pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาคผนวกจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ฉบับอมตธรรมร่วมสมัยได้อธิบายคำว่า “ผู้เผยพระวจนะ” ไว้ว่า “กระบอกเสียงของพระเจ้า คนที่ได้รับข่าวสารหรือพระดำรัสของพระเจ้าและประกาศให้แก่กลุ่มคนที่เจาะจง”
บรรดาผู้เผยพระวจนะ.
ในความเชื่อของศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลามนั้น เชื่อถือในองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันคือพระยาห์เวห์ ซึ่งในอดีตกาลที่ผ่านมาหลังจากพระเจ้าทรงสร้างโลกแล้ว เพื่อให้มวลมนุษย์อยู่อย่างสงบสุขตามทางที่ถูกต้องในพระดำริของพระเจ้า พระองค์จึงตรัสสอนมวลมนุษย์ผ่านทางบุคคลต่าง ๆ ที่ทรงเห็นว่าเหมาะที่จะเรียกให้รับใช้ฝ่ายวิญญาณ เพื่อถ่ายทอดพระบัญชาจากพระดำรัสของพระองค์สู่มนุษย์ทั้งหลาย เราจึงเรียกบุคคลเหล่านี้ว่า “ผู้เผยพระวจนะ (ของพระเจ้า)”
สมัยก่อนพระเจ้าทรงเลือกเพียงผู้เผยพระวจนะให้ชี้ทางแก่วงศ์วานอิสราเอลเท่านั้น เพราะทรงต้องการให้ชาวยิวเท่านั้นที่รอดพ้นจากมารร้าย เหนือกว่าชนชาติใด ๆ จึงไม่ปรากฏผู้เผยพระวจนะของพระเจ้าในชนชาติหรือศาสนาอื่น ๆ บรรดาผู้เผยพระวจนะที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่
ชาวยิวเชื่อว่าพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึง มาลาคี เป็นคนสุดท้ายตามพระคัมภีร์ยิว (ภาคพันธสัญญาเดิม) จึงถือว่า มาลาคี เป็นผู้เผยพระวจนะคนสุดท้าย และจัดรวมเป็น “ผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ”
นิกายโรมันคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์.
เชื่อว่าประกาศกมีมาแต่ครั้งโบราณโดยเริ่มจากโมเสสเป็นคนแรก ตามพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม เรื่อยมาจนถึงยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นคนสุดท้าย เพราะถือว่าเป็นผู้ตระเตรียมทางให้แก่พระบุตรพระเป็นเจ้าคือพระเยซูคริสต์
เชื่อว่าผู้เผยพระวจนะเริ่มต้นที่โมเสสมาเรื่อย ๆ แต่ยังไม่หมดมาถึงปัจจุบัน เพราะตั้งแต่โมเสสถึงยอห์นผู้ให้บัพติศมา นั้นเป็น “ผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ” แต่ผู้เผยพระวจนะไม่จำเป็นว่าต้องเป็นชชาวยิว เพราะเมื่อพระเยซูเสด็จมากระทำพระราชกิจ คือ การไถ่บาปแก่มวลมนุษย์ จึงเป็นการเปิดประตูแห่งพระสัญญานิรันดรสู่ชนชาติทั้งหลายทั่วโลกด้วย โดยนิกายโปรเตสแตนต์ ยกข้อพระคัมภีร์เรื่องพันธกรทั้งห้าของพระเจ้า มาว่า
นั่นคือการยกข้อพระคัมภีร์มากล่าวว่า เมื่องานของพระเจ้ายังไม่สำเร็จ ย่อมทรงเจิมตั้งผู้รับใช้ทั้งหลายมาเพื่อสานงานของพระองค์อย่างแน่นอน เมื่อคริสตจักรทั้งปวงยังแตกแยกและไม่รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน งานรับใช้ก็ยังไม่สำเร็จ พันธกรทั้งห้าประการจึงยังต้องมีบทบาทในการทำงานตามพระประสงค์อยู่เสมอ ตั้งแต่ครั้งโบราณกาล มาจนถึง ปัจจุบัน
สู่ฝันอันยิ่งใหญ่
บทละครภาษาไทย มัทนี เกษกมล, ยุทธนา มุกดาสนิท
คำร้องภาษาไทย ชาลี อินทรวิจิตร, วิสา คัญทัพ, สุรชัย จันทิมาธร, ยุทธนา มุกดาสนิท
ที่มา ละครเพลง Man of La Mancha
โปรดักชั่น สิงหาคม – กันยายน 2530, คณะละครสองแปด และกรมศิลปากร / มิถุนายน 2551, คณะละครสองแปด และ บ.ซีนาริโอ จก.
"สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" เป็นละครเพลงที่คณะละครสองแปด แปลและเรียบเรียงมาจากละครเพลงเรื่อง "The Man of La Mancha" โดยคงตัวบทละครและบทเพลงไว้ตามต้นฉบับ ละครเรื่องนี้แสดงโดยไม่มีการพักครึ่งเวลา ความยาวประมาณ 2 ชั่วโมง 15 นาที เปิดการแสดงครั้งแรก ณ โรงละครแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม – 9 กันยายน 2530 รวม 17 รอบ และเปิดการแสดงครั้งที่สอง ณ โรงละครเมืองไทยรัชดาลัย ระหว่างวันที่ 13 – 22 มิถุนายน 2551 รวม 13 รอบ
ในการแสดงครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2530 ทีมงานได้อธิบายแนวคิดในการสร้างละครเรื่อง" สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" ไว้ว่า
“...ความทะเยอทะยานของเราไม่ได้เริ่มต้นจากจุดที่ว่า เราต้องการทำละครใหญ่ที่ต้องลงทุนมาก ต้องไปเอาผู้เชี่ยวชาญมือรางวัลมาจากเมืองนั้นเมืองนี้ เราคิดเริ่มต้นมาจากจุดที่ว่า โอ้โฮ...ละครเรื่องนี้น่าทำ ทำแล้วจะต้องออกมาเป็นละครที่ดี จากพื้นฐานของบทที่ดี แล้วก็ในขณะที่อ่านนั้น มันเห็นภาพว่าจะต้องดีอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วก็ทำให้เกิดความฝันที่จะให้ภาพที่เห็นในใจเรานั้นปรากฏขึ้นมาบนเวที เพื่อที่คนอื่นจะได้มาร่วมอยู่ในความฝันนั้น ในเสียงเพลงและในการแสดงเหล่านั้นที่เราเห็น อยากจะให้มาร่วมรับรู้ด้วยกัน ได้รสชาติอย่างเดียวกับที่เราได้เมื่ออ่านบทละคร เราอยากจะถ่ายทอดความประทับใจอันนั้นออกไปสู่คนดู มันเริ่มที่จุดนี้ต่างหาก...” (รัศมี เผ่าเหลืองทอง ที่ปรึกษาด้านบทละคร)
“...เรื่องนี้เป็นละครซ้อนละคร เป็นการผสมผสานที่มีเสน่ห์มากระหว่างความเป็นจริงกับความใฝ่ฝัน ระหว่างความเป็นเรียลลิสติกกับโรแมนติก เป็นสไตล์ซ้อนที่กลับไปกลับมา เพราะฉะนั้น งานของเราก็คือจะสื่ออย่างไรให้คนดูได้ระดับความคิดเช่นนี้ทั้งสองระดับ ทำอย่างไรให้เรียลลิสติกกับโรแมนติกเจอกันพอดี แล้วเรื่องนี้ยังเป็นละครเพลง เป็นรูปแบบละครที่รวมการแสดงหลายๆ อย่าง นับตั้งแต่การแสดง เต้นรำ และร้องเพลง รวมทั้งดนตรีเข้ามาด้วย เราต้องผสมผสานศิลปะเหล่านี้เข้ากันเพื่อให้ความบันเทิงกับคนดู และขณะเดียวกันก็สามารถสื่อสาระของละครได้ด้วย...” (ยุทธนา มุกดาสนิท ผู้กำกับการแสดง)
“...เป็นการเอาความลึก ความกว้าง และความสูงของโรงละครแห่งชาติมาใช้ให้เป็นประโยชน์แก่ด้านจินตนาการ...เกือบจะเปลือยโรงละคร ไร้มิติ ไร้เวลา ไร้สถานที่ จะขยายขอบเขตของโรงละครออกไปอย่างที่คนดูไม่เคยเห็น จากนั้นจะค่อยๆ สร้างขอบเขตของเวทีด้วยองค์ประกอบด้านฉากและแสง เพื่อเสริมความเปลี่ยนแปลงของฉากที่เปลี่ยนไปในแต่ละองก์ แล้วก็กลับไปสู่ความกว้าง ลึก สูง ของคุกใต้ดิน ซึ่งกว้าง ลึก และสูง อย่างไร้มิติ ไร้เวลา และไร้สถานที่...” (บุรณี รัชไชยบุญ ผู้กำกับเทคนิค)
แนวทางต่างๆ เหล่านี้ ก็ยังคงเป็นแนวคิดหลักเมื่อนำ “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่” กลับคืนสู่เวทีอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2551
บทละคร: เดล วาสเซอร์แมน (Dale Wasserman)
ประพันธ์ทำนอง: มิทช์ ลีห์ (Mitch Leigh)
ประพันธ์คำร้อง: โจ เดเรียน (Joe Darion)
บทละครภาษาไทย: มัทนี เกษกมล, ยุทธนา มุกดาสนิท
ประพันธ์คำร้องภาษาไทย: ชาลี อินทรวิจิตร, วิสา คัญทัพ, สุรชัย จันทิมาธร, ยุทธนา มุกดาสนิท
ทีมงาน 2530
กำกับการแสดง: ยุทธนา มุกดาสนิท
ให้คำปรึกษาบทละคร: รัศมี เผ่าเหลืองทอง
ออกแบบฝ่ายศิลป์: มานูเอล ลุทเกนฮอร์สท์ (Manuel Lutgenhorst)
กำกับดนตรีและอำนวยเพลง: ประทักษ์ ประทีปเสน
เรียบเรียงดนตรี: ประสาน สุทัศน์ ณ อยุธยา
ออกแบบท่าเต้น: มานูเอล อลูม (Manuel Alum)
กำกับเทคนิคและออกแบบแสง: บุรณี รัชไชยบุญ
ทีมงาน 2551
แม้ว่ามานูเอล อลูม จะถึงแก่กรรมที่สหรัฐอเมริกาไปตั้งแต่ปี 2536 ด้วยวัยเพียง 50 ปี ทว่าในโปรดักชั่น 2551 ส่วนใหญ่ก็ยังใช้ท่าเต้นเดิมของเขา ยกเว้นฉากกัลบก/หมวกทองแห่งมัมบริโน ระบำแขกมัวร์ และอัศวินกระจกเงา ที่เปลี่ยนให้ เกลน ฟาน เดร์ โฮฟ (Glenn van der Hoff) นักออกแบบท่าเต้นเชื้อสายดัทช์ - อินโดนีเซียน มาออกแบบใหม่เพิ่มเติม
ออกแบบงานสร้าง/กำกับศิลป์/กำกับเทคนิค : มานูเอล ลุทเกนฮอร์สท์ (Manuel Lutgenhorst)
ที่ปรึกษาด้านเทคนิค: บุรณี รัชไชยบุญ
ควบคุมวงดนตรี: ดำริห์ บรรณวิทยกิจ
ออกแบบท่าเต้น: มานูเอล อลูม (Manuel Alum)/เกลน ฟาน เดร์ โฮฟ (Glenn van der Hoff)
นักแสดงนำใน "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่"
ในโปรดักชั่น 2530 มีการเปลี่ยนนักแสดงนำจากที่กำหนดไว้อย่างกะทันหัน คือเซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้ จากเดิมที่จะแสดงนำโดย พรศิล จันทนากร (นักแสดงนำจากละครเวที "กาลิเลโอ" 2528) จนมีการเปิดแถลงข่าวที่โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัลไปแล้วในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ตามกระแสข่าวอย่างเป็นทางการ ระบุว่าพรศิลขอถอนตัว ทางคณะละครสองแปดจึงติดต่อทาบทามให้ศรัณยู วงศ์กระจ่าง และจรัล มโนเพ็ชร มารับบทดังกล่าวแทน
สิงหาคม - กันยายน 2530
เซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้: ศรัณยู วงศ์กระจ่าง (28 ส.ค. – 2 ก.ย.) / จรัล มโนเพ็ชร (3 – 9 ก.ย.)
อัลดอนซ่า/ดัลซีเนีย: นรินทร ณ บางช้าง
คนรับใช้/ซานโช่: สาธิต ชีวะประเสริฐ
ดุ๊ก/ดร.คาร์ราสโค: คำรพ พิริยสถิต
แม่บ้าน: กันยา วงษ์สวัสดิ์
อันโตเนีย: นฤมล ศิลปี
บาทหลวง: ศรัณย์ ทองปาน
ผู้ว่าการ/เจ้าของโรงเตี๊ยม: คำรณ คุณะดิลก
มาเรีย: วิลัดดา วนดุรงค์วรรณ
กัลบก: นุกูล บุญเอี่ยม
คนต้อนฬ่อ: เกรียงศักดิ์ ศิลากอง, นาถพงษ์ โสตถิพันธุ์, มนตรี ศรีวิหค, บุญชัย จักราวรวุธ, ปกรณ์ พิมพ์ทนต์, มนัสชัย บุญยัง, ฤทธิรงค์ จิวากานนท์, วีรชัย งานไพโรจน์
นายทหารแห่งศาลศาสนา: สุทธิพงศ์ ธรรมวุฒิ
เฟอร์มินา: วาสนา กัณโสภณ
มิถุนายน 2551
เซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้: เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
อัลดอนซ่า/ดัลซีเนีย: ภัทรวรินทร์ ทิมกุล
คนรับใช้/ซานโช่: ชลาทิศ ตันติวุฒิ
ดุ๊ก/ดร.คาร์ราสโค: อนุชิต สพันธุ์พงษ์
แม่บ้าน: นภาดา สุขกฤต
อันโตเนีย: รพีพร ประทุมอานนท์
ผู้ว่าการ/เจ้าของโรงเตี๊ยม: บุญพงษ์ พานิช
มาเรีย: สุมณฑา สวนผลรัตน์
กัลบก: สุเมธ องอาจ
คนต้อนฬ่อ: กฤตินท์ เกียรติเมธา, ชิตพล เปลี่ยนศิริ, เดชบดินทร์ ฉายทองดี, เทพธนะ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา, ธีระพล ประสมแสง, พัลลภ นามโสม, อดิเทพ บัวน้อย
นายทหารแห่งศาลศาสนา: วรรณกิตย์ ศิริพุฒ
เฟอร์มินา: ศิวพร พันธรักษ์
ตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ณ คุกใต้ดิน เมืองเซวิญา ประเทศสเปน ดอน มิเกล เด เซรบานเตส ผู้เป็นทั้งกวี นักเขียนบทละคร ทหารผ่านศึก และเจ้าพนักงานเก็บภาษี พร้อมด้วยคนรับใช้ ถูกนำตัวมาฝากขังรวมกับเดนคุก หัวขโมย ฆาตกร โสเภณี เพื่อรอการไต่สวนจากศาลศาสนาในข้อหากระทำผิดต่อพระศาสนจักรคาทอลิก เนื่องจากการออกหมายยึดโบสถ์ที่ไม่ยอมจ่ายภาษี
ระหว่างนั้นเอง เซรบานเตสกลับต้องขึ้น “ศาลเตี้ย” ที่บรรดานักโทษตั้งขึ้น โดยมีต้นฉบับลายมือของเขาเป็นเดิมพัน เซรบานเตสตัดสินใจสู้คดีด้วยการนำเสนอเป็นละคร ซึ่งก็อาศัยเหล่านักโทษทั้งหลายร่วมแสดง
เซรบานเตสสวมบทบาทเป็นอลองโซ กิฆานา เศรษฐีบ้านนอกสูงอายุ ผู้ติดนิยายอัศวินผจญภัยยุคกลางอย่างงอมแงม จนถึงขนาดเคลิบเคลิ้มไปว่าตัวเขาเองเป็นอัศวินผู้หนึ่งที่มีพันธกิจในการแก้ไขสิ่งผิดทุกอย่างในโลก กิฆานาขนานนามตัวเองใหม่ว่า “ดอนกิโฮเต้แห่งลามันช่า” แล้วสวมชุดเกราะควบม้าออกผจญภัย ส่วนคนรับใช้ของเขา ก็รับบทเป็นซานโช ชาวนาผู้ปวารณาตัวเป็นอัครสาวกและผู้ติดตามดอนกิโฮเต้
กิโฮเต้เข้าฟาดฟันกับกังหันลมเพราะเห็นเป็นยักษ์ ที่ถูกส่งมาโดย“จอมมายาลวง” ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจินตนาการของเขา จากนั้นก็เข้าไปที่โรงเตี๊ยมด้วยความเข้าใจว่าเป็นปราสาทของบรรดาอัศวิน และเมื่อเขาพบกับอัลดอนซา โสเภณีกึ่งสาวเสิร์ฟประจำโรงเตี๊ยม เขาก็รู้ได้ทันทีว่านางคือดัลซิเนีย สตรีผู้สูงศักดิ์
จากนั้น มีช่างตัดผมเร่เข้ามาในโรงเตี๊ยม กิโฮเต้ก็ไปชิงเอาอ่างโกนหนวดที่ช่างครอบหัวมา เพราะในสายตาของเขา มันคือหมวกทองแห่งมัมบริโนอันศักดิ์สิทธิ์ คู่ควรกับอัศวินที่แท้จริงเช่นเขา
แม้ตอนแรก อัลดอนซาจะหยามหยันในความเพ้อฝันของกิโฮเต้ ทว่า เมื่อได้ประจักษ์ถึงความจริงใจในความใฝ่ฝันแสนงาม เธอจึงเริ่มหวั่นไหวและคล้อยตาม ก่อนจะถูกฉุดกระชากไปสู่ชะตากรรมอันโหดเหี้ยม เมื่อถูกรุมกระทำชำเราโดยเหล่าคนต้อนฬ่อ
ขณะเดียวกัน นายแพทย์คาร์ราสโก ว่าที่หลานเขยของอลองโซ ก็วางแผนที่จะ “เยียวยา” สิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นความเจ็บป่วยทางใจของชายชราผู้นี้ ด้วยการซ้อนกลมาเป็น “จอมมายาลวง” ในภาคอัศวินแห่งกระจกเงา นำเอา “ความจริง” มาเปิดเผยยืนยันให้ดอนกิโฮเต้ได้ตระหนักในสภาพแท้จริงของตน
