pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เขาถูกเกณฑ์เข้ากองทัพจักรวรรดิรัสเซีย เขาอยู่ในสังกัดทหารม้าเสริมคอสแซค ที่ 46 ในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ช่วงปี พ.ศ. 2447-2448 หลังจากที่สงครามเขาถูกย้ายไป กรมทหารม้า Primorsk ในปีพ.ศ. 2450 เขาถูกส่งไปยังสถาบันการศึกษาสำหรับเจ้าหน้าที่ทหารม้าในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในโรงเรียนสอนขี่ม้า เขาจบการศึกษาครั้งแรกในชั้นเรียนของเขา หลังปีนั้นเขากลายเป็นผู้สอนด้วยยศไม่ใช่นายทหารชั้นสัญญาบัตรตอนต้น เขากลับไปที่กองทหารของเขาในฐานะครูสอนขี่ม้ามียศไม่ใช่นายทหารชั้นอาวุโส ในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาเข้าร่วมกองพันทหารม้าสำรอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 บูดิออนนืย อยู่ในกองทหารที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตรที่ 5 ให้กับพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กในแนวรบด้านตะวันตกในกรมทหารม้า Seversky ที่ 18 เขากลายเป็นที่รู้จักในการโจมตีกองกำลังเยอรมันใกล้ Brzezina และได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 4 ถึงแม้นายพลที่เขาทำหน้าที่ให้เป็นนายพลนอกรัสเชีย (ส่วนใหญ่เจ้าชายจากคอเคซัสและชาวต่างชาติ)
ในพฤศจิกายน พ.ศ. 2459 กองทหารม้าคอเคซัสถูกย้ายไปทำหน้าที่ในแนวรบคอเคซัสในการต่อสู้กับจักรวรรดิออตโตมัน เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับหัวหน้ากองกำลังหลักในเรื่องการรักษาดูแลทหารที่ไม่ดีและการขาดเสบียงอย่างต่อเนื่อง หัวหน้ากองกำลังหลักลุกเข้าหาเขาแล้วไล่เขาออกจากหน้าที่เขาถีบหัวหน้าล้มลง ทหารที่สนับสนุน บูดิออนนืย ให้การในศาสทหารโดยอ้างว่าหัวหน้าถูกเตะโดยม้า อย่างไรก็ตาม เหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จที่บูดิออนนืยได้มาถูกริบคืน แทนการรับโทษในศาสทหาร
ในเวลาต่อมา บูดิออนนืย ได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 4 เป็นครั้งที่สองระหว่าง ยุทธการที่วาน เขาได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 3 ต่อสู้กับพวกเติร์กใกล้เมือง Mendelij ระหว่างทางไปแบกแดด จากนั้นเขาก็ได้รับไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 2 จากการเป็นสายในตุรกีเป็นเวลา 22 วัน เขาได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 1 จากการจับกุมนายพลอาวุโสและนายทหารหกคนของออตโตมัน
หลังจากการปฏิวัติรัสเซียล้มล้างระบอบการปกครองของซาร์ในปี พ.ศ. 2460 บูดิออนนืย ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมการฝูงบินและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกองร้อย เมื่อกองทหารม้าคอเคเซียนถูกย้ายไปมินสค์เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมการกองร้อยและรองประธานคณะกรรมการกองพล
ช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย.
กลับไปที่ Platovskaya, บูดิออนนืย ได้รับการเลือกให้เป็นรองประธานของสตานิสตาโซเวียตแห่งคนงาน, ชาวนา, คอสแซคและทหาร เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2461 .เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการบริหารของเมืองซัลค์และเป็นหัวหน้าของกรมที่ดิน. ในคืนวันที่ 23 กุมภาพันธ์ บูดิออนนืย ได้จัดกองกำลังทหาร 24 คนเพื่อยึด Platovskaya จากกองทหารรัสเซียขาว แต่ทหารัสเซียขาวบางส่วนก็ได้เข้าร่วมกองของบูดิออนนืยเป็นจำนวนมาก ตอนเช้าพวกเขาได้ปลดปล่อยชาว 400 คนและฆ่าทหารรัสเซียขาว 350 คน กองกำลังของเขาตอนนี้ประกอบด้วย 520 คน ซึ่งเขาได้สร้างกองกำลังทหารที่ 120 ในที่สุด. เขาก็ได้รับเลือกให้เป็นผู้บัญชาการกองพัน ในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2461 กองทหารรักษาการณ์ของพรรคสังคมนิยมที่ 1 ได้จัดตั้งขึ้นพร้อมกับ บูดิออนนืย ได้รับตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหาร เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับสตาลินและคลิม โวโรชีลอฟ ในกรกฎาคม พ.ศ. 2461 กองพันทหารม้าของ บูดิออนนืย ถูกจัดอยู่ในกองพลทหารม้าเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม
ในปีพ.ศ. 2461 บูดิออนนืย ได้จัดกองกำลังทหารแดงขึ้นในเขตดอนซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกองทัพทหารม้าที่ 1 กองทัพบกมีบทบาทสำคัญในการชนะสงครามกลางเมืองสำหรับพวกบอลเชวิคและขับไล่กองกำลังของนายพลแอนตันเดน นิคินออกจากมอสโก บูดิออนนืย เข้าร่วมพรรคบอลเชวิก ในปี พ.ศ. 2462 เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสตาลิน และ โวโรชีลอฟ
ช่วงสงครามโปแลนด์ - โซเวียต.
