pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปีติ กับ สุข ต่างกัน คือ ปีติ เป็นสังขารขันธ์ สุข เป็นเวทนาขันธ์ และเมื่อมีปีติจะต้องมีสุขเสมอแน่นอน แต่เมื่อมีสุขอาจจะไม่มีปีติด้วยก็ได้
อกุศลเจตสิก๑๔.
อกุศลเจตสิก หมายถึง เจตสิกฝ่ายอกุศล เป็นกลุ่มเจตสิกที่ประกอบได้กับจิตที่เป็นอกุศลเท่านั้น กลุ่มอกุศลจิต มี ๑๔ ดวง
โมหะ๔.
ความไม่รู้ในที่นี้ หมายเฉพาะ ไม่รู้ในธรรม ๘ ประการ คือ
๑) ทุกฺเข อญาณํ ไม่แจ้งในทุกข์
๒) ทุกฺขสมุทเย อญาณํ ไม่แจ้งเหตุให้เกิดทุกข์
๓) ทุกฺขนิโรเธ อญาณํ ไม่แจ้งการดับทุกข์
๔) ทุกฺขนิโรธคามินิปฏิปทาย อญาณํ ไม่แจ้งหนทางที่จะดับทุกข์
๕) ปุพฺพนฺเต ยญาณํ ไม่แจ้งในขันธ์ อายตน ธาตุ อินทริย์ สัจจ ปฏิจจสมุปบาท ที่เป็นส่วนอดีต (อเหตุกทิฏฐิ ไม่เชื่อเหตุ)
๖) อปรนฺเต อญาณํ ไม่แจ้งในขันธ์ อายตน ธาตุ อินทรีย์ สัจจ ปฏิจจสมุปบาท ที่เป็นส่วนอนาคต (อุจเฉททิฏฐิ เห็นว่าสูญและนัตถิกทิฏฐิ ไม่เชื่อผล)
๗) ปุพฺพนฺตาปรนฺเต อญาณํ ไม่แจ้งในขันธ์ อายตน ธาตุ อินทรีย์ สัจจ ปฏิจจสมุปบาท ทั้งที่เป็นส่วนในอดีตและในอนาคต (อกริยทิฏฐิ ไม่เชื่อทั้งเหตุทั้งผล)
๘) อธิปจฺจยตาปฏิจฺจสมุปฺปนฺเนสุ ธมฺเมสุ อญาณํ ไม่แจ้งในธรรมที่มีเหตุให้เกิดผลอันต่อเนื่องกัน (อัตตทิฏฐิเชื่อว่าเป็นตัวเป็นตน)
ถีทุกะ ๒.
แยกเป็น ๒ กลุ่ม คือ ทำให้ท้อแท้หดหู่(ถีนะมิททะ)
วิจิกิจฉา 1.
ความสงสัยในวิจิกิจฉาเจตสิก หมายเฉพาะสงสัยในธรรม ๘ ประการเท่านั้น คือ
(๒) สงสัยในพระธรรม ว่ามัคค ๔ ผล ๔ นิพพาน ๑ มีจริงหรือและธรรมนี้นำออกจากทุกข์ได้จริงหรือ
(๓) สงสัยในพระสงฆ์ ว่าสงฆ์ที่ตั้งอยู่ในมัคค ๔ ผล ๔ มีจริงหรือ สงฆ์ที่ปฏิบัติดีจริงมีหรือ ผลแห่งทานที่ถวายแก่สงฆ์มีจริงหรือ
(๔) สงสัยในสิกขา ๓ (ศีล สมาธิ ปัญญา) ว่ามีจริงหรือ ผลานิสงส์แห่งการศึกษาปฏิบัติในสิกขา ๓ มีจริงหรือ
ความสงสัยอย่างอื่นที่ไม่ใช่ธรรม ๘ ประการ เช่นสงสัยในเรื่องสมมุติและบัญญัติ ไม่เป็นกิเลส
โสภณเจตสิก๒๕.
โสภณเจตสิก หมายถึง กลุ่มเจตสิกฝ่ายดีงาม เป็นกลุ่มที่ประกอบได้กับโสภณจิต (ยกเว้นกลุ่มอกุศลจิต และกลุ่มอเหตุกจิตแล้ว จิตที่เหลือชื่อว่าโสภณะจิต) โสภณเจตสิกมี 25 ดวง แบ่งเป็น 4 กลุ่มดังนี้
สาธารณะ๑๙.
ที่เหลือจัดเป็น๖คู่ คือการบังคับควบคุมเจตสิกและจิตที่ดี คือ
อักษรซีริลลิก/ผังยูนิโคด
ตารางต่อไปนี้เป็นอักษรซีริลลิกที่อยู่บนยูนิโคด
ก่อนบ่ายเดอะมูฟวี ตอนรักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง
ก่อนบ่าย เดอะ มูฟวี่ ตอน รักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวรัก-ตลก ที่สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม และ โคเมดี้ ไลน์ ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ ก่อนบ่ายคลายเครียด กำกับภาพยนตร์โดย เป็ด เชิญยิ้ม ออกฉายครั้งแรกวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นำแสดงโดย ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ, อเล็กซานดร้า สตีเบิร์ท ร่วมด้วยนักแสดงตลกและนักแสดงรับเชิญอีกคับคั่ง
ท่ามกลางไอหมอกในอ้อมอกขุนเขาเขียวชอุ่มทางเหนือสุดของประเทศไทย ณ หมู่บ้านชาวเขาแห่งหนึ่งที่มีแต่ความสนุกสนานเฮฮา โดยมี ทีป้อ (อ๊อฟ-ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ หรือ อ๊อฟ AF2) หล่อซา, หม่าจู 3 หนุ่มชาวเขาอารมณ์ดีที่ซื่อแต่ไม่บื้อ เป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนในหมู่บ้าน พวกเขาเป็นฮีโร่ของหมู่บ้านและเป็นที่รักของทุกคน
เรื่องวุ่นวายเริ่มขึ้นเมื่อแอนนี่ (อเล็กซานดร้า สตีเบิร์ท) เจน, ครีม 3 สาวสวยคุณหนูลูกไฮโซ ทีป้อตะลึงเมื่อแรกเห็นแอนนี่ ถึงกับอุทานเรียกว่าคุณดอกไม้...คุณดอกไม้ของชาวดอย และแล้วอุบัติรักก็ เริ่มขึ้นเมื่อวันหนึ่งคุณดอกไม้และเพื่อนถูกโจรป่าจับตัวไป กำลังจะถูกข่มขืนและฆ่าทิ้ง พวกทีป้อ, หล่อซา, หม่าจู จึงต้องเสี่ยงชีวิตไปช่วย แม้ตัวตายก็ยอม เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ความรักที่ทีป้อมีต่อคุณดอกไม้มีมากขึ้นทวีคูณ
แต่เรื่องราวก็ไม่ราบรื่นอย่างที่คิดเมื่อคุณดอกไม้มีเหตุต้องเข้ากรุงเทพฯ โดยด่วน เมื่อทีป้อทราบข่าวจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปผจญภัยในเมืองหลวงเพื่อตามหาหัวใจของตัวเองทันที โดยที่ไม่รู้ว่าชะตากรรมของตัวเองว่าต้องเจอกับความยากลำบากหรืออุปสรรคอะไรบ้าง
Lexical Markup Framework
Lexical Markup Framework (LMF) เป็นโครงการของ ISO ที่จะกำหนดกรอบร่วมกับในการสร้างคลังคำสำหรับงานประมวลภาษาธรรมชาติ (NLP) และพจนานุกรมที่เครื่องคอมพิวเตอร์อ่านได้
ขอบเขตของโครงการคือการวางมาตรฐานของหลักการและระเบียบวิธีที่เกี่ยวข้องกับทรัพยากรภาษา ในบริบทของการสื่อสารที่ใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาในวัฒนธรรมที่หลากหลาย
ในภาษา XML:
โรงเรียนสตรีวิทยา 2
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (อักษรย่อ: ส.ว.๒) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 โดยการริเริ่มของคุณหญิงบุญเจือ ไชยภัฏ ผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีวิทยาในขณะนั้น บนที่ดิน 3 ส่วน คือ 1. ที่ดินจำนวน 24 ไร่ 77 ตารางวา ซึ่งหลง ไว้สาลี น้อมเกล้าฯ บริจาคแด่สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนี 2. ที่ดินจำนวน 19 ไร่ 3 งาน 19 ตารางวา ซึ่งสุ่น พานิชเฮง โอนให้แก่กรมสามัญศึกษา และ 3. ที่ดินจำนวน 36 ไร่ ของมูลนิธิโรงพยาบาลสงฆ์ซึ่งท่านผู้หญิงบุญเจือขอเช่า
สภาพของโรงเรียนเมื่อแรกก่อตั้ง เป็นทุ่งนา ไม่มีถนนหรือทางเข้า ทำให้การก่อสร้างอาคารเรียนประสบความลำบาก แต่ก็สำเร็จลงในเวลา 1 ปีด้วยความร่วมมือร่วมแรงร่วมใจของบุคคลหลายฝ่ายทั้งคณะผู้บุกเบิก คณาจารย์ของโรงเรียนเอง และผู้นำชุมชนใกล้เคียง โดยสมหมาย เอมสมบัติ ผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรกเป็นผู้ติดต่อนำไฟฟ้าเข้าสู่ชุมชนนี้
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ เปิดสอนอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2517 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดสาครสุ่นประชาสรรค์เป็นที่เรียนชั่วคราว มีครู 13 คน และนักเรียน 277 คน เป็นระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 5 ห้องเรียน และปีที่ 4 จำนวน 2 ห้องเรียน เมื่อสร้างอาคารเรียนกลุ่มแรกเสร็จในปีถัดมา จึงรับนักเรียนเพิ่มเป็น 27 ห้องเรียน และได้เจริญเติบโตเรื่อยมาจนขยายการเรียนเต็มรูปแบบ เป็น 72 ห้องเรียนในปี พ.ศ. 2524
พ.ศ. 2535 กรมสามัญศึกษาเห็นว่าโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมของผู้ปกครองมากขึ้น เห็นได้จากการที่ผู้ปกครองพากันส่งบุตรหลานมาเข้าเรียนเพิ่มขึ้น จนเกินกว่าที่โรงเรียนจะรับไว้ได้หมดทุกปี ประกอบกับโรงเรียนมีพื้นที่กว้างขวางถึง 80 ไร่ 45 ตารางวา สมควรใช้ที่ดินของโรงเรียนให้คุ้มค่าที่สุด กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จึงประกาศจัดตั้งเป็น "โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ มัธยมศึกษาตอนต้น" เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2537 ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมทางทิศเหนือของโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ โดยให้รับเฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ส่วนโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ นั้นจะรับเฉพาะนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จนกระทั่งได้กลับมารวมกันอีกครั้งใน พ.ศ. 2544
ปัจจุบัน โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ จัดการเรียนการสอนระดับช่วงชั้นที่ 3-4 (ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย) โดยเปิดทำการและมีพัฒนาการเรื่อยมา
กรณีพิพาทวง MAX Percussion Theatre.
เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2557 เกิดกรณีสมาชิกของวงโยธวาทิตของโรงเรียนชื่อ MAX Percussion Theatre เดินทางไปขอยืมเงินจากตัน ภาสกรนที จำนวน 3,100,000 บาท เพื่อไปใช้ในการแข่งขัน WGI Percussion World Championship ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์และสหรัฐอเมริกา ตามที่ได้รับจดหมายเชิญมาตั้งแต่ปี 2556 โดยอ้างว่าได้ส่งเรื่องไปยังสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานก่อนหน้านี้แต่ไม่ได้รับการตอบรับ ทั้งนี้นายสมเกียรติ บุญรอด ผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานชี้แจงในเวลาต่อมาว่า จะนำเรื่องเสนอให้คณะรัฐมนตรี แต่ต้องคัดเลือกโรงเรียนและวงที่มีผลงาน (เป็นต้นว่า ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันวงโยธวาทิตระดับประเทศของกรมพลศึกษา) เนื่องจากไม่สามารถสนับสนุนงบประมาณได้ทุกวง และจาตุรนต์ ฉายแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการกล่าวถึงเรื่องดังกล่าวว่า การพิจารณาเป็นเรื่องของ สพฐ. โดยดูจากผลงานและการเปิดโอกาสให้โรงเรียนอื่น ๆ ได้รับการส่งเสริมด้วย ไม่ใช่หน้าที่ของกระทรวงเพราะจะเป็นการใช้ฝ่ายการเมืองมากำหนดการสนับสนุน
การขอยืมเงินครั้งนี้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสมอย่างกว้างขวาง โดยตัน ภาสกรนทีประกาศในเฟซบุ๊กส่วนตัวว่าไม่ต้องนำเงินมาคืน ส่วนชมรมครูอาวุโส สตรีวิทยา 2 แสดงความไม่เห็นด้วยกับกรณีดังกล่าว นอกจากนี้ในสังคมออนไลน์ยังมีการตั้งข้อสังเกตเป็นต้นว่า การแข่งขัน Marching World Class ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์มีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมเดียว, วงโยธวาทิตของโรงเรียนมีสมาชิกจำนวนน้อยที่เป็นศิษย์ปัจจุบันที่สามารถขอรับการสนับสนุนงบประมาณได้ และกรณีสื่อบันทึกเสียงที่มีการอ้างว่าผู้อำนวยการโรงเรียนให้การสนับสนุนการขอยืมเงินดังกล่าวนี้
การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ได้เกิดเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์แห่งเนปาลขึ้นภายในพระราชวังในกรุงกาฐมาณฑุ เป็นผลให้กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ (Birendra Bir Bikram Shah Dev) และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ (Aiswarya) เสด็จสวรรคต พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์อีก 7 พระองค์ ซึ่งล้วนแต่เป็นสมาชิกองค์สำคัญในราชวงศ์เนปาลทั้งสิ้น เหตุการณ์นี้ทำให้ชาวโลกตื่นตะลึง และยังความเศร้าโศกโกลาหลให้แก่ชาวเนปาลอย่างมหันต์
สำนักพระราชวังได้ประกาศสาเหตุของโศกนาฏกรรมว่า เกิดจากอุบัติเหตุพระแสงปืนลั่นโดยมกุฎราชกุมารดิเพนทรา (Dipentra) เป็นผู้ทำพระแสงปืนลั่นในขณะที่สมาชิกพระราชวงศ์กำลังร่วมเสวยพระกระยาหารค่ำ ก่อนที่องค์มกุฎราชกุมารจะทำพระแสงปืนลั่นถูกพระองค์เอง ในขณะที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของสำนักพระราชวังและแหล่งข่าวหลายกระแสวิพากษ์วิจารณ์ว่าโศกนาฏกรรมครั้งนี้เกิดจากการที่องค์มกุฏราชกุมาณทรงบันดาลโทสะในขณะทรงวิวาทกับพระราชมารดาเรื่องการที่องค์มกุฎราชกุมาร ทรงต้องการจะอภิเษกกับสตรีจากตระกูลรานา (Rana) และแหล่งข่าวอีกหลายกระแส ตั้งข้อสงสัยว่าองค์มกุฎราชกุมารทรงตกอยู่ในพระอาการมึนเมาจากน้ำจัณฑ์ (สุรา) และยาเสพติด
หลังจากจัดงานพระบรมศพเรียบร้อย ในวันที่ 3 มิถุนายน ทางการเนปาลก็ได้อัญเชิญให้มกุฎราชกุมาร ดิเพนทรา ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา แต่ในวันเดียวกัน พระองค์ก็สวรรคตลงอีกพระองค์หนึ่ง ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร (Gyanendra) พระอนุชาของกษัตริย์พิเรนทรา ซึ่งมิได้ประทับในกาฐมาณฑุขณะเกิดโศกนาฏกรรม
การสวรรคตของกษัตริย์พิเรนทรา ส่งผลให้การเมืองภายในประเทศของเนปาลเกิดความปั่นป่วนขึ้นเกือบจะในทันที ประชาชนจำนวนมากได้รวมตัวกันเป็นขบวนประท้วงไปตามถนนในกรุงกาฐมาณฑุ เพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลสืบหาความจริงของโศกนาฏกรรมโดยด่วน ประชาชนที่กำลังโกรธแค้นได้ทำลายสาธารณสมบัติ และต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจจนมีผู้เสียชีวิตหลายราย ทำให้ทางการต้องประกาศกฎอัยการศึกทั่วประเทศจนถึงวันที่ 8 มิถุนายน ในขณะเดียวกันหนังสือพิมพ์ 3 ฉบับถูกสั่งปิดข้อหาลงข่าวที่ไม่เหมาะสม ขณะที่ผู้นำกลุ่มลัทธิเหมา (Maoist) นายประจันดา (Prachanda เป็นชื่อย่อจาก Pushpa Kamal Dahal) ได้ออกมาเคลื่อนไหวเรียกร้องให้ฝ่ายซ้าย (leftist) ฝ่ายชาตินิยม (nationalist) และฝ่ายนิยมสาธารณรัฐ (republican) ร่วมกันตั้งรัฐบาลเฉพาะการณ์ขึ้นในระหว่างที่ประเทศกำลังระส่ำระสาย นอกจากนี้ นายมาดาว์ กุมาร เนปาล (Madhav Kumar Nepal) หัวหน้าพรรคแนวร่วมคอมมิวนิสต์แห่งเนปาล (Nepal Communist Party-United Marxist and Leninist : NCP-UML) ซึ่งเป็นฝ่ายค้านของเนปาลได้ลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 14 มิถุนายน เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจต่อการสวรรคตของกษัตริย์พิเรนทรา
ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44
ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44 เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2533 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล นำแสดงโดย จินตหรา สุขพัฒน์, ศศิมาภรณ์ ไชยโกมล, สันติสุข พรหมศิริ, ทิพย์ ธัมมศิริ, สมรัชนี เกษร และ ปวีณา ชารีฟสกุล ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 12 ประจำปี 2565 เนื่องในวันอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทย เมื่อวันที่ 4 ต.ค.2565 โดย หอภาพยนตร์(องค์การมหาชน)
ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44 เป็นเรื่องราวของกลุ่มหญิงสาวที่จบการศึกษาจากโรงเรียนระดับมัธยม "สตรีอรุณรัชต์วิทยา" โดยมีอนาคตที่ต้องแยกย้ายกันไปคนละทาง แต่มีจุดร่วมกันโดยบังเอิญ
ลำยง ได้เข้าประกวดนางงามขณะศึกษาในมหาวิทยาลัย จนมาเป็นนักข่าว ซึ่งได้รับรู้ถึงการกดขี่ผู้หญิง เพื่อต้องการตีแผ่มุมมืดของสังคม
สุนทรี เพื่อนที่เข้าประกวดนางงามด้วยกัน จนมาเป็นดาราที่มีชื่อเสียง และเป็นที่ต้องตาของหนุ่มใหญ่นักการเมือง
ขันทอง ผู้เรียบร้อยและแสนดี ถูกพ่อแม่จับแต่งงานกับ พงศธร หนุ่มหล่อร่ำรวย แต่ต้องทนจากการถูกซ้อมของสามีอย่างทารุณ
ลินดา สาวคล่องแคล่ว เข้าทำงานเป็นนักการตลาด ต่อมาเป็นเลขาเจ้าของสถานบันเทิง อาบ อบ นวด ด้วยความทะเยอทะยาน
ลัดดา อดีตหัวหน้าห้อง แต่ใช้ชีวิตสมถะ จนได้แต่งงานกับเสี่ยร้านก๋วยเตี๋ยว
เพลินวรรณ สาวอารมณ์ดี กลายเป็นเซลล์ที่ขายทุกอย่างอย่างแคล่วคล่องว่องไว มีสิ่งเดียวที่ไม่เคยขายคือ ตัวและหัวใจ (ปรากฏเฉพาะภาพยนตร์)
รางวัลภาพยนตร์.
ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับรางวัลต่อไปนี้
ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ทุกวันจันทร์ อังคาร และ พุธ เวลา 20.20 น. เริ่มวันพุธที่ 17 พฤศจิกายน ถึงวันจันทร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ความยาว 16 ตอน กำกับการแสดงโดย ชัยวัฒน์ สีตลาศัย
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 1
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2533 ผู้ที่ได้รับรางวัลได้แก่
4 - "ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44"
2 - "ฉลุย โครงการ 2", "ปุกปุย"
1 - "คือฉัน", "ต้องปล้น", "พันธุ์หมาบ้า"
12 - "ต้องปล้น"
9 - "คือฉัน"
8 - "ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44"
7 - "ปุกปุย"
6 - "คนเลี้ยงช้าง"
4 - "ฉลุย โครงการ 2"
3 - "ทวิภพ", "หลงไฟ"
1 - "ก้อนหินในดินทราย", "ความรักไม่มีชื่อ", "พันธุ์หมาบ้า"
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 1 ประจำปี 2533
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน โดยขุนนิพัทธ์จีนนคร ต้นตระกูลจิระนคร เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียน จำนวน 14 ไร่ และ เทศบาลนครหาดใหญ่ บริจาคเพิ่มเติมอีก 2 งาน รวมเป็น 14 ไร่ 2 งาน ประกอบด้วยอาคารเรียน 8 หลัง มีห้องเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 42 ห้องเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 57 ห้องเรียน รวมทั้งหมด 100 ห้องเรียน มีนักเรียนประมาณ 5,500 คน
ตั้งอยู่ ณ บ้านเลขที่ 468 ถนนเพชรเกษม ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน โดยขุนนิพัทธ์จีนนคร ต้นตระกูลจิระนคร เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียน จำนวน 14 ไร่ และเทศบาลนครหาดใหญ่ บริจาคเพิ่มเติมอีก 2 งาน รวมเป็น 14 ไร่ 2 งาน กรมสามัญศึกษาได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอหาดใหญ่ เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2488 ชื่อว่า โรงเรียนหาดใหญ่ อักษรย่อ ส.ข.3 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาโรงที่ 3 ของจังหวัดสงขลา ในระยะต้นเปิดรับเฉพาะนักเรียนชาย จึงเรียติดปากกันว่า โรงเรียนมัธยมชาย หรือ มอชาย มีชื่อย่อที่ใช้เรียกกันทั่วไปว่า มชญ. เปิดสอนรุ่นแรกในระดับชั้น ม.1 มีนักเรียน 1 ห้องเรียน จำนวน 40 คน มีครู 3 คน ได้แก่นายกลับ ส่งศรี (ครูใหญ่), นายอุทิศ นิยกาญจน์ และนายยงยุทธ มุณีแนม อาคารเรียนหลังแรกเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น ด้านหน้าปลูกต้นจามจุรี จำนวน 3 ต้น ไว้เป็นต้นไม้ประจำโรงเรียน ด้านหน้าโรงเรียนเป็นสนามฟุตบอลใช้แข่งขันกีฬาอำเภอหาดใหญ่ โรงเรียนเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อได้ครองถ้วยรางวัลชนะเลิศฟุตบอลกีฬาจังหวัดสงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2492 ต่อมาได้ตั้งชื่อถ้วยใบนี้ว่า ถ้วยตรี-จักร เป็นสัญลักษณ์กีฬาเด่นของโรงเรียน
มีนักเรียนชั้น ม.6 รุ่นแรกสอบได้ที่ 1 ของจังหวัดสงขลา เป็นการจุดประกายความเป็นเลิศทางวิชาการ ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงการรับนักเรียนจากชายล้วนเป็นสหศึกษา โดยยุบรวมกับโรงเรียนสตรีหาดใหญ่ "สมบูรณ์กุลกันยา" ในปี พ.ศ. 2509 ในระยะนี้กรมสามัญศึกษาได้ให้งบประมาณสร้างอาคาร 1, 2, 3 และ 4 เป็นลำดับ และโรงเรียนได้รับการคัดเลือกให้เข้าโครงการมัธยมแบบประสม (คมส.) เมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นการเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาเทียบเท่าอารยะประเทศ ทำให้โรงเรียนมีชื่อเสียงมากขึ้น จำนวนนักเรียนชายและหญิงเพิ่มขึ้นถึง 1,200 คน
เปิดสอนหลักสูตรโครงการมัธยมแบบประสม (คมส) เป็นปีแรก
เริ่มเปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และได้เพิ่มคำว่า"วิทยาลัย"ต่อจากชื่อเดิมเป็น ชื่อ "โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย" ใช้อักษรย่อว่า ญ.ว. ในปี 2514 นักเรียน ม.ศ.5 รุ่นแรกได้ทำชื่อเสียงทางด้านวิชาการให้กับโรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง เมื่อสอบติดบอร์ดระดับประเทศได้ถึง 7 คน
กรมสามัญศึกษาอนุญาตให้เปิดทำการเรียนการสอนเป็น 2 ผลัด เนื่องจากมียอดนักเรียนสมัครเข้าเรียนต่อชั้น ม.1 เป็นจำนวนมาก ทำให้ยอดรวมของนักเรียนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี พ.ศ. 2519 มีนักเรียน 2,800 คน มีครูอาจารย์ จำนวน 180 คน โดยมีอาคารเรียน 4 หลัง อาคารอุตสาหกรรม 1 หลัง อาคารคหกรรม 1 หลัง อาคารชั่วคราว 2 หลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2523
เปิดศูนย์เกษตรกรรมที่พรุค้างคาว ตำบลบ้านพรุ อำเภอหาดใหญ่ เป็นสาขาของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย มีเนื้อที่ประมาณ 74 ไร่
เทศบาลเมืองหาดใหญ่ บริจาคที่ดินจำนวน 2 งาน เพื่อสร้างอาคารเรียน 5 เชื่อมต่อกับหอประชุมราชาวดี และได้จัดสร้างองค์พระพิฆเนศวร เทพเจ้าแห่งศิลปวิทยาการ และทำพิธีปลุกเสกในวันที่ 16 มกราคม 2525 เพื่อเป็นองค์ตัวแทนสถาบันครู ประดิษฐานไว้เพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และถือเป็นคติของลูก ญ.ว. ทุกคนว่า "ผู้ใดบูชาครูเป็นมงคลแก่บุคคลนั้น"
เปิดศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอำเภอหาดใหญ่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ณ ที่ตั้งของโรงเรียนสตรีหาดใหญ่เดิม
นักเรียนโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงคณิตศาสตร์โอลิมปิก จากการแข่งขัน โอลิมปิกวิชาการ (ซึ่งเป็นเหรียญรางวัลทางโอลิมปิกวิชาการเหรียญแรกของประเทศไทย) โดยนายไพศาล นาคมหาชลาสินธุ์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เหรียญรางวัลดังกล่าวต่อมาได้รับการยกย่องให้เป็นสัญลักษณ์คำว่า"เรียนดี" ตามปรัชญาของโรงเรียน
กรมสามัญศึกษาอนุญาตให้จัดตั้งสาขาของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เป็น โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกันยา โดยใช้ที่ดินศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอำเภอหาดใหญ่ และพื้นที่บ้านพักครู-อาจารย์โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
กรมสามัญอนุญาตให้ศูนย์เกษตรกรรมตำบลบ้านพรุ สาขาของโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จัดตั้งเป็น โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย 2
โรงเรียนได้รับการรับรองมาตรฐานสากลด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม ISO14001 จาก UKAS ประเทศอังกฤษ โดยผู้อำนวยการเกษียร ภู่กลาง
โรงเรียนได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ให้ร่มรื่นสวยงามเป็นแหล่งเรียนรู้และเสริมสร้างบรรยากาศของการเรียนรู้
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยได้ก่อสร้าง "อาคารอนุสรณ์ 60 ปี หาดใหญ่วิทยาลัย" โดยได้รับเงินสนับสนุนการก่อสร้างจาก สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ เป็นเงิน 46,690,000 บาท
อาคารภายในโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ประกอบด้วย
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ระดับชั้นละ 14 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 42 ห้องเรียน ดังนี้
แผนการเรียนการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย.
โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ระดับชั้นละ 20 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 60 ห้องเรียน ประกอบด้วย 5 โครงการพิเศษ และ 5 แผนการเรียน ได้แก่
เพิ่มเติม ผู้ได้รับการคัดเลือกเข้าเป็นนักเรียน พสวท. จะได้รับทุนการศึกษาตลอดระยะเวลาที่อยู่ในโครงการ
หาดใหญ่วิทยาลัย
แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์
แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ ( ย่อเป็น PFLP; ) เป็นกลุ่มติดอาวุธและพรรคการเมืองนิยมลัทธิมากซ์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2510 โดยจอร์จ ฮาบาส เป็นกลุ่มที่ใหญ่เป็นอันดับสองที่เข้าร่วมก่อตั้งองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ เป็นกลุ่มที่นิยมความรุนแรง ตรงกันข้ามกับทางสายกลางของกลุ่มฟาตะห์ ต่อต้านข้อตกลงออสโลและแนวคิดในการจัดตั้งรัฐ 2 รัฐเพื่อยุติความขัดแย้ง เคยได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต กลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์ไม่ได้รับการสนับสนุนจากชาวปาเลสไตน์มากนัก โดยกลุjมที่นิยมอิสลามเข้ามามีบทบาทแทน
อะห์มัด ซะอ์ดาตดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรค PFLP ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เขาถูกจำคุกในเรือนจำอิสราเอลเป็นเวลา 30 ปี ปัจจุบัน ทั้งรัฐบาลกลุ่มฟาตะฮ์ในเวสต์แบงก์กับรัฐบาลฮามาสในฉนวนกาซาถือว่าพรรค PFLP ผิดกฎหมาย เพราะยังไม่ได้จัดการเลือกตั้งในองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2549 พรรค PFLP ถูกห้ามไม่ให้มีส่วนร่วมในคณะกรรมการบริหาร PLO and the Palestinian National Council.
กลุ่มนี้ประกาศตนเป็นพันธมิตรกับกองกำลังพันธมิตรปาเลสไตน์เพื่อคัดค้านการประกาศหลักการสันติภาพเมื่อ พ.ศ. 2536 ต่อมาใน พ.ศ. 2542 กลุ่มนี้ได้แยกตัวออกจากกองกำลังพันธมิตรปาเลสไตน์และเข้าหารือเรื่องความเป็นเอกภาพของชาติกับองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์ แต่ยังคัดค้านการเจรจากับอิสราเอลต่อไป ผู้นำกลุ่มคนปัจจุบันคือ อะห์มัด ซาดาบา กลุ่มนี้จัดเป็นกลุ่มก่อการร้ายโดยสหรัฐ แคนาดา ญี่ปุ่น แคนาดา ออสเตรเลีย และสหภาพยุโรป
จุดกำเนิดจากขบวนการชาตินิยมอาหรับ.
แนวร่วมนี้เติบโตมาจากขบวนการชาตินิยมอาหรับที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 โดย ดร.จอร์จ ฮาบาส ชาวคริสต์ปาเลสไตน์จากเลียดดา ฮาบาสในวัย 22 ปี เดินทางไปเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอัมเบอร์กันในกรุงเบรุต ประเทศเลบานอน เมื่อจบการศึกษาใน พ.ศ. 2494. เขาได้ริเริ่มจัดตั้งขบวนการชาตินิยมอาหรับโดยใช้แนวคิดชาตินิยมเป็นหลัก
การก่อตั้งแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์.
ขบวนการชาตินิยมอาหรับมีสาขาใต้ดินอยู่หลายประเทศทั้งในลิเบีย ซาอุดิอาระเบียและคูเวต ตั้งแต่ยังอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ต่อมาได้เพิ่มแนวคิดแบบสังคมนิยมและจัดตั้งเป็นกองกำลังติดอาวุธ ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับกองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ ขบวนการชาตินิยมตั้งให้ อับตัล อัล-เอาดะห์เป็นกลุ่มทางทหารเมื่อ พ.ศ. 2509 หลังจากสงครามหกวันเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2510 กลุ่มนี้ได้รวมตัวเข้ากับอีก 2 กลุ่มคือกลุ่มเยาวชนแก้แค้น และกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยปาเลสไตน์ของ อะห์เหม็ด ญิบริลที่มีซีเรียหนุนหลังในเดือนสิงหาคม เกิดเป็นกลุ่มใหม่ชื่อว่า แนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่มีฮาบาสเป็นผู้นำ
ประมาณ 800 คน ฐานที่มั่นอยู่ในซีเรีย เลบานอน ฉนวนกาซา เขตเวสต์แบงก์ ได้รับการสนับสนุนจากซีเรีย
Dot A
กลุ่มกัช
กลุ่มกัช (, แปลตรงตัว: "ดังนั้น") เป็นกลุ่มที่พัฒนามาจากสันนิบาตพิทักษ์ชาวยิวของนายร็อบบี แมร์ กาบาเนา ชาวสหรัฐหัวรุนแรง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2511 เพื่อต่อสู้กับลัทธิต่อต้านชาวเซมิติกและสนับสนุนการจัดตั้งรัฐอิสราเอล รวมทั้งการขับไล่ชาวอาหรับออกจากอิสราเอล
พ.ศ. 2515 กลุ่มกัชลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาของอิสราเอลแต่ไม่ได้รับเลือกจึงกลับไปต่อสู้ด้วยความรุนแรงต่อไป นายกาบาเนถูกลอบสังหารในนิวยอร์กเมื่อ พ.ศ. 2533 บุตรชายของเขาได้จัดตั้งกลุ่มกาฮาเน ซาย (, "กาฮาเนมีชีวิต") เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อ พรรคนี้ถูกห้ามไม่ให้หาเสียงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 และทั้งสองกลุ่มถูกแบนถาวรใน พ.ศ. 2537
ในปัจจุบัน ประเทศอิสราเอล ประเทศแคนาดา สหภาพยุโรป&lt;ref name="eu-2009/67/CFSP"&gt;&lt;/ref&gt; ประเทศญี่ปุ่น และประเทศสหรัฐพิจารณาว่าทั้งสองกลุ่มเป็นกลุ่มก่อการร้าย เชื่อว่ากลุ่มนี้มีสมาชิกแกนกลางทับซ้อนกันน้อยกว่า 100 คน ซึ่งมีส่วนเกี่ยวโยงกับพรรคโอตซ์มาเยฮูดิต
กองทัพแดงญี่ปุ่น
กองทัพแดงญี่ปุ่น (; , โรมะจิ: Nihon Sekigun) เป็นกลุ่มปฏิบัติการข้ามชาติที่ก่อตั้งตั้งแต่พ.ศ. 2513 โดยแยกตัวออกมาจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์มีจุดมุ่งหมายเพื่อโค่นล้มราชวงศ์ญี่ปุ่น เครือข่ายของกลุ่มได้แพร่หลายอยู่ในหลายประเทศในเอเชีย เชื่อกันว่าฐานที่มั่นอยู่ในประเทศเลบานอนตั้งแต่พ.ศ. 2520 และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มติดอาวุธในปาเลสไตน์
ปฏิบัติการโจมตีที่สำคัญของกลุ่มได้แก่ การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด ประเทศอิสราเอลเมื่อพ.ศ. 2515 การจี้เครื่องบินของสายการบินญี่ปุ่น ความพยายามยึดสถานทูตสหรัฐในประเทศมาเลเซีย สมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่นถูกจับในสหรัฐเมื่อพ.ศ. 2521 ระหว่างการวางแผนโจมตีนิวเจอร์ซีย์เทิร์นไพค์ และยังถูกจับเป็นจำนวนมากในประเทศเลบานอนเมื่อพ.ศ. 2540 ปัจจุบันความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ลดลง
กองกำลังติดอาวุธอิสลาม
กองกำลังติดอาวุธอิสลาม (Armed Islamic Group) เป็นกลุ่มนิยมอิสลามหัวรุนแรงในประเทศแอลจีเรีย มีเป้าหมายเพื่อต่อต้านสหรัฐอเมริกา หลังจากที่สหรัฐและฝรั่งเศสให้การสนับสนุนให้กองทัพแอลจีเรียปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลแอลจีเรียที่มาจากพรรคนิยมอิสลาม ในช่วงพ.ศ. 2534 – 2535 กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 เน้นการต่อสู้ด้วยความรุนแรงโดยการฆ่าชาวต่างชาติชาวแอลจีเรีย โจมตีพลเรือนและสังหารนักข่าว
โจมตีพลเรือนและคนงานของรัฐบ่อยในช่วง พ.ศ. 2535 – 2541 ในบางพื้นที่มีการสังหารหมู่ประชาชนหรือฆ่าล้างหมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2536 ทางกลุ่มได้สังหารชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปกว่า 100 คน ใน พ.ศ. 2537 ได้จี้เครื่องบินสายการบิน Air France ที่บินไปยังแอลจีเรีย มีสมาชิกกลุ่มบางส่วนถูกจับได้ในฝรั่งเศสในข้อหาวางระเบิดเมื่อ พ.ศ. 2538
ไม่ทราบจำนวนแน่นอน ประมาณว่ามีราว 100 คน ฐานที่มั่นอยู่ในแอลจีเรีย ได้รับการสนับสนุนจากชาวแอลจีเรียที่อพยพไปอยู่ในยุโรป รัฐบาลแอลจีเรียกล่าวหาว่าอิหร่านและซูดานให้การสนับสนุนกลุ่มนี้
ปริมณฑล (การห่มของพระสงฆ์)
ญิฮาดอิสลามอียิปต์
ญิฮาดอิสลามอียิปต์  เป็นกลุ่มก่อการร้ายลัทธิอิสลามอียิปต์ที่ก่อตั้งตึ้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 สหประชาชาติแบนกลุ่มนี้ทั่วโลกในฐานะกลุ่มที่มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ และรัฐบาลหลายแห่งทั่วโลกแบนกลุ่มนี้ด้วย
เป้าหมายหลักดั้งเดิมขอองค์กรคือโค่นล้มรัฐบาลอียิปต์และแทนที่ด้วยรัฐอิสลาม ภายหลังขยายเป้าหมายรวมการโจมตีผลประโยชน์ของสหรัฐและอิสราเอลในอียิปต์และทั่วโลก
หลังการปฏิวัติอียิปต์ อดีตหัวหน้ากลุ่มในอียิปต์หันไปก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อพรรคอิสลาม ซึ่งกลายเป็นสมาชิกพันธมิตรต่อต้านรัฐประหารหลังรัฐประหารในประเทศอียิปต์ ค.ศ. 2013
ทางกลุ่มออกมาอ้างความรับผิดชอบในการลอบสังหารประธานาธิบดีอันวาร์ ซาดัตเมื่อ พ.ศ. 2534 และการลอบสังหารนายฮัสซัน อัล อัสฟิ รัฐมนตรีมหาดไทยของอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2536 การลอบวางระเบิดสถานทูตอียิปต์ในปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2538 รวมทั้งการพยายามโจมตีสถานทูตสหรัฐในแอลเบเนียเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ
หัวหน้า.
ถึงแม้ว่าอัยมัน อัซเซาะวาฮิรีเป็น "หนึ่งในแนวหน้า" ผู้นำที่แท้จริงคืออัชชะรีฟ นะบีล นะอีมเคยเป็นหัวหน้ากลุ่มนี้ใน ค.ศ. 1988 ถึง 1992
อัลญะมะอะหฺ อัลอิสลามียะหฺ (อียิปต์)
อัลญะมะอะหฺ อัลอิสลามียะหฺ (Al Gama a al Islamiyyah; ภาษาอาหรับ الجماعه الإسلاميه) เป็นกลุ่มนิยมอิสลามและกลุ่มติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในอียิปต์ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปลี่ยนการปกครองในประเทศอียิปต์ให้เป็นรัฐอิสลาม กิจกรรมของกลุ่มเริ่มปรากฏตั้งแต่ พ.ศ. 2522 – 2523 และประกาศยุติบทบาทใน พ.ศ. 2542 และกลับมาปฏิบัติการอีกครั้งใน พ.ศ. 2543 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดของบินลาเดน ทำให้กลุ่มนี้แตกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งนำโดย มุสตาฟา ฮัมซา ต้องการหยุดยิง กับส่วนของ ริฟา อิทาซา มูซา ต้องการต่อสู้ต่อไป
ปฏิบัติของกลุ่มนี้ เช่นการลอบสังหาร อันวาร์ อัล-ซาดากา ประธานาธิบดีอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2522 การโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐ ชาวคริสต์ในอียิปต์ และชาวตะวันตก กลุ่มนี้มีส่วนร่วมในการวางระเบิดตึกเวิลด์เทรด เซนเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2536 เน้นการโจมตีหน่วยงานของรัฐและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ โดยเฉพาะใน พ.ศ. 2540 การโจมตีที่เมืองลูซอร์ทำให้มีผู้เสียชีวิต 58 คน นอกจากนั้น ยังประกาศรับผิดชอบต่อความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีฮอสนี มูบารักของอียิปต์ขณะอยู่ในเอธิโอเปีย
ก่อนการประกาศหยุดยิง คาดว่ามีสมาชิก 1,000 – 2,000 คน แต่จำนวนน่าจะลดลงในปัจจุบันเพราะความแตกแยกภายในองค์กร เขตปฏิบัติการอยู่ทางใต้ของอียิปต์ และปรากฏในประเทศอื่น เช่น อังกฤษ อัฟกานิสถาน เยเมนและออสเตรีย
กลุ่มซาลาฟิสต์เพื่อการเรียกร้องและการสู้รบ
กลุ่มซาลาฟิสต์เพื่อการเรียกร้องและการสู้รบ  เป็นกลุ่มที่แยกตัวออกมาจากกองกำลังติดอาวุธอิสลามเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเป็นกลุ่มติดอาวุธที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในแอลจีเรีย กลุ่มนี้ไม่เน้นเป้าหมายที่เป็นพลเรือนจึงได้รับการสนับสนุนมาก เป้าหมายหลักเป็นทหารและเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลแอลจีเรีย เน้นการโจมตีในชนบท เชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ คาดว่ามีสมาชิกประมาณ 1,000 – 2,000 คน ฐานที่มั่นอยู่ในแอลจีเรีย รัฐบาลแอลจีเรียกล่าวหาว่าอิหร่านและซูดานให้การสนับสนุนกลุ่มนี้
กองกำลังร่วมป้องกันตนแห่งโคลอมเบีย