pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กิจการรถเมล์นายเลิศ ดำเนินการมานานถึง 70 ปี ได้รับสัมปทานเดินรถประจำทางในกรุงเทพฯ ถึง 36 สาย มีรถประมาณ 700 คัน มีพนักงาน 3,500 คน นับเป็นบริษัทรถเมล์ที่ใหญ่ที่สุด แต่ได้เลิกกิจการลงในปี พ.ศ. 2520 เมื่อรัฐบาลมีนโยบายรวมกิจการรถเมล์ทุกสายในกรุงเทพมหานครมาอยู่ในความดูแลของ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ
ข้อกำหนดสำหรับการควบคุมสารอันตราย
ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์
ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์ สถิติการชก 2 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 1
รถเมย์นายเลิศ
เรย์ โอราอิส
เรย์ โอราอิส  หรือเรย์นัลโด โอราอิส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองมาลิตโบก จังหวัดเลย์เตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 15
โอราอิสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543 เสมอกับ จอยเซน อาลอง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน โจโจ้ โรดรีโก โอราอิสได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ มาชกนอกรอบ ชนะคะแนน สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้น็อค ขุนศึก ลูกพระบาท ยก 1 แพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาโกโตะ มิยากิ ยก 8 และแพ้คะแนน เคน นากาจิมะ เมื่อ พ.ศ. 2547 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547
โอราอิสได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC กับโอเล่ห์ดงอีกครั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่ก็ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน และชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 3 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 โดยโอราอิสถูกเนตรชกลงไปนับแปดถึง 2 ครั้งในยกที่ 2 ก่อนจะแพ้น็อคไปในที่สุด โอราอิสไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 จากนั้น โอราอิสก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
เรย์ โอราริส
รถเมล์ขาว
โรเดล โอราอิส
โรเดล โอราอิส (Rodel Orais) เกิดเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Marbel ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 18
เออร์เนสโต้ รูบิลล่าร์
อาร์มัน เดอ ลาครูซ
อาร์มัน เดอ ลาครูซ  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ เมือง Guindulman จังหวัดโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 11
เดอลาครูซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน แจ๊กกี้ คอลลามาร์ หลังจากนั้น ก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่น มินิมัมเวท WBC ที่ว่างเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย ต่อมา ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งคราวนี้เดอลาครูซเป็นฝ่ายชนะน็อค สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ยก 2 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สาลิกาเล็ก เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จากนั้น เดอลาครูซได้ขึ้นชกในรายการ 2003 PPBL FLYWEIGHT TOURNAMENT เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเสมอกับจูน อีบาเล ตกรอบ ต่อมา เดอลาครูซขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนเออร์เนสโต รูบิลลาร์ ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น เดอลาครูซไปชกนอกรอบชนะที่ญี่ปุ่นสองครั้ง และชกชนะน็อค เดชศักดิ์ ศิษย์สายทอง ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิม้มเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฟลอเรนเต คอนเดส ยก 5 ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBO ที่แอฟริกาใต้ในปีเดียวกันนั้นก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ไม่ได้แชมป์
เดอลาครูซได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะคะแนน ฟาบิโอ มาร์ฟา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน เดนเวอร์ คูเอโญ เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550แพ้น็อค วันเฮง มีนะโยธิน ยก 5 และเมื่อขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์คืนจากคูเอโญเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ก็ทำได้เพียงเสมอกันโดยเทคนิคเพราะหัวชนกันแตกโดยอุบัติเหตุ เดอลาครูซได้ครองแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เมื่อชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 1 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ซอนนี บอยจาโร ยก 6 เสียแชมป์ไปเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีกเล
ประวัติศาสตร์เอเชียกลาง
ประวัติศาสตร์เอเชียกลาง คือ ประวัติศาสตร์ของดินแดนเอเชียกลาง ซึ่งเป็นบริเวณที่ทำการเกษตรได้ยากและอยู่ห่างไกลจากทะเล ทำให้ถูกตัดขาดจากเส้นทางการค้า เมืองใหญ่ๆจึงเกิดขึ้นน้อย ชนร่อนเร่ที่เชี่ยวชาญการขี่ม้าเป็นกลุ่มชนหลักในทุ่งหญ้าสเตปป์ และความสัมพันธ์ระหว่างชนร่อนเร่และกลุ่มชนอื่นๆในเอเชียกลางเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ทักษะในการขี่ม้าของพวกเขาทำให้กลายเป็นนักรบที่มีประสิทธิภาพกลุ่มหนึ่งของโลก ผู้นำเผ่าจะเป็นผู้จัดการนำเผ่าย่อย ๆ มารวมกันเป็นกองทัพ ตัวอย่างของกลุ่มชนเหล่านี้ เช่น ชาวฮันที่เข้ารุกรานยุโรป กลุ่มชนเตอร์กิกที่อพยพเข้าสู่ทรานโซเซียนา พวกหูทั้ง 5 ชนกลุ่มที่โจมตีจักรวรรดิฮั่น และชาวมองโกลที่มีอิทธิพลในเอเชียและยุโรป
ความโดดเด่นของชนร่อนเร่สิ้นสุดลงในพุทธศตวรรษที่ 21 เมื่ออาวุธสมัยใหม่เข้ามามีบทบาทในสงคราม จักรวรรดิรัสเซีย ราชวงศ์หมิงของจีน และมหาอำนาจอื่นเข้าครอบครองเอเชียกลางทั้งหมดในพุทธศตวรรษที่ 24 หลังการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 รัสเซียเข้าครอบครองเอชียกลางเกือบทั้งหมด เหลือแต่มองโกเลียและอัฟกานิสถานที่เป็นรัฐเอกราช แต่มองโกเลียก็เป็นรัฐบริวารรัฐหนึ่งของโซเวียต และโซเวียตพยายามเข้าครอบงำอัฟกานิสถานแต่ไม่สำเร็จ ส่วนที่ถูกโซเวียตยึดครองได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมแต่วัฒนธรรมท้องถิ่นถูกกดขี่ เมื่อ โซเวียตสลายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2534 รัฐของโซเวียตในเอเชียกลาง 5 รัฐได้เป็นรัฐเอกราช คือ คาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, เติร์กเมนิสถาน, คีร์กีซสถาน และทาจิกิสถาน
หลักฐานทางพันธุศาสตร์กล่าวว่ามนุษย์โฮโมเซเปียนส์เข้าสู่เอเชียกลางเมื่อ 40,000 - 50,000 ปีมาแล้ว ถือว่าเป็นแหล่งที่อยู่เก่าแก่ของมนุษย์แห่งหนึ่งของโลกแหล่งนี้อาจเป็นที่อยู่ของกลุ่มชนก่อนอพยพเข้าสู่ยุโรป ไซบีเรียและอเมริกาเหนือ คาดว่าบริเวณนี้เป็นแหล่งกำเนิดของตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียนในช่วงต้นราว 4,000 ปีก่อนพุทธศักราช มีชุมชนเล็กๆ พัฒนาการสร้างที่อยู่อาศัยแบบถาวรและเริ่มทำการเกษตร รวมทั้งเริ่มเลี้ยงม้าสำหรับเป็นอาหารเพียงอย่างเดียวในระยะแรก และเริ่มใช้เป็นพาหนะในอีก 500 ปีต่อมา กลุ่มชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ชนร่อนเร่
ชานิยมเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อน อาศัยอยู่ในเตนท์หรือค่ายพักที่เคลื่อนย้ายได้ง่าย มีการตั้งถิ่นฐานเป็นเมืองเล็ก ๆ ในบริเวณที่ชุ่มชื้นของเอเชียกลาง เช่นการเกิดอารยธรรมแบ็กเตรีย-มาร์เกียนา ที่มีการปลูกข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์และมีการประดิษฐ์อักษรขึ้นใช้ บักเตรีย-มาร์เกียนาอาจจะมีปฏิสัมพันธ์กับวัฒนธรรมอันโดรโนโว ในช่วงยุคสำริดที่เป็นแหล่งกำเนิดของการใช้รถม้าซึ่งอยู่ทางเหนือของไซบีเรียตะวันตก รัสเซีย และบางส่วนของคาซัคสถาน คงอยู่มาจนถึง 457 ปีก่อนพุทธศักราช บักเตรีย-มาร์เกียนาอาจจะเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมอารยันที่เป็นบรรพบุรุษของผู้พูดภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน และอาจจะเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมยูราลิกและอัลไตอิกด้วย
รวา พ.ศ. 443 นครซอกเดีย กลายเป็นเมืองสำคัญและเป็นที่พักของพ่อค้าบนเส้นทางสายไหม มีประชากรที่หลากหลายเข้ามาอยู่ในบริเวณนี้ กลุ่มของชาวนอร์มาดิกในเอเชียกลาง รวมทั้งชาวฮันและกลุ่มชนเตอร์กิกกลุ่มอื่นๆ ของโตคาเรีย ชาวเปอร์เซีย ชาวไซเทีย และกลุ่มผู้พูดภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนอื่นๆ และชาวมองโกลอีกจำนวนหนึ่ง
ตั้งแต่ 2,000-1,000 ปีก่อนคริสตกาล ทางใต้ของเอเชียกลางประกอบด้วยรัฐขนาดใหญ่และเกรียงไกร พยายามแผ่อำนาจเข้ามาพิชิตชนร่อนเร่ในเอเชียกลาง แต่ไม่สามารถพิชิตได้ทั้งหมด จักรวรรดิเมเดียและจักรวรรดิอะคีเมนิด เคยครอบครองบางส่วนของเอเชียกลาง จักรวรรดิซฺยงหนู(ราว 209 ปีก่อนคริสต์ศักราช)เป็นจักรวรรดิแห่งแรกในเอเชียกลาง ตามมาด้วยจักรวรรดิกอกเติร์กและจักรวรรดิมองโกลในเวลาต่อมา หลังจากชัยชนะของจักรวรรดิฮั่นในสงครามฮั่น-ซฺยงหนู  ในช่วงระหว่าง 133 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศักราชที่ 89 จักรวรรดิฮั่นเริ่มแผ่อำนาจมาทางตะวันตก จักรวรรดิเปอร์เซียและมาซีโดเนียเข้ามามีอิทธิพลในเอเชียกลางโดยเข้ามาก่อตั้งเมืองและควบคุมเส้นทางการค้า
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำวัฒนธรรมกรีกเข้ามาและสร้างเมืองอเล็กซานเดรียเอสคาเท เมื่อ พ.ศ. 214 ในบริเวณที่เป็นทาจิกิสถานในปัจจุบันนี้ หลังจากพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 220 บริเวณที่เป็นเอเชียกลางรวมอยู่ในจักรวรรดิเซเลซูอิด ใน พ.ศ. 293 เอเชียกลางมีการตั้งอาณาจักรแบ็กเตรียหรืออาณาจักรกรีก-บักเตรียที่มีการขยายอำนาจไปสู่อินเดียและจีน จนกระทั่งสิ้นสุดอำนาจลงไปเมื่อ พ.ศ. 418 อาณาจักรอินโด-กรีกที่มีฐานที่มั่นในปัญจาบและควบคุมเขตอิทธิพลไปถึงอัฟกานิสถาน ได้พัฒนามาเป็นอาณาจักรพุทธแบบกรีก อาณาจักรกุษาณเป็นอาณาจักรที่ขึ้นมามีอำนาจในช่วงพุทธศตวรรษที่ 7-9 และสืบทอดวัฒนธรรมแบบพุทธและแบบกรีก อาณาจักรเหล่านี้มีอำนาจควบคุมเส้นทางสายไหมที่เชื่อมจีนกับยุโรปซึ่งต่อมาอำนาจจากภายนอก เช่น จักรวรรดิซาสซานิยะห์พยายามเข้ามาครอบครองเส้นทางสายนี้
ในบรรดาอำนาจที่แผ่ขยายมาเหล่านี้ จักรวรรดิพาร์เทียเป็นจักรวรรดิที่มีต้นกำเนิดในเอเชียกลาง แต่ได้ปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมเปอร์เซียซึ่งเป็นตัวอย่างแรกๆของการขยายตัวของชนเผ่าในเอเชียกลางขึ้นมาเป็นอาณาจักรและจักรวรรดิ จากนั้นได้ปรับตัวให้เข้ากับวฒนธรรมภายนอกที่อยู่รอบๆได้รวดเร็ว ในยุคนี้เอเชียกลางเป็นบริเวณที่มีการผสมผสานทั้งทางด้านเชื้อชาติ ศาสนา โดยศาสนาพุทธยังเป็นที่นับถือโดยส่วนใหญ่ แต่แพร่หลายเฉพาะทางตะวันออกบริเวณใกล้กับเปอร์เซียเท่านั้น ศาสนาโซโรอัสเตอร์จึงถูกให้ความสำคัญแทน ศาสนาคริสต์นิกายเนสโทเรียได้แพร่หลายมาถึงบริเวณนี้ แต่เป็นเพียงความเชื่อกลุ่มเล็กๆ ศาสนาที่แพร่หลายเป็นอันดับสามคือศาสนามาณีกี ประชาชนส่วนใหญ่นับถือมากกว่า 1 ศาสนา และผสมผสานความเชื่อดั้งเดิมเข้าไปด้วย การแพร่ขยายของชาวเติร์กเริ่มขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 11 และกลายเป็นจักรวรรดิกอกเติร์กในที่สุด ชาวเติร์กได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วจนทั่วเอเชียกลาง ชาวเติร์กที่พูดภาษาอุยกูร์เป็นกลุ่มหนึ่งที่มีวัฒนธรรมหลากหลายควบคุมเส้นทางสายไหมที่เมืองตูร์ฟานในสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งเมืองอยู่ในอาณาเขตของสาธารณรัฐประชาชนจีนปัจจุบัน ชนร่อนเร่ชาวอุยกูร์เหล่านี้นับถือศาสนามาณิกี ศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์นิกายเนสโตเรีย
อิทธิพลศาสนาอิสลาม.
ในพุทธศตวรรษที่ 13 ศาสนาอิสลามได้แพร่หลายเข้ามาและกลายเป็นศาสนาของคนส่วนใหญ่ ยกเว้นทางตะวันออกที่ศาสนาพุทธยังเข้มแข็ง กองทหารของชาวอาหรับได้รุกรานเข้ามาและเข้ากันได้กับชาวพื้นเมืองในเอเชียกลาง จักรวรรดิของชาวอาหรับยุคแรกๆจึงแผ่เข้ามาถึงเอเชียกลาง การเข้ามาของชาวอาหรับ ทำให้อิทธิพลของจีนในเอเชียกลางฝั่งตะวันตกหมดไป
จักรวรรดิภายในทุ่งหญ้าสเตปป์.
เมื่อเทคโนโลยีใหม่ได้แพร่หลายเข้ามา ชาวพื้นเมืองที่เชี่ยวชาญในการขี่ม้าเริ่มมีอำนาจมากขึ้นและกลายเป็นชนส่วนใหญ่ในเอเชียกลาง มีการสร้างบ้านเมืองและสถาปนาเป็นอาณาจักรขึ้น ชนกลุ่มนี้ ขาดโครงสร้างทางการเมืองที่ซับซ้อน เป็นการรวมกลุ่มของเผ่าต่างๆเข้าด้วยกัน โดยมีผู้นำที่เรียก"ข่าน" เมื่อข่านเสียชีวิต ดินแดนของข่านจะถูกแบ่งให้ทายาทแต่ละคน ทำให้จักรวรรดิเหล่านี้เสื่อมลงอย่างรวดเร็วหลังจากที่ก่อตั้งขึ้นมา การพัฒนาของอำนาจในเอเชียกลางพัฒนาขึ้นเมื่อเจงกีสข่านได้รวบรวมเผ่าของมองโกล ด้วยเทคนิคทางทหารที่เหนือกว่า จักรวรรดิมองโกลได้แพร่หลายเข้ามาในเอเชียกลางและเข้าสู่ดินแดนของจีน รัสเซียและตะวันออกกลางบางส่วน หลังจากเจงกีสข่านสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1770 เอเชียกลางส่วนใหญ่ถูกปกครองโดยจักรวรรดิข่านจักกาไท ต่อมา ใน พ.ศ. 1912 ติมูร์ ผู้นำชาวเติร์กในกองทหารมองโกลได้เข้าครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่
เนื่องจากพื้นที่ในเอเชียกลางเป็นพื้นที่ที่ถูกรุกรานได้ง่าย การจัดตั้งอำนาจรัฐจึงทำได้ยาก โครงสร้างทางการเมืองที่ซับซ้อนของชนเผ่าในทุ่งหญ้าสเตปป์ยากแก่การตั้งเป็นรัฐ นอกจากนั้นกองทัพของชนร่อนเร่มีพื้นฐานที่สำคัญคือมีม้าจำนวนมาก การบำรุงรักษากองทัพจึงต้องใช้พื้นที่ทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงม้าเป็นบริเวณกว้าง ซึ่งพบเฉพาะในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งหญ้าสเตปป์ นอกจากนี้ กองทัพยังไม่สามารถฝ่าเข้าไปในพื้นที่ป่าตอนเหนือซึ่งมีรัฐนอฟโกรอคและรัฐมัสโกวีครองอำนาจอยู่
ในพุทธศตวรรษที่ 19 พื้นที่แถบเอเชียกลางและพื้นที่ใกล้เคียงถูกปกครองโดยติมูร์ ที่ชาวตะวันตกเรียกว่าติเมอร์เลน ในช่วงที่ติมูร์ปกครองนี้เองที่วัฒนธรรมของชนร่อนเร่ได้รวมเข้ากับวัฒนธรรมการตั้งถิ่นฐานของชาวอิหร่าน
สาวิกา ไชยเดช
สาวิกา ไชยเดช (เกิด 19 มิถุนายน พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น พิ้งกี้ เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวไทย ที่มีผลงานทั้งทางละคร เพลง และภาพยนตร์ทั้งไทยและอินเดีย
สาวิกา ไชยเดช มีชื่อเล่นว่า พิ้งกี้ เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ที่โรงพยาบาลเพชรเวช กรุงเทพมหานคร ในครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลาม เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสามคนของสมาน กับสรินยา ไชยเดช มีพี่ชายอีกสองคน สาวิกามีเชื้อสายไทย, อังกฤษ, จีน, มอญ และปากีสถาน เธอกล่าวว่าสมาน บิดาของเธอเป็นมุสลิมที่มีเชื้อสายจีน
เข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนพระหฤทัยพัฒนเวศม์ ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ และระดับอุดมศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยรังสิต ระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
เธอมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝ่ายมารดากับอมลรดา ไชยเดช (ชื่อเดิม อนุธิดา อิ่มทรัพย์) ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน และมีหลานสาวคนหนึ่งชื่อสุพิชยา ไชยเดช ซึ่งเป็นบุตรของพี่ชาย เคยร่วมเดินแบบกับสาวิกา
เธอนับถือศาสนาอิสลาม และเคยถูกวิจารณ์จากศาสนิกศาสนาเดียวกันในการทำงานบันเทิง
เข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ ได้รับการชักชวนโดยบังเอิญจากแมวมอง ขณะเดินเล่นกับครอบครัวที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านรามคำแหง โดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณา มีผลงานแรกคือ โซนีไตรนิตรอน และมีผลงานอีกหลายโฆษณา เริ่มงานละครทางช่อง 3 เรื่อง "ไฟในดวงตา" รับบทเป็นลูกของจันทร์จิรา จูแจ้ง หลังจากนั้นมาเล่นละครกับทางช่อง 7 เรื่องแรกคือ "วันนี้ที่รอคอย" ส่วนละครที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักคือ “ดาวพระศุกร์” รับบทเป็นดาวพระศุกร์ตอนเด็ก
ต่อมามีผลงานเพลงในปี พ.ศ. 2543 สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกอัลบั้มเพลงแนวป็อป วง "บั๊ก บันจี้" (Bug Bunji) กับเพื่อนอีก 3 คน คือวนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์, ธัชชา พุ่มอ่อน และเจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช
พ.ศ. 2544 สาวิกากลับมาเล่นละครเรื่อง "ปิ่นไพร" จากนั้นมีผลงานเรื่อง "กษัตริยา" รับบทมณีอินทร์ มเหสีของพระเอกาทศรถ และยังมีละคร "น้องเหมียวเขี้ยวเพชร"
หลังจากเกิดปัญหาพิพาทเรื่องความสัมพันธ์กับสัญชัย เองตระกูลช่วงปี พ.ศ. 2553 เธอมีผลงานในวงการภาพยนตร์กอลลีวูดระยะหนึ่งคือเรื่อง "Markandeyan" จนในปี พ.ศ. 2555 เธอได้กลับมาแสดงละครไทยอีกครั้งรับบทนางเอกในละครเรื่อง "ทองประกายแสด" และพลิกบทบาท เป็นนางร้ายครั้งแรก ในละครเรื่อง "มารยาริษยา"
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เธอได้เดินทางไปร่วมงานกับภาพยนตร์ตอลลีวูดของอินเดียเรื่อง "Emo Gurram Egaravachu"
ในปี พ.ศ. 2553 เธอได้ตกเป็นข่าวดังในกรณีมีความสัมพันธ์กับร้อยโทสัญชัย เองตระกูล สามีของธัญญาเรศ เองตระกูลซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ทำให้เกิดข้อพิพาทระหว่างเธอกับธัญญาเรศ จากเหตุการณ์นั้นทำให้สาวิกาหายหน้าไปจากวงการบันเทิง และถูกสื่อมวลชนตั้งฉายาให้ว่า "อีพิ้งคนเริงเมือง" และ "ส่าหรีลี้รัก" กระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 สาวิกาและธัญญาเรศได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในงาน "เที่ยวให้สุด ปักหมุดแดนใต้" ซึ่งจัดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ทั้งสองกล่าวว่าได้อโหสิกรรมต่อกันและไม่มีเรื่องหมางใจกันอีก
สาวิกาสมรสกับอิทธิ ชวลิตธำรง นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ย่านพัทยา เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2557 ตามธรรมเนียมศาสนาอิสลาม แต่สามีมิได้เปลี่ยนศาสนา ภายหลังทั้งสองหย่ากันช่วงต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยที่ไม่มีบุตรด้วยกัน
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เธอถูกตั้งข้อหาร่วมกันฉ้อโกงจากกรณีร่วมกันหลอกลวงโดยการโฆษณาชักชวนต่อประชาชนทั่วไปให้เข้าร่วมลงทุนในฟอแร็กซ์-3ดี มีผู้เสียหายจำนวน 9,824 คน และมูลค่าความเสียหายรวม 2.4 พันล้านบาท และศาลอาญาไม่ให้ประกันตัว จึงถูกส่งเข้าทัณฑสถานหญิงกลาง
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ทนายความได้ยื่นคำร้องต่อศาลอาญา ขอปล่อยชั่วคราว โดยยื่นคำร้องเสนอหลักทรัพย์แคชเชียร์เช็ค 5 ล้านบาทให้ศาลพิจารณา
จากนั้นศาลอาญา ได้พิจารณาแล้ว ให้มีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลย พร้อมกำหนดเงื่อนไข คือ ห้ามเดินทางออกนอกราชอาณาจักร แต่หากเปลี่ยนถิ่นที่อยู่ให้แจ้งต่อศาลภายใน 7 วัน และให้รายงานตัวต่อศาลทุกเดือน จนกว่าจะมีเหตุเปลี่ยนแปลง และให้แจ้ง ตม.ให้ทราบด้วย
สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้), วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก), ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า), เจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน)
เทศบาลเมืองหัวหิน
หัวหิน เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของพระราชวังไกลกังวล ศูนย์ราชการอำเภอหรือที่ว่าการอำเภอ ย่านธุรกิจประจำอำเภอหัวหิน และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวตากอากาศที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยและระดับโลก เช่นเดียวกับเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี นอกจากนี้ เทศบาลเมืองหัวหินยังเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และในภาคตะวันตกของประเทศไทย
ในอดีตหัวหินเป็นพื้นที่ขึ้นตรงกับแขวงปราณบุรี จังหวัดปราณบุรี (หลังจากได้ย้ายศาลากลางจังหวัดไปที่ตำบลเกาะหลัก จึงได้เปลี่ยนเป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) บางช่วงสมัยแขวงเมืองปราณบุรีถูกยุบรวมกับเมืองเพชรบุรี หัวหินจึงถูกอยู่ในความดูแลของจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังจึงได้มีการยกฐานะหัวหินขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหัวหินขึ้นตรงกับอำเภอปราณบุรี และเป็นอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2492 เทศบาลตำบลหัวหินจึงอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พ.ศ. 2480 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ดูแลพื้นที่ตำบลหัวหิน และตำบลหนองแก กิ่งอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นเทศบาลตำบลหัวหิน มีพื้นที่รับผิดชอบ 72 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2538 โดยขยายเขตเพิ่มเติมจากเดิม 72 ตารางกิโลเมตร เป็น 86.36 ตารางกิโลเมตร มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งขยายพื้นที่ลงไปในทะเล 500 เมตรด้วย
ระยะแรกการจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหินมีราษฎรประมาณ 4,000 คน มีบ้านเรือนประมาณ 500 หลัง และมีรายได้ประมาณ 30,000–40,000 บาท และเมื่อ พ.ศ. 2492 กิ่งอำเภอหัวหินยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอหัวหิน และต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลหัวหินเป็นเทศบาลเมืองหัวหิน
เทศบาลเมืองหัวหิน มีพื้นที่ครอบคลุม 2 ตำบลคือ ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก มีพื้นที่รวม 86.36 ตารางกิโลเมตรหรือ 53,975 ไร่
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ (อักษรย่อ : ศ.บ.; อังกฤษ: Setthabut Bamphen School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษในสังกัดมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการสร้างโดยพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) เป็นอดีตโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี
เดิมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญชื่อโรงเรียนวัดแสนแสบ (วัดแสนสุข) เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 มีฐานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอมีนบุรี ในระยะแรกโรงเรียนนี้ยังไม่มีอาคารเรียนที่ถาวร จึงต้องอาศัยศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียน จนกระทั่งใน พ.ศ. 2469 นายณรงค์ วีริยินทะ ครูใหญ่ของโรงเรียนในขณะนั้น ได้พิจารณาร่วมกับทางราชการมีความเห็นว่า โรงเรียนวัดแสนแสบตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและชุมชน การคมนาคมไม่สะดวก และอาคารหลังเดิมอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก สมควรสร้างอาคารหลังใหม่ให้อยู่ใกล้ย่านชุมชนมากขึ้น จึงได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากนายเลิศ เศรษฐบุตร เจ้าของบริษัทเรือเมล์ขาว ซึ่งเป็นผู้ที่เอาใจใส่ส่งเสริมการศึกษาและความเป็นอยู่ของเด็กในท้องถิ่น
ท่านได้บริจาคเงิน 7,000 บาท สมทบกับเงินงบประมาณที่กระทรวงธรรมการอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารอีก 4,850 บาท สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณตัวจังหวัดมีนบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่เศษ ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ทำการก่อสร้างเรียบร้อยและเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เปลี่ยนชื่อเป็นเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จัดการสอนในระบบสหศึกษา
ในปี พ.ศ. 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดมีนบุรีลงเป็นอำเภอมีนบุรี ขึ้นกับจังหวัดพระนคร โรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จึงเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ สังกัดแผนกโรงเรียนส่วนกลาง กองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงธรรมการ
ต่อมาเมื่อจำนวนนักเรียนมีมากขึ้นทุกปี บริเวณโรงเรียนจึงไม่เพียงพอที่จะก่อสร้างอาคารเพิ่มขึ้นได้อีก คุณหญิงสิน ภักดีนรเศรษฐ (ภรรยาของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)) ผู้อุปการะโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ จึงได้จัดหาที่ดินเพื่อปลูกสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2493 โดยเป็นที่ดินจำนวน 32 ไร่ 2 งาน 97 ตารางวา อยู่ริมถนนรามอินทรา ห่างจากโรงเรียนเดิมประมาณ 2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญในปัจจุบัน
อาคารเรียนบนที่ดินแห่งใหม่นี้ได้สร้างขึ้นเป็นหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 ชื่อ "อาคารเลิศสิน" (ปัจจุบันรื้อแล้ว) และได้ย้ายนักเรียนชายทั้งหมดมาอยู่ในที่ตั้งใหม่เมื่อ พ.ศ. 2498 ใช้ชื่อว่า โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ส่วนสถานที่เดิมรับเฉพาะนักเรียนหญิง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ภายหลังจึงได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษาได้เมื่อ พ.ศ. 2523 และเปิดรับนักเรียนในแบบสหศึกษาทั้งหมด (ทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย) เมื่อ พ.ศ. 2534
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญมีอาคารเรียน 8 หลัง โรงอาหาร 2 หลัง หอประชุม 1 หลัง และสถานที่ต่างๆ ดังนี้
ห้าขุนเขากระบี่
ห้าขุนเขากระบี่ "(The Five Mountains Alliance, 五嶽劍派)" ปรากฏในภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร เป็นสมาพันธ์สำนักกระบี่ที่มีชื่อเสียงห้าสำนักซึ่งนำชื่อมาจากหนังสือฉบับ น.นพรัตน์แปล ได้แก่ ซงซาน ไท่ซาน หัวซาน เฮ้ยซาน และเหิงซาน แต่ละสำนักมีวรยุทธของตนเองที่เป็นเอกลักษณ์ แต่เนื่องจากมีอุดมการณ์เดียวกันจึงจับมือเป็นภาคีต่อต้านพรรคมารหรือก็คือพวกผาไม้ดำ ต่อมาจ้อแน่เซียงเจ้าสำนักซงซัวมีความคิดรวบห้าขุนเขากระบี่หนึ่งเดียว ให้ชื่อว่า พรรคห้าขุนเขากระบี่ เพื่อให้เป็นสำนักใหญ่เทียบเคียงได้กับ เส้าหลิน บู๊ตึ๊ง แต่เจ้าสำนักทั้งสี่ที่เหลือล้วนไม่เห็นด้วย เนื่องจากแต่ละสำนักมีประวัติยืนยาวมานาน อีกทั้งมีวรยุทธเป็นแบบเฉพาะตัวที่โดดเด่น หากรวมเป็นหนึ่งเดียวจะเป็นการไม่สมควร แต่กระนั้นงั๊กปุ๊กคุ้งเจ้าสำนักฮั้วซัวดูเหมือนจะคล้อยตามจ้อแน่เซียงที่สุด เพราะในใจลึกๆแล้ว เขาก็อยากเป็นผู้นำของพรรคห้าขุนเขากระบี่ไม่ได้ด้อยไปกว่าจ้อแน่เซี้ยงเลย
รัฐหรยาณะ
ปัญจาบ
ปัญจาบ อาจหมายถึง
อุตตรขันท์
ราชสถาน
อุตตรประเทศ
Pope Peter 2
เลิศ เศรษฐบุตร
แคว้นลอแรน
ลอแรน  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แคว้นลอแรนถูกปรับปรุงในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกลายเป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส บ่อยครั้งที่แคว้นอาลซัสได้ถูกกล่าวรวมกับแคว้นลอแรน เนื่องจากการครอบครองดินแดนของแคว้นทั้งสอง (อาลซัส-ลอแรน) เป็นที่เลื่องชื่อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20
จนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเยอรมนีรวมกับปรัสเซียและไซลีเซียเข้าโจมตีฝรั่งเศสและสามารถยึดอาลซัสและบางส่วนของลอแรนมาได้ระยะหนึ่ง พอเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสซึ่งชนะสงครามจึงเอาอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนมา หลังจากนั้นในสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดปารีสและขู่ให้ฝรั่งเศสยกอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนให้เยอรมนี อาลซัสและบางส่วนของลอแรนจึงกลับเป็นของเยอรมนีอีกครั้ง เมื่อเยอรมนีนาซีแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็คืนอาลซัสและบางส่วนของลอแรนแก่ฝรั่งเศส
เครื่องรางยมทูต
ฟีนิกซ์ อิคคิ
ฟีนิกซ์ อิคคิ  ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นพี่ชายของอันโดรเมด้า ชุน ซึ่งมีจิตใจเข้มแข็ง คอยปกป้องและให้ความช่วยเหลือน้องชายอยู่เสมอ ถึงภายนอกจะดูเหมือนคนดุดัน ใจร้อน แต่แท้จริงแล้วเขาก็เป็นคนที่มีคุณธรรมในจิตใจมากทีเดียว อิคคิยอมถูกส่งไปยังเกาะเดธควีน หรือ "ราชินีมรณะ" แทนชุน ซึ่งเกาะนี้อยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร กลางมหาสมุทรแปซิฟิก มีสภาพอากาศร้อนระอุเหมือนเป็นขุมนรก มีฝนลูกไฟตกอยู่ตลอดทั้งปี ผู้คนที่ถูกส่งมายังเกาะนี้ไม่เคยมีใครกลับมาอย่างสมประกอบเลยแม้แต่คนเดียว
เซนต์แห่งฟินิกซ์และผู้นำเหล่าแบล็คเซนต์.
อิคคิเดินทางไปฝึกเพื่อเป็นเซนต์ ณ เกาะเดทควีน (Death queen island) ซึ่งเป็นเกาะที่ได้ชื่อว่าดินแดนนรกบนดิน โดยมีกิลตี้ชายผู้สวมหน้ากากตลอดเวลาเป็นอาจารย์ ซึ่งอาจารย์ของอิคคิได้สอนให้อิคคิรู้จักความเข้มแข็งโดยอาศัยความเกลียดชังเป็นเครื่องมือ บนเกาะนั้นอิคคิได้รู้จักกับเอสแมรัลด้าซึ่งเป็นเพื่อนคนเดียวของอิคคิบนเกาะแห่งนี้ อิคคิใช้เวลาฝึกเพื่อเป็นเซนต์เป็นเวลาประมาณ 6 ปี จนในวันสุดท้ายที่อิคคิจะต้องฝึกเพื่อเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์ อิคคิจะต้องล้มอาจารย์ของตนให้ได้ แต่อิคคิก็ยังมีความใจอ่อนอยู่จึงไม่สามารถล้มอาจารย์ของตนได้ ระหว่างนั้นอาจารย์ของอิคคิได้ปล่อยหมัดออกไปที่อิคคิแต่อิคคิสามารถหลบได้ แต่หมัดนั้นกลับไปโดนเอสเมรัลด้าเสียชีวิตลง ตั้งแต่นั้นมาจิตใจของอิคคิจึงมีแต่ความเกลียดชัง และสามารถล้มอาจารย์ของตนจนเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์ได้ในที่สุด แต่กิลตี้ก็แฉว่าพ่อแที่แท้จริงของเด็กกำพร้าทั้ง 100 คนที่ถูกส่งไปฝึกเป็นเซนต์คือใคร ก็โกรธแค้นแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะพ่อตัวจริงตายไปแล้ว
หลังจากที่อิคคิสามารถเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์แล้ว แต่ฟินิกซ์คล็อธนั้นอยู่กับจังโก้ผู้นำเหล่าแบล็คเซนต์ เพราะจังโก้ไม่ผ่านการทดสอบจึงขโมยไป ดังนั้น อิคคิจึงต้องเดินทางไปหาจังโก้เพื่อชิงฟินิกซ์คล็อธกลับคืนมา ระหว่างทางที่จะไปหาจังโก้นั้น อิคคิได้ต่อสู้กับเหล่าแบล็คเซนต์ รวมทั้ง เอาชนะแบล็คสวอน แบล็คอันโดรเมด้า แบล็คดราก้อน และแบล็คเพกาซัสลงได้อย่างง่ายดายโดยี่อิคคิไม่มีคลอธใส่ อิคคิได้ต่อสู้กับจังโก้และสามารถโค่นล้มจังโก้ลงในที่สุด พร้อมทั้งได้ครอบครองชุดฟินิกซ์คล็อธสำเร็จ หลังจากนั้น เหล่าแบล็คเซนต์ทั้งหมดจึงได้ยกย่องให้อิคคิเป็นผู้นำของเหล่าแบล็คเซนต์คนต่อไป
ภาคแซงทัวรี่.
อิคคิเดินทางกลับไปยังประเทศญี่ปุ่นโดยมีจุดประสงค์เพื่อทำลายศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สและแย่งชิงเอาโกลด์คล็อธซาจิททาเรียสมาครอบครอง อิคคิปรากฏตัวในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สและได้ต่อสู้เหล่าบรอนซ์เซนต์ โดยเฉพาะวูล์ฟ นาจิซึ่งเป็นคู่ต่อสู่ของอิคคิในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์ส โดยอิคคิสามารถล้มจาบุได้เพียงหมัดเดียว หลังจากนั้น อิคคิและเหล่าแบล็คเซนต์ได้ขโมยชุดโกลด์คล็อธซาจิททาเรียส ซึ่งพวกเซย่าสามารถชิงกลับคืนมาได้บางชิ้นส่วน อย่างไรก็ตาม พวกเซย่าก็ต้องตามไปเอาชุดโกลด์คล็อธซาจิททาเรียสอีก 5 ชิ้น ที่พวกอิคคิครอบครองอยู่ที่ใต้ภูเขาไฟฟูจิ หลังจากที่พวกเซย่ากำจัดเหล่าแบล็คโฟร์ลงแล้ว เฮียวกะได้พบกับอิคคิเป็นคนแรกแต่ก็โดนอิคคิโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ อย่างไรก็ตาม เฮียวกะก็สามารถแช่แข็งมือข้างขวาของอิคคิได้เช่นกัน หลังจากนั้น เซย่า ชิริว ชุน และเฮียวกะได้เข้าต่อสู้กับอิคคิพร้อมกัน และสามารถเอาชนะอิคคิได้ด้วยพลังแห่งมิตรภาพ อิคคิยอมรับความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้น ในขณะนั้น ใต้ภูเขาไฟฟูจิเกิดถล่มลง พวกเซย่าสามารถเดินทางออกมาจากใต้ภูเขาไฟโดยความช่วยเหลือของอาริเอส มู ส่วนอิคคินั้นเดินทางไปรักษาตัวที่เกาะคันนอน ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับการรักษาตัวของเหล่าเซนต์
ในระหว่างการต่อสู้ระหว่างชุนกับเจมินี่ ซากะ ณ ปราสาทคนคู่ แซงค์ทัวรีนั้น ชุนโดนท่าอะนาเธอร์ไดเมนชั่น (Another dimention) ของซากะจนเกือบจะหลุดไปยังมิติอื่น แต่อิคคิได้ส่งพลังคอสโมไปรบกวนการนั่งวิปัสสนาของซากะซึ่งควบคุมชุดคล็อธเจมินีในการต่อสู้กับชุนอยู่ ชุนจึงสามารถรอดพ้นจากการโจมตีครั้งนี้ของซากะได้