pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เบียทริกซ์เดินทางมายังเม็กซิโกเพื่อมาหาเอสเตบัน วิฮาโญ่ (ไมเคิล พาค) พ่อเล้าแก่ผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนเลี้ยงดูบิลมาตั้งแต่เด็ก และเอสเตบันคือกุญแจที่จะไขปริศนาว่าบิวล์อยู่ที่ไหน และเมื่อเบียทริกซ์รู้ว่าบิวล์อยู่ที่ไหนเธอก็ไม่รีรอที่จะปิดบัญชีแค้นคนสุดท้ายของเธอ แต่เมื่อเธอไปถึงบ้านของบิวล์ สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น เมื่อเบียทริกซ์ได้พบกับ บีบี ลูกสาวแท้ๆ วัยสี่ขวบของเธอนั้นเอง ซึ่งกำลังหยอกเย้าอยู่กับบิวล์ผู้เป็นพ่อของบีบีแท้ๆ แต่เบียทริกซ์ก็พยายามเก็บความรู้สึกแค้น และเล่นกับบีบีอย่างสนุกสนานจนบีบีนอนหลับไป
ทันใดที่เบียทริกซ์พบกับบิวล์อย่างตาต่อตา การต่อสู้ครั้งสุดท้ายก็เกิดขึ้น แต่บิวล์ต้องการรู้เหตุผลทั้งหมดว่าทำไมเบียทริกซ์จึงคิดหันหลังให้กับวงการนักฆ่าและไปตั้งชีวิตใหม่กับแฟนคนใหม่ ซึ่งเบียทริกซ์เองถูกยิงด้วยเซรุ่มยาพูดความจริงของบิวล์ และเมื่อยาออกฤทธิ์เบียทริกซ์ก็เล่าความจริงทั้งหมด ว่าเธอไม่อยากให้ลูกสาวที่กำลังจะเกิดมาต้องมามีชีวิตที่พัวผันกับการฆ่าคน และจำเป็นต้องแกล้งทำเป็นว่าตัวเองตายไปกับงานชิ้นสุดท้าย ทำให้บิวล์เสียใจที่เป็นอย่างนั้น แต่เมื่อรู้ว่าความจริงว่าเบียทริกซ์โกหก บิวล์ก็เกิดความแค้นที่เขาถูกคนรักหักหลัง และเมื่อการสนทนาของทั้งสองจบลง การต่อสู้สั้นๆ ด้วยการดวลดาบก็เริ่มขึ้น แต่เบียทริกซ์ใช้วิชาลับสุดยอดอย่าง วิชาดัชนีห้าจุดปลิดวิญญาณ จัดการกับบิว์ล ซึ่งบิวล์เองไม่เคยรู้เลยว่าไป่เม่ยสอนวิชานี้กับเบียทริกซ์ ตัวเธอเองรู้สีกเสียใจที่ต้องฆ่าคนที่เธอรักที่สุดอย่างบิวล์ และเมื่อการล้างแค้นของเธอจบลง เบียทริกซ์ได้พาลูกสาวของเธอหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง
"Lady Snowblood (1973)" คือแรงบันดาลใจอันดับต้นๆของหนังเรื่องนี้ เพราะเนื้อเรื่องว่าด้วยเรื่องราวผู้หญิงที่พกเอาความแค้นจากการที่เธอต้องสูญเสียครอบครัวของเธอจากเหตุฆาตกรรม เธอจึงต้องการสังหารกลุ่มคนที่ฆ่าครอบครัวของเธอ หรือกระทั่งงานของผู้กำกับ ฟรองซัว ทรุฟโฟต์ เรื่อง "The Bride Wore Black (1968)" ที่บอกเล่าถึงเจ้าสาวที่ตามไล่ฆ่ากับกลุ่มคนที่ฆ่าเจ้าบ่าวตาย
คิวล์บิวล์ ถือว่าเป็นงานที่สร้างเพื่อรำลึกถึงหนังคาวบอยอิตาลี "(Spaghetti Western)" , หนังทุนต่ำเกี่ยวกับคนดำ, หนังแอ็คชั่นแนวกำลังภายใน, หนังแอ็คชั่นสไตล์ญี่ปุ่น หรือแม้กระทั่งหนังกังฟู ในยุค 1960 ถึง 1970 โดยเอกลักษณ์ที่แสดงให้เห็นได้ชัด คือ การใช้โลโก้ของ ชอว์ บราเดอร์ มาแปะที่หัวเรื่องในภาค Vol.1
สโมสรฟุตบอลเรดดิ้ง
สโมสรฟุตบอลทอตแนม ฮอทสเปอร์
พระนางจิรประภาเทวี
พระนางจิรประภาเทวี  (ครองราชย์ พ.ศ. 2088–2089) หรือ มหาเทวีจิรประภา  เป็นพระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 12 แห่งอาณาจักรล้านนาสืบต่อจากพระราชสวามี ซึ่งในรัชกาลของพระนางหัวเมืองฝ่ายเหนือเกิดการระส่ำระสายเนื่องจากบ้านเมืองเกิดการแย่งอำนาจระหว่างขุนนางกับเจ้านาย บ้านเมืองอ่อนแอมีศึกสงครามขนาบทั้งทิศเหนือและใต้ ทั้งกองทัพพม่า และอยุธยา ซึ่งตรงกับรัชสมัย สมเด็จพระไชยราชาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยาที่ยกทัพมาถึงเชียงใหม่
พระนางปกครองบ้านเมืองเพียงแค่เพียงปีเศษก็ได้สละราชบัลลังก์แก่ สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช พระราชนัดดา (หลานยาย) ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์โพธิสารราชแห่งอาณาจักรล้านช้าง และภายหลังพระองค์และพระราชนัดดาได้เสด็จไปประทับในนครหลวงพระบางและมิได้นิวัติกลับมายังนครเชียงใหม่อีกเลยตลอดปลายพระชนม์ชีพ
พระนางจิรประภาเทวี พระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกศเชษฐราช กษัตริย์แห่งล้านนา (ครองราชย์ครั้งแรก พ.ศ. 2068-2081 ครองราชครั้งที่สอง พ.ศ. 2086-2088) ทรงให้ประสูติกาลพระโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดาอีก 1 พระองค์ ได้แก่
ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานโดยตรงเกี่ยวกับการประสูติกาลในปีใด แต่ศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล ได้คำนวณจากการที่ท้าวซายคำประสูติเมื่อพระเมืองเกษเกล้ามีพระชนมายุ 18 พรรษา พระนางจิรประภาเทวีอาจมีพระประสูติกาลพระโอรสเมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 16 พรรษา พระนางจึงน่าจะประสูติในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2042-2043 และเมื่อพิจารณาจากภูมิหลังเดิมของพระเมืองเกษเกล้าที่เคยประทับในเมืองน้อย (ปัจจุบันคืออำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน) ซึ่งถือเป็นเขตไทใหญ่ พระนางจิรประภาอาจทรงมีเชื้อสายไทใหญ่ด้วย แต่ศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุลได้เน้นว่าเป็นเพียงข้อสังเกตเท่านั้น
ส่วนพิเศษ เจียจันทร์พงษ์ ผู้ทรงคุณวุฒิกรมศิลปากร ได้มีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับพระนางจิรประภาว่าอาจเป็นเครือญาติกับสมเด็จพระไชยราชาธิราช เมื่อครั้งที่ครองเมืองพิษณุโลก และสันนิษฐานว่าพระนางน่าจะเป็นเจ้านายเมืองเหนือที่สมรสกับเจ้านายแห่งเมืองเชียงใหม่ซึ่งภายหลังได้ครองราชย์เป็นพระเมืองเกษเกล้าในกาลต่อมา
ขณะนี้เฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมี ได้ค้นคว้าต่อยอดจากข้อสันนิษฐานของ พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ พบว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่พระนางจะทรงมีความสัมพันธ์เป็นพี่-น้องกันกับสมเด็จพระไชยราชา ทั้งนี้ยังวิเคราะห์ต่อไปอีกว่าการที่พงศาวดารไม่ปรากฏที่มาของสมเด็จพระไชยราชาไว้อย่างชัดเจนนั้นเป็นเพราะพระองค์ไม่ได้อยู่เครือข่ายของผู้ที่ควรจะได้รับพระราชบัลลังก์อย่างชอบธรรม และจาการที่มีหลักฐานกล่าวว่าทางหลวงพระบางได้ยกทัพมาช่วยสมเด็จพระไชยราชาในการชิงราชสมบัติอยุธยาซึ่งเป็นเวลาภายหลังจากที่พระนางจิรประภาและพระเมืองเกษเกล้าได้ยกพระนางยอดคำทิพย์ให้ไปอภิเษกกับพระโพธิสารราชไปแล้ว สะท้อนให้เห็นว่าระหว่างพระนางจิรประภากับสมเด็จพระไชยราชาคงมีความสัมพันธ์กันอย่างแน่นเหนียว
มูลเหตุของการครองราชย์.
พระเมืองเกษเกล้า พระราชสวามี ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2068-2081 ซึ่งช่วงแรกของการครองราชย์ยังมีกลุ่มอำนาจเดิมในสมัยพญาแก้ว ยังไม่พบความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง และดูเหมือนว่าครองราชย์ตามปกติเฉกเช่นกษัตริย์องค์ก่อน ความมั่นคงช่วงแรกจึงเกิดจากแรงสนับสนุนของเหล่าพระสงฆ์และมหาเทวีเจ้าตนย่า (นางโป่งน้อย) ซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม ภายหลังเมื่อมหาเทวีเจ้าตนย่าสวรรคตใน พ.ศ. 2077 โดยพระองค์มีพระราโชบายที่จะรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง สร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางลำปางที่นำโดย หมื่นสามล้าน ซึ่งเป็นผู่นำไม่พอใจและเกิดการก่อกบฏขึ้นในปี พ.ศ. 2078 โดยขุนนางเมืองลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
มหาเทวีจิรประภาครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2088-2089 เนื่องจากพระองค์มีความเหมาะสมเนื่องจากเคยมีบทบาททางการเมือง ด้วยพระนางเป็นพระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ รวมระยะเวลากว่า 19 ปี (พ.ศ. 2069-2088) และในช่วงเวลาที่พระนางเสวยราชย์ สันนิษฐานว่าพระนางมีพระชนมายุราว 45-46 พรรษา ซึ่งถือเป็นพระชนมายุที่ถือว่าเหมาะสม ด้วยประสบการณ์และความพร้อมดังกล่าวทำให้มหาเทวีสามารถแก้ไขสภาวะบ้านเมืองให้ลุล่วงไปด้วยดี
สงครามกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก.
ระหว่างที่พระนางจิรประภาขึ้นครองราชย์นั้น ได้เกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับล้านนา โดยสมเด็จพระไชยราชาธิราชได้นำกองทัพจากกรุงศรีอยุธยาขึ้นมาตีล้านนาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2088 เนื่องจากสถานการณ์ก่อนหน้านี้ทำให้เชียงใหม่เกิดความอ่อนแอ เกิดความแตกแยกวุ่นวายหนัก การเดินทัพของฝ่ายกรุงศรีอยุธยาครั้งนี้รีบเร่งมาก ใช้เวลาเพียง 16 วันก็มาถึง ขณะนั้นมหาเทวีจิรประภาเพิ่งขึ้นเสวยราชย์ขณะที่พระสวามีเพิ่งสวรรคตได้ไม่นาน สภาพเมืองเชียงใหม่ก็ไม่พร้อมรับศึก เพื่อไม่ให้เมืองเชียงใหม่บอบช้ำหนัก มหาเทวีจิรประภาจึงได้ส่งเสนาอำมาตย์ไปถวายสมเด็จพระไชยราชาธิราชเพื่อให้บ้านเมืองพ้นภัยด้วยการเป็นไมตรีกัน และก็ได้พระราชทานรางวัลแก่เสนาอำมาตย์ โดยฝ่ายสมเด็จพระไชยราชาธิราชเองก็มิได้เข้าทำร้ายเมืองเชียงใหม่
พระนางทรงใช้วิธีการกราบบังคมทูลเชิญให้สมเด็จพระไชยราชาธิราชไปประทับที่เวียงเจ็ดลิน พระราชวังฤดูร้อนของกษัตริย์เชียงใหม่ที่เชิงดอยสุเทพแทนการเข้าเวียงโดยผ่านประตูช้างเผือกตามฮีตล้านนา และทูลเชิญสมเด็จพระไชยราชาธิราชร่วมทำบุญสร้างกู่ถวายพระเมืองเกษเกล้าที่วัดโลกโมฬีที่เปรียบเสมือนวัดประจำรัชกาลพระเมืองเกศเกล้า แต่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง โดยสมเด็จพระไชยราชาธิราชได้ประทับสำราญพระอิริยาบถที่เวียงเจ็ดริน พักพลที่สบกวงใต้เมืองลำพูน แล้วเสด็จกลับ
โดยในเรื่องดังกล่าว พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ ได้สันนิษฐานว่าพระนางจิรประภา อาจจะเป็นเครือญาติของสมเด็จพระไชยราชาธิราช เนื่องด้วยพระไชยราชาธิราชไม่เข้าทำลายเมืองเชียงใหม่ด้วยความผูกพันระหว่างเครือญาติ และทั้งสองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกันแต่อย่างใดเนื่องจากในเอกสารหลักฐานก็ไม่ได้ให้วี่แววในเรื่องราวดังกล่าวเลย
สงครามไทใหญ่.
ในปีเดียวกันหลังจากกรุงศรีอยุธยายกทัพกลับไป กองทัพเมืองนายและเมืองยองห้วยจากรัฐฉานยกทัพมาล้อมเมืองเชียงใหม่ซ้ำร้ายได้เกิดแผ่นดินไหว เจดีย์หลวงรวมทั้งเจดีย์วัดพระสิงห์และวัดอื่น ๆ หักพังลงมาด้วยซึ่งสร้างความยุ่งยากภายในเมืองมากขึ้น แต่สงครามครั้งนี้ข้าศึกได้ล่าถอยไป
สงครามกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง.
เนื่องจากในปีนั้นมีข้าศึกมาติดพันอยู่ตลอดมหาเทวีจิรประภาจึงได้ขอกำลังจากล้านช้างซึ่งเป็นอาณาจักรของพระเจ้าโพธิสารราช พระชามาดา (ลูกเขย) ของพระนางเอง ซึ่งอาณาจักรล้านช้างกำลังเจริญรุ่งเรือง ซึ่งการรวมกันของล้านช้างและล้านนา ได้สร้างความหวั่นวิตกต่อสมเด็จพระไชยราชาธิราช โดยเฉพาะการแทรกแซงล้านนา กองทัพกรุงศรีอยุธยาจึงได้ขึ้นมาปราบเชียงใหม่เป็นครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2089 โดยเฟอร์ดินานด์ เมนเดส ปินโต นักเดินทางชาวโปรตุเกสได้บันทึกไว้ว่า มีกำลังพล 400,000 คน เรือ 300 ลำ ช้าง 4,000 เชือก เกวียนสำหรับบรรทุกปืนใหญ่ 200 เล่ม และมีทหารรับจ้างโปรตุเกสไปร่วมรบด้วย 120 คน ในครั้งนี้กรุงศรีอยุธยาสามารถตีเมืองลำพูนแตก แต่เชียงใหม่ก็ป้องกันตัวเองสำเร็จผลของสงครามคือกรุงศรีอยุธยาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ สมเด็จพระไชยราชาธิราชทรงต้องกระสุนปืนได้รับบาดเจ็บสาหัส ทหารฝ่ายล้านนาและล้านช้างได้อาวุธยุทโธปกรณ์ ช้าง ม้า และเชลยศึกจำนวนมาก
ทรงสละราชบัลลังก์.
หลังจากสิ้นสงครามแล้ว พระเจ้าโพธิสารราชได้รับความดีความชอบสูง และได้นำพระราชโอรส คือ พระไชยเชษฐาขึ้นมาครองอาณาจักรล้านนา มหาเทวีจิรประภาจึงทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่พระราชนัดดา ในช่วงที่สมเด็จพระไชยเชษฐาทรงครองอาณาจักรล้านนา ในช่วงปี พ.ศ. 2089-2090 แต่พระโพธิสารราชเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน พระไชยเชษฐาจึงเสด็จกลับล้านช้างในปี พ.ศ. 2090 โดยเสด็จไปพร้อมกับพระแก้วมรกต และพระนางจิรประภาเทวี แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์ เกิดสงครามกลางเมืองเชียงใหม่ด้วยขุนนางต่างสู้รบกัน ดังนั้นระหว่างปี พ.ศ. 2091-2094 จึงถือเป็นกลียุคของล้านนา ในที่สุดขุนนางเมืองเชียงใหม่เห็นว่าสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชทรงไม่เสด็จกลับมาแล้ว จึงได้อัญเชิญท้าวแม่กุเสวยราชย์ต่อไป ด้วยเหตุนี้พระไชยเชษฐาทรงเห็นว่าท้าวแม่กุครองราชย์โดยพระองค์มิชอบ จึงนำไปสู่การยกทัพไปตีเมืองเชียงแสนในปี พ.ศ. 2098
ชีวิตบั้นปลายพระชนม์.
มหาเทวีจิรประภาได้ตามเสด็จพระไชยเชษฐา ผู้เป็นพระราชนัดดาของพระนาง โดยขณะที่พระนางประทับอยู่ในล้านช้าง มหาเทวีจิรประภาได้โปรดฯ ให้สร้าง "ธาตุน้อย" พระธาตุที่มีขนาดย่อมกว่าพระธาตุหลวงของวัดมหาธาตุ เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว โดยมีลักษณะเป็นศิลปะล้านนาที่มีลักษณะรูปทรงเดียวกันกับ พระเจดีย์วัดโลกโมฬี ที่พระภัสดาของพระองค์โปรดฯ ให้สร้างนอกกำแพงเมืองเชียงใหม่ โดยจารึกวัดธาตุหลวงพระบาง ซึ่งกรรณิการ์ วิมลเกษม เป็นผู้อ่านแล้วแปล มีข้อความระบุว่า
ในบั้นปลายพระชนม์ชีพเชื่อว่าพระนางจิรประภาเทวีได้ประทับอยู่ในหลวงพระบางจนกระทั่งเสด็จสวรรคตโดยมิได้เสด็จนิวัติกลับไปยังเชียงใหม่อีกเลย แต่ก็ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเสด็จสวรรคตในปีใด
ดิสคัฟเวอรี แชนเนล
ดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิสคัฟเวอรี แชนแนล เป็นช่องรายการของ Discovery Communications นำเสนอรายการที่เจาะลึกเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ความรู้เกี่ยวกับโลก รวมไปถึงสารคดีและรายการเรียลลิตี้โชว์ ด้วย
Discovery Channel เป็นเครือข่ายในอเมริกา ที่มีคนดูถึง 92 ล้านครัวเรือน มีผู้ชม 431 ล้านครัวเรือนทั่วโลกใน 170 ประเทศ
ในประเทศไทยสามารถรับชม Discovery Channel ได้ทาง TrueVisions ช่อง 156 และ 562 ในระบบดิจิตอลความคมชัดสูง (สำหรับสมาชิกระบบเคเบิลใยแก้ว) และช่อง 562 ในระบบดิจิตอลความคมชัดมาตรฐาน (สำหรับสมาชิกในระบบจานดาวเทียม) เฉพาะสมาชิก แพลทินัม เอชดี และ โกลด์ เอชดี แพ็กเกจเท่านั้น
โอทาวน์
โอทาวน์ (O-Town) เป็นวงบอยแบนด์อเมริกัน ที่ฟอร์มวงขึ้นจากรายการเรียลลิตี้โชว์ของเอ็มทีวี "Making The Band" ฤดูกาลแรก ในปี ค.ศ. 2000 สมาชิกของวงประกอบด้วย จาค็อบ อันเดอร์วูด, เทรเวอร์ เพนิก, อีริก ไมเคิล เอสตราดา, แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล และ แดน มิลเลอร์ หลังจากออกอัลบั้มมา 2 ชุด ในช่วงที่บอยแบนด์กำลังจะเสื่อมความนิยม (ปลายยุค 90 - ต้นยุค 2000) ก็ได้ยุบวงไปในปี 2003 แต่ผลงานบางเพลงที่โด่งดังของพวกเขาก็ได้ถูกวงอื่นๆ นำไปร้องใหม่ ส่วน แอชลีย์ แองเจิล 1 ในสมาชิกของวง ได้หันไปออกอัลบั้มเดี่ยวและประสบความสำเร็จกับการแสดงบรอดเวย์
โอทาวน์ได้ฟอร์มวงจากรายการเรียลลิตี้ทางสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวี ในรายการ Making the Band ฤดูกาลแรก การได้รับความนิยมในรายการโทรทัศน์รายการนี้ โอทาวน์ได้รับกระแสตอบรับดีในช่วงแรก อัลบั้มแรกชุด O-Town ขายได้มากกว่า 2 ล้านชุด โดยมีซิงเกิลแรก "Liquid Dreams" ที่มียอดขายในชาร์ท บิลบอร์ด ซิงเกิล เซลส์ อันดับ 1 ในสัปดาห์แรก โดยไม่มียอดการเปิดออกอากาศใดๆ เพลงนี้ได้เข้าชาร์ทซิงเกิลสูงสุดที่อันดับ 10
ทางวงได้บันทึกเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Pokémon: The Movie 2000 ในเพลง "One Heart"
หลังจากออกอัลบั้มที่ 2 ไม่นาน โอทาวน์ก็ต้องยุบวง เนื่องจากมีวงคู่แข่งที่ประสบความสำเร็จอย่าง เอ็นซิงค์ แบ็คสตรีท บอยส์ และกระแสบอยแบนด์ก็เสื่อมไปทำให้ยอดขายอัลบั้มชุดที่ 2 O2 ไม่ได้ตามเป้า ทางต้นสังกัด J Records จึงได้ยุติวงนี้ไป โอทาวน์ได้ยุบวงไปในปลายปี 2003
โดยสมาชิกในวงอย่าง แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล ได้ออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวกับสังกัด Universal's Blackground Records และได้ทำรายการเรียลลิตี้ทางช่องเอ็มทีวี แต่ตัวอัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จตามยอดขายเท่าไร ต่อมา มกราคม 2007 แอชลีย์ได้รับบทในละครบรอดเวย์เรื่อง Hairspray ในบทบาท Link Larkin
ส่วน เทรเวอร์ เพนิกได้เซ็นสัญญากับ Trilogy Productions ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง เอ็ดดีย์ กาแลน และ ดรูว์ เลน ส่วนสมาชิกที่เหลือคนอื่นประสบความสำเร็จเล็กน้อยกับโครงการเล็กๆของตัวเอง
ในปี2011ทางวงโอทาวน์ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยไม่มี แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ จึงทำให้วงเหลืออยู่4คน
ดินทราย
ก้อนอิฐ
ยานัตถุ์
ยานัตถุ์ (อังกฤษ: snuff, dry nasal tobacco) คือ ยาผงที่ใช้สำหรับเป่าเข้าทางจมูก อาจใช้เพื่อรักษาโรคหรือไม่ก็ได้ ตัวยาอาจประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่างอาทิ ยาสูบ สเปียร์มินต์ อบเชย เมนทอล การบูร การใช้ยานัตถุ์อาจจัดเป็นการสูบยาชนิดหนึ่งที่ไม่ต้องใช้ควันไฟ วิธีใช้ใช้โดยนำผงยานัตถุ์บรรจุลงไปในท่อเหล็กรูปตัวยู ใส่ปลายท่อด้านหนึ่งเข้ารูจมูกแล้วใช้ปากเป่าปลายท่ออีกด้านหนึ่ง เพื่อให้ตัวยาฟุ้งกระจายเข้าไปในโพรงจมูก (เรียกว่า "การนัตถุ์") ผู้ที่ใช้ยานัตถุ์จะรู้สึกเคลิบเคลิ้มเหมือนได้สูบบุหรี่ ในประเทศไทย ยานัตถุ์ใช้กันมากในกลุ่มผู้สูงอายุ และยี่ห้อของยานัตถุ์ที่เป็นที่รู้จัก คือ ยานัตถุ์หมอชิต ยานัตถุ์หมอมี เป็นต้น
ยานัตถ์
นัตถุ์
นัตถ์
การนัตถุ์
การนัตถ์
ยานัดถุ์
การนัดถุ์
นัดถุ์
ยานัด
พระเจ้าอลองพระ
พระเจ้ามังลอง
พระเจ้ามางลอง
SPIN (การตรวจสอบโมเดล)
การ์ตูน เน็ตเวิร์ก
ทัมใจ
ทัมใจ เป็นยี่ห้อของยาแอสไพรินชนิดผงของประเทศไทย ปัจจุบันผลิตโดย บริษัท โอสถสภา จำกัด ทัมใจเป็นยาที่เป็นที่รู้จักของคนไทยมากกว่า 60 ปี มียอดขายกว่า 400 ล้านซอง ซึ่งในสมัยก่อนใช้ชื่อว่า "ทันใจ" ต่อมาภายหลังเปลี่ยนเป็น "ทัมใจ" ทัมใจเคยมีส่วนผสมของคาเฟอีนมาก่อน สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาจึงเข้ามาควบคุมมิให้มีคาเฟอีนอยู่ในสูตรยา
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค  เป็นช่องสถานีโทรทัศน์เคเบิลของสหรัฐอเมริกา ภายใต้การบริหารของระบบแพร่สัญญาณเทอร์เนอร์ ซึ่งแพร่ภาพการ์ตูนแอนิเมชันเป็นหลัก การ์ตูนเน็ตเวิร์คเริ่มต้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2535
รายชื่อการ์ตูนแบ่งตามค่าย.
ค่ายการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สตูดิโอ .
(*) เดิมเป็นการ์ตูนของค่ายอื่น โดยค่ายการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สตูดิโอ รับช่วงมาทำต่อ
การ์ตูนพัฒนาร่วม.
(*) มีฉายในสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไม่มีฉายในสาขานี้
(#) มีฉายในสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไม่มีฉายในไทย
การ์ตูนเน็ตเวิร์คแบ่งตามสาขา.
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค แพร่ภาพในประเทศต่างๆทั่วโลกในรูปแบบของตัวเอง เช่น
การ์ตูนเน็ทเวิร์ค
ยาทัมใจ
กรมโฆษณาการ
ลัทธิชินโต
การ์ตูนเน็ทเวิร์ก
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปอเมริกา
มรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกา ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการโดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
โดยรายชื่อมรดกโลกได้แบ่งตามภูมิภาคดังนี้
สโมสรกีฬาลัตซีโย
สโมสรกีฬาลัตซีโย  หรือรู้จักกันในนาม ลัตซีโย หรือ ลาซีโอ เป็นสโมสรกีฬาที่มีชื่อเสียงของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในกรุงโรม โดยมีชื่อเสียงในด้านสโมสรฟุตบอลซึ่งปัจจุบันเล่นอยู่ในเซเรียอา ลีกสูงสุดของประเทศ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1900 ลัตซีโยชนะเลิศลีกสูงสุดสองสมัย, โกปปาอิตาเลีย 7 สมัย, ซูเปอร์โกปปาอิตาเลีย 3 สมัย รวมทั้งยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และยูฟ่าซูเปอร์คัพรายการละหนึ่งสมัย
สโมสรประสบความสำเร็จครั้งแรกใน ค.ศ. 1958 โดยคว้าแชมป์โกปปาอิตาเลีย ต่อมาใน ค.ศ. 1974 พวกเขาคว้าแชมป์เซเรียอาเป็นครั้งแรก และในทศวรรษ 1990 เป็นช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพใน ค.ศ. 1998 ก่อนจะคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และยูฟ่าซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 1999 และคว้าแชมป์เซเรียอาอีกครั้งใน ค.ศ. 2000 ก่อนที่สโมสรจะประสบปัญหาการเงินใน ค.ศ. 2002 ส่งผลให้ประธานสโมสร เซอร์จิโอ ครากนอตติ ผู้นำสโมสรเข้าสู่ยุคแห่งความรุ่งเรืองต้องลาออก และทีมได้ขายนักเตะชื่อดังหลายคน ทำให้ความสำเร็จของลัตซีโยลดลง แต่สโมสรยังเล่นในลีกสูงสุดได้อย่างมั่นคงและชนะเลิศโกปปาอิตาเลียเพิ่มอีก 4 สมัย ประธานสโมสรคนปัจจุบันคือ เกลาดีโอ โลติโต ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ชุดแข่งขันของลัตซีโยคือเสื้อเชิ้ตสีฟ้าและกางเกงขาสั้นและถุงเท้าสีขาว ได้แรงบันดาลใจมาจากตราแผ่นดินของกรีซ สนามเหย้าของสโมสรคือ สตาดีโอโอลิมปีโก ความจุกว่า 70,000 ที่นั่ง ซึ่งพวกเขาใช้สนามร่วมกันกับโรมา สโมสรคู่ปรับสำคัญ โดยการแข่งขันระหว่างทั้งสองทีมเรียกว่า แดร์บีเดลลากาปีตาเล "(Derby della Capitale)" ซึ่งมีจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1929 และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่ดุเดือดที่สุดในวงการฟุตบอลยุโรป
ตราสโมสรและสัญลักษณ์ดั้งเดิมของลาซิโอคือนกอินทรี ซึ่งคิดค้นโดย ลุยจิ บิเกียเรลลี่ หนึ่งในผู้ก่อตั้งสโมสรซึ่งสื่อถึงสัญลักษณ์ของซูส เทพเจ้าแห่งท้องฟ้าและสายฟ้าในเทพนิยายกรีก สัญลักษณ์ของลาซิโอจึงเป็นที่มาของฉายาสโมสร ("le Aquile" และ "Aquilotti)" ซึ่งหมายถึงนกอินทรี ตราสโมสรปัจจุบันคือรูปนกอินทรีสีทองอยู่เหนือโล่สีขาวและขอบสีฟ้า และมีชื่อสโมรอยู่ในโล่
สโมสรกีฬาลัตซีโย "(Società Podistica Lazio)" ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1900 ในเขตปราตีของกรุงโรม จนถึงปี 1910 สโมสรเล่นในระดับสมัครเล่นจนได้เข้าร่วมการแข่งขันลีกอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1912 เมื่อสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีเริ่มจัดการแข่งขันชิงแชมป์ทางภาคกลางและตอนใต้ของอิตาลี และเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศถึงสามครั้ง แต่ไม่เคยคว้าแชมป์ โดยแพ้ให้กับ โปรแวร์เชลลี1892 ในปี 1913, คาซาเล่ กัลโช่ ในปี 1914 และเจนัวในปี 1923
ใน ค.ศ. 1927 ลัตซีโยเป็นสโมสรเดียวในกรุงโรมที่ต่อต้านความพยายามของรัฐบาลฟาสซิสต์ที่จะรวมทีมทั้งหมดของเมืองเข้าเป็น เอ.เอส. โรมา สโมสรเล่นในเซเรียอา ลีกสูงสุดครั้งแรกในปี 1929 นำโดยซิลวิโอ ปิโอล่า กองหน้าชาวอิตาลีในตำนาน โดยจบอันดับที่สองในปี 1937 ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดก่อนเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ถัดมา เข้าสู่ทศวรรษ 1950 ลัตซีโยมีผลงานที่ไม่สม่ำเสมอนัก โดยแม้จะทำอันดับได้ดีในบางปี แต่ก็มักจะอยู่ในอันดับกลางตารางในช่วงหลัง แต่ชนะเลิศโกปปาอิตาเลียในปี 1961 ก่อนจะตกชั้นเป็นครั้งแรกไปเล่นในเซเรียบี แต่ก็กลับมาสู่ลีกสูงสุดในอีกสองปีต่อมา แต่ก็กลายเป็นทีมกลางตารางเป็นส่วนมาก และตกชั้นอีกครั้งในฤดูกาล 1970–71 ก่อนจะกลับสู่ที่เซเรียอาในฤดูกาล 1972–1973 และลัตซีโยได้มีการพัฒนาทีมที่ดีขึ้น และกลายเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ลีกกับเอซีมิลาน และยูเวนตุสในฤดูกาลนั้น โดยทีมชุดนั้นประกอบด้วยกัปตันทีม จูเซปเป วิลสัน และกองกลางอย่าง ลูเซียโน เร เชโคนี และ มารีโอ ฟรุสตาลูปี กองหน้า จอร์โจ ชินาเกลีย และผู้ฝึกสอน ทอมมาโซ แม็สเทรลลี ลัตซีโยสานต่อสำเร็จได้ในฤดูกาลต่อมา โดยคว้าแชมป์เซเรียอาสมัยแรกในฤดูกาล 1973–74 อย่างไรก็ตาม การเสียชีวิตอย่างกะทันหันของเชโคนี และผู้ฝึกสอนอย่างแม็สเทรลลี รวมถึงการลาทีมของ จอร์โจ ชินาเกลีย ทำให้สโมสรกลับไปตกต่ำอีกครั้ง ก่อนที่จะเข้าสู่ยุคของ บรูโน จอร์ดาโน กองหน้าคนสำคัญซึ่งเป็นดาวซัลโวของลีกในปี 1979 โดยลัตซีโยจบอันดับ 8
ลัตซีโยถูกปรับตกชั้นสู่เซเรียบีพร้อมกับเอซีมิลานในปี 1980 เนื่องจากเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการล็อกผลการแข่งขัน พวกเขาอยู่ในเซเรียบีเป็นเวลาสามฤดูกาลซึ่งถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในประวัติศาสตร์ ก่อนจะกลับมาเซเรียอาในปี 1983 ถัดมา ในฤดูกาล 1984–85 สโมสรต้องตกชั้นอีกครั้งโดยทำได้เพียง 15 คะแนน และในปี 1986 ลัตซีโยโดนหัก 9 แต้ม จากเรื่องอื้อฉาวในการล็อกผลการแข่งขันอีกครั้งโดย เกลาดีโอ วีนาซซานี และต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นสู่เซเรียซี แต่สามารถเอาตัวรอดได้โดยเอาชนะ ทารานโต และกัมโบบาสโซในรอบเพลย์ออฟ และกลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งในฤดูกาล 1988
การเข้ามาบริหารทีมโดย เซอร์จิโอ ครากนอตติ นักธุรกิจชื่อดังในปี 1992 เปลี่ยนประวัติศาสตร์ของสโมสรไปโดยสิ้นเชิง เนื่องจากการมีลงทุนระยะยาวในการนำเข้าผู้เล่นใหม่ และลัตซีโยยกระดับทีมขึ้นไปเป็นผู้ท้าชิงแชมป์อีกครั้ง การซื้อตัวที่โดดเด่นระหว่างที่ครากนอตติดำรงตำแหน่งคือ พอล แกสคอยน์ กองกลางชาวอังกฤษจากทอตนัมฮอตสเปอร์ 5.5 ล้านปอนด์ และการย้ายทีมครั้งนั้น ส่งผลให้กระแสความนิยมฟุตบอลอิตาลีเพิ่มมากขึ้นในสหราชอาราจักร ลัตซีโยยังลงทุนต่อเนื่องด้วยการดึงตัว ฮวน เซบาสเตียน เวรอน กองกลางชื่อดังชาวอาร์เจนตินา ในราคา 18 ล้านปอนด์ ตามด้วย กริสเตียน วีเอรี ราคา 19 ล้านปอนด์ และทำลายสถิติโลกในการซื้อตัวผู้เล่นในขณะนั้นด้วยการซื่อ เอร์นัน เกรสโป จากปาร์มา ในราคา 35 ล้านปอนด์
ลัตซีโยทำผลงานได้ยอดเยี่ยมด้วยผู้เล่นดาวดังหลายคน โดยเป็นรองแชมป์เซเรียอาในปี 1995 อันดับสามในปี 1996 และอันดับสี่ในปี 1997 และได้รองแชมป์อีกครั้งในปี 1999 โดยแพ้เอซีมิลานเพียงแค่คะแนนเดียว ก่อนที่ผู้เล่นแกนหลัก เช่น ซินิซา มิไฮโลวิช, อเลสซานโดร เนสตา, มาร์เซโล ซาลาส และ ปาเวล เนดเวต จะนำทีมได้แชมป์ลีกครั้งที่สองในปี 2000 รวมถึงแชมป์โกปปาอิตาเลียอีกสองสมัย ภายใต้การคุมทีมของ สเวน-เยอราน เอริกซอน
ลัตซีโยคว้าแชมป์โกปปาอิตาเลียได้อีกสองครั้งในปี 1998 และ 2004 รวมถึงยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ปี 1999 พวกเขายังเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพปี 1998 แต่แพ้อินเตอร์มิลาน 0–3 นอกจากนี้ ลัตซีโยยังคว้าแชมป์ซูเปอร์โกปปาอิตาเลียนาสองครั้ง และเอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในปี 1999 คว้าแชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพได้ ในปี 2000 ลัตซีโยกลายเป็นสโมสรฟุตบอลอิตาลีทีมแรกที่เสนอราคาในตลาดหุ้นอิตาลี "Piazza Affari"
อย่างไรก็ตาม สโมสรต้องประสบปัญหาการเงินอีกครั้ง และเซอร์จิโอ ครากนอตติ ลาออกจากตำแหน่งประธานสโมสรในปี 2002 และสโมสรต้องให้ธนาคารและบริษัทเงินกู้เข้ามาพยุงฐานะการเงิน และยังต้องปล่อยเล่นชื่อดังออกไปหลายราย รวมถึง อาเลสซันโดร เนสตา กัปตันทีมซึ่งเป็นขวัญใจของแฟน ๆ ก่อนที่ เกลาดีโอ โลติโต จะเข้ามาบริหารสโมสรในปี 2004 ต่อมา ในปี 2006 สโมสรได้สิทธิ์ไปแข่งขันยูฟ่าคัพ 2006–07 ภายใต้การฝึกสอนของ เดลิโอ รอสซี อย่างไรก็ตาม สโมสรถูกแบนจากการแข่งขันในยุโรปเนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวในการล็อกผลการแข่งขัน
ในฤดูกาล 2006–07 แม้จะถูกตัดแต้มจากเรื่องอื้อฉาวดังกล่าว ลัตซีโยยังจบอันดับสามได้สิทธิ์ไปเล่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบที่สาม โดยผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม แต่จบอันดับสุดท้ายเนื่องจากในกลุ่มประกอบด้วยทีมชั้นนำได้แก่ เรอัลมาดริด, แวร์เดอร์ เบรเมน และ โอลิมเปียกอส และผลงานในลีกก็ย่ำแย่อีกครั้ง โดยทีมใช้เวลาส่วนใหญ่ของฤดูกาลในครึ่งล่างของตาราง นำไปสู่การประท้วงของแฟน ๆ เพื่อเรียกร้องให้สโมสรมีการเปลี่ยนแปลง และจบฤดูกาลในอันดับเพียง 12 แต่ในฤดูกาล 2008–09 ลัตซีโยชนะโกปปาอิตาเลียสมัยที่ห้า โดยเอาชนะจุดโทษซามพ์โดเรียในรอบชิงชนะเลิศ
ลัตซีโยเริ่มต้นฤดูกาล 2009–10 โดยเล่นซูเปอร์โกปปาอิตาเลียนา พบอินเตอร์ในกรุงปักกิ่งและชนะไป 2–1 ต่อมา ลัตซีโยชนะโกปปาอิตาเลีย ฤดูกาล 2012–13 ด้วยการคุมทีมของ วลาดิเมียร์ เพ็ตโควิช โดยชนะคู่แค้นอย่างโรมาได้ 1–0 ลัตซีโยยกระดับทีมขึ้นมาอย่างโดดเด่นด้วยการคุมทีมของ ซิโมเน อินซากี โดยพาทีมได้แชมป์โกปปาอิตาเลียอีกครั้งในฤดูกาล 2018–19 โดยชนะอตาลันตา 2–0 คว้าแชมป์สมัยที่ 7 ต่อมา ในวันที่ 22 ธันวาคม 2019 ลัตซีโยคว้าแชมป์ซูเปอร์โกปปาอิตาเลียน่าสมัยที่ 5 เอาชนะยูเวนตุส 3–1 และทำผลงานในลีกได้โดดเด่น โดยเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ เซเรียอาฤดูกาล 2019–20 และได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 12 ปี หลังติด 4 อันดับแรกในลีก ก่อนที่อินซากีจะลาทีมในฤดูกาล 2021–22 และเมารีซีโอ ซาร์รี เข้ามาคุมทีมต่อ และพาทีมจบในอันดับ 5
สตาดีโอโอลิมปีโก เป็นสนามกีฬาหลักของกรุงโรม และยังเป็นสนามเหย้าของทีมชาติอิตาลี และเป็นสนามเหย้าของสโมสร ลัตซีโย และ โรมา เปิดใช้ครั้งแรกในปี 1937 และหลังจากการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี 2008 สนามกีฬามีความจุ 70,634 ที่นั่ง และเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 และจัดการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลกปี 1987, การแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปรอบชิงชนะเลิศปี 1980, ฟุตบอลโลก 1990 และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศในปี 1996 และ 2009 สนามยังมีรูปปั้นหินอ่อนสีขาว ที่ประดับประดาจากเมืองต่าง ๆ ในอิตาลี เพื่อเป็นการระลึกถึงนักกีฬา 60 คน ระหว่างฤดูกาล 1989–90 ลาซิโอและโรมาเล่นเกมของพวกเขาที่สตาดิโอ ฟลามินิโอแห่งกรุงโรม ซึ่งตั้งอยู่ในย่านฟลามินิโอ เนื่องจากมีงานปรับปรุงที่สตาดิโอ โอลิมปิโก
ในเดือนมิถุนายน 2019 เกลาดีโอ โลติโต ประธานสโมสร ได้แถลงว่าลัตซีโยมีแผนจะสร้างสนามแห่งใหม่ ซึ่งมีชื่อว่า "Stadio delle Aquile" แต่แผนดังกล่าวถูกเลื่อนไปไม่มีกำหนด
แฟนคลับและสโมสรคู่อริ.
ลัตซีโยเป็นสโมสรที่ได้รับการติดตามมากเป็นอันดับ 6 ในอิตาลี และเป็นอันดับสองในกรุงโรม โดยมีแฟนฟุตบอลชาวอิตาลีประมาณ 2% ที่สนับสนุนสโมสร (ตามการวิจัยของ "La Repubblica" ปี 2008) ในอดีต กลุ่มผู้สนับสนุนลัตซีโยที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรมมาจากทางตอนเหนือ แฟนคลับสโมสรเรียกตัวเองว่า อีร์ริดูซิบิลิ ลาซิโอ ก่อตั้งขึ้นในปี 1987 โดยเป็นกลุ่มอุลตราที่ใหญ่ที่สุดของสโมสรมากว่า 30 ปี พวกเขามักจะสร้างการแสดงพลังการเชียร์แบบอิตาลีแบบดั้งเดิมระหว่างเกม "Derby della Capitale (Rome Derby)"
คู่แข่งหลักของลัตซีโยคือ โรมา โดยเป็นหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลที่ดุเดือดและสะเทือนอารมณ์มากที่สุดในโลก มีเหตุการณ์สำคัญมากมาย เช่นที่ Vincenzo Paparelli แฟนบอลลัตซีโย ถูกฆ่าตายในเกมดาร์บี้ในฤดูกาล 1979–80 หลังจากถูกยิงโดยจรวดที่ขว้างโดยแฟนโรมา แฟนอุลตราของลัตซีโยบางส่วนเคยแสดงสัญลักษณ์นาซีและระบอบฟาสซิสต์บนแบนเนอร์ของพวกเขา และพวกเขาก็แสดงพฤติกรรมเหยียดผิวหลายครั้งระหว่างการแข่งขันดาร์บี้ โดยผู้เล่นผิวสีของโรมามักจะถูกเหยียดผิว และหลังจากการรวมตัวกัน 33 ปี กลุ่ม Irriducibili ได้ประกาศยุติบทบาท เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2020 โดยอ้างว่า "มีการสูญเสียและความรุนแรงมากเกินไป และมีการจับกุมมากเกินไป" กลุ่มอุลตราของลาซิโอในปัจจุบันใช้ชื่อว่า "Ultras Lazio"
ลัตซีโยยังมีคู่ปรับอื่น ๆ ได้แก่ นาโปลีและลิวอร์โน รวมถึงเปสการาและอตาลันตา และสโมสรยังมีการแข่งขันที่ดุเดือดกับฟิออเรนตินา ยูเวนตุส และเอซี มิลาน ในทางกลับกัน กลุ่มอุลตราของลัตซีโยมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับ อินเตอร์มิลาน และ เวโรนา และในระดับนานาชาติ แฟนบอลของลัตซีโยยังคงรักษามิตรภาพอันแน่นแฟ้นอันยาวนานกับผู้สนับสนุนสโมสรบัลแกเรีย เลฟสกี้ โซเฟีย และด้วยเหตุนี้ ลัตซีโยจึงได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลครบรอบ 100 ปีเพื่อเป็นเกียรติแก่วันเกิดของสโมสรบัลแกเรีย
อดีตผู้จัดการทีมที่มีชื่อเสียง.