pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อกลับมาฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 85 กีร์ลันดาโยก็เขียนภาพชุด จิตรกรรมฝาผนังที่ชาเปลซาสเซ็ตติ (Sassetti Chapel) ในวัดซานตาทรินิตา สำหรับนายธนาคารและผู้อุทิศ ฟรานเชสโก ซาสเซ็ตติ (Francesco Sassetti) ผู้เป็นผู้จัดการผู้มีอำนาจของธนาคารเมดิชิที่เจนัว ตำแหน่งที่ จิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิ (Giovanni Tornabuoni) ผู้อุปถัมภ์คนต่อมาของกีร์ลันดาโยรับหน้าที่แทน กีร์ลันดาโยเขียนภาพหกฉากจากชีวประวัติของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิรวมทั้งฉาก "นักบุญฟรานซิสได้รับการอนุมัติ "กฎของนักบุญฟรานซิส" จากพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3"; "ความตายและงานศพของนักบุญฟรานซิส" และ "นักบุญฟรานซิสชุบชีวิต" ซึ่งเป็นภาพนักบุญฟรานซิสชุบชีวิตลูกของตระกูลสปินิที่ตกหน้าต่างตาย ฉากแรกมีภาพเหมือนของลอเรนโซ เดอ เมดิชิในภาพและฉากที่สามมีภาพเหมือนของตัวกีร์ลันดาโยเองในภาพ ภาพเหมือนตนเองอื่นๆ ก็มีที่วัดซานตามาเรียโนเวลลา และในภาพ "การชื่นชมของแมไจ" ที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้า ออสปิดาเล เดกลิ อินโนเซนติ (Ospedale degli Innocenti) ฉากแท่นบูชา "การชื่นชมของเด็กเลี้ยงแกะ" จากชาเปลซาสเซ็ตติปัจจุบันตั้งอยู่ที่สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฟลอเรนซ์
ทันทีที่ได้รับงานกีร์ลันดาโยก็ได้รับคำสั่งให้บูรณะจิตรกรรมฝาผนังภายในบริเวณร้องเพลงสวดในวัดซานตามาเรียโนเวลลาซึ่งเป็นชาเปลของตระกูลริชชิแต่ทอร์นาบุโอนิและพี่น้องในตระกูลเป็นผู้ที่มีอำนาจมากกว่าจึงได้เป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการบูรณะทั้งหมดแต่มีข้อแม้—ปัญหาการรักษาตราประจำตระกูลของตระกูลริชชิซึ่งกลายมาเป็นเรื่องฟ้องร้องที่ออกจะชวนหัว จิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลทอร์นาบุโอนิเขียนโดยกีร์ลันดาโยกับผู้ช่วยอีกหลายคน เขียนเป็นสี่ตอนบนผนังสามด้าน หัวเรื่องหลักที่เขียนก็เป็นประวัติของพระแม่มารีและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ซึ่งเป็นภาพเขียนที่มีความสำคัญไม่แต่ทางศิลปะแต่เป็นภาพเขียนที่มีภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ ในสมัยนั้นหลายคน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่กีร์ลันดาโยมีความเชี่ยวชาญ
ภาพเขียนชุดนี้มีภาพเหมือนของสมาชิกจากตระกูลทอร์นาบุโอนิไม่ต่ำกว่า 21 ภาพ ในภาพ "เทวดาปรากฏตัวต่อแซ็คคาไรส์" มีภาพเหมือนของ มาร์ซิลิโอ ฟิชิโน (Marsilio Ficino) นักการเมือง; ภาพ "นักบุญแอนน์และนักบุญเอลิซาเบธ" (Salutation of Anna and Elizabeth) มีภาพเหมือนของจิโอวานนา ทอร์นาบุโอนิซึ่งเดิมจอร์โจ วาซารีเชื่อว่าเป็นภาพจิเนฟรา เด เบนชิ (Ginevra de' Benci); ในภาพ "ขับนักบุญโยฮาคิมจากวัด" มีภาพเหมือนของเซบาสเตียโน มาอินาร์ดิและอเลสซิโอ บาลโดวิเน็ตติ (Alessio Baldovinetti) ภาพหลังนี้อาจจะเป็นภาพเหมือนของพ่อของกีร์ลันดาโย ชาเปลทอร์นาบุโอนิบูรณะเสร็จในปี ค.ศ. 1490 ฉากแท่นบูชาอาจจะทำโดยผู้ช่วยของน้องชายสองคนของกีร์ลันดาโยดาวิเด และ เบเนเด็ตโต ส่วนหน้าต่างทำตามแบบที่ออกโดยกีร์ลันดาโยเอง
วานชิ้นเด่นๆ ของกีร์ลันดาโยก็ได้แก่ฉากแท่นบูขา "นักบุญเซโนเบียส นักบุญจัสตัส และนักบุญอื่นๆ ชื่นชมพระแม่มารี" (Virgin Adored by Saints Zenobius, Justus and Others) ที่เขียนให้วัดเซนต์จัสตัสที่ในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ยูฟิซิที่ฟลอเรนซ์; ภาพ "พระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพกับโรมอลด์และนักบุญอื่นๆ" (Christ in Glory with Romuald and Other Saints) ที่โวลเทอรา; "การชื่นชมของแมไจ" (ค.ศ. 488) ที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้า ออสปิดาเล เดกลิ อินโนเซนติซึ่งอาจจะถือว่าเป็นงานจิตรกรรมแผงชิ้นที่ดีที่สุดของกีร์ลันดาโย; และ "พระแม่มารีเยี่ยมเอลิซาเบธ" (Visitation) ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ซึ่งเป็นงานลงวันที่สุดท้ายที่สุดของงานของกีร์ลันดาโย ในปีค.ศ. 1491 กีร์ลันดาโยไม่ค่อยเขียนภาพเปลือย แต่ภาพที่เขียนก็ได้แก่ "วัลคันและผู้ช่วยโยนสายฟ้า" (Vulcan and His Assistants Forging Thunderbolts) ที่เขียนให้ลอเรนโซที่ 2 ดยุคแห่งเออร์บิโน (Lorenzo II de' Medici, Duke of Urbino) แต่ภาพนี้สูญหายไป นอกจากงานเขียนแล้วก็ยังมีงานโมเสกที่ทำก่อน ค.ศ. 1491—โดยเฉพาะชิ้นที่ชื่อว่า "การประกาศของเทพ" ที่อยู่หน้าประตูมหาวิหารฟลอเรนซ์
องค์ประกอบของงานของกีร์ลันดาโยจะทั้งใหญ่โตแต่ก็ไม่ขาดความงดงามซึ่งเป็นแบบงานเขียนของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่ค่อนข้างรัดตัว กีร์ลันดาโยออกจะมีความก้าวหน้าใช้การเล่นแสงเงา (chiaroscuro) ที่เหมือนแสงเงาจริงที่ทำให้เกิดความรู้สึกว่าภาพเป็นสามมิติและการเขียนแบบทัศนียภาพ ซึ่งทำจากสายตาเท่านั้นโดยไม่ได้ใช้การคำนวณทางคณิตศาสตร์เข้าช่วยแต่อย่างใด แต่กีร์ลันดาโยมักจะถูกวิจารณ์เรื่องการใช้สีแต่ข้อวิจารณ์ไม่รวมไปถึงงานจิตรกรรมฝาผนังเท่าใดนักว่าเป็นสีที่แรงและสว่างอย่างหยาบงานจิตรกรรมฝาผนังเป็นงานที่เขียนแบบที่ชาวอิตาลีเรียกว่า "buon fresco" หรือ "จิตรกรรมฝาผนังแท้" โดยไม่ได้เพิ่มเติมด้วยสีฝุ่น ความแข็งของเส้นตัดขอบอาจจะเป็นเพราะกีร์ลันดาโยได้รับการฝึกมาทางช่างโลหะ วาซารีกล่าวว่ากีร์ลันดาโยเป็นจิตรกรคนแรกที่เลิกใช้การปิดทองแต่ความคิดเห็นอันนี้ก็ไม่จริงเสมอไป เช่นงาน "การชื่นชมของเด็กเลี้ยงแกะ" ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฟลอเรนซ์ตกแต่งด้วยเปลวทอง ภาพวาดและภาพร่างหลายชิ้นของกีร์ลันดาโยมีเส้นสายที่ลักษณะเด่นตรงที่เป็นธรรมชาติ
มรดกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกีร์ลันดาโยก็คือได้ชื่อว่าเป็นผู้ให้การศึกษาเบื้องต้นบางส่วนแก่มีเกลันเจโลแต่ก็เพียงไม่นาน ลูกศิษย์คนอื่นก็ได้แก่ ฟรานเชสโก กรานาคคิ (Francesco Granacci)
กีร์ลันดาโยเสียชีวิตจากการเป็นไข้ ร่างฝังไว้ที่วัดซานตามาเรียโนเวลลา กีร์ลันดาโยแต่งงานสองครั้งและมีลูกชายสามคนลูกสาวสามคน คนหนึ่งเป็นจิตรกรเช่นเดียกัน--ริดอลโฟ กีร์ลันดาโยมีผู้สืบเชื้อสายต่อมาหลายคนแต่ตระกูลมาสิ้นสุดลงในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อสมาชิกคนสุดท้ายบวชเป็นพระ
เชส ฟาเบรกาส
คาบูทัก
เพลย์เมกเกอร์
เพลย์เมกเกอร์ หรือ ตัวทำเกมในทางฟุตบอลนั้นคือผู้เล่นตัวรุกที่มีหน้าที่ควบคุมเกมรุกของทีมและมักจะมีส่วนในการจ่ายบอลเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู นอกจากนั้น หลายคนอาจจะเข้าใจว่าเพลย์เมกเกอร์คือมิดฟิลด์ตัวรุก แต่ความจริงแล้ว เพลย์เมกเกอร์ไม่ได้เป็นได้เพียงตำแหน่งนี้ตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพลย์เมกเกอร์จะต้องเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการจ่ายบอลที่ดี จ่ายบอลฉลาด มีเทคนิคการเอาตัวรอดที่ดี เนื่องจากว่ามิดฟิลด์ส่วนใหญ่จะมีทักษะเหล่านี้ ตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์จึงมักจะตกอยู่ที่มิดฟิลด์ เพลย์เมกเกอร์ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่จะสวมเสื้อหมายเลข 10 เช่น โบบัน รุย คอสต้า ซีดาน เป็นต้น
คุณสมบัติของเพลย์เมกเกอร์ที่ดี.
บางที คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดสำหรับเพลย์เมกเกอร์คือความสามารถในการอ่านเกม การยืนตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อรับและจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ สัญชาติญานยังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับเพลย์เมกเกอร์ เพลย์เมกเกอร์จะต้องรู้ว่าผู้เล่นแต่ละคนยืนอยู่ที่ไหนบ้างในแต่ละสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้เวลาคิดมากเกินไป เพลย์เมกเกอร์ที่ดีนั้นมักจะเป็นคนครองบอลที่เหนียวแน่น ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆสามารถวิ่งทำทางเพื่อทำเกมรุกได้ หน้าที่ที่เห็นได้ชัดอีกอย่างหนึ่งของเพลย์เมกเกอร์ก็คือการจ่ายแบบเฉียบขาดเพื่อให้เพื่อนได้ทำประตู ในทางฟุตบอลมักจะรู้จักกันในชื่อ"คิลเลอร์พาส"หรือ"ไฟนอลบอล"ซึ่งมักจะนำไปเก็บสถิติเป็นลูก"แอสซิสต์" แม้ว่าเพลย์เมกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่คอยช่วยเหลือให้เพื่อนทำประตู แต่ฟุตบอลสมัยใหม่นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะมีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ทำประตูหรือที่เรียกว่า El Goleador อีกด้วย เช่น ริคาร์โด้ กาก้า เอเดน อาซาร์ ชาบี้ เฮอนันเดส
เพลย์เมกเกอร์และแทคติกส์.
เพลย์เมกเกอร์ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องเข้าปะทะหรือไม่ค่อยมีหน้าที่ในเกมรับเท่าไหร่ เพลย์เมกเกอร์เป็นคนสำคัญในการเปลี่ยนเกมของทีม ในระบบ 4-4-2 นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะเล่นเคียงข้างกับมิดฟิลด์ตัวรับเพื่อไม่ให้เป็นจุดอ่อนในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แผนการเล่นแบบอื่นๆนั้นอาจจะใช้เพลย์เมกเกอร์หลายคน ในครั้งที่เควิน คีแกนคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตีอยู่นั้น เขามักจะใช้เพลย์เมกเกอร์สองคนอย่าง Ali Bernarbia และ Eyal Berkovic ในระบบ 3-5-2 อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้เพลย์เมกเกอร์แค่คนเดียวเท่านั้นเพื่อลดจุดอ่อนในเกมรับและการใช้เพลย์เมกเกอร์มากกว่าหนึ่งคนนั้นอาจจะทำให้เพลย์เมกเกอร์แต่ละคนไม่ได้เล่นด้วยสไตล์ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าไรนัก
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป
ตำแหน่งผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป เป็นรางวัลที่มีการมอบให้กับผู้รักษาประตูที่เล่นได้โดดเด่นที่สุดในยุโรปทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ซึ่งมาจากการลงคะแนนเสียงของยูฟ่า
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20.
IFFHS ได้ลงคะแนนเสียงหาผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20 ซึ่งผู้ชนะก็คือ เลฟ ยาชิน ทีมชาติรัสเซีย
อาบู ดิยาบี้
บาการี ซาญา
บาการี ซาญา  เป็นกองหลังทีมชาติฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นชาวเซเนกัลโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เมือง Sens ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี โดยย้ายมาจากอาร์เซนอล เมื่อปี ค.ศ. 2014
โกโล ตูเร
โกโล ฮาบีบ ตูเร  เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองบุอาเก ประเทศโกตดิวัวร์ เขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสร ได้แก่ อาร์เซนอล, แมนเชสเตอร์ซิตี, ลิเวอร์พูล และเซลติก นอกจากนี้ยังเคยเล่นให้กับทีมชาติโกตดิวัวร์
ภายใต้การคุมทีมของอาร์แซน แวงแกร์นั้น ตูเรเล่นในตำแหน่งกองหลังตรงกลาง แต่เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองหลังริมเส้นได้อีกด้วย ตูเรเป็นกองหลังที่ชอบเติมเกมไปจนถึงกลางสนามหรือแดนหน้า ปัจจุบันประกาศแขวนสตั๊ดไปเมื่อเดือนสิงหาคมกับเซลติก แล้วหันไปเป็นผู้ช่วยโค๊ชของเบรนดัน ร็อดเจอส์ที่เลสเตอร์ซิตีในปัจจุบัน โดยก่อนหน้านั้นในปีค.ศ. 2017 ก็เคยเป็นผู้ช่วยทางเทคนิคให้กับเบรนดัน ร็อดเจอส์ที่เซลติกหลังจากที่ประกาศแขวนสตั๊ดกับเซลติก ในปีค.ศ. 2017 ก็ไปเป็นผู้ช่วยฝึกสอนให้กับโกตดิวัวร์ทีมชาติของตนเองอีกด้วย
ตูเร่ ย้ายมาค้าแข้งในศึกพรีเมียร์ชิพ อังกฤษ กับ "เดอะ กันเนอร์ส" ในเดือน ก.พ. ปี 2002 จาก เอเอสอีซี ไมโมเซส ด้วยค่าตัว 150,000 ปอนด์ (ราว 7.5 ล้านบาท) หลังจากโชว์ฟอร์มได้อย่างน่าประทับใจในช่วงการทดสอบฝีเท้า แต่ทว่ายังไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในถิ่น ไฮบิวรี่ ได้สำเร็จ จนกระทั่งในเดือน ส.ค. ปีเดียวกัน ก็ได้สวมเสื้อ "ปืนใหญ่" เป็นครั้งแรกในศึกฟุตบอลการกุศล คอมมูนิตี้ ชิลด์ กับ ลิเวอร์พูล โดยลงเล่นในตำแหน่งแบ็คขวา เขายิงประตูแรกให้กับตัวเองในสีเสื้ออาร์เซนอล ได้ในนัดที่บุกไปเสมอ เชลซี 1-1 ที่สแตมฟอร์ด บริดจ์
ในฤดูกาล 2003-04 อาร์แซน เวนเกอร์ โยกให้เขาเข้ามาเล่นเป็นเซนเตอร์ฮาล์ฟ โดยจับคู่กับ โซล แคมป์เบล์ ช่วยให้ต้นสังกัด อย่าง อาร์เซนอล ทำสถิติไม่แพ้กันติดต่อกันถึง 49 นัด ปีต่อมา ฤดูกาล 2004-05 กองหลังผิวสี รายนี้ สามารถปรับตัวให้เข้ากับสไตล์การเล่นของเมืองผู้ดีได้อย่างรวดเร็ว จนกระทั่งกลายมาเป็นหนึ่งในปราการหลังตัวกลางที่ดีที่สุดคนหนึ่งของพรีเมียร์ชิพ
ในฤดูกาล 2005-06 ตูเร่ ก็ถูกจับให้มาคู่กับ ฟิลิปป์ เซนเดอรอส ในตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง ซึ่งทั้งคู่โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม จนทำให้ อาร์เซนอล ทะลุเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศของ
ศึกยูฟ่า แชมเปี้ยน ลีก เป็นครั้งแรก ด้วยการสร้างสถิติที่เป็นสถิติของการแข่งขัน คือ ไม่เสียประตูนานติดต่อกันถึง 10 นัดรวด แต่น่าเสียดายที่พ่ายแพ้ให้กับ บาร์เซโลน่า ไป 1-2
ตูเร่ เปลี่ยนเบอร์เสื้อจากเบอร์ 28 มาเป็นเบอร์ 5 ในฤดูกาล 2006-07 หลังจากที่ มาร์ติน คีโอน ออกจากทีมไป เขาได้รับบทบาทกัปตันทีมอาร์เซนอลเป็นครั้งแรก ในนัดที่เอาชนะ ลิเวอร์พูล ไปได้ 6-3 ในฟุตบอลลีก คัพ เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2007 ต่อมา เขาก็ได้รับความไว้วางใจจาก เวนเกอร์ ให้เป็นกัปตันทีมอีกหลายครั้ง และในวันที่ 13 เมษายน 2009 ตูเร่ มีปัญหาไม่ลงรอยกับ วิลเลี่ยม กัลลาส เพื่อนร่วมทีม ทำให้เขาขอขึ้นบัญชีย้ายออกจากสโมสร แต่หลังจากการได้พูดคุยกับ ปีเตอร์ ฮิลล์-วู๊ด ประธานสโมสรของอาร์เซนอล ทำให้เขาตัดสินใจอยู่กับทีมต่อไปจนจบฤดูกาล
หลังจากที่มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับการย้ายทีมของตูเร่ สุดท้ายก็เป็นแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ที่ยื่นข้อเสนอจำนวน 14 ล้านปอนด์(ราว 700 ล้านบาท) ให้กับอาร์เซนอล เพื่อดึงตัวเขามาสู่ถิ่นเอติฮัด สเตเดี้ยม เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2009 เซ็นสัญญากันเป็นเวลา 4 ปี โดย มาร์ค ฮิวจส์ กุนซือของ "เรือใบสีฟ้า" ในเวลานั้น ได้แต่งตั้งให้เขาเป็นกัปตันทีม และเขายิงประตูแรกให้กับ แมนฯ ซิตี้ ได้ในการแข่งขันฟุตบอลลีก คัพ นัดที่เฉือนชนะ ฟูแล่ม 2-1 เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2009 ต่อมา ตูเร่ ได้ลงเล่นร่วมทีมเดียวกันกับน้องชายของเขา เมื่อแมนฯ ซิตี้ ซื้อตัว ยายา ตูเร่ มาร่วมทีม ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2010
ในฤดูกาล 2010-11 โรแบร์โต้ มันชินี่ นายใหญ่ของแมนฯ ซิตี้ ในตอนนั้น ได้ยึดปลอกแขนกัปตันทีมคืนจาก ตูเร่ และแต่งตั้งให้ คาร์ลอส เตเบซ นักเตะชาวอาร์เจนไตน์ เป็นกัปตันแทน แต่เขาก็ยังคงอยู่ในแผนการทำทีมของ มันชินี่ และเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2011 มีรายงานเปิดเผยว่า ตูเร่ ไม่ผ่านการทดสอบยาเสพติด ทำให้เขาถูกแบนจากการแข่งขันฟุตบอลเป็นเวลา 6 เดือน ต่อมาในฤดูกาล 2011-12 ตูเร่ ได้รับโอกาสลงเล่นให้กับทีม "เรือใบสีฟ้า" ในลีก ทั้งหมด 14 นัด และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ทีมคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี
ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ตูเร ได้ย้ายจาก แมนเชสเตอร์ซิตี มาอยู่กับ ลิเวอร์พูล โดย ตูเร ได้เซ็นสัญญา 2 ปี และสวมเสื้อหมายเลข 4
ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ตูเรต่อสัญญาฉบับใหม่กับสโมสรลิเวอร์พูลเวลา 1 ปี ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ตูเรทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล โดย จอร์แดน เฮนเดอร์สัน เปิดลูกเตะมุมให้ตูเรโหม่งประตูที่หกเข้าไป ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แอสตันวิลลา ที่วิลลาพาร์ก 6-0 และเป็นประตูแรกนับตั้งแต่เดือนมกราคม 2011
ธงชาติเลบานอน
ธงชาติเลบานอน  มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงภายในแบ่งเป็น 3 ส่วนตามแนวนอน เป็นสีแดง-ขาว-แดง ตามลำดับ โดยแถบสีขาวมีความกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีแดง (สัดส่วนริ้วธง 1:2:1) ที่กลางธงในแถบสีขาวมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว มีความกว้างเป็นหนึ่งในสามส่วนของด้านยาวของธง และความสูงของต้นซีดาร์นั้นจรดแถบสีแดงทั้งสองด้านพอดี ธงนี้ได้ออกแบบขึ้นที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่เมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) และได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแห่งเลบานอนให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486
โดยทั่วไปแล้วมักเกิดความเข้าใจผิดว่า สีของลำต้นต้นซีดาร์ในธงนี้ควรเป็นสีดำหรือสีน้ำตาล แต่ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน หมวด 1 มาตรา 5 ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า รูปต้นซีดาร์ต้องเป็นสีเขียวทั้งหมดเท่านั้น
สัญลักษณ์และความหมาย.
แถบสีแดงหมายถึงเลือดเนื้อที่หลั่งรินเพื่ออิสรภาพของชาวเลบานอน แถบสีขาวหมายถึงสันติภาพ หรือในอีกนัยหนึ่งยังหมายถึง หิมะที่ปกคลุมยอดภูเขาเลบานอนด้วย ต้นซีดาร์สีเขียว (หรือที่เรียกในภาษาท้องถิ่นว่า อาร์ซ (Arz) จัดอยู่ในสปีชีส์ "Cedrus libani" เรียกกันทั่วไปว่า ต้นซีดาร์เลบานอน) หมายถึงความมั่นคงและการคงอยู่ของเลบานอนชั่วนิรันดร์
ต้นซีดาร์ดังกล่าวนี้ ถูกอ้างถึงอยู่บ่อยครั้งจากข้อความในคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า
ในหนังสือธงชาติและตราแผ่นดินในโลก (Flags and arms of the World) ของวิทนีย์ สมิธ ฉบับพิมพ์ ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ได้อ้างถึงที่มาของสีในธงชาติเลบานอนว่า "สีแดงและสีขาวมีความเชื่อมโยงกับชาวเคอีสไซต์ (Kayssites) และชาวเยเมไนต์ (Yemenites) ตามลำดับ ซึ่งเป็นกลุ่มเผ่าพันธุ์ขั้วตรงข้าม (opposing clans) ที่แบ่งแยกสังคมเลบานอนในช่วงปี ค.ศ. 634 - ค.ศ. 1711" อย่างไรก็ตาม คำอธิบายดังกล่าวนี้เป็นที่รู้กันน้อยมากในวัฒนธรรมของชาวเลบานอน
ยุครัฐสุลต่าน.
ตามประวัติศาสตร์กล่าวว่า เลบานอนหรือหรืออย่างน้อยที่สุดคือในภูมิภาคเลบานอน ได้มีธงประจำดินแดนของตนเองใช้อยู่แล้วหลายรูปแบบตามแต่ละช่วงเวลา ไม่ว่าจะเป็นในสมัยของชาวฟีนิเชียน สมัยสุลต่านมัมลุค (Mamluk) หรือสมัยจักรวรรดิออตโตมัน
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 กลุ่มชาวมารอนไนต์ (Maronnites) ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่นับถือศาสนาอิสลามแต่พูดภาษาอาหรับในเลบานอน ได้ใช้ธงรูปต้นซีดาร์สีเขียวบนพื้นสีขาว ต่อมาประมาณช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ขบวนการชาตินิยมชาวเลบานอนจึงได้เพิ่มแถบกากบาทแนวทแยงมุมสีแดงบนพื้นธง ซึ่งมีความหมายถึงเลือดของผู้พลีชีพเพื่อชาวเลบานอน ต่อมาจึงหมายถึงสีธงประจำกองทหารต่างด้าวเลบานอน ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยฝรั่งเศส ชาติผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเลบานอนในเวลานั้น และได้เป็นรากฐานสำคัญของกองทัพบกเลบานอนในเวลาต่อมา
รัฐในอาณัติฝรั่งเศส.
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 เลบานอนมีสถานะเป็นรัฐในอาณัติ (Mandate) ของฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 - 2486 ธงชาติเลบานอนในยุคนี้มีลักษณะเป็นธงสามสี (le tricolore) ของประเทศฝรั่งเศส แต่ตรงกลางมีรูปต้นซีดาร์สีเขียว ซึ่งออกแบบโดย นาอูม มูการ์เซล (Naoum Mukarzel) ผู้นำขบวนการกู้ชาติเลบานอน (Lebanese Renaissance Movement)
เมื่อเลบานอนประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส และสถาปนาประเทศเป็นสาธารณรัฐขึ้นใน พ.ศ. 2486 สัญลักษณ์ของประเทศที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ก็คือธงชาติเลบานอนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งออกแบบครั้งแรกโดยบรรดาสมาชิกรัฐสภาเลบานอน ที่บ้านของซาเอ็บ ซาลาม (Saeb Salam) สมาชิกรัฐสภาเลบานอนผู้หนึ่งในขณะนั้น ในเมืองมูไซเบฮ์ (Mousaitbeh) ต่อมาจึงได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาเลบานอน ให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486 โดยกำหนดลงในมาตรา 5 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเลบานอน
ฮิกุระชิ โนะ นะคุ โคะโระ นิ
เดอะสตาร์
เดอะสตาร์ (The Star) สามารถหมายถึง
ธงชาติอิสราเอล
ธงชาติอิสราเอล เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2491 หลังจากการประกาศสถาปนาประเทศได้ 5 เดือน ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กว้าง 8 ส่วน ยาว 11 ส่วน กลางธงมีรูปดาวหกแฉกสีฟ้า อยู่ระหว่างแถบสีฟ้า 2 แถบ ที่พาดผ่านตอนบนและตอนล่างของธง โดยสีฟ้าหรือสีน้ำเงินในธงชาติและธงต่างๆ ของอิสราเอลนั้น มีระดับความเข้มที่แตกต่างกันออกไป เฉพาะสีฟ้าในธงชาตินั้น เป็นชนิดที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "dark sky-blue" ธงนี้ออกแบบขึ้นครั้งแรกเพื่อใช้ในขบวนการไซออนนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2434 แบบของธงนี้มีพื้นฐานมาจากผ้าคลุมศีรษะของชาวยิวเพื่อใช้ในการทำพิธีทางศาสนา ซึ่งเป็นผ้าสีขาวมีขอบฟ้า มีชื่อเรียกว่า "ทาลลิต" (Tallit) ส่วนดาวหกแฉกสีฟ้าที่กลางธงมีชื่อเรียกว่า ดาวแห่งเดวิด (ภาษาฮีบรูเรียกว่า "มาเกน ดาวิด" (Magen David) แปลว่า โล่แห่งกษัตริย์เดวิด) อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวยิว ซึ่งเริ่มใช้โดยชาวยิวในกรุงปราก ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ในช่วงยุคกลางตอนปลาย และได้รับการยอมรับโดยคองเกรสแห่งไซออนนิสต์ครั้งที่ 1 (First Zionist Congress) เมื่อ พ.ศ. 2440
ใน พ.ศ. 2550 ประเทศอิสราเอลได้สร้างสถิติธงชาติที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกขึ้นใหม่ จากการกางธงชาติอิสราเอลขนาดกว้าง 100 เมตร ยาว 660 เมตร น้ำหนัก 5.2 ตัน ที่บริเวณใกล้ป้อมโบราณเมืองมาซาดา
"mcrypt" เป็นชุดคำสั่งที่ช่วยในการเข้ารหัสข้อมูลบนระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ ซึ่งนำมาแทนที่แพคเกจ crypt  และคำสั่ง crypt (1) เดิม ภายใต้ลิขสิทธิ์ GNU General Public License โดยมีฟังก์ชันและกระบวนการการเข้ารหัสสมัยใหม่แบบต่างๆ ด้วยรูปแบบคำสั่งที่ง่าย ผู้ใช้งานที่เป็น end-user สามารถที่จะเข้าใจ และใช้งาน MCrypt ได้โดยไม่ต้องมีความรู้ทางการเข้ารหัสมากนัก องค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งของ MCrypt คือ libmcrypt ซึ่งเป็น library การเข้ารหัสที่ Mcrypt ใช้ ขั้นตอนวิธีของการเข้ารหัสข้อมูลทั้งหมดที่ MCrypt รองรับ จึงขึ้นอยู่กับ library ตัวนี้ ส่วนโหมดของ Block algorithm ที่ MCrypt ใช้ คือ ECB CBC CFB OFB และ nOFB เมื่อ MCrypt ทำการเข้ารหัส หรือถอดรหัสแฟ้มข้อมูล MCrypt จะทำการสร้างแฟ้มข้อมูลขึ้นมาใหม่โดยมี extenion เป็น .nc และมี โหมด 0600 ซึ่งจะเก็บวันที่ของการเปลี่ยนแปลงแฟ้มข้อมูลเดิม (ซึงอาจสั่งให้โปรแกรมลบทิ้งได้ โดยใช้ -u parameter)
การใช้งาน MCrypt.
โดยปกติ เมื่อเลือกขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแล้ว โปรแกรมจะเรียกหา passphase ซึ่งเราสามารถใส่ได้ไม่เกิน 512 ตัวอักษร ซึ่งโปรแกรมจะนำ passphase นี้ไปสร้าง key ขึ้น โดยใช้ขั้นตอนวิธีการสร้าง key ที่อยู่ในตัวโปรแกรม จากนั้นจึงส่งค่าต่างๆให้กับขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสที่เลือก ส่วนในการใช้งานทีดีนั้น ผู้ใช้ควรจะเลือกใช้ขั้นตอนวิธีที่เหมาะสมกับข้อมูลที่จะเข้ารหัส ควรจะบีบอัดข้อมูลก่อนทำการเข้ารหัส ซึ่งจะช่วยลดการซ้ำซ้อนของข้อมูล (การเข้ารหัสข้อความที่มีอักขระเหมือนกันมากๆ จะทำให้เสี่ยงต่อการถูกถอดรหัสข้อมูลโดยการวิเคราะห์ pattern) และทำให้การเข้ารหัสนั้นเร็วขึ้น
Block algorithm ที่ใช้ใน MCrypt.
ECB หรือ Electronic CodeBook เป็นโหมดพื้นฐานที่สุด โหมดนี้จะเข้ารหัสข้อมูลในแต่ละ block แบบอิสระต่อกัน
CBC หรือ Cipher Block Chaining จะดีกว่า ECB ตรงที่ข้อความแต่ละ block จะถูกนำมา XOR กับข้อความที่เข้ารหัสแล้วจาก block ก่อนหน้า (โดยที่ block แรกจะเป็น block ที่ถูกสุ่มมา ซึงจะทำให้การเข้ารหัสข้อความเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้เหมือนกัน)
CFB หรือ Cipher-Feedback (in 8bit). เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว และ key มาเป็นองค์ประกอบในการสร้างชุดอัขระที่จะในไป XOR กับข้อความที่ต้องการเข้ารหัส ซ้ำๆ ไปจนได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว
OFB หรือ Output-Feedback (in 8bit). นิยมใช้กับข้อมูลที่มีการรบกวน (ข้อมูลที่อาจจะเสียหาย หรือไม่สมบูรณ์) ซึ่งส่วนที่มีการรบกวนจะไม่สร้างความเสียหายกับส่วนอื่นๆ ในการเข้ารหัส และถอดรหัสเพราะข้อความที่ถูกเข้ารหัสจาก block นั้นๆ จะไม่นำมาใช้เป็นตัวตั้งต้นของการเข้ารหัสใน block อื่นๆ
nOFB หรือ Output-Feedback (in nbit). เช่นเดียวกับ OFB (in 8bit) แต่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของ block โดยที่ n คือขนาดของ block ที่จะใช้ในขั้นตอนวิธี
เข้ารหัสไฟล์ชื่อ data.txt :
$ mcrypt data.txt
Enter the passphrase (maximum of 512 characters)
Please use a combination of upper and lower case letters and numbers.
Enter passphrase: พิมพ์ passphrase ที่ต้องการ
Enter passphrase: พิมพ์ passphrase อีกครั้ง
ไฟล์ที่เข้ารหัสแล้วจะมีนามสกุลเป็น .nc :
$ ls data.txt.nc
$ cat data.txt.nc
ถอดรหัสไฟล์ชื่อ data.txt.nc :
$ mcrypt -d data.txt.nc
Enter passphrase:
File data.txt.nc was decrypted.
ตรวจสอบดูไฟล์ที่ถูกถอดรหัสแล้ว:
$ ls data.txt
$ cat data.txt
ลบ input file หากกระบวนการเสร็จสมบูรณ์ (ใช้ -u option) :
$ mcrypt -u data.txt
$ mcrypt -u -d data.txt.nc
โฆเซ่ ริซัล
ฟิลิป พูลแมน
ฟิลิป พูลแมน  เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนวรรณกรรมไตรภาคขายดีที่สุดธุลีปริศนา และวรรณกรรมแฟนตาซีอื่นอีกหลายเรื่อง
พูลแมน เกิดวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1946 ที่เมืองนอริช ประเทศอังกฤษ ช่วงวัยเด็กพูลแมนเดินทางไปทั่วโลก เพราะพ่อ (และพ่อเลี้ยง) ทำงานในกองทัพอากาศ เขาย้ายกลับอังกฤษ เมื่ออายุ 11 ปี หลังจากเรียนจบมัธยม พูลแมน ไปเรียนต่อ ด้านภาษาอังกฤษ ที่วิทยาลัยเอ็กซีเตอร์ ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้น ก็เป็นครูสอนหนังสือ ในโรงเรียนประถมอยู่ 12 ปี แล้วก็ย้ายไปเป็นอาจารย์พิเศษ ที่วิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สอนวิชาวรรณคดี สมัยวิกตอเรีย นิทานพื้นบ้าน และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ในที่สุดปี ค.ศ.1986 พูลแมน ก็ลาออกจากการสอน และเข้ามา ทำงานเขียน เต็มเวลา พูลแมน เริ่มเขียนหนังสือมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เขาเขียนเรื่องได้ หลากหลายแนว และมีแฟนๆ มากมายหลายวัย เพราะเขาเขียนตั้งแต่ นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมเยาวชน นิทานภาพ บทละคร สารคดี นวนิยายแฟนตาซี นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ และนวนิยายร่วมสมัย
ธุลีปริศนา.
ฟิลิป พูลแมน มีชื่อเสียงอย่างมาก จากหนังสือชุด ธุลีปริศนา ที่เล่มแรก มหันตภัยขั้วโลกเหนือ (Northern Lights) ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1995 และได้รับรางวัล Carnegie Medal , The Guardian Award และ British Book Award : Childrens Book of the Year กลายเป็นหนังสือที่ได้รับความนิยมมาก
มอเตอร์ครอส
โมโตครอส  หรือมักจะเรียกว่า MX หรือ MotoX เป็นกีฬาที่ใช้มอเตอร์ไซค์ หรือ All-Terrain Vehicle (ATV) กีฬาประเภทนี้มีที่มาจากประเทศฝรั่งเศส และได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2467 และเริ่มมีการแข่งขันในระดับนานาชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2495 โดยใช้รถจักรยานยนต์ขนาด 500 ซีซี คำว่าโมโตครอส มาจากคำว่า "Motorcycle" และ "Cross Country"
ในการแข่งขันในประเภทนี้ผู้แข่งขันจะบิดมอเตอร์ไซค์ และแสดงผาดโผนบนมอเตอร์ไซด์ 250 ซีซี โดยเรียกการแข่งขันประเภทนี้ว่า "ฟรีสไตล์โมโตครอส"-FMX ซึ่งจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ในการแข่งขันกีฬาเอกซ์เกมส์ และหลังจากนั้นก็เป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วโลก
โมโตครอส
MotoX
เบวูล์ฟ
เบวูล์ฟ  เป็นบทกวีมหากาพย์เกี่ยวกับวีรบุรุษยุคอังกฤษโบราณแต่งโดยผู้ประพันธ์หลายคนที่ไม่ทราบชื่อ งานวรรณกรรมภาษาแองโกลแซกซอนชิ้นนี้คาดว่าแต่งขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 11 โดยมีต้นฉบับที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน คาดว่าเขียนขึ้นในราวปี ค.ศ. 1010 มีความยาวทั้งสิ้น 3183 บรรทัด ซึ่งถือเป็นบทกวีที่มีความยาวมาก ได้รับยกย่องเป็นวรรณกรรมมหากาพย์แห่งประเทศอังกฤษ
เนื้อหาในบทกวี เล่าถึงวีรบุรุษชาวกีตส์คนหนึ่งชื่อ เบวูล์ฟ และการสู้รบกับศัตรูของเขาสามตัวคือ เกรนเดล มารดาของเกรนเดล และมังกร เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบครั้งสุดท้าย หลังจากเสียชีวิต บริวารช่วยกันฝังร่างของเขาไว้ในสุสานแห่งกีตส์แลนด์
การออกเสียงภาษาอังกฤษของชื่อนี้คือ IPA: /ˈbeɪəwʊlf/ (เบ-เออ-วูล์ฟ) แต่สระ "ēo" ถือว่าเป็นสระควบ การออกเสียงจึงมักออกเพียงสองพยางค์ และเน้นน้ำหนักที่คำแรก เป็น "เบวูล์ฟ" (IPA: [ˈbeːo̯wʊɫf]).
เจ้าของต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดเท่าที่พบคือนักวิชาการในศตวรรษที่ 16 ชื่อ ลอเรนซ์ โนเวลล์ ต่อมาจึงเรียกต้นฉบับงานเขียนชุดนี้ด้วยชื่อของเขา แม้ว่าชื่อต้นฉบับอย่างเป็นทางการบันทึกไว้ว่า 'Cotton Vitellius A.XV' โดยที่พบเป็นเอกสารในความครอบครองของ โรเบิร์ต บรูซ คอตตอน ในราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ทว่า เควิน เคียร์แนน แย้งว่า โนเวลล์น่าจะได้ต้นฉบับชุดนี้มาจาก วิลเลียม เซซิล บารอนเบอร์ลีย์ที่หนึ่ง เมื่อ ปี ค.ศ. 1563 เมื่อครั้งที่โนเวลล์ได้เป็นครูประจำตัวของ เอ็ดเวิร์ด เดอเวียร์ เอิร์ลแห่งออกซฟอร์ดคนที่ 17 ผู้อยู่ในอภิบาลของเซซิลในเวลานั้น
ต้นฉบับชุดนี้ได้รับความเสียหายจากเหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดของคอตตอนที่บ้านแอชเบอร์แนม เมื่อปี ค.ศ. 1731 จากเหตุนั้น ชิ้นส่วนของต้นฉบับนี้ก็กระจัดกระจายปะปนอยู่กับจดหมายต่าง ๆ จำนวนมาก แม้จะมีความพยายามรวบรวมต้นฉบับและป้องกันการผุสลายอย่างไรก็ดี ต้นฉบับก็เสียหายมากยิ่งขึ้น เควิน เคียร์แนน ศาสตราจารย์ด้านภาษาอังกฤษแห่งมหาวิทยาลัยเคนทักกี เป็นผู้แรกที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการเก็บข้อมูลและรักษาเนื้อความต้นฉบับไว้ (คือโครงการ "Electronic Beowulf Project") โดยใช้เทคนิค backlight เพื่อตรวจดูตัวอักษรในบทกวีที่เลือนหายไป
เนื้อหาของบทกวีเป็นที่รู้จักแต่เพียงต้นฉบับชุดเดียวเท่านั้น ประมาณว่าเขียนขึ้นในราวปี ค.ศ. 1000 ศจ.เควิน เคียร์แนนเห็นว่าอายุของต้นฉบับนั้นเป็นอายุของฉบับคัดลอก เขาคาดว่าต้นฉบับแท้จริงน่าจะเขียนขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าคนุตมหาราช เนื้อหาในบทกวีปรากฏดังชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า "ต้นฉบับเบวูล์ฟของโนเวลล์" (หรือฉบับหอสมุดอังกฤษ Cotton Vitellius A.xv) มีงานที่อ้างถึงต้นฉบับของโนเวลล์นี้เป็นครั้งแรกสุดในราวปี 1628 ถึง 1650 โดย Franciscus Junius คนลูก แต่ส่วนผู้ครอบครองต้นฉบับที่เก่าแก่กว่าฉบับของโนเวลล์เป็นผู้ใดยังไม่อาจทราบได้
"เบวูล์ฟ" เป็นบทกวีที่แต่งด้วยภาษาอังกฤษ แต่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสแกนดิเนเวีย พบการกล่าวอ้างถึงวันเวลาแตกต่างกันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบเป็นบทกวีมหากาพย์ที่เล่าเรื่องราวของวีรบุรุษ ไม่ปรากฏชื่อของผู้แต่งว่าเป็นใคร แต่รูปแบบของบทกวีและเนื้อหาทำให้คาดได้ว่าเป็นบทลำนำพื้นบ้านที่ขับร้องต่อ ๆ กันมาในหมู่พลเมือง และน่าจะมีข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์บางส่วนแฝงอยู่ในเนื้อเรื่องด้วย
นักวิชาการมีความเห็นแตกต่างกันเกี่ยวกับลักษณะการประพันธ์ของบทร้อยกรองว่าเป็นสิ่งเกิดขึ้นร่วมสมัยกับการบันทึก หรือว่าเป็นบทกวีที่แต่งขึ้นนานมาแล้ว และเล่าปากเปล่าต่อ ๆ กันมานานหลายปีก่อนจะมีการบันทึกในภายหลัง ศจ.เคียร์แนนเห็นว่าบทกวีกับการบันทึกน่าจะเกิดร่วมสมัยกัน เมื่อพิจารณาจากการใช้คำและฉันทลักษณ์ แต่นักวิชาการจำนวนมากเห็นว่าบทกวีนี้น่าจะแต่งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือก่อนหน้านั้น เพราะเนื้อหาที่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวเดนมาร์กไม่น่าจะถูกประพันธ์ขึ้นโดยชาวแองโกล-แซกซอนในยุคไวกิง (คือราวศตวรรษที่ 9-10) เคียร์แนนเห็นแย้งกับสมมุติฐานนี้ เพราะเช่นนั้นจะหมายความว่าบทกวีถูกแปลมาเป็นภาษาแองโกล-แซกซอนในยุคไวกิง รวมถึงลักษณะของคำและฉันทลักษณ์ก็บ่งชี้ว่า บทกวีน่าจะประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 นักวิชาการที่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้เห็นว่า ต้นฉบับเบวูล์ฟเกิดจากการแปลและประพันธ์ขึ้นใหม่โดยกวีในศตวรรษที่ 11 มิใช่เรื่องเล่าตามตำนานที่สืบทอดมาโดยนักบวชที่ได้รับการศึกษา
การรบกับเกรนเดล.