pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562.
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย ได้จัดทำข่าวในพระราชสำนักเป็นกรณีพิเศษ โดยหมอบหมายให้สถานีโทรทัศน์ทุกช่องดึงสัญญาณจากสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย โดยออกอากาศในช่วงพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ระหว่างวันที่ 2 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในการเสด็จพระราชดำเนินเลียบพระนครโดยกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค
การออกอากาศก่อนและหลังเวลา 20.00 น..
หรือในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย ได้ดำเนินการถ่ายทอดสด พระราชพิธีเสด็จพระราชดำเนินเลียบพระนครโดยกระบวนพยุหยาตราทางสถลมารค ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 โดยพระราชพิธีดังกล่าวนั้นเสร็จสิ้นลงในเวลาราว 00:00 ทำให้ในวันดังกล่าวข่าวในพระราชสำนักต้องถูกเลื่อนไปในเวลาดังกล่าว ภายหลังการถ่ายทอดสดสิ้นสุดลงแล้ว
ต่อมาเมื่อ กสทช.ออกใบอนุญาตใช้คลื่นความถี่ เพื่อแพร่ภาพโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557 แล้วนั้น ยังคงมีเพียงบางช่องโทรทัศน์ รวมถึงช่องโทรทัศน์ดาวเทียมที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับข่าวและการเมือง ซึ่งมีความพร้อมในการบันทึก รายการข่าวในพระราชสำนัก จากสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน ในระบบแอนะล็อกเดิม ซึ่งนำเสนอในเวลา 20:00 น.ของทุกวัน มาออกอากาศซ้ำทางช่องของตน โดยส่วนมากจะกำหนดไว้ที่เวลา 20:00 น.-21:00 น. ของทุกวัน ส่วนบางช่องจะออกอากาศข่าวในพระราชสำนักพร้อมกันกับสถานีโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกเดิมในเวลา 21:00 น.
สถานีวิทยุที่นำเสนอข่าวในพระราชสำนัก.
นอกจากนี้ ยังมีการเสนอข่าวในพระราชสำนัก ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงอีก 4 เครือข่ายด้วย ดังนี้
อุปนิษัท
อุปนิษัท (เทวนาครี : उपनिषद् อุปนิษทฺ, ไอเอเอสที: upaniṣad) เป็นคัมภีร์ของศาสนาฮินดู เนื้อหาเป็นหลักธรรม หรือคำสอนอันลึกซึ้ง นับเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท (วรรณกรรมพระเวทส่วนอื่นได้แก่ สังหิตา, พราหมณะ, อารัณยกะ) และเนื่องจากเป็นส่วนสุดท้ายของวรรณกรรมพระเวท จึงอีกอย่างหนึ่งว่า "เวทานฺต" (เวทานตะ)
คำว่า "“อุปนิษัท” (อุปนิษทฺ)" มาจากคำอุปสรรค "อุป+นิ+" (ธาตุ) "สทฺ"   ความหมายคือ “"นั่งลงใกล้..."” ดังนั้นจึงมีนักปราชญ์บางคนอธิบายความหมายของคำ "“อุปนิษทฺ”" ว่า คือความรู้ที่ได้จากการนั่งลงใกล้กับเท้าทั้งสองของอาจารย์เพื่อฟังคำสอน (ซึ่งการถ่ายทอดความรู้ที่เป็นความลับจะถ่ายทอดกันในลักษณะนี้)  แต่นักปราชญ์ชาวอินเดียได้อธิบายความหมายของคำ "“อุปนิษทฺ”" ว่าหมายถึง การทำลายความโง่เขลาด้วยการเปิดเผยความรู้เกี่ยวกับจิตวิญญาณสูงสุดและตัดขาดจากสิ่งผูกรัดทางโลก
นอกจากนี้คำ "“อุปนิษทฺ”" ยังให้ความหมายในลักษณะที่เกี่ยวข้องกับความลึกลับ เช่น ลัทธิที่ลักลับ ลัทธิที่ปกปิด ถ้อยคำที่ลึกลับ เป็นต้น ต่อมาได้มีการนำเอาคำ "“อุปนิษทฺ”" มาใช้เรียกวรรณกรรมส่วนท้ายสุดของพระเวท ซึ่งเนื้อหาความรู้ในวรรณกรรมส่วนนี้จะมีลักษณะเป็นปรัชญาที่ลึกซึ้ง อุปนิษัทจึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “เวทานตะ "(เวทานฺต)"” มาจากคำสมาส "เวท" (คำนามของธาตุ "วิทฺ") "+ อนฺต (สุดท้าย)" มีความหมายว่า “ส่วนท้ายสุดของพระเวท” ในกลุ่มนักปราชญ์ชาวอินเดียยังคงยึดถือว่า อุปนิษัทเป็นวรรณกรรมประเภทศรุติ สำหรับคำว่า “เวทานตะ” นั้นเป็นคำที่พ้องกับชื่อปรัชญาอินเดียสาขาหนึ่งใน 6 สาขาที่เป็น "“อาสติกะ (อาสฺติก)”" (ความคิดที่ยอมรับอำนาจของพระเวทและเชื่อในความมีอยู่ของพระเจ้าและโลกอื่น) คือ ปรัชญาเวทานตะ และปรัชญาสาขานี้ก็ยึดถือว่าคัมภีร์อุปนิษัทหลายอุปนิษัทเป็นคัมภีร์สำคัญของสาขา
มุขยะ อุปนิษัท.
มุขยะ อุปนิษัท (มุขฺย อุปนิษทฺ) เป็นคำเรียกคัมภีร์อุปนิษัทกลุ่มหนึ่ง มีด้วยกัน 10 เล่ม จากอุปนิษัททั้งหมด 108 เล่ม นับเป็นอุปนิษัทที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งศังกราจารย์ นักปราชญ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ได้กล่าวถึงไว้ คำว่า "มุขยะ" ในภาษาสันสกฤต หมายถึง หลัก หัวหน้า หรือโดดเด่น "มุขยะ อุปนิษัท" จึงหมายถึง อุปนิษัทหลัก นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ยังมีคำเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ทโศปนิษัท หรือ อุปนิษัททั้งสิบ คัมภีร์เหล่านี้ชาวฮินดูยอมรับว่าเป็นศรุติ (คัมภีร์ที่เกิดจากการฟังมาจากพระเจ้า) โดยมีรายชื่อดังนี้ (ในวงเล็บ คือชื่อพระเวทที่เกี่ยวข้องของอุปนิษัทนั้นๆ)
ผศ.ดร.สถิตย์ ไชยปัญญา ประวัติวรรณคดีสันสกฤต สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง 2563
พระมหาจำลอง ภูริปญฺโญ
ภาษาสันสกฤตยุคพระเวท
สงครามปฏิวัติอเมริกา
สงครามปฏิวัติอเมริกา (; ค.ศ. 1775–1783) หรือเรียก สงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา  หรือสงครามปฏิวัติในสหรัฐ เป็นการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างบริเตนใหญ่และสิบสามอาณานิคมอเมริกาเหนือซึ่งหลังสงครามเปิดฉากประกาศอิสรภาพเป็นสหรัฐอเมริกา
สงครามนี้มีจุดกำเนิดจากการต่อต้านภาษีบางชนิดและพระราชบัญญัติซึ่งชาวอเมริกันจำนวนมากอ้างว่าไม่ชอบธรรมและมิชอบด้วยกฎหมาย การประท้วงของกลุ่มผู้รักชาติ (Patriot) ลุกลามเป็นการคว่ำบาตร และในวันที่ 16 ธันวาคม 1773 พวกเขาทำลายการส่งสินค้าชาในท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนตอบโต้โดยปิดท่าบอสตัน แล้วผ่านมาตรการโดยมุ่งลงโทษอาณานิคมที่เป็นกบฏ แพทริอัตสนองโดยซัฟฟอล์กรีซอฟส์ (Suffolk Resolves) คือ การสถาปนารัฐบาลเงาซึ่งกำจัดการควบคุมมณฑลจากคราวน์นอกบอสตัน สิบสองอาณานิคมตั้งสภาภาคพื้นทวีปเพื่อประสานงานการต่อต้าน และสถาปนาคณะกรรมการและการประชุมใหญ่ซึ่งยึดอำนาจชะงัด
ความพยายามยึดยุทโธปกรณ์อเมริกันของบริเตนในเดือนเมษายน 1775 นำสู่การยุทธ์อย่างเปิดเผยระหว่างกำลังคราวน์และทหารอาสาสมัครแพทริอัต ทหารอาสาสมัครเดินหน้าล้อมกำลังบริติชในบอสตัน บังคับให้ต้องอพยพนครในเดือนมีนาคม 1776 สภาภาคพื้นทวีปตั้งจอร์จ วอชิงตันให้บังคับบัญชาทหารอาสาสมัคร ต่อมา เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพภาคพื้นทวีปที่เพิ่งตั้ง ตลอดจนประสานงานหน่วยทหารอาสาสมัครของรัฐ ในเวลาเดียวกับการทัพบอสตัน ความพยายามบุกครองควิเบกของอเมริกาและปลุกการกบฏต่อพระมหากษัตริย์บริติชล้มเหลวโดยสิ้นเชิง วันที่ 2 กรกฎาคม 1776 สภาลงมติสนับสนุนเอกราชอย่างเป็นทางการ โดยออกคำประกาศในวันที่ 4 กรกฎาคม
เซอร์วิลเลียม ฮาว (William Howe) เริ่มการตีโต้ตอบซึ่งมุ่งยึดนครนิวยอร์กคืน ฮาวชนะวอชิงตันด้วยอุบาย ทำให้ความมั่นใจของฝ่ายอเมริกาแตะจุดต่ำสุด วอชิงตันสามารถยึดกองทัพเฮชชัน (Hessian) ได้ที่เทรนตัน และขับบริเตนออกจากนิวเจอร์ซีย์ ฟื้นความมั่นใจของฝ่ายอเมริกา ในปี 1777 บริเตนส่งกองทัพใหม่โดยมีจอห์น เบอร์กอยน์ (John Burgoyne) เป็นผู้บังคับบัญชาให้ยกลงใต้จากแคนาดาและแยกอาณานิคมนิวอิงแลนด์ ทว่า ฮาวไม่สนับสนุนเบอร์กอยน์ แต่นำกองทัพของเขาในอีกการทัพหนึ่งต่อกรุงฟิลาเดลเฟีย เมืองหลวงฝ่ายปฏิวัติ เบอร์กอยน์หมดกำลังบำรุง ถูกล้อมและยอมจำนนในเดือนตุลาคม 1777
ความปราชัยของบริเตนที่ซาราโทกา (Saratoga) มีผลใหญ่หลวง ฝรั่งเศสและสเปนได้จัดหาอาวุธ เครื่องกระสุนและกำลังบำรุงอื่นให้ชาวอาณานิคมอย่างลับ ๆ ตั้งแต่เดือนเมษายน 1776 บัดนี้ฝรั่งเศสเข้าสู่สงครามอย่างเป็นทางการในปี 1778 โดยลงนามพันธมิตรทางทหารซึ่งรับรองเอกราชของสหรัฐ บริเตนตัดสินใจยอมเสียอาณานิคมทางเหนือ และกู้อดีตอาณานิคมทางใต้ กำลังบริเตนโดยมีชาลส์ คอร์นวอลลิส (Charles Cornwallis) เป็นผู้บังคับบัญชายึดจอร์เจียและเซาท์แคโรไลนา ยึดกองทัพอเมริกาได้ที่ชาลส์ตัน เซาท์แคโรไลนา ยุทธศาสตร์นี้อาศัยการก่อการกำเริบของลอยัลลิสต์ (Loyalist) ติดอาวุธจำนวนมาก แต่มีผู้มาเข้าร่วมน้อยเกินไป ในปี 1779 สเปนเข้าร่วมสงครามเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสภายใต้สนธิสัญญาตระกูล (Pacte de Famille) โดยเจตนายึดยิบรอลตาร์และอาณานิคมบริติชในแคริบเบียน บริเตนประกาศสงครามต่อสาธารณรัฐดัตช์ในปี 1780
ในปี 1781 หลังปราชัยอย่างเด็ดขาดสองครั้งที่คิงส์เมาน์เทนและคาวเพนส์ คอร์นวอลลิสถอยไปเวอร์จิเนียโดยตั้งใจอพยพ ชัยทางเรืออย่างเด็ดขาดของฝรั่งเศสในเดือนกันยายนตัดทางหนีของบริเตน กองทัพร่วมฝรั่งเศส-อเมริกาโดยมีเคาต์รอช็องโบ (Count Rochambeau) และวอชิงตันเป็นผู้นำล้อมกองทัพบริติชที่ยอร์กทาวน์ เมื่อเห็นว่าไม่มีการช่วยเหลือและสถานการณ์ป้องกันไม่อยู่ คอร์นวอลลิสยอมจำนนในเดือนตุลาคม และทหารถูกจับเป็นเชลยประมาณ 8,000 คน
วิกในบริเตนคัดค้านฝ่ายข้างมากทอรีนิยมสงครามในรัฐสภาอย่างยาวนาน ทว่า ความปราชัยที่ยอร์กทาวน์ทำให้วิกเป็นฝ่ายเหนือกว่า ต้นปี 1782 พวกเขาลงมติยุติปฏิบัติการบุกทั้งหมดในทวีปอเมริกาเหนือ แต่สงครามกับฝรั่งเศสและสเปนยังดำเนินต่อ โดยบริเตนชนะทั้งสองประเทศระหว่างการล้อมใหญ่ยิบรอลตาร์ นอกเหนือจากนี้ พวกเขาชนะฝรั่งเศสทางเรือหลายครั้งโดยที่เด็ดขาดที่สุด คือ ยุทธนาวีที่ซานต์ (Battle of the Saintes) ในแคริบเบียนปีเดียวกัน วันที่ 3 กันยายน 1783 คู่สงครามลงนามสนธิสัญญากรุงปารีสซึ่งยุติสงคราม บริเตนตกลงรับรองเอกราชของสหรัฐเหนือดินแดนโดยมีขอบเขตคร่าว ๆ อยู่ที่แคนาดาทางเหนือ ฟลอริดาทางใต้และแม่น้ำมิสซิสซิปปีทางตะวันตก แม้การเข้ามีส่วนเกี่ยวข้องของฝรั่งเศสมีผลชี้ขาดต่อสาเหตุของเอกราชอเมริกา แต่ได้ดินแดนเพียงเล็กน้อย และมีปัญหาหนี้สินมหาศาล สเปนได้อาณานิคมฟลอริดาของบริเตนและเกาะมินอร์กา แต่ไม่สามารถชิงยิบรอลตาร์คืนซึ่งเป็นเป้าหมายหลัก ฝ่ายดัตช์มีแต่เสีย โดยถูกบังคับให้ยกดินแดนบางส่วนให้บริติช
ประตูชัยอรัญประเทศ
ประตูชัยอรัญประเทศ เป็นประตูผ่านเข้าออกพรมแดนระหว่างไทยกับกัมพูชา บริเวณบ้านคลองลึก ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ สร้างเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2482 โดยกรมยุทธโยธาทหารบกได้ระดมกำลังทหารช่างทำการสร้างทั้งกลางวันและและกลางคืนตลอด 24 ชั่วโมง แล้วเสร็จภายใน 29 วัน เสร็จเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2482
ประตูชัยแห่งนี้สร้างตรงปลายสุดของถนนซึ่งอยู่คนละฟากฝั่งของกัมพูชา มีคลองลึกกั้นเขตแดน เชื่อมต่อเขตแดนกันโดยสะพานเหล็ก มีป้อม 2 ป้อม อยู่คนละฟากถนน มีลักษณะเหมือนกันเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า สูง 15 เมตร ที่ฐานประตูทำเป็นห้องรักษาการณ์หกเหลี่ยมด้านเท่า ด้านละ 1.50 เมตร ย่อมนเล็กเรียว ลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นลำดับจนถึงยอดบนสุดซึ่งเป็นหอคอยหกเหลี่ยมด้านเท่า ด้านละ 0.30 เมตร มีลับแลบังตาสำหรับสังเกตการณ์ได้ทุกด้าน ข้างบนสุดหอคอยมีครุฑพ่าห์อันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย ประตูชัยแห่งนี้ได้ชำรุดทรุดโทรมจากภัยสงครามถูกปล่อยให้เป็นซากปรักหักพัง มานานถึง 18 ปี และได้รับการบูรณะซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2501 โดยคงรักษารูปลักษณ์เดิมไว้โดยเฉพาะที่ป้อมด้านซ้ายมือเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความกล้าหาญและเสียสละของทหารกล้า ร้อยโทสุรินทร์ ปั้นดี และเหล่าเพื่อนทหารผู้ใต้บังคับบัญชา ซึ่งได้สละชีพและบาดเจ็บจากการสู้รบบริเวณชายแดนเพื่อชาติไว้ ณ ที่นั้น ส่วนด้านขวามือได้ก่อสร้างเป็นเสมาขนาดใหญ่หันหน้าไปทางกัมพูชาทำด้วยหินอ่อนสลักรูปครุฑไว้ด้านบนใต้ครุฑจารึกคำว่า "ประเทศไทย" ถัดลงมาได้อัญเชิญบทพระราชนิพนธ์สยามานุสสติ ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมาจารึกไว้
สาเหตุที่ก่อสร้างประตูชัยแห่งนี้ สืบเนื่องจากเมื่อ พ.ศ. 2482 ฝรั่งเศสได้ขอให้ไทยลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างไทย-ฝรั่งเศส แต่ไทยเสนอเงื่อนไขว่าฝรั่งเศสต้องคืนดินแดนซึ่งไทยจำยกให้ฝรั่งเศส เมื่อ ร.ศ. 112 โดยไม่เป็นธรรมคืนให้แก่ไทยก่อนจึงจะลงนามในสนธิสัญญานั้น เงื่อนไขนี้ได้รับความเห็นชอบจากประชาชนชาวไทยทั้งชาติ และต่างพร้อมใจกันสนับสนุนนโยบายของรัฐบาลในสมัยนั้นเป็นเสียงเดียวอีกทั้งยังพากันเดินขบวนเพื่อเรียกร้องดินแดนคืนทั่วประเทศ ประกอบกับสถานการณ์ด้านชายแดนไทยกับอินโดจีนของฝรั่งเศสทุกด้านเริ่มตรึงเครียด ทั้งสองฝ่ายต่างระดมกำลังทหารตำรวจสนามตรึงแนวชายแดนทุกด้าน เพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ราษฎรตามแนวชายแดน โดยเฉพาะด้านอรัญประเทศซึ่งป็นด่านที่สำคัญ เพราะมีการคมนาคมติดต่อกันได้สะดวกทั้งทางรถไฟและรถยนต์ นอกจากนี้ชายแดนด้านนี้ยังมีการชุมนุมพลทั้งสองฝ่ายอย่างหนาแน่นเพื่อส่งผลทางยุทธศาสตร์ กระทรวงกลาโหมจึงได้สร้างประตูชัยขึ้นใช้เป็นป้อมสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม อย่างไรก็ตาม การเจรจาขอให้ฝรั่งเศสคืนดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงและมณฑลบูรพาซึ่งแต่เดิมเป็นของไทยไม่เป็นผล จึงเกิดปะทะกันเมื่อเช้าตรู่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2484 ไทยถูกโจมตีก่อน และประตูชัยก็ตกเป็นเป้าหมายแรกของฝรั่งเศส การสู้รบครั้งนี้ไทยกับฝรั่งเศสต่อสู้กันอย่างเต็มความสามารถ ต่อมาได้มีการไกล่เกลี่ยสงบศึกกรณีพิพาทลงได้สำเร็จ ด้วยเหตุนี้ประตูชัยนอกจากจะเป็นสัญลักษณ์ของอรัญประเทศแล้วยังเป็นสัญลักษณ์เพื่อระลึกถึงความกล้าหาญของคนไทยที่สละชีพเพื่อชาติในสงครามอินโดจีนอีกด้วย
สเมอร์นอฟมิวล์
สเมอร์นอฟมิวล์  หรือ มอสโกมิวล์  คือ เครื่องดื่มค็อกเทล ที่มีส่วนผสมของวอดก้า น้ำขิงขาว  และมะนาว โดยมีที่มาของชื่อจากวอดก้า เครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมจนกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของรัสเซีย ผสมกับรสชาติของน้ำขิงขาว
สูตรผสมสเมอร์นอฟมิวล์ หรือรู้จักครั้งแรกในชื่อ มอสโกมิวล์ ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1941 ในสหรัฐอเมริกา โดยจอห์น มาร์ติน (John Martin) เจ้าของธุรกิจจัดจำหน่ายเหล้าและอาหาร Heublien &amp; Brothers และแจ๊ก มอร์แกน (Jack Morgan) เจ้าของร้านอาหารและบาร์ Cock’n Bull ในฮอลลีวู๊ด
เริ่มต้นจากที่จอห์น มาร์ตินได้ซื้อลิขสิทธิ์จำหน่ายวอดก้ายี่ห้อ สเมอร์นอฟ และพยายามบุกเบิกตลาดอเมริกาเป็นครั้งแรก ในขณะนั้นที่วอดก้ายังเป็นเครื่องดื่มที่ไม่มีใครรู้จัก ท่ามกลางกระแสหลักของผู้คนในอเมริกาที่ยังคงนิยมดื่มเบอร์เบินวิสกี้ บวกกับภาวะคุกรุ่นของสงครามเย็นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้การขายวอดก้าเครื่องดื่มสัญชาติรัสเซียกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก ในช่วงที่ทุกอย่างดูสิ้นหวังและเกือบล้มละลาย ในที่สุดจอห์น มาร์ตินได้พบกับแจ๊ก มอร์แกน ซึ่งกำลังคิดหาวิธีกำจัดจิงเจอร์ เอลหรือน้ำขิงขาวที่ล้นร้าน Cock’n Bull ของเขา ทั้งคู่จึงผสมสเมอร์นอฟ วอดก้า กับจิงเจอร์เอล  และมะนาว จนเกิดเป็นสูตรผสมมอสโกมิวล์ เครื่องดื่มค็อกเทลที่มีสูตรผสมลงตัวและรู้จักมาจนถึงปัจจุบันในชื่อ สเมอร์นอฟมิวล์
จากนั้น วอดก้า สเมอร์นอฟ จึงกลายเป็นที่รู้จักโดยการวางตัวเองเป็นเครื่องดื่มใส ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รส และผสมกับเครื่องดื่มชนิดอื่นได้หลากหลาย บวกกับการทำการตลาดที่ชาญฉลาด จอห์น มาร์ตินกับแจ๊ก มอร์แกน ยังได้สั่งทำถ้วยทองแดงแกะสลักแบรนด์สเมอร์นอฟ 500 ใบ สเมอร์นอฟมิวล์ กลายเป็นเครื่องดื่มยอดฮิตอย่างรวดเร็ว ด้วยการเป็นเครื่องดื่มที่ชื่นชอบของวู้ดดี้ อัลเลน (Woody Allen) และเซเลบริตีคนดังจำนวนมากในวงการฮอลลีวู้ด ถึงกับมีการสลักชื่อของพวกเขาลงบนถ้วยทองแดงส่วนตัวไว้กับบาร์ที่พวกเขาดื่มเป็นประจำ
สเมอร์นอฟ มิวล์ อาร์ทีดี
อิซนิค
İznik
Iznik
İznik (District), Bursa
Nicaea (city)
ไนเซีย (เมือง)
มอสโก มุล
เขตเวลาออมแสง
เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก
เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก  เป็นชื่อเขตเวลาออมแสงของเขตเวลา UTC+3 เป็นเวลาสามชั่วโมงก่อนหน้าเวลาสากลเชิงพิกัด เป็นเวลาที่กำหนดใช้ระหว่างช่วงฤดูร้อนในบางประเทศในทวีปยุโรป แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง ในระหว่างฤดูหนาวประเทศเหล่านี้จะกลับไปใช้เวลายุโรปตะวันออก (UTC+2)
ประเทศข้างบนเป็นประเทศที่ใช้ ระบบเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ระหว่างฤดูร้อน
ประเทศข้างล่างเป็นประเทศที่ใช้ ระบบเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ระหว่างฤดูร้อนในอดีต
EEST
ปราสาทเขาน้อยสีชมพู
ปราสาทเขาน้อย หรือ ปราสาทเขาน้อยสีชมพู เป็นปราสาทหินที่เชื่อว่าเป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู สันนิษฐานว่าปราสาทนี้สร้างในพุทธศตวรรษที่ 12 และมีการบูรณปฏิสังขรณ์ในพุทธศตวรรษที่ 15 และคงความสำคัญจนถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ตั้งอยู่บนยอดเขาน้อยสีชมพู ในเขตตำบลคลองน้ำใส อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ห่างจากพรมแดน ไทย-กัมพูชา ประมาณ 1 กิโลเมตร โดยได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 มีเนื้อที่เขตโบราณสถานทั้งสิ้นประมาณ 50 ไร่ ปัจจุบันที่เชิงเขาข้าง ๆ ปราสาทเขาน้อยสีชมพู ได้กลายเป็นที่ตั้งของวัดเขาน้อยสีชมพูซึ่งปรับเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งหนึ่ง
ปราสาทหลังนี้เป็นอาคารก่ออิฐไม่สอปูน (ไม่ผสมปูน) เดิมทีมี 3 หลัง พังทลายลงคงเหลือแต่ปรางค์องค์กลางกับเนินดินอีก 2 เนิน ได้พบโบราณวัตถุหลายชิ้นบริเวณ โบราณสถานแห่งนี้ที่สำคัญ ได้แก่ ทับหลังเขาน้อย มีลักษณะศิลปเขมรแบบสมโบร์ไพกุก ติดอยู่เหนือกรอบประตูทางเข้าปรางค์องค์กลาง จารึกเขาน้อย (เป็นจารึกที่เก่าแก่ที่สุดในไทย) จารึกด้วยอักษรปัลวะโดยจารึกบนแผ่นวงกบประตูปรางค์องค์กลางด้านขวามือของประตู ระบุมหาศักราช 559 ตรงกับ พุทธศักราช 1180 เสาประดับประกอบประตู เป็นเสารูปแปดเหลี่ยม มีลายใบไม้ตามลักษณะศิลปะเขมรแบบกุเลน ประติมากรรมรูปบุคคลมี 4 กร ยืนอยู่เหนือศีรษะกระบือ
สันนิษฐานว่าเป็นรูปนางทุรคาตอนปราบอสูรควาย หรือมหิษาสุรมรรธนี โบราณวัตถุเหล่านี้ บางส่วนได้สูญหายและถูกโยกย้ายไปเก็บรักษาจนหมดสิ้น ในปีพุทธศักราช 2532 กรมศิลปากรได้มอบหมายให้หน่วยศิลปากรที่ 5 ดำเนินการขุดแต่งปราสาทเขาน้อยซึ่งเมื่อขุดลอกดินที่ทับถมออกจากปราสาทเขาน้อยทั้งหมด พบว่า ปรางค์ทิศเหนือและปรางค์องค์กลางตั้งอยู่บนฐานอันเดียวกัน แต่ปรางค์ทิศเหนือสร้างยื่นล้ำออกมาข้างนอกมาก อาคารทิศใต้ตั้งอยู่บนฐานสูงเท่ากันแต่แยกห่างออกไปเล็กน้อยมีเพียงแนวฐานอิฐด้านหลังทำมาเชื่อมกัน
โบราณสถานทั้งหมดมีทางออกทางเดียวคือทางทิศ ตะวันออก ด้านหน้าของปราสาทมีบันไดทอดขึ้นสู่ตัวอาคารทั้ง 3 หลัง และที่ขั้นบันไดบางขั้นของทั้ง 3 หลัง มีรอยบากเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสไว้ที่ปลายทั้งสองข้าง อาจมีไว้เพื่อเสียบเสาไม้ซึ่งต่อหลังคาเครื่องไม้จากซุ้มประตูทั้ง 4 ด้าน แต่ทำเป็นประตูหลอก 3 ด้าน ฐานปรางค์ตั้งบนฐานสูงอีกชั้นหนึ่งของฐานปัทม์ ประกอบด้วยหน้ากระดานบัวคว่ำ บัวหงาย ถัดขึ้นมาเป็นเรือนธาตุ เครื่องบนของปรางค์เป็นแบบจำลองของชั้นล่างขึ้นไปอีก 2 ชั้น บันไดทางขึ้นมี 7 ขั้น ขั้นล่างสุดและขั้นที่ 6 เป็นอัฒจันทร์ทำเป็นรูปปีกกา ขั้นที่ 4 เป็นที่พักบันได ทำเป็นลานอิฐ และขั้นที่ 7 เป็น ธรณีประตู มีรูเดือยรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสำหรับเสียบวงกบประตูทั้ง 2 ข้าง ภายในองค์ปรางค์เป็นห้องสี่เหลี่ยม จัตุรัสกว้าง 6.60 เมตร ยาว 7.90 เมตร มีซุ้มประตูยื่นออกทุกด้าน และเป็นประตูหลอก 3 ด้านเช่น
เดียวกัน ส่วนปรางค์องค์กลางฐานปรางค์องค์นี้มีรายละเอียดประณีตซับซ้อนมาก มีการย่อมุม เว้นช่องและเรียงอิฐลดหลั่นกันมากมาย ตั้งแต่ฐานจนถึงเรือนธาตุซึ่งคงเหลือเฉพาะช่วงล่าง บันไดทางขึ้นมี 7 ขั้น ขั้นที่ 4 เป็นที่พักบันได ปลายอีกด้านของที่พักบันไดมีแผ่นหินชนวนบาง ๆ รูปครึ่งวงกลมวางอยู่ ซึ่งอาจนับเป็นขั้นที่ 5 บนบันไดขั้นที่ 6 มีฐานเสาสี่เหลี่ยมทั้ง 2 ข้าง วางหันหน้าออก ด้านบนมีรูปเดือยด้านข้างมีเดือยยื่นเสียบเข้าไปใวนผนังซุ้ม ด้านหน้าสลักนูนสูงเป็นรูปช้างอยู่ภายในซุ้มลายใบไม้ ตรงข้ามกับเดือยสลักนูนต่ำเป็นรูปคชสีห์ บันไดขั้นที่ 7 เป็นธรณีประตู ภายในอาคารเป็นห้องสี่เหลี่ยม ผืนผ้าย่อมุม ขนาดกว้าง 3.60 เมตร ยาว 5.60 เมตร
บริเวณหน้าซุ้มประตูของปรางค์ทิศเหนือทุกซุ้มพบทับหลัง ลักษณะทับหลังจากประตูซุ้มด้านเหนือเป็นทับหลังที่มีศิลปะเขมรแบบสมโบร์ไพรกุกอย่างแท้จริง ทับหลังจากซุ้มประตูทางด้านใต้ก็มีลักษณะเป็นศิลปะเขมรแบบสมโบร์ไพรกุกเช่นเดียวกัน แต่รูปคนขี่ม้าและช้างในวงรูปไข่เปลี่ยนมาเป็นรูปสัตว์ปีกอาจเป็นหงส์และนกยูง ทับหลังจากซุ้มประตูด้านหน้ามีลักษณะเป็นศิลปะเขมรแบบไพรกเม็ง แต่ยังคงมีลายใบไม้
ม้วนออกคล้ายจะแทนที่ส่วนของหางมกร ส่วนตัวมกรถูกแทนที่ด้วยรูปเทพประนมทำท่าเหาะเข้าหากึ่งกลางทับหลัง
ไรด์ (วงดนตรี)
ไรด์  เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ นำโดยแอนดี้ เบลล์และมาร์ก การ์ดเนอร์ ไรด์ได้เปิดตัวสามอีพี ระหว่างเดือนมกราคมและกันยายน ในปี 1990 ได้แก่ "Ride", "Play" และ "Fall" ทั้งสามอีพีได้ติด UK top 75, กับอีพี "Play" และ "Fall" ที่ได้ติดท็อป 40
ต่อมาในปี 1996 หลังจากออกอัลบั้ม "Tarantula" พวกเขาก็ได้แยกวง แอนดี้ เบลล์ย้ายไปเป็นมือเบสของวงโอเอซิส ในปี 2001 วงไรด์รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อแสดงในรายการโทรทัศน์ ก่อนจะประกาศรวมตัวอีกครั้งในปี 2014 อัลบั้มที่ 5 ของพวกเขา "Weather Diaries" จะออกวางจำหน่ายวันที่ 16 มิถุนายน 2017
อีเอ็มไอ
อีเอ็มไอกรุ๊ป  (หรือเรียกว่า อีเอ็มไอมิวสิก และ อีเอ็มไอ) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์(Big Four) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2474
อีเอ็มไอ ปัจจุบัน เป็นบริษัทในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป และ โซนี่ มิวสิก
และ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
คณะการแพทย์บูรณาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะการแพทย์บูรณาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (อังกฤษ : Faculty of Integrative Medicine) เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ (เดิมชื่อ วิทยาลัยการแพทย์แผนไทย)
คณะการแพทย์บูรณาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีใน 3 หลักสูตร และจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาโท 1 หลักสูตร ภายใต้สาขาวิชาการแพทย์บูรณาการ ดังนี้
แฟร์รารา
แฟร์รารา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลี แฟร์ราราเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแฟร์รารา
แฟร์ราราตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของโบโลญญาบนฝั่งโปดิโวลาโนซึ่งเป็นแควของแม่น้ำโป ตัวเมืองมีถนนกว้างและวังและคฤหาสน์มากมายจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 เมื่อเป็นที่ตั้งสำนักของตระกูลเอสเต ความงามและความสำคัญทางวัฒนธรรมของแฟร์ราราทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1999
ปีเอนซา
ปีเอนซา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดซีเอนาในแคว้นตอสคานาในประเทศอิตาลี ปีเอนซาตั้งอยู่ในวัลดอร์ชา (Val d'Orcia) ทางตอนกลางของอิตาลีระหว่างเมืองมอนเตปุลชาโนกับมอนตัลชีโน เป็นเมืองสัญลักษณ์ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือ "touchstone of Renaissance urbanism"
ในปี ค.ศ. 1996 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้ปีเอนซาให้เป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม และในปี ค.ศ. 2004 หุบเขาทั้งหมด -- วัลดอร์ชา -- ก็ได้รับการประกาศให้เป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมของโลก
เปียนซา
พิเอนซา
เพียนซา
เวโรนา
เวโรนา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเวโรนา แคว้นเวเนโตในประเทศอิตาลี เวโรนาเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองหลวงของทางตอนเหนือของอิตาลี เวโรนาเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยเหตุที่มีความสำคัญทางศิลปะและวัฒนธรรมที่เห็นได้งานนิทรรศการประจำปีหลายงาน โรงละคร และอุปรากรในโรงละครกลางแจ้งที่สร้างโดยโรมัน
เวโรนาเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจจากตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตรงโค้งของแม่น้ำอดิเจ (Adige River) ไม่ไกลจากทะเลสาบการ์ดา ที่ตั้งนี้ทำให้เกิดน้ำท่วมขึ้นหลายครั้งจนกระทั่ง ค.ศ. 1956 เมื่อมีการสร้างอุโมงค์โมริ-ทอร์โบเลที่เป็นทางระบายน้ำ 500 คิวบิคเมตรลงไปในทะเลสาบการ์ดาเมื่อมีความจำเป็น อุโมงค์ลดสถิติน้ำท่วมทุกเจ็ดสิบปีไปเป็นทุกสองร้อยปี
ในปี ค.ศ. 2000 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้เวโรนาเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อูร์บีโน
อูร์บีโน  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปซาโรและอูร์บีโน แคว้นมาร์เค ประเทศอิตาลี อูร์บีโนเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในวัฒนธรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวโดยเฉพาะในสมัยของเฟเดรีโก ดา มอนเตเฟลโตร ดยุกแห่งอูร์บีโนระหว่าง ค.ศ. 1444 ถึง ค.ศ. 1482 ตัวเมืองเป็นกระจุกอยู่เนินสูงรอบวังดยุคที่ยังคงรักษาความงามอย่างเมืองของยุคกลางอย่างไม่เปลี่ยนแปลง อูร์บีโนเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอูร์บีโนที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1506 และเป็นเมืองศูนย์กลางของบิชอปแห่งอูร์บีโน สิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดของเมืองคือปาลัซโซดูกาเล อูร์บีโนที่สร้างใหม่โดยลูเชียโน ลอรานา
ในปี ค.ศ. 1998 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้อูร์บีโนเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อูร์บิโน
ไรด์
มหาวิหารโมดีนา
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (มิลาน)
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (, "พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน") เป็นโบสถ์และคอนแวนต์ของคณะดอมินิกัน ตั้งอยู่ที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1980
โบสถ์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอมีชื่อเสียงเพราะเป็นที่ตั้งของจิตรกรรมฝาผนัง "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีภายในหอฉันของคอนแวนต์
ดุ๊กแห่งมิลาน ฟรันเชสโกที่ 1 สฟอร์ซาเป็นผู้สั่งให้สร้างคอนแวนต์ของคณะดอมินิกันและโบสถ์ในวังที่เป็นที่ตั้งของชาเปลที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน (St. Mary of the Graces)
สถาปนิกหลักคือกวีนีฟอร์เต โซลารี (Guiniforte Solari) คอนแวนต์สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 และโบสถ์มาสร้างเสร็จทีหลัง ลูโดวีโก สฟอร์ซา ดุ๊กคนใหม่ตัดสินใจใช้โบสถ์นี้เป็นสถานที่บรรจุศพของตระกูลสฟอร์ซา และสร้างอารามใหม่และมุขตะวันออกที่มาเสร็จในปี ค.ศ. 1490
เบอาตรีเช เดสเต ภรรยาของลูโดวีโกได้รับการบรรจุในโบสถ์ในปี ค.ศ. 1497
มุขตะวันออกของโบสถ์เชื่อกันว่าสร้างโดยโดนาโต บรามันเต แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุน เพียงแต่บรามันเตมาพำนักอยู่ที่มิลานในช่วงเวลานั้น
Santa Maria delle Grazie (Milan)
วัดซานตามาเรียเดลเลกราซี (มิลาน)
โบสถ์ซานตามาเรียเดลเลกราซี, มิลาน
โบสถ์ซานตาทรินิตา
โบสถ์ซานตามาเรียเดลโปโปโล
โบสถ์ซานตามาเรียเดลลาวิตโตเรีย
โบสถ์ซานลุยจิเดอิฟรานเชซิ
คัมปาเนีย
ตอร์เรอันนุนซีอาตา
ตอร์เรอันนุนซีอาตา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนาโปลีในแคว้นคัมปาเนียในประเทศอิตาลี ตอร์เรอันนุนซีอาตาตั้งอยู่ที่อ่าวเนเปิลส์ที่เชิงภูเขาไฟวิสุเวียสและถูกทำลายเมื่อภูเขาไฟระเบิดในปี ค.ศ. 79 และในปี ค.ศ. 1631 เมืองนี้ก็รูจักในภาษาเนเปิลส์ท้องถิ่นว่า ตอร์เรนุนซีอาตา
ตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นที่ตั้งของโรงงานทำเหล็ก, ผลิตอาหารสำเร็จรูปและพาสตา และรวมทั้งการนาวี, การผลิตอาวุธ และยารักษาโรค
ในปี ค.ศ. 1997 องค์การ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติก็ประกาศให้ตอร์เรอันนุนซีอาตาเป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม
Torre Annunziata
ตอร์เรอันนุนซิอาตา
เขตเวลาชาติยุโรปตะวันออก
เบ็น (เพลง)
เบ็น  เป็นเพลงที่แต่งโดย ดอน แบล็ก และวอลเทอร์ ชาร์ฟ ขับร้องโดยไมเคิล แจ็กสันในวัย 14 ปี เมื่อ ค.ศ. 1972 เพื่อเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน และปรากฏอยู่ในอัลบั้ม "เบ็น" อัลบั้มเดี่ยวอัลบั้มที่สองของแจ็กสัน ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา จากการจัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกในจำนวน 13 ซิงเกิลของแจกสัน ที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง (ก่อนหน้านั้นมีซิงเกิล I Want You Back, ABC, The Love You Save และ I'll Be There ที่ติดอันดับในปี 1970 ในฐานะสมาชิกวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์) และทำให้เขาเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่สาม ทีมีซิงเกิลติดอันดับหนึ่งเป็นครั้งแรก (รองจากสตีวี วันเดอร์ และดอนนี ออสมอนด์)
เพลงเบ็น กล่าวถึงหนูชื่อ "เบ็น" ใช้เป็นเพลงนำในภาพยนตร์ปี 1972 เกี่ยวกับมิตรภาพระหว่างเด็กชายคนหนึ่ง กับหนูที่ฉลาดและมีพลังจิตที่เป็นสัตว์เลี้ยงและเป็นเพื่อนเพียงตัวเดียว เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง "Williard" ในปี 1971 เป็นภาพยนตร์เขย่าขวัญเกี่ยวกับหนูที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด และได้รับการฝึกฝนให้ทำร้ายมนุษย์ เดิมเพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อให้ดอนนี ออสมอนด์ เป็นผู้ขับร้อง แต่ออสมอนด์ติดการแสดงทัวร์คอนเสิร์ต จึงให้แจ็กสันเป็นขับร้องผู้บันทึกเสียงแทน
เพลงเบ็นได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์
Ben (song)
Ben's Song
เกาะฟู้โกว๊ก
เกาะฟู้โกว๊ก  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม ตั้งอยู่ในอ่าวไทย โดยอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเกียนซาง พื้นที่ 574 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ถาวร 85,000 คน เขตการปกครองของเกาะฟู้โกว๊กนั้นประกอบด้วยเกาะใหญ่และเกาะเล็กน้อยอีก 21 เกาะ ศูนย์กลางของเกาะตั้งอยู่ที่เมืองใหญ่ที่สุดคือเซืองโดงทางชายฝั่งตะวันตก และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะอีกด้วย เศรษฐกิจของเกาะขึ้นกับการประมง เกษตรกรรมและการท่องเที่ยว เกาะนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเวียดนาม
เกาะฟู้โกว๊กอยู่ในอ่าวไทย ห่างจากสักซ้า  ซึ่งเป็นเมืองบนชายฝั่งของเวียดนาม 115 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดกำปอต ของกัมพูชา 15 กิโลเมตร และห่างจากแหลมฉบังของไทย 540 กิโลเมตร เกาะมีรูปร่างคล้ายสามเหลี่ยมที่มียอดชี้ไปทางทิศใต้ ความยาวจากเหนือลงใต้ยาว 50 กิโลเมตร ส่วนจากตะวันออกไปตะวันตกยาว 25 กิโลเมตร
ผลิตภัณฑ์พื้นบ้านที่มีชื่อเสียงของเกาะคือพริกไทยดำ และน้ำปลา ปลาที่จับได้ส่วนใหญ่นำไปทำน้ำปลาและปลาร้า การปลูกพริกไทยจะปลูกทางตอนกลางของเกาะ เริ่มมีการทำฟาร์มหอยมุก การท่องเที่ยวถือเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของเศรษฐกิจ มี ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก ที่มีสายการบินเชื่อมต่อกับสนามบินในนครโฮจิมินห์ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตและท่าอากาศยานสักซ้า และมีเรือแล่นไปยังฮาเตียน วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2560 สายการบินบางกอกแอร์เวย์ทำการบินจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมายังท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก