pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเดือนมีนาคม 2563 พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ แถลงข่าวนำ ส.ส. ทั้ง 55 คนของอดีตพรรคอนาคตใหม่ที่ถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคเข้าสังกัดพรรคก้าวไกลอย่างเป็นทางการ และที่ประชุมได้เลือกให้พิธาเป็นรักษาการประธาน ส.ส. และแต่งตั้งวิโรจน์ ลักขณาอดิศร เป็นรักษาการโฆษกของกลุ่ม ต่อมาที่ประชุมพรรคมีมติเลือกพิธา เป็นหัวหน้าพรรค และเลือกชัยธวัช ตุลาธน อดีตรองเลขาธิการ พรรคอนาคตใหม่ เป็นเลขาธิการพรรคคนใหม่ ต่อมาในวันเสาร์ที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565 พรรคก้าวไกลได้จัดประชุมใหญ่สามัญประจำปีของพรรคขึ้นโดยได้มีการปรับเปลี่ยนในส่วนของคณะกรรมการบริหารพรรคบางส่วนพร้อมกับแต่งตั้ง พริษฐ์ วัชรสินธุ เป็นผู้จัดการการสื่อสารและการรณรงค์นโยบายของพรรค
พิธากล่าวยืนยันว่า พรรคก้าวไกลจะสานต่ออุดมการณ์ของพรรคอนาคตใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการ "ยึดมั่นประชาธิปไตย ต่อต้านการรัฐประหาร" และการ "ผลักดันนโยบายที่ก้าวหน้าต่อไป" ปดิพัทธ์ สันติภาดา ส.ส. พรรคก้าวไกล ได้กล่าวว่าพรรคก้าวไกลจะเน้นทำงานการเมืองในสภาและในระดับประเทศเป็นหลัก และการที่คณะก้าวหน้าทำงานในการเมืองท้องถิ่นนั้น "ไม่ได้เป็นเชิงยุทธศาสตร์ทางการเมืองใด ๆ ทั้งสิ้น ในทางกลับกันแล้วคณะของคุณธนาธร และอาจารย์ปิยบุตร ควรจะได้ทำงานในสภา แต่เมื่อไม่เป็นเช่นนั้น ก็ต้องทำงานการเมืองด้านอื่นแทน อย่างการส่งผู้สมัครเลือกตั้งท้องถิ่น" ในการเลือกตั้งท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 พรรคก้าวไกลได้ส่ง วิโรจน์ ลักขณาอดิศร ส.ส. พรรคก้าวไกล ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครครบทุก 50 เขต
ร่างกฎหมายที่พรรคก้าวไกลผลักดันเข้าสู่สภา เช่น ร่าง พ.ร.บ.สุราก้าวหน้า และร่างกฎหมายสมรสเท่าเทียม
ในปี 2565 นักการเมืองพรรคเพื่อไทยบางคนกล่าวหาพรรคก้าวไกลที่ไม่ใช่วิธีการไม่เข้าร่วมประชุมเช่นกันว่าต้องการสูตรคำนวณ ส.ส. บัญชีรายชื่อแบบ "หาร 500" ขณะที่พิธายืนยันว่าพรรคสนับสนุน "สูตรหาร 100"
สนามกีฬาแห่งชาติ (โตเกียว)
สนามกีฬาแห่งชาติโตเกียว  คือสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกใช้งานครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2507 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ที่กรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพ
สนามกีฬาแห่งนี้ได้ถูกรื้อถอน และก่อสร้างสนามใหม่บนพื้นที่เดิม เพื่อใช่ในพิธีเปิดและปิด กรีฑา ฟุตบอล ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดยการก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2559 และก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนพฤศจิกายน ปี 2562
เจ้าหญิงมารี-ฟร็องซวซแห่งบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าหญิงมารี-ฟร็องซวซแห่งบูร์บง-ปาร์มา  ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2471 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายซาเวียแห่งบูร์บง-ปาร์มา กับ มาเดอลีน เด บูร์บง-บุสเซต เป็นพระภคินีใน เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา พระองค์เป็นทายาทสายตรงของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
เจ้าหญิงมารี-ฟร็องซวซแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2502 โดยได้นรับพระนามว่า เจ้าหญิงเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ มีพระบุตรดังนี้
