pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สนธิสัญญาประกาศการยุบเลิกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สาธารณรัฐใหม่ของออสเตรียประกอบด้วยบริเวณแอลป์ที่พูดภาษาเยอรมันของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย, ยอมรับอิสรภาพของฮังการี, เชโกสโลวาเกีย, โปแลนด์ และรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ สนธิสัญญารวมการจ่ายค่าปฏิกรรมหรือค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจากสงครามเป็นจำนวนมหาศาลโดยตรงต่อฝ่ายพันธมิตร
ดินแดนในครอบครองของออสเตรียถูกลดลงไปเป็นเชโกสโลวาเกีย โปแลนด์ และยูโกสลาเวีย และดินแดนส่วนอื่นให้แก่อิตาลี และโรมาเนีย แต่เบอร์เกนแลนด์ที่เดิมเป็นของฮังการีกลับมาเป็นของออสเตรีย
ข้อสำคัญของสนธิสัญญาระบุยับยั้งออสเตรียจากการเปลี่ยนสถานะภาพของความเป็นอิสรภาพ ที่หมายถึงสาธารณรัฐใหม่เยอรมันออสเตรียที่เป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี ออสเตรียไม่สามารถเข้าทำการรวมตัวไม่ว่าจะเป็นทางเศรษฐกิจหรือทางการเมืองร่วมกับเยอรมนีโดยมิได้รับความเห็นชอบกับสันนิบาตชาติ
กองทัพออสเตรียถูกจำกัดจำนวนลงเหลือเพียงกองทหารอาสาสมัคร 30,000 คน นอกจากนั้นก็ยังมีข้อปลีกย่อยที่เกี่ยวกับการเดินเรือบนลำแม่น้ำดานูบ, การเปลี่ยนมือของระบบการรถไฟ และการแบ่งแยกจักรวรรดิออกเป็นรัฐอิสระย่อย ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1920 สนธิสัญญาทรียานง (Treaty of Trianon) ระหว่างฝ่ายพันธมิตรกับฮังการีก็เป็นการยุติการครอบครองโดยราชบัลลังก์ร่วมระหว่างออสเตรียและฮังการีอย่างเป็นทางการ
การลดขนาดของดินแดน ประชากร และทรัพยากรของออสเตรียลงไปเป็นจำนวนมากเมื่อเทียบกับขนาดของจักรวรรดิเดิมมีผลกระทบกระเทือนทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรงต่อประเทศออสเตรียที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่ โดยเฉพาะในเวียนนาเมืองหลวงเดิมของจักรวรรดิที่ไม่มีจักรวรรดิหนุนหลัง
สนธิสัญญามีการลงนามอย่างเป็นทางการที่แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ในประเทศฝรั่งเศส
Treaty of Saint-Germain-en-Laye (1919)
สนธิสัญญาแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ (ค.ศ. 1919)
Treaty of St. Germain
Treaty of Saint-Germain
สนธิสัญญาแซงต์แชร์แมง
สนธิสัญญาแซงต์แชร์แมงอองเลย์ (ค.ศ. 2462)
ชาวพิคท์
ชาวพิคท์ หรือ ชาวพิคทาเวีย  เป็นสหพันธ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ต่อมาเป็นทางด้านตะวันออกและทางเตอนเหนือของสกอตแลนด์ ที่รุ่งเรืองระหว่างการพิชิตบริเตนโดยโรมันมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ชาวพิคท์มีถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำฟอร์ธและแม่น้ำไคลด์ และพูดภาษาพิคท์ที่พูดโดยชาวบริทัน (Britons) ทางตอนใต้ด้วย เชื่อกันว่าชาวพิคท์สืบเชื้อสายมาจากชาวคาเลโดเนียและชนกลุ่มอื่นที่ได้ชื่อมาจากนักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน หรือที่พบในแผนที่โลกของทอเลมี ต่อมาชาวพิคท์ก็ถูกกลืนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเกล Dál Riata เพื่อก่อตั้ง ราชอาณาจักรอัลบา (Kingdom of Alba) อัลบาขยายตัวไปกลืนดินแดนบริเตนและเบอร์นิเซีย เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ชาวพิคท์ก็กลืนไปเป็นกลุ่มชนผสมของทางเหนือของบริเตนที่มาเรียกกันว่า "ชาวสกอต"
พิคท์
ชนพิคท์
Pictland
ดินแดนพิคท์
Pictavia
Kingdom of the Picts
สีดำ (มุทราศาสตร์)
สีดำ  เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีดำ ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “ดำ” ก็จะเป็นตาราง หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “sa.” ของคำว่า “Sable”
ชื่อสีตรามาจากขนสีดำของตัวเซเบิล
ผิวตราสีดำเป็นสัญลักษณ์ของ:
สีดำในยุโรปกลาง.
“Sable” ถือว่าเป็น “สี” ในมุทราศาสตร์อังกฤษและฝรั่งเศส และเป็นสีตรงกันข้ามกับ “โลหะ” (สีเงิน และ สีทอง) แต่ในมุทราศาสตร์เยอรมัน, โปแลนด์ และรัฐอื่นๆ ในยุโรปกลาง “Sable” มักจะไม่ค่อยใช้เป็นพื้นตรา ฉะนั้นกางเขนสีดำจึงอาจจะปรากฏบนโล่สีสีแดงได้โดยไม่ผิดกฎ หรือนกสีดำอาจจะปรากฏบนพื้นตราสีน้ำเงินหรือสีแดงได้โดยไม่ผิดกฎมุทราศาสตร์ เช่นในตราแผ่นดินของแอลเบเนีย ซึ่งทำให้ทราบได้ว่าที่มาของคำว่า “Sable” มาจากกลุ่ม “ขนสัตว์” ไม่ใช่กลุ่ม “สี”
ตัวอย่างเช่นในฮังการี จะเห็นตัวอย่างของสีดำบนพื้นตราสีแดงและน้ำเงินมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในตราของตระกูล Kanizsai (ได้รับใน ค.ศ. 1519)ที่นิยามว่า
Sable (heraldry)
เซเบิล (มุทราศาสตร์)
อินทรีสองหัว
อินทรีสองหัว  เป็นสัญลักษณ์ที่นิยมใช้ในการสร้างตราอาร์มและธง ที่มักจะเกี่ยวข้องกับ “อินทรีสองหัว” ที่เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, จักรวรรดิไบแซนไทน์ ในตราของจักรวรรดิไบแซนไทน์หัวอินทรีสองหัวเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจของจักรพรรดิทั้งในทางทางศาสนาและทางฆราวาส และอำนาจของจักรวรรดิที่เหนือทั้งจักรวรรดิตะวันออกและตะวันตก ประเทศหลายประเทศในยุโรปตะวันออกนำอินทรีสองหัวมาใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติจนกระทั่งทุกวันนี้ ที่เด่นที่สุดคือรัสเซีย แต่อินทรีสองหัวเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้กันมานาก่อนที่จักรวรรดิไบแซนไทน์จะนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำจักรวรรดิ เช่นที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของอาร์เมเนียในยุคกลาง
อินทรีสองหัว (มุทราศาสตร์)
Double-headed eagle
ร้านโชห่วย
ป้ายหยุดรถไฟพระจอมเกล้า
อีดิปัส
อีดิปัส หรือ ออยดิปุส(, (อีดิปัส), (เอดิปัส); (ออยดิปุส) แปลว่า "เท้าบวม") เป็นกษัตริย์เมืองธีบส์ในเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของกษัตริย์ไลอัส (Laius) แห่งธีบส์ ที่เกิดแต่พระนางโยคัสตา (Jocasta) เมื่อแรกเกิดได้รับคำทำนายจากเทพพยากรณ์ว่า เมื่อโตขึ้นจะเป็นผู้ฆ่าบิดาและสมรสกับมารดาตัวเอง และนำหายนะมาสู่ครอบครัวและเมืองทีบส์ อีดิปัสมีชื่อเสียงเป็นที่จดจำได้ในฐานะวีรบุรุษกรีกผู้แก้ปริศนาของสฟิงซ์ได้ เรื่องราวของอีดิปัสเป็นแรงบัลดาลใจให้กับงานศิลปะมากมายทั้งในยุคโบราณและยุคต่อๆมา ผู้สืบสายเลือดของอีดิปัสถูกสาปให้มีชะตากรรมยากลำบาก และเป็นแนวคิดที่นำไปสู่การพัฒนาละครโศกนาฏกรรม
ตำนานของอีดิปัสได้รับการเล่าขานต่อมา และได้รับการบันทึกเป็นครั้งแรกราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล โดยโฮเมอร์ ตำนานที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง "Oedipus the King" (, , ) และ "Oedipus at Colonus"  โดยซอโฟคลีส ถูกนำมาเล่นเป็นละครไตรภาคในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
อีดิปัสถูกนำชื่อมาใช้ในการอธิบายภาวะการเติบโตทางจิตของวัยเด็ก หรือปมเอดิเพิส
อิดิปุส
อีดิปุส
ค่ายกามิกาเซ่
อเล็ก บอลด์วิน
อเล็กซานเดอร์ แร อเล็ก บอลด์วิน ที่ 3  เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักแสดงทางโทรทัศน์ มีผลงานในภาพยนตร์อย่าง "Beetlejuice" และ "The Hunt for Red October" นอกจากนั้นยังมีผลงานในการกำกับของมาร์ติน สกอร์เซซี เรื่อง "The Aviator" และ "The Departed"
เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด สำหรับการแสดงในภาพยนตร์ปี 2003 เรื่อง "The Cooler" เขายังแสดงในแจ็ก โดนากี ในรายการซิตคอม ของช่องเอ็นบีซี เรื่อง "30 Rock" จากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมีและ 2 รางวัลลูกโลกทองคำ
บอลด์วินเป็นพิธีกรให้รายการ แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ 14 ครั้งและเป็นพี่ชายคนโตสุดของพี่น้องตระกูลบอลด์วิน ครอบครัวที่มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ในช่วง 2 ทศวรรษหลัง
เคิร์ก ดักลาส
เคิร์ก ดักลาส ( หรือชื่อเกิด Issur Danielovitch หรือ И́сер Даниело́вич) (9 ธันวาคม พ.ศ. 2459 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ เป็นที่จดจำได้ตรงรอยแยกที่คาง เสียงแหบและห้าว เขาเป็นบิดาของนักแสดงฮอลลีวูด ไมเคิล ดักลาสด้วย เขายังถูกจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันที่อันดับ 17 ของหัวข้อ “นักแสดงตำนานชายชาวอเมริกันที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล“
เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์
บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009)  เป็นรายการมวยปล้ำแบบ PPV จาก เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ที่ Wachovia Center ใน เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย โดยศึกนี้จะให้มีการชิงเข็มขัดแชมป์ 8 คู่ ทั้งหมด 9 เส้น
จากที่ซีเอ็ม พังก์ ใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนี่ อิน เดอะ แบงค์ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเจฟฟ์ ฮาร์ดี ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ และสามารถชนะได้. ทำให้เกิดเหตุการณ์ในศึกสแมคดาวน์ขึ้นบ่อยครั้ง และทั้งสองตัดสินใจว่า จะชนะในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ในครั้งนี้ ในฝั่งของ ของเอดจ์ กับ คริส เจอริโก้ ซึ่ง ในศึก เดอะแบช (2009) สามารถคว้าแชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ มาครองได้สำเร็จ แต่เอดจ์ครองแชมป์ได้เดือนเดียว เอดจ์ ก็มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าต้องพักการปล้ำไป ส่วน คริส เจอริโก้ ก็พูดจาถากถาง เอดจ์ ว่าเป็นจุดอ่อนของทีม และ เจอริโก้ ก็เอา บิ๊กโชว์ มาเป็นคู่แทคทีมแทน คริส เจอริโก้ ในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ส่วนในด้านของ เมลิน่า ซึ่งก่อนหน้าในศึก เดอะแบช (2009) ได้เสียแชมป์โลกหญิง WWE ให้กับ มิเชล แมคคูล ต่อมาในศึก สแมคดาวน์ที่ผ่าน เมลิน่า ได้ออกมาพูดกับ มิเชล แมคคูล ว่าจะขอชิงแชมป์โลกหญิง WWE ในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ และได้พ่นแป้งใส่หน้า มิเชล แมคคูล
ในฝั่งรอว์ จากการที่แรนดี ออร์ตัน เอาชนะทริปเปิล เอช ในเดอะแบช (2009) ในกติกา 3 เวที (ปล้ำธรรมดา,จับกดที่ไหนก็ได้ และ Last Man Standing), โดย จอห์น ซีนา ได้ตัดสินใจร่วมปล้ำ เป็นแมทช์ 3 เส้า (เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24) ส่วนในด้านของ มิกกี้ เจมส์ ซึ่งในศึก รอว์ที่ผ่าน ได้ให้สัมพาทย์ กับ จอช แมทิวส์ ระหว่างนั้น มารีส ได้ขึ้นมาขัดจังหวะ แล้วพ่นสเปย์ใส่หน้า มิกกี้ เจมส์ ทำให้มิกกี้ เจมส์ โมโหมาก ทำให้ต้องเจอกันในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ เพื่อชิงแชมป์ดีว่า
หลังจากที่ออร์ตันชนะ ก็ได้มีการหาผู้ท้าชิงด้วยการ "Beat the Clock challenge".
โดยมีผู้ท้าชิงคือ Mark Henry, Montel Vontavious Porter, Triple H, Jack Swagger และ John Cena ใครที่ทำเวลาดีที่สุด จะได้สิทธิ์ไปซัมเมอร์สแลม ทำให้ซีนา ได้สิทธิ์ปล้ำกับออร์ตันอีกครั้ง
ซีเอ็ม พังก์ได้ขอสิทธิ์จากเจฟฟ์ ฮารดี้อีกครั้ง โดยเจฟฟ์ปล้ำกับพังก์ ในสแมคดาวน์ และเจฟฟ์เอาชนะได้ โดยกำหนดแมทช์ว่าจะเป็นแมทช์อะไร โดยเจฟฟ์ เลือกแมทช์ เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์ ในซัมเมอร์สแลม
บี-โรโบ คาบูทัก
เบตตี เดวิส
รูธ เอลิซาเบธ "เบตตี" เดวิส (; 5 เมษายน ค.ศ. 1908 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เจ้าเเม่แห่งวงการภาพยนตร์" (Film Royalty) เธออยู่ในวงการมากว่า 50 ปี และปรากฏอยู่ในภาพยนตร์และโทรทัศน์มากกว่า 104 เรื่อง เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทบาทการเเสดงในการเป็นนางร้ายที่ไร้ความเห็นอกเห็นใจและได้รับคำชื่นชมอย่างกว้างขวางจากทั้งภาพยนตร์แนวประโลมโลก ประวัติศาสตร์ และตลกเป็นครั้งคราว แม้ว่าเธอจะประสบความสำเร็จอย่างมากกับภาพยนตร์แนวรักก็ตาม เธอถูกจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 10 "ดาราหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล" จากการจัดของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
หลังจากปรากฏอยู่ในละครบรอดเวย์ เบตตีได้ย้ายมายังฮอลลีวูดใน ค.ศ. 1930 ซึ่งภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอกับยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย จากนั้นเธอเซ็นสัญญากับวอร์เนอร์บราเธอส์ใน ค.ศ. 1932 และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทพนักงานเสิร์ฟสาวผู้ใจจืดใจดำในภาพยนตร์เรื่อง "Of Human Bondage" (1934) จนกระทั่ง ค.ศ. 1937 เธอพยายามปลดปล่อยตนเองจากสัญญากับวอร์เนอร์บราเธอส์ แม้ว่าเธอจะแพ้คดีความแต่ก็เป็นช่วงที่ประสบความสำเร็จอย่างขีดสุดในอาชีพการงานของเธอ จนปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันที่สำคัญที่สุดกับสไตล์อันหนักแน่นและเอาจริงเอาจัง เธอยังเป็นที่เลื่องลือด้านการต่อสู้เจรจาและเผชิญหน้ากับผู้บริหารสตูดิโอ ผู้กำกับภาพยนตร์ และนักแสดงร่วม ที่มักถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนด้วยบุคลิกที่ตรงไปตรงมากับเสียงพูดอันห้วน ๆ และถือบุหรี่อยู่ในมือ จึงถูกสาธารณะล้อเลียนและเสียดสี
เดวิสเป็นผู้ร่วมก่อตั้งของฮอลลีวูดแคนทีน และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นประธานสถาบันศิลปะภาพยนตร์และวิทยาการ (AMPAS) เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงสองครั้ง และเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาการแสดงถึงสิบครั้ง และได้รับรางวัลสำหรับความสำเร็จตลอดชีพจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ตลอดอาชีพของเธอต้องผ่านช่วงตกต่ำและประสบปัญหากับชีวิตส่วนตัวหลายช่วง เธอแต่งงานทั้งหมดสี่ครั้ง หย่าร้างสามครั้ง และเป็นแม่หม้ายอีกหนึ่งครั้ง เธอเลี้ยงดูบุตรในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยว ในช่วงบั้นปลายชีวิต เธอมีปัญหาสุขภาพเป็นเวลานานแต่ยังคงรับงานแสดงต่อไป จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยมะเร็งเต้านมใน ค.ศ. 1989
ชีวตและอาชีพ.
1908–1929: วัยเยาว์และอาชีพการแสดงช่วงต้น.
รูธ เอลิซาเบธ เดวิส รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็กว่า "เบตตี" เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1908 ในโลเวลล์ รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบุตรสาวของฮาร์โลว์ มอร์เรลล์ เดวิส (1885–1938) นักศึกษากฎหมายจากออกัสตา รัฐเมน ซึ่งภายหลังได้เป็นทนายสิทธิบัตร และรูธ ออกัสตา (สกุลเดิม Favór; 1885–1961) จากทิงส์โบโร รัฐแมสซาชูเซตส์ เดวิสมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ บาร์บารา แฮเรียต
ใน ค.ศ. 1915 พ่อแม่ของเดวิสก็หย่าร้างกัน เธอและน้องสาวเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำแห่งสปาร์ตันที่ชื่อ เครสตัลแบน (Crestalban) ในเลนส์โบโร รัฐแมสซาชูเซตส์ ในเบิร์กเชียร์เป็นเวลาสามปี
เธอเริ่มฉายแววการแสดงมาตั้งแต่วัยเยาว์โดยเธอมีโอกาสไปแสดงละครเวทีของโรงเรียนเรื่องแรกคือ The Wild Duck ต่อมาเมื่อเธออายุได้ 16 ปีเธอได้เข้าศึกษาต่อที่สถาบันการแสดงในกรุง Boston ชื่อสถาบัน Cushing Academy และได้พบรักกับ Harmon O.Nelson ซึ่งทั้งคู่ได้มาแต่งงานกันในภายหลัง
หลังจากที่เธอเรียนจบ เธอได้ย้ายมาอยู่ที่ New York และประกอบอาชีพเป็นนักแสดงละครเวที เมื่อปี ค.ศ.1929 (พ.ศ. 2472) โดยเธอเล่นละครเวทีเรื่องแรกเรื่อง "Broken Dishes" ก็ประสบความสำเร็จโดยมีคนชักชวนเธอให้ย้ายจาก Broadway ไปยังฮอลลีวู้ด
ชีวิตเริ่มต้นในวงการบันเทิง ค.ศ.1930 - ค.ศ.1933.
หลังจากนั้นเธอได้ตัดสินใจไปยังเมือง ฮอลลีวู้ด เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ.1929 โดยนั่งรถไฟไปจากสถานี New York ไปยัง Union Station พร้อมกับแม่ของเธอ เธอได้ไปเซ็นสัญญากับค่ายUniversal Studios และเล่นหนังเรื่องแรกเรื่อง The Bad Sister แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากค่ายไม่ค่อยผลักดันเธอและโฆษณาเธอซักเท่าไหร่นัก เธอจึงตัดสินใจย้ายกลับไป New York เพียงแค่ 1 วันหลังจากเธอกลับมาจาก ฮอลลีวู้ด คุณ George Arliss ศิลปินนักแสดงและนักเขียนอาวุโส ประจำค่าย Warner Brothers ได้เรียกเธอไปแคสหน้ากล้อง เนื่องจากเห็นแววในตัวของเบตตี เดวิส จึงได้นัดเธอและจับเธอมาเซ็นสัญญากับค่าย Warner Brothers เมื่อปี ค.ศ.1932 และได้หนังเรื่องแรก The Man Who Played God กับทางค่าย Warner Brothers
ดาวใหม่แจ้งเกิดในวงการบันเทิง ค.ศ.1934 - ค.ศ.1938.
นางร้ายคนแรกบนจอภาพยนตร์สากล
ในปี ค.ศ.1934 เธอได้เล่นหนังเรื่อง Of Human Bondage คู่กับ Leslie Howard พระเอกแถวหน้าในฮอลลีวู้ดยุค 30 โดยเธอรับบทเป็น Mildred พนักงานเสิร์ฟสาวผู้มีจิตใจดำ ร้อยเล่ห์ เอาเปรียบผู้อื่นที่ นักศึกษาแพทย์ (รับบทโดย Leslie Howard) ตกหลุมรัก บทบาทนี้ทำให้เธอแจ้งเกิดในวงการภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ และได้คำวิจารณ์บนนิตสาร Life ว่าเป็น "การแสดงที่สมจริงที่สุดบนจอภาพยนตร์" บทนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก
ปี 1935 เธอได้แสดงภาพยนตร์คู่กับ Franchot Tone ในเรื่อง Dangerous ซึ่งภาพยนตร์ก็ได้เสียงตอบรับที่ดีมาก ส่งผลให้เบตตี ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 2 และชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เป็นครั้งแรกในชีวิตการแสดง
นิตยสาร "The New York Times" กล่าวว่า เธอเป็นนักแสดงหญิงที่น่าจับตามองมากที่สุด
ค.ศ. 1938–1942.
เบตตี เดวิส แสดงภาพยนตร์เรื่อง Marked Woman (1937) ผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอชนะรางวัล Volpi Cup สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส. หลังจากที่เรื่อง Marked Woman ประสบความสำเร็จ เธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "วนิดามารยา" (1938) ช่วงระหว่างถ่ายทำเธอได้มีความสัมพันธ์พบรักกับ William Wyler ในฐานะแฟน เธอเคยกล่าวว่ารักครั้งนั้นเป็น "love of my life" ในช่วงระหว่างถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้เธอบอกว่า "มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิตฉัน".
ในภาพยนตร์ วนิดามารยา เธอรับบทเป็น Julia หญิงสาวผู้ดีทางตอนใต้ที่เอาแต่ใจตนเอง บทนี้ทำให้ชนะรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่สอง สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
วนิดามารยา หรือ Jezebel เป็นจุดเริ่มต้นของการที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในอาชีพการแสดงของเธอ ในปีถัดมา เธอได้รับการจัดอันดับใน Quigley Poll ประจำปีของ Top Ten Money-Making Stars (10 นักแสดงที่ทำรายได้สูงสุดในปี 1938) ซึ่งรวบรวมจากคะแนนการโหวตของนักแสดงภาพยนตร์ทั่วสหรัฐฯ สำหรับดาราที่สร้างรายได้ในโรงภาพยนตร์มากที่สุดในช่วงปีที่แล้ว
ตรงกันข้ามกับความสำเร็จในอาชีพการงานของเบตตี สามีของเธอ Harmon O.Nelson นั้นล้มเหลวในการสร้างอาชีพให้ตัวเอง ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ลดลง ในปี พ.ศ. 2481 เนลสันได้รู้ว่า Bette Davis มีความสัมพันธ์ทางเพศเป็นชู้กับ โฮเวิร์ดฮิวจ์ส ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จบลง
รับบทเป็น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบซที่ 1 เป็นคนแรก
เธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง Dark Victory (1939) แสดงนำคู่กับ ฮัมฟรีย์ โบการ์ต และอดีตประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน และคิดว่าจะทิ้งมันไปจนกว่าผู้อำนวยการสร้าง Hal B. Wallis จะโน้มน้าวให้เธอแสดงความสิ้นหวังในการแสดงของเธอ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงแห่งปีและบทบาทของจูดิธ เทรเฮอร์น สาวตาบอด ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ ในปี 1940 เบตตีกล่าวว่าผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องโปรดของเธอ
เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์บ็อกซ์ออฟฟิศอีกสามเรื่องในปี 1939 นั้นคือ The Old Maid ร่วมกับ มิเรียม ฮอปกินส์, ภาพยนตร์เรื่อง Juarez กับ Paul Muni และ "ตำนานสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบซที่ 1 กับเอ็กเซกต์" แสดงนำกับ Errol Flynn ซึ่งเป็นภาพยนตร์สีเรื่องเดียวของเธอที่สร้างขึ้นในช่วงฮอลลีวู้ดยุคทอง เธอรับบทเป็น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
จากนางร้าย สู่การเป็นนางเอก บนจอภาพยนตร์
เมื่อถึงปี 1940 เบตตี เดวิส กลายเป็นนักแสดงที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับ 1 ของค่ายวอร์เนอร์บราเธอร์ส ช่วงยุค 40 ส่วนมากเธอจะได้รับบทนางเอกเป็นส่วนใหญ่ ภาพลักษณ์ของเธอได้รับการพิจารณาด้วยความระมัดระวังมากขึ้น แม้ว่าเธอจะยังคงรับบทเป็นตัวละครต่างๆ ทั้งนางเอก นางร้าย คนแก่ คุณครู หญิงม่าย ฯลฯ ในปีนั้นเธอแสดงภาพยนตร์เรื่อง All This and Heaven Too (1940) เป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางด้านกำไรด้านรายได้มากที่สุดในอาชีพของเธอในจุดนั้น
ต่อมาเธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง The Letter (1940) ได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดแห่งปี" โดย The Hollywood Reporter ขณะในช่วงเวลานี้เธอกำลังมีความสัมพันธ์กับจอร์จเบรนต์อดีตนักแสดงร่วมของเธอซึ่งเสนอให้เธอนั้นแต่งงาน เดวิสปฏิเสธขณะที่เธอได้พบรักครั้งใหม่กับ Arthur Farnsworth เจ้าของโรงแรมในกรุง Boston เดวิสและฟาร์นสเวิร์ธ จึงได้แต่งงานกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2483 ซึ่งเป็นการแต่งงานครั้งที่สองในชีวิตรักของเธอ
เธอแสดงภาพยนตร์ทั้งหมดสามเรื่องในปี 1941 เรื่องแรกคือ " The Great Lie " ร่วมกับจอร์จเบรนต์
เบตตีทำงานร่วมกับผู้กำกับ วิลเลียมไวเลอร์อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง เรือนอาญารักหรือ The Little Foxes (1941) เบตตีรับบทเป็นคุณนาย Regina Giddens ซึ่งดัดแปลงมาจาก ละครบรอดเวย์ เธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์อีกครั้งสำหรับการแสดงของเธอและหลังจากนั้นก็ไม่เคยร่วมงานกับ วิลเลียม ไวล์เลอร์ อีกเลย
ก่อนที่จะมาถูกดัดแปลงและแสดงเป็นละครเวทีในไทยในชื่อ "จิ้งจอกลอกลาย" ที่โรงละคร A.U.A นำแสดงโดย ศรัณยู วงษ์กระจ่าง, ชุดาภา จันทเขตต์, รัญญา ศิยานนท์ และ สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ จำนวน 12 รอบ เมื่อเดือนกันยายน 2535
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และช่วงตกต่ำ.
เดวิสใช้เวลาช่วงต้นเดือนของปี 1943 ในการขายพันธบัตรสงคราม หลังจากที่แจ็ควอร์เนอร์วิพากษ์วิจารณ์ว่าเธอมีแนวโน้มที่จะดึงดูดฝูงชนให้มาซื้อเธอก็เตือนเขาว่าผู้ชมของเธอตอบสนองต่อภาพยนตร์ที่เธอแสดงเป็นอย่างมาก เธอขายพันธบัตรมูลค่า 2 ล้านเหรียญภายในสองวันรวมทั้งรูปถ่ายของตัวเองในภาพยนตร์เรื่อง " วนิดามารยา (Jezebel) " ในราคา 250,000 เหรียญ (ค่าเงินในปี 1943) นอกจากนี้เธอยังแสดงละครให้กับกองทหารคนผิวดำในฐานะสมาชิกผิวขาวคนเดียวของคณะการแสดงที่ก่อตั้งโดย Hattie McDaniel ซึ่งรวมถึง Lena Horne และ Ethel Waters ด้วย
ตามคำแนะนำของ John Garfield ในการเปิดคลับบริการในฮอลลีวูดเดวิส - ด้วยความช่วยเหลือของวอร์เนอร์ แครีแกรนท์ และ Jule Styne - เปลี่ยนไนต์คลับเก่าให้เป็น โรงอาหารฮอลลีวู้ด ซึ่งเปิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ.1943
ในช่วงปลายปี 1943 Arthur Farnsworth ประสบอุบัติเหตุบนถนน Hollywood Boulevard ให้เขานั้นเสียชีวิตโดยทันที ทำให้เบตตีนั้นเสียใจเป็นอย่างมาก จนมีผลกระทบต่องานแสดงของเธอในภาพยนตร์ Mr.Skeffington แต่นั่นก็ไม่ใช่จุดพลิกผลันแต่อย่างใด
ภายหลังจบสงครามโลก เธอได้แต่งงานใหม่กับ William Sherry นักวาดภาพและให้กำเนิดธิดา 1 คนชื่อ BD Hyman แต่หลังจากการนั้น ชีวิตของเธอตกต่ำลงไปเรื่อยๆทั้งด้านความรักและด้านอาชีพ ทำให้เธอต้องหย่าร้างกับ Sherry เธอกล่าวว่า "การแต่งงานครั้งนั้นเป็นการแต่งงานที่แย่ที่สุดในชีวิต"
หลังจากนั้นในช่วงปลายยุค 40 เธอประสบปัญหาในเรื่องการเงินและอาชีพของเธอเป็นอย่างมาก เรื่อง Beyond The Forest ได้รับคำวิจารณ์ว่า น่าเบื่อและเนื้อเรื่องไม่ชวนอิน ทำให้เธอตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับ Warner Brothers
ช่วงประสบความสำเร็จสูงสุดในอาชีพ.
หลังจากเบตตีเดวิสตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับ ค่ายวอร์เนอร์ ทำให้เธอผันตัวมาเป็นนักแสดงอิสระ เธอไม่ได้ออกการพบปะฝูงชนเลยหลังจากนั้นเป็นเวลานานกว่า 1 ปี ทำให้แฟนหนังเชื่อว่า นี่คือจุดจบของอาชีพการแสดงของ เบตตี เดวิส น่าจะจบอยู่เพียงเท่านี้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ภายหลังจากที่เธอถ่ายทำภาพยนตร์ "แม่ม่ายนางพญาไฟ" (Payment On Demand) ได้ไม่นาน เธอได้รับบทแสดงเป็น Margo Channing ในภาพยนตร์เรื่อง วิมานลวง (All About Eve) แทน โกลแด็ต กอลแบร์ เนื่องจาก โกลแด็ต กอลแบร์ ได้ล้มในกองถ่าย ทำให้กระดูกข้างหลังเคลื่อน จึงต้อง Admit ในโรงพยาบาล ก่อนการถ่ายทำภาพยนตร์ วิมานลวง เพียง 1 อาทิตย์ จึงต้องหาตัวแสดงแทน จึงส่งบทไปให้ เบตตี เดวิส เมื่อเบตตีเดวิสอ่านบท ตัดสินใจรับเล่นเลยทันที
เบตตี เดวิส แสดงเป็น Margo Channing ดาราสาวในวงการบรอดเวย์อายุ 40 ปี ที่กังวลในเรื่องอายุ และมีคู่รักเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อ Bill Samson ส่วนอีกบทหนึ่งที่เด่นไม่แพ้กันคือบท Eve Harrington นำแสดงโดย แอน แบกซ์เตอร์ หญิงสาวที่ดูหัวอ่อน แต่ความจริงซ่อนความทะเยอทะยานร้ายกาจเอาไว้ โดยที่ไม่มีใครรู้ และคิดจะทำลาย Margo Channing รวมถึงแย่งคู่รักของเธอ
วิมานลวง หรือ All About Eve เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกๆบนแผ่นฟิล์มที่กล่าวถึงโลกวงการมายา บนจอภาพยนตร์สากล ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่แปลกใหม่มากในสมัยนั้น กำกับและเขียนบทโดย Joseph L.Mankewicz ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ในสหรัฐ $8,400,000 รวมรายได้ทั่วโลกที่ฉายทั้งใน ยุโรป แอฟริกา อเมริกาใต้ เอเชีย ญี่ปุ่น จีน รวมถึง ไทย ทั้งหมดกว่า $16,000,000 หรือคิดเป็นเงินไทยทั้งหมด 480,000,000 ล้านบาท (ค่าเงินในปี 2493) ซึ่งเป็นหนังที่ทำรายได้สูงสุดในรอบปี ซึ่งเป็นการตอบรับของการกลับมาของสตรีหมายเลข 1 แห่งจอภาพยนตร์
All About Eve ฉายทั่วสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก สำหรับที่ประเทศไทยถูกฉายที่ โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง และ โรงภาพยนตร์คิงส์ ในชื่อ วิมานลวง ซึ่งตั้งเป็นชื่อไทยโดย เฉลิมกรุง
บทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตาและรางวัลออสการ์อีกด้วย
ภายกลังจากการหย่ากับ William Sherry เธอได้ตกหลุมรักกับนักแสดงร่วมในภาพยนตร์ All About Eve นั่นคือ Gary Merill หลังจากถ่ายทำเสร็จ เธอได้แต่งงานกับ Gary Merill เมื่อปลายปี 1950
เธอปรากฏตัวในงานเปิดฉาย Premiere ภาพยนตร์เรื่อง วิมานลวง (All About Eve) ที่ TCL Chinese Theatre พร้อมกับแม่ของเธอ ซึ่งการปรากฏตัวครั้งนั้นกลายเป็น Talk Of The Town เนื่องจากเธอพึ่งปรากฏตัวต่อสาธารณชนครั้งแรกในรอบปี รวมถึงกระแสของภาพยนตร์ที่ได้รับการตอบรับและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดี รวมถึงประสบความสำเร็จด้านรายได้ซึ่งในขณะนั้นเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดในปี 1950
ภายหลังจากการแต่งงานกับ Gary Merill เธอได้มีบุตรบุญธรรมคือ Micheal Merill และ Margot Merill ซึ่งต่อมา Margot Merill กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเธอ ที่ทำให้ทั้งคู่ต้องหย่ากันในปี 1960 เนื่องจาก Margot มีผลกระทบทางสมองในช่วงเกิดก่อนการเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งทำให้ทั้งคู่มีปากเสียงและเลิกรากันในที่สุด
ช่วงยุค 60 (ความขัดแย้งระหว่างเธอ กับ โจน ครอฟอร์ด).
ในยุคถัดมาในเวลาที่ดาราหน้าใหม่เกิดขึ้น เป็นธรรมดาที่เธอนั้นไม่ดังเปรี้ยงเหมือนเก่า เธอหันเหไปรับงานทางโทรทัศน์บ้าง เบตตีได้ใช้เวลาในช่วงต้นยุค 60s กลับไปเล่นละครเวที
ในปี 1961 ขณะที่เบตตีแสดงละครเวทีเรื่อง The Night of the Iguana ผู้ที่แวะมาเยี่ยมเยียนเธอหลังเวทีการแสดงนั้นไม่ใช่ใครอื่น นักแสดงคู่แค้นของเธอในตำนาน โจน ครอฟอร์ด
เธอมาพร้อมกับบทละครเรื่อง What Ever Happened to Baby Jane? โจนยื่นข้อเสนอว่าจะเป็นไปได้ไหมหากเบตตีจะยอมมาร่วมงานด้วยกัน แน่นอนเธอสนใจ ในใจที่อยากตอบรับอย่างเต็มแก่ แต่ด้วยความรอบคอบ เบตตีบอกจะยอมเล่นถ้ามีข้อตกลงที่น่าพอใจ
หลังจากได้อ่านบทละคร เบตตีต้องการเลือกผู้กำกับเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เธอเดินทางไปหา โรเบิร์ต อัลดริช (Robert Aldrich) ขอให้มากำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมีเพียง 2 คำถามเท่านั้นว่า เป็นไปได้ไหมที่เธอจะเล่นบท เบบี้ เจน? และ เขาไม่เคยหลับนอนกับโจน ครอวฟอร์ดใช่ไหม? เมื่อได้คำตอบและข้อตกลงที่พึงพอใจ เบ็ตตี้ เดวิส ตอบตกลงร่วมแสดงภาพยนตร์กับ โจน ครอฟอร์ด เป็นเรื่องแรก
แต่เรื่องมันก็ไม่ง่ายนัก ในขณะนั้นทั้งคู่เป็นนักแสดงไร้สังกัดเป็นนักแสดงอิสระแล้ว ไม่มีนายทุนที่ไหนอยากจะลงทุนกับหนังที่มีนักแสดงอาวุโส 2 คนเป็นตัวแสดงนำอย่างแน่นอน ขนาดบ้านเก่าอย่าง Warner Bros. ยังปฏิเสธ แถมยังแนะอีกว่า “ไปหานักแสดงสาวๆมาเล่นแทนยังจะน่าสนใจกว่า” แต่แล้วสวรรค์ก็มาโปรดเมื่อสตูดิโอค่ายเล็กอย่าง Seven Arts ตอบตกลงและหาเงินมาลงทุนให้ได้ แต่ก็มีข้อเสนอทางการเงินสุดโหด เช่น ค่าตัวนักแสดงที่แสนน้อย แถมในงบประมาณหลักก็มีไม่มาก แถมตกลงกันว่ารายได้ที่ได้รับจะต้องหักเปอร์เซ็นต์ให้เท่ากันเป๊ะๆ (ค่าย-นักแสดงนำ)
แต่ทุกคนก็ยอมรับได้และการถ่ายทำจึงเริ่มขึ้น (ต่อมาทาง Warner Bros. ก็ยอมร่วมทุนด้วยและให้การสนับสนุนในหลายๆอย่างรวมถึงการกระพือข่าวเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆต่อจากนี้เพื่อเรียกเรตติ้งให้กับภาพยนตร์) เรื่องเงินก็สำคัญ แต่ทั้งคู่แย่งชิงเรื่องที่ชื่อใครจะได้ขึ้นก่อนมากกว่า สุดท้ายก็เลยเอาชื่อขึ้นพร้อมกัน
ในปี 1962 การถ่ายทำ Whatever Happened to Baby Jane? เริ่มดำเนินขึ้น ภาพยนตร์แนวระทึก สยองขวัญ
"เกี่ยวกับหญิงที่ดังจากการแสดงในช่วงปลายทศวรรษที่สิบตั้งแต่เล็กคือ เจน ฮัดสัน (เบ็ตตี้ เดวิส) ที่รู้จักในชื่อการแสดงว่า เบบี้ เจน ฮัดสัน แต่พอโตขึ้นกลับติดเหล้างอมแงม ส่งผลให้เธอเริ่มไม่มีงานทำ รวมถึงเกิดอาการทางจิตนึกว่าตนเองยังดังเหมือนตอนเด็กอยู่ โดยการแต่งตัว พูดกับตุ๊กตาและเต้นรำเหมือนตอนเด็กๆ
ต่างกับพี่สาวของเธอ บลานซ์ ฮัดสัน (โจน ครอวฟอร์ด) ซึ่งในตอนเด็กนั้นถูกน้องสาวและพ่อเหน็บแนมว่าเธอไม่ได้ช่วยหาเลี้ยงครอบครัวทำให้เธออิจฉาน้องที่ดัง และไม่มีใครสนใจเธอเลย จนกระทั่งโตขึ้นในช่วงทศวรรษที่สามสิบ เธอกลับโด่งดังขึ้นเรื่อยๆถึงกับซื้อบ้านเป็นของตัวเองอยู่กับน้องสาวนั่นทำให้เจนเริ่มอิจฉาบลานซ์มากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งเธอเกิดอุบัติเหตุทำให้เธอเป็นอัมพาตทั้งขาไปไหนไม่ได้นอกจากอยู่บ้านชั้นบน โดยมีน้องสาว และสาวใช้ที่แวะมาหาเธอบ้างเป็นพักๆ
ต่อมาบลานซ์ได้เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติทางจิตของน้องสาวที่รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆทำให้เธอมีความคิดที่จะขายบ้านหลังนี้ เพื่อที่จะอยู่กับสาวใช้พร้อมกับจัดหาบ้านให้เจนอยู่เรียบร้อย แต่เจนกลับไม่ยอม ด้วยความอิจฉาอยู่แล้วเจนจึงเริ่มเหี้ยมเกรียมต่อพี่สาวเธอและออกอาการมากขึ้นๆเรื่อย ขณะเดียวกันเจนก็เริ่มที่จะหาทางกลับไปแสดงอีกครั้งหนึ่งเหมือนตอนที่สมัยเธอเป็นเด็ก"
การถ่ายทำ และทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดีทุกคนมีความสุข ทั้งเบ็ตตี้และโจนก็ต่างสุภาพต่อกัน (ต่อหน้าสื่อ) แต่ลับหลังก็ต่างหาเรื่องแหกอกกันไม่เว้นวัน เริ่มตั้งแต่ในวันแรกที่เปิดกอง โจนส่งของขวัญและจดหมายเล็กๆให้กับนักแสดงและทีมงานทุกคนในกอง แต่เบ็ตตี้ส่งของนั้นกลับมาพร้อมกับจดหมายเล็กๆว่า “อย่ามาตอแ-ล”
หรือการที่บ็ตตี้ฉีกหน้า โจนที่ตอนนั้นเป็นเป็นประธานบริหารของบริษัทเครื่องดื่ม Pepsi (แต่งงานกับเจ้าของบริษัท)ด้วยการติดตั้งเครื่องจำหน่ายเครื่องดื่ม Coca-Cola (Coke) ไว้ในกองถ่าย (บ้างก็ว่าโจนเป็นฝ่ายติดตั้งเครื่องจำหน่าย Pepsi ในกองถ่ายก่อนเบ็ตตี้จึงสั่งติดตั้งเครื่องจำหน่ายโค้กไว้ในห้องแต่งตัวของเธอเองภายหลัง)
และในทุกๆคืนทั้งสองก็ต่างโทรไปหาผกก. เพื่อฟ้องถึงการกระทำของอีกฝ่าย แค่นั้นยังไม่พอ เบ็ตตี้ยังชอบล้อเลียนที่โจนเป็นพวกหวงภาพลักษณ์ เธอเคยสกัดขา/ผลักโจน จนเกือบตกบันได แถมยังเคยแอบเอาขนตาปลอมใส่ลงเสื้อในของโจน