pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"อานาตะกะอิรุคางิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" (/Anata Ga Iru Kagiri~A World To Believe In~/;  เป็นซิงเกิลที่สองของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส " อัลบั้มภาษาอังกฤษของเธอ ขับร้องร่วมกับนักร้องชาวญี่ปุ่น ยูนะ อิโตะ (Yuna Ito) ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น โดยชื่อภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า "ตราบเท่าที่เธออยู่ที่นี้"
เพลงนี้ประพันธ์โดยทิโนะ อิสโซะ (Tino Izzo) และ โรซานนา ซีซิโอลา  ทิโนะเคยทำงานร่วมกับเซลีนใน พ.ศ. 2550 สำหรับอัลบัม "แดล" โดยเป็นผู้อำนวยเพลง "องเซแตเมอาโกซ"  ทั้งนี้ ทิโนะยังเคยอำนวยการเพลง"ตูแพรดูบอเนอร์"  และเพลง "ปลูว์โอเกอมัว"  อีกด้วย
อนึ่ง เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ยังมีจอห์น แชงส์  ผู้ได้รับรางวัลแกรมมี ร่วมอำนวยเพลงเช่นเดียวกับเพลงอื่น ๆ ในอัลบัม "เทกกิงแชนเซส"
เพลงนี้แต่เดิมเป็นเพลงที่เซลีนร้องเดี่ยวในอัลบัมดังกล่าว แต่หลังจากที่เซลีนได้สดับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"  อันเป็นเพลงของเธอที่ยูนะ อิโตะนำไปขับร้องใหม่ในอัลบัม "ทริบิวต์ทูเซลีนดิออน"  อันผลิตขึ้นเพื่อเฉลิมวาระที่เซลีนประกอบอาชีพนักร้องครบยี่สิบห้าปีใน พ.ศ. 2550 เซลีนจึงเชิญยูนะมาขับร้องเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ด้วยกันในภาคภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น บันทึกเสียงที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
อนึ่ง ยูนะ อิโตะ ได้ร่วมการแสดงหนึ่งใน "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" ของเซลีน ดิออน ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศญี่ปุ่นด้วย
ซิงเกิลนี้เปิดตัวในอันดับที่ 8 ชาร์ตออริกอนของประเทศญี่ปุ่น ด้วยยอดขาย 11,778 ชุด ในสัปดาห์ต่อมาตกมาอยู่ในอันดับที่ 22 ด้วยยอดขาย 5,399 ชุด และมียอดขายทั้งสิ้น 24,105 ชุด ในเวลา 8 สัปดาห์
"อานาตะกะอิรุคางิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" (U.S.A. mix) ได้บรรจุในอัลบั้มรวมเพลง "คอมพลีตเบสต์"  อีกด้วย
มิวสิกวิดีโอบันทึกที่ลาส เวกัส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 และนำออกเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ซิงเกิลซีดีสี่เพลง (ประเทศญี่ปุ่น)
อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน: ฮิมิโกะแฟนเทเชีย.
มีการปรับทำนองใหม่และแต่งเนื้อร้องใหม่เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดให้แก่เพลงอะเวิลด์ทูบีลีฟอินข้างต้น ให้ชื่อใหม่ว่า "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน: ฮิมิโกะแฟนเทเชีย"  ซึ่งฉบับใหม่นี้เซลีนได้ขับร้องเพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง "มาโบโรชิโนะยามาไตโกกุ" (โรมะจิ: Maboroshi no Yamataikoku) ออกฉายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ซิงเกิลดังกล่าวจะออกวางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลซีดีในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2551
เคมีความร้อน
ชีววิทยาของเซลล์
ชีววิทยาของเซลล์ หรือ วิทยาเซลล์  เป็นวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับเซลล์ ทั้งในด้านคุณสมบัติทางสรีรวิทยา, โครงสร้าง, ออร์แกเนลล์ที่อยู่ภายใน, ปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม, วัฎจักรเซลล์, การแบ่งเซลล์, และการตายของเซลล์ [หรืออะพอพโทซิส (apoptosis)] การศึกษาคุณสมบัติของเซลล์ดังกล่าวเป็นการศึกษาในระดับจุลทรรศน์และระดับโมเลกุล การวิจัยในทางชีววิทยาของเซลล์นั้นกว้างขวางและหลากหลายมากตั้งแต่ในสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวอย่างแบคทีเรียไปจนถึงเซลล์ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ เช่นในมนุษย์
ความรู้เกี่ยวกับองค์ประกอบของเซลล์และการทำงานของเซลล์เป็นพื้นฐานของวิทยาศาสตร์ชีวภาพทุกสาขา ความเหมือนและความแตกต่างระหว่างเซลล์แต่ละชนิดมีความสำคัญในด้านชีววิทยาของเซลล์และอณูชีววิทยา การศึกษาชีววิทยาเซลล์นั้นมีความเกี่ยวข้องกับพันธุศาสตร์, ชีวเคมี, อณูชีววิทยา และชีววิทยาของการเจริญ
วิทยาเซลล์
เซลล์วิทยา
สายทิพย์ มนตรีกุล
ซีเกมส์ 1975
ซีเกมส์ 1965
พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา
อารามเชินทาล
อารามเชินทาล  เดิมเป็นแอบบีย์ของนักพรตคณะซิสเตอร์เชียนที่ตั้งอยู่ที่เมืองเชินทาล ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ทางใต้ของประเทศเยอรมนี ความสำคัญของอารามนี้คือศิลปะบารอกที่สวยงามมาก ในปัจจุบันแอบบีย์ใช้เป็นสถานที่สำหรับการฝึกอบรมและเข้าเงียบ
แอบบีย์นี้เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1153 โดยวูฟแฟรม ฟ็อน เบเบินบวร์ค (Wolfram von Bebenburg) นักพรตในอารามแต่เดิมมาจากอารามมอลบรอนน์ ตัวโบสถ์ย้ายจากที่ตั้งเดิมไปอยู่ริมฝั่งแม่น้ำยัคสท์ (Jagst) ระหว่างปี ค.ศ. 1157 ถึง ค.ศ. 1163 ที่ดินที่สร้างอารามแต่เดิมเป็นของตระกูลฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน (von Berlichingen) ตระกูลฟ็อน แบร์ลิชชิงเงินขอสิทธิที่จะฝังศพได้ที่อารามนี้
ในปี ค.ศ. 1418 แอบบีย์ก็ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิอาราม (Imperial abbey) จนถึงปี ค.ศ. 1495
แอบบีย์นี้รอดภัยจากสมัยการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์มาได้ แต่มาถูกล้อมระหว่างสงครามสามสิบปีจนนักพรตต้องหนีออกจากอารามเมื่อปี ค.ศ. 1631 หลังจากนั้นแอบบีย์ก็ถูกทิ้งร้างจนทรุดโทรม ทหารใช้เป็นที่พักบ้างหลายครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1648
เชินทาลนี้มาฟื้นตัวเอาเมื่อเบ็นเนอดิคท์ คนิทเทิล (Benedikt Knittel) มาเป็นอธิการอาราม ระหว่างที่เป็นอธิการสท่านก็สร้างอารามแบบบารอก โดยให้เลอ็อนฮาร์ท ดีนท์เซินโฮเฟอร์ เป็นผู้ออกแบบ ระยะนั้นมีนักพรตราว 40 องค์และมีภราดา (Lay brother) อีกราว 30 คน
พอมาถึงปี ค.ศ. 1802 อารามนี้ก็ถูกเวนคืนเป็นของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เครื่องเรือนในอารามก็ถูกย้ายไปเมืองชตุทการ์ท ปัจจุบันนี้แอบบีย์เป็นของมุขมณฑลร็อทเทินบวร์ค-ชตุทการ์ท ซึ่งใช้เป็นสถานที่สำหรับการประชุม สัมมนา และฝึกอบรม
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏ
เจะอามิง โตะตาหยง
เจะอามิง โตะตาหยง เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส พรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23
เจะอามิง โตะตาหยง เกิดวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ที่ ตำบลเขาตูม อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของ นายหะยีเจ๊ะดาราแม และนางหะยีวาเย๊าะ โตะตาหยง
นายเจะอามิง สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเมืองยะลา มัธยมศึกษาจากโรงเรียนรัชตะวิทยายะลา ชั้นเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนช่างอุตสาหกรรมกรุงเทพฯ แผนกไฟฟ้ากำลัง อนุปริญญาวารสารศาสตร์และการประชาสัมพันธ์ (อศศ.) วิทยาลัยครูยะลา ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัญฑิต (ศศ.บ) สถาบันราชภัฎยะลา และปริญญาโท สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา จาก มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา และประกาศนียบัตรชั้นสูง การเมืองการปกครองในระบบประชาธิไตย อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (สำหรับนักบริหารชั้นสูง) สถาบันพระปกเกล้า (ปปร.3)
เจะอามิง โตะตาหยง เป็นอดีตนักข่าวและเป็นเจ้าของ ธุรกิจการค้ายางพารา โรงเลื่อยไม้ยางพารา และ รับเหมาก่อสร้าง ก่อนเข้าสู่วงการเมืองระดับประเทศ เคยทำงานการเมืองระดับท้องถิ่นมาก่อน จนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็น ประธานสภาจังหวัดนราธิวาส
นายเจะอามิง เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทแสดงความคิดเห็นผ่านสื่อสาธารณะ เกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้งในจังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างสม่ำเสมอ ทั้งการให้สัมภาษณ์ และเขียนบทความลงใน หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน โดยได้รับมอบหมายจากพรรคให้ดูแล นโยบายการแก้ปัญหาความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในฐานะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาความไม่สงบจังหวัดชายแดนภาคใต้
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายเจะอามิง ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.นราธิวาส เขต 1 และได้รับมอบหมายจากพรรคประชาธิปัตย์ ให้ดูแลผู้สมัครในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ในปี 2562 เขาย้ายไปร่วมงานกับพรรครวมพลังประชาชาติไทย และย้ายกลับมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2564
เสือโคร่งจีนใต้
เสือโคร่งจีนใต้ หรือ เสือโคร่งจีน หรือ เสือโคร่งเซียะเหมิน (อักษรจีนตัวเต็ม: 华南虎, อักษรจีนตัวย่อ: 華南虎, "หัวหนันหู่") เสือโคร่งพันธุ์ย่อยพันธุ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Panthera tigris amoyensis" อยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) รูปร่างเหมือนเสือโคร่งทั่วไป แต่มีสีขนที่อ่อนกว่าเสือโคร่งเบงกอล ("P. t. tigris") หรือเสือโคร่งอินโดจีน ("P. t. corbetti") มีหางสั้นกว่า มีลวดลายที่น้อยกว่า นับเป็นเสือโคร่งชนิดที่มีลวดลายน้อยที่สุด มีขนาดรูปร่างและน้ำหนักเล็กกว่าเสือโคร่งอินโดจีนเล็กน้อย และมีลักษณะของโครงสร้างกะโหลกที่แตกต่างออกไป มีเบ้าตาลึก และมีโหนกนูนเล็กน้อยบริเวณด้านหลังต้นคอ
มีการกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะประเทศจีนทางตอนใต้ ตามที่ปรากฏหลักฐานพบว่า เสือชนิดนี้อาศัยอยู่ในบริเวณประเทศจีนมากว่า 2 ล้านปีแล้ว และเชื่อว่าเป็นต้นสายพันธุ์ของเสือโคร่งพันธุ์อื่น ๆ แต่ปัจจุบัน มีสถานะขั้นวิกฤตในธรรมชาติ โดยพบในธรรมชาติครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2507 คาดว่ามีเหลืออยู่ในธรรมชาติราว 30 ตัว และมี 60 ตัวที่อยู่ในสวนสัตว์ประเทศจีน ในอดีตเชื่อว่าอาจมีในเกาหลีใต้ด้วย แต่ปัจจุบันไม่พบแล้ว
อุปนิสัยของเสือโคร่งจีนใต้ เหมือนกับเสือโคร่งทั่วไป คือ ชอบเล่นน้ำและมีพฤติกรรมล่าเหยื่อที่คล้ายคลึงกันคือซ่อนเหยื่อและมักกินเนื้อบริเวณสะโพกก่อน
ในปี พ.ศ. 2546 ทางการจีนได้ร่วมมือกับทางการแอฟริกาใต้ทำโครงการการอนุรักษ์และขยายพันธุ์เสือโคร่งจีน โดยใช้พื้นที่ป่าของแอฟริกาใต้เป็นสถานที่อาศัยและขยายพันธุ์ เนื่องจากสภาพภูมิประเทศเป็นที่โล่งกว้างขวางและมีภูมิอากาศที่เหมาะสม มีฝนตกเหมาะกับอุปนิสัยที่ชอบเล่นน้ำของเสือ โดยใช้เนื้อที่ 330 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเคยเป็นฟาร์มเลี้ยงแกะมาก่อน การขยายพันธุ์ประสบความสำเร็จเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เมื่อแม่เสือชื่อ "คาเธย์" ได้คลอดลูกเสือเพศผู้ออกมาตัวหนึ่ง จากการผสมกับเสือเพศผู้ชื่อ "ไทเกอร์วู้ด" นับเป็นครั้งแรกที่ลูกเสือโคร่งจีนใต้ได้ถือกำเนิดขึ้นนอกประเทศจีน ทางเจ้าหน้าที่โครงการคาดว่าในอีก 15 ปี ข้างหน้า จะได้ลูกเสือเช่นนี้ออกมาเป็นจำนวนมากขึ้น
เนตสเคป แนวิเกเตอร์
รายการธงในสหราชอาณาจักร
บทความหน้านี้คือรายการเกี่ยวกับธงต่าง ๆ ที่เคยใช้และยังใช้อยู่ในสหราชอาณาจักร และในดินแดนภายใต้อาณัติ สำหรับการใช้ศักราชในบทความนี้ใช้ปีคริสต์ศักราช เพื่อความสะดวกในการอ้างอิงถึงประวัติศาสตร์สากลเป็นหลัก
ธงชาติและต่ำกว่าชาติในสหราชอาณาจักร
ธงอาณานิคม.
ธงอาณานิคมโพ้นทะเล.
ในปี พ.ศ. 2542 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลางโหมของสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นผู้ดูแลกิจการดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ได้มีคำสั่งให้ปรับปรุงแบบธงสำหรับใช้ในทะเล สำหรับดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลเสียใหม่ โดยการยกรูปวงกลมสีขาวบรรจุภาพตราแผ่นดินสำหรับอาณานิคมออก ให้เหลือเพียงรูปตราแผ่นดินที่ส่วนดังกล่าวเท่านั้น พร้อมทั้งปรับขนาดของตราให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม รัฐบางอาณานิคมท้องถิ่นยังคงมีอิสระที่จะเลือกใช้ธงชาติสำหรับอาณานิคมแบบเดิมได้เช่นกัน
ธงผู้ว่าราชการอาณานิคม.
ลักษณะโดยรวมของธงประจำตำแหน่งผู้ว่าราชการดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (ยกเว้นบริติชอินเดียนโอเชียนเทอร์ริทอรี) เป็นรูปธงชาติ (ธงสหภาพ) ที่ใจกลางธงมีเครื่องหมายตราแผ่นดินของที่แดนที่ผู้นั้นปกครองอยู่ ซึ่งก่อนหน้าปี ค.ศ. 1999 ตราแผ่นดินของอาณานิคมที่ใจกลางธงนี้มีขนาดเล็กกว่าที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
คำว่า "ธงเรือแดง" "ธงเรือขาว" และ "ธงเรือน้ำเงิน" ในที่นี้เป็นการแปลจากชื่อเดิมในภาษาอังกฤษ (Red Ensign, White Ensign, Blue Ensign) โดยตรง สำหรับหน้าที่การใช้ในปัจจุบันนั้น ธงเรือแดงใช้เป็นธงสำหรับเรือพลเรือนหรือกองเรือพาณิชย์นาวี ธงเรือขาวใช้เป็นธงราชนาวี และธงเรือน้ำเงิน ใช้เป็นธงของหน่วยงานและเรือในราชการต่างๆ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในการออกแบบธงในประเทศต่างๆ ที่เคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรหลังได้รับเอกราช
ธงผู้ว่าการอาณานิคม.
ลักษณะโดยรวมของธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร เป็นรูปธงชาติ (ธงสหภาพ) ที่ใจกลางธงมีเครื่องหมายตราแผ่นดินของที่แดนที่ผู้นั้นปกครองอยู่ ซึ่งก่อนหน้าปี ค.ศ. 1999 ตราแผ่นดินของอาณานิคมที่ใจกลางธงนี้มีขนาดเล็กกว่าที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา
เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 6) แพ้ 2
ทอง ป.โชคชัย
ทอง ป.โชคชัย หรือ ธงพิทักษ์ ปฐวิกรณ์ยิม มีชื่อจริงว่า อนุกูล กุลมุน เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2524 สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 5
ธงพิทักษ์ ปฐวิกรณ์ยิม
ธงชาติสก็อตแลนด์
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ คือการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือเพิ่มเติมถ้อยคำลงในรัฐธรรมนูญ เพื่อให้เหมาะสมกับสถานการณ์บ้านเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญกำหนดไว้ในหมวดที่ 15 มาตรา 291 กระทำตามหลักเกณฑ์และวิธีการดังต่อไปนี้
ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทอร์ริทอรี่
พรรคคอมมิวนิสต์เขมร
กองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตย
ถนนรัชดาภิเษกตัดใหม่
สถานีราชเทวี
สถานีราชเทวี  เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท สถานีราชเทวี.
สถานีราชเทวี  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพญาไท ใกล้ทางแยกราชเทวี
ถนนพญาไท ด้านทิศใต้ของทางแยกราชเทวี จุดบรรจบถนนพญาไทและถนนเพชรบุรี ใกล้สะพานเฉลิมหล้า 56 (สะพานหัวช้าง) สะพานข้ามคลองแสนแสบ (บางกะปิ) ในพื้นที่แขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
เนื่องมาจากระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส มีศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ตั้งอยู่บริเวณสายสุขุมวิททั้งหมด ทำให้การให้บริการในสายสีลมจะต้องมีการป้อนขบวนรถเข้าสายสีลมโดยการสับรางก่อนเข้าสถานีสยามในช่วงเวลาก่อนช่วงเวลาเร่งด่วนของวันจันทร์-ศุกร์ ได้แก่ 07.00-08.00 น. และ 15.00-16.00 น. อยู่เสมอ รถไฟฟ้าขบวนที่จะให้บริการในสายสีลม จะใช้ชานชาลาที่ 1 เป็นชานชาลาสุดท้ายในการส่งผู้โดยสารสำหรับสายสุขุมวิท และเมื่อเข้าสู่สถานีสยาม ขบวนรถจะสลับรางเข้าชานชาลาที่ 3 และให้บริการต่อไปในสายสีลมตามปกติ ผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางไปสถานีเคหะฯ จะต้องออกจากขบวนรถทั้งหมด แล้วรอรถขบวนถัดไปที่ชานชาลาที่ 1 ฝั่งตรงข้าม ณ สถานีสยาม
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าธนาคารกรุงไทย
สถานีรถไฟฟ้าสายสีส้ม สถานีราชเทวี.
สถานีราชเทวี เป็นโครงการสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
ใต้ถนนเพชรบุรี ระหว่างซอยเพชรบุรี 5 กับซอยเพชรบุรี 7 และระหว่างซอยเพชรบุรี 10 กับซอยเพชรบุรี 12 หน้าโรงแรมบางกอกซิตี้ ในพื้นที่แขวงทุ่งพญาไท และแขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ถนนพญาไทมุ่งหน้าอุรุพงศ์ สาย 59 , 60 , 67 , 79 , 99 , 23 , 50 , 505 , 16
สถานีสะพานตากสิน
สถานีสะพานตากสิน  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสีลม ยกระดับระหว่างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช 2 สะพานที่ขนานกัน และคร่อมบริเวณปากคลองสาทร ช่วงริมแม่น้ำเจ้าพระยาถึงจุดตัดถนนเจริญกรุง เป็นสถานีรถไฟฟ้าแห่งแรกในกรุงเทพมหานครที่เชื่อมต่อกับการสัญจรทางเรือในแม่น้ำเจ้าพระยา (ปัจจุบันมีอีก 4 สถานี คือสถานีสนามไชย และสถานีบางโพ ของรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน, สถานีเจริญนคร ของรถไฟฟ้าสายสีทอง และสถานีสะพานพระนั่งเกล้าของรถไฟฟ้าสายสีม่วง) โดยเชื่อมต่อที่ท่าเรือสาทร (Central Pier) และยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บริการนักท่องเที่ยวบีทีเอส
เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ในช่วงปี พ.ศ. 2542-2552 สถานีสะพานตากสินเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสีลมฝั่งใต้ แต่ปัจจุบันไม่ได้เป็นสถานีปลายทางแล้ว เนื่องจากมีการสร้างส่วนต่อขยายจากสถานีสะพานตากสิน ไปยัง สถานีวงเวียนใหญ่ สถานีโพธิ์นิมิตร สถานีตลาดพลู และสถานีบางหว้า ตามลำดับ
สถานีสะพานตากสินเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 สถานีนี้เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญจากพื้นที่ฝั่งธนบุรีในย่านคลองสาน วงเวียนใหญ่ ท่าพระ ภาษีเจริญ บางแค ตลาดพลู จอมทอง และราษฎร์บูรณะ กับส่วนพื้นที่ฝั่งพระนครในย่านบางคอแหลมบางรักและถนนตก ยังรวมไปถึงพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ห่างออกไป เช่น ย่านวังหลัง ปิ่นเกล้า บางพลัดและจังหวัดนนทบุรี อีกด้วยก็เพราะด้วยที่ตั้งสถานีที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตัวสถานีมีท่าเรือสาทรเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญ
ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลาเหมือนสถานีทั่วไปในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส แต่เนื่องจากพื้นที่ค่อนข้างจำกัดที่กว้างเพียง 16.5 เมตร ทำให้เป็นสถานีหนึ่งเดียวที่เป็นแบบชานชาลาข้างเพียงรางเดียว โดยรถไฟฟ้าสามารถผ่านสถานีและข้ามสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินได้ด้วยการสับราง ซึ่งรางคู่จากด้านสถานีสุรศักดิ์ก่อนเข้าสู่ชานชาลาจะมีรางหนึ่งที่กลายเป็นรางตัน ส่วนด้านสถานีกรุงธนบุรีก่อนเข้าสู่ชานชาลาจะเป็นรางคู่ตามปกติแต่ได้มาบรรจบกันก่อนเป็นรางเดียว เนื่องจากสถานีนี้มีความยาวเพียง 115 เมตร ชานชาลาจึงสามารถรองรับขบวนรถได้สูงสุดเพียง 5 ตู้โดยสารเท่านั้น (จากความยาวสถานีปกติ 120 เมตร ที่สามารถรองรับได้ 6 ตู้โดยสาร)
สถานีนี้เป็นสถานีที่มีการบอกกำหนดการรถไฟฟ้าที่จะเทียบเข้าชานชาลาเป็นสถานีแรก โดยบนจอโทรทัศน์จะแสดงไว้ว่า "รถไฟฟ้าขบวนถัดไป... The next train is for..." แล้วตามด้วยชื่อสถานีปลายทางของขบวนนั้นๆ ส่วนรถไฟฟ้าที่จะเทียบชานชาลาและจะมีการแบ่งพื้นที่สำหรับผู้โดยสารที่จะรอรถไฟฟ้า โดยทางไปฝั่งตะวันตก (ไปบางหว้า) จะเป็นสีม่วง แต่ถ้าจะไปฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ (ไปสนามกีฬาแห่งชาติ) จะเป็นสีเขียวเข้ม
เนื่องจากสถานีสะพานตากสิน ตามแผนแม่บทเดิมเมื่อ พ.ศ. 2538 เมื่อมีการก่อสร้างส่วนต่อขยายเพิ่มเติมในฝั่งธนบุรีจะต้องมีการทุบตัวสถานีทิ้งเพื่อทำเป็นรางรถไฟฟ้าจากสถานีสุรศักดิ์ไปยังสถานีกรุงธนบุรีแทน แต่เนื่องจากประชาชนในพื้นที่เรียกร้องไม่ให้มีการทุบสถานีเกิดขึ้น เนื่องมาจากสถานีดังกล่าวเชื่อมต่อกับท่าเรือสาธร ซึ่งเป็นท่าเรือโดยสารที่สำคัญแห่งหนึ่ง กรุงเทพมหานครจึงได้ทำการเข้าปรึกษากับกรมทางหลวงชนบท ซึ่งเป็นเจ้าของสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อที่จะทำการขยายเลนสะพานอีก 1 เลนทั้งสองข้าง แล้วทำการขยายพื้นที่ชานชาลาของสถานีและสร้างรางเพิ่มอีก 1 ราง (ลักษณะที่เป็นไปได้มากที่สุด คือชานชาลาข้าง) โดยในเบื้องต้นกรมทางหลวงชนบทก็ไม่เห็นด้วยในเรื่องนี้ และทางฝั่งกรุงเทพมหานครก็ยังไม่มีทางออกของปัญหาดังกล่าว บีทีเอสซีจึงต้องแก้ปัญหาโดยใช้รถไฟฟ้าที่มีความยาวเพิ่มขึ้นจากสามตู้เป็นสี่ตู้ และจัดการเดินรถใหม่ตามที่กล่าวมาข้างต้น
อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2560 กระทรวงคมนาคม ได้มีมติให้ กรุงเทพมหานคร บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือบีทีเอสซี และกรมทางหลวงชนบท ดำเนินการปรับปรุงสถานีสะพานตากสินพร้อมปรับปรุงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อแก้ไขปัญหาคอขวดบริเวณสถานีสะพานตากสินเนื่องจากระยะทางยาวมากขึ้นแต่ติดปัญหาคอขวดทำให้ระบบไม่สามารถทำเวลาได้ โดยการปรับปรุงจะเริ่มจากขยายขอบทางสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินระยะทาง 230 เมตร กว้าง 1.8 เมตรออกทั้งสองข้าง จากนั้นจึงทำการก่อสร้างชานชาลาไปฝั่งพระนคร รางรถไฟฟ้าและชานชาลาไปฝั่งธนบุรี แล้วทำการปรับปรุงภูมิทัศน์โดยรวมของสถานีเป็นอันเสร็จสิ้นการปรับปรุง ปัจจุบันอยู่ในระหว่างประมูลหาผู้รับเหมาก่อสร้าง โดยบีทีเอสซีจะเป็นผู้รับภาระการลงทุนภายใต้งบประมาณ 1,400 ล้านบาท คาดว่าการปรับปรุงจะเริ่มต้นช่วงกลางปี พ.ศ. 2564 หลังการเปิดให้บริการของสถานีเซนต์หลุยส์ จะแล้วเสร็จภายใน พ.ศ. 2567
สถานีนี้มีเพียง 1 ชานชาลาด้านทิศใต้ ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปสถานีสนามกีฬาแห่งชาติ และผู้ที่จะเดินทางไปสถานีบางหว้า จะใช้ชานชาลาร่วมกันแต่ได้กำหนดให้ตำแหน่งประตูขึ้นรถไม่ตรงกัน โปรดสังเกตเครื่องหมายบอกตำแหน่งประตูที่พื้นชานชาลา โดยตำแหน่งของประตูรถขบวนที่จะมุ่งหน้าไปสถานีบางหว้าจะใช้สัญลักษณ์สีม่วงติดบริเวณที่พื้น ส่วนตำแหน่งของประตูรถขบวนที่จะมุ่งหน้าไปสถานีสนามกีฬาแห่งชาติจะใช้สัญลักษณ์สีเขียว (ทิศทางที่กล่าวมานั้นมองจากชานชาลา)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าท่าเรือข้ามฟาก และ ทางออก 4 บริเวณถนนเจริญกรุง
ถนนเจริญกรุง รถขสมก. สาย 1 15 รถเอกชน สาย 1 35 75 504 547
เรือโดยสารแม่น้ำเจ้าพระยา.
การให้บริการเรือโดยสารบริเวณท่าเรือสาทร มีดังนี้
สถานีเซนต์หลุยส์
สถานีเซนต์หลุยส์  เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสีลม ซึ่งยกระดับคร่อมเหนือคลองสาทร ถนนสาทรเหนือ-สาทรใต้ ในพื้นที่เขตบางรักและเขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นอีกหนึ่งสถานีที่อยู่บริเวณใจกลางย่านธุรกิจถนนสาทร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ถือเป็นสถานีรถไฟฟ้าเพิ่มเติมแห่งแรกของประเทศไทย ที่สร้างขึ้นบนแนวรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการในปัจจุบัน เดิมทีสถานีเซนต์หลุยส์จัดเป็นสถานีในอนาคตที่ไม่ได้มีการก่อสร้างในอดีต แต่มีการตั้งรหัสสถานีเพื่อใช้ในการการคิดค่าโดยสารมาแล้วเป็นเวลา 21 ปี
อยู่เหนือคลองสาทร และถนนสาทรเหนือและสาทรใต้ บริเวณปากซอยสาทร 11 (ซอยเซนต์หลุยส์ 3) ด้านหน้าอาคารเอไอเอ ทาวเวอร์ สาทร ธนาคารยูโอบี สำนักสาทร และโรงแรมแอสคอทท์ กรุงเทพ สาทร ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ห่างจากสถานีช่องนนทรี 610 เมตร และห่างจากสถานีสุรศักดิ์ 570 เมตร
ประวัติสถานี.
ตั้งแต่แรกเริ่มเดิมทีสถานีเซนต์หลุยส์เป็นเพียงหนึ่งในสองโครงการศึกษาการเพิ่มสถานีในอนาคต เพื่อรองรับกับประชาชนที่จะมาใช้บริการที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ และโรงพยาบาลบางรัก (ปัจจุบันคือ ศูนย์ความเป็นเลิศโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์บางรัก กรมควบคุมโรค) แต่เนื่องจากในช่วงก่อสร้างบีทีเอสซีไม่ได้เล็งเห็นถึงโอกาสในการเติบโตของย่าน จึงได้จัดเตรียมตอม่อแบบพิเศษที่รองรับการก่อสร้างสถานีในอนาคตแทนการก่อสร้างตัวสถานี และเก็บรหัสสถานีไว้สำหรับการเก็บค่าโดยสาร ต่อมาได้มีการประเมินโอกาสในการเติบโตเป็นระยะ ซึ่งผลจากการประเมินปรากฏว่าไม่คุ้มทุน บีทีเอสซีจึงยกเลิกโครงการก่อสร้างสถานีและเก็บรหัสสถานีไว้เพื่อคิดค่าโดยสารตามระยะทางตามเดิม อย่างไรก็ตาม ใน พ.ศ. 2558 บีทีเอสซี ได้ยื่นเรื่องต่อ บริษัท หลักทรัพย์จัดการกองทุนรวมบัวหลวง จำกัด ในฐานะผู้ดูแลกองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานระบบขนส่งมวลชนทางราง บีทีเอสโกรท เพื่อขอเสนอฟื้นฟูโครงการขึ้นมาอีกครั้ง โดยขั้นต้นมีงบในการก่อสร้าง 450 ล้านบาท ซึ่งบีทีเอสซีจะจัดสรรงบลงทุนครึ่งหนึ่ง และให้กองทุนจัดหาเงินลงทุนอีกครึ่งหนึ่งโดยไม่มีการกู้ยืมจากแหล่งเงินทุนภายนอก คาดว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จภายใน 18 เดือนนับจากวันที่โครงการได้รับการอนุมัติจากกรุงเทพมหานคร
ต่อมา กองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานระบบขนส่งมวลชนทางราง บีทีเอสโกรท ได้อนุมัติให้บีทีเอสซีดำเนินการก่อสร้างสถานีดังกล่าว ภายใต้งบประมาณในการก่อสร้างรวมงานรื้อย้ายสาธารณูปโภคทั้งหมด 900 ล้านบาท แหล่งเงินทุนในการพัฒนาสถานีแบ่งเป็นเงินจากกองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานระบบขนส่งมวลชนทางราง บีทีเอสโกรท จำนวนครึ่งหนึ่ง และเงินจากกลุ่มบริษัทเอไอเออีกครึ่งหนึ่ง ทั้งนี้กลุ่มเอไอเอ จะได้สิทธิ์ในการเชื่อมต่ออาคารเอไอเอ ทาวเวอร์ สาทร เข้ากับตัวสถานีด้วย การก่อสร้างสถานีเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยมี บริษัท จอมธกล จำกัด เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างงานโยธาทั้งหมด การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 รวมระยะเวลาก่อสร้าง 1 ปี 9 เดือน
ในช่วงสุดท้ายของการก่อสร้าง บีทีเอสซีได้ประกาศใช้ชื่อสถานีแห่งนี้อย่างเป็นทางการว่า สถานีเซนต์หลุยส์ ตามชื่อของซอยฝั่งถนนสาทรใต้ และชื่อย่านที่รู้จักโดยทั่วไปว่า "ย่านเซนต์หลุยส์" แทนชื่อเดิมคือ สถานีศึกษาวิทยา อันเป็นชื่อของโรงเรียนศึกษาวิทยาเก่าที่ได้เลิกกิจการแล้วในปัจจุบัน ทั้งนี้ศึกษาวิทยา ยังเป็นชื่อของซอยฝั่งถนนสาทรเหนืออีกด้วย
โครงสร้างสถานีเซนต์หลุยส์ มีรูปแบบสถานีคล้ายสถานีส่วนต่อขยาย โดยมีลิฟต์รับรองผู้พิการทั้งหมด 3 ตัว บันไดเลื่อน 3 ตัว จากทางออก 4 หนึ่งตัว และจากชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารไปชั้นชานชาลาฝั่งละ 1 ตัว ชานชาลาเป็นแบบ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ตัวสถานีประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด ไม่มีประตูกั้นชานชาลา ปลายชานชาลาที่ 4 ปลายสถานีด้านทิศตะวันออก และทางออกที่ 3 มีการติดตั้งแผงกั้นระดับสายตา ด้วยเหตุผลด้านความเป็นส่วนตัวเนื่องมาจากพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่โรงเรียนอนุบาลชวนชื่น
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าเฮลท์แลนด์ สปา แอนด์ มาซซาจ และ ทางออก 3 หน้าโรงเรียนอนุบาลชวนชื่น
ใช้สีม่วงตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว และป้ายทางเข้าสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านใต้
ถนนสาทรเหนือ-สาทรใต้ รถขสมก. สาย 77
สถานีเสนาร่วม
สถานีเสนาร่วม  เป็นโครงการสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท ซึ่งจะยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน ปากซอยพหลโยธิน 9 (ซอยสีฟ้า) ในพื้นที่เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ตั้งอยู่บนถนนพหลโยธิน บริเวณปากซอยพหลโยธิน 9 (ซอยสีฟ้า) ด้านหน้าโรงพยาบาลประสานมิตร อาคารอีเอสวี และอาคารเอไอเอส ทาวเวอร์ 2 ในพื้นที่ แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ประวัติโครงการ.
ตั้งแต่แรกเริ่ม สถานีเสนาร่วมเป็นเพียงหนึ่งในสองโครงการศึกษาการเพิ่มสถานีในอนาคต เพื่อรองรับกับประชาชนที่จะมาใช้บริการที่โรงพยาบาลประสานมิตร ตลอดจนชุมชนใกล้เคียง แต่เนื่องจากในช่วงก่อสร้างโครงการบีทีเอสซีไม่ได้เล็งเห็นถึงโอกาสในการเติบโตของย่าน จึงได้จัดเตรียมตอม่อแบบพิเศษที่รองรับการก่อสร้างสถานีในอนาคตแทนการก่อสร้างตัวสถานี และเก็บรหัสสถานีไว้สำหรับการเก็บค่าโดยสาร ต่อมาได้มีการประเมินโอกาสในการเติบโตเป็นระยะ ซึ่งผลจากการประเมินปรากฏว่าไม่คุ้มทุนเช่นเดียวกับสถานีศึกษาวิทยาในระยะแรก บีทีเอสซีจึงยกเลิกโครงการสถานีและเก็บรหัสสถานีไว้เพื่อคิดค่าโดยสารตามระยะทางตามเดิม อย่างไรก็ดีในคราวการเจรจาสัญญาสัมปทานฉบับใหม่เมื่อ พ.ศ. 2562 กรุงเทพมหานครได้ยื่นข้อเสนอให้บีทีเอสซีทบทวนการก่อสร้างสถานีเสนาร่วมอีกหนึ่งแห่ง จากที่บีทีเอสซีกำลังก่อสร้างสถานีศึกษาวิทยาในขณะนั้น (สถานีเซนต์หลุยส์ในปัจจุบัน) เมื่อบีทีเอสซีได้ศึกษาและพบว่าปัจจุบันย่านดังกล่าวมีการเติบโตไปไกลกว่าที่คาดการณ์ไว้ ทั้งการเติบโตของย่านธุรกิจถนนพหลโยธิน อาคารสำนักงาน โรงแรม ร้านค้าร้านอาหารระดับสูง คอนโดมิเนียม ตลอดจนมีโครงการใหม่ ๆ เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้บีทีเอสซีฟื้นฟูแผนการก่อสร้างสถานีขึ้นอีกครั้ง เพื่อรองรับการเติบโตของย่านดังกล่าว
โครงสร้างสถานีเสนาร่วม จะมีรูปแบบสถานีคล้ายสถานีส่วนต่อขยายสายสุขุมวิท มีลิฟต์รับรองผู้พิการทั้งหมด 4 ตัว บันไดเลื่อน ฝั่งละ 2 ตัว ชานชาลาเป็นแบบ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ตัวสถานีประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
สนามบินนานาชาติภูเก็ต
สถานีวงเวียนใหญ่
สถานีวงเวียนใหญ่ เป็นสถานีรถไฟ และสถานีรถไฟฟ้า ในเส้นทางรถไฟทางไกลสายแม่กลอง ,รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม, รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม และรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ในพื้นที่เขตธนบุรี และเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟทางไกล สถานีวงเวียนใหญ่.
สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ (ตัวย่อ: งญ.) เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 ตั้งอยู่ที่ถนนริมทางรถไฟ (วงเวียนใหญ่-ตลาดพลู) ใกล้วงเวียนใหญ่ แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี เป็นสถานีต้นทางของทางรถไฟสายแม่กลอง
เดิมสถานีต้นทางของรถไฟสายแม่กลองคือสถานีรถไฟปากคลองสาน แต่ไม่มีการเดินรถช่วงปากคลองสาน-วงเวียนใหญ่มาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2504 สืบเนื่องจากมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ โดยรางรถไฟยังคงอยู่ แต่ราดยางมะตอยทับไว้ใต้พื้นถนน
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม สถานีวงเวียนใหญ่.
สถานีวงเวียนใหญ่ (Wongwian Yai Station, รหัส S8) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทาง รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา สายสีลม ส่วนต่อขยายตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-แยกตากสิน) ยกระดับเหนือถนนกรุงธนบุรี ใกล้แยกตากสิน ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร
สถานีวงเวียนใหญ่ เป็นสถานีที่ก่อสร้างพร้อมกับ สถานีกรุงธนบุรี ในโครงการรถไฟฟ้าสายสีลม ส่วนต่อขยายสะพานตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-แยกตากสิน) ระยะทาง 2.2 กิโลเมตร ซึ่งสถานีทั้ง 2 แห่งได้ก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนแล้วเสร็จและมีกำหนดเปิดให้บริการกลางปี พ.ศ. 2550 แต่เนื่องจากทาง กรุงเทพมหานคร ประสบปัญหาการจัดจ้างบริษัทติดตั้งระบบอาณัติสัญญาณที่เสนอราคาสูง ประกอบกับทางบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ BTSC ได้ปรับเปลี่ยนระบบอาณัติสัญญาณของ รถไฟฟ้าบีทีเอส มาเป็นระบบของบริษัทบอมบาดิเอร์ ทำให้การติดตั้งระบบการเดินรถล่าช้ากว่ากำหนดการไปมาก