pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บริเวณของปริภูมิที่ถูกตีกรอบด้วยขอบเขตของระบบเปิดมีชื่อเรียกว่าปริมาตรควบคุม (control volume) และอาจจะตรงกับกำแพงที่เป็นกายภาพหรือไม่ก็ได้ หากเราเลือกรูปทรงของปริมาตรควบคุมให้การไหลเข้าออกทั้งหมดเกิดขึ้นตั้งฉากกับผิวของมันแล้ว การไหลเข้าระบบของมวลจะทำงานเสมือนเป็นลูกสูบของไหลที่กำลังดันเอามวลเข้าไปในระบบ และระบบก็จะทำงานลงบนการไหลออกของมวลเสมือนมันกำลังขับลูกสูบของไหลเช่นกัน ฉะนั้นจึงมีงานที่ถูกกระทำอยู่สองชนิดคือ "งานไหล"ดังได้อธิบายไป ซึ่งถูกกระทำลงบนของไหล (มักถูกเรียกว่า "งาน ") กับ"งานเพลา"ซึ่งถูกกระทำลงบนอุปกรณ์กลไกเชิงกลบางจำพวก เช่นกังหันหรือเครื่องสูบ
งานทั้งสองชนิดสามารถแสดงออกได้ในสมการนี้
แทนปริมาตรควบคุม (cv) เข้าไปในสมการนั้นก็จะได้:
นิยามของเอนทาลปี ทำให้เราสามารถใช้ศักย์ทางอุณหพลศาสตร์ (thermodynamic potential) นี้เพื่อพิจารณาทั้งพลังงานภายในกับงาน ในของไหลในระบบเปิดได้:
หากเราอนุญาตให้ขอบเขตของระบบเคลื่อนที่ได้ด้วย (เช่นจากลูกสูบที่เคลื่อนที่) เราก็จะได้กฎข้อที่หนึ่งสำหรับระบบเปิดในรูปแบบที่ทั่วไปพอประมาณได้ โดยเขียนแบบอนุพันธ์เทียบกับเวลาได้:
โดยเป็นผลรวมตลอดแต่ละตำแหน่ง ที่ ๆ ได้รับความร้อนเข้าไป ที่ ๆ มวลไหลเข้าไปในระบบ และที่ ๆ ขอบเขตขยับ ส่วนพจน์ แสดงแทนอัตราไหลของเอนทาลปีซึ่งเขียนได้เป็น
โดยที่ และ คืออัตราไหลของมวลและอัตราไหลโมลาร์ที่ตำแหน่ง ตามลำดับ พจน์ แสดงแทนอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาตรของระบบที่ตำแหน่ง ซึ่งส่งผลเป็นกำลัง ที่ระบบกระทำ ตัวแปร แทนกำลังในรูปแบบอื่นใดก็ตามที่ระบบเป็นตัวกระทำ เช่นกำลังเพลา แต่ก็อาจเป็นกำลังไฟฟ้าได้ เช่นที่ผลิตโดยโรงไฟฟ้า
หมายเหตุว่าการแสดงออกนี้เป็นจริงก็ต่อเมื่ออัตราไหลของพลังงานจลน์นั้นถูกอนุรักษ์ระหว่างทางเข้าและทางออกของระบบ ไม่เช่นนั้นก็จะต้องรวมมันไว้ในสมดุลเอนทาลปีด้วย
ระหว่างปฏิบัติการสภาวะคงที่ของอุปกรณ์หนึ่ง ("ดูที่กังหัน, เครื่องสูบ, และเครื่องยนต์" (engine)) โดยเฉลี่ยแล้วสามารถกำหนดให้เท่ากับศูนย์ได้ ทำให้ได้การแสดงออกที่เป็นประโยชน์สำหรับการผลิตกำลัง (Power (physics)) โดยเฉลี่ยของอุปกรณ์เหล่านี้เมื่อปราศจากปฏิกิริยาเคมี:
โดยที่วงเล็บสามเหลี่ยม (angle bracket) หมายถึงค่าเฉลี่ยเวลา ความสำคัญทางเทคนิคของเอนทาลปีเกี่ยวข้องโดยตรงกับการที่มันอยู่ในกฎข้อที่หนึ่งสำหรับระบบเปิด ดังที่เขียนไว้ข้างบน
แผนภาพ.
เราหาค่าเอนทาลปีของสารที่สำคัญบางชนิดได้จากซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ ในทางปฏิบัติแล้ว เราสามารถหาสมบัติเชิงวัตถุสภาพที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในรูปแบบตารางหรือแบบกราฟได้ โดยแผนภาพมีหลายชนิด เช่นแผนภาพ ซึ่งแสดงเอนทาลปีจำเพาะ เป็นฟังก์ชันของอุณหภูมิ ที่ความดัน ต่าง ๆ และแผนภาพ ซึ่งแสดง เป็นฟังก์ชันของ ที่ค่า ต่าง ๆ หนึ่งในแผนภาพที่พบได้ทั่วไปที่สุดคือแผนภาพอุณหภูมิ-เอนโทรปีจำเพาะ (แผนภาพ ) ซึ่งแสดงเส้นโค้งของการหลอมเหลวและค่าของของเหลวกับแก๊สอิ่มตัวไว้ด้วยกันพร้อมกับเส้นความดันคงที่และเส้นเอนทาลปีคงที่ แผนภาพพวกนี้เป็นเครื่องมือที่ทรงพลังที่วิศวกรความร้อนนำมาใช้
การประยุกต์ใช้พื้นฐานบางแบบ.
จุด a จนถึงจุด h ในภาพมีบทบาทในเนื้อหาส่วนนี้
จุด e และจุด g คือของเหลวอิ่มตัว และจุด h คือแก๊สอิ่มตัว
การควบคุมอัตราการไหล.
หนึ่งในการประยุกต์ใช้แบบง่ายของแนวคิดเอนทาลปีคือสิ่งที่เรียกว่ากระบวนการควบคุมอัตราการไหล (throttling) เรียกอีกชื่อว่าการขยายตัวจูล-ทอมสัน (Joule–Thomson effect) โดยเกี่ยวกับการไหลแบบอะเดียแบติกคงที่ของของไหลผ่านตัวต้านการไหล (ลิ้น จุกพรุน หรืออุปกรณ์ต้านการไหลชนิดอื่น ๆ) ดังที่แสดงให้เห็นในภาพ กระบวนการนี้สำคัญอย่างยิ่ง เพราะเป็นหัวใจหลักของการทำงานของตู้เย็นครัวเรือน โดยทำหน้าที่เพื่อลดอุณหภูมิภายในตู้เย็นเมื่อเทียบกับอุณหภูมิโดยรวม มันยังเป็นขั้นตอนสุดท้ายในเครื่องทำให้เหลว (liquefier) อีกหลายชนิด
เอนทาลปีของระบบของการไหลแบบสภาวะคงที่ (แสดงแทนด้วยสี่เหลี่ยมประ) จะต้องมีค่าคงที่ ดังนั้น
ในเมื่ออัตราไหลของมวลคงที่ เอนทาลปีจำเพาะที่ทั้งสองฝั่งของตัวต้านการไหลจึงเท่ากัน:
กล่าวคือ เอนทาลปีต่อหน่วยมวลจะไม่เปลี่ยนแปลงระหว่างการควบคุมอัตราการไหล ผลพวงจากความสัมพันธ์นี้สามารถอธิบายได้ด้วยแผนภาพ ข้างบน จุด c มีความดัน 200 บาร์ และมีอุณหภูมิห้อง (300 K) การขยายตัวจูล-ทอมสันจากความดัน 200 บาร์ ไปยัง 1 บาร์ ดำเนินตามเส้นโค้งของเอนทาลปีคงที่ที่ค่าประมาณ 425 kJ/kg (ไม่ได้แสดงในแผนภาพ) ซึ่งพาดอยู่ระหว่างเส้นเอนทาลปีคงที่ค่า 400 กับ 450 kJ/kg และจบลงที่จุด d ซึ่งอยู่ที่อุณหภูมิประมาณ 270 K ดังนั้นการขยายตัวจากความดัน 200 บาร์ ไปยัง 1 บาร์ จะทำให้ไนโตรเจนเย็นลงจากอุณหภูมิห้อง 300 K ไปยังอุณหภูมิ 270 K ส่วนข้างในลิ้นจะมีการเสียดทานมากและผลิตเอนทาลปีปริมาณมาก แต่อุณหภูมิตอนสุดท้ายก็จะยังต่ำกว่าค่าเริ่มต้น
จุด e ถูกเลือกมาให้อยู่บนเส้นของเหลวอิ่มตัวโดยที่ = 100 kJ/kg มันตรงกับเส้นความดัน = 13 บาร์ และที่อุณหภูมิ = 108 K การควบคุมอัตราการไหลจากจุดนี้ไปยังจุดที่ความดัน 1 บาร์ จบลงที่บริเวณสองวัฏภาค (จุด f) นี่หมายความว่าสิ่งที่ออกมาจากลิ้นควบคุมอัตราการไหลจะเป็นส่วนผสมของแก๊สและของเหลว ในเมื่อเอนทาลปีเป็นตัวแปรที่ขึ้นกับปริมาณ เอนทาลปีที่จุด f  จะเท่ากับเอนทาลปีที่จุด g  คูณด้วยเศษส่วนของของเหลวที่จุด f  บวกด้วยเอนทาลปีที่จุด h  คูณด้วยเศษส่วนของแก๊สที่จุด f ดังนั้น
ใส่ตัวเลขลงไปจะได้ ดังนั้น นี่หมายความว่าเศษส่วนมวลของของเหลวในส่วนผสมของเหลว-แก๊สที่ออกมาจากลิ้นควบคุมอัตราการไหลนั้นจะเท่ากับร้อยละ 64
เครื่องอัด.
มีกำลัง กระทำลงไป เช่นกำลังไฟฟ้า อุณหภูมิของแก๊สจะเพิ่มขึ้นหากการอัดเป็นแบบอะเดียแบติก และในกรณีที่เป็นแบบผันกลับได้ก็จะมีเอนโทรปีคงที่ ซึ่งตรงกับเส้นแนวตั้งในแผนภาพ ตัวอย่างเช่นการอัดแก๊สไนโตรเจนจากความดัน 1 บาร์ (จุด a) ไปยังความดัน 2 บาร (จุด b) จะทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นจาก 300 K ไปยัง 380 K การจะปล่อยแก็สอัดออกมาที่อุณหภูมิโดยรอบ ได้ก็จะต้องถ่ายเทความร้อน เช่นด้วยน้ำหล่อเย็น ส่วนในกรณีในอุดมคติการอัดจะเป็นกระบวนการที่อุณหภูมิคงที่ อัตราไหลของความร้อนไปยังสภาพแวดล้อมโดยเฉลี่ยแทนด้วย ในเมื่อระบบอยู่ในสภาวะคงที่ จากกฎข้อที่หนึ่งจะได้
จะมีกำลังขั้นต่ำที่ต้องใช้ในการอัดเมื่อเป็นการอัดที่ผันกลับได้ หากเป็นเช่นนั้นแล้ว กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์สำหรับระบบเปิดจะได้
กำจัด แล้วจะได้ค่าของกำลังขั้นต่ำ
ตัวอย่างเช่นการอัดแก๊สไนโตรเจน 1 kg จากความดัน 1 บาร์ ไปยัง 200 บาร์จะต้องใช้กำลังอย่างน้อย จากข้อมูลที่ได้มาจากแผนภาพ เราจะได้ค่ามาเท่ากับ 476 kJ/kg.
เราสามารถทำให้ความสัมพันธ์สำหรับค่าของกำลังง่ายลงด้วยการเขียนใหม่เป็น
โดยที่ จากนี่ ความสัมพันธ์ที่ได้มาสุดท้ายจะเท่ากับ
คำว่า "enthalpy" (เอนทาลปี) ถูกบัญญัติขึ้นมาค่อนข้างช้าในประวัติศาสตร์ของวิชาอุณหพลศาสตร์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในขณะที่คำว่า "energy" ถูกนำเข้ามาในความหมายใหม่โดยโทมัส ยัง ใน ค.ศ. 1802 โดยมาจากรากศัพท์ของคำในภาษากรีก ("ergon" อ่านว่า "เอร์โกน") ที่แปลว่า "งาน" เพื่ออธิบายมโนคติของความสามารถในการกระทำงาน ส่วนคำว่า "entropy" ถูกบัญญัติขึ้นโดยรูด็อล์ฟ เคลาซีอุส ใน ค.ศ. 1865 โดยมาจากภาษากรีกคำว่า ("tropē" อ่านว่า "โตรเป") ที่แปลว่า "การแปลง" หรือ "การหัน" ส่วนคำว่า "enthalpy" มาจากรากศัพท์ของคำในภาษากรีก ("thalpos" อ่านว่า "ทาลโปส") ที่แปลว่า "ความอุ่น" หรือ "ความร้อน" รวมกับคำอุปสรรค
คำนี้เป็นคำที่ใช้แสดงออกถึงแนวคิดที่เลิกใช้แล้วเรื่อง "heat content" (เนื้อหาความร้อน) เพราะ จะหมายถึงปริมาณของความร้อนที่ได้มาในกระบวนการที่ความดันคงที่เท่านั้น แต่ไม่ใช่ในกรณีทั่วไปที่ความดันแปรเปลี่ยนได้
โจไซอา วิลลาร์ด กิบส์ (Josiah Willard Gibbs) ใช้คำว่า "a heat function for constant pressure" (ฟังก์ชันความร้อนสำหรับความดันคงที่) แทนเพื่อความชัดเจน
การนำเสนอเข้ามาของแนวคิด "heat content" มักถูกสัมพันธ์กับเบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง และรูด็อล์ฟ เคลาซีอุส (ความสัมพันธ์เคลาซีอุส-กลาแปรง (Clausius–Clapeyron relation) ค.ศ. 1850).
คำว่า "enthalpy" เองปรากฏในสิ่งพิมพ์เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1909 ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส มักถูกถือว่าน่าจะเป็นเป็นผู้ที่นำเสนอมันก่อนหน้าหนึ่งปีด้วยวาจาที่การประชุมครั้งแรกของสถาบันการทำความเย็น (Institute of Refrigeration) ที่ปารีส
และเริ่มเป็นที่รู้จักก็ในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยเฉพาะจาก"ตารางและแผนภาพไอน้ำของมอลีเอ" (enthalpy–entropy chart) ที่ถูกเผยแพร่ออกมาใน ค.ศ. 1927
ก่อนหน้าคริสต์ทศวรรษ 1920 สัญลักษณ์ ถูกใช้แบบประปรายอยู่พอควรเพื่อหมายถึง "ความร้อน" ในนัยทั่วไป นิยามแบบเคร่งครัดของ ที่จำกัดถึงเอนทาลปีหรือ "heat content at constant pressure" (เนื้อหาความร้อนที่ความดันคงที่) เท่านั้นถูกนำเสนออย่างเป็นทางการโดยอัลเฟรด ดับเบิลยู. พอร์เตอร์ (Alfred W. Porter) ใน ค.ศ. 1922
สมัยเฮลลาดิค
สมัยเฮลลาดิค  เป็นศัพท์ทางโบราณคดี ที่หมายถึงสมัยต่าง ๆ ของวัฒนธรรมแผ่นดินใหญ่ของกรีซโบราณในช่วงยุคสำริด เป็นคำที่พาดพิงถึง อารยธรรมซิคละดีสอันเป็นช่วงเวลาใกล้เคียงกันกับยุคสำริดของอารยธรรมอีเจียน และ อารยธรรมมิโนอัน ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของครีต สมัยเฮลลาดิคหมายถึงกรีกช่วงยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งนักวิชาการบางฝ่ายก็เรียกว่า วัฒนธรรมเฮลลาดิค  เพราะมองว่ายังมิใช่ช่วงที่เจริญมากพอที่จะเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมกรีซโบราณ ช่วงเวลานั้นยังเป็นสมัยที่กรุงทรอยยังไม่ล่มสลาย และครอบคลุมไปถึงช่วงเกิดสงครามกรุงทรอย
คำว่า "เฮลลาดิค" "ซิคละดีส" และ "มิโนอัน" หมายถึงสถานที่ของที่มา ฉะนั้น สิ่งของจากมิโนอันสมัยกลางจึงอาจจะพบได้ที่ไซคลาดีส แต่ไม่ถือว่าเป็นไซคลาดีสสมัยกลาง การจัดระบบดังกล่าวมักจะไม่เหมาะกับบริเวณรอบทะเลอีเจียน เช่น พื้นที่ตะวันออกกลาง ซึ่งอาจมีเครื่องปั้นดินเผาที่เลียนแบบสไตล์ของเครื่องปั้นดินเผาเฮลลาดิคหรือมิโนอัน หากแต่เป็นเครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตในท้องถิ่น
สมัยเฮลลาดิคโดยทั่วไปหมายถึงเครื่องปั้นดินเผาและระบบการระบุเวลาสร้าง เครื่องปั้นดินเผาไม่ว่าจะที่ใดตามปกติแล้วจัดแบ่งออกเป็นสมัยต้น กลาง และปลายจากรูปทรงและเทคนิคที่ใช้ในการสร้างงาน ระบบดังกล่าวทำให้สามารถทำการลำดับเวลาสถานที่ได้อย่างมีระบบ
การระบุเวลาที่แท้จริงเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ควรจะใช้เมื่อทำได้ แต่การระบุเวลาเชิงสัมพัทธ์เป็นวิธีที่ใช้ก่อนที่จะมีการระบุเวลาโดยวิธีการคำนวณอายุโดยคาร์บอน การขุดค้นทางโบราณคดีของสิ่งของที่เกี่ยวกับกรีซก่อนประวัติศาสตร์จึงมักจะใช้การระบุเวลาสัมพัทธ์โดยลักษณะของเครื่องปั้นดินเผา
สุขุม เลาวัณย์ศิริ
สุขุม เลาวัณย์ศิริ (22 เมษายน พ.ศ. 2482 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559) อดีตประธานสภาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย และอดีตประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ)
สุขุม เลาวัณย์ศิริ เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนาย ประกาย แซ่เล้า กับ นางตู้ แซ่โค้ว สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี พาณิชยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 9 สมัย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2544) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรปบบบัญชีรายชื่อ ในปี พ.ศ. 2544
เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคนำไทย
สุขุมเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง อาทิ
นอกจากผลงานด้านการเมืองยังมีผลงานในการริเริ่มเกี่ยวกับทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม อาทิ เป็นผู้ริเริ่มให้สร้างฝายยาง (เขื่อนยาง) มาใช้เก็บน้ำเป็นผลสำเร็จ เป็นผู้ริเริ่มขุดคลองประปาน้ำดิบแห่งที่ 2 ให้แก่กรุงเทพมหานคร เป็นคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติ ทำเนียบรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
สุขุม เลาวัณย์ศิริ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุรวม 77 ปี
ประกอบ วะสีนนท์
พลเรือตรี นายแพทย์ ประกอบ วะสีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 เป็นทหารเรือชาวไทย
ถึงแก่อนิจกรรม ด้วยโรค ภาวะไตวายเรื้อรัง เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2549 สิริอายุได้ 82 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ พลเรือตรี นายแพทย์ ประกอบ วะสีนนท์ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยาราม เวลา 17.45 น. วันจันทร์ ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เอนทรัลปี
พลเรือตรีนายแพทย์ ประกอบ วะสีนนท์
วิลเลียม เทอร์เนอร์
โจเซฟ มัลลอร์ด วิลเลียม เทอร์เนอร์ (Joseph Mallord William Turner) 23 เมษายน พ.ศ. 2318 (ค.ศ. 1775) - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) เขาทำให้เกิดขั้วความคิดเห็นของคนร่วมสมัยเหมือนศิลปินไม่กี่ท่านก่อนหน้าเขา ในต้นศตวรรษที่ 19 เขาพัฒนาภาษาภาพที่ถูกยกขึ้นมาอีกครั้งในหลายทศวรรษต่อมาโดยอิมเพรสชั่นนิสม์ แต่เทอร์เนอร์ไม่จับความประทับใจเท่านั้น เขาจับบรรยากาศของแสงและอากาศในทิวทัศน์ด้วย เขาสร้างองค์ประกอบ ซึ่งส่วนประกอบและพลังธรรมชาติให้หัวข้อเขาบ่อยๆ ภาพวาดต่างๆ ของเขา นำหน้าเวลาของพวกมัน ทำให้เขาได้รับคำวิจารณ์มุ่งร้ายจากฝ่ายตรงข้ามเขา แต่มีการชื่นชมและเคารพมากมายจากผู้นับถือและสนับสนุนเขา
วิลเลียม เทอร์เนอร์เกิดในลอนดอน เขาเติบโตในโคเวนต์การ์เดน (Covent Garden) น้อยกว่าร้อยเมตรจากความวุ่นวายเสียงดังของตลาดลอนดอนซึ่งขายดอกไม้และผักต่างๆ บิดาของเทอร์เนอร์เป็นที่รู้จักและเคารพในเขต เขาทำงานเป็นช่างตัดผมและช่างทำวิก พรสวรรค์ของเทอร์เนอร์ชัดเจนในช่วงแรก พ่อแสดงภาพวาดแรกของลูกในร้านของเขาและบอกคนอย่างภาคภูมิใจว่าลูกชายของเขากำลังจะเป็นจิตรกร
ส่วนมีสีสันและจอแจของลอนดอนเป็นบ้านของจิตรกรจำนวนมากเช่นกัน เทอร์เนอร์เก็บเกี่ยวความประทับใจของเขา แค่อายุ 15 ปี เขาเข้าไปบริการโทมัส มัลตัน (Thomas Maltan) ภาพร่างสถาปัตยกรรมของเขาซึ่งวาดด้วยสัมผัสเบาแต่แม่นยำอย่างพิถีพิถันเริ่มจากตรงนี้ ดินสอ ปากกาและพู่กันเป็นเครื่องมือแรกๆ ของศิลปินอายุน้อย แต่ไม่นานเทอร์เนอร์เปลี่ยนเป็นสีน้ำ
หุบเขาเทมส์เป็นพื้นที่ซึ่งศิลปินหลายท่านมาอยู่อาศัย จิตรกรมีชื่อเสียงเช่นเซอร์โจชัว เรย์โนลดส์ (Sir Joshua Reynolds) เคยอยู่อาศัยที่นี่ ในพ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1813) เทอร์เนอร์สร้างบ้านแบบชนบทใกล้เนินริชมอนด์ (Richmond hill) และพาบิดาของเขาไปอยู่ด้วย ชายชราดูแลเรื่องการเงินของลูกชายเขาและครอบครัว ศิลปินค่อนข้างเอาแต่ใจยังเป็นชายโสด มีข่าวลือว่าเทอร์เนอร์มีภรรยาลับ เป็นพ่อเด็กๆ และจ่ายค่าเลี้ยงดู แต่เขาต้องการอยู่คนเดียวที่นี่
จิตรกรได้แรงบันดาลใจมากมายจากการเดินทางบ่อยๆ ของเขา เทอร์เนอร์ลุ่มหลงฉากยิ่งใหญ่ของเทือกเขาแอลป์ เขาได้ไปเยี่ยมสวิตเซอร์แลนด์ตอนต้นในชีวิตของเขา
พระอาทิตย์ พายุ และฝนไม่มีชีวิตชีวา นี่เป็นฉากที่เทอร์เนอร์ตั้งให้ “ฮันนิบาลกำลังข้ามเทือกเขาแอลป์” แสงและส่วนประกอบต่างๆ ไม่ใช่วิธีแรกของการแสดงความสวยงาม พวกมันเปรียบเทียบลางของหายนะที่ใกล้เข้ามา ซึ่งจะตามการต่อสู้ของนายพลแอฟริกาเหนือกับโรมโบราณ ภาพและรูปแบบรุนแรงทำให้คนร่วมสมัยของเทอร์เนอร์ตกใจ การวิจารณ์อย่างเป็นสาธารณะประณามเขาว่าประสาท แต่การกระตุ้นอย่างรุนแรงโดยการแสดงออกของจิตรกรมีด้านกวีของมันเช่นกัน
ในพ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) เทอร์เนอร์เดินทางไปโรม จากจุดเริ่มต้นเขาหลงรักบรรยากาศอดีตและปัจจุบันของเมืองในขณะเดียวกัน เทอร์เนอร์บันทึกภาพของเมืองในสมุดภาพร่างของเขาเป็นหลักนอกจากทิวทัศน์ เทอร์เนอร์เดินทางไปโรมสองครั้งในชีวิตของเขา ครั้งแรกสำรวจภาพและสิ่งแวดล้อมทั้งหมด ในพ.ศ. 2371 เขามากับความตั้งใจที่จะใช้เวลานานกว่าใน “เมืองอมตะ” อยู่และทำงานในโรมเป็นสิ่งสำคัญมากต่อเขา ศิลปินจากทุกชาติของโลกอยู่รอบๆ ตั้งถิ่นฐานในตลาด ถนน คาเฟ่ สตูดิโอ โรมสำหรับเทอร์เนอร์เป็นเมืองแรกและสำคัญสุดของโคลด ลอเรน (Claude Lorrain) และเหมือนแบบที่เขาเคารพ เขาต้องการประสบความสำเร็จที่นี่ แต่มีคู่แข่ง กลุ่มจิตรกรเยอรมันในโรมสร้างชุมชนแยกออกไปและเผยแพร่ความเลื่อมใสต่อความคลาสสิก
เมื่อวิลเลียม เทอร์เนอร์กลับไปลอนดอนในพ.ศ. 2372 เขาตื่นตะลึงทางวัฒนธรรม ขณะที่อิตาลีอยู่ในอดีตทางการเมืองและวัฒนธรรม อังกฤษเป็นอำนาจของโลกมานาน การปฏิวัติอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นและการล่าอาณานิคมที่เพิ่มขึ้นเป็นอิทธิพลเด่นในการเมือง ลอนดอนเป็นมหานครซึ่งไม่มีที่ใดเทียบเท่ากับประชากรมากกว่าหนึ่งล้านคน เทอร์เนอร์แทบจะไม่วาดลอนดอนกับสถาปัตยกรรมมีชื่อเสียงและงดงามของมัน วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2377 มีหายนะในลอนดอนตรงที่ซึ่งรัฐสภายืนอยู่วันนี้ มีเปลวไฟพุ่งขึ้นไปในท้องฟ้าตอนเย็น ในคืนเดียว ไฟทำลายส่วนที่เหลือของพระราชวังยุคกลางและรัฐสภา เทอร์เนอร์อยู่ในเมือง ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เขารีบไปที่ความหายนะ ภายในช่วงเวลาสั้นๆ เขาสร้างภาพวาดสีน้ำมันสองภาพซึ่งบันทึกอัคคีภัยอย่างชัดเจนด้วยการเล่นสีรุนแรง
อย่างไรก็ตามความสงสัยของเพื่อนร่วมงานและคำวิจารณ์ต่างๆ เกี่ยวกับศิลปะของเขา เขาไม่ขาดผู้อุปถัมภ์และผู้ชื่นชมที่มีอิทธิพลซึ่งคิดถึงเขาอย่างสูง เป็นเวลาหลายปีที่จิตรกรมาไปเพ็ทเวิร์ธ (Petworth) ซึ่งเขาเป็นแขกที่คฤหาสน์ชนบทของลอร์ดเอ็กเรมอนท์ (Lord Egremont) ยอมรับเสมอ เป็นที่รู้กันอย่างกว้างขวางว่าเอ็กเรมอนท์เป็นนักสะสมงานศิลปะและเป็นเจ้าของภาพวาดโดยเทอร์เนอร์จำนวนมาก เอ็กเรมอนท์สร้างห้องทำงานสำหรับเทอร์เนอร์ในที่พักของเขา และจิตรกรบันทึกชีวิตในคฤหาสน์ชนบทด้วยชุดของภาพวาดเล็กๆ เป็นกฎค่อนข้างใจกว้างอย่างชัดเจนที่เพ็ทเวิร์ธ ลอร์ดเอ็กเรมอนท์มีชื่อว่ามีบุตรนอกสมรสไม่น้อยกว่า 43 คน ซึ่งทั้งหมดอยู่ที่เพ็ทเวิร์ธกับมารดาของพวกเขาแต่ละคน ไม่ใช่ในบ้านเท่านั้นที่เทอร์เนอร์พบแนวต่างๆ ของเขา พระอาทิตย์ขึ้นอย่างงดงามเป็นหัวข้อโปรด ท่านลอร์ดแห่งคฤหาสน์พอใจอย่างสูง ตอนนี้เทอร์เนอร์เป็นศาสตราจารย์ที่ราชสถาบันศิลปะ แต่รูปแบบกระตุ้นความรู้สึกของภาพวาดเขายังรบกวนคนร่วมสมัย
ความคงเส้นคงวาในการพัฒนาของเทอร์เนอร์และการปลดปล่อยสีอย่างรุนแรงของเขาเป็นหลักฐานในภาพนี้ “รางรถไฟเกรทเวสต์เทิร์น” เขาตามความสนใจในการขยายเครือข่ายรางรถไฟอังกฤษ ในภาพวาดนี้เขาสร้างอนุสาวรีย์ของความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
ในพ.ศ. 2383 (ค.ศ. 1840) เทอร์เนอร์อายุ 65 ปีเดินทางอีกครั้งหนึ่ง ไปเวนิส เขารู้ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย เขาต้องการได้ประสบการณ์ของบรรยากาศเมืองอีกครั้ง เพื่อศึกษาแสงและน้ำ ในไม่กี่วัน เขาวาดภาพสีน้ำมากมายที่เป็นหนึ่งในงานสวยงามสุดของเขา จิตรกรถึงฉากสุดท้ายทางศิลปะ ฉากสุดท้ายที่หลายทศวรรษต่อมาจะยกขึ้นและใช้ต่อไปโดยการวาดภาพอิมเพรสชั่นนิสม์
วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2394 วิลเลียม เทอร์เนอร์เสียชีวิตในลอนดอน
ตนกู อับดุล ราห์มาน
สถานีทอทเทนแฮมคอร์ตโร้ด
หนึ่งใจ..เดียวกัน
หนึ่งใจ..เดียวกัน  เป็นภาพยนตร์ไทยในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี กำกับโดย สิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร นำแสดงโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ, ศุกลวัฒน์ คณารศ, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, นิศารัตน์ อภิรดี, ซีแนม สุนทร, รอง เค้ามูลคดี, สมชาย ศักดิกุล และ วิทยา เจตะภัย (ถนอม สามโทน) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า สร้างสรรค์สังคม จากบทพระนิพนธ์ "เรื่องสั้นที่...ฉันคิด" ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ มีเนื้อหากล่าวถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่ค้นหาความสุขที่แท้จริงของชีวิต โดยเริ่มต้นที่ "เพียงหลวง" โรงเรียนเล็ก ๆ ที่รายล้อมด้วยธรรมชาติ
"หนึ่งใจ..เดียวกัน" ได้แถลงข่าวภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ รายได้จากภาพยนตร์เรื่องนี้จะนำไปสมทบทุนโครงการ "มิราเคิลออฟไลฟ์" เป็นโครงการช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสทางการศึกษาและขาดโอกาสทางสังคม สืบเนื่องจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงตระหนักถึงปัญหาการด้อยโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทย นอกจากการประชาสัมพันธ์ภายในประเทศแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังได้มีการประชาสัมพันธ์ในต่างประเทศ อาทิ ที่เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และเข้าฉายที่กรุงปารีส ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 อีกด้วย
พิมพ์ดาว สาวนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เธอคิดแต่เพียงว่า ความสำเร็จที่สมบูรณ์ประกอบด้วยเงินทองและความมั่งคั่งในชื่อเสียง แต่เมื่อเธอได้สูญเสียลูกสาวไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปรียบเสมือนหนึ่งเธอสูญเสียทุกอย่างในชีวิต เหตุการณ์จึงเริ่มต้นขึ้นที่เพียงหลวง โรงเรียนเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ที่รายล้อมไปด้วยชาวบ้านและผู้คนหลากหลายความคิด ณ ที่แห่งนี้ทำให้เธอรู้จักการให้ การแบ่งปัน และใจที่เป็นสุข ความสุขของเธอไม่ได้อยู่ท่ามกลางตึกสูงใจกลางเมืองอีกแล้ว แต่กลับอยู่ที่ท้องนาสีเขียวบนดอย และน้ำใจของชาวบ้านที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง
"หนึ่งใจ..เดียวกัน" เป็นบทพระนิพนธ์ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ จากหนังสือ "เรื่องสั้น...ที่ฉันคิด" ซึ่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ ได้รับแนวคิดจากการดำเนินงานในโครงการ "ทูบีนัมเบอร์วัน" และ "มูลนิธิคุณพุ่ม เจนเซ่น"
ฉากถ่ายทำ ทีมงานได้สร้างอำเภอขึ้นมาใหม่ที่ชื่อว่า "เพียงหลวง" โดยได้จัดสร้างโรงเรียน ทุ่งนาสีเขียวที่ลงมือปลูกข้าวเองจริง ๆ ทั้งดำนา ปักต้นกล้า จนข้าวออกรวง
การประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนเข้าชม.
เนื่องจากกระทรวงศึกษาธิการพิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวได้สะท้อนปัญหาสังคม รวมทั้งปณิธานที่แน่วแน่ที่จะแก้ไขปัญหาทางการศึกษาของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีที่มีต่อเด็กด้อยโอกาส จึงได้แจ้งต่อองค์กรหลักในสังกัดกระทรวงเพื่อให้การสนับสนุนภาพยนตร์เรื่องนี้ จากนั้นทั้งคณะกรรมการอุดมศึกษาแห่งชาติและสำนักงานคณะกรรมการศึกษาเขตพื้นที่ต่างๆ ก็ได้แจ้งหนังสือไปยังผู้บริหารมหาวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ เพื่อเชิญชวนให้นำคณะนักเรียนนักศึกษาไปชมภาพยนตร์หนึ่งใจเดียวกันแบบเหมารอบในราคาพิเศษ
รายได้หลังเข้าฉาย.
เริ่มแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ไม่ดีนัก ในสัปดาห์ที่เข้าฉายทำรายได้ไปเพียงแค่ 9.8 ล้านบาท ทั้งที่มีการประชาสัมพันธ์ไปในสื่อหลายแขนง แต่ภายหลังภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมมากถึง 50 ล้านบาท
หนึ่งใจ.. เดียวกัน
หนึ่งใจ เดียวกัน
หนึ่งใจ ...เดียวกัน
Where The Miracle Happens
หนึ่งใจ...เดียวกัน
SKYPE
ดิ่งทะลุสะดือโลก
ดิ่งทะลุสะดือโลก  ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย เอริค เบรวิก ภาพยนตร์เรื่องนี้อิงจากนวนิยายคลาสิกของฌูล แวร์น ถ่ายทอดด้วยการถ่ายทำแบบดิจิตอล 3 มิติตลอดทั้งเรื่อง
เทรเวอร์ แอนเดอร์สัน (เบรนแดน เฟรเซอร์) นักธรณีวิทยาเลือดร้อน เชื่อมาตลอดว่า แม็กซ์ แอนเดอร์สัน พี่ชายของเขาที่หายตัวไปอย่างลึกลับในระหว่างการเดินทางสำรวจในไอซ์แลนด์เมื่อ 10 ปีก่อน ได้ค้นพบเส้นทางเชื่อมต่อไปยังดินแดนใต้พิภพที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดดึกดำบรรพ์มากมาย
เพื่อค้นหาความจริง เทรเวอร์ ตัดสินใจพา ฌอน (จอช ฮัทเชอร์สัน)ห ลานชายวัยรุ่นไปด้วยอย่างไม่เต็มใจ รวมถึง ฮานนาห์ (อนิต้า ไบรเอ็ม) ไกด์ท้องถิ่นชาวไอซ์แลนด์ ออกตามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายที่หายสาบสูญ
ในระหว่างการสำรวจ พวกเขาบังเอิญเข้าไปติดอยู่ในถ้ำที่ไม่มีทางออก นอกจากจะเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ และนั่นคือเส้นทางที่พิสูจน์ความเชื่อของแม็กซ์ เทรเวอร์ และพาพวกเขา ไปยังดินแดนลึกลับใต้พสุธา อันเต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาด ไม่ว่าจะเป็นพืชกินคน ปลาปิรันย่า นกเรืองแสง หรือแม้แต่ไดโนเสาร์ดึกดำบรรพ์
พวกเขาต้องผจญภัยเพื่อเอาชีวิตรอด และหาทางออกจากดินแดนนี้ให้ได้ ก่อนที่ภูเขาไฟที่กำลังประทุอยู่จะถึงเวลาของมัน
ปานี ยาท่อตู้
ปานี ยาท่อตู้ (; เกิดที่แขวงเชียงขวาง, 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
เธอเคยเป็นประธานและผู้ว่าธนาคารกลางแห่ง สปป.ลาว ธนาคารกลางของประเทศใน ค.ศ. 1988 ถึง 1997 ต่อมากลายเป็นสมาชิกสภาแห่งชาติลาวใน ค.ศ. 1998 เธอได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาแห่งชาติลาวตั้งแต่ ค.ศ. 2010 จนถึง 2021 ปานี ยาท่อตู้เป็นผู้มีเชื้อสายม้งในประเทศลาว เธอเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีลาว
อิกกีว โซจุง
อิกกีว โซจุน (; พ.ศ. 1937 — พ.ศ. 2024) เป็นพระนิกายเซนชาวญี่ปุ่นที่มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคมุโระมะชิ และเป็นพระต้นแบบของอิกกีวซังในการ์ตูนเณรน้อยเจ้าปัญญา
อิกกีวเกิดที่เมืองเคียวโตะ ชื่อในวัยเด็กคือเซงกิกุมารุ (千菊丸) เขาเป็นลูกนอกสมรสของจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ แม่ของอิกกีวถูกกลั่นแกล้งเพราะมาจากราชวงศ์ทางใต้จนต้องหนีออกจากราชวัง อิกกีวเริ่มบวชที่วัดอังโกะกุจิตอนอายุได้ 6 ขวบ และเปลี่ยนชื่อเป็นชูเคง (周建) เขามีความสามารถทางด้านการแต่งกลอนตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออายุ 13 ขวบ อิกกีวซึ่งขณะนั้นย้ายมาอยู่วัดเคนนินแต่งกลอนวิพากษ์วิจารณ์ความประพฤติที่ไม่เหมาะสมของพระที่กอบโกยทรัพย์สินยศถาบรรดาศักดิ์บนความทุกข์ยากของชาวบ้าน
เมื่ออายุได้ 17 ปี อิกกีวย้ายมาที่วัดไซกินเป็นศิษย์ของหลวงพ่อเคนโอ โซอิ และได้ฉายาว่าโซจุน ต่อมาหลวงพ่อเคนโอมรณภาพ อิกกีวจึงเดินทางไปวัดอิชิยะมะ อดอาหาร 7 วัน 7 คืน และพยายามฆ่าตัวตายที่แม่น้ำเซตะ อิกกีวจึงอธิษฐานจิตว่า "ข้าเเต่พระโพธิสัตว์เเห่งความกรุณา พระโพธิสัตว์เเห่งความรู้เเจ้ง ทรงช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งหลาย ข้าพเจ้าขออธิษฐานว่า ถ้าหากพระโพธิสัตว์ต้องการให้ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ก็ขอให้ข้าพเจ้าฆ่าตัวตายไม่สำเร็จ แต่หากชีวิตข้าพเจ้าไร้ซึ่งคุณค่าเสียแล้ว ข้าพเจ้าขออุทิศสังขารให้เป็นอาหารของปลาและสัตว์น้ำ" ระหว่างที่ดิ่งลงในท้องน้ำ อิกกีวก็นึกถึงหน้าท่านแม่และคำสอนขึ้นมาทันใด "เป็นลูกผู้ชายต้องไม่ย่อท้อ" อิกกีวจึงตะเกียกตะกายกลับขึ้นฝั่ง
หลังจากนั้น เมื่ออายุได้ 23 ปี อิกกีวไปฝากตัวเป็นศิษย์ของหลวงพ่อคะโซ โซดน แห่งวัดไดโตคุ อิกกีวสามารถแก้ปริศนาธรรมที่หลวงพ่อคะโซตั้งไว้ได้จึงได้รับฉายาใหม่ว่า "อิกกีว โซจุน" ขณะที่อยู่ที่วัดไดโตะกุนี้ท่านต้องทำงานทั้งวัน และปฏิบัติอย่างหนักหน่วง นอกจากใช้แรงงานในวัดแล้ว อิกกีวยังต้องสานรองเท้า เย็บเสื้อผ้าตุ๊กตาผู้หญิง และออกไปขายแรงงานในหมู่บ้านละแวกนั้น ซ้ำยังโดนพระรุ่นพี่ที่ไม่ชอบหน้ากลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่ในที่สุดอิกกีวก็สามารถบรรลุธรรมในขณะที่นั่งสมาธิบนเรือริมฝั่งทะเลสาบ "เหตุแห่งความทุกข์และความเศร้าหมองที่เกิดขึ้นในชีวิตล้วนเกิดจากจิตที่ เต็มไปด้วยอัตตา" คือแก่นธรรมที่ท่านค้นพบ
เมื่อทราบว่าอิกกีวสามารถบรรลุแก่นธรรม หลวงพ่อคะโซมีความประสงค์ที่จะมอบใบสำเร็จเปรียญธรรมให้ แต่อิกกีวปฏิเสธด้วยเหตุผลว่า "ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งสมมติ" และเริ่มออกธุดงค์
เมื่อท่านอายุได้ 75 ปี ระหว่างที่ธุดงค์เร่ร่อนหลบภัยสงครามภายในประเทศมาอยู่ที่เมืองซึมิโยชิ ท่านได้พบกับชินจิชะ หญิงศิลปินขอทานตาบอด ซึ่งภายหลังท่านได้รับนางเป็นภรรยา เมื่ออายุได้ 85 พระจักรพรรดิแต่งตั้งให้อิกกีวเป็น เจ้าอาวาสวัดไดโตะกุซึ่งเป็นวัดหลวงที่สำคัญที่สุดในสมัยนั้น เมื่อไม่สามารถขัดพระราชประสงค์ได้ อิกกีวจึงยอมรับตำแหน่ง แต่เพียงแค่วันเดียวก็ลาออกกลับมาอยู่วัดเมียวโชจิที่ท่านสร้างจวบจนวาระสุดท้าย ท่านมรณภาพเพราะโรคมาลาเรีย ในปีพ.ศ. 2024 เมื่ออายุได้ 88 ปี
อิกกีวเป็นพระที่มีนิสัยประหลาด และปฏิเสธสังคมพระในขณะนั้นอย่างรุนแรง ทำทุกอย่างที่ถือว่าเป็น อาบัติ เช่น ดื่มสุรา เล่นการพนัน ฉันเนื้อสัตว์ ไม่โกนผมและหนวดเครา ซึ่งอิกกีวทำเพื่อต้องการต่อต้านและเสียดสีรวมทั้งสั่งสอนพระจอมปลอมในยุคนั้นให้ละอายกับการลวงโลก
อิกกีว น่าจะสร้างภาพให้เหมือนว่าท่านเป็นพระนอกรีด โดยเน้นให้คนเราได้เห็นว่า พระกับคนทั่วไปไม่แตกต่างกัน หากยังยึดติดกามอารมณ์ แต่ท่านคงไม่ได้ทำตัวมั่วกิเลสอย่างที่ได้รับการตีความ และการมีภรรยา ก็คงมิใช่การลากสังขารมามีอะไรกับใคร แต่คงเป็นการให้เกียรติและยกย่อง เพื่อให้สังคมมองเห็นถึงความไม่แน่นอนในตัวของมนุษย์ โดยเฉพาะคุณค่าของความเป็นคน ที่ไม่มีสิ่งใดสมมติได้ ยกเว้นว่าจะมองเห็น หรือทำให้มองเห็นสัจจะธรรมได้อย่างไรก็เท่านั้นเอง
พิพิธภัณฑ์ผ้า
กริซดายันตี
กริซดายันตี (; เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอินโดนีเซีย ที่ได้รับรางวัล "Asia Bagus Grand Champion" เป็นคนแรกของอินโดนีเซีย
กริซดายันตีบันทึกเสียงครั้งแรกเมื่ออายุ 9 ขวบ โดยได้รับรางวัล 15,000 รูปียะฮ์จากซาวนด์แทร็ก "เมกาโลมัน" (Megaloman) และออกอัลบั้มต่อมาคือ "บูรุง-บูรุงมาลัม" (Burung-Burung Malam) เมื่ออายุ 12 ขวบ
โรงเรียนสตรีทุ่งสง
โรงเรียนสตรีทุ่งสง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 24 ถนนทุ่งสง-สุราษฎร์ธานี ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำอำเภอในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