pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การจลาจลที่เกิดจากการทำลายรูปเคารพเกิดขึ้นที่เมืองซูริค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1523, ที่เมืองโคเปนเฮเกน เมื่อปี ค.ศ. 1530, เมืองมึนสเตอร์เมื่อปี ค.ศ. 1534, เจนีวา เมื่อปี ค.ศ. 1535, เอาคส์บวร์ค เมื่อปี ค.ศ. 1537 และ และ สกอตแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1559 สิบเจ็ดมณฑลในประเทศเนเธอแลนด์และเบลเยียม และบางส่วนทางตอนเหนือของฝรั่งเศสได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการโจมตีของผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์จากผู้สนับสนุนการทำลายรูปเคารพทางศาสนาเมื่อฤดูร้อนปี ค.ศ. 1566 การโจมตีครั้งนี้เรียกว่า “เบลเดนสตรอม” (Beeldenstorm) ซึ่งทำลายรูปปั้นภายในอารามเซนต์ลอเรนซ์ที่สตีนวูรด์ (Steenvoorde) หลังจากการเทศนากลางแปลงโดยเซบาสเตียน แม็ท (Sebastiaan Matte) และการปล้นอารามเซนต์แอนโทนีหลังจากการเทศนาโดยเจคอป เดอ บุยเซีย (Jacob de Buysere) “Beeldenstorm” เป็นจุดเริ่มต้นของ “สงครามแปดสิบปี” เพื่อต่อต้านกองกำลังสเปนและคริสตจักรคาทอลิก
ระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ บิชอปโจเซฟ ฮอลแห่งนอริช (Bishop Joseph Hall of Norwich) บรรยายเหตุการณ์เมื่อ ค.ศ. 1643 เมื่อกองทหารและประชาชนที่ถูกยุยงโดยรัฐสภาให้ต่อต้านความเชื่องมงายและรูปเคารพเข้ามาทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในโบสถ์ไม่ว่าจะเป็นกระจกหน้าต่าง ผนัง รูปอนุสรณ์ หรือเก้าอี้อิง ทิ้งเหล็กและทองเหลืองออกจากหน้าต่าง ทำลายรูปปั้น, ออร์แกน ห้องแต่งตัวของนักบวช เลื่อยไม้กางเขนจากแท่นเทศน์ เผาหนังสือสวดมนต์ และอื่น ๆ การบันทึกการทำลายเช่นนี้ทำให้เราเห็นภาพพจน์ของความรุนแรงและความเสียหายที่เกิดขึ้นในยุคนี้ได้อย่างชัดเจน
วิลเลียม เดาซิง (William Dowsing) ผู้เป็นนักปฏิรูปศาสนาคนสำคัญถูกจ้างโดยรัฐบาลให้ไปดูงานการทำลายรูปเคารพตามโบสถ์ต่าง
ๆ ในหมู่บ้านและเมืองในบริเวณอีสท์อังเกลีย เดาซิงบันทึกการทำลายไว้ที่ยังคงอยู่คือการทำลายในบริเวณซัพฟิคและเคมบริดเชอร์
ไม่ใช่ชาวโปรเตสแตนต์ทุกคนจะเห็นด้วยกับลัทธิทำลายรูปเคารพของศาสนาหรือการใช้รูปเคารพในการสักการบูชา มาร์ติน ลูเทอร์ผู้เป็นผู้นำในการแยกตัวจากนิกายโรมันคาทอลิกเองกล่าวว่าผู้นับถือศาสนาคริสต์ควรจะมีเสรีภาพในการบูชารูปทางศาสนาใด ๆ ก็ได้ตราบที่ไม่เป็นการบูชารูปแทนพระเป็นเจ้า แต่ฮุลดริช ซวิงลีผู้พยายามอนุรักษ์คำสอนของพระเจ้าเป็นปฏิปักษ์ต่อรูปสัญลักษณ์ทุกชนิด มาร์ติน ลูเทอร์ผู้ต้องการอนุรักษ์คำสอนเช่นกันเห็นว่างานศิลปะทุกอย่างเป็นงานที่ทำเพื่อพระวรสาร มาร์ติน ลูเทอร์นอกจากจะไม่เห็นด้วยกับการทำลายศิลปะเช่นที่ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต้องการจะทำแล้วยังสนับสนุนการสร้างศิลปะเพื่อศาสนาด้วย โดยเฉพาะดนตรีซึ่งลูเทอร์เห็นว่าเป็นที่สร้างขึ้นเพื่อพระเจ้าและประทานให้โดยพระเจ้า ลูเทอร์ยกตัวอย่างจากภาพของพระเจ้า ทูตสวรรค์ มนุษย์ และสัตว์ในคัมภีร์ไบเบิล โดยเฉพาะงานของนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร หรือหนังสือโมเสส และหนังสือโยชูวา และยังเสนอให้มีภาพเขียนเหล่านี้บนผนังโบสถ์เช่นเดียวกับคัมภีร์เพื่อเป็นความเพิ่มความเข้าใจในศาสนามากขึ้น
ลัทธิการทำลายรูปสัญลักษณ์
ลัทธิการทำลายศาสนศิลป์
ธงต่างๆในประเทศศรีลังกา
มารีย์ชาวมักดาลา
มารีย์ชาวมักดาลา หรือพบเขียนว่าแมรี แม็กดาเลน  เป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูที่ได้รับการสรรเสริญสูงสุดคนหนึ่ง และเป็นสาวกสตรีคนสำคัญที่สุดในการเคลื่อนไหวของพระเยซู พระเยซูทรงขับ "เจ็ดผี" ออกจากตัวนาง ซึ่งตามฉบับนั้นตีความว่าหมายถึงอาการป่วยอันซับซ้อน เธอโดดเด่นขึ้นมาในช่วงวันสุดท้ายของพระเยซู โดยไปปรากฏตัวที่กางเขนหลังสาวกชาย (ยกเว้นยอห์นอัครทูต) ต่างพากันหลบหนีไป และที่พิธีฝังพระศพ เธอเป็นบุคคลแรกที่เห็นพระเยซูหลังพระองค์ฟื้นคืนพระชนม์ชีพ ตามพระคัมภีร์ยอห์น 20 และมะระโก 16:9
มารีย์มักดาลาได้รับพิจารณาจากทั้งคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรนว่าเป็นนักบุญ โดยมีวันฉลองตรงกับวันที่ 22 กรกฎาคม ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ตะวันออกยังเฉลิมฉลองเธอในวันอาทิตย์แห่งผู้ถือของหอม (myrrhbearer)
การอ้างอิงในพันธสัญญาใหม่.
ใน พระวรสารนักบุญลูกา 8:2-3, กล่าวว่ามารีย์ชาวมักดาลาเป็นสตรีคนหนึ่งในกลุ่มที่เป็นผู้ “ปรนนิบัติพระองค์ด้วยการถวายสิ่งของของเขา” ในบทเดียวกัน กล่าวถึงการไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากร่างของมารีย์ และครั้งหนี่งไล่ผีออกได้ถึงเจ็ดผี สตรีกลุ่มนี้หลังจากที่ได้รับการรักษาแล้ว ก็ได้ร่วมเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมกับพระเยซูเป็นครั้งสุดท้าย (มัทธิว 27:55; มาระโก 15:41; ลูกา 23:55) และได้เป็นพยานในการตรึงพระเยซูที่กางเขน มารีย์ชาวมักดาลาอยู่ต่อถึงการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนและนำไปไว้ในที่บรรจุศพที่เตรียมไว้โดยนักบุญโยเซฟแห่งอาริมาเธีย
รุ่งเช้ามารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์แม่ของนักบุญยอห์นผู้น้อย (มัทธิว 28:1; มาร์ค 16:2; พระวรสารนักบุญเปโตร 12) กลับไปที่ที่เป็นที่ไว้ร่างพระเยซูเพื่อจะเอาน้ำมันหอมไปพรมร่างพระเยซูแต่กลับพบว่าที่นั้นว่างเปล่า และมีทูตสวรรค์มาปรากฏ (มัทธิว 28:5) เมื่อเห็นเช่นนั้นมารีย์ก็ไปบอกนักบุญเปโตร และ “สาวกผู้ที่เป็นที่รัก” ของพระเยซู (ยอห์น 20:1–2) ทำให้มารีย์ชาวมักดาลาได้ชื่อว่าเป็น “อัครทูตของอัครทูต” พอบอกเสร็จมารีย์ก็รีบกลับไปที่ไว้ศพอีกครั้ง มารีย์ไปถึงก็นั่งร้องไห้อยู่ที่ประตู
ตามคำของนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร มารีย์ชาวมักดาลาเป็นคนแรกที่ได้เห็นพระเยซูหลังจากที่ทรงคืนพระชนม์ แต่เมื่อเห็นพระเยซูมาปรากฏตัวมารีย์ชาวมักดาลาก็จำพระเยซูไม่ได้ แต่เมี่อพระเยซูทรงเอ่ยนามมารีย์ มารีย์จึงจำได้แล้วจึงร้องว่า “รับโบนี” (อาจารย์) (ยอห์น 20:16 ) มารีย์อยากจะเข้าไปเกาะพระองค์แต่ก็ทรงห้ามไว้ (ยอห์น 20:17) พระเยซูตรัสกับเธอว่า "อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปหาพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของท่านทั้งหลาย"”
ข้อความนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่กล่าวถึงมารีย์ชาวมักดาลาในพระวรสารผู้ซึ่งหลังจากนั้นก็กลับไปเยรูซาเลม มารีย์ชาวมักดาลาอาจจะเป็นหนึ่งในกลุ่มสตรีที่ไปยังกรุงเยรูซาเลมกับอัครทูตหลังจากพระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (กิจการของอัครทูต 1:14)
นักบุญแมรี แม็กดาเลน
แมรีแม็กดาเลน
ประเทศบัลเกเรีย
อาณาจักรไบแซนไทน์
โรเซลิโต คัมปาน่า
โรเซลิโต คัมปาน่า (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18
คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8
ต่อมา คัมปานเข้าร่วมการแข่งขัน 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 รอบ 16 คน แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา แต่ได้เข้าไปชกในรอบต่อไปเพราะ ตาตา โพลินาร์ได้รับบาดเจ็บและขอถอนตัวไป คัมปานาจึงได้ขึ้นในรอบ 8 คน พบกับอัลลัน ฟูเอนเตสแทน และคัมปานาเป็นนฝ่ายชนะคะแนน ได้เข้าไปชกในรอบสี่คนสุดท้าย แต่ก็แพ้คะแนน เชอร์วิน ปาโรไปเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2547 คัมปานายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย เสมอกับประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้น คัมปานา ชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คัมปานาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2552 แต่ก็ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เรเน เบสตูดิโอ ไม่ได้แชมป์ คัมปานาขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค อัล ริเวรา ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ซอนนี มานาคาเน
ซอนนี มานาคาเน  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 4
มานาคาเนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนนมิเนกาซุ อิมูระ ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกในอินโดนีเซีย ชนะ 4 ครั้ง เสมอ 1 โดยชนะน็อค ชวาลย์ ส. วรพิน นักมวยสากลชาวไทย ยก 3 ด้วย จากนั้น มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนวิกกี้ เจเปอร์ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้แชมป์อินโดนีเซีย มานาคาเนเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่นครราชสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมในยกที่ 4 จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกชนะรวดอีกสี่ครั้งที่อินโดนีเซีย รวมทั้งชนะคะแนน สมิงหนุ่ม ว.วิวัฒนานนท์ และขนะน็อคพรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 9 ก่อนจะไปชกแพ้น็อค ซี กอร์เรส ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2549 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมแค่ยกแรก
มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกถึง 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยเมื่อ พ.ศ. 2551 ชิงแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ยก 12 ส่วนใน พ.ศ. 2552 ลดรุ่นลงมาชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับมารังกิน มาร์บุน มานาคาเนมาประสบความสำเร็จเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะน็อค คริสเตียน เซียนตูรี ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3 เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ มานาคาเนมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อคเทอดเกียรติ จันทร์แดง ยก 4 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่ทำได้เพียงแค่เสมอกับ โรเบิร์ต โกปา ปาลูว จากนั้น ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 จนล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มานาคาเนเพิ่งได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอารีฟ บราเดอร์
อาซาดิน อันฮาร์
อาซาดิน อันฮาร์ (Azadin Anhar) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) แพ้ 15
อันฮาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 1 หลังจากชกชนะบ้าง แพ้บ้างอีก 3 ครั้ง อันฮาร์ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 10 และต่อมาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBFเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ชอย จุมฮวาน ยก 3 ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น อันฮาร์ก็เสียแชมป์อินโดนีเซียโดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อูดิน บาฮารุดดินไปเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
อันฮาร์กลับมาชกสร้างฟอร์มใหม่ ชนะ 5 แพ้ 1 แล้วจึงไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ชุง ซุงยอง ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อันฮาร์ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทกับคู่ปรับเก่า อูดิน บาฮารุดดินเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คราวนี้ อันฮาร์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์ไปครอง หลังจากนั้น อันฮาร์ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้อีกครั้ง เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 แต่ก็แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 7 จากนั้น อันฮาร์ มาชกแพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม. และเมื่อสถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชกชิงแชมป์ของสถาบันนี้ครั้งแรกเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 อันฮาร์ได้มาชิงแชมป์ WBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างกับสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 5 หลังจากนั้น อันฮาร์หยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีก 3 ครั้งในช่วง พ.ศ. 2542 – 2544 แต่ก็แพ้ตลอด หลังจากที่ชกครั้งล่าสุด แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 6 เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 อันฮาร์ก็แขวนนวมไป
ฟาลาโซนา ฟีดัล
ฟาลาโซนา ฟีดัล  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 7 (น็อก 4) แพ้ 13
สถิติการชกครั้งแรกของฟีดัลที่มีบันทึกใน Boxrec.com คือขึ้นชกชิงแชมป์เงารุ่นไลต์ฟลายเวต WBO แพ้คะแนน อีริค จามิลี่ ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 จากนั้นขึ้นชกแพ้คะแนน มูฮัมมัด ราชมัน และขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน วิคกี้ ทาฮูมิล จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA สองครั้งรวดแต่ไม่สำเร็จ โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวตเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ดีเด่น เก่งการุณ จากนั้น ฟีดัลชกชนะคะแนนเมลวิน มากราโม ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวต แพ้น็อก ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 ฟีดัลยังเคยไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลียระหว่าง พ.ศ. 2546 – 2547 แพ้คะแนน ฮุสเซน ฮุสเซนและแพ้น็อก วิค ดาร์ชิเนียน ยก 2 และมาแพ้คะแนนเทิดเกียรติ จันทร์แดง เมื่อ พ.ศ. 2548
ต่อมา ฟีดัลขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 4 เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ WBC เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แพ้น็อก เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 จากนั้น ฟีดัลประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต ชนะน็อก สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 5 จากนั้นมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวตกับทับทิมแดงอีกครั้งเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 แก็แพ้น็อกไปแค่ ยก 4 ในช่วง พ.ศ. 2551 – 2552 ฟีดัลมาชกนอกรอบในประเทศหลายครั้ง ชกแพ้ ศิริชัย เอกจุมพล เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และรัตนชัย ส.วรพิน ก่อนจะได้ครองแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน นาวล์ดี้ มานากาเน แต่เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ฟีดัลเป็นฝ่ายแพ้น็อก อีซัค จูเนียร์ ยก 10
ฟีดัลยังได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน ซอน จุงโอห์ ที่เกาหลีใต้ และใน พ.ศ. 2554 ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม และราชศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาชิงแชมป์เงา WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวตเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน แก้วฟ้า ต.บัวมาส จากนั้นมาชกแพ้คะแนนนรสิงห์ ก่อเกียรติยิม และขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน ทับทิมแดง ณ ราชวัตร โดยในการชกครั้งนี้ ฟีดัลถูกสั่งตัดคะแนนไปสองคะแนนด้วย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อก สด ปูนนกอินทรียิม ยก 5 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ไทเกอร์ ต.บัวมาส ยก 7 ฟีดัลกลับไปชกชนะที่อินโดนีเซียสองครั้ง จากนั้นมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก ไมค์ พ.ธวัชชัย ยก 6 เมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
วันเดอร์บอย โรยา
วันเดอร์บอย โรยา (Wonder Boy Roya) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 5
สถิติการชกครั้งแรกของโรยาที่บันทึกไว้ใน Boxrec.com คือครั้งที่มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก 10 จากนั้น โรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 7 และชกชนะครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค มาร์เทน ปาลาอาร์ ยก 7 จากนั้นโรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซียตลอดจนถึง พ.ศ. 2547 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยเคยชนะน็อค ไชโย ส.เทียบคุณ นักชกไทยในยกที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2546 ด้วย แต่โรยาก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้น็อค อีร์ฟาน โอกะห์ ยก 3 เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 โรยาก็แขวนนวมไป
เซลโซ่ แดงก๊อด
เซลโซ แดงก๊อด  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองมูตินลูปา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 83 ครั้ง ชนะ 37 (น็อค 10) เสมอ 16 แพ้ 30
แดงก๊อดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เสมอกับ คิด เอนดิโน จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งเคยชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ด้วย แดงก๊อดมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยมาแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าเสมอกับดีเด่น เก่งการุณ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF แพ้คะแนน อานิส โรก้าไปอย่างเป็นเอกฉัมท์ที่อินโดนีเซียเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA กับดีเด่นอีกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ก็เสมอกันไปอีก
แดงก๊อดได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เมื่อชกชนะคะแนน โจวาน เพรสบิเตโร แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ เวนเดล คอจูเลส โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 8 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 จากนั้น ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 21 พฤษภาคม ที่ลอนดอน ปรากฏว่าแดงก๊อดเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โรเดล โอราอิส ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยที่ระหว่างครองแชมป์ฟิลิปปินส์นี้ แดงก๊อดยังเดินทางมาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และหลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ก็ได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม มาชกนอกรอบแพ้คะแนน แมกไซไซ ศิษย์สายทอง และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดวงเพชร ก่อเกียรติยิม หลังจากนั้น แดงก๊อดยังขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2554 แต่ชกแพ้เกือบทั้งหมดและไม่ได้ชกชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค เจฟฟรีย์ จิเมเนซ ยก 2 แดงก๊อดก็แขวนนวมไป
เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์
เออร์เนสโต รูบิลลาร์ (Ernesto Rubillar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองตาคุม ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 78 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) เสมอ 7 แพ้ 33
อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ
อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ (Alexander Tiranov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่ รัสเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 11
ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน
ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน (Daniel Ponce de Leon) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
ไมเคิล โดมิงโก
ไมเคิล โดมิงโก (Michael Domingo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่ เมือง Libac, Sultan Kudarat ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 55 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 14
ครม.57
อัลแบร์โต อากวีลานี
อัลแบร์โต อากวีลานี (Alberto Aquilani) นักฟุตบอลชาวอิตาลี เกิดที่โรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางในฟีออเรนตีนา ที่ ประเทศอิตาลี และยังเป็นกองกลาง ที่เคยเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ และ ทีมชาติอิตาลีชุดปัจจุบันด้วย
เส้นทางการค้าแข้ง.
อากวีลานีเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเฉกเช่นเดียวกันกับวัยรุ่นในอิตาลีส่วนใหญ่ เขาเริ่มเข้าสู่สโมสรเยาวชนของโรม่า เนื่องจากทั้งเขาและครอบครัวผูกพันกับโรม เหมือนโรมานิสตาทุก ๆ คน อากวีลานีเติบโตมากับโรมา เขาเล่นได้ดีในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่เขามักจะมีปัญหาอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง ปีกซ้ายและขวา หรือกองกลางตัวรับก็ได้เช่นเดียวกัน
ในปี 2001 เมื่ออากวีลานีมีอายุครบ 16 ปี สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งเกาะอังกฤษอย่างเชลซีได้ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเขา แต่อากวีลานีได้ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า เขาต้องการเล่นให้กับสโมสร โรมา เท่านั้น ซึ่งเป็นสโมสรที่เขารัก แต่ด้วยสภาพร่างกายที่เจอกับปัญหาอาการบาดเจ็บ จนต้องพลาดการลงสนามบ่อยครั้ง ทำให้โรมาที่ประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก ต้องตัดสินใจขายเขาออกมา และอากวีลานีเลือกที่จะไม่เล่นในอิตาลีต่อเพื่อเป็นการเคารพต่อต้นสังกัด ประกอบกับในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2009-10 ลิเวอร์พูลได้ติดต่อขอซื้อตัว ทำให้อากวีลานีตกลงรับข้อเสนอในที่สุด
อากวิลานี่ เซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลในวันที่ 6 สิงหาคม 2552 ด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์ โดยสัญญาจะมีอายุ 5 ปี และเขาเลือกใส่เบอร์ 4 ลงเล่น
ไทเกอร์ วูดส์
เอลดริก ต้น “ไทเกอร์ วู๊ดส์” (เกิดวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1975) Eldrick Tont "Tiger" Woods (born December 30, 1975) เป็น นักกอล์ฟอาชีพ สัญชาติอเมริกาซึ่งเป็นนักกอล์ฟที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตลอดกาลคนหนึ่ง เขายังเคยเป็น นักกีฬาที่ทำรายได้สูงที่สุด ในโลกเป็นระยะเวลาหลายปี แฟนๆและสื่อยกย่องให้เขาเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
วู๊ดส์ เทิรน์โปร ในปีค.ศ. 1996 และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1997 เขาชนะแชมป์เมเจอร์รายการแรก ในรายการ เดอะมาสเตอร์ 1997 โดยทำลายสถิติสนามด้วยการชนะรายการการแข่งขันที่18 อันเดอร์พาร์ และรับเงินรางวัลเป็นจำนวนเงิน 486,000 เหรียญดอลล่าร์สหรัฐ เขาก้าวขึ้นเป็นนักกอล์ฟ หมายเลขหนึ่ง ของ อันดับโลก ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997 ในช่วงทศวรรษที่ 20 วู๊ดส์ได้สร้างความโดดเด่นอย่างมากในกีฬากอล์ฟ โดยสามารถครองตำแหน่งนักกอล์ฟหมายเลขหนึ่งของโลกระยะเวลาถึง 264 สัปดาห์ตั้งแต่ช่วงเดือนสิงหาคมปี 1999 ถึงเดือนกันยายนปี 2004 และระยะเวลา 281 สัปดาห์ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ปี 2005 ถึงเดือนตุลาคม ปี 2010 ตั้งแต่เดือนธันวาคมปี 2009 ถึงต้นเดือนเมษายนปี 2010 วู๊ดส์ได้หยุดพักจากแข่งขันกอล์ฟอาชีพเพื่อมาให้ความสำคัญกับเรื่องการแต่งงานของเขา หลังจากที่เขาออกมายอมรับเรื่อง การนอกใจภรรยา การนอกใจของเขาถูกเปิดโปงโดยผู้หญิงหลายคนผ่านทางแหล่งข่าวต่าง ๆ ทั่วประเทศ เหตุการณ์เหล่านี้ส่งผลต่อฟอร์มการเล่นกอล์ฟที่ย่ำแย่ของเขา โดยอันดับโลกตกไปอยู่ถึงอันดับที่ 58 ของโลกในเดือนพฤศจิกายนปี 2011 เขาจบฤดูการแข่งขันด้วยสถิติไม่ชนะติดต่อกันถึง 107 สัปดาห์นับตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขันในรายการ เชฟรอนเวิร์ดชาแลนจ์ ในเดือนธันวาคมปี 2011 หลังจากที่ชนะการแข่งขันในรายการ อาร์โนล์ด พาร์เมอร์ อินวิเทชั่น ในเดือนมีนาคมปี 2013 เขาก็กลับขึ้นมาครองตำแหน่งนักกอล์ฟหมายเลขหนึ่งของโลกอีกครั้ง และครองอันดับยาวถึงเดือนพฤษภาคมปี 2014
วู๊ดส์ได้ทำลายสถิติกีฬากอล์ฟหลายรายการ เขาครองตำแหน่งนักกอล์ฟอันดับหนึ่งของโลกโดยมีระยะเวลาต่อเนื่องยาวนานที่สุด และมีจำนวนสัปดาห์ที่มากที่สุดมากกว่านักกอล์ฟคนอื่น ๆ เขาได้รับ รางวัลผู้เล่นแห่งปีจากพีจีเอ จำนวน 11 สมัย และรางวัล ไบรอน เนลสัน อะวอร์ด สำหรับรางวัลการถูกตัดแต้มน้อยที่สุด จำนวน 8 สมัย และยังเป็นผู้นำอันดับหนึ่งของนักกอล์ฟที่ทำเงินรางวัลสูงสุดถึง 10 ฤดูกาลแข่งขัน เขาชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพ รายการ เมเจอร์ กอล์ฟ แชมป์เปี้ยนชิป ถึง 15 ครั้ง ซึ่งเป็นผู้เล่นที่ชนะการแข่งขันสุงสุดเป็นอันดับที่สอง (แจ็ค นิคคลอส เป็นผู้นำโดยชนะ 18 ฤดูกาล) และชนะรายการต่าง ๆ ของ พีจีเอทัวร์ ถึง 79 รายการ ตามหลังผู้เล่นตลอดการ แซม สเนียด ซึ่งชนะ82 รายการ เขาเป็นแชมป์รายการเมเจอร์ และ รายการพีจีเอทัวร์ มากที่สุดในบรรดานักกอล์ฟที่ยังลงแข่งขันกันอยู่ เขายังป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ได้แชมป์ แกรนด์สแลม และเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดและรวดเร็วที่สุดในการชนะการแข่งขันถึง 50 รายการ เขาเป็นนักกอล์ฟคนที่สองที่สามารถชนะ แกรนด์ สแลม ได้ถึงสามสมัย หลังจากที่ แจ๊ด นิคคลอส เคยทำสถิติไว้ เขาชนะรายการ เวิร์ด กอล์ฟ แชมป์เปี้ยนชิป ถึง 18 ครั้ง ซึ่งรายการอย่างน้อยหนึ่งในนั้นอยู่ในช่วง 11 ปีแรกตั้งแต่มีการเริ่มต้นการแข่งขันในปี 1999 วู๊ดส์และ รอรี่ย์ แม็ค อินรอยส์เป็นนักกอล์ฟเพียงสองคนที่ชนะได้ทั้งเหรียญทองและ เหรียญเงิน จากการแข่งขัน ดิโอเพ่น แชมป์เปี้ยนชิป
วู้ดส์เกิดที่เมืองไซเพรส แคลิฟอร์เนีย จากเอิร์ล (1932-2006) และกุลธิดา (ธิดา) วู้ดส์ (เกิดเมื่อปี 1944) เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของทั้งคู่ แต่เขาก็ยังมีพี่ชายต่างมารดา 2 คนคือ เอิร์ล จูเนียร์ (เกิดปี 1955) และ เควิน (เกิดปี 1957) และพี่สาวต่างมารดา 1 คนคือ รอยส์ (เกิดปี 1958) ซึ่งเกิดจากภรรยาคนแรกชื่อ บาร์บารา วู้ดส์ เกรย์ ซึ่งแต่งงานกันเป็นระยะเวลา 18 ปี เอิร์ล เป็น นายทหารปลดประจำการ และเป็นพันโทและเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามเวียดนาม มีเชื้อสายแอฟริกัน-อเมริกัน คอร์เคเชียน และอาจเป็นชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาและจีน กุลธิดา (นามสกุลเดิม: พูลสวัสดิ์) เกิดที่ประเทศไทย (ซึ่งเอิร์ลพบกับเธอเมื่อตอนมาประจำการในปี 1968) มีเชื้อสายไทย จีน และดัตช์ วู้ดส์เรียกชาติพันธุ์ของตนว่า "แคบลิเนเชียน" (Cablinasian มาจาก Caucasian, Black, American Indian, และ Asian)
ชื่อแรกของวู้ดส์ เอลดริก ตั้งโดยคุณแม่ มาจากอักษรตัวแรก "E" (จากเอิร์ล) และลงท้ายด้วยอักษร "K" (จากกุลธิดา) ชื่อกลางของเขา ต้น (Tont) มาจากชื่อในภาษาไทย ชื่อเล่นของเขา ไทเกอร์ ตั้งเพื่อเป็นเกียรติให้กับเพื่อนพ่อของเขา เหวื่อง ดัง ฟง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม ไทเกอร์
วู้ดส์ มีหลานหนึ่งคน ชื่อ ไชยาน วู้ดส์ ซึ่งเค่ยเล่นอยู่ในทีมกอล์ฟของมหาวิทยาลัยเวกฟอเรสต์ และเทิร์นโปรเมื่อปี 2012 และเปิดตัวครั้งแรกในการแข่งขัน แอลพีจีเอแชมเปียนชิป
รายการเมเจอร์.
ชนะเลิศ (15).
1 Defeated Bob May in three-hole playoff by 1 stroke: Woods (3-4-5=12), May (4-4-5=13)
2 Defeated Chris DiMarco with birdie on first extra hole
3 Defeated Rocco Mediate with a par on 1st sudden death hole after 18-hole playoff was tied at even par
เฉิน กวานซี
เฉิน กวานซี  เป็นนักแสดง นักร้อง ชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1980 ที่แวนคูเวอร์ แคนาดา มีเชื้อสายโปรตุเกสปนอยู่บ้าง สามารถพูดภาษาจีนกลาง ภาษากวางตุ้ง ภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ หลังจากเติบโตในประเทศแคนาดา ก็ย้ายไปอยู่ฮ่องกงกับครอบครัว
เฉิน กวานซีมีชื่อเล่นว่า Eddie, Illkid จบการศึกษา R.C. Palmer Secondary ( Richmond, Canada ) ครอบครัวของเขามีสมาชิกอีก 4 คน คือ พ่อ ซึ่งเป็นมหาเศรษฐีคนดังของฮ่องกง ชื่อ เฉิน เจ๋อเหวิน แม่ และพี่สาวอีก 2 คน ได้แก่ Tricia และ Olivia เขาเริ่มเข้าวงการเมื่อตอนระหว่างที่เขากลับมาเที่ยวฮ่องกงหลังจบมัธยมศึกษาตอนปลายที่โทรอนโต โดยเล่นภาพยนตร์โฆษณาบัตรเครดิตที่หลี่หมิงเป็นผู้กำกับฯ และหน้าตาของเขาก็เริ่มเป็นที่สนใจของคนในวงการบันเทิง โดยเฉพาะใบหน้าของเขาที่หลายคนต่างบอกว่าคล้ายพระเอกกู่เทียนเล่อหลังจากนั้นได้เล่นภาพยนตร์โฆษณารถไฟฟ้าใต้ดินกับเซซิเลีย เจิ้ง หรือจาง ป๋อจือ
ในปี ค.ศ. 2000 บริษัทเจซีกรุ๊ปของเฉินหลง ได้เซ็นสัญญากับเขาเพื่อให้เป็นดาราหน้าใหม่ทันที บทแรกที่ได้รับคือเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง "ตำรวจพันธุ์ใหม่" หรือ เจน วาย ค็อปส์ เป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของเขา โดยบทที่ได้รับเดิมทางบริษัทได้ติดต่อพระเอกเซียะถิงฟงเอาไว้แต่ไม่สามารถมารับบทได้ และเขาก็มีชื่อเสียงนับแต่นั้นมา เขายังมีผลงานการแสดงอีกกว่า 20 เรื่อง เคยมีผลงานระดับฮอลลีวูดจาก "The Grudge 2" เมื่อปี ค.ศ. 2006 และมีผลงานภาพยนตร์ต่อๆ มา ได้แก่ เจ็น วาย คอปส์ภาค 2 ,Dead of Alive 2 และที่โด่งดังมากคือ Infernal Affairs (2 คน 2 คม) ทั้งภาค 1 และ 2
ส่วนด้านงานเพลง เฉิน กวานซีไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับงานแสดง เขาเซ็นสัญญากับบริษัทมิวสิกพลัส ในเครืออีอีจี บริษัทใหญ่ของฮ่องกง โดยมีเลสลี่ จาง เขียนเพลงให้ เฉิน กวานซีจึงได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องแรกของตัวเองไปโดยปริยาย เขาออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ EP ในปี ค.ศ. 2000 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ออกอัลบั้มทั้งหมด 16 ชุด เฉิน กวานซี หลังจากเข้าวงการเพลงได้เพียงครึ่งปี เขาก็ได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
นอกจากนี้เขายังมีธุรกิจส่วนตัว คือขายหมวกและเสื้อผ้าแนวฮิปฮอป มีร้านที่ชื่อว่า Juice เปิดอยู่ 2 สาขาคือที่เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง จากการที่เขาเป็นดาราที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงมากจึงมักมีข่าวกับสาวๆ บ่อยจนได้รับฉายาว่า "คาสโนว่าแห่งฮ่องกง"
ในปี 2551 เฉิน กวานซี มีข่าวภาพหลุดของตัวเองและดาราหญิงของฮ่องกงอีก 3 ราย ออกมาทางอินเทอร์เน็ต โดยออกมาเปิดใจต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 ผ่านทางเว็บบล็อกของเขา โดยไม่มีการยืนยันหรือปฏิเสธจากเจ้าตัวว่าภาพดังกล่าวเป็นของจริงหรือตัดต่อ แต่ขอร้องให้ผู้ใดก็ตามที่มีภาพเหล่านั้น หยุดการเผยแพร่และทำลายมันเสีย จนกระทั่งวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังจากหายหน้าที่ต่างประเทศอยู่นานนับเดือน โดยเขายอมรับเป็นครั้งแรกว่าภาพทั้งหมดเป็นฝีมือของเขาเอง แต่ไม่มีเจตนาจะให้ภาพทั้งหมดเผยแพร่ต่อทางสาธารณชนแต่อย่างใด และยังได้ขอขมาต่อสาวๆ ทุกคนที่ต้องมารับกรรมจากการกระทำอันรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเขาในครั้งนี้ และประกาศว่าจะออกไปจากวงการบันเทิงของฮ่องกงตั้งแต่บัดนี้
เฉินก้วนซี
เฉินกว้านซี
เอดิสัน เฉิน
เครื่องยนต์ดีเซล