pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทีมชาติฟิลิปปินส์มีขวัญกำลังใจที่ดีในการลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2010 ภายใต้ผู้ฝึกสอน ไซมอน แมคเมเนมี พาทีมผ่านรอบแบ่งกลุ่ม เข้าสู่รอบรองชนะเลิศเป็นครั้งแรก โดยมีชัยชนะที่สำคัญคือการชนะเจ้าภาพร่วมอย่างเวียดนาม 2–0 ได้รับการยกย่องเป็นนัดที่มีผลการแข่งขันเหนือความคาดหมายที่สุดนัดหนึ่งในประวัติศาสตร์รายการ และสื่อในประเทศฟิลิปปินส์ยกย่องว่าเป็น "ปาฏิหาริย์แห่งฮานอย" และแม้จะแพ้อินโดนีเซียในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวมสองนัด 0–2 แต่ก็ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมาก โดยรายการนี้เป็นการปลุกกระแสความสนใจกีฬาฟุตบอลภายในประเทศให้เพิ่มมากขึ้น แม้จะมีบาสเกตบอลเป็นกีฬาประจำชาติมาหลายปี
มิชชาเอล ไวส์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนในปีต่อมา ทีมผ่านรอบคัดเลือก เอเอฟซีชาเลนจ์คัพ 2012 และทีมยังพบชัยชนะในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก เอาชนะศรีลังกา 4–0 ก่อนจะแพ้คูเวตทั้งสองนัดในรอบที่สอง ฟิลิปปินส์ยังชนะการแข่งขันรายการพิเศษ พีช คัพ ซึ่งพวกเขาเป็นเจ้าภาพ ซึ่งเป็นการชนะเลิศถ้วยรางวัลแรกนับตั้งแต่การชนะเลิศกีฬาตะวันออกไกล ค.ศ. 1913 ทีมยังทำผลงานยอดเยี่ยมต่อเนื่อง ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2012 ได้อีกครั้ง แต่แพ้เจ้าภาพอย่างสิงคโปร์ไปอย่างสูสีด้วยผลประตูรวมสองนัด 0–1 ตามด้วยการคว้ารองแชมป์ เอเอฟซีชาเลนจ์คัพ 2014 และผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 อีกครั้งก่อนจะแพ้ไทยด้วยผลประตูรวมสองนัด 0–3 โดยสามารถยันเสมอที่มะนิลาด้วยผลประตู 0–0
โทมัส ดูลีย์ เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอนตั้งแต่ ค.ศ. 2014–2018 พาทีมคว้าชัยชนะเกมเยือนในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกเป็นครั้งแรก โดยชนะกาตาร์ที่กรุงโดฮา ก่อนจะตกรอบที่สอง แม้จะผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบที่ 3 ของเอเชียนคัพ ฟิลิปปินส์เป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 ร่วมกับพม่า แต่พวกเขากลับไปมีผลงานย่ำแย่อีกครั้งโดยตกรอบแบ่งกลุ่มและไม่ชนะทีมใด เสมอสองนัด และแพ้หนึ่งนัด ตามด้วยการตกรอบฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก แต่พวกเขาได้ร่วมแข่งขันรายการใหญ่ระดับทวีปอย่างเอเชียนคัพ 2019 เป็นครั้งแรก แต่ตกรอบแรกโดยแพ้ทั้งสามนัด และสก็อตต์ คูเปอร์ เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอนจนถึงปัจจุบัน
แฟนฟุตบอลของฟิลิปปินส์จัดตั้งกลุ่มเชียร์อย่างเป็นทางการในนาม อุลตร้า ฟิลิปปินส์ รวมถึงกลุ่ม "The Kaholeros" ซึ่งเกิดจากการรวมตัวของแฟนบอลในทวิตเตอร์ การรวมตัวกันของกลุ่มุอุลตร้า ฟิลิปปินส์ในฐานะทีมเยือนครั้งแรกนั้นไม่ใช่เกมฟุตบอล แต่เป็นการร่วมให้กำลังทีมสมาคมรักบี้ โดยรวมตัวกับ Philippine Air Force F.C. แฟนคลับทั้งสองกลุ่มผลัดกันเชียร์และร้องเพลงให้ทีมชาติในระหว่างเกม
ชุดทีมเหย้า
ชุดทีมเยือน
รายชื่อรหัสประเทศโดยฟีฟ่า ของฟิลิปปินส์คือ PHI โดยตัวย่อดังกล่าวถูกใช้ทั้งในฟีฟ่า, สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน กำหนดรหัสประเทศคือ PHL อย่างไรก็ตาม ทีมชาติฟิลิปปินส์มักเป็นที่รู้ในชื่อย่อ RP ซึ่งเป็นคำย่อของชื่อทางการของประเทศคือ "Republika ng Pilipinas" ซึ่งสื่อท้องถิ่นมักใช้เมื่อพูดถึงทีมว่า "RP Booters" หรือ "RP สิบเอ็ด" หมายถึงผู้เล่นทั้งสิบเอ็ดคนในทีม
ในปลายเดือนตุลาคม 2010 กรมการต่างประเทศได้ตัดสินใจเปลี่ยนตัวย่ออย่างเป็นทางการของประเทศจาก "RP" เป็น "PH" หรือ "PHL" เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐาน ISO ทีมชาติฟิลิปปิส์ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "Azkals" ชื่อนี้ตั้งขึ้นเมื่อชุมชนฟุตบอลออนไลน์ของฟิลิปปินส์เสนอชื่อเล่นว่า "Calle Azul ("ภาษาสเปน ซึ่งหมายถึงสีของชุดแข่งของพวกเขา) ซึ่งต่อมาได้แก้ไขเป็น "Azul Calle" ย่อเป็น "AzCal" และในที่สุดก็กลายเป็น "Azkal" ซึ่งเป็นคำที่ คล้ายกับคำว่า "Askal" ในภาษาฟิลิปีโน แปลว่า สุนัขข้างถนน
พวกเขายังเป็นที่รู้จักกันในนาม "ดาวสามดวง" (Tri–Stars) ซึ่งได้มาจากดาวสามดวงบนธงชาติฟิลิปปินส์ แม้ว่าชื่อเล่นนี้จะไม่ค่อยเป็นที่นิยม
รายชื่อผู้เล่น 27 คน สำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 ระหว่างวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 - 1 มกราคม พ.ศ. 2565
"จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ทีมชาติและจำนวนประตูที่ยิงได้นับถึงวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2564 หลังแข่งขันกับ มัลดีฟส์"
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018  เป็นครั้งแรกของการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ จำนวน 16 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม – 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยสนามสุดท้ายคือศูนย์กีฬาโอลิมปิกหนานจิง, หนานจิง, ประเทศจีน
ในครั้งนี้มี 16 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดย 12 ทีมเป็นทีมหลัก และอีก 4 ทีมเป็นทีมท้าทาย (Challenger) จะสามารถตกชั้นได้ ซึ่งทีมที่ได้อันดับสุดท้ายของทีมท้าทายจะเป็นที่ตกชั้น และทีมที่ชนะจากวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2018 จะได้แข่งวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีกในปีถัดไป
รอบแรก (Preliminary round).
รอบสุดท้าย (Final round).
"ข้อมูล ณ วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018"
คริสเตียน ซีเก้
ปานาอัดปาร์กแอนด์สเตเดียม
ปานาอัดปาร์กแอนด์สเตเดียม หรือ ปานาอัดสเตเดียม เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในสวนและศูนย์กีฬาปานาอัด บารังไกย์มานซิลิงกัน นครบาโคล็อด ประเทศฟิลิปปินส์ สวนและสนามมีพื้นที่ 25 เฮกตาร์ และมีต้นยูคาลิปตัสทั้งหมด 60,000 ต้น
ปานาอัดใช้จัดการแข่งขันกีฬาโดยเฉพาะฟุตบอล เคยใช้จัดงานซีเกมส์ 2005 และเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 2012 รอบคัดเลือก นัดพบกับมองโกเลีย สนามกีฬาแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซเรส–เนกรอส
รายชื่อกิจกรรมต่าง ๆ ที่จัดขึ้นที่สนามแห่งนี้
สนามกีฬาฟิลิปปิน
สนามกีฬาฟิลิปปิน  หรือ สนามกีฬามหาวิทยาลัยนิวเอรา เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในจังหวัดบาลูคัน ประเทศฟิลิปปินส์ โดยถูกสร้างขึ้นข้าง ๆ ฟิลิปปินอารีนา ซึ่งเป็นโรงละครที่ใหญ่ที่สุดในโลก สนามแห่งนี้มีความจุ 25,000 ที่นั่งซึ่งเป็นสนามที่มีความจุมากที่สุดของประเทศ มีความจุเป็นสองเท่าของรีซัลเมโมเรียลสเตเดียม สนามกีฬาแห่งชาติซึ่งมีความจุ 12,000 ที่นั่ง
รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม
รีซัลเมโมเรียลแทร็กแอนด์ฟุตบอลสเตเดียม หรือ รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม  เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นสนามหลักของเอเชียนเกมส์ 1954 และกีฬาซีเกมส์ในครั้งที่ฟิลิปปินส์เป็นเจ้าภาพ สนามได้รับการปรับปรุงในปี ค.ศ. 2011 หลังจากที่พบว่ามีสภาพทรุดโทรมและแย่มาก สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าอย่างเป็นทางการของฟุตบอลทีมชาติฟิลิปปินส์และสโมสรฟุตบอลเมรัลโคมะนิลา
เอาคส์บวร์คอาเรนา
เอาคส์บวร์คอาเรนา  หรือชื่อตามผู้สนับสนุนว่า เวเวคา-อาเรนา  เป็นสนามฟุตบอลตั้งอยู่ที่เมืองเอาคส์บวร์ค รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอาคส์บวร์ค ปัจจุบันมีความจุ 30,660 ที่นั่ง และมีแผนขยายความจุเป็น 49,000 ที่นั่งในอนาคต สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามเหย้าเดิมของสโมสร ชื่อว่า โรเซอเนาชตาดีอ็อน (Rosenaustadion)
Hanazawa Kana
แผ่นดินไหวในรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561  เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 17:39 น. ตามเวลาท้องถิ่น (23:39 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) ในซิเอร์รามาเดรเดลซูร์ ที่รัฐวาฮากา รัฐทางใต้ของประเทศเม็กซิโก แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีขนาด 7.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ VII ("แรงมาก") แผ่นดินไหวมีจุดศูนย์กลางระดับความลึก 24.6 กิโลเมตร ตามรายงานได้กล่าวว่ามีผู้บาดเจ็บเพียงแค่ 2 คนจากเหตุแผ่นดินไหวในครั้งนี้ แต่ในเวลาต่อมาเกิดเหตุเฮลิคอปเตอร์กองทัพตก ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน มีผู้บาดเจ็บ 15 คน
เฮลิคอปเตอร์ตก.
เฮลิคอปเตอร์ทางทหาร ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก ในขณะนั้นมีผู้โดยสารบนอากาศยานเฮลิคอปเตอร์ 4 คน ได้แก่ มูราด, นาเวิร์ด, ผู้บัญชาการปกป้องพลเรือนของรัฐ และบุคคลอีกหนึ่งคน ซึ่งกำลังเดินทางไปเมืองซานเตียโก ยามิลเตเปก ในขณะที่กำลังนำจอดบนภาคพื้นดิน นักบินได้เกิดการเสียการควบคุมอากาศยาน อากาศยานเฮลิคอปเตอร์ได้ตกทับรถสองคันที่จอดที่ลานกว้าง ครอบครัวเจ้าของรถได้อาศัยหลับนอนในรถตอนช่วงกลางคืนในระหว่างช่วงเกิดเหตุแผ่นดินไหว มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 14 คน และบาดเจ็บอีก 15 คน ทั้ง 4 คนบนอากาศยานเฮลิคอปเตอร์รอดชีวิตได้
สตีฟ คูแกน
สตีฟ คูแกน (Steve Coogan) มีชื่อเต็มว่า สตีเฟ่น จอห์น คูแกน เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงด้านคอเมดี้ เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ผลงานที่ทำให้รู้จักกันดีนั่นคือ "80 วัน จารกรรมฟัดข้ามโลก", "Night at the Museum" ทั้งสามภาค และภาพยนตร์ด้านคอมเมดี้จำนวนมาก
ถนนพลับพลาไชย
ถนนพลับพลาไชย  ถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มที่แยกแปลงนาม อันเป็นทางแยกที่ตัดระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนแปลงนาม ที่แขวงป้อมปราบ จากนั้นทอดยาวไปจนถึงแยกพลับพลาไชย อันเป็นห้าแยกที่เป็นจุดตัดกับถนนหลวงและถนนไมตรีจิตต์ และไปสิ้นสุดที่แยกอนามัย อันเป็นจุดตัดกับถนนบำรุงเมือง ที่แขวงวัดเทพศิรินทร์ รวมความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร
ถนนพลับพลาไชย เป็นถนนที่มีสถานที่สำคัญ ๆ หลายแห่งตั้งอยู่ เช่น มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง, สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 1 และ 2 (สน.พลับพลาไชย 1 และ 2) ที่ดูแลพื้นที่ย่านเยาวราชทั้งหมด และรวมไปถึงบริเวณใกล้เคียง เช่น วงเวียน 22 กรกฎาคม, โรงพยาบาลหัวเฉียว, โรงพยาบาลกลาง เป็นต้น, วัดคณิกาผล, ศาลเจ้าหลี่ตี้เมี่ยว, วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร, องค์การตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ (ภาคประชาชน), สมาคมส่งเสริมวิชาชีพ ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์ (แห่งประเทศไทย) เป็นต้น
โดยชื่อ "พลับพลาไชย" มาจากชื่อของวัดพลับพลาไชย อันเป็นวัดเก่าแก่ที่ตั้งอยู่บริเวณนี้ มีประวัติมาตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยาและกรุงธนบุรี โดยในอดีตสถานที่บริเวณนี้มีลักษณะเป็นโคกหรือเนินดินขนาดใหญ่ และมีการตั้งคอกวัวไว้ที่นี่ด้วย จึงนิยมเรียกกันว่า "วัดโคก" หรือ "วัดคอก" จนมาถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงเปลี่ยนนามของวัดแห่งนี้ใหม่ เป็น "วัดพลับพลาชัย" เนื่องจากเป็นสถานที่ตั้งพลับพลาในการซ้อมรบของกองเสือป่ารักษาดินแดน
ถนนพลับพลาไชย ในปี พ.ศ. 2517 เคยเกิดเหตุการจลาจลขึ้นเมื่อราวกลางปี ช่วงเดือนกรกฎาคม เหตุการณ์ได้ลุกลามบานปลายจากเหตุเล็กน้อยที่เจ้าหน้าที่ตำรวจได้จับกุมคนขับรถแท็กซี่รายหนึ่งไปคุมขังไว้ด้วยข้อหาจอดรถผิดกฎจราจร กลายเป็นเหตุการณ์ที่มีผู้บุกล้อมสถานีตำรวจพลับพลาไชยเขต 2 (สน.พลับพลาไชย 2 ในปัจจุบัน) และยิงปืนใส่กันจนกลายเป็นเหตุการณ์รุนแรงลุกลามไปทั่ว ในที่สุดเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมไม่ได้ เจ้าหน้าที่ทหารต้องเข้ามาจัดการแทน ถึงขั้นต้องมีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินโดยรัฐบาล เหตุการณ์มาสิ้นสุดหลังผ่านไปถึง 5 วัน มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 26 ศพ บาดเจ็บ 120 คน โดยมีเบื้องหลังเป็นการปะทะของมาเฟียท้องถิ่นสองแก๊งค์
นอกจากนี้แล้ว บริเวณห้าแยกพลับพลาไชย ถือเป็นย่านชุมชนชาวจีนอีกแห่งหนึ่ง เช่นเดียวกับเยาวราชที่อยู่ใกล้เคียง โดยอาคารต่าง ๆ ที่อยู่รายล้อมมีความเก่าแก่ที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมแบบไทย-จีนและตะวันตก ได้อย่างสวยงาม และที่ถนนพลับพลาไชยบริเวณมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งและห้าแยกพลับพลาไชยยังมีร้านอาหารที่ขึ้นชื่อหลายอย่าง เช่น ข้าวขาหมู, ราดหน้า, ข้าวต้มและอาหารตามสั่ง, ข้าวต้มปลา, ก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ รวมถึงหอยทอดที่ได้รับการแนะนำเป็นบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์อีกด้วย
แยกเสือป่า
แยกเสือป่า  เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกในแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ เป็นจุดตัดระหว่างถนนเสือป่า, ถนนเจริญกรุง และถนนราชวงศ์
โดยได้ชื่อ "เสือป่า" มาจากถนนเสือป่าอันเป็นถนนที่ตัดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานชื่อในปี พ.ศ. 2464
แยกเสือป่า ตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลกลาง โรงพยาบาลในสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นแหล่งจำหน่ายแหล่งใหญ่ของสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและเทคโนโลยีในชีวิตประจำวัน เช่น อุปกรณ์และของตกแต่งโทรศัพท์มือถือทั้งจำหน่ายปลีกและค้าส่ง โดยมีอาคารศูนย์การค้าตั้งเป็นหลักแหล่งอีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของโรงพิมพ์หนังสือพิมพ์ภาษาจีนเกียฮั้ว ตงง้วน รายวัน (ศิรินคร) เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้า ที่อยู่ทางแยกเอส. เอ. บี.ที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้แล้วยังเป็นที่ตั้งของอาคารห้างขายยาเบอร์ลิน อาคารที่เคยเป็นคลีนิกและร้านขายยาและผลิตยาเกาแก่ที่เปิดดำเนินกิจการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 โดย น.พ.ชัย ไชยนุวัติ หรือ หมอเบอร์ลิน ตัวอาคารมีความสวยงามและเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเรเนซองส์, นีโอคลาสสิก และปัลลาดีโอ ตามสมัยนิยมในยุคนั้น ปัจจุบัน อาคารแห่งนี้มิได้ใช้เป็นที่ผลิตยาอีกแล้ว แต่ได้ปรับปรุงให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ น.พ.ชัย และเป็นร้านกาแฟ
สี่แยกเสือป่า
จังหวัดเอาโรรา
จังหวัดเอาโรรา (; อีโลกาโน: Probinsia ti Aurora) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ติดกับทะเลฟิลิปปิน เมืองหลักคือบาเลร์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเกซอน, บูลาคัน, นูเอวาเอซีฮา, นูเอวาวิซคายา, คีรีโน และอีซาเบลา
ก่อนปี ค.ศ. 1979 เอาโรราเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเกซอน โดยชื่อจังหวัดเอาโรรานั้น ตั้งชื่อตาม เอาโรรา อารากอน ภริยาของมานูเอล เอเล. เกซอน อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
จังหวัดบาตาอัน
จังหวัดบาตาอัน ( ; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bataan) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือบาลังกา ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบาตาอันของเกาะลูซอน จังหวัดบาตาอันมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซัมบาเลสและปัมปังกาทางทิศเหนือ, ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก, ติดกับอ่าวซูบิกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และติดกับอ่าวมะนิลาทางทิศตะวันออก
เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นที่จังหวัดแห่งนี้ คือ สงครามบาตาอัน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการบุกยึดของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
จังหวัดบาตาอันมีพื้นที่ 1,372.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่คาบสมุทรบาตาอันซึ่งเป็นพื้นที่ขยายของเทือกเขาซัมบาเลสที่ยื่นลงไปในทะเลจีนใต้ ปิดล้อมจนเกิดเป็นอ่าวมะนิลา ทางด้านทิศเหนือของคาบสมุทรคือ ภูเขานาติบ (ความสูง )
จังหวัดบูลาคัน
จังหวัดบูลาคัน (ตากาล็อก: Lalawigan ng Bulacan; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Bulacan) (PSGC: 031400000 ; ) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนบนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตพิเศษวงแหวนตัวเมืองเมโทรลูซอน จังหวัดบูลาคันก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1578
จังหวัดบูลาคันมีบารังไกย์ 569 แห่ง จากเทศบาลทั้งหมด 21 แห่ง และมีนคร 3 แห่ง โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่มาโลโลส จังหวัดบูลาคันอยู่ทางด้านทิศเหนือโดยตรงของเมโทรมะนิลา และตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านทิศเหนือและตะวันออกของอ่าวมะนิลา
ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดบูลาคันมีประชากรประมาณ 3,292,071 คน มากที่สุดในเขตกิตนางลูโซน และมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ
สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี
สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี  เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม รถไฟฟ้าสายสีชมพู และรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาล ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม.
สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (รหัส PP11) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์บริเวณหน้าศูนย์ราชการจังหวัดนนทบุรี สถานีนี้จะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีชมพูสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปย่านติวานนท์และปากเกร็ด และกับรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลในอนาคตสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปย่านงามวงศ์วานและบางเขน
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง (island-platform station) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (รหัส PK01) เป็นสถานีรถไฟฟ้ารางเดี่ยวในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีชมพู โดยจะยกระดับเหนือถนนรัตนาธิเบศร์ ใกล้ทางแยกแคราย ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ในปัจจุบันอยู่ระหว่างการก่อสร้าง จะเปิดให้บริการใน พ.ศ. 2566
ตัวสถานีตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ หน้าศูนย์การค้าเอสพลานาด สาขางามวงศ์วาน–แคราย และใกล้ห้างสรรพสินค้าโลตัส สาขารัตนาธิเบศร์ ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
สำหรับสถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (PK01) ได้มีการขยับจากตำแหน่งสถานีเดิมไปทางขวา (ทิศตะวันออก) ประมาณ 337 เมตร มาอยู่บริเวณด้านหน้าซอยรัตนาธิเบศร์ 4 เพื่อให้ไม่จำเป็นต้องใช้พื้นที่อุทยานมกุฏรมยสราญ และไม่บดบังด้านหน้าอุทยานมกุฏรมยสราญซึ่งจะเชื่อมต่อกับสถานีศูนย์ราชการนนทบุรี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม โดยจะมีทางเดินยกระดับ (Skywalk) พร้อมติดตั้งระบบทางเดินเลื่อนอัตโนมัติ (Walkalator)
เชื่อมต่อ และ ที่ทางออก 1, 3 และ 4
สถานีรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาล.
สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (รหัส BR01) เป็นโครงการสถานีรถไฟฟ้ารางเดี่ยวในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาล โดยจะยกระดับเหนือถนนรัตนาธิเบศร์ ใกล้ทางแยกแคราย ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ถนนรัตนาธิเบศร์ หน้าอาคารศูนย์การค้านิวเวิลด์เดิม ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
เมกาเดธ
ราชวงศ์อังวะ
แยกวัดตึก
แยกวัดตึก  เป็นทางแยกแห่งหนึ่ง ในแขวงสัมพันธวงศ์ และแขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกตัดกันระหว่างถนนเยาวราชกับถนนจักรวรรดิ ถือได้ว่าเป็นส่วนปลายของถนนเยาวราช
ชื่อ "วัดตึก" ของทางแยกได้มาจากชื่อของวัดชัยชนะสงคราม หรือที่เคยเรียกกันว่า วัดตึก ซึ่งเดิมเคยเป็นบ้านของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งตัวอาคารเดิมนั้นส่วนใหญ่เป็นตึก เมื่อถวายที่ให้สร้างเป็นวัด ผู้คนจึงนิยมเรียกขานกันว่า วัดตึก ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับทางแยก
ถนนจักรวรรดิจากแยกวัดตึก เป็นการจราจรแบบทางเดียวไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานพระปกเกล้าที่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปยังฝั่งธนบุรี และเป็นจุดตัดระหว่างพื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กับพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร อีกด้วย
ปัจจุบัน บริเวณแยกวัดตึกเป็นที่ตั้งของร้านขายยาสมุนไพรทั้งแผนจีนและแผนไทย ที่มีประวัติเก่าแก่ยาวนานมากกว่า 100 ปี และบริเวณเวิ้งนาครเขษมด้านถนนเยาวราช ที่มุ่งหน้าไปยังสะพานภาณุพันธ์ ยังปรากฏป้ายรถรางป้ายสุดท้ายของกรุงเทพมหานคร และของประเทศไทยหลงเหลืออยู่ด้วย
สี่แยกวัดตึก
เมืองสีป้อ
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคม
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลโนนแดง อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบรบือวิทยาคาร ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต บรบือ
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคมจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 เป็นสาขาของโรงเรียนบรบือวิทยาคาร มีนายสนิท แนบกลาง เป็นผู้ประสานงาน ครั้งแรกเปิดทำการสอนที่อาคารเอนกประสงค์ โรงเรียนบ้านโนนแดงซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จากอาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านโนนแดง ในขณะนั้นคือ อาจารย์มโน ตัลวัน
ในปี พ.ศ. 2535 นายสนิท แนบกลาง พร้อมด้วยคณะกรรมการหมู่บ้าน และคณะกรรมการสถานศึกษาได้ยื่นเรื่องขอที่ดินบริเวณโคกยาวจากสภาตำบลโนนแดงเพื่อก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว เป็นเนื้อที่ 50 ไร่ ก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวขึ้นที่โคกยาว
ต่อมาวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 โรงเรียนได้รับอนุมัติจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลโนนแดง สังกัดกรมสามัญศึกษา และได้รับงบประมาณในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบเบ็ดเสร็จ ก , ข , ค จำนวน 1 ชุด
ปัจจุบันโรงเรียนโนนแดงวิทยาคมเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กให้บริการการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
โรงเรียนโนนแดงวิทยาคมเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
จันเสน
เมืองจันเสน เป็นเมืองที่มีคนอาศัยต่อเนื่องมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายจนถึงสมัยทวารวดี มีพัฒนาการและวิทยาการที่ซับซ้อน รู้จักการชลประทานระบายน้ำเข้าเมือง เลี้ยงสัตว์และเกษตรกรรม มีความสามารถในการทำเครื่องปั้นดินเผา รู้จักการถลุงโลหะ และมีการคมนาคมทำการค้าติดต่อกับชุมชนและเมืองอื่นในระยะเวลาเดียวกัน นับว่าเป็นชุมชนแรกเริ่มในสุวรรณภูมิที่มีการติดต่อกับอินเดียร่วมสมัยกับเมืองอู่ทองในลุ่มน้ำท่าจีน และเมืองฟูนันใกล้ปากแม่น้ำโขงดังเห็นได้จากโบราณวัตถุที่เป็นตราดินเผา เศษภาชนะประดับลักษณะเดียวกับที่พบในอินเดียและแคว้นฟูนัน จันเสนกลับกลายเป็นชุมชนขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อมีการคมนาคมทางเรือไฟเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 มีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐาน มีการทำนาทำไร่ เกิดวัด บ้าน ตลาด โรงสีขึ้น
เมืองจันเสนตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มทางตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในสมัยโบราณเคยมีลำน้ำ เช่น คลองบ้านคลอง เข้ามาเลี้ยงตัวเมืองโดยเชื่อมกับแนวคูเมืองทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทางด้านทิศตะวันออก ภายในเมืองมีสระหรือบึงขุดขนาดใหญ่ เรียกว่า บึงจันเสน มีความลึกมาก มีเนื้อที่ประมาณ 25 ไร่ คาดว่าเป็นสระประจำเมือง ส่วนทางด้านทิศตะวันออกของบึง มีคันดินโบราณกว้าง 20 เมตร มีความยาวเท่าที่พบประมาณ 4 กิโลเมตรเศษ มีลักษณะแนวตรงผ่านเข้าไปในทุ่ง เมื่อถึงบ้านหนองกระจอกแนวคันดินจะเลือนหายไป ไม่ชัดเจน ทางด้านเหนือของคันดิน มีคูน้ำเลียบเกือบตลอดแนว เรียก ลำคูหนุมาน คาดว่าใช้เป็นเขื่อนน้ำ สำหรับกั้นน้ำและรับน้ำจากพื้นที่ลุ่มทางตะวันออกเฉียงเหนือ
นายเบนเนต บรอนซัน ได้จัดทำลำดับเวลา ดังนี้
พบเครื่องปั้นดินเผาแบบเรียบมีสีแดง เหมือนกับเครื่องปั้นดินเผาของอินเดีย ยังพบหวีงาช้าง มีการตกแต่งลวดลายสลักเป็นรูปม้า 2 ตัว หงส์และมีสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนาอยู่เป็นแถว ซึ่งเป็นแบบอมราวดีของอินเดีย ยุคสมัยนี้ได้รับอิทธิพลจากอินเดีย เป็นการพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไทยว่า ศาสนาพุทธเข้ามาในประเทศไทยเกือบ 2,000 ปีแล้ว ในชุมชนยังเริ่มมีการเผาศพมากกว่าการฝัง
เป็นช่วงเจริญที่สุด มีการขุดคูน้ำคันดินเพื่อกันศัตรู และขุดบึงขึ้นทางด้านนอกคูเมืองไปทางตะวันออกเพื่อจ่ายน้ำเข้าเมือง สร้างเขื่อนกั้นน้ำทำการชลประทานในระยะที่ 5 ได้พบโบราณวัตถุมากมาย เช่น สิงโตดินเผา รูปปั้นดินเผาขนาดเล็กเป็นรูปพระนางลักษมีหรือพระนางสิริมหามายา ชิ้นส่วนรูปปั้นขนาดเล็กรูปผู้ชายกับลิงมีลักษณะเหมือนที่พบที่อู่ทอง ยังพบเครื่องปั้นเผาเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็น 2 ลักษณะพิเศษคือ เป็นไหตกแต่งด้วยลวดลายที่ประทับลงไป พบที่จันเสนและลพบุรีเท่านั้น อีกแบบคือ พบไหที่มีปากผาย และที่รอบ ๆ ปากมีแถบสีแดงและขาว นอกจากนั้นก็เป็นเครื่องปั้นชนิดเดียวกับที่พบในบริเวณอื่น ๆ อย่าง นครปฐม อู่ทอง อู่ตะเภา โคกไม้เดน หรือเกือบทุก ๆ บริเวณซึ่งเป็นเมืองสมัยทวารวดี
เริ่มมีประชากรน้อยลงและร้างไปในภายหลัง ไม่ทราบเวลาชัดเจนว่าเริ่มต้นและสิ้นสุดลงเมื่อใด พบของสมัยลพบุรีไม่มากนักที่จันเสน สันนิษฐานได้ว่า เมืองจันเสนได้ร้างไปภายหลังที่ได้ตั้งเมืองข้าหลวงขอมขึ้นที่ลพบุรีในระหว่าง พ.ศ. 1634–2343 ต่อมาในสมัยปัจจุบันนี้เอง จึงมีคนเข้าไปอาศัยอยู่ในบริเวณเมืองโบราณจันเสนอีกครั้งหนึ่ง โบราณวัตถุที่พบ มีไม่มากเท่าระยะ 5 แต่ฝีมือในการประดิษฐ์มีมากขึ้น
เมืองจันเสนถูกค้นพบครั้งแรกจากภาพถ่ายทางอากาศและสำรวจเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยอาจารย์นิจ หิญชีระนันท์ แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑ์จันเสนในวัดจันเสน ที่มีการจัดแสดงประวัติความเป็นมาของเมืองจันเสน
แกแล็กซี (เพลง)
"GALAXY" เป็นซิงเกิลของ D GERRARD ร่วมกับ กบ The X Factor ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนอง และเรียบเรียงโดย D GERRARD ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
เนื้อหาเพลงกล่าวถึง เรื่องราวความรักที่ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดฝัน แต่ในความฝันความรักสวยงามเสมอ และยังทำให้รู้สึกอยากมอบความรักให้กับคนรักแบบสุด ๆ ไม่ว่าจะเป็น ยามรัก หรือ ยามลา
เพลง "GALAXY" ติดอันดับสูงสุดที่ 14 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต เพลงไทย ประจำวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และติดอันดับสูงสุดที่ 6 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต ประจำวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
แยกราชวงศ์
แยกราชวงศ์  ทางแยกหนึ่งในพื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดกันของถนนเยาวราชกับถนนราชวงศ์
แยกราชวงศ์ ได้ชื่อมาจากถนนราชวงศ์ ที่มีปลายทางเป็นท่าราชวงศ์ เป็นท่าเรือข้ามฟากไปยังท่าดินแดง ในพื้นที่เขตคลองสาน ฝั่งธนบุรี และให้บริการเรือด่วนเจ้าพระยา ในอดีตเป็นท่าเรือสินค้าและการพาณิชย์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในช่วงรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อเนื่องจนถึงรัชกาลที่ 6 บริเวณนี้เป็นแหล่งรวมของภัตตาคารร้านอาหารระดับสูงหลายแห่งที่มีชื่อเสียงเพื่อรองรับพระบรมวงศานุวงศ์, ชนชั้นสูง ตลอดจนชนชั้นกลางระดับสูง ใช้เป็นที่พบปะสังสรรค์หรือรับประทานอาหารมื้อค่ำกัน
ในเทศกาลตรุษจีนของปี พ.ศ. 2561 มีการจัดงานและจัดให้ถนนเยาวราชเป็นถนนคนเดิน จึงมีการปิดการจราจรของถนนเยาวราชตั้งแต่วงเวียนโอเดียนจนถึงแยกราชวงศ์ จากเดิมจะปิดแต่เฉพาะช่วงวงเวียนโอเดียน ตั้งแต่แยกลำพูนไชยถึงแยกเฉลิมบุรีเท่านั้น
สี่แยกราชวงศ์
Sino-Burmese War (1765–69)
การพิมพ์เผยแพร่หรือการประกาศโฆษณา  หมายถึง การทำให้เนื้อหาเข้าถึงได้ต่อสาธารณชน แม้ว่าการใช้คำนี้โดยเฉพาะอาจมีความแตกต่างกันตามประเทศ แต่ปกติใช้กับข้อความ ภาพหรือเนื้อหาเสียง-ภาพ รวมทั้งเอกสาร (หนังสือพิมพ์ นิตยสาร แคตาล็อก เป็นต้น)
ประเภทของสิ่งพิมพ์เผยแพร่.
ประเภทวัสดุ.
มีสิ่งพิมพ์เผยแพร่หลายชนิดวัสดุมาก ตัวอย่างเช่น
สิ่งพิมพ์
การโจมตีท่าเพิร์ล
ท่าเพิร์ล
โรงเรียนยางวิทยาคม
โรงเรียนยางวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลยาง อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนดงใหญ่วิทยาคม รัชมังคลาภิเษก ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต บรบือ
โรงเรียนยางวิทยาคม ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2536 เป็นสาขาของโรงเรียนดงใหญ่วิทยาคม รัชมังคลาภิเษก แรกเริ่มมีจำนวนนักเรียน 90 คนโดยมี นายสังคม โคตรสีเขียว เป็นผู้ประสานงาน
ปี พ.ศ. 2540 วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา มีชื่อว่า โรงเรียนยางวิทยาคม โดยมี นายสังคม โคตรสีเขียว เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
ปัจจุบันมีโรงเรียนได้เปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารอเนกประสงค์ โรงอาหาร สนามฟุตบอล
โรงเรียนยางวิทยาคมเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ
ท่าเรือ เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกพาณิชย์ทางทะเลซึ่งอาจมีท่าเทียบเรือตั้งแต่หนึ่งแห่งขึ้นไปที่เรือสามารถเทียบเพื่อบรรจุและปล่อยผู้โดยสารและสินค้า ปกติท่าเรือตั้งอยู่ที่ชายฝั่งทะเลหรือชะวากทะเล แต่ท่าเรือบางแห่ง เช่น ฮัมบวร์คหรือแมนเชสเตอร์ ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งเรือจากทะเลสามารถเข้าถึงได้โดยทางแม่น้ำหรือคลอง เนื่องจากท่าเรือทำหน้าที่เป็นท่าขาเข้าของผู้อพยพกับทหารในช่วงสงคราม ทำให้ท่าเรือหลายแห่งมีการเปลี่ยนแปลงทางเชื้อชาติและวัฒนธรรมอย่างมากตลอดทั้งประวัติศาสตร์
ท่าเรือมีส่วนสำคัญต่อเศรษฐกิจโลกอย่างมาก โดยร้อยละ 70 ของการค้าสินค้าทั่วโลกโดยมูลค่าผ่านท่าเรือ ด้วยเหตุผลนี้ ทำให้ที่อยู่อาศัยบริเวณท่าเรือมักมีประชากรหนาแน่น ซึ่งจัดเตรียมแรงงานไว้ทำงานและจัดการสินค้าและบริการที่เกี่ยวข้องกับท่าเรือ ปัจจุบัน การพัฒนาท่าเรือที่เติบโตเร็วสุดอยู่ในทวีปเอเชีย ซึ่งเป็นทวีปที่มีท่าเรือใหญ่สุดและวุ่นวายที่สุดของโลกอันดับต้น ๆ เช่น สิงคโปร์ เซี่ยงไฮ้และหนิงโป-โจวชานของจีน ใน ค.ศ. 2020 ท่าเรือที่วุ่นวายที่สุดในโลกคือท่าเรือเฮลซิงกิในประเทศฟินแลนด์ ถึงกระนั้น มีท่าเรือขนาดเล็กจำนวนมากที่มีไว้เพื่อการท่องเที่ยวท้องถิ่นหรืออุตสาหกรรมปลา
ท่านหญิงไซโง
ท่านหญิงไซโง (, 1552 – 1 กรกฎาคม 1589) หรือ ไซโง โนะ สึโบะเนะ  ภรรยาน้อยคนโปรดของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ซะมุไรผู้รวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นในช่วงปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 16 และปกครองญี่ปุ่นในฐานะ โชกุน และเธอเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 2 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ
มาเอดะ โทชิอิเอะ
มาเอดะ โทชิอิเอะ (, 15 มกราคม 1538 – 27 เมษายน 1599) เป็นหนึ่งในขุนพลชั้นนำของ โอดะ โนบูนางะ ในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะถึงยุคเซ็งโงกุ พ่อของเขาคือมาเอดะ โทชิมาซะ เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 7 คน มีชื่อเมื่อวัยเด็กว่า อินูจิโยะ
โรงเรียนโพนงามพิทยานุกูล
โรงเรียนโพนงามพิทยานุกูล เป็นโรงเรียนประจำตำบลโพนงาม อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เดิมเป็นสาขาของโรงเรียนโกสุมวิทยาสรรค์ ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สหวิทยาเขต สะดืออิสาน