pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"แดนซิงควีน"  เป็นเพลงฮิตของวงป็อปสวีเดน แอ็บบา ที่โด่งดังหลังจากออกซิงเกิล "Fernando" เพลง "แดนซิงควีน" ประพันธ์โดย Benny Andersson, Björn Ulvaeus และ Stig Anderson ถือเป็นเพลงประจำตัวของวง เพลงนี้บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1975 ในผลงานอัลบั้มของวงชุด "Arrival" ออกขายเป็นซิงเกิลในปี 1976 โดยมีเพลงหน้าบีคือเพลง "That's Me" เพลงติดอันดับ 1 บนชาร์ตกว่า 13 ประเทศ
อิฟไอเวอร์อะบอย
"อิฟไอเวอร์อะบอย"  คือเพลงป็อป โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดย Toby Gad และ BC Jean และได้ผลิตขึ้นโดย Gad และโนวส์สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ได้ปล่อยไปในวิทยุที่สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ควบคู่ไปกับเพลง "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นไปอันดับ 1 ของ 11 ชาร์ตทั่วโลกซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศในยุโรป และซิงเกิลนี้ก็เป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดของโนวส์ในสหราชอาณาจักรด้วยยอดขายกว่า 560,000 ชุด
ดิว่า (เพลง)
"ดิว่า"  คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน Bangladesh, Sean Garrett และโนวส์แต่งและผลิตขึ้นเพื่อสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" ซึ่งได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม
ตำบลนาคาย
ตำบลนาคายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลนาคายทั้งตำบล ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอตาลสุม 12 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 48 กิโลเมตร
ราษฎรตำบลนาคายได้อพยพมาจากหมู่บ้านดอนมดแดง (อำเภอดอนมดแดงในปัจจุบัน) มาตั้งรกรากหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วยไหลผ่านหลายสาย เหมาะแก่การเพาะปลูก และลำห้วยสายนี้ในวันหนึ่งเกิดผิดปกติขึ้นในลำห้วยคือ ถ้ามีคนลงอาบน้ำในลำห้วยแห่งนี้ก็จะเกิดอาการคันตามร่างกาย ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยนี้ว่า "ห้วยคาย" และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านนาคาย ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลจิกเทิง อำเภอพิบูลมังสาหาร (ตำบลนาคาย อำเภอตาลสุมในปัจจุบัน)
ในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการจึงได้แยกบ้านนาคายและหมู่บ้านใกล้เคียงออกไปตั้งเป็น ตำบลนาคาย จนถึงปัจจุบัน
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลนาคายเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีลำเซบกไหลผ่านทางตะวันตก และมีลำห้วยหลายสายไหลผ่านและส่วนใหญ่มีนำขังตลอดปี
ตำบลนาคายมีประชากรทั้งหมด 6,191 คน เป็นชาย 3,161 เป็นหญิง 3,030 มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 1,349 ครัวเรือน
ตำบลนาคายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
Diva (Beyoncé Knowles song)
นาคาย
ผลงานเพลงของฮิคารุ อุทาดะ
ผลงานเพลงทั้งหมดของฮิคารุ อุทาดะ
ซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น.
บ๊วย (Rosaceae)
บ๊วย (, แต้จิ๋วเพ็งอิม: bhuê; ; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Prunus mume") เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล "Prunus" มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาว
ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง
ประโยชน์ของบ๊วย.
บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย, เสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร, ลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร, แก้เหงือกอักเสบที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก, แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย, ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหาร, แก้อาการแพ้ท้อง, ลดอาการกระหายน้ำ ลดการเสียเหงื่อในร่ายกาย
โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ซอสบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น
วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล
วันขอบคุณแรงงาน
วันขอบคุณแรงงาน   เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ถูกจัดขึ้นเป็นประจำในวันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี โดยกฎหมายได้กำหนดให้วันดังกล่าวเป็นการรำลึกถึงแรงงานที่ทำงานด้วยมือ การผลิต และการให้ความขอบคุณแก่ผู้อื่น
ในวันนี้ มีการจัดเทศกาลขึ้นทั่วประเทศญี่ปุ่น อย่างเช่นในเทศกาลแรงงานนางาโนะ เพื่อกระตุ้นให้เกิดจิตสำนึกทางด้านสิ่งแวดล้อม สันติภาพและสิทธิมนุษยชน
วันขอบคุณแรงงานเป็นชื่อเรียกใหม่สำหรับเทศกาลเก็บเกี่ยวข้าวเดิม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า  ซึ่งเชื่อกันว่าจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 678 ซึ่งตามประเพณีดั้งเดิม เทศกาลดังกล่าวถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการทำงานหนักระหว่างปี และจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นจะทรงอุทิศผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ให้กับวิญญาณ และลิ้มรสข้าวเป็นครั้งแรก
วันหยุดราชการสมัยใหม่ถูกจัดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1948 เพื่อเป็นการรำลึกถึงรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการแก้ไขหลังจากสงคราม รวมทั้งสิทธิมนุษยชนและสิทธิแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น ปัจจุบัน Niiname-sai เป็นเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นโดยราชวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะที่วันขอบคุณแรงงานเป็นวันหยุดราชการ
นอกจากนี้ วันที่ 1 พฤษภาคม ยังมีการเฉลิมฉลองวันแรงงานด้วยเช่นกัน โดยสหภาพแรงงานหลายแห่งในประเทศ ซึ่งมีการรวมตัวและเดินขบวนเรียกร้องในโตเกียว จังหวัดโอซากะ และเมืองนาโงยะ
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด
จูเซปเป อาร์ชิมโบลโด  (ค.ศ. 1527 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1593) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เขียนภาพเหมือนแบบมีจินตนาการเช่นเขียนเป็นภาพที่ใช้ผลไม้, ผัก, ดอกไม้, ปลา และหนังสือ ที่จัดประกอบเข้าด้วยกันจนเป็นหน้าตาที่ทราบว่าเป็นภาพเหมือนของผู้ใด
อาร์ชิมโบลโดเกิดที่มิลานในประเทศอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 1527 เป็นลูกของจิตรกรบิอาจิโอผู้ทำงานที่มหาวิหารมิลานในปี ค.ศ. 1549 อาร์ชิมโบลโดได้รับจ้างให้ออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสีให้แก่มหาวิหารที่รวมทั้งหน้าต่างที่เป็นเรื่องราวของนักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1556 อาร์ชิมโบลโดก็ทำงานร่วมกับจุยเซ็ปเป เมดาเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารมอนซา ในปี ค.ศ. 1558 ก็ได้ร่างภาพสำหรับทอพรมทอแขวนผนังที่เป็นภาพการสิ้นพระชนม์ของพระแม่มารี ซึ่งยังแขวนอยู่บนผนังของมหาวิหารที่โคโมมาจนกระทั่งทุกวันนี้
ในปี ค.ศ. 1562 จุยเซ็ปเปก็ได้รับตำแหน่งเป็นช่างเขียนภาพเหมือนประจำราชสำนักของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเวียนนา และต่อมากับสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 และพระราชโอรสสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ที่ราชสำนักในกรุงปราก นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้วก็ยังเป็นนักตกแต่ง และนักออกแบบเครื่องแต่งกาย พระเจ้าออกัสตัสแห่งแซกโซนีผู้เสด็จมาเยี่ยมเวียนนาระหว่างปี ค.ศ. 1570 และ ค.ศ. 1573 ได้ทรงมีโอกาสเห็นผลงาน พระองค์จึงมีพระบรมราชโองการให้วาดภาพ "The Four Seasons" ซึ่งเป็นภาพที่รวมสัญลักษณ์การเป็นพระมหากษัตริย์ของพระองค์
งานปกติของอาร์ชิมโบลโดที่เป็นหัวข้อทางศาสนาก็หมดความนิยมกันไป แต่งานที่เป็นภาพเหมือนที่เขียนจากผัก, ผลไม้, สัตว์ทะเล และรากไม้ที่เป็นที่ชื่นชมของผู้คนร่วมสมัยก็ยังเป็นที่นิยมกันจนถึงทุกวันนี้ นักวิพากษ์ศิลปะถกเถียงกันว่าการวาดภาพประเภทนี้เป็นการวาดของผู้ที่เพียงมีความคิดที่แปลก หรือเป็นเพราะเป็นผู้มีอาการผิดปกติทางจิต นักวิชาการส่วนใหญ่มีความเห็นว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นสมัยที่ผู้คนนิยมปริศนาและของแปลกต่างๆ ฉะนั้นพฤติกรรมของอาร์ชิมโบลโดก็คงจะเป็นพฤติกรรมที่เหมาะสมกับสมัยมากกว่าที่จะเป็นเรื่องของความผิดปกติทางจิต
อาร์ชิมโบลโดเสียชีวิตที่มิลานหลังจากที่ยุติการรับราชการในกรุงเวียนนา ในระหว่างช่วงหลังของอาชีพที่ได้ทำการเขียนภาพเหมือนของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และภาพเหมือนตนเองเป็นคนสี่ฤดู ชาวอิตาลีร่วมสมัยสรรเสริญเกียรติคุณของงานของอาร์ชิมโบลโดด้วยโคลงกลอนและบทสรรเสริญ
เมื่อกองทัพสวีเดนเข้าโจมตีกรุงปรากในปี ค.ศ. 1648 ระหว่างสงครามสามสิบปี ภาพเขียนหลายภาพของอาร์ชิมโบลโดก็ถูกนำไปจากงานสะสมของสมเด็จพระจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2
งานของอาร์ชิมโบลโดพบได้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนาในประเทศออสเตรีย, ปราสาทอัมบราสในอินส์บรุค, พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส และในพิพิธภัณฑ์หลายพิพิธภัณฑ์ในสวีเดน, อิตาลี และ สหรัฐอเมริกา
งานอันมีลักษณะที่พิสดารของอาร์ชิมโบลโดโดยเฉพาะภาพซ้อนมาพบอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยจิตรกรลัทธิเหนือจริงเช่นซัลบาดอร์ ดาลี ในปี ค.ศ. 1987 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการงานของอาร์ชิมโบลโดที่พาลัซโซกราสซิที่เวนิส ที่รวมทั้งงานหลายชิ้นที่เป็นภาพที่มีความหมายซ้อน อิทธิพลของงานเขียนของอาร์ชิมโบลโดพบในงานของชิเกโอะ ฟูคูดะ, อิสท์วาน โอโรสซ์, อ็อคตาวิโอ โอแคมโพ และ ซานโดร เดล เพรเท และในงานภาพยนตร์ของ Jan Švankmajer นอกจากจะปรากฏในงานจิตรกรรมแล้ว งานเขียนที่มีลักษณะไปในแนวเหนือจริงของอาร์ชิมโบลโดก็ยังปรากฏในนวนิยายด้วย เช่นในนวนิยาย “"2666"” ที่เขียนโดย Roberto Bolaño ที่เป็นเรื่องของตัวละครที่เป็นนักเขียนเยอรมันชื่อเบนโน ฟอน อาร์ชิมโบลดิ หรือในนวนิยาย “"The Coming of Vertumnus"” โดยเอียน วัตสัน
อาร์ชิมโบลโด
Giuseppe Arcimboldi
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์ (; 11 เมษายน ค.ศ. 1749 - 24 เมษายน ค.ศ. 1803) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพขนาดเล็ก (minaturist) และภาพเหมือน
Adélaïde Labille-Guiard
Adelaide Labille-Guiard
อาดัม ครัฟท์
อาดัม ครัฟท์ (; ราว ค.ศ. 1455 - มกราคม ค.ศ. 1509) เป็นประติมากรและมาสเตอร์ช่างก่อสร้างชาวเยอรมันของสมัยกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 15
ครัฟท์เกิดและเติบโตขึ้นที่เนือร์นแบร์คในประเทศเยอรมนี เป็นที่ทราบกันว่าเมื่อยังหนุ่ม ครัฟท์ได้มีโอกาสเดินทางไปอุล์มและสทราซบูร์ และเชื่อกันว่าสมรสสองครั้งแต่ไม่ทราบว่ามีบุตรธิดาหรือไม่
งานชิ้นเอกของครัฟท์คืองานแกะแท่น (tabernacle) ที่สูงราว 18.7 เมตรสำหรับวัดเซนต์ลอเร็นซ์ในเนือร์นแบร์ค งานแกะรองรับด้วยตัวแบบสี่ตัวได้รับการบูรณะหลังจากที่ได้รับความเสียหายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้รองรับคนหนึ่งคือภาพเหมือนของครัฟท์เอง เชื่อกันว่าครัฟท์ทำงานแกะทั้งหมดในเนือร์นแบร์คและในบริเวณบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 1490 จนถึง ค.ศ. 1507 โดยมีผู้ช่วยเพียงสองสามคน
Adam Kraft
อาดัม คราฟต์
Adam Krafft
คุณธรรมนิยม
ธรรมาธิปไตย  หรือ คุณธรรมนิยม เป็นระบบการเมืองซึ่งเศรษฐทรัพย์และ/หรืออำนาจทางการเมืองถูกมอบให้กับบุคคลโดยขึ้นอยู่กับความสามารถ ความพยายาม หรือความสำเร็จ มิใช่ความมั่งคั่งหรือชนชั้นทางสังคม การเจริญก้าวหน้าในระบบเช่นนี้ขึ้นอยู่กับประสิทธิผลซึ่งถูกวัดด้วยการทดสอบหรือสัมฤทธิผลอันเป็นประจักษ์ แม้ว่าแนวคิดคุณธรรมนิยมจะดำรงอยู่มาแล้วหลายศตวรรษ คำว่า "meritocracy" ในภาษาอังกฤษเพิ่งถูกบัญญัติขึ้นใน ค.ศ. 1958 โดยนักสังคมวิทยาในหนังสือเสียดสีการเมืองดิสโทเปียชื่อว่า "The Rise of the Meritocracy"
สาระสำคัญของระบอบธรรมาธิปไตย ได้แก่ การจะบรรจุหรือแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งย่อมไม่กระทำโดยคำนึงถึงทักษะความสามารถและ/หรือประสบการณ์ของบุคคลนั้นเป็นที่ตั้ง หากแต่คำนึงถึงคุณธรรมของบุคคลนั้น กับทั้งสถานการณ์และความต้องการในขณะที่มีการยื่นขอเข้ารับการบรรจุหรือการแต่งตั้งเป็นหลัก นอกจากนี้ ย่อมไม่คำนึงถึงสิ่งดังต่อไปนี้โดยเด็ดขาด กล่าวคือ ความยากดีมีจน (เศรษฐยาธิปไตย) ความสัมพันธ์ทางครอบครัว (คติเห็นแก่ญาติ) ความสัมพันธ์ฉันมิตร (คติเห็นแก่มิตร) ชนชั้นวรรณะ (คณาธิปไตย) ความเต็มใจและ/หรือความต้องการของบุคคลนั้น (ประชาธิปไตย) และพื้นเพอื่น ๆ ตามแต่สถานการณ์เป็นต้นว่าอำนาจทางการเมืองหรือสถานะทางสังคม อย่างไรก็ดี ในความเป็นจริง การมักไม่ได้เป็นไปตามหลักดังกล่าวโดยครบถ้วนนัก กับทั้งการบรรจุและการแต่งตั้งบุคคลก็มักพิจารณาถึงความเหมาะสมกับงาน ทักษะความสามารถ และบุคลิกภาพของบุคคลนั้นเป็นที่ตั้ง
สังคมธรรมาธิปไตยมักยกย่องเชิดชูบุคคลที่กระทำคุณประโยชน์เป็นที่ประจักษ์
ซูโคไมมัส
ซูโคไมมัส  เป็นไดโนเสาร์ที่อยู่ในสกุล ซูโคไมมัส spinosaurid ที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา ประเทศอียิปต์,ไนเจอร์ Suchomimus มีปากที่มีความยาวต่ำและแคบเป็นจะงอย ฟันคมมาก และโค้งย้อนหลัง ออกหาอาหารบริเวณริมแม่น้ำ อาหารหลักของมันคือปลา และสัตว์น้ำในยุคดึกดำบรรพ์ Suchomimus มีความยาว 11 เมตร หนักประมาณ 2.9-4.8 ตัน อาศัยอยู่ในยุคครีเทเซียสตอนต้นเมื่อประมาณ 112 ล้านปีก่อน มันมีศัตรูคู่แข่งตามธรรมชาติที่อาศัยอยู่ในยุคเดียวกันอย่าง จระเข้ยักษ์ ซาร์โคซูคัส (Sarcosuchus) ที่อาศัยอยู่ริมน้ำและจะคอยดักซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่ในน้ำ Suchomimus มีญาติใกล้ชิดอย่าง สไปโนซอรัส ที่มีความยาว 15-17 เมตร กับ อิริอาเตอร์ ยาว 8 เมตร (26ฟุต) ที่มีลักษณะรูปร่างและการดำรงชีวิตคล้ายกันแต่มีขนาดเล็กกว่า
มันถือว่าเป็นนักล่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในปกครองแม่น้ำไนเจอร์ในช่วงเวลานั้น ศัตรูตามธรรมชาติตัวเดียวของมันคือ ซาร์โคซูคัส จระเข้ขนาดยักษ์
มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง ในศาสนาพุทธ หมายถึง การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย พระพุทธเจ้าทรงกำหนดหลักทางสายกลางนี้ไว้ชัดเจน คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เมื่อย่นย่อแล้ว เรียก "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา
มัชฌิมาปฏิปทาหมายถึงการปฏิบัติสายกลาง ซึ่งเป็นหลักจริยธรรมย่อมต้องคู่กับหลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางเช่นกัน โดยที่หลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางนี้เรียกว่ามัชเฌนธรรม หรือหลักทฤษฎีที่ว่าด้วยความสมดุล
มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยืดถือหลักการอย่างงมงาย
มัชฌิมาปฏิปทาในทางจิตวิญญาณหมายถึงสติ สติเป็นความสมดุลทางจิตอย่างหนึ่ง คือสมดุลระหว่างศรัทธาและปัญญา สติจะอยู่ตรงกลางระหว่างอารมณ์และเหตุผล ถ้าความคิดเปรียบเป็นน้ำไหล สมาธิเปรียบเป็นน้ำนิ่ง สติจะเป็นน้ำไหลนิ่ง สติเป็นทางสายกลางทางจิตวิญญาณ
มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลาง หมายถึง ความสมดุล ความเหมาะสม ความเสมอ ความพอดี ซึ่งเป็นความประสานสอดคล้องกันระหว่างข้อปฏิบัติปลีกย่อยต่าง ๆ ที่มาประชุมกันร่วมกันทำงาน ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนาจะต้องมีสมตาคือความสมดุล ซึ่งเป็นความพอดีชนิดหนึ่ง เป็นชื่อเรียกสติอีกอย่างหนึ่ง เช่นความสมดุลระหว่างวิริยะกับสมาธิ และความพอดีระหว่างศรัทธากับปัญญา โดยมีสติเป็นเครื่องควบคุม
มัชฌิมาปฏิปทา ใช้ในความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า มัตตัญญุตา คือ ความรู้จักประมาณ หรือรู้จักพอดีในการปฏิบัติต่าง ๆ โดยทั่วไป หรือรู้จักพอดีที่เป็นหลักกลาง ๆ เช่น จะรับประทานอาหารก็ต้องมีความรู้จักประมาณ รู้จักพอดีในอาหาร ถ้ารับประทานอาหารไม่พอดีก็เกิดโทษแก่ร่างกาย แทนที่จะได้สุขภาพ แทนที่จะได้กำลัง ก็อาจจะเสียสุขภาพ และอาจจะทอนกำลังทำให้อ่อนแอลงไป หรือเกิดโรค เพราะฉะนั้นท่านจึงสอนให้มีความรู้จักประมาณในการบริโภค เรียกว่า โภชเนมัตตัญญุตา
จะเห็นว่าหลักพระพุทธศาสนาในทุกระดับมีเรื่องของความพอดี หรือความเป็นสายกลางนี้ ฉะนั้นความเป็นสายกลาง คือ ความพอดีที่จะให้ถึงจุดหมาย และที่จะให้ตรงกับความจริง ไม่ให้ไปสุดโต่ง เอียงสุด ซึ่งจะพลาดจากตัวความจริงไปนั้น จึงเป็นลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่งของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสายกลางทั้งหลักทฤษฎี (มัชเฌนธรรม) และหลักการปฏิบัติ (มัชฌิมาปฏิปทา)
รพีพัฒนศักดิ์
1 ตารางกิโลเมตร
กริสโตฟาโน อัลโลรี
คริสโตฟาโน อัลลอริ  (17 ตุลาคม ค.ศ. 1577 - 1 เมษายน ค.ศ. 1621) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของการเขียนแบบปลายแมนเนอริสม์ของฟลอเรนซ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย
ภาพเขียนของอัลลอริมีลักษณะเด่นจากการวาดแบบธรรมชาตินิยมและความละเอียดอ่อนของวิธีการวาด ความสามารถทางเทคนิคของอัลลอริเห็นได้ชัดจากงานก็อปปีงานของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่มีฝีมือจนทำให้เข้าใจกันผิดๆ ว่าเป็นงานก็อปปีที่ทำโดยคอร์เรจจิโอเอง
งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง
ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา (ศูนย์การบินทหารบก)
Gisele bundchen
กล้วยหอม
กล้วยหอม เป็นไม้ล้มลุกชนิดหนึ่ง มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์ เช่น กล้วยหอมจันท์ กล้วยหอมทอง กล้วยหอมเขียว โดยกล้วยหอมเขียวหรือกล้วยหอมคาเวนดิชเป็นกล้วยหอมที่นิยมปลูกกันโดยทั่วไป จัดเป็นผลไม้ที่อุดมไปด้วยคุณค่าสารอาหารครบถ้วนตามหลักทางโภชนาการ เช่น มีวิตามิน ใยอาหารที่ช่วยในการขับถ่าย มีสารแทนนิน ซึ่งช่วยยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ "Escherichia coli" เป็นต้น กล้วยหอมถูกจัดเป็นผลไม้เมืองร้อน สามารถปลูกได้เกือบทุกประเทศที่มีภูมิอากาศร้อนชื้นหลายแห่ง สำหรับประเทศไทย สามารถปลูกกล้วยหอมได้ทั่วทุกภาค
"ราก" รากกล้วยหอมเป็นแบบ adventitious root ที่แตกออกจากหน่อ ซึ่งหน่อจะแตกออกจากเหง้า รากมีความยาวได้มากกว่า 5 เมตร ลึกลงดินได้ถึง 5 - 7.5 เมตร
"ลำต้น" มีลำต้นจริงเป็นหัวหรือเหง้าอยู่ใต้ดิน และมีลำต้นที่อยู่เหนือดินสูง 2.5 - 3.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 20 เซนติเมตร กาบลำต้นด้านนอกมีประดำ ด้านในสีเขียวอ่อนและมีเส้นลายสีชมพู
"ใบ" เป็นใบเดี่ยว เป็นแบบขนาน ก้านใบมีร่องค่อนข้างกว้าง และมีปีก เส้นกลางใบสีเขียว ใบอาจยาวได้มากถึง 3 เมตร
"ดอก/ปลี" ดอกหรือปลีจะแทงออกจากหยวกตรงกลางปลายยอด เมื่อแทงออกช่วงแรกจะตั้งตรง และค่อยๆโค้งงอลงด้านล่าง ด้านบนสีแดงอมม่วง มีไข่ ด้านในสีแดงซีด บรรจุน้ำข้างใน
"ผล" กล้วยหอมติดผลเป็นเครือ เครือหนึ่งมี 4 - 6 หวี หวีหนึ่งมี 12 - 16 ผล กว้าง 3 - 4 เซนติเมตร ยาว 21 - 25 เซนติเมตร ปลายผลมีจุกเห็นชัดเปลือกบาง เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง แต่ที่ปลายจุกจะมีสีเขียว แล้วเปลี่ยนสีภายหลัง เนื้อสีขาวขุ่น กลิ่นคาว รสหวานอุ่นฉ่ำ.
ตามคำแนะนำของกรมส่งเสริมการเกษตรเป็นดังนี้
เนื่องจากกล้วยหอมเป็นพืชที่ปลูกได้ง่ายพบกระจายอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย เหมาะกับดินที่ร่วนซุย และดินเหนียวที่อุ้มน้ำได้ดี สามารถขยายพันธุ์ด้วยหน่อหรือเหง้า แต่มีข้อจำกัดว่ากล้วยหอมไม่ชอบดินที่มีน้ำขัง
กล้วยหอมสามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น
การส่งออกกล้วยหอม.
ประเทศไทยมีการส่งออกกล้วยหอมไปยังประเทศต่าง ๆ มากมาย เช่น
จิเซล บุนเชน
จิเซล แคโรไลน์ บุนเชน  เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ.1980 ในบราซิล เป็นนางแบบชาวบราซิล ในบางครั้งเธอก็แสดงภาพยนตร์และยังเป็นทูตองค์การสิ่งแวดล้อมโลก จากข้อมูลของนิตยสารฟอร์บ ระบุว่าเธอเป็นนางแบบที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโลกและเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดอันดับ 6 ในวงการบันเทิง โดยมีทรัพย์สมบัติราว 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
Tularaemia
Ulib
ULIB เป็นโปรแกรมระบบห้องสมุดอัตโนมัติ่ ซึ่งผู้พัฒนาให้ห้องสมุดต่าง ๆ ขอใช้งานโปรแกรมได้ฟรี เพียงแต่ต้องทำการอบรมก่อน เนื่องจากโปรแกรมมีหลายโมดูล
โปรแกรม ULIB เหมาะสำหรับห้องสมุดทุกระดับ ตั้งแต่ห้องสมุดระดับเล็ก ระดับกลาง ไปจนถึงค่อนข้างใหญ่ ด้วยโครงสร้างโปรแกรมที่สามารถเลือกเปิดเฉพาะฟังก์ชันที่ใช้งานจริงได้ ทำให้บรรณารักษ์และผู้ปฏิบัติงานทำงานได้สะดวก
โปรแกรม ULIB พัฒนาโดยคนไทยในประเทศไทยตั้งแต่ปีพศ. 2543 จนถึงปี 2553 ได้พัฒนามาถึงเวอร์ชัน 6.0 และมีผู้ใช้งานหลายร้อยแห่ง
โปรแกรม ULIB ทำงานบนเว็บเบส แก้ไขเว็บเพจแต่ละหน้าได้เอง โดยใช้โปรแกรมช่วย FCK Editor โดยเป็นโหมด WYSIWYG
มีฟังก์ชันโดยรวมครอบคลุมงานทุกอย่างของห้องสมุด
ผู้พัฒนาหลักมีสองท่าน
เอลิซาเบธ ชู
เอลิซาเบธ จัดสัน ชู นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา จากบทบาทการแสดงเป็นโสเภณีในภาพยนตร์ปี 1995 เรื่อง "Leaving Las Vegas" คู่กับนิโคลัส เคจ
เอลิซาเบธ ชู เกิดที่เมืองวิลมิงตัน เดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา เติบโตที่นิวเจอร์ซีย์ มารดาเป็นนักธุรกิจ นักการธนาคาร บิดาเป็นนักกฎหมาย นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันรับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกรัฐนิวเจอร์ซีย์ หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่วิทยาลัยเวสลีย์ และด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก่อนจะหยุดเรียนเพื่อไปทำงานด้านการแสดง หลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพนักแสดง เธอกลับเข้าศึกษาต่อที่ฮาร์วาร์ดในปี 2000 จนจบปริญญา
เอลิซาเบธ ชู มีผลงานแสดงครั้งแรกรับบทเป็นแฟนสาวของราล์ฟ แม็กชิโอ ใน "The Karate Kid" (1984) ภาพยนตร์วัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง, รับบทนำคู่กับเทเรนซ์ สแตมพ์ ใน "Link" (1986) ภาพยนตร์ระทึกขวัญอังกฤษ ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงนำหญิง, รับบทเป็นแฟนสาวของทอม ครูซ ใน "Cocktail" (1988) และรับบทเล็กๆ เป็นแฟนสาวของไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ ใน "เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2" (1989) และ "ภาค 3" (1990)
ผลงานการแสดงการแสดงในช่วงแรก เธอมักได้รับบทตัวประกอบหญิงสาวสวย แต่ไม่มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ จนกระทั่งได้รับบทโสเภณี ในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง "Leaving Las Vegas" คู่กับนิโคลัส เคจ เธอได้รับคำชื่นชมในผลงานแสดง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงหลายรางวัล ทำให้ได้รับบทบาทเด่นในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น "The Trigger Effect" (1996), "The Saint" (1997) คู่กับวาล คิลเมอร์, "Palmetto" (1998) คู่กับวูดดี ฮาเรลสัน, รับบทเด่นเป็นหญิงสาวที่เป็นออทิสติกใน "Molly" (1999), "Hollow Man" (2000) คู่กับเควิน เบคอน และ "Hide and Seek" (2005) คู่กับโรเบิร์ต เดอ นีโรและดาโกตา แฟนนิง
ด้านชีวิตส่วนตัว เอลิซาเบธ ชู สมรสกับเดวิด กัสเซนไฮม์ ผู้กำกับภาพยนตร์ "Deadwood " ซีรีส์ฉายทางเอชบีโอ และภาพยนตร์สารคดี "An Inconvenient Truth" (2006) ในปี 2007 เธอกับสามี และแอนดรูว์ ชู น้องชายที่เป็นอดีตนักแสดงนำในซีรีส์ "Melrose Place" (1992–1998) ร่วมกันสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Gracie" เกี่ยวกับเด็กหญิงชั้นมัธยมในนิวเจอร์ซีย์ที่ต้องการเล่นฟุตบอล และต้องการเข้าร่วมทีมฟุตบอลชาย แต่ถูกกีดกันจากทางโรงเรียน โดยดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเธอขณะเรียนชั้นมัธยม
เพลงสตริง
ปีแยร์ บอนาร์
ปีแยร์ บอนาร์  (3 ตุลาคม ค.ศ. 1867 - 23 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรม และสร้างศิลปะการพิมพ์ (printmaking) ผู้เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มเลเนบีส์ (Les Nabis) คนหนึ่ง
บอนาร์เกิดที่ฟงเตอแน-โอ-โรซในจังหวัดโอดแซน เป็นบุตรของข้าราชการผู้มีตำแหน่งสูงในกระทรวงการสงครามของฝรั่งเศส บอนาร์ศึกษาทางด้านกฎหมายตามการหว่านล้อมของบิดา และจบการศึกษาทำงานเป็นทนายความอยู่ระยะหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันก็เข้าศึกษาศิลปะ และเปลี่ยนใจหันไปมีอาชีพเป็นศิลปินแทนที่
ในปี ค.ศ. 1891 บอนาร์มีโอกาสพบกับอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก และเริ่มแสดงผลงานในนิทรรศการประจำปีของสมาคมศิลปินอิสระแห่งฝรั่งเศส (Société des Artistes Indépendants) การแสดงงานศิลปะครั้งแรกของตนเองทำที่ห้องแสดงภาพดูร็อง-รุแอลของนักค้าขายศิลปะปอล ดูร็อง-รุแอลในปี ค.ศ. 1896
เมื่ออายุในวัยยี่สิบบอนาร์ก็เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มเลเนบีส์ซึ่งเป็นกลุ่มศิลปินหนุ่มที่มีวัตถุประสงค์ในการสร้างงานที่มีคุณค่าทั้งทางสัญลักษณ์และจิตวิญญาณ สมาชิกในกลุ่มนี้คนอื่น ๆ ได้แก่เอดัวร์ วุยยาร์ และมอริส เดอนี บอนาร์ย้ายออกจากปารีสไปอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1910
ลักษณะที่เด่นของงานของบอนาร์คือการใช้สีจัดโดยเฉพาะบริเวณที่ใช้ฝีแปรงที่สั้นและจุดที่ใกล้ การวางองค์ประกอบของภาพก็มักจะซับซ้อน—ที่มักจะเป็นภายในห้องที่มีแสงอาทิตย์สาดสว่างเข้ามา และสวนที่เต็มไปด้วยเพื่อนฝูงและสมาชิกในครอบครัว—ซึ่งเป็นทั้งภาพที่มีเรื่องราวและเป็นอัตชีวประวัติ มาร์ต (Marthe) ภรรยาของบอนาร์มักจะปรากฏในภาพเป็นเวลาหลายสิบปี มักจะนั่งที่โต๊ะในครัว กับอาหารที่ยังเหลืออยู่ หรือเปลือยเช่นในภาพหลายภาพที่นั่งเอนในอ่างอาบน้ำ นอกจากนั้นแล้วบอนาร์ก็เขียนภาพเหมือนตนเอง, ภูมิทัศน์ และภาพนิ่งที่มักจะเป็นภาพดอกไม้และผลไม้
บอนาร์ไม่ได้วาดจากแบบจริงแต่จะร่างสิ่งที่ต้องการเขียน หรือจากภาพถ่าย โดยจดรายละเอียดเรื่องสี แล้วกลับไปเขียนจากบันทึกภายในห้องเขียนภาพ
ในปี ค.ศ. 1938 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์เองและของเอดัวร์ วุยยาร์ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกในสหรัฐอเมริกา บอนาร์เขียนภาพสุดท้าย “ต้นอัลมอนด์ออกดอก” เสร็จเพียงหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่จะเสียชีวิตในกระท่อมที่เลอกาแนที่เฟรนช์ริเวียราในปี ค.ศ. 1947 ปีต่อมาพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์กก็จัดนิทรรศการแสดงงานเขียนของบอนาร์ที่เดิมตั้งใจจะเป็นการแสดงงานเขียนเพื่อฉลองวันเกิดครบรอบแปดสิบปี
ในปี ค.ศ. 1998 ก็ได้มีการจัดการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์ ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนพฤษภาคมที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอน และระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก
มาริยง โกติลญาร์
Public Enemies (2009 film)
CCl4
Benziform
Carbon tet
Methane tetrachloride
Freon 10
Halon 104
Barbonymus gonionotus
โกลาหล
โกลาหลแปลว่าความแตกตื่น ในทางพระพุทธศาสนาหมายถึงการแตกตื่นของเหล่าเทวดา มี 5 อย่าง คือ
กัปปโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีกแสนปีโลกธาตุและจักรวาลจะสิ้นแล้ว
จักกวัตติโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีกร้อยปีพระเจ้าจักรพรรดิ์จะประสูติ
พุทธโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีกพันปีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะอุบัติขึ้นในโลก
มังคลโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีก12ปีพระพุทธเจ้าจะตรัสบอกมงคล
โมเนยยโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีก7ปีพระพุทธเจ้าจะตรัสบอกโมเนยยะปฏิบัติ
โกลาหลอาจใช้ในความหมายว่าวุนวาย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖ - หน้าที่ 129
วาล คิลเมอร์
Carbon tetrafluoride
HFC-41
Methyl fluoride
ACT อาจหมายถึง
ไมลีย์ ไซลัส
กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย
Halocarbon 41
Freon 41
Huey
ดรุก เซนเดน
เพลงชาติแห่งราชอาณาจักรภูฏานมีชื่อว่า ดรุก เซนเดน (ซองคา: འབྲུག་ཙན་དན་, Druk tsendhen) ชื่อของเพลงนี้มีความหมายว่า "อาณาจักรมังกรสายฟ้า" ประพันธ์ทำนองโดย อากู ตองมี (Aku Tongmi) คำร้องโดย ดาโช เยลดุน ทินเลย์ (Dasho Gyaldun Thinley)
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งภูฏานรัชกาลที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ประพันธ์เพลงชาติภูฏานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2496 แต่เพลงชาติภูฏานได้แต่งขึ้นจริงเมื่อประมาณ พ.ศ. 2501 เมื่อภูฏานจำเป็นต้องมีเพลงชาติเพื่อใช้ในพิธีการต้อนรับนายกรัฐมนตรีชวาหระลาล เนห์รู แห่งประเทศอินเดีย เนื่องในโอกาสการเยือนภูฏานอย่างเป็นทางการ ตองมีซึ่งขณะนั้นเพิ่งกลับจากการอบรมทางดนตรีในประเทศอินเดีย และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ควบคุมวงโยธวาทิตคนแรกของกองทัพภูฏาน จึงได้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติขึ้น โดยทำนองฉบับแรกที่เขาแต่งนั้นได้รับอิทธิพลทั้งจากเพลงชาติอินเดีย (ชนะ คณะ มนะ) และเพลงชาติสหราชอาณาจักร (ก็อดเซฟเดอะควีน) รวมทั้งปรับปรุงจากทำนองเพลงพื้นเมืองที่มีชื่อว่า "Thri nyampa med pa pemai thri" (ชื่อเพลงมีความหมายว่า "บัลลังก์ดอกบัวอันมั่นคง" หรือ "The Unchanging Lotus Throne") ต่อมาทำนองดังกล่าวนี้ได้มีการปรับปรุงอีก 2 ครั้ง โดยผู้ที่รับตำแหน่งผู้ควบคุมวงโยธวาทิตสืบต่อจากเขา
สำหรับบทร้องของเพลงนี้ เดิมแต่งเป็นบทร้องความยาว 12 วรรค ต่อมาได้ย่อลงให้เหลือเพียง 6 วรรคในปี พ.ศ. 2507 เนื่องจากเนื้อร้องเดิมค่อนข้างยาว และเรียบเรียงเป็นทำนองสำหรับบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีทองเหลืองได้ยาก
Druk tsendhen
การปฏิรูปเมจิ
วง F4
ทองคำ เศวตศิลา
ทะเลสาบชิงไห่
ทะเลสาบชิงไห่  เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง
กลางทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่ 5 เกาะ
อาบรักกระบี่คม
อาบรักกระบี่คม (Sex and Zen) เป็นภาพยนตร์จีน แนวอีโรติก โดยในฮ่องกงจัดอยู่ประเภทที่สาม หรือที่เรียกว่าหนังเกรดสาม (Catagory III) เนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากนิยายสมัยราชวงศ์หมิง เรื่อง บัณฑิตก่อนเที่ยงคืน ซึ่งเรื่องแรก ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2534 ก่อนออกภาคต่อไปโดยมีทั้งหมด 3 ภาค
โอมเนื้อหนังมังผี