pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นารุเซะ โทรุ เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี ผู้ที่ใฝ่ฝันที่จะเป็นทั้งนักฟุตบอลและนักเบสบอลที่เก่งกาจ แต่ไม่เคยลองฝึกฝนกีฬาชนิดใด ๆ อย่างจริงจังสักอย่าง และเอาแต่โทษว่าตนเองไม่มีพรสรรค์ทางด้านกีฬาโดยที่ไม่พยายามลองฝึกฝน จึงเป็นได้แค่นักกีฬาตัวสำรองของโรงเรียนมาตลอดตั้งแต่สมัยอยู่ชมรมฟุตบอลตอนมัธยมต้น พอขึ้นมัธยมปลาย นารุเซะตัดสินใจเลือกที่จะเข้าโรงเรียนมัธยมโจนันและชมรมบาสเกตบอล ตามคำชักชวนของเพื่อน ๆ และเห็นฝีมือการเล่นบาสเกตบอลของซากุระอิ ชูจิดาวดังประจำโรงเรียน นารุเซะปลื้มในฝีมือด้านบาสเกตบอลของซากุระอิมาก จึงตัดสินใจที่จะพยายามให้ได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลตัวจริง เพราะอยากจะเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลที่เก่งกาจเช่นเดียวกับซากุระอิ วันหนึ่งนารุเซะได้พบกับคุสึดะ มิซึคิ เพื่อนในวัยเด็กและเล่าเรื่องชมรมบาสเกตบอลโจนันให้ฟัง คุสึดะจึงแนะนำให้นารุเซะรู้จักกับบาสเกตบอลข้างถนนหรือสตรีทบาสเกตบอล " (Street Basketball) " ซึ่งเป็นการแข่งขันแบบ 3 ON 3 มีผู้เล่นทีมละ 3 คน และชักชวนให้ลองเล่นสตรีทบาสเกตบอลเพื่อเป็นการฝึกฝนทักษะและความสามารถ รวมทั้งเล่าถึงทีมทรีเม็น ซึ่งเป็นทีมสตรีทบาสที่แข็งแกร่งที่สุดให้นารุเซะรับรู้ และได้พบกับชูแห่งทรีเม็น
คุสึดะขอให้ชูช่วยสอนบาสเกตบอลให้แก่นารุเซะ ชูท้านารุเซะแข่ง 3 ON 3 ในเวลา 3 นาที ตลอดระยะเวลาการแข่งขัน นารุเซะไม่สามารถแย่งลูกและชู้ตลงห่วงได้แม้แต่ลูกเดียว ทำให้ถอดใจยอมแพ้การแข่งขัน แต่ถูกคุสึดะต่อว่าในความพยายามยามที่ล้มเหลว ทำให้นารุเซะฮึดที่จะสู้และพยายามก้าวข้ามกำแพงของตนเองไปให้ได้ ขณะนั้นเหลือเวลาอีกเพียง 1 นาทีจะหมดเวลาการแข่งขัน นารุเซะพยายามแย่งลูกบาสจากชูเพื่อทำคะแนน และเขาก็ทำสำเร็จสามารถแย่งลูกบาสและชู้ตทำแต้มต่อหน้าชู ทรีเม็น ด้วยท่า "Air Walk" ภายหลังจากที่พยายามก้าวข้ามกำแพงสำเร็จและเริ่มสนุกกับบาสเกตบอล นารุเซะก็เริ่มฝึกหัดบาสเกตบอลอย่างจริงจังโดยมีคุสึดะเป็นผู้ฝึกสอนให้ที่ทรีเม็นฮูป และได้รู้จักกับ โอซากิ โคสุเกะ นักเลงอันธพาลเจ้าถิ่นแห่งชิบุยะและเป็นคนคนที่ 2 ที่สามารถทำคะแนนจากทีมทรีเม็น โอซากิแสดงฝีมือด้านบาสเกตบอลของตนเองให้เห็นทำให้คุสึดะคิดที่จะตั้งทีมบาสเกตบอล 3 ON 3 ขึ้นมาโดยมีนารุเซะและโอซากิร่วมทีมโดยใช้ชื่อ "SCRATCH" เพื่อร่วมแข่งขันสตรีทบาสเกตบอลสกายคิส " (SKY KISS) " และได้ซาวามูระ มาซาฮิโระ จอมเจ้าเลห์และนักพนันบาสเกตบอลตัวร้าย มาเป็นผู้เล่นคนที่ 4 ให้แก่ทีม "SCRATCH"
"SCRATCH" สามารถผ่านการแข่งขันไปได้เรื่อย ๆ และพบกับทมีทรีเม็น จนสามารถเอาชนะได้ พร้อมกับความจริงที่เปิดเผยว่า ชู เป็นคนเดียวกับซากุระอิ ชูจิ และในรอบชิงชนะเลิศกับไอซ์พิค " (ICE PICK) " ทีม " (SCRATCH) " ต้องพยายามแข่งขันลำบากโดยไม่ยอมแพ้จนคว้าชัยชนะในการแข่งขันได้เป็นแชมป์สตรีทบาสเกตบอลมาครอบครอง
ภาค Inter Hi.
หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันสตรีทบาสฯ นารุเซะได้รับคัดเลือกให้เป็นนักกีฬาตัวจริงของชมรมและได้ซาวามูระที่ถูกลุงของซากุระอิ พามาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโจนันมาร่วมทีม พร้อมกับนักกีฬาตัวจริงคนอื่น ๆ เช่น อุมาคุเระ ฮิโรซากิ โคบายาชิ สุมิสุกุ ทำให้ทีมบาสเกตบอลโจนันกลายเป็นทีมที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในด้านบาสเกตบอล จนสามารถเอาชนะโรงเรียนต่าง ๆ ในการแข่งขันรอบคัดเลือกอินเตอร์ไฮที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ในการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบชิงชนะเลิศระหว่างโรงเรียนมัธยมโจนันและโรงเรียนอาชีวะโยซึยะ อุโนฮาระ โรงเรียนมัธยมโจนันพยายามเอาชนะการแข่งขันและก็ทำสำเร็จได้ไปแข่งขันอินเตอร์ไฮ ซากุระอิพาทุกคนในชมรมบาสเกตบอลโจนันไปเข้าค่ายฝึกฝนก่อนทำการแข่งขัน โดยเฉพาะกับนารุเซะที่ต้องฝึกการจัมพ์ชู้ตให้สำเร็จภายใน 4 วัน และเรียกโค้ชพิเศษคือซัทและเนริ(สมาชิกร่วมทีมทรีเม็นของชู มาช่วย ซึ่งซัทนั้นถูกเรียกมาฝึกสอนให้แก่นารุเซะโดยเฉพาะ และการแข่งขันบาสเกตบอลชายในอินเตอร์ไฮก็เริ่มขึ้น โรงเรียนมัธยมโจนันพบกับทีมโรงเรียนอาชีวะคิยันซุยซัน ตัวแทนจากจังหวัดโอะกินะวะ ในรอบที่ 1 และเอาชนะผ่านเข้าไปในรอบที่ 2 พบกับโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโก ตัวแทนจากจังหวัดอิบะระกิ ระหว่างการแข่งขันอินเตอร์ไฮที่ซัปโปโร นารุเซะได้รู้จักกับโคอิซึมิ โทโมมิ นักบาสเกตบอลหญิงทีมโรงเรียนเฟลิเซีย ตัวแทนจากจังหวัดฮิโระชิมะ
ซาวามูระได้พบกับพ่อของตนเองโดยบังเอิญที่ซัปโปโรและรับไม่ได้กับชีวิตครอบครัวใหม่ของพ่อ ถึงกับเตลิดหนีไป แต่โอซากิเป็นคนไปเกลี้ยกล่อมจนยอมกลับมา นารุเซะพยายามให้ซาวะมูระคืนดีกับพ่อซึ่งซาวามูระยอมไปพบพ่ออีกครั้งเพื่อปรับความเข้าใจ และได้โอซากิรับตัวมายังสนามกีฬาโนโฮะโระ เพื่อให้มาแข่งขันทันในรอบครึ่งหลัง ซาวามูระเป็นคนทำ 3P ติดต่อกันจนพาทีมโรงเรียนมัธยมโจนันเอาชนะโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกได้สำเร็จ โรงเรียนมัธยมโจนันสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้และผ่านการแข่งขันรอบต่อ ๆ ไปจนมาถึงรอบคัดเลือก 8 ทีมสุดท้ายระหว่างโรงเรียนมัธยมโจนันและโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ตัวแทนจากจังหวัดอิชิกะวะ ซึ่งเป็นตังเก็งในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ นารุเซะได้พบกับทาคากิ มาซาฮิโระ กัปตันทีมคานาคิตะและนักกีฬาอันดับ 1 ของญี่ปุ่น อามามิ ซาสุเกะ นักบาสเกตบอลอนาคตไกล ผู้นี้เองที่เป็นคนหยุดลูกชุ้ตทุกอย่างของนารุเซะ และยูสะ นินซาบุโร นักบาสเกตบอลคนที่ 6 ที่แข็งแกร่งที่สุดของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ในครึ่งแรกโรงเรียนมัธยมโจนันพยายามทำคะแนนไล่ตามแต่ก็ไม่อาจเอาชนะความแข็งแกร่งของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะได้ โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะใช้แผนไทรแองเกิล ออฟ ดีเฟนซ์ ในการตั้งรับการบุกของโรงเรียนมัธยมโจนัน แต่ก็ถูกโจนันตอบโต้ด้วยโซนดีเฟนซ์จนทำคะแนนไล่ตามมาติด ๆ จนห่างกันเพียงแค่ 1 คะแนน แต่โรงเรียนมัธยมโจนันโชคร้ายเมื่อซาวามูระและซากุระอิบาดเจ็บและต้องออกจากการแข่งขันยิ่งทำให้โรงเรียนมัธยมโจนันขาดผู้เล่นฝีมือดีไปจากทีม ทุกคนในทีมและนารุเซะพยายามทำคะแนนไล่ตีเสมอและชู้ตลูกสุดท้ายในนาทีสุดท้ายก่อนเสียงนกหวีดจะดัง แต่ลูกบาสกระแทกกับขอบไม่ลงห่วง ทำให้โรงเรียนมัธยมโจนันตกรอบในการแข่งขันรอบคัดเลือก 8 ทีมสุดท้ายของการแข่งขันอินเตอร์ไฮ
ภายหลังจากการแข่งขันอินเตอร์ไฮ โคบายาชิได้รับมอบตำแหน่งกัปตันทีมจากอุมาคุเระและซากุระอิให้เป็นผู้นำทีมชมรมบาสเกตบอลโจนันต่อไป แต่ด้วยความเป็นคนพูดน้อยทำให้เข้ากับทุกคนภายในทีมไม่ได้ นารุเซะนำเรื่องนี้มาปรึกษากับซากุระอิและได้รับคำแนะนำในฐานะตัวประสานระหว่างโคบายาชิและทุกภายในทีม ซึ่งนารุเซะก็ทำสำเร็จ ทุกคนภายในทีมยอมเปิดใจและรับโคบายาชิในฐานะกัปตันทีม นารุเซะและทุกคนในทีม "SCRATCH" ยังคงไปเล่นสตรีทบาสเกตบอลที่ทรีเม็นฮูปเช่นเคย แต่ซาวามูระถูกลักพาตัวไปจากพวกเล่นพนักบาสในสมัยก่อน จนเดือดร้อนถึงนารุเซะและทุกคนในทรีเม็นฮูป ตามไปชิงตัวซาวามูระกลับคืนมา นารุเซะมีเรื่องกับพวกสตรีทบาสเกตบอลจากอาคิฮาบาราจนถูกโคบายาชิสั่งพักการแข่งขัน ซากุระอิยื่นมือเข้าช่วยเหลือนารุเซะในการนำตัวซาวามูระออกมาจากปารตี้การแข่งขันบาสเกตบอล และเป็นคนช่วยต่อรองกับลุงของตัวเองในการปล่อยพวก "SCRATCH" ไป
ภาค steerbasketball II.
หลังจากผ่านจากการแข่งอินเตอร์ไฮ...
ภาค Winter Cup.
หลังจากชิงตัวซาวามูระกลับมาได้สำเร็จ โรงเรียนมัธยมโจนันกลับตกรอบคัดเลือกในการแข่งขันบาสเกตบอลฤดูหนาวหรือวินเตอร์คัพ " (WINTER CUP) " ทำให้โรงเรียนอาชีวะโยซึยะ อุโนฮาระเป็นตัวแทนจากโตเกียวได้ไปแข่งขันแทน นารุเซะและซาวามูระถูกโคบายาชิทำโทษให้มาทำงานเป็นอาสาสมัครในการแข่งขันวินเตอร์คัพหลังจากปิดบังเรื่องสตรีทบาสเกตบอล นารุเซะได้พบกับโคอิซึมิและฮิโรโกะ นักบาสเกตบอลหญิง โรงเรียนสตรีเฟลิเซีย ตัวแทนจากจังหวัดฮิโระชิมะ มิคามิ เคโกะ มาจิมะ มาโคโตะ โทโด นาโอกิและคนอื่น ๆ จากโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโก ตัวแทนจากจังหวัดอิบะระกิ รวมทั้งทาคากิ มาซาฮิโระและอามามิ ซาสุเกะจากโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ตัวแทนจากจังหวัดอิชิกะวะ
คุวาตะ ยาสึฮิโกะ จากทีมโรงเรียนอาชีวะโยะซึยะ อุโนฮาระ จังหวัดโตเกียว ประสบอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ล้มในระหว่างเดินทางมาแข่งขัน ทำให้ข้อศอกได้รับบาดเจ็บ เล่นได้ไม่เต็มที่ ส่งผลให้โรงเรียนโยะซึยะ อุโนฮาระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกจึงได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศถ้วยวินเตอร์คัพกับโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ภายหลังจากเสร็จการแข่งขันคิริโกะได้พาทีมบาสเกตบอลจากโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ มาทำการฝึกซ้อมและแข่งมินิเกมกับโรงเรียนมัธยมโจนัน และเป็นการแข่งขันครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมโจนันสามารถเอาชนะโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะได้ แม้จะหมดเวลาการแข่งขันแล้วก็ตาม รอบชิงชนะเลิศบาสเกตบอลชายระหว่างโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกและโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ การแข่งขันครึ่งแรกโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกเป็นฝ่ายทำคะแนนนำทิ้งห่างโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ แต่ก็ภายในครึ่งหลังก็ต้านทานความแข็งแกร่งของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะไม่ไหวจนพ่ายแพ้ไป โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะซึ่งเป็นตัวเก็งในการแข่งขันจึงเป็นผู้ได้ครองแชมป์บาสเกตบอลชายในการแข่งขันวินเตอร์คัพ แต่ทีมสึคุบะก็ได้รับรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยมทั้ง 5 คน เช่นเดียวกับบาสเกตบอลหญิงรอบชิงชนะเลิศระหว่างโรงเรียนสตรีเฟลิเซียและโรงเรียนมัธยมสตรีเซโจ ที่สามารถเอาชนะโรงเรียนมัธยมสตรีเซโจได้สำเร็จ ได้ครองถ้วยแชมป์บาสเกตบอลหญิงในการแข่งขันวินเตอร์คัพเช่นกัน
ต่อมาภายหลังทรีเม็นฮูปถูกเวนคืนเพื่อก่อสร้างเป็นห้างสรรพสินค้า นารุเซะ ซาวามูระ คุสึดะ โอซากิและทุกคนในทรีเม็นฮูปพยายามต่อสู้ขัดขวาง เพื่อปกป้องไม่ให้ฮูปแห่งนี้ถูกทำลายและแย่งชิงกลับคืนมา ทั้งหมดพยายามแสดงให้เจ้าหน้าที่ได้เห็นถึงความสำคัญของบาสเกตบอลและทรีเม็นฮูปแต่ก็ไม่สำเร็จ ทรีเม็นฮูปถูกก่อสร้างตามเดิมแต่เจ้าหน้าที่ย้ายแป้นบาสทรีเม็นไปยังสถานที่ข้าง ๆ ให้ และจากทรีเม็นฮูป สตรีทบาสเกตบอลที่แข็งแกร่งที่สุดในชิบุยะ ได้จากไปตามกาลเวลาและได้ "SCRATCH" มารับช่วงต่อไป กลายเป็น "SCRATCH HOOP" ที่แข็งแกร่งและเก่งกาจที่สุดในชิบุยะไม่แพ้ทรีเม็นฮูปแทน โคบายาชิ สุมิสุกุ นารุเซะ โทรุ ซาวามูระ มาซาฮิโระและทุกคนภายในทีมบาสเกตบอลโจนัน ได้รับการสั่งสอนจากรุ่นพี่ชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ในการสืบทอดเจตนารมย์ของชมรมบาสโจนัน เพื่อให้มีพัฒนาทั้งทักษะและฝีมือการเล่นบาสเกตบอล จนสามารถสร้างทีมบาสเกตบอลโจนันในแบบฉบับของตัวเอง ให้ก้าวตามรอยของซากุระอิและอุมาคุเระ ที่ช่วยกันสร้างทีมบาสเกตบอลโจนันขึ้นมา ให้กลายเป็นทีมที่มีความแข็งแกร่งและสามารถก้าวขึ้นไปครองแชมป์บาสเกตบอลอันดับ 1 ของญี่ปุ่นได้ไม่แพ้กับทีมบาสเกตบอลจากโรงเรียนอื่น ๆ GRGRGRG
จังหวะคนจริง
อำเภอโกรกพระ
โกรกพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครสวรรค์
อำเภอโกรกพระตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ที่มาของชื่อ "โกรกพระ" มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่า ในการเดินทางไปมาของอำเภอโกรกพระในอดีตลำบากมาก มีทางเดียวคือทางน้ำโดยการใช้เรือ มีแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นสายหลัก น้ำในแต่ละช่วงนั้นไหลแรงและเชี่ยวมาก มีเรื่องเล่าว่า มีชาวบ้านหลายคนได้นำพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งลงแพจากทางเหนือสู่ทางใต้เพื่อนำมาสักการบูชา ขณะที่ล่องแพมาถึงบริเวณนั้น แพได้แตก พระพุทธรูปจมลงใต้น้ำ ชาวบ้านเสียดายพระพุทธรูปเป็นอย่างมากจึงพยายามช่วยกันหาวิธีที่จะนำขึ้นจากน้ำให้ได้ โดยได้ทำพิธีใช้เวทมนตร์คาถาจุดเทียนปักบนแพเพื่อหาทิศทางของพระพุทธรูป แต่เทียนก็ลอยตามพระพุทธรูปเคลื่อนย้ายไปมาอยู่เรื่อย ๆ แต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้เพราะเวทมนตร์คาถายังขลังไม่พอ ประกอบกับมีชาวบ้านแห่แหนมาดูพิธีดังกล่าวมากมายจึงเป็นเหตุให้พิธีแตก จึงได้ล้มเลิกที่จะนำพระพุทธรูปขึ้นจากน้ำ จึงเชื่อกันว่า พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคงจมอยู่ใต้น้ำตรงบริเวณนั้น คำว่า "โกรกพระ" จึงเป็นชื่อของอำเภอโกรกพระตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
โกรกพระแต่เดิมนั้นชื่อ อำเภอเนินศาลา ตั้งอยู่ที่ตำบลเนินศาลา เมื่อ ร.ศ. 113 (พ.ศ. 2438) ในสมัยรัชกาลที่ 5 แต่เนื่องจากการติดต่อคมนาคมของประชาชนในสมัยนั้น อาศัยการเดินทางโดยทางเรือเป็นส่วนใหญ่ สถานที่ตั้งอำเภอเดิมไม่สะดวกในการติดต่อ จึงได้ย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านฝั่งตะวันตกที่บ้านโกรกพระ และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอโกรกพระ เมื่อ ร.ศ. 118 หรือ (พ.ศ. 2443)
เนื่องในโอกาสที่อำเภอโกรกพระมีอายุครบ 101 ปี (ปี พ.ศ. 2543) ประชาชนชาวโกรกพระจึงได้ร่วมกันตั้งสมญานามของอำเภอว่า "โกรกพระ สวนสวย บึงงาม สมญานามเมืองลุงเชย" ซึ่งมีความหมายดังนี้
อำเภอโกรกพระแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอโกรกพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
นิวสปีก
นิวสปีก  เป็นภาษาในนวนิยายเรื่อง หนึ่งเก้าแปดสี่ (Nineteen Eighty-Four) ของ จอร์จ ออร์เวลล์ นวนิยายดังกล่าวอธิบายนิวสปีกว่าเป็น "ภาษาเพียงหนึ่งเดียวในโลก ที่จำนวนคำศัพท์ลดลงทุกปี"
ออร์เวลล์ได้รวมข้อความเกี่ยวกับนิวสปีกไว้ในภาคผนวก (เขียนโดยใช้รูปกริยาอดีตกาล) โดยในนั้นได้อธิบายหลักการพื้นฐานของภาษาเอาไว้
นิวสปีกนั้นมีพื้นฐานใกล้ชิดจากภาษาอังกฤษ แต่ได้ลดจำนวนและความซับซ้อนของคำศัพท์และไวยากรณ์ลงอย่างมาก ซึ่งการทำเช่นนี้ เหมาะเจาะกับระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จของพรรค ซึ่งมีจุดประสงค์ที่จะทำให้ความคิดทางเลือก ("thoughtcrime") หรือคำพูดเกี่ยวกับมันนั้นเป็นไปไม่ได้ โดยการกำจัดคำหรือวิธีผูกเรื่องใด ๆ ที่สามารถอธิบายแนวคิดเรื่อง เสรีภาพ การปฏิวัติ ฯลฯ ได้ออกไป
คำในนิวสปีกสำหรับเรียกภาษาอังกฤษคือ "Oldspeak" มีความตั้งใจที่จะแทน Oldspeak ด้วย Newspeak โดยสมบูรณ์ภายใน ค.ศ. 2050
ฮอลโลเทอร์รอยด์
เทอร์เบลลาเรีย
โมโนจิเนีย
ทรีมาโทดา
เคสโทดา
แอฟริกัน-อเมริกัน
บารากุ
ชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง
สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง หรือ สัตว์มีถุงหน้าท้อง  เป็นกลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในชั้นฐานมาร์ซูเพียเลีย (Marsupialia)
สัตว์ในชั้นฐานนี้ มีความแตกต่างและหลากหลายในแง่ของรูปร่าง ลักษณะ และขนาดเป็นอย่างมาก แต่มีลักษณะเด่นที่มีความเหมือนกันประการหนึ่ง คือ จะออกลูกเป็นตัว โดยตัวเมียมีถุงหน้าท้อง ตัวอ่อนของสัตว์ในอันดับนี้เจริญเติบโตในมดลูกในช่วงระยะเวลาสั้น มีสะดือและสายรกด้วย แล้วจะคลานย้ายมาอยู่ในถุงหน้าท้องดูดกินนมจากแม่ ก่อนจะเจริญเติบโตในถุงหน้าท้องหรือกระเป๋าหน้าท้องนี้จนโต บางครั้งเมื่อยังโตไม่เต็มที่ จะเข้า-ออกระหว่างข้างออกกับกระเป๋าหน้าท้องเป็นปกติ
ซึ่งสัตว์ในอันดับนี้ที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ จิงโจ้, โคอาลา, โอพอสซัม, ชูการ์ไกลเดอร์, วอมแบต, แทสเมเนียนเดวิล เป็นต้น ซึ่งสัตว์ในชั้นฐานนี้ล้วนแต่จะพบเฉพาะในทวีปออสเตรเลียและบางส่วนของนิวกินี และพบในบางส่วนของทวีปอเมริกา ทั้งอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ หลายชนิดก็สูญพันธุ์ไปแล้ว เช่น หมาป่าแทสมาเนีย ("Thylacinus cynocephalus") หรือไดโปรโตดอน ("Diprotodon" spp.) เป็นต้น
โดยคำว่า Marsupialia นั้นมาจากภาษาละติน แปลว่า "กระเป๋า หรือ ถุง"
สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง วิวัฒนาการหรือการกลายพันธุ์มาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีรูปร่างคล้ายหนู ที่ชื่อ "ไซโนเดลฟิส" ที่มีอายุเมื่อกว่า 125 ล้านปีก่อนที่จีน ไซโนเดลฟิสมีความยาว 6 ฟุต แต่มีน้ำหนักเพียง 1 ออนซ์ ดำรงชีวิตอยู่ด้วยการปีนป่ายไปตามต้นไม้
หลักฐานทางฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุดของสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง พบที่ยูทาห์ มีอายุ 110 ล้านปีมาแล้ว ในสมัยที่ทวีปต่าง ๆ ยังคงยึดติดกันเป็นแผ่นใหญ่ คือ กอนด์วานา
ปัจจุบัน ที่ออสเตรเลียมีสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องแยกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 156 ชนิด ขณะที่อเมริกาใต้มีประมาณ 60 ชนิด
Order Marsupialia
Marsupialia
อันดับสัตว์กินแมลง
อันดับสัตว์กินแมลง (อันดับ: Insectivora, อ่านออกเสียง /อิน-เซค-ทิ-วอ-รา/, โดยมาจากภาษาละตินคำว่า "insectum" หมายถึง "แมลง" และ "vorare" หมายถึง "ไปกิน") เป็นอันดับของสัตว์ที่จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Insectivora
มีลักษณะโดยรวมคือ เป็นสัตว์ขนาดเล็ก กินแมลงเป็นอาหาร มีทั้งพวกที่ออกหากินในเวลากลางวัน และออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยอยู่บนพื้นและบนต้นไม้ ยืนด้วยฝ่าเท้า มีสมองส่วนรับกลิ่นเจริญดี แต่สายตาไม่ดี นอกจากกินแมลงแล้วยังอาจจะยังกินสัตว์ที่มีขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร ตัวอย่างเช่น หนูผี, หนูเหม็น, ตุ่น เป็นต้น
สัตว์ในอันดับนี้ ช่วยทำลายศัตรูป่าไม้ ต้นไม้ในป่าจะมีศัตรูตามธรรมชาติเสมอ ๆ เช่น โรคพืชที่จากแมลง เป็นต้น แต่ศัตรูเหล่านี้จะไม่ระบาด โดยเฉพาะแมลงหากมีตัวทำลายสัตว์ป่าหลายชนิดเป็นตัวกำจัดแมลง กินแมลงที่มาทำลายใบ ดอก และผล ตุ่นและหนูผี จะกินหนอนที่มากินรากและลำต้นใต้ดิน
แต่ในปัจจุบัน อันดับนี้ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยได้แยกออกมาเป็นอันดับต่างหากเอง 5 อันดับ คือ Afrosoricida, Erinaceomorpha, Macroscelidea, Scandentia, Soricomorpha แต่ในบางข้อมูลยังคงจัดเป็นอันดับอยู่
คีโรพเทอรา
อันดับสัตว์กินเนื้อ
สัตว์กินเนื้อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Order Carnivora) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หมายถึงสัตว์ที่กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก ไม่ว่าเนื้อสัตว์นั้นจะมาจากสัตว์ที่มีชีวิตอยู่หรือว่าตายแล้ว
สัตว์บางชนิดจำเป็นที่จะต้องกินเนื้อเพื่อความอยู่รอด อันเนื่องมาจากพันธุกรรม เราเรียกสัตว์ในกลุ่มนี้ว่า "true carnivore" (สัตว์กินเนื้อแท้) หรือ "obligate carnivores" (สัตว์กินเนื้อโดยบังคับ) สัตว์ในกลุ่มนี้อาจกินพืชผักหรืออาหารชนิดอื่นได้ แต่มันจะต้องกินเนื้อเพื่อเป็นแหล่งสารอาหารหลักของมัน กายวิภาคของสัตว์ในกลุ่มนี้ ทำให้มันไม่สามารถย่อยอาหารจำพวกพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพ
หลอน (ภาพยนตร์)
หลอน เป็นภาพยนตร์ไทยสยองขวัญเรื่องผี 4 ภาคของประเทศไทย จัดจำหน่ายโดย ซี.เอ็ม ฟิล์ม ออกฉายแล้วเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2546
อินเซคทิโวรา
คาร์นิวอร์รา
เคเบิ้ลท้องถิ่น
เคเบิลท้องถิ่น
รองอำมาตย์เอกเกอรช ฟริดริช เวเลอร์
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  หรือพระนามเต็ม เลโอโพลด์ คาร์ล เอดูอาร์ท เกออร์ค อัลแบร์ท  หรือพระนามแรกประสูติคือ เจ้าชายชาลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งออลบานี  ทรงเป็นดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา องค์ที่สี่และสุดท้าย และในฐานะพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผ่านทางสายพระราชโอรส พระองค์ทรงเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ และยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุคแห่งอัลบานีอีกด้วย
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ททรงเป็นบุคคลที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งในประเทศอังกฤษ เนื่องจากการมีสถานภาพเป็นศัตรูในฐานะที่ทรงเป็นดยุคครองรัฐแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา อันเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 พระองค์ทรงถูกถอดถอนบรรดาศักดิ์ขุนนางและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ ของอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1919 ในปี ค.ศ. 1919 พระองค์ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติ และต่อมาได้ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีเยอรมัน ยังความเสื่อมเสียที่ใหญ่หลวงมาให้แก่เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน ซึ่งเป็นพระภคินีเพียงพระองค์เดียว สมเด็จพระราชินีแมรี่ พระภคินีในพระเชษฐภรรดา รวมถึงสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งด้วย
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ประสูติในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 ณ ตำหนักแคลร์มอนต์ ใกล้กับเมืองเอสเชอร์ มณฑลเซอร์เรย์ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี พระราชโอรสองค์ที่สี่ในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ ดัชเชสแห่งออลบานี ("พระอิสริยยศเดิม" เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์) พระองค์มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "ชาร์ลี"
เนื่องจากว่าพระชนกสิ้นพระชนม์ไปก่อนการประสูติ เจ้าชายจึงทรงสืบพระอิสริยยศทั้งหมดของพระชนกทันทีที่ประสูติและทรงดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จเจ้าฟ้าชายดยุคแห่งออลบานี (His Royal Highness The Duke of Albany)
หลังจากการประชวร พระองค์ทรงเข้ารับศีลล้างบาปเป็นส่วนตัวเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1884 ณ ตำหนักแคลร์มอนต์ ภายหลังการประสูติได้สองสัปดาห์ และอีกสี่เดือนต่อมาจึงเข้ารับศีลล้างบาปต่อสาธารณชนในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1884 ณ โบสถ์ประจำเมืองเอสเชอร์ มณฑลเซอร์เรย์ โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวคือ สมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าชายแห่งเวลส์ (ในภายหลังคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) เจ้าหญิงคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เจ้าหญิงลูอีส มาร์เชเนสแห่งลอร์น เจ้าหญิงเฟรเดริกาแห่งฮันโนเฟอร์ และเจ้าชายจอร์จ วิกเตอร์ เจ้าชายครองรัฐแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชปิตุลาได้พระราชทานเครื่องราชอิสรยาภรณ์การ์เตอร์ชั้นอัศวินให้แก่เจ้าชายในปี ค.ศ. 1902
ดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา.
ในปี ค.ศ. 1900 ดยุคแห่งออลบานี ที่มีพระชนมายุ 16 พรรษาได้เสวยราชสมบัติในรัฐดยุคครองนครแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาสืบต่อเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปิตุลาซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ส่วนเจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินเบอระ (ซึ่งมีพระนามเรียกเล่น "แอฟฟี่หนุ่ม") พระโอรสองค์เดียวในดยุคแห่งเอดินเบอระสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1899 และดยุคแห่งคอนน็อต พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงสละราชสิทธิ์การสืบราชสมบัติก่อนแล้ว เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต พระโอรสในเจ้าชายอาร์เธอร์ กำลังทรงศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่วิทยาลัยอีตันกับเจ้าชายชาร์ลส์ และทรงขู่ที่จะทำร้ายเจ้าชายชาร์ลส์หากไม่ทรงยอมรับการสืบราชสมบัติ เจ้าชายทรงปกครองภายใต้ระบอบผู้สำเร็จราชการโดยเจ้าชายแห่งโฮเฮ็นโลเฮ-แล็งเก็นบูร์กอยู่เป็นเวลาห้าปี เมื่อพระชนมายุครบกำหนดในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1905 ดยุคแห่งออลบานีก็ทรงเถลิงอำนาจตามรัฐธรรมนูญอย่างเต็มที่มีพระราชสถานะเป็นดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาพระองค์หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของแกรนด์ดยุคแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5) สมเด็จพระจักรพรรดินี อเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียแห่งสเปน และสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ นอกจากนี้แล้วยังเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี แต่จากการดูแลพระญาติหนุ่มพระองค์นี้ของพระจักรพรรดิแสดงให้เห็นว่าเจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ททรงเป็นรู้จักในฐานะพระราชโอรสองค์เจ็ดของพระองค์มากกว่า
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ซึ่งในขณะนี้คือ ดยุคคาร์ล เอ็ดวาร์ดทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1905 ณ ปราสาทกลึกซ์บูร์ก มณฑลฮ็อลชไตน์ กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (วิกตอเรีย อเดลไฮด์ เฮเลนา หลุยซา มารี ฟรีเดริเคอ; 31 ธันวาคม ค.ศ. 1885 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1970) พระธิดาในดยุคฟรีดริช แฟร์ดีนันด์ แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 5 พระองค์ดังนี้
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ททรงสนับสนุนประเทศเยอรมนีและทรงปฏิบัติราชการเป็นนายพลในกองทัพบกเยอรมัน (แม้ว่าจะมิเคยทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการใหญ่) ดังนั้นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 มีพระราชโองการให้ถอดถอนพระนามของเจ้าชายออกจากทะเบียนอัศวินแห่งการ์เตอร์ในปี ค.ศ. 1915 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1917 เพื่อที่จะออกจากพื้นเพที่เป็นเยอรมันของราชวงศ์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อพระราชวงศ์อังกฤษจากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ ในปีนั้นรัฐสภาอังกฤษได้ผ่านพระราชบัญญัติการถอดถอนฐานันดรศักดิ์ซึ่งให้อำนาจสภาองคมนตรีที่จะสืบสวน "บุคคลใดก็ตามอันมีศักดิ์เป็นขุนนางหรือเจ้าชายอังกฤษ ซึ่งได้ถืออาวุธต่อต้านพระเจ้าอยู่หัวหรือพันธมิตรของพระองค์ หรือซึ่งร่วมเป็นภาคีกับศัตรูของพระเจ้าอยู่หัว" ภายใต้เงื่อนไขในพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว พระบรมราชโองการตามคำแนะนำของคณะองคมนตรีลงวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1919 ได้ถอดถอนบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ ดยุคแห่งออลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์ และบารอนแห่งอาร์คโลว์ของเจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ทออกอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้พระองค์และพระโอรสธิดายังทรงสูญเสียฐานันดรศักดิ์เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร รวมทั้งพระอิสริยยศในชั้นเจ้าฟ้า (Royal Highness) อีกด้วย
พลเรือนสามัญ.
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 สภาทหารและแรงงานแห่งเมืองโกทาได้ปลดดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาออกจากราชบัลลังก์ อีกห้าวันต่อมา พระองค์ได้ทรงลงนามในประกาศการสละราชสิทธิในการสืบราชสมบัติ เมื่อทรงกลายเป็นพลเรือนสามัญในขณะนี้ ดยุคคาร์ล เอ็ดวาร์ดซึ่งได้ทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ทรงเกี่ยวข้ององค์การทางการเมืองและลักษณะแบบทหารฝ่ายขวามากมาย เมื่อปี ค.ศ. 1932 พระองค์ทรงมีส่วนร่วมในการก่อตั้งแนวร่วมฮาร์ซบูร์ก ซึ่งพรรค Deutschnationale Partei (พรรคแห่งชาติเยอรมัน) ได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับพรรคนาซีโดยผ่านทางแนวร่วม พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีและเป็นสมาชิกของ Sturmabteilung (ซึ่งแปลว่า หน่วยพายุ หรือ พวกเสื้อน้ำตาล) โดยขึ้นถึงตำแหน่งของหัวหน้ากลุ่มอาวุโส (Obergruppenführer) นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นสมาชิกในรัฐสภาจักรวรรดิตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937 ถึงปี ค.ศ. 1943 และประธานสภากาชาดเยอรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1945 อีกด้วย พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1936
ในปี ค.ศ. 1936 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ส่งดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาไปยังประเทศอังกฤษในฐานะประธานสมาคมมิตรภาพอังกฤษ-เยอรมัน ภารกิจของพระองค์คือ การพัฒนาสัมพันธภาพระหว่างอังกฤษและเยอรมนีและสืบหาความเป็นไปได้ในการทำสัญญาระหว่างทั้งสองประเทศ ดยุคซึ่งทรงเข้าร่วมพระราชพิธีศพของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในชุดเครื่องแบบของหน่วยพายุ ทรงยื่นข้อเสนอเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการทำสัญญาตกลงกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ แต่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นจากการเจรจาครั้งนี้ แต่กระนั้นพระองค์ยังทรงส่งรายงานให้กำลังใจฮิตเลอร์เกี่ยวกับความฝักใฝ่ฝ่ายเยอรมันอันแข็งแกร่งในหมู่ชนชั้นสูงของอังกฤษ ในภายหลังจากวิกฤติการณ์การสละราชสมบัติ พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพต้อนรับอดีตพระมหากษัตริย์และพระชายา ซึ่งในขณะนี้ทรงเป็นดยุคและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ ในระหว่างการเสด็จเยือนประเทศเยอรมนีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1938
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง รัฐบาลทางการทหารอเมริกันในรัฐบาวาเรีย ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลจอร์จ สมิธ แพ็ตตันได้ทำการกักบริเวณดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาอยู่ภายในพระตำหนักที่ประทับอันเนื่องมาจากการสนับสนุนฝ่ายนาซีเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1946 พระองค์ทรงถูกพิพากษาคดีในศาลการกำจัดระบอบนาซีและทรงถูกปรับอย่างหนัก ทรัพย์สมบัติจำนวนมากในเมืองซัคเซินและโคบวร์คถูกยึดโดยกองทัพโซเวียต
ดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาทรงดำรงพระชนม์ชีพบั้นปลายด้วยความโดดเดี่ยว พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1954 ณ เมืองโคบวร์ค โดยเป็นพระราชนัดดาผู้ชายพระองค์ที่ทรงมีอาวุโสมากกว่าในสองพระองค์ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยพระราชนัดดาอีกพระองค์หนึ่ง คือ อเล็กซานเดอร์ เมานท์แบ็ตเต็น มาร์ควิสแห่งคาริสบรูค อดีตเจ้าชายแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960
ศาลาแดง
ศาลาแดง คือชื่อของย่านชุมชนเมืองและชื่อถนนในกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นหนึ่งในเขตศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่เชื่อมต่อถนนที่สำคัญ 3 สาย คือ ถนนสีลม ถนนพระรามที่ 4 และถนนสาทร อีกทั้งยังเป็นจุดตัดของระบบขนส่งมวลชน คือ สถานีศาลาแดง (รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม) กับ สถานีสีลม (รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล)
ถนนศาลาแดงเป็นถนนเดินรถ 2 ช่องทางจราจร ความกว้าง 10.40–10.60 เมตร ความยาวประมาณ 0.565 กิโลเมตร เริ่มตั้งแต่ถนนสีลมไปยังถนนสาทรเหนือ ถนนศาลาแดงมีซอยย่อยที่สำคัญ คือ ซอยยมราช เป็นซอยเดินรถ 2 ช่องทางจราจร ความกว้าง 6.60 เมตร ความยาวประมาณ 0.194 กิโลเมตร จากถนนศาลาแดงถึงอาคารอับดุลราฮิม และซอยศาลาแดง 1 เป็นซอยเดินรถ 2 ช่องทางจราจร ความกว้าง 11.80–12.50 เมตร ความยาวประมาณ 0.565 กิโลเมตร จากถนนศาลาแดงถึงถนนพระรามที่ 4 ซอยย่อยอื่น ได้แก่ ซอยศาลาแดง 1/1 ซอยศาลาแดง 2 ซอยศาลาแดง 3 และซอยมเหสักข์ 3
พื้นที่บริเวณถนนศาลาแดง มีอาคารสำนักงานขนาดใหญ่เป็นจำนวนมากเช่น อาคารสีลมคอมเพล็กซ์ อาคารอับดุลราฮิม อาคารอื้อจือเหลียง อาคารทิสโก้ อาคารซิลลิคเฮ้าส์ เป็นต้น รวมไปอาคารสำนักงานและศูนย์การค้าสีลมคอมเพล็กซ์ มีโรงแรมและอาคารพาณิชยกรรมเพื่อการพักอาศัยขนาดเล็ก เช่น โรงแรมดุสิตธานีและโรงแรมโซ แบงค็อก อาคารพักอาศัยขนาดใหญ่ (อาคารชุด) อาคารพักอาศัยขนาดเล็ก (บ้านแถว และ บ้านเดี่ยว) และชุดอาคารพาณิชยกรรม (ตึกแถว) จากข้อมูลราคาประเมินทุนทรัพย์ที่ดิน พ.ศ. 2559–2562 โดยกรมธนารักษ์ ระบุว่าถนนศาลาแดง มีราคาประเมินที่ดิน 500,000 บาทต่อตารางวา