pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พูลอดีลงเล่นสามนัดให้กับทีมชาติอิหร่านรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชน 2006 เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2006
เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 ในนัดที่พบกับมาดากัสการ์
วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2014 พูลอดีถูกเรียกตัวติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล เขาติดอันดับที่สองของผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำสัปดาห์แรก เป็นรองเพียงโทมัส มึลเลอร์ โดยเขาได้รับ 9.7 คะแนนในนัดเปิดสนามที่พบกับไนจีเรีย และในนัดถัดมาที่พบกับอาร์เจนตินา เขาก็ยังทำผลงานได้ดี
เอเชียนคัพ 2015.
พูลอดีถูกเรียกตัวติดทีมชาติในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ต่อมาวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2015 เขาได้รับใบแดงในรอบก่อนรองชนะเลิศ นัดที่พบกับอิรัก
สี่หมื่น วณีสอน
นายสี่หมื่น วณีสอน หรือ เจ้าศรีหมื่น วณีสอน เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ อดีตนายอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ และเป็นผู้นำชาวนาในพื้นที่อำเภอสันป่าตอง
นายสีหมื่น วณีสอน เป็นบุตรของพญาเทพวณีสอน หรือ พระยาเทพวณีสอน ข้าราชการในคุ้มหลวงสมับพระเจ้าอินทวิชยานนท์ จนถึงสมัยเจ้าแก้วนวรัฐ สมรสกับนางเซงโฉ่ สาวเชื้อสายพม่า
ในปี พ.ศ. 2446 สีหมื่นได้รับการศึกษาในคุ้มหลวงได้รับรางวัลที่ 1 ในการสอบไล่ชั้น 5 ได้รับรางวัลเป็นหีบเครื่องแต่งตัวและหนังสือมูลค่า 57 บาท 32 อัฐ
สี่หมื่น มณีสอน เคยรับราชการเป็นนายอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2482 แทนนายอินทร สิงหเนตร ซึ่งถูกสภาผู้แทนราษฎรมีมติขับออกจากตำแหน่ง ในระหว่างการทำงานของนายสีหมื่น มณีสอน เขามีบทบาทในการตั้งกระทู้ติดตามการบริหารงานของรัฐบาล เช่น
การวางระบบชลประทาน.
นอกจากงานการเมือง นายสี่หมื่น มณีสอน ยังมีบทบาทเป็นผู้นำชาวนาในพื้นที่ บุกเบิกการสร้างฝายในลุ่มน้ำขาน นำกำลังชาวบ้านขุดเหมืองส่งน้ำลึกถึง 8 เมตร ความยาวกว่า 20 กิโลเมตร ในเวลา 6 เดือน ใช้กำลังชาวบ้านวันละกว่า 3,000 คน ส่งผลให้พื้นที่ของราษฎรกว่า 20,000 ไร่ มีน้ำใช้ นับเป็นการสร้างระบบวิศวกรรมชลประทานในพื้นที่ได้อย่างเหมาะสม
ชาวบ้านจึงสร้างอนุสาวรีย์ผู้นำเหมืองฝายไว้เป็นอนุสรณ์บริเวณตำบลมะขามหลวง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นลักษณะกู่แบบล้านนา บรรจุอัฐิของนายสี่หมื่น และภริยา
สโมสรฟุตบอลมัตสึโมโตะ ยามางะ
สโมสรฟุตบอลมัตสึโมโตะ ยามางะ  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองมัตสึโมโตะ จังหวัดนางาโนะ โดยสโมสรได้เลื่อนชั้นไปแข่งใน เจลีก ดิวิชัน 1 ภายหลังชนะเลิศเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018
ยามางะ เป็นชื่อคาเฟ่หน้าสถานีรถไฟมัตสึโมโตะ ซึ่งเป็นสถานที่สังสรรค์ประจำของนักเตะในจังหวัดนางาโนะที่ร่วมกันก่อตั้งสโมสรในยุคแรกเริ่ม ภายใต้ชื่อ "ยามางะ คลับ"
ฉายาของสโมสรคือ นกตามิเกน  ซึ่งเป็นนกประจำจังหวัดนางาโนะ
สโมสรคู่ปรับท้องถิ่นที่สำคัญคือนางาโนะ ปาร์เซโร ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า "ชินชูดาร์บี" และได้รับความสนใจจากแฟนทั้งสองทีมเป็นอย่างมาก
สนามเหย้าของสโมสรคือ สนามกีฬามัตสึโมโตะไดระพาร์ค (อัลวิน) ตั้งอยู่ในเขตกัมบายาชิ มีความจุ 20,000 ที่นั่ง (ติดเก้าอี้ 16,000 ที่นั่ง) ถือเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามในจังหวัดนางาโนะ
ฟาบีอาน แชร์
ฟาบีอาน ลูคัส แชร์ (เกิด 20 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสวิส ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรวีล และย้ายไปบาเซิลในปี ค.ศ. 2012 โดยบาเซิลชนะเลิศสวิสซูเปอร์ลีกทุกฤดูกาลที่แชร์ได้ลงเล่น ก่อนที่เขาจะย้ายไปฮ็อฟเฟินไฮม์
หลังจากที่ลงเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 แชร์ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2013 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และฟุตบอลโลก 2018
เจฟฟรีย์ บาวา
เจฟฟรีย์ บาวา (; เกิด 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2003) เป็นสถาปนิกชาวศรีลังกา ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นสถาปนิกชาวเอเซียที่ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในยุคของเขา ผลงานออกแบบของเขาส่วนใหญ่เป็นงานในภูมิภาคเอเซียใต้ โดยเป็นงานโมเดิร์นที่เขาพัฒนาให้กับภูมิภาคเขตร้อนชื้นที่เรียกว่า "ทรอปิคอลโมเดิร์น" (Tropical modernism)
เจฟฟรีย์ บาวา เป็นบุตรชายของ บี.ดับบิว บาวา (B. W. Bawa) นักกฎหมายชาวศรีลังกาที่ร่ำรวยและประสบความสำเร็จ และเบอร์ธา มาเรียแอนน์ ชราเดอร์ (Bertha Marianne Schrader) ซึ่งเป็นลูกครึ่งเยอรมัน-สกอตแลนด์ และสิงหล เขายังมีพี่ชายอีกคนชื่อ เบวิส บาวา (Bevis Bawa) ซึ่งต่อมาก็กลายเป็นภูมิสถาปนิกที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประเทศ เจฟฟรีย์ เขาศึกษามัธยมที่รอยัลคอลเลจ โคลอมโบ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในประเทศ ต่อจากนั้นเขาได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนกฎหมายและภาษาอังกฤษ ณ วิทยาลัยเซนต์แคเทอรีนส์ มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1938 และได้ทำงานเป็นนักกฎหมายในระยะหนึ่ง จนต่อมาเขาได้หันไปเรียนสถาปัตยกรรมที่สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม (AA) และได้ปริญญาสาขาสถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1956 ในระหว่างที่เขาเรียนที่ AA นั้น เขาได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น นักศึกษาที่อายุมากที่สุด และยังเป็นคนที่โผงผางที่สุดในรุ่น บาวาในอายุ 38 ปี ก็ได้กลับมารับอาชีพสถาปนิกที่ศรีลังกาในเวลาต่อมา
งานออกแบบของบาวา เป็นงานที่มีกลิ่นอายของความเป็นท้องถิ่น ความเป็นภูมิภาคเขตร้อนชื้นซึ่งเขาได้ผสมผสามเข้ากับงานโมเดิร์นอย่างเห็นได้ชัดเจน เช่น เฮอริแตนซ์กันทาลามา (Heritance Kandalama) ในสิกิริยา ที่เป็นโรงแรมหรูห้าดาวสร้างเลาะไปตามภูมิประเทศที่เป็นเทือกเขาได้อย่างลงตัว จนเหมือนกลืนไปกับธรรมชาติ อาคารรัฐสภาศรีลังกา อาคารทรงโมเดิร์น แต่ผสมผสานหลังคาของท้องถิ่นเข้าไปในงานออกแบบ
เรกะ ซากูราอิ
เรกะ ซากูราอิ  เป็นนักร้องและนางแบบ เป็นหนึ่งในสมาชิกและหัวหน้าของวงไอดอลญี่ปุ่น โนกิซากะ46
คณะสหวิทยาการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม
คณะสหวิทยาการเทคโนโลยีและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2561 เป็นคณะวิชาที่สามารถเลือกเรียนได้ทุกวิชาที่เปิดสอนภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกในประเทศไทยที่เปิดสอนในหลักสูตรนี้
เฮลเมทเฮดท์
เทพนิยายอวกาศ
เมืองไทยรัชดาลัยเธียเตอร์
เจ้าหญิงซีนา อัล-ราตไฮต์
เจ้าหญิงซีนา อัล ราตไฮต์  (เดิม:ซีนา ชาร์บาห์น) ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2531 ณ จอร์แดน ทรงเป็นนักกีฬาปิงปองทีมชาติจอร์แดน ทรงเป็นตัวแทนของประเทศไปแจ่งในหลายๆครั้ง โดยทรงเล่นปิงปองตั้งแต่พระชันษาเพียง 6 ชันษา จากพระบิดา และได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ณ จอร์เจีย โดยพระองค์ทรงมีแด็ง ยาผิง นักกีฬาชาวจีน เป็นแรงผลักดันความฝันและทรงตั้งพระทัยเล่นกีฬามาตลอด
ชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายราตไฮต์ บิน ฮัสซัน พระโอรสใน เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยซีน่าได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงซีนา อัล ราตไฮต์ โดยทรงมีพระโอรส 2 พระองค์ คือ
ปัจจุบันหลังจากเสกสมรสและได้เข้ามาเป็นพระบรมวงศานุวงศ์จอร์แดนแล้ว พระองค์ทรงอุปถัมป์กีฬาปิงปองไว้ในพระอุปถัมภ์
1 Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill. "Zeina Shaban". Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. Retrieved 18 December 2012&lt;br&gt;
2 "Young Shaban brings experience to the table". Sportsbeat UK. 1 August 2008. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
3 Andersson, Mikael (4 April 2003). "In the shadows of the war!". ITTF. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
4 Marshall, Ian. "Young Pretender". ITTF. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
5 Marshall, Ian (20 October 2010). "Five Rings in Athens and Beijing but Just One for Zeina Shaban in Jordan". ITTF. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
6 "Jordan to have a female flag bearer for Beijing Olympics". Xinhua. 2 August 2008. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
7 "Women's Singles First Round". NBC Olympics. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
8 "Olympic and Paralympic hopefuls gear up for Beijing". Royal Holloway College. 21 July 2008. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
9 "Wedding of Prince Rashid and Zeina Shaban". Royalty in the News. 22 July 2011. Retrieved 18 December 2012.&lt;br&gt;
"10 Prince Rashed, Princess Zeina welcome baby boy" Petra News Agency, 2 February 2
เวิน เจ้าหลุน
"เวินเจ้าหลุน" (, กวางตุ้ง: Wan Siu Lun มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Deric Wan "เด-ริค เวิน" เป็นนักแสดงชายชื่อดังชาวฮ่องกง
ที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชียเป็นอย่างมากในช่วงปีพ.ศ. 2532-2539 ผลงานที่เป็นที่จดจำมากที่สุด คือการรับบท "อาคัง" ในละครยอดนิยมเรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต"
เวิน เจ้าหลุน เป็นนักแสดงชายชื่อดังแห่งสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เป็นที่นิยมของคอหนังชุดฮ่องกงเป็นอย่างมาก เขาคือเจ้าของผลงานดัง ๆ มากมาย ในยุค 90s อาทิ เลือดเจ้าพ่อ, คู่แค้นสายโลหิต, ดาวฟ้าประกาศิต, หักเหลี่ยมอำมหิต, เพื่อนรักเพื่อนแค้น ฯลฯ ที่ยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผู้ชมละคร
เขาเคยเล่นละครให้ทั้งสถานีโทรทัศน์ TVB และ CCTV แต่ปัจจุบันเขาทำงานอยู่ที่ STTV
ตั้งแต่เข้าชั้นเรียนในโรงเรียนมัธยม เขามักจะเข้าร่วมประกวดแข่งขันความสามารถด้านการร้องเพลงและคว้ารางวัลชนะเลิศ รองชนะเลิศ มาครองอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งปีพ.ศ. 2525 เขาได้มีโอกาสเข้าประกวดร้องเพลงที่จัดโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีบี แต่ต้องตกรอบ 15 คนสุดท้าย แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เขาก็ได้รับการติดต่อให้มารับหน้าที่เป็นพิธีกรรายการดนตรีใน สถานีวิทยุ-โทรทัศน์ RTHK ของฮ่องกง ในรายการที่ชื่อว่า "บานาน่าโบ๊ท" ซึ่งถือว่าเป็นก้าวแรกในวงการบันเทิงฮ่องกงของเขาอย่างแท้จริง
หลังจากทำหน้าที่พิธีกรได้ราวหนึ่งปี ผู้บริหารเห็นแววจึงสนับสนุนให้ เวิน เจ้าหลุน จัดรายการเพลงทางสถานีวิทยุ จากนั้นอีก 2 ปีถัดมาซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่เรียนจบชั้นมัธยมศึกษา เขาได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด Crown Records หลังจากจบการศึกษา เขาก็ก้าวเข้าสู่อาชีพนักร้องเต็มตัวอย่างที่เคยใฝ่ฝันเอาไว้
พ.ศ. 2529 เวิน เจ้าหลุน ได้มีโอกาสเล่นละครชุดครั้งแรกในซีรีส์เรื่อง "City Japes" ของทีวีบีจนเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นหลังจากนั้นก็มีผลงานละครตามมาอีกหลายเรื่อง โดยหนึ่งในผลงานที่นับว่าสร้างชื่อให้เขามากที่สุดคือบทตัวร้ายในละครเรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต" (Looking Back in Anger) พ.ศ. 2532 โดยเวิน เจ้าหลุน รับบท "อาคัง" ซึ่งมีดาราแถวหน้า เช่น หวง เย่อหัว, โจว ไห่เม่ย, หลิว เจียหลิง และ เส้า เหม่ยฉี ร่วมแสดงนำ
เมื่อละครเรื่อง คู่แค้นสายโลหิต ออกฉาย ก็กลายเป็นหนึ่งในละครชุด ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี สุดคลาสสิคที่โด่งดังและประสบความสำเร็จไปทั่วเอเชีย รวมทั้งในประเทศไทย และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้กลายเป็นนักแสดงชายยอดนิยมเบอร์ต้น ๆ ของช่อง ทีวีบี โดยทันที ทำให้เขามีผลงานละครดัง ๆ ตามมาอีกมากมาย อาทิเช่น มังกรคะนองรัก (The Legend Of The Dragon Pearl) พ.ศ. 2533 แสดงกับ เถาต้าหวี่, หม๋าเหมี่ยน, ละครเรื่อง "เพื่อนรักเพื่อนแค้น"
(The Breaking Point) พ.ศ. 2534 ที่รับบทตัวร้ายตามเคย แสดงกับ หลี่ หมิง, โอวหยังเจิ้นหัว, โจว ไห่เม่ย, เส้า เหม่ยฉี และ และผลงานละครสุดฮิตอย่าง "เลือดเจ้าพ่อ" (Blood of good and evil) พ.ศ. 2533 แสดงกับ เส้า เหม่ยฉี และ หลี เหม่ยเสียน เป็นต้น
ในปีพ.ศ. 2535 เขาได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเย้ยยุทธจักร" (Royal Tramp) โดย รับบท "จักรพรรดิคังซี"ที่มี "โจว ซิงฉือ" แสดงนำ
หลังจากปีพ.ศ. 2539 ชื่อเสียงของเขาลดลง และต่อมาก็ได้ออกจากสถานีโทรทัศน์ทีวีบี หันไปรับงานแสดงที่ ไต้หวัน และ จีนแผ่นดินใหญ่แทน
จนกระทั่งช่วงปีพ.ศ. 2544-2548 เขาได้กลับมารับงานละครชุดของ "สถานีโทรทัศน์ทีวีบี" อีกครั้ง แต่กลับไม่ได้รับความนิยม อีกเลย.
ภรรยาคนแรกของเขาคือ "หลี่เหม่ยหลิง" สาวเชื้อสายจีนชาวมาเลเซีย ที่เจอกันในปีพ.ศ. 2531 ต่อมาคบหาดูใจจนได้แต่งงานกันในปีถัดมา อย่างไรก็ตามการแต่งงานครั้งนี้ใช้เวลาเพียง 4 ปีก็ต้องหย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2536 โดยฝ่ายชายฟ้องหย่ารวมทั้งทวงเงินอดีตภรรยาเป็นจำนวน 1.4 แสนหยวน
ในปีพ.ศ. 2538 หลังจาก เวินเจ้าหลุน หย่าร้าง กับภรรยามาได้สักพัก เขาก็ได้เปิดเผยกับสื่อว่ากำลังคบหาดูใจกับ อดีตมิสฮ่องกง "เฉิน เหมยซิน" แต่ทว่าความรักครั้งนี้ยืนยาวเพียง 1 ปีก่อนที่จะจบไม่สวย ในปีพ.ศ. 2539 เพราะฝ่ายชาย ได้พบรักใหม่กับ "พาน เยี่ยนหนี" นักแสดงที่เคยร่วมงานกัน จนแต่งงานกันในปีพ.ศ. 2545 และก็หย่าร้างในปีเดียวกัน โดยมีข่าวลือว่ากันว่าทั้งคู่พบรักกันเพราะเงิน เนื่องจากฝ่ายหญิงรับอาสาใช้หนี้ที่ฝ่ายชายสร้างไว้ แต่ทว่าทั้งคู่ก็ต้องเลิกรากันเพราะเงินเช่นกัน เมื่อธุรกิจประสบปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจส่งผลให้ความรักของทั้งคู่ก็จืดจางตามไปด้วย และในที่สุดก็เลิกกัน
จนเวลาผ่านไป ข่าวฉาวเกี่ยวกับตัวเขาก็เงียบหายไปหลายปี จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2555 ก็มีข่าวฉาวว่าอดีตแฟนของเขา ที่เป็นนางแบบชาวจีนแผ่นดินใหญ่ "เวิน เจียหรง" ออกมาแฉว่า เวิน เจ้าหลุนซึ่งเป็นอดีตแฟน มีพฤติกรรมฉ้อโกงยักยอกทรัพย์ของเธอไปร่วม 5 แสนหยวน นอกจากนั้นก็ยังนอกใจและทำร้ายร่างกายฝากแผลยาวถึง 4 นิ้วไว้ด้วย
ฝ่ายหญิงแฉว่าทั้งคู่เคยคบหาดูใจกันถึงขั้นจะวางแผนแต่งงาน แต่ทว่าสุดท้ายความรักกลับจบลงในปีพ.ศ. 2552 เมื่อเธอพบภาพของเขาอยู่บนเตียงกับผู้หญิงหลายคนในโทรศัพท์มือถือ โดยหนึ่งในภาพหญิงสาวเหล่านั้นคือ "จ้าวถิง" ดาราสาวชาวจีนแผ่นดินใหญ่วัย 20 ปี ที่ตอนหลังเพิ่งจะเปิดตัวว่าเป็นคนรักล่าสุดของเขานั่นเอง
เวิน เจ้าหลุนออกมาโต้ข้อกล่าวหาดังกล่าว และกล่าวหากลับฝ่ายคนรักเก่าว่า "หล่อนหวังจะใช้เรื่องอื้อฉาวสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง" ต่อมาข่าวฉาวเรื่องนี้ก็เงียบหายไป จนถัดมาในปีพ.ศ. 2556 เวิน เจ้าหลุนได้แต่งงานกับ "จ้าวถิง" แฟนสาวของเขา จนทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคนและยังครองรักกันดีมาจนถึงปัจจุบัน
ธาดา เศวตศิลา
ธาดา เศวตศิลา ชื่อเล่น หนุ่ย บุตรชายของ พลอากาศเอก สิทธิ เศวตศิลา เกิดวันที่ 27 พ.ย. 2499 ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการกลุ่มลูกค้าสถาบันการศึกษา บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหารศูนย์คุณธรรม
ธาดาสมรสกับมยุรา เศวตศิลา นักแสดงและพิธีกรชาวไทย เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2527 และครองชีวิตคู่ด้วยกันมาจนถึงปัจจุบัน ทั้งสองไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกันเพราะมยุราไม่สามารถมีบุตรได้เนื่องจากการผ่าตัดหลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2522 แต่ทั้งคู่รับบุตรของน้องชายมยุรามาเป็นบุตรสาวบุญธรรม และได้ใช้นามสกุลเศวตศิลา ชื่อ ณัชชา เศวตศิลา ชื่อเล่น น้ำตาล
ฟุกุยะมะ
อิมะบะริ
ซะเซะโบะ
เวินเจ้าหลุน
ธนพล จารุจิตรานนท์ (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น ตี๋ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวด cool boy cute by gpad 2012 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ผลงานการแสดงเรื่องแรก Part Time The Series วัยกล้าฝัน ในปี พ.ศ. 2559 และเป็นที่รู้จักจากการแสดงซีรีส์วายจากบทบาท 'หมอบีม' ในซีรีส์เรื่อง เดือนเกี้ยวเดือน 2Moons The Series และจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ธนพล จารุจิตรานนท์ หรือ ตี๋ เกิดวันจันทร์ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ตี๋จบการศึกษาระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และจบมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนวารีเชียงใหม่ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะสังคมศาสตร์ ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ความสามารถพิเศษ คือ บาสเก็ตบอล และการร้องเพลง โดยที่ตี๋มีเสียงโทนต่ำที่เป็นเอกลักษณ์และมีหน้าตาที่เป็นที่นิยม จึงทำให้มาเป็น 1 ใน 5 สมาชิกบอยแบนด์ SBFIVE ในตำแหน่ง หน้าตาของวงและร้องเสริม ( Visual and Support vocal) ปัจจุบัน เป็นนักแสดงสังกัดช่อง3
ตำบลจุมพล
ตำบลจุมพล เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย มีทั้งหมด 26 หมู่บ้าน
ตำบลจุมพลเป็นตำบลที่เก่าแก่ และเป็นที่ตั้งของตัวเมืองโพนพิสัย โดยตั้งเมืองโพนพิสัยคือตำบลจุมพลขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2419 เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 ได้ยุบตำบลทุ่งธาตุเข้ารวมกับตำบลจุมพล เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ได้จัดตั้งสุขาภิบาลจุมพล โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจุมพล ประมาณ 0.594 ตร.กม. เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2515 โดยแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลจุมพลตั้งตำบลหนองหลวง จำนวน 6 หมู่บ้าน ปัจจุบันตำบลจุมพลมีทั้งหมด 26 หมู่บ้าน
ตำบลจุมพล เป็นที่ตั้งของตัวเมืองอำเภอโพนพิสัย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลจุมพล แบ่งการปกครองออกเป็น 26 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
ท้องที่ตำบลจุมพล ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ภาพยนตร์ในประเทศรัสเซีย
ภาพยนตร์ในประเทศรัสเซีย เริ่มขึ้นในยุคจักรวรรดิรัสเซียซึ่งมีการพัฒนากันอย่างแพร่หลายในยุคของสหภาพโซเวียต และในปีหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต อุตสาหกรรมภาพยนตร์ของประเทศรัสเซียยังคงเป็นที่รู้จักในระดับสากล ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภาพยนตร์รัสเซียได้กลายเป็นที่นิยมในระดับสากลด้วยภาพยนตร์ดังอย่าง "Dom durakov", "Nochnoy Dozor" และ "Brat" เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก ถูกจัดขึ้นที่กรุงมอสโกในปี 1935 และ รางวัลนีคาอวอร์ด เป็นรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติประจำปีในรัสเซีย
ภาพยนตร์เรื่องแรกของจักรวรรดิรัสเซียถูกนำเข้ามาโดยพี่น้องลูมิแอร์ที่แสดงผลงานภาพยนตร์ในกรุงมอสโก และเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในเดือนพฤษภาคม 1896 และในเดือนเดียวกันนั้นเอง Camle Cerf ผู้กำกับกล้องของพี่น้องลูมิแอร์ได้ผลิดภาพยนตร์เรื่องแรกในรัสเซียซึ่งบันทึกพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของจักรพรรดินีโคไลที่ 2 ที่เครมลิน
Aleksandr Drankov ได้ผลิตภาพยนตร์เล่าเรื่องแรกของรัสเซีย "Stenka Razin" ตามเหตุการณ์ที่เล่าในเพลงพื้นบ้านยอดนิยม และกำกับโดย Vladimir Romashkov ต่อมา Ladislas Starevich ได้ผลิดภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องแรกของรัสเซีย (และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่มีการเล่าเรื่อง) "Lucanus Cervus" ในปี 1910 ในบรรดาผู้สร้างภาพยนตร์ชาวรัสเซียในสมัยนั้นคือ Aleksandr Khanzhonkov และ Ivan Mozzhukhin ผู้ผลิดภาพยนตร์เรื่อง "Oborona Sevastopolya" ในปี 1912 Yakov Protazanov ได้ทำภาพยนตร์เรื่อง "Ukhod velikovo startza" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของเลโอ ตอลสตอย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การนำเข้าลดลงอย่างเห็นได้ชัด และผู้สร้างภาพยนตร์ชาวรัสเซียได้หันมาทำภาพยนตร์รักชาติ และต่อต้านเยอรมัน ในปี 1916 มีภาพยนตร์ 499 เรื่องที่ผลิตในรัสเซียซึ่งมากกว่าสามเท่าของจำนวนภาพยนตร์ใน 3 ปีก่อนหน้านี้
การปฏิวัติรัสเซียได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น โดยภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีธีมต่อต้านซาร์ ภาพยนตร์เรื่องสำคัญเรื่องสุดท้ายของจักรวรรดิรัสเซียผลิดขึ้นในปี 1917 โดยมีชื่อว่า "Otets Sergiy" และจะกลายเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกฉายในยุคโซเวียต
ภาพยนตร์รัสเซีย
Cinema of Russia
หลัน เจี๋ยอิง
หลันเจี๋ยอิง (จีน:蓝洁瑛; พินอิน :Lán Jiéyīng; กวางตุ้ง :Laam4 Git3 Ying1; 27 เมษายน พ.ศ. 2506 – พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Yammie Lam "ยัมมี่ หลิน" เป็นอดีตนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วเอเชียในยุคกลางทศวรรษที่ 80-90 ด้วยใบหน้าที่สวยงามตามธรรมชาติของเธอในยุคสมัยนั้น เธอจึงได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่สวยมากคนหนึ่งของ "สถานีโทรทัศน์ทีวีบี" จนถูกทางช่องทีวีบี (TVB) ปลุกปั้นขึ้นมาให้เป็น 1 ใน 5 นักแสดงหญิงสาวสวยมาแรงของทางช่องในตอนนั้นที่เรียกว่ากลุ่ม "5 ธิดามังกร" (TVB's 5 Dragon Girls) ซึ่งประกอบไปด้วย หลันเจี๋ยอิง (蓝洁瑛), เฉิน อี้ว์เหลียน (陈玉莲), ชี เหม่ยเจิน (戚美珍), เจิ้ง หัวเชียน (曾華倩) และ หลี เหม่ยเสียน (黎美嫻) ส่วนในชีวิตการแสดงของเธอนั้นมีผลงานที่โดดเด่นมากมาย ทั้งในจอโทรทัศน์ และภาพยนตร์ อีกทั้งตัวเธอเองก็ถือได้ว่าเป็นนักแสดงที่อาภัพมากที่สุดคนหนึ่งในวงการบันเทิงฮ่องกง เพราะชีวิตช่วงหลังของเธอกลับตกต่ำถึงขีดสุด.
นอกจากความสวยแล้ว เธอยังเป็นที่ยอมรับในฐานะนักแสดงเจ้าบทบาทอีกด้วย ในช่วงชีวิตการแสดงเธอเคยรับบทเป็นทั้ง นางเอก, นางรอง และ นางร้าย เพราะเธอสามารถเล่นได้หลากหลายบทบาท ทั้ง บทคนบ้าเสียสติ, บทตลก, บทสาวเรียบร้อยอ่อนหวาน หรือ บทตำรวจสาวแกร่ง แต่ทว่า...บทบาทที่สร้างชื่อให้เธอที่สุดและเป็นที่จดจำของผู้ชมมากที่สุดกลับเป็นบทดราม่าหนัก ๆ อย่าง การสวมบทเป็นแม่ของพระเอกที่ถูกใส่ร้ายจนต้องโทษถูกแขวนคอตายในคุก ในละครสากลสุดฮิตเรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต" และบทบาท "อาเหมย" หญิงแกร่งทรหดที่ต่อสู้เลี้ยงดูเด็กทั้งสี่คนที่ไม่ใช่ลูกของตนเองซ้ำยังเคราะห์ร้ายถูกกระทบกระเทือนทางด้านจิตใจจนมีอาการทางประสาท ในละครสากลเรื่อง "เจ้าพ่อตลาดหุ้น" ซึ่งทั้ง 2 บทบาทที่กล่าวมานี้เป็นบทชีวิตเข้มข้นที่ หลันเจี๋ยอิง สามารถแสดงอารมณ์ของตัวละครที่แสนจะรันทด นี้ออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมละครในตอนนั้นเป็นอย่างมาก
ผลงานละครที่โดดเด่น เรื่องอื่น ๆ ของเธอก็มี เช่น "มารพิณพิฆาต", "ลิขิตฮ่องเต้", "5คู่ชูชื่น", "อิทธิฤทธิ์นางจิ้งจอก", "สวนทางรัก" และ "จอมยุทธผงาดฟ้า" เป็นต้น นอกจากนี้เธอยังได้มีส่วนร่วมแสดงในผลงานภาพยนตร์ดังเรื่อง "ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน" ภาค 1 และ 2 กับการสวมบทบาทเป็น ปีศาจแมงมุมสาว (สไปเดอร์ วูแมน)
จุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมในชีวิตเธอเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2538-2539 (1995-1996) ในช่วงที่ภาพยนตร์เรื่อง "ไซอิ๋วเดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน" ภาค 1 และ 2 ที่เธอร่วมแสดงกำลังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ แต่เธอต้องพบกับการสูญเสียทั้งคุณพ่อและคุณแม่ของเธอในเวลาไล่เลี่ยกันซึ่งยากที่เธอจะทำใจได้และในช่วงนี้เองที่แหล่งข่าวในตอนหลังระบุว่าเธอโดนดาราผู้มีอิทธิพลในวงการบันเทิง 2 คน ข่มขืนซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะที่เธอไปทำงานยังประเทศสิงคโปร์ แต่ตอนนั้นที่ไม่เป็นข่าวปรากฏออกมาเพราะเธอไม่อยากให้เป็นข่าวใหญ่โตเลยไม่ได้ไปแจ้งความ อีกทั้งก่อนหน้านั้นเธอเคยประสบปัญหาความรักที่ล้มเหลวในระยะเวลาไล่เลี่ยกันถึง 2 ครั้งซึ่งแฟนหนุ่มที่เธอรักทั้งสองคนต่างก็ฆ่าตัวตาย คนหนึ่งเป็นพิธีกรหนุ่ม-ดีเจชื่อดังอย่างนาย จงเป่าลว๋อ (鍾保羅) หรือที่รู้จักกันในนาม "พอล จง" เขาคนนี้ฆ่าตัวตายโดยการกระโดดตึกลงมา ส่วนอีกคนเป็นลูกชายของตุลาการคนหนึ่งแซ่เติ้ง เขาคนนี้ก็ฆ่าตัวตายโดยการเปิดก๊าซ จากเหตุการณ์ดังกล่าวได้สร้างความสะเทือนใจให้แก่เธอเป็นอย่างมาก และในปีพ.ศ. 2541 (1998) เธอก็ประสบอุบัติเหตุจนบาดเจ็บและต้องพักรักษาตัวนานทำให้เธอไม่มีงานในวงการบันเทิง ซึ่งปัญหาต่าง ๆ ที่ถาโถมรุมเร้าเข้ามามากมายติด ๆ กันได้ทำให้เธอกลายเป็น "โรคซึมเศร้า" จนในปีพ.ศ. 2542 (1999) หลินเจี๋ยอิง ต้องเข้ารับการรักษาในสถานบำบัดผู้ป่วยทางจิตแห่งหนึ่ง
ต่อมาเมื่อเธอได้เข้ารับการบำบัดทางจิตแล้วเธอก็พยายามจะเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยการหวนกลับเข้าสู่ในวงการบันเทิงอีกครั้งแต่บทที่เธอได้รับกลับไม่โดดเด่นเหมือนอดีตทั้งละครและภาพยนตร์ก็ไม่ได้รับความนิยมเลยจนไม่มีใครจ้างงาน ต่อมาเธอได้ตัดสินใจหันหลังให้กลับวงการและไปทำธุรกิจเกี่ยวกับความงามซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นอาชีพที่เหมาะกับเธอเป็นอย่างมาก แต่แล้วเธอก็ต้องพบวิบากกรรมอีกครั้งเมื่อธุรกิจของเธอประสบปัญหาขาดทุนต่อเนื่อง จนเธอต้องร้องต่อศาลให้เธอกลายเป็นบุคคลล้มละลายในเวลาต่อมา และมีชีวิตอยู่ด้วยเบี้ยเลี้ยงยังชีพของรัฐบาลต่อเดือนเพียง 3,700 เหรียญฮ่องกง เธอกลายเป็นดาราคนแรกในวงการบันเทิงฮ่องกงที่ตกอับจนต้องขอความช่วยเหลือจากรัฐบาล ประจวบกับที่เธอต้องประสบพบเจอกับความรักที่ผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่าตามมาอีกถึงขนาดที่เธอพยายามจะฆ่าตัวตาย ซึ่งปัญหาชีวิตเหล่านี้ทำให้เธอต้องกลับเข้าไปรักษาที่โรงพยาบาลจิตเวชอีกครั้ง
และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มักจะมีข่าวด้านลบเกี่ยวกับพฤติกรรมผิดปกติของเธอออกมาให้เป็นข่าวเป็นระยะ ๆ เช่น มีภาพของเธอดูเหม่อลอยเดินพุงป่องไร้จุดหมายอยู่บนท้องถนนของฮ่องกง, ภาพเธอมีหงอกเต็มหัวนั่งสูบบุหรี่อยู่ริมถนนเหมือนคนอนาถา หรือภาพเธอเมาหนักจนต้องนอนอยู่ริมฟุตบาทข้างทาง ซึ่งภาพเหล่านั้นที่เป็นข่าวได้สร้างความตกใจและสะเทือนใจแก่ผู้คนที่เคยรู้จักเธอมาตั้งแต่ในอดีต แต่ด้วยนิสัยรักศักดิ์ศรีของเธอ เธอเลยไม่ค่อยจะร้องขอให้คนเข้ามาช่วยเหลือเธอมากนัก โดยในช่วงนั้นเธอต้องอาศัยอยู่ในบ้านพักสงเคราะห์และพักพิง (บ้านพักช่วยเหลือฉุกเฉิน) ของรัฐบาลเพราะเธอไม่มีงานประจำทำ แต่ในความโชคร้ายก็ยังคงมีความโชคดีอยู่บ้าง เมื่อผู้คนได้รับรู้ถึงโชคชะตาที่เล่นตลกกับเธอ ทั้งพี่น้องของเธอและเหล่าเพื่อนดาราก็ต่างเข้ามาช่วยเหลือเธอให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาบ้าง เช่น หลิวเต๋อหัว, หลิวเจียหลิง, เจิงหัวเชี่ยน, อู๋จวินหยูและคนอื่น ๆ มีเพื่อนดาราบางคนก็พยายามหางานแสดงและติดต่อให้เธอมาร่วมเล่น แต่ด้วยโรคซึมเศร้าที่เธอเป็นอยู่ในขณะนั้นบวกกับอารมณ์ที่แปรปรวนเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำให้เธอไม่สามารถรับงานแสดงในวงการได้เลย และโชคร้ายไปกว่านั้นด้วยนิสัยของเธอที่มักจะเปลี่ยนทั้งเบอร์และโทรศัพท์อยู่บ่อย ๆ ทำให้เพื่อนดาราเหล่านั้นขาดการช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องเพราะไม่สามารถติดต่อเธอได้เลย จนต่อมาก็มีข่าวออกมาอีกว่าที่เธอเป็นแบบนี้สาเหตุหลักเพราะเธอเคยถูกดารามาเฟียชาย 2 คนข่มขืนโดยตอนหลังได้มีการเปิดเผยรายชื่อออกมาคือนักแสดงตัวร้ายรุ่นเก่าอย่างนาย เติ้งกวงหยง (เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว) และอีกคนคือดาราตลกที่อดีตเคยโด่งดังอย่างนาย เจิ้งจื่อเหว่ย เมื่อข่าวนี้แพร่สะพัดออกมาแน่นอนว่านาย "เจิ้งจื่อเหว่ย" ก็รีบออกมาปฏิเสธข่าวทันทีพร้อมทั้งบอกว่าคลิปที่เป็นข่าวนั้นเป็นการตัดต่อและเตรียมจะฟ้องร้องผู้ที่ทำการเผยแพร่ทั้งหมด จนในที่สุดข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ค่อย ๆ เงียบไป โดยที่ยังไม่ได้มีการยืนยันข้อเท็จจริงใด ๆ จากหลันเจี๋ยอิง
จนเมื่อเวลากลางดึกเข้าเช้าตรู่ของวันเสาร์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 อดีตดาราสาวชื่อดัง ได้ถูกพบว่าเสียชีวิตภายในห้องน้ำที่แฟลตเหลียงหม่าเฮาส์ ตึกหม่าฮั่งเอสเตทวิลเลจ (Ma Hang Estate,馬坑邨) ซึ่งเป็นการเคหะแห่งหนึ่งที่อยู่ในย่านสแตนลีย์ (Stanley) ที่ฮ่องกง และเป็นห้องพักที่เธออาศัยอยู่ปัจจุบัน ซึ่งเธอน่าจะเสียชีวิตมาประมาณ 2 วันแล้วจากการสันนิษฐานของเจ้าหน้าที่ที่พบศพ เป็นการปิดฉากชีวิตอันแสนเศร้าและสุดอาภัพของอดีตดาราสาวผู้เป็นตำนานอีกหนึ่งคนของชาวฮ่องกงที่เคยมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในระดับเอเชีย
ต่อมาแฟน ๆ ละครในฮ่องกงนับหมื่นคน ต่างเข้าไปรุมด่าสาปแช่งในบัญชีแอคเคาท์ของ ดาราตลกชาย "เจิ้งจื้อเหว่ย" ที่เว็บไซต์ซินล่างเวย์ปั๋ว (weibo) ประมาณว่าเขาเป็นตัวการที่ทำให้ชีวิตของอดีตดาราสาวผู้นี้ต้องพังพินาศ และขอให้เขาได้รับผลกรรมที่ก่อไว้กับเธอเร็ว ๆ
หลันเจี๋ยอิง เกิดเมื่อ วันที่ 27 เม.ย. พ.ศ. 2506 (1963) ที่ฮ่องกงในครอบครัวเชื้อสายชาวจีนแคะ ที่ยากจน ซึ่งเธอเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัว โดยมีพี่ชาย 1 คนและพี่สาวอีก 1 คน ต่อมาพ่อของเธอได้เสียชีวิตลงไป ทำให้เธอกับแม่และพวกพี่ ๆ อยู่ด้วยความยากลำบาก ไม่นานแม่ของเธอก็มีสามีใหม่ซึ่งเป็นพ่อหม้ายลูกติด 3 คนที่มีฐานะดี ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของทั้งแม่, พวกพี่ ๆ และตัวเธอดีขึ้น แต่ทว่าชีวิตในวัยเด็กของเธอค่อนข้างโหดร้ายเพราะเวลาพ่อเลี้ยงของเธอเมาก็จะอาละวาดชอบทุบตีทั้งแม่และลูก ๆ รวมถึงตัวเธอด้วย ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพจิตของเธอมาตั้งแต่เด็ก จากนิสัยที่มักใช้ความรุนแรงของพ่อเลี้ยงของเธอ ทำให้เธอคิดเสมอว่าเมื่อเรียนจบมีงานทำและมีเงินเก็บพอเธอจะย้ายออกจากขุมนรกนี้ให้ได้
ในราวต้นปีพ.ศ. 2526 สถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้เปิดอบรมหลักสูตรการแสดงระยะสั้น 6 เดือน ขึ้นมาเป็นครั้งแรกจากหลักสูตรเดิมที่ผู้ผ่านการคัดเลือกต้องใช้เวลาเรียนนานถึง 1 ปี ถือเป็นมิติใหม่ที่ผู้ผ่านการคัดเลือกจะได้เรียนจบไว ๆ และเป็นนักแสดงกับทางช่องได้เร็วขึ้น โดยทางช่องทีวีบีได้ประกาศรับสมัครบุคลากรที่ต้องการจะเป็นนักแสดงกับทางค่าย ซึ่ง หลันเจี๋ยอิง หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลายที่ "วิทยาลัยคริสเตียน เก๋อจื้อ" (格致書院 香港基教書院) แล้วเธอได้ตัดสินใจไปกับเพื่อนสาวที่ชื่อ หยางหลิง (楊羚) เพื่อลงทะเบียนเรียนหลักสูตรการแสดงระยะสั้นกับทางโรงเรียนสอนการแสดงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) ในรุ่นที่ 12 ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกับ หลิวเจียหลิง, อู๋ จวินหยู, เจิ้ง หัวเชียน, ซัง เทียนเอ๋อ, หลิวชิงหวิน, อู๋ฉีหัว และ เถาต้าหวี่ เธอเรียนการแสดงอยู่ประมาณ 6 เดือน จนจบหลักสูตรระยะสั้นและได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ทันที.
ชีวิตในวงการ.
ผลงานชิ้นแรกในวงการบันเทิงของเธอคือ การ เป็นพิธีกรรายการเด็กของ TVB รายการหนึ่ง ชื่อว่า "กระสวยอวกาศ 430" (430 Space Shuttle) ซึ่งในรายการ เธอได้ทำหน้าที่ดำเนินรายการร่วมกับโจวซิงฉือ และ เจิ้ง หัวเชียน ซึ่งรายการนี้ เหลียงเฉาเหว่ย ก็เคยเป็นพิธีกรในรายการมาก่อนเช่นกัน