pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พ.ศ. 1837 ภายใต้การปกครองของอาณาจักรสุโขทัยสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ซึ่งแผ่อำนาจลงทางคาบสมุทรมลายู และได้นครศรีธรรมราชเป็นศูนย์กลางอำนาจหัวเมืองมลายูทั้งหลาย แต่เนื่องจากประชาชนในแถบนี้ นับถือพุทธศาสนาแบบมหายานมาหลายร้อยปีแล้ว พุทธศาสนาแบบเถรวาทจึงไม่ค่อยมีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตความเชื่อของคนบริเวณนี้มากนัก ซึ่งจะปรากฏแต่รูปพระโพธิสัตว์ หรือรูปเคารพตามแบบมหายานโดยมาก
ชาวจีน และชาวไทยพุทธ.
แต่เนื่องจากมีชาวไทยที่อาศัยอยู่ในสามรัฐทางภาคเหนือของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐเกอดะฮ์ รัฐกลันตัน และรัฐปะลิส เป็นเวลายาวนาน จนได้รับรองสถานะเทียบเท่าชาวมลายู แต่ชนชาวไทย จะแสดงถึงความเป็นไทย คือ ความเป็นพุทธเถรวาท ซึ่งมีพิธีกรรม และสถาปัตยกรรมทางศาสนาเหมือนกันกับชาวพุทธในประเทศไทย โดยมีชาวจีนให้ความอุปถัมภ์วัดทางการเงิน และช่วยเหลืองานต่าง ๆ ช่วงเทศกาลงานบุญ แต่ชาวไทยพุทธมีบทบาทในการดูแลศาสนามากกว่า เช่น การบวชของชาวไทยจะยาวนานกว่าชาวจีน จนสามารถแยกได้ว่า กลุ่มใดเป็นกลุ่มชาวไทย และชาวจีนในมาเลเซีย ส่วนวัดวาอารามของชาวสยามจะอยู่แถบชนบท มีสถาปัตยกรรมเป็นแบบไทย พิธีกรรมเป็นแบบชาวไทย คือเน้นการทำบุญเป็นหลัก ซึ่งผู้ที่จะบริจาคให้วัดจะเป็นชาวจีนโดยมาก ดังนั้นวัดไทยหลาย ๆ วัดที่มีชาวจีนอุปถัมภ์จะมีรูปเคารพเจ้าแม่กวนอิม หรือเทพเจ้าจีน ไว้เพื่อยึดเหนี่ยวศรัทธาของชาวจีน ในแต่ละชุมชน จะมีสำนักสงฆ์ไว้ เพื่อให้เป็นที่พำนักของพระสงฆ์ ที่หมุนเวียนกันมาจำพรรษาโปรดญาติโยม แต่ที่วัดใหญ่จะมีพระสงฆ์ไม่ต่ำกว่า 5 รูป โดยพระสงฆ์ที่บวชนาน ๆ และพระสงฆ์ที่บวชระยะสั้น ๆ อยู่จำพรรษาในวัดนั้น ๆ ชาวจีนส่วนมาก จะให้ความนับถือพระที่เก่งทางไสยศาสตร์ และสมุนไพร บางครั้งก็นิมนต์ไปประกอบพิธีทางศาสนาที่บ้านของตนที่จำเป็นต้องใช้งาย
รายงานจากรัฐธรรมนูญมาเลเซีย มีกำหนดไว้ตามกฎหมายว่าชาวมลายู ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ของประเทศ เป็นมุสลิม โดยมีจำนวนร้อยละ 60 ของประเทศ นอกนั้นส่วนใหญ่เป็นชาวจีนที่ทั่วไปนับถือศาสนาพุทธหรือคริสต์ และชาวอินเดียที่ทั่วไปนับถือศาสนาฮินดู นอกจากนี้ยังมีชนกลุ่มน้อยและผู้อพยพ ได้แก่ชาวมาเลเซียเชื้อสายสิงหล, ไทย และยูเรเชีย ชาวพุทธเกือบทั้งหมดอาศัยอยู่ในพื้นที่เมือง
ใน ค.ศ. 2013 มีวิดีโอกลุ่มผู้นับถือศานาพุทธนิกายวัชรยานจากสิงคโปร์ทำพิธีทางศาสนาในสุเหร่ากลายเป็นไวรัลในเฟซบุ๊ก ตำรวจมาเลเซียได้จับกุมเจ้าของรีสอร์ทหลังจากอนุญาตให้ชาวพุทธ 13 คนใช้ห้องละหมาดมุสลิม (สุเหร่า) ไว้ทำสมาธิที่โกตาติงกี รัฐยะโฮร์ เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นร้อนในสื่อสังคม จากนั้นในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2013 หลังพลเมืองโกตาติงกีออกมาประท้วงจำนวนมาก ผู้จัดการรีสอร์ทจึงให้รื้ออาคารละหมาดดังกล่าวภายใน 21 วันนับตั้งแต่วันได้รับใบสั่ง เช็ด อะฮ์มัด ซาลิม เจ้าของรีสอร์ทในขณะนั้นกล่าวว่าเขาอนุญาตให้ชาวพุทธใช้สุเหร่าไว้ทำสมาธิเนื่องจากไม่รู้ว่าเป็นความผิด
กฎหมายอิสลามและมลายูสุดโต่งIslamo.
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศมาเลเซีย รัฐธรรมนูญมาเลเซียระบุว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาของชาวมลายูแท้เท่านั้น และกลุ่มชนที่ได้รับการยอมรับ (เช่น ภูมิบุตร) ต้องเป็นมุสลิม รัฐบาลสนับสนุนให้ผู้คนในประเทศหันมานับถือศาสนาอิสลาม กฎหมายกำหนดให้ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมที่จะแต่งงานกับชาวมุสลิมต้องเข้ารับศาสนาอิสลามก่อน ถ้ามีการละเมิดกฎหมาย การแต่งงานนั้นจะถือเป็นโมฆะโดยพฤตินัย ถ้าพ่อแม่นับถือศาสนาอิสลาม ลูก ๆ ของทั้งสองก็จะกลายเป็นมุสลิมโดยอัตโนมัติโดยไม่ต้องรับความยินยอมจากทั้งสอง
การทำลายศาสนสถาน.
รัฐบาลได้สั่งทำลายวัดบางแห่งโดยอ้างว่าสร้างบนที่ดินสาธารณะ จากนั้นจึงขายที่ดินนี้ให้กับผู้พัฒนาเพื่อก่อให้เกิดเจนทริฟิเคชัน
ใน ค.ศ. 2014 นักพัฒนาเมืองทำลายซากเจดีย์บางส่วนในหุบเขาบูจัง ก่อให้เกิดเสียงเรียกร้องต่อต้านการโจมตีมรดกทางวัฒนธรรมจากนานาชาติ
ไทยแวร์
ไทยแวร์.คอม (thaiware.com) เป็นเว็บไซต์ในประเทศไทยที่รวมโปรแกรมทั้งไทยและต่างประเทศ เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมดาวน์โหลดไปทดลองใช้ นอกจากนั้นยังมีเว็บบอร์ดสำหรับถามปัญหาและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ เว็บไซต์ไทยแวร์ก่อตั้งโดย ธรรณพ สมประสงค์, เอกชัย ก่อตั้งเกียรติกุล และเพื่อนคนอื่นๆ อีก 2 คน (วีรวิชญ์ อาริยโสภารักษ์ และ ธนินทร์​ ณ นคร) ปัจจุบันเหลือหุ้นส่วนเพียง 2 คน ซึ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542
ไทยแวร์.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 99 (13 กรกฎาคม 2558) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
ธรรณพ สมประสงค์ (นิ้ง) ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ไทยแวร์ดอตคอมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ก่อนหน้านี้เคยร่วมกับ เกษม เทียนทองดี และ ธนา โอปนายิกุล จัดทำเว็บไซต์ ไทยพ้อยต์.คอม (Thaipoint.com) มาก่อนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่น 31 หลังจากที่ไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐได้ จึงตัดสินใจเข้าศึกษาและจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้จัดการ และ ผู้ก่อตั้ง บริษัทไทยแวร์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 อาจารย์ประจำ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) และอดีตอาจารย์พิเศษ สถาบันอินเทอร์เน็ตและการออกแบบ (NetDesign)
ชัชวิทย์ ก่อตั้งเกียรติกุล (เอก ชื่อเดิม เอกชัย) นายทุนและหุ้นส่วนใหญ่ ผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ไทยแวร์ดอตคอม จบการศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี รุ่น 34 และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้จัดการและ ผู้ก่อตั้ง บริษัทไทยแวร์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
ไทยแวร์มีการเปลี่ยนตราสัญลักษณ์บนหน้าเว็บตามเทศกาลเช่นเดียวกับกูเกิล การเปลี่ยนโลโก้ประจำเทศกาลเริ่มขึ้นในไทยแวร์รุ่นที่ 2 โดยถอดภาพเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ ปราสาทพระเทพบิดร วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม และสิ่งประดับอื่น ๆ ออกจากโลโก้ดั้งเดิม เหลือเพียงตัวอักษรและตกแต่งเพิ่มเติมตามฤดูกาลหรือเทศกาลต่างๆ โดยมีทั้งหมด 7 แบบ เป็นโลโก้ปกติ 1 แบบ และเป็นโลโก้เทศกาล 6 แบบคือ วันลอยกระทง วันแม่แห่งชาติ เทศกาลตรุษจีน (มีสองแบบ) ฟุตบอลโลก 2002 และฤดูหนาว
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ไทยแวร์ได้ปรับปรุงรูปลักษณ์และความรู้สึกของเว็บไซต์ทั้งหมดใหม่ โดยมีการเปลี่ยนแปลงโลโก้เป็นรุ่นที่ 3 ตามรูปแบบสมัยใหม่ อาทิ ตราสัญลักษณ์ซึ่งออกแบบเพื่อเทศกาลและวันสำคัญต่าง ๆ เช่น วันเด็กแห่งชาติ วันแม่แห่งชาติ วันวิสาขบูชา เทศกาลตรุษจีน เทศกาลกินเจ เทศกาลไหว้พระจันทร์ มหกรรมกีฬามหาวิทยาลัยโลก ฯลฯ รวมทั้งตราสัญลักษณ์ที่ดัดแปลงเป็นอักษรนานาชาติ
Thaiware
Thaiware.com
สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่
สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ หรือ สาธารณรัฐใหม่ หรือ สาธารณรัฐกาแลกติกที่สอง เป็นกลุ่มองค์กรในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ซึ่งเป็นคณะผู้ปกครองของกาแลกซีที่ได้รับการก่อตั้งโดยพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐเพื่อแทนที่จักรวรรดิกาแลกติกหลังเสร็จสิ้นยุทธการเอนดอร์
หลังจากพันธมิตรดาวเคราะห์อิสระที่ก่อตั้งทันทีหลังเสร็จสิ้นยุทธการเอนดอร์ได้สลายตัวลงในปีที่ 5 หลังยุทธการยาวินนั้น สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นและขึ้นเป็นคณะผู้ปกครองกาแลกซี โดยถือว่าเป็นการดำเนินงานต่อจากสาธารณรัฐกาแลกติกเก่า
สาธารณรัฐฯ ได้รับการก่อตั้งด้วยแนวคิดหลักเดียวกับกับการก่อตั้งสาธารณรัฐเก่าเมื่อกว่าสองหมื่นห้าพันปีก่อน คือการมีองค์กรปกครองที่มีรัฐสภาคอยปกครองกาแลกซีด้วยความยุติธรรมและเสมอภาค นอกจากนี้สาธารณรัฐใหม่ยังถูกออกแบบเพื่อชดเชยจุดอ่อนของสาธารณรัฐเก่าที่ทำให้เกิดความเสื่อมจนล่มสลาย สาธารณรัฐใหม่ได้รับการคุ้มครองจากนิกายเจไดใหม่ซึ่งก่อตั้งโดยลุค สกายวอล์คเกอร์ เหมือนอย่างที่สาธารณรัฐกาแลกติกเก่าได้รับการคุ้มครองจากนิกายเจไดเก่า
แต่อย่างไรก็ตามหลังจากได้รับชัยชนะเหนือจักรวรรดิที่ดาวจัคคูและได้ลงนามสนธิสัญญาสันติภาพและนำไปสู่สงครามเย็นระหว่างสาธารณรัฐใหม่และเศษจักรวรรดิที่เหลืออยู่ หลายปีต่อมาปฐมภาคีได้ละเมิดสนธิสัญญาและรวบรวมกองทัพจักรวรรดิเก่าเอาไว้ทั้งหมด แต่สาธารณรัฐใหม่ก็ไม่ได้ทำการปราบปรามปฐมภาคีแต่อย่างใดๆเลยจนเลอา ออร์กานา โซโล อดีตสมาชิกวุฒิสภาแห่งสาธารณรัฐใหม่และสมาชิกเก่าในพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐก็ได้ก่อตั้งฝ่ายต่อต้านเพื่อต่อกรกับปฐมภาคี
สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ล่มสลายลงเนื่องจากเมืองหลวงของสาธารณรัฐคือ Hosnian Prime และดาวเคราะข้างเคียงในระบบ Hosnian ถูกลำแสงทำลายล้างที่ยิงมาจากฐานทัพสตาร์คิลเลอร์ โดยฝ่ายปฐมภาคี
สาธารณรัฐใหม่ (สตาร์ วอร์ส)
สาธารณรัฐใหม่
วัดบุปผาราม
วัดที่ชื่อ วัดบุปผาราม ปรากฏในสถานที่ต่างกันดังนี้
พี-3 โอไรออน
พี-3 โอไรออน (P-3 Orion) เครื่องบิน พี-3 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1985 มันถูกประจำการในกองทัพเรือสหรัฐฯเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1989 แทนที่เครื่องบิน ล็อกฮีด พี-2 เนปจูน และยังประจำการในกองบินทหารเรือของกองทัพเรือไทยอีกด้วย
สิทธัตถะ โคตมะ
สุรีย์ สุขะ
สุรีย์ สุขะ มีชื่อเล่นว่า เปรม เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2525 ที่อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรของ นายบัญชาและนางไพรี สุขะ มีน้องฝาแฝดคือ สุรัตน์ สุขะ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกตอนอายุ 10 ขวบ สุรีย์จบการศึกษาชั้น ป.1-ป.5 ที่โรงเรียนโคกสีจตุรภูมิพิทยา และย้ายมาเรียนชั้น ป.6 ที่โรงเรียนพังโคนวิทยาคม จังหวัดสกลนคร ก่อนจะเรียนชั้น ม.1 ที่โรงเรียนเดิม โดยเป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนด้วย เมื่ออายุได้ 15 ปีก็หันมาเล่นฟุตบอลอย่างจริงจัง โดยเข้าแข่งขันฟุตบอลฤดูร้อนของจังหวัดสกลนคร รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี กับทีมเขื่อนน้ำอูนซึ่งทำผลงานได้ดีโดยได้เข้าไปชิงชนะเลิศ เมื่อจบชั้น ม.2 จึงได้เดินทางไปคัดตัวกับโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี จนได้เรียนต่อในชั้นม.3 พร้อมกับน้องชายฝาแฝด สุรัตน์ สุขะ และโกสินทร์ หทัยรัตนกุล ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูทีมชาติไทย สุรีย์ลงเล่นตำแหน่งกองกลางให้กับโรงเรียนและทำผลงานได้ค่อนข้างดี คว้าแชมป์ฟุตบอลนักเรียน อายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก. ให้สถาบันได้ อีกทั้งยังเคยติดทีมฟุตบอลเยาวชนทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 17 ปีชิงแชมป์โลก รอบสุดท้าย ที่ประเทศนิวซีแลนด์ แต่ไม่ได้ลงเล่น
การค้าแข้งในระดับสโมสร.
หลังจากจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 พวกเขาทั้งสามคน (สุรีย์, สุรัตน์, โกสินทร์) ก็ถูกเรียกตัวเข้าไปเล่นให้ สโมสรชลบุรี เอฟซีในปี 2543 ซึ่งเป็นการเล่นระดับสโมสรเป็นครั้งแรก โดยลงเล่นในโปรลีกจากนั้นปีพ.ศ. 2544 จึงได้เซ็นสัญญากับสโมสรบาเลสเตียร์ในเอส-ลีกสิงคโปร์ พร้อมกับครองพล ดาวเรือง แต่ด้วยอายุเพียง 18 ปีจึงได้เล่นอยู่กับทีมสำรองเป็นส่วนมาก ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เพียงแค่ 8 นัดตลอดทั้งฤดูกาล
ปี 2545 สุรีย์กลับมาร่วมทีมชลบุรีอีกครั้งและเป็นกำลังสำคัญให้ทีมจนพาทีมคว้าแชมป์โปรลีกได้ในปี พ.ศ. 2548 พร้อมคว้าสิทธิ์เล่นในไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกได้เป็นครั้งแรกของสโมสร ทำให้สุรีย์เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นประกอบกับการโชว์ฟอร์มที่ค่อนข้างดีทั้งของเขาเอง และสโมสรที่ได้แชมป์โปรลีก ทำให้สุรีย์ มีชื่อติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ครั้งที่ 23 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในปลายปี 2548 ซึ่งทีมชาติไทยสามารถคว้าแชมป์ได้เหรียญทองในที่สุด
วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สุรีย์ได้เซ็นสัญญาร่วมทีมแมนเชสเตอร์ซิตี พร้อมกับเกียรติประวุฒิ สายแวว และธีรศิลป์ แดงดา โดยทั้งสามเคยไปทดสอบฝีเท้ากับแมนเชสเตอร์ซิตี มาแล้วก่อนหน้านี้ จนสเวน โกรัน อิริกสัน ประทับใจเป็นอย่างมาก จึงเดินทางมาเซ็นสัญญานักเตะทั้ง 3 คนที่เมืองไทย แต่ทั้ง 3 คนไม่สามารถลงเล่นให้ต้นสังกัดได้เนื่องจากไม่ได้ใบอนุญาตทำงานหรือเวิร์ค เพอร์มิต และได้ทำสัญญาให้สโมสรกราสฮอปเปอร์ซูริกยืมตัวเป็นเวลา 1 ปี โดยแมนเชสเตอร์ซิตีจ่ายเงินเดือนให้เดือนละสามแสนบาท รวม 8 เดือนก่อนยกเลิกสัญญาและชดเชยให้อีก 2 เดือน ต่อมาสุรีย์เดินทางกลับมาเล่นและฝึกซ้อมกับต้นสังกัดเดิมในประเทศไทย
เทศกาลเช็งเม้ง
ชิงหมิง  หรือ เช็งเม้ง, เชงเม้ง (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ "เฉ่งเบ๋ง" (ในสำเนียงภาษาฮกเกี้ยน) "เช็ง"หรือ"เฉ่ง" หมายถึง สะอาด บริสุทธิ์ และ "เม้ง"หรือ"เบ๋ง" หมายถึง สว่าง รวมแล้วหมายความถึง ช่วงเวลาแห่งความแจ่มใส รื่นรมย์
เช็งเม้งในประเทศจีน เริ่มต้นประมาณ 4-5 เมษายน ไปจนถึง 19-20 เมษายน เป็นฤดูใบไม้ผลิ อากาศจะคลายความหนาวเย็น เริ่มเข้าสู่ความอบอุ่น มีฝนตกปรอย ๆ มีบรรยากาศสดชื่น ท้องฟ้าใสสว่าง (เป็นที่มาของชื่อ เช็งเม้ง)
สำหรับในประเทศไทยเทศกาลเช็งเม้ง ถือวันที่ 5 เมษายนเป็นหลัก (บางปีจะเป็นวันที่ 4 เช่น เชงเม้งในปี 2567,2568) แล้วนับวันก่อนถึง 3 วัน และเลยไปอีก 3 วัน รวมเป็น 7 วัน (2 - 8 เมษายน) แต่ในปัจจุบันเนื่องจากมีปัญหาการจราจรคับคั่ง เลยขยายช่วงเวลาเทศกาลให้เร็วขึ้นอีก 3 สัปดาห์ (ประมาณ 15 มีนาคม - 8 เมษายน) แต่ในภาคใต้บางพื้นที่ เช่น จังหวัดตรังจะจัดเร็วกว่าที่อื่น 1 วัน ประมาณวันที่ 4 เมษายนของทุกปี
ประเพณีที่สำคัญมากที่สุดของของชาวจีน คือ ไหว้บรรพบุรุษที่สุสาน ฮวงซุ้ย (แต้จิ๋ว) แต่คนฮกเกี้ยนเรียกว่า บ่องป้าย เป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ โดยมีอิทธิพลมาจากลัทธิขงจื๊อ ที่เน้นเรื่องความกตัญญูเป็นสำคัญ
ตำนานการเกิดเช็งเม้ง.
