pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดพระธาตุโป่งนก เป็นพระอารามราช ตั้งอยู่หมู่ 4 บ้านโป่งนก ตำบลด่านมะขามเตี้ย อำเภอด่านมะขามเตี้ย จังหวัดกาญจนบุรี ที่มีความสวยงาม บริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงเป็นแหล่งธรรมโบราณ ซึ่งประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ และรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งเป็นของเก่าพบบนเขาวัดพระธาตุโป่งนก ลักษณะเป็นรอบพระพุทธบาทคู่ แกะจากหินลายมงคลต่างๆ ตรงกลางพระบาทเป็นรูปพระอาทิตย์ พระจันทร์ และมีเครื่องหมายสวัสดิกะลายปางมงคลคู่ ซึ่งรอยพระพุทธบาทนี้ยังไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อน สันนิษฐานว่ามีอายุเป็นพันปี
วัดพระธาตุโป่งนกแวดล้อมไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากและมองเห็นเทือกเขาตะนาวศรีในระยะที่สวยงามมาก ภายในวัดบนยอดเขาโป่งนกมีพระเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ ชื่อว่า “ พระจุฬามณีเจดีย์บรมสารีริกธาตุ ” ซึ่งมีภูมิทัศน์ที่สวยงาม มีสระโบกขรณี พระพุทธรูปปางลีลากลางสระและต้นศรีมหาโพธิ์
บริเวณลานเจดีย์เป็นจุดชมทิวทัศน์ของตำบลด่านมะขามเตี้ย ทางขึ้นไปสู่พระเจดีย์กำลังสร้างเป็นกำแพงพญานาค ตั้งแต่ทางขึ้นจากลานวัดขึ้นไปจนถึงองค์พระจุฬามณีศรีมหาธาตุบนยอดเขาลำตัวกว้าง 1 เมตร ความยาวจากหัวจรดหาง 1,222 เมตร นับว่ามีขนาดที่ใหญ่และมีความยาวมาก
เอดเวิร์ด จี. โรบินสัน
เอดเวิร์ด โกล์เดนเบิร์ก โรบินสัน ซีเนียร์  หรือชื่อเกิด อีมานูเอล โกลเดนเบิร์ก  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในโรมาเนีย ถึงแม้เขาจะมีบทบาทการแสดงที่หลากหลาย แต่เขาก็เป็นที่รู้จักดีที่สุดกับบทบาทแก๊งอันธพาน กับผลงานการแสดงแจ้งเกิดในภาพยนตร์ "Little Caesar"
อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 7 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดเพียงแห่งเดียวของเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ (แต่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ตั้งอยู่ในเขตตำบลหนองรึ อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี อยู่ระหว่างสถานีรถไฟโคกคลี กับสถานีรถไฟช่องสำราญ บริเวณกิโลเมตรที่ 248.800-249.031 ห่างจากกรุงเทพประมาณ 248 กิโลเมตร
อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดบนเส้นทางรถไฟสายลำนารายณ์-เขาพังเหย-บัวใหญ่ (ความยาว 166 กิโลเมตร) เริ่มเปิดเดินรถเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2510
ตัวอุโมงค์.
อุโมงค์เขาพังเหย ภายในก่อสร้างเป็นผนังคอนกรีต หมอนรถไฟทำด้วยไม้เนื้อแข็ง พร้อมด้วยรางรถไฟ 70 เอ (18.00 เมตร) ความยาวของตัวอุโมงค์ 235.60 เมตร
แกรี คูเปอร์
แฟรงก์ เจมส์ “แกรี” คูเปอร์ (; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในเรื่องความ เงียบขรึม สไตล์การแสดงแบบน้อย และหลักปรัชญาลัทธิสโตอิก ความคิดแปลกแยก การควบคุมอารมณ์ แต่ก็เข้มข้นในบทบาทที่เหมาะสมกับภาพยนตร์คาวบอยที่เขาแสดง อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึงก่อนที่เขาเสียชีวิต มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง
ในชีวิตการแสดงของเขา คูเปอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 5 ครั้งในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล 2 ครั้ง จากภาพยนตร์ "Sergeant York" และ "High Noon" เขายังได้รับรางวัลเกียรติยศในปี 1961 จากเวทีรางวัลออสการ์ หลายศตวรรษต่อมา สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับคูเปอร์อยู่อันดับ 11 ของนักแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ที่หยุดรถไฟเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์
Crazy in Love (Beyoncé Knowles song)
สถานีรถไฟเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์
สถานีรถไฟท่าเสา
อาร์ท เบลคคี
หลวงพ่อขาว (วัดนครธรรม)
หลวงพ่อขาว หรือ หลวงพ่อปูน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ประดิษฐานในวัดนครธรรม จังหวัดสระแก้ว เป็นพระศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของชาวอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว หลวงพ่อขาวเป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมาร หน้าตัก 130.9 เซนติเมตรซึ่งที่ท้องมีเพชร ทองคำ เงิน บรรจุไว้ ชาวบ้านในสมัยก่อนเรียกหลวงพ่อขาว ว่า หลวงพ่อปูน สมัยก่อนหลวงพ่อขาวประดิษฐ์สัญฐานอยู่ที่วัดบ้านจิก ในกาลต่มาชาวบ้านสระลพได้บูรณะวัดนครธรรม ในปี 2430 หลังจากนั้นได้สร้างอุโบสถ 1 หลังแต่ไม่มีพระประธานในอุโบสถ เจ้าอาวาสในขณะนั้นได้เชิญหลวงพ่อขาวจากวัดร้างบ้านจิก มาอยู่ที่วัดนครธรรม ในขณะเคลื่อนย้ายมีเหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ เกิดขึ้น พระภิกษุสงฆ์ และชาวบ้านได้เห็นน้ำพระเนตรของหลวงพ่อขางไหลออกมา จนเห็นได้เด่นชัด พร้อมมีฝนโปรยปรายตกลงมาอย่างหนัก แต่ไม่มีเมฆฝนตั้งเค้ามาก่อนเลยตั้งแต่เริ่มเคลื่อนย้ายมาจากวัดบ้านจิกตลอดทางจนถึงวัดนครธรรม ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นนิมิตหมายอันดี พระพุทธรูปองค์นี้จะนำความผาสุกร่มเย็นมาสู่หมู่บ้านของตน ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ซึ่งพระประธานอุโบสถหลังใหม่นี้ จำลองมาจากพระประธานในอุโบสถวัดไร่ขิง ส่วนอุโบสถหลังเดิมเรียกว่า วิหารหลวงพ่อขาว และเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อขาว รอยพระพุทธบาทจำลอง หลวงพ่อขาวจำลอง เพื่อให้ประชาชนได้เคารพกราบไว้บูชาจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันหลวงพ่อขาวประดิษฐานอยู่ที่วัดนครธรรม อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว และยังเป็นพระพุทธรูปประจำอำเภอวัฒนานครอีกด้วย
