pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไทยลีกดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2551 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสอง ของไทย โดยในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 11 มีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 16 สโมสร โดยยังอยู่ภายใต้การจัดการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่ทางสมาคมฯ จะจัดการบริหารเอง โดยยังยึดกฎระเบียบการแข่งขันเดิมคือ สโมสรที่จบสามอันดับแรก จะเลื่อนชั้นขึ้นไปทำการแข่งขันใน ไทยพรีเมียร์ลีก และ อีกสามสโมสรที่จบสามอันดับท้ายตาราง จะตกชั้นไปทำการแข่งขันใน ดิวิชัน 2
สโมสรฟุตบอลศรีราชา บ้านบึง
อนาโปรมีน 42
อนาโปรมีน 42 (Anapromine 42) เป็นยาที่ประกอบด้วย ไซโปรเฮปตาดีน (Cyproheptadine) และ เมเทนไดอีโนน (Methandienone) เพื่อใช้รักษาโรคภูมิแพ้ มีผลข้างเคียงทำให้อวัยวะเพศโตผิดปกติ ในประเทศไทยทาง อย. ยกเลิกทะเบียนตำรับยาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532
มีผู้นำอนาโปรมีน 42 ให้เด็กรับประทานเพื่อให้เจริญอาหารแต่ผลที่ได้คือ เด็กได้รับฮอร์โมนเพศชาย เกินปกติทำให้เป็นหนุ่มเร็ว เช่น มีคนไข้เด็กอายุประมาณ 4 ขวบมีอาการเป็นหนุ่มก่อนวัย มีรูปร่างเท่ากับเด็ก 8 ขวบ มีพฤติกรรมก้าวร้าวและอารมณ์รุนแรง มีเสียงแตกพร่า หน้ามีสิว หนวดเคราขึ้นเขียวครึ้ม มีขนตรงหัวหน่าว และมีอวัยวะเพศโตราว 10 เซนติเมตร และมีรายงานว่า เด็กหญิง 2 รายที่กินยานี้ติดต่อ 2–3 เดือน พบว่ามีคลิตอริสโตขึ้น
ชิมแปนซี
ชิมแปนซี  เป็นลิงไม่มีหางที่มีความใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด
มีแขนและขามีความยาวพอ ๆ กัน มีขนโดยเฉพาะที่หู มือ และเท้าสีเนื้อ ลูกที่เกิดใหม่จะมีใบหน้าสีชมพู ตัวผู้สูงราว 5 ฟุต น้ำหนักประมาณ 65 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียสูงราว 4 ฟุต ทำรังอยู่บนพื้นดินด้วยการโน้มกิ่งไม้ขัดทำเป็นที่นอน เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่อมีอายุ 7-9 ปี เป็นสัดทุก ๆ 33-38 วัน ระยะเวลาสำหรับการผสมพันธุ์นาน 3 วัน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ตั้งท้องนานประมาณ 230 วัน ลูกจะอยู่กับแม่นาน 1-2 ปี สูงสุดถึง 7 ปี และมีอายุยืนประมาณ 40 ปี ตัวเมียในฤดูผสมพันธุ์จะผสมพันธุ์กับตัวผู้หลายตัว จึงยากที่จะบ่งบอกได้ว่า ลูกที่เกิดมานั้นมาจากลิงตัวผู้ตัวไหน
ชิมแปนซีกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ทางแถบแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว มีความสัมพันธ์กันแบบเครือญาติ โดยมีจ่าฝูงเป็นตัวผู้เพียงตัวเดียว หากินบนพื้นดินมากกว่าต้นไม้ โดยหากินในเวลากลางวัน ซึ่งอาหารได้แก่ ผลไม้และใบไม้ต่าง ๆ รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น แมลง เป็นต้น ซึ่งชิมแปนซีมีพฤติกรรมที่จะประดิษฐ์เครื่องมือต่าง ๆ ในการหาอาหารเช่นเดียวกับมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชิมแปนซีมีเสียงร้องอย่างหลากหลาย จากการศึกษาพบว่าร้องได้ถึง 32 แบบ โดยถือเป็นภาษาสำหรับการสื่อสารระหว่างกัน สามารถเดินตรงได้แต่นิ้วเท้าจะหันไปข้างนอก เวลาเดินตัวจะเอนไปข้างหน้า แขนตรง และวางข้อมือลงบนพื้น นานๆ ครั้งจะเดิน 2 เท้าแบบมนุษย์ ซึ่งในการเดินแบบนี้ ชิมแปนซีจะเอามือไว้ข้างหลังเพื่อช่วยในการทรงตัว หรือชูมือทั้ง 2 ข้างขึ้นสูง ชิมแปนซีมีความจำดีมาก มีอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์ มีความฉลาดกว่าอุรังอุตังและกอริลล่า ซึ่งเป็นลิงไม่มีหางเช่นเดียวกัน สถาบันวิจัยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มหาวิทยาลัยเกียวโตของญี่ปุ่นระบุว่า ลูกชิมแปนซีมีความจำดีกว่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่เสียอีก ชิมแปนซีตัวผู้ในวัยเจริญพันธุ์แล้ว ในธรรมชาติจะมีพฤติกรรมก้าวร้าว บางครั้งจะยกพวกเข้าตีกันและอาจถึงขั้นฆ่ากันตายได้ ซึ่งเคยมีกรณีที่เข้าโจมตีใส่มนุษย์ให้ถึงแก่บาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตมาแล้ว รวมถึงมีการรวมตัวกันเพื่อล่าลิงโลกเก่าบางชนิด เช่น ลิงโคโลบัส กินเป็นอาหาร โดยจะแจกจ่ายให้ชิมแปนซีตัวผู้ได้กินก่อน ขณะที่ตัวเมียก็จะได้รับส่วนแบ่งด้วย ลูกชิมแปนซีในช่วง 3 ขวบปีแรก ที่ก้นจะมีกระจุกขนสีขาวเป็นเครื่องหมายบอกถึงวุฒิภาวะที่ยังไม่สมบูรณ์ หากทำอะไรผิด จะได้รับการละเว้นโทษ จนกระทั่งถึงอายุเลย 3 ขวบ จึงจะเริ่มเข้าสู่กฏเกณฑ์ในฝูง เช่นเดียวกับมนุษย์ ตามกฎหมายก็มีบทยกเว้นโทษให้แก่เด็กด้วย
แบ่งออกได้เป็นทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) และมีชนิดที่ใกล้เคียงกัน คือ โบโนโบ หรือชิมแปนซีแคระ ("P. paniscus") ซึ่งเดิมเคยเป็นชนิดย่อยกันมาก่อน ปัจจุบัน ชิมแปนซีในธรรมชาติ เหลือเพียง 3,000 ตัวเท่านั้นในป่าดิบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก จึงมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว
Cyproheptadine
รากฐานทางคณิตศาสตร์
ถนนสุขสวัสดิ์
ถนนสุขสวัสดิ์  ซึ่งระยะทางส่วนใหญ่ของถนนมีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 303 สายราษฎร์บูรณะ–พระสมุทรเจดีย์ (ในสมัยก่อนมีชื่อว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายดาวคะนอง - ป้อมพระจุล") สร้างตั้งแต่สมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ถนนนี้ตั้งชื่อนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่ร้อยโทหม่อมเจ้าธัญญลักษณ์ สุขสวัสดิ์ นายช่างหัวหน้าการก่อสร้าง กรมทางหลวง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ตามนโยบายของรัฐบาล มีความยาวทั้งหมด 28 กิโลเมตร โดยเริ่มต้นกิโลเมตรที่ 0 นับจากสะพานพระพุทธยอดฟ้าเป็นต้นมา แต่ถนนมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน (สะพานข้ามคลองดาวคะนอง) จนถึงป้อมพระจุลจอมเกล้า เริ่มต้นทางหลวงแผ่นดินตั้งแต่ถนนพระรามที่ 2 เป็นถนนขนาด 8 ช่องทางจราจรตั้งแต่ดาวคะนองถึงสามแยกวัดพระสมุทรเจดีย์ แล้วส่วนของสามแยกพระสมุทรเจดีย์-ป้อมพระจุลจอมเกล้ามีขนาด 2 ช่องทางจราจร
อนึ่ง ถนนสุขสวัสดิ์ช่วงตั้งแต่สะพานข้ามคลองดาวคะนองถึงสะพานข้ามคลองบางปะแก้วเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตจอมทองกับเขตราษฎร์บูรณะ
ถนนสุขสวัสดิ์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 ถึงกิโลเมตรที่ 6+463 อยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร ส่วนตั้งแต่กิโลเมตรที่ 6+463 ถึงกิโลเมตรที่ 21+732 อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสมุทรปราการ ส่วนที่เหลือตั้งแต่กิโลเมตรที่ 21+732 จนถึงป้อมพระจุลอมเกล้า อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ
แม่น้ำเทกัส
เทกัส , ตาโฆ  หรือ แตฌู  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรีย มีความยาว 1,038 กิโลเมตร โดยอยู่ในสเปน 716 กิโลเมตร เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโปรตุเกสกับสเปน 47 กิโลเมตร ส่วนระยะทางที่เหลือ 275 กิโลเมตรอยู่ในโปรตุเกส แม่น้ำเทกัสมีบริเวณลุ่มน้ำ 80,100 ตารางกิโลเมตร (ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองจากลุ่มน้ำโดรู) ช่วงที่อยู่ในสเปนมีความกว้างไม่มากนัก แต่เมื่อเลยปราสาทอัลโมรอลในโปรตุเกสไปแล้วจึงเริ่มกว้างขึ้น ปัจจุบันมีเขื่อนอัลกันตาราคอยควบคุมปริมาณน้ำของแม่น้ำสายนี้อยู่
แม่น้ำเทกัสมีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาอัลบาร์ราซินในทิวเขาซิสเตมาอิเบริโก แคว้นอารากอน และไหลไปลงมหาสมุทรแอตแลนติกที่กรุงลิสบอน สะพานที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างข้ามแม่น้ำสายนี้คือสะพานวัชกู ดา กามา (กรุงลิสบอน) ความยาวรวม 17.2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นสะพานที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปด้วย เมืองสำคัญที่แม่น้ำเทกัสไหลผ่าน ได้แก่ อารังฆูเอซ, โตเลโด และตาลาเบราเดลาเรย์นาในสเปน ซังตาไรและลิสบอนในโปรตุเกส
แม่น้ำตาโค
แม่น้ำตาโฮ
พ.ศ. ๒๕๔๙
พ.ศ. ๒๕๔๘
พ.ศ. ๒๕๔๗
พ.ศ. ๒๕๔๖
พ.ศ. ๒๕๔๕
พ.ศ. ๒๕๔๔
พ.ศ. ๒๕๔๒
พ.ศ. ๒๕๔๑
พ.ศ. ๒๕๔๐
พ.ศ. ๒๕๐๐
พ.ศ. ๒๕๐๑
พ.ศ. ๒๕๐๒
พ.ศ. ๒๕๐๓
พ.ศ. ๒๕๐๔
พ.ศ. ๒๕๐๕
พ.ศ. ๒๕๐๗
พ.ศ. ๒๕๐๘
พ.ศ. ๒๕๐๙
พ.ศ. ๒๕๑๐
พ.ศ. ๒๕๑๑
พ.ศ. ๒๕๑๒
พ.ศ. ๒๕๑๓
พ.ศ.๒๕๑๔
พ.ศ. ๒๕๑๕
พ.ศ. ๒๕๑๗
พ.ศ. ๒๕๑๖
พ.ศ. ๒๕๑๘
พ.ศ. ๒๕๑๙
พ.ศ. ๒๕๒๐
อัมพวา อาจหมายถึง
พ.ศ. ๒๕๒๑
พ.ศ. ๒๕๒๒
พ.ศ. ๒๕๒๓
พ.ศ. ๒๕๒๕
พ.ศ. ๒๕๒๖
พ.ศ. ๒๕๒๗
พ.ศ. ๒๕๒๘
พ.ศ. ๒๕๒๙
พ.ศ. ๒๕๓๐
พ.ศ. ๒๕๓๑
พ.ศ. ๒๕๓๒
พ.ศ. ๒๕๓๓
พ.ศ. ๒๕๓๔
พ.ศ. ๒๕๓๕
พ.ศ. ๒๕๓๖
พ.ศ. ๒๕๓๗
พ.ศ. ๒๕๓๙
โซเดียมไฮดรอกไซด์
เซ็ต
คาซัดดูม
คาซัด-ดูม (Khazad-dûm) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งบนมิดเดิลเอิร์ธ ในนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า "คาซัด" เป็นคำในภาษาคุซดุลที่เหล่าคนแคระใช้เรียกตัวเอง "คาซัดดูม" หมายถึง "เคหาของคนแคระ" ชื่อนี้ในภาษากลางของมิดเดิลเอิร์ธหรือภาษาเวสทรอน เรียกว่า ดวาโรว์เดล์ฟ (Dwarrowdelf) ส่วนคำว่า มอเรีย เป็นภาษาซินดาริน มีความหมายว่า "ปล่องเหวมืด" ซึ่งเป็นชื่อที่พวกเอลฟ์ใช้เรียกอาณาจักรแห่งนี้ ด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์
คาซัดดูมตั้งอยู่ข้างใต้เทือกเขามิสตี้ มีทางเข้าออกเชื่อมต่อทั้งฟากตะวันออกและฟากตะวันตก เป็นเหมืองแร่มิธริลที่ใหญ่ที่สุดและเป็นอาณาจักรคนแคระที่ใหญ่ที่สุดในมิดเดิลเอิร์ธด้วย ในยุคที่สาม คาซัดดูมตกต่ำลงหลังจากขุดแร่ลึกเกินไปจนปลุกเอามฤตยูบัลร็อกตื่นขึ้น ทำให้เกิดวิกฤตการณ์ปี 1981 ซึ่งบัลร็อกออกอาละวาดจนอาณาจักรต้องล่มสลายลงรวมถึงอาณาจักรใกล้เคียงเช่นลอริเอนด้วย หลังจากนั้นมีความพยายามฟื้นฟูคาซัดดูมขึ้นอีกแต่ไม่เป็นผล คณะพันธมิตรแห่งแหวนเคยเดินทางผ่านอาณาจักรร้างนี้ในช่วงปลายยุคที่สามในระหว่างภารกิจการนำแหวนเอกไปทำลาย
คาซัด-ดูม เป็นอาณาจักรของคนแคระที่ใหญ่ที่สุดในมิดเดิลเอิร์ธ เป็นอาณาจักรที่สวยงามภายใต้ เทือกเขามิสตี้ ซึ่ง "ดูริน ผู้อมตะ (Durin The Deathless)" กษัตริย์ของพวกเขาเป็นผู้บุกเบิก ตั้งแต่ยุคที่หนึ่ง เป็นอาณาจักรของคนแคระ ในสายวงศ์ "ลองเบียร์ด (Longbeard)"
ดูริน มีชีวิตที่ยืนยาวและปกครองผู้คนของเขาหลายปี จนกระทั่งเขาเสียชีวิตก่อนสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง แต่วงศ์วานของเขาก็ยังสืบต่อมา และอาณาจักรของเขาก็เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นต่อมาหลายพันปี ภายในท้องพระโรงถูกประดับประดาไปด้วยแสงสว่างจากไฟและดนตรี พวกคนแคระร่ำรวยมั่งคั่งมากขึ้น เมื่อพวกเขาค้นพบแร่อันล้ำค่าสีเงิน สามารถตีเป็นแผ่นบางๆได้เรียกว่า มิธริล ซึ่งหาไม่ได้จากที่อื่นในมิดเดิลเอิร์ธ พวกเขาสร้างอาวุธที่มีความประณีตและสวยงามหลายสิ่ง เพื่อนำมาแลกเปลี่ยนกับอาหารของพวกมนุษย์
ในยุคที่สอง ชื่อเสียงของความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรก็มีมากขึ้นอีก มีพวกคนแคระจำนวนมากอพยพมาเข้าร่วมจากเทือกเขาเอเร็ดลูอิน หรือเทือกเขาสีน้ำเงิน หลังจากที่โนกร็อดและเบเลกอสต์เมืองของพวกเขา ถูกทำลายในระหว่างสงครามแห่งความโกรธา และการปราบมอร์กอธในช่วงสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง ทำให้อาณาจักรแห่งนี้รุ่งเรืองอย่างมาก
ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรคาซัดดูมกับเหล่าเอลฟ์ เริ่มขึ้นในยุคที่สอง หลังจากสิ้นแผ่นดินเบเลริอันด์ พวกเอลฟ์ชาวโนลดอร์เดินทางออกมาทางตะวันออก และตั้งอาณาจักรของชาวโนลดอร์ลี้ภัยขึ้นที่ เอเรกิออน เชิงเทือกเขามิสตี้ด้านทิศตะวันตก ทั้งสองเผ่าพันธุ์ได้เริ่มเปิดการทูตและการค้าระหว่างกัน นายช่างใหญ่ของคนแคระชื่อ "นาร์วิ (Narvi)" ได้สร้าง "ประตูตะวันตก" ของคาซัดดูมขึ้นใหม่อย่างสวยงาม ฝ่ายเอลฟ์ก็ส่งช่างฝีมือเอกของตน คือ เคเลบริมบอร์ มาช่วยงานประดิษฐ์บนบานประตู เขาได้ใช้ "อิธิลดิน" แร่ธาตุชนิดหนึ่งที่จะส่องแสงสว่างเรืองเมื่อโดนแสงจันทร์ มาจารึกภาพและอักขระบนบานประตู ข้อความบนบานประตูคือ "Ennin Durin aran Moria. Pedo mellon a mino" หมายถึง "ทวาราแห่งดูริน ลอร์ดแห่งมอเรีย จงเอ่ย สหาย และเข้ามา" เป็นข้อความปริศนาสำหรับผู้ทราบรหัสเปิดประตู ซึ่ง แกนดัล์ฟ โฟรโด และเหล่าพันธมิตรแห่งแหวน ได้มาพบในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ในช่วงเหตุการณ์เกี่ยวกับสร้างแหวนสามวงของพวกเอลฟ์นั้น เมื่อเซารอนล่วงรู้ว่าแหวนถูกสร้างโดยปราศจากการรู้เห็นของเขา เซารอนจึงเปิดศึกกับพวกเอลฟ์ อาณาจักรเอเรกิออน (Eregion) ถูกทำลาย เคเลบริมบอร์ถูกสังหาร ดูรินที่สาม ส่งกองทัพคนแคระเข้าช่วยเหลือพวกเอลฟ์ แต่พวกเขาต้องล่าถอย ทวารแห่งดูรินถูกปิดสนิทและเซารอนก็ไม่สามารถทลายประตูได้ เซารอนโกรธมากจึงสั่งให้พวกออร์คไล่ล่าคนแคระทันทีที่พบ ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม การติดต่อกันระหว่างอาณาจักรของคนแคระ เป็นไปอย่างลำบากและถูกรังควานโดยพวกออร์ค
ระหว่างสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย พวกคนแคระจากคาซัดดูมได้ส่งกองทัพเข้าร่วมรบกับพวกมนุษย์และเอลฟ์ด้วย เซารอนพ่ายแพ้ แหวนเอกธำมรงค์หายสาบสูญ
เมื่อเซารอนกลับมาอย่างลับๆ ปีศาจร้ายก็หวนคืนพวกออร์คโจมตีพวกคนแคระในแถบเทือกเขามิสตี้ แต่พวกมันไม่สามารถเข้าถึงคาซัดดูมได้ คนแคระแห่งคาซัดดูมยังคงรักษาความมั่งคั่งอยู่ได้ แต่ทว่าประชากรเริ่มลดลงทีละเล็กน้อย เพราะพวกเขามัวแต่สนใจการขุดหาแร่มิธริลซึ่งหายากขึ้นทุกที
ระหว่างการขุดหาแร่ พวกคนแคระได้ค้นพบ อสูรกายร้ายที่หลับใหลอยู่ในส่วนลึกใต้สุดของคาซัดดูม มันคือ บัลร็อก (Balrog) ปีศาจที่มีร่างเป็นไฟ มันหลบหนีจาก สงครามแห่งความโกรธา และมาหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เมื่อบัลร็อกถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ดูรินที่หกถูกบัลร็อกสังหาร และในปีต่อมาบุตรของเขาคือ นาอินที่หนึ่ง(Nain I)ก็ถูกสังหารเช่นกัน พวกคนแคระแห่งคาซัดดูมต่างหนีออกมาและอยู่กันอย่างกระจัดกระจาย
หลังจากนั้นคาซัดดูมเป็นที่รู้จักกันในนาม 'มอเรีย' และน้อยคนนักที่จะกล้าเข้าไปในมอเรีย เซารอนส่งพวกโทรลล์ ออร์ค และปีศาจร้ายอื่นๆ มาอาศัยอยู่ที่นี่
จนกระทั่ง ธราอิน (Thrain) กษัตริย์พวกคนแคระ รวบรวมกำลังทำสงครามกับพวกออร์คในเทือกเขามิสตี้ กลายเป็นสงครามระหว่างออร์คและคนแคระครั้งใหญ่ เรียกชื่อว่า สงครามอซานูลบิซาร์ (Battle of Azanulbizar) พวกคนแคระเป็นฝ่ายชนะ แต่ทว่าพวกเขาไม่กล้าที่จะเข้าไปต่อกรกับบัลร็อก
ต่อมา บาลิน (Balin) นำกองทัพคนแคระจากภูเขาโลนลี่ กลับมายังคาซัดดูม และสามารถไล่พวกออร์คที่เฝ้าทางเข้าอยู่ได้ แต่บาลินเป็นนายเหนือหัวแห่งมอเรียได้เพียงห้าปี ก็ถูกพวกออร์คสังหาร พวกคนแคระถูกโอบล้อมไว้ไร้ซึ่งทางออก และถูกสังหารทั้งหมด ก่อนที่คณะพันธมิตรแห่งแหวนจะเดินทางมาถึง ที่แห่งนี้ได้กลายเป็น สถานที่ที่น่าสะพรึงกลัวเปรียบเหมือนนรกภายใต้ขุนเขาไปแล้ว
มอเรีย
แม่น้ำเอโบร
เอโบร  หรือ เอบรา  เป็นแม่น้ำขนาดใหญ่สายหนึ่งทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปนและมีความยาวที่สุดในประเทศ เริ่มต้นที่เมืองฟอนติเบร (ในจังหวัดกันตาเบรีย) ไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านเมืองมิรันดาเดเอโบร, โลกรอญโญ, ซาราโกซา, ฟลิช, ตูร์โตซา และอัมโปสตา ก่อนออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำในจังหวัดตาร์ราโกนา แคว้นกาตาลุญญา
ปากแม่น้ำเอโบรเป็นหนึ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก โดยดินแดนสามเหลี่ยมที่ปากแม่น้ำนั้นมีอัตราการขยายตัวอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่ในอดีต มีหลักฐานคือเมืองอัมโปสตาซึ่งเคยเป็นท่าเรือในคริสต์ศตวรรษที่ 4 แต่ปัจจุบันตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งลึกเข้าไปในแผ่นดิน ลักษณะที่ค่อนข้างกลมของพื้นที่ดินดอนแสดงให้เห็นความสมดุลระหว่างการทับถมของตะกอนจากแม่น้ำเอโบรกับการกร่อนของตะกอนเองที่เกิดจากคลื่นในทะเล
ดินดอนสามเหลี่ยมปากน้ำเอโบรเป็นพื้นที่เกษตรกรรมสำหรับปลูกข้าว ผลไม้ และผัก นอกจากนี้ยังมีหาด ที่ลุ่มชื้นแฉะ และแอ่งเกลือจำนวนมากซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของนกต่าง ๆ กว่า 300 ชนิด พื้นที่ส่วนใหญ่ของดินดอนจึงได้รับการระบุให้เป็นอุทยานธรรมชาติดินดอนสามเหลี่ยมปากน้ำเอโบรเมื่อ ค.ศ. 1983 โครงข่ายคลองและคลองชลประทานที่สร้างขึ้นนั้นก็ได้ช่วยดำรงแหล่งทรัพยากรทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมบริเวณปากน้ำแห่งนี้
แมลงวัน
แมลงวัน (ภาษาไทยถิ่นเหนือ: แมงงุน) เป็น แมลง ใน อันดับ Diptera ("di" = สอง, และ "ptera" = ปีก) มีบน อกปล้องทีสอง และ ตุ่มปีกหนึ่งคู่ ซึ่งลดรูปจากปีกหลัง บนอกปล้องที่สาม แมลงวันบางชนิดไม่มีปีก โดยเฉพาะใน superfamily Hippoboscoidea
อันดับ Diptera เป็นอันดับที่มีขนาดใหญ่ ประกอบด้วย ประมาณ 240,000 ชนิด ของ ยุง, บั่ว, ริ้น และแมลงวันอื่นๆ แต่มีเพียงครึ่ง(ประมาณ 122,000 ชนิด) ที่ได้รับการจำแนกแล้ว เป็นอันดับหลัก ๆ ที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศและมนุษย์ (ทางการแพทย์และทางเศรษฐกิจ) ยุงในวงศ์ Culicidae มีความสำคัญมากโดยเป็นพาหะนำโรค มาลาเรีย ไข้เลือดออก ไวรัส West Nile ไข้เหลือง encephalitis
แมลงวัน เป็นแมลงที่อาศัยอยู่กับชุมชนมนุษย์ชนิดหนึ่ง ส่วนมากคนจะรู้จักบางชนิด เช่น แมลงวันบ้าน และแมลงวันหัวเขียว มักจะกินอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์และเศษอาหาร ตามกองขยะ และชอบหากินเวลากลางวัน ไม่ชอบแสงแดดจัด รัศมีการหากินอยู่ในวงประมาณ 3 กิโลเมตร
แมลงวันกินอาหารที่เป็นของเหลวได้เท่านั้น ส่วนปากของแมลงวันมีการเปลี่ยนรูปอย่างหลากหลายตามอาหารของพวกมัน เช่น ปากเจาะดูดของยุง และปากแบบซับดูดของแมลงวันบ้าน
แมลงวันออกลูกเป็นไข่และฟักเป็นหนอนแมลงวัน และระยะดักแด้ จนกลายเป็นตัวเต็มวัย วงจรชีวิตของแมลงวันตั้งแต่ไข่จนเป็นตัวเต็มวัยกินเวลาประมาณ 8-10 วัน
เมื่อแมลงวันผสมพันธุ์กัน ตัวผู้จะเริ่มขึ้นขี่ตัวเมีย หันหน้าไปทางเดียวกัน แต่จะหมุนหันหน้าไปทางตรงกันข้ามในเวลาต่อมา แมลงวันมีความสามารถในการสืบพันธุ์มากกว่าแมลงอื่น ๆ และใช้เวลาสั้นกว่าด้วย จึงเป็นสาเหตุให้แมลงวันเพิ่มขึ้นจำนวนมาก
ตัวเมียจะวางไข่ใกล้ ๆ แหล่งอาหารเท่าที่เป็นไปได้ การเจริญเติบโตเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ตัวหนอนจะกินอาหารมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ในระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนที่เจริญเติบโตไปเป็นตัวเต็มวัย ในบางครั้งไข่จะฟักทันทีหลังจากถูกวางไข่ แมลงวันบางชนิดตัวหนอนฟักภายในตัวแม่ ovoviviparous
ตัวหนอนแมลงวัน หรือเรียกว่า maggot ไม่มีขาจริง ระหว่างอกและท้องมีการแบ่งส่วนพื้นที่เพียงเล็กน้อย หลายชนิดแม้แต่หัวก็ไม่สามารถแบ่งส่วนพื้นที่ได้ชัดจากส่วนอื่น บางชนิดมีขาเทียมเล็กๆที่ปล้องตัว ตาและหนวดลดรูป หรือไม่มี และท้องไม่มีรยางค์ เช่น cerci ลักษณะดังกล่าวเป็นการปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมที่มีอาหารเป็นจำนวนมาก เช่นในอินทรีย์วัตถุเน่าหรือเป็นปรสิตภายใน
ดักแด้มีหลายรูปแบบ บางครั้งเข้าดักแด้ในปลอกไหม หลักจากออกจากดักแด้ ตัวเต็มวัยมีอายุประมาณ 2-3 วัน หน้าที่หลักเพื่อสืบพันธุ์และหาแหล่งอาหารใหม่
อับดับย่อย Nematocera มีลำตัวและหนวดยาวมีขน เช่น ยุง แมลงวันแมงมุม อันดับย่อยBrachycera มีลำตัวกลมหนวดสั้น
การจำแนกหมวดหมู่ในปัจจุบัน อับดับย่อย Nematocera ถูกแยกออกเป็นสองอับดับย่อย คืออับดับย่อย Archidipteraและ อับดับย่อย Eudiptera แต่ยังไม่ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในนักกีฏวิทยาด้านแมลงวัน
Infraorder Muscomorpha ถูกแบ่งออกเป็น Acalyptratae และ Calyptratae โดยแบ่งตามการปรากฏของcalypter (ส่วนปีกที่ห้อยออกมาขยายมาจากตุ่มปีก)
แมลงวันจัดเป็นสัตว์พาหะนำโรค เนื่องจากการ ตอมตามสิ่งสกปรกทำให้มีเชื้อโรคติดตามขาและมาติดต่อสู่มนุษย์ ทำให้เกิดโรคต่างๆ จึงควรหากับดักแมลงวันวางไว้ที่ที่มีแมลงวันเยอะๆ เพื่อป้องกันโรค
แมลงวันมีประโยชน์ต่อมนุษย์ เช่น ในบางท้องที่พบว่าแมลงวันสามารถช่วยผสมเกสรดอกไม้ แพทย์บางแห่งใช้หนอนแมลงวันช่วยในการรักษาแผลเน่าเปื่อยในคน โดยให้หนอนแมลงวันขนาดเล็กกัดกินเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว ทำให้แผลหายเร็วขึ้น การพบตัวอ่อนของแมลงวันในศพสามารถช่วยในการชันสูตรศพ ซึ่งช่วยประมาณระยะเวลาตาย หรือการหาสาเหตุของการตายในบางกรณีได้
B. M. Wiegmann &amp; D. K. Yeates (1996). "Tree of Life: Diptera". http://www2.ncsu.edu/unity/lockers/ftp/bwiegman/fly_html/diptera.html#about .
a b c d e Hoell, H.V., Doyen, J.T. &amp; Purcell, A.H. (1998). Introduction to Insect Biology and Diversity, 2nd ed.. Oxford University Press. pp. 493–499. ISBN 0-19-510033-6.
"Taxon: Superorder Antliophora". The Taxonomicon. http://www.taxonomy.nl/Taxonomicon/TaxonTree.aspx?id=102510 . Retrieved 2007-08-21.
V. A. Blagoderov, E. D. Lukashevich &amp; M. B. Mostovski (2002). "Order Diptera Linné, 1758. The true flies". in A. P. Rasnitsyn &amp; D. L. J. Quicke. History of Insects. Kluwer Academic Publishers. ISBN 1-4020-0026-X. http://palaeoentomolog.ru/New/diptera.html.
"Portrait of a Carthusian, 1446". Timeline of Art History. The Metropolitan Museum of Art. October 2006. http://www.metmuseum.org/toah/hd/optg/hod_49.7.19.htm.
ศรีภูมิ สามารถหมายถึง
พระสิงห์
พระสิงห์ อาจหมายถึง
สุเทพ
สุเทพ อาจหมายถึง
ท่าศาลา อาจหมายถึง
เทอดไท
เทอดไท อาจหมายถึง
เจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค พระสนมเอกผู้ใหญ่)
สามเสน
สามเสน สามารถหมายถึง
เจริญเมือง
เจริญเมือง อาจหมายถึง
ถนนเจริญเมือง
ทรายขาว
ทรายขาว อาจหมายถึง
ตับเต่า
ตับเต่า สามารถหมายถึง
งิ้ว (แก้ความกำกวม)
งิ้ว อาจหมายถึง
งิ้วราย
งิ้วราย อาจหมายถึง
ตำบลงิ้วราย
เหวียนมิงเจี๊ยต
สโมสรฟุตบอลโค้ก – บางพระชลบุรี
สวนอุตสาหกรรมทังล็อง
สวนอุตสาหกรรมทังล็อง  เป็นเขตอุตสาหกรรมอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮานอย ประเทศเวียดนาม บริหารจัดการในลักษณะบริษัทร่วมทุนระหว่าง Dong Anh Chemical Company (กระทรวงการก่อสร้างเวียดนาม) กับซูมิโมโต คอร์ปอเรชั่น (Sumitomo Corporation) โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2540 แล้วเสร็จ ปี พ.ศ. 2543 เป็นศูนย์กลางการผลิตของบริษัทญี่ปุ่นในเวียดนาม เช่น แคนนอน มิตซูบิชิ
แม่น้ำโดรู
โดรู  หรือ ดูเอโร  เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักของคาบสมุทรไอบีเรีย ไหลจากต้นน้ำใกล้กับเมืองดูรูเอโลเดลาซิเอร์ราในจังหวัดโซเรีย ผ่านภาคกลางตอนบนของประเทศสเปนและภาคเหนือของประเทศโปรตุเกสไปออกทะเลที่เมืองโปร์ตู ความยาวทั้งหมด 897 กิโลเมตร ใช้เดินเรือได้เฉพาะตอนที่อยู่ในโปรตุเกสเท่านั้น ชื่อของแม่น้ำสายนี้อาจมาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในดินแดนแถบนี้ก่อนสมัยโรมัน
ส่วนแม่น้ำดูเอโร (ตอนที่อยู่ในสเปน) ไหลผ่านที่ราบสูงเมเซตาของภูมิภาคกัสติยาและลัดเลาะไปตามพื้นที่ของจังหวัดต่าง ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน ได้แก่ จังหวัดโซเรีย จังหวัดบูร์โกส จังหวัดบายาโดลิด จังหวัดซาโมรา และจังหวัดซาลามังกา ผ่านเมืองโซเรีย อัลมาซัน อารันดาเดดูเอโร ตอร์เดซิยัส และซาโมรา โดยแม่น้ำดูเอโรในแถบนี้มีลำน้ำสาขาขนาดใหญ่อยู่บ้างเล็กน้อย ที่สำคัญได้แก่แม่น้ำปิซูเอร์กาไหลผ่านเมืองบายาโดลิด และแม่น้ำเอสลาที่ไหลผ่านเมืองเบนาเบนเต
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตดังกล่าวเป็นพื้นที่ราบ อากาศแห้ง ใช้ปลูกข้าวสาลี และบางแห่งใช้ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์ด้วย โดยเฉพาะที่เขตริเบราเดลดูเอโร นอกจากนี้การเลี้ยงแกะก็มีความสำคัญเช่นกัน
จากนั้น แม่น้ำได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างสเปนกับโปรตุเกสเป็นระยะทาง 112 กิโลเมตร เนื่องจากแม่น้ำช่วงนี้ถูกขนาบด้วยหุบผาชัน (canyon) จึงเป็นปราการป้องกันการรุกรานจากภายนอกในอดีตและยังเป็นเส้นแบ่งเขตของภาษาอีกด้วย ปัจจุบันพื้นที่ที่ห่างไกลนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะ อุทยานธรรมชาตินานาชาติโดรู เมื่อไหลผ่านเข้าสู่โปรตุเกส จะพบเขตเมืองใหญ่ได้น้อยลงตามเส้นทางแม่น้ำสายนี้ (ยกเว้นเมืองโปร์ตูและวีลานอวาดึไกยา) ลำน้ำสาขาจะเป็นสายสั้น ๆ ไหลผ่านหุบผาชันแล้วจึงไหลลงสู่แม่น้ำโดรู ลำน้ำเหล่านี้มีกระแสน้ำไหลแรงและใช้เดินเรือไม่ได้
แม่น้ำดวยโร
ฮา จี-ว็อน
ช็อน แฮ-ริม (; เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1978) รู้จักกันดีในชื่อ ฮา จี-ว็อน  เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
! scope="row" rowspan="1"| Golden Cinematography Awards
! scope="row"|BNT Golden Chest International TV Festival
! scope="row" rowspan="2" | Grand Bell Awards
! scope="row" |Grimae Awards
! scope="row" rowspan="4" | KBS Drama Awards
! scope="row"| Korean Broadcasting Awards
! scope="row"|Korea Dance Association Seoul Dance Festival
! scope="row"| Korea Drama Awards
! scope="row"|Korean University Films Festival
! scope="row"| Korea Visual Arts Festival
! scope="row" rowspan="2"| Korea Youth Film Festival
! scope="row" rowspan="12" | MBC Drama Awards
! scope="row" |Mnet 20's Choice Awards
! scope="row" rowspan="7" | SBS Drama Awards
! scope="row" rowspan="2" |Seoul International Drama Awards
! scope="row" rowspan=3| Style Icon Asia
Ha Ji Won
ฮาจีวอน
อุทยานแห่งชาติวีรชัย
อุทยานแห่งชาติวีรชัย (; "อุทฺยานชาติวีรชัย") อยู่ในจังหวัดรัตนคีรี ประเทศกัมพูชา มีเนื้อที่ประมาณ 332,500 เฮกตาร์ เป็นเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าที่ใหญ่ที่สุดของกัมพูชา
แม่น้ำกัวเดียนา
กัวเดียนา  หรือ กวาดียานา, อูดียานา  เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งของประเทศสเปนและประเทศโปรตุเกส มีต้นน้ำอยู่ทางภาคกลางตอนล่างของสเปน ไหลไปทางทิศตะวันตกและทิศใต้ลงสู่อ่าวกาดิซ (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก) ระหว่างเมืองอายามอนเต (ในจังหวัดอูเอลบา แคว้นอันดาลูซิอาของสเปน) กับเมืองวีลารียัลดึซังตูอังตอนียู (ในเขตอัลการ์วึของโปรตุเกส) บางช่วงของแม่น้ำมีฐานะเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสองประเทศ
แม่น้ำกัวเดียนามีความยาว 778 กิโลเมตร และมีบริเวณลุ่มน้ำประมาณ 67,000 ตารางกิโลเมตร มีเขื่อนถึงเกือบ 2,000 แห่งสร้างขึ้นตามเส้นทางของแม่น้ำสายนี้ เขื่อนที่ใหญ่ที่สุดคือ เขื่อนอัลเกวาในเขตโปรตุเกส เมืองบาดาโฆซของสเปนเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำกัวเดียนา
ไตแดง
ข้ออักเสบ
ข้ออักเสบ  เป็นกลุ่มของภาวะที่เกิดการทำลายข้อต่อของร่างกาย ข้ออักเสบมีได้มากกว่าร้อยรูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากที่สุดคือข้อเสื่อม (osteoarthritis) ซึ่งเกิดจากการบาดเจ็บของข้อต่อ การติดเชื้อของข้อและอายุ ส่วนข้ออักเสบรูปแบบอื่นเช่นข้ออักเสบรูมาตอยด์ โรคข้อสะเก็ดเงิน จากภาวะภูมิต้านตนเอง ข้ออักเสบติดเชื้อ โรคเกาต์ซึ่งเกิดจากการสะสมของผลึกกรดยูริกในข้อและทำให้เกิดการอักเสบ นอกจากนี้ยังมีการสะสมของผลึกแคลเซียมไพโรฟอสเฟตซึ่งเรียกว่า โรคเกาต์เทียม
ประวัติและการตรวจร่างกาย.
โรคข้ออักเสบทั้งหมดจะมาด้วยอาการปวด ซึ่งรูปแบบการปวดจะแตกต่างกันตามชนิดของข้ออักเสบและตำแหน่ง ข้ออักเสบรูมาตอยด์มักมีอาการปวดตอนเช้า ในระยะแรกผู้ป่วยมักบอกว่าอาการปวดหายไปหลังจากอาบน้ำตอนเช้า ในผู้สูงอายุหรือเด็กอาจไม่ได้มาด้วยอาการปวด เพราะผู้สูงอายุมักขยับร่างกายได้น้อย ส่วนในเด็กเล็กผู้ป่วยจะปฏิเสธที่จะใช้แขนขาข้างที่เป็น
ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการเจ็บป่วยช่วยบอกการวินิจฉัยโรคได้ โดยลักษณะสำคัญคือเวลาและความเร็วขณะเกิดอาการ รูปแบบของข้อที่เกี่ยวข้อง ความสมมาตร อาการปวดข้อตอนเช้า ความรู้สึกข้อตึงยึดหรือล็อกเมื่อไม่ได้ทำกิจกรรม ปัจจัยที่กระตุ้นหรือทุเลาอาการ และอาการในระบบอื่นๆ การตรวจร่างกายจะช่วยยืนยันการวินิจฉัยหรืออาจบ่งถึงโรคทางกายอื่นที่ทำให้เกิดอาการที่ข้อ ภาพถ่ายรังสีมักใช้เพื่อติดตามอาการหรือประเมินความรุนแรงของโรค
การตรวจเลือดและเอกซเรย์ที่ข้อที่เป็นมักทำเพื่อให้ได้การวินิจฉัยแน่นอน การตรวจเลือดทำเมื่อสงสัยข้ออักเสบบางอย่าง อาทิ รูมาตอยด์ แฟกเตอร์, แอนตินิวเคลียร์แฟกเตอร์ (ANF) และแอนติบอดีจำเพาะอื่น
วิธีการรักษาแตกต่างกันออกไปตามชนิดของข้ออักเสบ ได้แก่ กายภาพบำบัด การปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต โรคข้ออักเสบพบได้บ่อยในผู้สูงอายุและยังพบมากใน
ผู้หญิงมากกว่าในผู้ชาย การรักษา เช่น การออกกำลังกายและการควบคุมน้ำหนัก การใช้อุปกรณ์พยุง ยา และอาหารเสริม การผ่าตัดเปลี่ยนข้อมักทำในข้ออักเสบที่มีการสึกกร่อน
โดยทั่วไปแล้วมีการศึกษาแสดงว่าการออกกำลังกายที่ข้อต่อที่เป็นสามารถทำให้อาการปวดทุเลาอย่างมากในระยะยาว นอกจากนี้การออกกำลังกายที่ข้อที่อักเสบช่วยรักษาข้อต่อรวมทั้งสุขภาพโดยรวมของบุคคลนั้น
ข้อเสื่อม
ข้อเสื่อม  เป็นกลุ่มโรคที่เกิดจากความเสื่อมจากการใช้งานของข้อต่อ ได้แก่ กระดูกอ่อนผิวข้อและมีการเจริญงอกเกินของกระดูก ซึ่งมักจะมีอาการปวดข้อ ข้อยึดติดโดยเฉพาะตอนเช้าหลังไม่ได้ทำกิจกรรม เคลื่อนไหวข้อได้ลดลง อาจมีเสียงกรอบแกรบที่ข้อ อาจพบข้อบวมหรือข้ออักเสบได้ ข้อเสื่อมเป็นโรคข้ออักเสบที่พบได้บ่อยที่สุด
การรักษาโรคข้อเสื่อมทำโดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ได้แก่ ลดน้ำหนัก ออกกำลังให้พอเหมาะไม่ใช้ข้อมากเกินไป เช่น การว่ายน้ำ การเดิน พักผ่อนให้เพียงพอ กายภาพบำบัดเพื่อให้ข้อต่อเคลื่อนไหวได้และให้กล้ามเนื้อมีกำลัง ส่วนการใช้ยาสามารถใช้พาราเซตามอลเพื่อระงับอาการปวด ซึ่งนับเป็นยาหลักที่ได้รับการแนะนำให้ใช้ในแนวทางการรักษาโรคข้อเสื่อม อาจใช้ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตรอยด์ระงับอาการปวดและการอักเสบ ส่วนการใช้สเตอรอยด์ชนิดรับประทานไม่แนะนำเพราะมีผลข้างเคียงสูง แต่การฉีดสเตอรอยด์เข้าข้อช่วยระงับปวดในระยะสั้นเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน การฉีดกรดไฮยาลูโรนิกเข้าข้อจากการศึกษาทบทวนวรรณกรรมในปี ค.ศ. 2005 และ 2009 ไม่พบว่าทำให้อาการทางคลินิกดีขึ้น การผ่าตัดเปลี่ยนข้อจะทำเมื่อการให้ยาควบคุมอาการปวดไม่ได้ผล
จอห์นนี่ เหงียน
จอห์นนี เหงียน (; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 — ) เป็นทั้งนักแสดงชาวเวียดนาม-อเมริกัน, นักออกแบบท่าการต่อสู้ และนักแสดงแทน มีชื่อเสียงในการแสดงบทต่อสู้ ในภาพยนตร์ และซีรีส์ของอเมริกัน
จอห์นนี เหงียน เกิดที่จังหวัดบิ่ญเซือง เวียดนามใต้ เมื่ออายุได้ 8 ปี ช่วงที่เกิดสงครามเวียดนาม ครอบครัวเขาขึ้นเรืออพยพออกนอกประเทศ ไปอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกครึ่งเวียดนาม-จีน เนื่องจากมีมารดาเชื้อสายจีน เขาฝึกศิลปะการต่อสู้เช่น กังฟู ไอกิโด ไท่เก๊ก และวูซู จอห์นนียังเป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติสหรัฐ และเคยได้รับเหรียญทองในการแข่งขัน Pan America Form and Sword ในปี พ.ศ. 2541 และเริ่มงานเป็นนักแสดงแทนในบทบู๊ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ในภาพยนตร์ซีรีส์ "Buffy the Vampire Slayer" และภาพยนตร์ "Mortal Kombat"
จอห์นนี เหงียน เริ่มเป็นที่รู้จักในประเทศไทย จากผลงานแสดงภาพยนตร์ "ต้มยำกุ้ง" และในประเทศไทยจอห์นนี เหงียนเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาชุด KHeroes พันธุ์ใหม่ ของบริษัทในเครือธนาคารกสิกรไทย
หลังจากนั้นไปร่วมงานกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์แห่งเวียดนามในการผลิตภาพยนตร์เรื่อง "The Rebel" ในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งจอห์นนี่ เหงียน ได้ร่วมงานแสดงอีกทั้งยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้ช่วยเขียนบท ต่อมาปี พ.ศ. 2550 นี้เขามีงานเรื่อง "Saigon Eclipse" ซึ่งถือเป็นบทนำครั้งแรกของเขา