย์วาร์ด เฮส์ สมรสกับนางเจนนี นีลเซน เฮส์ (Jennie Neilson Hays) มิชชันนารีชาวเดนมาร์กที่เข้ามาในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2427 ทั้งคู่สมรสกันในปี พ.ศ. 2430
นายแพทย์เฮส์ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2467 เมื่ออายุได้ 69 ปี โดยฝังที่สุสานโปรเตสแตนต์
ท่านได้ทำพินัยกรรมมอบทรัพย์สิน ที่ดิน หุ้นทุกอย่างบริจาคให้กับสาธารณะกุศลทั้งหมด เช่น ตำราด้านการแพทย์บริจาคให้คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หนังสืออ่านเล่นบริจาคให้ห้องสมุดนีลเซนเฮส์
การปฏิวัติสยาม
การปฏิวัติสยาม อาจหมายถึง
วนิดา พึ่งสุนทร
วนิดา พึ่งสุนทร อาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี) สถาปนิกหญิงของชาติ
อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร (แม่นิด) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) จากมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2505 และเริ่มเป็นอาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นได้ศึกษาในระดับประกาศนียบัตรชั้นสูง (สถาปัตยกรรมไทย) จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2519 ในปี พ.ศ. 2527 ดำรงตำแหน่ง ประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นหัวหน้าภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2528 เป็นประธานกรรมการร่างหลักสูตร สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2537
อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทรเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอาจารย์ระดับ 7 ภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม ในปี พ.ศ. 2541
ผลงานที่สำคัญของอาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร ได้แก่
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา เป็นโรงละครแห่งชาติส่วนภูมิภาค ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา มีขนาด 515 ที่นั่ง เปิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 โดยมีสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงละครฯ
เป็นองค์กรของรัฐที่มีการบริหารงานแบบไม่หวังผลกำไร ดำเนินงานภายใต้การกำกับดูแลของสำนักการสังคีต กรมศิลปากร
ถูกจัดตั้งขึ้นมาตามแผนพัฒนาการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ระยะที่ 7 (พ.ศ. 2535 - 2539) ปัจจุบันมี นายวิรัน ทองสุขแก้ง เป็นหัวหน้าโรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา
โรงละครแห่งชาติในปัจจุบันมีอยู่รวมทั้งหมดจำนวน 3 แห่ง โดยอยู่ในส่วนกลางหนึ่งแห่ง และส่วนภูมิภาคสองแห่ง ที่จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดนครราชสีมา โดยมีฐานะเป็นฝ่ายในสังกัดกลุ่มโรงละครแห่งชาติ สำนักการสังคีต กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
444 หมู่ 10 บ้านดอน ถนนมิตรภาพ (ก.ม. 242) ตำบลโคกกรวด อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30280
(ก่อนถึงตัวเมืองนครราชสีมา 14 ก.ม.) ชื่อเว็บไซต์ www.korattheatre.go.th ชื่ออีเมลแอดเดรส korattheatre@gmail.com
แผนการจัดแสดง.
แผนการจัดแสดงนาฏศิลป์และดนตรี ประจำปี 2554 โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา รายละเอียดเพิ่มเติมที่ www.korattheatre.go.th
คาร์โกลักซ์
คาร์โกลักซ์ แอร์ไลน์ อินเตอร์เนชั่นเนล เป็นสายขนส่งสินค้า มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ลักเซมเบิร์กซิตี ประเทศลักเซมเบิร์ก ให้บริการขนส่งสินค้าทั่วโลก มีผู้ถือหุ้นอย่างลักซ์แอร์ (34.9%), เอสแอร์กรุ๊ป (33.7%), ลักเซมเบิร์กไฟแนนซ์เชียลคอร์ปอเรชั่น (31.1%) และผู้ถือหุ้นรายย่อย (0.3%)
ข้อมูล ณ มีนาคม พ.ศ. 2550
คุ้มวงศ์บุรี
คุ้มวงศ์บุรี หรือ บ้านวงศ์บุรี ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนคำลือ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นคุ้มของหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่ และเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี (บุตรีบุญธรรมในแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา) ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น ปี พ.ศ. 2536 ของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
คุ้มวงศ์บุรีสร้างขึ้นตามดำริของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ชายาองค์แรกในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เพื่อเป็นของกำนัลในการเสกสมรสระว่างเจ้าสุนันตา ผู้เป็นธิดาในเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) ที่ท่านรับมาเป็นบุตรีบุญธรรม และหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) โดยท่านทั้งสองได้ใช้เรือนหลังนี้เป็นเรือนหอในพิธีเสกสมรสด้วย
คุ้มวงศ์บุรีเริ่มก่อสร้างขึนในปี พ.ศ. 2440 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2443 โดยได้ช่างชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มาควบคุมการก่อสร้างโดยมีช่างพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยจนเสร็จสมบูรณ์ คุ้มวงศ์บุรีมีความพิเศษเนื่องด้วยเป็นที่พำนักของอดีตชายาในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์จึงสามารถขนานนามว่า “คุ้ม” ได้
ปัจุบันภายในคุ้มวงศ์บุรีได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนบุคคล จัดแสดงประวัติความเป็นมาของบ้าน วิถีชีวิตของเจ้านายในอดีต โดยข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ล้วนตกทอดลงมากันในตระกูล
คุ้มหลังนี้อาคารแบบไทยผสมยุโรป โดยเป็นเรือนไม้สักทองขนาดใหญ่ 2 ชั้นทรงไทยล้านนาผสมยุโรป สีชมพูอ่อนซึ่งเป็นสีแต่ดั้งเดิม ประดับตกตกแต่งลวดลายด้วยไม้ฉลุที่เรียกว่าลาย “ขนมปังขิง” อยู่ทั่วตัวอาคาร เช่น หน้าจั่ว สันหลังคา ชายน้ำ ช่องลม กรอบเช็ดหน้าต่างเหนือประตูและหน้าต่าง ระเบียง และภายในอาคารซึ่งปรากฏลายพรรณพฤกษา และเครือเถาว์ เป็นต้น ฐานรากของอาคารเป็นท่อนไม้ซุงเนื้อแข็งขนาดใหญ่วางเรียงกันก่อนจะก่ออิฐเทปูนทับลงไป เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงของอาคาร
วัสดุหลักในการก่อสร้างอาคารคือไม้สักทองคุณภาพดีที่สุดจากป่าห้วยขมิ้นซึ่งเป็นป่าของเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) บิดาเจ้าสุนันตา แต่เดิมตัวอาคารใช้เทคนิคการเข้าลิ้นสลักไม้ ไม่ตอกตะปูแต่เป็นการตอกลิ่มไม้แทน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเรือนเครื่องสับตามแบบงานช่างไทยโบราณ แต่เดิมหลังคาจะมุงด้วยแป้นไม้เกร็ดซึ่งมีลักษณะเป็นไม้แผ่นเล็ก ๆ วางเรียงซ้อนกัน ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นสังกะสีตามสมัยนิยม และกระเบื้องว่าวตามลำดับ อาคารด้านหลังเป็นเรือนไม้ใต้ถุนสูงโล่งอันเป็นคุ้มหลังเดิมของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ระหว่างอาคารส่วนหน้าและส่วนหลังมีการเชื่อมต่อด้วย “ชาน” และมีการยกระดับพื้นขึ้นเรียกว่า “เติ๋น” ที่ใช้เป็นส่วนนั่งเล่นพักผ่อนอิริยบท และรับประทานอาหาร
Siamese Revolution of 1932
Siamese coup d'état of 1932
ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน
ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน (, "บุคคลย่อมไม่อาจให้ในสิ่งที่ตนไม่มี") บางครั้งเรียกว่า Nemo dat rule เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายที่สามารถใช้เป็นหลักในการตัดสินคดีความในกระบวนการยุติธรรม สุภาษิตนี้มีความหมายว่า การซื้อกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินจากผู้ซึ่งไม่ได้มีสิทธิครอบครองทรัพย์สินนั้นทำไม่ได้ และหากมีผู้ที่ซื้อไปก็ไม่ได้มีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินอันนั้นเช่นกัน กฎตรงนี้ทำให้ผู้ที่จะซื้อไม่สามารถทราบได้ว่า ผู้ที่จะขายมีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นโดยสุจริต (bona fide) หรือไม่ ตัวอย่างกรณีศึกษาในประเทศไทยเช่น กรรมสิทธิ์ที่ดินของมูลนิธิสวนแก้ว เป็นต้น
Nemo dat quod non habet
ไม่มีผู้ใดจะให้สิ่งที่ตนไม่มี
Nemo dat rule
จดหมายเหตุลาลูแบร์
จดหมายเหตุลาลูแบร์ ( แปลตามตัวคือ "ว่าด้วยราชอาณาจักรสยาม") เป็นจดหมายเหตุบันทึกเป็นภาษาฝรั่งเศส เอกสารชิ้นนี้กล่าวถึงราชอาณาจักรสยามในปลายรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พ.ศ. 2230 ผู้บันทึก คือ ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ อัครราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาทูลพระราชสาส์น ณ ประเทศสยาม
เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์นี้พรรณนาถึงกรุงศรีอยุธยาไว้อย่างกว้างขวาง แม้ว่าลา ลูแบร์ จะปฏิบัติภารกิจในกรุงศรีอยุธยาเพียง 3 เดือน 6 วัน แต่บันทึกดังกล่าวมีที่มาจากการเรียบเรียงและค้นคว้าเพิ่มเติมจากหนังสือที่ชาวตะวันตกมากรุงสยามแต่ก่อนแต่งไว้ อย่างไรก็ตาม ข้อสังเกตของนักประวัติศาสตร์สมัยปัจจุบัน มองว่า เนื้อความบางส่วนในเอกสารนี้ บางเรื่องคลาดเคลื่อนบ้าง บางเรื่องบันทึกจากการสอบถามจากคนที่ไม่มีความรู้บ้าง ฟังจากคำบอกเล่าซึ่งจริงบ้างไม่จริงบ้าง บางเรื่องผู้เขียนก็คาดเดาหรือใส่ความเห็นลงไปด้วย
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ได้ออกเดินทางจากท่าเรือเมืองแบร็สต์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2230 ถึงกรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2230 เดินทางกลับเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2231 ขึ้นบกที่ท่าเรือแบร็สต์มื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2231
ความมุ่งหมายในการเขียนในลักษณะสารานุกรม ที่ประกอบไปด้วยหัวเรื่องย่อยจำนวนมาก โดยพรรณนาเรื่องความอุดมสมบูรณ์ คุณภาพของดินในการกสิกรรม ภูมิอากาศเป็นประการแรก ต่อมาเป็นขนบธรรมเนียมประเพณีโดยทั่ว ๆ ไป รวมถึงคำศัพท์หรือสรรพนามเรียกขานบุคคลต่าง ๆ ที่ผู้คนในกรุงสยามใช้กันในขณะนั้นด้วย โดยแบ่งเรื่องเป็นหมวดหมู่ต่าง ๆ และเฉพาะเรื่องเฉพาะรายละเรื่องเกี่ยวกับรัฐบาลและศาสนาจะกล่าวในตอนท้าย และได้รวบรวมบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับประเทศนี้ที่เจ้าตัวได้นำติดตัวมาด้วยไปผนวกไว้ตอนท้าย และเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักชาวสยามโดยแจ่มชัด จึงได้เอาความรู้เกี่ยวกับอินเดียและจีนหลายประการมาประกอบด้วย
นอกจากนั้นยังได้แถลงว่าจะต้องสืบเสาะให้รู้เรื่องราว พิจารณาสอบถาม ศึกษาให้ถึงแก่นเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินทางไปถึงประเทศสยาม ได้อ่านจดหมายเหตุทั้งเก่าและใหม่ บรรดาที่มีผู้เขียนขึ้นไว้เกี่ยวกับประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นตะวันออก ถ้าไม่มีสิ่งดังกล่าว ลาลูแบร์อาจใช้เวลาสักสามปี ก็คงไม่ได้ข้อสังเกตและรู้จักประเทศสยามดี
บันทึกของลาลูแบร์ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ทรงแปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ เรื่อง " A new historical relation of the kingdom of Siam by Monsieur Fe La Loubere" ซึ่งแปลมาจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสอีกทอดหนึ่ง โดยใช้ชื่อว่า "จดหมายเหตุลาลูแบร์ พงศาวดารสยามครั้งกรุงศรีอยุธยา แผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช"
