pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 1 สิงหาคม สหภาพโซเวียตประกาศแจกอาหารฟรีแก่ผู้ที่ข้ามมายังเบอร์ลินฝั่งตะวันออก อย่างไรก็ตาม มีแค่ไม่กี่คนที่ข้ามไปเพราะรู้ว่าเป็นแผนการหลอกล่อของโซเวียต
วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1948 กลุ่มคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออกเข้ายึดสภาเทศบาลเมืองเพื่อไม่ให้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่ สามวันถัดมา วิทยุในเบอร์ลินตะวันตกเรียกร้องให้ชาวเบอร์ลินตะวันตกไปประท้วงการกระทำของเยอรมนีตะวันออก ประชาชนกว่า 500,000 คนรวมตัวกันที่ประตูบรันเดินบวร์ค (Brandenburg Gate) ในเวลานั้น การขนส่งเสบียงทางอากาศยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แต่ชาวเบอร์ลินตะวันตกหลายคนเริ่มกลัวว่าประเทศมหาอำนาจตะวันตกจะทอดทิ้งพวกเขาให้กับโซเวียต พวกเขาต้องการแน่ใจว่าการเสียสละของพวกเขาจะไม่สูญเปล่า แอร์นสท์ รอยแทร์ จับไมโครโฟนและกล่าวต่อประชาชนว่า "ชาวโลก ชาวอเมริกัน ชาวอังกฤษ ชาวฝรั่งเศส จงมองมาที่เมืองนี้ และจงจดจำเมืองนี้ ประชาชนที่นี่จะต้องไม่ถูกทอดทิ้ง -- พวกเขาไม่อาจถูกทอดทิ้ง!" ฝูงชนเคลื่อนที่ไปทางตะวันออกและมีคนคนหนึ่งฉีกธงสีแดงลงจากประตู ตำรวจโซเวียตจึงฆ่าคนไปหนึ่งคน
การเลือกตั้งยังคงมีกำหนดวันที่ 5 ธันวาคม ชาวเบอร์ลินตะวันออกพยายามขัดขวาง แต่หลังจากที่ความพยายามของพวกเขาไร้ผล พวกเขาจึงถอนตัวจากการเลือกตั้งและเลือกรัฐบาลของพวกเขาเองภายใต้การนำของ วิลเฮล์ม พีเอิค (Wilhelm Pieck) รอยแทร์ชนะการเลือกตั้งอีกครั้ง ทำให้กรุงเบอร์ลินถูกแบ่งเป็นฝั่งตะวันออกกับฝั่งตะวันตกไปโดยปริยาย ทหารคอมมิวนิสต์รีบส่งคนไปคุมบ้านเรือนและถนนในเยอรมนีตะวันออกอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ทหารโซเวียตเริ่มก่อกวนเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกด้วยการให้นักบินขับเครื่องบินประชิดกับเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกและสั่งให้ยิงอากาศบริเวณใกล้เคียง มีครั้งหนึ่งที่เครื่องบินของโซเวียตบินใกล้กับเครื่องบินของอังกฤษมากจนชนกัน ทำให้มีผู้สูญเสียชีวิตทั้งหมด 35 คน นอกจากนี้ยังมีการปล่อยบอลลูนขึ้นมาในบริเวณเส้นทางการบิน การยิงปืนต่อต้านอากาศยานขึ้นมาอย่างสะเปะสะปะ การใช้ไฟส่องเครื่องบิน และการสร้างคลื่นวิทยุปลอมเพื่อหลอกล่อให้นักบินบินออกเส้นทาง อย่างไรก็ตาม วิธีเหล่านี้ไม่ค่อยได้ผลนัก
พาเหรดวันอีสเตอร์.
การขนส่งทางอากาศยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เดือนเมษายน ค.ศ. 1949 นายพลทันเนอร์ต้องการทำลายความซ้ำซากจำเจ เขาต้องการสร้างเหตุการณ์ใหญ่ ๆ เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับทุกคน เขาตัดสินใจว่า ในวันอีสเตอร์ เขาจะจัดการขนส่งทางอากาศที่มากที่สุด วันนั้นจึงเป็นการขนถ่านหินทั้งหมดเพื่อให้ง่ายต่อการขนส่ง และมีการเปลี่ยนแปลงเวลาซ่อมบำรุงเครื่องบินเพื่อให้มีเครื่องบินปฏิบัติงานได้มากที่สุด
ลูกเรือทำงานตั้งแต่เวลา 12.00 น. ของวันที่ 15 เมษายน จนถึง 12.00 น. ของวันที่ 16 เมษายน ขนส่งถ่านหินทั้งหมด 12,941 ตันด้วยเที่ยวบิน 1,383 เที่ยวโดยไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว ผลจากความพยายามครั้งนี้ยังช่วยทำให้การปฏิบัติการโดยรวมดีขึ้นด้วย ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นเป็น 6,729 ตันต่อวันและเพิ่มเป็น 8,893 ตันต่อวันในเวลาต่อมา ปริมาณการขนส่งทั้งหมดในเดือนเมษายนนั้นมากถึง 234,476 ตัน
วันที่ 21 เมษายน ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่มากกว่าการขนส่งด้วยรถไฟ ปฏิบัติการขนส่งทางอากาศประสบความสำเร็จในที่สุดและดูจะดำเนินต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
การปิดกั้นสิ้นสุดลง.
ความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของปฏิบัติการขนส่งทางอากาศทำให้สหภาพโซเวียตต้องอับอาย และ "พาเหรดวันอีสเตอร์" ก็เป็นเสมือนฟางเส้นสุดท้าย วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1949 หน่วยข่าวของรัสเซียรายงานว่าโซเวียตมีความเต็มใจที่จะยกเลิกการปิดกั้น วันต่อมา กระทรวงต่างประเทศของสหรัฐอเมริกากล่าวว่าหนทางที่จะยกเลิกการปิดกั้นดูชัดเจน ไม่นานหลังจากนั้น ประเทศมหาอำนาจทั้งสี่ได้เผชิญหน้าเจรจากันอย่างเคร่งเครียด หลังจากนั้นจึงได้ข้อยุติ วันที่ 4 พฤษภาคม ฝ่ายพันธมิตรประกาศว่าจะยกเลิกการปิดกั้นให้เสร็จสิ้นภายในเวลา 8 วัน
การปิดกั้นของโซเวียตสิ้นสุดลงภายในหนึ่งนาทีหลังเที่ยงคืนวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 กองทัพรถของอังกฤษเคลื่อนตัวเข้าสู่เบอร์ลินในทันที รถไฟขบวนแรกเข้ามาถึงฝั่งตะวันตกเมื่อเวลา 5.32 น. ในวันนั้น ฝูงชนขนาดมหึมาร่วมแสดงความดีใจที่การปิดกั้นสิ้นสุดลง นายพลเคลย์ผู้ซึ่งได้รับการประกาศการเกษียณจากประนาธิบดีทรูแมนเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคมได้รับการสดุดีจากทหารอเมริกันจำนวน 11,000 นายและเครื่องบินอีกจำนวนมาก เมื่อเคลย์กลับถึงสหรัฐอเมริกาแล้ว เขาได้รับการเดินขบวนขนาดใหญ่ในนครนิวยอร์ก ได้รับเชิญให้กล่าวสุนทรพจน์ในรัฐสภา และได้รับการประดับเหรียญเกียรติยศจากทรูแมนอีกด้วย
การขนส่งทางอากาศยังดำเนินต่อไปอีกระยะหนึ่งเพื่อสร้างเสบียงเผื่อไว้ เพื่อว่าหากมีเหตุจำเป็นเกิดขึ้น การขนส่งทางอากาศรอบใหม่จะสามารถเริ่มต้นได้อย่างง่ายดาย วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เสบียงสำรองก็ทำให้ทั้งเมืองอยู่ต่อได้อีก 3 เดือน การขนส่งทางอากาศสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1949 หลังจากปฏิบัติงานมา 15 เดือน สหรัฐอเมริกาได้ขนส่งเสบียงทั้งหมด 1,783,573 ตัน อังกฤษขนส่งเสบียง 541,937 ตัน รวมทั้งหมด 2,326,406 ตัน ด้วยเที่ยวบินสู่กรุงเบอร์ลินทั้งหมด 278,228 เที่ยว รวมระยะทางการบินทั้งหมดกว่า 92 ล้านไมล์ซึ่งเกือบจะเท่ากับระยะทางจากโลกสู่ดวงอาทิตย์
มีลูกเรือเสียชีวิตระหว่างปฏิบัติภารกิจทั้งหมด 101 คน เป็นนักบินอังกฤษ 39 คน และนักบินอเมริกัน 31 คน ส่วนใหญ่เสียชีวิตจากการชนกัน เครื่องบินของอเมริกา 17 ลำและเครื่องบินของอังกฤษ 8 ลำชนระหว่างปฏิบัติการ
กรีนคอมแพกต์
กรีนคอมแพกต์ (green compact) หรือเรียกย่อว่า กรีน เป็น วัสดุที่ได้จากการขึ้นรูปด้วยวิธีการทางโลหะผง ด้วยการนำผงโลหะ หรือผงวัสดุอื่น เช่น ผงยา ผงแป้ง ผงเซรามิก นำไปเข้าโมลด์ (mold) เพื่อฉีดขึ้นรูป (injection moldind) หรืออัดขึ้นรูป(compaction)ผลิตภัณฑ์ที่ออกมาเป็นรูปร่างต่างๆ เรียกว่า กรีน (green หรือ green compact)
จิม แคร์รีย์
เจมส์ ยูจีน แคร์รี ( เกิดวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดง, ผู้เขียนบทและโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวแคนาดา-อเมริกัน เป็นที่รู้จักและประสบความสำเร็จจากบทบาทการแสดงในภาพยนตร์แนวตลกหลายเรื่อง โดยเขาเคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 2 สมัยติดต่อกัน ในปี ค.ศ.1999 และ ค.ศ.2000
จิม แคร์รีย์ เริ่มได้รับความสนใจจากวงการบันเทิงสหรัฐ เมื่อได้เป็นหนึ่งในนักแสดงหลักของละครโทรทัศน์เรื่อง "อิน ลีฟวิง คัลเลอร์" ทางช่องฟ็อกซ์ (1990–1994) ก่อนที่เขาจะมาโด่งดังในแวดวงภาพยนตร์ฮอลลีวูดในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อได้รับบทเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์แนวตลกที่ประสบความสำเร็จทางรายได้หลายเรื่อง เช่น "เอซ เวนทูร่า นักสืบซูเปอร์เก๊ก", "ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ?", "หน้ากากเทวดา​" (ค.ศ.1994), "ซูเปอร์เก็ก กวนเทวดา" (ค.ศ.1995) และ "ขี้จุ๊เทวดาฮากลิ้ง" (ค.ศ.1997) นอกจากนี้เขายังเคยได้รับบทตัวละครวายร้ายอย่าง "เดอะ ริดเลอร์" ในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ศึกจอมโจรอมตะ" (ค.ศ.1995) ที่กำกับการแสดงโดยโจเอล ชูมาเกอร์ ซึ่งถึงแม้ว่าตัวเขาจะโด่งดังมาจากบทบาทการแสดงในแนวตลกแต่กลับมาประสบความสำเร็จจากการแสดงในภาพยนตร์แนวดราม่าเรื่อง "​ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมน โชว์" (ค.ศ.1998) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดราม่า ต่อมาเขามีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "ดังก็ดังวะ" (ค.ศ.1999) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นสมัยที่ 2 รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ดส์
ในยุคคริสต์ทศวรรษ 2000 เขามีผลงานการแสดงเรื่อง "เดี๋ยวดี เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน", "เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง" (ค.ศ. 2000), "ผู้ชาย 2 อดีต" (ค.ศ. 2001) และประสบความสำเร็จกับภาพยนตร์เรื่อง "7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า" (ค.ศ.2003) ที่เขาทำหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์และแสดงนำคู่กับ เจนนิเฟอร์ อนิสตัน ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดที่เขาเคยแสดง เมื่อทำรายได้ทั่วโลกถึง 484 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากนั้นได้มีผลงานการแสดงนำในภาพยนตร์อีกหลายเรื่องเช่นการแสดงนำคู่กับเคต วินสเล็ตในภาพยนตร์ไซไฟ-ดราม่า เรื่อง "ลบเธอ...ให้ไม่ลืม" ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแบฟตาและรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, "เลโมนี สนิกเก็ต อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย" (ค.ศ.2004) โดยในปี ค.ศ.2005 เขาได้ทำหน้าที่โปรดิวเซอร์และนักแสดงนำอีกครั้งในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "โดนอย่างนี้ พี่ขอปล้น" ก่อนจะพลิกบทบาทมาแสดงนำในภาพยนตร์แนวระทึกขวัญ-สืบสวนสอบสวนเรื่อง "23 รหัสช็อคโลก" (ค.ศ.2007) ซึ่งเป็นการกลับมาร่วมงานกับผู้กำกับโจเอล ชูมาเกอร์ อีกครั้งหลังจากที่เคยร่วมงานกันมาก่อนในแบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ต่อมาในปี ค.ศ.2008 เขาได้กลับมามีผลงานในภาพยนตร์แนวตลกอีกครั้งใน "คนมันรุ่ง เพราะมุ่งเซย์เยส" รวมถึงการพากย์เสียงตัวละครในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง"ฮอร์ตัน กับ โลกจิ๋วสุดมหัศจรรย์"
ในปี ค.ศ.2009 จิม แคร์รีย์ รับบทนักแสดงนำคู่กับยวน แม็คเกรเกอร์ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "รักนะ นายมอริส" โดยเป็นครั้งแรกที่เขารับบทชายรักชาย ถึงแม้การแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์และสื่อต่างๆ แต่ด้วยเนื้อหาของภาพยนตร์ทำให้ถูกฉายแบบจำกัดในหลายประเทศรวมทั้งถูกสั่งห้ามเผยแพร่ในบางประเทศ ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จทางรายได้ อย่างไรก็ดีการแสดงของเขากลับมาทำรายได้อย่างสูงอีกครั้งในภาพยนตร์แอนิเมชันแฟนตาซีของวอลต์ดิสนีย์เรื่อง "อาถรรพ์วันคริสต์มาส" (ค.ศ.2009) ที่ทำรายได้ทั่วโลกไปกว่า 320 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ก่อนที่เขาจะมีผลงานการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "เพนกวินน่าทึ่งของนายพ็อพเพอร์" (ค.ศ.2011) และภาพยนตร์เรื่อง "ใครว่าเราแกล้งโง่...วะ" (ค.ศ.2014) ซึ่งเป็นภาคต่อของ "ใครว่าเราแกล้งโง่...หือ?" โดยทิ้งช่วงห่างจากภาคแรกที่เขาเคยแสดงไว้นานถึง 20 ปี
ในปี ค.ศ.2016 เขาแสดงในภาพยนตร์แนวอาชญากรรม-ดราม่าเรื่อง "วิปริตจิตฆาตกร" แต่ไม่ประสบความสำเร็จทางรายได้และถูกวิจารณ์ในเชิงลบจากสื่อต่างๆเป็นจำนวนมาก หลังจากล้มเหลวกับภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวเขาจึงหันไปมีผลงานทางละครโทรทัศน์กับช่องโชว์ไทม์ โดยทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการผลิตให้กับละครชุดเรื่อง "แอม ดายอิง อัพ เฮียร์" ที่ออกอากาศในปี 2017–2018 และแสดงนำในละครชุดเรื่อง "โลกจริง ไม่อิงนิทาน" (ค.ศ.2018) ซึ่งนับเป็นการกลับไปรับบทนักแสดงนำทางละครโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในรอบ 24 ปี ของตัวเขาเอง โดยเขาได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากการแสดงในละครชุดเรื่องดังกล่าว ส่งผลให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์แนวเพลงหรือตลก โดยนับเป็นการเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่ 7 ของเขา และเดอะการ์เดียนของสหราชอาณาจักรได้จัดให้เขาอยู่ในรายชื่อนักแสดงที่ดีที่สุดที่ไม่เคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ เช่นเดียวกับมาริลิน มอนโรและเดนนิส เควด
จิม แคร์รีย์ เกิดที่เมืองนิวมาร์เก็ต, รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นบุตรชายของคาทลีน และ "เพอร์ซี แคร์รีย์" มีพี่ชาย 1 คน และพี่สาว 2 คน คือ จอห์น, แพทริเซีย และริต้า โดยเพอร์ซี แคร์รีย์ พ่อของเขามีอาชีพเป็นนักบัญชี และแม่ของเขาทำหน้าที่เป็นแม่บ้าน ครอบครัวของเขานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก แม่ของเขามีเชื้อชาติฝรั่งเศส, ไอริชและสกอตติช ส่วนพ่อของเขามีบรรพบุรุษเป็นชาวฝรั่งเศส-แคนาดา (นามสกุลเดิมของครอบครัวคือ "คาร์เร (Carré)")
จิม แคร์รีย์ เคยใช้ชีวิตอยู่ที่เบอร์ลิงตัน ในรัฐออนแทรีโอ เป็นเวลา 8 ปี และศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอัลเดอร์ช็อต โดยใน พ.ศ 2550 เขาเคยให้สัมภาษณ์ผ่านทางหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น "เดอะ แฮมิลตัน สเปคเตเตอร์" เล่าถึงช่วงเวลาในอดีตว่า หากเขาไม่ได้งานแสดงโชว์ เขาคงจะไปทำงานอยู่ในโรงงานผลิตเหล็กที่ชื่อโดฟาสโก ซึ่งตั้งอยู่ในย่านแฮมิลตัน, เมืองโตรอนโต โดยเขาเคยมองข้ามฟากจากอ่าวเบอร์ลิงตันที่เขาอยู่ไปยังแฮมิลตัน และเห็นโรงงานผลิตเหล็กตั้งอยู่ ทำให้เขาคิดว่ามันน่าจะเป็นงานที่ดีที่สุดในขณะนั้น
จิม แคร์รีย์ มีนิสิยทะลึ่งทะเล้นตั้งแต่เด็ก ในสมัยเป็นนักเรียนเขาได้เล่นตลกหน้าชั้นเรียนอยู่เสมอจนแม้แต่ครูยังให้แครีย์ฉายเดี่ยวเล่นตลกให้เพื่อนดูทุกวัน วันละ 15 นาทีในชั่วโมงสุดท้ายของการเรียน จนอายุ 14 ปี พ่อของเขาถูกปลดออกจากงานบัญชี ต้องย้ายครอบครัวจากเมืองโตรอนโตไปอีกเมืองเพื่อรับงานด้านรักษาความปลอดภัยในโรงงาน เป็นช่วงที่แคร์รีเครียดมาก และยังต้องช่วยพ่อทำงานในโรงงานด้วยวันละ 8 ชั่วโมง ทำให้ผลงานเรียนตกลง เขาจึงลาออกจากโรงเรียนและเลิกทำงานที่โรงงาน จากนั้นจึงกลับไปยังโตรอนโต เพื่อไปสมัครเล่นตลกตามร้านอาหาร
การแสดงตลกของจิม แคร์รีย์ บนเวทีได้รับความสนใจและเริ่มเป็นที่ชื่นชอบ จนได้รับคำชมเชยจากนักสือพิมพ์โตรอนโต สตาร์ ก่อนที่การแสดงของเขาจะไปสะดุดตา "รอดนี แดนเจอร์ฟิลด์" นักแสดงตลกชื่อดัง โดยแดนเจอร์ฟิลด์ได้ให้จิม แคร์รีย์ มาแสดงเปิดในการแสดงของเขาบนเวที และต่อมาได้ชักชวนให้ไปแสดงร่วมกันที่เมืองลาส เวกัส สหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตามจิม แคร์รีย์ ตัดสินใจย้ายไปแสวงหาโชคจากการเล่นตลกที่ฮอลลีวูดแทน โดยเขาได้งานแสดงตลกที่ "เดอะ คอมเมดี สโตร์" ซึ่งเป็นคลับในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ต่อมา จิม แคร์รีย์ ได้ให้ความสนใจในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์จึงไปสมัครออดิชัน​เพื่อเข้าร่วมในรายการแซตเทอร์เดย์ ไนต์ ไลฟ์ ใน พ.ศ. 2523 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก ก่อนที่ในปีต่อมาเขาจะได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในฐานะตัวประกอบของภาพยนตร์แคนาดาเรื่อง "All in Good Taste" แต่เมื่อถ่ายทำเสร็จกลับไม่ได้เข้าฉาย (ภายหลังภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำกลับมาฉายในโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2526)
ในปี พ.ศ. 2526 เขาได้รับบทบาทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Copper Mountain" และยังได้แสดงในภาพยนตร์ที่ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่องซีบีซีของประเทศแคนาดาในเรื่อง "Introducing Janet" (ภายหลังเมื่อจิม แคร์รีย์มีชื่อเสียง ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำกลับมาผลิตและจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอเทปและเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "Rubber Face" โดยในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "วัยหวาน สู้เพื่อฝัน")
จากนั้นในปี พ.ศ. 2527 เขาได้แสดงในละครโทรทัศน์แนวซิตคอมที่ออกอากาศผ่านทางบริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งชาติ (เอ็นบีซี) ของสหรัฐอเมริกา เรื่อง "The Duck Factory" และหลังจากที่ละครโทรทัศน์เรื่องดังกล่าวจบลง เขาได้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "Once Bitten" ในปี พ.ศ. 2528 ก่อนจะได้รับบทบาทตัวประกอบในภาพยนตร์ที่กำกับโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา เรื่อง "รักนั้น หากเลือกได้ (Peggy Sue Got Married)" ที่นำแสดงโดยนิโคลัส เคจ ในปี พ.ศ. 2529 จากนั้นได้รับบทเป็นดาราติดยาในภาพยนตร์ของคลิ้นต์ อีสต์วู้ดเรื่อง "โพยสั่งตาย (The Dead Pool)" ในปี พ.ศ. 2531
จิม แคร์รีย์ ได้รับบทเด่นในภาพยนตร์เรื่อง "Earth Girls Are Easy" (พ.ศ. 2532) ที่แสดงร่วมกับเจฟ โกลบลูม และจีนา เดวิส แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก จนกระทั่งในปีต่อมาเขาหันกลับไปเล่นละครแนวซิตคอมทางโทรทัศน์อีกครั้งในเรื่อง "In Living Color" ที่ออกอากาศทางสถานีฟ็อกซ์นานถึง 4 ปี และได้รับความนิยมอย่างมาก ทำให้จิม แคร์รีย์ เริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักแสดงตลก
จากบทบาทการแสดงของเขาในซิตคอมเรื่อง "In Living Color" ทำให้ในปี พ.ศ. 2537 เขาได้แสดงนำในภาพยนตร์ระดับฮอลลีวู้ดเป็นครั้งแรกในเรื่อง "เอซ เวนทูร่า นักสืบซูเปอร์เก๊ก (Ace Ventura:Pet Detective)" ของค่ายวอร์เนอร์บราเธอร์ส และยังได้แสดงนำเรื่อง "ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ? (Dumb and Dumber)" รวมถึงเรื่อง "หน้ากากเทวดา (The Mask)" ของค่ายนิวไลน์ซินีมา ที่ออกฉายในปีเดียวกัน ซึ่งนับว่าภาพยนตร์ทั้ง 3 เรื่องประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยสามารถทำรายได้รวมกันมากถึง 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปี พ.ศ 2538 เขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ที่กำกับโดยโจเอล ชูมาเกอร์ อย่าง "แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ศึกจอมโจรอมตะ" โดยเขารับบาทเป็นริดเลอร์ตัวละครวายร้าย ที่ต้องต่อกรกับแบทแมน และในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้แสดงภาพยนตร์ภาคต่อของเอซ เวนทูร่า อย่าง "เอซ เวนทูร่า 2:ซูเปอร์เก๊กกวนเทวดา (Ace Ventura :When Nature Calls)" ซึ่งได้รับคำชมเชยและประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากเมื่อทำรายได้ถึง 212 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จิม แคร์รีย์ ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์แนวตลกร้ายหรือ Black Comedy ที่กำกับโดยเบน สติลเลอร์เรื่อง "เป๋อ จิตไม่ว่าง (The Cable Guy)" ในปี พ.ศ. 2539 โดยเขาแสดงเป็นช่างติดเคเบิลโทรทัศน์ที่มีบุคลิกเป็นคนเก็บกด, ขี้เหงาและไร้เพื่อน ซึ่งหวังจะใช้ลูกค้าของเขา (แสดงโดยแมททิว บรอเดริก) มาเติมเต็มชีวิตในส่วนที่ขาด ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการแสดงบทบาทตลกที่ต่างไปจากเรื่องก่อนๆที่เขาเคยแสดง ทำให้ทำรายได้ไม่มากนักเมื่อเทียบกับเรื่องก่อนๆที่เขาเคยเล่น โดยทำรายได้ทั่วโลกไปเพียง 102 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตามเขาได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เป็นครั้งแรก โดยใช้เพลง "Somebody to Love" ซึ่งต้นฉบับเดิมเป็นงานเพลงของวง Jefferson Airplane
ปี พ.ศ. 2540 เขาได้แสดงในเรื่อง "ขี้จุ๊ เทวดาฮากลิ้ง (Liar Liar)" ซึ่งรับบทเป็นทนายความที่เคยชินกับการโกหกทุกๆคนรอบตัว แต่กลับต้องพบกับสภาวะที่ไม่สามารถโกหกได้เป็นเวลา 1 วันจากพรที่ลูกชายของเขาขอในวันเกิด นำมาซึ่งเรื่องราวยุ่งยากต่างๆมากมาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จและทำให้เขาถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะนักแสดงชายยอดเยี่ยม
จิม แคร์รีย์ ได้แสดงนำในภาพยนตร์ตลกแนวเสียดสีเรื่อง "ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมน โชว์" ในปี พ.ศ. 2541 ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลเอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ในฐานะนักแสดงชายยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรกในฐานะ "นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทดรามา" อีกทั้งยังประสบความสำเร็จทางรายได้เมื่อทำรายได้ทั่วโลกมากกว่า 260 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ก่อนที่เขาจะคว้ารางวัลนี้ได้เป็นสมัยที่ 2 ในฐานะ "นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก" จากการแสดงนำในภาพยนตร์ชีวประวัติของแอนดี คอฟแมน เรื่อง "ดังก็ดังวะ (Man on the Moon)" ในปี พ.ศ. 2542
วางมือ.
ในเดือนเมษายน พศ.2565 จิม แคร์รีย์ ประกาศขอวางมือการแสดงถาวรในวงการภาพยนตร์ ให้เหตุผลว่า เค้าพอแล้วกับวงการนี้ เว้นแต่ว่าจะมีบทภาพยนตร์ระดับนางฟ้า ที่ทำให้เค้ามีไฟอยากกลับมาทำงานนี้อีกครั้ง
จิม แคร์รีย์ แต่งงานมาแล้ว 2 ครั้ง โดยเขาแต่งงานครั้งแรกกับเมลิซ่า โวเมอร์ และมีลูกสาว 1 คน คือเจน เอริน แคร์รี่ย์ ก่อนที่ทั้งคู่จะหย่าขาดจากกัน จากนั้นได้แต่งงานเป็นครั้งที่สองกับ "ลอเรน ฮอลลี​" นางเอกที่เคยร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ? (Dumb and Dumber) ต่อมาจิม แคร์รีย์ ก็ได้หย่าร้างกัน
จิม แคร์รี่
เจฟ โกลบลูม
วิกฤตการณ์เบอร์ลิน
การปิดล้อมกรุงเบอร์ลิน
ถาวร สุวรรณ
ถาวร สุวรรณ เป็นนักเขียน และนักหนังสือพิมพ์ ได้รับการการเชิดชูเกียรติรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2549
ถาวร สุวรรณ เกิดที่จังหวัดชลบุรี เริ่มต้นอาชีพจากการเป็นนักข่าวท้องถิ่น ของหนังสือพิมพ์ พิมพ์ไทย และ สยามนิกร ประจำจังหวัดชลบุรี ต่อมาได้ตัดสินใจย้ายมาอยู่กรุงเทพ เมื่อ พ.ศ. 2489 พร้อมกับเพื่อนสนิท คือ สนิท เอกชัย มาทำงานที่หนังสือพิมพ์เอกราช เดลิเมล์รายวัน แล้วย้ายไปที่ พิมพ์ไทย และนครไทย เป็นนักข่าวสายการเมือง และอาชญากรรม
ถาวร สุวรรณ ยังมีผลงานเขียนนวนิยาย และบทภาพยนตร์ เรื่อง "รักริษยา" ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ผลงานเรื่องแรกของ กรรณสูตภาพยนตร์ กำกับโดย มารุต อำนายการสร้างโดย แท้ ประกาศวุฒิสาร ในปี พ.ศ. 2501
ถาวร สุวรรณ เป็นหัวหน้าผู้บุกเบิกทีมงานข่าว ของสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงก่อตั้ง
เอชเคเอส
เอชเคเอส  เป็นสำนักงานสถาปนิกอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482 โดย ฮาร์วูด เค. สมิธ ชาวชิคาโกและศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
ปัจจุบันเอชเคเอสมีพนักงานกว่า 1,300 คน โดยมีสาขาอยู่หลายที่ในสหรัฐอเมริกา และหลายประเทศทั่วโลก
ลีออน สกอต เคนเนดี
ลีออน สกอต เคนเนดี  เป็นตัวละครสมมุติในแฟรนไชส์สื่อแนวสยองขวัญชุด "เรซิเดนต์อีวิล" ของแคปคอม เขาเปิดตัวในฐานะหนึ่งในตัวเอกที่ควบคุมได้สองตัวในวิดีโอเกม "เรซิเดนต์อีวิล 2" ต่อมาลีออนกลับมาเป็นตัวละครหลักในเกม "เรซิเดนต์อีวิล 4" และเป็นหนึ่งในตัวเอกหกตัวในเกม "เรซิเดนต์อีวิล 6" ตัวละครได้รับการตอบรับด้านบวก
ตามเหตุการณ์ในเกม "เรซิเดนต์อีวิล 2" ลีออนเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจมือใหม่ที่เดินทางถึงเมืองแร็กคูนซิตีช้าไปในวันปฏิบัติงานวันแรก เพียงเพื่อเผชิญหน้ากับซอมบีระบาดระลอกแรก ตลอดเนื้อเรื่องในเกม เขาร่วมมือกับผู้รอดชีวิตชื่อ แคลร์ เรดฟิลด์ เพื่อช่วยชีวิตเด็กหญิง เชอร์รี เบอร์คิน และได้รับความช่วยเหลือจากเอด้า วอง อย่างลึกลับ หกปีต่อมาในเกม "เรซิเดนต์อีวิล 4" ลีออนกลับมาทำหน้าที่สายลับให้กับรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกา หลังจากได้รับมอบหมายให้ช่วยชีวิตลูกสาวของประธานาธิบดีจากลัทธิบูชาที่มุ่งร้าย ในเกม "เรซิเดนต์อีวิลภาค 6" เขายังคงทำงานให้รัฐบาลสหรัฐอเมริกา และกลับมารวมตัวกับเอด้า และเชอร์รีที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ลีออนยังปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในวิดีโอเกมอื่น ๆ มากมาย และมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "ผีชีวะ สงครามปลุกพันธุ์ไวรัสมฤตยู" และ"ผีชีวะ สงครามดับพันธุ์ไวรัส" โดยเขารับบทเป็นสายลับให้รัฐบาล ลีออนในภาพยนตร์คนแสดงรับบทโดยโยฮันน์ เอิร์บ ในภาพยนตร์"ผีชีวะ 5 สงครามไวรัสล้างนรก"
เอดา วอง
เอด้า วอง  เป็นตัวละครสมมุติจากแฟรนไชส์สยองขวัญ "เรซิเดนต์อีวิล" (ไบโอฮาซาร์ด ในญี่ปุ่น) เธอเป็นตัวเอกปฏิลักษณ์ที่ลึกลับและคลุมเครือ ทำงานให้กับปฏิปักษ์ในเรื่องแต่ก็ช่วยเหลือตัวเอก ลีออน เอส. เคนเนดี ปรากฏตัวครั้งแรกเป็นตัวละครสนับสนุนในเกม"เรซิเดนต์อีวิล 2" ในปี พ.ศ. 2542 ต่อมาปรากฏเป็นตัวละครที่ผู้เล่นเล่นได้หรือในบทบาทช่วยเหลือในเกม"เรซิเดนต์อีวิล 4", ', "เรซิเดนต์อีวิล:ดาร์กไซด์โครนิเคิลส์", ' และ"เรซิเดนต์อีวิล 6" รวมถึงในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง' สำหรับภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเรื่องแรก เอด้าปรากฏในเรื่อง'
ไม่มีใครรู้แน่ชัดนักเกี่ยวกับที่มาหรือแรงจูงใจของเอด้า วอง ทราบกันแต่เพียงว่าเธอทำงานเป็นสายลับให้กับองค์กรคู่แข่งของบริษัทอัมเบรลล่า ซึ่งมักเรียกเป็นองค์กร โดยมีวัตถุประสงค์ในการหาอาวุธชีวภาพทุกประเภทตลอดจนชิ้นงานต่างๆ เธอยังได้ฝึกฝนวิชาสังหาร ซึ่งมีความเชี่ยวชาญวิชาการต่อสู้กับเทคนิคการใช้อาวุธหลายแบบ มีความเป็นไปได้ว่าเอด้าได้เข้าร่วมองค์กรด้วยเหตุผลส่วนตัวมากกว่าเพื่อประโยชน์ขององค์กร แต่เธอก็ยังไม่เปิดเผยวัตถุประสงค์ให้พวกเขาได้รับทราบ
เอด้า วอง มีตัวตนอยู่ในเกมตั้งแต่ภาคแรก โดยปรากฏเพียงชื่อและนามสกุลในเอกสารข้อมูลฉบับหนึ่งในเกม ระบุไว้ว่าเป็นแฟนสาวของหนึ่งในนักวิจัยที่ชื่อจอห์น โดยเอกสารแผ่นนั้นบอกใบ้เพียงว่าจอห์นไม่อาจมีชีวิตรอดจากเหตุการณ์เชื้อไวรัสระบาดไปได้ และได้ใช้ชื่อของแฟนสาวเป็นรหัสสำหรับปลดล็อกห้องวิจัย
เอด้าปรากฏโฉมจริงๆครั้งแรกในเกมภาคสอง ในบทบาทของตัวละครสมทบให้กับลีออน สก็อตต์ เคนเนดี้ ทั้งคู่พบกันครั้งแรกในลานจอดรถของสถานีตำรวจ ซึ่งเอด้าบอกลีออนว่าเธอเดินทางมาตามหาแฟนหนุ่มที่เสียชีวิต ทั้งคู่ช่วยเหลือกันและกันระหว่างเอาตัวรอดจากสถานการณ์ในเมือง จนเกิดตกหลุมรักกันขึ้นมา แต่แล้วในภายหลังเอด้าก็เปิดเผยว่าตนเป็นสายลับจากบริษัทไม่เปิดเผยชื่อแห่งหนึ่งที่แฝงตัวเข้ามาชิงตัวอย่าง G-Virus ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งโศกนาฏกรรมครั้งนี้ และเธอตีสนิทกับลีออนเพียงเพื่อเป็นทางผ่านเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในช่วงท้ายของเกม เอด้าเสียท่าถูกยิงตกลงจากระเบียงห้องวิจัย ซึ่งลีออนคว้ามือไว้ได้และสัญญาจะพาหนีไปจากเมืองนี้ แต่เอด้าไม่อยากเป็นตัวถ่วงลีออนอีกต่อไป เธอจึงสารภาพว่า สุดท้ายแล้วเธอก็รักลีออนจริงๆ ก่อนจะปล่อยมือตกลงไปด้านล่าง และหายสาบสูญไปนับแต่นั้น
เอด้าปรากฏตัวอีกครั้งในเกมภาค 4 ในฐานะสปายที่ทำงานให้กับอัลเบิร์ต เวสเกอร์ เพื่อมาแย่งชิงตัวอย่างปรสิตลาส พลากัส ในครั้งนี้เธอจึงมีบทบาทเป็นคู่แข่งของลีออน ซึ่งเธอก็ได้ช่วยเขาไว้หลายครั้งระหว่างภารกิจ และในตอนท้ายเธอก็ชิงตัวอย่างปรสิตไปได้สำเร็จ แลกกับการให้กุญแจเจ็ตสกีสำหรับลีออนหนีออกมาจากเกาะที่กำลังจะระเบิด
ในเกม Resident Evil : The Umbrella Chronicle ได้บรรจุเนื้อหาส่วนหนึ่งในเกมภาค 2 ไว้ เป็นเรื่องราวที่เปิดเผยว่าเอด้ารอดชีวิตจากการถูกยิงตกจากห้องวิจัยมาได้อย่างไร โดยเกมเปิดฉากขึ้นที่เอด้าที่กำลังบาดเจ็บสาหัส แต่ต้องเอาชีวิตรอดจากฝูงซอมบี้ในเมืองมาให้ได้ ซึ่งความแข็งแกร่งของเอด้าในครั้งนี้อยู่ในสายตาของอัลเบิร์ต เวสเกอร์โดยตลอด ทำให้เขาสนใจชวนเธอมาทำงานด้วยกันในฐานะสปาย และมอบปืนยิงสลิงสารพัดประโยชน์ไว้ให้ ทำให้เอด้ารอดชีวิตจากเมืองแรคคูนซิตี้มาได้
ในเกมส์ Resident evil 6 ซึ่งอยู่ในช่วงปี 2013 กล่าวถึงการล้างแค้นของ Carla ภรรยาของSimmon ทำให้ประเทศจีนตกอยู่ใต้อำนาจของ C-virus ในเนื้อเรื่องของ Ada นั้นจะเป็นเนื้อเรื่องที่เฉลยเนื้อเรื่องอื่นโดยกระจ่างทั้งการทดลองของ Simmon การระบาดของ C-virus แม้แต่ Antibody โดยเลือดชอง Jake ลูกชาย เวสเกอร์ ในเกมส์ภาคนี้เธอไม่มีคู่หูในการเล่นแต่มักจะเกี่ยวโยงเข้ากับตัวละครอื่นๆเสมอทั้งการช่วย Leon และ Helena การช่วย Sherry และ Jake จาก B.O.W เธอต้องต่อสู้กับ Simmon ที่กลายร่างจาก C-virus ซึ่ง Simmon เข้าใจว่าเธอคือ Carla ที่หักหลังตน และต้องสู้กับ Carla ซึ่งเป็นตัวทดลองของ Simmon ซึ่งมีรูปร่างหน้าตาเหมือนเธอทุกประการฉากจบเธอทำลายข้อมูลร่างทดลองแล๊บและทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับ Simmon และ Carla และแล้วเอด้าก็เดินจากมา ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลังในกองเพลิง
แอชลี่ย์ แกรแฮม
แอชลี่ แกรแฮม (Ashley Graham) เป็นตัวละครหลักในเกมเรซิเดนต์อีวิล 4 ตามเนื้อเรื่องเธอเป็นลูกสาวของประธานาธิบดีที่ถูกลักพาตัว โดยพวกลัทธิที่มีชื่อว่า "Los Illuminados" สาเหตุที่พวกมันลักพาตัวเธอไปคือ การปลูกฝังปรสิตที่ชื่อว่า Las Plagas เพื่อส่งเธอกลับไปที่อเมริกาเพื่อใช้เธอในการขยายพันธุ์ Las Plagas ไปทั่วโลกและสร้างเหตุการณ์ที่เหมือนใน Raccoon City ขึ้นมาอีกครั้ง แต่ลีออนสามารถขัดขวางและช่วยเหลือด้วยการเอาปรสิตออกไปจากตัวเธอได้สำเร็จ และแล้วหลังจากลีออนกำจัดแซดเลอร์ได้สำเร็จ ลีออนได้พาแอชลี่กลับบ้านโดยอย่างปลอดภัยในที่สุด
ลูอิส เซร่า
ลูอิส เซร่า (Luis Sera) เป็นหนึ่งในตัวละครในเกมชุด เรซิเดนต์อีวิล ซึ่งปรากฏตัวในภาค 4 เขาคือนักวิจัยของออสมุนส์ แซดเลอร์ หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ในช่วงวัยเด็ก เขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านชนบทเล็กๆแห่งหนึ่งในประเทศสเปน เขาและปู่ของเขาได้ออกล่าสัตว์ด้วยกัน โดยใช้เส้นทางลับที่คนในหมู่บ้านไม่มีทางรู้ ต่อมาเมื่อเขาเติบโตขึ้นก็ได้เดินทางไปมาดริดเพื่อทำงานเป็นตำรวจ แต่กลับทำงานอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลย เขาตัดสินใจลาออกแล้วเดินทางกลับหมู่บ้านของเขา
พอเขากลับมาถึงก็พบว่า หมู่บ้านของเขาได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของลัทธิ Los Illuminados และแล้วลูอิสก็ได้รับการว่าจ้างจากออสมุนส์ แซดเลอร์ หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ให้มาเป็นนักวิจัยในโครงการวิจัยเชื้อปรสิตที่ชื่อ las Plagas เขาก็ตอบตกลง ต่อมาเขาก็ได้ทำการการเสริมสร้างสิ่งมีชีวิตและโฮสต์ของลัทธิ Los Illuminados (ตัวอย่างของการปรับปรุงรวมที่โดดเด่นสายพันธุ์ Plaga ด้วยเช่นเปลี่ยนโฮสต์ให้เป็น Novistador)
เวลาต่อมา ลูอิสก็กลายเป็นที่ไม่แยแสกับแซดเลอร์และงานที่ได้ทำไว้สำหรับเขา ลูอิสได้ตัดสินใจที่จะทรยศแซดเลอร์ด้วยการขโมยตัวอย่าง Las Plagas แล้วหนีไปแต่ในที่สุดก็ถูกจับได้ แซดเลอร์ก็ได้สั่งลูกน้องให้มัดลูอิสแล้วนำไปขังไว้ในตู้เสื้อผ้าที่บ้านร้างแห่งหนึ่งเพื่อรอการประหารชีวิต แต่อย่างไรก็ตาม ลีออน สก็อตต์ เคนเนดี้ได้มาเจอเข้าและปลดปล่อยเขาออกมา ต่อมาภายหลังลูอิสได้ช่วยลีออนกับแอชลีย์ เกรแฮมจากพวกกานาดอส
ในเวลาต่อมาที่ปราสาทของตระกูลซัลลาซาร์ ลูอิสได้ถูกแซดเลอร์ฆ่าตายก่อนที่จะทำตัวอย่างมาให้ลีออน จากนั้นแซดเลอร์ก็ได้แย่งตัวอย่างไป แต่ก่อนที่ลูอิสจะตาย เขาได้มอบยาที่สามารถระงับการเจริญเติบโตของเชื้อ Las Plagas ได้ หลังจากนั้นลีออนได้สัญญาไว้ว่าจะแก้แค้นให้ลูอิสอย่างแน่นอน
แม้ว่าลูอิสจะตายไปแล้ว แต่เขาก็ยังทำเป็นประโยชน์ให้แก่ลีออนด้วยการเขียนโน้ตต่างๆไว้เมื่อตอนที่เขายังเป็นนักวิจัยอยู่ทำให้ลีออนสามารถเอารอดชีวิตไปได้ทุกครั้ง นอกจากนั้นเขายังได้สร้างเครื่องจักรที่สามารถสังเคราะห์แสงได้หลังจากวิจัยการนำ Plagas ออก ซึ่งลีออนและแอชลีห์ที่ถูกพลากัสฝังในร่างได้มาเจอเข้าที่เกาะส่วนตัวของแซดเลอร์ พวกเขาได้ใช้เครื่องจักรนี้จัดการเอาพลากัสในตัวออกมาได้ในที่สุด
สยาม โอเชี่ยน เวิลด์
สวนสัตว์ปักกิ่ง
สวนสัตว์ปักกิ่ง (อักษรจีนตัวเต็ม: 北京動物園;อักษรจีนตัวย่อ: 北京动物园)เป็นสวนสัตว์แห่งแรกของประเทศจีนมีพื้นที่ประมาณ 90 เฮกตาร์
เลี้ยงสัตว์มากกว่า 900 ประมาณ 2 หมื่นตัว สัตว์ป่าในสวนสัตว์ได้แก่ หมี เสือโคร่ง ลิง ช้าง แพนด้าแดงสัตว์ปีก นกกระจอกเทศ นกเพนกวิน
กลุ่มกระจุกดาราจักร