pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สำหรับระบบสุริยะ ความเอียงของวงโคจร (คือ "i" ในภาพด้านข้าง) ของดาวเคราะห์ดวงหนึ่งๆ จะเท่ากับมุมระหว่างระนาบของวงโคจรของดาวเคราะห์นั้นกับเส้นสุริยวิถี ซึ่งเป็นระนาบที่เป็นเส้นทางโคจรของโลก นอกจากนี้ยังสามารถวัดได้โดยเปรียบเทียบกับระนาบอื่นๆ เช่น เทียบกับเส้นศูนย์สูตรของดวงอาทิตย์ หรือเทียบกับระนาบโคจรของดาวพฤหัสบดี แต่การใช้เส้นสุริยวิถีในการอ้างอิงจะเหมาะสมกับผู้สังเกตการณ์บนโลกมากกว่า วงโคจรของดาวเคราะห์ส่วนใหญ่ในระบบสุริยะของเรามีค่าความเอียงของวงโคจรค่อนข้างน้อย ไม่ว่าจะเปรียบเทียบกันเองหรือเทียบกับเส้นศูนย์สูตรของดวงอาทิตย์ก็ตาม มีข้อยกเว้นก็เพียงในบรรดาดาวเคราะห์แคระ เช่น พลูโต และ อีรีส ซึ่งมีค่าความเอียงของวงโคจรเทียบกับสุริยวิถีสูงถึง 17 องศาและ 44 องศาตามลำดับ ดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่เช่น พัลลัส ก็มีความเอียงของวงโคจรสูงถึง 34 องศา สำหรับดาวเคราะห์นอกระบบ ยังไม่ค่อยมีการวัดความเอียงของวงโคจร ทราบได้แต่เพียงมวลต่ำสุดของมันเท่านั้น ซึ่งหมายถึง ดาวเคราะห์นอกระบบบางดวงที่แท้อาจเป็นดาวแคระน้ำตาล หรือเป็นดาวแคระแดงที่จางมากๆ ก็ได้ มีแต่เพียงดาวเคราะห์ที่ตรวจพบการเคลื่อนผ่าน และที่ตรวจจับด้วยวิธีมาตรดาราศาสตร์ จึงสามารถทราบถึงความเอียงของวงโคจร และบางทีอาจทราบถึงมวลที่แท้จริงได้ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 ข้างหน้านี้ น่าจะมีการตรวจวัดความเอียงของวงโคจรและมวลที่แท้จริงของดาวเคราะห์นอกระบบจำนวนมากได้เพิ่มขึ้น โดยใช้การสังเกตการณ์ในอวกาศผ่านปฏิบัติการต่างๆ เช่น Gaia mission, Space Interferometry Mission, และ กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็บบ์
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น หรือ ราหู (อังกฤษ: longitude of the ascending node) เป็นหนึ่งในองค์ประกอบของวงโคจร หมายถึงมุมระหว่างจุดอ้างอิงและโหนดขึ้น
พ่อขุนศรีนาวนำถุม
พ่อขุนศรีนาวนำถุม หรือ พญาศรีนาวนำถุม &lt;br&gt;ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ไทย แห่งราชวงศ์ศรีนาวนำถุม&lt;br&gt;(อาณาจักรสุโขทัย) หรือศิลาจารึกวัดศรีชุมระบุว่า เป็นขุนในเมืองเชลียง ผู้เสวยราชสมบัติสองนครคือสุโขทัยและศรีสัชนาลัย และเป็นผู้สถาปนาอาณาจักรสุโขทัย เป็นพระองค์แรก
อย่างไรก็ตามผู้ปกครองสุโขทัยต่อมาคือขอมสบาดโขลญลำพง อาจนำแคว้นสุโขทัยกลับเข้าอยู่ภายใต้อิทธิพลของขอม-ละโว้ อีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งพ่อขุนผาเมืองเจ้าเมืองราด ร่วมกับพ่อขุนบางกลางหาว เจ้าเมืองบางยาง ร่วมกันทำสงครามได้ชัยชนะเหนือขอมสบาดโขลญลำพง จนสามารถนำแคว้นสุโขทัยออกจากอิทธิพลของขอม-ละโว้ อีกครั้ง
หลักฐานตามจารึกวัดศรีชุม ปรากฏเชื้อสายราชวงศ์ของพ่อขุนศรีนาวนำถุม ดังนี้
อาจเป็นเพราะพระมหาเถรศรีศรัทธาไม่มีบุตรชาย มีแต่ธิดา 2 องค์ และออกบวชเดินทางแสวงบุญในเวลาต่อมา จึงไม่ปรากฏหลักฐานการสืบเชื้อสายของตระกูลนำถุมต่อมาหลังจากนั้น ตามเรื่องเล่าในศิลาจารึกกล่าวว่า พระมหาเถรศรีศรัทธา อยู่ในเชื้อสายตระกูลของพ่อขุนศรีนาวนำถุม เกิดในเมืองสรลวงสองแคว (พิษณุโลก) เป็นบุตรของพระยาคำแหงพระราม และเป็นหลานของพ่อขุนผาเมือง ในวัยหนุ่มเมื่ออายุ 17 ปี ได้ช่วยบิดารบกับท้าวอีจานจนชนะ ต่อมาเมื่ออายุได้ 26 ปี ได้ช่วยพระยาเลอไทยในการสงคราม และทำการชนช้างชนะขุนจัง จนถูกยกย่องว่าเป็นนักรบที่เข้มแข็งมีฝีมือ
อย่างไรก็ตาม ประเพณีในสมัยนั้นนิยมนำชื่อปู่มาตั้งเป็นชื่อคนรุ่นหลาน และปรากฏว่าต่อมามีกษัตริย์ไทยเมืองเหนือชื่อพระยางั่วนำถุม จึงมีความเป็นไปได้ว่าเชื้อสายของพ่อขุนศรีนาวนำถุมยังคงมีอำนาจในแคว้นสุโขทัยสืบต่อมาอีกระยะหนึ่ง
1 E7 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 10 Mm (10,000 กม.) ถึง 100 Mm (100,000 กม.) (106 และ 107 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 107 เมตร
ซืร์ตเซย์
ซืร์ตเซย์ ( ออกเสียงว่า แปลว่า"เกาะของซูร์เตอร์") เป็นเกาะภูเขาไฟ ที่ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเวสมาร์นายาส ซึ่งห่างจากชายฝั่งทางใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ เกาะนี้เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ใต้สุดของประเทศไอซ์แลนด์
เกาะนี้ก่อตัวขึ้นจากการปะทุของภูเขาไฟซึ่งซึ่งอยู่ใต้ทะเล 130 เมตรและอยู่กลุ่มภูเขาไฟใต้น้ำแวสต์มานาเอย์ยาร์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกกลางมหาสมุทรแอตแลนติกได้เกิดการปะทุขึ้นและก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ จนโผ่ลพ้นผิวน้ำในในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 การปะทุสิ้นสุดลงในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2510 โดยมีพื้นที่ประมาณ 2.7 ตารางกิโลเมตร หลังจากนั้นเกาะก็ถูกกัดเซาะจากลมและคลื่นจนทำให้ในปี พ.ศ. 2555 เกาะเหลือพื้นที่เพียง 1.3 ตารางกิโลเมตร จาการสำรวจล่าสุดในปี พ.ศ. 2550 พบว่าจุดที่สูงที่สุดของเกาะคือ 155 เมตรจากระดับน้ำทะเล
เกาะนี้มีชื่อมาจากเทพเจ้าซูร์เตอร์ในตำนานเทพเจ้าสแกนดิเนเวีย เกาะนี้ถูกศึกษาโดยนักวิทยาภูเขาไฟอย่างละเอียดในช่วงที่มันเกิดการปะทุ และได้รับการศึกษาโดยนักพฤกษศาสตร์และนักชีววิทยาเพื่อศึกษารูปแบบของชีวิตในเกาะใหม่แห่งนี้ การปะทุครั้งนี้ไม่ได้ทำให้เกิดเกาะซืร์ตเซย์เกาะเดี่ยวแต่ทำให้เกิดเกาะ Jólnir และยอดเขาอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อด้วย
บ้านลอมกลาง
บ้านลอมกลาง อยู่ในจังหวัดน่าน
บ้านลอมกลาง หมู่ 3 ตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน รหัสไปรษณีย์ 55140 เป็นชุมชนชองชาวไทลื้อ ที่อพยพมาจากเมืองเชียงลาบ (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ อำเภอเชียงลาบ จังหวัดท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า) บ้านลอมกลางตั้งอยู่ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลยม เนื้อที่ของหมู่บ้านจำนวน 2500 ไร่ จำนวนครัวเรือนทั้งหมด 97 ครัวเรือน ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1170 หลักกิโลเมตรที่ 12 (ถนนท่าวังผา-ศิลาเพชร) สภาพเป็นเนินภูเขา อยู่บริเวณกึ่งกลางระหว่างลำน้ำบั่วและแม่น้ำย่าง ทางด้านทิศเหนือเป็นภูเขาสูงโอบล้อมอยู่เป็นที่ตั้งของดอยม่อนหลวง และดอยม่อนหีโง จรดไปถึงลำน้ำหมู บ้านนานิคม และข้ามไปถึงทิศตะวันตกเฉียงใต้ จรดห้วยช้างสั่น บ้านป่ากลาง อ.ปัว และบ้านน้ำฮาว ทิศใต้เป็นเนินที่ราบเรียกว่าทุ่งฆ้อง และที่ราบสูงบ้านเสี้ยวโดยมีแม่น้ำย่างกั้นระหว่างบ้านเสี้ยวกับบ้านลอมกลาง ทางทิศเหนือห่างจากหมู่บ้าน 2 กม.เป็นดอยภูคา ทิศตะวันตกเป็นเนินลงลำน้ำบั่วกั้นระหว่างบ้านสบบั่วกับบ้านลอมกลาง
ทิศเหนือ ติดกับบ้านนานิคม หมู่ 10 ต.ยม และบ้านป่ากลาง ต.ป่ากลาง อำเภอปัว
ทิศใต้ ติดกับบ้านเสี้ยว
ทิศตะวันออก ติดกับบ้านทุ่งฆ้อง และบ้านเชียงยืน
ทิศตะวันตก ติดกับบ้านสบบั่ว
บ้านลอมกลาง หรือในอดีตมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชาวไทลื้อ ที่อพยพมาจากเมืองเชียงลาบ ซึ่งตั้งชื่อขึ้นตามสภาพของภูมิศาสตร์คือเป็นที่ราบลุ่มลำน้ำบั่ว ซึ่งกำเนิดมาจากยอดดอยภูคาประกอบกับในพื้นที่ราบลุ่มดังกล่าวเต็มไปด้วยต้นกล้วยน้ำว้าเป็นจำนวนมาก ตามประวัติ พงศวดารน่าน และพื้นเมืองเชียงแสนจากจารึกวัดป่าสัก อ.เชียงแสนได้กล่าวไว้ว่า
ปี พ.ศ. 2101 ตรงกับสมัยเมืองเชียงใหม่ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ส่วนหัวเมืองสิบสองปันนาตอนล่างนั้นพม่าสั่งให้เจ้าเมืองเชียงแขง (ตามจารึกพื้นเมืองเชียงแสน วัดป่าสัก อ.เชียงแสน จ.เชียงราย เจ้าเมืองเชียงแขงก็คือเจ้าหลวงเชียงลาบนั่นเอง) รวบรวมหัวเมืองต่าง ๆ ซึ่งอยู่แถบชายแดนจีนทางสิบสองปันนาเข้าพม่า ได้แก่เมืองยอง เชียงลาบ บ้านยู้ เมืองหลวงตลอดจนถึงเมืองอูในลาวตอนบนให้ขึ้นไปกับเมืองเชียงแสน โดยเชียงลาบได้ถูกรวบเป็นหัวเมืองสำคัญทางทิศเหนือ
ในขณะที่ตำนานเมืองยอง ได้กล่าวถึงสมัยพระยาสุทโธธัมมราช กษัตริย์พม่าลำดับที่ 5 แห่งราชวงศ์ตองอูได้มอบหมายให้พระยาแสนสุรินทร์ทาพรหมราชเจ้าเมืองยองดูแลหัวเมืองต่างๆรวม 12 หัวเมืองได้แก่ เมืองยู้ เมืองหลวย เชียงแข เมืองวะ เมืองกาย เมืองเลน เมืองติน เมืองสาด เมืองพระยาก เมืองปะแลว เชียงลาบและเชียงทอง เมืองยองในสมันนี้จึงอยู่ศูนย์กลางในฐานะอำนาจย่อยของพม่าทางตะวันออก
ความดีความชอบในครั้งนี้ เจ้ากาวิละได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าเชียงใหม่ มีฐานะเป็นเจ้าประเทศราช หลังจากตีเมืองเชียงแสนได้แล้ว กองทัพของล้านนาไทย ประกอบด้วย เชียงใหม่ นครลำปาง แพร่ เมืองเถิน น่าน รวมทัพกองทัพจากล้านช้างได้แก่ หลวงพระบาง และเวียงจันทน์ได้ร่วมกันยกไปตีเมืองยอง เมืองลื้อ เมืองเขิน เมืองเชียงตุง เมืองเชียงรุ้ง เมืองเชียงแขง ตลอดจนบรรดาหัวเมืองต่าง ๆ แถบไทยใหญ่ ลื้อ เขิน เข้ามาเป็นข้าขอบขัณสีมาของกรุงรัตนโกสินทร์ ทำให้ราชอาณาจักรไทยแผ่ออกไปอย่างกว้างขวางใหญ่ไพศาล ยิ่งกว่าครั้งใด ๆ นับแต่นั้นมา หัวเมืองล้านนาไทยทั้งปวงก็ปลอดภัยจากการรุกรานของพม่า
ก่อตั้งหมู่บ้านนั้นเกิดเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ 2345 ในครั้งนั้นเกิดวิกฤติ ยุคเก็บผักใส่ซ้าเก็บข้าใส่เมือง หลังจากสงครามในสิบสองปันนาสงบลง เจ้าอัตถวรปัญโญ ได้เดินทางกลับมาถึงเมืองน่าน ครั้นกลับมาถึงเมืองน่านได้เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่เมืองย่าง (ตำบลศิลาเพชร ในปัจจุบัน) และเมืองยม (ตำบลยม ตำบลจอมพระในปัจจุบัน)อีกทั้งผู้คนได้ล้มตายเป็นจำนวนมาก เมืองยมแทบไม่เหลือผู้คนอยู่ อีกทั้งแสนปั๋น เจ้าเมืองย่างได้เสียชีวิต ทำให้ตำแหน่งเจ้าเมืองย่าง ว่างลง ครั้นนั้นเจ้าอัตถวรปัญโญ เจ้าผู้ครองนครน่าน จึงได้เดินทางมาตรวจดูสถานการณ์น้ำท่วม และพิจารณาโปรดให้อพยพ ชาวไทลื้อที่ติดตามมาจากเมืองยอง เมืองเชียงลาบ เมืองเชียงแขง เมืองยู้ เข้ามาตั้งบ้านเรือนที่ริมแม่น้ำย่าง และแม่น้ำบั่ว เขตเมืองยม ส่วนของลูกหลานของพญาเชียงลาบ จำนวน 5 ครอบครัว ได้ขอตั้งบ้านเรือนบริเวณฝั่งทิศเหนือของลุ่มลำน้ำบั่วบริเวณใกล้กับวัดร้าง โดยทางการให้จัดการปกครองหมู่บ้านให้ขึ้นกับบ้านเชียงยืนชึ่งเป็นชาวไทยเขินโดยมีพ่อแสนปัญญาชาวไทเขินเป็นผู้ปกครองชุมชนทำหน้าที่ปกครองหมู่บ้าน จำนวน 3 หมู่บ้าน แต่ในด้านศาสนกิจ นั้นชาวบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยได้ปฏิบัติร่วมกับบ้านทุ่งฆ้องซึ่งเป็นชาวไทลื้อด้วยกันและมีวัดตั้งวัดอยู่บริเวณลุ่มน้ำย่าง โดยมีครูบาธรรมชัย เป็นผู้สร้าง และเป็นเจ้าอาวาส ส่วนพระประธานนั้นพระนางตุมมา (ปทุมมา)เป็นผู้สร้าง บริเวณฝั่งขวาที่เป็นเนินสูงนั้นที่ชาวบ้านเรียกว่าสันจ้าง (สันช้าง) มีพระธาตุเก่าแก่อยู่ เรียกว่าพระธาตุจอมพริก และมีต้นพริกสูงใหญ่ อายุหลายร้อยปี ปลูกทิ้งไว้ด้านข้างกับพระธาตุจอมพริก
ครั้นตั้งหมู่บ้านนั้น ชาวไทลื้อเมืองเชียงลาบล้วนแต่เป็นลูกหลานพญาเชียงลาบจึงได้อัญเชิญผีบรรพบุรุษ และผีเจ้าเมืองเชียงลาบ และผีนักรบต่าง ๆ ของเมืองเชียงลาบ ให้มาสถิตย์อยู่ที่ศาลประจำหมู่บ้านบริเวณฝั่งด้านตะวันออกเฉียงใต้ ของหมู่บ้านติดฝั่งลำน้ำบั่ว และมีพิธีบวงสรวงทุกเดือนสี่ เดือนแปด ตามปฏิทินไทลื้อ และในหมู่บ้านยังมีการทำพิธีทรงผีเจ้าหลวงเชียงลาบ ปัจจุบันพิธีกรรมบางส่วนได้สูญหายไปแล้ว
ราวปี 2490 จากคำบอกเล่าของแก่ในหมู่บ้านลักษณะของชุมชนบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย ซึ่งตั้งบ้านเรือนริมสองฝั่งน้ำบั่ว ปัจจุบันคือบริเวณ สะพานน้ำบั่วทางไปบ้านนานิคม ทิศเหนือมีจำนวน 11 หลังคาเรือนติด ๆ กัน และทิศใต้ของน้ำบั่วมี 4-5 หลังคาเรือน รอบ ๆ หมู่บ้านมีแต่ป่า เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ และ ด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ระหว่างบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย กับบ้านเชียงยืน มีป่ากระท้อน และป่าขนุนเป็นจำนวนมาก อีกทั้งมีซากวัดร้าง สองถึงสามวัด ติด ๆ กัน บริเวณวัดร้างมีเครื่องเคลือบลายคราม และเครื่องปั้นดินเผาเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันยังมีให้เห็นอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณสวนมะขามของพ่อหนานสมบุรณ์ คำแสน
ชุมชนบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยในสมัยนั้นยังเป็นชุมชนสังคมแบบเครือญาติ โดยการปกครองแบบพ่อปกครองลูก เพราะในหมู่บ้านล้วนเกี่ยวพันด้านสายเลือดเดียวกันหมด โดยผู้ที่อาวุโสสูงสุดในหมู่บ้านจะเป็นผู้ปกครอง พึ่งพาตนเองเป็นหลัก นาน ๆ ถึงจะมีการติดต่อกับทางการสักที โดยผ่านหมู่บ้านเชียงยืน อีกทั้งในหมู่บ้านนั้นเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางการจึงมิได้แต่งตั้งใครในหมู่บ้านเป็นหัวหน้าในการปกครอง จนถึงสมัยของพ่อหนานประสงค์ สุยะตา จึงได้แต่งตั้งนายหนานเลิศ สุภาแก้ว เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านเชียงยืน ทำหน้าที่ปกครองหมู่บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย
ปี พ.ศ. 2500 นายสมบูรณ์ คำแสน ได้ไปเลี้ยงวัว บริเวณนาฮั้ง หัวบ้านสบบั่ว ได้เห็นรถของทางการได้ตัดถนนผ่าน จึงได้ไปสอบถาม และได้รับคำตอบว่า ทางการกำลังจะนำความเจริญมาสู่ที่นี่ จึงเกิดความคิดที่จะย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ และได้ตัดสินใจซื้อที่นาบริเวณนาลอมกลาง ซึ่งเป็นนาฮั้ง ทำนาไม่ได้ผลจากเจ้าของที่เดิมในราคา 50 บาท แล้วจึงย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย ไปปลูกบ้านใหม่ในบริเวณดังกล่าวเพื่อปลูกผักปลูกไม้ไว้กิน
ปี พ.ศ. 2503 นายรัตน์ เขยตุ้ย ได้ย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยตามมาอยู่ที่นาลอมกลางกับ หลังจากนั้นก็มี นายศรีนวล ขันทะตันตามมา
ปี พ.ศ. 2516 พ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง ได้ซื้อที่ดินบริเวณนาลอมกลาง ได้เป็นจำนวนมาก จึงได้ย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยมาตั้งที่นาลอมกลางในตอนสาย พร้อมกับประกาศบอกลูกหลานทั้งหมู่บ้านน้ำบั่วป่ากล้วยทุกหลังคาเรือนย้ายให้ย้ายบ้านเรือน ไปตั้งหมู่บ้านใหม่ที่นาลอมกลางโดยจะจัดสรรที่ดินให้ลูกหลานทุกหลังคาเรือน ในครั้งนั้นชาวบ้านให้นายสมบูรณ์ คำแสนเป็นหัวหน้าปกครองหมู่บ้านลอมกลาง
ปี พ.ศ. 2522 สมัยของ นายพยูร มีทองคำ เป็นนายอำเภอท่าวังผา ได้แจ้งประกาศจากทางราชการ ให้ตั้งหมู่บ้านลอมกลาง แยกออกจาหมู่บ้านเชียงยืนโดยให้มีผู้ใหญ่บ้านปกครองหมู่บ้านได้โดยตรง ในครั้งนั้นชาวบ้านลอมกลางได้ยกมือเลือกคือ นายสายคำ เขยตุ้ย เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก
ปี พ.ศ. 2526 สมัยนายวิเชียร ไชยปรุง ชาวบ้านลอมกลางทะเลาะกับบ้านทุ่งฆ้อง จึงประกาศขอแยกวัดทุ่งฆ้อง มาสร้างวัดใหม่ในสวนมะม่วง ของพ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง พร้อมกับนิมนต์สามเณรที่เป็นลูกหลานคนในหมู่บ้านลอมกลาง ให้ย้ายมาอยู่อารามชั่วคราวบ้านลอมกลาง โดยสร้างเป็นอารามชั่วคราว ชื่อว่า อารามลอมกลาง โดย มีหลวงพ่อผัด ขฺนติพโล เป็นเจ้าอารามรูปแรก
ปี พ.ศ. 2535 สมัยนายอินปั๋น เขยตุ้ย ชาวบ้านลอมกลางได้ร่วมกันสร้างพระประธาน โดยใช้ช่างปั้นจากบ้านพร้าว ต.ยม และได้รับความอุปถัมป์จากหลวงพ่อศรีลัย อภากโร วัดถ้ำผาหลัก ต.ยอด กิ่ง อ. สองแคว จ.น่าน เป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการกระทำพิธี โดยใช้เงินหมันมาทำเป็นหัวใจและเครื่องในต่าง ๆ ตามคติความเชื่อของชาวไทลื้อเพื่อบรรจุในพระพุทธรูป อีกทั้งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 3 องค์
ปี พ.ศ. 2536 ทำพิธีบวชพระเจ้า (พิธีพุทธาภิเษกพระประธาน) (วันที่ 25-28 เมษายน)พราหมณ์(หมอสู่ขวัญพระเจ้า) ได้ทำพิธีบายสีสู่ขวัญพระเจ้าหลวงเพื่อทำพิธีสู่ขวัญนาคพระพุทธรูป หลังจากนั้นหลวงพ่อพระครูนันทกิจโสภณ (พระครูไปล่) วัดเชียงยืน หลวงพ่อศรีลัย อภากรโร วัดถ้ำผาหลัก หลวงพ่ออินเหรียญ จริยธฺมโม พร้อมกับพระสงฆ์ 9 รูป บวชเณรพระพุทธรูป และทำพิธีอุปสมบทพระพุทธรูป และทำพิธีเบิกเนตรและพุทธาภิเษก สวดมงคลคาถาตลอดสามวันสามคืน และทำพิธีพุทธาพิเษกต้นศรีมหาโพธิ์ภาย อีกทั้งมีคณะแม่ชี จากวัดถ้ำผาหลักมาช่วยงานกวนข้าวทิพย์และงานพุทธาภิเศก ในงานครั้งนี้ถือว่าเป็นความสัมพันธ์อันดีระหว่างชาวบ้านลอมกลาง และชาวบ้านถ้ำผาหลัก โดยมีหลวงพ่อศรีลัย อภากโร เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวไทลื้อทั้งสองหมู่บ้าน
รายนามลำดับผู้ปกครองชุมชน.
1. พ่อแสนปัญญา ชาวไทเขินบ้านเชียงยืน
2. พ่อแสนหลวงนัยธรรม (พ.ศ. 2395)
3. หลวงสุริยะ (พ.ศ. 2420)
4. พ่อหนานอิ่นเมือง (พ.ศ. 2450)
5. พ่อหนานบุญสงค์ สุยะตา (พ.ศ. 2474) สมัยพ่อบุญสงค์เป็นผู้ปกครองมีหมู่บ้านอยู่สามหมู่บ้าน คือน้ำบั่ววัด น้ำบั่วใต้ และน้ำบั่วป่ากล้วย อยู่ต่อมาบ้านน้ำบั่วใต้ก็ยุบไป แล้วมีหมู่บ้านเกิดขึ้นแถมบ้านหนึ่ง คือบ้านหนองเตา สามหมู่บ้านนี้อยู่ในเขตการดูแลของพ่อบุญสงค์ทั้งหมด สมัยนี้นายเลิศ สุภาแก้ว ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ทำหน้าที่ปกครองบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยและติดต่อราชการกับบ้านเชียงยืน
6.พ่อน้อยคำ เมฆยะ (พ.ศ. 2505 ) สมัยพ่อน้อยคำเป็นผู้ใหญ่ก็มีการแบ่งหมู่บ้าน ทางราชการกำหนดให้ บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย แยกการปกครองเป็นอีก 1 หมู่บ้านโดยตั้งพ่อหนานสายคำ เขยตุ้ย เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน
1. พ่อหลวงหนานสายคำ เขยตุ้ย
2. พ่อหลวงหนานสมบูรณ์ คำแสน
3. พ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง
4. พ่อหนานอินวาท อิผัด
หลังนั้นบ้านลอมกลางก็มีผู้ปกครองหมู่บ้านตามที่ทางราชการแต่งตั้งมาเรื่อย ๆ จนมาถึง ปี พ.ศ. 2526 สมัยของ นายวิเชียร ไชยปรุง ชาวบ้านลอมกลางเกิดความขัดแย้งในการปฏิบัติพุทธศาสนากับหมู่บ้านทุ่งฆ้อง ครั้งนั้นชาวบ้านจึงได้มีมติขอแยกวัดทุ่งฆ้องมาตั้งวัดขึ้นมาใหม่ ครั้งนั้นพ่อหลวงน้อยคำ และแม่หลวงขันคำ ไชยปรุง จึงได้บริจาคสวนมะม่วง เพื่อตั้งวัดลอมกลาง อีกทั้งสองเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการสร้างศาสนสถานขึ้นในชุมชน
สำเนียงภาษาลื้อ
พระพุทธศาสนา นับถือนิกายเถรวาท ประยุกต์เข้ากับวัฒนธรรมชาวเชียงลาบ การยอมรับนับถือพุทธศาสนานั้นชาวเชียงลาบได้รับการเผยแพร่มาจากเชียงแสน และพม่า
การนับถือผี
ข้อห้ามสำหรับแขก หรือบุคคลที่ไม่ได้นับถือบรรพบุรุษเดียวกันคือ ห้ามบุคคลที่นับถือผีต่างกันหรือแขกที่มาเยี่ยมเข้าไปห้องนอนของเจ้าบ้านโดยเด็ดขาด เพราะห้องนอนจะเป็นที่สถิตย์ของผีครูและผีเรือน
ข้อห้ามคือ ห้ามผู้หญิงเข้าเขตบวงสรวง นี้โดยเด็ดขาด
ความเชื่อเรื่องอื่น ๆ
ประเพณีของชาวลื้อเมืองเชียงลาบ.
- การทำไม้ค้ำสลี สำหรับถวายทานนี้ฝ่ายผู้ชายต้องไปหาไม้ง่ามในป่ามาปอกเปลือกให้หมด ไม้ที่นิยมคือไม้เป้า หาให้มีจำนวนครบกับคนในครอบครัว และบวกเพิ่มอีก 1-2 ท่อน แล้วจารึกชื่อ และอักษรธรรมภาษาไทลื้อลงไปในไม้แต่ละท่อน จากนั้นนำไม้ไปสุมเป็นกองหน้าวิหารวัด แล้วนำด้ายพันรอบไม้ค้ำสลี ก่อนจุดพระจะเป็นคนสวดนำทางเวียนเทียนสามรอบ เมื่อครบสามรอบแล้วจึงนำเทียนนั้นจุดไฟเผาไม้ เมื่อไฟไหม้ไม้ ทุกคนจะอธิษฐานของให้เคราะห์ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นกับตัว และอริศัตรูต่าง ๆ นั้นมอดไหม้ไปกับไฟนี้อย่าให้มีเหลือ ขอให้ชีวิตรุ่งเรืองเหมือนกับไฟที่ลุกสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
1. ทำนา-ทำไร่
2. สวนพริก
3. การผลิตกระดาษสา และผลิตภัณฑ์จากกระดาษสา
สถานีวิทยุ อสมท
จารึกวัดศรีชุม
จารึกวัดศรีชุม หรือ "ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2" เป็นศิลาจารึกภาษาไทยสมัยสุโขทัยที่สำคัญ ที่เล่าเรื่องราวการสถาปนากรุงสุโขทัย และ วีรกรรมของกษัตริย์ราชวงศ์นำถุม โดยสันนิษฐานว่าผู้สร้างศิลาจารึกหลักนี้คือ พระมหาเถรศรีศรัทธา ผู้เป็นเชื้อสายของพ่อขุนศรีนาวนำถุม ผู้สถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย
จารึกสลักตัวอักษรไทย ภาษาไทย บนแผ่นหินดินดาน รูปใบเสมา เรียวบาง (ชำรุดบางแห่ง) มี 2 ด้าน 212 บรรทัด กว้าง 2 ศอก สูง 9 ศอก หนา 3 ถึง 4 นิ้วโดยประมาณ
ตามประวัติ ใน พ.ศ. 2430 หลวงสโมสรพลการได้ค้นพบจารึกนี้อยู่ในอุโมงค์มณฑปวัดศรีชุม และได้ขนย้ายนำมารวบรวมไว้ในกรุงเทพฯ ผู้ศึกษาจารึกนี้เป็นคนแรกคือ ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ผู้เป็นบรรณารักษ์ใหญ่หอพระสมุดวชิรญาณในขณะนั้น ข้อความจารึกได้รับการพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกใน พ.ศ. 2467 ปัจจุบันจารึกนี้เก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
เนื้อหาในจารึก.
สันนิษฐานว่าศิลาจารึกวัดศรีชุมนี้อาจสร้างขึ้นราว พ.ศ. 1884-1910 ในรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พระยาลิไทย)
เรื่องราวที่ปรากฏในจารึกกล่าวถึง
ชื่อสถานที่เช่น "อีจาน" และ "รัตภูมิ" อาจบอกถึงสถานที่ตั้งเมืองของมหาเถรศรีศรัทธา หากมีการศึกษาต่อไปในอนาคต
เนื่องจากมีการเล่าเรื่องราวข้อมูลเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่สำคัญ และ ข้อมูลหลายอย่างไม่พบในศิลาจารึกหลักอื่น ๆ ศิลาจารึกหลักนี้จึงเป็นที่สนใจของนักประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ ใจความโดยรวมของศิลาจารึกนี้ยังสอดคล้องกับศิลาจารึกหลักที่ 1
สกูบา
สกูบา เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติไทย มีสมาชิกอยู่ 3 คน มีผลงาน 1 อัลบั้ม
สมาชิก 3 คน คือ หนึ่ง เกรียงไกร เขมาวาศน์, แม็กส์ สกรรจ์ วงษ์ประยูร, กร ธนากร พัฒนศรี
เดิมทีวงมีสมาชิก 4 คน ทั้งหมดเรียนอยู่ที่เดียวกันคือสถาบันราชภัฏจันทรเกษม รวมตัวเล่นดนตรีด้วยกันตั้งแต่ปี 1 โดยใช้ชื่อวง "IN SCHOOL BUS" จนมีการประกวดพานาโซนิค สตาร์ ชาร์เลนจ์ (Panasonic Star Challenge 2002) จึงเข้าประกวดและได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทวงดนตรี ทำให้ได้มีโอกาสเข้ามาเซ็นสัญญากับอาร์.เอส. แต่มือกลองของวงต้องไปศึกษาต่อ ทางวงเห็ฯว่า "IN SCHOOL BUS" ต้องมี 4 คนเท่านั้น ถ้าเหลือ 3 คนคงใช้ชื่อนี้ไม่ได้ และก็ไม่คิดที่จะหามือกลองคนใหม่มาแทน จึงตัดสินใจเปลี่ยนชื่อวงเป็น "สกูบา"
โยโกะ โอโน่
ลิซ่า โอโน่
พระพุทธรูปพระฝาง
ซามี ฮูเปีย
ซามี ฮูเปีย (Sami Tuomas Hyypiä) (เกิด 7 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักฟุตบอลชาวฟินแลนด์ เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ในตำแหน่ง เซนเตอร์แบ็ก ในช่วงปี 1999 ถึง 2009 เคยเป็นผู้จัดการทีมของ ไบเออร์ 04 เลเฟอร์คูเซิน ใน บุนเดิสลีกา ล่าสุดเป็นผู้จัดการทีม สโมสรฟุตบอลซือริช ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ยุน อาเนอ รีเซอ
ยุน อาเนอ เซมึนเซ็ต รีเซอ (; เกิดวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ ในตำแหน่งแบ็กซ้ายและกองกลางกราบซ้าย
พระมหาเถรศรีศรัทธา
สมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลังกาทีปมหาสวามีเป็นเจ้า เป็นเชื้อสายของ พ่อขุนศรีนาวนำถุม ผู้สถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย สันนิษฐานว่าเป็นผู้สร้าง จารึกวัดศรีชุม หรือ ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 เป็นสมเด็จพระสังฆราชในสมัยสุโขทัย
พระมหาเถรศรีศรัทธาปรากฏนามตามจารึกวัดศรีชุมว่า "สมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลงกาทีปมหาสามี"
ตามเรื่องเล่าในศิลาจารึก กล่าวว่า พระมหาเถรศรีศรัทธา อยู่ในเชื้อสายตระกูลของ พ่อขุนศรีนาวนำถุม เกิดในเมืองสรลวงสองแคว (พิษณุโลก) เป็นบุตรของ พระยาคำแหงพระราม และ เป็นหลานของ พ่อขุนผาเมือง ในวัยหนุ่มเมื่ออายุ 17 ปีได้ช่วยบิดารบกับ "ท้าวอีจาน" จนชนะ ต่อมาเมื่ออายุได้ 26 ปีได้ช่วย พระยาเลอไทยในการสงคราม และทำการชนช้างชนะ "ขุนจัง" จนถูกยกย่องว่าเป็นนักรบที่เข้มแข็งมีฝีมือ
เมื่ออายุ 31 ปี มีความจำเป็นทำให้ต้องสละทรัพย์สมบัติ ภรรยารวมทั้ง ธิดาอีกสองคน ออกบวชเดินทางจาริกแสวงบุญ ช่วยบูรณะศาสนสถานที่ต่าง ๆ จนถึงอินเดียและลังกา จนกระทั่งได้กลับมาสร้างจารึกเล่าเรื่องราวและประวัติความเป็นมาของตระกูลไว้ในแคว้นสุโขทัยในสมัยการปกครองของพระยาลิไทย
มีผู้สันนิษฐานว่าเนื่องจากกษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วงได้ขยายอำนาจของสุโขทัยเข้ามายังลุ่มน้ำน่านซึ่งเป็นบริเวณที่ตระกูลนาวนำถุมมีอำนาจครอบครองอยู่ อาจเป็นสาเหตุที่กดดันให้พระมหาเถรศรีศรัทธา ต้องออกบวช
"จารึกวัดศรีชุม" ที่พระมหาเถรศรีศรัทธาได้สร้างขึ้น นับเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่บอกเล่าถึงการสถาปนาแคว้นสุโขทัย-ศรีสัชนาลัย ที่ไม่มีปรากฏในหลักฐานอื่น ๆ
อันดรีย์ วอรอนิน
อันดรีย์ วิกตอรอวึช วอรอนิน (; เกิดเมื่อ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1979) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวยูเครน เคยสังกัดสโมสรชอร์นอมอแรตส์ออแดซา, โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค, ไมนทซ์, เคิลน์ (โคโลญ), ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน, ลิเวอร์พูล และดีนาโมมอสโก
มาตราการตวงของไทย
มาตราการตวงของไทย สมัยก่อนเรานิยมใช้การตวงโดยใช้กะลามะพร้าว ใช้ถัง ใช้กระบุงสานจากไม้ไผ่ ในการหาปริมาณของสิ่งของที่เป็นของแห้ง ซึ่งอาจมีขนาดที่ไม่แน่นอน เมื่อการค้าเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาก จนต้องตั้งกระทรวงเกษตรพณิชยการขึ้นมาในรัชกาลที่ 6 จัดการการค้าขายโดยเฉพาะ และกำหนดวิธีการชั่งตวงวัดขึ้นให้มีมาตรฐานเดียวกันไม่เป็นอุปสรรดในการค้าขายในประเทศและระหว่างประเทศ
ใน พ.ศ. 2466 ได้มีการตราพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด ขึ้นมาเพื่อกำหนดการตวงขึ้นใช้ร่วมกัน
มาตราที่ 13 มูลจำนวนหน่วยแห่งความจุสำหรับวัตถุเหลวฟาวัตถุแห้งนั้น ให้เป็น ลิตร คือ ขนาดโวลูมของน้ำบริสุทธิ (ปราศจากอากาศ) หนักหนึ่งกิโลกรัมในเวลาที่ความหนาวร้อนเสมอขีด 4 ดีกรีเซนติกราด และมีความกดอากาศเปนธรรมดา
ราชวงศ์ศรีนาวนำถุม
ราชวงศ์ศรีนาวนำถม
พ่อขุนศรีนาวนำถม
เทะสึยะ (นักดนตรี)
เทะสึยะ โอะงะวะ (; เกิด 3 ตุลาคม พ.ศ. 2512) หรือชื่อในการแสดงว่า เทะสึยะ เป็นนักดนตรีและหัวหน้าวงลักอ็องเซียล (L'Arc-en-Ciel)
ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2
เค็ง คิตะมุระ
เคน มีชื่อจริงว่า เคน คิตะมุระ  เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ในเมืองไมบะระ จังหวัดชิงะ ญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี ในวง L'Arc~en~Ciel
ยุกิฮิโระ (นักดนตรี)
ยุกิฮิโระ มีชื่อจริงว่า ยุกิฮิโระ อะวะจิ  เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ในเมืองชิบะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี ในวง L'Arc~en~Ciel
Album purification (2006)Single let's dance (2006)Mini Album faults (2003)
โซระ (การ์ตูนญี่ปุ่น)
นิวัฒน์ บุญทรง
ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเล่
นันทโชติ ชัยรัตน์
นันทโชติ ชัยรัตน์ ( - 2 พ.ค. 2551) อดีตที่ปรึกษาสมัชชาคนจนซึ่งร่วมต่อสู้กับขบวนการชาวบ้านสมัชชาคนจนมาอย่างยาวนาน มีผลงานเช่น เป็นที่ปรึกษาชาวบ้านในการเจรจากับรัฐเรื่องระยะเวลาเปิดเขื่อนปากมูล
นันทโชติเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ขณะเดินทางกลับจากจังหวัดร้อยเอ็ด หลังจากไปช่วยชาวบ้านเจรจากรณีปัญหาเขื่อนราษีไศล เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ฮิซาชิ (นักดนตรี)
ฮิซาชิ มีชื่อจริงว่า ฮิซาชิ โทโนมูระ  เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ในเมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี ในวง "Glay"
อเลกซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ  เป็นอนิเมะที่ดัดแปลงมาจากเกมออนไลน์ "โทคิเมคิเมโมเรียล ออนไลน์" ซึ่งเป็นหนึ่งในซีรีส์เกมส์จีบสาวชื่อดัง โทคิเมคิเมโมเรียล โดยในเรื่องจะมีทั้งตัวละครพื้นฐานจากเกม เช่น ตัวละคร NPC (อาจารย์, เพื่อนนักเรียน) และตัวละครออริจินอลที่ออกแบบขึ้นมาใหม่สำหรับอนิเมะโดยเฉพาะ
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ถึง 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 รวมความยาวทั้งสิ้น 25 ตอน
ประวัติศาสตร์กฎหมาย/ชั่วคราว
พีระพัฒน์ เถรว่อง
พีระพัฒน์ เถรว่อง (ชื่อเล่น: บี) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และอดีตนักร้องนำวงเครสเซนโด มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักกัน เช่น เพลง ดินแดนแห่งความรัก หลังจากนั้นในปี 2551 บีก็ลาออกจากวงและเป็นที่รู้จักจากศิลปินเดี่ยว มีผลงานอันเป็นที่รู้จักกันได้แก่ เพลง นาฬิกา, พูดตรง ๆ อีกทั้งในอัลบั้ม Medium Rare บียังได้รางวัลศิลปินเดี่ยวยอดเยี่ยมและรางวัลเพลงยอดเยี่ยมจากเพลงนาฬิกา จากสีสันอวอร์ดอีกด้วย
พีระพัฒน์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา รับตำแหน่งเป่า ทรัมเป็ต ของวงดุริยางค์โรงเรียน และผู้ชนะเลิศในการประกวดวงดนตรีในโครงการ BU BAND ในตำแหน่งนักร้องนำของ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และเกือบได้เป็นศิลปินเดี่ยวกับค่าย Stone Entertainment แต่เพียงแค่เริ่มอัดไปได้แค่ 3 เพลงค่ายก็ปิดตัวลงด้วยเหตุผลทางธุรกิจ ต่อมาในปี 2541 บอย ดุสิต โพธิ์ทอง producer อัลบั้มของบีที่ stoneได้นำอัลบั้มของบีที่ยังทำไม่เสร็จมาเสนอกับทาง Grammy แต่ผู้บริหารขณะนั้นเห็นว่าควรทำเป็นวง บอยจึงได้ชักชวนนักดนตรีที่สนิทสนมอีกสามคนมาร่วมกับบีเป็นนักร้องวง “RRR&amp;B” สังกัด Grammy QX กับอัลบั้ม "RRR &amp; B" และตามมาด้วยอัลบั้ม "RRR &amp; B Special Volume 1 และ 2" ที่มาของเพลงฮิต “สองเรา”
หลังหมดสัญญา เริ่มรับงานเกี่ยวกับดนตรี ออกเดินสายร้องเพลงตามคลับกลางคืนทั่วกรุงเทพฯ รวมถึงรับจ้างบันทึกเสียงในสตูดิโอ โดยเน้นหนักในด้านของการใช้เสียงเป็นหลัก และมาร้องเพลงประจำที่คลับแจ๊สที่ชื่อ Saxophone Pub &amp; Restaurant จนมาพบเพื่อนๆ และทำวงที่ชื่อ “เครสเชนโด” มีผลงานและเซ็นสัญญากับค่ายเบเกอรี่มิวสิก มีเพลงดังอย่าง "ความจริงในใจ, วีนัส และ โลกหมุนด้วยความรัก จากอัลบั้ม "Crescendo" ในปี 2547 และ "ดินแดนแห่งความรัก, รู้บ้างไหม จากอัลบั้ม "Second Chance" ในปี 2548" โดย บี พีระพัฒน์ รับหน้าที่แต่งทำนอง​และคำร้องเป็นหลัก วงเครสเซนโด ได้รับรางวัลอย่าง สีสัน อวอร์ด ถึง 2 ปีซ้อน, คมชัดลึก อวอร์ด ในปี 2547, ตามด้วย Fat Awards และรางวัลระดับนานาชาติอย่าง GBOB
หลังจากนั้นก็ได้แยกออกจากวงเครสเซนโด และยังมีผลงาน ในอัลบั้ม "Sleepless Society 2" ในเพลง “อโรม่า” ในปี 2549 และโด่งดังอย่างกว้างขวางกับเพลง “บัวลอย” เพลงเด่นใน "25 ปีมนต์เพลงคาราบาว" ในปี 2550
ในปี 2551 มีผลงานอัลบั้มเดี่ยว "Dedicated To Love" มีซิงเกิลแรกคือ “คนเดียวในโลก” อัลบั้มชุดนี้มีศิลปินและนักแต่งเพลงมาร่วมอย่าง ชีวิน โกสิยพงษ์ (บอยด์ โกลิยพงษ์), ทิวา สาระจูฑะ (บรรณาธิการ นิตยสารสีสัน) เชษฐา ยารสเอก (คนใจง่าย), พยัต ภูวิชัย (ศิลปิน, นักแต่งเพลง และ Producer), ลินา-ภัคศรณ์ ลีนุตพงษ์ (แต่งเพลง Theme นักล่าฝัน จาก Academy Fantasia, ดินแดนแห่งความรัก, รู้บ้างไหม), เป็นเอก เสกสรร (ETC, เบิร์ดกับฮาร์ท, Crescendo)
ปี 2552 อัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง medium rare รวบรวมยอดฝีมือในการทำงานเหมือนเดิม โดยชุดนี้บีได้ "ประภาศ ชลศรานนท์" มาเขียนเพลงนาฬิกา ได้รับรางวัลสีสันอวอร์ดและพระพิฆเนศทองพระราชทาน
ในปี 2555 พีระพัฒน์ ปล่อยผลงานซิงเกิล"อันตราย"และซิงเกิลลำดับที่สอง "รู้" จากอัลบั้ม Soulmade (อัลบั้มนี้ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น b3 และไม่มีเพลง "รู้" กับ "อันตราย")
และในปี 2557 ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สาม b3
ปี 2554 เล่นละครเวทีเรื่องแรก "รักเธอเสมอ" รับบทแทนไท ได้รับกระแสตอบรับที่ดีเกินคาด
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ ลินา-ภัคศรณ์ ลีนุตพงษ์ นักแต่งเพลง เมื่อวันที่ 11 พ.ย. 2554 โรงแรมสุโขทัย ถ.สาทร ที่จัดขึ้นเมื่อเวลา 17.00 น. ณ การ์เด้นท์ วิลล่า เป็นพิธีการทางศาสนาคริสต์
ปี 2557 บี พีระพัฒน์ออกโปรโมทอัลบั้ม "B3" และในวันที่ 14 พฤษภาคม 2558 ก็ได้ทำการปล่อยซิงเกิล "ยังคงมีเพียงเธอ"
ปี 2560 บี พีระพัฒน์ ได้เข้าร่วมรายการ The Mask Singer ซีซั่นที่ 2 ภายใต้ "หน้ากากเสือจากัวร์" และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1
บี พีระพัฒน์
ซิหลง