pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สัญญาประชาคม  ในความหมายที่นำมาใช้ในการเมืองไทยปัจจุบัน หมายถึง ความตกลงร่วมกันของประชาชน กลุ่มผลประโยชน์ร่วมกันหรือกลุ่มคนที่มีแนวความคิดเดียวกัน กับฝ่ายตรงข้าม เพื่อเป็นการแสวงความตกลงและทางออกของปัญหาซึ่งเป็นปัญหาที่มีผลกระทบในวงกว้างซึ่งหากปล่อยไว้อาจจะก่อให้เกิดความแตกแยกในสังคม
ความหมายที่แท้จริงนั้น "สัญญาประชาคม" หมายถึง ทฤษฎีสัญญาประชาคม อันเป็นนัยตามหลักกฎหมายธรรมชาติ มีลักษณะเป็น สำนึกของจริยธรรม ที่ผู้ปกครองควรตระหนักถึง สิทธิบางประการที่ผู้อยู่ใต้ปกครอง (ประชาคม) ได้ยอมสละไป (อาจเรียกได้ว่ายอมอยู่ใต้อำนาจของผู้ปกครอง) เพื่อความปลอดภัยของตนในสิทธิและเสรีภาพที่ยังคงเหลืออยู่ แนวคิดเช่นนี้เองที่เป็นพื้นฐานของการพัฒนาระบอบประชาธิปไตย โดยตรรกะจากสำนึกจริยธรรมดังกล่าว หากมองในมุมกลับกันก็หมายความว่า อำนาจแท้จริงของผู้ปกครองนั้นมาจากประชาชนนั่นเอง ดังนั้นประชาชนควรจะเป็นผู้ที่ใช้สิทธิของตนเลือกผู้ปกครองขึ้นมา และในการนี้วิธีที่เหมาะสมก็คือการใช้เสียงข้างมากในการตัดสิน
มีนักคิดหลายคนที่ถือว่าเป็นผู้มีส่วนในการริเริ่มแนวคิดเรื่องสัญญาประชาคม เช่น
อย่างไรก็ตามจุดริเริ่มแนวคิดนี้ในหนังสือ "Leviathan (The Matter, Forme and Power of a Common Wealth Ecclesiasticall and Civil)" นั้น ฮอบส์ไม่ได้เขียนเพื่อมุ่งกล่าวถึงสัญญาประชาคมโดยเฉพาะเจาะจง แต่มุ่งอธิบายถึงธรรมชาติของมนุษย์และโครงสร้างสังคม เป็นที่น่าสังเกตว่า ตัวฮอบส์เองนั้นปฏิเสธหลักการแบ่งอำนาจอธิปไตย ไม่ปฏิเสธระบอบกษัตริย์ แต่กล่าวถึงแนวทางการใช้อำนาจที่เหมาะสมเท่านั้น
เขานางพันธุรัต
เขานางพันธุรัต ตั้งอยู่ที่บ้านเขาไม้นวล ต.เขาใหญ่ อ.ชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
วรรณคดี ตำนาน "เรื่องสังข์ทอง".
นางพันธุรัตเป็นยักษ์ ได้รับพระสังข์มาเป็นบุตรบุญธรรมโดยนางและบริวารแปลงร่างเป็นมนุษย์ วันหนึ่งพระสังข์ได้เข้าไปในเขตหวงห้าม จึงรู้ว่านางพันธุรัตเป็นยักษ์ก็คิดหลบหนี พระสังข์ได้เข้า ไปในเขตหวงห้ามลงไปชุบตัวในบ่อทองเอาชุดเจ้าเงาะและของวิเศษเหาะหนี นางพันธุรัตกลับมา ไม่พบพระสังข์ก็ออกตาม นางพยายามอ้อนวอนให้พระสังข์กลับ แต่ไม่เป็นผลนางพันธุรัตเสียใจ จนอกแตกตาย ตามตำนานเมืองเพชร พอนางพันธุรัตตายพระสังข์ก็ได้จัดการทำศพและร่างของ
นางก็ได้กลายเป็นภูเขา ซึ่งถ้ามองดี ๆ ก็จะคล้ายผู้หญิงนอน ชาวบ้านจึงได้เรียกภูเขาลูกนี้ว่า "เขานางนอน หรือเขานางพันธุรัต"สืบต่อมาจนเท่าทุกวันนี้
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 แท่งหินซึ่งเรียกว่า "โกศนางพันธุรัต"ได้เกิดพังทลายลงมารวม เนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ เนื่องมาจากช่วงเวลานั้นฝนได้ตกลงมาหนักเป็นเวลาต่อเนื่อง วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯได้เสด็จพระราชดำเนินโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งผ่านเทือกเขา เจ้าลายใหญ่ (เขานางพันธุรัต) มีพระราชดำรัสถามถึงรายละเอียดการระเบิดหิน และพระองค์ได้มีรับสั่งว่า "ใครเป็นเจ้าของการระเบิดภูเขา จะขอให้ยกเลิก การระเบิดได้ไหมอยากรักษาโกศนางพันธุรัตไว้"
พระราชดำริ.
เมื่อปี 2541 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถมีพระราชกระแสรับสั่ง "ให้อนุรักษ์พื้นที่บริเวณเขานางพันธุรัตไว้เป็นมรดกของชาติเพื่อให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาถึงตำนานที่ได้เล่าสืบต่อกันมาเกี่ยวกับนางพันธุรัตในวรรณคดีไทยเรื่อง สังข์ทอง ซึ่งเป็นวรรณกรรมอันทรงคุณค่ายิ่งต่อประเทศไทย
ลิบอง
ลิบอง  เป็นหนึ่งในแม่ทัพคนสำคัญยิ่งของง่อก๊ก มีความเก่งกาจ และเฉลียวฉลาดอย่างมาก
ลิบองมีฐานะยากจน เกิดที่เมืองยีหลำแห่งอิจิ๋ว เริ่มต้นโดยไต่เต้าจากการเป็นทหารเลวพร้อมกับตันเติ้ง ผู้เป็นพี่เขย ตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี แต่ได้แสดงความสามารถบ่อยครั้งรวมถึงความใจถึงจนถึงขั้นบ้าระห่ำ จนพี่เขยตกใจ ครั้งหนึ่งได้หุนหันพลันแล่นจนตัดหัวของทหารรุ่นพี่คนหนึ่งที่พูดจาดูถูกปรามาสซึ่งหน้า แล้วหนีคดีความไปซ่อนตัว แต่ถูกซุนเซ็กเกลี้ยกล่อม หลังจากพูดกันไม่กี่คำ ลิบองก็ยอมเข้ากับซุนเซ็ก เมื่อพี่เขยสิ้น ลิบองก็ได้ขึ้นครองตำแหน่งแทน จนกระทั่งหมดยุคของซุนเซ็ก มาถึงซุนกวนและจิวยี่ รวมถึงโลซก ลิบองได้แสดงฝีมือจนกระทั่งซุนกวนไว้ใจ ให้นำทัพจัดการเรื่องสำคัญต่าง ๆ เมื่อยังหนุ่ม ลิบองแทบไม่มีความรู้ในเรื่องตำรา เนื่องจากเป็นผู้ไม่มีการศึกษา จนซุนกวนสั่งให้ลิบองศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ซึ่งลิบองได้หันมาศึกษาเล่าเรียน ครั้งหนึ่งโลซกได้ดูหมิ่นความรู้ของลิบอง แต่เมื่อได้เจรจาแล้วพบว่าลิบองมีความคิดที่ลึกซึ้ง มีกลศึกที่แยบคาย จนโลซกต้องเปลี่ยนความคิด สิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับลิบอง คือการวางแผนยึดเกงจิ๋วกลับคืน และจับตัวกวนอูได้ จนทำให้กวนอูถูกประหารชีวิตในที่สุด โดยที่แทบจะไม่ต้องสูญเสียไพร่พลเลย ทำให้ซุนกวนชื่นชมในตัวลิบองมาก แต่ลิบองกลับเสียชีวิต จากโรคภัยหลังจากยึดเกงจิ๋วได้ไม่นาน ในวรรณกรรมเล่าว่าลิบองเสียชีวิตจากการถูกวิญญาณกวนอูเข้าสิง กลางงานเลี้ยงที่ซุนกวนจัดให้เพื่อฉลองชัยชนะ แต่แท้จริงแล้วลิบองเสียชีวิตด้วยอาการที่ไม่ทราบสาเหตุ ขณะอายุได้ 42 ปี โดยซุนกวนยกตำแหน่งเจ้าเมืองลำกุ๋นและฉานเหลิง พร้อมเงินหนึ่งแสน ทองคำห้าร้อยชั่ง แต่ทว่ายังไม่ทันได้รับก็เสียชีวิตไปเสียก่อน ก่อนเสีย ลิบองได้ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้แก่ทางการ
อ้วนเสี้ยว  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก มีบทบาทในช่วงต้นเรื่อง ด้วยเป็นผู้นำก๊กที่มีกองกำลังใหญ่ที่สุด เข้มแข็งที่สุด แต่ท้ายสุดก็ต้องมาล่มสลายเพราะความไม่เอาไหนของตน อ้วนเสี้ยวเคยเป็นทหารติดตาม ที่มีความศรัทธาในตัวของแม่ทัพโฮจิ๋น ผู้เคยมีอาชีพขายเนื้อในเมือง
อ้วนเสี้ยวเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ ลูกของโจโก๋ อ้วนเสี้ยวสืบตระกูลขุนนางเก่าแก่ หลังจากแม่ทัพโฮจิ๋นถูกตลบแผน จากสิบขันทีแล้ว อ้วนเสี้ยวจึงแยกตัวออกมา สร้างกองทัพจนใหญ่โต และเป็นผู้นำ 18 หัวเมืองต่อต้านตั๋งโต๊ะ เมื่อกำจัดตั๋งโต๊ะได้แล้ว ด้วยความเป็นผู้มีจิตใจไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นัก เป็นคนโลเล ใช้คนไม่เป็น ชอบคนที่ประจบสอพลอ คนดี ๆ จึงหนีหาย เมื่อครั้งหนึ่งเตียนห้องขัดขวางมิให้จัดทัพไปตีโจโฉก็สั่งขังและต่อมาจึงประหารชีวิต ภายหลังพ่ายแพ้ต่อกองทัพของโจโฉที่มีทหาร 7 หมื่น ในขณะที่อ้วนเสี้ยวมีทหาร 7 สิบหมื่น จนอ้วนเสี้ยวกระอักเลือดตาย ตำราพิชัยสามก๊กของวรรณไว พัธโนทัย กล่าวถึงอ้วนเสี้ยวไว้ว่า อ้วนเสี้ยวนั้นมีข้อเสียเป็นผู้มีอุบายมาก แต่ความเด็ดขาดมีน้อย ชอบฟังแต่คำยุให้รำตำให้รั่ว เห็นแก่ญาติพี่น้องของตนอย่างเดียว ไม่มีความรู้ด้านตำราพิชัยสงคราม ชอบแต่คนมีหน้ามีตาและชอบพูดขัดคอคนอื่น
อ้วนสุด
อ้วนสุด  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก น้องชายของอ้วนเสี้ยว อ้วนสุดเป็นคนที่นิสัยเหมือนกับอ้วนเสี้ยวญาติผู้พี่ คือ โลเลเหลาะแหละ ชอบแต่คนประจบสอพลอ ซ้ำยังมีความละโมบโลภมากกว่า เมื่อซุนเซ็กนำตราหยกมาจำนำเพื่อยืมทหาร จึงยึดเป็นของตนเอง ก่อนจะสถาปนาตนเป็นฮ่องเต้ ทรงพระนามว่า "ต๋องซือ"
ในการปราบตั๋งโต๊ะร่วมกับหลายเมือง อ้วนสุดเกรงว่าซุนเกี๋ยนจะนำทัพเข้าตีเข้าเมืองลกเอี๋ยงได้ จะได้ความดีความชอบ จึงแกล้งไม่ส่งเสบียงให้ เป็นต้นเหตุให้กองทัพของเมืองเตียงสาต้องแพ้ ทั้ง ๆ ที่กำลังจะได้ชัยชนะอยู่แล้ว
อ้วนสุดเป็นเจ้าเมืองเมืองลำหยง ซึ่งเป็นเมืองที่สภาพแวดล้อมไม่ค่อยจะดีนัก พืชผลปลูกไม่ค่อยได้ จนครั้งหนึ่ง อ้วนสุดต้องขอยืมข้าวสารจากอ้วนเสี้ยวผู้เป็นพี่ แต่ถูกปฏิเสธกลับมา จึงแค้นมากพยายามจะล้างแค้นพี่ แต่ตอนท้ายก็มาร่วมมือกันพยายามกำจัดเล่าปี่ และเมื่อซุนเซ็กนำตราหยกมาจำนำ ก็สถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้ ทรงพระนามว่า "ต๋องซือ"
เมื่อเล่าปี่รับราชการกับโจโฉจึงขอพระบรมราชโองการปราบอ้วนสุด กองทัพเล่าปี่ตีกองทัพอ้วนสุดแตก และระหว่างเสด็จหนีได้ถูกโจรป่าดักปล้นชิงทรัพย์สมบัติไปอีกมากมาย อ้วนสุดกับอ้วนอิ๋นผู้เป็นหลาน จึงกอดคอเดินกันไปตามแสงแดด โดยถามชาวบ้านว่า "มีน้ำผึ้งให้ดื่มไหม" ชาวบ้านตอบว่า "มีแต่น้ำล้างชามจะเอารึเปล่า" (บางตำราก็กล่าวว่า "มีแต่เลือดจะเอาหรือเปล่า") ทำให้อ้วนสุดกระอักเลือดตาย ความทะเยอทะยานของอ้วนสุดจึงจบลง ในปี พ.ศ. 742
แพร่งนรา
แพร่งนรา เป็นย่านการค้าที่ตั้งอยู่ระหว่างวัดสุทัศน์เทพวรารามกับวัดมหรรณพาราม ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ อยู่ทางทิศเหนือของแพร่งภูธร และอยู่ทางทิศใต้ของแพร่งสรรพศาสตร์ บริเวณนี้เดิมคือวังวรวรรณซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ต้น ต่อมาวังนี้ถูกเวนคืนเพื่อนำพื้นที่มาสร้างเป็นถนน ตามโครงการขยายความเจริญของพระนครในสมัยนั้น คงเหลือเพียงพระตำหนักไม้เก่าหลังเล็ก ที่เดิมเป็นที่ตั้งของโรงละครปรีดาลัย ซึ่งต่อมาถูกปรับให้เป็นโรงเรียนตะละภัฏศึกษา และมีการแบ่งพื้นที่ริมถนนสร้างเป็นอาคารพาณิชย์ขายให้แก่เอกชน ชาวบ้านแถบนั้นจึงเรียกย่านนั้นว่า "แพร่งนรา" ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
ปัจจุบัน แพร่งนราเป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารที่หลากหลายขึ้นชื่อและหลายประเภท เช่นเดียวกับแพร่งภูธร, ถนนตะนาว และถนนมหรรณพที่อยู่ใกล้เคียง ของขึ้นชื่อของที่นี่ ได้แก่ ลูกชิ้นหมูปิ้ง, ขนมหวานไทย, ปาท่องโก๋, กล้วยปิ้ง และขนมเบื้อง
ถนนแพร่งนรา
ถนนแพร่งภูธร
แพร่งสรรพศาสตร์
แพร่งสรรพศาสตร์ หรือ แพร่งสรรพสาตร [สัน-พะ-สาด] เป็นย่านการค้าที่อยู่ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ อยู่ทางทิศเหนือของแพร่งนรา บริเวณนี้เดิมเป็น วังสรรพสาตรศุภกิจ เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต้น ซึ่งก่อสร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจงเมื่อ พ.ศ. 2444 มีซุ้มประตูสวยงาม เนื่องจากกรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจทรงเป็นผู้บังคับบัญชากรมช่างในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาใน พ.ศ. 2501 และ พ.ศ. 2510 วังนี้เกิดเพลิงไหม้เสียหายจนหมด คงเหลือแต่ซุ้มประตูวัง และมีการสร้างตึกแถวสมัยใหม่ขึ้นมาแทน เรียกย่านนี้ว่า แพร่งสรรพสาตร ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต่อมาจึงเพี้ยนเป็น แพร่งสรรพศาสตร์
แพร่งสรรพศาสตร์ ในยุคราว พ.ศ. 2500 เคยเป็นแหล่งซ่องโสเภณีที่ขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของพระนคร
ถนนแพร่งสรรพศาสตร์
วังสรรพสาตรศุภกิจ
วังสรรพสาตรศุภกิจ เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต้น ซึ่งก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 ทางทิศเหนือของวังวรวรรณ ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ เนื่องจากกรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ทรงเป็นผู้บังคับบัญชากรมช่างในพระบรมมหาราชวัง จึงก่อสร้างวังสรรพสาตรศุภกิจอย่างวิจิตรบรรจง มีซุ้มประตูสวยงาม ต่อมาใน พ.ศ. 2510 วังนี้เกิดเพลิงไหม้เสียหายจนหมด คงเหลือแต่ซุ้มประตูวัง และมีการสร้างตึกแถวสมัยใหม่ขึ้นมาแทน เรียกย่านนี้ว่า แพร่งสรรพสาตร ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต่อมาจึงเพี้ยนเป็น แพร่งสรรพศาสตร์
โรโรโนอา โซโร
โรโรโนอา โซโร (, ในฉบับรวมเล่มแปลไทย ของ สยามอินเตอร์คอมิคเขียนชื่อว่า โรโรโนอา โซโร) มีอีกชื่อว่า "นักล่าโจรสลัด" โซโร  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องวันพีซ หน่วยต่อสู้ของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง
โซโรเป็นเด็กที่เรียนอยู่ในโรงเรียนสอนวิชาดาบโซโรเป็นคนที่เรียนวิชา2ดาบเก่งมากแต่ก้ยังไม่สามารถเทียบเท่าคุอินะลูกสาวเจ้าของโรงฝึกโซโรแพ้คุอินะมากว่า2000ครั้งโซโรจึงบอกให้คุอินะสัญญาว่าไม่คุอินะก็โซโรที่จะเป็นนักดาบอันดับ1ของโลกแต่พอมาอีกวันนึงโซโรก็ได้ทราบข่าวร้ายว่าคุอินะเสียชีวิตเพราะเกิดอุบัติเหตุจากการตกบันไดบ้านจนเสียชีวิตโซโรจึงขอรับดาบของคุอินะและสัญญาว่าจะเป็นนักดาบอันดับ1ของโลกแล้วโซโรก็เริ่มออกทะเลไล่ล่าค่าหัวโจรสลัดจนได้ชื่อว่า นักล่าโจรสลัด โซโรได้บุกไปช่วย เด็กสาวคนหนึ่งจากสุนัขจิ้งจอกของเฮลเมปโปะ ลูกชายของมอร์แกนมือขวาน ซึ่งเป็นทหารชั้นปกครองของเกาะขณะนั้น มอร์แกนให้ข้อเสนอว่าโซโรจะถูกมัดกับไม้กางเขนเป็นเวลา1เดือน ถ้าโซโรทนได้เขาจะปล่อยตัวโซโรไปแต่ผ่าน9วันลูฟี่หมวกฟางได้มาถึงเมืองและพบกับโซโรลูฟี่จึงชวนโซโรเข้ามาเป็นพรรคพวก แต่โซโรปฏิเสธเพราะเขายังต้องการทำความฝันให้เป้นจริงและมันยังไม่คิดจะเป็นโจรสลัดเลยสักนิด เมื่อลูฟี่รู้ว่าจะมีการประหารโซโรอีก3วัน ลูฟี่จึงต่อยเฮลเมฟโปะไปเต็ม ๆ ลูฟี่จึงช่วยโซโรแล้วร่วมกันต่อสู้จนเอาชนะมาได้โซโรจึงตอบตกลงที่จะมาเป็นพรรคพวกของลูฟี่พอแล่นเรือมาถึงเรือที่ซันจิและเซฟขาแดงอยู่โซโรก็เห็นมิฮอว์คชายตาเหยี่ยว1ใน7เทพโจรสลัดโซโรจึงเข้าท้าดวลกับมิฮอว์คสักครั้งแต่เพราะมิฮอว์คมีความสามารถมากกว่าจึงใช้แค่มีดสั้นแต่ก้แพ้แพ้มิฮอว์คอยู่ดีโซโรจึงขอให้ช่วยดวนกันครั้งสุดท้ายมิฮอว์คจึงใช้ดาบดำของเค้าจอมตีโซโรจนบาดเจ็บสาหัสก่อนไปมิฮอว์คบอกว่าจงข้ามมิฮอว์คคนนี้ไปให้ได้โซจึงตอบไปว่าต่อจากนี้ชั้นจะไม่แพ้การต่อสู้ให้ใครอีกจากนั้นก็มีได้ลูกเรือเพิ่มขึ้นและได้ออกภจญภัยหลายต่อหลายครั้งโดยมีดาบ 3 เล่มเป็นอาวุธประจำตัว ระหว่างเนื้อเรื่องของเกาะซาบอนดี้ ลูฟี่ไปต่อย1ในเผ่ามังกรฟ้า จึงทำให้ต้องเรียกพลเอกและทหารเรืออีกมากมายจนทำให้คุมะใช้พลังผลปีศาจพัดพาโซโรไปที่เกาะที่มิฮอว์อาศัยอยู่ โดยโซโรยอมเสียสละศักดิ์ศรีทั้งหมดเพื่อก้มหัวขอให้มิฮอว์คสอนวิชาดาบให้ มิฮอว์คเห็นความมุ่งมั่นของโซโรจึงทำให้มิฮอว์คยิ้มและยอมรับโซโรมาฝึกซ้อมวิชาดาบแล้วไทม์สคิป2ปีหลังจากการฝึกฝนของโซโร มีความใฝ่ฝันเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก ตามที่ให้สัญญาไว้กับ คุอินะ เพื่อนสมัยเด็กที่เสียไป หลังจากนั้นถูกมอร์แกนมือขวานจับตัวไปและเจอกับลูฟี่ ลูฟี่เข้ามาช่วยโซโรไว้ และโซโรยังร่วมเดินทางไปกับลูฟี่ด้วย และโซโรเองมีค่าหัว 60 ล้านเบรี หลังจากที่จัดการดาซูบอเนส หรือมิสเตอร์วัน แล้วเพิ่มขึ้นเป็น 120 ล้านเบรี หลังจากจัดการคาคุซึ่งเป็นหนึ่งใน CP9
ดาบประจำตัวที่โซโรพกไว้เสมอตั้งแต่แรกคือ ดาบสีขาว วาโดอิจิ มอนยิ (เป็นดาบที่จะคาบไว้ที่ปากเวลาใช้ท่าสามดาบ) ซึ่งเป็นดาบที่รับช่วงมาจากเพื่อนสมัยเด็กและสาบานว่าจะเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก ดาบอื่นที่ใช้ในปัจจุบันอีกสองเล่มคือดาบสีแดง ซังได คิเทซึ เป็นดาบอาถรรพ์ที่ได้มาจากล็อกทาวน์ และ ดาบดำ ชูซุย ซึ่งได้มาจากการสู้กับซามุไรเจเนรัลซอมบี้ ริวมะ (ว่ากันว่าเป็นตัวเอกจากนิยายของ อ.โอดะ แต่เขากลับป่วยจนเสียชีวิต จึงได้เป็นแขกรับเชิญในร่างซอมบี้) ที่ธริลเลอร์บาร์ค จึงทำให้บรู๊ค (สมาชิกเรือเธาด์ซัน ซันนี่คนล่าสุด) ได้เงาของเขากลับคืนมา
โซโรนั้นเคยพบกับเรือตรีหญิงแห่งกองทัพเรือ ทาชิงิ ซึ่งมีหน้าตาคล้ายกับคุอินะมาก แต่ในตอนนั้นพวกเขาไม่ระแวงเลยว่าอีกฝ่ายคือกองทัพเรือและโจรสลัด จนกระทั่งมารู้เอาในภายหลัง อย่างไรก็ตาม โซโรไม่กล้าประชันดาบกับเธอ และมักหลีกเลี่ยงอยู่เสมอเพราะไม่อาจลืมภาพคุอินะไปได้
เป้าหมายที่สำคัญที่สุดของโซโรคือนักดาบอันดับหนึ่งของโลก จูลาคีล มิฮอว์ค เจ้าของฉายาตาเหยี่ยว โซโรเคยประชันกับมิฮอว์คมาครั้งหนึ่งเมื่อครั้งที่ลูฟี่กับเขาไปที่ร้านอาหารกลางทะเลที่ซันจิอยู่และพ่ายแพ้ หลังจากนั้นเป็นเวลานานที่เกาะชาบอนดี้ โซโรที่สะสมความเหนื่อยล้าไว้มากต้องเข้าสู้กับบาโซโลมิว คุมะและเกือบถูกฆ่าโดยคิซารุ แต่ถูกช่วยชีวิตไว้จากราชันย์นรกเรลี่ จากนั้นจึงถูกหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด บาโซโลมิว คุมะซัดกระเด็นไปที่ซากราชอาณาจักรเก่า ที่นั่นเขาได้พบกับมิฮอว์คอีกครั้ง ในเวลานั้นข่าวที่ลูฟี่สูญเสียเอสไปได้มาถึง โซโรจึงดึงดันจะออกจากเกาะไปพบลูฟี่ แต่เมื่อได้รับรหัสที่ลูฟี่ส่งมา จึงเปลี่ยนใจและกลับไปก้มหัวขอให้มิฮอว์คเป็นคนสอนวิชาดาบแก่ตนเอง มิฮอว์คเข้าใจนิสัยโซโรเป็นอย่างดี จึงรับปากสอนหลังจากแผลของโซโรหายดี
โซโลเป็นคนจริงจัง ขี้เซา หลับง่าย ชอบดื่มเหล้า หลงทางบ่อย ไม่เชื่อในพระเจ้า และพูดตรงไปตรงมา ถึงจะอยู่กลุ่มเดียวกับซันจิ แต่เขาก็ไม่ชอบซันจิสักเท่าไร (จริง ๆ นั่นหมายความว่าชอบ แค่ชอบกัดกัน) จึงมักชอบหาเรื่องกับซันจิจนทั้งคู่ต้องทะเลาะกันเป็นประจำ จนซันจิให้ฉายาส่วนตัวแก่เขาว่า "เจ้าหัวเขียวสาหร่าย"/"เจ้าหัวมอส" ส่วนซันจิก็ได้ฉายาจากโซโลว่า "เจ้าคิ้วม้วน"/"เจ้ากุ๊กห่วย" เช่นกัน แต่ถึงภายนอกจะไม่แสดงออกเท่าไร โซโลก็เป็นคนที่รักเพื่อนฝูงอย่างมาก เมื่อถึงเวลาต่อสู้จะจริงจังเสมอ แล้วยังชอบกินปลา และตกปลาอีกด้วย โดยปลาที่ตกได้บ้างเป็นปลาธรรมดาไม่ก็จ้าวทะเล โดยโซโลมีส่วนคล้ายซันจิตรงที่ไม่ฟันผู้หญิง แต่จะโจมตีให้สลบไป หรือผู้หญิงที่มีพลังพิเศษสายโรเกียจะโจมตีโดยไม่ใช้ฮาคิแต่จะใช้จิตสังหารขู่ขวัญ
ดาบของโซโร.
โซโรเป็นผู้เชี่ยวชาญสูงสุดในการต่อสู้โดยใช้ดาบเป็นอาวุธ เขาสามารถสู้ด้วยดาบ 1 ถึง 3 เล่มพร้อมกันได้ แต่จะสู้ได้ดีที่สุดหากใช้ดาบทั้ง 3 เล่มพร้อมกัน สำหรับดาบของโซโร มีดังนี้
วังกรมพระบวรสถานพิมุข (วังหลัง)
ลักวา ซิม
ลักวา ซิม  นักมวยสากลชาวมองโกเลีย มีชื่อจริงว่า ดูการ์บาตาร์ ลักวา (Dugarbaataryn Lkhagva; มองโกล: Дугарбаатарын Лхагва) เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2515 มีสถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 18) เสมอ 1 แพ้ 4 ถือเป็น แชมป์โลกมวยสากลคนแรกของมองโกเลีย โดยเป็นแชมป์โลกสองรุ่นคือรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทและไลท์เวท
เกิดที่เมืองอูลานบาตาร์ ประเทศมองโกเลีย เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้ครองแชมป์ PABA และเคยมาชกในเมืองไทยภายใต้การจัดการของ นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ แต่หลังจากที่ชิงแชมป์โลกแพ้เมื่อ พ.ศ. 2540 ก็ไม่ได้มาชกในสังกัดของนิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ อีก ต่อมาได้ครองแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ในการชิงแชมป์ไฟท์บังคับในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ชนะทีเคโอ​ ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ เจ้าของแชมป์โลกถึงถิ่นประเทศญี่ปุ่น แต่ก็เสียตำแหน่งให้ แบก จ็องคว็อนในปีเดียวกัน ใน พ.ศ. 2545 ขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเดิมที่ว่างกับยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ​ แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้นเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นไลท์เวท และใน พ.ศ. 2547 ได้ชิงแชมป์โลก WBA (ที่ว่าง) ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 3 รุ่นไลท์เวท ชนะทีเคโอ​ยก 5 มิเกล กายิสต์ นักมวยชาวปานามา​ รองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 รุ่นไลท์เวท ต่อมาได้เสียแชมป์ในการชกครั้งต่อมากับฮวน ดิแอซ นักมวยชาวอเมริกัน​เชื้อสาย​เม็กซิกันรองแชมป์โลก WBA อันดับ 7 และในปีต่อมาได้แขวนนวมไป
ซูกห์บายาร์ เนเมกบาร์ยา
ซูกห์บายาร์ เนเมกบาร์ยา หรือ ซูครีย์ เนเมกบายาร์ (อังกฤษ: Sukhbayar Nemekbayar มองโกล : Сүхбаяр Нэмэгбаяр) นักมวยสากลชาวมองโกเลีย
PAD อ่านว่าแป๊ด
ในยุคไทยใหญ่แป๊ดหมายถึงความฉิบหาย
ในปัจจุบัน "แป๊ด" หมายถึงสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นหรือไม่น่าจะเป็นไปได้ มีคนเพียงบางกลุ่มเท่านั้นที่คิดว่า "แป๊ด" จะเกิดขึ้น
การ์ดเสียง
การ์ดเสียง หรือ ซาวน์การ์ด  คืออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ทำหน้าที่แปลงข้อมูลดิจิทัลที่เก็บรายละเอียดเกี่ยวกับเสียงต่าง ๆ แปลงเป็นสัญญาณเสียงในรูปแบบสัญญาณทางไฟฟ้า
เสียงเป็นส่วนสำคัญของระบบมัลติมีเดียไม่น้อยกว่าภาพ ดังนั้นการ์ดเสียงจึงเป็นอุปกรณ์ จำเป็นที่สำคัญของระบบ คอมพิวเตอร์ มัลติมีเดีย
การ์ดเสียงได้รับการพัฒนาคุณภาพอย่างรวดเร็วเพื่อ ให้ได้ประสิทธิภาพของเสียงและความผิดเพี้ยน น้อยที่สุด ตลอดจนระบบเสียง 3 มิติในปัจจุบัน
ความชัดเจน ของเสียงจะมีประสิทธิภาพดีเพียงใดนั้น ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลัก 2 ประการ คือ อัตราการสุ่มตัวอย่าง และ ความแม่นยำ ของตัวอย่างที่ได้
ซึ่งความแม่นยำของตัวอย่างนั้นถูกกำหนด โดยความสามารถของ A/D Converter ว่ามีความ ละเอียดมากน้อยเพียงใด ทำอย่างไรจึงจะประมาณ
ค่าสัญญาณดิจิตอลได้ใกล้เคียงกับสัญญาณเสียงมากที่สุด ความละเอียดของ A/D Converter นั้นถูก กำหนด โดยจำนวนบิตของสัญญาณดิจิตอลเอาต์พุต
- A/D Converter 8 bit จะสามารถแสดงค่าที่ต่างกันได้ 256 ระดับ
- A/D Converter 16 bit จะสามารถแสดงค่าที่ต่างกันได้ 65,536 ระดับ
หากจำนวนระดับมากขึ้นจะทำให้ความละเอียดยิ่งสูงขึ้นและการผิดเพี้ยนของสัญญาณเสียงยิ่งน้อยลง
นั่นคือ ประสิทธิภาพที่ของเสียง ที่ได้รับดีขึ้นนั่นเอง แต่จำนวนบิตต่อหนึ่งตัวอย่างจะมากขึ้นด้วย
การ์ดเสียงเกิดจากการนำเอาอุปกรณ์อิเลคทรอนิคส์มาประกอบรวมกันบนแผง PCB (Print Circuit Board)
โดยมี ชิปที่เป็นอุปกรณ์หลักในการสร้างเสียงคือ Synthesizer ซึ่งในปัจจุบันมักเป็นแบบ wave table
โดยผู้ผลิตชิปสังเคราะห์ เสียงที่มีชื่อเสียง คือ ESS และ Yamaha ส่วนอื่นจะเป็นช่องต่อสำหรับนำสัญญาณเข้า-ออก เพื่อทำงานด้านเสียง
1. คอนเน็คเตอร์ CD Audio เป็นส่วนที่อยู่ในเครื่อง เพื่อรับสัญญาณเสียงแบบอนาล็อกจากไดร์ฟซีดีรอมผ่านสายเชื่อม
ต่อที่มี 4 ช่อง สำหรับนำมาเสียบเข้ากับตัวคอนเน็คเตอร์ การเสียบผิด ด้านไม่ทำให้เสียหายแต่จะเป็นการสลับช่องสัญญาณออก สู่ ลำโพงซ้าย-ขวา เท่านั้น
2. ชิปสังเคราะห์เสียง หรือ Synthesizer ในยุคแรกเป็นแบบ FM ที่เรียกว่า Frequency Modulation เป็นการ
สังเคราะห์เสียงแบบผสมความถี่ซึ่งไม่นิยมใช้ ปัจจุบันนี้ เพราะไม่สามารถให้เสียงที่เป็นธรรมชาติเหมือนเครื่องดนตรีจริงได้
WaveTable เป็นวิธีการสังเคราะห์เสียงที่นิยมใช้กันมากที่สุด ในยุคปัจจุบันเนื่องจากสามารถให้เสียงได้ใกล้เคียงกับเครื่อง ดนตรีจริงมากที่สุด
ซึ่งวิธีการคือ บันทึกเสียงเครื่องดนตรีจริงของเครื่องดนตรีแต่ละชนิดไว้เป็นช่วงสั้น ๆ เพื่อเก็บไว้เป็นต้น
แบบไปหาจากเสียงต้นแบบในตารางเสียงที่มีความถี่เดียวกันมา การ์ดเสียงที่ใช้วิธีการนี้ จึงให้เสียงเหมือนกับมีเครื่องดนตรี บรรเลงอยู่จริง ๆ
3. ช่อง Line - out (สีชมพู) ช่องต่อนี้จะมีเฉพาะการ์ดเสียงแบบ 4 แชนแนล ใช้สำหรับต่อสัญญาณเสียง ไปยังลำโพง แบบ Surround ซ้าย-ขวา
4. ช่อง Line - in (สีน้ำเงิน) สำหรับรับสัญญาณเสียงจากอุปกรณ์กำเนินเสียงอื่น เช่น เครื่องเล่นวิทยุ - เทป เครื่องเล่นซีดี
ฯลฯ เข้ามาที่การ์ดเพื่อขยายสัญญาณเสียง หรือแสดงผลที่เครื่องของเรา
5. ช่อง Speaker (สีเขียว) สำหรับส่งสัญญาณเสียงจากการ์ดเสียงออกไปยังลำโพงปกติในแบบสเตอริโอ
6. MIDI/Game Port เป็นคอนเน็คเตอร์รูปตัว "D" ใช้ต่อพ่วงอุปกรณ์ประเภท MIDI หรืออุปกรณ์สำหรับเล่นเกม เช่น จอยสติก เกมแพด ฯลฯ
ยุล ควอน
ยุล ควอน (권율 - "Yul Kwon") คือผู้ชนะการแข่งขันรายการ เซอร์ไวเวอร์ คุก ไอส์แลนด์ส เป็น 1 ใน 5 ของสมาชิกเผ่าเอเชีย และมีเชื้อชาติเกาหลี เช่นเกี่ยวกับ เบ็คกี้ ลีสมาชิกเผ่าเดียวกัน ยุลเป็นผู้เข้าแข่งขันที่หาสิทธิคุ้มกันบนเกาะอัปยศพบคนแรก ถึงแม้จะถูกส่งไปเกาะอัปยศเพียงครั้งเดียวและครั้งแรกก็ตาม ยุล อายุ 31 ปี เป็นที่ปรึกษาการบริหารจัดการ
ยุล ควอน เกิดที่ ควีนส์, นิวยอร์ก ซึ่งพ่อแม่ของเขาเป็นชาวเกาหลีใต้ ผู้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ในอเมริกา หลังจากนั้นครอบครัวของเขาย้ายไปที่ เวสต์ โคสต์ เมื่อตอนเขาอายุ 6 ขวบ เขาจึงใช้ชีวติในวัยเด็กที่ คอนคอร์ด รัฐ แคลิฟอร์เนีย เขาเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมที่นอร์ธเกท ใน วอลนัท ครีค รัฐ แคลิฟอร์เนีย ซึ่งเขาได้เล่นกีฬาประเภท โปโลน้ำในทีมของโรงเรียน กีฬาประเภทลู่ และ ยังได้เป็นตัวแทนนักเรียนกล่าวสุนทรพจน์ในวันจบการศึกษาด้วย
ยุลได้ศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และได้รับปริญญาทางด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นอกจากนั้นขณะเรียนอยู่ ยุลได้รับรางวัล เจมส์ ลีออนส์ ทางด้านการบริการ, เขาร่วมตัวแทนของมหาวิทยาลัยในกองทัพเรือสหรัฐ และจบการศึกษาในสมาคม ไฟ เบต้า คัปปา ด้วย นอกจากนั้นยุลยังได้รับประกาศนียบัตรทางด้านกฎหมาย ที่โรงเรียนกฎหมายเยลด้วย ซึ่งที่โรงเรียนนี้เองเขาได้เป็นคณะกรรมการบรรณาธิการ ในการพิมพ์ วารสารกฎหมายของเยล ด้วย
ยุลชอบที่จะทำงาน 2 รูปแบบในเวลาเดียวกัน ระหว่างงานประเภทกฎหมาย และ อาชีพทางด้านเทคโนโลยีกับธุรกิจ เขาได้ฝึกฝนการฟ้องร้อง การยื่นอุทธรณ์ การดำเนินการทางกฎหมายต่างๆ ผ่านบริษัททางกฎหมายมากมาย นอกจากนั้นเขายังเป็นพนักงานการตัดสินคดีความ ให้กับการยื่นอุทธรณ์ต่อผู้พิพากษาด้วย ที่สำคัญเขายังเป็นผู้ช่วยทางกฎหมายให้กับท่านวุฒิสมาชิก โจเซฟ ลีเบอร์แมน ใน วอชิงตัน ดี.ซี.ด้วย ซึ่งหน้าที่ของเขาคือการร่างพระราชบัญญัติความปลอดภัยบ้านเมือง และ กฎหมายเกี่ยวกับเทคโนโลยีอื่นๆด้วย หลายปีก่อนหน้านี้ยุลได้ตัดสินใจเปลี่ยนอาชีพมาทำงานเป็นที่ปรึกษาทางด้านการบริหารจัดการ ที่แม็คคินซีย์ จากการตั้งต้นนั้น เขาได้ร่วมกลุ่มกับ กูเกิล ทางด้านยุทธศาสตร์ทางธุรกิจ และ เพิ่งเปลี่ยนหน้าที่เป็นที่ปรึกษาเมื่อไม่นานมานี้
ยุลสนใจทางด้านการเมือง และมีงานอดิเรกคือ ต่อยมวย การต่อสู้ประชิดตัว เป็นอาสาสมัครช่วยเหลือเด็กๆ ยุลอธิบายตัวเขาเองว่าเป็นคนยึดมั่นอุดมการณ์ เห็นอกเห็นใจ และมีความทะเยอทะยาน เขาเริ่มมีความตระหนักและสนใจทางด้านการบริจาคไขกระดูกในสหรัฐ หลังจากการค้นหาผู้บริจาคซึ่งตรงกับเพื่อนซึ่งวินิจฉัยว่าเป็นโรคลูคีเมีย แต่ก็ต้องเสียชีวิตจากการติดเชื้อ
ยุลเป็นสมาชิกสมาคมของวอชิงตัน ดี.ซี.และ แคลิฟอร์เนียด้วย นอกจากนั้นเขายังเป็นสมาชิกของสมาคมศิษย์เก่าชาย แลมบ์ดา ไฟ เอปซิลอน ด้วย
ปัจจุบันยุลอาศัยอยู่ที่ ซาน มาทีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย ยุลเกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975
ราศีกุมภ์ ปีเถาะ
โรงพยาบาลศรีธัญญา
โรงพยาบาลศรีธัญญา เป็นโรงพยาบาลเฉพาะโรคทางจิตเวช เดิมชื่อ โรงพยาบาลโรคจิตภาคกลาง (นนทบุรี) ด้วยความริเริ่มดำเนินการของนายแพทย์ หลวงวิเชียรแพทยาคม (เถียร ตูวิเชียร) ได้ที่ดินมาจำนวน 1,067 ไร่ ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ 4 ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี สังกัดกรมสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 โดยมีนายแพทย์ ขจร อ้นตระการ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนแรก ปัจจุบันโรงพยาบาลศรีธัญญา สังกัดกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข เป็นโรงพยาบาลจิตเวช ขนาด 750 เตียง (ปรับลดจาก 1,430 เตียง ตามนโยบายคืนผู้ป่วยกลับสู่ชุมชน) มีพื้นที่ทั้งหมด 415 ไร่
การเริ่มดำเนินงาน.
เมื่อเริ่มเปิดดำเนินการได้รับโอนผู้ป่วยชายเรื้อรัง จำนวน 150 คน จากโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยาและเรือนจำนนทบุรี มาทำการรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพ ต่อมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2485 โรงพยาบาลโรคจิตต์นนทบุรีได้ย้ายมาสังกัดโรงพยาบาลโรคจิต กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ฝน แสงสิงแก้ว ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาล ได้พิจารณาเห็นว่าสังคมตั้งข้อรังเกียจ “โรคจิต” ประชาชนไม่นิยมมารับการรักษาจึงได้ดำเนินการ ให้โรงพยาบาลโรคจิตทุกแห่งเปลี่ยนชื่อใหม่ โดยอาศัยประวัติความเป็นมาของโรงพยาบาลซึ่งเป็นที่อุดมสมบูรณ์ เหมาะสำหรับการทำนาข้าว จึงได้เปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลเป็น โรงพยาบาลศรีธัญญานนทบุรี ตั้งแต่ พ.ศ. 2497 เป็นต้นมา มีผู้อำนวยการโรงพยาบาลหลายท่านทำหน้าที่บริหารจัดการ และพัฒนาโรงพยาบาลศรีธัญญาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
สี่กั๊กพระยาศรี
สี่กั๊กพระยาศรี หรืออาจเรียกว่า สี่กั๊ก เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนเจริญกรุง ถนนเฟื่องนคร และถนนบ้านหม้อ ในสมัยรัชกาลที่ 4 บริเวณบ้านของพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) อยู่เชิงสะพานมอญ
สี่แยกนี้ได้ชื่อมาจากคำว่า "กั๊ก" (角; จีนกลางออกเสียงว่า "เจียว") ซึ่งแปลว่า "แยก" หรือ "มุม" ในภาษาจีนฮกเกี้ยนและแต้จิ๋ว เจ๊กลากรถในสมัยนั้นจะเรียกสามแยกว่า "ซากั๊ก" และสี่แยกว่า "สี่กั๊ก" และเมื่อเรียกรถมาบริเวณนี้จึงเรียกว่าไป "สี่กั๊กพีเอียสี" หรือ "สี่กั๊กบ้านพระยาศรี" มาจนถึงปัจจุบัน
สี่กั๊กพระยาศรี ยังเป็นสถานที่ตั้งของร้านกาแฟแห่งแรกในประเทศไทยอีกด้วย ชื่อร้าน "Red Cross Tea Room" โดย แหม่มโคล (เอ็ดนา เอส. โคล์) ผู้ก่อตั้งโรงเรียนวังหลัง (โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) โดยเปิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อหาเงินให้สภากาชาดช่วยฝ่ายสัมพันธมิตร
แยกเอส. เอ. บี.
แยกเอส. เอ. บี.  เป็นทางแยกที่เกิดจากถนนเจริญกรุงตัดกับถนนวรจักรและถนนจักรวรรดิ สร้างขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยได้ชื่อทางแยกมาจากชื่อบริษัทเอส. เอ. บี. ของฝรั่งชาติเบลเยียมซึ่งมีสำนักงานอยู่บริเวณนั้น [S. A. B. ย่อมาจาก แปลว่า "บริษัทเบลเยียมเพื่อการพาณิชย์และการอุตสาหกรรมในสยาม จำกัด (มหาชน)"] ขณะนี้หนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้าได้เข้ามาทำการแทนหลังจากที่บริษัทเอส. เอ. บี. ย้ายออกไป
ปัจจุบัน อาคารที่ทำการของหนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้าและธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาเฉลิมนคร ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ที่แยกเอส. เอ. บี. มีความโดดเด่นที่สถาปัตยกรรมที่สวยงามแบบนีโอคลาสสิก ซึ่งเดิมเป็นอาคารห้างสรรพสินค้าชั้นนำในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2530
แยกสำราญราษฎร์
แยกสำราญราษฎร์  เป็นสี่แยกจุดตัดถนนบำรุงเมืองและถนนมหาไชย ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งสำราญราษฎร์เป็นชื่อที่ทางการตั้งให้แทนชื่อย่านที่เรียกดั้งเดิมว่า ประตูผี
ประตูผี.
ประตูผีเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของกรุงเทพฯ บริเวณริมคลองโอ่งอ่าง จุดตัดถนนมหาไชยและถนนบำรุงเมือง ระหว่างวัดเทพธิดารามกับวัดสระเกศ ได้ชื่อมาจากจากประตูเมืองที่เป็นเส้นทางสำหรับลำเลียงศพออกจากเขตประตูเมืองของกรุงเทพฯ (เกาะกรุงรัตนโกสินทร์) โดยเฉพาะเจาะจง ประตูผีมีบทบาทสำคัญต่อประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานครในคราวที่มีประชาชนเสียชีวิตจากโรคระบาดเช่น อหิวาตกโรค จำเป็นต้องลำเลียงศพจำนวนมากผ่านประตูผีออกมาทำพิธีฌาปนกิจที่วัดสระเกศ
ปัจจุบันแยกสำราญราษฎร์เป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารประเภทอาหารริมทางจำนวนมาก โดยเฉพาะในเวลาค่ำคืน ที่ขึ้นชื่อได้แก่ ผัดไทย ที่ได้การแนะนำเป็นบิบกูร์มองด์จากมิชลินไกด์, บัวลอย, ขนมเบื้อง, เย็นตาโฟ และร้านอาหารตามสั่ง เป็นที่ตั้งของร้านเจ๊ไฝ ซึ่งได้ดาวมิชลินไกด์ และยังเป็นที่ตั้งโรงรับจำนำแห่งแรกในประเทศไทยอีกด้วย ซึ่งยังคงเปิดกิจการมาจนถึงปัจจุบัน
สาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้
วงซิมโฟนีออร์เคสตรา
คลาสสิก