pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
RX-93 นิวกันดั้ม  เป็นโมบิลสูทตัวเอกในภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะเรื่อง "" อันเป็นตอนหนึ่งในภาพยนตร์ชุดกันดั้ม ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ คำว่า"นิว"ในชื่อของนิวกันดั้มเป็นอักษรกรีก (ν) ซึ่งดูคล้ายกับอักษรโรมันตัววี (v)
นิวกันดั้มเป็นโมบิลสูทประจำตัวของอามุโร่ เรย์ ซึ่งใช้งานในสงครามนีโอซีอ้อนครั้งที่สองในการหยุดฐานดาวเคราะน้อยแอ็กซิสไม่ให้พุ่งชนโลก เดิมทีเป็นโมบิลสูทที่อามุโร่ เรย์ออกแบบมาเพื่อใช้รับมือกับ MSN-04 ซาซาบี ของชาร์ อัซนาเบิ้ล แต่เนื่องจากแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์ (ผู้ผลิต) เพิ่งจะได้ตัวอย่างของไซโคเฟรมซึ่งมีเทคโนโลยีไซคอมมิว (Psycommu = Psychic communicator) ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในขณะนั้น โดยเสริมยูนิตรับคลื่นจิตไว้โดยรอบห้องควบคุมทำให้มีการตอบสนองต่อนักบินที่เป็นนิวไทป์สูงมาก จึงได้ติดตั้งระบบดังกล่าวไว้ในนิวกันดั้มด้วย
นิวกันดั้มนั้นอันที่จริงแล้วแล้วยังไม่ใช่ยูนิตที่สมบูรณ์ เพราะต้องเร่งสร้างให้ทันใช้งาน จุดเด่นของนิวกันดั้มนอกจากไซโคเฟรมที่ทำให้อามุโร่ขับนิวกันดั้มได้คล่องแคล่วขึ้นแล้ว ยังมีอาวุธควบคุมระยะไกลฟินฟันเนล ฟินฟันเนลสามารถแยกออกจากตัวนิวกันดั้มไปเพื่อยิงโจมตีเป้าหมายเหมือนปืนลำแสงและยังสามารถสร้างบีมแบเรียร์ซึ่งสามารถป้องกันการโจมตีโดยทั่วไปได้รวมถึงอาวุธบีมที่ไม่รุนแรงนักได้อย่างสมบูรณ์แบบ นิวกันดั้มไม่สามารถเก็บฟินฟันเนลกลับมาเติมเชื้อเพลิงของท่อขับดันได้ แต่ครีบของฟินฟันเนลสามารถโบกเพื่อใช้ควบคุมทิศทางเพื่อประหยัดเชื้อเพลิงได้ด้วยระบบ "AMBAC (Active Mass Balance Auto Control)"และมีเครื่องกำเนิดพลังงานในตัวจึงสามารถใช้งานได้เป็นเวลานาน
จุดจบของนิวกันดั้มมาถึงเมื่ออามุโร่, ลูกทีมลอนโดเบลล์ และทหารของนีโอซีอ้อนบางคนได้พยายามดันชิ้นส่วนของแอ็กซิสไม่ให้ชนโลก พลังจิตของทุกคนได้ส่งผลให้ไซโคเฟรมที่อยู่ในค็อกพิตของนิวกันดั้มระเบิดขึ้น ผลักเอาแอ็กซิสออกไป แต่อามุโร่ก็ได้หายสาบสูญไปด้วย
FA-93HWS นิวกันดั้มแบบระบบอาวุธหนัก.
แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์มีแผนการเพิ่มประสิทธิภาพให้นิวกันดั้มด้วยเกราะ HWS (Heavy Weapon System = ระบบอาวุธหนัก)เป็นFA-93HWS เนื่องจากเกราะนี้ทำให้ความคล่องแคล่วตกลงจึงมีโล่แบบติดตั้งท่อขับดันไว้เพื่อช่วยเร่งความเร็ว ด้านอาวุธจะเพิ่มบีมไรเฟิลขนาดใหญ่เข้ามา แต่เนื่องจากต้องเร่งสร้างนิวกันดั้มให้ทันใช้งานและถูกทำลายหลังจากนั้น เกราะนี้จึงไม่มีการสร้างจริง นิวกันดั้มแบบระบบอาวุธหนักเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย"ยูทากะ อิซุบุจิ"
RX-93 นิวกันดั้มแบบดับเบิลฟินฟันเนล.
นิวกันดั้มที่ปลดสล็อตสำหรับเก็บบีมเซเบอร์ด้านหลังและติดแผงฟินฟันเนลเพิ่ม เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดยฮิโตชิ ฟุคุจิ
ไฮนิวกันดั้ม.
ปรากฏตัวในหนังสือนิยาย"เบลโทชิกาส์ชิลเดรน" ("Beltorchika's Children") ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์เดียวกัน ซึ่งเป็นนิวกันดั้มในสภาพที่สมบูรณ์แบบซึ่งเรียกว่า RX-93-ν-2 ซึ่งนอกจากรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัดแล้ว ไฮเปอร์บาซูก้าของนิวกันดั้มยังได้รับการปรับปรุงเป็น ν ไฮเปอร์บาซูก้าและยังมีไฮเปอร์เมก้าบาซูก้าลันเชอร์ซึ่งพัฒนามาจากปืนเมก้าบาซูก้าลันเชอร์ของ MSN-00100 เฮียะกุชิกิ ไฮเปอร์เมก้าบาซูก้าลันเชอร์จะใช้พลังงานโดยตรงจากยาน"ราไคลัม"และมีกำลังพอที่จะใช้ทำลายชิ้นส่วนของแอ็กซิสได้ ฟินฟันเนลถูกเก็บไว้กับแบ็คแพ็คด้านหลังซึ่งดูเหมือนเป็นปีกของไฮนิวกันดั้มและสามารถกลับมาเติมเชื้อเพลิงได้ ไฮนิวกันดั้มได้รับการออกแบบใหม่ในนิตยสาร "กันดั้มเอซ" ฉบับเดือนธันวาคม 2549ซึ่งเป็นรูปแบบของโมเดลคิทมาสเตอร์เกรด
RX-94 นิวกันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมาก.
แอนาไฮม์อิเล็คทรอนิกยังมีแผนการพัฒนา RX-94 นิวกันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากเพื่อให้สหพันธ์โลกใช้แทน RGM-89 เจกัน นิวกันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากนี้ใช้ระบบไซคอมมิวแบบเดิมแทนไซโคเฟรม อาวุธของ RX-94 จะคล้ายกับของนิวกันดั้มแต่ไม่มีปืนวัลแคนและที่แขนขวาจะติดตั้งบีมสเปรย์กัน ส่วนฟินฟันเนลจะสามารถเลือกติดตั้งอินคอมแทนเพื่อให้โอลด์ไทป์ใช้ได้ แต่เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการผลิตสูงมาก จึงไม่มีการผลิตจำนวนมากตามที่ตั้งใจไว้ นิวกันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ" ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
นอกจากในวิดีโอเกมจากกันดั้มซีรีส์โดยตรงแล้ว นิวกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่ถูกรวมไว้ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นแทบทุกภาค ยกเว้นเพียง"ออริจินัลเจเนเรชันซีรีส์", "ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น J"และ"ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น W"เท่านั้นที่ไม่มีนิวกันดั้ม นิวกันดั้มยังเป็นหนึ่งในหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นสามารถเลือกควบคุมได้ใน อนาเธอเซ็นจูรีเอพิโซด ทั้งสามภาค
พระยากาวิละ
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ และ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย เป็นพระนามของพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรขนาดใหญ่สององค์ ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ มีพระราชปรารภว่า ในสมัยอยุธยา สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงหล่อพระศรีสรรเพชญ์ และพระเจ้าแผ่นดินองค์ต่อๆ มา ทรงหล่อพระรูปสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ผู้ทรงเป็นบรมกษัตริย์ขึ้นไว้สักการบูชา ด้วยอาศัยปรารภเหตุทั้งสองอย่างนี้ จึงทรงพระราชศรัทธาสร้างพระพุทธรูปใหญ่ หุ้มด้วยทองคำ เพื่อให้เป็นพระพุทธรูปฉลองพระองค์ รัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 2
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรึกษาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งยังผนวช จึงมีพระราชดำริว่าพระพุทธรูปความมีความสูงในราวหกศอก จึงได้ทรงสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่อง อย่างจักรพรรดิราช 2 องค์ จารึกพระนามองค์หนึ่งว่า พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช จักรพรรดินารถบพิตร อีกพระองค์หนึ่งจารึกพระนามว่า พระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมชนกนารถธรรมิกราชบพิตร
แต่เดิมรัชกาลก่อนหน้าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น เรียกว่า แผ่นดินต้น และแผ่นดินกลาง ตามลำดับ พระองค์จึงทรงหวั่นวิตกว่าประชาชนจะเรียกแผ่นดินของพระองค์ว่า "แผ่นดินปลาย" ซึ่งหมายถึงสิ้นสุดสมัยรัตนโกสินทร์ อันจะเป็นอัปมงคล จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งนามแผ่นดินตามพระพุทธปฏิมากรทั้ง 2 พระองค์ แผ่นดินต้นให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แผ่นดินกลางให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ซึ่งต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เปลี่ยนสร้อยพระนามเป็น “นภาลัย”
เมื่อพิจารณาพุทธลักษณะแล้ว พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์จะมีพระพักตร์ค่อนไปทางกลมมากกว่าพระพุทธเลิศหล้านภาไลย
กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้พระพุทธรูปทั้งสององค์ เป็นพระพุทธรูปสำคัญ ตามบัญชีแนบท้ายระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการก่อสร้างอนุสาวรีย์แห่งชาติ และการจำลองพระพุทธรูปสำคัญ พ.ศ. 2520
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ
นอร์ส
นอร์ส (Norse) เป็นคำที่อธิบายถึงสิ่งหรือเหตุการณ์ต่างๆ ในเขตสแกนดิเนเวียสมัยโบราณก่อนที่จะใช้ชื่อว่า "สแกนดิเนวีย"
ค.ศ. 1882
ค.ศ. 1881
ค.ศ. 1880
ค.ศ. 1879
ค.ศ. 1878
ค.ศ. 1877
คามาโบโกะ
คามาโบโกะ  เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายลูกชิ้นปลาเส้น ของประเทศไทย โดยคามาโบโกะจะถูกทำให้สุกและเก็บไว้ในห่อ โดยเมื่อต้องการกิน จะหั่นคามาโบโกะออกมาเป็นแผ่น ๆ โดยสามารถกินได้โดยอุ่นก่อนกิน หรือกินโดยไม่ต้องอุ่น นิยมใส่ในราเม็ง นอกจากนี้ยังสามารถกินจิ้มกับน้ำจิ้ม หรือใส่ไว้ในอาหารประเภทต้ม คามาโบโกะส่วนมากจะผลิตออกมาในลักษณะเป็นทรงกระบอกหรือครึ่งทรงกระบอก เมื่อหั่นออกมาเป็นแผ่น ๆ จะเรียกว่า นารูโตะ
คามาโบโกะเริ่มในช่วงคริสต์ศตรวรรษที่ 14 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก
อั้งชิดกง
ภาษาแอลเบเนีย
ภาษาแอลเบเนีย (, ; หรือ , ) เป็นภาษาที่พูดโดยมากกว่า 6 ล้านคน ส่วนใหญ่ในประเทศแอลเบเนีย รวมถึงประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคบอลข่านด้วย โดยพวกผู้อพยพในประเทศอิตาลีและประเทศตุรกี เป็นสาขาของตัวเองในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
ตัวอักษรในภาษาแอลเบเนีย มีอยู่ 36 ตัวอักษร ดังนี้
คีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์
เมทิลซาลิไซเลต
เมทิลซาลิไซเลต (อังกฤษ:Methyl salicylate) หรือน้ำมันระกำ เป็นสารที่มีสูตรเคมี C6H4 (HO) COOCH3 และมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น ซาลิไซลิก แอซิด เมทิล เอสเตอร์ (salicylic acid methyl ester) หรือ ออยล์ ออฟ วินเตอร์กรีน (oil of wintergreen) ลักษณะเป็นของเหลวใสที่อุณหภูมิห้อง มีกลิ่นฉุน เมื่อถูกผิวหนังจะแสบร้อน เมทิลซาลิไซเลตจะพบในพืชหลายชนิด โดยพืชที่มีสารตัวนี้จะเรียกว่า วินเตอร์กรีน (wintergreen) เมทิลซาลิไซเลต เป็นพิษ ดังนั้นพืชที่มีสารตัวนี้ก็เพื่อ ปกป้องตนเองจากสัตว์กินพืช (herbivory) มีพืชหลายชนิดที่ผลิต เมทิลซาลิไซเลต ในปริมาณเล็กน้อย ซึ่งได้แก่
ผลิตโดยปฏิกิริยาคอนเดนเซซั่น ของกรดซาลิไซลิก กับ เมทานอล
อ.ปากเกร็ด
อ.บางบัวทอง
อ.ไทรน้อย
อ.บางใหญ่
อ.บางกรวย
เชียงตุง
เชียงตุง (, ; , ; ไทเขิน: ; ) เป็นเมืองตั้งอยู่ในรัฐฉานของประเทศพม่า เป็นเมืองของชาวไทเขินและชาวไทใหญ่ ถือได้ว่าเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองเทียบเท่าเมืองเชียงใหม่แห่งล้านนาและเมืองเชียงรุ่งแห่งสิบสองปันนา โดยชาวไทใหญ่เรียกชื่อเมืองนี้ว่า "เก็งตุ๋ง" ในอดีตเชียงตุงเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางการค้าเชื่อมต่อระหว่างสิบสองปันนากับล้านนา โดยมีพ่อค้าชาวจีนฮ่อเดินทางไปมาค้าขายในเส้นทางนี้
เชียงตุงเป็นจังหวัดหนึ่งในรัฐฉานของพม่า ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำสาละวิน ตั้งอยู่ละติจูดที่ 21 องศา 17 ลิปดา 48 พิลิปดา เหนือ และ ลองจิจูดที่ 99 องศา 40 ลิปดา ตะวันออก (21.2967n, 99.667e) ความสูงประมาณ 2,700 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีรูปร่างเป็นแอ่งกระทะมีภูเขาล้อมรอบ มีที่ราบน้อยมาก จุดที่สำคัญที่สุดก็คือ เวียงเชียงตุง แม้จะเป็นที่ราบแต่ก็มีพื้นที่ตะปุ่มตะป่ำ
กำแพงเมืองเชียงตุง.
กำแพงเมืองเชียงตุง คือ กำแพงที่ล้อมรอบเวียงเชียงตุง พวกเขาก่อกำแพงเมืองโดยอาศัยภูมิประเทศ ใช้วิธีปรับแนวกำแพงเมืองไปตามธรรมชาติ ที่ที่สูงก็ไม่ต้องก่อเพิ่ม ที่ที่ต่ำก็เสริมให้สูงขึ้น ทำอย่างนี้จนรอบเวียง ความยาวของกำแพงนั้นคาดว่ายาวพอ ๆ กับกำแพงในเวียงเชียงใหม่ แต่กำแพงเชียงตุงนั้นสูงใหญ่กว่าของเวียงเชียงใหม่ มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ากำแพงเมืองเชียงตุงมีความยาวมาก ก็คือครั้งเมื่อกองทัพในสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งมีกำลังพลนับหมื่นคนแต่ก็ไม่สามารถล้อมได้หมด เนื่องจากกำแพงนั้นใหญ่มากโดยเฉพาะทางทิศเหนือ ซึ่งในสมัยนั้นต้องตั้งค่ายทางทิศนี้ถึง 12 ค่าย
เชียงตุงมีประชากรหลากหลายชาติพันธุ์อาศัยอยู่ร่วมกัน ส่วนใหญ่จะเป็นชาวไทเขิน ไทใหญ่ และพม่า รองลงมายังมีชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น อาข่า ปะด่อง ว้า เป็นต้น
รัฐบาลพม่าจัดการศึกษาในเชียงตุงตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงอุดมศึกษา มีวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยทางด้านวิทยาศาสตร์และคอมพิวเตอร์ โดยในโรงเรียนจะสอนเป็นภาษาพม่า ส่วนภาษาไทเขินมีสอนแต่ในวัดเท่านั้น
ประวัติศาสตร์ในช่วงแรกของเชียงตุงไม่ชัดเจน แต่มีตำนานเล่าขานกันว่า เคยเกิดน้ำท่วมใหญ่ท่วมเมืองมีฤๅษีนามว่า ตุงคฤๅษี แสดงอิทธิฤทธิ์ทำให้น้ำไหลออกไปอยู่ตรงกลางเมือง ทำให้เกิดเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ เรียกกันว่า หนองตุง อันเป็นที่มาของชื่อ เชียงตุง เป็นแว่นแคว้นที่เจริญรุ่งเรืองด้วยพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรม อุดมไปด้วยป่าไม้ และมีเจ้าฟ้าที่เข้มแข็งปกครอง จึงเฉลิมนามให้ใหม่ว่า เขมรัฐตุงคบุรี หลักฐานที่เป็นพงศาวดารของเมืองได้กล่าวไว้ว่า เมื่อจุลศักราช 791 (พ.ศ. 1772) พญามังรายได้เสด็จประพาสป่าและทรงไล่กวางทองมาจนถึงเมืองเชียงตุง พระองค์ทรงเล็งเห็นภูมิประเทศของเมืองเชียงตุง ก็พอพระทัยมากจึงยกกองทัพมารบ ยึดเมืองเชียงตุงไว้ในอาณาเขต และส่ง เจ้าน้ำท่วม ผู้เป็นราชบุตรไปปกครองเมืองเชียงตุงเมื่อ พ.ศ. 1786 เชียงตุงจึงเป็นเมือง "ลูกช้างหางเมือง" หรือ "เมืองลูกหลวง" ขึ้นกับอาณาจักรล้านนาและได้รับอิทธิพลทางพุทธศาสนาจากล้านนา ก่อนจะกลายเป็นเมืองประเทศราชของพม่าในสมัยพระเจ้าบุเรงนอง และเป็นอาณานิคมของอังกฤษไปพร้อมกับพม่า
ในสมัยการล่าอาณานิคมนี้ ทำให้เกิดเจ้าฟ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเชียงตุง พระนามว่า เจ้าฟ้ารัตนะก้อนแก้วอินแถลง หรือ เจ้าอินแถลง ซึ่งอยู่ร่วมสมัยกับ รัชกาลที่ 5 ของไทย พระองค์ปกป้องเมืองเชียงตุงไม่ให้กลายเป็นเมืองอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษ แต่หลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ เชียงตุงก็ตกไปอยู่ภายใต้อำนาจของอังกฤษ
จนกระทั่งในสมัยช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 รัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ได้ส่งกำลังทหารเข้ายึดเมืองเชียงตุง และ เมืองพาน จากอังกฤษ ที่เคยเป็นของชาวสยาม โดยมีความช่วยเหลือจากญี่ปุ่น มีข้ออ้างว่ามีประวัติและเชื้อชาติที่เหมือนกัน นอกจากนั้นกองทัพไทยยังเข้าไปโจมตี เมืองตองยี และสิบสองปันนาอีกด้วย แต่ไทยก็มิได้ปกครองโดยตรง ญี่ปุ่นช่วยให้เมืองเชียงตุงและเมืองพานมาร่วมเข้ากับประเทศไทย รวมทั้งหมดนี้ทำให้จัดตั้งเป็นสหรัฐไทยเดิม แต่ก็อยู่ได้เพียงแค่ 3 ปี ก็ต้องคืนกลับให้แก่อังกฤษเหมือนเดิม เพราะญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงคราม ปัจจุบันเชียงตุงจึงเป็นส่วนหนึ่งพม่า
โอปิแอต
โอปิแอต (อังกฤษ:opiate) เป็นอัลคะลอยด์ที่พบในฝิ่น (opium) โดยการสกัดจากเมล็ดของต้นฝิ่น (opium poppy-"Papaver somniferum L.") มันยังหมายถึงสารที่ได้จากธรรมชาติ และเป็นอนุพันธ์กึ่งสังเคราะห์ของมอร์ฟีน ยาทุกตัวที่มีฤทธ์ทางเภสัชวิทยาเหมือนฝิ่นและมอร์ฟีนจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มโอปิออยด์ (opioid)หมายถึงเหมือนฝิ่น โอปิแอตหลัก ๆ จากฝิ่นคือ
ปาปาเวอรีน (Papaverine) เป็นสารที่มีอยู่ในฝิ่นด้วยแต่มันไม่มีฤทธ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง มันจึงไม่ใช่โอปิออยด์
เขตทวีวัฒนา
ทวีวัฒนา เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตเป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีลำคลองหลายสายที่สามารถนำน้ำไปใช้ในการทำสวนผลไม้ อย่างไรก็ตาม พื้นที่เกษตรเหล่านั้นกำลังถูกแทนที่ทีละน้อยด้วยโครงการหมู่บ้านจัดสรรซึ่งเรียงรายอยู่ตามถนนสายหลักในพื้นที่
เขตทวีวัฒนาตั้งอยู่บนพื้นที่ฝั่งขวาแม่น้ำเจ้าพระยาของกรุงเทพมหานครหรือฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
เขตทวีวัฒนาตั้งชื่อตามคลองทวีวัฒนาซึ่งเป็นคลองที่มีความยาวมาก ไหลผ่านพื้นที่ของเขตในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ–ตะวันออกเฉียงใต้
โดยเริ่มแรกนั้น ท้องที่เขตทวีวัฒนาอยู่ในการปกครองของอำเภอตลิ่งชันของจังหวัดธนบุรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของตำบลศาลาธรรมสพน์ (เดิมเรียกว่าตำบลศาลาทำศพ) เนื่องจากตำบลนี้มีอาณาเขตกว้างขวางและมีประชากรเพิ่มขึ้น กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้านทางทิศใต้ของตำบลนี้ออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลทวีวัฒนา ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500
ภายหลังได้มีการยุบรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร เปลี่ยนฐานะเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และต่อมาเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกตำบลและอำเภอใหม่ ตำบลทวีวัฒนาจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงทวีวัฒนา โดยขึ้นกับเขตตลิ่งชัน
ต่อมาท้องที่แขวงทวีวัฒนาและแขวงศาลาธรรมสพน์ (รวมกับท้องที่แขวงฉิมพลี แขวงบางระมาด แขวงบางพรม และแขวงบางเชือกหนัง เฉพาะทางฟากตะวันตกของถนนกาญจนาภิเษก) ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เขตทวีวัฒนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตตลิ่งชันและจัดตั้งเขตทวีวัฒนา มีผลตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2541
เขตทวีวัฒนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตทวีวัฒนาได้แก่
ทางรถไฟ ขึ้นรถไฟได้ที่สถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์
เป่ายิ้งฉุบ หรือ เป่ายิงฉุบ หรือ เป่า ยิง ฉุบ เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งที่นิยมกันมากในหมู่เด็ก ๆ หลายชาติหลายภาษาทั่วโลก อาศัยเพียงเสี่ยงมือระหว่างผู้เล่นสองฝ่ายเพื่อเอาชนะกัน การเสี่ยงมือทำได้ 3 แบบ คือ ค้อน (กำมือ) , กระดาษ (แบมือ) และกรรไกร (ยื่นเฉพาะนิ้วชี้และนิ้วกลาง)
กติกาการเล่น.
ผู้เล่นทั้งสองจะหันหน้าเข้าหากัน ไพล่มือที่จะเสี่ยงไว้ด้านหลัง เมื่อนับ "เป่า ยิ้ง" จะเตรียมเสี่ยงมือเอาไว้ ว่าจะออกเป็น ค้อน กระดาษ หรือกรรไกร เมื่อพูด "ฉุบ" ทั้งสองจะออกมือมาพร้อมกัน และจะรู้ทันทีว่าใครแพ้หรือชนะ
บางแห่ง เด็ก ๆ จะกำมือสองข้าง หมุนกำมือซ้ายและกำมือขวาวนรอบกัน หรืออาจจะแค่ยกกำมือข้างเดียวขึ้นเขย่า ๆ หรือเอามือจับติ่งหูพร้อมพูดคำเต็ม ๆ ว่า "ยัน ยิง เยา ปั๊กกะเป้า ยิ้งงงงงงงงง" เป็นการนัดพร้อม แล้วแสดงมือเป็น ค้อน กรรไกร หรือกระดาษ เมื่อจบท้ายที่เสียง "ฉุบ" ซึ่งหากออกเสียงฉุบไม่พร้อมกัน หรือแสดงมือไม่พร้อมกัน จะถือว่าเกิดการได้เปรียบเสียเปรียบ ก็ต้องเริ่มใหม่
ถ้าเสี่ยงมือออกมาเหมือนกันถือว่าเสมอ ต้องเล่นใหม่จนกว่าจะรู้แพ้ชนะ หรือบางครั้งนับจำนวนครั้งที่ชนะ เอา 2 ใน 3 หรือเอา 3 ใน 5
เคล็ดลับและเทคนิค.
แม้จะไม่เป็นที่ยืนยันแน่นอน แต่ก็มีเคล็ดลับบางประการในการเล่นเป่ายิ้งฉุบดังนี้
การเล่นในประเทศต่างๆ.
การเล่นมีทำมือสามแบบ คือ "มังกร" จีบนิ้วทั้งห้า "ก้อนหิน" กำมือ "น้ำ" หงายฝ่ามือ เริ่มเล่น ร้องว่า ชุ่ม ชุ่ม พัท มีกติกา คือ
เรียกว่า วัน ทู ซุม การทำมือ มีห้าอย่าง คือ "นก" จีบนิ้วทั้งห้า "ก้อนหิน" กำมือ "ปืน" กางนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ "กระดาน" คว่ำมือลง "น้ำ" หงายฝ่ามือขึ้น มีกติกา คือ
เรียก ร็อก-เปเปอร์-ซิสเซอร์ (Rock-paper-scissors) มี "กรรไกร" "กระดาษ" และ "หิน" เล่นตามแบบไทยและญี่ปุ่น เชื่อว่าเป็นการเล่นตามชาติตะวันออก
ชาวอเมริกันมักเรียกเกม เป่า ยิ้ง ฉุบ ว่า "โรแชมโบ้" (roshambo)
เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล
เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล  รู้จักกันในชื่อ THC หรือ Δ9-THC หรือ Δ9-เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล (delta-9-tetrahydrocannabinol) หรือ Δ1-
เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล หรือ โดรนาบินอล (dronabinol) เป็น สารที่มีฤทธ์ต่อจิตประสาท (psychoactive substance) ธรรมชาติพบใน พืชจำพวกกัญชา (Cannabis) แคนนาบิส ซาติวา (Cannabis sativa) แคนนาบิส อินดิก้า (Cannabis indica) ในรูปบริสุทธิ์เป็นของแข็งคล้ายแก้วในที่เย็น และจะเป็นของเหลวข้นเหนียวเมื่อโดนความร้อน ละลายน้ำได้ช้า แต่จะละลายได้ดีใน เอตทานอล (ethanol) หรือ เฮกเซน (hexane)
ในทางเภสัชวิทยา เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลออกฤทธ์โดยการเชื่อมกับ แคนนาบินอยด์ รีเซพเตอร์(cannabinoid receptor) CB1 ที่อยู่ในสมอง การค้นพบว่ามีแคนนาบินอยด์ รีเซพเตอร์ แสดงว่าร่างกายสามารถสร้างสารคล้ายเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลได้เอง (endogenous) ซึ่งเรียกว่าแคนนาบินอยด์ (cannabinoids) และสารแคนนาบินอยด์ที่ร่างกายสร้างคือ อะนันดาไมด์(anandamide) และสารใกล้เคียงกับมัน คล้ายกับโอปิออยด์ ที่เหมือนสารประกอบในฝิ่นโอปิแอต ที่ร่างกายสร้างซึ่งได้แก่ เอ็นดอร์ฟิน (endorphins) เอนคีฟาลิน (enkephalins)และ ไดนอร์ฟิน (dynorphin)
ผลของเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลต่อร่างกายคือ
การสังเคราะห์เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลโดยตั้งต้นจาก Gallic acid ดังนี้
เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร
สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ยาระงับปวด
ยาระงับปวด ยาบรรเทาปวด หรือ ยาแก้ปวด  เป็นยาใด ๆ ในกลุ่มยาที่ใช้ระงับความเจ็บปวด มีผลหลายทางทั้งระบบประสาทส่วนปลาย (peripheral nervous system) และระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) ประกอบด้วย
ยาที่ไม่จัดว่าเป็นยาระงับปวดแต่ใช้รักษาอาการเจ็บทางประสาทได้แก่
ขั้นตอนของการบรรเทาปวด.
ตามคำแนะนำขององค์การอนามัยโลก (WHO) เมื่อปี ค.ศ. 1990 แนะนำว่าให้ใช้ยาบรรทาปวดอย่างอ่อนก่อน จนกระทั่งใช้ไม่ได้ผลแล้วจึงค่อยใช้ยาที่แรงขึ้นเป็นขั้นบันไดดังนี้
พาราเซตามอล และ เอ็นเซด.
กลไกการออกฤทธิ์ของ พาราเซตามอล ยังไม่เป็นที่เข้าใจชัดเจน แต่ของ แอสไพริน และ เอ็นเซด คือ มันจะไปยับยั้งการทำงานของไซโคลออกซิเจเนส (cyclooxygenase) ทำให้ร่างกายลดการผลิตโปรสตาแกลนดิน เป็นผลให้ลดความเจ็บปวดและการอักเสบ ซึ่งตรงข้ามกับ พาราเซตามอล และ โอปิออยด์
โอปิแอต และ มอร์ฟิโนมิเมติกส์.
ทรามาดอล และ บูปรีนอร์ฟิน มีผลกระตุ้นบางส่วน ที่ โอปิออยด์ รีเซพเตอร์
แลร์รี เพจ
ลอว์เรนซ์ แลร์รี เพจ  เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1973 เขาเป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ นักพัฒนาซอฟต์แวร์ และผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลคู่กับ เซอร์เกย์ บริน เขารับหน้าที่เป็นประธานกรรมการบริหารของบริษัทกูเกิลต่อจาก เอริก ชมิดต์ โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 4 เมษายน 2554
แลร์รี่ เพจ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากมัธยมศึกษาอีสต์แลนซิง จากเมืองอีสต์แลนซิง จบการศึกษาปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน-แอนอาเบอร์ หลังจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อปริญญาโท ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เพจ เป็นบุตรของ คาร์ล วินเซนต์ เพจ (Carl Vincent Page) ศาสตราจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต และ นางกลอเรีย เพจ (Gloria Page)
ขณะที่ศึกษาปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เพจได้ความคิดจากเพื่อนของเขา แอเลกซ์ ซองคิน และภายหลังได้พบกับ เซอร์เกย์ บริน ทั้งสองคนได้พัฒนา Google Search Engine ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
เพจและบรินได้ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทกูเกิล จนกระทั่งปี ค.ศ. 2001 พวกเขาได้จ้าง เอริก ชมิดต์ ให้เป็นประธานกรรมการ (Chairman) และประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท พวกเขาได้ดำเนินธุรกิจบริษัทกูเกิลเคียงบ่าเคียงไหล่จนถึงปัจจุบัน
จากนิตยสาร Forbes ในเดือนกันยายน ปี2006 ระบุว่าเพจมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิสูงถึง 14,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 5 แสนล้านบาท ซึ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลกอันดับที่ 27 เป็นตำแหน่งที่ต่ำกว่า บริน ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทกับเขาเพียงแค่ตำแหน่งเดียว เมื่อไม่นานมานี้เพจและบรินยังได้ร่วมกันซื้อเครื่องบิน โบอิ้ง 767 เพื่อใช้ในงานในธุรกิจและงานส่วนตัวอีกด้วย
เคตามีน
เคตามีน (Ketamine) หรือชื่อทางการค้าคือ เคตาลาร์ (Ketalar) หรือภาษาปากคือ ยาเค เป็นยาในกลุ่มยาสลบ ผู้รับยานี้จะไม่สลบแต่จะมีอาการไร้ความรู้สึกและอยู่ในภวังค์ มีฤทธิระงับปวด, ระงับประสาท และทำให้สูญเสียความทรงจำ ยานี้สามารถใช้รักษาอาการปวดเรื้อรังและยังอาจถูกใช้เป็นยาระงับประสาทในผู้ป่วยหนัก ยานี้ยังช่วยให้ระบบหายใจและหัวใจทำงานอย่างคล่องตัวขึ้น สามารถรับยานี้ได้โดยรับประทาน, สูดดม, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ หรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หากฉีดเข้าหลอดเลือดจะออกฤทธิใน 5 นาทีและจะคงฤทธิไปราว 25 นาที
ผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้แก่ ปฏิกิริยาทางจิตเมื่อยาหมดฤทธิ ปฏิกิริยาเหล่านี้ได้แก่ ภาวะอยู่ไม่สุข, สับสน หรืออาการประสาทหลอน นอกจากนี้ยังส่งผลให้ความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง(โดยมากจะความดันเพิ่มขึ้น)และกล้ามเนื้อสั่น และยังอาจก่อให้เกิดอาการหลอดลมหดตัวเฉียบพลัน ยานี้อาจก่อให้เกิดการเสพติด หากใช้ติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน อาจทำให้ผู้รับยาเป็นโรคจิตเภท
เคตามีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1962 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันมีสถานะเป็นยาสามัญ ยานี้สามารถใช้เป็นยาเสพติดเพื่อผ่อนคลาย ดังนั้นในประเทศไทยจึงจัดเป็นยาควบคุมพิเศษตามพระราชบัญญัติยา
Lawrence E. Page
กุรุ
อาณาจักรกุรุ  เป็นชื่ออาณาจักรของชนเผ่าชาวอินโด-อารยัน อยู่ทางทิศเหนือของประเทศอินเดีย ในยุคหิน, ปัจจุบันมีอาณาบริเวณครอบคลุมไปถึง เดลี, รัฐหรยาณา, ปัญจาบ มีอาณาเขตทางตะวันตกผ่าน รัฐอุตตรประเทศ, ปรากฏอยู่ในยุคพระเวทตอนกลาง (c. 1200 – c. 900 BCE)
อาณาจักรกุรุได้เปลี่ยนแปลงประเพณีทางศาสนาของพวกเขาให้แตกต่างจากช่วงยุคพระเวทตอนต้นอย่างเด็ดขาด โดยจัดเรียง และรวบรวมบทสวดพิธีกรรมของพวกเขาที่เรียกว่าพระเวท จนกลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมที่โดดเด่นของสมัยพระเวทตอนกลางในรัชสมัยของ ปรีกษิต และ พระเจ้าชเนมชยะ แต่กลับลดความสำคัญลงในช่วงปลายยุคพระเวท (c. 900 – c. 500 BCE) และกลายเป็น "แหล่งน้ำนิ่ง" ในยุคมหาชนบท ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช อย่างไรก็ตามประเพณีและตำนานเกี่ยวกับอาณาจักรกุรุ ยังคงดำเนินต่อไปในช่วงยุคพระเวทตอนปลายโดยเป็นพื้นฐานสำหรับเรื่องราวมหากาพย์มหาภารตะ
แหล่งข้อมูลร่วมสมัยหลักในการทำความเข้าใจอาณาจักรกุรุ ได้แก่ พระเวท ซึ่งมีรายละเอียดของชีวิตในช่วงเวลานี้และการพาดพิงถึงบุคคลในประวัติศาสตร์และเหตุการณ์ต่างๆ ช่วงเวลาและขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของอาณาจักรกุรุ (ตามที่กำหนดโดย การศึกษาทางปรัชญา ของวรรณคดีพระเวท)
แคว้นกุรุ ในทางพระพุทธศาสนา.
แคว้นกุรุ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของแคว้นปัญจาละ ทางเหนือของแคว้นสุรเสนะและตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้นมัจฉะ พระเจ้าแผ่นดินผู้ครองแคว้นในสมัยพุทธกาลคือ พระเจ้าโกรัพยะ เทียบกับปัจจุบันแคว้นกุรุได้แก่เขตของเดลี นครหลวงของอินเดียขณะนี้ กับเขตใกล้เคียงอื่น ๆ คือจังหวัดมีรัต ของรัฐอุตตรประเทศ และพื้นที่ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป ที่รวมเรียกว่ากุรุเกษตร หรือฐาเนศวระ อันได้แก่เขตของโสนะปัต ปานีปัต และกรนาล ของรัฐหรยานะ ในปัจจุบันเมืองหลวงของแคว้นกุรุในพุทธสมัย คือ อินทปัฏฐ์ หรือ อินทปัตถ์ ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านอินทรปัต ในเขตจังหวัดเดลี ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยมุนา ห่างจากกรุงเดลีออกไปทางใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร หรือ 2 ไมล์แคว้นกุรุสมัยพุทธกาล ไม่มีความสำคัญทางด้านการเมืองมากนัก แต่ก็เป็นแคว้นที่อุดุมสมบูรณ์ ผู้คนพลเมืองมีสุขภาพอนามัยดี ใฝ่ในธรรม ฉลาด และมีความคิดลึกซึ้ง กล่าวว่า นี่เป็นเหตุที่ทำให้พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมเทศนาว่าด้วยธรรมะ มีข้อความลึกซึ้ง เข้าใจได้ยาก เช่น มหานิทานสูตร และมหาสติปัฏฐานสูตรเป็นต้น แก่พุทธบริษัททั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์แห่งแคว้นกุรุ พระพุทธองค์เคยเสด็จแคว้นกุรุหลายครั้ง และปรากฏว่า นิคมชื่อกัมมาสธัมมะหรือ กัมมาสทัมมะ เป็นที่ซึ่งพระองค์เสด็จประทับมากที่สุด พระสูตรสำคัญทั้งสองสูตรที่กล่าวถึง ก็ทรงแสดงที่กัมมาสธัมมะนี้ พระนางมาคันทิยา มเหสีองค์หนึ่งของพระเจ้าอุเทนแห่งโกสัมพี เป็นบุตรพราหมณ์มาคันทิยะแห่งกัมมาสธัมมะนี้พระสาวกผู้ใหญ่ของพระพุทธองค์ท่านหนึ่ง คือ พระรัฏฐปาละ ผู้ซึ่งได้รับยกย่องจากพระพุทธองค์ว่า เป็นเอตทัคคะหรือ เป็นยอดของภิกษุ ผู้ออกบวชด้วยศรัทธา เป็นบุตรผู้มีสกุลแห่ง นิคมถุลลโกฏฐิตะ แคว้นกุรุนี้ ประวัติกล่าวว่า ท่านได้แสดงธรรมเรื่องธรรมุทเทศสี่ แก่พระเจ้าโกรัพยะ แห่งแคว้นกุรุ จนพระเจ้าโกรัพยะ ทรงพอพระทัยและเลื่อมใสอย่างมาก
กูรุ
ครู คือ ผู้ที่มีความสามารถให้คำแนะนำ เพื่อให้เกิดประโยชน์ทางการเรียน สำหรับนักเรียน หรือ นักศึกษาในสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ทั้งของรัฐและเอกชน มีหน้าที่ หรือมีอาชีพในการสอนกับวิชาความรู้ หลักการคิดการอ่าน รวมถึงการปฏิบัติและแนวทางในการทำงาน โดยวิธีในการสอนจะแตกต่างกันออกไปโดยคำนึงถึงพื้นฐานความรู้ ความสามารถ และเป้าหมายของนักเรียนแต่ละคน
และนอกจากการสอนแล้วครูยังเป็นผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์ ให้รู้จักผิดชอบชั่วดี สอนในคุณงามความดีเพื่อเป็นแม่แบบให้เด็กได้ปฏิบัติตามทั้งต่อหน้าและลับหลัง
คำว่า "ครู" มาจากศัพท์ภาษาสันสกฤต "คุรุ" และภาษาบาลี "ครุ, คุรุ"
ครูในระดับต่ำกว่าอุดมศึกษา.
ครูประจำการ.
ครูประจำการ หมายถึง ข้าราชการครูผู้ดูแลนักเรียนในห้องเรียนหรือชั้นเรียนหนึ่ง ๆ เป็นเวลาหนึ่งภาคเรียนหรือหนึ่งปีการศึกษา พร้อมทั้งทำหน้าที่ธุรการประจำห้องเรียน ในโรงเรียนของรัฐบาล
ในอดีตความสัมพันธ์ของครูประจำชั้นจะเปรียบเสมือนผู้ปกครองคนที่สอง ต้องคอยดูแลเอาใจใส่ อบรมสั่งสอน ช่วยแก้ปัญหา และเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับบ้าน อันเป็นผลทำให้ครูและโรงเรียนได้รับความศรัทธาพร้อมทั้งมีบุญคุณต่อนักเรียนและครอบครัว
ระบบการศึกษาส่วนใหญ่ในโรงเรียนทั่วโลกมีการนักเรียนออกเป็นชั้น ๆ เป็นห้อง ๆ เพื่อความสะดวกต่อการเรียนการสอน และการดูแลปกครอง รวมทั้งทำกิจกรรมอื่น ๆ โดยเรียกเรียกว่า "ห้องเรียน" หรือ "ชั้นเรียน" (Classroom) และเรียกเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันว่า "เพื่อนร่วมชั้น" (Classmates)
ครูในระดับอุดมศึกษา.
ผู้สอนในวิทยาลัย มหาวิทยาลัย หรือระดับอุดมศึกษา จะมีตำแหน่ง อาจารย์ โดยอาจารย์ที่ได้รับตำแหน่งทางวิชาการ ได้แก่ อาจารย์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ตามลำดับ การได้รับตำแหน่งทางวิชาการเป็นไปตามระเบียบข้อบังคับของสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา
ตำแหน่งครู คือบุคคลที่ทำหน้าที่ช่วยสอน สอนทบทวน สอนภาคปฏิบัติ แตกต่างจากอาจารย์ที่ สอนภาคบรรยายเรื่องต่าง ๆ
ครูในระดับอาชีวศึกษา.
ผู้สอนในวิทยาลัยเทคนิค วิทยาลัยการอาชีพ วิทยาลัยเกษตร จะมีตำแหน่ง ครู โดยครูที่ได้รับตำแหน่งทางวิชาการ ได้แก่ ครู, ครูผู้ช่วย, ครูปฏิบัติการ, ครูชำนาญการ, ครูชำนาญการพิเศษ , ครูเชี่ยวชาญ ตามลำดับ การได้รับตำแหน่งทางวิชาการเป็นไปตามระเบียบข้อบังคับของสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา
ครูผู้ดูแลระบบจัดการโรงเรียน.
ครูที่ทำหน้าที่ดูแลระบบทั้งโรงเรียนจะเรียกว่า ครูใหญ่ ซึ่งคล้ายคลึงกับคณบดี หรืออธิการบดี ในระดับอุดมศึกษา โดยหน้าที่ของครูใหญ่มักจะทำหน้าที่ดูแลระบบการจัดการของโรงเรียนมากกว่าการสอนในห้องเรียน ต่อมาเป็นตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษา ทำหน้าที่บริหารสถานศึกษา
ครูในศตวรรษที่ 21.