pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อุปมานิทัศน์เรื่องถ้ำ ยังถูกเรียกว่า "การเปรียบเทียบของถ้ำ" (analogy of the cave), "ตำนานของถ้ำ" (myth of the cave), "อุปลักษณ์ของถ้ำ" (metaphor of the cave), "นิทานคติธรรมของถ้ำ" (parable of the cave) และ"ถ้ำของเพลโต" (Plato's Cave)
บทย่อ.
การจำคุกในถ้ำ.
เพลโตเริ่มโดยให้โสกราตีสบอกให้กลาวคอนจินตนาการถึงถ้ำที่คนถูกขังไว้แต่กำเนิด นักโทษเหล่านี้ถูกล่ามโซ่ให้ไม่สามารถขยับคอและขาได้ ทำให้พวกเขาต้องมองไปยังผนังถ้ำข้างหน้าและไม่สามารถมองไปรอบ ๆ ถ้ำ, ไม่สามารถมองคนข้าง ๆ, และไม่สามารถมองตนเองได้ (514a–b) ด้านหลังนักโทษมีเปลวไฟ และระหว่างเปลวไฟและนักโทษมีทางเดินยกระดับที่มีผนังต่ำ หลังกำแพงมีคนเดินถือสิ่งของหรือหุ่นเชิด "ของคนและสิ่งมีชีวิตอื่น" (514b) คนเดินหลังกำแพงเพื่อไม่ให้นักโทษเห็นเงาจากร่างกายพวกเขา ทว่าเห็นเพียงเงาจากสิ่งของที่พวกเขาถือ (514a) นักโทษไม่สามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้านหลังพวกเขาได้เลย พวกเขามองเห็นแต่เงาด้านหน้าเท่านั้น เสียงคนคุยกันก้องจากกำแพง และนักโทษเชื่อว่าเสียงเหล่านี้มาจากเงา (514c)
โสกราตีสเสนอว่าเงาเป็นความจริงสำหรับนักโทษเพราะพวกเขาไม่เคยเห็นอย่างอื่น พวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นเป็นเงาสิ่งของหน้าเปลวไฟ และไม่แม้แต่สงสัยว่าสิ่งของเหล่านี้เกิดจากสิ่งของจริงด้านนอกถ้ำที่พวกเขาไม่เห็น (514b-515a)
การออกจากถ้ำ.
จากนั้นเพลโตสมมติว่าหนึ่งในนักโทษได้รับการปลดปล่อย นักโทษคนนี้มองไปรอบ ๆ และเห็นเปลวไฟ แสงจะทำให้เขาแสบตาและยากต่อการที่เขาจะเห็นสิ่งของที่ทำให้เกิดเงา หากเขาถูกบอกว่าสิ่งที่เขาเห็นตอนนี้เป็น "ความจริง" แทนที่ความจริงอีกรูปแบบที่เขาเห็นบนผนัง เขาจะไม่เชื่อ ด้วยความเจ็บปวด เพลโตเล่าต่อ นักโทษที่ถูกปลดปล่อยจะหันหน้าหนีและวิ่งกลับไปหาสิ่งที่เขาคุ้นชิน (นั่นคือเงาของสิ่งของ)
เพลโตเล่าต่อ "สมมติ...ว่าใครสักคนใช้กำลังลากเขา...และไม่หยุดจนกว่าเขาจะออกมาสู่แสงอาทิตย์" นักโทษจะโกรธและเจ็บปวด และสิ่งนี้จะแย่ลงด้วยแสงอันร้อนแรงของดวงอาทิตย์จะทำให้ตาของเขาไม่สามารถรับไหวและทำให้เขามองไม่เห็นอะไร
"ช้า ๆ ดวงตาของเขาจะสามารถปรับเข้ากับแสงของดวงอาทิตย์ ตอนแรกเขาสามารถมองเห็นเพียงเงา จากนั้นเขาจะค่อย ๆ เห็นเงาของคนและสิ่งของในน้ำ และจึงเห็นคนและสิ่งของ ในที่สุดเขาจะสามารถมองยังดวงดาวและดวงจันทร์ในตอนกลางคืน จนในที่สุดเขาสามารถมองไปยังดวงอาทิตย์ได้ (516a)" หลังเขาสามารถมองตรงไปยังดวงอาทิตย์ เขาสามารถเข้าใจถึงเหตุผล และเข้าใจว่ามันคืออะไร (516b).
กลับไปในถ้ำ.
เพลโตเล่าต่อ กล่าวว่านักโทษที่ถูกปลดปล่อยจะคิดว่าโลกข้างนอกถ้ำดีกว่าโลกที่เขารู้จักในถ้ำ "เขาจะคิดว่าเขาโชคดีที่ได้เปลี่ยนแปลง และรู้สึกสงสาร [นักโทษคนอื่น]" และจะอยากที่จะพาเพื่อนที่เคยร่วมถ้ำออกจากถ้ำไปยังแสงอาทิตย์ (516c)
นักโทษที่ถูกปลดปล่อยมีดวงตาที่ชินต่อแสงอาทิตย์แล้ว จึงมองไม่เห็นเมื่อกลับเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง เช่นเดียวกับตอนที่เขาออกมาพบดวงอาทิตย์ครั้งแรก (516e) เพลโตกล่าวว่า นักโทษจะดูถูกความที่ชายที่กลับมาไม่สามารถมองเห็นได้ดังเดิม และเชื่อว่าการที่เขาออกจากถ้ำได้ทำร้ายเขา และพวกเขาไม่ควรที่จะออกจากถ้ำ โสกราตีสสรุปว่าเหล่านักโทษ จะฆ่าคนที่พยายามลากพวกเขาออกจากถ้ำหากทำได้ (517a)
ถ้ำของเพลโต
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 15 ประจำปี พ.ศ. 2560
เนลสัน รอกกีเฟลเลอร์
เนลสัน อัลดริช รอกกีเฟลเลอร์  เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 ระหว่าง พ.ศ. 2517 ถึง 2520 ในสมัยประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด
นิวส์ (อัลบั้มลาบานูน)
N.E.W.S. (เหนือ ใต้ ออก ตก) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของวงร็อค ลาบานูน และเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรกที่ออกกับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มี พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์ เป็นโปรดิวเซอร์ ออกจำหน่ายในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ได้ทำมาสเตอร์ริ่งที่นิวยอร์ก
โดยชื่ออัลบั้มมาจากแนวคิดที่ว่า แฟนเพลงลาบานูนมีอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศ ในอัลบั้มนี้มีซิงเกิ้ลฮิตที่ได้รับความนิยมสูง เช่น เชือกวิเศษ, แพ้ทาง, พลังงานจน และศึกษานารี
อัลบั้มชุดนี้ได้เล่าถึงเรื่องราว 7-8 ปีที่หายไปของวงลาบานูนที่มาจาก เหนือ ใต้ ออก ตก ที่สั่งสมประสบการณ์ชีวิต และได้ไปเล่นคอนเสิร์ตมา ใครจะรู้ว่าร้องเพลงแล้วอยู่ดี ๆ วันนึงเราก็หยุด
ซิงเกิลเปิดตัว "ศึกษานารี" มีเนื้อหาเกี่ยวกับ ใจนารี ยากแท้ หยั่งถึง ซึ่งตรงความหมายที่สุดและคงจะตรงกับชีวิตจริงของใครหลายๆคน ว่าการจะเข้าใจผู้หญิงนั้น เป็นเรื่องยากเย็นเหลือเกิน
ส่วนซิงเกิลถัดมา "พลังงานจน" มีเนื้อหาเกี่ยวกับให้กำลังใจ สำหรับคนที่ท้อแท้หมดหวัง ใช้ข้อด้อยของตัวเองเป็นแรงผลักดัน เพื่อเป็นพลังงาน ใช้การเล่นคำว่า "พลังงานจน" ซึ่งพ้องเสียงกับคำว่า "พลังงานจลน์" ซึ่งแปลว่า "พลังงานที่มีอยู่ในวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่" แต่ พลังงานจน คงเป็นพลังงานจากการที่ เราจน เราไม่มี จนเป็นแรงผลักดัน ให้ออกมาทำอะไรเพื่อตัวเราเอง เพื่อคนที่เรารัก
และซิงเกิลที่ "เชือกวิเศษ" เกี่ยวกับความรักที่ไม่สมหวัง เดิมทีเพลงนี้จะมีชื่อว่า "อยู่ไม่สุข" แต่ถูกเปลี่ยนเพื่อสะท้อนให้เห็นว่า แม้แต่เชือกวิเศษก็ไม่สามารถมัดหัวใจที่แตกสลายได้
วอลเตอร์ มอนเดล
วอลเตอร์ เฟรดเดอริก "ฟริตซ์" มอนเดล (; เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2471 – 19 เมษายน พ.ศ. 2564) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 42 ระหว่าง พ.ศ. 2520 ถึง 2524 ในสมัยประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์
มัมแอนด์ป็อปช็อป
Mom &amp; Popshop เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงร็อค ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ และเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรกที่ออกกับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มี มณฑล จิรา &amp; 25hours เป็นโปรดิวเซอร์ ออกจำหน่ายในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558
ซิงเกิลเปิดตัว "สุขาอยู่หนใด" มีเนื้อหาเกี่ยวกับ ความสุขเราไม่จำเป็นต้องวิ่งตามหา ความสุขมันไม่ได้ซ่อนอยู่ที่ไหน บางคนเราอาจมีทุกอย่างสมบูรณ์ แต่สิ่งเหล่านั้นมันไม่ได้ตอบโจทย์เรื่องความสุขที่แท้จริง คือบางคนมีครบทุกอย่างแต่คำตอบในหัวใจตัวเองกลับไม่มี มันก็เหมือนรู้จักทั้งโลกแต่ไม่รู้ใจตัวเองแบบนี้มันก็ไม่มีความสุข
ส่วนซิงเกิลที่ 2 ถัดมา "แรงโน้มถ่วง" มีเนื้อหาเกี่ยวกับ 25hours ได้สร้างมาจากจินตนาการที่ว่า "เหมือนพวกเราอยู่ในยานลำหนึ่ง ยานที่ชื่อว่า 25hours พยายามที่จะทะยานไปดาวอีกดวง แต่ดันมีแรงโน้มถ่วงนี่แหละ ที่มาฉุดรั้งเราไว้ มันก็เหมือนปัญหา ความกลัว ในชีวิต ของคนเราทุกคน
ส่วนโปรโมชั่นซิงเกิล "เธอเอาใจฉันไป" เป็นเพลงเกี่ยวกับความรักหวานแหวว
ส่วนซิงเกิลที่ 3 "ไม่เคย" เป็นเพลงเกี่ยวกับไม่จำเป็นว่าต้องเป็นเรื่องของความรัก คนรักอย่างเดียว แต่มันคือ “สิ่งสำคัญทุกสิ่ง” ในชีวิตอาจจะเป็นพ่อแม่ ครอบครัว เวลา หรือ โอกาส ของชีวิตที่ไม่ควรปล่อยให้มันผ่านเลยไป เราจะคิดถึงมันก็ต่อเมื่อมัน “ไม่อยู่แล้ว”
ฉาบใหญ่
เอโมจิ
เอโมจิ  หรือ อิโมจี  คือตัวหนังสือความคิดและสไมลีย์ที่ใช้กันในข้อความอิเล็กทรอนิกส์และเว็บเพจ เอโมจิปรากฏในหลายรูปแบบ เช่น การแสดงสีหน้าและกิริยาอาการ วัตถุ สถานที่ ลมฟ้าอากาศ สัตว์ เป็นต้น เอโมจิมีลักษณะเหมือนสัญรูปอารมณ์มาก แต่มาจากรูปภาพจริงแทนที่จะมาจากตัวอักษร ตัวเลข หรือเครื่องหมายวรรคตอนประสมกันอย่างสัญรูปอารมณ์ เดิมคำ "เอโมจิ" มีความหมายว่า ตัวหนังสือภาพ โดยมาจากคำ "เอะ" (, "ภาพ") ประสมกับคำ "โมจิ" (, "ตัวหนังสือ") ความคล้ายคลึงระหว่างรูปอักษรโรมันของคำนี้ (คือ ) กับคำ และ ในภาษาอังกฤษเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น
อีโมจิมีต้นกำเนิดมาจากโทรศัพท์เคลื่อนที่ของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2542 โดยนายชิเกตากะ คูริตะ ผู้มีอาชีพนักออกแบบของบริษัทผู้ให้บริการโทรศัพท์แห่งหนึ่งในญี่ปุ่นเพื่อช่วยให้การสื่อสารทางโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้นง่ายขึ้น ในครั้งนั้นเขาได้คิดค้นอีโมจิรวมทั้งหมด 176 แบบ
ในคริสต์ทศวรรษ 2010 เอโมจิได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทั่วโลกหลังจากที่มีการเพิ่มเอโมจิเข้าไปในระบบปฏิบัติการสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่หลายระบบ ปัจจุบันถือว่าเอโมจิเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมประชานิยมในโลกตะวันตก ในปี พ.ศ. 2558 "ออกซฟอร์ดดิกชันนารีส์" ประกาศให้เอโมจิรูปใบหน้ากับน้ำตาแห่งความยินดี (Face with Tears of Joy emoji) เป็นคำแห่งปี
กระแซ
กระแซ (Cassay) บ้างเรียก เมเต (Meitei, ), มีเต (Meetei) หรือ มณิปุรี (Manipuri, ) เป็นชาติพันธุ์หนึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย และเป็นประชากรส่วนใหญ่ของรัฐมณีปุระ ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณที่ราบตอนกลางของรัฐมณีปุระ และยังพบอีกว่ามีจำนวนไม่น้อยอาศัยดินแดนข้างเคียงเช่น รัฐอัสสัม, รัฐเมฆาลัย และรัฐตริปุระ ทั้งยังพบการตั้งถิ่นฐานในประเทศอื่น ๆ ใกล้เคียงคือประเทศบังกลาเทศ และพม่า เมื่อพม่าเรืองอำนาจ มักกวาดต้อนเชลยชาวกระแซมาฝึกหัดเป็นทหารม้า
ชาวกระแซจะใช้ภาษามณีปุระ ซึ่งจัดอยู่ในตระกูลภาษาทิเบต-พม่า ทั้งยังเป็นหนึ่งในยี่สิบสองภาษาราชการของประเทศอินเดียตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1992 เดิมใช้อักษรเมเตมาเยกในการเขียน แต่ภายหลังถูกแทนที่ด้วยอักษรเบงกอลช่วงศตวรรษที่ 18 ปัจจุบันมีความพยายามในการฟื้นฟูการใช้อักษรเมเตมาเยกอีกครั้งอย่างช้า ๆ
แต่เดิมชาวกระแซนับถือศาสนาพื้นเมือง (Sanamahism) ซึ่งเป็นลัทธิบูชาสุริยเทพและผีบรรพชน และพบร่องรอยว่าชาวกระแซเคยนับถือศาสนาพุทธมาก่อน ปัจจุบันชาวกระแซส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูนิกายไวษณพ ซึ่งเปลี่ยนไปนับถือเมื่อราว 300 ปีก่อนหน้านี้ แต่เป็นเพียงฮินดูพื้นเมืองหรือฮินดูแบบมณีปุระเท่านั้นเพราะรับอิทธิพลมาอย่างผิวเผิน โดยมีการนับถือปะปนกับลัทธิพื้นเมือง นอกจากนี้ยังมีชาวกระแซบางส่วนเข้ารีตศาสนาอิสลามเมื่อศตวรรษที่ 17 ในยุคจักรวรรดิโมกุลเรืองอำนาจ โดยจะถูกเรียกว่าปันกัล (Pangal) หรือมียะฮ์เมเต (Miah Meitei)
ปฏิบัติการมึนเชิน
ปฏิบัติการมึนเชิน  เป็นรหัสนามของโรมาเนียในความร่วมมือกันเพื่อการรุกรานของเยอรมัน-โรมาเนียในช่วงเยอรมันเข้ารุกรานสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง กับเป้าหมายหลักเพื่อยึดกลับคืนดินแดนเบสซาราเบีย ทางตอนเหนือของบูโควิน่า และ Hertsa ที่ต้องจำใจยอมยกให้โดยโรมาเนียแก่สหภาพโซเวียตเมื่อปีก่อน (เบสซาราเบียและทางตอนเหนือของบูโควิน่าภายใต้โซเวียตยึดครอง) ปฏิบัติการได้ดำเนินการเสร็จสิ้นหลัง 24 วันของการสู้รบ การก่อตั้งกองทัพฝ่ายอักษะได้รวมถึงกองทัพที่ 3 และกองทัพที่ 4 ของโรมาเนียและกองทัพที่ 11 ของเวร์มัคท์ การรุกรานครั้งนี้ได้มีผลตามมาด้วยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ประชากรชาวยิวในเบสซาราเบีย
การรุกรานได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ด้วยกองกำลังโรมาเนียที่โดดเด่นทางตอนเหนือ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม Chernivtsi เมืองหลวงของบูโควิน่าเหนือ ถูกเข้ายึดโดยกองพัน Vânători de Munte ที่ 3 และ 23 เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม Chișinău, เมืองหลวงของเบสซาราเบียถูกยึดภายหลังการสู้รบอย่างหนักโดยหัวหอกกองกำลังโรมาเนียโดยกองพลยานเกราะโรมาเนียที่ 1 (Divizia 1 Blindată) ที่ติดตั้งส่วนใหญ่ด้วยรถถังเบาอาร์-2 126 คัน เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พื้นที่ทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของโรมาเนีย-เยอรมัน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม เบสซาราเบียและทางตอนเหนือของบูโควิน่าได้รับฟื้นฟูกลับมารวมเป็นรัฐโรมาเนียอีกครั้ง
เรือนปั้นหยา
ยุทธการที่อูมัญ
ยุทธการที่อูมัญ (15 กรกฏาคม – 8 สิงหาคม ค.ศ. 1941) เป็นการโอบล้อมของเยอรมันและพันธมิตรต่อกองทัพโซเวียตที่ 6 และ 12 ภายใต้การบัญชาการของพลโท I. N. Muzyrchenko และพลตรี P. G. Ponedelin เหตุการณ์ตามลำดับ-เมืองอูมัญทางตอนใต้ในช่วงการเริ่มต้นของปฏิบัติการการรุกของกองทัพเยอรมันกลุ่มใต้ภายใต้การนำของจอมพลแกร์ด ฟอน รุนด์ชเตดท์ เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการบาร์บารอสซาบนแนวรบด้านตะวันออก ในสงครามโลกครั้งที่สอง
การสู้รบครั้งนี้ได้เกิดขึ้นในช่วงปฏิบัติการป้องกันเคียฟ ในช่วงระหว่างส่วนหนึ่งของแนวรบตะวันตกเฉียงใต้ของกองทัพแดงได้ทำการปกป้องสะพาน Southern Bug และถนนรางรถไฟทางยุทธศาสตร์ระหว่างโอเดสซาและสโมเลนสค์ และส่วนหนึ่งของกองทัพพันเซอร์ที่ 1 ในยูเครนตะวันตกในช่วงหลังของการรุกจากโปแลนด์ตอนใต้ไปยังคาบสมุทรไครเมีย
กองทัพโซเวียตภายใต้การบัญชาการรวมของทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผู้บัญชาการคือจอมพลเซมิออน บูดิออนนืย ซึ่งได้รวมถึงพันเอก Mikhail Kirponos กองบัญชาการใหญ่และหน่วยย่อยของกองทัพที่ 12 สามารถหลบหนีออกจากวงล้อมได้เนื่องจากความสามารถของกองกำลังทหารราบของเยอรมันไม่อาจปิดเส้นทางได้อย่างแน่นหนาพอ อย่างไรก็ตาม กองทัพทั้งสองต่อมาก็ถูกยุบและทหารหลบหนีไปรวมกับหน่วยอื่น ๆ ครั้งนี้เป็นหนึ่งในการโอบล้อมขนาดใหญ่ของฝ่ายอักษะที่ได้จัดการกับกองทัพแดง
ปั้นหยา
ทรงปั้นหยา
แสดงออกยีน
ถนนกัลยาณไมตรี
ถนนกัลยาณไมตรี  เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในแขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร เป็นถนนสายสั้น ๆ เชื่อมระหว่างถนนสนามไชยบริเวณแยกกัลยาณไมตรี กับถนนอัษฎางค์และถนนบำรุงเมือง ที่สะพานช้างโรงสีบริเวณแยกสะพานช้างโรงสี
ถนนกัลยาณไมตรี เป็นถนนที่อยู่ระหว่างอาคารกระทรวงกลาโหม กับกรมแผนที่ทหาร ตั้งชื่อเป็นเป็นเกียรติแก่พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์) ชาวอเมริกันที่เข้ามารับราชการในประเทศไทย และมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในกิจการต่างประเทศโดยเฉพาะในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเดิมวังสราญรมย์ที่อยู่ใกล้เคียง เคยเป็นที่ตั้งของกระทรวงการต่างประเทศ
นอกจากนี้แล้ว ตัวอาคารของกระทรวงกลาโหมที่อยู่ข้างถนนกัลยาณไมตรี ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอมีความสวยงาม โดดเด่นด้วยตัวอาคารสีเหลือง มีหน้าต่างเป็นจำนวนนับร้อยบาน จึงนิยมใช้เป็นสถานที่ถ่ายรูป หรือใช้สำหรับถ่ายทำโฆษณาหรือภาพยนตร์ต่าง ๆ
แยกกัลยาณไมตรี
ท่าสี่พระยา
ท่าสี่พระยา (; รหัส: น3, N3)เป็นท่าเรือแห่งหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก หรือฝั่งพระนคร ประกอบด้วยท่าเรือจำนวนสองท่า ได้แก่ ท่าด้านเหนือเป็นท่าเรือข้ามฟากไปยังฝั่งธนบุรี (ท่าคลองสาน, ไอคอนสยาม) ในพื้นที่แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 05:30–24:00 น. และท่าเรือด้านใต้ เป็นท่าที่ให้บริการของเรือด่วนเจ้าพระยา ในพื้นที่แขวงบางรัก เขตบางรัก
ท่าสี่พระยา อยู่ใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญ เช่น ริเวอร์ซิตี้, โรงแรมรอยัลออร์คิดเชอราตัน, ถนนสี่พระยา, วัดแก้วแจ่มฟ้า และไอคอนสยาม โดยสามารถเดินไปยังชุมชนตลาดน้อยได้ ซึ่งภายในชุมชนมีหลายสิ่งที่น่าสนใจ เช่น โบสถ์กาลหว่าร์, ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย, ศาลเจ้าโจวซือกง หรือบ้านโซวเฮงไถ่ บ้านสถาปัตยกรรมจีนโบราณ อายุกว่า 200 ปี และสามารถเดินเชื่อมต่อไปยังวงเวียนโอเดียน อันจุดเริ่มต้นของถนนเยาวราชได้
ท่าน้ำสี่พระยา
ท่าเรือสี่พระยา
เทอโรแดคทิลลัส
เทอโรแดคทิลลัส  เป็นสกุลหนึ่งของเทอโรซอร์ที่รู้จักกันในชื่อ เทอโรแดคทิล (pterodactyls) ตอนนี้มีอยู่แค่หนึ่งสายพันธุ์คือ Pterodactylus antiquus
มีฟอสซิลค้นพบที่บาวาเรีย ประเทศเยอรมัน มีอายุอยู่ในช่วงยุคจูราสซิกตอนปลาย (Tithonian ตอนต้น), ประมาณ 150.8–148.5 ล้านปีก่อน ส่วนใหญ่พบที่ยุโรป และแอฟริกา
มันเป็นสัตว์กินเนื้อ และมีความเป็นไปได้ที่จะกินปลา และสัตว์เล็กตัวอื่น ๆ
มีฟอสซิลของ"เทอโรแดคทิลลัส" มากกว่า 30 ตัวอย่าง และโครงกระดูกส่วนใหญ่มีลักษณะที่สมบูรณ์ "Pterodactylus antiquus" เป็นเทอโรซอร์ตัวเล็ก มีขนาดปีกประมาณ  บางสปีชีสอาจจะมีขนาดตัวเล็กกว่า. อย่างไรก็ตาม, มีเทอโรแดคทิลลัสที่รู้จักกันมาก ซึ่งรวมถึง "Ctenochasma", "Germanodactylus", "Aerodactylus", "Aurorazhdarcho", และ "Gnathosaurus"
กระโหลกของเทอโรแดคทิลลัสนั้นยาวและบางมาก มีฟันทรงกรวย ไม่เหมือนกับเทอโรซอร์ตัวอื่นๆ กระโหลก และขากรรไกรนั้นตรง ไม่เอียงขึ้น
สกุลที่รู้จักกันในชื่อเทอโรแดคทิลลัส" "เมื่อก่อนมีชื่อว่า "Petro-Dactyle" โดย Cuvier ในปี 1809 หลังจากนั้นก็ตั้งใหม่เป็น "Ptéro-Dactyle". ในปี 1812 โดย Samuel Thomas von Sömmerring
เกษตรกรรมในประเทศอิหร่าน
อิหร่านเป็นประเทศแรก ๆ ของโลกที่เริ่มต้นทำการเกษตร แผ่นดินของอิหร่านมีประมาณ 1 ใน 3 เป็นพื้นที่ที่สามารถรองรับเกษตรกรรมได้ แต่เนื่องจากสภาพดินและการชลประทานที่ไม่เพียงพอทำให้ไม่สามารถประกอบการเกษตรบนแผ่นดินเหล่านั้นได้ มีแค่ 12 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ที่สามารถทำเกษตรกรรมได้ (รวมถึงสวนผลไม้ ไร่องุ่นและที่ดินเพาะปลูก) แต่น้อยกว่าหนึ่งในสามของที่ดินที่เหมาะแก่การเกษตรมีระบบส่งน้ำได้ส่วนที่เหลือเป็นการเกษตรแบบแห้งแล้ง ภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิหร่านมีสภาพที่ดินอุดมสมบูรณ์
อิหร่านเป็นประเทศแรกๆของโลกที่เริ่มต้นทำการเกษตร
ในศตวรรษที่หนึ่งก่อนคริสต์ศักราชอิหร่านนำต้นไม้ผลทั้งหมดที่ปลูกในกริีซ(ยกเว้นมะกอก)มาปลูก เมื่ออเล็กซานเดอร์โจมตีอิหร่านทำให้เกษตรกรรมในอิหร่านถดถอยลง ไร่สวนมากมายถูกทำลาย สภาพเช่นนี้คงอยู่ต่อไปจนถึงยุคสมัยของอัรดะชีร บอบะกอน ราชวงศ์ซัสซาเนียนเข้ามาฟื้นฟูชลประทาน ส่งเสริมให้ทำการเกษตรพืชสวนและเลี้ยงสัตว์ หลุงจากยุตซัสซาเนียนจนถึงการโจมตีของมุฆูลการเกษตรในอิหร่านซบเซาลง(ในยุคราชวงศ์อุมัยยะห์) และก้าวหน้ามากขึ้น (ในยุคราชวงศ์อับบาสและสมัยการปกครองส่วนท้องถิ่น)
การจัดอันดับผลผลิตการเกษตร.
จัดอันดับโลก
ผลผลิตที่มีน้ำหนักมากที่สุด ปี 1390.
ข้าวสาลี 14 ล้านตัน
มะเขือเทศ 6.8 ล้านตัน
นมวัว 3.6 ล้านตัน
การชลประทานและที่ดินเพื่อการเพาะปลูก.
แม้ว่าอิหร่านจะเป็นประเทศขนาดใหญ่ แต่ดินในอิหร่านก็ไม่เหมาะที่จะทำการเกษตรขนาดใหญ่ มีแค่12% ของพื้นที่ทั้งหมดของอิหร่าน คือน้อยกว่า 200,000 ตารางกิโลเมตรที่สามารถประกอบการเกษตรได้ ตอนนี้มีที่ดิน 63% ที่สามารถทำเกษตรได้ยังไม่ถูกใช้งาน ในอิหร่านจาก 50% ถึง 60% ของดินที่จะถูกใช้ในโครงการเกษตรกรรม ( 185 ตารางกิโลเมตร) ในอิหร่านมีทั้งที่ดินที่จำเป็นต่อระบบชลประทานและดินที่ชื้นฝนอยู่แล้ว ที่ดินเพาะปลูกในอิหร่านมีประมาณ 16 ล้านเฮกเตอร์ ครึ่งหนึ่งของดินเหล่านี้อยู่ในเขตชลประทานและอีกครึ่งหนึ่งอาศัยฝน
ปริมาณน้ำฝนและผลผลิตการเกษตร
นำเข้าและส่งออก.
มูลค่าการค้าผลผลิตทางการเกษตรและอาหารของอิหร่านในปี 1391-1392 สูงถึง 18 พันล้านและ 412 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้ 5.2 พันล้านมาจากส่งออกอาหารและผลผลิตทางการเกษตร และอีก 214 ล้านมาจากนำเข้าอาหารและผลผลิตทางการเกษตร
10 ผลิตภัณฑ์อาหารและผลผลิตทางการเกษตรส่งออกที่สำคัญในปี 1391-1392 มีรายละเอียดดังนี้ : พิสทาชิโอทะเลาะเปลือก (706.3 ล้านดอลลาร์) ซอสมะเขือเทศ (169.9 ล้านดอลลาร์) เมล็ดพิสทาชิโอทั้งสดและแห้ง (151.4ล้านดอลลาร์)โยเกิร์ต ยกเว้นผลิตภัณฑ์อาหารสำหรับทารก (144.7ล้านดอลลาร์) ไอศครีมและน้ำเชื่อมแช่แข็งแม้จะมีโกโก้ (140.9ล้านดอลลาร์) ขนมหวานประเภทช็อกโกแลตขาวไม่ผสมโกโก้(137.8ล้านดอลลาร์) ลูกเกด (133.6ล้านดอลลาร์) แตงโม(130.1ล้านดอลลาร์) บิสกิตที่เพิ่มสารให้ความหวาน (127.2ล้านดอลลาร์) ชีส(125.1ล้านดอลลาร์)
10 ผลิตภัณฑ์อาหารและผลผลิตทางการเกษตรนำเข้าที่สำคัญในปี 1391-1392 มีดังต่อไปนี้ ข้าว(2.3พันล้านดอลลาร์) กากถั่วเหลือง (1,827พันล้านดอลลาร์) เมล็ดข้าวโพด (1,526พันล้านดอลลาร์), ธัญพืชข้าวสาลี (1,273พันล้านดอลลาร์) น้ำตาลไม่ขัดสี ( 832. 2 ล้านดอลลาร์) น้ำมันถั่วเหลืองดิบ (765.6ล้านดอลลาร์) น้ำมันปาล์มปาล์ม (637.8 ล้านดอลลาร์) ชิ้นส่วนเนื้อวัวไร้กระดูกแช่แข็ง (378.6ล้านดอลลาร์) กล้วยสดหรือแห้ง ( 352. 8 ล้านดอลลาร์) และเนยแบ่งบรรจุแพ็คกว่า 500 กรัม (268.2ล้านดอลลาร์)
การสื่อสารในประเทศอิหร่าน
อุตสาหกรรมโทรคมนาคมทั้งหมดในอิหร่านอยู่ในการดูแลของรัฐบาลและบริหารโดยบริษัทโทรคมนาคมของประเทศอิหร่าน  การขยายตัวของสายโทรศัพท์ในปี 2004 มีการพัฒนาเป็นที่ยอมรับในภูมิภาคนี้ ประชาการ 100 คนต่อ 22 สายโทรศัพท์ สถิติสูงกว่าอียิปต์ซึ่งอยู่ที่ 14 และซาอุดิอารเบียซึ่งอยู่ที่ 15 แม้ว่าสถิติจะต่ำกว่าสหรัฐอาหรับเอมิเรตต์ กับจำนวน 27 สาย อย่างไรก็ตรงตามมาตรฐานภูมิภาค ในอิหร่านปี 2012 จำนวนประชากรทุกคนมีโทรศัพท์มือถือมากกว่า 1 เครื่อง
ในปี 2008 มีสำนักงานการบริการการติดต่อสื่อสารระดับท้องถิ่นมากกว่า 52000 แห่ง ที่คอยให้บริการด้านคมนาคมในชนบท มีสายโทรศัพท์ในอิหร่านมากกว่า 24 ล้านสาย มีอัตราการขยายร้อยละ 33.66 อิหร่านมีผู้ใช้อินเตอร์เน็ต 43 ล้านคนเป็นข้อมูลบันทึกในตะวันออกกลางแม้ว่าระดับความแรงของอินเตอร์เน็ตจะอยู่ในเกณฑ์ต่ำก็ตาม อิหร่านติดหนึ่งในห้าประเทศที่ ณ.ตอนนี้อัตราการเจริญเติบโตไปถึงร้อยละ 20 ซึ่งเป็นระดับที่สูงที่สุดในการขยายการสื่อสารโทรคมนาคมทางไกล เพราะอิหร่านมีสำนักงานบริการการติดต่อสื่อสารระดับท้องถิ่นอย่างกวางขวางทำให้ได้รับประกาศนียบัตรพิเศษจากยูเนสโก ในปลายปี 2009 การสื่อสารโทรคมนาคมอิหร่านมีรายได้ 9.2 ล้านดอลลาร์และถูกรู้จักในฐานะตลาดใหญ่อันดับสี่ของภูมิภาค และคาดว่าจะมีรายได้ถึงร้อยละ 6.9  กับรายได้ 12.9 ดอลลาร์ในปี 2014
ตามรายงานในนิตยสารอิเล็กทรอนิกส์ระบบการสื่อสารของประเทศต่างๆอยู่ในช่วงการขยายหุ้นส่วนทางเทคโนโลยีการสื่อสารและสารสนเทศในอิหร่านค่าจีดีพีของปี 2002 อยู่ระหว่างร้อยละ 1.1ถึง 1.3 มีพนักงานประมาณ 150000 คนในไอซีที ในจำนวนนี้ 20000 คนทำงานด้านอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ มีบริษัท 1200 บริษัทด้านเทคโนโลยีการสื่อสารจนถึงปี 2002 มีบันทึกว่า 200 บริษัทพัฒนาด้านซอฟต์แวร์ รายได้จากการส่งออกซอฟต์แวร์ในปี 2008 อยู่ที่ 58 ล้านดอลลาร์
การเกษตรในอิหร่าน
การสื่อสารในอิหร่าน
ลูนีย์ตูนส์
ลูนีย์ตูนส์  เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสุขนาฏกรรมสัญชาติอเมริกัน ผลิตโดยวอร์เนอร์บราเธอส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1930–1969 ซึ่งขณะนั้นอยู่ในช่วงยุคทองแห่งภาพยนตร์แอนิเมชันของสหรัฐ เดิมผลิตเป็นภาพขาวดำ ต่อมาเริ่มผลิตเป็นภาพสีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1940
เมื่อ ค.ศ. 1929 วอร์เนอร์บราเธอส์สนใจที่จะผลิตภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันเพื่อโปรโมตผลงานเพลงของทางบริษัท และเพื่อแข่งขันกับการ์ตูนสั้นเรื่องมิกกี้เมาส์ของวอลต์ ดิสนีย์ ทางบริษัทจึงทำสัญญากับ ลีออน ชเลสซินเจอร์ (Leon Schlesinger) ให้ผลิตการ์ตูนให้กับทางบริษัท เขาได้จ้างให้ รูดอล์ฟ ไอซิง (Rudolf Ising) และฮิว ฮาร์แมน (Hugh Harman) ผลิตซีซันแรก ตอนแรกมีชื่อว่า "Sinkin' in the Bathtub" ซึ่งออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1930
ต่อมาฮาร์แมนและไอซิงได้ออกจากวอร์เนอร์บราเธอส์เมื่อ ค.ศ. 1933 เนื่องจากมีข้อพิพาทเรื่องงบประมาณกับชเลสซินเจอร์ และได้นำสิทธิ์ในตัวละครและการ์ตูนที่สร้างขึ้นไปด้วย
ต่อมาเริ่มผลิตเป็นภาพสี โดยตอนสุดท้ายที่ผลิตเป็นภาพขาวดำคือ "Puss n' Booty" ซึ่งออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1943
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 วอร์เนอร์โฮมวิดีโอได้วางจำหน่ายการ์ตูนชุดนี้ในรูปแบบวีเอชเอส
เอเค74
รีดอกซ์
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย เป็นสาขาหนึ่งของธนาคารไทยพาณิชย์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1280, 1280/1 ถนนโยธา แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยธนาคารแห่งนี้ มีประวัติความเป็นมาที่เก่าแก่ยาวนาน โดยเป็นที่ทำการของธนาคารแห่งแรกในประเทศไทย เริ่มก่อตั้งขึ้นในนาม "บุคคลัภย์" โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2447 เพื่อให้เป็นสถาบันการเงินที่เป็นฐานรองรับการเติบโตด้านเศรษฐกิจของไทย และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "แบงก์สยามกัมมาจล" ในปี พ.ศ. 2449 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารไทยพาณิชย์" ในปี พ.ศ. 2482 ดังเช่นชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน
ปัจจุบัน กิจการของธนาคารก็ยังคงเปิดให้ดำเนินการอยู่ โดยที่ตัวอาคารมีความโดดเด่นที่สถาปัยกรรมตะวันตกแบบโบซาร์ผสมนีโอคลาสสิก ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี อันนิบาเล รีกอตติ เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2451 และบูรณะในปี พ.ศ. 2538 ตัวอาคารมีทั้งหมด 3 ชั้น ติดกับริมแม่น้ำเจ้าพระยา สถาปัตยกรรมของอาคารแห่งนี้ มีความคล้ายคลึงกับหลายส่วนของพระที่นั่งอนันตสมาคม เช่น ทางขึ้นข้างของอาคาร เป็นต้น ชั้นล่างเป็นที่ทำการทั่วไปแต่ยังคงรูปแบบดั้งเดิม โดยเคาน์เตอร์รับฝากถอนคล้ายกับโรงรับจำนำ มีผนังเป็นลวดลายปูนปั้น เสาทรงไอโอนิกประกอบระหว่างช่วงหน้าต่าง กระเบื้องปูพื้นนำเข้าจากเยอรมนี และเป็นที่จัดแสดงของที่เคยใช้ในกิจการในอดีต เช่น เครื่องพิมพ์ดีด, เครื่องคิดเลข, สมุดบัญชีเก่า, พระรูปขององค์ผู้ก่อตั้งตรงประตูทางเข้า และชั้นบนเคยเป็นพิพิธภัณฑ์ธนาคารไทย แต่ได้ย้ายไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่ รัชโยธินในปัจจุบัน
ตัวอาคารของธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย ได้รับรางวัลอนุรักษ์สถาปัตยกรรม ASA ในปี พ.ศ. 2525 ถือเป็นอาคารอนุรักษ์แห่งหนึ่ง และเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของเขตสัมพันธวงศ์ โดยกรมศิลปากร ซึ่งสาขาของธนาคารไทยพาณิชย์ที่มีความเก่าแก่และสวยงามเช่นนี้ ยังมีอีก 2 สาขา คือ สาขาถนนเพชรบุรี ถนนเพชรบุรี ใกล้กับแยกเพชรพระราม และสาขาเฉลิมนคร ถนนเจริญกรุง ใกล้กับแยกเอส. เอ. บี.
ย่านสามเสน
บางสามเสน
แมรี แอนนิง
แมรี แอนนิง ( 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2342 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2390 ) เป็นนักบรรพชีวินวิทยา ผู้ค้า และนักสะสมซากดึกดำบรรพ์ผู้ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก จากการค้นพบซากสัตว์ทะเลดึกดำบรรพ์ยุคจูแรสซิก ในถ้ำระหว่างช่องแคบอังกฤษที่ไลม์รีจิส ในแถบชนบทของดอร์เซตทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ การค้นพบของเธอมีส่วนสำคัญซึ่งก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ต่อแนวความคิดทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์ และประวัติศาสตร์ของโลก
แมรี่ทำการค้นหาซากดึกดำบรรพ์ในบริเวณของหน้าผาบลูเลียส โดยเฉพาะระหว่างเดือนในฤดูหนาวเมื่อมีดินถล่มทำให้ซากดึกดำบรรพ์เผยออกมา ซึ่งต้องรีบทำการเก็บก่อนที่พวกมันจะสูญหายลงในทะเล เธอเกือบเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2376 ระหว่างเหตุการณ์ดินถล่มซึ่งทำให้สูญเสียสุนัขของเธอที่ชื่อเทรย์ การค้นพบของเธอรวมไปถึงโครงกระดูกอิกทิโอซอรัสตัวแรกที่ถูกแยกอย่างถูกต้อง โครงกระดูกเพลสิโอซอร์สองตัวแรกที่พบอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โครงกระดูกเทอร์โรซอร์ตัวแรกที่อยู่นอกประเทศเยอรมันนี และซากปลาดึกดำบรรพ์ที่สำคัญอีกเป็นจำนวนมาก ความช่างสังเกตุของเธอมีส่วนสำคัญในการค้นพบคอโพรไลต์ที่รู้จักกันในตอนนั้นว่าก้อนบีซอร์ ซึ่งก็คือมูลของสัตว์ที่กลายเป็นซากดึกดำบรรพ์และเธอยังค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของเบเลมไนต์(หรือเบเลมนอยด์) ที่มีถุงหมึกซึ่งกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์อยู่ภายใน เหมือนกับเหล่าเซฟาโลพอดยุคปัจจุบัน เมื่อนักธรณีวิทยาเฮนรี่เดอราบีช วาดภาพ"ดูเลียแอนติคคูยเออร์" ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการเผยแพร่ออกไปอย่างกว้างขวาง ของภาพที่มีฉากเกี่ยวกับชีวิตยุคก่อนประวัติศาสต์ มาจากการบูรณะซากดึกดำบรรพ์โดยส่วนมากเขาได้อิงตามซากดึกดำบรรพ์ที่แมรี่ได้ค้นพบ และได้พิมพ์จัดจำหน่ายเพื่อประโยชน์ของเธอ
เธอกลายเป็นที่รู้จักดีในวงการธรณีวิทยาในอังกฤษ ยุโรป และอเมริกา และเธอได้ให้คำปรึกษาปัญหาด้านกายวิภาคศาสตร์ รวมทั้งเกี่ยวกับการเก็บรวบรวมซากดึกดำบรรพ์ ถึงกระนั้นด้วยเธอเป็นผู้หญิงจึงทำให้มีคุณสมบัติไม่เหมาะสม ที่จะเข้าร่วมสมาคมธรณีวิทยาของลอนดอน และเธอไม่เคยได้รับการให้เครดิตอย่างสมบูรณ์ สำหรับผลงานทางวิทยาศาสตร์ของเธอ อันที่จริงแล้วเธอได้เขียนลงในจดหมายฉบับหนึ่งว่า " โลกนี้ได้ใช้ฉันอย่างไร้ปราณีฉันกลัวว่ามันได้ทำให้ฉันหวาดระแวงต่อทุกคน " งานเขียนเดียวทางด้านวิทยาศาสตร์ของเธอที่ได้ตีพิมพ์ในตลอดช่วงอายุไขของเธอ ปรากฎในนิตยสารประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติในปี พ.ศ. 2382 ซึ่งแกะจากจดหมายที่แมรี่ได้เขียนถึงบรรณาธิการนิตยสารและตั้งคำถามถึงสิ่งที่กล่าวอ้างในนิตยสาร
ไทยแลนด์มอเตอร์ไซค์เคิลกรังด์ปรีซ์
ไทยแลนด์กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิล เป็นการแข่งขันโมโตจีพี โดยเริ่มต้นในฤดูกาล 2018 การแข่งขันนี้กำหนดจัดขึ้นที่สนาม บุรีรัมย์อินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต แต่การแข่งขันกลับยกเลิกในปี 2020 OR Thailand Grand Prix และ โมโตจีพี ไทยแลนด์ กรังด์ปรีซ์ 2021 เนื่องจากการระบาดของโควิด
การทำงานต่ำระดับ
การทำงานต่ำระดับ  หรือการว่างงานแฝง เป็นการใช้แรงงานต่ำกว่าจริงเนื่องจากอาชีพที่ไม่ต้องใช้ทักษะของแรงงาน หรือเป็นงานไม่เต็มเวลา หรืองานที่ปล่อยให้แรงงานไม่ได้ทำงาน ตัวอย่างได้แก่ การถืออาชีพไม่เต็มเวลาทั้งที่ต้องการทำงานเต็มเวลา และการมีคุณวุฒิสูงเกิน (overqualification) ซึ่งลูกจ้างมีการศึกษา ประสบการณ์หรือทักษะเกินข้อกำหนดของอาชีพนั้น
การทำงานต่ำระดับมีการศึกษาจากหลายมุมมอง ทั้งเศรษฐศาสตร์ การจัดการ จิตวิทยา และสังคมวิทยา ตัวอย่างเช่น ในวิชาเศรษฐศาสตร์ คำว่า "การทำงานต่ำระดับ" มีความหมายและการใช้ต่างกันสามอย่าง ทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ที่บุคคลกำลังทำงาน ซึ่งต่างจากการว่างงานที่หมายถึงบุคคลที่กำลังหางานทำแต่ไม่มีอาชีพ ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการใช้แรงงานต่ำกว่าควรซึ่งบทนิยามและการวัดการว่างงานอย่างเป็นทางการ (ของหน่วยงานรัฐ) ส่วนใหญ่ไม่ได้นับ
ในวิชาเศรษฐศาสตร์ การทำงานต่ำระดับอาจหมายถึง:
การทำงานต่ำระดับเป็นสาเหตุสำคัญของความยากจน แม้แรงงานสามารถหางานไม่เต็มเวลาได้ แต่รายรับไม่เต็มเวลานั้นอาจไม่เพียงพอต่อความต้องการพื้นฐาน การทำงานต่ำระดับเป็นปัญหามากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งอัตราการว่างงานมักค่อนข้างต่ำ เนื่องจากแรงงานส่วนมากทำงานยังชีพหรืองานไม่เต็มเวลาบางโอกาส ค่าเฉลี่ยแรงงานเต็มเวลาต่อประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลกอยู่ที่ 26% เทียบกับ 30–52% ในประเทศพัฒนาแล้ว และ 5–20% ในทวีปแอฟริกาส่วนใหญ่
ลูเคียน อาราอูโฌ จี อัลเมดา