pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
น้ำตกทรายขาว เดิมเรียกว่า “น้ำตกกระโถน” ซึ่งมีต้นน้ำเกิดจากยอดเขานางจันทร์ในบริเวณทิวเขาทรายขาว ทิวเขาสันกาลาคีรี และถูกค้นพบโดย “พระครูศรีรัตนากร (ท่านสีแก้ว)” ซึ่งเป็นเจ้าเจ้าอาวาสอยู่วัดทรายขาว เมื่อปี 2475 บริเวณอุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวมีพื้นที่ครอบคลุมป่าสงวนแห่งชาติเขาใหญ่ ในท้องที่อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี อำเภอเมืองยะลา อำเภอยะหา จังหวัดยะลา และป่าสงวนแห่งชาติป่าเทือกเขาสันกาลาคีรี ในท้องที่อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา มีจุดเด่นตามธรรมชาติและน้ำตกที่สวยงาม ซึ่งมีสภาพป่าอุดมสมบูรณ์ ร่มรื่นไปด้วยพันธุ์ไม้และสัตว์ป่านานาชนิดที่ควรแก่การศึกษาหาความรู้เป็นอย่างมาก ซึ่งมีเนื้อที่ครอบคลุมประมาณ 68,750 ไร่ หรือกว่า 110 ตารางกิโลเมตร
อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวอยู่ในความรับผิดชอบดูแลของสำนักงานป่าไม้เขตปัตตานี เนื่องจากวนอุทยานทั้ง 2 แห่ง มีบริเวณอาณาเขตติดต่อกัน กรมป่าไม้จึงได้มีคำสั่งที่ 1759/2528 ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ให้ นายตระกูล คุณาพัทธิ์ นักวิชาการป่าไม้ 7 หัวหน้าฝ่ายจัดการวนอุทยาน ไปสำรวจหาข้อมูลวนอุทยานทั้ง 2 แห่ง และบริเวณใกล้เคียงเพื่อรวมพื้นที่วนอุทยานทั้ง 2 แห่ง จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ และต่อมา นายปรีชา บุญมี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปัตตานี และ นายเกรียงศักดิ์ ศักดิ์คเชนทร์ สมาชิกสภาจังหวัดปัตตานี ได้มีหนังสือลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2530 ถึง พลเอกหาญ ลีลานนท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สนับสนุนให้รวบรวมวนอุทยานทั้ง 2 แห่ง และขอให้สำรวจบริเวณน้ำตกอรัญวาริน ซึ่งอยู่ใกล้เคียงกันรวมจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติด้วย
ตามรายงานผลการสำรวจตามหนังสือที่ กษ 0713/005 ลงวันที่ 30 เมษายน 2530 สรุปได้ว่า เห็นสมควรผนวกพื้นที่วนอุทยานทั้ง 2 แห่ง เข้าด้วยกันเนื่องจากอยู่ใกล้กันและเป็นทิวเขาเดียวกัน เหมาะที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ กองอุทยานแห่งชาติได้มีหนังสือที่ กษ.0713/508 ลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 เสนอกรมป่าไม้ โดย นายไพโรจน์ สุวรรณกร รองอธิบดีกรมป่าไม้ ปฏิบัติหน้าที่แทนอธิบดีกรมป่าไม้ ได้มีบันทึกสั่งการลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ให้กองอุทยานแห่งชาติดำเนินการยกฐานะรวบรวมวนอุทยานทั้ง 2 แห่ง นี้เป็นอุทยานแห่งชาติ กองอุทยานแห่งชาติจึงได้มีหนังสือด่วนมาก ที่ กษ 0713/950 ลงวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2530 เสนอโดยกรมป่าไม้มีคำสั่งที่ 1477/2530 ลง วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2530 ให้ นายอุดม ยกฉวี เจ้าพนักงานป่าไม้ 4 ไปดำเนินการสำรวจและจัดตั้งป่าเขาใหญ่ ในท้องที่ตำบลป่าบอน (ปัจจุบันแยกเป็นตำบลช้างให้ตก) ตำบลนาประดู่ ตำบลทรายขาว ตำบลทุ่งพลา ตำบลปากล่อ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี ตำบลพะยา อำเภอเมืองยะลา ตำบลตาชี อำเภอยะหา จังหวัดยะลา และป่าเทือกเขาสันกาลาคีรี ในท้องที่ตำบลบ้านโหนด ตำบลเปียน ตำบลธารคีรี อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวมีพื้นที่ทั้งหมดอยู่บริเวณทิวเขาสันกาลาคีรีซึ่งเป็นทิวเขายาวที่สลับซับซ้อนติดต่อกัน มียอดเขานางจันทร์เป็นยอดเขาที่สูงที่สุด ส่วนใหญ่พื้นที่จะลาดลงไปทางทิศตะวันตก เป็นที่เนินเขา และเป็นที่ราบ ดินจะเป็นดินเหนียวปนทราย หินเป็นปูนและหินแกรนิต เป็นต้นกำเนิดของห้วยทรายขาว ห้วยโผงโผง ห้วยบอน ห้วยแกแดะ ห้วยลำหยัง ห้วยคลองเรือ ห้วยต้นตะเคียน ห้วยลำชิง ห้วยลำพะยา ฯลฯ ซึ่งลำห้วยลำธารเหล่านี้จะไหลมารวมกันเป็นแม่น้ำเทพา
อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวจะมีสภาพภูมิอากาศมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่าน ฤดูฝนอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคม-เดือนมกราคม จะมีฝนตกตลอด แต่จะตกชุกในช่วงเดือนตุลาคม-เดือนธันวาคม และฤดูร้อนจะอยู่ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-เดือนเมษายน อากาศจะไม่ร้อนจัดนัก
อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวมีสภาพพื้นที่ปกคลุมด้วยป่าดิบชื้นที่อุดมสมบูรณ์ ชนิดไม้ที่สำคัญได้แก่ สยา กระบาก ยาง กาลอ หลุมพอ ไข่เขียว สะตอ เหรียง ตะเคียนทอง ฯลฯ พืชพื้นล่างได้แก่ ระกำ หวาย เฟิน เถาวัลย์ และกล้วยไม้ชนิดต่างๆ สัตว์ป่าที่พบได้แก่ หมูป่า เลียงผา เก้ง อีเห็น เม่น กระจง ลิง ค่าง ชะนี กระรอก นกขุนทอง นกกางเขน นกปรอด เหยี่ยว นกดุเหว่า ตะพาบน้ำ งูเหลือม งูเห่า งูกะปะ ตะกวด กบ เขียด กง รวมทั้งกุ้ง ปู และปลาชนิดต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในลำห้วยลำธาร
วัดมหรรณพารามวรวิหาร
วัดมหรรณพารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยกรมหมื่นอุดมรัตนราษีที่มีพระนามเดิมว่าพระองค์เจ้าอรรณพ เป็นพระราชโอรสในรัชกาลที่ 3 การก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 หลังจากกรมหมื่นอุดมรัตนราษีได้สิ้นพระชนม์แล้ว รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า วัดมหรรณพาราม สถาปัตยกรรมภายในวัดมีทั้งแบบไทยและแบบที่ได้รับอิทธิพลมาจากจีน หลังคาของพระอุโบสถไม่มีช่อฟ้า ใบระกา มีพระประธานปั้นด้วยปูน ลงรักปิดทอง เป็นพระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระวิหารมีขนาดเท่ากับพระอุโบสถ รวมทั้งมีศิลปะแบบเดียวกัน มีพระพุทธรูปหล่อสมัยสุโขทัยนามว่า พระร่วงทองคำ ประดิษฐานอยู่ ปัจจุบันมี พระเทพสุตเมธี (บุญธรรม สุตธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
จ.ศ. 1370
วันโกหก
เดอะยูนิเวิร์ส
เดอะยูนิเวิร์ส  เป็นรายการสารคดี ออกอากาศทางช่องเดอะฮิสทรีแชนเนล  นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับอวกาศ ดาว ดาวเคราะห์ หมู่ดาว วัตถุ ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ รวมถึงเรื่องทางดาราศาสตร์อื่น ๆ เริ่มออกอากาศวันแรกวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2550
อาลอแล็งปียา
อาลอแล็งปียา (, "ณ ออแล็งปียา") เป็นอัลบั้มการแสดงสดที่ 2 ของเซลีน ดิออน เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 16 และ 19 ในทั้งหมด วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537
อัลบั้มนี้บันทึกเสียงระหว่างการแสดงวันที่ 28 กันยายน - 29 กันยายน พ.ศ. 2547 ที่โรงละครออแล็งปียา ปารีส ฝรั่งเศส เพลงส่วนใหญ่มาจากอัลบั้ม"ดียงช็องต์ปลามงดง" "อาลอแล็งปียา" นำโดยเพลงคอลลิงยู ซึ่งนำเพลงของผู้เข้าชิงรางวัลอะคาเดมีจากภาพยนตร์ "แบกแดดคาเฟ่" มาร้องใหม่ เซลีนยังร้องเพลงของ Jacques Brel เพลง "Quand on n'a que l'amour" และ "Medley Starmania" ซึ่งเป็นเพลงที่ไม่ได้บรรจุลงอัลบั้มก่อนหน้านี้ของเธอ "Quand on arrive en ville" และ "Naziland, ce soir on danse" (เซลีนร้องเพลงเต็มฉบับภาษาอังกฤษ ชื่อว่า "ทูไนต์วีดานซ์ (อิกสแตรวากันซ์!)" และบรรจุในอัลบั้ม "ไทคูน" อัลบั้มรวมเพลงในปี พ.ศ. 2535
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายในบางประเทศที่ประสบความสำเร็จจากอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" แม้ว่าอัลบั้มนี้ไม่ได้วางจำหน่ายในตลาดเพลงสำคัญของโลกบางประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย แต่บีไซด์ซิงเกิลได้วางจำหน่ายในประเทศเหล่านี้ใน พ.ศ. 2538 และ 2539 ซึ่งมีเพลงจาดอัลบั้มนี้
ไม่มีเคยวิดีโอจากอัลบั้มนี้เผยแพร่หรือวางจำหน่าย
"Quand on n'a que l'amour," "Elle" และ "Medley Starmania" รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสยอดนิยมในปี พ.ศ. 2548 "องเนอช็องช์ปา"
การแสดงที่ออแล็งปียาเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ
"อาลอแล็งปียา" วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ในรูปแบบซีดี 3 แผ่นพร้อมกับ "ดียงช็องต์ปลามงดง" และ "เซลีนดิออน" และวางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2537 ในรูปแบบซีดี 2 แผ่นกับ "โอเกอร์ดูว์สตาด"
ผลการแสดง.
อัลบั้นนี้ขายได้หนึ่งล้านฉบับเฉพาะในยุโรปและทางสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศได้ให้สถานะพลาตินัมแก่อัลบั้มนี้ "อาลอแล็งปียา" ขายในแคนาดาได้ 200,000 ฉบับ และได้รับสถานะพลาตินัมทั้งในประเทศนี้ และในประเทศฝรั่งเศส อัลบั้มนี้ได้อันดับสูงสุดที่อันดับที่สามในรัฐเกแบ็ก อันดับที่สิบในประเทศฝรั่งเศส และอันดับที่ 31 ในประเทศแคนาดา เนื่องจากในเวลานั้นยอดขายของเกแบ็กยังไม่ได้รวมเข้ากับชาร์ตอัลบั้มแคนาดา ในชาร์ตวอลลูเนียเบลเยียม "อาลอแล็งปียา" ได้อันดับที่ 19
เจษฎ์ โทณวณิก
รองศาสตราจารย์ เจษฎ์ โทณะวณิก เป็นนักวิชาการทางกฎหมาย และพิธีกรรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับประเด็นทางบ้านเมือง สังคม
เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นลูกครึ่งไทย-เอลซัลวาดอร์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโท (Master of the Science of Law) (JSM) และปริญญาเอกทางกฎหมาย (Doctor of the Science of Law) (JSD) จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา ด้วยอายุเพียง 25 ปี และเป็นสมาชิกเนติบัณฑิตยสภา สมัยที่ 59
ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และคณะกรรมการสถานศึกษา โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา เป็นที่รู้จักจากการมักให้ความเห็นเกี่ยวกับประเด็นกฎหมายที่เกี่ยวกับบ้านเมืองตามสื่อต่าง ๆ เคยเป็นพิธีกรรายการเล่าข่าวเช้าทางช่อง 11 คู่กับแทนคุณ จิตต์อิสระ ช่วงหนึ่ง และเคยเป็นวิทยากรรายการ "ช่วยคิด ช่วยทำ" ทางช่อง 3 คู่กับ สุขุม นวลสกุล โดยมี ศิริบูรณ์ ณัฐพันธุ์ เป็นพิธีกร
ชีวิตส่วนตัว มีสำนักงานกฎหมายส่วนตัวชื่อ สำนักกฎหมายมโนทัย-เจษฎ์ แอนด์ แอสโซสิเอทส์ สถานภาพสมรสแล้ว มีบุตรสองคน ชื่อกษิดิศและกษิณา กิจกรรมยามว่างชอบเดินป่าและขี่จักรยานเสือภูเขา ชื่นชอบการอ่านนิยายกำลังภายในของกิมย้ง และเคยได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005" ในฐานะที่เป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิตการงาน และเป็นที่รู้จักของสังคม
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เจษฎ์ โทณวณิก ได้รับการแต่งตั้งจาก คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) ให้เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ
โกลด์ ชุดที่ 1
โกลด์ ชุดที่ 1  คืออัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสช่วงแรกของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในฝรั่งเศส และเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ในบางประเทศ
อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายทั่วโลกในชื่อหลากหลายแตกต่างกันดังนี้
อัลับ้มนี้ได้ 2x โกลด์ในฝรั่งเศส ยอดขายมากกว่า 2 แสนแผ่น และที่ 32 ในเบลเยี่ยม "โกดล์ ชุดที่ 1" ยังขึ้นชาร์ตที่ญี่ปุ่น, สหราชอาณาจักร อันดับที่ 64 และ 138 ตามลำดับ โดยไม่มีการโปรโมตใดๆทั้งสิ้น ยอดขายทั่วโลกมากกว่า 4 แสนแผ่น
เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth
เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth หรือ Planet Earth ปฐพีชีวิต หรือ Planet Earth พิภพโลก  รายการสารคดีของบีบีซี นำเสนอ สาระเกี่ยวกับ ธรรมชาติ สภาพนิเวศ ที่สำคัญทั่วโลก มีทั้งหมด 11 ตอน บรรยายโดย เดวิด แอทเทนเบอเรอห์ ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 โดยใช้ระยะเวลาการถ่ายทำนาน 4 ปี ใน 200 ที่ กว่า 62 ประเทศ และใช้ทุนสร้างกว่า 1,000 ล้านบาท
ในประเทศไทยเผยแพร่ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ในชื่อ "เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth" ในเวลา 01.15 น. ทุกคืนวันจันทร์และคืนวันอังคาร ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 และกลับมาออกอากาศอีกครั้งในเวลา 04.35 น. ทุกคืน ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
และออกอากาศอีกครั้งทางสถานีโทรทัศน์นาว 26 ทุกเย็นวันเสาร์ ในชื่อ "Planet Earth พิภพโลก" ในวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 18.25 น.
มหาวิหารโนเทรอดามแห่งปารีส
หลี่เหลียงเจี๋ย
อิกนาซี วูคาเซียวิช
ยาน ยูเซฟ อิกนาซี วูคาเซียวิช (; พ.ศ. 2365 — 2425) เป็นเภสัชกรชาวโปแลนด์ เป็นผู้ริเริ่มอุตสาหกรรมน้ำมันในประเทศโปแลนด์
เลเพรอมีแยร์ซาเน
เลเพรอมีแยร์ซาเน (, "ปีแรก ๆ") เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสช่วงแรกของเซลีน ดิออน จำหน่ายในฝรั่งเศสและบางประเทศ
โอเลอ คริสเทนเซิน เรอเมอร์
โอเลอ เรอเมอร์
โอเลอ เครสเตินเซิน เรอเมอร์ (, 25 กันยายน พ.ศ. 2187 - 19 กันยายน พ.ศ. 2253) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เป็นคนแรกที่คิดค้นวิธีวัดอัตราเร็วของแสง
ลาบาดอร์ รีทรีฟเวอร์
แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด
แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด (; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2320 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2394) เป็นนักฟิสิกส์และนักเคมีชาวเดนมาร์ก เป็นผู้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไฟฟ้ากับความเป็นแม่เหล็ก หรือที่เรียกว่า ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
เออร์สเตดเกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2320 เขาเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ ประจำมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เออร์สเตดค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไฟฟ้ากับสนามแม่เหล็กด้วยความบังเอิญ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2363 ขณะบรรยายวิชาฟิสิกส์ในหัวข้อ คุณสมบัติของกระแสไฟฟ้า (Electricity, Galvanism and Magnetism) โดยมีอุปกรณ์ในการทำการทดลองประกอบการบรรยาย คือ แบตเตอรี่ สายไฟ และเข็มทิศ
เออร์สเตดได้ทำการทดลองเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่เข็มทิศจะเบนเมื่อมีฝนตกหนัก และฟ้าแลบ เพื่อลองดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเข็มทิศ ถ้าผ่านกระแสไฟเข้าไปในลวดตัวนำ เขานำลวดตัวนำตั้งฉากกับเข็มทิศและพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หลังจากการบรรยายสิ้นสุด เออร์สเตดลองวางลวดตัวนำขนานกับเข็มทิศ และผ่านกระแสไฟฟ้าไปในลวดตัวนำ กลับพบว่าเข็มทิศกระดิกและเริ่มเบน การค้นพบนี้ทำให้เออร์สเตดเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างกระแสไฟฟ้ากับแม่เหล็กหรือนำไปสู่ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างแม่เหล็กกับไฟฟ้า (Electro Magnetism Theory)
ต่อมาในวันที่ 11 กันยายน ปีเดียวกันนั้นเอง การค้นพบของเออร์สเตดได้รับการนำเสนอที่ราชสมาคมฝรั่งเศสโดยดอมีนิก ฟร็องซัว ฌ็อง อาราโก เขาระบุว่าการค้นพบนี้สำคัญไม่น้อยไปกว่าการค้นพบไฟฟ้า นอกจากนี้ยังมีนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสและชาวอังกฤษอีกหลายคนที่พยายามแข่งขันเพื่ออธิบายปรากฏการณ์ที่เออร์สเตดค้นพบ โดยเฉพาะนักทดลองชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌ็อง-บาติสต์ บีโย และเฟลิกซ์ ซาวาร์ เป็นนักฟิสิกส์คนแรก ๆ ที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้อย่างละเอียดได้
นับได้ว่าการค้นพบของเออร์สเตดได้จุดประกายที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์หลายคนพยายามค้นพบเรื่องแม่เหล็กไฟฟ้า รวมถึงอ็องเดร-มารี อ็องแปร์ ผู้ค้นพบทฤษฎีแม่เหล็กโลก
หอจดหมายเหตุอินดีส
หอจดหมายเหตุอินดีส  เป็นสถานที่เก็บเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับจักรวรรดิสเปนในทวีปอเมริกาและหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน หอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2530
จิตตนาถ ลิ้มทองกุล
นายจิตตนาถ ลิ้มทองกุล เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของนายสนธิ ลิ้มทองกุล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ และ ผศ.จันทน์ทิพย์ ลิ้มทองกุล อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
นายจิตตนาถจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก Whitsunday Anglican School (WAS) ประเทศออสเตรเลีย สำเร็จการศึกษาในปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์
จากมหาวิทยาลัยควีนแลนด์ ประเทศออสเตรเลีย และปริญญาโทคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เริ่มทำงานครั้งแรกด้วยการเป็นนักข่าวในเครือผู้จัดการ ต่อมาได้ก่อตั้งสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือการ์ตูนในแนวกำลังภายในหลายเรื่อง เช่น ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า หรือ ขี่พายุดาบเทวดา เป็นต้น จากนั้นในต้นปี พ.ศ. 2547 ได้ขึ้นเป็นผู้บริหาร (ซีอีโอ) คนหนึ่งในเครือผู้จัดการ เป็นผู้พัฒนาเว็บไซต์ผู้จัดการให้น่าสนใจ น่าติดตามเช่นดังปัจจุบัน
ในการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อคืนวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ที่นายสนธิเป็นผู้นำการชุมนุมเป็นครั้งแรกนั้น นายจิตตนาถมีบทบาทเป็นผู้นำฎีการ้องเรียนเรื่องทุกข์ของแผ่นดินทูลเกล้าแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผ่านทางสำนักพระราชวัง โดยนายจิตตนาถได้เดินทางไปยื่นฎีกานี้พร้อมกับ น.ส.สโรชา พรอุดมศักดิ์ ในเวลาเดียวกับที่นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้เดินทางไปยื่นหนังสือเรื่องเดียวกันนี้แก่ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี ที่บ้านพักสี่เสาเทเวศร์
นายจิตตนาถ ลิ้มทองกุล ได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005" ที่นิตยสารเปรียวมอบให้ 10 บุคคลคุณภาพแห่งปี ซึ่งประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และเป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมไทย โดยมีการเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จ จากหลากหลายวิชาชีพมาทำหน้าที่เป็น คณะกรรมการคัดเลือก และตัดสิน ภายใต้หลักเกณฑ์สำคัญคือ จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติพร้อม ทั้งเรื่องบุคลิกภาพ, สัมพันธภาพ, ความฉลาด, ความสง่างาม และมีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับในสังคม โดยนายจิตตนาถ ลิ้มทองกุล ได้รับรางวัลพร้อมกับผู้ได้รับรางวัลชาย อีก 4 คน คือ
เอพีเจ อับดุล กาลัม
หมั่นโถว
หมั่นโถว  เป็นซาลาเปาที่ไม่มีไส้
ที่มาของหมั่นโถว.
กล่าวกันว่าในประเทศจีน ในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 189–220) เมื่อคราวเบ้งเฮ็ก ผู้ปกครองชาวม่านทางตอนใต้ของจ๊กก๊กคิดกบฏ ขงเบ้งจึงต้องยกทัพลงมาปราบ ขงเบ้งรบกับชาวม่านมีชัยแต่ก็เสียใจมากเพราะได้เข่นฆ่าชีวิตมนุษย์ไปจำนวนมาก วิญญาณเหล่านั้นร้องครำครวญและสำแดงลมวิปริตขณะที่ทัพขงเบ้งจะข้ามสะพานลกซุย เบ้งเฮ็กจึงแนะนำขงเบ้งให้ทำพิธีเซ่นไหว้ตามธรรมเนียมม่าน แต่ต้องฆ่าคน 50 คนมาทำการเซ่นไหว้ ขงเบ้งไม่อยากฆ่าคนเพิ่มจึงปั้นแป้งสาลีเป็นรูปหัวคนยัดไส้ด้วยเนื้อวัวเนื้อม้าแล้วเอาไปนึ่ง ขงเบ้งแนะนำชาวม่านว่าเซ่นไหว้ครั้งต่อไปให้ใช้แป้งยัดไส้นี้เถิดอย่าได้ฆ่าคนอีกต่อไปเลย
โดยที่คำว่า "หมั่นโถว" (饅頭) มีความหมายว่า "หัวเชลยชาวม่าน"
แต่บางส่วนก็เชื่อว่าหมั่นโถวมีที่มาที่เก่าแก่กว่านี้ โดยเชื่อว่าหมั่นโถวถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคชุนชิวหรือยุคจ้านกว๋อ (ก่อนค.ศ. 770–221) แล้ว เพราะเวลานั้นชาวจีนก็รู้จักใช้เครื่องโม่และครก และรู้จักใช้รำข้าวสาลีมาผลิตเป็นอาหารแล้ว
วาสนา สิทธิเวช นักแสดงหญิงชาวไทย
วาสนา สิทธิเวช (25 ธันวาคม พ.ศ. 2502 - ) นักแสดงหญิงชาวไทย เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ มีบิดาชื่อปรีชา มารดาชื่อกล้วยไม้ มีพี่น้อง 5 คน ผู้ชาย 3 คน ผู้หญิง 2 คน ส่วนตัวเธอเป็นคนสุดท้อง จึงมีชื่อเล่นว่า ก้อย จนชั้น ม.ศ.3 จากโรงเรียนนาฏศิลป์เชียงใหม่, ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวัฒโนทัยพายัพ และคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการภาพยนตร์จากการ สมัครเข้าประกวดคัดเลือกนักแสดงทางหนังสือพิมพ์ ผลงานแสดงเรื่องแรก คือเรื่อง "ครูบ้านนอก" (2521) จากผลงานประพันธ์ของ คำหมาน คนไค กำกับโดย สุรสีห์ ผาธรรม คู่กับ ปิยะ ตระกูลราษฎร์ ต่อด้วย"รอยไถ" คู่กับสรพงษ์ ชาตรี และมีผลงานภาพยนตร์อื่นตามมาทั้งนางเอกและนางรอง เช่น "ชีวิตนี้เพื่อเธอ" คู่กับ วิฑูรย์ กรุณา ซึ่งเธอได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย และ "อารีดัง" คู่กับจตุพล ภูอภิรมย์ ฯลฯ อีกทั้งยังรับแสดงละครโทรทัศน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 เริ่มจากละครทางช่อง 9 เรื่อง สาวแก่ คู่กับ วิฑูรย์ กรุณา, มายาสีเงิน คู่กับ ปฐมพงษ์ สิงหะ ตามด้วยละครอีกหลายเรื่องโดยเป็นนางเอกในช่วงแรก ตามด้วยบทสมทบและบทแม่ และเคยมีผลงานอัลบั้มเพลงหลายชุด โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่ "สองใจเรา", "ต้อยตีวิด" ฯลฯ อีกทั้งยังเคยเป็นพิธีกรรายการ"พลิกล็อก" ของ เจเอสแอล ร่วมกับไตรภพ ลิมปพัทธ์ และดี๋ ดอกมะดัน ในปี พ.ศ. 2525
ในระยะหลัง วาสนากลับมามีผลงานแสดงละครโทรทัศน์อีกครั้ง เช่น เป็นนักแสดงรับในละครซิตคอมเรื่อง "นัดกับนัด" ทางช่อง 9 โดยรับบทเป็นแม่ของนัดหล่อ
วาสนา สิทธิเวช มีผลงานเพลงทั้งหมด 4 อัลบั้มเพลง ดังนี้
"อัลบั้ม ราชาปลาทู
"อัลบั้ม สองใจเรา
"อัลบั้ม วาสนา แฟมิลี่
"อัลบั้ม อาริกาโตะ
มีสุข คุณดิลกชัยพัฒน์
มีสุข คุณดิลกชัยพัฒน์ นามสกุลเดิม แจ้งมีสุข พิธีกรรายการโทรทัศน์ผู้หญิงถึงผู้หญิง ทางช่อง 3 เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ที่กรุงเทพ มีสุข แจ้งมีสุข จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปริญญาโท คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ทำงานครั้งแรกที่สถานีโทรทัศน์ไอทีวี รับหน้าที่ช่วงข่าวบันเทิง ในช่วงนั้นใช้ชื่อ ชิณณา แจ้งมีสุข ในยุคเริ่มต้นที่ยังมีสุทธิชัย หยุ่น และเทพชัย หย่อง เป็นบรรณาธิการอยู่ จากนั้นในปี พ.ศ. 2543 ได้ย้ายไปเป็นผู้ประกาศข่าวภาคค่ำททบ.5
เริ่มเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางครั้งแรกเมื่อได้เป็นพิธีกรคู่กับสรยุทธ สุทัศนะจินดา ในรายการเรื่องเล่าเช้านี้ ต่อจากสู่ขวัญ วิวรกิจ ทำได้ระยะหนึ่งจึงขอลาออกจากการเป็นพิธีกร เรื่องเล่าเช้านี้ หน้าที่พิธีกรหญิงจึงกลับมาเป็นของอรปรียา หุ่นศาสตร์ อีกครั้ง จากนั้นจึงทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ควบคู่ไปกับการเป็นพิธีกรในรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง ทำให้ได้รับบทบาทในการแสดงภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ "แก๊งชะนีกับอีแอบ" และ "มอ๘" ในปี พ.ศ. 2549 พร้อมกับเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าอีกมากมายเช่น แพนทีน ลอตเต้ไซรีทอล น้ำผลไม้ ฯและหลายตัวทางโทรทัศน์ และได้ออกหนังสือของตัวเองชื่อ "มีสุข" ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง นอกจากนี้ยังร่วมกับสามีเปิดบริษัทโปรดักชั่นเฮ้าส์ ชื่อ บริษัท เนเวอร์ดาย โปรดักชั่นเฮ้าส์ จำกัด รับผลิตสื่อโฆษณาทุกชนิด รายการโทรทัศน์ มีตำแหน่งในบริษัท เป็นกรรมการผู้จัดการ
นอกจากนี้ มีสุข แจ้งมีสุข ได้หันมาทำกิจกรรมทางสังคมและร่วมเผยแผ่ธรรมะให้กับสังคมมากขึ้นเป็นทั้งวิทยากร พิธีกร อาสาสมัคร ตลอดจนสนใจงานด้านงานเขียนในเชิงธรรมะเพื่อช่วยถ่ายทอดผลงานทางพุทธศาสนาที่เป็นประโยชน์ ต่อสังคมต่อไป
ด้านชีวิตครอบครัว ไก่ มีสุข ได้สมรสกับพงศกร คุณดิลกชัยพัฒน์ หรือ คิม ช่างภาพโฆษณาบริษัท เกียร์ เฮด เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 หลังจากที่ทั้งคู่ได้คบหากันเป็นแฟนแค่ 2 เดือน และปัจจุบันมีลูกสาว 1 คน เป็นเพศหญิง ชื่อ นามรูป คุณดิลกชัยพัฒน์ คลอดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 14.59 น. มีน้ำหนักแรกเกิด 3,025 กรัม และย้ายชีวืตไปอยู่ต่างจังหวัด อบขนมสร้างแบรนด์กิจการของตัวเองภายใต้ชื่อ "มีสุขโฮมเมดเบเกอร์รี่ บาย มีสุขแลนด์"
--ละคร--
บ้านไร่เรือนรัก พศ.2541 ช่อง3 ผลิตโดยค่ายอาร์เอส
บิสเนส-ทู-บิสเนส
Business-to-Business (B2B) เป็นคำเรียกในการทำธุรกิจการค้าระหว่างหน่วยงานธุรกิจกับหน่วยธุรกิจ ซึ่งมักจะเป็นผู้ผลิตสินค้า โดยผู้ซื้อและผู้ขายเป็นหน่วยงานธุรกิจทั้งคู่ ซึ่งแตกต่างกับ business-to-consumers (B2C) ที่เกิดจากหน่วยธุรกิจกับผู้บริโภค หรือ business-to-government (B2G) ระหว่างหน่วยธุรกิจกับรัฐบาล
ปริมาณการซื้อขายของ B2B จะมีปริมาณสูงกว่า B2C อย่างมาก ซึ่งการซื้อขายส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสำหรับขายให้กับผู้บริโภคต่อไป ตัวอย่างเช่น B2B ของบริษัทผลิตรถยนต์ จะเกิดขึ้นกับบริษัทอื่น เช่น บริษัทผลิตยาง บริษัทผลิตกระจกหน้ารถ ซึ่งสุดท้ายสินค้าทั้งหมดจะถูกประกอบรวมเป็นชิ้นเดียวและขายให้กับผู้บริโภค
เสือจากัวร์
เสือจากัวร์ จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อันดับสัตว์กินเนื้อ วงศ์เสือและแมว (Felidae) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Panthera onca" เป็นเสือขนาด
เสือจากัวร์ว่ายน้ำและปีนต้นไม้ได้คล่องแคล่ว แม้เรื่องปีนป่ายจะไม่เก่งเท่าเสือดาว แต่ก็สามารถจับลิงบนกิ่งไม้ที่ไม่สูงนักได้ อย่างไรก็ตาม จากัวร์มักหาเหยื่อบนพื้นดินมากกว่า มีสัตว์มากกว่า 85 ชนิดที่อยู่ในเมนูประจำของจากัวร์ อาหารโปรดมักเป็นสัตว์ใหญ่อย่างสมเสร็จ หมูป่าเพ็กคารี กวาง แต่หากจำเป็นก็กินได้ไม่เลือก เช่น อะกูตี คาปิบารา สลอท ลิง สกังก์ เม่น โคแอตี นาก อาร์มาดิลโล นก เคแมน อีกัวนา งู เต่า และปลา ในบราซิลและเวเนซุเอลามีการทำฟาร์มเปิดหลายแห่งที่ใกล้เขตหากินของจากัวร์ ทำให้สัตว์เลี้ยงตกเป็นอาหารของจากัวร์ไปด้วย หากจากัวร์กินอาหารไม่หมดในคราวเดียว มันมักเอาเหยื่อไปซ่อนเพื่อจะกลับมากินต่อในคราวหลัง
วิธีฆ่าเหยื่อของจากัวร์ต่างจากเสือชนิดอื่น จากัวร์มีกรามที่แข็งแรงที่สุดในบรรดาเสือทั้งหมด มันใช้วิธีกัดหัวจนเขี้ยวเจาะทะลุกะโหลก จึงล่าเหยื่อได้มากชนิดรวมถึงสัตว์ที่มีเกราะแข็งเช่นอามาร์ดิลโลหรือเต่า
จากัวร์หากินตอนกลางคืนเป็นหลัก ส่วนใหญ่มีกิจกรรมมากที่สุดช่วงฟ้าสางและหัวค่ำ แต่ในพื้นที่ใกล้ชุมชน จากัวร์มีแนวโน้มจะหากินกลางคืนมากกว่า ปกติหากินโดยลำพัง เป็นสัตว์หวงถิ่นอาศัย แสดงอาณาเขตด้วยปัสสาวะ พื้นที่หากินมากน้อยต่างกันมากแล้วแต่ท้องที่ บางพื้นที่อาจกว้างเพียง 33 ตารางกิโลเมตรสำหรับตัวผู้และ 10 ตารางกิโลเมตรสำหรับตัวเมีย แต่ในบางพื้นที่เช่นในคาบสมุทรยูกาตันในบราซิล ทั้งตัวผู้และตัวเมียครองพื้นที่หากินมากถึง 142 ตารางกิโลเมตร แต่ละวันจากัวร์ตัวผู้เดินทางเป็นระยะทางราว 3.3+1.8 กิโลเมตร ซึ่งมากกว่าตัวเมียมาก (1.8+2.5 กิโลเมตร) ในฤดูแล้งจะเดินทางมากขึ้น จากัวร์ตัวผู้มักพักในพื้นที่ขนาดย่อมผืนหนึ่งเป็นเวลาราวสัปดาห์หนึ่งก่อนที่จะย้ายไปหากินในส่วนอื่นของอาณาเขตต่อไป
ใหญ่รองลงมาจากเสือโคร่ง ("P. tigris") และสิงโต ("P. leo")
เสือจากัวร์เป็นเสือที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกา ชื่อ “จากัวร์” เพี้ยนมาจากชื่อในภาษาอินเดียนแดงว่า “yaguara” มีความหมายว่า สัตว์ร้ายที่ฆ่าเหยื่อด้วยการกระโจนตะครุบครั้งเดียว ชนเผ่าในอเมริกากลางและอเมริกาใต้หลายเผ่าใช้เสือจากัวร์เป็นสัญลักษณ์ของความมีอำนาจของวัฒนธรรมตน
เสือจากัวร์มีลักษณะคล้ายเสือดาวมาก มีขนสั้นเกรียน สีพื้นตั้งแต่เหลืองทอง น้ำตาลอมเหลือง จนถึงน้ำตาลแดง บริเวณหัว คอ และขามีลายเป็นจุดดำ หลังและสีข้าง มีลายดอกคล้ายเสือดาว ลายดอกอาจขาดไม่เต็มวง กลางดอกมีจุดดำหนึ่งจุดหรือมากกว่า ปากกว้าง ม่านตามีสีหลากหลายตั้งแต่สีเหลืองทองจนถึงเหลืองอมเขียว หูค่อนข้างเล็ก สั้น และกลม หลังหูดำมีแต้มสีขาวกลางใบหู ขาสั้นและใหญ่ อุ้งตีนกว้าง หางค่อนข้างสั้นและหนา มีจุดทั่วทั้งหาง ปลายหางดำ ลำตัวยาว 120-180 เซนติเมตร น้ำหนัก 70-120 กิโลกรัม จากัวร์ดำก็พบได้บ่อย ส่วนจากัวร์เผือกมีบ้างแต่ไม่มากนัก
เสือจากัวร์กับเสือดาวอาศัยอยู่ต่างทวีป จึงไม่มีโอกาสสับสนเมื่อพบเห็นในธรรมชาติ แต่ในสวนสัตว์ที่มีเสือทั้งสองชนิดอยู่ด้วยกันอาจทำให้ผู้พบเห็นสับสนในการจำแนกชนิด เทียบกับเสือดาวแล้ว เสือจากัวร์มีรูปร่างล่ำสันกว่า หัวกว้างและหน้าสั้นกว่า ขาสั้นและใหญ่กว่า หางใหญ่กว่า ลายดอกตามลำตัวใหญ่กว่า ความสับสนระหว่างเสือสองชนิดนี้ยิ่งมากขึ้นในจากัวร์ดำ เพราะในภาษาอังกฤษบางครั้งก็เรียกจากัวร์ดำว่า black panther เหมือนกับเสือดำ
ลักษณะของเสือจากัวร์ในแต่ละสถานที่ยังแตกต่างกันด้วย จากัวร์ในป่าทึบของแอ่งอเมซอนมีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของจากัวร์ที่อาศัยในป่าเปิด ซึ่งอาจเป็นผลจากการที่สัตว์เหยื่อในป่าเปิดมีขนาดใหญ่กว่าและมีมากกว่า จากการสำรวจจากัวร์ในป่าฝนของอเมริกากลาง จากัวร์ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 57 กิโลกรัม ตัวเมียมีน้ำหนักเฉลี่ย 42 กิโลกรัม ส่วนจากัวร์ในปันตานัลของบราซิลตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 100 กิโลกรัม ตัวเมีย 76 กิโลกรัม สีสันของจากัวร์ในป่าทึบก็ค่อนข้างคล้ำกว่าจากัวร์ในป่าเปิด ความสัมพันธ์เช่นนี้ก็พบได้ในเสือดาวเช่นกัน ซึ่งเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแสงน้อยในป่าทึบ
คาดว่าจากัวร์มีวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษคล้ายเสือดาวในยูเรเชียที่ได้อพยพมายังทวีปอเมริกาเหนือผ่านทางสะพานแบริง จากัวร์รุ่นบุกเบิกตัวใหญ่กว่าในปัจจุบัน แต่ต่อมาตัวหดเล็กลงและขาสั้นลงในยุคไพลโตซีน การที่ขาหดสั้นลงอาจเป็นการปรับตัวให้เข้ากับการอาศัยในโลกสามมิติที่ต้องมีทั้งการวิ่ง ปีนป่าย และว่ายน้ำ
เสือจากัวร์เป็นสัตว์ที่มีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างขวางมาก และแบ่งออกเป็นชนิดย่อย ๆ ได้ดังนี้
เขตกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่อาศัย.
เสือจากัวร์ชอบน้ำเป็นพิเศษ อาศัยในป่าใกล้แม่น้ำ ทะเลสาบ หรือลำธาร และยังพบในที่ราบหรือทุ่งหญ้าที่น้ำท่วมในฤดูน้ำหลากด้วย เช่นที่ปันตานัลในบราซิลและยาโนสในเวเนซุเอลา ทุ่งปัมปัส บางครั้งก็พบหากินในป่าไม้แคระและทุ่งหญ้าด้วย ปกติจากัวร์ชอบที่ต่ำมากกว่าบนป่าเขา ไม่เคยพบในที่ราบสูงของเม็กซิโก อย่างไรก็ตามเคยพบเสือจากัวร์ที่ระดับสูงสุดถึง 3,800 เมตรในคอสตาริกา ส่วนในเทือกเขาแอนดีสเคยพบจากัวร์ที่ระดับสูงถึง 2,700 เมตร
จาร์กัวร์พบได้เกือบทั่วอเมริกาใต้และอเมริกากลาง รวมไปถึงตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาด้วย มีฐานที่มั่นสำคัญอยู่ในป่าฝนลุ่มน้ำอเมซอน อย่างไรก็ตามในพื้นที่อื่นส่วนใหญ่ประชากรเสือจากัวร์ได้ลดลงจนบางแห่งถึงกับหายสาบสูญ โดยเฉพาะทางตอนเหนือของเขตกระจายพันธุ์ในประเทศสหรัฐอเมริกากับเม็กซิโก และทางทุ่งหญ้าปัมปัสในอาร์เจนตินาตลอดจนถึงอุรุกวัย ประเทศที่ยังมีเสือจากัวร์อยู่คือ อาร์เจนตินา เบลีซ โบลิเวีย บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดุรัส เม็กซิโก นิคารากัว ปานามา ปารากวัย เปรู ซูรินาเม สหรัฐอเมริกา เวเนซุเอลา ส่วนในประเทศเอลซาลวาดอร์และอุรุกวัยไม่พบอีกต่อไปแล้ว
นอกจากลุ่มน้ำอเมซอนแล้ว ยังมีพื้นที่เป็นที่มั่นสำคัญของประชากรจากัวร์ก็คือ ป่าต่ำเขตร้อนในอเมริกากลาง เช่น เซลวามายาในกัวเตมาลา เม็กซิโก และเบลีส กับพื้นที่แคบ ๆ ในโชโก-ดาเรียนในปานามาและโคลอมเบีย จนถึงฮอนดุรัสตอนเหนือ ความหนาแน่นของจากัวร์ในป่าฝนแถบเซลวามายาในเบลีสสูงมากถึง 7.5-8.8 ตัวต่อ 100 ตารางกิโลเมตร
ความหนาแน่นของจากัวร์ตัวเต็มวัยในปันตานัลในบราซิลอยู่ที่ประมาณ 6.6-6.7 ตัวต่อ 100 ตารางกิโลเมตร ส่วนในกรานชาโกของโบลิเวียอยู่ที่ประมาณ 2.2-5 ตัวต่อ 100 ตารางกิโลเมตร ในแอ่งอเมซอนของโคลอมเบียอยู่ที่ประมาณ 2.2-4.5 ตัวต่อ 100 ตารางกิโลเมตร ในอุทยานแห่งชาติมาดิดีของโบลิเวียซึ่งอยู่ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน ความหนาแน่นอยู่ที่ประมาณ 2.8 ตัวต่อ 100 ตารางกิโลเมตร