pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชูลซ์ เป็นศาสตราจารย์ชาวเยอรมันสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอัลทอร์ฟ ซึ่งการทดลองของเขาได้เป็นสิ่งที่ปูทางให้แก่การถ่ายภาพในวันข้างหน้า ถึงแม้ว่าจะทราบกันดีอยู่แล้วว่าสารเคมีที่มีอยู่นั้นจะมี สีดำ ขึ้นเมื่อถูกแสงอาทิตย์ แต่มันก็ยังไม่สารเคมีด้านที่ไม่โดนแสงจะหลงเหลือส่วนที่เป็นสีขาวเขาได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับการวิเคราะห์ของเอาแต่มันไม่ค่อยเป็นที่รู้จักนักจนกระทั่งเขาเสียชีวิตลง เขาได้บรรยายในหนังสือเอาไว้ว่า “ฉันคลุมแก้วด้วยวัสดุสีดำและเหลือช่องเล็กๆ ไว้ให้แสงลอดผ่านแล้วเขียนชื่อและชื่อสารเคมีทั้งหมดลงบนกระดาษ และใช้มีดคมตัดส่วนที่เป็นหมึกออกไปอย่างระมัดระวังฉันนำกระดาษที่ฉลุลายไปติดตั้งลงบนแก้วด้วยขี้ผึ้ง ไม่นานก่อนที่แสงอาทิตย์จะสาดส่องลงมาที่แก้วแล้วลอดผ่านส่วนที่โดนตัดออกไปของกระดาษแล้วเขียนแต่ละคำหรือประโยคที่ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วบนผงชอล์กดังนั้นเป็นการแน่นอนและเห็นชัดเจนว่าใครหลายๆคนต้องอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับการทดลองแต่บางคนที่มีความรู้น้อยเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติจะคิดว่านี่เป็นเพียงแค่มายากลบางอย่างเท่านั้น”
ในปี ค.ศ. 1727 Schulze ค้นพบว่า โลหะเงิน (silver) จะมีความไวต่อแสง เมื่อถูกละลายในกรดไนตริก และต่อมาในช่วงต้นของปี ค.ศ. 1900 พบว่า ความไวต่อแสงของเงินนั้นจะเพิ่มขึ้น เมื่อรวมโลหะเงินกับธาตุหมู่ฮาโลเจน (Halogen Elements) เช่น คลอไรด์ โบรไมด์ หรือ ไอโอดีน และเมื่อรวมแล้วผลที่ได้ก็จะเป็น Silver halides ซึ่งสามารถพัฒนาและเพิ่มประสิทธิภาพในการรับรู้แสงได้เร็วขึ้นอีกราวหนึ่งพันล้านเท่า เมื่อใช้ตัวทำละลายที่มีประสิทธิดีขึ้น
ผลึก Silver halide นั้นต้องการตัวเชื่อม (binders) เช่น พลาสติก หรือ แก้ว ซึ่งตัวเชื่อมนั้นต้องสามารถกักผลึกให้อยู่กับที่ได้ แต่ก็ต้องยอมให้ตัวทำละลายผ่านเข้าไปเพื่อทำปฏิกิริยาได้ด้วยเช่นกัน เพื่อให้ได้ตัวเชื่อมที่ดี ได้มีการทดลองใช้ตัวเชื่อมหลายๆชนิดเพื่อเปรียบเทียบผล ทดลองใช้ ตั้งแต่ albumen ในไข่ขาว จนถึง สารพวก collodion อย่างไรก็ดีในปี ค.ศ. 1871 เป็นระยะเวลากว่า 30 ปีแล้วหลังจากที่ภาพถ่ายได้ถือกำเนิดขึ้น นักเขียนที่ชื่อ Dr.Maddox ผู้เขียนหนังสือเรื่อง British Journal of Photography ได้แนะนำให้ใช้ เจลลาติน (Gelatin) เป็น binding agent ซึ่งเป็นสารจำพวกโปรตีนที่พบได้ในกระดูกสัตว์ เนื่องจากเจลลาตินมีคุณสมบัติที่เหมาะสมอันน่าทึ่งจึงทำให้เป็นที่ยอมรับและยังคงใช้กันจนถึงทุกวันนี้
บางคนอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องใช้ตัวเชื่อม ขอยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น ถ้าเราต้องการผสม น้ำ กับ น้ำมัน ถ้าผสมกันทันที ย่อมเป็นไปได้ยากอยู่แล้ว เนื่องจาก คุณสมบัติทางเคมีของน้ำและน้ำมันไม่เข้ากัน คือน้ำมันจะลอยตัวอยู่เหนือน้ำ จึงต้องอาศัย ตัวเชื่อม (Binders) เช่น สบู่ หรือ ผงซักฟอก เมื่อเทสบู่ลงไปแล้วคน จะเห็นว่าน้ำจะผสมกับน้ำมันได้ เป็นต้น ซึ่งปฏิกิริยานี้ สบู่ หรือ ตัวเชื่อม นี้ เรียกว่า อิมัลซิไฟเออร์ เรียกรวมทั้งปฏิกิริยาว่า อิมัลชั่น (Emulsion)
ภาพที่เกิดขึ้นจากฟิล์มนี้ เรียกได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของภาพถ่ายเลยก็ว่าได้ เรียกว่าเป็น ภาพแบบ เนกาทีฟ (Negative) คือพื้นหลัง (Background) ทั้งหมดจะเป็นสีดำ ส่วนภาพที่ปรากฏหรือต้องการจะเป็นสีขาวหรือใสๆ ซึ่งภาพแบบเนกาทีฟนี้ใช้ในการสร้าง ภาพสุดท้าย (Final Print) หรือ ภาพแบบโพสิทีฟ (Positive) คือ ภาพที่เห็นตามความจริงนั่นเอง
ในช่วงแรกของ พ.ศ. 2343 สามารถค้นพบว่าความไวแสงของสารซิลเวอร์ไนเตรท สามารถเพิ่มขึ้นได้โดยการนำไปผสมกับ ธาตุฮาโลเจน (คลอรีน โบรไมน์ ไอโอดีน และอื่นๆ) ส่วนผสมนี้รู้จักกันในชื่อ ซิลเวอร์เฮไลด์ (ซิลเวอร์คลอไรด์, ซิลเวอร์โบรไมน์, ซิลเวอร์ ไอโอดีน และอื่นๆ) กระบวนการก็ยังคงล้มเหลวในแต่ละส่วนประกอบ สารซิลเวอร์เฮไลด์ยังจะโดนแสงอยู่ การทำให้รวมตัวกันสามารถถูกขยายได้โดยใช้สารเคมีที่เหมาะสมและสารเฮไลด์ที่ไม่โดนแสงสามารถถูกย้ายออกไปได้ นี่คือพื้นฐานของการพัฒนาฟิล์มถ่ายภาพและกระดาษในทุกวันนี้ ด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย คงคาดเดาได้ยากว่า กล้องถ่ายรูป ในอนาคตจะมีลักษณะอย่างไร แต่สิ่งที่สามารถเชื่อถือได้ ก็คือ จะต้องมีการพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน
Johann Heinrich Schultz
แทททูคัลเลอร์
แทททูคัลเลอร์  เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย เริ่มรวมวงกันครั้งแรกเป็นวงดนตรีในระดับมัธยมศึกษา ประกอบไปด้วยหรินทร์ สุธรรมจรัส รัฐ พิฆาตไพรี เอกชัย โชติรุ่งโรจน์ และ ธนบดี ธีรพงศ์ภักดี โดยใช้ชื่อว่า "ไอศกรีม 479" (I Scream 479) และได้แข่งขันการร้องเพลงและแต่งเพลงจนต่อมาได้สังกัดค่ายเพลงสมอลล์รูม
ก่อนที่จะมาเป็นแทททูคัลเลอร์ สมาชิกในวงสี่คนได้แก่ หรินทร์, รัฐ , ธนบดี และเอกชัยมีวงเป็นของตนเองกับเพื่อน ๆ อีกสองคนรวมเป็นหกคน สมัยที่พวกเขากำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน โดยมีชื่อวงว่า "I Scream 479" และยังทำอัลบั้มขายในโรงเรียนด้วยตนเอง ต่อมาเมื่อสำเร็จการศึกษาสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันไปศึกษาต่อ ก็เหลือหรินทร์, รัฐและเอกชัยอยู่สามคนที่ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาด้วยกันที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อมีการประกวดแต่งเพลงโฆษณาของแฮปปี้ พวกเขาก็ลงสมัครและชนะการประกวด ทำให้พวกเขาได้ไปดูงานที่ค่ายเพลงแนวกึ่งอินดี้ "สมอลล์รูม" ที่ที่พวกเขาได้ขอออดิชั่น และได้เป็นศิลปินของค่ายสมอลล์รูมในที่สุด ต่อมาจึงได้ชักชวนธนบดีกลับเข้ามาเป็นมือเบส และตั้งวงแทททูคัลเลอร์ขึ้นมา
อัลบั้มแรกที่พวกเขาทำออกมามีชื่อว่า Hong Ser ซึ่งซิงเกิลเปิดตัวอย่าง "ฟ้า" และ"ฝากที" ได้รับการตอบรับอย่างคาดไม่ถึง ส่งผลให้พวกเขาปล่อยซิงเกิลใหม่ ๆ ออกมา ได้แก่ "เกาะร้าง ห่างรัก", "One Night Stand" และ "รอยจูบ" ซึ่งทุกซิงเกิล สามารถติดชาร์ท Fat 40 ของแฟตเรดิโอได้ทั้งหมด
ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 ค่ายเพลงสมอลล์รูม ต้นสังกัดของพวกเขา ก็ได้ประกาศผ่านทางเว็บไซต์ว่า อัลบั้มที่สองของแทททูคัลเลอร์ได้ออกวางจำหน่ายแล้ว โดยอัลบั้มใหม่นี้มีชื่อว่า "ชุดที่ 8 จงเพราะ" โดยอัลบั้มชุดใหม่นี้ยังคงความเป็นเพลงป๊อปหลายหลาย (Variety pop) ดังเช่นอัลบั้มที่แล้ว และได้ปล่อยซิงเกิลและมิวสิกวีดีโอเพลงแรกออกมาคือเพลง "ขาหมู" ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจนสามารถขึ้นสู่อันดับหนึ่งของ 97.5 Seed FM ได้อย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยซิงเกิลที่สอง (พร้อมกับมิวสิกวีดีโอ) คือเพลง "จำทำไม" ที่สร้างกระแสตอบรับดีเช่นเดียวกัน และสามารถติดอันดับหนึ่งของชาร์ท Fat 40 เป็นเวลาถึง 3 สัปดาห์ นอกจากนี้ อัลบั้ม "ชุดที่ 8 จงเพราะ" ยังติดอันดับอัลบั้มขายดีตามร้านขายซีดีต่าง ๆ เช่นร้าน DJ Siam, ร้านน้องท่าพระจันทร์ ฯลฯ (อ้างอิงจากนิตยสาร DDT ฉบับที่ 40) อีกด้วย
Tattoo Colour
ชุดแปลโปรแกรมของกนู
ชุดแปลโปรแกรมของกนู  หรือเรียกโดยย่อว่า จีซีซี  เป็นชุดโปรแกรมแปลโปรแกรมสำหรับแปลภาษาโปรแกรมต่าง ๆ พัฒนาโดยโครงการกนู (GNU) และแจกจ่ายเป็นซอฟต์แวร์เสรีภายใต้สัญญาอนุญาตแบบ GPL และ LGPL โดยชุด GCC ถือว่าเป็นชุดคอมไพเลอร์มาตรฐานในระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ อย่างเช่น ลินุกซ์ หรือ Mac OS X เป็นต้น
ชื่อเดิมของ GCC คือ GNU C Compiler เนื่องจากในระยะแรกถูกพัฒนาขึ้นเป็นคอมไพเลอร์ของภาษาซีเท่านั้น แต่ในภายหลังเมื่อได้พัฒนาให้สนับสนุนภาษาโปรแกรมอื่นๆ มากขึ้น จึงเปลี่ยนชื่อเพื่อให้สื่อครอบคลุมความหมายมากกว่าเดิม
GCC เริ่มพัฒนาใน ค.ศ. 1985 โดยริชาร์ด สตอลแมน ซึ่งเขาเริ่มจากการแปลงคอมไพเลอร์ของภาษา Pastel (ส่วนขยายของภาษาปาสกาล) ให้ใช้กับภาษาซีได้ GCC ถูกเขียนขึ้นมาใหม่อีกครั้งโดยใช้ภาษาซีทั้งหมด เพื่อเป็นคอมไพเลอร์สำหรับภาษาซีและเป็นส่วนสำคัญของโครงการกนูในยุคแรก ซึ่งทิศทางการพัฒนากำหนดโดย Free Software Foundation
ใน ค.ศ. 1997 กลุ่มนักพัฒนา GCC จำนวนหนึ่งไม่พอใจการพัฒนาของ GCC สายหลักที่ล่าช้า จึงแยกตัวออกมาพัฒนา EGCS (Experimental/Enhanced GNU Compiler System) ทำให้การพัฒนาเกิดขึ้นรวดเร็วกว่า GCC เดิมมาก ในปี ค.ศ. 1999 EGCS กลายมาเป็น GCC เวอร์ชันหลักแทน GCC เก่าในท้ายที่สุด
นอกจากจะเป็นคอมไพเลอร์มาตรฐานบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์แล้ว GCC ยังถูกนำมาแปลงให้ใช้ได้บนระบบปฏิบัติการอื่นๆ เช่น NeXTSTEP และ Mac OS X รวมถึงระบบฝังตัวอื่นๆ เช่น Symbian, PlayStation และ Dreamcast เป็นต้น
ภาษาโปรแกรมที่สนับสนุน.
ในชุดคอมไพเลอร์มาตรฐานเวอร์ชัน 4.3 สนับสนุนภาษาโปรแกรมดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ยังสนับสนุนภาษาโปรแกรมอื่นๆ เพิ่มเติม แต่ไม่ได้รวมอยู่ในชุดคอมไพเลอร์มาตรฐาน
สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ที่สนับสนุน.
โพรเซสเซอร์ที่สนับสนุนโดย GCC รุ่น 4.3 ได้แก่
โพรเซสเซอร์อื่นที่สนับสนุนได้แก่:
โพรเซสเซอร์อื่นที่สนับสนุนโดย GCC แต่การพัฒนาและบำรุงรักษา แยกจากรุ่นของ FSF:
โครงสร้างการทำงาน.
GCC ทำงานโดยใช้บรรทัดคำสั่ง ผู้ใช้มักเรียกโปรแกรมโดยการเรียกโปรแกรมที่ชื่อ codice_1 พร้อมทั้งใส่ตัวเลือกต่างๆ ทางพารามิเตอร์ในบรรทัดคำสั่ง โปรแกรมนี้จะวิเคราะห์ภาษาที่ใช้จากนามสกุลของไฟล์ แล้วเรียกพรีโพรเซสเซอร์, คอมไพเลอร์, แอสเซมเบลอร์ และ ลิงเกอร์ มาทำงานตามลำดับ แต่ผู้ใช้สามารถสั่งให้ทำงานเฉพาะบางขั้นตอนข้างบนจากพารามิเตอร์ได้
พรีโพรเซสเซอร์ ที่ใช้เป็นโปรแกรมหนึ่งใน GCC มีชื่อว่า codice_2 เรียกใช้ก็ต่อเมื่อจะคอมไพล์โปรแกรมที่เขียนในบางภาษา เช่น C หรือ C++ เป็นต้น
ใน GCC แยกคอมไพเลอร์แต่ละภาษาออกเป็นคนละโปรแกรม ตัวอย่างเช่น คอมไพเลอร์ภาษา C จะเป็นโปรแกรมที่ชื่อ codice_3 โครงสร้างภายในคอมไพเลอร์แต่ละภาษาแบ่งเป็นสามส่วนเหมือนกัน ได้แก่ ฟรอนต์เอ็นด์ (frontend) มิดเดิลเอ็นด์ (middle-end) และ แบ็คเอ็นด์ (backend)
ส่วน แอสเซมเบลอร์ และ ลิงเกอร์ นั้นไม่รวมอยู่ในชุดโปรแกรม GCC ในระบบกนูโปรแกรมทั้งสองจะอยู่ในอีกชุดโปรแกรมหนึ่ง คือ binutils แอสเซมเบลอร์ ทำหน้าที่แปลภาษาแอสเซมบลี เป็นภาษาเครื่อง ในขณะที่ ลิงเกอร์ ทำหน้าที่รวมไฟล์ภาษาเครื่อง ซึ่งอาจมีหลายไฟล์ และไลบรารีเข้าด้วยกัน เป็นโปรแกรมที่สมบูรณ์สามารถทำงานได้
Solaris Operating Environment
เอ็กซเรย์
การ์โล กูดีชีนี
การ์โล กูดีชีนี  อดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ในตำแหน่งผู้รักษาประตู เคยเล่นในพรีเมียร์ลีกให้กับสโมสรฟุตบอลเชลซีและทอตนัม ฮอตสเปอร์ โดยในช่วงที่เล่นให้กับเชลซีได้รับฉายาว่าเดอะสไปเดอร์แมน ด้วยลีลาการป้องกันประตูที่เหนียวแน่นไว้ใจได้ เป็นผู้รักษาประตูมือ 1 ก่อนการเข้ามาของ ปีเตอร์ เช็ก นายประตูรุ่นน้อง ชาวเช็ก
อดีตผู้รักษาประตูมือหนึ่งของเชลซี ที่ไม่มีใครมาแย่งตำแหน่งได้เป็นเวลาสองฤดูกาล คาร์โล ถูกเลือกให้เป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมในช่วงนั้น เขามีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รวดเร็ว เท้าไวแถมยังถูกยกให้เป็นหนึ่งในผู้รักประตูที่เซฟจุดโทษได้ดีที่สุดที่เคยมีมา
จิอันลูกก้า วิอัลลี่ ดึงตัวเขามาจากเอซี มิลาน ด้วยค่าตัว 160,000 ปอนด์ เขาเริ่มเล่นที่มิลานทีมที่พ่อของเขา ฟาบิโอได้เป็นตำนานของทีมในฐานะผู้รักประตูที่เก่งที่สุดของทีมช่วงศตวรรษที่ 20 จากการโหวตของแฟนบอลรอสโซเนรี่
กูดีชีนี เล่นให้มิลาน ในศึกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สองนัดแต่ไม่ได้รับโอกาสลงเล่นในเซเรียอา เลยก่อนจะถูกปล่อยยืมตัวและประสบปัญหาบาดเจ็บที่หัวไหล่เป็นเวลาสองปีสร้างปัญหาให้เ
ขาทำให้ลงเล่นให้ลาซิโอ เพียงแค่นัดเดียว
ก่อนที่วิอัลลี่จะดึงตัวเขามาเป็นตัวสำรองของเอ๊ด เดอ ฮอย ในปี 1999 ซึ่งตอนนั้นเขาเกือบได้ไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่าเซเรีย อา แล้วโดยตอนนั้นมาเชลซี ด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งปีก่อนย้ายร่วมทีมถาวร
เมื่อเดอ ฮอย เริ่มโรยราก็ถึงเวลาของกูดีชีนี แม้จะมีคู่แข่งอย่างมาร์ค บอสนิช เขาได้รับการโหวตให้เป็นผู้เล่นแห่งปีในฤดูกาล 2001/02 และแทบจะไม่ได้ลงเล่นเลยเมื่อฤดูกาลก่อนเนื่องจากปัญหาบาดเจ็บ
เชลซีดึงปีเตอร์ เช็ก มาร่วมทีมช่วงปิดฤดูกาล 2004 ทำให้คาร์โล มีคู่แข่งก่อนที่จะกลายเป็นมือสองแต่ก็ได้เล่นในเกมบอลถ้วยในอังกฤษแต่ก็พลาดเกมนัดชิงชนะเลิศบอลคาร์ลิ่ง คัพ ที่ทีมเป็นแชมป์เนื่องจากติดโทษแบน
มีเพียงจอห์น เทร์รี เท่านั้นในทีมชุดนี้ที่อยู่เชลซี นานกว่าเขา ก่อนในปี 2009 ท็อตแน่ม ฮ็อตเสปอร์ จะคว้าเขาไปร่วมทีมแต่ก็ยังเป็นมือสองของเฮลลิญโญ่ โกเมซ ผู้รักษาประตูชาวบราซิล
และย้ายไปลีค อเมริกา LOS ANGELES GALAXY
ปลาฉลามขาวยักษ์
ธงไชย รัฐไชย
ธงไชย รัฐไชย นักฟุตบอลชาวร้อยเอ็ด ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว
ธงไชยจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ วิทยาเขตพลศึกษามหาสารคาม
โดยเข้าร่วมการคัดเลือกกีฬาฟุตบอลทุกรายการ และทำให้เป็นที่รู้จักจากการแข่งขันฟุตบอลโค้กคัพ
ต่อจากนั้นก็เข้าสังกัดสโมสรธรรมรงค์ไทย สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี และสโมสรโอสถสภาตามลำดับ
และเป็นที่รู้จักมากขึ้นก็ช่วงที่สังกัดสโมสรสุพรรณบุรี ในฟุตบอลไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2549
ซึ่งได้รับรางวัล
1.นักเตะยอดเยี่ยมประจำเดือน มีนาคม 2549
2.ได้ติดอันดับ 1 ใน 10 ของโคตรแข้ง ปี 2549
และต่อมาย้ายมาเล่นสโมสรพนักงานยาสูบและได้ย้ายมาเล่นที่สุพรรณบุรีอีกครั้งพอจบซีซั่นแรกเลยย้ายมาอยู่สโมสรศรีราเอฟซี
ได้ย้ายเข้าสังกัดบ้านเกิดสโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ยูไนเต็ดตั้งแต่ฤดูกาล 2011-2014
เข้าร่วมทัพสังกัดสโมสรอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ตั้งแต่ฤดูกาล 2015-2017(เลค1)
เข้าร่วมสังกัดสโมสรระยองเอฟซี 2017(เลค2)
ในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ปี พ.ศ. 2560
รายการแข่งขัน ฟุตบอลภูพานราชนิเวศน์ ครั้งที่ 36 เข้าร่วมทัพสังกัดจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นโค้ชและผู้เล่น ได้สร้างผลงานพาทีมจังหวัดร้อยเอ็ดได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1
สันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดีย
สันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดีย (Anti-Separationist League) เป็นการรวมกลุ่มทางการเมืองในพม่า ที่ต้องการให้อังกฤษปกครองพม่าในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียต่อไป กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนและพระสงฆ์ แต่ความแตกแยกในหมู่ผู้นำ ทำให้ไม่สามารถดำเนินการให้สำเร็จได้ ในที่สุด อังกฤษได้แยกพม่าออกจากอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2478
การปกครองพม่าของอังกฤษสมัยอาณานิคม.
แต่เดิมอังกฤษผนวกพม่าเป็นมณพลหนึ่งของอินเดีย เริ่มให้สิทธิปกครองตนเองแก่พม่าระดับหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยจัดการปกครองในลักษณะรัฐบาลคู่ และแจ้งว่าเมื่อปกครองด้วยระบบนี้ได้สิบปีจะประเมินผลเพื่อจัดการปกครองพม่าให้เหมาะสมต่อไป อังกฤษเริ่มตั้งคณะกรรมการประเมินผลเมื่อ พ.ศ. 2472 ความเห็นของชาวพม่าในขณะนั้นแตกเป็นสองฝ่ายคือฝ่ายหนึ่งต้องการให้แยกพม่าออกมาจากอินเดีย อีกฝ่ายหนึ่งต้องการให้พม่ารวมตัวกับอินเดียไปอีกระยะหนึ่ง
การต่อต้านอังกฤษ.
กลุ่มที่ต้องการให้รวมพม่ากับอินเดียต่อไปก่อนแล้วค่อยแยกตัวออกมาภายหลังนี้ เป็นกลุ่มที่ไม่ไว้ใจและต่อต้านอังกฤษ ฐานเสียงส่วนใหญ่เป็นพวกพระสงฆ์หัวรุนแรงและประชาชนในชนบท กลุ่มนี้รวมตัวกันและจัดตั้งเป็นสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียใน พ.ศ. 2475
สภานิติบัญญัติมีมติให้แยกพม่าออกจากอินเดียใน พ.ศ. 2473 แต่กลุ่มที่ต่อต้านไม่ยอมรับมติมีการรวมตัวกันต่อต้านจนต้องมีการประชุมกันใหม่ในปีต่อมา แต่ก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ อังกฤษจึงจัดให้มีการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติใน พ.ศ. 2475 ซึ่งผลการเลือกตั้งปรากฏว่าฝ่ายต่อต้านการแยกตัวออกจากอินเดียเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนน 42 ต่อ 29 ที่นั่ง ฝ่ายอังกฤษไม่พอใจผลการเลือกตั้ง และพยายามขู่ว่าพม่ามางเลือกสองทางเท่านั้น คือแยกตัวออกจากอินเดียในตอนนี้หรือรวมตัวกับอินเดียต่อไปโดยไม่มีการแยกตัวออกมาอีก
ความแตกแยกของฝ่ายต่อต้าน
ผลสุดท้าย.
จากแรงบีบคั้นของอังกฤษทำให้ผู้นำของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียเกิดความแตกแยกทางความคิด จนในที่สุด ดร.บามอว์และอูชิตฮไลน์ ผู้นำคนสำคัญของกลุ่มปฏิเสธการอภิปรายในสภาเกี่ยวกับเรื่องนี้ อิทธิพลของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียจึงลดลง ผลสุดท้าย อังกฤษอนุมัติให้พม่าแยกตัวออกจากอินเดียตามข้อเสนอของสภาใน พ.ศ. 2477 การต่อสู้ของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียจึงสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้
ฟิล์มถ่ายภาพ
ฟิล์มถ่ายรูป เป็นวัสดุไวแสงที่ใช้เป็นแกรับภาพในกล้องถ่ายรูป เมื่อแสงตกกระทบบนเยื่อไวแสงที่ฉาบไว้บนฟิล์มก็จะเกิดภาพแฝงขึ้นเรียกว่า "latent image" ซึ่งเป็นภาพที่ตามองไม่เห็นต่อเมื่อนำฟิล์มไปผ่านกระบวนการล้างน้ำยาเคมีแล้ว จึงสามารถมองเห็นภาพได้ วัสดุไวแสงที่บนฟิล์มนี้ คือ เงินเฮไลด์ ( Silver halide) ซึ่งได้มาจากการนำเอาแร่เงินมาละลายผ สมกับกรดไนตริกแอซิก เป็นซิลเวอร์ไนเตรด เมื่อส่วนที่ละลายแห้งและเย็นลงแล้ว ก็จะได้ผลึกซิลเวอร์ไนเตรดที่บริสุทธิ์นำไปผสมกับเจลาตินและ โปรแตสเซี่ยมโบรไมด์ ลงไป ก็จะได้ ซิลเวอร์โบรไมด์ อยู่ในเจลาติน นำไปฉาบบนผิวของฐานฟิล์ม (film base) เมื่อนำฟิล์มที่ถ่ายแล้วไปล้างในน้ำยาสร้างภาพครบตามกระบวนการ บริเวณของฟิล์มที่ถูกฉายแสงจะเปลี่ยนไปเป็นสีดำทึบ ส่วนบริเวณที่ไม่ถูกแสงเมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำยาคงสภาพ (Fixer) เงินเฮไลด์จะหลุดออกจากฟิล์มไป ส่วนนั้นจะมีลักษณะโปร่งใส ภาพที่เกิดขึ้นบนฟิล์มจึงมีลักษณะกลับกันกับวัตถุจริง เรียกว่า ภาพเนกาตีฟ (Negative)
ภาพแสดงให้เห็นถึงเมื่อแสงผ่านเลนส์ของกล้องถ่ายรูปและตกกระทบฟิล์มจะเกิดการเปลี่ยนแปลงของชั้นน้ำยาที่เคลือบอยู่บนฟิล์มเกิดเป็นภาพที่บันทึกไว้เรียกว่า Latent Image
การทำงานของฟิล์ม.
หลังจากที่ฟิล์มถูกฉายแสง (Exposed to light) ในปริมาณที่พอเหมาะ ภาพของวัตถุจะถูกบันทึกไว้ในเยื่อไวแสงในลักษณะของภาพแฝง (Latent image) ซึ่งเป็นภาพที่ยังมองไม่เห็น จนกว่าจะนำไปผ่านกระบวนการล้างฟิล์ม เมื่อนำฟิล์มที่ผ่านน้ำยาสร้างภาพ(Developer) เฉพาะบริเวณฟิล์มที่ถูกแสงจะเปลี่ยนไป ทำให้เกิดภาพของเงินสีดำ ส่วนบริเวณฟิล์มที่ไม่ถูกแสงยังคงมีเงินเฮไลต์ ซึ่งยังคงไวต่อแสงอยู่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในน้ำยาสร้างภาพ ดังนั้นจึงต้องนำฟิล์มไปล้างต่อในน้ำยาคงสภาพ (Fixer) ที่จะทำให้ภาพคงตัว โดยมีไฮโปหรือโซเดียมไธโอซัลเฟตเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ
น้ำยานี้จะทำปฏิกิริยากับเงินเฮไลต์ ทำให้เงินเฮไลต์หลุดออกมาจากฟิล์ม คงเหลืออยู่แต่ภาพเงินสีดำ ซึ่งเป็นภาพของวัตถุที่บันทึกมา ส่วนใดจะมีสีดำมากหรือน้อย ก็จะขึ้นอยู่กับปริมาณของแสงที่ได้รับมา ฉะนั้นลักษณะของภาพที่เกิดในฟิล์มจึงมีส่วนที่มีสีดำทึบบ้าง สีจางเป็นสีเทาบ้าง
ความเข้มของสีในฟิล์มนี้จะมีลักษณะกลับกันกับวัตถุที่เป็นจริง เช่น ถ้าวัตถุมีสีดำ ในฟิล์มจะใสสว่างขาว และถ้าวัตถุมีสีขาว ในฟิล์มจะมีสีดำทึบ จึงเรียกฟิล์มนี้ว่า ฟิล์มเนกาทีฟ (Nagative) เมื่อนำฟิล์มนี้ไปอัดขยายบนกระดาษอัดภาพ จะได้สีที่ภาพกลับกันอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นภาพจริงเหมือนวัตถุที่ถ่ายมา เรียกว่า ภาพโพสิทีฟ (Positive)
กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง
กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง  เป็นหน่วยงานทางทหารของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง หลังจากที่พม่าได้รับเอกราชจากอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2491 ได้เกิดความตึงเครียดระหว่างชาวกะเหรี่ยงกับพม่า ชาวกะเหรี่ยงส่วนหนึ่งต้องการเอกราช อีกส่วนหนึ่งต้องการอยู่กับพม่าต่อไป ความตึงเครียดนี้นำไปสู่สงครามประชาชนในรัฐกะเหรี่ยง รัฐบาลพม่าปราบปรามกลุ่มต่อต้านด้วยความรุนแรง ผู้นำกองกำลังทหารของกะเหรี่ยงถูกจับกุมและแทนที่ด้วยนายทหารพม่าที่มีแนวคิดหัวรุนแรงในการต่อต้านกะเหรี่ยงคือนายพลเน วิน ผลของการปราบปรามนี้ทำให้ชาวกะเหรี่ยงหันมาต่อต้านรัฐบาลพม่า และนำไปสู่การรวมตัวจัดตั้งกลุ่มการเมืองเพื่อเรียกร้องเอกราชในที่สุด
ในการต่อสู้ช่วงแรกๆ กองทัพกะเหรี่ยงมีชัยชนะในทางภาคเหนือของพม่า เข้ายึดครองเมืองมัณฑะเลย์ได้ แต่ผลจากการที่ไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างพอเพียง จึงต้องถอนกำลังกลับไปยังภาคตะวันออกเฉียงใต้ของพม่า นับจากเวลานั้น กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยงยังคงต่อสู้เพื่อเอกราชของรัฐกะเหรี่ยงต่อไป โดยมีฐานที่มั่นอยู่ทางตะวันออกของพม่าใกล้แนวชายแดนไทย ซึ่งเป็นบริเวณที่มีชาวกะเหรี่ยงอยู่เป็นจำนวนมาก
กะเหรี่ยงเคเอ็นแอลเอ
มหาจักรีบรมราชวงศ์
มหาจักรีบรมราชวงศ์ อาจหมายถึง
ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน เป็นประวัติศาสตร์ของประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณรอยต่อระหว่างเอเชียกลาง เอเชียตะวันตก และเอเชียใต้ ทำให้ในประวัติศาสตร์ของอัฟกานิสถานเกี่ยวข้องกับการอพยพของผุ้คนกลุ่มต่างๆ เข้ามาในบริเวณนี้ ชนกลุ่มใหญ่ในอัฟกานิสถานเป็นชนเชื้อสายอิหร่านที่พูดภาษากลุ่มอิหร่าน เช่น ภาษาปาทาน ภาษาดารีเปอร์เซีย อิทธิพลของชาวอาหรับที่เข้ามาพร้อมกับศาสนาอิสลามมีผลต่ออัฟกานิสถานยุคใหม่ นอกจากนั้น อัฟกานิสถานในยุคโบราณยังได้รับอิทธิพลจากกรีซ เอเชียกลาง ชาวปะกัน ชาวพุทธในอินเดีย และชาวฮินดู รวมทั้งผู้นับถือศาสนาโซโรแอสเตอร์ที่เข้ามาในบริเวณนี้
หลังจากสิ้นสุดยุคจักรวรรดิ อัฟกานิสถานปกครองด้วยระบอบกษัตริย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2290 – 2516 ในพุทธศตวรรษที่ 24 อัฟกานิสถานพบกับความยุ่งยากที่เกิดขึ้นจากการแผ่อำนาจของจักรวรรดินิยมอังกฤษและรัสเซีย ในด้านสังคมถือว่าศาสนาอิสลามฝังรากอย่างมั่นคงในอัฟกานิสถาน การรุกรานของมองโกลนำโดยเจงกีสข่านไม่อาจเปลี่ยนแปลงศรัทธาของชาวอัฟกันได้ ในที่สุดชาวมองโกลส่วนใหญ่กลายเป็นมุสลิมไปด้วย
ยุคก่อนศาสนาอิสลาม (ก่อน พ.ศ. 1194).
ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถานก่อนศาสนาอิสลามเริ่มด้วยการเข้ามาของชาวอารยันเมื่อ 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ตามมาด้วยชาวเปอร์เซีย ชาวเมเดีย ชาวกรีก ชาวเมารยะและชาวแบกเทรีย ราชวงศ์เมารยะในอินเดียแผ่อำนาจเข้าควบคุมอัฟกานิสถานตอนใต้รวมทั้งกรุงคาบูลและกันดะฮาร์ ราชวงศ์นี้ปกครองอยู่ได้ 100 – 120 ปี มีการเผยแพร่ศาสนาพุทธเข้ามาในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช
ในสมัยราชวงศ์กุษาณ อัฟกานิสถานเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและการศึกษา หลังจากนั้นจึงเข้าสู่ยุคที่อยู่ใต้อิทธิพลของเปอร์เซีย จนกระทั่งพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชปราบจักรวรรดิเปอร์เซียลงได้เมื่อ พ.ศ. 872 พระองค์ได้ยกทัพมาถึงดินแดนที่เป็นประเทศอัฟกานิสถานปัจจุบันเพื่อเข้าตีแบกเทรีย และยังรวมอยู่กับเปอร์เซียจนถึงช่วงการรุกรานของชาวเติร์กเมื่อพุทธศตวรรษที่ 15
การเผยแพร่และอิทธิพลของศาสนาอิสลาม (พ.ศ. 1185–2290).
ชาวอาหรับแผ่อิทธิพลมาถึงประเทศอัฟกานิสถานพร้อมกับนำศาสนาอิสลามเข้ามาตั้งแต่ พ.ศ. 1185 ก่อนหน้านั้นดินแดนอัฟกานิสถานอยู่ภายใต้อิทธิพลของราชวงศ์ถัง อิทธิพลอาหรับ-เปอร์เซียครอบงำอัฟกานิสถานจนถึงยุคจักรวรรดิคาซนาซิดเมื่อ พ.ศ. 1541 มุดแห่งกาซนีเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในยุคนี้และย้ายศูนย์กลางมาอยู่ที่กัซนี ราชวงศ์คาซนาวิดสิ้นอำนาจเมื่อ พ.ศ. 1689 โดยพ่ายแพ้ต่อคูริดส์ คาซนาวิดข่านยังคงมีอำนาจในกัซนีจนถึงพุทธศตวรรษที่ 24 เจ้าชายหลายองค์และเซลจุกเติร์กเข้ามามีอำนาจในส่วนต่างๆของประเทศ จนกระทั่ง ชาห์มูฮัมหมัดที่ 2 แห่งจักรวรรดิควาเรสมิดแห่งเปอร์เซียขยายอำนาจเข้ามาเมื่อ พ.ศ. 1748 ต่อมา พ.ศ. 1762 อัฟกานิสถานถูกมองโกลยึดครอง
การรุกรานของเจงกีสข่านทำให้พื้นที่ทางการเกษตรเสียหายมาก เมื่อเจงกีสข่านถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 1767 ดินแดนนี้จึงอยู่ภายใต้การควบคุมของติมูรลัง ทายาทของเจงกีสข่าน ซึ่งรวมอัฟกานิสถานเข้าในจักรวรรดิเอเชียของเขา บาบุร ทายาทของติมูรซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งจักรวรรดิโมกุลได้สถาปนากรุงคาบูลเป็นเมืองหลวงของอัฟกานิสถาน
ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 – 23 อัฟกานิสถานถูกแบ่งแยกเป็นหลายส่วน ทางเหนืออยู่ภายใต้การควบคุมของอุซเบก ทางตะวันตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซาฟาวิด ทางตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโมกุลและชาวปาทานท้องถิ่น เมื่อ พ.ศ. 2252 ชาวปาทานเข้ายึดดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซาฟาวิดและได้ครอบครองดินแดนอิสฟาฮานของอิหร่านในช่วง พ.ศ. 2262 – 2272
นาดิร ชาห์แห่งเปอร์เซีย ยึดดินแดนคืนได้เมื่อ พ.ศ. 2272 ต่อมาใน พ.ศ. 2281 นาดิร ชาห์ เข้ายึดครอง กันดะฮาร์ กัซนี คาบูลและลาฮอร์ ได้ภายในปีเดียวกัน หลังจากนาดิร ชาห์สวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2290 ดุรรานี ชาวปาทาน เข้ายึดครองดินแดนเหล่านี้กลับมาเป็นของอัฟกานิสถานได้อีก
จักรวรรดิดุรรานี (พ.ศ. 2290–2361).
อาห์เหม็ด ชาห์ ดุรรานี ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิดุรรานีขึ้นครองอำนาจเมื่อพ.ศ. 2290 โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กันดาฮาร์ อาเหม็ด ชาห์ ซึ่งเป็นชาวปาทานจากเผ่าอับดาลีได้รับเลือกเป็นกษัตริย์โดยสภาชนเผ่า (โลยา จิรกา) หลังจากนาดิรชาห์เสียชีวิต อาเหม็ด ชาห์ได้รวบรวมประเทศอัฟกานิสถานที่แยกเป็นส่วนๆรวมเข้าด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง โดยเขตการปกครองเริ่มจากมัสอัดทางตะวันตกไปถึงแคชเมียร์และเดลฮีทางตะวันออก และจากแม่น้ำอมูทางเหนือไปจนถึงทะเลอาระเบียทางใต้ ถือว่าวงศ์ดุรรานีมีอำนาจในอัฟกานิสถานตั้งแต่ครั้งนั้นจนถึงพ.ศ. 2521 ยกเว้นช่วงสั้นๆ 9เดือน เมื่อ พ.ศ. 2472 โดยผู้มีอำนาจหลัง พ.ศ. 2321 มาจากเผ่าโมฮัมเหม็ด ไซ.
อิทธิพลของชาติตะวันตก (พ.ศ. 2369–2462).
ในสมัยที่สหราชอาณาจักร และ จักรรวรรดิรัสเซีย ได้แผ่อิทธิพลเข้ามาในอัฟกานิสถานนั้น โคสต์ โมฮัมเหม็ด ข่าน ครองอำนาจอยู่ที่กรุงคาบูล การแย่งชิงอำนาจระหว่างของทั้งสองชาติอังกฤษรัสเซีย หรือ"เกมที่ยิ่งใหญ่" ส่งผลให้กองทัพบริเตนทำสงครามกับอัฟกานิสถาน 2 ครั้ง เพื่อลดทอนอิทธิพลของกองทัพจักรวรรดิรัสเซียไม่ให้ยึดครองอัฟกานิสถานไปเสียก่อน
อิทธิพลที่เพิ่มสูงขึ้นของเปอร์เซียในอัฟกานิสถานนำไปสู่การโจมตีที่เฮรัตเมื่อ พ.ศ. 2380 - 2381 ซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างกองทัพบริเตนกับชาวอัฟกันและมีการปิดล้อมเฮรัตโดยฝ่ายบริเตน อันเป็นชนวนเหตุของสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานอีก 2 ครั้ง สงครามครั้งแรก (พ.ศ. 2382 - 2385) กองทัพบริเตนเป็นฝ่ายแพ้ สูญเสียทหารมาก แต่เข้ายึดครองอัฟกานิสถานไม่ได้ สงครามครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2421 - 2423) เกิดขึ้นเมื่ออามีร ชีร อาลี ปฏิเสธการยอมรับอำนาจของสหราชอาณาจักรเหนือกรุงคาบูล ผลของความขัดแย้งนี้ทำให้ อามีร อับดุรเราะห์มาน ขึ้นเป็นกษัตริย์ของอัฟกานิสถาน ระหว่าง พ.ศ. 2423 - 2454 ในยุคนี้เป็นยุคที่ทั้งสองชาติทำความตกลงเรื่องพรมแดนกับอัฟกานิสถาน จนกลายเป็นพรมแดนในปัจจุบัน นอกจากนั้น หลังจากสงครามครั้งที่ 2 อังกฤษยังเข้ามาควบคุมกิจการต่างประเทศของอัฟกานิสถาน
อัฟกานิสถานเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่ 1 แม้ว่ากลุ่มต่อต้านบริเตนในประเทศจะสนับสนุนจักรวรรดิเยอรมันและมีการก่อการกบฏตามแนวพรมแดนกับบริติชราช การวางตัวเป็นกลางของกษัตริย์ไม่ได้รับการยอมรับจากประชาชนเท่าที่ควร ฮาบิบุลลอห์ บุตรของอับดุรเราะห์มานถูกลอบสังหารเมื่อ พ.ศ. 2462 ซึ่งอาจเป็นฝีมือของกลุ่มต่อต้านบริเตน บุตรคนที่ 3 คือ อมานุลเลาะห์เข้าควบคุมกิจการต่างประเทศของอัฟกานิสถานและประกาศสงครามครั้งที่ 3 ด้วยการโจมตีกองทัพบริเตนในปีเดียวกัน ผลของสงครามทำให้สหราชอาณาจักรยอมยกเลิกการควบคุมกิจการต่างประเทศของอัฟกานิสถานเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2462 ชาวอัฟกันจึงเฉลิมฉลองวันที่ 19 สิงหาคมเป็นวันชาติ
การปฏิรูปของอามานุลลอห์ ข่าน และสงครามประชาชน (พ.ศ. 2462–2472).
กษัตริย์อามานุลลอห์มีความประสงค์จะปฏิรูปประเทศให้ทันสมัย พระองค์ได้ไปเยือนยุโรปและตุรกีเมื่อ พ.ศ. 2470 ทรงสนับสนุนการศึกษาของสตรี และจัดให้มีโรงเรียนสหศึกษา การปฏิรูปของอามานุลลอห์ไม่สำเร็จ และไม่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายผู้นำศาสนาในประเทศ ในที่สุดพระองค์ต้องสละราชสมบัติเมื่อกรุงคาบูลตกอยู่ภายใต้การควบคุมของฮาบิบุลลอห์ กาลากานี
สมัยนาดีร ชาห์ และ ซาอีร ชาห์ (พ.ศ. 2472–2516).
เจ้าชายโมฮัมหมัด นาดีร ข่าน ญาติของพระเจ้าอมานุลเลาะห์เข้ายึดอำนาจและฆ่าฮาบิบุลลอห์ กาลากานี ในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน ชนเผ่าปาทานเสนอให้นาดีรข่านขึ้นเป็นกษัตริย์ เขาพยายามปรับปรุงประเทศให้ทันสมัย แต่ในที่สุดก็ถูกลอบสังหารโดยนักศึกษาในกรุงคาบูลเมื่อ พ.ศ. 2476
โมฮัมหมัด ซาฮีร ชาห์ บุตรชายวัย 19 ปีของนาดีร ชาห์ ขึ้นเป็นกษัตริย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2476 – 2516 โดยในช่วงแรกจนถึง พ.ศ. 2489 ลุงของพระองค์คือ โมฮัมหมัด ฮาซัม ข่านเป็นผู้สำเร็จราชการและนายกรัฐมนตรี ต่อมา พ.ศ. 2489 ลุงของซาฮีร ชาห์อีกคนคือ ซารดาร ชาห์ มาห์มุด ข่าน ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน ซึ่งเขาได้เริ่มให้เสรีภาพทางการเมืองมากขึ้น พ.ศ. 2496 โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี เขามีความใกล้ชิดกับโซเวียตและปากีสถาน ความขัดแย้งกับปากีสถานใน พ.ศ. 2506 ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจในประเทศจนต้องลาออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้น ซาฮีร ชาห์เข้ามามีบทบาทในการบริหารมากขึ้น
พ.ศ. 2507 ซาฮีร ชาห์ สนับสนุนให้มีการเลือกตั้งในบางส่วนของประเทศซึ่งเป็นการเตรียมการสำหรับประชาธิปไตย ในช่วงนี้เกิดพรรคการเมืองมากมายรวมทั้งพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) ซึ่งมีความใกล้ชิดกับโซเวียต
เมื่อ พ.ศ. 2510 พรรคคอมมิวนิสต์อัฟกานิสถานแบ่งออกเป็นสองส่วนคือพรรคคัลก์ นำโดยนูร์ มูฮัมหมัด ตะรากี และฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ที่สนับสนุนโดยหน่วยทหารกับส่วนปาโรฮัม ที่นำโดยบาบรัค คาร์มาล ทั้งสองส่วนพยายามแย่งชิงอำนาจจากราชวงศ์ดุรรานี
สาธารณรัฐอัฟกานิสถานของดาวูด (พ.ศ. 2516–2521).
อดีตนายกรัฐมนตรี โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ปฏิวัติด้วยกำลังทหารเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ซาฮีร ชาห์ลี้ภัยไปยังประเทศอิตาลี ดาอูดประกาศล้มเลิกราชวงศ์และตั้งสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน โดยตัวเขาเองเป็นประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีคนแรก
ต่อมา 21 เมษายน พ.ศ. 2521 พรรคคอมมิวนิสต์อัฟกานิสถานทำการปฏิวัตินองเลือดล้มล้างรัฐบาลของดาอูด ดาอูดและครอบครัวถูกฆ่า นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากี เลขาธิการทั่วไปของพรรคคอมมิวนิสต์ขึ้นเป็นประธานของสภาปฏิวัติและนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานที่ได้รับการสนับสนุนจากโซเวียต
การรุกรานของโซเวียต (พ.ศ. 2521–2535).