pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดโรธี มอร์ริสัน กรีน  เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม 2462 ณ ลอสแอนเจลิส สหรัฐ เธอมีชื่อตอนเกิดว่า โดโรธี มอร์ริสัน กรีน เธอเป็นลูกครึ่งแอฟริกัน-อเมริกา และเป็นน้องสาวของ เออร์นี มอร์ริสัน นักเขียนชื่อดัง เธอเป็นนักแสดงเวทีและนักแสดงเรื่อง โอล แก๊ง ซึ่งเป็นภาพยนตร์เงียบ และเธอมีผลงานไม่กี่เรื่อง ก่อนจะลาวงการไปในปี 2478
โดโรธี มอร์ริสัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2560 สิริอายุรวมได้ 98 ปี
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค  เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในคาร์ล อเล็คซันเดอร์ แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค กับเจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อครั้นทรงพระเยาว์นั้น พระองค์เคยไปประทับร่วมกับพระอัยกาฝ่ายพระมารดา พระอัยกาของพระองค์ตรัสชมว่า
เมื่อเจริญพระชันษาย่างเข้าวัยสาว พระองค์ทรงเสกสมรสกับ ดยุกจอห์นแห่งเมคเลินบวร์ค เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886 ณ ไวมาร์ ดินแดนของพระบิดาพระองคฺ์ รับพระราชทานพระยศ ดัชเชสจอห์นแห่งเมคเลินบวร์ค พระชายา ไม่มีพระบุตรร่วมกัน จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ส. 1908 สิริพระชันษา 54 ปี
ครัวซ็องต์
ปูราตานะห์ลต
Premier of the Union of Soviet Socialist Republics
Prime Minister of the Soviet Union
Prime Minister of the Union of Soviet Socialist Republics
Prime Minister of the USSR
Premier of the USSR
ประเทศมาลากาซี
ซ่ง เหม่ยหลิง
ราชวงศ์ที่ 17
ฟาโรห์เซเคเนนเร ทาโอ
พระเจ้าอาฟองโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส
&lt;timestamp&gt;2019-02-03T07:02:08Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;username&gt;Darkydury&lt;/username&gt;
&lt;comment&gt;Darkydury ย้ายหน้า พระเจ้าอาฟองโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส ไปยัง พระเจ้าอาฟงซูที่ 1 แห่งโปรตุเกส&lt;/comment&gt;
ด็อลซาแห่งอารากอน พระราชินีแห่งโปรตุเกส
ด็อลซาแห่งอารากอน  หรือ ด็อลซาแห่งบาร์เซโลนา  เป็นพระมเหสีของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงเป็นบุตรสาวคนโตของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนากับภรรยา พระราชินีเปโตรนิยาแห่งอารากอน
ด็อลซาแต่งงานกับเจ้าชายซังชูในปี ค.ศ. 1174 ซึ่งเป็นการฟื้นฟูสัมพันธไมตรีระหว่างโปรตุเกสกับอารากอน บ้านเกิดเมืองนอนของพระองค์ การแต่งงานเป็นการคลุมถุงชนโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน พระเชษฐาของพระองค์ เมื่อพระสวามีของพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1185 พระองค์กลายเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส
ด็อลซาเป็นบุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน กับพระราชินีเปโตรนิยาแห่งอารากอน การหมั้นหมายกับอิงฟังตึซังชู พระโอรสของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์โปรตุเกส เกิดขึ้นขณะพระองค์มีพระชนมายุราว 11 พรรษาและแต่งงานกันในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1174 ชีวิตของพระองค์ก่อนหน้าที่จะเดินทางมาถึงราชอาณาจักรโปรตุเกสรวมถึงสินสอดในการแต่งงานมีข้อมูลอยู่ไม่มาก
อินฟันตาด็อลซาไม่ต่างกับผู้หญิงในยุคกลางคนอื่น ๆ ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสานสัมพันธไมตรี เพื่อ "เสริมความแข็งแกร่งให้โปรตุเกสและขยายฐานอำนาจของกัสติยา-เลออน" และถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เป็นพระมเหสีและพระมารดาของพระโอรสธิดาจำนวนมากมาย ขณะเดียวกันก็เป็นตัวแทนชดเชยการหมั้นหมายที่ล้มเหลวระหว่างเจ้าหญิงมาฟัลดา พระเชษฐภคินีของพระสวามี กับพระเชษฐาของพระองค์ซึ่งในอนาคตจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน
ด็อลซาสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังให้กำเนิดพระธิดาสองคนสุดท้าย บรังกากับบึเร็งการียา ซึ่งเป็นฝาแฝด ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1198 อาจด้วยโรคระบาดหรือไม่ก็ความอ่อนแอที่เกิดจากการให้กำเนิดพระโอรสธิดาอย่างต่อเนื่อง ร่างของพระองคถูกฝังในอารามซังตากรุชในนครกูอิงบรา
จากการแต่งงานกับพระเจ้าซังชู พระองค์ให้กำเนิดพระโอรสธิดา 11 พระองค์ ซึ่ง 9 พระองค์มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่
ปูราอูลุนดานูบราตัน
ปูราอูลุนดานูบราตัน , ปูราอูลุนดานูเบอราตัน  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ปูราบราตัน  เป็นปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) ในลัทธิไศวะ ตั้งอยู่บนทะเลสาบบราตันในจังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ใกล้ชุมชนเบอดูกุล ที่ปลายน้ำของทะเลสาบยังมีปูราอื่น ๆ เรียงรายอยู่ตลอดแนวน้ำนอกจากปูราแห่งนี้
ปูราแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1633 ดั้งเดิมเป็นศาสนสถานประกอบพิธีกรรมบูชาเทวีแห่งน้ำ (คล้ายคติพระแม่คงคา) ของชาวบาหลีพระนามว่า "เดวีดานู" (Dewi Danu) เนื่องด้วยพื้นน้ำแห่งนี้จัดเป็นแหล่งชลประทานที่สำคัญของเกาะมาตั้งแต่โบราณ หอเมรุความสูง 11 ชั้นนั้นสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระศิวะ รวมทั้งพระปารวตี นอกจากการเป็นศาสนสถานฮินดู (ปูรา) แล้ว ยังสันนิษฐานว่าเคยใช้เป็นพุทธสถาน ดังพบพระพุทธรูปประดิษฐานภายในวัด
ทะเลสาบบราตันมีชื่อเล่นว่า "ทะเลสาบแห่งภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์" นอกจากนี้บริเวณนี้ยังตั้งอยู่ที่ความสูง 1,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้มีสภาพภูมิอากาศแบบร้อนชื้นแบบหนาว
ปูราอูลุนดานูบราเตา
ไซอิ๋ว (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553)
ไซอิ๋ว  เป็นละครโทรทัศน์จีนที่สร้างในปี ค.ศ. 2010 มีเค้าโครงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันที่ประพันธ์โดย อู๋ เฉิงเอิน กำกับการแสดงและดำเนินงานสร้างโดย เฉิง หลี่ตง นำแสดงโดย เฟย เจิ้นเสียง, วิคเตอร์ เฉิน, เซี่ย หนิง, โหมว เฝิงปิน ออกอากาศวันแรกในจีนที่ช่อง Zhejiang Satellite TV (ZJSTV) ตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สำหรับในไทยออกอากาศใน ช่อง 3 ละครเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับไซอิ๋ว ฉบับ พ.ศ. 2554 แต่อย่างใด
ชาวดราวีเดียน
อารามบห์ มหารานี
อารามบห์ มหารานี (; ทับศัพท์: อารัมภ์ กหานี เทวเสนา กี) เป็นละครโทรทัศน์อินเดียที่สร้างในปี ค.ศ. 2017 ผลิตโดย Rose Audio Visuals, ออกอากาศในอินเดียที่ช่อง Star Plus เรื่องราวเล่าเกี่ยวกับ ดราวิเดียน และ อารยัน เขียนบทโดย เค. วี. วิไชเยนทรา ปราสาท จากภาพยนตร์ชุด บาฮูบาลี. ละครเรื่องนี้ออกอากาศในไทยทางช่อง 3 ต่อจากเรื่อง มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก
พระเจ้าอาร์วามุดัน กษัตริย์แห่งดราวิเดียนและพระบิดาของเจ้าหญิงเทวเสนา ได้ออกสู่สนามรบ และได้รับความพ่ายแพ้กลับมา อีกทั้งยังได้รับการช่วยเหลือจากวรุณเทพ ซึ่งตามกฎของดราวิเดียนแล้ว ผู้ที่ถูกช่วยโดยศัตรูจะต้องถูกลงโทษโดยการประหารชีวิต ซึ่งพระองค์ก็ยินยอมปฏิบัติตาม เพราะพระองค์ทำให้อาณาจักรพ่ายแพ้ต่อศึกสงคราม เพื่อให้การประหารเป็นไปอย่างสมพระเกียรติ เจ้าหญิงเทวเสนาได้สถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็นราชินีและรับสั่งให้ประหารพระเจ้าอาร์วามุดันตามที่พระบิดาประสงค์ ซึ่งเมื่อพระนางขึ้นเป็นราชินีแล้ว พระนางเทวเสนาได้รวบรวมกำลังไพร่พล เพื่อออกทำศึกกับอารยันอีกครั้ง พระองค์ได้ประลองฝีมือกับวรุณเทพ แต่ทั้งสองกลับตกหลุมรักกันเองในสนามรบ แม้ว่าต่างฝ่ายจะเป็นศัตรูกันก็ตาม แต่ความรักก็ไม่สมหวัง ทั้งคู่ได้ถูกปองร้ายและถูกลอบปลงพระชนม์ในที่สุด
วันเวลาผ่านไป 200 ปี เทวเสนากลับชาติมาเกิดใหม่ เธอเป็นเด็กแห่งโชคชะตาที่ถูกเลือกให้กลับมากู้ดินแดนดราวิเดียนที่ล่มสลาย ภายใต้การชักนำของมหารานีสัมบาห์วีจา พระมารดาผู้ให้กำเนิดและเป็นผู้วิเศษที่ไม่มีวันแก่ แต่การกอบกู้อาณาจักรก็ไม่ได้มาโดยง่าย เมื่อต้องเจอการขัดขวางของเหล่าศัตรูตัวฉกาจ และ จัลเทพ (ศิวกัม) ร่างเกิดใหม่ของวรุณเทพ ผู้เป็นหนึ่งในเด็กแห่งโชคชะตาและเกิดมาพร้อมพลังในการควบคุมน้ำและของเหลว เขาได้รับมอบหมายให้มาสังหาร'เทวเสนา" ทำให้ทั้งสองโคจรมาพบกันในฐานะศัตรูอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้
ปูราตานะฮ์ลต
ปูราบราตัน
เอออร์ตาส่วนลง
เอออร์ตาส่วนลง  เป็นส่วนหนึ่งของเอออร์ตา ซึ่งเป็นหลอดเลือดแดงที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ เอออร์ตาส่วนลงมีจุดเริ่มต้นต่อจากส่วนโค้งเอออร์ติก ทอดตัวลงไปตามอกและท้อง โดยลักษณะทางกายภาพของเอออร์ตาส่วนลงประกอบด้วยสองส่วน คือ เอออร์ตาอกส่วนลง (Descending thoracic aorta) และ เอออร์ตาส่วนท้อง (Abdominal aorta) ตามบริเวณโพรงขนาดใหญ่ที่หลอดเลือดนี้ทอดตัวผ่าน ภายในท้อง เอออร์ตาส่วนลงจะแยกออกเป็นแขนงสองแขนงเรียกว่า หลอดเลือดแดงร่วมตะโพก ซึ่งไปเลี้ยงเชิงกรานและส่วนขาทั้งสองข้าง
หลอดเลือดดักตัสอาร์เตอริโอซัส (Ductus arteriosus) จะเชื่อมขึ้นเป็นที่เชื่อมระหว่างส่วนโค้งเอออร์ติกและเอออร์ตาส่วนลงในช่วงที่ทารกอยู่ในครรภ์ โดยเมื่อหลอดเลือดนี้ฝ่อลงจะกลายเป็นเอ็นอาร์เตอริโอซุม
ประตูอินเดีย
ประตูอินเดีย (India Gate)
หรือชื่อเดิม อนุสรณ์สถานแห่งสงครามทั้งปวงของอินเดีย (All India War Memorial) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามที่ตั้งอยู่ในนิวเดลี ประเทศอินเดีย
ประตูอินเดียสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงทหารอินเดีย 70,000 นายของกองทัพบริติชอินเดีย ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในยุทธภูมิฝรั่งเศส แฟลนเดอรส์ เมโสโปเตเมีย เปอร์เซีย แอฟริกาตะวันออก กัลลิโปลิ และในสงครามแองโกล-อัฟกัน บนประตูมีการสลักนามเจ้าหน้าที่และทหารอีก 13,300 นายจากทั้งอินเดียและบริเตน ถึงแม้จะสร้างเป็นอนุสรณ์สถานสงคราม แต่ลักษณะของประตูอินเดียนั้นสร้างขึ้นตามแบบอย่างของประตูชัย โดยเลียนแบบประตูชัยคอนสแตนตินในโรม มักถูกเปรียบเทียบเป็นประตูชัยฝรั่งเศส ปารีส และประตูสู่อินเดีย ในมุมไบ
รอบประตูอินเดียยังเป็นที่ตั้งของหลุมฝังศพทหารนิรนาม และปัจจุบันถือว่าเป็นอนุสรณ์สถานสงครามที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย
ยุทธการช่องเขาคุนหลุน
วังแห่งสันติภาพและการประนีประนอม
ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์
บรูโน ม็องกา
บรูโน เอคูเอเล ม็องกา (, เกิด​ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวกาบอง​ ตำแหน่งกองหลัง​ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลดีฌงในลีกเดอ ประเทศฝรั่งเศส​ และทีมชาติกาบอง เป็นกองหลังที่มีความโดดเด่นในด้านการเข้าสกัดบอลที่หนักหน่วง
ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2014 บรูโน เอคูเอเล ม็องกา ได้ย้ายไปคาร์ดิฟฟ์ซิตี สโมสรจากเวลส์ ด้วยค่าตัว 5 ล้านยูโร สัญญาของเขามีผลถึงปี ค.ศ. 2017
ม็องกาลงเล่นนัดแรกให้กับคาร์ดิฟฟ์ในนัดที่พ่ายแพ้ต่อมิดเดิลส์เบรอ 1–0 เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2014 ต่อมาเขาทำประตูแรกในสีเสื้อคาร์ดิฟฟ์ในนัดที่เอาชนะลีดส์ยูไนเต็ด 3–1 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
Bruno Ecuele Manga
วิกฤตการณ์ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา พ.ศ. 2562
วิกฤตการณ์ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา พ.ศ. 2562 เป็นข้อพิพาทประธานาธิบดีซึ่งก่อให้เกิดวิกฤตทั่วประเทศ เริ่มตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม 2562 และดำเนินมาจนปัจจุบัน
ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน นิโกลัส มาดูโร ได้รับประกาศให้เป็นผู้ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนพฤษภาคม 2561 ซึ่งกระบวนการและผลของการเลือกตั้งนั้นเป็นที่พิพาทอย่างกว้างขวาง วันที่ 10 มกราคม 2562 สมัชชาแห่งชาติเวเนซุเอลา ซึ่งฝ่ายค้านเป็นฝ่ายข้างมาก ระบุว่าผลการเลือกตั้งไม่ชอบ และประกาศให้ฮวน กวยโดรักษาราชการประธานาธิบดี โดยอ้างข้อความหลายตอนของรัฐธรรมนูญแห่งเวเนซุเอลา ค.ศ. 1999 ซึ่งตราขึ้นในสมัยของอูโก ชาเบซ ประธานาธิบดีคนก่อน ฝ่ายศาลยุติธรรมสูงสุดซึ่งนิยมมาดูโรวินิจฉัยว่าแถลงการณ์ของสมัชชาฯ ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ
มีการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศและโลกเมื่อวันที่ 23 มกราคมซึ่ง กวยโด เรียกร้องให้ชาวเวเนซุเอลาเดินขบวนต่อต้านมาดูโร เกิดการเดินขบวนสนับสนุนการปฏิวัติโบลิบาร์และรัฐบาลเช่นกัน การเดินขบวนใหญ่ยังคงดำเนินต่อไปจนวันที่ 30 มกราคม ในวันที่ 24 มกราคม เกิดการปะทะระหว่างตำรวจปราบจลาจลกับผู้ประท้วงมีจำนวนผู้เสียชีวิต 13 รายต่อมาวันที่ 23 กุมภาพันธ์ มีประชาชนเสียชีวิตจากอาวุธปืนอีก 2 ราย
มีการประชุมพิเศษในองค์การนานารัฐอเมริกันในวันที่ 24 มกราคมและสหประชาชาติในวันที่ 26 มกราคมแต่ไม่มีความเห็นพ้อง เลขาธิการสหประชาชาติ อังตอนียู กูแตรึช เรียกร้องให้มีการเจรจา ประเทศเม็กซิโกและอุรุกวัยประกาศการประชุมระหว่างประเทศสำหรับประเทศที่มีจุดยืนเป็นกลางโดยกำหนดมีขึ้นในกรุงมอนเตวิเดโอในวันที่ 7 กุมภาพันธ์
รัฐบาลมาดูโรอ้างว่าวิกฤตปัจจุบันเป็นรัฐประหารของสหรัฐเพื่อโค่นเขาและควบคุมน้ำมันสำรองมหาศาลของประเทศ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 แห่งอัสตูเรียส
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 343 (ถนนพระราม 9)
อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส
Qin Hui (Song Dynasty)
จง ขุ่ย
เปาบุ้นจิ้น หัวใจคุณธรรม
เปาบุ้นจิ้น หัวใจคุณธรรม  เป็นละครโทรทัศน์ไต้หวันภาคที่ 2 ของละครไตรภาคชุด เปาบุ้นจิ้น สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 2011 กล่าวถึงคดีอันโด่งดังของเปาบุ้นจิ้น มีความยาว 40 ตอน มี จิน เชาฉฺวิน เป็นโปรดิวเซอร์และนำแสดง นำแสดงโดย จิน เชาฉฺวิน, เหอ เจียจิ้ง, ฟ่าน หงเซฺวียน ละครเรื่องนี้เป็นภาคต่อของ เปาบุ้นจิ้น 7 ผู้กล้า 5 ผู้ทรงธรรม และมีภาคต่อคือคือ เปาบุ้นจิ้น เปิดตำนานศาลไคฟง
คดีที่ 1: เสื้อไข่มุก.
เกิดเหตุการณ์ฝนตกหนัก จนเขื่อนกักแม่น้ำไช่พังทลายและก่อให้เกิดภัยพิบัติต่อเรือนของประชาชนอย่างมากมาย เหรินจงฮ่องเต้สั่งให้ เปา เจิ่ง ตรวจสอบสาเหตุของน้ำท่วมอย่างละเอียด และตรวจสอบว่ามีผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์น้ำท่วมหรือไม่ สวี กู่และหัวหน้าผู้ทำบัญชี ตู้ ผิง บอกกับใต้เท้าเปาว่าน้ำท่วมเกิดจากการก่อสร้างหอคอยและศาลาริมน้ำส่วนตัวทั้งสองด้านของแม่น้ำไช่ของท่านอ๋องและขุนนางราชสำนักซึ่งปิดกั้นแม่น้ำอยู่ ต่อมา กงซุน เช่อ ยังค้นพบว่าเขื่อนที่พังทลายเกิดจากการการพังทลายของเขื่อนกักเก็บน้ำ และผู้ร้ายคือ หลัว เฉียง ลุงของตู้ผิง หลัวเฉียงกลัวและขอให้ ตู้ ปิน พ่อของตู้ผิงไปหาราชครูผัง และมอบเสื้อไข่มุกให้พระสนมผังเป็นของขวัญ เพื่อขอให้พระสนมผังหาทางช่วย แต่เสื้อมุกนั้น ฮ่องเต้เมื่อเห็นก็ได้มอบให้กับเปาบุ้นจิ้น ทำให้เปาบุ้นจิ้นทราบว่าสาเหตุหลักของการพังทลายของเขื่อน เกี่ยวพันกับส่วนหนึ่งของคดีที่ยังไม่คลี่คลายในอดีตอีกคดีหนึ่งด้วย
คดีที่ 2: พระครรภ์ของพระสนมผัง.
ต่อมา เหรินจงฮ่องเต้ก็ทราบข่าวร้ายว่า ไม่นานหลังจากที่พระสนมผังแท้ง พระสนมเหอก็แท้งตามไปอีกนาง พระสนมผังจึงถูกสงสัยว่าเป็นฆาตกร เหรินจงฮ่องเต้ทรงสั่งให้เปา เจิ่งเข้ามาในวังเพื่อสืบคดี ใต้เท้าเปาพบว่าตระกูลฟูจิวาระ ชาวญี่ปุ่นต้องการแย่งชิงแผ่นดินราชวงศ์ซ่ง โดยวางแผนทำให้จักรพรรดิหลินเฉิงเป็นเพียงหุ่นเชิด แต่อำนาจที่แท้จริงอยู่ที่ผู้สำเร็จราชการฟูจิวาระ สุดท้ายเมื่อคดีของเจ้าหญิงชิซูกะถูกเปิดเผย นางจึงฆ่าตัวตายในที่สุด
คดีที่ 3: ว่าที่ลูกเขยของตี้ชิง.
เจ้ากรมตี้ ชิง ได้จัดการประลองยุทธเพื่อคัดเลือกผู้มีความสามารถมาเป็นแม่ทัพ เพื่อปกป้องชายแดน และเตรียมการรบกับผู้บุกรุกชาวชี่ตัน และให้เปาเจิ่งทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจสอบประวัติผู้เข้าประลอง หลิง หวิน สามารถเอาชนะทุกคนในรอบคัดเลือกได้ แต่จั่น เจาเห็นว่าวรยุทธของหลิงหวิน มีลักษณะคล้ายกับวรยุทธของชาวชี่ตัน หลังจากการสอบสวนเชิงลึกของเปาเจิ่งจึงพบว่า หลิงหวิน และจี เล่ย เป็นสายลับชาวชี่ตัน อีกทั้งหลิงหวินยังมีตำแหน่งเป็นว่าที่ลูกเขยในอนาคตของตี้ชิงด้วย ตี้ชิงจึงอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
คดีที่ 4: ความทุกข์ใจของมังกร.
เมื่อครั้งที่ เจ้า เจิน (เหรินจงฮ่องเต้) ยังทรงพระเยาว์ เขาได้รับการเลี้ยงดูจากอ๋องแปดในตำหนัก (อิงจากเนื้อเรื่อง เปาบุ้นจิ้น: สับเปลี่ยนองค์ชาย) เจ้า เสียง โอรสของอ๋องแปดได้ดูแลเจ้าเจินอย่างดีมาโดยตลอด แต่สุดท้ายเจ้าเสียงกลับคิดได้ว่าคิดว่าถ้าอ๋องแปดและอดีตฮ่องเต้ส่งตัวเองเข้าไปในวังแทนเจ้าเจิน ก็คงจะได้เป็นฮ่องเต้ของราชวงศ์ซ่งไปแล้ว ด้วยความอิจฉาริษยาและความเกลียดชัง เขาจึงได้คิดค้นแผนของแผนการร้ายเพื่อใส่ร้าย อ้าย หู่, กงซุน เช่อ และ จั่น เจา ทีละคน และทำให้เหรินจงฮ่องเต้ตัดสินผิดและสั่งให้ฆ่าเปาเจิ่งในที่สุด
เปาบุ้นจิ้น เปิดตำนานศาลไคฟง
เปาบุ้นจิ้น เปิดตำนานศาลไคฟง  เป็นละครโทรทัศน์ไต้หวันภาคสุดท้ายของละครไตรภาคชุด เปาบุ้นจิ้น ออกอากาศทางช่อง CTS สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 2012 ภาคต่อของ เปาบุ้นจิ้น หัวใจคุณธรรม กล่าวถึงคดีอันโด่งดังของเปาบุ้นจิ้น มีความยาว 40 ตอน กำกับโดย หลู เฟิง นำแสดงโดย จิน เชาฉฺวิน, เหอ เจียจิ้ง, ฟ่าน หงเซฺวียน
คดีที่ 1 ความแค้นที่หงโจว.
ในเมืองหลวงเกิดคดีฆาตกรรมนักฆ่ามืออาชีพถูกสังหารไม่หยุดหย่อน เปาบุ้นจิ้นสืบหาความจริงจนพบว่าเป็นการแย่งชิงเงินรางวัลของบรรดานักฆ่าด้วยกันเอง และเป้าหมายในการตามล่าสังหารก็คือฉีอิงพยานในคดีสำคัญของกรมอาญา ฉีอิง หญิงสาวชาวหงโจวและบรรดาหญิงสาวอีกสิบกว่าคนที่มีรูปร่างหน้าตางดงามถูกเจิ้งหนิง ผู้บัญชาการเจียงหนันย่ำยี บรรดาครอบครัวของหญิงสาวเหล่านี้ไม่พอใจที่ถูกกระทำย่ำยีจึงพากันไปร้องเรียนกรมอาญา เมื่อราชสำนักได้รับเรื่องราวร้องเรียนจึงมีคำสั่งพักราชการเจิ้งหนิงเพื่อรอการไต่สวน ครอบครัวหญิงสาวที่ถูกย่ำยี จู่ๆทั้งหมดก็หายสาบสูญอย่างไร้ร่องรอย กรมอาญาจึงมอบหมายหลอเป่ย มือปราบเก้ามณฑลอารักขาฉีอิงพยานเพียงคนเดียวที่ถูกคนลึกลับช่วยชีวิตไว้เข้าเมืองหลวง เจิ้งหนิงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้พ้นผิด ด้วยการขอความช่วยเหลือจากสนมเจิ้งซึ่งเป็นพี่สาว สนมเจิ้งไปศาลไคฟงเพื่อยับยั้งการลงทัณฑ์ของเปาบุ้นจิ้น  ขณะที่ทั้งสองฝ่ายต่างยืนกรานความคิดของตน ทันใดนั้นก็มีราชโองการมายังศาลไคฟง เพื่อทรงไว้ซึ่งความยุติธรรม  ฮ่องเต้ทรงมีราชโองการให้ลงทัณฑ์ตามกฎหมาย ทำให้เจิ้งหนิงถูกประหารด้วยเครื่องประหารหัวพยัคฆ์
คดีที่ 2 หมั้นหมายจินอี้.
จั่นเจาอารักขาอ๋องแปดออกเดินทาง ระหว่างทางมีชาวยุทธต่างพากันมาช่วงชิงหยกไม่หยุดหย่อน จั่นเจาเดินทางไปเหอเจียนเพื่อความช่วยเหลือจากมู่หยงซงหลิน มู่หยงซงหลินมอบหมายให้มู่หยงจื่อหยุนลูกสาวและฝงฉีให้ความช่วยเหลือจั่นเจา มู่หยงจื่อหยุนและฝงฉีรักใคร่ชอบพอกัน แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกซ่างกวานอู๋จิ้วลูกชายของซ่างกวานจิ้งใช้สัญญาหมั้นหมายแต่งงานตั้งแต่ยังอยู่ในครรภ์มากีดกันความรักของมู่หยงจื่อหยุนกับฝงฉี ในเวลาเดียวกัน เปาบุ้นจิ้นและกงซุนเช่อได้ช่วยเหลือกวานจิ่วคู่รักคู่หนึ่งเอาไว้
อ๋องแปดและเปาบุ้นจิ้นพบกันที่ชางโจว ทั้งสองเห็นพ้องต้องกันว่าจะไปที่บ้านสกุลมู่หยงเพื่อรอซ่างกวานจิ้ง อ๋องแปดบอกเปาบุ้นจิ้นถึงที่มาของซ่างกวานจิ้งและเด็กทารกที่ถูกอุ้มไปจากวังหลวง ที่แท้เด็กทารกคนนั้นก็คือลูกที่เกิดจากสนมเจิ้งในเวลานั้น ซึ่งก็คือซ่างกวานอู๋จิ้วนั่นเอง เปาบุ้นจิ้นเปิดเผยภารกิจของตนต่ออ๋องแปด ตนมีภารกิจสืบฐานะที่แท้จริงของซ่างกวานอู๋จิ้ว กวานจิ่วบอกอ้ายหู่ว่าตนคือซ่างกวานอู๋จิ้ว ด้วยความที่ขัดขืนคำสั่งพ่อที่ต้องการให้แต่งงานจึงหนีออกจากบ้าน ซ่างกวานจิ้งรีบรุดไปที่บ้านสกุลมู่หยง เปิดเผยความจริงที่น่าตกใจต่ออ๋องแปดและเปาบุ้นจิ้นว่าซ่างกวานอู๋จิ้วไม่ใช่พระโอรสของอดีตฮ่องเต้ แต่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนกับสนมเจิ้ง ที่แท้พ่อของสนมเจิ้ง ได้ส่งเจิ้งเยี่ยเอ๋อซึ่งเพิ่งตั้งครรภ์เข้าวังหลวงเพื่อคัดเลือกสนม ซ่างกวานจิ้งเพื่อภรรยาของตนแล้ว ขอความช่วยเหลือจากอ๋องแปดให้ตนเป็นองครักษ์ กระทั่งเจิ้งเยี่ยเอ๋อคลอดแล้ว ก็อุ้มลูกไปจากวังหลวงเพื่อเลี้ยงดู จากความช่วยเหลือของจั่นเจา สัญญาการแต่งงานระหว่างมู่หยงจื่อหยุนและซ่างกวานอู๋จิ้วก็ถูกยกเลิก ต่างคนต่างก็ไปหาคู่รักของตนเอง และจากแผนการของเปาบุ้นจิ้น  ฮ่องเต้ก็ได้ทรงปล่อยสนมเจิ้งไปจากวังหลวง ทั้งยังคืนฐานะฮูหยินซ่างกวานให้นางด้วย
คดีที่ 3 คดีเด็กหาย.
มีคดีเด็กหายถูกลักพาตัวไม่หยุดหย่อนในเขตการปกครองของไคฟง สร้างความตกตะลึงให้เปาบุ้นจิ้นเป็นอันมาก ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เหลยหมิงขัดขวางหงทงโดยกล่าวหาว่าหงทงเป็นพ่อค้าค้าเด็ก หงทงไปร้องเรียนศาลไคฟง ทำให้เหลยหมิงถูกจับกุมตัวเข้าคุก เหลยหมิงซึ่งอยู่ในคุกเปิดเผยต่อจั่นเจาว่าตนตามหาลูกสาวที่ถูกลักพาตัวไปสิบห้าปี ทั้งยังให้ความช่วยเหลือพ่อแม่คนอื่นที่ลูกถูกลักพาตัวไปด้วย จั่นเจาชื่นชมในน้ำใจของเหลยหมิง เปาบุ้นจิ้นพาเหลยหมิงและพ่อแม่ของเสียวหู่ลูกที่ถูกลักพาตัวไปยังไป๋ซ่านถังเพื่อเอาผิดหงทง ในที่สุดก็พบเสียวหู่ หงทงแก้ตัวเป็นพัลวัน กงซุนเช่อพบว่าที่อำเภอไท่คังมีเหตุสงสัยแห่งคดี โดยสงสัยสี่หุยนายอำเภอไท่คังสมคบคิดกับคนร้าย สร้างหลักฐานเท็จของเด็กกำพร้า จั่นเจา,อ้ายหู่และเหลยหมิงพากันบุกทลายบ้านหลังหนึ่งในอำเภอไท่คังช่วยเหลือเด็กที่ถูกลักพาตัว
เปาบุ้นจิ้นไต่สวนผู้ที่เกี่ยวข้อง ทั้งยังให้เหลยหมิงไปที่ไป๋ซ่านถังช่วยเหลือหงทงช่วยเด็กๆตามหาพ่อแม่ ในเวลาเดียวกัน เปาบุ้นจิ้นพบว่าเด็กที่ถูกลักพาตัวไปจำนวนหนึ่งเป็นเด็กกำพร้าถูกคนนำไปอุปการะ หนึ่งในนั้นมีหลงหลงซึ่งได้รับการอุปการะจากราชครูผังรวมอยู่ด้วย แม่และย่าของหลงหลงพากันตามหาหลงหลงที่ไคฟง ติงเซียงสาวใช้ในจวนที่พักราชครูเสี่ยงอันตรายพาหลงหลงไปยังศาลไคฟง เปาบุ้นจิ้นเปิดเผยความจริงทั้งหมดต่อราชครูผัง  ในที่สุดราชครูผังก็ให้แม่และย่าพาหลงหลงกลับบ้าน
คดีที่ 4 ศึกรักเทาเซียงโหลว.
เป่าหลิน ลูกบุญธรรมอำมาตย์หวังมาที่ศาลไคฟง เพื่อดูว่าศาลไคฟงสืบและพิจารณาคดีอย่างไร เปาบุ้นจิ้นไม่มีทางเลือกจึงอนุญาตตามความต้องการของเป่าหลิน โดยมีเงื่อนไขห้ามเป่าหลินก้าวก่ายการทำคดี
อ๋องแปดพักแรมในเมืองไคฟงเป็นเวลาสั้นๆ อ๋องแปดพาจั่นเจาและอ้ายหู่ไปลิ้มลองอาหารเลิศรสที่เทาเซียงโหลว แต่กลับพบว่าเทาเซียงโหลวถูกแยกออกเป็นเทาเซียงโหลวแดงและเทาเซียงโหลวเขียว ด้วยเหตุนี้ทำให้อ๋องแปดไม่ได้ลิ้มลองอาหารดั้งเดิมของเทาเซียงโหลว ที่แท้ซ่งปิงเถ้าแก่เทาเซียงโหวและหลินฮวนเพื่อแก่งแย่งให้ได้เป็นครัวอันดับหนึ่งของแผ่นดินที่ได้รับพระราชทานมาจากปฐมกษัตริย์ ถึงกับแยกครอบครัวกัน ทำให้เทาเซียงโหลวแยกออกเป็นเทาเซียงโหลวแดงและเขียว และด้วยเหตุนี้เองทำให้ซ่งเฉี่ยวเอ๋อลูกสาวของซ่งปิงและหลินชวนลูกชายของหลินฮวนซึ่งรักกันมาก ไม่สามารถคบหากันอย่างเปิดเผย จูลี่ศิษย์ของซ่งปิงเกิดความโลภคิดฮุบเทาเซียงโหลวและซ่งเฉี่ยวเอ๋อมาครอง เพื่อให้ได้ลิ้มลองอาหารดั้งเดิม อ๋องแปดจึงคิดทุกวิถีทาง จูลี่ซึ่งอยากได้เทาเซียงโหลวมาครอง ทั้งยังถูกไป๋เทียนเปียวยุยง จึงวางยาพิษในอาหาร  โชคดีที่ถูกเป่าหลินซึ่งปลอมตัวเป็นคนงานพบเห็น ทำให้อ๋องแปดรอดพ้นจากอันตราย ระหว่างทางที่จูลี่หลบหนีไปถูกไป๋เทียนเปียวฆ่าปิดปาก จากนั้นไป๋เทียนเปียวก็ถูกคนฆ่าปิดปากเช่นกัน
ในที่สุดอ๋องแปดก็เชิญราชโองการของปฐมกษัตริย์ระงับความขัดแย้งของเทาเซียงโหลวเขียวแดง โดยให้ร่วมมือกันปรุงอาหารเลิศรสขึ้นมา ขณะที่ซ่งเฉี่ยวเอ๋อและหลินชวนมีความหวังว่าเทาเซียงโหลวเขียวแดงจะกลับมารวมเป็นหนึ่งดังเดิมนั่นเอง ซ่งปิงและหลินฮวนกลับทำความตกลงกันว่าหลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจนี้แล้วจะปิดเทาเซียงโหลวไม่พบกันอีกต่อไป ในงานเลี้ยง อ๋องแปดและจั่นเจาทำให้ซ่งปิงและหลินฮวนเข้าใจถึงความหมายของครัวอันดับหนึ่งของแผ่นดินอย่างแท้จริง ในที่สุดเทาเซียงโหลวเขียวแดงก็รวมกันเป็นหนึ่งเดี่ยวดังเดิม
คดีที่ 5 ดอกไม้ทองสามดอก.
18 ปีก่อน หลางหยุน ฉายาดาบใบไม้ร่วงที่มีชื่อเสียงโด่งดังซึ่งหายสาบสูญไปจากยุทธภพเป็นเวลาสิบแปดปี บัดนี้ได้ปรากฏตัวในเมืองหลวงอีกครั้ง แต่กลับกลายเป็นคนพิการสูญเสียแขนขวาไปข้างหนึ่ง หลางหยุนร้องเรียนเปาบุ้นจิ้นโดยผ่านจั่นเจา และคนที่หลางหยุนร้องเรียนก็คือน้องชายของอ๋องแปด... คังอ๋องจ้าวเต๋อกัง (องค์ชายสิบเอ็ด) ใน 18 ปีก่อน อันปังโหวเติ้งหนิง ถูกคังอ๋องยึดบ้านและทรัพย์สินตกเป็นของแผ่นดินในฐานความผิดสมคบกับชาวยุทธก่อการกบฏ หลางหยุนช่วยชีวิตเติ้งชิวลูกสาวคนโตของเติ้งหนิงเอาไว้ ทั้งยังให้การอุปการะเลี้ยงดูถึงสิบแปดปี จ้าวเซียงลูกสาวของรังอ๋องได้รู้จักกับอ้ายหู่และเป่าหลิน จนกลายเป็นสหายกัน อ๋องแปดบอกเปาบุ้นจิ้นว่าในเวลานั้นหลักฐานเพียงชิ้นเดียวที่เอาผิดเติ้งหนิงก็คือสมุดรายชื่อชาวยุทธในยุทธภพ เมื่อต้องคลี่คลายคดีที่เวลาล่วงเลยมาถึงสิบแปดปี ทำให้เปาบุ้นจิ้นเกิดความลำบากใจ เติ้งชิวและหลางหยุนไม่สามารถอดทนรอเปาบุ้นจิ้นสืบคดี ทั้งสองเห็นพ้องต้องกันสังหารคังอ๋องเพื่อล้างแค้น แต่ทั้งสองก็หวาดกลัวเพลงดาบพายุคลั่งของปี้เผิงพ่อบ้านจวนอ๋อง ดังนั้นจึงวางแผนลักพาตัวเปาบุ้นจิ้น เพื่อบังคับจั่นเจาเล่นงานปี้เผิง จั่นเจาและกงซุนเช่อด้านหนึ่งก็รับปากหลางหยุน อีกด้านหนึ่งก็ออกตามหาเปาบุ้นจิ้น จ้าวเซียงพบว่าตนเองเป็นลูกคนรองเติ้งหนิง เดิมมีชื่อว่าเติ้งถิง หลังจากที่ยอมรับความสัมพันธ์กันแล้ว นางก็ตกใจมากเมื่อรู้ความจริงว่าพ่อบุญธรรมเป็นฆาตกรที่ฆ่าพ่อบังเกิดเหล้าของนาง จางหลง,จ้าวหู่,หวังเฉา,หม่าฮั่นออกจากราชการตามหาปี้เผิงอยางลับๆ ด้วยหวังทำร้ายปี้เผิงให้ได้รับบาดเจ็บ บรรลุเงื่อนไขของหลางหยุน ช่วยเหลือเปาบุ้นจิ้นกลับมา แต่นึกไม่ถึงว่าทุกคนกลับพลาดท่าถูกปี้เผิงทำร้ายได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่จั่นเจาช่วยทุกคนไว้ได้ทันการ เป่าหลินพบที่คุมขังเปาบุ้นจิ้น ทำให้เปาบุ้นจิ้นได้รับการช่วยเหลือออกมา ในเวลาเดียวกัน อำมาตย์หวังมาเยือนเปิดเผยความลับอันหนึ่งซึ่งสะเทือนเลื่อนลั่น โดยเปิดเผยว่าเป่าหลินคือลูกสาวคนเล็กของเติ้งหนิง ในเวลานั้นที่เติ้งหนิงถูกยึดทรัพย์ เติ้งฮูหยินคลอดลูกแล้วก็เสียชีวิต เดิมเด็กคนนี้มีชื่อว่า เติ้งหลิง ภายหลังถูกอำมาตย์หวังเก็บมาเลี้ยงจึงตั้งชื่อใหม่ว่าเป่าหลิน  ในเวลาเดียวกัน ในมืออำมาตย์หวังก็มีสมุดรายชื่ออีกเล่มหนึ่ง พิสูจน์ได้ว่าในเวลานั้นเติ้งหนิงถูกใส่ร้ายป้ายสี
คดีที่ 6 แท่นหมึกเลือดตวนซี.
โจวต้งนายอำเภอตวนโจวเพื่อให้ได้แท่นฝนหมึกตามตำนานมาครอง ดังนั้นจึงหาเหตุใส่ความสืออี้ช่างหินหมู่บ้านเยี่ยนซันซุกซ่อนของล้ำค่า สืออี้ถูกจับกุมคุมขังถูกทรมาณอาการปางตาย สือเจี้ยนพ่อของสืออี้ตาบอดทั้งสองข้าง เพื่อช่วยลูกชายของตนและจากความช่วยเหลือของชาวบ้าน   ทำให้สือเจี้ยนได้ไปร้องทุกข์ที่ศาลไคฟง เปาบุ้นจิ้นเดินทางไปสืบคดีด้วยตนเองที่ตวนโจว โดยมีจั่นเจา อ้ายหู่ กงซุนเช่อ ร่วมเดินทางไปด้วย  ในที่สุดก็พบว่าโจวต้งก่อเรื่องมากมายข่มเหงย่ำยีชาวเมือง นึกไม่ถึงว่าโจวต้งส่งคนสนิทสมคบกับโจรป่าล้อมหมู่บ้านเยี่ยนซันไว้ ด้วยหมายกำจัดคนของศาลไคฟง ด้วยความกล้าหาญของชาวบ้านเยี่ยนซัน จั่นเจาและอ้ายหู่นำพาชาวบ้านขับไล่โจรป่าจนถอยร่นไปจากหมู่บ้าน เปาบุ้นจิ้นประหารโจวต้งในหมู่บ้านเยี่ยนซัน สือเจี้ยนขอร้องเปาบุ้นจิ้นให้นำแท่นฝนหมึกที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษทูลถวายฮ่องเต้ ด้วยหวังว่าฮ่องเต้จะทรงรำลึกนึกถึงความทุกข์ยากของพสกนิกร
อนุสาวรีย์แห่งเอกภาพ
นาซี โกเร็ง
เท็มเปะฮ์
เร็นดัง
วิชฮาเซล
วิชฮาเซล หรือต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels หรือ witch hazels ("Hamamelis,"/ˌhæməˈmiːlɪs/)) เป็นพืชชนิดไม้ดอกในตระกูล Hamamelidaceae มีอยู่ 4 สปีชีส์ในอเมริกาเหนือ("H. mexicana", "H. ovalis","H. virginiana", and "H. vernalis") และหนึ่งสปีชีส์ในญี่ปุ่นและจีน สายพันธุ์อเมริกาเหนือในบางครั้งถูกเรียกว่า "ฤดูหนาวที่แบ่งบาน"
ชื่อ "witch" ใน witch-hazel (วิชฮาเซล) อาจกล่าวได้ว่ามีต้นกำเนิดมาจากคำว่า "wiche" ที่เป็นภาษาอังกฤษในยุคกลาง, หรือคำว่า "wice" ที่เป็นภาษาอังกฤษโบราณ, หมายถึง "ความอ่อนโยน " หรือ "บิดงอ" และไม่เกี่ยวข้องกับคำว่าแม่มดหมายถึงผู้ฝึกเวท
"Witch hazel" ถูกใช้ในประเทศอังกฤษเป็นคำพ้องความหมายสำหรับ Wych Elm, Ulmus; ใช้กิ่งไม้เป็นดาวซิ่ง เหมือนกิ่งไม้สีน้ำตาลแดง (hazel twigs) ถูกนำมาใช้ในประเทศอังกฤษ ส่วนคำว่า "witch" ที่เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ อาจจะได้รับอิทธิพลมาจากชาวบ้าน
ต้นวิชฮาเซลเป็นพุ่มไม้ผลัดใบหรือต้นไม้เล็ก ๆ ที่เติบโตได้สูงถึง 10-25 ฟุต (3.0–7.6 เมตร) สูง 40 ฟุต (12 เมตร) ใบเรียงสลับเป็นวงรียาว 2-6 นิ้ว (5.1–15.2 ซม.) และกว้าง 1–4 นิ้ว (2.5–10.2 ซม.) มีขอบเรียบหรือเป็นคลื่น ชื่อสกุล Hamamelis หมายถึง "การออกดอกร่วมกับผลไม้" หมายถึงการที่ดอกและผลออกเกิดขึ้นพร้อมกัน
ต้นวิชฮาเซลจะออกดอกในเดือนกันยายน - พฤศจิกายนในขณะที่สายพันธุ์อื่นบานในช่วงเดือนมกราคม - มีนาคม ดอกไม้แต่ละดอกมีกลีบรูปเรียวยาวสี่กลีบมีความยาว 3⁄8–3⁄4 นิ้ว (0.95–1.91 ซม.) ซีดจนถึงเหลืองเข้มส้มหรือแดง ผลไม้นั้นมีสองส่วนคือแคปซูลยาว 3⁄8 นิ้ว (0.95 ซม.) บรรจุเมล็ดสีดำมันวาวเดี่ยวขนาด 1⁄4 นิ้ว (0.64 ซม.) ในแต่ละส่วน แคปซูลแยกระเบิดเมื่อครบกำหนดในฤดูใบไม้ร่วงประมาณ 8 เดือนหลังจากออกดอกนำเมล็ดออกด้วยแรงพอที่จะบินเป็นระยะทางไกลถึง 30 ฟุต (9.1 เมตร) ดังนั้นจึงมีทางเลือกอื่นชื่อ "Snapping Hazel"
เมื่อก่อนต้นบุนนาคเปอร์เซีย ถือว่าเป็นต้นไม้ที่มีความเกี่ยวข้องกับ "Hamamelis persica" แต่ภายหลังมันได้รับการแต่งตั้งชื่อประเภทของมันเอง เป็น "Parrotia persica" เนื่องจากมันแตกต่างกันในดอกไม้ไม่มีกลีบ จำพวกพันธมิตรอย่างใกล้ชิดอื่น ๆ ได้แก่ "Parrotiopsis, Fothergilla" และ "Sycopsis" (ดูได้จาก Hamamelidaceae)
ต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels) นั้นไม่เกี่ยวข้องกับ "Corylus" hazels แม้ว่าพวกมันจะมีลักษณะที่คล้ายคลึงกันเพียงเล็กน้อย ซึ่งอาจทำให้หลายคนเชื่อว่าพวกมันเป็นพืชชนิดเดียวกัน
ต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels) เป็นไม้ประดับที่นิยมปลูกกัน เนื่องจากชอบดินเป็นกรด และทนแล้งได้ดี ออกดอกเป็นกลุ่มดอกไม้สีเหลืองที่อุดมไปด้วยสีส้มหรือสีแดง ซึ่งเริ่มขยายตัวในฤดูใบไม้ร่วงเป็นหรือก่อนที่ใบไม้จะร่วงเล็กน้อย และต่อเนื่องไปจนตลอดฤดูหนาว
Hamamelis virginiana ได้รับการแนะนำให้ปลูกในสวนของอังกฤษโดย Peter Collinson ซึ่งดูแลการติดต่อกับนักล่าพืชในอาณานิคมอเมริกา ปัจจุบันพบเห็นได้น้อยมากในการค้าหรือเรือนเพาะชำ ยกเว้นโครงการฟื้นฟูป่า/สัตว์ป่า และผู้ที่ชื่นชอบพืชพื้นเมือง ที่พบบ่อยคือ "H. mollis" ซึ่งมีดอกสีเหลืองสดใสที่ออกดอกในช่วงปลายฤดูหนาวแทนที่จะเป็นดอกสีเหลืองของ "H. virginiana" ซึ่งมีแนวโน้มที่จะหายไปท่ามกลางฤดูใบไม้ร่วงของพืช
ไม้พุ่มในสวน
Charles Maries ที่เป็นนักล่าพืช ได้เก็บพืชชนิดนี้มาเพาะที่ Veitch Nurseries ในเขตจิ่วเจียง (Jiujiang) ของจีนในปี 1879 มันถูกทิ้งไว้ในแถวเรือนเพาะชำมานานหลายปี จนกระทั่งมีคนสังเกตเห็น และนำมาเผยแพร่และวางตลาดในปี 1902