พระองค์ต้องเผชิญกับความสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปมากมายในระยะเวลาไม่ถึง 30 ปี โดยในปี 2527 พระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์คือ เจ้าชายเอดูอาร์ด-ซาเวีย ถูกสังหาร และในปี 2531 พระโอรสอีกพระองค์คือ เจ้าชายรอแบร์ เอ็มมานูเอล สิ้นพระชนม์จากเนื้องอกในพระมัตถลุงค์ (สมอง) ต่อมา 2553 เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ ก็สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงมารี-ฟร็องซวซแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงปฎิบัติพระกรณียกิจด้านมนุษยธรรม โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานใหญ่แห่งมนุษยธรรมประจำคณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตา ในปี 2530 พระองค์ทรงบริจาคเงินส่วนพระองคืเพื่อก่อตั้งมูลนิธิช่วยเหลือคนจน
เจ้าชายซิกซ์ตุส เฮนรีแห่งบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายซิกซ์ตุส เฮนรีแห่งบูร์บง-ปาร์มา  ประสูติเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 เป็นพระโอสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายซาเวียแห่งบูร์บง-ปาร์มา กับ มาเดอลีน เด บูร์บง-บุสเซต เป็นพระอนุชาพระองค์เล็กใน เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา พระองค์เป็นทายาทสายตรงของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
พระองค์ดำรงพระอิสริยยศที่ อินฟันเตแห่งสเปน และ ดยุกแห่งอาแลนจูยส์ จากการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สมเด็จพระเจ้าฮวน คาร์โลสที่ 1 แห่งสเปน ระหว่างปี 2523-2531 ทั้งนี้พระองค์นั้นไม่ทรงเสกสมรส
รายชื่อของการสังหารหมู่ในประเทศไทย
รายการการสังหารหมู่ในประเทศไทย
คณะมนตรีผู้แทนราษฎร
คณะมนตรีผู้แทนราษฎร  เป็นชื่อเรียกคณะรัฐบาลเฉพาะกาลในช่วงการปฏิวัติเยอรมัน ดำรงอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 คณะมนตรีเป็นผู้ใช้อำนาจประมุขแห่งรัฐ (จักรพรรดิ) และหัวหน้าฝ่ายบริหาร (นายกรัฐมนตรี) ตลอดจนเป็นผู้ตราใช้กฎหมายแทนที่สภาไรชส์ทาค นอกจากมีหน้าที่ตราใช้กฎหมายและบริหารงานแผ่นดินแล้ว คณะมนตรีฯยังมีหน้าที่ลงนามสงบศึกกับฝ่ายสัมพันธมิตรในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 และยังต้องจัดการเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติ  ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่อนุญาตให้สตรีเยอรมันมีสิทธิ์ออกเสียงเป็นครั้งแรก
ประเทศโครเอเชียในโอลิมปิก
ประเทศโครเอเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโครเอเชีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ CRO
นับตั้งแต่ประเทศโครเอเชียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโครเอเชียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 44 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 15 เหรียญทอง 16 เหรียญเงิน และ 13 เหรียญทองแดง
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิก
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BIH
นับตั้งแต่ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนายังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิก
ประเทศเบลเยียม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเบลเยียม คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BEL
นับตั้งแต่ประเทศเบลเยียมส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเบลเยียมได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 154 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 41 เหรียญทอง 55 เหรียญเงิน และ 58 เหรียญทองแดง
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิก
ประเทศเบลารุส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเบลารุส คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BLR
นับตั้งแต่ประเทศเบลารุสส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเบลารุสได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 96 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 20 เหรียญทอง 32 เหรียญเงิน และ 44 เหรียญทองแดง
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก
ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาเซอร์ไบจาน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ AZE
นับตั้งแต่ประเทศอาเซอร์ไบจานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 42 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 11 เหรียญเงิน และ 24 เหรียญทองแดง
ประเทศอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิก
ประเทศอิเควทอเรียลกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิเควทอเรียลกินี คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GEQ
นับตั้งแต่ประเทศอิเควทอเรียลกินีส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอิเควทอเรียลกินียังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประเทศเอริเทรียในโอลิมปิก
ประเทศเอริเทรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเอริเทรีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ
นับตั้งแต่ประเทศเอริเทรียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเอริเทรียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง
แกรนด์ดัชชีทัสกานี
จอห์น กูดแมน
จอห์น สตีเฟน กูดแมน  เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นอาชีพการแสดง โดยรับบทแดน คอนเนอร์ ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง "Roseanne" (1988–1997; 2018) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทซีรีส์เพลงหรือตลกทางโทรทัศน์ ในปี ค.ศ. 1993 กูดแมนได้ยังแสดงในภาคต่อคือ "The Conners" เขามักร่วมงานกับพี่น้องโคเอน อย่างภาพยนตร์เรื่อง "Raising Arizona" (1987), "Barton Fink" (1991), "The Big Lebowski" (1998), "O Brother, Where Art Thou?" (2000) และ "Inside Llewyn Davis" (2013) เขาพากย์เสียงให้ตัวละครซัลลีย์ ในภาพยนตร์ชุด "Monsters, Inc." ของค่ายพิกซาร์ และตัวละครพาชา ในภาพยนตร์ชุดของดิสนีย์เรื่อง "The Emperor's New Groove"
ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่เขาแสดงนำ เช่น "Always" (1989), "King Ralph" (1991), "The Babe" (1992), "The Flintstones" (1994), "Blues Brothers 2000" (1998), and "10 Cloverfield Lane" (2016) และแสดงสมทบในภาพยนตร์ "True Stories" (1986), "Coyote Ugly" (2000), "The Artist" (2011), "Extremely Loud &amp; Incredibly Close" (2011), "Argo" (2012), "Flight" (2012), "The Hangover Part III" (2013), ' (2014), "Patriots Day" (2016), ' (2017) และ "" (2017)
ทางด้านโทรทัศน์ เขาแสดงในซีรีส์ "Alpha House" และแสดงในฤดูกาลแรกของ "Treme" ทางช่องเอชบีโอ
จอห์น กู้ดแมน
อากา ข่านที่ 4
เจ้าชายกะรีม อัล ฮุสซีนี รู้จักกันในพระนาม "เจ้าชายอากา ข่าน" ภายนอกชุมชนมุสลิมอิสมาอีลียะฮ์, และตำแหน่งทางศาสนา มาวลานา ฮาซาร์ อิหม่ามในชุุมชนอิสมาอีลียะฮ์, (; ; ; "Aga Khan" สามารถสะกดได้ว่า "Aqa Khan" หรือ "Agha Khan"; ประสูติเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เป็นอิหม่ามพระองค์ที่ 49 และพระองค์ปัจจุบันของนิซารี อิสมาอีลียะฮ์ นิกายในศาสนาอิสลามของอิสมาอีลียะฮ์ ชีอะฮ์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 15 ล้านคน (ประมาณ 10—12 % ของนิกายชีอะฮ์) ทรงเป็นนักธุรกิจสัญชาติอังกฤษและโปรตุเกส และทรงเป็นเจ้าของคอกม้าพันธ์ดี ทรงดำรงตำแหน่งอิหม่ามภายพระยศอากา ข่านที่ 4 ตั้งแต่ 11 กรกฏาคม พ.ศ. 2500 ขณะพระชนมายุ 20 พรรษา ต่อจากพระอัยกาเซอร์ สุลต่าน ชาห์ อากา ข่านที่ 3 เชื่อกันว่าพระองค์เป็นทายาทสายตรงของศาสดามุฮัมมัด ผ่านทางลูกพี่ลูกน้องและลูกเขยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ อิมามที่ 1 ตามทัศนะชีอะฮ์ และภรรยาของอะลี ฟาฏิมะฮ์ บุตรสาวของมุฮัมหมัดซึ่งเกิดจากการแต่งงานครั้งแรก
อากา ข่านทรงมีทรัพย์สินประมาณ 13.3 พันล้านเหรียญสหรัฐในปี 2556Forbes อธิบายว่าอากา ข่าน เป็นหนึ่งในสิบราชวงศ์ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก นอกจากนี้พระองค์ยังมีความโดดเด่นในหมู่พระราชวงศ์ที่ร่ำรวยที่สุดเนื่องจากพระองค์ไม่ได้ปกครองดินแดนทางภูมิศาสตร์ ท่ามกลางเป้าหมายที่พระองค์เคยมีพระดำรัสว่า จะทรงงานเพื่อขจัดความยากจนทั่วโลก และจะทรงส่งเสริมและดำเนินการตามหลักพหุนิยมทางศาสนา ความก้าวหน้าของสิทธิสตรี และการยกย่องศิลปะและสถาปัตยกรรมอิสลาม พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งและองค์ประธานของเครือข่ายการพัฒนาอากา ข่าน หนึ่งในเครือข่ายการพัฒนาเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในโลก องค์กรที่ทำงานเพื่อปรับปรุงและพัฒนา สิ่งแวดล้อม, สุขภาพ, การศึกษา, สถาปัตยกรรม, วัฒนธรรม, การเงินรายย่อย, การพัฒนาชนบท, การลดภัยพิบัติ, การส่งเสริมองค์กรเอกชนและการฟื้นฟูเมืองประวัติศาสตร์
นับตั้งแต่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งอิหม่ามแห่งนิซารี-อิสมาอีลียะฮ์ ในปีพ. ศ. 2507 พระองค์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเศรษฐกิจที่ซับซ้อนซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้สนับสนุนของพระองค์ รวมถึงความเป็นเอกราชของประเทศแอฟริกาจากการปกครองอาณานิคม การขับไล่ชาวเอเชียจากยูกันดา การเป็นเอกราชของประเทศในเอเชียกลางเช่นทาจิกิสถานจากอดี สหภาพโซเวียต และความวุ่นวายอย่างต่อเนื่องในอัฟกานิสถานและปากีสถาน อากา ข่านที่ 4 ทรงเป็นเป็นผู้นำทางศาสนาพระองค์แรกที่กล่าวปราศรัยในการประชุมร่วมของรัฐสภาแคนาดาเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
Mario López
อากา ข่าน
Aga Khan (, ; หรือสะกดว่า "Aqa Khan" และ "Agha Khan")
เป็นตำแหน่งของอิหม่ามแห่งนิซารี อิสมาอีลียะฮ์ ชีอะห์ , ผู้ครองตำแหน่งทรงเป็นอิหม่ามพระองค์ที่ 49 เจ้าชายชาห์ กะรีม อัล ฮุสซีนี, อากา ข่านที่ 4 (ประสูติ พ.ศ. 2479)
รายพระนามอากา ข่าน.
อิหม่ามอิสมาอีลียะฮ์ 4 พระองค์ที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้:
ไข้หวัดสเปน
สมัยพระเวท
สมัยพระเวท หรือ ยุคพระเวท (ราว 1500–500 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นสมัยหนึ่งในประวัติศาสตร์ของอนุทวีปอินเดียทางตอนเหนือ มีช่วงเวลาระหว่างตอนสิ้นสุดอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุกับการตั้งรกรากครั้งที่สองที่เริ่มต้นตอนกลางของที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ-คงคา (Indo-Gangetic Plain) ราว 600 ปีก่อนคริสตกาล ชื่อของยุคมาจากพระเวท ซึ่งคือคัมภีร์ที่ให้ข้อมูลของชีวิตของยุคนี้ ซึ่งเข้าใจว่าเป็นข้อมูลทางประวัติศาสตร์ และประกอบด้วยข้อมูลเอกสารชั้นต้นของยุคนี้ เอกสารเหล่านี้รวมถึงหลักฐานทางโบราณคดีทำให้สามารถพิจารณาพบร่องรอยและและสรุปได้ถึงความก้าวหน้าของวัฒนธรรมยุคพระเวท
คัมภีร์พระเวทแต่งขึ้นจากการเล่าต่อกันมาโดยคนที่ใช้ภาษาอินโดอารยันเก่าที่อพยพจากทางตอนเหนือของภูมิภาคของอนุทวีปอินเดีย สังคมยุคพระเวทเป็นสังคมชายนำและสืบทอดตำแหน่งโดยฝ่ายชาย ต้นยุคพระเวทอารยันเป็นสังคมยุคสัมฤทธิ์ตอนปลายมีจุดศูนย์กลางบริเวณภูมิภาคปัญจาบ มีรูปแบบเป็นชนเผ่ามากกว่าจะเป็นราชอาณาจักร และสืบทอดตำแหน่งโดยฝ่ายชาย ต่อมาช่วงราว 1200–1000 ปีก่อนคริสตกาล ยุคพระเวทอารยันเริ่มขยายตัวไปทางทิศตะวันออกไปถึงทางตะวันตกของที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคา และได้รับเครื่องมือทำจากเหล็ก ทำให้มีการถางป่าและมีการตั้งถิ่นฐานมากขึ้น มีสังคมกสิกรรม ในช่วงครึ่งหลังของยุคนี้มีการเกิดขึ้นของเมืองเล็ก ๆ ราชอาณาจักร และสังคมอันแบ่งแยกชนชั้นอย่างชัดเจนในอินเดีย รวมถึงประมวลเกี่ยวกับพิธีกรรมการบวงสรวงดั้งเดิมของราชอาณาจักรกุรุ ในช่วงนี้บริเวณตอนกลางที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาปกครองโดยกลุ่มที่ไม่ใช่วัฒนธรรมพระเวทอินโดอารยัน พอสิ้นสุดยุคพระเวทมีการเกิดเป็นนครใหญ่ ๆ และแคว้นใหญ่ ๆ ที่เรียกว่า มหาชนบท รวมถึงความเจริญรุ่งเรืองของขบวนการสมณะ (รวมถึงศาสนาพุทธและศาสนาเชน) ที่เข้ามาแข่งขันกับความเชื่อดั้งเดิมของยุคพระเวท
ยุคพระเวท
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช &quot;ณ นครอุทิศ&quot;
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"  เป็นเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ พ.ศ. 2486 โดยอาศัยบ้านหมอแมคดาเนียล เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน และได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2487
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2488 ได้ย้ายกลับไปเรียนที่บ้านหมอแมคดาเนียลอีกครั้ง และได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราชอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2489
จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2493 กระทรวงศึกษาธิการ และเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ได้ร่วมทำการก่อสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดประตูขาว เพื่ออุทิศเป็นอนุสรณ์แก่ท่านกลาง ณ นคร และได้ตั้งชื่อว่า โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช “ณ นคร อุทิศ” โดยเปิดสอนเฉพาะชั้นอนุบาลปีที่ 1-2
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2502 เปิดขยายชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 (ประถมศึกษาตอนต้น) และเปิดขยายชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (ประถมศึกษาตอนปลาย) เมื่อ พ.ศ. 2521
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2546 ได้เปิดสอนโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Programme : EP) และเมื่อ พ.ศ. 2558 ได้เปิดสอนโครงการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ (English Enhamecment Programme : EEP) และเมื่อ พ.ศ. 2563 ได้เปิดสอนโครงการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (Science and Mathematics Programme : SMP)
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" ได้แบ่งการจัดการเรียนการสอน 2 ระดับ คือ
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" มีผู้บริหารจำนวน 10 ท่าน ดังนี้
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" ประกอบด้วยพื้นที่ทั้งหมด 2 แห่ง คือ
เกาะโถเจา
Bekasi
Pontianak, Indonesia
Special Capital Region of Jakarta
North Sumatra
South Sumatra
West Sumatra
Maluku (province)
West Papua (province)
อัลเบร็ชท์ ฟ็อน โรน
อัลเบร็ชท์ เทโอดอร์ เอมีล กราฟ ฟ็อน โรน  เป็นจอมพลเยอรมันและรัฐบุรุษปรัสเซีย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการสงครามปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1859 ถึง 1873 ถือเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดในรัฐบาลปรัสเซียร่วมกับอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค และเฮ็ลมูท ฟ็อน ม็อลท์เคอ และเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนสำคัญต่อชัยชนะของปรัสเซียในสงครามกับเดนมาร์ก, ออสเตรีย และฝรั่งเศส อันนำไปสู่การรวมชาติเยอรมันที่มีปรัสเซียเป็นแกนนำ
อัลเบร็ชท์ ฟ็อน โรน เกิดในเมืองพล็อยส์ฮาเกิน (ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์) ราชอาณาจักรปรัสเซีย ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ครอบครัวเป็นชาวเนเธอร์แลนด์ที่มาตั้งรกรากในพอเมอเรเนีย บิดาเขาเป็นนายทหารในกองทัพบกปรัสเซียซึ่งเสียชีวิตอย่างอนาถาในช่วงที่ฝรั่งเศสยกทัพบุกปรัสเซีย (สงครามนโปเลียน) เด็กชายโรนเติบโตมาจากการเลี้ยงดูของยายของเขา โรนในวัย 13 ปี เข้าเรียนโรงเรียนเตรียมทหารใน ค.ศ. 1816 และสามารถเข้าศึกษาที่โรงเรียนทหารในเบอร์ลินใน ค.ศ. 1918 และเริ่มรับราชการในกรมทหารที่ 14 ใน ค.ศ. 1821 โรนยังเข้าศึกษาหลักสูตรทหารชั้นสูงต่อเป็นเวลาสามปีในกรุงเบอร์ลิน
ใน ค.ศ. 1926 เขาได้รับตำแหน่งอาจารย์โรงเรียนเตรียมทหารในเบอร์ลิน มีความเชี่ยวชาญด้านภูมิศาสตร์การทหารเป็นพิเศษ โรนยังเป็นลูกศิษย์ของคาร์ล ริทเทอร์ นักภูมิศาสตร์ที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นอาจารย์สอนที่นี่เช่นกัน โรนได้ตีพิมพ์หนังสือ "หลักภูมิศาสตร์ ชาติพันธุ์วิทยา และรัฐศาสตร์"  จำนวนสามเล่มใน ค.ศ. 1832 ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้แก่เขาอย่างมาก มีการพิมพ์หนังสือนี้กว่า 40,000 ฉบับในเวลาเพียงไม่กี่ปี และต่อมาได้ตีพิมพ์หนังสือ "มูลฐานภูมิศาสตร์"  ใน ค.ศ. 1834 ตามด้วย "ภูมิศาสตร์การทหารยุโรป"  ใน ค.ศ. 1837 และตามด้วย "คาบสมุทรไอบีเรีย"  ใน ค.ศ. 1839
สแตรตเฟิร์ด-อะพอน-เอวอน
สแตรตเฟิร์ด-อะพอน-เอวอน  เป็นเมืองในอำเภอสแตรตเฟิร์ด-อะพอน-เอวอน มณฑลวอริกเชอร์ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอวอน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงลอนดอน 91 ไมล์ (146 กิโลเมตร) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเบอร์มิงแฮม 22 ไมล์ (35 กิโลเมตร) และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองวอริก 8 ไมล์ (13 กิโลเมตร) มีประชากรโดยประมาณ 25,505 คน (ค.ศ. 2007) เพิ่มขึ้นเป็น 27,445 คนในปี ค.ศ. 2011
ตันดิล
ตันดิล  เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ทางเหนือ-ตะวันตกเฉียงเหนือของเทือกเขาตันดิเลีย เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1823 ชื่อของเมืองมาจากหินที่ชื่อ "Piedra Movediza" ซึ่งตกจากเขาในปี 1912 เมืองยังเป็นสถานที่เกิดของนักกีฬาที่มีชื่อเสียงหลายคน รวมถึงอดีตประธานาธิบดี เมาริซิโอ มากริ
กอร์ริเอนเตส
กอร์ริเอนเตส  เป็นเมืองหลวงของรัฐกอร์ริเอนเตส ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ริมฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำปารานา อยู่ห่างจากกรุงบัวโนสไอเรสราว 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) และอยู่ห่างจากเมืองโปซาดัส 300 กิโลเมตร (186 ไมล์) จากถนนทางหลวงสายที่ 12 เมืองมีประชากร 346,334 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เมืองตั้งอยู่ตรงข้ามเมืองแฝดที่ชื่อ เรซิสเตนเซีย ของรัฐชาโก
มูแล็งรูฌ
มูแล็ง รูฌ (; , ; ) เป็นโรงละครคาบาเร่ต์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
อาคารหลังเดิมเริ่มก่อตั้งร่วมกันในปี 1889 โดย Charles Zidler และ Joseph Oller เจ้าของ ปารีสโอลิมเปีย อาคารหลังเดิมของโมแล็งโรฌนั้นไหม้วอดทั้งหลังไปในปี 1915 ที่ตั้งของโมแล็งโรฌตั้งอยู่ใกล้กับย่านมงมาร์ในเขต Pigalle ของปารีส โดยตั้งอยู่บนถนน Boulevard de Clichy ใน 18th "arrondissement" สัญลักษณ์เด่นของโมแล็งโรฌคือกังหันลมสีแดงบนหลังคา โมแล็งโรฌตั้งอยุ่ใก้ลกับสถานีรถไฟใต้ดิน Blanche
โมแล็งโรฌเป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะแหล่งกำเนิดของการเต้นแบบ แคน-แคน สมัยใหม่ ซึ่งดั้งเดิมแล้วมีโสเภณีชั้นสูง (courtesan) เป็นผู้ริเริ่มขึ้นในฐานะการเต้นแบบยั่วยวน (seductive dance) ต่อมาการแสดงวิวิธทัศนา (revue) โดยใช้การเต้นแคน-แคนก็พัฒนาเป็นความบันเทิงรุปแบบใหม่ของตนเองที่นำไปสู่การเกิดของคาบาเร่ต์ และเข้าสู่ประเทศต่าง ๆ ทั่วยุโรป โมแล็งโรฌในปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความบันเทิงประเภทการเต้นรำประกอบดนตรีให้แก่นักท่องเที่ยวทั่วโลกได้มาชม การตกแต่งของโมแล็งโรฌยังคงลักษณะส่วนมากของความโรมานซ์แบบฝรั่งเศสในยุคปลายศตวรรษที่ 19
มูแร็งรูฌ
โคลัมเบีย (รัฐเซาท์แคโรไลนา)
โคลัมเบีย  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐเซาท์แคโรไลนา สหรัฐ มีประชากรโดยประมาณ 133,451 คน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2018 เมืองเป็นเคาน์ตีซีตของริชแลนด์เคาน์ตี เมืองตั้งอยู่ตรงจุดบรรจบกันของแม่น้ำแซลูดากับแม่น้ำบรอดซึ่งไหลรวมกันเป็นแม่น้ำคองแกรี เมืองเป็นสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเซาท์แคโรไลนา มหาวิทยาลัยชั้นนำและมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ
สาธารณรัฐมารีเอล
สาธารณรัฐมารีเอล (, "Respublika Mariy El"; Meadow Mari: ; Hill Mari: ; ) เป็นสาธารณรัฐหนึ่งของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในดินแดนฝั่งยุโรปของประเทศ บนฝั่งเหนือของแม่น้ำวอลกา มีประชากร 696,459 คน (ค.ศ. 2010) เมืองหลวงคือ ยอชคาร์-โอลา
ประชากรส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐ เป็นชาวรัสเซีย (47.4%) และชาวมารี (43.9%) ประชากรส่วนน้อย เช่น ชาวตาตาส์ และชาวชูวัช ภาษาอย่างเป็นทางการคือ ภาษารัสเซียและภาษามารี
สาธารณรัฐมารีเอลอยู่ติดกับแคว้นนิจนีนอฟโกรอดทางทิศตะวันตก ติดกับแคว้นคีรอฟทางทิศเหนือ ติดกับสาธารณรัฐตาตาร์สถานทางทิศตะวันออก และติดกับสาธารณรัฐชูวัชทางทิศใต้
พรรคพลเมืองไทย (พ.ศ. 2549)
พรรคพลเมืองไทย  พรรคการเมืองไทยขนาดเล็กในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 เป็นลำดับที่ 12/2549 มีนาง พรรณบงกช จุนทะสุต และนาย ณัฐสุพล รัตนวิชา เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรค
ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551 นายณัฐพลได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรคทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคเหลือทั้งสิ้น 8 คน ต่อมาในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2551 พรรคพลเมืองไทยได้ถูกยุบเลิกไปตามคำสั่งนายทะเบียนพรรคการเมือง ที่ 8/2551 ภายหลังจากที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคพลเมืองไทย เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีมติให้เลิกพรรค
เอร์โมซีโย
ฮาลาปา
ฮาลาปา ( มักสะกดว่า Jalapa, ; ; ชื่ออย่างเป็นทางการ Xalapa-Enríquez ) เป็นเมืองหลวงของรัฐเบรากรุซ ประเทศเม็กซิโก และยังเป็นชื่อของเทศบาลด้วย จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2005 เมืองมีประชากร 387,879 คน และเทศบาลมีประชากร 413,136 คน เทศบาลมีพื้นที่ 118.45 กม² ฮาลาปาตั้งอยู่ใกล้กับตรงกลางของรัฐและเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐ รองจากเมืองเบรากรุซ
สาธารณรัฐดาเกสตาน
ดาเกสตาน  หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐดาเกสตาน  เป็นหนึ่งในเขตการปกครองรูปแบบสาธารณรัฐของประเทศรัสเซีย ในเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ เมืองหลวงชื่อ มาฮัชคาลา
สาธารณรัฐดาเกสตานมีประชากร 2,910,249 คน ถือเป็นสาธารณรัฐที่มีความหลากหลายของเชื้อชาติมากที่สุดในรัสเซีย เชื้อชาติที่มีประชากรมากที่สุดมีไม่ถึงร้อยละ 30 ของจำนวนประชากรในสาธารณรัฐ กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ เช่น อาวาร์คอเคเชีย, คูมึค, เลซกินส์, ลักส์, อาเซอร์ไบจาน, ตาบาซารัน และเชเชน ขณะที่ชาวรัสเซียมีประชากรราวร้อยละ 3.6 ในสาธารณรัฐดาเกสตาน ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการของสาธารณรัฐและยังเป็นภาษากลางระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์
ประเทศกินีในโอลิมปิก
ประเทศกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกินี คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GUI
นับตั้งแต่ประเทศกินีส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากินียังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิก
ประเทศกินีบิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกินีบิสเซา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GBS
นับตั้งแต่ประเทศกินีบิสเซาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากินีบิสเซายังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
ประเทศมอริเตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศมอริเตเนีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ MTN
นับตั้งแต่ประเทศมอริเตเนียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬามอริเตเนียยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประเทศนามิเบียในโอลิมปิก
ประเทศนามิเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศนามิเบีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ NAM
นับตั้งแต่ประเทศนามิเบียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬานามิเบียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง
สาธารณรัฐชูวัช
ชูวาเชีย  หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐชูวัช  เป็นหนึ่งในเขตการปกครองรูปแบบสาธารณรัฐของประเทศรัสเซีย เป็นถิ่นฐานของชาวชูวัช กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มภาษาเตอร์กิก เมืองหลวงคือ เชบอคซารี จากข้อมูลสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 1,251,619 คน
ประเทศรวันดาในโอลิมปิก
ประเทศรวันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศรวันดา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ RWA
นับตั้งแต่ประเทศรวันดาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬารวันดายังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
สาธารณรัฐชูวาเชีย
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิก
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซาตูแมอีปริงซีป คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ STP
นับตั้งแต่ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซาตูแมอีปริงซีปยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
สาธารณรัฐมารีอิ-เอล
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิก
ประเทศเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซเนกัล คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SEN
นับตั้งแต่ประเทศเซเนกัลส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซเนกัลได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิก
ประเทศอาร์มีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาร์มีเนีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ARM
นับตั้งแต่ประเทศอาร์มีเนียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอาร์มีเนียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 14 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง
Central Federal District
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิก