pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โครงการอีเด็นกล่าวว่าพื้นที่นี้จะเป็นสัญลักษณ์ของความคงอยู่, แสดงถึงการปฏิรูประดับสากลแห่งมวลมนุษยชาติที่มีความสามารถในการเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์ต่างๆได้ อาคารจะเป็นแบบของเกษตรกรรม และเทคโนโลยี, การเก็บเกี่ยว และพลังงานจากดวงอาทิตย์, ลม และฝน เพื่อแสดงถึงว่า "เราจะสามารถอยู่ได้อย่างไรในอนาคต"
ภายในบริเวณริมนั้นเป็นทะเลทราย, โอเอซิส และสวนน้ำ และอาคารจะทำมาจากไม้ และมีพื้นที่พอที่จะให้ศิลปินน้ำเสียงชั้นยอด, นักประพันธ์, นักดนตรี หรือแม้กระทั่งนักวิทยาศาสตร์ได้ทำงานเป็นชุมชน เป็นครอบครัว แลกเปลี่ยนความคิดที่ดีที่สุดกัน และพัฒนาชีวิตและสภาพแวดล้อมทั้งปัจจุบัน และในอนาคต
ในบริเวณนี้ ผู้ที่คาดว่าจะได้รับคัดเลือกจัดโดย กองทุนล็อตเตอรีขนาดใหญ่ เป็นหนึ่งในโครงการที่แข่งขันเพื่อรางวัล 50 ล้านปอนด์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีผู้ชนะคือโครงการ ซัซทราน คอนเน็ก 2
โดมต่างๆในโครงการนี้ ภายในมีการรวบรวมพืชพรรณที่กำลังเจริญเติบโตนานาชนิดจัดแสดงไว้
โครงการอีเด็นมีการศึกษาสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ โดยมุ่งไปที่การพึ่งพาอาศัยกันของพืช และมนุษย์ โดยพืชสามารถใช้ในการปรุงทำยาได้ ที่นี่ต้องใช้น้ำประมาณมหาศาลที่จะสร้างความชื้นภายในโดมระบบนิเวศเขตร้อน พร้อมๆกันกับสิ่งอำนวยความสะดวกทางสุขาภิบาล น้ำเหล่านี้ได้มาจากการกลั่นน้ำฝนที่ถูกสะสมไว้ก้นหลุมของเหมืองแร่อันเป็นที่ตั้งของโครงการให้สะอาด ในความเป็นจริงแล้วโดยส่วนมากการใช้น้ำนั้นจะใช้ในการปรุงอาหาร และทำความสะอาด นอกจากนี้ กลุ่มอาคารต่างๆที่นี่ ก็ใช้ "ไฟฟ้าเขียว" นั่นคือใช้พลังงานจากโรงไฟฟ้าพลังงานลมในคอร์นวอล ซึ่งเป็นที่แรกๆที่มีในยุโรป หนึ่งในบริษัทที่มีความขัดแย้งกับโครงการอีเด็นในบางเรื่อง ปัจจุบันมีหุ้นส่วนในกลุ่มบริษัทไรโอทินโท บริษัทเหมืองแร่ชาวบริติช ไรโอทินโทเริ่มต้นในการทำเหมืองแร่ไททาเนียมออกไซด์ที่ประเทศมาดากัสการ์ ซึ่งจะต้องถางป่าริมทะเลบริเวณกว้าง ทำให้ส่งผลค่อความหลากหลายต่อความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์
"ศูนย์ผู้มาเยือน" ส่วนแรกของโครงการอีเด็น เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 และพื้นที่ทั้งหมดเปิดให้เข้าชมเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2544
โครงการอีเด็นเป็นเจ้าภาพคอนเสิร์ต "คอนเสิร์ต8 ไลฟ์" หรือ "ความเสิร์ตความปรารถนาของแอฟริกา" ในชุดคอนเสิร์ต "8 ไลฟ์" เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยใช้พื้นที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง เจมส์ บอนด์ ตอน "ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ" นอกจากนี้ยังจัดหาพืชให้แก่สวนแอฟริกาของบริติชมิวเซียมอีกด้วย
ในปีพ.ศ. 2548 โครงการอีเด็นเริ่ม "เวลาแห่งของขวัญ" ระหว่างช่วงเดือนฤดูหนาว (เดือนพฤศจิกายน - กุมภาพันธ์) จุดเด่นคือลานน้ำแข็งที่ปกคลุมทะเลสาบ ที่มีบาร์คาร์เฟ่เล็กๆตั้งอยู่ และตลาด[[คริสต์มาสลล พร้อมการประสานเสียงจากนักประสานเสียงชาวคอร์นเวล ซึ่งโดยปกติจะแสดงในพื้นที่ระบบนิเวศ
ในปี [[พ.ศ. 2549]] และ [[พ.ศ. 2550|2550]] โครงการอีเด็นเป็นเจ้าภาพชุดการแสดงดนตรีที่เรียกว่า "อีเด็นเซสชั่น" ที่มีศิลปินร่วมงานได้แก่ [[เอมี ไวน์เฮาส์]], เจมส์ มอร์ริซัน, [[มิวส์]], [[ลิลี่ อัลเลน]], สโนว์พาโทรล และเดอะเมจิกนัมเบอร์
ในวันที่[[6 ธันวาคม]] [[พ.ศ. 2550]] โครงการอีเด็นจะเชิญผู้คนทั้งคอร์นวอล เพื่อทำลายสถิติโลกด้านผับควิซ เป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์ที่จะนำเงิน 50 ล้านปอนด์ของกองทุน[[หวย|สลากกินแบ่ง]]มาสู่คอร์นวอล
โครงการอีเด็นเคยแพร่ภาพในรายการโทรทัศน์ไซเบอร์เน็ตเมื่อ พ.ศ. 2545
บทวิจารณ์ต่อโครงการ.
ในปี [[พ.ศ. 2550]] ได้มีคำวิพากษ์วิจารณ์ต่อโครงการอีเด็นในหนังสือพิมพ์คอร์นิชที่กังวลเกี่ยวกับปริมาณกองทุนที่โครงการได้รับถึง 130 ล้านปอนด์จากแหล่งกองทุนสาธารณะมายมาย กล่าวว่าโครงการควรช่วยเหลือตัวเองมากกว่านี้ อีกทั้งมลภาวะของคาร์บอนจากโครงการอีเด็นก่อให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ของผู้ที่มาเยือน บ้างมาโดยรถยนต์ส่วนตัว บ้างโดยสารเครื่องบินซึ่งล้วนก่อให้เกิดมลภาวะทั้งสิ้น นอกจากนี้ การจัดคอนเสิร์ตก่อให้เกิดกรีดล็อกในพื้นที่บริเวณของเซนท์ออสเทล
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 โครงการอีเด็นล้มเหลวการประมูลกองทุนกว่า 50 ล้านปอนด์ในกองทุนล็อตเตอรีป๊อปปูลาโวต
เมื่อได้รับคะแนนโหวตเพียงแค่ 12.07%
ป่าสันทราย
ป่าสันทราย เป็นป่าที่มีความพิเศษกว่าป่าอื่น ๆ ที่มีอยู่ ซึ่งสามารถที่จะเกิดขึ้นในประเทศต่าง ๆ ของโลก ที่มีเขตพื้นที่ติดกับทะเลส่วนใหญ่จะมีความเป็นหาดทรายที่เกิดจากการทับถมกันของกรวดและหิน ก้อนเล็ก ๆ จากการพัดมาของลมทะเล ระยะเวลาการเกิดใช้เวลานาน กว่าจะเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีพันธุ์พืชนานาชนิด ซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งไม่มากนัก หากอยู่ห่างจากฝั่งมากก็เป็นการบ่งบอกถึงเวลาว่ามีอายุที่มากกว่าป่าที่อยู่บริเวณใกล้กับชายฝั่ง มีจุดเด่นคือ เกิดจากแรงลมพัดทรายมากองทับถมกันคล้ายกับ Sand dunes แต่ไม่ได้เกิดกับหาดทรายทั่วไป มีพันธุ์ไม้และพันธุ์พืชหลากหลายชนิด บ้างก็ใช้รับประทาน บ้างก็ใช้เป็นสมุนไพร เป็นยารักษาโรค เกิดประโยชน์กับคนในชุมชน
กระบวนการเกิดป่าสันทรายอาจต้องใช้เวลาหลายร้อยหลายพันปี กว่าจะเป็นป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ ใช้องค์ประกอบหลายอย่างด้วยกัน ตามสภาพแวดล้อมที่มีของแต่ละสถานที่วงจรของป่าสันทรายวนเวียนอยู่อย่างนี้ ตลอดไป
ป่าสันทรายเกิดจากเวลาผ่านไปนาน น้ำทะเลมีการลดลง และพื้นที่ของหาดก็เพิ่มขึ้น เกิดการทดแทนกันของน้ำและพื้นดิน จากที่ที่เคยเป็นน้ำกลับกลายเป็นพื้นดินที่เป็นทราย วงจรของสิ่งแวดล้อมชายฝั่งมีผลมากเช่นกัน สภาพภูมิอากาศ และสภาพภูมิประเทศที่ต่างกัน การเกิดป่าใกล้บริเวณชายหาดก็มีสภาพที่ต่างกันด้วย มีองค์ประกอบหลักหลายประการที่ทำให้เกิดเป็นป่าสันทราย ดังนี้
เมื่อเน่าเปื่อยก็จะเป็นปุ๋ย ให้พืชชายทะเลงอกและช่วยดักกั้นทรายให้กองสูงขึ้น พืชประเภทนี้มีลักษณะพิเศษ คือ ทนต่อละอองเค็ม ทานลมต้นเตี้ย ใบและกิ่งมีผิวมันเป็นขน แพร่พันธุ์รวดเร็ว มีแขนงออกไปรอบ ๆ เมื่อถูกทรายทับถมก็สามารถงอกกิ่งใบและรากใหม่ ๆ ชูต้นพ้นทรายได้ทัน ซึ่งเป็นตัวด้กกั้นทรายเพิ่มขึ้น ทำให้สันทรายสูงขึ้น เป็นต้น
ประโยชน์ที่ได้รับ.
เป็นแหล่งเรียนรู้ของคนในชุมชนและหมู่บ้านใกล้เคียง ในเรื่องพฤกษศาสตร์และเรื่องอื่น ๆ คนในชุมชนสามารถนำมาให้ประกอบอาหาร เป็นสมุนไพร เป็นยารักษาโรค ทำให้คนในชุมชนสามารถใช้ชีวิตแบบพอเพียง และมีความเป็นอยู่อย่างกลมกลืนกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในสังคม พันธุ์ไม้ที่มีในป่าสันทรายสามารถในไปขยายพันธุ์และสืบพันธุ์ยังแหล่งอื่น ๆ ที่ต้องการได้อีกด้วย
ส่วนใหญ่เกิดจากการทำลายของมนุษย์ เช่น ปัญหาความขัดแย้ง การขุดหน้าดินขาย ทำให้เป็นหลุมเป็นบ่อลึก ส่งผลให้สภาพป่าเปลี่ยนแปลงไป ความเจริญที่เข้ามาแทนที่ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้เห็นถึงคุณค่าของป่าสันทราย รวมถึงความสำคัญของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรวมถึงภัยธรรมชาติ เป็นต้น
พันธุ์ไม้ที่มีป่าสันทราย.
พันธุ์พืชและพันธุ์ไม้ที่มีการสืบพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน มีหลากหลายชนิด หลากหลายพันธุ์ หากแยกตามประโยชน์ที่ได้รับจากป่า อาจแยกได้ดังนี้
เอิร์ธอาวเออร์
เอิร์ธอาวเออร์  เป็นโครงการร่วมมือระดับนานาชาติ รณรงค์ให้ปิดไฟเป็นเวลา 1 ชั่วโมง เพื่อกระตุ้นให้คนหันมาตระหนักถึงปัญหาเรื่องภาวะโลกร้อนมากขึ้น ริเริ่มโครงการโดย กองทุนสัตว์ป่าโลก (World Wildlife Fund : WWF)
โครงการเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2550 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ผลคือหลังจากการปิดไฟเป็นเวลา 60 นาที คน 2.2 ล้านคน ปิดไฟและสามารถลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนลงเท่ากับลดจำนวนรถยนต์ในถนนไปถึง 48,000 คัน หรือช่วยลดปริมาณการใช้ไฟฟ้าลงได้ 10% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาปกติ
ในปี พ.ศ. 2551 มีเมืองที่เข้าร่วมกิจกรรมถึง 370 เมืองทั่วโลก ใน 37 ประเทศ และในจำนวนนั้นเป็น 26 เมืองสำคัญของโลก โดยร่วมปิดไฟในวันที่ 29 มีนาคม เวลา 20.0 ถึง 21.00 น ตามเวลาท้องถิ่นของเมืองนั้น เริ่มจากเมือง ซิดนีย์จะมืดลง นิวซีแลนด์และฟิจิเป็น 2 ประเทศแรกที่เดินทางมาถึงเวลา 20.00 น. และมีเมืองใหญ่ ๆ ในเอเชียร่วมปิดไฟ 1 ชั่วโมงตามมาอีกมากมาย อาทิ โตเกียว, มะนิลา, จาการ์ตา, สิงคโปร์, นิวเดลี บังกอร์ รวมถึงกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้เว็บไซต์กูเกิ้ล เสิร์ชเอนจินชื่อดังร่วมโครงการโดยหน้าเว็บเพจของกูเกิลภาษาไทยจะเปลี่ยนพื้นเป็นสีดำทั้งหมดในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2552 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 28 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยมีประเทศผู้เข้าร่วมโครงการจำนวน 82 ประเทศ รวมแล้วมากกว่า 2,100 เมือง
ในปี พ.ศ. 2553 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันเสาร์ที่ 27 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น
ในปี พ.ศ. 2556 แอนดี ริดลีย์ ประธานบริหารและผู้ร่วมก่อตั้ง Earth Hour กล่าวในพิธีเปิดการรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมในประเทศสิงคโปร์ ในวันนี้ว่า Earth Hour 2556 จะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 23 มีนาคม 2556 เวลา 20.30 น."Earth Hour เป็นมากกว่าการรณรงค์ปิดไฟหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทุกคนเห็นผลลัพธ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่น่าทึ่ง ระหว่างการเดินทางสู่ความสำเร็จด้วยวิสัยทัศน์ระยะยาว" ริดลีย์กล่าว
ในปี พ.ศ. 2560 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 25 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในประเทศไทยมีการจุดงานขึ้นที่ลานหน้าศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซาแกรนด์ พระราม 9 โดยกรุงเทพมหานคร (ก.ท.ม.) ร่วมกับการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) ปิดไฟเชิงสัญลักษณ์ตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ เช่น วัดอรุณราชวราราม, เสาชิงช้า, สะพานพระรามแปด, พระบรมมหาราชวัง, ถนนข้าวสาร, ถนนสีลม, เซ็นทรัลพลาซา, เอเชียทีคเดอะริเวอร์ฟรอนต์ รวมถึงบ้านเรือนทั่วไป เป็นต้น
นั่นสื่อนัยว่ากิจกรรม Earth Hour จะไม่ประสบความสำเร็จแค่ภายใน 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่เป็นเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการกระตุ้นสร้างจิตสำนึกของผู้คนในสังคมให้หันมาใส่ใจการประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม โดยสิ่งที่สำคัญมากกว่าการปิดไฟ 1 ชั่วโมงคือการที่เราปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและสินค้าที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน ที่ประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสื่งแวดล้อม เช่น การใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก การปั่นจักรยานไปทำงานนอกจากจะประหยัดค่าน้ำมันแล้วยังได้สุขภาพที่ดีมาอีกด้วย การปิดไฟที่ไม่ได้ใช้ การใช้หลอดประหยัดไฟ รวมถึงสินค้าพร้อมใช้โซล่าเซลล์ต่าง ๆ ซึ่งเหมาะสำหรับใช้งานในประเทศไทยที่มีแสงแดดยาวนานตลอดวัน ไม่ว่าจะเป็นไฟสนามพลังงานแสงอาทิตย์ ไฟถนนโซล่าเซลล์ ที่ปัจจุบันเทคโนโลยีได้พัฒนาให้มีคุณภาพสูง ส่องสว่างยาวนาน สะดวกและประหยัดค่าใช้จ่ายในการติดตั้ง
องเนอช็องฌ์ปา (เพลง)
"องเนอช็องฌ์ปา" (, "เราไม่เปลี่ยน") เป็นซิงเกิลที่ 3 และซิงเกิลทางการค้าสุดท้ายของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
เพลงนี้เป็นอีกเพลงหนึ่งที่เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน
มิวสิกวิดีโอเพลง "องเนอช็องฌ์ปา" อำนวยการสร้างโดย Gilbert Namiand ในปี พ.ศ. 2542 และได้บรรจุในภายหลังลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอ "องเนอช็องฌ์ปา" เซลีนปรากฏเพียงรูปถ่ายในช่วงวัยเยาว์ของเธอ ซึ่งถ่ายเมื่อตอนเธออายุเพียง 8 ปี
ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายในประเทศในยุโรป ได้อันดับที่ 16 ในเบลเยียม, 17 ในฝรั่งเศส "องเนอช็องฌ์ปา" ไม่ได้รับสถานะในฝรั่งเศสกบยอดขายกว่า 234,000 แผ่นซึ่งควรได้รับซิลเวอร์ (125,000 แผ่น)
ฉบับการแสดงสดในเพลง "องเนอช็องฌ์ปา" ได้บันททึกในดีวีดีบันทึกการแสดงสด "โอเกอร์ดูว์สตาด"
ในปี พ.ศ. 2548 เพลงนี้ได้รับการบรรจุใน "องเนอช็องฌ์ปา" อัลบั้มรวมเพลงยอดนิยม
ซีลซูว์ฟีแซแดเม (เพลง)
"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" (, "ถ้าเพียงพอแล้วที่จะรัก") เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลหนึ่งที่ประสบความสำเร็จมากในอัลบั้มนี้
เพลงนี้ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน
มิวสิกวิดีโอฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" เป็นผลงานการอำนวยการสร้างของ Yannick Saillet ระหว่างการจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ และต่อมาได้บรรจุลงในดีวีดี "องเนอช็องช์ปา"
ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายในยุโรป ขึ้นอันดับที่ 4 ในฝรั่งเศส, 6 ในเบลเยี่ยม และ 19 ในยุโรป ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ (262,000 แผ่น) และเบลเยี่ยม (25,000 แผ่น)
ฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" พบได้ใน "ดีวีดีโอเกอร์ดูสตาด"
เพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออนในปี พ.ศ. 2548 "องเนอช็องช์ปา"
มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน  เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเบอร์ลิน เดิมทีเรียกว่า
มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810 ในชื่อ มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน  โดยวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ นักปฏิรูปการศึกษาและนักปรัชญาเสรีนิยมชาวปรัสเซีย ต่อมามหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้กลายเป็นแม่แบบที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ในทวีปยุโรปและโลกตะวันตก มหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ทั้งในยุโรปและอเมริกาจำนวนมาก อาทิ มหาวิทยาลัยปารีส มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยมอสโกสเตท ล้วนแต่ต้องปรับตัวเมื่อมหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้โด่งดังขึ้นมา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1828 มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักกันในชื่อ มหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮ็ล์ม และต่อมาก็รู้จักกันในชื่อ Universität unter den Linden (มหาวิทยาลัยใต้ต้นลินเดิน) ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลินดังเช่นปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้ง
ในสองศตวรรษที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยดังกล่าวกลายเป็นที่พำนักของนักคิดผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศเยอรมนีจำนวนมาก ซึ่งในจำนวนนั้นรวมถึง
ฟิชเทอ, เชลลิง และเฮเกิล นักปรัชญา, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และมักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ผู้มีชื่อเสียง,
คาร์ล มากซ์ และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้ก่อตั้งทฤษฎีมาร์กซิสต์, คาร์ล ลีบค์เน็คท์ ผู้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศเยอรมนี, อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ผู้รวมประเทศเยอรมนี และรอแบร์ ชูมาน ผู้รวมยุโรป
มหาวิทยาลัยนี้เป็นที่พำนักของผู้ได้รับรางวัลโนเบล 29 คน
โครงสร้างของมหาวิทยาลัยวิจัยอย่างเข้มข้นแบบเยอรมนี อย่างเช่น ฮุมบ็อลท์ ได้กลายเป็นต้นแบบให้กับสถาบันอย่างมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
หลัง ค.ศ. 1933 เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยเยอรมันอื่น ๆ มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ถูกเปลี่ยนเป็นสถาบันการศึกษานาซี หนังสือประมาณ 20,000 เล่ม จากห้องสมุดมหาวิทยาลัย ที่เขียนโดยผู้ต่อต้านระบอบนาซีถูกนำออกมาเผา ในวันที่ 10 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ที่ลาน Opernplatz (ปัจจุบันคือ Bebelplatz) นักศึกษาและอาจารย์ชาวยิว และผู้ต่อต้านนาซีถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย และมักจะถูกเนรเทศออกนอกประเทศด้วย
ชาลส์ ดิคคินส์
มหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮล์ม
แดเนียล เดโฟ
แดเนียล เดโฟ (; ประมาณ ค.ศ. 1660 – 24 เมษายน ค.ศ. 1731) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17–18 เป็นยุคแห่งการบุกเบิกด้านวรรณกรรม นวนิยาย ในประเทศอังกฤษ ผู้นำเสนอแนวคิดต่อต้านการเมืองและศาสนา ทั้งยังเขียนนวนิยายอย่าง "A Journal of the Plague Year" และ "โรบินสัน ครูโซ" เป็นต้น
กองทัพดัมเบิลดอร์
กองทัพดัมเบิลดอร์  ก่อตั้งขึ้นโดยแนวคิดของ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ว่าอยากให้ แฮร์รี่ พอตเตอร์ เพื่อนซี้ของเธอเป็นครูสอนวิชา ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ภาคปฏิบัติ โดยโครงการนี้ก่อตั้งขึ้นในภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เพื่อให้สมาชิกที่เรียกตนเองว่า กด. ร่วมกันเรียนรู้เกี่ยวกับวิชา ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด ที่ไม่เคยได้เรียนอย่างเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่นัก
กองทัพดัมเบิลดอร์ เริ่มก่อตั้งครั้งแรก ณ ร้านหัวหมู หมู่บ้านฮอกส์มี้ด โดยได้ใช้อักษรย่อว่า ก.ด. เพื่อเป็นการรักษาความลับ โดยชื่อกด. ถูกเสนอให้ใช้ชื่อนี้โดย จินนี่ วีสลีย์ กองทัพดัมเบิลดอร์ได้ชุมนุมกันในห้องต้องประสงค์ที่อยู่บนชั้น 7 ของฮอกวอตส์ มีจุดประสงค์หลักเพื่อสอนคาถาและการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด โดยมีจำนวนทั้งหมด 28 คน ในภาคที่ 5 มี 3 คนที่มองเห็นเธสตรอลได้และมี 4 คนที่เสกคาถาผู้พิทักษ์​ได้
อย่างไรก็ตาม กองทัพดัมเบิลดอร์ต้องยุติบทบาทลงเมื่อมารีเอตต้า เอจคอมป์ หนึ่งในสมาชิกบ้านเรเวนคลอได้นำความลับของกองทัพไปบอกแก่อัมบริดจ์ ภายหลังมารีเอ็ตต้าก็ได้คำสาปที่ปรากฏเป็นคำว่า "ปากบอน" บนแก้มของเธอ ซึ่งเป็นคำสาปที่เฮอร์ไมโอนี่เสกไว้ลงโทษคนที่นำความลับของกองทัพไปบอกผู้อื่น
แม้แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่จะไม่ได้เรียนต่อในปีที่ 7 กองทัพดัมเบิลดอร์ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในเล่มสุดท้าย ภายใต้การนำของเนวิลล์ ลองบัตท่อม มีจุดประสงค์เพื่อสอนคาถาและต่อต้านการปกครองฮอกวอตส์ของเหล่าผู้เสพความตาย
รับหน้าที่เป็นอาจารย์สอนแฮรี่มีสัตว์วิเศษ​ประจำตัวเป็นนกเค้าแมวหิมะ​ให้ชื่อว่าเฮ็ดวิก
เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์.
รับหน้าที่ในการตามตัวสมาชิก และ ดูแลความเรียบร้อยผู้พิทักษ์​ของเธอเป็นตัวนาก​สีเงินแวววาว
เฮอร์ไมโอนี่ มีสัตว์วิเศษประจำตัวเป็นแมวพันธุ์ผสมเนียเซิลเธอให้ชื่อว่า ครุกแชงค์
รอน วีสลีย์.
หนึ่งในสมาชิกการเรียนการสอนรอนเป็นเพื่อนสนิทกับแฮรี่ พอตเตอร์ มีสัตว์วิเศษประจำตัวคือนกเค้ากู่​ให้ชื่อว่าพิกวิกเจียนผู้พิทักษ์​ของรอนเป็นสุนัขเทอร์เรีย​สีเงิน
เนวิลล์ ลองบัตท่อม.
เนวิลล์ ลองบัตท่อม เป็นนักเรียนบ้านบ้านกริฟฟินดอร์ เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 วันเดียวกับวันเกิดของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาจึงมีคุณสมบัติแค่เกือบตรงกับคำพยากรณ์หายนะ ผู้ที่จะปราบเจ้าแห่งศาสตร์มืด เพียงแค่ว่าโวลเดอมอร์ไม่ได้เลือกเขา เขาจึงไม่ใช่ผู้ที่ถูกเลือก โวลเดอมอร์ตีความหมายของคำพยากรณ์นั่นว่าหมายถึง แฮร์รี่ พอตเตอร์ และนั่นทำให้เขารอดพ้นชะตากรรมอันแสนสาหัสแบบเดียวกับแฮร์รี่ต้องเผชิญไปได้ เนวิลล์ ลองบัตท่อม เป็นลูกชายของ แฟรงค์และอลิซ ลองบัตท่อม พ่อและแม่ของเขาเป็นสมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์ อีกทั้งพวกเขาทั้งสองคนยังเป็นมือปราบมารด้วย แต่เขาทั้งสองก็ถูกพวกผู้เสพความตาย นำโดย เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ใช้คำสาปกรีดแทงจนเสียสติจนต้องรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเซนต์มังโก พวกแฮร์รี่ซึ่งไปเยี่ยมคุณวีสลีย์เจอพวกเขาโดยบังเอิญ และได้รับการเปิดเผยถึงสาเหตุที่พ่อแม่ของเนวิลล์ต้องมาอยู่ที่เซนต์มังโกแห่งนี้ ที่นั่นเนวิลล์มองหน้าพวกแฮร์รี่เหมือนกับจะประชดประชันให้พวกเขาหัวเราะเยาะที่มีพ่อแม่เสียสติ ทว่าในเวลานั้นถูกบรรยายว่า แฮร์รี่ไม่เคยเจอเหตุการณ์ใดที่ไม่ชวนหัวเราะมากที่สุดในชีวิตขนาดนี้มาก่อน เนวิลล์มีสัตว์วิเศษ​เป็นคางคก​ให้ชื่อว่าเทรเวอร์
เนวิลล์เป็นเด็กผู้ชายที่ซุ่มซ่าม ขี้ลืม ทำอะไร ๆ พลาดบ่อย ถึงขนาดต้องพกลูกแก้วเตือนความจำ และ จดรหัสผ่านเข้าหอพักพกติดตัว อาศัยอยู่กับคุณย่าออกัสต้า ลองบัตท่อม​ ซึ่งมีนิสัยเข้มงวดตั้งแต่เขายังเล็กๆ เมื่อเนวิลล์เติบโตขึ้น เขากลายเป็นเด็กหนุ่มที่มีความคิดกล้าตัดสินใจ มีความเป็นผู้นำ กล้าหาญ และใจถึงเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังรักเพื่อนพ้อง ไม่ยอมทรยศแม้แต่ครั้งเดียว ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟินิกส์ เนวิลล์เป็นสมาชิกของกองทัพดัมเบิลดอร์ เขาเคยเห็นคนตายมาแล้วคือคุณปู่ของเขา ​จึงเป็นคนหนึ่งที่เห็นเธสตรอล​และได้ร่วมต่อสู้กับผู้เสพความตายที่กองปริศนา กระทรวงเวทมนตร์ และเป็นคนทำลายลูกแก้วพยากรณ์ ลูกแก้วที่ทำนายผู้ที่จะปราบลอร์ดโวลเดอมอร์แตกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงทำให้ไม่รู้คำทำนายของลูกแก้วนั้น ภายหลังแฮร์รี่ได้รู้จากศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ว่า สิ่งที่ลูกแก้วพยากรณ์ได้เก็บไว้คือ ผู้ที่จะปราบลอร์ดโวลเดอมอร์คือคนที่เกิดวันสุดท้ายของเดือนกรกฎาคม ท้าทายลอร์ดโวลเดอมอร์มาแล้วสามครั้ง และโวลเดอมอร์ได้ทำเครื่องหมายเขาในฐานะผู้เท่าเทียมกัน ซึ่ง 2 ข้อแรกนั้นอาจเป็นแฮร์รี่หรือเนวิลล์
ใน ปีที่ 6 นางออกัสต้า ลองบัตทอม​ กล่าวต่อหนังสือพิมพ์ว่าเนวิลล์เป็นเพื่อนสนิทของแฮรี่ พอตเตอร์และบังเอิญ​ได้ต่อสู้กัยผู้เสพความตายเคียงข้างเขาที่กระทรวงเมื่อเดือนมิถุนายน
ในภาคสุดท้ายเหล่าผู้เสพความตายครอบงำฮอกวอตส์ เนวิลล์ทำหน้าที่ผู้นำแทนแฮร์รี่และคอยติดตามข่าวของแฮร์รี่เป็นระยะๆ แต่สิ่งที่ขัดขวางเขาคือพวกพี่น้องแคร์โรลพี่น้องผู้เสพความตายที่มาสอนวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่คราวหลังถูกพวกนี้ใช้คำว่าศาสตร์มืดแทนเนื่องจากสอนเรื่องศาสตร์มืดของจริง เนวิลล์พยายามขโมยดาบกริฟฟินดอร์ของจริงจากห้องทำงานของสเนปแต่ถูกจับได้จึงทำให้เขาถูกลงโทษแสนสาหัส และในวิชาต่างๆที่พวกแคร์โรลสอนเขามักพูดต่อต้านทุกครั้งซึ่งเป็นสิ่งที่แฮร์รี่เคยทำในสมัยที่โดโลเรส อัมบริดจ์ครองฮอกวอตส์ ในวันที่แฮร์รี่กลับมาเขายังต่อสู้ได้อย่างสมเกียรติในสงครามฮอกวอตส์และยังตัดหัวนากินีงูของโวลเดอมอร์ทำให้แฮร์รี่ฆ่าโวลเดอมอร์ได้สำเร็จ
สิบเก้าปีต่อมาเนวิลล์เป็นอาจารย์สอนวิชาสมุนไพรศาสตร์ที่ฮอกวอตส์ เนวิลล์ แต่งงานกับ ฮันนาห์ อับบอต โดยอาศัยร่วมกันที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว ที่ฮันนาห์ได้เป็นเจ้าของคนต่อมา
จินนี่ วีสลีย์.
จิเนฟรา "จินนี่" มอลลี่ วีสลีย์ เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว"วีสลีย์" และเป็นน้องคนสุดท้องของพี่ชายทั้ง 6 คน เธอจึงมีลักษณะนิสัยที่ค่อนข้างเด็ดขาดและเข้มแข็ง เธอยังเป็นที่ชื่นชอบของนักเรียนทั้งชายและหญิงในฮอกวอตส์หลาย ๆ คนอีกด้วย เธออายุน้อยกว่ารอนและแฮร์รี่หนึ่งปี แอบหลงรักแฮร์รี่มานาน จินนี่พบกับแฮร์รี่ครั้งแรกในภาคหนึ่ง ตอนที่เธอและครอบครัวไปส่งพี่ ๆ ขึ้นรถไฟไปฮอกวอตส์ ในภาค 2 เธอเข้ามาเรียนที่ฮอกวอตส์เป็นปีแรก และได้รับการคัดสรรมาสู่บ้านกริฟฟินดอร์เธอคือผู้เปิดห้องแห่งความลับขึ้นมาอีกครั้ง ภายใต้การครอบงำของโวลเดอมอร์ผ่านสมุดบันทึกของเขา และในท้ายที่สุดแฮรี่ก็ช่วยเธอไว้ได้
จินนี่ยังเป็นเชสเซอร์ของทีมกริฟฟินดอร์ โดยเธอยังสามารถเล่นตำแหน่งซีกเกอร์แทนแฮร์รี่ได้อีกด้วย
ในภาค 5 จินนี่ได้เข้าร่วมกองทัพดัมเบิลดอร์และได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ที่กระทรวงเวทมนตร์นอกจากนั้นเธอมีสัตว์วิเศษเป็นพิกมี่พัฟฟ์สีม่วง ให้ชื่อว่าอาร์โนลด์​ โดยได้มาจากร้านของพี่ชายของเธอ ผู้พิทักษ์​ของจินนี่เป็นม้า​
ในภาค 6 หนังสือได้บรรยายว่าจินนี่สวยขึ้นมากจนแฮร์รี่เริ่มสนใจเธอ เธอได้คบกับไมเคิล คอร์เนอร์ ก่อนที่จะเลิกและคบกับ ดีน โทมัส เป็นคนต่อมา หลังจากนั้นเธอได้คบกับแฮร์รี่ในที่สุด แต่ภายหลังการตายของดัมเบิลดอร์ แฮร์รี่ได้ตัดสินใจค้นหาฮอร์ครักซ์ที่เหลือเพื่อปราบโวลเดอมอร์ตามหน้าที่ที่ดัมเบิลดอร์มอบหมายให้ ทำให้เขาตัดสินใจยุติความสัมพันธ์กับจินนี่ในที่สุด จินนี่ได้กลับไปเรียนที่ฮอกวอตส์ในปีที่หกของเธอ ซึ่งฮอกวอตส์ได้ถูกควบคุมโดยผู้เสพความตายโดยสมบูรณ์ ทำให้เธอและเนวิลล์ได้เริ่มต้นตั้งกองทัพดัมเบิลดอร์ขึ้นอีกครั้งเพื่อฝึกสอนเวทมนตร์ในห้องต้องประสงค์ แฮร์รี่พบกับจินนี่อีกครั้งในสงครามฮอกวอตส์ จินนี่ได้เข้าร่วมการต่อสู้แม้อายุจะไม่ถึงเกณฑ์และเกือบถูกฆ่าตายโดยเบลาทริกซ์ เลสแตรงค์ แต่มอลลี่ แม่ของเธอได้เข้ามาช่วยและสังหารเบลาทริกซ์ได้ ภายหลังสงคราม จินนี่ได้เป็นนักกีฬาควิดดิชอาชีพก่อนที่จะผันตัวเป็นคอลัมนิสของเดลี่พรอเฟ็ต หมวดกีฬา เธอแต่งงานกับแฮร์รี่และมีลูกด้วยกันสามคนคือ เจมส์ ซิเรียส พอตเตอร์,อัลบัส 'อัล' เซเวอร์รัส พอตเตอร์ และลิลี่ ลูน่า พอตเตอร์
ลูน่า เลิฟกู๊ด.
ลินนี่เลิฟ ลูน่า เลิฟกู๊ด หรือ ลูน่า เลิฟกู๊ด เด็กหญิงสติเฟื่องอยู่ปีเดียวกับจินนี่ วีสลีย์ เชื่อในสิ่งแปลกๆ เคยเห็นคนตายมาแล้วคือแม่ของเธอเอง เป็นหนึ่งในกองทัพดัมเบิลดอร์ที่เห็นเธสตรอลได้นอกจากแฮรี่กับเนวิลล์ และได้ไปต่อสู้กับผู้เสพความตายที่กองปริศนา กระทรวงเวทมนตร์พร้อมกับแฮร์รี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ เนวิลล์ และจินนี่ พ่อของลูน่าเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร เดอะ ควิบเบลอร์ ในภาคสุดท้ายลูน่าโดนผู้เสพความตายจับตัวไปกักขังไว้ที่คฤหาสถ์มัลฟอย ภายหลังพวกแฮรี่ได้ไปช่วยเธอและพาเธอหนีกลับมาได้ เธอยังได้ต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์อีกด้วย
ลูน่าปรากฏตัวครั้งแรกในภาคที่ห้า แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกส์ในฉากรถไฟที่แฮร์รี่นั่งกับจินนี่และเนวิลล์ เธออยู่บ้านเรเวนคลอมักเป็นคนแปลกๆจนมีฉายาว่าลูน่าสติเฟื่อง เนื่องจากนิสัยที่แปลกๆของเธอนั่นเอง ลูน่า ช่วยให้แฮรี่ลงบทความใน นิตยสาร เดอะ ควิบเบลอร์ โดยริต้า สตีกเกอร์ เป็นคนสัมภาษณ์​และเขียนลงนิตยสาร
ในวันที่พวกแฮร์รี่นัดพบกันเพื่อตั้งกองทัพต่อต้านกระทรวงเวทมนตร์ที่เข้า ยึดฮอกวอตส์อย่างเงียบๆ ลูน่าได้เข้าร่วมกองทัพต่อต้านกระทรวงในชื่อกองทัพดัมเบิลดอร์และได้ฝึกการ ป้องกันตัวจากศาสตร์มืดของจริงกับแฮร์รี่ที่ฝึกกันอย่างลับๆในห้องต้องประสงค์อีก ด้วย เธอสามารถฝึกจนเสกคาถาผู้พิทักษ์ได้ แต่ภายหลังอัมบริดจ์ค้นพบความลับของกองทัพดัมเบิลดอร์จากมารีเอ็ตต้า เอจแคมป์ผู้ทรยศกองทัพ ทำให้การชุมนุมของกองทัพดัมเบิลดอร์ต้องยกเลิกไป แต่ในวันที่อัมบริดจ์จับตัวแฮร์รี่ได้และพาแฮร์รี่ไปสืบความลับเกี่ยวกับ ดัมเบิลดอร์ ลูน่าเองก็ถูกจับตัวไป แต่เนื่องจากเฮอร์ไมโอนี่สามารถหลอกอัมบริดจ์ได้พวกกองทัพดัมเบิลดอร์บาง ส่วนจึงบุกไปที่กระทรวงเพื่อช่วยซีเรียส แบล็ก แต่ความเข้าใจของแฮร์รี่ผิดพลาด เพราะแท้จริงแล้วโวลเดอมอร์หลอกเขามาที่นี่เพื่อฆ่าเขา ทำให้เกิดการต่อสู้ที่กระทรวง ลูน่าเองก็ร่วมด้วย จนการต่อสู้จบลง ในภาคสุดท้ายลูน่าถูกจับตัวไปโดยผู้เสพความตายไปขังไว้ที่คฤหาสถ์มัลฟอยแต่ แฮร์รี่สามารถช่วยเธอได้และพาเธอหนีมา ลูน่ายังได้ช่วยเหลือแฮร์รี่ในการค้นพบรัดเกล้าแห่งเรเวนคลอและเธอก็ได้ร่วมต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์ ผู้พิทักษ์​ของเธอเป็นกระต่ายป่า​
จนเรื่องทั้งหมดจบลงด้วยดี ลูน่าได้แต่งงานกับรอล์ฟ สคามันเดอร์ ซึ่งเป็นหลานชายของนิวส์ สคามันเดอร์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่
โช แชง.
โช แชง เป็นสาวน้อยบ้านเรเวนคลอที่แฮร์รี่เคยชอบมาก ชื่อของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอมีเชื้อสายเอเชีย ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม 3 แฮร์รี่เห็นโชครั้งแรกในนัดแข่งควิชดิชกับเรเวนคลอ เขาคิดว่าเธอสวยน่ารักมากทีเดียว ในเล่มที่ 4 แฮร์รี่ต้องเข้าร่วมการประลองเวทย์ไตรภาคี ซึ่งมีตัวแทนจากฮอกวอตส์สองคน นั่นคือแฮร์รี่ และเซดริก ดิกกอรี่ คู่รักของโช
หลังจากดิกกอรี่ตาย โชพยายามเข้ามาติดพันกับแฮร์รี่ ในเล่ม 5 เธอเข้าร่วมกลุ่ม กองทัพดัมเบิลดอร์ ในปีที่ 5 นี้เองแฮร์รี่ก็ได้จูบแรกจากเธอและตัดสินใจเดทกันในช่วงสั้นๆ แถมเธอมักเข้าใจว่าแฮร์รี่คบซ้อนกับเฮอร์ไมโอนี่ ทั้งที่มันไม่จริง ภายหลังที่บทความของแฮรี่ได้รับการเผยแพร่โช แชงได้เข้ามาพูดคุยและหอมแก้มแฮรี่ ผู้พิทักษ์​ของเธอเป็นหงส์​สีเงินที่สามารถเหาะได้
หลังจากเหตุการณ์ที่มารีเอ็ตต้า เพื่อนของเธอได้ไปฟ้องอัมบริดจ์เกี่ยวกับ กองทัพดัมเบิลดอร์(ในภาพยนตร์ถูกเปลี่ยนเป็นโชแทน) แฮร์รี่และโชจึงยุติความสัมพันธ์กันในที่สุด เพราะสาเหตุหลักคือเธอยังลืมเซดริก ดิกกอรี่ ดิกกอรี่ไม่ได้และเห็นว่าแฮรี่เป็นเพียงคนคั่นเวลา แต่เมื่อแฮร์รี่รู้ เขาก็ยอมรับและทำใจได้
จากข้อมูลในหนังสือนั้น แสดงให้เห็นว่า โช แชง มีอายุมากกว่าแฮร์รี่ 1 ปี โช แชง เป็นซีกเกอร์ ประจำทีมควิชดิช ของบ้านเรเวนคลอ หลังจบสงครามฮอกวอตส์ โช แชง ได้แต่งงานกับมักเกิ้ลคนหนึ่ง แต่ไม่ทราบว่ามีลูกด้วยกันหรือไม่
เฟร็ด และ จอร์จ วีสลีย์.
ฝาแฝดวีสลีย์ เป็นพี่ชายของรอน วีสลีย์ ชื่นชอบการทำเรื่องยุ่ง และแกล้งคน เฟร็ดและจอร์จ เป็นสีสันในหนังสือ แฮร์รี่ พอตเตอร์เป็นอย่างยิ่ง ฝาแฝดมีเพื่อนสนิทที่ฮอกวอตส์ คือ ลี จอร์ดัน (ผู้ทำหน้าที่พากย์เกมส์ควิชดิชจนถึงเล่ม 5) ฝาแฝดเองก็เล่นควิชดิชด้วย พวกเขาเป็นบีตเตอร์ของทีมควิชดิชกริฟฟินดอร์จนถึงเล่ม 5 เพราะอัมบริดจ์ได้ยึดไม้กวาดของพวกเขาและสั่งห้ามเล่นตลอดชีวิต ฝาแฝดได้ออกจากโรงเรียนไป หลังจากก่อเรื่องแก้แค้นอย่างสาสมกับอัมบริดจ์
เฟร็ด วีสลีย์ ยังเป็นคนเดียวที่พีฟส์ผีโพลเตอร์ไกส์จอมกวนโค้งคำนับและทำตามคำสั่ง
พวกเขาได้ตั้งร้านที่เลขที่93ตรอกไดแอกอน ชื่อร้าน "เกมกลวิเศษวีสลีย์" โดยได้เงินในการตั้งร้าน จากเงินรางวัลการประลองเวทไตรภาคีของแฮร์รี่ที่ให้พวกเขา ด้วยพรสวรรค์ในการประดิษฐ์ของตลก กิจการ "ร้านเกมกลวีสลีย์" นั้นจึงเป็นที่นิยมอย่างมาก จนนางมอลลี่ยอมรับให้ลูกชายของเธอทำร้านต่อไป
ในภาค 7 จอร์จ หูขาดเพราะโดนคาถาเซ็กตัมเซมปร้า จากเซเวอร์รัส สเนป ที่พยายามจะใช้คาถายิงไปที่มือของผู้เสพความตาย ในตอนที่โวลเดอร์มอร์ไล่ล่าแฮร์รี่ ส่วนเฟร็ด ตายในตอนท้ายที่กลับมาฮอกวอตส์ด้วยฝีมือของผู้เสพความตาย จอร์จโศกเศร้ากับการสูญเสียเฟร็ด ภายหลังเขาแต่งงานกับแอนเจลินา จอห์นสัน อดีตกัปตันควิซดิชกริฟฟินดอร์ และตั้งชื่อลูกชายว่าเฟร็ด เพื่อรำลึกถึงฝาแฝดของเขา
ลาเวนเดอร์ บราวน์.
ลาเวนเดอร์ บราวน์ เป็นนักเรียนจากบ้านกริฟฟินดอร์และเป็นเพื่อนสนิทกับปาราวตี พาติล
เธอมีบทบาทในการร่วมกองทัพดัมเบิลดอร์ในปี 5 แต่ภายหลังอัมบริดจ์รู้ความลับเข้ากองทัพดัมเบิลดอร์เลยไม่ได้ชุมนุมอีก ในปี 6 ลาเวนเดอร์มีบทบาทสำคัญอย่างมากในฐานะคนรักของรอน วีสลีย์ เธอเริ่มการคบกับรอนโดยการมาเชียร์รอนที่สนามการคัดเลือกคีปเปอร์ประจำปีและภายหลังลาเวนเดอร์และรอนก็เริ่มคบกัน สร้างความอึดอัดใจให้กับเฮอร์ไมโอนี่มาก ภายหลังความรักรอนกับลาเวนเดอร์เริ่มแตกแยก จนในที่สุดลาเวนเดอร์เห็นรอนกับเฮอร์ไมโอนี่เดินลงมาจากหอนอนชายด้วยกันเลยเข้าใจผิดคิดว่าทั้งสองขึ้นไปทำอะไรกันบนนั้น ลาเวนเดอร์จึงเลิกกับรอน รอนเองก็คบกับเฮอร์ไมโอนี่แทน ในปี 7 ในสงครามฮอกวอตส์ ลาเวนเดอร์ได้เข้าร่วมการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์และรอดชีวิตมาได้ แต่ในฉบับภาพยนตร์ได้มีการเปลี่ยนแปลงให้เธอถูกเฟนเรีย เกรย์แบ็กฆ่าตายด้วยการกัดที่ต้นคอ
สัตว์วิเศษ​ของเธอเป็นกระต่ายให้ชื่อว่าบิ้งกี้ถูกสุนัขจิ้งจอกกินตั้งแต่เธออยู่ปี3
ดีน โทมัส.