pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในหมู ไข้หวัดใหญ่หมูก่ออาการไข้ เซื่องซึม จาม ไอ หายใจลำบากและเบื่ออาหาร ในบางกรณีการติดเชื้อสามารถทำให้แท้งได้ แม้อัตราตายตามปกติต่ำ แต่ไวรัสสามารถทำให้น้ำหนักลดและเติบโตไม่ดีได้ ก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจต่อเกษตรกร หมูที่ติดเชื้ออาจมีน้ำหนักตัวลดลงมากถึง 12 ปอนด์ในระยะเวลา 3 ถึง 4 สัปดาห์ การแพร่เชื้อโดยตรงของไวรัสไข้หวัดใหญ่จากหมูสู่มนุษย์เป็นไปได้บางครั้ง (เรียกว่าไข้หวัดใหญ่หมูรับจากสัตว์) ทั้งหมดแล้ว ทราบกันว่าเกิดผู้ป่วยมนุษย์ 50 คนนับแต่มีการระบุไวรัสในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 6 คน
ในปี 2009 สายพันธุ์ไวรัสเอช1เอ็น1 ที่มีกำเนิดจากหมูที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "ไข้หวัดใหญ่หมู" นั้นก่อให้เกิดการระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 แต่ไม่มีหลักฐานว่าไวรัสพบเฉพาะในหมู หรือเป็นการแพร่เชื้อจากหมูสู่มนุษย์ แต่ไวรัสนั้นแพร่จากมนุษย์สู่มนุษย์ สายพันธุนี้เป็นการรวมกันใหม่ของเอช1เอ็น1 ที่ปกติพบแยกกัน ในมนุษย์ นกและหมู
พยาธิกำเนิด
วิทยาการระบาด
การรักษาและป้องกัน
การวิจัย
อัลฟาโรเมโอ 155
อัลฟาโรเมโอ 155  เป็นรถซีดานขนาดครอบครัวที่ออกขายเพื่อแข่งขันในตลาดรถครอบครัวระดับบน โดยมีคู่แข่งคือ Audi A4, BMW 3 Series, Lancia Dedra, Mercedes Benz C-Class, Saab 900, Volvo 850 ฯลฯ มีจุดเด่นคือ รูปทรงที่ดูสปอร์ตและถูกหลักอากาศพลศาสตร์กว่ารถอื่นๆ (ด้วยการออกแบบทรงลิ่มที่ดูดุดันและมีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานอากาศ หรือ Cd เพียง 0.29) มีสมรรถนะที่ดีเยี่ยมจากเครื่องยนต์ การบังคับควบคุม การเกาะถนนและระบบเบรกที่ดีเลิศ มีอัตราการประหยัดน้ำมันที่ดี มีห้องโดยสารภายในกว้างขวางพอสมควร (สามารถนั่งได้ 5 คนโดยไม่อึดอัด) มีท้ายรถที่บรรจุของใหญ่ (500 ลิตร)
ในประเทศไทยมีการนำเข้ารถยนต์ อัลฟา 155 เข้ามาจำหน่ายเพียงรุ่นเดียวคือ Alfa Romeo 155 2.0 Twin Spark และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น Alfa Romeo 155 Super 2.0 Twin Spark-16Valve
อัลฟาโรเมโอ 155 ออกขายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยออกมาแทนรุ่น อัลฟา 75 เป็นรถสปอร์ตซีดานขนาดกลาง ขับเคลื่อนล้อหน้า อัลฟา 155 เป็นอัลฟารุ่นสุดท้ายที่ยังใช้เครื่องยนต์สี่สูบเรียง-แปดวาล์ว-ทวินโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์- พร้อม ที่ทำจากอลูมินั่มอัลลอยด์ทั้งลูกของอัลฟาแท้ๆ ที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องยนต์ที่ใช้อยู่ในรุ่นจูเลียตต้าในปี ค.ศ. 1955
อัลฟา 155 มีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้งหมด 6 แบบคือ
อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์.
ในปีค.ศ. 1995 อัลฟาได้ทำการปรับปรุงโฉมและเครื่องยนต์ของ อัลฟา 155 ใหม่ และเรียกชื่อใหม่ว่า อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์ (Alfa Romeo 155 Super)โดยขยายฐานล้อให้กว้างขึ้นเพื่อการเกาะถนนที่ดีขึ้น มีการตีโป่งที่ซุ้มล้อทั้งสี่ล้อ รวมทั้งมีการเปลี่ยนเครื่องยนต์เบนซินสี่สูบใหม่ทั้งหมด โดยหันมาใช้บล็อกเครื่องยนต์เหล็กหล่อพื้นฐานร่วมกันกับเฟียตแต่ใช้ฝาสูบกอลูมินั่มอัลลอยด์ของอัลฟา นอกจากนั้นอัลฟายังเป็นผู้ปรับแต่งเครื่องยนต์เองร่วมกับการใช้ระบบมัลติวาล์ว ร่วมกับทวินโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์-ทวินสปาร์ก พร้อมระบบวาล์วแปรผัน
อัลฟาโรเมโอ 155 ซุปเปอร์มีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้งหมด 7 แบบคือ
สำหรับรุ่นพิเศษของอัลฟา 155 ที่มีขายจะมีอยู่ 2 รุ่นคือ
เกียรติประวัติในการแข่งขัน.
อัลฟา 155 ยังชนะในการแข่งขันระดับนานาชาติอีกหลายรายการเช่น
อัลฟาโรเมโอ จูเลียตต้า นูโอวา
อัลฟาโรเมโอ จูเลียตต้า นูโอวา  เป็นรถสปอร์ตซีดานขนาดกลาง ออกแบบโดยจอรเก็ตโต จูจาโร เป็นรถรุ่นแรกๆในโลกที่หันมาออกแบบโดยใช้ทรงลิ่ม ออกขายเมื่อปี 1978 ใช้เครื่องยนต์เบนซินสี่สูบเรียง มีให้เลือก 4 ความจุคือ 1.3, 1.6, 1.8 และ 2.0 ลิตร
อัลฟาโรเมโอ 164
อัลฟาโรเมโอ 164 (Alfa Romeo 164) ออกขายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ออกแบบโดย พินินฟารีนา (Pininfarina) เป็นรถขนาดใหญ่รุ่นแรกของอัลฟา นอกจากนั้นยังเป็นรถอัลฟาโรเมโอ รุ่นสุดท้ายที่ออกแบบและผลิตก่อนที่อัลฟาจะถูกเฟียตซื้อกิจการไป
ในฮ่องกงและประเทศมาเลเซีย รถยนต์รุ่นนี้ถูกเปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น 168 เนื่องจากตัวเลข "164" นั้นถือว่าไม่เป็นมงคลในวัฒนธรรมจีน (ในภาษาจีน เลขนี้มีเสียงใกล้เคียงกับคำว่า "一路死" — all the way to death) และเลข "168" เป็นมงคล (เสียงใกล้เคียงคำว่า "一路發" — all the way to prosperity)
มีเครื่องยนต์ให้เลือกคือ 2.0 Twin Spark, 2.0 Turbo, 3.0 V6 แบบซิงเกิ้ลโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์ 12 วาล์ว และ 2.5 เทอร์โบดีเซล
โดยในรุ่น 3.0 V6 เป็นรุ่นเดียวที่มีการติดตั้งเกียร์อัตโนมัติให้เลือกเป็นอุปกรณ์เสริม
อัลฟาโรเมโอ 164 ซุปเปอร์.
ในปี ค.ศ.1993 อัลฟาโรเมโอ ได้ออกรุ่นปรับปรุงใหม่ของ อัลฟา 164 เรียกว่า อัลฟาโรเมโอ 164 ซุปเปอร์ (Alfa Romeo 164 Super) โดยมีการขยายขนาดตัวถังให้ใหญ่ขึ้น เปลี่ยนลักษณะกันชน กาบข้างประตู และไฟหน้า ให้ดูทันสมัยมากขึ้น ส่วนที่สำคัญที่สุดคือ อัลฟาได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ 3.0V6 เป็นแบบ ดับเบิ้ลโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์ร่วมกับระบบมัลติวาล์ว นอกจากนั้นสำหรับรุ่นสูงสุดคือ อัลฟา 164Q4 ยังมีระบบขับเคลื่อน 4 ล้อแบบตลอดเวลา รวมทั้งมีระบบช่วงล่างพิเศษแบบ Active Suspension ที่พัฒนาร่วมกับ โคนี่ ซึ่งระบบนี้จะสามารถปรับช่วงล่างของรถให้เข้ากับความเร็วและสภาพการขับขี่ ทำให้มีการเกาะถนนและทรงตัวที่ดีขึ้นอีกระดับหนึ่ง โดยในรุ่น 3.0 V6-24Valve เป็นรุ่นเดียวที่มีการติดตั้งเกียร์อัตโนมัติให้เลือกเป็นอุปกรณ์เสริม
อัลฟา โรมีโอ
ชายน์วีอาร์! / เอิร์ธซอง
ชายน์ วี อาร์! / เอิร์ธซอง  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 9 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยเพลง Shine We Are! เป็นเพลงในอัลบั้ม Love &amp; Honesty กับ BEST OF SOUL ส่วนเวอร์ชันเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้มที่ 3.5 ที่ชื่อว่า Shine We Are! ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 140,000 แผ่น
เพลง Shine We Are! เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่ม "คาลปิสวอเตอร์" และ "อะมิโนคาลปิส" ของเครื่องดื่มยี่ห้อคาลปิโก้ ส่วนเพลง Earthsong เป็นเพลงประกอบโฆษณางาน COME COME HONDA Fair ของรถยนต์ฮอนด้า
อำเภอเมืองมุกดาหาร
เมืองมุกดาหาร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร
มุกดาหารเคยเป็น "เมือง" มาก่อนถึง 173 ปี ก่อนถูกยุบเป็นอำเภอเมืองมุกดาหาร ขึ้นกับเมืองนครพนม แล้วจึงได้เปิดที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหาร 1 ตุลาคม พ.ศ. 2450 จนถึง พ.ศ. 2459 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้เปลี่ยนคำว่าเมือง เป็นจังหวัด ให้เหมือนกันหมดทั่วราชอาณาจักร ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 (ราชกิจจานุเบกษา) เมืองนครพนม จึงเปลี่ยนเป็น จังหวัดนครพนม และอำเภอเมืองมุกดาหาร ก็เปลี่ยนเป็นอำเภอมุกดาหาร ขึ้นกับจังหวัดนครพนม ในการปกครองของมณฑลอุดร
พ.ศ. 2525 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2525 ยกฐานะอำเภอมุกดาหารเป็นจังหวัด ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน 2525 และเป็นจังหวัดมุกดาหารถึงปัจจุบัน
อำเภอเมืองมุกดาหารมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองมุกดาหารแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 149 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองมุกดาหารประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
ผุสดี ตามไท
ผุสดี ตามไท ผู้อำนวยการโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา กรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร(สมัย ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน)
ผุสดี ตามไท เกิดวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2494 ที่ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรของ นายจรัส และนางพรรณฉวี ปิยกุล สมรสกับ นายบดินทร์ ตามไท นักวิชาการอิสระ ประธานมูลนิธิธรรมไทย
ดร.ผุสดี ตามไท เป็นหนึ่งในนักการเมืองสตรี ที่มีบทบาทในการรณรงค์ความเสมอภาคหญิงชาย โดยดำรงตำแหน่งในองค์กรต่างๆ เช่น ผู้อำนวยการสถาบันผู้หญิงกับการเมือง ผู้ประสานงานเครือข่ายผู้หญิงกับรัฐธรรมนูญ กรรมการส่งเสริมและประสานงานสตรีแห่งชาติ
ในการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ดร.ผุสดี ตามไท ลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่มที่ 6 (กรุงเทพมหานคร) ในนามพรรคประชาธิปัตย์ และชนะการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย แต่ได้ยื่นหนังสือลาออกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2556 ต่อนายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ ประธานรัฐสภา เพื่อไปดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนโยเกลา
การสังหารหมู่โรงเรียนโยเกลา เกิดขึ้นวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ที่โรงเรียนมัธยมโยเกลา  ที่โยเกลา เขตเทศบาลตูซุลา ประเทศฟินแลนด์ มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ทั้งสิ้น 9 ราย เป็นนักเรียน 6 ราย อาจารย์ใหญ่ พยาบาลโรงเรียน และตัวผู้ก่อเหตุ ซึ่งเป็นนักเรียนชายวัย 18 ปี ชื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนน ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์ เอาวิเนนได้เผยแพร่วิดีโอผ่านเว็บไซต์ยูทูบเกี่ยวกับการสังหารหมู่นี้
เหตุการณ์นี้เป็นการยิงกันภายในโรงเรียนครั้งที่สองของประเทศ ก่อนหน้านี้เคยเกิดเหตุการณ์ยิงกันในโรงเรียนที่เรามา เมื่อปีพ.ศ. 2532 ในประเทศฟินแลนด์ การเป็นเจ้าของปืนเป็นเรื่องปกติ แต่การใช้อาวุธปืนจนถึงแก่ชีวิตเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นน้อยมาก
ตำรวจได้รับแจ้งเหตุเมื่อเวลา 11.44 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีการประกาศในโรงเรียนให้นักเรียนทั้งหมดอยู่ในห้องเรียนและล็อกประตู หน่วยปฏิบัติการชุดแรกเข้าปิดล้อมโรงเรียนในเวลา 11.55 น. และสั่งให้ผู้ก่อเหตุมอบตัว แต่ผู้ก่อเหตุยิงไปทางเจ้าหน้าที่ ซึ่งไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เสียงปืนนัดสุดท้ายดังขึ้นเมื่อเวลา 12.04 น. เมื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนนยิงตัวเองที่ศีรษะ เอาวิเนนถูกพบในห้องน้ำของโรงเรียนเมื่อเวลา 13.53 น. และเสียชีวิตเมื่อเวลา 22.14 น. ที่โรงพยาบาล
มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์เก้าคน เป็นนักเรียนชายห้าคน นักเรียนหญิงหนึ่งคน อาจารย์ใหญ่ และพยาบาลโรงเรียน
ผู้ก่อเหตุยิงครั้งนี้เป็นนักเรียนชายอายุ 18 ปี ชื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนน (Pekka-Eric Auvinen) ซึ่งเป็นนักเรียนของโรงเรียน เอาวิเนนเขียนถึงตัวเองเป็นภาษาอังกฤษในหน้าประวัติของเว็บไซต์ยูทูบว่า "I am a cynical existentialist, antihuman humanist, antisocial socialdarwinist, realistic idealist and godlike atheist." (ผมเป็นนักอัตถิภาวนิยมที่ไม่เชื่อความจริงใจ นักมนุษยนิยมที่ต่อต้านมนุษย์ โซเชียลดาร์วินนิสต์ที่ต่อต้านสังคม นักจิตนิยมแบบสัจนิยม และนักอเทวนิยมที่เป็นเหมือนพระเจ้า) ในหน้าประวัติยังกล่าวถึงความนิยม "การคัดเลือกตามธรรมชาติ" (natural selection) และความเกลียดชังมนุษยชาติ "ผมในฐานะผู้คัดเลือกตามธรรมชาติ จะทำลายทุกคนที่ผมเห็นว่าไม่เหมาะสม ความเสื่อมเสียของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และความล้มเหลวของการคัดเลือกตามธรรมชาติ" เอาวิเนนยังเขียนว่า ทั้งหมดนี้เป็นสงครามของเขา และอย่าโทษคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อน หนังสือ เพลง เกม
ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ เอาวิเนนอัปโหลดวิดีโอในยูทูบผ่านบัญชีผู้ใช้ "sturmgeist89" ตั้งชื่อว่า "Jokela High School Massacre - 11/7/2007 (การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโยเกลา)" "naturalselection89" บัญชีผู้ใช้ก่อนหน้านั้นของเอาวิเนน ถูกห้ามใช้ในเดือนตุลาคม วิดีโอส่วนใหญ่ที่เขาอัปโหลดเกี่ยวข้องกับการยิงปืนและความรุนแรง เช่นเหตุการณ์สังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ การโจมตีด้วยแก๊สซารินที่โตเกียว และการระเบิดในระหว่างสงครามอิรัก รวมถึงวิดีโอที่มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
กาฟักไข่
กาฟักไข่ เป็นการละเล่นเด็กไทย ที่ใช้ผู้เล่นอย่างน้อยสองคน ส่วนมากจะเล่น 5-6 คนขึ้นไป ไม่จำกัดว่าเป็นชายหรือหญิง โดยมีอุปกรณ์คืออะไรก็ได้มีลักษณะกลม มาใช้แทนไข่ของกา เท่ากับจำนวนผู้เล่น ควรเล่นบริเวณลานกว้างหรือพื้นที่โล่ง
กาฟักไข่อาจมีชื่อเรียกต่างกันในแต่ละภาค เช่นภาคเหนือ เรียกว่า “แย่งไข่เต่า”หรือ“ซ่อนไข่เต่า” ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกว่า “เต่าฟักไข่” ภาคใต้เรียกว่า “จระเข้าฟาดหาง” หรือ“ยั่วกระทิง” เป็นต้น
ทำอาณาเขตวงกลมบนพื้นขึ้นมาจำนวน 2 วง วงเล็กอยู่ภายในวงใหญ่ นำไข่ทั้งหมดไว้ในวงเล็ก โดยให้ผู้เล่นหนึ่งคนเป็นกา คอยยืนในวงกลมปกป้องไข่ ส่วนผู้เล่นที่เหลือนอกวงกลมคอยแย่งไข่ออกมาให้ครบทั้งหมด และผู้เล่นภายนอกต้องระวังไม่ให้ถูกผู้เล่นที่เป็นกาสัมผัส
สุธรรม ระหงษ์
นาวาตรี สุธรรม ระหงษ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (นายจุติ ไกรฤกษ์) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร กรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ และผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์
สุธรรม ระหงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2505 ที่ ต.ท่าไม้ อ.กระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตรของ นายอุดม ระหงษ์ และนางมาลัย ระหงษ์
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บัญชีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ รัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ต่อมาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สุธรรม ระหงษ์ เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2528 ต่อมาโอนย้ายมาเป็นปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง) สังกัดกรมการปกครอง ในปี พ.ศ. 2535 และลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ในปี พ.ศ. 2543 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรสาคร เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 31 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จนเมื่อนายกนก วงษ์ตระหง่าน ลาออกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565 นาวาตรีสุธรรม จึงได้เลื่อนลำดับในตำแหน่ง ส.ส. ในที่สุด
แอนเดรีย โบเซลลี
ชาตรี ประกิตนนทการ
ศาสตราจารย์ ดร.ชาตรี ประกิตนนทการ ศาตราจารย์ประจำภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มีความสนใจทางวิชาการในประเด็น ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมไทย และการอนุรักษ์และพัฒนา
ชาตรีสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านสถาปัตยกรรมไทยจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จากนั้นจึงศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรมที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลงานวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทได้รับการปรับปรุงและตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "การเมืองและสังคมในศิลปสถาปัตยกรรม: สยามสมัย ไทยประยุกต์ ชาตินิยม" นอกจากนี้ เขายังมีผลงานวิจัย หนังสือ และบทความวิชาการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่อง
เขตชินจุกุ
วิวัฒนไชย ไชยันต์
หะริน หงสกุล
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล (29 สิงหาคม พ.ศ. 2457 — 10 มีนาคม พ.ศ. 2551) อดีตประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และประธานรัฐสภา
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล เกิดที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของหลวงอนุภาณดิสยานุสรรค์ กับ พระพี่เลี้ยง หวน หงสกุล (2428-2532) ในสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลอดุลเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และโรงเรียนนายร้อยทหารบก จากนั้นศึกษาต่อวิชาการบิน และย้ายไปสังกัดกองทัพอากาศไทย และไปศึกษาต่อวิชาเสนาธิการทหารอากาศ ที่ ประเทศอังกฤษ ขณะมียศเป็น"นาวาอากาศโท"เพื่อเตรียมการจัดตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศและโรงเรียนนายเรืออากาศของไทย นายทหารที่เดินทางไปศึกษาพร้อมกันในครั้งนั้นคือ นาวาอากาศโท ทวี จุลละทรัพย์ นาวาอากาศตรี สวัสดิ์ โพธิ์วิหคและ นาวาอากาศตรี ละเอิบ ปิ่นสุวรรณ์
พลอากาศเอก หะริน เคยเป็นผู้ช่วยทูตทหารอากาศประจำกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมามีตำแหน่งทางการทหารสูงสุด เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาหลายสมัย ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2519-2520 ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2520-2522 และประธานวุฒิสภา พ.ศ. 2522-2526 เป็นประธานรัฐสภาระหว่าง พ.ศ. 2519-2526
พลอากาศเอก หะริน เป็นนักเขียน มีผลงานการเขียนประจำในหนังสือต่วย'ตูน และได้รับการเชิดชูเกียรตินักเขียนอาวุโส รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2546
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล สมรสกับคุณหญิงสว่างจิตต์ หงสกุล (คฤหานนท์) (5 สิงหาคม พ.ศ. 2465 - 19 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2483 เมื่อ พ.ศ. 2485 มีบุตร 3 คน คือ
สมเด็จเจ้านโรดมสีหนุ
ยอดเขาอันนะปุรณะ
เทือกเขาอันนะปุรณะ (Annapurna Massif) เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันตก ในประเทศเนปาล ซึ่งประกอบด้วยยอดเขาสูงเกินกว่า 7,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ถึง 6 ยอด ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ยอดเขาอันนะปุรณะ 1 (Annapurna I) ยอดเขาสูงอันดับ 10 ของโลก หนึ่งใน 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 8 พันเมตร คือมีความสูงถึง 8,091 เมตร นอกจากนี้ในทิวเขาอันนะปุรณะ มียอดเขาซารังโกต (Sarangkot) สูง 1,592 เมตรจากระดับน้ำทะเล ซึ่งเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น ที่ได้รับการยกย่องว่าสวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ชื่อ "อันนะปูรณา" (अन्नपूर्णा, อนฺนปูรณา) เป็นภาษาสันสกฤต หมายถึง เทวีแห่งการเก็บเกี่ยว ซึ่งในคติทางฮินดู ถือเป็นปางที่ 8 ใน 9 ปางของ พระอุมาเทวี ชายาของพระศิวะ ที่ทรงเป็นผู้ประทาน ความอุดมสมบูรณ์ แก่พืชพันธุ์ธัญญาหาร เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าปาง "มหาเคารี" ซึ่งเป็นปางที่มีผู้สักการบูชามากที่สุด รองจากปาง "กาลราตรี" หรือ "เจ้าแม่กาลี" และเพื่อแสดงความเคารพ รัฐบาลเนปาล ได้ประกาศสงวน ยอดเขามัจฉาปูชเร (Machhapuchhre) หรือ ยอดเขาหางปลา (Mt. Fishtail) ใกล้เมืองโปครา (Pokhara) เป็นเขตปลอดนักไต่เขา เพื่อให้เป็นที่สถิตของ องค์เทวีอันนะปุรณะ
ยอดเขาอันนะปุรณะ 1 (Annapurna I) เป็นยอดเขาสูงเกิน 8,000 เมตรแห่งแรก ที่มีมนุษย์ไต่ถึง โดย เมารีซ เออร์โซ (Maurice Herzog) และ ลูอิส แลชเนล (Louis Lachenal) นักไต่เขาชาวฝรั่งเศส นำทีมอีก 7 คน ขึ้นสู่ยอดเขาสำเร็จในปี พ.ศ. 2493 หรือ 3 ปีก่อนที่ เซอร์เอ็ดมันด์ ฮิลลารี จะพิชิต ยอดเขาเอเวอร์เรสต์ และแม้ว่าเอเวอร์เรสต์ จะโด่งดังในฐานะยอดเขาสูงที่สุดในโลก แต่ในความเป็นจริง มีนักไต่เขามาเยือนอันนะปุรณะ ถึงกว่า 40,000 คนต่อปี ซึ่งมากกว่าเอเวอร์เรสต์ 2 เท่า เนื่องจากอันนะปุรณะ มีความหลากหลายทางสภาพภูมิศาสตร์ ทั้งทะเลสาบในหุบเขาโปคราที่มีอากาศร้อนชื้น ไปจนถึงภูเขาน้ำแข็ง ประกอบไปด้วยพรรณไม้ และสัตว์ป่า เช่น แพะภูเขา เสือดาวหิมะ รวมทั้งนกต่างๆ กว่า 400 สปีชี่ส์ โดยมีชนเผ่าที่แตกต่างกันถึง 7 ชนเผ่า ทำให้เส้นทางเดินเขารอบทิวเขาอันนะปุรณะหนึ่งสัปดาห์ ถือเป็นเส้นทางคลาสสิกแห่งหนึ่ง สำหรับนักไต่เขาทั่วโลก
ยอดสูงสุดของอันนะปุรณะ ถือเป็นหนึ่งในยอดเขาอันตรายที่สุดในโลก มีอัตราการเสียชีวิตของนักไต่เขาสูงถึงร้อยละ 40 จากสถิติจนถึงปี พ.ศ. 2548 มีผู้พิชิตยอดเขาอันนะปุรณะสำเร็จ 103 คน และมีผู้เสียชีวิตถึง 56 คน ส่วนมากเนื่องจากหิมะถล่มที่เกิดขึ้นเป็นประจำ
ยอดเขาสูงในเทือกเขาอันนะปุรณะ.
ยอดเขาสูงเกิน 7,200 เมตรในเทือกเขาอันนะปุรณะ มีด้วยกัน 6 ยอด ตามลำดับความสูง คือ
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือระหว่าง รัฐบาลไทย และ ออสเตรเลีย ภายใต้องค์การสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกัน แห่งเอเชียอาคเนย์ (สปอ.) สังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทยโดยผู้ที่ศึกษาในโรงเรียนช่างฝีมือทหาร เรียกว่า "นักเรียนช่างฝีมือทหาร (นชท.)"
หลักสูตรที่เปิดสอน มี 2 ระดับคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.)และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส.)โดยระดับ ปวช.จะแบ่งนักเรียนออกเป็นภาคปกติและภาคสมทบ ระดับ ปวช.จะเปิดวิชาชีพทั้งหมด 6 วิชาชีพ ดังนี้ ช่างซ่อมบำรุงเครื่องจักรกล, ช่างเครื่องมือกล, ช่างเชื่อมโลหะ, ช่างยานยนต์, ช่างไฟฟ้ากำลัง และช่างอิเล็กทรอนิกส์ ระดับ ปวส.โดยคข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการกับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯ พระนครเหนือ (มจพ.) มี 4 สาขาวิชาชีพดังนี้ ช่างยานยนต์,ช่างไฟฟ้ากำลัง และช่างอิเล็กทรอนิกส์ และช่างแมคคาทรอนิกส์
การรับสมัครบุคคลพลเรือนเข้าเป็นนักเรียนช่างฝีมือทหารนั้น ระดับ ปวช.รับนักเรียนที่จบมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3) อายุ 15 - 18 ปี ส่วนระดับ ปวส.จะรับนักเรียนที่จบ ปวช.
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแล้ว นักเรียนภาคปกติจะได้บรรจุเข้ารับราชการ ตามเหล่าทัพต่าง ๆ ได้รับการแต่งตั้งยศ สิบตรี,จ่าตรี,จ่าอากาศตรี ตามสังกัด ส่วนนักเรียนภาคสมทบจะได้วุฒิการศึกษาระดับ ปวช.เพื่อนำไปศึกษาต่อ หรือสมัครงานในหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งรัฐบาลและเอกชน ทังนี้จะมีโควต้า สำหรับ นชท.ภาคสมทบ เข้ารับราชการแต่ละปีแตกต่างกันเช่นปี 60 จำนวน 80 คน ปี 61 จำนวน140 คน
ในปัจจุบันนักเรียนช่างฝืมือทหาร ได้ทำงานตามหน่วยทหารต่าง ๆ ครอบคลุมทั่วประเทศ และรวมถึงภาคสมทบรุ่นแรก ๆภาคปกติที่ลาออกจากการรับราชการ ได้ศึกษาต่อจากวุฒิเดิม และได้ทำงานตามบริษัทชั้นนำหลาย ๆ บริษัท เพื่อพัฒนาประเทศ ด้วยความภาคภูมิใจ
วงศ์มิ้นท์
เข้าพรรษา (พรรณไม้)
เข้าพรรษา (พืช)
เข้าพรรษา หรือ กล้วยจะก่าหลวง หรือข่าเจ้าคุณวินิจ  เป็นพืชดอกในสกุลเทียนพรรษา วงศ์ขิง มีดอกเป็นช่อสีเหลือง มีเหง้าใต้ดิน กาบใบห่อขึ้นมาเป็นลำต้นเทียม ใบเดี่ยว ดอกช่อ มีริ้วประดับรูปไข่แกมรีสีม่วงแดงหรือสีขาวรองรับดอกย่อยสีเหลือง ผลรูปไข่มีสามพูออกดอกช่วงมิถุนายน – ตุลาคม พบในภาคเหนือและภาคกลาง พบครั้งแรกในไทยเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2467 ที่บ้านแม่ก้อ จังหวัดลำพูน โดยพระยาวินิจวนันดร ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
เข้าพรรษามีชื่ออื่น ๆ เช่น กล้วยจะก่าหลวง (ลำพูน), กลางคาน (กลาง) และว่านสาวหลง (กลาง)
ช่างฝีมือทหาร
MTTS
นชท.
เปกกา - เอริก เอาวิ เนน
Pekka-Eric Auvinen
โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน
อักษรไอริช
อักษรไอริชหรืออักษรแกลิก เริ่มพบในยุคกลางโดยพัฒนามาจากอักษรละติน แต่เดิม ภาษาไอริชเขียนด้วยอักษรโอคัม เมื่อศาสนาคริสต์เข้ามายังไอร์แลนด์จึงเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแล้วจึงเกิดอักษรไอริชตามมา ปัจจุบันยังใช้สำหรับการเขียนป้ายและตกแต่งในไอร์แลนด์
อักษรแบล็คฟูท
อักษรรูนฮังการี
นักปีนเขา
อักษรซาเบียน
อักษรไอริช อันเชียล
อักษรวารัง กสิติ
อักษรมันปูรี
ชุดตัวอักษรทีบส์
ชุดตัวอักษรทีบส์  มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน นิยมเรียกอักษรนี้ว่าอักษรรูนของโฮโนเรียส (Runes of Honorius) ตามชื่อของโฮเรียสแห่งทีบส์ หรืออักษรแม่มด มีความสัมพันธ์กับอักษรละตินตัวต่อตัว ยกเว้น j และ u ที่อยู่ในรูปของ i และ v เป็นอักษรที่แม่มดใช้เขียนจารึกและเวทมนตร์เพื่อซ่อนความหมายของข้อความและทำให้ดูขลัง
พระกฤษณะ
พระกฤษณะ (, ; , ) เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู หนึ่งในแปดอวตารของพระวิษณุ และในบางธรรมเนียมบูชาในฐานะสวยัมภควัน หรือพระเจ้าสูงสุด พระกฤษณะเป็นเทพเจ้าแห่งการปกป้องดูแล, ความเมตตา, ความอ่อนโยน และความรัก รวมถึงเป็นหนึ่งในเพทเจ้าฮินดูที่ได้รับการบูชาแพร่หลายที่สุด ชาวฮินดูเฉลิมฉลองวันประสูติของพระกฤษณะทุกปีในเทศกาลกฤษณชันมาษฏมีตามปฏิทินฮินดู ซึ่งตรงกับเดือนสิงหาคมถึงกันยายนตามปฏิทินเกรกอเรียน
เรื่องราวในพระชนม์ชีพของพระกฤษณะเรียกว่า "กฤษณลีลา" พระกฤษณะทรงเป็นตัวละครสำคัญในมหาภารตะ, "ภควตาปุราณะ", "พรหมไววรรตปุราณะ" และ "ภควัตคีตา" นอกจากนี้ยังปรากฏการกล่าวถึงพระองค์ในเอกสารเชิงปรัชญา, เทววิทยา และ ปรัมปราวิทยาฮินดูอีกหลายชิ้นงาน ในวรรณกรรมต่าง ๆ มีเขียนถึงพระกฤษณะในรูปปางต่าง ๆ กัน ทั้งในรูปเทพเจ้าองค์น้อย, เทพเจ้าที่ขี้เล่น, วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ไปจนถึงพระเป็นเจ้าผู้สูงสุดแห่งจักรวาล ประติมานวิทยาของพระกฤษณะจึงเป็นการสะท้อนตำนานต่าง ๆ เหล่านี้ ผ่านการแสดงรูปปางพระองค์ในแต่ละช่วงวัย เช่นในรูปของทารกกำลังกินเนย, เด็กชายกำลังบรรเลงปี่ขลุ่ยหรือคู่กับพระรธ และในรูปของผู้ทรงราชรถกำลังสนทนาอย่างน่าเกรงขามกับอรชุน
พระนามหรือพระนามคล้ายกันของพระกฤษณะปรากฏในเอกสารและวัฒนธรรมที่อายุเก่าแก่ถึง 1000 ปีก่อนคริสต์กาล ในบางธรรมเนียมย่อย มีการบูชาพระกฤษณะในฐานะ "สวยัมภควัน" (พระเจ้าสูงสุด) ในธรรมเนียมเช่นกฤษณลัทธิ ธรรมเนียมย่อยเหล่านี้เติบโตขึ้นในยุคขบวนการภักติในยุคกลาง วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับพระกฤษณะยังมีอิทธิพลมากต่อศิลปนาฏกรรมมากมาย เช่น ภารตนาฏยัม, กถกาลี, กูชีปูดี, โอฑิสสี และ มณีปุรีนาฏกรรม มีการบูชาพระกฤษณะทั่วไปในทุกคตเธรรมเนียมของศาสนาฮินดู และมีบูชามากเป็นพิเศษในแถบวฤนทาวัน รัฐอุตตรประเทศ, ทวารกะ และ ชูนครห์ รัฐคุชราต; บูชาในรูปปางชคันนาถ ในโอริศา, มายาปุระ รัฐเบงกอลตะวันตก; บูชาในรูปปางวิโฐพา ในปัณฒรปุระ รัฐมหาราษฏระ, ศรีนาถจี ในนาถทวาระ รัฐราชสถาน, อุทุปีกฤษณะในรัฐกรณาฏกะ, ปรรถสารถี ในรัฐทมิฬนาฑู, อรันมุละ, รัฐเกรละ และ คุรุวยูรัปปัน ในคุรุวยูร รัฐเกรละ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960s เป็นต้นมา คติการบูชาพระกฤษณะยังเผยแผ่ไปยังโลกตะวันตกและแอฟริกา โดยเฉพาะจากกิจการของอิสก์คอน
ต้นพยุง
กฤษณะ
ต้นพยอม
ต้นพะยูง
ต้นพะยอม
พยอม
การพับกระดาษ
การพับกระดาษ คือ การแปรสภาพวัสดุกระดาษให้มีรูปร่าง มิติ และรูปทรง เป็นไปตามจินตนาการของผู้ประดิษฐ์ ทั้งนี้โดยมาก มักเป็นการพับทีเลียนแบบวัตถุ หรือสิ่งมีชีวิต อย่างเช่น การพับเครื่องบิน นก เต่า กบ ฯลฯ ที่โดยมากแล้วใกล้เคียงกับของจริง ปัจจุบันการพับกระดาษเป็นรูปต่างๆมีความซับซ้อน และมีแบบแผนมากขึ้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้รับเอาศิลปะการพับกระดาษจากประเทศญี่ปุ่นที่เรียกว่า "โอริงามิ" เข้ามาและนำมาผสมผสานจนกลายเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งที่มีคนให้ความสนใจไม่น้อย การพับกระดาษในยุคสมัยใหม่ คือ การพับที่ไม่ยึดติดกับความเชื่อเก่าๆ และพร้อมที่จะรับเอาแนวความคิดใหม่ๆ จนถึงขั้นที่จะพับเป็นอะไรก็ได้ตามใจนึก
การพับกระดาษกำเนิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อประมาณ 50 ปีก่อน โดยเป็นกิจกรรมยามว่างและเป็นศิลปะมรดกตกทอดทางวัฒนธรรมญี่ปุ่น ในสมัยก่อนนิยมพับกระดาษเพื่อนำไปประดับตกแต่งในพิธีกรรมทางศาสนา ชาวบ้านจะทำของถวายเทพเจ้าแล้วจัดเรียงบนกระดาษที่พับตามแบบแผนในช่วงเทศกาลต่างๆ
สำหรับในประเทศไทย การพับกระดาษเริ่มขึ้นเมื่อ 30-40 ปีที่ผ่านมา โดยจุดเริ่มต้นการพับกระดาษของไทยคือการพับถุงกล้วยแขก หลังจากนั้นอีก 20 ปี มีองค์กรญี่ปุ่นเข้ามาเผยแพร่วัฒนธรรมและสอนการพับกระดาษในไทย จนเกิดเป็นนักพับกระดาษไทยรุ่นใหม่ มีการก่อตั้งชมรมนักพับกระดาษไทย
แอมเพอร์แซนด์
แอมเพอร์แซนด์  หรือเรียกโดยทั่วไปว่า แอนด์ ( &amp; ) คือสัญลักษณ์ที่ใช้เขียนแทนคำว่า and ในภาษาอังกฤษ มาจากการรวมอักษรของคำในภาษาละติน et แปลว่า "และ"
คำว่า แอมเพอร์แซนด์ (ampersand) มีที่มาจากการสะกดผิดของวลี "and "per se" and" แปลว่า "และ "ซึ่งสัญลักษณ์นี้ใช้แทนตัวมันเองว่า" และ" สำหรับชาวสกอตเรียกสัญลักษณ์นี้ว่า เอเพอร์แชนด์ (epershand) ซึ่งมีที่มาจาก ""et per se" and" แปลได้เป็นความหมายเดียวกัน
และมีข่าวลืออีกอย่างหนึ่งกล่าวว่า คำว่า แอมเพอร์แซนด์ มาจากผู้ประดิษฐ์คนหนึ่งที่ชื่อว่า ลินัส แอมเพอร์ (Linus Amper) จึงทำให้เกิด "แอนด์ของแอมเพอร์" หรือ "แอมเพอร์ส แอนด์" (Amper's And) และอ่านเพี้ยนกันมาเป็น "แอมเพอร์แซนด์" ในปัจจุบัน
สัญลักษณ์แอมเพอร์แซนด์สามารถพบได้ในเอกสารยุคโรมันโบราณตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 มาร์คุส ทุลลิอุส ทิโร (Marcus Tullius Tiro) ผู้เป็นเลขานุการของซิเซโร (Cicero) มา 36 ปี ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่ประดิษฐ์แอมเพอร์แซนด์ขึ้นใช้เป็นครั้งแรก สัญลักษณ์ในระยะแรกเป็นอักษร E และ T ตัวใหญ่ที่เขียนติดกัน เมื่อเวลาผ่านไปสัญลักษณ์ถูกเขียนให้โค้งมนและต่อเนื่องมากขึ้น เป็นแอมเพอร์แซนด์แบบอิตาลิก (ตัวเอน)
จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ศิลปะการคัดลายมือ (calligraphy) เริ่มแผ่ขยายในโลกตะวันตก ผู้เขียนหนังสือด้วยการคัดลายมือตั้งใจที่จะใช้แอมเพอร์แซนด์ในการบีบย่อคำให้สั้นลง เพื่อให้งานของพวกเขาสามารถทำได้ง่ายขึ้น ในยุคนี้แอมเพอร์แซนด์จึงถูกบีบให้มากกว่าเดิมจนเป็นตัวอักษรแบบโรมันตามรูป
เนื้อหาทั่วไป.
ปกติแล้วแอมเพอร์แซนด์มีความหมายเหมือน "และ" ในงานเขียนทั่วไป แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เป็นที่แนะนำให้ใช้บ่อยในไวยากรณ์ ควรใช้กับการขึ้นหัวเรื่อง ชื่อเฉพาะ หรือคำย่อที่ไม่ต้องการให้เกิดความสับสนกับคำเต็ม เช่น S&amp;P, LS&amp;CO (Levi Strauss &amp; Co.), Mr. &amp; Mrs. Smith, Dungeons &amp; Dragons และเครื่องหมายนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหลักภาษาไทย จึงไม่ควรใช้ปนกับภาษาไทย
ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 มีการย่อคำว่า "et cetera" (อื่น ๆ) ไปเป็น "&amp;c." ควบคู่ไปกับการใช้ "etc." ปัจจุบันนี้ "&amp;c." ไม่มีการใช้งานให้เห็นแล้ว
ภาษาโปรแกรมหลายภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการ "และ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น
บางภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการเชื่อมต่อสตริง โดยเฉพาะภาษาวิชวลเบสิก
บางภาษาใช้เครื่องหมายนี้แสดงแทนการอ้างถึงตำแหน่งหน่วยความจำของตัวแปร เพื่อการอ้างอิงที่อยู่ของตัวแปรและการส่งค่าผ่านฟังก์ชัน โดยเฉพาะภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัส