pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทุกวันนี้ คริสเตียนบางคนเชื่อว่าพระเจ้าทรงทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับนบีอิสมาอีลในวันนี้โดยอวยพรชาติอาหรับด้วยน้ำมัน และความเข้มแข็งทางการเมือง ในยุคก่อนอิสลาม มีชาวอาหรับสามกลุ่มที่แตกต่างกัน ได้แก่ "บาอิดะฮ์", "อาริบะฮ์" และ"มุสตะอ์ริบะฮ์" บาอิดะฮ์เป็น "ชาวอาหรับในอดีต" ในขณะที่อาริบะฮ์เป็น "ชาวอาหรับทางใต้" วงศ์วานอิสมาอีลกลายเป็นชาวอาหรับเหนือที่รู้จักกันในนามมุสจะอ์ริบะฮ์หรือ "ชาวอาหรับลูกผสม" มุสตะอ์ริบะฮ์ถูกอธิบายว่าเป็นอาหรับเนื่องจากเชื่อกันว่านบีอิสมาอีลเรียนภาษาอาหรับเมื่อเขาย้ายไปมักกะฮ์และแต่งงานกับชาวอาหรับเผ่าญุรฮุม จากนั้นผู้สืบเชื้อสายของอิชมาเอลจาก"เคดาร์"บุตรชายของท่าน จากนั้นลงมาถึงอัดนาน จากนั้นไปยังมุสตะอ์ริบะฮ์ไปจนถึงกุร็อยช์ ด้วยวิธีนี้ บรรพบุรุษของนบีมุฮัมมัดนำกลับไปที่นบีอิสมาอีล โดยเข้าร่วมกับ "บรรพบุรุษดั้งเดิมของนบีอิบรอฮีมในพระคัมภีร์ไบเบิลกับกลุ่มสุดท้ายที่เป็นชาวอาหรับอย่างชัดเจน" และเชื่อมต่อนบีมุฮัมมัดกับมักกะฮ์และกะอ์บะฮ์
เทคโนโลยีนาโน
ไอค่อน
เทวดาเกเบรียล
นิวยอร์กไจแอนส์
ตำบลห้วยยาง (อำเภอแกลง)
ห้วยยาง เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอแกลง จังหวัดระยอง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยยางทั้งตำบล
ตำบลห้วยยางจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2529 โดยแยกออกจากตำบลเนินฆ้อ อำเภอแกลง
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางจัดตั้งเป็นองค์การบริหารงานส่วนตำบลตามประกาศลงวันที่ 2 มีนาคม 2549
ตำบลห้วยยางมีพื้นที่ 43.2 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 27,000 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้ (ติดต่อกับตำบลในจังหวัดระยองทุกทิศทาง)
ตำบลห้วยยางแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
เอ็ม107
เอ็ม108
ลูกซอง
เอ็ม109
เอ็ม110
ทามากิ นามิ
น้ำเงิน (แก้ความกำกวม)
น้ำเงิน สามารถหมายถึง
ตัวละครหลักในกัชเบล
โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ
โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ เป็นโรงเรียนในจังหวัดระยอง
ในปี พ.ศ. 2535 ท่านพระครูพิทักษ์รัตตเขต เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ได้เสนอความจำนงจะให้ใช้ที่ดินบริเวณหลังวัดปากน้ำ จำนวน 17 ไร่ เพื่อก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาต่อนายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ในโอกาสที่อธิบดีกรมสามัญศึกษา นายบรรจง พงษ์ศาสตร์ ได้เดินทางมาประชุมสัมมนาข้าราชการกรมสามัญศึกษา ที่จังหวัดระยอง และได้ไปดูสถานที่ มีความเห็นชอบจึงมอบ ให้นายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ดำเนินการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา ผ่านสำนักงาน สามัญศึกษาจังหวัดระยอง โดย นายอำนวย ทั่วทิพย์ ผู้อำนวยการ สามัญศึกษาจังหวัด ระยองโดย พณฯ รัฐมนตรีนายสัมพันธ์ ทองสมัคร ได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้ง โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2537
ในวันที่ 14 มีนาคม 2537 กรมสามัญศึกษาได้จัดสรรงบประมาณในโครงการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาใหม่ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนแบบเบ็ดเสร็จแบบ ก ข และ ค ต่อมาโรงเรียนได้ขอเปลี่ยนแปลงอาคารเรียนเป็นแบบ 318 ล/30 ( พิเศษ ) มีลักษณะเป็น อาคารเรียน 4 ชั้นใต้ถุนโล่ง มีห้องน้ำภายในอาคาร และได้รับอนุมัติจากกระทรวง ศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้มีคำสั่งแต่งตั้ง นายมานพ งามสุวรรณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม เป็นผู้บริหารโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ คนแรกเมื่อ
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ ทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียน หลังแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เวลา 09.39 น. โดยมีท่านพระครูพิทักษ์ รัตตเขต เป็นประธานปัจจุบันโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อยู่ภายใต้การบริหารงานของ
นางนภัสสร บุรารัตนวงศ์
ปีจักรพรรดิ
ปีจักรพรรดิ สามารถหมายถึง
หงสา (แก้ความกำกวม)
หงสา สามารถหมายถึง
สัมภเวสี
สัมภเวสี คือ สัตว์ผู้ยังแสวงหาที่เกิด ซึ่งได้แก่ปุถุชนและ พระเสระผู้ยังแสวงหาภพที่เกิดอีก หรือสัตว์ในครรภ์และในไข่ที่ยังอยู่ระหว่างจะเกิด
สัมภเวสี หมายถึงกลุ่มปุถุชนและสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ต้องแสวงหาพ่อแม่หรือแสวงหาที่เกิดซึ่งยังไม่ถึงนิพพาน และต้องเวียนว่ายตายเกิด เดิมนั้นสัมภเวสีถูกเข้าใจว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ยังหาที่เกิดใหม่ไม่ได้ ซึ่งความเชื่อนั้นผิด
กระบวนการเกิดสัมภเวสี.
พระอภิธรรมบัญญัติว่า เมื่อสัตว์ที่อยู่ใน 31 ภพภูมินั้นกำลังตายนั้น "จุติจิต" คือจิตขณะที่กำลังตายจะเกิดขึ้น และเกิดขึ้นขณะเดียวเท่านั้น "ปฏิสนธิจิต" ก็จะเกิดต่อทันทีไม่มีจิตดวงใดมาคั่น และเมื่อเกิด "ปฏิสนธิจิต" แล้วก็คือเกิดในภพใหม่แล้ว คือจุติจิต เกิดปฏิสนธิจิต ต้องเกิดต่อทันที ยกเว้นพระอรหันต์ที่ไม่มีปฏิสนธิจิต เกิดต่อเพราะท่านไม่ต้องมาเกิดอีกแล้ว
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับ ประมวลศัพท์ ของ พระธรรมปิฎก ("ป.อ. ปยุตฺโต") อยู่ในคำว่า "ภูตะ" หน้า 207
นิมฟาดอร่า ท็องส์
ภาษามัมแบ
ภาษามากัสไซ
เซนเตอร์พอยต์
ออสเตรีย-ฮังการี
มัจจุราชมืดโหดมฤตยู
มัจจุราชมืดโหดมฤตยู ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน ในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Ghost and the Darkness ที่สร้างมาจากนิยายผจญภัยในป่าแอฟริกา เรื่อง "The Man-Eaters of Tsavo" ที่เขียนโดย ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน ที่นำเค้าโครงมาจากประสบการณ์จริงของตนเองเกี่ยวกับสิงโตกินคนที่ซาโว
นำแสดงโดย วัล คิลเมอร์, ไมเคิล ดักลาส, ทอม วิลคินสัน กำกับโดย สตีเฟ่น ฮ็อปกินส์ ความยาว 135 นาที ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 1996 ด้วย
ในปี ค.ศ. 1898 จักรวรรดิอังกฤษกำลังแผ่อำนาจไปทั่วดินแดนแอฟริกา ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน (วัล คิลเมอร์) นายทหารหนุ่มชาวไอริช-อังกฤษผู้จบวิศวกรรมศาสตร์ ถูกส่งตัวไปประจำที่ซาโว เคนยา เพื่อคุมการสร้างทางรถไฟ โดยกรรมกรหลากหลายเชื้อชาติและความเชื่อ และทาสชาวพื้นเมือง เมื่อแรกไปถึง จอห์นตื่นตาตื่นใจกับธรรมชาติของสัตว์ป่าที่แอฟริกา โดยมี ซามูแอล (จอห์น คานิ) ล่ามชาวพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยประสานงาน
ต่อมาไม่นาน เกิดมีเหตุสัตว์ป่าบุกจู่โจมจีค่ายที่พักคนงานและลากคนงานไปกิน จอห์นอาสาจะจับตายให้ได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ เหตุการณ์บานปลายไปเรื่อย ๆ ชาวพื้นเมืองแตกตื่นโดยเชื่อว่า มันคือ "มาร" (Ghost) และ "ทมิฬ" (Darkness) ที่ถูกส่งมา ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งมันได้ แต่จอห์นเชื่อว่า มันคือ สิงโตธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง
เมื่อจอห์นไม่สามารถหยุดยั้งได้ ชาร์ล เรมิงตัน (ไมเคิล ดักลาส) พรานประสบการณ์สูงถูกส่งมา แรกเริ่มเรมิงตันเชื่อว่า ตนจะสามารถจัดการกับปัญหาทั้งหมดได้ แต่เมื่อได้พบปะกับสิงโตทั้ง 2 ตัวแล้ว แม้แต่พรานประสบการณ์สูงและมั่นใจในตัวเองอย่าง เรมิงตัน ต้องผวา
เลอต็องกีกงต์
"เลอต็องกีกงต์" (, "เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม "แดล"ของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
"เลอต็องกีกงต์" เป็นผลงานการประพันธ์ของมารี ลาแบช และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซ ทั้งนี้ เซลีนทำงานร่วมกับฌักในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงทร์นาตูร์ ", "เฌอเนอวูซูบลีปา", "ตูเลเซอแคร" และ "อีม็องซีเต"
เพลงเลอต็องกีกงต์ขึ้นสู่อันดับที่ 9 ในชาร์ต Polish RMF FM เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ต Polish National Airplay ในอันดับที่ #31 ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 23 ในอีกสัปดาห์ต่อมา
ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ประเทศโปแลนด์)
วัดป่าเลไลย์
วัดป่าเลไลย์ สามารถหมายถึง
อีม็องซีเต
"อีม็องซีเต" (, "ไพศาล") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "แดล" ได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสและเกแบ็ก ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในแบบดิจิตอลดาวโหลดเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามไม่มีการจำหน่ายในรูปแบบซีดี
"อีม็องซีเต" ประพันธ์คำร้องโดยนีนา บูราวี และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ เซลีนเคยร่วมงานกับฌักแล้วในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม", "กงทร์นาตูร์ ", เฌอเนอวูซูบลีปา" และ "ตูเลเซอแคร"
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ทะเลสาบเลกมี้ด ในวันที่ 5 - 6 เมษายน พ.ศ. 2550 และแพร่ภาพในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เซลีนแสดงเพลงนี้ใน 2 รายการโทรทัศน์พิเศษเพื่อโปรโมตให้เซลีน ดิออนในอัลบั้ม "แดล" นอกจากนี้เธอยังแสดงใน Sainte-Justine ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550
"อีม็องซีเต" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 7 ในชาร์ตเกแบ็กแอร์เพล ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อีม็องซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน
ซิงเกิลวิทยุ (ประเทศแคนาดา และประเทศฝรั่งเศส)
บ้าน (อาณาจักรแห่งกาลเวลา)
บ้าน เป็นขอบเขตพิภพซึ่งเป็นศูนย์กลางของจักรวาลในวรรณกรรมชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" งานประพันธ์ของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย สิ่งอื่นใดที่อยู่นอกเหนือจากบ้าน คือ เอกภพ จะถูกเรียกว่า "อาณาจักรชั้นที่สอง" บ้านประกอบด้วยเจ็ดเขตแดน ได้แก่ บ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกล ทะเลกั้นอาณาเขต วงกตยิ่งใหญ่ บ้านเบื้องกลาง บ้านเบื้องบน และสวนไร้ที่เปรียบ
ประชากรของบ้าน คือ พลเมือง โดยมหาสถาปนิกได้สร้างบ้านโดยกำหนดให้พลเมืองมีหน้าที่จดบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอาณาจักรชั้นที่สองโดยไม่มีการเข้าไปก้าวก่าย ในบ้านมีกลุ่มพลเมืองและสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักชั้นที่สองปฏิบัติหน้าที่ที่แตกต่างกัน ตลอดจนมีของวิเศษเพื่อประโยชน์ในการใช้สอยตามหน้าที่
ลักษณะทางกายภาพของบ้านที่ปรากฏในอาณาจักรชั้นที่สองถูกระบุว่ามีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล และมีขนาดผิดกันเสมอ ประกอบไปด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมหลากหลายประเภท อาเธอร์ ลีฟและซิลวีเป็นเพียงผู้รู้ตายสามคนเท่านั้นที่สามารถมองเห็นบ้านได้ในโลก อาเธอร์มองเห็นบ้านได้เป็นเพราะเขาเป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์ของมหาสถาปนิก ซิลวีมองผ่านแว่นตาเวทมนตร์ของด็อกเตอร์สคาแมนดรอส ส่วนลีฟเชื่อว่าเธอมองเห็นบ้านได้เพราะย่าทวดของเธอเป็น "แม่มดไอริช" ในตอน"จันทร์มหันตภัย" ขณะที่อาเธอร์มองดูบ้านในโลกของเขา เขาก็พบว่าตัวเองถึงดึงดูดความสนใจไปโดยสถาปัตยกรรมของบ้าน ทำให้เกิดความไขว้เขวได้
บ้านถูกแบ่งออกเป็น 7 ส่วน แต่ละส่วนจะถูกปกครองโดยผู้ดูแลซึ่งมีชื่อตามวันทั้งเจ็ดในหนึ่งสัปดาห์ ส่วนต่าง ๆ ของบ้าน ได้แก่ บ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกล ทะเลกั้นอาณาเขต วงกตยิ่งใหญ่ บ้านเบื้องกลาง บ้านเบื้องบน และสวนไร้ที่เปรียบ
มหาสถาปนิกสร้างบ้านเพื่อเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาลอันเป็นสิ่งแรกที่นางสร้างขึ้นจากสุญญะ บ้านยังมีหน้าที่บันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในอาณาจักรชั้นที่สอง และต้องไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวใด ๆ ทั้งสิ้น พลเมืองส่วนใหญ่เชื่อว่ามหาสถาปนิกสร้างบ้านเป็นอย่างแรกในจักรวาล แต่เป็นจริงเฉพาะสวนไร้ที่เปรียบเท่านั้น ส่วนที่เหลือของบ้านถูกสร้างภายหลังที่มหาสถาปนิกสร้างจักรวาล (คือ อาณาจักรชั้นที่สอง) แล้ว หลังจากที่มหาสถาปนิกหายตัวไป เธอได้ทิ้งกฎหมายดั้งเดิมเพื่อที่จะสืบทอดเจตจำนงของนางต่อไป กฎดั้งเดิมห้ามมิให้พลเมืองเขาไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาณาจักรชั้นที่สอง รวมไปถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งก่อนหน้าใด ๆ แต่กฎดั้งเดิมก็มิได้ถูกผูกมัดตลอดไป และสามารถถูกละเมิดได้ ผู้ดูแลสามารถเข้าสู่อาณาจักรชั้นที่สองได้ในวันที่ตนเองมีอำนาจเหนือเท่านั้น และผู้รับใช้ชั้นสูง ได้แก่ ย่ำรุ่ง ยามเที่ยง ย่ำค่ำของแต่ละวันจะสามารถเข้าสู่อาณาจักรชั้นที่สองได้ตามเวลาหนึ่งชั่วโมงตามที่กำหนดไว้ สำหรับยามเที่ยงจะอยู่ระหว่าง 12.00-13.00 น. ของวัน
เวลาของบ้านเท่านั้นที่เป็นเวลาที่แท้จริง เวลาในบ้านมีความสม่ำเสมอกัน ขณะที่เวลาในอาณาจักรชั้นที่สองนั้นถูกบิดเบือนไป ไปจนถึงขั้นที่กระแสเวลาไหลย้อนกลับได้ถ้าได้รับพลังจำนวนมากพอ เช่น พลังอำนาจจากกุญแจทั้งเจ็ดดอก เวลาในบ้านและเวลาบนโลกมีความแตกต่างกันมาก ซึ่ง่สวนใหญ่แล้วเวลาในบ้านจะเร็วกว่าเวลาบนโลกมาก
พลเมือง.
พลเมือง คือชื่อที่ใช้เรียกประชากรของบ้าน โดยมหาสถาปนิกเป็นผู้สร้างพลเมืองเองเพื่อทำหน้าที่ทำงานและดูแลบ้านให้อยู่ในความปกติ พลเมืองหมายความถึงคนในบ้านทั่ว ๆ ไป แต่ไม่รวมตัวมหาสถาปนิกและลูกหลานของนาง พลเมืองแต่ละคนมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป พลเมืองมีความสูงที่แตกต่างกัน ตั้งแต่สูงสี่ห้าฟุตปกติไปจนถึงสิบสองฟุต ตลอดจนความสวยงามของรูปร่างหน้าตา
พลเมืองมีลำดับความสำคัญภายในบ้านด้วย แต่ละคนจะมีเลขลำดับเท่าไรขึ้นอยู่กับตำแหน่ง บางคนที่เลื่อนชั้นขึ้นมาก็สามารถเปลี่ยนเลขลำดับให้สูงขึ้นได้ ยกเว้นลูกของมหาสถาปนิกจะไม่มีเลขลำดับความสำคัญภายในบ้าน (ยกเว้นลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะมีตำแหน่งในบ้าน) เด็กของคนเป่าปี่ก็มีเลขลำดับความสำคัญ
พลเมืองมีลักษณะหน้าตาคล้ายกับมนุษย์ แต่พลเมืองมีข้อแตกต่างบางประการจากมนุษย์ดังนี้
เขตแดนของบ้าน.
บ้านเบื้องล่างเป็นอาณาจักรส่วนหนึ่งของบ้านซึ่งคุณวันจันทร์เป็นผู้ครอบครอง ประกอบด้วยชั้นหลาย ๆ ชั้น ตั้งแต่ห้องถ่านหินใต้ดินไปจนถึงสำนักบริหารของคุณวันจันทร์ บ้านเบื้องล่างเป็นที่ตั้งของสำนักงานต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับอาณาจักรชั้นที่สองและจดบันทึกเกี่ยวกับผู้รู้ตาย การบริหารงานของบ้านเบื้องล่างขาดประสิทธิภาพเนื่องจากความเกียจคร้านนับหลายสหัสวรรษของคุณวันจันทร์
ห้องโถงเบื้องล่าง.
ห้องโถงเบื้องล่างเป็นที่ตั้งของสำนักงานส่วนใหญ่ กลางห้องโถงคือประตูหน้าของบ้านเบื้องล่างซึ่งเป็นทางเชื่อมหลักของบ้านเบื้องล่าง อาณาจักรชั้นที่สองและอาณาจักรอื่น ๆ ของบ้าน ประตูใหญ่ของบ้านเป็นเสาประตูหินขาวคู่สูงโดดเด่นอยู่กลางเนิน ตั้งอยู่ระหว่างประตูรั้วไม้ลงน้ำมันสีเข้มขนาดยักษ์ตกแต่งด้วยเหล็กหล่อสวดลายต่าง ๆ ที่เปลี่ยนรูปร่างได้เมื่อมองจากจุดต่างๆ กันจนสามารถทำให้เวียนหัวหรือเสียสติได้ ตั้งอยู่บนเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหญ้าตัดสั้น ประตูใหญ่ถูกดูแลโดยร้อยโทผู้รักษาประตูหน้า ซึ่งสามารถพาไปยังส่วนต่าง ๆ ของบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองที่ประตูเปิดอยู่
ส่วนที่อยู่รอบเนินคืออาคารประหลาดที่มีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันออกไป บ้างก็มียอดแหลม บ้างก็มีหอคอย ผสมผสานศิลปะหลายสไตล์เข้าด้วยกัน มีหมอกจางๆ แผ่ปกคลุมตึกเหล่านั้นในยามกลางคืน เพดานของห้องโถงเป็นรูปโดมขนาดยักษ์ทำจากเงินสีหม่นที่ขยายตัวออกไปทุกทิศทางเป็นไมล์ๆ จุดศูนย์กลางของโดมอยู่สูงจากประตูใหญ่ประมาณหกร้อยฟุต มีลวดลายสีม่วงและส้มหมุนวนอยู่รอบพื้นผิวสีหม่นของโดม เป็นแหล่งแสงเดียวที่มีอยู่ของห้องโถงเมื่ออยู่ในกะกลางคืน แต่เมื่อถึงเวลาเปลี่ยนเป็นกะกลางวัน จะมีลำแสงพุ่งออกจากประตูใหญ่กระจายไปทั่วโดม หมอกจะหายไปจนเห็นอาคารสำนักงานได้อย่างชัดเจน บรรยากาศของห้องโถงจะเหมือนกับเมืองในเวลากลางคืน แต่เพดานยังคงมืดเหมือนเดิม จะไม่สว่างจ้าเหมือนท้องฟ้ายามกลางวัน
สำนักงานของนายพลผู้สร้างสัมประสิทธิผลแห่งบ้านเบื้องล่าง.
สำนักงานนี้อยู่ในชั้นที่ 3900 นายพลผู้สร้างสัมประสิทธิผลเป็นผู้ทำหน้าดูแลบ้านเบื้องล่าง ทำหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินงานทุกอย่างในห้องโถงเบื้องล่างให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ นายพลคนปัจจุบันถูกเลื่อนขั้นไปแล้ว แต่ไม่มีผู้อื่นมาทำหน้าที่แทน เพราะไม่ได้รับการอนุมัติจากคุณวันจันทร์ สำนักงานนี้จึงเป็นสำนักงานร้าง ตัวสำนักงานเป็นโถงยาว ผนังเป็นหน้าต่างภาพที่แสดงบรรยากาศของที่ใดก็ได้ในอาณาจักรชั้นที่สองในอดีต มีลำธารขนาดเล็กอยู่ในสำนักงานที่สร้างขึ้นเพื่อให้เข้ากับหน้าต่างภาพ สำนักงานดังกล่าวถูกทำลายเมื่อคุณวันจันทร์เกือบมาพบพินัยกรรมที่หลบหนีออกมาได้
ห้องถ่านหินใต้ดิน.
พลเมืองที่ทำงานผิดพลาด ปฏิเสธงานที่ได้รับ หรือทำให้ผู้บังคับบัญชาไม่พอใจ ผู้บังคับบัญชาสามารถส่งลูกน้องของตนลงมาทำงานที่ห้องถ่านหินใต้ดินได้ พลเมืองที่อยู่ในนั้นต้องถูกลดลำดับความสำคัญลงด้วย เหนือห้องถ่านหินใต้ดินจะมีทางเข้าห้องถ่านหินบน อยู่ชั้นที่ 2012 เป็นยกพื้นไม้โย้เย้บนขอบนอกของทุ่งราบว่างเปล่าที่ไม่พบขอบเขต ตรงกลางของห้องมีหลุมขนาดยักษ์และดำมืด หลุมที่จะนำไปสู่ห้องถ่านหินมีความลึกมาก มีฝุ่นถ่านหินตกอยู่ทุกที่ ทางเดินจากยกพื้นไปที่หลุม เป็นพื้นหินอ่อนที่ไม่ยอมรับฝุ่นที่จะตกลงมาบนมัน จึงขาวสะอาดอยู่ตลอดเวลา
พลเมืองที่ทำงานอยู่ในห้องถ่านหินใต้ดินมีหน้าที่ขุดเอาถ่านหินขึ้นมา รวบรวมเป็นกองพีระมิด และตัดมันเป็นก้อนๆ ให้มีขนาดที่เท่าๆ กัน และส่งมันขึ้นไปยังสำนักงานต่างๆ เมื่อพลเมืองที่นั่นต้องการใช้ โดยติดฉลากเขียนหมายเลขชั้นและชื่อสำนักงานลงบนตะกร้าบรรทุกถ่านหินแล้วส่งขึ้นไป เคยมีพลเมืองคนหนึ่งพยายามหนีออกจากห้องถ่านหินโดยติดฉลากไว้ที่คอ แต่ฉลากนั่นตัดผ่านคอเขาไปเลย หัวจึงหลุดออกจากบ่า นอกจากจะเป็นสถานที่ทำงานของพลเมืองเหล่านี้แล้ว ห้องถ่านหินใต้ดินยังเป็นที่คุมขังของผู้ชราอีกด้วย
สำนักบริหารของคุณวันจันทร์.
ประกอบไปด้วย ห้องด้านหน้าของวันจันทร์ และห้องกลางวันของวันจันทร์
ห้องนี้เป็นเฉลียงขนาดยักษ์กว้างสองสามร้อยหลา ที่ยื่นออกไปจากภูเขาไฟที่สูงประมาณสองในสาม ปากปล่องอยู่สูงขึ้นไปบนแนวลาดหลายร้อยหลา เฉลียงยักษ์ถูกค้ำยันด้วยเสาหรือคานเวทมนตร์ที่มองไม่เห็น ห้องด้านหน้าของวันจันทร์เต็มไปด้วยผู้รอคอยการติดต่อกับคุณวันจันทร์
ห้องนี้อยู่ภายในภูเขาไฟ มีลวดใยแมงมุมที่ให้พลเมืองที่มาติดต่อกับวันจันทร์ปีนและกันผู้บินมาเยี่ยม อีกทางหนึ่งคือทางประหลาดที่เชื่อมต่อกับห้องด้านหน้า ห้องกลางวันเป็นอาคารวิลล่าแบบโรมันที่ตั้งอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบร้อนที่พวยพุ่งไอน้ำร้อนออกมา อาคารนั้นยังมีคูที่เต็มไปด้วยเสพอักษรล้อมรอบ (เสพอักษรจะละลายตัวอักษรทุกตัวให้กลายเป็นสุญญะ) ภายในห้องกลางวันมีพื้นเป็นยกพื้นเหล็กหล่อเก่าๆ สีน้ำตาลดำอยู่เหนือทะเลไอน้ำที่มีโคลนเดือดและส่งกลิ่นซัลเฟอร์ไดออกไซด์ออกมา ข้างหน้ามีสะพานเหล็กหล่อแคบๆ สะพานมียกพื้นทุกๆ ร้อยหลา ต่อจากสะพานมียกพื้นอีกแห่งที่มีโต๊ะ ต่อไปเป็นสะพานต่ำที่พาไปยังที่นอนของวันจันทร์ เป็นสระที่มีโคลนเดือดปุดและเสาเหล็กหลายต้นโผล่ขึ้นมา ที่แขวนอยู่ระหว่างเสาคือเปลญวณที่คุณวันจันทร์นอนอยู่
เมื่ออาเธอร์สามารถพิชิตคุณวันจันทร์ได้ พินัยกรรมก็เปลี่ยนห้องนี้ให้เป็นอาคารสไตล์พิพิธภัณฑ์ โดยมีห้องประชุมเพิ่มมาด้วย ประตูเป็นประตูไม้เรียบๆ ลูกบิดทำจากสำริดมีความแข็งแรงมาก ภายในใหญ่กว่าโรงยิม พื้น เพดาน ผนังปูด้วยหินอ่อนขาว เดินเส้นสีทอง ตรงกลางมีโต๊ะกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณร้อยฟุต ทำจากเหล็กหล่อทาด้วยสีแดงเข้ม มีรูอยู่ตรงกลาง และรายล้อมไปด้วยเก้าอี้เหล็กหล้อพนักสูงทาสีขาวกว่าร้อยตัว ยกเว้นเก้าอี้ของอาเธอร์และคุณหญิงพรีมัสเอง
ที่ตั้งของนาฬิกาตั้งพื้นโบราณเจ็ดเรือนที่หันหน้าเข้าหากันซึ่งเรียกกันว่า หน้าปัดทั้งเจ็ด ซ่อนอยู่หลังชั้นหนังสือซึ่งเปิดได้โดยการสั่นกระดิ่ง เป็นห้องเจ็ดเหลี่ยมประหลาด ตรงกลางเป็นที่ตั้งของหน้าปัดทั้งเจ็ด เป็นห้องที่สงวนไว้เฉพาะนายแห่งบ้านเบื้องล่าง สำหรับการเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ในอาณาจักรชั้นที่สอง
ผืนดินไกล.
เดิมทีผืนดินไกลเคยเป็นถ้ำขนาดมหึมา และภายในถ้ำก็มีน้ำพุสุญญะที่สม่ำเสมอ อังคารเคร่งได้ใช้สุญญะในการประดิษฐ์สิ่งต่าง ๆ ซึ่งเขาจะนำไปขายต่อในเขตแดนอื่น ๆ ของบ้าน อย่างไรก็ตาม ด้วยโลภะ ทำให้วันอังคารได้โพรงเข้าไปและขยายโพรงสุญญะนั้น เพื่อที่จะได้สุญญะมากขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป โพรงก็ถูกขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นหลุมขนาดมหึมา และในที่สุดก็กลายเป็นหลุมลึก อันเป็นสิ่งที่บั่นทอนทำลายรากฐานของบ้านทั้งหลัง เขายังมีพีระมิดเก็บสมบัติของตัวเอง และยังมีสถานีรถไฟที่จะพาเขาขึ้นและลงไปตามรางรถไฟ แต่ทาสจะต้องเดินทางด้วยเท้าไปยังหลุมลึก
อังคารเคร่งใช้ทาสที่มีสัญญาผูกมัดจากเขตแดนของเขาเอง หรือได้มาจากเขตแดนส่วนอื่น ๆ ของบ้านเพื่อที่จะมาทำเหมืองสุญญะ ผืนดินไกลเป็นที่รู้กันดีว่าเป็นเขตแดนที่ทำการผลิตสินค้าจำนวนมากภายในบ้าน แต่หลังจากอังคารเคร่งถูกโค่นล้ม การผลิตก็แทบจะไม่มี เพื่อเป็นการประหยัดสุญญะ นอกจากผืนดินไกลจะเป็นสถานที่ขุดสุญญะแล้ว ยังมีสถานที่สำหรับปลูกชา สถานที่กึ่งผลิตกึ่งเพาะพันธุ์อสินธพ และโรงงานประดิษฐ์สิ่งของจากสุญญะส่งไปยังส่วนอื่น ๆ ของบ้าน
ตรงปลายสุดอาณาเขตของผืนดินไกลมีกำแพงซึ่งกั้นบ้านจากสุญญะ ในอังคารอหังการ อาเธอร์ได้ซ่อมกำแพงดังกล่าวจนกลายเป็นกำแพงไร้สภาพ แต่ในเสาร์มนตรา ได้เกิดรอยเจาะบนกำแพงซึ่งทำให้สุญญะกลืนกินผืนดินไกลภายในสี่หรือห้านาที
ทะเลกั้นอาณาเขต.
ทะเลกั้นอาณาเขตเดิมเป็นมหาสมุทรขนาดใหญ่ แต่หลังจากที่ท่านหญิงวันพุธได้กลายร่างเป็นเลวีอาธานตัวมหึมา ได้เกิดการแทนที่น้ำในปริมาณมหาศาล ก่อให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ในทะเลกั้นอาณาเขต แผ่นดินแทบไม่มีเหลือ และสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ในทะเลกั้นอาณาเขตกว่าเก้าในสิบก็เปลี่ยนตัวเองเป็นเรือเพื่อป้องกันการถูกทำลาย โดยทีเรือดั้งเดิมของวันพุธมี 49 ลำเท่านั้น สิ่งปลูกสร้างเพียงอย่างเดียวที่โผล่พ้นน้ำหลังจากอุทกภัยครั้งใหญ่ ก็คือยอดประภาคารของท่าเรือวันพุธเก่า ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่า สามเหลี่ยม จุดชมวิววันพุธได้ก่อสร้างกลายเป็นท่าเรือใหม่
ทะเลกั้นอาณาเขตได้เชื่อมต่อกับสถานที่ทุกแห่งในอาณาจักรชั้นที่สองที่มีน้ำ และสามารถติดต่อหากันได้ โดยมีแนวพายุขวางกั้น อันจะเผาร่างของผู้รู้ตายที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาภายในบ้านได้ แต่ก็ยังมีบางคนรอดเข้ามาได้ และส่วนใหญ่ก็เป็นโจรสลัด ทะเลกั้นอาณาเขตเป็นที่อยู่อาศัยของโจรสลัดผู้รู้ตายเป็นจำนวนมาก หนึ่งในนั้นก็คือกัปตันฟิเวอร์ฟิวผู้น่าสะพรึงกลัว ทะเลกั้นอาณาเขตยังเป็นฐานทัพของพวกหนูเติบโตอีกด้วย
ทะเลกั้นอาณาเขตเป็นสถานที่ที่ของไม่ว่าจะหายมาจากที่ใดในบ้านหรืออาณาจักรชั้นที่สอง มันจะมาปรากฏในทะเลกั้นอาณาเขตแห่งนี้ (แต่ต้องหายโดยที่เจ้าของไม่ได้ตั้งใจ หรือถูกขโมย)
วงกตยิ่งใหญ่.
วงกตยิ่งใหญ่คือส่วนของบ้านที่ถูกปกครองโดยเซอร์พฤหัสบดี พวกมันถูกแบ่งออกเป็นตารางขนาด 1 ตารางไมล์ จำนวนหนึ่งล้านช่อง หรือ 1,000 ช่องในแนวตั้งและแนวนอน และพวกมันจะเปลี่ยนที่กันเมื่อยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า เพื่อให้ศัตรูที่เข้ามาในวงกตยิ่งใหญ่ง่ายในการถูกโจมตีโดยกองทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิก มีเพียงสถานที่บางแห่งเท่านั้นที่เป็นตารางที่ไม่เคลื่อนที่ เช่น ป้อมกลาง ค่ายเปลี่ยนแปลง เป็นต้น ช่องตารางที่ 500/500 เป็นตำแหน่งเอกของวงกต ช่องตารางจะสามารถขยับได้ก็ต่อเมื่อช่องเอกนี้ขยับได้
ป้อมกลางถือเป็นกองบัญชาการใหญ่ของกองทัพ และเป็นที่พักของเซอร์พฤหัสบดี ค่ายเปลี่ยนแปลงเป็นสถานที่สำหรับฝึกหัดทหารใหม่เป็นเวลา 1 ปี ก่อนที่จะถูกส่งตัวไปรับการฝึกในหน่วยอื่น ๆ ของกองทัพอีกเป็นเวลา 99 ปี
ตอนปลายสุดของวงกตเป็นแนวเขาอันมีช่องว่างของสุญญะอยู่ ในภูเขามีอุโมงค์ซึ่งมีประตู 4 บานเพื่อให้กองทัพแห่งมหาสถาปนิกได้รับการฝึกซ้อมกับกองทัพนิทลิ่ง ประตูแก้วเป็นประตูที่เปิดเข้าไปสู่สุญญะ อันเป็นสถานที่ที่คนเป่าปี่ใช้สร้างกองทัพนิทลิ่งใหม่ขึ้นมาเพื่อโจมตีบ้าน
บ้านเบื้องกลาง.
บ้านเบื้องกลางเป็นภูเขาขนาดใหญ่ 3 ชั้น ซึ่งทำให้เกิดที่ราบสูง 3 แห่ง เคยอยู่ภายใต้การปกครองของท่านหญิงวันศุกร์ ที่ราบสูงนั้นถูกเชื่อมโดยคลองหลวงใหญ่อย่างยิ่ง
ที่ราบสูงในบ้านเบื้องกลาง.
บ้านเบื้องกลางมีดวงอาทิตย์แยกเป็นของแต่ละที่ราบ มีฟ้ากั้นแบ่งระหว่างที่ราบ มีประตูฟ้า (Skylock) เป็นทางผ่าน บ้านเบื้องกลางนั้นไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างมาก ทำให้แต่ละส่วนมีอุณหภูมิของอากาศไม่เท่ากัน บ้านเบื้องกลางเป็นภูเขาขนาดใหญ่ มีที่ราบอยู่ 3 ชั้น แบ่งออกได้ดังนี้
ชั้นล่างสุดซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุด เป็นสถานที่ตั้งของสมาคมวิชาชีพปิดทองประดับหน้าหนังสือ โรงงานสำคัญที่สุดคือโรงงานปิดทอง แล้วยังมีหอปกหน้าเป็นเลิศและอาคารอื่น ๆ รวมไปถึงเมืองพักผ่อนคือเมืองออเรียนเบิร์ก ซึ่งห่างจากโรงงานในระยะทางที่เท่ากัน ทุ่งราบเป็นที่ราบไหล่เขาซึ่งอยู่ต่ำที่สุด แถมยังไม่มีการดูแลทำให้อากาศพัง ทุ่งราบจึงตกอยู่ในความหนาวเย็นและไม่มีดวงอาทิตย์ตลอดหลายพันปี น้ำในคลองหลวงใหญ่อย่างยิ่งก็กลายเป็นน้ำแข็งแผ่จากตลิ่งเข้ามายังตรงกลาง มีระหัดวิดน้ำขนาดยักษ์สำหรับให้เครื่องตีทองแห่งโรงงานทำทองคำเปลว
ทุ่งราบเป็นเขตแดนของย่ำรุ่งของวันศุกร์ เหนือทุ่งราบขึ้นไปคือฟ้าเบื้องล่าง ซึ่งกั้นระหว่างทุ่งราบกับเบื้องกลางของเบื้องกลาง คลองถูกกั้นด้วยประตูฟ้าบานที่หนึ่ง ฟ้าที่กั้นระหว่างทุ่งราบกับเบื้องกลางของเบื้องกลาง เรียกว่า "ฟ้าเบื้องล่าง"
เป็นที่ตั้งของสมาคมวิชาชีพวาดภาพประกอบและขยายขนาด มีอุณหภูมิอุ่นกว่าทุ่งราบ และยังเป็นที่ตั้งของเมืองบูรินเบิร์ก ซึ่งในเสาร์มนตรา ย่ำรุ่งของวันศุกร์พยายามป้องกันไว้จากกองกำลังของวันเสาร์ แต่ก็ต้องล่าถอยไปตั้งรับบนที่ราบสูงบนสุดใกล้กับสมาคมวิชาชีพการเข้าเล่มและบูรณะแทน เหนือขึ้นไปคือฟ้าเบื้องกลาง และทางน้ำก็ถูกกั้นด้วยประตูฟ้าบานที่สอง ฟ้าที่กั้นระหว่างเบื้องกลางของเบื้องกลางกับที่ราบสูงบนสุดคือ "ฟ้าเบื้องกลาง" เป็นเขตแดนของย่ำค่ำของวันศุกร์
เป็นที่ตั้งของสมาคมสูงวิชาชีพชั้นสูงแห่งการเข้าเล่มและบูรณะ อากาศที่นี่อบอุ่นมากจนร้อนชื้นเพราะอากาศไม่พังและมีดวงอาทิตย์ 2 ดวง ดวงหนึ่งเล็กกว่าอีกดวงมากๆ ระหว่างที่ราบสูงบนสุดและยอดเขาคือรอยแตกของภูเขาอันนำไปสู่ที่อยู่ของผู้รับใช้มีปีกแห่งรัตติกาล และเป็นที่คุมขังดั้งเดิมของพินัยกรรมส่วนที่ห้าแห่งมหาสถาปนิก และบนยอดสูงสุดของภูเขาในบ้านเบื้องกลางคือที่พำนักของท่านหญิงวันศุกร์ ที่บนสุดของบ้านเบื้องกลางนั่นคือ ท้องฟ้าบนสุด (The Upper Sky) เป็นเขตแดนของยามเที่ยงของวันศุกร์
คลองใหญ่อย่างยิ่ง  หรือเรียกสั้น ๆ ว่าคลอง เป็นคลองสายหลักของบ้านเบื้องกลาง มีพลังสามารถขับไล่วัตถุต่าง ๆ ที่มีตัวอักษรปรากฏอยู่ให้เคลื่อนที่ไป ทำให้มันสามารถเคลื่อนย้ายเอกสารจำนวนมากในบ้านเบื้องกลางได้ เอกสารที่ว่านั้นได้แก่ บันทึกของพลเมืองและสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรชั้นที่สอง นอกนั้นยังเป็นทางสัญจรของพลเมืองในการใส่ชุดกระดาษที่เต็มไปด้วยตัวอักษร ซึ่งมักจะสัญจรไปโดยเรือหรือแพ เพื่อป้องกันการจมน้ำ
คลองใหญ่อย่างยิ่งมีกระแสน้ำอยู่สองแบบ คือขึ้นกับลง สามารถเคลื่อนที่ขึ้นสู่ที่ราบชั้นบนได้ มีประตูฟ้ากั้นไว้ระหว่างทุ่งราบ เบื้องกลางของบ้านเบื้องกลาง และที่ราบชั้นสูงสุด ประตูฟ้ากว้างและใหญ่มากต้องใช้คนจำนวนมากในการเปิด
คลองใหญ่อย่างยิ่งเริ่มต้นจากภูเขาด้านบนสุดของบ้านเบื้องกลาง ไหลลงมาผ่านที่ราบสูงทั้งสาม เพื่อขนส่งเอกสารต่างๆ ลงไปสู่ทะเลสาบเก็บรักษา เพื่อที่จะได้ไปเก็บยังหอจดหมายเหตุในบ้านเบื้องล่าง และยังสามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลต่างๆ ระหว่างสมาคมได้โดยส่งขึ้นลงไปตามกระแสน้ำ คลองหลวงนั้นมีสูงขึ้นไปจะได้รับการค้ำยันโดยเสาหินจำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งสูงมาก
เป็นสถานที่ที่อยู่บนยอดเขาสูงสุดของบ้านเบื้องกลาง หออาลักษณ์ตั้งอยู่บนยอดเขาเป็นพื้นที่ราบนั้น เป็นอาคารหลังคาโดมรูปทรงหัวหอมตามสไตล์แบบรัสเซีย ประดับด้วยแผ่นทอง แต่เนื่องจากไม่ได้รับการดูแลจึงหลุดลอก ผนังเป็นปูนฉาบสีเหลืองและไม่มีหน้าต่าง หออาลักษณ์ได้ถูกบรรยายไว้เพียงรูปแบบสถาปัตยกรรมภายนอกเท่านั้น ไม่ได้บรรยายภายในอาคาร แต่คาดว่าคงเป็นที่เขียนหนังสือ และเป็นห้องสมุดสำหรับค้นคว้าความรู้เกี่ยวกับผู้รู้ตาย ซึ่งในศุกร์รัตติกาล วันศุกร์ได้ทำกับดักเอาไว้ เพื่อวางแผนสังหารอาเธอร์ คนเป่าปี่หรือวันเสาร์เลอเลิศ
บ้านเบื้องบน.
บ้านเบื้องบนถูกปกครองโดยวันเสาร์เลอเลิศ เป็นสถานที่ฝึกหัดสำหรับนักเวทของบ้าน
อาคารในบ้านเบื้องบนเป็นบล็อกหลาย ๆ บล็อก พลเมืองที่มีลำดับต่ำกว่า บล็อกจะอยู่ต่ำกว่า พลเมืองที่มีลำดับสูงกว่ามีร่มที่ดีกว่า สีสดกว่า บล็อกอยู่สูงกว่า หากพลเมืองได้เลื่อนขั้น หรือลดขั้น บล็อกนั้นก็จะถูกเคลื่อนย้ายออกไป สามารถไปได้ทั้งซ้ายและขวา หน้าและหลัง บนและล่าง บล็อกเหล่านั้นถูกควบคุมด้วยโซ่ซึ่งควบคุมโดยลิงจอมหยอด โซ่และอาคารเรืองแสงเป็นสีเขียว
ปรากฏการณ์ที่สำคัญ คือ มีฝนตกอยู่ตลอดเวลา ทั้งนี้ เนื่องจากพินัยกรรมส่วนที่หกถูกทำให้อยู่กระจัดกระจายอยู่ในน้ำ พลเมืองที่ทำงานจะมีร่มประจำตัวคนละ 1 คัน เพื่อป้องกันฝน ซึ่งในบางครั้งก็ไม่มีประสิทธิภาพเท่าใดนัก ร่มยังบอกถึงลำดับความสำคัญของพลเมืองด้วย การที่อาคารในบ้านเบื้องบนเป็นบล็อกซึ่งมีผนังเป็นลูกกรงและไม่มีเพดานก็เพื่อให้น้ำฝนไหลผ่านไปด้านล่าง เอกสารที่นักเวททำงานอยู่จะไม่เปียกแม้ว่าจะถูกฝนก็ตาม
บ้านเบื้องบนยังควบคุมสายโทรศัพท์จำนวนมากภายในบ้าน ในตอน"ศุกร์รัตติกาล" วันเสาร์เลอเลิศยังพยายามตัดสายโทรศัพท์ของบ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกล ทะเลกั้นอาณาเขต วงกตยิ่งใหญ่และบ้านเบื้องกลาง แต่มันไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากระบบสายโทรศัพท์ของบ้านถูกฝังอยู่ใต้ผืนดินไกล และโอเปอเรเตอร์ก็ทำงานอยู่ในบ้านเบื้องล่าง บ้านเบื้องบนยังมีอำนาจในการปกครองบ้านประจำวัน และยังมีศาลแห่งวัน และอื่นๆ อีก