pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บอนด์แอบเข้าไปในโรงงานของโกลด์ฟิงเกอร์ เขาพบวิธีการของโกลด์ฟิงเกอร์ในการลักลอบขนทองคำ ขณะที่กำลังอธิบายให้กับนักฟิสิกส์นิวเคลียร์ชาวจีน มิสเตอร์หลิง โดยเขาซ่อนทองคำบางส่วนไว้ในช่องลับและหลอมละลายส่วนที่เหลือเพื่อรวมเข้ากับตัวถังรถ โรลส์-รอยซ์ แพนทอม III ของเขา ที่ติดตัวเขาทุกครั้งที่เดินทาง บอนด์ได้ยินทั้งสองคนพูดถึง "ปฏิบัติการแกรนด์สแลม" ขณะที่บอนด์กำลังกลับ เขาพบกับทิลลีและเธอพยายามจะฆ่าโกลด์ฟิงเกอร์อีกครั้ง แต่โดนสัญญาณเตือนภัย บอนด์พยายามปกป้องทิลลีแต่เธอถูกออดจ็อบฆ่าด้วยหมวกของเขา บอนด์ถูกจับและถูกมัดกับโต๊ะทองทำโดยเลเซอร์อุตสาหกรรมอยู่ด้านบน เลเซอร์เริ่มหั่นผ่านโต๊ะเข้าหาบอนด์ บอนด์จึงโกหกโกลด์ฟิงเกอร์ว่า เอ็มไอ6 รู้เรื่องปฏิบัติการแกรนด์สแลมแล้ว โกลด์ฟิงเกอร์จึงไว้ชีวิตบอนด์ เพื่อให้ เอ็มไอ6 เข้าใจผิดว่าบอนด์ยังสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อยู่
บอนด์เดินทางโดยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของโกลด์ฟิงเกอร์ซึ่งขับโดย พุสซี กาลอร์ ไปยัง ฟาร์มเพาะพันธุ์ม้า ของเขาใกล้กับ ลุยส์วิลล์, รัฐเคนทักกี บอนด์หลบหนีจากห้องขังของเขาและได้ยินการประชุมของโกลด์ฟิงเกอร์กับมาเฟียชาวอเมริกา ซึ่งเป็นผู้จัดหาวัสดุที่เขาต้องการในปฏิบัติการแกรนด์สแลม บอนด์พบว่าแผนดังกล่าวของโกลด์ฟิงเกอร์คือ การปล้นที่เก็บทองทำแท่งของสหรัฐที่ฟอร์ตน็อกซ์ ด้วยการปล่อย ก๊าซประสาท เดลตา 9 เข้าไปในชั้นบรรยากาศ บอนด์ถูกจับโดยพุสซีอีกครั้ง โกลด์ฟิงเกอร์ใช้ก๊าซฆ่าเหล่ามาเฟีย ยกเว้นมิสเตอร์โซโล ซึ่งถูกฆ่าโดยออดจ็อบระหว่างเดินทางไปส่งที่สนามบิน จากนั้นออดจ็อบก็นำรถที่มีศพของมิสเตอร์โซโลไปที่เก็บขยะ และบดรถเป็นก้อนโลหะขนาดยักษ์และนำกลับไปที่ฟาร์ม
บอนด์บอกโกลด์ฟิงเกอร์ว่าแผนของเขาจะไม่สำเร็จ เพราะเขาไม่มีเวลามากพอที่จะขนทองคำแท่งออกจากที่เก็บ ก่อนที่กองกำลังอเมริกาจะเข้ามาขัดขวาง โกลด์ฟิงเกอร์บอกว่าเขาไม่ได้ต้องการจะขโมยทองคำแท่ง แต่เขาจะทำให้มันปนเปื้อนด้วยรังสี จากระเบิดที่ได้รับการจัดหาโดยหลิง ทำให้ทองคำแท่งไร้ประโยชน์เป็นเวลา 58 ปี ทำให้ทองคำแท่งของโกลด์ฟิงเกอร์มีมูลค่าเพิ่มขึ้นและทำให้จีนได้เปรียบจากความวุ่นวายทางเศรษฐกิจที่อาจเกิดขึ้น โกลด์ฟิงเกอร์ขู่ว่าถ้าพวกอเมริกันพยายามตามหาระเบิดหรือยุ่งกับแผนการของเขา เขาจะจุดระเบิดในสถานที่อื่นที่สำคัญในสหรัฐ
ปฏิบัติการแกรนด์สแลมเริ่มต้นโดยฝูงบินของพุสซี กาลอร์บินผ่านและพ่นแก๊สลงไปฟอร์ต น็อกซ์ ดูเหมือนจะฆ่าทหารและเจ้าหน้าที่ของรัฐในบริเวณใกล้เคียง รวมถึงฟีลิกซ์ กองทัพส่วนตัวของโกลด์ฟิงเกอร์บุกเข้าไปในฟอร์ต น็อกซ์และเข้าถึงห้องนิรภัยเมื่อ โกลด์ฟิงเกอร์มาถึงเฮลิคอปเตอร์พร้อมกับระเบิด ก่อนหน้านี้บอนด์โน้มน้าวให้กาลอร์เตือนพวกอเมริกันและแทนที่ก๊าซด้วยสารที่ไม่เป็นอันตราย กองทหารลุกขึ้นโจมตีและฆ่าคนโกลด์ฟิงเกอร์จำนวนมาก โกลด์ฟิงเกอร์ล็อกห้องนิรภัยและถอดเสื้อคลุมออก กลายเป็นเครื่องแบบของผู้พันกองทัพสหรัฐ เขาฆ่าหลิงและทหารหลายคนก่อนที่จะหลบหนีไป
บอนด์, ออดจ็อบและคิช ถูกขังอยู่ในห้องนิรภัย คิชพยายามจะหยุดระเบิด แต่เขาถูกฆ่าโดยออดจ็อบ บอนด์ปลดปล่อยตัวเองด้วยกุญแจไขกุญแจมือของคิช บอนด์กับออดจ็อบต่อสู้กัน จนกระทั่งบอนด์ฆ่าออดจ็อบด้วยกระแสไฟฟ้า เมื่อห้องนิรภัยเปิด บอนด์พยายามจะปลดระเบิดที่มีกลไกซับซ้อน แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านปรมาณูได้เข้ามาปลดระเบิดอย่างง่ายดาย
บอนด์ได้รับเชิญให้ไปรับประทานอาหารกลางวันกับประธานาธิบดีที่ ทำเนียบขาว แต่โกลด์ฟิงเกอร์ได้ปล้นเครื่องบินที่พาบอนด์ไป ทั้งสองคนต่อสู้กันจนยิงปืนใส่หน้าต่าง ทำให้เกิดความกดอากาศในเครื่องบินลดลง โกลด์ฟิงเกอร์ถูกดูดออกไปผ่านหน้าต่างที่แตก เมื่อเครื่องบินไม่สามารถควบคุมได้ บอนด์และกาลอร์กระโดดร่มออกจากเครื่องบินก่อนที่จะตกลงไปในมหาสมุทร ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ค้นหากำลังผ่านไป บอนด์ดึงกาลอร์ลงมาจูบแล้วดึงร่มชูชีพมาคลุมตัวพวกเขา
โกมัตโต
โกมัตโต  เป็นอดีตวงไอดอลหญิงของค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 มีแนวเพลงหลักเป็นแนวอาร์แอนด์บี ที่ผสมผสานไปกับลีลาการเต้นของสมาชิกในกลุ่มทั้ง 3 คน ได้แก่ มากิ โกโต (หัวหน้ากลุ่ม), อายะ มัตสึอุระ และมิกิ ฟูจิโมโตะ
โกมัตโตได้ออกเพลงซิงเกิลเพียงเพลงเดียว คือ "ชอลวีเลิฟ?" ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ในเวลาต่อมา สมาชิกทั้งสามของโกมัตโตได้เริ่มถอนตัวเพื่อไปสร้างผลงานเพลงกับวงไอดอลวงอื่น
ธรรณพ สมประสงค์
Gomattou
นักสำรวจทวีปแอฟริกา
ชู
ชู  เป็นเทพแห่งลม ถือว่าเป็นเทพที่เทพราสร้างขึ้นเป็นองค์แรก พระชายาคือเทพีเตฟนุต มีโอรสธิดาคือเทพเกบ (เทพแห่งดิน) กับเทพีนัต (เทพแห่งฟ้า) ทรงเป็นผู้แยกฟ้าและดินออกจากกัน บางตำนานกล่าวว่าเมื่อเทพรากลับสวรรค์ได้ตั้งให้เทพชูเป็นเทวกษัตริย์ครองโลกอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะสละตำแหน่งให้เทพเกบพระโอรส
เทฟนุต
เทฟนุต  เป็นเทพีแห่งฝนและความชุ่มชื้น เป็นชายาของเทพชู มีโอรสธิดาคือเทพเกบและเทพีนัต ทรงเป็นดวงตาของสุริยเทพรา ลักษณะเป็นหญิงสาว พระเศียรสวมวงสุริยะหรือหน้ากากสิงโต
อาชญานิติเวชกีฏวิทยา
"อาชญานิติเวชกีฏวิทยา (Medicrocriminal Forensic Entomology)".
เป็นสาขาหนึ่งของการทำงานทางด้านกีฏวิทยาที่เพิ่งจะได้รับความสนใจจากนักกีฏวิทยาและนักวิทยาศาสตร์สาขาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับงานทางด้านนิติอาชญากรรม หรือผู้ที่ทำงานที่เกี่ยวข้องกับงานทางด้านพิสูจน์ศพ ที่พบหรือหลังจากถึงแก่ความตาย ในระยะเวลาหนึ่ง
นิติเวชกีฏวิทยาจึงได้เข้าไปมีบทบาทเกี่ยวข้องกับคดีความทางกฎหมายด้วยเช่นกัน งานศึกษาทางนิติเวชกีฏวิทยาเป็นการศึกษาถึงชนิดของแมลงที่ตรวจพบในซากศพ ซึ่งชนิดของแมลงที่พบจากซากศพนั้นจะเป็นข้อบ่งชี้กับระยะเวลาที่เกิดการตายของศพนั้น ๆ
สำหรับงานการศึกษาทางด้านนิติเวชกีฏวิทยาในประเทศไทยนี้ ยังไม่มีการศึกษาวิจัยอย่างจริงจัง อย่างไรก็ตามในขณะนี้หน่วยงานบางแห่ง เช่น สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทและมีนักกีฏวิทยารุ่นใหม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการทำงานกับสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ จึงนับว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีว่า ในอนาคตสาขานิติเวชกีฏวิทยาในประเทศไทยจะได้รับการสนใจและเข้าไปมีบทบาทในงานด้านนิติอาชญากรรมมากขึ้น
การใช้แมลงในการสืบสวนคดีอาชญากรรมนี้อาจเรียกอย่างหนึ่งว่า "นิติเวชกีฏวิทยา (Forensic Entomology)"
การสืบหาระยะเวลาหลังการตาย (Post Mortem Interval หรือ PMI) หรือข้อมูลต่าง ๆ นั้นต้องเก็บหลักฐานจากสถานที่เกิดเหตุซึ่งอาจเป็นไข่ของแมลง ตัวอ่อน หนอน ดักแด้ หรือตัวเต็มวัยของแมลงก็ได้ จากนั้นนำมาแบ่งเป็น 3 ส่วน
ส่วนที่ 1 นำมาใช้ประมาณ PMI โดยดูจากอายุของแมลงที่พบบริเวณศพที่มีอายุมากที่สุด
ส่วนที่ 2 นำไปเลี้ยงจนเป็นตัวเต็มวัยเพื่อให้แน่ใจว่าจำแนกชนิดถูกต้อง
ส่วนที่ 3 นำไปตรวจวิเคราะห์ DNA เพื่อให้มั่นใจยิ่งขึ้น
การสำรวจศพโดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณรอยเปิดของบาดแผลบนผิวหนัง หรือ ทางเปิดของอวัยวะ เช่น ตา ปาก จมูก ซึ่งเป็นจุดแรก ๆ ที่แมลงจะเข้าไป ทั้งนี้การเก็บตัวอย่างแมลงจากที่เกิดเหตุนั้นจำเป็นต้องอาศัยความชำนาญ รอบคอบ และช่างสังเกต
ไม่มองข้ามจุดเล็ก ๆ ซึ่งจะทำให้เกิดประโยชน์ต่อรูปคดีมากที่สุด
หากพบตัวอ่อนแมลง (ตัวหนอน) ที่อยู่บนซากศพ ให้เลือกดูตัวหนอนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แล้วคาดคะเนว่าน่าจะเป็นตัวหนอนที่มีอายุมากที่สุด แล้วนำไปเปรียบเทียบกับวงจรชีวิตของแมลงวันว่าขนาดของตัวอ่อนเท่านี้จะมีอายุมาแล้วกี่วัน เมื่อทราบอายุของตัวหนอนแล้วจะทำให้คาดคะเนได้ว่าศพที่เจอนั้นเสียชีวิตมาแล้วกี่วัน ซึ่งเป็นการหาระยะเวลาหลังการตายของสิ่งมีชีวิต (PMI) ถึงอย่างไรก็ตาม การคาดคะเนระยะเวลาหลังการตายด้วยอายุของหนอนแมลงต้องทำควบคู่ไปกับลักษณะของการย่อยซากศพที่เจอด้วย ซึ่งการย่อยสลายของซากศพจะมีอยู่ 5 ระยะด้วยกัน
1. Initial stage เริ่มจาก 0-1 วัน ลักษณะของซากศพยังใหม่และสดอยู่ แมลงที่พบ ได้ในระยะนี้จะเป็นพวกมด และพวกแมลงวันหลังลาย และแมลงวันบ้าน
2. Bloated phast เริ่มจากวันที่ 2-6 หลังจากที่เสียชีวิตแล้ว ศพจะมีการบวมจากการผลิตก๊าซของแบคทีเรียและมีกลิ่นเน่าเหม็น แมลงที่พบได้จะเป็นแมลงวันหัวเขียว
3. Black putrefaction เริ่มจากวันที่ 7-12 หลังจากที่เสียชีวิตแล้ว เป็นระยะที่มีการแตกพังของเนื้อเยื่อ กลิ่นของศพมีความรุนแรงมากขึ้น เริ่มพบระยะไข่และตัวอ่อนของแมลงวันหัวเขียว
4. Butyric fermentation เริ่มจากวันที่ 13-51 หลังจากที่เสียชีวิตแล้ว ภายนอกของศพเริ่ม
แห้ง แต่บางส่วนภายในศพยังไม่แห้ง ผิวที่อยู่ด้านล่างของศพเริ่มเน่าเละ จากกระบวนการ fermentation สามารถพบแมลงในกลุ่ม Muscidae, Piophilidae, Scarabaeidae, Cleridae, Dermestidae, Histeridae, Silphidae และ Staphylinidae
5. Dry phast เริ่มจากวันที่ 52 หลังจากที่เสียชีวิตแล้ว เป็นระยะที่ซากศพเกือบแห้งทั้งหมด
อัตราการย่อยสลายช้าลง แมลงที่พบมากได้ในระยะนี้คือ แมลงในกลุ่ม Dermestidae, Forficulidae, Sarcophagidae, Cleridae
ดังนั้นงานนิติเวชกีฏวิทยาเป็นงานที่น่าสนใจที่ควรจะมีการศึกษาข้อมูลเบื้องต้น แต่ในสภาพความเป็นจริงแล้ว กล่าวได้ว่าเป็นงานที่ค่อนข้างลำบากและละเอียดอ่อนในการที่จะศึกษาแมลงที่เกี่ยวข้องกับศพมนุษย์โดยตรง เพราะอาจเกิดความขลาดกลัว ขยะแขยง ต่อสิ่งที่พบเห็นและโอกาสในการที่จะได้ศพมนุษย์จริง ๆ มาศึกษาก็คงเป็นไปไม่ได้ สำหรับงานวิจัยด้านนี้ได้มีการศึกษาทดลองเพื่อหาปัจจัยพื้นฐานด้านต่าง ๆโดย
นายยุกตนันท์ จำปาเทศ และอาจารย์ที่ปรึกษา ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วีรวรรณ อมรศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ศึกษารูปแบบจำลองงานทางด้านนิติเวชกีฏวิทยา โดยใช้ซากลูกสุกร ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมมาเป็นแบบจำลองแทนศพมนุษย์ ใช้ในการทดลอง ซึ่งจะได้มาถึงข้อมูลเบื้องต้นของแมลงชนิดต่าง ๆ ที่จะพบจากซากลูกสุกร
อาตัม
อาตัม  เป็นสุริยเทพสมัยก่อนราชวงศ์ และเป็นเทพดั้งเดิมของเมืองเอธีโอโปลิส ลักษณะในตำนานใกล้เคียงกับสุริยเทพรา กำเนิดจากน้ำหรือจากเทพนุน ลักษณะเป็นชายชรามีหนวด
ไก่ชนเมืองใต้
ไก่ใต้ หรือ ไก่เดือย ที่รู้จักกันในวงการกีฬาไก่ชนเมืองไทย เดิมทีหากย้อนอดีตไปเมื่อ 7-10 ปีที่แล้ว ไก่ภาคใต้จะเป็นที่รู้จักกันในวงแคบ ๆ หรือรู้จักกันเฉพาะทางภาคใต้ และจะไม่เป็นที่รู้จักหรือยอมรับในวงการไก่แข้ง หรือไก่ชนของทางภาคอื่น ๆ เพราะจะไม่มีสื่ออย่างเช่น “นิตยสารไก่ชนต่าง ๆ ” เป็นตัวเผยแพร่ให้รู้ถึงความจริง และความเป็นมาของไก่ใต้ ได้ชัดเจนได้อย่างทุกวันนี้
เพราะทุกวันนี้นิตยสารไก่ชนที่ออกวางแผงทั้งรายปักษ์ และรายเดือน ผู้เขียนกล้าการันตีว่ามีไม่ต่ำกว่า 10 นิตยสารอย่างแน่แท้ ? ซ้ำบ่อย ๆ ที่มีนิตยสารออกทำเล่ม “เฉพาะกิจ” ขึ้นมาตามกระแสของไก่สายพันธุ์ต่าง ๆ ในวงการไก่ชนเมืองไทย จุดนี้จึงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า “วงการไก่ชนเมืองไทย” เติบโตกว้างขวางได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีอุปสรรคใหญ่หลวงอย่าง “ไข้หวัดนก” มาทำให้กีฬาไก่ชนเมื่อไทยต้องสะดุดทุกปี แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังความนิยมของกีฬาไก่ชนเมืองไทยได้เลย
ส่วนไก่ชนปักษ์ใต้ทุกวันนี้ก็จัดว่าได้รับความนิยมไม่น้อยเช่นกัน เพราะไก่ใต้เลือดร้อยรังแท้เป็นที่ต้องการของคนทุกภาค ทุกระดับชั้น เพื่ออยากได้จุดเด่นในตัวเหล่าพันธุ์ของไก่ชนปักษ์ใต้ ไปพัฒนาสายพันธุ์ของเหล่าไก่ตนเอง ส่วนจุดเด่นจุดดีของไก่ใต้คือสิ่งใดบ้างหรือ ? ท่านลงติดตามจุดเด่นหลัก ๆ สัก 4 ประการ ได้ดังนี้ครับ
สีของไก่ใต้
ไก่ใต้มีสีสันที่แตกต่างไปจากไก่ทางภาคอื่นอยู่พอสมควร สีของไก่ใต้ส่วนใหญ่
นู (เทพ)
นุน  เป็นเทพแห่งน้ำ ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพอาวุโส ถือกำเนิดในช่วงสร้างโลก พระชายาคือเทพีนันเน็ท เป็นเทพที่คอยให้คำแนะนำแก่เทพรา ลักษณะเป็นชาย เศียรเป็นกบ แมลงปีกแข็งหรืองูใหญ่ โผล่ขึ้นจากน้ำเพียงเอว ชูพระกรขึ้นเหนือเศียร เป็นเทพในลักธิอ๊อกโดดซึ่งเป็นลักธิที่ชาวอียิปต์นับถือในยุคแรก ทรงเป็นเทพแห่งน้ำในยุคแรกๆด้วย
ประเทศซานมาริโน
ประเทศสโลวะเกีย
ปัญจาบ  เป็นรัฐหนึ่งในตอนเหนือของประเทศอินเดีย ติดกับรัฐชัมมูและกัศมีร์ทางตอนเหนือ, รัฐหิมาจัลประเทศทางตะวันออก, รัฐหรยาณาทางใต้และตะวันออกเฉียงใต้, รัฐราชสถานทางตะวันตกเฉียงใต้ และแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถานทางตะวันตก รัฐปัญจายครอบคลุมพื้นที่ 50,362 ตารางกิโลเมตร หรือ 1.53% พื้นที่ในประเทศอินเดีย คิดเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 20 ของประเทศ มีประชากร 27,704,236 คน (2011) คิดเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศ และประกอบด้วย 22 เขต ประชากรใช้ภาษาหลักคือภาษาปัญจาบ อันเป็นภาษาราชการของรัฐ กลุ่มชาติพันธุ์ประกอบด้วยชาวปัญจาบ และมีประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาซิกข์ ราว 58% ของประชากรในรัฐ เมืองหลวงของรัฐคือจัณฑีครห์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงร่วมกับรัฐหรยาณาซึ่งอยู่ติดกัน
ในอดีจบริเวณรัฐปัญจาบเป็นที่ตั้งของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ จนถึงประมาณ 1900 ปีก่อนคริสตกาล ได้ถูกรุกรานโดยอเล็กซานเดอร์มหาราช เมื่อ 330 ปีก่อนคริสตกาล และต่อมาถูกปกครองโดยพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะ กษัตริย์ไชนะ ภายใต้คำแนะนำของปราชญ์นามว่าจาณักยะ ปัญจาบกลายมาเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรคุปตะ, อาณาจักรของชาวAlchon Huns, อาณาจักรของพระเจ้าหรรษวรรธนะ แห่งอาณาจักร Pushyabhuti และอาณาจักรมองโกล ต่อมาประมาณ ค.ศ. 1000 ถูกรุกรานโดยมุสลิมและกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐสุลต่านเดลี และ อาณาจักรโมกุล ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันศาสนาซิกข์ก็ถือกำเนิดขึ้นในปัญจาบ และสมาพันธรัฐซิกข์ (Sikh Confederacy) ก็ถือกำเนิดขึ้นและเข้าปกครองบริเวณปัญจาบหลังการล่มสลายของอาณาจักรโมกุล และรวมเป็นอาณาจักรซิกข์โดยมหาราชารันจิต สิงห์ หลังการเข้ามาของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตนและสงครามอังกฤษ-ซิกข์ในปี 1849 จังหวัดปัญจาบของบริทิชอินเดียได้ถูกแบ่งเป็นปัญจาบตะวันตกและปัญจาบตะวันออก ตามความแตกต่างทางศาสนา ซึ่งต่อมาปัญจาบตะวันตกรวมเข้ากับประเทศมุสลิม ปากีสถาน และปัญจาบตะวันออก (ต่อมาเรียกว่า ปัญจาบของอินเดีย) ถูกรวมเข้ากับ PEPSU ก่อนจะถูกแบ่งอาณาเขตใหม่ตามภาษาพูด เป็นรัฐหรยาณา ซึ่งเป็นชนกลุ่มพูดสำเนียงหรยาณีของภาษาฮินดี, รัฐหิมาจัลประเทศซึ่งพูดภาษาปหารี และรัฐปัญจาบซึ่งพูดภาษาปัญจาบในปัจจุบัน
เศรษฐกิจของปัญจาบขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรมเป็นหลัก ด้วยแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์ อุตสาหกรรมอื่น ๆ ประกอบด้วยชิ้นส่วนทางวิทยาศาสตร์ ผลิตผลทางการเกษตร ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ บริการด้านการเงิน เครื่องจักรเครื่องกล ผ้าดิบ เสื้อผ้า เครื่องจักรเย็บผ้า อุปกรณ์กีฬา แป้ง ปุ๋ย จักรยาน น้ำมันสน น้ำตาล และการท่องเที่ยว นอกจากนี้ปัญจาบมีโรงงานกลึงโลหะ (metal rolling) มากที่สุดในอินเดีย โดยเฉพาะใน "เมืองเหล็กกล้า" หรือ Mandi Gobindgarh ใน Fatehgarh Sahib district
ในอดีต บริเวณนี้เรียกว่า สัปตะสินธุ (Sapta Sindhu) ดินแดนในยุคพระเวท อันประกอบด้วยแม่น้ำเจ็ดสายไหลรวมกันลงมหาสมุทร ชื่อสันสกฤตของบริเวณนี้เท่าที่ปรากฏในรามายณะ และมหาภารตะ คือ "ปัญจนาท" (Panchanada) อันแปลว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำห้าสาย ซึ่งต่อมาเมื่อแปลเป็นภาษาเปอร์เซียกลายเป็นคำว่า "ปัญจาบ" (Punjab) ภายหลังการปกครองโดยชาวมุสลิม คำว่า "ปัญจาบ" เป็นภาษาเปอร์เซียมาจากคำว่า "ปัญจ-" ที่แปลว่า ห้า และ "-าบ" ที่แปลว่า สายน้ำ ปัญจาบจึงรวมแล้วแปลว่า "แม่น้ำห้าสาย" แม่น้ำห้าสายนั้นประกอบด้วย แม่น้ำสตลุช, แม่น้ำบีอาส, แม่น้ำราวี, แม่น้ำจนาพ และ แม่น้ำเฌลัม
ชาวกรีกเรียกดินแดนตรงนี้ว่า "เพนตาโปเตเมีย" (pentapotamia) อันแปลว่า ดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่เกิดจากแม่น้ำห้าสาบ (an inland delta of five converging rivers)
รัฐปัญจาบประกอบ 22 อำเภอ (districts) ซึ่งแบ่งตามภูมิภาคออกเป็นภูมิภาค Majha, Malwa, Doaba และ Poadh อำเภอต่าง ๆ รวมกันเป็นมณฑล (division) จำนวน 5 มณฑล ได้แก่: ปติอะลา (Patiala), รูปนคร (Rupnagar), ชลันธร (Jalandhar), ฟารีดโกต (Faridkot) และ ฟีโรเซปุระ (Firozepur) ด้านล่างนี้คือรายชื่อทั้ง 22 อำเภอแบ่งตามภูมิภาค
เมืองหลวงของรัฐคือจัณฑีครห์ และเมืองใหญ่สุดคือลุเธียนา ประชากรทั้งรัฐที่อาศัยในเขตนคร (urban) อยู่ที่ 37.48% เมืองสำคัญในรัฐนอกจากลุเธียนาแล้วได้แก่ อมฤตสระ, ชลันธร (Jalandhar), ปาเตียลา (Patiala), พถินดา (Bathinda) และ SAS-นคร (SAS Nagar)
อัลกาฟี
อัลกาฟี  เป็นหนังสือรวบรวมฮะดีษของศาสนาอิสลามมัซฮับชีอะหฺรวบรวมโดย อัลกุลัยนีย์ เป็นหนึ่งในสี่หนังสือฮะดีษที่สำคัญ
อัลกาฟีมีฮะดีษครอบคลุมทุกหมวด ทุกวิทยาการอิสลาม ที่รายงานจากบรรดาอิมาม (อ) แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ๆ คือ อุศูล อัลกาฟี, ฟุรูอฺ อัลกาฟี และเราฏอตุ อัลกาฟี ทั้งสามส่วนมีฮะดีษรวม 16,000 ฮะดีษ ในหมวดหมู่อะกีดะหฺและชะรีอะหฺ
ผู้รวบรวมอัลกาฟี.
ผู้รวบรวมอัลกาฟี มีนามและกิตินามว่า "อัลฮาฟิซ อัลกะบีร อัลมุฮัดดิษ อัลญะลีล อัชเชค อะบูญะอฺฟัร มุฮัมมัด บิน ยะอฺกูบ บิน อิสฮาก อัลกุลัยนีย์ อัลรอซีย์ อัลบัฆดาดีย์" เกิดฮ.ศ.260 มรณะ ฮ.ศ. 329 เป็นนักวิชาการด้านฟิกหฺ และเป็นมุฮัดดิษ(นักบันทึกและรายงานวจนะบรรดาอิมาม)
อัลกุลัยนีมีชีวิตอยู่ในสมัยที่บรรดาตัวแทน(สะฟีร)ของอิมามมะหฺดี (อ) ยังมีชีวิตอยู่ ท่านได้พบปะกับบรรดาสะฟีรที่อาศัยอยู่ในนครบัฆดาด อัลกุลัยนีย์เองก็เคยอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน อัลกุลัยนีย์สิ้นชีพในปีเดียวกันกับอะลีย์ บินมุฮัมมัด อัสสะมะรีย์ ตัวแทนคนสุดท้ายของอิมามมะหฺดี (อ)
หนังสืออัลกาฟี.
อัลกาฟีรวบรวมฮะดีษมาจาก บทบันทึกวจนะของบรรดาอิมาม หรือที่เรียกว่า ริซาละหฺ ฮะดีษ ที่รู้จักกันในนาม อัลอุศูล อัลอัรบะอะมิอะหฺ  เป็นบทบันทึกจากบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมาม (อ) ที่บันทึกไว้ในสมัยของอิมามแต่ละท่าน ที่ตกทอดกันมา ริซาละหฺ เล็ก ๆ เหล่านี้มีค่ายิ่งและเรียกชื่อ ริซาละหฺ ฮะดีษ เหล่านั้นว่า อัศลุ เช่น อัศลุ ของอาดัม บินฮุเซน อันนุคอส อัลกูฟีย์ เป็นต้น
อัลกุลัยนีย์ได้ทุ่มเทความพยายามในการนำ ริซาละหฺ ฮะดีษ หรืออัศลุ ของบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมามมารวบรวมไว้ ท่านได้เดินทางไปยังบ้านเมืองต่าง ๆ มากมายเพื่อสืบเสาะแสวงหาริซาละหฺเหล่านั้นเพื่อนำมารวมกัน จนเกิดเป็นหนังสืออัลกาฟีขึ้นมา
ฮะดีษต่าง ๆ ในอัลกาฟีมีสะนัด(สายรายงาน)อ้างอิงไปถึงบรรดาอิมาม (อ) และอัลกุลัยนีย์ก็พยายามบอกรายละเอียดของผู้รายงานของแต่ละฮะดีษ ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับชนรุ่นหลังในการตัดสินความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของสายรายงาน อัลกุลัยนีย์ใช้เวลา 20 ปีในการรวบรวมเรียบเรียงอัลกาฟี ซึ่งมี 34 กิตาบ(บท)และ 326 บาบ(หมวด) รวมฮะดีษทั้งสิ้น 16,121 ฮะดีษ
เชคญะอฺฟัร ซุบฮานีย์ ได้ตรวจสอบระดับฮะดีษในอัลกาฟีและแยกแยะไว้ดังนี้ :
เดอะ ก็อดฟาเธอร์
เดอะ ก็อดฟาเธอร์  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวอาชญากรรม ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1972 กำกับโดย ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา จากบทภาพยนตร์ที่เขาเขียนร่วมกันกับ มาริโอ พูโซ สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของพูโซ เมื่อปี ค.ศ. 1969 ภาพยนตร์แสดงนำโดย มาร์ลอน แบรนโด, อัล ปาชิโน, เจมส์ คาน, ริชาร์ด คาสเตลลาโน, โรเบิร์ต ดูวัล, สเตอร์ลิง เฮย์เดน, จอห์น มาร์เลย์, ริชาร์ด คอนเตและไดแอน คีตัน "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกใน "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ไตรภาค ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในปี ค.ศ. 1945 ถึง 1955 เล่าเรื่องราวของครอบครัวคอร์เลโอเน ภายใต้การดูแลของ วิโต คอร์เลโอเน (แบรนโด) โดยเน้นไปที่การเปลี่ยนแปลงของลูกชายคนสุดท้อง ไมเคิล คอร์เลโอเน จากคนนอกครอบครัวที่ไม่เต็มใจ กลายเป็นหัวหน้ามาเฟียที่โหดเหี้ยม
พาราเมาต์พิกเจอส์ ได้สิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์จากนวนิยายในราคา 80,000 ดอลลาร์สหรัฐ ก่อนที่นวนิยายจะได้รับความนิยม ผู้บริหารสตูดิโอมีปัญหาในการหาผู้กำกับ ผู้สมัครสองสามคนแรกปฏิเสธตำแหน่ง ก่อนที่คอปโปลาจะเซ็นสัญญาเพื่อกำกับภาพยนตร์ แต่ความขัดแย้งตามมาด้วยการคัดเลือกตัวละครหลายตัว โดยเฉพาะ วิโตและไมเคิล ภาพยนตร์ถ่ายทำบริเวณรอบ ๆ นครนิวยอร์ก และใน ซิซิลี และเสร็จสิ้นก่อนกำหนด ดนตรีประกอบภาพยนตร์แต่งโดย นิโน โรตา เป็นหลัก และเพลงประกอบเพิ่มเติมโดย คาร์เมน คอปโปลา
"เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ โรงละครโลว์สเตต เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1972 และฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปในสหรัฐเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1972 กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1972 และเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลในเวลานั้น โดยทำเงินระหว่าง 246 ถึง 287 ล้านดอลลาร์สหรัฐในบ็อกซ์ออฟฟิศ ภาพยนตร์ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์และผู้ชมทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงของแบรนโดและปาชิโน, การกำกับ, บทภาพยนตร์, การกำกับภาพ, การตัดต่อ, ดนตรีประกอบและภาพลักษณ์ของมาเฟีย "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" เป็นตัวเร่งให้เกิดความสำเร็จในอาชีพการงานของคอปโปลา, ปาชิโน, นักแสดงและทีมงานหน้าใหม่คนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังช่วยฟื้นคืนชีพอาชีพของแบรนโด ซึ่งเสื่อมถอยลงในทศวรรษ 1960 และเขาได้แสดงในภาพยนตร์ เช่น "รักลวงในปารีส", "ซูเปอร์แมน" และ "กองทัพอำมหิต"
ณ งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 45 ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แบรนโด) และ บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (พูโซและคอปโปลา) นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในอีกเจ็ดสาขา เช่น ปาชิโน, คานและดูวัลในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ คอปโปลาในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม "เดอะ ก็อดฟาเธอร์" ได้รับการยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาพยนตร์แนวอันธพาล ภาพยนตร์ได้รับเลือกให้เก็บรักษาในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติของหอสมุดรัฐสภา ในปี ค.ศ. 1990 ถือว่า "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์หรือสุนทรียศาสตร์" และได้รับการจัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในโรงภาพยนตร์อเมริกัน (ตามหลัง "ซิติเซนเคน") โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ภาพยนตร์ตามมาด้วยภาคต่อ "เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" (1974) และ "เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" (1990)
เหตุการณ์ในภาพยนตร์เริ่มขึ้นในปี 1945 ดอน วีโต คอร์เลโอเน (มาร์ลอน แบรนโด) เจ้าพ่อมาเฟียลือชื่อ ซึ่งมีหน้าที่เสมือนที่พึ่งพิงของผู้คนภายใต้สมญานาม "ก็อดฟาเธอร์" ได้จัดงานแต่งงานของคอนนี่ คอร์เลโอเนลูกสาวที่บ้านของตน และมีทอม เฮเก้น (โรเบิร์ต ดูวัล) ลูกบุญธรรมเป็นที่ปรึกษาและทนายประจำตัว จนกระทั่งจอร์นนี่ ฟอนเทน (อัล มาร์ติโน) ลูกบุญธรรมอีกคนของวีโตซึ่งมีอาชีพเป็นนักร้องในลาสเวกัส มาขอความช่วยเหลือจากวีโตให้เขาได้แสดงภาพยนตร์ซึ่งตัวเอกมีบทบาทใกล้เคียงกับตัวเขา วีโตรับปากและส่งทอมไปพบแจ๊ค วอลซ์ผู้กำกับภาพยนตร์ที่จอร์นนี่ต้องการแสดงที่ลาสเวกัสในวันรุ่งขึ้นเพื่อให้จอร์นนี่ได้แสดงหนัง แต่กลับถูกปฏิเสธและในวันรุ่งขึ้นวอลซ์ตื่นขึ้นมาพบกับหัวม้าตัวโปรดของเขากองอยู่บนเตียง เปรียบเสมือนการขู่เตือนเอาชีวิตจากตระกูลคอร์เลโอเนและจอร์นนี่ก็ได้แสดงหนังในที่สุด
ภายหลังจากที่ทอมกลับมาจากลาสเวกัสได้มีคำเชื้อเชิญจากซอลลอสโซ่นักค้ายาเสพที่ร่วมมือกับบรูโน่ ตาตาเลียลูกชายตระกูลมาเฟียอีกตระกูลหนึ่ง วีโตเข้าพบซอลลอสโซ่ในวันถัดมาและทราบจุดประสงค์ของซอลลอสโซ่คือต้องการให้วีโตร่วมลงทุนค้ายาเสพติดร่วมกับเขาเนื่องจากวีโตมีสหายเป็นตำรวจและนักการเมืองมากและตำรวจยังสนับสนุนธุรกิจบ่อนคาสิโนของวีโตอีกด้วย ซอลลอสโซ่จึงหวังให้มีตำรวจมาหนุนหลังเพื่อจะได้ไม่ต้องหลบซ่อนเวลาค้ายา แต่วีโต้ปฏิเสธข้อตกลงเนื่องจากเห็นว่ายาเสพติดจะทำให้ความมั่นคงของครอบครัวตนย่ำแย่ลง อีกทั้งตำรวจและนักการเมืองจะไม่สนับสนุนเขาอีกเมื่อเขาค้ายาซึ่งต่างไปกับธุรกิจคาสิโนของเขา แต่วีโตยังกังวลเรื่องซอลลอสโซว่ามีเรื่องปิดบังตนอยู่ จึงให้ลูก้า บราซี่สมุนของตนไปสืบเรื่องราวโดยแสร้งทำเป็นว่าไม่พอใจที่อยู่ใต้อำนาจของวีโตจึงขอมาร่วมลงทุนค้ายากับซอลลอสโซ่ แต่ซอลลอสโซ่รู้ทันจึงจัดการฆ่าบราซี่
ในวันเดียวกันคนขับรถประจำของวีโตอ้างว่าป่วย วีโตจึงให้เฟรโด้ลูกชายคนกลางซึ่งมีความคิดเชื่องช้ากว่าใครในบรรดาพี่น้องขับรถไปส่งเขาแทน ในขณะที่วีโตซื้อผลไม้อยู่ซอลลอสโซ่และบรูโน่ ตาตาเลียลอบยิงวีโตจนบาดเจ็บสาหัส เฟรโด้ที่อยู่แถวนั้นก็ไม่สามารถปกป้องพ่อได้เนื่องจากทำปืนของตนหล่นและวีโตได้รับบาดเจ็บสาหัส ซอลลอสโซ่ได้นำตัวทอมไปที่รังของตนเพื่อเจรจาให้ซันนี่ (เจมส์ คาน) ลูกชายคนโตของวีโตทำข้อตกลงด้วยกันเนื่องจากซอลลอสโซ่เข้าใจว่าวีโตตายแล้ว ไมเคิล คอร์เลโอเน (อัล ปาชิโน) ลูกชายคนเล็กของวีโตรู้เรื่องว่าพ่อตนถูกลอบยิงจึงรีบกลับมาที่บ้านและพบว่าวีโตยังมีชีวิตอยู่ ไมเคิลจึงขับรถไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาลแต่มาถึงกลับพบว่าไม่มีใครเฝ้าพ่อของตนอยู่เลย และทราบว่ามีคำสั่งจากตำรวจให้สมุนของวีโตออกจากห้องพัก ไมเคิลกลัวว่าพวกตาตาเลียจะร่วมมือกับตำรวจเพื่อมาลอบฆ่าพ่อตน ไมเคิลจึงย้ายวีโตไปไว้ในห้องอีกห้องนึงและโทรบอกซันนี่ให้นำกำลังสมุนมาเฝ้าวีโต ซึ่งไม่นานหลังจากนั้นตำรวจนายหนึ่งชื่อแม็คคูสกี้เข้ามาลอบทำร้ายไมเคิลที่ยืนเฝ้าพ่ออยู่หน้าประตูโรงพยาบาลและกำลังจะบุกขึ้นไปแต่ก็ทันจังหวะที่สมุนของวีโตเข้ามาพอดี แม็คคูสกี้จึงไม่สามารถลอบฆ่าวีโต้ได้
เมื่อซันนี่รู้เรื่องจึงโกรธมากและสั่งให้ลูกน้องตนไปฆ่าบรูโน่ ตาตาเลีย พี่น้องคอร์เลโอเนเข้าประชุมปรึกษากันและคาดเดาว่าแม็คคูสกี้ได้เงินจากตาตาเลียและร่วมมือค้ายากับซอลลอสโซ่ อีกทั้งซอลลอสโซ่และแม็คคูสกี้ยังขอเจรจากับไมเคิลตามลำพัง ไมเคิลจึงเสนอตัวให้ตนลอบฆ่าทั้งสองคนซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยเนื่องจากหากปล่อยซอลลอสโซ่และแม็คคูสกี้ไว้อาจไม่เป็นผลดี ซันนี่จึงให้ลูกน้องไปสืบว่าทั้งสองจะเจรจากับไมเคิลที่ใดจนได้ความมาว่าเป็นร้านอาหารอิตาเลียนแห่งหนึ่ง ซึ่งครีแมนซ่าลูกน้องตัวเอ้ของวีโตออกความเห็นให้ซ่อนปืนไว้ด้านหลังชักโครกโบราณของร้านอาหาร ซอลลอสโซ่และแม็คคูสกี้มานำตัวไมเคิลไปที่ร้านอาหารอิตาเลียนตามที่ลูกน้องซันนี่สืบทราบมา ทั้งสามเจรจากันได้ซักพักไมเคิลก้ขอตัวไปเข้าห้องน้ำและหยิบปืนออกมาจาชักโครกโบราณและออกไปยิงเข้าที่หัวของซอลลอสโซ่และแม็คคูสกี้ หลังจากนั้นข่าวเรื่องการลอบฆ่าของไมเคิลแพร่ออกไป ครีแมนซ่าจึงใช้แหล่งข่าวที่ตนมีรวมถึงหลักฐานและอำนาจอิทธิพลนำเสนอข่าวว่าแม็คคูสกี้ลอบค้ายากับซอลลอสโซ่ทำให้ไมเคิลหลุดพ้นข้อกล่าวหา แต่ไมเคิลเองก็ต้องลี้ภัยออกนอกประเทศเพื่อความปลอดภัยของตนเองตามคำแนะนำของพี่ ๆ
ไมเคิลลี้ภัยไปยังอิตาลี เมืองคอร์เลโอเนบ้านเกิดของวีโต และได้พบรักกับหญิงที่ชื่ออะพอลโลเนียจนทั้งคู่ตัดสินใจแต่งงานกัน ทางด้านอเมริกา วีโตออกจากโรงพยาบาลมารักษาตัวที่บ้านพร้อมเข้าพบลูก ๆ และทราบเรื่องว่าไมเคิลเป็นคนฆ่าซอลลอสโซ่และแม็กคูสกี้ หลังจากนั้นเฟรโด้ได้ไปดูแลคาสิโนที่ลาสเวกัส วันหนึ่งซันนี่ได้ไปเยี่ยมคอร์นี่ที่บ้านและพบว่าคอนนี่ถูกคาร์โลสามีของเธอทำร้าย ซันนี่แค้นใจจึงไปทำร้ายคาร์โลและขู่ว่าหากทำร้ายน้องสาวเขาอีกเขาจะฆ่าคาร์โล ไม่นานหลังจากนั้นคอนนี่และคาร์โลทะเลาะกัน คอนนี่ถูกสามีเธอทำร้ายด้วยเข็มขัดเธอจึงโทรไปบอกซันนี่ เมื่อซันนี่รู่เรื่องก็โกรธมากและขับรถออกไปเพื่อไปฆ่าคาร์โล จนกระทั่งซันนี่ขับรถมาถึงทางด่วนก็ถูกกลุ่มคนปริศนารุมยิงจนตาย ทางไมเคิลเองเมื่อรู้ข่าวซันนี่จากอเมริกาก็รู้สึกเสียใจแต่ก็ไม่สามารถกลับประเทศได้ในตอนนี้ ไมเคิลได้รับคำแนะนำให้ย้ายออกจากเมืองคอร์ลิโอเนเพื่อความปลอดภัยและในวันที่ขนย้ายข้าวของอยู่นั่นเอง อะพอลโลเนียถูกระเบิดตายขณะเธอขับรถเพื่อเอาใจไมเคิล ซึ่งคนวางระเบิดก็คือสหายคนสนิทของไมเคิลที่หักหลังเขา ทำให้หลังจากนั้นไมเคิลแทบไม่เคยไว้ใจใครอีก
เมื่อวีโตรู้ว่าซันนี่ถูกฆ่าก็รู้สึกเสียใจมากแต่ก็ไม่อยากให้มีการแก้แค้นและจัดการประชุมร่วมกับหัวหน้าตระกูลมาเฟียอีก 5 ก๊ก ในที่ประชุมวีโตสามารถจับผิดดอน ตาตาเลียได้ว่าเป็นแค่หุ่นเชิดของดอน บราซินี่หัวหน้าตระกูลบราซินี่ ภายหลังจากการประชุมวีโตได้บอกแก่ทอมว่าบราซินี่คือผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังและเป็นคนฆ่าซันนี่ ในที่สุดไมเคิลก็กลับอเมริกาและพบว่าหลังจากที่เขาฆ่าซอลลอสโซ่เกิดศึกระหว่างคอร์เลโอเนและตาตาเลียหลายครั้ง หนึ่งปีให้หลังไมเคิลไปหาเคย์ อดัม อดีตแฟนสาวของเขาและขอเคย์แต่งงาน วีโตแต่งตั้งให้ไมเคิลเป็นดอนคนใหม่มีอำนาจเทียบเท่าวีโตและมีวีโตเป็นที่ปรึกษา มีคาร์โลเป็นมือขวา และให้ทอมเป็นทนายส่วนตัว เนื่องจากตอนนี่คอร์เลโอเนถูกบราซินี่และตาตาเลียบีบให้พ้นจากอำนาจให้ไปอาศัยอยู่ที่รัฐเนวาดาจึงต้องรีบระงับศึกและแก้ปัญหาโดยเร็ว
ไมเคิลไปหาเฟรโด้ที่ลาส เวกัสเพื่อไปปรึกษาขอซื้อโรงแรมและบ่อนคาสิโนจากโมกรีน นักธุรกิจรายใหญ่ของลาสเวกัสที่ร่วมลงทุนธุรกิจกับเฟรโด้ แต่โมกรีนปฏิเสธที่จะขายโรงแรมและคาสิโนให้ไมเคิล และด่าทอไมเคิลทันทีหลังจากไมเคิลกล่าวว่าตนจะทำธุรกิจนี้ได้ดีกว่าโมกรีน ข้อเจรจาเป็นอันจบลงวันต่อมาไมเคิลจึงกลับนิวยอร์กและไปขอคำปรึกษาจากวีโต วีโตแนะนำให้ไมเคิลว่าบราซินี่จะจัดการประชุมขึ้นและจะมีการลอบสังหารไมเคิลในที่ประชุมจากฝีมือคนของคอร์เลโอเนเอง วีโตแนะนำเพิ่มว่าให้ไมเคิลระวังคนของคอร์เลโอเนที่มาติดต่อให้ไมเคิลประชุมสงบศึกกับบราซินี่คือคนทรยศ