pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัตถุประสงค์หลักที่นักบุญเปาโลเขียนพระธรรมเล่มนี้ขึ้นมี 2 ประการ ประการแรก คือ นักบุญเปาโลทราบมาว่ามีปัญหาหลายอย่างเกิดขึ้นกับคริสตจักรในเมืองโครินธ์ ทั้งที่ได้ยินมาจากคนอื่น ดังที่นักบุญเปาโลเขียนในจดหมายว่า "พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า คนของนางคะโลเอได้เล่าเรื่องของท่านให้ข้าพเจ้าฟังว่า เกิดมีการทุ่มเถียงกันในระหว่างพวกท่าน" และทราบจากทางคริสตจักรในเมืองโครินธ์ที่ถามมาเอง ดังในจดหมายว่า "เรื่องที่พวกท่านเขียนมานั้นขอตอบว่า การที่ผู้ชายไม่ข้องแวะกับผู้หญิงเลยก็ดีแล้ว" เป็นต้น นักบุญเปาโลจึงต้องการชี้แจงให้เข้าใจว่า สำหรับปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้น แนวทางที่ถูกต้องคืออะไร
ประการที่สอง คือ นักบุญเปาโลต้องการให้คริสเตียนในเมืองโครินธ์ทราบว่า ข่าวประเสริฐเป็นหลักที่คริสเตียนควรยึดมั่นมากกว่าเรื่องอื่น ๆ ที่เป็นปัญหาทุ่มเถียงกัน เนื่องจากนักบุญเปาโลทราบมาว่า คริสเตียนในเมืองโครินธ์เกิดการแตกแยก มีการแบ่งเป็นกลุ่มคริสเตียนยิว กลุ่มคริสเตียนกรีก และกลุ่มอื่น ๆ อีก แม้ขณะที่ประชุมร่วมกันอยู่ในคริสตจักร การดำเนินการประชุมก็ไม่เป็นระเบียบ บางคนจะร้องเพลงสดุดี บางคนจะมีคำสั่งสอน เป็นต้น นักบุญเปาโลจึงเขียนถึงคริสเตียนในเมืองโครินธ์ว่า "ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอให้ท่านคำนึงถึงข่าวประเสริฐ ที่ข้าพเจ้าเคยประกาศแก่ท่านทั้งหลาย ซึ่งท่านได้ยอมรับไว้อันเป็นฐานซึ่งท่านทั้งหลายตั้งมั่นอยู่" นักบุญเปาโลต้องการให้เกิดความสามัคคี เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในหมู่คริสเตียน โดยเปรียบเทียบว่า "ถ้าอวัยวะอันหนึ่งเจ็บ อวัยวะทั้งหมดก็พลอยเจ็บด้วย ถ้าอวัยวะอันหนึ่งได้รับเกียรติอวัยวะทั้งหมดก็พลอยชื่นชมยินดีด้วย"
แม้ว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ในพระธรรม 1 โครินธ์ เป็นเรื่องของความวุ่นวายที่เกิดขึ้น และแนวทางสำหรับแก้ปัญหาเหล่านั้นก็ตาม ในพระธรรมเล่มนี้ก็ยังมีบางบทที่มีความงดงามแทรกอยู่ เช่น การเน้นถึงความสำคัญของความรักว่า "แม้ข้าพเจ้าจะเผยพระวจนะได้ และเข้าใจในความล้ำลึกทั้งปวงและมีความรู้ทั้งสิ้น และมีความเชื่อมากยิ่งที่สุดพอจะยกภูเขาไปได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย" และการบรรยายถึงลักษณะของความรักที่แท้จริง เป็นต้น
1. พระกิตติคุณอันทรงสิริของพระคริสต์ 1:1 - 3:23
2. ชีวิตของอัครทูต 4:1 - 21
3. อภิปรายปัญหาส่วนตัว 5:1 - 6:20
4. ปัญหาการแต่งงาน 7:1 - 40
5. ปัญหาในชีวิตคริสเตียน 8:1 - 11:34
6. ของประทานฝ่ายวิญญาณ 12:1 - 14:40
7. การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ 15:1 - 58
8. คำอำลา 16:1 - 24
ไคลีย์ มิโนก
โซฟี เอลลิส-เบกซ์เตอร์
เส้นแบ่งเขตวันสากล
เส้นแบ่งเขตวันสากล (: IDL) เป็นเส้นสมมติที่ลากในแนวเหนือ-ใต้บนพื้นผิวของโลก ผ่านใจกลางมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งกำหนดสถานที่ซึ่งวันตามปฏิทินเริ่มต้น เส้นดังกล่าวอยู่ที่ประมาณลองจิจูด 180 องศา ตรงข้ามกับเส้นเมริเดียนแรก แต่ลากอ้อมบางดินแดนและกลุ่มเกาะบางกลุ่ม
เวลาทางตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากลช้ากว่าทางตะวันตกอยู่ 1 วัน เมื่อข้ามเส้นดังกล่าวไปทางตะวันออกจึงต้องหักวันออกหนึ่งวัน และเมื่อข้ามเส้นดังกล่าวไปทางตะวันตกต้องเพิ่มวันเข้าหนึ่งวัน
บางส่วนของความยาว เส้นแบ่งเขตวันสากลตามลองจิจูดเมอริเดียน 180 องศา หยาบ ๆ ลงมากลางมหาสมุทรแปซิฟิก เพื่อเลี่ยงมิให้เส้นลากทับประเทศหนึ่ง จึงต้องลากอ้อมตะวันออกไกลของรัสเซียและกลุ่มเกาะหลายกลุ่มในแปซิฟิก
การเปลี่ยนแปลงในอดีต.
ฟิลิปปินส์ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุปราชแห่งนิวสเปน มีการติดต่อสื่อสารสำคัญที่สุดกับเมืองอากาปุลโกในเม็กซิโกมาเป็นเวลานาน และถูกกำหนดอยู่ฝั่งตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวัน แม้จะอยู่ที่ริมตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก เวลา 00.01 น. วันอังคารในลอนดอน จึงเป็นเวลา 17.21 น. วันจันทร์ในอากาปุลโก และราว 08.05 น. วันจันทร์ในมะนิลา ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1840 ความสนใจการค้าเปลี่ยนไปยังจีน หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ และพื้นที่ใกล้เคียง ฟิลิปปินส์จึงเปลี่ยนไปอยู่ทางฟากตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวัน วันจันทร์ที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1844 จึงตามด้วยวันพุธที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1845 ทำให้ปีนั้นฟิลิปปินส์มี 365 วัน ทั้ง ๆ ที่เป็นปีอธิกสุรทิน
อะแลสกา.
จนถึง ค.ศ. 1867 อะแลสกาใช้วันของรัสเซีย โดยเส้นแบ่งเขตวันลากผ่านพรมแดนที่กำหนดไว้บางส่วนระหว่างดินแดนรัสเซียนอะแลสกากับดินแดนบริติชนอร์ทอเมริกา รวมทั้งอาณานิคมบริติชโคลัมเบีย วันก่อนหน้าการซื้ออะแลสกาของสหรัฐอเมริกาจะมีผล วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1867 ในปฏิทินจูเลียนที่ใช้ในรัสเซียขณะนั้น หรือตรงกับวันที่ 18 ตุลาคมตามปฏิทินเกรโกเรียนที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา ด้วยการเปลี่ยนการปกครอง ทำให้วันที่ในอะแลสกาเลื่อนให้เร็วขึ้น 12 วัน ดังนั้น วันศุกร์ที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1867 ในอะแลสกา จึงตามด้วยวันศุกร์ที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1867
หมู่เกาะซามัวและโตเกเลา.
หมู่เกาะซามัวตั้งอยู่ทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันจนกระทั่ง ค.ศ. 1892 เมื่อพ่อค้าอเมริกันได้เข้าไปโน้มน้าวกษัตริย์มาลีเอโตอา เลาเปปา (Malietoa Laupepa) ให้รับวันที่ของสหรัฐอเมริกามาใช้ ซึ่งเป็นสามชั่วโมงหลังแคลิฟอร์เนีย แทนวันที่แบบเอเชีย (หรือสี่ชั่วโมงก่อนญี่ปุ่น) การเปลี่ยนแปลงนี้ทำโดยซ้ำวันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1892 ใน ค.ศ. 2011 119 ปีให้หลังการเปลี่ยนแปลงครั้งแรก ซามัวตัดสินใจเปลี่ยนกลับไปอยู่ทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันโดยข้ามวันศุกร์ที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011 จากเขตเวลา -11 เป็น +13 เหตุผลสำหรับการเปลี่ยนนี้คือ ข้อเท็จจริงที่ว่าออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ค้ารายใหญ่ที่สุดของซามัวและเป็นแหล่งชุมชนผู้ย้ายภูมิลำเนาขนาดใหญ่ การตามหลังอยู่ 21 ชั่วโมงจึงทำให้ธุรกิจยุ่งยาก เพราะมีวันหยุดแตกต่างกัน หมายความว่า มีวันทำงานร่วมกันเพียงสี่วันในหนึ่งสัปดาห์
โตเกเลา ดินแดนของนิวซีแลนด์ ทางเหนือของซามัว ประกาศว่าจะเปลี่ยนวันที่ด้วยเหตุผลเดียวกัน ส่วนอเมริกันซามัวซึ่งอยู่ห่างไปทางตะวันตกเล็กน้อยยังใช้วันที่ตามสหรัฐอเมริกาอยู่ ทำให้เส้นแบ่งเขตวันสากลขณะนี้ผ่านระหว่างซามัวกับอเมริกันซามัว
แผนที่ชุดโลกส่วนใหญ่ยังไม่สนใจการเลื่อนเส้นแบ่งเขตวันและยังแสดงเส้นแบ่งเขตวันเป็นเส้นตรงผ่านอาณาเขตของหมู่เกาะซามัวและโตเกเลา
คิริบาสตะวันออก.
เมื่อครั้งเป็นอาณานิคมของอังกฤษ คิริบาสมีศูนย์กลางอยู่ที่หมู่เกาะกิลเบิร์ตซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันเดิม เมื่อได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1979 สาธารณรัฐใหม่นี้ได้รับหมู่เกาะฟีนิกซ์และหมู่เกาะไลน์จากสหรัฐอเมริกาซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันออกของเส้น จึงกลายเป็นว่าอาณาเขตของประเทศนี้อยู่คร่อมเส้นแบ่งเขตวันพอดี หน่วยงานรัฐบาลบนสองฝั่งของเส้นแบ่งเขตวันสามารถติดต่อสื่อสารธุรกิจประจำวันทางวิทยุหรือโทรศัพท์ได้เพียงสี่วันต่อสัปดาห์ (ซึ่งเป็นวันทำงานตรงกันทั้งสองฝั่ง) เท่านั้น ทางการจึงตัดสินใจเปลี่ยนวันที่ในส่วนตะวันออกของประเทศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1994 จากเขตเวลา -11 และ -10 เป็น +13 และ +14 หลังการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว เส้นแบ่งเขตเวลาบางส่วนจึงถูกเลื่อนโดยอ้อมไปทางตะวันออกเพื่อโอบรอบอาณาเขตของประเทศนี้ ผลคือ ดินแดนตะวันออกสุดของคิริบาส ได้แก่ หมู่เกาะไลน์รวมทั้งเกาะคิริสมาสที่มีคนอยู่อาศัยจึงเริ่มต้นปี ค.ศ. 2000 ก่อนประเทศใดในโลก ซึ่งเป็นลักษณะเด่นที่รัฐบาลคิริบาสพยายามเน้นเนื่องจากสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ แต่จนถึง ค.ศ. 2005 แผนที่ชุดโลกส่วนใหญ่ยังไม่สนใจการเลื่อนเส้นแบ่งเขตวันและยังแสดงเส้นแบ่งเขตวันเป็นเส้นตรงผ่านอาณาเขตของคิริบาส
ชื่อบุคคลไอซ์แลนด์
ชื่อบุคคลไอซ์แลนด์ แตกต่างไปจากระบบของชาวตะวันตกส่วนใหญ่ โดยจะมีชื่อรองเป็นชื่อที่มาจากชื่อตัวของบิดา (หรือมารดา) และไม่มีนามสกุล ไอซ์แลนด์มีวัฒนธรรมโดยทั่วไปร่วมกับนอร์เวย์ สวีเดน เดนมาร์ก และหมู่เกาะแฟโร แต่ไอซ์แลนด์เป็นประเทศเดียวที่ยังคงใช้ระบบการเรียกชื่อแบบดั้งเดิม ซึ่งเคยใช้ในหมู่ชาวสแกนดิเนเวียทั้งหมด
ในไอซ์แลนด์ก็มีการใช้นามสกุลอยู่บ้าง ซึ่งบุคคลที่ใช้นามสกุลมักจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ เช่น อดีตนายกรัฐมนตรี Geir Haarde หรือนักฟุตบอล Eiður Smári Guðjohnsen ก่อนปีค.ศ. 1925 ชาวไอซ์แลนด์สามารถใช้นามสกุลหรือไม่ใช้ก็ได้ แต่ตั้งแต่ปีค.ศ. 1925 เป็นต้นมา บุคคลไม่สามารถใช้นามสกุลได้ หากไม่ได้มีเชื้อสายสืบทอดจากสกุลนั้น ๆ โดยตรง
ชื่อบุคคลของไอซ์แลนด์จะต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการการตั้งชื่อก่อน เพราะชื่อบุคคลในไอซ์แลนด์จะต้องสอดคล้องกับไวยากรณ์ของภาษาไอซ์แลนด์ ซึ่งมีการผันคำนามตามการก ดังนั้นชื่อที่ลงท้ายด้วยอักษรที่ผันตามหลักไวยากรณ์ไม่ได้ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ และชื่อดังกล่าวจะต้องใช้เฉพาะตัวอักษรที่มีใช้ในอักษรไอซ์แลนด์เท่านั้น
สมชาย เพศประเสริฐ
พันตำรวจโท สมชาย เพศประเสริฐ อดีตตำรวจชาวไทยและอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย (แกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม อดีตโฆษกกระทรวงมหาดไทย และ อดีตสมาชิกพรรคมาตุภูมิ
พ.ต.ท.สมชาย เกิดเมื่อวันที่ ที่อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยกานปู้ร์ ประเทศอินเดีย
พ.ต.ท.สมชาย เคยรับราชการตำรวจ และได้ลาออกจากราชการในขณะที่มียศเป็นพันตำรวจโท จากนั้นจึงได้เข้าทำงานการเมือง ในปี พ.ศ. 2535 และดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประธานกรรมาธิการการทหาร รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม และโฆษกกระทรวงมหาดไทย
พ.ต.ท.สมชาย เพศประเสริฐ เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคนำไทย ซึ่งนำโดย ดร.อำนวย วีรวรรณ เมื่อปี พ.ศ. 2538 และเขาเป็นสมาชิกกลุ่ม 16 ต่อมาจึงได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ภายหลังได้เข้าร่วมกับพรรคไทยรักไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทยตามลำดับ นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากพรรคเพื่อไทย และไปร่วมงานกับพรรคมาตุภูมิ ของพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน พ.ศ. 2561 เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ และ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เขาได้ลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคเพื่อชาติ โดยระบุเหตุผลในหนังสือลาออกว่า เนื่องจากอุดมการณ์ แนวคิดและวิธีการบริหารพรรคการเมืองที่แตกต่างกัน แต่ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พ.ต.ท.สมชาย เคยเป็นสมาชิกกลุ่มพลังโคราช สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในปี 2565 ได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช (; ตัวย่อ: NICS) เป็นโรงเรียนนานาชาติ สังกัดสำนักการศึกษา เทศบาลนครนครศรีธรรมราช กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย โดยเป็นโรงเรียนนานาชาติในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งแรกของประเทศไทย
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช (; ตัวย่อ: NICS) สังกัดสำนักการศึกษา เทศบาลนครนครศรีธรรมราช กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยเป็นโรงเรียนนานาชาติตามหลักสูตรของสมาคมโรงเรียนนานาชาติสหรัฐอเมริกา (American International Curriculum) และได้เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งเปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (Grade 7-12)
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เทศบาลนครนครศรีธรรมราช ได้ดำเนินการย้าย สถาบันภาษาอังกฤษ โรงเรียนเทศบาลวัดเสมาเมือง (; ตัวย่อ: EP.T.SM.) ซึ่งเปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 (Grade 1-6) มารวมกับ โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช (; ตัวย่อ: NICS) และได้ยุบเลิกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (Grade 7-12) เมื่อ พ.ศ. 2557 โดยเน้นจัดการเรียนการสอนเฉพาะระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 (Grade 1-6) ตามหลักสูตรนานาชาติอังกฤษ (English Program)
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช ได้แบ่งการจัดการเรียนการสอน 1 ระดับ คือ
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช มีผู้บริหารจำนวน 6 ท่าน ดังนี้
โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช ประกอบด้วยอาคารเรียนทั้งหมด 4 อาคาร คือ
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ ครั้งที่ 7
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ พ.ศ. 2552  เป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่จัดในกรุงเทพมหานคร จัดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ร่วมกับ สมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดระหว่างวันที่ 24-30 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยจัดฉายภาพยนตร์ ณ โรงภาพยนตร์เอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ และ โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
แนวคิดและจุดเด่นของเทศกาล.
แนวคิดการจัดงานในปีนี้คือ "สุนทรียจีรัง บนแผ่นฟิล์มระดับโลก" โดยเน้นบรรยากาศย้อนสู่ยุครุ่งเรืองของภาพยนตร์ ส่วนโปรแกรมภาพยนตร์จะสะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของวงการภาพยนตร์ในแถบอาเซียน และการค้นหาหนทางของการสร้างภาพยนตร์ที่สอดคล้องกับสังคม และการพัฒนาเทคโนโลยี ซึ่งเป็นการสนับสนุนนโยบาย "เศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์" ของรัฐบาล โดยสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทยเป็นผู้คัดสรร และดำเนินการนำภาพยนตร์นานาชาติชั้นดีจากผู้กำกับรุ่นใหม่ ทั้งในแถบเอเชียและนานาชาติ จำนวนกว่า 80 เรื่อง มาเข้าฉายตลอดงานเทศกาล
พิธีเปิดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ จัด ณ เอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่า โดยมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงร่วมงาน เช่น เจมส์ เบลลุชชี ราเชล นิโคลส์ เป็นต้น โดยนักแสดง ผู้บริหาร บุคคลสำคัญในวงการภาพยนตร์จะเดินผ่านพรมเขียวจากเซ็นทรัลเวิลด์สแควร์สู่ลิฟท์แก้วกลางห้างเพื่อขึ้นไปยังชั้น 7 ส่วนโรงภาพยนตร์ จากนั้นจึงเป็นพิธีเปิดที่ลานกิจกรรมชั้น 8 ในเวลา 19.00 น. ก่อนที่บุคคลสำคัญทั้งหมดจะเข้าสู่โรงภาพยนตร์เวิลด์ แมกซ์ สกรีน (โรงที่ 15) เพื่อชมภาพยนตร์เปิดเทศกาล ในเวลา 20.00 น.
ภาพยนตร์เปิดเทศกาลครั้งนี้คือภาพยนตร์เรื่อง "เกียรติยศคนโฉดถล่มเมือง" กำกับโดย เวอร์เนอร์ เฮอร์ซอก นำแสดงโดย นิโคลัส เคจ และเอวา เมนเดส ซึ่งเป็นการทำขึ้นมาใหม่ (รีเมก) จาก Bad Lieutenant ภาพยนตร์ต้นฉบับที่ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2535
พิธีประกาศผลรางวัลภาพยนตร์และพิธีปิด.
พิธีปิดเทศกาลเริ่มด้วยการฉายภาพยนตร์ปิดเทศกาล ซึ่งได้แก่ ภาพยนตร์เรื่อง สวัสดีบางกอก มีเนื้อหาสะท้อนมุมมองของกรุงเทพมหานคร ผ่านภาพยนตร์สั้นของผู้กำกับที่มีชื่อเสียงของไทย 9 คน ในวันที่ 30 กันยายน เวลา 16.00 น. ณ เอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่า จากนั้นจึงเป็นงานเลี้ยงรับรอง พิธีประกาศผลรางวัลกินรีและพิธีปิดเทศกาล ในวันเดียวกัน เวลา 18.00 น. ณ ห้องชาเทรียมบอลรูม โรงแรมชาเทรียม สวีท กรุงเทพ เขตบางคอแหลม โดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงเป็นองค์ประธาน ในงานประกาศผลมีการมอบรางวัลกินรีสำหรับภาพยนตร์ รางวัลอินทนิลสำหรับภาพยนตร์แอนิเมชัน และรางวัลเกียรติยศความสำเร็จในชีวิตแก่เพชรา เชาวราษฎร์ โดยชรินทร์ นันทนาคร เป็นผู้รับรางวัลแทน
รางวัลกินรี.
รางวัลกินรีในปีนี้จะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ประเภทสายประกวดหลัก (Main Competition) และภาพยนตร์จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEA Competition) นอกจากนี้ยังมีประเภทพิเศษคือ NETPAC (Network for the Promotion of Asian Cinema)
คณะกรรมการตัดสินรางวัลกินรี เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ ครั้งที่ 7 มีทั้งหมด 9 ท่าน ได้แก่
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพยังมีกิจกรรมสำคัญอื่นๆ เช่น เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันกรุงเทพ ซึ่งจะมีพิธีเปิดที่พารากอนซีนีเพล็กซ์ ในเวลาเดียวกับพิธีเปิดเทศกาลหลัก โดยร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เป็นประธาน การสัมมนาด้านภาพยนตร์ ณ โรงแรมชาเทรียม สวีท กรุงเทพ งานเลี้ยงรับรองนักแสดง ณ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ และนิทรรศการเพชรา เชาวราษฎร์ เป็นต้น
จอห์น แมคลาฟลิน
จอห์น แมคลาฟลิน (, หรือ รู้จักในนาม "มหาวิษณุ จอห์น แมคลาฟลิน") นักกีตาร์ นักแต่งเพลงฟิวชันแจ๊ซชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงในฐานะผู้ก่อตั้งวงมหาวิษณุออร์เคสตรา เล่นดนตรีในแนวผสมผสานระหว่างดนตรีอิเลกทรอนิก ร็อกและแจ๊ซ โดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดีย มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1970
แมคลาฟลินเคยมีผลงานร่วมกับไมล์ส เดวิสในช่วงปลายทศวรรษ 1960 โดยร่วมเล่นบันทึกเสียงอัลบั้ม "In A Silent Way", "Bitches Brew", "On The Corner", "Big Fun" และ "A Tribute to Jack Johnson"
ในปี 2003 เขาได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็นนักกีตาร์อันดับ 49 ในการจัดอันดับ 100 นักกีตาร์ยอดเยียมตลอดกาล
จอห์น แม็กลาฟลิน
วิชันออฟเลิฟ
"วิชันออฟเลิฟ"  เป็นเพลงป็อป/อาร์แอนด์บี เขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดยเรตต์ ลอว์เรนซ์และนาราดา ไมเคิล วอลเดน ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของเธอชุด "Mariah Carey" (1990) เป็นเพลงบัลลาดที่เป็นซิงเกิ้ลแรกของเธอและอัลบั้ม ออกขายวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลา 4 สัปดาห์
เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ปี 1991 ในสาขาร้องเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม (ได้รับรางวัล) และสาขาแผ่นเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี แต่ไม่ได้รับรางวัล
ตนกู อับดุล ราห์มัน
Merry Christmas (Mariah Carey album)
Rainbow (Mariah Carey album)
The Remixes (Mariah Carey album)
E=MC² (Mariah Carey album)
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ ครั้งที่ 7
แอมทูเซ็กซี
"แอมทูเซ็กซี"  เป็นซิงเกิลฮิตของ ไรต์เซดเฟรด ออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 1991 ได้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับ 1 เป็นเวลา 3 สัปดาห์หลังจากที่ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงสุดที่อันดับ 2 เป็นเวลา 6 สัปดาห์ในประเทศบ้านเกิด เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้มชุด อัป (Up)
Im Too Sexy
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เรขลักษณ์ หรือ เรขลักษณ์มาตรฐาน  ในมุทราศาสตร์ “เรขลักษณ์” คือองค์ประกอบหนึ่งของตราอาร์มที่เป็นรูปทรงเรขาคณิตง่ายๆ ที่อยู่ในกรอบของเส้นตรงและแล่นจากด้านหนึ่งของตราไปยังอีกด้านหนึ่ง หรือจากตอนบนลงมายังตอนล่างของโล่ นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มเครื่องหมายที่เรียกว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” (subordinary) ที่ให้ความสำคัญรองลงมาโดยนักวิชาการทางมุทราศาสตร์บางคน แต่เครื่องหมายในกลุ่มนี้ก็ใช้กันมานานพอกับเรขลักษณ์มาตรฐาน เรขลักษณ์มาตรฐานตามทฤษฎีแล้วจะใช้เนื้อที่หนึ่งในสามของโล่ แต่ตามความเป็นจริงแล้วก็จะใช้เนื้อที่แตกต่างกันไป นอกจากเมื่อเรขลักษณ์เป็นสิ่งเดียวที่ใช้เป็นเครื่องหมาย เช่นในตราแผ่นดินของออสเตรียก็จะมีขนาดต่างออกไป
คำว่า “เรขลักษณ์มาตรฐาน” และคำว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” เป็นคำที่สร้างความขัดแย้งในหมู่นักมุทราศาสตร์ เพราะเป็นการใช้เรขลักษณ์ที่ไม่มีมาตรฐานและการใช้ก็ไม่ตรงกัน ฉะนั้นการใช้คำทั้งสองจึงไม่ได้รับการสนับสนุนโดยนักวิชาการทางด้านมุทราศาสตร์ อาร์เธอร์ ชาร์ลส์ ฟ็อกซ์-เดวีส์ (Arthur Charles Fox-Davies) ในหนังสือ "Complete Guide to Heraldry" (คู่มือมุทราศาสตร์ฉบับสมบูรณ์) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1909 ให้ความเห็นว่าคำสองคำนี้เป็นคำที่ประดิษฐ์ขึ้นโดย "นักเขียนเกี่ยวกับมุทราศาสตร์" และไมใช่ "นักมุทราศาสตร์" โดยโต้ว่า "เป็นสิ่งเกินกว่าความไร้สาระในการที่สร้างความจำเป็นในการแบ่งกลุ่มดังว่า" และในความเห็นของฟ็อกซ์-เดวีส์ “เรขลักษณ์พิเศษ” ก็ "ไม่ต่างไปจากเรขลักษณ์ที่มีอยู่แล้ว"
เรขลักษณ์.
เรขลักษณ์ (หรือ “เรขลักษณ์มาตรฐาน”) เกือบเหมือนเส้นแบ่ง (Line) แต่ไม่ถือว่าเป็นเส้นแบ่งแต่เป็นวัตถุ (object) กระนั้นก็ยังเป็นที่โต้เถียงกันว่าสิ่งใดคือเครื่องหมายเรขาคณิตที่แท้จริงที่ถือว่าเป็นเรขลักษณ์ ที่เป็นสิ่งที่มีขอบที่เป็นเส้นตรงและแล่นจากขอบโล่หนึ่งไปยังอีกขอบโล่หนึ่ง ยกเว้นที่ตั้งอยู่บนตอนบนสุดของโล่แล้วเรขลักษณ์ก็จะเป็นตั้งอยู่กลางของโล่
เรขลักษณ์สามแบบข้างล่างบางครั้งก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มเรขลักษณ์มาตรฐาน แต่บางครั้งก็จัดอยู่ในกลุ่มเรขลักษณ์พิเศษ:
เรขลักษณ์ไม่จำเป็นต้องเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่อาจจะแปลงออกไปตามที่แสดงให้เห็นในตัวอย่างข้างล่าง
เรขลักษณ์พิเศษ.
รูปเรขาคณิตบางรูปที่ใช้ในการนิยามตราไม่ถือว่าเป็น “เรขลักษณ์มาตรฐาน” แต่เรียกว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” (subordinary) รูปทรงโดยทั่วไปแล้วจะเป็นรูปทรงเรขาคณิตตามลักษณะของเรขลักษณ์มาตรฐานของเครื่องหมายอิสริยาภรณ์ แต่ต่างจากเรขลักษณ์มาตรฐานตรงที่จะไม่แล่นจากขอบด้านหนึ่งไปยังขอบอีกด้านหนึ่งของโล่ โดยทั่วไปเรขลักษณ์พิเศษรวมทั้ง:
เรขลักษณ์ฐาน.
เรขลักษณ์ฐาน (Fixed subordinaries) คือเรขลักษณ์ที่ติดกับขอบใดขอบหนึ่งของโล่
เรขลักษณ์ลอย.
เรขลักษณ์ลอย (Mobile subordinaries) คือเรขลักษณ์ที่ไม่ติดกับขอบใดขอบหนึ่งของโล่
ตัวอย่างการนิยามเรขลักษณ์ลอยแบบต่างๆ
เรขลักษณ์แปรรูป.
ถ้าตราอาร์มมีเรขลักษณ์มีขนาดต่างจากขนาดของเรขลักษณ์มาตรฐาน นิยามของตราจะใช้คำว่า “diminutives” หรือ “เรขลักษณ์แปรรูป” ที่ได้แก่:
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบตั้ง (pale)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบขวาง (Fess)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบทแยง (bend)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบทแยงขวา” (Bend sinister) (ทแยงไปมุมซ้ายล่างขึ้นไปยังมุมขวาบน (มุมขวาล่างขึ้นไปยังมุมซ้ายบนของผู้ถือโล่))
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบจั่ว” (Chevron)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบขวางบน” (Chief)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบกางเขน” (Cross)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบกางเขนไขว้” (Saltire)
เส้นประกบ และ การสร้างเส้นประกบ.
เส้นประกบ.
“Cottise” หรือ “cost” (สะกดได้หลายอย่าง) เป็นขอบบางที่ตั้งอยู่สองข้างของแถบทแยงโดยนิยามแถบทแยงว่า “between two cottises/cottised” หรือ “ตั้งอยู่ระหว่างเส้นประกบ”
การสร้างเส้นประกบในปัจจุบัน.
ในปัจจุบันเส้นประกบมิได้ใช้แต่เฉพาะกับแถบทแยงเท่านั้นแต่ใช้กับเรขลักษณ์แทบทุกแบบ และบางครั้งก็ใช้กับเครื่องหมาย (Charge) ด้วย โดยจะตั้งเรขลักษณ์ระหว่างเรขลักษณ์แปลงรูปที่เป็นของลักษณะเดียวกับตัวเรขลักษณ์เอง แต่ในบางครั้งก็อาจจะใช้ลวดลายอื่นที่ต่างจากตัวเรขลักษณ์:
กลวงออก.
เรขลักษณ์ไม่ว่าจะเป็น “เรขลักษณ์มาตรฐาน” หรือ “เรขลักษณ์พิเศษ” สามารถที่จะ “กลวงออก”  จากตราโดยไม่ต้องมีคำบรรยาย ซึ่งหมายความว่าเครื่องหมายได้รับการ “ลบออก” แต่ทรงของเครื่องหมายไว้ทิ้งไว้เป็นรูกลวงที่ทำให้เห็นพื้นตราด้านหลัง
ส่วนที่กลวงออกอาจจะใช้ผิวตราที่ต่างสีของพื้นตราของเครื่องหมาย ในกรณีก็ต้องนิยามสีของผิวตราเช่นในตราของเมื่องแอ็บบ็อทฟอร์ด ในแคนาดา
หรือส่วนที่กลวงออกอาจจะเป็นรูปทรงที่แตกต่างจากรูปทรงของเครื่องหมายเช่นในตราของโรงเรียนมัธยมเท็คนิคในแอฟริกาใต้ ที่นิยามว่า “Quarterly gules and sable; a lozenge or voided of a quatrefoil; at its centre a cog wheel argent; the whole within a bordure or”
Ordinary (heraldry)
รายชื่อตอนในเค-อง!
เรขลักษณ์ (อิสริยาภรณ์)
Ordinaries
การสู้จนตัวตาย
เรขลักษณ์
โรงเรียนอุดมศึกษาพณิชยการ
เมืองวิเศษชัยชาญ
เครื่องยอด (อิสริยาภรณ์)
พื้นตรา
ผิวตรา (อิสริยาภรณ์)
เครื่องหมาย (อิสริยาภรณ์)
กิจกรรมต้อนรับนักเรียนใหม่
กิจกรรมรับน้อง
สโมสรฟุตบอลภูเก็ต
สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ต เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดภูเก็ต สโมสรได้ประกาศได้ยุบทีมไปในปี พ.ศ. 2560 เป็นสโมสรแรกของโลกที่มีการประกาศให้ใช้งานตราสัญลักษณ์สโมสรในทุกกรณีภายใต้อนุญาตของฝ่ายกฎหมายสโมสรเท่านั้น
เมื่อปี พ.ศ. 2552 จังหวัดภูเก็ต ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วม ลีกภูมิภาคโซนภาคใต้หรือดิวิชั่น 2 ตามนโยบายรัฐบาลที่ได้ มอบหมายให้สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยจัดการแข่งขันขึ้น เพื่อเป็นการสร้างงาน สร้างอาชีพ ให้กับคนทั่วไป อีกทั้งเป็นการ ยกมาตรฐานลีกไทยให้แข็งแกร่ง อันส่งผลให้ทีมชาติไทยได้ก้าวสู่ ระดับโลกต่อไปในอนาคต จึงก่อเกิด “ภูเก็ต เอฟซี” และใช้ฉายา “มังกรทะเล” แต่เนื่องจากใช้นักเตะในท้องถิ่นภาคใต้เป็นแกนหลัก ของทีม จึงทำให้ขาดประสบการณ์ในการแข่งขันระดับประเทศ และ ไม่ประสบความสำาเร็จในการแข่งขันเท่าที่ควร โดยจบฤดูกาลด้วย อันดับรองสุดท้าย เก็บชัยชนะได้เพียง 2 นัดเท่านั้น
สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ตได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงาน ภาครัฐ นักการเมืองท้องถิ่น และภาคเอกชนที่รักกีฬาฟุตบอล ในจังหวัดภูเก็ต โดยมี “โกเล็ก” คุณนฤเบศ อายุพงศ์ ผู้จัดการ ทีมภูเก็ต เอฟซี, “โกเอี่ยม” คุณเอี่ยม ถาวรว่องวงศ์ ผู้อำนวยการ โรงแรมในเครือ กะตะกรุ๊ป, คุณวิรัช พาที ผู้อำนวยการ การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดภูเก็ต, “อัยการป้อม” เชษฐ์วิทย์ ตันติพันธุ์วดี นายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ต ร่วมหารือกันและ ประสานงานไปยังสโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ผ่านทาง “โกเหม็น” คุณไพฑูร ชุติมากรกุล นายกสมาคมผู้สื่อข่าวช่างภาพกีฬา แห่งประเทศไทยเพื่อขอเป็นพันธมิตร จับมือประสานใจช่วยเหลือ ในเรื่องนักเตะซึ่งกันและกัน ซึ่งก็ได้รับการตอบรับจากเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ด้วยดี และเปลี่ยนชื่อเป็น “สโมสร เอฟซี ภูเก็ต” ภายใต้ ฉายา “กิเลนทะเลใต้” และเป็นความโชคดีของเอฟซี ภูเก็ต “ขงเบ้งลูกหนัง” อ.อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ ประธานพัฒนาเทคนิคสโมสร เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ลงไปช่วยคุมทัพภูเก็ต เอฟซี ซึ่งกำลังผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม สามารถคว้าแชมป์ ฟุตบอลลีกภูมิภาค โซนภาคใต้ เข้าสู่รอบแชมเปี้ยนลีก และสามารถคว้ารองแชมป์ดิวิชั่น 2 เลื่อนชั้นขึ้นสู่ดิวิชั่น 1 ได้ อย่างเต็มภาคภูมิ
สโมสรเอฟซี ภูเก็ตได้เสริมความแกร่งด้วยการดึงผู้เล่นหลายคนมาจากหลายสโมสรฯ เช่น โคเน่อดาม่า, อับดุล คูริบาลี่ จากเมืองทองยูไนเต็ด, วัชรพงษ์ จันทร์งาม จากแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด, นิรันดร์ พันธ์ทอง, ตามีซี หะยียูโซะ, กรพรหม จรูญพงษ์ และ เสกสิทธิ์ สีใส จากราชประชา ไทยแลนด์ เอฟซี และมีการดึงโค้ชหน้าใหม่อย่าง “จั๊บ” สุระชัย จิระสิริโชติ อดีตนักฟุตบอลยุคดรีมทีมมาคุมทีม เริ่มต้นฤดูกาลอย่างยอดเยี่ยม ทำให้ภูเก็ตติดอยู่ในอันดับสูงสุดของตารางคะแนนได้ระยะหนึ่ง แต่เกิดปัญหาบางประการ ทำให้โค้ชจั๊บสละเก้าอี้กุนซือ จากนั้นการเข้ามาของ “โค้งพงษ์” สมพงษ์ วัฒนา เข้ามากู้วิกฤติ และประคองสถานการณ์จนจบฤดูกาล 2554 จบด้วยอับดับ 9 มีคะแนนทั้งฤดูกาลรวม 45 คะแนน ส่วนฟุตบอลถ้วยอย่างโตโยต้าลีกคัพ ก็ทำผลงานได้ดีแค่ผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย เนื่องจากการที่ขาดแรงสนับสนุนจึงทำผลงานได้ไม่ดีเท่าที่ควรในช่วงเลกหลังของปี 2554
สโมสร เอฟซี ภูเก็ต เริ่มต้นได้ไม่ดี เท่าที่ควร เพราะขาดสปอนเซอร์ช่วยเหลือ จึงพยายามดึงทุก ภาคส่วนในจังหวัด รวมไปถึงแฟนบอล ให้เข้ามาเป็นหนึ่งในบอร์ด บริหารและเสริมผู้เล่นหน้าใหม่ เช่น มาซิโอ้ ซานโตส จากลีกพม่า, ศุภนนท์ ปรางค์จันทร์ จากเชียงใหม่ เอฟซี, สุวิทย์ นำจำเริญ จาก ชัยภูมิ ยูไนเต็ด และ 3 นักเตะจากราชประชา เอฟซี วุฒิพงษ์ สิทธิธัญกิจ, นรากรณ์ วิเศษธนกาล, ภีรชาติ ยิ้มทอง รวมถึงนักเตะคนอื่น ๆ อีกหลายคน โดยมีกุนซือมากความสามารถอย่างมิลอสโจซิส แต่ก็ยังไม่สามารถทำผลงานได้อย่างน่าพอใจ ประกอบกับปัญหาด้านการเงินจนทำให้หลายฝ่ายวิตกกังวลว่าจะไม่มีชื่อทีม เอฟซี ภูเก็ต อยู่ในจังหวัดอีกต่อไป
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ด้วยความเสียสละต่อส่วนรวม คุณปมุข อัจฉริยะฉาย ประธานโรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป พร้อมทีมงานบริหารชุดใหม่ ได้แก่ คุณวิรุฬ เหาตะวานิช, คุณจักรภพ สู้งาน, คุณทรัพย์สิน ภูผา, คุณนรินทร์ เศรษฐีใจเย็น, คุณเอี่ยม ถาวรว่องวงศ์, คุณจิรวิทย์ ปิติกุลสถิต, คุณทินรัตน์ เทพบุตร, คุณไพฑูลย์ ศิลปวิสุทธิ์ ได้ตอบรับเข้ามากู้สถานการณ์ วิกฤตในครั้งนี้ จนได้รับการยกย่องว่าเป็น “THE HERO OF PHUKET” พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น “ภูเก็ต เอฟซี” และตั้งฉายาใหม่เป็น “ดิไอแลนด์เดอร์ส” ซึ่งมีความหมายที่สร้างแรงกระตุ้นให้คนใน จังหวัดร่วมมือร่วมใจเชียร์ทีมฟุตบอลของชาวภูเก็ตให้ก้าวไปสู่ เป้าหมายขึ้นไทยลีกภายใน 2 ปี และในช่วงเลก 2 มีการเสริมผู้เล่น ชื่อดังอย่างคับคั่ง เช่น กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล ผู้รักษาประตูชาว ภูเก็ตแท้ๆ, นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์ แบ็คซ้ายผู้แข็งแกร่ง, ยุทธนา จงนอก กองกลางจอมเก๋า, ROLAND GUNTHER VARGAS กองกลางเทคนิคสูง, BOAS CHUN กองกลางพรสวรรค์จากพัทลุง เอฟซี เป็นต้น
แต่เนื่องจากความไม่ลงตัวบางประการทำให้ มิลอสโจซิส ประกาศอำลาตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีม และแต่งตั้งคุณณรงค์ อาจารยุตต์ อดีตนักเตะทีมชาติไทย ที่มาประกอบธุรกิจจนประสบความสำเร็จในจังหวัดภูเก็ตและทำงานด้านฟุตบอลเยาวชนมาโดยตลอด เข้ามาทำหน้าที่แทน ซึ่งทำให้ผลงานกระเตื้องขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่เป็นที่เชื่อมั่นว่าจะพาทีมหนีรอดการตกชั้นได้เนื่องจากเป็นปีที่มีการแข่งขันกันสูง ดังนั้นด้วยความเป็นผู้มีวิสัยทัศน์ยาวไกลของคุณปมุข อัจฉริยะฉาย ประธานสโมสรฯ และฝ่ายบริหารสโมสรฯ จึงมีการเจรจาของยืมตัว “โค้ชจุ่น” อนุรักษ์ ศรีเกิด ผู้ช่วยหัวหน้าผู้ฝึกสอนจากสโมสรบางกอกกล๊าส เอฟซี มาคุมทีมในช่วง 6 นัดสุดท้ายของฤดูกาล จนในที่สุดด้วยความเสียสละและมุ่งมั่นของฝ่ายบริหาร ความสามารถของเหล่าสต๊าฟโค้ชและนักเตะ รวมไปถึงความศรัทธาของเหล่าแฟนบอลที่รวมพลังส่งแรงใจเชียร์ ส่งผลให้ภูเก็ต เอฟซี สามารถหนีรอดจากการตกชั้นได้ในโควตาสุดท้ายของตารางคะแนนพอดี
โดยในวันที่ 17 พ.ย. 2555 ภูเก็ต เอฟซี ได้ประกาศฉายาภาษาไทย "ขุนศึกทะเลใต้" ใช้ควบคู่กับ "The ISLANDERs"