pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กลุ่มกระจุกดาราจักร  คือโครงสร้างขนาดใหญ่ของกลุ่มและกระจุกดาราจักรจำนวนมาก เป็นหนึ่งในบรรดาโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดในจักรวาล ลักษณะการมีอยู่ของกลุ่มกระจุกดาราจักรบ่งชี้ว่า ดาราจักรในเอกภพของเราไม่ได้กระจายตัวอย่างเป็นระเบียบ ดาราจักรส่วนมากจับกลุ่มอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มและกระจุก โดยกลุ่มของดาราจักรประกอบด้วยดาราจักรประมาณ 50 แห่ง ส่วนกระจุกประกอบด้วยดาราจักรหลายพันแห่ง กลุ่มและกระจุกเหล่านี้รวมกับดาราจักรเดี่ยวอีกจำนวนหนึ่งรวมกันเป็นโครงสร้างที่ใหญ่กว่า เรียกว่า กลุ่มกระจุกดาราจักร ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าโลกของเราอยู่ในกลุ่มกระจุกดาราจักรขนาดใหญ่ ชื่อว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรลาเนียเคอา" (Laniakea Supercluster)
โครงสร้างระดับกลุ่มกระจุกดาราจักรนั้นเชื่อว่าเป็นโครงสร้างย่อยของกำแพงหรือชีทขนาดยักษ์ บางครั้งอาจเรียกว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรอันซับซ้อน" ซึ่งอาจมีความกว้างถึง 1 พันล้านปีแสง หรือมากกว่า 5% ของขนาดของเอกภพที่สังเกตได้ ขณะที่ตัวกลุ่มกระจุกดาราจักรเองอาจมีขนาดราวไม่กี่ร้อยล้านปีแสง ความเร็วโดยทั่วไปของดาราจักรอยู่ที่ประมาณ 1000 กิโลเมตรต่อวินาที ตามกฎของฮับเบิลที่ระบุว่า ดาราจักรทั่วไปสามารถเคลื่อนที่ได้ 30 ล้านปีแสงที่ความเร็วฮับเบิล 1/H ซึ่งมีค่าโดยประมาณเท่ากับอายุของเอกภพ แม้นี่จะเป็นระยะทางอันมโหฬารเมื่อเทียบกับขนาดของมนุษย์ แต่ต้องถือว่าเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดของกลุ่มกระจุกดาราจักร
ยังไม่มีข้อสรุปเกี่ยวกับโครงสร้างระดับที่ใหญ่กว่ากลุ่มกระจุกดาราจักร (ดูเพิ่มที่ ใยเอกภพ) ช่องว่างระหว่างกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นที่ว่างขนาดใหญ่ในอวกาศซึ่งไม่ค่อยมีดาราจักรอยู่ ปัจจุบันกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่จำนวนโดยรวมของกลุ่มกระจุกดาราจักรทำให้คิดกันว่า มีความเป็นไปได้ของการกระจายตัวของโครงสร้างที่ใหญ่กว่านั้น เชื่อว่ามีกลุ่มกระจุกดาราจักรในเอกภพทั้งสิ้นประมาณเกือบ 10 ล้านแห่ง
ซุปเปอร์คลัสเตอร์
ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ
ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2474 - ) เป็นนักเขียนเรื่องสั้นที่มีชื่อเสียง ใช้นามปากกาว่า "ชาย บางกอก" ตั้งให้โดยประหยัด ศ. นาคะนาท ใช้เขียนเรื่องตลกหรรษา และนามปากกา "เพชร ชมพู" มีผลงานเขียนสารคดี และบทละครวิทยุ บทละครเวที และบทภาพยนตร์ มีชื่อเสียงจากเรื่องสั้นชุด "ท้องนาข้างกรุง" ตีพิมพ์ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย เป็นผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ประเสริฐวาทินร่วมกับวาทิน ปิ่นเฉลียว
ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ เกิดที่บางขุนเทียน กรุงเทพฯ เริ่มเขียนเรื่องสั้นตั้งแต่วัยรุ่น ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "ชาติไทยวันอาทิตย์" เมื่อ พ.ศ. 2490 ขณะนั้นอายุเพียง 16 ปี เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ต่อมาได้เรียนต่อที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ และตั้งใจจะเรียนต่อคณะแพทย์ศาสตร์ แต่แล้วก็ไม่ได้เรียน เพราะตัดสินใจขาดสอบไล่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 วันสุดท้าย เพื่อไปฟังผลการส่งเรื่องสั้นตีพิมพ์ใน "เดลิเมล์วันจันทร์" ซึ่งมี เกียรติศักดิ์ บุณยเสนา (เวทางค์) เป็นบรรณาธิการ
หลังจากพลาดการเรียนแพทย์ ประเสริฐ พิจารณ์โสภณ หันไปเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัว เริ่มจากเรื่องสั้นได้ตีพิมพ์ใน "สยามสมัย" ของบริษัท ไทยพาณิชยการ เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับในวงการ เป็นนักเขียนประจำของ เดลิเมล์วันจันทร์ และชาวกรุง
ผลงานที่มีชื่อเสียงของประเสริฐคือเรื่องสั้นชุด 99 ตอนจบ เรื่อง "ท้องนาข้างกรุง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารฟ้าเมืองไทย และรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์นของสุพล เตชะธาดา และได้รับการติดต่อซื้อลิขสิทธิ์แปลเป็นภาษาญี่ปุ่น
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงอรพินทุ์เพ็ญภาคย์
เลจองดอนเนอร์
ลิจองดอนเนอร์
แหม่ม สุริวิภา
ร็อคแมนซีโร่
ร็อคแมนซีโร่  หรือ เมกาแมนซีโร่ (Mega Man Zero) เป็นซีรีส์ภาคต่อชุดที่สี่ของเกมชุดร็อคแมน ออกวางตลาดครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) และออกวางตลาดครั้งแรกที่อเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002)
เสียงฝีเท้าของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังวิ่งหนีบางสิ่งบางอย่าง กลุ่มคนเหล่านั้นกำลังถูกไล่ล่าเหลือเพียงบางส่วนที่ยังคงหนี และถูกไล่ล่า จนล้มหายตายจากไปทีละคนสองคน กระทั่งมาถึงกำแพงขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง และข้างหลังกำแพงนั้น "ซีโร่"บุรุษแห่งตำนานได้หลับใหลอยู่ ณ ที่แห่งนี้
เรพลิลอยด์อดีตอิเรกูลาร์ฮันเตอร์ผู้หลับใหลไปนานกว่าหลายร้อยปีด้วยเหตุผลบางประการ ถูกซีเอลค้นพบเข้า และปลุกขึ้นมาจากการหลับใหล ตัวเขาจำอะไรไม่ได้เลย แต่มีเพียงความรู้สึกอยากปกป้องมนุษย์เท่านั้น
นักวิทยาศาสตร์ผู้วิจัยเกี่ยวกับ Cyber Elf เธอได้พบกับซีโร่ที่หลับใหลและปลุกขึ้นเขามาขณะที่กำลังหลบหนีจากทหารของ Neo Arcadia
4 จตุรเทพ.
เรพลิลอยด์ที่สร้างขึ้นจาก DNA ของ X เป็น 1 ใน 4 จตุรเทพ ผู้ปกครอง Neo Arcadia และยังเป็นสมุนคนสำคัญของ X ด้วย เขาจงรักภักดีกับ X มาก เนื่องจากเข้าใจผิดว่า Copy X คือ X ตัวจริง จึงเริ่มรุกรานเหล่าเรพลิลอยด์ในมหานคร Neo Arcadia เขามักทำงานร่วมกับ ลีเวียธาน เป็นประจำ อาวุธหลักของเขาคือ Double Saber มีคุณสมบัติประจำตัวเป็น สายฟ้า
เรพลิลอยด์ที่สร้างขึ้นจาก DNA ของ X เป็น 1 ใน 4 จตุรเทพ ผู้ปกครอง Neo Arcadia และยังเป็นสมุนคนสำคัญของ X ด้วย เธอจงรักภักดีกับ X มากเช่นเดียวกับจตุรเทพคนอื่นๆ เป็นหญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มจตุรเทพทั้ง 4 เนื่องจากเข้าใจผิดว่า Copy X คือ X ตัวจริง จึงเริ่มรุกรานเหล่าเรพลิลอยด์ในมหานคร Neo Arcadia เธอมักทำงานร่วมกับ ฮาร์เปีย เป็นประจำ อาวุธหลักของเธอคือ Halberd มีคุณสมบัติประจำตัวเป็น น้ำแข็ง
เรพลิลอยด์ที่สร้างขึ้นจาก DNA ของ X เป็น 1 ใน 4 จตุรเทพ ผู้ปกครอง Neo Arcadia และยังเป็นสมุนคนสำคัญของ X ด้วย เขาจงรักภักดีกับ X มากเช่นเดียวกับจตุรเทพคนอื่นๆ เนื่องจากเข้าใจผิดว่า Copy X คือ X ตัวจริง จึงเริ่มรุกรานเหล่าเรพลิลอยด์ในมหานคร Neo Arcadia อาวุธหลักของเขาคือ Knuckle Buster มีคุณสมบัติประจำตัวเป็น เปลวเพลิง
เรพลิลอยด์ที่สร้างขึ้นจาก DNA ของ X เป็น 1 ใน 4 จตุรเทพ ผู้ปกครอง Neo Arcadia และยังเป็นสมุนคนสำคัญของ X ด้วย เขาจงรักภักดีกับ X มากเช่นเดียวกับจตุรเทพคนอื่นๆ เนื่องจากเขามีหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดของ X หลังจากที่ Copy X สวมรอยเป็น X ตัวจริง เขาจึงไม่ได้รุกรานเหล่าเรพลิลอยด์ในมหานคร Neo Arcadia ดั่งเช่นจตุรเทพคนอื่นๆ อาวุธหลักของเขาคือ Kunai ไม่มีคุณสมบัติประจำตัว เขาระเบิดตัวเองเพื่อกำจัดซีโร่ แต่ซีโร่สามารถหนีรอดมาได้
กูเกิล แปลภาษา
กูเกิลแปลภาษา  เป็นบริการแปลภาษาหลายภาษาด้วยเครื่องจักรโดยไม่คิดค่าบริการของบริษัทกูเกิล
กูเกิลแปลภาษามีลักษณะไม่เหมือนกับบริการแปลอื่น ๆ เช่น Babel Fish, AOL, ยาฮู! ที่ใช้ SYSTRAN ขณะที่กูเกิลใช้ซอฟต์แวร์การแปลของตนเอง แต่อย่างไรก็ตามคู่แข่งทางการค้าเจ้าใหญ่อย่างบริษัท ไมโครซอฟท์ ได้มีผลิตภัณฑ์ที่ใกล้เคียงกันมากมาลงแข่งขันด้วย ซึ่งมีชื่อว่า Bing Translator
การบริการยังครอบคลุมถึงการแปลหน้าเว็บเพจทั้งหน้าด้วย ทว่า การแปลถูกจำกัดจำนวนย่อหน้าที่ให้แปลในแต่ละหน้า (เช่น การใช้แท็กขึ้นบรรทัดใหม่ codice_1) แต่ถ้าเกิดว่า ข้อความบนเว็บเพจถูกแบ่งโดยภาพเส้นเปล่าแนวนอน (ไม่มีการใช้โค้ด codice_1) เว็บเพจที่มีเนื้อหามาก ๆ ก็อาจจะถูกแปลได้ โดยที่มีคำมากกว่าหนึ่งพันคำ
กูเกิลแปลภาษา มีการจำกัดการแปล ซึ่งไม่เหมือนบริการอื่น ๆ ขณะที่มันช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหาโดยทั่วไปของข้อความภาษาต่างประเทศ บริการนี้ก็ไม่ได้ให้การแปลที่ถูกต้องแม่นยำ และนอกจากนี้มันยังแปลข้อความในบางครั้งผิดความหมาย และผิดหลักไวยากรณ์
รายชื่อภาษาเหล่านี้เป็นภาษาที่มีในกูเกิลแปลภาษา.
[[หมวดหมู่:กูเกิล|ทรานสเลต]]
[[หมวดหมู่:เว็บไซต์พจนานุกรม]]
[[หมวดหมู่:การแปลด้วยเครื่อง]]
ช่องว่างระหว่างดาราจักร
ช่องว่างระหว่างดาราจักร  เป็นที่ว่างทางกายภาพที่อยู่ระหว่างดาราจักร โดยทั่วไปจะไม่มีฝุ่นใดๆ อยู่เลย มีสภาพเกือบจะเป็นสุญญากาศสมบูรณ์ บางทฤษฎีให้ค่าความหนาแน่นเฉลี่ยของเอกภพไว้ที่ประมาณ 1 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร แต่ค่าความหนาแน่นของเอกภพมีค่าไม่เท่ากันเสมอไป มันอาจมีความหนาแน่นมากในดาราจักร (รวมทั้งโครงสร้างที่มีความหนาแน่นสูงมากภายในดาราจักร เช่น ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ และหลุมดำ) ทำให้พื้นที่ว่างอันกว้างใหญ่ที่เหลือมีความหนาแน่นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพอย่างมาก และมีอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 2.73 เคลวิน
ในพื้นที่ระหว่างดาราจักร มีพลาสมาอย่างจางๆ อยู่ ซึ่งเชื่อว่ามันเป็นตัวโยงโครงสร้างเส้นใยของเอกภพเอาไว้ และมีค่าความหนาแน่นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพ สสารนี้เรียกว่าเป็น "มวลสารระหว่างดาราจักร" (intergalactic medium (IGM)) ส่วนใหญ่เป็นประจุไฮโดรเจน เช่น พลาสมาแห่งหนึ่งประกอบด้วยประจุอิเล็กตรอนและโปรตอนเป็นจำนวนเท่าๆ กัน คาดว่ามวลสารระหว่างดาราจักรมีค่าความหนาแน่นประมาณ 10-100 เท่าของค่าเฉลี่ยของเอกภพ (คือประมาณ 10-100 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร) มันอาจมีค่าสูงถึง 1000 เท่าของค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของเอกภพก็ได้ในเขตที่มีกระจุกดาราจักรอยู่เป็นจำนวนมาก
พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส
ตามรอยพ่อ เป็นละครของบริษัท ทูแฮนส์ จำกัด ซึ่งเป็นภาคต่อของละครเรื่อง อยู่กับก๋ง ซึ่งเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ที่เคยออกอากาศในกลางปี พ.ศ. 2548
ตามรอยพ่อ ออกอากาศทางช่อง 9 เวลา 17.30 - 18.30 น. โดยผู้เขียนบทคือ หยก บูรพา (เฉลิม รงคผลิน) เช่นเดียวกับอยู่กับก๋งโดยได้หยิบยกเอาปัญหาและแง่มุมต่างๆ ของสังคมมาตีแผ่ในลักษณะของละคร เช่น ปัญหาการขับรถซิ่งของวัยรุ่น การเรียนกวดวิชาของนักเรียนในปัจจุบัน การหลงเชื่อไสยศาสตร์ การคลั่งไคล้ศิลปินของวัยรุ่นจนหลงลืมการเรียน ปัญหาหนี้สินบัตรเครดิต การบีบบังคับลูกให้เดินไปตามทางที่ตัวเองวางไว้ รวมทั้งยังสอดแทรกแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไว้ในเนื้อเรื่องอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2559 ทาง พีพีทีวี นำตามรอยพ่อฉบับปี พ.ศ. 2550 ออกอากาศอีกครั้งด้วยระบบความคมชัดสูงโดยออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 13.30-14.55 น. เริ่มตอนแรกในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2559–26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
เพลงตามรอยพ่อ ประพันธ์และขับร้องโดย ยืนยง โอภากุล
พ่อคือผู้คิดและผู้สร้างสรรค์ หลักนำใจเพื่อใช้ชีวิต
ให้เรารู้พอเพียง ให้เรารู้ถูกผิด ตามเส้นทางชีวิตของพ่อ
ตามรอยพ่อนำไป จะผ่อนทุกข์บรรเทา ตามรอยพ่อเถิดเราจะได้ดี
รอยทาง ที่พ่อสร้างไว้ ดั่งคำสอนให้เราได้รู้
ถ้าทุกคนร่วมใจไว้ แล้วพลังจะยิ่งใหญ่
ใครก็ตามจะมาแยกเราไม่มี
รอยทางที่พ่อสร้างสรรค์ มุ่งสู่ฝันคืนวันสดใส
บ้านของเราจะร่มเย็น และมั่นคงเสมอไป
ต่างคนจงรู้พอเพียง ต่างคนเพียงเข้าใจ
จะสุขกายและใจจนเพียงพอ*
ซ้ำ *
ถ้าทุกคนร่วมใจไว้ แล้วพลังจะยิ่งใหญ่ ก้าวตามรอยพ่อไป คือความสุข
หม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต
ลูกอีสาน
ลูกอีสาน อาจหมายถึง สิ่งต่อไปนี้
อาร์ชดยุกออทโท ฟรันซ์แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม:อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์ โจเซฟ คาร์ล ลุดวิก มาเรีย) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียและพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2408 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2429กับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ แห่งแซ็กโซนี อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์และเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนีมีพระโอรส 2 พระองค์
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1537 – 18 กันยายน ค.ศ. 1598) เป็นชาวญี่ปุ่นที่เป็นทั้งซามูไรและไดเมียว(เจ้านายศักดินา) ในช่วงปลายยุคเซ็งโงกุซึ่งถือว่าเป็น "ผู้รวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" คนที่สองของญี่ปุ่น
ฮิเดโยชิได้ลุกขึ้นมาจากภูมิหลังครอบครัวชาวนาในฐานะผู้ติดตามรับใช้ของโอดะ โนบูนางะที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เพื่อเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในญี่ปุ่น ฮิเดโยชิได้สืบทอดอำนาจต่อจากโนบูนางะภายหลังจากเหตุการณ์วัดฮนโนจิในปี ค.ศ. 1582 และสานต่อการทัพของโนบูนางะต่อไปเพื่อรวบรวมแผ่นดินญี่ปุ่นให้เป็นหนึ่งจนนำไปสู่การปิดฉากยุคสมัยเซ็งโงกุ ฮิเดโยชิได้กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของญี่ปุ่นและได้รับตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีแห่งอาณาจักรอันทรงเกียรติและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในปลายปี ค.ศ. 1590 ฮิเดโยชิได้เปิดฉากการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1592 เพื่อความสำเร็จในขั้นแรก แต่ในท้ายที่สุด หนทางตันทางการทหารได้ทำลายศักดิ์ศรีของเขาก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1598 ลูกชายคนเล็กของฮิเดโยชิและผู้สืบทอดอำนาจของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิได้ถูกปลดโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุที่ยุทธการที่เซกิงาฮาระในปี ค.ศ. 1600 ซึ่งจะนำไปสู่การก่อตั้งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
การปกครองของฮิเดโยชิได้ครอบคลุมยุคสมัยอาซูจิ–โมโมยามะของญี่ปุ่น โดยบางส่วนถูกตั้งชื่อตามปราสาทของเขาคือ ปราสาทโมโมยามะ ฮิเดโยชิได้ทอดทิ้งมรดกที่ทรงอิทธิพลและยั่งยืนในญี่ปุ่น รวมทั้งปราสาทโอซากะ ระดับชนชั้นทางสังคมโทกูงาวะ ข้อจำกัดในการครอบครองอาวุธของซามูไร และการก่อสร้างและบูรณะวัดหลายแห่งซึ่งบางส่วนยังมองเห็นได้ในเกียวโต
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1537 ในแคว้นโอวาริ  ในบริเวณในเขตนากามูระ เมืองนาโงยะในปัจจุบัน มีชื่อว่า ฮิโยะชิมะรุ  บิดาชื่อว่า คิโนชิตะ ยะเอะมง  เป็นอะชิงะรุ หรือชาวนาทหาร มารดาชื่อว่า นากะ (Naka) มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อว่า โตะโมะ (Tomo) ใน ค.ศ. 1543 ยะเอะมงผู้เป็นบิดาได้เสียชีวิตลง มารดาชื่อนางนะกะได้แต่งงานใหม่กับนายชิกุอะมิ  ฮิโยะชิมะรุมีความสัมพันธ์ไม่สู้ดีนักกับบิดาเลี้ยงของตน จึงได้หนีออกจากบ้านไปผจญภัยเสี่ยงโชค โดยใช้ชื่อว่า คิโนชิตะ โทกิชิโร  ได้เป็นข้ารับใช้ของ มัตสึชิตะ ยุกิสึนะ  ผู้ซึ่งเป็นซะมุไรที่รับใช้อยู่กับตระกูลอิมะงะวะ  อีกทอดหนึ่ง ฝ่ายมารดาคือนางนะกะ มีบุตรกับสามีใหม่สองคน คือ นางซะโตะ (Sato) หรือต่อมาคือ นางอะซะฮี  และโคตาเกะ (Kōtake) หรือต่อมาคือโทโยโตมิ ฮิเดนางะ (豊臣秀長)
โทกิชิโรเดินทางกลับมายังแคว้นโอวาริบ้านเกิดใน ค.ศ. 1557 และเข้ารับใช้ตระกูลโอดะ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคือโอดะ โนบูนางะ โดยมีหน้าที่เป็นผู้ดูแลรองเท้าของโนบูนางะ ในค.ศ. 1561 โทกิชิโรได้แต่งงานกับนางเนเนะ (寧々) บุตรสาวบุญธรรมของอาซาโนะ นางากัตสึ (浅野長勝) การรับใช้ตระกูลโอดะทำให้โทกิชิโรได้รู้จักกับมาเอดะ โทชิอิเอะ (前田利家) อันจะเป็นพันธมิตรคนสำคัญที่สุดของฮิเดโยชิในอนาคต ต่อมาโทกิชิโรจึงได้สร้างผลงานชิ้นแรกใน ค.ศ. 1567 คือการเข้ายึดปราสาทกิฟุบนยอดเขาอินาบะ จังหวัดกิฟุในปัจจุบัน โดยโทกิชิโรเป็นผู้ค้นพบเส้นทางลัดขึ้นสู้ยอดเขา ทำให้ทัพของโอดะ โนบูนางะ สามารถเข้ายึดปราสาทได้ และใน ค.ศ. 1568 ได้ติดตามทัพของโอดะ โนบูนางะ ในการเข้ายึดเมืองเกียวโต ในเวลาต่อมาภายหลัง โทกิจิโรได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุลใหม่เป็น ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ (羽柴秀吉) โดยชื่อสกุลใหม่นำมาจากขุนพลเอกของโนบูนางะสองคน ได้แก่ นิวะ นางาฮิเด (丹羽長秀) และชิบาตะ คัตสึอิเอะ (柴田勝家) ฮิเดโยชิได้รับฉายาว่า "ลิง" จากโอดะ โนบูนางะ ด้วยหน้าตาของฮิเดโยชิที่คล้ายกับลิง
ฮิเดโยชิได้เป็นขุนพลทหารครั้งแรกในยุทธการอาเนงาวะ (姉川の戦い) ซึ่งโอดะ โนบูนางะ ได้เอาชนะอาซากูระ โยชิกาเงะ (朝倉義景) และอาซาอิ นะงะมะสะ  ใน ค.ศ. 1570 หลังจากศึกอาเนงาวะแล้ว ฮิเดโยชิจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็น"ไดเมียว" โดยปกครองดินแดนในแคว้นโอมิ  อันเป็นดินแดนแต่เดิมของตระกูลอาซาอิ และได้รับใช้โอดะ โนบูนางะ ในศึกสงครามอีกหลายครั้ง
จนกระทั่งใน ค.ศ. 1576 โอดะ โนบูนางะได้มอบหมายให้ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ ร่วมกับอาเกจิ มิตสึฮิเดะ (明智光秀) ยกทัพไปทางตะวันตกสู่ภูมิภาคชูโงะกุ ซึ่งตระกูลโมริ นำโดยโมริ เทรูโมโตะ (毛利輝元) กำลังเรืองอำนาจอยู่ทางฝั่งตะวันตก ฮิเดโยชิได้พบกับ คุโรดะ โยชิตากะ ซึ่งต่อมาคือ คุโระดะ คัมเบ  อันจะเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของฮิเดโยชิในอนาคต ฮิเดโยะค่อยๆ พิชิตดินแดนที่ละแคว้น ใช้เวลาร่วมหกปีจนกระทั่งในค.ศ. 1582 ฮิเดโยะได้เข้าล้อมปราสาททะกะมะสึ  ของตระกูลโมริ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ฮิเดโยชิได้ทราบข่าวว่า โอดะ โนบูนางะ ได้ถูกอาเกจิ มิตสึฮิเดะ ลอบสังหารที่วัดฮนโน  ใกล้กับเมืองเกียวโต
เมื่อทราบข่าวการลอบสังหารโอดะ โนบูนางะแล้ว ฮิเดโยชิจึงรีบเจรจาสงบศึกกับตระกูลโมริ และยกทัพมาจากภูมิภาคชูโงะกุอย่างรวดเร็วมาสู่เมืองเกียวโตโดยใช้เวลาเพียงสองสัปดาห์ เพื่อแก้แค้นให้แก่นายของตน โดยสามารถเอาชนะอาเกจิ มิตสึฮิเดะได้ในยุทธการยามาซากิ (山崎の戦い) มิตสึฮิเดะเสียชีวิตในที่รบ
ในฐานะผู้ที่สามารถแก้แค้นให้แก่โอดะ โนบูนางะได้สำเร็จ ทำให้ฮิเดโยชิได้รับการยกย่องและขึ้นมามีอำนาจในตระกูลโอดะ เมื่อโนบูนางะถูกลอบสังหารไปแล้ว โอดะ โนบูกัตสึ  บุตรชายคนที่สองของโนบูนางะ และโอดะ โนบูตากะ (織田信孝) บุตรชายคนที่สาม ได้แข่งขันกันเพื่อที่จะเป็นผู้สืบทอดตระกูลโอดะ ฮิเดโยชิจึงจัดการประชุมที่ปราสาทคิโยะสุ  ในแคว้นโอวาริ เพื่อตกลงหาผู้สืบทอดตระกูลโอดะ ด้วยความเห็นชอบจากขุนพลอาวุโสเช่น นิวะ นางาฮิเดะ ฮิเดโยชิจึงประกาศว่าให้ซัมโปชิ  หรือต่อมาคือ โอดะ ฮิเดโนบุ (織田秀信) บุตรชายของโอดะ โนบูตาดะ หลานชายของโนบูนางะซึ่งมีอายุเพียงสองขวบ เป็นผู้สืบทอดตระกูลโอดะต่อมา การตัดสินใจในครั้งนี้ เป็นที่ต่อต้านอย่างมากจากขุนพลคนอื่นๆ ของตระกูลโอดะ โดยเฉพาะชิบาตะ คัตสึอิเอะ ผู้ซึ่งเห็นว่าการที่ฮิเดโยชิให้เด็กสองขวบขึ้นมาปกครองตระกูลโอดะนั้น ก็เพื่อที่จะเป็นหุ่นเชิดแก่ตนในการเข้ายึดอำนาจในตระกูลโอดะ
ขุนพลตระกูลโอดะเริ่มที่จะแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายที่สนับสนุนฮิเดโยชิ และฝ่ายที่ต่อต้านฮิเดโยชิ นำโดยชิบาตะ คัตสึอิเอะ ใน ค.ศ. 1583 ฮิเดโยชิจึงต้องทำสงครามกับชิบาตะ คัตสึอิเอะ โดยนำกำลังเข้าบุกแคว้นเอะจิเซ็ง  ซึ่งคัตสึอิเอะปกครองอยู่ จังหวัดฟุกุอิในปัจจุบัน และเอาชนะคัตสึอิเอะในยุทธการชิซุงะตะเกะ  และเข้ายึดปราสาทคิตะโนะโช (北圧城) อันเป็นฐานที่มั่นของคัตสึอิเอะได้สำเร็จ คัตสึอิเอะจึงทำเซ็ปปุกุเสียชีวิตไปพร้อมกับนางอิจิภรรยา (น้องสาวของโอดะ โนบูนางะ) ฮิเดโยชิจึงรับเอาบุตรสาวทั้งสามของนางอิจิมาเป็นบุตรบุญธรรม
เมื่อกำจัดชิบาตะ คัตสึอิเอะ ออกไปได้สำเร็จแล้ว ปรากฏว่าโอดะ โนะบุคัตสึ ได้ร้องขอให้โทกูงาวะ อิเอยาซุ ไดเมียวแห่งแคว้นมิกาวะ ช่วยเหลือให้ตนได้ขึ้นครองตระกูลโอดะ ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ สองผู้ปกครองญี่ปุ่นในอนาคต จึงต้องทำสงครามกัน ในยุทธการที่โคะมะกิและนะงะกุเตะ  ในค.ศ. 1584 ปรากฏว่าไม่สามารถเอาชนะกันได้ จนต้องเจรจาสงบศึก โดยฮิเดโยชิได้ส่งน้องสาวต่างมารดาของตน คือนางอะซะฮี ไปเป็นภรรยาเอกของอิเอยาซุ และส่งมารดาของตนคือนางนะกะ ไปเป็นตัวประกันที่แคว้นมิกาวะ
การรวบรวมญี่ปุ่น.
ในค.ศ. 1583 ฮิเดโยชิได้สร้างปราสาทโอซากะให้เป็นที่พำนักของตน ให้ยิ่งใหญ่กว่าปราสาทอะซุจิอันเป็นที่พำนักของโอดะ โนบูนางะ
ฮิเดโยชิมีความทะเยอทะยานอยากที่จะเป็นผู้ปกครองญี่ปุ่นทั้งหมด และต้องการตำแหน่งโชกุน ฮิเดโยชิจึงสร้างสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักเกียวโต แต่ฮิเดโยชิไม่สามารถรับตำแหน่งโชกุนได้เนื่องจากไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลมินาโมโตะ ใน ค.ศ. 1585 ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ ร่วมกับฮาชิบะ ฮิเดนางะ น้องชาย และไดเมียวจากภูมิภาคชูโงะกุอีกสองคนคือ อุกิตะ ฮิเดอิเอะ  และโคบายากาวะ ทากากาเงะ (小早川隆景) เข้ารุกรานเกาะชิโกกุ ซึ่งในขณะนั้นปกครองโดยโจโซะคะเบะ โมะโตะจิกะ  โดยที่ตระกูลโจโซะคะเบะก็ได้ยอมจำนนแต่โดยดี
ใน ค.ศ. 1586 ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "คัมปะกุ"  หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระจักรพรรดิ รวมทั้งได้รับพระราชทานนามสกุลใหม่จากพระจักรพรรดิว่า โทโยโตมิ และในปีเดียวกันนั้นเอง คัมปะกุฮิเดโยชิได้สร้างคฤหาสน์จูระกุได  ไว้เป็นที่พำนักของตนในเมืองเกียวโตและเป็นที่รับรององค์พระจักรพรรดิ
การรุกรานคีวชู.
ฝ่ายทางเกาะคีวชูนั้น ตระกูลชิมะซุแห่งแคว้นซะสึมะทางตอนใต้ของเกาะคีวชู นำโดย ชิมะซุ โยะชิฮิสะ  ได้เข้ารุกรานและมีชัยชนะเหนือตระกูลโอโตะโมะ  ทางตอนเหนือของเกาะคีวชู ใน ค.ศ. 1585 ตระกูลโอโตะโมะจึงได้ขอความช่วยเหลือไปยังฮิเดโยชิ ฮิเดโยชิได้ออกคำสั่งในฐานะคัมปะกุว่า ให้ตระกูลชิมะซุหยุดการขยายอาณาเขต แต่ชิมะซุ โยะชิฮิสะ ไม่เชื่อฟัง ใน ค.ศ. 1586 คัมปะกุฮิเดโยชิจึงนำทัพขนาดมหึมาพร้อมกับฮิเดนางะน้องชายของตน เข้ารุกรานเกาะคีวชู  เพื่อปราบปรามตระกูลชิมะซุ ผลคือความพ่ายแพ้ของตระกูลชิมะซุ โดยชิมะซุ โยะชิฮิสะยอมโกนศีรษะบวชเป็นพระภิกษุเพื่อแสดงความพ่ายแพ้และรักษาแคว้นซะสึมะไว้
เมื่อคัมปะกุฮิเดโยชิเดินทางมาถึงเกาะคีวชู ก็พบว่าดินแดนแห่งนี้เต็มไปด้วยชาวคริสเตียนและมิชชันนารีชาวโปรตุเกส ที่ได้เข้ามายังญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยเซงโงะกุ ใน ค.ศ. 1587 คัมปะกุฮิเดโยชิจึงได้ออกประกาศขับไล่ชาวคริสเตียนและมิชชันนารีออกจากญี่ปุ่น  นับว่าเป็นผู้นำญี่ปุ่นคนแรกที่ออกนโยบายกดขี่ชาวคริสเตียน แต่ประกาศในครั้งนี้ยังไม่เป็นที่ใส่ใจมากนัก และใน ค.ศ. 1588 ได้ออกกฎหมายริบอาวุธ  เพื่อริบอาวุธคือจากชาวนาและอะชิงะรุหรือชาวนานักรบทั้งหลาย เพื่อป้องกันการลุกฮือหรือการเลี่อนชั้นจากชาวนามาเป็นซะมุไร อย่างเช่นตัวฮิเดโยชิเองได้กระทำ และกำหนดว่าชนชั้นซะมุไรเท่านั้นที่มีสิทธิถือครองอาวุธได้ กฎหมายนี้ยังคงมีผลต่อไปในสมัยเอโดะ
สงครามกับตระกูลโฮโจ.
เมื่อขยายอำนาจไปจนสุดทางตะวันตกของญี่ปุ่นแล้ว ก็เหลือไดเมียวที่ทรงอำนาจเพียงตระกูลเดียวหลงเหลืออยู่ นั่นคือตระกูลโฮโจในภูมิภาคคันโตทางตะวันออก แต่ทว่าตระกูลโฮโจนั้น เป็นพันธมิตรกับโทกูงาวะ อิเอยาซุ แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่คัมปะกุฮิเดโยชิก็ยังคงยืนกรานที่จะขอความช่วยเหลือจากอิเอยาซุในการปราบปรามตระกูลโฮโจ ใน ค.ศ. 1590 คัมปะกุฮิเดโยชิได้ส่งทัพไปทางตะวันออกนำโดยอิเอยาซุเข้าปราบปรามตระกูลโฮโจ ท่ามกลางความหวาดระแวงซึ่งกันและกัน อิเอยาซุได้นำทัพเข้าล้อมปราสาทโอดะวะระ  และสามารถหักตีเอาปราสาทได้ในที่สุด โฮโจ อุจิมะสะ  ผู้นำตระกูลโฮโจ ทำเซ็ปปุกุเสียชีวิตไป คัมปะกุฮิเดโยชิได้ตอบแทนโทกูงาวะ อิเอยาซุ โดยการยึดแคว้นมิกาวะ อันเป็นแคว้นของตระกูลโทกูงาวะแต่เดิมคืนมา แล้วให้ไปปกครองภูมิภาคคันโตอันเป็นดินแดนที่เคยเป็นของตระกูลโฮโจ เพื่อเป็นการขับไล่อิเอยาซุอันเป็นคู่แข่งคนสำคัญของฮิเดโยชิไปอยู่ทางตะวันออกอันห่างไกล อิเอยาซุจึงย้ายฐานที่มั่นไปยังปราสาทเอโดะ (เมืองโตเกียวในปัจจุบัน)
ชัยชนะเหนือตระกูลโฮโจทำให้ตระกูลโทโยโตมิปราศจากผู้ท้าทายอำนาจอีกต่อไป เมื่อดาเตะ มาซามูเนะ ไดเมียวแห่งภูมิภาคโทโฮกุทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเกาะฮอนชูเข้าสวามิภักดิ์ต่อฮิเดโยชิ จึงเท่ากับว่าการรวบรวมอาณาจักรญี่ปุ่นให้เป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่สมัยของโอดะ โนบูนางะนั้น เป็นอันเสร็จสมบูรณ์
อีกทั้งยังได้ขุนพลนาริตะ นากาจิกะ และ คาอิฮิเมะ เข้ามาเป็นพวก
การรุกรานเกาหลี.
ใน ค.ศ. 1589 นางโยะโดะ โดะโนะ  ภรรยาน้อยคนโปรดของท่านคัมปะกุ (บุตรสาวของอาซาอิ นะงะมะสะ กับนางอิจิ และเป็นหลานสาวของโอดะ โนบูนางะ ซึ่งฮิเดโยชิได้รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมในค.ศ. 1583) ได้ให้กำเนิดบุตรชายแก่ฮิเดโยชิชื่อว่า สึรุมะสึ  แต่ทว่าสึรุมะสึได้เสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1591 ด้วยอายุเพียงสามปี ฝ่ายคัมปะกุฮิเดโยชิอายุมากแล้วและยังไม่มีทายาท จึงได้รับโทโยโตมิ ฮิเดซึงุ  ผู้เป็นหลานชาย (บุตรชายของนางโตะโมะ พี่สาวของฮิเดโยชิ) เป็นบุตรบุญธรรมและแต่งตั้งให้เป็นทายาทสืบทอดตระกูลโทโยโตมิต่อไป รวมทั้งน้องชายคือ โทโยโตมิ ฮิเดนางะ ก็ได้เสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1591 เช่นกัน ทำให้ฮิเดโยชิเศร้าโศกเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจสละตำแหน่งคัมปะกุให้แก่ฮิเดซึงุผู้ป็นหลานชาย ส่วนตนเองนั้นดำรงตำแหน่งเป็น"ไทโค"  หรือผู้สำเร็จราชการที่สละตำแหน่งแล้ว
เมื่อรวบรวมญี่ปุ่นได้แล้ว ไทโคฮิเดโยชิก็มีความทะเยอทะยานอยากที่จะพิชิตจีนราชวงศ์หมิง จึงได้ส่งทูตไปยังราชสำนักเกาหลีราชวงศ์โชซอนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ได้รับความร่วมมือ ไทโคฮิเดโยชิจึงตัดสินใจที่จะเข้ารุกรานเกาหลีเพื่อเป็นทางผ่านในการเข้ารุกรานจีนต่อไป ไทโคจึงได้ระดมขุนพลที่เก่งกล้าสามารถของตนทั้งหมดไปรุกรานเกาหลีใน ค.ศ. 1592 เรียกว่า การรุกรานปีบุงระกุ  ประกอบด้วย อุกิตะ ฮิเดอิเอะ เป็นแม่ทัพใหญ่ และขุนพลคนอื่นๆ ได้แก่ โคะนิชิ ยุกินะงะ , คะโต คิโยะมะซะ , คุโระดะ นะงะมะสะ ( บุตรชายของคุโระดะ คัมเบ), ชิมะซุ โยะชิฮิโระ ( น้องชายของชิมะซุ โยะชิฮิสะ), ฟุกุชิมะ มะซะโนะริ , โคบายากาวะ ทากากาเงะ, และโมริ เทรูโมโตะ โดยที่ท่านไทโคคอยบัญชาการอยู่ที่เมืองฟุกุโอกะบนเกาะคีวชู โคะนิชิ ยุกินะงะ ได้นำทัพแรกขึ้นฝั่งที่เมืองปูซาน และสามารถนำทัพเข้ายึดเมืองฮันซอง (โซลในปัจจุบัน) โดยใช้เวลาเพียงสองสัปดาห์เท่านั้น พระเจ้าซอนโจกษัตริย์เกาหลีได้เสด็จหนีไปอยู่เมืองเปียงยาง ทัพญี่ปุ่นจึงติดตามไปเข้าบุกยึดเมืองเปียงยาง จนกษัตริย์เกาหลีต้องเสด็จหนีไปเมืองปักกิ่งเพื่อทูลขอความช่วยเหลือจากจักรพรรดิว่านลี่ จักรพรรดิว่านลี่จึงทรงส่งแม่ทัพจีนชื่อว่า หลี่หรู้ซ้ง (Li Ruzong) นำทัพจีนเข้ามาขับไล่ทัพญี่ปุ่นกลับไป ฝ่ายทัพญี่ปุ่นซึ่งอ่อนกำลังลงและไม่สามารถต้านทานทัพจีนได้ จึงต้องเจรจาสงบศึกในที่สุดใน ค.ศ. 1593
ใน ค.ศ. 1593 นางโยโดได้ให้กำเนิดบุตรชายอีกคนให้แก่ท่านไทโค มีชื่อว่า ฮิโระอิมะรุ  ทำให้ไทโคฮิเดโยชิเกิดความต้องการที่จะให้บุตรชายของตนเป็นผู้สืบทอดแทนที่ฮิเดสึงุหลานชายที่ได้แต่งตั้งไปแล้ว จึงได้มีคำสั่งให้ปลดคัมปะกุฮิเดสึงุออกจากตำแหน่งทายาทและเนรเทศไปยังเขาโคยะ  สองปีต่อมาใน ค.ศ. 1595 ฮิเดโยชิจึงมีคำสั่งให้ฮิเดสึงุทำเซ็ปปุกุเสียชีวิตไป และนำตัวภรรยาเอกภรรยาน้อยและบุตรทั้งหมดของฮิเดสึงุร่วมหลายสิบชีวิตมาประหารชีวิตในเมืองเกียวโต
ในขณะที่ไทโคฮิเดโยชิพำนักอยู่บนเกาะคีวชูนั้น ได้สังเกตว่าชาวคริสเตียนและมิชชันนารียังคงดำเนินกิจกรรมของตนต่อไปตามปกติ แม้จะมีประกาศขับไล่ออกไปใน ค.ศ. 1587 แล้วก็ตาม ใน ค.ศ. 1597 ไทโคฮิเดโยชิจึงมีคำสั่งให้นำตัวชาวญี่ปุ่นที่เป็นคริสเตียนและมิชชันนารีชาวโปรตุเกสที่เมืองนะงะซะกิรวมทั้งหมดจำนวนยี่สิบหกคน มาประหารชีวิตด้วยการตรึงกางเขน เรียกว่า เหตุการณ์ยี่สิบหกมรณสักขี  นับว่าเป็นการสังหารชาวคริสเตียนครั้งแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ไทโคฮิเดโยชิได้ยื่นข้อเสนอต้องการที่จะนำพระธิดาของพระจักรพรรดิจีนมาเป็นภรรยา ทำให้ไม่เป็นที่พอใจของราชสำนักจีน แต่ราชสำนักจีนก็ได้แต่งตั้งให้ไทโคฮิเดโยชิเป็น "กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น"  เข้าสู่ระบบบรรณาการของจีน แต่ไทโคฮิเดโยชิไม่ต้องการที่จะส่งบรรณาการให้แก่ราชวงศ์หมิง และเท่ากับเป็นการละเลยองค์พระจักรพรรดิที่เกียวโตด้วย (ซึ่งจีนและเกาหลีไม่ทราบว่ามี) การเจรจาจึงไม่ประสบความสำเร็จและไทโคฮิเดโยชิได้ส่งทัพเข้ารุกรานเกาหลีอีกครั้งใน ค.ศ. 1597 เรียกว่า การรุกรานปีเคโจ  แต่ทว่าทางฝ่ายจีนและเกาหลีนั้นได้เตรียมการรับมือไว้เป็นอย่างดี ทำให้ทัพญี่ปุ่นไม่ประสบความสำเร็จเหมือนการรุกรานปีบุงระกุ อีกทั้งยังพ่ายแพ้ที่ยุทธนาวีโนรยาง (Battle of Noryang) ด้วยการนำของขุนพลลีซุนชิน (Yi Sunsin) ในค.ศ. 1598
ไทโคฮิเดโยชิหลังจากที่ได้จัดงานดอกซะกุระบานที่วัดไดโง  ในเมืองเกียวโตใน ค.ศ. 1598 ได้ล้มป่วยลงในฤดูร้อนปีนั้น ในขณะที่สงครามในเกาหลียังไม่คลี่คลาย ท่านไทโคแม้ว่าจะมีผู้สืบทอดแล้ว คือฮิโระอิมะรุ หรือ โทโยโตมิ ฮิเดโยริ  ซึ่งอายุเพียงห้าปี ไทโคฮิเดโยชิเกรงว่าหากว่าตนเสียชีวิตไปโดยที่บุตรชายอายุยังน้อยอาจถูกไดเมียวผู้ทรงอำนาจคนอื่นแย่งชิงอำนาจไป จึงได้ก่อตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนขึ้น ได้แก่ "โงะไทโร"  หรือผู้อาวุโสทั้งห้า ประกอบด้วยไดเมียวผู้ทรงอำนาจที่สุดในเวลานั้นจำนวนห้าท่าน ได้แก่
และยังมีคณะผู้บริหารที่ทำหน้าที่บริหารงานหลังจากที่ท่านไทโคถึงแก่อสัญกรรม จำนวนห้าคน เรียกว่า "โงะบุเกียว"  ประกอบด้วย
ไทโคฮิเดโยชิ ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1598 ที่ปราสาทฟุชิมิ  หรือปราสาทโมะโมะยะมะ  ในเมืองเกียวโต ด้วยอายุ 61 ปี ได้มีคำสั่งสุดท้ายให้ถอนทัพญี่ปุ่นทั้งหมดกลับคืนมาจากเกาหลี และให้ปิดบังการถึงแก่อสัญกรรมของท่านไทโคไม่ให้เหล่าทหารได้ทราบด้วยเกรงว่าจะเสียกำลังใจ ในปีต่อมาใน ค.ศ. 1599 จึงได้มีการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของไทโคฮิเดโยชิอย่างเป็นทางการ
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ นับเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น มีกำเนิดจากชนชั้นชาวนา แต่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นซะมุไรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง บรรลุภารกิจการรวบรวมประเทศญี่ปุ่นที่แตกออกเป็นแคว้นต่างๆ ในยุคเซงโงะกุได้สำเร็จ สืบสานเจตนารมณ์ของโอดะ โนบูนางะ
แต่ทว่าการปกครองของตระกูลโทโยโตมิหลังจากการอสัญกรรมของฮิเดโยชิแล้วนั้นอยู่ได้เพียงไม่นาน ใน ค.ศ. 1599 มาเอดะ โทชิอิเอะ ไทโรผู้อาวุโสที่สุดได้ถึงแก่อสัญกรรมลง ทำให้โทกูงาวะ อิเอยาซุกลายเป็นไดเมียวผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในญี่ปุ่น แต่ก็ยังเป็นที่ต่อต้านของผู้ที่จงรักภักดีต่อตระกูลโทโยโตมิ อันประกอบด้วยอิชิดะ มิตสึนะริ  คนรับใช้คนสนิทของฮิเดโยชิ และไทโรอีกสามคนที่เหลือ จนกระทั่งนำไปสู่ยุทธการเซะกิงะฮะระ  ซึ่งเป็นความพ่ายแพ้ของอิชิดะ มิตสึนะริผู้ซึ่งถูกประหารชีวิตไป ชัยชนะของอิเอยาซุทำให้เขาได้อำนาจเป็นผู้ปกครองญี่ปุ่นโดยแท้จริงอย่างเบ็ดเสร็จ และได้รับการแต่งตั้งเป็นโชกุนใน ค.ศ. 1603 อันเป็นจุดเริ่มต้นของรัฐบาลเอโดะ