pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นอกจากเป็นที่จดจำในฐานะมือเบสแถวหน้าในวงการเพลงของญี่ปุ่นแล้ว ไทจิยังมีความสามารถทางด้านการแต่งเพลง รวมถึงการเล่นกีตาร์อคูสติก โดยหลังจากที่ลาออกจากวงเอ็กซ์ ในเดือน มกราคม ปี ค.ศ.1992 ไทจิ ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของวงดนตรีเฮฟวีเมทัล ชื่อดังอย่างวง ลาวด์เนส รวมถึงเป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรี เดอร์ตี แทรช โรด หรือ ดีทีอาร์ ซึ่งมีผลงานออกมาในยุค 90 นอกจากนี้ยังได้ร่วมเล่นเบสให้กับวงดนตรีอีกหลายวงของประเทศญี่ปุ่น หรือแม้ทำวงกับน้องสาวของเขา มาซาโยะ ซาวาดะ ในชื่อ โอะโทะคะเสะ
ไทจิ ซาวาดะ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 ที่เมืองอิจิกาวะ จังหวัดชิบะ เป็นลูกคนที่สองจากจำนวน 3 คน โดยน้องสาวของไทจิ คือ มาซาโยะ ซาวาดะ เป็นนักร้องสังกัดนิปปอน โคลัมเบีย ที่มีผลงานร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์และอนิเมะหลายเรื่อง
ไทจิเริ่มต้นเล่นดนตรีจากการหัดเล่นกีตาร์ของพ่อในขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยเขาชื่นชอบและได้รับแรงบันดาลใจทางดนตรีมาจากวงดนตรีของฝั่งตะวันตกอย่างเดอะ บีเทิลส์ และวงควีนต่อมาในปี 1982 ไทจิ ที่ขณะนั้นอายุเพียง 16 ปี ได้ลาออกจากโรงเรียน เพื่อเล่นดนตรีอาชีพโดยเขาได้ก่อตั้งวงดนตรีของตัวเองขึ้นมาเป็นครั้งแรกในชื่อวง แทรช ( Trash ) โดยไทจิเป็นหัวหน้าวงและรับหน้าที่เป็นมือกีตาร์ และจากฝีมือที่เก่งเกินอายุทำให้วงดนตรีของเขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงสดตามไลฟ์เฮาส์
1984–85: ดีเมนเชีย.
ในปี ค.ศ. 1984 ไทจิ ซาวาดะ ได้เปลี่ยนมาเล่นกีตาร์เบส และเข้าร่วมวง ดีเมนเชีย ( Dementia ) ซึ่งเล่นเพลงแนวสปีดเมทัล โดยเขาใช้ชื่อในการแสดงว่า เรย์ ( Ray )
ไทจิ ซาวาดะ มีผลงานเพลงร่วมกับวง ดีเมนเชีย เป็นแผ่นเสียงซิงเกิล ประกอบด้วยเพลง Brain Breaker และ Executioner ออกวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 และแผ่นเสียงบันทึกการแสดงสด Dementia Live ! กับค่าย Rock House Explosion ออกวางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 ผลิตจำนวนจำกัด 1 พันแผ่น ก่อนที่จะขอแยกออกจากวงไปในเวลาต่อมา
เอ็กซ์.
1986–1987.
ในปี ค.ศ. 1985 หลังออกจากวงดีเมนเชีย ไทจิ ได้มีโอกาสเล่นคอนเสิร์ตร่วมกับวงเอ็กซ์ แทนที่อัตสึชิ โทกูโอะ มือเบสคนแรกที่ขอลาออกไป แต่เขาก็ยังไม่สนใจที่จะเข้าร่วมวงอย่างเป็นทางการ ก่อนที่จะขอแยกออกจากวงไปในปีต่อมา หลังจากนั้นไทจิ ได้ไปเข้าร่วมกับวง เดดไวเออร์ ( Dead Wire ) ในช่วงสั้นๆ โดยช่วงที่ไทจิ ออกจากวงเอ็กซ์ ไปนั้น ทางวงได้ให้ ฮิการุ ยูตากะ เข้ามาเล่นเบสแทน หลังจากนั้น ไทจิ ก็ได้กลับมาเล่นให้กับวง เอ็กซ์ อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1986 โดยครั้งนี้เขาตกลงเป็นสมาชิกใหม่ในตำแหน่งมือเบสของวงอย่างเป็นทางการ แทนที่ ฮิการุ ยูตากะ และได้บันทึกเสียงกับเอ็กซ์ เป็นครั้งแรกใน ปี ค.ศ. 1986 โดยเป็นการบันทึกเดโม Kureinai ร่วมกับทางวง
ต่อมาช่วงต้นปี ค.ศ. 1987 ไทจิ ได้ร่วมกับสมาชิกของวงเอ็กซ์ ที่ในขณะนั้นเหลืออยู่เพียง 3 คน (โยชิกิ โทชิ และไทจิ) บันทึกเสียงลงอัลบั้มรวมศิลปิน Skull Thrash Zone Vol.1 โดยได้พาตะ มือกีตาร์ของวง Judy มาช่วยเล่นกีตาร์ให้ ก่อนที่ในเวลาต่อมา พาตะ จะได้เข้ามาเป็นสมาชิกอีกคนหนึ่งของวง ในอัลบั้มดังกล่าวมีเพลงของวง เอ็กซ์ 2 เพลง คือ Stab Me In The Back และ No Connexion ถือเป็นอัลบั้มที่ ไทจิ เปิดตัวกับวงเอ็กซ์ เป็นครั้งแรก
ต่อมาเมื่อเอ็กซ์ได้สมาชิกที่ลงตัวครบทั้ง 5 คน ได้แก่ โยชิกิ โทชิ ไทจิ พาตะ และฮิเดะ พวกเขาได้ออกวีดีโอบันทึกการแสดงสด Exclamation ในเดือนสิงหาคม ค.ศ.1987 โดยเป็นวีดีโอบันทึกการแสดงสดของวงจำนวน 3 เพลง ได้แก่เพลง Exclamation ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงที่เขาและฮิเดะแต่งขึ้น โดยเพลงดังกล่าวมีจุดเด่นที่การโซโล่เบสและโซโล่กีตาร์ของตัวเขาและฮิเดะ ส่วนการแสดงสดอีก 2 เพลงในวีดีโอชุดดังกล่าวคือ Stab Me In The Back และ Kureinai
แวนิชชิง วิชัน.
จากการเริ่มเป็นที่สนใจในวงการเพลง ทำให้ในปี ค.ศ.1988 ไทจิพร้อมด้วยสมาชิกของเอ็กซ์ได้ปรากฏตัวในบทบาทรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง Tokyo Pop ที่นำแสดงโดย "แคร์รี ฮามิลตัน" นักแสดงและนักร้องสาวชาวอเมริกัน
ต่อมาเขาได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกร่วมกับเอ็กซ์ ในปี ค.ศ. 1988 ชื่อว่า แวนิชชิง วิชัน (Vanishing Vision) โดยอัลบั้มแรกของไทจิ ซาวาดะ ในฐานะมือเบสของเอ็กซ์ นอกจากเขาจะทำหน้าที่เล่นเบสแล้ว ยังเป็นผู้แต่งเพลง Dear Loser ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงเปิดอัลบั้ม และเป็นผู้แต่งทำนองของเพลง Phantom Of Guilt ซึ่งเป็นเพลงที่เขียนคำร้องขึ้นโดยโทชิ รวมถึงแต่งเพลง Give Me The Pleasure ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเพลงบรรเลงที่เขาแต่งขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากการดูข่าวเกี่ยวกับการฆาตกรรม
ในอัลบั้มแรกของวงเอ็กซ์ เขาได้แสดงให้เห็นถึงฝีมือในการเล่นเบสจังหวะยากๆ และการใช้เทคนิคต่างๆในการเล่นเบส เช่นการเล่นเบสด้วยนิ้วสลับกับการตบสายระหว่างเพลงให้เป็นจังหวะเสียงเบสที่โดดเด่นติดหูผู้ฟังในเพลง Sadistic Desire ที่แต่งโดยฮิเดะ หรือการเล่นแบบตบสายตลอดทั้งเพลงในเพลง Give Me The Pleasure ที่เขาเองเป็นผู้แต่งขึ้น
บลูบลัด.
โดยช่วงที่อยู่กับเอ็กซ์ ไทจิ ซาวาดะ ได้แสดงความสามารถและเทคนิคในการเล่นเบสออกมาจนเป็นที่ยอมรับในวงการเพลงของญี่ปุ่น และมีชื่อเสียงโด่งดังถึงขีดสุด
"Voiceless Screaming" ที่ไทจิ เป็นผู้แต่งดนตรี และยังรับหน้าที่เล่นกีตาร์อคูสติกในเพลงนี้ ร่วมกับพาตะ
ไทจิเป็นมือเบสของวง X ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 - 2535 เขาได้ลาออกจากวง X เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2535 หลังจากออกไปก็ไปอยู่กับวง Loudness ระยะสั้นๆ แล้วเขาก็ตั้งวงใหม่ขึ้นชื่อ D.T.R (Dirty Trash Road) นิตยสารของญี่ปุ่นเคยจัดอันดับว่า ไทจิ เป็นมือเบสอันดับ 1 ของญี่ปุ่น แต่นอกจากฝีมือเบสแล้ว เขายังเล่นกีตาร์ไม่แพ้ใครเช่นกัน แม้แต่ฮิเดะ มือกีตาร์ของวง X เองยังเคยกล่าวว่า เทคนิคทางกีตาร์ของไทจิยอดเยี่ยมกว่าของเขาอีก
ไทจิ เป็นน้องคนที่ 2 ของครอบครัว โดยมีน้องสาวสุดท้องที่เป็นศิลปินเหมือนกันคือ ภคินีมาโยะ หรือมาซาโยะ ซาวาดะ
ไทจิ ซาวาดะ เป็นนักดนตรีในวงเอ็กซ์ เจแปน ที่ได้รับการยอมรับทั้งจากเพื่อนร่วมวง และจากวงการเพลงร็อกของเอเชียในเรื่องของฝีมือและทักษะในการเล่นดนตรีเป็นอย่างมาก ถึงขนาดครั้งหนึ่งเขาเคยถูกยกให้เป็นมือเบสอันดับหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยเขามักจะแสดงความสามารถในการโซโล่เบสบนเวทีคอนเสิร์ต ด้วยการเล่นแบบจิ้มสาย (Tapping) ด้วยความเร็วสูง ตลอดจนการตบสาย (Slap Bass) โดยนอกจากนี้เขายังเป็นผู้แต่งทำนองเพลงและคิด ไลน์เบส ในหลายๆเพลงของเอ็กซ์ เจแปน
ไทจิ มีภาพลักษณ์ของความเป็นร็อกสตาร์อยู่มาก ทั้งจากการแต่งกาย ทรงผม บุคคลิก และการใช้ชีวิต โดยเขามีความชื่นชอบในการขับรถจักรยานยนต์ และเคยเป็นนายแบบให้กับนิตยสารแฟชั่น รวมถึงแบรนด์เสื้อผ้าและเครื่องประดับของญี่ปุ่นอย่าง Arizona Freedom
อย่างไรก็ตามจากการใช้ชีวิตของไทจิเอง ทำให้เขามีปัญหาส่วนตัวหลายเรื่อง ทั้งการทะเลาะวิวาท การหย่าร้าง และประสบปัญหาทางการเงิน ตลอดจนมีปัญหาทางด้านสุขภาพ หรือแม้กระทั่งเคยเป็นคนไร้บ้านมาแล้ว โดยไทจิ เป็นโรคหลอดเลือดสมองและมีอาการของโรคลมชัก นอกจากนี้เขายังได้กล่าวไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติส่วนตัว ถึงการที่ครั้งหนึ่งเขากลายเป็นโรคติดเหล้า ขาดสติและมีพฤติกรรมรุนแรง ทำให้เขาก่อเหตุทะเลาะวิวาทกับคนอื่นจนถึงขนาดกรามหัก
ในช่วงปี 2008 ไทจิ มีอาการหัวกระดูกสะโพกตายเนื่องจากขาดเลือด ทำให้มีปัญหาในการเดินจนต้องเข้ารับการผ่าตัดใส่หัวสะโพกเทียม
ถูกจับกุม และ การเสียชีวิต.
วันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ไทจิ ซาวาดะ ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุม ในข้อหาก่อความวุ่นวายขึ้นบนเที่ยวบินชั้นธุรกิจที่ 298 ของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ ที่ออกเดินทางจากญี่ปุ่น ไปยังเกาะไซปัน ในหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาของสหรัฐอเมริกา
โดยเขาได้ทะเลาะกับ คิตามิ เทรุมิ ผู้จัดการส่วนตัวหญิงของเขาบนเครื่องบิน ซึ่งสาเหตุไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่าทะเลาะกันด้วยเรื่องใด พนักงานของสายการบินจึงแยกไทจิให้ไปนั่งบริเวณอื่น จากนั้นไทจิ ก็ได้แสดงความโมโหออกมา และชกเข้าไปที่กระจกเครื่องบิน รวมถึงเตะเข้าไปที่เบาะโดยสารข้างหน้า ทำให้กัปตันบนสายการบินสั่งควบคุมตัวเขาขณะเดินทาง และทันทีที่เครื่องบินลงจอดที่สนามบินนานาชาติไซปัน เขาจึงถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมเพื่อดำเนินคดี
วันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ไทจิ ซาวาดะ ถูกนำตัวไปขึ้นศาลของสหรัฐอเมริกาเพื่อไต่สวนคดีเป็นครั้งแรก โดยหลังจากขึ้นศาลไทจิ ถูกนำตัวไปควบคุมไว้ที่กรมราชทัณฑ์ ในเขตซูซูเป บนเกาะไซปัน และมีกำหนดขึ้นศาลอีกครั้งในช่วงเช้าของวันที่ 15 กรกฎาคม
ในช่วงบ่ายของวันที่ 14 กรกฎาคม ก่อนขึ้นศาล 1 วัน ไทจิ ได้ใช้ผ้าปูเตียง ผูกคอตนเองกับที่คุมขัง จนหมดสติและถูกนำตัวส่งเข้าห้องไอซียู ของศูนย์สุขภาพคอมมอนเวลท์ เขตการาปัน โดยหลังจากนำส่งแพทย์ไทจิอยู่ในภาวะสมองตาย และต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
ต่อมาในวันที่ 17 กรกฎาคม ญาติของเขาได้อนุญาตให้แพทย์ดึงเครื่องช่วยหายใจออก ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันดังกล่าว โดยหลุมศพของไทจิ อยู่ในสุสานอิจิกาวะ จังหวัดชิบะ
ค.ศ. 1987 , อัลบั้มรวมศิลปิน )
การถอดถอนจากตำแหน่ง
วินโดวส์ 1.0
วินโดวส์ 1.0  เป็นระบบปฏิบัติการ 16-บิต รุ่นแรกของไมโครซอฟท์ที่ใช้กราฟิกและรองรับการทำงานหลายโปรแกรมพร้อมกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)
วินโดวส์ 1.0 รันจากดอส โดยวินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมและฟังก์ชันต่างๆบนดอสได้ รวมถึงโปรแกรมสำหรับวินโดวส์นั้นยังรันด้วยไฟล์ .exe เหมือนโปรแกรมดอสอื่นๆ แต่ว่าวินโดวส์ไฟล์ .exeนั้นเป็นรูปแบบใหม่ต่างจากเดิม ซึ่งสามารถเรียกได้ผ่านวินโดวส์เท่านั้น
วินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกได้ว่าเป็นเพียงการแสดงผลส่วนหน้าของดอส ไม่ว่าจะเป็นการบริหารจัดการไฟล์นั้น วินโดวส์เรียกใช้ฟังก์ชันต่างๆในดอสอีกที ซึ่งทำให้วินโดวส์นั้นไม่สามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง หากไม่มีดอส ซึ่งวินโดวส์รุ่นต่อๆไปนั้นจะแทนที่ดอส จนสุดท้ายแล้วไม่จำเป็นที่ต้องพึ่งพาดอสต่อไป
เนื่องจากไมโครซอฟท์ได้มีการรองรับความเข้ากันได้กับรุ่นก่อนๆอย่างมาก จึงทำให้โปรแกรมที่พัฒนาสำหรับวินโดวส์ 1.0 นั้นยังสามารถทำงานได้ในวินโดวส์รุ่นปัจจุบัน และยังสามารถเปลี่ยนโปรแกรมให้เป็นรูปแบบทันสมัยเหมือนโปรแกรมปัจจุบันได้โดยการแก้ไขเพียงเล็กน้อย
วินโดวส์ 1.0 นั้นไม่เคยออกวางจำหน่าย รุ่นแรกที่แท้จริงนั้นเป็นรุ่น 1.01 โดยรุ่น 1.0 นั้นเป็นรุ่นที่ได้แสดงเป็นตัวอย่างที่งาน Comdex เมื่อปีพ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นเวลา 14 เดือนก่อนที่วินโดวส์ 1.01 จะวางจำหน่าย
วินโดวส์ 1.02 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 สำหรับนานาชาติซึ่งได้มีรุ่นสำหรับหลากหลายภาษาด้วยกัน
วินโดวส์ 1.03 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งสำหรับสหรัฐอเมริกา โดยได้เพิ่มความสามารถให้เหมือนกับรุ่นนานาชาติ และ drivers สำหรับเครื่องพิมพ์และหน้าจอเพิ่มเติม
วินโดวส์ 1.04 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2530 ซึ่งได้เพิ่มการรองรับสำหรับกราฟิกการ์ด VGA สำหรับเครื่องไอบีเอ็ม PS/2 เครื่องใหม่
วินโดวส์ 2.0
วินโดวส์ 2.0  ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 1.0 โดยได้เพิ่มระดับศักยภาพและความสามารถหลายส่วน และบางส่วนนั้นคล้ายคลึงกับแมคอินทอชรุ่นแรก
วินโดวส์ 2.0 อนุญาตให้วินโดว์ต่างๆ ซ้อนกันได้ โดยความสามารถนี้ไม่สามารถทำได้ในวินโดวส์ 1.0 เนื่องจากคดีฟ้องร้องระหว่างไมโครซอฟท์และแอปเปิล คอมพิวเตอร์ รวมถึงยังได้เปลี่ยนไปใช้ปุ่ม "Minimize" และ "Maximize" รวมถึงการรองรับการใช้ปุ่มลัด (shortcut keys) ขั้นสูง แต่การบริหารจัดการไฟล์ในวินโดวส์นั้นยังใช้ดอสเป็นฉากหลังอยู่เหมือนรุ่นก่อนหน้านี้
วินโดวส์ 2.0 เป็นรุ่นแรกที่ไมโครซอฟท์ เวิร์ด และเอกซ์เซลรันบนวินโดวส์ และยังได้รับการสนับสนุนจากผู้พัฒนาอื่นๆเพิ่มขึ้นอย่างมากกว่ารุ่นก่อน
วินโดวส์ 3.x
วินโดวส์ 3.x  เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ระบบปฏิบัติการตั้งแต่ปีค.ศ. 1990 ถึงปีค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นช่วงที่ได้ประสบความสำเร็จอย่างกว้างขวาง และกลายเป็นคู่แข่งหลักกับแมคอินทอช
วินโดวส์ 3.0.
วินโดวส์ 3.0 เป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงพัฒนาความสามารถทางเทคนิคอย่างการบริหารจัดการหน่วยความจำ เพื่อใช้ประโยชน์จากหน่วยประมวลผลอินเทล 80286 และ 80386
โปรแกรมออกแบบสำหรับดอสสามารถรันได้ในวินโดวส์ อย่างไรก็ตามเกมส่วนใหญ่ยังต้องการเข้าถึงดอสโดยตรง โปรแกรมบริหารไฟล์เดิมบนดอสนั้น ได้ถูกแทนที่ด้วยโปรแกรม "Program Manager" และ "File Manager" ซึ่งออกแบบมาสำหรับวินโดวส์ตั้งแต่รุ่น 3.0 โดยเฉพาะ ทำให้การเรียกใช้โปรแกรมต่าง ๆ ง่ายขึ้น โปรแกรมย่อยหลายโปรแกรมได้รวมมาในวินโดวส์รุ่นนี้อย่างเช่น Notepad Calculator และ Solitaire เป็นต้น
วินโดวส์ 3.1.
วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ TrueType และฟอนต์คุณภาพสูงอื่น ๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง Minesweeper แทนที่ Reversi
วินโดวส์ 3.11.
วินโดวส์ 3.11 นั้นเป็นอัปเดตสำหรับวินโดวส์ 3.1 ซึ่งไม่ใช่ตัวเต็ม โดยคล้ายคลึงกับ Service Pack ในรูปแบบปัจจุบัน สำหรับผู้ที่ไม่มีวินโดวส์ 3.1 นั้นก็ได้มีแผ่นสำหรับตัวเต็มสำหรับวินโดวส์ 3.11 เช่นกัน ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2536
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่าง ๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsockนั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2 นั้นเป็นรุ่นที่ออกสำหรับตลาดประเทศจีน โดยใช้อักษรจีนตัวย่อในการแสดงผล
ญัตติไม่ไว้วางใจ (, motion of censure) คือ การที่สมาชิกสภาล่าง (โดยมากเป็นสมาชิกฝ่ายค้าน) เข้าชื่อการเสนอญัตติเพื่อสอบสวนรัฐบาล กระทำเมื่อเห็นว่าการทำงานของรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่เป็นที่พอใจ ในกรณีนี้สมาชิกมีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติไม่ไว้วางใจ ถือเป็นวิธีการหนึ่งในการควบคุมและตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล วิธีอื่นนอกจากนี้ ได้แก่ การตั้งกระทู้ถาม การแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สิน การถอดถอนจากตำแหน่ง การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นวิธีที่เห็นผลชัดเจนที่สุด มีผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมากที่สุด และยังเป็นการคานอำนาจของฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) โดยฝ่ายนิติบัญญัติ (รัฐสภา) ที่ชัดเจนและได้ผลดีที่สุดด้วย
การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นไปตามหลักการที่ว่า "ฝ่ายบริหารจะอยู่ได้ก็โดยความไว้วางใจของฝ่ายนิติบัญญัติ" ดังนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจจะมีขึ้นก็ต่อเมื่อรัฐสภาเห็นว่ารัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่ควรแก่การไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งอาจเกิดจากการตัดสินใจผิดพลาด การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ เป็นต้น
ตามจารีตประเพณีในระบบเวสต์มินสเตอร์ หากกฎหมายงบประมาณรายจ่ายไม่ผ่านความเห็นชอบของสภาสามัญชน รัฐบาลมีทางเลือกอยู่สองทางคือลาออกหรือเปิดอภิปรายให้จัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งคล้ายคลึงกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในสภาวะการณ์เช่นนี้ รัฐบาลในระบบเวสต์มินสเตอร์จะอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเนื่องจากไม่สามารถใช้จ่ายเงินได้
มาตรา 69 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1947 บัญญัติว่า "หากสภาผู้แทนราษฎรมีมติเห็นชอบญัตติไม่ไว้วางใจ หรือมีมติไม่เห็นชอบญัตติไว้วางใจ คณะรัฐมนตรีทั้งคณะพึงลาออก เว้นแต่ว่ามีการยุบสภาผู้แทนราษฎรภายในสิบวัน"
วินโดวส์ 98
วินโดวส์ 98 (, ชื่อรหัส: Memphis) เป็นระบบปฏิบัติการ GUI ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 95 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และรุ่นอัปเดตวินโดวส์ 98 Second Edition ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 คือวินโดวส์ Me
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI
ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0
มาตรฐานไดรเวอร์ใหม่.
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0
วินโดวส์ 98 ต้องการความต้องการระบบดังนี้
วินโดวส์มี
วินโดวส์มี (, ชื่อรหัส: Millennium) หรือ Windows Millennium Edition เป็นระบบปฏิบัติการกูอี้ 16/32-บิต ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)
วินโดวส์มี มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ใช้ตามบ้านทั่วไปต่างจากวินโดวส์ 2000 ที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นธุรกิจ องค์กร ซึ่งได้วางจำหน่ายหลายเดือนก่อนหน้าวินโดวส์มี แม้ว่าวินโดวส์มีนั้นออกตามหลังวินโดวส์ 2000 แต่กลับเป็นรุ่นที่ต่อช่วงจากวินโดวส์ 95 และวินโดวส์ 98 ซึ่งวินโดวส์มีไม่ได้มีสายจากเอ็นทีเหมือนอย่างในวินโดวส์ 2000 หรือวินโดวส์เอกซ์พีที่แทนที่วินโดวส์มีในปีถัดมา
วินโดวส์มี มาพร้อมกับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.5 Windows Media Player 7 และ Windows Movie Maker รุ่นแรกสำหรับการตัดต่อภาพยนตร์อย่างง่าย นอกจากนั้นไมโครซอฟท์ยังทำการอัปเดตส่วนติดต่อกับผู้ใช้แบบกราฟิก โดยได้รวมความสามารถที่เพิ่มในวินโดวส์ 2000 มาพร้อมกับวินโดวส์มี
วินโดวส์มีนั้นได้ปิดการเข้าถึงดอสแบบภาวะจริง (real mode) เพื่อให้ระบบบูตเร็วขึ้น แต่ส่งผลให้โปรแกรมที่พัฒนาบนดอสบางโปรแกรมที่เข้าถึงดอสแบบภาวะจริงนั้นไม่สามารถทำงานบนวินโดวส์มีได้ ซึ่งทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นในส่วนนี้ ซึ่งความจริงแล้วโปรแกรมที่ได้รับผลกระทบนั้นส่วนใหญ่เป็นโปรแกรมบริหารจัดการดิสก์
[[หมวดหมู่:วินโดวส์มี]]
วินโดวส์ 2000
วินโดวส์ 2000  เป็นระบบปฏิบัติการมาจากสายผลิตภัณฑ์วินโดวส์เอ็นทีโดยออกแบบสำหรับธุรกิจ ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์เอ็นที 4.0 ซึ่งได้ออกในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) จากนั้นวินโดวส์เอกซ์พี ได้รับช่วงต่อในปี พ.ศ. 2544 และวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 ในปี พ.ศ. 2546
วินโดวส์ 2000 ได้แบ่งเป็นรุ่นดังนี้:
ภาษาที่ใช้ได้.
วินโดวส์ 2000 รองรับภาษาอาหรับ อาร์เมเนีย บอลติก ยุโรปกลาง ซีริลลิก จอร์เจีย กรีก ฮีบรู อินเดีย ญี่ปุ่น เกาหลี จีนตัวย่อ จีนตัวเต็ม ไทย ตุรกี เวียดนาม และภาษาในแถบตะวันตก
ลอสแองเจลิส
Trident (ตัววาดหน้าเว็บ)
Cold end
ดอส (ระบบปฏิบัติการ)
ดอส (; ย่อมาจาก Disk Operating System) เป็นชื่อเรียกระบบปฏิบัติการหลายตัวที่พัฒนาโดยไอบีเอ็มและไมโครซอฟท์ ในช่วงปี พ.ศ. 2524-2538 (โดยถ้ารวมดอสในวินโดวส์ จะนับถึงปี พ.ศ. 2543) ตัวอย่างของระบบปฏิบัติการนี้เช่น PC-DOS, MS-DOS, FreeDOS, DR-DOS, Novell-DOS, OpenDOS, PTS-DOS, ROM-DOS เนื่องจากดอสมีผู้ผลิตหลายเจ้า เช่น PC-DOS จากไอบีเอ็ม และ MS-DOS จากไมโครซอฟท์ เป็นต้น และดอสอื่นๆ ระบบปฏิบัติการดอสส่วนมากทำงานภายใต้เครื่องไอบีเอ็มพีซีเสมือน ที่ใช้ซีพียู อินเทล x86
ศรันยู วงษ์กระจ่าง
ISO 639-1 เป็นส่วนแรกของมาตรฐาน ISO 639 สำหรับรหัสภาษา ประกอบไปด้วย ตัวอักษรสองหลัก สำหรับในการแบ่งแยกภาษาหลักๆ ต่างภายในโลก
รหัส ISO 639-1 เริ่มใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2545 โดยมีการเริ่มต้นพัฒนาในหลายปีก่อนหน้านั้น รหัสนี้ใช้ในการอ้างอิงภาษาต่างๆ เช่น
รหัสเหล่านี้เป็นชวเลขสากลและเป็นทางการที่เป็นประโยชน์สำหรับการระบุภาษา
โอมิกูจิ
โอมิกูจิ (, หรือ ) เป็นกระดาษเขียนคำทำนายดวงชะตา มีให้เสี่ยงจับได้ที่ศาลเจ้าในศาสนาชินโต หรือวัดในศาสนาพุทธ ในประเทศญี่ปุ่น คำว่า "โอมิกูจิ" นั้นแปลตรงตัวว่า "สลากศักดิ์สิทธิ์" เปรียบเทียบได้กับการเซียมซีตามความเชื่อของจีน
โชค.
การเสี่ยงโอมิกูจิมักทำโดยการเขย่ากล่องที่มีแท่งไม้เขียนหมายเลยบรรจุอยู่ จนแท่งไม้แท่งหนึ่งโผล่ออกมาจากรูที่ฝากล่อง หลังจากนั้นผู้เสี่ยงก็จะไปหยิบโอมิกูจิจากช่องที่มีหมายเลขตรงกับหมายเลขบนแท่งหมาย (คล้ายกับการเสี่ยงเซียมซี) อย่างไรก็ดี ศาลเจ้าและวัดหลายแห่งเปลี่ยนมาใช้วิธีให้ผู้เสี่ยงโชคหยิบโอมิกูจิที่พับแล้วจากกองโอมิกูจิเอง หรือไม่ก็ใช้เครื่องหยอดเหรียญ คำทำนายที่เขียนบนโอมิกูจิมีอยู่หลายแบบ ซึ่งเป็นทั้งโชคดีและโชคร้าย (เรียงตามขอบเขตของโชคลาภ):
ลำดับ "กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง" เป็นไปตามนี้:
ลำดับ "กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง" จะเพิ่มบางโชค เช่น "โชคร้ายมาก"
คำทำนายบนโอมิกูจิมักประกอบด้วยคำทำนายทั่ว ๆ ไปเกี่ยวกับชีวิตของบุคคล โดยมีความเป็นไปได้หลายแบบ:
มีธรรมเนียมว่าหากโอมิกูจิที่จับได้ทำนายว่าโชคไม่ดี คนที่จับได้ต้องนำไปผูกไว้ที่ต้นสนในศาลเจ้าหรือวัดเพื่อป้องกันไม่ให้คำทำนายกลายเป็นจริง เหตุที่ทำเช่นนี้คือการเล่นคำว่า "ต้นสน" (松 อ่านว่า มัตสึ) กับคำว่า "รอ" (待つ อ่านว่า "มัตสึ" เช่นกัน) โดยกล่าวกันว่าการผูกจะทำให้โชคร้ายรออยู่ที่ต้นสน ไม่ไปเกาะคน ส่วนโอมิกูจิที่ทำนายว่าโชคดีนั้น ผู้ที่จับได้ควรจะเก็บเอาไว้ แม้ว่าในปัจจุบันจะไม่ค่อยมีคนเชื่อโอมิกูจิเท่าไหร่ โอมิกูจิก็ยังมีให้จับได้ในศาลเจ้าและวัดเกือบทุกแห่งในญี่ปุ่น และยังเป็นของคู่กับศาลเจ้าและวัดญี่ปุ่นตราบจนทุกวันนี้
ความสัมพันธ์กับคุกกี้เสี่ยงทาย.
เซอิจิ คิโตะจากฟูเง็ตสึโดอ้างว่าโชคแบบสุ่มจากคุกกี้เสี่ยงทายมีที่มาจาก "โอมิกูจิ" และสนับสนุนด้วยหลักฐานที่ว่าคุกกี้เสี่ยงทายอเมริกันมีที่มาจากขนมสึจิอูระเซ็มเบของเกียวโตในคริสต์ศตวรรษที่ 19
โอะมิคุจิ
ผลงานของวอลแตร์
ผลงานของวอลแตร์สามารถจำแนกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้ดังนี้
ผลงานเกี่ยวกับปรัชญา ศาสนาและศีลธรรม (Les œuvres philosophiques).
ผลงานประเภทนี้ที่สำคัญ ได้แก่
Les Lettres philosophiques ou Lettres anglaises (1734).
"จดหมายปรัชญา" หรือ "จดหมายจากอังกฤษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษที่กรุงลอนดอน เมื่อปี ค.ศ. 1733 และปีต่อมาจึงตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศส ผลงานชิ้นนี้เขียนขึ้นในรูปแบบของจดหมายรวมทั้งสิ้น 25 ฉบับ ซึ่งเนื้อหาส่วนใหญ่จะเล่าถึงสภาพสังคมของประเทศอังกฤษผ่านประสบการณ์ของตัววอลแตร์ โดยเขียนด้วยโวหารที่คมคายและสอดแทรกด้วยการเสียดสีถากถาง วอลแตร์ได้ใช้สภาพสังคมดังกล่าวเป็นเครื่องมือกระตุ้นให้ชาวฝรั่งเศสได้รู้จักถึงศาสนา เศรษฐกิจ การเมือง ปรัชญาและวัฒนธรรมของประเทศอังกฤษ แล้วนำมาเปรียบเทียบกับประเทศฝรั่งเศส ทำให้เห็นว่าประเทศฝรั่งเศสนั้นยังล้าสมัยอยู่ อีกทั้งเขายังต้องการให้เกิดความเท่าเทียมกันในการเสียภาษีระหว่างชนชั้นสามัญกับชนชั้นอภิสิทธิ์ ต้องการให้เกิดความสมดุลของอำนาจทางการเมือง และต้องการให้รัฐบาลส่งเสริมเสรีภาพด้านศิลปะและวิทยาศาสตร์อีกด้วย ส่วนตอนท้ายของผลงานชิ้นนี้ วอลแตร์ได้กล่าววิจารณ์ ปาสกาล (Pascal) นักคิดคนสำคัญในศตวรรษที่ 17 อย่างดุเดือดในแง่ความเชื่อ ความศรัทธาในพระเจ้า เนื่องจากปาสคาลเห็นว่า “ความทุกข์ของมนุษย์จะเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์ปราศจากพระเจ้า และมนุษย์จะค้นพบความสุขได้เมื่อมีศรัทธาในพระเจ้า” ซึ่งแนวคิดนี้ได้ขัดแย้งกับความคิดด้านศาสนาของวอลแตร์โดยสิ้นเชิง อาจกล่าวได้ว่าผลงานชิ้นนี้ทำให้วอลแตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
Traité sur la Tolérance (1763).
"บทความว่าด้วยขันติธรรม" วอลแตร์เขียนขึ้นเพื่อต่อต้านความเชื่อที่งมงาย (la superstition) และความบ้าคลั่งทางศาสนา (le fanatisme religieux) เขาสนับสนุนให้มีเสรีภาพในการนับถือศาสนา ทั้งนี้เพื่อเรียกร้องให้เกิดความยุติธรรมแก่ครอบครัวของ ฌอง กาลาส (Jean Calas) ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนท์ ผู้ซึ่งถูกลงโทษประหารชีวิตในข้อกล่าวหาว่าแขวนคอลูกชายของตนเองที่ต้องการจะเปลี่ยนไปนับถือคาทอลิก วอลแตร์เข้ามาช่วยเหลือโดยการเขียนบทความที่ลือชื่อ ต่อสู้เพื่อความบริสุทธิ์ของครอบครัวกาลาส เพราะเขาเห็นว่าคำกล่าวหานั้นเป็นเพียงข้ออ้างของสถาบันศาสนาที่จะโจมตีชาวโปรแตสแตนท์นั่นเอง และวอลแตร์ถือว่าไม่มีอะไรชั่วร้ายไปกว่าการลงโทษประหารชีวิตผู้บริสุทธิ์
Dictionnaire philosophique (1764).
"ปทานุกรมปรัชญา" ผลงานชิ้นนี้ได้รวบรวมเอาการวิพากษ์วิจารณ์ของวอลแตร์ในด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นในด้านวรรณคดี ปรัชญา ศาสนา การเมือง และสังคม ซึ่งเป็นการเผยแพร่ความคิดของเขาในเรื่องที่เขาเห็นว่าไม่ถูกต้อง เช่น ความงมงายทางศาสนา ความเชื่อในเรื่องโชคลาง ไสยศาสตร์ ความไม่เป็นธรรมในกระบวนการตัดสินคดีความในศาล และความไม่ยุติธรรมในสังคม
ผลงานด้านประวัติศาสตร์ (Les œuvre historiques).
นอกจากเป็นนักเขียนและนักปรัชญาแล้ว วอลแตร์ยังเป็นนักประวัติศาสตร์อีกด้วย ซึ่งเขาได้วางหลักเกณฑ์การเขียนงานทางด้านนี้ไว้อย่างน่าสนใจ คือ การเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไม่จำเป็นต้องพูดถึงแต่เรื่องราวของกษัตริย์และสงคราม แต่ควรที่จะสนใจทุก ๆ เรื่อง เช่น การเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมประเพณี และความคิดอ่านของคนในชาตินั้น ๆ ด้วย แนวความคิดหลักของเขาได้แก่ การติดตามวิวัฒนาการทางปัญญา วัฒนธรรมและอารยธรรมของมนุษยชาติจากสมัยเริ่มแรกที่มนุษย์ยังป่าเถื่อนจนกระทั่งกลายเป็นมนุษย์ที่มีวัฒนธรรมและอารยธรรม ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ วอลแตร์ได้แสดงให้เห็นถึงความเป็นนักเขียนของเขามากกว่าความเป็นนักประวัติศาสตร์ กล่าวคือ เขาจะยึดหลักว่าจะต้องให้ผู้อ่านสนุกไปกับประวัติศาสตร์เสมือนกำลังอ่านนวนิยายหรือบทละครอยู่
อย่างไรก็ตาม วิธีการเขียนประวัติศาสตร์ของวอลแตร์มีความทันสมัยมาก คือ เขาทำการค้นคว้าหาข้อมูลทางเอกสาร และรวบรวมหลักฐานเป็นจำนวนมาก เพื่อนำมาตรวจสอบหาข้อเท็จจริงด้วยการใช้ปัญญาและเหตุผลเพื่อวิเคราะห์และวิพากษ์ด้วย
Histoire de Charles XII (1731).
เป็นผลงานประเภทโศกนาฏกรรมร้อยแก้ว ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 แห่งประเทศสวีเดน และถือว่าเป็นผลงานเชิงประวัติศาสตร์ชิ้นแรกของ วอลแตร์ โดยเนื้อเรื่องแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนแรกกล่าวถึงการก้าวขึ้นสู่อำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 ด้วยการพิชิตศัตรูจนราบคาบ ส่วนในครึ่งหลังกล่าวถึงการรตกต่ำและการสูญเสียอำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 วอลแตร์ได้ใช้การบรรยายเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นโดยเฉพาะการเล่าเรื่องสงคราม นอกจากนั้น เขายังพยามยามที่จะชี้ให้บรรดากษัตริย์ร่วมสมัยของเขาเห็นถึงความผกผันของอำนาจวาสนาและผลร้ายของการคลั่งอำนาจอีกด้วย
Le Siècle de Louis XIV (1751).
ผลงานชิ้นนี้ถือว่าเป็นวิวัฒนาการก้าวใหม่ของการเขียนงานเชิงประวัติศาสตร์ เนื่องจากก่อนหน้านี้ประวัติศาสตร์เป็นเพียงพงศาวดารที่บันทึกเหตุการต่าง ๆ โดยปราศจากการวิเคราะห์ และกล่าวถึงเฉพาะการยกย่องกษัตริย์และสงคราม ซึ่งต่างกับผลงานชิ้นนี้ของวอลแตร์ที่ให้ความสำคัญเป็นอย่างมากต่อข้อเท็จจริง เคร่งครัดกับลำดับเหตุการณ์ มีการรวบรวมเอกสารจำนวนมากเพื่อนำมาตรวจสอบหาข้อเท็จจริงโดยการวิเคราะห์วิจารณ์ และมิได้ให้ความสำคัญกับบทบาทของกษัตริย์และสงครามแต่เพียงอย่างเดียว แต่เขาได้ให้ความสำคัญแก่นโยบายการปกครอง กฎหมาย ระบบตุลาการ การพาณิชย์ ศาสนา และศิลปะวิทยา อีกด้วย
อาจกล่าวได้ว่าผลงานชิ้นนี้เป็นเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญมากอีกชิ้นหนึ่ง เพราะเป็นหลักฐานที่ทำให้เราสามารถศึกษาเรื่องราวในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้เป็นอย่างดี ความตั้งใจแรกของวอลแตร์คือ เขาตั้งใจที่จะวิพากษ์วิจารณ์รัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทางอ้อม โดยการอาศัยการเปรียบเทียบกับรัชสมัยอันรุ่งโรจน์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แต่เมื่อได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลต่าง ๆ แล้ว ความตั้งใจเดิมก็เปลี่ยนไป เนื้อหาโดยรวมวอลแตร์ได้วิเคราะห์ถึงราชสำนัก รัฐบาล ศิลปะ ปัญหาทางศาสนาในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แนวความคิดของผลงานชิ้นนี้คือ “ราชาผู้รู้แจ้ง” เท่านั้นที่จะนำมาซึ่งความสงบสุขความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและศิลปะวิทยาการในประเทศฝรั่งเศส ดังนั้นเราอาจสรุปได้ว่าศตวรรษของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นยุคที่มีความสำคัญต่อการสร้างสรรค์อารยธรรมของมนุษย์อย่างแท้จริง
Essai sur les mœurs et l’esprit des nations (1756).