pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปี พ.ศ. 2554 บิลลี่ โอแกน กับมารับเล่นภาพยนตร์อีกครั้งหลังจากห่างหายจากการแสดงภาพยนตร์ไปเป็นเวลาหลายปี กับบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "รัก" เดิมมีกำหนดฉายปลายปี พ.ศ. 2553 แต่มีการเลื่อนกำหนดฉายเป็นต้นปี พ.ศ. 2554
นอกจากจะกลับมารับงานแสดงแล้ว บิลลี่ โอแกน มีกำหนดการแต่งงานรอบ 2 กับสาวนอกวงการในเดือน มกราคม พ.ศ. 2554
ตุลาคม พ.ศ. 2554 บิลลี่ โอแกน ออกซิงเกิลใหม่ ชื่อเพลง "เธอมีชู้" โดยอัลบั้มใหม่จะไม่ผลิตเป็นซีดี แต่จะให้จำหน่ายผ่านการดาวน์โหลด
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 บิลลี่ โอแกน ได้ออกซิงเกิลเพลง "วันแห่งความรัก" โดยมีศิลปินรับเชิญร่วมร้องด้วยคือ วิยะดา โกมารกุล ณ นคร และปล่อยให้ดาวน์โหลดฟรี เนื่องในโอกาสวันแห่งความรัก 14 กุมภาพันธ์
ปี พ.ศ. 2557 บิลลี่ โอแกน กลับมารับงานพิธีกรอีกครั้ง ในรายการ "ณ. จุดนี้" ทาง "ไบรท์ทีวี" ของบริษัท ไบรท์ ทีวี จำกัด ดิจิตอลทีวี ช่อง 20 รายการเจาะประเด็นดังของสังคม ทุกคืนวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 20:20 น. ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2557 จนถึงเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2557 เป็นวันที่ บิลลี่ โอแกน ทำหน้าที่พิธีกรรายการ ณ. จุดนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนมีการเปลี่ยนพิธีกรดำเนินรายการ
ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำพิพากษาให้บิลลี่ โอแกน เป็นบุคคลล้มละลาย เนื่องจากการดำเนินธุรกรรมด้านอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งประสบกับภาวะขาดทุนต่อเนื่องโดยที่ไม่สามารถผ่อนชำระหนี้ส่วนต่างอันเกิดจากดอกเบี้ยธนาคารได้ตามที่ได้ประมาณการไว้ โดยมีประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 23 ตุลาคม ปีเดียวกัน แต่เจ้าตัวก็ประกาศว่าไม่ท้อ และจะได้ออกซิงเกิลใหม่ ชื่อ "ล้มละลาย" บอกเล่าชีวิตช่วงนี้ของตนเองด้วย
ปี 2558 ได้จัดรายการวิทยุแบบออนไลน์ ในรายการชื่อ "รอบจักรวาล" ช่อง "บิลลี่ เรดิโอ" ทาง 10GB Radio ออกอากาศทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ เวลา 21.00 น. ถึง 22.00 น. เนื้อหารายการเป็นการพูดคุยถึงเหตุการณ์ทั่วไปในปัจจุบัน
9 กรกฎาคม 2563 บิลลี่ โอแกน เปิดตัวอัลบั้มใหม่ Billyoldskool สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 11 ของ บิลลี่ โอแกน จำหน่ายในรูปแบบซีดีและรูปแบบดิจิตอล โดยจัดจำหน่ายผ่านทางเพจเฟสบุ๊คของ บิลลี่ โอแกน สไตล์เพลงในรูปแบบร๊อคที่แฟนเพลงคุ้นเคย
บิลลี่คบหาและสมรสกับสิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ นักแสดงและนักร้องชาวไทย หลังจากที่ทั้งคู่เคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "รักซึมลึก" และแสดงคู่กันมาอีก 7 เรื่องจนเกิดความรัก ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ นนลนีย์ โอแกน ภายหลังทั้งคู่แยกทางกัน
บิลลี่แต่งงานครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2554 กับ นันนภัส ไทยประเสริฐ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน (แอร์โฮสเตส) ทั้งสองไม่มีบุตรด้วยกัน
คิระ อิซุรุ
อุราฮาระ คิสึเกะ
สมเด็จพระเจ้าอัลเบิร์ตที่ 2 แห่งฮาบส์บูร์ก
สมเด็จพระเจ้าอัลเบิร์ตที่ 2 แห่งฮับส์บูร์ก
นีงากิ ริสะ
สมเด็จพระเจ้าอัลเบิร์ชท์ที่ 2 แห่งฮับส์บูร์ก
จักรพรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2
วอลิสและฟูตูนา
วอลิสและฟูตูนา (; ; ภาษาฟากาอูเวอาและภาษาฟูตูนา: Uvea mo Futuna) หรือชื่อทางการว่า ดินแดนหมู่เกาะวอลิสและฟูตูนา  เป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ทั้งหมด 264 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 2 หมู่เกาะคือ
หมู่เกาะเหล่านี้ตั้งอยู่ในตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างประเทศฟีจีกับประเทศซามัว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 มีฐานะเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส (overseas collectivity) โดยระหว่างปี พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2546 วอลิสและฟูตูนามีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล (overseas territory) ดินแดนนี้ยังเป็นที่ตั้งของอาณาจักรถึง 3 กษัตริย์ 3 อาณาจักร คือ
ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์
ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์  เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกแบบแรกของกองทัพอากาศ กองทัพเรือ และนาวิกโยธิน สหรัฐฯ ที-33 เป็นเครื่องที่พัฒนามาจากเจ๊ตขับไล่ที่นั่งเดียวแบบล็อกฮีด เอฟ-80 ชู้ทติ้งสตาร์ ซึ่งเป็นเจ๊ตขับไล่แบบแรกของกองทัพอากาศสหรัฐฯ
ที-33 บินเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1948 กองทัพอากาศไทยได้รับ ที-33 รุ่นแรกเมื่อ ปี ค.ศ. 1955 และเป็นเครื่องบินเจ๊ตแบบแรกของกองทัพอากาศไทย
รายละเอียด ที-33 ชู้ทติ้ง สตาร์.
หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
ดินแดนหมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  หรือโดยย่อว่า หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  เป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย มีพื้นที่เพียง 14 ตารางกิโลเมตร เป็นดินแดนส่วนนอกของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ระหว่างประเทศออสเตรเลียกับประเทศศรีลังกา ใกล้กับเกาะสุมาตราของประเทศอินโดนีเซีย จัดอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเขตซีกโลกใต้ เดิมดินแดนแห่งนี้มีชื่อว่า หมู่เกาะโคโคส หรือ หมู่เกาะคีลิง แต่หลังถูกรวมเข้ากับประเทศออสเตรเลียเมื่อ ค.ศ. 1955 ดินแดนแห่งนี้จึงถูกเรียกด้วยทั้งสองชื่อตั้งแต่นั้น
ดินแดนประกอบไปด้วยอะทอลล์ 2 แห่ง และเกาะปะการัง 27 แห่ง ในจำนวนนี้มีเพียงสองเกาะเท่านั้นที่มีคนอาศัย คือเกาะเวสต์และเกาะโฮม มีประชากรราว 600 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมลายูโคโคส นับถือศาสนาอิสลาม และใช้ภาษามลายูถิ่นเป็นภาษาแม่
เกาะคริสต์มาส
ดินแดนเกาะคริสต์มาส (, , ) หรือโดยย่อว่า เกาะคริสต์มาส (, , ) เป็นเกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย มีพื้นที่เพียง 135 ตารางกิโลเมตร เป็นดินแดนส่วนนอกของประเทศออสเตรเลีย อยู่ห่างจากเพิร์ท รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 2,360 กิโลเมตร และห่างจากกรุงจาการ์ตาของประเทศอินโดนีเซียไปทางใต้ 500 กิโลเมตร
การสำรวจสำมะโนครัวประชากรบนเกาะเมื่อ ค.ศ. 2016 มีประชากรทั้งหมด 1,843 คน โดยมากตั้งถิ่นฐานบริเวณตอนเหนือของเกาะ มีนิคมใหญ่สุดคือฟลายอิงฟิชโคฟ (หรือเดอะเซตเทิลเมนต์) ประชากรราวสองในสามเป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนหรือชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน แต่ในการสำรวจสำมะโนครัวประชากรครั้งล่าสุดพบว่ามีเพียงร้อยละ 21.2 เท่านั้น รองลงมาเป็นชาวมลายูและชาวออสเตรเลียเชื้อสายยุโรป ส่วนประชากรกลุ่มย่อยได้แก่ ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย และชาวยูเรเชีย ภาษาหลักที่ใช้คือภาษาอังกฤษ จีน และมลายู ส่วนศาสนาหลักบนเกาะคือศาสนาอิสลามและศาสนาพุทธ ประชากรจำนวนไม่น้อยนับถือศาสนาแต่ไม่ได้ระบุชื่อศาสนาที่นับถือ
ชาวยุโรปคนแรกที่พบเกาะแห่งนี้คือริชาร์ด โรว์ (Richard Rowe) จากเรือ "ทอมัส" เมื่อ ค.ศ. 1615 ส่วนชื่อเกาะคริสต์มาส ตั้งตามวันคริสตสมภพคือวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1643 โดยเรือเอกวิลเลียม ไมนอส์ (William Mynors) แต่เพิ่งมีมนุษย์โยกย้ายเข้าไปตั้งถิ่นฐานช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ เกาะตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกมนุษย์รบกวนน้อยมาก ทำให้เกาะแห่งนี้มีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นทั้งพืชและสัตว์อย่างหลากหลาย เป็นที่สนใจแก่นักวิทยาศาสตร์และนักธรรมชาติวิทยา พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะหรือร้อยละ 63 เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเกาะคริสต์มาสมีพื้นที่ครอบคลุมป่ามรสุมใหญ่ของเกาะ
ชาวยุโรปมาเยือนครั้งแรก.
ริชาร์ด โรว์ (Richard Rowe) จากเรือ "ทอมัส" เป็นชาวยุโรปคนแรกที่พบเกาะแห่งนี้เมื่อ ค.ศ. 1615 ต่อมาเรือเอกวิลเลียม ไมนอส์ (William Mynors) จากเรือ "รอยัลแมรี" ของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตนตั้งชื่อเกาะขณะแล่นผ่านเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1643 ตั้งตามวันคริสตสมภพ เกาะคริสต์มาสปรากฏอยู่ในแผนที่การเดินเรือของอังกฤษและดัชต์ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมา ปีเตอร์ โคส (Pieter Goos) นักทำแผนที่ชาวดัตช์ได้ทำแผนที่ฉบับหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1666 โดยระบุชื่อเกาะแห่งนี้ว่า "โมนี" (Mony, Moni) ซึ่งไม่ทราบที่มาหรือความหมายของชื่อ
วิลเลียม แดมเพียร์ (William Dampier) นักเดินเรือชาวอังกฤษจากเรือ "ซิกเน็ต" (Cygnet) จัดทำบันทึกการเดินเรือสำรวจรอบ ๆ เกาะครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1688 เขาบันทึกว่าไม่มีมนุษย์ตั้งถิ่นฐาน เขาจัดทำบัญชีสิ่งที่พบบนเกาะในหนังสือชื่อ "วอยอิจส์" (Voyages) แดมเพียร์พยายามเดินเรือจากนิวฮอลแลนด์ไปยังหมู่เกาะโคโคสด้วยความยากลำบาก ก่อนที่เรือของเขาจะถูกพัดออกนอกเส้นทางแล้วไปถึงเกาะคริสต์มาสในอีก 28 วันต่อมา เขาเทียบฝั่งที่เดลส์ ซึ่งเป็นชายฝั่งตะวันตกของเกาะ เขาและลูกเรืออีกสองคนจึงกลายเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เหยียบย่างบนเกาะคริสต์มาส
เรือเอกแดเนียล บีกแมน (Daniel Beeckman) จากเรือ "อีเกิล" (Eagle) แล่นผ่านเกาะแห่งนี้เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1714 เขาได้บันทึกข้อความไว้ลงในหนังสือเมื่อ ค.ศ. 1718 ชื่อ "การเดินทางไปกลับเกาะบอร์เนียวในอินเดียตะวันออก" (A Voyage to and from the Island of Borneo, in the East-Indies)
การสำรวจและถูกผนวก.
มีความพยายามในการสำรวจเกาะครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1857 โดยทีมงานจากเรือ "อะมิทิสต์" (Amethyst) ด้วยพยายามขึ้นไปยังจุดสูงสุดของเกาะ แต่ทว่าไม่ประสบผลสำเร็จ
ค.ศ. 1886 เรือเอกจอห์น เมเคลียร์ (John Maclear) จากเรือ "เฮชเอ็มเอส ฟลายอิงฟิช" (HMS Flying Fish) พบเกาะและจอดเทียบท่าที่อ่าวที่เขาตั้งชื่อให้ว่าฟลายอิงฟิชโคฟ (หรืออ่าวปลานกกระจอก) ตามชื่อเรือของตน พวกเขาจัดงานเลี้ยงฉลองเล็ก ๆ และเก็บตัวอย่างพืชและสัตว์ไปจำนวนหนึ่ง ปีถัดมาเพเลม อัลดริช (Pelham Aldrich) จากเรือ "เฮชเอ็มเอส อีเกเรีย" (HMS Egeria) ขึ้นมาบนเกาะเป็นเวลา 10 วัน โดยมี โจเซฟ แจ็กสัน ลิสเตอร์ นักสะสมสิ่งของเกี่ยวกับชีววิทยาและแร่วิทยาเดินทางเข้าไปด้วย
บรรดาหินที่ถูกส่งให้จอห์น เมอร์เรย์ตรวจสอบ แล้วพบว่าหินเหล่านี้เป็นฟอสเฟตบริสุทธิ์ จากการค้นพบนี้เองทำให้เกาะคริสต์มาสถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1888
หลังถูกผนวกได้ไม่นาน ก็มีการตั้งนิคมขนาดน้อยย่านฟลายอิงฟิชโคฟโดยจอร์จ คลูนีส์-รอสส์ (George Clunies-Ross) เจ้าของหมู่เกาะโคโคสซึ่งอยู่ห่างออกไป 900 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้สำหรับเก็บผลิตภัณฑ์ไม้แปรรูปสำหรับอุตสาหกรรมในหมู่เกาะโคโคส
ค.ศ. 1897 ชาลส์ วิลเลียม แอนดริวส์ (Charles W. Andrews) เข้ามายังเกาะคริสต์มาสเพื่อทำการวิจัยประวัติศาสตร์ธรรมชาติบนเกาะในนามของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสหราชอาณาจักร
ค.ศ. 1899 เริ่มมีการขุดเหมืองฟอสเฟตครั้งแรกบนเกาะ โดยใช้แรงงานจากสิงคโปร์ มลายา และจีน จอห์น เดวิส เมอร์เรย์ (John Davis Murray) วิศวกรเครื่องกลที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ถูกส่งเข้าไปควบคุมงานในนามของบริษัทเหมืองฟอสเฟตและการขนส่ง (Phosphate Mining and Shipping Company) จนได้สมญาว่า "ราชาเกาะคริสต์มาส" กระทั่ง ค.ศ. 1910 เขาแต่งงานและกลับไปตั้งรกรากในลอนดอน
เกาะคริสต์มาสถูกปกครองร่วมกันระหว่างคณะกรรมาธิการฟอสเฟตสหราชอาณาจักร และเจ้าพนักงานจากสำนักงานอาณานิคมสหราชอาณาจักรแห่งอาณานิคมช่องแคบ ต่อมาได้โอนเป็นอาณานิคมสิงคโปร์ ตามลำดับ มีแรงงานจีนหลายคนเข้ามาทำงานบนเกาะและยังอาศัยมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ใน ค.ศ. 1922 นักวิทยาศาสตร์สังเกตสุริยุปราคาบนเกาะ เพื่อทดสอบทฤษฎีสัมพันธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ญี่ปุ่นรุกราน.
สงครามโลกครั้งที่สองแผ่ขยายมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 เกาะคริสต์มาสได้กลายเป็นเป้าหมายที่จักรวรรดิญี่ปุ่นต้องการยึดครอง เพราะเกาะเต็มไปด้วยฟอสเฟต พลปืนจากกองทัพเรือสหราชอาณาจักร พร้อมนายทหารชั้นประทวน 4 นาย และทหารอินเดีย 27 นายเข้าประจำการในพื้นที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเริ่มโจมตีครั้งแรกด้วย "เรือดำน้ำไอ-159" ยิงตอร์ปิโดใส่เรือขนส่งสินค้าของนอร์เวย์ชื่อ "เอดส์โวลด์" (Eidsvold) เรือสูญเสียการควบคุมแล้วจึงล่มบริเวณหาดเวสต์ไวท์ หลังจากนั้นจึงเริ่มมีการโยกย้ายคนงานทั้งยุโรปและเอเชียบนเกาะไปเมืองเพิร์ทออกจากพื้นที่สู้รบ
ปลายเดือนกุมภาพันธ์จนถึงต้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 1942 มีการทิ้งระเบิดทางอากาศสองครั้ง ทหารญี่ปุ่นจึงให้นายอำเภอออกมาชักธงขาวเมื่อวันที่ 7 มีนาคม หลังกองทัพเรือญี่ปุ่นถอนกำลังออกไปจากเกาะแล้ว ข้าราชการสหราชอาณาจักรจึงชักธงยูเนียนแจ็กแทนที่ทันที วันที่ 10-11 มีนาคมปีเดียวกัน ทหารอินเดียที่ถูกตำรวจซิกข์คุมขังได้ก่อกบฏ พวกเขาสังหารทหารสหราชอาณาจักร 5 นาย และฆ่านักโทษเชื้อสายยุโรปที่เหลืออีก 21 คน
รุ่งเช้าของวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1942 เครื่องบินทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นได้โจมตีสถานีวิทยุบนเกาะ และในวันเดียวกันนั้นกองทัพเรือญี่ปุ่นจำนวน 9 ลำยกพลขึ้นบกและชาวเกาะยอมจำนน มีทหารญี่ปุ่นจากหน่วยรบพิเศษที่ 21 และ 24 จำนวน 850 นาย พร้อมทหารกองการก่อสร้างจำนวน 102 นายขึ้นบกที่ฟลายอิงฟิชโคฟและทำการยึดครองเกาะ ทหารญี่ปุ่นไล่แรงงานบนเกาะซึ่งส่วนใหญ่หนีไปอยู่ในป่า ญี่ปุ่นจึงเข้าซ่อมแซมเครื่องมือต่าง ๆ สำหรับขุดและส่งออกฟอสเฟต เหลือทหารรบพิเศษที่ 21 จำนวน 20 นายคอยรักษาการณ์
วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 มีการโจมตีเรือขนส่งสินค้า "นิซเซมารุ" (Nissei Maru) ของญี่ปุ่นด้วยตอร์ปิโดบริเวณท่าเรือ ทำให้จำนวนฟอสเฟตที่ส่งไปยังญี่ปุ่นมีน้อยมาก เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ประชากรบนเกาะกว่าร้อยละ 60 ถูกส่งไปยังค่ายกักกันซูราบายา เหลือคนบนเกาะคือชาวจีนและมลายู 500 คน และญี่ปุ่น 15 คน เอาชีวิตรอดด้วยความแร้นแค้น กระทั่งเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 เรือ "เฮชเอ็มเอส รอเทอร์" (HMS Rother) เรือรบของสหราชอาณาจักรเข้ามาที่เกาะและยึดเกาะคริสต์มาสกลับมาไว้ในการครอบครองโดยสหราชอาณาจักรอีกครั้งหนึ่ง
หลังสิ้นสงครามจึงได้มีการจับกุมกบฏทั้ง 7 คน และถูกดำเนินคดีโดยศาลทหารในสิงคโปร์ ค.ศ. 1947 มีการตัดสินให้ประหารชีวิตกบฏ 5 คน ต่อมารัฐบาลอิสระของอินเดียได้ลดโทษเหลือเพียงจำคุกตลอดชีวิต
ขึ้นกับออสเตรเลีย.
ประเทศออสเตรเลียทำเรื่องร้องแก่สหราชอาณาจักร เรื่องการโอนอำนาจอธิปไตยของเกาะคริสต์มาสแก่ประเทศของตน ทางรัฐบาลออสเตรเลียได้ชำระเงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่อาณานิคมสิงคโปร์เพื่อชดเชยการสูญเสียรายได้ที่ได้จากการทำเหมืองฟอสเฟต มีพระราชโองการว่าด้วยพระราชบัญญัติเกาะคริสต์มาสของสหราชอาณาจักร ลงวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 โอนอำนาจอธิปไตยเหนือเกาะคริสต์มาสจากสิงคโปร์ไปยังออสเตรเลียผ่านพระราชโองการที่ประกาศโดยคำแนะนำของคณะองคมนตรี (order-in-council) ร่างพระราชบัญญัติเกาะคริสต์มาสของออสเตรเลียผ่านในเดือนกันยายน ค.ศ. 1958 และเกาะคริสต์มาสกลายเป็นดินแดนของออสเตรเลียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1958
สภาพิจารณาเครือจักรภพ ค.ศ. 1573 ประกาศแต่งตั้งดอนัลด์ อีแวน นิกเกลส์ (Donald Evan Nickels) เป็นผู้อำนวยการฝ่ายบริหารอย่างเป็นทางการของดินแดนเกาะคริสต์มาส เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1958 ค.ศ. 1997 เกาะคริสต์มาสและหมู่เกาะโคโคสถูกรวมเป็นดินแดนมหาสมุทรอินเดียของออสเตรเลีย (Australian Indian Ocean Territories)
เกาะคริสต์มาสมีความยาว 19 กิโลเมตร และความกว้าง 14.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 135 ตารางกิโลเมตร มีแนวชายฝั่งทะเลยาว 138.9 กิโลเมตร เกาะเป็นเนินเขาเตี้ย ๆ ของภูเขาใต้ทะเลที่มีความสูงกว่า 4,500 เมตร
เกาะแห่งนี้เดิมเป็นภูเขาไฟ บางที่เป็นหินบะซอลต์พบได้บางแห่งเช่นเดอะเดลส์หรือหาดดอลลี แต่หินที่พบบนพื้นดินส่วนใหญ่เป็นหินปูนที่เกิดจากปะการัง มีคาสต์ที่พบได้ตามถ้ำที่ภายในมีบ่อน้ำทะลุออกมหาสมุทร (Anchialine pool)
จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรออสเตรเลียเมื่อ ค.ศ. 2016 ระบุว่าเกาะคริสต์มาสมีประชากรทั้งหมด 1,843 คน แบ่งเป็นชาวจีนร้อยละ 21.2% (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 18.3) ชาวออสเตรเลียร้อยละ 12.7 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 11.7) ชาวมลายูร้อยละ 12 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 9.3) ชาวอังกฤษร้อยละ 10 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 8.9) ชาวไอริชร้อยละ 2.3 (เท่ากับเมื่อ ค.ศ. 2011) และอื่น ๆ ร้อยละ 48.1 ซึ่งรวมไปถึงชาวอิหร่านร้อยละ 15 ชาวอัฟกานิสถานร้อยละ 5 และชาวอิรักร้อยละ 4 (สถิติเมื่อ ค.ศ. 2011) ทั้งยังมีชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียและชาวยูเรเชียจำนวนหนึ่ง ประชากรส่วนใหญ่เกิดในออสเตรเลียร้อยละ 38.5 รองลงมาเกิดในมาเลเซียร้อยละ 20.1 ประชากร 1,596 คน อาศัยอยู่ในฟลายอิงฟิชโคฟ
ส่วนสำมะโนครัวประชากรเมื่อ ค.ศ. 2001 พบว่าประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีนร้อยละ 70 ชาวยุโรปร้อยละ 20 และชาวมลายูร้อยละ 10
ประชากรส่วนใหญ่บนเกาะคริสต์มาสพูดภาษาอังกฤษกับสมาชิกในครอบครัวร้อยละ 27.8 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 23.9) พูดภาษาจีนกลางร้อยละ 17.2 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 11.2) พูดภาษามลายูร้อยละ 17.2 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 13) พูดภาษากวางตุ้งร้อยละ 3.7 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 6) พูดภาษาหมิ่นใต้ร้อยละ 1.5 (ค.ศ. 2011 มีร้อยละ 1) และพูดภาษาตากาล็อกร้อยละ 1 ใน ค.ศ. 2011 มีผู้ใช้ภาษาไทยร้อยละ 0.6 ขณะที่การสำรวจเมื่อ ค.ศ. 2001 พบว่าประชากรร้อยละ 60 พูดภาษาอื่นเป็นหลักนอกเหนือจากภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ยังชาวยุโรปที่อาศัยบนเกาะบางส่วนเรียนภาษาจีนกลางกับชาวจีนในปูนซ้าน
เกาะคริสต์มาสมีการนับถือศาสนาค่อนข้างหลากหลาย ซึ่งประชาชนทุกคนต่างเปิดกว้างในการยอมรับการดำรงอยู่ของศาสนาต่าง ๆ ได้แก่ ศาสนาพุทธ ลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ และศาสนาฮินดู เดิมประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ใน ค.ศ. 1991 ประชากรร้อยละ 55 เป็นชาวพุทธ และการสำรวจโดยซีไอเอเมื่อ ค.ศ. 1997 ประชากรร้อยละ 25 เป็นมุสลิม แต่ในการสำรวจสำมะโนครัวประชากรครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 2016 พบว่าประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิมร้อยละ 19.4 ส่วนชาวพุทธมีร้อยละ 18.1
มีวัดพุทธ ศาลเจ้าจีน โบสถ์คริสต์ทั่วไปบนเกาะ มีศาลเจ้าเต๋าสิบแห่ง พุทธสถานเจ็ดแห่ง ศาลเจ้าที่นาตุกกงและดาตุกเกอรามัตอีกจำนวนหนึ่ง มัสยิดแห่งหนึ่งในฟลายอิงฟิชโคฟ และยังมีศูนย์ศาสนาบาไฮอีกแห่งหนึ่งบนเกาะ ด้วยเหตุนี้ บนเกาะจึงมีเทศกาลที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนาเป็นจำนวนมาก เช่น วันตรุษจีน วันฮารีรายอ วันคริสต์มาส และวันอีสเตอร์
เกาะคริสต์มาสมีเอกลักษณ์พิเศษด้านความเป็นแดนพหุลักษณ์ ประชากรส่วนใหญ่มีทั้งชาวจีน มลายู และอินเดีย ซึ่งชนเหล่านี้ส่งอิทธิพลอย่างยิ่งต่อวัฒนธรรมในท้องถิ่น เช่น นักท่องเที่ยวที่ไปเกาะคริสต์มาสควรนุ่งโสร่งหรือปาเรโอ เพื่อปกปิดกางเกงขาสั้น ชุดว่ายน้ำ หรือเสื้อแขนกุด และควรถอดรองเท้าเมื่อเข้าไปบ้านของคนในท้องถิ่น รวมทั้งไม่ควรสัมผัสศีรษะของใคร เป็นต้น
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (, กั๋วลี่ไถวานต้าเสวีย นิยมเรียกย่อว่า ไถต้า; ย่อว่า NTU) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติที่มีชื่อเสียงมากสุดในไต้หวันมีวิทยาเขตกลางตั้งอยู่ในนครไทเป จากการรายงานของคอกโครัลลีไซมอนส์ ประจำปี ค.ศ. 2020 มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันได้รับการจัดอันดับให้อยู่อันดับที่ 1 ของไต้หวัน และอันดับที่ 69 ของโลก
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิไทโฮกุ(臺北帝國大學 ; Taihoku Imperial University) เป็นหนึ่งในเก้ามหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) ของจักรวรรดิญี่ปุ่น(大日本帝国) ก่อตั้งโดยรัฐบาลญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1928 โดยมีคณะศิลปศาสตร์และกฎหมาย และคณะวิทยาศาสตร์และการเกษตร เป็นคณะแรกตั้ง ต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์และคณะแพทย์ศาสตร์เพิ่มขึ้นเพื่อรองรับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้น
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง รัฐบาลจีนคณะชาติพรรคก๊กมินตั๋งได้เข้ามามีบทบาทต่อการจัดการเรียนการสอน เปลี่ยนชื่อจากมหาวิทยาลัยจักรววรดิ์ไทโฮกุเป็น มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 หลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามและก๊กมินตั๋งย้ายมาตั้งหลักที่เกาะไต้หวัน มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของไต้หวัน ตั้งอยู่ใจกลางกรุงไทเป มหาวิทยาลัยเป็นลำดับหนึ่งจากการสอบแข่งขันของเด็กมัธยมปลายทั่วไต้หวัน และมีศิษย์เก่ามากมายที่มีชื่อเสียง ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเอื้อให้มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันเป็นมหาวิทยาลัยที่โดดเด่นและได้รับการยอมรับในสังคมไต้หวัน
วิทยาลัย/สาขาวิชาที่เปิดสอน.
รวมทั้งสิ้น 11 วิทยาลัย 54 ภาควิชา 105 หลักสูตรบัณฑิตศึกษา
ต่อมไธรอยด์
ถาวร เสนเนียม
ถาวร​ เสนเนียม เป็นนักการเมืองชาวไทย เขาเคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัฐบาลนาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จากปี พ.ศ. 2551 ถึงปี พ.ศ. 2554 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมจากปี พ.ศ. 2562 ถึงปี พ.ศ. 2564 ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นอกจากนี้เขายังเคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการ พรรคประชาธิปัตย์
นายถาวร เสนเนียม เป็น ส.ส. และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ที่มีบทบาทมากผู้หนึ่ง เป็น ส.ส.ในพื้นที่จังหวัดสงขลาอย่างต่อเนื่องรวมแล้ว 7 สมัย ซึ่งก่อนเข้าสู่แวดวงการเมือง นายถาวรเคยเป็นทนายความและอัยการประจำจังหวัดกระบี่และพัทลุงมาก่อนด้วย
ในการเลือกตั้งหาเสียงเมื่อปี พ.ศ. 2548 นายถาวรได้สร้างความฮือฮาด้วยการเปิดประเด็นว่ามีเทปบันทึกเสียงของนายเนวิน ชิดชอบ ซึ่งขณะนั้นเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ทุจริตการเลือกตั้งด้วยการพยายามพูดจาหว่านล้อมให้ผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง สงขลา และสตูลช่วยเหลือพรรคไทยรักไทยขณะไปปฏิบัติหน้าที่ที่จังหวัดสงขลา โดยนายถาวรกล่าวว่าเป็นผู้บุกเข้าไปในห้องประชุมบันทึกเทปด้วยตนเอง และได้ยื่นเทปชิ้นนี้ฟ้องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) (ชุดเดียวกับชุด "สามหนา ห้าห่วง" อันประกอบด้วย พล.ต.อ.วาสนา เพิ่มลาภ, นายปริญญา นาคฉัตรีย์, นายวีระชัย แนวบุญเนียร) แต่ทว่า กกต.มีความเห็นว่าเสียงไม่ชัดเจนไม่อาจใช้เป็นหลักฐานได้
และเป็นผู้ยื่นฟ้องต่อศาลปกครองในกรณีที่ กกต. ชุดที่ 2 ที่ พล.ต.อ.วาสนา เพิ่มลาภ เป็นประธาน ว่าจัดการเลือกตั้งไม่ชอบด้วยกฎหมาย ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 เป็นผลให้ศาลพิพากษาให้จำคุก กกต.ทั้งสามคน
นอกจานี้ นายถาวร ยังเป็นหนึ่งในคณะผู้ว่าคดีพรรคในคดียุบพรรคประชาธิปัตย์อีกด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ประกาศจัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น นายถาวร เสนเนียม ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเงา
ปลายปี พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์สามารถเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล นายถาวร เสนเนียม ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
และเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2554 นายถาวร ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (ดูแลพื้นที่ภาคใต้) ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งรองเลขาธิการพรรค เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส.
