pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วังเทเวศร์ หรือ วังพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ หม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร และทายาทในราชสกุลกิติยากร ตั้งอยู่บริเวณถนนกรุงเกษม ปากคลองผดุงกรุงเกษม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ทางทิศใต้ติดกับวังเทวะเวสม์ ทางทิศตะวันออกติดกับวัดนรนาถสุนทริการาม
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานที่ดินบริเวณป้อมหักกำลังดัสกรซึ่งไม่ได้ใช้งานแล้ว สร้างพระตำหนักพระราชทาน รวมกับที่สวนอีก 2 แปลงที่ทรงซื้อไว้ และที่ดินฝ่ายเจ้าจอมมารดาเหม พระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีเสาวภางค์ ซึ่งพระองค์เจ้าศรีเสาวภางค์ น้อมเกล้าฯ ถวายรวมเป็นอาณาบริเวณตั้งแต่ริมแม่น้ำเจ้าพระยามาจนถึงบริเวณถนนกรุงเกษม
ตำหนักในวังเทเวศร์ ประกอบด้วย
โลจิสติกส์ หรือ ลอจิสติกส์  เป็นระบบการจัดการการส่งสินค้า ข้อมูล และทรัพยากรอย่างอื่นจากจุดต้นทางไปยังจุดบริโภคตามความต้องการของลูกค้า โลจิสติกส์เกี่ยวข้องกับการผสมผสานของ ข้อมูล การขนส่ง การบริหารวัสดุคงคลัง การจัดการวัตถุดิบ การบรรจุหีบห่อ โลจิสติกส์เป็นช่องทางหนึ่งของห่วงโซ่อุปทานที่เพิ่มมูลค่าของการใช้ประโยชน์ของเวลาและสถานที่
คำว่า โลจิสติกส์ (logistics) มาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า logistique ที่มีรากศัพท์คำว่า โลเชร์ (loger) ที่หมายถึงการเก็บ โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากการขนส่งสินค้าทางการทหาร ในการส่งกำลังบำรุง ทั้งเสบียง อาวุธ กำลังพล เพื่อสนับสนุนการรบ หรือ กิจกรรมที่มีการเคลื่อนย้าย จัดเก็บ จากอีกที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง อาจมีการจัดเก็บระยะเวลานานหรือระยะเวลาชั่วคราว เช่น เอกสาร สินค้าสำเร็จรูป วัตถุดิบ และอื่น ๆ
โลจิสติกส์ มีศาสตร์แขนงต่างๆที่เกี่ยวข้องอยู่ 3 ศาสตร์ โดยจะมีมุมมองที่ต่างๆกัน ดังนี้
โลจิสติกส์ทางธุรกิจ.
จุดเชื่อมต่อของเครือข่ายกระจายสินค้า.
จุดเชื่อมต่อของเครือข่ายกระจายสินค้า ประกอบไปด้วย
ทั้งนี้อาจมีตัวกลางในการดำเนินงานสำหรับตัวแทนระหว่างจุดเชื่อมต่อ เช่นตัวแทนขายหรือนายหน้า
การจัดกลุ่มเชิงโลจิสติกส์และตัวชี้วัด.
การจัดกลุ่มเชิงโลจิสติกส์ คือ กลุ่มของผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะพื้นฐานร่วมกัน มีน้ำหนักและปริมาตร ต้องการการจัดเก็บทางกายภาพเฉพาะ (อุณหภูมิ, การแผ่รังสี ฯ) ต้องได้รับการจัดการจัดเก็บ ความถี่ของการสั่งซื้อ
ขนาดของบรรจุภัณฑ์ และอื่น ๆ ซึ่งตัววัดเหล่านี้จะถูกนำมาใช้ในแต่ละบริษัทเพื่อจัดระเบียบตามกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน
สำหรับตัวชี้วัดอื่น ๆ อาจจะแสดงในรูปแบบของทั้งภายภาพและการเงิน เช่น มาตรฐานการหมุนเวียนสินค้าคงคลัง
กระบวนการจัดเก็บและสั่งซื้อ.
การขนถ่ายหน่วยวัสดุ เป็นการรวมกันของผลิตภัณฑ์แต่ละรายการที่ถูกเคลื่อนย้ายด้วยระบบการขนถ่ายวัสดุ ซึ่งโดยปกติจะมีหน่วยเป็นพาเลท
ระบบการขนถ่าย ประกอบด้วยเครื่องมือหลายอย่าง ได้แก่ trans-pallet handlers, counterweight handler, retractable mast handler, bilateral handlers, trilateral handlers, AGV and stacker handlers. ระบบการจัดเก็บ ได้แก่ การเก็บสินค้าแบบกองบนพื้น เก็บบนชั้นวาง (ทั้งแบบเคลื่อนย้ายได้และแบบเคลื่อนย้ายไม่ได้) เก็บบนชั้นวางที่มีขนาดยาวและชั้นวางแบบลาดเอียง ธนายุทร
เทพบุตรงูทอง
น้ำมันเตา
น้ำมันเตา เป็น ผลิตภัณฑ์ที่เหลือจากที่ได้จาการกลั่นปิโตรเลียม โดยนำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับเรือและอุตสาหกรรม น้ำมันชนิดนี้ถูกออกแบบมาเพื่อใช้สำหรับการให้ความร้อน และใช้สำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าชนิดดีเซลรอบต่ำ นอกจากนี้ยังสามารถใช้กับเครื่องยนต์ดีเซลรอบปานกลาง น้ำมันเตาช่วยลดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ จากการเผาไหม้ที่ออกสู่บรรยากาศของโรงงานอุตสาหกรรม
อำเภอวานรนิวาส
วานรนิวาส เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสกลนคร เป็นอำเภอชั้นสอง มีตราประจำอำเภอเป็นตราหนุมาน มีโรงเรียนมัธยมวานรนิวาสเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ
อำเภอวานรนิวาสตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกค่อนไปทางทิศเหนือของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดสกลนคร 82 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 780 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
เมื่อประมาณ พ.ศ. 2378 พระสุนทรราชวงษา เจ้าเมืองนครพนมได้เสร็จราชการสงครามแล้ว จึงกลับเมืองยโสธรตามเดิม ท้าวจันโสมซึ่งเป็นเพี้ย (ข้าราชการอีสานโบราณ) บ้านม่วงริมยาม ซึ่งคงจงรักภักดีต่อพระสุนทรราชวงษามาก ได้หาสมัครพรรคพวกได้ประมาณพันคนเศษตามพระสุนทรราชวงษา เจ้าเมืองยโสธร ไปตั้งครอบครัวที่บ้านกุดลิง แขวงเมืองยโสธร โดยคำว่า "กุด" หมายถึงลำน้ำที่ไหลไม่หยุด ส่วน "ลิง" หมายถึงต้นหูลิง (มิใช่มีลิงอยู่มาก)
ต่อมาท้าวจันโสมเห็นว่า บ้านกุดลิงคับแคบลำบากในการทำมาหากิน และพระสุนทรราชวงษา (ท้าวฝ่าย) เจ้านาย อาจจะอสัญกรรมจึงหมดความผูกพัน อีกทั้งคิดถึงญาติที่พี่น้องชาวโย้ยเดิมที่บ้านม่วงริมยาม จึงได้อพยพกลับมาใกล้บริเวณเดิมที่บ้านท่าแร่ (ตำบลแร่ อำเภอพังโคนในปัจจุบัน) และคงชื่อ "บ้านกุดลิง" ตามมา แต่แห้งแล้งอีก จึงอพยพมาอยู่บ้านชุมแสงหัวนา (บ้านและตํบลวานรนิวาสในปัจจุบัน) และยังคงใช้ชื่อบ้านกุดลิงเช่นเดิม
จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนชื่อเมืองสกลทวาปีของชาวย้อเป็น "เมืองสกลนคร" เมื่อปี พ.ศ. 2381 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกบ้านกุดลิงของชาวโย้ยให้เป็นเมืองน้องของเมืองสกลนคร โดยมีชื่อคล้องจองกันว่า เมืองวานรนิวาส เมื่อวันจันทร์ แรม 1 ค่ำ เดือน 8 ปีระกา ตรีศก จ.ศ. 1223 ตรงกับวันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 และทรงตั้งท้าวจันโสมเป็นหลวงประชาราษฎร์รักษา (ฉิม ศรีถาพร) เป็นเจ้าเมืองคนแรก
อำเภอวานรนิวาสแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 183 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอวานรนิวาสประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
อํเภอวานรนิวาสมีประชากรรวมทั้งสิ้น 120,177 คน (พ.ศ. 2564) เป็นชาย 59,974 คน หญิง 60,203 คน ประชากรจํนวน 27,951 ครัวเรือน นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 95.1 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 4.8 ศาสนาอิสลามร้อยละ 0.1
พิจิตต รัตตกุล
พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์) อดีตหัวหน้าพรรคถิ่นไทย และเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
พิจิตต รัตตกุล หรือ ดร.พิจิตต รัตตกุล เกิดเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของนายพิชัย รัตตกุล และ คุณหญิงจรวย รัตตกุล สมรสกับ ชารียา ปิณฑกานนท์ มีลูกสาว 2 คน ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ด้วยคะแนน 768,994 คะแนน ในชื่อของกลุ่มมดงาน (ซึ่งภายหลังบางส่วนได้จัดตั้งเป็นพรรคถิ่นไทย และ ดร.พิจิตต ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค)
ดร.พิจิตต รัตตกุล เคยลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ถึง 3 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2535 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2539 ได้รับเลือกตั้ง และครั้งที่สาม ในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และเคยลงรับสมัครสมาชิกวุฒิสภา หรือ สว. กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ทั้งนี้ ดร.พิจิตต รัตตกุล มีภาพลักษณ์ของนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และเป็นผู้ออกกฎหมายห้ามทิ้งขยะในที่สาธารณะระหว่างดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ดร.พิจิตต รัตตกุล ได้รับปริญญาเอกดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2540
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ดร.พิจิตตได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในเขต 8 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตสวนหลวง ประเวศ บางนา พระโขนง สังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา คู่กับ ดร.จิรากรณ์ คชเสนี และ ดร.เกษมสันต์ วีระกุล ซึ่งไม่ได้รับเลือกตั้งทั้ง 3 คน
ในต้นปี พ.ศ. 2551 ดร.พิจิตตได้ประกาศลาออกจากพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา เนื่องจากไม่เห็นด้วยที่พรรคจะไปร่วมจัดตั้งรัฐบาลกับพรรคพลังประชาชน และในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 ดร.พิจิตตก็ได้ช่วยหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ เบอร์ 2 หาเสียงด้วย
ในปี พ.ศ. 2555 ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร (ปัจจุบันชื่อมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช) อันเป็นสถาบันอุดมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2557 ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2559 ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งจำคุก 5 ปี ในคดีจัดซื้อที่จอดรถ กทม.ซึ่งต่อมาศาลฎีกาได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาแก้ยกฟ้อง ดร.พิจิตต รัตตกุล ในคดีดังกล่าว
เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562
เดย์ทริปเปอร์
เดย์ ทริปเปอร์ เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย กำเนิดขึ้นในวงการเพลงอินดี้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วคุณภาพของดนตรีแบบบริตป็อปที่ค่อนข้างจะแปลกหูกว่าอัลบัมอื่น ๆ ในช่วงนั้นก็ส่งผลให้ชื่อของเดย์ ทริปเปอร์ เป็นอีกหนึ่งกลุ่มศิลปินที่ต้องจับตามอง แต่เดิมประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 3 คน วาสิต มุกดาวิจิตร ร้องนำ ทวนทอง นิยมชาติ กีต้าร์ และ จีระศักดิ์ ภักดีโต เบส
ประวัติของวง Day Tripper.
Day Tripper(เดย์ ทริปเปอร์) เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย กำเนิดขึ้นในวงการเพลงอินดี้เมื่อปี พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นอีกหนึ่งวงดนตรีที่ไม่ทำให้คอเพลงบ้านเราผิดหวังสักเท่าไหร่ สำหรับศิลปินที่ชื่อ "Day Tripper" (ชื่อวงมาจากเพลงๆ หนึ่งของ The Beatles) ที่ประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ "อู วาสิต มุกดาวิจิตร" "ทวน ทวนทอง นิยมชาติ" และ "จี จิระศักดิ์ ภักดีโต" มีงานชิ้นแรกออกมาในชื่อ "seven day" (อินดี้ คาเฟ่ / หัวลำโพงฯ) แม้จะไม่ถึงขนาดที่สร้างชื่อได้เปรี้ยงปร้าง ทว่าด้วยความมีคุณภาพของดนตรีแบบ Brit Pop ที่ค่อนข้างจะแปลกหูกว่าอัลบั้มอื่น ๆ ในช่วงนั้นก็ส่งผลให้ชื่อของเดย์ ทริปเปอร์ เป็นอีกหนึ่งกลุ่มศิลปินที่ต้องจับตามอง หลายคนคงจะยังจำซาวนด์รวมทั้งความรู้สึกแรกของการฟังเพลงอย่าง "หู่ฮู้" "อลังการ" "ทำใจ" ได้เป็นอย่างดี ว่ามันตื่นเต้นขนาดไหน หลังงานชิ้นแรกออกมาไม่นานเดย์ ทริปเปอร์ก็เตรียมงานในชุดที่สองต่อทันที ครั้งนี้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการแยกออกมาทำกันเองในนามของ "Junkfood Record" การขาดหายไปของ "จี" (ซึ่งไปศึกษาต่อ) รวมทั้งรูปแบบของงานเพลงที่แม้จะยังมีรูปแบบของ Brit Pop เป็นโครงหลักทว่าก็มีแนวดนตรีรูปแบบอื่น ๆ เข้ามาผสมทั้ง ฮิพฮอพ, พังค์ ที่เด่นมาก ๆ ของอัลบั้มชุดที่สอง "Pop Music" คือการนำเอาเสียงแปลก ๆ ไม่ว่าจะเป็นเสียงจากของเล่นเด็ก เสียงบรรยากาศต่าง ๆ เข้ามามากมาย ทว่าเพราะเคยทำงานทดลอง "Death Trip" มาแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากที่พวกเขาจะคุมมันอยู่ และถึงแม้งานกึ่งทดลองชิ้นนี้จะไม่คุ้นหูนักสำหรับคนฟังเพลงส่วนใหญ่ แต่เสียงตอบรับของอัลบั้มชุดนี้ที่ออกมาก็ดีเกินคาด "The Daytripper" เป็นอัลบั้มเต็มชุดที่สาม (ก่อนหน้าอัลบั้มนี้มีอัลบั้มพิเศษที่ชื่อว่า US ออกมาก่อน) ของทั้งคู่กับบ้านใหม่ "จีนี่ เร็คคอร์ด" โดยก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้ส่ง 2 ซิงเกิ้ล "อยากอยู่ตรงนี้ตลอดไป" และ "คนที่คุณเฝ้ารอ" ออกมาเป็นการเรียกน้ำย่อยไปแล้วในชุด showroom vol.1 สำหรับชุดนี้ยังคงสานต่อความ "ไม่จำกัดกรอบ" ในเรื่องของเสียงเหมือนเดิม ด้วยการหยิบเอาเสียงที่ไม่พึงปรารถนาของนักดนตรีที่เรียกกันว่า "noise", เสียง "จี่" ของกีต้าร์, กีต้าร์เด็กเล่นที่ให้เสียงแปร่ง ๆ เข้ามาประกอบได้อย่างน่าทึ่งและลงตัว ไม่หนวกหู ที่สำคัญคือยังคงคอนเซ็ปต์ตั้งแต่อัลบั้มแรกที่ว่า "แตกต่างแต่ฟังง่าย" ได้อย่างน่าปรบมือ เปิดฉากกันด้วยเพลงสนุกๆ "เปลี่ยน" ฟังง่าย ๆ เป็นการล่อให้ฟังเพลงอื่น ๆ ในอัลบั้มต่อไป ต่อด้วยเพลงช้าอย่าง "ความสุขบางเวลา" ต่อเนื่องถึง "ทำไมต้องเป็นฉัน" ส่วนที่จะฮิตอย่างแน่นอนก็คือ "จะเอาอะไรไปรักกับเธอ" ด้วยท่อนฮุกอย่าง "…ฉันเป็นเหมือนเรือที่มันอัปปาง และยังมีแผลลึกตรงกลางหัวใจ…"
ที่โดดเด่นของเดย์ ทริปเปอร์ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องซาวนด์เท่านั้น หากแต่มุมมองในการเขียนเพลงซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือของอูนั้นก็ไม่ค่อยจะเหมือนใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงเศร้า ๆ เหงา ๆ นั้น ทั้งซาวนด์ทั้งเนื้อร้องทำได้อ้างว้างดีเหลือเกิน…นอกจากนี้พวกเขายังสามารถคงภาพรวมของอัลบั้มให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันได้ ต่างไปจากศิลปินรุ่นใหม่คนอื่น ๆ ที่มุ่งเน้นขายแต่ความแปลกของซาวนด์รวมทั้งรูปแบบการนำเสนอที่ดูเป็นแฟชั่นมากกว่าจะเป็นเนื้อแท้หรือสิ่งที่ตนเองชอบจริงๆ จนส่งผลให้กลายเป็นอัลบั้มจับฉ่าย หวือหวาแต่ข้างในกลวงโบ๋ ในส่วนของแฟนขาประจำ "The Daytripper" อาจจะไม่โดนใจถึงขนาดที่เรียกว่าสะใจมากนัก เนื่องจากโดยรวมเพลงจะมีความเป็นป็อปมากขึ้น (บางส่วนเรียก "เรโทร ป็อป" (Retro Pop)) ต่างจากสองชุดแรกที่ดนตรีฟังแล้วอลังการและมีมิติมากกว่า แถมชุดนี้ยังมีเพลงช้าค่อนข้างเยอะ ทำให้อัลบั้มออกจะเนือย ๆ และเนื่องจากแต่ละเพลงนั้นมีเสียงอะไรต่อมิอะไรค่อนข้างจะเยอะมากอยู่แล้ว ถ้าอารมณ์ไม่พร้อมที่จะฟังอาจถึงขั้นเหนื่อยหู… ทว่าสำหรับคนที่อยากจะเป็นแฟนใหม่ของพวกเขาแล้วละก็ รับรองชุดนี้ไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน ส่วน อัลบั้มล่าสุด Guilty กลับมาคราวนี้เดย์ทริปเปอร์ออกอัลบั้มกับค่ายเพลงสังกัดแรกของพวกเขาอย่างหัวลำโพงริดดิม ในสไตล์ Brit - Pop ที่มี sound กีตาร์แบบ Lo - fi ตามรูปแบบของ DayTripper โดยอัลบั้มชุดนี้มีความหลากหลายของดนตรี แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่ชอบคล้ายชุดแรก
เสียชีวิตแล้ว
ณรงค์ วงษ์สวรรค์
สัก
สัก อาจหมายถึง
โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์
โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์ฯ
โรงเรียนสาธิตจุฬา
โรงเรียนสาธิตจุฬาฯ
สาธิตจุฬา
สาธิตจุฬาฯ
สาธิตจุฬาลงกรณ์
สบู่
ในทางเคมี สบู่คือเกลือของกรดไขมัน สบู่ในบ้านเรือนใช้ชะล้าง อาบ และใช้ในการทำความสะอาดบ้าน โดยสบู่ทำหน้าที่เป็นสารลดแรงตึงผิว และน้ำมันอิมัลซิไฟเออร์เพื่อให้สบู่ไหลไปกับน้ำได้ ในอุตสาหกรรม สบู่ยังใช้กับการปั่นผ้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของสารหล่อลื่นบางชนิด
สบู่สำหรับการชะล้างได้มาจากน้ำมันพืชหรือสัตว์ และไขมันที่มีค่าเบสสูง เช่น โซดาไฟ หรือโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ในสารละลายในน้ำ ไขมันและน้ำมันเป็นส่วนประกอบของไตรกลีเซอไรด์ กล่าวคือ โมเลกุลของกรดไขมันสามโมเลกุลติดกับโมเลกุลของกลีเซอรอลหนึ่งโมเลกุล สารประกอบอัลคาไลน์ที่มักถูกเรียกว่า ไล (lye) ชักนำให้เกิดกระบวนการการเปลี่ยนเป็นสบู่ (saponification)
ในปฏิกิริยานี้ ไขมันไตรกลีเซอไรด์จะสลายด้วยน้ำ (hydrolyze) กลายเป็นกรดไขมันอิสระ และกรดไขมันอิสระจะรวมกับอัลคาไลจนเกิดเป็นสบู่หยาบ หรือส่วนผสมของเกลือสบู่ ไขมันหรืออัลคาไลที่เกินมา น้ำ และกลีเซอรอลอิสระ (กลีเซอรีน) ผลพลอยได้คือกลีเซอรีนสามารถคงอยู่ในรูปผลิตภัณฑ์สบู่ ทำหน้าที่เป็นสารที่ทำให้อ่อนโยน หรือถูกแยกออกเพื่อนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น
โดยคำว่า "สบู่" ในภาษาไทย เพี้ยนมาจากคำว่า "sabão" ในภาษาโปรตุเกส ทั้งนี้เชื่อว่าสบู่เข้ามาในประเทศไทยในสมัยอยุธยา พร้อมกับชาวโปรตุเกสที่เข้ามาค้าขาย, รับราชการ และพำนักอยู่ในประเทศไทยในเวลานั้น
สลาตัน
ปตท.สผ.
72 (เจ็ดสิบสอง) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 71 (เจ็ดสิบเอ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 73 (เจ็ดสิบสาม)
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 5 ตั้งอยู่ที่ริมบึงสีไฟ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร มีเนื้อที่ 170 ไร่ เป็นพื้นดิน ประมาณ 50 ไร และพื้นน้ำประมาณ 120 ไร่ สมเด็จพระศรีนครินทร์บรมราชชนนี พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2530
หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองพิจิตร ต้นไม้ประจำสวน คือ ค้อ
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร เป็นสวนที่สร้างควบคู่กับบึงสีไฟซึ่งเป็นแหล่งพักพิงและอยู่อาศัยของสัตว์หลายชนิด ในฤดูหนาวจะมีฝูงนกเป้ดน้ำอพยพมาอาศัยเป็นจำนวนมาก จึงเป็นสถานที่สำหรับชมและศึกษานกไปด้วย ภายในบึงมีพรรณไม้น้ำขึ้นทั่วไป มีดอกบัวหลวงจำนวนมากและสวยงาม ริมบึงปลูกไม้ดอกไม้ประดับและไม้ใหญ่ให้ความร่มรื่น กลางบึงมีศาลาที่ใช้เป็นที่พักผ่อนชมทิวทัศน์มีสะพานยาวทอดข้ามจากฝั่งถึงศาลา ภายในสวนมีทางเดินสำหรับออกกำลังกายและวิ่งเหยาะ มีสวนสุขภาพ ประตูทางเข้ามีหอประชุมขนาดใหญ่รูปจระเข้ยักษ์ในตำนานชาละวัน สัญลักษณ์ของจังหวัดพิจิตร ประกอบด้วยเวทีเนินดินสำหรับจัดรายการบันเทิงในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร เป็นสวนสาธารณะที่อยู่ใจกลางเมืองจึงมีประชาชนมาใช้เป็นจำนวนมากเนื่องจากมีความสะดวกในการเข้าถึง นอกจากนี้ยังมีหน่วยงานของกรมประมงตั้งสถานีทดลองสัตว์น้ำและมีอาคารแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดที่ประชาชนเข้าชมได้ด้วย
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้
ดอลบี้ แลบอราทอรี่
ดอลบี้
แนวเพลง
แนวเพลง เป็นการจำแนกเพลง โดยนำเพลงที่มีลักษณะพื้นฐานต่าง ๆ ร่วมกัน มากำหนดให้เป็นบทเพลงประเภทเดียวกัน
ประเภทของแนวดนตรี.
อาจแบ่งเป็นหมวดหมู่ใหญ่ ๆ ได้ดังนี้
เบอร์เซิร์ก
เบอร์เซิร์ก  เป็นชื่อมังงะ แนวดาร์ค แฟนตาซี ของญี่ปุ่น วาดโดยเค็นตาโร มิอูระ มีการดำเนินเรื่องเกิดขึ้นในยุคกลางของยุโรป โดยได้รับอิทธิพลมาจากโลกแห่งจินตนิมิตด้านมืด มีตัวละครเอกของเรื่องคือ กัทส์ ทหารรับจ้างผู้โดดเดี่ยวและ กริฟฟิท หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างที่รวมตัวกันภายใต้ชื่อ "กองพันเหยี่ยว"
เนื้อเรื่องมีสาระสำคัญเกี่ยวกับความโดดเดี่ยวของมนุษย์ , ความสัมพันธ์ในเชิงของมิตรภาพ และเต็มไปด้วยการตั้งคำถามเกี่ยวกับมนุษยธรรม รวมถึงประเด็นเรื่องปีศาจและการต่อต้านพระเจ้า นอกจากนี้ยังสื่อให้เห็นถึงธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ทั้งในด้านที่ดีที่สุดและเลวร้ายที่สุด
เบอร์เซิร์กได้ชื่อว่าเป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นที่เนื้อหาและภาพมีความรุนแรงสูง รวมถึงมีลายเส้นของภาพที่มีความละเอียดเป็นอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็ได้รับความนิยมและมียอดขายมากอันดับต้นๆเช่นกัน ในประเทศญี่ปุ่นลงตีพิมพ์ในนิตยสารยัง แอนิมอล โดยสำนักพิมพ์ฮะคุเซนชะ ส่วนในประเทศไทยมีการตีพิมพ์ฉบับลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ซึ่งได้ตีพิมพ์จนถึงฉบับรวมเล่มที่ 37 ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 ทางสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้ประกาศหยุดตีพิมพ์หนังสือในเครือฮะคุเซนชะ ทำให้บริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ได้เข้าถือครองลิขสิทธิ์การตีพิมพ์เรื่องเบอร์เซิร์กฉบับภาษาไทยในปัจจุบัน โดยมีการตีพิมพ์ซ้ำตั้งแต่เล่ม 1 - 37 และ เล่มที่ 38 เป็นต้นไป ส่วนฉบับอนิเมะได้ลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายโดย TIGA
นอกจากนี้ยังมีการแปลและตีพิมพ์จัดจำหน่ายในอีกหลายประเทศเช่นสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, สเปน, เนเธอร์แลนด์, โปแลนด์, อิตาลี, เยอรมัน, บราซิล, เม็กซิโก และเกาหลีใต้
นักดาบดำ และ ตราประทับ.
เนื้อเรื่องเปิดตัว กัทส์ (Guts) นักดาบดำที่มีดาบขนาดมหึมา ตาขวาบอด มีแขนซ้ายเทียมทำด้วยเหล็ก และมีรอยตีตราประทับอยู่ที่ต้นคอ ได้ออกเดินทางตามหา "ก็อดแฮนด์" ทั้ง 5 ซึ่งเป็นเจ้าแห่งสาวกปีศาจทั้งปวง โดยกัทส์ได้เดินทางมาถึงเมืองๆหนึ่ง ที่ถูกครอบงำโดย "ปราสาทโคกะ (Koka Castle)" โดยเจ้าเมืองจะต้องส่งเครื่องบรรณาการทั้งทอง อาหาร รวมทั้งผู้หญิงและเด็กไปเป็นเครื่องสังเวยในปราสาทโคกะ เพื่อแลกกับการที่เมืองจะรอดพ้นจากการถูกทำลาย
ที่เมืองแห่งนี้กัทส์ได้ช่วยเอลฟ์ที่ชื่อ พัค (Puck) ให้รอดพ้นจากอันตราย พัคจึงได้ติดตามและออกเดินทางร่วมกับกัทส์ไปนับแต่นั้นเป็นต้นมา
กัทส์ ได้ต่อสู้กับเจ้าแห่งปราสาทโคกะ ซึ่งแท้จริงก็เป็นหนึ่งในสาวกของปีศาจ โดยกัทส์สามารถเอาชนะเจ้าแห่งปราสาทโคกะที่อยู่ในร่างของปีศาจงูได้ และออกเดินทางไปยังจุดหมายต่อไป
ต่อมาเนื้อเรื่องได้กล่าวถึงรอยประทับที่ต้นคอของกัทส์ โดยรอยประทับตีตราดังกล่าวเป็นรอยประทับของผู้ที่เป็น "เหยื่อสังเวย" ผู้ที่ถูกตีตราต้องกลายเป็นอาหารของปีศาจ และจะถูกตามล่าโดยสาวกปีศาจทั้งหลาย กัทส์ที่มีรอยประทับตีตราอยู่ที่ต้นคอจึงถูกสาวกปีศาจตามล่าอยู่ตลอดเวลา แต่ก็สามารถต่อสู้เอาชีวิตรอดมาได้
เทวดาผู้พิทักษ์แห่งความโลภ.
กัทส์ ได้เดินทางมาถึงเมืองแห่งหนึ่ง ที่ถูกปกครองด้วยความหวาดกลัวจากเคานต์ ที่มุ่งกำจัดพวกนอกรีต และประหารชีวิตคนไปอย่างมากมาย กัทส์ถูกตามล่าโดยทหารของเคานต์ และได้รับการช่วยเหลือจาก "วาร์กัส (Vargas)" ชายพิการซึ่งเป็นอดีตหมอหลวงประจำปราสาท
ยุคทองคำ.
แม่ของกัทส์ถูกจับแขวนคอตายทั้งกลมขณะตั้งท้องกัทส์ แต่กัทส์ก็สามารถคลอดออกมาจากศพแม่ที่ถูกแขวนคอตายไปแล้วและยังสามารถเอาชีวิตรอดได้
กัทส์ ถูกเก็บมาเลี้ยงโดย ชีส หญิงเสียสติในกลุ่มของทหารรับจ้างที่บังเอิญผ่านทางมา ชีส ซึ่งเสียสติจากการแท้งลูก เมื่อพบกัทส์ที่รอดชีวิตโดยการคลอดออกมาจากศพแม่ จึงคิดเสมือนว่ากัทส์เป็นลูกของตนเอง ต่อมาชีสตายด้วยกาฬโรค แกมบิโนสามีของชีสจึงเลี้ยงดูกัทส์อย่างเข้มงวด รวมถึงฝึกวิชาดาบให้ เพื่อให้กัทส์ออกรบหาเงินตั้งแต่ยังเด็ก ถึงแม้กัทส์จะถูกเลี้ยงอย่างเข้มงวดและถูกดุด่าอยู่เสมอ แต่กัทส์กลับคิดว่า แกมบิโน เปรียบเสมือนพ่อแท้ๆของตนเอง
กัทส์ในวัยเด็กเคยถูกล่วงละเมิดทางเพศจาก โดโนแวน ซึ่งเป็นคนในกลุ่มทหารรับจ้างด้วยกัน โดยโดโนแวน บอกแก่กัทส์ว่า แกมบิโน เป็นคนขายกัทส์เพื่อแลกกับเงิน แต่ตัวกัทส์เองกลับไม่เชื่อ วันหนึ่งแกมบิโนเสียขาจากสนามรบ และกลายเป็นคนติดเหล้า ทุกคนในกองทหารก็คิดกันอยู่แล้วว่ากัทส์เป็นตัวกาลกีณีเพราะเก็บมาจากศพ พอมาแกมบิโนมาเสียขาอีก ทุกคนก็เริ่มไม่พอใจ แกมบิโนเองก็เกลียดกัทส์มาตั้งแต่แรกที่ฝึกให้เพราะต้องการให้หาเงิน
คืนนึ่งแกมบิโนที่กำลังเมามายได้บุกเข้าไปในห้องนอนหมายจะฆ่ากัทส์ แต่กัทส์ป้องกันตัวทันแต่พอรู้ตัวดาบก็ทะลุคอหอยของแกมบิโนไปแล้ว คนที่เข้ามาเห็นก็เข้าใจผิดคิดว่ากัทส์ลงมือฆ่าแกมบิโน กัทส์จึงหลบหนีจนตกเหวไป ข้างล่างมีฝูงหมาป่ากัทส์ดิ้นรนจนรอดมาได้ แต่ก็สลบไปโชคดีมีคนผ่านมาจึงช่วยกัทส์ไว้
4 ปีต่อมา กัทส์ยังคงเป็นทหารรับจ้าง แต่ว่าอยู่คนเดียวไม่มีกลุ่มพวก เค้าได้สร้างผลงานโดยการล้มคนที่เก่งที่สุดของฝ่ายตรงข้าม ทำให้ กริฟฟิท (Griffith) ผู้นำกองพันเหยี่ยวสนใจตัวเขามากจึงช่วยให้มาร่วมด้วย กรีพีสเป็นผู้นำที่เก่งมาก ๆ ฝีมือดาบก็เหนือกว่ากัทส์ทำให้กัทส์ต้องยอมแพ้แล้วเป็นพวกด้วยในที่สุด กองพันเหยี่ยวเป็นกองทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงมาก ทุกคนล้วนมีฝีมือ มีแคสก้าเป็นรองแม่ทัพ และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในกองพัน กองพันเหยี่ยวสร้างผลงานไว้มากมายจนเป็นที่พอพระทัยของกษัตริย์ ระหว่างการรบครั้งหนึ่งมีคนในตำนานที่ว่าไปที่สนามรบไหนที่นั่นจะมีแต่คนตายเกลื่อน และตำนานก็มีมาเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว คนก็ยังมีชีวิตอยู่ คือ นอส เฟอราตู ซ็อตต์ ขณะที่กัทส์กับกรีฟีสกำลังเสียท่า ซ็อตต์เห็นไข่จักรพรรดิที่ห้อยอยู่ที่คอของกรีฟีสก็ตกใจแล้วก็ล่าถอยไป พร้อมทิ้งคำพูดไว้กับกัทส์ว่า เมื่อใดที่ชายผู้นี้พบกับความสิ้นหวัง และหากเจ้ายังเป็นเพื่อนรักของชายคนนี้ล่ะก็ เจ้าจะพบจุดจบที่ไม่อาจเลี่ยงได้
การศึกครั้งสุดท้าย ที่ต้องรบกับศัตรูที่แข็งแกร่งยากจะรับมือกองทัพอัศวินแรดม่วงแห่งจูด้า แต่กองพันเหยี่ยวขอรับหน้าที่นี้ และสามารถชนะได้ ได้รับความดีความชอบใหญ่หลวง จนถึงบัดนี้กัทส์ที่รับหน้าที่เป็นกองหน้าในสนามรบตลอดฝีมือได้พัฒนาขึ้นมาก และอยากจะมายืนเคียงข้างกรีฟีสด้วยตนเอง จึงขอแยกตัวไป แต่การที่กัทส์จากไปนั้นทำให้กรีฟีสทำสิ่งที่ผิดมหันต์ โดยที่ไปมีสัมพันธ์กับเจ้าหญิงชาร์ลอต เพื่อหวังเป็นใหญ่ให้เร็วที่สุด แต่ถูกพระราชาจับได้และถูกนำตัวไปทรมาน กองพันเหยี่ยวจึงถูกไล่ล่า จึงต้องหนีไปทั้งที่ขาดผู้นำมีเพียงแคสก้าเท่านั้นที่คอยนำทัพ กัทส์ได้ข่าวจึงกลับมาช่วย รวมยอดฝีมือของกองทัพบุกเข้าไปช่วยกรีฟีสออกมา ถึงจะช่วยสำเร็จ แต่กรีฟีสที่ถูกทรมานอย่างหนัก ,ตัดเอ็นมือ ,ตัดเอ็นเท้า ,ถูกถลกหนัง และถูกตัดลิ้น ทำให้ไม่สามารถนำทัพหรือต่อสู้ได้อีก พระราชาส่งกลุ่มทหารโฉดมาไล่ล่ากองพันเหยี่ยว แต่หัวหน้าพวกมันนั้นแท้จริงแล้วเป็นปีศาจเหมือนซ็อตต กัทส์ต้านไว้ได้ในที่สุด แต่กรีฟีสสิ้นหวังถึงที่สุดหมายจะฆ่าตัวตาย แต่พอดีเจอกับเบเฮริทไข่จักรพรรดิ ที่น่าจะตกหายไปแล้วตอนถูกทรมาน ซึ่งมันเป็นสิ่งที่จะเรียกเทวทูต และที่พิเศษกว่านั้นคือมันเป็นเบเฮริทสีแดง กรีฟีสคือคนที่จะไปเป็นเทวทูตคนที่ 5 กรีฟีสได้บูชายันกองพันเหยี่ยวทั้งหมด ทุกคนในกองพันเหยี่ยวถูกตีตราเครื่องสังเวยและเป็นเหยื่อแก่ปีศาจทั้งหลาย กรีฟิสได้ข่มขืนแคสก้าต่อหน้ากัทส์ ส่วนกัทส์ถูกทำให้ตาบอดข้างหนึ่ง และได้ตัดแขนซ้ายของตัวเองออก ก็อดแฮนด์จึงครบ 5 คน อัศวินกะโหลกผู้เป็นปฏิปักษ์กับปีศาจได้บุกเข้ามาช่วยกัทส์กับแคสก้า ซึ่งกัทส์ยังต่อสู้อยู่ แม้ว่าจะเหลือตัวคนเดียว
หลังจากหนีมาได้ แคสก้าก็เสียสติ และต่อจากนี้กัทส์ต้องใช้ชีวิตอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย รอยตีตราจะเรียกปีศาจมา นั่นหมายถึงกัทส์จะไม่ได้หลับยามค่ำคืนอีกต่อไป ทั้งสองพักอยู่ที่บ้านเกโด ช่างตีดาบฝีมือดี เดิมเกโดเป็นช่างในวังแต่ได้ตีดาบฆ่ามังกรขึ้นมาเป็นดาบที่ใหญ่มากๆ ดาบที่กัทส์เคยใช้ในสนามรบ ใหญ่และยาวกว่าดาบปกติ 3 เท่าแต่ดาบนี้ไม่น่าจะเรียกดาบมันใหญ่และยาวกว่าตัวกัทส์เสียอีก เป็นเหตุให้เกโดโดนไล่ออกจากวังเพราะไม่มีใครใช้ดาบนี้ได้ แต่กัทส์ใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วจึงออกเดินทางเพื่อปราบปีศาจและตามหาก็อตแฮน กับดาบเล่มนี้พร้อมด้วยแขนซ้ายที่เป็นแขนกลภายในติดปืนใหญ่ไว้ และต่อสู้เรื่อยมาจนได้พบกับแม่มดน้อยฝึกหัด และได้รับเกราะดำจากแม่มดฟลอร่า เกราะนี้อัศวินกะโหลกเคยใช้มาก่อน มันจะทำให้ผู้ใช้ไม่รู้สึกเจ็บปวดและลุยอย่างเดียว กัทส์ได้พรรคพวกเพิ่ม และออกเดินทางไปบ้านเกิดของแพ็คที่คิดว่าน่าจะปลอดภัยที่สุด
เบอร์เซิร์กได้มีการนำมาทำเป็นวิดีโอเกมสำหรับ
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ฉะเชิงเทรา
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ฉะเชิงเทรา คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 4 ตั้งอยู่ที่ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 90 ไร่ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2529
หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ต้นไม้ประจำสวน คือ เฟื่องฟ้า
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ฉะเชิงเทรา เป็นสวนที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองรายล้อมไปด้วยอาคารที่ทำการของรัฐ โดยแต่ละหน่วยงานมีสวนของตนเองที่จัดแต่งให้สอดคล้องกับสวนใหญ่ ทางเข้าสวนมีหลายทาง แต่ละทางมีซุ้มประตูทางเข้าที่สวยงาม ถนนเดิมที่ผ่านกลางสวนมีคูน้ำขนาดใหญ่ที่มีน้ำสะอาดคู่ขนานไป ริมน้ำปลูกต้รนนทรีและปาล์มเรยงรายตามคูน้ำ ถนนแบ่งสวนออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งด้านตรงข้ามศาลากลางจังหวัดมีอาคารทรงไทยซึ่งเป็นศาลาที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์เมื่อครั้งสเด็จมาเป็นประธานพิธีเปิดสวน ปัจจุบันใช้ในกิจกรรมหลายด้าน หน้าศาลามีต้นเฟื่องฟ้าทรงปลูกในวันสเด็จ
อีกฝั่งหนึ่งของถนนมีสนามฟุตบอล ติดกับสนามฟุตบอลเป็นที่ตั้งของ "สวนเกษม" มีรั้วกั้นและมีสวนที่ออกแบบสวยงามประกอบด้วยบึงที่มีน้ำใสสะอาด มีพรรณไม้ต่างๆ ปลูกตามริมน้ำ โดยเฉพาะปาล์มชนิดต่างๆ มีไม้ตัดแต่งพุ่มเป็นลวดลายและสีสันที่หลากหลาย รวมทั้งแปลงไม้ดอกจำนวนมาก บริเวณริมน้ำมีศาลาขนาดเล็กใหญ่และม้านั่งสบายเรียงรายเพื่อการนั่งพักผ่อน สวนแห่งนี้ยังมีสนามเด็กเล่นพร้อมเครื่องเล่นหลากหลายชนิด จึงมีประชาชนมาใช้พักผ่อนออกกำลังกายตั้งแต่เช้าตรู่ถึงตอนค่ำซึ่งจะมีไฟแสงสว่างเปิดรับกับแสงไฟประดับน้ำพุ
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนเกษม
ทีโบน (วงดนตรี)
ทีโบน  เป็นกลุ่มวงดนตรีสัญชาติไทยแนวเพลง เร็กเก้-สกา และเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่บุกเบิกแนวเพลงนี้ในไทย มีเพลงที่ได้รับความรู้จักอย่างมากได้แก่ เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม สมาชิกของวง ทีโบน มีทั้งหมด 9 คน
ทีโบน เริ่มต้นวงยุคแรกจากการเล่นประจำที่ร้านบลูมูน และร้านบลูยีนส์ โดยชื่อวง ‘ทีโบน’ นั้นนำมาจากป้ายชื่อยีห้อของกางเกงยีนส์ที่ แก๊ป-เจษฎา ธีระภินันท์ ออกแบบขาย ต่อมาทีโบนได้ไปแจมเล่นอะคูสติกกับ โอ๋ (ธีร์ ไชยเดช) ที่ร้านแซ็กโซโฟน ซึ่งเล่นมาจนถึงวันนี้นับเป็นเวลาร่วม 20 กว่าปีแล้ว และด้วยประโยค “สนใจมาเป็นซูปเปอร์สตาร์มั้ย?” คำชวนแบบทีเล่นทีจริงจาก จิก (ประภาส ชลศรานนท์) ที่มองเห็นความสามารถของวงนี้
และชักชวนให้ทีโบนเข้ามาอยู่ในวงการเป็นศิลปินออกเทปทำงานด้วยกัน จึงทำให้เกิด ‘ทีโบน’ ชุดแรกขึ้นมา
จากอัลบั้มชุดแรกของทีโบนนั้นได้มีเพลงฮิตอย่าง ‘เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม’ เกิดขึ้นมาประดับวงการทำให้วงทีโบนเป็นที่รู้จักกันทั่วประเทศ ต่อมาทีโบนออกอัลบั้มชุดที่ 2 ‘คุณนายสะอาด’ และเมื่อจบอัลบั้มชุดที่ 3 ‘เล็ก ชิ้น สด’ ที่มีเพลงเพราะอย่าง ‘แรงดึงดูด’ ก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เมื่อเปิ้ล (เจ้าของเสียงร้องในเพลง ‘เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม’) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ และทีโบนก็หมดสัญญากับทางค่ายมูเซอร์ และวอร์นเนอร์ มิวสิก จึงได้ย้ายมาอยู่กับ โซนี่ มิวสิก แทน ต่อมาทีโบนทำอัลบั้มชุดที่ 4 ‘กอด’ โดยมีเพลงดังอย่าง ‘ดาวตก’ ‘กอด’ ‘กลิ่น’ และอัลบั้มชุดพิเศษเพลงอะคูสติก 5 เพลงชื่ออัลบั้ม “เบาหวาน” นั่นคือผลงานทั้งหมดของทีโบนที่เป็นสตูดิโออัลบั้มจริงๆ