pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เบลซ เดอะแคท  เป็นตัวละครสมมุติจากเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เธอเป็นตัวละครสัตว์เลียนแบบมนุษย์ประเภทแมว ผู้สร้างเธอคือโซนิคทีม ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิครัช และได้ปรากฏตัวในเกมอื่นๆของโซนิคอีกด้วย
เบลซนั้นมาจากโลกอีกมิติหนึ่ง ซึ่งในโซนิครัช ดร.เอ็กแมนได้ร่วมมือกับเอ็กแมนเนกะในการแย่งชิงโซลเอเมอรัลด์ เบลซในฐานะที่เป็นผู้ปกป้องโซลเอเมอรัลด์เธอจึงตามดร.เอ็กแมนกลับมาที่โลกของพวกโซนิค
ฐานะของเบลซนั้นในเว็บไซต์ภาษาอังกฤษของโซนิครัชระบุว่าเธอเป็น"ราชินี" แต่ในเว็บไซต์ภาษาญี่ปุ่นได้ระบุว่าเธอเป็น 皇女  ซึ่งแปลว่า "เจ้าหญิง" ซึ่งคาดว่าที่ภาษาอังกฤษระบุว่าเป็นราชินีนั้นคงเกิดจากความผิดพลาดในการแปล
เบลซนั้นเป็นแมวดวงตาสีเหลือง อายุ 15 ปี สวมถุงมือและรองเท้าที่รูปร่างคล้ายกับของโซนิค ยกเว้นมีฝอยสีขาวบริเวณข้อมือและข้อเท้าและรองเท้าเป็นแบบส้นสูง เธอสวมเสื้อคลุมยาวสีม่วง มีรอบคอสีเหลืองและรอบเอวสีแดง สวมกางเกงรัดรูปสีขาว เธอมัดผมและอัญมณีสีแดงที่หน้าผาก
เบลซปรากฏครั้งแรกในเกมโซนิครัช โดยปรากฏตัวมาในฐานะตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้คู่กับโซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก ตัวของเธอนั้นมาจากโลกอีกมิติหนึ่ง ซึ่งเธอมาที่โลกของโซนิคได้เพราะเธอพยายามตามดร.เอ็กแมนซึ่งชิงโซลเอเมอรัลด์มาจากโลกของเธอ
ในระหว่างการดำเนินเรื่องเธอปฏิเสธที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับใครทั้งสิ้น จนกระทั่งเธอได้พบกับ ครีม เดอะแรบบิท ซึ่งตามติดเธอไปด้วย เบลซเห็นว่าตนไม่คุ้นกับโลกนี้จึงให้ครีมตามมาด้วยและทำให้ความสัมพันธ์ในฐานะคู่หูของทั้งสองดีขึ้นเรื่อยๆ กรณีเดียวกับโซนิคและ เทลส์
ในตอนท้ายของเกมด้วยความเชื่อมั่นจากทุกคน เธอได้ใช้พลังของโซลเอเมอรัลด์เปลี่ยนเธอเป็น "เบิร์นนิ่งเบลซ" ร่วมมือกับโซนิคในร่าง "ซูเปอร์โซนิค" เข้าปะทะกับดร.เอ็กแมนและเอ็กแมนเนกะ ซึ่งหลังจากที่ชนะแล้วเบลซตัดสินใจลาจากพวกโซนิค โดยทั้งสองจับมือกันและสัญญาว่าจะมาพบกันใหม่ เบลซได้กลับโลกของเธอขณะที่โลกทั้งสองค่อยๆกลับคืนสภาพปกติ ซึ่งเธอได้เข้าในความหมายที่แท้จริงของมิตรภาพ
เบลซปรากฏตัวอีกครั้งในภาคต่อของโซนิครัช ในเกมโซนิครัชแอดเวนเจอร์ โดยในภาคนี้เบลซจะมีผู้ติดตามที่เป็นโคอาล่ามากับเธอด้วย โดยเบลซเดินทางมายังเซาธ์เธิร์นไอส์แลนด์เพื่อหยุดยั้งแผนการร้ายของของกัปตันวิสเกอร์และได้พบกับพวกโซนิคที่ฉากคอรัลเคฟ และเป็นการเปิดเผยเนื้อเรื่องว่าที่จริงแล้วโซนิคกับเทลส์นั้นได้ตกมาอยู่ที่โลกของเบลซ จากนั้นเบลซจะกลายเป็นตัวละครให้เลือกเล่นอีกคนหนึ่ง ซึ่งสามารถเลือกเล่นได้ก่อนเข้าด่านต่างๆ
เบลซปรากฏตัวอีกครั้งในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006) โดยปรากฏตัวมาพร้อมกัน ซิลเวอร์ เดอะเฮดจ์ฮ็อก เข้าต่อสู้กับอบิลิสในอนาคต
ในช่วงท้ายตอนของซิลเวอร์ เบลซตัดสินใจผนึกอบิลิสไว้ในตัวของเธอและให้ซิลเวอร์ใช้คาออสคอนโทรลผนึกเธอไว้ที่มิติอื่น แต่ซิลเวอร์ไม่ยอมทำทำให้เธอสูญเสียร่างกายและชีวิตไป แต่ทว่าต่อมาโซนิคและพรรคพวกสามารถทำลายอบิลิส, เมฟิลิสและโซลาริสจากอดีต, ปัจจุบันและอนาคตได้ ทำให้เหตุกาณ์ที่เบลซตายนั้นหายไปจากประวัติศาสตร์ของเกม จึงมีความเป็นไปได้ที่เบลซอาจจะยังมีชีวิตอยู่
นอกเหนือจากนั้นแล้วเบลซปรากฏตัวในเกมโซนิคริวัลส์ในฐานะการ์ดสะสมและโซนิคแอนด์เดอะซีเครทริงส์ในฐานะตัวละครในโหมดเล่นหลายคน
เพราะเบลซมาจากโลกอื่น เธอจึงเชื่อมั่นในหน้าที่ของเธอเหนือสิ่งอื่นใดและปฏิเสธที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น เธอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดและยิ้ม แต่ทว่าพอเธอได้พบกับครีม ทำให้นิสัยเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงไปในระหว่างที่เกมดำเนินเรื่อง
โดยพื้นฐานแล้วความสามารถของเบลซคือไฟ เธอสามารถปล่อยไฟออกมาจากส่วนต่างๆของร่างกายที่อยู่นอกเสื้อผ้า เธอสามารถหมุนตัวเป็นพายุไฟ และสามารถสร้างพลังไอพ่นไว้ที่เท้าเพื่อใช้พุ่งตัวกลางอากาศหรือใช้ร่อนตัวลงสู่พื้นอย่างช้าๆ นอกจากนั้นแล้วเธอยังใช้กงเล็บในการโจมตีศัตรูด้วย
มีความเป็นไปได้ว่าที่เธอต้องสวมเสื้อคลุมนั้นก็เพราะว่าร่างกายของเธอนั้นมีไฟตลอดเวลาและถ้าเธอถอดเสื้อคลุมออกเธอจะสามารถใช้พลังไฟได้อย่างเต็มที่
เธอสามารถเปลี่ยนร่างโดยใช้โซลเอเมอรัลด์ 7 เม็ดเช่นเดียวกับโซนิค โดยจะเปลี่ยนเป็นร่างที่ชื่อเบิร์นิ่งเบลซ ในร่างนี้เธอจะสามารถปล่อยลูกไฟออกมาจากมือได้
เบลซมาจากดาวดวงเดียวกับซิลเวอร์ เธอเป็นผู้ใช้ไฟและมักถูกแกล้งจากคนอื่นๆ มีเพียงซิลเวอร์เท่านั้นที่ยอมรับเธอและทำให้ทั้งสองเป็นเพื่อนกัน จนกระทั่งเธอสละตัวเองเพื่อผนึกอบิลิส อย่างไรก็ดีในเกมโซนิคริวัลส์ (ซึ่งเนื้อเรื่องเกิดหลังจากโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006))ซิลเวอร์ไม่ได้กล่าวถึงเบลซ มีความเป็นไปได้ว่าทั้งสองอาจจะไม่เคยเจอกันซึ่งเป็นผลพวงมาจากการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลาหรือซิลเวอร์อาจจะไม่อยากพูดถึงมันก็ได้
ในโซนิครัช เบลซได้พบกับครีมและได้สร้างสัมพันธ์กับครีมอย่างดี จนกระทั่งครีมถูกดร.เอ็กแมนจับตัวไป เธอจึงตัดสินใจรีบไปช่วยแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองได้เป็นอย่างดี
ในระหว่างที่ดำเนินเรื่อง ตัวละครหลายตัวได้แนะนำให้เบลซไปขอความช่วยเหลือจากโซนิค แต่เบลซไม่ต้องการพึ่งใครทั้งนั้น จนกระทั่งเธอได้มาปะทะกับโซนิคในฉากเดดไลน์ เธอจึงได้เข้าใจถึงความสำคัญของมิตรภาพ เธอยอมเปิดใจและให้โซนิคเข้ามาช่วยเหลือเธอ จนกระทั่งทั้งสองช่วยกันปราบดร.เอ็กแมนและเอ็กแมนเนกะและสัญญาว่าจะมาพบกันใหม่ในตอนท้ายของเกม
.fo เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะแฟโร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
.ga เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกาบอง เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.gd เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกรเนดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
.ge
.ge เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจอร์เจีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
.gf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเฟรนช์เกียนา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.gg เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกิร์นซีย์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.gi เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยิบรอลตาร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
.gl เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับกรีนแลนด์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.gm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแกมเบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.gn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกินี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.gp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับกัวเดอลุป เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.gq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิเควทอเรียลกินี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
Freenom ได้เป็นผู้จัดการการจดทะเบียนโดเมนเนมใน .gq ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และเริ่มเปิดให้สมัครจดทะเบียนโดเมนเนม .gq ได้ทั้งในแบบฟรี (โดเมนเนมฟรี) และแบบเสียค่าบริการ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558
.gr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกรีซ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532
.gs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับจอร์เจียใต้และเกาะแซนด์วิชใต้ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.gt เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกัวเตมาลา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535
.gu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับกวม เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.gw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกินิบิสเซา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.gy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกายอานา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.hk เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับฮ่องกง เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533
.hm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศออสเตรเลีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 หมู่เกาะนี้ไม่มีประชากรอาศัยอยู่ และไม่มีเครือข่ายอินเทอร์เน็ต
ปัจจุบันยังคงมีการใช้งานโดเมน .hm อยู่ และมีบริษัทในออสเตรเลียที่ทำหน้าที่รับจดทะเบียนโดเมนเนมใหม่ใน .hm
อย่างไรก็ตามแม้เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์จะมีโดเมน .hm แต่เว็บไซต์ทางการของเกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ที่ทางการออสเตรเลียจัดทำขึ้นกลับใช้ .aq ของแอนตาร์กติกา คือ http://www.heardisland.aq
.hn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศฮอนดูรัส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
.hr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศโครเอเชีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
.ht เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเฮติ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.hu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศฮังการี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533
.id เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอินโดนีเซีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
.ie เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไอร์แลนด์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2531
.il เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิสราเอล เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2528 ดูแลโดยสมาคมอินเทอร์เน็ตแห่งอิสราเอล อิสราเอลเป็นประเทศที่สามที่ได้จดทะเบียนโดเมนอินเทอร์เน็ตต่อจากสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ที่ได้จดทะเบียนในปีเดียวกัน
.im เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะแมน (Isle of Man) เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2542
.io เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.iq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิรัก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
.ir เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิหร่าน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
.is เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไอซ์แลนด์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
.it เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิตาลี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
.je เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเจอร์ซีย์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
.jm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจาไมกา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
.jo เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจอร์แดน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
อำเภอหนองหิน
หนองหิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูกระดึง
อำเภอหนองหินตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดเลย 45 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
หนองหินเดิมเป็นหมู่บ้านหนึ่งอยู่ในเขตการปกครองของตำบลปวนพุ อำเภอภูกระดึง ต่อมาได้แยกการปกครองจากตำบลปวนพุมาตั้งเป็น ตำบลหนองหิน เมื่อปี พ.ศ. 2522
เมื่อเกิดการขยายตัวของพื้นที่ในเขตตำบลหนองหิน ซึ่งมีความเจริญทั้งทางด้านวัตถุ สภาพเศรษฐกิจ สังคม และชุมชนเมือง โดยเฉพาะชุมชนที่ตั้งบ้านหนองหิน (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองหิน) จังหวัดเลยจึงได้เสนอกระทรวงมหาดไทยขอยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ โดยรวมตำบลหนองหิน ตำบลปวนพุ และตำบลตาดข่า ตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองหิน ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองหิน ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
เป็นที่ราบสลับกับเนินเขา และบางบริเวณเป็นที่ราบสูง
สภาพพื้นที่ประกอบด้วยที่ราบสลับกับเนินเขา ทำให้อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงง่าย
อำเภอหนองหินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอหนองหินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ประชากรประมาณร้อยละ 60 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม พื้นที่เพื่อการเกษตรทั้งหมด 70,875 ไร่ แยกเป็น
พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้าว ข้าวโพดสำหรับเลี้ยงสัตว์ อ้อย มันสำปะหลัง มะขามหวาน และมะม่วง
อาชีพการเลี้ยงสัตว์นับว่าเป็นอาชีพที่สำคัญอย่างหนึ่งและมีแนวโน้มจะขยายตัวเพิ่มมากขึ้น ซึ่งอำเภอหนองหินได้ให้การสนับสนุนช่วยเหลือตลอดมา ไม่ว่าจะเป็นการแจกพันธุ์สัตว์ต่าง ๆ การตรวจรักษา การป้องกันโรค การเลี้ยงสัตว์ส่วนใหญ่ไว้เพื่อการบริโภคและการใช้งานภายในครอบครัว
อีเมลใช้แล้วทิ้ง
อุปกรณ์ตรวจวัดความเร็วเชิงรัศมีของดาวฤกษ์ความแม่นยำสูง ("High Accuracy Radial velocity Planet Searcher" : HARPS) คืออุปกรณ์ที่ใช้รวมกับกล้องโทรทรรศน์ที่มีความแม่นยำสูง ซึ่งมีการติดตั้งครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 ซึ่งได้ทำการถ่ายภาพครั้งแรกเมื่อ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ในกล้องโทรทรรศน์ ESO 3.6 m ในหอดูดาวลาซียา ซึ่งจะชี้ให้เห็นว่าดาวฤกษ์ดวงนั้นๆ มีการส่ายหรือเคลื่อนที่รอบจุดศูนย์กลางมวลของระบบดาวหลายดวงอย่างไร จนถึงปัจจุบันนี้สามารถสำรวจดาวเคราะห์กว่า 1000 ดวงแล้ว
รายชื่อภาษาสไตล์ชีต
ภาษา ญี่ปุ่นระดับ__ต้นโครงสร้างกรม__
สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์
ศาสตราจารย์ สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ เกิดวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2485 นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย ผู้เชี่ยวชาญในสาขาเคมีอินทรีย์ ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าโครงการวิจัยและพัฒนายาสังเคราะห์ สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหิดล ผู้ช่วยประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ (ฝ่ายวิจัย) และอธิการบดีของสถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ สมรสกับ ศ.คุณหญิง ดร.มธุรส รุจิรวัฒน์ มีบุตร 1 คน คือ นายอธิศ รุจิรวัฒน์
ศาสตราจารย์ สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ หรือ ศ.ดร.สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ ทำงานวิจัยด้านการสังเคราะห์ การหาสูตรโครงสร้าง และฤทธิ์ทางยาของสารผลิตภัณฑ์ธรรมชาติที่ได้จากสมุนไพร และมีความสนใจในสารประกอบพวก Nitrogen Heterocycles โดยเฉพาะสารประเภทอัลคาลอยด์ เป็นพิเศษ นอกจากนั้นยังได้ร่วมวิจัยในหลายโครงการกับนักวิจัยในแขนงวิชาอื่นๆ โดยทำหน้าที่แยกสาร หาสูตรโครงสร้าง หรือสังเคราะห์สาร ที่ใช้ประโยชน์ในโครงการต่างๆ เช่น ศึกษาสารประเภท cyanogenic glycosides จากต้นมันสำปะหลัง การศึกษาและสังเคราะห์สารประกอบ sulphonamides เพื่อใช้ทดสอบฤทธิ์ในการใช้เป็นยาหมันชาย และศึกษากลไกในการเป็นหมัน การหาสารที่เป็นยารักษาโรคมาเลเรีย ได้หาวิธีการใหม่และประสบความสำเร็จในการสังเคราะห์ mefloquine และอนุพันธ์ต่างๆ ผลจากงานวิจัยนี้ได้พบสารที่ฆ่าเชื้อมาเลเรียที่ดีมากตัวหนึ่ง และได้รับสิทธิบัตรภายใต้มหาวิทยาลัยมหิดล และสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ โครงการสังเคราะห์และฤทธิ์ทางยาของ praziquantel และอนุพันธ์จำนวนมาก โครงการวิจัยอนุพันธ์ colchicine จากต้นดองดึง ได้หาสูตรโครงสร้างอนุพันธ์ colchicine หลายตัว พร้อมทั้งปรับเปลี่ยนสูตรโครงสร้างโดยการสังเคราะห์เพื่อใช้ในการทดสอบมะเร็ง cell line ต่างๆ รวมถึง cell line ของมะเร็งท่อน้ำดี โครงการพัฒนาและการผลิตน้ำยาอิมมูโนเคมี เพื่อตรวจสอบหาสารแอมเฟตามีน (ยาม้าและยาอี) โดยสังเคราะห์อนุพันธ์ ของแอมเฟตามีนใหม่ๆ เพื่อใช้ในการเตรียมน้ำยา เพื่อใช้ตรวจวินิจฉัยยาม้า และยาอี เป็นต้น
ศ.ดร.สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ มีผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติจำนวน 95 เรื่อง เขียนบทความทางวิชาการในหนังสือตำราต่างประเทศจำนวน 4 เรื่อง และมีผลงานที่ได้รับการจดสิทธิบัตรและอนุสิทธิบัตรจำนวน 2 เรื่อง และบทความที่นำเสนอในที่ประชุมวิชาการทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติจำนวนกว่า 90 เรื่อง
มารูนไฟฟ์
มารูนไฟฟ์  เป็นวงดนตรีแนวป็อปร็อกสัญชาติอเมริกันจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนก่อตั้งวงปัจจุบัน สมาชิกเก่าสี่คน ได้แก่แอดัม เลอวีน (กีตาร์ ร้องนำ) เจสซี คาร์ไมเคิล (กีตาร์จังหวะและร้องเบื้องหลัง) มิกกี แมดเดน (กีตาร์เบส) และไรอัน ดูซิก (กลอง) เคยก่อตั้งวงชื่อ คาราส์ฟลาวเออส์ (Kara's Flowers) เมื่อปี ค.ศ. 1994 ขณะยังเรียนที่ไฮสกูล วงเคยออกอัลบั้มด้วยตนเองในชื่อ "วีไลก์ดิกกิง" ตั้งชื่อวงตามกลุ่มผู้หญิงที่สมาชิกวงหลงใหล คาราส์ฟลาวเออส์เซ็นสัญญากับสังกัดรีพรีสเรเคิดส์ และอัลบั้มชื่อ "เดอะโฟร์ธเวิลด์" ใน ค.ศ. 1997 หลังได้รับการตอบรับไม่ดีนัก สมาชิกวงแยกทางกันและเรียนในวิทยาลัย
ใน ค.ศ. 2001 วงกลับมารวมตัวกันในนามมารูนไฟฟ์ ทำดนตรีแนวทางที่แตกต่าง ได้เจมส์ วาเลนไทน์เพิ่มเป็นสมาชิกใหม่ มารูนไฟฟ์เซ็นสัญญากับสังกัดอ็อกโทนเรเคิดส์ สังกัดย่อยของค่ายเจเรเคิดส์ และออกอัลบั้มแรก "ซองส์อะเบาต์เจน" ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002 ซิงเกิลแรกคือ "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ถูกเปิดบ่อยครั้ง ทำให้อัลบั้มได้เปิดตัวที่อันดับหกใน"บิลบอร์ด" 200 ใน ค.ศ. 2004 อัลบั้มได้รับการรับรองระดับทองคำขาว วงคว้ารางวัลแกรมมีสาขาศิลปินใหม่ยอดเยี่ยมปี 2005 ในปี ค.ศ. 2006 ไรอัน ดูซิกลาออกจากวงหลังประสบอาการข้อมือและไหล่บาดเจ็บรุนแรง และได้แมตต์ ฟลินน์มาแทนตำแหน่งเดิม
อัลบั้มชุดที่สอง "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับ 1 บน"บิลบอร์ด" 200 และซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม "เมกส์มีวันเดอร์" กลายเป็นเพลงแรกของวงที่ขึ้นอันดับ 1 บน"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 วงออกสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามชื่อ "แฮนส์ออลโอเวอร์" ได้รับการตอบรับแบบผสมกัน อัลบั้มจำหน่ายซ้ำในปี ค.ศ. 2011 เพิ่มเพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ในปี ค.ศ. 2012 คาร์ไมเคิลลาออกจากวงและได้พีเจ มอร์ตัน มาเล่นแทน วงได้ออกอัลบั้มที่สี่ชื่อ "โอเวอร์เอกซ์โพสต์" เพลง "วันมอร์ไนต์" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 นานเก้าสัปดาห์
ในปี ค.ศ. 2014 คาร์ไมเคิลกลับมาร่วมวงพร้อมกับมอร์ตัน อัดอัลบั้มที่ห้า "ไฟฟ์" (V) วงเซ็นสัญญากับค่ายอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ และสังกัด 222 เรเคิดส์ของเลอวีนเอง หลังจากวางจำหน่ายอัลบั้ม"ไฟฟ์" อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 ในปี ค.ศ. 2016 มารูนไฟฟ์รับแซม ฟาร์ราร์ อดีตสมาชิกวงแฟนทอมแพลเน็ต ที่ร่วมงานกับวงมานาน เพื่อทำสตูดิโออัลบั้มที่หก "เรดพิลล์บลูส์" วางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยประกาศสมาชิกวงคนที่เจ็ดอย่างเป็นทางการ ซิงเกิล "เกิลส์ไลก์ยู" จากอัลบั้ม ขึ้นอันดับหนึ่งบน"บิลบอร์ด"ฮอต 100 เป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งซิงเกิลที่สี่ของวง มารูนไฟฟ์ขายได้มากกว่า 109 ล้านซิงเกิล และ 27 ล้านอัลบั้ม กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ขายดีที่สุดของโลก
1994–2002: คาราส์ฟลาวเออส์ และการก่อตั้งมารูนไฟฟ์.
แอดัม เลอวีนได้รู้จักกับไรอัน ดูซิก ผ่านเพื่อนและมือกีตาร์ แอดัม ซอลซ์แมน ขณะนั้นเลอวีนอายุ 15 ปี และดูซิกอายุ 16 ปี สมาชิกวงดั้งเดิมสี่คนพบกันขณะศึกษาที่โรงเรียนเบรนต์วูด (Brentwood School) ในลอสแอนเจลิส ขณะเรียนที่เบรนต์วูด แอดัม เลอวีนและเจสซี คาร์ไมเคิลร่วมกับมิกกี แมดเดนและไรอัน ดูซิกตั้งวงดนตรีแนวร็อกชื่อ คาราส์ฟลาวเออส์ (Kara's Flowers) โดยชื่อวงมาจากกลุ่มแฟนดนตรีกลุ่มหนึ่งที่สมาชิกในวง "ตกหลุมรักร่วมกัน" ใน ค.ศ. 1997 ระหว่างพวกเขาเล่นดนตรีอยู่ ณ งานสังสรรค์ชายหาดแห่งหนึ่งในมาลิบู ทอมมี อัลเลน โปรดิวเซอร์อินดี ได้ยินพวกเขาเล่นดนตรีและยื่นข้อเสนอตัวเป็นผู้จัดการให้พวกเขาและให้อัดบันทึกจนเสร็จกับจอห์น เดอนิโคลา (John DeNicola) นักแต่งเพลงคู่หูของเขา ซึ่งมีชื่อจากอัลบั้มชุด "เดอร์ตีแดนซิง" ซึ่งมีเพลงอย่าง "(ไอฟ์แฮด) เดอะไทม์ออฟมายไลฟ์" ทีมจัดการของโปรดิวเซอร์ ร็อบ คาวาโย ได้ยินบันทึกที่อัลเลนและเดอนิโคลาผลิต ซึ่งในที่สุดทำให้คาวาโยเสนอข้อตกลงเข้าสังกัดรีพรีสเรเคิดส์ (Reprise Records) ทว่า หลัง "เดอะโฟร์ธเวิลด์" ออกมาใน ค.ศ. 1997 ระหว่างที่เลอวีนและแมดเดนเรียนไฮสกูลปีสุดท้าย พวกเขาก็เปลี่ยนเป็นวงที่มีสไตล์แบบบริตป็อปยุค 60 แม้วงและต้นสังกัดคาดหวังกับอัลบั้มนี้มาก แต่อัลบั้มก็ไม่ติดหูและซิงเกิลนำของพวกเขา "โซปดิสโก" เป็นความล้มเหลว เลอวีนกล่าวว่า ความล้มเหลวของอัลบั้มนั้นเป็น "ความผิดหวังครั้งใหญ่" จนเกือบทำให้พวกเขาแยกวงใน ค.ศ. 1998 อัลบั้มของเขาขายได้เพียง 5,000 ตลับและพวกเขาถูกยกเลิกสัญญาหลังจากนั้นหนึ่งเดือน
ดูซิกและแมดเดนเข้าเรียนที่ UCLA ส่วนเลอวีนและคาร์ไมเคิลย้ายไปชายฝั่งตะวันออกที่ไฟฟ์ทาวส์คอลเลจ ในดิกซ์ฮิลล์ ลองไอส์แลนด์ นิวยอร์ก ขณะที่เลอวีน และคาร์ไมเคิลอยู่ที่นิวยอร์ก พวกเขาเริ่มสังเกตดนตรีที่เปิดรอบตัวเขา และต่อมาจึงนำรูปแบบเพลงดังกล่าวมาเป็นอิทธิพลแก่เพลงของตน
พวกเขากลับคืนอุตสาหกรรมดนตรีใน ค.ศ. 2000 โปรดิวเซอร์ ทิม ซอมเมอร์ เซ็นสัญญาให้พวกเขาทำเพลงเดโมกับเอ็มซีเอเรเคิดส์ และทำเพลงขึ้นมา 3 เพลงในลอสแอนเจลิสในกลางปี ค.ศ. 2000 โดยมีมาร์ก เดิร์นลีย์วางแผน แต่เอ็มซีเอปฏิเสธและเพลงเหล่านั้นไม่เคยออกเผยแพร่ วงรวบรวมเดโมที่เคยถูกหลายสังกัดปฏิเสธไว้ด้วยกัน ก่อนตกถึงมือผู้บริหารอ็อกโทนเรเคิดส์ ได้แก่ เจมส์ ไดเนอร์, เบน เบิร์กแมน และเดวิด บ็อกเซนบอม ขณะที่เบิร์กแมนกำลังมองหาผู้มีความสามารถให้กับค่ายอ็อกโทนใหม่ เขาได้รับชุดเดโมจากพี่น้องของอดีตเพื่อนร่วมงานที่โคลัมเบียเรเคิดส์ และเพลงที่ดึงดูดความสนใจเขาคือเพลง "ซันเดย์มอร์นิง" ซึ่งเขาเรียกว่าเป็น "เพลงอัจฉริยะ" เบิร์กแมนประหลาดใจเมื่อทราบว่าเพลงนั้นยกความชอบให้วงคาราส์ฟลาวเออส์เพราะเสียงแตกต่างจากวงดนตรีดังกล่าวที่เขาเคยได้ยินครั้งที่วอร์เนอร์บราเธอร์โดยสิ้นเชิง
เบิร์กแมนชักชวนให้ไดเนอร์และบ็อกเซนบอมบินไปลอสแอนเจลิส เพื่อชมคาราส์ฟลาวเออส์แสดงดนตรีที่ไนต์คลับเดอะไวเปอร์รูม (The Viper Room) หลังได้ชมเลอวีนบนเวที พวกเขาก็มั่นใจ เบิร์กแมนบอกฮิตควาเตอส์ว่าเขาเชื่อว่าวงต้องการ "สมาชิกคนที่ห้ามาเล่นกีตาร์เพื่อให้นักร้องอิสระขึ้น เขาจะได้เป็นดาราอย่างที่ผมรับรู้ว่าเขาเป็น" อ็อกโทนกำชับทันทีว่าให้เปลี่ยนชื่อวงเพื่อแยกอดีต นอกจากนี้ ค่ายยังเริ่มมองหานักกีตาร์เต็มเวลาเพื่อให้เลอวีนเน้นการแสดงในตำแหน่งร้องนำ เจมส์ วาเลนไทน์ (จากวงสแควร์ (Square) ลอสแอนเจลิส) ถูกดึงตัวมารับตำแหน่งนี้ จากการเข้าร่วมกับวง วาเลนไทน์ให้ความเห็นว่า "ผมเป็นเพื่อนกับพวกเขาและเริ่มเล่นดนตรีด้วยกัน ดูเหมือนว่าผมกำลังหักหลังวงของผมอยู่ เราเหมือนกำลังคบกัน แต่ในที่สุดผมก็ออกจากอีกวงเพื่อเข้าร่วมกับวงนี้"
2002–2006: อัลบั้ม "ซองส์อะเบาต์เจน" และไรอัน ดูซิกออกจากวง.
เจมส์ วาเลนไทน์เข้าเรียนในวิทยาลัยดนตรีเบิร์กลี (Berklee College of Music) กับจอห์น เมเยอร์ในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งพวกเขาพัฒนาความสัมพันธ์ ทั้งคู่พบกันอีกในการออกรายการวิทยุครั้งหนึ่งของเมเยอร์เมื่อ ค.ศ. 2002 หลังจากเมเยอร์ได้ฟังอัลบั้มของพวกเขา เขาประทับใจ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลง "ดิสเลิฟ" ซึ่งกลายเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดของอัลบั้มและผลักดันวงให้เป็นซูเปอร์สตาร์) มากเสียจนเขาชวนพวกเขาให้ไปเล่นเป็นวงเปิดในทัวร์ต้นปี ค.ศ. 2003 ซิงเกิลแรก "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" เริ่มได้ออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ (airplay) อย่างช้า ๆ ซึ่งช่วยเพิ่มยอดขายของอัลบั้ม ภายในปี ค.ศ. 2004 อัลบั้มของพวกเขาขึ้น 20 อันดับแรกใน"บิลบอร์ด" 200 และเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ก็ได้ขึ้นอยู่บน 20 อันดับแรกของชาร์ตซิงเกิลบิลบอร์ตฮอต 100 อัลบั้มของพวกเขาขึ้นสูงสุดใน"บิลบอร์ด" 200 ถึงอันดับ 6 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2004 เป็นเวลา 26 เดือนหลังออกอัลบั้ม ซึ่งถือเป็นระยะยาวที่สุดระหว่างที่การออกอัลบั้มกับการปรากฏใน 10 อันดับแรกครั้งแรกนับแต่รวมผลระบบซาวด์สแกนใน"บิลบอร์ด" 200 ใน ค.ศ. 1991 อัลบั้มยังคงขายต่อไปจนได้มากกว่า 10 ล้านอัลบั้มทั่วโลก ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังวง "ทิ้งเหง้าโพสต์กรันจ์ของวงเป็นดนตรีป็อปโซลที่ฟังสบาย กระทั่งแจมด้วยฮาร์ดร็อกบ้าง" เมเยอร์ชักชวนวงให้มาเปิดงานให้เขาอีกใน ค.ศ. 2004 สามปีจากนั้น มารูนไฟฟ์ทัวร์คอนเสิร์ตต่อเนื่องแทบไม่หยุดพัก ซึ่งรวมการเยือน 17 ประเทศ ระหว่างนี้ วงได้ทัวร์ร่วมกับมิเชล แบรนช์, แกรแฮม โคลตัน และเดอะโรลลิงสโตนส์ นอกจากนี้ ยังทัวร์ร่วมกับศิลปินอื่น เช่น เกวิน เดอกรอว์, แมตช์บ็อกซ์ทเวนตี, ชูการ์เรย์, เคาน์ติงโครวส์, แฟนทอมแพลเน็ต, เดอะไฮฟส์, แดชบอร์ดคอนเฟสชันนอล, ไซมอน ดอวส์, เดอะธริลส์, เธิร์สตีเมิร์ก, Marc Broussard, เดอะดอนน่าส์, เดอะเรดเวสต์, ไมเคิล โทลเชอร์ และกุสเตอร์
แซม ฟาร์ราร์ กล่าวว่า เพลง "อาร์ยูแดตซัมบอดี" ของอาลียาห์ ส่งผลต่อวงและมีอิทธิพลต่อเพลง "น็อตคัมมิงโฮม"
สุดท้ายอัลบั้ม "ซองส์อะเบาต์เจน" ขึ้นถึงอันดับ 1 บนอัลบั้มออสเตรเลีย ขณะที่เพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ติดซิงเกิล 20 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร และ 40 อันดับแรกในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ อัลบั้มยังขึ้นถึงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรในที่สุด ซิงเกิลที่สอง "ดิสเลิฟ" ขึ้นอันดับ 5 ในสหรัฐอเมริกา อันดับ 3 ในสหราชอาณาจักร และอันดับ 8 ในออสเตรเลีย ซิงเกิลที่สาม "ชีวิลบีเลิฟด์" ขึ้นอันดับ 5 ทั้งในสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร และอันดับ 1 ในออสเตรเลีย ซิงเกิลที่สี่ "ซันเดย์มอร์นิง" ขึ้นถึง 40 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และออสเตรเลีย มารูนไฟฟ์ได้เล่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอทที่ฟิลาเดลเฟียใน ค.ศ. 2005 เพลงที่เขาเล่นมีเพลงคัฟเวอร์ "ร็อกกินอินเดอะฟรีเวิลด์" ของนีล ยัง และเลอวีนยังได้แสดงร่วมกับศิลปินซึ่งเป็นฮีโร่คนหนึ่งของเขาอย่างสตีวี วันเดอร์ วันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 ในซานตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย มารูนไฟฟ์เล่นปิดฮอนด้าซีวิกทัวร์ ซึ่งพวกเขากลายเป็นพาดหัวข่าว พวกเขายังได้แสดงที่สถาบันภาพยนตร์อเมริกันเพื่อเป็นเกียรติแก่จอร์จ ลูคัส ซึ่งลูคัสเองเป็นคนเลือกมารูนไฟฟ์ เพราะเป็นวงดนตรีที่ลูกของเขานิยมในตอนนั้น ระหว่างที่ทัวร์คอนเสิร์ตอยู่หลายปี ไรอัน ดูซิก ตำแหน่งกลอง เครื่องเคาะ และนักร้องเบื้องหลัง ทรมานจากชีวิตทัวร์ ความเครียดจากการทัวร์ไม่หยุดทำให้การบาดเจ็บจากกีฬาเก่าร้ายแรงขึ้น หลังจากที่เขาขาดร่วมทัวร์กับวงหลายครั้ง โดยไรแลนด์ สตีน กับจอช เดย์มาแทน ดูซิกก็ออกจากวงอย่างเป็นทางการในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 แมตต์ ฟลินน์ อดีตมือกลองวงเกวิน เดอกรอว์ และเดอะบีฟิฟตีทูส์ เข้าร่วมวงแทนดูซิก
2006–2008: อัลบั้ม "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง".
หลังจากอัดเสียงกันตลอด 8 เดือนในปี ค.ศ. 2006 อัลบั้มชุดที่สองของมารูนไฟฟ์ชื่อ "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" ออกจำหน่ายทั่วโลกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 ภายใต้สังกัด เอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์ เลอวีนกล่าวว่า อัลบั้มถัดจาก "ซองส์อะเบาต์เจน" นี้จะ "เซ็กซี่กว่า และแข็งแรงกว่า" ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปินยุค 80 อย่าง พรินซ์, แชบบา แรงส์, ไมเคิล แจ็กสัน และทอล์กกิงเฮดส์ แอน เพาเวอส์ เขียนให้กับลอสแอนเจลิสไทม์ถึงอัลบั้ม "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" ว่า "เป็นส่วนผสมร้อนเย็นของดนตรีอิเล็กโทรฟังก์ และบลูอายด์โซลที่ล้อกันด้วยความมั่นใจดั่งเจมส์ บอนด์"ก่อนอัลบั้มวางจำหน่าย ซิงเกิลเพลง "เมกส์มีวันเดอร์" เป็นซิงเกิลและวิดีโอที่ขายได้เป็นอันดับ 1 บนไอทูนส์ และยังคงเป็นอัลบั้มที่ขายดีเป็นอันดับ 1 กว่า 50,000 ชุด หลังจากอัลบั้มออกมา อัลบั้มทำลายสถิติยอดขายของไอทูนส์ ณ สัปดาห์ที่ปล่อย ขายได้ถึง 101,000 ชุด ซิงเกิลแรก "เมกส์มีวันเดอร์" ออกสู่วิทยุในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2007 เปิดตัวที่อันดับ 84 ในชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 เป็นอันดับล่างสุดที่เปิดตัวในบรรดา 5 เพลงที่เปิดตัวในชาร์ตสัปดาห์นั้น ในสัปดาห์แรกของเดือนพฤษภาคม ซิงเกิลนี้ทะยานจากอันดับ 64 ขึ้นไปถึงอันดับ 1 เป็นการก้าวกระโดดที่ยิ่งใหญ่ที่สุด (biggest jump) ของ"บิลบอร์ด" ณ เวลานั้น "เมกส์มีวันเดอร์" ยังสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอตดิจิทัลซองของ"บิลบอร์ด", ป็อป 100, และฮอตแดนซ์คลับเพลย์ได้สำเร็จด้วย