pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บัญญายาเปิดฤดูกาลด้วยชัยชนะที่กาตาร์ โดยนำตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ บัญญายาชนะครั้งที่ 2 ที่ออสติน หลังจากการต่อสู้ที่ยากลำบากกับอาเลกซ์ มาร์เกซ เขาชนะสนามนี้ไปด้วยแกปที่ห่างจากที่ 2 เป็นเวลา 2.4 วินาทีและยังเป็นผู้ที่ทำเวลาได้เร็วที่สุดต่อรอบอีกด้วย ที่เฆเรซ บัญญายาจบในอันดับที่ 3 ตามหลังโลเรนโซ บัลดัสซาร์รีและมิเกล โอลิเวรา โดยสามารถรักษาตำแหน่งจากกริดสตาร์ทของเขาเอาไว้ได้ บัญญายาได้ตำแหน่งโพล โพซิชันครั้งแรกใน โมโต2 ที่เลอมองส์ซึ่งเขาเคยได้โพล โพซิชันที่นี่ในปี 2015 บัญญายาเก็บชัยชนะครั้งที่ 4 ได้ที่อาสเซิน ออกสตาร์ทด้วยตำแหน่งโพล โพซิชันและนำตลอดทั้งการแข่งขัน หลังจากควอลิฟายได้ตำแหน่งที่ 3 จากกริดสตาร์ทที่ซัคเซินริง บัญญายาจบการแข่งขันในอันดับที่ 12 โดยจำเป็นต้องขี่ออกนอกแทร็คหลังจากมัตเตีย ปาซีนีล้มข้างหน้าเขาในโค้งสุดท้ายของรอบที่ 2 แม้ว่าอันดับจะตกลงไปอยู่ที่อันดับ 26 แต่เขายังคงสามารถแซงขึ้นมาได้ 14 อันดับ รวมถึงแซงอาเลกซ์ มาร์เกซในโค้งสุดท้ายของรอบสุดท้ายอีกด้วย ที่เบอร์โน บัญญายาจบการแข่งขันในลำดับที่ 3 และสูญเสียตำแหน่งผู้นำตารางแชมเปียนชิปให้กับมิเกล โอลิเวรา เขาแย่งตำแหน่งผู้นำตารางแชมเปียนชิปกลับคืนมาโดยชนะการแข่งขัยที่ออสเตรีย ซึ่งเป็นชัยชนะครั้งที่ 5 ของเขาในฤดูกาลนี้ บัญญายาชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 6 ของฤดูกาลที่มีซาโนจากตำแหน่งโพล โพซิชัน เขาได้ขึ้นโพเดียม 5 สนามติดต่อกันตั้งแต่ที่เบอร์โนจนถึงที่บุรีรัมย์ ที่บุรีรัมย์เขาชนะการแข่งขันและเพื่อนร่วมทีมของเขาลูกา มารีนีเข้าเส้นชัยมาเป็นอันดับที่ 2 เขาได้รับชัยชนะเป็นครั้งที่ 8 ของฤดูกาลที่โมเตกิหลังจากฟาบิโอ กวาร์ตาราโรถูกตัดสิทธิด้วยเหตุผลแรงดันลมยางต่ำกว่ามาตรฐานที่กำหนด หลังจากจบในอันดับ 3 ที่เซปัง เขาได้การันตีการเป็นแชมป์โลกโมโต2 อย่างแน่นอน ด้วยการขึ้นโพเดียมเป็นครั้งที่ 12 ของเขาในฤดูกาลนี้ และทีมเมทของเขาลูกา มารีนีได้รับชัยชนะเป็นครั้งแรกในการแข่งขันโมโต2 ชิงแชมป์โลก เป็นการขึ้นโพเดียมครั้งที่ 5 ของลูกาอีกด้วย
โมโตจีพี.
โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน
โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน  ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1926 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในฟิลิป ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี ระหว่างที่พระองค์ประสูตินั้น ช่วงที่สงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวของพระองค์นั้นได้ถูกกักกันในค่ายกักกันบูเคินวัลท์ในปี ค.ศ. 1935
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1980 พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ทำให้พระองค์กลายเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์เฮ็สเซิน พระองค์ทรงเป็นนักสะสมผลงานศิลปะชื่อเสียงระดับโลก ทั้งนี้ยังทรงเป็นเจ้าของโรงแรมสกอต์ตอล คอร์นเบิร์ก
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาร์ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ในปี ค.ศ. 1964 และมีพระบุตรดังนี้
ทั้ง 2 หย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 1974 ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 สิริพระชันษา 86 ปีด้วยพระโรคพระปัพผาสะ
เจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค
เจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค  ประสูติเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 เป็นพระธิดาในเจ้าชายกุสทัฟ อัลเบร็ชท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค กับมาร์กาเรตา ฟูเช เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระสวามีในเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก
พระองค์ทรงเสกสมรสกับโมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮ็สเซิน พระราชนัดดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี ในปี ค.ศ. 1964 มีพระบุตรดังนี้
ทั้ง 2 หย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 1974
ไทยในอียิปต์
ไทยในติมอร์-เลสเต
สโมสรฟุตบอลจุฬา ยูไนเต็ด
แม่น้ำวอลตา
แม่น้ำวอลตา  เป็นแม่น้ำสายสำคัญในประเทศกานา ไหลเข้าสู่กานาผ่านที่ราบสูงโบโบ-ดิอูลาสโซ (Bobo-Dioulasso) ในประเทศบูร์กินาฟาโซ แม่น้ำวอลตาเกิดจากการรวมตัวของแม่น้ำสามสายได้แก่ แม่น้ำแบล็กวอลตาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แม่น้ำเรดวอลตาและแม่น้ำแบล็กวอลตาทางตอนเหนือ รวมถึงแม่น้ำโอตีทางทิศตะวันออก แม่น้ำวอลตาไหลลงใต้ผ่านที่ราบสูงอากวาพิม-โตโกแลนด์ (Akwapim-Togoland) ก่อนจะไหลลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่อ่าวกินี เป็นระยะทาง 1,500 กิโลเมตร
ในปี ค.ศ. 1965 มีการสร้างเขื่อนอาโคซอมโบเพื่อผลิตไฟฟ้าจากแม่น้ำ ก่อให้เกิดทะเลสาบวอลตาซึ่งมีพื้นที่ 8,502 ตารางกิโลเมตร ทะเลสาบนี้ถือเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มนุษย์สร้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
เนื่องจากวอลตาในภาษาโปรตุเกสแปลว่า เลี้ยวหรือคดโค้ง จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจมาจากลักษณะของแม่น้ำที่คดเคี้ยว หรือเป็นจุดที่นักสำรวจชาวโปรตุเกสสำรวจมาไกลที่สุดก่อนจะล่องเรือกลับ
ชาวไทยในอินโดนีเซีย
ในช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารีทรงลี้ภัย และเลือกประทับที่เมืองบันดุง หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตประทับ ณ พระตำหนักประเสบัน  ส่วนสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารีประทับ ณ พระตำหนักดาหาปาตี  พระตำหนักทั้งสองตั้งอยู่ที่ถนนจีปากันตี  ด้านหน้าพระตำหนักทั้งสองมีวงเวียนขนาดย่อมชื่อวงเวียนสยาม  เจ้านายทั้งสองพระองค์ประทับที่นั่นจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
นอกจากนี้ยังมีลูกเรือประมงชาวไทยที่ถูกหลอกไปทำงานเป็นแรงงานทาส ที่ต่อมาได้หลบหนีออกจากเรือไปอาศัยอยู่ตามหมู่บ้านชาวประมงในแถบเมืองอัมบน , ตวล  และเบนจีนา  จังหวัดมาลูกู โดยเฉพาะที่เมืองตวล บางคนอาศัยอยู่อย่างหลบซ่อนนานกว่า 18 ปี มีคนไทยตกค้างอยู่ 8 คน (พ.ศ. 2562) พวกเขาไม่ได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาลไทยเพราะไม่มีบัตรประชาชน ส่วนเกาะเบนจีนามีคนไทยตกค้างอยู่ 5 คน (พ.ศ. 2558) พ.ศ. 2558 รัฐบาลไทยส่งชุดเฉพาะกิจเข้าสำรวจลูกเรือชาวไทยที่ถูกทอดทิ้งตามเกาะแก่งต่าง ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย พบว่ามีคนไทยตกค้างไม่ต่ำกว่า 2,000 คน
ในปี พ.ศ. 2555 มีชาวไทยจำนวน 800 คน ราว 400-500 คน เป็นนักศึกษามุสลิมนับถือศาสนาอิสลาม นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์ที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาพุทธตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา โดยมีวัดที่อยู่ภายใต้การดูแลของพระธรรมทูตไทยจำนวน 29 แห่ง และมีโรงเรียนธรรมวิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับยุวชนพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซียในกำกับอีกหนึ่งแห่ง
สมาคมหรือชมรม.
มีสมาคมหรือชมรมของชาวไทย 4 แห่ง ดังนี้
กลูซิทอล
Glucitol
ครีมแมกนีเซีย
Phillips' Milk of Magnesia
Cream of Magnesia
Docusate
Docusate salts
Dioctyl sulfosuccinate
ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในประเทศไทย
มิสเตอร์โกลบอล 2019
มิสเตอร์โกลบอล 2019  เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 6 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2019 ณ โนโวเทล กรุงเทพ สุขุมวิท 20, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย โดยKim Jong-woo จากประเทศเกาหลี เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้
มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน
มัคซีมีลีอาน อันเดรอัส มาร์คกราฟแห่งบาเดิน  ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นพระโอรสใน แบร์โทลด์มาร์คกราฟแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สาขาราชวงศ์ของพระองค์นั้นเป็นเชื้อสายของราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนเมื่อประมาณ 400-500 ปีที่แล้ว ก่อนจะมาเปลี่ยนเป็นราชวงศ์แบร์นาด็อต ในปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์ซาริงเงินหรือบาเดินตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2506 ถัดจาพระบิดา
มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2022 ณ พระราชวังซาเลม ริมทะเลสาบคอนชตันซ์ เมืองซาเลม รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เยอรมนี สิริพระชันษา 89 ปี
มัคซีมีลีอาน มาร์คกราฟแห่งบาเดิน สมรสกับอาร์ชดัชเชสวาเลรีแห่งออสเตรีย พระธิดาในอาร์ชดยุกฮูแบร์ท ซัลวาเทอร์ แห่งออสเตรีย กับเจ้าหญิงโรสแมรีแห่งซาล์ม-ซาล์ม เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1966 และทำให้อาร์ชดัชเชสวาเลรีได้รับยศเป็นมาร์คเกรฟินแห่งบาเดิน ทั้งสองมีพระบุตรดังนี้
ด้วยพระชายานั้นทรงเป็นโรมันคาทอลิก ทำให้พระองค์ถูกตัดสิทธิ์จากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งว่าด้วยพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 สมาชิกพะรราชวงศ์ที่สมรสหรือแต่งงานกับขาวโรมันคาทอลิก ต้องออกจากการสืบราชบัลลังก์อังกฤษทันที รวมถึงผู้สืบสกุลด้วย
แม็กซิมิเลียน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน
สมเด็จพระราชาธิบดีแม็กซิมิเลียนแห่งบาเดิน
บาลด์วินที่ 1 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินที่ 1 หรือ บาลด์วินแขนเหล็ก  เป็นขุนนางฝรั่งเศสและเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์คนแรกในปี ค.ศ. 863
บาลด์วินอยู่ในซ็องลีส์ในปี ค.ศ. 862 ที่เขาตัดสินใจรับจูดิธ พระธิดาของชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน เป็นภรรยา จูดิธเคยเป็นพระมเหสีของกษัตริย์อังกฤษสองคน เอเธลวูล์ฟกับเอเธลบาลด์ ตอนที่กลับมาฝรั่งเศสและยังคงอยู่ในช่วงวัยรุ่น พระองค์ถูกพระบิดากักบริเวณไว้ที่ปราสาทซ็องลีส์ บาลด์วินพาจูดิธหนีไปอยู่ที่ราชสำนักของโลแธร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งโลร์แรน ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของจูดิธ เมื่อทั้งคู่ปลอดภัยจากเงื้อมมือของพระบิดาของจูดิธ บาลด์วินแต่งงานกับพระองค์ในราวปี ค.ศ. 863
พระเจ้าชาร์ลส์ให้บิชอปของพระองค์ตัดขาดสองสามีภรรยาออกจากศาสนา พระองค์ยังเรียกร้องให้พระนัดดา (ลูกของพี่น้อง) คืนตัวบาลด์วินกับพระธิดา จูดิธ มาให้พระองค์ บาลด์วินกับจูดิธจึงหนีไปโรม เพื่อขอร้องพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 ให้ช่วยเกลี่ยกล่อมชาร์ลส์และทำให้การแต่งงานถูกต้องตามกฎหมาย บาลด์วินตั้งใจจะไปเข้าร่วมกับชาวไวกิงหากการแต่งงานไม่ได้รับอนุญาต ในขณะนั้นชาวไวกิงเป็นภัยคุกคามในฝรั่งเศสเหนือ พระสันตะปาปาจึงตัดสินให้การแต่งงานของทั้งคู่ถูกต้องตามกฎหมายและให้บิชอปถอนการตัดขาดทั้งคู่ออกจากศาสนา
บาลด์วินได้ปกครองฟลานเดอส์ในตำแหน่งมาร์เกรฟ (เคานต์ของพื้นที่ชายแดน) แห่งฟลานเดอส์ เขาปกป้องฟลานเดอส์จากชาวไวกิงตลอดสิบห้าปีต่อมา และเป็นที่รู้จักจากการปฏิบัติอย่างรุนแรงต่อใครก็ตามก็โจมตีฟลานเดอส์จนทำให้ได้รับฉายาว่า "บาลด์วินแขนเหล็ก"
ในปี ค.ศ. 867 บาลด์วินสร้างปราสาทที่เกนต์เพื่อป้องกันการรุกรานของชาวไวกิง เมืองถูกสร้างขึ้นรอบๆ ปราสาท เกนต์กลายเป็นที่อยู่ของเคานต์ บาลด์วินยังสร้างปราสาทที่บรูช เมืองท่าติดทะเลเหนือ เพื่อหยุดการปล้นชิงทรัพย์ของชาวไวกิง
เมื่อชาร์ลส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 877 บาลด์วินสนับสนุนพระโอรสของพระองค์ หลุยส์ผู้ติดอ่าง ด้วยความซื่อสัตย์ ช่วยให้พระองค์ได้เป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์
บาลด์วินตายในปี ค.ศ. 879
บาลด์วินแต่งงานกับจูดิธ พระธิดาของชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน กษัตริย์ของชาวแฟรงก์และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน คือ
ภาษาเคลต์ดั้งเดิม
ภาษาเคลต์ดั้งเดิม  หรือ ภาษาเคลต์ร่วม  คือภาษาบรรพบุรุษที่สืบสร้างขึ้นของบรรดาภาษาเคลต์ทั้งหมดที่รู้จัก ประมวลศัพท์ของภาษานี้สามารถสืบสร้างได้โดยใช้ระเบียบวิธีเปรียบเทียบในภาษาศาสตร์เชิงประวัติ เนื่องจากภาษาเคลต์เป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเคลต์ดั้งเดิมจึงเป็นลูกหลานของภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมด้วย ตามทฤษฎีหนึ่ง ภาษาเคลต์อาจใกล้ชิดที่สุดกับกลุ่มภาษาอิตาลิก จึงทำให้มีการจัดกลุ่มรวมกันเป็นกลุ่มภาษาอิตาโล-เคลติก
การสืบสร้างภาษาเคลต์ดั้งเดิมอยู่ระหว่างการดำเนินการ ในขณะที่ภาษาเคลต์ภาคพื้นทวีปได้ช่วยพิสูจน์ยืนยันได้มากในด้านสัทวิทยาและบางส่วนในด้านวิทยาหน่วยคำ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรกลับมีเไม่พียงพอที่จะช่วยให้สืบสร้างวากยสัมพันธ์ขึ้นได้อย่างไม่ผิดพลาด แม้ว่าจะพบบันทึกที่มีประโยคสมบูรณ์ในภาษากอลและภาษาเคลทิบีเรียน แต่วรรณกรรมที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่มภาษาเคลต์พบในภาษาไอริชเก่า และภาษาเวลส์กลาง
เดนโคโชวจิน กริดแมน
กริดแมน นักสู้คอมพิวเตอร์
SSSS.GRIDMAN (กริดแมน) เป็นแอนิเมชันทางโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นที่นำผลงานดั้งเดิมของซึบุรายะโปรดักชันส์จากเรื่อง เด็นโคโจจินกริดแมน ที่ฉายในปี 1993 - 1994 มาทำในรูปแบบอนิเมะ สร้างจากทีมผู้สร้างอนิเมะ เด็นโคโจจินกริดแมน boys invent great hero จากงาน Japan Animator Expo แอนิเมชันโดยสตูดิโอ TRIGGER ต่อมาได้ทำภาคต่อในชื่อว่า SSSS.DYNAZENON
SSSS.GRIDMAN เป็นผลงานที่ทางสตูดิโอทริกเกอร์ผลิตขึ้นมาโดยต่อยอดจากละครโทคุซัทสึเด็นโคโจจินกริดแมนของสึบุรายะโปรดักชัน ทั้งนี้ได้ร่วมมือกันทำโปรเจกต์นี้ขึ้นมาโดยได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบดีไซน์ของกริดแมนที่ปรากฏในเรื่อง
โดยก่อนที่จะทำแอนิเมชันนั้นโปรเจ็กต์ของผลงานนี้เกิดขึ้นจากการที่ อาเมมิยะ อากิระ ได้ปรึกษากับสึบุรายะโปรดักชัน เกี่ยวกับแอนิเมชันของ "อุลตร้าซีรีส์" ในโปรเจ็กต์อื่นก่อนที่จะปล่อย ในตอนแรกอาเมะมิยะกำลังคิดที่จะสร้างละครโทคุซัทสึแนวตลกอย่าง อุลตร้าซีน และ ULTRAMAN เข้ามา แต่สึบุรายะโปรดักชั่นตอบว่าการจะสร้างแอนิเมชันอุลตร้าซีรีส์นั้นเป็นเรื่องยากมาก อย่างไรก็ตามอากิระได้รับข้อเสนอให้นำผลงาน กริดแมน และ อันโดรเมลอส มาพัฒนา โดยการพัฒนาของการทำแอนิเมชันนั้นได้ดูแบบเต็มเรื่องเพื่อศึกษาและคิดว่าฉากนี้จะเข้ากันได้กับงานแอนิเมชันที่พัฒนาจึงได้ผลิตผลงานนี้ขึ้นมา
ฮีโร่ที่ปรากฏ.
กริดแมน.
กริดไนท์.
ร่างแปลงของแอนตี้ ที่เกิดจากต้องการจะร่วมสู้กับกริดแมนทำให้แอนตี้ได้คัดลอกเลียนแบบร่างกริดแมนในช่วงที่ต่อกรกับนานาชิ B โดยลักษณะคล้ายกับกริดแมนแต่มีจุดแตกต่างคือสีของร่างกายเป็นสีแบบเดียวกับแอนตี้และส่วนใบหน้า ส่วนชื่อกริดไนท์เป็นชื่อที่ยูตะและเพื่อนได้ตั้งชื่อขึ้น โดยความหมายคือเป็นอัศวินผู้ปกป้องกริดแมนหลังการต่อสู้กับนานาชิ B
ใน SSSS.DYNAZENON ไนท์เป็นผู้ที่แปลงร่างและได้ร่วมมือกับไดน่าซีมอนและกลุ่มของกาอุมะเพื่อจัดการกับสัตว์ประหลาดที่ควบคุมโดยกลุ่มสุพันธุกรรมสัตว์ประหลาด
เจ้าหญิงยูจีนี
เจ้าหญิงทาเทียนาแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค
เจ้าชายกุสตาฟแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 7
เอลิซาเบธ เจ้าหญิงแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์
ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์
มารี อลิกซ์ ดัชเชสแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์
คริสตอฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์
โมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮสส์
จอร์จ กิลเลอร์โม
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ ฟรานซิสกาแห่งออสเตรีย
อินฟันตามารีอา ฟรังซิชกาแห่งโปรตุเกส (ประสูติ พ.ศ. 2540)
เจ้าหญิงเทเรซาแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก
เจ้าชายฟิลิปป์แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงนอราแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายนิโคลัสแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายฟรันซ์ โยเซฟที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายอาโลอิส เจ้าชายรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายอาล็อยส์ รัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายโจเซฟ เวนเซลแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายแม็กซิมิเลียนแห่งลิกเตนสไตน์
ราชวงศ์วิทเทลส์บัค
ดัชชีชเลสวิจ
วัดชลประทานรังสฤษฎ์
เซร์รานียาแบงก์
บาโฮนวยโวแบงก์
สึโยะชิ คุซะนะงิ
อะกิ โฮะชิโนะ
อะกิโกะ โคโมะโตะ
อะโกะ (นักแสดงหญิง)
อะซุมิ คะวะชิมะ
อะยุมิ ทะฮะระ
อิชิโร โอะซะวะ
อิมิ โคะบะยะชิ
โยะมิอุริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน
ภูเขาอิโกะมะ
เอโนะซุเกะ อะกิยะ
เอะริกะ ซะวะจิริ
ซะโตะชิ โอโนะ
ไอ ชิโนะซะกิ
เอลอายูน
ฮิเดะกิ ยุกะวะ
โยชิกิ ทานากะ
ดร. โยชิกิ ทานากะ  เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวรรณกรรมจากมหาวิทยาลัยกากุชูอิงในกรุงโตเกียว และเป็นผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์จีน ยุโรป และเปอร์เซีย
ทานากะเริ่มเขียนนิยายเรื่องสั้นครั้งแรกในช่วงปิดภาคเรียนระดับปริญญาตรีเพื่อส่งประกวดชิงเงินรางวัลหมื่นเยน มีความยาวประมาณห้าสิบหน้า และได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ได้รับเงินจริงเพียงแปดพันเยนต่อมาเขาเขียนนิยายส่งประกวดอีกครั้งกับนิตยสารแห่งหนึ่งในช่วงปิดภาคเรียนปริญญาโท ครั้งนี้มีเงินรางวัลถึงแสนเยน โยชิกิเขียนนิยายส่งประกวดกับสำนักพิมพ์เก็นเอย์โจ และได้รับรางวัลชนะเลิศในปี 1980 หลังจากนั้น เขาก็เริ่มเขียนโครงร่างนิยายแนวสเปซโอเปร่ากับสำนักพิมพ์แห่งนี้ โดยตั้งชื่อว่า 『เชสเกมส์แห่งกาแล็กซี』มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามและประวัติศาสตร์ ในยุคที่มนุษยชาติตั้งถิ่นฐานทั่วกาแล็กซี แต่เมื่อเขียนได้ประมาณร้อยหน้า สำนักพิมพ์ก็ปิดกิจการในปี 1979 หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้เขียนนิยายอีก เนื่องจากต้องทำปริญญานิพนธ์
ในปี 1982 บรรณาธิการของสำนักพิมพ์โทกูมะบังเอิญได้อ่านโครงเรื่องดังกล่าวและรู้สึกถูกใจ จึงติดต่อทานากะให้เขียนต่อ ทานากะจึงเขียนต่อและตั้งชื่อใหม่ว่า 『ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี』 เมื่อตีพิมพ์ถึงเล่มที่สามสาม สำนักพิมพ์แจ้งว่ามันขายดีมาก และขอให้ทานากะเขียนเป็นมหากาพย์ยาวสิบเล่ม ทั้งที่ตอนแรกเขาไม่ได้ตั้งใจจะเขียนยาวขนาดนั้น ตัวละครสำคัญหลายตัวก็ตายไปแล้ว ทานากะจึงต้องเขียนจนครบสิบเล่มด้วยตัวละครที่มีอยู่และสร้างขึ้นใหม่ ต่อมาในปี 1985 ทานากะอยากเขียนนิยายเรื่องอื่นบ้าง จึงคุยกับสำนักพิมพ์ แต่สำนักพิมพ์ไม่ยอมให้เขาเขียนเรื่องอื่น และต้องการให้เขาเขียนตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีเพียงอย่างเดียว ในช่วงเวลานั้นเอง สำนักพิมพ์คาโดกาวะติดต่อเขามาพอดี และขอให้เขาเขียนนิยายอะไรสักอย่างที่คล้ายกับตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี เขาจึงเขียนเรื่อง 『ผู้กล้าแห่งอัสลัน』 ให้กับสำนักพิมพ์คาโดกาวะ
ฮิเดะซะบุโร อุเอะโนะ
อะกิตะอินุ
อะกิตะ (สำนักพิมพ์)
ทีวีอะซะฮิคอร์เปอร์เรชัน
อากิตะ
อากิตะ อาจหมายถึง
ฮิโตะชิ ซะกิโมะโตะ
ฮิโตะชิ มะชิโนะ
เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค อูเอ็มเพ
เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค ยูเอ็มเพ (; ย่อมาจาก แปลว่า "ปืนกลมือสากล") เป็นปืนกลมือที่ถูกพัฒนาและผลิตขึ้นโดยบริษัทเฮ็คเลอร์อุนท์ค็อค เฮ็คเลอร์อุนท์ค็อคได้พัฒนาอูเอ็มเพให้เป็นปืนรุ่นที่มีน้ำหนักเบากว่าและราคาถูกกว่าเพื่อมาแทนที่ปืนรุ่นเอ็มเพ5 แม้ว่าปืนทั้งสองรุ่นจะยังคงอยู่ในช่วงการผลิตก็ตาม อูเอ็มเพได้รับการยอมรับโดยหน่วยงานต่างๆ เช่น ศุลกากรและการป้องกันชายแดนสหรัฐ
นอกจากหน่วยงานอื่นแล้ว พวกเขายังได้นำมาใช้งานในกองกำลังทหารต่าง ๆ จำนวนเล็กน้อยของปืนอูเอ็มเพที่ถูกบรรจุกระสุนด้วย .45 ACP ซึ่งถูกสั่งซื้ออย่างเป็นทางการโดยกองรบพิเศษที่ 5 ของหน่วยรบพิเศษกองทัพบกสหรัฐ ด้วยอาวุธบางส่วนที่ยังคงประจำการแบบจำกัดในช่วงปีแรก ๆ ของการก่อการกำเริบในอิรัก ทำให้ปืนเหล่านี้เป็นหนึ่งในปืนกลมือจำนวนเล็กน้อยที่กองทัพสหรัฐได้นำมาใช้ในความขัดแย้งล่าสุด
มิโตรวิกา, คอซอวอ
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 1
ฟาโรห์เนไรคาเร
เขาเซอเมรู
เขาเซอเมรู  เป็นภูเขาไฟที่มีพลังชนิดกรวยภูเขาไฟสลับชั้นในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ภูเขาไฟนี้เป็นภูเขาที่สูงสุดในเกาะชวา ภูเขาไฟนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า มหาเมรุ หมายถึง "ภูเขาไฟที่ยิ่งใหญ่" ชื่อของภูเขาไฟลูกนี้มาจากเขาพระสุเมรุตามความเชื่อในศาสนาพุทธและฮินดู ภูเขาไฟนี้ตั้งอยู่ในเขตของแผ่นออสเตรเลียที่พังเข้าไปในแผ่นยูเรเชียตามการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค
ภูเขาไฟเซอเมรูเป็นภูเขาที่สูงและชันมากเหนือที่ราบชายฝั่งตะวันออกของเกาะชวา Maar ประกอบด้วยทะเลสาบปล่องภูเขาไฟเป็นเส้นตรงไปจนถึงยอดของภูเขาไฟ ภูเขาไฟลูกนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแอ่งยุบปากปล่อง Ajek-ajek และ Jambagan ซึ่งทับกันอยู่
ประวัติศาสตร์การปะทุ.
มีการปะทุของภูเขาไฟเซอเมรูอยู่จำนวนหลายครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818 ได้มีการบันทึกการปะทุอย่างน้อย 55 ครั้ง (ซึ่งทำให้เสียชีวิตทั้งหมด 10 ครั้ง) ซึ่งประกอบด้วยทั้งการไหลของลาวาและการไหลของไพโรคลาสติกการปะทุในประวัติศาสตร์ทั้งหมดมีค่าดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟเท่ากับ 2 หรือ 3
ภูเขาไฟเซอเมรูอยู่ในสถานะของการปะทุใกล้คงที่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 ถึงปัจจุบัน บางครั้งก็มีการระเบิดเล็ก ๆ เกิดขึ้นทุก ๆ 20 นาทีหรือมากกว่านั้น
มีนักท่องเที่ยวปีนเขาเซอเมรูอยู่เสมอ โดยมักจะเริ่มจากหมู่บ้าน Ranu Pane ไปทางทิศเหนือ ถึงแม้ว่าทางวิชาการจะสามารถเกิดอันตรายได้ ซู ฮก กี นักกิจกรรมทางการเมืองชาวอินโดนีเซียในคริสต์ทศวรรษ 1960 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 จากการสูดดมก๊าซพิษขณะปีนขึ้นภูเขาไฟเซอเมรู
อะบู ตะห์ซีน อัศศอลฮี
อะบู ตะห์ซีน อัศศอลฮี (; ค.ศ. 1953 – 29 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นทหารผ่านศึกพลซุ่มยิงชาวอิรัก ซึ่งเป็นอาสาสมัครในกองกำลังระดมจากประชาชนของอิรัก เขาสร้างชื่อเสียงจากการสังหารสมาชิกไอเอสไอแอลกว่า 350 คนในช่วงสงครามกลางเมืองอิรัก โดยได้รับสมญานามว่า "ชีคแห่งพลซุ่มยิง" และ "นัยน์ตาเหยี่ยว"
อะลี ญิยัด โอบะอิด อัศศอลฮี  เป็นที่รู้จักจากชื่อในสงครามคือ นัยน์ตาเหยี่ยว หรือชื่อตามผู้บังเกิดเกล้าคือ อะบู ตะห์ซีน  เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1953 โดยมีลูกสิบเอ็ดคน เป็นเด็กหญิงห้าคนและเด็กชายหกคน เขาเดินทางไปที่ประเทศคูเวตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และทำงานเป็นจำนวนมาก ณ ที่นั่น สองในนั้นเป็นคนเลี้ยงวัวและอูฐ เขามีปืนไรเฟิลเพื่อป้องกันตนเอง และล่ากระต่ายรวมทั้งหมาป่า จากปืนนี้เอง ที่ทำให้เขาได้รับความรู้ในการล่าสัตว์ (การยิง)
หลายเดือนก่อนสงครามยมคิปปูร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เดินทางไปยังประเทศเบลารุสเพื่อฝึกในหลักสูตร โดยเขาได้อันดับสองในหลักสูตร สงครามแรกที่เขาเข้าร่วมคือสงครามยมคิปปูร์ในปี ค.ศ. 1973 ซึ่งเขาได้รับการส่งไปประจำการ ณ ที่ราบสูงโกลันในกองพันภูเขาที่ 5 ส่วนสงครามที่สองคือสงครามอิรัก–เคิร์ดครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ช่วงการจลาจลจนถึง ค.ศ. 2014 เขาเข้าร่วมในสงครามตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ที่เขาเข้าร่วมกองพลซาดร์ ซึ่งเขาเข้าร่วมในการปลดปล่อยหลายจังหวัดในอิรัก แต่เขาไม่เห็นดีสำหรับเขาในกองพลนี้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนมาเป็นเข้าร่วมกองทหารติดอาวุธ 'ลิวา อะลี อัล อักบัร และนี่คือที่ซึ่งทักษะของเขาเริ่มแสดงขึ้น เขาได้รับการยืนยันการสังหารที่ 350 คน
ตามที่โฆษกกองกำลังระดมจากประชาชนเผย อัศศอลฮีถูกฆ่าตายขณะที่เขาเดินหน้าบุกฮะวีญา ในอิรัก งานศพของเขาจัดขึ้นในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2017
รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ.
มีรายงานว่าข้อค้นพบกว้าง ๆ ของรายงานฯ มีว่า การบรรลุเป้าหมาย 1.5 °ซ. เป็นไปได้ แต่ต้องการ "การลดการปล่อยอย่างมาก" "รวดเร็ว" "การเปลี่ยนแปลงอย่างกว้างขวางและไม่เคยปรากฏมาก่อนในทุกภาคส่วนของสังคม และว่า "การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. เมื่อเทียบกับ 2 °ซ. แล้วจะลดผลกระทบทางลบต่อระบบนิเวศ สุขภาพและสุขภาวะของมนุษย์ได้" การเพิ่มอุณหภูมิจะยิ่งเร่งให้เกิดลมฟ้าอากาศสุดขั้ว ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นและน้ำแข็งทะเลอาร์กติกที่ลดพื้นที่ลง การฟอกสีของปะการัง การสูญเสียระบบนิเวศ เป็นต้น SR15 ยังมีแบบจำลองซึ่งแสดงว่า "การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากมนุษย์สุทธิทั่วโลกจำเป็นต้องลดลงประมาณร้อยละ 45 จากระดับในปี 2553 ภายในปี 2573 และเหลือ "ศูนย์สุทธิ" ประมาณปี 2593" การลดการปล่อยภายในปี 2573 และการเปลี่ยนแปลงและความท้าทายที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งการลดคาร์บอนอย่างรวดเร็ว เป็นความสนใจสำคัญของเนื้อหารายงานส่วนใหญ่ซึ่งมีการกล่าวซ้ำทั่วโลก
คำแถลงหลัก.
ภาวะโลกร้อนน่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 1.5 °ซ. เหนือระดับก่อนอุตสาหกรรมระหว่างปี 2573 ถึง 2595 หากอุณหภูมิยังเพิ่มขึ้นในระดับปัจจุบัน SR15 ให้บทสรุปเรื่องการวิจัยที่มีอยู่ว่าด้วยผลกระทบของการเพิ่มอุณหภูมิ 1.5 °ซ. ที่จะมีผลต่อโลกด้านหนึ่ง กับขั้นตอนที่จำเป็นเพื่อจำกัดภาวะโลกร้อนอีกด้านหนึ่ง
แม้เมื่อสันนิษฐานว่าทุกประเทศนำการอุดหนุนที่กำหนดของชาติ (Nationally Determined Contributions) ที่แต่ละประเทศเสนอในความตกลงปารีสทั้งที่มีเงื่อนไขและไม่มีเงื่อนไขโดยสมบูรณ์แล้ว การปล่อยสุทธิจะยังเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2553 นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิประมาณ 3 °ซ. ภายในปี 2643 และเพิ่มขึ้นอีกหลังจากนั้น ในทางตรงกันข้าม การจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่าหรือใกล้เคียงกับ 1.5 °ซ. จะต้องลดการปล่อยสุทธิลงประมาณ 45% ภายในปี 2573 และเหลือศูนย์สุทธิภายในปี 2593 (คือ ธำรงให้การปล่อยสะสมอยู่ในงบประมาณคาร์บอน) แม้แต่การจำกัดภาวะโลกร้อนให้อยู่ต่ำกว่า 2 °ซ. การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ควรลดลง 25% ภายในปี 2573 และ 100% ภายในปี 2618
วิถี (คือ แผนการและยอดรวมของตัวเลือกการบรรเทา) ซึ่งจะทำให้เกิดการลดการปลดปล่อยคาร์บอนให้ได้ตามนั้นภายในปี 2593 ไฟฟ้าทั่วโลกจะต้องผลิตจากแก๊สเพียงประมาณ 8% เท่านั้น และผลิตจากถ่านหินเพียง 0-2% (คิดส่วนต่างกับการดักจับและจัดเก็บคาร์บอนไดออกไซด์) ในวิถีเหล่านี้ พยากรณ์ว่าพลังงานหมุนเวียนจะคิดเป็น 70–85% ของไฟฟ้าภายในปี 2593 และมีแบบจำลองว่าสัดส่วนพลังงานนิวเคลียร์จะเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ ยังสันนิษฐานว่าจะมีการดำเนินมาตรการอื่นไปพร้อมกันด้วย เช่น การปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกอื่นที่มิใช่คาร์บอนไดออกไซด์ (เช่น มีเทน คาร์บอนดำ ไนตรัสออกไซด์) จะลดลงในทำนองเดียวกัน อุปทานพลังงานไม่เปลี่ยนแปลง โดยลดลง 30% หรือคิดส่วนต่างกับขนาดวิธีการกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์อย่าที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนซึ่งยังไม่มีผู้ใดพัฒนา ขณะที่มีนโยบายและการวิจัยใหม่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม
ผลกระทบของการร้อนขึ้น 1.5 °ซ. หรือ 2 °ซ..
ตามข้อมูลของรายงานฯ เมื่อโลกร้อนขึ้น 1.5 °ซ. จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นต่อ "สุขภาพ การครองชีพ ความมั่นคงทางอาหาร อุปสงค์น้ำ ความมั่นคงของมนุษย์และการเติบโตทางเศรษฐกิจ" เวกเตอร์ผลกระทบมีการลดผลผลิตธัญพืช และคุณภาพโชนาการ ปศุสัตว์ก็ได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นผ่าน "การเปลี่ยนแปลงอาหารสัตว์ การระบาดของโลกและการมีทรัพยากรน้ำ" ทำนายว่าความเสี่ยงจากโรคที่มีตัวนำโรคบางชนิด เช่น มาลาเรียหรือไข้เด็งกี จะเพิ่มขึ้น
"การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. เมื่อเทียบกับ 2 °ซ. สามารถลดจำนวนผู้ที่สัมผัสความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศและอ่อนไหวต่อความยากจนถึงหลักหลายล้านคนภายในปี 2593" ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศซึ่งสัมพันธ์กับภาวะโลกร้อนที่เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับตำแหน่งทางภูมิศาสตร์นั้น "ระดับของการพัฒนาและความอ่อนไหว" และความเร็วและขอบเขตของการปฏิบัติเพื่อบรรเทาภูมิอากาศและการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ตัวอย่างเช่น "ปรากฏการณ์เกาะความร้อนยิ่งเพิ่มผลกระทบของคลื่นความร้อนในนคร" โดยทั่วไป "พยากรณ์ว่าประเทศในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในซีกโลกใต้จะได้รับผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจมากที่สุด"
ลมฟ้าอากาศ ระดับน้ำทะเล น้ำแข็ง.
หลายภูมิภาคและฤดูกาลมีอุณหภูมิสูงขึ้นกว่าค่าเฉลี่ยประจำปีของโลก เช่น "สูงกว่า[ค่าเฉลี่ย] 2–3 เท่าในเขตอาร์กติก การเพิ่มอุณหภูมิโดยทั่วไปสูงกว่าเหนือแผ่นดินมากกว่าเหนือมหาสมุทร" และมีสหสัมพันธ์กับอุณหภูมิสุดขั้ว (ซึ่งมีพยากรณ์ว่าจะอุ่นขึ้นอีกสองเท่าบนแผ่นดินและอุณหภูมิผิวเฉลี่ยทั่วโลก) ตลอดจนหยาดน้ำฟ้าสุดขั้ว (ทั้งฝนตกหนักและภัยแล้ง) ระดับความเสี่ยงที่ประเมินนี้โดยทั่วไปเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับรายงาน IPCC ฉบับก่อนหน้า
"มีพยากรณ์ว่าระดับน้ำทะเลปานกลางทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นระหว่าง 0.26 ถึง 0.77 ม. (เมื่อเทียบกับปี 2529–2548) ภายในปี 2643 สำหรับภาวะโลกร้อน "1.5 °ซ. และอีกประมาณ 0.1 เมตรสำหรับ 2 °ซ. ความแตกต่าง 0.1 ม. อาจส่งผลให้มีประชาชนอีก 10 ล้านคนได้รับความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง "การเพิ่มระดับน้ำทะเลจะยังดำเนินต่อพ้นปี 2643 แม้จำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ." ภาวะโลกร้อนระหว่าง 1.5 °ซ. ถึง 2 °ซ. อาจก่อให้เกิดความไร้เสถียรภาพที่ย้อนกลับไม่ได้ในแอนตาร์กติกา และพืดน้ำแข็งกรีนแลนด์ ส่งผลให้เกิดการเพิ่มระดับน้ำทะเลหลายเมตร" มีพยากรณ์ว่าฤดูร้อนที่ปลอดน้ำแข็งในอาร์กติกเกิดขึ้นหนึ่งครั้งต่อศตวรรษสำหรับ 1.5 °ซ. และหนึ่งครั้งต่อทศวรรษสำหรับ 2 °ซ. การจำกัดภาวะโลกร้อนไว้ที่ 1.5 °ซ. แทน 2 °ซ. มีพยากรณ์ว่าจะป้องกันการละลายของพื้นที่ชั้นดินเยือกแข็งคงตัวอายุหลายศตวรรษในพิสัย 1.5 ถึง 2.5 ล้านตารางกิโลเมตร"
แบบจำลองการประมงโลกหนึ่งที่อ้างอิงในรายงานฯ พยากรณ์ว่า การประมงทะเลต่อปีทั่วโลกจะลดลงประมาณ 1.5 หรือ 3 ล้านตันสำหรับภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. หรือ 2 °ซ. มีพยากรณ์ว่าแนวปะการังจะลดลงอีก 70–90% ที่ 1.5 °ซ. และมากกว่า 99% ที่ 2 °ซ. "จากชนิดที่ศึกษา 105,000 ชนิด มีพยากรณ์ว่าแมลง 18%, พืช 16% และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 8% จะเสียขอบเขตภูมิศาสตร์ที่กำหนดด้วยภูมิอากาศของพวกมันเกินครึ่งสำหรับภาวะโลกร้อน 2 °ซ."
มีพยากรณ์ว่าพื้นที่บนดินทั่วโลกประมาณ 4% หรือ 13% จะมีการเปลี่ยนสภาพระบบนิเวศจากชนิดหนึ่งเป็นอีกชนิดหนึ่งที่ 1 °ซ. หรือ 2 °ซ. ตามลำดับ "ทันดราละติจูดสูงและป่าเขตหนาวมีความเสี่ยงเป็นพิเศษต่อการเสื่อมสภาพและการสูญเสียจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ โดยมีพุ่มไม้รุกล้ำเข้าไปในทันดราและจะยิ่งดำเนินไปเมื่ออากาศอุ่นขึ้นอีก"
การจำกัดการเพิ่มอุณหภูมิ.
กิจกรรมของมนุษย์ (การปล่อยแก๊สเรือนกระจกจากฝีมือมนุษย์) ทำให้อุณหภูมิอุ่นขึ้นแล้ว 0.8–1.2 °ซ. กระนั้น แก๊สที่มีการปล่อยจนถึงปัจจุบันไม่น่าทำให้อุณหภูมิโลกเพิ่มขึ้นถึง 1.5 °ซ. ด้วยสาเหตุเดียว หมายความว่า การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิโลกถึง 1.5 °ซ. เหนือระดับก่อนอุตสาหกรรมเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงได้ เมื่อสันนิษฐานว่าสามารถบรรลุการปล่อยศูนย์สุทธิได้โดยเร็ว
งบประมาณคาร์บอน.
การจำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. กำหนดให้อยู่ภายในงบประมาณคาร์บอนรวม คือ จำกัดการปล่อย CO2 สะสมรวม กล่าวได้อีกอย่งหนึ่งว่า หากการปล่อย CO2 ด้วยฝีมือมนุษย์สุทธิยังสูงกว่าศูนย์ (คือเกินงบประมาณคาร์บอน) สุดท้ายจะเกิดภาวะโลกร้อน 1.5 °ซ. หรือสูงกว่านั้น