pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทั้งนี้ floor plate ก็จะหลั่ง เนทริน (netrins) ร่วมด้วย สารนี้ทำหน้าที่เป็นสารเคมีเหนี่ยวนำ (chemoattractants) ให้เกิดการไขว้ทแยง (decussation) ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกเจ็บปวดและอุณหภูมิ (pain and temperature sensory neurons) ใน alar plate โดยไขว้กันตรงบริเวณที่เรียกว่า anterior white commissure ซึ่งเป็นจุดที่เซลล์ประสาทจะส่งเส้นใยนำสัญญาณประสาทขึ้นไปสู่สมองส่วนทาลามัส (thalamus)
จากการศึกษาของวิคเตอร์ แฮมเบอร์เกอร์ (Viktor Hamburger) และริตา เลวี-มงตาลชินี (Rita Levi-Montalcini) ในเอ็มบริโอไก่ แสดงให้เห็นว่าการตายของเซลล์ประสาทหรืออะพอพโทซิสนั้นมีความจำเป็นในการจัดเรียงโครงสร้างที่เป็นระเบี่ยบของไขสันหลังในภายหลังมาก
โครงสร้างของระบบรับความรู้สึกของร่างกาย.
โครงสร้างของระบบรับความรู้สึกของร่างกายแบ่งออกเป็น
ทั้งสองเส้นทางต้องใช้เซลล์ประสาท 3 ตัวในการรับข้อมูลจากตัวรับความรู้สึก (sensory receptors) และส่งสัญญาณไปสู่สมองในส่วนซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ (cerebral cortex) เซลล์ประสาทเหล่านี้เราให้ชื่อมันตามลำดับการนำกระแสประสาท คือเซลล์ประสาทรับความรู้สึกปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และตติยภูมิ (primary, secondary and tertiary sensory neurons) ตามลำดับ ตัวเซลล์ประสาทหรือ soma หรือ cell body ของเซลล์ประสาทปฐมภูมินั้น เราจะพบได้ในปมประสาทที่รากด้านหลังของไขสันหลัง (dorsal root ganglia) และส่งแขนงประสาทที่เรียกว่า แอกซอน (axons) เข้าไปสู่ไขสันหลัง
ในลำเส้นใยประสาทดอร์ซัล คอลัมน์-มีเดียล เลมนิสคัสนั้น แอกซอนของเซลล์ประสาทปฐมภูมิจะเข้าไปในไขสันหลังและตรงไปสู่ ดอร์ซัล คอลัมน์ (dorsal column) ถ้าแอกซอนเข้าไปใต้ระดับไขสันหลังที่ T6 แอกซอนจะเข้าไปอยู่ใน ฟาสซิคูลัส กราซิลิส (fasciculus gracilis) ซึ่งเป็นมัดของเนื้อเยื่อประสาทในบริเวณขนาบเส้นผ่าตามแนวยาวกลางด้านท้องของไขสันหลัง แต่ถ้าแอกซอนเข้าไขสันหลังในระดับเหนือ T6 มันจะเข้าไปเดินทางต่อใน ฟาสซิคูลัส คิวนีเอตัส (fasciculus cuneatus) ซึ่งเป็นมัดที่อยู่ขนาบข้างฟาสซิคูลัส กราซิลิสอีกทีหนึ่ง แอกซอนของทั้งสองวิถีประสาทจะเดินทางขึ้นไปสู่เมดัลลาส่วนล่าง ซึ่งแอกซอนจะออกจากมัดฟาสซิคูลัส และไซแนปส์กับเซลล์ประสาททุติยภูมิใน ดอร์ซัล คอลัมน์ นิวเคลียส (dorsal column nuclei) อันได้แก่ นิวเคลียส กราซิลิส (nucleus gracilis) หรือ นิวเคลียส คิวนีเอตัส (nucleus cuneatus) ซึ่งขึ้นกับว่าเป็นแอกซอนของวิถีใด ณ จุดนี้ แอกซอนทุติยภูมิจะออกจากนิวเคลียสที่ไซแนปส์นั้นและเดินทางต่อไปทางด้านหน้าและเข้าสู่แนวกลางของสมอง (anteriorly and medially) กลุ่มของแอกซอนทุติยภูมินี้จะปรากฏในสมองเป็นแนวของเส้นใยประสาท ที่เรียกว่า อินเทอร์นัล อาร์คูเอท ไฟเบอร์ (internal arcuate fibers) เส้นใยเหล่านี้จะไขว้ทแยงกันและเดินทางต่อในมีเดียล เลมนิสคัส (medial lemniscus) ด้านตรงข้าม แอกซอนทุติยภูมิจากมีเดียล เลมนิสคัสจะสิ้นสุดที่ เวนทรัล โพสทีโรแลเทอรัล นิวเคลียส (ventral posterolateral nucleus; VPL) ในสมองส่วนทาลามัสและไซแนปส์กับเซลล์ประสาทตติยภูมิ ซึ่งจะส่งแอกซอนไปทางขาหลัง (posterior limb) ของอินเทอร์นัล แคปซูล (internal capsule) และสิ้นสุดในสมองส่วน ไพรมารี เซนซอรี คอร์เท็กซ์ (primary sensory cortex) ซึ่งอยู่บริเวณซีรีบรัมหลังร่องสมองร่องใหญ่ที่ชื่อ ร่องกลางของโรลันโด (central sulcus of Rolando)
แต่ระบบแอนทีโรแลเทอรัลมีการเดินทางที่ต่างจากลำเส้นใยประสาทดอร์ซัล คอลัมน์-มีเดียล เลมนิสคัส โดยเซลล์ประสาทปฐมภูมิของระบบนี้จะเข้าสู่ไขสันหลังและเดินทางขึ้นไปหนึ่งถึงสองระดับไขสันหลังแล้วค่อยไซแนปส์กับเซลล์ประสาทในไขสันหลังส่วน ซับสแตนเชีย เจลาติโนซา (substantia gelatinosa) ลำเส้นใยประสาทที่เดินทางขึ้นหนึ่งถึงสองระดับแล้วค่อยไซแนปส์นี้ เราเรียกว่า ลำเส้นใยประสาทลิสเซาเออร์ (Lissauer's tract) หลังจากไซแนปส์กับเซลล์ประสาททุติยภูมิแล้ว แอกซอนทุติยภูมิจะไขว้ทแยงและมุ่งขึ้นสู่สมองโดยเดินทางไปตาม ลำเส้นใยประสาทสไปโนทาลามิก (spinothalamic tract) ซึ่งอยู่ส่วนหน้าด้านข้างของไขสันหลัง ลำเส้นใยประสาทสไปโนทาลามิกจะขึ้นไปสู่ VPL และไซแนปส์กับเซลล์ประสาทตติยภูมิและให้ แอกซอนตติยภูมิเดินทางไปสู่ ไพรมารี เซนซอรี คอร์เท็กซ์ผ่านทางขาหลังของอินเทอร์นัล แคปซูล
ควรสังเกตว่า "ใยประสาทรับความเจ็บปวด" ใน ALS ส่วนหนึ่งนั้น จะไม่เดินตามทางปกติไปสู่ VPL แต่จะเดินทางไปสู่ เรติคิวลาร์ ฟอร์เมชัน (reticular formation) ในสมองส่วนกลาง (midbrain) แล้วส่งเส้นใยไปสู่สมองในหลายๆส่วน เช่น ฮิปโปแคมปัส (เพื่อสร้างความทรงจำเกี่ยวกับความรู้สึกเจ็บปวด) หรือไปสู่ เซนโทรมีเดียน นิวเคลียส (centromedian nucleus; เพื่อให้เกิดความรู้สึกเจ็บปวดแบบแผ่ซ่านและรู้สึกเจ็บไม่จำเพาะบริเวณ) แอกซอนของระบบ ALS บางส่วนไปสู่เนื้อสมองส่วน[[เพอริอควีดักทัล เกรย์ (periaqueductal gray) ในก้านสมองส่วน[[พอนส์]]และแอกซอนที่เป็นส่วนของเพอริอควีดักทัล เกรย์นั้นจะเดินทางไปสู่ [[นิวเคลียส ราฟี แมกนัส]] (nucleus raphe magnus) และเดินทางไปสู่บริเวณที่เป็นต้นตอของความเจ็บปวดเพื่อยับยั้งความรู้สึกเจ็บปวดนั้น ทำให้รู้สึกเจ็บพอเหมาะอย่างที่ควรจะเป็น
โครงสร้างของระบบสั่งการของร่างกาย.
คอร์ติโค สไปนัล แทรคท์ (corticospinal tract) เป็นทางเพื่อให้เซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน (upper motor neuron) จากสมองส่วนซีรีบรอล คอร์เท็กซ์ (cerebral cortex) และนิวเคลียสในก้านสมอง (primitive brain stem motor nuclei) สามารถเดินทางลงมาได้
เซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน (cortical upper motor neurons) อยู่ในบริเวณ บรอดแมน ([[Brodmann area]]s) ที่ 1, 2, 3, 4, 6 และส่งแอกซอนไปตาม รยางค์หลังของ อินเทอร์นัล แคปซูล ([[internal capsule]]) และผ่าน ครูซ ซีรีไบร ([[crus cerebri]]) ผ่านพอนส์ (pons) และ เมดดุลลารี พีระมิด ([[medullary pyramids]]) ซึ่ง 90% ของแอกซอนจะไขว์ไปอีกข้างตรงจุดไขว้กันของใยประสาทในส่วนพีระมิดนี้ (decussation of the pyramids) แล้วจึงลงไปในไขสันหลังในรูป แลทเทอรัล คอร์ติโคสไปนัล แทรคท์ (lateral corticospinal tract) และไซแนปซ์กับเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (lower motor neurons) ที่ปีกล่างของไขสันหลังส่วนเนื้อใน (ventral [[spinal cord horn|horns]]) ซึ่งมีการไซแนปส์ที่ทุกระดับของไขสันหลัง อีก 10% จะลงไปโดยไม่ไขว้ที่พีระมิดในรูปของ เวนทรัล คอร์ติโคสไปนัล แทรคท์ (ventral corticospinal tract) และไซแนปส์กับเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่างซึ่งส่วนมากจะไขว้ไปอีกข้างก่อนไซแนปส์
สมองส่วนกลาง (midbrain) มีนิวเคลียส (nuclei) ที่มีเซลล์ประสาทสั่งการ และมี 4 แทรคท์ ที่ส่งแอกซอนของเซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน (upper motor neuronal axons) ลงไปไซแนปส์กับเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (lower motor neurons) แทรคท์เหล่านี้ ได้แก่ รูโบรสไปนัล แทรคท์ ([[rubrospinal tract]]) เวสติบูโลสไปนัล แทรคท์ ([[vestibulospinal tract]]) เทคโทสไปนัล แทรคท์ ([[tectospinal tract]]) และ เรติคูโลสไปนัล แทรคท์ ([[reticulospinal tract]]) ทั้งนี้ รูโบรสไปนัล แทรคท์ ([[rubrospinal tract]]) จะลงไปกับ แลทเทอรัล คอร์ติโคสไปนัล แทรคท์ (lateral corticospinal tract) และอีก 3 แทรคท์จะลงไปกับ แอนทีเรียร์ คอร์ติโคสไปนัล แทรคท์ (anterior corticospinal tract)
การทำงานของเซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง (lower motor neuron) สามารถแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม คือ
เวสติบูโลสไปนัล แทรคท์ ([[vestibulospinal tract]]) เทคโทสไปนัล แทรคท์ ([[tectospinal tract]]) และ เรติคูโลสไปนัล แทรคท์ ([[reticulospinal tract]]) จะลงไปในแอนทีเรียร์ คอลัมน์ (anterior column) แต่จะไม่ไซแนปส์ข้ามผ่าน แอนทีเรียร์ ไวท์ คอมมิชเชอร์ (anterior white commissure) แต่จะไซแนปส์ใน กลุ่ม เวนโทรมีเดียล (lower ventromedial (VM) motor neurons) ซึ่งจะส่งแอกซอนไปควบคุมการทำงานของร่างกายในแนวแกนกลาง เช่น กล้ามเนื้อกระดูกสันหลัง
