pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเหยื่อเป็นผู้คนจาก 12 สัญชาติ โดยประเทศที่เสียมากที่สุดคือบังกลาเทศ มีคนเสียชีวิตไป 25 คน และอียิปต์ 23 คน. ส่วนประเทศที่มีผู้บาดเจ็บมากที่สุดคือปากีสถาน มีคนบาดเจ็บไป 51 คน และอินโดนีเซีย 42 คน
ทางการซาอุดีได้ยืนยันว่าเครนตกลงมาตอนที่มีลมพายุแรงผ่านมาที่มัสยิด จึงทำให้มีคนเสียชีวิตไปอย่างน้อย 111 คน บาดเจ็บไป 394 คน และทำให้นักแสวงบุญหลายคนติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
โดยอุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นก่อนเวลา 17:20 น. ในวันศุกร์ หนึ่งในช่วงเวลาที่คนพลุ่นพล่านมากที่สุดของสัปดาห์ เครนตกลงทางฝั่งตะวันออกของมัสยิด หลังจากนั้นจึงมีเสียงระเบิดทะลุหลังคา หนึ่งในพยานบอกว่าเครนตกลงที่ชั้นสามเหนือซอฟาและมัรฺวะฮ์ในเวลา 17:45 น. ตามเวลาท้องถิ่น
นาจิบ ราซัก อดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซียได้เรียกแพทย์ไปดูแลผู้บาดเจ็บทันที ส่วนฮัสซัน รูฮานีประธานาธิบดีของอิหร่านได้ส่งแพทย์มาเพื่อช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ
ส่วนผู้นำทั่วโลกก็รู้สึกไม่ต่างกันเช่น เช็คโมฮัมเหม็ด บิน ซัยยิด มกุฎราชกุมารประจำเมืองอบูดาบี ได้ขอพรว่า "ขอให้องค์อัลลอฮ์ให้จิตวิญญาณของผู้เสียชีวิตที่เหลืออยู่ในความสงบแล้วอภัยให้พวกเขา และดูแลผู้บาดเจ็บให้ดีที่สุด" ส่วนนเรนทระ โมทีนายกรัฐมนตรีประเทศอินเดียได้บอกว่า "ของไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตในช่วงเครนถล่มที่มักกะฮ์" และขอให้ "รักษาผู้บาดเจ็บให้เร็วเท่าที่จะทำได้"
ค่าสินไหมสำหรับเหยื่อ.
สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูดได้รับสั่งบริจาคไป 1 ริยัลซาอุดีอาระเบีย ($266,000 ดอลล่าสหรัฐ) ให้สำหรับครอบครัวที่มีญาติเสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้ และอีก 500,000 ริยาล ($133,000 ดอลล่าสหรัฐ) สำหรับเหยื่อที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
The Mask Truce Day
The Mask Truce Day หรือ The Mask พักรบ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ตอนพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ตอน คือวันที่ 11 และ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ออกอากาศหลังฤดูกาล Project A
ในตอนพิเศษนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งเหล่าหน้ากากทั้ง 4 จะต้องออกมาร้องเพลงแล้วให้กรรมการซักถามและทายว่าภายใต้หน้ากากพวกเขาคือใคร แล้วจะทำการถอดหน้ากากออกมาทันที ครั้งละ 1 หน้ากาก
รายนามของคณะกรรมการมีดังต่อไปนี้
คนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก
คนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก (, ชื่อย่อ: IWW) เป็นสหภาพแรงงานสากลที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2448 ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา โดยสมาชิกของกลุ่มคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลกมักถูกกล่าวถึงในชื่อ ว็อบบลีส์
วิลเฮล์ม พีเอิค
กลุ่มคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก
พระผู้สร้างในศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระผู้สร้างมาโดยตลอด แม้จะมีคำสอนเรื่องเทวดา สวรรค์ การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ แต่ไม่เชื่อว่ามีองค์ใดเป็นพระผู้สร้าง พระผู้สร้างที่เชื่อกัน เช่น ท้าวมหาพรหม ก็เป็นการเข้าใจผิด ตามหลักปฏิจจสมุปบาท พุทธศาสนาถือว่าสิ่งทั้งหลายอิงอาศัยกันจึงเกิดขึ้นได้ จึงไม่ยอมรับว่ามีผู้ใดเป็นพระผู้สร้างสิ่งอื่นโดยที่ตนไม่ถูกสร้าง
Aizoanthemum
พระเจ้าอุทัยภัทร
พระเจ้าอุทัยภัทร(ปีก่อนค.ศ. 460-444 ) เป็นกษัตริย์แห่งแคว้นมคธในประเทศอินเดียปัจจุบัน ตามเรื่องราวของศาสนาพุทธและเชน พระองค์คือพระราชโอรสและเป็นผู้สืบทอดราชบังลังก์ต่อจากพระเจ้าอชาตศัตรู(ซึ่งมาจากการลอบปลงพระชนม์) พระเจ้าอุทัยภัทรได้วางรากฐานของเมืองปาฏลีบุตรที่บรรจบกันของแม่น้ำสองสาย, แม่น้ำซันและแม่น้ำคงคา พระองค์ย้ายเมืองหลวงจากกรุงราชคฤห์ไปยังปาฏลีบุตร เนื่องจากเวลาต่อมาได้กลายเป็นเป็นที่ตั้งศูนย์กลางในจักรวรรดิ
