pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วิลเลียม แทคเกอร์ (ฮิวจ์ แกรนท์) เป็นเจ้าของร้านหนังสือเดินทางที่น็อตติ้งฮิลล์ เขาหย่ากับอดีตภรรยา โดยอาศัยอยู่ที่บ้านกับเพื่อนชื่อ สไปค์ (ไรส์ ไอฟานส์) ที่มีนิสัยประหลาด ๆ เพื่อแชร์ค่าบ้าน และค่าใช้จ่าย
วันหนึ่ง วิลเลียมได้พบกับซุปเปอร์สตาร์ฮอลลีวูด แอนนา สก็อตต์ (จูเลีย โรเบิร์ตส) เมื่อเธอเข้ามาในร้านของเขาเพื่อจะซื้อหนังสือ ไม่กี่นาทีต่อมาวิลเลียมออกไปซื้อน้ำผลไม้ ในขณะที่เขากำลังจะกลับไปที่ร้าน เขาชนกับแอนนาในถนนและทำให้น้ำผลไม้ของเขาเปื้อนเสื้อผ้าของเธอ วิลเลียมขอให้เธอมาเปลี่ยนเสื้อในบ้านของเขา แอนนาเห็นวิลเลียมดูเป็นคนดีไม่มีพิษภัย จึงตอบตกลง เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ แอนนาก็ออกจากบ้านของวิลเลียมไป แต่เพราะลืมถุงอีกใบไว้ จึงกลับเข้าไปเอาถุงที่เธอลืมไว้ที่บ้านของวิลเลียม ระหว่างจะออกจากบ้าน แอนนาและวิลเลียมสบตากัน แอนนาประหลาดใจในตัวเขาจึงตรงเข้าจูบวิลเลียม
วันต่อมาสไปค์จำได้ว่า "มีสาวอเมริกันที่ชื่อว่าแอนนา" ได้โทรมาหาและพูดถึง "วิลเลียม" และให้ไปหาเธอที่โรงแรมริทซ์ภายใต้ชื่อ "ฟลินท์ สโตนส์" ซึ่งจะได้รับการอนุญาตในการสัมภาษณ์สื่อมวลชนของเธอ เมื่อวิลเลียมไปถึงพนักงานถามเขาว่า เขาเป็นนักข่าวจากสำนักไหน วิลเลียมเหลือบไปเห็นชื่อหนังสือเกี่ยวกับม้าที่ชื่อ ฮอร์สแอนด์ฮาวด์ จึงตอบไปว่า "ฮอร์สแอนด์ฮาวด์" ซึ่งเขาถูกพาไปสัมภาษณ์นักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องใหม่ของแอนนา และเขาก็สัมภาษณ์โดยแถเรื่องราวไปเรื่อยๆ หลังจากการสัมภาษณ์เสร็จ แอนนาเรียกเขากลับมาและบอกว่าเธอได้ยกเลิกนัดตอนเย็นและตอนนี้เธอสามารถออกไปกับเขาได้ วิลเลียมบอกว่าเพิ่งนึกได้ว่าจะมีการฉลองวันเกิดน้องสาวของเขาฮันนี่ (เอ็มมา เชมเบอส์) ที่บ้านของแมกซ์ (ทิม แมคอินเนอนีย์) และเบลล่า (จีน่า แม็กกี) เพื่อนของเขา วิลเลียมยิ่งแปลกใจขึ้นไปอีกเมื่อแอนนาตกลงไปงานวันเกิดของฮันนี่
แมกซ์ เบลล่า และฮันนี่ ตกใจมากเมื่อเห็นแอนนา สก็อตต์ มากับวิลเลียม แต่เบอร์นี่ (ฮิว บอนเนวิลล์) เพื่อนวิลเลียมอีกคนนึงกลับไม่ตกใจ ทำให้แมกซ์และเบลล่าแปลกใจ แต่สุดท้ายเบอร์นี่กลับหน้าแตก หลังจากเบอร์นี่ปล่อยไก่กับแอนนาเมื่อพูดคุยโอ่เรื่องอาชีพนักแสดงทั่วไปที่รายได้ไม่ดีนัก โดยไม่คิดว่านี่คือ แอนนา สก็อตต์ ดาราฮอลลีวูดชื่อดัง จากนั่นพวกเขาเล่นเกมแบ่งปันเรื่องราวของคนที่มีชีวิตที่โชคร้ายที่สุดในงานวันเกิดเพื่อจะชิงบราวนี่ชิ้นสุดท้าย เมื่อกลับจากงานวันเกิด วิลเลียมและแอนนาเดินผ่านสวนสาธารณะที่ปิดอยู่ แอนนาแอบปืน วิลเลียมจึงปืนตามเข้าไป จากนั้นแอนนาก็จูบวิลเลียมอีกครั้ง วันรุ่งขึ้นพวกเขาไปดูหนังด้วยกัน จากนั้นไปกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แอนนากับวิลเลี่ยมได้ยินกลุ่มชายโต๊ะใกล้ ๆ พูดจาดูถูกเกี่ยวกับเรื่องของแอนนาอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ว่าเธออยู่ใกล้ ๆ วิลเลียมทนไม่ไหวจึงเดินเข้ามาพูดคุยเพื่อปกป้องเกียรติแก่เธอ แอนนาดึงตัวห้ามไว้โดยที่กลุ่มชายไม่เห็นหน้า แต่จากนั้นแอนนาเปลี่ยนใจเดินกลับไปทักทายกลุ่มชาย กลุ่มชายจึงพูดไม่ออกทั้งโต๊ะ แอนนาเชิญชวนไปที่ห้องของเธอที่ริทซ์ แต่แฟนชาวอเมริกันของเธอ ซึ่งเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่มีชื่อเสียงชื่อคิง เจฟฟ์ (อเล็ก บอลด์วิน) ได้มาโดยไม่คาดคิด เจฟฟ์เห็นวิลเลียม วิลเลียมจึงบอกไปว่าเป็นรูมเซอร์วิสของโรงแรม เจฟฟ์จึงสั่งน้ำและให้ช่วยเก็บจานอาหารในห้องพัก เจฟฟ์จูบแอนนา วิลเลียมยืนดูอย่างเศร้าใจ จากนั้นเจฟฟ์ให้ทิปกับเขาก่อนเดินไป แอนนาขอโทษวิลเลียม เธอคิดว่าเจฟฟ์ได้เลิกกับเธอแล้ว และไม่รู้ว่าเขาจะมาหา วิลเลียมรู้ตัวดีว่าเขาต้องจบสิ่งที่มีแอนนา แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะลืมเธอได้