ในยุคชุนชิว องค์ชายฉงเอ่อแห่งแคว้นจิ้นหนีภัยออกนอกแคว้น ไปมีชีวิตตกระกำลำบากนอกเมือง โดยมีเจี้ยจื่อทุยติดตามไปดูแลรับใช้
เจี้ยจื่อทุยมีจิตใจเมตตาถึงขนาดเชือดเนื้อที่ขาของตนเป็นอาหารให้องค์ชายเสวยเพื่อประทังชีวิต ภายหลังเมื่อองค์ชายฉงเอ่อเสด็จกลับเข้าแคว้นและได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น นาม จิ้นเหวินกง และได้สถาปนาตอบแทนขุนนางทุกคนที่เคยให้ความช่วยเหลือตน แต่ลืมเจี้ยจื่อทุยไป นานวันเข้าจึงมีคนเตือนถึงบุญคุณเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงเพิ่งนึกขึ้นไป จึงต้องการตอบแทนบุญคุณเจี้ยจื่อทุย โดยจัดหาบ้านให้เขาและมารดาให้เข้ามาอยู่อย่างสุขสบายในเมือง แต่ทว่าเจี้ยจื่อทุยปฏิเสธ
จิ้นเหวินกงได้คิดแผนเผาภูเขา โดยหวังว่าเจี้ยจื่อทุยจะพามารดาออกมาจากบ้าน แต่ผลสุดท้ายกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด สองแม่ลูกกลับต้องเสียชีวิตในกองเพลิง ดังนั้น เพื่อเป็นการรำลึกถึงเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงจึงมีคำสั่งให้วันนี้ของทุกปี ห้ามไม่ให้มีการก่อไฟ และให้รับประทานแต่อาหารสด ๆ และเย็น ๆ จนกลายเป็นที่มาของเทศกาลวันกินอาหารเย็น หรือ เทศกาลหันสือเจี๋ย (寒食节) ซึ่งเป็นวันสุกดิบก่อนวันเช็งเม้ง 1 วัน
เนื่องจากคนโบราณนิยมถือปฏิบัติกิจกรรมตามประเพณีวันหันสือเจี๋ยต่อเนื่องไปจนถึงวันเช็งเม้ง นานวันเข้าเทศกาลทั้งสองก็รวมเป็นวันเช็งเม้งวันเดียว การไหว้เจี้ยจื่อทุยจึงค่อย ๆ เปลี่ยนมาเป็นการไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษแทน
ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ย.
เริ่มมาจากการที่พระเจ้าฮั่นเกาจู ปราบดาภิเษกและสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นแล้ว เกิดระลึกถึงบุญคุณบิดา มารดาที่เสียชีวิตไปแล้วที่บ้านเกิด จึงเร่งรัดกลับบ้านเกิด แต่ทว่าป้ายชื่อของฮวงซุ้ยแต่ละที่เลือนรางเต็มทน จากสงคราม พระเจ้าฮั่นเกาจูจึงอธิษฐานต่อสวรรค์ด้วยการโปรยกระดาษสีขึ้นบนฟ้าแล้วให้ลมพัดปลิวไป ถ้ากระดาษตกที่ฮวงซุ้ยไหน ถือว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์ และเมื่อดูป้ายชื่อชัด ๆ แล้วก็พบว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์จริง ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ยและโปรยกระดาษสีบนหลุมศพก็เริ่มมาจากตรงนี้เอง
เช็งเม้ง
เฟอร์รารี่ เอฟ2007
เฟอร์รารี่ เอฟ2007  เป็นรถสูตรหนึ่งของเฟอร์รารี่ เปิดตัวเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 2007
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 29
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 29 (9 กุมภาพันธ์ 2502 - 8 ธันวาคม 2506) จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอกสุทธิ์ สุทธิสารรณกร ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2502 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
23 พฤษภาคม 2506.
มีการจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ จึงมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2506
จุดหมายปลายทางของบริติช แอร์เวย์
รายชื่อต่อไปนี้เป็นจุดหมายปลายของสายการบินบริติช แอร์เวย์ โดยที่ไม่ได้รวมจุดหมายปลายทางของสายการบินลูก และสายการบินแฟรนไชส์ (บีเอ คอนเนคท์, จีบีแอร์เวย์, บริติชเมดิเตอร์เรเนียน แอร์เวย์)
ไทยแวร์.คอม
ยูกิเอะ นากามะ
ยูกิเอะ นากามะ  (30 ตุลาคม พ.ศ. 2522 -) เป็นนักแสดง นักร้องและไอดอล เกิดที่ อุราโซเอะ จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นน้องคนสุดท้องในพี่น้อง 6 คน (พ่อ - แม่-พี่สาว 2คน - พี่ชาย 3 คน)
ยูกิเอะ โด่งดังจากบท นาโอโกะ ยามาดะ นักมายากลสาวที่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมในเรื่อง Trick ทั้งซีรีส์และภาพยนตร์ ในปีพ.ศ. 2543 เธอเองก็เหมือนกับไอดอลหญิงทั่วไปที่มีสามอาชีพคือ นักแสดง นางแบบและนักร้อง แต่สิ่งที่ไม่เหมือนกับนักแสดงหญิงทั่วไปคือ เธอเริ่มเดบิวในภาพยนตร์เมื่อปลายปี 90 ก่อนที่จะเข้ามาสู่วงการจอแก้วและประสบความสำเร็จอย่างมาก
ยูกิเอะ เกิดเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองอุราโซเอะ ในโอกินาวะ เธอเป็นน้องคนสุดท้องในพี่น้อง 6 คน (พี่สาว, พี่ชาย 3 คน, พี่สาว และตัวเธอ) ยูกิเอะเริ่มเรียนเต้น สไตล์มิยางิ (การเต้นท้องถิ่นของโอกินาวะ) ตั้งแต่ยังเด็ก เธอเติบโตมากับการเข้าคลาสฝึกฝนความสามารถต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเล่นเปียโน ว่ายน้ำหรือการคำนวณด้วยลูกคิด จึงทำให้เธอมีความสามารถหลากหลายด้าน
ในช่วงแรกของอาชีพในวงการบันเทิงเธอได้เริ่มเป็นนางแบบชุดว่ายน้ำมาก่อนที่จะก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงในจอแก้ว และได้เข้ามาที่โตเกียวหลังจากที่ได้เล่นละครครั้งแรกในรายการโทรทัศน์ของท้องถิ่นเมื่อปี พ.ศ. 2538 และเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเดบิวซิงเกิลแรก "MOONLIGHT to DAYBREAK"ซึ่งเป็นเพลงธีมของภาพยนตร์การ์ตูนรวมไปถึงซิงเกิลอื่น ๆ ที่ออกตามมาในปีต่อ ๆ มาของเธอก็เป็นธีมประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเช่นกัน ถึงแม้ว่าเธอจะออกซิงเกิลมาถึง 5 ซิงเกิลและมีเล่นละครหลายเรื่อง แต่ว่าชื่อของเธอก็ยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้างเท่าไหร่นัก
งานละครชิ้นแรกของเธอในปีพ.ศ. 2543 คือเรื่อง "Trick" ซึ่งนำไปสู่ "Trick2" "Gokusen" และ "Night Hospital" ในปี 2002 และบทนำในเรื่อง "Kao" ในปีพ.ศ. 2546 อีกทั้งเธอยังได้แสดงละครย้อนยุคเรื่อง "Musashi"ทางช่อง NHK อีกด้วย
ปัจจุบันยูกิเอะถือว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งในญี่ปุ่น เธอมีงานต่าง ๆ ออกมาสู่สายตาผู้ชมอยู่ตลอด และล่าสุดเธอได้ออกซิงเกิลซึ่งเป็นเพลงธีมของโทรศัพท์มือถือ KDDI ชื่อ " Koi No Download" ซึ่งขายได้มากกว่าครึ่งล้านแผ่น
ใน 2 ปีที่ผ่านแสดงให้เห็นว่าเธอประสบความสำเร็จในสายอาชีพของเธอเป็นอย่างมากไม่ว่าจะเป็นงานโฆษณาและละครที่ออกอากาศทางโทรทัศน์อย่างไม่ขาดสาย รวมไปถึงได้รับเกียรติให้เป็นพิธีกรหลักของรายการ Kohaku Uta Gassen ทางช่อง NHK ถึง 2 ปี ซ้อน (พ.ศ. 2548-พ.ศ. 2549) อีกด้วย
รางวัล Japanese Drama Academy
ข่าว Oricon จัดอันดับ ดารา หล่อ สวย ในชุด yukata ประจำฤดูร้อนปี 2008 จากเวบ JapanKiku
ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์
อดัม สมิท
อดัม สมิทธ
แอดัม สมิทธ
ข้าวเย็น
ปีขั้วโลกสากล
ปีขั้วโลกสากล  เกิดจากนักวิทยาศาสตร์ได้กำหนดเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 - 2552 เพื่อกระตุ้นให้นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกมีความร่วมมือกันในการวางแผนสำรวจ และทำการศึกษาวิจัยขั้วโลก ซึ่งในอดีตได้เคยมีการจัดปีขั้วโลกสากลมาแล้ว 3 ครั้ง คือ พ.ศ. 2425 - 2426 (สมัยรัชกาลที่ 5) พ.ศ. 2475 - 2476 (สมัยรัชกาลที่ 7) และครั้งสุดท้ายคือ พ.ศ. 2500 - 2501
โลกตะวันตก
โลกตะวันตก  เป็นคำที่ใช้หมายถึงประเทศได้หลายประเทศแตกต่างกันตามบริบทของการใช้คำศัพท์ นอกจากนี้เป็นคำซึ่งมีคำจำกัดความอยู่มากมาย
แนวคิดส่วนของโลกซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกมีรากฐานมาจากอารยธรรมกรีกโรมันในยุโรปและการกำเนิดของศาสนาคริสต์ โลกตะวันตกในยุคปัจจุบันได้รับอิทธิพลจากขนบธรรมเนียมของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ยุคเรืองปัญญา และ ลัทธิล่าอาณานิคมในช่วงศตวรรษที่ 15 ถึง 20 ในสมัยก่อนยุคสงครามเย็นมุมมองของชาวตะวันตกแบบดั้งเดิมเกี่ยวกับโลกตะวันตกก็คือ กลุ่มประเทศทางตะวันตกที่ยึดถือขนบธรรมเนียมและนับถือศาสนาคริสต์ไม่ว่าจะเป็นนิกายโรมันคาทอลิกหรือโปรเตสแตนต์ ความหมายของคำว่าโลกตะวันตกได้เปลี่ยนไปเนื่องจากความเป็นปรปักษ์กันของนาๆประเทศซึ่งเกิดจากสงครามเย็นในช่วงกลางถึงปลายศตวรรษที่ 20 (คศ. 1947-1991)45
แต่เดิมโลกตะวันตกมีความหมายทางภูมิศาสตร์อย่างชัดเจนด้วยการแยกยุโรปออกจากอารยธรรมตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ รวมไปจนถึงการแยกเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และตะวันออกไกลซึ่งชาวยุโรรปสมัยนั้นมองว่าเป็นโลกตะวันออก ปัจจุบันคำศัพท์นี้มีความเกี่ยวข้องทางภูมิศาสตร์เพียงเล็กน้อยเนื่องจากคำจำกัดความของโลกตะวันตกได้รับการขยายไปถึงประเทศซึ่งเป็นอดีตอาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกา รัสเซียทางตอนเหนือของเอเชีย ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ในปัจจุบันคำว่า "โลกตะวันตก" จะหมายถึงยุโรปและประเทศต่างๆซึ่งมีจุดกำเนิดจากการเป็นอาณานิคมของยุโรปโดยที่ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศนั้นๆมีบรรพบุรุษซึ่งมาจากยุโรป ไม่ว่าจะเป็นประเทศในทวีปอเมริกา เอเชียหรือโอเชียเนีย
วัฒนธรรมตะวันตกได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมเก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่บริเวณใกล้โลกตะวันออกเช่น ฟินิเชีย คาร์เธจ ซูเมอร์ บาบิโลเนีย และ อียิปต์โบราณ วัฒนธรรมตะวันตกมีจุดกำเนิดอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและพื้นที่ใกล้เคียงโดยชาวกรีกและโรมันมักจะได้รับการอ้างอิงว่าเป็นผู้ให้กำเนิดวัฒนธรรม เมื่อเวลาผ่านไปจักรวรรดิต่างๆของกรีซและโรมได้ทำการขยายอาณาเขตไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกโดยทำการผนวกดินแดนรอบชายฝั่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ ต่อมาจักรวรรดิเหล่านี้จึงขยายไปทางทิศเหนือของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งรวมถึงยุโรปตะวันตก กลางและตะวันออกเฉียงใต้ (ในศตวรรษที่ 9) (รัสเซีย, ยูเครน, เบลารุส; ในศตวรรษที่ 10) (ในศตวรรษที่ 12) และการเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนาของชนชาติลิทัวเนีย (ในศตวรรษที่ 14) ได้นำดินแดนยุโรปส่วนที่เหลือเข้าสู่อารยธรรมตะวันตก
นักประวัติศาสตร์หลายคนยกตัวอย่างเช่น ได้เขียนยืนกรานในหนังสือเรื่องวิวัฒนาการของอารยธรรม ว่าอารยธรรมตะวันตกเกิดขึ้นเมื่อประมาณปีค.ศ. 500 หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกโดยการล่มสลายนี้ทำให้เกิดพื้นที่ว่างสำหรับการเบ่งบานของความคิดใหม่ๆที่เป็นไปไม่ได้ในสังคมสมัยคลาสสิก แต่ไม่ว่าอารยธรรมตะวันตกจะเกิดขึ้นเมื่อใดจะเห็นได้ว่าตั้งแต่การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา โลกตะวันตกได้พบกับความเสื่อมที่มากพอสมควรในช่วงแรก ตามด้วยการปรับตัว เปลี่ยนแปลงและท้ายที่สุดการพัฒนาทางวัตถุ เทคโนโลยีและการเมือง ช่วงเวลาที่กล่าวถึงนี้กินเวลาประมาณหนึ่งพันปีและได้ถูกเรียกว่ายุคสมัยกลาง โดยส่วนเริ่มต้นของสมัยกลางทำให้เกิด "ยุคมืด" และจุดจบของสมัยกลางถือเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ความรู้เกี่ยวกับโลกตะวันตกโบราณได้รับการเก็บรักษาไว้ส่วนหนึ่งเนื่องจากการอยู่รอดของจักรวรรดิโรมันตะวันออกและคริสตจักรคาทอลิก และได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมจากโดยชาวกรีก-โรมันโบราณ และการรับเทคโนโลยีใหม่ ๆ ผ่านชาวอาหรับจากประเทศอินเดีย จีนและยุโรป ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาโลกตะวันตกได้พัฒนาเกินอิทธิพลที่ได้รับจากชาวกรีก-โรมันโบราณและโลกอิสลาม เนื่องจากการพาณิชย์ วิทยาศาสตร์ การปฏิวัติอุตสาหกรรม และการขยายตัวของประชาชนของจักรวรรดิยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางและโดยเฉพาะอย่างยิ่งจักรวรรดิแห่งการล่าอาณานิคมของศตวรรษที่ 18 และ 19 และในหลายต่อหลายครั้งการขยายตัวเกี่ยวกับความรู้เกี่ยวของโลกตะวันตกนี้มาพร้อมกับมิชชันนารีชาวคริสต์ที่ต้องการเผยแผ่ศาสนา
โดยทั่วไปฉันทามติในปัจจุบันเวลาพูดถึงโลกตะวันตก จะหมายถึงวัฒนธรรมและประชาชนของยุโรป สหรัฐ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และบางส่วนของละตินอเมริกา ยังมีการโต้เถียงในปัจจุบันว่าละตินอเมริกาน่าจะถูกจัดในหมวดหมู่ของตัวเองหรือไม่ วัฒนธรรมรัสเซีย (โดยเฉพาะวรรณคดี ดนตรี ภาพวาด ปรัชญาและสถาปัตยกรรม) จัดเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมตะวันตก รัสเซียมักจะไม่ถูกนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของโลกตะวันตกในฐานะทางการเมือง เนื่องจากความโดดเดี่ยวทางการเมืองของประเทศ และภายในสหพันธรัฐรัสเซียด้านหนึ่ง และกับสหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรปและประเทศอื่นๆ อีกด้านหนึ่ง
วัฒนธรรมตะวันตก.
คำว่า "วัฒนธรรมตะวันตก" มักถูกนำมาใช้คร่าวๆเพื่อบอกถึงความเป็นตะวันตกเช่นในเรื่องของ วัฒนธรรม บรรทัดฐานทางสังคม ค่านิยม จริยธรรมประเพณี ความเชื่อทางศาสนา ระบบการเมือง สิ่งประดิษฐ์และเทคโนโลยี
หากจะกล่าวให้ชัดเจนวัฒนธรรมตะวันตกอาจหมายถึง:
รูปแบบทางวัฒนธรรมตะวันตกโดยทั่วไปจะมีความเชื่อมโยงถึงคำนิยามแบบดั้งเดิมของของคำว่าโลกตะวันตก ในความหมายนี้วัฒนธรรมตะวันตกจะหมายถึง หลักการทาง วรรณกรรม วิทยาศาสตร์ การเมือง ศิลปะและปรัชญาที่ทำให้วัฒนธรรมตะวันตกความแตกต่างจากวัฒนธรรมของอารยธรรมอื่นๆ โดยรูปแบบเหล่านี้จะถูกรวบรวมไว้ในบัญญัติตะวันตก
มีแนวโน้มบางประการที่กำหนดให้สังคมตะวันตกในสมัยใหม่มีความเกี่ยวข้องกับพหุนิยมทางการเมือง การแยกศาสนาออกจากการปกครอง ความแพร่หลายของชนชั้นกลาง ความโดดเด่นของวัฒนธรรมย่อยหรือวัฒนธรรมต่อต้าน การเพิ่มขึ้นของการผสานความเชื่อทางด้านวัฒนธรรมซึ่งเป็นผลมาจากโลกาภิวัตน์และการย้ายถิ่นของมนุษย์ รูปแบบของสังคมสมัยใหม่เหล่านี้มีรากฐานมากจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมและปัญหาซึ่งเกิดจากการอยู่ร่วมกันของคน (ความแตกต่างของชนชั้น) และสิ่งแวดล้อม (มลพิษ) รวมไปจนถึงการเกิดปฏิกิริยากับกับสิ่งที่ได้กล่าวมาแล้วเช่น และ
การแบ่งแยกโลกตะวันตกในประวัติศาสตร์แต่ละยุคสมัย.
การแบ่งยุโรปในเชิงภูมิรัฐศาสตร์ซึ่งทำให้เกิดฝ่าย "ตะวันตก" และ "ตะวันออก" มีต้นกำเนิดจากจักรวรรดิโรมัน ในสมัยนั้นด้านตะวันออกของบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนจะเป็นสังคมเมืองซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าผู้มีวัฒนธรรมสูงและใช้ภาษากรีกเป็นภาษากลาง (โดยเป็นผลมาจากการปกครองของในอดีตของอเล็กซานเดอร์มหาราชและ) ในขณะที่ฝั่งตะวันตกจะมีรูปแบบเป็นสังคมชนบทและนิยมใช้ภาษาละตินเป็นภาษากลาง หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจะเห็นได้ว่าดินแดนยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางนั้นถูกตัดออกจากฝั่งตะวันออกโดยสิ้นเชิงโดยที่ จักรวรรดิไบแซนไทน์หรือจักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งมีวัฒนธรรมกรีกและนับถือศาสนาคริสต์ตะวันออก กลายเป็นผู้เริ่มเผยแพร่อิทธิพลให้กับชนชาติอาหรับ/ประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลามและชาวสลาฟซึ่งอาศัยทางตะวันออกและใต้ของยุโรป ดังนั้นจะเห็นได้ว่าคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งตั้งอยู่บริเวณตะวันตกและกลางของยุโรปยังคงสามารถรักษาเอกลักษณ์ของตัวเองไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่ศาสนจักรเริ่มที่กลับมาพัฒนาตัวเองใหม่ในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และแม้กระทั่งภายหลังจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ชาวโปรเตสแตนต์ในยุโรปก็ยังคงเห็นว่าตัวเองนั้นมีความผูกพันกับคริสตจักรโรมันคาทอลิกโรมันคาทอลิกในยุโรปมากกว่ามากกว่าชนชาติอื่นๆ
คำว่า "โลกตะวันตก" ได้เริ่มถูกนำไปใช้ในในการบอกวัฒนธรรมและภูมิรัฐศาสตร์ทางการเมืองในช่วงยุคแห่งการสำรวจซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยุโรปได้แพร่กระจายวัฒนธรรมของตนไปยังส่วนอื่นๆของโลก ในอดีตสองศตวรรษที่ผ่านมาคำว่า "โลกตะวันตก" และ "โลกของชาวศาสนาคริสต์" มักจะสามารถถูกใช้แทนกันเนื่องจากจำนวนของผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์มากกว่าจำนวนของผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายอื่นๆ รวมถึงผู้ที่ยังคงนับถือความคิดโรมันแบบโบราณและความเชื่อนอกรีต ในขณะที่ความเชื่อยึดติดกับศาสนาของคนเริ่มเสื่อมคลายลงในยุโรปและที่อื่นๆในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 คำว่า "ตะวันตก" จึงมีความหมายในแง่ของศาสนาน้อยลงและเริ่มมีความหมายทางการเมืองมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามเย็น นอกจากนั้นความใกล้ชิดที่มากขึ้นระหว่าง "ตะวันตก" กับเอเชียและส่วนอื่นๆ ของโลกในเร็วๆนี้ก็มีผลให้ความหมายของคำไม่ชัดเจนเหมือนก่อน
ยุคเฮลเลนิสติก.
การแบ่งแยกระหว่างอนารยชนและชาวกรีกในสมัยเฮลเลนิสติกเป็นการเทียบความแตกต่างระหว่างอารยธรรมของชนชาติที่พูดภาษากรีกซึ่งอาศัยอยู่บริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และอารยธรรมของชนชาติที่ไม่ได้พูดภาษากรีกซึ่งอาศัยอยู่บริเวณรอบนอก เฮอรอโดทัสมองว่าในช่วงต้นศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เป็นความขัดแย้งระหว่างยุโรปกับเอเชีย (ซึ่งตามความคิดของเขาคือการต่อสู้ระหว่างชาวยุโรปซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของทะเลมาร์มารากับชาวเอเชียซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเล) คำว่าฝ่าย "ตะวันตก" หรือ "ตะวันออก" มิได้ถูกนักเขียนชาวกรีกในสมัยนั้นนำมาใช้อธิบายความขัดแย้งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อคำว่าฝ่าย "ตะวันตก" ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกกลับหมายถึงผู้ที่ต่อต้านชาวกรีกและอารยธรรมของชนชาติที่พูดภาษากรีก