pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาพใหญ่เช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” อาจจะเขียนสำหรับวิลลาดิคาสเตลโลของลอเร็นโซ ดิ เปียร์ฟรานเชสโค เดอ เมดิชิ (Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici) ราวปี ค.ศ. 1482 หรืออาจจะก่อนหน้านั้นก็ได้ นักวิชาการบางคนเสนอว่า “วีนัส” ที่เขียนให้ลอเร็นโซและที่กล่าวถึงโดยจอร์โจ วาซารีอาจจะเป็นงานคนละชิ้นกับชิ้นนี้ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่าเป็นงานที่เขียนขึ้นเพื่อฉลองความรักของจุยเลียโน ดิ เปียโร เดอ เมดิชิ (Giuliano di Piero de' Medici) (ผู้ที่เสียชีวิตในกรณีการคบคิดพัซซิในปี ค.ศ. 1478) ต่อซิโมเน็ตตา คัตตาเนโอ เวสปุชชิ (Simonetta Cattaneo Vespucci) ผู้ที่พำนักอยู่ที่เมืองพอร์โตเวเนเร ที่ติดทะเลและเป็นเมืองที่ตำนานว่าเป็นที่เกิดของวีนัส เชื่อกันว่าบอตติเชลลีเองก็หลงรักซิโมเน็ตตาคนสวยผู้เป็นภรรยาน้อยของเดอ เมดิชิ แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้ก็ตาม ภาพก็ยังมีความคล้ายคลึงที่เห็นได้ชัดกับมหากาพย์ “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” และ “Fasti” โดยโอวิด และ “Verses” โดย โพลิเซียโน นอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าซิโมเน็ตตาเป็นนางแบบของวีนัสและของสตรีในภาพอื่นๆ ที่บอตติเชลลีเขียนเช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ”
เทพีวีนัสลอยมาจากทะเลมาเกยฝั่งบนหอยที่ถูกเป่ามาโดยเซไฟรัส (Zephyrus) ผู้เป็นเทพแห่งลมตะวันตกและเป็นสัญลักษณ์ของความไคร่ โดยมีเทพีองค์หนึ่งของเทพีโฮแร (Horae) ซึ่งเป็นเทพีแห่งฤดูมารออยู่และยื่นมอบเสื้อคลุมลายดอกไม้ให้
บรรยากาศของภาพที่ออกไปทางที่ไม่ใช่ศิลปะคริสต์ศาสนาอย่างเช่นภาพส่วนใหญ่ที่เขียนในยุคเดียวกัน เป็นสิ่งที่น่าประหลาดใจที่ภาพเขียนไม่ถูกทำลายในกองไฟของจิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) ที่งานของบอตติเชลลีหลายชิ้นที่เห็นว่าเป็นงานนอกรีตนอกรอยถูกทำลายไป แต่อาจจะเป็นเพราะบอตติเชลลีมีความสนิทกับลอเร็นโซ เดอ เมดิชิซึ่งอาจจะมีส่วนช่วยทำให้งานชิ้นนี้รอดมาได้
ลักษณะร่างกายของวีนัสและรายละเอียดรองไม่ได้สัดส่วนตามธรรมชาติตามทฤษฎีของสัจจะนิยมของเลโอนาร์โด ดา วินชี หรือราฟาเอล ที่เห็นได้ชัดคือคอที่สูงยาวของวีนัสและไหล่ซ้ายที่ลู่ซึ่งดูไม่ถูกส่วน บางคนก็สันนิษฐานเป็นลักษณะที่มาก่อนสมัยแมนเนอริสม์
แรงบันดาลใจจากศิลปะคลาสสิก.
งานเขียนนี้เป็นหนึ่งในภาพชุดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคำบรรบายของนักประวัติศาสตร์อัสซีเรียนลูเซียนในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ของงานเขียนกรีกโบราณชิ้นเอกซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว นอกจากนั้นบอตติเชลลีก็ยังใช้ภาพเขียนโบราณ “วีนัสอนาดีโอเมเน” (Venus Anadyomene) โดย อเพลเลส (Apelles) เป็นแบบ ซึ่งคำว่า “Anadyomene” หมายถึงขึ้นมาจากทะเลซึ่งบอตติเชลลีนำมาใช้เป็น “กำเนิดวีนัส” ซึ่งเป็นชื่อที่มารู้จักกันดีในคริสต์ศตวรรษที่ 19th และมีความคล้ายคลึงกับประติมากรรมอโฟรไดทีโดยแพร็กซิเทลีส
บอตติเชลลีไม่เคยเห็นจิตรกรรมฝาผนังของวีนัสที่ปอมเปอี แต่อาจจะเห็นภาพที่ลอกเลียนมาที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยอเพลเลสที่ลูเชียนกล่าวถึง
ในสมัยกรีกโรมันหอยเป็นสัญลักษณ์ของอวัยวะของสตรี
ท่าทางยืนของวีนัสของบอตติเชลลีละม้ายท่ายืนของ “วีนัสแห่งเมดิชิ” ที่เป็นประติมากรรมหินอ่อนจากสมัยกรีกโรมันของงานสะสมของตระกูลเมดิชิ ซึ่งบอตติเชลลีมีโอกาสได้ศึกษา
Birth of Venus (Botticelli)
ทะเลสาบออนเทรีโอ
ทะเลสาบออนแทริโอ
อันโตนิโอ อามาติ
นิกโคโล อามาติ
บริเตนยุคก่อนประวัติศาสตร์
อังกฤษก่อนประวัติศาสตร์  เป็นประวัติของการตั้งถิ่นฐานในบริเตนใหญ่ที่เริ่มตั้งแต่ปลายสมัยก่อนประวัติศาสตร์และมาสิ้นสุดลงเมื่อชาวโรมันเข้ามารุกรานในปี ค.ศ. 43 แม้ว่าจะมีหลักฐานเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานก่อนหน้านั้นก็ตาม สมัยก่อนประวัติศาสตร์ก่อนหน้าที่จะมีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ “โฮโม” เป็นส่วนหนึ่งของธรณีวิทยาของหมู่เกาะอังกฤษ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตามปกติแล้วมักจะแบ่งออกเป็นสมัยย่อยๆ แต่ช่วงเวลาระหว่างสมัยเหล่านี้เป็นตัวเลขที่ไม่แน่นอน นอกจากนั้นการเปลี่ยนแปลงจากสมัยหนึ่งไปอีกสมัยหนึ่งก็ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป นอกจากนั้นช่วงเวลาการเปลี่ยนสมัยหรือการเปลี่ยนแปลงก็แตกต่างจากแผ่นดินใหญ่ยุโรป
บริเตนเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเป็นพักๆ ของมนุษย์ “จีนัสโฮโม” มาเป็นเวลาหลายแสนปี และต่อมาโดยมนุษย์ “โฮโมเซเปียน” (Homo sapiens) เป็นเวลาอีกหลายหมื่นปี จากการตรวจสอบหลักฐานทางดีเอ็นเอพบว่ามนุษย์สมัยใหม่มาตั้งถิ่นฐานในบริเตนก่อนหน้ายุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย เมื่อยุคน้ำแข็งเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อแผ่นดินบริเตนส่วนใหญ่ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและส่วนอื่นๆ เป็นทุ่งทันดรา (tundra) ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเตนก็ย้ายหนีลงไปทางใต้ของยุโรป ในช่วงนี้ระดับน้ำทะเลของบริเตนต่ำกว่าระดับปัจจุบันราว 127 เมตร (416.67 ฟุต) ฉะนั้นแผ่นดินบริเตนจึงเป็นแผ่นดินที่ติดต่อกับทั้งไอร์แลนด์และยุโรปทำให้สามารถเดินผ่านถึงกันได้โดยไม่ต้องข้ามทะเลเช่นในปัจจุบัน
หลังจากยุคน้ำแข็งสิ้นสุดลงราว 9,500 ปีมาแล้วแผ่นดินไอร์แลนด์ก็แยกจากบริเตนและต่อมาราว 6,000 ก่อนคริสต์ศตวรรษบริเตนก็แยกออกจากแผ่นดินใหญ่ยุโรป ทางด้านการตั้งถิ่นฐานก็เริ่มมีผู้กลับมาตั้งถิ่นฐานราว 12,000 ก่อนคริสต์ศตวรรษที่เห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เมื่อราว 4000 ก่อนคริสต์ศตวรรษเกาะอังกฤษก็เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนจากยุคหินใหม่ แต่ผู้ตั้งถิ่นฐานก่อนโรมันไม่มีหลักฐานว่ามีภาษาเขียนที่หลงเหลืออยู่ให้เห็น การที่ไม่มีหลักฐานทางวรรณกรรมจากสมัยนี้ทำให้เป็นการยากที่จะทราบโดยตรงถึงประวัติ, วัฒนธรรมและความเป็นอยู่ ความรู้ความเข้าใจจึงต้องมาจากการศึกษาจากหลักฐานจากสิ่งที่พบทางโบราณคดีประกอบกับหลักฐานทางพันธุกรรมที่มีเพิ่มมากขึ้นทุกวันและยังคงวิวัฒนาการต่อไป ทางด้านภาษาก็มีหลักฐานเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยที่มาจากชื่อแม่น้ำหรือเนินต่างๆ ที่อธิบายอย่างละเอียดในบทความสมัยก่อนเคลติค (Pre-Celtic) และสมัยเคลติค
หลักฐานจากงานเขียนที่สำคัญชิ้นแรกที่กล่าวถึงบริเตนและผู้อยู่อาศัยมาจากข้อเขียนของไพเธียส (Pytheas) นักเดินเรือกรีกผู้เดินทางมาสำรวจชายฝั่งทะเลในบริเวณบริเตนราว 325 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษ แต่ก็อาจจะมีข้อมูลเกี่ยวกับบริเตนใน “Ora Maritima” ที่หายไปซึ่งรวมอยู่ในข้อเขียนของนักเขียนผู้อื่นในภายหลัง ชาวบริเตนโบราณมีการติดต่อค้าขายและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมกับทวีปยุโรปมาตั้งแต่ยุคหินใหม่เป็นต้นมาโดยเฉพาะในการส่งดีบุกเป็นสินค้าออกซึ่งเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่บริเตนมีมากมาย หลักฐานอื่นที่กล่าวถึงบริเตนมาจากจูเลียส ซีซาร์ผู้กล่าวถึงบริเตนราว 50 ก่อนคริสต์ศตวรรษ
การที่บริเตนตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดของยุโรปทำให้เป็นผู้ที่ได้รับความเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและวัฒนธรรมช้ากว่าบริเวณอื่นในยุโรปในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยทั่วไปแล้วประวัติของบริเตนโบราณเป็นเรื่องราวของการตั้งถิ่นฐานเป็นช่วงๆ ของผู้มาจากแผ่นดินใหญ่ยุโรปผู้นำเอาวัฒนธรรมและความเจริญจากยุโรปเข้ามายังบริเตน แต่ทฤษฎีโบราณคดีเมื่อไม่นานมานี้ตั้งข้อสงสัยของตีความหมายที่ว่านี้ และสนับสนุนทฤษฎีใหม่ที่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างยุโรปและบริเตนเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกว่าที่เคยตีความหมายกันมา ความเปลี่ยนแปลงในสังคมบริเตนที่เห็นจากหลักฐานทางโบราณคดีใหม่แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเตนปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมที่เข้ามาใหม่แทนที่จะถูกกลืนหายไปโดยผู้ที่เข้ามารุกรานอย่างเช่นที่เข้าใจกันแต่เดิม
กลางวัน
กลางวัน  โดยทั่วไปหมายถึงช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์ได้ฉายลงบนพื้นผิวโลก หรือเท่ากับช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้นไปจนถึงดวงอาทิตย์ตก เมื่อโลกหมุนไปตำแหน่งของกลางวันก็จะเปลี่ยนไป ความยาวนานของกลางวันขึ้นอยู่กับตำแหน่งบนโลกและความเอียงของแกนโลกที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์ ส่วนด้านที่แสงอาทิตย์ไม่ได้ฉายลงบนโลกเรียกว่ากลางคืน
ทำนองเดียวกับดาวเคราะห์อื่น ๆ กลางวันคือช่วงเวลาที่พื้นผิวของดาวเคราะห์นั้นได้รับแสงสว่างจากดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของตนเอง
พื้นผิวประมาณครึ่งหนึ่งของโลกนั้นถูกส่องสว่างตลอดเวลาโดยดวงอาทิตย์ โดยทั้งนี้พื้นผิวประมาณเกือบครึ่งหนึ่งของโลกจะได้รับแสงจากดวงอาทิตย์โดยตรง และส่วนที่เหลือได้รับแสงทางอ้อมจากปรากฏการณ์ต่างๆ ในชั้นบรรยากาศ ทำให้เมื่อรวมทั้งสองบริเวณเข้าด้วยกันแล้วถือว่าพื้นผิวบริเวณที่ได้รับอิทธิพลแสงสว่างจากดวงอาทิตย์นั้นมีมากกว่าครึ่งหนึ่งของพื้นผิวโลกทั้งหมดเพียงเล็กน้อย
กลางวันเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนส่วนใหญ่บนโลกจะใช้ชีวิต ทั้งทำงานและทำกิจกรรมต่าง ๆ เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่สว่าง สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายโดยไม่ต้องใช้ตัวช่วย
การโต้แย้งเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์
ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเซนยาทูรา” (Stanza della Segnatura) ซึ่งเป็นห้องสมุดส่วนพระองค์ของพระสันตะปาปาที่ใช้เป็นทีประชุมของศาลของพระสันตะปาปา (อาดัมส์ 344)
ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” มาจากงานของนักประวัติศาสตร์ศิลปะลอรี อาดัมส์ ในภาพราฟาเอลสร้างภาพที่มีทั้งสวรรค์และโลกมนุษย์ ด้านบนของภาพมีพระเยซูล้อมรอบด้วยพระแม่มารี, นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ และบุคคลอื่นๆ จากพระคัมภีร์เช่นอาดัม, โมเสส และ เจคอป พระเจ้าประทับอยู่เหนือพระเยซูเป็นการแสดงว่าทรงผู้ครองสวรรค์ ด้านล่างมีตาลปัตรใส่ขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (monstrance) วางกลางบนแท่นบูชา สองข้างแท่นบูชาเป็นนักคริสต์ศาสนวิทยาถกเถียงกันเรื่องการแปรรูปของพระเยซู (Transubstantiation) (อาดัมส์ 345) การใช้ยูคาริสต์เป็นสัญลักษณ์แทนร่างของพระเยซูเป็นหัวเรื่องของการปุจฉาวิสัชนา ในบรรดานักคริสต์ศาสนวิทยาก็มีสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2, สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4, จิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) และดานเต อลิเกียริ (Dante Alighieri) พระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ทรงฉลองพระองค์สีทองอยู่ทางล่างขวาของภาพโดยมีดานเตอยู่ข้างหลังใส่เสื้อสีแดงและสวมมงกุฏลอเรลซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ (อาดัมส์ 346) ทางมุมล่างซ้ายผู้ที่เป็นชายศีรษะล้านยืนอ่านหนังสือพิงราวระเบียงคือ โดนาโต ดันเจโล บรามันเตสถาปนิกคนสำคัญผู้ที่เป็นที่นับถือของราฟาเอล
Disputation of the Holy Sacrament
La disputa
จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง (; เย่ว์ลี่เสียน) (ค.ศ. 948 - 982) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์เหลียว ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 969 - 982
เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เมื่อจักรพรรดิเหลียวมู่จงทรงถูกปลงพระชนม์ระหว่างล่าสัตว์ ทรงได้รับการสนับสนุนจากราชสกุลชี่ตันทั้งสองฝ่ายและขุนนางชาวฮั่น จึงอัญเชิญองค์ชายเย่ว์ลี่เสียนขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง เมื่อพระชนม์เพียง 21 พรรษา
จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง ทรงมีคุณูปการมากมาย เริ่มต้นด้วยการแต่งตั้งขุนนางชาวฮั่นให้เข้ามารับราชการในราชสำนักเหลียว ฯลฯ เรื่องการทหารทรงส่งทหารไปช่วยราชวงศ์เป่ยฮั่น (ราชวงศ์ฮั่นเหนือ) ที่กำลังถูกกองทัพซ่งที่นำโดยจักรพรรดิซ่งไท่จู่รุกราน แต่เมื่อเข้าไปช่วยก็ถูกตีแตกกลับมา
จักรพรรดิเหลียวจิ่งจงสวรรคตหลังจากทรงกลับจากการล่าสัตว์ในปี ค.ศ. 982 (พ.ศ. 1525) ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา พระราชโอรสคือ องค์ชายเย่ว์ลี่หลงซีว์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
เทศบาลเมืองบ้านโป่ง
เทศบาลเมืองบ้านโป่ง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อยู่ห่างจากเทศบาลเมืองราชบุรีไปทางทิศเหนือประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นเมืองเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดราชบุรี และเป็นศูนย์กลางในการเดินทางระหว่างจังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี และจังหวัดนครปฐม เทศบาลเมืองบ้านโป่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบ้านโป่งทั้งตำบล
แต่เดิมเรียกว่าตำบลบ้านโป่ง ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งตำบลบ้านโป่งขึ้นเป็นสุขาภิบาลบ้านโป่ง เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 และได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านโป่งขึ้นใหม่เป็นเทศบาลเมืองบ้านโป่ง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยในเริ่มแรก (สมัยเริ่มการ) กระทรวงมหาดไทยได้แต่งตั้งนายบุญ เชาว์ฉลาด เป็นนายกเทศมนตรี มีขุนดำเนินสวัสดิ์ และนายบุญนาค กลิ่นหอม เป็นมนตรี (เทศมนตรี) เพื่อเข้ามาบริหารงานกิจการของเทศบาลเป็นคณะแรก
ดวงตราสัญลักษณ์ของเทศบาลเป็นรูปพระนารายณ์ทรงเสือ เพราะเมืองบ้านโป่งเป็นที่ตั้งค่ายลูกเสือและเสือป่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงฝึกเสือป่าและลูกเสือ ตลอดจนฝึกซ้อมรบในบริเวณเมืองบ้านโป่ง ประกอบกับพระองค์ทรงพระราชสมภพในวันเสาร์ และเทวดาประจำวันเสาร์ คือ พระนารายณ์ทรงเสือเพื่อเป็นการรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ เทศบาลเมืองบ้านโป่งจึงกำหนดดวงตราสัญลักษณ์ขึ้นเป็นรูปพระนารายณ์ทรงเสือ
เทศบาลเมืองบ้านโป่ง มีพื้นที่ครอบคลุม 1 ตำบลคือ ตำบลบ้านโป่ง มีพื้นที่รวม 2.91 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,819 ไร่
ชุมชนภายในเขตเทศบาลมีจำนวน 20 ชุมชน ประกอบด้วย
พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย
พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย (ภาษาอังกฤษ: Madonna of the Yarnwinder) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เป็นงานสะสมส่วนบุคคล
“พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย” ราว ค.ศ. 1501 เป็นหัวเรื่องของภาพสีน้ำมันหลายภาพที่เขียนหลังจากที่ภาพเขียนต้นฉบับสูญหายไป เป็นภาพของพระแม่มารีและพระบุตรที่ต่างมองไม้ปั่นด้ายที่พระแม่มารีใช้ด้วยความละห้อย ไม้ปั่นด้ายเป็นทั้งสัญลักษณ์ของความอยู่กับเรือนและสัตยกางเขน (True Cross) ที่พระเยซูจะทรงถูกตรึงต่อมา หรืออาจจะเป็นนัยถึงชะตาซึ่งในตำนานสมัยโบราณใช้ไม้ปั่นด้ายเป็นสัญลักษณ์ ภาพนี้มีด้วยกันอย่างน้อยสามภาพที่เป็นของส่วนบุคคล สองภาพอยู่ในสหรัฐอเมริกา รวมทั้งภาพหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ “พระแม่มารีแลนด์สดาวน์” (The Landsdowne Madonna)
ภาพเขียนต้นฉบับอาจจะเป็นงานที่จ้างโดยฟลอริมุนด์ โรแบร์เตท์องคมนตรีต่างประเทศในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
ฉบับบุคคล็อยช์.
ภาพที่เชื่อกันว่าน่าจะเป็นงานของดา วินชิมากที่สุดเป็นของริชาร์ด สกอตต์ ดยุคแห่งบุคคล็อยช์ที่ 10 (Richard Scott, 10th Duke of Buccleuch) ที่แขวนอยู่ที่ปราสาทดรัมแลนริก (Drumlanrig Castle) ที่ดัมฟรีย์สและกาลลาเวย์ในสกอตแลนด์จนกระทั่งถูกขโมย
ในปี ค.ศ. 2003 ภาพเขียนถูกขโมยโดยโจรสองคนที่ทำตัวกลืนกับนักท่องเที่ยว แต่ก็ได้คืนมาหลังจากตำรวจเข้าบุกค้นสำนักงานทนายความในกลาสโกว์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งทางสำนักงานทนายความกล่าวว่าไม่มีอะไรที่เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายนอกไปจากคำอธิบายที่ไม่น่าตื่นเต้นอะไร มีผู้ถูกจับสี่คนรวมทั้งทนายสองคนจากสองสำนักงานซึ่งกล่าวว่าเป็นแต่เพียงตัวแทนตรวจดูสัญญาระหว่างลูกค้าสองฝ่ายเท่านั้น
Leeds United A.F.C.
น้อย อภิรุม
ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ
ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแอดการ์ เดอกาจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในปารีสในประเทศฝรั่งเศส
เดอกาเขียนภาพ “ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1858 ถึงปี ค.ศ. 1867 เป็นงานเขียนสมัยต้นที่ยังแสดงอิทธิพลของงานคลาสสิกโดยเฉพาะงานเขียนแบบเฟล็มมิช ขณะที่ร่ำเรียนทางศิลปะอยู่ในอิตาลีเดอกาวาดภาพลอราป้าและสามีบารอนเจ็นนาโร เบลเลลลิและลูกสาวสองคนจุยลาและจิโอวานนา เดอกาใช้วิธีเขียนที่เรียนจากอิตาลีในการเขียนภาพนี้เมื่อเขียนเมื่อเดินทางกลับมาปารีส ลอราผู้เป็นพี่สาวของพ่อแต่งตัวไว้ทุกข์พ่อที่เพิ่งเสียชีวิต ที่ปรากฏอยู่ในภาพในกรอบบนผนังในฉากหลังของภาพ บารอนเป็นชาวอิตาลีที่ลี้ภัยมาจากเนเปิลส์มาพำนักที่ฟลอเรนซ์
ลอรายืนสง่าไม่มีรอยยิ้มประคองลูกสาวคนหนึ่งทางซ้ายและยื่นมือมาทางลูกสาวอีกคนหนึ่งอยูทางซ้ายของภาพ ส่วนสามีดูเหมือนจะแยกจากบุคคลทั้งสามมาทางด้านขวาของภาพ การที่บารอนมีความเกี่ยวข้องทางธุรกิจกับโลกภายนอกจะเห็นได้จากการนั่งที่โต๊ะทำงาน จิโอวานนาลูกสาวคนเล็กวางท่าสบายกว่าพี่สาวที่ดูแข็งซึ่งเพิ่มความตึงเครียดในบรรยากาศของความสัมพันธ์ของบุคคลต่างๆ ในภาพ
จักรพรรดิเหลียวไท่จู่
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ (ค.ศ. 872 - 926) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียว ทรงพระนามเดิมว่า เย่ว์ลู่ อาเปาจี ประสูติในเผ่าชี่ตัน เมื่อ ค.ศ. 872 (พ.ศ. 1415) ครอบครัวของพระองค์ไม่สงบเพราะพระอัยกา (ปู่) ของพระองค์สิ้นพระชนม์ระหว่างรบกับชนเผ่าอื่น ส่วนพระบิดาและพระปิตุลานั้นหนีหายไป พระอัยยิกา (ย่า) จึงต้องซ่อนพระองค์ไว้เพื่อความปลอดภัย
Portrait of the Bellelli Family
ภาษากลุ่มเซลต์ภาคพื้นยุโรป
จักรพรรดิเหลียวเชิ่งจง
จักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง (เย่ว์ลี่หลงซีว์) (ค.ศ. 971 - 1031) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เหลียว ประสูติเมื่อ ค.ศ. 972 (พ.ศ. 1515) โดยเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง กับ
ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง เมื่อ ค.ศ. 982 (พ.ศ. 1525) ขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษา เนื่องจากยังทรงพระเยาว์เซี่ยวไทเฮาจึงต้องเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ในช่วงนั้นกองทัพซ่งที่นำโดยจักรพรรดิซ่งไท่จง (เจ้ากวงอี้)กำลังรุกรานเมืองหลวงทางใต้ของเหลียว คือกรุงปักกิ่งในปัจจุบัน
ปี ค.ศ. 1004 (พ.ศ. 1547) ทรงนำกองทัพเหลียวขนาดใหญ่บุกเข้ามายังดินแดนของราชวงศ์ซ่ง โดยทรงตั้งค่ายนอกเมืองแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือขึ้นไป 100 ไมล์จากเมืองไคฟง ซึ่งผลจบลงด้วยการทำสนธิสัญญาเมื่อกลางเดือนมกราคม ค.ศ. 1005 (พ.ศ. 1548) ผลของสนธิสัญญานี้คือจีนต้องยกผ้าไหม 100,000 ม้วนและเงินอีก 200,000 ออนซ์
ในรัชกาลนี้ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์เหลียวอย่างแท้จริง เพราะมีความเจริญทุกด้านเข้ามาสู่ต้าเหลียว โปรดให้มีระบบการคัดเลือกขุนนาง และพระพุทธศาสนาเผยแผ่เข้ามาสู่อาณาจักรต้าเหลียว
ฮ่องเต้เซิ่งจงยังรุกรานอาณาจักรโครยอ (เกาหลี) ถึงสามครั้ง เพราะทรงไม่แน่ใจในนโยบายการต่างประเทศของทางโครยอและทรงเกรงว่าจะไปเข้าพวกกับต้าซ่ง ในค.ศ. 993 เสียวซุนหนิงได้นำทัพคิตันบุกเข้าไปในอาณาจักรโครยอ ประสบความสำเร็จแต่การเจรจาปักปันดินแดนไม่เป็นผลตามต้องการจึงถอยทัพกลับ ในค.ศ. 1009 อาณาจักรโครยอเกิดกลียุคแย่งชิงอำนาจกัน ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงนำทัพด้วยพระองค์เองเข้าไปในโครยอ สังหารแม่ทัพคังโจและตีเมืองแคซอง เมืองหลวงของโครยอได้ ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงเจรจากับพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ ทรงเรียกร้องให้โครยอมาเป็นประเทศราชของเหลียวและยกดินแดนทางตอนเหนือให้ ซึ่งพระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงไม่ยอม ฮ่องเต้เซิ่งจงทรงเห็นว่าถ้าประทับอยู่ในโครยอต่อไปเสบียงอาจถูกตัดขาดจึงทรงนำทัพถอยกลับ
ในค.ศ. 1019 ทัพคิตันบุกเข้าไปในโครยออีกครั้งนำโดยเสียวไป่หยา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ สงครามระหว่างเหลียวกับโครยอจึงเลิกไปแต่บัดนั้น
สวรรคตในปี ค.ศ. 1031 (พ.ศ. 1574) ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ เป็นเวลา 49 ปี แต่หลังสิ้นรัชสมัยของพระองค์แล้ว ราชวงศ์ก็เริ่มเสื่อมและอ่อนแอลง จนในที่สุดก็ถูกพวกจินหรือกิมผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งในที่สุด พระราชโอรสของพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวซิ่งจงสืบต่อมา
บุญจง วงศ์ไตรรัตน์
บุญจง วงศ์ไตรรัตน์ (เกิด: 14 มกราคม 2504–ปัจจุบัน) อดีตรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย คนที่ 1 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ จบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จบการศึกษา ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ​ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ นายบุญจงเริ่มต้นชีวิตการเมืองท้องถิ่น โดยเป็น สจ.อำเภอโชคชัย นครราชสีมา ติดต่อกัน 2 สมัย เป็นเวลา 10 ปี จากนั้นขึ้นมาเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และก้าวขึ้นมาเล่นการเมืองระดับชาติในนามของพรรคไทยรักไทย และได้เป็น ส.ส.นครราชสีมา สมัยแรกในปี 2544
จากนั้นนายบุญจงก็ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.นครราชสีมา พรรคไทยรักไทย อีกครั้งในปี 2548 จนกระทั่งเป็น ส.ส.นครราชสีมา พรรคพลังประชาชน ในปี 2550
โดยในระหว่างอยู่ร่วมพรรคพลังประชาชน นายบุญจงถือเป็น ส.ส.คนหนึ่งที่มีบทบาทในการคุมมวลชนในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่ว่าจะเป็น แนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) หรือ คนรักทักษิณไม่เอาเผด็จการ ทำให้สนิทสนมกับ นายเนวิน ชิดชอบ หัวหน้ากลุ่มเพื่อนเนวิน ซึ่งมีบทบาทสูงในการสลับขั้วไปตั้งรัฐบาลกับพรรคประชาธิปัตย์
ในการจัดตั้งรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ นายบุญจงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (มท.2) ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก
และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 พรรคภูมิใจไทยได้มีมติให้นายบุญจง ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค คนที่ 1
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อม หลังจากที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีมติ 7 ต่อ 1 ให้หมดสมาชิกภาพ เนื่องจากถือหุ้นในกิจการต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 265 และมาตรา 48 รวมทั้งได้หุ้นมาหลังจากได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554
นายบุญจง ได้รับเลือกตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคภูมิใจไทย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งก่อนหน้านั้นนายบุญจง เป็นผู้ที่ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรค แทนนายชวรัตน์ ชาญวีรกุล ที่ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2555
ใน พ.ศ. 2561 นายบุญจงได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2565 เขาได้กลับเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย และได้รับการเปิดตัวเป็นว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ต่อมาเกิดกระแสต่อต้านจากกลุ่มไลน์ของพรรคเพื่อไทย ถึงความเหมาะสมของการรับเขากลับเข้าพรรคอีกครั้ง ในที่สุดเขาประกาศถอนตัวจากว่าที่ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อย่างไรก็ตามคาดว่านายบุญจง ยังคงสถานะสมาชิกพรรคเพื่อไทย
The Star 5
มหาราช อาจหมายถึง
ดิอาร์ตออฟน็อยส์
ดิอาร์ตออฟน็อยส์  หรือ อาร์ตออฟน็อยส์  เป็นวงอาวองการ์ด ซินธ์ป็อป ก่อตั้งในปี 1983 โดย Trevor Horn, Paul Morley, Anne Dudley, J.J. Jeczalik, และ Gary Langan
จอห์น เมย์เนิร์ด เคนส์
เออิเอ็น/ยูนิเวอร์ส/บีลีฟอินเลิฟ
"เออิเอ็น/ยูนิเวอร์ส/บีลีฟอินเลิฟ"  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 27 ของโบอาในรูปแบบซิงเกิลทริปเปิลหน้าเอเหมือนกับซิงเกิลที่ผ่านมา คือ "วิวิด-คิสซิงยู, สปาร์กลิง, จอยฟูลสไมล์-" ออกจำหน่ายในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนออกจำหน่ายอัลบั้มเพลงฮิต "เบสต์แอนด์ยูเอสเอ" อันเป็นผลงานอัลบั้มเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของเธอหนึ่งเดือน โดยฉบับที่บรรจุในซีดีจะเป็นฉบับจำกัด และในฉบับที่บรรจุในดัวีดีได้บรรจุภาพตัวอย่างการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม "เบสต์แอนด์ยูเอสเอ"
เพลง "เออิเอ็น" เป็นเพลงประกอบรายการ "สุคคิริ!!" ทางช่องนิปปอนทีวี
อาร์ดออฟน็อยส์
Vivid -Kissing you,Sparkling,Joyful Smile-
เออิเอ็น / Universe feat.Crystal Kay&amp;VERBAL(m-flo) / Believe in LOVE feat.BoA(Acoustic Version)
Be with you.
LOSE YOUR MIND feat.Yutaka Furukawa from DOPING PANDA
LOVE LETTER (โบอา)
สวีตอิมแพ็ก
วินเทอร์เลิฟ
จิตเวช
จักรพรรดิเหลียวซิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวซิ่งจง (ค.ศ. 1015 - 1054) จักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เหลียว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1015 พอพระชนมายุได้ 6 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชาย ต่อมาเมื่อพระชนม์ได้ 16 พรรษา ใน ค.ศ. 1031 พระราชบิดาก็สวรรคต พระองค์ก็ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเหลียวซิ่งจง
ในรัชสมัยนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการล่มสลายของราชวงศ์เหลียว เนื่องจากในราชสำนักเกิดการฉ้อฉล และทหารที่ส่งไปรบแพ้กลับมาตลอด แถมต้องจ่ายเงินให้กับราชวงศ์ซ่ง นอกจากนี้พระองค์ยังโปรดให้ขึ้นภาษีสูงลิบลิ่ว โดยทรงใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยและนำเงินไปบำรุงพระพุทธศาสนา
สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1054 ขณะพระชนม์ได้ 39 พรรษา พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวเต้าจงสืบต่อมา
DOUBLE(DOUBLE/Midnight Parade/Milky Way~คิมิโนะอุตะ~)
Shine We Are! / Earthsong
JEWEL SONG / BESIDE YOU -โบคุโอะโยบุโคเอะ-
คิเซคิ / NO.1
ดอนท์สตาร์ทนาว
มายเลิฟ (อัลบั้มเซลีน ดิออน)
จักรพรรดิเหลียวเต้าจง
ภาษากะโด
สถาบันศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีน
สถาบันศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีน เป็นปอเนาะที่ดำเนินตามแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง ตั้งอยู่ที่ 58 บ้านรอตันบาตู หมู่ที่ 7 ตำบลกะลุวอ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่ในเขต องค์การบริหารส่วนตำบลกะลุวอ มีนายมูฮัมมัดซอฟวาน มะมิง เป็นผู้บริหารสถาบันศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีน แทนบิดาซึ่งเป็นโต๊ะครูของปอเนาะ มีชื่อว่าบาบออัลมัรฮูมมาฮมูด บินมูฮัมมัดอามีน ที่เสียชีวิตเมื่อเวลา 13.23 น วันที่ 15 กรกฎาคม 2551 มีผู้ช่วยโต๊ะครูทั้งหมด 4 คน บาบออัลมัรฮูมมาฮมูด ได้ตั้งชื่อปอเนาะว่า วะอซุฏดีน
ประวัติการก่อตั้งสถาบันศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีน.
สถาบันศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีนได้ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495 โดยการเริ่มต้นของบาบออัลมัรฮูมมาฮมูด บินมูฮัมมัดอามีน
ประวัติเจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด ผู้วากัฟ(บริจาค)ที่ดิน สถาบันการศึกษาปอเนาะวะอซุฏดีน.
เจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด เป็นผู้วากัฟ(บริจาค)ที่ดินจำนวน 21 ไร่ เพื่อใช้สร้างสถาบันการศึกษาให้แก่สังคม ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาสถานศึกษาแห่งนี้ได้เปิดทำการเรียนการสอนตามรูปแบบปอเนาะเนื่องจากขาดซึ่งงบประมาณในการบริหารจัดการ ทำให้เป็นปัญหาในการจัดการเรียนการสอนปัญหาอาคารที่ใช้ในการบริหารจัดการ ปัญหาผู้เรียนผู้สอน ปัญหาอาคารเรียนและหอพัก ปอเนาะแห่งนี้จึงประสบปัญหาในการจัดการเรียนการสอนมาโดยตลอด
จนกระทั่งได้มาถึงลูกหลานของท่านรุ่นที่สาม ด้วยเจตนารมณ์อันบริสุทธิของท่าน คณะผู้บริหารได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่า จะดำเนินรอยตามให้บรรลุตามเจตนารมณ์ของท่านเจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด โดยการบริหารจัดการที่เป็นระบบและมีความมั่นคง
เจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด เป็นบุคคลกลุ่มแรกที่มาก่อตั้งหมู่บ้านรอตันบาตู พร้อมกันนั้นท่านได้บริจาคที่ดินหลายแห่งเพื่อใช้ในการก่อสร้างไม่ว่าจะเป็นที่ดินที่ใช้ในเพื่อการสร้างมัสยิดนูรุลอิสลาม บ้านรอแตบาตู ที่ดินที่ใช้ในการก่อสร้างสถาบันการศึกษาปอเนาะวะอฺซุฏดีนและที่ดินที่ใช้ในการก่อสร้างโรงเรียนตาดีกา ท่านได้วากัฟ(บริจาค)ที่ดินเหล่านี้เพื่อลูกหลานจะได้มีการศึกษาที่ดีในอนาคต
เจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด เกิดเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2401 ซึ่งไม่ปรากฏบันทึกปีเกิดที่แน่ชัด แต่ได้รับข้อมูลซึ่งจากคำบอกเล่าของคนรุ่นลูกของท่าน เช่น นางเยาะ เจะกาเดร์ อายุ 82 ปี กับนางซูเยาะ เดคา อายุ 87 ปี ท่านน่าจะกำเนิดที่หมู่บ้านปาเซร์ฮอร์ โกตาบารู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย บิดาของท่านคือ เจะมูฮัมมัด เจะมูฮัมมัดกูบูร(สุสาน)อยู่ที่ปาเซร์ฮอร์ โกตาบารู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย (นางเยาะ เจะกาเดร์ อายุ 82 ปี (สัมภาษณ์ ) : 22 ธค. 2545)
เจะอับดุลกาเดร์ เจะมูฮัมมัด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2508 รวมอายุของท่าน 107 ปี มัยยิด(ที่ฝังศพ)ของท่านอยู่ที่กุบูร์(สุสาน)หน้ามัสยิดนูรุลอิสลาม บ้านรอตันบาตู หมู่ที่ 7 ตำบลกะลุวอ อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส
บุตรธิดากับภรรยาคนแรกคือ โต๊ะซือรีมะห์ มีทั้งหมด 5 ท่าน ดังนี้
บุตรธิดากับภรรยาคนที่สองคือ นางมือแย มีทั้งหมดสองท่าน ดังนี้
ภาษาปวก
ภาษาปวก (Ksing Mul, Puoc, , ) หรือภาษาข่าผู้ฮอก ภาษาข่าเนียง ภาษาลาวมุ ภาษาปัว มีผู้พูดทั้งหมด 20,182 คน พบในเวียดนาม 18,018 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดไลเจาและจังหวัดซอนลา ทางเหนือของเวียดนามใกล้กับชายแดนลาว พบในลาว 2,164 คน (พ.ศ. 2528) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแขวงหัวพัน เชียงขวาง ใกล้ชายแดนเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ
วูยานี มอส
วูยานี มอส (Vuyani Moss) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 6) แพ้ 13
ลูคัส แมทธิว
ลูคัส แมทธิว (Lucas Matthew) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ที่ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 10
ราวิล มูคามาเดียรอฟ
ราวิล มูคามาเดียรอฟ (Ravil Mukhamadiarov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) แพ้ 26
ประวัติปอเนาะวะอซุฏดีน
ต้นตระกูล
การบริหารปอเนาะ
แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์
สตาร์ เอนเตอร์เทนเม้นต์ อวอร์ด
โต๊ะครู
โต๊ะครู หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โต๊ะฆูรู (Tok Guru) ในภาษามลายู ตรงกับภาษาอาหรับว่า อูลามาอ ในประวัติศาสตร์มีโต๊ะครูที่มีความรู้มากมายหลายท่าน เช่น โต๊ะครูปอเนาะดาลอ โต๊ะครูอัลมัรฮูมมาฮมูด บินมูฮัมมัดอามีนผู้ก่อตั้งปอเนาะวะอซุฏดีน (รอตันบาตู นราธิวาส )
นอเดนส์