ใน พ.ศ. 2463 กองทัพทหารม้าของ บูดิออนนืย เข้ามามีส่วนร่วมในการบุกรุกของโปแลนด์ในสงครามโปแลนด์-โซเวียตซึ่งเป็นที่ค่อนข้างประสบความสำเร็จในตอนแรกผลักดันกองกำลังโปแลนด์ออกจากยูเครนและทางตอนใต้ของโปแลนด์ อย่างไรก็ตามหลังจากกองกำลังคอมมิวนิสต์ได้รับความพ่ายแพ้อย่างหนักในยุทธการที่วอร์ซอส่วนใหญ่เป็นเพราะกองทัพของบูดิออนนืย ถูกตีแตกในเมืองลวูฟ หลังจากนั้นกองทัพของเขาพ่ายแพ้ในยุทธการที่ Komarów บูดิออนนืยถูกส่งไปทางใต้เพื่อต่อสู้กับฝ่ายขาวในยูเครนและแหลมไครเมีย อย่างไรก็ตามความพ่ายแพ้ในโปแลนด์ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษของรัสเซียโซเวียตในตอนท้ายของสงครามกลางเมือง
ช่วงการกวาดล้างและสงครามโลกครั้งที่ 2.
ในช่วง พ.ศ. 2464-2466, บูดิออนนืย เป็นรองผู้บัญชาการกองทหารม้าคอเคเซียนทางตะวันตกเฉียงเหนือ เขาใช้เวลาในการจัดการสิ่งต่าง ๆ ในหน่วยม้าทั้ง การสอนการขี่ม้าและพัฒนาพันธุ์ใหม่ของม้า ในปีพ.ศ. 2466 บูดิออนนืย ได้เข้ามาดูแลในการจัดตั้งเขตปกครองตนเองเชเชน ในปีเดียวกันนั้นเขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารม้าของกองทัพแดง ในปี พ.ศ. 2467 ในเขากลายเป็นผู้ตรวจการทหารม้าในกองทัพแดง และได้จบการศึกษาจากโรงเรียนทหารฟรุนเซ ในปีพ.ศ. 2475
ในปี พ.ศ. 2475 บูดิออนนืย เป็นจอมพลหนึ่งในห้าคนแรกของสหภาพโซเวียต ซึ่งสามในห้าคนนี้ถูกประหารชีวิตใน การกวาดล้างใหญ่ ในช่วงปีพ.ศ. 2480-82 เหลือเพียง บูดิออนนืย และ โวโรชีลอฟ เท่านั้นที่รอดมาได้
บูดิออนนืย ไม่ชอบเครื่องมือสงครามสมัยใหม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งรถถังซึ่งเขาและ กรีโกรี คูลิค ได้มองว่า "มันสามารถแทนที่ม้าได้"ในปีพ.ศ. 2480 เขาได้เป็นผู้บัญชาในมณฑลทหารมอสโก เขามีส่วนรวมในการพิจารณาคดี ตูคาเชฟสกีในช่วงการกวาดล้างใหญ่ เขาให้ปากคำว่าความพยายามของตูคาเชฟสกี ในการสร้างกองกำลังรถถังซึ่งให้คุณค่าสูงกว่ากว่าทหารม้าและไม่สมเหตุผลที่จะทำมันซึ่งมันมีค่าเท่ากับการ "ทำลาย"ทุกอย่าง ในการประณามนี้ ตูคาเชฟสกี (ปัจจุบันเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกนวัตกรรมในสงครามรถถัง) ไม่เต็มใจตอบว่า "ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังอยู่ในฝัน" ซึ่งตูคาเชฟสกีถูกตัดสินประหารชีวิตในเวลาต่อมา ต่อมา NKVD มาสอบปากคำและจับกุม บูดิออนนืย เขาใช้ปืนพก Nagant M1895 ยิงแขนตัวเองและเรียกร้อง สตาลิน ให้ปล่อยเขาสตาลิน ตอบสนองและให้ปล่อยตัวเขาและให้สัญญาว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก การพิจารณาคดีทางการทหารกองทัพแดงไม่เคยหยุดยั้งการพัฒนากองกำลังยานยนต์ขนาดใหญ่ภายในปี พ.ศ. 2483-84
ในเดือนกันยายนสตาลินทำให้ บูดิออนนืย เป็นแพะรับบาป ไล่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และแทนที่เขาด้วยจอมพล เซมิออน ตีโมเชนโค (กันยายน - ตุลาคม พ.ศ. 2484) จากนั้นก็ได้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดในมนฑลทหารคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ (เมษายน - พฤษภาคม พ.ศ. 2485) ผู้บัญชาการมนฑลทหารคอเคซัสเหนือ (พฤษภาคม - สิงหาคมพ.ศ. 2485) และผู้ตรวจการทหารม้าของกองทัพแดง (ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2486) แม้ความผิดพลาดของเขาในหลายเหตุการณ์ เขาก็ยังเป็นวีรบุรุษจากสงครามกลางเมืองที่ได้รับความนิยมเช่นเดิมเขายังคงได้รับการอุปถัมภ์ของสตาลินและไม่มีการลงโทษอย่างแท้จริง หลังจากสงครามเขาได้รับอนุญาตให้ออกจากตำแหน่งและได้รับเครื่องอิสริยากรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียตและเขาเสียชีวิตจากอาการเลือดออกในสมองในปี พ.ศ. 2516
โว้ก (นิตยสาร)
โว้ก  เป็นนิตยสารแฟชั่นและครรลองชีวิตของชาวอเมริกัน ที่ประกอบไปด้วยองค์ประกอบหลายอย่าง เช่น แฟชั่น ความงาม วัฒนธรรม การใช้ชีวิต และเวทีเดินแบบ โว้กเริ่มทำนิตยสารรายสัปดาห์ในปี ค.ศ. 1892 ในสหรัฐอเมริกาก่อนที่จะกลายเป็นนิตยสารรายเดือนในภายหลัง
"บริติชโว้ก" เป็นฉบับต่างประเทศฉบับแรกที่เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1916 ในขณะที่ "โว้กอิตาเลีย" เวอร์ชันของอิตาลีได้รับการขนานนามว่าเป็นนิตยสารแฟชั่นชั้นนำของโลก และปัจจุบันมีโว้กฉบับต่างประเทศทั้งหมดรวม 26 ฉบับ
ในปี ค.ศ. 1892 อาร์เทอร์ บอลด์วิน เทอร์นอร์ เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันผู้ก่อตั้ง "นิตยสารโว้ก" เป็นนิตยสารรายสัปดาห์ในสหรัฐอเมริกา ได้รับการสนับสนุนโดยคริสโตเฟอร์ ไรต์ ฉบับแรกได้รับการตีพิมพ์ในวันที่ 17 ธันวาคมของปีนั้น ด้วยราคาปิด 10 เซ็นต์ เนื้อหาของนิตยสารจะเติบโตช้ามากในช่วงเวลานี้
ค.ศ. 1905-1920: คอนเด นาสท์.
คอนเด นาสท์ ซื้อโว้กในปี ค.ศ. 1905 หนึ่งปีก่อนการตายของเทอร์นอร์ และค่อย ๆ ขยายการตีพิมพ์ เขาเปลี่ยนไปเป็นนิตยสารรายปักษ์ และเริ่ม"โว้ก"ต่างประเทศในปี ค.ศ. 1910 นาสท์ได้เปลี่ยนความสนใจของนิตยสารไปที่ผู้หญิง และในไม่ช้าราคาของนิตยสารก็เพิ่มขึ้น จำนวนสิ่งพิมพ์และผลกำไรของนิตยสารเพิ่มขึ้นอย่างมากภายใต้การบริหารของนาสท์ จนถึงปี ค.ศ. 1911 แบรนด์"โว้ก" ได้รับชื่อเสียงว่ายังคงรักษาเป้าหมายไว้ และเป็นกลุ่มเป้าหมายที่ยอดเยี่ยม
ค.ศ. 1920-1970: การขยายตัว.
จำนวนสมาชิกนิตยสารเพิ่มขึ้นในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1932 นิตยสารเปิดตัวภาพปกสีเป็นครั้งแรก ถ่ายโดยช่างภาพเอ็ดเวิร์ด สไตเชน เป็นรูปนางแบบแสดงท่าทางในชุดว่ายน้ำที่กำลังยกลูกบอลชายหาด
ในปี ค.ศ. 1930 นิตยสารได้ลดภาพประกอบแฟชั่นลง และพวกเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นการถ่ายภาพจากศิลปินคนดังต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 1960 ไดอาน่า วีนแลนด์ ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าบรรณาธิการนิตยสารโว้ก ได้มีการมุ่งเน้นที่แฟชั่นร่วมสมัย การปฏิวัติทางเพศ การกล่าวถึงเรื่องเพศอย่างเปิดเผย
ในปี ค.ศ. 1973 โว้กได้เปลี่ยนเป็นนิตยสารรายเดือน ภายใต้หัวหน้าบรรณาธิการ เกรซ มิราเบลลา
ค.ศ. 1988-ปัจจุบัน: การนำของแอนนา วินเทอร์.
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1988 แอนนา วินเทอร์ หัวหน้าบรรณาธิการของโว้กคนใหม่ เธอพยายามที่จะทำให้ทุกคนเข้าถึงนิตยสารได้ง่ายขึ้น มุ่งเน้นไปที่แนวคิดใหม่ การเข้าถึงแฟชั่นสำหรับผู้ชมที่กว้างขึ้น
บุคคลที่ได้รับให้มีความสำคัญในการถ่ายปกนิตยสารโว้กอเมริกัน
บรรณาธิการของฉบับนานาชาติ.
บุคคลที่ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าบรรณาธิการของ "นิตยสารโว้ก"
แคลิฟอร์นิเคชัน
แคลิฟอร์นิเคชัน  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 7 ของวงร็อกสัญชาติอเมริกัน เรดฮอตชิลีเพปเปอส์ อัลบั้มได้เปิดตัวในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1999 ผ่านทางค่ายวอร์เนอร์บราเธอส์ โดยมีริก รูบิน เป็นโปรดิวเซอร์ "แคลิฟอร์นิเคชัน" ได้อดีตมือกีตาร์ประจำวง จอห์น ฟรัสซิแอนเต กลับมาเล่นอีกครั้งภายหลังจากการร่วมวงในอัลบั้ม "Mother's Milk" (ค.ศ. 1989) และ "Blood Sugar Sex Magik" (ค.ศ. 1991) ซึ่งเขามาแทนตำแหน่งของเดฟ นาวาร์โร ที่ออกจากวงไป การกลับมาของ ฟรัสซิแอนเต ได้ทำให้ดนตรีของวงเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง อัลบั้มมีการใช้เนื้อหาโดยรวมที่เกี่ยวข้องกับการเสียดสีเรื่องเพศ ซึ่งค่อนข้างเกี่ยวพันธ์กับวง แต่ก็ยังมีการธีมอื่นๆ ด้วยทั้ง ความต้องการทางเพศ ความตาย การคิดฆ่าตัวตาย แคลิฟอร์เนีย สารเสพติด โลกาภิวัฒน์ และการท่องเที่ยว
ภายหลังออกอัลบั้ม "แคลิฟอร์นิเคชัน" แล้ว ได้กลายเป็นสตูดิโออัลบั้มที่ประสบความสำเร็จในยอดจำหน่ายสูงสุดของวง ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก และกว่า 6 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาเพียงที่เดียว ในปี ค.ศ. 2002 อัลบั้มได้จำหน่ายไปแล้วกว่า 4 ล้านชุดในยุโรป มีซิงเกิลฮิตที่รู้จักกันดีทั้ง "Otherside", "Californication", "Parallel Universe", "Scar Tissue", "Around the World" และ "Road Trippin'" และมีซิงเกิลที่ได้รับรางวัลแกรมมีในเพลง "Scar Tissue" อัลบั้มได้ติดอันดับ 3 บนบิลบอร์ด 200 อัลบั้มยังติดอันดับ 399 ในหัวข้อ "500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จากนิตยสารโรลลิงสโตน
การบันทึกครั้งนี้นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในแนวทางทำดนตรีของวง เกร็ก เทต แห่งนิตยสารโรลลิงสโตน ได้กล่าวว่า "ในขณะที่อัลบั้มก่อนหน้านี้ทั้งหมดของ เรดฮอตชิลีเพปเปอส์ ดูมีชีวิตชีวาสูง แต่ใน "แคลิฟอร์นิเคชัน" นั้นกลับกล้าที่จะทำให้มันมีจิตวิญญาณและความศักดิ์สิทธิ์" นักวิจารณ์คนอื่นอย่างพอล เวอร์นา จากบิลบอร์ด ก็ได้แสดงความเห็น ว่าอัลบั้มนำออกมาซึ่ง "ความเบาของความไพเราะกว่า" ตรงข้ามกับ 6 อัลบั้มก่อนหน้านี้ทั้งหมด ซึ่งทำให้เขามือเบส ฟลี กลับจากการดีดเบสด้วยมือมาใช้ปิ้กดีดแทน
พีต ดันน์
ปีเตอร์ อิงแลนด์ (Peter England; เกิด 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและโปรโมเตอร์ชาวอังกฤษที่เซ็นสัญญากับWWE และสมาคมอิสระในยุโรปและบางครั้งในสหรัฐอเมริกา ภายใต้ชื่อ พีต ดันน์ (Pete Dunne)
เขาเริ่มฝึกอาชีพนักมวยปล้ำเมื่ออายุได้ 12 ปีในปี 2005 และเปิดตัวในปี 2007 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาได้ปล้ำในหลายสมาคมอย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักรเช่น Progress Wrestling, Revolution Pro Wrestling (RPW), Insane Championship Wrestling (ICW) และ Attack! Pro Wrestling (Attack!) นอกเหนือจากสหราชอาณาจักรแล้ว เขาได้ปล้ำในต่างประเทศในประเทศเยอรมนีกับ Westside Xtreme Wrestling (wXw), ในสหรัฐอเมริกากับ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) และญี่ปุ่นกับ Michinoku Pro Wrestling
ในปี 2022 พีต ดันน์ได้ขึ้นค่ายหลักสังกัดสแมคดาวน์โดยร่วมกลุ่มเชมัสและริดจ์ ฮอลแลนด์และเปลี่ยนชื่อเป็น บุตช์ (Butch)
Pete Dunne (wrestler)
Jacknife powerbomb
ซุน โกคู
เอ็นเอ็กซ์ที เยียร์-เอ็นด์ อะวอร์ด
เอ็นเอ็กซ์ที เยียร์-เอ็นด์ อะวอร์ด (NXT Year-End Award) เป็นรางวัลที่ใช้โดย WWE ซึ่งรางวัลที่คล้ายกับ Academy, Grammy และรางวัล Slammy Award ของ WWE มอบให้กับนักมวยปล้ำอาชีพที่มีการแข่งขันกันใน NXT ในปีที่ผ่านมา มีเพียงสองรุ่นของแนวคิดและแฟนๆ ลงคะแนนออนไลน์สำหรับผู้ชนะ สำหรับรางวัล NXT Year-End ปี 2015 แฟนๆ สามารถโหวต WWE.com อย่างไรก็ตามสำหรับรางวัล NXT Year Year End ประจำปี 2016 แฟนๆ สามารถลงคะแนนในทวิตเตอร์เท่านั้น ผู้ได้รับรางวัลจะได้รับระฆังทองพร้อมค้อน
NXT Year-End Award
การตีโฉบฉวยเดียป
การตีโฉบฉวยเดียป เป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่เดียป, ปฏิบัติการรุทเทอร์ (Operation Rutter) ระหว่างขั้นตอนการวางแผนและโดยชื่อรหัสนามสุดท้ายอย่างเป็นทางการคือ ปฏิบัติการจูบีลี (Operation Jubilee) เป็นการจู่โจมของฝ่ายสัมพันธมิตรบนเขตภายใต้การยึดครองของเยอรมนีคือท่าเรือเดียป (Dieppe) ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีเพื่อยึดสถานที่นี้ตั้งอยู่บนทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1942 การจู่โจมได้เริ่มขึ้นตั้งแต่เวลาตีห้า (5:00 A.M) จนถึงเวลาสิบโมงห้าสิบนาที (10:50 A.M) ผู้บัญชาการฝ่ายสัมพันธมิตรได้บังคับสั่งการให้ล่าถอย,กองกำลังทหารราบทั้งหมด 6,000 นาย ส่วนใหญ่เป็นชาวแคนาดา ได้รับการสนันสนุนจากกรมทหารแคลกะรี (The Calgary Regiment) แห่งกองทัพน้อยรถถังแคนาดาที่ 1 (1st Canadian Tank Brigade) และกองกำลังทหารจากราชนาวีและกองทัพอากาศขนาดเล็กได้ทำการลงจอดแก่ทหาร รวมทั้งยังมีทหารแคนาดา 5,000 นาย, ทหารอังกฤษ 1,000 นาย และหน่วยเรนเจอร์แห่งกองทัพสหรัฐ 50 นาย
วัตถุประสงค์ได้รวมถึงการเข้ายึดและการครอบครองท่าเรือสำคัญในเวลาสั้นๆ เพื่อพิสูจน์ว่าความเป็นไปได้และรวบรวมข้อมูลข่าวสาร เมื่อล่าถอย ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องการที่จะทำลายการป้องกันชายฝั่ง โครงสร้างท่าเรือและอาคารทางยุทธศาสตร์ทั้งหมด การโจมตีนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจและแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของสหราชอาณาจักรในการเปิดแนวรบด้านตะวันตกในยุโรป
วัตถุประสงค์เหล่านี้แทบจะไม่บรรลุผล การยิงสนับสนุนของฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนที่ไม่เพียงพอและกองกำลังจู่โจมต้องติดกับบนชายหาดโดยอุปสรรคและการยิงของเยอรมนี น้อยกว่า 10 ชั่วโมงภายหลังการลงจอดครั้งแรก กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรหน่วยสุดท้ายทั้งหมดได้ถูกสังหาร, อพยพ หรือถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังเพื่อให้ถูกจับกุมโดยเยอรมนี แทนที่จะแสดงให้เห็นถึงการแก้ไขปัญหา ความล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่าของเลือดได้แสดงให้โลกเห็นว่าฝ่ายสัมพันธมิตรไม่มีความหวังในการรุกรานฝรั่งเศสเป็นเวลานาน ด้วยประสบความสำเร็จด้านข่าวสารกรองบางอย่างได้สัมฤทธิ์ผล รวมทั้งข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์
จากจำนวน 6,086 นายที่ได้ยกพลขึนบก จำนวน 3,623 นาย (เกือบ 60%) แต่ละคนถูกฆ่าตาย บาดเจ็บ หรือถูกจับกุม กองทัพอากาศหลวง (RAF) ได้ล้มเหลวที่จะหลอกล่อให้กองทัพอากาศเยอรมันลุฟท์วัฟเฟอเข้าสู่สนามรบและสูญเสียเครื่องบินรบ 106 ลำ (อย่างน้อย 32 ลำจากการยิงต่อต้านอากาศยานหรืออุบัติเหตุ) เทียบกับความสูญเสีย 48 ลำโดยลุฟท์วัฟเฟอ กองทัพราชนาวีได้เสียเรือยกพลขึ้นบก (landing craft) 33 ลำและเรือพิฆาต 1 ลำ เหตุการณ์ที่เดียปได้มีอิทธิพลต่อการเตรียมความพร้อมสำหรับแอฟริกาเหนือ (ปฏิบัติการคบเพลิง) และการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี (ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด)
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2017–18
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2017–18 เป็นฤดูกาลที่ 26 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 43 ของพวกเขาในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ออกประกาศทัวร์ล่วงหน้าในฤดูกาล 2017–18 ของพวกเขาที่ประเทศสหรัฐอเมริกา, ซึ่งรวมไปถึงครั้งแรกของ แมนเชสเตอร์ดาร์บี ที่จะลงเล่นนอกสหราชอาณาจักร, ในรายการ อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ. ทัวร์นี้ยังรวมไปถึงเกมที่จะพบกับ เรอัลมาดริด และ บาร์เซโลนา. ทัวร์อเมริกาจะเริ่มต้นขึ้นในนัดที่พบกับ แอลเอ แกแล็กซี ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2017. ยูไนเต็ดจะต้องเผชิญหน้ากับ วาเลเรนกา ที่ประเทศนอร์เวย์ในเกมกระชับมิตรนัดสุดท้ายก่อนเปิดฤดูกาลใหม่. การเตรียมการในนัดสุดท้ายระหว่างก่อนเปิดฤดูกาลเป็นการเดินทางไปยัง สาธารณรัฐไอร์แลนด์ เพื่อเผชิญหน้ากับ ซัมป์โดเรีย.
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ.
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ในฐานะทีมชนะเลิศของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2016–17 จะต้องมาเผชิญหน้ากับ เรอัลมาดริด, ทีมชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2016–17 สำหรับยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017 ที่จะมีขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2017, ที่ ฟิลิป ทู อาเรนา ในเมือง สกอเปีย, มาซิโดเนีย.
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 จะเริ่มเตะในวันเสาร์ที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2017 และจะสิ้นสุดในวันอาทิตย์ที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้าสู่เอฟเอคัพ ในรอบสามร่วมกับทั้งหมด 20 สโมสรพรีเมียร์ลีกที่ได้รับสิทธิ์บายอัตโนมัติแต่ละนัดซึ่งจะลงเล่นระหว่างวันที่ 5–8 มกราคม ค.ศ. 2018
หลังจากเป็นแชมป์ในกลุ่ม A ยูไนเต็ดถูกจับสลากพบกับสโมสรจากสเปน เซบิยา ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย. โดยเป็นการพบกันครั้งแรกของทั้ง 2 ทีม
"สถิติคิดคำนวณเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018."
Auris media
หูชั้นนอก
ชาวกาตาลา
ชาวกาตาลา  หรือ ชาวกาตาลัน  คือกลุ่มชาติพันธุ์โรมานซ์ (Romance) ซึ่งพูดภาษากาตาลา หรือมีเชื้อชาติกาตาลาผสมผสานอยู่ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกาตาลุญญา สเปน, กาตาลุญญาดัลนอร์ต (กาตาลุญญาเหนือ) ในฝรั่งเศส และประเทศอันดอร์รา โดยคนกาตาลาส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก
ชาวกาตาลาส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกาตาลุญญา ซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองในสเปน ผู้พูดภาษากาตาลาจำนวนไม่น้อยกว่า 100,000 คนอาศัยอยู่ในเขตเปอีกาตาล็อง (pays catalan) ในฝรั่งเศส มีชาวกาตาลา ซึ่งมีจำนวนไม่ทราบอย่างแน่ชัด ได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปยังประเทศต่าง ๆ ที่เคยที่อยู่ภายใต้จักรวรรดิสเปน เช่น กลุ่มประเทศลาตินอเมริกา และ ฟิลิปปินส์ เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีการย้ายถิ่นฐานออกจากกาตาลุญญาไปยังประเทศอื่น ๆ ภายหลังช่วงสงครามกลางเมืองสเปนอีกด้วย
วัฒนธรรมและสังคม.
ภาษากาตาลาเป็นภาษาในกลุ่มภาษาโรมานซ์ ภาษาที่อยู่ในกลุ่มภาษาโรมานซ์อื่นที่มีความใกล้เคียงกับภาษากาตาลามากที่สุด คือ ภาษาอุตซิตา ซึ่งทั้งสองภาษานี้ มีไวยากรณ์และคำศัพท์คล้ายคลึงกับภาษาภาษาโรมานซ์ตะวันตกอื่น ๆ เช่น ภาษาสเปน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาโปรตุเกส และ ภาษาอารากอน ภาษากาตาลา สามารถแบ่งออกเป็นสำเนียงต่าง ๆ โดยสำเนียงที่มีผู้พูดมากที่สุดคือ กาตาลากลาง (català central)
ผู้พูดภาษากาตาลา มีมากกว่า 9.8 ล้านคน (ค.ศ. 2011) โดย 5.9 ล้านคนอาศัยอยู่ในกาตาลุญญา ซึ่งภายในกาตาลุญญา ผู้พูดกาตาลาส่วนใหญ่ สามารถพูดได้สองภาษา โดยผู้ที่อาศัยอยู่ในสเปนมักพูดภาษาสเปนเป็นอีกภาษาหนึ่ง ส่วนผู้ที่อาศัยอยู่ในฝรั่งเศส มักพูดภาษาฝรั่งเศสและภาษากาตาลา
เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 .cat ซึ่งเป็นโดเมนระดับบนสุดที่ใช้ภาษากาตาลาเป็นภาษาหลัก ได้รับการอนุมัติให้เป็นโดเมนของเว็บเพจที่ใช้ภาษากาตาลา เพื่อเป็นการส่งเสริมการใช้ภาษากาตาลาในโลกออนไลน์ให้มากขึ้น
การนุ่งห่มตามประเพณี.
ปัจจุบัน เครื่องแต่งกายตามประเพณีกาตาลา มักสวมใส่ในงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ เท่านั้น ประกอบด้วย หมวกบาร์ราตินา (barretina) (หมวกยาว รูปทรงคล้ายคลึงกับหมวกนอน ทำจากขนสัตว์ โดยมากจะเป็นสีแดงหรือสีม่วง) และฟาชา (faixa) (ผ้าพันเอว หรือเข็มขัด) ซึ่งทั้งสองมักสวมใส่โดยผู้ชาย ส่วนผู้หญิงมักสวมใส่เร็ต (ret) (ผ้าคลุมผม) รองเท้าที่สวมใส่ควบคู่ เรียกว่า อัสปาร์แด็ญญา (espardenya)
ผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส
ผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส  เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 นำแสดงโดย มิลลา โยโววิช ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคที่สามในภาพยนตร์ชุด เรซิเดนท์อีวิล ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ 2 ผ่าวิกฤตไวรัสสยองโลก และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ผีชีวะ 4 สงครามแตกพันธุ์ไวรัส โดยมีเค้าโครงเรื่องส่วนใหญ่มาจากเกม เรซิเดนต์อีวิล ของ แคปคอม
หลังจากผ่านเหตุการณ์เมืองแรคคูนซิตีใน ผีชีวะ 2 แล้ว แต่สงครามก็ยังไม่จบสิ้น เมื่อวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง…ที-ไวรัส ผลงานมรณะของบริษัทอัมเบรลล่าคอร์เปอเรชั่นแพร่กระจายเหมือนไฟป่า ไปทั่วสหรัฐ แล้วก็ทั่วโลก… ทำให้มนุษย์กลายเป็นซอมบี้กระหายเลือด เมื่อไม่มีที่ใดปลอดภัย คาร์ลอส โอลิเวร่า และ แอลเจ พร้อมด้วยผู้รอดชีวิตรายใหม่ ได้แก่ แคลร์, เคมาร์ท และเนิร์สเบ็ตตี้ จึงทำการรวบรวมผู้รอดชีวิตรายอื่นๆ ออกเดินทางข้ามทะเลทรายไปเรื่อยๆเป็นขบวนรถหุ้มเกราะ พวกเขากำลังตามหาผู้รอดชีวิตรายอื่นๆ แต่สิ่งที่พบเขาพบมีเพียง… ฝูงผีดิบ… ฉะนั้นสิ่งที่พวกเขาต้องการนั่นก็คือ ปืน และกระสุน เอาไว้ป้องกันตนเอง
ภายใต้ดินลับอีกแห่งหนึ่ง บริษัทอัมเบรลล่ายังคงดำเนินต่อไป โดย ดร.ไอแซค ซึ่งกำลังควานหาตัว อลิซ ซึ่งเป็นกุญแจเดียวที่จะเยียวยาหายนะนี้ได้ และเพื่อการทดลองต่อไปอย่างไม่จบสิ้น ไม่เพียงแค่อัมเบรลล่าคอร์ปเท่านั้นที่ต้องการตัวอลิซ แต่อลิซเองก็รอที่จะจัดการกับบริษัทนี้เช่นกัน
เสียงจากหู
เสียงจากหู (, ตัวย่อ OAE)
เป็นเสียงที่หูชั้นในสร้างขึ้น
โดยนักวิทยาศาสตร์ได้พยากรณ์ว่ามี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 แล้วต่อมาจึงพิสูจน์ด้วยการทดลองได้ในปี 2521
เสียงมีเหตุจากการทำงานของเซลล์และกลไกการทำงานของหูชั้นใน
งานศึกษาได้พิสูจน์แล้วว่า เสียง OAE จะหายไปหลังจากที่หูชั้นในเสียหาย และดังนั้น จึงมักจะใช้ในแล็บและคลินิกเพื่อตรวจสุขภาพหู
โดยทั่วไปแล้ว มีการปล่อยเสียงสองแบบ คือ การปล่อยเสียงเอง (spontaneous otoacoustic emission, SOAE) และการปล่อยเสียงเนื่องด้วยสิ่งเร้า (evoked otoacoustic emission, EOAE)
นักวิทยาศาสตร์บางพวกสันนิษฐานว่า เสียงที่เกิดขึ้นเป็นหลักฐานแสดงการขยายเสียงในหูชั้นใน เหมือนกับที่ระบบขยายเสียงหอนเมื่อทำงานเกิน
OAE พิจารณาว่าสัมพันธ์กับหน้าที่การขยายเสียงของหูชั้นในรูปหอยโข่ง (คอเคลีย)
เมื่อขาดสิ่งเร้าภายนอก การขยายเสียงของคอเคลียจะเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดเสียง
หลักฐานจากการศึกษาหลายแนวแสดงนัยว่า ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เซลล์ขนด้านนอก (outer hair cells, OHC) ของคลอเคลีย เป็นตัวเพิ่มความไวต่อเสียงและความถี่เสียง โดยเป็นตัวขยายเสียง
ทฤษฎีหนึ่งเสนอว่า OHC ช่วยทำให้แยกแยะเสียงต่าง ๆ ได้ดีขึ้นโดยลดเสียงกลบ (masking effect)
อย่างไรก็ดี นักวิทยาศาสตร์พบว่า เมื่อกระตุ้น OHC ที่อยู่เดี่ยว ๆ ด้วยไฟฟ้า เซลล์จะสามารถยืดและหดได้โดยเป็นกระบวนการปรับทิศทางของโปรตีน prestin ที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งเรียกว่า somatic electromotility (การเคลื่อนไหวของตัวเซลล์เองอาศัยไฟฟ้า)
แต่เนื่องจากว่า แม้แต่สัตว์ที่ไม่มี OHC ก็มีเสียง OAE จากหู ก็ไวเสียงที่ความถี่เฉพาะ ๆ และก็ไวเสียงค่อย ๆ เหมือนกัน ดังนั้น การเคลื่อนไหวของตัวเซลล์เองไม่น่าจะเป็นเหตุเดียวที่ให้เกิด OAE การทดลองในสภาพแวดล้อมเทียม (in vitro) แสดงว่า นอกจากจะมีหน้าที่ตรวจจับเสียงแล้ว ขนของเซลล์ขนยังสามารถออกแรงต่อหัวอุปกรณ์ทดลองภายใต้สถานการณ์บางอย่าง และจะทำงานใต้ภาวะไม่เสถียรที่เรียกว่า Hopf bifurcation ซึ่งแสดงถึงการกลับไปกลับมาของขนเซลล์ได้เอง สภาพเช่นนี้สามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ของหูชั้นในรวมทั้งการขยายเสียง การตอบสนองต่อความถี่ในที่เฉพาะ ๆ การไวต่อระดับเสียงดังค่อยไม่เท่ากัน ความไม่เสถียรของขน และการปล่อยเสียงจากหู การขยับเองของเซลล์ขนเช่นนี้เรียกว่า การเคลื่อนไหวเองของมัดขน (hair-bundle motility) ซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิด OAE อีกอย่างหนึ่ง
เกิดเอง.
เสียงปล่อยจากหูเอง (Spontaneous otoacoustic emission, SOAE) เป็นเสียงที่หูสร้างขึ้นโดยไม่มีสิ่งเร้าภายนอก และสามารถวัดได้ด้วยไมโครโฟนไวเสียงในช่องหูด้านนอก
SOAE อย่างน้อยชนิดหนึ่งสามารถตรวจจับได้ในประชากรประมาณ 35-50%
โดยมีความถี่ที่เสถียรระหว่าง 500-4,500 เฮิรตซ์ แต่มีระดับเสียงที่ไม่เสถียรระหว่าง -30-+10 dB SPL
แม้คนโดยมากจะไม่รู้ว่าหูของตนสร้างเสียง แต่ก็มีคนประมาณ 1-9% ที่ได้ยิน SOAE โดยเป็นเสียงในหู (tinnitus)
มีงานศึกษาอื่นที่แสดงว่า 70% ของคนปกติทั้งในผู้ใหญ่และในเด็กอาจมี SOAE โดยเกิดจากกระบวนการขยายเสียงของหูชั้นใน เหมือนกับเครื่องขยายเสียงหอนเมื่อทำงานเกิน และต้องทำงานเช่นนี้เพื่อแก้สัญญาณเสียงที่ลดลงเนื่องจากต้องวิ่งผ่านน้ำและเนื้อเยื่อของหูชั้นใน มีแม้แต่รายงานจากแพทย์ว่า ได้ยินเสียงที่เกิดในหูของทารกเกิดใหม่
เร้าให้เกิด.
เสียงปล่อยจากหูเองโดยเร้า (Evoked otoacoustic emission, EOAE) เกิดได้อย่างน้อยโดย 3 วิธี
Stimulus Frequency OAEs (SFOAEs) เป็นค่าที่วัดเมื่อเร้าด้วยเสียงความถี่เดียว โดยวัดความต่างกันระหว่างเสียงที่ใช้เร้าและเสียงที่มาจากหู
ส่วน Transient-evoked OAEs (TEOAEs หรือ TrOAEs) จะเกิดเมื่อใช้เสียงกริ๊กที่มีความถี่กว้าง หรือ toneburst ที่ใช้เวลาสั้น ๆ มีความถี่เดี่ยว
เสียงจากหูที่ได้จากเสียงกริ๊กมีความถี่จนถึงประมาณ 4 กิโลเฮิรตซ์ ในขณะที่ toneburst จะทำให้เกิดเสียงในความถี่ที่ใกล้ ๆ กับความถี่เสียงที่ส่งแต่แรก
Distortion product OAEs (DPOAEs) จะเร้าด้วยเสียงคู่ที่ความถี่ formula_1 และ formula_2 โดยปกติดังที่ 65, 55 dBSPL หรือ 65 สำหรับทั้งสอง และมีอัตรา formula_3
เสียงที่ปล่อยจากหูเพราะเสียงเร้าเหล่านี้อยู่ที่ความถี่ formula_4 ซึ่งสัมพันธ์กันทางคณิต โดยความถี่สองอย่างที่ชัดที่สุดคือ formula_5 ("cubic" distortion tone ซึ่งใช้เพื่อตรวจคัดกรองมากที่สุด) และ formula_6 ("quadratic" distortion tone หรือ distortion tone)
โดยย่อ ๆ แล้ว เสียงกริ๊กที่ส่งเข้าในหูจะทำให้หูชั้นในส่งเสียงตอบรับภายในไม่กี่มิลลิวินาที โดยปกติจะตอบจำกัดที่ความถี่โดยเฉพาะ ๆ ถ้าตอบสนองเป็นเสียงความถี่สูงจะตอบเร็วกว่า (5 มิลลิวินาที) ถ้าเป็นความถี่ต่ำจะตอบช้ากว่า (20 มิลลิวินาที) และนี่ไม่ใช่เป็นเพียงแค่เสียงสะท้อน แต่เป็นเสียงที่คอเคลียตอบสนองต่อเสียงโดยแรงกล
ความสำคัญในการรักษา.
เสียงจากหูสำคัญในการรักษาเพราะเป็นวิธีง่าย ๆ เพื่อตรวจสอบความพิการทางการได้ยินของทารกเกิดใหม่หรือเด็กเล็ก ๆ ที่ไม่สามารถให้ความร่วมมือในการทดสอบทั่วไปได้
ประเทศตะวันตกหลายประเทศปัจจุบันมีโปรแกรมตรวจคัดกรองการได้ยินของเด็กเกิดใหม่
และก็ยังมีโปรแกรมตรวจการได้ยินของเด็ก ๆ ที่ใช้เทคโนโลยี OAE ด้วย
โปรแกรมตัวอย่างหนึ่งก็คือ Early Childhood Hearing Outreach Initiative ที่ศูนย์ประเมินและการบริหารการได้ยินแห่งชาติ (NCHAM) ที่มหาวิทยาลัย Utah State University ที่ส่งเสริมโปรแกรมช่วยเหลือเด็กและครอบครัวที่ยากจน (Early Head Start) ทั่วสหรัฐอเมริกาเพื่อให้มีการตรวจคัดกรองแบบ OAE และปฏิบัติการอื่น ๆ เพื่อช่วยเด็กในเรื่องการศึกษาช่วงต้นชีวิต
การตรวจคัดกรองหลักจะทดสอบการมี click-evoked OAE นอกจากนั้นแล้ว เสียงจากหูยังสามารถช่วยวินิจฉัยอาการต่าง ๆ ของคอเคลียและการไม่ได้ยินทางประสาทได้ละเอียดยิ่งขึ้น (เช่น auditory neuropathy)
ได้มีการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างเสียงจากหูกับเสียงในหู (tinnitus)
งานศึกษาหลายงานแสดงว่า คนปกติประมาณ 6-12% ที่มีทั้งอาการเสียงในหู และ SOAEs เสียงจากหูจะมีส่วนทำให้เกิดอาการเสียงในหู
งานศึกษาได้พบว่า บางคนที่มีอาการเสียงในหูมี EOAEs แบบขึ้น ๆ ลง ๆ หรือแบบสม่ำเสมอ แต่ในกรณีเหล่านี้ สันนิษฐานว่า เสียงจากหูและอาการเสียงในหูมีเหตุโรคอย่างเดียวกัน โดยเสียงจากหูไม่ได้เป็นเหตุ
นอกจากจะใช้ทดสอบระดับการได้ยินแล้ว เสียงจากหูยังสามารถใช้ตรวจจับความเปลี่ยนแปลงของการได้ยินอีกด้วย
งานศึกษาพบว่า การได้ยินเสียงดัง ๆ สามารถลดการตอบสนองด้วย OAE
คือ งานหนึ่งเปรียบคนงานอุตสาหกรรมที่ได้ยินเสียงระดับ 84.5 dBA เทียบกับคนงานที่ได้ยินระดับ 53.2 dBA โดยเปรียบเทียบเสียงเบาที่สุดที่ได้ยิน และ OAE ก่อนและหลังทำงานเป็นเวลา 5 วัน
งานศึกษานี้แสดงว่า เสียงเบาที่สุดที่ได้ยินและ OAE จะแย่กว่าอย่างมีนัยสำคัญในคนงานที่ได้ยินเสียงที่ดังกว่า
งานศึกษาหนึ่งพบว่า distortion product otoacoustic emissions (DPOAE’s) จะสามารถตรวจจับการเสียการได้ยินแบบน้อย ๆ ต่อเสียงความถี่สูงเทียบกับ transient evoked otoacoustic emissions (TEOAE)
ซึ่งชี้บอกว่า DPOAE สามารถช่วยตรวจจับการเสียการได้ยินที่เกิดจากเสียงดังได้
งานศึกษาหนึ่งที่วัดขีดเสียงเริ่มได้ยินและ DPOAE ในทหารพบว่า DPOAE ลดลงหลังจากได้ยินเสียงดัง แต่ขีดเสียงที่เริ่มได้ยินไม่เปลี่ยน