pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระเจ้าปรักกรมพาหุจึงได้พยายามทำสงครามขับไล่พวกทมิฬไปได้ และถึงกับยกกองทัพข้ามไปตีเมืองทมิฬในอินเดียไว้ในอำนาจได้อีกด้วย เมื่อพระองค์จัดการบ้านเมืองในลังกาได้เรียบร้อยแล้ว จึงได้ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนา โดยให้พระสงฆ์ในลังกาทวีปรวมเป็นนิกายเดียวกัน พร้อมกับจัดทำสังคายนาพระธรรมวินัย (ซึ่งนับถือกันว่าเป็นการสังคายนาครั้งที่ 7 ของฝ่ายเถรวาท) นับแต่นั้นพระพุทธศาสนาจึงเจริญรุ่งเรืองขึ้นในลังกาทวีป มีกิตติศัพท์เลื่องลือไปทั่วในดินแดนใกล้เคียง ประกอบกับช่วงเวลานั้น พระพุทธศาสนาในอินเดียถูกชาวฮินดูเบียดเบียนให้เสื่อมโทรมลง เมืองลังกาจึงได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นหลักของประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาคตินิกายเถรวาทด้วยกัน
การสืบนิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในพุกาม.
กิตติศัพท์ในการทำนุบำรุงการพระพุทธศาสนาในลังกาทวีปเลื่องลือมาจนถึงดินแดนพม่าในสมัยของพระเจ้านรปติสี่ตู่แห่งอาณาจักรพุกาม ได้อาราธนาให้พระมหาสังฆปรินายกพุกามซึ่งมีนามว่า พระอุตตรชีวะ เป็นสมณทูตไปสืบพระพุทธศาสนาในลังกาทวีป เมื่อ พ.ศ. 1733
ในจารึกวัดกัลยาณีกล่าวไว้ว่า เมื่อคราวพระมหาเถระอุตราชีวะไปเมืองลังกาครั้งนั้น มีเด็กชาวมอญชาวเมืองพสิมคนหนึ่ง ได้ถวายตัวเป็นศิษย์แล้วบวชเป็นสามเณร มีนามปรากฏว่า “ฉปัฎ” ได้บวชติดตามท่านไปลังกาด้วย ครั้นเมื่อพระมหาเถระอุตราชีวะจะกลับเมืองพุกาม สามเณรฉปัฎขออยู่เล่าเรียนที่เมืองลังกา เมื่ออายุครบบวชก็อุปสมบทเป็นพระภิกษุในวงศ์ของคณะสงฆ์ลังกา และได้เล่าเรียนศึกษาพระธรรมวินัยตามลัทธิที่สังคายนาครั้งพระเจ้าปรักกรมพาหุจนเชี่ยวชาญรอบรู้แตกฉาน เมื่อบวชครบ 10 พรรษา บรรลุเถรภูมิ (เป็นพระเถระ) จึงได้ชักชวนเพื่อนสหธรรมิกภิกษุที่ได้เล่าเรียนและเป็นพระมหาเถรภิกษุด้วยกันอีก 4 รูป มีนามว่า
จาริกโดยสารเรือมายังเมืองพสิมแล้วขึ้นต่อไปยังเมืองพุกาม
พระเถระ 5 องค์ที่บวชมาจากลังกา เมื่อเห็นวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์ในเมืองพม่าผิดกับพระสงฆ์ลังกามากนัก จึงไม่ยอมร่วมลงสังฆกรรมกับพระสงฆ์ในคณะพื้นเมือง ทำให้พระสงฆ์ฝ่ายเถรวาทในเมืองพุกามเกิดเป็น 2 นิกายขึ้น (แยกกันลงสังฆกรรม)
พระสงฆ์ลังกาวงศ์นั้น เป็นพระมหาเถระ สำรวมสังวรวัตรปฏิบัติเคร่งครัด ผิดกับพระสงฆ์ในพื้นเมืองสมัยนั้น ทำให้เมื่อพระมหาเถระทั้ง 5 องค์ ได้ศึกษาภาษาพม่าจนสามารถสั่งสอนชาวเมืองได้ ก็ทำให้มีคนเลื่อมใสมาก จนกระทั่ง พระเจ้านรปติสิทธุ ก็ทรงเลื่อมใสทำนุบำรุงคณะพระสงฆ์ลังกาวงศ์ และสนับสนุนให้ชาวพม่าบวชในนิกายลังกาวงศ์มากขึ้นเป็นลำดับมา
ประวัติการตั้งนิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในเมืองนครศรีธรรมราช.
ต่อมา พระราหุลเถระ หนึ่งในพระมหาเถระทั้ง 5 องค์ ได้นำกลุ่มคณะพระสงฆ์มายังประเทศหนึ่ง ปรากฏในพงศาวดารพม่าว่า เมืองมลายะ (นครศรีธรรมราช) ซึ่งมีกษัตริย์อาณาจักรศรีวิชัย เชื้อสายมลายูปกครองอยู่เป็นอิสระ
ต่อมา กษัตริย์เมืองนครศรีธรรมราชได้เลื่อมใสในพระราหุลเถระ จึงตั้งให้เป็นพระราชครู หลังจากนั้นจึงมีพระสงฆ์ชาวลังกาตามมาอีกมาก และได้มีชาวเมืองและชาวเมืองอื่น ๆ ในดินแดนแถบประเทศไทยและใกล้เคียง ได้พากันไปบวชเรียนที่เมืองลังกามากขึ้น ความนิยมนับถือในคติพระพุทธศาสนาเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์จึงแพร่หลายตั้งมั่นในดินแดนประเทศไทยสืบมา (ลัทธิลังกาวงศ์เริ่มมาตั้งที่เมืองนครศรีธรรมราชเมื่อ พ.ศ. 1740 ก่อนตั้งกรุงสุโขทัยประมาณ 50 ปี)
ความเจริญของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทลังกาวงศ์ในดินแดนประเทศไทย.
เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์กรุงสุโขทัย (พ.ศ. 1822 - พ.ศ. 1841) ทรงสดับกิตติศัพท์ของพระสงฆ์ลังกา จึงทรงอาราธนาพระมหาเถระสังฆราช ซึ่งเป็นพระเถระชาวลังกาที่มาเผยแผ่อยู่ที่นครศรีธรรมราช มาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในกรุงสุโขทัย
ต่อมาทั้งชาวไทยวน ชาวมอญ และชาวเขมร ต่างก็นิยมฝ่ายลังกาวงศ์จึงได้ส่งพระสงฆ์ไปสืบพระพุทธศาสนาที่ลังกาบ้าง มีการนิมนต์พระลังกามาเป็นอุปัชฌาย์ในเมืองของตนบ้าง การเผยแพร่พระพุทธศาสนาสายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ในดินแดนแถบสุโขทัยจึงรุ่งเรืองมานับแต่นั้น ทำให้พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน และศาสนาฮินดูซึ่งเจริญมาแต่ก่อนนั้น หมดความนิยมไป
เมื่อคณะสงฆ์ได้รวมกันเป็นคณะเดียวกันแล้ว จึงได้แบ่งธุระ ออกเป็น 2 พวกคือ พวกที่สมาทานคันถธุระ ก็เล่าเรียนภาษาบาลี พระไตรปิฎก คณะสงฆ์ฝ่ายนี้มักเลือกวัดที่อยู่ใกล้บ้าน จึงได้ชื่อว่า "คณะคามวาสี" ส่วนพวกที่สมาทานวิปัสสนาธุระ ก็จะบำเพ็ญหาความสงบสุขอยู่ตามวัดในป่า จึงได้ชื่อว่า "คณะอรัญวาสี" เผยแผ่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองสืบมา
การแยกนิกายของพระสงฆ์เถรวาทในประเทศไทย.
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระวชิรญาณเถระ (เจ้าฟ้ามงกุฏ : พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้ามงกุฏ) ขณะที่ผนวชอยู่ที่จังหวัดเพชรบุรีได้ทรงศรัทธาเลื่อมใสในจริยาวัตรของพระมอญ ชื่อ ซาย ฉายา พุทฺธวํโส จึงได้ทรงอุปสมบทใหม่ในวงศ์พระสงฆ์มอญ (รามัญนิกาย) เมื่อ พ.ศ. 2372 และได้ทรงตั้ง คณะธรรมยุต ขึ้นในปี พ.ศ. 2376 แล้วเสด็จมาประทับที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และตั้งเป็นศูนย์กลางของคณะธรรมยุตสืบต่อมา
และใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการ ให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย พระราชบัญญัติฉบับนี้มีชื่อว่า “พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ รศ.121” มีสาระสำคัญคือ ได้ยกสถานะคณะธรรมยุต ให้เป็นนิกายอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ทำให้มีการแบ่งแยกเรียกนิกายของคณะสงฆ์ใหม่ ตามศัพท์บัญญัติของพระวชิรญาณเถระ ว่า "ธรรมยุติกนิกาย" และเรียกกลุ่มพระสงฆ์เถรวาทลังกาวงศ์พื้นเมืองที่มีมาอยู่แต่เดิมว่า "มหานิกาย" สืบมาจนปัจจุบันนี้
การสังเกตการครองผ้าของพระสงฆ์ไทยทั้ง 2 นิกาย.
แบบการครองจีวรของภิกษุเดิมในพระไตรปิฎกได้กล่าวไว้ชัดเจน มีในเสขิยวัตรว่า ""ให้ทำความสำเหนียกว่า จักนุ่งจักห่มให้เป็นปริมณฑล คือเรียบร้อย ... พึงนุ่งปิดสะดือและปกหัวเข่าให้เรียบร้อย พึงทำชายทั้งสองให้เสมอกัน ห่มให้เรียบร้อย ในการแสดงเคารพหรือทำวินัยกรรม "ให้ห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า""" ซึ่งก็คือห่มจีวรเฉวียงบ่า
ในการเข้าบ้าน กล่าวว่า "ห่มสังฆาฎิทั้งหลายทำให้มีชั้นและกลัดดุม แต่กำชับไว้ให้ปิดกายด้วยดี ห้ามไม่ให้เปิดไม่ให้เวิกผ้าขึ้น" สันนิษฐานว่าคือการห่มคลุมทั้งสองบ่า
การแบ่งประเภทของการครองจีวร.
พระภิกษุสงฆ์มหานิกายในประเทศไทยมีการครองผ้าจีวร หลายประเภทเช่น "ห่มดอง" , "ห่มลดไหล่" หรือ "ห่มเฉวียงบ่า"(เวลาลงสังฆกรรม),"ห่มคลุม"(เวลาออกนอกอาราม) และ "ห่มมังกร"
ห่มลดไหล่.
"ห่มลดไหล่" "ห่มเฉียง" หรือ "ห่มเฉวียงบ่า"ซึ่งเป็นการห่มที่ใช้ในการแสดงความเคารพ ปัจจุบันใช้ในการห่มในเขตวัด โดยนำผ้าจีวรผืนหนึ่งมาพันตัวชายจรดชายม้วนเข้าหาตัวลูกบวบวางบนบ่า
ห่มคลุม.
ห่มคลุมหมายถึงการคลองจีวรด้วยการม้วนผ้าชายจรดชายม้วนเข้าหาตัวลูกบวบมาวางบนบ่าคลุม 2 บ่ามิดชิดดี ใช่ในการห่มออกนอกวัด ซึ่งถ้าไม่ห่มคลุมในเวลาออกนอกเขตวัด (เขตติจีวรวิปวาโส) ต้องอาบัติทุกกฎ ปัจจุบันมักห่มดองออกนอกวัดโดยถือเป็นเรื่องธรรมดาว่าถูกต้อง โดยเฉพาะภาคเหนือ ทั้งๆที่ผิดวินัย
ห่มดอง.
การห่มดอง หมายถึง การครองผ้าลดไหล่ของภิกษุแบบมหานิกาย มีสังฆาฏิพาด คือการครองผ้าจีวรอันเป็นปริมณฑล (ห่มครบไตรจีวร) ที่เรียกว่า "ห่มดอง" กระทำโดยมีการพับจีวรเป็นทบแล้วคลี่ทาบมาที่บ่าชั้นหนึ่งก่อน แล้วจึงนำผ้าสังฆาฎิซึ่งพับเป็นผืนยาวมาพาดไหล่ด้านซ้ายของผู้ห่มก่อนที่จะนำ "ผ้ารัดอก" มารัดบริเวณอกอีกชั้นหนึ่ง ปัจจุบันเป็นการห่มที่เป็นที่นิยมทั่วไปของพระสงฆ์มหานิกาย ซึ่งดูเรียบร้อยและทะมัดทะแมงแน่นหนา เนื่องจากมีผ้ารัดอก ข้อเสียคือเปิดสีข้างดูไม่งาม อีกทั้งไม่ใช่การครองจีวรที่มีมาตามพระบรมพุทธานุญาติ เนื่องจากผ้ารัดอกไม่มีในอัฏฐบริขาร
ห่มมังกร.
ห่มมังกร หมายถึงการครองผ้าที่หมุนผ้าลูกบวบไปทางขวา เมื่ออยู่ในวัดจะห่มเฉวียงบ่า และห่มคลุมในเวลาออกนอกวัด เป็นการห่มตามธรรมเนียมของพระมหานิกาย (ปัจจุบันยังมีบางวัดนิยมการห่มแบบนี้อยู่ โดยมากจะเป็นวัดมหานิกายในกรุงเทพมหานครเฉพาะผู้ที่มีการศึกษาสูง) ที่ถือว่าถูกต้องตามพระบรมพุทธานุญาต คือ "ชายจรดชายม้วนขวาหรืออีกนัยหนึ่งแปลว่าข้างนอก(พาหันตะ)คือม้วนออกข้างนอกตัวซึ่งก็เข้ากันได้กับการม้วนขวาวางบนแขน" การที่ม้วนขวาเนื่องจากในสมัยพุทธกาลถือว่าการม้วนขวานั้นเป็นมงคล(ประทักษิณ)ถ้าห่ม"บิดขวา" เป็นการห่มแบบมหานิกายแท้ เป็นวัตรปฏิบัติในการครองจีวรของพระสงฆ์มหานิกาย หรือพระสงฆ์ฝ่ายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ในประเทศไทยก่อนที่จะมีคำสั่งของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ให้พระภิกษุทั่วสังฆมณฑลห่มผ้าตามแบบของธรรมยุติกนิกายทั้งหมดนั้น (ปัจจุบันพระฝ่ายมหานิกายส่วนมากนิยมหมุนซ้ายแบบธรรมยุต หรือพระรามัญไปแทบทั้งสิ้น)
สันนิษฐานว่า สมณะนอกศาสนานั้นย่อมห่มชายจรดชายม้วนขวา ม้วนเข้าหาตัวลูกบวบวางบนบ่าเช่นเดียวกัน เพราะสังคมอินเดียสมัยนั้นถือว่าม้วนขวา (ประทักษิณ) เป็นมงคล ม้วนซ้ายเป็นกาลกิณี แต่ว่าน่าจะวางไว้ที่บ่าขวาเมื่อห่มเฉวียงบ่าจะเปิดไหล่ซ้าย เช่นเดียวกับนักบวชของศาสนาฮินดู หรือนอกศาสนาพุทธในประเทศอินเดียที่นิยมเปิดบ่าซ้าย (สังเกตได้แม้ในปัจจุบันนี้) ดังนั้นพระสงฆ์ในพุทธศาสนาจึงวางไว้ที่บ่าซ้าย และเปิดบ่าขวาเพื่อแสดงถึงความแตกต่าง
การห่มมังกรนั้นแบ่งออกเป็น สองอย่างคือการห่มมังกรอย่างไทยและการห่มมังกรอย่างพม่า การห่มมังกรอย่างไทยนั้น จะใช้รักแร้หนีบลูกบวบไว้ และจะไม่คลี่ลูกบวบเพื่อเอามือออกแต่จะเวิกผ้ายกขึ้นมาเลย ส่วนการห่มมังกรอย่างพม่านั้น จะวางลูกบวบบนบ่า และจะคลี่ลูกบวบเพื่อเอามือออก และจะติดกระดุมสองแห่งคือปิดที่คอ และชายผ้า ซึ่งการห่มมังกรอย่างพม่าจะเป็นการห่มแบบดั้งเดิม
บาลีสนามหลวง
ธรรมสนามหลวง
แม่นาค พระโขนง
ชู ฉี
ชู ฉี หรือชื่ออังกฤษ แฟนนี ( ; ) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวไต้หวัน ที่เคยโด่งดังจากการถ่ายเปลือยและก้าวมาแสดงภาพยนตร์ระดับฮอลลีวูด
ชื่อแต่เกิดคือ หลิน ลี่ฮุ่ย （林立慧）เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1976 ที่ประเทศไต้หวัน จบการศึกษาระดับมัธยมปลาย และเริ่มถ่ายภาพเปลือยลงในนิตยสาร จนกระทั่งผู้สร้างหนังชาวฮ่องกง แมนเฟร็ด หว่อง เห็นภาพของชู ฉีในอัลบั้มรูปเปลือยของเธอ จึงได้ติดต่อให้มาเริ่มแสดงภาพยนตร์แนวอีโรติกเรื่องแรก คือ Sex and Zen II (玉圃团)
ชีวิตส่วนตัว ซูฉี เธอ แต่งงานแล้วกับ สตีเฟน เฝิง หรือ เฝิง เต๋อหลุน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2016
ผลงานนางแบบ.
ชู ฉีถ่ายแบบเปลือยมาก่อนกับนิตยสารท้องถิ่น และมีผลงานวิดีโอส่วนตัวคือ
ขี่พายุดาบเทวดา
ขี่พายุดาบเทวดา (; ; พินอิน: Zhōng Huá Yīng Xíong; เวด-ไจลส์: Zung1 Waa4 Jing1 Hung4; "จงหัวอิงสง หมายถึง วีรบุรุษชาวจีน") เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายในที่สร้างต่อจากความสำเร็จของฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า จากนิยายของเจ้า จื้อกัง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, ซูฉี, หยวนเปียว, หยาง กงหยู, เซี๊ยะถิงฟง, หวง ซิวเซิน, อู๋ เจิ้นหวี่, เอลวิส ฉี กำกับโดย แอนดริว เลา ความยาว 109 นาที เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
หัว อิงสง เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลหัว มีเพื่อนสนิทชื่อ เสิ่นหนู ทั้งคู่ได้ร่ำเรียนวิชากับอาจารย์จินอ้าว อิงสงประสบความสำเร็จอย่างมาก ในขณะที่เสิ่นหนูไม่เอาไหน วันหนึ่งขณะกลับบ้าน อิงสงก็พบว่าครอบครัวตนเองถูกฆ่าล้างครัวโดย จิน หูยี่ ที่ต้องการกระบี่เพลิง กระบี่วิเศษที่เป็นมรดกของตระกูล และเจียนได้อพยพย้ายไปสหรัฐอเมริกา อิงสงกับเสิ่นหนูจึงต้องเดินทางไปอเมริกาเพื่อล้างแค้น ต่อมาไม่นาน เจี่ยหยู หญิงคนรักของอิงสงก็ได้เดินทางมาตามหาคนรักของเธอด้วย
อิงสงได้ไปทำงานในเหมืองแร่สติลบูล ที่คุมโดย จิน หูยี่และพวกชาวอเมริกัน ซึ่งทั้งมักเอาเปรียบคนจีนที่ทำงานอยู่ที่นั่น อิงสงได้พบกับเจี่ยหยู และทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน โดยทั้งหมดอยู่ในโรงแรมจงหัวในย่านไชน่าทาวน์ ต่อมาเจี่ยหยูตั้งท้อง แต่ในคืนวันที่เธอคลอด ซามูไรไร้เทียมทาน ศิษย์น้อง คู่แค้นของอาจารย์จินอ้าว ได้ส่งนินจากลุ่มหนึ่ง ที่นำโดย จินทาโร่ ซึ่งเป็นลูกศิษย์มาป่วน ทำให้โรงแรมไฟไหม้และเจี่ยหยูต้องตาย อิงสงจึงฝากลูกชายเอาไว้และซ่อนกระบี่เพลิงเอาไว้ และออกเดินทางอีกครั้งเพื่อล้างแค้น
ระหว่างทาง อิงสงได้พบกับหมอดูคนหนึ่ง ที่ทำนายว่า ชะตาของอิงสงเป็นดาวพิฆาตมาเกิด ใครอยู่ด้วยจะต้องตาย
16 ปี ผ่านไป เหล่าคนจีนในไชน่าทาวน์รวมตัวกันต่อต้านชาวอเมริกันและจิน หูยี่ อิงสงได้ปรากฏตัวอีกครั้งและสังหารทั้งคู่ตาย แต่อิงสงปฏิเสธที่จะพบเจี้ยนสง ผู้เป็นลูกชาย ต่อมาไม่นาน ซามูไรไร้เทียมทานก็ได้เดินทางมาอเมริกา อิงสงจึงได้จับกระบี่เพลิงขึ้นมาสู้อีกครั้งบนหัวของเทพีเสรีภาพ หลังจากล้างแค้นได้สำเร็จแล้ว อิงสงก็ได้จากไปอย่างเดียวดายดั่งคำทำนาย
"A Man Called Hero" มีชื่อภาษาอังกฤษอีกชื่อว่า "Hero in China" ประสบความสำเร็จทางรายได้ในการออกฉายที่ฮ่องกง แต่สำหรับคำวิจารณ์นั้นค่อนข้างเป็นไปในทางลบ เนื่องจากบทภาพยนตร์ค่อนข้างเน้นหนักไปทางดราม่า ทั้ง ๆ ที่เนื้อหาเป็นแอ๊คชั่น อีกทั้งสเปเชี่ยลเอฟเฟ๊กต์ต่าง ๆ ก็ได้ผ่านสายตามาแล้วจากฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า จึงไม่อาจสร้างความตื่นตาตื่นใจให้ผู้ชมได้เหมือนเดิม สำหรับในประเทศไทยก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า
เจิ้ง อี้เจี้ยน
เจิ้ง อี้เจี้ยน หรือ Ekin Cheng (, พินอิน: Zheng Yi-Jian ชื่อภาษาอังกฤษ : Ekin Cheng ชื่อเล่นภาษาอังกฤษ ; Noodle Cheng กับ Dior Cheng) เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) ที่เกาะฮ่องกง นักแสดง , นักร้อง ที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก เจ้าของฉายา พระเอกแห่งภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนจีน คู่สมรส คือ เมิ่ง เจียฮุย(Yoyo Mung)
เจิ้ง อี้เจี้ยน (Ekin Cheng) เป็นลูกชายคนกลาง มีพี่ชาย 1 คน น้องชาย 1 คน เรียนจบมัธยมจากโรงเรียน Great Harmony เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนักแสดงซีรีส์ค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) เป็นนักแสดงที่มีบุคลิกโดดเด่นมากคนหนึ่ง มีผลงานละครซีรีส์หลายเรื่อง อาทิเช่น ศึกเทพเจ้าซูซัน ตอน จอมมารโลหิต (Zu Mountain Saga ,1991) มังกรหยก ตอน เฮ้งเต็งเอี๊ยง (Rage and Passion ,1992) เป็นต้น เขาเคยคบหากับนางเอกสาวรุ่นพี่เส้า เหม่ยฉี สมัยสังกัดอยู่ค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) และยังเป็นนักร้องที่โด่งดังสังกัดค่าย BMG Record(ฮ่องกง) อีกด้วย
ในสมัยสังกัดค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) เจิ้ง อี้เจี้ยน ได้รับการพลักดันให้เป็นพระเอกรุ่นใหม่ของวงการภาพยนตร์ซึ่งเป็นนักแสดงของค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB)ทั้งหมดร่วมกับกัว ฟู่เฉิง , หลี่หมิง และจาง เหว่ยเจี้ยน โดยผู้กำกับคนดังแห่งยุคหวังจิง นำตัวมาแสดงในบทสมทบที่โดดเด่นมาก ในภาพยนตร์ดัดแปลงจากเกมส์ญี่ปุ่นชื่อดังสตรีทไฟเตอร์ เรื่อง บันล็อก ผู้ชายทะลุเวลา (Future Cops ,1993) ได้รับบทตัวเอกสำคัญในเรื่อง โหด เลว ดี รุ่นที่ 2 (Return To A Better Tomorrow ,1994) และรับบทพระเอกในเรื่อง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ ตอน มีเธอข้างกายแม้ตายก็ยอม (The Mean Street Story ,1995) แสดงคู่กับอู๋ เชี่ยนเหลียน นางเอกดังแห่งผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร
หลังจากหมดสัญญากับค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB)เข้าสู่วงการภาพยนตร์เต็มตัวจากการสนับสนุนของหลิว เต๋อหัว มาเป็นนักแสดงสังกัดค่ายโกลเด้นฮาร์เวสต์ ภาพยนตร์ที่ถือว่าแจ้งเกิดเขา คือ ภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนจีนซีรีส์รวมชุด เรื่อง กู๋หว่าไจ๋ (Young and Dangerous ,1996) ที่มีด้วยกันถึง 6 ภาค ภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุด คือ ภาพยนตร์กำลังภายในดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนจีน เรื่อง ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า (The Storm Riders ,1998) แสดงคู่กับกัว ฟู่เฉิง เขารับบทเป็น เนี่ยฟง เจ้าของเพลงเตะวายุกระซิบ , ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายที่ต่อมาได้เขียนเป็นหนังสือการ์ตูน เรื่อง ขี่พายุดาบเทวดา (A Man Called Hero ,1999) จนเขาได้รับฉายาว่า พระเอกแห่งภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนจีน
หลังจากค่ายโกลเด้นฮาร์เวสต์ควบรวมกิจการกับกลุ่มธุรกิจบันเทิงออเร้นท์สกายจากจีนแผ่นดินใหญ่ เขาได้รับการสนับสนุนจากหลิวเต๋อหัวอีกครั้ง มาเป็นนักแสดงสังกัดค่ายไช่น่าสตาร์และได้เป็นพระเอกในหนังภาคต่อของหลิว เต๋อหัว หลายเรื่อง อาทิเช่น ภาพยนตร์เรื่อง เร็ว ทะลุนรก (烈火戰車２: 極速傳說 ; The Legend of Speed ,1999) หนังภาคสองของเรื่อง ยึดถนนเก็บใจไว้ให้เธอ (Full Throttle ,1995) หลิว เต๋อหัว - เหลียง หย่งฉี นำแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขารู้จักกับ เหลียง หย่งฉี นางเอกจากภาคแรกมีข่าวลือว่าคบหากันจนทำให้ เจิ้ง อี้เจี้ยน เลิกรากับเส้า เหม่ยฉี , เกมปล้น คนเหนือมนุษย์ (Running Out of Time 2 ,2001) หนังภาคสองของเรื่อง แหกกฎโหดมหาประลัย หลิว เต๋อหัว - เมิ่ง เจียฮุย (Yoyo Mung) นำแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาพบรักกับ เมิ่ง เจียฮุย นางเอกของเรื่องจากภาคแรก และได้แต่งงานกันในที่สุด ภาพยนตร์เรื่องอื่นๆในค่ายนี้อาทิเช่น พายุดาบดวลสะท้านฟ้า (The Duel ,2000) , พยัคฆ์สำอางผ่าโตเกียว (Tokyo Raiders ,2000) แสดงนำกับเหลียง เฉาเหว่ย , ศึกเทพยุทธเขาซูซัน (Zu Warriors From The Magic Mountain ,2001) ของผู้กำกับฉีเคอะ เป็นต้น ต่อมาได้เป็นนักแสดงในสังกัดค่าย JCE กรุ๊ป ของเฉินหลง จนถึงปัจจุบัน ผลงานภาพยนตร์ในค่ายนี้ อาทิเช่น คู่พายุฟัด (The Twins Effect ,2003) , ขุนศึกตระกูลหยาง (Saving General Yang ,2012) , มังกรฟัดล่าทอง (Golden Job ,2018) เป็นต้น
เจิ้งอี้เจี้ยน - Ekin Cheng
http://www.blike.net/node/2059
หมาป่าเคราขาว
หมาป่าเคราขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chrysocyon brachyurus"; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์สุนัข (Canidae) เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Chrysocyon" พบในทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศบราซิล, ประเทศปารากวัย และประเทศโบลิเวีย หมาป่าเคราขาวมีลักษณะโดยผิวเผินคล้ายคลึงกับหมาจิ้งจอก แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก โดยสูงถึงสามฟุตนับจากเท้าถึงหัวไหล่ เพราะมีช่วงขาที่ยาวทำให้การมองเห็นได้ดีเมื่อต้องอยู่ในทุ่งหญ้าหรือที่รกชัฏ มีน้ำหนักประมาณ 20 ถึง 25 กิโลกรัม
ขนลำตัวเป็นสีแดงน้ำตาล โดยมีขนขาและหลังคอเป็นสีดำ ขนปลายหางและใต้ลำคอเป็นสีขาว ขนดำที่หลังคอเป็นขนยาวและตั้งชันได้เวลากลัวหรือต้องการแสดงความก้าวร้าว
หมาป่าเคราขาวมักอาศัยเป็นลำพัง หรือเป็นคู่ ซึ่งต่างจากสัตว์ในวงศ์หมาป่าขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ ที่มักอยู่เป็นฝูง หมาป่าเคราขาวล่าสัตว์ขนาดเล็กและขนาดกลางเป็นอาหารในเวลากลางคืน เช่น สัตว์ฟันแทะ, กระต่าย และ นก นอกเหนือจากนี้ หมาป่าเคราขาวกินผลไม้และพืชอีกหลายชนิดไม่แพ้เนื้อสัตว์ หากไม่ได้กินพืช หมาป่าเคราขาวจะเป็นโรคนิ่วได้
หมาป่าเคราขาวที่อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าเซอราโด ของบราซิล มีพฤติกรรมชอบกินผลของโลบิรา ("Solanum lycocarpum") มาก และเมื่อกินแล้วจะถ่ายมูลลงบนยอดจอมปลวกเล็ก ๆ ที่ขึ้นในทุ่งหญ้าเซอราโด ซึ่งในมูลนั้นจะมีเมล็ดของโลบิราอยู่ด้วย ซึ่งจะงอกเป็นต้นโลบิราขึ้นมาบนจอมปลวกนั้น เป็นเหตุให้ต้นโลบิราในทุ่งหญ้าเซอราโด มักขึ้นอยู่บนยอดจอมปลวกขนาดเล็ก
ในปัจจุบัน หมาป่าเคราขาวมีจำนวนลดลง เนื่องจากถูกล่าจากมนุษย์ และติดเชื้อโรคจากสุนัขบ้าน หมาป่าเคราขาวเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สุนัขป่าเคราขาว
สุนัขบ้าน
กระจอก (พันธุ์แมว)
กระจอก เป็นแมวดำลักษณะคล้ายแมวสิงหเสพย์แต่ลำตัวอ้วนกลมน่ารักกว่า ขนดำเป็นมัน มีสีขาวที่รอบปากเท่านั้นส่วนอื่นๆ คล้ายกัน นัยน์ตาสีเหลือง ใครเลี้ยงไว้จะได้ทรัพย์สินเงินทอง เป็นไพร่จะได้กลายเป็นนาย
XXx
สิงหเสพย์
แมวสิงหเสพย์ หรือ แมวโสงหเสพย แมวชนิดนี้มีขนสีดำทั้งตัว แต่มีสีขาวอยู่บริเวณริมฝีปาก จมูกและรอบคอ นัยน์ตาสีเหลืองทอง ใครเลี้ยงไว้จะทำให้มีสมบัติเพิ่ม
การเวก (พันธุ์แมว)
แมวการเวก เป็นแมวดำอีกชนิดหนึ่ง แต่ไม่ดำหมดทั้งตัว จะมีแต่ปลายจมูกที่มีแต้มสีขาวเล็กน้อย นัยน์ตาทั้งสองข้างสีเหลืองอำพันสดใส ถ้าได้เลี้ยงจะนำโชคลาภมาให้เจ้าของเปลี่ยนฐานะขึ้นไปเรื่อยๆ
จตุบท
แมวจตุบท เป็นแมวสีดำ นอกจากปลายเท้าขึ้นมาจนถึงข้อพับทั้งสี่ข้างเป็นสีขาว นัยน์ตาเป็นสีเหลืองคล้ายดอกโสน ตำราว่าแมวชนิดนี้คนธรรมดาไม่ควรเลี้ยง ควรเลี้ยงเฉพาะราชนิกูล หรือเชื้อพระวงศ์เท่านั้น
ทุพลเพศ
แมวทุพลเพศ เป็นแมวร้ายชนิดหนึ่ง มีสีขาวหม่น หางขอด หรือม้วน นัยน์ตาสีแดงเหมือนเลือด ชอบขโมยปลากินในตอนกลางคืน ใครเลี้ยงไว้จะเกิดความเดือดร้อนเป็นประจำ
พรรณพยัคฆ์
แมวพรรณพยัคฆ์ หรือ แมวลายเสือ มีลักษณะคล้ายเสือ มีขนสีมะกอกเขียว หรือมะกอกแดง หยาบกระด้าง นันย์ตาสีแดงดั่งสีเลือด เสียงร้องโหยหวนเหมือนเสียงผีโป่งร้องตามป่าเขา ชอบหลบซ่อนตามที่มืดในเวลากลางวัน ใน "ตำราพรหมชาติ" กล่าวไว้ว่าไม่ควรนำมาเลี้ยง เพราะจะทำให้เกิดความเดือดร้อน แต่ในตำราแมวฉบับหนึ่งกล่าวว่าแมวชนิดนี้เป็นแมวมงคลเพราะสามารถปราบนก หนู หรืองู ที่เข้ามาในบ้านได้ดี
ศาสนาพุทธในเอเชียกลาง
เอเชียกลาง เป็นสถานที่อันเป็นที่ตั้งของประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน และทางตอนใต้ของประเทศคาซัคสถาน นอกจากนี้ยังรวมไปถึงเขตปกครองตนเองทิเบต เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางส่วนของประเทศมองโกเลีย และไซบีเรียตอนใต้ด้วย
ในดินแดนเอเชียกลางนี้เองที่เป็นแหล่งชุมนุมศิลปกรรมวัตถุที่เคารพบูชาในพุทธสาสนา โดยในอดีตได้เคยเป็นศูนย์กลาง และเส้นทางเผยแผ่พุทธศาสนามาหลายศตวรรษ โดยประเทศจีนเองก็ได้รับพุทธศาสนาจากอินเดียโดยผ่านมาจากเส้นทางนี้ นอกจากนี้เอเชียกลางยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญระหว่างจีน อินเดีย และประเทศต่างๆในแถบยุโรป จนเกิดตำนานเส้นทางสายไหม ฉะนั้นเอเชียกลางจึงเป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรมอันหลากหลาย โดยมีพุทธสถาน และปูชนียสถานมากมายในอดีต เช่น วัดวาอาราม ถ้ำ สถูป ภาพจิตรกรรม ประติมากรรม คัมภีร์ และเอกสารจดหมายเหตุต่างๆ ที่เป็นภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาโขรฐี และภาษาจีน เป็นต้น
พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่เอเชียกลางในพุทธศตวรรษที่ 2 โดยพระธรรมทูตสายพระมัชฌันติกเถระ และสายพระธรรมรักขิตเถระ ได้มาเผยแพร่ที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่มีหลักฐานชัดเจน ศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง คือ เมืองกุชา หรือ กุฉิ ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 7 พุทธศาสนาก็ได้ตั้งมั่นในเอเชียกลางบนทางสายไหม ทำให้เมือง เช่น โขตาน (ปัจจุบันคือ โฮตาน) กุชา และตูร์ฟาน (บ้างว่า เตอร์ฟาน) เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรือง
จดหมายเหตุหลวงจีนฟาเหียน.
หลวงจีนฟาเหียน ได้จาริกผ่านมาในพุทธศตวรรษที่ 9 กล่าวว่า "ยุติน เป็นเมืองที่มีความสงบ และมั่งคั่ง ชาวเมืองสดชื่น แจ่มใสกันถ้วนหน้า เนื่องจากนับถือพระพุทธศาสนา มีการเล่นดนตรีอย่างสนุกสนาน มีพระสงฆ์มหายานหลายหมื่นรูปรับภัตตาหารจากโรงทาน อาคารบ้านเรือนของชาวบ้านหนาแน่นเหมือนดาวในท้องฟ้า หน้าประตูมีจะมีพระสถูปองค์เล็ก ภายในวัดจะมีที่พักสำหรับพระอาคันตุกะ"
นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์นิกายสรวาทสติวาทินเจริญรุ่งเรืองเคียงคู่มหายาน เพราะมีการค้นพบโบราณวัตถุหาค่ามิได้ เช่น คัมภีร์หาค่ามิได้จำนวนมาก คัมภีร์วิชาการอินเดีย และเป็นภาษาท้องถิ่นแล้ว พร้อมกันนั้นก็พบพระพุทธรูป ศิลปะกรีก-โรมัน และจีนผสมกัน
พระกุมารชีวะ.
ในพุทธศตวรรษที่ 9 นี้ ก็มีพระภิกษุที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ พระกุมารชีวะ (หรือ กุมารชีพ)ท่านได้ศึกษาวรรคดีพุทธศาสนาในกัศมีร์เป็นเวลาหลายปี จากนั้นก็กลับมาเป็นผู้มีชื่อเสียงในเมืองกุชา ในยุคนั้นก็เกิดสงครามระหว่างเมืองกุชา และจีน ทางจีนได้จับพระกุมารชีพเป็นเชลย ท่านได้ปฏิบัติศาสนกิจในจีนจนมรณภาพที่นั่น เป็นเวลา 15 ปี ท่านได้สั่งสอนพุทธปรัชญา และแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนาเป็นภาษาจีนเป็นอันมาก จนเป็นบุคคลสำคัญท่านหนึ่งในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในประเทศจีน
ในพุทธศตวรรษที่ 11 สมัยราชวงศ์ถัง เอเชียกลางได้กลายเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อกันระหว่างจีน กับอินเดียอีกครั้ง เนื่องจากยุคนี้เอเชียกลางเป็นส่วนหนึ่งของจีน แต่บางช่วงทิเบต ก็มีอำนาจไปปกครองบ้าง เนื่องจากมีการค้นพบเอกสารมีค่า ในถ้ำตุนหวง เป็นจำนวนมากมีอายุในช่วงนี้ ในยุคนี้ชาวอุยกูร์ยังนับถือลัทธิมาณีกีอยู่ และเปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนาในพุทธศตวรรษที่ 14 จากนั้นก็มีการแปลคัมภีร์พุทธศาสนา จากภาษาสันสกฤต และจีน ใหเป็นภาษาอุยกูร์
ยุคพุทธศาสนาเสื่อม และในปัจจุบัน.
จากนั้นมาในศตวรรษที่ 15 ชาวมุสลิมเติร์กก็ได้มีอิทธิพลเหนือชนกลุ่มเดิม ทำให้พุทธศาสนาเสื่อมเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่ในกลุ่มชาวชาวมองโกล ชาวจีน และชาวทิเบต อย่างมั่นคง
ปีศาจ (พันธุ์แมว)
แมวปีศาจ แมวชนิดนี้มีรูปร่างตัวผอม หนังเหี่ยวยาน หางขอด นัยน์ตาสีแดง เมื่อคลอดลูกออกมามันจะกินลูกตัวเองอย่างโหดเหี้ยม
ข้อมูลอ้างอิง.
แมวไทย
หิณโทษ
แมวหิณโทษ แมวเพศเมียอีกชนิดที่ไม่ควรเลี้ยง แม้ว่าจะมีลักษณะดี ขนสวยงาม เข้ากับเจ้าของได้ดี แต่มีข้อเสียคือ ยามตั้งท้องครั้งใด ลูกแมวมักจะตายในท้องเสมอ ใครเลี้ยงไว้จะนำภัยพิบัติมาสู่บ้าน
กอบเพลิง
แมวกอบเพลิง เป็นแมวที่ชอบอยู่ตามลำพังตามยุ้งข้าว ตามป่า ไม่ค่อยจะพบคน เวลาพบคนมักกระโดดหนี ชอบทำตัวลึกลับ ให้โทษแก่ผู้ที่นำมาเลี้ยง
แมวเหน็บเสนียด เป็นแมวที่พิการมาตั้งแต่กำเนิด โคนหางเป็นสีด่าง เวลานั่งมักเอาหางซ่อนไว้ใต้ก้นเหมือนค่างในป่า มีนิสัยโหดร้าย เที่ยวไล่กัดแมวตัวอื่นอยู่เสมอ ถ้านำมาเลี้ยงจะทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล
ฝุ่นควันในภาคเหนือของประเทศไทย
ปัญหาฝุ่นควันทำให้คนที่อยู่ในที่โล่งนาน ๆ มีอาการแสบตา ตาแดง น้ำตาไหล คอแห้ง ระคายคอ หายใจติดขัด เหนื่อยง่าย และแน่นหน้าอก ผลวิจัยการหาความสัมพันธ์ของฝุ่นละออง กับอัตราการป่วยและเสียชีวิตของประชาชนในเชียงใหม่และลำพูน โดยคณะวิจัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งมี ผศ.ดร.มงคล รายะนาคร เป็นหัวหน้าโครงการ พบค่าเฉลี่ยรายวันของฝุ่นละอองขนาด 2.5 ไมครอน ในเชียงใหม่สูงกว่ามาตรฐานของสหรัฐอเมริกา 3-6 เท่า ผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจในเชียงใหม่ เพิ่มขึ้นทุกปี และอัตราผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งปอดต่อประชากรแสนคนสูงกว่ากรุงเทพมหานครและสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศไทย โดยพบผู้ป่วยโรคระบบทางเดินหายใจเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 17.6 ผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งปอด อัตราต่อแสนประชากรเพิ่มจาก 9 คน ในปี 2545 เพิ่มเป็น 58.12 คน ในปี 2548 ฝุ่นขนาดเล็กจะทำให้หลอดเลือดหัวใจตีบตัน ซึ่งอาจสัมพันธ์กับการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นที่โรงพยาบาลสารภี เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่พบปริมาณฝุ่นละอองสูงที่สุดในเชียงใหม่
ปัญหาฝุ่นควันในปี 2550.
ในปี พ.ศ. 2550 แนวโน้มความรุนแรงของปัญหาฝุ่นควันเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2550 สถานีตรวจวัดคุณภาพอากาศที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย และศูนย์ราชการจังหวัดเชียงใหม่สูงเกินมาตรฐาน 120 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ปริมาณฝุ่นและฝุ่นควันอยู่ในระดับที่มีผลกระทบต่อสุขภาพ กรมควบคุมมลพิษจึงออกประกาศให้หลีกเลี่ยงการอยู่นอกอาคารเป็นเวลานาน และงดออกกำลังกายในที่โล่ง โดยเฉพาะเด็ก ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยทางเดินหายใจ และหืดหอบ นอกจากนี้ปัญหาฝุ่นควันและฝุ่นละอองขนาดเล็กที่เกิดขึ้นในเชียงใหม่ยังส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยว โดยพบว่ายอดการจองห้องพักล่วงหน้าของโรงแรมในช่วงสงกรานต์ 2550 อยู่ที่ 50%
ปัญหาฝุ่นควันในปี 2555.
ในปี พ.ศ. 2555 แนวโน้มความรุนแรงของปัญหาฝุ่นควันเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนตั้งแต่ 1 มกราคม และสภาพอากาศอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2555ตามค่ามาตรฐาน PM10 เฉลี่ย 24 ชั่วโมง เท่ากับ 120 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร
โดยก่อนหน้าวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2555 ในบางช่วงบางเวลามีค่าฝุ่นละอองในอากาศมากกว่า 200 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตรซึ่งถือว่าสูงมากจัดอยู่ในขั้นอันตรายต่อสุขภาพ ซึ่งพบในหลายพื้นที่ของ 8 จังหวัดภาคเหนือ ส่งผลให้ยอดผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลพุ่งสูงขึ้น โดยระหว่างวันที่ 1-7 มีนาคม 2555 ในโรงพยาบาล 87 แห่ง มีรายงานผู้ป่วยเข้ารับการรักษาใน 4 กลุ่มโรค ได้แก่ กลุ่มโรคหัวใจและหลอดเลือด 23,685 ราย กลุ่มโรคทางเดินหายใจทุกชนิด 24,837 ราย กลุ่มโรคตาอักเสบ 2,265 ราย และกลุ่มโรคผิวหนังอักเสบ 2,610 ราย
ส่วนวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2555 ถือว่าเลวร้ายขั้นสูงสุดเพราะค่าฝุ่นละอองเกินมาตรฐาน อยู่ที่ระดับบ 200 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ใน 8 จังหวัดของภาคเหนือและวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555ปริมาณฝุ่นละอองขนาดเล็กที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย วัดได้ 437.6 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ส่วนค่าดัชนีคุณภาพอากาศอยู่ที่ 320 ซึ่งถือว่าคุณภาพอากาศอยู่ในเกณฑ์อันตราย
นายแพทย์พรเทพ ศิริวนารังสรรค์ อธิบดีกรมควบคุมโรค ให้สัมภาษณ์กรณีปัญหาฝุ่นควันในภาคเหนือ ซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพและอาจเป็นเหตุให้เกิดอุบัติเหตุทางจราจรได้ จากรายงานสถานการณ์ปัญหาฝุ่นควันด้านการแพทย์และสาธารณสุขใน 8 จังหวัดข้างต้นตั้งแต่ 1 มกราคม ถึง 18 กุมภาพันธ์ พบว่ามีผู้ป่วยจากปัญหาฝุ่นควันหลายกลุ่มโรค เช่น กลุ่มโรคทางเดินหายใจทุกชนิด และกลุ่มโรคตาอักเสบ