pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กาเตรีนาเสียชีวิตด้วย เส้นโลหิตที่ไปเลี้ยงสมองอุดตัน (stroke) เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1380 ที่กรุงโรมเมื่อมีอายุได้เพียง 33 ปีซึ่งเป็นอายุที่เท่ากับพระเยซูเมื่อสิ้นพระชนม์ ประชาชนเมืองเซียนนาต้องการร่างของกาเตรีนากลับมายังซีเอนา มีเรื่องเล่ากันถึงสาเหตุที่เพียงแต่หัวของกาเตรีนาได้กลับมาอยู่ที่เมืองเซียนนา โดยว่ากันว่าเมื่อชาวเมืองเซียนนารู้ว่าไม่สามารถนำร่างของกาเตรีนาผ่านทหารยามที่โรมออกมาได้ ก็ตัดสินใจลักลอบเอาแต่หัวใส่ถุงกลับมา แต่อย่างไรก็ตามทหารก็ยังหยุดตรวจ ผู้ที่ลักลอบก็รีบสวดมนต์ให้กาเตรีนาช่วย เมื่อทหารเปิดถุงที่ใส่หัวกาเตรีนาแทนที่จะเห็นหัวคนกลับเห็นถุงที่เต็มไปด้วยกลีบดอกไม้แทนที่ แต่เมื่อกลับไปถึงซีเอนาเมื่อเปิดถุงก็กลับกลายเป็นหัวกาเตรีนาเช่นเดิม จากตำนานดังกล่าวรูปเขียนของกาเตรีนาจึงเป็นผู้หญิงถือดอกกุหลาบ
ภคินีกาเตรีนาได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2 เมื่อปี ค.ศ. 1461 และวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1970 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้แต่งตั้งท่านและนักบุญเตเรซาแห่งอาบีลา เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรพร้อมกัน นับเป็นสตรีคู่แรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และในปี ค.ศ. 1999 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ประกาศให้นักบุญกาเตรีนาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ทวีปยุโรปอีกคนหนึ่ง
นักบุญแคทเธอรินแห่งเซียนนา
สติปัฏฐาน 4
สติปัฏฐาน 4 เป็นหลักการภาวนาตามมหาสติปัฏฐานสูตร เป็นข้อปฏิบัติเพื่อรู้แจ้ง คือเข้าใจตามเป็นจริงของสิ่งทั้งปวงโดยไม่ถูกกิเลสครอบงำ สติปัฏฐานมี 4 อย่าง การตามอนุปัสสนาในกาย เวทนา จิต และธรรม สติปัฏฐาน = ศีล5
โดยคำว่า สติ หมายถึงความระลึกรู้ ไม่ลืม สติเป็นเจตสิกที่เกิดกับจิตที่ดีงามเท่านั้น ไม่เกิดกับอกุศล คอยช่วยให้จิตที่ดีงามนึกถึงแต่เรื่องที่เป็นประโยชน์ให้ผลเป็นความสุข ระลึกถึงแต่สิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดโทษคือกิเลส,​ ส่วนปัฏฐาน ​แปล​ได้​หลายอย่าง​ ​แต่​ใน​มหาสติปัฏฐานสูตร​และ​สติปัฏฐานสูตร ​หมาย​ถึง​ ​ความตั้งมั่น, ความแน่วแน่, ความมุ่งมั่นไม่ปล่อยเวลาให้เสียประโยชน์
โดยรวมคือเข้าไปรู้เห็นในสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง คือ วงจรปฏิจจสมุปบาท เพื่อให้เห็นไตรลักษณ์หรือสามัญลักษณะ จนละคลายความยึดติดด้วยอำนาจกิเลสทั้งปวง ได้แก่
งันเหลียง
งันเหลียง (; เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก
งันเหลียง ทหารของอ้วนเสี้ยวในสมัยก่อนสามก๊ก ใช้ง้าวเป็นอาวุธ ครั้งนั้นเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย ได้แยกจากกัน เล่าปี่ไปอาศัยอยู่กับอ้วนเสี้ยวซึ่งอ้วนเสี้ยวได้ให้งันเหลียงนำทัพออกไปรบกับกองทัพของโจโฉที่ตำบลแปะแบ๊ งันเหลียงสามารถสังหารซงเหียนและงุยซก ขุนพลของโจโฉได้ และสามารถสู้กับซิหลงจนซิหลงต้องถอยกลับค่ายไป โจโฉไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปเทียหยกบอกว่าให้กวนอูออกไปรบ โจโฉจึงให้กวนอูซึ่งขณะนั้นอยู่กับตนออกไปรบกับงันเหลียงเพียงไม่กี่เพลงก็สามารถสังหารงันเหลียงแล้วตัดหัวงันเหลียงมาให้โจโฉได้สำเร็จ อ้วนเสี้ยวได้ข่าวก็โกรธหาว่าเล่าปี่ใช้กวนอูไปสังหารขุนพลของตน จึงให้นำตัวเล่าปี่ประหาร แต่เล่าปี่อ้อนชี้แจงเหตุผลว่า ตนกับกวนอูต่างแยกไปคนละทาง แล้วตนจะใช้กวนอูไปฆ่างันเหลียงได้อย่างไร อ้วนเสี้ยวเชื่อในเหตุผล ต่อมาอ้วนเสี้ยวให้บุนทิวออกไปรบก็ถูกกวนอูสังหารไปอีกคน
รายนามบุคคลที่โดนสังหารโดยงันเหลียง.
ซงเหียน ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
งุยซก ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
สงครามคอโซโว
ธงชาติรัสเซีย
ธงชาติสหพันธรัฐรัสเซีย มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 3 แถบ ความกว้างเท่ากัน เรียงเป็นสีขาว-น้ำเงิน-แดง จากบนลงล่างตามลำดับ ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกเป็นธงสำหรับเรือค้าขายและเรือรบ (ธงนาวี) และได้ประกาศใช้เป็นธงอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2439 มีชื่อว่า "Триколор" หรือ "Trikolor" แปลว่า ธงสามสี กล่าวกันว่า แบบของธงที่ใช้อยู่ในทุกวันนี้มีต้นแบบมาจากธงชาติเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นต้นเค้าของธงสามสีแบบต่างๆ ในโลก
แบบของธงชาติรัสเซียที่ใช้อยู่ในธงวันนี้มีลักษณะแตกต่างจากธงที่เริ่มใช้ใน ค.ศ. 1991 เล็กน้อย จากการแก้ไขเพิ่มเติมใน ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) และรับรองให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) เป็นต้นมา โดยสีของธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรสลาฟ ซึ่งประกอบด้วยสีแดง-น้ำเงิน-ขาว ปรากฏอยู่ในธงชาติของกลุ่มประเทศสลาฟหลายประเทศ
ความหมายและที่มาของสีธงชาติ.
ทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาและเหตุผลของการเลือกใช้สีขาว สีน้ำเงิน และ สีแดง เป็นสีธงชาติรัสเซียนั้นมีอยู่หลายข้อ แต่ปัจจุบันยังไม่มีทฤษฎีใดที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป ทั้งในกฎหมายธงของรัสเซียเองก็มิได้ระบุความหมายของสีธงชาติอย่างเป็นทางการไว้ด้วย
กล่าวกันว่าสีทั้งสามนี้มาจากตราอาร์มของแกรนด์ดุชชีแห่งมอสโก (Grand Duchy of Moscow - ราชรัฐมอสโก) ซึ่งเป็นภาพนักบุญเซนต์จอร์จขี่ม้า โดยสวมเกราะสีขาวหรือสีเงิน สวมผ้าคลุมสีฟ้า และถือโล่สีฟ้า แหล่งข้อมูลอีกแห่งหนึ่งอ้างว่าทั้งสามสีนี้มาจากผ้าคลุมของพระแม่มารี (Blessed Virgin Mary) ซึ่งถือกันว่าเป็นนักบุญผู้คุ้มครองประเทศรัสเซีย ตามความเชื่อในศาสนาคริสต์นิกายออโธดอกซ์
นอกจากนี้ยังมีการตีความว่า สีทั้งสามในธงชาติแสดงถึงการจัดลำดับชั้นทางสังคมในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย โดย สีขาวหมายถึงพระเจ้า สีน้ำเงินหมายถึงพระเจ้าซาร์ (จักรพรรดิ) สีแดงหมายถึงพลเมืองทั้งหมด หรือในอีกทฤษฎีหนึ่ง ซึ่งแพร่หลายโดยทั่วไป เป็นการตีความว่าสีทั้งสามหมายถึงดินแดนรัสเซียส่วนต่างๆ กล่าวคือ สีขาวหมายถึงเบลารุส (แปลว่า รัสเซียขาว) สีน้ำเงินหมายถึงยูเครน หรือในอีกชื่อหนึ่งคือ มาโลรอสเซีย (แปลว่า รัสเซียน้อย) และสีแดง หมายถึงดินแดนรัสเซียใหญ่ (Great Russia)
การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ระบุไว้ว่า สีขาวหมายถึงอนาคตอันรุ่งโรจน์ของรัสเซียใหม่ สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้า และสีแดงหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์และอดีตอันโหดร้ายของรัสเซีย
ในประเทศฟินแลนด์ส่วนที่พูดภาษาสวีเดน สีของธงชาติรัสเซียปัจจุบันถูกตีความถึงประวัติศาสตร์ฟินแลนด์ในปี ค.ศ. 1809 (พ.ศ. 2352) ซึ่งเป็นช่วงที่ฟินแลนด์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย ความหมายโดยรวมคือการเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
ธงชาติแบบที่แตกต่างออกไป.
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 ได้มีพระบรมราชานุญาตให้เพิ่มรูปตราแผ่นดินในกรอบสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีเหลือง ที่มุมบนด้านคันธงของธงชาติ เพื่อใช้เป็นธงชาติสำหรับพลเรือนใช้โดยทั่วไป อย่างไรก็ตาม ธงนี้ไม่เคยมีการรับรองให้ใช้ได้อย่างเป็นทางการ
เมื่อพรรคบอลเชวิคล้มล้างการปกครองระบอบกษัตริย์ใน ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) ธงชาติในแบบธงสามสีได้ถูกยกเลิก และมีการคิดแบบธงขึ้นมาใหม่สำหรับใช้ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งเป็นสาธารณรัฐในความปกครองของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ใน ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) และได้ใช้ตลอดมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) โดยธงชาติของสาธารณสังคมนิยมโซเวียตทั้งหมด มีการดัดแปลงลักษณะบางประการให้ต่างไปจากธงชาติสหภาพโซเวียต สำหรับกรณีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ย่อในภาษาอังกฤษว่า Russia SFSR หรือ RSFSR) เป็นการดัดแปลงโดยเพิ่มแถบแนวตั้งสีฟ้าไว้ที่ด้านติดคันธง ส่วนแบบธงที่ใช้ก่อนหน้านั้น ลักษณะเป็นธงแดงมีอักษรย่อเขียนด้วยอักษรซีริลลิก ถอดเป็นอักษรโรมันได้ว่า "RSFSR" ในกรอบสี่เหลี่ยมสีทอง พื้นสีแดง ที่มุมธงด้านคันธง
ธงสามสี ขาว-น้ำเงิน-แดง ได้มีการนำกลับมาใช้เป็นธงชาติรัสเซียอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งในเวลาต่อมารัฐบาลรัสเซียได้ถือเอาวันที่ 22 สิงหาคมของทุกปี เป็นวันธงชาติ (Flag day)
สำหรับธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี  ซึ่งเป็นธงสำหรับประมุขของประเทศในปัจจุบัน ใช้ธงชาติรัสเซียรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กลางธงมีรูปนกอินทรีสองหัวสวมมงกุฎ มีโล่สีแดงรูปนักรบขี่ม้าขาวที่กลางลำตัว ซึ่งเป็นตราแผ่นดินของรัสเซียที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
วันธงชาติ.
วันที่ 22 สิงหาคม เป็นวันธงชาติของรัสเซีย
จักรพรรดิออสเตรีย
จักรพรรดิแห่งออสเตรีย คือพระราชอิสริยยศที่ถูกสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดยจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์นามว่า จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ซึ่งพระองค์ขึ้นครองราชสมบัติเป็น จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 และทรงปกครองจักรวรรดิออสเตรียก่อนที่จะเปลี่ยนจักวรรดิและระบอบการปกครองใหม่ พระราชอิสริยยศนี้ใช้จนกระทั่ง ค.ศ. 1918 เมื่อมีการล้มล้างจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
การเผชิญหน้ากับนโปเลียน โบนาปาร์ต ที่เข้ามาก้าวก่ายบรรดาพระราชวงศ์ในยุโรป ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ทรงกังวลและห่วงถึงอนาคตของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และพระราชวงศ์อิมพีเรียล จักรวรรดิอาจถูกล้มล้างและเปลี่ยนระบอบการปกครองใหม่ โดยเมื่อปี ค.ศ. 1805 ออสเตรียได้ส่งกองทัพไปทำสงครามกับฝรั่งเศสในสมรภูมิเอาสเทอร์ลิทซ์ เนื่องจากออสเตรียไม่พอใจที่นโปเลียนเข้ามาก้าวก่ายระบอบการปกครองและพระราชสำนัก ผลของสงครามคือฝรั่งเศสนำโดยนโปเลียนเป็นฝ่ายชนะ นโปเลียนเห็นว่าเป็นโอกาสเหมาะสมของตนจึงเปลี่ยนระบอบการปกครองและตำแหน่งองค์พระประมุขของบรรดาราชวงศ์ในยุโรป รวมทั้งพระราชวงศ์โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิฟรานซิสด้วย โดยนโปเลียนได้แยกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออกจากกลุ่มสมาชิกสมาพันธรัฐแห่งไรน์ แล้วทำการยุบพระอิสริยยศจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออก เหลือเพียงจักรพรรดิแห่งออสเตรียและกษัตริย์แห่งฮังการี พระอิสริยยศนี้ได้ถูกใช้สำหรับองค์พระประมุขออสเตรีย-ฮังการีจนถึงปี ค.ศ. 1918 จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ปรากฏเป็นที่แน่ชัดว่าชื่ออย่างเป็นทางการของออสเตรียคือ จักรวรรดิแห่งออสเตรีย
พระราขอิสริยยศเต็มขององค์พระประมุขแห่งออสเตรียและฮังการี ซึ่งใช้จนถึง ค.ศ. 1918 ดังนี้
ภาษาอังกฤษ:
"His Imperial and Royal Apostolic Majesty"
The Emperor of Austria,
Apostolic King of Hungary,
King of Bohemia, of Dalmatia, of Croatia, of Slovenia, of Galicia, of Lodomeria, and of Illyria,
King of Jerusalem, and so forth,
Archduke of Austria,
Grand Duke of Tuscany and of Cracow,
Duke of Lorraine*, of Salzburg, of Styria, of Carinthia, of Carniola and of the Bukovina,
Grand Prince of Transylvania,
Margrave of Moravia,
Duke of Upper and Lower Silesia, of Modena, Parma, Piacenza and Guastalla, of Auschwitz and Zator, of Teschen, Friuli, Ragusa and Zara,
Princely Count of Habsburg and Tyrol, of Kyburg, Goritz and Grandisca,
Prince of Trient and Brixen,
Margrave of Upper and Lower Lusatia and in Istria,
Count of Hohenems, Feldkirch, Bregenz, Sonnenberg, and so forth,
Lord of Trieste, of Cattaro and of the Wendish Mark,
Grand Voyvode of the Voyvodie of Serbia, and so forth,
ภาษาไทย:
จักรพรรดิแห่งออสเตรีย
กษัตริย์แห่งฮังการี ผู้ทรงเปรียบเสมือนอัครสาวกเบื้องขวาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า
กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ดาลมาเทีย โครเอเชีย สโลวีเนีย กาลิเซีย โลโดมีเรีย อิลลีรีย และเยรูซาเลม
แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี และคราโคว์
ดยุกแห่งลอแรน* ซาล์สบูร์ก สติเรีย คารินเธีย คาร์นิโอล่า และบูโกวิน่า
แกรนด์ปรินซ์แห่งทรานซิลเวเนีย*
มาร์เกรฟแห่งโมราเวีย
ดยุกแห่งสองซีลีเซีย โมเดน่า* ปาร์มา ปิอาเซนซ่า กูแอสตาลล่า ออสวิตส์ เซเตอร์ เทสเชน ฟริวลี่ รากูซ่า และซาร่า
เคานต์แห่งฮาพส์บวร์คและทีรอล คายบูร์ก กอริตส์ และแกรนด์ดิสก้า
เจ้าชายแห่งทรีเอนท์ และบริกเซน
มาร์เกรฟแห่งอัปเปอร์และโลเวอร์ลูซาเทีย และอิสเตรีย
เคานต์แห่งโฮเฮเน็มส์ เฟลด์เคิร์ช บรีเจนซ์ และซอนเนอเบิร์ก
ลอร์ดแห่งทรีเอสต์ แคททาโร่ และเวนดิช มาร์ก
แกรนด์วอยวอร์ดแห่งเซอร์เบีย*
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (; คำแปลในภาษาอังกฤษ: "A Patriotic Song" หรืออาจแปลเป็นชื่อภาษาไทยได้ว่า "เพลงของผู้รักประเทศ") เป็นเพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Russian SFSR) และสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543 คำแปลของชื่อเพลงนี้ ยังสามารถหมายถึงเพลงชาติเกาหลีเหนือและเพลงชาติเกาหลีใต้ได้ด้วยเช่นกัน
บทเพลงปาตรีโอตีเชสกายา​เปสเนีย มีจุดเริ่มต้นจากทำนองเพลงซึ่งประพันธ์โดยมีคาอิล กลินคา (Mikhail Glinka) ซึ่งใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ท่วงทำนองของเพลงชาติ" ("Motif de chant national") ทำนองเพลงดังกล่าวนี้ไม่มีเนื้อร้องประกอบ ต่อมาประธานาธิบดีบอริส เยลซิน แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ได้เลือกทำนองเพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติ เมื่อ พ.ศ. 2533 และเป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐรัสเซีย หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 โดยไม่มีเนื้อร้อง และได้รับความนิยมแพร่หลายในศาสนจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกวดเนื้อร้องที่เหมาะสมกับทำนองเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย ซึ่งบทกวีชื่อ "Славься, Россия!" ("Slav'sya, Rossiya!"; "จงเจริญ, รัสเซีย!") ของวิกตอร์ ราดูกิน (Viktor Radugin) ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมจากประชาชนเพียงพอ หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เข้ารับตำแหน่งสืบต่อจากเยลซิน บทเพลงและบทกวีดังกล่าวจึงถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติรัสเซียฉบับปัจจุบัน ซึ่งใช้ทำนองเพลงและปรับปรุงเนื้อร้องจากเพลงชาติสหภาพโซเวียตเดิม โดยปูตินได้ลงนามประกาศกฎหมายเรื่องเพลงชาติดังกล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543
ภาษาประธานไร้รูป
ภาษาประธานไร้รูป (ภาษาอังกฤษ: null/empty subject language) เป็นภาษาที่ยอมรับไวยากรณ์ของการมีอนุประโยคอิสระที่ไม่ปรากฏประธานในอนุประโยค อนุประโยคที่ไม่มีประธานโดยชัดแจ้ง กล่าวได้ว่าอนุประโยคนั้นมี ประธานไร้รูป
ยกตัวอย่างเช่นในภาษาอิตาลี
ประธาน "เธอ" ของประโยคที่สองสามารถทราบได้โดยนัยในภาษาอิตาลี ในทางตรงข้าม ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษจำเป็นต้องมีประธานในประโยค
ภาษาประธานไร้รูปบางภาษาเป็นภาษาต่างตระกูลกัน เช่น ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาฮินดี ภาษาอาหรับ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น แม้จะต่างตระกูลกันแต่ก็ล้วนเป็นภาษาประธานไร้รูป
เดอะเพรร์
"เดอะเพรร์" (, "อธิษฐาน") คือซิงเกิลร้องคู่ระหว่างเซลีน ดิออน และอานเดรอา โบเชลลี เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" และซิงเกิลแรกของอานเดรอา โบเชลลี จากอัลบั้ม "ซอกโน" ซึ่งออกมาในรูปแบบเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น เริ่มเผยแพร่ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542
"เดอะเพรร์" ชนะเลิศรางวัลโกลเดนโกลป  สำหรับด้านเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "เควสท์ฟอร์คาเมลอต"  ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2542 และรางวัลออสการ์สาขาเพลงป๊อปประสานเสียงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเซลีน และอานเดรอาร่วมแสดงในงานทั้งสอง
เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์"  ในอัลบั้ม "มิราเคิล" อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม "อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย"
เพลงนี้ได้รับความนิยมในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา อันดับสูงสุดอันดับที่ 8 และ 22 ตามลำดับ
เพลงนี้ได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" อันเป็นซิงเกิลต่อไปของเซลีน
ฉบับของเซลีน ดิออน และจอช โกรแบน.
เซลีนแสดงเพลง "เดอะเพรร์" ร้องสดคู่กับจอช โกรแบน ในรายการโทรทัศน์พิเศษช่องซีบีเอส ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดในสหรัฐอเมริกา และถัดมาอีก 2 วันก็ได้ออกจำหน่ายในแคนาดา ซิงเกิลนี้เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ด ยอดนิยม 100 อันดับแรกในอันดับที่ 70 และเพลงดิจิตอลยอดนิยมอันดับที่ 32 และเพลงดิจิตอลอันดับที่ 29 ยอดดาวโหลดกว่า 37,531 ครั้งในสัปดาห์แรก (รวม 47,533 ครั้ง)
จอชยังแสดง "เดอะเพรร์" ร่วมกับเซลีน ดิออนในคอนเสิร์ตวันเด็กโลกในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2545
ซิงเกิลซีดีเพื่อการประชาสัมพันธ์ (สหรัฐอเมริกา)
สัญญา
"สัญญา" สามารถหมายถึง
ภาษาไร้รูปประธาน
สัญญา (แก้ความกำกวม)
ธรรมธาตุ 7
ธรรมธาตุ 7 หมายถึง ระบบการทำงานของนามธาตุ คือ เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มโน จิต และ ภวังค์
จิตท่านจึงว่าเป็นสิ่งประภัสสร คือสะอาดบริสุทธิ เพราะจิตทำหน้าที่แค่รู้ในอารมณ์ทั้งหลายเท่านั้น ดีชั่วนั้นจึงขึ้นอยู่กับอารมณ์ที่จิตนั้นเข้าไปรู้
หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ ร.๙ นครราชสีมา ชื่อเรื่อง ธมฺมธาตุ (พระธัมมธาตุ) เลขหมู่ นม.บ.229/1 หมวดหมู่ ปกิณณกะ (ธรรมคดี) ภาษาบาลี-ไทย ประเภทวัสดุ/มีเดียเอกสารโบราณ-คัมภีร์ใบลาน
คัมภีร์ใบลาน จำนวน 1 ผูก: เส้นจาร ฉบับลานดิบ ไม่มี
บทคัดย่อ/บันทึก ได้มาจากวัดเหมสูง ต.ทองหลาง อ.จักราช จ.นครราชสีมา รายละเอียดดังนี้: กล่าวถึงธรรมธาตุ 7 คือ ภวังค์ 1 มโน 1 จิตตัง 1 วิญญาณัง 1 สังขาร 1 เวทนัง 1 สัญญา 1
ท่านได้อธิบายธรรมธาตุ 7 หัวข้อนี้ออกไปโดยพิศดาร โดยวิธีถาม – ตอบ ในช่วงต้น ๆ จะอธิบายในแนวของพระอภิธรรมปิฎก คือ จิต เจตสิก รูป นิพพาน ในตอนกลางจะอธิบายในแนวของพระสูตร และในตอนท้ายจะอธิบายในแนวของพระวินัย คือว่าด้วยเรื่องศีลค่อนข้างละเอียด.
จินตนาการไม่รู้จบ
จินตนาการไม่รู้จบ  เป็นนวนิยายแฟนตาซีของมิชาเอล เอนเด้ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศเยอรมันเมื่อ ค.ศ. 1979 ฉบับแปลภาษาอังกฤษโดย ราล์ฟ แมนเฮม ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1983 ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ทั้งหมด 3 ภาค โดยภาคที่มีความใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุดคือภาคแรก ซึ่งได้นำชื่อหนังสือมาใช้เป็นชื่อภาพยนตร์ได้นำออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1984 กำกับโดยโวล์ฟกัง ปีเตอร์เซน นอกจากนี้ยังได้มีการดัดแปลงเป็นมินิซีรีส์เมื่อ ค.ศ. 2001
เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในดินแดนที่ชื่อว่า "แฟนตาสติกา" (Fantastica) หรือในฉบับภาพยนตร์เรียกว่า "แฟนตาเซีย" (Fantasia) ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของยุวจักรพรรดินี ที่มีลักษณะเหมือนเด็ก ซึ่งกำลังประชวรอยู่ และโลกแห่งนี้กำลังถูกทำลายลงด้วย "ความว่างเปล่า" ซึ่งเกี่ยวพันกับอาการประชวรของพระองค์ ยุวจักรพรรดินีจึงขอร้องให้อัทเทรอูไปตามหาคนมาช่วย ซึ่งเรื่องราวการผจญภัยทั้งหมดได้ถูกอ่านโดยบาสเตียนเด็กชายจากโลกอันแท้จริง ซึ่งกำลังอ่านหนังสือจินตนาการไม่รู้จบอยู่ และได้ค้นพบว่าตัวของเขาเองนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในหนังสือนี้
การแปลเป็นภาษาไทย แปลโดย รัตนา รัตนดิลกชัย จัดพิมพ์ในไทยครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์เรไรเมื่อ พ.ศ. 2537 ปัจจุบันได้มีการจัดทำรูปเล่มใหม่เพื่อให้อ่านได้ง่ายขึ้นโดยใช้หมึกสองสี เพื่อแยกเรื่องราวระหว่างโลกในจินตนาการกับโลกของความเป็นจริง จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชนเมื่อ พ.ศ. 2554
ผลงานของ มิชาเอล เอนเด้ มีจุดเด่นในการอธิบายสิ่งปกติธรรมดาที่เราพบเจออยู่ทุกวัน แต่ถูกละเลยและให้ความสำคัญผิดไป โดยใช้เด็กที่ถูกโดดเดียวจากสังคมเป็นตัวเดินเรื่อง หนังสือจะให้เราตั้งคำถามกับตัวเอง
ว่าการที่เราอยู่ในโลกที่จินตนาการเหือดหาย ต้องคอยแข่งขันกับคนอื่นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ทางสังคมของเรานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือ หนังสือจะให้เราฉุกคิดกับสิ่งที่เราหลงลืม ซึ่งเป็นธรรมชาติที่แท้จริงของตัวเรา บอกว่าเราจะอยู่ในโลกของความจริงด้วยความรู้สึกลวง ๆ หรือจะค้นหาความปรารถนาที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในจิตใจเรา
หนังสือจะนำพาเราสู่โลกของจิตใจที่เราเป็นผู้สร้างขึ้นมาเองตามความปรารถนา แต่ทุกความปรารถนานั้นมีราคาเป็นความทรงจำของเราในโลกอันแท้จริง หนังสือจะนำเสนอเรื่องราวสลับกันไปมาระหว่างโลกแห่งความจริงและโลกแห่งจินตนาการ เมื่ออยู่ในโลกของความจริงก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปกับกระแสสังคม เมื่ออยู่ในโลกของจินตนาการก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปจากความเป็นจริง หนังสือจะทำให้เราเข้าใจความจริงของโลกทั้งสองด้าน ว่าโลกทั้งสองนั้นมีความสัมพันธ์ร้อยเรียงเข้าหากันเหมือนกับงูสองตัวที่ต่างงับหางของอีกฝ่าย ซึ่งนั้นคือสัญลักษณ์ของออรีนเครื่องรางที่เป็นตัวแทนของยุวจักรพรรดินี
พ่อมดแห่งเอิร์ธซี
พ่อมดแห่งเอิร์ธซี  เป็นหนังสือเล่มแรกในนวนิยายชุด เอิร์ธซี ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน เป็นนวนิยายแฟนตาซีที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นในโลกอีกแห่งหนึ่ง ชื่อว่า หมู่เกาะเอิร์ธซี เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของพ่อมดหนุ่มคนหนึ่งชื่อ เกด ไปในดินแดนต่างๆ ของเอิร์ธซี เกิดเป็นนิยายชุดต่อเนื่องคือ "The Tombs of Atuan", "The Farthest Shore", "Tehanu" และ "The Other Wind" นวนิยายชุดนี้ได้รับรางวัลทางด้านวรรณกรรมมากมาย เช่น รางวัลเนบิวลาในปี 1990 สำหรับ "Tehanu", รางวัล Newbery Silver Medal Award สำหรับ "The Tombs of Atuan" ในปี 1972, รางวัล National Book Award for Children's Books สำหรับ "The Farthest Shore" ในปี 1972 และรางวัล Lewis Carroll Shelf Award ในปี 1979 สำหรับนิยายชุด "พ่อมดแห่งเอิร์ธซี"
ม้าต้าย
ม้าต้าย ( ค.ศ. 222 - ค.ศ. 235) เป็นขุนพลแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของประเทศจีน ม้าต้ายเคยรับใช้ม้าเท้งผู้เป็นลุงซึ่งเป็นขุนศึกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังจากการม้าเท้งถูกประหาร ม้าต้ายติดตามม้าเฉียว (ลูกชายคนโตของม้าเท้ง) ไปรับใช้เตียวฬ่อในฮั่นจงเป็นระยะเวลาสั้น ๆ หลังจากนั้น ม้าเฉียวแปรพักตร์ไปยังฝ่ายเล่าปี่ซึ่งม้าต้ายได้ติดตามไปด้วย
เรื่องราวของม้าต้ายไม่ได้ถูกบันทึกมากนักในประวัติศาสตร์ ในปี 234 ม้าต้ายเข้าร่วมการบุกขึ้นเหนือครั้งที่ 5 ของขงเบ้ง ทั้งนี้ มีการระบุว่าม้าต้ายสังหารอุยเอี๋ยน ผู้ซึ่งถูกกล่าวหาว่าจะแปรพักตร์หลังการเสียชีวิตของขงเบ้ง
ม้าต้ายเป็นญาติที่อายุน้อยกว่าของม้าเฉียว ม้าต้ายไม่มีชีวประวัติในจดหมายเหตุสามก๊ก แต่ก็ถูกกล่าวถึงในชีวประวัติของคนอื่นอย่างม้าเฉียวและอุยเอี๋ยน ม้าต้ายถูกกล่าวถึงครั้งแรกในชีวประวัติของม้าเฉียวในจดหมายที่ม้าเฉียวเขียนถึงเล่าปี่ก่อนม้าเฉียวจะเสียชีวิต ม้าเฉียวเขียนว่า "ครอบครัว 200 กว่าคนของข้าถูกโจโฉประหาร ข้ามีเพียงม้าต้ายผู้เป็นญาติเท่านั้นที่ยังเหลืออยู่ เขาจะเป็นคนที่สืบทอดตระกูลของข้า ข้าขอฝากฝังให้ท่านช่วยดูแล ข้าต้องการบอกเพียงเท่านี้" ม้าต้ายรับใช้จ๊กก๊กในฐานะนายพลทหาร ตำแหน่งสูงสุดที่เคยได้คือ "General Who Pacifies the North" (平北將軍) ตำแหน่งขุนนางที่ได้คือ "Marquis of Chencang" (陳倉侯)
ม้าต้ายถูกกล่าวถึงในชีวประวัติของอุยเอี๋ยน ในปี 234 หลังการขงเบ้งเสียชีวิต ความขัดแย้งระหว่างเอียวหงีและอุยเอี๋ยนปะทุขึ้น เอียวหงีสั่งให้ม้าต้ายโจมตีอุยเอี๋ยน ม้าต้ายตามอุยเอี๋ยนทันขณะที่อุยเอี๋ยนกำลังหนีไปฮั่นจง ม้าต้ายตัดศีรษะอุยเอี๋ยนและนำศีรษะไปโยนต่อหน้าเอียวหงี
ม้าเฉียวถูกกล่าวถึงเล็กน้อยในชีวประวัติของสุมาอี้ใน "" ในปี 235 ม้าต้ายนำทัพบุกวุยก๊กแต่ถูกงิวขิ้มตีแตกพ่าย ม้าต้ายเสียกำลังพลราว ๆ 1,000 นาย
ใน"นิยายสามก๊ก".
ในนิยาย ม้าต้ายติดตามม้าเท้งไปเมืองหลวงหลังถูกโจโฉเรียกตัว ม้าต้ายเอาชีวิตรอดมาได้หลังม้าเท้งและลูกชายถูกลอบสังหาร ม้าต้ายเข้าร่วมกับม้าเฉียวและสู้กับโจโฉในศึกตงก๋วน หลังพ่ายแพ้ ม้าต้ายติดตามม้าเฉียวไปหาเตียวฬ่อ ม้าต้ายติดตามม้าเฉียวไปรับใช้เล่าปี่ในช่วงที่เล่าปี่บุกยึดมณฑลเอ๊กจิ๋ว ม้าต้ายเข้าร่วมการบุกลงใต้และการบุกขึ้นเหนือของขงเบ้ง หลังขงเบ้งเสียชีวิต อุยเอี๋ยนก่อกบฏ โดยม้าต้ายแสร้งทำเป็นสนับสนุนอุยเอี๋ยนก่อนจะลอบฆ่าในภายหลัง
บางครั้งม้าต้ายถูกบูชาเป็นในและในมณฑลเหอเป่ย์ โดยปกติจะคู่กับม้าเฉียว
ม้าต้ายปรากฏตัวเป็นตัวละครเล่นได้ครั้งแรกในเกม "" ของค่าย
WCAG
ตำบลแหลมผักเบี้ย
แหลมผักเบี้ย เป็นตำบลหนึ่งใน 10 ตำบลของอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่ด้านทิศใต้สุดของอำเภอบ้านแหลม องค์กรส่วนปกครองท้องถิ่นที่รับผิดชอบพื้นทั้งหมดในตำบลแหลมผักเบี้ย คือ องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมผักเบี้ย
ตำบลแหลมผักเบี้ยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2490 โดยการโอนพื้นที่หมู่ที่ 7, 8, 9 และ 10 ของตำบลบางแก้วในสมัยนั้นมาเป็นหมู่ที่ 1, 2, 3 และ 4 ในตำบลแหลมผักเบี้ย
ตำบลแหลมผักเบี้ยมีทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ได้แก่
แหลมหลวง.
แหลมหลวง ซึ่งเป็นแหลมยื่นออกจากฝั่งไปในทะเล โดยจะแยกระหว่างหาดทรายกับหาดโคลนออกจากกัน โดยทิศเหนือจะเป็นหาดโคลน ด้านทิศใต้เป็นหาดทราย สำหรับหาดทรายในตำบลแหลมผักเบี้ยนั้นเป็นหาดทรายจุดแรกของอ่าวไทยด้านซีกใต้ สืบเนื่องจากการไหลลงของน้ำจืดจากปากแม่น้ำลงสู่อ่าวไทยของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง]] แม่น้ำเพชรบุรี เมื่อตะกอนลงส่งทะเลจึงทำให้น้ำทะเลในช่วงนี้มีความขุ่นสูง จึงทำให้เป็นหาดโคลน แหลมหลวงจึงเหมาแก่การศึกษาระบบนิเวศได้ทั้ง 2 ระบบ ที่อยู่ในแหลมเดียวกัน
โครงการแหลมผักเบี้ย.
โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดยศึกษาวิจัยหารูปแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียด้วยระบบบ่อบำบัดการใช้แปลงพืชกรองน้ำเสียและการกำจัดขยะ โดยใช้กล่องคอนกรีตที่เหมาะสมตามพระราชดำริ การทดลองประยุกต์ใช้ความรู้จากการศึกษาวิจัยสู่การแก้ไขปัญหาน้ำเสียและขยะในพื้นที่จริง (เฉพาะเทศบาลเมืองเพชรบุรี) ตลอดจนการปรับปรุงเทคโนโลยีดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
รายการธงในประเทศรัสเซีย
ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในสหพันธรัฐรัสเซียอย่างสังเขป
อิราสมัส
เทววิทยาศาสนาคริสต์
เทววิทยาศาสนาคริสต์  คริสต์เทววิทยา หรือศาสนศาสตร์ คือเทววิทยาที่เกี่ยวกับความเชื่อในศาสนาคริสต์ นักเทววิทยาศาสนาคริสต์ใช้เหตุผลทางการวิจัยและการถกเพื่อทำความเข้าใจ อธิบาย ทดสอบ วิจารณ์ประเด็น ป้องกันและเผยแพร่คริสต์ศาสนา เป็นการศึกษาเพื่อเพิ่มความเข้าใจต่อศาสนาคริสต์ เพื่อเปรียบเทียบคริสต์ศาสนากับประเพณีหรือความเชื่อถืออื่น ๆ และเพื่อป้องกัน กล่าวโต้ต่อนักวิจารณ์ ช่วยในการปฏิรูปศาสนา มีความเข้าใจในคริสต์ศาสนาพอที่จะสามารถนำเอาความเข้าใจนั้นมาทำความเข้าใจในสถานะการณ์ปัจจุบันตามความจำเป็น
เทววิทยาศาสนาคริสต์เผยแพร่เข้ามาในวัฒนธรรมตะวันตกโดยเฉพาะวัฒนธรรมยุโรปก่อนสมัยใหม่ ความเกี่ยวพันกันระหว่างปรัชญาสองอย่างนี้ทำให้ผู้ต้องการทำความความเข้าใจในเทววิทยาศาสนาคริสต์จำเป็นต้องเข้าใจในวัฒนธรรมตะวันตกด้วยในขณะเดียวกัน
นักคริสต์ศาสนวิทยา
ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)
ธงไตรรงค์ อาจหมายถึงธงใดๆ ที่มีสีประกอบในธง 3 สี
อบารัต
อบารัต  คือหนังสือนิยายแฟนตาซีที่เขียนและวาดภาพโดย ไคลฟ์ บาร์เกอร์ มีกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายเป็นเหล่าเยาวชน ชื่อเรื่องหมายถึงดินแดน"อบารัต" ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์หลักๆ ในเรื่อง นอกจากหนังสือเล่มนี้ ยังมีหนังสือภาคต่ออีก 4 เล่ม คือ "Days of Magic, Nights of War"; "Absolute Midnight"; "The Eternal" และเล่มที่ 4 ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ รวมเป็นหนังสือในชุดทั้งสิ้น 5 เล่ม "อบารัต" ได้รับรางวัล Bram Stroker Award ในสาขา Superior Achievement for Younger Readers เมื่อปี ค.ศ. 2002 นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2003 ยังได้รับรางวัลที่สอง จากผลโหวตรางวัลโลกัส โพล เป็นรองชนะเลิศนวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม
ภาพวาดชื่อเรื่องบนปกหนังสือ เขียนขึ้นด้วยเทคนิคแบบแอมบิแกรม
"อบารัต" แปลเป็นภาษาไทยโดย ธารพายุ พิมพ์โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เมื่อปี พ.ศ. 2546
ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย
ศาสนาคริสต์ เป็นหนึ่งใน 5 ศาสนาในประเทศไทยที่กรมการศาสนารับรอง โดยมิชชันนารีชาวยุโรปเป็นกลุ่มแรกที่นำเข้ามาเผยแผ่ ปัจจุบันมีจำนวนศาสนิกชนมากที่สุดเป็นอันดับสาม
จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2557 ประเทศไทยมีคริสต์ศาสนิกชน 617,492 คน คิดเป็น 1.1% ของประชากรทั้งหมด 56,657,790 คน (อายุ 13 ปีขึ้นไป) แบ่งเป็นนิกายโรมันคาทอลิกและนิกายโปรเตสแตนต์เกือบเท่า ๆ กัน
ผลสำรวจโดยองค์กรของคริสต์ศาสนาในนิกายต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2558 พบว่าคริสต์ศาสนิกชนในประเทศไทย มีจำนวนทั้งหมด 814,508 คน คิดเป็น 1.2712% ของประชากร 64,076,033 คน โดยแบ่งเป็น นิกายโปรเตสแตนต์ 444,372 คน (0.6935%) นิกายโรมันคาทอลิก 370,136 คน (0.5777%)
ศาสนาคริสต์เข้ามาในประเทศไทยยุคเดียวกับการล่าอาณานิคมของลัทธิจักรวรรดินิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชาวโปรตุเกส ชาวสเปน และชาวดัตช์ ที่กำลังบุกเบิกเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งนอกจากกลุ่มที่มีจุดประสงค์ทางการเมืองและเศรษฐกิจแล้ว ยังมีบางกลุ่มที่มีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ศาสนาคริสต์ โดยเฉพาะนิกายโรมันคาทอลิกเข้ามาเผยแพร่ บางประเทศบางสมัยปิดกั้นการเผยแพร่ บางประเทศบางสมัยเปิดเสรีแต่ผู้คนยังไม่นิยมเข้ารีต ขณะที่บางประเทศผู้คนส่วนใหญ่ยอมรับนับถือศาสนาคริสต์ พร้อมกับการครอบงำทางการเมืองและเศรษฐกิจแล้ว เช่น ฟิลิปปินส์ มาเก๊า ฯลฯ
ต่อมาจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสเข้ามาได้เมืองขึ้นในอินโดจีน เช่น ประเทศเวียดนาม กัมพูชา ลาว โดยลักษณะเดียวกับโปรตุเกสและสเปน คือล่าเมืองขึ้นและเผยแพร่ศาสนาพร้อมกัน แต่ไม่ประสบผลสำเร็จนัก ทำให้อิทธิพลของศาสนาคริสต์ในกลุ่มประเทศนี้มีน้อย อาจเพราะการมุ่งผลทางการเมืองและเศรษฐกิจของผู้ปกครองจักรวรรดินิยมทั้งก่อนหน้าและขณะนั้น ทำให้จุดมุ่งหมายที่ดีงามทางศาสนาถูกผู้คนในประเทศพื้นเมืองตั้งทัศนคติว่ามีเจตนาแอบแฝงเสียส่วนใหญ่ ไม่ว่ามิชชันนารีจะมีเจตนาแอบแฝงจริงหรือไม่ก็ตาม