หกเดือนต่อมา แอนนามาที่บ้านของวิลเลียมอย่างเงียบ ๆ และระบายความรู้สึกหลังจากภาพฉาวในอดีตของเธอหลุดออกมา และขอค้างบ้านวิลเลียม โดยในคืนนั้นวิลเลียมนอนโซฟาชั้นล่างแทน แอนนาเดินไปชั้นล่างในกลางดึกลงไปหาวิลเลียม และทั้งสองก็มีความสัมพันธ์กันในคืนนั้น ในตอนเช้าพวกเขาตะลึงเมื่อเห็นฝูงชนของผู้สื่อข่าวที่หน้าประตู แอนนาโกรธวิลเลียมและสไปค์มากเพราะคิดว่าเขาและสไปค์ทรยศที่ไปบอกใครต่อใคร หลังจากนั้นวิลเลียมจึงถามสไปค์ ก็เลยรู้ว่าสไปค์ดันไปหลุดปากบอกคนในผับออกมาว่าแอนนานั้นอยู่ที่นี่
อีกหกเดือนต่อมาแอนนากลับไปยังกรุงลอนดอนอีกครั้ง เพื่อจะถ่ายภาพยนตร์ของเฮนรี เจมส์ เมื่อวิลเลียมรู้ว่าจะยกกองมาถ่ายทำกันที่ลอนดอน เขาจึงตามมาเมื่อเขาจะเข้าไปหาแอนนาแต่ถูกผู้ดูแลห้ามไว้ เมื่อแอนนาเห็นวิลเลียมจึงเข้าไปคุยด้วย เมื่อแอนนาต้องไปเตรียมตัว หนึ่งในทีมงานผู้หญิงเห็นจึงชวนวิลเลียมไปดูการถ่ายทำ วิศวกรเสียงก็ให้หูฟังแก่วิลเลียม ทำให้สามารถได้ยินการสนทนาของแอนนาได้ เมื่อเพื่อนนักแสดงถามว่าผู้ชายขี้อายคนนั้นที่มาหาคือใคร แอนนาก็บอกไปส่ง ๆ ว่า "เขาเป็นแค่เพื่อน ไม่ได้มีความหมายอะไร ฉันไม่รู้ว่าเขามาทำไมเหมือนกัน" วิลเลียมได้ยินก็เสียความรู้สึก จึงกลับออกไปทันที วันต่อมาแอนนามาที่ร้านหนังสือของวิลเลียม และถามว่าทำไมวิลเลียมถึงกลับไปก่อน วิลเลียมก็บอกว่าเขาได้ยินที่แอนนาพูดเมื่อวาน แอนนาก็บอกวิลเลียมว่า "จะให้บอกผู้ชายที่ปากโป้งที่สุดในอังกฤษคนนั้นน่ะหรอ" เขาจึงอธิบายว่า "ผมอยู่แค่น็อตติ้ง ฮิลล์ ส่วนคุณอยู่เบเวอร์ลี่ ฮิลล์ คนทั้งโลกรู้จักคุณ ส่วนผมแม้แต่แม่ยังจำชื่อไม่ได้เลย" แอนนาจึงบอกกับวิลเลียมว่า
หลังจากปฏิเสธแอนนาไป วิลเลียม นัดเพื่อน ๆ และน้องสาวเพื่อขอคำปรึกษา โดยเพื่อน ๆ ก็พยายามปลอบใจวิลเลียมว่าไม่ได้คิดผิดหรอกที่ปฏิเสธแอนนา จนสไปค์ที่เข้ามาทีหลังพูดกับวิลเลี่ยมว่า "นายโง่สิ้นดี" วิลเลี่ยมจึงบอกกับเพื่อน ๆ ไปว่าที่จริงแล้วคำขอของแอนนานั้นมันจับใจมาก แล้วพูดให้เพื่อน ๆ ฟังว่าแอนนาพูดอย่างไร จนทำให้แล้วเพื่อน ๆ ถึงกับพูดไม่ออก วิลเลียมจึงรู้ว่าตนเองนั้นคิดผิดและควรไปขอโทษเธอ วิลเลียมและเพื่อน ๆ จึงรีบขับรถออกไปเพื่อให้ทันงานแถลงข่าวของแอนนาที่โรงแรมซาวอย ก่อนที่แอนนาจะกลับอเมริกา เมื่อมาถึงวิลเลี่ยมยกมือถามคำถามเกี่ยวกับแอนนาและตัวเขาโดยทำทีเป็นนักข่าว ทำให้แอนนาเปลี่ยนใจที่จะอยู่ที่อังกฤษต่อไปอย่างไม่มีกำหนด จากนั้นทั้งสองก็แต่งงานกัน และเมื่อแอนนาออกงานก็มีวิลเลียมไปด้วย ตัดมาที่สวนสาธารณะที่น็อตติ้งฮิลล์ วิลเลียมนั่งบนม้านั่งโดยมีแอนนาที่นอนหนุนตัก และกำลังตั้งครรภ์
"บางครั้งผมสงสัยว่าถ้าผมไปรับประทานอาหารเย็นกับเพื่อนที่บ้านสัปดาห์ละครั้ง และพาบุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดไม่ว่าจะเป็นมาดอนน่าหรือคนอื่น ๆ ซึ่งทั้งหมดจะต้องตกใจ เพื่อนของฉันจะพูดอะไร ? ใครจะเป็นคนพูดก่อน สิ่งที่พวกเขาจะพูดกับคุณคืออะไร ? - ริชาร์ด เคอร์ติส ผู้เขียนบทภาพยนตร์ "รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์"
ริชาร์ด เคอร์ติส ผู้เขียนบทภาพยนตร์กล่าวว่า "ความคิดของคนปกติมักจะออกไปกับบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างไม่น่าเชื่อและจะกระทบกับชีวิตตัวเอง"
เคอร์ติส เลือกน็อตติ้งฮิลล์เป็นสถานที่ถ่ายทำเพราะสถานที่นั้นเหมาะแก่การตั้งฟิล์ม ในการถ่ายทำค่อนข้างลำบากเพราะมีประชากรมาก แคนวอร์ติง ตั้งข้อสังเกตว่า "ก่อนที่เราจะมาถ่ายทำ เราได้เอาผู้ดูแลมาควบคุมโรเบิร์ตสและแกรนท์ เพราะบนถนนสาธารณะที่เราจะถ่ายทำนั้นมีผู้ชมนับพันรอดูอยู่" โรเจอร์ มิเชล เป็นห่วงฮิวจ์และจูเลียที่จะมาถ่ายทำบนถนนพอร์ทโทเบลโล เพราะพวกเขาถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนและช่างภาพปาปารัสซี่ "ทีมงานสถานที่และกองกำลังรักษาความปลอดภัย กล่าวว่าผู้คนเข้ามาอย่างอลหม่านมากที่อาศัยอยู่ในน็อตติ้งฮิลล์" มิเชลเชื่อว่าเป็น "ความรู้สึกตื่นเต้นอย่างแท้จริง" เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ ผู้จัดการสถานที่ซู ควินน์ อธิบายการหาสถานที่และได้รับอนุญาตให้ถ่ายเป็น "งานช้าง"
"ปัญหาใหญ่ที่เราพบก็คือขนาดของหน่วยภาพยนตร์ของเรา เราไม่ได้สร้างมันมา เราถ่ายทำสถานที่จริง ถ่ายทำบนถนนในกรุงลอนดอน มีมาตรการด้านความปลอดภัย ไม่มีการปิดถนน เราโชคดีมากที่ในความเป็นจริงที่เรามีความร่วมมือ 100% จากตำรวจและสภา พวกเขามองในเกณฑ์ที่ดี ในสิ่งที่เรากำลังพยายามที่จะทำ - ซู ควินน์
สคริปต์คำพูดของน็อตติ้งฮิลล์ ผู้ผลิตดันแคน แคนวอร์ติง กล่าวว่า "ผมเชื่อว่าหนึ่งในคุณภาพของการเขียนของริชาร์ดที่มีมุมมองเชิงบวกของเขาในชีวิตนี้จะมีข้อเสียในตัวละครตลก มันมักจะสร้างการเรียงลำดับของการฉีกขาดจากความเป็นจริงและจะห่างไกลจากกิจกรรมของมนุษย์ แต่ริชาร์ด ไม่ได้ใช้เป็นข้อผิดพลาดนี้ งานเขียนของเขาดูเหมือนจะว่าคนที่เป็นช่องโหว่และพิเศษที่พวกเขาจะน่ารักมากในการปฏิบัติ"
ผู้อำนวยการของ "Quattro matrimoni" ได้เรียกไมค์ นีเวลล์ให้ไปกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เขาปฏิเสธเพราะเขาจะกำกับเรื่อง "Falso tracciato" แทน เขากล่าวในภายหลังว่า "การตัดสินใจของเขาไม่ดีเอง แต่ไม่ได้เสียใจใด ๆ" แต่สุดท้ายแคนวอร์ติงก็ให้โรเจอร์ มิเชลเป็นผู้กำกับเพราะว่า "ผมว่าโรเจอร์ เป็นคนหานักแสดงที่เหมาะสมสำหรับแต่ละบทบาทได้พิเศษสำหรับความเป็นธรรมชาติของตัวละคร" มุมมองนี้ถูกสะท้อนโดยผู้อำนวยการผลิตเอริคที่กล่าวว่า "ความสนใจหลักของโรเจอร์เป็นตัวอักษร เมื่อคุณมีตัวละครที่แท้จริงรวมกับสคริปต์ที่เป็นของแข็งเช่น ริชาร์ด คุณได้รับสิ่งที่พิเศษมาก" จูเลีย โรเบิร์ตส กล่าวว่า "มันเป็นการพูดสคริปที่ดีจริง ๆ และผู้อำนวยการฉลาดมาก คุณอยู่ในสถานการณ์ที่แม้แต่ส่วนที่เล็กที่สุดที่ถูกออกแบบมาสำหรับคนที่มีความสามารถแม้ช่วงเวลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในหนังเรื่องนี้กลายเป็นสิ่งที่น่าจดจำ" มิเชลล์กล่าวว่า "นักแสดงก็มีความสุข ความรู้สึกของเขามีความเชื่อมั่นด้วยกัน"
การผลิตอยู่ในความดูแลของโพลีถ่ายภาพและความบันเทิง ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการจัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ งบประมาณของหนังเรื่องนี้อยู่ที่ประมาณ 42 ล้านดอลลาร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกวิจารณ์ว่าคล้ายคลึงกับภาพยนตร์เรื่อง "Quattro matrimoni e un funerale" แคนวอร์ติงจึงกล่าวว่า น็อตติ้งฮิลล์ "ไม่ได้เป็นผลสืบเนื่อง ของคนที่มีความคาดหวังแน่นอน และเราหวังว่าจะให้ความคาดหวังเหล่านั้น แต่เมื่อเราถ่ายหนังเรื่องนี้ เราไม่ได้ต้องการที่จะแข่งขันในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ นี้เป็นอีกหนึ่งตลกโรแมนติกที่แตกต่างจาก "Quattro matrimoni e un funerale" น็อตติ้งฮิลล์ เป็นจริงตรงข้ามแน่นอน เนื้อหารายละเอียดในแต่ละวัน เรื่องราวความรักที่พิเศษจากความจริงที่ว่าตัวละครเอกหญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกและคนธรรมดา"
จูเลียเป็นหนึ่งเดียวของบทบาทนี้ แม้โรเจอร์ มิเชล และดันแคน แคนวอร์ติง ไม่ได้คาดหวังที่เธอจะมาแสดงเพราะมีโอกาสน้อยมากที่เธอจะมาแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ โรเจอร์บอกจูเลียว่า "มันเป็นภาพยนตร์โรแมนติกที่ดีที่สุดที่ผมเคยอ่าน" จูเลียกล่าวว่าหลังจากที่ได้อ่านสคริปต์ เธอตัดสินใจว่า "นี่เป็นหนึ่งในสคริปที่ดีที่สุดที่ฉันได้อ่าน และฉันจะเข้าร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้"
มิเชลล์กล่าวถึงจูเลียว่า "สิ่งที่จูเลียนำมาสู่ตัวละครของเขาเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงการซับซ้อน จูเลียเป็นดาราภาพยนตร์ที่ดี จูเลีย โรเบิร์ตส เธอสามารถจะเล่นตัวละครนี้ที่แตกต่างกันได้อย่างสมบูรณ์" นักวิจารณ์แสดงความคิดเห็นว่า "จูเลียฉันได้เห็นการแสดงหลายครั้งว่าเธอเป็นราชินีของหนังตลกโรแมนติก อย่างแท้จริง"
โรเจอร์ มิเชล กล่าวถึงฮิวจ์ว่า "ฮิวจ์แสดงเป็นวิลเลียม แทคเกอร์ ดีกว่าคนอื่น ฮิวจ์เล่นได้น่าจดจำ และฮิวจ์เป็นหนึ่งในนักแสดงไม่กี่คนที่สามารถอ่านและตีความได้อย่างสมบูรณ์เหมือนสายเคอร์ติ ราวกับว่ามันเป็นจังหวะของการแสดงภายในของเขา ฮิวจ์มีทักษะที่ดีในการเล่นมันเป็นส่วนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นนักแสดงคนอื่น ๆ มาก่อน"
"เมื่อคุณมีการออดิชั่นนักแสดงที่จะสร้างกลุ่มของเพื่อน มันควรมีคุณภาพเพื่อความสมดุลของตัวละครและความรู้สึก ผมชอบปริศนาที่จะเสร็จในทางเดียวเท่านั้น และผมคิดว่าเราพบความหลากหลายของผู้คนที่คล้ายกัน และสามารถมีชีวิตอยู่ในโลกเดียวกัน - โรเจอร์ มิเชล ผู้กำกับภาพยนตร์ "รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์"
ดันแคน แคนวอร์ติง กล่าวถึงพวกเขาว่า "เขาเหมือนครอบครัวเดียวกัน หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของการออดิชั่นในอังกฤษ มันคือการที่เรามีนักแสดงที่ยอดเยี่ยม เรามองหาคนที่จะเป็นนักแสดงที่ดีที่สุดในการเล่นบทบาทของแต่ละบทบาทนั้น ๆ พวกเขาได้ช่วยให้การแสดงมันเป็นธรรมชาติ"
เพลงต้นฉบับของ "รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์" ถูกแต่งโดยเทรเวอร์ โจนส์ และถูกบันทึกไว้ในสตูดิโอในกรุงลอนดอน ในบทเพลงนี้ได้รับรางวัลบริต รวมถึงเพลงอื่น ๆ อีกมากมายที่เขียนโดยศิลปินอื่น ๆ
จากนี้ยังมีเพลงที่ไม่ปรากฏใน รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์ เช่น เพลงจากภาพยนตร์บลูมูนริชาร์ดร็อดเจอร์ส และลอเรนฮาร์ท (ร้องโดยเบอร์นีและโทนี่) ในภาพยนตร์ตลกอเมริกันนอกจากนี้ยังมีเพลงอื่น ๆ ที่ไม่อยู่ในอังกฤษและยุโรป เช่น บอยโซน Turn Your Lights Down Low di Bob ร้องโดยมาร์เลย์และลอรีน ฮิลล์
โดยเฉพาะเพลง When You Say Nothing At All เป็นเพลงดังระดับตำนานของภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 เป็นอันดับหนึ่งในหลายชาร์ต จำหน่ายกว่า 22 ล้านแผ่นทั่วโลก และยังติดหูเป็นที่น่าจดจำจนถึงทุกวันนี้ด้วย
แต่เพลงนี้จริง ๆ แล้วเป็นเพลงคันทรี่ ที่ถูกร้องครั้งแรกโดยนักร้องคันทรี่ คีธ วิทเลย์ เมื่อปี 1988 และต่อมาก็ถูกนำมา cover โดยนักร้องคันทรี่ชื่อดัง อลิสัน เคราส์ ในปี 1995 จนมาถึงเวอร์ชันของ โรแนน คีทติง ในปี 1999 ที่ทุกคนจดจำ
ในปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2000 "รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์" ได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลภาพยนตร์สาขาต่าง ๆ หลายรายการ โดยมีรางวัลและถูกเข้าชิงทั้งหมดดังต่อไปนี้
เน็ด เคลลี่ (ภาพยนตร์)
เน็ด เคลลี่ เป็นภาพยนตร์จากออสเตรเลียที่ออกฉายเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2003 นำแสดงโดย ฮีธ เลดเจอร์ และออร์แลนโด บลูม โดยสร้างจากชีวิตจริงของจอมโจรชื่อดังของออสเตรเลีย ที่ลุกขึ้นต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิอังกฤษ ในช่วงคริสตวรรษที่ 19
เนินยอดป้าน
เนินยอดป้าน  หมายถึง เนินดิน ที่ขึ้นเดี่ยวๆ (มียอดเดียว) ด้านข้างของมันจะชันมาก และส่วนยอดของเนินจะค่อนข้างราบ แต่เล็กกว่าภูเขายอดราบหรือที่ราบสูง
โดยมาตรฐาน ภูเขายอดราบจะมีพื้นที่ผิวบนยอดมากกว่า 1,000 ตร.ม. ในขณะที่เนินยอดป้านจะมีพื้นที่ผิวบนยอดน้อยกว่า 1,000 ตร.ม.
แต่นักภูมิศาสตร์ใช้กฎจากการวัดหยาบ ๆ ว่าภูเขายอดราบ ความกว้างของยอดจะมากกว่าความสูง ส่วนเนินยอดป้าน ความสูงจะมากกว่าความกว้างของยอด
การเกิดเนินยอดป้าน.
เนินยอดป้านเกิดจากการกร่อนเมื่อหินครอบแข็ง โดยมากเกิดจากภูเขาไฟ เรียกว่าหินครอบ (cap rock) ปกคลุมชั้นหินที่อ่อนกว่าซึ่งสามารถสึกกร่อนได้โดยง่าย หินแข็งซึ่งไม่สึกกร่อนในขณะที่หินอ่อนโดยรอบสึกกร่อนไป ตัวอย่างเนินยอดป้าน เช่น ชิมนี ร็อกในรัฐเนแบรสกา, สหรัฐอเมริกา
รายนามผู้จัดการทีมของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
เนโอมี วอตส์
เนโอมี เอลเลน วอตส์  เกิดวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ เธอปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ออสเตรเลียในเรื่อง "For Love Alone" (1986) และปรากฏตัวในซีรีส์ "Hey Dad..!" (1990), "Brides of Christ" (1991) และ "Home and Away" (1991) และแสดงร่วมกับนิโคล คิดแมน และแธนดี นิวตัน ในภาพยนตร์รักตลกดรามา เรื่อง "Flirting" (1991) หลังจากย้ายไปสหรัฐอเมริกา วอตส์ปรากฏตัวในภาพยนตร์ "Tank Girl" (1995), "Children of the Corn IV: The Gathering" (1996) และ "Dangerous Beauty" (1998) และมีบทบาทนำในซีรีส์ละครโทรทัศน์ เรื่อง "Sleepwalkers" (1997-1998)
ในปีค.ศ. 1988 วอตส์ตกเป็นข่าวว่าเธอเคยคบหาดูใจกับนักแสดงชายรุ่นใหญ่อย่าง อเล็กซ์ วินเทอร์ จนถึง ค.ศ. 1991 ก็จบลงต่อมาในปีค.ศ. 2005 เธอคบหาดูใจกับนักแสดงหนุ่มชาวออสเตรียอย่าง ลีฟ แชคเรย์เบอร์ จนถึง ค.ศ. 2016 ก็เลิกรา วอตต์มีลูกด้วยกัน 2 คนพร้อมกับแฟนหนุ่มของเธอ
ทิวซิดิดีส
ทิวซิดิดีส (; , ""; ช่วง 460 – 395 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก และเป็นผู้เขียนเรื่องประวัติศาสตร์ของสงครามเพโลพอนนีเซียน (History of the Peloponnesian War) ซึ่งบรรยายถึงเหตุการณ์ และชนวนสาเหตุของมหาสงครามเพโลพอนนีเซียน ซึ่งเป็นความขัดแย้งทางทหารระหว่างสปาร์ตากับเอเธนส์ในช่วงระหว่าง ปี 500 ถึง 411 ก่อนคริสต์ศักราช ตัวทิวซีดิดีสเองก็มีความเกี่ยวข้องกับสงครามนี้ในฐานะนักการทหารระดับแม่ทัพของเอเธนส์ และเคยนำทัพเอเธนส์รบในต่างแดนหลายครั้ง แต่ความล้มเหลวในสมรภูมิที่แอมฟิโปลิส ทำให้ท่านถูกเนรเทศตามกฎหมายของเอเธนส์ ทิวซิดิดีสได้รับการขนานนามว่าเป็นบิดาแห่งประวัติศาสตร์เชิงวิทยาศาสตร์ เนื่องจากมาตรฐานที่เข้มงวดในเรื่องของการรวบรวมพยานหลักฐาน และการวิเคราะห์ในด้านเหตุและผล โดยปราศจากการอ้างอิงถึงความเกี่ยวข้อง หรือการแทรกแทรงจากเทพเจ้า ซึ่งจะพบได้จากสรุปใจความสำคัญในบทคำนำในงานเขียนของท่าน
ทิวซิดิดีสได้รับสมญานามว่า เป็นบิดาแห่งสำนักความคิดสัจนิยมทางการเมือง ซึ่งมองเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาติว่า เป็นเรื่องที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของอำนาจมากกว่าความชอบธรรม นอกจากนี้ทิวซิดิดีสยังแสดงความสนใจในเรื่องการใช้ประวัติศาสตร์ศึกษาเพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์ เพื่ออธิบายถึงพฤติกรรมในวิกฤตการณ์ดังเช่น การเกิดโรคระบาด การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (ดังเช่นกรณีของชาวเมเลียน) และสงครามกลางเมือง
งานเขียนสำคัญจากยุคสมัยกรีกโบราณของท่าน ยังคงได้รับการศึกษาอย่างแพร่หลายในสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูง และบทสนทนาโบราณระหว่างทหารเอเธนส์กับผู้ปกครองชาวเมเลียน (The Melian Dialogue) ที่บันทึกไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์ของสงครามเพโลพอนนีเซียน ก็ยังทรงอิทธิพลต่องานเขียนในด้านทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาจนปัจจุบัน
แม้ว่าจะมีชื่อเสียงในด้านของนักประวัติศาสตร์ แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีความรู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับชีวิตของทิวซิดิดีส ข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้มากที่สุดมาจากงานเขียนเรื่องประวัติศาสตร์ของสงครามเพโลพอนนีเซียนซึ่งได้บอกถึงสัญชาติ พื้นเพ และภูมิลำเนาของเขานั่นเอง ทิวซิดิดีสบอกให้เรารู้ถึงการต่อสู้ของตนเองในสงคราม การติดโรคระบาด และถูกเนรเทศโดยระบบประชาธิปไตย
หลักฐานจากยุคสมัยกรีกโบราณ
ทิวซิดิดีสระบุว่าตนเองเป็นชาวเอเธนส์ บิดาชื่อโอโลรัสและมาจากเขตปกครองชาวเอเธนส์แห่งฮาลิมัส ทิวซิดิดีสรอดชีวิตจากโรคระบาดในเอเธนส์ซึ่งได้คร่าชีวิตชาวเพริคลีส และชาวเอเธนส์อื่น ๆ อีกไปเป็นจำนวนมากมาย ทิวซิดิดีสบันทึกด้วยว่าเป็นเจ้าของเหมืองทองที่ Scapte Hyle (ตามตัวอักษร “Dug Woodland”) บริเวณเขตชายฝั่งทะเลของเมืองเทรซ ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับเกาะ Thasos
เพราะอิทธิพลงานเขียนของเขาในเขตปกครองชาวเทรซ ทิวซิดิดีสจึงได้รับการส่งตัวไปเป็นเสนาธิการทหาร ณ Thasos ปีก่อนคริสต์ศักราช 424 ปี ในช่วงระหว่างฤดูหนาวก่อนคริสต์ศักราช 424 – 423 ปี Brasidas เสนาธิการทหารของสปาร์ตัน บุกโจมตีเมืองแอมฟิโพลิสโดยใช้เวลาแล่นเรือมาทางทิศตะวันตกเพียงครึ่งวันจาก Thasos บริเวณชายฝั่งเทรซ Eucles ผู้บัญชาการทหารฝ่ายเอเธนส์แห่งแอมฟิโพลิสจึงของความช่วยเหลือจากทิวซิดิดีสBrasidas ตระหนักถึงการปรากฏตัวของทิวซิดิดีสที่ Thasos รวมถึงอิทธิพลของเขาต่อพลเมืองแอมฟิโพลิสและเกรงต่อความช่วยเหลือทางทะเลที่กำลังจะมาถึง จึงเสนอเงื่อนไขที่ชาญฉลาดพอสมควรต่อชาวแอมฟิโพลิสเพื่อให้ยอมจำนนซึ่งชาวเมืองก็ยอมรับเงื่อนไขนั้น ดั้งนั้นเมื่อทิวซิดิดีสเดินทางมาถึงแอมฟิโพลิสก็อยู่ภายใต้การปกครองของสปาร์ตันไปแล้ว (ดูจากยุทธการที่แอมฟิโพลิส) แอมฟิโพลิสเป็นจุดยุทธศาสตร์จุดใหญ่ที่สำคัญและข่าวการพ่ายแพ้ก็นำมาซึ่งความหวาดหวั่นอย่างใหญ่หลวงสู่เอเธนส์ทิวซิดิดีสจึงถูกกล่าวหา ถึงแม้จะยืนยันว่าข้อกล่าวหาดังกล่าวไม่ใช่ความผิดของเขา และเพราะไม่สามารถไปถึงแอมฟิโพลิสตามเวลาโดยไม่มีเหตุผลที่ดีเพียงพอ เพราะความล้มเหลวของเขาที่ไม่สามารถรักษาแอมฟิโพลิสไว้ได้ ทิวซิดิดีสจึงถูกเนรเทศ
"เป็นชะตากรรมของฉันด้วยที่ต้องถูกเนรเทศจากประเทศของตัวเองนานถึง 20 ปี หลังจากที่ได้ปกครองแอมฟิโพลิสและการมีอยู่ ณ ปัจจุบันของเมืองทั้ง 2 และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชาวเพโลพอนนีซัสอันเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันถูกเนรเทศ ฉันจึงมีเวลาว่างเพื่อสังเกตเรื่องราวได้อย่างค่อนข้างเป็นพิเศษ"
การใช้สถานะผู้ถูกเนรเทศจากเอเธนส์ท่องเที่ยวอย่างอิสระระหว่างประเทศพันธมิตรของ Peloponnesian ทำให้เขาสามารถมองเห็นภาพของสงครามจากมุมกว้างทั้ง 2 ฝ่าย ระหว่างช่วงเวลานี้ทิวซิดิดีสดำเนินการค้นคว้าที่สำคัญเพื่อประวัติศาสตร์ของตัวเขาเอง มีการอ้างว่าเขาดำเนินแผนที่เขาคิดว่ามันจะเป็นหนึ่งในแผนที่ดีที่สุดในการต่อต้านสงครามระหว่างกรีกในแง่ของโอกาส
ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ทิวซิดิดีสเขียนเกี่ยวกับชีวิตของเขาเองแต่มีข้อเท็จจริงเพียงเล็กน้อยที่สามารถพบได้จากหลักฐานร่วมสมัยที่น่าเชื่อถือได้ เฮโรโดทัสได้เขียนถึงบิดาของทิวซิดิดีสว่าชื่อ Oloros และได้มีการติดต่อกับเมืองเทรซและเชื้อพระวงศ์ชาวเทรซ ทิวซิดิดีสเองก็น่าจะมีโอกาสได้ติดต่อผ่านทางครอบครัวกับรัฐบุรุษชาวเอเธนส์และผู้บัญชาการทหาร Miltiades รวมถึง Cimon ลูกชายของเขา ซึ่งเป็นผู้นำของชนชั้นขุนนางเก่าที่ถูกแทนที่โดยกลุ่มผู้สนับสนุนการปกครองแบบประชาธิปไตยหัวรุนแรง ชื่อของตาของ Cimon ก็คือ Oloros เช่นกัน ทำให้ความเกี่ยวข้องเป็นไปได้อย่างมาก นอกจากนั้นทิวซิดิดีสมีชีวิตอยู่ก่อนนักประวัติศาสตร์และยังได้ติดต่อกับเมืองเทรซทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาแน่นแฟ้นด้วย ในตอนท้าย เฮโรโดทัสยังได้ยืนยันความเกี่ยวข้องของครอบครัวทิวซิดิดีสกับเหมืองแร่ที่ Scapte Hyle
จากการรวบรวมหลักฐานไม่สมบูรณ์ที่สามารถหาได้ ดูเหมือนว่าครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของที่ดินขนาดใหญ่ในเมืองเทรซส่วนหนึ่งเป็นเหมืองทอง ซึ่งทำรายได้เป็นกอบเป็นกำให้แก่ครอบครัวและความมั่งคั่งอย่างถาวร การรักษาความปลอดภัยและความเจริญรุ่งเรืองอย่างต่อเนื่องของที่ดินจำนวนมากมายจึงทำให้ต้องมีข้อตกลงอย่างเป็นทางการกับกษัตริย์หรือเจ้าเมืองผู้ปกครอง ซึ่งอธิบายได้อย่างชัดเจนถึงการยอมรับนามของเชื้อพระวงศ์ชาวเทรซ Oloros เข้ามาในครอบครัว ครั้งนั้นเมื่อถูกเนรเทศทิวซิดิดีสสร้างหมู่บ้านถาวรขึ้นบนที่ดินและมีรายได้อย่างงดงามจากเหมืองทอง เขาได้อุทิศตัวเองให้กับการเขียนเรื่องราวทางประวัติศาสตร์อย่างเต็มที่รวมถึงการค้นคว้าซึ่งประกอบด้วยการเดินทางเพื่อค้นหาหาข้อเท็จจริงมากมาย จุดสำคัญคือหลังจากเขาเกษียณแล้วในเวลาดังกล่าว และมีการติดต่อที่ดีกับแหล่งข้อมูลซึ่งเป็นรัฐบุรุษคนสำคัญผู้ซึ่งเกษียณจากแวดวงการเมืองและการทหารแล้วในช่วงเวลานั้นทิวซิดิดีสได้จัดตั้งกองทุนโครงการทางวิทยาศาสตร์ของตัวเองขึ้น
แหล่งข้อมูลในภายหลัง.
หลักฐานที่เหลืออยู่เกี่ยวกับชีวิตของทิวซิดิดีส มาจากหลักฐานในยุคโบราณต่อมาซึ่งค่อนข้างน่าเชื่อถือน้อยกว่า จากข้อมูลของ Pausanias นักภูมิศาสตร์ชาวกรีก กล่าวว่าบุคคลที่ชื่อ Oenobius สามารถอนุญาตให้ Thucydedes กลับเอเธนส์ได้ตามกฎหมาย สันนิษฐานว่าอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากที่แอมฟิโพลิสยอมจำนนและจุดสิ้นสุดของสงครามในช่วงก่อนคริสต์ศักราช 404 ปี Pausanias ยังระบุว่า ทิวซิดิดีสถูกฆาตกรรมระหว่างเดินทางกลับเอเธนส์ ยังมีข้อสงสัยอีกมากในบันทึกนี้ ดูจากหลักฐานที่กล่าวว่าทิวซิดิดีสมีชีวิตอยู่ในช่วตอนปลายก่อนคริสต์ศักราช 397 ปี พลูทาร์ก ผู้พิพากษาและทูตชาวกรีก ยืนยันว่า ทิวซิดิดีสยังมีชีวิตอยู่เมื่อกลับสู่เอเธนส์และอาศัยอยู่ในห้องใต้ดินของครอบครัว Cimon
การบรรยายประวัติศาสตร์ของทิวซิดิดีสจบลงอย่างห้วน ๆ โดยหยุดอยู่ที่ช่วงกลางของปีที่ 411 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งมักเข้าใจกันว่าท่านตายขณะกำลังเขียนหนังสือ
แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานพิสูจน์แน่ชัด แต่ศิลปะการใช้คำในงานเขียนของทิวซิดิดีสแสดงว่า ท่านมีความคุ้นเคยกับคำสอนของพวกครูสอนปรัชญาโซฟิสต์ส และนักบันทึกการเดินทางผู้ซึ่งเดินทางมาเอเธนส์และเมืองอื่น ๆ ของกรีก นอกจากนี้ ยังมีข้อสันนิษฐานว่า งานเขียนที่เคร่งครัดของทิวซิดิดีส ซึ่งเน้นอย่างเข้มงวดในเรื่องของเหตุและผล และมีความพิถีพิถันที่น่าเลื่อมใสในเรื่องการชั่งน้ำหนักข้อเท็จจริงตามธรรมชาติต่อการแยกปัจจัยอื่น ๆ เป็นเพราะว่าได้รับอิทธิพลมาจากวิธีการและแนวคิดของนักเขียนด้านการแพทย์ เช่น ฮิปโปเครตีสแห่งเกาะคอส
ทิวซิดิดีส ยกย่องชื่นชม เพริคลีส และยอมรับพลังดึงดูดแห่งบุคลิกภาพที่เพริคลีสใช้ความคุมชาวเอเธนส์ แต่ท่านแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความรังเกียจ ที่มีต่อพวกนักปลุกระดมทางการเมืองที่คอยติดตามเพริคลิส ทิวซิดิดีสไม่เห็นด้วยกับทั้งม็อบฝูงชนในระบอบประชาธิปไตย และแนวคิดประชาธิปไตยแบบเปิดกว้างอย่างที่เพริคลีสสนับสนุน เพียงแต่ท่านเห็นว่าระบอบประชาธิปไตยเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ หากว่าประเทศมีผู้นำที่ดีและมีความสามารถอย่างเพริคลีส อย่างไรก็ดี ทิวซิดิดีส เขียนบรรยายเหตุการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นอย่างเป็นภาวะวิสัย ท่านพูดถึงความล้มเหลวของตัวท่านเองในฐานะแม่ทัพในสมภูมิแอมฟิโพลิส แต่บางทีท่านก็อดไม่ได้ที่จะตำหนินักการเมืองที่คอยปลุกปั่นประชาชน เช่น คลีออน เนื่องมาจากว่าคลีออนเป็นศัตรูทางการเมืองของท่าน และตัวท่านเองไม่ค่อยศรัทธาระบอบประชาธิปไตยนัก
ปรัชญาความคิด.
ทิวซิดิดีส ได้รับความเคารพโดยทั่วไปว่าเป็นหนึ่งในนักประวัติศาสตร์ที่แท้จริงคนแรก ๆ ของโลก เช่น เฮโรโดตัส (นิยมเรียกว่า บิดาแห่งประวัติศาสตร์) ทิวซิดิดีสให้ความสำคัญอย่างสูงต่อการพิสูจน์หลักฐานอย่างละเอียด และการบันทึกคำบอกเล่าของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ รวมถึงคำบรรยายเหตุการณ์ที่ตัวเองได้มีส่วนร่วมอย่างตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ท่านยังใช้ความอุตสาหะในการทบทวนและตรวจดูความถูกต้องจากบันทึกในเอกสาร และตามคำบอกเล่าของผู้ที่มีส่วนร่วมในเหตุการณ์จริง ที่สำคัญที่สุดคือ ทิวซิดิดีสเป็นนักประวัติศาสตร์คนแรกที่ไม่ปักใจเชื่อ หรือพอใจอ้างอิงคำบอกกล่าวของกวี โดยไม่คิดวิเคราะห์ด้วยหลักฐานเสียก่อน งานเขียนของท่านจึงไม่ได้อิงกับตำนานหรือเทพนิยายอย่างสมัยนิยม ซึ่งแม้แต่อย่างข้อเขียนทางปรัชญาของเพลโต ผู้เป็นนักเขียนสมัยหลังทิวซิดิดีส ก็ยังพึ่งพาเทพปรกณัมอย่างมากในการตั้งของสัณนิษฐาน นอกจากนี้ทิวซิดิดีสยังไม่ให้ความสำคัญกับอำนาจของเทพยดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่จะมายุ่งเกี่ยว หรือบงการความเป็นไปของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ต่างจากเฮโรโดตัสที่มักโทษความหยิ่งยโสโง่เขลา (hubris) ของมนุษย์ว่า เป็นเหตุให้พระเป็นเจ้ามาลงโทษ
วิธีวิทยาทางประวัติศาสตร์.
งานเขียนทางประวัติศาสตร์ของทิวซิดิดีส ได้แก่ ประวัติศาสตร์ของสงครามเพโลพอนนีเซียน รับการแยกออกเป็นหนังสือจำนวน 8 เล่มหลังจากที่เขาเสียชีวิต งานชิ้นนี้เป็นความทุ่มเททางประวัติศาสตร์ของเขาที่จะบันทึกเรื่องราวทางประวัติศาสตร์การเมืองและการสู้รบ ของมหาสงคราม 27 ปี ระหว่างนครเอเธนส์และพันธมิตร กับฝ่ายสปาร์ต้า เนื้อหาของบันทึกหยุดลงใกล้กับช่วงสิ้นสุดปีที่ 21 ของสงคราม และไม่ได้บรรยายไปถึงเหตุการณ์ในตอนท้ายของสงคราม (ส่วนที่เหลือของสงครามได้รับการบรรยายต่อจนจบในงานเขียนของ เซโนฟอน (Xenophone) นักการทหาร และนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก) มีเพียงข้อมูลที่ถูกร่างอย่างคร่าว ๆ ระบุว่าการเสียชีวิตของทิวซิดิเดสเกิดขึ้นแบบไม่มีใครคาดหมาย และเป็นไปได้ว่าอาจจะเกิดขึ้นอย่างกะทันหันหรือถูกทำร้าย ทิวซิดิดีสเชื่อว่ามหาสงครามเพโลพอนนีซ ในตอนปลาย ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เป็นเหตุการณ์สำคัญในระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์โลก ไม่ว่าในบันทึกของชาวกรีกเอง หรือของชาติอื่น เขาจึงตั้งใจอุทิศบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้แก่โลกเพื่อให้เป็นประโยชน์ดั่งเช่น “สมบัติแก่อนุชนไปชั่วกาลสมัย"
ความแตกต่างหลัก ๆ ข้อหนึ่งระหว่างงานเขียนประวัติศาสตร์ของทิวซิดิดีสและงานเขียนประวัติศาสตร์รุ่นใหม่ก็คือ งานเขียนของทิวซิดิดีสจะประกอบด้วยคำพูดสนทนา และคำแถลงแบบเป็นทางการ หรือรวมเอาคำให้การที่มีความยาวพอสมควรไว้ ซึ่งตัวทิวซิดิดีสเองยอมรับว่าบทสนทนาพวกนี้เป็นเนื้อหาที่ไม่ได้ตรงกับคำพูดจริง ๆ ทั้งหมด แต่เป็นการ"บูรณะ" (reconstruct) ขึ้นใหม่ตามคำให้การของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ หรือความจำของตัวเขาเอง โดยนักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเชื่อว่าทิวซิดิดีสใส่ความเห็นของตนลงไปด้วยในคำพูดเหล่านั้น หรือตามความเข้าใจและการตีความของเขาเองต่อเนื้อหาของสิ่งที่พูดว่าควรเป็นอย่างไร อย่างไรก็ดีนี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสมัยนั้น ที่จะรักษาความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งที่เคยพูดไว้ได้ เพราะหากทิวซิดิดีสไม่ทำเช่นนั้น เนื้อหาของบทสนทนาทางประวัติศาสตร์คงจะไม่เหลือรอดอยู่เลย ซึ่งไม่เหมือนกับกรณีของยุคสมัยใหม่ที่ทีเทคโนโลยีที่สามารถบันทึกและเก็บรักษาเอกสารคำให้การจำนวนมาก ๆ ดังนั้นทิวซิดิดีสจึงไม่แค่เพียง “เขียนตามหลักฐาน” แต่เป็นการช่วยไม่ให้แหล่งข้อมูลบอกเล่าด้วยปากถูกลืมเลือนไปโดยสิ้นเชิงด้วย ตัวอย่างที่สำคัญที่สุดชิ้นนึงของบันทึกคำบอกเล่าที่ทิวซิดิสรักษาไว้ ได้แก่ คำสุทรพจน์ไว้อาลัยผู้ตายในสงครามของเพริคลีส หรือ สุนทรพจน์ไว้อาลัยของเพริคลีส (Pericles' funeral oration) ซึ่งเป็นตำอธิบายและเชิดชูคุณค่าทางศีลธรรมของสังคมประชาธิปไตย จากปากของเพริคลีส ผู้เป็นรัฐบุรุษและผู้นำของชาวเอเธนส์ และถือเป็นงานวรรณกรรมเกี่ยวกับประชาธิปไตยที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนนึงของข้อความนั้นเป็นภาษิตว่า:
บุกเบิกแนวคิดสัจนิยมทางประวัติศาสตร์.