pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แนวคิดเกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์หรือเทคโนโลยีในตำนานปรัมปราถูกนำเสนอในมุมมองวิทยาศาสตร์ในเรื่อง เช่น
นิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลดีเด่น จากโครงการศิลปะเพื่อเยาวชนไทย ปี พ.ศ. 2549 (Young Thai Artist Award 2006) โดยได้รับคำชมเชยจากคณะกรรมการว่า "มีความโดดเด่นในด้านแนวความคิด และจินตนาการ" แต่ "กลวิธีนำเสนอมีความไม่ลงตัวอยู่หลายประการ" จุดเด่นที่น่าสนใจคือ การนำแนวคิดและความเชื่อทางศาสนาซึ่งเป็น แนวทางแบบตะวันออก กับแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นวิทยาการจากตะวันตกมาดัดแปลงผสมผสานเข้าด้วยกัน
โอเพ่นออฟฟิศ
กรมหลวงเทวะวงศ์วโรปการ
วิศวกรรมระบบอุปกรณ์และการควบคุม
วิศวกรรมระบบอุปกรณ์และการควบคุม อาจแบ่งแยกย่อยได้ 2 สาขาวิชา คือ
นอกจากนี้ยังมีบางมหาวิทยาลัยที่รวมทั้ง 2 สาขาไว้ในสาขาเดียวคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ในปัจจุบันวิศวกรทั้ง 2 สาขายังขาดแคลนอยู่มาก ซึ่งสถาบันการศึกษายังผลิตออกมาไม่เพียงพอ
ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ
ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ (; ตัวย่อ: OSS) คือ ซอฟต์แวร์ที่เปิดเผยหลักการหรือแหล่งที่มาของเทคโนโลยีของซอฟต์แวร์นั้นให้บุคคลภายนอกได้ใช้ ภายใต้เงื่อนไขบางประการที่เปิดโอกาสให้ผู้ใช้ทำการแก้ไข ดัดแปลงและเผยแพร่ซอร์สโค้ดได้ ภายใต้เงื่อนไขทางข้อตกลงทางกฎหมาย เช่น สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู (จีพีแอล) และสัญญาอนุญาตแจกจ่ายซอฟต์แวร์ของเบิร์กลีย์ (บีเอสดี) ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซที่เป็นที่รู้จักกันดีได้แก่ เพิร์ล ไฟร์ฟอกซ์ ลินุกซ์ อะแพชี เว็บเซิร์ฟเวอร์
ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซเริ่มต้นจากการเคลื่อนไหวภายใต้ชื่อซอฟต์แวร์เสรี ในช่วง พ.ศ. 2526 จนกระทั่งในปี 2531 คำว่าซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซได้ถูกนำมาใช้แทนคำว่า "ฟรี" เพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจและให้ความรู้สึกสบายใจต่อทั้งผู้ใช้และผู้พัฒนา รวมถึงคำว่า ฟรี ในลักษณะของคำว่าเสรีนอกเหนือจากคำว่าฟรีในลักษณะไม่เสียค่าใช้จ่าย ผู้ใช้งานรวมถึงผู้พัฒนาสามารถนำซอฟต์แวร์มาใช้งาน แก้ไข แจกจ่าย โดยสามารถนำมาปรับปรุงทั้งในลักษณะส่วนตัว หรือในหน่วยงานเอกชนได้ ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซอนุญาตให้ทุกคนสามารถนำซอฟต์แวร์ไปพัฒนา รวมถึงวางขายและทำการตลาด จากรายงานของกลุ่มสแตนดิชประมาณการประหยัดงบประมาณจากการใช้งานซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซได้ 6 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐต่อปี
ปัจจุบันมีการกำหนดโดยกลุ่มผู้กำหนดโอเพนซอร์ซที่วางข้อกำหนดคำนิยาม 10 ประการในการกำหนดว่าเงื่อนไขที่เกี่ยวกับโอเพนซอร์ซ คือ
นิกายออร์โธด็อกซ์
กรุงกีโต
Ncrypt TX
NCrypt TX เป็นซอฟต์แวร์ประเภทOpensource เพื่อเข้ารหัสถอดรหัสที่มีความสะดวกและเป็นประโยชน์สำหรับผู้ใช้งานทั้งการเข้ารหัสถอดรหัส File document Email หรือบทสนทนาต่างๆ โดยมีขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการเข้ารหัสให้เลือกมากมาย เช่น DES AES Vigenere Playfair ROT13 เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ใช้สามารถเข้าใจได้ง่าย เพราะการออกแบบหน้าตาโปรแกรมที่ไม่มีความซับซ้อน และการทำงานของโปรแกรมมีประสิทธิภาพ มีการตรวจสอบข้อมูลเพื่อให้แน่ใจถึงความถูกต้อง
ข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสเรียบร้อยแล้วของโปรแกรม NCrypt TX จะประกอบด้วยชุดของเลขฐาน 16 เป็น Default ของตัวโปรแกรม แต่ที่จริงแล้วสามารถเลือกลักษณะของข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสได้ เช่น words text เป็นต้น การเข้ารหัสข้อมูลนั้น ผู้ใช้สามารถทำด้วยวิธีใดก็ได้ ซึ่งทำได้โดยง่าย เพียงแค่พิมพ์ข้อมูลที่ต้องการจะเข้ารหัสลงไปในหน้าต่างของโปรแกรม NCrypt TX เลือกลักษณะการเข้ารหัสที่ต้องการ ก็จะได้ข้อมูลที่เข้ารหัสเรียบร้อยแล้ว ซึ่งข้อมูลนี้สามารถ Copy ไปวางยังที่ใดก็ได้ แต่การถอดรหัสข้อมูล ผู้ใช้จำเป็นต้องทราบรหัสผ่าน และลักษณะการเข้ารหัสที่ผู้เข้ารหัสส่งมาด้วย ถึงจะสามารถถอดรหัสข้อมูลได้
เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนดังกล่าว ข้อมูลจะถูกเข้ารหัสเรียบร้อย โดยมีลักษณะการเข้ารหัสตามที่ผู้ใช้กำหนด
เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนดังกล่าว ข้อมูลจะถูกถอดรหัสเรียบร้อย
ถ้ารหัสผ่าน (Password) ,ลักษณะการเข้รหัสข้อมูล (Encryption method) หรือ ลักษณะผลลัพธ์(output) เกิดความผิดพลาด จะเกิดข้อผิดพลาดขึ้นมาเป็น "Decryption failed: wrong password or invalid input data."
พระองค์เจ้ายิ่งเยาวลักษณ์
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต
เรื่องสั้นอย่างสั้น
เรื่องสั้นอย่างสั้น (Flash fiction) เป็นรูปแบบการเขียนเรื่องสั้นรูปแบบหนึ่ง ที่มีความสมบูรณ์ในตัวเอง โดยมีความยาวไม่เกิน 1500 คำ ในบางครั้งอาจจะเขียนสั้นมากๆ ไม่เกิน 10 คำ โดยทั่วไปจะนิยมเขียนที่ความยาวประมาณ 250-1000 คำ มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า sudden fiction, microfiction, micro-story, postcard fiction หรือ short short story
งานเขียนเรื่องหนึ่งที่อาจนับเป็นเรื่องสั้นอย่างสั้นได้ คือ นิทานอีสป ที่เขียนขึ้นตั้งแต่ ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
ปัจจุบันกำลังเป็นที่นิยมเนื่องจากการใช้งานอินเทอร์เน็ต และมีนิตยสารหลายฉบับที่ตีพิมพ์เรื่องสั้นประเภทนี้ บางครั้งมีการประกวดการเขียน โดยกำหนดจำนวนคำไว้อย่างแน่นอน
เรื่องสั้นอย่างสั้นที่มีชื่อเสียง คือ เรื่องขนาดความยาว 6 คำ ของ เออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์ และขนาดความยาว 10 คำของ อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก
Flash fiction
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง
ตัวคูณลอเรนซ์
ตัวคูณลอเรนซ์ (Lorentz factor) เป็นตัวคูณที่ใช้ในการแปลงคำตอบจากการแปลงแบบกาลิเลียนในกรณีที่ความเร็วสูงมาก ๆ ให้อยู่ในขอบเขตของสัจพจน์ของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ในทฤษฎีสัมพัทธภาพ ซึ่งมีสมการดังนี้
เมื่อ formula_2 คือ ตัวคูณลอเรนซ์ (Lorentz factor)
formula_3 คือ ความเร็วของผู้สังเกตในกรอบอ้างอิงเดียวกัน
formula_4 คือ ความเร็วแสง
สมการดังกล่าวเป็นสมการที่ได้รับการพัฒนาโดยแฮ็นดริก โลเรินตส์ ซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่พัฒนาทฤษฎีที่เกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า โดยอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ยังได้นำสมการดังกล่าวมาใช้ในการคำนวณเกี่ยวกับทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษอีกด้วย
โรงเรียนศิริมาตย์เทวี
โรงเรียนศิริมาตย์เทวี  เป็นเซมินารีและโรงเรียนเอกชนโรมันคาทอลิกในความดูแลของสังฆมณฑลเชียงใหม่ - เชียงราย เปิดสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัย จนถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1951 โดยบาทหลวงเอ็ดมอน แวดิแอร์ ชาวเบลเยียม ซึ่งเป็นอธิการโบสถ์แม่พระองค์อุปถัมป์ พาน ในสมัยนั้น
ชื่อ ศิริมาตย์เทวี.
คุณพ่อแวร์ดิแอร์ ได้ขอให้คุณแม่บุญประจักษ์ ทรรทรานนท์ จากคณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน ตั้งชื่อโรงเรียน “ MATER DEI ”  เป็นภาษาไทยว่า “ศิริมาตย์เทวี” หมายความว่า พระมารดาพระเจ้า
คริปโตไนต์
คริปโตไนต์  เป็นแร่ในจินตนาการจากการ์ตูนฝรั่งเรื่อง ซูเปอร์แมน ของ ค่ายดีซีคอมิก
แร่ชนิดนี้ ถูกเล่าไว้ว่า มีต้นกำเนิดจากดาวบ้านเกิดของ ซูเปอร์แมน ที่ชื่อว่า คริปตอน และแร่นี้จะปล่อยกัมมันตภาพรังสีซึ่งสามารถที่จะส่งผลให้ซูเปอร์แมนอ่อนแอลงได้
คริปโตไนต์ เป็นชื่อกลางของสารที่มีส่วนประกอบคล้ายกัน แต่ที่พบบ่อยที่สุดจะมีสีเขียว
ปัจจุบันมีการค้นพบแร่ที่มีส่วนประกอบทางเคมีคล้ายกับ คริปโตไนท ที่เหมืองในประเทศเซอร์เบีย ซึ่งเป็นสารประกอบ โซเดียมลิเทียมโบรอนซิลิเกตไฮดรอกไซด์ (sodium lithium boron silicate hydroxide) ต่างกันที่แร่ดังกล่าวไม่มี ธาตุฟลูออรีน (fluorine) , ปลอดกัมมันตภาพรังสี และมีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่เรืองแสง
แร่ใหม่นี้ใช้ชื่อว่า ยาดาไรต์ (Jadarite)
เจ้าหญิงลูอิส ดัชเชสแห่งอาร์กายล์
เจ้าหญิงลูอิส หรือ ลูอิส แคโรไลน์ อัลเบอร์ตา หลังอภิเษกสมรสได้ทรงพระอิสริยยศเป็น ดัชเชสแห่งอาร์กายล์ และมาร์ชเนสแห่งลอร์น (, 18 มีนาคม ค.ศ. 1848 - 3 ธันวาคม ค.ศ. 1939) ทรงเป็นสมาชิกองค์หนี่งในพระราชวงศ์อังกฤษ และพระราชธิดาองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
ขณะทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงตามเสด็จครอบครัวไปยังพระตำหนักที่ประทับต่าง ๆ เมื่อเจ้าชายอัลเบิร์ต พระชนกสิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1861 ราชสำนักอังกฤษอยู่ในช่วงโศกสลดอย่างยิ่ง ซึ่งเจ้าหญิงลูอิสไม่ได้ทรงรู้สึกดีเท่าใดนัก
เสิ่น เตี้ยนเสีย
เสิ่นเตี้ยนเสีย (ชื่อจีน: 沈殿霞; ชื่ออังกฤษ: Lydia Shum) (21 กรกฎาคม 1945 - 19 กุมภาพันธ์ 2008) เป็นนักแสดงชาวจีน ที่ในวงการบันเทิงฮ่องกงเรียกว่า เจ๊อ้วน （肥姐）
เสิ่นเตี้ยนเสีย เกิดที่เมืองเซี่ยงไฮ้ จีนแผ่นดินใหญ่ พออายุ 13 ปีเดินทางมาฮ่องกง ต่อมาในปี 1960 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในฐานะนักแสดงเด็กในภาพยนตร์เรื่อง “อีซู่เถาฮวาเชียนตั่วหง” 《一树桃花千朵红》
เธอถือเป็นศิลปินผู้บุกเบิกให้กับ สถานีโทรทัศน์ฮ่องกง ทีวีบี เธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรรายการ “ฮวนเล่อจินเซียว” 《欢乐今宵》 ซึ่งแพร่ภาพนานถึง 20 ปี จนกระทั่งได้รับการขนานนามว่าเป็น “พิธีกรป้ายทอง” นอกจากนี้เธอยังได้ตั้งวงดนตรีร่วมกับ เฉินจื้อเฉียง เฉินหาว เติ้งกวางหรง ฉินเสียงหลิน และเซี่ยเสียน ว่า “วงหนูเงิน” ขึ้น และได้รับความนิยมทั้งในฮ่องกงและไต้หวัน และเป็นช่วงเวลาที่เธอได้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง “ชีสือเอ้อร์เจียฝางเค่อ” 《七十二家房客》
ทางด้านชีวิตส่วนตัวเสิ่นเตี้ยนเสียได้รู้จักกับเจิ้งเส้าชิว และคบหากันเป็นแฟน ในขณะที่เจิ้งเส้าชิวยังเป็นแค่ดาราเล็กๆ แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเสิ่นเตี้ยนเสีย ทำให้เจิ้งเส้าชิวได้มีโอกาสรับบทดีๆ ทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น ซึ่งทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อ 5 มกราคมปี 1985 ที่แคนาดา และตั้งครรภ์ และมีลูกคนแรกในเดือน มิถุนายนปี 1987 ลูกสาวคนแรก เจิ้งซินอี๋ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้หย่าขาดในอีก 8 เดือนต่อมา
ในช่วงทศวรรษที่ 90 เธอยังรับงานภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น “เหม่ยหนันจื่อ” 《美男子》, “จุ้ยเจียหนี่ว์ซี่ว์” 《最佳女婿》 , “ซวงเฝยหลินเหมิน” 《双肥临门》， “ฟู่กุ้ยจ้ายปีเหริน” 《富贵再逼人》เป็นต้น
ในปี 2005 เสิ่นเตี้ยนเสียเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลควีน แมรี่ และตรวจพบเชื้อมะเร็งในตับอ่อน ซึ่งถึงแม้จะได้รับการผ่าตัดเอาเนื้อร้ายออกไปแล้ว แต่ก็ยังไม่หายขาด ยังต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างต่อเนื่อง และทำให้เธอไม่สามารถทำงานบันเทิงต่อได้ ต้องหยุดชั่วคราว และต่อมาในวันที่ 17 พฤศจิกายน ปี 2007 สถานีโทรทัศน์ทีวีบีได้มอบรางวัลอันทรงเกียรติ “รางวัลศิลปินผู้ประสบความสำเร็จสูงสุด” เพื่อเป็นการขอบคุณคุณูปการที่เสิ่นเตี้ยนเสียมอบให้แก่วงการบันเทิงจีนมาตลอดจนกระทั่งได้รับการขนานนามว่าเป็น “Happy Fruit” ของฮ่องกง และเพื่อเป็นกำลังใจให้เธอต่อสู้กับโรคร้าย ซึ่งเธอก็มารับรางวัลด้วยตัวเองพร้อมกับรถเข็น ด้วยสภาพร่างกายอ่อนแอและผ่ายผอมจากโรคร้ายที่รุมเร้า โดยเธอกล่าวว่า “ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับรางวัลนี้ หวังว่าต่อจากนี้ร่างกายจะแข็งแรงขึ้น ฉันจะไม่ทิ้งอาชีพที่ฉันรักไปง่ายๆ”
จนเมื่อ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปี 2008 เธอก็สิ้นลมหายใจอย่างสงบ ที่โรงพยาบาลควีน แมรี่ในฮ่องกง ด้วยวัย 62 ปี
ปัจเจกวิธาน
แอดลาส
สะแตนบายยัวร์ไซด์
เสินเตี้ยนเสีย
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
คาร์ล มาร์ก
คลื่นไมโครเวฟ
ซอฟต์แวร์ปิด
โศกนาฎกรรมกระสวยอวกาศโคลัมเบีย
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
เควก
เควก อาจหมายถึง
MovableType
โมบิลซุท
อาลูวิส(อัลเวส)
เฟิ่งหวง
ซิสเตอร์ปรินเซส
ซิสเตอร์ปรินเซส  เป็นคอลัมน์หนึ่งในนิตยสารเด็งเงคิ G's แมกกาซีน ซึ่งนำเสนอในรูปแบบนวนิยายแนวบิโชโจะ แต่งเรื่องโดย ซากุระโกะ คิมิโนะ วาดภาพประกอบโดย นาโอโตะ เทนฮิโระ ลงตีพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 - 2546 ต่อมาได้มีการนำเรื่องนี้มาสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน และเกมบอยแอดวานซ์ รวมไปถึงสื่ออื่น ๆ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูน
ซิสเตอร์ปรินเซสเป็นคอลัมน์นิยายที่ตีพิมพ์ในนิตยสารเด็งเงคิ G's แมกกาซีน ตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 โดยตัวละครมีน้องสาวอยู่เพียง 9 คน เท่านั้น ซึ่งต่อมาได้เพิ่มตัวละครอีก 3 ตัว คือ ฮารุกะ โยทสีบะ และอาเรียในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเนื้อเรื่องสำคัญจะเกี่ยวกับจดหมายที่น้องสาวเขียนบอกเล่าความรู้สึกถึงพี่ชายซึ่งแยกกันอยู่
ต่อมา บริษัทโซนีได้นำเรื่องซิสเตอร์ปรินเซสไปสร้างเป็นเกมเพลย์สเตชัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2544 ซึ่งเกมนี้ได้ขายดีเป็นอันดับสามของญี่ปุ่นในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย นอกจากนี้ ยังได้มีการนำเรื่องนี้ไปสร้างเป็นอะนิเมะ จำนวน 26 ตอน ซึ่งออกฉายทางทีวีโตเกียว ตั้งแต่ 4 เมษายน - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2541 โดยในอะนิเมะจะมีเนื้อหาที่แตกต่างจากในนิตยสารมาก
หลังจากนั้น ได้มีการสร้างเกมเพลย์สเตชันภาคใหม่ ใช้ชื่อว่า "Sister Princess ~ Pure Story ~" ออกวางจำหน่ายเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2544 และได้ทำการสร้างอะนิเมะภาคใหม่ขึ้นอีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า "Sister Princess: RePure" ซึ่งอ้างอิงเนื้อหาจากนิตยสารเป็นหลัก
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2546 ซิสเตอร์ปรินเซสได้ถูกนำออกจากนิตยสารเด็งเงคิ G's แมกกาซีน โดยมีคอลัมน์ใหม่คือ "Futakoi" มาแทนที่ ซึ่งหลังจากนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ได้มีการนำมาสร้างต่อใด ๆ อีก
น้องสาว.
น้องสาวทั้ง 12 คนของมินากามิ วาตารุ แต่ละคนจะใช้คำที่เรียกพี่ชายแตกต่างกันออกไป
ซากุยะ
ซากุยะ หรือ ซาคุยะ สามารถหมายถึง
กูเกิล แอปส์
Google Apps for Work (ชื่อเดิม Google Apps for Business) เป็นชุดโปรแกรมการประมวลผลแบบคลาวด์ (Cloud Computing) สำหรับเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานและการทำงานร่วมกัน และเป็นซอฟต์แวร์ซอฟต์แวร์ที่ Google ให้บริการโดยผู้ใช้ต้องสมัครเป็นสมาชิก
ชุดโปรแกรมนี้รวมเว็บแอปพลิเคชันยอดนิยมของ Google ซึ่งรวมถึง Gmail, Google ไดรฟ์, Google แฮงเอาท์, Google ปฏิทิน และ Google เอกสารแม้ว่าผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะให้บริการสำหรับผู้บริโภคแบบไม่มีค่าใช้จ่าย แต่ Google Apps for Work เพิ่มคุณลักษณะสำหรับธุรกิจโดยเฉพาะ เช่น ที่อยู่อีเมลแบบกำหนดเองที่โดเมนของคุณ (@บริษัทของคุณ.com) พร้อมพื้นที่จัดเก็บอย่างน้อย 30 GB สำหรับเอกสารและอีเมล รวมถึงการสนับสนุนทางโทรศัพท์และอีเมลทุกวันตลอด 24 ชั่วโมงในฐานะที่เป็นโซลูชันการประมวลผลแบบคลาวด์ Google Apps จึงมีแนวทางที่แตกต่างไปจากซอฟต์แวร์ที่เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานที่วางจำหน่ายทั่วไป โดยจะจัดเก็บข้อมูลของลูกค้าในเครือข่ายศูนย์ข้อมูลปลอดภัยของ Google แทนการจัดเก็บแบบดั้งเดิมที่เก็บรักษาไว้ในเซิร์ฟเวอร์ภายในองค์กรที่ตั้งอยู่ภายในบริษัท
Google ได้ระบุไว้ว่ามีองค์กรกว่า 5 ล้านองค์กรทั่วโลกใช้ Google Apps โดย 60 เปอร์เซ็นต์ของบริษัทที่ติดอันดับ Fortune 500 ก็ใช้โปรแกรมดังกล่าวเช่นเดียวกัน
ผลิตภัณฑ์และบริการที่มากมายของ Google Apps for Work ประกอบไปด้วย Gmail, Google ปฏิทิน, Google ไดรฟ์, แฮงเอาท์, Google เอกสาร, Google ชีต, Google สไลด์, Google ฟอร์ม, Google Sites, Google+ และ Google Apps ห้องนิรภัย หากไม่นับ Google Apps ห้องนิรภัย ผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะรวมอยู่ในแผนการให้บริการพื้นฐานในราคารายละ 5 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเดือน หรือรายละ 50 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อปี ส่วน Drive for Work ซึ่งเป็นแพ็กเกจพรีเมียมจะรวม Google Apps ห้องนิรภัยและพื้นที่จัดเก็บแบบไม่จำกัดในราคารายละ 10 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน
Gmail ได้กลายมาเป็นบริการอีเมลบนเว็บที่เป็นที่นิยมที่สุดในโลก หลังจากที่เปิดตัวในวงจำกัดในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 ผู้บริโภคทุกคนสามารถใช้งาน Gmail ได้ในปี 2550 Google ระบุว่าตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา มีผู้คนถึง 425 ล้านคนใช้ Gmail
Gmail เวอร์ชันฟรีสำหรับผู้บริโภคได้รับการสนับสนุนโดยโฆษณาแบบข้อความที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาของข้อความในอีเมลของผู้ใช้ คุณลักษณะยอดนิยม ได้แก่ พื้นที่จัดเก็บฟรี 15 GB การสนทนาที่แสดงเป็นชุดข้อความ และความสามารถในการค้นหาที่แม่นยำ และอินเทอร์เฟซที่คล้ายกับแอป
แม้ Gmail ใน Google Apps for Work จะคล้ายคลึงกับเวอร์ชันฟรี แต่มีคุณลักษณะที่เพิ่มขึ้นมากมายซึ่งออกแบบมาสำหรับผู้ใช้ภาคธุรกิจ.
คุณลักษณะเหล่านี้ได้แก่
Google ไดรฟ์.
บริการการจัดเก็บไฟล์และการซิงค์ของ Google เปิดตัวในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2555, กว่า 6 ปีหลังจากที่มีข่าวลือเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้ คำประกาศอย่างเป็นทางการของ Google อธิบายว่า Google ไดรฟ์เป็น "สถานที่ที่คุณสามารถสร้าง แชร์ ทำงานร่วมกัน และเก็บทุกสิ่งของคุณ"
Google ไดรฟ์ ช่วยให้ผู้ใช้สามารถอัปโหลดไฟล์ประเภทใดก็ได้ลงในระบบคลาวด์ แชร์ไฟล์กับคนอื่นๆ และเข้าถึงไฟล์นั้นจากคอมพิวเตอร์ แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์อัจฉริยะเครื่องใดก็ได้ ผู้ใช้สามารถซิงค์ไฟล์ระหว่างคอมพิวเตอร์และระบบคลาวด์ได้ง่ายๆ ด้วยแอปพลิเคชันบนเดสก์ท็อปสำหรับ Mac และพีซี แอปนี้จะวางโฟลเดอร์พิเศษลงบนคอมพิวเตอร์ของพวกเขาและการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับไฟล์จะซิงค์ทั่วทั้งไดรฟ์ บนเว็บ และอุปกรณ์ทุกเครื่อง Google ไดรฟ์เวอร์ชันฟรีสำหรับผู้บริโภคจะมอบพื้นที่จัดเก็บขนาด 15 GB สำหรับร่วมใช้ระหว่าง Gmail ไดรฟ์ และ รูปภาพใน Google+
เมื่อได้รับการนำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของ Google Apps for Work ฉะนั้น Google ไดรฟ์จึงมาพร้อมกับคุณลักษณะเพิ่มเติมที่ออกแบบมาเพื่อการใช้งานธุรกิจ คุณลักษณะเหล่านี้ได้แก่
Google เอกสาร, ชีต, สไลด์ และฟอร์ม.
Google Apps มีโปรแกรมแก้ไขออนไลน์สำหรับการสร้างข้อความเอกสารหรือรูปแบบไฟล์เอกสาร, สเปรดชีต, งานนำเสนอ และแบบสำรวจ ชุดเครื่องมือนี้เปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ในชื่อ Google เอกสารและสเปรดชีต
Google เอกสาร ชีต สไลด์ และฟอร์มนั้นสามารถทำงานภายในเว็บบราว์เซอร์ใดก็ได้ หรือบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ใดก็ได้ที่สามารถเปิดใช้เว็บ ทั้งนี้ ผู้ใช้สามารถสามารถแชร์ แสดงความคิดเห็น และแก้ไขเอกสาร สเปรดชีต สไลด์ และฟอร์มร่วมกันได้แบบเรียลไทม์ คุณลักษณะเพิ่มเติมรวมถึงประวัติการแก้ไขแบบไม่จำกัด ซึ่งเก็บบันทึกการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดไว้อย่างปลอดภัยในที่เดียว และการเข้าถึงได้แบบออฟไลน์เพื่อให้ผู้ใช้สามารถทำงานได้แม้ไม่มีอินเทอร์เน็ต
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2557 Google ได้เปิดตัวการแก้ไขแบบดั้งเดิมสำหรับไฟล์ Microsoft Office ใน Google เอกสาร ชีต และสไลด์ นักเขียนของ Mashable ได้แสดงความคิดเห็นคล้ายๆ กับบทความอื่นๆ ว่า "Google กำลังวางจุดยืนของแอปให้เป็นทางออกในแง่ราคาที่เอื้อมถึงมากขึ้นสำหรับบริษัทที่ต้องแก้ไขไฟล์ Office เป็นครั้งคราว"
Google Sites.
เปิดตัวขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 Google Sites ช่วยให้ผู้คนสามารถสร้างและแก้ไขหน้าเว็บได้แม้ว่าจะไม่มีความรู้เกี่ยวกับ HTML หรือการออกแบบเว็บก็ตาม ผู้คนสามารถสร้างไซต์เองตั้งแต่ต้นหรือสร้างจากเทมเพลตก็ได้ อัปโหลดเนื้อหา เช่น รูปภาพและวิดีโอ และควบคุมสิทธิ์ในการเข้าถึงโดยเลือกผู้ที่สามารถดูและแก้ไขแต่ละหน้าได้
Google Sites เปิดตัวในฐานะส่วนหนึ่งของชุดโปรแกรม Google Apps แบบชำระเงิน แต่ต่อมาไม่นานก็พร้อมให้บริการกับผู้บริโภคทั่วไปเช่นกัน ลูกค้าภาคธุรกิจใช้ Google Sites ในการสร้างไซต์ โครงการอินทราเน็ตของบริษัท และไซต์ที่เข้าถึงได้จากสาธารณะ
Google ปฏิทิน.
ออกแบบมาเพื่อรวมเข้ากับ Gmail ซึ่งเป็นบริการปฏิทินออนไลน์ของ Google ที่เปิดให้ใช้งานสำหรับผู้บริโภคทั่วไปในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยปฏิทินใช้มาตรฐาน iCal เพื่อให้สามารถใช้งานกับแอปพลิเคชันปฏิทินอื่นๆ
ปฏิทินออนไลน์ของ Google เป็นปฏิทินผสานรวมระบบทางออนไลน์ที่สามารถแชร์ร่วมกันได้และออกแบบมาสำหรับการทำงานเป็นทีม บริษัทต่างๆ สามารถสร้างปฏิทินแบบเฉพาะทีมและแชร์ร่วมกับทุกคนในบริษัทได้ ผู้ใช้สามารถมอบหมายปฏิทินไปให้อีกคนหนึ่งจัดการปฏิทินหรือกิจกรรมใดที่เฉพาะเจาะจงก็ได้ ผู้ใช้สามารถตรวจดู Google ปฏิทินเพื่อดูว่าห้องประชุมหรือทรัพยากรที่ใช้ร่วมกันนั้นว่างไหม และทำการจองได้
คุณลักษณะที่เป็นประโยชน์ของ Google ปฏิทิน ได้แก่
Google แฮงเอาท์.
15 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 Google ได้ประกาศว่าพวกเขามีเครื่องมือใหม่ในการส่งข้อความ ข้อความเสียง และวิดีโอแชทจะมาแทนที่ Google Talk, Google Voice และบริการ Google+ แฮงเอาท์ Google แฮงเอาท์อนุญาตให้ผู้บริโภคเข้าร่วมในการสนทนาจากคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์เคลื่อนที่ได้สูงสุด 10 คน สำหรับเวอร์ชันฟรีและ 15 คนสำหรับเวอร์ชันธุรกิจ ผู้เข้าร่วมสามารถแชร์หน้าจอ รวมถึงดูและทำงานร่วมกันได้ บริการแฮงเอาท์ ออนแอร์ ทำให้ผู้คนสามารถสตรีมการถ่ายทอดสดไปยัง Google+, YouTube และลงในเว็บไซต์ของพวกเขาได้
เวอร์ชันของแฮงเอาท์ที่รวมอยู่กับ Google Apps for Work รองรับผู้เข้าร่วมประชุมสูงสุด 15 สายและผู้ดูแลระบบสามารถเลือกที่จะจำกัดแฮงเอาท์สำหรับคนที่อยู่ในโดเมนเดียวกันเท่านั้น ซึ่งจะป้องกันการเข้าถึงจากผู้เข้าร่วมภายนอกได้
แอปแฮงเอาท์จัดเก็บข้อความทางออนไลน์ไว้ในระบบคลาวด์ของ Google และมอบตัวเลือกที่จะปิดประวัติหากพวกเขาไม่อยากถูกบันทึก การผสานรวมกับ Google+ จะบันทึกรูปทุกรูปที่ถ่ายด้วยกันในอัลบั้มส่วนตัวหรือแชร์บน Google+
30 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 Google ประกาศว่าลูกค้าของ Google Apps จะสามารถใช้แฮงเอาท์ได้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีโปรไฟล์ Google+ ก็ตาม Google ยังร่วมเป็นพาร์ทเนอร์กับผู้ให้บริการวิดีโอแชทรายอื่นๆ เพื่อรวมบริการเข้าด้วยกัน เช่น Blue Jeans Network และ Intercall
Google ได้ประกาศว่าแฮงเอาท์จะอยู่ภายใต้ข้อกำหนดในการให้บริการเดียวกันกับผลิตภัณฑ์ Google Apps for Work อื่นๆ อย่างเช่น Gmail และไดรฟ์ ลูกค้าของ Apps for Work ยังจะได้รับการสนับสนุนทางโทรศัพท์ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง การรับประกันความพร้อมในการใช้งาน 99.9% และใบรับรอง ISO27001 และ SOC 2
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2557 Google ได้ประกาศผ่านโพสต์ Google+ ว่าพวกเขาได้นำคุณลักษณะที่คนเรียกร้องมากที่สุดกลับมาใช้งานสำหรับแฮงเอาท์ใน Gmail แล้ว ผู้ดูแลระบบของ Apps สามารถควบคุมให้ข้อความแสดงสถานะปรากฏเป็นการภายในเท่านั้น
บริการเครือข่ายสังคมของ Google ในชื่อ Google+ (Google พลัส) เปิดตัวขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในรูปแบบการทดลองใช้งานแบบต้องได้รับคำเชิญเท่านั้น ผู้สังเกตการณ์กล่าวว่านี่เป็นความพยายามล่าสุดของ Google ที่จะสู้กับยักษ์ใหญ่แห่งโลกโซเชียลอย่าง Facebook แม้ว่าในตอนนั้น Google+ ได้แซง Twitter ขึ้นมาเป็นเครือข่ายสังคมออนไลน์ขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลกรองจาก Facebook แล้ว แต่ Google+ ก็ได้รับคำวิจารณ์ว่าทำให้ผู้ใช้ผิดหวังและไม่สามารถสร้าง referral traffic ได้ตามความคาดหมาย
27 ตุลาคม พ.ศ. 2554 Google ได้ประกาศว่า Google+ จะพร้อมใช้งานสำหรับผู้ที่ใช้ Google Apps ที่มหาวิทยาลัย ที่ทำงาน และที่บ้าน
29 สิงหาคม พ.ศ. 2555 Google ประกาศว่าหลังจากที่ได้รับคำติชมจากลูกค้าภาคธุรกิจที่เข้าร่วมในโครงการนำร่อง พวกเขาจึงปรับแต่งคุณลักษณะของ Google+ สำหรับองค์กรโดยเฉพาะ คุณลักษณะเหล่านี้รวมถึงการแชร์แบบส่วนตัวภายในองค์กรและผู้ดูแลระบบสามารถจำกัดการมองเห็นโปรไฟล์และโพสต์ได้
5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 Google ได้เพิ่มระดับความปลอดภัยเพิ่มเติมสำหรับชุมชนที่จำกัดที่ผู้เข้าร่วมจะต้องเป็นคนในองค์กรเท่านั้น ผู้ดูแลระบบมีตัวเลือกในการตั้งค่าชุมชนแบบจำกัดเป็นค่าเริ่มต้นและเลือกว่าเมื่อใดคนจากนอกองค์กรจึงจะสามารถเข้าร่วมได้
บทบาทของ Google+ ในฐานะเครือข่ายธุรกิจได้รับคำติชมคละกันไปต่างๆ นานาตั้งแต่การมีคุณลักษณะที่ช่วยให้ธุรกิจขนาดเล็กเป็นที่รู้จัก ทำให้คนสับสนจากการสร้างแบรนด์ ไปจนถึงการเป็นผู้เล่นที่สำคัญในกลยุทธ์การตลาดโซเชียลสำหรับธุรกิจ บทความทางออนไลน์มากมายเน้นย้ำว่าการใช้ Google+ ช่วยให้ธุรกิจติดอันดับในผลการค้นหาของ Google เนื่องจากโพสต์และแชร์ของ Google+ จะได้รับการจัดทำดัชนีโดย Google ทันที
Google Apps ห้องนิรภัย.
Google Apps ห้องนิรภัยเป็นบริการการจัดเก็บถาวรและ eDiscovery ที่พร้อมให้บริการกับลูกค้า Google Apps โดยเฉพาะและเปิดตัวในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 ห้องนิรภัยช่วยให้ลูกค้าสามารถค้นหาและจัดเก็บข้อความอีเมลที่อาจเกี่ยวข้องกับการดำเนินคดี บริการนี้ยังช่วยจัดการข้อมูลทางธุรกิจเพื่อรักษาความต่อเนื่อง ความสอดคล้อง และปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับได้ ตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ลูกค้าของห้องนิรภัยสามารถค้นหา ดูตัวอย่าง และส่งออกไฟล์ Google ไดรฟ์ได้
Google Apps ห้องนิรภัยนี้รวมเป็นส่วนหนึ่งของ Drive for Work พร้อมพื้นที่จัดเก็บแบบไม่จำกัดในราคารายละ 10 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเดือน
เมื่อผู้ที่มีโอกาสเป็นลูกค้าลงชื่อสมัครใช้ Google Apps for Work จะได้รับระยะทดลองใช้งานฟรี 30 วันสำหรับผู้สูงสุด 10 คน หลังจากช่วงทดลองใช้ สามารถเลือกว่าจะใช้แผนรายปีในราคา 50 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อบัญชี หรือแผนแบบยืดหยุ่นในราคาบัญชีละ 5 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเดือนหรือ 60 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อปี โดยแผนทั้งสองจะเรียกเก็บค่าบริการเป็นรายเดือน
เมื่อเลือกใช้แผนยืดหยุ่น ลูกค้าจะมีตัวเลือกที่จะเพิ่มพื้นที่จัดเก็บแบบไม่จำกัดและ Google Apps ห้องนิรภัยในราคาบัญชีละ 10 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเดือน สำหรับองค์กรที่มีผู้ใช้ไม่เกิน 5 คน พื้นที่จัดเก็บจะจำกัดอยู่ที่ 1 TB ต่อคนเมื่อใช้ตัวเลือกนี้
Google ได้กล่าวว่าพวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของข้อมูลของลูกค้า ข้อมูลจะได้รับการจัดเก็บอยู่ในศูนย์ข้อมูลของ Google และมีเพียงพนักงานและเจ้าหน้าที่ไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้ได้ จะไม่มีการเปิดเผยข้อมูลมูลนี้กับผู้อื่นและจะเก็บข้อมูลไว้ตราบเท่าที่ลูกค้าให้เก็บ และลูกค้าสามารถนำข้อมูลไปได้หากพวกเขาย้ายออกจาก Google Apps
Google Apps มีการรักษาความปลอดภัยระดับองค์กรและการปฏิบัติตามข้อบังคับ ซึ่งรวมถึง SSAE 16/ISAE 3402 Type II, SOC 2-audit, ใบรับรอง ISO 27001 และปฏิบัติตามหลักการด้านความเป็นส่วนตัว Safe Harbor รวมถึงสามารถสนับสนุนข้อกำหนดที่เฉพาะเจาะจงขององค์กรได้ เช่น กฎหมายว่าด้วยการควบคุมและการส่งผ่านข้อมูลทางด้านการประกันสุขภาพ (HIPAA) Google กล่าวว่าโปรแกรมบล็อกสแปมจะรวมอยู่ใน Google Apps พร้อมการตรวจสอบไวรัสในตัวและจะทำการตรวจสอบเอกสารก่อนอนุญาตให้ผู้ใช้ดาวน์โหลดข้อความใดๆ
Google ยืนยันว่าไฟล์ทั้งหมดที่อัปโหลดลงใน Google ไดรฟ์ได้รับการลงรหัส และอีเมลทุกฉบับที่ส่งและรับก็ได้รับการลงรหัสขณะที่เคลื่อนย้ายภายในระหว่างศูนย์ข้อมูล ในบล็อกโพสต์ Google for Work กล่าวว่าพวกเขามุ่งปฏิบัติตามสัญญาในการปกป้องข้อมูลของลูกค้าและจะไม่แสดงโฆษณาหรือสแกนข้อมูลของลูกค้าเพื่อการโฆษณา
Google อ้างว่าองค์กรกว่า 5 ล้านแห่งกำลังใช้ผลิตภัณฑ์ของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นเวอร์ชันฟรีหรือแบบชำระเงิน ประธานของ Google for Work อมิต ซิงห์ กล่าวว่ากว่า 60% ของบริษัทที่ติดอันดับ Fortune 500 กำลังใช้บริการของ Google for Work ลูกค้ามีหลากหลายทางทุกธุรกิจทั่วโลก รวมถึง Uber, AllSaints, BuzzFeed, Design Within Reach, Virgin, PwC และอีกมากมาย รายชื่อลูกค้าอีกมากมายของ Apps อยู่บนหน้าลูกค้าของ Apps
ตัวแทนจำหน่ายและผู้แนะนำ.
Google มีระบบตัวแทนจำหน่ายที่ครบครันที่ช่วยผู้มีโอกาสเป็นลูกค้าเข้ามาใช้งาน Google Apps ไดเรกทอรีพาร์ทเนอร์จะช่วยในการค้นหาพาร์ทเนอร์ ในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2557 Google เปิดตัวโครงการแนะนำ โดยจะมอบเงินให้กับผู้แนะนำมูลค่า 15 ดอลลาร์สหรัฐฯ สำหรับการเปิดบัญชีสมัครใช้ในนามของผู้แนะนำ โครงการนี้เริ่มในสหรัฐฯ และแคนาดา ผู้คนสามารถแนะนำลูกค้าใหม่ได้ไม่จำกัดจำนวน แต่พวกเขาจะได้รับเงินรางวัลสำหรับผู้ใช้ 100 บัญชีแรกที่พวกเขาชวนเข้าร่วมเท่านั้น
ในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2557 Google เปิดตัวโครงการ Google for Work and Education Partner ซึ่งจะช่วยพาร์ทเนอร์ขาย บริการ และสร้างนวัตกรรมชุดผลิตภัณฑ์และแพลตฟอร์มของ Google for Work and Education
Google Apps Marketplace ที่เปิดตัวในปี 2553 เป็นร้านค้าออนไลน์สำหรับแอปพลิเคชันเสริมสำหรับ Google Apps สำหรับองค์กร Marketplace ทำให้ผู้แลระบบสามารถเรียกดู ซื้อ และใช้แอปพลิเคชัสำหรับองค์กรในระบบคลาวด์แบบผสานรวมกับ Google Apps ได้ Marketplace พร้อมให้บริการสำหรับ Google Apps, Google Apps for Work และ Google Apps for Education
นักพัฒนาซอฟต์แวร์สามารถพัฒนาแอปใน Marketplace และขายแอปและบริการใน Marketplace ได้เช่นกัน ในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 Google ประกาศว่าลูกค้า Google Apps ได้ติดตั้งแอปพลิเคชันเสริมจาก Marketplace กว่า 200 ล้านครั้งแล้วนับตั้งแต่ Marketplace เปิดตัวไปในปี 2553
ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2557 Google ได้เผยแพร่บล็อกโพสต์ว่าพนักงานในองค์กรลูกค้าสามารถติดตั้งแอปจาก Marketplace ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจากผู้ดูแลระบบ
รีวิวทางออนไลน์.
Google Apps ได้รับรีวิวทางออนไลน์ในเชิงบวกมากมายด้วยคะแนนเฉลี่ย 4-5 ดาวจากคะแนนเต็ม 5 ดาว มีรีวิวมากมายที่ชื่นชมว่า Google Apps มีราคาเหมาะสมกับตลาด มอบชุดโปรแกรมการทำงานที่ครบครัน และใช้งานได้ดีบนอุปกรณ์ทุกประเภท รีวิวในเชิงลบบางอันชี้ว่า Google Apps, Google สไลด์ และ Google เอกสารขาดคุณลักษณะที่ทำให้เอกสารดูเป็นมืออาชีพอย่างที่ทำได้ใน PowerPoint และ Microsoft Word
ภาคการแข่งขัน.
คู่แข่งหลักของชุดโปรแกรม Google Apps คือ Microsoft Office 365 ซึ่งเป็นบริการระบบคลาวด์ของ Microsoft สำหรับธุรกิจที่มีผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกัน ผู้รีวิวทางออนไลน์มีความเห็นแตกต่างกันไปว่าข้อเสนอของใครดีกว่ากัน มีรีวิวกล่าวว่า Google Apps และ Microsoft 365 คล้ายคลึงกันในแง่ของคะแนนที่ได้รับแต่คุณลักษณะนั้นแตกต่างกันมาก