pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อกลับเข้ารับราชการใหม่หลวงเกรียงศักดิ์พิชิตถูกบรรจุที่กรมทหารบกปืนใหญ่ที่ 2 บางซื่อเป็นเวลา 1 ปี จากนั้นเข้าเรียนที่โรงเรียนปืนใหญ่ ลพบุรี เมื่อสำเร็จการศึกษาได้บรรจุที่เดิมได้แค่ 2 เดือนมีคำสั่งให้ไปเป็นผู้บังคับหมวดที่โรงเรียนปืนใหญ่ ประจำอยู่ที่โรงเรียนปืนใหญ่ 4 ปีก็โยกย้ายไปรับราชการเป็นผบ.ร้อยที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ 8 เชียงใหม่ ประจำอยู่เชียงใหม่ได้ 2 ปีมีคำสังให้ย้ายมากรมทหารปืนใหญ่ที่ 7 พิษณุโลกซึ่งอยู่ได้ 1 ปีครึ่งต่อมาภายหลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 7 ได้ยุบหน่วยมารวมกับกรมทหารปืนใหญ่ที่ 4 นครสวรรค์และประจำการเป็นเวลา 2 ปีครึ่งก่อนที่จะย้ายมาเป็นผบ.ร้อยอยู่ที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์เมื่อรับราชการได้ 1 ปี เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475
หลวงเกรียงศักดิ์พิชิตเป็นเพื่อนร่วมรุ่นเดียวกันกับ จอมพล แปลก พิบูลสงคราม, พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส, พลเอก มังกร พรหมโยธี, พลอากาศโท กาจ กาจสงคราม และจอมพล ผิน ชุณหะวัณ ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2475 นักเรียนนายร้อยรุ่นเดียวกันนี้หลายคนได้เข้าร่วมเป็นคณะราษฎร ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศ ซึ่งรวมถึงตัวของหลวงเกรียงศักดิ์พิชิตด้วย
ในเวลาต่อมาเมื่อรัฐบาลจะยกเลิกบรรดาศักดิ์ไทย หลวงเกรียงศักดิ์พิชิตในฐานะรัฐมนตรีพร้อมด้วยคณะรัฐมนตรีชุดที่ 9 จึงลาออกจากบรรดาศักดิ์ โดยใช้ราชทินนามเป็นนามสกุล เมื่อ พ.ศ. 2484
หลวงเกรียงศักดิ์พิชิต มีบุตรธิดารวม 11 คน โดยกับ คุณหญิงชื่น เกรียงศักดิ์พิชิต มีบุตรธิดา 9 คน และกับ นางบุญเหลือ ปีเจริญ มีบุตรธิดา 2 คน
ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ เมื่อวันพุธที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ตรงกับวันพุธ แรม 5 ค่ำ เดือน 8-8 (เดือน 8 ทุติยาสาฬห) ปีมะโรง สิริอายุได้ 68 ปี 9 วัน
สงครามไทย-อินโดจีน.
หลวงเกรียงศักดิ์พิชิต (พิชิต เกรียงศักดิ์พิชิต) ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ต่อมาถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ก่อนจะได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในคณะรัฐมนตรีชุดต่อมา ในขณะที่จอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ กระทั่งในเวลาต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม แทนจอมพล ป.พิบูลสงคราม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์
เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494
ซาโด
ซาโด หรือ ชาโด  หรือ ชะโนะยุ  ในภาษาไทยมักเรียกว่า พิธีชงชาญี่ปุ่น เป็นเอกลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่นว่าด้วยการใช้เวลาอย่างสุนทรีย์ ประกอบด้วยการปรนนิบัติระหว่างการดื่มและการดื่มชาผงสีเขียวหรือมัตชะ (matcha) การจัดการพบปะกันในวงสังคมเพื่อดื่มมัตชะได้แพร่หลายในบรรดาชนชั้นสูงนับตั้งแต่ประมาณศตวรรษที่ 14 ต้นฉบับของพิธีชงชา รูปแบบของซะโดซึ่งปฏิบัติกันอยู่ในปัจจุบัน ยุคนาระ โดยมีผู้เชี่ยวชาญด้านชาคือ เซ็น โนะ ริคิว (Sen no Rikyu)
ซาโดมีลักษณะที่เป็นแบบแผน ได้พัฒนาภายใต้อิทธิพลของพุทธศาสนานิกายเซ็นซึ่งจุดประสงค์สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูดเรียบง่าย คือเพื่อทำวิญญาณให้บริสุทธิ์โดยการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาติหัวใจแท้จริงของพิธีชงชาได้รับการบรรยายโดยคำต่าง ๆ เช่น ความสงบ ความเรียบง่าย ความสง่างาม และ สุนทรียศาสตร์แห่งความเรียบง่ายอันเข้มงวดและความยากจนที่ประณีต
ซาโดยังมีบทบาทสำคัญในด้านชีวิตด้านศิลปะของชาวญี่ปุ่น พิธีชงชาจะเกี่ยวข้องกับการชื่นชมห้องที่ประกอบพิธี ส่วนที่ติดอยู่ในห้องนั้น เครื่องใช้ในการชงชา เครื่องประดับบริเวณพิธี เช่น ภาพแขวนหรือการจัดดอกไม้ สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น การจัดสวน เครื่องปั้นดินเผาเซรามิก สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ก็ล้วนแต่ได้รับอิทธิพลมาจากพิธีชงชา และความเป็นพิธีการที่ถือปฏิบัติในพิธีชงชาได้มีอิทธิพลต่อการพัฒนามารยาทของชาวญี่ปุ่นในลักษณะที่เป็นพื้นฐาน
ภายหลังที่เซ็น โนะ ริคิว ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1591 คำสั่งสอนของเขาได้ตกทอดมาจากคนรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่น ได้มีการก่อตั้งโรงเรียนต่าง ๆ ขึ้น เช่นโรงเรียนอูราเซ็งเกะ ที่ดำเนินงานอย่างแข็งขันและมีศิษย์อยู่จำนวนมาก
Thrash ในความหมายเชิงวิทยาการคอมพิวเตอร์ หมายถึงปรากฏการณ์ที่คอมพิวเตอร์มีประสิทธิภาพการทำงานลดลง
อันเนื่องมาจากการใช้เวลาในการสับเปลี่ยนกันใช้ทรัพยากรหลายครั้งมาก ปรากฏการณ์ที่มักจะพบบ่อยอาทิเช่น การสับเปลี่ยนหน้า
(paging) ใน หน่วยความจำเสมือน ซึ่งใช้ หน่วยความจำจริง เต็มแล้ว ทำให้เกิด Page Fault หลายครั้งและต้องเสียเวลาในการสับเปลี่ยนหน้าในแต่ละครั้ง
ส่งผลให้การทำงานของคอมพิวเตอร์ช้าลง
การ Thrash ในหน่วยความจำเสมือน.
การ Thrash ในหน่วยความจำเสมือน เกิดจากการที่โปรเซสหลายโปรเซสสับเปลี่ยนหน้า (page) ของตนเองเข้าทำงานใน
หน่วยความจำกายภาพ จนกระทั่งหน่วยความจำกายภาพเต็ม และมีโปรเซสเข้าทำงานอีกจำนวนมาก ทำให้เมื่อโปรเซสเริ่ม
ทำงาน ก็จะมีการสับเปลี่ยนหน้า (page) ของโปรเซสอื่นออกแล้วเอาหน้าของโปรเซสที่จะทำงานสับเปลี่ยนเข้ามาแทน
การสับเปลี่ยนหน้านั้นเป็นการติดต่อกับฮาร์ดดิสก์ ซึ่งใช้เวลาในการเข้าถึงนานมาก พอโปรเซสนี้ทำงานเสร็จ ก่อนโปรเซสอื่น
เข้ามาทำงานก็ต้องมีการสับเปลี่ยนหน้า (page) ของโปรเซสนั้นเข้ามาอีกและเอาหน้าของโปรเซสแรกออกไป ทำให้
ทุกๆโปรเซส ต้องเสียเวลาการทำงานในส่วนที่สับเปลี่ยนหน้านี้มาก อีกทั้งในช่วงที่สับเปลี่ยนหน้า CPU จะว่าง จึงนำโปรเซส
ใหม่เข้ามาอีก ซึ่งยิ่งสร้างปัญหาเข้าไปอีก จึงให้ประสิทธิภาพการทำงานของคอมพิวเตอร์ลดลงอย่างมาก
วิธีการตรวจสอบ Thrash โดยใช้ Working-Set Model.
Working-Set คือเซตของ page ที่ถูกใช้ในช่วงใดๆช่วงหนึ่ง
ซึ่งอาจถูกกำหนดโดยเวลา หรือจำนวนคำสั่ง อาทิ 5 มิลลิวินาที หรือ 10,000 คำสั่ง เป็นต้น เรียกช่วงที่ถูกกำหนดว่า
Working Set ที่มีขนาดใหญ่แสดงว่าในขณะนั้นมีการใช้งานทรัพยากรเป็นจำนวนมากในระยะเวลาสั้น
ซึ่งอาจเกิด Thrash ได้ วิธีการป้องกัน Thrash ก็คือ การตั้งลิมิตไม่ให้ขนาดของ Working Set มีค่าเกินค่าค่าหนึ่งนั่นเอง
เมื่อ Working Set มีขนาดมากกว่าค่าลิมิต ก็ต้องกันไม่ให้โปรเซสใหม่เข้าทำงาน และเลือกลบโปรเซสบางตัวออกบ้าง
จนกว่า Working Set จะมีขนาดน้อยกว่าค่าลิมิตที่ตั้งไว้
Page Fault Frequency.
Page Fault Frequency เป็นอีกวิธีการหนึ่งที่การป้องการ Thrash โดยการนับความถี่ของการที่เกิด Page Fault
ถ้าเกิดความถี่ของ Page Fault มากเกินไป โดยเราจะกำหนดขีดจำกัดบน ( Upper Threshold )
คือถ้ามากกว่าที่เราตั้งไว้ แสดงว่าเกิด Page Fault หลายครั้ง ก็จะควรป้องกันไม่ให้โปรเซสใหม่
เข้ามาทำงาน และลดจำนวนโปรเซสลง แต่ถ้าความถี่ในการเกิด Page Fault น้อยเกินไป
โดยเราจะกำหนดขีดจำกัดล่าง ( Lower Threshold ) คือถ้าน้อยกว่าค่านี้ แสดงว่ามีทรัพยากรมีเพียงพอ
ก็ให้โปรเซสใหม่เข้ามาทำงานได้
สำหรับวิธีการหาความถี่ทำได้โดยเก็บเวลาสุดท้ายที่เกิด page fault (formula_2)เอาไว้ และเมื่อเกิด page fault ก็นำเวลาปัจจุบันลบด้วยเวลาที่ครั้งสุดท้ายที่เกิด page fault แล้วหาส่วนกลับ ก็จะได้ความถี่
พิธีชงชาญี่ปุ่น
ยาซูนาริ คาวาบาตะ
ยาซูนาริ คาวาบาตะ  (14 มิถุนายน ค.ศ. 1899 - 16 เมษายน ค.ศ. 1972) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นชาวญี่ปุ่น เขาเป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1968 คาวาบาตะมีผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในต่างประเทศโดยผลงานของเขาที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศต่าง ๆ รวมทั้ง ยูกิงูนิ (Yukiguni: เมืองหิมะ) เซ็มบาซูรุ (Senbazuru: กระเรียนพันตัว) และโคโตะ (Koto: เมืองหลวงเก่า)
ลักษณะการเขียนที่เด่นชัดของเขาคือความงดงามของบทร้อยกรองแบบญี่ปุ่นด้วยความรู้สึกอันแหลมคม
Kawabata Yasunari
คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ
คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ  เป็นภาพพิมพ์แกะไม้ขนาดกว้าง 10 นิ้ว ยาว 15 นิ้ว ที่เก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน ในนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในผลงานในชุด ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (Fugaku Sanjurokkei) ของคัตสึชิกะ โฮกูไซ (1760-1849) ศิลปินชาวญี่ปุ่น เผยแพร่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1832 ในยุคเอโดะ
ภาพนี้เป็นภาพของคลื่นขนาดใหญ่ที่ถูกลมพัดเข้าใส่เรือประมงในจังหวัดคานางาวะ มีฉากหลังเป็นภูเขาไฟฟูจิ มักมีผู้เข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้งว่าเป็นภาพของคลื่นสึนามิ
ภาพนี้มีสำเนาอยู่หลายชุด ทั้งที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน นิวยอร์ก, พิพิธภัณฑ์บริติช ลอนดอน และที่บ้านของโกลด มอแน ที่ฌีแวร์นี ประเทศฝรั่งเศส
ยาสุนาริ คาวาบาตะ
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 10
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 10 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โดยเป็นฤดูกาลที่สี่ที่ออกอากาศทางช่อง The CW คำโฆษณาประจำฤดูนี้ก็คือ "New Faces, New Attitude, New York" และเพลงที่ใช้โปรโมทไซเคิลนี้ก็คือ "Feedback" ของ "Janet Jackson"
และในรอบที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศนั้น ผู้เข้าแข่งขันได้ไปแข่งขันต่อที่ กรุงโรม ประเทศอิตาลี และผู้ชนะก็คือ วิทนีย์ ทอมป์สัน วัย 20 ปีจากแอตแลนติส ฟลอรินด้า และรางวัลของเธอก็คือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่ ชื่อดัง "เอลีทโมเดลแมเนจเมนท์" ได้ถ่ายแบบ6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน เซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl นอกจากนี้ภาพของเธอก็ยังจะได้ขึ้นบิลบอร์ดที่อยู่ทั่วในไทม์แสควร์อีกด้วย และฤดูกาลนี้ยังได้ พอลลิน่า พอริสโคว่า สุดยอดนางแบบในตำนาน มาเป็นผู้ตัดสินคนใหม่ให้อีกด้วย
Welcome To Top Model Prep.
"ออกอากาศ : 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551"
สาวงามทั้ง 35 คนได้เดินทางสู่ลอสแอนเจลิส เพื่อคัดตัวในฤดูกาลที่ 10 ทันทีที่มาถึงพวกเธอก็ต้องถูกจับถ่ายรูปติดบัตรนักเรียนกับมิสเตอร์เจย์ และทดสอบการเดินแบบต่อหน้ามิสเจ จากนั้นพวกเธอก็ได้พบกับสาวๆ จากฤดูกาลก่อนและไทร่าที่มาในชุด “ราชินีคืนสู่เหย้า” เพื่อบอกให้สาวๆ เตรียมตัวพบกับการสัมภาษณ์ในวันพรุ่งนี้
ในระหว่างสัมภาษณ์ ฟาติมาบอกว่าเธอเป็นผู้อพยพและเล่าถึงพิธีกรรมอันโหดร้ายที่เธอเจอมาซึ่งก็คือการขลิบอวัยวะเพศหญิง มาร์วิต้าที่ไม่ผ่านการคัดตัวในฤดูกาลที่ 9 ได้กลับมาอีกครั้งในสภาพจิตใจที่ดีกว่าเดิม แคลร์ได้จากลูกของเธอมาคัดตัวและเธอยังดื่มน้ำนมของตัวเองจะได้ไม่ต้องคิดถึงลูกและครอบครัว
หลังจากคัดเลือก เหลือเพียง 20 คนแล้ว สาวๆ จะต้องแต่งหน้าทำผมกันเองเพื่อถ่ายรูปในการคัดตัวรอบสุดท้าย และหลังจากที่คัดเลือกสาวทั้ง 13 คนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไทร่าก็ได้เพิ่มสาว โดมินิค ให้เป็นคนที่ 14 และเข้าสู่การแข่งขันในนิวยอร์กต่อไป
New York City, Here We Come.
"ออกอากาศ : 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551"
สาวๆ ได้ย้ายเข้าสู่บ้านในนิวยอร์ก เอมี่ ได้ตกลงใจที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น “เอมิส” เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการเรียกชื่อ จากนั้นมิสเตอร์เจย์ กับมิสเจ ได้พาพวกเธอมาที่จตุรัสไทม์สแควร์กลางเมืองนิวยอร์กเพื่อเดินแบบให้กับ แบดเกลย์ มิสชก้า หลังจากนั้นสาวๆ ถูกพาไปที่อีลีท โมเดล เมเนจเม็นท์ เพื่อพบกับพอลลิน่า โพริซโคว่า และ นีล ฮามีล ซึ่งพอลลิน่าได้วิจารณ์พวกเธอแต่ละคนอย่างรุนแรง
การถ่ายรูปครั้งแรก สาวๆ จะต้องรับบทเป็นคนจรจัดไร้บ้าน ซึ่งส่วนใหญ่จะได้รับผลตอบรับที่ดี ยกเว้นเอมิส ที่มีความกระตือรือล้นจนมากเกินไป และคิมเบอร์ลีย์ ดูไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก
ในห้องตัดสิน ไทร่าได้แนะนำกรรมการคนใหม่ที่มาแทนทวิกกี้ซึ่งก็คือ พอลลิน่า นั่นเอง และขณะที่กำลังประเมินภาพของ คิมเบอร์ลีย์ อยู่นั้นเอง เธอก็สารภาพกับกรรมการว่าเธอไม่รู้สึกสนใจในวงการแฟชั่นเลย และขอออกจากการแข่งขันท่ามกลางความตกตะลึงของกรรมการและผู้เข้าแข่งขันคนอื่น
จากนั้นกรรมการก็ทำการตัดสินต่อโดยไทร่าประกาศว่ายังคงต้องมีผู้ที่ต้องกลับบ้านอีกหนึ่งคน ภาพของอันย่า วิทนีย์ แคลร์ เอมีย์ และลอเรนได้รับการตอบรับอย่างดีจากกรรมการ ในขณะที่ โดมินิค แอลลิสัน เอมิส และอทาเลียทำออกมาได้แย่ ความไม่เป็นนางแบบของอทาเลียทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับเอมิสดูเลื่อนลอยและสื่อสารไม่ได้ในรูป และสุดท้ายคนแรกที่ถูกส่งกลับบ้านก็คืออทาเลีย
Top Model Makeovers.
"ออกอากาศ : 5 มีนาคม พ.ศ. 2551"
เริ่มต้นสัปดาห์ สาวๆ ได้รับกางเกงยีนส์ของแอ็ปเปิ้ล บอททอม เป็นของขวัญ ฟาติมาวิจารณ์ขนาดตัวของอลิสันซึ่งเธอก็เอาคืนด้วยการเล่นตุ๊กตาผิวดำเพื่อล้อเลียนเรื่องเชื้อชาติของฟาติมา จากนั้นสาวๆ ได้ถูกพาไปที่วอลมาร์ท เพื่อแข่งขันการใช้เครื่องสำอางคัฟเวอร์เกิลร์ แคลร์เป็นผู้ชนะการแข่ง และภาพของเธอจะได้ติดเป็นบิลบอร์ดในวอลมาร์ท
และแล้วก็ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม ซึ่งครั้งนี้พวกเธอจะไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าลุคใหม่ของตัวเองจะออกมาเป็นยังไงจนกว่าจะเสร็จเรียบร้อย ซึ่งสาวๆ ส่วนใหญ่ต่างก็พอใจในลุคใหม่ของตัวเองยกเว้นสเตซี่ แอน ที่หวังว่าจะได้ผมยาวแบบนาโอมิ แคมป์เบลล์ แต่กลับถูกตัดผมจนสั้นกุดแทน
การถ่ายรูปในครั้งนี้ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพโฆษณาให้กับคอเล็คชั่นชุดชั้นในของ แอลล์ แม็คเฟอร์สัน บนเรือสำราญสุดหรูโดยมีสะพานบรู๊คลินเป็นฉากหลัง
ในห้องตัดสินกรรมการรักภาพของลอเรน ที่ออกมาเป็นแฟชั่นชั้นสูงมาก และชื่นชมภาพของมาร์วิต้า เอย์มี่ ในขณะที่ เอมิส และคาทาร์เจนน่า ทำออกมาได้แย่ และไทร่าผิดหวังที่ชุดของวิทนีย์ ทำให้ไม่เห็นสัดส่วนที่เซ็กซี่ของเธอเลยแม้แต่น้อย ทรงผมใหม่ของโดมินิคทำให้เธอดูแก่ และกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับแอลลิสัน ที่มีบุคลิกแข็งกร้าว หยิ่งผยอง และไม่รู้จักคำว่า “ขอบคุณ” และสุดท้ายแอลลิสันจึงเป็นคนที่ต้องกลับบ้าน
"ออกอากาศ : 12 มีนาคม พ.ศ. 2551"
สาวๆ ได้ถูกพาไปที่สถานีดับเพลิงเพื่อเรียนการเดินแบบกับมิสเจ จากนั้นพวกเธอต้องฝึกซ้อมเดินแบบต่อหน้าพนักงานดับเพลิงทั้งหลาย เมื่อกลับมาบ้น เอย์มี่รู้สึกอึดอัดที่จะเปลือยกายอาบน้ำร่วมกับสาวๆ คนอื่นทำให้เกิดเรื่องทะเลาะกับโดมินิคและมาร์วิต้า แต่สุดท้ายวิทนีย์ได้ออกมาช่วยปกป้องเอย์มี่และรู้สึกชื่นชมที่เธอยืนหยัดเพื่อจุดยืนของเธอเอง
วันต่อมาสาวๆ ต้องไปเดินแบบให้กับทูเลช โดยมีแจสลีน กอนซาเลซ ผู้ชนะจากฤดูกาลที่ 8 มาร่วมเป็นกรรมการด้วย ฟาติมากับวิทนีย์ถูกติเรื่องเร็วเกินไป ลอเรนโดนแจสลีนวิจารณ์จนเธอเสียความมั่นใจ คาทาร์เจนน่าเป็นผู้ชนะการแข่งครั้งนี้และรางวัลของเธอก็คือการได้ไปถ่ายลงนิตยสารเซเว่นทีนกับแจสลีน โดยเธอเลือกให้เอมิสกับมาร์วิต้าไปถ่ายแบบกับเธอด้วย
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องเอาเนื้อสัตว์มาพันตัวแทนเสื้อผ้า เอย์มี่ เอมิส และฟาติมาต่างก็ทำออกมาได้แย่ที่สุดในบรรดาสาวๆ ทั้งหลาย
ในห้องตัดสินภาพของอันย่า, วิทนีย์ และคาร์ทาเจนน่า ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก และถึงจะได้ภาพที่ดี แต่ลอเรนถูกติเรื่องการเดินในตอนแข่งขัน เอมิสต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับฟาติมา เนื่องจากภาพของเธอนั้นไม่มองกล้อง ส่วนฟาติมานั้น โพสท่าและการแสดงออกทางสีหน้านั้นออกมาแย่ ในสุดท้ายเอมิสเป็นผู้ที่ถูกคัดออก เพราะกรรมการคิดว่าเธอยังดูความไม่มีความตั้งใจมากพอในการแข่งขัน
Top Model Takes It To The Streets.
"ออกอากาศ : 19 มีนาคม พ.ศ. 2551"
ในครั้งนี้สาวๆ ต้องมาเรียนการโพสท่ากับเบนนี่ นินจา โดยมีสุดยอดนางแบบ เวนเดล่า เคอร์เซบูม มาแนะนำสาวๆ ถึงการโพสแบบถ่ายแคตตาล็อก แบบโฆษณา และแบบแฟชั่นชั้นสูง เมื่อกลับไปที่บ้านวิทนีย์ได้ทำตารางเวลาการใช้โทรศัพท์สำหรับสาวๆ ทุกคน แต่วิทนีย์โทรเพลินจนลืมเวลา และโดมินิคเองก็ไม่ได้มาเตือนทำให้เธอไม่ได้ใช้โทรศัพท์ จึงเกิดเป็นเรื่องทะเลาะกันใหญ่โตและลงท้ายด้วยโดมินิคว่าวิทนีย์เป็นพวกชอบแบ่งชนชั้น
จากนั้นสาวๆ ต้องแบ่งทีมกันโพสท่าแข่งกัน โดยมีเบนนี่และเวนเดลาเป็นผู้ตัดสิน แคลร์เป็นผู้ชนะการแข่งและรางวัลของเธอก็คือบัตรเดินทางพร้อมที่พักอย่างหรูหราที่เกาะโบรา โบร่า
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายภาพโคลสอัพพร้อมทั้งต้องถูกละเลงสีลงบนใบหน้า สาวๆ ส่วนใหฯต่างก็ทำออกมาได้ดี มีเพียงมาร์วิต้ากับวิทนีย์เท่านั้นที่ทำออกมาได้แย่มากจนมิสเตอร์เจย์อดที่จะเอ่ยปากบ่นไม่ได้
ในห้องตัดสินภาพของสาวๆ ส่วนใหญ่ต่างก็ได้รับคำชมจากกรรมการโดยเฉพาะภาพของสเตซี่แอนที่มีโครงร่างของใบหน้าสวยที่สุด ในขณะที่ภาพของมาร์วิต้าและวิทนีย์ออกมาเลวร้ายจนทำให้พวกเธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และมาร์วิต้าตกตกรอบเพราะกรรมการรู้สึกว่าไฟของเธอเริ่มจะดับลงและวิทนีย์ยังคงต้องการสิ่งนั้นมากกว่า
House Of Pain.
"ออกอากาศ : 26 มีนาคม พ.ศ. 2551"
สาวๆ เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่อย่างไม่ค่อยดีนักเมื่อนาฬิกาปลุกของโดมินิคดังรบกวนผู้เข้าแข่งขันคนอื่นตลอดเวลา ลอเรน แคลร์ และวิทนีย์ต่างตำหนิว่าโดมินิคไม่เคารพคนอื่นและมองโลกในแง่ร้ายตลอดเวลา จากนั้นไทร่าได้สอนสาวๆ ถึงการวางท่าแบบเกินจริงที่ปลายรันเวย์ โดยที่พวกเธอไม่รู้ว่านี่เป็นการแข่งขัน และอันย่าเป็นผู้ชนะการแข่งซึ่งรางวัลของเธอก็คือได้ไปถ่ายภาพเปลือยกับไนเจล บาร์คเกอร์
สำหรับการถ่ายภาพในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องไปที่สวนสาธารณะแมคคาเร็นปาร์ค เพื่อถ่ายรูปที่ต้องสื่ออารมณ์ออกมาในสไตล์ดนตรีแบบต่างๆ ดังนี้
ในห้องตัดสิน ภาพของวิทนีย์ได้รับคำชมว่าเป็นภาพที่ดีที่สุด กรรมการชื่นชมในความพัฒนาของฟาติมา และเมื่อดูภาพของคาทาร์เจนน่าแล้วไทร่าเห็นว่าทรงผมในภาพเหมาะกับเธอที่สุด และเธอจะต้องทำการแปลงโฉมตัวเองอีกครั้ง และแคลร์ต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายเพราะทั้งคู่ต่างก็ไม่สามารถที่จะสื่อสารออกมาในภาพ และสุดท้ายเอย์มี่ต้องถูกส่งกลับบ้านเพราะไม่สามารถที่จะสื่อความหมายได่ทั้งๆ ที่ได้โจทย์ที่ง่ายที่สุด
If You Can't Make It Here, You Can't Make It Anywhere.
"ออกอากาศ : 2 เมษายน พ.ศ. 2551"
บ้านนางแบบต้องร้อนระอุอีกครั้งเมื่อลอเรนได้เทกาแฟที่ฟาติมากินค้างไว้ทิ้ง และฟาติมาได้เรียกร้องให้ลอเรนขอโทษเธอ จากนั้นสาวๆ ต้องแข่งกันออกไปโชว์ตัวเป็นกลุ่มไปพบกับดีไซน์เนอร์ 3 คนในนิวยอร์ก ลอเรนและอันย่าเดินหลงผิดทิศตลอดเวลา และผู้ชนะก็คือสเตซี่ แอน ซึ่งรางวัลของเธอก็คือถ่ายรูปลงนิตยสารเซเว่นทีนที่กำลังจะวางแผงในเดือนมิถุนายน
การถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายภาพในน้ำผ่านพลาสติกใส แคลร์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการที่กระโดดลงไปบนแผ่นกระจกขณะถ่ายรูป ลอเรนถูกตำหนิเรื่องการโพสและไม่ยอมลืมตาในน้ำ และคาทาร์เจนน่าได้รับการแปลงโฉมอีกครั้งตามคำสั่งไทร่า ซึ่งเธอก็พอใจกลับรูปโฉมใหม่อีกครั้งของเธอ
ในห้องตัดสิน ภาพของฟาติมาได้รับคำชมว่าเป็นภาพที่สวยที่สุด และภาพของคาทาร์เจนน่า, อันย่า และวิทนีย์ ต่างก็ได้รับการตอบรับอย่างดี ภาพถ่ายและบุคลิกที่แย่ของลอเรนทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับแคลร์ที่ดูอึดอัดในรูป และถึงแม้จะมีภาพที่สวยงามมาตลอดแต่กลับเป็นแคลร์ที่ต้องถูกคัดออก
TOP MODEL 10 Confidential.
"ออกอากาศ : 9 เมษายน พ.ศ. 2551"
เรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมาและภาพเหตุการณ์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน สเตซี่-แอนร้องเพลงแร็พตอนคัดตัว แคลร์ปั๊มนมตัวเองมาดื่ม มาร์วิต้าเดินเปลือยรอบบ้านและสร้างความรำคาญให้กับเพื่อนๆ ในบ้านด้วยรางวัลที่ได้จากการแข่งขัน อันย่าคลั่งไคล้ในการโพสและสอนให้สาวๆ โพสท่า สงครามเล็กๆ ในบ้านเมื่อสาวๆ เล่นมวยปล้ำกันกับความแข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อชองแคลร์ และเมื่อพวกเธอออกไปท่องเที่ยวในยามค่ำคืนและสเตซี่-แอน แอบเอาว็อดก้ากลับมาดื่มต่อที่บ้านด้วย
For Those About To Walk, We Salute You.
"ออกอากาศ : 16 เมษายน พ.ศ. 2551"
สัปดาห์นี้พอลลิน่าได้มาสอนสาวๆ เกี่ยวกับการให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน จากนั้นพวกเธอได้ไปงานพรหมแดงของ เซเว่นอัพปาร์ตี้ โดยที่พวกเธอจะต้องพบปะผู้คนพร้อมทั้งตัวเองไปด้วย อันย่าเป็นผู้ชนะการแข่งและรางวัลของเธอก็คือถ่ายภาพโฆษณาในกับเซเว่นอัพ พร้อมทั้งยังได้เงินของขวัญอีก 10,000 ดอลล่าห์อีกด้วยซึ่งทำให้สาวๆ คนอื่นอิจฉากันเป็นอย่างมาก
ก่อนที่จะเดินทางไปถ่ายภาพ ไทร่าเมลล์ได้บอกให้สาวๆ เก็บกระเป๋าซึ่งหมายความว่าพวกเธอจะต้องไปแข่งต่อที่ต่างประเทศ ฟาติมามีปัญหาเรื่องหนังสือเดินทางจึงไปติดต่อที่สถานทูต ซึ่งเวลาที่สถานทูตนัดเธอจัดการเรื่องเอกสารเดินทางตรงกับเวลาที่ต้องไปถ่ายภาพพอดี ซึ่งทำให้เธอไปถ่ายภาพไม่ทันและต้องเข้าห้องตัดสินทั้งๆ ที่ไม่มีภาพถ่าย
การตัดสินครั้งนี้คณะกรรมการย้ายห้องตัดสินมาที่โรงเก็บเครื่องบิน ภาพถ่ายของสาวๆ ส่วนใหญ่ต่างทำออกมาได้ดี แต่วิทนีย์ดูตั้งใจโพสมากเกินไป และสเตซี่-แอนถูกตำหนิว่าไม่รู้จักมุมของตัวเอง ซึ่งนั่นทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับฟาติมาที่ไม่ได้มาถ่ายภาพ แต่เมื่อประเมินผลงานทั้งหมดที่ผ่านมาแล้วฟาติมาแข็งแกร่งกว่าสเตซี่-แอนซึ่งทำให้เธอผ่านเข้ารอบต่อไปทั้งที่ไม่มีภาพถ่าย และสเตซี่-แอนเป็นผู้ที่ต้องกลับบ้าน
และหลังจากที่ทำการตัดสินแล้ว ไทร่าจึงเฉลยให้สาวๆ ได้รู้ว่าพวกเธอจะต้องเดินทางไปแข่งขันกันต่อที่ กรุงโรม ประเทศอิตาลี
VIVA ITALIA!
"ออกอากาศ : 23 เมษายน พ.ศ. 2551"
หลังจากที่สาวๆ เดินทางมาถึงอิตาลีและย้ายเข้าบ้านหลังใหม่ที่กรุงโรม ฟาติมาก็เกิดอาการอาหารเป็นพิษจนนอนซม แต่ก็ได้อันย่ามาคอยดูแลในขณะที่สาวคนอื่นจับกลุ่มนินทาเธอกัน
จากนั้น คลาวดิโอ บราสสินี่ ได้พาสาวๆ ไปดูแฟชั่นของสาวอิตาลีบนถนนเซกเวย์ จากนั้นพวกเธอได้ไปพบกับ กาย แมททิโอโล่ เพื่อให้เขาประเมินดูการเดินของพวกเธอแต่ละคน และอันย่าเป็นผู้ชนะซึ่งรางวัลของเธอก็คือชุดราตรีบนพรหมแดงสุดหรู
ในครั้งนี้สาวๆ ต้องถ่ายโฆษณาให้กับผลิตภัณท์คัฟเวอร์เกิลร์ ควีน คอเล็คชั่น โดยพวกเธอต้องพูดโฆษณาเป็นภาษาอิตาลี มีเพียงฟาติมากับคาทาร์เจนน่าเท่านั้นที่ทำออกมาได้อย่างราบรื่น คาทาร์เจนน่าถึงจะทำออกมาลื่นไหลแต่ก็ยังโดนตำหนิว่าดูน่าเบื่อเกินไป ทีมงานฟังที่อันย่าพูดไม่รู้เรื่อง และโดมินิคแต่งสำเนียงขึ้นเองแทบทั้งหมด
ในห้องตัดสินกรรมการรักโฆษณาของฟาติมาเพราะออกมาเป็นธรรมชาติมากที่สุด คาทาร์เจนน่าได้รับคำชมเรื่องที่โฆษณาออกมาลื่นไหลและเรื่องที่พยายามแสดงบุคลิกภาพของตัวเองมากขึ้น และถึงจะทำโฆษณาออกมาไม่ดีแต่โดมินิคก็ยังได้รับคำชมเรื่องพลังงานและความกระตือรือล้น ในขณะที่ลอเรนดูไม่สนใจและไม่มีความพยายามในการถ่ายซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับวิทนีย์ที่กรรมการรู้สึกว่าเธอดูเสแสร้งมากเกินไป และด้วยความขาดความมั่นใจของลอเรน ในที่สุดลอเรนก็ต้องเป็นคนที่ต้องตกรอบ
We are Spartans!
"ออกอากาศ : 30 เมษายน พ.ศ. 2551"
สาวๆ ได้ถูกพาไปเรียนศิลปการต่อสู้แบบการ์ดิเอเตอร์กับ อเล็กซ์ แมริออท จากนั้นพวกเธอต้องใช้ทักษะที่เรียนมาแข่งกันโพสท่าถ่ายรูปขณะต่อสู้ไปด้วย วิทนีย์เป็นผู้ชนะการแข่งขันและได้รางวัลเป็นเงินสำหรับช็อปปิ้ง 1,000 ยูโร ซึ่งเธอเลือกให้อันย่าได้ไปเดินช็อปปิ้งกับเธอด้วย
ในการถ่ายรูปครั้งนี้ สาวๆ ต้องใส่ชุดหรูถ่ายรูปย้อนยุคแบบเรเนอซองซ์ในปราสาทโรมันโบราณกับไทร่า โดยที่สาวๆ ส่วนใหญ่ต่างก็ทำออกมาได้ดี มีเพียงคาทาร์เจนน่ากับวิทนีย์เท่านั้นที่ได้ผลตอบรับไม่ค่อยดีนัก
ในห้องตัดสิน ภาพของโดมินิคทำออกมาได้ดีแต่กรรมการติเรื่องการแต่งตัวของเธอว่าดูตลาดเกินไป อันยาและคาทาร์เจนน่าถูกตำหนิเรื่องบุคลิก และวิทนีย์ดูอึดอัดในรูปซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับคาทาร์เจนน่าที่กรรมการลงความเห็นว่าผลงานของเธอที่ผ่านๆ มาล้วนแต่ทำออกมาได้ดีแต่ตัวเธอมีบุคลิกที่น่าเบื่อ และสุดท้ายคาทาร์เจนน่าก็เป็นคนที่ถูกส่งกลับบ้าน
Ready For My Close-Up.
"ออกอากาศ : 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2551"
พอลลิน่าได้เข้ามาสอนสาวๆ ให้เข้าใจถึงบทบาทของตัวเองเวลาอยู่หน้ากล้อง สาวๆ ต้องรับบทบาทเป็นตากล้องให้กับพอลลิน่า โดมินิคดูสับสนและไม่สามารถที่จะควบคุมการทำงานได้ ในขณะที่วิทนีย์กับฟาติมาได้รับคำชมว่าเหมือนกับมืออาชีพจริงๆ และฟาติมาเป็นผู้ชนะการแข่งซึ่งรางวัลของเธอก็คือได้เพิ่มภาพพิเศษในการถ่ายรูปอีก 50 ภาพ
การถ่ายรูปในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องรับบทเป็นดาราสาวชาวอิตาลีที่ถูกปาปารัสซี่ติดตามขณะออกเดทกับแฟนหนุ่ม โดยมี ไนเจลกับมิสเตอร์เจย์คอยกำกับอยู่ ในห้องตัดสินภาพของอันย่าสวยและมีพลัง ภาพของวิทนีย์ก็ได้รับการตอบรับอย่างดี ในขณะที่โดมินิคถูกติเรื่องการแต่งกายอีกครั้ง และภาพของเธอยังออกมาดูแก่และหมือนสาวประเภทสอง ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับฟาติมา ที่ไม่สามารถที่จะสื่อสารกับตากล้องได้เลย และโดมินิคต้องตกรอบเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอถ่ายรูปออกมาดูแก่เกินไปที่จะเป็นสาวคัฟเวอร์เกิร์ลได้
And The Winner Is....
"ออกอากาศ : 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551"
สามสาวที่เหลือได้ถูกพาไปถ่ายภาพ และโฆษณา ให้กับคัฟเวอร์เกิร์ล ลาสต์บลาส มาสคาร่า ซึ่งภาพของผู้ชนะจะได้ขึ้นบิลบอร์ดที่ติดอยู่ที่ไทม์สแควร์ในนิวยอร์ก ซึ่งภาพของอันย่าออกมาดูสวยแต่สำเนียงของเธอในโฆษณาทำให้คนฟังไม่รู้เรื่อง ในขณะที่ฟาติมาดูติดขัดในโฆษณา
ในห้องตัดสิน โฆษณาของวิทนีย์ทำออกมาได้แค่พอใช้แต่ภาพของเธอดูสวยคลาสสิก อันย่าทำโฆษณาได้หายนะแต่กลับดูโดดเด่นในภาพถ่าย และกรรมการไม่ประทับใจโฆษณาของฟาติมาและยังวิจาณ์ว่าดูเหมือนโฆษณายาสีฟัน ฟาติมาต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับวิทนีย์เพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอเป็นคนที่ร่วมงานได้ยากและยังได้ภาพถ่ายที่ดูน่าเบื่อ และนั่นทำให้ฟาติมาต้องตกรอบไป
จากนั้นสองสาวต้องไปถ่ายภาพให้กับนิตยสารเซเว่นทีน ก่อนที่จะถูกพาไปเดินบนรันเวย์รอบสุดท้ายให้กับคอลเล็คชั่นของ โดนาเทลล่า เวอร์ซาเช่ และในการตัดสินครั้งสุดท้าย กรรมการลงความเห็นกันว่าวิทนีย์ทำได้ดีที่สุดจนเหมือนว่าเธอเป็นเจ้าของโชว์นี้ซะเอง ในขณะที่อันย่าเดินได้ไม่แข็งแรงเท่าไหร่แต่ดูสวยจนชวนตะลึงบนรันเวย์ เมื่อประเมินผลงานที่ผ่านมา กรรมการคิดว่าอันย่าสวยมาก และดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงกว่า ในขณะที่วิทนีย์ดูเป็นมิตรและเข้าถึงได้ง่ายกว่า และหลังจากที่พิจารณากันอย่างถี่ถ้วนแล้ว คณะกรรมการก็ตัดสินใจและประกาศว่า วิทนี่ย์ ทอมป์สัน เป็นผู้ชนะไซส์ใหญ่คนแรกของรายการ
เดอะสคริปต์
เดอะสคริปต์  เป็นวงดนตรีสัญชาติไอร์แลนด์มาจากดับลิน ไอร์แลนด์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 2007 วงประกอบด้วยนักร้องนำและคีย์บอร์ด แดนนี โอดอนอฮิว มือกีตาร์ มาร์ก ชีแฮน และมือกลอง เกล็น พาวเวอร์ หลังเซ็นสัญญากับค่ายโฟโนจีนิกเรเคิดส์ สังกัดโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาย้ายไปอยู่ลอนดอน และออกอัลบั้มแรกชื่อ "เดอะสคริปต์" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จได้แก่ "เดอะแมนฮูคานต์บีมูฟด์" และ "เบรกอีเวน" อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร อัลบั้มต่อมาอีกสามอัลบั้ม คือ "ไซนส์แอนด์เฟท" (2010) "#3" (2012) และ"โนซาวด์วิทเอาต์ไซเลนซ์" (2014) ทุกอัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร ขณะที่อัลบั้ม "ไซนส์แอนด์เฟท" เคยขึ้นอันดับสามในสหรัฐ สตูดิโออัลบั้มที่ห้า "ฟรีดอมไชลด์" ออกจำหน่ายในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2017 และมีซิงเกิล "เรน" ติดยี่สิบอันดับแรกในสหราชอาณาจักร
เพลงของเดอะสคริปต์เคยถูกนำไปประกอบรายการโทรทัศน์หลายรายการ เช่น "90210" "โกสต์วิสเปอเรอร์" "เดอะฮิลส์" "วอเทอร์ลูโรด" "อีสต์เอนเดอส์" "เมดอินเชลซี" และ"เดอะแวมไพร์ไดอารีส์" แดนนี โอดอนอฮิว นักร้องนำ เคยเป็นโค้ชในรายการ"เดอะวอยซ์ สหราชอาณาจักร" ฤดูกาลที่ 1 และ 2 ก่อนออกจากรายการเพื่อทำงานกับวง วงได้รับรางวัลเมเทียร์ไอร์แลนด์มิวสิกอะวอดส์สามรางวัล และเวิลด์มิวสิกอะวอดส์สองรางวัล และได้เข้าชิงรางวัลบริตอะวอดส์สองรางวัล
เปตราก
ฟรานเชสโก เพตราก (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1304 - 18/19 กรกฎาคม ค.ศ. 1374) หรือที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า เปตราก เป็นกวีและนักวิชาการชาวอิตาลี หนึ่งในบรรดานักวิชาการในช่วงแรกๆ ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เขาเป็นที่รู้จักยกย่องในฐานะ "บิดาแห่งมนุษยนิยม" จากงานของเปตรากและส่วนประกอบอื่นๆ Pietro Bembo ได้สร้างรูปแบบของภาษาอิตาลีในปัจจุบันขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16
เปตรากได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดประดิษฐ์ซอนเน็ต งานกวีนิพนธ์ซอนเน็ตของเขาได้รับยกย่องและเป็นที่รู้จักทั่วไปในยุโรปตลอดยุคเรอเนซองส์ ซึ่งได้กลายเป็นแบบมาตรฐานสำหรับงานกวีนิพนธ์ในยุคต่อมา
ทรูเอเชียนมอร์
ทรู เอเชียนมอร์  เดิมทรู เอเชียน ซีรีส์ เอชดี  เป็นช่องรายการที่ผลิตและออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ซึ่งเป็นช่องรายการภาพยนตร์ชุดช่องเดียวที่คุณจะได้รับชมซีรีส์เอเชียครบรส ทั้งไทย จีน และญี่ปุ่น โดยออกอากาศเป็นภาษาไทย และ ละครซีรีส์ที่ผลิตเองในนาม True Original ให้ชมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
ทรู เอเชียน ซีรีส์ เป็นหนึ่งในสามช่องรายการใหม่ที่ผลิตโดยทรูวิชั่นส์ มีการประกาศครั้งแรกในนิตยสาร TrueVisions Magazine ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 พร้อมกับช่อง True Food และ Hay Ha ภายหลังทรูวิชั่นส์ได้แจ้งให้สมาชิกทราบถึงการเรียงลำดับช่องรายการใหม่ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 เวลา 00.00 น. พร้อมกับการเพิ่มสองช่องรายการใหม่ ทรู เอเชียน ซีรีส์ และ Hay Ha (ยังไม่มีการประกาศวันออกอากาศของช่อง True Food) ณ ช่อง 22 และ ช่อง 23 ตามลำดับ
ทรูวิชั่นส์ได้ยุติออกอากาศ ช่อง ทรู เอเชียนซีรีส์ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อช่องใหม่ ในชื่อ True Asian More พร้อมกับ่ช่อง True Chinese More และ True Korean More ซึ่งเป็นช่องรายการบันเทิงและคร พากษ์ภาษาไทย ทั้ง 3 เพื่อตอบโจทย์ผู้ที่ชื่นชอบละครเอเชียน ทั้ง 3 ช่องไปพร้อมๆกัน
ทรู เอเชียน มอร์ ออกอากาศรายการภาพยนตร์ชุดจากเอเชียทั้งเก่าและใหม่ที่ได้รับความนิยมมาแล้วในเกาหลี ญี่ปุ่น ฮ่องกง และไต้หวัน เป็นต้น ซึ่งสมาชิกสามารถรับชมได้ในทุกแพ็คเกจ เฉพาะในระบบดิจิตอลเท่านั้น
โดยซีรีส์ที่ฉายเรื่องแรกในชื่อ True Asian More คือ คนพิเศษของใจ Extraordinary You
เชกสเปียส์ซิสเตอร์