พระเจ้าววาดึสวัฟที่ 2 ยากีแยววอแห่งโปแลนด์
ยอกายลา  หรือ พระเจ้าววาดึสวัฟที่ 2 ยากีแยววอแห่งโปแลนด์ (; ราว ค.ศ. 1362 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1434) เป็นแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนียและต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ ยอกายลาปกครองลิทัวเนียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1377 เริ่มด้วยการปกครองร่วมกับพระปิตุลา เคร์ตูติส ในปี ค.ศ. 1386 ยอกายลาก็เปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา และสมรสกับยัดวีกา (Jadwiga of Poland) พระราชินีนาถผู้ครองโปแลนด์ และได้รับราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ในพระนาม "ววาดึสวัฟ ยากีแยววอ" พระองค์ทรงปกครองโปแลนด์อยู่ 48 ปี ยอกายลาทางเป็นผู้วางรากฐานการรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรของสหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นผู้ก่อตั้งสาขาราชวงศ์ยากีแยววอ (Jagiellon dynasty) ของราชวงศ์กีดีมีนาส (Gediminids dynasty) ที่ปกครองทั้งสองอาณาจักรมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1572 และกลายมาเป็นราชวงศ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดราชวงศ์ในสมัยกลาง
Jogaila
พระเจ้าวลาดิสเลาสที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์
วลาดิสเลาสที่ 2 ยากีลโลแห่งโปแลนด์
โยไกลา
โยไกลา แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนีย
Jagiello
Wladyslaw Jagiello
Wladyslaw II Jagiello
Władysław Jagiełło
Jagiełło
Jogaila of Lithuania
Władysław II Jagiełło
พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน
พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน หรือ พระเจ้าเปโดรมหาราช (, , ) (ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโดรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปโดรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปโดรที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโดรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง
แอนน์ แบนครอฟต์
แอนน์ แบนครอฟต์  นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์ มีผลงานเด่นคือเรื่อง "The Miracle Worker" ละครเวทีในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งเธอได้รับรางวัลโทนี จากนั้นได้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1962 ซึ่งเธอก็ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทบาทเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 1967 แอนน์ แบนครอฟต์ได้รับบทในภาพยนตร์ "The Graduate" เป็นคุณนายโรบินสัน สาวใหญ่ที่มีความสัมพันธ์กับเด็กรุ่นลูก คู่กับดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จที่สุดในรอบปี แบนครอฟต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลบาฟตา โดยเธอได้รับหนึ่งรางวัลลูกโลกทองคำ
แอนน์ แบนครอฟ
ดอว์สันครีก
ดอว์สันครีก  เป็นเมืองเล็กในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีพื้นที่เฉลี่ย 20.66 กม² และมีประชากร 15,000 คนในปี2009 ชื่อ “Dawson Creek” นั้นมีที่มาจากชื่อของลำธารที่ไหลผ่านตามชุมชน ซึ่งลาธารนั้นก็ได้รับชื่อมาต่อเนื่องจาก George Mercer Dawson โดยสมาชิกของกรมสำรวจพื้นที่ ที่ได้มาผ่านบริเวณนั้นในปี ค.ศ. 1879 ดั้งเดิมนั้นตัวเมืองเคยเป็นชุมชนการเกษตรขนาดเล็ก ซึ่งภายหลังเพิ่มมาเป็นส่วนกลางภูมิภาค ในสมัยที่สุดเขตตะวันออกของ Northern Alberta Railways นั้นได้ขยายออกมาในปี ค.ศ. 1932 และถัดมาในปีค.ศ. 1942 ประชากรของเมืองได้เพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งในช่วงเวลานั้นกองทัพสหรัฐอเมริกาได้ใช้ทางรถไฟสุดเขตเพื่อถ่ายสินค้า ในขณะที่ Alaska Highway กำลังถูกสร้างอยู่ ถัดมาในช่วงปีค.ศ. 1950 ตัวเมืองดอว์สันครีกได้มีการเชื่อมไปถึงส่วนในของรัฐบริติชโคลัมเบีย โดยผ่านทางหลวงและทางรถไฟทะลุภูเขาร็อกกี้ และในช่วงปีค.ศ.1960 ความเจริญกาวหน้าของตัวเมืองนั้นก็ได้ช้าลงมา
ตัวเมืองนั้นอยู่บนพื้นที่ของทุ่งหญ้าอันแห้งและมีลมแรง ในเขตของ Peace River Country เมืองดอว์สันครีก ได้ชื่อว่า “Capital of the Peace” จากการที่ได้มีตำแหน่งของ Peace River Regional District และศูนย์บริการสำหรับพื้นที่ชนบททางใต้ของ Peace River นอกจากนั้นยังรู้จักกันในนามว่า “Mile 0 City” เพราะตำแหน่งของเมืองที่อยู่ฝั่งใต้ของ Alaska Highway ชุมชนนี้ยังเป็นเจ้าภาพของ heritage interpretation village, แกเลอรี่ศิลปะ และ พิพิธภัณฑ์ งานเทศกาลที่ขึ้นชื่อนั้นมี Fall Fair และ Spring Rodeo
วัฒนธรรม, นันทนาการ, สื่อมวลชน (Culture, Recreation, and Media).
วัฒนธรรมของเมือง Dawson Creek นั้นกำเนิดมาจากการที่เป็นจุดศูนย์ Mile “0” แห่ง Alaska Highway เสา Mile “0” ที่กำหนดเป็นเสาธงประจำเมือง นั้นอยู่ในย่านศูนย์การค้าของเมืองที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ห่างจาก Northern Alberta Railways Park ออกไปแค่เขตหนึ่งฝั่งใต้ สถานที่นี้ซึ่งเป็นพื้นที่สวนลาดทางที่มีพื้นที่ 4 เอเคอร์ (10.12 ไร่) นั้นปรกติจะเป็นที่ชุมนุมของนักท่องเที่ยว ในพื้นที่สวนนี้มีทั้ง Dawson Creek Art Gallery ซึ่งมีงานแสดงศิลปะและงานฝีมือต่างๆของคนพื้นเมือง อีกทั้งติดกับพิพิธภัณฑ์ The Station Museum ซึ่งมีนิทรรศการของสิ่งประดิษฐ์และงานมหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างของ NAR Railway และ Alaska Highway
Peter III of Aragon
พระเจ้าปีเตอร์ที่ 3 แห่งอารากอน
ปีเตอร์ที่ 3 แห่งอารากอน
ราชวงศ์คาเปเตียง
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
สมเด็จพระเจ้าฮวน คาร์โลสที่ 1 แห่งสเปน
SRT อาจหมายถึง
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งสเปน
ชาร์ลส์ที่ 2 แห่งสเปน
พิธีราชาภิเษก
พิธีราชาภิเษก  เป็นพิธีการเพื่อสถาปนาพระมหากษัตริย์ และ/หรือ คู่อภิเษกซึ่งมีพระราชอำนาจ อย่างเป็นทางการ เกี่ยวข้องกับการวางมงกุฎบนพระเศียรของพระองค์หรือการนำเสนอเครื่องราชกกุธภัณฑ์รายการอื่น โดยพิธีการนี้อาจหมายรวมถึง การตรัสคำปฏิญาณพิเศษโดยกษัตริย์ การแสดงคารวะจากคนในบังคับ ของผู้ปกครองใหม่ และการแสดงพิธีกรรมอื่น ซึ่งมีความสำคัญพิเศษต่อชาตินั้น ๆ
พระราชพิธีราชาภิเษก คือพิธีทางการที่พระมหากษัตริย์และ/หรือคู่อภิเษกสมรส รับมอบพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ ตามปกติแล้วมักจะเกี่ยวข้องกับการสวมมงกุฎลงบนพระเศียรพร้อมด้วยเครื่องราชกกุธภัณฑ์ชิ้นอื่น พิธีนี้ยังอาจรวมไปถึงการกล่าวถ้อยคำปฏิญาณ การถวายความเคารพแก่ผู้ปกครองพระองค์ใหม่ของเหล่าอาณาประชาราษฎร์ และ/หรือการประกอบพิธีกรรมอันมีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ต่อความเป็นรัฐชาติ ตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา พระราชพิธีราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ทั่วโลกมีการเปลี่ยนแปลงไปตามปัจจัยชี้นำทางด้านสังคม การเมือง และศาสนา จนมาถึงจุดที่พระราชพิธีราชาภิเษกของหลายประเทศถูกปรับเปลี่ยนให้มีความเรียบง่ายมากขึ้น เหลือไว้เพียงพิธีกรรมที่สำคัญบางประการเช่น เช่น การเถลิงถวัลยราชสมบัติ (enthronement) การเฉลิมพระราชอิสริยยศ (investiture) หรือการเข้ารับพร (benediction) เป็นต้น อย่างไรก็ตาม พระราชพิธีราชาภิเษกแบบดั่งเดิมยังคงได้รับการสืบทอดเอาไว้ในสหราชอาณาจักร ตองงา และประเทศในทวีปเอเชียอีกหลายประเทศ ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว "พิธีราชาภิเษก" ใช้หมายความถึงพิธีที่พระมหากษัตริย์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติอย่างเป็นทางการ โดยไม่คำนึงว่าจะมีการสวมมงกุฎลงบนพระเศียรหรือไม่แต่อย่างใด
นอกจากนี้ เพื่อเป็นการผูกเอาสัญลักษณ์ของรัฐเข้ากับพระมหากษัตริย์ บ่อยครั้งที่พระราชพิธีราชาภิเษกจะมีพิธีเจิม (anointing) ด้วยน้ำมันศักดิ์สิทธิ์ (holy oil) หรือด้วยน้ำมนต์ ซึ่งที่ใดก็ตามที่พบพิธีกรรมเช่นนี้ เช่นในสหราชอาณาจักรและตองงา จะแสดงให้เห็นถึงความสำคัญอย่างยิ่งของฝ่ายศาสนจักรโดยเปิดเผย ในขณะที่อีกหลายแห่งใช้พิธีการชำระล้าง การดื่มเครื่องดื่มศักดิ์สิทธิ์ หรือพิธีกรรมทางศาสนาอื่นๆ การนำศาสนาเข้ามาเกี่ยวข้องกับพิธีราชาภิเษกเช่นนี้ก็เพื่อแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ถึงความเป็นเทวราชาที่พระมหากษัตริย์ได้รับมอบมาจากพระเจ้า สื่อให้เห็นถึงกระบวนทัศน์ทางจิตวิญญาณที่มีต่อศาสนาอันเกี่ยวข้องกับความเป็นรัฐชาติ
ในอดีต บ่อยครั้งที่หลักการและแนวคิดเกี่ยวกับราชสันตติวงศ์มองว่าพระราชพิธีราชาภิเษกกับเทพเจ้าเชื่อมโยงอย่างแยกออกจากกันไม่ได้ ในอารยธรรมโบราณบางแห่ง พระมหากษัตริย์ผู้ปกครองมักจะถูกมองว่าเป็นเทพเจ้าหรือมีเชื้อสายมาจากพระเจ้า: ในอียิปต์โบราณ ผู้คนเชื่อกันว่าฟาโรห์คือบุตรแห่งเทพรา เทพแห่งดวงอาทิตย์ ในขณะที่ญี่ปุ่น เชื่อว่าสมเด็จพระจักรพรรดิทรงสืบสายพระโลหิตมาจากอะมะเตะระซุ สุริยเทพีของญี่ปุ่น ในโรมโบราณมีการประกาศให้ประชาชนบูชาจักรพรรดิ และในยุคกลาง กษัตริย์ยุโรปทรงถือเอาว่าตนครอบครองเทวสิทธิราชย์ที่จะปกครอง พระราชพิธีราชาภิเษกนี้เองจึงถูกใช้ฉายให้เห็นถึงภาพความเกี่ยวโยงกันระหว่างกษัตริย์และเทพเจ้า แต่ในสมัยปัจจุบันการเป็นประชาธิปไตย (democratization) และการแยกศาสนาออกจากรัฐ (secularization) มีบทบาทสำคัญมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้แนวคิดความเชื่อมโยงกันระหว่างกษัตริย์และเทพเจ้าลดลงไปมาก ดังนั้นพระราชพิธีราชาภิเษก (หรือองค์ประกอบทางศาสนา) มักจะถูกละทิ้งไปโดยสิ้นเชิง หรือถูกปรับเปลี่ยนไปเป็นพิธีอันสะท้อนแก่นสารของความเป็นรัฐตามรัฐธรรมนูญที่ประชาชนในรัฐนั้นๆ ให้การยึดถือ อย่างไรก็ตามราชาธิปไตยของบางประเทศยังคงดำรงมิติทางด้านศาสนาในกระบวนการขึ้นสู่อำนาจ (การขึ้นครองราชสมบัติ) อย่างเปิดเผย บางแห่งลดทอนความสลับซับซ้อนลงมาเหลือเป็นเพียงพระราชพิธีการเถลิงราชบัลลังก์ (enthronement) หรือพระราชพิธีกล่าวคำพระราชปฏิญาณเป็นพระมหากษัตริย์ (inauguration) หรือไม่กระทำการพระราชพิธีอันใดเลย
ตามโบราณราชประเพณีของไทย พระนามของผู้ได้รับการเลือกเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ก็ยังคงใช้ขานพระนามเดิม เป็นแต่เพิ่มคำว่า “ซึ่งทรงสำเร็จราชการแผ่นดิน” ต่อท้ายพระนาม เครื่องยศบางอย่างก็ต้องลด เช่น พระเศวตฉัตร มีเพียง 7 ชั้น มิใช่ 9 ชั้น คำสั่งของพระองค์ ก็ไม่เรียกว่าพระบรมราชโองการ จนกว่าจะได้ทรงรับการบรมราชาภิเษก จึงถวายพระเกียรติยศโดยสมบูรณ์ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของไทย ปรากฏหลักฐานเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์คือ ศิลาจารึกวัดศรีชุมของพญาลิไท แห่งกรุงสุโขทัย กล่าวคือ พ่อขุนผาเมืองอภิเษกพระสหายคือ พ่อขุนบางกลางท่าว ให้เป็นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ผู้ครองกรุงสุโขทัย แต่ก็ไม่มีรายละเอียดการประกอบพระราชพิธี ว่ามีขั้นตอนอย่างใด
จนกระทั่งถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อขึ้นเสวยราชสมบัติ ได้ทรงทำพระราชพิธีนี้อย่างสังเขป เมื่อ พ.ศ. 2325 ครั้งหนึ่งก่อนแล้วทรงตั้งคณะกรรมการ โดยมีเจ้าพระยาเพชรพิชัย ซึ่งเป็นข้าราชการในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นประธาน สอบสวนแบบแผนโดยถี่ถ้วน ตั้งขึ้นเป็นตำรา แล้วทรงทำบรมราชาภิเษกเต็มตำราอีกครั้งหนึ่ง เมื่อพุทธศักราช 2328 และได้ใช้เป็นแบบแผนในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ของรัชกาลต่อๆ มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งแต่ละรัชกาล ก็ได้ปรับปรุงแก้ไขรายละเอียดเล็กน้อย ให้เหมาะแก่กาลสมัย ที่สำคัญคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงเป็นปราชญ์ในทางอักษรศาสตร์ และโบราณราชประเพณี ได้ทรงพระราชนิพนธ์คำกราบบังคมทูล ของพราหมณ์และราชบัณฑิต ขณะถวายเครื่องราชกกุธกัณฑ์ กับพระราชดำรัสตอบเป็นภาษาบาลี และคำแปลเป็นภาษาไทย ทั้งนี้ อาจวิเคราะห์ได้ว่า พระราชพิธีนี้ มีคติที่มาจากลัทธิพราหมณ์ ผสมกับความเชื่อทางพุทธศาสนา ส่วนบทมนต์ต่างๆ ของพราหมณ์นั้น นักวิชาการภาษาตะวันออกโบราณ วินิจฉัยว่า เป็นภาษาทมิฬโบราณ