ในที่สุดอลองโซจึงกลับคืนสู่ “ความปกติ” ในสภาพชายชราผู้หมดแรงใจที่จะมีชีวิตอยู่ กระทั่งอัลดอนซ่าผู้ที่เขาเรียกว่า “ดัลซีเนีย” ได้หวนกลับมากระตุ้นเตือนให้เขาระลึกถึงความงดงามของความใฝ่ฝันเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต
ท้ายที่สุด เมื่อศาลศาสนามาเรียกตัวเซรบานเตสกับคนรับใช้ขึ้นไปรับการไต่สวน ซึ่งอาจหมายถึงการถูกจับเผาทั้งเป็น เขาก็ได้รับต้นฉบับลายมือเรื่องดอนกิโฮเต้ กลับคืน พร้อมกันกับที่คนคุกทั้งหลายได้ตระหนักถึงคุณค่าของการมีชีวิตเป็นมนุษย์ที่มีความหวังอีกครั้งหนึ่ง
ลำดับเพลงร้อง.
ในการแปลและดัดแปลงสำหรับการแสดงเป็นภาษาไทย ในโปรดักชั่นปี 2530 มีการตัดเพลงร้องในฉบับภาษาอังกฤษออกไป 2 เพลง คือ "What Do You Want of Me?" (อัลดอนซ่า) และ "To Each His Dulcinea" (บาทหลวง) ต่อมาในโปรดักชั่นปี 2551 จึงมีการเพิ่มฉากและเพลง "What Do You Want of Me?" กลับเข้ามาใหม่ ในชื่อ "ทำไม" (เนื้อเพลงภาษาไทยเขียนโดยวิสา คัญทัพ) ลำดับเพลงร้องที่ระบุในที่นี้ อ้างอิงตามสูจิบัตรการแสดง 2551 ภาษาอังกฤษในวงเล็บแรกคือชื่อเพลงเดิมตามต้นฉบับภาษาอังกฤษ ในวงเล็บถัดมา เป็นชื่อตัวละครที่ร้องเพลงนั้นๆ
1. "ตัวเราคือ ดอนกิโฮเต้" (Man of La Mancha) (ดอนกิโฮเต้,ซานโช)
2. "ก็เป็นอย่างเดิม" (It's All the Same) (อัลดอนซา)
3. "ดัลซีเนีย" (Dulcinea) (ดอนกิโฮเต้)
4. "เฝ้าแต่คิดถึงเขา" (I'm Only Thinking of Him) (บาทหลวง, อันโตเนีย, แม่บ้าน, คาราสโก)
5. "ผมชอบเขา" (I Really Like Him) (ซานโช)
6. "ทำไม" (What Do You Want of Me?) (อัลดอนซา)
7. "เจ้านกน้อย" (Little Bird, Little Bird) (อันเซลโม, คนต้อนฬ่อ)
8. "บทเพลงกัลบก" (Barber’s Song) (กัลบก)
9. "หมวกทองแห่งมัมบรีโน" (Golden Helmet of Mambrino) (ดอนกิโฮเต้,ซานโช, กัลบก, คนต้อนฬ่อ)
10. "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" (The Impossible Dream) (ดอนกิโฮเต้)
11. "อัศวินแห่งทัศนาดูร" (Knight of the Woeful Countenance) (เจ้าของโรงเตี๊ยม, อัลดอนซา, ซานโช)
12. "อัลดอนซา" (Aldonza) (อัลดอนซา)
13. "เรื่อยเปื่อยซุบซิบ" (A Little Gossip) (ซานโช)
14. "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่" (The Impossible Dream - reprise) (ทุกคน)
บทวิจารณ์ 2530
จำนงศรี รัตนิน, คุณหญิง “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ ชัยชนะของความฝัน” สู่อนาคต (9-15 กันยายน 2530): 50-51.
เจตนา นาควัชระ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ หรือการไต่บันไดเสียงไปสู่โลกอุดมคติ” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ปีที่ 34 ฉบับที่ 13 (13-19 กันยายน 2530): 37-38.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่: เด็กก็ฝันได้ ผู้ใหญ่ฝัน (ยิ่ง) ดี” มติชนสุดสัปดาห์ (6 กันยายน 2530): 36 – 37.
“สนานจิตต์ บางสะพาน” ” (นามแฝง), “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ : ความฝันของใคร” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ปีที่ 34 ฉบับที่ 18 (18-24 ตุลาคม 2530): 45.
“สีลม” (นามแฝง), “Man of La Mancha ฝันอันยิ่งใหญ่ และฝันที่เป็นไปไม่ได้” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ปีที่ 34 ฉบับที่ 13 (13-19 กันยายน 2530): 44.
อู่ทอง ประศาสน์วินิจฉัย “ควันหลงจากฝันอันยิ่งใหญ่ของสองแปด” สยามรัฐ 28 กันยายน 2530: 13.
Chamnongsri L. Rutnin. “On the Way to the Unreachable Star” Bangkok Post September, 3, 1987 :
บทวิจารณ์ 2551
เจตนา นาควัชระ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ (ฉบับที่ 2) หรือชัยชนะของโลกแห่งอุดมคติ” กรุงเทพธุรกิจ - จุดประกาย (20 มิถุนายน 2551): 7.
นรา, “กลับไปสู่ฝันอันยิ่งใหญ่” ผู้จัดการรายวัน (16 มิถุนายน 2551): 37.
นรา, “เหยื่ออธรรม - สู่ฝันอันยิ่งใหญ่” ผู้จัดการรายวัน (16 เมษายน 2551): 37.
นันทขว้าง สิรสุนทร, “ขอแสดงความเสียใจ ถ้าคุณพลาด ‘สู่ฝันอันยิ่งใหญ่’ กรุงเทพธุรกิจ - จุดประกาย (20 มิถุนายน 2551): 8.
Kriengsak Silakong, “La Mancha set to renew dreams” The Nation (June 21-22, 2008): 12B.
Pawit Mahasarinand, “The dream lives on” Daily Express (June 13, 2008): 14.
Sanitsuda Ekachai, “Don Quixote never dies” Bangkok Post – Outlook (June 17, 2008): 08.
อินไซด์ส์
อินไซด์ส์ (In Sides) เป็นอัลบั้มชุดที่สีของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2539
รายชื่อเพลงต้นฉบับ
ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาพร้อมกับ "Times Fly EP" และ The Box EP
ออกจำหน่ายในปี 1997
In Sides
พันธกรทั้งห้าของพระเจ้า
พันธกรทั้งห้าของพระเจ้า หมายถึง เครื่องมือของพระเป็นเจ้าในการทำพันธกิจของพระองค์ให้สำเร็จตามพระประสงค์ ตามที่มีกล่าวไว้ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส บทที่ 4 ข้อที่ 11 ประกอบไปด้วยอัครทูต ผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ศิษยาภิบาล และอาจารย์
เดอะมิดเดิลออฟโนแวร์
เดอะมิดเดิลออฟโนแวร์ (The Middle of Nowhere) เป็นอัลบั้มชุดที่ห้าของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2542 ขึ้นชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 7
เพลง "Know Where to Run" เป็นเพลงในเกม ไวพส์เอาท์ 3
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (โปรเตสแตนต์เดิมเรียกว่ายอห์นผู้ให้รับบัพติศมา) ยอห์นผู้ทำพิธีล้าง(คาทอลิก) หรือนักบุญยอห์น บัปติสต์(คาทอลิก)  เป็นนักเทศน์ชาวยิวในคริสศตวรรษที่ 1 ถือว่าเป็นผู้เผยพระวจนะในสี่ศาสนาคือ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม ศาสนาบาไฮ และศาสนามันดาอี ท่านถูกกล่าวถึงในพระวรสาร คัมภีร์อัลกุรอาน และคัมภีร์ของศาสนาบาไฮ นักบุญยอห์นบัปติสต์บางทีก็รู้จักกันในชื่อ “ยอห์นผู้มาก่อน” (John the Forerunner) เพราะถือกันว่านักบุญยอห์นเป็นผู้มาล่วงหน้าก่อนพระเยซู
พระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่ายอห์นเป็นบุตรของนักบุญเศคาริยาห์ปุโรหิตและนักบุญเอลีซาเบธจากตระกูลปุโรหิตอาโรน ฉะนั้นยอห์นจึงมีตำแหน่งเป็นปุโรหิตโดยปริยาย ก่อนการกำเนิดของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ขณะที่เศคาริยาห์กำลังทำพิธีอยู่ในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม ทูตสวรรค์กาเบรียลได้มาบอกเขาถึงการกำเนิด ชื่อ และงานของยอห์น ทูตสวรรค์องค์นั้นยังไปบอกมารีย์ว่า “ดูซิ ถึงนางเอลีซาเบธญาติของเธอชราแล้ว ก็ยังตั้งครรภ์มีบุตรเป็นชายด้วย บัดนี้ นางนั้นที่คนเขาถือว่าเป็นหญิงหมัน ก็มีครรภ์ได้หกเดือนแล้ว” (ลก 1:7) ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสารกล่าวว่ายอห์นเกิดก่อนพระเยซูราว 6 เดือนและความตื่นเต้นที่เศคาริยาห์ได้มีลูกจีงทำให้พูดไม่ออกไปจนยอห์นได้ทำพิธีสุหนัต (ลก 1:64)
เมื่อโตขึ้นยอห์นกลายเป็นผู้เผยพระวจนะ และได้วิพากษ์วิจารณ์กษัตริย์เฮโรด อันทีพาส จากการที่ทรงรับนางเฮโรเดียส พระชายาของเจ้าชายฟิลิป พระอนุชา มาเป็นมเหสี นางเฮโรเดียสพยาบาทยอห์นมาก จึงขอให้กษัตริย์เฮโรดมาประหาร พระองค์ก็จับยอห์นมาขังไว้แต่ยังไม่กล้าประหาร เพราะทรงทราบว่ายอห์นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และชอบธรรม และทรงโปรดฟังคำสอนของยอห์นด้วย
ปฏิทินโรมันคาทอลิกกำหนด "วันสมโภชนักบุญยอห์นแบปติสต์บังเกิด" ตรงกับวันที่ 24 มิถุนายนซึ่งเป็นเวลา 6 เดือนก่อนวันคริสต์มาสซึ่งสมมติกันว่าเป็นการประสูติของพระเยซู และกำหนดให้วันที่ 29 สิงหาคม เป็น "วันระลึกถึงนักบุญยอห์นแบปติสต์ถูกตัดศีรษะ"
พระวรสารนักบุญลูการะบุว่าพระเยซูกับยอห์นเป็นญาติกัน โดยกล่าวว่ามารีย์กับเอลีซาเบธเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน (ลก 1:36) แต่ข้อความนี้ไม่มีกล่าวในพระวรสารฉบับอื่น เรมอนด์ อี บราวน์ ผู้เป็นนักวิชาการคัมภีร์ไบเบิลกล่าวว่าความเกี่ยวข้องกันนี้ออกจะเป็นที่น่าสงสัย เกซา เวิรมเมส (Geza Vermes) นักวิชาการทางคริสต์ศาสนากล่าวว่า “ไม่เป็นความจริง, และไม่เป็นที่น่าสงสัยเลยว่าเป็นสิ่งที่ลูกาสร้างขึ้น”
The Middle of Nowhere (Orbital album)
ดิอัลทูเกเทอร์
ดิอัลทูเกเทอร์ (The Altogether) เป็นอัลบั้มชุดที่หกของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2544
ฉบับในสหรัฐอเมริกา.
ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2544 โดยค่ายไซร์เออเป็นผู้จัดจำหน่าย
แผ่น 1
แผ่น 2
ฉบับดีวีดี.
ในฉบับดีวีดีนี้มาในรูปแบบเพลงพร้อมกับมิวสิกวีดิโอในอัลบั้มชุดนี้ รับชมและฟังเสียงได้ในระบบเสียง ดอลบี้ดิจิตอล 5.1 เท่านั้น
โบนัสเพลง:
The Altogether
บลูอัลบั้ม
บลูอัลบั้ม (Blue Album) เป็นอัลบั้มชุดที่เจ็คของออร์บิทัล ออกจำหน่ายใน 21 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นอัลบั้มสูดท้ายในปี พ.ศ. 2547 ของวงออร์บิทัล อีกด้วย และออกจำหน่ายในรูปแบบ ซีดี และ เอลพีอัลบั้ม ได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ "One Perfect Sunrise"
เยเรมีย์
เยเรมีย์ (, - Yirməyāhū, ความหมาย "Yhwh will raise"; ) เป็นหนึ่งในผู้เผยพระวจนะใหญ่ในคัมภีร์ฮีบรู เป็นบุตรของฮิลคิยะห์ (Hilkiah) นักบวชจากอนาโธธ และเป็นผู้เขียนหนังสือเยเรมีย์ เยเรมีย์เป็นหนึ่งในหมู่ปุโรหิตเมืองอานาโธทในแผ่นดินของเผ่าเบนยามิน
เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ มีชีวิตอยู่ในช่วงหลังของศตวรรษที่เจ็ดต่อเนื่องถึงช่วงแรกของศตวรรษที่หกก่อนคริตส์ศักราช ในระหว่างการทำพันธกิจอันยาวนาน เยเรมีย์เตือนประชากรของพระเจ้าถึงวิบัติภัยที่จะเกิดแก่ชาติเนื่องด้วยพวกเข้ากราบไหว้รูปเคารพและทำบาป เยเรมีย์มีชีวิตอยู่จนได้เห็นคำพยากรณ์นี้เกิดขึ้นจริงเมื่อกรุงเยรูซาเลมล่มสลายด้วยมือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน ทั้งนครกับพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมถูกทำลาย และกษัตริย์กับคนยูดาห์จำนวนมากตกไปเป็นเชลยที่บาบิโลน เยเรมีย์ได้ทำนายด้วยว่าในที่สุดประชาชนจะกลับมาจากการเป็นเชลยและฟื้นฟูบูรณะชาติขึ้นใหม่
หนังสือเยเรมีย์อาจแบ่งเป็นส่วน ๆ ได้ดังนี้
1) ข่าวสารจากพระเจ้าถึงชาติยูดาห์กับบรรดาผู้นำระหว่างรัชสมัยของโยสิยาห์ เยโฮยาคิม เยโฮยาคีน และเศเดคียาห์
2) เนื้อหาจากบันทึกของบารุคผู้เป็นเลขานุการของเยเรมีย์ รวมทั้งการเผยพระวจนะและเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ จากชีวิตของเยเรมีย์
3) ข่าวสารจากองค์เจ้านายเกี่ยวกับประเทศอื่น ๆ
4) ภาคผนวกเชิงประวัติศาสตร์ เล่าเรื่องราวการล่มสลายของกรุงเยรูซาเลมและการเป็นเชลยของบาบิโลน
เยเรมีย์เป็นคนละเอียดอ่อน ท่านรักประชาชนในชาติอย่างลึกล้ำ และเกลียดที่จะต้องประกาศการพิพากษาซึ่งจะเกิดแก่พวกเขา ในข้อพระคัมภีร์หลายตอนเยเรมีย์พูดจากความรู้สึกลึก ๆ ถึงความทุกข์อันเนื่องมาจากการที่พระเจ้าทรงเรียกให้ท่านเป็นผู้เผยพระวจนะ พระวจนะขององค์เจ้านายเหมือนไฟเผาหัวใจจนท่านไม่อาจเก็บถ้อยคำเหล่านั้นไว้ได้
พระวจนะที่ยิ่งใหญ่บางตอนในพระธรรมชี้ไปไกลกว่ายุคสมัยอันทุกข์ยากวุ่นวานของเยเรมีย์เอง ชี้ถึงวันเวลาที่จะมีพันธสัญญาใหม่ เป็นพันธสัญญาที่ประชากรของพระเจ้าจะถือรักษาโดยไม่ต้องมีธรรมมาจารย์มาคอยเตือน เพราะพันธสัญญานั้นจารึกบนหัวใจของเขาเอง
สามเหลี่ยมปิศาจ
Baccaurea ramiflora
Dimocarpus longan
บล็อกเฮด
บล็อกเฮด (Blockhead) ชื่อจริง เจมส์ "แอนโทนี่" ไซมอน เป็นโปรดิวเซอร์เพลง ฮิบฮอบชาวอเมริกัน มีฐานในย่านแมนฮัตตันในเมืองนิวยอร์ก แล้วก็เขาก็ได้ไปเซ็นสัญยากับค่ายเพลง นินจาจูน ต่อมาก็ได้จำหน่ายขายผลงานอัลบั้ม Music by Cavelight
Blockhead (music)
ทับสมิงคลา
ทับสมิงคลา เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด จากบทประพันธ์และบทภาพยนตร์ของ เศก ดุสิต สร้างโดยบริษัทวชิรนทร์ภาพยนตร์ที่มิตร ชัยบัญชาร่วมเปิดบริษัทกับเพื่อน และซื้อลิขสิทธิ์ อินทรีแดงตอนที่ 6 คือ "ทับสมิงคลา" กำกับการแสดงโดย วิน วันชัย นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชาและอมรา อัศวนนท์ และได้เศก ดุสิตมาทำหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์ชุดนี้เป็นครั้งแรก ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์ ประสบความสำเร็จในด้านรายได้เกินกว่าหนึ่งล้านบาท ปัจจุบันมีการค้นพบกากฟิล์มทั้งสิ้น 3 ม้วนของภาพยนตร์เรื่อง อินทรีแดง ตอน ทับสมิงคลา โดย คุณมนัส กิ่งจันทร์ จากช่องยูทูบ "ชุมทางหนังไทย" และคณะได้บังเอิญค้นพบกากฟิล์มจากม้วนหนังกว่า 100 ม้วนซึ่งรับมอบจาก คุณสาคร เขจรนิตย์ อดีตเจ้าของบริการฉายหนัง รุ่งนครหนังบ้านเฮา อำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อวันเสาร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ซึ่งกากฟิล์มผ่านการฉายอย่างหนักจนเกิดความเสียหาย แต่ยังสามารถฉายได้จนจบเรื่องขาดเพียงบทพากย์หนังที่ยังหาไม่ได้ ในการรับมอบฟิล์มครั้งนี้นอกจากจะได้พบกับกากฟิล์มภาพยนตร์เรื่อง อินทรีแดง ตอน ทับสมิงคลา แล้วทางคณะยังได้ค้นพบกากฟิล์มของภาพยนตร์เรื่อง วิมานไฟ ฉบับปี พ.ศ. 2512 ซึ่งอาจจะเป็นกากฟิล์มหนังแบบเต็มเรื่อง และ กากฟิล์ม 16 มม. พากย์เสียงในฟิล์มของภาพยนตร์เรื่อง เพชรพระอุมา ซึ่งเป็นหนัง 35 มม. ซูเปอร์สโคป พากย์เสียงในฟิล์ม แต่ค้นพบเพียงแค่ม้วนเดียว
ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับอินทรีแดงที่ตามล่าทำลายล้างแก๊งงูทับสมิงคลา ไปพร้อมกับ ร้อยเอก เทอด ธรรมรักษ์ (อนุชา รัตนมาลย์) และนักสืบสาวจากฮ่องกง ลี่หยิน (น้ำเงิน บุญหนัก) โดยมีพร ไพโรจน์ รับบทหมวดชาติเหมือนเดิม แต่ผู้รับบทเป็นสารวัตรมนตรีคือ จรูญ สินธุเศรษฐ์
อวสานอินทรีแดง
อวสานอินทรีแดง เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด จากบทประพันธ์ของเศก ดุสิต โดย ดุสิตภาพยนตร์ แดน กฤษดา อำนวยการสร้าง ครูเนรมิต กำกับการแสดง มิตร ชัยบัญชา รับบท อินทรีแดง คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ ฉายครั้งแรกวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์ ศาลาเฉลิมกรุง
เรื่องราวของ อินทรีแดง หรือ โรม ฤทธิไกร (มิตร ชัยบัญชา) ที่ต้องเผชิญหน้ากับองค์กรร้ายนามว่า โบว์ดำ ซึ่งมี นายรำเพย พัฒนา เป็นหัวหน้าใหญ่อีกทั้งยังต้องหลบหนีการจับกุมของ สารวัตรมนตรี เสรีกุล (จรูญ สินธุเศรษฐ์) และ หมวดชาติ วุฒิไกร (พร ไพโรจน์) รวมถึง ธำรงค์ จันทร์ฉาย (ประจวบ ฤกษ์ยามดี) นักสืบที่จบจากสกอตแลนด์ยาร์ดซึ่งมีความแค้นส่วนตัวกับอินทรีแดงเพราะแค้นใจที่อินทรีแดงบุกเข้าไปยังบ้านนายอำนวยอาของเขาที่เป็นพวกโบว์ดำ นอกจากนี้ยังต้องแย่งชิงฟิล์มจาก พงษ์ (สีเทา) ช่างภาพหนังสือพิมพ์ที่บังเอิญถ่ายภาพโรมตอนสวมชุดอินทรีแดงและไม่สวมหน้ากากซึ่งองค์กรโบว์ดำก็ต้องการฟิล์มสำคัญม้วนนี้เช่นกัน
ในที่สุดโรมในคราบอินทรีแดง วาสนา (เพชรา เชาวราษฎร์) สุนทรี (เยาวเรศ นิศากร) น้องสาวของธำรงค์ โฉมฉาย (ปรียา รุ่งเรือง) อดีตสมาชิกคนหนึ่งขององค์กร ติงหยง สมาชิกขององค์กร รวมถึงนักสืบธำรงค์และตำรวจก็สามารถกวาดล้างองค์กรโบว์ดำได้สำเร็จพร้อมกับการประกาศยุติบทบาทอินทรีแดงของโรมและเฉลยความจริงว่าตัวเองคือ ร้อยตำรวจโท โรม ฤทธิไกร ส่วนฟิล์มเจ้าปัญหาเมื่อล้างออกมากลายเป็นเพียงฟิล์มธรรมดาเท่านั้น
สวรรค์เบี่ยง เป็นบทประพันธ์ของกฤษณา อโศกสิน ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอีก 5 ครั้งโดยครั้งแรก ในรูปแบบภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา กับ เพชรา เชาวราษฎร์ออกฉายเมื่อปี 2513 และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละคร ในปี 2514 ทางช่อง 4 (สายัณห์ จันทรวิบูลย์ กับ นันทวัน เมฆใหญ่) ในปี 2521 ทางช่อง 9 (อัศวิน รัตนประชา กับ เดือนเต็ม สาลิตุล) ในปี 2531 ทางช่อง 7 (ยุรนันท์ ภมรมนตรี กับ มนฤดี ยมาภัย) ในปี 2541 ทางช่อง 7 (ดนุพร ปุณณกันต์ กับ สุวนันท์ คงยิ่ง) และในปี 2551 ทางช่อง 3 (ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ กับ แอน ทองประสม)
ฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์ 16 มม. กำกับการแสดงโดยอดิสรณ์ (อดุลย์ ดุลยรัตน์) อำนวยการสร้างโดย วิเชียร สงวนไทย สร้างโดย พงศ์ไทยภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ เมตตา รุ่งรัตน์ ประจวบ ฤกษ์ยามดี สมควร กระจ่างศาสตร์ ปริม ประภาพร ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์
ละครเรื่อง "สวรรค์เบี่ยง" ถูกทำเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แสดงโดย สายัณห์ จันทรวิบูลย์ และนันทวัน เมฆใหญ่ ออกอากาศทางช่อง 4
ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 กลับมาทำเป็นละครอีกครั้งนำแสดงโดยยุรนันท์ ภมรมนตรี และมนฤดี ยมาภัย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก มีผู้สนับสนุนโฆษณามากมาย จนผู้ชมโทรศัพท์มาต่อว่า ว่าทำไมโฆษณาเยอะ และเป็นเหตุให้คณะกรรมการบริหารวิทยุและโทรทัศน์ตั้งกฎเกณฑ์ละครครึ่งชั่วโมง มีโฆษณาได้ 5 นาที
ส่วนในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับความนิยมอย่างมากมีรายงานเรตติ้งเฉลี่ยจากนีลเส็น ตลอดทั้งเรื่องอยู่ที่ 14.6 และเรตติ้งสูงสุดที่ 21.7 กับตอนอวสานของละครเรื่องนี้ ละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ หรือ เทเลวิชั่น โกลด์ อวอร์ดส ครั้งที่ 23 ได้รับรางวัลในสาขาผู้กำกับโทรทัศน์ดีเด่น (อำไพพร จิตต์ไม่งง) รางวัลดาราสนับสนุนชายดีเด่น (ดิลก ทองวัฒนา) รางวัลดารานำชายดีเด่น (ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์)
ละคร พ.ศ. 2514.
ล่าสุดนั้นละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ทำเป็นละครอีกครั้งทาง ช่อง 4 ในปี พ.ศ. 2514 เป็นครั้งที่ 1 มีรายละเอียดดังนี้
ละคร พ.ศ. 2521.
ล่าสุดนั้นละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ทำเป็นละครอีกครั้งทาง ช่อง 9 ในปี พ.ศ. 2521 เป็นครั้งที่ 2 มีรายละเอียดดังนี้
ละคร พ.ศ. 2531.
ล่าสุดนั้นละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ทำเป็นละครอีกครั้งทาง ช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2531 เป็นครั้งที่ 3 มีรายละเอียดดังนี้
ละคร พ.ศ. 2541.
ล่าสุดนั้นละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ทำเป็นละครอีกครั้งทาง ช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2541 เป็นครั้งที่ 4 มีรายละเอียดดังนี้
ละคร พ.ศ. 2551.
ล่าสุดนั้นละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ทำเป็นละครอีกครั้งทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2551 เป็นครั้งที่ 5 มีรายละเอียดดังนี้
แฮลเซี่ยน (เพลงออร์บิทัล)
แฮลเซี่ยน (Halcyon) เป็น ซิงเกิลของวงออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2535 ร่วมกับแซมเปิลเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ ใช้แซมเปิลเพลง "It's a Fine Day" ของ Opus III ในปี 1992 ซึ่งเป็นเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ด้วย และอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของวงออร์บิทัลด้วย ในอัลบั้ม Work 1989-2002
ภายหลังได้มีการบันทึกเสียงใหม่อีกครั้งและออกจำหน่ายใหม่ในปี พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า "แฮลเซี่ยน + ออน + ออน" ("Halcyon + on + on" ) บรรจุในผลงานอัลบั้มของออร์บิทัลชุดบราวน์อัลบั้ม (Brown Album) และยังเป็น เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง นักสู้เหนือมนุษย์ (Mortal Kombat) ในปี 1995 และ ภาพยนตร์เรื่องแฮกเกอร์ส์ (Hackers) เป็นต้น
ส่วนมิวสิกวิดีโอก็จะเป็นมิวสิกวิดีโอโดยจะเพลงแฮลเซี่ยนฉบับ 1992 เกี่ยวกับแม่บ้านวัยกลางที่กำลังล้างจานอยู่ห้องครัว และเธอก็ได้ทิ้งกระเป๋าเล็กใส่ในอ่างล้างจาน ตอนที่กำลังค้นหาจดหมายเธอก็ได้หันไปมองอ่างล้างจานเธอก็เห็นเด็กอยู่ตรงข้างๆอ่างล้างจานแล้วเธอก็ได้เอาแต่มองและยิ้มใส่อางล้างจานและเธอก็ได้เห็นคนอยู่ในอ่างล้างจานเธอก็ตกใจแล้วคนในอ่างก็ออกมาแล้วก็ได้เอาของอัดใส่อ่างไปเรื่อยๆ สูดท้ายแล้ว ก็หัวเราะ และ ทำหน้าเศร้า
อะเลคซันดร์ โซลเซนิตซิน
อะเลคซันดร์ อีซาเยวิช โซลเซนิตซิน เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักเขียนบทละคร และ นักประวัติศาสตร์คนสำคัญชาวรัสเซีย โซลเซนิตซิน