pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลียก่อตั้งขึ้นราว ค.ศ. 520 โดยการรวมตัวระหว่างนอร์ธและเซาท์โฟล์ค ชั่วระยะเวลาหนึ่งหลังจากได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียราว ค.ศ. 616 อีสต์แองเกลียก็เป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของอังกฤษ และพระเจ้าเรดวอลด์แห่งอีสต์แองเกลีย (Raedwald of East Anglia) ก็ได้เป็น “ประมุขเบร็ตวาลดา” (Bretwalda) ที่มีฐานะเป็นประมุขของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่างๆ แต่ก็เพียงไม่นาน สี่สิบปีต่อมาอีสต์แองเกลียก็พ่ายแพ้ต่อราชอาณาจักรเมอร์เซียสองครั้ง และอีสต์แองเกลียก็อ่อนแอลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 794 เมื่อพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย (Offa of Mercia) มีพระราชโองการให้ปลงพระชนม์พระเจ้าเอเธลเบิร์ธที่ 2 แห่งอีสต์แองเกลีย (Æthelberht II of East Anglia) และยึดอำนาจการปกครองอีสต์แองเกลียมาเป็นของพระองค์
อีสต์แองเกลียได้รับอิสรภาพอีกครั้งจากเมอร์เซียในการต่อสู้ระหว่างปี ค.ศ. 825-ค.ศ. 827 ซึ่งเป็นผลให้พระมหากษัตริย์สองพระองค์ของเมอร์เซียถูกปลงพระชนม์ในการพยายามต่อต้าน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 870 ฝ่ายเดนส์ก็สังหารพระเจ้าเอ็ดมันด์แห่งอีสต์แองเกลียและยึดครองราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย ฝ่ายแซ็กซอนยึดบริเวณอีสต์แองเกลียคืนในปี ค.ศ. 920 แต่ก็มาเสียไปในปี ค.ศ. 1015-ค.ศ. 1017 ให้กับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และมอบให้กับพระเจ้าธอเคลล์สูง (Thorkell the Tall) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1017
Kingdom of East Anglia
อาณาจักรอีสต์แองเกลีย
กองทัพตัวแบบใหม่
กองทัพตัวแบบใหม่  ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1645 โดยฝ่ายรัฐสภาระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ "กองทัพตัวแบบใหม่" แตกต่างจากกองทัพอื่น ๆ ตรงที่เป็นกองทัพที่สามารถเคลื่อนย้ายไปต่อสู้ที่ใดก็ได้แทนที่จะประจำการอยู่ที่เดียว ซึ่งทำให้กลายเป็นกองทัพอาชีพเต็มตัวแทนที่จะเป็นกองทัพชั่วคราวอย่างที่เป็นมา นอกจากนั้นนายทหารของกองทัพตัวแบบใหม่ยังต้องเป็นทหารอาชีพอย่างเดียวโดยไม่มีตำแหน่งในสภาขุนนางหรือในสภาสามัญชน ฉะนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมืองหรือกลุ่มศาสนาต่าง ๆ ในรัฐสภา
"กองทัพตัวแบบใหม่" บางส่วนถูกเรียกจากทหารเก่าผู้แน่วแน่ต่อกลุ่มเพียวริตันและอีกส่วนหนึ่งจากการเกณฑ์ที่มีความเชื่อต่าง ๆ กัน แม้ว่านายทหารจะไม่มีความเห็นพ้องกับความคิดเห็นของพลทหาร แต่ความที่เป็นอิสระจากรัฐสภาทำให้กองทัพนี้ใช้ได้ทั้งการโค่นราชบัลลังก์หรือล้มล้างรัฐบาล และในการริเริ่ม "เครือจักรภพ" ที่เป็นช่วงเวลาที่อังกฤษอยู่ภายใต้การปกครองของทหารโดยตรง ผู้นำของกองทัพตัวแบบใหม่ (โดยเฉพาะโอลิเวอร์ ครอมเวลล์) สามารถพึ่งกองทัพที่มีวินัยดีและมีความมุ่งมั่นทางศาสนาในการสนับสนุนเพื่อรักษาอำนาจการปกครองโดยเผด็จการได้
ลูกผู้ชายหัวใจเพชร
ลูกผู้ชายหัวใจเพชร ละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 ออกอากาศในกลางปี พ.ศ. 2545 เวลาหลังข่าวภาคค่ำ 20.30 - 22.30 น. ผลิตโดยบริษัท กันตนา จำกัด สร้างจากบทประพันธ์ของ รุจิกาญจน์ บทโทรทัศน์โดย คนหลังม่าน กำกับการแสดงโดย ธีรศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย จุลจักร จักรพงษ์, กุลณัฐ ปรียะวัฒน์, ยืนยง โอภากุล, มณฑล จิรา, สาวิกา กาญจนมาศ, เจจินตัย อันติมานนท์, ฝันเด่น จรรยาธนากร, อนุสรณ์ เดชะปัญญา, กาญจนา จินดาวัฒน์ ร่วมด้วย เทียรี่ เมฆวัฒนา และ นัฏฐา ลอยด์ เพลงประกอบละคร "คนไม่มีสิทธิ์" และ "ฉันรู้ว่ายังมีดาว" โดย จุลจักร จักรพงษ์
เพชร (จุลจักร จักรพงษ์) เด็กวัยรุ่นหนุ่มที่อยู่กับพ่อที่เป็นคนขับรถแท็กซี่ชื่อ นพ (ยืนยง โอภากุล) เพียงสองคน เพชรก็เหมือนกับเด็กวัยรุ่นชายทั่วไปที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีร็อกและชอบมีเรื่องชกต่อยกับเด็กนักเรียนช่างกลทั่วไป เพชรกับเพื่อนชื่อ ดำรง หรือ ดำ (เจจินตัย อันติมานนท์) ถูกจับเข้าสถานพินิจเป็นระยะเวลา 5 ปี ทั้ง ๆ ที่เพชรไม่ใช่เป็นคนเกเรเพียงแต่ทนไม่ได้ที่จะเห็นความไม่เป็นธรรม
เมื่อออกมา ทรายแก้ว (สาวิกา กาญจนมาศ) น้องสาวของดำชอบเพชร แต่เพชรไม่ชอบด้วย ต่อมาดำมีเรื่องถูกยิงตาย ก่อนตายดำได้ฝากทรายแก้วให้เพชรดูแลด้วย ต่อมาเพชรได้เข้าเป็นนักดนตรีในผับของ เอกพล (มณฑล จิรา) หนุ่มมหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทค่ายเทปและกิจการหลายอย่าง วันหนึ่งเพชรถูกผู้จัดการผับไล่ออก แต่ได้ เนตรดาว (กุลณัฐ ปรียะวัฒน์) ญาติและคู่หมั้นของเอกพลมาช่วยไว้ เนตรดาวประทับใจเพชรตั้งแต่แรกพบ เพราะเพชรพยายามมีชีวิตอยู่ตามความฝันของตนเอง ขณะที่เนตรดาวถูกทั้งพ่อ (อนุสรณ์ เดชะปัญญา) และ แม่ (กาญจนา จินดาวัฒน์) จำกัดกรอบชีวิตไว้ให้
เอกพลพยามพยามกลั่นแกล้งเพชรอยู่ตลอด แต่เพชรก็ได้ความช่วยเหลือจาก โจ๊ก (ฝันเด่น จรรยาธนากร) เพื่อนใหม่อยู่ ในงานวันเกิดของเนตรดาว เนตรดาวขอให้เพชรพาเธอหนี เพชรพาเนตรดาวขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรื่อย ๆ จนเจอที่ริมทะเล เนตรดาวเล่าให้ฟังว่าเบื่อสังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน อยากจะใช้ชีวิตเงียบสงบเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทะเลแบบนี้ เพชรเองก็เหมือนกันไม่ได้ต้องการเป็นนักร้องใหญ่โต แต่ขอให้เล่นดนตรีในแบบที่ตัวเองชอบ อยู่ในร้านเล็ก ๆ ก็พอใจแล้ว และเพชรได้เล่นเพลงที่แต่งขึ้นให้เนตรดาวฟังเป็นของขวัญวันเกิด
ต่อมาเพชรได้ถูกเปิดตัวเป็นนักร้องคนใหม่ของค่ายเทปของเอกพล แต่เอกพลกลับเอาคู่ปรับเก่าของเพชรในสถานพินิจมาในงาน ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเพชรเคยติดคุกมาก่อน ความฝันที่จะเป็นนักร้องของเพชรต้องพังทลายลง นพแน่ใจว่าเอกพลต้องเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด นพตามไปเอาเรื่องจึงทำให้รู้ว่า จริง ๆ แล้วเอกพลเป็นเจ้าของโรงงานผลิตซีดีเถื่อน และเอาเพลงในบริษัทของพ่อของเนตรดาวไปปั๊มขาย เอกพลยิงนพตาย เพชรได้ทราบเรื่องและตามแก้แค้นให้นพ
ที่สุดเอกพลก็จบชีวิตลง เพชรและเนตรดาวก็ได้ทำตามฝันของตนและทั้งคู่ก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
พระสนมจังฮีบิน
พระสนมฮี จากตระกูลจัง
อิตส์ออลเลิฟ
"อิตส์ออลเลิฟ"  เป็นคอลแลบอเรชันซิงเกิลที่ 2 ของคุมิ โคดะ และเป็นซิงเกิลแรกที่มี "มิโซโนะ" น้องสาวของเธอมาร่วมร้องเพลงอีกด้วย กำหนดวางแผงเดิมวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552 แต่เนื่องจากเหตุผลบางประการจำเป็นต้องเลื่อนการวางจำหน่ายไปเป็นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 แทน สามารถเปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะที่เปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต และเป็นซิงเกิลแรกของมิโซโนะที่เปิดตัวในอันดับ 1 ออริกอนชาร์ต
เพลง "It's all Love!" เป็นเพลงประกอบรายการ "สุคคิริ!!" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Faraway" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "สึบารุ" และเพลง "天秤~強がりな私×弱がりな君~" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เอเลียตแยงกี้ซาบุโร"
ซิงเกิล "It's all Love!" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAJ ประจำเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เนื่องจากยอดจำหน่ายและยอดส่งออกเกิน 100,000 แผ่น
เชกโก เดล คาราวัจโจ
เชกโก เดล คาราวัจโจ (ภาษาอังกฤษ: Cecco del Caravaggio) (มีงานเขียนระหว่าง ค.ศ. 1610 - กลางคริสต์ทศวรรษ 1620) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้เขียนงานจิตรกรรมแบบคาราวัจโจและเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพแบบคาราวัจโจ
เชกโก เดล คาราวัจโจทำงานในกรุงโรมราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเป็นจิตรกรรุ่นแรกที่ทำงานเขียนแบบคาราวัจโจ กล่าวกันว่าเชกโกคือ เชกโก “ฟรานเชสโค โบเนริ” แต่สมมุติฐานนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ
หลักฐานเกี่ยวกับเชกโก เดล คาราวัจโจไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก ในหนังสือแนะนำจิตรกรร่วมสมัย “Considerazioni sulla Pittura” ที่เขียนโดยนักสะสมร่วมสมัยจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) ราวปี ค.ศ. 1620 กล่าวถึง “ฟรานเชสโค เด็ตโต เชกโก เดล คาราวัจโจ” และมี “เชกโก” ที่บันทึกในหมู่จิตรกรฝรั่งเศสที่ทำงานกับอาโกสติโน ทัซซิ (Agostino Tassi) ที่บันยาเอียระหว่าง ค.ศ. 1613 ถึง ค.ศ. 1615 ซึ่งอาจจะทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นจิตรกรที่มีเชื้อสายฝรั่งเศส ขณะเดียวกับที่นักวิชาการคนอื่นพบหลักฐานที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสเปน แต่ในปี ค.ศ. 2001 นักวิชาการจานนิ พาพิ พบว่าเชกโก เดล คาราวัจโจคือจิตรกรลอมบาร์ด ฟรานเชสโค โบเนริ (Francesco Boneri or Buoneri) ทฤษฎีนี้เป็นที่ยอมรับกันบ้างแต่ไม่โดยทั่วไป
ไม่มีงานชิ้นใดของเชกโกที่ลงชื่อหรือวันที่ ฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะบ่งงานเขียนของเชกโกได้อย่างแน่นอน แต่เชกโกมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานเขียนภาพชีวิตประจำวัน, ภาพเหมือน และภาพเขียนทางศาสนาเป็นจำนวนหลายภาพทีมีอิทธิพลจากคาราวัจโจ งานเขียนที่สำคัญของจิตรกรรมคริสต์ศาสนารวมทั้งภาพ “พระเยซูคืนชีพ” (สถาบันศิลปะชิคาโก) และภาพ “พระเยซูขับผู้แลกเงินจากวัด”
นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 1998 นักวรสารศาสตร์ปีเตอร์ รอบบ์ (Peter Robb) ก็ยังบ่งในหนังสือชีวประวัติคาราวัจโจ, “M” ระหว่างฟรานเชสโค โบเนริ/เชกโก เดล คาราวัจโจ ว่าเป็นเด็กที่เป็นแบบสำหรับภาพเขียนหลายภาพของคาราวัจโจระหว่าง ค.ศ. 1600/ค.ศ. 1606 ที่รวมทั้งภาพ “ชัยชนะของความรัก” และภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลินิในกรุงโรม ที่มีหลักฐานมากจากนักประพันธ์ก่อนหน้านั้นที่บ่งว่าผู้เป็นแบบสำหรับ “ชัยชนะของความรัก” คือเด็กที่ชื่อเชกโกผู้ที่เป็นผู้รับใช้หรืออาจจะเป็นลูกศิษย์ของคาราวัจโจ แต่ก็ไม่มีอะไรที่พิสูจน์ได้
Cecco del Caravaggio
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน  คือตำแหน่งสูงสุดในพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นหัวหน้าของคณะกรมการเมืองถาวรแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Politburo Standing Committee of the Communist Party of China) และสำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมนิวนิสต์จีน (Secretariat of the Communist Party of China Central Committee)
โดยทั่วไปแล้วตำแหน่งนี้จะเป็นผู้นำสูงสุดแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
เลขาธิการทั่วไปพรรคคอมมิวนิสต์จีน
รายนามเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
รายนามเลขาธิการแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
รายชื่อเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ไททัน (เทพปกรณัม)
เทพไททัน เป็นเทพสิบสององค์ที่เรืองอำนาจในช่วงยุคทอง (Golden Age) และถูกล้มล้างอำนาจไปโดยเทพโอลิมปัส (Olympian)
เทพไททันตามตำนานของชาวกรีก.
ตามตำนานของชาวกรีกเป็นเทพรุ่นเก่าซึ่งถูกชิงอำนาจไปโดยเหล่าเทพโอลิมเปียน เหล่าเทพไททันเป็นบุตรของไกอา และยูเรนัส มีจำนวน 12 องค์ คือ 1.โอเชียนัส 2.โคไออัส 3.ไครอัส 4.ไฮเพอเรียน 5.ไออาพีทัส 6.ไธอา 7.รีอา 8.ธีมิส 9.นีโมซินี 10.ฟีบี 11.ทีธิส และ 12.โครนอส และในภายหลังได้มีการเพิ่ม ไดโอนี เข้ามาเป็นเทพีไททันองค์ที่ 13 ด้วย
เทพไททันเป็นหนึ่งในบรรดาลูกของไกอาที่ถูกยูเรนัสโยนลงไปในพื้นใต้พิภพ ไกอาเคียดแค้นกับการกระทำของยูเรนัสมาก จึงได้ชักชวนบุตรของตนให้รวมตัวกันล้มล้างอำนาจของยูเรนัส
โครนอสผู้เป็นบุตรองค์สุดท้องอาสาที่จำทำการกบฏนี้ และล้มล้างอำนาจของยูเรนัสได้สำเร็จ โครนัสจึงได้ชักชวนเหล่าเทพไททันอื่น ๆ ให้ขึ้นมาครอบครองพื้นพิภพ แต่ไม่ยอมช่วยเหล่าอสุรกายอัปลักษณ์ที่เป็นลูกตนอื่น ๆ ของไกอาขึ้นมาด้วย ไกอาจึงสาปแช่งให้โครนัสต้องถูกลูกของตนยึดอำนาจเช่นเดียวกับที่โครนัสได้ทำกับยูเรนัส คำสาปของไกอาประสบผลเมื่อเทพโอลิมเปียนได้ถือกำเนิดขึ้นและยึดอำนาจจากโครนัส
เทพไททันตามตำนานของชาวเพลาสเกียน.
ตามตำนานของชาวเพลาสเกียนเทพไททันเป็นเทพรุ่นแรก มีอำนาจเหนือดวงดาวต่าง ๆ ในจักรวาล ถูกสร้างขึ้นโดยเทพียูริโนมี (Eurynome) มีจำนวนทั้งหมด 12 องค์ คือ 1.เทพีไธอา 2.เทพไฮเพอเรียน 3.เทพีฟีบี 4.เทพแอตลาส 5.เทพีไดโอนี 6.เทพไครอัส 7.เทพีธีมิส 8.เทพยูริมีดอน 9.เทพีทีธิส 10.เทพโอเชียนัส 11.เทพีรีอา 12.เทพโครนอส
โดยเทพีไธอาและเทพไฮเพอเรียนครอบครองดวงอาทิตย์ เทพีฟีบีและเทพแอตลาสครอบครองดวงจันทร์ เทพีไดโอนีและเทพไครอัสครอบครองดาวพุธ เทพีธีมิสและเทพยูริมีดอนครอบครองดาวพฤหัสบดี เทพีทีธิสและเทพโอเชียนัสครอบครองดาวศุกร์ และเทพีรีอาและเทพโครนอสครอบครองดาวเสาร์
ไททัน
ไททัน (Titan) อาจหมายถึง
ราชวงศ์จิน
ราชวงศ์จิน (, ; ; จูร์เชน: "Anchun Gurun") ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ต้าจิน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 ถึงปี ค.ศ. 1234 หนึ่งในราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์จีน ก่อนมองโกลพิชิตจีน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)
ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น
อำเภอหรู่หนาน
อำเภอหรู่หนาน  หรือในสามก๊กเรียก ยีหลำ เป็นอำเภอภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดจู้หม่าเตี้ยน อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน
เด็กถูกจิ้งเหลนกัด (คาราวัจโจ)
เด็กถูกจิ้งเหลนกัด  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)ในอังกฤษ
ภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” มีด้วยกันสองฉบับและทั้งสองฉบับเชื่อว่าเขียนโดยคาราวัจโจ ฉบับหนึ่งอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์ ในฟลอเรนซ์ ภาพที่สองอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน) ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1594 - ค.ศ. 1596 การบ่งเวลาเขียนทำได้จากการเปรียบเทียบลักษณะการเขียนภาพนี้กับลักษณะการเขียนของงานที่เขียนในระยะแรกๆ ขณะที่พำนักอยู่กับคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ และเมื่อคาราวัจโจมิได้เข้าพำนักที่พาลัซโซของคาร์ดินัลจนกระะทั่งล่วงเข้าไปในปี ค.ศ. 1595 แล้วก็ทำให้สันนิษฐานได้ว่าคงจะเขียนในตอนปลายของช่วงเวลาที่สันนิษฐาน เมื่อเปรียบเทียบภาพทั้งสอง ก็เกือบจะไม่แตกต่างกันเลย
ภาพเขียนเป็นภาพของเด็กชายในที่ผงะด้วยความตกใจจากความเจ็บปวดจากที่ถูกจิ้งเหลนที่ซ่อนชามผลไม้กัดนิ้วโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าของเด็กผู้ชายเป็นการศึกษาอารมณ์ ส่วนผลไม้และแจกันที่ล้มอยู่ใกล้ๆ เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับการเขียนจิตรกรรมภาพนิ่ง นอกจากนั้นก็เป็นภาพที่ใช้เท็คนิคการวาดที่ใช้แสงเงาที่คมชัด (ค่าต่างแสง) และความเหมือนจริงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวสองอย่างที่เด่นชัดของคาราวัจโจ ที่เห็นได้จากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่นเล็บมือที่สกปรก
นอกจากนั้นแล้วก็ยังเป็นภาพเขียนที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์เกี่ยวกับเพศที่ซับซ้อนหลายอย่างซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ชัดเจนสำหรับผู้มีการศึกษาในสมัยเดียวกับคาราวัจโจ เช่นหัวไหล่ที่เปลือยและดอกกุหลาบที่ทัดหูที่แสดงถึงความ “สำอาง” (vanity) และความต้องการที่จะเป็นที่ต้องตาต้องใจแก่ผู้เห็น; ลูกเชอร์รีเป็นสัญลักษณ์ของความต้องการทางเพศ; ลักษณะนิ้วที่สามมีความหมายเดียวกันในปัจจุบันเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และจิ้งเหลนเป็นอุปมาถึงองคชาต เด็กผู้ชายในภาพแสดงท่าประหวั่นจากการช็อคจากความเจ็บปวดที่ได้รับจากความรักทางร่างกาย
งานนี้ก็เช่นเดียวกับงานอื่นของคาราวัจโจ ที่ความเห็นต่างๆ เป็นเพียงการสันนิษฐาน ผู้ที่เป็นแบบอาจจะเป็นมาริโอ มินนิติ เพื่อนที่เป็นแบบให้คาราวัจโจหลายภาพในช่วงเดียวกันนี้เช่นในภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” และ “หมอดู” ที่มาริโอไม่ได้ดูเหมือนสตรีเท่าใดนัก การวางท่าของแบบในภาพอาจจะเป็นผลจากการทดลองของคาราวัจโจ ที่เป็นการสังเกตอารมณ์ต่างๆ เช่น ความประหลาดใจและความขยะแขยงที่ในสถานะการณ์จริงแล้วยากที่จะทำได้ และผู้เป็นแบบต้องตั้งท่าเป็นเวลานาน
ผู้ที่เคยวิจารณ์วิธีเขียนภาพของคาราวัจโจที่เขียนโดยตรงจากแบบโดยไม่ร่าง ต่อมาก็มาเลียนแบบการเขียนของคาราวัจโจกันตามๆ กัน การเขียนของคาราวัจโจเป็นการเขียนที่แสดงความเหมือนจริงและเพิ่มความเป็นนาฏกรรมให้แก่ภาพที่เหมาะกับการจับภาพที่นิ่งแต่ยังไม่เหมาะกับภาพที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวและความรุนแรง จนต่อมาเท่านั้นที่คาราวัจโจสามารถแก้ปัญหานี้ได้ แต่จะอย่างไรก็ตามภาพนี้ก็นับว่าเป็นงานชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งที่เริ่มแสดงความเคลื่อนไหวภาพในภาพมากกว่าภาพที่เชื่อกันว่าเขียนก่อนหน้านั้นเช่น “เด็กชายปอกผลไม้” และ “บาคคัสไม่สบาย” และแม้แต่ภาพที่มีนัยยะว่าจะมีเค้าความขัดแย้งที่จะเกิดขึ้นแต่ก็ยังเป็นภาพวางท่าเช่นภาพ “คนโกงไพ่”
Boy Bitten by a Lizard (Caravaggio)
พระมเหสีจองฮยอน
พระมเหสีซุนวอน
พระมเหสีจองซุน
พระมเหสีมุนจอง
เพอริสโตม
เพอริสโตม ได้มาจากภาษากรีก "peri" ที่หมายถึง 'โอบล้อม' หรือ 'เกี่ยวกับ' และ "stoma" ที่หมายถึง 'ปาก' มันถูกใช้ในการพรรณาแบ่งแยกทางโครงสร้างของพืชและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างสัตว์จำพวกหอย
พระเจ้าเมีุยงจงแห่งโชซอน
ปลาบู่ทอง เป็นนิทานพื้นบ้านทางภาคกลางของไทย ที่เล่าโดยผ่านวิธีมุขปาฐะ, ร้อยแก้ว, ร้อยกรอง มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กสาวชาวบ้านผู้มีใจเมตตาได้แต่งงานกับกษัตริย์ สร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์มาแล้วหลายครั้ง เชื่อว่ามีที่มาจากชนชาติจ้วง-ลาว-ไทในภาคใต้ของจีนเล่าถ่ายทอดกันมาแต่ดึกดำบรรพ์ และชนพื้นเมืองในหลายชาติของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เช่น ลาว, เขมร, พม่า ก็มีเรื่องราวทำนองคล้ายกันนี้ แต่เรียกชื่อต่างออกไป และคล้ายคลึงกับนิทานพื้นบ้านของยุโรป คือ ซินเดอเรลลา
ใน พ.ศ. 2554 กระทรวงวัฒนธรรมขึ้นทะเบียนปลาบู่ทองเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย
ปลาบู่ทองได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งแรกเป็นภาพยนตร์ 16 มม. ของเทพกรภาพยนตร์ กิติมา เศรษฐภักดี อำนวยการสร้าง อำนวย กลัสนิมิ (ครูเนรมิต) กำกับ ออกฉายวันที่ 20 สิงหาคม 2508 ที่โรงหนังเฉลิมบุรี ต่อมาสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์จักร ๆ วงศ์ ๆ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ใน พ.ศ. 2510 ซึ่งเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่องแรกของดาราฟิล์ม ไพรัช สังวริบุตร กำกับ ประสม สง่าเนตร เขียนบท เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ร้องเพลงนำ จากนั้นใน พ.ศ. 2515 วนิชศิลปภาพยนตร์ ของอนันต์ ชลวนิช สร้างเป็นภาพยนตร์ 35 มม. ชื่อ "แม่ปลาบู่" ออกฉายวันที่ 14 พฤศจิกายน 2515 ที่โรงภาพยนตร์นิวบรอดเวย์
ปลาบู่ทองสร้างเป็นภาพยนตร์อีก 3 ครั้ง ดังนี้
และสร้างเป็นละครโทรทัศน์จักร ๆ วงศ์ ๆ ทางช่อง 7 อีก 2 ครั้ง ดังนี้
ดยุกแห่งแคลเรนซ์
ดยุกแห่งแคลเรนซ์  เป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ดยุกของอังกฤษ โดยพระราชทานให้แก่สมาชิกที่มีอาวุโสน้อยกว่าในพระราชวงศ์ โดยมีการสถาปนาขึ้นมา 5 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1362 สำหรับไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ต่อมาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ การสถาปนาในครั้งแรกนี้จึงหมดลง
ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1412 สำหรับทอมัสแห่งแลงคาสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งสิ้นสุดลงหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกัน
ครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1461 สำหรับจอร์จ แพลนแทเจเนต พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
ครั้งต่อไป (ในตำแหน่ง"ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์") ในปี ค.ศ. 1789 สำหรับเจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาหลังจากพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1830 ตำแหน่งจึงรวมเป็นส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งสุดท้าย (ในตำแหน่ง"ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล") ในปี ค.ศ. 1890 สำหรับเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ตำแหน่งสิ้นสุดหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์
อาหารกลางวัน (เบลัซเกซ)
อาหารกลางวัน (ภาษาอังกฤษ: The Lunch) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรสมัยบาโรกชาวสเปน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสหพันธรัฐรัสเซีย
ดิเอโก เบลัซเกซเขียนภาพ “อาหารกลางวัน” เสร็จราวปี ค.ศ. 1617 เป็นภาพของกลุ่มคนนั่งรอบโต๊ะอาหาร โต๊ะปูด้วยผ้าปูโต๊ะที่ไม่เรียบนัก บนโต๊ะมีผลทับทิมสองผลและขนมปังชิ้นใหญ่ ผู้คนที่นั่งอยูรอบโต๊ะก็มีชายสามคน ชายสูงอายุทางด้านซ้ายและชายหนุ่มทางด้านขวาที่ยกมือส่งสัญญาณมาทางผู้ชมภาพเหมือนจะเชิญชวนให้เข้าร่วม ในฉากหลังมีชายอีกคนหนึ่งที่มองตรงมายังผู้ชมภาพขณะที่ชูขวดไวน์พร้อมที่จะเทด้วยสีหน้าที่ร่าเริง ฉากหลังดูเหมือนจะเป็นคอเสื้อ, ถุงหนังและทางด้านขวามีดาบ
The Lunch (Velázquez)
ดัชนีความหนาของร่างกาย
พระราชวังต๊อกซู
จักรพรรดิจินไท่จู่
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จู่ (ค.ศ.1068-1123) มีพระนามเดิมว่า หวันเอี๋ยน อากูดา (Wanyan Aguda) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1068 (พ.ศ. 1611) ที่จื่อจูทรงขึ้นครองราชย์เป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จินเมื่อ ค.ศ.1115 (พ.ศ. 1658) ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จู่ ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษาโดยก่อนหน้านั้นทรงขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าหนี่เจิน
แทนพระเชษฐาที่สิ้นพระชนม์ทรงครองราชย์เพียง 8 ปีก็สวรรคตในปี ค.ศ.1123 (พ.ศ. 1666) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินไท่จง
เรีย
เรีย หรือ เรอา  เป็นเทพีไททัน ซึ่งเป็นธิดาของเทพยูเรนัสกับเทพีไกอา พระนางแต่งงานกับโครนัส เทพไททันผู้เป็นพี่ชาย และได้รับการขนานนามว่า "เทพมารดา" รูปเคารพของเทพีเรียมักอยู่คู่กับสิงโตอยู่เสมอ พระนางเป็นมารดาของเทพโอลิมเปียทั้ง 6 องค์จาก 12 องค์
การกำเนิดของเรีย.
ตามตำนานกรีกกล่าวว่าเรียเป็นธิดาของเทพีไกอาและเทพยูเรนัส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททันที่ถูกเทพยูเรนัสผู้เป็นบิดาโยนลงไปในทาทะรัสพร้อมกับเหล่าอสุรกาย และได้กลับขึ้นมาบนพื้นพิภพอีกครั้งเมื่อโครนัส ไททันองค์สุดท้องอาสาปราบยูเรนัสและยึดอำนาจของยูเรนัสมาเป็นของเหล่าไททัน
ส่วนในตำนานของชาวเพลาสกันได้กล่าวว่ายูริโนมี เทพีองค์แรกได้ถือกำเนิดขึ้นและสร้างเหล่าไททันขึ้น เรียเป็นหนึ่งในไททัน มีหน้าที่ดูแลดาวเสาร์ร่วมกับโครนัสผู้เป็นสามี
เรียและโครนัส.
ภายหลังจากการกอบกู้เหล่าไททันของโครนอส โครนัสก็ได้แต่งตั้งให้เรียเป็นชายา และเป็นราชินีของเทพทั้งปวง แต่เนื่องจากหลังจากโครนัสได้กำจัดยูเรนัสลงแล้ว ไม่ได้ช่วยเหลือเหล่าอสุรกายผู้เป็นบุตรของไกอาดังที่สัญญากับไกอาไว้ ไกอาจึงสาปให้บุตรของโครนอสที่เกิดจากเรียช่วงชิงบัลลังก์ของโครนอส เช่นเดียวกับที่โครนอสได้ช่วงชิงบัลลังก์จากยูเรนัส
บุตรของเรีย.
เนื่องจากคำสาปของไกอา โครนอสจึงหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลาและเมื่อเรียคลอดบุตรออกมา โครนอสก็กลืนเทพที่ถือกำเนิดขึ้นมานั้นลงไปทั้งตัว เรียได้แต่เคียดแค้น จนเมื่อบุตรองค์สุดท้องของเรียถือกำเนิดขึ้น นางก็ได้นำเทพองค์นั้น หรือซุส ไปซ่อนไว้ที่ภูเขาไอดา โดยฝากให้ไกอาเป็นผู้ดูแล และฝึกฝนซุสให้กลับไปแก้แค้นโครนัสผู้เป็นบิดา และช่วยเหลือเหล่าเทพโอลิมเปียนบุตรของนางออกมาจากท้องของโครนอส
เทพโอลิมเปีย.
บุตรของเรีย หรือซึ่งเป็นเทพโอลิมเปียนมี 6 องค์ ดังนี้
1.เทพีเฮสเทีย หรือ เทพีเวสตา เทพีแห่งเตาผิงและครัวเรือน
2.เทพีดีมิเตอร์ หรือ เทพีเซเรส เทพีแห่งธัญหารและการเกษตร
3.เทพีเฮรา หรือ เทพีจูโน เทพีแห่งสตรีและการสมรส
4.เทพฮาเดส หรือ เทพพลูโต เทพแห่งยมโลก
5.เทพโพไซดอน หรือ เทพเนปจูน เทพแห่งมหาสมุทร
6.เทพซุส หรือ เทพจูปิเตอร์ เทพแห่งสายฟ้า ผู้เป็นใหญ่เหนือเทพโอลิมเปียน
อาวเอี๊ยงเค่ก
ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์จิ้น (Jin Dynasty) สามารถหมายถึง
ทีธิส
เทพีทีธิส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททัน บุตรของเทพีไกอา และเทพยูเรนัส พระนางเป็นเทพแห่งท้องน้ำ ที่มักจะถูกสับสนกับนิมฟ์ ชื่อว่าธีทิส ซึ่งเป็นมารดาของ อะคิลิส วีรบุรุษในสงครามแห่งทรอย
เทพีทีธิสไม่ได้ปรากฏในเทพปกรณัมกรีกมากนัก ทราบเพียงแต่ว่าพระนางเป็นทั้งมเหสีและขนิษฐา (น้องสาว)ของโอเชียนัส มีบุตรและธิดามากมาย รวมถึงเหล่านีริอิด ภูติแห่งสายน้ำด้วย
บางตำนานได้กล่าวถึงเทพีทีธิสว่าเป็นเทพีผู้ดูแลเทพีเฮราในยามวัยเยาว์
จงรักภักดี ญาณวินะโย  ส่วนมากจะนิยมเรียกว่า หนุ่มเสก เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เป็นนักแสดง นักธุรกิจชาวไทย และนักร้องคนแรกของค่ายเพลงคีตา เรคคอร์ดส
เสกสรร เข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยงานถ่ายแบบ และงานแสดงภาพยนตร์ ต่อมาจึงเข้าสู่วงการเพลง ซึ่งได้มาจากการไปร่วมรายการ คอนเสิร์ตคอนเทสต์ ของบริษัท เจเอสแอล โดยทางบริษัทได้ฟังเสียงร้องก็ชอบใจจึงเรียกเสกสรรเข้าไปพบ เมื่อทางเจเอสแอลก่อตั้งบริษัท "คีตา" ขึ้นมาพอดี เสกสรรจึงได้เป็นนักร้องคนแรกของค่าย และได้ตั้งชื่อในวงการให้ว่าหนุ่มเสก เนื่องจากเสกสรรมีชื่อเล่นว่าหนุ่ม โดยอัลบั้มชุดแรกวางแผงในปี พ.ศ. 2530 ในชื่อว่า "ดนตรีออกเดิน" มีเพลงเด่นคือ รักเป็นดั่งต้นไม้ และออกอัลบั้มกับคีตาอีก 3 ชุด ก่อนย้ายเข้าสังกัดแกรมมี่ โดยออกอัลบั้มอีกประมาณ 4 ชุด ก่อนออกจากวงการ เพื่อไปทำธุรกิจร้านอาหารและสถานบันเทิง แต่ดำเนินงานได้ระยะหนึ่งต้องเลิกกิจการ
หนุ่มเสกมีผลงานแสดงภาพยนตร์และละครหลายเรื่อง โดยมีผลงานที่สร้างชื่อคือ ละครเรื่อง สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ทางช่อง 3
หนุ่มเสก ใช้ชีวิตคู่สมรส จิระนันท์ ชัยเจริญ มีบุตรด้วยกัน 2 คน
ปัจจุบัน เสกสรรทำงานอยู่ที่โรงละครคิง พาวเวอร์ กับงานเชิดหุ่นละครเล็ก และยังเป็นผู้อำนวยการแสดงโรงละครอักษรา โดยตนเคยประกาศไว้ว่าจะเลิกเข้าวงการบันเทิงอย่างถาวร เนื่องจากเกิดปัญหาเรื่องวงการบันเทิงที่ตนอยู่ แต่อย่างไรก็ตามเสกสรรยังรับงานการแสดงบางส่วน
ศาลล้มละลายกลาง สั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด.
ราชกิจจานุเบกษา ได้ตีพิมพ์ประกาศ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เรื่องคำสั่ง พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดกับ หนุ่มเสก
ตามคดีหมายเลขแดงที่ล.9297/2551 กองบังคับคดีล้มละลาย2 ศาลล้มละลายกลางกรมบังคับคดี
ทางกระทรวงยุติธรรมประกาศระบุว่า
ด้วยบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ ได้ยื่นฟ้องต่อศาลล้มละลายกลาง
ขอให้ลูกหนี้ทั้งสองล้มละลาย และศาลได้มีคำสั่งลงวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ให้พิทักษ์ทรัพย์ของ นายเสกสรรชัยเจริญที่๑(หนุ่มเสก)
นางศิริวรรณชัยเจริญ(สิงหพรรคที่๒) ลูกหนี้ไว้เด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 แล้วลูกหนี้ที่1เลขประจำตัวประชาชน3-1201-01545-55-3เกิดเมื่อวันที่4 เมษายน พ.ศ. 2507 อาชีพไม่ปรากฏอาชีพมีภูมิลำเนาอยู่เลขที่45 หมู่ที่8แขวงดอกไม้เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
ลูกหนี้ที่2 เลขประจำตัวประชาชน3-1015-00811-74-6 เกิดเมื่อวันที่12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 อาชีพไม่ปรากฏอาชีพมีภูมิลำเนาอยู่เลขที่132/188 หมู่ที่ 2
แขวงทุ่งสองห้องเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานครเพราะฉะนั้นนับแต่วันที่ศาลได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้เด็ดขาดเป็นต้นไปเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวมีอำนาจตามมาตราที่ 22
แห่งพระราชบัญญัติล้มละลายพุทธศักราช 2483
หนุ่มเสก
เรียกเธอว่าพระเจ้า
ทร็อนไฮม์
ทร็อนไฮม์  เป็นเมืองในเทศมณฑลเทรินเดอลากของนอร์เวย์ ก่อตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2381 และต่อมาได้ผนวกเอาเทศบาลเมือง Byneset, Leinstrand, Strinda, และ Tiller เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทร็อนไฮม์เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2507
ทร็อนไฮม์เป็นศูนย์กลางทางการศึกษาและวิจัยทางเทคโนโลยีและการแพทย์ของนอร์เวย์ เนื่องด้วยเป็นที่ตั้งของ Norwegian University of Science and Technology (NTNU) และ SINTEF โดย NTNU มีนักศึกษาประมาณ 25,000 คน ตามข้อมูลเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ทร็อนไฮม์มีจำนวนผู้อยู่อาศัย 166,708 คน จัดว่าเป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของนอร์เวย์ และยังเป็นศูนย์กลางของชุมชนเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 โดยมีจำนวนประชากร 152,800 คน (แต่ตัวเลขจริงอาจใกล้ถึง 175,000 คนใน พ.ศ. 2551)
เมื่อ พ.ศ. 1540 King Olav Tryggvason กษัตริย์ไวกิง ได้ทรงตั้งชื่อบริเวณทร็อนไฮม์ในปัจจุบันว่า Kaupangen  ต่อมาไม่นานก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Nidaros" ในระยะเริ่มแรกเมืองนี้ถูกใช้เป็น military retainer (Old Norse: "hird"-man) of King Olav และเป็นเมืองหลวงของนอร์เวย์จนถึง พ.ศ. 1760
Coat-of-arms and seal.
Coat of arms ของทร็อนไฮม์มีประวัติย้อนหลังไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ด้านซ้ายเป็นภาพอาร์คบิชอปถือไม้เท้าและสวมmitreอยู่ในทางลอดซุ้มโบสถ์ ด้านขวาเป็นภาพพระราชาสวมมงกุฏและถือเครื่องชั่งอยู่ในทางลอดซุ้มปราสาท ภาพทั้งสองส่วนนี้ตั้งอยู่บนฐานรูปโค้ง ใต้ฐานมีภาพใบหน้าชาย 3 ใบหน้า สื่อถึงฐานะเมืองหลวงแห่งแรกของนอร์เวย์และที่พำนักของอาร์คบิชอป เครื่องชั่งสื่อถึงความยุติธรรม และ motif ตั้งอยู่บนปรัชญาการเมืองในช่วง 1200s ซึ่งมีใจความสำคัญที่สมดุลทางอำนาจระหว่างกษัตริย์และศาสนา ใบหน้าทั้งสามที่ส่วนล่างของ Coat of arms อาจสื่อถึง City council รูปแบบ motif ของ Coat-of-arms นี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตราประจำตระกูลในชุมชนเมืองของนอร์เวย์ แต่ก็พบ motif คล้ายกันนี้ได้ใน bishopric cities บนภาคพื้นทวีป Coat-of-arms นี้ออกแบบโดย Håkon Thorsen และใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2440 จนถึงปัจจุบัน
ทร็อนไฮม์มี High School อยู่ 11 แห่ง โดย Trondheim katedralskole ("Trondheim Cathedral School") ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1695 เป็น Gymnasium-level school ที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์ ขณะที่ Brundalen videregående skole เป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดใน Sør-Trøndelag ด้วยจำนวนนักเรียน 1,100 คน และเจ้าหน้าที่ 275 คน
ทร็อนไฮม์เป็นที่ตั้งของ Norwegian University of Science and Technology ("Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Universitet, NTNU") มีจำนวนนักศึกษา 20,000 คน และ Sør-Trøndelag University College ("Høgskolen i Sør-Trøndelag, HiST") มีนักศึกษาลงทะเบียนเรียน 7,000 คน ทั้ง NTNU และ HiST มีนักศึกษาเข้าศึกษานับพันคนจากทั่วประเทศ ซึ่งแสดงว่าจำนวนประชากรในเมืองที่แท้จริงมีค่อนข้างมากกว่าตัวเลขอย่างเป็นทางการ
ทร็อนไฮม์ยังเป็นที่ตั้งของ St. Olavs University Hospital ซึ่งเป็นโรงพยาบาลประจำภูมิภาค ดำเนินงานร่วมกับ Norwegian University of Science and Technology อย่างใกล้ชิดในฐานะ University hospital และมีโรงพยาบาลแห่งใหม่ที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างด้วยงบประมาณ 12 billion NOK
ออสตราโคเดิร์ม