ต่อมา สันต์ ท.โกมลบุตร แปลเป็นภาษาไทย เมื่อ พ.ศ. 2509 จากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ใช้ชื่อว่า "ราชอาณาจักรสยาม โดย มร. เดอะ ลา ลู แบรฺ อัครราชทูต ผู้มีอำนาจเต็มแห่งองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปสู่พระเจ้ากรุงสยาม" จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ก้าวหน้า เมื่อ พ.ศ. 2510 และพิมพ์ปรับปรุงแก้ไขหลายครั้ง ในชื่อ "จดหมายเหตุลาลูแบร์ : ราชอาณาจักรสยาม"
พ.ศ. 2557 สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จัดตั้งคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่หนังสือประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 13 - 14 และ 16 - 20 โดยเลือก "จดหมายเหตุลาลูแบร์" มาชำระและตีพิมพ์ใหม่ลงในประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 17 ในปี พ.ศ. 2564 โดยฉบับนี้เป็นการชำระฉบับแปลของสันต์ ท.โกมลบุตร ฉบับ พ.ศ. 2510 และ พ.ศ. 2530 และชำระเปรียบเทียบกับต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส โดยคงสำนวนสันต์ ท.โกมลบุตร เอาไว้ ฉบับแปลนี้ใช้ชื่อว่า "จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์" แบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ภาค
ลาลูแบร์
Nemo dat
ยุคคอสมิก
ปีศักราชแบบใหม่ที่ถูกใช้ในยุคแห่งการสำรวจอวกาศ ซึ่งในโลกของSEEDนั้น ผู้ริเริ่มคือองค์การสหประชาชาติ ซึ่งนับปีที่สามารถจบสงครามโลกครั้งที่3ได้เป็นปีแรกของยุคสมัยCosmic Era (ไม่มีการระบุปีคริสต์ศักราชเอาไว้ชัดเจน)
เนื้อเรื่องของกันดั้มSEED (วันที่คิระขึ้นขับสไตรค์ครั้งแรก) คือวันที่ 25 มกราคม C.E.71 ซึ่งเป็นเรื่องราวหลังจากโลกและแพล้นท์เริ่มสงครามไปแล้วถึง 11 เดือน
ลาวดวงเดือน (ไวรัสคอมพิวเตอร์)
รายนามศิลปินกรมศิลปากรที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ
แอร์บัส เอ350 เป็นอากาศยานขนาดกลางลำตัวกว้าง แบบใช้เครื่องยนต์ 2 ตัว มีพิสัยบินระยะไกล พัฒนาโดยแอร์บัส เอส.อาร์.เอส. เพื่อแข่งขันกับ โบอิง 777 และโบอิง 787 ทั้งนี้เพื่อทดแทนรุ่น เอ 330 และเอ 340 เช่นกัน แอร์บัส เอ350 นั้นถือเป็นอากาศยานที่พัฒนาโดยแอร์บัสรุ่นแรกที่ผลิตมาจากวัสดุผสมจากคาร์บอนไฟเบอร์ โดยสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ตั้งแต่ 280 คน ถึง 366 คน ตามแต่ละรุ่น
ในการริเริ่มการพัฒนาในช่วงแรกในปีค.ศ. 2004 นั้น มีเพื่อใช้ส่วนประกอบใหม่ที่มีอากาศพลศาสตร์ที่ดีขึ้น โดยตั้งใจมาติดตั้งกับลำตัว และเครื่องยนต์ของเครื่องบินรุ่น เอ330 ตามแต่เดิม ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ทางแอร์บัสจึงได้เริ่มพัฒนาอากาศยานรุ่นใหม่อย่างจริงจังอันเป็นผลมาจากความต้องการของตลาด โดยตั้งชื่อว่า เอ350 เอ็กซ์ดับบลิวบี (XWB) ซึ่งย่อมาจาก Extra Wide Body หรือ ลำตัวกว้างพิเศษ โดยมีต้นทุนการพัฒนาถึง 11,000 ล้าน ยูโร ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ได้มีคำสั่งซื้อทั้งหมด 858 ลำ จากลูกค้าทั้งหมด 46 รายทั่วโลก เครื่องบินต้นแบบได้ทำการบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จากเมืองตูลูส ประเทศฝรั่งเศส ได้รับการรับรองด้านความปลอดภัยจากสำนักงานความปลอดภัยทางการบินแห่งยุโรปในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 และจากสำนักงานบริหารการบินแห่งชาติในอีกสองเดือนถัดมา และได้เริ่มทำการบินพาณิชย์เป็นครั้งแรกเมื่อ 15 มกราคม ค.ศ. 2015 กับสายการบินกาตาร์
แบบแรก.
