pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายหลังการมรณภาพของบาทหลวงเอมิล ออกุสต์ กอลมเบต์ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1933 บรรดาศิษย์เก่าได้ประชุมกันมีวาระให้ดำเนินการสร้างอนุสรณ์สถานบาทหลวงกอลมเบต์ เพื่อเป็นอนุสาวรีย์ที่ระลึก และใช้งานด้านการศึกษาตามเจตนารมณ์ของท่านผู้ก่อตั้งโรงเรียน ประกอบกับ ฟ. ฮีแลร์มีภารกิจส่วนตัวที่ต้องเดินทางกลับฝรั่งเศส ทำให้มีดำริว่า ฟ. ฮีแลร์จะหาทางระดมทุนหาเงินมาสร้างอนุสรณ์สถานนี้จากยุโรป ในขณะที่บรรดาอัสสัมชนิกระดมทุนจากในประเทศไทย
การจากไปฝรั่งเศสในครั้งนี้ของท่าน นับเป็นที่โศกเศร้าของบรรดาอัสสัมชนิกจำนวนมาก ได้มีการจัดงานเลี้ยงน้ำชาอำลาที่สมาคมอัสสัมชัญ ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 มีผู้มาร่วมงานประมาณ 200 คนเศษ พอถึงวันที่ 2 มิถุนายน โรงเรียนได้หยุดเป็นกรณีพิเศษ อัสสัมชนิกทั้งเก่า ใหม่ ใหญ่ เล็ก ก็รวมตัวกันไปส่งท่านที่ชานชาลาสถานีรถไฟหัวลำโพง ครั้นเวลาประมาณ 16:00 น. รถไฟก็เคลื่อนขบวนออกจากสถานี อัสสัมชนิกทั้งหลายก็ส่งเสียงให้พรท่านเดินทางโดยสวัสดิภาพ ฟ. ฮีแลร์ยืนโบกผ้าเช็ดหน้าอำลา แม้รถไฟแล่นห่างออกไปดูลับตา แต่ยังคงเห็นผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยโบกไหว ๆ อยู่อย่างนั้น
ฟ. ฮีแลร์โดยสารรถไฟไปยังสถานีทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีศิษย์เก่าที่พำนักอยู่ทางภาคใต้ไปรับ เพื่อส่งท่านลงเรือกลับฝรั่งเศสต่อไป ในการนั้นบรรดาอัสสัมชนิกได้จัดทำของที่ระลึกเป็นเครื่องถมให้ท่านเป็นกรณีพิเศษอีกด้วย
เมื่อเดินทางถึงฝรั่งเศส แล้ว ท่านได้พำนักอยู่ที่ Missions Etrangères de Paris สถานที่เดียวกับต้นสังกัดของคุณพ่อกอลมเบต์ ฟ. ฮีแลร์เขียนจดหมายเรี่ยไรเงินไปหาองค์กรการกุศลต่าง ๆ ทั่วยุโรป ซึ่งปรากฏว่าเงินที่ท่านเรี่ยไรได้จากต่างประเทศนั้น มากกว่าเงินที่เรี่ยไรได้จากในประเทศไทยเสียอีก เมื่อท่านเดินทางกลับมาประเทศไทยแล้ว ก็รับธุระในการดูแลจัดการด้านจดหมาย และดำเนินการสร้างอนุสรณ์สถานบาทหลวงกอลมเบต์ต่อไปจนเสร็จเรียบร้อยในปี ค.ศ. 1938
การเดินทางไปฝรั่งเศสครั้งนี้ นับเป็นครั้งที่ 2 ที่ท่านได้กลับไปยังบ้านเกิดของท่าน และเป็นการจากบ้านเกิดของท่านเป็นครั้งสุดท้าย เพราะหลังจากนี้ ท่านก็มิได้กลับไปฝรั่งเศสอีกเลย
เมื่อไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง โดยอยู่ฝ่ายอักษะร่วมกับเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น ทำให้บรรดาภราดาทั้งหลายซึ่งถือว่าเป็นชนชาติศัตรูกับไทย ต้องเดินทางออกนอกประเทศไทย ฟ. ฮีแลร์ได้เดินทางไปถึงอินเดียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 เมื่อแรกได้ไปอยู่กับกงศุลที่เมืองปอนดิเชอรรี่ (Pondicherry) รับหน้าที่ในการแปลจดหมายภาษาไทย ต่อมาในเดือนกันยายนท่านได้ย้ายมาพำนักที่เมืองซาเล็ม (Salem) ในรัฐทมิฬนาฑู และได้ย้ายไปประจำการที่เมืองอุทกมณฑล (Ootacamund)
จดหมายที่ ฟ. ฮีแลร์รับผิดชอบแปลให้กับหน่วยข่าวกรองของอินเดียมีตั้งแต่จดหมายจากผู้แทนไทยในต่างประเทศ, พระบรมวงศานุวงศ์ทั้งที่อยู่ในไทย และพลัดถิ่น รวมทั้งจดหมายจากสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีซึ่งพำนักอยู่ในอังกฤษ งานของ ฟ. ฮีแลร์บางครั้งมีน้อยจนต้องเขียนจดหมายไปของานเพิ่มเติมจากหัวหน้าหน่วยที่เดลฮี (ปัจจุบันเรียกว่า เดลลี) บางครั้งก็มีงานด่วนที่เรียกตัว ฟ. ฮีแลร์เข้าไปจัดการธุระ นอกจากนี้ยังแปล และเขียนแผ่นพับสำหรับเครื่องบินสัมพันธมิตรที่เข้ามาโปรยเอกสารสงครามในไทย
การปฏิบัติหน้าที่ของท่านในสงครามโลกครั้งที่ 2 นี้ ถือว่าท่านเป็นสมาชิก “เสรีไทย” ซึ่งได้รับการยอมรับฐานะนี้อย่างเป็นทางการ สังเกตได้จากบัตรเชิญร่วมงานเลี้ยงเสรีไทยซึ่งระบุชื่อของท่านอย่างชัดเจน
ระดมทุนสร้างตึกสุวรรณสมโภช.
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ท่านเดินทางกลับมาประเทศไทยใน เดือนเมษายน ค.ศ 1946 โดยสารเรือมาขึ้นที่ท่าเรือบีไอ ถนนตก ท่านพบว่าโรงเรียนอัสสัมชัญที่เคยสวยงามด้วยตึกใหม่ อย่างตึกกอลมเบต์ ที่ท่านเดินทางไปเรี่ยไรเงินมาเป็นค่าก่อสร้างถึงฝรั่งเศส ต้องเผชิญกับลูกระเบิด พังเสียหายไปแถบหนึ่ง สำรวจแล้วราคาค่าซ่อมนั้น ประเมินออกมาได้สองแสนบาทเศษ แพงกว่าค่าก่อสร้างเสียอีก ทั้งอาคารไม้ชั่วคราว 3 ชั้น อีกหนึ่งในผลงานของท่าน ก็ถูกรื้อย้ายไปเป็นอาคารเรียนที่ศรีราชา
ภารกิจใหม่ของ ฟ. ฮีแลร์ในวาระนี้ จึงเสมือนเป็นการสร้างโรงเรียนใหม่ คือต้องหาเงินมาซ่อมตึกกอลมเบต์ และหาอาคารใหม่สำหรับรองรับนักเรียน สำหรับอาคารใหม่ที่ว่านี้ ต่อมาคือ หอประชุมสุวรรณสมโภช ซึ่ง ฟ. ฮีแลร์เขียนจดหมายไปขอเรี่ยไรไม้สักมาก่อสร้างจากนายกสมาคมโรงเลื่อยแห่งประเทศไทย นอกจากนี้ท่านยังเขียนจดหมายไปขอเรี่ยไรเงินจากบรรดาอัสสัมชนิก และจากต่างประเทศเหมือนเคย ในคราวนี้ยังได้ขอเรี่ยไรเงินจากผู้ปกครองที่จะนำบุตรหลานมาเข้าเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญอีกด้วย โดยอาศัยวิธีกู้เงินจากผู้ปกครองนักเรียน คือใครอุทิศเงินให้โรงเรียนหนึ่งหมื่นบาท บุตรจะเรียนได้โดยไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียนเลย จนกว่าจะจบหลักสูตร ด้วยวิธีการเช่นนี้ทำให้มีการครหานินทาว่าโรงเรียนอัสสัมชัญเก็บเงินแป๊ะเจี๊ยะ ในสมัยนั้น ฟ. ฮีแลร์ยังมีส่วนร่วมในการตรวจงานการก่อสร้างอาคารหอประชุมสุวรรณสมโภชเป็นระยะ ๆ จนหอประชุมแล้วเสร็จ เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1951
ช่วงบั้นปลาย.
เมื่อกาลเวลาย่างเข้าทศวรรษที่ 1950 บัดนี้ ฟ. ฮีแลร์ในวัยราว 70 ปี ก็เริ่มป่วยด้วยโรคเบาหวาน ต้องเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์อยู่บ่อยครั้ง แต่อาการก็มิได้ทุเลาลง จนกระทั่งสายตาของท่านเกือบบอดสนิท แต่คุณความดีที่ท่านกระทำมาตลอดชีวิตของท่าน ก็ได้ยินไปถึงรัฐบาลฝรั่งเศส ทางรัฐบาลฯจึงได้มอบเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ (Ordre National de la Légion D'honneur) ให้ท่านในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1952 ที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์
ต่อมาอาการเบาหวานของท่านเริ่มทุเลาลงบ้าง ท่านจึงกลับมาพำนักที่โรงเรียนอัสสัมชัญ คราวนี้ท่านไม่มีหน้าที่การงานประจำแล้ว แต่ยังคงเป็นเสมือนที่ปรึกษากลาย ๆ ให้กับท่านอธิการ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1958 มีอัสสัมชนิกได้มาแนะนำให้ท่านไปรักษาดวงตาของท่านกับนายแพทย์ชุด อยู่สวัสดิ์ ซึ่งเป็นจักษุแพทย์ที่มีชื่อเสียง การผ่าตัดกระทำในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1959 ทำให้ท่านกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง เป็นที่ยินดีของอัสสัมชนิกเป็นอย่างมาก จึงได้มีการจัดงานสมโภชรับขวัญท่านเป็นงานใหญ่ในวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1959
ท่านเจษฎาธิการยอห์น แมรีได้แนะนำให้ ฟ. ฮีแลร์ย้ายไปพำนักที่บ้านพักภราดาปลดเกษียณที่ซอยทองหล่อ แต่ท่านก็ไม่ยอมไป ยังขออยู่อาศัยที่โรงเรียนอัสสัมชัญต่อไป ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตท่าน ท่านมักจะมีอาการหลง ๆ ลืม ๆ จำชื่อลูกศิษย์ไม่ได้ แม้จะขานชื่อให้ฟังแล้วก็ตาม ทั้ง ๆ ที่ท่านเคยมีความจำเป็นเลิศ อันเป็นธรรมดาของโรคชรา
ในคืนวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1968 ท่านนอนไม่หลับ จึงลุกขึ้นมาเดินที่ระเบียงตึกกอลมเบต์ แล้วล้มลง ได้รับการส่งตัวไปโรงพยาบาลคามิลเลียน แพทย์ลงความเห็นว่าเส้นเลือดในสมองแตก จะต้องรักษาตัวอีกนาน จึงได้ย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน แต่แล้วอาการก็มีแต่ทรงกับทรุด ท้ายที่สุด ท่านก็ไปอยู่กับพระเจ้าในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1968 สิริรวมอายุ 87 ปี
ทางโรงเรียนเชิญศพท่านมาตั้งไปที่หอประชุมสุวรรณสมโภช ทำพิธีมหาบูชามิสซา และเปิดโอกาสให้อัสสัมชนิกและบุคคลทั่วไปเข้ามาแสดงความเคารพท่านเป็นครั้งสุดท้าย วันที่ 9 ตุลาคม พระยาอนุมานราชธนเป็นประธานในพิธี ป๋วย อึ้งภากรณ์กล่าวสดุดีท่านเป็นภาษาฝรั่งเศส เขตร ศรียาภัย กล่าวสดุดีท่านเป็นภาษาไทย บรรดาครู ศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน ผลัดกันเชิญหีบศพท่าน เดินเวียนรอบโรงเรียน ก่อนจะเคลื่อนขบวนไปฝังที่สุสาน อำเภอศรีราชา ขณะที่รถแล่นผ่านถนนสีลมนั้น บรรดานักเรียนโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยได้มาเข้าแถวเคารพต่อศพท่านด้วยความอาลัย หนังสือพิมพ์ต่าง ๆ พากันลงข่าวสดุดีท่านแทบทุกฉบับ
อนุสารีย์ ฟ. ฮีแลร์ ออกแบบและปั้นโดย อาจารย์สนั่น ศิลากร ลูกศิษย์ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ซึ่งจบการศึกษาจากโรงเรียนประณีตศิลปกรรม ภายหลังได้รับการยกฐานะให้เป็นมหาวิทยาลัยศิลปากร ผู้ซึ่งได้รับพระราชทานดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาประติมากรรมคนแรกของประเทศไทย ผลงานที่สำคัญ เช่น อนุสาวรีย์พระบรมราชชนก (โรงพยาบาลศิริราช) อนุสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราช (ลพบุรี) และผลงานร่วมกับผู้อื่น เช่น ภาพปั้นนูนบริเวณฐานอนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (วงเวียนใหญ่) ภาพปั้นนูนบริเวณฐานอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย (ถนนราชดำเนิน) และ รูปปั้นทหารประกอบอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เป็นต้น
งบประมาณในการสร้างได้รับเงินบริจาคจาก นายมงคล วังตาล (อัสสัมชนิกเลขที่ 2968) เป็นเงินจำนวน 85,000 บาท โดยปั้นเสร็จสมบูรณ์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2519 ก่อนที่จะนำมาประดิษฐานหน้าตึก ฟ. ฮีแลร์ และประกอบพิธีเปิดอนุสาวรีย์เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ในปีเดียวกัน โดย ฯพณฯ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้เดินทางมาเป็นประธานในพิธี
ในความทรงจำ.
ความเป็นครูที่ท่านมีให้กับศิษย์ ความเป็นครูของท่านนี้เรียกว่า เป็นสุดยอดของครูเลยก็ว่าได้ เพราะนอกจากสามารถกำราบบรรดานักเรียนจอมทะโมนทั้งหลายแล้ว ยังมีพระคุณที่สามารถผูกใจให้นักเรียนมีทั้งความรัก และความเกรงกลัวต่อตัวท่าน ควรค่าแก่การเคารพต่อศิษย์ทั้งหลาย สามารถชักจูง กล่อมเกลาศิษย์ให้เอาใจใส่ต่อการศึกษา และมีคุณธรรม จริยธรรมอย่างขันแข็ง มีจิตวิทยาอย่างยอดเยี่ยม
อีกด้านที่ทั้งอัสสัมชนิกและสังคมทั่วไปรับรู้ คือ ความสามารถด้านภาษาไทย ของท่าน หลักฐานลำพังเฉพาะการแต่งแบบเรียนอัสสัมชัญ ดรุณศึกษานั้นก็แทบจะเพียงพอแล้ว เพราะได้รับการยอมรับไปทั่ว ทั้งโรงเรียนเอกชน และโรงเรียนรัฐบาล การได้รับเชิญให้เข้าร่วมวรรณคดีสโมสรในปี ค.ศ. 1932 ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ยืนยันว่าแม้แต่ชนชั้นนำของประเทศก็ให้การยอมรับ
ในโอกาสที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ครบรอบ 130 ปี แห่งการสถาปนาโรงเรียน คณะกรรมการมูลนิธิ บราเดอร์ฮีแลร์ ได้จัดสร้างภาพยนตร์เรื่อง ฟ. ฮีแลร์ เพื่อเชิดชูเกียรติท่านบราเดอร์ ฮีแลร์ ผู้ซึ่งอุทิศตนแก่เยาวชนไทยตลอดชีวิตของท่าน และยังได้เป็นผู้สร้างแรงบันดาลใจแก่เยาวชนอัสสัมชัญ ในการประพฤติตนที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความเมตตา ทั้งยังบุกเบิกการศึกษาให้กับเยาวชนไทย จากอัสสัมชัญสู่ “ดรุณศึกษา” แบบเรียนภาษาไทยที่แต่งโดย “ครูฝรั่ง” อันเป็นคุณูปการอันใหญ่หลวงให้กับเด็กไทยทั้งประเทศสืบเนื่องกันมา
“ฟ. ฮีแลร์” เป็นภาพยนตร์ที่เชิดชูจิตเมตตาของความเป็น “ครูผู้สร้างคน” มาตลอดชั่วชีวิตท่าน ด้วยรูปแบบการนำเสนอที่ร่วมสมัย เล่าเรื่องด้วยความเข้มข้น น่าติดตามอยู่ตลอดเวลา ด้วยการแสดงจากนักแสดง เช่น ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม และเจสัน ยัง สองนักแสดงนำ ซึ่งสามารถถ่ายทอดแนวคิดและเจตนารมณ์ของ บราเดอร์ฮีแลร์ และครูผู้สร้างคน ทั้ง 2 ยุคสมัยได้อย่างน่าสนใจ กำกับโดย "แหม่ม" มาม่าบลู (สุรัสวดี เชื้อชาติ) กำกับศิลป์โดย เอก เอี่ยมชื่น
โดยในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2557 คณะกรรมการจัดสร้างภาพยนตร์ ฟ. ฮีแลร์ ครูฝรั่งแห่งสยามประเทศ ในนามมูลนิธิบราเดอร์ฮีแลร์ โรงเรียนอัสสัมชัญ ได้จัดพิธีสักการะบราเดอร์ฮีแลร์ และเปิดกองถ่ายทำภาพยนตร์ ฟ. ฮีแลร์ ครูฝรั่งแห่งสยามประเทศ อย่างเป็นทางการ ณ ห้องประชุม Auditorium ชั้น 9 อาคารอัสสัมชัญ 2003 โรงเรียนอัสสัมชัญ
ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊
ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ มีชื่อจริงว่า ถนอม คงแสนคำ เป็นชาวจังหวัดมหาสารคาม เกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2508 มีสถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 33) แพ้ 6 เป็นนักมวยสากลชาวไทยอีกคนหนึ่งที่มีโอกาสชิงแชมป์โลกถึง 3 ครั้ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย เทียบเท่ากับ จำเริญ ทรงกิตรัตน์
ถนอมศักดิ์ชกมวยในสังกัดของสุชาติ เกิดเมฆและ "แชแม้" นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ โดยเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกแล้วไม่ประสบความสำเร็จก็ได้เปลี่ยนชื่อไปเรื่อย ๆ เพื่อให้เป็นสิริมงคล ชื่อที่ใช้ในการชกมวยของเขา ได้แก่ เถลิงศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ เถลิงศักดิ์ มหาสารคาม เขาใหญ่ ศิษย์โบ๊เบ๊ เขาใหญ่ มหาสารคาม และ เขาใหญ่ พิษณุราชันย์
ถนอมศักดิ์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน กมลเดช สิงห์รุ่งโรจน์ จากนั้น ชกชนะรวดจนได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นฟลายเวทเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน น้องเบิร์ด ณ พัทยา จากนั้น ได้ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ชนะน็อค อัมบรี ซานุสซี ยก 4 ได้แชมป์มาครอง แต่ถนอมศักดิ์ชกป้องกันแชมป์ได้ครั้งเดียวเท่านั้นก็ไปเสียแชมป์ให้เค็นจิ มัตสึมูระ ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2530
หลังจากเสียแชมป์ไป ถนอมศักดิ์ได้ขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ โดยเคยชกขนะคะแนนแฟรงค์ เซเดโน ฮิปโป กาลา และต่อศักดิ์ ศศิประภายิม จนกระทั่งเขาค้อ แกแล็คซี่เสียแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท ให้หลุยส์ ซีโต้ เอสปีโนซา ถนอมศักดิ์จึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้แทนเมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 พร้อมกลับเปลี่ยนชื่อในการชกมวยเป็นเถลิงศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้น เถลิงศักดิ์ลดลงมาชกในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท และได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงในรุ่นนี้ เมื่อเขาทราย แกแล็คซี่สละแชมป์โลก เถลิงศักดิ์จึงได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2535 แต่ก็แพ้คะแนน คัตสึยะ โอนิซูกะ ไม่ได้แชมป์ เถลิงศักดิ์ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกแก้มือกับโอนิซูกะอีกครั้งเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 โดบเปลี่ยนชื่อในการชกมวยเป็นเขาใหญ่ มหาสารคาม แต่ก็แพ้คะแนนไปอีก
หลังการชกครั้งนั้น เขาใหญ่ยังไม่ท้อ เขาขยับขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท และชกชนะติดต่อกันหลายครั้ง รวมทั้งชกชนะโรแลนโด พลาสคัว อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปปินส์ด้วย เขาใหญ่ได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงของ WBC ในรุ่นแบนตัมเวท แต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์ เนื่องเพราะสังขารโรยรา ทำให้การชกตกต่ำลง ในที่สุดเขาใหญ่ขึ้นชกแพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ในยกที่ 3 เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 จากนั้นก็หยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค ทัตสึโตระ เซนริมะ ยก 4 ที่ญี่ปุ่นจากนั้นก็แขวนนวมไป
เขาใหญ่ มหาสารคาม
ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์
ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ หรือ ประยูร สุทธิ เป็นนักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชาวจังหวัดบุรีรัมย์ เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 13) แพ้ 7
ประยูรศักดิ์เริ่มฝึกมวยไทยครั้งแรกกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อยงยุทธ ศิษย์เดชา ขึ้นชกตามเวทีมวยแถวบ้านเกิดในชื่อ "ไก่ป่า ลูกตาแพ้ว" จน พ.ศ. 2524 จึงตามสำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ นักมวยบ้านเดียวกันเข้ามาอยู่ที่ค่ายเมืองสุรินทร์ของสนอง รักวานิช สนองเห็นว่าประยูรศักดิ์เป็นมวยหมัก ออกหมัดได้ดี จึงให้ชกมวยสากลหวังจะปั้นให้เป็นแชมป์โลกเช่นเดียวกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์
ประยูรศักดิ์ชกมวยสากลได้ 9 ครั้ง ก็ถูกทาบทามให้ไปชกนอกรอบกับคิม ซุลโฮ อดีตแชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ ผลปรากฏว่าประยูรศักดิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อย่างขาดลอย ทำให้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในทันที เมื่อกลับมาเมืองไทย ประยูรศักดิ์ยังแสดงฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยมจนได้ครองแชมป์เวทีมวยราชดำเนินรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชนะน็อคภาคใต้ ลิโพวิตันดี ยก 2 จึงได้มีโอกาสไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF ที่ว่างที่เกาหลีใต้ผลปรากฏว่าประยูรศักดิ์ แพ้น็อคชุน จูโด ยก 12 ไม่ได้ครองแชมป์ ซ้ำเมื่อกลับมาชกในเมืองไทย กลับแพ้น็อคเอลลี่ ปิกัล (ต่อมากลายเป็นแชมป์โลกคนแรกของอินโดนีเซีย) ยก 1 จึงถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์เวทีมวยราชดำเนิน
ประยูรศักดิ์ต้องขึ้นชกไต่อันดับใหม่จนได้ครองแชมป์เวทีราชดำเนินรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท ชนะน็อคก้องนภา สิงห์ ท.ช. ยก 4 จากนั้นจึงได้รับการสนับสนุนจากบริษัท ยอดมวยดัง จำกัด ผู้ดำเนินการถ่ายทอดสดรายการมวย "ศึกยอดมวยดัง" ทาง ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในขณะนั้น ให้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท ผลปรากฏว่าประยูรศักดิ์ชนะคะแนนแช ยุนแค็ป คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ
ประยูรศักดิ์ไปป้องกันแชมป์ OPBF ครั้งแรกที่อินโดนีเซีย ชนะน็อค มาร์ติน คาซังเก้ ยก 11 จึงได้รับเชิญให้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF ที่เกาหลีใต้อีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จอีกเมื่อประยูรศักดิ์แพ้น็อคเซือง ฮุนลี ยก 9 เมื่อกลับมาเมืองไทยประยูรศักดิ์ขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF กับ ชุง ฮียัง ประยูรศักดิ์ชกชุงจนแตกและถูกจับแพ้ในยกที่ 7 ฝ่ายเกาหลีใต้ประท้วงว่า ชุงแตกเพราะอุบัติเหตุที่ถูกต้องต้องรวมคะแนนตามกติกาเพราะขณะนั้นคะแนนของชุงนำอยู่ ทาง OPBF รับคำร้องของฝ่ายเกาหลีใต้ประกาศกลับคำตัดสิน ทำให้ประยูรศักดิ์ถูกปลด
หลังจากนั้น ประยูรศักดิ์ไปชกชนะที่อินโดนีเซียอีกเพียงครั้งเดียว สนอง รักวานิชก็เสียชีวิต เมื่อขาดผู้สนับสนุน ประยูรศักดิ์จึงแขวนนวม หลังจากนั้นเขาไปขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ตลาดมหานาค กรุงเทพฯ อยู่ระยะหนึ่ง จากนั้นก็ไม่มีข้อมูลว่าเขาไปทำงานอยู่ที่ใด
ศักดิ์ แกแล็คซี่
ศักดิ์ แกแล็คซี่ หรือ ศักดา ศักดิ์สุรีย์ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2502 ที่ จังหวัดร้อยเอ็ด สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 7) แพ้ 9
ศักดาเป็นนักมวยคนเดียวที่เคยชกชนะ เขาทราย แกแล็คซี่ แชมป์โลกผู้ยิ่งใหญ่ของไทย ทั้งคู่ชกกันหลังจากที่เขาทรายชกมวยสากลอาชีพมาได้ 6 ครั้ง และขึ้นชิงแชมป์เวทีราชดำเนินรุ่นแบนตัมเวทซึ่งศักดา ศักดิ์สุรีย์ ครองแชมป์แชมป์อยู่ในขณะนั้น เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ก่อนการชก ทุกฝ่ายมั่นใจว่าเขาทรายน่าจะเป็นฝ่ายชนะน็อคได้ไม่ยาก เพราะศักดาน้ำหนักเกินรุ่นแบนตัมเวทไปมาก ถึงวันชั่งน้ำหนักยังต้องอบตัวและออกวิ่งกว่าจะทำน้ำหนักตามพิกัดได้
เมื่อขึ้นเวทีชกกันจริงๆ ปรากฏว่าเขาทรายเข้าไม่ติด ไม่สามารถใช้หมัดซ้ายชกศักดาได้จังๆเพราะเสียเปรียบช่วงชกมาก ศักดาใช้ช่วงชกที่ได้เปรียบชกทำคะแนนนำไปก่อนแมจะอ่อนแรงในยกท้ายๆและถูกเขาทรายต่อยจนแตกทั้งสองคิ้ว เมื่อเขาทรายชกศักดาลงไปให้กรรมการนับสิบไม่ได้ ครบสิบยก ศักดาจึงเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป
หลังจากการชกในวันนั้น ศักดาสละแชมป์ขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า และได้ครองแชมป์เวทีราชดำเนินรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ต่อมาได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของนิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ เปลี่ยนชื่อเป็น ศักดิ์ แกแล็คซี่ มีโอกาสได้ไปชิงแชมปืโลกที่เกาหลีใต้ แต่ไม่สำเร็จ
ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ
ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ (ชื่อจริง: ชาติชาย ทิพย์ท่าไม้; ชื่อเล่น: ชาติ; เกิดที่จังหวัดฉะเชิงเทรา) เป็นอดีตนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพ เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ก้องธรณีเป็นนักมวยไทยที่มีฝีมือและชื่อเสียงมากคนหนึ่ง ส่วนในด้านมวยสากลนั้น ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักมวยที่มีฝีมือเช่นกัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกถึง 2 ครั้ง
ก้องธรณีเริ่มหัดมวยตั้งแต่อายุ 9 ปี โดยหัดกับพี่ชายคือ สมพงษ์ ทิพย์ท่าไม้ เมื่อจบชั้น ป.4 จึงขึ้นชกมวยครั้งแรกที่เวทีมวยวัดคลองด่าน จังหวัดสมุทรปราการ ขณะอายุเพียง 11 ปี แต่ก็ชนะคะแนน ไก่แก้ว สิงห์คลองปกได้อย่างงดงาม
เมื่อตระเวนชกมวยไปทั่วจนมีประสบการณ์ พี่ชายได้พาไปฝากไว้กับครูยอดธง เสนานันท์ ชกไต่อันดับจนเป็นดาวรุ่งของเวทีใหญ่ ของอำเภอบางละมุง เมื่อ พ.ศ. 2518 ก้องธรณีตระเวนชกมวยจนเป็นยอดมวยในภาคตะวันออก จากนั้นจึงเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯที่เวทีลุมพินี เมื่อ พ.ศ. 2520 ขณะอายุ 17 ปี ได้ชกกับยอดมวยในยุคนั้นหลายคน เช่น บางคล้าน้อย ส.ธนิกุล สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ฉมวกเพชร ห้าพลัง (ต่อมาคือ ฉมวกเพชร ช่อชะมวง) เป็นนักมวยที่มีค่าตัวสูงที่สุด ถึง 120,000 บาท ในการชกกับ สมิงหนุ่ม สิทธิบุญธรรม ที่ เวทีมวยราชดำเนิน ได้ครองแชมป์มวยไทยของเวทีลุมพินีถึง 5 รุ่น ในช่วง พ.ศ. 2521 – 2527 ได้แก่
เมื่ออิ่มตัวในการชกมวยไทยแล้ว ก้องธรณีจึงหันมาชกมวยสากล เมื่อ พ.ศ. 2528 ชกชนะรวด 9 ครั้ง โดยหนึ่งในนั้นเป็นการชนะคะแนนอดีตแชมป์โลก พเยาว์ พูนธรัตน์ ด้วย ก้องธรณีจึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC กับ ฆิลเบร์โต โรมัน ในปี พ.ศ. 2529 ผลการชกปรากฏว่าก้องธรณีสู้ชั้นเชิงของโรมันไม่ได้เลย ถูกถลุงจนบอบช้ำหวิดถูกน็อก แต่ก้องธรณีก็ยืนหยัดสู้ได้จนครบยก เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรมันไป
ก้องธรณีกลับมาชกชนะอีก 3 ครั้ง จึงมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท WBA กับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อ พ.ศ. 2531 ซึ่งถือเป็นศึกสายเลือดคู่ที่สองของไทย การชกในครั้งนั้น ก้องธรณีเป็นฝ่ายใช้ชั้นเชิงคอยดักจังหวะชก และเป็นฝ่ายต่อยเขาทรายลงไปให้กรรมการนับแปดในยกที่ 5 แต่หลังจากนั้น ก้องธรณีกลับเป็นฝ่ายหนี ไม่ค่อยออกอาวุธ ในขณะที่เขาทรายเป็นฝ่ายรุกไล่เกือบตลอด เมื่อครบยกปรากฏว่าเขาทรายเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ก้องธรณีจึงต้องพบกับความผิดหวังอีกครั้งหนึ่ง
หลังจากนั้นก้องธรณีหันกลับไปชกมวยไทยอีกครั้ง แต่สภาพร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมในปี พ.ศ. 2533 และเดินทางไปเป็นครูสอนศิลปะมวยไทยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น นาน 2 ปี แล้วกลับมาเปิดค่ายมวยในประเทศไทย ปัจจุบัน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ เป็นเทรนเนอร์ ดูแลนักมวยในค่ายศิษย์ยอดธง ของครูยอดธง เสนานันท์ และได้เปิดสอนมวยไทยที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจัน
รายชื่อนักมวยสากลที่เป็นแชมป์ประเทศไทย
ตำแหน่งแชมป์มวยสากลในไทยมี 3 ตำแหน่ง คือแชมป์เวทีราชดำเนิน แชมป์สนามมวยเวทีลุมพินี และแชมป์มวยสากลของสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย PAT แต่ที่ได้รับการยอมรับจากสถาบันมวยสากลระตับนานาชาติ ว่าเป็นแชมป์ประเทศไทยคือแชมป์เวทีราชดำเนิน
สมพงษ์ เวชสิทธิ์
สมพงษ์ เวชสิทธิ์ หรือนายดวง ทองคำดี เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2455 สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 15
สมพงษ์หัดมวยไทยกับครูสังข์ เวชสิทธิ์ ขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2475 ที่เวทีสวนสนุก สมพงษ์ชกชนะคู่ชกหลายครั้งจนได้แชมป์มวยไทยรุ่นไลท์เวทของเวทีสวนสนุกด้วยการชนะน็อค แอ ม่วงดี ยก 3
แชมป์มวยสากล.
ด้วยพลังหมัดที่หนักหน่วง สมพงษ์จึงได้รับการติดต่อให้ไปชกมวยสากลที่สิงคโปร์ ปรากฏว่าสมพพงษ์ได้ครองแชมป์มวยสากลของสิงคโปร์ทั้งรุ่นเวลเตอร์เวทและมิดเดิลเวท ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การจัดมวยหยุดชะงัก สมพงษ์กลับไปทำไร่ที่ จ.แพร่ จนสงครามเลิกจึงกลับมาชกมวยอีกครั้ง ชนะคู่ชกหลายรายจนมาเสมอกับผล พระประแดง ทั้งที่ตัวใหญ่กว่า สมพงษ์กลับไปชกที่สิงคโปร์อีก ในปี พ.ศ. 2490 ได้ชกกับ คาร์ล ออลสัน (ต่อมาเป็นแชมปืโลกรุ่นมิดเดิลเวทในช่วง พ.ศ. 2496 - 2499) ที่ฟิลิปปินส์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3
ความพ่ายแพ้ในครั้งนั้น ทำให้ไม่มีใครจัดสมพงษ์ชกในต่างแดนอีกต่อไป สมพงษ์กลับมาชกในเมืองไทย ได้เป็นแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นเวลเตอร์เวท แต่ถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้เมื่อป้องกันตำแหน่งกับ ธวัช วงศ์เทเวศน์
ในช่วงที่สุข ปราสาทหินพิมายกำลังโด่งดัง เวทีราชดำเนินติดต่อให้สมพงษ์ข้นชกกับสุขในแบบมวยไทย เพราะสุขไม่ยอมชกมวยสากล การชกมีขึ้นเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ที่สนามศุภชลาสัย สมพงษ์เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 2 เขาจงเลิกมวยกลับไปทำไร่ จนเดือนกันยายน พ.ศ. 2495 บอย บรู๊คส์ (สหรัฐ) คู่ชกของสมพงษ์สมัยที่ไปชกที่สิงคโปร์เข้ามาชกในเมืองไทย เวทีราชดำเนินติดต่อสมพงษ์กลับมาชกกับบรู๊คส์อีก แต่ก็แพ้คะแนนแบบหมดสภาพ
หลังแขวนนวม.
หลังจากแขวนนวมแล้ว สมพงษ์เคยเป็นผู้จัดการของสมเดช ยนตรกิจ ครั้งที่ไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่ฟิลิปปินส์ เป็นเทรนเนอร์ให้คณะยิ่งศักดิ์อยู่ระยะหนึ่ง สุดท้ายไปอยู่ จ.เพชรบุรี จนถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา
สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์
จักรพรรดิอะกิฮิโตะ
ฮาร์พ
เพคติน
บู (ดราก้อนบอล)
เกรย์ ดีไลส์
เวย์น ไนท์
Xiaolin showdown
ไม้บาง
ไม้บาง หรือ ไม้วีเนียร์  เป็นวัสดุที่ทำจากไม้เนื้ออ่อน โดยผลิตจากปอกผิวเนื้อไม้ออกเป็นแผ่นบาง ๆ และนำไปอบและรีด โดยมากทำจากไม้ยางพารา ใช้เป็นวัสดุทำไม้อัดและเฟอร์นิเจอร์ ไม้วีเนียร์ คือ ไม้แผ่นบางที่มีความหนาไม่เกิน 3 มิลลิเมตร ที่ถูกฝานเป็นแผ่นบาง ๆ ออกจากท่อนซุง เพื่อนำมาใช้เป็นวัสดุตกแต่งบ้าน ที่พักอาศัยทำให้เกิดความภูมิฐาน หรือใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้อันทรงคุณค่า ความสวยงามของไม้วีเนียร์เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ซึ่งไม้แต่ละชนิดจะให้ความสวยงาม และเอกลัษณ์ แตกต่างกันออกไป วิธีฝานไม้ก็เป็นส่วนสำคัญที่จะกลั่นกรองความสวยงามของลายไม้ให้ปรากฏออกมา ปัจจัยความสวยงามต่าง ๆ เช่น สีสัน ลวดลาย ตำหนิของไม้ ธรรมชาติลักษณะเกรนไม้ (Grain) และฟิคเกอร์ไม้ (Figure) ล้วนเป็นสิ่งที่เราให้ความสำคัญเป็นพิเศษ ประกอบการคัดเลือกไม้คุณภาพ และความสวยงามของไม้วีเนียร์ จากเทคโนโลยีปัจจุบัน มีความก้าวหน้าสูงทำให้เราสามารถผลิต เฟอร์นิเจอร์ไม้ วีเนียร์อันสวยงามให้มีคุณภาพดีที่สุดจนได้รับการยอมรับในคุณค่า และความงดงามอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก
สะพานพระรามสี่
แดนนี คุกซี
แดนนี คุกซี (Danny Cooksey) เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ที่เมือง Moore รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ในปี 2523 เขาและแม่ของเขาย้ายไปที่เมืองลอสแอนเจลิส เขาเป็นนักดนตรี นักแสดง และนักพากย์ เรื่องที่พากย์ได้แก่
สะพานพระราม 4
สะพานพระราม 4  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมการคมนาคมระหว่างพื้นที่ตำบลบางตะไนย์กับตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด ทางตอนเหนือของจังหวัดนนทบุรี โดยสร้างเป็นส่วนต่อจากสะพานลอยรถข้ามห้าแยกปากเกร็ดตามแนวถนนแจ้งวัฒนะ ยกระดับเหนือถนนแจ้งวัฒนะย่านกลางเมืองปากเกร็ด ข้ามแม่น้ำตรงด้านเหนือของเกาะเกร็ด แล้วเชื่อมต่อกับถนนชัยพฤกษ์ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ (ก่อนที่จะไปบรรจบถนนราชพฤกษ์)
สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอปากเกร็ด อำเภอบางบัวทอง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2540 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณห้าแยกปากเกร็ดและถนนเชื่อมต่อ เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การคมนาคม การขนส่ง และการจราจร กรมทางหลวงชนบทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างถนนตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ระหว่างนั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณห้าแยกปากเกร็ดแห่งนี้ว่า สะพานพระราม 4 เพื่อเป็นพระบรมราชานุสรณ์แห่งการรำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กรมทางหลวงชนบทจึงได้ออกแบบและตกแต่งภูมิทัศน์ของสะพานตามแบบสถาปัตยกรรมในสมัยรัชกาลที่ 4 ให้สอดคล้องกับชื่อที่ได้รับพระราชทาน
เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จ กรมทางหลวงชนบทจึงเปิดใช้สะพานพร้อมกับถนนชัยพฤกษ์ (ถนนเชื่อมต่อแนวตะวันออก-ตะวันตก) อย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเป็นประธานในพิธีเปิดสะพาน พร้อมด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สิงห์ไพร
สิงห์ไพล
เกียวโตแอนิเมชัน
บริษัท เกียวโตแอนิเมชัน จำกัด  หรือเรียกโดยย่อว่า เกียวอะนิ  เป็นสตูดิโอผลิตอนิเมะญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2524 โดยอดีตพนักงานจาก มูชิโปร มี ฮิเดอากิ ฮัตตะ เป็นประธานบริษัท เกียวโตแอนิเมชันเป็นบริษัทแม่ของสตูดิโอแอนิเมชันดู (Animation Do) ซึ่งตั้งอยู่ ณ จังหวัดโอซากะ เกียวโตแอนิเมชันผลิตผลงานอนิเมะออกอากาศทางโทรทัศน์และภาพยนตร์อนิเมะจำนวนมาก นักวาดภาพแอนิเมชันของเกียวโตแอนิเมชันเป็นพนักงานประจำและได้รับค่าจ้างเป็นเงินเดือน ไม่เหมือนกับในสตูดิโอแอนิเมชันอื่นที่ส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานฟรีแลนซ์ ทำให้นักวาดภาพแอนิเมชันของเกียวโตแอนิเมชัน สามารถให้ความสำคัญกับคุณภาพของผลงานได้ดีกว่า
บริษัทก่อตั้งร่วมกันโดยคู่สามีภรรยา โยโกะ ฮัตตะและฮิเดอากิ ฮัตตะ ในปี 2524 เธอเคยทำงานให้กับ มูชิโปรดักชัน จนกระทั่งเธอเป็นอิสระจากสตูดิโอเมื่อเธอย้ายไปเกียวโต หลังเธอแต่งงานกับฮิเดอากิ ฮัตตะ ฮิเดอากิ ทำหน้าที่เป็นประธานและโยโกะทำหน้าที่เป็นรองประธาน บริษัทกลายเป็นบริษัทจำกัด ในปี 2528 และกลายเป็นบริษัทร่วมทุนในปี 2542 โลโก้ของบริษัทมีต้นกำเนิดมาจากอักษรคันจิ "เกียว" (京) ตัวอักษรแรกของเกียวโต ในช่วงแรก บริษัทมีส่วนเกี่ยวข้องในการผลิตอนิเมะเรื่อง "คิดดี้เกรด", "อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน", "เทนจิยูนิเวิร์ส", "เนิร์สวิตช์โคมูกิ", และ "เจเนอเรเตอร์กอวล์" เกียวโตแอนิเมชันยังได้ผลิตแอนิเมชันเพลงเปิดและเพลงปิดให้กับวิดีโอเกมชุด "จิกเคียวพาวเวอร์ฟูลโปรยาคิว" ("พาวเวอร์โปร") วิดีโอเกมเบสบอลของโคนามิ
ตั้งแต่ปี 2552 เกียวโตแอนิเมชันเป็นเจ้าภาพจัดงานประกวด "เกียวโตแอนิเมชันอะวอร์ด" ประจำปีเพื่อค้นหาเรื่องราวใหม่ ๆ ที่ต่อมาจะได้ตีพิมพ์ใน "เคเอเอสูมะบุงโกะ" สำนักพิมพ์ในเครือ ผู้ชนะเลิศมีโอกาสที่เรื่องราวของตนจะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ "รักสุดเพี้ยนของยัยเกรียนหลุดโลก!", "ชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิ", "ฟากวิกฤตโลกวิญญาณ" และ "โลกสีรุ้งจอมปีศาจ" คืออนิเมะที่ดัดแปลงจากนวนิยายที่ได้รับรางวัลชมเชยในการประกวดดังกล่าว ในปี 2557 นวนิยายเรื่อง "ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน" เป็นผลงานแรกและผลงานเดียวที่ชนะเลิศรางวัลใหญ่จากหนึ่งในสามสาขา ดานี คาวาลลาโร กล่าวว่า เกียวโตแอนิเมชันได้รับการยอมรับในเรื่องของมูลค่าการผลิตผลงานที่สูงและ "มีความรู้สึกไวต่อสิ่งมหัศจรรย์และความไม่แน่นอนของชีวิตธรรมดา"
ในเดือนพฤษภาคม 2563 บริษัทประกาศว่าพวกเขาจะหยุดงานตลอดทั้งเดือน เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา
เหตุลอบวางเพลิง.