pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แอร์ สุชาวดีจบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสุรนารีวิทยา จากนั้นสอบเอนทรานส์ ติดมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี แต่สละสิทธิ เพราะต้องมาเป็นนักร้องอาชีพที่กรุงเทพฯ จึงมาสมัครเรียนและจบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ศึกษา"คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ สาขาผู้นำภาครัฐและภาคเอกชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
แอร์ สุชาวดี คลั่งไคล้การประกวดร้องเพลงลูกทุ่งอย่างมากมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ประเภทรางวัลอะไรไม่สน ขอให้ได้ประกวด โดยมีทางครอบครัวช่วยเหลือในการฝึกซ้อมร้องเพลง และผลักดันอย่างเต็มที่ จนในที่สุดเมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เธอก็ชนะเลิศการประกวดร้องเพลงในโครงการ “ฟอร์ด เรนเจอร์ ออนทัวร์” ที่จัดประกวดขึ้นที่จังหวัด นครราชสีมา ภาพและประวัติของผู้ชนะเลิศทั้งฝ่ายหญิงและชาย จะได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารราชาเสียงเพลง ทำให้ทางทีมงานชัวร์ออดิโอ ได้อ่านเจอประวัติของเธอ และสนใจจึงได้ติดต่อให้มาเทสต์เสียง และได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัดในที่สุด โดยหลังจากที่ฝึกร้องอยู่ 1 ปี จึงได้มีผลงานในชุด ชัวร์ ช่า ช่า ช่า 3 , 4 , 5 และ 6 ก่อนจะได้ออกผลงานเดี่ยว
ผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก ในนาม แอร์ สุชาวดี ภายใต้สังกัดชัวร์ออดิโอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ เทป ซีดี วีซีดี คาราโอเกะ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2547 ใช้ชื่อชุดว่า อยากลองรัก ซึ่งอัลบั้มชุดนี้เอง ทำให้เธอเป็นที่รู้จัก และประสบความสำเร็จอย่างมาก จากเพลง ติด ร. วิชาลืม , และเพลง จะฝันถึงเธอ เป็นต้น ทั้งนี้ย้งประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายอัลบั้ม และเดินสายแสดงคอนเสิร์ต งานจ้างต่างๆ อีกด้วย
หลังจากนั้นศิลปินเกิดมีปัญหากับทางค่ายเรื่องของส่วนแบ่งรายได้ที่ทางบริษัทแจ้งไม่ชัดเจน จึงได้หยุดร่วมงานกัน เพราะยังติดสัญญาอยู่กับทางบริษัท จึงทำให้ตลอดระยะเวลา 4 ปีกว่าที่ผ่านมา แอร์ สุชาวดีไม่สามารถออกผลงานเพลงชุดใหม่ได้ และเมื่อหมดอายุสัญญากับทางบริษัทชัวร์ออดิโอแล้ว แอร์ สุชาวดี จึงได้มีโอกาสออกผลงานเพลงชุดใหม่กับทางต้นสังกัดใหม่ คือ บริษัท รถไฟดนตรี ที่มีคุณระย้าเป็นบอสใหญ่ของค่าย ในชื่อชุดอัลบัม "สาวไฮเซอร์" เป็นอัลบัมเปิดตัว
จรูญ สุขรักษ์
นินเท็นโด เกมคิวบ์
อาตาริ จากัวร์
อาตาริ จากัวร์  เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่ผลิตโดยบริษัทอาตาริ เปิดตัวเมื่อเดือนพฤศจิกายน 1993 อาตาริ จากัวร์ ถูกวางตัวให้เป็นคู่แข่งของเซกา เมกาไดรฟ์ และ ซูเปอร์แฟมิคอม และยังเป็นเครื่องเล่นเกมรุ่นแรกที่มีความสามารถในการประมวลผลแบบ 64 บิต แต่เครื่องเล่นเกมนี้ประสบความล้มเหลวในการทำตลาด และทำให้อาตาริถอนตัวจากธุรกิจฮาร์ดแวร์ในเวลาต่อมา
เครื่องอาตาริจากัวร์เป็นเครื่องเกมคอนโซลเครื่องสุดท้ายของบริษัทอาตาริ โดยมีจุดมุ่งหมายจะให้เป็นเครื่องเกมที่เหนือกว่าเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมของนินเทนโดและเครื่องเมกาไดรฟ์ของเซกา โดยทางอาตาริมอบเงินทุนให้บริษัท "แฟลร์ เทคโนโลยี" เป็นผู้พัฒนา ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "แฟลร์ II"
บริษัทแฟลร์ II ได้ออกแบบเครื่องเกมไว้ 2 แบบด้วยกัน เครื่องแรกเป็นเครื่องเกม 32 บิท ใช้ชื่อว่า "แพนเทอร์" ส่วนอีกเครื่องเป็นเครื่องเกม 64 บิท ใช้ชื่อว่า "จากัวร์" และผลปรากฏว่าการพัฒนาจากัวร์เร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ อาตาริจึงยกเลิกการพัฒนาแพนเทอร์ และหันมาทุ่มให้กับการพัฒนาจากัวร์
จากัวร์ออกวางตลาดในปี ค.ศ. 1993 ในราคา 250 ดอลลาร์สหรัฐ โดยใช้สโลแกนว่า "คำนวณดูสิ" (Do the Math) เพื่อเป็นการโปรโมทว่าเครื่อง 64 บิทของตน เหนือกว่าเครื่องเกมอื่นที่เป็น 16 บิท ในช่วงแรกเครื่องจากัวร์ขายได้ค่อนข้างดี สามารถขายได้มากกว่าเครื่อง 3DO แต่ก็ได้รับการติติงในเรื่องเกมที่คุณภาพต่ำซึ่งบริษัทอาตาริมีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีในเรื่องที่เครื่องเกมที่อาตาริผลิตส่วนมากมักจะมีแต่เกมคุณภาพต่ำ แต่เครื่องจากัวร์ก็ยังมีเกมที่มีคุณภาพอย่างเกม "เทมเพส 2000", "อเลี่ยน เวอซัส พรีเดเตอร์" และ "ดูม"
เครื่องจากัวร์ประสบปัญหาในเรื่องมีเกมให้เล่นน้อย เนื่องจากเครื่องเกมที่ออกมามีปัญหาบั๊ก และขาดแคลนเครื่องมือในการพัฒนาเกม การพัฒนาเกมในจากัวร์จึงค่อนข้างยาก รวมทั้งนักเล่นเกมต่างก็บ่นว่าคอนโทรลเลอร์ของจากัวร์นั้นซับซ้อนเกินไป เนื่องจากมีปุ่มถึง 15 ปุ่ม
ในปี 1995 เครื่องเพลย์สเตชันของโซนี่และแซทเทิร์นของเซกาก็ออกวางตลาด ทำให้สถาณภาพของจากัวร์ง่อนแง่นเข้าไปอีก ทางอาตาริพยายามเอาตัวรอดโดยให้สัมภาษณ์ว่าเครื่องจากัวร์นั้นมีประสิทธิภาพสูงกว่าเครื่องแซทเทิร์นและต่ำกว่าเครื่องเพลย์สเตชันเพียงนิดเดียว ซ้ำยังทำนายว่าเครื่องเพลย์สเตชันจะวางจำหน่ายในราคา 500 ดอลลาร์สหรัฐ และถ้าเกิดเพลย์สเตชันจะขายในราคาที่ต่ำกว่านี้ ทางอาตาริจะฟ้องร้องฐานกีดกันทางการค้า ซึ่งปรากฏว่าเครื่องเพลย์สเตชันวางขายในราคา 299 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ทางอาตาริก็ไม่เคยดำเนินการฟ้องศาลดังที่ให้สัมภาษณ์ไว้ ทางอาตาริกล่าวอ้างว่าเครื่องจากัวร์ของตนเหนือกว่าเครื่องเพลย์สเตชันเพราะเครื่องจากัวร์นั้นเป็นเครื่องเกม 64 บิท แต่คำกล่าวอ้างนั้นเป็นคำกล่าวอ้างเกินความจริง เพราะเครื่องจากัวร์นั้นไม่ได้ใช้ CPU แบบ 64 บิทอย่างแท้จริง แต่ใช้ CPU 32 บิท 2 ตัวทำงานร่วมกัน
การเข้าสู่ตลาดของเครื่องเพลย์สเตชันส่งผลเสียอย่างมหันต์ต่อเครื่องจากัวร์ บริษัทอาตาริมีรายได้ลดลงถึงครึ่งหนึ่งภายใน 1 ปี ในที่สุดบริษัทอาตาริก็ยุติการผลิตจากัวร์หลังจากที่ต้องรวมกิจการกับบริษัท JT Storage
อาตาริจากัวร์ ถูกจัดอันดับให้เป็นเครื่องเกมคอนโซลที่แย่ที่สุดในปี 2004 จากนิตยสาร EGM
ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน
ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน หรือ สนามบินแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ที่ถนนนิเวศพิศาล ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีอาคารผู้โดยสารอยู่ 1 หลัง รองรับผู้โดยสารได้ 840,000 คนต่อปี รองรับเครื่องบินแบบ เอทีอาร์ 72 ได้ 4 ลำ ทางวิ่งใช้พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต ขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 2,000 เมตร ในปี พ.ศ. 2563 มีสถิติจำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการ จำนวน 17,768 คน
สนามบินแม่ฮ่องสอน เริ่มก่อตั้งขึ้นประมาณกลางปี พ.ศ. 2482 พื้นที่เดิมเป็นที่นาของราษฎร โดยทางจังหวัดได้รับบริจาคจากคหบดี เมื่อได้มาจึงเพียงแต่ปรับคันนาให้เรียบพอเป็นที่ ขึ้น – ลง ของเครื่องบินได้ มีความยาวประมาณ 600 เมตร กว้าง 25 เมตร ทิศทางทางวิ่ง เหนือ –ใต้ อันเป็นที่ตั้งของสถานี NDB กำหนดการบินจึงขึ้นอยู่กับสภาพอากาศเป็นสำคัญ ในขณะนั้นไม่มีอาคารสถานีการบิน ผู้โดยสารที่จะมาขึ้นเครื่องบินต้องเข้าพักรอที่ใต้ถุนบ้านพักนายสถานีวิทยุคมนาคมของกรมไปรษณีย์โทรเลข ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับทางวิ่ง เมื่อมีเครื่องบินมา ขึ้น – ลง เจ้าหน้าที่ซึ่งมีที่ทำการอยู่ในเมืองจะนำล้อเกวียนเทียมโคคู่ ออกมารับสัมภาระของผู้โดยสารเข้าเมืองไป ระยะทางจากสนามบินเข้าสู่ตัวเมืองประมาณกิโลเมตรเศษ ไม่มีพาหนะอื่นในการเดินทางเข้าเมือง โดยมี บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด เป็นผู้ทำการเปิดบินเป็นครั้งแรก ด้วยเครื่องบินแบบแฟร์ไชลด์ ซึ่งบรรทุกผู้โดยสารได้ เที่ยวละ 3 – 4 คน โดยมีเส้นทางบิน เชียงใหม่ – แม่ฮ่องสอน – แม่สะเรียง – เชียงใหม่
กระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงหยุดบินไประยะหนึ่ง เมื่อสงครามสงบ กองทัพอากาศไทยได้ปรับปรุงสนามบินอีกครั้ง โดยเปลี่ยนแนวทางวิ่งเป็น ทิศตะวันออก – ทิศตะวันตก พื้นผิวของทางวิ่ง เป็นดินลูกรังบดอัด ยาว 800 เมตร กว้าง 30 เมตร และเปิดให้ทำการบิน ขึ้น – ลง ได้ในเดือนกรกฎาคม 2489 ต่อมากองทัพอากาศได้มอบให้ สำนักงานการบินพลเรือน กรมการขนส่ง กระทรวงคมนาคม (ในขณะนั้น) เข้าปรับปรุงเป็นสนามบินพาณิชย์ และบริษัทเดินอากาศไทยได้นำ เครื่องบินแบบ แอล 5 ทำการบินแบบพาณิชย์ ในวันที่ 1 มีนาคม 2490
ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอนมีอาคารผู้โดยสารอยู่ 1 หลัง รองรับผู้โดยสารได้ 2,800 คนต่อวัน (840,000 คนต่อปี) พร้อมลานจอดอากาศยานขนาด 18,300 ตารางเมตร รองรับเครื่องบินแบบ เอทีอาร์ 72 ได้ 4 ลำ และมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ขนาด 506.25 ตารางเมตรอยู่ 3 ลานจอด
ทางวิ่งใช้พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต ขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 2,000 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ด้านทิศ 11 ขนาดกว้าง 30 เมตร และความยาว 60 เมตร
ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอนมีทางขับจำนวน 3 เส้น ขนาดความกว้างเส้นละ 20 เมตร และความยาวเส้นละ 67 เมตร
ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอนตั้งอยู่ที่ถนนนิเวศพิศาล ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีบริการรถเช่าอยู่ 1 จุด
ท่าอากาศยานบุรีรัมย์
ท่าอากาศยานบุรีรัมย์ หรือ สนามบินสตึก ตั้งอยู่ที่ อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ประมาณ 34 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ก่อสร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2539 และในปี พ.ศ. 2558 เป็นปีแรกที่มีสายการบินให้บริการถึง 2 สายการบินพร้อมกัน มีทางวิ่งที่สามารถรองรับเครื่องบินขนาด แอร์บัส เอ320 ได้ โดยมีอาคารผู้โดยสารขนาด 4,148 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 550 คนต่อชั่วโมง และมีบริการรถเช่า
ก่อตั้งท่าอากาศยาน.
ปี พ.ศ. 2528 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เสนอให้ก่อสร้างท่าอากาศยานจังหวัดบุรีรัมย์ในที่ดินสาธารณประโยชน์ 3 แปลง แต่ที่ดินทั้ง 3 แปลงไม่เหมาะสมต่อการก่อสร้าง กรมการบินพาณิชย์ (กรมท่าอากาศยาน ในปัจจุบัน) ได้แจ้งจังหวัดให้จัดหาที่ก่อสร้างท่าอากาศยานใหม่ จังหวัดจึงได้เสนอที่ดินสาธารณประโยชน์ โคกเสม็ด และโคกพริก ในพื้นที่อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งมีความเหมาะสมในการก่อสร้างท่าอากาศยาน ดังนั้น กรมการบินพาณิชย์ จึงวางแผนการก่อสร้างและทำการสำรวจความเป็นไปได้เบื้องต้น ปรากฏว่าที่ดินบริเวณดังกล่าว มีเนื้อที่ไม่เพียงพอ ต้องโยกย้ายราษฎรออกจากพื้นที่ และราษฎรในพื้นที่คัดค้านไม่ยอมให้สร้างท่าอากาศยานในพื้นที่ดังกล่าว
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2532 ทางจังหวัดจึงได้เสนอที่ดินบริเวณป่าโคกโจด อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ เนื้อที่ประมาณ 3,750 ไร่ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอเมืองสุรินทร์ประมาณ 75 กิโลเมตร ให้กรมการบินพาณิชย์ก่อสร้างท่าอากาศยานบุรีรัมย์
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรี มีมติอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างท่าอากาศยาน โดยให้มีศักยภาพรองรับเครื่องบินขนาด 150 ที่นั่ง ขึ้น – ลงได้ และคาดว่าผลที่ได้รับจะทำให้พื้นที่ บริการของท่าอากาศยานบุรีรัมย์ ครอบคลุมได้ทั่วบริเวณอีสานใต้
ปี พ.ศ. 2536 – 2539 ท่าอากาศยานบุรีรัมย์จึงได้ก่อกำเนิดขึ้น ซึ่งกรมการบินพาณิชย์ได้จัดสรรงบประมาณปี พ.ศ. 2536 เพื่อก่อสร้าง รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 376.20 ล้านบาท ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2539 และได้รับการประกาศให้เป็นท่าอากาศยานอนุญาตเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2539
ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558 เป็นครั้งแรกที่มีสายการบิน 2 สายการบินเปิดให้บริการพร้อมกัน ทำให้มีจำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้นถึง 575.29%
การจะให้บริษัทท่าอากาศยานไทยเข้าบริหาร.
กระทรวงคมนาคมได้มีแผนการที่จะให้ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด(มหาชน) เข้าบริหารท่าอากาศยานบุรีรัมย์ ในลักษณะการบริหารสัญญาร่วม หรือการจ้าง บมจ. ท่าอากาศยานไทย บริหารจัดการ โดยกรมท่าอากาศยานยังคงความเป็นเจ้าของท่าอากาศยาน
ในเดือนมีนาคม 2565 นายศักดิ์สยาม ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ได้เปิดเผยว่ากระทรวงคมนาคมจะเสนอต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ ให้บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เข้าดูแลและบริหารจัดการท่าอากาศยานบุรีรัมย์แทนกรมท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานบุรีรัมย์มีอาคารผู้โดยสารปัจจุบันทั้งหมด 1 อาคาร ซึ่งเป็นอาคารชั้นเดียว โดยพื้นที่โถงตรงกลางมีความสูงเท่ากับอาคาร 2 ชั้น ขนาดพื้นที่ประมาณ 4,148 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 550 คนในชั่วโมงคับคั่ง และสามารถรองรับเที่ยวบินได้สูงสุดวันละ 16 เที่ยวบิน ซึ่งสามารถจอดเครื่องบินขนาดโบอิง 737 / แอร์บัส เอ320 ได้ 6 ลำพร้อมกัน บนลานจอด ขนาดกว้าง 90 เมตร ยาว 365 เมตร
ทางวิ่งใช้พื้นผิวแอสฟัลติกคอนกรีต ขนาดกว้าง 45 เมตร ยาว 2,100 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร สามารถรองรับอากาศยานสูงสุดได้คือ โบอิง 737 และ แอร์บัส เอ320 พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 เมตร และความยาวข้างละ 450 เมตร
ท่าอากาศยานบุรีรัมย์มีทางขับจำนวน 2 เส้น ขนาดความกว้างเส้นละ 23 เมตร และความยาวเส้นละ 240 เมตร
ท่าอากาศยานบุรีรัมย์ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 219 โดยมีทางเข้าไปจากทางหลวงประมาณ 500 เมตร ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติโคกโจด โดยมีลานจอดรถยนต์กลางแจ้งหน้าอาคารผู้โดยสาร ซึ่งมีสามารถจุรถได้ประมาณ 100 คันและที่ท่าอากาศยานมีบริการรถเช่าอยู่หลายบริษัท
ที่ท่าอากาศยานมีบริการรถตู้รับ-ส่ง โดยเป็นบริการที่ไม่ใช่ของท่าอากาศยาน ซึ่งเป็นเส้นทางระหว่าง สถานีขนส่งจังหวัดบุรีรัมย์ - ท่าอากาศยาน ซึ่งรถตู้จะมาส่งถึงตัวอาคารผู้โดยสาร
เจ้าฟ้าเสือแสน
สุแสนฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือแสน หรือ เจ้าหลวงเสือแสนฟ้า เป็นโอรสของสุฟากฟ้ากับเจ้าหญิงแห่งทิปาม ซึ่งขึ้นครองราชย์ต่อมา
พระองค์บุกตีพวกนาคะเพื่อเป็นการแก้แค้นในการที่ถูกชนกลุ่มนี้เข้าโจมตีหลายครั้ง สุแสนฟ้าทรงนำทัพต่อสู้ด้วยตนเอง และเสียทหารไป ๑๔๐ คน
ในครรวติดต่อกับแคว้นทางตะวันออก มีประมุขแห่งแว่นแคว้นทางตะวันออกของอัสสัมได้ส่งเครื่องบรรณาการมาถวายเพื่อผูกไมตรี และชาวอะขัมปานาคะก็ส่งดาบมาถวายเป็นการสวามิภักดิ์ในรัชกาลนี้
สุแสนฟ้าสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ.๒๐๓๑ พระองค์ทรงครองราชย์ได้ ๔๙ ปี การครองราชย์อยู่นานนี้ แสดงว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ดี พลเมืองอยู่เย็นเป็นสุข และบ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง
กรรณิกา ธรรมเกษร ชื่อเล่น แอ้ (11 สิงหาคม พ.ศ. 2490 - ) เป็นผู้ประกาศข่าว นักแสดง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
กรรณิกา ธรรมเกษร เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายประภาส และนางดาวรุ่ง คุณพ่อและคุณแม่รับราชการ จบการศึกษาจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย, โรงเรียนเทเวศร์วิทยาลัย และ แผนกวิชาภาษาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กรรณิกาสมรสกับอดีตสามีซึ่งเป็นนักบินพาณิชย์ มีบุตร 2 คน หนึ่งในนั้นคือกัปตัน นายแพทย์กรพรหม แสงอร่าม ภายหลังประกอบพิธีหมั้นกับชาวเยอรมนี แต่ปัจจุบันแยกทางกันแล้ว
กรรณิกาหัดเรียนรำไทยที่ช่อง 4 บางขุนพรหม ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ กับครูสัมพันธ์ พันธุ์มณี ก่อนจะได้รำออกทีวี เมื่ออายุ 12 ปี
ต่อมาเริ่มงานเป็นผู้ประกาศสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ตั้งแต่ พ.ศ. 2512 ขณะยังเป็นนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นมาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ และผู้ประกาศข่าวไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่เริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2513 ต่อเนื่องมานานหลายปี รวมทั้งเล่นละครโทรทัศน์ช่อง 3 ช่อง 5 และเป็นนักโต้วาที ก่อนจะมาร่วมงานกับ ดร.สมเกียรติ อ่อนวิมล ที่บริษัท แปซิฟิก อินเตอร์คอมมิวนิเคชัน จำกัด และเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อ พ.ศ. 2530 ในช่วงที่ ดร.สมเกียรติ ปรับรูปแบบการนำเสนอข่าวในรูปแบบใหม่ และเป็นผู้จัดรายการโต้วาทีในนามบริษัท ภาษร โปรดักชั่น จำกัดทางโทรทัศน์ชื่อทีวีวาที ทางช่อง 9 โดยสร้างนักพูดที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น เสนาลิง, ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ เป็นต้น
กรรณิกามีเอกลักษณ์ในการอ่านข่าวทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท.คือเมื่อกล่าวจบการรายงานข่าว เธอจะแสดงภาษามือสำหรับผู้พิการทางหู ซึ่งทำให้ได้รับรางวัล “เพื่อคนพิการ” จากสมาคมโสต ศอ นาสิกแพทย์แห่งประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2532
กรรณิกาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในนามพรรคไทยรักไทย ในพื้นที่เขต 4 พญาไท เมื่อ พ.ศ. 2544 และได้รับการเลือกตั้ง แต่ถูกคณะกรรมการการเลือกตั้งเพิกถอนในภายหลัง และลาออกจากพรรคไทยรักไทย เมื่อ พ.ศ. 2548 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก
เจ้าฟ้าเสือเปี่ยม
สุพิมฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือเปี่ยม หรือ เจ้าหลวงเสือเปี่ยมฟ้า เป็นพระโอรสของสุเหนฟ้าและครองราชย์สืบมา
สุพิมฟ้าเมื่อขึ้นเสวยราชย์แล้ว ได้จับตัวผู้ลอบปลงพระชนม์พระชนกมาลงโทษทันที เป็นเหตุให้เกิดความเป็นอริกับบุรฮา โกฮาอิน ซึ่งถูกสงสัยว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
มีเรื่องเล่าว่าพระสนมคนหนึ่งของสุพิมฟ้า ได้เห็นหัวหน้านาคะคนหนึ่งซึ่งมาถวายบรรณาการ นางได้สรรเสริญความสง่าของเขา จนกระทั่งถึงพระกรรณของสุพิมฟ้า และทรงพิโรธมาก รับสั่งให้เนรเทศนางสนมไปยังหมู่บ้านของชาวนาคะผู้นั้น ในขณะนั้นนางกำลังมีครรภ์ และต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ซึ่งจะเรื่องราวจะปรากฏเรื่องราวต่อไปข้างหน้า
สุพิมฟ้าสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ.๒๐๔๐ พระองค์ทรงครองราชย์ได้ ๔ ปี แต่มีบางท่านกล่าวกันว่า สุพิมฟ้าทรงถูกลอบปลงพระชนม์
เจ็ดประหลาดกังน้ำ
เจ้าฟ้าเสือหาญ
สุเหนฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือหาญ หรือ เจ้าหลวงเสือหาญฟ้า เป็นโอรสของสุแสนฟ้า ในสมัยของพระองค์ได้เกิดสงครามระหว่างอาหมกับชาวนาคะขึ้นใหม่ ถึงแม้ว่าพวกนาคะจะพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในตอนแรก แต่ก็เกิดความปั่นป่วนในกองทัพอาหม บาร์ โกฮาอินซึ่งเป็นแม่ทัพถูกพวกทหารจับตัดหัว จนกองทัพต้องล่าถอยไป
และ พ.ศ. 2033 ได้เกิดสงครามกับพวกกะฉารี ฝ่ายอาหมพ่ายแพ้ที่ดัมพุคบนฝั่งแม่น้ำทิขุ เสียแม่ทัพและทหาร 120 คน และยังมีบาดเจ็บอีกมาก ฝ่ายอาหมขอยุติสงครามโดยส่งเจ้าหญิงองค์หนึ่ง ช้าง 2 เชือก และนางกำนัล 11 คน เป็นบรรณาการถวายกษัตริย์กะฉารี
สุเหนฟ้าถูกลอบปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2036 โดยชนเผ่าไทรุงบันหมู่หนึ่ง เนื่องจากคนเหล่านี้ถูกสุเหนฟ้าลงโทษในฐานขโมยข้าวจากท้องพระคลัง จึงแค้นสุเหนฟ้า ได้ฉวยโอกาสในขณะถูกเกณฑ์มาซ่อมพระราชวัง แทงสุเหนฟ้าจนสิ้นพระชนม์ บางเรื่องกล่าวว่า คนเหล่านี้ได้รับการยุยงจากบุรฮา โกฮาอิน สุเหนฟ้าทรงครองราชย์ได้ 5 ปี
เจ้าเสือหยาดฟ้า
เจ้าเสือหยาดฟ้า หรือ เจ้าหลวงเสือยาดฟ้า หรือเดิมชื่อ มาชุ โกฮาอิน เป็นพระอนุชาของสุพุงเมือง ขึ้นครองราชย์สืบมา พระองค์ทรงรับพระนามฮินดูว่า "อุทัยยาทิตยะ สิงห์" และอภิเษกสมรสกับมเหสีของพระเชษฐาผู้ล่วงลับไปแล้ว ในรัชกาลของพระองค์ มีผู้คิดแผนการประทุษร้ายหลายครั้ง เมื่อตอนพระองค์สิ้นพระชนม์ครั้งหนึ่ง และอีกครั้งหนึ่งเมื่อทรงครองราชย์ใหม่ ๆ แต่แผนการนั้นถูกจับได้เสียก่อน ผู้คบคิดก่อการร้ายถูกจับได้ทั้งหมด แต่ส่วนมากได้รับพระราชทานอภัยโทษ
สงครามอาหม-โมฮัมหมัด.
การเจรจากับฝ่ายโมฮัมหมัดยังคงดำเนินต่อไป รามสิงห์ยังคงเน้นว่าเส้นพรมแดนเก่าควรจะใช้ต่อไป และบาร์ พูคานก็เห็นพ้องด้วย แต่ในระหว่างที่กำลังรอคำสั่งเห็นชอบจากกษัตริย์อาหม แต่รามสิงห์ได้กำลังหนุนเพิ่มเติม และเนื่องจากเขาสงสัยในท่าทีของฝ่ายอาหมอยู่แล้ว รามสิงห์จึงเคลื่อนทัพมายังสิตะมาริ(Sitamari) และส่งกองทหารย่อย ๆ มายังดารัง ด้วยเหตุนี้ อุทัยยาทิตยะจึงทรงเตรียมทำสงครามต่อไปและทรงสั่งให้บุรฮา โกฮาอินนำทหาร ๒๐,๐๐๐ คน ออกเดินทางจากสามธารา มายังศรีกาต ฝ่ายโมฮัมหมัดเคลื่อนทัพมาประจันหน้ากัน และการสู้รบก็ได้เกิดขึ้น ฝ่ายอาหมได้รับชัยชนะในการรบทางบก แต่กองทัพเรือเพลี่ยงพล้ำจำต้องถอยไปอยู่บาร์ฮิลา(Barhila) ทัพบกจึงต้องถอยตามไปด้วย บาร์ พูคานได้นำกองเรือรบมาเพิ่มเติม ทัพอาหมจึงหวนกลับไปโจมตีอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้กองทัพเรือโมฮัมหมัดเสียหายยับเยิน และทัพบกอาหมก็ได้ชัยชนะอีกเป็นครั้งที่สอง
เจ้าหลวงท้าวเสือขางฟ้า
สุขางฟ้า หรือ เจ้าหลวงท้าวเสือขางฟ้า เป็นโอรสของสุพินฟ้า และได้ครองราชย์สืบมา และสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. ๑๘๗๕ ทรงครองราชย์ได้ ๓๙ ปี
เฟื้อ หริพิทักษ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เฟื้อ หริพิทักษ์ (22 เมษายน พ.ศ. 2453 – 19 ตุลาคม 2536) ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2528 เป็นศิลปินและจิตรกร ผู้ได้รับการยกย่องเป็น “ครูใหญ่ในวงการศิลปะ” ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ เมื่อ พ.ศ. 2526 และเป็นราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์
นายเฟื้อเกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2453 ที่จังหวัดธนบุรี มีนามเดิมว่า นาย เฟื้อ ทองอยู่ เป็นบุตรชายของ นายเปล่งมหาดเล็ก ต่อมา พ.ศ. 2468 ศึกษาระดับประถมศึกษาที่วัดสุทัศน์ และระดับมัธยมที่โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนวัดเบญจมบพิตร ทำงานที่วิทยาลัยช่างศิลป์ กรมศิลปากร จากนั้น พ.ศ. 2483 ได้เดินทางไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยวิศวภารตี ที่ประเทศอินเดีย รับราชการเป็นอาจารย์สอนศิลปะรุ่นแรกของมหาวิทยาลัยศิลปากร และได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2497 ได้สร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมจนได้รับการยกย่องเป็นศิลปินชั้นเยี่ยมสาขาจิตรกรรม
เฟื้อเป็นผู้สนใจศึกษาศิลปะอย่างมุ่งมั่นลึกซึ้ง ด้วยการค้นหาแนวทางสร้างสรรค์ให้เหมาะกับการแสดงออกทางด้านจิตรกรรม ที่มีลักษณะเฉพาะตนโดยการถ่ายทอดสภาพแวดล้อม บรรยากาศ แสงเงา ประกอบกับความคิดคำนึงเรื่องสีสันที่เป็นลักษณะตามสายสกุลศิลปะยุโรป (อิตาลี) ใช้ฝีแปรงที่ฉับพลัน ดังปรากฏในผลงานจิตรกรรมมากมาย เช่น จิตรกรรมทิวทัศน์เมืองเวนิชที่อิตาลี ทิวทัศน์เมืองเชียงใหม่ ภาพเหมือนคุณยายของฉัน ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ฯลฯ
นอกจากนี้ เฟื้อยังสำรวจโดยคัดลอกจิตรกรรมฝาผนังตามวัดสำคัญที่เป็นโบราณสถานเก็บไว้เป็นหลักฐานมรดกทางประวัติศาสตร์ศิลปะของชาติ มีผลงานซ่อมแซมภาพจิตรกรรมสำคัญในวัดทั่วประเทศไทยทั้งสิ้น 23,000 วัด ผลงานที่สำคัญชิ้นหนึ่ง คือการบูรณปฏิสังขรณ์หอไตรปิฎกวัดระฆังโฆสิตาราม
เฟื้อสมรสกับหม่อมราชวงศ์ถนอมศักดิ์ กฤดากร พระธิดาของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร อดีตเอกอัครราชทูตประจำฝรั่งเศส มีบุตร 1 คน คือ ทำนุ หริพิทักษ์ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เฟื้อตกเป็นเชลยไทยในอินเดีย เพราะไทยประกาศสงครามกับอังกฤษ เขาถูกพรากจากภรรยา จึงเปลี่ยนไปนับถือพระวิษณุ และเปลี่ยนนามสกุลจากทองอยู่ เป็นหริพิทักษ์ และได้สมรสใหม่อีกครั้งกับ นางสมถวิล หริพิทักษ์
การจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์ไทย
การจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์ไทย เป็นความร่วมมือกันระหว่างสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ได้แก่ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก, สถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี, สถานีโทรทัศน์เอ็มคอตเอชดี, สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ และ สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (ชื่อเดิมคือสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี) เพื่อจัดระดับความเหมาะสมของรายการต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ชมสามารถเลือกดูได้ว่ารายการใดที่มีความเหมาะสมต่อตัวเองและคนรอบข้าง อาทิเช่น รายการใดที่เด็กควรดู รายการที่ผู้ใหญ่ควรให้ความแนะนำ หรือรายการที่ไม่เหมาะสมต่อเด็กและเยาวชน
เมื่อผู้ชมเปิดชมรายการโทรทัศน์ของ 7 สถานีดังกล่าว จะมีการแสดงสัญลักษณ์ความเหมาะสมก่อนออกรายการ และ ระหว่างรายการโดยปรากฏตรงด้านล่างซ้ายของจอโทรทัศน์ โดยการจัดระเบียบความเหมาะสมของรายการนั้น เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549
อนึ่ง รายการที่ไม่ต้องแสดงสัญลักษณ์ดังกล่าวนั้น ส่วนใหญ่จะเป็นรายการข่าว รายการสั้น ๆ ที่มีความยาวไม่เกิน 5 ถึง 10 นาที หรือการถ่ายทอดสด
สัญลักษณ์แสดงระดับความเหมาะสมต่าง ๆ.
รายการต่าง ๆ ที่ออกอากาศในแต่ละช่องนั้น จะแสดงสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไว้เพื่อให้ผู้ชมสามารถเลือกดูได้ตามความเหมาะสม ซึ่งมีสัญลักษณ์ 2 แบบ คือ
สัญลักษณ์แบบเดิม.
เริ่มใช้ตั้งแต่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และสิ้นสุดการใช้วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2550 มีลักษณะดังนี้
สำหรับการแสดงสัญลักษณ์นั้น สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 จะใช้ก่อนเข้ารายการตั้งแต่ พ.ศ. 2557 เป็นต้นไป
สัญลักษณ์แบบใหม่.
ตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 จนถึงปัจจุบัน มีการเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์ใหม่ โดยลดสีของสัญลักษณ์ลง เหลือเพียง 3 สีคือ สีเขียว สีเหลือง และสีแดง (งดใช้สีฟ้าและสีชมพู) โดยแบ่งรายการระดับ น (รายการที่ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำ) ออกเป็น 2 ประเภทคือ น 13+ และ น 18+ และยกเลิกรายการระดับ ก (รายการสำหรับเด็กวัยก่อนเรียน) โดยแบ่งความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์เป็น 6 ระดับ ประกอบกับมติคณะกรรมการ กิจการกระจายเสียง และกิจการโทรทัศน์ (กสท.) ในคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) กำหนดช่วงเวลาในการออกอากาศรายการต่าง ๆ ในแต่ละระดับความเหมาะสมขึ้นไว้ด้วย ตามประกาศ กสทช. เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการสำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ ดังรายละเอียดในตารางต่อไปนี้
สำหรับการแสดงสัญลักษณ์นั้นแต่ละสถานีจะเป็นผู้กำหนดรูปแบบสัญลักษณ์เองโดยบางช่องใช้รูปแบบจากสัญลักษณ์แบบเดิม หรือบางช่องมีรูปแบบแตกต่างกันออกไป เช่น ช่องพีพีทีวี เป็นรูปสี่เหลี่ยมมีมุมมนหนึ่งมุมที่มุมบนขวา หรือ ช่อง 8 เป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมโค้ง
กองแล วีระสาน
นายพล กองแล วีระสาน (เกิด: พ.ศ. 2476 หรือ 2477 — ตาย: 17 มกราคม 2557) เป็นนายทหารพลร่มซึ่งผ่านการฝึกมาจากประเทศสหรัฐอเมริกา ผู้ก่อการรัฐประหารในราชอาณาจักรลาวเมื่อ พ.ศ. 2503 และประกาศจัดตั้งรัฐบาลลาวฝ่ายเป็นกลาง หลังจากนั้นได้ลี้ภัยทางการเมืองอยู่ในประเทศฝรั่งเศส
กองแล วีระสาน เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่เมืองพะลาน แขวงสุวรรณเขต ราชอาณาจักรลาว (ขณะยังเป็นรัฐในอารักขาของอินโดจีนของฝรั่งเศส) ในครอบครัวชาวนาเผ่าขมุ เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนทั้งหมด 5 คน ของนายคำออนและนางจันดี
กองแลได้เรียนหนังสือครั้งแรกเมื่ออายุได้ 12 ปี ในชั้นเรียนที่ 5 ตามหลักสูตรการศึกษาระบบอาณานิคมฝรั่งเศสจนจบการศึกษาในชั้นที่ 1 เมื่ออายุ 18 ปี ในช่วงดังกล่าวนี้ กองแลมักได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องเรียนอยู่เสมอ เนื่องจากกองแลมีนิสัยใจคอค่อนข้างเป็นนักเลง แต่กล้าหาญและชอบเป็นผู้นำ
หลังจากนั้นกองแลสมัครเข้าเรียนวิชานายทหารสัญญาบัตรที่โรงเรียนนายร้อยดงเห็น แขวงสุวรรณเขต เขาใช้เวลาศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่นี่นาน 3 ปี จึงได้บรรจุเป็นนายทหารสัญญาบัตรยศร้อยตรีที่หน่วยพลร่มทหารราบอากาศที่ 2แห่งกองทัพบกลาว เมื่อ พ.ศ. 2497 เคยได้รับการฝึกอบรมทั้งในไทยและฟิลิปปินส์ ได้ยศเป็นร้อยเอกและเป็นรองผู้บัญชาการกองกำลังพลร่มที่ 2
กองแลมีบทบาทสำคัญในการเมืองลาว เมื่อเขาเป็นผู้นำในการก่อรัฐประหารในเวียงจันทน์เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ในฐานะฝ่ายลาวเป็นกลาง เพื่มล้มรัฐบาลฝ่ายขวาของเจ้าสมสนิท ทำให้เจ้าสุวันพูมาได้เป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง นอกจากนั้น รัฐประหารของเขาทำให้เกิดการเจรจาที่นำไปสู่ข้อตกลงเจนีวาว่าด้วยลาวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 อย่างไรก็ตาม เพราะความไม่เจนจัดทางการเมือง ทำให้เขาไปร่วมมือกับขบวนการปะเทดลาวในช่วงสั้นๆ แต่เมื่อแตกคอกัน จึงต้องกลับมาอยู่กับฝ่ายราชอาณาจักรลาวอีกครั้ง และกลายเป็นเป้าในการลอบสังหารจนต้องลี้ภัยไปฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2510
หลังจากขบวนการปะเทดลาวเป็นฝ่ายชนะ และได้จัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวใน พ.ศ. 2518 กองแลพยายามจัดตั้งองค์กรเพื่อต่อต้านคอมมิวนิสต์ในลาว ต่อมา ใน พ.ศ. 2531 – 2532 เข้าย้ายไปสหรัฐในฐานะคนไร้รัฐและยังต่อต้านสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอยู่ ต่อมา ได้ลี้ภัยไปยังฝรั่งเศสจนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชุปถัมภ์ (: RAST) เป็นองค์กรวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2506
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นมาโดยบุคคล 6 ท่าน คือ
ได้ยื่นขอจดทะเบียนสมาคมตามพระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2485 เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ใบอนุญาตเลขที่ ค. 99/2507 ต่อมาได้ยื่นขอจดทะเบียนนิติบุคคลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ต่อกรมตำรวจ เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2507 เป็นนิติบุคคลเลขที่ จ. 843 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2507 จากกองบังคับการตำรวจสันติบาล และได้รับการกำหนดให้เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรตามประมวลรัษฎากร ลำดับที่ 555 เมื่อปี พ.ศ. 2547
นับแต่ก่อตั้งได้เข้าเป็นสมาชิกของ IARU แต่ยังมิได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการ เนื่องจากประเทศไทยยังไม่ได้รับอนุญาตให้มีกิจการวิทยุสมัครเล่นอย่างถูกต้องตามกฎหมาย พนักวิทยุยังมิได้มีการสอบเพื่อรับประกาศนียบัตรพนักงานวิทยุสมัครเล่นอย่างถูกต้องในประเทศไทย
มีการพบปะสังสรรค์กันทุกสัปดาห์ที่โรงแรมโอเรียลเต็ล ในนามชื่อย่อ RAST มีจำนวนสมาชิกทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมาร่วมเป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมิได้รับการรับรองจากหน่วยงานของทางราชการ เนื่องจากขณะนั้นประเทศไทยกำลังอยุ่ในสภาวะฉุกเฉินของสงครามเวียดนาม และการก่อการร้ายในประเทศไทย แต่การดำเนินงานของสมาคมคงเป็นไปอย่างปกติ ได้ย้ายสถานที่ประชุมจากโรงแรมโอเรียลเต็ลมาเป็นโรงแรม เอราวัณซึ่งเป็นโรงแรมของรัฐบาล ดำเนินการโดย พล.ท.เฉลิมชัย จารุวัสตร์ ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับ พ.อ.กำชัย เป็นอย่างดี
กิจการวิทยุสมัครเล่นในหลายสมัยที่ พ.อ.กำชัย ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมติดต่อกันเป็นเวลากว่าสิบปีดำเนินไปด้วยดี โดยมิได้รับการตำหนิหรือท้วงติงจากทางราชการที่เกี่ยวข้องแต่ประการใด ในระยะเวลานั้นทางสมาคมฯ ได้เป็นเจ้าภาพจัดงานประชุม SEANET ที่โรงแรมเอราวัณ ถึง 2 ครั้ง และงานสำคัญอื่นๆ เกี่ยวกับวิทยุสมัครเล่นในภูมิภาคเอเชียอีกหลายครั้งอย่างต่อเนื่องด้วยความเรียบร้อยทุกประการ
ที่ทำการของนายกสมาคม 251/206 สัมมากร 58 ถนนรามคำแหง เขตสะพานสูง กทม 10240 หรือที่อยู่ที่ติดต่อทางไปรษณีย์ คือ ตู้ ปณ. 2008 กรุงเทพฯ 10501 (P.O.Box 2008 Bangkok 10501 Thailand)
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ได้ระบุโครงสร้างขององค์กรไว้บนหน้าเฟสบุ๊กแฟนเพจ ประกอบไปด้วยส่วนงานดังนี้
คลับสเตชั่น HS0AC.