pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีการอ้างว่าความยากจนและปัญหาเศรษฐกิจ เป็นปัจจัยหนึ่งเบื้องหลังการก่อการกำเริบด้วย อย่างไรก็ตาม ข้อมูลส่อความว่าภาคใต้ไม่ได้มีปัญหาความยากจน ภาคใต้มีสุขภาพและการเคหะติดอันดับต้น ๆ ของประเทศ ในแง่ของดัชนีความสำเร็จของมนุษย์นั้น จังหวัดภาคใต้ติดอันดับทั้งต้นและท้าย ในแง่ของรายได้ครัวเรือน ห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ติดอันดับครึ่งบนของประเทศ ยกเว้นจังหวัดปัตตานี อย่างไรก็ดี จังหวัดดังกล่าวมีปัญหาเรื่องการว่างงานและการกระจายรายได้
ปัจจัยทางการศึกษา.
ในระบบโรงเรียนปอเนาะ (Ponok) ของไทย พบว่ามีบางโรงเรียนที่มีเป้าหมายการแบ่งแยกดินแดน หรือการทำสงครามศักดิ์สิทธิ์ เพื่อตอบโต้รัฐบาลไทย ที่ชาวมุสลิมมลายูในพื้นที่เชื่อว่ากดขี่ข่มเหงพวกเขาชัดเจน ระบบโรงเรียนดังกล่าวถูกกลุ่มแบ่งแยกดินแดนหัวรุนแรงแทรกซึม แล้วเผยแพร่ลัทธิอุดมการณ์ ซึ่งหน่วยข่าวกรองกองทัพบก ระบุว่า โรงเรียนสอนศาสนากลายเป็นแหล่งบ่มเพาะสมาชิกใหม่ของกลุ่มต่าง ๆ และหัวหน้ากลุ่มแบ่งแยกดินแดนนั้น ก็สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนปอเนาะ
ขบวนการ.
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี (BRN) ควบคุมกำลังก่อความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้มากที่สุด ขบวนการดังกล่าวมีโครงสร้างแบบแบ่งเป็นส่วนซึ่งให้สมาชิกมีอัตตาณัติและความยืดหยุ่นในการลงมือ มีสภาปกครองเรียก สภาองค์กรนำ (Dewan Pimpinan Parti หรือ DPP) มีสมาชิกเกือบ 10,000 คน ซึ่งร่วมสายข่าว ผู้สนับสนุนและผู้เห็นใจด้วย ในเดือนมกราคม 2560 ดุนเลาะ แวะมะนอเป็นผู้นำกลุ่มแทนสะแปอิง บาซอ ดุนเลาะเป็นที่ทราบกันว่าเป็นสายแข็ง และหลังเขาดำรงตำแหน่งผู้นำ การก่อเหตุในปี 2561 แสดงให้เห็นว่ามีการวางแผนอย่างดีโดยมีการวางระเบิดหลายจุดประสานงานกัน ผู้ก่อความไม่สงบในประเทศไทยมีอุดมการณ์ต่างจากรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ เพราะต้องการตั้งมาตุภูมิของตนเอง ไม่ใช่รัฐเคาะลีฟะฮ์ข้ามชาติ นอกจากนี้ผู้ก่อความไม่สงบในประเทศไทยยังไม่ใช้วิธีโจมตีฆ่าตัวตาย ไม่เลือกเป้าหมายหรือโจมตีเน้นยอดผู้เสียชีวิตมากเพราะเกรงว่าจะเสียผู้สนับสนุน
ขบวนการผู้ก่อความไม่สงบเองก็ไม่มีเอกภาพและมีหลายกลุ่มแยกเช่นเดียวกับรัฐ ผู้อาวุโสและมีประสบการณ์มากกว่ามักมีแรงจูงใจชาตินิยมและศาสนามากกว่า ส่วนนักรบท้องถิ่นด้อยอาวุโสมีความสัมพันธ์กับเครือข่ายอาชญากรท้องถิ่นมากกว่า
กลุ่มก่อความไม่สงบปัจจุบันประกาศญิฮัดและไม่ใช่กลุ่มแบ่งแยกดินแดนอีกต่อไป ส่วนใหญ่มีสายแข็งซาลาฟีเป็นหัวหน้า ซึ่งมีเป้าหมายสุดขั้วและข้ามชาติ อย่างรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลาม โดยไม่มีอัตลักษณ์วัฒนธรรมปาตานีหรือชาตินิยม กลุ่มญิฮัดซาลาฟีเป็นปรปักษ์ต่อมรดกทางวัฒนธรรมและวัตรของมุสลิมมลายูตามประเพณีโดยกล่าวหาว่าทั้งสองสิ่งนี้ไม่เป็นอิสลาม กลุ่มนี้ไม่เดือดร้อนเกี่ยวกับการเป็นชาติเอกราช แต่เป้าหมายคือทำให้ภูมิภาคปาตานีปกครองไม่ได้
การพยายามแก้ปัญหาของภาครัฐ.
ปฏิบัติการปราบปรามการก่อการกำเริบของทางการมีระบบราชการที่ล่าช้าและการขาดความเป็นมืออาชีพเป็นอุปสรรค รวมทั้งมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความไม่ไว้วางใจรัฐบาล นโยบายการตอบสนองต่อความไม่สงบของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ทำให้เหตุการณ์บานปลายยิ่งขึ้น รัฐบาลวางกำลังตำรวจและทหารรวม 24,000 นายในภาคใต้ ในปี 2547 กองทัพภาคที่ 4 ตั้งกองบัญชาการส่วนหน้าเพื่อประสานงานปฏิบัติการทางทหารในภาคใต้ ปีเดียวกันมีการประกาศกฎอัยการศึกทั่วจังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาส ทำให้เจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุมบุคคลโดยไม่มีหมายศาล และสามารถค้นและกักขังโดยไม่ต้องแจ้งข้อหาได้ มีการเปลี่ยนตัวผู้บัญชาการถึง 3 ครั้งระหว่างปี 2547–49 นอกจากนี้ยังมีการขัดขากันเองของหน่วยงานในกองทัพภาคที่ 4 และการวางกำลังแบบอยู่กับที่ จึงมีผลทำให้ยกชนบทให้แก่ผู้ก่อการกำเริบ ในปี 2548 รัฐบาลตั้งคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ เพื่อส่งเสริมสันติภาพและความปรองดองโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และมีการเสนอแนะนโยบายและวิธีดำเนินงานหลายอย่าง แต่รัฐบาลไม่รับทำ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 รัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์ กล่าวขอโทษต่อประชาชนภาคใต้ ปรับปรุงความสัมพันธ์กับประเทศมาเลเซีย และเสนอการปฏิรูปหลายอย่าง แต่มีการปฏิบัติจริงเพียงเล็กน้อย รัฐบาลให้ตั้งศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ใหม่ แต่กว่าหน่วยงานดังกล่าวจะเข้ามามีบทบาทเข้มแข็งในการประสานงานปฏิบัติการข่าวกรองและยุทธวิธีก็ปลายปี 2552–ต้นปี 2553 หลายรัฐบาลตั้งแต่รัฐบาลทักษิณมาจนถึงรัฐบาลอภิสิทธิ์ให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหาความไม่สงบต่ำ
มีการจัดอาสาสมัครป้องกันหมู่บ้านเพื่ออารักขาครูในพื้นที่ แต่อาสาสมัครดังกล่าวติดอาวุธเบา และไม่มีเครื่องป้องกัน นอกจากนี้ ทหารพรานซึ่งมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือเสียมาก มีการชั่งใจในการเลือกเป้าหมายต่ำและมักก่อวิสามัญฆาตกรรมและการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างอื่น อาวุธปืนมักเป็นอาวุธที่ปลดประจำการแล้ว
พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก สั่งเพิ่มทหารและการลาดตระเวน ทำให้การก่อเหตุที่สูงสุดในปี 2550 ค่อย ๆ ลดลง ในปี 2554 ทางการมีกำลังความมั่นคงในพื้นที่ 60,000 นาย โดยรวมทหารพราน 10,000 นาย จนถึงปีนั้น รัฐบาลใช้งบประมาณเพื่อพยายามแก้ปัญหาในพื้นที่ 145,000 ล้านบาท ในปี 2550 กองทัพใช้วิธีกักขังหมู่ผู้ต้องสงสัยกว่า 2,000 คน ในคดีความมั่นคงกว่า 7,400 คดีนั้น ปิดคดีไม่ได้กว่า 77% และชาวบ้านที่ถูกตำรวจจับจนถึงปี 2554 นั้นมีเพียง 19% ที่ถูกตั้งข้อหา ศาลสั่งปล่อยตัวผู้ต้องขังกว่า 90% ด้านกองทัพใช้วิธีกักขังซึ่งอาจนานถึง 12 ถึง 18 เดือน แล้วหลังปล่อยตัวไม่ได้รับให้กลับภูมิลำเนาเดิม
รัฐบาลอภิสิทธิ์อัดฉีดงบประมาณพัฒนาห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ปี 2552–2555 เป็นจำนวน 63,000 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม รัฐบาลมีนโยบายลงโทษ "พื้นที่สีแดง" คือ จะให้งบประมาณแก่พื้นที่ที่มีอัตราความไม่สงบต่ำ นอกจากนี้ยังมีองค์การนอกภาครัฐระบุว่างบพัฒนาหายไป 20% และหลายคนเสนอว่างบประมาณอาจไปสนับสนุนฐานเสียงพรรคประชาธิปัตย์
วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2564 พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้ลงนามคำสั่งนายกรัฐมนตรี กำหนดให้นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี แต่งตั้งคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ (คผบ.จชต.) ประกอบด้วย ประธาน 1 คน และคณะกรรมการ 5 คน ซึ่งมี 5 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านความมั่นคง 2. ด้านการต่างประเทศ 3. ด้านการศึกษา 4. ด้านเศรษฐกิจ และ 5. ด้านสังคมพหุวัฒนธรรม มีวาระการดำรงตำแหน่ง 3 ปี
วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 นายกรัฐมนตรีได้เห็นชอบให้ พล.อ.ชัยชาญ ช้างมงคล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นประธานคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2564 นายกรัฐมนตรีได้เห็นชอบอนุมัติแต่งตั้งคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ทั้งหมด 5 รายชื่อ ประกอบด้วย
1. พล.อ.พรศักดิ์ พูลสวัสดิ์ ด้านความมั่นคง 2. รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร ด้านการต่างประเทศ 3. นายเชื่อง ชาตอริยะกุล ด้านเศรษฐกิจ 4. นายการุณ สกุลประดิษฐ์ ด้านการศึกษา 5. นายดลเดช พัฒนรัฐ ด้านสังคมพหุวัฒนธรรม
"งบประมาณแผ่นดินเพื่อการแก้ปัญหาและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ (หน่วย: ล้านบาท)"
รัฐบาลไทยเจรจาโดยอ้อมกับผู้ก่อความไม่สงบตั้งแต่สมัยนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร แต่ไม่ใช่ทุกกลุ่มที่เห็นชอบกับการเจรจา ผู้นำองค์การปัตตานีมีการประชุมกันทุก 2 เดือนในประเทศมาเลเซีย โดยองค์การข่าวกรองภายนอกและกระทรวงกลาโหมมาเลเซียเป็นผู้ผลักดัน แต่การเจรจาไม่มีความคืบหน้าตั้งแต่ปี 2550 ผู้นำกลุ่ม BRN-C ที่ก่อเหตุมากที่สุด ไม่เห็นประโยชน์ของการเจรจา รวมทั้งสมาชิกเข้าร่วมการประชุมในมาเลเซียแต่ไม่ยอมเจรจากับรัฐบาลไทย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 ผู้แทนรัฐบาลยิ่งลักษณ์และกลุ่ม BRN ลงนาม "ฉันทามติทั่วไปว่าด้วยกระบวนการเจรจาสันติภาพ" ที่แสดงเจตนาของรัฐบาลที่จะเจรจากับผู้ก่อความไม่สงบ ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ นับเป็นครั้งแรกที่รัฐบาลไทยรับรองกลุ่มก่อความไม่สงบอย่างเปิดเผย อย่างไรก็ดี นักวิจารณ์มองว่าทักษิณ ชินวัตร เป็นผู้ริเริ่มนโยบายดังกล่าว และมองว่าเขาต้องการแก้ไขภาพลักษณ์ของตนที่ดำเนินนโยบายผิดพลาดในสมัยรัฐบาลเขา และสภาผู้นำ BRN ไม่รับรองการเจรจาดังกล่าว ต่อมา BRN มอบหมายให้ผู้นำสายแข็งสองคนก่อนการประชุมรอบแรกในเดือนมีนาคม 2556 BRN ออกข้อเรียกร้องห้าข้อในรูปวิดีทัศน์ทางยูทูบก่อนการประชุมรอบแรก ซึ่งในการประชุมรอบสองในเดือนเมษายน 2556 รัฐบาลแถลงว่ากำลังพิจารณาเพิกถอนหมายจับผู้ต้องสงสัยก่อความไม่สงบซึ่งเป็นข้อเรียกร้องหนึ่ง ในการประชุมรอบสามในเดือนมิถุนายน ผู้แทน BRN ตกลงว่าจะพยายามลดความรุนแรง การเจรจาดังกล่าวทำให้เกิดข้อริเริ่มสันติภาพเราะมะฎอนซึ่งมุ่งลดความรุนแรงในช่วงถือศีลอด วันที่ 12 กรกฎาคม ประเทศมาเลเซียประกาศว่าทั้งสองฝ่ายพยายามลดความรุนแรงตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคมถึง 18 สิงหาคม อย่างไรก็ดี เหตุการณ์ระเบิดแสวงเครื่องและการตอบโต้ของทางการทำให้การลดความรุนแรงล้มเหลว วันที่ 6 สิงหาคม มีวิดีทัศน์จากกลุ่ม BRN ว่ากลุ่มระงับการเจรจากับรัฐบาลไทย
ในเดือนเมษายน 2560 กลุ่มบีอาร์เอ็นออกแถลงการณ์เรียกร้องเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลไทย โดยให้มีตัวกลางไกล่เกลี่ยที่เป็นกลางจริง ๆ มีอำนวยการ แต่บีอาร์เอ็นจะรอจนฝ่ายการเมืองของกลุ่มมีความพร้อมเสียก่อน และจะไม่เจรจาหากถูกกดดัน
ต่อมาได้มีการแต่งตั้งหัวหน้าคณะพูดคุยเพื่อสันติสุขจังหวัดชายแดนภาคใต้ จาก พล.อ.อักษรา เกิดผล เป็น พล.อ.อุดมชัย ธรรมสาโรรัชต์ และมี พล.ต.อ.ตัน สรี อับดุล ราฮิม บินโมฮัมหมัด นูร์ เป็นหัวหน้าคณะผู้อำนวยความสะดวกในการพูดคุยสันติสุขจังหวัดชายแดนภาคใต้ ประเทศมาเลเซีย
ระหว่างปี 2547–2552 มีมุสลิมเสียชีวิต 2,337 คน พุทธเสียชีวิต 1,607 คน มุสลิมได้รับบาดเจ็บ 2,389 คน และพุทธได้รับบาดเจ็บ 4,207 คน จนถึงปี 2554 ความไม่สงบทำให้เกิดหญิงหม้าย 2,100 คนและเด็กกำพร้า 5,000 คน ในปี 2562 ยอดเด็กกำพร้าในพื้นที่เพิ่มเป็น 9,800 คน
ผลทำให้ประชากรพุทธกว่า 20% หนีออกจากพื้นที่ ชาวพุทธที่เหลือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมือง ชาวพุทธในชนบทส่วนมากอยู่รวมกันโดยติดอาวุธแน่นหนา มีผู้ตั้งข้อสันนิษฐานว่าที่การก่อเหตุลดลงเพราะผู้ก่อเหตุประสบความสำเร็จในการขับไล่ชาวพุทธบางส่วนออกจากพื้นที่ ผลจากการฆ่าพระสงฆ์ในพื้นที่ทำให้สภาสงฆ์นราธิวาสสั่งงดบิณฑบาต ทำให้ชาวพุทธในพื้นที่เสียกำลังใจ เหตุการณ์ดังกล่าวยังทำให้มีการลงมือตอบโต้กับนักบวชและครูมุสลิม ในเดือนมิถุนายน 2552 เกิดเหตุแก้แค้นโจมตีมัสยิดในอำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส ถูกกลุ่มมือปืนโจมตี ซึ่งมีผู้ต้องสงสัยเป็นกลุ่มอาสาสมัครหมู่บ้านและมีผู้สนับสนุนระดับสูง
อัตรามารดาเสียชีวิตขณะคลอดในจังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาสคิดเป็น 9% ซึ่งสูงกว่ามาตรฐานประเทศสามเท่า โดยสาเหตุมาจากความรุนแรงทำให้ไม่ได้รับการฝากครรภ์อย่างเหมาะสม อัตราดังกล่าวเพิ่มขึ้นสองเท่าระหว่างปี 2546 ถึง 2549 อัตราตายทารกสูงกว่าค่าเฉลี่ยประเทศ 30% นอกจากนี้ยังมีปัญหาไม่ได้แจ้งเกิด ไม่ได้รับวัคซีนและทุพโภชนาการ ปัญหาความไม่สงบยังทำให้ขาดแคลนเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในพื้นที่ โดยมีการขอย้ายออกกว่า 9,000 คน และคงเหลือพยาบาลภาครัฐในห้าจังหวัดใต้สุดของประเทศ 1,300 คน
ระเบิดในภาคใต้ ปี 2548
พุทธศักราช 2549 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2006 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
พุทธศักราช 2542 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1999 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
นักแสดงชาวไทย
พุทธศักราช 2540 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1997 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ซูเปอร์โบวล์
ซูเปอร์โบวล์  เป็นการแข่งขันชิงแชมป์อเมริกันฟุตบอลอาชีพประจำปีของเอ็นเอฟแอล ระหว่างทีมผู้ชนะเลิศของ สายเอ็นเอฟซี (NFC, National Football Conference) และ สายเอเอฟซี (AFC, American Football Conference) จัดขึ้นวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนมกราคม หรือวันอาทิตย์แรกของเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี
ผลการแข่งขัน และสถานที่แข่ง.
รายชื่อทีมที่ชนะเลิศมากสุดในการแข่งขัน โดยในช่วงสี่ครั้งแรกแข่งขันในชื่ออย่างเป็นทางการคือเอเอฟแอล-เอ็นเอฟแอลแชมเปียนชิพ และในครั้งที่ 5 ได้ใช้ชื่อ เอ็นเอฟแอลแชมเปียนชิพ สำหรับทีมที่ชนะเลิศมากสุด ทีมที่ชนะเลิศ 6 ครั้ง คือ พิตส์เบิร์ก สตีลเลอส์
การแข่งขันซูเปอร์โบวล์ได้ขึ้นชื่อว่ามีผู้ชมมากที่สุดในรอบปี มากกว่ารายการโทรทัศน์ใด ๆ แม้แต่การประกาศผลรางวัลออสการ์ ซึ่งส่งผลให้อัตราค่าโฆษณาระหว่างการแข่งขันมีราคาแพงมาก ในปี พ.ศ. 2548 ค่าโฆษณามีอัตราประมาณ 200 ล้านบาท ($5 M) ต่อนาที โดยช่องสถานีที่ถ่ายทอดสดในแต่ละครั้งดังนี้
18 กรกฎาคม
วันที่ 18 กรกฎาคม เป็นวันที่ 199 ของปี (วันที่ 200 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 166 วันในปีนั้น
18 ก.ค.
พ.ศ. 2468
พุทธศักราช 2468 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1925 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ค.ศ. 1925
ก๊อดฟาเธอร์
ฟรีด้อมกันดั้ม
ฟรีด้อมกันดั้ม  ;) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องที่สองในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดและมีบทบาทสำคัญต่อมาในโมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
ฟรีด้อมกันดั้มเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่ซาฟท์พัฒนาขึ้นด้วยเทคโนโลยีที่จำลองมาจากGAT-Xซีรีส์ โมบิลสูทเหล่านี้มีเทคโนโลยีนิวตรอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์ซึ่งทำให้ไม่ได้รับผลจากนิวตรอนแจมเมอร์ จึงใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นเป็นแหล่งพลังงานแทนที่จะเป็นแบตเตอรีเหมือนโมบิลสูททั่วๆไป ทำให้สามารถปฏิบัติการได้เป็นเวลานาน
ฟรีด้อมกันดั้มนั้นเป็นโมบิลสูทที่ติดตั้งอาวุธที่มีอานุภาพรุนแรงไว้ ในส่วนปีกจะมีบีมพลาสม่าแคนน่อนแฝด"บาลาเอน่า"ซึ่งเวลายิงจะตั้งไว้บนไหล่ทั้งสองข้าง แล้วก็เรลกันติดเอวสองกระบอก"ซีเฟียส" นอกนั้นก็เป็นอาวุธพื้นฐานคือ วัลแคน"ปิคัส" 76มม.,บีมเซเบอร์"ลาเซอร์ต้า"และบีมไรเฟิล"ลูพัส" ฟรีด้อมกันดั้มมีรูปแบบการเคลื่อนไหวที่เรียกว่าไฮแมท (Hi-MAT High-Mobility Aerial Tactical) ซึ่งฟรีด้อมจะกางปีกเพื่อเพิ่มการขับเคลื่อนและบาลาเอน่ากับซีเฟียสจะอยู่ในสภาพเตรียมยิง ทำให้ฟรีด้อมกันดั้มสามารถเคลื่อนไหวพร้อมๆกับโจมตีศัตรูได้อย่างรวดเร็ว
คิระ ยามาโตะได้รับฟรีด้อมกันดั้มจากซาฟท์โดยความช่วยเหลือของลักส์ ไคลน์และเข้าสมทบกับหน่วยอาร์คแองเจิ้ลในการรบที่อลาสก้า ซึ่งภายหลังคิระและหน่วยอาร์คแองเจิ้ลที่เหลือไปเข้ากับอาณาจักรออร์บ ต่อมายังได้รับการสมทบจากลักส์ ไคลน์ซึ่งได้ขโมยยานเอเธอนัลมาด้วย ในยานลำนี้มีอาวุธซึ่งใช้ประกบกับจัสติสกันดั้มและฟรีด้อมกันดั้มอยู่ นั่นก็คือเมเทีย (METEOR = Mobile suit Embedded Tactical EnfORcer) ซึ่งเมื่อประกอบกับฟรีด้อมกันดั้มแล้วจะทำให้ฟรีด้อมกันดั้มมีพลังสูงขึ้นด้วยอาวุธหลากชนิดของเมเทีย ฟรีด้อมกันดั้มได้รับความเสียหายอย่าหนักในการต่อสู้กับโปรวิเดนซ์กันดั้มของ ราอู เลอ คลูเซ่ ในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ แต่ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์โดยอาณาจักรออร์บในภายหลัง จนกระทั่งถูกอิมพัลส์กันดั้มของชิน อาสึกะทำลาย
สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม.
ZGMF-X20A สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม (ญี่ปุ่น:ストライクフリーダムガンダム ;lang-en|Strike Freedom Gundam) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องที่สามในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้มเป็นโมบิลสูทของกลุ่มผู้ภักดีต่อลักส์ ไคลน์ที่พัฒนาให้คิระ ยามาโตะใช้แทนฟรีด้อมกันดั้มที่ถูกทำลายโดยดัดแปลงมาจากที่ซาฟท์ออกแบบไว้ ชื่อสไตรค์ฟรีด้อมมาจากโมบิลสูทตัวเดิมทั้งสองของคิระคือสไตรค์กันดั้มและ ฟรีด้อมกันดั้ม ส่วนปีกของสไตรค์ฟรีด้อมออกแบบให้ใช้เป็นดรากูน (DRAGOON = Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network) 8ยูนิตซึ่งเป็นอาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบส่งสัญญาณแบบควอนตัมที่ไม่ได้รับผลกระทบจากนิวตรอนแจมเมอร์ ที่ลำตัวมีบีมแคนน่อน"คาลิดัส" ซึ่งเป็นแบบเดียวกับของอบีสกันดั้ม ส่วนเอวติดตั้งเรลกัน"ซิเฟียส3"เอาไว้ บีมไรเฟิลกำลังสูงสองกระบอกของสไตรค์ฟรีด้อมสามารถเอามาประกอบกันเพื่อเพิ่มพลังทำลายได้เหมือนปืนของ GAT-X103 บัสเตอร์กันดั้ม ส่วนหัวติดวัลแคน31มม.และใช้บีมเซเบอร์"ซูเปอร์ลาเซอร์ต้า"เป็นอาวุธระยะประชิดและมีบีมชิลด์ไว้ป้องกันตัว สไตรค์ฟรีด้อมยังคงความสามารถในการประกอบกับเมเทียไว้ เครื่องกำเนิดพลังงานของสไตรค์ฟรีด้อมเป็นแบบเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์และติดตั้งระบบขับเคลื่อนด้วยแสง "วอทูร์ลูมิเอล"ซึ่งดัดแปลงมาจากของสตาร์เกเซอร์
ข้อต่อสีทองของสไตรค์ฟรีด้อมกันดั้มนั้น คู่มือของโมเดลมาสเตอร์เกรดระบุว่าเป็นพลังงานของเกราะเฟสชิฟท์ที่กระจายไปยังส่วนข้อต่อเพื่อให้ทนแรงกระแทกที่เกิดจากการควบคุมที่เร็วกว่าปกติของคิระซึ่งทำให้ส่วนข้อต่อต้องรับภาระมากกว่าปกติ แต่ต่อมาข้อมูลส่วนนี้ได้รับการแก้ไขว่าข้อต่อสีทองนี้เกิดจากพลังงานส่วนเกินที่ไหลออกมาจากสไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม
สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม
โมบิลสูท กันดั้ม 08th ทีม
โมบิลสูท กันดั้ม 08th ทีม เป็นแอนิเมชัน 1 ในซีรีส์ชุด "กันดั้ม" ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ในช่วงสงครามหนึ่งปีจากมุมมองของทหารสามัญ ออกจำหน่ายในรูปแบบ โอวีเอ ตั้งแต่ปี 1996 ถึง 1999 มีความยาวทั้งสิ้น 11 ตอนจบ แต่ภายหลังได้มีการสร้างตอนพิเศษ "Last Resort" (ที่พักพิงสุดท้าย) ออกมาเพิ่มเป็นตอนที่ 12 นอกจากนี้ยังมีตอน "Miller's Report" ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์ในปี 1998 ด้วย
ในประเทศไทย โมบิลสูท กันดั้ม 08th ทีม ได้ออกจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี (6 แผ่นจบ) และ ดีวีดี (4 แผ่นจบ) โดย DEX
ร้อยตรี ชิโร่ อามาดะ นายทหารของสหพันธ์โลก ได้รับคำสั่งให้ย้ายมาประจำการในป่าฝนเขตร้อนแถบอินโดนีเซีย-มาเลเซีย แต่ในขณะที่กำลังย้ายจากโคโลนี่ มาสู่โลกนั้น ยานอวกาศที่เขานั่งมา ได้ผ่านจุดซึ่งกำลังมีการปะทะกันระหว่างกองกำลังสหพันธ์โลกกับกองกำลังซีออน ชิโร่จึงขับบอลเข้าช่วยเหลือ และได้พบกับ ไอน่า ซาฮาริน ซึ่งเป็นนักบินทดสอบของซีออน ทั้งคู่จึงเกิดการปะทะกันขึ้น โดยที่หุ่นของทั้ง 2 ฝ่าย พังเสียหาย แต่ทั้งคู่ก็ได้หนีเข้าไปในซากของยานรบในอวกาศ และเกิดตกหลุมรักซึ่งกันและกัน ภายหลังที่ทั้ง 2 แยกกัน ชิโร่ก็ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าโมบิลสูทหน่วยย่อยที่ 8 ของสหพันธ์โลก โดยมีลูกทีมคือ พันจ่าเอกคาเรน โจชัวร์, สิบโทเทอร์รี่ แซนเดอร์ส, สิบตรีเอเลดอร์ แมซซิส, และสิบตรี มิเกล นิโนริช
ธงชาติอินเดีย
ธงชาติอินเดีย หรือ ติรังคา  เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสามแถบสีในแนวนอนประกอบด้วยสีฝรั่นอินเดีย, สีขาว และ สีเขียวอินเดีย ตรงกลางคือจักรอโศกสีน้ำเงินเนวีมี 24 แฉก ธงชาติอินเดียในรูปปัจจุบันนี้ถูกนำมาใช้จากการตกลงในการประชุมของคณะนิติบัญญัติเมื่อ 22 กรกฎาคม 1947 และกลายมาเป็นธงชาติของอาณาเขตกรรมสิทธิ์อินเดียเมื่อ 15 สิงหาคม 1947 และใช้ต่อเนื่องมาหลังได้รับเอกราชเป็นสาธารณรัฐอินเดีย ในประเทศอินเดีย คำว่า "สามสี" (tricolour; ไตรรงค์) เป็นคำใช้เรียกธงชาติของตน การออกแบบธงนำมาจากการออกแบบเดิมในธงสวราช ("") ธงประจำพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย ออกแบบโดยปิงคาลี เวนกัยยะ
ตามกฎหมายแล้ว ธงจะต้องผลิตด้วยผ้า "" ซึ่งเป็นผ้าหรือไหมพิเศษที่ผลิตด้วยการทอมือ และถูกทำให้เป็นที่นิยมโดยมหาตมะ คานธี ข้อกำหนดและกระบวนการผลิตของธงกำหนดไว้โดยสำนักงานมาตรฐานอินเดีย กรรมสิทธิ์ในการผลิตธงจึงเป็นของคณะกรรมการพัฒนาผ้าขาทีและอุตสาหกรรมหมู่บ้าน ผู้จัดสรรให้กับกลุ่มในท้องถิ่นต่าง ๆ ข้อมูลจากปี 2009 พบว่ามีผู้ผลิตธงอยู่รายเดียวในอินเดีย คือกรณาฏกะขาทีครโมทโยคสามยุคตะสังฆะ
การใช้งานธงอยู่ภายใต้ข้อกำหนดธงอินเดีย และกฎหมายเกี่ยวข้อง ข้อกำหนดเดิมห้ามการใช้งานธงโดยพลเมืองเพื่อประโยชน์ส่วนบุคคลยกเว้นแต่ในวันชาติต่าง ๆ ของอินเดีย เช่น วันเอกราชและวันสาธารณรัฐ ในปี 2002 ภายหลังการอุทธรณ์โดยภาคพลเมือง นวีน จินดอล ตุลาการสูงสุดของอินเดียได้กำหนดให้รัฐบาลอินเดียปรับแก้กฎให้อนุญาตให้มีการใช้ธงเพื่อประโยชน์ส่วนบุคคล/เอกชนได้ ต่อมาคณะรัฐมนตรีสหภาพแห่งอินเดียจึงแก้กฎหมายเพื่ออนุญาตให้ใช้งานได้เพิ่มเติมภายในข้อกำหนด กฎหมายนี้ถูกแก้อีกครั้งในปี 2005 โดยเพิ่มส่วนที่อนุมัติให้ใช้งานธงได้ เช่นในเครื่องแต่งกายบางกลุ่ม
รายละเอียดการออกแบบและสร้าง.
ข้อกำหนดธงอินเดียระบุอัตราส่วนความกว้าง:ความสูงของธงชาติอินเดียอยู่ที่ 3:2 แถบทั้งสามสีมีขนาดเท่ากัน ส่วนอโศกจักร มี 24 แง่งที่ขนาดเท่า ๆ กัน
ไม่ปรากฏการกำหนดขนาดของอโศกจักรในข้อกำนหดธง แต่ในกฎหมายบทที่ 4.3.1 ของ "IS1 ว่าด้วยการผลิตมาตรฐานของธงอินเดีย" มีชาร์ตที่อธิบายขนาดของธงและจักรอยู่
ทั้งข้อกำหนดธงและในกฎหมาย IS1 ล้วนกำหนดให้อโศกจักรปรากฏอยู่บนทั้งสองด้านของธง และให้ใช้สีน้ำเงินเนวี รายการต่อไปนี้เป็นเฉดสีต่าง ๆ ที่ปรากฏใช้ในธงชาติ ยกเว้นสีน้ำเงินเนวีซึ่งระบุไว้ใน IS1 ส่วน 1931 CIE Colour Specifications ประกอบอิลลูมิแนนท์ C สีของนำเงินเนวีปรากฏในมาตรฐาน IS:1803–1973
ข้อมูลในตารางนี้ใช้ระบบ ซีไออี 1931 ค่าประมาณของสีในระบบ RGB ที่ยอมรับทั่วไปได้แก่สีฝรั่นอินเดีย #FF9933, ขาว #FFFFFF, เขียวอินเดีย #138808, น้ำเงินเนวี #000080 ค่าแพนโทนใกล้เคียงสุคือ 130 U, White, 2258 C และ 2735 C
มหาตมะ คานธีเสนอธงต่อคองเกรสแห่งชาติครั้งแรกในปี 1921 โดยเป็นผลงานออกแบบของปิงคาลี เวนกัยยะ โดยตรงกลางเป็นรูปเครื่องปั่นด้ายแบบท้องถิ่น อันเป็นสัญลักษณ์ถึงเป้าหมายของคานธีในการสร้างอินเดียที่พึ่งพาตนเองได้โดยการทอผ้าใช้เอง อยู่ระหว่างแถบสีแดงสื่อถึงชาวฮินดู และแถบสีเขียวสื่อถึงชาวมุสลิม ต่อมาได้ถูกปรับโดยใช้สีฝรั่นแทนที่สีแดง และเพิ่มสีขาวเข้าไปตรงกลางเพื่อแทนชุมชนศาสนิกชนอื่น ๆ เช่นเดียวกับเพื่อเป็นสัญลักษณ์ถึงสันติภาพระหว่างศาสนิก ในภายหลังได้มีการปรับแต่งความหมายของสีเพื่อไม่ให้ธงชาติมีลักษณะขอบการแบ่งศาสนา (sectarianism) โดยความกล้าหาญและการเสียสละ, สันติและความจริง, ศรัทธาและความรอบคอบ ตามลำดับ
สถานการณ์ภาคใต้
มหาสมุทรอาร์คติค
มหาสมุทรแปซิฟิค
ซอฟต์แวร์สาธารณสมบัติ
ค.ศ. 2006
ค.ศ. 1999
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ 11 อำเภอ ใน 4 จังหวัด ได้แก่ อำเภอปากช่อง อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา; อำเภอนาดี อำเภอกบินทร์บุรี อำเภอประจันตคาม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี; อำเภอปากพลี อำเภอบ้านนา อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก; และอำเภอแก่งคอย อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของไทย ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2505 และได้รับสมญานามว่าเป็น "อุทยานมรดกของกลุ่มประเทศอาเซียน"
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มีเนื้อที่ปกคลุม 2,215.42 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบแล้ง ป่าดงดิบชื้น ป่าดิบเขา ทุ่งหญ้า และป่ารุ่นสอง
ป่าดงดิบชื้น ลักษณะป่าชนิดนี้เป็นป่าที่อยู่ในระดับความสูง 400-1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง พืชพรรณมี 3,000 ชนิด, มีผีเสื้ออยู่กว่า 189 ชนิด, นกป่ามากมายกว่า 350 ชนิดและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 71 ชนิด ซึ่งได้แก่ ช้าง เสือ ชะนี กวาง และหมูป่า พบอยู่ตามทุ่งหญ้ากว้างทั่ว ๆ ไป
ในสมัยก่อน การเดินทางติดต่อระหว่างภาคกลางกับภาคอีสานนั้น มีอุปสรรคคือจะต้องผ่านป่าดงดิบขนาดใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยอันตรายมากมายทั้งสัตว์ร้ายและไข้ป่า ผู้คนที่เดินทางผ่านป่านี้ล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงได้ขนานนามว่า ดงพญาไฟ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านในคราวเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพ-นครราชสีมา ทรงเห็นว่าชื่อดงพญาไฟนี้ ฟังดูน่ากลัว จึงโปรดให้เปลี่ยนชื่อเป็นดงพญาเย็นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เมื่อมีการสร้างทางรถไฟ ชาวบ้านก็ได้เข้ามาจับจองพื้นที่กัน โดยเฉพาะบนยอดเขา โดยถางป่าเพื่อทำไร่ และใน พ.ศ. 2465 ได้ขอจัดตั้งเป็นตำบลเขาใหญ่ แต่ด้วยการที่จะเดินทางมายังยอดเขานี้ค่อนข้างลำบากห่างไกลจากการปกครองของเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ตำบลเขาใหญ่จึงเป็นแหล่งซ่องสุมของโจรผู้ร้าย จนกระทั่ง พ.ศ. 2475 ทางราชการได้ส่งปลัดจ่างมาปราบโจรผู้ร้ายจนหมด แต่สุดท้ายปลัดจ่างก็เสียชีวิตด้วยไข้ป่า ได้ตั้งเป็นศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ เป็นที่เคารพนับถือจนปัจจุบันนี้
หลังจากปราบโจรผู้ร้ายหมดลงแล้ว ทางราชการเห็นว่าตำบลเขาใหญ่นี้ยากแก่การปกครอง อีกทั้งปล่อยไว้จะเป็นแหล่งซ่องสุมโจรผู้ร้ายอีก จึงได้ยุบตำบลเขาใหญ่ และให้ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเขาทั้งหมดย้ายลงมาอาศัยอยู่ข้างล่าง ป่าที่ถูกถางเพื่อทำไร่นั้นปัจจุบันคือยังมีร่องรอยให้เห็นเป็นทุ่งหญ้าโล่ง ๆ บนเขาใหญ่นั่นเอง
พ.ศ. 2502 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เล็งเห็นว่าบริเวณเขาใหญ่นี้ มีธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งมีความสวยงาม เหมาะใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ แต่มีปัญหาคือมีการตัดไม้ทำลายป่า จึงได้ให้มีการสำรวจพื้นที่บริเวณตำบลเขาใหญ่เดิมและบริเวณโดยรอบ โดยได้ตราพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติขึ้นใน พ.ศ. 2504 และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเขาใหญ่เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศไทยใน พ.ศ. 2505 นอกจากนี้ยังได้สั่งให้ตัดถนนธนะรัชต์แยกออกมาจากถนนมิตรภาพมายังตัวเขาใหญ่โดยถนนนี้ขึ้นมาบนเขาใหญ่แล้วจะแยกเป็นสองสาย คือไปสิ้นสุดที่น้ำตกเหวสุวัตสายหนึ่ง และไปสิ้นสุดที่เขาเขียวอีกสายหนึ่ง ซึ่งก่อน พ.ศ. 2525 ถนนธนะรัชต์นี้เป็นเพียงถนนสายเดียวที่จะมายังเขาใหญ่ได้
ใน พ.ศ. 2523 ได้มีการตัดถนนสายปราจีนบุรี-เขาใหญ่ โดยถนนนี้เปิดใช้งานใน พ.ศ. 2525 ทำให้สามารถเดินทางได้สะดวกขึ้น และเดินทางจากกรุงเทพมหานครใช้ระยะทางสั้นกว่า อีกทั้งเส้นทางยังชันและมีโค้งหักศอกน้อยกว่าถนนธนะรัชต์เดิม อีกทั้งยังทำให้การท่องเที่ยวในส่วนใต้ของอุทยานสะดวกขึ้น เช่น สามารถเดินทางมายังน้ำตกเหวนรกได้โดยตรง ซึ่งแต่เดิมจะต้องเดินเท้าเข้ามาจากอำเภอปากพลีแล้วเลาะมาตามหน้าผา แต่การตัดถนนใหม่สามารถนำรถยนต์เข้าไปจอดแล้วเดินเท้าประมาณ 1 กิโลเมตรก็ถึงน้ำตกเหวนรกได้แล้ว
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติจากยูเนสโกร่วมกับอุทยานแห่งชาติอีกสามแห่งได้แก่ อุทยานแห่งชาติทับลาน อุทยานแห่งชาติปางสีดา และอุทยานแห่งชาติตาพระยา และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอีกหนึ่งแห่งได้แก่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ ภายใต้ชื่อ "กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่"
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ได้รับรางวัลอุทยานแห่งชาติสีเขียว (Green National Parks) ระดับทอง (ดีเยี่ยม) ประจำปี 2563
เหตุเครื่องบินตก พ.ศ. 2505.
เครื่องบินของสายการบินยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 ประสบอุบัติเหตุตกในเขตพื้นที่เขาใหญ่ระหว่างเดินทางจากฮ่องกงมายังท่าอากาศยานดอนเมืองเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 สองเดือนก่อนที่พระราชกฤษฎีกาตั้งเขาใหญ่เป็นอุทยานแห่งชาติมีผลบังคับใช้ มีผู้เสียชีวิต 26 คน
เขาร่ม.
เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ โดยสูง 1,351 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เขาร่มสามารถมองเห็นได้จากถนนธนะรัชต์ เป็นแนวเขาขนานกับเขาเขียว การเดินทางไปยังเขาร่มนั้นต้องเดินเข้าไปด้วยเท้า ซึ่งมีน้อยคนนักที่เดินทางขึ้นไปถึงยอดเขาร่ม โดยมากจะเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้เท่านั้น
เขาแหลม.
เนื่องจากเป็นเขาที่มียอดแหลมจึงได้ชื่อว่าเขาแหลม เขาแหลมมีความสูงรองจากเขาร่ม การเดินทางต้องเดินเท้าเข้าไปเช่นกันโดยเส้นทางยากลำบากมาก ใช้เวลาเดินไม่ต่ำกว่า 7 ชั่วโมง และก่อนถึงยอดเขาจะต้องโหนเชือกขึ้นไปเพื่อไปยังยอดเขา ด้วยเส้นทางที่ยากลำบากนี้ สโมสรโรตารีเคยตั้งรางวัลให้กับสตรีที่พิชิตยอดเขาแหลมเป็นเงิน 60,000 บาท โดยผู้ได้รับรางวัลคือ นางแคทเธอรีน บ.บุรี ได้พิชิตยอดเขาแหลมในปี 2515
ความสำคัญของเส้นทางไปยอดเขาแหลมคือ เส้นทางที่ใช้เดินทางจะผ่านทางเดินของสัตว์หลายชนิด จึงพบรอยเท้าสัตว์ได้มากมาย อีกทั้งยังมีโอกาสพบสัตว์ป่าต่าง ๆ ได้อีกด้วย
เขาเขียว.
เป็นภูเขาสูงอีกลูกหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ลักษณะเป็นทิวเขายาว มองเห็นได้จากทางจังหวัดนครนายก การเดินทางไปยังเขาเขียวสามารถเดินทางได้โดยรถยนต์ไปถึงยอด โดยบนยอดของเขาเขียวเป็นที่ตั้งของสถานีเรดาร์ของกองทัพอากาศ ซึ่งเปิดให้เป็นจุดชมวิว อีกทั้งยังมีจุดชมวิวและศึกษาเส้นทางธรรมชาติผาเดียวดาย ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สวยงามมากจุดหนึ่ง
เขาสามยอด.
ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เป็นต้นกำเนิดของต้นน้ำลำธารที่สำคัญ อีกทั้งยังมีสัตว์ป่าชุกชุม การเดินทางไปเขาสามยอดต้องเดินเท้าเข้าไป ใช้เวลาราว 6-8 ชั่วโมง เส้นทางนี้มีทากชุกชุมมาก
เขาฟ้าผ่า.
อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเช่นกัน เขาฟ้าผ่าเป็นต้นกำเนิดของลำนางรองซึ่งไหลเป็นน้ำตกนางรองในจังหวัดนครนายก นอกจากนี้ยังมีสถานีวิทยุสื่อสารของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยตั้งอยู่อีกด้วย การเดินทางจะต้องผ่านถนนลูกรังโดยใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อเข้าไป
เขากำแพง.
เป็นเทีอกเขาแนวยาวราวกับกำแพงจึงได้ชื่อว่าเขากำแพง โดยเขากำแพงนี้เป็นต้นกำเนิดของลำน้ำสำคัญ เช่น ลำพระเพลิง ลำพระยาธาร ลำใสใหญ่ เป็นต้น
เขาสมอปูน.
เห็นได้ชัดจากจังหวัดปราจีนบุรีและนครนายก ชาวบ้านบางคนเรียกว่าเขาสูง สามารถเดินทางเข้ามาโดยไปตามเส้นทางที่ชาวบ้านหาของป่าเป็นประจำ และเส้นทางนี้สามารถทะลุมายังน้ำตกเหวนรกได้อีกด้วย
เขาแก้ว.
อยู่ทางทิศเหนือของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เป็นต้นกำเนิดของห้วยคลองมะเดื่อและห้วยเจ็ดคต
จะเห็นได้ว่า ไม่มีเขาลูกใดชื่อ "เขาใหญ่" เลย การที่เรียกบริเวณนี้ว่าเขาใหญ่นั้นเรียกตามตำบลเดิมที่เคยจัดตั้งมาแต่ก่อนเท่านั้น
น้ำตกเหวนรก.