pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราชสกุลคัคณางค์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร มีหม่อม 2 คน คือ
มีพระโอรส 3 องค์ และพระธิดา 1 พระองค์ กับ 2 องค์ รวม 6 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลศุขสวัสดิ์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช มีหม่อม 11 คน ได้แก่
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 22 องค์ พระธิดา 1 พระองค์ กับ 12 องค์ และไม่มีข้อมูล 1 องค์ รวม 37 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลทวีวงศ์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูธเรศธำรงศักดิ์ มีหม่อม 8 คน ได้แก่
มีพระโอรส 6 องค์ และพระธิดา 8 องค์ รวม 14 องค์ ได้แก่
ราชสกุลทองใหญ่ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม มีหม่อม 9 คน ได้แก่
มีพระโอรส 11 องค์ และพระธิดา 15 องค์ รวม 26 องค์ ได้แก่
ราชสกุลเกษมสันต์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ มีพระชายา 1 องค์ และหม่อม 14 คน รวม 15 องค์/คน ได้แก่
มีพระโอรส 39 องค์ พระธิดา 22 องค์ และไม่มีข้อมูล 3 องค์ รวม 64 องค์ ได้แก่
ราชสกุลกมลาศน์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นราชศักดิ์สโมสร มีหม่อม 3 คน ได้แก่
มีพระโอรส 14 องค์ และพระธิดา 13 องค์ รวม 27 องค์ ได้แก่
ราชสกุลจักรพันธุ์ ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ มีหม่อม 9 คน ได้แก่
มีพระโอรส 7 พระองค์ พระธิดา 9 พระองค์ และไม่มีข้อมูล 1 พระองค์ รวม 17 พระองค์ ได้แก่
พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย มีพระโอรส 1 องค์ คือ
ราชสกุลเกษมศรี ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ มีพระชายา 1 องค์ และหม่อม 9 คน รวม 10 องค์/คน ได้แก่
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 17 องค์ และพระธิดา 12 องค์ รวม 30 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลศรีธวัช ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนศิริธัชสังกาศ มีหม่อม 3 คน ได้แก่
มีพระโอรส 5 องค์ พระธิดา 2 องค์ และไม่มีข้อมูล 6 องค์ รวม 13 องค์ ได้แก่
ราชสกุลทองแถม ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ มีพระชายา 2 องค์ และหม่อม 8 คน รวม 10 องค์/คน ได้แก่
มีพระโอรส 7 องค์ และพระธิดา 8 องค์ รวม 15 องค์ ได้แก่
ราชสกุลชุมพล ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ มีหม่อม 6 คน ได้แก่
มีพระโอรส 11 องค์ และพระธิดา 3 องค์ รวม 14 องค์ ได้แก่
ราชสกุลเทวกุล ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ มีหม่อม 7 คน ได้แก่
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 24 องค์ และพระธิดา 23 องค์ รวม 48 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลภาณุพันธุ์ ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช มีหม่อม 7 คน ได้แก่
มีพระโอรส 8 พระองค์ กับ 1 องค์ และพระธิดา 3 พระองค์ กับ 3 องค์ รวม 15 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลสวัสดิกุล ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ มีพระชายา 1 พระองค์ กับ 1 องค์ และหม่อม 2 คน รวม 4 พระองค์/องค์/คน ได้แก่
พระราชธิดาในสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี.
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี มีพระราชสวามี 1 พระองค์ คือ
มีพระราชธิดา 1 พระองค์ และสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์ 1 พระองค์ รวม 2 พระองค์ ได้แก่
ราชสกุลจันทรทัต ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา มีหม่อม 2 คน ได้แก่
มีพระโอรส 9 องค์ และพระธิดา 4 องค์ รวม 13 องค์ ได้แก่
พระราชโอรสและพระราชธิดาในสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี.
สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี มีพระราชสวามี 1 พระองค์ คือ
มีพระราชโอรส 1 พระองค์ พระราชธิดา 1 พระองค์ และตก 1 พระองค์ รวม 3 พระองค์ ได้แก่
ราชสกุลชยางกูร ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป มีหม่อม 7 คน ได้แก่
มีพระโอรส 15 องค์ และพระธิดา 8 องค์ รวม 23 องค์ ได้แก่
ราชสกุลวรวรรณ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ มีหม่อม 13 คน ได้แก่
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 20 องค์ และพระธิดา 2 พระองค์ กับ 12 องค์ รวม 35 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลดิศกุล ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ มีหม่อม 11 คน ได้แก่
มีพระโอรส 14 องค์ และพระธิดา 23 องค์ รวม 37 องค์ ได้แก่
ราชสกุลโศภางค์ ต้นราชสกุล คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีเสาวภางค์ มีหม่อม 1 คน คือ
พระราชโอรสและพระราชธิดาในสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า.
สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า มีพระราชสวามี 1 พระองค์ คือ
มีพระราชโอรส 4 พระองค์ พระราชธิดา 4 พระองค์ และตก 2 พระองค์ รวม 10 พระองค์ ได้แก่
ราชสกุลโสณกุล ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา มีหม่อม 1 คน คือ
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 6 องค์ และพระธิดา 6 องค์ รวม 13 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลจิตรพงศ์ ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ มีหม่อม 3 คน คือ
มีพระโอรส 5 องค์ และพระธิดา 4 องค์ รวม 9 องค์ ได้แก่
ราชสกุลวัฒนวงศ์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ มีหม่อม 3 คน คือ
มีพระโอรส 4 องค์ และพระธิดา 3 องค์ รวม 7 องค์ ได้แก่
พระราชโอรสและพระราชธิดาในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง.
สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีพระราชสวามี 1 พระองค์ คือ
มีพระราชโอรส 7 พระองค์ พระราชธิดา 2 พระองค์ และตก 7 พระองค์ รวม 16 พระองค์ ได้แก่
ราชสกุลสวัสดิวัตน์ ต้นราชสกุล คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ มีพระชายา 1 พระองค์ กับ 1 องค์ และหม่อม 8 คน รวม 10 พระองค์/องค์/คน ได้แก่
มีพระโอรส 23 องค์ และพระธิดา 1 พระองค์ กับ 24 องค์ รวม 48 พระองค์/องค์ ได้แก่
ราชสกุลไชยันต์ ต้นราชสกุล คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย มีพระชายา 1 องค์ และหม่อม 4 คน รวม 5 องค์/คน ได้แก่
มีพระโอรส 1 พระองค์ กับ 4 องค์ และพระธิดา 8 องค์ รวม 13 พระองค์/องค์ ได้แก่
พระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ได้สถาปนาเป็น เจ้าต่างกรม มีพระนามกรมดังต่อไปนี้
กรีนพีซ ประเทศไทย
กรีนพีซประเทศไทย
อัครวัฒน์ ศรีณรงค์
ดร. อัครวัฒน์ ศรีณรงค์ นักเรียนทุนดนตรีคลาสสิกคนแรกในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2523 มีพี่น้อง 3 คน ทวีเวทเป็นคนที่ 1 และปัจจุบันออกอัลบั้มกับค่าย Exact GMM Grammy ในนามของ "Vietrio" พี่น้องทั้ง 3 คนของครอบครัวศรีณรงค์
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม VieTrio Love Birds (2009).
Hot Album
ประเทศไทยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศไทย เข้าร่วมการแข่งขันใน พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ครั้งที่ 13 จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ และเฉิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 6 กันยายน ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยได้เหรียญทั้งหมด 13 เหรียญ แบ่งออกเป็น 1 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง
กัญภัส ศรีณรงค์ ชยานุวัฒน์
กัญภัส ศรีณรงค์ เป็นนักเรียนทุนดนตรีคลาสสิกในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ฝึกฝนดนตรีด้วยการเริ่มเล่นเปียโนมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ต่อมาจึงเริ่มหัดเล่นไวโอลิน และเริ่มสนใจการเล่นเชลโล่อย่างจริงจังเมื่ออายุ 14 ปี เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 มีพี่น้อง 3 คน อุทัยศรีเป็นคนที่ 2 และปัจจุบันออกอัลบั้มกับค่าย Exact ในนามของ "Vietrio" พี่น้องทั้ง 3 คนของครอบครัวศรีณรงค์ ชีวิตส่วนตัวได้สมรสกับแฟนหนุ่มนักธุรกิจ "แชมป์ - นพพล ชยานุวัฒน์" เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2558 ณ โรงแรมพลาซ่า แอทธินี รอยัล เมอริเดียน หลังจากคบหาดูใจกันมานาน 5 ปี
อริยา ศรีณรงค์
อริยา ศรีณรงค์ หรือ ปุย อดีตหัวหน้าวงดุริยางค์เยาวชนไทยในอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ อริยาเกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2531 มีพี่น้อง 3 คน อริยาเป็นคนสุดท้อง มีผลงานอัลบั้มกับค่าย Exact ในนามของ "Vietrio" รวมกับเป้ และ ป่าน ชื่อ Miracle ปัจจุบันอริยาเปิดโรงเรียนสอนดนตรี"วีมุส" และสมรสกับ ภูริอาจหรืออ๋อง sound engineer ของวงบอดี้สแลม
โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ
โรคหลอดเลือดหัวใจ  หรือที่เรียกว่าโรคหลอดเลือดแดงหัวใจแข็ง  หรือ โรคหัวใจขาดเลือด  เป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุดของโรคหัวใจ และ สาเหตุของโรคหัวใจล้มเหลว. โรคนี้มีสาเหตุมาจากการสร้างคราบตะกอน  ขึ้นตามผนังด้านในของหลอดเลือดแดงของหัวใจ ทำให้หลอดเลือดแดงแคบลงและลดการไหลเวียนของเลือดไปยังหัวใจ.
เกิดจากหลอดเลือดแดงที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจแข็งตัว หรือมีไขมันไปเกาะผนังของหลอดเลือด ทำให้หลอดเลือดแดงตีบแคบลง ปริมาณเลือดแดงผ่านได้น้อย เป็นผลทำให้เกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด และหากหลอดเลือดแดงตีบแคบมากจนอุดตัน จะทำให้เกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายได้
ความเสี่ยงของหลอดเลือดแดงตีบเพิ่มขึ้นตามอายุ, การสูบบุหรี่, คอเลสเตอรอลในเลือดสูง, โรคเบาหวาน, ความดันโลหิตสูง, และพบมากในผู้ชายและผู้ที่มีญาติใกล้ชิดกับ CAD. สาเหตุอื่น ๆ ได้แก่ หลอดเลือดหัวใจหดเกร็ง , อาการกระตุกของเส้นเลือดของหัวใจ, ปกติมักจะเรียกมันว่าโรคหลอดเลือดหัวใจตีบของ Prinzmetal .
การวินิจฉัยของโรคหัวใจขาดเลือดสามารถทำได้โดยการวัดหัวใจด้วยคลื่นไฟฟ้า, การทดสอบเลือด (cardiac marker), การทดสอบความเครียดหัวใจหรือภาพรังสีหลอดเลือด . ขึ้นอยู่กับอาการและความเสี่ยง, การรักษาอาจจะใช้ยา, การขยายหลอดเลือดหัวใจด้วยบอลลูน  (ศัลยกรรมตกแต่งหลอดเลือด ) หรือการผ่าตัดบายพาสหลอดเลือดหัวใจ .
ณ ปี 2012 โรคนี้เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของการตายในโลก และเป็นสาเหตุสำคัญของการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล. มีหลักฐานที่จำกัดสำหรับการตรวจคัดกรองประชากร แต่การป้องกัน (ด้วยอาหารสุขภาพและบางครั้งยาสำหรับโรคเบาหวาน, คอเลสเตอรอลและความดันโลหิตสูง) ถูกนำมาใช้ทั้งในการป้องกันโรคหัวใจขาดเลือดและลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อน
ในขณะที่อาการและสัญญาณของโรคหลอดเลือดหัวใจแสดงออกในสภาวะที่ก้าวหน้าแล้วของโรค, บุคคลส่วนใหญ่ที่มีโรคหลอดเลือดหัวใจจะไม่แสดงหลักฐานการเป็นโรคเป็นเวลาหลายสิบปีขณะที่โรคก้าวหน้าไปก่อนที่จะเริ่มมีอาการครั้งแรก, ซึ่งมักจะเป็นโรคหัวใจแบบ "ฉับพลัน" เสียแล้ว. อาการของโรคหัวใจขาดเลือดคงที่จะรวมถึงโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ  (อาการเจ็บหน้าอกขณะออกแรง) และความอดทนกับการออกกำลังกายลดลง.
โรคหัวใจขาดเลือด (IHD) ที่ไม่เสถียรจะมีอาการเจ็บหน้าอกหรืออาการอื่นๆในขณะอยู่เฉยๆ, หรือเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบที่เลวลงอย่างรวดเร็ว. มักแตกต่างกันในผู้ป่วยแต่ละราย เช่น เจ็บกลางหน้าอกบริเวณเหนือลิ้นปี่ขึ้นมาเล็กน้อย เจ็บแบบจุกแน่น คล้ายมีอะไรมาบีบหรือกดทับไว้
อาการเจ็บมักลามไปที่คอหรือขากรรไกรหรือไหล่ซ้ายมักเป็นมากขณะออกกำลังกายหรือทำงาน เป็นอยู่นานครั้งละ 2-3 นาที อาการจะดีขึ้นถ้าได้หยุดพัก หรืออมยาขยายหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจ บางคนอาจมีอาการจุกแน่นลิ้นปี่เหมือนอาหารไม่ย่อย บางคนอาจมีอาการใจสั่น หอบเหนื่อย ร่วมด้วย
การรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจตีบตัน
ที่ได้รับนิยม มักจะใช้วิธีการผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ หรือที่รู้จักกันว่า “การทำบายพาส”
โดยแพทย์จะใช้เส้นเลือดภายในทรวงอกด้านซ้าย และเส้นเลือดแดงบริเวณแขนซ้าย หรือเส้นเลือดดำบริเวณขา ตั้งแต่ข้อเท้าด้านในจนถึงโคนขาด้านใน มาเย็บต่อเส้นเลือดเพื่อนำเลือดแดงจากเส้นเลือดแดงใหญ่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจส่วนที่ขาดเลือดโดยข้ามผ่านเส้นเลือดส่วนที่ตีบ
“กรณีแพทย์ตัดสินใจทำการผ่าตัด ส่วนใหญ่จะทำเมื่อเส้นเลือดตีบและอุดตันแล้วประมาณ 70% ขึ้นไป แต่หากมีไขมันมาเกาะโดยไม่มีหินปูน และมีอายุ 30-40 ปี อาจรักษาด้วยการทานยาอาจช่วยให้ไขมันลดลง หรือกรณีที่อุดตันเส้นเดียว ก็ทานยา หรือ ใส่ขดลวดบอลลูนได้”
สำหรับการทำผ่าตัดบายพาสโรคหลอดเลือดหัวใจตีบตันในปัจจุบัน มี 2 วิธี คือ
การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ โดยไม่ใช้เครื่องปอดและหัวใจเทียม (Off-Pump CABG) หรือ แบบ “ไม่ต้องหยุดหัวใจ”
การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ แบบต้องใช้เครื่องปอดและหัวใจเทียม (On Pump CABG) เพื่อ “หยุด” การทำงานของหัวใจทั้งหมด
เมื่อมีการตรวจโดยแน่ชัดด้วยวิธีการต่าง ๆ เช่น การตรวจโดยการเดินออกกำลังกายบนสายพานหรือโดยวิธีการใส่สายสวนหัวใจเข้าทางหลอดเลือดเลือดแดงบริเวณขาหนีบ และฉีดดูตำแหน่งการตีบตันของหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ เป็นต้น แพทย์จะประเมินภาวะความรุนแรงของโรคและเลือกวิธีการรักษาที่เหมาะสมในผู้ป่วยแต่ละราย เช่น
การปฏิบัติตัวที่ถูกต้องควบคู่ไปกับการรักษาทางยาส่วนใหญ่มักได้ผลดี แต่ในภาวะรุนแรงหรือไม่ตอบสนองต่อยา แพทย์จะพิจารณาให้การรักษาโดยการทำบอลลูนขยายหลอดเลือดหัวใจที่ตีบ หรือผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือด เพื่อให้เลือดเดินทางผ่านจุดที่อุดตัน โดยใช้เส้นเลือดที่บริเวณแขนหรือขา
การปฏิบัติตัวสำหรับผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด.
ถ้าอาการยังไม่ทุเลาลงให้อมยาใต้ลิ้นซ้ำได้อีก 1 เม็ด ห่างกัน 5 นาที แต่ไม่ควรเกิน 3 เม็ด หากอาการไม่ดีขึ้นใน 15-20 นาที ให้รีบไปพบแพทย์ได้ทันที
ผิวหนังอักเสบ
ผิวหนังอักเสบ  คือ โรคที่เกิดจากการอักเสบของผิวหนัง ซึ่งแสดงออกมาได้หลายรูปแบบ แล้วแต่ระยะของโรค
แดวู เค1
แดวู เค1  เป็นปืนเล็กสั้นที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยประเทศเกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 1977 และถูกนำมาใช้ในกองทัพเกาหลีตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1981 - ปัจจุบัน
เบอร์รี
เบอร์รี  ในทางพฤกษศาสตร์หมายถึงผลไม้ที่เนื้อและเมล็ดเกิดขึ้นจากรังไข่เดียว แต่โดยทั่วไป คำว่าเบอร์รีมักจะถูกใช้เรียกผลไม้ลูกเล็ก ๆ กลม ๆ หรือเหลี่ยม ๆ สีสันสดใส มีรสเปรี้ยวหรือหวาน เช่น สตรอเบอร์รี บลูเบอร์รี แรสเบอร์รี ฯลฯ เสียมากกว่า
เบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์.
เบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์หรือ "เบอร์รีแท้" (true berry) คือผลไม้มีเนื้อที่พบได้ทั่วไปมากที่สุด เมล็ดของผลไม้ชนิดนี้จะติดอยู่กับเนื้อของรังไข่ ผลไม้ที่จัดเป็นเบอร์รีแท้ได้แก่ มะเขือเทศ องุ่น ลิ้นจี่ อาโวคาโด ฝรั่ง พริกหยวก กล้วย เป็นต้น สำหรับสตรอเบอร์รีไม่จัดว่าเป็นเบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์
นวัตกรรม หมายถึงการทำงานสิ่งต่าง ๆ ด้วยวิธีใหม่ ๆ และยังอาจหมายถึงการเปลี่ยนแปลงทางความคิด การผลิต กระบวนการ หรือองค์กร ไม่ว่าการเปลี่ยนนั้นจะเกิดขึ้นจากการปฏิวัติ การเปลี่ยนอย่างถอนรากถอนโคน หรือการพัฒนาต่อยอด ทั้งนี้ มักมีการแยกแยะความแตกต่างอย่างชัดเจน ระหว่างการประดิษฐ์คิดค้น ความคิดริเริ่ม และนวัตกรรม อันหมายถึงความคิดริเริ่มที่นำมาประยุกต์ใช้อย่างสัมฤทธิ์ผล (Mckeown, 2008) และในหลายสาขา เชื่อกันว่าการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเป็นนวัตกรรมได้นั้น จะต้องมีความแปลกใหม่อย่างเห็นได้ชัด และไม่เป็นแค่เพียงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เป็นต้นว่า ในด้านศิลปะ เศรษฐศาสตร์ เศรษฐกิจ และนโยบายของรัฐ ในเชิงเศรษฐศาสตร์นั้น การเปลี่ยนแปลงนั้นจะต้องเพิ่มมูลค่า มูลค่าของลูกค้า หรือมูลค่าของผู้ผลิต เป้าหมายของนวัตกรรมคือการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวก เพื่อทำให้สิ่งต่าง ๆ เกิดเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น นวัตกรรมก่อให้ได้ผลิตผลเพิ่มขึ้น และเป็นที่มาสำคัญของความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ
นวัตกรรมเป็นหัวข้อหลักในการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ ธุรกิจ เทคโนโลยี สังคมศาสตร์ และวิศวกรรม และหากพูดกันแบบภาษาชาวบ้านแล้ว คำว่า 'นวัตกรรม' มักจะหมายถึงผลลัพธ์ของกระบวนการ และในฐานะที่นวัตกรรมมักจะได้รับการยกย่องว่าเป็นกลไกสำคัญในการผลักดันเศรษฐกิจ ปัจจัยที่นำไปสู่นวัตกรรม มักได้รับความสำคัญจากผู้ออกนโยบายว่าเป็นเรื่องวิกฤติ
ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงในการนำนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในสาขาใดสาขาหนึ่ง มักจะเรียกว่าเป็นผู้บุกเบิกในสาขานั้น ไม่ว่าจะเป็นในนามบุคคล หรือองค์กร
2008 TC3 (ชื่อรหัสชั่วคราวตามโครงการสำรวจท้องฟ้าคาทาลินา ว่า 8TA9D69) เป็นอุกกาบาตที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 2 - 5 เมตร (6.6 - 16 ฟุต) ที่เข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลา 2:46 น. ตามเวลามาตรฐาน (หรือเวลา 5:46 น. ตามเวลาท้องถิ่นประเทศซูดาน) และเผาไหม้กลายเป็นจุณก่อนจะตกลงกระทบพื้น
ผู้ค้นพบอุกกาบาตนี้คือเจ้าหน้าที่สังเกตการณ์ประจำศูนย์สำรวจท้องฟ้าคาทาลินา (Catalina Sky Survey : CSS) ด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 1.564 เมตร ที่ภูเขาเลมมอน ทางตอนเหนือของทัคสัน รัฐอริโซนา สหรัฐอเมริกา ประมาณ 1 วันก่อนการเข้าชน อุกกาบาตมีขนาดเล็กมากและมีสีดำมืด ทำให้สังเกตเห็นได้ยาก
อุกกาบาตนี้มีความสำคัญเนื่องจากเป็นวัตถุท้องฟ้าชนิดแรกที่มีการพบเห็นก่อนจะเข้ามาถึงโลก ระบบตรวจจับในการป้องกันทางอวกาศทั้งหมดรายงานการสังเกตการณ์พบ คำนวณวงโคจร และคาดการณ์การชนของอุกกาบาต มีการแจ้งเตือนผู้เกี่ยวข้องทั้งผู้เชี่ยวชาญและอาสาสมัครสังเกตการณ์ในการเฝ้าติดตามการเคลื่อนที่ มีรายงานทางดาราศาสตร์กว่า 570 ชิ้นและภาพถ่ายอีกเป็นจำนวนมากที่ส่งเข้ามายังศูนย์ดาวเคราะห์ขนาดเล็ก (Minor Planet Center) ภายในเวลาไม่ถึง 19 ชั่วโมง CLOMON 2 semi-automatic monitoring system แห่งมหาวิทยาลัยปิซา เป็นผู้ทำนายการชนกับโลก พร้อมกันกับ Sentry system ของ Jet Propulsion Laboratory การสังเกตการณ์สเปคตรัมดำเนินการโดยเหล่านักดาราศาสตร์ที่ La Palma หมู่เกาะคานารี โดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล
The Birthday ~Ti Amo~
กลิทเทอร์/เฟทด์
กลิตเตอร์ / เฟทเท็ต
กลิตเตอร์ / เฟทเท็ต์
กลิตเตอร์ / เฟทเท็9
โอลิมปิก 1996
จานฟรังโก้ โซล่า
จิอานฟรังโก้ โซล่า
อักษรปัลลวะ
อักษรปัลลวะ เป็นอักษรสระประกอบในตระกูลอักษรพราหมี ซึ่งพัฒนาขึ้นในตอนใต้ของอินเดียช่วงที่ราชวงศ์ปัลลวะมีอำนาจประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 ซึ่งการกำเนิดขึ้นของอักษรครันถะในอินเดีย และอักษรต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อักษรบาหลี, อักษรชวา, อักษรกวิ, อักษรไบบายิน, อักษรมอญ, อักษรพม่า, อักษรเขมร, อักษรล้านนา, อักษรไทย, อักษรลาว และ อักษรไทลื้อ รวมทั้งอักษรสิงหล ในศรีลังกา ทั้งหมดได้รับอิทธิพลในทางตรงหรือทางอ้อม มาจากอักษรกทัมพะ-ปัลลวะ
ร่างข้อเสนอรหัสยูนิโคดของอักษรปัลลวะได้รับการยอมรับในปี 2561
รูปแบบของอักษรในตารางนำมาจากตัวอย่างจารึกในพุทธศตวรรษที่ 12 (* หมายถึง อักษรนั้นไม่ทราบเสียงอ่านที่แน่ชัด เนื่องจากมีหลักฐานปรากฏอยู่น้อยในบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
พยัญชนะแต่ละตัวจะตามด้วยเสียง อา /a/ ซึ่งจะออกเป็นเสียงนี้เมื่อไม่ได้ตามด้วยสระ ถ้าอักษรสองตัวเขียนตามกันโดยไม่มีสระคั่น อักษรตัวที่สองจะเขียนเป็นแบบลดรูปและซ้อนอยู่ใต้อักษรตัวแรก
อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ.
ระหว่างการปกครองของราชวงศ์ปัลลวะ นักบวช, พระ, วิญญูชนและพ่อค้าวาณิช ได้นำอักษรไปเผยแพร่ยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ราชวงศ์ปัลลวะพัฒนาอักษรปัลลวะโดยมีพื้นฐานมาจากอักษรทมิฬ-พราหมี ลักษณะของอักษรที่พัฒนาขึ้นทำให้สามารถถ่ายทอดเสียงพยัญชนะได้ตรงและครบถ้วน อักษรที่คล้ายคลึงกับอักษรปัลลวะพบได้ในระบบการเขียนของ ราชวงศ์จาลุกยะ, ราชวงศ์กทัมพะ, เมืองเวงคี ในสมัยของราชวงศ์ อานธรอิกษวากุ
รูปแบบของอักษรพราหมีถูกนำมาปรับปรุงจนมีความแตกต่างกันเล็กน้อยใน อักษรของราชวงศ์โจฬะ, ราชวงศ์ปัณฑยะ และ ราชวงศ์เจระ อักษรปัลลวะเป็นกระบวนการพัฒนาจากอักษรพราหมีแรกสุดที่สำคัญในอินเดีย มีความระมัดระวังในการรวมเส้นโค้งและมุมเหลี่ยมและเพิ่มเติมรูปแบบของตัวอักษร ซึ่งเหมาะสำหรับจารึกเรื่องทั่วไปและเรื่องศาสนา
อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ พัฒนาต่อมาเป็นรูปแบบเบื้องต้นของอักษรกันนาดา และอักษรเตลูกู ซึ่งตัวอักษรมีความโค้งมนขึ้นและเขียนเชื่อมต่อเนื่องกัน เนื่องจากนำไปใช้จารบนใบปาล์มและเขียนบนกระดาษ
อักษรปัลลวะเป็นอักษรชนิดแรกที่แพร่เข้ามาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเป็นอักษรต้นแบบของอักษรมอญโบราณ อักษรขอมโบราณ และอักษรกวิ ซึ่งอักษรทั้งสามเป็นอักษรต้นแบบให้กับอักษรเกือบทั้งหมดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวลาต่อมา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2349 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2420) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายกลาง เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 44 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยระนาด เมื่อวันเสาร์ เดือน 3 แรม 12 ค่ำ ปีฉลู สัปตศก จ.ศ. 1167 ตรงกับวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2349) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น “กรมหลวงเทเวศร์วัชรินทร์” ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ เลื่อนขึ้นเป็น “กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์“ ทรงกำกับกรมช่างทองมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงกำกับศาลฎีกา ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นเวลา 3 ปีเศษ ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2412 ต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปุก พระเชษฐภคินีต่างพระมารดา ตราบจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันอังคาร เดือน 4 ขึ้น 8 ค่ำ ปีชวด อัฐศก จ.ศ. 1238 ตรงกับวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2420) สิริพระชันษา 71 ปี
พระองค์เป็นต้นราชสกุล วัชรีวงศ์ มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (; ; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1773 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 2393) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส (King of the French) ตั้งแต่ ค.ศ. 1830 ถึง ค.ศ. 1848 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของฝรั่งเศส
เมื่อครั้งทรงดำรงพระอิสรยศเป็นดยุกแห่งชาทร์ พระองค์ทรงมีชื่อเสียงโด่งดังในพระองค์เองในการบัญชาการกองกำลังทหารในช่วงสงครามการปฏิวัติและได้รับเลื่อนตำแหน่งยศเป็นพลโท เมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา แต่พระองค์ทรงแตกหักกับสาธารณรัฐอย่างรุนแรงเกี่ยวกับการตัดสินใจประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระองค์ทรงลี้ภัยไปยังสวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1793 ภายหลังจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศส พระบิดาของพระองค์ หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง(ฟีลิป เอกาลีเต) ได้ตกเป็นที่ต้องสงสัยและถูกประหารชีวิตในช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
หลุยส์-ฟีลิปทรงถูกเนรเทศออกนอกประเทศเป็นเวลา 21 ปี จนกระทั่งราชวงศ์ราชวงศ์บูร์บงได้รับการฟื้นฟู พระองค์ได้รับการประกาศแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1830 ภายหลังจากพระราชภาดาที่ห้าของพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงถูกบีบบังคับให้สละราชบังลังก์โดยการปฏฺิวัติเดือนกรกฎาคม รัชสมัยของหลุยส์-ฟีลิปเป็นที่รู้จักกันคือราชาธิปไตยเดือนกรกฏาคมและถูกครอบงำโดยเหล่านักอุตสาหกรรมและนายธนาคารผู้มั่งคั่งร่ำรวย พระองค์ทรงปฏิบัติตามนโยบายอนุรักษ์นิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อยู่ภายใต้อิทธิพลของรัฐบุรุษฝรั่งเศส ฟร็องซัว กีโซ ระหว่างช่วงเวลาของปี ค.ศ. 1840 - ค.ศ. 1848 พระองค์ยังส่งเสริมในการผูกสัถวไมตรีกับบริเตนใหญ่และสนับสนุนการขยายอาณานิคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ การพิชิตแอลจีเรียของฝรั่งเศส ความนิยมชมชอบของพระองค์ได้จางหายไป เมื่อสภาวะเศรษฐกิจในฝรั่งเศสได้ทรุดโทรมใน ค.ศ. 1847 และพระองค์ทรงถูกบีบบังคับให้สละราชบังลังก์ภายหลังจากการปะทุของการปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848
พระองค์ทรงเสด็จลี้ภัยไปยังสหราชอาณาจักรและอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดพระชนม์ที่เหลืออยู่ของพระองค์ เหล่าผู้สนับสนุนของพระองค์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ออร์เลอ็องนิสต์ ส่วนเลชีตีมีสต์ที่ให้การสนับสนุนแก่เชื้อสายหลักของราชวงศ์บูร์บงและโบนาปาร์ติสท์ที่ให้การสนับสนุนแก่ราชวงศ์โบนาปาร์ต ซึ่งรวมทั้งนโปเลียนที่ 1 และนโปเลียนที่ 3
พระองค์พระราชสมภพ ณ พระราชวังหลวง กรุงปารีส เป็นพระโอรสในหลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง กับ หลุยส์ มารี อเดเลดเดอบูร์บอง ซึ่งพระนางเองก็ทรงเป็นราชนิกุลสายราชวงศ์บูร์บง พระองค์มีพระอิสรยศเป็นเจ้าชายสืบสายพระโลหิต (Prince du sang) และเป็นหนึ่งในพระโอรสพระธิดาทั้ง 3 พระองค์แห่งราชวงศ์ออร์เลอองส์
สมเด็จกรมพระราชวังบวรสถานภิมุข
กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์
ต้นไม้กินคน
ต้นไม้กินคน มีความหมายถึงพืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่จนสามารถกินมนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่อื่นๆได้ ในปัจจุบันยังไม่พบพืชลักษณะนี้อยู่จริง แต่ก็มีบันทึกที่ไม่สามารถยืนยันได้ที่ระบุถึงอยู่พืชเหล่านี้อยู่
ในปัจจุบัน พืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดก็คือ "Nepenthes rajah" ซึ่งสามารถจับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินได้
ต้นไม้แห่งมาดากัสการ์.
เรื่องของต้นไม้กินคนที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายนั้นมีที่มาจากเรื่ิองที่แต่งให้หนังสือพิมพ์ นิวยอร์คเวิลด์ ของ เอ็ดมัน สเปนเซอร์ ในบทความมีจดหมายที่ตีพิมพ์ จากผู้ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นนักสำรวจชาวเยอรมัน ชื่อ คาร์ล ลิช "Karl Liche" (หรือ Carl Liche ) ได้รายงานการพบเห็นการบูชายันต์ของชนเผ่า Mkodo แห่งมาดากัสการ์โดยบังเอิญ และเหตุการณ์นี้ได้ถูกหนังสือพิมพ์ต่างๆ หยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็น รวมถึงหนังสือพิมพ์เซาท์ออสเตรเลียรีจิสเตอร์ ฉบับวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2417 ซึ่งทำให้เรื่องราวนี้ได้แพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง
"The slender delicate palpi, with the fury of starved serpents, quivered a moment over her head, then as if instinct with demoniac intelligence fastened upon her in sudden coils round and round her neck and arms; then while her awful screams and yet more awful laughter rose wildly to be instantly strangled down again into a gurgling moan, the tendrils one after another, like great green serpents, with brutal energy and infernal rapidity, rose, retracted themselves, and wrapped her about in fold after fold, ever tightening with cruel swiftness and savage tenacity of anacondas fastening upon their prey."
เรื่องราวของต้นไม้กินคนแห่งมาดากัสการ์นี้ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งในพ.ศ. 2467 โดยอดีตผู้ว่าการรัฐมิชิแกน "Chase Osborn" ได้ประพันธ์หนังสือเรื่อง "Madagascar, Land of the Man-eating Tree". ซึ่งอ้างถึงเรื่องของ Liche และระบุว่าชนพื้นเมืองและมิชชันนารีล้วนรู้จักต้นไม้ชนิดนี้
ในหนังสือ "Salamanders and other Wonders", พ.ศ. 2498 นักประพันธ์วิทยาศาสตร์ "Willy Ley" ได้ระบุว่าทั้งเผ่า Mkodo และต้นไม้กินคนนี้ไม่มีอยู่จริง
กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ
กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ  เป็นกลุ่มของภาษาที่มีความใกล้เคียงกัน 4 ภาษา ที่ใช้พูดทางตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย ซึ่งภาษาเหล่านี้ต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิก กลุ่มผู้พูดภาษาเซมิติกที่ไม่ได้อพยพขึ้นเหนือได้เกิดการพัฒนาของกลุ่มภาษาใหม่ที่เรียกว่าเซมิติกตะวันตกเฉียงใต้ ภาษาในกลุ่มนี้ ได้แก่ ภาษาซาบาเอียน ภาษามินาเอีย ภาษากวาตาบาเนีย และภาษาฮาดรามัวติก กลุ่มนี้จัดเป็นสาขาตะวันตกของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้
ภาษาในกลุ่มนี้มีระบบการเขียนเป็นของตนเองคืออักษรอาระเบียใต้ ต่อมาได้พัฒนาไปเป็นอักษรเอธิโอปิก มีจุดกำเนิดเช่นเดียวกับอักษรของกลุ่มภาษาเซมิติกอื่นๆ การเข้ามาของศาสนาอิสลามทำให้ภาษาอาหรับคลาสสิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาเหล่านี้ ปัจจุบันเหลือเพียงข้อความโบราณและจารึกบางส่วนและยังมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับท้องถิ่นในบริเวณนั้นเช่นเดียวกับการที่ภาษาคอปติกมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับอียิปต์
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก  เป็นหนึ่งในกลุ่มย่อยของภาษากลุ่มเซมิติกโบราณที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ผู้ประดิษฐ์คำนี้คนแรกคือ Fritz Hommel ใน ค.ศ. 1883
การจัดกลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจาก Robert Hetzron และ John Huehnergard ผู้เชี่ยวชาญด้านกลุ่มภาษาเซมิติกที่แบ่งตระกูลภาษาเซมิติกเป็นสองสาขา: ตะวันอออกและตะวันตก
กลุ่มตะวันออกประกอบด้วยภาษาเอ็บลาไอต์ และภาษาอัคคาเดีย ส่วนกลุ่มตะวันตกเป็นกลุ่มใหญ่ของกลุ่มภาษาเซมิติก ประกอบด้วยกลุ่มย่อยได้แก่ กลุ่มเอธิโฮปิก กลุ่มอาระเบียใต้ ภาษาอาหรับ และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (ภาษายูการิติก ภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิก) กลุ่มภาษาเอธิโอปิกและอาระเบียใต้ มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก บางครั้งรวมกันเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ การจัดตำแหน่งของภาษาอาหรับภายในกลุ่มเซมิติกยังสับสน บางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเซมิติกใต้ บางครั้งรวมกับกลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้  เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติก นอกเหนือจากกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก (เช่นภาษาอัคคาเดีย) และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก (เช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอราเมอิก ภาษาฮีบรู)
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้แบ่งได้อีกเป็นสองสาขาหลัก คือกลุ่มภาษาอาระเบียใต้ที่ใช้พูดทางชายฝั่งตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย และกลุ่มภาษาเอธิโอปิกที่พบตามฝั่งทะเลแดงด้านจะงอยของทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะในเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบัน ภาษาหลักในเอริเทรียเช่น ภาษาทีกรินยา ภาษาติเกร เป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกเหนือ ในขณะที่ภาษาอัมฮาราที่เป็นภาษาหลักในเอธิโอเปียเป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกใต้