pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามข้ออ้างของนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน แลร์รี่ วัตต์ ระบุว่า กษัตริย์คาโรลทรงนำโรมาเนียเป็นพันธมิตรกับนาซีเยอรมนี และจอมพลเอียน อันโตเนสคูต้องสืบทอดความเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีในปี 1940 อย่างไม่เต็มใจนัก โดฟ ลุนกู นักประวัติศาสตร์ชาวแคนาดา ก็เขียนไว้ว่า "นักเขียน [วัตต์] อ้างว่า การที่โรมาเนียเป็นพันธมิตรโดยพฤตินัยกับเยอรมนีภายใต้อันโตเนสคูนั้น เป็นผลงานของกษัตริย์คาโรล ซึ่งเริ่มวางรากฐานพันธมิตรมาตั้งแต่ต้นปี 1938 แล้ว ข้อเรียกร้องของกษัตริย์คาโรลในเยอรมนีนั้นเป็นข้อตกลงแบบครึ่งใจ และพยายามถ่วงเวลาให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้วยความหวังว่ามหาอำนาจตะวันตก จะฟื้นคืนเกี่ยวกับแนวหน้าการเมืองการทูต ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1939 พร้อมกับด้านการทหาร แต่ในฤดูใบไม้ผลิ ปี 1940 เมื่ออำนาจของเยอรมนีดูเหมือนจะใกล้เข้ามา ในที่สุดพระองค์ก็ทรงเปลี่ยนทิศทางทางเศรษฐกิจและการเมืองภายนอกประเทศเสียสิ้น นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างอย่างลึกซึ้งระหว่างคำของของกษัตริย์คาโรลในช่วงสัปดาห์ท้ายๆ ของรัชกาลในการดำเนินการให้มีภารกิจทางทหารเยอรมันในการฝึกซ้อมทหารของโรมาเนียที่ไม่มีความพร้อม กับอีกประการคือการตัดสินใจของอันโตเนสคูที่มีขึ้นเกือบทันทีในช่วงที่เขาขึ้นสู่อำนาจว่าจะสู้เคียงข้างเยอรมันจนกระทั่งสงครามสิ้นสุด ซึ่งในความเป็นจริงแล้วอันโตเนสคูปรารถนาเพียงแค่ยึดคืนดินแดนเบสซาราเบียเท่านั้น ดังนั้นอันโตเนสคูมีความกระตือรือร้นมากกว่าพวกเยอรมันในการเตรียมการโรมาเนียเข้าสู่สงครามต่อต้านสหภาพโซเวียต
ภายใต้การบีบบังคับของสหภาพโซเวียต และต่อมาโดยฮังการี บัลแกเรียและเยอรมนี ที่บังคับให้ยกดินแดนพิพาทของอาณาจักรให้ต่างชาตินั้น ท้ายที่สุดกษัตริย์คาโรลก็ทรงพ่ายแพ้ในเชิงเล่ห์เหลี่ยมต่อฝ่ายนิยมเยอรมันภายใต้จอมพลเอียน อันโตเนสคู พระองค์ได้สละราชบัลลังก์ให้พระราชโอรส คือ กษัตริย์มีไฮ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1940 โดยเสด็จลี้ภัยตอนแรกไปยังเม็กซิโก แต่ท้ายสุดทรงประทับที่ประเทศโปรตุเกส ในเม็กซิโกกษัตริย์คาโรลและลูเปสคูประทับที่เม็กซิโกซิตี ซึ่งทรงซื้อบ้านหลังหนึ่งในย่านที่มีราคาแพงในเม็กซิโกซิตี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อดีตกษัตริย์คาโรลทรงพยายามจัดตั้งขบวนการโรมาเนียอิสระซึ่งมีฐานดำเนินการในเม็กซิโกเพื่อโค่นล้มอันโตเนสคู อดีตกษัตริย์ทรงหวังว่าขบวนการโรมาเนียอิสระของพระองค์จะได้รับการยอมรับในฐานะรัฐบาลพลัดถิ่น และท้ายที่สุดจะทำให้พระองค์ได้รับการฟื้นฟูราชบัลลังก์ การยอมรับในขบวนการโรมาเนียอิสระของกษัตริย์คาโรลนั้นใกล้เป็นความจริงในปีค.ศ. 1942 เมื่อประธานาธิบดีมานูเอล อาบิลา กามาโช อนุญาตให้อดีตกษัตริย์คาโรลประทับยืนเคียงข้างเขาในขณะพิธีตรวจพลทหาร อดีตกษัตริย์ทรงต้องการขยายฐานปฏิบัติการในอเมริกา และรัฐบาลอเมริกันปฏิเสธที่จะให้พระองค์เสด็จเข้าประเทศ แต่อดีตกษัตริย์คาโรลก็ทรงติดต่อกับนักบวชนิการอีสเติร์นออร์ทอดอกซ์ในชิคาโกที่มีชื่อว่า บาทหลวงกลีเชอรี โมรารู และบาทหลวงอเล็กซานดรู โอปรีอานู ซึ่งพยายามจัดตั้งองค์กรในกลุ่มชุมชนชาวโรมาเนียอเมริกันเพื่อกดดันให้รัฐบาลกลางสหรัฐรับรองคณะกรรมการ "โรมาเนียอิสระ" ในฐานะรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของโรมาเนีย แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
เพื่อสนับสนุนกลุ่มนี้ อดีตกษัตริย์คาโรลทรงตีพิมพ์นิตยสารอเมริกัน ชื่อ "เดอะฟรีโรมาเนียน" และตีพิมพ์จำนวนมากในภาษาโรมาเนียและอังกฤษ ปัญหาสำคัญสำหรับความพยายามของอดีตกษัตริย์คือการระดมชุมชนชาวโรมาเนียอเมริกัน มีปัญหาตามรัฐบัญญัติควบคุมการอพยพเข้าเมืองของรัฐบาลสหรัฐในปี 1924 ซึ่งจำกัดการอพยพของประชาชนจากยุโรปตะวันออกมายังอเมริกาอย่างมาก ดังนั้นประชากรชาวโรมาเนียอเมริกันส่วนใหญ่ในปีทศวรรษที่ 1940 เป็นประชาชนที่อพยพมาก่อนที่รัฐบัญญัติปี 1924 ออกมา หรือเป็นบุตรหลานของพวกเขา ซึ่งคนกลุ่มนี้มองว่าอดีตกษัตริย์คาโรลไม่ได้มีความหมายอะไรต่อพวกเขามากนัก นอกจากนี้ชาวโรมาเนียอเมริกันส่วนใหญ่เป็นชาวยิวซึ่งไม่ให้อภัยและไม่ลืมว่า อดีตกษัตริย์คาโรลแต่งตั้งนักการเมืองบ้าคลั่งที่เกลียดชังชาวยิวอย่าง โกกา เป็นนายกรัฐมนตรี ดังนั้นเพื่อเป็นการปรับปรุงภาพลักษณ์ในหมู่ชาวยิว อดีตกษัตริย์คาโรลทรงเกลี้ยกล่อมลีออน ฟิสเชอร์ อดีตรองประธานสมาคมยูไนเต็ดโรมาเนียนยิวแห่งอเมริกา เพื่อเขียนบทความในนามของพระองค์ในนิตยสารของชาวอเมริกันยิว เพื่อแสดงให้เห็นว่าอดีตกษัตริย์เป็นมิตรและเป็นผู้ปกป้องชาวยิวควมถึงปกป้องศัตรูของฝ่ายต่อต้านชาวยิวด้วย ปฏิกิริยาต่อบทความของฟิสเชอร์นั้นส่งผลกระทบเชิงลบโดยมีจดหมายถึงบรรณาธิการนิตยสารมากมายที่ทำการวิจารณ์อย่างขมขื่นว่า อดีตกษัตริย์คาโรลเป็นผู้ลงนามในกฎหมายของโกกาทั้งหมด ในการยึดคืนความเป็นพลเมืองโรมาเนียจากชาวยิว และทำให้สิทธิในการถือครองที่ดินของชาวยิวโรมาเนียผิดกฎหมาย และจดหมายมีการส่งต่อไปยังบริษัทต่างๆ และถึงชาวยิวที่ทำงานเป็นทั้งทนายความ แพทย์ และครู เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้เขียนจดหมายยังระบุว่า อดีตกษัตริย์คาโรลทรงอนุญาตให้กฎหมายเหล่านี้ยังคงอยู่ในเล่มบทบัญญัติแม้ว่าจะปลดโกกาออกไปแล้วก็ตาม และผู้เขียนมีการวิจารณ์อย่างกระทบกระเทียบว่า ถ้าอดีตกษัตริย์คาโรลทรงเป็นมหามิตรกับชาวยิวในโรมาเนียจริง ชาวยิวโรมาเนียจะไม่ต้องการเป็นศัตรูกับใครคนไหนอีกเลย
ข้อเสนอของอดีตกษัตริย์คาโรล คือ ต้องการให้คณะกรรมการโรมาเนียอิสระของพระองค์ได้รับการรับรองในฐานะรัฐบาลพลัดถิ่น แต่ข้อเสนอของพระองค์ได้ถูกขัดขวางด้วยความไม่เป็นที่นิยมของพระองค์ในดินแดนเกิดของพระองค์เองโดยมีนักการทูตอเมริกันและอังกฤษหลายคนโต้เถียงกันว่า ถ้าหากให้การสนับสนุนอดีตกษัตริย์ จะเป็นการเพิ่มคะแนนนิยมให้นายพลอันโตเนสคูไปโดยปริยาย นอกจากนี้ยังมีศัตรูของฝ่ายโรมาเนียอิสระคือ วีโอเรล ตีลีอา ซึ่งอยู่ในลอนดอน เขาไม่ต้องการที่จะเกี่ยวข้องกับฝ่ายกรรมการโรมาเนียอิสระของอดีตกษัตริย์ในเม็กซิโกซิตี วีโอเรลเคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยในช่วงทศวรรษที่ 1930 เคยสนับสนุนกลุ่มผู้พิทักษ์เหล็ก ซึ่งเป็นเรื่องผิดปกติของชาวโรมาเนียในช่วงเวลานี้ ตีลีอามีความนิยมอังกฤษมากกว่านิยมฝรั่งเศส และเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในฐานะนักศึกษาแลกเปลี่ยน การที่ตีลีอาอยู่ในอังกฤษได้เปลี่ยนแนวคิดทางการเมืองของเขา เขาได้ระบุว่า ไดีพบเห็นผู้คนหลากหลายชาติพันธ์อยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขในอังกฤษอย่างกลมกลืน ทำให้เขาตระหนักว่า มันไม่มีความจำเป็นที่กลุ่มชาติพันธ์หนึ่งจะมีอำนาจครองชาติพันธ์อื่นทั้งหมด ดังที่คอดรีอานูเคยอ้างไว้ เหตุนี้ทำให้ตีลีอาแตกหักกับกลุ่มผู้พิทักษ์เหล็ก เมื่อนายพลอันโตเนสคูสาบานตนเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ "รัฐกองทัพแห่งชาติ" (National Legionary State) ตีลีอาลาออกจากตำแหน่งทูตในลอนดอนเพื่อประท้วงการรับตำแหน่งของอันโตเนสคู ต่อมาในปีค.ศ. 1940 ตีลีอาจัดตั้งคณะกรรมการโรมาเนียอิสระของเขาเองในลอนดอน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวโรมาเนียจำนวนมากที่หลบหนีจากระบอบของอันโตเนสคู
คณะกรรมการอิสระของตีลีอาไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลอังกฤษ แต่เป็นที่รู้ว่าได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษและมีความใกล้ชิดกับรัฐบาลพลัดถิ่นโปแลนด์ อันเป็นเหตุให้อังกฤษปฏิเสธคณะกรรมการอิสระของอดีตกษัตริย์คาโรลในเม็กซิโกซิตี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกษัตริย์เท่านั้น หรือ "กลุ่มคามาริลลา" คณะกรรมการของตีลีอามีสำนักงานในอิสตันบูล ซึ่งสามารถส่งสาส์นไปยังที่หลบซ่อนในบูคาเรสต์ได้ ซึ่งจะมีการแลกเปลี่ยนจดหมายกับอดีตนายกรัฐมนตรีของกษัตริย์คาโรล คือ คอนสแตนติน อาร์เกตอเอียนู เป็นตัวแทนในการต่อต้านอันโตเนสคู อาร์เกตอเอียนูรายงานว่า กษัตริย์มีไฮทรงต่อต้านระบอบอันโตเนสคู และมีพระราชประสงค์ที่จะก่อรัฐประหารขับไล่อันโตเนสคู โดยรอให้ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกเข้าคาบสมุทรบอลข่าน นายพลอันโตเนสคูนั้นเป็นเผด็จการ แต่นายทหารโรมาเนียได้ถวายสัตย์ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ อันเป็นเหตุผลเป็นที่เชื่อในลอนดอนว่า กองทัพโรมาเนียจะเข้าข้างฝ่ายพระมหากษัตริย์ในการต่อต้านนายกรัฐมนตรี ในกรณีที่ทั้งสองคนขัดแย้งกัน ในมุมมองของอังกฤษ ได้มีการเชื่อมโยงว่า การดำเนินการของอดีตกษัตริย์คาโรลคือความพยายามปลดพระราชโอรสออกจากบัลลังก์อีกครั้ง และยิ่งทำให้อังกฤษดำเนินการร่วมกับกษัตริย์มีไฮได้ยาก
อดีตกษัตริย์คาโรลและมักดา ลูเปสคู เสกสมรสกันที่รีโอเดจาเนโร บราซิล ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1947 มักดาเรียกตัวเธอเองว่า เจ้าหญิงเอเลนา ฟอน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ในปีค.ศ. 1947 หลังจากคอมมิวนิสต์ยึดครองโรมาเนีย มีการจัดตั้งคณะกรรมการชาติโรมาเนียเพื่อต่อต้านระบอบคอมมิวนิสต์ อดีตกษัตริย์คาโรลประสงค์ที่จะเข้าร่วมคณะกรรมการชาติโรมาเนีย แต่ได้รับการคัดค้านจากทุกฝ่าย และฝ่ายนิยมกษัตริย์โรมาเนียแสดงให้เห็นชัดว่าพวกเขาเคารพในอดีตกษัตริย์มีไฮ ในฐานะกษัตริย์ที่ถูกต้องตามกฎหมายของโรมาเนียมากกว่าพระราชชนก อดีตกษัตริย์คาโรลยังทรงลี้ภัยต่อไปตลอดพระชนม์ชีพช่วงสุดท้ายของพระองค์ พระองค์ไม่ทรงได้พบอดีตกษัตริย์มีไฮ พระราชโอรสอีกนับตั้งแต่ปีค.ศ. 1940 ซึ่งพระองค์เสด็จออกจากโรมาเนีย อดีตกษัตริย์มีไฮเองก็ไม่ทรงประสงค์ที่จะพบพระราชชนก ซึ่งทรงมองว่าพระราชชนกทรงทำให้พระราชชนนีของพระองค์ต้องเสื่อมเสียพระเกียรติอย่างน่าอับอายหลายครั้ง และพระองค์ไม่เสด็จร่วมพระราชพิธีฝังพระบรมศพพระราชชนกด้วย ว่ากันว่า "อดีตกษัตริย์คาโรลทรงปรารถนาที่จะพบพระโอรสมาก แต่หลังจากเสด็จออกจากโรมาเนียก็ไม่ทรงพบกันอีกเลย... อดีตกษัตริย์คาโรลทรงพยายามหลายครั้งและพร้อมที่จะพบกับพระราชโอรสทุกเมื่อ แต่อดีตกษัตริย์มีไฮจะทรงปฏิเสธทุกครั้ง"
พระบรมศพกลับคืนสู่โรมาเนีย.
อดีตกษัตริย์คาโรลที่ 2 สวรรคตที่เอสตอริล ริเวียราโปรตุเกส ใน ค.ศ. 1953 พระศพของพระองค์ถูกบรรจุในสุสานราชวงศ์บรากันซาในกรุงลิสบอน ก่อนที่จะย้ายไปยังวิหารคูร์ตีอาเดออาร์เกสในโรมาเนีย เมื่อ ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นวิหารที่ฝังพระศพราชวงศ์โรมาเนียตามธรรมเนียม ตามคำขอและค่าใช้จ่ายที่ออกโดยรัฐบาลโรมาเนีย พระศพถูกฝังด้านในวิหาร ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพกษัตริย์และราชินีโรมาเนีย แต่ศพของเอเลนา "มักดา" ถูกฝังภายนอกเพราะไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ พระโอรสทั้งสองของพระองค์ไม่ได้เข้าร่วมพิธี อดีตกษัตริย์มีไฮทรงให้เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย พระราชธิดาและเจ้าชายราดูแห่งโรมาเนีย พระสวามีเสด็จแทนพระองค์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการประกาศว่าพระศพของกษัตริย์คาโรลที่ 2 จะถูกย้ายไปอัครสังฆมณฑลและวิหารใหม่ ฝังเคียงคู่กับพระศพของเฮเลนแห่งกรีซและเดนมาร์ก อดีตพระมเหสี นอกจากนี้พระศพของเจ้าชายเมอร์เซียแห่งโรมาเนีย พระอนุชาของกษัตริย์คาโรลจะถูกย้ายไปยังวิหารใหม่ด้วยเช่นกัน ซึ่งปัจจุบันพระศพยังคงฝังอยู่ที่ปราสาทบราน
คารอล ลัมบรีนอ ถูกสั่งห้ามเข้าโรมาเนีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1940) แต่ศาลโรมาเนียได้ประกาศว่าเขาเป็นโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมายใน ค.ศ. 2003 คารอลมาเยือนบูคาเรสต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ไม่นานนักเขาก็เสียชีวิต
กษัตริย์คาโรลทรงถูกนำไปเป็นแบบ [ในฐานะ เจ้าชายคาโรล] ในตอนสุดท้ายของภาคที่สามซีรีส์เรื่อง "Mr Selfridge" ซึ่งรับบทโดยแอนตัน เบลค นักแสดงชาวอังกฤษ
กษัตริย์คาโรลกลายเป็นแรงบันดาลใจแก่ตัวละครที่มีชื่อว่า เจ้าชายชาร์ลแห่งคาร์ปาเทีย ในละครเวทีปี 1953 เรื่อง "The Sleeping Prince" และในภาพยนตร์ปี 1957 เรื่อง "The Prince and the Showgirl"
ล้าน (จำนวน)
นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ (คาราวัจโจ-วาเล็ตตา)
นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ หรือ นักบุญเจอโรมแปลพระคัมภีร์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในโอราทอรีภายในมหาวิหารร่วมเซนต์จอห์น, วาเล็ตตาในประเทศอิตาลี
ภาพ “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1607 ถึงปี ค.ศ. 1608 เป็นภาพที่เปรียบเทียบได้กับภาพในหัวข้อเดียวกันที่เขียนก่อนหน้านั้น “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ (หอศิลป์บอร์เกเซ, โรม)”
คาราวัจโจมาถึงมอลตาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1607 หลังจากที่ใช้เวลาอยู่ในเนเปิลส์อยู่สองสามเดือนภายใต้การคุ้มครองของตระกูลโคลลอนนาผู้มีอิทธิพลหลังจากที่ไปฆ่าคนระหว่างการมีปากมีเสียงกันที่โรมในปีก่อนหน้านั้น ขณะที่พำนักอยู่ที่เนเปิลส์คาราวัจโจก็ได้สร้างชื่อเสียงให้แก่ตนเองและมีอิทธิพลมากจนมีกลุ่มผู้ติดตามวิธีเขียนที่เรียกตนเองว่า “กลุ่มคาราวัจโจ” (Caravaggisti) ในบรรดาจิตรกรในเมืองนั้น กล่าวง่ายๆ คือคาราวัจโจมีผู้พิทักษ์, มีความสำเร็จในงานอาชีพ และเป็นที่นับถือในหมู่จิตรกร ฉะนั้นจึงเป็นที่น่ากังขาถึงสาเหตุที่ออกจากเนเปิลส์ไปยังเกาะที่เป็นที่ตั้งของนักบวชที่มีชื่อเสียงในทางการทหารมากกว่าจะเป็นนักบวช (ปีเตอร์ รอบบ์ เปรียบเทียบนักบวชบนเกาะมอลตาว่าเป็น “กองทหารต่างด้าวของฝรั่งเศส” (French Foreign Legion)) เหตุผลที่สรุปกับโดยนักเขียนชีวประวัติหลายคนเมื่อไม่นานมานี้รวมทั้งปีเตอร์ รอบบ์ และเฮเล็น แลงดอนกล่าวว่า ในปี ค.ศ. 1607 คาราวัจโจยังเป็นผู้นอกกฎหมายและถูกล่าตัวโดยครอบครัวผู้ที่ถูกฆ่า เนเปิลส์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรมเท่าใดนักก็ไม่น่าจะปลอดภัยจากอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น ผู้อุปถัมภ์และผู้พิทักษ์ - ตระกูลโคลลอนนา, จุสตินีอานิ, นายธนาคารออตตาวิโอ คอสตา- ต่างก็มีความสัมพันธ์สนิทกับลัทธิอัศวินแห่งมอลตา และนอกจากนั้นการเดินทางไปพึ่งอัศวินแห่งมอลตาก็อาจจะเป็นเพราะนอกจากจะช่วยพิทักษ์ความปลอดภัยแล้วก็ยังอาจจะมีอิทธิพลพอที่จะขออภัยโทษจากพระสันตะปาปาให้แก่คาราวัจโจได้เพื่อจะได้เดินทางกลับไปโรม และแกรนด์มาสเตอร์ของลัทธิอัศวินแห่งมอลตา อลอฟ เด วิญาคอร์ท (Alof de Wignacourt) เองผู้พยายามสร้างเสริมบารมีของลัทธิก็คงจะตื่นเต้นในโอกาสที่จะได้มีศิลปินผู้มีชื่อเสียงจากโรมและเนเปิลส์มาเป็น “จิตรกรประจำสำนัก” ฉะนั้นคาราวัจโจจึงเดินทางไปมอลตา
ตราอาร์มทางล่างขวาของภาพเขียนเป็นของอิพโพลิโต มาลัสพินา (Ippolito Malaspina) นักบวชของลัทธิอัศวินแห่งเซนต์จอห์น (ลัทธิอัศวินแห่งมอลตา) ในเนเปิลส์ มาลัสพินาเป็นญาติทางการสมรสกับออตตาวิโอ คอสตาผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของคาราวัจโจ มาลัสพินาเป็นเพื่อนของพี่น้องจุสตินีอานิผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของคาราวัจโจอีกคนหนึ่งและลูกพี่ลูกน้องของ จิโอวานนิ อันเดรีย ดอเรีย เจ้าชายแห่งเจนัวผู้สองปีก่อนหน้านั้นให้ความคุ้มครองคาราวัจโจหลังจากการต่อสู้ก่อนหน้าที่จะเกิดการฆาตกรรมในโรม อาจจะเป็นไปได้ว่าอิพโพลิโต มาลัสพินาเป็นแบบสำหรับนักบุญเจอโรมในภาพ
หัวข้อการเขียนออกจะแปลกเพราะไม่ใช่หัวข้อที่เป็นการทหารสำหรับผู้ที่ “raison d'etre” ที่จุดประสงค์ของชีวิตคือการต่อสู้กับฝ่ายตุรกี - นักบุญเจอโรมเป็นที่สักการะนับถือในฐานะผู้แปลพระคัมภีร์ไบเบิลซึ่งดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่กำลังทำอยู่ในภาพ มาลัสพินาไม่แต่จะเป็นนายทหารผู้มีความสามารถแต่ยังเป็นผู้มีหน้าที่ในการดูแลผู้ยากจน, เด็กกำพร้า และแม่หม้าย ฉะนั้นภาพเขียนจึงอาจจะเป็นการเน้นความสามารถทั้งสองด้านและเป็นการส่งเสริมความศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิไปด้วยในตัว
อิพโพลิโต มาลัสพินามาถึงมอลตาในตอนปลายของการล้อมเมืองในปี ค.ศ. 1565 พอดีที่จะได้เห็นการสังหารอันโหดร้ายทารุณครั้งสุดท้ายของกองทัพออตโตมัน มาลัสพินาเป็นญาติกับเวสพาซิอานัส มาลัสพินาผู้พลีชีพในการต่อสู้กับทหารออตโตมันที่ป้อมเซนต์เอลโม ความตายของเวสพาซิอานัสเป็นภาพทางด้านขวาของหน้าต่างเหนือชาเปลที่อุทิศให้ตระกูลลังจูเอภายในมหาวิหารร่วมเซนต์จอห์นที่วาเล็ตตา ก่อนหน้าที่จะเดินทางไปมอลตาอิพโพลิโตเป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือของพระสันตะปาปา
Saint Jerome Writing (Valletta)
ไอโอ (ดาวบริวาร)
ไอโอ  เป็นดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี เป็นดวงที่อยู่ในสุดในกลุ่มดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่ค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ตั้งชื่อตามไอโอนักบวชของเฮราที่ตกเป็นภรรยาของซูส
ไอโอมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3,642 กิโลเมตร เป็นดาวบริวารขนาดใหญ่อันดับสี่ในระบบสุริยะ พื้นผิวดาวบริวารมีภูเขาไฟที่ยังไม่ดับมากกว่า 400 ลูก ซึ่งยังปะทุซัลเฟอร์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ออกมาเป็นครั้งคราว
ไอโอ
ไอโอ  หมายถึง
กุญแจย่อยของซาโลมอน
กุญแจย่อยของซาโลมอน  หรือ คลาวิคิวลา ซาโลมอนิส (Clavicula Salomonis) ("คลาวิคูลา ซาโลมอนิส" หรือ "กุญแจของซาโลมอน" เป็นหนังสือที่มีครอบคลุมเนื้อหาเดียวกันที่มีมาก่อนหน้า) เป็นตำราเวทซึ่งไม่ปรากฏชื่อผู้แต่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเป็นหนังสือที่แพร่หลายที่สุดในปิศาจวิทยา รวมถึงยังเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในอีกชื่อคือ เลเมเกทัน (Lemegeton)
กุญแจย่อยของซาโลมอนปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่เนื้อหาภายในนั้นส่วนใหญ่เคยปรากฏในข้อเขียนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เช่น ซูโดโมนาร์เชีย แดโมนัม ของโยฮัน เวเยอร์ และตำราเวทในยุคกลางเล่มอื่นๆ บางส่วนของเนื้อหาเช่นการเรียกปิศาจนั้นมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14
ในหนังสืออ้างว่าประพันธ์โดยซาโลมอน แต่ค่อนข้างเชื่อได้ว่าเป็นความเท็จเนื่องจากยศที่ใช้กับปิศาจ เช่น มาร์ควิส หรือ เอิร์ล นั้นยังไม่ปรากฏในสมัยของซาโลมอน นอกจากนั้นยังมีคำสวดถึงพระเยซูและพระตรีเอกานุภาพปรากฏในหนังสือด้วย
กุญแจย่อยของซาโลมอนมีรายละเอียดของภูตและการอัญเชิญเพื่อใช้งาน ซึ่งรายละเอียดนี้รวมถึงตราพิทักษ์และพิธีกรรมซึ่งจำเป็นต้องใช้ในการควบคุมและป้องกันตัวจากภูต ในตำราที่พบเดิมนั้นรายละเอียดจะแตกต่างกันไปในหลายๆฉบับ
กุญแจย่อยของซาโลมอนนั้นแบ่งเป็น 5 บท
อาร์สโกเอเทีย.
"ศาสตร์แห่งโกเอเทีย" กล่าวถึงปิศาจ 72 ตนที่กล่าวว่าซาโลมอนเคยเรียกขึ้นมาใช้งานโดยขังไว้ในภาชนะทองเหลืองที่ผนึกด้วยตราเวท อาร์สโกเอเทียบรรยายถึงการสร้างภาชนะแบบเดียวกันและใช้เวทมนตร์เรียกปิศาจ โดยระบุถึงยศของปิศาจแต่ละตนในนรกและดวงตราผนึกที่ใช้ควบคุม
ในค.ศ. 1904 "แซมมวล แมเธอร์ส" และ "อเลสเตอร์ โครลีย์" ได้แปลและเรียบเรียงอาร์สโกเอเทียเป็นภาษาอังกฤษโดยใช้ชื่อว่า "เดอะ โกเอเทีย : กุญแจย่อยของกษัตริย์ซาโลมอน (คลาวิคิวลา ซาโลมอนิส เรจิส)" (The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (Clavicula Salomonis Regis)) ซึ่งเป็นตำราสำคัญในระบบเวทมนตร์ของโครลีย์
อาร์สทิวร์เกียโกเอเทีย.
เป็นบทที่สอง อธิบายถึงชื่อ ลักษณะ และผนึกของภูตอากาศ 31 ตน (แต่ละตนมียศเป็น หัวหน้า, จักรพรรดิ, ราชา และ เจ้าชาย) ซึ่งซาโลมอนเคยเรียกและควบคุม วิธีการป้องกันตัวจากภูติ ชื่อของภูติรับใช้ พิธีอัญเชิญและใช้งาน ภูติเหล่านี้มีทั้งดีและเลว ภูติเหล่านี้สามารถใช้ค้นหาสิ่งที่ซ่อนอยู่ เปิดเผยความลับของบุคคล และขนย้ายวัตถุใดๆได้ตราบที่ถูกควบคุมไว้ด้วยธาตุทั้งสี่ ภูติเหล่านี้ถูกระบุถึงด้วยลำดับที่ซับซ้อนในหนังสือ
อาร์สพอลลินา.
"ศาสตร์แห่งพอล"เป็นบทที่สาม ซึ่งในตำนานนั้นเป็นศาสตร์ที่นักบุญพอลเป็นผู้ค้นพบ แต่ในหนังสือเล่มนี้ระบุว่าเป็น "ศาสตร์พอลไลน์ของซาโลมอน " ศาสตร์แห่งพอลนี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายตั้งแต่สมัยกลาง ในหนังสือเล่มนี้แบ่งเป็นสองบทย่อย
โดยบทแรกนั้นอธิบายถึงเทวทูตในช่วงเวลาต่างๆของวันและคืน ซึ่งรวมถึงรายละเอียดเรื่องผนึก พฤติกรรม ผู้รับใช้ (เรียกว่า"ดุ๊ค") ความสัมพันธ์กับดาวเคราะห์ทั้งเจ็ดที่รู้จักในขณะนั้น ตำแหน่งของดวงดาวที่เหมาะสม รายชื่อ และวิธีการอัญเชิญเทวทูตเหล่านั้น
ส่วนบทย่อยที่สองกล่าวถึงเทวทูตผู้ปกครองจักรราศี ตำแหน่งทางดาราศาสตร์ ความสัมพันธ์กับธาตุทั้งสี่ ชื่อ และผนึก เทวทูตเหล่านี้เรียกว่าเทวทูตแห่งมนุษย์ เพราะมนุษย์ทั้งมวลล้วนแต่เกิดภายใต้จักรราศีทั้งสิบสอง
อาร์สอัลมาเดล.
"ศาสตร์แห่งอัลมาเดล" เป็นบทที่สี่ ว่าด้วยการทำ "อัลมาเดล" ซึ่งเป็นแผ่นขี้ผึ้งที่มีตราพิทักษ์เขียนไว้และตั้งเทียนไขไว้สี่เล่ม บทนี้กล่าวถึงการเลือกสี วัสดุ และพิธีกรรมที่ใช้ในการทำอัลมาเดลและเทียนไข อาร์สอัลมาเดลยังกล่าวถึงเทวทูตที่จะเรียกมาพร้อมอธิบายวิธีอัญเชิญ ทั้งยังระบุว่าผู้อัญเชิญสามารถขอให้เทวทูตช่วยได้แต่สิ่งที่สมเหตุผลและเป็นธรรมเท่านั้น บทนี้ยังระบุเรื่องผู้ปกครองทั้งสิบสองของเทวทูต นอกจากนั้นยังมีรายละเอียดของวันและตำแหน่งของดวงดาวที่เหมาะสมกับการอัญเชิญแต่ก็ไม่ยาวนัก
อาร์สนอทอเรีย.
"ศาสตร์อันโดดเด่น"เป็นบทที่ห้า เป็นตำราเวทซึ่งรู้จักกันตั้งแต่สมัยกลาง หนังสือเล่มนี้อ้างว่าศาสตร์นี้พระเจ้าได้เผยให้แก่ซาโลมอนผ่านเทวทูต บทนี้รวบรวมมนตร์ต่างๆผสมด้วยแคบบาลาห์และเวทมนตร์ในภาษาต่างๆ วิธีการสวดมนต์เหล่านี้ และความสัมพันธ์ของพิธีกรรมเหล่านี้กับการเข้าใจศาสตร์ต่างๆ ในบทนี้ยังกล่าวถึงความสัมพันธ์ของดวงจันทร์กับผู้สวดมนต์และระบุว่ามนตร์เหล่านี้เป็นการเรียกเทวทูต อาร์สนอทอเรียอ้างว่าเมื่อสวดมนต์เหล่านี้อย่างถูกต้องก็จะทำให้เข้าใจศาสตร์แขนงที่สัมพันธ์กันและยังทำให้จิตใจมั่นคง ความทรงจำดี
ในบทนี้ยังกล่าวถึงการที่ซาโลมอนได้รับวิวรณ์จากเทวทูตอีกด้วย
คติเห็นแก่ญาติ
คติเห็นแก่ญาติ  คือ การแสดงความลำเอียงโดยความเป็นญาติพี่น้องแทนที่จะวัดจากความสามารถหรือความเหมาะสม เช่น ว่าจ้างหรือมอบตำแหน่งให้แก่ญาติพี่น้อง แทนที่จะมอบให้แก่ผู้ที่มีความสามารถมากกว่า ในภาษาอังกฤษคำว่า "nepotism" มาคำจากภาษาละตินว่า "nepos" แปลว่า หลานหรือเหลน และคติเห็นแก่ญาติมักใช้ในความหมายทางการเมืองและในหน้าที่การงาน
ตัวอย่างเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่แสดงการใช้อำนาจในทาง "คติเห็นแก่ญาติ" คือ กรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ตั้งสคิปิโอเน บอร์เกเซ หลานของพระองค์เอง เป็นคาร์ดินัลและเลขาธิการเมื่อปี ค.ศ. 1605 หลังจากนั้น สคิปิโอก็ใช้ความเป็นญาติกับพระสันตะปาปาสร้างความมั่งคั่งให้แก่ตนเองโดยการเก็บค่าธรรมเนียมและภาษีต่าง ๆ และสะสมที่ดินเป็นจำนวนมากไว้ให้แก่ตระกูลบอร์เกเซ
วัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส
บริษัท วัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส จำกัด  เป็นบริษัทผู้ให้บริการโฆษณาย่อยที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย และเป็นผู้ริเริ่มกิจการสื่อสิ่งพิมพ์ ซึ่งนำเสนอเนื้อหาที่แตกต่างไปจากสื่อมวลชนไทยในวงการ เพื่อเติมเต็มข้อมูลให้แก่สังคมข่าวสาร
"บริษัท วัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส จำกัด" ก่อตั้งขึ้นในราวปี พ.ศ. 2542 โดยนายสมบูรณ์ อิชยาวรกุล อดีตผู้บริหาร บริษัท วัฏจักร จำกัด (มหาชน) และครีเอทีฟสิ่งพิมพ์เครือวัฏจักร เพื่อเปิดให้บริการโฆษณาย่อยครบวงจร ครอบคลุมทุกประเภทที่มีผู้สนใจใช้บริการในระดับสูง คือกลุ่มสมัครงาน, กลุ่มการศึกษา, กลุ่มอสังหาริมทรัพย์ และกลุ่มรถยนต์
หนังสือในเครือวัฏฏะออกวางแผงเป็นครั้งแรก ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดยใช้ชื่อต่อท้ายว่า “2000” เพื่อตอบรับกับกระแสของสหัสวรรษใหม่ที่กำลังจะมาถึง และในวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เครือวัฏฏะออกหนังสือพิมพ์รายวันเพิ่มอีกฉบับหนึ่ง โดยนำคอลัมน์บางส่วนตีพิมพ์ลงหนังสือฉบับอื่นในเครือด้วย เพื่อให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกคุ้มค่า ด้วยเนื้อหาที่หลากหลาย มิใช่เพียงโฆษณาย่อยเท่านั้น พร้อมกับเปลี่ยนชื่อต่อท้ายของหนังสือแนวโฆษณาย่อยกลุ่มแรก จาก 2000 เป็น “วันนี้” เพื่อให้ทันสมัย และเข้าชุดกับชื่อของหนังสือพิมพ์รายวันที่ออกมาใหม่
นอกจากนี้ วัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส ยังเป็นผู้จัดงาน "วัฏฏะมหกรรม" เพื่อให้บริษัทห้างร้าน และสถาบันการศึกษาต่างๆ เช่าพื้นที่บูธรับสมัครพนักงานตำแหน่งต่างๆ ตลอดจนผู้สนใจศึกษาต่อด้วย ต่อมา ราวกลางปีถึงปลายปี พ.ศ. 2551 วัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส เช่าเวลา 08.00-08.30 น. ในทุกวันอาทิตย์ จากสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (เอ็นบีที) ในขณะนั้น เพื่อผลิตรายการ "โลกวันนี้ มีธรรมะ กับพระพยอม" และตั้งแต่ช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 เช่าเวลา 23.05-23.55 น. ต่อมาเปลี่ยนเป็นเวลา 22.30-23.15 น. ในทุกวันพุธ จากสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย เพื่อผลิตรายการ "ฅนไทยหายจน" และต่อมา ในปี พ.ศ. 2560 ได้ผลิตรายการออนไลน์ถ่ายทอดสดผ่านเฟซบุ๊กเพจของโลกวันนี้ ในชื่อ "คืนวันสุข" โดยนับเป็นการขยายสายงาน ไปสู่ฐานะผู้ผลิตรายการโทรทัศน์อีกแขนงหนึ่งด้วย
สิ่งพิมพ์และกิจการในเครือ.
ปัจจุบัน หนังสือโฆษณาย่อยในเครือวัฏฏะ มีส่วนแบ่งทางการตลาดเกินกว่าร้อยละ 50 ของตลาดโดยรวม อนึ่ง สิ่งพิมพ์และกิจการอื่นในเครือวัฏฏะทั้งหมด มีดังต่อไปนี้
นิตยสารป้ายแดงรายเดือน
พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน
พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน
นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ (คาราวัจโจ)
นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ หรือ นักบุญเจอโรมแปลพระคัมภีร์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1605 ถึงปี ค.ศ. 1606 เป็นภาพที่เปรียบเทียบได้กับภาพ “นักบุญเจอโรมวิปัสสนา” (พิพิธภัณฑ์สำนักสงฆ์ซานตามาเรีย, มอนเซอร์รัต) ที่เขียนในช่วงเวลาเดียวกัน และภาพในหัวข้อเดียวกันที่เขียนหลังจากนั้น “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ (วาเล็ตตา)”
ในขณะที่ฝ่ายโปรเตสแตนต์ต้องการจะแปลพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาท้องถิ่นเพื่อเป็นการเผยแพร่พระวจนะของพระเจ้าแก่บรรดาผู้นับถือคริสต์ศาสนาโดยทั่วไป ฝ่ายโรมันคาทอลิกก็พยายามในการต่อสู้เพื่อที่ให้เหตุผลในการสนับสนุนการรักษาการใช้ภาษาละตินที่แปลโดยนักบุญเจอโรมในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ต่อไป นักบุญเจอโรมได้ทำการรับศีลจุ่มจากพระสันตะปาปาองค์หนึ่ง, ได้รับมอบหน้าที่ให้เป็นผู้แปลโดยพระสันตะปาปาอีกองค์หนึ่ง และประกาศว่านักบุญปีเตอร์เป็นพระสังฆราชองค์แรกของโรม นักบุญเจอโรมเป็นผู้มีอิทธิพลมากที่สุดองค์หนึ่งในบรรดาคริสต์ศาสนปราชญ์ในการต่อต้านผู้นอกศาสนา ในการโจมตีลัทธินิยมนักบุญ และในการจำกัดการเรียนรู้ภาษาละตินให้อยู่ในวงของผู้มีการศึกษา ฉะนั้นภาพนี้จึงเป็นภาพที่เหมาะสมในการภาพแรกที่สคิปิโอเน บอร์เกเซซื้อไม่นานหลังจากที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1605 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ผู้เป็นลุง
ก่อนหน้าการปฏิวัติคริสต์ศาสนาภาพเขียนของนักบุญเจอโรมมักจะมีสิงห์โตและหมวกคาร์ดินัลอยู่ในภาพด้วย แต่นักปฏิรูปโรมันคาทอลิกต้องการจะลดองค์ประกอบของศิลปะคริสต์ศาสนาลงเหลือแต่สิ่งที่เป็นหัวใจของภาพ ชายสูงอายุในภาพที่มีใบหน้าละม้ายกับผู้เป็นแบบสำหรับเอบราฮัม, นักบุญแม็ทธิว และนักบุญทอมัส นั่งครุ่นคำนึงถึงกฎบัตรของพระคัมภีร์ไบเบิลขณะที่มือขวาตั้งท่าพร้อมที่จะเขียน นักบุญเจอโรมของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอันโตเนลโล ดา เมสสินา และอัลเบรชท์ ดือเรอร์เป็นนักการศึกษาผู้มั่งคั่งแต่นักบุญเจอโรมของคาราวัจโจลดลงเหลือรายละเอียดแต่สิ่งที่เป็นหัวใจของภาพที่ หนังสือที่เปิดอยู่ และเล่มที่สองที่ยังปิดที่มีหัวกะโหลกวางอยู่ข้างบนตั้งอยู่บนโต๊ะเล็กๆ แสงที่จัดเน้นให้เห็นกล้ามเนื้อบนแขน และความสัมพันธ์ระหว่างหัวของนักบุญเจอโรมและหัวกะโหลกบนหนังสือที่เป็นนัยถึงการเกิดที่ในที่สุดก็ต้องตายแต่พระวจนะของพระเจ้ายังคงอยู่ชั่วนิรันดร์
Saint Jerome Writing
ฌานแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งแบรี
ฌานน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งเบอร์รี (Jeanne de France, Duchesse de Berry) หรืออดีตสมเด็จพระราชินีฌานแห่งฝรั่งเศส  หรือนักบุญฌานแห่งวาลัว (Sainte Jeanne de Valois) (23 เมษายน ค.ศ. 1464 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1505) เป็นสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1498 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1498
ฌานประสูติเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1464 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส และพระชายาองค์ที่สองชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย (Charlotte of Savoy) ฌานเป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าชาร์ลที่ 8 แห่งฝรั่งเศส และพระขนิษฐาของแอนน์แห่งฝรั่งเศส
ฌานเสกสมรสเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษาเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1476 ด้วยเหตุผลทางเมืองกับญาติห่าง ๆ ของพระราชบิดาหลุยส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 8 พระเชษฐาของฌานเสด็จสวรรคตและหลุยส์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ หลุยส์ก็ถูกบังคับให้ประกาศให้การแต่งงานของพระองค์กับฌานเป็นโมฆะเพื่อที่จะได้เสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตตานี พระราชินีหม้ายในพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เพื่อรักษาดัชชีบริตตานีไว้กับราชวงศ์ฝรั่งเศสที่ได้รับการบรรยายว่าเป็น “คดีที่น่าขยะแขยงที่สุดของสมัยนั้น” พระเจ้าหลุยส์มิได้ทรงใช้การแต่งงานภายในสายเลือดเดียวกัน (consanguinity) เป็นข้ออ้างซึ่งเป็นเหตุผลที่นิยมใช้เป็นข้ออ้างกันในสมัยนั้น แม้ว่าจะทรงสามารถหาพยานพิสูจน์ได้ว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดต่อกันโดยการแต่งงานของบรรดาพี่ ๆ น้อง ๆ หลายคู่ และไม่ทรงสามารถใช้ข้ออ้างที่ว่าพระชนมายุต่ำกว่าที่ระบุไว้ในกฎหมาย (14 ปี) ที่จะต้องได้รับอนุญาตในการเสกสมรส ไม่มีใครทราบว่าพระองค์ประสูติเมื่อใด พระองค์เองตรัสว่ามีพระชนมายุ 12 ปี ผู้อื่นสันนิษฐานว่า 11 ถึง 13 ปี แต่ก็ไม่มีสิ่งที่พิสูจน์ได้ว่าทรงถูกบังคับให้ใช้เหตุผลอื่น