pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แอร์ซูรุม ( "Karin", หรือ Կարնո քաղաք, "Karin City", , , ชื่อเดิม: หรือ Nicaea) เป็นเมืองในภาคอานาโตเลียตะวันออกในประเทศตุรกี ชื่อ “Erzurum” มาจากคำว่า “Arz-u Rûm” ที่แปลตรงตัวว่า “ดินแดนของโรมัน” เพราะคำว่า “Rûm” เป็นคำภาษาอาหรับที่ออกเสียงแบบเปอร์เซียในการเรียกโรมัน สำหรับชาวอาหรับเมืองนี้เรียกว่า “คาลี-คาลา” (Kali-kala) มาจนกระทั่งเมืองถูกยึดคืนไปเป็นของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในรัชสมัยของจักรพรรดิบาซิลที่ 2 เมื่อชาวอาหรับที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่นถูกเนรเทศ เมืองนี้ก็เป็นที่รู้จักโดยโรมันและต่อมาไบแซนไทน์ว่า “ธีโอโดซิโอโพลิส” (Theodosiopolis) มาได้ชื่อปัจจุบันหลังจากที่เซลจุคเติร์กยึดเมืองคืนได้ในยุทธการแมนซิเคิร์ท (Battle of Manzikert) ในปี ค.ศ. 1071
Theodosiopolis
ธีโอโดซิโอโพลิส
Erzerum
ชายฝั่งบาร์บารี
ชายฝั่งบาร์บารี หรือ กลุ่มรัฐบาร์บารี  เป็นคำที่ใช้โดยชาวยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่หมายถึงบริเวณชายฝั่งทางตอนกลางและทางตะวันตกของแอฟริกาเหนือที่ปัจจุบันคือโมร็อกโก, แอลจีเรีย, ตูนิเซีย และ ลิเบีย เป็นคำที่มาจากชนเบอร์เบอร์ของแอฟริกาเหนือ คำว่า “บาร์บารี” ในบริบททางตะวันตกมักจะทำให้นึกถึงโจรสลัดบาร์บารีและการค้าทาส (Barbary Slave Trade) ที่เกิดขึ้นจากการโจมตีเรือตามบริเวณที่มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก และการจับคนเป็นทาสและค้าทาสจากยุโรปและบริเวณภูมิภาคแอฟริกาซับ-ซาฮารา (sub-Saharan Africa)
บาร์บารีมักจะไม่รวมตัวกันเป็นกลุ่มการเมือง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 บาร์บารีแบ่งเป็นโมร็อกโก, จังหวัดแทนเจียร์ (ออตโตมัน), จังหวัดทูนิส (ออตโตมัน) และ ตริโปลิตาเนีย ประมุขสำคัญของกลุ่มรัฐบาร์บารีในช่วงนี้ก็ได้แก่ปาชา (Pasha) หรือ เดย์ (Dey) แห่งอัลเจียร์ส, เบย์แห่งตูนิส และเบย์แห่งตริโปลี ผู้ต่างก็ต้องการที่จะกำจัดสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันแต่ตามความเป็นจริงแล้วต่างก็เป็นประมุขของรัฐอิสระ
ก่อนหน้านั้นบาร์บารีมักจะแบ่งระหว่างโมร็อกโกและรัฐแอลจีเรียตอนกลางตะวันตกที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ ทเลมเชน (Tlemcen) หรือ ทิอาเรท (Tiaret) ตระกูลบาร์บารีผู้มีอิทธิพลเช่นอัลโมฮัด (Almohad) หรือฮาฟสิด (Hafsids) มักจะรวมบาร์บารีเข้าด้วยกันอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง ตามทัศนคติของชาวยุโรปเมืองหลวงหรือเมืองสำคัญของบาร์บารีอยู่ที่ตริโปลีในลีเบียปัจจุบัน แม้ว่ามาราเคช (Marrakesh) ในโมร็อกโกจะเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและมีความสำคัญกว่า บางครั้งก็จะเห็นว่าแอลเจียร์สในแอลจีเรีย และแทนเจียร์สในโมร็อกโกก็ถือว่าเป็นเมืองหลวง
ในปี ค.ศ. 1805 สหรัฐอเมริกาพยายามทำลายโจรสลัดบาร์บารี และปลดปล่อยชาวอเมริกันที่ถูกจับเป็นทาส
บาร์บารี
Barbary States
กลุ่มรัฐบาร์บารี
โจรสลัดบาร์บารี
โจรสลัดบาร์บารี  เป็นโจรสลัดมุสลิมที่ก่อความไม่สงบในบริเวณแอฟริกาเหนือตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างสงครามครูเสดจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 บาร์บารีตั้งหลักแหล่งอยู่ตามเมืองท่าทางตอนเหนือของแอฟริกาเช่นตูนิส ตริโปลี แอลเจียร์ส ซาเล และเมืองท่าในโมร็อกโก และมักจะทำการรังควานในบริเวณฝั่งทะเลบาร์บารี เหยื่อของบาร์บารีอยู่ในทะเลเมดิเตอเรเนียน ทางตอนใต้ตามชายฝั่งทะเลทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกาตะวันตก และ ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงไอซ์แลนด์ บาร์บารีมักจะเลือกโจมตีเรือของชาวยุโรปตะวันตกทางตะวันตกของทะเลเมดิเตอเรเนียน นอกจากนั้นก็ยังทำการโจมตีเมืองชายฝั่งทะเลของยุโรปและจับคริสเตียนเป็นทาสเพื่อขายให้แก่อิสลามในบริเวณเช่นแอลจีเรีย และ โมร็อกโก
การโจมตีของบาร์บารีต่อเรือฝรั่งเศส สเปน และอังกฤษ และตามชายฝั่งทะเลในสเปนและอิตาลีทำให้ผู้คนละทิ้งจากบริเวณต่างๆ เหล่านั้นจนกระทั่งมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โจรสลัดบาร์บารีจับชาวยุโรปราว 800,000 ถึง 1.25 ล้านคนไปเป็นทาส ส่วนใหญ่จากหมู่บ้านตามชายฝั่งทะเลในอิตาลี สเปน และ โปรตุเกส และบางครั้งก็ในฝรั่งเศส อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และไอซ์แลนด์ และบางครั้งก็ไปถึงอเมริกาเหนือ บาร์บารีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และ โอรุค ไรส์ (Oruç Reis) ผู้มีอำนาจในแอลเจียร์สเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นการเริ่มการมีอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในแอฟริกาเหนือเป็นเวลาสี่ร้อยปี และเป็นการก่อตั้งศูนย์กลางของกิจการโจรสลัดในทะเลเมดิเตอเรเนียน
หลังจากสงครามนโปเลียนและการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 และการเข้าเกี่ยวข้องของรัฐนาวีของสหรัฐอเมริกาในสงครามบาบารีครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1801 ถึงปี ค.ศ. 1805 และ ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมหาอำนาจของยุโรปเห็นถึงความจำเป็นในการกำจัดอำนาจของโจรสลัดบาร์บารี หลังจากนั้นอำนาจของโจรสลัดบาร์บารีก็ลดถอยลง นอกจากนั้นฝรั่งเศสก็เข้ายึดบริเวณส่วนใหญ่ตามฝั่งทะเลบาร์บารีในคริสต์ศตวรรษที่ 19
Barbary corsairs
Barbary pirate
Barbary pirates
มัสยิดซิวเลย์มานีเย
มัสยิดซิวเลย์มานีเย  เป็นมัสยิดหลวงของออตโตมันที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูลในตุรกี เป็นมัสยิดที่ใหญ่เป็นที่สองของอิสตันบูลและเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของเมืองสิ่งก่อสร้างหนึ่ง
มัสยิดซิวเลย์มานีเยสร้างตามพระบรมราชโองการของสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีมิมาร์ ซินานเป็นสถาปนิก เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลาม ที่เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1550 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1557
ซินานมีความเห็นว่าการออกแบบของมัสยิดเป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นการถ่วงดุลยภาพกับของอะยาโซเฟียของไบแซนไทน์ที่มาเปลี่ยนเป็นมัสยิดในรัชสมัยของสุลต่านเมเหม็ดที่ 2 และเป็นลักษณะการก่อสร้างที่ใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างมัสยิดหลายแห่งในเมืองอิสตันบูลต่อมา ลักษณะสถาปัตยกรรมของซินานเป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสมดุล และอาบด้วยแสงที่เป็นการตีความหมายที่มาจากรากฐานของสถาปัตยกรรมออตโตมันก่อนหน้านั้น และรวมทั้งอะยาโซเฟียเอง นักเขียนบางคนเสนอว่าอาจจะเป็นได้ว่าการติดต่อระหว่างอิตาลีและอิสตันบูลอาจจะมีส่วนในการมีอิทธิพลต่อความคิดของซินานในการสร้างความสมดุลของสิ่งก่อสร้างและการสร้างทรงที่มีเหตุผล (rational forms)
การออกแบบมัสยิดซิวเลย์มานีเยอาจจะเป็นการแสดงออกของสุลต่านสุลัยมานในการเป็นโซโลมอนองค์ที่สอง การก่อสร้างมัสยิดซิวเลย์มานีเยพาดพิงไปถึงโดมทองแห่งเยรุซาเล็มที่สร้างบนวัดโซโลมอนอะยาโซเฟียเสร็จว่าทรงมีความสามารถเกินกว่าโซโลมอน มัสยิดซิวเลย์มานีเยมีความเด่นสง่าที่แสดงความสำคัญของสุลต่านสุลัยมานในประวัติศาสตร์แต่มีขนาดเล็กกว่าอะยาโซเฟีย
Süleymaniye Mosque
Suleiman Mosque
ตริโปลิเตเนีย
ตริโปลิเตเนีย หรือ ตริโปลิตานา (; , Ṭarābulus) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์และอดีตจังหวัดของลิเบียที่ตั้งติดกับภูมิภาคไซเรไนกา (Cyrenaica) และภูมิภาคเฟซซัน (Fezzan) เขตปกครองนี้ยุบเลิกไปเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และถูกแทนที่ด้วยเขตปกครองที่มีขนาดย่อมกว่า ซึ่งก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งต่อมา ในระบบเดิมนั้น ตริโปลิเตเนียรวมตริโปลีเมืองหลวงของลิเบียและบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือไว้ด้วย แต่เขตการปกครองในปัจจุบันแตกต่างจากเดิมเป็นอันมาก ฉะนั้นคำว่า “ตริโปลิเตเนีย” จึงหมายถึงภูมิภาคในประวัติศาสตร์มากกว่าที่จะหมายถึงดินแดนในปัจจุบัน ในภาษาอาหรับคำเดียวกัน ( طرابلس ) หมายความได้ทั้งเมืองและภูมิภาค ถ้าใช้โดยไม่มีคำขยายก็จะหมายถึงเมืองเท่านั้น ถ้าจะใช้คำว่า “ตริโปลิเตเนีย” ในภาษาอาหรับ ก็ต้องใช้คำนำหน้าเช่น “รัฐ” “จังหวัด” หรือ “sha'biyah” ประกอบด้วย
ท่าสาทร
ท่าสาทร หรือ ท่าสะพานตากสิน เป็นท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก หรือฝั่งพระนคร ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน บริเวณปลายถนนสาทรและปากคลองสาทรทั้งสองฝั่ง ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยท่าเรือด่วนเจ้าพระยา และท่าเรือข้ามฟาก
ท่าสาทร ถือเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ เนื่องจากที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองในย่านธุรกิจบริเวณตลาดบางรัก ใกล้กับถนนเจริญกรุง สีลม และสาทร สามารถเชื่อมต่อกับการคมนาคมทางน้ำได้ทั้งเรือโดยสารข้ามฟากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไปยังท่าเป๊ปซี่ ถนนเจริญนคร เขตคลองสาน ฝั่งธนบุรี, เรือด่วนเจ้าพระยาที่ไปสู่พื้นที่เมืองเก่าของกรุงเทพฯ ชานเมืองจังหวัดนนทบุรี และย่านราษฎร์บูรณะ และเรือโดยสารคลองดาวคะนอง ทั้งยังเป็นท่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งแรกที่สามารถเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนทางรางได้โดยตรงที่สถานีสะพานตากสิน ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม แต่ละวันจึงมีผู้โดยสารทั้งประชาชนและนักท่องเที่ยวเดินทางผ่านท่าสาทรเป็นจำนวนมาก นับตั้งแต่ระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยเฉพาะช่วงก่อนหน้าที่รถไฟฟ้าบีทีเอสจะขยายการเดินรถจากปลายทางสะพานตากสินออกไปยังฝั่งธนบุรี ที่สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรีและวงเวียนใหญ่ เมื่อวันที 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ผู้โดยสารจำนวนมากจากฝั่งธนบุรีหรือพื้นที่ริมแม่น้ำที่ห่างออกไปจำเป็นต้องพึ่งพาการคมนาคมด้วยเรือต่างๆ มายังท่าสาทรเพื่อเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้า
นอกจากนี้ ด้วยที่ตั้งของท่าสาทรที่อยู่ในย่านพักอาศัยของนักท่องเที่ยวต่างชาติและสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าได้อย่างสะดวกสบาย ท่าสาทรจึงมีบทบาทสำคัญด้านการท่องเที่ยวในกรุงเทพฯ โดยมีทั้งเรือบริการนักท่องเที่ยวสำหรับแขกของโรงแรมต่างๆ บริเวณใกล้เคียง และมีบริการเรือนำเที่ยวชมแม่น้ำเจ้าพระยาหรือเที่ยวชมคลองในฝั่งธนบุรี
ให้บริการโดยบริษัท เรือด่วนเจ้าพระยา จำกัด ที่ท่าสาทรด้านใต้ หรือท่าสาทร (ตากสิน), รหัส CEN  ซึ่งเป็นท่าเรือศูนย์กลางของเส้นทางเดินเรือและสามารถเชื่อมต่อรถไฟฟ้าได้ ขาล่องมีปลายทางที่ท่าวัดราชสิงขร-ราษฏร์บูรณะ และขาขึ้นมีปลายทางที่ท่าน้ำนนทบุรี-ท่าปากเกร็ด
นอกจากเรือโดยสารทั่วไปแล้ว ในช่วงเวลา 9.30-15.00 น. ของทุกวัน ท่าสาทรยังเป็นต้นทางของเรือท่องเที่ยวเจ้าพระยา ที่ให้บริการระหว่างสาทรถึงท่าพระอาทิตย์ สำหรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางไปยังแหล่งท่องเที่ยวรอบเกาะรัตนโกสินทร์ และเปิดสำหรับผู้โดยสารทั่วไปอีกส่วนหนึ่ง
เรือโดยสารคลองดาวคะนอง.
ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา ในเส้นทางดาวคะนอง-สาทร ตามคลองดาวคะนอง
เรือโดยสารสายสาทร-ท่าเรือคลองเตย.
ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา ในเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง
ปัจจุบันได้"ยกเลิก"การให้บริการแล้วบางจุด
เรือบริการนักท่องเที่ยว.
ให้บริการที่ ท่าสาทรด้านใต้ บริเวณเดียวกันกับท่าเรือด่วนเจ้าพระยา โดยเป็นเรือรับ-ส่งผู้เข้าพักโรงแรม, เรือบริการรับ-ส่ง ศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี, เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์, ไอคอนสยาม และเรือนำเที่ยวชมคลอง
ให้บริการโดยห้างหุ้นส่วนจำกัด ทรัพย์ธนนคร ที่ ท่าเรือสาทรด้านเหนือ ในเส้นทางท่าสาทร-ท่าตากสิน (ท่าเป๊ปซี่) ระหว่างเวลา 5.30-23.00 น. โดยผู้โดยสารชำระค่าโดยสารที่ท่าตากสิน ฝั่งธนบุรี
ผลกระทบจากการเปิดให้บริการรถไฟฟ้าบีทีเอสส่วนต่อขยาย.
หลังการเปิดรถไฟฟ้า รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ในปี 2552 จากสถานีสะพานตากสิน ไปยังสถานีวงเวียนใหญ่ (รถไฟฟ้าบีทีเอส) ระยะทาง 2.2 กิโลเมตร นายบุญเสริม สุภาพร เจ้าของกิจการทรัพย์ธนนคร ผู้ประกอบการเดินเรือข้ามฟากจากท่าเรือเป๊ปซี่-ท่าเรือสาทร ได้คาดการณ์ในช่วงเปิดรถไฟฟ้าจากสะพานตากสิน-วงเวียนใหญ่ โดยประเมินว่าผู้โดยสารอาจหายไป 30% ส่วนวันหยุดอาจหายไปประมาณ 70- 80% วันหยุด
ตริโปลิตาเนีย
โมเสส ฮามอน
โมเสส ฮามอน  (ราว ค.ศ. 1490 - (ค.ศ. 1567) โมเสส ฮามอนชาวยิวเกิดในสเปนเป็นบุตรของโจเซฟ ฮามอน โมเสสย้ายไปคอนสแตนติโนเปิลกับบิดาและในที่สุดก็ได้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านสุลัยมานมหาราช และได้ติดตามพระองค์ไปทุกสมรภูมิและกลายเป็นคนโปรดเพราะความรู้ความสามารถ
ฮามอนเป็นนักภาษาศาสตร์ผู้มีความสามารถในภาษาอาหรับ ภาษาตุรกี และภาษาเปอร์เซีย และเป็นผู้อุปถัมภ์การศึกษาเกี่ยวกับยิว ฮามอนมีงานเขียนในภาษาฮิบรูในคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1515 และปี ค.ศ. 1516 และสร้างสถานศึกษาด้วยเงินทุนของตนเองในอิสตันบุล
Tunisian Republic
ตูนิส
ตูนิส (, "Tūnis"; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศตูนิเซียและเขตผู้ว่าราชการตูนิส ที่มีประชากร 1,200,000 คนในปี ค.ศ. 2008 และ 3,980,500 คนเมื่อรวมปริมณฑล ตูนิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในตูนิเซีย
ตูนิสตั้งอยู่ในอ่าวตูนิสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเมืองท่าลากูแล็ต (La Goulette) ตัวเมืองตั้งอยู่ที่ราบและเนินตามชายฝั่งทะเลรอบอ่าว ที่ศูนย์กลางของบริเวณใหม่ (ก่อนและหลังสมัยอาณานิคม) เป็นบริเวณเมดินา ถัดออกไปในบริเวณรอบตัวเมืองเป็นบริเวณปริมณฑลคาร์เทจ, ลามาร์ซา และซิดิบูซาอิด
บริเวณเมดินาเป็นบริเวณเมืองเก่าที่มีถนนแคบและทางเดินที่มีหลังคา เต็มไปด้วยกลิ่นและสี ร้านค้า และสินค้าต่าง ๆ ที่รวมทั้งผลิตภัณฑ์หนัง ไปจนถึงพลาสติก โลหะ และสินค้าหัตกรรมสำหรับนักท่องเที่ยว
ทูนิส
โคโรนิ
โคโรนิ  เป็นเมืองในเมสเซเนีย (Messenia) ในประเทศกรีซ ที่ชาวเวนิสเรียกว่า “โคโรเน” และออตโตมัน โคโรนิตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเพโลพอนนีสในอ่าวเมสซิเนีย (Gulf of Messinia) ทางตอนใต้ของกรีซราว 45 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาลามาตา ตัวเมืองตั้งอยู่บนเนินใต้ปราสาทแบบเวนิส มีเนื้อที่ 105.163 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 5,067 คน (สถติ ค.ศ. 2001)
โมเรีย
มอเรีย  เป็นชื่อเดิมของคาบสมุทรเพโลพอนนีสที่ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศกรีซที่ใช้ในยุคกลางและสมัยใหม่ตอนต้น และบางทีก็เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นจังหวัดไบแซนไทน์ที่เรียกว่าอาณาจักรดิสปอเทตแห่งมอเรีย (Despotate of Morea) ที่มาของชื่อไม่เป็นที่ทราบแต่ได้รับการบันทึกครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในบันทึกพงศาวดารของจังหวัดไบแซนไทน์
ในกรีซปัจจุบันนิยมเชื่อกันว่ามาจากคำว่า “moria” ที่แปลว่า “มัลเบอร์รี” ซึ่งเป็นต้นไม้ที่พบในท้องถิ่นที่ใช้ในการเลี้ยงตัวไหม ซึ่งเพโลพอนนีสมีชื่อเสียง รูปทรงของคาบสมุทรเพโลพอนนีสเองก็มีลักษณะเหมือนใบมัลเบอร์รี แต่ก็มีผู้เชื่อว่ามาจากคำแฟรงก์แม้ว่าเขตการปกครองของแฟรงก์จะมิได้มีขึ้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
Morea
แหลมโมเรีย
มัดเราะซะฮ์
มัดเราะซะฮ์  เป็นคำภาษาอาหรับใช้เรียกสถานศึกษา ไม่ว่าจะเป็นระบบใด ทั้งของศาสนาและของฆราวาส
มัดดารอซะฮ์แบ่งออกเป็น:
มัดเราะซะฮ์ของออตโตมันนอกจากจะสอนหลักศาสนาแล้วก็ยังสอนการเขียน ไวยากรณ์ กวีนิพนธ์ ธรรมชาติวิทยา รัฐศาสตร์ และมารยาทในสังคมด้วย
Madrasah
สถานศึกษามาดราซาห์
Madrassah
Madrassahs
Madrasahs
Madrassas
Medrese
Madrasas
Madrassa
การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565)
การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565)  เป็นการล้อมที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมันในยุโรปและสงครามออตโตมัน-ฮับสบวร์กเมื่อจักรวรรดิออตโตมันรุกรานเข้าล้อมมอลตาที่เป็นที่ตั้งมั่นของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ ระหว่างวันที่ 18 พฤษภาคม จนถึงวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1565 ฝ่ายอัศวินฮอสพิทาลเลอร์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ การล้อมครั้งนี้เป็นการต่อสู้อันดุเดือดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ และเป็นยุทธการที่ยุโรปถือว่าเป็นยุทธการที่สำคัญที่สุดยุทธการหนึ่งของยุโรปที่วอลแตร์ถึงกับกล่าวว่า “ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นที่รู้จักกันมากเท่ากับการล้อมมอลตา” และเป็นยุทธการครั้งแรกที่ทำให้ยุโรปยุติความเชื่อในความคงกระพันของจักรวรรดิออตโตมัน และเป็นการเริ่มต้นของความมีอิทธิพลของสเปนในเมดิเตอเรเนียน สงครามครั้งนี้เป็นจุดสูงสุดของการแข่งขันทางอำนาจระหว่างพันธมิตรคริสเตียนและจักรวรรดิออตโตมันในการมีอำนาจในเมดิเตอเรเนียน การแข่งขันที่รวมทั้งการโจมตีมอลตาในปี ค.ศ. 1551 ก่อนหน้านั้นที่ฝ่ายออตโตมันทำลายกองเรือของฝ่ายพันธมิตรคริสเตียนอย่างย่อยยับในยุทธการดเจอร์บา (Battle of Djerba) ในปี ค.ศ. 1560
Siege of Malta (1565)
การล้อมมอลตา (พ.ศ. 2108)
Great Siege of Malta
เบนนี โกลสัน
ดุ๊ก เอลลิงตัน
ฟูซูลิ
แมแฮมแมด บิน ซือเลย์มัน (อาเซอร์ไบจานคลาสสิก: ) รู้จักกันในนามปากกาว่า ฟูซูลิ ( ;  – 1556) เป็นนักกวี นักเขียน และนักคิดชาวอาเซอร์ไบจาน จากเผ่าแบยอตของโอฆุซ
ถือเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมคนสำคัญในด้านโคลงดิวานของวรรณคดีอาเซอร์ไบจาน ฟูซูลิแต่งกวีในสามภาษา: อาเซอร์ไบจาน ภาษาแม่ของตน, อาหรับ และเปอร์เซีย เขามีความรู้ในด้านวรรณกรรมทั้งภาษาตุรกีออตโตมันกับภาษาชะกะไต และความรู้ในด้านคณิตศาสตร์กับดาราศาสตร์
Document Type: Research Paper
Authors:
1Aiyoub Koushan; 2Gholamreza Zyaee
1Faculty member, Department of Persian Literature, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
2Student, Department of Persian Literature, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran.
Fuzuli
บาคี
บาคี (, ; ค.ศ. 1526 - 1600) บาคีเป็นนามแฝงของกวีคนสำคัญชาวตุรกีที่มีนามจริงว่า มะฮ์มูด อับดุลบากี  บาคีถือกันว่าเป็นกวีคนสำคัญของกวีนิพนธ์ออตโตมันผู้ได้รับสมญานามว่า “สุลต่านแห่งกวี”
บาคีมาจากครอบครัวที่ยากจนในอิสตันบุลผู้เป็นบุตรของผู้ประกาศเรียกชาวมุสลิมทำพิธีละหมาดในสุเหร่าอยู่ที่มัสยิดฟาติย์ (Fatih Mosque) ครอบครัวตั้งใจจะฝึกให้บาคีเป็นช่างทำอานม้าแต่บาคีมักจะหนีไปเรียนหนังสืออยู่ในมาดราซาห์หรือโรงเรียนอิสลาม ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนหนังสืออย่างเป็นทางการ บาคีเรียนเก่งและมักจะหาโอกาสเข้าฟังคำบรรยายของนักปาฐกคนสำคัญๆ ของยุคนั้น ขณะที่ร่ำเรียนอยู่บาคีก็เริ่มแสดงความสามารถในการเขียนกวีนิพนธ์โดยเฉพาะจากการช่วยเหลือของกวีซาตี  เมื่อจบการศึกษาแล้วก็ไปทำงานเป็นครูอยู่ระยะหนึ่งแต่ต่อมาชื่อเสียงที่ได้รับก็เริ่มแพร่ขยายกว้างขึ้นและทำให้รับรับตำแหน่งต่างๆ โดยทั่วไปในฐานะ "Qadi"  หรือผู้พิพากษาของอิสลาม ในระบบราชการของออตโตมัน บาคีเสียชีวิตในอิสตันบุลในปี ค.ศ. 1600
บาคีมักจะมีความใกล้ชิดและความสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันโดยเฉพาะในรัชสมัยของสุลต่านสุลัยมาน และต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านองค์ต่อมาสุลต่านเซลิมที่ 2 และ สุลต่านมูรัดที่ 2
บาคีมีชีวิตอยู่ในระหว่างจุดสูงสุดของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งมีอิทธิพลต่องานที่เขียนเป็นอันมาก ความรัก ความยินดีในการมีชีวิต และธรรมชาติเป็นหัวข้อหลักของงานเขียนของบาคี แต่งานเขียนไม่แสดงว่ามีอิทธิพลจากลัทธิซูฟี (Sufism) เท่าใดนัก ซึ่งต่างจากกวีในยุคเดียวกัน แต่ความคิดเกี่ยวกับความรักที่แสดงในงานเขียนของบาคีก็มิได้แยกอย่างสิ้นเชิงจากความคิดในหัวข้อนี้ของลัทธิซูฟี
งานเขียนของบาคีมีเพียงจำนวนไม่กี่ชิ้น งานชิ้นสำคัญที่สุดคืองานชื่อ "บทไว้อาลัยแก่ข่านสุลัยมาน" (مرشيه ﺣﻀﺮت سليمان خان) ซึ่งเป็นงานเขียนไว้อาลัยชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมตุรกี
Bâkî
มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์
มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์  เป็นภาพยนตร์จากมาสค์ไรเดอร์ดีเคดออกฉายเมือวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ควบกับ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ ภาคจอเงิน ศึกสงครามที่สำคัญ
เน็ตมูวี่ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ซูเปอร์สปินออฟ.
เน็ตมูวี่ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ซูเปอร์สปินออฟ  เป็นภาพยนตร์ที่ฉายทางระบบอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือในประเทศญี่ปุ่นโดยเป็นก่อนช่วงหนังที่ออกฉายในวันที่ 8 สิงหาคม เนื้อหาของในแต่ละตอนนั้นมีเนื้อหาที่ตลกผสมรายการเกมส์โชว์ด้วยกันและเกี่ยวกับความรู้เรื่องไรเดอร์โดยตัวละครที่ปรากฏในเรื่องคือ สึคาสะ, นัตสึมิ, ยูสุเกะ และไดคิ ส่วนพิธีกรคือ นารุทาคิและคุณ ซุซุมูระ เคนอิจิ โดยเน็ตมูวี่นั้นเริ่มฉายและดาวน์โหลดทางระบบอินเทอร์เน็ตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
ไทม์ไครซิส 4
ไทม์ไครซิส 4  เป็นเกมจำลองรูปแบบการยิงปืน ภาคสี่ของซีรีส์"ไทม์ไครซิส" ซึ่งผลิตโดยบริษัทนัมโค จากประเทศญี่ปุ่น สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกันและมีระบบเลือกได้หลายมุมมอง อาวุธหลักที่ใช้ในเกมได้แก่ ปืนพก (pistol), ปืนลูกซอง (shotgun), ปืนกล (machine gun) และเครื่องยิงลูกระเบิด (grenade launcher)
เหตุการณ์ทั้งหมดได้เริ่มขึ้นที่แคลิฟอร์เนีย เมื่อเจ้าหน้าที่ข่าวกรองทั้งจากกองทัพสหรัฐอเมริการวมถึงทีม V.S.S.E. ได้รับทราบถึงอาวุธลับสุดยอดที่ถูกผู้ก่อการร้ายทำการลักลอบขนส่ง
วิลเลี่ยม รัชจึงรับหน้าที่ลอบเข้าไปรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมให้ และได้พบกับอาวุธชีวภาพที่มีลักษณะเหมือนกับแมลง (ซึ่งมีโค้ดเนมว่า เทอเรอร์ไบต์) ภายหลังจากการได้รับการรายงานโดย อลิซาเบธ คอนเวย์ เกี่ยวกับข้อมูลที่รั่วออกมาจากสนามบิน รัชจึงเร่งมุ่งหน้าไปยังสนามบินเพื่อช่วยเหลือตัวแทนจาก V.S.S.E. ซึ่งได้แก่ จอร์จิโอ บรูโน และอีวาน เบอร์นาด ทั้งสามได้เดินทางต่อไปเพื่อกำจัดผู้ก่อการร้าย ภายหลังจากที่เอาชนะเหล่าศัตรูทั้งหมดแล้ว พวกเข้าก็ได้พบกับสร้อยติดป้ายชื่อเหล็กคล้องคอของทหารบนร่างของศัตรู และเพิ่งรู้ว่าศัตรูรายนี้ก็เป็นทหารเช่นเดียวกับรัช
เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลาย ด้วยคะแนนเกมแรงกิงส์เฉลี่ย 60.70 เปอร์เซ็นต์ และเว็บไซต์เมทาคริติกให้คะแนน 60 เต็ม 100 ส่วนเว็บไซต์เกมสปอตให้เกม 5.5 เต็ม 10 ขณะที่เจฟ เฮย์เนส แห่งไอจีเอ็นได้ให้ 8 เต็ม 10 โดยสรุปว่า "เกมที่สนุกสำหรับแฟนเกมยิงที่ต้องการระเบิดด้วยเพลย์สเตชัน 3 ของพวกเขา" แม้กระนั้น แมตต์ มิลเลอร์ จากนิตยสาร"เกมอินฟอร์เมอร์" มีการวิจารณ์เกี่ยวกับเกมมากกว่า โดยให้คะแนน 4.25 เต็ม 10 โดยวิพากษ์วิจารณ์โหมดเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งนี้ว่า "เค้าโครงเรื่องน่าหัวเราะ" รวมทั้งการยิง นิตยสาร"เกมโปร" จัดให้"ไทม์ไครซิส 4" ได้คะแนนเชิงบวกที่ 4 เต็ม 5 โดยบอกว่าเกมเล่นเหมือนอาร์เคด แต่การเล่นซ้ำเป็นปัญหา รวมถึงรายการ"เอกซ์-เพลย์" ให้คะแนนเกม 4 เต็ม 5 เช่นเดียวกัน
อาร์ท แบลคคี
อาร์เทอร์ แบลคคี (11 ตุลาคม ค.ศ. 1919 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990) มือกลอง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีบีบ็อพสมัยใหม่ ที่พัฒนาแนวการเล่นจังหวะกลองไปเป็นฮาร์ดบ็อพ และมีอิทธิพลต่อวงการแจ๊สสายหลัก
แบลคคีเป็นหัวหน้าวงดนตรีแปดคน "เดอะ แจ๊ส เมสเซนเจอร์" ต่อเนื่องนานกว่า 30 ปี และผลักดันให้สมาชิกวงรุ่นหลังหลายคนมีชื่อเสียงในแนวหน้าในแวดวงดนตรีแจ๊ส เช่น คีท จาร์เรต วินตัน มาร์แชลลิส
ในวัย 30 ปี แบลคคีใช้เวลาหลายปีเดินทางในทวีปอาฟริกาเพื่อศึกษาวิถีชีวิตแบบมุสลิม เขาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนชื่อเป็น "อับดุลละห์ บิน บูฮานา"
อาร์เทอร์ แบลคคี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990 ที่มหานครนิวยอร์ก ด้วยโรคมะเร็งปอด ด้วยวัย 90 ปี
พิธีพระราชทานกระบี่
พิธีพระราชทานกระบี่ เป็นพิธีที่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย พระราชทานกระบี่แก่ว่าที่ร้อยตรี ว่าที่เรือตรี ว่าที่เรืออากาศตรี และว่าที่ร้อยตำรวจตรี ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช สถาบันการศึกษาทางทหารต่างประเทศ และโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ตามลำดับ อันหมายถึงการสำเร็จการศึกษาโดยสมบูรณ์ของเหล่าทหาร-ตำรวจ พร้อมที่จะปฏิบัติหน้าที่เพื่อปกป้องประเทศชาติต่อไป
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร​ มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช​ บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานกระบี่ด้วยพระองค์เองทุกปีจนถึง พ.ศ. 2552 โดยวันพระราชทานนั้น สำนักพระราชวังจะแจ้งให้ทราบเป็นรายปี ดังนั้น ช่วงเวลาการพระราชทานจึงไม่แน่นอนเหมือนกับพิธีพระราชทานปริญญาบัตร โดยพิธีพระราชทานกระบี่ จะกระทำที่ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต แต่หากเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานไปประทับ ณ วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จะกระทำพิธีพิธีที่ศาลาราชประชาสมาคม
ในปี พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร​ มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร​ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทำพิธี ณ ห้องประชุมสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ชั้น 14 อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช โดยผู้แทนนักเรียนนายร้อย นักเรียนนายเรือ นักเรียนนายเรืออากาศ และนักเรียนนายร้อยตำรวจ เหล่าละ 2 นาย รวม 8 นาย เข้ารับพระราชทานกระบี่จากพระหัตถ์ ส่วนผู้เข้าร่วมพิธีที่สำเร็จการศึกษานายอื่นนั้น กระทำพิธี ณ สถานที่ซึ่งแต่ละเหล่าได้เตรียมไว้ ได้แก่ หอประชุมโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หอประชุมโรงเรียนนายเรือ หอประชุมรณนภากาศ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช และหอประชุมชุณหะวัณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ นับเป็นครั้งแรกที่พิธีพระราชทานกระบี่ไม่ได้กระทำ ณ เขตพระราชฐาน และครั้งแรกที่มีการกระทำพร้อมกันทั้งสี่เหล่า
ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช​ บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชวงศ์เสด็จแทนพระองค์ โดยใช้ชื่อพิธีการ พิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตร มีผู้แทนพระองค์ ดังนี้
หลังจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จสวรรคต พิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรได้ว่างเว้นไประยะหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2562 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรด้วยพระองค์เองอีกครั้ง โดยพิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรแก่นักเรียนนายร้อย นักเรียนนายเรือ นักเรียนนายเรืออากาศ และนักเรียนแพทย์ทหารในส่วนนายทหารสัญญาบัตรชาย จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า จะกระทำพิธี ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต ส่วนพิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรแก่นักเรียนนายร้อยตำรวจ จะกระทำพิธี ณ หอประชุมชุณหะวัณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
โพคารี่สเวท
โพคารี่สเวท  เป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องดื่มกีฬาผลิตโดยบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด ขายครั้งแรกในปี 1980 มีขายในรูปแบบของเหลวในกระป๋องอะลูมิเนียม ขวดพลาสติก และในรูปแบบผง
สหพันธ์มลายา
โมฮัมมัด นูร์ฮูดา
โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา (Mohammad Nurhuda) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 5) เสมอ 5 แพ้ 8
นูร์ฮูดาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน อาร์โบนิก จากนั้น ชกชนะรวดมาตลอดรวมทั้งชนะคะแนน ชะเลา เมืองสุรินทร์ที่อินโดนีเซียด้วย นูร์ฮูดาได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2528 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนน เอ็ดเวิร์ด อาไป ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทกับ กัง กียุลสองครั้งรวดใน พ.ศ. 2529 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปทั้งสองครั้ง หลังจากนั้น นูร์ฮูดาขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทไว้ได้อีก 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเอร์เวทเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2529 แพ้คะแนน ไซปา โมโนด นูร์ฮูดาขึ้นชกแก้มือกับโมโนดอีกครั้งเมื่อ 8 มีนาคมพ.ศ. 2530 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์มาครอง โมโนดขอแก้มืออีกครั้งในอีกสี่เดือนต่อมา ผลปรากฏว่าเสมอกันไป
นูร์ฮูดาได้ครองแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2531 เมื่อชนะคะแนน โจอี้ ฮียาส ที่อินโดนีเซีย นูร์ฮูดาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก็เปลี่ยนไปชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เออร์เนสโต อูร์ดานีซา และป้องกันตำแหน่งไว้ได้สามครั้ง และยังชกนอกรอบ ชนะน็อคจิมมี่ ศิษย์ไฝแดง ยก 5 เมื่อ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่อินโดนีเซีย ก่อนจะขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน วูยานี บันกู ที่แอฟริกาใต้ หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ นูร์ฮูดาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2539 แต่ทำได้เพียงเสมอกับวูยีซีเล ตินกา ที่อินโดนีเซีย จากนั้น นูร์ฮูดามาชกนอกรอบกับฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยที่ประเทศไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้น นูร์ฮูดาชึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF ที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2539 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อาร์เนล บาโรตีโญ ที่ออสเตรเลีย
นูร์ฮูดาหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อเดินทางมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทกับเวทย์ ศักดิ์เมืองแกลงเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ซึ่งนูร์ฮูดาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 2 จากนั้น นูร์ฮุดาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
แมก โฟโรซูเอนโล
แมกซ์ โฟโรซูเอนโล ( Max Forrosuelo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) แพ้ 12
โฟโรซูเอลโลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค ดีเอโก อองเลา ยก 3 และใน พ.ศ. 2531-2532 ได้ขึ้นชกในไทย ชนะคะแนนกาจก้อง แดนภูไท ถึงสองครั้งซ้อน ก่อนจะแพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ จากนั้น โฟโรซูเอลโลได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2532 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิตไป ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น โฟโรซูเอลโลก็เริ่มชกแพ้มากกว่าชนะ ไปชกแพ้ที่อินโดนีเซียและญี่ปุ่น เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้ทีเคโอ โนเอล ทูนาเกา ยก 4 จากนั้นไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ทีโลเนียส มังค์
ทีโลเนียส มังค์ (10 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982) นักเปียโนและนักแต่งเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักดนตรีแถวหน้าของวงการเพลงแจ๊สอเมริกัน โดยมักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีแนวบีบ็อพ ร่วมกับดิซซี กิลเลซพี ชาร์ลี คริสเตียน เคนนี คลาร์ก ชาร์ลี พาร์กเกอร์ และไมล์ เดวิส เขาเป็นนักดนตรีแจ๊สเพียงหนึ่งในห้าคนที่ได้ขึ้นปกหน้าของนิตยสารไทม์