pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สาวๆ ทั้ง 33 คนที่ผ่านรอบคัดเลือกรองสุดท้ายได้เก็บกระเป๋าและเดินทางไปยังควีนส์ทาวน์ ทันทีที่ไปถึงพวกเธอก็ได้พบกับคณะกรรมการ คอลิน แมททิวร์ เจฟฟรี และ แองเจลา ดันน์ สุดยอดนางแบบคนแรกของนิวซีแลนด์ สาวๆ ได้เดินบนรันเวย์เป็นครั้งแรก ซึ่งบางคนก็ทำออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่นัก นอกจากนี้สาวๆ ยังเปิดเผยเรื่องราวของตัวเอง ซาร่าห์ได้เปิดเผยว่าเธอทิ้งลูกสาวของเธอไว้ที่บ้าน และเธอเพิ่งผ่านการบำบัดอาการติดยามา ลอร่าเคยชนะการแข่งกินเผ็ด อาโจห์ใช้ชีวิตอย่างยากแค้นที่แอฟริกา โอลิเวียและลูซี่ สองสาวพี่น้องที่ต้องมาแข่งขันกันเอง แฟรงกี้สาวผมบลอนด์ที่มีท่าเดินเลวร้ายสุดๆ รีห์แอนนอนที่มีลุคเหมือนนางแบบที่สุด และสถานการณ์ที่คุกรุ่นระหว่างเทรีลเลจห์กับโฮแซนน่า เนื่องจากทัศนคติในแง่ลบของโฮแซนน่า
ในวันต่อมาสาวๆ ต้องไปถ่ายรูปชุดว่ายน้ำที่ทะเลสาบ ทุกคนต่างประทับใจในตัวซาร์ที่ทนฝืนมาถ่ายทั้งๆ ที่กำลังป่วยหนัก จากนั้นสาวๆ 33 คนได้ถูกคัดเหลือ 20 คน และคัดเหลือแค่ 13 คนสุดท้ายเพื่อเข้าสู่บ้านท็อปโมเดลในโอคแลนด์
The Girls Fly High.
"ออกอากาศ : 20 มีนาคม พ.ศ. 2552"
สาวๆ ได้เดินทางมาถึงโอคแลนด์ พวกเธอต้องใส่รหัสผ่านเผื่อเข้าสู่บ้านพัก และรหัสนั้นคือคำว่า “ซาร่า” จากนั้นพวกเธอไปฝึกโพสท่าหน้าพัดลมขนาดยักษ์ โอลิเวีย อาโจห์ รูบี้ และคริสโตเบลล์ ต่างก็ทำได้เป็นอย่างดี คอลินชมว่าท่าโพสของซาร่าห์ดูเป็นนางแบบมากที่สุด จากนั้นพวกเธอได้เดินทางไปแม็กซ์สโตร์และต้องแข่งกันเปลี่ยนลุคตัวเองเพื่อให้ดูเป็นนางแบบมากที่สุดภายในเวลาจำกัดแค่ 5 นาที และผู้ชนะจะได้ถ่ายรูปแคมเปญโฆษณาให้กับแม็กซ์ เมอริโน ที่จะขึ้นโขว์ไปทั่วนิวซีแลนด์ เทรีลเลจห์สามารถแต่งตัวออกมาเป็นนางแบบสไตล์คลาสสิค และเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน ซึ่งเธอเลือกอาโจห์ และซาร่าห์ให้ได้รางวัลร่ามกับเธอด้วย
ในการถ่ายรูปครั้งแรก สาวๆ ต้องถ่ายภาพเลียนแบบ จีน แบทเทน นักบินหญิงคนแรกของนิวซีแลนด์ในปี 1930 ซึ่งการถ่ายภาพครั้งแรกนี้ คริสโตเบลล์ เทรีลเลจห์ ลอร่า รูบี้ และอาโจห์ ต่างก็ทำได้อย่างน่าประทำใจ ในขณะที่ รีห์แอนนอน โฮแซนน่า และทิฟฟานี่ยังคงติดขัดตลอดเวลา
ที่ห้องตัดสิน กรรมการรักความเข้มแข็งและมั่นใจในรูปของเทรีลเลจห์ และยังประทับใจในท่าโพสอันหลากหลายของคริสโตเบลล์ ในขณะที่ทิฟฟานี่ได้รับคำวิจารณ์ทีไม่ค่อยดีจากช่างภาพ และนั่นทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับโฮแซนน่าที่ไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรในการโพสท่า และทิฟฟานี่เป็นคนแรกที่ต้องกลับบ้านเพราะกรรมการคิดว่าเธอมีทัศนคติที่แรงจนเกินไป
The Girls Take The Streets.
"ออกอากาศ : 27 มีนาคม พ.ศ. 2552"
หลังจากที่ผ่านการคัดออกครั้งแรก สาวๆ ต่างก็ตระหนักและเริ่มที่จะเอาจริงเอาจังกับการแข่งขันกันมากขึ้น วันต่อมาสาวๆ ถูกพาไปที่สตูดิโอเพื่อฝึกการเต้นฮิ๊บฮ๊อปกับเออร์แบน บีท ความกระตือรือล้นของลอร่าทำให้กรรมการประทับใจ ในขณะที่ซาร่าห์รู้สึกเบื่อและพยายามเลี่ยงที่จะเต้น จากนั้นพวกเธอจะต้องแข่งกันเต้นฮิ๊บฮ็อปและโพสท่าบนรันเวย์ต่อหน้ากรรมการ เทลริลเลจห์เป็นผู้ชนะการแข่งขัน แต่เมื่อกลับบ้านเธอกับอาโจห์กลับทะเลาะกันเรื่องอาบน้ำเกินเวลา
การถ่ายรูปในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องไปถ่ายรูปท่ามกลางหิมะจำลอง ช่างภาพและทีมงานต่างประทับใจในประสิทธิภาพการทำงานของ ลอร่า รีห์แอนนอน คริสโตเบลล์ และโฮแซนน่า ในขณะที่รูบี้ โอลิเวีย ไม่สามารถที่จะสื่อกับตากล้องได้ และซาร่าห์รู้สึกไม่สบายจึงไม่ยอมถ่ายรูปในครั้งนี้
ในห้องตัดสินกรรมการต่างประทับใจในภาพของคริสโตเบลล์ และชื่นชมภาพของโฮแซนน่า ลอร่า ลูซี่ รีห์แอนนอน และวิคตอเรีย กรรมการตำหนิรูบี้เรื่องทัศนคติของเธอ ในขณะที่กรรมการวิจารณ์ว่าภาพของอาโจห์เป็นภาพที่แย่ที่สุด แต่สุดท้ายซาร่าห์และโอลิเวียต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และซาร่าห์ต้องตกรอบเพราะกรรมการรู้สึกไม่แน่ใจในศักยภาพของเธอ
The Girls Get Transformed.
"ออกอากาศ : 3 เมษายน พ.ศ. 2552"
สาวๆ ถูกส่งตัวไปแปลงโฉมที่นิวมาร์เก็ตซาลอน สาวๆ ส่วนใหญ่ต่างพอใจในลุคใหม่ของตัวเองในขณะที่อาโจห์กับลอร่าต้องเสียน้ำตาเพราะโดนตัดผมจนสั้น จากนั้นพวกเธอจะต้องไปเดินรันเวย์ในชุดของเคลลี่ เทิลร์ตัน ที่อควอเรี่ยม เทรีลเลจห์ไม่สามารถที่จะพรีเซนต์เสื้อผ้าออกมาได้ และกรรมการประทับใจในอารมณ์ขันของลอร่า
การถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายภาพโคลสอัพใบหน้าแบบแฟนตาซี สาวๆ ส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดีในขณะที่โอลิเวีย เทรีลเลจห์ และรีห์แอนนอนทำออกมาได้ติดขัด
ในห้องตัดสินกรรมการรักภาพของรีเบ็คก้าโรส และชื่นชอบภาพของคริสโตเบลล์ อาโจห์ ลอร่า ลูซี่ ถึงรีห์แอนนอนจะติดขัดตอนถ่ายแต่ก็ได้ภาพที่ออกมาดี โอลิเวียกับเทรีลเลจห์ต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และโอลิเวียก็ถูกส่งกลับบ้านเพราะไม่สามารถที่จะถ่ายทอดความงามของตัวเองลงบนภาพถ่ายได้เลย
The Girls Pose In Haute Couture.
"ออกอากาศ : 10 เมษายน พ.ศ. 2552"
เริ่มต้นสัปดาห์ซาร่าห์ได้เข้ามาคุยกับสาวๆ และได้ถามพวกเธอว่าคิดว่าใครมีศักยภาพมากที่สุด ทุกคนต่างลงความเห็นว่าเป็นเทรีลเลจห์ ถึงแม้ว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีกับสาวๆ ในบ้านซักเท่าไหร่ซึ่งนั่นทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
ในการแข่งขันประจำสัปดาห์ สาวๆ จะต้องแข่งกันแต่งหน้าภายในเวลา 5 นาที รูบี้เป็นผู้ชนัการแข่งขันทั้งๆ ที่เธอไม่รู้สึกเอาจริงเอาจังกับมันเท่าไหร่นัก และรางวัลของเธอก็คือการได้ไปแต่งหน้าแบบตัวต่อตัวกับช่างแต่งหน้าชื่อดัง
การถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องใส่ชุดหรูถ่ายรูปท่ามกลางลมและทรายบนชายหาดทางตะวันตกของนิวซีแลนด์ อาโจห์ คริสโตเบลล์ ลอร่า โฮแซนน่า ต่างก็ทำออกมาได้ดี ในขณะที่สาวๆ ที่เหลือต่างผ่านไปได้อย่างทุลักทุเล
ในห้องตัดสินกรรมการประทับใจในภาพของคริสโตเบลล์ โฮแซนน่า เทรีลเลจห์ วิคตอเรีย รีเบคก้าโรส และรักภาพของอาโจห์จนถึงขนาดเรียกชื่อเธอเป็นคนแรก ในขณะที่วิคตอเรียและรีห์แอนนอนกลายเป็นสองคนสุดท้าย และรีห์แอนนอนต้องตกรอบเพราะกรรมการยังรู้สึกว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะเป็นสุดยอดนางแบบ
The Girls Are Diamonds In The Rough.
"ออกอากาศ : 17 เมษายน พ.ศ. 2552"
ในครั้งนี้สาวๆ ต้องแข่งกันโพสท่ากับอุปกรณ์ยิมนาสติก คริสโตเบลล์ ลอร่า และวิคตอเรียได้รับคำชมเรื่องความคิดสร้างสรรค์และความพริ้วไหว อาโจห์ไม่ยอมเข้าแข่งขันโดยอ้างว่าท่าทางของยิมนาสติกขัดกับวัฒนธรรมของเธอ และผู้ชนะการแข่งครั้งนี้ก็คือลอร่า
สำหรับการถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายภาพโฆษณาให้กับนาฬิกาข้อมือของมิเชล ฮิลล์ จิลเวรี่ ในรถสุดหรู ลอร่าทำออกมาได้ดีที่สุด ในขณะที่คริสโตเบลล์ รีเบคก้าโรส และอาโจห์ทำออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร
ในห้องตัดสินกรรมการต่างประทับใจในรูปของลอร่าและลูซี่ ในขณะที่รีเบคก้า โรสถูกวิจารณ์วาสดูไม่เป็นนางแบบและสื่อความหมายไม่ได้ อาโจห์ถูกตำหนิเรื่องที่ไม่ยอมแข่งขันประจำสัปดาห์ และนั่นทำให้เธอต้องตกรอบถึงแม้ว่าจะได้ภาพที่สวยก็ตาม
Cycle One Rewind (Recap).
"ออกอากาศ : 24 เมษายน พ.ศ. 2552"
ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมาของผู้เข้าแข่งขันจาก 13 คน เหลือ 8 คนสุดท้าย และภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อน
The Girls Get Dirty.
"ออกอากาศ : 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552"
ในครั้งนี้สาวๆ ได้เล่นมิวสิกวิดีโอ โดยพวกเธอต้องแต่งตัวสไตล์ปี 1960 และรับบทบาทที่แตกต่างกัน ในการแข่งขันประจำสัปดาห์ สาวๆ จะต้องฝึกเป็นวีจีกับเจอร์ไมน์ ลีฟ และรูบี้เป็นผู้ชนะการแข่ง ซึ่งรางวัลของเธอก็คือเป็นพิธีกรร่วมกับเจอร์ไมน์เมื่อรายการออกอากาศในเทปต่อไป
สำหรับการถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายภาพกับนายแบบหนุ่มคลีโอ ในห้องตัดสินกรรมการชื่นชอบภาพของคริสโตเบลล์ รูบี้ และลอร่า ในขณะที่รีเบคก้าโรส เทรีลเลจห์ และวิคตอเรียได้รับคำวิจารณ์ที่ไม่ดีนัก และรีเบคก้าโรสกับลูซี่ต้องกลายเป็นสองคนรั้งท้าย สุดท้ายรีเบคก้าโรสต้องกลับบ้านเพราะกรรมการลงความเห็นว่าเธอยังมีศักยภาพมากพอสำหรับแฟชั่นชั้นสูง
The Girls Go Down Under.
"ออกอากาศ : 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2552"
ในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องจับคู่กับนักเรียนออกแบบดีไซน์ โดยจะต้องช่วยกันดัดแปลงเสื้อผ้ามือสองและพรีเซนต์ชุดบนรันเวย์ โดยแต่ละทีมจะมีงบเพียงแค่ 40 เหรียญเท่านั้น คริสโตเบลล์ออกมาในลุคสาวเปรี้ยวทันสมัย ในขณะที่เทรีลเลจห์ไม่สามารถสร้างความประทับใจได้ และผู้ชนะก็คือ คริสโตเบลล์กับรูบี้ ซึ่งรางวัลของพวกเธอก็คือการไปพักผ่อนทำสปาสุดหรู
สำหรับการถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ ต้องแต่งตัวแบบในหนังยุค 1950 และแสดงอารมณ์แบบต่างๆ ดังนี้
ในห้องตัดสิน ลอร่าถูกวิจารณ์ว่าใส่อารมณ์มากเกินไปตอนถ่ายรูป โฮแซนน่าห์ต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับลูซี่เพราะความล้มเหลวบนรันเวย์ของเธอ และกรรมการยังรู้สึกว่าเธอดูตั้งใจมากเกินไปจนดูไม่ค่อยจริงใจ แต่เป็นลูซี่ที่ต้องตกรอบเพราะผลงานที่ผ่านๆ มาไม่สามารถทำให้กรรมการเชื่อถือในตัวเธอได้เท่าไหร่นัก
The Girls Hit The Runway To L.A.
"ออกอากาศ : 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552"
สาวๆ ทั้ง 6 คนได้ขึ้นเครื่องบินไปลอสแอนเจลิส พวกเธอได้ไปพบกับ อเล็กซิส บอร์เจส ผู้จัดการของ เน็กซ์ ท็อป โมเดล เมนเนจเม้นท์ โฮแซนน่าได้รับคำวิจารณ์ว่าตัวเตี้ยเกินไป วิคตอเรียดูบ้านๆ ไปหน่อย เทรีลเลจห์กับรูบี้ต้องลดน้ำหนักลงอีกนิด คริสโตเบลล์ต้องแก้ไขเรื่องแต่งหน้าจัดเกินไป และลอร่าชอบโพสท่ามากไปหน่อย
จากนั้นสาวๆ ถูกส่งไปย่านแฟชั่น โดยพวกเธอมีเวลา 30 นาที กับเงิน 75 เหรียญ ที่จะซื้อเสื้อผ้า รองท้า มาเปลี่ยนให้ดูเป็นแฟชั่นมากที่สุด ลอร่า โฮแซนน่า และรูบี้ ต่างก็ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ชุดของเทรีลเลจห์ไม่สามารถทำให้กรรมการประทับใจได้ ทำให้เธอถูกลงโทษให้ไปนอนโชว์ตัวอยู่ในตู้ปลาขนาดยักษ์ของโรงแรมกับวิคตอเรียและคริสโตเบลล์ที่ถูกตัดสิทธิ์เพราะมาสายเป็นเวลา 3 ชั่วโมง
การแข่งขันในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายโฆษณาให้กับเครื่องสำอางทรูเบรน คอเล็คชั่น ของคัฟเวอร์เกิลร์ ในขณะที่สาวๆ ส่วนใหญ่ต่างก็ทำออกมาได้ดี แต่เทรีลเลจห์กลับทำออกมาได้น่าเบื่อและไม่มีชีวิตชีวา และผู้ชนะก็คือคริสโตเบลล์ รางวัลของเธอก็คือการได้ไปท่องเที่ยวชมแสงไฟยามค่ำคืนของลอสแอนเจลิส และเธอเลือกเทรีลเลจห์กับรูบี้ให้ไปเที่ยวกับเธอด้วย
ในการถ่ายรูป สาวๆ ต้องถ่ายรูปที่แสดงถึงความลึกลับภายใต้ท่าเรือซานต้าโมนิก้า โดยมี ไนเจล บาร์คเกอร์ กรรมการจากรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล เป็นช่างภาพในครั้งนี้ การทำงานของ คริสโตเบลล์ ลอร่า และวิคตอเรียสร้างความประทับใจให้กับไนเจลมาก ในขณะที่ โฮแซนน่า และรูบี้ ไม่สามารถทำให้เขาประทับใจได้ โดยเฉพาะเทรีลเลจห์ถึงกับทำให้เขาเอ่ยปากว่าน่าเบื่อทีเดียว
ในห้องตัดสินภาพของลอร่าและคริสโตเบลล์สร้างความประทับใจให้กับกรรมการมาก และวิคตอเรียได้รับคำชมว่ามีใบหน้าที่งดงามและเป็นสากล แม้จะได้ภาพที่งดงามแต่ด้วยบุคลิกที่ล้นจนเกินไปของโฮแซนน่าทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับเทรีลเลจห์ ผู้ซึ่งเริ่มต้นด้วยดี แต่ขณะนี้ดูเหมือนว่าภาพถ่ายของเธอจะเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ และสุดท้ายสาวคนที่ต้องกลับบ้านก็คือ เทรีลเลจห์
The Girls Go See The City.
"ออกอากาศ : 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2552"
สาวๆ เดินทางกลับมานิวซีแลนด์ ทุกคนต่างพูดถึงการกระทำของโฮแซนน่าให้ห้องตัดสินครั้งก่อนและแปลกใจที่เธอมาได้ไกลขนาดนี้ จากนั้นพวกเธอได้ไปพบกับคอลินและ นิกกี้ ฟิลลิปส์ สุดยอดนางแบบของนิวซีแลนด์ที่โวดาโฟเน่ โดยสาวๆ จะต้องออกไปโชว์ตัวและหางานจากดีไซน์เนอร์ของนิวซีแลนด์ ในการโชว์ตัว คริสโตเบลล์ถูกตำหนิเรื่องแต่งหน้าจัดเกินไป วิคตอเรียถูกวิจารณ์เรื่องดูตลาดมากไปหน่อย บุคลิกรูบี้ดูไม่ค่อยเป็นนางแบบเท่าที่ควร และดีไซน์เนอร์ต่างชื่นชอบในบุคลิกและความกระตือรือล้นของลอร่า จากนั้นสาวๆ กลับมาที่เอเจนซี่ วิคตอเรียมาสายทำให้ถูกตัดสิทธิ และโฮแซนน่าเป็นผู้ชนะการแข่งซึ่งทำให้สาวๆ ต่างประหลาดใจกันเป็นอย่างมาก
การถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ ต้องถ่ายรูปที่ได้แรงบันดาลใจมาจากสาวสังคมชั้นสูงในยุค 80 บนเรือสำราญสุดหรู คริสโตเบลล์ รูบี้ และโฮแซนน่าสร้างความประทับใจในการถ่ายด้วยความคิดสร้างสรรในการโพสท่าของพวกเธอ ในขณะที่ลอร่า กับ วิคตอเรีย ถูกต่อว่าเรื่องโพสท่ามากเกินไป เมื่อสาวๆ กลับมาบ้าน พวกเธอพากันผ่อนคลายด้วยการลงเล่นน้ำในสระ และมเอโฮแซนน่าเข้าร่วมวงด้วย ความขัดแย้งก็เริ่มต้นขึ้นและลุกลามจนกลายเป็นเรื่องทะเลาะใหญ่โตระหว่างโฮแซนน่ากับวิคตอเรีย
ในห้องตัดสิน กรรมการต่างประทับใจภาพของโฮแซนน่ากับคริสโตเบลล์มากที่สุดในขณะที่ลอร่าทำออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร รูบี้และวิคตอเรียต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย วิคตอเรียถูกตำหนิที่ไม่สามารถถ่ายทอดบุคลิกของตัวเองลงบนภาพได้และยังไม่ได้การเรียกตัวจากดีไซน์เนอร์ที่ไปโชว์ตัวเลยซักคนเดียว และรูบี้ที่เคยมีผลดีมาตลอดแต่กลับทำให้กรรมการผิดหวังกับภาพครั้งนี้ และสุดท้ายปัญหาของวิคตอเรียทำให้เธอต้องตกรอบ
The Girls Get Ready To Rumble.
"ออกอากาศ : 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2552"
ในสัปดาห์นี้ สาวๆ ได้ถูกสัมภาษณ์โดย เวนเดล นักเขียนคอลัมภ์ซุบซิบ จากนั้นสาวๆ ถูกส่งไปพักผ่อนที่สปาซึ่งพวกเธอไม่รู้กันมาก่อนว่านั่นคือการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยสาวๆ จะต้องโฆษณาผลิตภัณท์บำรุงผิวด้วย ลอร่าและโฮแซนน่า ดูลนลานและพูดเร็วเกินไป ในขณะที่คริสโตเบลล์ดูเป็นธรรมชาติลื่นไหลที่สุด และผู้ชนะในการแข่งขันก็คือคริสโตเบลล์ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือผลิตภัณท์บำรุงผิวของนีเวียและได้สัมภาษณ์ลงบทความโฆษณาในวันสตรีแห่งโลกอีกด้วย
การถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องรับบทเป็นนักมวยในสังเวียน ลอร่าสร้างความประทับใจได้มากที่สุด ในขณะที่รูบี้มีปัญหากับน้ำหนักของตัวเอง ในห้องตัดสิน ภาพของลอร่าสร้างความประทับใจให้กรรมการจนถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก และภาพถ่ายที่ขาดพลังของคริสโตเบลล์ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับรูบี้ ที่กังวลเรื่องน้ำหนักของตัวเองตลอดเวลาจนไม่มีสมาธิในการถ่ายภาพ และด้วยผลงานที่ผ่านมาทำให้คริสโตเบลล์ได้เข้ารอบต่อไปซึ่งหมายความว่ารูบี้เป็นผู้ที่ต้องตกรอบ
The Girl Who Becomes New Zealand's Next Top Model.
"ออกอากาศ : 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552"
สามสาวถูกพามาถ่ายรูปให้กับนิตยสาร คลีโอ ซึ่งรูปของพวกเธอคนใดคนนึงที่เป็นผู้ชนะจะได้ถูกตีพิมพ์ลงบนหนังสือ 8 หน้าเต็ม
ในห้องตัดสิน คณะกรรมการได้ถามสาวๆ ว่า พวกเธอคิดว่าใครสมควรจะไปต่อ และใครควรถูกส่งกลับบ้าน ลอร่าและคริสโตเบลล์คิดว่าโฮแซนน่าควรจะกลับบ้าน ในขณะที่โฮแซนน่าคิดว่าลอรน่าควรกลับ และสุดท้าย ด้วยนิสัยชอบแข่งขันของเธอทำให้โฮแซนน่ากลายเป็นคนที่ต้องถูกส่งกลับบ้านซะเอง
จากนั้นสองสาวต้องขึ้นเดินโชว์บนรันเวย์ให้กับเหล่าบรรดาดีไซน์เนอร์ชื่อดังของนิวซีแลนด์ทั้งหลาย และพวกเธอต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าสาวๆ ที่ต้องรอบไปแล้วได้มาเดินโชว์ร่วมกับเธอด้วย ในระหว่างที่เดินอยู่บนรันเวย์ ลอร่าได้สะดุดลื่นเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามเดินต่อไปอย่างตลอดรอดฝั่งซี่งสร้างความประทับใจให้คณะกรรมการเป็นอย่างมาก
ในการตัดสินครั้งสุดท้าย ผลงานที่ผ่านมาของสองสาวต่างก็แข็งกินกันไม่ลง และจากการพิจารณาอย่างยากลำบากแล้ว ในที่สุดผู้ชนะคนแรกของรายการ นิวซีแลนด์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ก็คือ คริสโตเบลล์ กรีเออสัน-ไรย์รี่
เสียดาย (Daughter) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2537 นำแสดงโดย นุศรา ประวันณา, เขมสรณ์ หนูขาว, วิจิตรา ตริยะกุล, กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม, วยุลี กิติอาภรณ์ชัย ร่วมด้วย จอนนี่ แอนโฟเน่, สรพงษ์ ชาตรี, ธัญญา โสภณ, รณ ฤทธิชัย, จีรุตน์ ณ นคร, กาญจนาพร ปลอดภัย, จักรกฤษณ์ คชรัตน์ บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เด็กวัยรุ่นมัธยมหญิง 4 คน คือ ปู (เขมสรณ์ หนูขาว) แป๋ม (วิจิตรา ตริยะกุล) เดือน (กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม) และเงาะ (นุศรา ประวันณา) ที่แต่ละคนมีปัญหาขาดความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว ปูถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน แป๋มเป็นลูกสาวตำรวจ (ไกรลาศ เกรียงไกร) แต่ติดผงขาวและขายตัว เดือนมีแม่เป็นนักร้องขายตัวและตัวเองก็มีชะตากรรมไม่ต่างจากแม่ ขณะที่เงาะมีครอบครัวที่มีฐานะ แต่มีพ่อขี้เหล้า (สรพงษ์ ชาตรี) และตบตีแม่เป็นประจำ จนวันหนึ่งทั้ง 4 คนได้หนีออกจากบ้านและมารวมกันที่แฟลตของปู เพื่อเผชิญชะตาชีวิตร่วมกัน โดยพวกเธอเลือกที่จะใช้ยาเสพติดในการแก้ปัญหา ในที่สุด ก็พบว่าทุกคนต่าง "เสียดาย" กับช่วงเวลาชีวิตอันสดใส ที่ต้องสูญเสียไปกับสิ่งเลวร้าย บทสรุปของเรื่องนี้มีทั้งที่ต้องเสียน้ำตา แลกกับบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ และแลกด้วยชีวิต
เสียดาย เป็นผลงานการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์ของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย เมื่อเข้าฉายภาพยนตร์ได้รับความสนใจอย่างมากของสังคม เพราะเป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาสังคมในเรื่องยาเสพติดและปัญหาทางเพศของวัยรุ่น อีกทั้งภาพยนตร์ยังดำเนินเรื่องในลักษณะของสารคดี บางช่วงจะตัดสลับกับการให้สัมภาษณ์ของตัวละครต่าง ๆ ในเรื่อง
นักแสดงนำตัวหลักในเรื่อง เป็นการแสดงครั้งแรก แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าแสดงได้ดีมาก โดยเฉพาะ วิจิตรา ตริยะกุล มีหลากฉากที่สะเทือนอารมณ์ เช่น ฉากที่ต้องเปลือยกายยืนเกาะลูกกรงอยู่บนดาดฟ้าตึกแถว เป็นต้น แต่เสียงบางส่วนก็วิจารณ์ว่า หลายส่วนในเรื่องยังหลวมอยู่ เช่น บทบาทของ จอนนี่ แอนโฟนี่ ที่ดูเหมือนคนใจบุญเข้ามาช่วยเหลือเด็ก ๆ แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้วก็เหมือนผู้ใหญ่ที่หลอกฟันเด็กคนนึง หรือในฉากจบที่ให้เด็ก ๆ เดินเล่นบนหาดทรายชายทะเล แล้วรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา และพูดกันว่า" "เสียดาย"" เป็นการจบที่ไม่สวย เป็นต้น
แต่กระนั้น ภาพยนตร์ก็ยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองประจำปี พ.ศ. 2537 ไปถึง 7 รางวัลด้วยกัน รวมทั้งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย และทำรายได้ถึง 52 ล้านบาท โดยเปิดฉายสัปดาห์แรกก็สามารถทำรายได้ถึง 30 ล้านบาทด้วยกัน
เสียดาย เป็นละครโทรทัศน์แนวสะท้อนปัญหาสังคมของท่านมุ้ย บทประพันธ์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล บทโทรทัศน์โดย ก้องเกียรติ โขมศิริ, คุณากร เศรษฐี, ฐิติพงศ์ ใช้สติ, ยศพงษ์ ผลทรัพย์, ปรียาภรณ์ บุญภา กำกับการแสดงโดย หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล ผลิตโดย บริษัท ศรีคำรุ้ง โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. นำแสดงโดย ชิชา อมาตยกุล, พลอย ศรนรินทร์, แพรวพรรณรายณ์ ศันสนะพิทยากร, ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย ในตอนแรกละครจะออกอากาศทางช่อง พีพีทีวี แต่ทางช่องได้ยุติการผลิตละครและปรับนโยบายของสถานีไปเน้นรายการกีฬาและภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่องนี้จึงรอออกอากาศทางไลน์ทีวีแทน แต่ต่อมาได้มีแผนจะออกอากาศทางแอปพลิเคชัน iQiyi เท่านั้นผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งจากจีน เริ่มตอนแรกในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2563 และตอนสุดท้ายในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
เขาพนมขวด
เขาพนมขวด เป็นวัดในจังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่บนยอดเขา
เขาพนมขวดเป็นเขาลูกเล็ก ๆ สูงประมาณ 20 เมตร ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทุ่งนาหลังสถานีรถไฟเพชรบุรี ออกไปไม่ไกลนัก มีถนนไปได้จนถึงเชิงเขา
ปัจจุบันมีโรงพยาบาลพระจอมเกล้า (โรงพยาบาลเพชรบุรี) สร้างขึ้นใกล้กับเขาพนมขวดนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ 2491 จากบันทึก หนังสือสมุดราชบุรี ในปี พ.ศ. 2468กล่าวถึงเขาพนมขวดว่า
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดให้ปฏิสังขรณ์ในปี พ.ศ. 2403 ดังที่ปรากฏในประกาศเรื่องบรรจุของในพระเจดีย์ที่เขาพนมขวดมีความว่า
วัดบุญทวี
วัดบุญทวี ตั้งบนอยู่ที่บริเวณเชิงเขาหลวงด้านทิศใต้ เดิมชื่อ วัดถ้ำแกลบ ตามชื่อขอ[ถ้ำซึ่งติดอยู่กับวัด อาณาเขตของวัดรวมทั้งเขาหลวงด้วยเป็นเนื้อที่ประมาณ 100 ไร่ อยู่ในเขตหมู่ 8 ตำบลธงชัย อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบุญทวี เมื่อ ปี พ.ศ. 2478 เป็นวัดซึ่งเกิดขึ้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ประมาณ รัชกาลที่ 6 มีสำนักแม่ชีอยู่คู่กับวัดมาตั้งสมัยเริ่มต้นของวัดจนถึงปัจจุบัน สถานภาพของวัดเป็นวัดราษฎร์ อยู่กับธรรมชาติแวดล้อมเป็นป่าเขาและถ้ำต่าง ๆ มากมาย จึงเป็นวัดที่เน้นด้วยวิปัสนาธระมาแต่สมัยเริ่มแรกของวัดแล้วจึงมีด้านคันถธุระ ในช่วงต่อมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งได้รับการยกย่องจากทางราชการให้เป็นวัดพัฒนาดีเด่น และเป็นวัดอุทยานการศึกษาวัดหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งวัดบุญทวีหรือชื่อในอดีต คือ วัดถ้ำแกลบ ภายในถ้ำมีการก่อสร้างเป็นพระพุทธรูปจำนวนหลายองค์ ภายในถ้ำจะมีเถาวัลย์และหินงอกหินย้อยตามธรรมชาติ วัดถ้ำแกลบนี้มีตำนานเล่าว่า ปากถ้ำแกลบที่วัดนี้คือทางเข้าสู่เมืองลับแลอันเป็นเมืองที่มีแต่หญิงสาวทั้งนั้น แต่ก็เป็นเพียงตำนานของชาวเมืองเพชรนับร้อย ๆ ปี มาแล้ว
การกลับคืนพระชนม์ชีพของพระคริสตเจ้า
การสิ้นพระชนม์ของพระคริสตเจ้า
เนเก็ดไบก์
Naked Bike เป็นคำที่ใช้เรียกรถจักรยานยนต์แบบมาตรฐาน เป็นพาหนะสำหรับใช้เดินทั่วไปที่มีรูปแบบเป็นรถเปลือยแฟริ่งในส่วนด้านหน้า จะมีแฟริ่งในส่วนด้านท้ายของรถเท่านั้น ข้อดีของรถประเภทนี้คือสามารถใช้ขับขี่ในเขตชุมชนที่มีการจราจรค่อนข้างหนาแน่นได้ง่ายและสามารถระบายความร้อนออกจากเครื่องยนต์ได้ดีกว่ารถ Bigbike ประเภทอื่นๆ และยังมีการออกแบบให้มีท่วงท่าในการขับขี่ที่ไม่ต้องก้มหรือโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อจับแฮนด์มากนัก โดยมีการออกแบบให้แฮนด์อยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างสูงและมีเบาะที่ต่ำกว่ารถ Sport Bike
สปอร์ตไบก์
Sport Bike คือรถจักรยานยนต์ที่มีการออกแบบมาเพื่อใช้ในการแข่งขันทางเรียบเนื่องจากรถประเภทนี้จะมีสมรรถนะของเครื่องยนต์และช่วงล่างสูงมากกว่ารถจักรยานยนต์ประเภทอื่นๆ ซึ่งรถประเภทนี้มีท่วงท่าในการขับขี่แบบกึ่งนั่งกึ่งหมอบเพื่อให้ผู้ขับขี่สามารถควบคุมและทรงตัวในการใช้ความเร็วสูงๆและควบคุมอาการของรถในการเข้าโค้งได้เต็มประสิทธิภาพ
สปอร์ตไบก์สามารถแบ่งประเภทได้เป็น
ชอปเปอร์
ชอปเปอร์  คือรถจักรยานยนต์ประเภทหนึ่ง มาจากการดัดแปลงรถจักรยานยนต์แบบดั้งเดิม (chop แปลว่า สับ) หรือสร้างขึ้นมาใหม่ มีออกแบบให้ยาวกว่าปกติ โดยการปรับมุมส่วนของคอบังคับเลี้ยวให้สามารถใส่ตะเกียบที่ยาวขึ้น ข้อสังเกตอีกประการคือ ไม่มีระบบกันกระเทือนที่ล้อหลัง จึงให้ความรู้สึกถึงสภาพผิวถนนขณะขับขี่ และสร้างความท้าทายให้ผู้ขับขี่
ก่อนจะมีชอปเปอร์ เคยมีบอบเบอร์ ซึ่งแปลว่ารถจักรยานยนต์ที่ถูก "ตัด" หรือนำชึ้นส่วนต่างๆ ออกเพื่อลดน้ำหนักตัวรถ โดยเฉพาะบังโคลน ตัวอย่างรถบอบเบอร์ในยุคแรกๆ ได้แก่ อินเดียน สปอร์ต สเกาต์ ปี ค.ศ. 1940 ซึ่งมีบังโคลนขนาดใหญ่ และชิ้นส่วนตกแต่งอื่นๆที่มีน้ำหนักมาก ซึ่งรถชอปเปอร์ก็ได้เติบโตมาในระหว่างนี้ โดยการเอาชิ้นส่วนตกแต่งออก และลดน้ำหนักตัวรถ
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เหล่าทหารอเมริกันที่กลับจากสงคราม ได้ดัดแปลงรถโดยถอดชิ้นส่วนที่ ใหญ่ หนัก น่าเกลียด และไม่จำเป็นต่อกลไกการทำงานพื้นฐานของรถจักรยานยนต์ เช่นบังโคลนหน้า ไฟเลี้ยว หรือแม้แต่ห้ามล้อหน้า สปริงขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้อานก็ถูกนำออกไปเพื่อให้อานชิดกับตัวถังมากขึ้น พักเท้าแบบดั้งเดิมถูกแทนที่ด้วยแผ่นวางเท้าขนาดใหญ่ หล้อหน้าและถังน้ำมันขนาดใหญ่ถูกเปลี่ยนให้เล็กลง
รถชอปเปอร์หลายคันถูกทำให้มีสีดำ หรือสีโลหะ  ขณะที่ชิ้นส่วนเครื่องยนต์และท่อไอเสียได้รับการปัดเงาให้แวววาว มือจับถูกเปลี่ยนให้สูงขึ้น หรือเปลี่ยนให้ลู่ไปข้างหลังและชิดกัน ขึ้นอยู่กับรสนิยมของเจ้าของ ปลายท่อไอเสียถูกออกแบบใหม่ บางครั้งเบาะนั่งตำแหน่งของผู้โดยสารก็จะมีพนักที่สูงกว่าหัวของผู้ขับขี่
ทัวริงไบก์
Touring Bikeคือรถจักรยานยนต์ประเภทหนึ่งที่ออกแบบมาสำหรับใช้ในการเดินทางหรือท่องเที่ยวที่มีระยะทางไกล และใช้เวลาในการขับขี่ค่อนข้างนานโดยเฉพาะ ซึ่งรถประเภทนี้จะมีรูปทรงคล้ายกับรถแข่ง เดินทางไกล แต่จะมีตำแหน่งของมือจับที่สูงกว่ารถแข่ง และจะมีกระจกบังลมที่มีขนาดใหญ่เพื่อใช้บังลมและฝนที่จะเข้ามาปะทะผู้ขับขี่ในขณะที่ใช้ความเร็วสูง หรือขณะมีฝนตก มีตำแหน่งที่นั่งสบาย หลังตรง
โดยส่วนมาก เป็นรถขนาดใหญ่ สมรรถนะสูงที่ติดตั้งอุปกรณ์นำทาง มีกระเป๋าเดินทางที่ติดตั้งมาพร้อมกับรถเพื่อบรรจุสิ่งของ เหมาะแก่การเดินทางไกล
บูชามิสซา
นาเกลือ
นาเกลือ คือพื้นที่สำหรับผลิตเกลือ มีมากในบริเวณพื้นที่ติดทะเล เช่น ตำบลบางหญ้าแพรก นาโคก บางโทรัด บ้านบ่อ บางกระเจ้า ชายทะเลของสมุทรสาคร เป็นดินเลนมีคุณสมบัติสามารถขังน้ำไม่ให้ซึมลงดินได้ นาเกลือที่ได้มาตรฐานต้องมีเนื้อที่ไม่ควรน้อยกว่า 25 ไร่ เพราะต้องใช้พื้นที่ในการตากน้ำจำนวนมาก
การทำนาเกลือ.
การทำนาเกลือมีกรรมวิธีเป็นขั้นตอนประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ดังนี้
ชาวนาเกลือจะเริ่มทำเกลือประมาณเดือนตุลาคม หรือพฤศจิกายน ซึ่งเป็นปลายฤดูฝนเพราะต้องอาศัยน้ำฝนช่วยในการละเลงนา ปรับระดับให้เสมอกันโดยใช้ลูกกลิ้งซึ่งทำด้วยไม้ยาวประมาณ 2 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 50 เซนติเมตร หนักประมาณ 100 กิโลกรัม ปัจจุบันนำเครื่องจักรเข้ามาช่วย นาปลงแต่ละกระทงจะต้องกลิ้งประมาณ 4-5 วัน การไขน้ำเข้าสู่นาปลงจะไขตอนบ่าย พื้นนาจะไม่แตกระแหง น้ำที่ไขเข้าต้องสูงกว่าพื้นนาประมาณ 4-5 นิ้ว เพื่อให้เกลืกตกผลึกช้า เม็ดเกลือจะแน่นไม่โพลงทำให้เกลือมีความเค็มสูง ในการตกผลึกของเกลือ เมื่อน้ำเข้มข้น 20-22 ดีกรีโบเม่ จะได้เกลือจืด (Calcium) มีลักษณะเหมือนทรายเม็ดใหญ่ ๆ ตกจมปนกับดิน ชาวนาจะเก็บเกลือจืด เมื่อเลิกทำนาเกลือแล้ว เมื่อความเข้มข้นสูง 25-27 ดีกรีโบเม่ เป็นระยะที่เกลือเค็มตกมากที่สุด ถ้าความเข้มข้นเกิน 27 ดีกรีโบเม่ จะเกิดการตกผลึกของดีเกลือ (Magnesium) ซึ่งมีคุณสมบัติในการดูดความชื้น ดีเกลือจะตกผลึกในช่วงกลางคืนเมื่อน้ำในนาปลงเย็น
นอกจากการทำนาเกลือนี้แล้วยังมีการทำนาเกลือพลาสติกอีกด้วย
การเก็บเกลือ.
การเก็บเกลือ หรือรื้อเกลือ ส่วนมากทำในตอนเช้าหรือตอนเย็น เพราะอากาศไม่ร้อน นาปลงที่จะรื้อเกลือได้จะต้องมีน้ำขังให้มากเพราะจะช่วยล้างเกลือ ชาวนาจะใช้ไม้รุนซึ่งทำด้วยโคนไม้ไผ่ หรือไม้กระบอกผ่าซีก ยาวประมาณครึ่งเมตรใช้ไม้รวกเป็นด้ามยาวประมาณ 2 เมตร เกลือจะแตกแยกออกเป็นเมล็ดเกลือ นา 1 กระทง จะชักเกลือเป็นแถวได้ประมาณ 5 - 15 แถว และกระต่อมเกลือให้เป็นกอง ๆ เหมือนเจดีย์ แถวหนึ่งประมาณ 12-18 กอง แล้วปล่อยน้ำในนาออกสู่ลำกระโดงอาจนำมาใช้ปลงเกลือได้อีก เมื่อไขน้ำออกหมดแล้วให้ทิ้งไว้ประมาณครึ่งวัน หรือ 1 วัน เพื่อให้เกลือแห้งมีความชื้นน้อย การหาบเกลือใช้แรงงานคนหาบด้วยบุ้งกี๋เก็บเกลือไว้ในฉาง อาชีพทำนาเกลือเป็นอาชีพที่รัฐบาลไทยสงวนไว้สำหรับคนไทย จังหวัดสมุทรสาครเริ่มทำอย่างจริงจังประมาณ พุทธศักราช 2478 โดยการนำของ ขุนสมุทรมณีรัตน์
การเก็บเกลือของนาพลาสติก.
การเก็บของนาพลาสติกไม่จำเป็นต้องเปิดน้ำออกขณะรื้อเกลือ เพราะการปูพลาสติกจะไม่มีดินจึงไม่ต้องล้างเกลือเหมือนนาดิน สามารถที่จะรื้อเกลือที่ตกผลึกตอได้เลย เมื่อทำให้เกลือเป็นลอมเกลือคล้ายเจดีย์แล้วจะใช้ช้อนเกลือตักใส่รถเข็นถ่ายเข้ายุ้งเก็บเกลือ รถเข็นและช้อนตักเกลือจะเป็นพลาสติกอย่างดีและหนา ด้ามจะทำด้วยไม้เพื่อป้องกันสนิม
ท่านเลี่ยม พรตพิทยพยัต
เครื่องใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาคริสต์
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกมีพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณที่ต้องใช้สิ่งของหรือสถานที่ต่าง ๆ เป็นเครื่องประกอบพิธีกรรมทางคริสต์ศาสนา เช่น สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ สถานที่ประกอบพระวาจา สถานที่สำหรับนักขับ แท่นบูชา ตู้ศีล กำยาน น้ำเสก น้ำมัน รูปภาพ-รูปปั้น ฯลฯ แต่ละอย่างในพิธีกรรมนั้น มีความเป็นมาและความหมายแตกต่างกันไป
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักร กำหนดว่า สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือ สถานที่ออกแบบไว้เพื่อนมัสการพระเป็นเจ้า หรือสำหรับพิธีกรรมต่าง ๆ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ต้องมีการเสกหรือทำให้ศักดิ์สิทธิ์
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือ ส่วนที่เป็นบาทหลวง คือตั้งแต่แท่นบูชาเป็นต้นไป เป็นสถานที่สำหรับบาทหลวงที่ถูกแยกออกจากสัตบุรุษ
สถานที่ประกอบพระวาจา.
เป็นสถานที่สำหรับการอ่านบทอ่านจากคัมภีร์ไบเบิล หรือเทศนาของบาทหลวง
สถานที่สำหรับนักขับ.
ในอดีตจะแยกสถานที่สำหรับนักขับออกไปต่างหาก แต่ปัจจุบันนี้ถือว่านักขับก็เป็นส่วนหนึ่งของสัตบุรุษ จึงมีที่นั่งรวมกับสัตบุรุษ
ความหมายของแท่นบูชา ก่อนอื่นหมดเป็นโต๊ะอาหาร บาทหลวงในฐานะผู้แทนองค์พระเยซูกระทำสิ่งซึ่งพระคริสต์ทรงกระทำในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ และทรงสั่งให้พวกท่านกระทำดังนั้นต่อ ๆ กันมาเพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระองค์ พระแทนของคริสตชนในสมัยแรกเป็นโต๊ะไม้เคลื่อนที่ได้ ต่อมาเป็นแบบตั้งอยู่กับที่ และในจารีตละตินให้เป็นแบบทำศิลาหรือหิน ซึ่งแท่นหรือหินเป็นรูปแบบที่ชาวอิสราเอลใช้เป็นที่ถวายเครื่องบูชาแต่พระเจ้า
ตู้ศีล (Tabernacle) คืออุปกรณ์ที่บรรจุศีลมหาสนิทหรือแผ่นปัง ที่อยู่ในนิกายโรมันคอทอลิกหรือนิกายออร์ทอดอกซ์ จะบรรจุไว้และใช้งานเมื่อประกอบ พิธีกรรมทางศาสนาที่เรียกว่า "มิสซา" จะนำมาให้กับสัตบุรุษ หรือชาวคริสต์ที่รับศีลต่างแล้วเหมาะสมที่จะรับสิ่งนี้ ปัจจุบันศาสนาคริสต์มีมากมายอาจจะทำรูปแบบตู้ศีลในศิลปะและวัฒนธรรม ลวดลายของตู้ศีลสวยมากมาย แล้วแต่จะ ทำขึ้นมาในรูปแบบต่าง ๆ ชาวคริสต์ถือว่าตู้ศีลก็สำคัญในพิธีมิสซาอย่างหนึ่ง หรือบางที่ประกอบพิธีกรรมอาจจะไม่มีตู้ศีลอาจจะเสกแผ่นปังช่วงนั้นเลย
เทียนหรือแสงสว่าง.
เป็นเครื่องหมายแห่งความปีติยินดี เตือนให้ระลึกการประทับอยู่ของพระเจ้า เป็นเครื่องหมายแห่งคำภาวนาหรือการเป็นพยานถึงพระคริสต์ พวกคริสตชนจึงจุดไว้ที่แท่นบูชา หน้ารูปศักดิ์สิทธิ์ต่อหน้าศีลมหาสนิท
ความหมายอีกประการหนึ่งคือ พระคริสต์ทรงเป็นแสงสว่าง คริสตจักรได้ใช้พิธีเสกไฟหรือเทียน พิธีปัสคาในคืนวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อหมายถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่จากความมืดมาสู่ความสว่างหรือชีวิตใหม่ ดังนั้นในพิธีกรรมต่าง ๆ ของเรา การใช้สัญลักษณ์หรือความหมายของแสงสว่าง เป็นการช่วยให้เราเข้าใจถึงแสงสว่างของพระคริสต์ เป็นเครื่องหมายถึงการประทับอยู่ของพระคริสต์ท่ามกลางเรา
กำยาน.