ภายหลังจากพรรคประชาธิปัตย์ได้กลับมาเป็นฝ่ายค้านอีกครั้ง หลังจากแพ้การเลือกตั้ง พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา คณะที่ 2 ขึ้น โดยนายถาวรได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรคให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเงา
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เขาต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากศาลอาญามีคำพิพากษาจำคุก ในคดีเกี่ยวเนื่องจากการชุมนุมของกลุ่ม กปปส.
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 นายถาวรเป็นหนึ่งใน 9 ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ที่ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคและกรรมการบริหารพรรค และเข้าเป็นหนึ่งในแกนนำ กปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข) โดยมีบทบาทเป็นผู้ดูแลเรื่องการรักษาความปลอดภัยของการชุมนุม และติดต่อประสานกับกลุ่มแนวร่วมอื่น ๆ อันได้แก่ กองทัพประชาชน โค่นระบอบทักษิณ (กปท.), เครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) และสันติอโศก อีกทั้งเป็นแกนนำที่เวทีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในการชุมนุมตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 จนถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน เนื่องจากเป็นพื้นที่ ๆ เป็นจุดอันตราย ถูกโจมตีจากอาวุธชนิดต่าง ๆ บ่อยครั้ง
ในวันที่ 14 พฤษภาคม ปีเดียวกัน จากการชุมนุมในครั้งนี้ ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย โดยนายถาวรเป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 7 ต่อมาในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ศาลอาญามีคำพิพากษาให้จำคุก 5 ปี พร้อมทั้งให้ตัดสิทธิเลือกตั้งเป็นเวลา 5 ปี
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพการเป็น ส.ส. ของนายถาวร ผู้ถูกร้องที่ 4 สิ้นสุดลงตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2564
นายถาวรเป็นบุตรชายของนายพวงแก้ว และนางเริ่ม เสนเนียม โดยบิดามีอาชีพเป็นชาวนา และมีน้องชายเป็น ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสงขลา เขต 4 ด้วยกัน คือ นายวินัย เสนเนียม (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) ชีวิตครอบครัว นายถาวร สมรสกับ พล.ต.หญิง จันทิมา เสนเนียม ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 3 คน เป็นหญิง 2 ชาย 1 ในปี พ.ศ. 2558 นายถาวรได้รับรางวัลพ่อตัวอย่างแห่งชาติ จากงานวันพ่อแห่งชาติ ครั้งที่ 36 ประจำปี 2558
ถาวร เสนเนียม ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอกถาวร เสนเนียม เมื่อ พ.ศ. 2552
อ.ท่าเรือ
ครุและลหุ
ครุ
ลหุ
คงศักดิ์ วันทนา
พลอากาศเอก นายกองใหญ่ คงศักดิ์ วันทนา (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2488- ชื่อเล่น บิ๊ก) อดีตผู้บัญขาการทหารอากาศ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และ อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษ
ครองตัวเป็นโสดหลังจากภรรยาเสียชีวิตนานหลายปี หลังจากดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศไม่นาน ก็สมรสกับ นางสาวสลิลลาวัลย์ ศิริวงศ์ ณ อยุธยา เพื่อนสนิทของ คุณหญิงพจมาน ชินวัตร ก่อนรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร
พล.อ.อ.คงศักดิ์ วันทนา จบการศึกษาจากโรงเรียนจ่าอากาศ รุ่น 2505 โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 12 โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 38 โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ รุ่นที่ 26 วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 25 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 39
พล.อ.อ.คงศักดิ์ วันทนา ตำแหน่งหน้าที่ราชการประกอบด้วยผู้อำนวยการกองนโยบายและแผน กรมยุทธการทหารอากาศ เสนาธิการโรงเรียนการบิน รองผู้บัญชาการโรงเรียนการบิน รองเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารอากาศ ผู้ช่วยเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหาร เสนาธิการกองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ ผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายยุทธบริการ
นอกจากนี้ยังมีตำแหน่งอื่นๆ ที่สำคัญ เช่น ตุลาการทหารสูงสุด ประธานกรรมการ บริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย กรรมการบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการบริษัท อุตสาหกรรมการบิน จำกัด
และได้รับการยกย่องจากกระทรวงกลาโหมเรื่องการบริจาคเงิน 1 ล้านบาท ให้โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช
พล.อ.อ.คงศักดิ์ วันทนา ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร แทนพล.ต.อ.ชิดชัย วรรณสถิตย์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 จนกระทั่งถูกรัฐประหารในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
รำสกัดน้ำมัน
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
พระพุทธศาสนา (ศาสนาพุทธ) ในประเทศไทย เข้ามาสู่ดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบัน เมื่อประมาณ พ.ศ. 236 สมัยเดียวกันกับประเทศศรีลังกา ด้วยการส่งพระสมณทูตไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศต่าง ๆ 9 สาย โดยการอุปถัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์อินเดีย ในขณะนั้นประเทศไทยรวมอยู่ในดินแดนที่เรียกว่าสุวรรณภูมิ ซึ่งมีขอบเขตกว้างขวาง มีประเทศรวมกันอยู่ในดินแดนส่วนนี้ทั้ง 7 ประเทศในปัจจุบัน ได้แก่ ไทย พม่า (เมียนมาร์) ศรีลังกา ญวน (เวียดนาม) เขมร (กัมพูชา) ลาว มาเลเซีย
ในปัจจุบัน แม้อาจจะมีการอุปสมบท (การบวช) ในพระพุทธศาสนาของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (แอลจีบีทีคิว) และของสตรี (ผู้หญิง) ในประเทศไทย แต่ยังคงไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมไทย
พระโสณะ และพระอุตตระได้เดินทางจากแคว้นมคธ เข้ามาประดิษฐานพระพุทธศาสนา ณ ดินแดนสุวรรณภูมิ โดยมีข้อสันนิษฐานว่า น่าจะมีศูนย์กลางอยู่บริเวณตอนกลางของไทยในปัจจุบัน โดยพิจารณาจากโบราณสถานและโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น พระปฐมเจดีย์ ศิลารูปพระธรรมจักร เป็นต้น
พระพุทธศาสนาที่เข้ามาในสมัยนี้ เป็นนิกายเถรวาทดั้งเดิม โดยพุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาเลื่อมใสบวชเป็นพระภิกษุจำนวนมาก และได้สร้างสถูปเจดีย์ไว้สักการบูชา เรียกว่า สถูปรูปฟองน้ำ เหมือนสถูปสาญจีในประเทศอินเดียที่พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างขึ้น โดยศิลปะในยุคนี้ เรียกว่า ศิลปะทวารวดี
สมัยอาณาจักรอ้ายลาว.
สมัยอาณาจักรอ้ายลาว ซึ่งเป็นอาณาจักรของบรรพบุรุษชาวไทยที่อาศัยอยู่บริเวณลุ่มน้ำแยงซีเกียง ซึ่งปัจจุบันอยู่ภายใต้การยึดครองของชาวจีนฮั่น พระพุทธศาสนาในยุคนี้คาดว่าเป็นแบบมหายาน ในสมัยขุนหลวงม้าว กษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ในอาณาจักรอ้ายลาว ก่อนที่จะอพยพเข้ามาสู่ดินแดนประเทศไทยในปัจจุบัน ได้รับเอาพระพุทธศาสนามหายาน โดยการนำของพระสมณทูตชาวอินเดียมาเผยแผ่ ในคราวที่พระเจ้ากนิษกะมหาราชทรงอุปถัมภ์การสังคายนาครั้งที่ 4 ของฝ่ายมหายาน ณ เมืองชลันธร พระสมณทูตได้เข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง ทำให้หัวเมืองไทยทั้ง 77 มีราษฎร 51,890 ครอบครัว เปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนาแบบมหายานแทนเถรวาท
สมัยอาณาจักรศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ 13).
อาณาจักรศรีวิชัยในเกาะสุมาตราเจริญรุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-13 กษัตริย์ศรีวิชัยมีพระราชศรัทธาในพุทธศาสนาอย่างแน่นแฟ้น ดังหลักฐานที่ปรากฏ ได้แก่ เจดีย์พระบรมธาตุไชยา เจดีย์ปุโรพุทโธ รูปหล่อพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร รวมถึงหลักฐานทางโบราณคดีอื่นๆอีกเป็นจำนวนมากซึ่งพบกระจายอยู่ทั่วไปในดินแดนสุวรรณภูมิ
สมัยลพบุรี (พุทธศตวรรษที่ 15).
ในสมัยกษัตริย์กัมพูชาราชวงศ์สุริยวรมันเรืองอำนาจนั้น ได้แผ่อาณาเขตขยายออกมาทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางของประเทศไทย ในราว พ.ศ. 1540 และได้ตั้งราชธานีเป็นที่อำนวยการปกครองเมืองต่าง ๆ ในดินแดนดังกล่าวขึ้นหลายแห่ง เช่น