pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ขณะที่ประเทศไทยรอดพ้นจากการเป็นเมืองขึ้น ส่วนหนึ่งอาจเพราะการเปิดเสรีในการเผยแพร่ศาสนา ทำให้ลดความรุนแรงทางการเมืองลง
ศาสนาคริสต์ที่เผยแพร่ในไทยเป็นครั้งแรกตรงกับสมัยอาณาจักรอยุธยา ปรากฏหลักฐานว่าในปี พ.ศ. 2110 (ค.ศ. 1567) มีมิชชันนารีคณะดอมินิกัน 2 คน เข้าสอนศาสนาให้ชาวโปรตุเกสรวมทั้งชาวพื้นเมืองที่เป็นภรรยา ต่อมาจึงมีมิชชันนารีคณะฟรันซิสกันและคณะเยสุอิตเข้ามาด้วย บาทหลวงส่วนมากเป็นชาวโปรตุเกส
ระยะแรกที่ยังถูกปิดกั้นทางศาสนา มิชชันนารีจึงเน้นการดูแลกลุ่มคนชาติเดียวกัน กระทั่งรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ประเทศไทยได้มีสัมพันธภาพอันดีกับฝรั่งเศส ตรงกับรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ทำให้มีจำนวนบาทหลวงเข้ามาเผยแพร่ศาสนามากขึ้น และการแสดงบทบาททางสังคมมากขึ้น บ้างก็อยู่จนแก่หรือตลอดชีวิตก็มี ด้านสังคมสงเคราะห์ มีการจัดตั้งโรงพยาบาล ด้านศาสนา มีการตั้งเซมินารีคริสตัง เพื่อผลิตนักบวชพื้นเมือง และมีการโปรดศีลอนุกรมให้นักบวชไทยรุ่นแรก และจัดตั้งคณะรักกางเขน
เมื่อสิ้นรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว ศาสนาคริสต์กลับไม่ได้รับความสะดวกในการเผยแพร่ศาสนาเช่นเดิม เพราะถูกจำกัดขอบเขต ถูกห้ามประกาศศาสนา ถูกห้ามเขียนหนังสือศาสนาเป็นภาษาไทย และภาษาบาลี ประกอบกับพม่าเข้ามารุกรานประเทศไทย บาทหลวงถูกย่ำยี โบสถ์ถูกทำลาย มิชชันนารีทั้งหลายรีบหนีออกนอกประเทศ การเผยแพร่ศาสนาคริสต์ยุติในช่วงเสียเอกราชให้พม่า
กระทั่งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกอบกู้เอกราชสำเร็จ แม้การเผยแพร่ศาสนาคริสต์เริ่มต้นขึ้นใหม่ แต่เพราะประเทศกำลังอยู่ในภาวะสร้างบ้านเมืองขึ้นใหม่ จึงไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร
เมื่อเข้าสู่ราชวงศ์จักรีแล้ว ชาวคริสต์อพยพเข้ามามากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเปิดเสรีการนับถือศาสนา และทรงประกาศพระราชกฤษฎีกา รับรองเสรีภาพทางศาสนาทั่วราชอาณาจักร
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แม้ว่าสัมพันธภาพระหว่างไทยกับฝรั่งเศสไม่ดีนัก แต่พระองค์ก็ทรงรับรองมิสซังโรมันคาทอลิกเป็นนิติบุคคล ด้านสังคมสงเคราะห์ในรัชสมัยนี้ พระราชทานเงินทุนในการก่อสร้างโรงเรียนต่าง ๆ หลายแห่ง รวมทั้งโรงเรียนในสังกัดคริสต์ชนเช่น โรงเรียนอัสสัมชัญ ใน พ.ศ. 2420 (ค.ศ.1877) ภายหลังได้เกิดโรงเรียนคาทอลิกขึ้นอีกหลายแห่ง เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์, โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์, โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย, โรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และโรงเรียนพยาบาลเซนต์หลุยส์ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยเซนต์หลุยส์ เป็นต้น
คณะเผยแพร่ของนิกายโปรเตสแตนต์กลุ่มแรกที่เข้ามาประเทศไทยตามหลักฐานที่ปรากฏคือศิษยาภิบาล 2 ท่าน
ศาสนาจารย์ คาร์ล ออกัสตัส เฟรดเดอริค กุตสลาฟ เอ็ม.ดี (Rev. Karl Fredrich Augustus Gutzlaff) ชาวเยอรมัน จาก สมาคมเนเธอร์แลนด์มิชชันนารี (Netherlands Missionary Society)
และศาสนาจารย์ จาคอบทอมลิน (Rev. Jacob Tomlin) ชาวอังกฤษ จากสมาคมลอนดอนมิชชันนารี (London Missionary Society) มาถึงประเทศไทยเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) ทั้งสองท่านช่วยกันเผยแพร่ศาสนาด้วยความเข้มแข็ง
ต่อมาจึงมีศาสนาจารย์จาก คณะอเมริกันบอร์ด (The American Board of Commissioners for Foreign Missions หรือ A. B. C. F. M) เข้ามา
ในบรรดานักเผยแพร่ศาสนานั้น ผู้เริ่มต้นสัมพันธภาพที่ดีและยาวนานที่สุดระหว่างคนไทยกับศาสนาคริสต์คือ ศาสนาจารย์แดน บีช บรัดเลย์ (Rev. Dan Beach Bradley, M. D.) หรือ หมอบรัดเลย์ (คนไทยมักเรียกว่า หมอปลัดเล) ซึ่งเป็นมิชชันนารีคณะเพรสไบทีเรียนในคณะอเมริกันบอร์ด เข้ามากรุงเทพฯ (ขณะนั้นเรียกว่า บางกอก) พร้อมภรรยา เมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2378 (ค.ศ. 1835)
ตลอดเวลาที่ท่านอยู่ในประเทศไทยได้สร้างคุณประโยชน์มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางการแพทย์และการพิมพ์ ทั้งรักษาผู้ป่วยไข้ทรพิษและอหิวาตกโรค นำการผ่าตัดเข้ามาครั้งแรก การทดลองปลูกฝีดาษในประเทศไทย ริเริ่มการสร้างโรงพิมพ์ เริ่มจากจัดพิมพ์ใบประกาศห้ามฝิ่น และจัดพิมพ์หนังสือ "บางกอกรีคอร์เดอร์" ซึ่งเป็นจดหมายเหตุรายวัน กล่าวได้ว่า ความเชื่อมั่นของชาวไทยต่อการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ เกิดจากคณะสมาคมอเมริกันมิชชันนารีนำความเจริญเข้ามาควบคู่ไปกับการเผยแพร่ศาสนา
มิชชันนารีที่สำคัญอีก 2 กลุ่ม ได้แก่ คณะอเมริกันแบ็พติสมิชชัน (The American Baptist Mission) เป็นผู้ก่อตั้งโบสถ์โปรเตสแตนต์แห่งแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) ในชื่อ คริสตจักรเพรสไบทีเรียนที่ 1 กรุงเทพฯ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น คริสตจักรที่ 1 สำเหร่ และจัดพิมพ์หนังสือภาษาไทยและภาษาอังกฤษรวมทั้งออก หนังสือพิมพ์ "สยามสมัย"
และคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนบอร์ด (The American Presbyterian Board) เป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่นำความเจริญสู่ประเทศไทย เช่น ดร. เฮ้าส์ (Samuel R. House) นำการใช้อีเทอร์เป็นยาสลบครั้งแรกในประเทศไทย ขณะที่ศาสนาจารย์แมตตูนและภรรยา (Rev. and Mrs. Stephen Mattoon) ริเริ่มเปิดโรงเรียนแบบเช้าไปเย็นกลับ ซึ่งต่อมาได้รวมกับโรงเรียนประจำของมิชชัน และพัฒนาต่อมาเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยในปัจจุบัน
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์.
การเริ่มก่อตั้งศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย เริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 เพื่อที่จะตอบสนองแก่ข้อเรียกร้องของเหล่าชาวออร์ทอดอกซ์ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย สภาบาทหลวงแห่งเขตอัครบิดรกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ได้มีการประชุมหารือในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีมติขอการดำเนินการจัดตั้งศาสนจักรขึ้นในกรุงเทพฯ โดยโบสถ์ออร์ทอดอกซ์แห่งนี้ได้ก่อตั้งขึ้น โดยใช้ชื่อว่า "อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส" และได้มีการแต่งตั้งบาทหลวงจากจังหวัดยาโรสลาฟว์ คุณพ่อโอเล็ก เชียรีพานิน (Oleg Cherepanin) เพื่อเป็นบาทหลวงประจำศาสนจักรแห่งใหม่นี้ ในปี พ.ศ. 2544 อัครบิดรคีริลล์แห่งมอสโกได้เยือนกรุงเทพมหานครอย่างเป็นทางการ ผลลัพธ์ในการเยือนครั้งนั้น โบสถ์นักบุญนิโคลัสฯ ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนของโบสถ์รัสเซียออร์ทอดอกซ์ (ศาสนจักรแห่งกรุงมอสโก ประจำประเทศไทย) และบาทหลวงโอเล็ก เชียรีพานิน เป็นผู้แทนแห่งโบสถ์รัสเซียออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย เป็นผู้แนะแนวทางจิตวิญญาณแก่หมู่ประชาชนชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย ถึงในสาธารณรัฐประชาธิปไตประชาชนลาว และราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นเวลายาวนานกว่า 15 ปี ของการยืนหยัดการทำงานและการสวดอธิษฐานเพื่อที่จะเปลี่ยนให้ประชาชนชาวไทยหันมายอมรับในนิกายออร์โธด็อกซ์
ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังกว่า 7 เดือน สำนักงานของกระทรวงมหาดไทยที่เกี่ยวข้องได้ทำการตรวจสอบ โบสถ์ออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย และนั่นโบสถ์ออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยจึงได้รับการจดทะเบียนขึ้นเป็นองค์เกี่ยวกับการช่วยเหลือทางสังคมและศาสนาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
องค์กรคริสตจักร.
ปัจจุบันประเทศไทย มีองค์กรคริสตจักรที่กรมการศาสนารับรองอยู่ 5 องค์กร คือ
สถิติคริสต์ศาสนิกชนและคริสตจักร.
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2561 คริสต์ศาสนิกชนในประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกรวม 837,064 คน คิดเป็นร้อยละ 1.27 ของประชากร 65,729,098 คน และคริสต์ศาสนสถาน 5,789 แห่ง ซึ่งสำรวจโดยองค์กรของคริสต์ศาสนาในนิกายต่าง ๆ ได้แก่
ตารางแสดงข้อมูลคริสต์ศาสนิกชนและคริสต์ศาสนสถานในประเทศไทย
สมาคมพระคริสตธรรมไทย
สมาคมพระคริสตธรรมไทย  เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อแปลและแจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิลในภาษาไทย สมาคมไบเบิลไทยเป็นสมาชิกของสมาคมพระคริสตธรรม
สมาคมแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 และจนถึง พ.ศ. 2548 ได้แจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิลไปทั้งหมด 43,740 ตัวอย่าง และพันธสัญญาใหม่ 9,629 ตัวอย่าง
พระคริสตธรรมคัมภีร์ในภาษาไทย.
ผลงานในการแปล แก้ไขคำแปล และตีพิมพ์ ของสมาคมพระคริสตธรรมไทย ต่อคัมภีร์ไบเบิล มีดังนี้
กุยแก
กุยแก (; ; 170-207) ชื่อรอง เฟิ่งเซี่ยว  เป็นที่ปรึกษาของโจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ตลอด 11 ปีที่เขารับใช้โจโฉ กุยแกได้ช่วยเหลือโจโฉอย่างมากด้วยความเฉลียวฉลาดและการมองการณ์ไกล และกลยุทธ์ของเขาก็มีส่วนสำคัญต่อชัยชนะของโจโฉในการเอาชนะขุนศึกคู่แข่งเช่น ลิโป้ และอ้วนเสี้ยว ตัวอย่างเช่น สี่ปีก่อนที่โจโฉจะได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนืออ้วนเสี้ยว ในยุทธการที่กัวต๋อ กุยแกเล็งเห็นแล้วว่าโจโฉจะชนะเมื่อเขาชี้ให้เห็นถึงข้อดี 10 ประการของโจโฉและชี้ให้เห็นถึงข้อเสีย 10 ประการของอ้วนเสี้ยว
กุยแกมาจากอำเภอหยางไจ๋ เมืองเองฉวน ซึ่งอยู่ในเมืองยฺหวี่โจว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน ในวัยเด็กเขามีชื่อเสียงในด้านความเฉลียวฉลาดและการมองการณ์ไกล ตั้งแต่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่เมื่ออายุประมาณ 19 ปี กุยแกได้เดินทางไปทั่วประเทศและผูกมิตรกับนักวิชาการและผู้มีความสามารถคนอื่น ๆ เมื่ออายุได้ 26 ปี เขารับราชการในราชสำนักฮั่นในฐานะขุนนางชั้นผู้น้อย
กุยแกครั้งหนึ่งเคยเดินทางไปเหอเป่ย์เพื่อรับใช้อ้วนเสี้ยวขุนศึกผู้มีอิทธิพลซึ่งควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของจีนในเวลานั้น ภายหลังเขาบอกกับซินเป๋งและกัวเต๋าซึ่งเป็นที่ปรึกษาของอ้วนเสี้ยวว่า "ที่ปรึกษาที่ชาญฉลาดควรมีความรอบคอบเมื่อเขาเลือกว่าเจ้านายคนใดที่เขาต้องการรับใช้ เพื่อที่เจ้านายของเขาจะรับฟังทุกคำแนะนำที่เขาให้ ที่ปรึกษาจะสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับเขา อ้วนเสี้ยวปรารถนาที่จะเลียนแบบโจวกงหวังโดยคัดเลือกคนที่มีความสามารถมารับใช้ภายใต้เขา แต่เขาไม่รู้ว่าจะใช้ความสามารถของพวกเขาอย่างไร เขาให้ความสำคัญกับรายละเอียดที่ไม่จำเป็นมากเกินไปและละเลยประเด็นหลัก เขาชอบฟังความคิดมากมาย แต่ไม่เด็ดขาด มันยากสำหรับเขาที่จะกอบกู้อาณาจักรจากปัญหาและบรรลุความเป็นใหญ่เหนือขุนศึกต่าง ๆ " กุยแกก็ออกจากอ้วนเสี้ยว
มารับใช้โจโฉ.
ในช่วงเวลานั้น โจโฉมีที่ปรึกษาที่เก่งกาจชื่อ ซีจื่อไฉ (戲志才) ซึ่งเขาชื่นชมมาก แต่ซีจื่อไฉเสียชีวิตก่อนวัยอันควร โจโฉบอกกับซุนฮก ที่ปรึกษาอีกคนหนึ่งว่า "ตั้งแต่ซีจื่อไฉเสียชีวิต ฉันขาดคนที่ฉันสามารถปรึกษาเรื่องกลยุทธ์ด้วยได้ ฉันได้ยินมาว่ามีผู้มีความสามารถมากมาย ใครจะมาแทนที่ซีจื่อไฉได้?" ซึ่งซุนฮกได้แนะนำกุยแกให้กับโจโฉ โจโฉและกุยแกปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับช่วงเวลาของพวกเขา หลังจากนั้นโจโฉก็กล่าวว่า: "คนนี้จะต้องเป็นคนที่จะช่วยให้ฉันบรรลุความยิ่งใหญ่" กุยแกกล่าวอย่างมีความสุขว่า "เขาเป็นเจ้านายที่ฉันต้องการรับใช้อย่างแท้จริง จากนั้น กุยแกได้รับการแต่งตั้งให้เป็น จี้จิ่ว (祭酒) ในกองทัพของโจโฉซึ่งดำรงตำแหน่งในราชสำนักฮั่น
การประเมินข้อได้เปรียบของโจโฉเหนืออ้วนเสี้ยว.
ฟู่จื่อบันทึกการสนทนาโดยละเอียดระหว่างกุยแก และโจโฉ ซึ่งกุยแกได้ชี้ให้เห็นถึงข้อได้เปรียบที่โจโฉมีเหนืออ้วนเสี้ยวอย่างรอบคอบ โจโฉถามกุยแกว่า "เปิ่นฉู่ (อ้วนเสี้ยว) ปกครองกิจิ๋ว เฉงจิ๋ว และเปงจิ๋ว มีดินแดนกว้างใหญ่และมีกองทหารจำนวนมากภายใต้การบังคับบัญชาของเขา อย่างไรก็ตาม เขายังเคลื่อนไหวเชิงรุก ฉันตั้งใจจะโจมตีเขา แต่กองกำลังของฉันอ่อนแอกว่าเขา แล้วฉันจะทำอย่างไรดี?"
กุยแกได้ตอบกลับ,
เอรากอน
เอรากอน  เป็นนวนิยายแฟนตาซี เขียนโดย คริสโตเฟอร์ เปาลินี ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 2003 เปาลินีเริ่มเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่ออายุได้เพียง 15 ปี และได้พิมพ์เมื่อเขาอายุ 17 ปี
เอรากอน เด็กหนุ่มกำพร้า ผู้อาศัยอยู่กับลุงในไร่แห่งหนึ่งในดินแดนอาลาเกเซีย
เขาพบหินสีน้ำเงินรูปทรงประหลาดขณะออกล่าสัตว์ ก่อนที่เขาจะนำหินก้อนนี้
ไปแลกซื้อเสบียงสำหรับฤดูหนาวให้ครอบครัว หินนั้นกลับฟักเป็นมังกรเสียก่อน
ทั้งๆ ที่ผู้คนต่างเชื่อว่า มังกรได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว เอรากอนแอบเลี้ยงมังกรไว้
กับตัว และตั้งชื่อให้มันว่า ซาเฟียร่า วันหนึ่งลุงของเขาถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของ
พวกราซัค ที่เข้ามาในเมืองเพื่อค้นหาหินลึกลับ เอรากอนจึงค้นพบว่า เขาเป็น
นักรบมังกรคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ และเป็นตัวแปรสำคัญในสงครามระหว่าง
กษัตริย์ผู้ปกครองดินแดนและกลุ่มต่อต้านนามว่าวาร์เดน ที่ประกอบด้วย
มนุษย์ คนแคระ และเอลฟ์
กษัตริย์กัลบาทอริกซ์ปกครองดินแดนอาลาเกเซียอย่างโหดเหี้ยม ในอดีตอัน
ไกลโพ้น พระองค์เคยเป็นนักรบมังกร ผู้ถูกความชั่วเข้าครอบงำจนถูกขับ
ไล่ออกจากกลุ่ม ภายหลังพระองค์ได้กลับไปแก้แค้นและสังหารพวกนักรบมังกร
จนสิ้น ในตอนนี้ พระองค์ต้องการจะสร้างนักรบมังกรขึ้นมาใหม่เพื่อรับใช้พระองค์
ดังนั้นเอรากอนและซาเฟียราจึงจำต้องทิ้งบ้านเกิดของตน เพื่อหนีจากสมุนของ
องค์กษัตริย์ ระหว่างเดินทาง เขาได้เรียนรู้วิชาดาบ เวทมนตร์คาถาและภาษา
โบราณต่างๆ จาก บรอม นักเล่านิทานลึกลับ ผู้ที่โผล่มาช่วยเขาได้ถูกจังหวะ
อย่างเหลือเชื่อ ในท้ายที่สุดแล้ว เอรากอนจะต้องเลือกว่าจะเข้าร่วมกับฝ่ายใด
และตัดสินใจว่า แท้จริงแล้ว ตำแหน่งหน้าที่ของตนคือสิ่งใดกันแน่...
คุณธรรมหลัก
คุณธรรมหลัก  หมายถึง คุณธรรมขึ้นพื้นฐาน 4 ประการ ซึ่งเป็นแม่บทของคุณธรรมอื่น ๆ พบในงานเขียนสมัยคลาสสิก ต่อมาศาสนาคริสต์ได้เพิ่มคุณธรรมทางเทววิทยาอีก 3 ประการ จึงรวมเป็น 7
คุณธรรมหลัก 4 ประการ ประกอบด้วย:
คุณธรรมพื้นฐานสี่ประการมาจากปรัชญาดั้งเดิมของเพลโต ต่อมามีนักบุญ เช่น แอมโบรสแห่งมิลาน ออกัสตินแห่งฮิปโป และทอมัส อไควนัส นำมาประยุกต์ใช้
ในภาษาอังกฤษ คำว่า cardinal มาจากภาษาลาตินว่า "cardo" หรือ "บานพับ" ซึ่งหมายถึงสี่งที่ยึดเหนี่ยวประตูที่เปิดไปสู่ชีวิตอันเต็มไปด้วยกิเลส ซึ่งเป็นพื้นฐานที่มีความสำคัญเช่นสำนวนที่ว่า "Cardinal rules" หรือ "กฎพื้นฐาน" ที่ไม่ควรเลี่ยง
เพลโตเปรียบคุณธรรมสี่ประการกับลำดับชั้นของพลเมืองและความสามารถของมนุษย์ไว้ในหนังสือ "อุตมรัฐ" อันได้แก่:
ปรัชญาต่าง ๆ นี้อาจจะนำไปสู่ปรัชญาของชาวยิวใน "หนังสือปรีชาญาณ" 8:7 ที่กล่าวว่า "[ปัญญา] สอนให้มีความพอประมาณ ความอดทน ความรอบคอบ และความยุติธรรม ซึ่งเป็นสิ่งไม่มีสิ่งใดที่มีประโยชน์เหนือไปกว่า’"
ความเกี่ยวข้องกับคุณธรรมทางเทววิทยา.
ขณะที่คุณธรรมหลัก 4 ประการ มีประวัติย้อนไปได้ถึงนักปรัชญากรีก และเป็นที่ยอมรับอยู่แพร่หลายในหมู่ผู้ประสงค์จะใช้ชีวิตอย่างมีศีลธรรม แต่คุณธรรมทางเทววิทยาเป็นเรื่องของคริสต์ศาสนิกชนโดยเฉพาะ ดังที่เปาโลอัครทูตเขียนไว้ในพันธสัญญาใหม่
ใน "หนังสือปฐมกาล" บทที่ 28 ข้อ 12 ยาโคบเล่าว่าเห็นนิมิตบันไดไปสู่สรวงสวรรค์ ตามมุขปาฐะ มีตัวการสำคัญสามตัวขึ้นบันได ซึ่งถูกตั้งชื่อว่าเป็น ศรัทธา ความหวัง และความรัก (ใน "คัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์" กล่าวว่าเป็น "ความกรุณา" (Charity) แต่ว่าความกรุณาก็มีรากศัพท์มาจากคำว่า "caritas" อันหมายถึง "ความรัก" เช่นเดิม) โดยทั้งสามได้ถูกกล่าวถึงใน 1 โครินธ์ บทที่ 13 และจากการพาดพิงถึงนี้ คุณสมบัติเจ็ดประการนั้นบางครั้งได้ถูกเรียกรวมกันว่าเป็นคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการ (ความรอบคอบ ความอดทน ความยุติธรรม และความพอประมาณ) และสามคุณธรรมจากสวรรค์ (ศรัทธา ความหวัง และความรัก)
ในวรรณกรรมเยาวชนชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" คุณธรรมพื้นฐานนั้นก็มีพื้นฐานมาจากคุณธรรมทั้งเจ็ดประการ (มีคุณสมบัติตามคุณธรรมต่าง ๆ ของพินัยกรรม) ซึ่งถูกใช้ต่อต้านกับบาป 7 ประการ ประกอบด้วย ความอ่อนน้อม ความโอบอ้อมอารี ความรักฉันพี่น้อง ความว่านอนสอนง่าย ความบริสุทธิ์ ความพอประมาณ และความขยันหมั่นเพียร
การพรรณนา.
ความดีพื้นฐานสี่ประการมักจะถูกพรรณาให้เห็นบ่อย ๆ ว่าเป็น รูปปั้นเชิงเปรียบเทียบของสตรี และเคยเป็นหัวข้อที่เป็นที่นิยมกันในหมู่ปฏิมากรที่มีชื่อเสียง โดยที่คุณสมบัติและชื่อของรูปปั้นดังกล่าวนี้จะผันแปรไปตามความหมายของท้องถิ่นที่แตกต่างกัน
บนสุสานของ เซอร์ จอห์น ฮอปแฮม ในโบสถ์เซนต์แมรี่ เซาท์ ดัลตัน ได้ให้ความหมายของรูปปั้นทั้งสี่ว่า
คุณธรรมทางเทววิทยา
คุณธรรมทางเทววิทยา  เป็นหลักธรรมที่บรรจุในคัมภีร์ไบเบิล ว่าด้วยการหลุดพ้นจากอบายมุข อันได้แก่:
ทั้งสามปรากฏในพระธรรม 1 โครินธ์ 13:13 (1 โครินธ์ บทที่ 13 ข้อที่ 13) ว่า
"และตอนนี้จะตั้งอยู่บนความศรัทธา ความหวัง และความรัก แต่ทั้งสามอย่างนี้ ความรักยิ่งใหญ่ทีสุด" (Geneva Bible, 1560)
ตำบลโพพระ
โพพระ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโพพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพพระทั้งตำบล
ตำบลโพพระเป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองเพชรบุรี สภาพโดยทั่วไปเป็นที่ลาดเอียงเล็กน้อย โดยลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ลักษณะการตั้งบ้านเรื่อนโดยมากอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ และมีพื้นที่นาล้อมรอบ
สำหรับความเป็นมานั้นตามคำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งได้ธุดงค์มาทางทะเล แล้วประสบพายุใหญ่ไม่สามารถเดินธุดงค์ต่อไปได้ จึงขึ้นฝั่งที่พะเนิน ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยได้เดินบิณฑบาตและได้มาปักกลดอยู่โคนต้นโพธิ์ใหญ่ต้นหนึ่งชึ่งอยู่ในพื้นที่ของตำบลโพพระในปัจจุบัน แล้วยังแสดงธรรมเทศนาสั่งสอนชาวบ้านอย่างเนืองนิตย์ ชาวบ้านจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "โพธิ์พระ" และได้เป็นเป็นตำบลโพพระมาจนถึงปัจจุบัน
ตำบลโพพระมีเนื้อที่ 8,068 ไร่ หรือประมาณ 12.89571 ตารางกิโลเมตร แบ่งเขตเป็น 11 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
กรุณา
กรุณา (สันสกฤต; บาลี: Karuṇā) (อังกฤษ: Compassion) คือ ความปรารถนาให้ผู้อื่นหรือสรรพสัตว์พ้นทุกข์ หรือการเห็นผู้อื่นหรือสรรพสัตว์เป็นทุกข์หรือตกอยู่ในทุกข์แล้วทนอยู่ไม่ได้ ต้องหาทางช่วยเหลือเต็มที่ โดยไม่หวังผลตอบแทน ความปรารถนาอยากให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ "ความปรารถนาให้สรรพสิ่งเป็นอิสระจากความทุกข์" เป็นหลักปฎิบัติข้อ 2 ในหลัก พรหมวิหาร 4
อากาเป
อากาเป  เป็นคำภาษากรีกคำหนึ่งที่หมายถึงความรัก และเป็นคำที่ลงตัวโดยเฉพาะในเทววิทยาศาสนาคริสต์ในการอธิบายความรักของพระเจ้าหรือพระเยซูคริสต์ที่มีต่อมวลมนุษย์ ในพันธสัญญาใหม่ อากาเปหมายถึงความรักแบบบิดาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ เช่นเดียวกับความรักตอบแทนของมนุษย์แก่พระเจ้า คำดังกล่าวได้มีความหมายกว้างขึ้นโดยรวมถึงความรักของมนุษย์ด้วยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้. คนส่วนมากมีความเห็นว่าคำนี้เป็นความรักแบบศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีเงื่อนไข เสียสละตนเอง ตั้งใจและอาทร ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะไม่มีความหมายโดยนัยทางศาสนาเฉพาะแต่อย่างใด เอกสารร่วมสมัยและโบราณหลายจุดพบใช้คำนี้ รวมไปถึงผู้ประพันธ์คัมภีร์ไบเบิลและคริสต์ศาสนิกชนอื่น นักปรัชญาชาวกรีกในยุคของเพลโตและนักประพันธ์ยุคโบราณอื่น ๆ ใช้คำดังกล่าวเพื่อแสดงถึงความรักของคู่สมรสหรือครอบครัว หรือความหลงใหลในกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ขัดแย้งกับฟิเลีย (ซึ่งเป็นความรักที่หมายถึงมิตรภาพ ความเป็นพี่น้อง หรือความรักที่ไม่เกี่ยวกับเพศโดยทั่วไป) และอีรอส ซึ่งเป็นเสน่หาที่มีธรรมชาติทางเพศ
กองทุนตราสารหนี้
กองทุนตราสารหนี้ คือกองทุนที่จัดตั้งขึ้นโดยคณะกรรมการนโยบายการเงิน, ธนาคารแห่งประเทศไทย เพื่อปรับอัตราดอกเบี้ยในตลาดซื้อคืนพันธบัตร โดยกองทุนตราสารหนี้ได้ให้เหตุผลการปรับขึ้นค่าดอกเบี้ยดังกล่าวว่าเพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงที่อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานอาจจะสูงเกินกว่าเป้าหมายที่กำหนด หลังจากที่ภาวะดอกเบี้ยของทั้งประเทศได้อยู่ในระดับต่ำตลอดช่วง 6 - 7 ปีที่ผ่านมา
โกโกไฟฟ์
มาร์ก ชากาล
มาร์ก ชากาล (; ; ; ; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Moishe Shagal; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นจิตรกรชาวเบลารุส-ฝรั่งเศส (เดิมเป็นชาวยิว-เบลารุส) คนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชากาลเกิดที่เบลารุสซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นศิลปินผู้มีส่วนในขบวนการศิลปะสมัยใหม่หลังภายหลังสมัยศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ แต่งานของชากาลจะจัดเข้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ยาก เป็นงานที่เต็มไปด้วยการใช้สัญลักษณ์ นอกจากงานจิตรกรรมแล้วชากาลยังมีงานกระจกสีและงานโมเสก
มาร์ก ชากาลเกิดที่ลิออซโน ใกล้เมืองวีเซียบสค์ (Vitebsk) ในเบลารุส เป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 7 คนในครอบครัวชาวยิว คัทสคิ พ่อของชากาลเป็นพ่อค้าปลาเฮอริง ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างยากจนแต่เป็นชีวิตที่มีความสุขซึ่งสะท้อนในผลงานของชากาลตลอดชีวิต
สองสามเดือนหลังจากเรียนการเขียนภาพกับเยฮูดา เพ็น (Yehuda Pen) จิตรกรคนสำคัญของท้องถิ่นเมื่อปี ค.ศ. 1906 ชากาลก็ย้ายไปเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1907 ขณะที่อยู่ที่นั่นชากาลก็เป็นสมาชิกของ “สมาคมผู้สนับสนุนศิลปะ” (Society of Art Supporters) และเริ่มศึกษากับนิโคไล โรริค (Nikolai Roerich) ซึ่งเป็นที่ที่ชากาลได้พบกับศิลปินจากหลายลัทธิและหลายลักษณะ ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึงปี ค.ศ. 1910 ชากาล ศึกษากับลีออน บาสท์ (Leon Bakst) ที่สถาบันการวาดและจิตรกรรมซวานท์เซวา (Zvantseva School of Drawing and Painting)
ชีวิตช่วงนี้เป็นช่วงที่ลำบากสำหรับชากาล ในระหว่างนั้นชาวยิวจะอาศัยอยู่ได้เฉพาะที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและต้องมีใบอนุญาต ชากาลถูกจับและจำขังอยู่ระยะหนึ่ง แต่ชากาลก็ยังอาศัยอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนปี ค.ศ. 1910 ระหว่างนั้นก็เดินทางไปเยี่ยมบ้านเกิดบ้างบางครั้งซึ่งในปี ค.ศ. 1909 ชากาลพบ เบลลา โรเซนเฟลด์ผู้ต่อมาเป็นภรรยาของชากาล
หลังจากมีชื่อเสียงมากขึ้นชากาลก็ย้ายจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไปตั้งหลักแหล่งที่ปารีส เพื่อไปอยู่ในสังคมของศิลปินที่มีชื่อของฝรั่งเศสในแขวงมงปาร์นัส (Montparnasse) ที่นั่นชากาลก็ทำความรู้จักกับศิลปินอาวองการ์ด เช่น กีโยม อาปอลีแนร์ (Guillaume Apollinaire) โรแบร์ต เดโลเนย์ (Robert Delaunay) และแฟร์น็อง เลเฌ (Fernand Léger) ในปี ค.ศ. 1914 ชากาลกลับไปวีเซียบสค์ และปึหนึ่งหลังจากนั้นก็แต่งงานกับคู่หมั้นเบลลา ขณะที่อยู่ในรัสเซียสงครามโลกครั้งที่หนึ่งก็ระเบิดขึ้นในปี ค.ศ. 1916 ชากาลมีลูกคนแรกเป็นลูกสาวชื่อ ไอดา
โลเรนโซ กีแบร์ตี
โลเรนโซ กีแบร์ตี (; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ; ค.ศ. 1378 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1455) เป็นประติมากรสมัยศิลปะเรอแนซ็องส์ตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางประติมากรรม งานโลหะ และจิตรกรรมฝาผนัง
โลเรนโซ กีแบร์ตี เกิดที่ฟลอเรนซ์ บิดาชื่อบาร์โตลุชโช กีแบร์ตี ศิลปินและช่างทองผู้เป็นผู้ฝึกโลเรนโซในงานแขนงเดียวกัน เมื่อเรียนสำเร็จกีแบร์ตีก็ไปทำงานกับบาร์โตลุชโช เด มีเกเล (Bartoluccio de Michele) ซึ่งเป็นที่ฝึกงานของฟีลิปโป บรูเนลเลสกี เมื่อกาฬโรคระบาดในยุโรปมาถึงฟลอเรนซ์ราว ค.ศ. 1400 กีแบร์ตีก็ย้ายไปแคว้นโรมัญญา และไปช่วยเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ปราสาทของการ์โล ที่ 1 แห่งมาลาเตสตาจนเสร็จ
กีแบร์ตีมามึชื่อเสียงเมื่อชนะการประกวดออกแบบประตูสัมฤทธิ์สำหรับหอศีลจุ่มซานจิโอวานนี (Battistero di San Giovanni) สำหรับมหาวิหารฟลอเรนซ์เมื่อปี ค.ศ. 1401 บรูเนลเลสชีได้เป็นที่สอง ตามแผนเดิมบนบานประตูจะเป็นฉากเรื่องราวจากพันธสัญญาเดิม ซึ่งบานตัวอย่างเป็นฉาก "เอบราฮัม สังเวยไอซัก" (Sacrifice of Isaac) แต่เมื่อถึงเวลาสร้างจริงเปลี่ยนมาเป็นฉากจากพันธสัญญาใหม่แทนที่
ในการสร้างประตู กีแบร์ตีต้องสร้างเวิร์กชอปใหม่ และฝึกศิลปินหลายคนให้เป็นผู้ช่วยเช่น โดนาเตลโล, มาโซลีโน ดา ปานีกาเล, มีเกลอซโซ, ปาโอโล อุชเชลโล และอันโตนีโอ ปอลลายูโอโล (Antonio Pollaiuolo) กีแบร์ตีใช้วิธีหล่อที่เรียกว่า "cire perdue" หรือ "lost-wax casting" ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้กันในสมัยโรมัน ซึ่งทำให้เวิร์คชอพของกีแบร์ตีเป็นที่นิยมของศิลปินรุ่นหนุ่ม
เมื่อหล่อเสร็จ 28 แผ่น กีแบร์ตีก็ได้รับการต่อสัญญาให้สร้างชุดที่สองสำหรับอีกประตูหนึ่งแต่ครั้งนี้เป็นฉากจากพันธสัญญาเดิม แทนที่จะเป็น 28 ฉากกีแบร์ตีทำเป็นฉากสี่เหลี่ยมสิบฉากคนละลักษณะจากแบบเดิมที่ทำมา ชุดที่สองมีลักษณะเป็นธรรมชาติมากกว่า และเริ่มมีการใช้ทัศนียภาพที่ทำให้ดูมีความลึกขึ้น และเป็นการแสดงภาพแบบ "เลิศลอย" (idealization) มากกว่าเดิม มีเกลันเจโลเรียกประตูนี้ว่า "ประตูสวรรค์" (Gates of Paradise) "ประตูนรก " (Gates of Hell) โดยโอกุสต์ รอแด็ง ได้รับอิทธิพลจาก "ประตูสวรรค์" ของกีแบร์ตี
หลังจากนั้นกีแบร์ตีก็ได้รับสัญญาให้ทำอนุสาวรีย์สัมฤทธิ์ปิดทองสำหรับซุ้มภายในชาเปลออร์ซานมีเกเล (Orsanmichele) ที่ฟลอเรนซ์ รูปหนึ่งเป็นนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ สำหรับสมาคมพ่อค้าขนแกะ อีกรูปหนึ่งเป็นนักบุญแม็ทธิวอีแวนเจลลิส สำหรับสมาคมนายธนาคารและนักบุญสตีเฟน สำหรับสมาคมผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ขนแกะ
นอกจากจะเป็นศิลปินแล้วกีแบร์ตียังเป็นนักประวัติศาสตร์ผู้ชอบสะสมศิลปะคลาสสิก กีแบร์ตีมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ปรัชญามนุษยนิยม งานเขียนของกีแบร์ตีที่ไม่เสร็จชื่อ "Commentarii" เป็นแหล่งข้อมูลที่มีคุณค่าของศิลปะเรอแนซ็องส์รวมทั้งข้อมูลเกี่ยวกับชีวประวัติของกีแบร์ตีเอง และเป็นเอกสารที่สำคัญฉบับหนึ่งที่จอร์โจ วาซารี ใช้ในการเขียนหนังสือ "ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น" (Le Vite)
กีแบร์ตีเสียชีวิตที่ฟลอเรนซ์เมื่ออายุ 77 ปี
"ความคิดเห็น".
"ความคิดเห็น" หรือ "I Commentari" หรือ "The Commentaries" เป็นหนังสือสามเล่มเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของศิลปะโบราณ กีแบร์ตีย้ำความเห็นของวิทรูเวียสว่าศิลปินจำเป็นต้องมีพื้นฐานทางปัญญาในการสร้างงานศิลปะ และกล่าวต่อไปว่าศิลปินต้องมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติและการฝึกอย่างเป็นทางการ และอ้างอิงไปถึงงานวาดและการเขียนแบบทัศนียภาพว่าเป็นพื้นฐานของงานจิตรกรรมและประติมากรรม
เล่มที่สองกีแบร์ตีบรรยายจอตโต ดี บอนโดเนและพูดถึง "ยุคกลาง" ซึ่งรวมการเขียนชีวประวัติศิลปะโดยการบรรยายลักษณะของศิลปะแทนที่จะเป็นเพียงเรื่องเล่า กีแบร์ตีให้รายละเอียดของศิลปินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 ฉบับนี้มีประโยชน์ต่อนักประวัติศาสตร์เพราะมีคำบรรยายของศิลปะที่ไม่มีหลักฐานใดใดก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังรวมชีวประวัติของตัวกีแบร์ตีเอง ซึ่งถือกันว่าเป็นอัตชีวประวัติเล่มแรกที่เขียนโดยศิลปินเอง
เล่มที่สามกีแบร์ตีพยายามวางทฤษฎีสำหรับศิลปะที่เน้นการมองเห็น (optical) รวมทั้งการใช้ ในการช่วยศิลปินสร้างรูปคน
ลอเรนโซ กีแบร์ตี
กอมโฟทีเรียม
กอมโฟทีเรียม  บางคนเรียกในชื่อ ไตรโลโฟดอน เป็นตระกูลสัตว์งวงที่มีลักษณะค่อนข้างโบราณ ขากรรไกรล่างบางชนิดยาวถึง 2 เมตร มีงา 2 คู่ที่ค่อนข้างสั้น งอกจากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก (M1, M2) ทั้งด้านบนและด้านล่างจะมีสันในแนวขวางจำนวนเท่ากัน คือ 3 สัน แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะเพิ่มอีกหนึ่งสัน จำนวนของสันฟันอาจจะเพิ่มขึ้นได้ในบางตัวซึ่งเป็นกรณีข้อยกเว้น สันฟันดังกล่าวนี้เกิดจากการเรียงตัวของปุ่มฟัน (cusp) ในแนวขวาง แต่แนวสันฟันไม่ค่อยชัดเจนเหมือนในสกุล มาสโตดอน ถิ่นที่อยู่
กอมโฟทีเรียม มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนช่วงกลาง (16 -11 ล้านปีก่อน) อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำทะเลสาบในเขตป่าที่ค่อนข้างแห้งแล้ง แต่บางชนิดอาศัยอยู่ตามที่ลุ่มชื้นแฉะคล้ายพวกสมเสร็จ โครงกระดูกที่สมบูรณ์ของกอมโฟทีเรียม พบใกล้เมือง Sansan ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งสามารถดูได้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในกรุงปารีส การกระจาย ส่วนใหญ่พบในยุโรปตะวันตก แหล่งพบอื่น ๆ ได้แก่ ทวีปแอฟริกา อเมริกาเหนือ และเอเชีย โดยแหล่งล่าสุด เมื่อ พ.ศ. 2540 คือ แหล่งบ่อทรายตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
ปี 2547 ทีมนักวิจัยนำโดย ดร.เยาวลักษณ์ ชัยมณี ได้สำรวจแหล่งเหมืองลิกไนต์แม่เมาะ จ.ลำปาง และได้พบฟอสซิลงาช้างโบราณ อายุ 13 ล้านปีพันธุ์กอมโฟเทอเรียม (Gomphotherium) หรือช้าง 4 กิ่ง โดยประกอบด้วยงาบน 2 กิ่ง ความยาวประมาณ 70 เซนติเมตร และงาล่าง 1 กิ่ง ซึ่งฟอสซิลอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์
เตตระโลโฟดอน.
เตตระโลโฟดอน " (Tetralophodon) " หรือ ช้างสี่งา เป็นตัวแทนของกลุ่มบรรพบุรุษดั้งเดิมของช้างแท้ในปัจจุบัน ความสูงประมาณ 2.5 เมตร หัวของ เตตระโลโฟดอน มีลักษณะยาว ขากรรไกรบนและล่างยาวปานกลาง ( สั้นกว่า กอมโฟทีเรียม ) มีงา 4 อันหรือ 2 คู่จากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก มีสันฟันในแนวขวาง 4 สัน ( ถ้า 3 สัน คือ กอมโฟทีเรียม ) แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะมี 5 สัน และเชื่อว่า เตตระโลโฟดอน เป็นสัตว์ที่กินหญ้าอ่อนลำต้นสูง ซึ่งสูงเกินกว่าที่สัตว์อื่น ๆ จะกินได้
เตตระโลโฟดอน มีชีวิตอยู่ในยุคไมโอซีนช่วงกลาง ถึงไพลโอซีน (16-1.6 ล้านปีก่อน ) การกระจาย พบซากดึกดำบรรพ์ในยุโรป เอเชียและอเมริกาเหนือ ในประเทศไทยพบขากรรไกร ฟันและงา ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
สายเพชร บุญทวี
สายเพชร บุญทวี สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 6
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
แคทนิพ
สิงห์ทอง ณ นนทชัย
สิงห์ทอง ณ นนทชัย สถิติการชก 3 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 3)
สังกัด.
สังกัดค่ายมวย ณ นนทชัย ที่ตั้ง 155/37 ถ.ประชาราษฎร์ ต.สวนใหญ่ อ.เมือง จ.นนทบุรี 11000 , เจ้าของค่าย นาย นิติ สู่วงศ์ธรรม
เนเพต้า
วงศ์มินต์
แคตนิป
แคทนิป
Catmint
ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล
นายแพทย์ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล ( ตุลาคม พ.ศ. 2493 - ) อดีตเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข อดีตผู้ตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุข ปัจจุบันดำรงดำแหน่งที่ปรึกษา สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
ในขณะดำรงตำแหน่งเลขาธิการ อย. เป็นประธานประธานคณะกรรมการเจรจาต่อรองราคายาจำเป็นที่มีสิทธิบัตร ในการเจรจาลดราคายารักษาโรคมะเร็งปอด มะเร็งเต้านม มะเร็งเม็ดเลือดขาว และมะเร็งทางเดินอาหาร กับบริษัท ซาโนฟี บริษัท โนวาตีส และบริษัท โรช ซึ่งเป็นเจ้าของสิทธิบัตร
นพ. ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล เกิดเดือนตุลาคม พ.ศ. 2493 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร โดยกำเนิด จบแพทยศาสตรบัณฑิตศิริราช ปี 2519, ปริญญาโท 3 ใบ ได้แก่ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล, โภชนาการชุมชน มหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย และรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ผ่านอบรมนักบริหารระดับสูง ก.พ. ปี 2539