pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
Come Drink with Me เป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของ หูจินเฉวียน ซึ่งต่อมาได้รับการยกย่องว่าเป็น ปรมาจารย์หนังกำลังภายใน ภาพยนตร์เรื่องนี้เทียบได้กับ A Touch of Zen ผลงานในชิ้นถัดมาของเขา ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในการออกฉาย และได้ฉายในต่างประเทศ เช่น นิวยอร์ก, โตเกียว และเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จนมีการสร้างภาคต่อมาเป็นภาค 2 ด้วย ในชื่อ " Golden Swallow " ในปี พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2546 ในประเทศไทย บริษัทซีวีดี อินเตอร์เนชั่นแนล ได้ออกภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นวีซีดีและดีวีดีออกจำหน่ายด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์
ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์  ตั้งอยู่ในพื้นที่ถมทะเล ชานเมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นท่าอากาศยานแห่งใหม่ที่ตั้งขึ้นมาแทนท่าอากาศยานนานาชาติชูบุ (Chubu International Airport) โดยสร้างขึ้นเพื่อรองรับงานเอ็กซ์โป 2005 ที่จังหวัดไอจิ เนื่องจากสภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่อยู่กึ่งกลางประเทศญี่ปุ่น จึงสามารถเป็นศูนย์กลางการเดินทางทางอากาศของประเทศที่สำคัญ มีลักษณะพิเศษคือมีพื้นที่พาณิชยกรรมแยกอยู่บนชั้นหนึ่งของอาคารผู้โดยสาร เรียกว่า แอร์ซิตี (Aircity) ประกอบด้วยพื้นที่ขายของแบบตะวันตก แบบญี่ปุ่น และพื้นที่พักผ่อน เช่น โรงอาบน้ำแร่ ทำให้นอกจากเป็นท่าอากาศยานแล้ว ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวของประชาชนในจังหวัดไอจิและพื้นที่ใกล้เคียง สามารถเดินทางระหว่างตัวเมืองนาโงยะได้รถไฟฟ้าความเร็วสูง ภายในเวลา 20 นาที
โปรแกรมเชิงลักษณะ
Centair
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
"ระวังสับสนกับ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 12 สิงหาคม 2547"
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542 (อังกฤษ: Celebration onthes of the Auspicious Occasion the His Majesty king's 6 th Cycle Buddhism Anniversary 5th December 1999) เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นเนื่องในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 72 พรรษา หรือ 6 รอบ จัดขึ้นในสมัยรัฐบาล นายชวน หลีกภัย เป็น นายกรัฐมนตรี ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจัดงานพระราชพิธีเพื่อเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งประกอบด้วยพระราชพิธีและรัฐพิธีต่าง ๆ ดังนี้
วันศุกร์ที่ 22 ตุลาคม พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนิน ไปในการพระราชพิธีหล่อพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรมหามงคลเฉลิมพระเกียรติ พระชนมพรรษา 6 รอบ เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง แต่งเครื่องประดับและทรงพระมหามงกุฎ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
วันนั้นเป็นวันทรงผนวชของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
วันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนิน ไปในการพระราชพิธีเสด็จพระราชดำเนินถวายผ้าพระกฐิน โดยกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค ณ วัดอรุณราชวราราม
วันเสาร์ที่ 20 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2542.
เสกน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม
วันเสาร์ที่ 4 ธันวาคม พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนิน ไปในการพระราชกุศลทักษิณานุปทาน ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยในพระบรมมหาราชวัง
วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จออกมหาสมาคมรับการถวายพระพรชัยมงคล ณ สีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม ในพระบรมมหาราชว้งโดยมีพระบรมวงศานุวงศ์ องคมนตรี คณะรัฐมนตรี ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ พลเรือน เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคล
พระราชดำรัส มีความว่า
จากนั้นช่วงบ่าย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนิน ไปยังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทรงรับการถวายพระพรจากบรรพชิตญวนและจีน และพระราชทานสัญญาบัตรพัดยศแก่บรรพชิตญวนและจีน ที่มุขหน้า พระอุโบสถ จากนั้น พระสงฆ์ 5 รูป สวด "นวัคคหายุสมธัมม์" ทรงบูชาเทวดานพเคราะห์ และพระราชทานสังคหวัตถุ แก่ข้าทูลละอองทุลีพระบาทสูงอายุ จากนั้นพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปยัง พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทรงสถาปนาสมณศักดิ์ พระสงฆ์และฐานันดรศักดิ์แก่พราหมณ์ประจำราชสำนัก
วันจันทร์ที่ 6 ธันวาคม พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปยัง พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ไปในการพระราชพิธีพระราชกุศลเลี้ยงพระเทศน์มงคลวิเศษ
วันพุธที่ 8 ธันวาคม พุทธศักราช 2542.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จออก ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ คณะทูตานุทูตต่างประเทศ และ ผู้แทนกงสุล เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคล ในการนี้ นายจาร์ค ดุฟ (Mr. Jacques Diouf) ผู้อำนวยการองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ได้ทูลเกล้าฯถวาย เหรียญเทเลฟูด (Telefood medal) เหรียญแรกของโลก ในฐานะที่ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจทางการพัฒนาการเกษตรของประเทศไทย เพื่อยกระกับความเป็นอยู่ของเกษตรกร และสร้างความมั่นคงด้านอาหาร
รัฐบาลไทยได้เตรียมการจัดรัฐพิธี เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 โดยมีรายละเอียด ดังต่อไปนี้
ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542 ออกแบบโดย นายนิรันดร์ ไกรสรรัตน์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานตราสัญลักษณ์ดังกล่าว (ซึ่งเป็นแบบที่ได้รับรางวัลที่ 1 ในการประกวดตราสัญลักษณ์ฯ โดยกรมศิลปากร) สำหรับใช้ในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ จากการทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแบบโดยรัฐบาล เพื่อทรงเลือกแบบที่เหมาะสม
ดอคูเมนทา
ดอคูเมนทา  เป็นงานแสดงศิลปะสมัยใหม่และศิลปะร่วมสมัยที่สำคัญที่สุดงานหนึ่งของโลก ซึ่งในปัจจุบันจัดขึ้นทุก ๆ ห้าปี ที่เมืองคัสเซิล ประเทศเยอรมนี
งานแสดงนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1955 โดย Arnold Bode ซึ่งเป็นศิลปิน อาจารย์ และผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์
โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Bundesgartenschau (งานแสดงพืชสวนสหพันธ์) ซึ่งจัดขึ้นที่คัสเซิลในตอนนั้น
งาน documenta ครั้งแรกนั้นถือว่าประสบความสำเร็จ ผิดจากความคาดหมายส่วนใหญ่ เนื่องจากมันแสดงผลงานจากศิลปินซึ่งนับว่ามีอิทธิพลอย่างยิ่งอยู่แล้วในขณะนั้นต่อศิลปะสมัยใหม่ เช่น ปีกัสโซ หรือ วาสสิลี่ คานดินสกี้.
งาน documenta ในช่วงหลังจัดแสดงผลงานศิลปะจากทุกทวีป - อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานสร้างสรรค์ขึ้นมาเฉพาะสถานที่ (ศิลปะเฉพาะที่)
ชื่อ documenta นั้นโดยปกติจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และมักจะย่อเหลือแค่ "d" (เช่น "d 12")
และบางครั้งก็อาจจะเรียกงานนี้ว่า "พิพิธภัณฑ์ร้อยวัน" จากระยะเวลาแสดงงาน
documenta นั้นเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นงานแสดงศิลปะที่สำคัญที่สุดของโลกงานหนึ่ง
documenta X.
จัดเมื่อ ค.ศ. 1997 ผู้อำนวยการศิลปะคือ Catherine David ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ำอำนวยการศิลปะหญิงคนแรกของ documenta
แนวความคิดในการจัดงานคือ "วิกฤตการเผชิญหน้าที่สำคัญกับยุคปัจจุบัน" (critical confrontation with present)
Documenta11.
จัดเมื่อ ค.ศ. 2002 ผู้อำนวยการศิลปะคือ Okwui Enwezor ชาวไนจีเรียที่เกิดและเติบโตในประเทศดังกล่าว เป็นครั้งแรกที่มีผู้อำนวยการศิลปะที่ไม่ใช่ชาวยุโรป
documenta 12.
งาน documenta ครั้งที่ 12 เริ่มวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยมีแก่นนำ (เยอรมัน: Leitmotiv) 3 หัวข้อ คือ
งานของไทยใน document 12.
งานครั้งที่ 12 นี้ ทาง documenta ได้ร่วมมือกับสื่อมวลชนทางเลือกของไทย (มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน, โอเพ่น, ประชาไท, ฟ้าเดียวกัน, Budpage, และ Questionmark) จัดทำนิตยสารเฉพาะกิจ ในชื่อ "Bangkok Documenta No. 1"
มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวและความเป็นไปของสถานการณ์ประชาธิปไตยในปัจจุบัน ซึ่งมีทั้งบทความจากประเทศไทยและทั่วโลก คัดเลือกโดยภัณฑารักษ์ Keiko Sei ชาวญี่ปุ่น จัดพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ openbooks
ในส่วนของงานจัดแสดง ศิลปินสาครินทร์ เครืออ่อน จากภาควิชาศิลปไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร
จะปลูกข้าวแบบขั้นบันไดหน้าปราสาท Wilhelmshöhe โดยได้เดินทางไปทำงานล่วงหน้าถึง 2 เดือน และได้ปลูกต้นกล้าทั้งหมดเสร็จในวันที่ 15 มิถุนายน ก่อนวันเริ่มงานเพียงวันเดียว
โดยคะเนว่าข้าวจะเริ่มออกรวงในเดือนกันยายน ซึ่งเป็นเดือนสุดท้ายของงานแสดง
โดยในการปลูกนี้ ได้มีอาสาสมัครทั้งชาวเยอรมันและชาวไทย ร่วมกันลงแขก
โดยมีนักวิชาการเกษตรชาวเยอรมนี และกลุ่มหญิงไทยที่อาศัยอยู่ที่นั่นกลุ่มหนึ่งซึ่งยังไม่ลืมวิชาการทำนาคอยดูแลให้อย่างใกล้ชิด
การปลูกข้าวนี้ ทีมงานจากเมืองไทย ซึ่งหนึ่งในนั้นคือชาวนาจริง ๆ ได้หลีกเลี่ยงที่จะใช้เครื่องจักรให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ที่เพาะปลูกดังกล่าวจะเป็นที่นาข้าวแบบขั้นบันไดแห่งแรกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมนี
“สิ่งที่น่าสนใจของศิลปะโครงการปลูกข้าว แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างกันระหว่างการร่วมมือกันในการทำงานกับการแบ่งงานกันทำในสังคมสมัยใหม่ ความแตกต่างของภูมิปัญญาชาวบ้านกับความรู้ของผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการ และความแตกต่างกันของการปลูกพืชกับพื้นที่สวนสาธารณะที่ได้รับการดูแล” ผู้จัดงาน documenta กล่าว
ผศ.
ปีกัสโซ่
ปีกัสโซ
ทะเลสาบเว็บสเตอร์
ทะเลสาบเว็บสเตอร์ มีชื่อเต็มว่า "'Chaubunagungamaug" เป็นทะเลสาบในเมืองเว็บสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 5.83 ตารางกิโลเมตร
ชื่อเต็มของทะเลสาบแห่งนี้คือ Chargoggagoggmanchauggagoggchaubunagungamaugg ("ชะกากะกาก แมนชอกะกาก ชะบันนะกังกะมอก") มีความยาว 45 ตัวอักษร ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา
ขี่ม้าก้านกล้วย
ขี่ม้าก้านกล้วย เป็นการละเล่นเด็กไทย โดยอาศัยก้านกล้วยที่ปลูกไว้ตามบริเวณข้างบ้านและในสวน ซึ่งผู้ใหญ่มักทำให้เด็กๆ เล่นเพื่อความสนุกเพลิดเพลิน และเป็นการฝึกความแข็งแรงไปในตัว
ในภาษาอังกฤษ ราชบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดชื่อภาษาอังกฤษของการละเล่นนี้ ไว้ว่า "Banana rib hobbyhorse riding" จะไม่ใช้การทับศัพท์เนื่องจากไม่สามารถสื่อความหมายได้
วัตถุดิบนั้น ทั้งหาง่ายมากและไม่ต้องเสียเงินเลย เพราะสิ่งที่ต้องใช้ก็คือ ต้นกล้วยนั่นเอง ตัดต้นกล้วยมาในลักษณะรูปร่างที่ผอมยาวเล็กน้อย จากนั้นก็ทำรูปร่างให้เหมือนกับคอม้า
วิธีการเล่นคือ ขึ้นขี่บนก้านกล้วย แล้วออกวิ่ง จากนั้นส่งเสียงร้อง ฮี้ฮี้ แต่ถ้ามีผู้เล่น2คนขึ้นไป ก็สามารถจัดเป็นการแข่งขันขึ้นได้ โดยฝ่ายไหนวิ่งเร็วที่สุด ก็จะเป็นผู้ชนะ
ขี่ม้าก้านกล้วยกับปัจจุบัน.
ปัจจุบันนี้ การขี่ม้าก้านกล้วยเริ่มเลือนหายไปจากสังคมปัจจุบัน เนื่องจากสภาพสังคมและยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปจากแต่ก่อน จึงทำให้การละเล่นเด็กไทยต่างๆ ลดลงไปมาก
แต่การขี่ม้าก้านกล้วยก็ยังสามารถพบได้ตามงานวัฒนธรรมต่างๆ ที่จัดขึ้นเป็นครั้งคราว และยังกลายเป็นสัญลักษณ์ (Logo) ในงานต่างๆ ที่สื่อความเป็นเอกลักษณ์และวัฒนธรรมไทย เช่น ตัวนำโชคของการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 20 หรือ สุโขไทเกมส์ เป็นเด็กชายผมจุกเล่นขี่ม้าก้านกล้วย
Jan Dara
อำเภอดอยสะเก็ด
ดอยสะเก็ด ( (ᨯᩬ᩠ᨿᩈᨠᩮᩢ᩠ᨯ)) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด และเป็นอำเภอที่มีความเจริญทางเศรษฐกิจในลำดับต้นๆ ของจังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเป็นเส้นทางสำคัญที่ผ่านจากจังหวัดเชียงใหม่ไปยังจังหวัดเชียงราย และเป็นที่ตั้งของเขื่อนแม่กวงอุดมธารา
อำเภอดอยสะเก็ดตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
อำเภอดอยสะเก็ดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 112 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอยสะเก็ดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อำเภอดอยสะเก็ด มีสถาบันอุดมศึกษาตั้งอยู่ในพื้นที่ 1 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่ถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลป่าป้อง ซึ่งเริ่มเปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2551 ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และยังเป็นพื้นที่ที่รองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัย เพื่อเป็นสำนักงานอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอีกด้วย
นอกจากนั้นแล้วอำเภอดอยสะเก็ด ยังมีโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ คือ โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม และโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 1 ดังนี้
อำเภอสันป่าตอง
สันป่าตอง ( (ᩈᩢ᩠ᨶᨸ᩵ᩣᨴᩬᨦ)) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศใต้ 22 กิโลเมตร ได้รับอานิสงส์จากการขยายตัวของเมืองเชียงใหม่ ส่งผลให้อำเภอสันป่าตอง มีความพร้อมหลายๆด้าน
อำเภอสันป่าตองได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2495 เดิมเป็นการเขตการปกครองของสองอำเภอ คือ อำเภอแม่วาง และอำเภอบ้านแม มีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่บ้านกาด เมื่อปี พ.ศ. 2477 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยุบอำเภอแม่วางและอำเภอบ้านแม รวมเป็นอำเภอเดียวกันให้ชื่อว่า "อำเภอบ้านแม" โดยมีที่ว่าการอำเภอ ตั้งอยู่ที่บ้านเปียง หมู่ที่ 13 ตำบลบ้านแม ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอบ้านแม มาตั้ง ณ ที่บ้านสันป่าตอง หมู่ที่ 10 ตำบลยุหว่า ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น "อำเภอสันป่าตอง" โดยมีเขตการปกครอง เพิ่มอีก 2 ตำบล คือตำบลหารแก้วและตำบลหนองตองรวมเป็น 14 ตำบล ครั้นในปีพ.ศ. 2489 ทางราชการได้ประกาศตั้งกิ่งอำเภอหางดง ขึ้นเป็นอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งติดกับอำเภอสันป่าตอง ตำบลหารแก้วและตำบลหนองตอง จึงโอนไปขึ้นในเขตการปกครองของอำเภอหางดงจนถึงทุกวันนี้ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีพระราชกิจจานุเบกษาเปลี่ยนชื่อ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงท่ากาน
เหตุการณ์โรงงานอบลำไยระเบิด ในวันเสาร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2542 การระเบิดทำให้รู้สึกถึงการสะเทือนจากพื้นดินรัศมี 5 กิโลเมตร และเกิดควันดำกระจายเต็มท้องฟ้า มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 36 ศพ บาดเจ็บประมาณ 100 ราย
อำเภอสันป่าตองตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
อำเภอสันป่าตองแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 ตำบล 120 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอสันป่าตองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอสันป่าตองเป็นอำเภอรอบนอกอำเภอเมืองเชียงใหม่ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองเชียงใหม่ 22 กิโลเมตร มีตำบลทั้งหมด 11 ตำบล เส้นทางเชียงใหม่-สันป่าตอง แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมมากมาย เช่น แหล่งผลิตเครื่องเขิน การแกะสลักไม้ นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางประวัติศาสตร์ และธรรมชาติ ได้แก่ เวียงท่ากาน หนองสะเรียม วัดป่าเจริญธรรม วัดพระบาทหยั้งหวิด วัดน้ำบ่อหลวง(วนาราม) และเจดีย์งามเวียงแม เป็นต้น อำเภอสันป่าตองมีสภาพภูมิอากาศโดยทั่วไป แบบมรสุม มี 3 ฤดู ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว พืชเศรษฐกิจที่สำคัญคือ ลำไย, หอม, ข้าว
วัดบวรนิเวศ
แคนนอน (บริษัท)
แบล็กอายด์พีส์
เดอะแบล็กอายด์พีส์  เป็นวงดนตรีฮิปฮอปจากอเมริกา มีเพลงดังอย่าง "Where Is The Love?", "My Hump" เป็นต้น
ปี 1989 วิลเลียม อดัมส์ หรือ วิล.ไอ.แอม (William Adams / will.i.am) และอัลเลน พิเนดา หรือ แอพเพิล.ดี.แอป (Allen Pineda / apl.de.ap) รู้จักกันและเริ่มร้องเพลงแร็ปออกโชว์ด้วยกันในลอสแอนเจลิส ทั้งคู่เซ็นสัญญากับค่ายรูธเลส (Ruthless Records) ที่บริหารงานโดยอีซี-อี (Eazy-E) โดยใช้ชื่อวงว่า แอทบัน คลานน์ (Atban Klann) แต่อัลบั้มแรกของพวกเขาไม่ได้ออก เพราะทางค่ายเพลงไม่คิดว่าการสื่อความหมายในแนวบวกของเพลงในอัลบั้มนี้จะได้รับความนิยม
ปี 1995 Eazy-E เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ วง Atban Klann ก็กลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้งภายใต้ชื่อวงแบล็กอายด์พีส์ (Black Eyed Peas) โดย will.i.am ได้ให้เหตุผลบนปกของอัลบั้ม "มังกีบิสซิเนส" ("Monkey Business") ถึงการตั้งชื่อวงนี้ว่า "เป็นอาหารสำหรับจิตใจ" พวกเขาพาไฮเม โกเมซ หรือ ทาบู (Jaime Gomez / Taboo) เข้ามาเป็นสมาชิกคนที่สามและมีคิม ฮิลล์ (Kim Hill) เป็นนักร้องแบ็คอัพให้ แบล็กอายด์พีส์ไม่เหมือนกับวงฮิปฮอปทั่ว ๆ ไป เพราะพวกเขาเลือกที่จะแสดงสดและใช้เครื่องดนตรี รวมทั้งสไตล์การแต่งตัวก็ต่างจากศิลปินแร็ปแก็งสเตอร์อื่น ๆ ในแถบลอสแอนเจลิสในสมัยนั้น
ในช่วงกลางทศวรรษที่ 90 พวกเขาแสดงในคลับย่านลอสแอนเจลิสและมีแขกรับเชิญเช่น ชาลี 2น่า (Chali 2na) และจูราสสิค 5 (Jurassic 5) หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายอินเตอร์สโคป (Interscope Records) และออกอัลบั้มแรกชื่อ "บีไฮด์เดอะฟรอนต์" ("Behind the Front") ในปี 1998 ทางวงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดี เพลงฮิตได้แก่ "Joints and Jam" ซึ่งได้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Bulworth" ด้วย ส่วนอัลบั้มที่สองออกในปี 2000 ชื่อ "บริดจิงเดอะแก็ป" ("Bridging the Gap") มีเพลงฮิตอย่าง "Request + Line" ที่ได้เมซี่ เกรย์ (Macy Gray) มาร่วมร้อง
แบล็กอายด์พีส์ประสบความสำเร็จสูงสุด ในปี 2003 กับอัลบั้มที่สาม "เอเลฟังก์" ("Elephunk") ด้วยสถิติยอดจำหน่ายสูงกว่า 2 ล้านแผ่นทั่วโลก มีเพลงฮิตคือ "Where is the Love?", "Hey Mama", "Let’s Get Retarded" และ "Shut Up" ต่อมาดันเต ซานติเอโก อดีตสมาชิกวงแนะนำสเตซี แอน เฟอร์กูสัน หรือ เฟอร์กี้ (Stacy Ann "Fergie" Ferguson / Fergie) เข้ามาเป็นนักร้องหญิงในวง ในปี 2005 แบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่สี่ชื่อ "มังกีบิสซิเนส" ("Monkey Business") มีเพลงฮิตอย่าง "My Humps", "Feel It" และ "Disco Club"
ในปี 2006 แบล็กอายด์พีส์ได้ร้องเพลงให้กับงานฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งทำร่วมกับไบรอัน อีโน โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ ซึ่งเคยโปรดิวซ์เพลงให้วง U2 และเดวิด โบอี ต่อมาทางวงได้ออกอีพีรวมเพลงมิกซ์ชื่อ "Renegotiations: the Remixes" เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2006 โดยเป็นการนำเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม "มังกีบิสซิเนส" มาเรียบเรียงใหม่
วงแบล็กอายด์พีส์ได้ก่อตั้งมูลนิธิ The Pea Pod Foundation เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ทั่วโลก ซึ่งมูลนิธินี้ดำเนินงานผ่าน The Entertainment Industry Foundation โดยเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2006 มีการจัดคอนเสิร์ตขึ้นในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อหารายได้ให้กับมูลนิธิ ซึ่งแบล็กอายด์พีส์ก็ได้ขึ้นแสดงร่วมกับ เซร์ชีอู เมงจิส, เจสซิกา ซิมป์สันและดาราอื่น ๆ อีกมากมาย
ปี 2009 แบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่ห้า "ดิอี.เอ็น.ดี." ("The E.N.D.") ซึ่งมีลักษณะเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น อัลบั้มนี้มีซิงเกิลนำอย่าง "Boom Boom Pow", "I Gotta Feeling" และ "Meet Me Halfway" ปีต่อมาวงออกอัลบั้มที่หก "เดอะบิกินนิง" ("The Beginning") ในปี ค.ศ. 2018 แบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่เจ็ด "มาสเตอส์ออกเดอะซัน วอลุม 1" ("Masters of the Sun Vol. 1") โดยมีเจ เรย์ โซลทำหน้าที่ร้องนำแทนเฟอร์กี้ที่ออกจากวง ต่อมาแบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่แปด "ทรานสเลชัน" ("Translation") ในปี ค.ศ. 2020
วอร์เนอร์ บราเธอร์ส
วอร์เนอร์บราเธอส์
บริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์เอ็นเทอร์เทนเมนต์  (หรือรู้จักกันในชื่อ วอร์เนอร์บราเธอส์ หรืออักษรย่อ WB) เป็นกลุ่มบริษัทผลิตสื่อมวลชนและความบันเทิงขนาดใหญ่สัญชาติอเมริกัน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ วอร์เนอร์บราเธอส์สตูดิโอส์คอมเพล็กซ์ ใน เบอร์แบงก์, แคลิฟอร์เนีย เป็นแผนกของวอร์เนอร์มีเดียของเอทีแอนด์ที ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1923 โดยพี่น้องวอร์เนอร์ได้แก่ แฮร์รี, อัลเบิร์ต, แซมและแจ็ก วอร์เนอร์ หลังบริษัทก่อตั้งก็ได้กลายเป็นผู้นำอุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกัน ก่อนจะมีการกระจายไปยังสื่อแอนิเมชัน, โทรทัศน์และวิดีโอเกม เป็นหนึ่งใน "บิกไฟว์" ของสตูดิโอภาพยนตร์อเมริกันรายใหญ่และเป็นสมาชิกของสมาคมภาพยนตร์ (เอ็มพีเอ)
บริษัทเป็นที่รู้จักกันดีในส่วนของแผนกผลิตภาพยนตร์ วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเชอส์กรุป ประกอบด้วย วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเชอส์, นิวไลน์ซินีมา, เดอะวอร์เนอร์แอนิเมชันกรุป, แคสเซิลร็อคเอ็นเทอร์เทนเมนต์และดีซีฟิล์มส์ นอกจากนี้ ยังมีบริษัทที่ผลิตและเผยแพร่รายการโทรทัศน์และสื่ออื่น ๆ ได้แก่ วอร์เนอร์บราเธอส์เทเลวิชัน, สตูดิโอสร้างแอนิเมชัน วอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชันและการ์ตูนเน็ตเวิร์กสตูดิโอส์, สำนักพิมพ์หนังสือการ์ตูน ดีซีคอมิกส์, บริษัทพัฒนาและจัดจำหน่ายวิดีโอเกม วอร์เนอร์บราเธอส์อินเทอแรกทีฟเอ็นเทอร์เทนเมนต์, ช่องโทรทัศน์เคเบิล การ์ตูนเน็ตเวิร์ก, อดัลต์สวิม, บูมเมอแรงและเทิร์นเนอร์คลาสสิกมูฟวี และเครือข่ายโทรทัศน์ เดอะซีดับเบิลยู ซึ่งถือหุ้นส่วน 50% ร่วมกับไวอาคอมซีบีเอส วอร์เนอร์บราเธอส์ยังมีแผนกอื่น ๆ ที่เชี่ยวชาญในเรื่องการตีพิมพ์, การขายสินค้า, เพลง, ละครเวทีและสวนสนุก บักส์ บันนี ตัวละครการ์ตูนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งการ์ตูนชุด "ลูนีตูนส์" เป็นตัวนำโชคอย่างเป็นทางการของบริษัท
ชื่อของบริษัทมาจากพี่น้องผู้ก่อตั้งวอร์เนอร์ (เกิดนามสกุล "วอนสกอลาเซอร์" หรือ "วอนซาล" ก่อนการแผลงเป็นอังกฤษ) : ประกอบด้วย แฮร์รี, อัลเบิร์ต, แซมและแจ็ก วอร์เนอร์ แฮร์รี, อัลเบิร์ตและแซมอพยพมากับพ่อแม่ชาวยิวโปแลนด์ของพวกเขาตั้งแต่ยังเด็ก ไปยังแคนานาจาก คราสไนซิเอลซ์, คองเกรสโปแลนด์, ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เช่นเดียวกับในครอบครัวผู้อพยพอื่น ๆ เด็กบางคนค่อย ๆ ได้รับชื่อที่มาจากการแผลงเป็นอังกฤษของภาษายิดดิชของพวกเขา ชมูเอล วอนซาล กลายเป็น ซามูเอล วอร์เนอร์ ชื่อเล่น แซม
แจ็ก น้องชายคนเล็กเกิดที่ ลอนดอน, ออนทาริโอ พี่ชายคนโตสามคนเริ่มทำธุรกิจโรงภาพยนตร์ หลังได้เครื่องฉายภาพยนตร์ ซึ่งพวกเขาฉายภาพยนตร์ในเมืองเหมืองแร่ของรัฐเพนซิลเวเนียและรัฐโอไฮโอ ในช่วงแรก แซมและอัลเบิร์ต วอร์เนอร์ ลงทุน 150 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อนำเสนอ "ไลฟ์ออฟแอนอเมริกันไฟเออร์แมน" และ "เดอะเกรตเทรนรอบเบอรี" พวกเขาเปิดโรงภาพยนตร์แห่งแรกชื่อว่า เดอะแคสเคด ใน นิวแคสเซิล, เพนซิลเวเนีย เมื่อปี ค.ศ. 1903
WB หรือ wb อาจหมายถึง
วารินชำราบ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองอุบลราชธานี มีระยะทางห่างจากอำเภอเมืองเพียง 2 กิโลเมตร โดยอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำมูล เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟอุบลราชธานี และสถาบันการศึกษาที่สำคัญของจังหวัดอย่างมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
อำเภอวารินชำราบ เดิมเรียกว่า บ้านน้ำคำเอือกก่อนจอ ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็น เมืองวารินชำราบ ขึ้นกับเจ้านครจำปาศักดิ์ มีพระกำจรจัตุรงค์เป็นเจ้าเมือง ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองเมืองอุบลราชธานี ที่ว่าการอำเภอหลังแรกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2451 ใช้ชื่อว่า อำเภอทักษิณูปนิคม ผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรกคือ ท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 สมัยของขุนภูมิพิพัฒน์เขตร์ (แท่ง เหมะนัค) ซึ่งเป็นนายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากฝั่งอำเภอเมืองอุบลราชธานี ข้ามแม่น้ำมูลมาตั้งอยู่ที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ แล้วเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น อำเภอวารินชำราบ
ปี พ.ศ. 2423 รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกบ้านนากอนจอ ขึ้นเป็น เมืองวารินทร์ชำราบ แต่งตั้งให้ พระกำจรจตุรงค์ เจ้าเมือง ขึ้นกับเมืองนครจำปาศักดิ อยู่ต่อมาได้ 6 ปีเจ้าเมืองวารินทร์ชำราบไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครจำปาศักดิ์ จึงขอมาสังกัดเมืองเขมราษฎร์ธานีพร้อมกับเมืองเสมี๊ยะ ในปี พ.ศ. 2440 กระทรวมหาดไทยได้ลดฐานะเมืองวารินทร์ชำราบลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมี ราชวงศ์บุญ รักษาราชการนายอำเภอ ครั้นถึงปี พ.ศ. 2454 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย รับพระราชโองการยุบอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยให้ไปรวมกับ อ.บูรพาอุบลและ อ.พิมูลมังษาหาร
อำเภอวารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2451 สมเด็จพระบรมวงศ์เธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แบ่งเมือง อุบลราชธานีตั้งเป็นเมืองอีก 4 อำเภอ คือ อ.บูรพูปลนิคม(อ.บูรพาอุบล) อ.อุตรูปลนิคม(อ.อุดรอุบล) อ.ปจิมูปลนิคม(อ.ปจิมอุบล) และ อ.ทักษิณูปลนิคม(อ.ทักษิณอุบล) โดยตั้งที่ว่าการอยู่บริเวณศาลาว่าการมณฑลอุบล
อำเภอทักษิณูปลนิคมหรืออำเภอทักษิณอุบล มีท้าวธรรมกิติกา(เป้ย สุวรรณกูฏ) ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก ในสมัยขุนภูมิพัฒน์เขตร์(แท่ง เหมะนัค) นายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ
ปี พ.ศ. 2456 อำเภอทักษิณอุบลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อำเภอวารินทร์ชำราบ(โดยนำเอาชื่อเมืองวารินชำราบที่ถูกยุบไปมาตั้งแทนชื่อ อ.ทักษิณอุบล ในต่อๆมาชื่ออำเภอวารินชำราบ
เมืองวารินทร์ชำราบ(ปัจจุบัน: ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี) ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2423 มีพระกำจรจตุรงค์ เป็นเจ้าเมือง กำหนดให้ขึ้นตรงต่อเมืองนครฯจำปาศักดิ์ ต่อมาไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครฯจำปาศักดิ์ จึงได้มาขึ้นตรงต่อเมืองเขมราฐ ปี พ.ศ. 2440 ถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมีราชวงศ์บุญ รักษาการตำแหน่งนายอำเภอ ในปี พ.ศ. 2454 รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯให้ยุบเลิกอำเภอวารินทร์ชำราบ แล้วให้รวมอยู่กับอำเภอบูรพาอุบล(ปัจจุบัน : อ.เมืองอุบลฯ)และอำเภอพิมูลมังษาหาร(ปัจจุบัน : อ.พิบูลมังสาหาร)
อำเภอวารินชำราบ (ปัจจุบัน : อ.วารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เดิมชื่อ อ.ทักษิณูปลนิคม หรือ อ.ทักษิณอุบล ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2451 ในสมัยรัชกาลมี่ 5 มีท้าวธรรมกิติกา(เป้ย สุวรรณกูฏ) เป็นนายอำเภอคนแรก โดยตั้งที่ว่าการอยู่ในบริเวณศาลามณฑลอุบล ปีพ.ศ. 2456 ได้เปลี่ยนชื่อ อ.ทักษิณอุบล มาเป็น อ.วารินทร์ชำราบ โดยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้นำชื่ออำเภอวารินที่ถูกยุบเลิกไปนั้นมาแทน
อำเภอวารินชำราบตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอวารินชำราบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 190 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวารินชำราบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
อำเภอวารินชำราบมีเทศกาลสำคัญคือ เทศกาลงานไม้ดอกไม้ประดับ ซึ่งจัดในบริเวณพื้นที่ทุ่งคำน้ำแซบของทุกปี
เดอะแบล็กอายด์พีส์
วิทยาลัยนาฏศิลป
วิทยาลัยนาฏศิลป  เป็นกลุ่มสถาบันการศึกษาในสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม โดยเปิดสอนเพื่อผลิตครูและบุคลากรสายอาชีพในด้านนาฏศิลป์และดนตรี
วิทยาลัยนาฏศิลป เดิมมีชื่อว่า "โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์" เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 นับเป็นสถาบันของชาติแห่งแรกที่ให้การศึกษาทั้งวิชาสามัญและวิชาศิลป ขึ้นอยู่กับกรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนนี้คือ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ อธิบดีคนแรกของกรมศิลปากร ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2478 ทางการมีความประสงค์ที่จะให้วิชาศิลปทางโขน ละคร และดนตรี มารวมอยู่ในสังกัดเดียวกัน จึงได้โอนครูอาจารย์ทางนาฏศิลป์และดุริยางคศิลป์ กับศิลปินประจำราชสำนักของพระมหากษัตริย์ รวมทั้งเครื่องดนตรี เครื่องโขน เครื่องละครของหลวงบางส่วนจากกระทรวงวัง (สำนักพระราชวัง ในปัจจุบัน) ให้มาสังกัดกรมศิลปากร กรมศิลปากรจึงได้แก้ไขปรับปรุงการศึกษาของโรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ได้มีคำสั่งตั้งโรงเรียนศิลปากร (มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปัจจุบัน) สอนวิชาช่างปั้น ช่างเขียน และช่างรักขึ้นอยู่กับกรมศิลปากร และให้โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ไปรวมเป็นแผนกหนึ่งของโรงเรียนศิลปากร เรียกชื่อเฉพาะแผนกนี้ว่า "โรงเรียนศิลปากรแผนกนาฏดุริยางค์" ให้การศึกษาวิชาศิลปทางดนตรี ปี่พาทย์ และละคร แต่ยังไม่มีโขน ต่อมาวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ได้ยุบกองโรงเรียนและให้ "แผนกช่าง" ของโรงเรียนศิลปากรไปขึ้นอยู่กับมหาวิทยาลัยศิลปากร และโอนกรมศิลปากรไปสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2485 กรมศิลปากรปรับปรุงกองดุริยางคศิลป์ เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกองการสังคีต และโอนแผนกนาฏดุริยางค์จากโรงเรียนศิลปากรขึ้นกับกองการสังคีต เปลี่ยนเป็น "โรงเรียนสังคีตศิลป" ขึ้นอยู่กับแผนกนาฏศิลป แต่เนื่องจากอุปสรรคและสงครามโลกครั้งที่สอง รวมทั้งราชการได้คืนสถานที่ไปใช้ราชการอย่างอื่น ระหว่าง พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2487 การศึกษาของโรงเรียนสังคีตศิลปจึงหยุดชะงักไปชั่วระยะหนึ่ง
พ.ศ. 2488 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง นายกรัฐมนตรีบัญชาให้แก้ไขปรับปรุงการศึกษาของโรงเรียนสังคีตศิลปใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนนาฏศิลป" มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ
เมื่อเปิดโรงเรียนนาฏศิลป ปี พ.ศ. 2488 มีนักเรียนเก่าเหลืออยู่ในโรงเรียนสังคีตศิลป 33 คน เป็นนักเรียนหญิงทั้งสิ้น จึงเปิดรับสมัครนักเรียนชายเข้าฝึกหัดโขน จำนวน 60 คน นับแต่นั้นมา โรงเรียนนาฏศิลปก็ขยายการศึกษาทั้งนาฏดุริยางคศิลป์ไทยและสากล กองการสังคีตมาขึ้นกับกองศิลปศึกษา และได้รับการยกฐานะให้เป็น "วิทยาลัยนาฏศิลป" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2515
วิทยาลัยนาฏศิลปเป็นสถาบันการศึกษาที่มุ่งผลิตครูและบุคลากรสายอาชีพ ในด้านนาฏศิลป์ ดนตรี มีการจัดการเรียนการสอนอันประกอบด้วยการศึกษาวิชาสามัญและศิลปะตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ โดยจัดการศึกษาเป็น 3 ระดับ คือ