[[หมวดหมู่:ไขสันหลัง| ]]
ดูน
ดูน  หรือ ภูเขาทราย เป็นภูเขาที่เกิดจากการสะสมของทราย อาจหมายถึง
All Kamikaze
บ้าหอบฟาง (อัลบั้ม)
โดโรทาโบะ
泥田坊
วิล เฟอร์เรล
จอห์น วิลเลียม วิล เฟอร์เรล  เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงตลก นักแสดง ผู้ให้เสียงและนักเขียน ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักครั้งแรกในฐานะหนึ่งในสมาชิกรายการ "Saturday Night Live" หลังจากนั้นเขาประสบความสำเร็จบนจอภาพยนตร์ แสดงในหนังตลกอย่าง "A Night at the Roxbury" (1998), "Old School", "Elf" (ทั้งสองเรื่องปี 2003), ' (2004), "Kicking &amp; Screaming" (2005), ', "Stranger than Fiction" (ทั้งสองเรื่องปี 2006), "Blades of Glory" (2007), "Semi-Pro", "Step Brothers" (ทั้งสองเรื่องปี 2008), และ "Land of the Lost" (2009)
เขายังถือเป็นหนึ่งในแฟรตแพ็ก กลุ่มผู้นำนักแสดงที่เกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1990 รวมถึงยุค 2000 โดยรวมถึงดาราอื่นอย่าง เบน สติลเลอร์, สตีฟ คาร์เรล, แจ็ก แบล็ก, วินซ์ วอห์น, และสองพี่น้อง โอเวน และลูค วิลสัน
มหาวิทยาลัยซานดีเอโก
UC อาจหมายถึง
ริงโก สตาร์
เซอร์ ริชาร์ด สตาร์คีย์ จูเนียร์ (; เกิด: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) หรือมีชื่อที่เป็นที่รู้จักคือ ริงโก สตาร์  เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง นักพากย์และนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักที่สุดในฐานะมือกลองวงเดอะบีทเทิลส์ สตาร์เป็นคนสุดท้ายที่เข้ามาร่วมวงเดอะบีทเทิลส์ แทนที่ พีต เบสต์ เขาเป็นสมาชิกที่แก่ที่สุดอันดับสองของวง รองถัดจากสจ๊วต ซัตคลิฟฟ์
สตาร์เป็นมือกลองใหักับวงเดอะบีทเทิลส์ แต่ก็ประสบความสำเร็จในการเป็นนักแต่งเพลงให้กับวง อย่างเช่น "Don't Pass Me By" และ "Octopus's Garden" และยังได้ร้องนำในเพลงอย่างเช่น "Yellow Submarine", "With a Little Help from My Friends", "What Goes On", "I Wanna Be Your Man", "Boys", "Act Naturally", "Honey Don't" และ "Good Night" รวมถึงประสบความสำเร็จในฐานะศิลปินเดี่ยว กับเพลงดังอย่าง "It Don't Come Easy", "Photograph" และ "You're Sixteen" นอกจากนี้สตาร์ยังร่วมแสดงในรายการ "Thomas and Friends" ระหว่างปี 1984 -1986
ริงโก สตารร์
ริงโก้ สตาร์
อ็อสคาร์ ชินด์เลอร์
อ็อสคาร์ ชินด์เลอร์ (; 28 เมษายน พ.ศ. 2451 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2517) คือนักอุตสาหกรรมและนักจารกรรมชาวเยอรมัน อดีตสมาชิกพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (พรรคนาซี) ผู้ได้รับการกล่าวขานว่าช่วยชีวิตชาวยิวกว่า 1,200 คน ในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว ด้วยการรับเข้าทำงานเป็นลูกจ้างในโรงงานภาชนะเคลือบและโรงงานผลิตอาวุธสงครามที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตยึดครองโปแลนด์ของเยอรมนีและรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและโมราเวีย นอกจากนี้เขายังเป็นที่มาของนวนิยายเรื่อง "Schindler's Ark" ปี พ.ศ. 2525 ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่อง "ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม" ในปี พ.ศ. 2536 ที่สะท้อนแง่มุมในชีวิตของซินด์เลอร์ ผู้ถูกผลักดันด้วยแรงจูงใจจากผลกำไรของธุรกิจในช่วงแรก และต่อมาได้แสดงให้เห็นถึงการริเริ่ม ความดื้อรั้น และความทุ่มเทเพื่อรักษาชีวิตลูกจ้างชาวยิวของเขาในภายหลัง
