pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2016 บียอนเซ่กลับมาอีกครั้งกับซิงเกิลใหม่ "ฟอร์เมชัน" ซึ่งปล่อยให้ดาวน์โหลดได้ฟรีในบริการสตรีมเพลงไทดอล วันต่อมาเธอได้แสดงเพลง"ฟอร์เมชัน"เป็นครั้งแรกในช่วงพักครึ่งในการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลซูเปอร์โบวล์ ครั้งที่ 50 ที่เธอเป็นแขกรับเชิญให้กับโคลด์เพลย์ และหลังจากนั้นเธอก็ประกาศทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก "เดอะฟอร์เมชันเวิลด์ทัวร์" ในทันที
สไตล์เพลงและภาพลักษณ์.
ดนตรีและเสียงร้อง.
เพลงของโนวส์ส่วนใหญ่จะเป็นแนวอาร์แอนด์บีร่วมสมัย แต่ก็มักจะผสมแนวแดนซ์ป็อป, ฟังก์, ป็อป และโซลเข้าไปด้วย เพลงของโนวส์นั้นไม่ได้มีแค่เพียงเพลงภาษาอังกฤษ เธอยังได้ทำเพลงภาษาสเปนอยู่หลายเพลงสำหรับการวางจำหน่ายอีกครั้งของอัลบั้ม"บี'เดย์" อีกด้วย วงเดสทินีส์ไชลด์เองก็ยังเคยทำเพลงภาษาสเปนด้วยเช่นกันและยังได้เสียงตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงชาวลาติน โนวส์เคยใช้ภาษาสเปนในโรงเรียนเมื่อยังเด็ก แต่ตอนนี้สามารถพูดได้เพียงไม่กี่คำ แต่เมื่อต้องทำเพลงภาษาสเปนสำหรับการวางจำหน่ายอีกครั้งของอัลบั้ม"บี'เดย์" เธอก็ได้ไปฝึกสัทศาสตร์กับโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน ชื่อว่ารูดี เพียร์ซ
การแสดงบนเวที.
ในปี 2006 โนวส์ได้มีวงดนตรี ชูก้ามาม่า ของตนเอง ซึ่งก็ได้มีทั้ง นักเล่นเบส, นักตีกลอง, นักเล่นกีต้าร์, นักเล่นฮอร์น, มือคีย์บอร์ด และ นักดนตรีเครื่องดนตรีประเภทตี พวกเขาได้เปิดตัวครั้งแรกในงานประกาศผลรางวัลบีอีทีอวาร์ดส ปี 2006 และปรากฏตัวอีกครั้งในมิวสิกวิดีโอเพลง "อีเรเพลสอเบิล" และ "กรีนไลท์". วงดนตรีนี้ได้เล่นดนตรีให้โนวส์ในการร้องเพลงสดของโนวส์ในที่ต่างๆ รวมไปถึงคอนเสิร์ตทัวร์รอบโลกในปี 2007 เดอะบียอนเซ่เอกซ์พีเรียนส์, และในปี 2009 คอนเสิร์ตทัวร์ไอแอม...
ในบทความที่มีชื่อว่า "บอร์นทูเอ็นเตอร์เทน" โนวส์รวมถึงศิลปินคลาสสิกและร่วมสมัยอื่นๆ ได้รับคำชมจากการแสดงบนเวทีของเธอ ในบทวิจารณ์คอนเสิร์ตทัวร์ไอแอม... ในปี ค.ศ. 2009ของเธอ อลิส โจนส์ของหนังสือพิมพ์"อินดีเพนเดนท์" ได้เขียนไว้ว่า "Watching Beyoncé sing and strut her stuff can feel at best overawing, at worst, alienating. She takes her role as entertainer so seriously she's almost too good." "เดอะนิวยอร์กไทมส์" เขียนว่า "มันมีความน่าทึ่งพร้อมกับน่าตื่นเต้นมากในการวางแผนของเธอที่จะทำให้ผู้ชมสนุกสนาน" รีนี มิเชลล์ ฮารริสของ"เซาท์ฟลอริดาไทมส์" เขียนว่า โนวส์ "สามารถทำตัวเป็นเจ้าของเวทีพร้อมกับใส่เอกลักษณ์ของเธอและมีความเอาจริงเอาจัง... การแสดงที่มีเสียงร้องอันทรงพลังของเธอและไม่มีโน้ตใดที่ตกหล่นไป, การเต้นที่สมบูรณ์แบบ...ไม่มีใครทั้งนั้น, ไม่ใช่บริตนีย์, ไม่ใช่ซิเอรา และก็ไม่ใช่ริอานน่า สามารถทำอย่างที่เธอทำได้ ทั้งการร้องการเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์ในเวลาเดียวกัน" และนี่เป็นการสะท้อนออกมาของลอร์เรน ชวารตซ์จาก"ดิเอกซ์แซมิเนอร์" ผู้ที่เขียนไว้ว่า "ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งปี ฉันได้เห็น มาดอนน่า, บริตนีย์, และบียอนเซ่... [บียอนเซ่]ดีกว่าสามคนนั้นอยู่ไกลมาก"
โนวส์เป็นที่รู้จักกันในเรื่องสัญลักษณ์ของเพศ ตามที่เธอได้พูดไว้ว่า "ฉันชอบที่จะแต่งตัวเซ็กซี่และทำตัวเองให้เหมือนสตรีทั่วไป" แต่เธอก็ได้บอกว่าการแต่งตัวบนเวทีก็ "สำหรับการแสดงบนเวทีเท่านั้น" เนื่องจากเธอเป็นคนที่ชื่นชอบและหลงใหลในแฟชั่น โนวส์ได้ผสมผสานองค์ประกอบของศิลปะกับมิวสิกวิดีโอและการแสดงของเธอ แฟชั่นดีไซเนอร์ชาวอิตาเลียน โรเบอร์โต คาวาลลิ กล่าวไว้ว่า "เธอจะใช้สไตล์ที่แตกต่างกัน พยายามให้เข้าดนตรีในขณะแสดง" นิตยสาร "พีเพิล" ได้จัดให้โนวส์เป็นคนดังที่มีแต่งตัวได้ดีที่สุดในปี 2007 แม่ของโนวส์ได้เขียนหนังสือในปี 2002 โดยชื่อว่า "เดสทินีส์สไตล์: บูตีลิเชียสแฟชั่น, บิวติฟูล์แอนด์ไลฟ์สไตล์ซีเครตฟรอมเดสทินีส์ไชลด์" เป็นบันทึกที่ว่าแฟชั่นมีส่วนต่อความสำเร็จของเดสทินีส์ไชลด์มากแค่ไหน
ในปี 2007 โนวส์เป็นที่จับตามองมาก ในการที่เธอได้ขึ้นปกของ "สปอร์ตสอิลลัสเตรดต์สวิมสูทอิชชู" เธอเป็นคนแรกที่ไม่ใช่ทั้งนางแบบและไม่ใช่ทั้งนักกีฬาที่ได้ลงสิ่งตีพิพม์นี้ และยังเป็นศิลปินชาวแอฟริกันอเมริกัน คนที่สองหลัง ไทรา แบงส์ ในปีเดียวกัน ภาพโนวส์ได้ปรากฏอยู่ในนิตยสารบิลบอร์ดและหนังสือพิมพ์ทั่วสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นภาพที่เธอกำลังถือบุหรี่แบบเก่าอยู่และเป็นภาพจากปกหลังของอัลบั้ม "บี'เดย์" ภาพนี้ถูกต่อต้านจากองกรณ์ป้องกันการสูบบุหรี่อย่างมาก โดยระบุว่าเธอไม่จำเป็นต้องเพิ่มบุหรี่ "เพื่อให้ตัวเองดูซับซ้อนกว่าเดิม"
ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2009 โนวส์ได้ไปสัมภาษณ์ในรายการ แลร์รี่คิงไลฟ์ เธอได้พูดถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอได้ไปร้องเพลงในพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งของประธานาธิบดีบารัก โอบามาเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2009 และเธอกล่าวว่า มิเชลล์ โอบามา "เป็นบุคคลที่เก๋มาก" และได้กล่าวไปถึงว่าการได้ไปร้องเพลง"แอตลาสต์"นั้น ว่าเป็นอะไรที่สำคัญต่อชีวิตการทำงานของเธอมาก
ต่อมาเมื่ออัลบั้ม 4 ถูกปล่อยในช่วง 2011 พร้อมซิงเกิลเปิดอัลบั้มอย่าง "รันเดอะเวิลด์ (เกิร์ลส) ซึ่งประกาศความเป็นสตรีนิยมของบียอนเซ่อย่างเต็มตัว และตอกย้ำภาพลักษณ์ความเป็นสตรีนิยมให้เด่นชัดมากขึ้นอีกในเพลง "***ฟลอว์เลส" จากอัลบั้ม"บียอนเซ่" ที่มีเนื้อหาให้ผู้หญิงมีความมั่นใจในตนเอง และมีสุนทรพจน์ของชิมามานดา อะดิชี นักเขียนชาวไนจีเรียอยู่ในเพลงด้วย ต่อมาในปี 2015 บียอนเซ่ได้ร่วมแสดงในเทศกาลดนตรีเมดอินอเมริกาและเทศกาลโกลบอลซิตีเซน ซึ่งมีนัยด้านสตรีนิยมปรากฏ
โนวส์ยกย่อง ไมเคิล แจ็คสัน เป็นผู้มีอิทธิพลทางดนตรีที่ยิ่งใหญ่ของเธอ ตอนอายุ 5 ขวบ เมื่อโนวส์ไปที่คอนเสิร์ตของเขาครั้งแรกนั้นทำให้เธอตระหนักถึงเป้าหมายของเธอ ปี 2006 ที่งาน เวิลด์มิวสิกอวอร์ดส เธอยังกล่าวต่อผู้ชมว่า "ถ้าไม่ใช่เพราะไมเคิล แจ็คสัน ฉันคงไม่ได้เป็นเช่นทุกวันนี้" โนวส์ได้แรงบันดาลใจในการเป็นนักร้องมาจากศิลปินชาวอเมริกันอย่าง ทีน่า เทอร์เนอร์, พรินซ์, อารีธา แฟรงคลิน, วิทนีย์ ฮูสตัน, เจเน็ต แจ็กสัน, เซเลนา, แมรี เจ. ไบลจ์, ไดอาน่า รอสส์, ดอนนา ซัมเมอร์, มารายห์ แครี และนักร้องชาวโคลัมเบียนอย่าง ชาคีร่า. นอกจากนี้โนวส์ได้เติบโตมากับเพลงของ เอนิตา เบเกอร์และลูเธอร์ แวนดรอส และในต่อมาก็กลับกลายเป็นคนที่เธอได้ร่วมงานอยู่ด้วยในที่สุด
โนวส์ยังมีอิทธิพลต่อศิลปินร่วมสมัยด้วย นักร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี ชาวคะเนเดียน เคเชีย ชานเต ก็ได้มีอิทธิพลมาจากโนวส์เช่นเดียวกัน นอกจากนั้น ผู้ชนะรายการ "อเมริกันไอดอล" จอร์ดิน สปาร์คส ซิงเกิลแรก "แทททู" และอัลบั้มแรกของเขา สามารถอธิบายได้ว่ามีความชอบในตัวบียอนเซ่เอามากๆ ซึ่งซิงเกิล"แทททู"นั้น ก็ได้มีดนตรีและสิ่งต่างๆเหมือนกับเพลงฮิตของโนวส์มาก นั้นคือเพลง "อีเรเพลสอเบิล"
สตีเฟน โทมัส เอร์ไลไวน์ ของออลมิวสิกได้พบว่าเพลงในอัลบั้มแรกของนักร้องป๊อปชาวอเมริกัน เคทารีน แม็คฟี ได้รับอิทธิพลจากเพลงของโนวส์มากๆ โรว์แลนด์ ยังได้แรงบันดาลใจ ก่อนการทำอัลบั้มชุดที่ 2ของเธอ "มิส.เคลลี่" จากเสียงร้องของโนวส์ด้วยเช่นกัน
โนวส์เป็นนักร้องหญิงคนแรก ที่ได้รับรางวัล อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ สาขาศิลปินระดับต่างประเทศ โนวส์ได้เป็นนักร้องนำของวงดนตรีหญิงล้วนที่มียอดขายสูงที่สุดตลอดกาล เดสทินีส์ไชลด์ ในที่ต่างๆมากมาย ได้บันทึกไว้ว่าเธอเป็นสัญลักษณ์ของเพลงป๊อป ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด อัลบั้มแรกของเธอ เดนเจอรัสลีอินเลิฟ ได้อยู่ในรายชื่อ ท๊อป200เดฟินิทีฟอัลบั้ม ในประวัติศาสตร์ดนตรี โดย ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ซึ่งน้อยมากสำหรับศิลปินในยุดนี้ ที่จะได้อยู่ในรายชื่อนั้น โนวส์ได้มีหุ่นขี้ผึ้งในที่ต่างๆมากมาย แต่ที่ ที่รู้จักกันมากก็คือ ที่พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งของ Madame Tussaud เธอก็ยังเป็นหนึ่งในน้อยคนของแอฟริกันอเมริกัน ที่ได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 3 รางวัล หรือมากกว่านั้น
กิจกรรมการกุศลและงานอื่นๆ.
เฮาส์ออฟเดเรออน.
ปี 2005 โนวส์เปิดตัวธุรกิจห้องเสื้อที่เธอได้ร่วมมือกับทีน่า โนวส์ (แม่ของเธอ) โดยใช้ชื่อว่า เฮาส์ออฟเดเรออน (House of Deréon) (เดเรออน คือชื่อยายของเธอ) ซึ่งงานออกแบบได้รับแรงบันดาลใจมาจากบรรพบุรุษในตระกูล ทัวร์คอนเสิร์ต เดสทินีฟูล์ฟิลด์ ... แอนด์เลิฟวิงอิทเวิลด์ทัวร์ ของเดสทินีส์ไชลด์ ได้เลือกใช้ชุดจากห้องเสื้อนี้ของเธอเองทั้งหมด ปัจจุบันได้มีการประยุกต์ธุรกิจนี้ร่วมกับผลงานของเธอที่ออกมาในขณะนั้นด้วย
โนวส์ได้เซ็นสัญญากับเครื่องดื่มเป๊ปซี่ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งเป็นการโฆษาณาทั้งบนโทรทัศน์ รวมถึงวิทยุและในอินเทอร์เน็ต ในปี ค.ศ. 2004 เป๊ปซี่ได้มีโฆษณาผ่านทางโทรทัศน์ มีแนวโฆษณาเป็น "นักต่อสู้ในสมัยโรมัน" โดยมีโนวส์และนักร้องอย่าง บริตนีย์ สเปียรส์, พิงก์, และเอนรีเก อีเกลเซียสรวมอยู่ในโฆษณา และในปีถัดมาก็ได้ร่วมงานกับเจนนิเฟอร์ โลเปซและเดวิด เบคแคมในโฆษณาแนว "ซามูไร" และในปี 2013 เธอได้โฆษณาโดยใช้เพลง "Grown Woman" และเป๊ปซี่ก็เป็นผู้สนับสนุนการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบลว์ครั้ง 47 ให้กับเธอ
นอกจากนี้แล้ว โนวส์ยังเซ็นสัญญากับบริษัทเครื่องสำอางหรือสินค้าที่เกี่ยวกับความสวยความงาม นั่นก็คือลอเรอัลในช่วงปี ค.ศ. 2003 ทำรายได้ให้เธอกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2004 โนวส์ได้มีน้ำหอมของเธอเอง เรียกว่า "ทรูสตาร์" ซึ่งก็ได้ทำโดยทอมมี่ ฮิลไฟเจอร์ เธอได้มีวิดีโอประชาสัมพันธ์ โดยเธอร้องเพลง "วิชชิงออนอะสตาร์" มาร้องประกอบด้วย โดยทำรายได้ให้เธอกว่า 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ และเธอยังได้มีทรูสตาร์โกลด์ในปี ค.ศ. 2005 และ เอ็มพอเรอร์อาร์มานิส์เดียมอนด์ส ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารฟอร์บยังได้รายงานว่า โนวส์มีรายได้ในช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 สูงถึง 87 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากอัลบั้ม,คอนเสิร์ตทัวร์,ธุรกิจเสื้อผ้า,และงานโฆษณาต่างๆ และจัดให้เธอเป็นคนดังที่มีรายได้สูงที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก
โนวส์ร่วมกับเคลลี โรว์แลนด์ และครอบครัวของทั้งสอง ได้เปิดองค์กรช่วยเหลือผู้ประสบภัยโดยใช้ชื่อว่า "เซอร์ไวเวอร์ ฟาวเดชัน" ในปี 2005 องค์กรนี้ได้ช่วยเหลือผู้ประสบภัยพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ในพื้นที่รัฐเท็กซัส, สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอเอง และโนวส์ยังได้บริจาคเงินจำนวน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้กับ"กัล์ฟคอส์ตไอค์รีลีฟฟันด์" ซึ่งเป็นองค์กรที่ได้ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุเฮอร์ริเคนไอค์ ในเมืองฮิวสตันอีกด้วย
ในปี 2005 โปรดิวเซอร์เพลง เดวิด ฟอสเตอร์ ,ลูกสาวของเขา เอมี ฟอสเตอร์-จิลลีส์, และโนวส์ ได้ร่วมกันแต่งเพลง "สแตนด์อัพฟอร์เลิฟ" ซึ่งจะเป็นเพลงประจำวันเด็กโลก ที่เดสทินีส์ไชลด์ได้ร่วมกันร้องเพลงนี้ และรับเป็นตัวแทนจากทั่วโลกประจำวันเด็กโลกปี 2005 และในปี 2008 โนวส์ได้มีเพลง "จัส์ตสแตนด์อัพ!" ร่วมกับศิลปินอื่นๆ เช่น มารายห์ แครี, เลโอนา ลิวอิส, ริอานน่า, แมรี เจ. ไบลจ์ เป็นซิงเกิลการกุศลสำหรับมูลนิธิ สแตนด์อัพทูแคนเซอร์ ซึ่งเป็นมูลนิธิที่ช่วยเหลือผู้ที่เป็นโรคมะเร็ง
โนวส์ได้รับจารึกชื่อเข้าสู่ อินเตอร์เนชันเนลพีเดียทริกฮอลล์ออฟเฟม ของ ไมแอมีชิลเดรนส์ฮอสปิตอล ซึ่งเป็นโรงพยาบาลดูแลเด็กพิการ หลังจากที่เธอได้เข้าช่วยเหลือด้วยการบริจาคเงินและเข้าเยี่ยมเด็กๆ อย่างสม่ำเสมอ ในขณะถ่ายทำภาพยนตร์ " คาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก" บียอนเซ่ได้เข้าศึกษาลักษณะผู้ป่วยติดยาเสพติดในสถานบำบัด เพื่อใช้ในการแสดงภาพยนตร์ดังกล่าว และเธอยังได้บริจาคเงินรายได้ของเธอให้กับ โฟนิกซ์เฮาส์ เป็นองกรณ์ที่ช่วยบำบัดผู้ที่ติดยาเสพติดและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อีกด้วย และในเวลาต่อมาไม่นาน โนวส์ได้รับเป็นตัวแทนให้กับมูลนิธิ "โชว์ยัวร์เฮลปปิงแฮนด์" เป็นมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือเด็กที่อดอยาก และเธอยังให้แฟนๆของเธอ นำอาหารที่ไม่เน่าเปื่อยได้ง่ายมาบริจาคใน ยู.เอส.คอนเสิร์ตทัวร์สต๊อป ของเธอด้วย
ในปี 2013 เธอได้ร่วมมือกับกุชชีและซัลมา ฮาเยก ในการจัดตั้งแคมเปญ Chime For Change ในการระดมทุนเพื่อช่วยเหลือผู้หญิงทั่วโลก วันที่ 1 มิถุนายน 2013 เธอก็ขึ้นแสดงคอนเสิร์ต Sound of Change เพื่อระดุมทุนและเป็นกระบอกเสียงให้กับสิทธิสตรีทั้งด้านความยุติธรรม การศึกษา และสุขภาพ ร่วมกับศิลปินอีกหลายท่าน อาทิ เจนนิเฟอร์ โลเปซ, เอลลี โกลดิง, เจสซี เจ, แมรี เจ. ไบลจ์
ตั้งแต่ปี 2002 โนวส์ได้เริ่มคบหาดูใจกับแร็ปเปอร์หนุ่มชื่อว่า เจย์-ซีซึ่งเป็นบุคคลที่คอยช่วยเหลือเธอมาโดยตลอด ข่าวลือต่างๆได้เริ่มตอกย้ำความสัมพันธ์ระหว่างเขาทั้งสองคน หลังจากที่โนวส์ได้ร่วมร้องเพลงกับเจย์-ซี ในเพลง "'03 บอนนีย์แอนด์ไคล์ด" และในปี 2005 ข่าวลือต่างๆก็ได้กระจายไปทั่วว่าบียอนเซ่ และ เจย์-ซี จะแต่งงานกัน แต่เมื่อได้สอบถามกับตัวโนวส์แล้ว เธอได้บอกว่าตัวเธอกับเจย์-ซีนั้นยังไม่ได้หมั้นหมายกันไว้แต่อย่างใด และเมื่อผู้สื่อข่าวได้ถามอีกครั้งในเดือนกันยายน ปี 2007 เจย์-ซีก็ได้ตอบว่า "One day soon - let's leave it at that." ลอร่า เชรฟเฟอร์ ซึ่งเป็นนักเขียนอาวุโสของนิตยสาร "OK!" กล่าวว่า "พวกเขาเป็นคนที่มีความเป็นส่วนตัวเอามากๆ" ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2008 โนวส์กับเจย์-ซีได้แต่งงานกันในเมืองนิวยอร์กซิตี้ บียอนเซ่เปิดเผยว่าเธอเคยแท้งลูกราวปี 2010 หรือ 2011 ในสารคดีไลฟ์อิสบัตอะดรีม ทั้งนี้เธอได้แต่งเพลงให้กับความสูญเสียในครั้งนี้ด้วย
ในงานประกาศผลรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอวอร์ด 2011 บียอนเซ่ได้แสดงเพลง "เลิฟออนท็อป" โดยเริ่มต้นการแสดงว่า "วันนี้ฉันอยากให้ทุกคนยืนขึ้นและรับรู้ถึงรักที่กำลังเติบโตภายในตัวฉัน" และในตอนจบ เธอก็ทิ้งไมโครโฟน ถอดกระดุมเบลเซอร์ออกและลูบท้อง ซึ่งยืนยันว่าเธอตั้งครรภ์ ซึ่งเหตุการณ์นี้ถูกบันทึกในกินเนสส์เวิลด์เร็กคอร์ดว่าเป็นเหตุการณ์ที่ถูกทวิตมากที่สุดต่อวินาที คิดเป็น 8,868 ทวิตต่อวินาที และคำว่า "Beyonce Pregnancy" กลายเป็นคำที่ถูกค้นหามากที่สุดในกูเกิลในรอบสัปดาห์ของวันที่ 29 สิงหาคมา 2011
วันที่ 7 มกราคม 2012 บียอนเซ่ได้ให้กำเนิดลูกสาว 1 คน ชื่อว่า "บลู ไอวี คาร์เตอร์" ในโรงพยาบาล Lenox Hill Hospital ในนิวยอร์ก 2 วันให้หลัง เจย์ซีปล่อยเพลง โกลรีย์ ซึ่งเป็นเพลงที่เขาแต่งให้กับลูกสาวลงบนเว็บไซต์ Lifeandtime.com ในเพลงกล่าวถึงการฝ่าฟันอุปสรรคขณะตั้งครรภ์ รวมถึงการแท้งลูกก่อนที่จะตั้งครรภ์น้องบลูไอวี เสียงร้องของบลูไอวีถูกนำมาใส่ตอนจบเพลง และใส่เครดิตว่า "B.I.C." ส่งผลให้บลูไอวี ซึ่งมีอายุเพียง 2 วัน กลายเป็นบุคคลที่อายุน้อยที่สุดที่ปรากฏบทชาร์ตบิลบอร์ดเมื่อ "โกลรีย์" เดบิวต์บนชาร์ต Hot R&amp;B/Hip-Hop Songs
"ดูบทความหลักที่ รายชื่อผลงานของบียอนเซ่ โนวส์"
เธอได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย ในฐานะศิลปินเดี่ยว อัลบั้มของเธอมียอดขายถึง 15 ล้านชุดในอเมริกา และ 118 ล้านเร็กคอร์ดทั่วโลก (60 ล้านชุดร่วมกับเดสทินีส์ไซลด์) ซึ่งทำให้เธอเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาจัดอันดับให้บียอนเซ่เป็นศิลปินที่ได้รับการรับรองสูงสุดในปีช่วงทศววรษที่ 2000 ด้วยการรับรองทั้งหมด 64 ครั้ง "เครซีอินเลิฟ", "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)", "เฮโล" และ "อีเรเพลสอเบิล" เป็นหนึ่งในซิงเกิ้ลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ดิออบเซอเวอร์กล่าวว่าเธอเป็นศิลปินแห่งทศวรรษ บียอนเซ่เป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัล International Artist Award โดย อเมริกันมิวสิคอวอร์ด นอกจากนี้เธอยังได้รับ Legend Award โดย World Music Award ในปี 2008 และ Billboard Millennium Award ในงานประกาศผลบิลบอร์ดมิวสิกอวอร์ด 2011
บียอนเซ่ได้รับรางวัลแกรมมีทั้งสิ้น 20 รางวัล ทั้งในฐานะศิลปินเดี่ยวและสมาชิกของเดสทินีส์ไชลด์ ทำให้เธอเป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลแกรมมีมากที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากอลิสัน เคราส์ และเป็นผู้หญิงที่มีรายชื่อเข้ารางวัลแกรมมี่มากที่สุด โดยเข้าชิงทั้งสิ้น 52 รายการ "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" ชนะในสาขาเพลงแห่งปีในปี 2010 ในขณะที่ "เซย์มายเนม" และ "เครซี่อินเลิฟ" ชนะในสาขาเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม ทั้ง เดนเจอรัสลีอินเลิฟ , [[บี'เดย์] และ [[ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส]] ต่างก็ชนะในสาขาอัลบั้มอาร์แอนด์บีร่วมสมัย เธอถูกบันทึกว่าเป็นผู้หญิงที่ชนะรางวัลแกรมมี่มากที่สุดในหนึ่งคืนในปี 2010 ด้วยจำนวน 6 รางวัล และด้วยบทบาทใน[[ดรีมเกิร์ลส]] เธอเข้าชิงรางวัลสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วยเพลง "ลิสเซน" และนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในงานประกาศผลลูกโลกทองคำ และสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในงานประกาศผลรางวัล[[NAACP Image Award|เอ็นเอเอซีพีอิมเมจอวอร์ด]] และชนะ 2 รางวัลใน[[12th Critics' Choice Awards|งานประกาศรางวัลคริติกส์ชอยส์มูฟวี่อวอร์ด ครั้งที่ 12]] ได้แก่ สาขาเพลงยอดเยี่ยมด้วยเพลง "ลิสเซน" และเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วยเพลงดรีมเกิร์ลส
[[หมวดหมู่:บียอนเซ่ โนวส์]]
[[หมวดหมู่:สมาชิกวงเดสทินีส์ไชลด์]]
[[หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์]]
[[หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส]]
[[หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน]]
[[หมวดหมู่:นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอเมริกัน]]
[[หมวดหมู่:นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน]]
[[หมวดหมู่:ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากฮิวสตัน]]
[[หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา]]
ดอกหญ้า และ ดวงตาสวรรค์ เป็นนวนิยาย ประพันธ์โดย กัญญ์ชลา หรือ กฤษณา อโศกสิน เจ้าของบทประพันธ์ชื่อดัง สวรรค์เบี่ยง และ เมียหลวง โดย ดอกหญ้า เป็นเรื่องราวในวัยเด็กของเหล่าตัวละครเอก และ ดวงตาสวรรค์ เป็นเรื่องราวภาคต่อในตอนโต เป็นเรื่องของแพน หรือพันพร เทพประทาน นาฎศิลป์สาวหน้าตาดี เป็นที่ปลื้มของคุณชายใหญ่จนเขาขอเธอแต่งงาน แพนได้ย้ายเข้ามา วังสวนทิพย์ ได้เจอกับเล็กชายหนุ่มหน้าตาดี เธอหลงเสน่ห์เล็กและต้องการเป็นเจ้าของ โดยที่เล็กชอบพอกับหญิงออนอยู่แล้ว แต่เธอก็ไม่สนใจเพราะสิ่งที่เธอหมายปองต้องได้ทุกอย่าง วันหนึ่งแพนได้เจอกับหทัยซึ่งเขาชวนเธอไปแสดงหนัง หนังเรื่องที่เธอแสดงประสบความสำเร็จมาก แพนจึงกลายเป็นดาราดวงใหม่ แต่เธอไม่รู้หรอกว่า สิ่งที่เธอได้มาต้องแลกกับบทเรียนชีวิตราคา
ดอกหญ้า และ ดวงตาสวรรค์ ถูกทำเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง ของปี พ.ศ. 2507 กับ พ.ศ. 2524 และได้ถูกนำมาสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง ได้แก่ปี พ.ศ. 2521, พ.ศ. 2533 และ พ.ศ. 2554 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ดวงตาสวรรค์
แพน หรือ พันพร เทพประทาน หญิงสาวนาฏศิลป์สาวผู้มากด้วยฝีมือ แสดงละครรำได้อย่างประทับใจผู้ชม ขนาดเพื่อนชาวต่างประเทศของ ม.ร.ว. ราชาณัต เทวพันธุ์ขอสั่งภาพจิตรกรรมรูปแพนใส่เครื่องรำขนาดเท่าตัวจริง ชายใหญ่ปลาบปลื้มไปกับแพนจนถึงกับหลงรักและขอแต่งงานกับแพนในที่สุด โดยท่านชายผู้เป็นบิดาของชายใหญ่ก็ยินยอม อันที่จริงชายใหญ่เคยรู้จักแพนมาตั้งแต่ทั้งคู่ยังเป็นเด็กครั้งที่ชายใหญ่ได้อพยพหนีภัยสงครามโลกไปอยู่ที่ผักไห่ แต่เมื่อสงครามยุติ กลุ่มเด็กชาวกรุงฯ ได้แก่ ชายใหญ่ หญิงออนและหลานในไส้ คือ เอียดและเล็ก ลูกของราศี พี่สาวของประภากับพลตรี โภคา พากันกลับกรุงเทพฯ วันนั้นเองแพนได้ลอบขึ้นเรือมาจนกระทั่งเล็กมาสังเกตเห็น แพนได้ขอติดตามไปเรียนที่กรุงเทพฯ ประภายินยอมรับอุปถัมภ์แพน และราศีก็ช่วยฝากแพนเข้าเรียนนาฏศิลป์พร้อมกับตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "พันพร เทพประทาน" การที่แพนตกลงใจยอมแต่งงานกับชายใหญ่ทำให้เทิน หนุ่มจากผักไห่ ซึ่งเป็นเพื่อนของแพนมาตั้งแต่เด็ก หัวใจแตกสลาย แพนทำท่าทีเหมือนว่าไม่ได้เคยรักเขามาก่อน เทินพ่ายแพ้แก่ชีวิตและหนีเตลิดไป ระหว่างทางน่านและหทัยได้พบกับเทินที่กำลังป่วยทั้งทางใจและกาย ทั้งสองจึงพาเทินมารักษาตัวที่บ้านพักตากอากาศของตระกูลที่ห้วยทราย ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากบ้านพักตากอากาศของโภคา ที่นั้นเทินได้พบภาพถ่ายของตนสมัยเด็กจึงได้รู้ว่า น่านก็คือหนึ่งในเด็กชาวกรุงที่เคยอพยพหนีสงครามมาอยู่ที่ผักไห่ ทั้งน่าน และ หทัยต่างดีใจและอนุญาตให้เทินอาศัยอยู่ที่บ้านได้โดยไม่มีกำหนด
ผู้ที่เดือดร้อนที่สุดต่อการหายไปของเทินคือเอียด พี่สาวของเล็ก หญิงออน เริ่มจะสงสัยว่าเอียดจะแอบรักเทิน เพราะเทินเข้ามาสนิทสนมกับครอบครัวตั้งแต่ที่ผักไห่ เมื่อเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพฯ ทั้งเทินและเล็กก็ยังได้เรียนอยู่ด้วยกันอีก เล็กและหญิงออนกลัดกลุ้มใจ เพราะเอียดไม่เปิดปากบอกใครในเรื่องของความรัก แต่อาการของเอียดก็แย่ลงจนถึงขั้นล้มป่วย แพนเข้าไปมีบทบาทอยู่ในวังสวนทิพย์ ท่ามกลางความไม่พอใจของเหล่าคนเก่าแก่ ในขณะเดียวกัน หทัยซึ่งได้เคยเห็นแพนมาก่อน ก็หมายมั่นว่าจะเชิญแพนมาเป็นนางเอกหนังเรื่องใหม่ "ลมลวง" หทัยได้ติดตามไปทำความรู้จักกับแพน โดยมี น่าน พาไปพบ และได้รื้อฟื้นความหลังที่เคยรู้จักกันมาก่อนกับหญิงออนด้วย อาการป่วยของเอียดไม่ดีขึ้น ประภาจึงพาเอียดไปพักผ่อนที่ห้วยทรายโดยมีเล็กและหญิงออนไปส่ง ที่นั่นเอียดได้พบกับเทินโดยบังเอิญและทั้งสองได้แสดงมิตรภาพที่ดีต่อกัน ความสุขของคู่อื่น ๆทำให้แพนเดือดร้อนอยู่ในใจ และยิ่งแพนรู้ว่าชายใหญ่ ซึ่งโหมทำงานหนักล้มป่วยลง ด้วยวัณโรคปอด แพนยิ่งร้อนใจ แต่ก็ต้องพยายามรักษาหน้าของตนเองโดยการทำหน้าที่ของสะใภ้วังสวนทิพย์ที่ดี แต่มันขัดกับความรู้สึกที่แท้จริงของตน ในที่สุด แพนจึงติดต่อไปยังหัสดินทร์ภาพยนตร์ เพื่อตกลงยอมแสดงหนังเรื่องลมลวง ทำให้ชายใหญ่ไม่มีความสุขและเกิดปัญหาครอบครัวอย่างแรง ลมลวงประสบความสำเร็จอย่างสูงกลายเป็นหนังยอดนิยมเงินล้านและแพนเองก็ได้มีชื่อเสียงเป็นดาราดวงใหม่ แพนอยากจะหย่ากับชายใหญ่แต่ชายใหญ่ไม่ยอม จึงกลับไปอยู่กับประภา ในวันที่เล็กกลับจากงานเลี้ยงและแพนเป็นคนคอยเฝ้าปิดประตูให้ แพนวางแผนทำเป็นถูกเล็กปลุกปล้ำ เล็กจำเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ แต่ก็เล่าให้หญิงออนฟัง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเล็กกับหญิงออนมีปัญหากัน แพนรีบวางแผนที่จะกำจัดหญิงออนออกจากเล็กตลอดไป
เมื่อหญิงออนกลับเข้าบ้านสะอึ้งบอกว่าอาจารย์วีระโทรมาว่าชายใหญ่ป่วยอยู่ที่บ้านอาจารย์วีระ และจะให้รถมารับที่วังพาหญิงออนไปบ้านอาจารย์วีระ เล็กได้ทราบข่าวจึงโทรศัพท์ไปเช็คที่บ้านอาจารย์วีระ พบว่ายังไม่กลับจากต่างจังหวัด และชายใหญ่ไม่ได้เป็นอะไร เล็กรีบไปที่วังสวนทิพย์ และออกไปตามหา
ระหว่างนั้นเอียดกับหญิงออนกำลังต่อรองกับเชนเพื่อจะให้หลุดพ้นออกมา จนในที่สุดเชนยอมปล่อยตัวทั้งสองคนและขอให้สัญญาว่าจะไม่เอาความ หญิงออนและเอียดกลับมาแล้ว เล็กจึงรีบออกจากบ้านไปรับขวัญ พบแพนยืนขวางอยู่หน้าบ้าน และเล็งปืนขู่จะฆ่าเล็กด้วยปืนของเทินที่แพนแอบขโมยไป ระหว่างนั้นนักข่าวมาที่บ้าน พร้อมตำรวจ ตามที่ราศีแจ้งไป เรื่องหญิงออนและเอียดหายตัวไป แพนจึงตัดสินใจยิงเล็ก แพนรู้สึกผิดมากเกิดกลัวนักข่าว จึงวิ่งหนีออกไปจากบ้านและฆ่าตัวตายตาย ขณะที่โภคารีบพาเล็กไปส่งโรงพยาบาล ก่อนหน้านั้นแล้ว
เทินมีหน้าที่ต้องนำกระดูกของแพนกลับไปลอยน้ำที่บ้านเกิด สถานที่ๆ แพนทอดทิ้งไปเพราะคิดว่า ที่นี่ไม่ดีพอ แพนได้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดสวยงามด้วยความสามารถของเธอเอง แต่ความที่แพนไม่หยุดที่จะไขว่คว้า และไม่เคยพอเพียง ไม่พอใจกับสิ่งที่ตนมี ทำให้แพนต้องจบชีวิตลงในที่สุด
XPS อาจหมายถึง
จัสติน ทิมเบอร์เลก
จัสติน แรนดอล ทิมเบอร์เลก  เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1981 เป็นนักร้องแนวป็อปชาวอเมริกัน และเป็นนักแสดงชาย เคยเป็นสมาชิกวง 'N Sync โดยในฐานะศิลปินเดี่ยวมีเพลงฮิตอย่าง "Sexyback" และ "Like I Love You"
จัสติน ทิมเบอร์เลก เกิดในเมมฟิส รัฐเทนเนสซี เป็นบุตรชายของ ลินน์ ฮาร์เลสส์ (นามสกุลเดิม โบมาร์) และแรนดัลล์ ทิมเบอร์เลก เขามีเชื้อสายอังกฤษ ถึงแม้ว่าเขาจะอ้างว่าเขามีเชื้อสายทางอเมริกัน-อินเดียน ซึ่งอาจมาจากเฮนรี ทิมเบอร์เลก นักสำรวจและทำแผนที่อเมริกาในยุคล่าอาณานิคม
ปู่ของเขา ชาลส์ แอล. ทิมเบอร์เลก เป็นผู้สอนศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนต์ และตัวทิมเบอร์เลกเองก็นับถือโปรแตสแตนต์เช่นกัน
พ่อแม่ของเขาหย่ากันราวปี ค.ศ. 1985 เมื่อเขาอายุราว 5 ขวบ ทั้งคู่แต่งงานใหม่ โดยแม่ของเขาปัจจุบันเปิดบริษัทเกี่ยวกับแวดวงบันเทิง ชื่อ จัส-อิน ไทม์ เอนเตอร์เทนเมนต์ โดยแต่งงานกับ พอล อาร์เลสส์ นายธนาคาร ส่วนพ่อของเขาเป็นผู้กำกับเสียงประสานในโบสถ์ มีลูก 2 คนคือ โจนาธาน (เกิดปี 1993) และ สตีเฟน (เกิดปี 1998) ทั้งสองคนหลังการแต่งใหม่กับ ลิซา ทิมเบอร์เลกเติบโตมาในเชลบี ฟอร์เรส เมืองเล็ก ๆ ระหว่างเมมฟิสและมิลลิงตัน เขาได้ลงแข่งขันประกวดร้องเพลงครั้งแรกในงานแข่งขันร้องเพลงคันทรีในรายการค้นหาดาราในชื่อ "จัสติน แรนดัล"
จัสติน ทิมเบอร์เลกเป็น 1 ในสมาชิกมิคกี้ เม้าส์ คลับ ซึ่งมีสมาชิกอย่างบริทนีย์ สเปียร์ส, คริสติน่า อากีเลร่า และ เจซี แชสเซส์ พออายุ 14 ปี คริส เคิร์กแพททริค ก็ติดต่อเขาให้มาร่วมวงผ่านทางเอเยนต์ จนได้ก่อตั้งเป็น 'N Sync ซึ่งได้ก่อตั้งในปี 1995
โดยวง 'N Sync มีอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างมากที่มียอดขายเร็วที่สุด คืออัลบั้ม No Strings Attached
ในอัลบั้ม Celebrity จัสตินได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลงถึง 7 เพลงรวมถึง Pop ซิงเกิลฮิตเพลงแรกของอัลบั้มนี้ด้วย นอกจากนี้ยังโปรดิวซ์เพลงเองอีก 3 เพลง รวมทั้งยังแต่งเพลง What It's Like To Be Me ให้อัลบั้ม Britney ของ บริทนีย์ สเปียร์ส ด้วย
ทิมเบอร์เลกและเจซี ชาเซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ โอลิมปิก และซูเปอร์โบว์ล รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์.
ในปลายปี 1999 ทิมเบอร์เลกเริ่มมีผลงานการแสดงครั้งแรกทางช่องดิสนีย์ กับภาพยนตร์เรื่อง "Model Behavior" ที่เขารับบทเป็นเจสัน ชาร์ป นายแบบที่ตกหลุมรักสาวเสิร์ฟหลังจากเข้าใจผิดว่าเธอเป็นนางแบบ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2000
ในฐานะสมาชิกวงเอ็นซิงก์ ทิมเบอร์เลกพัฒนาตัวเองสู่ศิลปินด้วยตัวของเขาเอง ทั้งทางด้านดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ช่วยแต่งเพลง โดยเฉพาะ 3 ซิงเกิลในอัลบั้มชุด "Celebrity" แต่จากความโดดเด่นของเขาเองและความตกต่ำของบอยแบนด์ ทำให้จุดเกิดเปลี่ยนในการแยกวงไป ถึงแม้ว่าทางวงจะไม่เคยประกาศอย่างเป็นทางการว่ายุบวงก็ตาม โดยสมาชิกในวงอย่าง แลนซ์ เบสส์ออกมาพูดว่า เขาเชื่อว่าวงจบลงไปแล้ว อย่างไรก็ตามคริส เคิร์กแพทริกเคยพูดในเดือนสิงหาคม 2008 ว่า ทั้ง 5 คนยังคงเป็นเพื่อนกันและเขาเชื่อว่าการรวมตัวกันอีกครั้งยังมีความเป็นไปได้ และต่อมาต้นเดือนกันยายน เบสส์ก็พูดออกมาทำนองเดียวกัน
ผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก Justified ออกขายเมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2002 โดยได้โชว์เพลงครั้งแรกบนเวที เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ตัวอัลบั้มประสบความสำเร็จพอสมควร มียอดขาย 3 ล้านในอเมริกา และ 7 ล้านทั่วโลก ในอัลบั้มนี้มีเพลงดังอย่าง Like I Love You" ที่ร่วมงานกับ The Neptunes และ Timbaland นอกจากนั้นยังมีเพลงติดท้อป 5 อย่าง "Cry Me a River" and "Rock Your Body"
ในปี 2003 จัสตินได้ร่วมร้องคอรัสในเพลง "Where Is The Love?" ให้วงแบล็ค อายด์ พีส์ และได้ร่วมแสดงเพลงนี้ครั้งแรกในเวที เอ็มทีวี ยุโรป มิวสิก อวอร์ดส
เพลง "I'm Lovin' It." ถูกใช้ในแคมเปญของ McDonald
เดือนกุมภาพันธ์ 2004 เกิดอุบัติเหตุเกี่ยวกับเสื้อผ้าในการแสดงของจัสติน และ เจเน็ท แจ็คสัน‎ ในช่วงพักงานซูเปอร์โบวล์
จัสติน มีส่วนร่วมกับงานภาพยนตร์ โดยได้ปรากฏตัวในหนังเรื่อง Alpha Dog, Black Snake Moan, Richard Kelly's Southland Tales และยังพากย์เสียงการ์ตูนเรื่อง Shrek the Third เป็น King Arthur ตอนหนุ่ม
นอกจากนั้นจัสตินยังได้แสดงในมิวสิกวิดีโอ "This Train Don't Stop There Anymore" ของเอลตัน จอห์น
จัสตินได้กลับมาร่วมงานกับแบล็ค อายด์ พีส์ อีกครั้งในอัลบั้มชุด Monkey Business เพลง "My Style" และยังได้ร่วมงานกับเนลลี่ เพลง "Work It"
ปี 2005 ยังได้ร่วมงานกับ Snoop Dogg เพลง "Signs"
ฤดูร้อน ปี 2005 จัสตินเปิดค่ายเพลง JayTee Records
Futuresex/Lovesounds.
ปี 2006 ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ‘Futuresex/Lovesounds’ อัลบั้มชุดนี้โปรดิวซ์โดย ทิมบาแลนด์, วิล.ไอ.แอม (แห่ง Black Eyed Peas’), Rick Rubin และตัวจัสติน เอง ได้ศิลปินรับเชิญได้แก่ สนูป ด็อกก์ , ทรีซิกซ์มาเฟีย , ที.ไอ. และ เนลลี เฟอร์ทาโด (ที่ไปปรากฏตัวเป็นสีสันใน MV เพลง ‘Promiscous’ ของเธอ)