pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผู้พัฒนายังต้องคำนึงการออกแบบ ที่จะให้เสิร์ชเอนจินต่างๆนั้นสามารถอ่านและจัดทำดัชนีได้. ปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเว็บแอปพลิเคชันที่ใช้เทคนิค เอแจ็กซ์เท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นกับเว็บที่ดึงข้อมูลหน้าใหม่ทั้งหมดจากการตอบรับ เช่น กดปุ่ม เป็นต้น
ความน่าเชื่อถือของจาวาสคริปต์.
เนื่องจากว่าเอแจ็กซ์ใช้จาวาสคริปต์ ซึ่งจาวาสคริปต์นั้นอาจทำงานแตกต่างกันขึ้นอยู่กับเว็บเบราว์เซอร์หรือรุ่นของเว็บเบราว์เซอร์นั้นๆ และหากต้องการให้เข้ากันได้ในหลายเว็บเบราว์เซอร์ อาจต้องการการทดสอบและตรวจสอบความเข้ากันได้บนเบราว์เซอร์ต่างๆ ซึ่งบางครั้งอาจจำเป็นที่จะต้องเขียนโค้ดแยกเช่นบางส่วนสำหรับไออี และอีกส่วนสำหรับไฟร์ฟอกซ์เป็นต้น
เอแจ็กซ์เฟรมเวิร์ก.
เพื่อให้ผู้พัฒนาได้พัฒนาเว็บแอปพลิเคชันที่ใช้เทคนิคเอแจ็กซ์ได้ง่ายขึ้น จึงได้มีการพัฒนาเอแจ็กซ์เฟรมเวิร์ก บางโครงสร้างนั้นอาจจะซ้ำซ้อนและมีความสามารถพร้อมเพียงในการพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันที่ใช้เทคนิคเอแจ็กซ์
โรลิเตตราไซคลีน
โรลิเตตร้าซัยคลิน (Rolitetracycline)
เพนิเมพิไซคลีน
เพนิมีปิซัยคลิน (Penimepicycline)
ตรรกะ
โคลโมไซคลีน
โคลโลโมซัยคลิน หรือ คลอร์เมคลีน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มเตตราไซคลีน มีคุณสมบัติชอบไขมัน ทำให้ยานี้แพร่ผ่านเข้าสู่ภายในเซลล์หรือเกิดการแพร่แบบใช้พลังงานผ่านพอรินของแบคทีเรียได้โดยง่าย เมื่อเข้าสู่ภายในเซลล์ โคลโลโมซัยคลินจะเข้าไปยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียโดยเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมแบคทีเรีย ทำให้อะมิโนเอซิลทีอาร์เอ็นเอ (amino-acyl tRNA) ไม่สามารถเข้าจำกับตำแหน่ง A-site บนไรโบโซมนั้นได้ ส่งผลให้การแปรรหัสพันธุกรรมและการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรียดังกล่าวหยุดชะงักหรือไม่สามารถเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม กระบวนการยับยั้งนี้สามารถผันกลับมาเป็นปกติได้เองโดยธรรมชาติ ทั้งนี้ มีการเรียกชื่อยานี้แตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่ ได้แก่ คลอโรเตตราไซคลีน (Chlorotetracycline), อะไซคาซิลลิน (Acycacillin), ไฮดรอกซีซิทมัยซิน (hydroxycitmycin) และมีคลอเรทิน (Mechloretin) เป็นต้น
โคลโลโมซัยคลินมีข้อบ่งใช้สำหรับการรักษาโรคแท้งติดต่อ (Brucellosis), การติดเชื้อไมโคพลาสมา, สิวอักเสบรุนแรงจากการติดเชื้อแบคทีเรีย, การติดเชื้อคลามัยเดีย และหลอดลมอักเสบเรื้อรัง
พระเจ้าเสือ
ไทแอมเฟนิคอล
ไทแอมฟีนิคอล
IP หรือ ip อาจหมายถึง
แอตแลนตาฮอกส์
ชาล็อตบ็อบแคทส์
ลอสแองเจลีสเลเกอรส์
เมมฟิสกริซลีส์
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
เลเกอรส์
กริซลีส์
ฮอกส์
บ็อบแคทส์
ชีฟส์
สตีล
สตีล เป็นคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษจาก steel และ steal สามารถหมายถึง
นอกจากนี้ ชื่อทีมกีฬาว่า
แอสซิสต์
แอสซิสต์ เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ assist เป็นคำที่นิยมใช้ในการแข่งขันกีฬา สามารถหมายถึง
การ์ด (ป้องกัน)
คิส
คิส คำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษสามารถหมายถึง
ทิกเกตทูไรด์ (เกมกระดาน)
ทิกเกตทูไรด์  เป็นเกมกระดานในรูปแบบของการสร้างทางรถไฟจำลอง ออกแบบโดย แอลัน อาร์. มูน และวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547 โดยบริษัทเดยส์ออฟวันเดอร์ ทิกเกตทูไรด์รู้จักในชื่อ Zug um Zug (ภาษาเยอรมัน) ในปัจจุบันทิกเกตทูไรด์ มีสองรุ่นคือ รุ่นแผนที่สหรัฐอเมริกา และแผนที่ทวีปยุโรป
การเล่นเกมต้องใช้ความสามารถในการวางแผน รวมถึงความน่าจะเป็น เริ่มต้นเกมผู้เล่นแต่ละคนสะสมการ์ดรถไฟในแต่ละสี เพื่อใช้ในการสร้างทางรถไฟระหว่างเมืองแต่ละเมืองบนแผนที่ เพื่อสะสมแต้ม เกมจะสิ้นสุดลงเมื่อผู้เล่นคนใดคนหนึ่งไม่มีรถไฟเหลือในมือ และจะเริ่มทำการนับแต้ม ซึ่งได้จากการต่อรถไฟ แต้มพิเศษจะบวกหรือเข้าเมื่อสิ้นสุดเกม สำหรับผู้ที่สามารถต่อทางรถไฟได้ยาวที่สุด และผู้เล่นที่สามารถเชื่อมเมืองสองเมืองที่เขียนในตั๋วพิเศษที่ผู้เล่นจับได้ในต้นเกม
เกมนี้ได้รับรางวัลเกมยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2547 โดย Spiedl des Jahres และ รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2548 รางวัล Diano Jones award และรางวัล International Gamers Award
อุปกรณ์ในการเล่น.
1.การ์ดโบกี้รถไฟ 110 ใบ (Train Cards) (สีต่างๆกลุ่มละ12ใบ ได้แก่ สีม่วง สีขาว สีน้ำเงิน สีเหลือง สีส้ม สีดำ สีแดง และสีเขียว บวกกับ การ์ดโบกี้รถไฟสีรุ้งอีก 14ใบ)
2.การ์ดภาระกิจ 30 ใบ (Destination Tickets)
3.การ์ดโบนัส +10 1ใบ (Longest Continues Path Bonus Cards)
4.หมากบ่งบอกคะแนน 5สี อย่างละอัน
5.หมากรถไฟของตนเอง 5สี อย่างละ 45อัน
6.ตัวกระดาน
Ticket to ride เป็นเกมที่มีเป้าหมายง่ายๆ คือใครมีแต้มสูงสุดชนะ โดยแต้มก็ได้มาจากการสร้างเส้นทางรถไฟ ในประเทศและการทำตามเป้าหมายได้สำเร็จ โดยเกมจะจบลงเมื่อคนใดคนหนึ่งไม่มีตู้โบกี้ให้สร้างเส้นทางเหลือแล้ว หรือไม่มีเส้นทางจะให้สร้างแล้ว.
เริ่มเล่นแต่ละคนจะได้โบกี้รถไฟไปคนละหนึ่งชุดไว้สำหรับสร้างเส้นทางรถไฟ ตามด้วยไพ่โบกี้สีต่างๆ คนละห้าใบและ เป้าหมายที่ต้องทำอีกคนละสามใบ โดยให้เลือกเก็บไว้อย่างน้อยสองใบ ใบไหนที่ไม่เอาก็คืนมาที่กองกลาง แต่ละรอบแต่ละคนต้องเลือกว่าจะจองเส้นทาง จะจั่วไพ่โบกี้เพิ่ม หรือจะจั่วเป้าหมายเพิ่มอย่างได้อย่างหนึ่ง ทำเสร็จก็เปลี่ยนไปคนถัดไป วนไปเรื่อยๆ จนกว่าคนใดคนนึงไม่มีโบกี้เหลือหรือไม่มีเส้นทางให้สร้าง
วิธีสร้างเส้นทางรถไฟ ต้องใช้ไพ่โบกี้ที่อยู่ในมือจับคู่สีเดียวกับช่องที่อยู่ระหว่างเมืองที่เราจะจองและจำนวนเท่ากับช่องนั้น เช่นจะสร้างเส้นทางจาก Montreal ไป New York ในแผนที่มีช่องสีน้ำเงินสามช่องก็ต้องจับคู่ไพ่โบกี้สีน้ำเงินสามใบในการสร้าง หรือถ้าจะสร้างเส้นทางจาก Montreal ไป Toronto ซึ่งช่องระหว่างเมืองเป็นสีเทาๆ หมายความว่าใช้สีอะไรสร้างก็ได้แต่ต้องเป็นสีเดียวกัน จำนวนสามช่อง ก็ต้องใช้ไพ่โบกี้สีใดสีหนึ่งสามใบในการสร้าง สำหรับไพ่ที่มีหลายๆ สีอันนั้นจะใช้แทนสีอะไรก็ได้ เช่นหากในมือมีสีน้ำเงินสองใบกับสีรุ้งหนึ่งใบก็สามารถใช้รวมกันเป็นสีน้ำเงินก็ได้
วิธีจั่วไพ่โบกี้ ตอนเริ่มเกมไพ่โบกี้จะวางหงายเอาไว้ห้าใบ กับกองที่ไม่ได้หงายเปิดไว้ เวลาจั่วก็สามารถเลือกได้ว่าจะเอาใบที่หงายไว้สองใบ หรือเอาจากกองที่ไม่ได้เปิดก็ได้ แต่กองที่หงายมีเงื่อนไขคือ ถ้าหากใบที่จะหยิบไปเป็นสีรุ้งให้หยิบไปได้แค่ใบเดียว
วิธีจั่วเป้าหมายเพิ่ม หากเป้าหมายที่เราได้เริ่มแรกหมด เราสามารถจั่วเป้าหมายเพิ่มได้ โดยหยิบไปเพิ่มสามใบ แล้วต้องเก็บไว้อย่างน้อยหนึ่งใบ
วิธีการนับคะแนน แต่ละเส้นทางยิ่งยาวเท่าไหร่ยิ่งได้คะแนนเยอะ เช่นเส้นทางจากเมือง A ไปเมือง B มีระยะทางหกช่อง หากสามารถสร้างได้ก็จะได้คะแนนไปสิบห้าแต้ม ตามตารางคะแนนด้านบน แต่กว่าจะสะสมสีได้ครบก็ลำบากอยู่ใช่เล่น อีกอย่างอาจไม่ใช่เส้นทางที่เราจะไปด้วย นอกจากนี้ ยังมีคะแนนจากเป้าหมายที่เราทำได้ครบด้วย ยิ่งเส้นทางไกลๆ ไปลำบากๆ ก็ยิ่งได้คะแนนเยอะ แต่ต้องสร้างเส้นทางเชื่อมกันระหว่างเมืองเป้าหมายให้ได้นะ ถ้าทำไม่ได้ก็โดนหักอ่วมเหมือนกันโดยเฉพาะเส้นทางไกลๆ นอกจากนี้ ยังมีคะแนนพิเศษอีก สำหรับคนที่จองเส้นทางรถไฟได้ยาวมากที่สุด ก็จะได้โบนัสอีกสิบแต้มตอนจบเกม
Ticket to Ride | Days of Wonder
ซี
ซี หรือ C เป็นตัวอักษรละตินตัวที่ 3 นอกจากนี้ยังอาจหมายถึง
ไบเยอร์
ดิโอเพินซีดี
ดิโอเพินซีดี  เป็นโครงการในการรวบรวมซอฟต์แวร์ฟรีและโอเพนซอร์สสำหรับวินโดวส์ มีลักษณะเหมือนกับโครงการจันทราของประเทศไทย
แอมพิซิลลิน
แอมพิซิลลิน (Ampicillin) เป็นยาปฏิชีวนะที่มีชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น Amilin, Ampat, Ampexin, Ampicillin Pharmacia, Ampicyn ออกฤทธิ์คล้ายกับ Benzypeni-Benzypenicillin ยานี้สามารถทำลายแบคทีเรียได้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะแบคทีเรียแกรมบวก แกรมลบ เช่นเชื้อทำให้เกิดโรคท้องเสีย หลอดลมอักเสบ ไซนัสอักเสบ ปอดบวม ทางเดินปัสสาวะอักเสบ กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ถุงและท่อน้ำดีอักเสบ แผลมีหนอง ฝี
ยานี้ หลังจากผสมน้ำแล้ว สามารถคงตัวได้ 7 วัน ที่อุณหภูมิห้อง (ไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส หรือ 77 องศาฟาเรนไฮส์)
ไพแวมพิซิลลิน
ไพแวมพิซิลลิน (Pivampicillin)
คาร์เบนิซิลลิน
คาร์เบนิซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทเพนิซิลลิน
อะม็อกซีซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เป็นยาที่แนะนำให้ใช้เป็นลำดับแรกในการรักษาหูชั้นกลางอักเสบ อาจใช้รักษาคออักเสบจากเชื้อสเตร็ป ปอดอักเสบ การติดเชื้อที่ผิวหนัง การติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ และอื่นๆ ยานี้เป็นยากิน ส่วนการฉีดนั้นมีที่ใช้อยู่บ้างแต่น้อย
ผลข้างเคียงที่พบบ่อยคือการมีผื่น และอาการคลื่นไส้ หากใช้ร่วมกับกรดคลาวูลานิกอาจทำให้เกิดการติดเชื้อรา และอาการท้องเสียได้ ยานี้ไม่ควรใช้ในผู้ที่แพ้ยาเพนิซิลลิน หากใช้ในผู้ป่วยโรคไตอาจต้องลดขนาดยาลง การใช้ยานี้ในสตรีตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรยังไม่พบว่ามีอันตราย
อะม็อกซีซิลลินได้รับการค้นพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1958 และถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ได้รับการจัดเป็นหนึ่งในรายการยาสำคัญต้นแบบขององค์การอนามัยโลก และถือเป็นยาที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลดีที่สุดชนิดหนึ่งในระบบบริการสุขภาพ เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกสั่งใช้ในเด็กบ่อยมากที่สุดตัวหนึ่ง มีผลิตจำหน่ายได้โดยทั่วไป ราคาขายส่งของยานี้ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอยู่ที่แคปซูลละ 0.02-0.05 ดอลลาร์สหรัฐ ค่าใช้จ่ายตลอดการรักษาหากใช้เวลาสิบวันอยู่ที่ประมาณ 16 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อบ่งชี้สำหรับการใช้ยานี้.
การติดเชื้อ เนื่องจากเชื้อพวก Gram-negative, Gram-positive
Amacin, Amoxy, Biomox, Ibiamox, Amoxil–Bencard, Amoxcillin
คารินแดกซิลลิน
คารินแดกซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทเพนิซิลลิน
ตารางต่อไปนี้เปรียบเทียบซอฟต์แวร์ฟรีและโอเพนซอร์สซอฟต์แวร์สำหรับใช้งานบนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ ดูรายละเอียดของซอฟต์แวร์ และข้อมูลล่าสุดได้ในแต่ละซอฟต์แวร์นั้น
บาแคมพิซิลิน
อีพิซิลลิน
อีพิซิลลิน (Epicillin)
เดอแรม
พิวเมคซิลลินัม
พิวเมคซิลลินัม (Pivmecillinam)
ปอป
โซลิตอน
โซลิตอน  ในทางคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ หมายถึง คลื่นเดี่ยว (solitary wave) ทรงสภาพ เกิดจากผลของความไม่เป็นเชิงเส้นของตัวกลาง โซลิตอนมีพบได้ในหลายปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์ ในรูปคำตอบของสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยแบบไม่เป็นเชิงเส้น ประเภทหนึ่งซึ่งใช้แพร่หลายในการจำลองระบบกายภาพ จอห์น สก็อต รัสเซลเป็นบุคคลแรกที่สังเกตพบปรากฏการณ์คลื่นเดี่ยวนี้ ในคลองยูเนียน (Union Canal) และได้ทำการทดลองสร้างคลื่นชนิดนี้ในห้องทดลอง และตั้งชื่อเรียกคลื่นประเภทนี้ว่า "Wave of Translation" (อาจตีความเป็นชื่อไทยว่า คลื่นเคลื่อนตัว หรือ คลื่นย้ายตำแหน่ง)
ดราซิน (Drazin) และจอห์นสัน (Johnson) ในหนังสือของเขา ได้ให้คำจำกัดความของโซลิตอนอย่างง่าย โดยไม่ใช้สมการคณิตศาสตร์ว่า โซลิตอน คือคำตอบของสมการเชิงอนุพันธ์ไม่เป็นเชิงเส้น ซึ่ง
ส่วนคำจำกัดความที่เป็นทางการกว่านี้จะอยู่ในรูปคณิตศาสตร์ นอกจากคำจำกัดความที่ให้ไว้ด้านบนแล้วก็ยังมีการใช้คำ "โซลิตอน"นี้กับปรากฏการณ์ที่ไม่เป็นไปตามคุณสมบัติทั้งสาม เช่น ใช้เรียก ก้อนแสง (light bullet) ในออพติกไม่เป็นเชิงเส้น ถึงแม้ว่าก้อนแสงนั้นจะมีการสูญเสียพลังงานหลังปฏิกิริยากับก้อนแสงอื่น
แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับโซลิตอนนั้นมีหลายแบบจำลอง ที่สำคัญได้แก่ สมการคอร์เทอเวก-เดอวรีส์ , สมการเชรอดิงเงอร์ไม่เป็นเชิงเส้น , ชุดของสมการเชรอดิงเงอร์ไม่เป็นเชิงเส้นที่สัมพันธ์กัน และ สมการไซน์-กอร์ดอน
คลื่นสวนกระแส  บางประเภทเช่น คลื่นที่เกิดในแม่น้ำเซเวิร์นนั้นเป็นคลื่นไม่สม่ำเสมอ โดยจะมีชุดของโซลิตอนวิ่งตามหลังหน้าคลื่น นอกจากนั้นแล้วโซลิตอนยังสามารถเกิดใต้น้ำ เรียก คลื่นภายใน หรือ อินเทอนอลเวฟ  ซึ่งเกิดจากภูมิลักษณ์ (topography) ของก้นทะเล และเคลื่อนตัวไปตามชั้นน้ำคั่นอุณหภูมิ หรือ เทอร์โมไคลน์  นอกจากคลื่นน้ำแล้ว โซลิตอนยังอาจเกิดในชั้นบรรยากาศ ในรูป เมฆมอร์นิงกลอรี  (หรืออาจเรียกเป็นชื่อไทยว่า เมฆอรุณรุ่งโรจน์) ที่ อ่าวคาร์เพนทาเรีย  โดยที่โซลิตอนของความกดอากาศ เดินทางอยู่ในชั้นบรรยากาศกลับอุณหภูมิ  ก่อให้เกิดเป็นเมฆม้วน  ที่เป็นเชิงเส้น
ในปี ค.ศ. 1965 ซาบูสกี แห่งศูนย์วิจัยเบล และ ครัสคาล แห่งมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน ได้แสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมของโซลิตอนในตัวกลางตามสมการคอร์เทอเวก-เดอวรีส์ (ย่อว่า สมการKdV) โดยใช้วิธีการคำนวณผลต่างอันตะ (finite difference)
ในปี ค.ศ. 1967 การ์ดเนอร์, กรีน, ครัสคาล, และ มิอุระ ได้ค้นพบวิธีการแปลงกลับการกระจาย (inverse scattering transform) ช่วยในการหาคำตอบเชิงวิเคราะห์ของสมการ KdV ซึ่งต่อมา ปีเตอร์ แลกซ์  ได้พัฒนาวิธีการนี้เพื่อหาคำตอบของระบบกำเนิดโซลิตอนต่างๆ อีกหลายระบบ
ในปี ค.ศ. 1973 อะกิระ ฮาเซกาวะ แห่งศูนย์วิจัยเบล ของ AT&amp;T เป็นผู้ค้นพบการเกิดโซลิตอนในเส้นใยนำแสง จากการสมดุลของปรากฏการณ์มอดูเลตเฟสในตัวเอง  และ การกระจายแบบไม่ปกติ (anomalous dispersion) เขาได้นำเสนอแนวคิดในการใช้หลักการสื่อสารในเส้นใยนำแสงด้วยโซลิตอนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรับส่งข้อมูล
ในปี ค.ศ. 1988 ลินน์ โมเลนนอเออร์ และ ทีมงาน ได้ทำการส่งลูกคลื่นโซลิตอนในเส้นใยนำแสงเป็นระยะทางมากกว่า 4,000 กิโลเมตร โดยใช้หลักของปรากฏการณ์เรียกว่า ผลของรามัน  ซึ่งตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่นักวิทยาศาสตร์ ชาวอินเดีย ชื่อ รามัน  เพื่อสร้างอัตราขยายทางแสง  ในเส้นใยนำแสง
ในปี ค.ศ. 1991 ทีมงานแห่งศูนย์วิจัยเบล ได้ทำการส่งโซลิตอนเป็นระยะทางมากกว่า 14,000 กิโลเมตร ที่อัตรา 2.5 จิกะบิต โดยไม่มีความผิดพลาด ด้วยการใช้ อุปกรณ์ขยายเส้นใยนำแสงเจือสารเออร์เบียม (EDFA- Erbium-doped fiber amplifier)
ในปี ค.ศ. 1998 เทียรี จอร์จ และทีมงานของเขา ที่ศูนย์วิจัยและออกแบบสื่อสารฝรั่งเศส (France Télécom R&amp;D Center) ได้ทำการส่งข้อมูล 1 เทอราบิตต่อวินาที (1,000,000,000,000 บิตต่อวินาที) ด้วยการส่งโซลิตอนของแสงที่หลายความยาวคลื่นผสมกัน (wavelength division multiplexing)
ในปี ค.ศ. 2001 มีการใช้งานจริงของโซลิตอนในทางปฏิบัติเกิดขึ้น คือ บริษัทอัลเกตีเทเลคอม (Algety Telecom) ได้ทำการวางระบบสื่อสารใต้น้ำในยุโรป โดยการส่งข้อมูลสื่อสารในรูปของโซลิตอน
อะโซลซิลลิน
อะโซลซิลลิน(Azlocillin)
เมซโลซิลลิน
มีซิลลินัม
มีซิลลินัม(Mecillinam)
ปิปเปอราซิลลิน
ปิปเปอราซิลลิน (Piperacillin)
^ Lau W, Mercer D, Itani K, et al. (2006). "Randomized, open-label, comparative study of piperacillin-tazobactam administered by continuous infusion versus intermittent infusion for treatment of hospitalized patients with complicated intra-abdominal infection". Antimicrob Agents Chemother 50 (11): 3556–61. doi:10.1128/AAC.00329-06. PMC 1635208. PMID 16940077.
ไทคาร์ซิลลิน
มีแทมพิซิลลิน
มีแทมพิซิลลิน(Metampicillin)
ทาแลมพิซิลลิน
ซัลเบนิซิลลิน
เทโมซิลลิน
ฮีตาซิลลิน
ฮีตาซิลลิน(Hetacillin)
เบนซิลเพนิซิลลิน
เบนซิลเพนิซิลลิน  หรือเพนิซิลลิน จี  เป็นยาเพนิซิลลินชนิดมาตรฐาน โดยตัว G ย่อมาจาก Gold Standard หมายถึงมาตรฐานสูงสุดในการรักษา เพนิซิลลินจีเป็นยาที่ให้ทางหลอดเลือดดำเนื่องจากไม่คงทนในกรดไฮโดรคลอริกซึ่งมีอยู่ในกระเพาะอาหาร
เพนิซิลลิน
เพนิซิลิน ((P, PCN หรือ PEN) ) หรือ ฟีนอกซิลเมตทิลเพนิซิลลิน (Phenoxymethylpenicillin-Penicillin V) เป็นกลุ่มยาปฏิชีวนะที่แต่เดิมได้รับมาจากเชื้อราสายพันธ์ุเพนิซิลเลียม โดยส่วนใหญ่เป็นเพนิซิลเลียม คริโซจีนัม("P. chrysogenum") และเพนิซิลเลียม รูเบนส์("P. rubens") เพนิซิลินส่วนใหญ่ในการใช้งานทางสถานพยาบาลถูกสังเคราะห์โดยเพนิซิลเลียม คริโซจีนัม โดยการใช้กระบวนการหมักในถังลึกและทำให้บริสุทธิ์ มีการค้นพบเพนิซิลินทางธรรมชาติจำนวนหนึ่ง แต่มีเพียงสารประกอบที่บริสุทธิ์อยู่สองชนิดเท่านั้นที่ถูกใช้งานในทางสถานพยาบาล: เพนิซิลิน จี(การฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ) และเพนิซิลิน วี(การป้อนทางปาก) ยาเพนิซิลินเป็นยากลุ่มแรกที่มีผลต่อการติดเชื้อแบคทีเรียที่เกิดขึ้นมาจากสกุลสแตฟฟิโลคอคคัสและสกุลสเตรปโตคอกคัส พวกมันเป็นสมาชิกของยาปฏิชีวนะกลุ่มบีตา-แลคแทม (β-lactam) พวกมันยังคงถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบันสำหรับการติดเชื้อแบคทีเรียที่แตกต่างกัน แม้ว่าแบคทีเรียหลายชนิดจะมีการพัฒนาการในการต้านทานภายหลังจากใช้กันอย่างกว้างขวาง
ผู้คนประมาณ 10% รายงานว่าพวกเขาแพ้ยาเพนิซิลิน อย่างไรก็ตาม จนถึง 90% ของกลุ่มนี้อาจจะไม่แพ้เลยตามความเป็นจริง อาการแพ้อย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นประมาณแค่เพียง 0.03% การวิจัยได้เน้นถึงความสำคัญของทั้งแพทย์และผู้ป่วยที่ได้ปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับการแพ้ยาเพนิซิลินที่ได้บันทึกเอาไว้ ผู้ที่แพ้ยาเพนิซิลินส่วนใหญ่มักจะได้รับเซฟาโลสปอริน ซี(ยาปฏิชีวนะกลุ่มบีตา-แลคแทมอีกตัวหนึ่ง) เนื่องจากมีอาการแพ้ระหว่างเพนิซิลินและเซฟาโลสปอรินเพียง 10% เท่านั้น
เพนิซิลินถูกค้นพบใน ค.ศ. 1928 นักวิทยาศาสตร์ชาวสก็อตนามว่า อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง ซึ่งเป็นสารสกัดหยาบของเพนิซิลเลียม รูเบนส์ Cecil George Paine ลูกศิษย์ของเฟลมมิง เป็นคนแรกที่ประสบความสำเร็จในการใช้เพนิซิลินในการรักษาโรคตา(Ophthalmia neonatorum) ใน ค.ศ. 1930 สารประกอบที่ถูกทำให้บริสุทธิ์(เพนิซิลิน เอฟ) ถูกแยกออกใน ค.ศ. 1940 โดยทีมวิจัยซึ่งนำโดย Howard Florey และ Ernst Chain ที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด เฟลมมิงใช้เพนิซิลินที่บริสุทธิ์เป็นครั้งแรกในการรักษาโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบที่เกิดขึ้นมาจากสเตรปโตคอกคัสใน ค.ศ. 1942. สำหรับการค้นพบนี้ เฟลมมิงได้แบ่งปันรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1945 แก่ Florey และ Chain
ยาเพนิซิลินกึ่งสังเคราะห์หลายชนิดมีประสิทธิภาพในการต่อต้านเชื้อแบคทีเรียในวงกว้าง: ได้แก่ แอนตี้สแตปไฟโตคอกคัล เพนิซิลิน อะมิโนเพนิซิลลินและแอนตี้ซูโดโมนอลเพนิซิลิน
เพนิซิลินออกฤทธิ์โดยการขัดขวางการสร้างผนังเซลล์ของแบคทีเรียโดยเฉพาะแบคทีเรียแกรมบวก โดยการยับยั้งการสร้างครอสลิงก์ (crosslink) ระหว่างสายของเปบทิโดไกลแคน (peptidoglycan) ทำให้ผนังเซลล์แบคทีเรียอ่อนแอและถูกทำลาย
ปัจจุบันนี้พบการดื้อยาของแบคทีเรียที่มีต่อยาเพนิซิลิน ผ่านกลไกที่ตัวของแบคทีเรียสร้างสารเคมีมาทำลายส่วนประกอบของยา ทำให้ยาไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ เช่น เอนไซม์"บีตา-แลคแทมเมส" (β-lactamase) ที่แบคทีเรียบางชนิดสร้างขึ้นจะไปตัดวงบีตาแลคแทมในโมเลกุลของเพนิซิลินหรือยากลุ่มบีตาแลคแทมอื่น ๆ ได้ จึงต้องใช้ยาอื่นในการรักษาแบคทีเรียที่ดื้อต่อยาเหล่านี้
• อาหารมีผลต่อการออกฤทธิ์ยาเพนิซิลินหรือไม่
ยากลุ่มนี้ไม่ค่อยทนต่อกรดการใช้ยากลุ่มนี้ควรเลือกรับประทาน 1-2 สองชั่วโมง ก่อนหรือหลังอาหาร เนื่องจากตอนที่ทานอาหารจะมีหลั่งน้ำย่อยซึ่งเป็นกรดออกมาจึงเกิดการทำลายยาได้
• เพนิซิลินถูกกำจัดออกจากร่างกายอย่างไร
ยากลุ่มนี้ส่วนใหญ่จะถูกกำจัดออกมากับปัสสาวะในรูปที่ไม่เปลี่ยนแปลงดังนั้นผู่ป่วยโรคไตควรระวังการใช้ยากลุ่มนี้เนื่องจากอาจทำให้ยาอยู่ในร่างกายนานเกินไปทำให้เกิดผลข้างเคียงหรือพิษจากยา ได้ แต่มียาบางตัวที่ผ่านตับและถูกเปลี่ยนให้หมดฤทธิ์แล้วถูกกำจัดออกมาทางน้ำมี เช่น นาฟซิลิน (nafcillin) , แอมพิซิลิน (ampicillin) เป็นต้น
เพนิซินลินประเภทต่าง ๆ.
เพนิซิลินที่ได้จากธรรมชาติ (Natural Penicillins).
ตัวอย่างยาที่มีในกลุ่มนี้เช่น
กลุ่มยาเหล่านี้เป็นยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่ออกฤทธิ์กว้าง แต่มักจะมีผลต่อเชื้อแบคทีเรียแกรมบวกเพียงเท่านั้น
แอนตี้สแตปไฟโตคอกคัล เพนิซิลิน (Antistaphylococcal Penicillins).
ตัวอย่างยาในกลุ่มนี้เช่น
ยากลุ่มนี้เป็นยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่ออกฤทธิ์ค่อนค้างแคบจึงมีผลต่อแบคทีเรียไม่กี่สายพันธุ์ สาเหตุเป็นเพราะยากลุ่มนี้ถูกออกแบบมาให้เพื่อใช้รักษาการติดเชื่อแบคทีเรียสายพันธุ์ สแตปไฟโลค็อกไค (staphylococci) หากสายพันธุ์ดังกล่าวดื้อยากลุ่มนี้แล้วเราจะเปลี่ยนมาใช้ยาที่ชื่อว่าแวนโคไมซินแทน (Vancomycin)
แอนตี้ซูโดโมนอลเพนิซิลิน (Antipseudomonal Penicillins).
ยากลุ่มนื้มักจะได้ผลที่ดีในกาฆ่าเชื้อแบคทีเรียจำพวก กรัมลบ บาซิไล เอนเทอโรแบกเตอร์ (Gram-negative Bacilli Enterobactor) โดยเฉพาะกลุ่มของ ซูโดโมนาส (Pseudomonas)
เอ็กเทนเดด-สเป็กตรัมเพนิซิลิน (Extended-spectrum Penicillins).
ยากลุ่มนี้ครอบคลุมเชื้อแบคทีเรียได้กว้างขวางโดยมีผลต่อแบคทีเรียแกรมบวกแทบทุกชนิดและมีผลต่อแบคทีเรียแกรมลบบางส่วนด้วย ดังนั้นทางการแพทย์จึงมักจะใช้ อะม็อกซี่ซิลิน (Amoxicillin) ในการรักษาโรคติดเชื้อเบื้อต้น โดยเฉพาะผิวหนัง หรือระบบทางเดินหายใจ
เนื่องจากแบคทีเรียสามารถสร้างสารเคมีมาทำลายยาจึงทำให้ยากลุ่มนี้ไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ สารเคมีที่แบคทีเรียสร้างนั้นเรียกว่า บีตา-แลกแทมเมส (β-lactamase) ดังนั้นจึงได้มีการคิดค้นสารเคมีบางอย่างเพื่อที่จะไปยับยั้งเบต้า-แลกแตมเมส สารเคมีที่ว่านี้ชื่อว่า บีตา-แลกแทมเมส อินฮิบิเตอร์ (β-lactamase inhibitor) ซึ่งพบว่าเมื่อนำสารนี้ใส่ร่วมกับยาเพนิซิลินแล้วทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของยาดีขึ้น นั่นคือเชื้อดื้อยาน้อยลงนั้นเอง แต่สารนี้สามารถเหนี่ยวนำให้ผู้ใช้ยามีอาการท้องเสียได้เช่นกัน สารเคมีที่ว่านี้แบ่งออกได้เป็นสามตัว คือ
นอกจากการสร้างสารเคมีมาทำลายยาแล้ว แบคทีเรียยังมีกลไกอื่นในการดื้อยาเพนิซิลินได้แก่ การเปลี่ยนแปลงตัวรับ (PBPs) จึงทำตัวยาเข้าสู่เซลล์ของแบคทีเรียน้อยลงทำให้ยามีระดับการทำงานต่ำไม่สามารถฆ่าเชื้อได้เป็นต้น
โพรพิซิลลิน
โพรพิซิลลิน (Propicillin)
ไคล์ โบรลอฟสกี
ไคล์ โบรลอฟสกี  ตัวละครจากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เซาท์พาร์ก ไคล์มีประโยคที่พูดติดปากว่า "You Bastards!" (แปลประมาณว่า สารเลว) โดยมักพูดต่อจากสแตนที่พูดว่า"Oh My God! They Killed Kenny" (โอ้พระเจ้า!พวกเขาฆ่าเคนนี่!) หลังจากที่เคนนีถูกฆ่า แมตต์ สโตนผู้ให้เสียงและหนึ่งในผู้สร้างให้ความเห็นว่า ไคล์เป็นตัวละครที่แสดงลักษณะของตัวเองเมื่อขณะที่ยังเด็ก
ไคล์เป็นเด็กชาวยิวคนเดียวในเนื้อเรื่อง สวมหมวกปิดหูสีเขียวพร้อมกับเสื้อแจ๊กเกตสีส้มตลอดเวลา ตลอดเรื่องทรงผมของไคล์เป็นส่วนหนึ่งของความลับของเรื่องเหมือนกับหน้าตาของเคนนี(ภายหลังเปิดเผยว่าไคล์มีผมอัฟโฟรสีแดง) ไคล์เป็นเพื่อนสนิทกับสแตน ซึ่งมักจะเป็นผู้นำของเพื่อนร่วมห้อง โดยไคล์มีนิสัยที่ค่อนข้างระวัง วางตัวดีและมักจะมีมารยาทและศีลธรรมสูงกว่าเพื่อนทั่วไป ซึ่งทำให้เป็นเป้าหมายของ เอริก คาร์ตแมน เพื่อนร่วมห้อง เด็กต่อต้านสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อต้านไคล์ ซึ่งทำให้ไคล์กับคาร์ตแมนทะเลาะกันบ่อยๆ
แม่ของไคล์ ชีลา (Sheila) ประธานสมาคมผู้ปกครองของโรงเรียน มีนิสัยที่มักจะปกป้องลูกมากเกินไป ในตอนหนึ่งเป็นคนจุดชนวนสงครามระหว่าง สหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดาเนื่องจากไม่ต้องการให้ไคล์ดูรายการทอล์กโชว์ของแคนาดาที่ไม่สุภาพ พ่อของไคล์ เจอรัลด์ (Gerald) เป็นทนายความ และน้องบุญธรรมชาวแคนาดาชื่อ ไอค์ (Ike) ที่มักจะโดนไคล์เตะหลายครั้ง
ชื่อสกุลของไคล์ "โบรลอฟสกี" (Broflovski, Broslovski, Broflofski, Broflovski, และ Brovlofski) มีการสะกดเป็นภาษาอังกฤษหลายแบบ โดยสำนักงานทนายความของพ่อไคล์เขียนว่า Brovlofski และในตอนหมีแพนด้าใช้ชื่อ Broflofski การสะกดหลายแบบมาจากแปลมาจากอักษรซีริลลิกว่า Бровловский ซึ่งในภาษารัสเซียไม่มีความหมายและไม่มีใครใช้ชื่อสกุลนี้
อะซิดอกซิลลิน
อะซิดอกซิลลิน(Azidocillin)
ฟินีติซิลลิน
ฟินีติซิลลิน (Pheneticillin) เป็นยาปฏิชีวนะในจำพวกของเพนิซิลลิน
เพนาเมกซิลลิน
โคลมีโตซิลลิน
โคลมีโตซิลลิน  เป็นกลุ่มยาชนิดเพนิซิลลิน
เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลิน
เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน
เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน ( (Penicillin V))
ใช้รักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อทั้งแกรมบวกและแกรมลบ เช่น ทอนซิลอักเสบ ปอดบวม แผลมีหนองอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ
Pen-V Atlantic, Fenocin, Pen-V, General Drugs House
ไดคลอกซาซิลลิน
ไดคลอกซาซิลลิน  เป็นยาที่ใช้ฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อต่าง ๆ ได้แก่ โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนบน ( เช่น โรคหลอดลมอักเสบ โรคคอหอยอักเสบ ) โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนล่าง ( เช่น โรคปอดอักเสบ ) และโรคติดเชื้อบริเวณผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อน
คลอกซาซิลลิน
คลอกซาซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะกึ่งสังเคราะห์ อยู่ในประเภทเดียวกับเพนิซิลลิน บริษัทบีแชม (Beecham) คิดค้นขึ้นเมื่อราวต้นพุทธทศวรรษที่ 2490 และพัฒนาเรื่อยมา ยานี้ขายโดยใช้ชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น "คลอกซาเพน (Cloxapen) ", "คล็อกซาแคป (Cloxacap) ", "เทโกเพน (Tegopen) ", "ออร์เบนิน (Orbenin) " และ "เมคล็อก (Meicolx) "
คลอกซาซิลลินใช้ต่อต้านเชื้อสแตฟิโลคอกคัส (staphylococcus) ซึ่งสร้างเอนไซม์บีตา-แลกตาเมส (beta-lactamase) อันก่อแบคทีเรียบางประเภท คลอกซาซิลลินมีฤทธิ์ต่อต้านแบคทีเรียน้อยกว่าเบนซิลเพนิซิลลิน (benzylpenicillin) ทว่า มีข้อดีคือมีความเป็นพิษน้อย เว้นแต่ในกรณีแพ้ยา
ในการศึกษาหนึ่ง ผู้ศึกษาได้ตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อมีการใช้คลอกซาซิลลินมากขึ้นเรื่อย ๆ จะส่งผลให้แวนโคไมซิน (vancomycin) หรือยาปฏิชีวนะที่ใช้ต่อต้านแบคทีเรียทำนองเดียวกัน ได้รับการใช้น้อยลง
ความร้อนจำเพาะ
ความร้อนจำเพาะ  เป็นคุณสมบัติทางฟิสิกส์ของวัตถุที่สามารถวัดได้ โดยอธิบายความสามารถในการเก็บความร้อนของวัตถุนั้น ๆ. กล่าวโดยคร่าว ๆ นิยามของความร้อนจำเพาะคือ "ปริมาณความร้อนที่ทำให้สารมวล 1 กรัมอุณหภูมิเปลี่ยนไปหนึ่งองศา และความร้อนจำเพาะก่อนการเปลี่ยนสภาพมีค่าเท่ากับความร้อนจำเพาะหลังการเปลี่ยนสภาพ". เนื่องจากการถ่ายเทความร้อนคือการถ่ายเทพลังงานประเภทหนึ่ง ดังนั้นหน่วยของความร้อนจำเพาะคือ จูลส์ต่อเคลวิน.
สำหรับความร้อนจำเพาะของตัวนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิวิกฤตและความร้อนจำเพาะของตัวนำปกติที่อุณหภูมิวิกฤตมีค่าไม่เท่ากัน นั่นคือแสดงพฤติกรรมไม่ต่อเนื่อง
วันกองทัพไทย
วันกองทัพไทย เป็นวันที่ระลึกในวาระที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกระทำยุทธหัตถีกับมังสามเกียดของพม่า โดยถือเอาวันที่ 18 มกราคม ของทุกปีเป็นวันกองทัพไทยตามการคำนวณจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ไทยที่ระบุว่า พระองค์กระทำยุทธหัตถีในวันจันทร์ แรม 2 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง จ.ศ. 954 ตรงกับวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1593 หรือ พ.ศ. 2135 แบบ พ.ศ. ราชการ หรือ พ.ศ. 2136 แบบ พ.ศ. มาตรฐานอุตสาหกรรม (พ.ศ. ISO)
เดิมกระทรวงกลาโหมได้กำหนดวันกองทัพไทยให้ตรงกับวันที่ 8 เมษายนของทุกปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 ได้เปลี่ยนเป็นวันที่ 25 มกราคม ตามมติของคณะรัฐมนตรีในสมัยนั้น ตามการคำนวณของ นายฉันทิชย์ กระแสสินธุ์ ที่ได้คำนวณไว้ว่าตรงกับวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2135 (พ.ศ.ISO 2136) ซึ่งเชื่อว่าเป็นการคำนวณที่ไม่ถูกต้อง
ราวปี พ.ศ. 2535 - 2538 นักคำนวณปฏิทินเชิงประวัติศาสตร์ นาย ประเสริฐ ณ นคร ราชบัณฑิต และนักคำนวณปฏิทินเชิงดาราศาสตร์ นายลอย ชุนพงษ์ทอง ที่ปรึกษาการคำนวณปฏิทินสำนักพระราชวัง และสหวิทยาการแห่งราชบัณฑิตสภา ตลอดจนนักโหราคำนวณ พลตรีสุริยน เผือกสกนธ์ ก็ได้คำนวณและต่างลงความเห็นตรงกันในวาระต่างกันว่า แท้จริงแล้ววันดังกล่าวไม่ได้ตรงกับวันที่ 25 มกราคม แต่ตรงกับวันที่ 18 มกราคม ปีดังกล่าว ทางราชการยังคงถือเอาวันที่ 25 มกราคม เป็นวันกองทัพไทย จนกระทั่งวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบตามที่สภากลาโหมเสนอผ่าน กระทรวงกลาโหม ให้เปลี่ยนแปลงกำหนดวันกองทัพไทยจากวันที่ 25 มกราคม ของทุกปีเป็นวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี และอนุมัติให้เป็นวันหยุดราชการของกระทรวงกลาโหม
อนึ่ง ม.ล.ปิ่น มาลากุล เป็นท่านแรก ที่คำนวณไว้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ว่าตรงกับ 18 ม.ค. แต่ทางกองทัพไม่ทราบเรื่อง จึงมิได้นำไปใช้ โดยท่านเป็นอดีตมหาดเล็กรับใช้ในรัชกาลที่ 6 เคยเล่าไว้เมื่อปลายชีวิตว่า สมัยที่ท่านผู้เล่ายังเป็นมหาดเล็กรับใช้อายุราว 15 ปี วันหนึ่งล้นเกล้าฯ มีพระราชกระแสรับสั่งถามว่า ปิ่นรู้ไหม สมเด็จพระนรเศวรยกทัพออกจากกรุงศรีอยุธยาไปทำยุทธหัตถีวันไหน ท่านว่าไปเปิดพงศาวดาร 3 ฉบับกล่าวไว้ไม่ตรงกันเลย จึงเป็นแรงบันดาลใจให้คิดวิธีทางคณิตศาสตร์และกระดานปฏิทินล้านปี เพื่อว่าวันเดือนปีที่กำหนด จะตรงกับวันใดในสัปดาห์ เช่น จันทร์ อังคาร พุธ เป็ต้น ละคิดได้สำเร็จเมื่อไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ และเมื่อมีการจัดตั้งท้องฟ้าจำลองกรุงเทพฯ ขึ้นแล้ว ท่านได้ขอให้ อ.สิงโต ปุกหุต หมุนเครื่องฉายดาวย้อนหลังไปตามที่พงศาวดารทั้ง 3 ฉบับบันทึกไว้ ผลที่ได้รับคือ วันกระทำยุทธหัตถีที่บันทึกไว้ในพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ (แพ ตาละลักษณ์ - พระยาปริยัติธรรมธาดา) ที่ระบุวันแรม 2 ค่ำ เดือนยี่ น่าจะตรงกับวันที่ 18 หรือ 19 มกราคม ค.ศ. 1593 แต่ไม่แน่ชัด จึงต้องตวจสอบด้วยกระดานปฏิทินล้านปีซึ่งเป็นปฏิทินสุริยคติที่ท่านได้ประดิษฐ์ขึ้น เพื่อหาว่า วันไหนเป็นวันจันทร์ และพบว่าวันจันทร์ดังกล่าวตรงกับวันที่ 18 มกราคม เรื่องวันที่ 18 มกราคม เป็นวันกระทำยุทธหัตถีนี้ เคยเรียนถามท่านว่า ทำไมท่านไม่ประกาศให้โลกรู้ ท่านตอบว่า "คนเขาเชื่อว่าเป็นวันที่ 25 มกราคมแล้ว ก็ยากที่จะไปเปลี่ยนแปลง"