ส่วนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อพุทธศักราช 2493 นั้น สำนักพระราชวังได้ยึดการบรมราชาภิเษก พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 เป็นหลัก แต่ปรับปรุงให้เหมาะสมกับสภาพบ้านเมืองที่ยังไม่อุดมสมบูรณ์ เพราะเพิ่งผ่านพ้นสงครามโลกครั้งที่สอง และเพื่อให้เหมาะสมกับการปกครองระบอบประชาธิปไตย แบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญด้วย
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา  เป็นประมุขคนสำคัญของกาตาลุญญาระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17
เคาน์ตีแห่งบาร์เซโลนาก่อตั้งขึ้นโดยชาร์เลอมาญหลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อดินแดนทางตอนเหนือของแม่น้ำเอโบร ดินแดนเหล่านี้ที่เรียกว่า "ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย" ถูกแบ่งออกเป็นเคาน์ตีย่อย ๆ ที่รวมทั้งเคาน์ตีบาร์เซโลนาที่มักจะเป็นอาณาจักรหลักของภูมิภาค ความสัมพันธ์ระหว่างเคาน์ตีกับประมุขแฟรงก์เริ่มห่างเหินขึ้นโดยเฉพาะเมื่อราชวงศ์กาเปเซียงมาแทนที่ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาก็รวมราชวงศ์ (dynastic union) กับราชอาณาจักรอารากอนภายใต้ประมุขร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1258 พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก็ทรงสละสิทธิในการมีอำนาจเหนือเคาน์ตีแห่งบาร์เซโลนาตามสนธิสัญญากอร์แบย์ (Treaty of Corbeil)
บาร์เซโลนาเป็นส่วนหนึ่งของราชบัลลังก์อารากอนจนเมื่อราว ค.ศ. 1500 เมื่อบาร์เซโลนาเข้าร่วมกับราชอาณาจักรคาสตีลเพื่อก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรสเปน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" ก็กลับมามีความสำคัญขึ้นมาบ้างเมื่อฆวน เดอ บูร์บอง (Infante Juan, Count of Barcelona) รัชทายาทนอกราชบัลลังก์สเปนทรงถือตำแหน่งเป็น "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" การกระทำดังว่าเป็นการอ้างสิทธิตำแหน่งทางประวัติศาสตร์โดยมิได้อ้างตัวเป็นกษัตริย์แห่งสเปนองค์ปัจจุบันโดยตรง โดยเฉพาะเมื่อหลังจากที่พระโอรสฆวน การ์โลสกลายเป็นผู้มีโอกาสที่จะเป็นประมุขของสเปนต่อจากฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้ครองสเปนอยู่ในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1977 เมื่อฆวน การ์โลสขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนหลังจากการเสียชีวิตของฟรังโกในปี ค.ศ. 1975 พระองค์ก็พระราชทานบรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" อย่างถาวรให้แก่พระราชบิดาผู้ทรงประกาศสละสิทธิในราชบัลลังก์ ฆวน เดอ บูร์บองดำรงตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 จากนั้นตำแหน่ง "เคานต์แห่งบาร์เซโลนา" ก็กลับไปเป็นของพระมหากษัตริย์ที่ทรงถือตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ส่วนภรรยาหม้ายของฮวน เดอ บูร์บองใช้ตำแหน่งเคานเทสแห่งบาร์เซโลนาจนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2000
Counts of Barcelona
List of counts of Barcelona
รายชื่อเคานท์แห่งบาร์เซโลนา
County of Barcelona
อาณาจักรเคานท์แห่งบาร์เซโลนา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน
เอมิลี่ สาวน้อยหัวใจสะดุดรัก
เอมิลี่ (Amélie) เป็นภาพยนตร์ตลกโรแมนติก กำกับโดย Jean-Pierre Jeunet และ แสดงโดย Audrey Tautou ชื่อเดิมภาษาฝรั่งเศส คือ Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (พรหมลิขิตที่แสนงดงามของ เอมิลี่ พูเลน) ซึ่งเป็นบทประพันธุ์ ของ Juenet และ Guillaume Laurant ภาพยนตร์เรื่องนี้พรรณนาอย่างเพ้อฝันเกี่ยวกับชีวิตสมัยใหม่ของชาวปารีส ถ่ายทำที่ Montmartre ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องโดยตัวเอก คือ สาวพนักงานเสิร์ฟผู้มีนิสัยขี้อาย เธอตัดสินใจที่จะพยายามเปลี่ยนชีวิตของคนรอบๆตัวเธอให้ดีขึ้นและในขณะเดียวกันเธอก็ต้องต่อสู้กับความโดดเดี่ยวของตัวเธอเอง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการผลิตระหว่างประเทศร่วมกันของประเทศฝรั่งเศสและเยอรมัน
ภาพยนตร์เอมิลี่ได้รับตัดสินให้เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ณ เทศกาลหนังยุโรป (European Film Awards) และ ได้รับรางวัลสี่รางวัลจาก ซีซาร์ อวอร์ด (Ce’sar Awards) ซึ่งประกอบด้วย รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ ผู้กำกับยอดเยี่ยม อีกทั้งยังได้ 2 รางวัลบาฟต้า ในสาขา Original Screenplay และมีชื่อเข้าชิงถึงห้ารางวัลของรางวัลออสการ์ (Academy Awards)
เนื้อเรื่อง (เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ).
เอมิลี ปูแลง เติบโตอย่างโดดเดี่ยวจากเด็กคนอื่นๆ ราฟาเอล พ่อผู้เงียบขรึม และ ชอบปลีกตัวทางสังคม ซึ่งเคยทำงานเป็นหมอทหาร วินิจฉัยอย่างผิดพลาดเกี่ยวกับ อาการไฮเปอร์เทนชัน (hypertension) หรือโรคหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ ซึ่งเกิดขึ้นจากการที่เธอมีอาการตื่นเต้นเมื่อพ่อของเธอแตะตัวเธอ เพราะพ่อของเธอจะแตะตัวเธอเฉพาะเวลาตรวจโรคเท่านั้น แม่ของเธอ ชื่อ อแมนดีน เป็นครูสอนในชั้นประถมที่มีอาการผิดปกติทางประสาทตื่นตัว ได้ทำการสอนหนังสือให้กับเธอ อแมนดีนเสียชีวิตเมื่อเอมิลี่ยังเล็ก เนื่องจากอุบัติเหตุประหลาดที่เกิดจากการฆ่าตัวตายของผู้หญิงคนหนึ่งที่กระโดดลงมาจาก วิหารนอร์ทเธอร์ดาม และ หล่นทับแม่ของเธอเสียชีวิต ราฟาเอล พ่อของเธอ ได้ถอยตัวเองออกจากสังคมและอุทิศชีวิตของเขาให้กับการสร้างสถานที่บูชาและเก็บเถ้ากระดูกภรรยาของเขาที่สวนหลังบ้านเพื่อระลึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับอแมนดีน เอมิลี่จึงได้เพลิดเพลินกับตัวเธอเองด้วยการปรุงแต่งจินตนาการที่แปลกประหลาดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆที่ไม่มีชีวิตให้เคลื่อนไหว
สาวน้อยเอมิลี ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในคาเฟ่เล็กๆชื่อ มอนท์มาร์ท คาเฟ่ ซึ่งประกอบกิจการโดยนักแสดงละครสัตว์ พนักงานในร้านล้วนแล้วแต่เป็นกลุ่มคนอันสุดแสนประหลาด ด้วยอายุ 23 ปี ชีวิตของเอมิลี่ก็ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย ผสมผสานไปด้วยความรักที่ไม่เป็นไปตามคาด และเธอยังไม่พบความสุข เธอจึงหันมาสนใจการหาความพอใจง่ายๆให้กับชีวิตเช่นการจุ่มมือของเธอลงไปในกระสอบธัญพืช กะเทาะหน้าครีมคาราเมลด้วยช้อนกาแฟ และ การโยนหินให้กระเด้งบนน้ำในคลองมาร์ติน ในขณะที่พยายามคาดเดาว่ามีคนรักกี่คู่ในฝรั่งเศสที่กำลังมีความสุขด้วยกัน
และแล้ว ชีวิตของเธอก็เริ่มต้นเปลี่ยนแปลงไปในวันที่เจ้าหญิงไดอาน่าสิ้นพระชนม์ เธอมีอาการสะเทือนทางใจอย่างมากเกี่ยกับข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ในโทรทัศน์ เอมิลี่ทำลูกแก้วจากขวดน้ำหอมหล่น ลูกแก้วกลิ้งไปกะเทาะฝากระเบื้องห้องน้ำ และเธอก็ได้พบกับกล่องโลหะเก่าซึ่งบรรจุไปด้วยของสะสมในวัยเด็กของชายคนหนึ่งที่เคยอาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์ของเธอหลายสิบปีที่ผ่านมา เธอตรึงใจกับการค้นพบครั้งนี้มาก จนทำให้เธอต้องการตามหาเด็กชายคนที่เคยซ่อนกล่องของเล่นเอาไว้ ซึ่งเติบโตขึ้นเป็นชายวัยกลางคน เพื่อคืนกล่องแห่งความทรงจำนั้นให้กับเขา เธอตั้งใจมั่นเอาไว้ว่า ถ้าเธอนำไปคืนเขาแล้วทำให้เขามีความสุข เธอจะอุทิศตัวเธอเองเพื่อการนำความสุขให้กับผู้อื่น
เอมิลี่พบกับเพื่อนบ้านผู้รักสันโดษ ที่ชื่อว่า รอยมอนด์ ดูฟาเยล ศิลปินนักวาดภาพผู้พยายามวาดภาพเหมือนสีน้ำมันของPierre-Auguste Renoir เขาได้รับฉายานามว่า ชายกระจก เพราะ กระดูกของเขาเปราะบางมาก ด้วยความช่วยเหลือจากเขา เธอจึงสามารถพบชายที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นเจ้าของกล่องโลหะนั้น เธอใช้วิธี ทิ้งกล่องโลหะนั้นไว้ในตู้โทรศัพท์ ซ่อนตัว และ โทรเข้าไปที่โทรศัพท์นั้นเมื่อชายคนนั้นเดินผ่าน เพื่อเรียกความสนใจของเขาให้เดินเข้าไปพบกับกล่องโลหะที่เธอวางทิ้งไว้ เมื่อชายผู้นั้นพบกับกล่องโลหะเก่าที่เก็บของเล่น เขาน้ำตาไหลด้วยความตื้นตันใจเมื่อนึกถึงความทรงจำในวัยเด็กของเขาที่ไหลทะลักเข้ามา เอมิลี่สะกดรอยตามเขาไปยังบาร์ใกล้ๆ และ เฝ้าสังเกตการณ์อย่างเงียบๆ เธอพบผลกระทบทางบวกที่เกิดกับเขา แล้ว เธอจึงตัดสินใจว่าจะทำสิ่งดีๆให้กับชีวิตของคนอื่น
เอมีลี่กลายเป็นผู้จับคู่ให้กับคู่รัก จัดการกับความสับซ้อนของชีวิตคนอื่นให้หมดไป และตามมาซึ่งการทำความดีเพื่อผู้อื่นอีกมากมาย เธอนำทางชายตาบอดคนหนึ่งไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน บรรยายลักษณะถนนหนทางและ สิ่งแวดล้อมให้กับชายตาบอดฟังอย่างละเอียด เธอสนับสนุนให้พ่อของเธอตามฝันในการเดินทางรอบโลกของเขาด้วยการขโมยตุ๊กตานอมในสวนหลังบ้านไปให้แอร์โฮสเตสที่เป็นเพื่อนของเธอ นำไปถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆทั่วโลก และ ส่งรูปกลับไปให้พ่อของเธอดูที่บ้าน เธอทำให้เพื่อนที่ทำงานในคาเฟ่ได้พบรัก เธอได้ทำจดหมายปลอมที่เขียนตอบกลับฉบับสุดท้ายของคนรักของหญิงข้างบ้านเพื่อบอกรักกับเธอก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เธอสนับสนุนชายผู้ไม่มั่นใจในตนเองจนเขามีจิตใจที่มั่นคงและปกติขึ้น
ในขณะที่เธอทำการดูแลชีวิตของคนอื่น ชายจิตรกร ดูฟาเยล ได้เฝ้าสังเกตเธอ และ เริ่มการสนทนากับเธอเกี่ยวกับภาพวาดของเขา เขาได้พยายามวาดภาพเดิมในจุดเดิมซ้ำๆเพราะเขาไม่สามารถจินตนาการสีหน้าและอารมณ์ของเด็กผู้หญิงที่ถือแก้วน้ำในรูปวาดได้ เขาสนทนาแลกเปลี่ยนกับเอมิลี่เกี่ยวกับการแสดงออกทางสีหน้าและอารมณ์ของเด็กผู้หญิงในภาพวาด ว่าไม่สามารถอธิบายออกมาได้ว่ามีอารมณ์ความรู้สึกแบบไหนที่ชัดเจน ซึ่งสะท้อนตัวตนของเอมิลี่และความว้าเหว่ในชีวิตของเธอ
หลังจาก การสนทนาครั้งนั้นทำให้เธอหันมาสำรวจชีวิตของเธอเอง และ คนแปลกหน้าที่เธอสนใจผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นชายหนุ่มผู้สะสมรูปถ่ายจากตู้ถ่ายรูปติดพาสปอร์ตผู้ซึ่งเธอไม่เคยได้พูดคุยด้วยมาก่อน เมื่อเธอชนเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจเป็นครั้งที่สอง เขาได้ทำอัลบั้มรูปถ่ายติดพาสปอร์ตที่เขาสะสมหล่นลงบนถนน เธอจึงได้รู้ว่าเขาชื่อ นีโน่ ควินแคมพอกซ์ เธอจึงเก็บมันไว้และหาวิธีที่จะนำไปคืนเขา เธอใช้วิธีการcat and mouse หรือ การใช้คำใบ้ให้เขาตามเส้นทางเพื่อตามหาอัลบั้มที่หายไปไปทั่วปารีส จนในที่สุดเขาก็ได้อัลบั้มรูปคืนไป โดยไม่ได้พบกับเธอ เธอเขินอายเกินไปที่จะเผชิญหน้ากับเขา เพื่อนของเธอในร้านคาเฟ่ ช่วยให้เขาได้พบเธอ และ เพื่อนบ้านจิตรกรของเธอก็สนับสนุนเธอให้กล้าที่จะไปพบกับชายหนุ่มที่เธอเฝ้าใฝ่ฝัน และ ในที่สุด นีโน่ และ เอมิลี่ก็ได้พบรักกัน
ภาพยนตร์ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์และถูกขายอย่างประสบความสำเร็จ แต่ถูกการโจมตีจากนักวิจารณ์ Serge Kaganski ใน Ies Inrockuptibles เนื่องจากการพรรณนาที่เกินจริงเกี่ยวกับภาพของชีวิตชาวฝรั่งเศสสมัยใหม่ หากผู้กำกับต้องการที่จะพยายามสร้างภาพอันเป็นบทกวีที่ว่าด้วยความงามของภูมิประเทศ ตามธรรมชาติของปารีสที่สมบูรณ์แบบ เขามีความเห็นว่าต้องตัดชาวผิวสีทุกคนออกจากทุกฉาก ซี่งผู้กำกับได้โต้แย้งว่าภาพยนตร์ต้องการแสดงความเป็นสากลของคนที่ต้องการถ่ายรูปทำหนังสือเดินทางและตัวเอกของเรื่องเองก็เป็นชายโมรอกโค
ภาพยนตร์ได้สร้างแรงบันดาลใจให้งานภาพยนตร์ที่ไม่ได้รับการสนใจในหลายๆปีผ่านมา เลสเซส โมนิวเมนท์ โนเวล ได้บรรจุคำอ้างอิงถึง เอมิลี่ และในปี 2006 ภาพยนตร์ ปารีส เชอแตม ได้ฉายภาพรอยยิ้มของ เอมิลี่ ในช่วงภาพยนตร์สั้น
ในปี 2007 รายการทีวี พุชชิ่ง เดย์ซี่ส์ เควิร์กี้ แฟรี่ เทลส์ และ เอ บี ซี ได้กล่างถึง ความรู้สึกร่วมของ เอมีลี่ ด้วยตีม เวทมนตร์ ความเพ้อฝัน และ จิตวิญญาณ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ทำให้ผู้วิจารณ์ภาพยนตร์ Bryan Fullerกล่าวชื่นชมว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ชื่นชอบและ ทำให้เขาน้ำตาไหลจากความตื้นตันใจในความดีของตัวแสดงเอก คำชื่นชมนี้ได้รับการตีพิมพ์ลงใน นิวยอร์ก ไทม์ส ทำให้เป็นที่สนใจของสื่อมากขึ้น
กบสปีชีส์ใหม่ที่ค้นพบขึ้นมีชื่อว่า Cochranella amelie ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่องนี้ เพราะภาพยนตร์ประสบความสำเร็จจากการใส่ใจรายละเอียดเช่นเดียวกับกบหญ้าเล็กๆที่เป็นเหมือนส่วนประกอบที่ทำให้ระบบนิเวศน์สมบูรณ์ อีกตัวอย่างของการใส่ใจรายละเอียดคือ ตัวโนมของพ่อตัวเอก ที่เดินทางไปทั่วโลกซึ่งกลายเป็นฉากในละครเรื่องหนึ่งของอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน
ฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน
ฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน
สมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน
ฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน
สมเด็จพระเจ้าหลุยส์แห่งสเปน
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน
เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 5 แห่งสเปน
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 5 แห่งคาสตีล
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน
สงครามบารอนครั้งที่ 1
สงครามบารอนครั้งที่หนึ่ง
สงครามขุนนางครั้งที่สอง
สงครามบารอนครั้งที่สอง หรือ สงครามขุนนางครั้งที่สอง  เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรอังกฤษที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1264 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1267 ระหว่างกลุ่มขุนนางที่นำโดยซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ ในการต่อต้านกองทัพของฝ่ายสนับสนุนพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ ที่นำโดยเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด
Second Barons' War
สงครามบารอนครั้งที่สอง
สงครามบารอนครั้งที่ 2
ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์
ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์  (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1208 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1265) เป็นขุนนางชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศสที่มีบทบาทสำคัญในสงครามขุนนางครั้งที่ 2 ในการเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 หลังจากการปฏิวัติระหว่างปี ค.ศ. 1263 ถึง ค.ศ. 1264 มงฟอร์กลายเป็นประมุขของอังกฤษ "โดยพฤตินัย" และทำการเรียกประชุมสภาผู้ได้รับการเลือกตั้งโดยตรง (De Montfort's Parliament) ของยุคกลางเป็นครั้งแรก ซึ่งทำให้มงฟอร์เป็นที่นับถือกันว่าเป็นหนึ่งในบรรดาผู้นำในการก่อตั้งระบบรัฐสภาประชาธิปไตย
Simon de Montfort, 6th Earl of Leicester
ประวัติหลวงพ่อขาววัดนครธรรมอำเภอวัฒนานครจังหวัดสระแก้ว
ไซมอน เดอ มอนฟอร์ท เอิร์ลแห่งเลสเตอรที่ 6
เศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์
เริ่มเป็นที่รุ้จักในปี 2001 จากหนังสือ The Creative Economy: How People Make Money from Ideas ของ John Howkins ที่ได้พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐศาสตร์