pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สุดท้ายโอโรจิมารุได้ตัดใจและได้เปลี่ยนวิญญาณของตัวเองไปอยู่ในร่างของนินจาคนอื่นเพื่อให้หายจากผนึกของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ในขณะเดียวกันก็รอการเปลี่ยนวิญญาณไปอยู่ในร่างของซาสึเกะ ที่หนีมาจากหมู่บ้านโคโนฮะ และ นารุโตะก็ได้ต่อสู้กับซาสึเกะ โดยที่นารุโตะไม่ยอมให้ซาสึเกะไปจึงต่อสู้เพื่อห้ามไว้ ถัดมา ฃนารุโตะได้สู้กับซาสึเกะ ตัวเองสลบไป แล้วซาสึเกะจึงไปที่หมู่บ้านโอะโตะ เพื่อให้โอโรจิมารุสอนวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองหรือให้ตัวเองเก่งขึ้น แต่ซาสึเกะมาช้า ทางโอโรจิมารุรอไม่ไหวจึงย้ายร่างไปที่หนูทดลองคนสุดทท้ายในรังของตนแทน พอซาสึเกะมาก็รับมาฝึกวิชา
ผ่านไป 2 ปีครึ่ง ทีมนารุโตะที่ได้รับคำสั่งให้มาพบกับสายลับของซาโซริ ซึ่งก็คือ ยาคุชิ คาบุโตะ แต่คาบุโตะที่ร่วมมือกับโอโรจิมารุก่อนแล้ว ได้ร่วมมือกับโอโรจิมารุต่อสู้กับทีมของนารุโตะ ทำให้นารุโตะแสดงพลังจิ้งจอกเก้าหางออกมาถึง 4 หาง แล้วโอโรจิมารุก็หนีไปพร้อมกับคาบูโตะ
หลังจากนั้นเริ่มถึงเวลาเปลี่ยนวิญญาณไปอยู่ในร่างของซาสึเกะ แต่โดนซาสึเกะกำจัดไปและไปอยู่ในอักขระสาปของซาสึเกะ แล้วออกมาในตอนที่สู้กับอิทาจิโดนอิทาจิใช้ดาบโทซึกะแทงเข้าทำให้ถูกผนึกเข้าไปในโลกแห่งคาถาลวงตานิรันดร์ แต่ก็มีงูขาวที่เป็นส่วนสุดท้ายของโอโรจิมารุหนีออกมาจากตัวซาสึเกะได้ตัวหนึ่ง ขณะหนีถูกเศษไฟของเทวีสุริยาเผาทำลายไป ในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 หลังจากที่อิทาจิใช้อิซานามิกับคาบูโตะหยุดคาถาสัมปเวสีคืนชีพ ซาสึเกะได้ใช้ไคจาโฮอินเพื่อเรียกโอโรจิมารุออกมาจากตัวอังโกะ ทำให้อักขระสาปในตัวอังโกะหายไป โดยโอโรจิมารุไม่สนใจในสงคราม กับถูกใจเป้าหมายของซาสึเกะ และเอาจักระของตัวเองออกจากคาบูโตะ แล้วนำทางพวกซาสึเกะ ที่มีจูโกะกับซุยเงสึไปเอาหน้ากากของยมทูต ที่วัดของตระกูลอุซึมากิ จากนอกโคโนฮะแล้วไปที่ห้องใต้ดินของศาลเจ้านาคาโนะของอุจิวะ เพื่อทำพิธีให้ยมทูตสิงร่างโอโรจิมารุสลายคาถาสะกดปิดผนึกซากอสูร เพื่อที่จะนำแขนกลับมา ได้ใช้คาถาสัมปเวสีคืนชีพเพื่อเรียกโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ถึง 4 ออกมาโดยใช้เซ็ตซึสีขาวที่ออกมาจากตัวของซาสึเกะถึง 6 ตัว โดยใช้ 4 ตัวสังเวย แล้วย้ายร่างเข้าไปในซ็ตซึสีขาว 1 ใน 2 ตัวที่เหลือ ส่วนตัวสุดท้ายถูกจูโกะดูดจักระเพื่อฟื้นตัว แล้วโฮคาเงะบอกคำตอบที่ซาสึเกะต้องการ จนซาสึเกะตัดสินใจจะเข้าร่วมสงครามเพื่อปกป้องสิ่งที่อิทาจิปกป้องไว้ โอโรจิมารุที่คลายการควบคุมสัมภเวสีคืนชีพ โฮคาเงะทั้ง4 จูโกะ ซุยเงสึ และคารินที่ออกมาจากโคโนฮะเพื่อมาหาซาสึเกะ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ถามว่าทำไมถึงช่วยซาสึเกะ โอโรจิมารุตอบว่าตอนที่อยู่ในตัวของคาบูโตะได้รู้บางอย่างว่าสิ่งที่คาบูโตะทำไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบแต่แล้วล้มเหลว แต่ตอนนี้สนใจซาสึเกะที่ตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ต่างออกไป ซึ่งไม่เหมือนคาบูโตะที่ไม่ยอมเลียนแบบตน ทั้งหมดเหิญไปด้วยคาถาของโทบิรามะเข้าร่วมสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 ในสงครามได้นำพาคารินกับซุยเงสึไปหาพวกคาเงะเพื่อรักษา เพราะบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับอุจิวะ มาดาระ พร้อมกับบอกเหตุผลที่ช่วยซาสึเกะเพราะตนต้องการู้ว่าซาสึเกะจะเลือกทางแบบไหนต่อไป แล้วก็พาไปร่วมสงคราม พอสิบหางออกมาจากตัวโอบิโตะได้สำเร็จ โอโรจิมารุก็นำทีมเหยี่ยวไปสู้กับเซ็ตสึโทบิ จัดการจนเซ็ตสึโทบิเสียท่า แล้วพาไปหาซาสึเกะที่ใกล้ตายกับเพื่อไปหาดูว่าใครเป็นอยู่ข้างๆ ผลออกมาคือคาบุโตะช่วยรักษาซาสึเกะ พอซาสึเกะฟื้นไปสู้ จนมีแต่ทีมคาคาชิเท่านั้นที่รอดจากจันทรานิรันดร์ แตทุกคนทั้งโลกโดนหมด พอถูกนารุโตะกับซาสึเกะคลายจันทรานิรันดร์ จนทุกคนทั้งโลกรอดพ้นวิกฤตจนจบสงคราม พอหลังจากนั้นโอโรจิมารุนำทีมเหยี่ยวของซาสึเกะไปศูนย์วิจัยเพื่อสร้างศูนวิจัยทำการค้นคว้าโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครอีก ทางซาสึเกะกลับโคโนฮะแล้วออกเดินทาง ส่วนคาบุโตะที่เป็นมือขวาออกจากกลุ่มไปทำงานที่สถานกำพร้าที่เคยอยู่กับโดนโทษที่นั่น ทางโอโรจิมารุทำการค้นคว้าวิจัยไปหลายปีปัจจุบันมีลูกชายชื่อ มิสึกิ โดยสร้างมา 2 คน คนแรกสร้างมาโดยเพื่อดูทางเลือให้มิสึกิเลือกทางเลือกที่แตกต่างแต่ล้มเหลว จึงให้มิสึกิคนแรกเปลี่ยนชื่อเป็น ลอค กับ สร้างคนที่ 2 ขึ้นมา กับทำการทดสอบไป 6 ครั้งล้มเหลว โดยทุกครั้งให้กินยาลบความทรงจำ พอครั้งที่ 7 ก็ทำอีกครั้งผลอกมาแตกต่างกับมิสึกิใช้โหมดเซียนเหมือนจูโกะได้ กับปล่อยให้หนีไป กับมอบความหวังให้คือให้ไปโคโนะอเจอข้อมูลโบรูโตะที่โอโรจิมารุ เพราะจงใจให้มิสึกิมีเพื่อน อยู่โคโนะฮะพอเรียนจบเป็นเกะนินในทีมโคโนฮะมารุ ทางโอโรจิมารุก็ทำการวิจัยต่อ พอซาสึเกะกับนารูโตะมาทำคดีเรื่องชินกับแสงอุษา จึงบอกข้อมูลให้กับตนจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก
ในอดีตตอนสงครามนิจาครั้งที่ 3 จิไรยะ ซึนาเดะ โอโรจิมารุ ได้ไปที่หมู่บ้านอาเมะงาคุเระเพื่อจะไปยุติสงครามภายในแคว้น แต่ทว่าได้ต่อสู้กับฮันโซ แต่ก็ไม่สามารถฆ่าซาลามานเดอร์ฮันโซได้
ฮันโซมีฉายาว่า ซาลามานเดอร์ ฮันโซ ซึ่งในแวดวงนินจาไม่มีใครไม่รู้จักเค้าเนื่องจากเค้าเก่งกาจแต่สุดท้าย
ฮันโซก็ถูกเพนฆ่าตายทั้งคนในตระกูล และผู้ที่เคยติดต่อด้วยทั้งหมดโอจิมารุ
ระเบิดพลาสติก
ระเบิดพลาสติก ( หรือ plastique) คือวัตถุระเบิดชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง ที่อ่อนนุ่ม ใช้มือกดดัดให้เปลี่ยนรูปได้ ทั้งยังเก็บไว้ในช่วงอุณหภูมิสูงที่กว้างกว่าระเบิดชนิดบริสุทธิ์
ระเบิดพลาสติกนั้นเหมาะเป็นพิเศษกับการระเบิดทำลาย เพราะสามารถขึ้นรูปได้ง่าย สำหรับการตัดโครงสร้างที่แข็งแรง และมีความเร็วสูงพอสำหรับการชุดชนวนและมีความรุนแรงสำหรับการตัดโลหะ แต่จะไม่นิยมใช้ระเบิดพลาสติกสำหรับการทำลายทั่วไป เพราะระเบิดพลาสติกมีราคาแพงกว่าวัตถุระเบิดชนิดอื่นๆ ซึ่งทำงานได้ดีในขอบข่ายงานดังกล่าว นอกจากนี้เมื่อห่อระเบิดไว้ในพลาสติก อานุภาพมักจะต่ำกว่าเมื่อไม่ห่อหุ้ม
ระเบิดพลาสติกที่เก่าแก่ที่สุด คือ โนเบล 808 (Nobel 808) ที่พัฒนาขึ้นมาด้วยดีก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 และใช้อย่างแพร่หลายโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษ ในช่วงสงครามดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใช้โดยบรรจุในระเบิดทำลายรถถังแบบ HESH ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น มีการพัฒนาระเบิดแบบใหม่ขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็น RDX ได้แก่ Composition C, C2 และสุดท้ายก็เป็น C3 การใช้ระเบิดที่มี RDX เป็นส่วนประกอบ สามารถผลิตพลาสติกได้หลากหลาย เพื่อลดความไวในการระเบิด และผลิตพลาสติกเป็นส่วนประกอบ
ระเบิดซีทรี (C3) มีประสิทธิภาพสูงก็จริง แต่มีจุดอ่อนเมื่ออยู่ในสภาพอากาศหนาวเย็น จะทำให้เกิดการร่วนแตกง่าย เมื่อถึงทศวรรษ 1960 จึงมีการพัฒนาระเบิดซีโฟร์ (C-4) ขึ้นมา เพื่อใช้แทนระเบิดพลาสติก ซึ่งมีส่วนผสมของอาร์ดีเอกซ์เช่นเดียวกัน แต่ใช้ร่วมกับโพลีไอโซบิวทีลีน (polyisobutylene) และได (2-เอทิลเฮกซีล) ซีเบเคต (di (2-ethylhexyl) sebacate)
นอกจากนี้ ในช่วงเวลายังมีการพัฒนา Semtex ขึ้น โดยสตานิสลาฟ เบรเบรา จากการผสมสาร RDX กับ PETN และจากนั้นก็เพิ่มเครื่องห่อหุ้มและอุปกรณ์เพิ่มเสถียรภาพ
ระเบิดพลาสติกที่มีใช้ในปัจจุบันด้วยกันหลายแบบ ได้แก่ ซีโฟร์ (C-4) , PENO, พรีมาชีต (Primasheet) และ Semtex.
ระเบิดพลาสติกนั้นมักจะใช้กันในหมู่วิศวกรและวิศวกรโจมตี การใช้งานระเบิดพลาสติกในเชิงพาณิชย์ที่พบได้มากที่สุด ก็คือ เพื่อเสริมความแข็งของโลหะที่มีส่วนผสมของแมงกานีสสูง วัสดุนี้มักจะใช้เป็นส่วนประกอบของรางรถไฟ และอุปกรณ์ขุดดิน แต่ผู้ก่อการร้ายบางกลุ่มก็ใช้ระเบิดพลาสติกด้วย โดยเฉพาะระเบิดพลาสติก Semtex
กำเนิดของคำว่า "plastique" ที่ใช้ในกองทัพสหรัฐนั้น มีผลสืบเนื่องจากระเบิดพลาสติกที่กองทัพสหรัฐรับมาจากอังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1940 ตัวอย่างของระเบิดที่หน่วย Tizard นำไปยังสหรัฐนั้น ถูกหน่วยปฏิบัติการพิเศษหีบห่อไว้เป็นอย่างดี สำหรับส่งไปยังขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส และติดป้ายเป็นภาษาฝรั่งเศส ว่า "Explosif Plastique"
กันดั้มวิง
โมบิลสูทกันดั้มวิง   เป็นแอนิเมชันทางโทรทัศน์ความยาว 49 ตอน ออกอากาศ พ.ศ. 2538 ในประเทศไทยเคยแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์ ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. และ ยูบีซีคิดส์ ช่อง 26 (ปัจจุบันคือ ยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28) ของสถานีเคเบิลโทรทัศน์ ยูบีซี โดยในอดีตบริษัท ไทก้า เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์และจำหน่ายเฉพาะในรูปแบบของ วีซีดี โดยในปัจจุบันลิขสิทธิ์ได้อยู่กับทาง เด็กซ์ และจำหน่ายในรูปแบบของ วีซีดี และ ดีวีดี อีกรอบโดยยังคงใช้เสียงพากย์ของทาง ไทก้า เหมือนเดิม
เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ในปี After Colony 195, เด็กหนุ่มห้าคนที่ถูกเลือกโดยนักวิทยาศาสตร์ห้าคนจากโคโลนี่ที่ต่างกัน พร้อมด้วยหุ่นยนต์รบที่ทรงประสิทธิภาพได้แก่ วิงกันดั้ม, กันดั้มเดธไซธ์, กันดั้มเฮฟวี่อาร์ม, กันดั้มแซนด์ร็อก, เฉียนหลงกันดั้ม ถูกส่งมายังโลกด้วยการอำพรางเป็นดาวตกในปฏิบัติการ Operation Meteor เพื่อกำจัด Organization of Zodiac (OZ) โดยที่เด็กหนุ่มทั้งห้าบังเอิญเจอกันบนโลกโดยที่ไม่มีใครเคยรู้จักกันมาก่อน ทั้งห้าต้องทำงานรวมกันเพื่อกำจัด OZ เพื่อนำสันติภาพมาสู่ชาวโคโลนี่ โดยภายหลังจากกันดั้มทั้งห้าถูกส่งมายังโลกได้ไม่นาน OZ ได้เริ่มปฏิวัติยึดอำนาจจากสหพันธ์โลกโดยการให้คนจากหน่วย Special Mobile Suit (SMS) แทรกซึมเข้าไปในสหพันธ์โลกและกระจายข่าวลวงให้แก่นักบินกันดั้มว่าผู้นำระดับสูงของ OZ จะมารวมตัวกันประชุมที่ฐานทัพนิวเอ็ดเวิร์ด โดยแท้จริงแล้วผู้ที่มาประชุมไม่ใช่ผู้นำระดับสูงของ OZ แต่เป็นผู้นำกลุ่มใฝ่สันติจากสหพันธ์โลก โดยฮีโร่ ยุย หนึ่งในนักบินกันดั้มได้สังหารจอมพลโนเวนต้า ผู้นำสูงสุดของสหพันธ์โลกลงเพราะความเข้าใจผิด ส่งผลให้สงครามครั้งใหญ่ปะทุขึ้น
นักบินกันดั้มจากโคโลนี่.
ฮีโร่ ยุย
เป็นคนเคร่งขรึมและดูซีเรียสที่สุดในกลุ่ม ชื่อจริงไม่ปรากฏ ฮีโร่ ยุย เป็นชื่อของผู้นำโคโลนี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ฮีโร่เริ่มฝึกการฆ่า การขับโมบิลสูท การรบ ระเบิด เครื่องกลต่างๆตั้งแต่เด็ก เขาถูกเลี้ยงดูค่อนข้างกดดัน ไม่ได้รับความเห็นใจจากคนภายนอก เขาแข็งข้อต่อสหพันธ์ กับศัตรูแล้วเขาเป็นคนเลือดเย็นมากทำอะไรไม่คำนึงถึงชีวิตของตนเอง ใช้ชีวิตเป็นเดิมพันกับภารกิจ แต่ภายใต้ใบหน้าอันเย็นชา ย่อมแฝงด้วยจิตใจอันอบอุ่นเสมอ จนเมื่อเขาได้พบรีลีน่า เขาก็ได้ค้นพบตัวเอง นี่คือก้าวแรกที่กำลังจะเกิดขึ้นในความเป็นมนุษย์ของเขา ซึ่งในส่วนของ OVA กันดั้มวิง Endless waltz นั้นเผยให้เห็นถึงอดีตของ ฮีโร่ ยุย ว่าเป็นคนอ่อนโยนในอดีต แต่ถูกปลูกฝังให้กลายเป็นคนเย็นชาในที่สุด ดังที่ ด็อกเตอร์ J กล่าวเอาไว้ ในช่วงต้นเรื่อง
ดูโอ แมกซ์เวลล์
เขาเป็นหนึ่งในห้านักบินกันดั้ม เป็นคนร่าเริงที่สุดในกลุ่ม เป็นคนสนุกสนาน ยึดมั่นในมิตรภาพ ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบฮีโร่ ฉายาของเขาคือ Shinigami หรือ God of Death (ยมทูต) ชีวิตวัยเด็ก เขาเป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากสงคราม โบสถ์แมกซ์เวลล์คือสถานที่ที่เลี้ยงดูเขา เขาไม่เชื่อในพระเจ้า แต่กลับเชื่อในเทพแห่งความตาย และแล้วสงครามก็ทำให้ผู้ที่ใกล้ชิดเขาต่างล้มตาย เขาจึงขับโมบิลสูทออกต่อสู้ตั้งแต่ครั้งนั้น เขาเชื่อมั่นในพวกพ้องของเขา เข้ากับทุกคนได้ดี และมีความพยายามสูง เพื่อไปให้ถึงความฝันและอนาคตที่ตั้งไว้
โทรวา บาร์ตัน
โทรวา บาร์ตัน เป็นชื่อปลอมที่เอามาจากผู้ตายซึ่งเป็นน้องชายของภรรยาของเทรซ คุชรีนาด้าในช่วงก่อน Operation Meteor ส่วนชื่อจริงๆนั้น ไม่ปรากฏ มีนิสัยเป็นคนเงียบๆเฉยชา แต่รักเพื่อน เป็นคนลึกลับที่สุดในกลุ่ม เขาพรัดพรากจากครอบครัวตั้งแต่เด็กๆ เขาถูกฝึกให้เป็นทหาร เขาต้องพบเจอเรื่องราวร้ายๆมากมาย ภายในใจเขาเป็นคนอ่อนโยน ใจดีต่อผู้อื่นเสมอ เป็นคนใจอ่อน แววตาเขาดูเศร้า ราวกับจะสะท้อนให้เห็นความว่างเปล่าในจิตใจ เขาไม่มีที่ๆจะไป จนถึงวันที่เขาได้ใช้ชื่อ โทรวา บาร์ตัน เขาจึงเริ่มกำหนดชีวิตของตนเอง เขาได้พบกับเพื่อนๆทำให้เขาสดใสขึ้นมาก เขาอาศัยอยู่กับคณะละครสัตว์ เสมือนเขาได้ครอบครัวที่อบอุ่นกลับคืนมา แต่จะมีใครรู้บ้างว่า ภายใต้รอยยิ้มที่เขาจงใจให้เห็น จะแฝงไปด้วยความเศร้ามากมายเพียงใด
ควอเตอร์ ราบาร์บา วินเนอร์
เป็นคนใจดี มีจิตใจอ่อนโยนมาก รับรู้จิตใจของผู้อื่นได้ เขาเป็นทายาทตระกูลวินเนอร์ มีพี่สาว 29 คน ส่วนแม่เสียชีวิตหลังจากคลอดเขา เขาเลือกทางชีวิตของเขาเอง แม้ว่าพ่อจะคัดค้านเขาก็ไม่ฟัง เขาเป็นคนรอบคอบ มีความเป็นผู้นำที่ดี เพราะได้รับความไว้วางใจจากฮีโร่
จางอู่เฟย
มีลักษณะเป็นคนเงียบ ไม่ค่อยเป็นมิตรกับใคร เมื่ออายุ 14 ปี เขาได้แต่งงานกับหญิงชาวจีน ชื่อ นาทาคุ (ในภาษาจีนคือ เทพนาจา) หรือเหมยหลัน แต่เขาก็ไม่เคยสนใจเธอ จนวันหนึ่งเขาได้ออกไปต่อสู้ นาทาคุช่วยชีวิตเขาไว้จนตัวเองต้องตาย เขาจึงปฏิญาณว่าจะแข็งแกร่ง ต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แต่ก็มีบางครั้งที่เขาท้อถอย แต่เขาก็สามารถหยัดยืนขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งได้อีก เพราะผู้คนรอบข้าง ต่างก็เชื่อใจในตัวเขา รวมทั้งชาวโคโลนี่ของเขาด้วย เขาเป็นคนที่คำนึงถึงจิตใจผู้อื่นพอสมควร สู้กับคนที่ต้องการสู้ ไม่ทำร้ายคนอ่อนแอ นี่คือภาพสะท้อนจากความยุติธรรมของเขา เขาเรียกกันดั้มของตนเองว่า นาทาคุ นั่นก็หมายถึงเขาระลึกถึง นาทาคุ ตลอดเวลา
กลุ่ม Organization of Zodiac (OZ).
เทรซ คุชรีนาด้า
ผู้นำของ OZ มีทหารคู่ใจ คือ เลดี้ อัน เป็นคนที่มองว่า สงครามเป็นสิ่งสวยงาม แต่ภายหลังจากมี โมบิลดอล เขาก็คิดว่า การทำสงครามเป็นการสนองความสนุกของกลุ่มคนที่มีอำนาจเท่านั้น เทรซ นิยมชมชอบทหารที่มีความสามารถ มีเพื่อนสนิท คือ เซคส์ เมอร์คิส ต่อมา เซคส์ เมอร์คิส ประกาศว่า เขาคือ มิเลียร์โด พีซคราฟต์ และตั้งตนเป็นผู้นำของชาวโคโลนี่ เทรซก็ตั้งต้นเป็นผู้นำโลก ทำให้ทั้งสองต้องสู้รบกัน ภายหลัง เทรซได้สู้กับอู๋เฟย และถูกอู๋เฟยฆ่าตาย
เซคส์ เมอร์คิส
นักบินมือหนึ่งของ OZ มีฉายา "บารอนสายฟ้า" และ "เคานต์สายฟ้า" มักใส่หน้ากากเพื่อปกปิดใบหน้าของตน แท้จริงแล้วคือทายาทตระกูลพีซคราฟต์ มิลเลียร์โด พีซคราฟต์  แห่งอาณาจักรแซงค์ ที่ถือหลักการเรื่องสันติภาพที่ไม่ต้องใช้อาวุธ มีน้องสาวคือ รีลีน่า พีซคราฟต์ มีทหารคู่ใจ คือ ลูเครเซีย นอยน์
"โทรวา บาร์ตัน" และ "ดูโอ แม็กซ์เวล" ต่างเป็นตัวละครต้นแบบทรงผม ในรูปแบบเดียวกันกับ "หยาง" และ "หยุน" ซึ่งเป็นสองพี่น้องจอมวรยุทธ์ที่ปรากฏตัวในเกมซีรีส์ "สตรีทไฟท์เตอร์"
ชื่อของตัวละครเกือบทั้งหมดในกัมดั้มวิงนั้นมาจากชื่อของตัวเลขในภาษาต่างๆ
จาก Gundam W episode zero โทรว่าเกิดที่โลก แต่เป็นตัวแทนจากอาณานิคมแอล 3 ในการนำกันดั้มลงสู่โลกภายใต้ภารกิจที่ชื่อว่า Operation meteor ชื่อจริงคือ Triton Bloom เป็นน้องชายคนเดียวของ Catherine Bloom (เหมือนโชคชะตาเล่นตลกที่พวกเขาพบกันที่โรงละครสัตว์ หลังจากที่พลัดพรากกันสิบกว่าปี) เขามีสัญชาติเยอรมัน
ดิวโอ แม็กซ์เวลล์
โทรว่า บาร์ตัน
ระเบิดมือ
ระเบิดมือ เป็นวัตถุระเบิดที่มีขนาดพอเหมาะกับฝ่ามือ ใช้โดยการจุดชนวนและขว้างไปยังเป้าหมาย เพื่อให้เป้าหมายได้รับแรง, การติดเพลิง, หรือสะเก็ดจากการระเบิด เกิดเป็นความเสียหายของเป้าหมาย เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ระเบิดขว้าง ระเบิดมือบางรุ่นสามารถใช้ติดกับปากกระบอกปืนเล็กยาวเพื่อการยิงได้ หรือใช้กับเครื่องยิงระเบิดมือที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษก็ได้ ตัวอย่างเช่น ระเบิดก๊าซน้ำตา ที่ใช้ควบคุมจลาจล และเครื่องยิงระเบิดมือแบบ เอ็ม 203 (M203) ที่ติดไว้ใต้ปืนเล็กยาวรุ่นใหม่
ไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับผู้คิดค้นระเบิดมือไว้แน่ชัด แต่มีการประดิษฐ์ระเบิดมือเพื่อใช้ในการรบ ตั้งแต่สมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์แห่งทวีปยุโรป และในสมัยราชวงศ์ซ่งแห่งประเทศจีน เริ่มแรก เป็นการใช้ภาชนะขนาดพอเหมาะมือ ที่มีน้ำหนักเบา มาบรรจุวัตถุไวไฟ, วัตถุระเบิด รวมไปถึงสารพิษชนิดต่างๆจากพืชและสัตว์ด้วย ใช้การเผาเชือกที่เชื่อมกับวัสดุภายในภาชนะเหล่านั้น เป็นการจุดชนวน
อย่างไรก็ตาม ระเบิดมือในยุคโบราณยังไม่ทรงประสิทธิภาพมากนักเมื่อเทียบกับระเบิดมือสำหรับการทหารในปัจจุบัน จนกระทั่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่เริ่มมีการพัฒนาระเบิดมือให้ทรงประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และมีการใช้ระเบิดมืออย่างแพร่หลายในสนามรบ ระเบิดมือที่มีชื่อเสียงในช่วงนั้น คือ ระเบิดมิลส์ (Mills Bomb) จากประเทศอังกฤษ ระเบิดมิลส์เป็นระเบิดที่มีโลหะห่อหุ้ม มีรูปร่างกลม มีเข็มแทงชนวน และมีพื้นผิวเป็นร่อง จุดชนวนด้วยการดึงสลักนิรภัยซึ่งอยู่ด้านบนสุดของตัวระเบิดมือ ระเบิดมือชนิดนี้ มีใช้ทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มีระเบิดมือรุ่นใหม่ ๆ ที่ถูกผลิตและพัฒนาออกมาโดยประเทศต่างๆ เพื่อความได้เปรียบทางด้านการรบของแต่ละประเทศ ตัวอย่างเช่น ระเบิดมือรุ่น Mk 2 จากสหรัฐอเมริกา, ระเบิดมือรุ่น F1 จากประเทศฝรั่งเศส, ระเบิดมือรุ่น wz.33 จากประเทศโปแลนด์, ระเบิดมือรุ่น RGD-33 จากสหภาพโซเวียต, ระเบิดมือรุ่น Mod. 35 จากประเทศอิตาลี และ ระเบิดมือรุ่น Type 97 จากประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โลกได้เข้าสู่ยุคสมัยแห่งสงครามเย็นอย่างเต็มตัว ระเบิดมือรุ่นเก่าๆหลายรุ่นก็ได้ถูกปลดประจำการไป และถูกแทนที่ด้วยระเบิดมือรุ่นใหม่ๆที่ดีกว่าแทน อย่างไรก็ตาม ระเบิดมือรุ่นเก่าๆบางรุ่นจากสงครามโลกครั้งที่สองก็ยังได้รับการใช้งานอยู่ในช่วงสงครามเย็น ในขณะที่หลายๆประเทศทั่วโลก รวมถึงประเทศขั้วอำนาจทั้งสอง (สหรัฐอเมริกา และ สหภาพโซเวียต) ก็ยังคงผลิตและพัฒนาระเบิดมือกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อการป้องกันประเทศและเหล่าพันธมิตรของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงสงครามเวียดนาม ที่ระเบิดมือ พร้อมด้วยอาวุธและยุทโธปกรณ์รุ่นใหม่ๆจากสหรัฐอเมริกา ได้ถูกส่งไปให้เหล่าทหารอเมริกัน, เวียดนามใต้ รวมถึงทหารจากประเทศพันธมิตรของสหรัฐอเมริกาในเวียดนาม เช่นเดียวกับสหภาพโซเวียต ที่ได้ส่งอาวุธและยุทโธปกรณ์รุ่นใหม่ๆของตนให้กับทหารเวียดนามเหนือ รวมทั้งเหล่าประเทศพันธมิตรของตนเช่นกัน ระเบิดมือที่ถูกใช้งานในยุคนั้น ได้แก่ รุ่น M26 จากสหรัฐอเมริกา และ รุ่น RGD-5 จากสหภาพโซเวียต เป็นต้น ซึ่งในช่วงท้ายของสงครามเวียดนาม ระเบิดมือรุ่น M67 จากสหรัฐอเมริกา ก็ได้เข้ามาทดแทนรุ่น M26 และได้รับการผลิตและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน เช่นเดียวกับระเบิดมือหลายรุ่นอื่น ๆ ทั่วโลก
ปัจจุบัน ยังคงมีการผลิตและพัฒนาระเบิดมือ เพื่อใช้ในการสงครามรูปแบบต่าง ๆ ต่อไป
ระเบิดมือนั้นมีด้วยกันหลายรูปร่างและขนาด แต่ระเบิดมือส่วนใหญ่จะมีคุณลักษณะร่วมกันสองประการ คือ อย่างแรก มีโพรงข้างในเพื่อบรรจุดินระเบิด หรือสารระเบิด อย่างที่สองคือ มีรูเล็กๆ ที่จะสอดเข็มแทงชนวนเข้าไป
ระเบิดมือนั้นมีขนาดเล็ก และมีลักษณะการทำงานที่คล้ายกันมากกับประทัดหรือดอกไม้ไฟ เนื่องจากประทัดนั้นทำมาจากกระดาษห่อดินปืน และมีชนวนขนาดเล็ก เมื่อจุดไฟ ชนวนก็จะไหม้ลงไปถึงดินปืน และระเบิดให้กระดาษที่หุ้มกระจายออก
สำหรับระเบิดมือสมัยใหม่นั้น ชนวนจะเป็นอุปกรณ์ภายในเชิงกล แบบอิเล็กทรอนิกส์ หรือใช้วัตถุระเบิดด้วยก็ได้ แต่จะไม่จุดไฟจากภายนอกเช่นประทัด โดยมากจะออกแบบให้มีวัตถุคม หรือลวด หรือวัตถุไวไฟ
เนื่องจากระเบิดมือ สามารถกระจาย"สะเก็ด" เข้าใส่กลุ่มเป้าหมายได้เมื่อเกิดการระเบิด ระเบิดมือจึงมักถูกใช้สำหรับหยุดยั้งกลุ่มบุคคลและทรัพย์สินของศัตรูที่อยู่ในสิ่งก่อสร้าง, สนามเพลาะ, พุ่มไม้, หลุมหลบภัย และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ป้อมปืนกลของศัตรู ซึ่งเป็นสิ่งที่ทหารเข้าไปประจันหน้าได้ยาก ถึงแม้ว่าระเบิดมือทั่ว ๆ ไปนั้นจะไม่สามารถทำลายรถถังและยานเกราะจากภายนอกได้ แต่ระเบิดมือก็สามารถสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับยานยนต์และยุทโธปกรณ์บางชนิดของศัตรูได้ เช่น รถยนต์, รถจักรยานยนต์, รถบรรทุกทหาร, เรือตรวจการณ์ รวมไปถึงเฮลิคอปเตอร์ และเครื่องบินรบที่กำลังจอดอยู่
ระเบิดมือ จึงเป็นอาวุธเล็ก ๆ ที่สามารถลดความแข็งแกร่งของศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าลงได้
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน  เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องยาวแนวสืบสวนสอบสวน เรื่องและภาพโดย อาโอยาม่า โกโช ซึ่งตีพิมพ์บน นิตยสารรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยถูกตีพิมพ์ในหลายภาษาด้วยกัน นอกจากยอดนักสืบจิ๋วโคนันจะได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนแล้ว ยังได้มีการนำมาดัดแปลงทำเป็นการ์ตูนซีรีส์โทรทัศน์โดยแอนิเมชันสตูดิโอโตเกียวมูฟวี่ชินชะ (โดยปัจจุบันรู้จักกันในชื่อของทีเอมเอส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด) โดยมีผู้กำกับอย่างโคดะมะ เคนจิ และยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ซึ่งนำออกอากาศผ่าน สถานีโทรทัศน์นิปปอน, สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ, และ สถานีโทรทัศน์แอนิแมกซ์ ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2539 ด้วยกระแสตอบรับที่ดีของยอดนักสืบจิ๋วโคนันจึงได้มีการจัดทำการตูนภาพยนตร์ซึ่งออกฉายช่วงสัปดาห์หยุดยาวตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน ถึงวันที่ 5 พฤษภาคม ของญี่ปุ่น (หรือโกลเด้นวีค) ของทุกๆ ปี อีกทั้งยังมีการจัดทำซีรีส์คนแสดงอีกด้วย
คุโด้ ชินอิจิ ยอดนักสืบนักเรียนมัธยมปลาย วัย 17 ปี ถูกขนานนามว่า "ยอดนักสืบแห่งยุคเฮเซย์" วันหนึ่งไปเที่ยวกับเพื่อนสมัยเด็กที่ชื่อโมริ รัน หลังจากเป็นแชมป์คาราเต้ระดับเขต หลังปิดคดีได้ ชินอิจิแอบไปรู้เห็นเจรจาลับของชายชุดดำ โดยไม่ระวังถูกชายชุดดำอีกคนทำร้าย ก่อนสลบถูกจับกรอกยาพิษAPTX4869 ที่องค์กรคิดค้นขึ้น แต่ยาพิษนั้นกลับทำให้ชินอิจิตัวเล็กลงจนกลายเป็นเด็กอายุ 7 ขวบและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เอโดงาวะ โคนัน ด้วยความช่วยเหลือของ ดร.อากาสะ ฮิโรชิ เพื่อสืบหาเบาะแสร่องรอยของชายชุดดำและเพื่อนำยาพิษ มาหาทางรักษาให้คืนร่าง ได้ไปอยู่กับโมริ รัน ที่สำนักงานนักสืบโมริ ซึ่งคุณพ่อของรัน โมริ โคโกโร่ เป็นนักสืบเอกชน แต่ก็พึ่งไม่ได้ โคนันจึงได้ใช้สติปัญญาของตนกับสิ่งประดิษฐ์ของ ดร.อากาสะ ฮิโรชิ คลี่คลายคดีต่างๆ แทนเพื่อให้โคโกโร่มีชื่อเสียงขึ้นมาและรอผู้จ้างวานที่จะได้เบาะแสของชายชุดดำ เพราะอยู่ในร่างของเด็กจึงต้องกลับไปเรียนชั้น ป.1 ที่โรงเรียนประถมเทตันใหม่อีกครั้งและได้ก่อตั้งขบวนการนักสืบเยาวชนกับเพื่อนร่วมชั้นอย่าง โยชิดะ อายูมิ, ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ, และ โคจิมะ เก็นตะ การสืบหาชายชุดดำและยาแก้พิษของโคนันก็ได้เรื่อยมา ได้เกิดคดีต่างๆและค้นพบบุคคลสำคัญต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพวกชายชุดดำมากขึ้นอย่าง มิยาโนะ อาเคมิ 1 ในสมาชิกปลายแถวในองค์กรชุดดำ มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ มีโค้ดเนมว่าเชอร์รี่อดีตสมาชิกองค์กรชุดดำและนักวิทยาศาสตร์ 1 ในทีมคิดค้นยา APTX4869 ที่ทำให้โคนันตัวเล็กลง มาช่วยหาทางทำยาคืนร่าง แต่มีผลแค่ชั่วคราวตลอด
หลังมีข่าว คุโด้ ชินอิจิมีชีวิตอยู่ หลังหายสาปสูญไปนาน แพร่ไปทั่ว(โคนันกินยาคืนร่างชั่วคราว ไปทัศนศึกษากับโรงเรียน แต่พัวพันกับคดี) โชคดีที่พวกคนที่รู้ตัวจริงของโคนันช่วยปิดข่าวทัน ครอบครัวคุโด้จึงรวมตัวปรึกษากัน เรื่องเบาะแสของคนที่ถูก RUM ฆ่าก่อนตายทิ้งไว้ กับโค้ดของ RUM มาสลับกัน จนรู้ว่า บอส เกี่ยวข้องกับ คาราสุมะ เรนยะ(เศรษฐีที่มีอำนาจทางการเมืองที่สุดในญี่ปุ่นที่น่าจะตายไปแล้วในอดีต) พ่อแม่จึงคิดอยู่ญี่ปุ่นเพื่อคิดแผนหาทางช่วย ซึ่งคือการยืนยันว่าถึงครึ่งเรื่องแล้ว
อย่างไรก็ดียอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นการ์ตูนเรื่องยาวที่มีการดำเนินเรื่องราวคดี, ความสัมพันธ์และความรักของตัวละคร, และองค์กรชุดดำที่ดำเนินไปอย่างช้าๆ โดยยังไม่มีการกล่าวถึงตอนจบแต่ประการใดแต่ได้มีการแต่งฟิคตอนจบมากมายโดยแฟนคลับที่ติดตามโคนัน
ในปี พ.ศ. 2537 ตลาดหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นได้มีการปรากฏการ์ตูนแนวสืบสวนมากขึ้น หลังจากการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องคินดะอิจิยอดนักสืบ อาจารย์อาโอยาม่า โกโชเริ่มที่จะวาดตัวการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันในช่วงนี้ ผลงานบทแรกของเขาได้ปรากฏในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์โชงะกุกังโชเน็งซันเดย์ ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน อาจารย์อาโอยาม่า โกโชได้นำเค้าโครงเรื่องมากจากเรื่อง อาร์แซน ลูแปง, เชอร์ล็อก โฮมส์, และหนังซามูไรของ อากิระ คุโรซาวา อาจารย์อาโอยาม่า โกโชเคยบอกไว้ว่าอาจารย์จะใช้เวลาเฉลี่ยในการคิดคดีใหม่ ๆ ในการ์ตูนราว 4 ชั่วโมง ถ้าคดีไหนยิ่งซับซ้อนมากก็จะใช้เวลามากกว่า 12 ชั่วโมง คดีทุกคดีจะประกอบด้วยหลาย ๆ บท และจะถูกคลี่คลายในตอนจบทุกครั้งโดยตัวละครจะอธิบายในรูปแบบง่าย ๆ อาจารย์อาโอยาม่า โกโชยังคงใช้ภาษาง่าย ๆ ให้ผู้อ่านได้ติดตามผลงานของเรื่องไปเรื่อย ๆ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้กลายเป็นหนังสือการ์ตูนเรื่องยาวที่มีมากกว่า 900 บท โดยทุก ๆ บทได้ถูกรวบรวมโดยโชงะกุกัง โดยเล่มแรกได้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2537 และผู้ช่วยของอาจารย์อาโอยาม่า โกโช ก็ได้เขียนและจัดพิมพ์โคนันแบบ Side Story จำนวน 41 เล่มแล้วด้วยกัน
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้ขอลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์ไปทั่วโลกเช่น จีน ฝรั่งเศส เยอรมนี อินโดนีเซีย ฟินแลนด์ และไทย โดยในสหรัฐอเมริกาได้ถูกตีพิมพ์โดยวีซ มีเดีย โดยได้ใช้ชื่อเรื่องว่า "Case Closed"
ฉบับการ์ตูนโทรทัศน์.
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ผลิตขึ้นโดย โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น และ ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดยโคดามะ เคนจิ และ ยามาโมโตะ ยาซุยจิโร่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นมาแล้วมากกว่า 800 ตอน โดยจัดลำดับให้เป็นการ์ตูนโทรทัศน์เรื่องยาวที่มีความยาวมากที่สุดเป็นอันดับที่ 6 โดยเริ่มแรก โชงะกุกังได้ออกวางจำหน่ายแต่ละตอนในรูปแบบวิดีโอ (VHS Video Cassettes) ในระหว่างเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 - เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549
ส่วนยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ในประเทศไทย เดิมเจ้าของลิขสิทธิ์คือบริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด โดยน่ามีการจัดจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอ หรือ (VHS Video Cassettes) และในรูปแบบวีซีดี โดยรูปแบบวีซีดี จัดจำหน่ายโดย บริษัท ฮิต เอ็นเตอร์เท็นเมนต์ จำกัด แต่ต่อมา บริษัท ทีไอจีเอ จำกัด ก็ได้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในเวลาถัดมา
ฉบับการ์ตูนภาพยนตร์ (โคนัน เดอะมูฟวี่).
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์มีจำนวนตอนทั้งหมด 25 ตอนด้วยกัน (26 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่) โดยถูกควบคุมการผลิต และผลิตโดย ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์, โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น, สถานีโทรทัศน์นิปปอน, โชโปร, บริษัท โตโฮ จำกัด โดยยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์7ตอนแรกกำกับโดย โคดามะ เคนจิ, และตอนที่8 กำกับโดย ยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์จะถูกฉายในเดือน เมษายนของทุก ๆ ปี โดยชุดแรกถูกฉายในปี พ.ศ. 2540 คดีปริศนาระเบิดระฟ้า จนกระทั่งมาถึงยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์ตอนที่ 25 ซึ่งฉายในญี่ปุ่นเมื่อเดือนเมษายน 2565 (26 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่) และในไทยเข้าฉายถึง 25 ตอนเมื่อพฤษภาคม 2565 (26 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่ เมื่อต้นปี 2557)
ฉบับคนแสดง (โคนัน ภาคคนแสดง).
ในปี พ.ศ. 2549 ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้เฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปี จึงมีการจัดทำ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดง หรือ โคนัน ภาคคนแสดงขึ้น ในชื่อ จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา ซึ่งควบคุมการผลิตโดย โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น โดยนำนักแสดงชื่อดังมาเป็นตัวละครในเรื่องเช่น โอกุริ ชุน รับแสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ เป็นต้น และยังได้มีการจัดทำยอดนักสืบโคนันฉบับคนแสดงภาค 2 อีกด้วย ในชื่อ เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ ซึ่งเป็นภาคเดียวที่มีนักแสดงเด็กมาแสดงเป็น เอโดะงาวา โคนันและ ไฮบาระ ไอ โดย โมริ รัน แสดงโดย คุโรคาว่า โทโมกะ , มิยาโนะ ชิโฮะ แสดงโดย คาชิอิ ยู
เนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองครบรอบ 15 ปีของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554 สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ ประเทศญี่ปุ่นได้มีการออกอากาศยอดนักสืบจิ๋วโคนยฉบับคนแสดงภาคที่ 3 ในชื่อ ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ โดยมีการนำเค้าโครงเรื่องมาจากยอดนักสืบจิ๋วโคตนันบับนิยาย โดยมีการเปลี่ยนรายนามนักแสดงไปหลายตัวละครด้วยกันจากสองภาคแรกเช่น มิโซบาตะ จุนเปย์ แสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ, คุซึนะ ชิโอริ แสดงเป็น โมริ รัน
ฉบับละครชุด (ไลฟ์ แอ็คชั่น ซีรีส์).
เนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองครบรอบ 15 ปีของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ ได้ร่วมกันจัดทำละครชุด (ซีรีส์) ขึ้นชื่อว่า "13 ห้องแห่งความตาย" (工藤新一への挑戦状 ) เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นำแสดงโดย มิโซบาตะ จุนเปย์ แสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ, คุซึนะ ชิโอริ แสดงเป็น โมริ รัน, จินไน ทาคาโนริ แสดงเป็น โมริ โคโกโร่
การปรากฏตัวของโคนันในสื่ออื่น.
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน นอกจากจะปรากฏในภาพยนตร์การ์ตูนของตนเองแล้ว เอโดงาวะ โคนันยังมีการปรากฏตามการ์ตูนภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์, ละครภาพยนตร์ และวิดีโอเกมอื่น ๆ อีกด้วย เช่นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง แชมเปี้ยนขนมปัง สูตรดังเขย่าโลก ตอนที่ 48, แบล็คแคท ตอนที่ 13 และ 14, เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ตอนที่ 128, ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน ตอนที่ 30, ละครโทรทัศน์ย้อนเวลาไปหารัก ตอนที่ 10, Sonic X หรือ เจ้าเม่นสายฟ้า, และ สมองกลนักสู้ ตอนที่ 22 และ กินทามะ ปี 1 ตอนที่ 31และ The Creator บันทึกสงครามเทพมังงะ ตอนที่ 3 โดยมีตัวเอกล้อเลียนเป็นนักสืบเครื่องแปลงเสียงหูกระต่ายพูดถึงชื่อเอโดงาวะ โคนันกับไฮบาระ ไอด้วย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีการดัดแปลงตัวละครหลักอย่าง คุโด้ ชินอิจิ ให้เป็นตัวละครที่มีผู้แสดงจริง ๆ ด้วย ในซีรีส์ชุด "I Love Tokyo Legend - Kawaii Detective" ("นักสืบหน้าใส ขอไขคดี") ซึ่งเป็นตัวละครหลัก ผู้ที่รับบทนี้ คือ จุนเป มิโซะบะตะ
ยาในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน.