pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แบบจำลองมาตรฐานเป็นกรอบการทำงานในทางทฤษฎีใช้เพื่ออธิบายถึงอนุภาคมูลฐานทั้งหมดที่รู้จักกันในปัจจุบัน ซึ่งรวมถึงอนุภาคที่ยังไม่อาจสังเกตพบ คือ อนุภาคฮิกส์ ด้วย แบบจำลองนี้มีควาร์กทั้ง 6 สายพันธ์  ชื่อว่า อัพ (u), ดาวน์ (d), ชาร์ม (c), สเตรนจ์ (s), ทอป (t), และบอตทอม (b) ปฏิยานุภาคของควาร์กเรียกว่า "ปฏิควาร์ก" แสดงด้วยสัญลักษณ์ขีดบนอยู่เหนือตัวอักษรของควาร์ก เช่น อัพปฏิควาร์ก มีสัญญลักษณ์ว่า แสดงถึงปฏิควาร์กของอัพ ปฏิควาร์กมีลักษณะเหมือนกับปฏิสสารโดยทั่วไป คือมีมวลที่เท่ากัน ช่วงชีวิตเฉลี่ยเท่ากัน และมีสปินเหมือนกันกับควาร์กคู่ของมัน แต่มีประจุไฟฟ้ากับประจุอื่นๆ ในสัญลักษณ์ที่ตรงกันข้าม
ควาร์กเป็นอนุภาคที่มีสปิน spin- หมายความว่า มันเป็นเฟอร์มิออนตามทฤษฎีบทสปินเชิงสถิติ (spin-statistics theorem) มีลักษณะตามหลักการกีดกันของเพาลีซึ่งระบุว่า ไม่มีเฟอร์มิออนที่เหมือนกันสองตัวใดๆ จะสามารถมีสถานะควอนตัมเดียวกันได้ ซึ่งตรงกันข้ามกับโบซอน (อนุภาคที่มีสปินเป็นเลขจำนวนเต็ม) ที่สามารถมีหลายตัวอยู่ในสถานะเดียวกันได้ ส่วนที่แตกต่างจากเลปตอน คือ ควาร์กมีประจุสี อันเป็นเหตุให้มันสามารถเข้าร่วมในอันตรกิริยาอย่างเข้มได้ ผลจากความดึงดูดระหว่างควาร์กที่แตกต่างกันสองตัว ทำให้เกิดการรวมตัวกันเป็นอนุภาคประกอบที่รู้จักกันในชื่อ "แฮดรอน" (ดูหัวข้อ "อันตรกิริยาอย่างเข้มกับประจุสี" ด้านล่าง)
ควาร์กมีค่าประจุไฟฟ้าเป็นเศษส่วน คือ − or + ของขนาดประจุมูลฐานขึ้นกับว่าเป็นเฟลเวอร์อะไร ถ้าเป็นควาร์กแบบอัพ ชาร์ม และท็อป (รวมๆ กันมักเรียกว่า "ควาร์กประเภทอัพ") จะมีประจุ + ขณะที่ควาร์กแบบดาวน์ สเตรนจ์ และบ็อททอม ("ควาร์กประเภทดาวน์") จะมีประจุ − ปฏิควาร์กจะมีประจุตรงกันข้ามกับควาร์กที่เป็นคู่ของมัน คือ ปฏิควาร์กประเภทอัพมีประจุ − และปฏิควาร์กประเภทดาวน์มีประจุ + ในเมื่อประจุไฟฟ้าของแฮดรอนนั้นเป็นผลรวมของประจุของควาร์กทั้งหมดที่เป็นส่วนประกอบ ดังนั้นแฮดรอนทั้งหมดจึงมีประจุเป็นจำนวนเต็ม ส่วนประสมของควาร์ก 3 ตัว (แบริออน), ปฏิควาร์ก 3 ตัว (ปฏิแบริออน) หรือควาร์กและปฏิควาร์ก 1 ตัว (มีซอน) ก็มีค่าประจุเป็นจำนวนเต็มเสมอ ยกตัวอย่างเช่น ส่วนประกอบนิวเคลียสอะตอมของแฮดรอนประกอบด้วยนิวตรอนและโปรตอน มีประจุ 0 และ +1 ตามลำดับ โดยที่นิวตรอนประกอบด้วยดาวน์ควาร์ก 2 ตัวและอัพควาร์ก 1 ตัว ส่วนโปรตอนประกอบด้วยอัพควาร์ก 2 ตัวและดาว์นควาร์ก 1 ตัว
สปิน.
สปิน คือคุณสมบัติภายในของอนุภาคพื้นฐาน ทิศทางของสปินเป็นองศาอิสระที่มีความสำคัญ ในบางครั้งอาจมองภาพเป็นการหมุนของวัตถุรอบแกนของมันเองก็ได้ (ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า สปิน ที่หมายถึง การปั่น) แม้จะเป็นการชี้นำที่ผิดไปบ้างในระดับของอนุภาคย่อยของอะตอมเนื่องจากเชื่อกันว่าอนุภาคพื้นฐานนั้นมีลักษณะเป็นจุด
เราสามารถแสดงสปินได้ด้วยเวกเตอร์ซึ่งมีความยาววัดได้ในหน่วยของค่าคงที่ของพลังค์แบบย่อ "ħ" (อ่านว่า "เอชบาร์") สำหรับควาร์กนั้น การวัดองค์ประกอบเวกเตอร์ของสปินในแกนใดๆ จะได้ค่าออกมาเป็น +"ħ"/2 หรือ −"ħ"/2 อย่างใดอย่างหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ ควาร์กจึงจัดว่าเป็นอนุภาค spin- องค์ประกอบของสปินตามแกนที่กำหนด (เรียกว่าแกน "z") มักย่อด้วยรูปลูกศรชี้ขึ้น ↑ สำหรับค่า + และลูกศรชี้ลง ↓ สำหรับค่า − โดยวางไว้ที่ด้านหลังสัญลักษณ์ของเฟลเวอร์ ตัวอย่างเช่น อัพควาร์กที่มีสปิน + ตามแกน "z" จะเขียนย่อว่า u↑.
อันตรกิริยาอย่างอ่อน.
ควาร์กที่มีเฟลเวอร์แบบหนึ่งสามารถเปลี่ยนรูปไปเป็นควาร์กของเฟลเวอร์อีกแบบหนึ่งได้ก็โดยผ่านอันตรกิริยาอย่างอ่อน ซึ่งเป็นอันตรกิริยาพื้นฐานชนิดหนึ่งในจำนวนสี่ชนิดของฟิสิกส์อนุภาค ทั้งนี้โดยการดูดซับหรือแผ่ W โบซอน ทำให้ควาร์กประเภทอัพ (อัพ ชาร์ม และทอปควาร์ก) สามารถเปลี่ยนไปเป็นควาร์กประเภทดาวน์ (ดาวน์ สเตรนจ์ และบอททอม) ได้ ในทางกลับกันก็เช่นเดียวกัน กลไกการเปลี่ยนรูปของเฟลเวอร์นี้ทำให้เกิดกระบวนการแผ่รังสีที่ทำให้เกิดการสลายให้อนุภาคบีตา ซึ่งนิวตรอน (n) 1 ตัวจะแบ่งตัวกลายเป็นโปรตอน (p) 1 ตัว อิเล็กตรอน (e-) 1 ตัว และอิเล็กตรอนปฏินิวตริโน (e) 1 ตัว (ดูภาพประกอบ) สิ่งนี้จะเกิดขึ้นเมื่อดาวน์ควาร์กตัวหนึ่งในนิวตรอนอัพดาวน์ดาวน์ เสื่อมสลายลงเป็นอัพควาร์กโดยการแผ่อนุภาคเสมือนของ W- โบซอน เปลี่ยนให้นิวตรอนกลายไปเป็นโปรตอนอัพอัพดาวน์ จากนั้น W- โบซอน นี้จะเสื่อมสลายไปเป็นอิเล็กตรอน 1 ตัวกับอิเล็กตรอนปฏินิวตริโน 1 ตัว
การสลายให้อนุภาคบีตาทั้ง 2 แบบนี้ รวมถึงการกระบวนการย้อนกลับ มักมีการใช้อย่างสม่ำเสมอในทางการแพทย์ เช่น การตรวจเอกซ์เรย์ด้วยโพสิตรอน (PET) และในการทดลองฟิสิกส์พลังงานสูง เช่น การตรวจจับนิวตริโน
ขณะที่กระบวนการเปลี่ยนรูปเฟลเวอร์นี้เกิดขึ้นเหมือนๆ กันในควาร์กทุกชนิด ควาร์กแต่ละตัวก็มีแนวโน้มจะเปลี่ยนรูปไปเป็นควาร์กในตระกูลเดียวกันกับตัวเอง แนวโน้มความสัมพันธ์ในการเปลี่ยนรูปของเฟลเวอร์เหล่านี้เขียนได้ในรูปแบบตารางเมทริกซ์ เรียกว่า Cabibbo–Kobayashi–Maskawa matrix (CKM matrix) ค่าโดยประมาณของค่าต่างๆ ใน CKM matrix เป็นดังนี้
โดยที่ "V""ij" แทนแนวโน้มของควาร์กที่มีเฟลเวอร์ "i" ที่จะเปลี่ยนไปเป็นควาร์กแบบเฟลเวอร์ "j" (หรือในทางกลับกัน)
มีตารางเมทริกซ์อันตรกิริยาอย่างอ่อนที่เทียบเท่ากันนี้สำหรับเลปตอน (อยู่ทางขวาของ W โบซอน ในไดอะแกรมการสลายอนุภาคบีตาที่แสดงไว้ข้างบน) เรียกว่า Pontecorvo–Maki–Nakagawa–Sakata matrix (PMNS matrix) ทั้งเมทริกซ์ CKM และ PMNS ล้วนอธิบายถึงการเปลี่ยนรูปของเฟลเวอร์ แต่ความเชื่อมโยงระหว่างเมทริกซ์ทั้งสองนี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจชัดเจน
อนุภาคที่เล็กกว่าอะตอม
ควาก
ปาร์ค บองชุน
ปาร์ค บองชุน (Bong-Chun Park) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 4 แพ้ 7
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ (Alex Escaner) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่ Sultan Kudarat สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 16
เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โรแลนด์ มีลา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เสาหิน ศรีไทยคอนโด จากนั้น มาชกนอกรอบแพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง แล้วมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้น เอสคาสเนอร์ขึ้นชกกับมานูเอล ซายาสที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเอสคาสเนอร์ชนะน็อคซายาสที่ไม่ได้ขึ้นชกมาสองปีไปในยกที่ 9 หลังการชก ซายาสเกิดอาการบาดเจ็บจนต้องส่งโรงพยาบาลและเสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา
ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 เอสคาสเนอร์มาชกเสมอกับศรพิชัย พิษณุราชันย์ และแพ้คะแนน เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ต่อมา เอสคาสเนอร์ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน เรย์นาลด์ ตรีโบ จากนั้นมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 เอสคาสเนอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ 4 ครั้ง มาเสียแชมป์เมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน แจ๊ค วีราโน จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน โกศล ส.วรพิน เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 แพ้น็อค จูนเรียล ราโมนัล ยก 8 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ตำบลท่าแลง
ท่าแลง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลท่าแลง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ตำบลท่าแลง แต่ก่อนเป็นชื่อหมู่บ้านในตำบลยางหย่อง ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอำเภอยางหย่อง (อำเภอท่ายาง ในปัจจุบัน) มาก่อน ก่อนที่จะย้ายไปตั้งอยู่ที่ปัจจุบันนี้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้มีการแบ่งแยกออกมาเป็นตำบลท่าแลง ซึ่งมีทั้งหมด 10 หมู่บ้าน มีพื้นที่ 26,961 ไร่ ชื่อของบ้านท่าแลงไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเหตุใดจึงตั้งชื่อว่า ท่าแลง แต่จากคำบอกเล่าของคนเก่าแก่ในพื้นที่ ทราบว่าบริเวณบ้านท่าแลง มีดินชนิดพิเศษที่เมื่อขุดขึ้นมาจากในดินแล้ว จะมีความแข็งแรงมาก หรือที่เรียกว่า ศิลาแลง นั่นเอง ชาวตำบลท่าแลงส่วนใหญ่มีชีวิตความเป็นอยู่แบบเกษตรกรชนบท เนื่องจากมีพื้นที่ขนานไปกับแม่น้ำเพชรบุรี ระยะเกินกว่า ครึ่งหนึ่งของระยะทางยาวทั้งตำบล และมีคลองส่งน้ำชลประทาน ตัดผ่านเป็นระยะทางยาวทุกหมู่บ้าน (ยกเว้นบ้านห้วยตะแกละ) ต่อมาตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2515 ตำบลท่าแลง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2539 และเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2545 กระทรวงมหาไทย ได้ประกาศ จัดตั้งหมู่บ้าน หมู่ที่ 10 บ้านชลประทานราษฎร์ขึ้นใหม่ โดย แยกจากหมู่ 1 บ้านคอละออม
พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อ วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยมีผลตั้งแต่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
อเล็กซานเดอร์ เอสคาสเนอร์
ตำบลท่าไม้รวก
ท่าไม้รวก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลท่าไม้รวก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
พื้นที่ท่าไม้รวกอยู่เขตลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี ในอดีตมีความอุดมสมบูรณ์ทางทรัพยากรป่าไม้ โดยเฉพาะไม้ไผ่รวก (ไม้รวก) การที่ติดแม่น้ำจึงสะดวกแก่การลำเลียงขนส่งไม้รวกเพื่อนำมาขายในตัวเมืองเพชรบุรี ชาวบ้านมีอาชีพทำไร่ และตัดไม้รวกไปขาย โดยบรรทุกใส่ลงแพล่องไปตามแม่น้ำเพชรบุรี ต่อมามีผู้คนมาอาศัยอยู่ ตั้งบ้านเรือนถาวรริมสองฝั่งแม่น้ำเพชรบุรี จึงได้พัฒนาขึ้นเป็นตำบล
พ.ศ. 2537 รัฐบาลภายใต้การนำของชวน หลีกภัย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ได้ออกพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2538 มีผลทำให้ตำบลที่มีรายได้เฉลี่ยสามปีย้อนหลังหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท ยกฐานะเป็นหน่วยบริหารราชการส่วนท้องถิ่น “ องค์การบริหารส่วนตำบล ” มีฐานะเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายและตำบลท่าไม้รวกได้จัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลตามประกาศ กระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 มกราคม 2539 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง ลงวันที่ 30 มกราคม 2539 ต่อมาได้รับการยกฐานะให้เป็นเทศบาลตำบลท่าไม้รวก ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดท้องที่ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 114 ตอนพิเศษ 5 ข ลงวันที่ 15 มกราคม 2540 ดังนี้
ติดต่อกับตำบลวังไคร้ อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี โดยมีแนวเริ่มต้นจากเนิน 481 ยอดเขาม้าลาย (เขาพระลาย) บริเวณพิกัด NQ 801234 ไปทางทิศตะวันออกตามลำห้วยไทรกระแทกบรรจบกับห้วยหนองหว้า ที่บริเวณพิกัด NQ844247 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามลำห้วยหนองหว้า ตัดกับสะพาน คสล. บ้านแม่ประจันต์ ที่บริเวณพิกัด NQ 901259 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามลำห้วยหนองหว้า ตัดกับสะพาน คสล. บ้านแม่ประจันต์ ที่บริเวณพิกัดNQ 901259 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามลำห้วยหนองหว้า บรรจบห้วยแม่ประจันต์ ที่บริเวณพิกัด NQ918272 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามลำห้วยแม่ประจันต์ (เดิม) สิ้นสุดที่ลำห้วยแม่ประจันต์ (เดิม) บรรจบกับแม่น้ำเพชรบุรี ที่บริเวณพิกัด NQ 931276 รวมระยะทางด้านทิศเหนือประมาณ 13 กิโลเมตร
ติดต่อกับตำบลท่าคอย อำเภอท่ายาง ตำบลดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี โดยมีแนวเขตเริ่มต้นจากลำห้วยแม่ประจันต์ (เดิม) บรรจบกับแม่น้ำเพชรบุรี ที่บริเวณพิกัด NQ 931276 ไปทางทิศใต้ตามแนวแม่น้ำเพชรบุรี ถึงจุดที่แม่น้ำเพชรบุรีบรรจบกับแนวเขตที่ดินป้ายหมู่บ้านหนองชุมแสง บริเวณพิกัด NQ 930257 ไปทางทิศใต้ตามแนวเขตที่ดินประมาณ 100 เมตร ตัดกับถนนชลประทานเขื่อนเพชร-เขาลูกช้าง ที่บริเวณพิกัด NQ 930255 ป้ายเขตหมู่บ้านหนองชุมแสง ไปทางทิศใต้ ตามแนวเขตที่ดินแนวเชิงเขามดแดง จดสระน้ำเชิงเขามดแดงบรรจบกับถนนแบ่งเขตดอนขุนห้วย 1 กับดอนขุนห้วย 2 ที่บริเวณพิกัด NQ 939222 ไปทางทิศใต้ตามแนวสันเขานางด่าง ผ่านเนิน 258 เนิน 296 เนิน 200 เขาหลังถนนเนิน 399 เขาน้ำหยด เนิน 500 เนิน 601 ไปทางทิศใต้ตามแนวลำห้วยธรรมชาติ สิ้นสุดที่ห้วยธรรมชาติ บรรจบกับห้วยหินเพลิง และห้วยพังพอน บริเวณพิกัด NQ 913131 รวมระยะทางด้านทิศตะวันออกประมาณ 19 กิโลเมตร
ติดต่อกับตำบลเขากระปุก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี โดยมีแนวเขตเริ่มต้นจากจุดบรรจบห้วยธรรมชาติ ห้วยพักพอน และห้วยหินเพลิง บริเวณพิกัด NQ 913131 ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวลำห้วยพังพอน สิ้นสุดที่ห้วยพังพอนตัดกับถนน รพช. สายเขาลูกช้าง-หนองโรง บริเวณพิกัด NQ 869122 รวมระยะทางด้านทิศใต้ประมาณ 4.5 กิโลเมตร
ติดต่อกับตำบลกลัดหลวง อำเภอท่ายาง ตำบลแก่งกระจาย อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยมีแนวเขตเริ่มต้นจากจุดตัดห้วยพังพอนกับถนน รพช.สายเขาลูกช้าง-หนองโรง ที่บริเวณพิกัด NQ 869122 ไปทางเหนือตามแนวถนน รพช. บรรจบกับถนนทางเข้าบ้านท่ากระทุ่ม ที่บริเวณพิกัด NQ 869151 ไปทางทิศตะวันตกตามแนวถนนทางเข้าบ้านท่ากระทุ่ม บรรจบกับแม่น้ำเพชรบุรี บริเวณพิกัด NQ 860154 ไปทางทิศเหนือตามลำน้ำเพชรบุรี บรรจบกับห้วยธรรมชาติ (ห้วยโป่ง) ที่บริเวณพิกัด NQ 864192 ไปทางทิศตะวันตกตามลำห้วยธรรมชาติ (ห้วยโป่ง) ผ่านเนิน 232 เทือกเขาลันชัน สิ้นสุดที่เนิน 481 เขาม้าลาย (เขาพระลาย) บริเวณพิกัด NQ 801234 รวมระยะทาง ทางทิศตะวันตกประมาณ 16 กิโลเมตร
IBF
ประเสริฐ มะหะหมัด
ประเสริฐ มะหะหมัด เป็นลูกหลานเชลยศึกที่ประเทศไทยต้อนให้มาอยู่ที่พระนครหรือกรุงเทพมหานครในปัจจุปัน และท่านยังสืบเชื้อสุลต่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งปัตตานี เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 สำเร็จการศึกษาทางศาสนาจากเมืองเมกกะห์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย เป็นอาจารย์สอนศาสนาอิสลามโรงเรียนมิฟตาฮู้ลอูลูมิดดีนียะห์ และเป็นกรรมการอิสลามประจำกรุงเทพฯ เมื่ออาจารย์ต่วน สุวรรณศาสน์ถึงแก่อนิจกรรม ได้มีการประชุมประธานกรรมการอิสลามทุกจังหวัดเพื่อเลือกจุฬาราชมนตรีคนใหม่ นายประเสริฐได้รับการเสนอชื่อและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2524
ในยุคของท่านมีการปรับปรุงการบริหารองค์กรอิสลามหลายอย่าง และผลักดันให้มีการออกพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 สำเร็จและได้สร้างศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยสำนักงานจุฬาราชมนตรี สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินกิจการศาสนาอิสลามอย่างเป็นการถาวรในสมัยที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรี ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 โดยศพของท่านถูกฝังที่ มัสยิดดารุ้ลมุห์ซีนีน (สุเหร่าบ้านดอน) สุขุมวิท 49 แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร  หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์ (Denpasar International Airport) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะบาหลี ห่างจากเด็นปาซาร์ไปทางใต้ 13 กิโลเมตร ตั้งชื่อตาม I Gusti Ngurah Rai วีรบุรุษประจำชาติอินโดนีเซียที่เสียชีวิตในยุทธการที่มาร์การะหว่างการปฏิวัติอินโดนีเซีย
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไรเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับ 3 ของอินโดนีเซีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตาที่กรุงจาการ์ตา และท่าอากาศยานนานาชาติจวนดาที่ซูราบายา ห่างออกไปทางเหนือ 2.5 กิโลเมตรคือเมืองกูตา ซึ่งเป็นสถานที่พักตากอากาศที่พัฒนาขึ้นเพื่อการท่องเที่ยว เมื่อ พ.ศ. 2548 Transportation Security Administration แห่งสหรัฐอเมริกาได้ประกาศเตือนว่าท่าอากาศยานแห่งนี้มีมาตรฐานด้านการรักษาความปลอดภัยต่ำกว่าที่ International Civil Aviation Administration กำหนดไว้ แต่ต่อมาคำเตือนนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว
วากิ ยามาโตะ
วากิ ยามาโตะ (; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1948) เป็นนามปากกาของนักวาดการ์ตูนหญิงชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับอนุปริญญาจากมหาวิทยาลัยโฮะกุเซ กะกุเอ็ง (Hokusei Gakuen University)ปัจจุบันเป็นนักเขียนการ์ตูนแนวโชโจะ ชั้นแนวหน้าคนหนึงของญี่ปุ่น ผลงานเปิดตัวครั้งแรกของเธอคือ "นางฟ้าจอมโจร " (Dorobou Tenshi ) จากนั้นก็สร้างสรรผลงานการ์ตูนแนวโชโจะหลากหลายเนื้อหาและอารมณ์ ต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอจนกระทั่งปัจจุบัน สามีเป็นบรรณาธิการคนหนึ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ
วากิ ยามาโตะ เป็นนามปากกา คำว่า ยามาโตะ （大和,やまと,Yamato） มาจากนามสกุลก่อนแต่งงานของมารดา และคำว่า วากิ （和紀,わき, Waki）เป็นชื่อจริงของเธอ ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างว่า คาซูโนริ （かずのり,Kazunori）ทำให้ในตอนเด็ก ๆ ชื่อของเธอทำให้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงเลือกเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนตลอดมา
ผลงานชิ้นสำคัญและรางวัล.
ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า "นางฟ้าจอมโจร" (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ "มอง แชรี โคโค" (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก
วากิ ยามาโตะ ยังได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงออกตามมาอย่างมากมายเช่น อารามิส'78 (Aramis '78)"ตำนานรักโยโกฮามา " และ "ชิโนะสาวซ่าจากเจแปน" ( N. Y. Komachi ) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเป็นผลงานอิงประวัติศาตร์สมัยเมจิ ที่นางเอกทั้งสองเรื่อง เป็นสาวหัวก้าวหน้าที่เดินทางไปต่างประเทศ
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก.
"ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก" หรือ อะซะกิยูเมะมิชิ เป็นผลงานชิ้นยิ่งใหญ่ในชีวิตของวากิ ยามาโตะ เธอใช้เวลาในการสร้างผลงานทั้งชุด 13 เล่มเป็นเวลา 13 ปี (1980-93) ดัดแปลงเรื่องราวจาก ตำนานเก็นจิ ผลงานของมุระซะกิ ชิคิบุโดยศึกษารายละเอียดต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ยุคเฮอัน และดัดแปลงตัวละครกับเนื้อเรื่องเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ผลงานชิ้นยังนับว่าเป็นผลงานการ์ตูนที่สะท้อนภาพเกี่ยวกับยุคเฮอันที่ดีเยี่ยมที่สุดเรื่อง และยังได้รับการตีพิมพ์ซ้ำจนถึงปัจจุบัน
"ไฮคะระซัง งะ โทรุ" ได้รับรางวัล Kodansha Manga Award ครั้งที่ 1 สาขาการ์ตูนแนวโชโจะในปี ค.ศ. 1977.
โซดาซักผ้า
เซรามิคส์
ท่าอากาศยานยาโอะ
ท่าอากาศยานยาโอะ  เป็นท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองยาโอะ จังหวัดโอซากะ ใช้เป็นฐานบินของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ไม่มีเที่ยวบินประจำ มีเพียงแต่สายการบินเช่าเหมาลำเท่านั้น
ปืนใหญ่อากาศ เอ็ม 61
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล ( หรือในชื่อย่อว่า AusNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศออสเตรเลีย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากรายการ อเมริกาส์เน็กต์ท็อปโมเดล ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ฟ็อกซ์8 ทั่วทั้งประเทศออสเตรเลีย
ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ จากเมืองต่างๆ ทั่วประเทศออสเตรเลีย โดยผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายจะได้มาอยู่ร่วมกันในบ้านนางแบบ และจะต้องพบกับบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา การเดินแบบ ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถ ก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของออสเตรเลีย ซึ่งในทุกๆสัปดาห์ ผู้เข้าแข่งขัน 1 คนที่ทำผลงานได้แย่ที่สุด หรือมีคะแนนรวมต่ำที่สุด จะถูกคัดออกจากการแข่งขันไป และจะเป็นเช่นนี้ไปจนกระทั่งเหลือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว ที่จะได้เป็น "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" และจะได้รับรางวัลเป็นการเซ็นสัญญากับเอเจนซี่นางแบบชื่อดัง รวมถึงรางวัลอื่นๆ เช่น เงินสด รถยนต์ หรือการได้ถ่ายแบบลงในนิตยสารแฟชั่น เป็นต้น
ในฤดูกาลแรกของ "ออสเตรเลีย เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ได้ เอริกา เฮย์นาตซ์ มาเป็นผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักจนถึงฤดูกาลที่ 2 จากนั้นในฤดูกาลที่ 3 ได้มีการเปลี่ยนผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักเป็น โจดี เมเรส จนถึงฤดูกาลที่ 4 ในฤดูกาลที 5 ก็ได้เปลี่ยนอีกครั้งเป็น ซาราห์ เมอร์ด็อช ซึ่งเธอทำหน้าที่ถึงฤดูกาลที่ 7 จนกระทั่งมีคนใหม่มาแทนในฤดูกาลที่ 8 คือ นางงามจักรวาล 2004 เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์ จนถึงฤดูกาลปัจจุบัน
นอกจากผู้ดำเนินรายการและผู้ตัดสินหลักแล้ว ยังมีผู้ตัดสินคนอื่นๆ และเมนเทอร์ที่จะคอยให้คำปรึกษากับผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังในวงการแฟชั่นของออสเตรเลีย อาทิเช่น ดีไซเนอร์ชื่อดัง อเล็กซ์ เพอร์รี่, บรรณาธิการนิตยสาร Harper's BAZAAR ออสเตรเลีย มาร์การิต คราเมอร์, ผู้มีชื่อเสียงทางรายการทีวี ชาร์ลอตต์ ดอว์สัน, ช่างภาพแนวหน้า เจซ สมิธ, สไตลิสต์ เคน ทอมป์สัน, แฟชั่นโปรดิวเซอร์ วิคตอเรีย ฟิชเชอร์, ช่างภาพแฟชั่น จอร์จส์ แอนโทนี เป็นต้น
เอตตา เจมส์
เอตตา เจมส์  ชื่อเกิด เจมส์เซตตา ฮอว์กินส์  เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องและนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ในแนวบลูส์, ดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี, ร็อกแอนด์โรล, กอสเปล และแจ๊ซ เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้งและรางวัลบลูส์มิวสิกอวอร์ดส 17 ครั้ง เธอมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1993 ,และมีชื่อในบลูส์ฮอลออฟเฟมในปี 2001 และ แกรมมี่ฮอลออฟเฟม ในปี 1999 และ 2008
ในยุคทศวรรษ 1950 และ 1960 เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องแนวบลูส์และอาร์แอนด์บี มีชื่อเสียงในการร้องเพลง "At Last" ที่มักใช้ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ โฆษณา เว็บไซต์ หลายแห่ง เธอมีเสียงแบบ contralto
เชอรี
ยัน สเตน
ยัน ฮาฟิกส์โซน สเตน (; ราว ค.ศ. 1626 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน ที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและอารมณ์ขัน สเตนมีชื่อเรื่องการใช้สี
สเตนเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1626 ที่เมืองไลเดินในประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้มีอันจะกินและเป็นเจ้าของร้านอาหารและเหล้า "The Red Halbert" อยู่หลายชั่วคน สเตนก็เช่นแร็มบรันต์เข้าเรียนโรงเรียนละตินในไลเดิน และได้รับการศึกษาการเขียนภาพจากจิตรกรชาวเยอรมันนีโกลาส กนึปเฟอร์ (Nicolaes Knupfer) ในการเขียนภาพประวัติศาสตร์ในเมืองยูเทรกต์ อิทธิพลของกนึปเฟอร์จะเห็นได้จากการวางรูปและการใช้สี ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจอีกคนหนึ่งคืออาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ฮาร์เลมและชอบเขียนภาพชนบท แต่สเตนจะเคยเรียนกับโอสตาเดอหรือไม่ก็ไม่มีหลักฐาน
ในปี ค.ศ. 1648 สเตนก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาที่ไลเดิน แต่ไม่นานต่อมาก็ได้เป็นผู้ช่วยของยัน ฟัน โคเยิน จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียง และย้ายไปพำนักที่บ้านของโคเยินที่เดอะเฮกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1649 สเตนก็แต่งงานกับมาร์ครีต ลูกสาวของโคเยิน และมีลูกด้วยกันแปดคน สเตนทำงานกับโคเยินจนกระทั่งปี ค.ศ. 1654 เมื่อย้ายไปเดลฟท์ ไปเป็นผู้จัดการโรงกลั่น "De Roscam" อยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นสเตนก็ไปอยู่ที่วาร์มอนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1656 ถึงปี ค.ศ. 1660 และ ฮาร์เลมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1670 ซึ่งเป็นช่วงที่มีผลงานมาก ในปี ค.ศ. 1670 หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและพ่อ สเตนก็ย้ายกลับไปไลเดินและพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1673 สเตนก็แต่งงานอีกครั้งกับมารียา ฟัน แอ็คโมนต์ และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1674 สเตนก็ได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา สเตนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679
ภาพชีวิตประจำวันเป็นหัวเรื่องการเขียนที่สเตนเชี่ยวชาญ งานเขียนของสเตนเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจนบางครั้งออกไปทางยุ่งเหยิง จนกลายมาเป็นคำกล่าวว่า "อย่างกับบ้านของยัน สเตน"  ซึ่งหมายความว่าเป็นสภาพที่รกรุงรังหรือสถานะการณ์ที่ยุ่งเหยิง ซึ่งสเตนอาจจะสื่อแก่ผู้ดูเป็นนัยเตือนว่าอย่าเอาอย่าง สเตนมักจะใช้บุคคลในครอบครัวเป็นแบบ และเขียนภาพเหมือนของตัวเองหลายภาพที่แสดงถึงความไม่คำนึงว่าใครจะคิดอย่างไรกับลักษณะของตนเอง
แต่สเตนก็มิได้จำกัดการเขียนอยู่แต่เพียงภาพชีวิตประจำวัน หัวเรื่องอื่นที่เขียนก็ได้แก่ภาพประวัติศาสตร์ ตำนานเทพ ศาสนา ภาพเหมือน ภาพนิ่ง และภาพธรรมชาติ และมีชื่อเสียงในการวาดภาพเด็ก นอกจากนั้นก็ยังมีความสามารถในการใช้แสงและการเขียนรายละเอียด สเตนเขียนภาพทั้งหมดประมาณ 800 ภาพแต่ยังคงเหลือเพียง 350 ภาพ
สเตนมีชื่อเสียงพอตัวในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่และได้รับค่าจ้างพอสมควร สเตนไม่มีลูกศิษย์แต่กระนั้นงานของสเตนก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ หลายคน
เชอร์รี (แก้ความกำกวม)
เชอร์รี อาจหมายถึง
แอร์ฟอร์ซวัน
แอร์ฟอร์ซวัน  เป็นรหัสเรียกขานโดยศูนย์ควบคุมการจราจรทางอากาศ  ของอากาศยานของกองทัพอากาศสหรัฐลำใดก็ตามที่กำลังมีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาโดยสารอยู่ในอากาศยานลำนั้น (ประธานาธิบดีอาจใช้อากาศยานลำอื่นที่ไม่ใช่เครื่องบินประจำตำแหน่งก็ได้ โดยอาจขึ้นอยู่กับลักษณะของงาน หรือขนาดของรันเวย์สนามบินปลายทาง เป็นต้น) เครื่องบินจะถูกเรียกรหัสเรียกขานว่า แอร์ฟอร์ซวัน ขณะที่มีประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาอยู่บนเครื่องเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปชื่อแอร์ฟอร์ซวันมักหมายความถึงเครื่องบินประจำตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีขนาดใหญ่ มีระบบความปลอดภัยขั้นสูง และมีความหรูหรา เป็นสัญลักษณ์แสดงให้เห็นถึงความมีอำนาจและตำแหน่งประธานาธิบดี โดยปกติแล้วจะสงวนไว้ใช้กับประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเท่านั้น แต่ก็มีในบางกรณีที่ประธานาธิบดีอาจจะอนุญาตให้รองประธานาธิบดีใช้เครื่องบินนี้ในการเดินทางไปปฏิบัติงานในฐานะรองประธานาธิบดีได้ (ประธานาธิบดีไม่ได้เดินทางไปด้วย)
เมื่อทีโอดอร์ รูสเวลต์ ได้ก้าวเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และได้นั่งเครื่องบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ในเวลานั้นเอง เขาไม่มีห้องทำงานบนเครื่องแต่ วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ (William Howard Taft) ได้จัดเตรียมห้องทำงานบนเครื่องตอนที่เขาขึ้นรับตำแหน่ง ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การเดินทางไปไหนมาไหนของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกานั้นมีความสำคัญและมีค่ามากที่สุด ระบบการสื่อสารไร้สายและการขนส่งที่รวดเร็วในระยะทางอันยาวไกลของการเดินทางของประธานาธิบดีนั้นเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้ และระบบเหล่านั้นสามารถทำหน้าที่แทน ทำเนียบขาว ได้เมื่อประธานาธิบดีเดินทางไปที่ต่าง ๆ ทั่วทุกมุมโลก
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนแรกที่ได้โดยสารเครื่องบินซึ่งมีห้องทำงานบนเครื่องด้วยคือ แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ โดยสายการบิน แพน-แอม (Pan-AM) โบอิง 314
ชื่อเครื่องบินที่ตั้งขึ้นเพื่อตำแหน่งของประธานาธิบดีชื่อแรกคือ ซี-87เอ วีไอพี ทรานสปอร์ต แอร์คราฟ ( VIP transport aircraft) โดยมีเลขทะเบียนเครื่อง คือ 41-24159 และได้เปลี่ยนชื่อใหม่ในปี ค.ศ.1943 เพื่อใช้กับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ชื่อ วีไอพี ทรานสปอร์ต (VIP Transport) และชื่อ เกรสส์ แวร์ ทู (Guess Where II) ได้จัดเตรียมไว้สำหรับ ประธานาธิบดีแฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ ในการเดินทางออกนอกประเทศ อย่างไรก็ตามหลังจากตรวจสอบเรื่องระบบรักษาความปลอดภัย ของเครื่องบิน ซี-87 หน่วยงาน หรือ  ได้ลงความเห็นว่า เครื่องบินรุ่นดังกล่าวไม่มีความปลอดภัยในการรับส่งประธานาธิบดีอีกต่อไป
หน่วยงาน U.S.S.S. ได้ให้เครื่องบิน ดักลาส ซี-54 สกายมาสเตอร์ (Douglas ) เข้ามารับผิดชอบรับส่งประธานาธิบดี โดยเครื่องบินลำนี้มีชื่อเล่นว่า ) ภายในเครื่องบินลำนี้ประกอบด้วย ห้องนอน ,เครื่องรับส่งวิทยุสื่อสาร และพัฒนาสำหรับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอมเริกาโดยเฉพาะ เพื่อใช้งานในภารกิจต่าง ๆ
หลังจากประธานาธิบดีโรสเวลต์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 แฮร์รี เอส. ทรูแมน ก็ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 33 ของสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ.1947 เขาได้เปลี่ยนเครื่องจาก ซี-54 เป็น ซี-118 เลิฟท์มาสเตอร์  โดยให้รหัสเรียกขานว่า อินดิเพนเดนซ์  โดยตั้งชื่อตามบ้านเกิดของทรูแมน ซึ่งเกิดที่เมืองอินดิเพนเดนซ์ รัฐมิสซูรี  ซึ่งเป็นเครื่องบินลำแรกที่รักษาการแทนเครื่องบินประจำตำแหน่งประธานาธิบดี และได้ลงลายนกอินทรีใหญ่หัวสีขาวซึ่งเป็นนกประจำชาติของอเมริกา บนหัวของเครื่องบินลำนี้ด้วย
ในขณะที่ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (Dwight D. Eisenhower) ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ เพื่อความปลอดภัยของตำแหน่งประธานาธิบดีจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเรียกใหม่จาก 1953 เป็น 8610 ซึ่งเป็นของสายการบินอีสเทิร์นแอร์ไลน์  จึงมีชื่อเรียกเป็น แอร์ฟอร์ซ 8610 (Air Force 8610) และหลังจากนั้นได้ไม่นาน เครื่องบินที่มีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาโดยสารอยู่นั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อเรียกใหม่เป็น แอร์ฟอร์ซวัน (Air Force One) และชื่อเรียกนี้ก็ใช้กันจนถึงปัจจุบัน