pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010 เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน
มีสิบเอ็ดนครแสดงความสนใจเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน แต่ท้ายที่สุดแล้วมีเก้านครที่สมัคร ห้าในเก้านครถูกเลือกมาในรอบคัดเลือก: เอเธนส์ (ประเทศกรีซ), กรุงเทพมหานคร, มอสโก (ประเทศรัสเซีย), สิงคโปร์และตูริน (ประเทศอิตาลี) รายชื่อนี้ถูกย่อลงไปเหลือเพียงสองนคร คือ สิงคโปร์และมอสโก เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในการประกาศถ่ายทอดทางโทรทัศน์จากเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ประกาศว่าสิงคโปร์ได้รับสิทธิเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
กำหนดกีฬาที่ใช้แข่งขัน 27 ชนิด
ดอแนตสก์
ดอแนตสก์  หรือ โดเนตสค์  เป็นเมืองอุตสาหกรรมในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน มีพื้นที่ 358 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,100,700 คน
ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2014 ดอแนตสก์และพื้นที่โดยรอบเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของการสู้รบในสงครามดอนบัสที่กำลังดำเนินอยู่ เนื่องจากกองกำลังแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซียได้ต่อสู้กับกองกำลังทหารของยูเครนเพื่อควบคุมเมืองและพื้นที่โดยรอบ ตลอดช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสงครามนี้ เมืองดอแนตสก์อยู่ใต้การบริหารของกองกำลังแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซีย ส่วนพื้นที่รอบนอกในแคว้นดอแนตส์ถูกแบ่งกันระหว่างสองฝ่าย
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550 เป็นการระเบิดของเหมืองซาสยาดโค ในเมืองโดเนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีสาเหตุจากการระเบิดของมีเทนบริเวณใต้ดินลึกกว่า 1,000 เมตร ปัจจุบันพบผู้เสียชีวิต 90 คน และมีผู้สูญหาย 10 คน
เศษส่วนซ้อน
เศษซ้อน
ภาษาคิเลกิ
ภาษาคิเลกิ (گیلکی ในภาษาเปอร์เซีย Gileki ในภาษาอังกฤษ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในจังหวัดกิลันและจังหวัดมาซันดารันในอิหร่าน แบ่งเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงตะวันตก ตะวันออก ตาบารี และกาเลชิ ใกล้เคียงกับภาษามาซันดารานี สำเนียงตะวันตกและตะวันออกของภาษานี้แบ่งแยกโดยแม่น้ำเวฟิด รุด มีผู้พูดมากกว่า 3 ล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2536
โครงสร้างของภาษาคิเลกิใกล้เคียงกับภาษาซาซากีที่ใช้พูดในตุรกี มีความแตกต่างด้านไวยากรณ์ในการแสดงความเป็นเจ้าของและคำคุณศัพท์เมื่อเทียบกับภาษาเปอร์เซียคำคุณศัพท์และคำขยายนำหน้านามเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียมาก ผู้พูดภาษานี้มักพูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่สอง
ระบบกริยา.
ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซีย รูปนามกริยาทั้งหมดลงท้ายด้วย -tən/-dən หรือ -V:n, เมื่อ V: สระเสียงยาว รูปปัจจุบันมักสัมพันธ์กับรูปนามกริยา ส่วนรูปอดีตจะเป็นรูปนามกริยาที่ตัด -ən หรือ -n
กริยาประกอบ.
มีกริยาประกอบเป็นจำนวนมากในภาษาคิเลกิ ซึ่งมีรูปแบบต่างจากกริยาโดยทั่วไป ส่วนใหญ่ ไม่ใช้คำอุปสรรค bV- และคำอุปสรรคปฏิเสธ nV- สามารถทำหน้าที่คล้ายอาคม -n-, โดยมาระหว่างอปสรรคและรากศัพท์ ดังนั้น จาก fagiftən, "ได้รับ", จะได้ รูปชี้เฉพาะปัจจุบัน fagirəm, แต่ เงื่อนไขปัจจุบันเป็น fágirəm, และรูปปฏิเสธของทั้งคู่เป็น fángirəm หรือ fanígirəm. รูปอดีตเป็น fángiftəm หรือ fanígiftəm.
ภาษาคิเลกิใช้ระบบของการกร่วมกับคำบุพบท มีสามการกคือ การกประธาน การกความเป็นเจ้าของ และการกกรรม
มาก่อนคำที่ถูกขยายและมักลงท้ายด้วยการกแสดงความเป็นเจ้าของ
อริสรา กำธรเจริญ หรือ ดร.อริสรา วิภาตะวัต เป็นผู้ประกาศข่าว พิธีกร อดีตอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัย และอดีตนักแสดงหญิงชาวไทย
อริสรา กำธรเจริญ หรือ ดร.อริสรา วิภาตะวัต เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ที่กรุงเทพมหานคร ดร.อริสรา เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายสุกิจ และนางจุฑารัตน์ กำธรเจริญ มีพี่ชาย 1 คน คือ นพพร กำธรเจริญ ผู้กำกับละครซิทคอมชาวไทย และมีน้องชาย 1 คน คือ พันเอก กิตติพงษ์ กำธรเจริญ นายทหารชาวไทย
ดร.อริสรา เข้าสู่วงการครั้งแรกโดยการประกวดหนุ่มสาวแพรวเมื่อปี พ.ศ. 2539 และได้ตำแหน่งรองสาวแพรว จากนั้นจึงได้ถ่ายโฆษณา จนกระทั่งได้มีบทบาทการแสดงครั้งแรก จากละครซิทคอมเรื่อง ติวเตอร์มอ ในปีเดียวกัน ทางช่อง 9 โดยรับบทเป็น รรินทร์ และหลังจากนั้นก็ได้มีผลงานในวงการบันเทิงทั้งงานการแสดงละครโทรทัศน์และงานพิธีกรรายการโทรทัศน์เรื่อยมา
ดร.อริสรา จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และระดับปริญญาบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง สาขาวิชาวิทยุและโทรทัศน์; พ.ศ. 2540) ระดับมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน; พ.ศ. 2545) และระดับดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาสื่อสารมวลชน; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อนึ่ง ดร.อริสรา กำธรเจริญ เคยเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาบริหารการสื่อสาร คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2555 - 2560
ประวัติอาจารย์ จากหน้าเว็บคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร.อริสรา สมรสกับ นายปกรณ์ วิภาตะวัต เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2545 มีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อ "กรณ์"
ภาษาซูเมอร์
ภาษาซูเมอร์ (; ซูเมอร์: ) เป็นภาษาของซูเมอร์โบราณ ถือเป็นหนึ่งในภาษาที่เก่าแก่ที่สุด โดยสืบที่มานานสุดอย่างน้อย 3500 ปีก่อนคริสตกาล เชื่อกันว่าภาษานี้เป็นภาษาโดดเดี่ยว และมีผู้พูดในเมโสโปเตเมียโบราณ (มีอีกชื่อว่าพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก
ภาษาแอกแคดค่อย ๆ เข้ามาแทนที่ภาษาซูเมอร์ในฐานะภาษาพูดในพื้นที่นี้ประมาณ 2000 ปีก่อนคริสตกาล (ปีที่แท้จริงยังเป็นที่พิพาท) แต่ในบรรดารัฐเมโสโปเตเมียที่พูดภาษาแอกแคดอย่างอัสซีเรียและบาบิโลเนีย ภาษาซูเมอร์ยังคงใช้เป็นภาษาทางศาสนา วรรณคดี และวิทยาศาสตร์จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษ 1 ภายหลังจึงตกอยู่ในสถานะคลุมเครือจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อนักโบราณคดีเริ่มถอดรหัสจารึกอักษรรูปลิ่มและขุดค้นแผ่นดินเหนียวที่ผู้พูดภาษานี้ได้ทิ้งไว้
ประวัติการเขียนของภาษาสุเมเรียแบ่งได้เป็นหลายช่วงคือ ภาษาสุเมเรียโบราณ ตั้งแต่ ศตวรรษที่ 31 – 26 ก่อน ค.ศ. ภาษาสุเมเรียคลาสสิก ศตวรรษที่ 26 – 23 ก่อน ค.ศ. ภาษาสุเมเรียใหม่ ศตวรรษที่ 23 – 21 ก่อน ค.ศ. ภาษาสุเมเรียตอนปลาย ศตวรรษที่ 20 – 18 ก่อน ค.ศ. และยุคหลังสุเมเรีย หลัง 1,700 ปีก่อน ค.ศ.
ภาษาสุเมเรียโบราณเป็นจารึกรุ่นแรกสุด พบในสมัยเยมเดต นาสร์ หรืออูรักที่ 3 ในช่วงศตวรรษที่ 31 – 30 ก่อน ค.ศ. ในขณะที่เอกสารบางแหล่งกำหนดให้ช่วงหลัง 2,000 ปีก่อน ค.ศ. เป็นช่วงหลังสุเมเรีย คำว่าหลังสุเมเรียเป็นการอ้างถึงช่วงเวลาที่ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายและถูกนำมาใช้โดยชาวบาบิโลเนียและชาวอัสซีเรียในฐานะภาษาเขียน และภาษาคลาสสิกสำหรับใช้ในทางศาสนา ศิลปะและวิชาการ การกลายเป็นภาษาตายคาดว่าเกิดขึ้นเมื่อสิ้นสุดราชวงศ์ที่ 3 แห่งอูร์ ซึ่งเป็นรัฐของชาวสุเมเรียแห่งสุดท้ายในเมโสโปเตเมียเมื่อราว 2,000 ปีก่อน ค.ศ. แต่ตัวเลขนี้ก็เป็นเพียงตัวเลขประมาณ เพราะนักวิชาการบางคนเสนอว่าภาษาสุเมเรียเป็นภาษาตายเมื่อ 2,100 ปีก่อน ค.ศ. เมื่อเริ่มต้นสมัยอูร์ที่ 3 แต่บางคนก็เชื่อว่าภาษาสุเมเรียยังคงเป็นภาษาพูดในพื้นที่ส่วนเล็ก ๆ ของเมโสโปเตเมียใต้ คือนิปปูร์และบริเวณใกล้เคียง จนถึง 1,700 ปีก่อน ค.ศ. สถานการณ์เป็นภาษาพูดของภาษาสุเมเรียระหว่าง 2,000 – 1,700 ปีก่อน ค.ศ. เป็นช่วงที่มีเอกสารและรากศัพท์สองภาษาระหว่างภาษาสุเมเรียและภาษาอัคเคเดียอยู่มาก โดยเฉพาะจากนิปปูร์ ควบคู่ไปกับการใช้ภาษาอัคเคเดียนเป็นภาษาราชการในช่วงเวลาเดียวกัน
มีภาษาสุเมเรีย 2 สำเนียงที่มีการบันทึกไว้ สำเนียงมาตรฐานเรียก eme-ĝir (ĝ ออกเสียง [ŋ]) อีกสำเนียงเรียก eme-sal หรือที่เรียกว่าสำเนียงผู้หญิง ซึ่งใช้บรรยายลักษณะที่เกี่ยวกับเพศหญิงในเอกสารบางชิ้น ซึ่งอาจจะใกล้เคียงกับการแบ่งภาษาผู้หญิงในบางวัฒนธรรมเช่นการที่ผู้หญิงใช้ภาษาปรากฤต และผู้ชายใช้ภาษาสันสกฤตในยุคคลาสสิกของอินเดีย
มีการศึกษาเกี่ยวกับการจัดจำแนกภาษาสุเมเรียหลายแบบทั้งที่เป็นภาษารูปคำติดต่อหรือไม่เป็น ในฐานะที่เป็นภาษาเขียนภาษาแรกของโลก ทำให้บางข้อเสนอมีลักษณะชาตินิยมแฝงอยู่ ตัวอย่างของกลุ่มภาษาที่มีข้อเสนอให้จัดภาษาสุเมเรียรวมอยู่ด้วย ได้แก่ ตระกูลภาษายูราลิก กลุ่มภาษาเตอร์กิก กลุ่มภาษาฮูร์โร-ยูราเทีย กลุ่มภาษามุนดา ตระกูลภาษาดราวิเดียน กลุ่มภาษานอสตราดิก กลุ่มภาษาโดเน-คอเคเซียน
ภาษาสุเมเรียจัดเป็นภาษาแรกของโลกที่เป็นภาษาเขียน ช่วงก่อนที่จะเป็นภาษาเขียนคาดว่าอยู่ในช่วง 3,500 – 3,000 ปีก่อน ค.ศ. ช่วงนี้บันทึกแบบตัวหนังสือคำโดยไม่มีเนื้อหาทางภาษาศาสตร์หรือสัทวิทยาอยู่ เอกสารเก่าที่สุดในยุคนี้คือคิชแทบเล็ต ซึ่งมีการใช้เครื่องหมายในยุคนี้ 939 แบบ
บันทึกที่มีเนื้อหาทางภาษาชัดเจนพบในสมัยเยมเดท นัสร์ ในช่วงศตวรรษที่ 31 – 30 ก่อน ค.ศ. ในประมาณ 2,600 ปีก่อน ค.ศ. สัญลักษณ์ตัวหนังสือคำถูกปรับให้มีรูปแบบคล้ายรูปลิ่ม เพื่อให้เหมาะต่อการกดลงในดินเหนียวที่เปียก โดยมีเครื่องหมาย 468 แบบที่ใช้ในยุคนี้ อักษรแบบรูปลิ่มนี้ได้ถูกปรับไปใช้เขียนภาษาแอกแคด ในสมัยต่อมา ในช่วงสมัยอูร์ที่ 3 ประมาณศตวรรษที่ 21 ก่อน ค.ศ. ภาษาสเมเรียนเขียนด้วยอักษรรูปลิ่มที่แสดงแนวคิดเป็นส่วนใหญ่ จึงถูกนำไปใช้ต่อในอักษรรูปลิ่มสำหรับภาษาอัสซีเรียโบราณ
คำนามภาษาซูเมอร์มีรากศัพท์ 1-2 พยางค์ สำหรับโครงสร้างง่าย ๆ เช่น igi = ตา, e = วิหาร, หรือ nin = ผู้หญิง คำประสมเช่น lugal (จาก lu "ผู้ชาย" และ gal "ยิ่งใหญ่") คำนามอาจประกอบด้วยเครื่องหมายการกและแสดงหน้าที่ในประโยค เพิ่มคำแสดงความเป็นเจ้าของบุรุษที่ 3 –ani เป็น lugal.ani = พระราชาของเขา/ของหล่อน คำนามสามารถแสดงความเป็นเจ้าของโดยไม่ต้องใช้เครื่องหมาย เช่น Ur. Namma = ผู้ชายแห่งนัมมา เครื่องหมายการกแสดงความเป็นเจ้าของ .k ไม่ออกเสียงในกรณีนี้
คำกริยาภาษาซูเมอร์โดยทั่วไปมี 1-2 พยางค์ มีการเชื่อมต่อ สกรรมกิริยาและอกรรมกิริยา มีจุดมุ่งหมายสองแบบ การลงท้ายคำกริยามีสามแบบคือ บุรุษที่ 1 เอกพจน์ –en บุรุษที่ 1 พหูพจน์ -en-dè-en และ บุรุษที่ 2 พหูพจน์ -en-zè-en อย่างไรก็ตาม ระบบคำกริยาของภาษาซูเมอร์ซับซ้อนกว่าภาษาสมัยใหม่เช่นภาษาอังกฤษ และถือว่าเป็นกรณีแตกต่างจากภาษาอื่นในด้านที่ว่าเป็นภาษาที่พัฒนาระบบการเขียนขึ้นเองโดยไม่ได้รับอิทธิพลจากระบบการเขียนอื่น
กันดั้มโปรเจกต์
กันดั้มโปรเจกต์ เป็นแผนการพัฒนาโมบิลสูทของสหพันธ์โลกในเนื้อเรื่องของโอวีเอ ซึ่งโมบิลสูทตัวเอกของภาคนี้ได้รับการพัฒนาภายใต้แผนการนี้
โมบิลสูทของกันดั้มโปรเจกต์นั้นได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิก โดยใช้ข้อมูลของ RX-78 กันดั้มและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆให้เหนือกว่าที่ใช้งานอยู่ในขณะนั้น หลังจากเนื้อเรื่องของกันดั้ม 0083 ซึ่งกันดั้มโปรเจกต์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อการร้ายโดยกองกำลังของเอกิล ดีลาซ อดีตนายทหารแห่งอาณาจักรซีอ้อน จากเหตุการณ์นี้ นายพลจามิทอฟ ไฮแมนแห่งสหพันธ์โลกได้ฉวยโอกาสจากความวุ่นวายตั้งกองกำลังพิเศษ "ทิทานส์" และปิดบังเรื่องของกันดั้มโปรเจกต์รวมถึงเทคโนโลยีที่พัฒนาระหว่างนั้นจากสาธารณชน ทำให้โมบิลสูทในกันดั้มโปรเจกต์มีสมรรถนะที่สูงกว่าโมบิลสูทในช่วงเวลาต่อมาเสียอีก
ชื่อของโมบิลสูทที่พัฒนาในแผนกันดั้มโปรเจกต์จะตั้งตามดอกไม้ชนิดต่างๆ
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 0 "บลอสซัม".
เรียกสั้นๆว่า GP00 RX-78GP00 กันดั้มบลอสซัมปรากฏตัวครั้งแรกในนิตยสารเด็นกิฮอบบี้แม็กกาซีนฉบับเดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2545
เนื้อเรื่องประกอบของกันดั้มบลอสซัมระบุว่ากันดั้มบลอสซัมเป็นเครื่องทดสอบดั้งเดิมของกันดั้มโปรเจกต์ที่เตรียมใช้ในการพัฒนาเทคโนโลยีทั้งหมดในเครื่องเดียว กันดั้มบลอสซัมสามารถประกอบกับยานคอร์บูสเตอร์ทูว์เพื่อใช้เพิ่มอัตราขับเคลื่อนได้ ด้านอาวุธจะใช้บีมไรเฟิลขนาดใหญ่ที่มีพลังทำลายสูง กันดั้มบลอสซัมยังมีอุปกรณ์รูปร่างเหมือนจานเรดาร์ซึ่งเป็นระบบนำร่องด้วยอนุภาคไมนอฟสกี้ซึ่งเรียกว่า MPIWS (Minovsky-Particles Interference-Wave Searcher)
เนื่องจากข้อจำกัดของเทคโนโลยีในขณะนั้น แผนการทดสอบเทคโนโลยีทั้งหมดในเครื่องเดียวจึงไม่ประสบความสำเร็จ บีมไรเฟิลซึ่งเป็นอาวุธหลักนั้นไม่สามารถยิงได้ต่อเนื่องและระบบนำร่อง MPIWS นั้นขาดความเที่ยงตรงในการค้นหาเป้าหมาย ระหว่างการทดสอบกันดั้มบลอสซัมได้ถูกทหารซีอ้อนที่เหลืออยู่โจมตีและถูกทำลายในการต่อสู้ บริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกจึงเปลี่ยนแผนการเป็นการแยกพัฒนาโมบิลสูทสำหรับเทคโนโลยีต่างๆโดยเฉพาะแทน
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 1 "เซฟีรันเธส".
เรียกสั้นๆว่า GP01 RX-78GP01 กันดั้มเซฟีรันเธสเป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกของกันดั้ม 0083 กันดั้มเซฟีรันเธสมีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบมาตรฐานและมีลักษณะใกล้เคียงกับ RX-78 มากที่สุดรวมถึงมีระบบคอร์บล็อกที่ใช้ยาน "FF-XII คอร์ไฟเตอร์ทูว์" เป็นห้องควบคุม กันดั้มเซฟีรันเธสเป็นโมบิลสูทเครื่องแรกที่ใช้บีมไรเฟิลแบบใช้พลังงานจากเอเนอจีแพ็คที่สามารถถอดเปลี่ยนได้ระหว่างการต่อสู้และใช้โครงสร้างซึ่งในเวลาต่อมาได้พัฒนาไปเป็นมูฟเอเบิ้ลเฟรมของกันดั้มมาร์คทูว์ บีมเซเบอร์ของกันดั้มเซฟีรันเธสยังสามารถใช้เป็นบีมกันของยานคอร์ไฟเตอร์ทูว์ขณะที่บินแยกออกมาได้
โค อุรากิ ตัวเอกของเรื่องได้ใช้กันดั้มเซฟีรันเธสเข้าต่อสู้กับอนาเวล กาโตของกองกำลังดีลาซที่ขโมยกันดั้มไฟซาลิสที่ฐานทัพโทรินตันและได้รับการแต่งตั้งเป็นนักบินอย่างเป็นทางการในเวลาต่อมา หลังจากที่กันดั้มเซฟีรันเธสได้รับความเสียหายอย่างหนักในการต่อสู้กับซีมา การาฮาว เนื่องจากไม่ได้รับการปรับแต่งให้ใช้งานในอวกาศได้ จึงได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงเป็น RX-78GP01-Fb กันดั้มเซฟีรันเธสฟุลเวอเนียน เพื่อให้ต่อสู้ในอวกาศได้ ลักษณะที่แตกต่างจากเดิมอย่างเห็นได้ชัดก็คือบูสเตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลังซึ่งทำให้กันดั้มฟุลเวอเนียนเซฟีรันเธสมีอัตราเร่งสูงกว่าเดิมเกือบสองเท่าและยังเป็นระบบขับเคลื่อนหลักของยาน "FF-XII-Fb ฟุลเวอเนียนคอร์ไฟเตอร์ทูว์" เมื่อแยกออกมาแล้ว กันดั้มฟุลเวอเนียนเซฟีรันเธสถูกทำลายพร้อมกับกันดั้มไฟซาลิสในการต่อสู้ที่สถานีอวกาศดาวเคราะน้อย เกาะคอนเปย์
กันดั้มเซฟีรันเธสได้รับการออกแบบโดยโชจิ คาวาโมริ
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 2 "ไฟซาลิส".
เรียกสั้นๆว่า GP02 RX-78GP02A กันดั้มไฟซาลิสเป็นโมบิลสูทตัวร้ายเครื่องแรกของกันดั้ม 0083 กันดั้มไฟซาลิสได้รับการออกแบบมาสำหรับใช้งานแบบยุทธศาสตร์โดยการยิงหัวรบนิวเคลียร์จากอะตอมมิคบาซูก้า กันดั้มไฟซาลิสมีเกราะที่หนาเพื่อให้ทนแรงกระแทกจากระเบิดนิวเคลียร์ที่ยิงออกไปได้และโล่ขนาดใหญ่ที่มีระบบหล่อเย็นซึ่งช่วยป้องกันความร้อนอีกชั้นหนึ่ง เนื่องจากออกแบบไว้ใช้กับยุทธศาสตร์จำเพาะจึงไม่ได้ติดตั้งอาวุธอื่นไว้อีกนอกจากปืนวัลแคนและบีมเซเบอร์สำหรับป้องกันตัวในระยะประชิด กันดั้มไฟซาลิสยังมีท่อขับดันที่มีกำลังมากจึงสามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยความเร็วสูง ซึ่งท่อขับดันที่ไหล่จะสามารถปรับตำแหน่งได้
ในขณะที่กันดั้มไฟซาลิสประจำการที่ฐานทัพโทรินตันเพื่อเตรียมการทดสอบนั้น อนาเวล กาโต้ นายทหารของกองกำลังเดลาซได้ขโมยกันดั้มไฟซาลิสไปด้วยความช่วยเหลือของสายลับซึ่งแฝงตัวในกลุ่มเจ้าหน้าที่ของแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิก ซึ่งกาโต้และกันดั้มไฟซาลิสสามารถหนีการตามล่าของหน่วยอัลเบียนจนกระทั่งใช้นิวเคลียร์ทำลายกองยานในพิธีแสดงแสนยานุภาพที่สถานีอวกาศดาวเคราะน้อย เกาะคอนเปย์ไปถึงสองในสาม ก่อนจะถูกทำลายในการต่อสู้กับกันดั้มเซฟีรันเธสฟุลเวอเนียนของโค อุรากิ
ในวิดีโอเกม เช่น ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นนั้น กันดั้มไฟซาลิสมักติดตั้งอาวุธอื่นๆ เช่น บีมไรเฟิลหรือพลาสมาลีดเดอร์เพื่อความสมดุลของเกม ซึ่งของบริษัทซันไรส์ได้มีกันดั้มไฟซาลิสสองรุ่นที่ออกแบบมาสำหรับใช้งานแบบทั่วไปแทนการยิงหัวรบนิวเคลียร์ นั่นคือรุ่นที่ติดตั้งระบบยิงจรวดหลายลำกล้อง (Multi-Launch Rocket System - MLRS)ของสหพันธ์โลก และแบบติดตั้งบีมบาซูก้าของซีอ้อน
กันดั้มไฟซาลิสได้รับการออกแบบโดยโชจิ คาวาโมริ
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 3 "เดนโดรเบียม".
เรียกสั้นๆว่า GP03 RX-78GP03 กันดั้มเดนโดรเบียมเป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องที่สองของกันดั้ม 0083และภาพยนตร์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ขนาดสั้น "กันดั้มอีโวลฟ์" ตอนที่ 4
กันดั้มเดนโดรเบียมประกอบด้วยส่วนประกอบสองส่วนคือ RX-78GP03S กันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมนซึ่งเป็นโมบิลสูทแกนกลางและออร์คิสซึ่งเป็นยูนิตอาวุธขนาดใหญ่สำหรับติดตั้งให้กันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมน กันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมนมีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบมาตรฐานซึ่งใช้เทคโนโลยีแบบเดียวกับกันดั้มเซฟีรันเธสแต่สามารถใช้งานในอวกาศได้ ห้องควบคุมของกันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมนเป็นแบบพาโนรามิคที่แสดงภาพ 360 องศารอบตัว แต่สามารถเปลี่ยนไปใช้แบบคอร์ไฟเตอร์แทนได้เช่นกัน
เมื่อติดตั้งยูนิตออร์คิสเป็น RX-78GP03 กันดั้มเดนโดรเบียมออร์คิส แล้ว กันดั้มเดนโดรเบียมจะกลายเป็นอาวุธขนาดใหญ่ที่มีความยาวถึง 140 เมตรที่มีกันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมนควบคุมอยู่ตรงกลาง อาวุธหลักของยูนิตออร์คิสประกอบด้วยบีมเซเบอร์ขนาดใหญ่ซึ่งติดไว้กับแขนคีมจับด้านล่าง ปืนใหญ่เมก้าบีมแคนน่อน และมีเครื่องกำเนิดสนามพลัง I ฟิลด์ซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงของอาวุธบีมได้ ยูนิตออร์คิสยังสามารถติดตั้งคอนเทนเนอร์ซึ่งใช้บรรจุอาวุธ เช่น ไมโครมิสไซล์หรือสายระเบิดได้ อาวุธทั้งหมดของกันดั้มเดนโดรเบียมออร์คิส มีอานุภาพที่สามารถทำลายยานรบได้ คอนเทนเนอร์อาวุธนี้ยังใช้เก็บอาวุธปืนของกันดั้มเดนโดรเบียมสเตเมน โดยที่แขนทั้งสองข้างของกันดั้มเดนโดรเบียมจะมีแขนกลสำหรับใช้ดึงอาวุธจากคอนเทนเนอร์มาใช้งานขณะรวมกับยูนิตออร์คิส
ในเนื้อเรื่องของ "กันดั้มอีโวลฟ์" นั้นเป็นการทดสอบกันดั้มเดนโดรเบียมโดยมี เดบรา คาร์ เป็นนักบิน แต่ถูกยิงเสียชีวิตในตอนจบ เมื่อการพัฒนากันดั้มเดนโดรเบียมเสร็จสมบูรณ์ในกันดั้ม 0083 นั้น สหพันธ์โลกได้มีคำสั่งยกเลิกกันดั้มโปรเจกต์แล้ว แต่โค อุรากิ และลูกเรือของยานอัลเบียนได้ขโมยกันดั้มเดนโดรเบียมไปเพื่อหยุดยั้งการทิ้งโคโลนีไอส์แลนด์อีสต์ลงสู่โลกโดยฝีมือของกองกำลังดีลาซ ซึ่งในที่สุดนั้น ยูนิตออร์คิสก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการต่อสู้กับโมบิลอาร์เมอร์ "AMA-002 นอยเอซีล" ของอนาเวล กาโต และถูกยิงด้วยลำแสงของโซลาร์ซิสเต็มทูว์
กันดั้มเดนโดรเบียมได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 4 "เกอร์เบร่า".
เรียกสั้นๆว่า GP04 RX-78GP04G กันดั้มเกอร์เบร่าปรากฏตัวครั้งแรกในโมเดลคิทซีรีส์ "กันดั้มเวพอนส์" ของนิตยสารฮอบบีเจแปนรายเดือน กันดั้มเกอร์เบร่าเป็นโมบิลสูทแบบใช้งานอเนกประสงค์เหมือนกันดั้มเซฟีรันเธส แต่สามารถใช้งานได้ทั้งบนโลกและในอวกาศ และสามารถติดตั้งสทรูมบูสเตอร์ที่ไหล่ทั้งสองข้างเพื่อให้มีความเร็วเทียบได้กับกันดั้มฟุลเวอเนียนเซฟีรันเธส อาวุธของกันดั้มเกอร์เบร่าประกอบด้วยบีมไรเฟิลกำลังสูงและบีมเซเบอร์ แต่เนื่องจากกันดั้มโปรเจกต์ถูกยกเลิกขณะที่กันดั้มเกอร์เบร่ายังไม่สมบูรณ์ แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกจึงดัดแปลงเป็น AGX-04 เกอเบร่าเตตร้าและขายให้ซีม่า การาฮาวไป
เกอเบร่าเตตร้ามีลักษณะภายนอกที่แตกต่างจากแบบกันดั้มมากเพื่อปิดบังว่าเป็นส่วนหนึ่งของกันดั้มโปรเจกต์และเปลี่ยนอาวุธปืนจากบีมไรเฟิลเป็นปืนกลบีมและปืนอัตโนมัติติดแขน ซีม่าได้ใช้เกอเบร่าเตตร้าในการต่อสู้ขณะที่กองกำลังเดลาซได้ทิ้งโคโลนีไอส์แลนด์อีสต์ลงไปบนโลก และเสียชีวิตในการต่อสู้กับกันดั้มเดนโดรเบียมออร์คิสของโค อุรากิ
กันดั้มเกอร์เบร่าและเกอเบร่าเตตร้าได้รับการออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ
เลดีโรส กิลแมน
เลดีโรส กิลแมน (; 1 มีนาคม พ.ศ. 2523) เป็นพระธิดาคนเล็กในเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ และบริจิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เลดีโรสเกิด ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี เขตแพดดิงตัน กรุงลอนดอน และเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเซนต์จอร์จ เมืองแอสค็อต ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 34 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำนักพระราชวังเคนซิงตันได้ออกประกาศการหมั้นหมายระหว่างเลดีโรส วินด์เซอร์ กับจอร์จ กิลแมน บุตรชายของนายปีเตอร์ กิลแมน และนางกิลเลียน กิลแมน หลังจากการอภิเษกสมรส เลดีโรสจะเปลี่ยนนามสกุลใหม่เป็นเลดีโรส กิลแมน
ขอบตาแพะ
ขอบตาแพะ หรือ แหวนรัดองคชาต  เป็นอุปกรณ์ทางเพศอย่างหนึ่ง เป็นห่วงกลมมีขนติดอยู่รอบ ใช้สวมที่คอขององคชาตเวลาร่วมเพศ โดยมีความเชื่อว่าทำให้ช่วยเพิ่มความรู้สึกให้ผู้หญิงมากขึ้นขณะร่วมเพศ เพราะมีขนที่จะกระตุ้นที่ผิวผนังช่องคลอด
สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน
ผลกระทบจากการใช้.
ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
หอประชุมกองทัพเรือ
หอประชุมกองทัพเรือ  เป็นหอประชุมที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือได้รับมอบหมายให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหอประชุมขนาดใหญ่ ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่งดงาม อยู่ตรงข้ามกับหมู่พระมหาปราสาท และพระบรมมหาราชวัง ซึ่งมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำและชมกระบวนเรือพระราชพิธี ของผู้นำเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ และผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2003 รวมทั้งผู้บริหารภาครัฐ และภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ
โดยกระทรวงกลาโหมได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้กองทัพเรือดำเนินการว่าจ้าง บริษัท ถิรสิทธิ์ จำกัด ในการก่อสร้างอาคารหอประชุมกองทัพเรือ เป็นเงินจำนวน 305,109,000.03 บาท ซึ่ง กองทัพเรือ ได้มอบอำนาจให้ พลเรือโทพีรศักดิ์ วัชรมูล ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ ฝ่ายยุทธบริการ (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนกองทัพเรือในการลงนามในสัญญาจ้างก่อสร้างดังกล่าว เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม และเริ่มงานก่อสร้างทันทีในวันรุ่งขึ้น และในวันที่ 19 กรกฎาคม โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ได้วางศิลาฤกษ์อาคาร หอประชุมกองทัพเรือก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2546 และมีพิธีเปิดในวันที่ 24 กันยายน ปีเดียวกัน โดยพลเอกชวลิตเป็นประธานในพิธี
แร่หินสบู่
ปาสกาล เปเรซ
เลือกตั้งในฝรั่งเศส
เลือกตั้งในประเทศฝรั่งเศส
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์  เป็นวิดีโอเกมรวมของนินเทนโด จัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยซาโตรุ อิวาตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโร ซากุราอิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005
เลือกตั้งฝรั่งเศส
โรงเรียนบ้านหัวหาด
โรงเรียนบ้านหัวหาด เดิมชื่อว่า โรงเรียนวัดป่าสักเรไร หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2482 โดยนายอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นผู้จัดตั้ง ในระยะแรกของการก่อตั้งได้อาศัยศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรเป็นสถานที่เรียน โดยเปิดทำการสอน ตั้งแต่ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ มีนายอนันต์ เอี่ยมสรรพางค์ เป็นครูใหญ่คนแรก " (ได้อาศัยเรียนอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดป่าสักเรไรจนถึง พ.ศ. 2504 จึงย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน) "
ปี พ.ศ. 2482 นายอนันต์ เอี่ยมสรรพพางค์ ได้จับจองที่ดินเป็นของโรงเรียนตามหนังสือ สค.1 หมายเลขที่ 233 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 และได้ทำการขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุเลขทะเบียนที่ 27075
ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการให้ นายเสงี่ยม มีปิ่น มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2492 ทางราชการให้ นายเชือน เพาะโภชน์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่
ปี พ.ศ. 2498 นายหลง ฟักสด กำนันตำบลคุ้งตะเภา ได้สร้างอาคารเรียนถาวรให้ 1 หลัง มุงสังกะสี พื้นเป็นไม้กระดาน มีฝาและฝ้า จำนวน 3 ห้องเรียน กับห้องมุขอีก 1 ห้อง คิดเป็นเงิน 40,000 บาท โดยขอเข้าทำประโยชน์ในที่น้ำไหลทรายมูลของโรงเรียนมีกำหนด 18 ปี (พ.ศ. 2504 - 2521)
วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ได้ย้ายการเรียนการสอนจากวัดป่าสักเรไรมาเรียนที่อาคารเรียนใหม่ โดยนายปรีชา มั่นหมาย ศึกษาธิการอำเภอเมืองอุตรดิตถ์มาเป็นประธานเปิดอาคารเรียน
เดือนกันยายน พ.ศ. 2506 ได้รับอนุญาตจากทางราชการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก โรงเรียนวัดป่าสักเรไร มาเป็นชื่อ โรงเรียนบ้านหัวหาด จนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนบ้านหัวหาด ตั้งอยู่ที่ บ้านหัวหาด ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุ มีพื้นที่ 32 ไร่เศษ
มีอาณาเขตโรงเรียนดังนี้
เดิมมีเนื้อที่ทั้งหมด 17 ไร่ 2 งาน ต่อมาพื้นที่ดินฝั่งที่ติดกับลำน้ำน่านพัดพังทลายลง เนื่องจากน้ำท่วมทุกปี ทำให้ที่ดินทางเหนือเกิดเป็นที่น้ำไหลทรายมูล เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน ปรากฏว่ามีเนื้อที่โดยประมาณ 34 ไร่เศษ
สามารถติดต่อโรงเรียนบ้านหัวหาดได้โดยทางโทรศัพท์เลขหมาย 0-5544-8086
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ตราแผ่นดินหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม ภายในโล่มีรูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ เป็นการแสดงถึงปัจจัยหลักทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน ถัดลงมามีแถบโบว์สีนำตาลพร้อมเขียนคำขวัญว่า"Desire the Right" หมายถึง "ปรารถนาความยุติธรรม" คนที่กล่าวคำอ้างนี้คืออังกฤษ
เมืองปารีส
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2528 ก่อนหน้านี้เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชขึ้นอยู่กับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และใช้ตราแผ่นดินเดียวกัน ก่อนหน้า พ.ศ. 2505 เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชใต้ใช้ตราแผ่นดินของเขตปกครองแอนตาร์กติกของอังกฤษ
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชเป็นรูปโล่อาร์ม พื้นโล่เป็นลายตราหมากรุกสีขาวและสีน้ำเงิน มีสามเหลี่ยมหัวควำพื้นเขียว ในสามเหลี่ยมมีสิงโตอังกฤษสีเหลืองหันหน้าไปทางซ้ายด้านเสาธงยืนถือคบเพลิงสีเหลือง และมีดาวเหลือง 6 แฉก 2 ดวงวางที่มุมบนทั้ง 2 มุมของสามเหลี่ยม ด้านข้างโล่อาร์มมีสัตว์2ตัวยืนอยู่บนพื้นเกาะ โดยด้านซ้ายมีรูปแมวนำยืนบนโขดหินและด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นหิมะ เหนือรูปโล่อาร์มมีส่วนหัวของชุดเกราะนักรบโบราณพร้อมมีกวางป่ายืนบนส่วนหัวของชุดเกราะ ใต้รูปมีแถบโบว์สีเหลืองเขียนคำขวัญประจำชาติว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า"นำสิงโตปกป้องแผ่นดินของเรา"
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีฟ้าสลับขาว ภายในมีรูปสิงโตสีทองถือคบเพลิงล้อมด้วยดาวหกแฉก 2 ดวงในสามเหลี่ยมหัวกลับสีเขียว ด้ายซ้ายของโล่มีรูปแมวน้ำยืนบนโขดหิน ด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นน้ำแข็ง คอยประคองโล่ไว้ทั้งสองด้าน เบื้องบนของโล่มีรูปเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยแพรสีขาวและน้ำเงิน ส่วนศีรษะนั้นเป็นรูปกวางเรนเดียร์ยืนบนภูเขา เบื้องล่างของตรามีแพรแถบสีเหลืองประดับคำขวัญภาษาละตินว่า "Leo Terram Propriam Protegat" แปลว่า ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน
ธงดังกล่าวนี้ได้มีประกาศให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เมื่อมีการจัดตั้งดินแดนแห่งนี้ขึ้น โดยแยกเขตการปกครองส่วนหนึ่งมาจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งภาพของตราแผ่นดินที่ปรากฏในธงเวลานั้นมีขนาดเล็กกว่าในปัจจุบันและบรรจุไว้ในรูปวงกลมสีขาวอีกชั้นหนึ่ง ต่อมาในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545 จึงได้แก้ให้ขนาดของตราใหญ่ขึ้น และยกเอาวงกลมสีขาวออกเสีย ดังที่ปรากฏการใช้ในปัจจุบันนี้ ธงนี้กำหนดไว้สำหรับใช้ชักบนอาคารทำการของรัฐบาลและฐานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey)
สำหรัฐธงของผู้ว่าการเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ก็มีลักษณะเช่นเดียวกับผู้ว่าการอาณานิคมแห่งอื่นของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินของอาณานิคมเป็นสัญลักษณ์ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ในปี พ.ศ. 2535 ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่ปรากฏในธงมีเฉพาะรูปโล่กลางดวงตราเท่านั้น ต่อมาจึงได้แก้ไขให้ใช้ภาพตราแผ่นดินอย่างเต็มตัวกลางธงในปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้เมื่อผู้ว่าการเดินทางมาตรวจเยี่ยมดินแดนเท่านั้น
ภาษาอัสตูเรียส