ซินด์เลอร์เติบโตในเมืองซวิตเทา โมราเวีย และเคยทำงานอยู่ในบริษัทค้าขายหลายแห่ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2479 ได้เข้าร่วมกับหน่วยสืบราชการลับของนาซีเยอรมนีหรือแอปเวร์ (Abwehr) และเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคนาซีในปี พ.ศ. 2482 ซึ่งก่อนหน้านี้ ในช่วงที่เยอรมนียังไม่ได้บุกยึดครองเช็กโกสโลวาเกียในปี พ.ศ. 2481 ซินด์เลอร์ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการรถไฟและการเคลื่อนย้ายกำลังพลของกองทัพให้แก่รัฐบาลเยอรมัน จนถูกจับกุมในข้อหาจารกรรมโดยรัฐบาลเช็ก แต่ก็ถูกปล่อยตัวในปีเดียวกันจากเงื่อนไขในความตกลงมิวนิก หลังจากนั้นซินด์เลอร์จึงย้ายไปปฏิบัติงานรวบรวมข่าวสารในโปแลนด์ในปี พ.ศ. 2482 หรือช่วงก่อนที่เยอรมนีจะบุกยึดครองโปแลนด์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี พ.ศ. 2482 ซินด์เลอร์ได้รับมอบให้เป็นเจ้าของโรงงานภาชนะเครื่องเคลือบในกรากุฟ โปแลนด์ ซึ่งมีจำนวนคนงาน (ณ ช่วงเวลาที่รุ่งเรืองที่สุดของโรงงานในปี พ.ศ. 2487) อยู่ประมาณ 1,750 คน ในจำนวนนั้นเป็นชาวยิวราวหนึ่งพันคน ซินด์เลอร์สามารถปกป้องลูกจ้างชาวยิวของเขาจากการถูกส่งตัวไปยังค่ายกักกันนาซีด้วยเส้นสายในหน่วยสืบราชการลับ แม้ว่าในช่วงแรกเขาจะมุ่งความสนใจไปที่การทำกำไรจากธุรกิจก็ตาม แต่ในภายหลังเขาหันกลับมาให้ความสำคัญในการปกป้องลูกจ้างชาวยิวของตน โดยไม่สนว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ ซินด์เลอร์ต้องติดสินบนเจ้าหน้าที่จากพรรคนาซีด้วยส่วยก้อนโตและสินทรัพย์หรูหรามากมายที่หาซื้อได้จากตลาดมืดเท่านั้น แลกกับอิสรภาพของลูกจ้างชาวยิวของเขา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2487 เมื่อเยอรมนีมีทีท่าว่าจะพ่ายแพ้ในสงคราม หน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล (หน่วยเอสเอส) ของนาซีจึงเริ่มปิดค่ายกักกันในภาคตะวันออกและอพยพนักโทษที่ยังคงหลงเหลืออยู่มายังฝั่งตะวันตก ส่งผลให้นาซีจำต้องสังหารนักโทษในค่ายกักกันเอาชวิทซ์และค่ายกักกันกรอสส์-โรเซินไปเป็นจำนวนมาก ซินด์เลอร์จึงได้ทำการโน้มน้าว "เฮาป์ชเติมฟือเรอร์" (Hauptsturmführer) ของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล อาม็อน เกิท ผู้บัญชาการค่ายกักกันกรากุฟ-ปวาซอฟ (Kraków-Płaszów) ในละแวกใกล้เคียง ขอย้ายโรงงานของตนไปยังบรึนน์ลิตซ์ในซูเดเทินลันด์ เขาจึงสามารถปกป้องลูกจ้างของตนให้รอดพ้นจากการถูกจับเข้าห้องรมแก๊สไปได้ เลขานุการของเกิท มีเทค เปมเปอร์ จึงรวบรวมและพิมพ์รายชื่อชาวยิวจำนวน 1,200 คน ซึ่งได้มาจากตำรวจแห่งกองตำรวจชาวยิว มาร์เซิล กอลด์แบร์ก ส่งให้เดินทางไปยังบรึนน์ลิตซ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2487 ทั้งนี้ซินด์เลอร์ยังคงติดสินบนเจ้าหน้าที่เอสเอสต่อไปจนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองภาคพื้นยุโรปสิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2488 เพื่อหลีกเลี่ยงการจับลูกจ้างของเขาไปลงโทษและประหารชีวิต ทำให้เขาต้องแลกเอาทรัพย์สินและความมั่งคั่งที่มีอยู่ทั้งหมดไปกับการติดสินบนและซื้อสินค้าหายากจากตลาดมืดมาเพื่อการนี้
หลังสงครามสิ้นสุดลง ซินด์เลอร์ย้ายไปยังเยอรมนีตะวันตก และได้รับเงินสนับสนุนค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จากบรรดาองค์กรบรรเทาทุกข์ของชาวยิว ซึ่งหลังจากที่ได้รับชำระเงินทดแทนจากสงครามมาบางส่วน เขาได้ตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปยังอาร์เจนตินาและลงหลักปักฐานทำไร่สวนที่นั้น อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2501 ซินด์เลอร์ตกอยู่ในสภาวะล้มละลาย เข้าจึงแยกทางกับภรรยาและเดินทางกลับเยอรมนี ก่อนที่จะล้มเหลวในการประกอบธุรกิจหลายอย่าง จนในที่สุดเขาจำเป็นต้องพึ่งพาเงินช่วยเหลือจาก "ซินด์เลอร์ยูเดิน" (Schindlerjuden; ชาวยิวของซินด์เลอร์) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ด้วยความช่วยเหลือของเขา นอกจากนี้เขายังถูกมอบเกียรติยศ "ไรท์เชียสอะมองเดอะเนชันส์" (Righteous Among the Nations) จากรัฐบาลอิสราเอลในปี พ.ศ. 2506
ซินด์เลอร์เสียชีวิตในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ณ เมืองฮิลเดสไฮม์ เยอรมนีตะวันตก และถูกฝังบนภูเขาไซออนในเยรูซาเลม นับเป็นสมาชิกพรรคนาซีเพียงคนเดียวที่ได้รับการเชิดชูเกียรติเช่นนี้
รางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เดอะไวต์สไตรปส์
เดอะไวต์สไตรปส์  เป็นวงร็อกคู่สามี-ภรรยาสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี 1997 ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ประกอบด้วย แจ็ก ไวต์ ซึ่งทำหน้าที่ร้องนำ เล่นกีตาร์ และเครื่องดนตรีอื่น และเม็ก ไวต์ มือกลอง เพอร์คัชชัน และร้องในบางครั้ง
หลังจากออกซิงเกิลหลายซิงเกิลและอัลบั้ม 3 ชุด ภายใต้ค่ายเพลงใต้ดินอิสระ เดอะไวต์สไตรปส์ก็เริ่มโดดเด่นขึ้นมาในปี 2002 ในส่วนหนึ่งของกระแสเพลงฟื้นฟูการาจร็อก อัลบั้ม "White Blood Cells และ Elephant" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทำให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางในสื่อทั้งในสหรัฐอเมริกาเองและในสหราชอาณาจักร และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในซิงเกิล ""Seven Nation Army" ที่กล่าวได้ว่าเป็นซิงเกิลที่ทำให้ไวต์สไตรปส์มีชื่อเสียงขึ้นมา เพลงได้ถูกนำไปใช้ในการแข่งขันฟุตบอล รวมถึงการประท้วงทางการเมืองในยุโรปหลายครั้ง
สมาชิกทั้ง 2 ทำเพลงด้วยตัวเองทั้งหมด ทั้งการเขียนเพลงและบันทึกเสียง แม้กระทั่งคอนเสิร์ตที่เล่นสดแค่ 2 คน ไม่มีนักดนตรีอื่นเพิ่มเติม ซึ่งพวกเขาได้ใช้เครื่องดนตรีที่จำกัดให้คุ้มค่าที่สุด โดยเฉพาะยิ่งในซิงเกิล "Seven Nation Army"" ที่เสียงดูเหมือนใช้กีตาร์เบส แต่แท้จริงแล้วแจ็ก ไวต์ ได้ปรับเสียงให้กีตาร์ไฟฟ้าเล่นได้แบบ "เซมิ-อะคูสติก" (Semi-acoustic) ดนตรีของพวกเขาได้รับอิทธิพลผสมผสานระหว่างแนวพังก์และบลูส์ การแต่งเพลงที่เรียบเรียง แสดงอย่างง่ายๆ ดิบๆ และทั้งคู่ยังเป็นที่สะดุดตาในเรื่องของแฟชั่น ด้วยสีง่ายๆ มาประกอบโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ สีแดง สีขาว และสีดำ
เดอะไวต์สไตรปส์ มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 6 ชุด, อีพี 2 ชุด ,อัลบั้มมิวสิกวิดีโอ 1 ชุด, ซิงเกิล 26 ชุดและมิวสิกวิดีโอ 24 เพลง วงมียอดขายโดยประมาณที่ 12 ล้านชุดทั่วโลก โดยมียอดขาย 2 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา 3 อัลบั้มของพวกเขา ยังได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยมอีกด้วย
หลังจากที่อยู่ในช่วงพักวง และงานสตูดิโออัลบั้มร่วม 3 ปี ล่าสุด แจ็ก ไวต์ และ เม็ก ไวต์ ตัดสินใจประกาศแยกวง "เดอะไวต์สไตรปส์" อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2011
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2006–07
ใน ฤดูกาล 2006-07 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดแข่งขันอยู่ในเอฟเอพรีเมียร์ลีก
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2006-07 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค
หัวกวง
อักขราทร จุฬารัตน์
เบ็ก แฮนเซน  หรือชื่อเกิดว่า เบ็ก เดวิด แคมป์เบล  เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในชื่อ เบ็ก  กับแนวเพลงศิลปะป็อปอาร์ต, เนื้อเพลงเสียดสี และการเรียบเรียงแบบโพสต์โมเดิร์น ร่วมกับเพลงแซมเพิล, ดรัมแมชชีน, การแสดงสดด้วยเครื่องดนตรีและเสียงเอฟเฟกต์ เบ็กได้รับเสียงวิจารณ์เกี่ยวกับแนวเพลง ท่ามกลางเสียงที่กล่าวว่าสร้างสรรค์ที่สุดและเป็นนักดนตรีที่แปลกแห่งทศวรรษ 1990 และเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกในยุค 2000
เขาประสบความสำเร็จในวงการเพลงใต้ดินกับผลงานในช่วงแรก กับแนวเพลงและเนื้อร้องแบบทดลอง เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นกับซิงเกิล "Loser" เพลงฮิตในปี 1994
อัลบั้มที่ประสบความสำเร็จของเบ็ก 2 ชุดทั้งความนิยม และเสียงวิจารณ์ คือผลงานชุด "Odelay" (1996) และ "Sea Change" (2002) อัลบั้มชุด "Odelay" ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีของนิตยสารโรลลิงสโตน รวมถึงจากนิตยสารฝั่งอังกฤษ เอ็นเอ็มอีและโมโจ อัลบั้ม "Odelay" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาอัลบั้มแห่งปี
การบําบัดโดยพืช
การฟื้นฟูสภาพสิ่งแวดล้อมด้วยพืช (Phytoremediation) คือการใช้กระบวนการทำงานของพืชเพื่อเคลื่อนย้าย เก็บ หรือทำให้สารมลพิษในสิ่งแวดล้อมเป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตอื่นน้อยลง กลไกของการฟื้นฟูที่สำคัญได้แก่
อา-ฮา
อา-ฮา (; มักจะมีสไตล์เป็น "a"-h"a"; ) เป็นวงดนตรีนิวเวฟของประเทศนอร์เวย์ ก่อตั้งในในออสโล ก่อตั้งโดยพอล วาคตาร-ซาวอย (Paul Waaktaar-Savoy) (กีตาร์) แมกเน ฟุรุฮอลเมน (Magne Furuholmen) (คีย์บอร์ด กีตาร์ และขับร้อง) และมอร์เตน ฮาร์เคท (Morten Harket) (ขับร้อง) วงนี้มีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงกลางทศวรรษ 1980
อา-ฮา ประสบความสำเร็จกับผลงานอัลบั้มเปิดตัวและซิงเกิ้ลในปี 1985 "ฮันติงไฮแอนด์โลว" ("Hunting High and Low") ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดสูงสุดอันดับ 15 และมีซิงเกิ้ลอันดับ 1 ในระดับนานาชาติกับเพลง "เทกออนมี" ("Take on Me") และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และอัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 1986 ในปี 1994 พวกเขาแยกวงกัน ในปีนั้นเองพวกเขามียอดขายอัลบั้มถึง 20 ล้านอัลบั้มทั่วโลก หลังจากนั้นเขาแสดงในงานคอนเสิร์ตแจกรางวัลโนเบล ปี 1998
วงกลับมาทำผลงานเพลงอีกครั้งกับอัลบั้มในปี 2002 ชุด "Minor Earth Major Sky" พวกเขาออกทัวร์อีกครั้ง และในปี 2000 นี้เขามียอดขายอัลบั้มกว่า 36 ล้านชุดทั่วโลก และยอดขายซิงเกิ้ลกว่า 2 ล้านชุด ในปี 2002 พวกเขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ชื่อ "Lifelines. Analogue" และถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จที่สุดในสหราชอาณาจักรถัดจากชุด "East of the Sun, West of the Moon" และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงิน พวกเขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 ชุด "Foot of the Mountain" ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ฮิเดอากิ โซราจิ
เป็นนามปากกาของนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงจากผลงานหนังสือการ์ตูน"กินทามะ" ซึ๋งเขียนตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม 2546 หนังสือการ์ตูนกินทามะมียอดขาย 50 ล้านเล่มในญี่ปุ่น ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559
โซราจิเริ่มสนใจการ์ตูนในวัยเด็ก อย่างไรก็ตามระหว่างที่เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โซราจิได้แสดงผลงานการ์ตูนให้กับพ่อของเขาซึ่งก็หัวเราะเยาะเขาทันที หลังจากนั้นเขาก็ละทิ้งความฝันที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูน หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยเขาไม่สามารถหางานทำและเริ่มวาดการ์ตูนอีกครั้งเพื่อหารายได้ เขาสามารถอยู่ได้จากผลงานการ์ตูนเรื่องแรกชื่อ "Dandelion" ซึ่งภายหลังได้ตีพิมพ์รวมอยู่ในหนังสือการ์ตูน"กินทามะ"เล่มแรก โดยโซราจิเรียกการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเป็นผลงานอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเขา เมื่อเริ่มต้นการเขียนการ์ตูนเรื่องยาว การ์ตูนกลับไม่เป็นที่นิยมและเสี่ยงต่อการถูกตัดจบ แม้ว่าโซราจิจะพอใจกับหนังสือการ์ตูนรวมเล่มฉบับแรกที่ขายได้ทั้งหมด แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้ว่าสำนักพิมพ์ชูเอฉะกังวลเรื่องยอดขายจึงตีพิมพ์เป็นจำนวนน้อย เพื่อเพิ่มความนิยมผู้เขียนแนะนำกลุ่มตัวละครใหม่คือกลุ่มชินเซ็นงุมิ ที่รู้สึกว่าน่าจดจำกับผู้ช่วยของเขา โซราจิมีความหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับความนิยมของการ์ตูน โดยเขาสังเกตเห็นว่าหลายคนเคยบอกว่าการ์ตูนไม่น่าจะได้ตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มเกิน 2 เล่ม อย่างไรก็ตามเมื่อหนังสือการ์ตูนเล่มที่สามวางจำหน่าย โซราจิพบว่าเขาไม่มี "วัตถุดิบสดใหม่ที่จะใช้" ในช่วงปีแรกของซีรีส์ โซราจิเชื่อว่าที่มาของความนิยมของกินทามะส่วนหนึ่งเกี่ยวข้องกับละครชินเซ็นงุมิ ในขณะที่ละครออกอากาศในช่วงปีแรกของซีรีส์เมื่อการ์ตูนส่วนใหญ่เป็นเรื่องสั้นที่สร้างตัวละครและโลก เขารู้สึกไม่สบายใจที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับละคร ในปีที่สองและต่อ ๆ ไปเขาเริ่มกล้าที่จะสร้างเรื่องราวและแนวความคิดของตัวเองมากขึ้น สร้างเส้นเรื่องที่ยาวขึ้นซึ่งรวมถึงเพื่มความดราม่ามากขึ้นในขณะที่ยังคงรักษาอารมณ์ขันและการเสียดสีของญี่ปุ่นในยุคปัจจุบัน แม้ว่าโซราจิได้วางแผนที่จะจบซีรีส์แล้ว แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่ามังงะจะไปถึงจุดนั้นเนื่องจากตัวละครที่ต้องการการพัฒนาที่จะทำตัวเหมือนที่เขาต้องการ
เค็นตะ ชิโนฮาระ (ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง สเก็ต ดานซ์) เคยเป็นผู้ช่วยของเขา เช่นเดียวกับโยอิจิ อามาโนะ (ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง AKABOSHI ตำนาน 108 วีรบุรุษ ) กินทามะและสเก็ตดานซ์มีบทผสานเรื่องกันใน"โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์" ในเรื่องกินทามะตอนที่ 349 และในเรื่องสเก็ต ดานซ์ ตอนที่ 180 ซึ่งเป็น 349
โซราจิปรากฏตัวทั้งในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะของกินทามะหลายครั้งในฐานะลิง
คอริน ไบลีย์ เร
คอริน ไบลีย์ เร  เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และยังเป็นนักกีตาร์ มีผลงานอัลบั้มชุดเปิดตัว "Corinne Bailey Rae" ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ไบลีย์ เรขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในฐานะศิลปินหน้าใหม่ประจำปี ค.ศ. 2006 ในการสำรวจจากบีบีซี โดยเหล่านักวิจารณ์เพลงจาก Sound of 2006 และเธอยังเป็นศิลปินหญิงลำดับที่สี่ในประวัติศาสตร์ของวงการเพลงสหราชอาณาจักร หลังการปล่อยอัลบั้มชุดแรกเธอก็ขึ้นแท่นอันดับหนึ่ง ค.ศ. 2007 ไบลีย์ เรยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึงสามครั้งในรางวัลแกรมมี่ และถูกเสนอชื่อสามครั้งในบริตอะวอดส์ และได้รางวัลโมโบอะวอร์ดถึงสองครั้ง ค.ศ. 2008 เธอได้รางวัลแกรมมี่สำหรับอัลบั้มแห่งปี จากการร่วมทำงานกับเฮอร์บี แฮนค็อก ในอัลบั้ม "Rivers : The Joni Letters"
เรแต่งงานกับนักดนตรีเจสัน เรในปี ค.ศ. 2001 จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2008 ต่อมาในปี ค.ศ. 2013 เรแต่งงานกับสตีฟ บราวน์ ศิลปินแจ๊ส ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน
รายชื่อพืชที่สะสมโลหะได้ดี
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อพืชที่สะสมโลหะหนักบางชนิดได้ดี  ในตารางแสดงพืชที่สามารถสะสมโลหะดังนี้ Al, Ag, As, Be, Cr, Cu, Mn, Hg, Mo, Pb, Se, Zn ได้ดี
เจมส์ เอิร์ล โจนส์
เจมส์ เอิร์ล โจนส์  (17 มกราคม ค.ศ. 1931 -) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานทั้งการแสดงภาพยนตร์และละครเวทีมากว่า 50 ปี เป็นที่รู้จักจากเสียงเบสทุ้มต่ำเป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะบทบาทการเป็นผู้พากย์เสียงดาร์ธ เวเดอร์ในสตาร์ วอร์ส
เจมส์ เอิร์ล โจนส์เป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน มีเชื้อสายไอริชและอินเดียนแดง มีผลงานแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1964 จากภาพยนตร์ของสแตนลีย์ คูบริกเรื่อง ""
เจมส์ เอิร์ล โจนส์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำ เมื่อ ค.ศ. 1971 จากบทบาทในเรื่อง "The Great White Hope" เป็นนักแสดงผิวสีคนที่สองที่ได้รับการเสนอชื่อ ต่อจาก ซิดนีย์ ปอยเตียร์ จากเรื่อง "The Defiant Ones" (ค.ศ. 1958) และ "Lilies of the Field" (ค.ศ. 1963)
เช้านี้...ที่หมอชิต
โทนี เบนเนต
โทนี เบนเนต  เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1926 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ในแนวป็อป สแตนดาร์ดและแจ๊ส
เขาโตในนิวยอร์กซิตี เริ่มฝึกร้องเพลงตั้งแต่ยังเด็ก เขาเข้าเป็นทหารราบให้กับกองทัพอเมริกัน ในสงครามโลกครั้งที่สอง ในภาคพื้นยุโรป หลังจากนั้นเขาได้พัฒนาเทคนิคการร้องเพลง ได้เซ็นสัญญากับโคลัมเบียเรคอร์ดส และมีเพลงที่ได้รับความนิยมอันดับ 1 ชื่อ "Because of You" ในปี 1951 เขายังมีเพลงฮิตอีกหลายเพลง อย่างเช่น "Rags to Riches" ในต้นทศวรรษ 1950 เบนเนตได้เริ่มเร้องเพลงแจ๊ส เขาประสบความสำเร็จสูงสุดในช่วงปลายทศวรรษ 1950 กับอัลบั้มอย่างเช่น "The Beat of My Heart" และ "Basie Swings, Bennett Sings" ต่อมาในปี 1962 เขาบันทึกเสียงเพลงที่ถือเป็นเพลงประจำตัวเขาคือ "I Left My Heart in San Francisco" อาชีพเขาอยู่ในขาลงเมื่อเข้าสู่ยุคดนตรีร็อก
เบนเนต กลับมาในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และ 1990 มีอัลบั้มยอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำอีกครั้ง เขาได้รับการชมเชยในผลงานเพลงและการแสดงคอนเสิร์ตในทศวรรษ 2000 เบนเนตได้รับรางวัลแกรมมี่ 15 ครั้ง, ได้รับ 2 รางวัลเอมมี และยังได้ขนานนามว่าเป็น NEA Jazz Master และใน Kennedy Center Honoree เขามียอดขายมากกว่า 50 ล้านชุด เบนเนตยังสนใจเป็นจิตรกร มีผลงานภายใต้ชื่อ Benedetto มีผลงานสู่สาธารณะในหลายสถาบัน
โทนี เบนเนตต์
โทนี เบ็นเนตต์
โทนี เบ็นเน็ต
โคลัมเบียเรคอร์ดส
นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี  เป็นดินแดนหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย กินเนื้อที่ทางตอนเหนือและตอนกลางของทวีป มีเมืองดาร์วิน เป็นเมืองหลวง เนื้อที่ส่วนใหญ่แห้งแล้ง มีพื้นที่เกษตรกรรมเพียงร้อยละ 10 ภูมิอากาศไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก แต่เป็นแหล่งผลิตเหล้าไวน์ชั้นเยี่ยม สภาพอากาศ มี 2 ฤดูคือฤดูฝนกับฤดูร้อน มีอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน
ประเภทของประชาธิปไตย
ประเภทของประชาธิปไตย สามารถจำแนกได้ออกเป็นหลายประเภท โดยบางประเภทให้เสรีภาพและความมีสิทธิ์มีเสียงแก่พลเมืองมากกว่ารูปแบบอื่น
ประเภทของประชาธิปไตย สามารถแบ่งได้ดังนี้
แนวคิดสังคมนิยม.
แนวคิดสังคมนิยมได้มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในเรื่องของประชาธิปไตย โดยมีทั้งสังคมประชาธิปไตย ประชาธิปไตยสังคมนิยม และเผด็จการโดยชนชั้นกรรมาชีพ (ซึ่งในทางปฏิบัติแล้วเป็น ประชาธิปไตยแบบโซเวียต) นักทฤษฎีสังคมนิยมจำนวนมากมีความเชื่อว่าประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมและประชาธิปไตยในที่ทำงาน เมื่อรวมกันแล้วจะกลายเป็น ประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน
ในทฤษฎีของมาร์กซ์ เขาได้มีแนวความคิดต่อต้านประชาธิปไตยเสรี และระบบรัฐสภา อันเป็นจุดกำเนิดของพรรคการเมืองและระบบทุนนิยม ทั้งมาร์กซ์ เลนินและทร็อตสกีเชื่อว่าประชาธิปไตยทางตรงจะสามารถใช้ผ่านช่องทางระบบคอมมูน ระบบดังกล่าวได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเป็นประชาธิปไตยแบบสภา ซึ่งเริ่มต้นขึ้นจากประชาธิปไตยในที่ทำงาน
ซิดนีย์ พอยเทียร์
เซอร์ ซิดนีย์ พอยเทียร์, KBE (20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 – 6 มกราคม พ.ศ. 2565)  อดีตนักแสดงชาวอเมริกัน-บาฮามาส และเจ้าของรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแกรมมี ได้ชื่อว่าเป็นนักแสดงแอฟริกันอเมริกันคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำ ในปี ค.ศ. 1958 จากเรื่อง The Defiant Ones และได้รับการเสนอชื่ออีกครั้งในปี ค.ศ. 1963 จากเรื่อง Lilies of the Field และได้รับรางวัล
ซิดนีย์ พอยเทียร์ ยังคงมีผลงานแสดงจนถึงปัจจุบัน ระยะหลังหันไปเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียน และได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตบาฮามาส ประจำประเทศญี่ปุ่น และประจำองค์การยูเนสโก ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Knight Commander (KBE) จากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ซิดนีย์ พอยเทียร์ มีลูกสาวชื่อ ซิดนีย์ ทาเมีย พอยเทียร์ (ภาษาอังกฤษสะกดว่า Sydney Tamiia Poitier หรือ Sydney Poitier)
ม.ศรีนครินทรวิโรฒ
ม.นเรศวร
ซิดนีย์ ปอยเตียร์
ดื้อแพ่ง
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2008–09
ใน ฤดูกาล 2008–09 เป็นปีที่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเล่นอยู่ในลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษเป็นปีที่ 16 และในฤดูกาลนี้นิวคาสเซิลได้ตกชั้นสู่เดอะแชมเปียนชิพ
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2008-09 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค
เครื่องลงคะแนนเสียง
วาเนสซา คาร์ลตัน