pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี (พ.ศ. 2272 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2342) พระนามเดิม สา เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก ประสูติแต่พระอัครชายา (หยก) ในสมัยอาณาจักรอยุธยา และเป็นพระโสทรเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงทำให้นับเป็นพระกุลเชษฐ์พระองค์แรกในราชวงศ์จักรี
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี มีพระนามเดิมว่า สา เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก ประสูติแต่พระอัครชายา (หยก) เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีในปี พ.ศ. 2325 โปรดให้สถาปนาเป็น"กรมพระเทพสุดาวดี" ตั้งเจ้ากรมเป็นพระยาเป็นกรณีพิเศษ จึงนิยมออกพระนามว่า"กรมพระยาเทพสุดาวดี"
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี เสกสมรสกับหม่อมเสม ที่พระอินทรรักษา เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายกรมพระราชวังบวรสถานมงคลสมัยกรุงศรีอยุธยา มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ คือ
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันศุกร์ แรม 10 ค่ำ เดือน 12 ปีมะแม จ.ศ. 1161 ตรงกับ วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2342 พระชันษา 70 ปีเศษ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระโกศกุดั่นใหญ่หุ้มทองคำทรงพระศพ ประดิษฐานพระศพไว้ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท และมีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ เมื่อข้างขึ้น เดือน 6 พ.ศ. 2343
การออกพระนามว่ากรมพระยาเทพสุดาวดี เป็นการเข้าใจผิด เพราะรัชกาลที่ 1 และรัชกาลอื่นต่อมาจนตลอดรัชกาลที่ 3 พระยศเจ้านายต่างกรม “กรมพระ” ยังเป็นชั้นสูงสุดเหมือนอย่างครั้งกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา
สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา (พ.ศ. 2303 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350) มีพระนามเดิมว่า ลา เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามา เป็นพระราชอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา หรือพระนามเดิมว่า ลา ประสูติในปี พ.ศ. 2303 เป็นพระโอรสลำดับที่ 7 ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามา จึงเป็นพระอนุชาต่างพระชนนีในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา ประชวรสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350 พระชันษา 48 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร พระอัฐิของพระองค์ประดิษฐานอยู่ที่หอพระนาก วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พระองค์มีพระโอรสธิดาจำนวนมากพระองค์หาทราบพระนามได้หมด เท่าที่ปรากฏพระนามมีจำนวน 17 องค์ เท่าที่พบมีรายพระนามดังต่อไปนี้
ซึ่งเชื้อพระวงศ์เหล่านี้ถูกเรียกกันโดยสามัญว่า "พวกเจ้ากรมหลวงจักรเจษฎา" เป็นต้นราชสกุล "เจษฎางกูร"
จูแมนจี้
จูแมนจี้ เป็นหนังสือวรรณกรรมสำหรับเด็ก แต่งโดย คริส แวน ออลส์เบิร์ก (Chris Van Allsburg)
มีการนำเรื่องจูแมนจี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันเมื่อปี ค.ศ. 1995 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวขวัญถึงมากที่สุดเรื่องหนึ่ง และสำหรับผู้ที่เคยชมยังคงจดจำได้มาจนถึงทุกวันนี้ ในไทยใช้ชื่อภาพยนตร์ว่า "จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์" ภาพยนตร์นำแสดงโดย โรบิน วิลเลียมส์ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับ การเล่นเกมจูแมนจี้ ที่เป็นลักษณะเกมกระดานที่มีช่องเดินคล้ายกับเกมบันไดงู ซึ่งในกระดานจะเป็นภาพของป่า เมื่อผู้เล่นเดินตกลงในช่องในเกม ก็มีสัตว์ป่าปรากฏขึ้นมาจริงๆ
คำว่า จูแมนจี้ มาจากภาษาซูลู แปลว่า มีปรากฏการณ์หลากหลากหลาย
นอกจากเรื่องจูแมนจี้นี้แล้ว ยังมีวรรณกรรมที่เขียนโดยผู้เขียนเดียวกันนี้ ทั้งยังสร้างเป็นภาพยนตร์เช่นเดียวกัน ในลักษณะเรื่องคล้ายคลึงกัน เสมือนเป็นภาคต่อของเรื่องจูแมนจี้นี้ในเรื่อง "ZATHURA"
Valcanization
หนังสือชี้ชวน เป็นเอกสารที่บริษัทจัดการเป็นผู้ออกเพื่อเผยแพร่ให้นักลงทุนทราบ โดยมีที่ปรึกษาทางการเงินเป็นผู้ให้คำแนะนำในการจัดทำ มีหลายประเภทอาทิ
หนังสือชี้ชวนเสนอขายหน่วยลงทุนของกองทุนรวม.
แบ่งเป็น 2 ส่วน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา
ขนส่งอากาศยานสนามบินสุวรรณภูมิ
สัมพัทธภาพทางความรู้
สัมพัทธภาพทางความรู้ (knowledge relativity) ในทางปรัชญาคือความคิดที่ว่าความรู้สามารถแสดงความสัมพันธ์ระหว่าง ผู้ให้ความรู้ เพื่อการติดต่อสื่อสาร และ ให้บรรลุเป้าหมาย โดยมีสามสิ่งคือ ผู้ที่ได้ความรู้ ผู้ที่ ให้ความรู้ และผู้สังเกตการณ์
อนุสาวรีย์สถานแห่งชาติทรายขาว
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ (พ.ศ. 2300 - พ.ศ. 2340) มีพระนามเดิมว่า ทองจีน เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี กับพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติในสมัยอาณาจักรอยุธยา เป็นพระภาคิไนยในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ในสมัยอาณาจักรธนบุรี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นหลวงฤทธินายเวร มหาดเล็กรักษาพระองค์ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ปี พ.ศ. 2324 เป็นอุปทูตร่วมกับคณะราชทูตไทย(พระยาศรีธรรมมาธิราช) ไปสัมพันธไมตรีและค้าขายที่เมืองจีน โดยออกเดินทางเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 แรม 11 ค่ำ ปีฉลู พ.ศ. 2324 เพื่อไปถวายพระราชสาสน์และบรรณาการแก่พระเจ้าเซียนหลงที่กรุงปักกิ่ง ระหว่างเดินทางได้แวะพักและทำการค้าที่ ที่มณฑลกวางตุ้ง กลับจากกรุงปักกิ่งเมื่อเหตุการณ์ผลัดแผ่นดิน ในวันที่ 6 เมษายน 2325 ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ในครั้งศึกสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 ร่วมออกรบกับสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ (พระเชษฐา) เป็นกองหลวงป้องกันทัพที่ ๘ ของพม่า (นำทัพโดย เมยโนสีหปติ) ที่ปากน้ำพิงนครสวรรค์ และ สามารถขับไล่กองทัพพม่าไปได้
พระองค์ประทับอยู่ที่วังสวนมังคุด บริเวณใกล้กับวัดระฆัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานให้ ปัจจุบันยังคงเหลือแนวกำแพงอิฐเก่าอยู่ในบริเวณชุมชนวัดระฆัง
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2340 สิริพระชันษา 41 ปี
1.หม่อมเจ้าม่วง นรินทรางกูร (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2320)
2.หม่อมเจ้าสมพงศ์ นรินทรางกูร (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2334)
3.หม่อมเจ้าหญิงนิรมล นรินทรางกูร (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2334 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ พ.ศ. 2398)
4.หม่อมเจ้าสมร่าง นรินทรางกูร (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2335)
5.หม่อมเจ้าจั่น นรินทรางกูร บางแห่งว่าชื่อหม่อมเจ้าจันทร์ มีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์หญิงดาวเรือง นรินทรางกูร ผู้เป็นมารดาของเจ้าจอมสว่างพระสนมในรัชกาลที่ 5
6.หม่อมเจ้านุ่ม นรินทรางกูร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2386)
7.หม่อมเจ้าหญิงจอ นรินทรางกูร
8.หม่อมเจ้าเกษ นรินทรางกูร
9.หม่อมเจ้าลิ้นจี่ นรินทรางกูร
10.หม่อมเจ้าหญิงกฤษณา นรินทรางกูร
11.หม่อมเจ้าหญิงดาว นรินทรางกูร (ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2339 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2417 สิริชนมายุ 79 ปี)
12.หม่อมเจ้าหญิงองุ่น นรินทรางกูร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ พ.ศ. 2359)
13.หม่อมเจ้าป้อม นรินทรางกูร
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ (พ.ศ. 2302 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2348) เป็นพระภาคิไนยในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช มีบทบาทในฐานะแม่ทัพในการสงครามครั้งสำคัญต่าง ๆ อยู่หลายครั้ง และทรงเป็นต้นราชสกุล เทพหัสดิน ณ อยุธยา
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ มีพระนามเดิมว่า ตัน เอกสารเวียดนามออกพระนามของพระองค์ไว้ว่า "เจียวตัง"  เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเงิน แซ่ตัน ประสูติในสมัยอาณาจักรอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2302 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้านายในพระราชวงศ์จักรีเมื่อ พ.ศ. 2325
พระองค์ประชวรสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อวันจันทร์ เดือน 4 ขึ้น 14 ค่ำ ปีฉลูสัปตศก จุลศักราช 1167 ตรงกับวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2348 สิริพระชันษา 47 ปี
พระองค์ทรงเป็นต้น มีพระโอรสและพระธิดาดังนี้
การไปราชการสงคราม.
ในปี พ.ศ. 2326 เหงียน ฟุก อั๊ญ หรือองเชียงสือ เชื้อสายของขุนศึกสกุลเหงียนซึ่งมีอำนาจปกครองภาคใต้ของเวียดนาม (ภายหลังได้ตั้งตัวเป็นจักรพรรดิซา ล็อง สถาปนาราชวงศ์เหงียนปกครองเวียดนาม) ได้เดินทางมายังประเทศสยามเพื่อขอความช่วยเหลือในการกอบกู้เมืองไซ่ง่อนจากกองทัพฝ่ายกบฏเต็ยเซิน ถึงเดือน 5 ปีมะโรง ฉศก จุลศักราช 1146 ตรงกับ พ.ศ. 2327 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้กรมหลวงเทพหริรักษ์นำกองทัพจำนวน 50,000 คน เคลื่อนพลเข้าโจมตีเมืองไซ่ง่อนทางเรือร่วมกับองเชียงสือ และให้พระยาวิชิตณรงค์นำกองทัพเคลื่อนพลมาทางบกตามหัวเมืองเขมรต่าง ๆ เพื่อเกณฑ์ไพร่พลชาวเขมรมาร่วมรบ โดยเจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (แบน) เจ้าเมืองพระตะบอง ได้เกณฑ์ไพร่พลจำนวน 5,000 คน เข้าร่วมสมทบด้วย ทว่า กองทัพของสยามและองเชียงสือกลับปราชัยต่อกองทัพไตเซินภายใต้การนำของเหงียน เหวะ ในการรบที่สักเกิ่มซว่ายมุต ซึ่งพงศาวดารฝ่ายไทยบันทึกไว้ว่ารบกันที่ปากคลองวามะนาว (ภาษาเวียดนามเรียกชื่อคลองนี้ว่า หวั่มนาว Vàm Nao) และต้องเลิกทัพกลับไปทางกัมพูชา เมื่อข่าวการพ่ายศึกเข้าไปถึงที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงพระพิโรธ จึงโปรดเกล้าฯ ให้มีท้องตราเรียกกองทัพกลับเข้ามายังพระนคร แล้วลงพระราชอาญาจำกรมหลวงเทพหริรักษ์และข้าราชการผู้ใหญ่ซึ่งเสียทัพแก่ข้าศึกนั้น ภายหลังสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ ได้กราบทูลขอพระราชทานอภัยโทษ จึงทรงพระกรุณาโปรดให้กรมหลวงเทพหริรักษ์กับข้าราชการซึ่งรับพระราชอาชญาอยู่ในเวรจำนั้น พ้นโทษด้วยกันทั้งสิ้น
นอกจากนั้น ในปีชวด ฉศก จุลศักราช 1166 ตรงกับ พ.ศ. 2347 กรมหลวงเทพหริรักษ์พร้อมด้วยพระยายมราช นายทัพนายกองไทยและลาว (ทั้งฝ่ายล้านนาและล้านช้าง) ได้ยกทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงแสน สามารถขับไล่กองทัพพม่าที่ยึดครองเมืองเชียงแสนไปได้ กองทัพไทยและลาวสามารถกวาดต้อนครอบครัวได้ 23,000 คนเศษ แล้วรื้อกำแพงเผาบ้านเมืองเสีย จากนั้นจึงได้แบ่งปันครอบครัวที่กวาดต้อนได้เป็น 5 ส่วน แบ่งให้เมืองเชียงใหม่ เมืองนครลำปาง เมืองน่าน เมืองเวียงจันทน์ เมืองละ 1 ส่วน (รวม 4 ส่วน) อีก 1 ส่วนถวายลงมา ณ กรุงเทพฯ โปรดให้ตั้งบ้านเรือนอยู่เมืองสระบุรีบ้าง แบ่งไปอยู่เมืองราชบุรีบ้าง แต่ทัพของกรุงเทพฯ นั้นกลับลงมาเปล่าไม่ได้ราชการสิ่งใด พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงขัดเคืองเป็นอันมาก ดำรัสว่าไม่รู้เท่าลาว และโปรดเกล้าฯ ให้ลงพระราชอาชญาจำกรมหลวงเทพหริรักษ์ พระยายมราช ไว้ที่ทิมดาบชั้นนอกตรงหลังศาลาลูกขุนฝ่ายซ้ายไว้ 4 วัน 5 วันก็โปรดให้พ้นโทษ
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์
โยะเนะ มินะงะวะ
โยะเนะ มินะงะวะ  เป็นสตรีชาวญี่ปุ่นที่มีอายุยืนที่สุดในโลก เกิดเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2436 เป็นชาวจังหวัดฟุกุโอกะ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เธอมีอายุรวม 114 ปี กับ 221 วัน
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ (9 มีนาคม พ.ศ. 2316 – 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2373) หรือพระนามเดิมว่า เกด เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเงิน แซ่ตัน เป็นต้นราชสกุลอิศรางกูร ณ อยุธยา
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ มีพระนามเดิมว่า เกด ประสูติเมื่อวันพุธ เดือน 4 แรม 12 ค่ำ ปีมะเส็งเบญจศก จ.ศ. 1135 ตรงกับวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2316 ในสมัยอาณาจักรธนบุรี เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเงิน แซ่ตัน
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเริ่มประดิษฐานพระราชวงศ์ใน พ.ศ. 2325 จึงโปรดตั้งเป็น"สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าเกด" และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2349 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2350) จึงโปรดตั้งเป็น"เป็นกรมขุนอิศรานุรักษ์"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดให้เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์สำเร็จราชการมหาดไทย เป็นแม่ทัพยกไปรักษาเมืองพระตะบองเมื่อ พ.ศ. 2358 และทรงปฏิสังขรณ์วัดกษัตราธิราชวรวิหารทั้งพระอาราม มีฝีพระหัตถ์ในทางช่าง เช่น ทรงจำแบบอย่างเรีอรบญวนมาดัดแปลงเป็นเรือสำหรับใช้เดินทางไกล ทรงแต่งเก๋ง แต่งแพ สร้างสวนขวา พระประธานวัดรังษีสุทธาวาสในวัดบวรนิเวศ ได้รับพระราชทานวังที่ท่าเตียน ตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และประทับเรื่อยมาจนถืงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ ประชวรพระยอดที่พระปฤษฎางค์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันศุกร์ เดือน 4 ขึ้น 7 ค่ำ ปีขาลโทศก จ.ศ. 1192 ตรงกับวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2373 สิริพระชันษา 58 ปี ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ทรงพระศพ และพระราชทานเพลิงพระศพที่พระเมรุท้องสนามหลวง
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ เสกสมรสกับหม่อมปัญจปาปี พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกับกรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันห้าองค์ ได้แก่
นอกจากนี้ยังมีหม่อมคนอื่น ๆ อีกจำนวนมาก รวมมีพระโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 82 องค์ ได้แก่
ภิษณุ จุฑานิ่มสกุล (เกิด 10 สิงหาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น บอย เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทย มีชื่อเสียงจากรายการเรียลลิตีโชว์ "ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2" โดยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ อันดับที่ 2 โดยมีผลงานเพลงที่สร้างชื่อคือเพลง "อยากบอกเธอเหลือเกิน" ด้านการแสดง เขาได้รับรางวัลจากการแสดงรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ, รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "รักที่รอคอย"
ภิษณุ จุฑานิ่มสกุล มีชื่อเดิมว่า พิษณุ นิ่มสกุล ก่อนจะเปลี่ยนชื่อตัวอักษรในชื่อและเพิ่มคำว่า จุฑา ในนามสกุล มีชื่อเล่นเกิดว่า บอย ก่อนเปลี่ยนเป็น พี่บอย เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านบางกะปิ ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง อาชีวศึกษาจากแผนกช่างพิมพ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
พิษณุเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดรายการ "ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2" ในรหัส V8 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 หลังจบการแข่งขัน เขามีอัลบั้มเพลงออกมาภายในสังกัด UBC Fantasia ซึ่งปัจจุบันคือ True Fantasia อัลบั้มเดี่ยว Boy to Play, Boyster, about a boy, ซิงเกิลอื่น ๆ ได้แก่เพลง "ความรักอยู่ไหน", "ความมืด", "สิ่งที่เธอไม่รู้", "ทำใจลำบาก" เป็นต้น พิษณุมีผลงานทั้งละครเวที, ละครโทรทัศน์ และอัลบั้มรวมกับเพื่อน ๆ เอเอฟ รวมถึงการเป็นพรีเซ็นเตอร์ ตลอดจนโฆษณาตามสื่อต่าง ๆ
ในปี พ.ศ. 2552 บอยได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "รักที่รอคอย" ภาพยนตร์แนวโรแมนติกดราม่า ซึ่งเขาเองรอคอยในการเล่นหนังแนวดราม่ามาตลอด ทั้ง ๆ ที่ผ่านมามีคนเสนอและหยิบยื่นบทต่าง ๆ มาให้มากมาย แต่หลังจากที่อ่านบทเรื่องนี้ ก็ตอบตกลงรับเล่นทันที เพราะประทับใจในบท และรู้สึกอินมากที่จะได้รับบท "ลิ้ม" เด็กหนุ่มลูกครึ่งจีน ที่เพียรพยายามจะทำความดีเพื่อชนะใจหญิงสาวที่เขารัก ในขณะที่เธอมอบหัวใจให้ชายอื่นไปแล้ว จากผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจาก 3 สถาบันรางวัล
พิษณุได้เข้าพิธีสมรสกับอะแมนดา เพอร์สสัน ชาวสวีเดน โดยจัดพิธีสมรสที่โบสถ์ ณ ประเทศสวีเดน ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และมีลูกสาว 1คน
สืบศักดิ์ ผันสืบ
พันตำรวจโท สืบศักดิ์ ผันสืบ (; มีฉายาว่า "โจ้ หลังเท้า") เป็นนักกีฬาตะกร้อทีมชาติไทย ตำแหน่งแบ็ก ปัจจุบันรับราชการตำรวจในตำแหน่ง รอง ผกก.จร.สน.วังทองหลาง
เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายสมจิต ผันสืบ (ข้าราชการบำนาญ) กับนางขนิษฐา ผันสืบ (หัวหน้าผู้ดูแลเด็ก ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ตำบลคุ้งพะยอม)
ชีวิตครอบครัว สืบศักดิ์สมรสกับศิลัมพา เลิศนุวัฒน์ อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตคลองสาน บุตรสาวของนายสัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์ ณ ห้องแกรนด์ ฮอลล์ โรงแรมพลาซ่า แอทธินี ถนนวิทยุ เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556
สืบศักดิ์ได้รับคัดเลือกเข้าร่วมทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2539 ในการแข่งขันตะกร้อ ชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 12 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
สืบศักดิ์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 7 ครั้ง มีผลงานดังนี้
และร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 4 ครั้ง มีผลงานดังนี้
ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้รับการประดับยศเป็นร้อยตำรวจตรี (ร.ต.ต.) สังกัดกองกำกับการสายตรวจ กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ หรือ ตำรวจ 191 (บช.น.) จาก พลตำรวจเอกเสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พร้อมกับเพื่อน ๆ นักกีฬาทีมชาติอีกหลายคน
หลังจากครองยศถึง ร.ต.อ. จึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นสารวัตรงานป้องกันและปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลพหลโยธิน ในปี พ.ศ. 2558
จนกระทั่งวันที่ 1 มิถุนายน 2559 ได้ดำรงตำแหน่งสารวัตร สถานีตำรวจท่องเที่ยว 8 (กาญจนบุรี) กองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจท่องเที่ยว ควบคุมดูแลพื้นที่ 4 จังหวัด ได้แก่ กาญจนบุรี ราชบุรี สุพรรณบุรี และนครปฐม หลังจากนั้นดำรงตำแหน่ง สารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลวังทองหลาง กองบังคับการตำรวจนครบาล 4
นอกจากเป็นข้าราชการตำรวจแล้ว ยังเป็นเลขาธิการสมาคมฟุตวอลเล่ย์และประธานเทคนิคกีฬาฟุตวอลเล่ย์ สมาคมฟุตวอลเล่ย์แห่งประเทศไทย และคณะทำงานด้านประชาสัมพันธ์ของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รอง ผกก.จร.สน.วังทองหลาง
สถานีรถไฟอุทุมพรพิสัย
พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าซ็องจง ( ค.ศ. 1457 - ค.ศ. 1495) เป็นพระมหากษัตริย์​เกาหลี​รัชกาล​ที่​ 9 ของราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1469 - 1494)
พระเจ้าซ็องจง มีพระนามเดิมคือ องค์ชายจาซาน (자산군, 者山君) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1457 เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) และพระชายาซูบิน ตระกูลฮัน แต่ทว่าพระราชบิดาก็ได้สิ้นพระชนม์ไปในปีเดียวกัน องค์ชายแฮยางพระอนุชาขององค์ชายรัชทายาทอีกยองจึงได้เป็นองค์ชายรัชทายาทแทน และขึ้นครองบัลลังก์เมื่อค.ศ. 1468 เป็นพระเจ้าเยจง (예종, 睿宗) ในค.ศ. 1467 องค์ชายจาซานทรงเปลี่ยนพระนามเป็น องค์ชายจัลซาน (잘산군, 乽山君) และอภิเษกกับธิดาของฮันมยองฮี (한명회, 韓明澮) คือ พระชายาชอนฮัน ตระกูลฮัน (천안군부인, 天安郡夫人 ภายหลังเป็น พระมเหสีคงฮเย (공혜왕후, 恭惠王后))
แต่พระเจ้าเยจงก็อยู่ในราชสมบัติได้ไม่นานสวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1469 โดยที่ทรงเหลือพระโอรสพระชนมายุสี่ชันษาไว้ คือ องค์ชายเจอัน (제안대군, 齋安大君) พระมเหสีจองฮี หรือ พระพันปีจาซ็อง ร่วมกับชินซุกจู (신숙주, 申淑舟) และฮันมยองฮี ได้ตัดสินพระทัยว่าองค์ชายเจอันนั้นพระชนมายุน้อยเกินกว่าจะเป็นกษัตริย์ และยกราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสองค์โตขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง คือองค์ชายโวลซาน (월산군, 月山君) แต่พระองค์นั้นมีพระพลานามัยไม่สู้ดีนัก จึงมอบราชบัลลังก์ให้แก่พระอนุชาขององค์ชายโวลซาน คือ องค์ชายจัลซาน
องค์ชายจัลซานจึงขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียงสิบสามพระชันษา และมีพระอัยยิกาจาซ็อง (자성대왕대비, 慈聖大王大妃 เป็นผู้ว่าราชการแทนหลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) พระเจ้าซ็องจงในต้นรัชกาลนั้นทรงเป็นเพียงกษัตริย์หุ่นเชิด อำนาจทั้งหมดตกแก่ชินซุกจู และฮันมยองฮี ซึ่งเป็นขุนนางที่มีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจพระอัยกาของพระเจ้าซ็องจง และเป็นผู้ผลักดันให้พระเจ้าซ็องจงได้เป็นกษัตริย์ในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสถาปนาพระราชบิดาองค์ชายรัชทายาทอีกยอง เป็น พระเจ้าทอกจง (덕종, 德宗) และพระชายาซูบินพระราชมารดาเป็น พระพันปีอินซู (인수대비, 仁粹大妃) ในค.ศ. 1474 กฎหมายประจำอาณาจักรหรือ"คยองกุกแดจอน" (경국대전, 經國大典) ที่ชำระมาตั้งแต่สมัยของพระเจ้าเซโจก็ได้เสร็จสิ้นลง
เมื่อพระเจ้าซ็องจงขึ้นครองราชย์ได้มีการปูนบำเน็จขุนนางผู้มีความดีความชอบ (공신, 功臣) ซึ่งขุนนางกลุ่มนี้มีอภิสิทธิ์หลายอย่างและมีทรัพย์สินร่ำรวย รวมทั้งดำรงตำแหน่งสำคัญระดับสูงของระบอบการปกครอง เรียกว่า กลุ่มขุนนางเก่า (훈구파, 勳舊派) ซึ่งมีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจ เหตุการณ์ที่พระเจ้าเซโจทรงแย่งราชบัลลังก์มาจากพระเจ้าทันจงและกวาดล้างขุนนางที่ต่อต้านทำให้เกิดนักปราชญ์ขึ้นกลุ่มใหม่ ที่ต้องลี้ภัยการเมืองไปอาศัยอยู่ตามป่าเขาถูกกีดกันจากวงราชการ เรียกว่า กลุ่มซาริม (사림파, 士林派) เมื่อพระเจ้าซ็องจงมีพระชนมายุครบยี่สิบชันษาเมื่อค.ศ. 1476 ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองและทรงดึงขุนนางกลุ่มซาริม นำโดยคิมจงจิก (김종직, 金宗直) เข้ามารับราชการในสามกรม (삼사, 司) เพื่อคานอำนาจกับกลุ่มขุนนางเก่า
พระเจ้าซ็องจงได้รับการยกย่องว่าเป็นกษัตริย์ตามแบบของลัทธิขงจื้อพระองค์แรกของราชวงศ์โจซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เกาหลีได้กลายเป็นสังคมขงจื้ออย่างเต็มตัว ในค.ศ. 1478 ทรงตั้ง"ฮงมุนกวาน" (홍문관, 弘文館) ไว้เป็นสถานศึกษาและห้องสมุดคล้ายกับจีพยอนจอนของพระเจ้าเซจงมหาราช ฮงมุนกวานเมื่อรวมกับ"ซากันวอน" (사간원, 司諫院) และ"ซาฮอนบู" (사헌부, 司憲府) แล้วเรียกว่า สามกรม เป็นหน่วยงานที่คอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางผู้ใหญ่กลุ่มขุนนางเก่า หรือแม้แต่องค์กษัตริย์เอง และเป็นที่สำหรับขุนนางกลุ่มซาริมที่จะเข้ามามีบทบาทในราชสำนัก พระเจ้าซ็องจงยังดำเนินนโยบายกดขี่พระพุทธศาสนาโดยการห้ามสร้างวัดและห้ามมิให้พระภิกษุเข้าเมืองฮันซ็อง พระเจ้าซ็องจงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและไร้ความเด็ดขาด ในราชบัลลังก์ของพระองค์เอง และอำนาจของพระองค์ ทรงถูกบั่นทอนลงอย่างมาก จากเหล่าขุนนางของพระองค์เอง และยังถูกแทรกแซงจาก พระพันปีอินซู อีกด้วย
พระมเหสีจากตระกูลยุน ในอดีตเคยเล่นผูกพันและรักกับพระเจ้าซ็อนจงแต่เด็ก ทว่าถูกกำแพงชนชั้นปิดกั้นด้วยเหตุผลทางชนชั้นและครอบครัวกล่าวคือบิดาของพระมหสีถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ ตำแหน่งของบิดาพระมเหสีในตอนนั้นคือเจ้ากรมการศึกษาซึ่งเทียบเท่ารัฐมนตรีในปัจจุบัน ครอบครัวของพระมเหสีจึงแทบถูกเนรเทศ ส่วนทางครอบครัวพระเจ้าซ็องจงตอนนั้นแม้เป็นเพียงองค์ชายและยังไม่ได้อยู่ในวังแต่พระราชมารดาไม่โปรดที่พระเจ้าซ็องจงออกไปเล่นและพบปะเช่นนั้น
ต่อมาพระมเหสียุนเข้าวังโดยการถวายตัวเป็นนางในแต่พระเจ้าซ็องจงทรงลืมไปแล้วด้วยผ่านมาหลายสิบปี แต่ฟื้นความจำได้เพราะเคยหักตราหยกมอบให้พระมเหสีครึ่งนึงและเก็บไว้อีกครึ่งหนึ่ง พระมเหสีจึงได้เป็นพระสนมและเป็นพระมเหสีเพราะได้ให้ประสูติพระโอรสเมื่อ ค.ศ. 1476 ซึ่งพระเจ้าซ็องจงสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาท พระมเหสียุน เป็นพระมเหสีที่มีอุปนิสัยอ่อนโยนและเป็นมิตรกับทุกๆคนเช่นเดียวกับมเหสีซุกยอน แต่เนื่องด้วยพระองค์เป็นมเหสีที่เคร่งครัดในกฎระเบียบและมีความตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่ไม่พอใจของเหล่าพระสนมเท่าไรนัก เนื่องจากพระสนมหลายคนไม่ปฏิบัติตัวอยู่ในกฎระเบียบของฝ่ายในจึงมักถูกลงโทษจากพระมเหสีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เหล่าสนมไม่พอใจและร่วมมือกันใส่ร้ายพระมเหสียุนต่างๆ นานา ประกอบกับพระมเหสียุนทรงมีเรื่องบาดหมางพระทัยกับพระเจ้าซ็องจงในเรื่องชู้สาวและการเสด็จออกเที่ยวกลางคืน รวมถึงเรื่องกับพระพันปีอินซู พระราชมารดาพระเจ้าซ็องจง จนถึงขั้นทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงได้รับบาดเจ็บเนื่องด้วยความหึงหวง เหตุเกิดจากระหว่างที่พระนางท้องพระเจ้าซ็องจงทำตัวเหลวไหลออกเสพกามโลกีย์นอกวังกับนางโลมชื่อ "ออลูตง" พระมเหสียุนผู้เคร่งครัดกฎระเบียบยอมแหกกฎปลอมตัวออกนอกวังเพื่อไปขอร้องออลูตงให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพระเจ้าซ็องจงถึงขึ้นลดตัวลงไปคำนับ เมื่อพระเจ้าซ็อนจงกลับเข้าวัง พระมเหสีผู้ทรงพระครรภ์จำเอามือพยายามจะเข้ากอดพระเจ้าซ็องจงที่เดินหนีแต่พระเจ้าซ็องจงผลักพระมเหสีที่ทรงพระครรภ์ พระมเหสีพยายามใช้มือที่ถือตราหยกเกาะเพื่อไม่ให้ล้มลงและกระทบกระเทือนถึงลูกที่อยู่ในท้อง จึงเอื้อมมือไปเกาะสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงมีบาดแผลเล็กน้อย แต่ทว่าเหตุการณ์นี้นำมาซึ่งเหตุให้พระนางถูกปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศออกนอกวัง และเมื่อเสด็จออกไปอยู่นอกวังแล้ว พระนางก็ยังถูกใส่ร้ายเช่นเดิมและด้วยความเข้าใจผิดของพระพันปีอินซู จึงได้มีพระเสาวนีย์ให้ประทานยาพิษแก่อดีตพระมเหสียุนจนสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด โดยที่พระเจ้าซ็องจงมิได้ช่วยอะไรเลยนอกจากนี้ยังเป็นผู้ลงตราในราชโองการะประหารพระมเหสียุนด้วยยาพิษที่ทำให้ทรมานและกระอักเลือดตายอย่างช้าๆในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสวรรคตเมื่อค.ศ. 1495 มีพระสุสานชื่อว่า "ซ็อนรึง" (선릉, 宣陵)
สมเด็จพระราชา ซ็องจง คังจอง อินมุน โฮนมู ฮุมซ็อง คงฮโย แห่งเกาหลี
สถานีรถไฟสุรินทร์
ย็อนซันกุน
ย็อนซันกุน ( ค.ศ. 1476 - ค.ศ. 1506) เป็นประมุของค์รัชกาล​ที่ 10 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1494 - ค.ศ. 1506) ได้ชื่อว่าเป็นพระมหากษัตริย์เกาหลีที่อื้อฉาวที่สุด รัชสมัยของพระองค์​มีแต่ความวุ่นวาย จนถูกกระทำรัฐประหารยึดอำนาจในค.ศ. 1506 ถูกถอดพระยศจากพระมหากษัตริย์ลงมาเป็นเจ้าธรรมดา และไม่ได้รับพระนามที่พระสุสาน
ย็อนซันกุนประสูติเมื่อค.ศ. 1476 เป็นพระโอรสของพระเจ้าซ็องจงกับพระมเหสีจากตระกูลยุน เรียกว่า "วอนจา" (원자, 元子) คือ พระโอรสองค์แรกที่ประสูติแต่พระมเหสี แต่พระราชมารดาได้ชื่อว่ามีความหึงหวงอย่างมากและด้วยความกดดันจากพระพันปีอินซู พระอัยยิกาของ"วอนจา"จึงปลดพระมเหสียุนจากตำแหน่งและเนรเทศออกนอกวังไปในค.ศ. 1479 และถูกสำเร็จโทษไปในค.ศ. 1482 "วอนจา"จึงอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของพระมเหสีองค์ใหม่ คือ พระมเหสีจองฮย็อน (정현왕후, 貞顯王后) และในค.ศ. 1483 "วอนจา"ก็ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายรัชทายาท
เมื่อพระเจ้าซองจงสวรรคตในค.ศ. 1494 เจ้าชายรัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป ขุนนางที่มีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าซองจงได้แก่ยุนพิลซัง (윤필상, 尹弼商) ลีกึกดน (이극돈, 李克墩) และยูจากวาง (유자광, 柳子光) ก็ยังคงมีอำนาจต่อ ขณะเดียวกันต้องต่อสู้กับการโจมตีของขุนนางฝ่ายซาริม (사림파, 士林派)
ในค.ศ. 1498 ขณะมีการจัดทำบันทึกประวัติศาสตร์รัชกาลพระเจ้าซองจงนั้น คิมอิลซุน (김일손, 金馹孫) ขุนนางฝ่ายซาริมคนหนึ่ง ได้อ้างอิงข้อความจากหนังสือเรื่อง "ความเสียใจต่อพระองค์ผู้ทรงธรรม" (조의제문, 弔義帝文) ของ คิมจงจิก (김종직, 金宗直) ขุนนางสมัยพระเจ้าซองจงและอาจารย์ของตน มาเขียนในบันทึกประวัติศาสตร์ว่าการยึดอำนาจของพระเจ้าเซโจจากเจ้าชายโนซาน (노산군, 魯山君) นั้นไม่มีความชอบธรรม เป็นเหตุให้ย็อนซันกุนถึงกับเปิดอ่านบันทึกประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องห้าม ลีกึกดนและยูจากวางจึงทูลยุยงให้ย็อนซันกุนทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายซาริมจากการกล่าวหาว่าพระเจ้าเซโจซึ่งเป็นพระปัยกานั้นขาดความชอบธรรมในการครองราชย์ เรียกว่า การสังหารหมู่ปราชญ์ปีมูโอ (무오사화, 戊午士禍) ขุนนางและนักปราชญ์ฝ่ายซานิมจำนวนมากถูกประหารชีวิตและเนรเทศ ส่วนคนที่ตายไปแล้วเช่นคิมจงจิกนั้นก็ได้ถูกขุดศพขึ้นมาทำลาย
พระเจ้าซองจงมีรับสั่งให้ปิดเรื่องการสำเร็จโทษอดีตพระมเหสียุนเป็นความลับ แต่ในค.ศ. 1504 ลิมซาฮง (임사홍, 任士洪) และชินซูกึน (신수근, 愼守勤) ได้ทูลเรื่องนี้แก่ย็อนซันกุน ทำให้พิโรธมากและสั่งประหารชีวิตทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการให้ร้ายพระราชมารดาแม้เพียงเล็กน้อย เรียกว่า การสังหารหมู่ปราชญ์ปีคัปจา (갑자사화, 甲子士禍) ขุนนางผู้ใหญ่ในสมัยพระเจ้าซองจงเช่นยุนพิลซังล้วนถูกสำเร็จโทษทั้งหมด คนที่เสียชีวิตไปแล้วเช่นฮันมยองฮีก็ถูกขุดศพขึ้นมาทำลาย พระสนมของพระเจ้าซองจง คือ พระสนมควีอิน ตระกูลจอง (귀인 정씨, 貴人 鄭氏) และพระสนมควีอิน ตระกูลออม (귀인 엄씨, 貴人 嚴氏) ถูกสำเร็จโทษและนำพระศพไปทำลาย รวมทั้งเจ้าชายอันยาง (안양군, 安陽君) และเจ้าชายพงอัน (봉안군, 鳳安君) พระอนุชาที่เป็นพระโอรสของพระสนมจอง ก็ถูกสำเร็จโทษและทำลายพระศพเช่นกัน ย็อนซันกุนสถาปนาพระราชมารดาขึ้นใหม่เป็น พระมเหสีเจฮอน (제헌왕후, 齊獻王后) ทำให้พระหมื่นปีอินซู (인수대왕대비, 仁粹大王大妃) ไม่พอพระทัยเป็นอย่างยิ่ง เกิดการวิวาทกันจนย็อนซันกุนทำร้ายพระวรกายของพระหมื่นปีอินซูจนสิ้นพระชนม์
นับแต่นั้นมาราชสำนักก็เข้าสู่กลียุค ใครก็ตามที่ขัดพระทัยของเจ้าชายย็อนซันแม้เพียงน้อยนิดล้วนถูกประหารชีวิต ย็อนซันกุนเลิกสนพระทัยกิจการบ้านเมืองและประพฤติตนเหลวแหลกใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ให้นางโลมหรือคีแซงเข้ามาอยู่ในพระราชวังเพื่อหลับนอนและสรรหาหญิงงามจากทั่วอาณาจักร โดยเฉพาะนางโลมที่ชื่อว่า จางนกซู (장녹수, 張綠水) ซึ่งย็อนซันกุนแต่งตั้งให้เป็นพระสนม ย็อนซันกุนล่วงเกินภรรยาของขุนนางทั้งหลาย รวมทั้งพระชายาซึงพยอง (승평부부인, 昇平府夫人) พระชายาของเจ้าชายโวลซานพระปิตุลา จนพระชายาต้องทำอัตวินิบาตกรรมเพื่อหนีความอัปยศ
ในค.ศ. 1506 กลุ่มขุนนางประกอบด้วย พัก วอนจง (박원종, 朴元宗 เชษฐาของพระชายาซึงพยอง) ซองฮึยอัน (성희안, 成希顔) ยูซุนจอง (유순정, 柳順汀) ฯลฯ กระทำการยึดอำนาจนำทัพเข้าบุกพระราชวังคยองบก ปลดย็อนซันกุนลงจากบัลลังก์ ลดพระยศให้เป็นเจ้าชายธรรมดามีพระนามว่า ย็อนซันกุน แล้วเนรเทศไปเกาะคังฮวาพร้อมกับอดีตพระมเหสี คณะรัฐประหารจึงยกเจ้าชายจินซอง (진성대군, 晉城大君) พระอนุชาต่างพระราชมารดาของย็อนซันกุน พระโอรสของพระมเหสีจองฮย็อน ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจุงจง เรียกเหตุการณ์นี้ว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง (중종반정, 中宗反正) ไม่นานนักย็อนซันกุนก็สิ้นพระชนม์
เจ้าชาย ย็อนซัน ฮอนชอน ฮงโด คยองมุน วีมู แห่งเกาหลี
เมื่อเจ้าชายย็อนซานถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งพระมหากษัตริย์พระองค์จึงไม่ได้รับพระนามพระมหากษัตริย์พร้อมกับพระมเหสี พระสนม พระราชโอรสและธิดา
ทะเลทรายนามิบ