ต่อมาหลังจากนั้นพระองค์ได้ถูกองค์ชายอนุรุทธะ พระราชโอรสของพระองค์โค่นล้มอำนาจและถูกสำเร็จโทษในปี 444 ก่อนคริสตกาล
มิกะโกะ อิชะกะวะ
ยะซุนะริ คะวะบะตะ
บุชิโด
อันทอน เดร็กซ์เลอร์
มิชิมะ ยุกิโอะ
มิมิ ฮะงิวะระ
มิโยะโกะ อะซะดะ
มิสึโกะ อะโอะยะมะ
เทราดล์ ยุงเกอ
มิโอะ ซะเอะกิ
มาร์ทิน บอร์มันน์
เมะงุมิ ฮะยะชิบะระ
เร ซะกุมะ
โนะบุยุกิ ฮิยะมะ
โทะชิยุกิ โมะริกะวะ
ยุริ ชิระโตะริ
โคะโตะโนะ มิสึอิชิ
กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟอน คาร์
โมริ คาสึยูกิ
ซูเดเทินลันด์
โมริ คัตสึยูกิ
เลเบนสเราม์
โมะริโอะ คะซะมะ
แอนสท์ เริม
ชตูร์มับไทลุง
ชุทซ์ชทัฟเฟิล
โมะริฮิโระ โฮะโซะกะวะ
ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์
ฟุมิมะโระ โคะโนะเอะ
ยะซุจิโร โอะซุ
เซะสึโกะ ฮะระ
แอริช ลูเดินดอร์ฟ
ยะซุฮะระ เรโกะ
รูดอล์ฟ เฮสส์
ไทยพลัดถิ่นในเขตตะนาวศรี
เกรกอร์ สตรัสเซอร์
อันชลุสส์
โยอาคิม ฟอน ริบเบนทรอพ
เฟลิกซ์ ชไตเนอร์
ยุกิ คะจิอุระ
ฮันส์ เคร็บส์ (นายพลเวร์มัคท์)
วิลเฮล์ม บูร์กดอร์ฟ
ยุกิโกะ โคะบะยะชิ
ยุริโกะ ฮิชิมิ
พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอลฟ์ ฮิตเลอร์
ยู ฟุจิกิ
ยูโนะซุเกะ อิโต
อัลเฟรด โยเดิล
โยโกะ โอะโนะ
ริวจิ คะวะอิ
อาลัวส์ ฮิตเลอร์
ไฮนซ์ ฮิตเลอร์
รีวซะกุ ชิซิวะ
อังเกอลา ฮิตเลอร์
รีวโนะซุเกะ อะกุตะงะวะ
คณะทำลายความสุขของชาติและทุจริตแห่งชาติ
เร อะโอะอิ
ชิโอะโดะเมะ
สวนฮะมะริกีว
โอเตะมะชิ
มิซุโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป
เบราเนาอัมอินน์
บันทึกการประชุมฮอสส์บาค
แวร์เนอร์ ฟอน ฟริทช์
ฟรีดริช ฮอสส์บาค
คอนชตันทิน ฟอน นอยรัท
เคลาส์ ฟอน ชเตาฟ์เฟนแบร์ก
กีนัว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ
เกมแบตเทิลรอยัล
วิดีโอเกมแนวแบตเทิลรอยัล หรือ แบตเทิลรอยัล  เป็นแนวหนึ่งของวิดีโอเกมที่ผสมผสานการเอาชีวิตรอด, การสำรวจ และการขจัตองค์ประกอบของเกมแนวเอาชีวิตรอด เพื่อหาผู้เล่นคนสุดท้ายที่รอดชีวิต เกมแนวแบตเทิลรอยัลได้ท้าทายผู้เล่นเป็นจำนวนมาก โดยเริ่มต้นด้วยอุปกรณ์ที่น้อยที่สุดเพื่อค้นหาอาวุธกับเกราะและกำจัดฝ่ายตรงข้ามอื่น ๆ ทั้งหมดในขณะที่ต้องอยู่ใน "พื้นที่ปลอดภัย" เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกขังอยู่นอกเขตที่หดเล็กลง กับผู้ชนะเป็นคู่แข่งครั้งสุดท้ายในเกม ชื่อสำหรับประเภทนี้ถูกนำมาจากภาพยนตร์ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2000 เรื่อง "เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด" ซึ่งนำเสนอรูปแบบเดียวกันเพื่อหาผู้เล่นคนสุดท้ายที่รอดชีวิตในโซนที่หดตัว
ต้นกำเนิดของแนวนี้เกิดขึ้นจากม็อดเกมออนไลน์สำหรับการเอาชีวิตรอดอย่าง "ไมน์คราฟต์" และ "อาร์มา 2" ก่อนที่จะกลายเป็นที่นิยมกับเกมแบบสแตนด์อโลนอย่างเช่น "เพลเยอร์อันโนนส์แบตเทิลกราวดส์" ซึ่งขายได้กว่า 40 ล้านชุดในช่วงกลาง ค.ศ. ​​2018 และในปีเดียวกัน "" วิดีโอเกมเล่นฟรี ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมและแซงหน้า "เพลเยอร์อันโนนส์แบตเทิลกราวดส์" ในแง่ของจำนวนผู้เล่นและรายได้อย่างรวดเร็ว
เกรปคุง
เกรปคุง  (16 เมษายน ค.ศ. 1996 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 2017) เป็นเพนกวินฮัมโบลต์ ("Spheniscus humboldti") ในสวนสัตว์โทบุซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เขากลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับป้ายคัตเอาต์ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนอนิเมะชุดเรื่อง"เคะโมะโนะเฟรนด์ส" ใน ค.ศ. 2017 เกรปคุงเริ่มมีปัญหาด้านสุขภาพในช่วงต้นเดือนตุลาคมและทางสวนสัตว์ได้ประกาศว่าเกรปคุงได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2017
เกรปคุงเกิดที่สวนสัตว์ฮามูระที่โตเกียวใน ค.ศ. 1996 ชื่อของเขา ( แปลว่า "องุ่น") มาจากสีของวงแหวนที่ติดไว้บนปีกเพื่อระบุตัวตนซึ่งมีสีม่วง ส่วนคำว่า "คุง" เป็นคำลงท้ายชื่อที่ใช้เรียกผู้ชายที่มีอายุน้อยกว่าในภาษาญี่ปุ่นรวมถึงนิยมใช้สำหรับสัตว์เลี้ยงตัวผู้เช่นกัน เขาถูกย้ายไปยังสวนสัตว์โทบุพร้อมกับคู่ของเขาชื่อมิโดริใน ค.ศ. 2007 หลังจากความสัมพันธ์เป็นเวลานานกว่าสิบปี มิโดริแยกไปคบกับเพนกวินที่มีอายุน้อยกว่า ทำให้เกรปคุงเริ่มแยกตัวออกจากฝูงเพนกวินตัวอื่น ๆ
ความสัมพันธ์กับป้ายคัตเอาต์ตัวละครอนิเมะ.
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 สวนสัตว์โทบุติดตั้งป้ายคัตเอาต์ตัวละครจากการ์ตูนอนิเมะชุดยอดนิยมเรื่อง"เคะโมะโนะ เฟรนด์ส"รอบบริเวณสวนสัตว์เพื่อดึงดูดผู้เข้าชม ป้ายคัตเอาต์ที่ตั้งอยู่ในรั้วของเกรปคุงคือฮูลูลู ตัวละครเพนกวินฮัมโบลต์ในรูปแบบมนุษย์ เกรปคุงจ้องมองป้ายคัตเอาต์เป็นเวลาหลายชั่วโมง และพยายามที่จะไปใกล้กับป้ายคัตเอาต์ซึ่งถูกวางไว้บนหินสูง ผู้ดูแลสัตว์ต้องนำเกรปคุงออกจากบริเวณป้ายคัตเอาต์ในช่วงเวลาหนึ่งของวันเพื่อให้เขาได้กินอาหาร สื่อมวลชนต่าง ๆ ระบุถึงเกรปคุงว่ากำลัง "ตกหลุมรัก" และสวนสัตว์ได้ออกแบบเครื่องดื่มที่เรียกว่า "เลิฟวิงเกรป" (Loving Grape) โดยอธิบายว่าเป็น "การหลอมรวมอย่างสมบูรณ์" ของความสัมพันธ์ของเกรปคุงกับความรักของเขา
ความรักของเกรปคุงที่มีต่อป้ายคัตเอาต์ทำให้เขามีชื่อเสียงและสร้างฐานแฟนคลับทั่วโลกบนอินเทอร์เน็ต อิกูโกะ ชิกูตะ นักพากษ์ผู้ให้เสียงฮูลูลูเข้าพบกับเกรปคุงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเกี่ยวกับเพนกวิน มีการวางแผนจัดงานฉลองให้กับเกรปคุงแต่สุขภาพของเขาเริ่มแย่ลงในเดือนตุลาคม และสวนสัตว์ได้ประกาศการเสียชีวิตของเขาในวันที่ 12 ตุลาคม เจ้าหน้าที่ของสวนสัตว์ได้สร้างศาลขนาดเล็กเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา และผู้มาเยือนหลายรายได้เข้าชมรั้วของเพนกวินและวางช่อดอกไม้ ผู้ใช้สื่อสังคมต่าง ๆ ได้แสดงการระลึกถึงด้วยการติดแฮชแท็กว่า #grapekun และโพสต์ภาพประกอบของเกรปคุงและฮูลูลูจำนวนมาก ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 สวนสัตว์โทบุได้ติดตั้งป้ายคัตเอาต์ใหม่ในรั้วของเพนกวินเป็นภาพประกอบของฮูลูลูและเกรปคุงยืนเคียงข้างกัน
Independent music
จตุรเทพ
จตุรเทพ หรือ สี่ราชาสวรรค์  แห่งวงการเพลงจีนกวางตุ้ง หรือ สี่มหาเทวราช  เป็นฉายาที่ใช้เรียกกลุ่มศิลปินนักร้องชายชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคทศวรรษที่ 90s ประกอบด้วย จาง เสฺวโหย่ว  หลิว เต๋อหัว  กัว ฟู่เฉิง  และ หลี่หมิง
หนังสือพิมพ์โอเรียนทัล เดลีนิวส์ (Oriental Daily News) ตั้งฉายานี้ขึ้นในปี ค.ศ.1992 เพื่อยกย่องนักร้องชายฮ่องกง 4 คน ที่มียอดขายแผ่นเสียง ยอดจัดคอนเสิร์ต ยอดขอเพลงจากรายการวิทยุ (Entertainment / Artist - อุตสาหกรรมเพลงป็อปของเกาะฮ่องกง) สูงสุดในสมัยนั้น โดยฉายานี้ได้รับแนวคิดมาจากเทพผู้พิทักษ์ประตูสวรรค์ 4 ทิศ ในพุทธศาสนาเรียกนามว่า ท้าวจตุโลกบาล ซึ่งถูกนำมาตั้งเป็นฉายาของนักร้องผู้โด่งดังทั้งสี่ในนาม จตุรเทพ
พวกเขาทั้งสี่คนได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในวงการเพลงจีนทั้งภาษากวางตุ้งและเพลงภาษาจีนกลาง และทรงอิทธิพลต่อวงการเพลงทั่วเอเชียในช่วงยุคทศวรรษที่ 1990 เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวงการเพลงโลกในนาม สี่ราชาแห่งวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Four Kings of Hong Kong pop-music industry) และพวกเขาทั้งสี่ยังได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 10 นักร้องชายเพลงจีนภาษากวางตุ้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 30 ปี (ทศวรรษที่ 70s 80s และ 90s) ของเกาะฮ่องกง
ในวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Canto-pop ; ภาษาจีน : 粵語流行音樂 : a contraction of "Cantonese pop music" or HK-pop ; Hong Kong pop music) ประชากรชาวฮ่องกงใช้ภาษาจีนกวางตุ้ง เป็นภาษาประจำถิ่น เริ่มต้นจากยุคทศวรรษที่ 20 (1920s to 1950s : Shanghai origins) ต่อเนื่องยาวนานมาถึงยุคทศวรรษที่ 60 ( 1960s : Cultural acceptance) ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในกลุ่มประเทศแถบเอเชียแปซิฟิค มีประเทศที่เป็นตลาดใหญ่หลายประเทศ อาทิเช่น จีนแผ่นดินใหญ่ , ไต้หวัน , ญี่ปุ่น , เกาหลีใต้ , เวียดนาม , มาเลเชีย , สิงคโปร์ และชาวจีนโพ้นทะเล ฯลฯ เป็นต้น
เข้าสู่ยุคทศวรรษที่ 70 เป็นยุคก่อกำเนิดเพลงจีนกวางตุ้งแนวเพลงสากล และเป็นยุคทองของเพลงจีนจากละครซีรีส์ (1970s : Beginning of the Golden Age : Rise of television and the modern industry ) โดยเฉพาะเพลงประกอบละครซีรีส์จากค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) ศิลปินนักร้องที่โด่งดังในยุคนี้ นักร้องฝ่ายหญิง เช่น วัง หมิงเฉวียน (Liza Wang) , Lydia Shum , Teresa Cheung , Felicia Wong วงการเพลงป็อปฮ่องกงให้ฉายานักร้องฝ่ายหญิงสี่คนนี้ว่า "สี่ดอกไม้งามแห่งเพลงจีนภาษากวางตุ้ง" (The Four Golden Flowers) , Paula Tsui , Sandra Lang , Jenny Tseng ฯลฯ นักร้องฝ่ายชาย เช่น หลอ เหวิน(Roman Tam) เจ้าของฉายา เจ้าพ่อแห่งเพลงจีนภาษากวางตุ้ง (Grand Godfather of Cantopop) , Joseph Koo , เจิ้ง เส้าชิว(Adam Cheng) , แซม ฮุย(Samuel Hui) เจ้าของฉายา God of Song คนที่ 1 ของเกาะฮ่องกง , หลิน จื่อเสียง(George Lam) ฯลฯ ศิลปินกลุ่ม(Boy band , Girl group) เช่น วงสตริงวัยรุ่น The Wynners (เดอะ วินเนอร์) เป็นต้น
ยุคทศวรรษที่ 80 ถือเป็นยุคทองของวงการเพลงป็อปฮ่องกง (1980s : The Golden Age of Cantopop) เป็นยุคที่วงการเพลงป็อปฮ่องกง โด่งดังเป็นที่ยอมรับในวงกว้างระดับเอเชีย มีศิลปินนักร้องโด่งดังไปทั่วเอเชียอย่างมาก อย่างเช่น วงสตริงวัยรุ่น The Wynners (เดอะ วินเนอร์) , วง Beyond (บียอนด์) ฯลฯ นักร้องฝ่ายชาย เช่น อลัน ทัม(Alan Tam) , เลสลี่ จาง(Leslie Cheung) , เฉิน ไปเฉียง(Danny Chan) ฯลฯ นักร้องฝ่ายหญิง เช่น เหมย เยี่ยนฟาง(Anita Mui) เจ้าของฉายา มาดอนน่าแห่งเอเชีย , Sally Yeh , Priscilla Chan , Sandy Lam ฯลฯ และมีศิลปินนักร้องที่โด่งดังข้ามยุคอีกหลายคน เช่น Paula Tsui , แซม ฮุย(Samuel Hui) , หลิน จื่อเสียง(George Lam) , Jenny Tseng เป็นต้น อลัน ทัม และ เลสลี่ จาง โดดเด่นที่สุดในยุคนี้ จึงเรียกขานกันว่า ยุคสองราชาเพลงจีน : Two kings of Canto - pop
การก่อตั้งกลุ่ม.
เข้าสู่ยุคทศวรรษที่ 90 ศิลปินนักร้องชื่อดังจากยุค 80s- ความนิยมจางหายจากวงการเพลงป็อปฮ่องกง มีศิลปินนักร้องคนใหม่เริ่มได้รับความนิยมขึ้นมาแทนศิลปินจากยุค 80s- หลายต่อหลายคน นักร้องฝ่ายชาย อาทิเช่น หลิว เต๋อหัว(Andy Lau) , จาง เซียะโหย่ว(Jacky Cheung) เจ้าของฉายา God of Song คนที่ 2 แห่งเกาะฮ่องกง , หลี่หมิง(Leon Lai) , กัว ฟู่เฉิง(Aaron Kwok) , โจว หวาเจี้ยน(Wakin Chau) , หวัง เจี๋ย(Dave Wang) , หลี เคอะฉิน(Hacken Lee) , สวี่ จื้ออัน(Andy Hui) ฯลฯ นักร้องฝ่ายหญิง อาทิเช่น โจว ฮุ่ยหมิ่น(Vivian Chow) , Cass Phang , หวัง เฟย(Faye Wong) เจ้าของฉายา ราชินีเพลงจีนกวางตุ้ง ยุค 90s , เฉิน ฮุ่ยหลิน(Kelly Chen) , เจิ้ง ซิ่วเหวิน(Sammi Cheng) เป็นต้น
ในปี ค.ศ.1990 หลิว เต๋อหัว(Andy Lau) นักแสดงยอดนิยมแห่งวงการภาพยนตร์ เริ่มประสบความสำเร็จในผลงานเพลงคว้ารางวัลนักร้องยอดนิยมประจำปี 1990 มาครองได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ.1991 จาง เซียะโหย่ว(Jacky Cheung) นักร้องดาวรุ่งจากยุคทศวรรษที่ 80s- ประสบความสำเร็จในผลงานเพลงเป็นอย่างมาก คว้ารางวัลเพลงสองรางวัลใหญ่มาครองเพียงคนเดียว ได้แก่ นักร้องยอดเยี่ยมแห่งปี 1991 , รางวัลเพลงยอดนิยมประจำปี 1991 และในปีเดียวกันนี้ หลี่หมิง(Leon Lai) อดีตนักร้องประกวดจากยุคทศวรรษที่ 80s- แต่โด่งดังในฐานะนักแสดงค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) ออกอัลบั้มเพลงจีนภาษากวางตุ้ง "Its Love. Its Destiny" ฮิตถล่มทลายติดอันดับอัลบั้มขายดีประจำปี 1991 และคว้ารางวัลนักร้องยอดนิยม(เหรียญเงิน)ประจำปี 1991 และกัว ฟู่เฉิง(Aaron Kwok) อดีตแดนเซอร์(นักเต้น) และนักแสดงค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) ในยุคทศวรรษที่ 80s- ออกซิงเกิ้ลเพลง และอัลบั้มแนวป็อปแดนซ์ภาษาจีนกวางตุ้ง ประสบความสำเร็จโด่งดังมาก มีท่าเต้นที่โดดเด่นจนเป็นกระแสไปทั่วเกาะฮ่องกง ได้รับรางวัลเพลงแด๊นซ์ยอดเยี่ยมแห่งปี 1991
ต่อมาหนังสือพิมพ์โอเรียนทัล เดลินิวส์ รายงานข่าววงการเพลงฮ่องกงประจำปี 1992 พบว่านักร้องฝ่ายชายทั้ง 4 คนดังกล่าวมียอดขายแผ่นเสียง , ยอดจัดคอนเสิร์ต , ยอดขอเพลงจากรายการวิทยุ(Entertainment / Artist) สูงที่สุด หรือ มีการตลาดของอุตสาหกรรมเพลงป็อป ของเกาะฮ่องกงสูงที่สุดในรอบหลายปี จึงตั้งฉายาให้พวกเขาว่า "สี่ราชาสวรรค์แห่งเพลงจีนภาษากวางตุ้ง" หรือมีชื่อภาษาอังกฤษว่า "Four Heavenly Kings of Canto - pop" เปรียบเปรยพวกเขาทั้ง 4 คน เป็นนักร้องมือถือไมค์ ไฟส่องหน้า อยู่บนเวทีคอนเสิร์ต ประดุจเทพเจ้าเจิดจรัสบนฟากฟ้า จึงนำมารวมตัวกันเป็นกลุ่ม(Brand) "นักร้องจตุรเทพ" ที่โด่งดังและทรงอิทธิพลต่อวงการเพลงทั่วเอเชีย และเริ่มใช้เป็นแบรนด์นักร้องชายเพลงจีนของเกาะฮ่องกงออกสู่ตลาดเพลงเอเชีย และตลาดเพลงโลกตั้งแต่ปี 1993 เป็นต้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จาง เสฺวโหย่ว(Jacky Cheung) และ หลิว เต๋อหัว(Andy Lau) เป็นนักร้องจากเอเชียที่ได้รับความนิยมติดอันดับ 1 ใน 25 Billboard(บิลบอร์ดชาร์ต) ของสหรัฐอเมริกาอีกด้วย วงการเพลงป๊อปฮ่องกง เรียกยุคทศวรรษที่ 90 นี้ว่า ยุค 4 ราชาเพลงจีน 1990s : Four Heavenly Kings era
ยุคปี 2000 มีศิลปินนักร้องหน้าใหม่ๆเกิดขึ้นมากมาย นักร้องฝ่ายชาย เช่น เซี๊ยะ ถิงฟง (Nicholas Tse) , Stephy Tang , Kary Ng , Kenny Kwan , เฉิน อี้ซวิ่น(Eason Chan) เจ้าของฉายา God of Song คนที่ 3 แห่งเกาะฮ่องกง และ "King of Asian pop" ฯลฯ นักร้องฝ่ายหญิง เช่น Renee Li , โคโค่ ลี (Coco Lee) , หลง จู่เอ๋อ (Joey Yung) ฯลฯ ศิลปินกลุ่ม เช่น อาซา - อาเจียว สองสาววงทวินส์(Twins) เป็นต้น ในปี 2004 มีการยกย่องศิลปินนักร้องฝ่ายชาย ในนาม "New Four Heavenly Kings" หรือ "จตุรเทพ รุ่นใหม่" ประกอบด้วย หลี เคอะฉิน(Hacken Lee) , สวี่ จื้ออัน(Andy Hui) , กู่ จี้จี้(Leo Ku) , เอ็ดมอนด์ เหลียง(Edmond Leung) วงการเพลงป๊อปฮ่องกง เรียกสั้นๆว่า กลุ่ม "Big Four" หรือกลุ่ม "ชายสี่" เรียกยุคนี้ว่า วงการเพลงยุคใหม่ 2000s : New era
ยุคปี 2010 หลังจากเกาะฮ่องกงกลับคืนสู่จีนแผ่นดินใหญ่ในปี 1997 เป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่โดยสมบูรณ์ในปี 2005 วงการเพลงป็อปฮ่องกงที่นิยมใช้ภาษาจีนกวางตุ้งซบเซาลงเป็นลำดับ เพลงจีนส่วนใหญ่หันมาใช้ภาษาจีนกลาง หรือ แมนดาริน (Mando-pop) ตามภาษาที่ใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่ และเรียกเพลงจีนโดยรวมว่า "Chinese pop music" (จีนตัวย่อ: 中文流行音乐 ; จีนตัวเต็ม : 中文流行音樂 ; พินอิน: zhōngwén liúxíng yīnyuè) หรือ ใช้คำย่อว่า C - pop
วงการเพลงป็อปฮ่องกง โด่งดังทั่วเอเชียและโดดเด่นในวงการเพลงโลกในยุคทศวรรษที่ 90 เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกลุ่มนักร้องจตุรเทพ (Four Heavenly Kings of Canto-pop) ซึ่งเป็นกลุ่มนักร้องชายที่ขับร้องทั้งเพลงจีนภาษากวางตุ้ง (Canto-pop) และเพลงภาษาจีนกลางหรือแมนดาริน (Mando-pop) จนพวกเขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "กระบอกเสียงของคนจีน" (Chinese Speaking) แห่งทศวรรษที่ 90s เป็นที่รู้จักกว้างขวางในวงการเพลงโลกในนาม สี่ราชาแห่งวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Four Kings of Hong Kong pop-music industry) และพวกเขายังได้รับยกย่องให้เป็น หนึ่งใน 10 นักร้องชายเพลงจีนภาษากวางตุ้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 30 ปี ของเกาะฮ่องกง ร่วมกับ แซม ฮุย(Samuel Hui) , หลอ เหวิน(Roman Tam) , อลัน ทัม(Alan Tam) , เลสลี่ จาง(Leslie Cheung) , เฉิน อี้ซวิ่น(Eason Chan) และ หวัง กาคุย(Wong Ka Kui) นักร้องนำวง Beyond อีกด้วย
เจ้าหญิงมาริแอนน์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาริแอนน์แห่งเนเธอร์แลนด์  ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2353 ณ เบอร์ลิน เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ ถึงแม้พระองค์จะมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา แต่พระองค์ก็กลายเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงพอลีน
เจ้าหญิงมาริแอนน์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย (2352-2415) เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2373 ณ กรุงเฮก รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ในปี 2388 พระองค์ทรงมีความสนิทเสน่ห์หาคนขับรถม้าประจำราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ นามว่า ฮันเนส ฟานซัม เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2392 พระองค์และพระสวามีได้หย่าร้างกันอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้น 7 เดือน พระองค์ได้ให้กำเนิดพระโอรสที่เกิดกับ ฮันเนส ฟานซัม นามว่า โจฮันเนส วิลเฮ็ล์ม ฟอน ริชาร์ตสแตร หลังจากนั้นศาลของกรุงเฮกและกรุงเบอร์ลินได้ติดต่อกับพระองค์ โดยให้ ฮันเนส ฟานซัม พระสวามีนอกสมรส กับ เจ้าหญิงมาริแอนน์ ต้องเลิกราต่อกันไป แต่ยังสามารถมีสิทธิให้ดูแลบุตรได้ หลังจากนั้นเจ้าหญิงมาริแอนน์ได้ไปประทับ ณ อิตาลี ซึ่งพระราชบิดาทรงซื้อปราสาทบิรา โวลดา ให้ประทับ ว่ากันว่าพระองค์ทรงมีพระทัยบุญและเป็นเจ้าหญิงที่ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2426 สิริพระชันษา 73 ชันษา
เจ้าหญิงมาริแอนแห่งเนเธอร์แลนด์
แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร
แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร  เป็นหนึ่งในสี่แขวงของเขตที่ 6 ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ถือเป็นหนึ่งในละแวกเก่าแก่ของกรุงปารีส เป็นที่ตั้งของร้านกาแฟและร้านไวน์เก่าแก่ ร้านเลเดอมาโก (Les Deux Magots) ในละแวกนี้ถือเป็นร้านกาแฟที่มีชื่อเสียงที่สุดในปารีส และเป็นจุดกำเนิดของวัฒนธรรมการดื่มกาแฟในฝรั่งเศส
ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่าง ค.ศ. 1945–1955 แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพรเคยเป็นย่านดนตรีแจ็สยอดนิยมของปารีส มีแจ็สคลับตั้งอยู่มากมายในย่านนี้ แต่ก็ต่างปิดตัวลงไปในคริสต์ทศวรรษ 1960
มาร์ส
ดูกี
ดูกี  เป็นสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 ของศิลปินพังก์ร็อกอเมริกัน กรีนเดย์ ออกจำหน่าย 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 โดยค่ายรีไพรส์เรเคิดส์ ถือเป็นการร่วมงานครั้งแรกกับโปรดิวเซอร์ ร็อบ คาวัลโล และเป็นอัลบัมเปิดตัวกับค่ายใหญ่ "ดูกี" ได้รับความสำเร็จด้านยอดขายไปทั่วโลก มีอันดับสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200 ของสหรัฐ และยังเข้าชาร์ตในอีก 7 ประเทศ อัลบัมยังขับเคลื่อนให้กรีนเดย์หรือแม้แต่ดนตรีพังก์ร็อกได้รับความนิยมสู่กระแสหลัก "ดูกี" ได้รับการรับรองแผ่นเสียงเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาโดยมียอดสั่งซื้อ 10 ล้านชุด
"ดูกี" มีซิงเกิลฮิต 5 ซิงเกิล ได้แก่ "ลองวิว", "เวนไอคัมอะราวด์", "บาสเกตเคส", เพลงบันทึกเสียงใหม่อีกครั้ง "เวลคัมทูพาราไดส์" และซิงเกิลเฉพาะบนวิทยุ "ชี" อัลบัมถือได้ว่าได้รับคำชมตั้งแต่ตอนออกจำหน่ายจนปัจจุบัน ได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบัมดนตรีออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม ในปี 1995 และติดอยู่อันดับ 1993 ในรายชื่อ 500 อัลบัมยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ที่อันดับ 193 ของนิตยสาร "โรลลิงสโตน" จากข้อมูลปี 2004 "ดูกี" เป็นอัลบัมที่มียอดขายมากที่สุดของวง โดยขายได้มากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก
ภูมิหลังและการบันทึกเสียง.
หลังจากประสบความสำเร็จในวงการเพลงใต้ดินกับสตูดิโออัลบัมชุดที่ 2 "เคอร์พลังก์" (1992) มีค่ายใหญ่หลายค่ายเริ่มสนใจในกรีนเดย์ ตัวแทนของค่ายเหล่านี้พยายามชักชวนวงให้เซ็นสัญญาโดยนัดพวกเขาทานข้าวเพื่อหาข้อตกลงกัน ผู้จัดการคนหนึ่งยังเชิญวงไปดิสนีย์แลนด์ด้วย วงก็ปฏิเสธไปจนพวกเขาได้พบกับโปรดิวเซอร์และตัวแทนจากค่ายรีไพรส์ที่ชื่อ ร็อบ คาวัลโล วงประทับใจผลงานของเขาที่ทำงานร่วมกับวงจากแคลิฟอร์เนียอย่าง เดอะมัฟส์ และต่อมาพวกเขาแสดงความเห็นต่อคาวัลโลว่า "เป็นคนเพียงคนเดียวที่เราสามารถพูดด้วยและติดต่อได้"
ในที่สุดวงก็ได้ออกจากค่ายอิสระของพวกเขาที่ชื่อ ลุกเอาต์! เรเคิดส์ อย่างฉันท์มิตร และเซ็นสัญญากับรีไพรส์ การได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่นี้ทำให้แฟนดั้งเดิมของวงจำนวนมากจากคลับเพลงอินดี้ที่ตั้งอยู่เลขที่ 924 ถนนกิลแมน ตราหน้าวงว่า "ขายตัว" (Selling out) คลับแห่งนี้สั่งห้ามกรีนเดย์เข้าร้านตั้งแต่เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ โดยนักร้องนำ บิลลี โจ อาร์มสตรอง บอกกับนิตยสาร "สปิน" ในปี 1999 ว่า "ผมไม่สามารถกลับไปยังกระแสพังก์ได้อีก แม้ว่าเราจะประสบความสำเร็จที่สุดในโลกหรือล้มเหลวที่สุด สิ่งเดียวที่ผมสามารถทำได้คือ นำจักรยานแล้วก็มุ่งไปข้างหน้า"
คาวัลโลเป็นโปรดิวเซอร์หลักของอัลบัมนี้ ร่วมด้วยเจอร์รี ฟินน์ ที่รับหน้าที่ผสมเสียง กรีนเดย์ให้เทปเดโมแรกกับคาวัลโล พอหลังจากที่เขาฟังระหว่างขับรถกลับบ้าน เขารู้สึกได้ว่า "ได้พบสิ่งใหญ่โตเข้าโดยบังเอิญ" วงได้ทำการบันทึกเสียงเป็นเวลา 3 อาทิตย์ และผสมเสียงอัลบัมนี้ 2 ครั้ง อาร์มสตรองอ้างว่าวงต้องการสร้างเสียงที่ฟังดูแห้ง "คล้ายกับอัลบัมของเซ็กซ์พิสทอลส์ หรืออัลบัมแรก ๆ ของแบล็กแซ็บบาธ" วงยังรู้สึกไม่พอใจกับต่อการผสมเสียงแรก คาวัลโลก็เห็นด้วยและผสมเสียงใหม่ที่แฟนตาซีสตูดิโอส์ในเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ต่อมาอาร์มสตรองพูดถึงประสบการทำงานในสตูดิโอนี้ว่า "ทุกอย่างถูกเขียนมาแล้ว สิ่งที่เราต้องทำก็แค่เล่นเพลง"
เนื้อหาส่วนใหญ่ของอัลบัมนี้แต่งโดยอาร์มสตรอง เว้นเพลง "อีเมเนียสสลีปัส" (Emenius Sleepus) ที่แต่งโดยมือเบสของวง ไมก์ เดินต์ และเพลงซ่อน "ออลบายมายเซลฟ์" (All by Myself) ที่ประพันธ์ทำนองและเนื้อเพลงโดยมือกลอง เทร คูล อัลบัมเกี่ยวพันกับประสบการณ์ที่หลากหลายของสมาชิกวง และมีเนื้อหาอย่างเรื่อง ความวิตกกังวล อาการแพนิกกำเริบ การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง รสนิยมทางเพศ ความเบื่อหน่าย การสังหารหมู่ การหย่า และอดีตเพื่อนสาว
เพลงที่ 1–7.
อาร์มสตรองเขียนเพลง "แฮฟวิงอะบลาสต์" (Having a Blast) ตอนเขาอยู่ที่คลีฟแลนด์ในปี 1992 ซิงเกิล "ลองวิว" มีเส้นเบสที่เป็นลายเซ็นโดยมือเบส เดินต์แต่งขณะอยู่ภายใต้อิทธิพลของแอลเอสดี "เวลคัมทูพาราไดส์" ซิงเกิลที่ 2 ของ "ดูกี" เดิมทีบรรจุอยู่ในสตูดิโออัลบัมชุด 2 "เคอร์พลังก์" เพลงได้รับการบันทึกเสียงใหม่โดยลดเสียงแตกเพื่อบรรจุในอัลบัม "ดูกี" เพลงนี้ไม่เคยมีมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ดีมีการนำใช้ภาพแสดงสดของเพลงนี้มาใช้เป็นมิวสิกวิดีโอบ่อยครั้ง วิดีโอนี้มีอยู่ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกรีนเดย์
ซิงเกิลฮิต "บาสเกตเคส" ติดบนชาร์ตซิงเกิลทั่วโลกหลายชาร์ต เป็นเพลงได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องส่วนตัวของอาร์มสตรอง เพลงพูดถึงภาวะวิตกกังวลของอาร์มสตรองและความรู้สึก "บ้า" ก่อนที่จะหาสาเหตุของโรคตื่นตระหนกนี้ได้ ท่อนเวิร์สที่ 3 "บาสเกตเคส" เอ่ยถึง การค้าประเวณีชาย อาร์มสตรองกล่าวว่า "ผมต้องการท้าทายตัวเองหรือคนฟังใครก็ตามที่อาจจะเป็นเช่นนี้ เหมือนเป็นการมองดูที่โลกใบนี้แล้วพูดว่า 'มันไม่ดำและไม่ขาวอย่างที่คุณคิด นี่ไม่ใช่คุณตัวของปู่คุณ หรืออาจจะเป็นก็ได้'" มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่สถาบันด้านจิตที่ทิ้งร้าง เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดของวง
เพลงที่ 8–14.
ซิงเกิลเฉพาะทางวิทยุ "ชี" แต่งโดยอาร์มสตรอง มีเรื่องราวเกี่ยวกับแฟนเก่าที่ได้แสดงบทกวีแนวนิยมสตรีที่ใช้ชื่อเดียวกับชื่อเพลงเขา เพื่อเป็นการตอบกลับ อาร์มสตรองจึงได้แต่งเนื้อเพลง "ชี" แล้วแสดงให้เธอเห็น ต่อมาเธอย้ายไปยังเอกวาดอร์ นั่นกระตุ้นให้อาร์มสตรองใส่เพลง "ชี" ไว้ในอัลบัม แฟนเก่าคนนี้ยังได้รับการเอ่ยถึงในเพลง "ซัสซาฟรัสรูตส์" (Sassafras Roots) และ "ชัมป์" (Chump) อีกด้วย
ซิงเกิลสุดท้าย "เวนไอคัมอะราวด์" ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้หญิง แต่ครั้งนี้เกี่ยวกับภรรยาเก่าของอาร์มสตรอง เอเดรียน หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทะเลาะกัน อาร์มสตรองได้ทิ้งเอเรียนมาอยู่คนเดียวในบางครั้ง มิวสิกวิดีโอมีสมาชิกวง 3 คน เดินไปมาในยามค่ำคืนที่เบิร์กลีย์ และซานฟรานซิสโก จนตอนจบกลับมายังสถานที่เดิม สมาชิกในภายภาคหน้าของวงกรีนเดย์ เจสัน ไวต์ ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอนี้ด้วยกับแฟนสาวเขาตอนนั้น เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกของวงที่ติดท็อป 10 โดยติดอันดับ 6 บนชาร์ตฮอต 100 แอร์เพลย์ และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตมอเดิร์นร็อกแทร็กส์เป็นเวลา 7 อาทิตย์ (นานกว่า "บาสเกตเคส" 2 อาทิตย์) ยังขึ้นอันดับ 2 ทั้งชาร์ตเมนสตรีมร็อก และเมนสตรีมท็อป 40 เพลง "คัมมิงคลีน" (Coming Clean) พูดเนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาความขัดแย้งเรื่องรักร่วมสองเพศของเขาเมื่อตอนอายุ 16 และ 17 ปี ในการสัมภาษณ์กับนิตยสาร "ดิแอดโวเคต" เขากล่าวว่า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย แต่เพศสภาพของเขา "เป็นอะไรที่เขาต้องต่อสู้กับตัวเอง" บิลลี โจ อาร์มสตรอง เขียนเพลง "อินดิเอนด์" (In the End) ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ของเขาและสามีของเธอ เขาพูดไว้ว่า "เพลงนี้เกี่ยวกับสามีของแม่ผม เพลงนี้ค่อนข้างไม่เกี่ยวกับผู้หญิง หรือใครบางคนที่ไม่เกี่ยวกับผมโดยตรงในด้านความสัมพันธ์ อินดิเอนด์จึงเป็นเรื่องราวของแม่ผม"
ชื่อของอัลบัมเอ่ยถึงการที่สมาชิกของวงมักประสบปัญหาท้องเสีย ที่พวกเขาบอกว่าเป็น "อึเหลว" (liquid dookie) ซึ่งเป็นผลมาจากการที่เขารับประทานอาหารที่เสียแล้วระหว่างทัวร์ เดิมทีวงจะตั้งชื่ออัลบัมว่า "ลิควิตดูกี" (Liquid Dookie) อย่างไรก็ดีก็เห็นว่า "หยาบไป" จึงตั้งชื่อว่า "ดูกี"
ปกหลังในการพิมพ์แรก ๆ ของซีดีนั้นปรากฏของเล่นของตัวละครเออร์นีจาก "เซซามีสตรีท" ที่ใช้แอร์บรัชพ่นทับภายหลังเนื่องจากกลัวเรื่องการฟ้องร้อง อย่างไรก็ดี การพิมพ์ในแคนาดาและยุโรป ยังปรากฏภาพเออร์นีอยู่บนปกหลังด้วย มีข่าวลือว่าที่ถูกนำออกไปเพราะจะทำให้ผู้ปกครองคิดว่า "ดูกี" เป็นอัลบัมเพลงกล่อมเด็ก หรือผู้สร้าง "เซซามีสตรีท" อาจจะฟ้องกรีนเดย์ได้
"ดูกี" ออกจำหน่ายเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ตอนออกนั้นอัลบัมเข้าชาร์ต 7 ประเทศ ขึ้นอันดับสูงสุดอันดับ 2 บน"บิลบอร์ด" 200 ในสหรัฐ และยังประสบความสำเร็จในอีกหลายประเทศ โดยสูงสุดอันดับ 1 ในนิวซีแลนด์ อันดับต่ำสุดในทุกประเทศคือในสหราชอาณาจักรที่อันดับ 13 ขณะที่ทุกซิงเกิลจากอัลบัม ติดชาร์ตในหลายประเทศ ซิงเกิลฮิต "บาสเกตเคส" เข้าท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรและสวีเดน ต่อมาปี 1995 อัลบัมได้รับรางวัลแกรมมีสาขาอัลบัมดนตรีออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม โดย "ลองวิว" กับ "บาสเกตเคส" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่
ตลอดในคริสต์ทศวรรษ 1990 "ดูกี" ยังคงทำยอดขายได้ดี จนท้ายสุดสามารถได้รับการรับรองแผ่นเสียงเพชร ในปี 1999 "ดูกี" มียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก และยังคงเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง