pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อุปสรรค (ไวยกรณ์)
คาซึระ โคทาโร่
คาซึระ โคทาโร่  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
คาซึระ โคทาโร่ เป็นเพื่อนสนิทของซากาตะ กินโทกิและทากาสุงิ ชินสุเกะมาตั้งแต่ยังเรียนหนังสือด้วยกัน ต่อมา ทั้ง 3 จึงได้เป็นนักรบขับไล่ชาวสวรรค์ หลังจากชาวสวรรค์สามารถยึดเอโดะได้อย่างสมบูรณ์ กินโทกิถอนตัวมาเป็นนักรับจ้างอิสระ ทากาสุงิกลับซ่องสุมกำลังเตรียมจะทำลายเอโดะทั้งเมือง ส่วนคาซึระก็ยังคงทำหน้าที่นักรบขับไล่ต่อไปอย่างลับๆ โดยหลบซ่อนตัวจากการตามล่าของตำรวจพิเศษติดอาวุธชินเซ็นงุมิ ในช่วงแรกๆ คาซึระวางแผนที่จะสร้างความปั่นป่วนโดยการทำลายสถานทูตหรือก่อความวุ่นวายแบบอื่นๆ แต่ภายหลัง คาซึระได้ใช้วางแผนใช้วิธีปฏิวัติโดยไม่เสียเลือดเนื้อ คาซึระมักจะตอบคนที่เรียกชื่อเขาผิดหรือไม่ได้เรียกว่า "ไม่ใช่ซึระ(ชื่อไหนก็ตาม)...คาซึระต่างหาก"อยู่บ่อยๆ จนติดเป็นนิสัยจนโดนจับได้ตลอด
ในตอนแรกพยายามชักชวนให้กินโทกิกลับมาร่วมกองซามูไรขับไล่ต่างแดน แต่ก็ได้รับการปฏิเสธจากกินโทกิโดยให้เหตุผลทำนองว่าตนเองไม่สามารถปกป้องเพื่อนพ้องได้ อยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว ไม่อยากเห็นคนตายและไม่อยากฆ่าคนอีก คาซึระจึงไม่พยายามชวนกินโทกิอีก แต่ก็เป็นแหล่งข้อมูลสำคัญของกินโทกิเวลาที่กินโทกิจำเป็นต้องสู้เพื่อปกป้องอะไรบางอย่างไม่เว้นแม้แต่หนังสือซีคิดส์ และเป็นคนห่วงใยกินโทกิอยู่บ้างเหมือนกัน สังเกตจากตอนที่คาซึระยอมไปช่วยคางุระและชินปาจิกับกินโทกิ โดยบอกว่าภาระที่กินโทกิแบกมาตลอดจนถึงทุกวันนี้มันหนักเกินไป และจะช่วยแบกรับภาระนั้นเอง
ในภาพยนตร์จอเงินนั้น คาซึระถูกนักฆ่าที่เคยเป็นเพื่อนกับเขาและกินโทกิในสมัยเด็กลอบทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส นักรับจ้างสารพัดจึงออกตามหาเบาะแส ตามไตเติ้ลนั้นทั้งสามคนต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตาย กินโทกิก็ถูกดาบแทงไปหลายทีจนบาดเจ็บสาหัสหนัก
คาซึระมีความสามารถพิเศษคือการปลอมตัวเพื่อหลบหลีกสายตาชินเซ็นงุมิ จนได้รับฉายาว่า "โคทาโร่จอมหลบหนี" มีแต่พวกคนในร้านรับจ้างสารพัดเท่านั้นที่รู้ว่าคือคาซึระ
ไบเฟนทริน
ไบเฟนทริน เป็น สารเคมีกำจัดแมลง ในกลุ่ม ไพรีทรอยด์ ส่งผลต่อ ระบบประสาท ของ แมลง ผลิตภัณฑ์ที่มีไบเฟนทรินเป็นสารออกฤทธิ์ เช่น แม็กซ์ธอร์, ทาวสตาร์, ไบเกรด, และออโธ โฮม ดีเฟนส์ แม๊กซ์ เป็นต้น
ไบเฟนทริน, ไพรีทรอยด์ยุคที่ 4, ถูกค้นพบและพัฒนาขึ้นโดยบริษัท FMC Corporation Pty Ltd ไบเฟนทรินละลายในน้ำต่ำ มีค่าการละลายน้ำน้อยกว่า 1 ไมโครกรัม/ลิตร มีความคงทนในดินสูง(ค่าครึ่งชีวิต = 7 วัน - 8 เดือน) เป็นสารเคมีกำจัดปลวกที่มีฤทธิ์ตกค้างนานที่สุดที่ขึ้นทะเบียนวางขายในท้องตลาด ณ ปัจจุบัน
เอกสารข้อมูลเพื่อความปลอดภัย (MSDS) ของ แม็กซ์ธอร์ (ชื่อการค้าของไบเฟนทริน) ของบริษัท Ensystex Australasia Pty Ltd แสดงว่าไม่เป็นสารก่อมะเร็ง เป็นพิษ สูงต่อ ปลา, เพราะ, เหมือนกับทุกสารในกลุ่มไพรีทรอยด์ , เป็นสารที่ยับยั้ง ATPase สัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยในน้ำมีความอ่อนแอสูงต่อสารที่ยับยั้ง ATPase กว่าสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยบนบกเนื่องจากพวกมันต้องขึ้นอยู่กับกระบวนการสังเคราะห์ ATP ที่เหงือกเพื่อจะรักษาสมดุลออสโมซิส
ข้อมูลจากการประเมินความเสี่ยง, EPA สรุปว่าไม่มีอันตรายที่จะส่งผลต่อประชากรทั่วไป ทารกและเด็กจากการได้รับและสะสมสารตกค้างจากไบเฟนทริน
องค์ชายทัมต๊อก
การก คือลักษณะพิเศษทางไวยากรณ์ของคำนาม คำสรรพนาม คำคุณศัพท์ คำอนุภาค หรือคำบอกตัวเลข ที่ระบุหน้าที่ของคำนั้น ๆ ในวลี อนุประโยค หรือ ประโยค คำนาม คำสรรพนาม คำคุณศัพท์ ตัวกำหนด คำอนุภาค คำบุพบท คำบอกตัวเลข คำกำกับนาม และส่วนขยายในบางภาษาสามารถมีรูปผันได้หลายรูปขึ้นอยู่กับการก ขณะที่ภาษามีวิวัฒนาการ การกสามารถรวม (ตัวอย่างเช่นในภาษากรีกโบราณ อธิกรณการก (Locative) รวมเข้ากับสัมปทานการก (Dative)) ปรากฏการณ์เช่นนี้เรียกว่า Syncretism
ภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษากรีกโบราณ ภาษาอาร์มีเนีย ภาษาอัสสัม ภาษาส่วนใหญ่ในกลุ่มภาษาบอลโต-สลาวิก ภาษาบาสก์ ภาษาส่วนใหญ่ในกลุ่มภาษาคอเคเซียน ภาษาเยอรมัน ภาษาไอซ์แลนด์ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ภาษาละติน ภาษาสันสกฤต ภาษาทมิฬ ภาษาทิเบต (หนึ่งในภาษาที่มีวรรณยุกต์) กลุ่มภาษาเตอร์กิก และกลุ่มภาษายูราล มีระบบการกที่ใหญ่ คำนาม คำสรรพนาม คำคุณศัพท์ และตัวกำหนดต่างมีการผันคำทั้งหมด (โดยใช้วิภัตติปัจจัยเป็นปกติ) เพื่อระบุถึงการกที่มันอยู่ จำนวนของการกในแต่ละภาษานั้นแตกต่างกันไป โดยในภาษาเปอร์เซียและภาษาเอสเปรันโตมี 2 การก ภาษาอังกฤษใหม่มี 3 การกเฉพาะสรรพนามเท่านั้น ภาษาเยอรมันและภาษาไอซ์แลนด์มี 4 การก ภาษาโรมาเนียมี 5 การก ภาษาละติน ภาษาสโลวีเนีย ภาษารัสเซีย และภาษาตุรกีมีอย่างน้อย 6 การก ภาษาอาร์มีเนีย ภาษาเช็ก ภาษาลัตเวีย ภาษาลิทัวเนีย ภาษาโปแลนด์ ภาษาบอสเนีย ภาษาเซอร์เบีย ภาษาโครเอเชีย ภาษาสโลวาเกีย และภาษายูเครนมี 7 การก ภาษาสันสกฤตและภาษาทมิฬมี 8 การก ภาษาเอสโตเนียมี 14 การก ภาษาฟินแลนด์มี 15 การก ภาษาฮังการีมี 18 การก และภาษาทเซซ (Tsez) มี 64 การก
การกที่มักพบได้บ่อย ได้แก่ กรรตุการก (Nominative) กรรมการก (Accusative) สัมปทานการก และสัมพันธการก (Genitive) โดยปกติในภาษาไทยมักใช้คำบุพบทในส่วนของคำที่ทำหน้าที่เช่นเดียวกับการก ตัวอย่างเช่นบุพบทวลี "ด้วยเท้า" (ดังในประโยคที่ว่า "แดงเตะเพื่อนด้วยเท้า") ในภาษารัสเซียสามารถสื่อสารวลีเดียวกันได้ด้วยคำ ๆ เดียวโดยใช้กรณการก (Instrumental)
การกในภาษาต่าง ๆ.
ภาษาไทยแบ่งการกเป็น 5 ประเภท ได้แก่
กลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน.
ภาษาในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียนมี 8 การกแต่เดิม ดังนี้ โดยยกตัวอย่างภาษาไทยประกอบ
พระเจ้าชุงช็อนแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชุงช็อนแห่งโคกูรยอ (ค.ศ. 224-270) หรือ โค ย็อน-บุล จักรพรรดิลำดับที่ 12 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าทงช็อน เมื่อพระราชบิดาได้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 248 องค์ชายโค ย็อน-บุล รัชทายาทพระชนม์ 24 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าชุงช็อน ภารกิจแรกของพระองค์คือการปราบปรามกบฏที่มีผู้นำคือพระอนุชาของพระองค์นั่นเอง และในปี ค.ศ. 259 ตรงกับปีที่ 11 ในรัชสมัยขณะพระชนม์ 35 พรรษา วุยก๊กได้ส่งทหารเข้ามารุกรานมณฑลยังมัก พระองค์จึงส่งทหารม้าจำนวน 5,000 นายออกไปต่อต้าน ปรากฏว่าทหารวุยก๊กสู้ไม่ได้แตกพ่ายหนีไปและมีทหารฝั่งวุยก๊กล้มตายไปจำนวนถึง 8,000 นาย พระเจ้าชุงช็อนเสด็จสวรรคตลงเมื่อ ค.ศ. 270 ขณะพระชนม์ 46 พรรษาครองราชย์ได้ 22 ปี องค์ชายชอซอนพระราชโอรสขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้าชอซ็อน
เกาะฟู้ก๊วก
บิ๊กจ๊ะ
อิมิดาโคลพริด
อิมิดาโคลพริด เป็นสารเคมีกำจัดแมลงในกลุ่ม นีโอนิโคทินอยด์, ซึ่งเป็นกลุ่มสารเคมีกำจัดแมลงที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทสังเคราะห์เลียนแบบสารนิโคติน ค้นพบโดยบริษัท Bayer Cropscience (บริษัทในเครือ Bayer AG) และถูกขายภายใต้ ชื่อการค้าโปรธอร์, โคฮินอร์, แอดไมร์, แอดเวนเทจ, เกาโช, เมอริท, คอนฟิดอร์, ฮาชิกูซาน, พรีมิส, และ วินเนอร์ เป็นต้น นำไปใช้ในวงการ กำจัดแมลง, คลุกเมล็ด, สารเคมีกำจัดแมลง ชนิดฉีดพ่น, กำจัดปลวก, กำจัดหมัด, และ สารเคมีกำจัดแมลงชนิดดูดซึม
การทดลองกับหนูชี้ให้เห็นว่า ต่อมไทรอยด์ ได้รับผลกระทบจากอิมิดาโคลพริด อาการเนื้อเยื่อของต่อมไทรอยด์ผิดปกติเกิดขึ้นในหนูเพศผู้ที่ ระดับต่ำที่สุดที่สังเกตเห็นผลกระทบ เท่ากับ 16.9 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วัน
เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี
ดียะฮ์ เปอร์มาตา เมกาวาตี เซตียาวาตี ซูการ์โนปูตรี  เป็นนักการเมืองหญิงชาวอินโดนีเซีย หัวหน้าพรรค PDI-P และยังเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่างปี พ.ศ. 2544 - 2547 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่อินโดนีเซียมีประธานาธิบดีเป็นผู้หญิง เมกาวาตีเป็นธิดาของซูการ์โน ประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2547 นิตยสารฟอร์บได้จัดลำดับให้เมกาวาตีเป็นผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกลำดับที่ 8
"ซูการ์โนปูตรี" หมายความว่า "บุตรีของซูการ์โน" และมิใช่ชื่อสกุล เพราะชาวชวาไม่ใช้ชื่อสกุล และโดยปรกติแล้ว เธอมักเป็นที่เรียกขานว่า "เมกาวาตี" เฉย ๆ คำ "เมกาวาตี" นี้ มาจากคำในภาษาสันสกฤต "เมฆวดี" (meghavatī) แปลว่า "(นางผู้) มีเมฆ" เพราะเธอกำเนิดเมื่อฝนตก และชื่อนี้ พิชยนันทะ ปัตเนก (Bijayananda Patnaik) ผู้นำอินเดีย ตั้งให้ตามคำร้องขอของบิดาเธอ
เมกาวาตีเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2490 ที่ยกยาการ์ตาในภาคกลางของเกาะชวา หลังจากที่ซูการ์โนประกาศเอกราชของอินโดนีเซียได้ไม่ถึงสองปี มารดาของเมกาวาตีคือ ฟัตมาวาตี ซึ่งเป็นภรรยาคนหนึ่งในบรรดาเก้าคนของซูการ์โน เมกาวาตีเป็นลูกสาวคนแรกของซูการ์โน โดยมีพี่ชายหนึ่งคน ชื่อว่ากุนตูร์ เมกาวาตีเติบโตขึ้นมาในวังเอกราช ซึ่งเป็นทำเนียบประธานาธิบดีในสมัยนั้น เมื่อซูการ์โนถูกโค่นลงจากอำนาจ เมกาวาตีมีอายุเพียง 19 ปีเท่านั้น ซึ่งหลังจากซูการ์โนลงจากอำนาจแล้ว รัฐบาลใหม่ไม่อนุญาตให้คนในครอบครัวของซูการ์โนเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีก
เมกาวาตีเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยปาจาจารันในบันดุงทางด้านเกษตรกรรม แต่แต่ก็ลาออกในปีในปีที่บิดาถูกโค่นลงจากอำนาจ ในปี พ.ศ. 2513 ซึ่งเป็นปีที่ซูการ์โนเสียชีวิต เมกาวาตีได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอินโดนีเซียทางด้านจิตวิทยา แต่ก็ลาออกหลังจากเข้าเรียนได้เพียงสองปี
ประธานาธิบดีเมกาวาตี เป็นบุตรสาวของซูการ์โน ผู้นำชาตินิยมและประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย เข้ารับตำแหน่งแทนในฐานะรองประธานาธิบดีภายหลังประธานาธิบดีวาฮิดออกจากตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของอินโดนีเซีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่กรกฎาคม 2544 ถึงตุลาคม 2547 ระหว่างดำรงตำแหน่ง แม้จะได้รับการสนับสนุนจากกองทัพ แต่ขณะนั้นประเทศมีปัญหารุมเร้ามากมาย ทั้งการเมือง สังคม และเศรษฐกิจที่ไม่ฟื้นตัว ปัญหาทุจริตที่ยังมีเรื่อยมา และปัญหาใหญ่คือ ปัญหาการก่อการร้าย อันเนื่องจากเหตุการณ์โจมตีสหรัฐ เมื่อ 11 กันยายน 2543 และการโจมตีอัฟกานิสถานของสหรัฐในปี 2544 ทำให้มีกลุ่มต่อต้านสหรัฐกับชาวตะวันตก เกิดขึ้นมากมายในอินโดนีเซีย และได้มีการก่อความรุนแรงหลายครั้ง ซึ่งครั้งที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่ง คือการลอบวางระเบิดสถานบันเทิงที่เกาะบาหลี จนมีผู้เสียชีวิตกว่า 200 คน จนทำให้รัฐบาลอินโดนีเซียต้องดำเนินการในการต่อต้านปราบปรามการก่อการร้ายอย่างเข้มงวดจนถึงปัจจุบัน
พระนางโซซอโน
พระนางโซซอโน พระมเหสีองค์ที่ 2 ฝ่ายขวาของ พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ ทรงเป็นกุญแจสำคัญในการก่อตั้ง 2 อาณาจักรสำคัญในอดีตคือ โคกูรยอ และ แพ็กเจ พร้อมกันนั้นเป็นพระราชมารดาขององค์ชายถึง 2 พระองค์คือ องค์ชายพีรู และปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรแพ็กเจ พระเจ้าอนโจ
ตามบันทึกในพงศาวดารของเกาหลีได้กล่าวไว้ว่าพระนางทรงเป็นธิดาของ ยอน ทาบุล หัวหน้าเผ่าพีรูผู้พรั่งพร้อมด้วยเงินทองและอำนาจในมณฑลโชบุนต่อมาทรงได้พบรักกับ องค์ชายจูมง แห่ง อาณาจักรพูยอ และเมื่อองค์ชายจูมงได้ทรงหนีออกจากพูยอเพื่อตั้งอาณาจักรใหม่ของพระองค์เอง
พระนางก็ทรงได้ให้การสนับสนุนองค์ชายจูมงทั้งทางด้านเงินทองและเสบียงอาหารต่อมาเมื่อองค์ชายจูมงทรงเลือกเมืองโชบุนเป็นราชธานีของอาณาจักรใหม่ซึ่งพระราชทานนามว่า โกคูรยอ หลังจากนั้นก็ทรงประกอบพิธีราชาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์และเสกสมรสกับพระนางโซซอโนไปพร้อมกันหลังจากนั้นไม่
นานพระนางก็มีพระประสูติกาลพระราชโอรสถึง 2 พระองค์คือ องค์ชายพีรู และ องค์ชายอนโจ แต่แล้วเมื่อพระชายายีโซยา ได้พา องค์ชายยูริ พระราชโอรสองค์ใหญ่มาเข้าเฝ้าพระเจ้าทงมยองซ็องก็สถาปนาพระชายายีโซยาขึ้นเป็นพระมเหสีและสถาปนา องค์ชายยูริขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาททำให้พระมเหสีซอซอนโนพร้อมด้วยพระราชโอรสทั้งสองและทหารกับชาวบ้านบางส่วนได้อพยพลงไปทางใต้ของโกคูรยอแต่เดินทางไปได้ไม่นานองค์ชายพีรูก็ได้สิ้นพระชนม์ลงทำให้เมื่อมีการสถาปนาอาณาจักรแพคเจองค์ชายอนโจจึงขึ้นครองราชย์แทน
พระนางซอซอนโนได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อ 6 ปีก่อนคริสตกาล ขณะพระชนม์ได้ 61 พรรษา
องค์ชายจูมง
ทอร์น
ทอร์น (thorn: Þ, þ) เป็นตัวอักษรในอักษรละติน ในสมัยโบราณพบในระบบการเขียนของภาษากลุ่มเจอร์แมนิกหลายภาษา แต่ปัจจุบันมีเพียงภาษาไอซ์แลนด์เท่านั้นที่ยังใช้ตัวอักษรตัวนี้อยู่ คำที่เคยเขียนด้วยตัวอักษรตัวนี้ ในปัจจุบันจะเขียนด้วย th ตัวอักษร thorn มีที่มาจากตัวอักษร ᚦ ในอักษรรูน
อักษรนี้ใช้แทนเสียงเสียดแทรก ฟัน ไม่ก้องและก้อง (เหมือน th ในภาษาอังกฤษ ซึ่งแทนได้ทั้งสองเสียง) แต่ในภาษาไอซ์แลนด์จะแทนได้เฉพาะเสียงเสียดแทรก ฟัน ไม่ก้องส่วนเสียงก้องจะใช้ตัวอักษร eth (Ð, ð) แทน
มาริโอ อันซิช
เสียงเสียดแทรก ฟัน ก้อง
เสียงเสียดแทรก ฟัน ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่นภาษาอังกฤษ, ภาษาเวลส์, ภาษาไอซ์แลนด์ ฯลฯ แต่ไม่มีในภาษาไทย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ codice_1
การทับศัพท์ในภาษาไทยในปัจจุบัน มักใช้ "ด" แทนเสียงนี้ให้กับ th ของภาษาอังกฤษ เช่น the = เดอะ, this = ดิส, that=แดต ในขณะที่ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ใช้ "ท" เพียงอย่างเดียว
เสียงเสียดแทรก ฟัน ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรกไม่อุสุม ฟัน ไม่ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ, ภาษาสเปนสำเนียงสเปนตอนเหนือ, ภาษาพม่า, ภาษากะเหรี่ยง ฯลฯ แต่ไม่มีในภาษาไทย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ codice_1
การทับศัพท์ในภาษาไทยในปัจจุบัน มักใช้ "ซ", "ท" และ "ธ" แทนเสียงนี้ให้กับ th ของภาษาอังกฤษ เช่น theta" อาจพบเป็น ซีตา", ทีตา", ธีตา" ในขณะที่ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ใช้ "ท"
นิงห์บิงห์
นิญบิ่ญ์
ท่าเรือโยโกฮามะ
ท่าเรือโยโกฮามะ  เป็นท่าเรือในเมืองโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยสำนักงานท่าเรือและอ่าวแห่งเมืองโยโกฮามะ ท่าเรือนี้ตั้งอยู่ที่ละติจูด 35.27.–00° เหนือ และลองจิจูด 139.38–46° ตะวันออก หันหน้าออกสู่อ่าวโตเกียว ทางทิศใต้ของท่าเรือคือท่าเรือโยโกซูกะ และทางทิศเหนือคือท่าเรือคาวาซากิ และกรุงโตเกียว.
สิ่งก่อสร้างบริเวณท่าเรือ.
ท่าเรือโยโกฮามะมีท่าเทียบเรือหลัก ๆ สิบแห่ง โดยมีท่าเทียบเรือฮมโมกุที่มีที่ทอดสมอเรือ 24 จุดเป็นจุดอำนวยความสะดวกหลักของท่าเรือ บริเวณท่าเรือมีอ่าวโอซัมบาชิที่รองรับการเดินทางเข้าออกของผู้โดยสารทางเรือ รวมถึงมีด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านศุลกากร และสถานกักกันสิ่งของต้องห้ามสำหรับรองรับการเดินทางระหว่างประเทศ มีอ่าวเดตามาจิ หรือที่เรียกกันว่า "อ่าวกล้วย" สำหรับรองรับพืชผักผลไม้ นอกจากนี้ยังมีอ่าวไดโกกุที่ตั้งอยู่บริเวณเกาะที่ถมขึ้นมาคิดเป็นพื้นที่ 321 เฮกตาร์สำหรับตั้งโกดังสินค้า มีท่าเทียบเรือ 7 ท่าถูกใช้โดยกองทัพสหรัฐอเมริกาที่ประจำการอยู่ในญี่ปุ่น และท่าเทียบเรืออื่น ๆ ใช้เก็บโครงเรือและทำหน้าที่อื่น ๆ
ใน พ.ศ. 2549 ท่าเรือโยโกฮามะมีเรือเข้าจอดเทียบท่า 42,622 ลำ รองรับสินค้า 138,220,075 ตัน มีมูลค่าทั้งหมดของสินค้าคือ 11,666,790 ล้านเยน
เซอร์ไวเวอร์ (อัลบั้ม)
เซอร์ไวเวอร์  คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 3 ของเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนชาวอเมริกัน วางจำหน่ายโดยโคลัมเบีย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ในสหรัฐอเมริกา
อัลบั้มนี้เปิดตัวด้วยอันดับที่ 1 ในชาร์ต "บิลบอร์ด 200" ซึ่งขึ้นไปในชาร์ตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกกว่า 663,000 หน่วย และอยู่ที่อันดับบนชาร์ตถึง 2 สัปดาห์ติดต่อกัน อัลบั้มนี้ได้สร้างการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีให้กับเดสทินีส์ไชลด์ถึง 3 รางวัล ซึ่งได้เข้าชิงในรางวัลสาขาการร้องเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มยอดเยี่ยม, เพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม, และอัลบั้มอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม เซอร์ไวเวอร์ได้มีระดับยอดขายซึ่งจัดโดยRIAA 4x แพลตินัม เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2545
Survivor (อัลบั้ม)
Port of Yokohama
วัดไชยมังคลาราม
วัดไชยมังคลาราม มีชื่อเดิมว่า วัดปูเลาตีกุซ หรือ วัดโหละติโกย เป็นวัดไทยแห่งหนึ่งบนถนนเกอลาไว ตำบลปูเลาตีกุซในเมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับวัดพม่าธรรมิการาม ซึ่งเป็นวัดพม่าที่มีชื่อเสียงของรัฐปีนัง ถือเป็นศาสนสถานของชาวสยามที่เก่าแก่ที่สุดในเกาะปีนัง โดยวัดนี้มีความโดดเด่นจากการจัดงานประเพณีอย่างไทย เช่น สงกรานต์และลอยกระทง รวมทั้งมีการเดินขบวนแห่แหนตามท้องถนนในวันวิสาขบูชาในทุกปี
วัดไชยมังคลารามเป็นวัดไทยที่มีชื่อเสียงบนเกาะปีนัง ภายในอุโบสถมีพระนอนยาวที่สุดในประเทศมาเลเซีย โดยมีความยาว 108 ฟุต สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2500 โดยมีชื่อว่าพระพุทธชัยมงคล พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้พระราชทานนามให้ในคราวเสด็จประพาสเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2505
วัดไชยมังคลารามเป็นวัดเก่าแก่ สร้างในปี พ.ศ. 2388 สร้างโดยบริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) ซึ่งเป็นบริษัทการค้าของอังกฤษในนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ศิลปะของวัดไชยมังคลารามนั้นเป็นการผสมผสานระหว่างศิลปะไทย พม่า และจีนเข้าด้วยกัน ซึ่งทำให้วัดแห่งนี้มีสีสันสะดุดตา ดูแปลกไปจากวัดในประเทศไทย ที่เน้นศิลปะที่อ่อนช้อย แต่ศิลปะของวัดแห่งนี้จะเป็นแบบเรียบ ไม่มีการแกะสลัก ทำลวดลายให้ดูวิจิตรมากนัก
ทุกวันนี้บนเกาะปีนังก็มีคนไทยที่สืบเชื้อสายจากคนรุ่นก่อนอาศัยอยู่เป็นจำนวนหนึ่ง และประชากรส่วนใหญ่ในปีนังเป็นคนเชื้อสายจีนที่เข้ามาทำมาค้าขาย และนับถือศาสนาพุทธ ทำให้เกาะปีนังมีวัดไทยที่เป็นศูนย์รวมของชาวพุทธ มีกิจกรรมทางศาสนาในวันสำคัญ
คำอุปสรรค
หน่วยคำเติมหน้า
ฮิจิคาตะ โทชิโร่
ฮิจิคาตะ โทชิโร่  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ฮิจิคาตะ โทชิโร่เป็นรองหัวหน้าของกองกำลังตำรวจพิเศษติดอาวุธชินเซ็นงุมิ แต่เดิมเป็นลูกติดที่เกิดจากภรรยาลับของตระกูลฮิจิคาตะจึงไม่มีใครยอมรับเขานอกจากทาเมะโกโร่ บุตรชายคนโตของบ้านที่ดูแลเหมือนพ่อแท้ๆ จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้น กลุ่มนักเลงจะเข้ามาทำร้ายฮิจิคาตะ แต่ทาเมะโกโร่เข้ามาปกป้องจนเสียดวงตาข้างซ้ายไป ทำให้ฮิจิคาตะสติแตกเข้าปะทะกับพวกนักเลงโดยการควักดวงตาของพวกมันออก ทำให้คนในตระกูลหวาดกลัวเขาหลังจากนั้นเขาก็ไม่กลับไปพบหน้าทาเมะโกโร่อีกเลย และมาฝากตัวเป็นศิษย์สำนักดาบที่บูชู ร่วมสำนักเดียวกับคอนโด้และโอคิตะ มีพรสวรรค์ด้านดาบให้เห็นมาตั้งแต่เด็กทำให้เก่งกาจมาก แต่เดินเข้าไปหาเรื่องคนอื่นเก่งยิ่งกว่า ภายหลังศิษย์ในสำนักทั้งหมดจึงได้เดินทางเข้าเอโดะ และฮิจิคาตะก็ได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าแห่งชินเซ็นงุมิ ฮิจิคาตะเป็นบุคคลที่มีนิสัยสุขุมเยือกเย็น แต่เวลาต่อสู้ จะสู้อย่างเต็มกำลัง เป็นคนที่เกลียดการพ่ายแพ้เป็นที่สุด แล้วยังเป็นคนที่จงรักภักดีต่อคอนโด้ที่เป็นหัวหน้ามากที่สุดคนหนึ่ง มีฝีมือดาบดี
ฮิจิคาตะเป็นคนที่สูบบุหรี่จัด และติดบุหรี่เป็นอย่างมาก ครั้งหนึ่ง บาคุฟุประกาศให้เอโดะเป็นเขตปลอดบุหรี่ ฮิจิคาตะถึงกับดั้นด้นขึ้นยานไปอวกาศเพื่อหาดวงดาวที่สามารถสูบบุหรี่ได้
อีกสิ่งที่ฮิจิคาตะชอบเป็นอย่างมากคือ มายองเนส ฮิจิคาตะเป็นคนที่คลั่งไคล้ในมายองเนสเป็นอย่างมาก จนถูกเรียกว่าเป็นมายองเลอร์ (นักบริโภคมายองเนส) ฮิจิคาตะชอบใส่มายองเนสในอาหารที่รับประทาน ไม่ว่าจะเป็นโซบะ ทาโกยากิ ดังโงะ รวมไปถึงเมนูที่เรียกว่า ฮิจิคาตะสเปเชียล ซึ่งเป็นข้าวที่ราดด้วยมายองเนสล้วนๆ
ในด้านความรัก ฮิจิคาตะเคยชอบพออยู่กับโอคิตะ มิตสึบะพี่สาวของโอคิตะ ในสมัยที่ยังเป็นศิษย์สำนักดาบที่บูชู ก่อนที่จะเดินทางเข้าเอโดะ เขาได้ปฏิเสธคำสารภาพรักของมิตสึบะไปแบบไม่ใยดีซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้โอคิตะ โซโกะ ไม่ชอบหน้าเขา แต่สาเหตุที่ฮิจิคาตะทำเช่นนั้น เพราะตัวเขาคิดว่าวิถีชีวิตที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกวัดแกว่งดาบไปทั่วอย่างเขาไม่มีทางทำให้มิตสึบะมีความสุขได้ แต่ตัวฮิจิคาตะก็ยังปรารถนาให้มิตสึบะมีความสุขเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ชื่อของฮิจิคาตะ.
ชื่อ "ฮิจิคาตะ โทชิโร่" มีที่มาจากชื่อของ ฮิจิคาตะ โทชิโซ รองหัวหน้ากลุ่มชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง
ชื่อที่ตัวละครอื่นๆเรียก
คอนโด้ อิซาโอะ เรียกว่า โทชิ
โอคิตะ โซโกะ/ชินปาจิ เรียกว่า คุณฮิจิคาตะ
โอคิตะ มิตซึบะ เรียกว่า คุณโทชิโร่
คนอื่นๆเช่น กินโทกิ เรียกแค่นามสกุล และมีบางคนในหน่วย รวมทั้งผู้สละชีพขับไล่ต่างแดนที่เรียกว่า "รองหัวหน้าปีศาจ"
ฮิจิคาตะปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 8 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 9
คอนโด้ อิซาโอะ
คอนโด้ อิซาโอะ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ คอนโด อิซาโอะ (ชื่อในอนิเมะภาษาไทย)  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
คอนโด้ อิซาโอะ เป็นหัวหน้าของกองกำลังตำรวจพิเศษติดอาวุธชินเซ็นงุมิ แต่เดิมเป็นศิษย์และทายาทของเจ้าสำนักดาบที่บุซูโดยมีศิษย์น้องคือโอคิตะและฮิจิคาตะ ต่อมาทั้งหมดจึงได้เดินทางเข้าเอโดะ แล้วคอนโด้ก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าแห่งชินเซ็นงุมิ คอนโด้เป็นคนที่ใช้ชีวิตอย่างง่ายๆ และเป็นคนที่มองคนอื่นในแง่ดีจนเกินไป จนบางครั้งตนเองกลับต้องมาเดือดร้อนทุกข์โศกพอสมควร แต่คอนโด้เป็นหัวหน้าที่ลูกน้องล้วนจงรักภักดี ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องให้ได้
คอนโด้เป็นคนที่มีหน้าตาไม่ค่อยดี จึงมักถูกเรียกล้อว่าเป็นกอริลลาอยู่บ่อยๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่มัตสึไดระที่เป็นผู้บัญชาตำรวจแห่งเอโดะได้ขอร้องให้คอนโด้ ฮิจิคาตะและโอคิตะ มาทำภารกิจในการขัดขวางการเดทของลูกสาวตนเอง คอนโด้ได้ร่วมมือแล้วใช้นามตนว่า มือสังหารกอริลลา 13 โดยเลข 13 มาจากที่ว่าเขาจีบหญิงไม่ติดมา 13 ครั้ง
ในเรื่องความรัก คอนโด้มีโชคน้อยมากในเรื่องความรัก วันหนึ่ง คอนโด้ได้ไปที่ร้านอาหารที่โอทาเอะพี่สาวของชินปาจิทำงานอยู่ แล้วได้ปรับทุกข์กับโอทาเอะเรื่องที่เขาจีบหญิงไม่ติดเพราะมีหญ้าหลังเขาดก แล้วเขาได้ถามโอทาเอะว่า สมมติถ้าแฟนของของโอทาเอะมีหญ้าหลังเขาดก เธอจะทำอย่างไร โอทาเอะตอบว่า เธอก็จะรักเขาและหญ้าของเขา คอนโด่จึงเริ่มชอบโอทาเอะ และมักจะตามตื๊อขอแต่งงานอยู่เสมอ แต่โอทาเอะก็ไม่เล่นด้วย และมักจะสอยคอนโด้จนเจ็บตัวหลายครั้ง แต่คอนโด้ก็ยังไม่ล้มเลิกความพยายามทุกครั้งไป
ชื่อของคอนโด้.
ชื่อ "คอนโด้ อิซาโอะ" มีที่มาจากชื่อของ คอนโด้ อิซามิ หัวหน้ากลุ่มชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง
คอนโด้ปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 7 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 8
งานนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ROTK
ROTK เป็นคำย่อ อาจหมายถึง
พิกซี ลอตต์
พิกซี ลอตต์  หรือชื่อเกิด วิกตอเรีย หลุยส์ ลอตต์  เกิดเมื่อ 12 มกราคม ค.ศ. 1991 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และยังเป็นนักแสดง เซ็นสัญญากับเมอร์คูรีเรเคิดส์ ในสหรัฐอเมริกา และกับอินเตอร์สโคปในสหรัฐอเมริกา มีผลงานซิงเกิลเปิดตัวคือ "Mama Do (Uh Oh, Uh Oh)" ออกขายในรูปแบบดาวน์โหลดเมื่อ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2009 และขายอย่างเป็นทางการเมื่อ 8 มิถุนายนติดชาร์ตอันดับ 1 บนสหราชอาณาจักร ในสัปดาห์ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2009ผลงานอัลบั้มของเธอชุดแรกมีชื่อว่า "Turn It Up" ออกวางขาย 14 กันยายน ค.ศ. 2009
วัดบางกะพ้อม
วัดบางกะพ้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ 4 ไร่ 1 งาน 62 ตารางวา
น้ำตกเก้าโจน
น้ำตกเก้าโจน เป็นแหล่งน้ำตกอยู่บ้านห้วยผาก (หมู่ที่ 7) เขตอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 18 กิโลเมตร เลยจากบ่อน้ำร้อนบ่อคลึงไปประมาณ 1 กิโลเมตร สามารถเดินจากที่จอดรถจนถึงตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร
น้ำตกไหลมาจากหน้าผาสูงกลางหุบเขามีความสูง 9 ชั้นจากชั้นล่างสุด จนถึงชั้นสุดท้ายสามารถเดินเท้าเข้าไปได้ โดยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ถ้าจากน้ำตกชั้นล่างไปจนถึงชั้นบนสุดจะใช้เวลาเดินประมาณ 2 ชั่วโมง เวลาเดินลงประมาณ 45 นาที
เมื่อถึงเขตเมืองจังหวัดราชบุรีให้เลี้ยวขวาไปทางอำเภอจอมบึง โดยจะเลี้ยวตรงแยกเจดีย์หัก เลยเจย์ดีหักไปสักพักจะเจอแยกเขางูให้เลี้ยวขวาแล้วขับตรงไปเรื่อยๆ ระหว่างทางจะผ่านถ้ำเขาบินสามารถแวะเที่ยว เมื่อถึงอำเภอสวนผึ้งให้ตรงไปประมาณ 3 กิโลเมตร แล้วให้เลี้ยวซ้ายตรงภูผาผึ้งไปประมาณ 7 กิโลเมตร จะเจอกับวัดห้วยผากให้เลี้ยวขวา จะเจอกับธารน้ำร้อนบ่อคลึง
เลยธารน้ำร้อนไปประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงน้ำตกเก้าโจน รถทุกชนิดสามารถไปได้เพราะเป็นทางลาดยางตลอดเส้นทาง และมีป้ายบอกทางตลอดเส้นทางเช่นกัน
สิงโตในมุทราศาสตร์
สิงโต  เป็นสัตว์ที่นิยมใช้เป็นเครื่องหมายกันในตราอาร์มกันมากที่สุดเครื่องหมายหนึ่ง เพราะเป็นสัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญ การรักษาเกียรติยศ ความแข็งแกร่ง และ ความเป็นสัตว์ที่ถือกันว่าสูงศักดิ์ ที่เดิมถือกันว่าเป็นราชาแห่งสัตว์ทั้งปวง
ลักษณะการวางท่า.
ลักษณะการวางท่าของสิงโตก็มีด้วยกันหลากหลายเพราะความพยายามที่จะสร้างความแตกต่างระหว่างตราหรือธง แต่ในยุคกลางลักษณะการวางท่าของสิงโตมีอยู่เพียงไม่กี่ท่าที่ใช้กัน สิ่งที่มักจะสร้างถกเถียงกัน (โดยเฉพาะในตราอาร์มของฝรั่งเศส) คือความแตกต่างระหว่างสิงโตในท่าเดินว่าเป็น “เสือดาว” หรือไม่ ลักษณะการวางท่าหลักของสิงโตในตราอาร์มก็ได้แก่:
ลักษณะการวางท่าอื่นนอกจากนี้ก็ยังเป็นการและบรรยายอย่างละเอียด สิ่งที่น่าสังเกตคือตราอาร์มจะมีด้านซ้าย และ ขวา ("dexter" และ "sinister") ของผู้ถือโล่ - ฉะนั้นเมื่อวาดเป็นรูปด้านซ้ายของโล่จึงเรียกว่าด้านขวา (sinister) เพราะเป็นด้านขวาของผู้ถือโล่ และ ด้านขวาของโล่จึงเรียกว่าด้านซ้าย (dexter) เพราะเป็นด้านซ้ายของผู้ถือโล่ (ซึ่งตรงกันข้ามกับความหมายของคำ เพราะตามปกติแล้วคำว่า “dexter” แปลว่า “ขวา” และ คำว่า “sinister” แปลว่า “ซ้าย”) หัวสิงห์โดยทั่วไปแล้วจะบรรยายว่าหันหน้าไปทางขวา ซึ่งเมื่อวาดเป็นรูปจึงหันไปทางซ้ายของผู้ดูโล่ นอกจากจะระบุเป็นอื่น ถ้าร่างทั้งร่างของสิงห์หันไปทางขวา ก็เท่ากับหันไปทางซ้าย (to sinister) หรือ “contourné” ถ้าร่างทั้งร่างของสิงห์หันมาหน้ามาทางผู้ดูก็จะเรียกว่า “ประจันหน้า” (affronté) ถ้าหันแต่หัวมาทางผู้ดูก็จะเรียกว่า “หันหน้า” (guardant หรือ gardant) ถ้าหันข้ามไหล่ไปทางด้านหลักก็จักเรียกว่า “เอี้ยวคอ” (regardant)
ถ้าบรรยายว่า สิงโต (หรือสัตว์อื่น) ทำท่า “ขลาด” (coward) ก็จะเป็นท่าที่เอาหางซ่อนไว้ระหว่างขาหลัง หรือบางครั้งหางก็อาจจะเป็น “หางปม” (nowed), “หางแฉก” (queue fourchée) หรือ “สองหาง” (double-queued) ตราของราชอาณาจักรโบฮีเมียใช้สิงห์หางแฉก
สิงโต หรือ เสือดาว.
สิงโตในตราอาร์มของเวลส์และอังกฤษใช้ลักษณะการวางท่าที่เรียกว่า “สิงห์ยืนยกเท้าหน้าหันหน้า” (“passant gardant”) การระบุว่าเป็นสัตว์ชนิดใดเป็นเรื่องที่มีการโต้เถียงกันเป็นอย่างมาก บ้างก็ว่าท่านี้เป็นท่าของเสือดาวไม่ใช่สิงโต แต่สัตว์ที่ปรากฏบนตรามีขนหัวอย่างสิงโตตัวผู้ โดยทั่วไปแล้วก็จะเรียกว่าสิงโต
การใช้สิงโตเป็นสัญลักษณ์.
สิงโตเป็นสัตว์ที่ใช้เป็นสัญลักษณ์มาตั้งแต่สมัยหิน นักล่าสัตว์ในระหว่างยุคน้ำแข็งของอารยธรรมออริยาเชียน (Aurignacian) ใช้สิงโตเป็นสัญลักษณ์มากว่า 30,000 ปีโดยแสดงภาพสิงโตตัวเมียล่าสัตว์ที่มีท่าทางผยองที่ไม่ต่างไปจากสิงโตร่วมสมัย หลังจากนั้นก็มีการใช้สิงโตตัวเมียเป็นส่วนใหญ่ในการเป็นสัญลักษณ์ของการพิทักษ์และผู้นำทางการสงคราม
ภาพเขียนในที่เก็บศพที่นาคาดา (Naqada) ในอียิปต์เป็นภาพที่เขียนก่อนที่อารยธรรมของอียิปต์จะเริ่มขึ้นในแอฟริกาเหนือเป็นภาพของสิงโตสองตัวยืนทำท่าพิทักษ์ที่เชื่อกันว่าเป็นเทพสำหรับสักการะ
สิงโตมีบทบาทในหลายวัฒนธรรมโบราณหลายวัฒนธรรมต่อมา ในอียิปต์โบราณ บางครั้งฟาโรห์ก็จะใช้สฟิงซ์ซึ่งเป็นสิงโตตัวเมียที่มีหัวเป็นคนเป็นสัญลักษณ์ สฟิงซ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดก็คือมหาสฟิงซ์แห่งกิซา ตั้งแต่มนุษย์เริ่มมีการบันทึกก็เป็นที่ทราบกันว่าสิงโตเป็นสัตว์ล่าเหยื่อที่ดุร้ายที่สุดพันธุ์หนึ่งในวัฒนธรรมอียิปต์โบราณและแอฟริกา และมาเป็นสัญลักษณ์อันสำคัญที่สุดของวัฒนธรรมโบราณในฐานะผู้กล้าหาญ นักต่อสู้ และผู้พิทักษ์ของอาณาจักร ตำนานอียิปต์มีสิงโตที่ได้แก่บาสต์ และเซ็คห์เม็ดในบรรดาเทพชั้นสูงของอียิปต์ ประมุขที่เป็นชายมักจะกล่าวว่ามีความเกี่ยวข้องกับลูกของเทพีเช่นมาเฮส (Maahes) ขณะที่ผู้ปกครองอียิปต์ในนิวเบีย (Nubia) ก็ได้บันทึกถึงการสักการะเดดุน (Dedun) ว่าเป็นเทพของความอุดมสมบูรณ์และความมั่งคั่ง ผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นลูกชายของสิงโตนิวเบีย แต่นิวเบียมิได้รวมเทพไว้ในบรรดาเทพชั้นเอก
ในสมัยโบราณสิงโตเป็นสัตว์ที่พบกันเป็นปกติในบริเวณทางฝั่งทะเลตอนใต้ของทะเลเมดิเตอเรเนียนทะเลเมดิเตอเรเนียนและในกรีซและตะวันออกกลาง ในตำนานเทพเจ้ากรีกสิงโตมีบทบาทหลายอย่าง ประตูเมืองไมซีเนียมีสิงโตสองตัวยืนประกบคอลัมน์กลางที่เป็นสัญลักษณ์ของเทพองค์สำคัญของวัฒนธรรมกรีกยุคแรกที่สักการะกันมาตั้งแต่สองพันปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาในตำนานเทพเจ้ากรีก สิงโตนิวเมียน (Nemean Lion) สร้างเป็นรูปสัตว์กินคน ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองสิ่งที่เฮราคลีสได้รับการมอบหมายให้ทำ ในเรื่องอันโดรคลีส (Androcles) หนึ่งในนิทานอีสป ตัวเอกของเรื่องเป็นทาสที่หนีจากนายที่ช่วยดึงหนามที่ตำเท้าสิงโต ต่อมาเมื่อถูกจับตัวได้และถูกโยนให้สิงโตกินเพื่อเป็นการลงโทษ แต่สิงโตจำได้และไม่ยอมฆ่า ในพระธรรมปฐมกาลของคัมภีร์ฮิบรู ชาวอิสราเอลไลท์ใช้สิงห์แห่งยูดาห์เป็นสัญลักษณ์