pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แจ็ก บรุกส์แบงก์เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็นบุตรคนโตของจอร์จ เอ็ดเวิร์ด ฮิว บรุกส์แบงก์ ผู้บริหารบริษัทและนักบัญชี กับนิโคลา นิวตัน ภรรยา บิดามารดาเป็นศิษย์เก่าจากวิทยาลัยอีตัน ปัจจุบันใช้ชีวิตไปมาระหว่างลอนดอนกับบอร์โดซึ่งมีชื่อเสียงด้านการผลิตไวน์ บรุกส์แบงก์มีพี่ชายคนหนึ่งชื่อทอมัส ซึ่งเป็นศิษย์เก่าวิทยาลัยอีตันเช่นกัน
เขาเป็นญาติชั้นที่สามของเจ้าหญิงยูเชนี เมื่อนับจากฝ่ายซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก เพราะเขาเป็นเป็นลื่อของเซอร์เอ็ดเวิร์ด คลินเทอรอว์ บรุกส์แบงก์ บารอเน็ตที่ 1 แห่งฮีลอไมเนอร์ และทอมัส โค้ก เอิร์ลที่ 2 แห่งเลสเตอร์ ผู้สืบเชื้อสายมาแต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ และพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ มีปู่ทวดคือเซอร์แจ็ก โค้ก เจ้าพนักงาน  เคยถวายงานแก่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
บรุกส์แบงก์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสโตว์ในบักกิงแฮมเชอร์ และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบริสตอลจนสำเร็จการศึกษา เขาเคยทำงานเป็นผู้จัดการทั่วไปของไนต์คลับของชนชั้นสูงชื่อมาฮิกี  ที่เจ้าชายวิลเลียมและเจ้าชายแฮร์รีเคยเสด็จมาเป็นการส่วนพระองค์บ่อย ๆ ปัจจุบันเขาทำงานเป็นทูตตราสินค้าของเตกีลายี่ห้อกาซามีโกส
บรุกส์แบงก์หมั้นหมายกับเจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์กเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 หลังทั้งสองคบหากันมาเจ็ดปี จากการแนะนำของสหายระหว่างเล่นสกีในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งนายบรุกส์แบงก์ทำงานที่นั่น บรุกส์แบงก์เคยคุกเข่าขอเจ้าหญิงยูเชนีแต่งงานระหว่างท่องเที่ยวในประเทศนิการากัว เดือนเมษายนปีเดียวกันนั้น ทั้งสองย้ายออกจากพระราชวังเซนต์เจมส์ แล้วไปประทับ ณ ตำหนักไอวีภายในพระราชวังเค็นซิงตัน
พิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้น ณ โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จภายในปราสาทวินด์เซอร์ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 หลังพระราชพิธีเขามิได้รับบรรดาศักดิ์ใด ๆ
บรุกส์แบงก์และเจ้าหญิงยูเชนีให้กำเนิดบุตรคนแรกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์สำหรับสตรีและเด็กในลอนดอน ด้วยการผ่าท้องทำคลอด สืบเนื่องจากการผ่าตัดพระปิฐิกัณฐกัฐิคดของเจ้าหญิงยูเชนีก่อนหน้านี้ บุตรคนนี้อยู่ในลำดับที่ 11 ของการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักรเมื่อแรกเกิด และได้รับการตั้งชื่อว่า ออกัสต์ ฟิลิป ฮอว์ก บรุกส์แบงก์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
โจเซฟ กาบีลา
เหตุโจมตีในวิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ช
เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เกิดเหตุระเบิดและกราดยิงนักศึกษาในโรงอาหารวิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ชที่เมืองเคียร์ชบนคาบสมุทรไครเมีย (ซึ่งถูกรัสเซียยึดครอง) วิทยาลัยแห่งนี้มีนักศึกษาอายุตั้งแต่ 15 ปี ไปจนถึงประมาณ 25 ปี เหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 19 คน และผู้บาดเจ็บ 54 คน โดย 12 คนในจำนวนนี้มีอาการสาหัส
ผู้ก่อเหตุคือ วลาดิสลัฟ รอสเลียคอฟ นักศึกษาอายุ 18 ปี ซึ่งหลังจากก่อเหตุได้ยิงตัวตาย ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งระบุว่า การกราดยิงกินเวลานาน 15 นาที
เหตุโจมตีครั้งนี้ได้รับการสอบสวนในฐานะฆาตกรรมหมู่ ไม่ใช่การก่อการร้าย วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย บรรยายเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "โศกนาฏกรรม" และแสดงความเสียใจกับครอบครัวของเหยื่อในขณะเข้าร่วมการประชุมที่เมืองโซชี
เหตุโจมตีในวิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ช พ.ศ. 2561
รันนามารี
รันนามารี  เป็นปีศาจแห่งท้องทะเลความเชื่อปรัมปราของชาวมัลดีฟส์ ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับการเปลี่ยนศาสนาจากพุทธเป็นอิสลาม
ฉบับพื้นเมือง.
รันนามารีเป็นปีศาจแห่งท้องทะเลลึก ชาวบ้านจำต้องสังเวยหญิงพรหมจารีแก่ปีศาจตนนี้ทุกเดือน โดยทุก ๆ วันสุดท้ายของเดือน กษัตริย์จะทรงเลือกสตรีที่สุขภาพอ่อนแอที่สุดในเกาะไปนอนค้างคืนที่วัดเพื่อรอการสังเวย โดยรันนามารีจะไปถึงในยามวิกาล ครั้นรุ่งสางหญิงผู้นั้นจะถึงแก่ความตาย และชาวเกาะจะช่วยกันปลงศพหญิงดังกล่าวด้วยการฝัง
ฉบับอิบน์ บาตูตา.
อิบน์ บาตูตา  นักเดินทางชาวโมร็อกโก ผู้เคยเดินทางไปทวีปเอเชีย บันทึกเกี่ยวกับรันนามารีไว้ ความว่า
"รันนามารี เป็นปีศาจที่ชาวมัลดีฟส์สมัยก่อนพรั่นพรึง ทุก ๆ เดือนจะมีการบูชายัญหญิงพรหมจารี มิเช่นนั้นชาวบ้านอาจถูกปีศาจตนนี้ออกอาละวาดด้วยความแค้น หญิงสาวชาวเกาะจะถูกกษัตริย์หรือองคมนตรีเลือกสำหรับไปบูชาปีศาจ เบื้องต้นเธอจะถูกขังเดี่ยวในวัดซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลด้านบูรพาทิศของมาเลช่วงคืนแรกของเดือน ครั้นรุ่งสางครอบครัวจะไปที่วัดเพื่อรับศพของหญิงสาว ชาวมัลดีฟส์เกรงกลัวปีศาจตนนี้มาก จนกระทั่งมีผู้เดินทางมุสลิมคนหนึ่งเดินเข้าไปหาแม่หญิงที่จะถูกสังเวยแก่ปีศาจในวัดแล้วอ่านโองการจากพระคัมภีร์อัลกุรอาน เมื่อเขาอ่านโองการจบ ปีศาจก็หายไป และไม่ปรากฏเรื่องราวทำนองนี้ขึ้นอีก ประชาชนบนเกาะต่างดีใจที่ปีศาจตนนี้หายไป และเชื่อว่าอัลลอฮ์ใหญ่ยิ่งเหนือสิ่งอื่นใด ทั้งหมดจึงเข้ารับอิสลาม"
โฮะตะรุบิ โนะ โมะริ เอะ
แบร์ตแห่งบูร์กอญ พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
บารอนเนสเฮ็ดวิกแห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-ดรีบวร์ก
บารอนเนสเฮ็ดวิกแห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-ดรีบวร์ก  เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤสจิกายน 2391 เป็นบุตรีคนที่ 3 ของ เคานต์แอนสท์แห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-ดรีบวร์ก และ บารอนเนสแคร์โรไลน์แห่งเวนก์ ครอบครัวของเธอนั้นเป็นเศรษฐีระดับนึง เนื่องจากมีที่ดินหลายแห่งในเวสเพเลีย และเป็นเจ้าของปราสาทในเบด ดรีบวร์ก ปู่ของเธอนั้นทำธุรกิจเกี่ยวกับสมุนไพรและเป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ในบริษัทผลิตน้ำหอม โดยครอบครัวของเธอนั้นยังมีโรงแรมและสปาอีกหลายแห่งในประเทศปรัสเซีย
เธอสมรสกับ บารอนอัชวินแห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-แครม เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2412 มีบุตรดังนี้
ต่อมาในปั 2424 สามีของเธอได้เพิ่มนามสกุลใหม่เป็น ซิงเออร์ตอฟฟ์-แครม
มนุษย์คนแรกบนดวงจันทร์
มนุษย์คนแรกบนดวงจันทร์  เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติในปี ค.ศ. 2018 กำกับโดยเดเมียน ชาเซลล์ และเขียนบทโดยจอช ซิงเงอร์ จากหนังสือเรื่อง "" แต่งโดย เจมส์ อาร์. แฮนเซน ภาพยนตร์นำแสดงโดย ไรอัน กอสลิง รับบท นีล อาร์มสตรอง ร่วมด้วย แคลร์ ฟอย, เจสัน คลาร์ก, ไคล์ แชนด์เลอร์, โครีย์ สโตลล์, ซีอะรัน ฮินส์, คริสโตเฟอร์ แอบบอตต์, แพทริก ฟูกิต และลูคัส ฮาส โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับหลังภาระกิจสู่ดวงจันทร์ของอะพอลโล 11 เมื่อปี 1969 ผู้อำนวยสร้างเรื่องนี้คือ สตีเวน สปีลเบิร์ก
First Man (film)
มอเรเวีย
มอเรเวีย  หรือ โมราวา  เป็นดินแดนทางฝั่งตะวันออกของประเทศเช็กเกีย มีพื้นที่ประมาณ 22,000 ตารางกิโลเมตร และมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 3 ล้านคน ซึ่งเท่ากับประมาณร้อยละ 30 ของประชากรทั้งหมดในเช็กเกีย โดยสถิติจากปี ค.ศ. 1921 ระบุว่าพื้นที่ทั้งหมดของมอเรเวียซึ่งรวมถึงดินแดนแทรกในไซลีเซียครอบคลุมพื้นที่ 22,623.41 ตารางกิโลเมตร
โรคคูรู
คูรู เป็นโรคความผิดปกติของเส้นประสาทที่หายาก และไม่สามารถรักษาได้ พบเจอในกลุ่มคนของที่มีถิ่นฐานอยู่ประเทศปาปัวนิวกินี สาเหตุของโรคเกิดจากโปรตีนพรีออน ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีคุณสมบัติในการเปลี่ยนโครงสร้างของโปรตีนปกติให้เป็นรูปแบบก่อโรค ก่อให้เกิดอาการสั่นของร่างกาย มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว และการเสื่อมของระบบประสาท
คูรูเป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาฟอร์ "kuria" หรือ "guria" แปลว่า “สั่น” แสดงให้เห็นถึงอาการสั่น ซึ่งเป็นอาการหลักของโรคนี้ หรือเรียกอีกอย่างว่าโรคหัวเราะ (laughing sickness) ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอาการหัวเราะอย่างผิดปกติของผู้ป่วยโรคนี้ สาเหตุหลักของการติดต่อของโรคคูรูในกลุ่มคนฟอร์มาจากการบริโภคเนื้อมนุษย์ เมื่อหนึ่งสมาชิกในครอบครัวเสียชีวิต สมาชิกท่านอื่นจะนำร่างนั้นมาทำอาหาร คนฟอร์เชื่อว่าถ้านำร่างมาบริโภค จะช่วยปลดปล่อยวิญญาณของสมาชิกคนนั้น บ่อยครั้งมารดาและบุตรจะเริ่มบริโภคสมองก่อน ซึ่งเป็นส่วนที่โปรตีนพรีออนจะสะสมมากที่สุด เพราะฉะนั้นโรคนี้จะพบเจอส่วนมากในผู้หญิงและเด็ก
เมื่อทราบถึงข้อเท็จจริงของการแพร่กระจายของโรคนี้ กลุ่มคนฟอร์ได้หยุดบริโภคเนื้อมนุษย์เมื่อ พ.ศ. 2503 ถึงกระนั้นโรคนี้มีระยะการฝักตัวอยู่ระหว่างสิบถึงห้าสิบปี จำนวนผู้เสียชีวิตลดลงอย่างต่อเนื่องจาก 200 ชีวิตต่อปีเมื่อ พ.ศ. 2500 เหลือน้อยกว่าหรือเท่ากับ 1 รายต่อปี ในปี พ.ศ. 2548
คูรูเป็น (transmissible spongiform encephalopathy: TSEs) ที่มีผลกระทบต่อจิตใจและประสาทจนนำไปสู่การเสียชีวิต โรคนี้เกิดขึ้นโดยการสูญเสียการควบคุมของกล้ามเนื้อและความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว
เมื่อผ่านระยะฟักตัวแล้ว ผู้ป่วยจะมีอาการของโรคคูรูอยู่โดยเฉลี่ย 12 เดือน และก่อนที่อาการเหล่านี้จะปรากฏ ผู้ป่วยจะรู้สึกมีอาการปวดเมื่อยบริเวณขาและมีอาการปวดหัว โดยความคืบหน้าของอาการจะแบ่งเป็นสามขั้น โดยขั้นแรกผู้ป่วยยังสามารถเดินได้ปกติ ขั้นที่สองผู้ป่วยไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามปกติ และขั้นที่สามผู้ป่วยที่มีแนวโน้มเสียชีวิตในอนาคตอันใกล้
ขั้นสุดท้าย อาการของผู้ป่วยจะเพิ่มมากขึ้น จนกระทั่งไม่สามารถนั่งได้ถ้าไม่มีสิ่งของมารองรับ อาการใหม่จะเพิ่มมาในขณะเดียวกัน เช่น การกลืนลำบากทำให้ผู้ป่วยขาดสารอาหาร ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่ได้ ไม่ตอบแสนองต่อสิ่งรอบตัวถึงแม้ว่าผู้ป่วยยังมีสติอยู่ ผู้ป่วยจะเสียชีวิตภายในเวลาสามเดือนถึงสองปีหลังจากเริ่มอาการของขั้นนี้ โดยส่วนมากเพราะปอดอักเสบหรือการติดเชื้อ
โรคคูรูพบเจอส่วนมากในกลุ่มคนฟอร์และบุคคลที่แต่งงานกับคนฟอร์ โรคจะถูกส่งต่อโดยการบริโภคเนื้อมนุษย์ คนฟอร์จะนำร่างผู้เสียชีวิตในครอบครัวมาทำอาหารและบริโภคเพื่อเป็นการไว้ทุกข์และแสดงความเคารพให้แก่ผู้เสียชีวิต มารดาและบุตรจะเริ่มบริโภคสมองก่อน ซึ่งเป็นบริเวณที่โปรตีนพรีออนจะสะสมอยู่มากที่สุด มารดาและบุตรในครอบครัวจะมีมากโอกาสในการรับโรคติดต่อมากกว่าบิดาซึ่งบริโภคกล้ามเนื้อเป็นส่วนมาก
โปรตีนพรีออน.
ตัวกลางในการติดต่อของโรคมาจากโปรตีนที่จัดรูปแบบไม่ถูกต้องเรียกว่าโปรตีนพรีออน (Prp) โปรตีนพรีออนสร้างมากจากการถอดรหัสของออกมาจากยีนโปรตีนพรีออน (PRNP) โปรตีนพรีออนมีทั้งหมดสองชนิด แบบปกติ (PrPc) และแบบก่อโรค (PrPsc) ทั้งสองแบบมีจำนวนและชนิดของกรดอะมิโนเหมือนกัน แต่ไอโซฟอร์มของโปรตีนพรีออนแบบก่อโรคนั้นแตกต่างจากแบบปกติที่โครงสร้างโปรตีนขั้นสามและสี่ ไอโซฟอร์มของ PrPsc จะมีโครงสร้างแผ่นพลีทบีต้าอยู่จำนวนมาก ในขณะที่ PrPc จะมีโครงสร้างเกลียวแอลฟา โครงสร้างของ PrPsc ก่อให้เกิดการรวมตัวของโปรตีนชนิดเดียวกัน ซึ่งทนทานกับการละลายตัวของโปรตีนโดยเอนไซม์ หรือวิธีทางเคมีและกายภาพ ตรงกันข้ามกับโปรตีนพรีออนแบบปกติที่สามารถละลายตัวได้ง่าย
งานวิจัยพบว่า PrPsc ที่บุคคลนั้นมีหรือได้รับมา มีความสามารถในการเปลี่ยนโครงสารของ PrPc ให้เป็นรูปแบบก่อโรคได้ ซึ่งเปลื่ยนโครงสร้างของโปรตีนตัวอื่น ปฏิกิริยาลูกโซ่นี้สามารถให้โปรตีนพรีออนแบบก่อโรคแพร่กระจายได้ จนกระทั่งบุคคลนั้นเป็นโรค
เมื่อ พ.ศ. 2504 นักวิจัยทางการแพทย์ชาวออสเตรเลีย Michael Alpers ได้สำรวจและวิจัยชนเผ่าฟอร์ด้วยกันกับนักมานุษยวิทยา Shirley Lindenbaum
จากการวิจัยทางประวัติศาสตร์ ชี้ให้เห็นว่าการแพร่ระบาดของโรคคูรูอาจจะเกิดขึ้นประมาณช่วง พ.ศ. 2443 จากบุคคลที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนของชนเผ่าฟอร์ และมีรูปแบบพัฒนาของโรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบอยู่พร้อมกัน
อ้างอิงจากรายงานของ Alpers และ Lindenbaum โรคคูรูสามารถแพร่กระจายจากคนสู่คนโดยการบริโภคชิ้นส่วนร่างกายของผู้ป่วย โดยในกลุ่มคนฟอร์จะมีประเพณีนี้โดยการนำร่างผู้เสียชีวิตในครอบครัวมาฝังเป็นเวลาหลายวันจนกระทั่งหนอนจะขึ้นร่างเต็มตัว จากนั้นแล้วสมาชิกในครอบครัวจะนำร่างและหนอนมาทำอาหารและบริโภคเพื่อเป็นการไว้ทุกข์และแสดงความเคารพให้แก่ผู้เสียชีวิต
จากการสังเกตปริมาณการได้รับโรคติดต่อในประชากรของกลุ่มคนฟอร์ โรคคูรูจะพบเจอในผู้หญิงและเด็กแปดถึงเก้าเท่ามากกว่าที่พบเจอในผู้ชาย เนื่องจากผู้ชายคนฟอร์ถือว่าการกินเนื้อมนุษย์จะทำให้ร่างกายอ่อนแอ่ในยามต่อสู้ ในขณะที่ผู้หญิงและเด็กจะกินชิ้นส่วนร่างกายของผู้เสียชีวิต รวมไปถึงสมองซึ่งเป็นส่วนที่โปรตีนพรีออนสะสมอยู่มากที่สุด นอกไปจากนี้แล้วโอกาสอื่นที่ทำให้โรคนั้นพบเจอในผู้หญิงและเด็กมากนั้น อาจจะเป็นเพราะผู้หญิงและเด็กเป็นบุคคลที่ทำความสะอาดร่างกายของผู้เสียชีวิต จึงมีโอกาสที่โปรตีนพรีออนจะเข้าร่างกายตามบาดแผลบนมือได้
ถึงแม้ว่าการย่อยโปรตีนพรีออนจะสามารถก่อให้เกิดโรคได้ โอกาสการติดต่อของโรคจะเกิดขึ้นมากเมื่อเนื้อเยื้อใต้ผิวหนังได้รับโปรตีนพรีออน เนื่องจากการบังคับใช้กฎหมายจากยุคอาณานิคมของออสเตรเลียและความพยายามของนักเผยแผ่ศาสนาคริสต์ในท้องถิ่นเพื่อยกเลิกการกินเนื้อมนุษย์ ผลการวิจัยของ Alpers แสดงให้เห็นว่าโรคคูรูกำลังลดลงในกลุ่มคนฟอร์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 (พ.ศ. 2503) ถึงกระนั้นโรคคูรูมีระยะการฟักตัวเฉลี่ยอยู่สิบสี่ปี และมีผู้ป่วยเจ็ดรายที่มีระยะการฟักตัวสี่สิบปีหรือมากกว่า ผู้เสียชีวิตจากโรคคูรูจึงยังไม่หมดไปอีกหลายทศวรรษ ผู้เสียชีวิตรายสุดท้ายของโรคคาดว่าจะเสียชีวิตลงใน พ.ศ. 2548 หรือ พ.ศ. 2552
เมื่อ พ.ศ. 2552 นักวิจัยจากสภาวิจัยทางการแพทย์ของอังกฤษค้นพบว่า รูปแบบและชนิดที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติของโปรตีนพรีออนก่อให้เกิดความต้านทานโรคคูรูมากในประชากรของปาปัวนิวกินี การวิจัยซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2539 นักวิจัยได้สำรวจและประเมินค่ามากกว่า 3,000 คนจากประชากรจากรอบๆบริเวณอีสเทิร์นไฮแลนด์ที่ได้รับผลกระทบ เพื่อค้นหาโครงสร้างที่แตกต่างของโปรตีนพรีออน G127 นักวิจัยได้ค้นพบว่าโครงสร้างที่แตกต่างโปรตีนพรีออน G127 ในประชากรเกิดจาก missense mutation และมีขอบเขตจำกัดบริเวณที่มีการแพร่ระบาดของโรคคูรูมากที่สุด นอกจากนี้แล้วนักวิจัยเชิ่อว่าโครงสร้างที่แตกต่างโปรตีนพรีออนเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ โดยประมาณสิบชั่วอายุคน
ศาสตราจารย์ John Collinge ซึ่งเป็นผู้อำนวยการหน่วยการศึกษาโปรตีนพรีออนของ MRC จากมหาวิทยาลัย College London ได้กล่าวไว้ว่า:
ในตอนแรกคนฟอร์เชื่อว่าโรคคูรูเกิดจากเวทมนตร์อาคมที่สามารถติดต่อได้ คนฟอร์เชื่อว่าโรคนี้เกิดจากภูติผีเพราะอาการสั่นและพฤติกรรมที่แปลกประหลาดที่มากับโรคคูรู ในขณะที่เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเชื่อว่าโรคคูรูอาจเป็นโรคที่เกิดจากปัจจัยทางจิต อีกทฤษฎีหนึ่งก็คือโรคคูรูมาจากนกแคสโซแวรี คนฟอร์ใช้วิธีการรักษาโรคนี้โดยให้ผู้ป่วยรับประทานเนื้อหมูและเปลือกไม้ของต้นสน สาเหตุที่แท้จริงของโรคคูรูยังไม่ถูกค้นพบจนกระทั่งแพทย์ชาวอเมริกัน Daniel Carleton Gajdusek ได้ตรวจสอบพฤติกรรมการบริโภคเนื้อมนุษย์และแสดงข้อมูลว่าเป็นสาเหตุของโรคคูรู อย่างไรก็ตามประเพณีการบริโภคเนื้อมนุษย์ไม่ได้ถูกละทิ้งเนื่องจากหลักฐานการเชื่อมโยงของโรคกับประเพณี ถึงแม้ว่าหลักฐานของการเชื่อมโยงนั้นจะยังไม่เพียงพอ แต่เป็นเพราะรัฐบาลออสเตรเลียนั้นเห็นว่าประเพณีกินเนื้อมนุษย์เป็นการกระทำอย่างไร้มนุษยธรรม คนฟอร์จึงได้ละทิ้งประเพณีนี้เมื่อ พ.ศ. 2503 เพราะกฎหมายบังคับใช้โดยรัฐบาลออสเตรเลีย ถึงแม้ว่าคนที่ได้รับโรคติดต่อลดลง ผู้ที่อยู่ในการวิจัยทางการแพทย์ยังสามารถที่จะตรวจสอบและค้นคว้าเกี่ยวกับโรคคูรูได้จนนำไปสู่การค้นพบสาเหตุของโรคซึ่งก็คือโปรตีนพรีออน
โรคคูรูได้กล่าวถึงครั้งแรกอย่างเป็นทางการโดยเจ้าหน้าชาวออสเตรเลียที่ลาดตระเวนอยู่เขตภูเขาทางทิศตะวันตกของประเทศปาปัวนิวกินีในช่วงต้นของปี พ.ศ. 2493 นอกจากนี้แล้วยังมีการกล่าวถึงโรคนี้แบบไม่เป็นทางการอยู่ในปี พ.ศ. 2453 ในปี พ.ศ. 2494 Arthur Carey เป็นคนแรกที่ใช้ "คูรู" ในการเรียกชื่อโรคนี้ในรายงาน ต่อจากนี้แล้ว Carey ยังได้ระบุลงไปในรายงานว่าประชากรของคนฟอร์ส่วนมากที่ได้รับโรคคูรูเป็นผู้หญิง ต่อมาในปีต่อมาโรคคูรูได้ถูกตรวจสอบโดยเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน John McArthur และบันทึกลงเป็นรายงานอยางเป็นทางการ McArthur เชื่อว่าโรคคูรูเป็นโรคปัจจัยทางจิตซึ่งเป็นผลมาจากการใช้ไสยศาสตร์ของคนในภูมิภาคนั้น
โรคฟอร์ได้ถูกกล่าวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495-96 ว่าเกิดขึ้นในกลุ่มคนฟอร์ คน Yate และ คน Usurufa โดยนักมานุษยวิทยา Ronald Berndt และ Catherine Berndt แต่ทว่าโรคฟอร์ยังไม่ระบาดร้ายแรงเท่าใน พ.ศ. 2500 ซึ่งในขณะเดียวกันที่นักไวรัสวิทยา Daniel Carleton Gajdusek และแพทย์ Vincent Zigas ได้เริ่มทำงานวิจัยเกี่ยวกับโรคคูรู โรคคูรูได้ระบาดร้ายแรงมากในภูมิภาคนั้นจนกระทั่งคนฟอร์ได้ไปขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลออสเตรีย
แพทย์ชาวอเมริกัน Daniel Carleton Gajdusek ได้ทำงานวิจัยทดลองโรคคูรูกับลิงชิมแปนซีที่สถาบันสุขภาพแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา) โดยมีเป้าหมายในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกลไกของโรคมากขึ้น การทดลองเริ่มจากการนำวัตถุที่ได้รับจากสมองของผู้ป่วยไปยังลิงชิมแปนซี และจึงได้บันทึกพฤติกรรมของสัตว์จนกระทั่งสัตว์นั้นได้เสียชีวิตลงหรือแสดงอาการของโรค ภายในระยะเวลาสองปีลิงชิมแปนซีซึ่งมีชื่อว่าเดซี่ได้เกิดอาการของโรคคูรูขึ้น บ่งบอกว่าโรคคูรูสามารถส่งต่อไปยังบุคคลอื่นด้วยชิ้นส่วนของผู้ติดเชื้อและยังสามารถแพร่กระจายไปยังสิ่งมีชีวิตอื่นได้โดยเฉพาะลิง หลังจากที่ Elisabeth Beck ได้ยืนยันว่าการทดลองนี้ได้อธิบายการแพร่กระจายของโรคคูรูเป็นครั้งแรก Gajdusek จึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ในช่วงช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นปี 1970 E. J. Field ได้สำรวจโรคคูรูและเชื่อมโยงโรคนี้กับโรคสเครปีและโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง นอกจากนี้แล้ว Field ยังได้กล่าวถึงถึงความคล้ายคลึงกันของการตบสนองของเซลล์เกลียต่อโรค เช่น การแพร่กระจายของโรคในผู้ติดเชื้ออาจจะขึ้นอยู่กับการจัดการโครงสร้างของโมเลกุลของผู้ติดเชื้อ นี้เป็นข้อสังเกตแรกๆ ที่นำไปสู่สมมุติฐานเกี่ยวกับโปรตีนพรีออน
สตาร์ชิพเอนเตอร์เทนเมนต์
อีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู
อีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 —) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก
ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017 เชียงราย ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวอีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู จากสโมสรลูเวอร์เดนเซ ต่อมาในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2017 อีเวร์ตงทำประตูแรกในลีก นัดที่เชียงรายเปิดบ้านแซงเอาชนะราชนาวี 3–2
ในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2017 แบงค็อก ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวอีเวร์ตง กงชัลวีส ซาตูร์นีนู จากเชียงราย ยูไนเต็ด เป็นที่เรียบร้อย ต่อมาในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 อีเวร์ตงทำประตูแรกในลีก นัดที่แบงค็อกบุกไปชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–0
Everton Gonçalves Saturnino
WWE Smackdown Tag Team Championship
จูดี ฮอลิเดย์
จูดี ฮอลิเดย์ (; 21 มิถุนายน พ.ศ. 2464 – 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก และนักร้องชาวอเมริกัน เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นส่วนหนึ่งในการแสดงที่ไนต์คลับ ก่อนที่จะได้ทำงานในละครบรอดเวย์และเพลง ความสำเร็จของเธอเริ่มในปี พ.ศ. 2489 เมื่อได้แสดงละครเวทีเรื่อง "บอร์นเยสเตอร์เดย์" ในบทบิลลี ดอว์น ซึ่งนำไปสู่การแสดงในฉบับภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2493 การแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก ฮอลิเดย์ปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เธอยังได้คำวิจารณ์ที่ดีจากการแสดงในละครเพลงบรอดเวย์ที่ชื่อ "เบลส์อาร์ริงนิง" ซึ่งทำให้เธอชนะรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเพลง และกลับมารับบทเดิมในละครเดิมฉบับภาพยนตร์ ปี พ.ศ. 2503
จากการสูบบุหรี่อย่างหนัก ฮอลิเดย์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเต้านม เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508 สองสัปดาห์ก่อนวันเกิดปีที่ 44 ของเธอ ร่างของเธอถูกฝังอยู่ในสุสานเวสต์เชสเตอร์ฮิลส์ ที่หมู่บ้านเฮสติงส์-ออน-ฮัดสัน ในนครนิวยอร์ก ห้าปีก่อนที่เธอจะเสียชีวิต ฮอลิเดย์ยังมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม อยู่ที่ 6901 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด ในลอสแอนเจลิส
ภาษาครีโอลเฮติ
ภาษาครีโอลเฮติ  เป็นภาษาครีโอลที่ได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากภาษาฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังได้รับอิทธิพลจากภาษาโปรตุเกส ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาตาอีโน และภาษาต่าง ๆ ในแถบแอฟริกาตะวันตกโดยมีผู้พูดประมาณกว่า 10–12ล้านคนทั่วโลก ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นชาวเฮติ
ก่อนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภาษาครีโอลเฮติเป็นภาษาที่มีการใช้กันในวงจำกัด โดยประเด็นเกี่ยวกับการใช้และการเรียนการสอนภาษาครีโอลเฮติซึ่งเป็นภาษาที่ชาวฝรั่งเศสไม่สามารถเข้าใจได้เป็นประเด็นที่มีการโต้เถียงกันมาแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากชาวเฮติบางคนมองว่าภาษาฝรั่งเศสเป็นอิทธิพลของพวกล่าอาณานิคม และชนชั้นสูงในฝรั่งเศสมักดูถูกภาษาครีโอลเฮติว่าเปรียบเสมือนภาษาฝรั่งเศสของคนที่ไร้การศึกษาหรือคนยากจน
ภาษาครีโอลเฮติเป็นภาษาที่มีการใช้กันในวงจำกัด การเรียนการสอนในโรงเรียนส่วนใหญ่มักจะใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก โดยก่อนหน้านี้เมื่อปี พ.ศ. 2521 ก็เคยมีการเสนอให้ใช้ภาษาครีโอลเฮติในการเรียนการสอนในสี่ปีแรกของชั้นประถมศึกษา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก แต่ก็ส่งผลให้มีการใช้ภาษาครีโอลเฮติในวงกว้างขึ้นเล็กน้อย ปัจจุบันรัฐบาลเฮติได้พยายามขยายการใช้ภาษาครีโอลเฮติให้กว้างขึ้น รวมถึงปรับปรุงระบบการเรียนการสอนในโรงเรียนด้วย
การบริโภคเนื้อมนุษย์
ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา
ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา  หรือที่บางแหล่งระบุชื่อว่า ฌ็อง-ตูแซ็ง อารีกี เดอ กาซานอวา (; เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1778 ในกอร์เต; เสียชีวิตวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1853 ในปารีส) เป็นนักการทูตและทหารฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 อารีกีเข้าไปมีส่วนร่วมในการเมืองและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาในรัฐสภาฝรั่งเศส เขาเป็นญาติเขยของนโปเลียน โบนาปาร์ต
หลังสงครามนโปเลียน.
ใน ค.ศ. 1849 อารีกีได้ดำรงตำแหน่งผู้แทนราษฎรจากเกาะคอร์ซิกาในสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสและต่อมาได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา ตำแหน่งสุดท้ายของเขาคือผู้บัญชาการออแตลเดแซ็งวาลีด
ชื่อของเขาปรากฏในประตูชัยกรุงปารีส เขาได้รับเหรียญกล้าหาญเลฌียงดอเนอร์และเหรียญอิสริยาภรณ์แห่งรูเนียน ทางด้านบาวาเรียได้ให้เหรียญกล้าหาญแห่งมัคส์ โยเซ็ฟ เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติยศของเขา
วังเดร์ ลูอีส ซิลวา ซูซา
วังเดร์ ลูอีส ซิลวา ซูซา (17 เมษายน ค.ศ. 1990 —) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก
ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2017 วังเดร์ ลูอีส ทำประตูแรกในไทยลีก นัดที่เชียงรายเปิดบ้านเอาชนะสุพรรณบุรี 2–0
ในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2017 วังเดร์ ลูอีส ได้เซ็นสัญญา 2 ปีกับแบงค็อก ยูไนเต็ด ต่อมาในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2018 วังเดร์ ลูอีส ทำประตูแรกในไทยลีก นัดที่แบงค็อกบุกไปชนะราชบุรีที่มิตรผลสเตเดียม 2–1 โดยสถิติฤดูกาล 2018 วังเดร์ ลูอีส ทำประตูให้กับสโมสรได้ทั้งหมด 5 ประตู
วรุฒ เมฆมุสิก
วรุฒ เมฆมุสิก (; 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 —) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก
พายุโคโตะ
โคโตะ  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 5 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศญี่ปุ่น ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ คัมมูริ  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2562
พายุคัมมูรินั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อโคโตะนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พระเจ้าชาริแบร์ที่ 1
ชาริแบต์ที่ 1  เป็นกษัตริย์เมโรวินเจียนแห่งปารีส พระโอรสคนที่สองของโคลธาร์ที่ 1 กับพระมเหสีคนแรก อินกุนด์ พระเชษฐาของพระองค์ กุนธาร์ สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา พระองค์ได้รับส่วนแบ่งในการแบ่งราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ที่เกิดขึ้นหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 561 ทรงได้รับราชอาณาจักรเดิมของชิลเดอแบต์ที่ 1 ที่มีเมือหลวงอยู่ที่ปารีส
ชีวินส่วนตัว.
ชาริแบต์แต่งงานกับอินโกเบอร์กาและมีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน คือ
ชาริแบต์มีอนุภรรยาหลายคน พระองค์มีบุตรสาวสองคนกับเมโรเฟลดา บุตรสาวของช่างทอขนสัตว์ และพี่น้องหญิงของเธอ มาร์โคเวฟา คือ แบร์เทเฟลด (แม่ชีในทัวส์) กับโคลไธด์ (แม่ชีในแซ็งต์ครัวส์, ปัวติเยส์) ชาริแบต์มีบุตรชายหนึ่งคนที่ตายในวัยทารกกับเธอโอโดกิลดา (หรือธูเดอชิลด์) บุตรสาวของคนเลี้ยงวัว
ชาริแบต์จับพระธิดา แบร์ธา แต่งงานกับพระเจ้าเอเธลเบิร์ต กษัตริย์เพแกนแห่งเคนต์ แบร์ธาพาบิชอปลิวดาด์ติดตัวไปเป็นผู้สารภาพบาปประจำตัว อิทธิพลของแบร์ธาในราชสำนักเคนต์เป็นตัวแปรที่นำไปสู่ความสำเร็จในการปฏิบัติภารกิจของนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์บรีในปี ค.ศ. 597 ซึ่งส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนศาสนามานับถือศาสนาคริสต์ของผู้ปกครองแองโกลแซ็กซันคนแรก
การสู้รบทางทหารและการขึ้นครองบัลลังก์.
ในปี ค.ศ. 556 โคลธาร์ส่งพระโอรสชาริแบต์กับกุนแธรม (พระโอรสคนสุดท้อง) ไปต่อสู้กับพระมารดาเลี้ยง ชุนนา และพระอนุชาเลี้ยง ชราม ที่กำลังก่อการปฏิวัติ ระหว่างดำเนินการเจรจา ชรามซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาดำในลิมูแซ็ง เมื่อการเจรจาล้มเหลว สองกองทัพเตรียมที่จะทำสงครามกัน ทว่าพายุฝนฟ้าคะนองยับยั้งการสู้รบไว้ และชรามส่งจดหมายปลอมไปหาพระเชษฐาทั้งสอง ซึ่งเขาได้แจ้งข่าวลวงว่าพระบิดา (โคลธาร์) สิ้นพระชนม์แล้ว ชาริแบต์กับกุนแธรมรีบกลับไปเบอร์กันดีทันทีเพื่อรักษาตำแหน่งของตนเอง
หลังโคลธาร์สิ้นพระชนม์จริงๆ ในปี ค.ศ. 561 ราชอาณาจักรแฟรงก์ถูกแบ่งให้กับพระโอรสตามสัณฐานแบบใหม่ พระโอรสแต่ละคนปกครองอาณาจักรต่างๆ โดยไม่จำเป็นที่จะต้องมีความเชื่อมต่อกันทางภูมิศาสตร์ แต่อาจเป็นสองแคว้นที่ไม่ได้อยู่ติดกัน ราชอาณาจักรของแต่ละคนถูกตั้งชื่อตามเมืองที่พวกเขาใช้เป็นศูนย์กลางการปกครอง ชาริแบต์ได้รับนุสเตรีย (แคว้นระหว่างแม่น้ำซอมม์กับแม่น้ำลัวร์) อากีแตนกับโนเวมโปปุลานาที่มีปารีสเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญอื่นๆ ของพระองค์ ได้แก่ รูอ็อง, ทัวส์, ปัวติเยส์, ลิโมฌ, บอร์โดซ์, ตูลูส, กาฮอส์ และอัลบิ กุนแธรมได้เบอร์กันดี ซิเกอแบต์ได้ออสตราเชีย (ที่มีแร็งส์อยู่ด้วย) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เม็ตซ์ ส่วนพระอนุชาคนสุดท้อง ชิลเปริคได้อาณาจักรขนาดเล็กที่มีซวยส์ซงส์เป็นเมืองหลวง
การสิ้นพระชนม์และมรดก.
แม้ชาริแบต์จะเชี่ยชาญและมีความรู้ด้านกฎหมาย แต่เกรกอรีแห่งทัวส์พบว่าพระองค์คือหนึ่งในกษัตริย์ที่เสเพลที่สุดในยุคเมโรวินเจียนช่วงต้น พระองค์มีพระมเหสีพร้อมกันสี่คน สองในสี่เป็นพี่น้องกัน อันเป็นผลทำให้พระองค์ถูกเจอร์มานุสตัดขาดออกจากศาสนา ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการตัดขาดกษัตริย์เมโรวันเจียนออกจากศาสนา ผลคือพระองค์ถูกฝังอย่างไร้ความสง่างามที่บลาเวียคาสเตลลุม ฐานที่มั่นในตรักตาคุสอาร์โมริกานิ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ พี่น้องชายของพระองค์แบ่งราชอาณาจักรกัน ตอนแรกตกลงกันว่าจะครองปารีสร่วมกัน พระราชินีของพระองค์ที่ยังมีชีวิตอยู่ (นอกเหนือจากสี่คนดังกล่าว) ธูเดอชิลด์ ขอแต่งงานกับกุนแธรม แต่สภาที่ประชุมกันที่ปารีสในปี ค.ศ. 557 จะตีตราการแต่งงานว่าไม่เป็นไปตมามกฎหมายเนื่องจจากเป็นการร่วมประเวณีของญาติที่มีสายเลือดใกล้ชิดกัน กุนแธรมจึงตัดสินใจหาบ้านที่ปลอดภัยกว่าเดิมให้เธอ อย่างไม่เต็มใจ ในสำนัที่อาร์ลส์
มุฮัมมัด เศาะเลาห์
List of Impact World Champions
ภาษา Shastan
ภาษาแชสตา
ไซรัส อาตาบา
ไซรัส อาตาบา  เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2472 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน เป็นพระโอรสคนรองใน เจ้าหญิงฮาดัมซัลดีห์ ปาห์ลาวี กับ ฮาดี อาตาบา เขาเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ศึกษาคณะวรรณคดีเยอรมันในมหาวิทยาลัยมิวนิก ก่อนจะกลายเป็นนักกวีและมักแปลหนังสือเยอรมันเป็นภาษาเปอร์เซีย
ไซรัส ใช้ชีวิตในประเทศเยอรมนี ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2539 สิริอายุรวม 66 ปี
ขบวนการวิกิมีเดีย
ขบวนการวิกิมีเดีย  หรือ วิกิมีเดีย เป็นชุมชนทั่วโลกของผู้ร่วมให้การสนับสนุนโครงการมูลนิธิวิกิมีเดีย การเคลื่อนไหวเกิดขึ้นจากชุมชนของวิกิพีเดีย และได้ขยายไปสู่โครงการวิกิมีเดียอื่น ๆ รวมทั้งโครงการสามัญอย่างวิกิมีเดียคอมมอนส์และวิกิสนเทศ รวมทั้งอาสาพัฒนาซอฟต์แวร์ที่มีส่วนช่วยในมีเดียวิกิ อาสาสมัครเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนโดยองค์กรต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงมูลนิธิวิกิมีเดีย, คณะที่เกี่ยวข้อง, องค์กรเฉพาะกิจ และกลุ่มผู้ใช้
ชื่อ "วิกิมีเดีย" เป็นผสมคำ ของวิกิและมีเดีย ซึ่งได้รับการบัญญัติโดยนักเขียนชาวอเมริกันชื่อเชลดอน แรมพ์ตัน ในโพสต์ในรายชื่อผู้รับจดหมายภาษาอังกฤษในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2003 สามเดือนหลังจากที่วิกิพจนานุกรมกลายเป็นโครงการฐานวิกิที่สองที่จัดโดยแพลตฟอร์มของจิมมี เวลส์ และสามเดือนก่อนมูลนิธิวิกิมีเดียได้รับการประกาศและรวมเข้าด้วยกัน ซึ่ง "วิกิมีเดีย" ยังอาจหมายถึงโครงการวิกิมีเดียเช่นกัน
ชุมชนวิกิพีเดีย.
ชุมชนวิกิพีเดียเป็นชุมชนของผู้มีส่วนร่วมในสารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดีย ประกอบด้วยผู้แก้ไข (หรือผู้ร่วมให้ข้อมูล) และผู้ดูแลระบบที่รู้จักในฐานะแอดมิน ส่วนคณะอนุญาโตตุลาการเป็นคณะกรรมการของผู้แก้ไขที่รับผิดชอบในการดำเนินการเรื่องอนุญาโตตุลาการเพื่อแก้ไขปัญหาข้อพิพาทสำคัญระหว่างผู้แก้ไขสารานุกรม คณะกรรมการมีอำนาจบังคับใช้บทลงโทษที่มีผลผูกพัน และกำหนดว่าผู้ใช้ใดสามารถเข้าถึงสิทธิพิเศษ
โครงการวิกิมีเดียรวมถึง:
มูลนิธิวิกิมีเดีย.
มูลนิธิวิกิมีเดีย (WMF) เป็นองค์กรการกุศลไม่แสวงผลกำไรสัญชาติอเมริกัน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นเจ้าของชื่อโดเมน และดำเนินการเว็บไซต์ของขบวนการเป็นส่วนใหญ่ เช่น วิกิพีเดีย ซึ่งเป็นโครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต รวมทั้งวิกิมีเดียคอมมอนส์