pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เนื่องจากรถจักรรุ่นนี้ส่วนหนึ่งถูกสร้างขึ้นก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะเกิดขึ้นมา ทำให้เมื่อเกิดสงครามขึ้นมาแล้ว กองทัพญี่ปุ่นมีความจำเป็นที่จะต้องใช้รถจักรไอน้ำจำนวนหนึ่งเพื่อการลำเลียงกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือรถจักรไอน้ำ C56 ดังที่เคยได้อธิบายไปแล้ว และปรากฏหลักฐานที่ชัดเจนมากมาย รวมทั้งเราเองก็ยังมีรถจักรรุ่นนี้ใช้งานอยู่ส่วนหนึ่ง แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่ารถจักรไอน้ำ C58 รุ่นนี้ ก็เป็นหนึ่งในรถจักรที่ถูกส่งมาจากประเทศญี่ปุ่นเพื่อใช้ในการขนส่งลำเลียงกองทัพญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน มีการปรับปรุงแก้ไขรถจักรเพื่อให้สามารถใช้งานได้กับรถพ่วงที่ใช้อยู่ในประเทศไทยและประเทศข้างเคียงเช่นเดียวกับรถจักรไอน้ำ C56 อาทิเช่น เปลี่ยนขอพ่วงจากเดิมที่เป็นขอพ่วงอัตโนมัติมาเป็นขอพ่วงเอบีซี , ติดตั้งเครื่องไล่ลม หรือ เครื่องสร้างสูญญากาศเพื่อใช้สั่งการกับระบบห้ามล้อรถพ่วง , เปลี่ยนขนาดล้อของรถจักรและรถลำเลียงเพื่อให้สามารถใช้งานได้กับรางกว้าง 1 เมตร โดยใช้วิธีเดียวกันกับแบบรถจักรไอน้ำ C56 คือ การใช้แว่นล้อเดิมที่ใช้งานกับรางกว้าง 1,067 มิลลิเมตร แต่เปลี่ยนปลอกล้อใหม่ให้มีความกว้างของพื้นล้อมากขึ้นเพื่อให้เกาะกับรางกว้าง 1 เมตร ซึ่งวิธีการนี้เองทำให้พื้นล้อกำลังของรถจักรไอน้ำทั้งสองรุ่นนี้กว้างกว่างรถจักรไอน้ำแบบอื่นที่ประเทศไทยเคยใช้การมา
รถจักรไอน้ำ C58 ที่ดัดแปลงเหล่านี้มีจำนวนทั้งหมด 51 คัน โดยทำการดัดแปลงในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายน จนถึงเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2487 สถานที่ที่ใช้ในการดัดแปลงรถนั้นประกอบไปด้วย โอมิยะ (Omiya) , ฮามะมะทสึ (Hamamatsu) , ทาคาโทริ (Takatori) และ โคคุระ (Kokura) จากนั้นจึงนำมาลงเรือที่ท่าเรือโกเบและท่าเรือโมจิเพื่อขนส่งมายังประเทศไทย โดยชุดแรกทำการขนลงเรือมา 25 คัน ซึ่งใช้เรือขนส่งหลายลำกระจายกันไป แต่การขนส่งนั้นไม่ได้ดำเนินไปอย่างราบรื่นเพราะอยู่ในช่วงของปลายสงคราม มีกองทัพของพันธมิตรคอยขัดขวางกองเรือลำเลียงเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กองเรือดำน้ำของสหรัฐอเมริกา จนในที่สุดเรือที่ทำการลำเลียงรถจักรไอน้ำ C58 จากประเทศญี่ปุ่นเพื่อมาส่งยังประเทศไทยนั้นก็ถูกยิงจมลงไปเกือบทั้งหมด เหลือรอดมาได้เพียง 4 คันเท่านั้นจากทั้งหมด 25 คัน ที่ส่งมาในระยะแรก การสูญเสียนี้จึงทำให้มีการระงับการขนส่งรถจักรที่เหลืออีก 28 คัน ซึ่งในที่สุดรถจักรชุดหลังนี้ก็ไม่ได้ถูกขนส่งมายังประเทศไทยและเปลี่ยนอุปกรณ์ต่างๆกลับคืนเพื่อใช้ในประเทศญี่ปุ่นตามเดิม
รถจักรไอน้ำ C58 ทั้ง 4 คัน ที่รอดจากการถูกยิงจมทะเลมาได้นั้น ประกอบไปด้วย
- C58-52 ( หมายเลขที่ใช้ในการรถไฟ คือ 761 )
- C58-54 ( หมายเลขที่ใช้ในการรถไฟ คือ 762 )
- C58-130 ( หมายเลขที่ใช้ในการรถไฟ คือ 763 )
- C58-136 ( หมายเลขที่ใช้ในการรถไฟ คือ 764 )
หมายเลข 761 และ 762 นั้น สร้างโดย Kawasaki ในปี พ.ศ. 2481 / ส่วนหมายเลข 763 และ 764 สร้างโดย Kisha Seizo ในปี พ.ศ. 2482
อย่างไรก็ตาม รถจักรไอน้ำ C58 ทั้ง 4 คันนี้ก็ไม่สามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากนัก เนื่องจากมีน้ำหนักกดเพลาถึง 13.5 ตัน ในขณะที่รางรถไฟของไทยในสมัยนั้นรับน้ำหนักกดเพลาได้เพียง 10.5 ตันเท่านั้น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง รถจักรเหล่านี้ยังคงอยู่ใช้งานในประเทศไทย แต่น้ำหนักรถจักรที่มากนั้นทำให้ต้องกำหนดขอบเขตการใช้งาน จนในที่สุดก็ปลดระวางใช้งานไปก่อนกำหนดและไม่เหลือซากให้เห็นแม้แต่ชิ้นเดียว สำหรับภาพถ่ายของรถจักรรุ่นนี้ในช่วงที่ใช้งานอยู่ที่ประเทศไทยนั้นก็หายากมากที่สุด
รถจักรไอน้ำแพรรี่ C58 ในปัจจุบัน และบัญชีรถจักรไอน้ำแพรี่ C58 ในประเทศไทย.
ปัจจุบัน รถจักรไอน้ำแพรรี่ C58 ในประเทศไทย ถูกตัดบัญชีทั้งหมด 4 คันแล้ว แต่ส่วนในประเทศญี่ปุ่นซึ่งจอดเป็นอนุสรณ์อยู่ตามที่ต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น และบางคันยังคงอยู่ในสภาพใช้การได้ ได้แก่
ยุทธการที่กุนจิ๋ว
ยุทธการที่กุนจิ๋ว  เป็นการรบระหว่างขุนศึกโจโฉและลิโป้เพื่อแย่งชิงแคว้นกุนจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลชานตงและทางตะวันออกของมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก การรบดำเนินไปเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งร้อยวันโดยผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ ผลท้ายที่สุดของการศึกคือชัยชนะโจโฉยึดแคว้นกุนจิ๋วคืนมาได้ ลิโป้ที่พ่ายศึกไปอยู่ด้วยเล่าปี่ที่แคว้นชีจิ๋ว
ในปี ค.ศ. 192 กบฏโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่ในแคว้นเฉงจิ๋วได้เข้ารุกรานแคว้นกุนจิ๋วแล้วเข้ายึดตงผิงและเริ่นเฉิง เล่าต้ายข้าหลวงแคว้นกุนจิ๋วต้องการจะโจมตีพวกกบฏ แต่เปาสิ้นปลัดแห่งเจปักได้คัดค้าน เล่าต้ายเมินเฉยต่อคำเตือนของเปาสิ้นไปรบกับกบฏ ในที่สุดเล่าต้ายจึงถูกฝ่ายกบฏเอาชนะและถูกสังหาร
เวลานั้น ตันก๋งที่ปรึกษาของโจโฉได้ชี้แนะให้โจโฉเข้ายึดครองแคว้นกุนจิ๋วไว้เป็นฐานที่มั่นในการพิชิตอาณาเขตอื่น ตันก๋งอาสาไปเกลี้ยกล่อมผู้ติดตามของเล่าต้ายให้มาเข้าด้วยโจโฉ ฝ่ายเปาสิ้นผู้เป็นมิตรกับโจโฉก็ได้เดินทางมายังเมืองตองกุ๋น (ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองผูหยาง มณฑลเหอหนาน) เพื่อเชิญโจโฉให้เป็นข้าหลวงคนใหม่ของแคว้นกุนจิ๋ว
ซาแซ็งแฟน
ซาแซ็ง หรือ ซาแซ็งแฟน  เป็นแฟนตัวยงที่หลงไหลหรือมีพฤติกรรมอื่นประกอบกับการบุกรุกความเป็นส่วนตัวของไอดอลเกาหลีหรือบุคคลสาธารณะ คำว่า "ซาแซ็ง" มาจากภาษาเกาหลีของคำว่า "ซา"  หมายถึง "ความเป็นส่วนตัว" และ "แซ็ง"  หมายถึง "การใช้ชีวิต" เมื่อรวมกันแล้วหมายถึงการบุกรุกของแฟน ๆ ในชีวิตส่วนตัวของคนดัง จากการประมาณการของผู้จัดการผู้มีชื่อเสียงในสื่อเกาหลี ดาราดังเกาหลีอาจมี "ซาแซ็งแฟนระหว่าง 500 ถึง 1,000 คน" และมีซาแซ็งแฟนที่ติดตามประมาณ 100 คนทุกวัน ซาแซ็งแฟนมักเป็นเพศหญิงอายุ 17 ถึง 22 ปี และมีแรงผลักดันให้กระทำบางสิ่งที่เป็นความผิดทางอาญาเพื่อให้ได้รับความสนใจจากคนดัง เช่น การบุกรุกที่หอพักหรือบ้านของคนดัง ขโมยของมีค่าหรือข้อมูลส่วนตัว คุกคามสมาชิกในครอบครัว และการส่งของขวัญที่ไม่เหมาะสมเช่นชุดชั้นใน
ถึงแม้ว่าคำว่าซาแซ็งจะเป็นคำที่เรียกในภายหลัง แต่พฤติกรรมแฟน ๆ ที่คลั่งไคล้ก่อกวนก่อเกิดขึ้นกับกลุ่มไอดอลของเคป็อป และ "แฟนดอม" ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ดังที่หนังสือพิมพ์ "โคเรียจุงอันเดลี" รายงานเมื่อปี 2001 เกี่ยวกับพฤติกรรมของแฟน ๆ ก่อนยุคดิจิทัลและสมาชิกของกลุ่มเคป๊อปรุ่นแรก เช่น เอชโอทีและจีโอดี ด้วยการพัฒนาอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมวัฒนธรรมเกาหลีที่ได้รับความนิยม และการแพร่กระจายของกระแสฮัลรยูในระดับสากลในยุค 2000 ในปีที่ผ่านมาพฤติกรรมของแฟน ๆ ที่รุนแรงและก่อกวนต่อไอดอลและดาราเกาหลีมีเพิ่มมากขึ้น
วัดช่องแค
วัดช่องแค เป็นวัดที่มีความเก่าแก่มากแห่งหนึ่ง สร้างขึ้นเมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2458 ตั้งอยู่ หมู่ 1
ตำบลพรหมนิมิต อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
สังกัดมหานิกายภาค 4 หนเหนือ เดิมทีชื่อว่า
วัดหัวเขาช่องแค ต่อมาตัดคำว่า
หัวเขา ออก เพราะไปพร้องซ้ำกับ วัดหัวเขาตาคลี
โดยมี "กำนันคล้าย มีสวัสดิ์" "สิบเอกวุ่น" "นางแตงกวา ตั้งสุวรรณ" และ"นางเผือก เพชรมนตรี" ได้สร้างเป็นวัดขึ้นในปี พ.ศ. 2460 และได้ใบอนุญาตในการตั้งวัดเมื่อ วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแทนอุโบสถหลังเก่าที่เป็นเรือนไม้เมื่อ พ.ศ. 2476 จึงได้เริ่มสร้างเสนาสนะมาโดยลำดับ
ที่ดินนั้นเดิมทีเป็น ส.ค.1 เลขที่ 147 แจ้งเข้าครอบครองเมื่อ วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 จำนวนที่ดิน 60 ไร่ 36 ตารางวา
ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น น.ส.3 ก เมื่อ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 จำนวนที่ดิน 44 ไร่ 33
ตารางวา และได้ออกโฉนดใหม่ที่รังวัดได้ 35 ไร่ 3 งาน 38 ตารางวา เมื่อ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
รวม 4 ไร่
สร้างโรงเรียนวัดช่องแค 15 ไร่
ปลูกป่าเพิ่มเติมบริเวณหลังวัด จำนวน 5 ไร่ ที่เหลือสร้างโรงทาน เมรุ ขุดสระน้ำ
หน้าตักกว้าง 29 ศอก บนหน้าถ้ำหลวงพ่อพรหม
วัดช่องแคมีเจ้าอาวาส 3 รูป ดังนี้:
พ.ศ. 2460 - ลาออก พ.ศ. 2514
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตซุน-เล่า
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตซุน-เล่า เป็นความขัดแย้งทางการทหารระหว่างขุนศึกซุนกวนและเล่าปี่ในปี ค.ศ. 215 ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน เริ่มแรกเดิมทีซุนกวนและเล่าปี่ได้เป็นพันธมิตรกันในปี ค.ศ. 208 เพื่อต้านข้าศึกคนเดียวกันคือโจโฉ ขณะเดียวกันทั้งสองฝ่ายก็เกิดข้อพิพาทในเรื่องอาณาเขตของแคว้นเกงจิ๋วทางตอนใต้ (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) ในช่วงต้นทศวรรษ 210 ข้อพิพาทได้สิ้นสุดลงเมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงแบ่งดินแดนตามแนวตลอดแม่น้ำเซียงระหว่างเขตอิทธิพลของทั้งสองฝ่าย โดยซุนกวนได้พื้นที่ทางตะวันออกของแม่น้ำ ส่วนเล่าปี่ยังคงครองพื้นที่ทางตะวันตกของแม่น้ำ แต่ถึงแม้จะมีข้อตกลงสงบศึกจากกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต ท้ายที่สุดซุนกวนก็ส่งทัพเข้าโจมตีอาณาเขตของเล่าปี่ในการรุกรานในปี ค.ศ. 219 และยึดครองทั้งแคว้นเกงจิ๋วได้สำเร็จ
ในฤดูหนาว ค.ศ. 208 ขุนศึกเล่าปี่และซุนกวนร่วมมือเป็นพันธมิตรในการต่อต้านขุนศึกโจโฉและเอาชนะได้อย่างเด็ดขาดในยุทธนาวีที่ผาแดง ต่อมาไม่นานหลังจากยุทธนาวีทีผาแดง ทัพพันธมิตรร่วมทำศึกในยุทธการที่กังเหลงและยึดได้อำเภอกังเหลงกับส่วนที่เหลือของเมืองลำกุ๋น (南郡 "หนานจวิ้น"; ปัจจุบันคือบริเวณเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) จากทัพโจโฉ
หลังยุทธการที่กังเหลง เมืองลำกุ๋นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของซุนกวน ซุนกวนตั้งให้ขุนพลจิวยี่เป็นเจ้าเมืองลำกุ๋น ศูนย์การการปกครองของเมืองลำกุ๋นอยู่ที่อำเภอกังเหลง และมีอำนาจปกครองครอบคลุมอำเภอเซี่ยจวิ้น (下雋; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอทงเฉิง มณฑลหูเป่ย์) อำเภอฮั่นชาง (漢昌; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอผิงเจียง มณฑลหูหนาน) อำเภอหลิวหยาง และอำเภอโจวหลิง (州陵; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหงหู มณฑลหูเป่ย์)
ในช่วงเวลานั้นนั้น เล่าปี่ตั้งให้เล่ากี๋ บุตรชายคนโตของเล่าเปียวเจ้ามณฑลคนก่อนของมณฑลเกงจิ๋ว ให้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งเจ้ามณฑลต่อจากบิดา ในขณะเดียวกันก็ส่งทัพเข้าโจมตีและยึดเมืองสี่เมืองทางใต้ของมณฑลเกงจิ๋ว ได้แก่ บุเหลง (武陵 "อู่หลิง"; ปัจจุบันคือบริเวณเมืองฉางเต๋อ มณฑลหูหนาน) เตียงสา ฮุยเอี๋ยง (桂陽 "กุ้ยหยาง"; ปัจจุบันคือบริเวณเมืองเชินโจว มณฑลหูหนาน) และเลงเหลง (零陵 "หลิงหลิง"; ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองหย่งโจว มณฑลหูหนาน)
หลังจากเล่าปี่เสียชีวิตเมื่อปลายปี ค.ศ. 209 ซุนกวนตั้งให้เล่าปี่ขึ้นเป็นเจ้ามณฑลเกงจิ๋วคนใหม่แทนที่เล่ากี๋ เล่าปี่ให้อำเภอกังอั๋นเป็นศูนย์กลางการปกครองของดินแดนตน เล่าปี่ยังได้แต่งงานกับซุนฮูหยินน้องสาวของซุนกวนเพื่อเสริมความมั่นคงของพันธมิตรซุน-เล่า
ซุนกวนให้เล่าปี่ "ยืม" มณฑลเกงจิ๋ว.
ในปี ค.ศ. 210 เล่าปี่เดินทางไปจิง (京; ปัจจุบันคือเมืองเจิ้งเจียง มณฑลเจียงซู) เพื่อพบซุนกวนและขอปกครองเมืองลำกุ๋น เวลานั้นจิวยี่ลอบเขียนหนังสือถึงซุนกวน เสนอให้ลวงเล่าปี่มายังเมืองง่อกุ๋น (ปัจจุบันคือบริเวณเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู) ปรนเปรอเล่าปี่ด้วยทรัพย์สินและสตรีเพื่อแยกตัวเล่าปี่จากขุนพลกวนอูและเตียวหุย แต่ซุนกวนปฏิเสธแผนของจิวยี่ เพราะเห็นว่าโจโฉยังเป็นภัยคุกคามต่อตนมากกว่าเล่าปี่ จึงเป็นการดีกว่าที่จะคงความเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่
พลเอกทหารม้า
พลเอกทหารม้า  เป็นยศทหารในอดีตของประเทศเยอรมนีสำหรับกองทัพบก เป็นยศที่มีความอาวุโสสูงกว่าพลโท  แต่อยู่ต่ำกว่าพลเอกอาวุโส  และจอมพล
ยศทหารในกองทัพบกที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารราบ , พลเอกทหารปืนใหญ่  , พลเอกทหารช่าง , พลเอกทหารภูเขา , พลเอกทหารยานเกราะ  และพลเอกทหารสื่อสาร
แคว้นสุพรรณบุรี
แขวงยามาชินะ
แขวงยามาชินะ  เป็นหนึ่งใน 11 แขวงการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉีนงใต้ของตัวเมือง สถานีรถไฟยามาชินะมีระยะห่างจากสถานีรถไฟเกียวโตเพียงสถานีเดียว แขวงนี้เป็นทางผ่านไปยังทะเลสาบบิวะ
พระเจ้าแตงหวาน
สมเด็จพระองค์ชัย  หรือที่รู้จักในพระนาม พระเจ้าตระซ็อกประแอม (พระเจ้าแตงหวาน)  หรือ"พระบาทสมเด็จพระศรีสุริโยพันธุ์ที่ 1" พระเจ้าแผ่นดินแห่งเมืองพระนครหลวงทรงปราบดาภิเษกขึ้นครองราชสมบัติในเมืองทางตอนใต้บริเวณที่เป็นเมืองจตุมุขหรือกรุงพนมเปญในปัจจุบันในปี ค.ศ. 1290 ต่อมาทรงได้ครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนครหลวงในปี ค.ศ. 1336 - 1340
สมเด็จพระองค์ชัย (เขมร: ព្រះបាទអង្គជ័យ อักษรโรมัน: Trasak Peam ) หรือพระเจ้าตระซ็อกประแอม หรือพระบาทศรีสุริโยพันธุ์ที่ 1 พระเจ้าแตงหวานทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นปกครองเมืองทางตอนใต้ (ใกล้เมืองจตุมุข,พนมเปญ) จากการรวมตัวของทาสที่หลบหนีออกจากพระนครหลวงและกลุ่มชาติพันธุ์ทางตอนใต้ โดยช่วงเวลานั้นอำนาจในพระนครหลวงได้เริ่มเสื่อมอำนาจลงอย่างมาก เมืองภายใต้การปกครองพยายามแยกตัวออกเป็นรัฐอิสระ ซึ่งต่อมาเมืองนี้ได้กลายเป็นฐานอำนาจสำคัญของราชสกุลตระซ็อกประแอม เมื่อพระบรมราชาหรือเจ้าพญาญาติทรงย้ายราชธานีจากพระนครหลวงมายังเมืองนี้ซึ่งเป็นฐานอำนาจเก่ามาตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าแตงหวาน พระเจ้าแตงหวานทรงขึ้นปกครองเมืองนี้เมื่อพระชนมายุ 70 ปี ในปี ค.ศ. 1290 และทรงอภิเษกกับพระนางจันทรวรเทวีพระราชธิดาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 ในปีนี้ด้วยต่อมาทรงได้ครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งพระนครหลวง ในปี ค.ศ. 1336-1340 พระเจ้าแตงหวานทรงเป็นผู้สร้างพระแสงหอกลำแพงชัย อันเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่สำคัญมากที่สุดของอาณาจักรกัมพูชาคู่กับ พระขรรค์ราช ทรงเฉลิมพระนามหลังจากเสวยราชสมบัติว่า พระบาทกมรเตง อัญศรีสุริโยพันธุ์ บรมมหาบพิตรธรรมิกมหาราชาธิราช (เขมร: ព្រះបាទ​សម្ដេច​មហាបពិត្រ​ ​ធម្មិក​រាជា​ធិរាជ​ ​ជា​អង្គម្ចាស់​ផែនដី​ក្រុង​កម្ពុជា​ធិបតី ) อยู่ในราชสมบัติ 5 ปี
พระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา.
ในพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชาซึ่งพระราชนิพพนธ์โดยสมเด็จนักองค์เอง พระเจ้าแผ่นดินแห่งพระราชอาณาจักรเขมรในขณะนั้น (ปัจจุบันคือ เมืองอุดงฦาไชย จังหวัดกำปงสปือ) กล่าวว่า สมเด็จพระองค์ชัย หรือ พระเจ้าแตงหวานนี้ เป็นปฐมกษัตริย์ต้นราชวงศ์ของราชสกุลนโรดม และทรงเป็นผู้สร้างพระแสงหอกลำแพงชัย อันเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่สำคัญมากที่สุดของอาณาจักรกัมพูชาคู่กับ พระขรรค์ราช พระเจ้าแตงหวานมีชื่อเดิมว่าองค์ชัย พระราชบิดาเป็นเจ้าชายเชื้อพระวงศ์แห่งอาณาจักรจามปา เมื่อครั้งพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรพระนครหลวงยกทัพหลวงจากลพบุรีเข้าโจมตีเมืองพระนครหลวงได้คืนจากพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรจามปาที่ปกครองพระนครหลวงแล้วยกทัพหลวงบุกต่อไปถึงอาณาจักรจามปา จนมีชัยชนะสามารถผนวกดินแดนจามปาเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิได้สำเร็จ เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือจามปา พระองค์ได้กวาดต้อนเชื้อพระวงศ์จามปา รวมถึงไพร่ทาสชาวจามปาเข้าเป็นเชลยเกณฑ์เป็นแรงงานสร้างปราสาทหิน เจ้าชายปทุมะแห่งจามปาผู้เป็นพระราชบิดา ได้ถูกกวาดต้อนมาในครั้งนี้ด้วย ด้วยเป็นเชื้อพระวงศ์ที่สวามิภักดิ์จึงได้รับการดูแลเยี่ยงเชลยศักดิ์ ต่อมาพระองค์ได้ทูลขอเสด็จออกบวชเป็นพราหมณ์ขึ้นไปบำเพ็ญตบะอยู่บนเขาพนมกุเลน ส่วนพระนางโสภาวดีพระชายาทรงพระครรภ์ปลอมปนพระองค์อยู่กับเชลย เมื่อพระนางคลอดบุตรชายตั้งชื่อว่าองค์ชัย เป็นเด็กฉลาดและมีบุญญาธิการมากพออายุได้ 7 ปี มารดาให้ออกตามหาบิดาที่ออกบวชอยู่บนเขา บิดาได้มอบเมล็ดแตงให้ 3 เมล็ดและเหล็กอีกก้อนหนึ่งเชื่อว่าเป็นของวิเศษ องค์ชัยได้นำเมล็ดแตงมาปลูก ต่อมาเด็กเลี้ยงวัวมาเก็บกินพบว่ารสชาติดีมีรสหวานฉ่ำ องค์ชัยจึงหวงแตงนั้นมากวันหนึ่งมีวัวจะมากินแตงที่ปลูกไว้องค์ชัยได้นำเหล็กที่บิดามอบให้ขว้างใส่วัวจนทะลุตัววัวเสียชีวิต เรื่องราวของผลแตงหวานนั้นดังไปถึงหูพระราชาพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 พระองค์จึงโปรดที่จะเสวยแตงนั้น เมื่อเสวยแล้วทรงโปรดปรานยิ่งนักจึงทรงแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสวนหลวง และโปรดให้นำเหล็กที่ขว้างวัวจนตายไปตีเป็นหอก ไว้ป้องกันโจรขโมยมาลักขโมยแตง พระเจ้าชัยวรมันที่ 9 ทรงพระราชทานพระแสงหอกลำแพงชัยนั้นให้เป็นอาญาสิทธิ์ อยู่มาวันหนึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 ปรารถนาเสวยแตงขึ้นมากลางดึก จึงเสด็จลงไปในสวนจะไปเก็บแตงมาเสวย ซึ่งนายแตงหวานนึกว่าเป็นโจรมาลักแตง จึงขว้างพระแสงหอกลำแพงชัยอันเป็นอาญาสิทธิ์โดนพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 ถึงแก่สวรรคต บรรดานาหมื่นสรรพมุขมนตรีทั้งหลายจึงพร้อมใจกันถวายราชสมบัติให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งกรุงพระนครหลวง ต่อมาโดยเฉลิมพระนามหลังจากเสวยราชสมบัติว่า พระบาทกมรเตง อัญศรีสุริโยพันธุ์ บรมมหาบพิตรธรรมิกมหาราชาธิราช  และทรงรับพระนางจันทรวรเทวี อันพระราชธิดาในพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 เป็นสมเด็จพระอัครมเหสี เรื่องราวตำนานของพระเจ้าแตงหวานนี้มีลักษณะแบบเดียวพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่านแห่งราชวงศ์พุกาม นักวิชาการกัมพูชาเชื่อว่าการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าตระซ็อกประแอมไม่ใช่เหตุบังเอิญแต่มีการวางแผนเป็นขั้นเป็นตอนและมีการเตรียมการไว้โดยพระปทุมราชาพระราชบิดาและเชลยทาสชาวจามปาที่ต้องการยึดอำนาจเพื่อปลดแอกจากพวกชนชั้นปกครอง เพราะหลังจากการเสด็จขึ้นครองราชย์พระเจ้าตระซ็อกปะแอมได้ทำการกวาดล้างกลุ่มอำนาจเก่าจนเกือบสิ้น
การก่อจลาจลในพระนครหลวง.
ในปี ค.ศ. 1335 - 1336 ตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันปรเมศวร แห่งพระนครหลวงได้เกิดการลุกฮือของชนชั้นทาสในเมืองพระนครหลวงเนื่องจากการถูกบังคับกดขี่ใช้แรงงานหนักจากชนชั้นปกครองในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันปรเมศวร(เอกสารเขมรระบุว่าทรงปกครองโดยไม่ชอบธรรม ทำให้บ้านเมืองเกิดกลียุค) จากบันทึกของโจว ต้ากวาน ทูตชาวจีนที่เข้ามาในเมืองพระนครหลวงในรัชสมัยพระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 ได้บันทึกว่า ในเมืองมีทาสมากกว่านายทาส ซึ่งอาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไมทาสถึงกล้าลุกฮือขึ้นก่อจลาจลเพื่อปลดแอกจากชนชั้นปกครอง จากนั้นทาสได้ร่วมกันสังหารนายทาสจนบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก ต่อมาในปี ค.ศ.1336 ได้ปรากฏพระนามกษัตริย์พระองค์ใหม่พระนามพระบาทศรีสุริโยพันธุ์ หรือพระเจ้าแตงหวาน ซึ่งกษัตริย์พระองค์ใหม่ทรงนับถือพระพุทธศาสนาและยกเลิกประเพณีการสร้างปราสาทหินเพื่อถวายแด่เทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ฮินดู พระเจ้าแตงหวานเกิดและโตในอาณาจักรขะแมร์ในฐานะชนชั้นกสิกรซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่บรรดาทาสชาวจามเลือกที่จะยกพระเจ้าแตงหวานขึ้นเป็นกษัตริย์เพราะทรงสืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์จาม พงศาวดารกล่าวว่าพระเจ้าแตงหวานทรงซัดพระแสงหอกลำแพงชัยถูกพระเจ้าชัยวรมันปรเมศวรถึงแก่สวรรคตในปี ค.ศ. 1336 บรรดาขุนนางจึงยกพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ซึ่งพระองค์ไม่ใช่คนในราชวงศ์หรือเกี่ยวข้องกันกับกษัตริย์ในราชสกุลมหิธรปุระ และเป็นเรื่องยากที่บรรดาขุนนางที่ภักดีกับกษัตริย์องค์ก่อนจะยกคนที่สังหารกษัตริย์ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่เว้นแต่มีการก่อกบฏยึดพระราชอำนาจขุนนางจึงจำยอมต้องสวามิภักดิ์
พระเจ้าแตงหวาน ทรงประชวรด้วยทรงพระชราภาพสวรรคต ในปี ค.ศ. 1341 พระชนม์มายุ 120 ปี หลังจากสวรรคตกองทัพอยุธยาได้ยกทัพเข้าโจมตีพระนครหลวงในรัชสมัยพระราชโอรสของพระองค์คือพระบรมนิพพานบทแต่ยังไม่สามารถตีชิงเอาเมืองได้พระบรมนิพพานบททรงประชวรสวรรคตครองราชสมบัติได้ 5 ปีพระสิทธานราชาอนุชาจึงขึ้นสืบราชบัลลังกเพื่อรักษาราชสมบัติ ทัพอยุธยาจึงยกทัพกลับไปในรัชสมัยพระสิทธานราชา หลังจากพระเจ้าแตงหวานสวรรคตได้ 12 ปี กรุงศรีอยุธยาได้ยกทัพเข้าโจมตีพระนครหลวงอีกครั้ง กรุงแตกในรัชสมัยพระบรมลำพงษ์ราชา
โซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งฮันโนเฟอร์
โซฟี ชาร์ล็อทเทอ ดัชเชสแห่งเบราชไวค์และลือเนอบวร์ค  เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากฮันโนเฟอร์ พระนางได้ขึ้นเป็นพระราชินีปรัสเซียองค์แรกหลังจากดยุกฟรีดริช ผู้สวามี ได้ยกฐานะเป็นกษัตริย์ในปรัสเซียในปีค.ศ. 1701 หลังจากพระนางสวรรคตในปีค.ศ. 1705 พี่ชายคนโตของพระนาง เจ้าชายเกออร์ค ลูทวิช ยังได้ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษในปีค.ศ. 1714 พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
มอนเตซันซัลวาโตเร
มอนเตซันซัลวาโตเร  เป็นภูเขาขนาดเล็ก ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองลูกาโนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ใกล้พรมแดนประเทศอิตาลี ด้านบนภูเขามีหมู่บ้านคาโรนา ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นิยมขึ้นไปชมทัศนียภาพของทะเลสาบลูกาโน.
อัดเลอร์ทาค
มาซากิ อันสึ
การ์โล อูร์บานี
การ์โล อูร์บานี (; ; 19 ตุลาคม พ.ศ. 2499  – 29 มีนาคม พ.ศ. 2546 ) คือแพทย์และนักจุลชีววิทยาชาวอิตาลี ผู้ระบุกลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (โรคซาร์ส) ว่าเป็นโรคติดต่อร้ายแรงที่เกิดจากเชื้อไวรัสได้เป็นคนแรก คำเตือนในช่วงแรกของการระบาดที่เขาส่งไปยังองค์การอนามัยโลก ส่งผลให้ทั่วโลกตื่นตัวและรับมือได้ทันท่วงที และได้รับยกย่องว่าสามารถช่วยชีวิตคนไว้ได้นับไม่ถ้วน แม้ภายหลังตัวเขาเองจะติดเชื้อไวรัสและเสียชีวิตในเวลาต่อมา
อูร์บานีสำเร็จการศึกษาแพทย์ศาสตร์บัณฑิต (ปริญญาตรี) จากมหาวิทยาลัยอังโกนาในปี พ.ศ. 2524 และได้รับประกาศณียบัตรแพทย์เฉพาะทางโรคติดต่อและโรคเขตร้อนจากมหาวิทยาลัยเมสซินา ซึ่งภายหลังสำเร็จการศึกษาแพทย์ศาสตร์มหาบัณฑิต (ปริญญาโท) ในด้านปรสิตวิทยาเขตร้อน อูร์บานีเข้าร่วมงานอาสาสมัครเกียวกับการรักษาโรคเฉพาะถิ่นแอฟริกากับองค์การนอกภาครัฐ (เอ็นจีโอ) คาทอลิกของอิตาลีอย่างมานี เตเซ (Mani Tese) ซึ่งหลังจากทำงานในแวดวงโรคเฉพาะถิ่นแล้ว ในปี พ.ศ. 2536 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาภายนอกขององค์การอนามัยโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 เขาเข้าร่วมองค์การแพทย์ไร้พรมแดน (Médecins Sans Frontières) และได้รับมอบหมายหน้าที่ในเวียดนามและกัมพูชาสำหรับการรักษาโรคปรสิตและเวชศาสตร์เฉพาะถิ่น อูร์บานีได้รับแต่งตั้งเป็นประธานหน่วยอิตาลีภายในองค์การไม่นานหลังจากนั้น และเป็นหนึ่งในคณะบุคคลผู้เข้ารับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี พ.ศ. 2542 ในนามขององค์การ จากเงินรางวัลโนเบลที่ได้รับดังกล่าว เขาตัดสินใจตั้งกองทุนเพื่อส่งเสริมการรณรงค์การเข้าถึงยารักษาจำเป็นของประชากรกลุ่มยากจนที่สุดของโลก
การแพร่ระบาดของโรคซาร์ส.
ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 อูร์บานีถูกเรียกตัวไปยังโรงพยาบาลฝรั่งเศสฮานอย (L'Hôpital Français De Hanoï) เพื่อตรวจดูอาการของจอห์นนี เฉิน นักธุรกิจชาวอเมริกันที่ล้มป่วยกระทันหันขณะเดินทางด้วยเครื่องบินไปยังสิงคโปร์ ซึ่งตอนแรกคณะแพทย์ลงความเห็นว่าเป็นกรณีร้ายแรงของโรคไข้หวัดใหญ่ อย่างไรก็ตาม อูร์บานีตระหนักได้ว่าอาการป่วยของเฉินน่าจะเป็นโรคติดต่อร้ายแรงชนิดใหม่ เขาได้เตือนองค์การอนามัยโลกในทันที ส่งผลให้เกิดการตื่นตัวรับมือโรคระบาดครั้งใหญ่ซึ่งมีประสิทธิผลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ นอกจากนี้เขายังได้โน้มน้าวกระทรวงสาธารณสุขเวียดนามให้เริ่มดำเนินการคัดแยกผู้ป่วยและคัดกรองผู้เดินทาง เพื่อลดอัตราการแพร่ระบาดของโรคให้ช้าลง
ในวันที่ 11 มีนาคม เขาเดินทางออกจากฮานอยไปยังกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เพื่อเข้าร่วมการประชุมและบรรยายประเด็นปรสิตในเด็ก เขารู้สึกตัวว่ามีไข้ขณะอยู่บนเครื่องบิน เพื่อนร่วมงานของเขาที่พบกันที่สนามบินจึงเรียกรถพยาบาลมารับ ทั้งคู่นั่งห่างจากกันเป็นระยะ 8 ฟุต ขณะรอรถพยาบาลซึ่งมาถึงในอีก 90 นาทีถัดมา เนื่องจากรถพยาบาลต้องแวะรับชุดและอุปกรณ์ป้องกันโรคติดต่อก่อน
อูร์บานี ติดโรคซาร์สมาจากคนไข้ที่เขารักษาในฮานอย ห้องผู้ป่วยแยกที่โรงพยาบาลในกรุงเทพของเขาถูกจัดขึ้นมาเป็นการเฉพาะและต้องสื่อสารกับบุคคลภายนอกผ่านโทรศัพท์ภายในเท่านั้น แม้แต่จูเลียนา คีออร์รีนี ผู้เป็นภรรยา ก็มีโอกาสได้เข้าพบขณะมีสติเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น และได้บ่นว่าเป็นพฤติกรรมที่ไม่รับผิดชอบต่อลูก ๆ วัย 4 - 17 ปี ทั้งสามคนของเขา จากการเอาชีวิตไปเสี่ยงกับการรักษาคนไข้ดังกล่าว แต่เขาตอบกลับว่า "ถ้าหากผมไม่ทำงานในส่วนนี้ แล้วผมจะมาอยู่ตรงนี้เพื่ออะไร? จะให้อ่านอีเมลล์ ไปงานสังสรรค์ค็อกเทล และทำงานจำเจไปวัน ๆ เช่นนั้นหรือ?" ต่อมาอาการของเขาทรุดหนักจนต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ และช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เขามีสติ เขาได้ขอบาทหลวงให้บาทหลวงประกอบพิธีศีลสุดท้าย (last rites) และเก็บเนื้อเยื่อปอดของเขาไว้เพื่อการวิจัยทางการแพทย์ (อ้างอิงจากสถานเอกอัครราชทูตอิตาลีประจำประเทศไทย) อูร์บานีเสียชีวิตเมื่อเวลา 11 นาฬิกา 45 นาทีของวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2546 รวมระยะเวลาในการรักษาผู้ป่วยหนัก (intensive care) ทั้งสิ้น 18 วัน
พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น
ติ๊กต็อก
ติ๊กต็อก  คือแอปพลิเคชันที่เป็นบริการเครือข่ายสังคมสัญชาติจีน ติ๊กต็อกเป็นบริการประเภทไมโครบล็อกกิง (micro-blogging) ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้างเนื้อหาวิดีโอสั้น ๆ ความยาวไม่เกิน 15 วินาที เช่น การแสดงทักษะหรือท่าเต้น การแสดงมุกตลก การร้องตามด้วยริมฝีปาก (ลิปซิงก์) เป็นต้น โดยให้บริการทางไอโอเอสและแอนดรอยด์ ติ้กต็อกเริ่มต้นให้บริการในประเทศจีนเมื่อ พ.ศ. 2559 โดยใช้ชื่อว่า "โต่วอิน" ( แปล: เสียงสั่น) ต่อมาจึงเปิดให้บริการระหว่างประเทศใน พ.ศ. 2561 จนกลายเป็นแอปพลิเคชันที่นิยมใช้กันทั่วโลก ติ๊กต็อกได้รับความนิยมมากในกลุ่มวัยรุ่นทั่วโลก โดยมีจำนวนผู้ใช้แค่ในเฉพาะสหรัฐถึง 80 ล้านคน
ไบต์แดนซ์ (ByteDance) เปิดตัวติ๊กต็อกในประเทศจีนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ติ๊กต็อกได้รับการพัฒนาใน 200 วัน และภายในหนึ่งปีมีผู้ใช้ 100 ล้านคน มีการดูวิดีโอมากกว่า 1 พันล้านวิดีโอทุกวัน ติ๊กต็อกได้รับการเปิดตัวในตลาดต่างประเทศเมื่อกันยายน พ.ศ. 2560 ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 ติ๊กต็อกเป็นแอปพลิเคชันอันดับ 1 จากการดาวน์โหลดแอปพลิเคชันฟรีในแอปสโตร์ต่าง ๆ ในประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ ติ๊กต็อกมีการดาวน์โหลดประมาณ 80 ล้านครั้งในสหรัฐ และ 800 ล้านครั้งทั่วโลก ตามข้อมูลจากเซ็นเซอร์ทาวเวอร์ซึ่งเป็นบริษัทวิจัยโทรศัพท์เคลื่อนที่ แต่ไม่รวมผู้ใช้แอนดรอยด์ในประเทศจีน คนดังรวมถึงจิมมี แฟลลอน และโทนี ฮอว์ก ได้เริ่มใช้แอปพลิเคชันเมื่อพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2562 ติ๊กต็อกและเนชันแนลฟุตบอลลีกประกาศความร่วมมือหลายปี ความร่วมมือดังกล่าวรวมถึงการเปิดตัวอย่างเป็นทางการบัญชีของเนชันฟุตบอลลีก ที่จะนำเนชันฟุตบอลลีกให้เนื้อหาให้กับแฟน ๆ ทั่วโลก
DEFAULTSORT
เชียงใหม่ภายใต้การปกครองของพม่า
เบน แพลตต์
เบนจามิน ชิฟฟ์ แพลตต์  หรือ เบน แพลตต์  เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ.1993 เป็นนักแสดง นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน แพลตต์เข้าสู่วงการจากการแสดงละครบรอดเวย์ตั้งแต่ยังเล็กโดยเขาเคยปรากฏในละครบรอดเวย์ทั้งเรื่อง The Music Man (2002), The Book of Mormon (2012-2013) และ Dear Evan Hansen (2015-2017) โดยเขาเลยได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยมในละครเพลง ซึ่งเขาเป็นนักแสดงนำชายอายุน้อยที่สุดที่เคยได้รับรางวัลโทนี นอกจากนี้เขาเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง ชมรมเสียงใส ถือไมค์ตามฝันในภาค 1 และภาค 2
ชีวิตในช่วงแรกและการศึกษา.
แพลตต์เกิดที่ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกคนที่สี่ในบรรดาลูกทั้ง 5 คนของจูลี่ แพลตต์ และมาร์ค แพลตต์ พ่อของเขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับภาพยนตร์, โทรทัศน์, ละครบรอดเวย์ทั้งภาพยนตร์เรื่อง Legally Blonde, Into the Woods, La La Land, Mary Poppins Returns และละครบรอดเวย์เรื่อง Dear Evan Hansen, Wicked โดยครอบครัวของเขาเป็นชาวยิว
แพลตต์ได้จบการศึกษาที่โรงเรียนสอนศิลปะการแสดง The Adderley โดยระหว่างที่เรียนเขาก็ได้เริ่มแสดงละครบรอดเวย์เรื่อง Bye Bye Birdie และ Into the Woods ก่อนที่เขาจะเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนฮาร์วาร์ด-เวฟต์เลค และเมื่อเขาได้จบการศึกษาในปีค.ศ. 2011 เขาก็ได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียก่อนที่แพลตต์จะลาออกหลังจากที่เรียนไป 6 สัปดาห์หลังที่เขาได้รับการคัดเลือกได้เล่นละครบรอดเวย์เรื่อง The Book of Mormon สำเร็จ
2002–2014: เริ่มเข้าสู่วงการละครบรอดเวย์ และ "The Book of Mormon".
แพลตต์ได้เข้าสู่วงการตอนอายุ 9 ขวบเมื่อเขาได้มีโอกาสขึ้นแสดงละครบรอดเวย์เรื่องแรกคือ The Music Man โดยเขาได้รับบทเป็น Winthrop Paroo คู่กับ คริสติน เชโนเวธ แล้วเมื่อแพลตต์อายุ 11 ปีเขาก็ได้ขึ้นแสดงละครบรอดเวย์ Caroline, or Change และเมื่อเขาอายุ 17 ปีแพลตต์ก็ได้มีโอกาสรับบทเป็น Jean Valjean ในละครบรอดเวย์เรื่อง Les Misérables โดยในช่วงต้นเขายังมีโอกาสได้รับบทเป็น Claude Bukowski ในละครบรอดเวย์เรื่อง Hair: The American Tribal Love-Rock Musical ของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ซึ่งแพลตต์ก็ได้มีโอกาสร่วมทำงานกับละครบรอดเวย์เรื่องอื่นๆทั้ง Alice by Heart และ Alice in Wonderland
และในปีค.ศ. 2012 แพลตต์ก็ได้ผ่านการคัดเลือกรับบทเป็น Elder Arnold Cunningham ในละครบรอดเวย์เรื่อง The Book of Mormon โดยละครบรอดเวย์เรื่องนี้ได้เริ่มแสดงที่โรงละคร CIBC Theatre ในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งโชว์ก็ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2013 โดยนักวิจารณ์ก็ได้ออกมาชื่นชมเกี่ยวกับการแสดงของแพลตต์ว่า “เขาเป็นคลื่นลูกใหม่หางวงการละครบรอดเวย์ในชิคาโก เขาสามารถเข้าถึงบทที่ได้รับอย่างแท้จริง ซึ่งเขาสามารถละทิ้งความเป็นตัวเองพร้อมกับละทิ้งความเป็นเด็กไปได้สำเร็จ” และหลังจากนั้นเขาก็ได้รับบทในละครบรอดเวย์เรื่องนี้อีกโดยโชว์ได้เริ่มวันแรกในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2014 ที่โรงละคร Eugene O'Neill และได้สิ้นสุดลงในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2015
2015–2017: เข้าสู่วงการภาพยนตร์ และ "Dear Evan Hansen".