ทันทีที่โบอิงเปิดตัว 7E7 ดรีมไลน์เนอร์ (หรือปัจจุบันคือ 787) และอ้างว่าสามารถประหยัดต้นทุนเชื้อเพลิงได้มากขึ้น เมื่อเทียบกับเครื่องบินขนาดเดียวกัน ซึ่งก็คือ เอ 330 แอร์บัสไม่ได้ตอบรับอะไรนอกจากกล่าวว่า 787 เป็นเพียงการตอบรับต่อตลาด เอ 330 ของโบอิงเท่านั้น แต่สายการบินต่างๆ ต่างเร่งให้แอร์บัสพัฒนาเครื่องบินรุ่นใหม่ ผลที่ได้ก็คือ เอ 330-200ไลท์ แต่ไม่ได้รับความสนใจจากสายการบิน แอร์บัสจึงลงทุนพัฒนาแบบใหม่ทั้งหมด และได้ออกมาเป็น เอ350 โดยแบบแรกเริ่มของ 350 มีความคล้ายคลึงกับ 330 อยู่มาก เนื่องจากใช้สายการผลิตลำตัวเดียวกัน แต่ลักษณะปีก, เครื่องยนต์ และอุปกรณ์ปรับสมดุล ได้รับการออกแบบใหม่
ทั้งนี้ 350 จะออกมา 2 รุ่น คือ -800 สามารถจุผู้โดยสารได้ 253 ที่นั่ง ในการจัดแบบ 3 ชั้นบิน มีพิสัยบิน 16,300 กิโลเมตร (8,800 ไมล์ทะเล) และรุ่น -900 สามารถจุผู้โดยสารได้ 300 ที่นั่ง ในการจัดแบบ 3 ชั้นบิน มีพิสัยบิน 13,890 กิโลเมตร (7,500 ไมล์ทะเล) โดยทั้งสองรุ่นออกแบบมาเพื่อแข่งขันกับ 777-200ER และ787-9
แต่สายการบินต่าง ๆ ก็วิจารณ์ 350 ว่าเป็นเพียงการอุดรูตลาด 787 เท่านั้น และแอร์บัสควรจะออกแบบลำตัวเครื่องใหม่ทั้งหมด แอร์บัสก็รับฟังข้อคิดเห็น และกลับไปพัฒนาโครงการใหม่อีกครั้ง
รุ่นลำตัวกว้างพิเศษ (XWB).
ผลจากคำวิจารณ์ แอร์บัสจึงได้พัฒนาเครื่องบินใหม่ เพื่อให้สามารถแข่งขันได้กับ โบอิง 777 และโบอิง 787 โดยเครื่องรุ่นใหม่จะมีลำตัวที่กว้างกว่าเดิม สามารถจุผู้โดยสารได้ 9 คนต่อแถว สำหรับที่นั่งชั้นประหยัด เมื่อเทียบกับ 787 ที่จุได้ 8 - 9 คนต่อแถว และ 777 ที่จุได้ 9 - 10 คนต่อแถว และแอร์บัสได้เปิดตัวเครื่องรุ่นใหม่ในงาน ฟาร์นโบโรแอร์โชว์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 และเรียกชื่อรุ่นว่า เอ350 XWB (มาจาก Xtra Wide Body) และอ้างว่าสามารถประหยัดตุ้นทุนได้มากกว่า 787 ถึงร้อยละ 10
เครื่องรุ่นใหม่นี้ได้รับการสนองตอบอย่างดี โดยมีสิงคโปร์แอร์ไลน์ ที่ส่งคำสั่งซื้อเพียง 4 วันหลังจากการเปิดตัว ถึง 20 ลำ และพิจารณาไว้อีก 20 ลำ ทั้งนี้แอร์บัสจะออก เอ350 ออกมา 3 รุ่น คือ -900 ซึ่งจะเป็นุร่นแรกของ 350 จะเริ่มให้บริการในปีพ.ศ. 2556 จากนั้นจึงจะออกรุ่น -800 และ -1000 ภายหลังประมาณ 12 เดือน และ 24 เดือน ตามลำดับ
ในขณะที่เปิดตัวในปี ค.ศ. 2006 อากาศยานแอร์บัส เอ350 ประกอบด้วยรุ่นย่อยทั้งหมดถึงสามรุ่นย่อย โดยคาดการณ์ว่าจะเริ่มเข้าประจำการได้ในปีค.ศ. 2013 ต่อมาในงานปารีสแอร์โชว์ ในปีค.ศ. 2011 ได้มีการประกาศเลื่อนการเข้าประจำการของรุ่น เอ350-1000 ไปอีกสองปี คือช่วงกลางปี ค.ศ. 2017 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ได้เลื่อนขึ้นไปอีกสองปี คือช่วงกลางปี ค.ศ. 2014 ก่อนหน้าที่จะเริ่มประจำการรุ่นย่อย 900 เมื่อ 15 มกราคม ค.ศ. 2015
แอร์บัส เอ 350-900.
เอ350-900 ซึ่งเป็นรุ่นย่อยแรกมีน้ำหนักบรรทุกสูงสุดขณะนำเครื่องขึ้นถึง 280 ตัน โดยสามารถจุผู้โดยสารได้ถึง 325 โดยมีพิสัยบินกว่า 8,100 ไมล์ทะเล (15,000 กม.) โดยแอร์บัสกล่าวว่า โบอิง 777-200ER ซึ่งเป็นคู่แข่งโดยตรงนั้นมีน้ำหนักมากกว่าถึง 16% กินน้ำมันมากกว่า 30% และมีต้นทุนการปฏิบัติการสูงกว่าถึง 25% โดยรุ่นย่อย 900 นั้นผลิตเพื่อแข่งขันโดยตรงกับ โบอิง 777 และ 787​ (รุ่น 777-200ER/LR รุ่น 787-8 และ รุ่น 787-10) โดยผลิตเพื่อทดแทนรุ่น แอร์บัส เอ 340-300 และ แอร์บัส เอ 340-500
รุ่นย่อย 900ER ซึ่งเป็นรุ่นที่มีพิสัยบินไกลขึ้น ได้ถูกเสนอขึ้น โดยมีเครื่องยนต์ที่ให้พละกำลังมากกว่า มีโครงสร้างที่แข็งแรงขึ้น รวมทั้งฐานล้อที่สามารถรับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดขณะขึ้นบินได้มากขึ้นถึง 308 ตัน มีพิสัยบินไกลขึ้น 800 ไมล์ทะเล (1,500 กม.)
แอร์บัส เอ 350-1000.
รุ่นย่อย 1000 ถือเป็นรุ่นย่อยที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีความยาวถึง 74 เมตร สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ถึง 366 คน ในการจัดผังที่นั่งแบบสามชั้นโดยสาร และมีพิสัยบินถึงกว่า 8,000 ไมล์ทะเล (14,800 กม.) โดยสามารถจัดได้ถึง 9 ที่นั่งในแต่ละแถว ทำให้สามารถทดแทนอากาศยานรุ่น เอ 340-600 และแข่งขันโดยตรงกับ โบอิง 777-300ER และโบอิง 777-9 โดยแอร์บัสคาดการณ์ว่าอากาศยานรุ่นนี้จะมีน้ำหนักเบากว่าโบอิง 777-900 ถึง 35 ตัน สามารถประหยัดต้นทุนได้กว่า 15% ต่อเที่ยว และต้นทุนต่อที่นั่งที่น้อยกว่าถึง 7% โดยมีพิสัยบินที่ไกลกว่าถึง 400 ไมล์ทะเล โดยเมื่อนำมาเทียบกับอากาศยานรุ่นโบอิง 777-300ER ซึ่งสามารถจุผู้โดยสารได้ถึง 360 คนนั้น แอร์บัสกล่าวว่าจะลดการใช้เชื้อเพลิงได้ถึง 25% ต่อที่นั่ง เมื่อใช้อากาศยานรุ่นนี้แทน ซึ่งจุผู้โดยสารได้มากสุดถึง 369 คน
ด้วยความยาวที่เพิ่มขึ้นกว่ารุ่นเดิมถึง 7 เมตร สามารถจุผู้โดยสารได้มากขึ้นถึง 40 คน โดยสามารถเพิ่มพื้นที่สำหรับผู้โดยสารพรีเมียมได้อีกถึง 40% อากาศยานรุ่นนี้มีส่วนของปีกที่ใหญ่กว่ารุ่นย่อย 800/900 โดยเพิ่มพื้นที่ปีกประมาณ 4% ฐานล้อหลักประกอบด้วยชุดล้อชุดละ 6 ล้อ แทนรุ่นเดิมที่ชุดละ 4 ล้อ และเครื่องยนต์ Rolls-Royce Trent XWB ที่มีพละกำลังถึง 97,000 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว โดยการเพิ่มประสิทธิภาพของเครื่องยนต์และชิ้นส่วนต่างๆ นั้นมีจุดประสงค์หลักเในการเพิ่มพิสัยบินจากเดิม
ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021 มีผู้ให้บริการทั้งหมด 45 สายการบิน และอากาศยานจำนวน 430 ลำ
สังคีตศาลา
สังคีคศาลา เป็นเวทีการแสดงกลางแจ้ง ตั้งอยู่ในบริเวณพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร กรมศิลปากร โดยจะมีการแสดงต่าง ๆ ในตอนเย็นของวันเสาร์และอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา ๑๗.๓๐ น.ในช่วงที่ปลอดฝนของแต่ละปี เนื่องจากเป็นการแสดงกลางแจ้ง ศิลปินกรมศิลปากรจะจัดการแสดงในวันเปิดและวันปิดฤดูกาล และจัดการแสดงที่สังคีตศาลานี้ในสัปดาห์สุดท้ายของทุกเดือน ส่วนในวันอื่นๆก็จะมีการแสดงของหน่วยงานหรือโรงเรียนต่างๆมาแสดง สังคีตศาลาจัดการแสดงนี้ต่อเนื่องมายาวนานถึง ๖๕ ปีแล้ว ( ๒๕๖๔ )
สุกฤษฏิ์ วิเศษแก้ว  นักร้องและนักแสดงชาวไทย สังกัดเอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ รวมถึงเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ มีชื่อเสียงจากผลงานเพลง I Need Somebody (อยากขอสักคน) ปัจจุบันมีผลงานในวงการบันเทิง งานเพลง, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, ซิตคอม และ ภาพยนตร์
ได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในสิบผู้ทรงอิทธิพลร่วมกับบุคคลสำคัญในแวดวงการเมืองและสังคมของไทยประจำปี พ.ศ. 2551 โดยนิตยสาร Positoning และหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลวงการบันเทิงไทย จัดอันดับโดยหนังสือพิมพ์สยามรัฐ
ความสำเร็จในวงการบันเทิง รางวัลที่ได้รับหลายปีติดต่อกัน อาทิ รางวัลขวัญใจมหาชน 5 ปีซ้อน จาก ไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์, นักร้องยอดเยี่ยม จาก ท็อปอวอร์ด, นักร้องยอดนิยม จาก ซี๊ด อวอร์ดส ด้านสื่อบันเทิงและโฆษณา อาทิ พรีเซ็นเตอร์แห่งปี จาก นิตยสาร Marketeer ปี ค.ศ. 2008, พรีเซ็นเตอร์ชายยอดนิยม ปี ค.ศ. 2009 จาก โอ้โหอวอร์ด, เจ้าพ่อปกแมกกาซีน ปี ค.ศ. 2009 โดยบางกอกทูเดย์ เป็นต้น
ชื่อเสียงในต่างประเทศ โล่เกียรติคุณ อาทิ ทูตละครไทย จาก สถานีโทรทัศน์อันฮุยทีวีของจีน, The Best Asian Artist จาก เอเชียนซองเฟสติวัล ปี ค.ศ. 2010 รางวัลที่ได้รับ อาทิ นักแสดงนำชายจากละครทีวีต่างชาติดีเด่น จาก China TV Drama Awards 2011  ฉายาที่ได้รับในจีน Tai Yang Wang Zi  หรือ Sun Prince of Thailand จาก นิตยสาร Star New Generation  เป็นต้น
สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้วเกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2528 ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนที่สองของ บิดา ชื่อ นายสมจิตร วิเศษแก้ว มารดา ชื่อ นางพรรณธิภา วิเศษแก้ว ทั้ง 2 ท่านมีอาชีพรับราชการ มีพี่สาวชื่อ "แมลงปอ" ชื่อ "บี้" นั้นมาจากคำเมืองหรือภาษาท้องถิ่นของภาคเหนือว่า "กัมบี้" (แปลว่า แมลงปอ) เข้าศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลสายดรุณ ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัยจังหวัดเชียงใหม่ รหัส MC22655 และเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ (สาขาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์) กรุงเทพมหานคร
ขณะศึกษาในระดับอุดมศึกษาเป็นประธานชั้นปีของสาขาวิชาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ ได้รับเลือกเป็นตัวแทนในกิจกรรมต่างๆและเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้แก่มหาวิทยาลัย และได้รับเกียรติเป็นตัวแทนบัณฑิตผู้สำเร็จการศึกษา ถวายพวงมาลัยข้อพระกร แด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษาของมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2552
ปี พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2550.
ในปี พ.ศ. 2549 บี้ เข้าประกวดร้องเพลงในรายการ "เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 3" ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย หมายเลขประจำตัวหมายเลข 8 ทำการแข่งขัน ณ สตูดิโอมูนสตาร์ ลาดพร้าว ขณะแข่งขัน ได้รับฉายา "เจ้าจิ้งจกน้อย" แห่งเวทีเดอะสตาร์ และผ่านเข้ารอบสองคนสุดท้าย ทำการแข่งขัน ณ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ได้รับตำแหน่งรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1
ปลายปี พ.ศ. 2549 บี้ เริ่มต้นสร้างผลงานในวงการบันเทิงด้วยการรับบทพระเอกในละครเรื่อง "รอยอดีตแห่งรัก" แสดงคู่กับ พีรชยา พิณเมืองงาม ได้รับโอกาสร้องเพลงประกอบละครเป็นครั้งแรก คือเพลง "ตัดใจไม่ไหว" ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้ม "เลิฟ ซีน" (Love Scenes) มีซิงเกิลแรก คือเพลง "I Need Somebody (อยากขอสักคน)" ขึ้นอันดับนิวเอนทรีตามชาร์ทวิทยุอย่างรวดเร็ว และครองอันดับ 1 ของซี๊ดเรดิโอชาร์ตนาน 4 สัปดาห์ ซิงเกิ้ลแรกนี้ได้รับรางวัล"เพลงยอดนิยมสุดซี๊ดประจำปี 2007" จาก "ซี๊ด อวอร์ดส 2007" รางวัล"เพลงรักแห่งปี 2006" จาก "อินยังเจเนอรชันชอยส์ อวอร์ดส 2006", รางวัลเพลงยอดนิยม จาก รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2006 และเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาโฟโมสต์ ไฮไฟว์ ซึ่งออกอากาศในปี พ.ศ. 2550
ในเดือนพฤศจิกายน เอเชี่ยน เทเลวิชั่น อวอร์ดส์ เชิญตัวแทนศิลปินไทย บี้ ร่วมงานประกาศรางวัลเอเชี่ยน เทเลวิชั่น อวอร์ดส์ 2006 และขึ้นโชว์เพลง "I Need Somebody (อยากขอสักคน)" ที่ ซันเทค สิงคโปร์ อินเตอร์เนชั่นแนล คอนเวนชั่น แอนด์ เอกซ์ซิบิชั่น เซ็นเตอร์
ในปี พ.ศ. 2550 บี้ เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับนมถั่วเหลืองโฟร์โมสต์ ไฮไฟว์ โดยค่ายโฟร์โมสต์เลือกกลยุทธ์ใช้พรีเซ็นเตอร์เป็นเจ้าแรกในตลาดสินค้านมถั่วเหลืองในขณะนั้น ต่อมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับ "โซนี่ ไซเบอร์ช็อต" ซึ่งเป็นครั้งแรกเช่นกันที่โซนี่เลือกใช้กลยุทธ์พรีเซ็นเตอร์ ในปีนี้มีเรื่องที่ 2 กับค่ายเอ็กแซ็กท์ คือ "หัวใจศิลา" คู่กับ พิชญา ศรีเทพย์ และในระหว่างถ่ายทำละครเรื่องนี้ทำให้บี้ได้รับโอกาสไปเรียนการแสดงเป็นครั้งแรก กับ หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล (หม่อมน้อย) หลังจากนั้นจึงได้รับโอกาส รับบท "ปกรณ์" ในละครเวทีเรื่อง บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล กำกับการแสดงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ เจ้าของละครเวทีค่ายซีเนริโอ ซึ่งจัดแสดงในปีเดียวกัน
ปี พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2552.
ในปี พ.ศ. 2551 เดือนมกราคม บี้ ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 2 ในชื่อ "ไอเลิฟยูทู" (I Love You Too) และจัดมินิคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม ณ เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "จังหวะหัวใจ", "Someone", "อยากถูกเรียกว่าแฟน" เป็นต้น
กลางปี พ.ศ. 2551 บี้ เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับโทรศัพท์มือถือ "ไอ-โมบาย" โดยรุ่นที่เป็นพรีเซ็นเตอร์สามารถสร้างยอดได้ขายกว่า 1 ล้านเครื่อง ในเดือนพฤษภาคม ค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกับค่ายเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ จัดคอนเสิร์ตใหญ่ในชื่อ คอนเสิร์ต บี้ เลิฟแอตแทค (Bie Love Attack) ณ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ในเบื้องต้นมีแนวคิดว่าสถานที่จัดคอนเสิร์ตใหญ่เกินไป แต่ด้วยสาเหตุที่สถานที่อื่นซึ่งเล็กกว่าอิมแพคนั้นถูกจองหมดแล้วในช่วงเวลาที่ต้องการจัดคอนเสิร์ต ดังนั้นทีมงานจึงต้องเลือกจัดคอนเสิร์ตครั้งนี้ ณ สถานที่ดังกล่าว บัตรคอนเสิร์ตในครั้งนี้จำหน่ายหมดภายในเวลา 2 วัน จึงได้มีการเพิ่มรอบการแสดงคอนเสิร์ต เป็น 2 รอบ