pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยปกติ บริเวณเส้นศูนย์สูตรเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ลมสินค้าตะวันออก (Eastery trade winds) จะพัดจากประเทศเปรู (ชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้) ไปทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก แล้วยกตัวขึ้นบริเวณเหนือประเทศอินโดนีเซีย ทำให้มีฝนตกมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทวีปออสเตรเลียตอนเหนือ กระแสลมสินค้าพัดให้กระแสน้ำอุ่นบนพื้นผิวมหาสมุทรแปซิฟิกไปกองรวมกันทางตะวันตก จนมีระดับสูงกว่าระดับน้ำทะเลปกติประมาณ 60 – 70 เซนติเมตร แล้วจมตัวลง กระแสน้ำเย็นใต้มหาสมุทรซีกเบื้องล่างเข้ามาแทนที่กระแสน้ำอุ่นพื้นผิวซีกตะวันออก นำพาธาตุอาหารจากก้นมหาสมุทรขึ้นมา ทำให้ปลาชุกชุม เป็นประโยชน์ต่อนกทะเลและการทำประมงชายฝั่งของประเทศเปรู
ปรากฏการณ์เอลนีโญ.
เมื่อเกิดปรากฏการณ์เอลนีโญ กระแสลมสินค้าตะวันออกอ่อนกำลังลง กระแสลมพื้นผิวเปลี่ยนทิศทาง พัดจากประเทศอินโดนีเซียและออสเตรเลียตอนเหนือไปทางตะวันออก แล้วยกตัวขึ้นเหนือชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ ก่อให้เกิดฝนตกหนักและแผ่นดินถล่มในประเทศเปรูและเอกวาดอร์ กระแสลมพัดกระแสน้ำอุ่นบนพื้นผิวมหาสมุทรแปซิฟิกไปกองรวมกันบริเวณชายฝั่งประเทศเปรู ทำให้กระแสน้ำเย็นใต้มหาสมุทรไม่สามารถลอยตัวขึ้นมาได้ ส่งผลกระทบให้บริเวณชายฝั่งขาดธาตุอาหารสำหรับปลาและนกทะเล ชาวประมงจึงขาดรายได้
ปรากฏการณ์เอลนีโญทำให้ฝนตกหนักในตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ และก่อให้เกิดความแห้งแล้งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และตอนเหนือของออสเตรเลีย
ค.ศ. 1506
อับราฮัม ออร์ทีเลียส
อับราฮัม ออร์ทีเลียส  พ.ศ. 2070-2141 นักภูมิศาสตร์และนักทำแผนที่สมัยใหม่คนแรกชาวเบลเยียม เกิดที่เมืองอันท์เวิร์พ ในครอบครัวออร์ทีเลียสที่มีอิทธิพลแห่งเมืองออกสเบิร์ก ออร์ทีเลียสได้เดินทางไปในยุโรปทั่วทั้ง 17 จังหวัดในสมัยนั้น รวมเยอรมนี ฝรั่งเศส อังกฤษ และไอร์แลนด์
เขาเริ่มงานทำแผนที่ด้วยการเป็นช่างแกะพิมพ์แผนที่เมื่อพ.ศ. 2090 ขณะเดียวกันก็เป็นนักธุรกิจ ในช่วงแรกการเดินทางดังกล่าวส่วนใหญ่จึงเป็นการเดินทางด้านธุรกิจ อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 2103 ออร์ทีเลียสได้เดินทางไปเมืองต่างๆ พร้อมกับเมอร์เคเตอร์ เพื่อนนักทำแผนที่รุ่นอาวุโสชาวเฟลมมิชเชื้อสายเยอรมัน ซึ่งเป็นที่เชื่อว่าออร์ทีเลียสได้เกิดความสนใจด้านงานแผนที่เชิงวิทยาศาสตร์มากขึ้นจากเมอร์เคเตอร์
ในปี พ.ศ. 2107 ออร์ทีเลียสได้จัดทำแผนที่โลกชุดแปดแผ่นขึ้น และแผนที่อียิปต์ชุด 2 แผ่นและแผนที่เนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2108 และ 2111 ตามลำดับ รวมทั้งแผนเอเชียที่ชุด 8 แผ่นและแผนที่สเปนในเวลาต่อมา ลุถึงปี พ.ศ. 2144 แผนที่ของออร์ทีเลียสได้ถูกนำไปพิมพ์แพร่หลายในชื่อของผู้อื่นอีกมากถึง 183 ชื่อ
ออร์ทีเลียสยังมีความสนใจรวบรวมสะสมเหรียญกษาปณ์ เหรียญตราและโบราณวัตถุถึงขนาดเขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ในปี พ.ศ. 2118 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนักภูมิศาสตร์ประจำราชสำนักกษัตริย์สเปน ปี พ.ศ. 2139 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากนครอันท์เวิร์พเทียบเท่ารูเบนส์ จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค ออร์ทีเลียสเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2141 ศพของเขาได้รับการฝังอย่างสมเกียรติในโบสถ์แห่งนครอันท์เวิร์พ
อับราฮัม ออร์ทีเลียส มีชิวิตอยู่ในสมัยอยุธยาระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พระเชษฐาธิราช) และสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
มาลัย ชูพินิจ
มาลัย ชูพินิจ (25 เมษายน พ.ศ. 2449 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2506) ที่บ้านริมแม่น้ำปิง ตำบลคลองสวนหมาก (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นนครชุม) อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรของ นายสอน และนางระเบียบ ชูพินิจ บิดาและมารดาประกอบอาชีพทางด้านการค้าไม้สักและไม้กระยาเลย เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทย นิยมเรียกกันทั่วไปว่า ครูมาลัย ใช้นามปากกา "แม่อนงค์" "น้อย อินทนนท์" "นายฉันทนา" เป็นต้น
ในวัยเด็ก มาลัย ชูพินิจ เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดกำแพงเพชร จนจบชั้นประโยคประถมศึกษา เมื่ออายุประมาณ 10 ปี จึงเข้าไปศึกษาต่อในกรุงเทพฯ ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับสูงจนจบประโยคมัธยมศึกษา (ม.8) เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ อยู่ในกรุงเทพฯ
มาลัย ชูพินิจ เริ่มประกอบอาชีพครั้งแรกโดยรับราชการครู ที่โรงเรียนวัดสระเกศ เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 สองปีต่อมาก็ลาออกจาก อาชีพครูเนื่องจากพอใจกับงานหนังสือพิมพ์มากกว่า เริ่มต้นด้วยการล่องใต้ไปจังหวัดสงขลาทำหนังสือพิมพ์ไทยใต้ ในตำแหน่งบรรณาธิการช่วงระยะหนึ่งปี แล้วกลับกรุงเทพฯ เข้าทำงานหนังสือพิมพ์รายปักษ์ "สุภาพบุรุษ" ของกุหลาบ สายประดิษฐ์เป็นเวลา 2 ปี ไปอยู่หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ อีก 1 ปี ออกจากไทยใหม่ ได้รวบรวมเพื่อนๆ ออกหนังสือพิมพ์ผู้นำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2475 กุหลาบ สายประดิษฐ์ ออกหนังสือพิมพ์ประชาชาติ และประชาชาติรายสัปดาห์ ตามลำดับก็ได้ร่วมงานด้วยเช่นกัน
ช่วงปี พ.ศ. 2479 มาลัย ชูพินิจ หยุดงานหนังสือพิมพ์ระยะหนึ่ง แล้วหันไปทำสวนมะพร้าวที่ภาคใต้ และไร่ถั่วเหลืองที่"อ่าวพนังตัก" จังหวัดชุมพร เป็นเวลา 1 ปีก็เลิก เดินทางกลับกรุงเทพฯ รวบรวมเพื่อนฝูงอีกครั้งเพื่อออกประชามิตรรายวัน จน พ.ศ. 2490 ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยและเขียนหนังสือให้กับสำนักพิมพ์ด้วย
มาลัย ชูพินิจ มีผลงานเขียนหลายประเภท เช่น เรื่องสั้น เรื่องยาว บทนำ บทความ สารคดี วิจารณ์และกีฬา
โดยเฉพาะกีฬามวย เริ่มเขียนเรื่องสั้นครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2468 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงเรื่องแรก คือ เรื่องธาตุรัก พิมพ์ลงใน สุภาพบุรุษรายปักษ์ ระหว่างที่ทำงานในหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ มีผู้กล่าวคาดประมาณกันว่าผลงานของมาลัย ชูพินิจ มีประมาณ 3,000 เรื่อง โดยมีผลงานเขียนเรื่องสั้นประมาณ 250 เรื่อง นวนิยายและข้อเขียนอื่น ๆ พิมพ์เป็นเล่ม ประมาณ 50 เรื่อง
ผลงานทุกประเภทของมาลัย ชูพินิจ ได้รับการยอมรับนับถือจากทุกวงการ เกียรติยศก่อนเสียชีวิต คือการได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2505
มาลัย ชูพินิจ สมรสกับ สงวน จันทรสิงห์ มีบุตรธิดา 5 คน คือ นายสุคต ชูพินิจ นายกิตติ ชูพินิจ นางขนิษฐา ณ บางช้าง นางโสมนัส นครจารุพงศ์ และนางสาวสมาพร ชูพินิจ ครอบครัวครู
มาลัย ชูพินิจ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งที่ปอดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เวลา 17.45 น. ณ ตึกปัญจาชินี โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ปัจจุบัน ยังคงมีครอบครัว ชูพินิจ อยู่ และยังคงชื่นชมในผลงานของท่าน มาลัย ชูพินิจ เป็นนักเขียนคนแรกในตระกูล ชูพินิจ
ผลงานที่มีชื่อเสียงของมาลัย ชูพินิจ มีดังนี้
มาลัย ชูพินิจมีนามปากกามากมาย ทั้งนี้ก็เพราะได้เขียนในนิตยสารและหนังสือพิมพ์จำนวนมาก จึงต้องหานามปากกาเพื่อให้มีความหลากหลาย ดังนี้
อิเล็คตรอน
รายชื่อมหาวิทยาลัยเรียงตามรางวัลโนเบลที่ได้รับ
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาและสถาบันวิจัยเรียงตามรางวัลโนเบลที่ได้รับ โดยจำนวนผู้รับรวมถึง นักศึกษา ศิษย์เก่า อาจารย์ นักวิจัยของสถาบันนั้น
โดยนับทั้งตอนก่อนและหลังที่จะได้รับ
ข้อมูลด้านล่างเป็นข้อมูลปี พ.ศ. 2548
นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์
พรานบูรพ์
พรานบูรพ์ หรือ จวงจันทร์ จันทร์คณา (29 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 6 มกราคม พ.ศ. 2519) นักแต่งเพลงไทย เป็นคนแรกผู้ปฏิรูปรูปแบบเพลงไทยประกอบละครร้อง จากท่วงทำนองเพลงไทยเดิมที่มีลูกเอื้อนให้มีลักษณะสากลยิ่งขึ้น อาจกล่าวว่า พรานบูรพ์คือผู้ริเริ่มเพลงไทยสากลก็ได้ มีผลงานสร้างชื่อเสียงคือ ละครร้องเรื่อง "จันทร์เจ้าขา" และ "โรสิตา"
วัยต้น.
จวงจันทร์ จันทร์คณาเป็นบุตรของหลวงราชสมบัติ (จันทน์) นายอำเภอเมือง และนางสร้อย เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2444 ที่ อ.เมือง จังหวัดเพชรบุรีมีน้องสาวร่วมบิดา มารดา 1 คน คือ "นางสังวาลย์ มณิปันตี" (ถึงแก่กรรม) เนื่องจากบิดาเป็นข้าราชการ ซึ่งต้องโยกย้ายไปรับราชการตามต่างจังหวัดต่างๆ เมื่อเติบวัยที่จะเข้าศึกษาได้ บิดาได้ย้ายมาจังหวัดราชบุรี จึงได้เข้าเรียนหนังสือที่"วัดสัตนาถ" จังหวัดราชบุรี เรียนอยู่ได้ไม่นานบิดาก็ถึงแก่กรรม ขณะนั้นมีอายุได้ 7 ปี มารดาได้พากลับบ้านเดิมที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้เรียนหนังสือต่อจนอายุได้ 11 ปี จึงได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระหว่างที่ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนสวนกุหลาบนั้น นอกจากจะได้รับเลือกเข้าเล่นฟุตบอลในทีมโรงเรียนแล้ว ยังสามารถเล่นยูโด และไวโอลินได้ดีอีกด้วย
เมื่อจบชั้น ม.8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบฯ ได้เข้าศึกษาต่อที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะเป็นนายอำเภอ แต่อาจารย์เห็นว่าตัวเล็กจะเป็นนายอำเภอคงไม่เหมาะ จึงย้ายคณะไปเรียนวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อเรียนถึงปี 2 มารดาถึงแก่กรรม และไม่มีทุนเรียนต่อ จึงออกจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เมื่อออกจากมหาวิทยาลัย กำลังเป็นระยะที่คณะละครราตรีพัฒนา เดินทางกลับจากสหรัฐอเมริกา จึงได้เริ่มชีวิตละครด้วยการบอกบทหลังฉาก ขณะเดียวกันก็เขียนบทกวีในนาม ""อำแดงขำ" เรื่องอ่านเล่นในนามปากกา "รักร้อย"" และเริ่มแต่งบทละครเรื่อง "ทะแกล้วทหารสามเกลอ" ขึ้นเป็นเรื่องแรก ได้รับผลสำเร็จอย่างดี จนได้เป็นผู้แต่งบทละครและกำกับการแสดงเอง เริ่มใช้นามปากกา "พรานบูรพ์" ครั้งแรก เมื่อเขียนเรื่อง "เหยี่ยวทะเล"
จวงจันทร์ จันทร์คณาเป็นผู้ริเริ่มดัดแปลงเพลงในละครร้องที่มีลูกคู่ร้องรับ มาสู่แบบสากล เนื่องจากยุคนั้นมีลูกคู่ยืดยาดเกินควร จึงใส่เนื้อร้องเต็มหรือตัดให้กระชับแทนลูกคู่ ใช้ดนตรีคลอ และใช้เครื่องดนตรีฝรั่งบรรเลงแทนเครื่องพิณพาทย์ลาดตะโพนฉับแกระ จนเป็นที่นิยมกันมาก
เมื่อคณะละครราตรีพัฒนาระงับการแสดงเพราะเจ้าของมีภารกิจทางด้านโรงภาพยนตร์เพิ่มขึ้น จึงเข้าทำงาน น.ส.พ.ประจำกองบรรณาธิการเดลิเมล์รายวัน เขียนเรื่องสั้น เรื่องยาว และบทพากย์การ์ตูนใน "น.ส.พ.เดลิเมล์วันจันทร์"
ต่อมาได้จัดตั้งคณะละครชื่อ "ศรีโอภาส" ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "จันทโรภาส" ละครที่ได้รับความนิยมมากที่สุด คือเรื่อง "จันทร์เจ้าขา" ซึ่งถ่ายทำเป็นภาพยนตร์ เมื่อ พ.ศ. 2499 แสดงนำโดย "เจือ จักษุรักษ์", "สายสนม นางงามเพชรบุรี" และ "น้อย จันทร์คณา"
จวงจันทร์ จันทร์คณา
แม่อนงค์
ไดนาไมต์
ไดนาไมต์  เป็นวัตถุระเบิดที่อาศัยหลักการระเบิดของไนโตรกลีเซอรีน (nitroglycerin) โดยการใช้ดินเบา (diatomaceous earth หรือ Kieselguhr) เป็นตัวดูดซับ
ไดนาไมต์เป็นผลงานการประดิษฐ์ของอัลเฟรด โนเบล นักเคมีและวิศวกรชาวสวีเดน เมื่อ พ.ศ. 2409 และได้จดสิทธิบัตรเมื่อปี พ.ศ. 2410 โดยปกติแล้วจะขายในเป็นแท่ง มีความยาวประมาณ 8 นิ้ว และเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 นิ้ว (แต่ก็มีในขนาดอื่น ๆ ด้วย) ไดนาไมต์ถือเป็นระเบิดที่มีอานุภาพสูง ซึ่งหมายความว่า ใช้การจุดประทุ (detonation) แทนที่จะเป็นการลุกไหม้ (deflagration)
ดินเบา
ดินเบา หรือ ไดอะตอมไมต์ (diatomite) เป็นดินที่เกิดจากซากไดอะตอมในแหล่งไดอะตอม เป็นดินซุย เบา เนื้อพรุน มีลักษณะคล้าย มีปฏิกิริยาทางเคมีเชื่องช้า เป็นตัวนำความร้อนที่เลว จึงมีประโยชน์เป็นส่วนผสมในการทำกระดาษสาเพื่อให้เนื้อกระดาษแน่นเนียน เป็นฉนวน และเป็นสารที่ใช้ในการกรองได้ดี เช่น กรองน้ำตาลและสารกรองอื่น ๆ ดินชนิดนี้ใช้ขัดภาชนะโลหะได้ดี เพราะมีซิลิกาขนาดละเอียดยิบอยู่ในเนื้อ นอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวดูดซับหรือฉนวนในระเบิดไดนาไมต์ด้วย
ดินเบา เป็นหินตะกอนที่มีสารจำพวกซิลิกาเป็นองค์ประกอบ มีลักษณะอ่อนนุ่ม เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เป็นผงขนาดเล็ก ละเอียดสีขาว มีขนาดของผงอยู่ในช่วง น้อยกว่า 1 ไมครอน ไปจนถึงมากกว่า 1 มิลลิเมตร แต่ที่พบโดยปกติจะอยู่ในช่วง 10 ถึง 200 ไมครอน องค์ประกอบทางเคมีคือ สารจำพวกซิลิกา 80-90% สารจำพวกอลูมินา (พบในแร่ดินเป็นส่วนใหญ่) 2-4% และ สารจำพวกเหล็กออกไซด์ 0.5-2%
ไดอะตอมไมต์ประกอบด้วยซากดึกดำบรรพ์ของไดอะตอม ซึ่งเป็นจำพวกหนึ่งของสาหร่ายเปลือกแข็ง สามารถใช้เป็นเครื่องกรอง สารขัดถู ยาฆ่าแมลง ใช้ประโยชน์ในการแพทย์โดยเป็นตัวกระตุ้นให้เลือดแข็งตัวเร็ว เป็นส่วนประกอบของระเบิดไดนาไมต์ นอกจากนี้ใช้เป็นฉนวนความร้อน
ในภาษาอังกฤษ มีคำศัพท์หลายคำที่ใช้เรียกดินเบานี้ ได้แก่ diatomaceous earth, diatomite, infusorial earth, siliceous earth และทับศัพท์  เป็นต้น
ลักษณะทางธรณีวิทยาและการเกิด.
ไดอะตอมไมต์มีการสะสมตัวโดยสารจำพวกซิลิกาอสัณฐาน หรือ โอปอล (SiO2·nH2O) เป็นไดอะตอม (สาหร่ายเซลล์เดียว) ที่ตายแล้ว สะสมตัวอยู่ในทะเลสาบน้ำจืดและทะเล ซากฟอสซิลประกอบด้วยเปลือก และผนังเซลล์ที่เป็นสารจำพวกซิลิกา ลักษณะสมมาตร
ไดอะตอมไมต์เริ่มมีการสะสมตัวในช่วงยุคเทอร์เชียรี ถึงยุคควอเทอร์นารี ส่วนการสะสมตัวในช่วงอายุแก่กว่า ได้แก่ยุคครีเทเชียสให้ลักษณะซากฟอสซิลที่ไม่สมบูรณ์ พบไดอะตอมไมต์สะสมตัวร่วมกับบริเวณภูเขาไฟ ทำให้ได้ลักษณะ ไดอะตอมไมต์ที่มีเถ้าฝุ่นภูเขาไฟผสมอยู่
อุตสาหกรรมวัตถุระเบิด.
ในปีพ.ศ. 2409 อัลเฟรด โนเบลได้ค้นพบว่าสารไนโตรกลีเซอรีนสามารถทำให้เสถียรมากกว่าถ้าถูกดูดกลืนในไดอะตอมไมต์ และไนโตรกลีเซอรีนที่เก็บกับไดอะตอมไมต์มีความปลอดภัยมากกว่า ไนโตรกลีเซอรีนแบบปกติ ต่อมาเขาได้จดสิทธิบัตรการประดิษฐ์ไดนาไมต์ ในปีพ.ศ. 2410
สารกรอง.
ส่วนมากใช้ไดอะตอมไมต์ประมาณ 68% ซึ่งเป็นสารกรองขนาดกลางสำหรับกรองน้ำในสระว่ายน้ำ เหตุที่ใช้เป็นสารกรองเพราะมีรูพรุนเป็นจำนวนมาก สารกรองขนาดเล็กมีชื่อทางการค้าเช่น Celatom หรือ Celite ใช้ในการกรองน้ำดื่ม และกรองในอุตสาหกรรมของเหลวอื่น ๆ เช่น เบียร์ ไวน์ สามารถกรอง น้ำเชื่อม, น้ำตาล และน้ำผึ้ง ได้โดยไม่ทำให้สี รสชาติ และคุณค่าทางอาหารเปลี่ยนแปลง นอกจากนี้ใช้ทำในอุตสาหกรรมอื่น ๆ เช่น กระดาษ สี เซรามิก สบู่ ผงซักฟอก
สารขัดถู.
ไดอะตอมไมต์ใช้เป็นสารขัดถูอย่างอ่อนโยน โดยใช้ในอุตสาหกรรมผลิตยาสีฟัน สารขัดเครื่องโลหะ และ สครับขัดหน้า
สารฆ่าแมลง.
ไดอะตอมไมต์สามารถใช้เป็นยาฆ่าแมลง โดยไดอะตอมไมต์เป็นผงขนาดเล็กสามารถดูดซับไขมันจากชั้นเคลือบนอกสุดของโครงร่างของแมลง ซึ่งชั้นเคลือบนี้ปกป้องการสูญเสียน้ำภายในตัวแมลง เมื่อเคลือบถูกทำลายจึงทำให้แมลงเกิดภาวะขาดน้ำ และทำให้ตายได้ในที่สุด
สารฉนวนกันความร้อน.
ไดอะตอมไมต์มีลักษณะเป็นฉนวนกันความร้อน ใช้ในการผลิตวัตถุกันไฟไหม้ได้
สาร DNA บริสุทธิ์.
ไดอะตอมไมต์สามารถสกัดเอาดีเอ็นเอ ออกมา ในสารเคมีเข้มข้นสูง เมื่อเทียบกับสารจำพวกซิลิเกตอื่น ๆ ไดอะตอมสามารถสกัดออกมาได้ทั้งดีเอ็นเอ, อาร์เอ็นเอ และสารจำพวกโปรตีน
ในธรรมชาติไดอะตอมไมต์น้ำจืดใช้ในการการเกษตรโดยใช้ผสมกับสารเพื่อไม่ให้สารจับเป็นก้อน เช่น ผสมในสารฆ่าแมลง สามารถใช้กำจัดหนอน โดยสารฆ่าแมลงดังกล่าวเป็นสารอินทรีย์ ทำให้มีความปลอดภัยต่อผู้บริโภค
วัสดุก่อสร้าง.
ไดอะตอมไมต์ที่หมดสภาพจากการใช้ในกระบวนการผลิตเบียร์ สามารถนำมาเพิ่มเป็นมวลในกระบวนการผลิตอิฐแดงซึ่งให้เนื้ออิฐที่มีรูพรุนสูง
ไนโตรกลีเซอรีน
ไนโตรกลีเซอรีน  มีชื่ออื่นๆ เช่น ไนโตรกลีเซอรีน (trinitroglycerin) , กลีเซอรีล ไตรไนเตรต (glyceryl trinitrate) เป็นต้น เป็นสารประกอบทางเคมีชนิดหนึ่ง ปกติเป็นของเหลว ระเบิดได้ ลื่นมัน เป็นพิษ ไม่มีสี และหนัก ได้จากการไนเตรตสารกลีเซอรอล นิยมใช้ในการผลิตวัตถุระเบิด โดยเฉพาะไดนาไมต์ และใช้ในอุตสาหกรรมการก่อสร้างและรื้อทำลาย นอกจากนี้ยังมีใช้ในการแพทย์ เพื่อขยายหลอดเลือดหัวใจ ในคนไข้ที่เป็นโรคหัวใจ
ผู้ค้นพบคือ อัสซานิโอ โซเบรโร(Ascanio Sobrero)
ไนโตรกลีเซอรีน (formula_1) หรือที่รู้จักในชื่อของไดนาไมต์ ซึ่งเป็นวัตถุระเบิดที่มีความรุนแรงสามเท่าของดินปืน
ค้นพบได้อย่างไร:ไนโตรกลีเซอรีน.
หากผสมกลีเซอรอลเข้ากับกรดซัลฟูริกและกรดไนตริก จะได้เป็นไนโตรกลีเซอรีน
โทศก
ยกทรง
ยกทรง หรือชื่อเรียกอื่น เช่น เสื้อชั้นใน เสื้อใน บราเซียร์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บรา (, ย่อมาจาก brassiere หรือ brassière, , หรือ ; ) เป็นเครื่องนุ่งห่มในหมวดของชุดชั้นในผู้หญิงที่ใช้ปกปิดหน้าอก หรือเต้านม โดยผู้หญิงจะเริ่มใส่ยกทรง เมื่อเริ่มมีเต้านมช่วงวัยรุ่นตอนต้น และปัจจุบันมีรูปแบบหลากหลายตามแฟชั่น
ขนาดของยกทรง.
ขนาดของยกทรงเรียกว่า คัพ โดยใช้วิธีวัดรอบ อก ผ่านยอดอก (หัวนม) แล้วลบด้วยรอบอกที่ฐานนม
ระบบยุโรปแบบใหม่.
ระบบยุโรปแบบใหม่ตามมาตรฐาน EN 13402
ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน.
ผู้หญิงส่วนใหญ่เข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน พวกเขาเริ่มเลือกชุดชั้นในจากขนาดคัพของชุดชั้นใน ซึ่งมันเป็นวิธีที่ผิด ขนาดคัพของชุดชั้นในขึ้นอยู่กับขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นใน นี่คือเหตุผลว่าทำไมขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นในเป็นตัวกำหนดก่อนที่จะเลือกขนาดคัพของชุดชั้นใน
ยกทรง ที่เก่าแก่ที่สุดสามารถย้อนหลังไปได้นานถึง 600 ปี โดยค้นพบที่ปราสาทแห่งหนึ่ง ในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย โดยเป็นผ้าลูกไม้ ทอด้วยลินินและลินินผสมฝ้าย
แต่ยกทรง มาแพร่หลายและสวมใส่กันอย่างในปัจจุบัน เริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 จากแมรี่ เฟลพ์ส สาวสังคมชั้นสูงแห่งนิวยอร์ก ที่ไม่ชื่นชอบเสื้อรัดทรง
สำหรับในประเทศไทย ยกทรง เดิมเรียกว่า "เปลนม" เข้ามาพร้อมกับชุดชั้นในสตรีอื่น ๆ ตั้งแต่ในยุครัชกาลที่ 4 แต่ได้รับความแพร่หลายอย่างแท้จริง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนี้เอง
พยาบาลวิชาชีพ (อาจเรียกว่า "นางพยาบาล" หรือ "บุรุษพยาบาล") เป็นวิชาชีพที่ทำหน้าที่ดูแลรักษาผู้ป่วย ตั้งแต่ก่อนเกิดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต พยาบาลพบได้ทั่วไปทำงานตามโรงพยาบาล คลินิก หรือสถานพยาบาลอื่น ๆ พยาบาลเป็นวิชาชีพที่ก่อนจะปฏิบัติงานจะต้องผ่านการสอบขึ้นทะเบียนความรู้จากสภาการพยาบาลก่อนจึงจะสามารถปฏิบัติงานได้อย่างสมบูรณ์ โดยพยาบาลสามารถที่จะดูแลผู้ป่วยได้ตามหลักการพยาบาลที่ได้เรียนมา เป็นเวลา 4 ปีสำหรับพยาบาลวิชาชีพ และสถาบันที่เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลมีมากมายในประเทศไทยทั้งที่สังกัดกระทรวงสาธารณสุขและเอกชน
พยาบาลในปัจจุบันมักจะสวมชุดพยาบาลที่เป็นสีขาว หรือมีสีขาว และสวมหมวกที่มีลักษณะเฉพาะตัว อย่างไรก็ตาม พยาบาลในบางประเทศ หรือในบางวัฒนธรรมอาจใช้ชุดพยาบาลสีอื่น ๆ
ปาก
ปาก หรือ ช่องปาก เป็นอวัยวะของสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปใช้กินอาหารและดื่มน้ำ เป็นจุดเริ่มต้นของระบบย่อยอาหาร
ประโยชน์ของปาก.
1.ใช้พูดคุยกับผู้อื่น
2.ใช้บดเคี้ยวอาหารโดยการย่อยเชิงกล และคลุกเคล้าอาหารให้เข้ากับน้ำลายเพื่อให้เหมาะกับการย่อยในอวัยวะถัดไป
3.ใช้ย่อยอาหารเชิงเคมีโดยการหลั่งเอมไซม์อะไมเลส
4.ใช้หายใจแทนจมูกได้ในบางครั้งเช่นตอนเป็นหวัด
การพูด
การพูด เป็น การสื่อสารของมนุษย์โดยใช้ปากและกล่องเสียงเพื่อเปล่งเสียงออกมา เพื่อใช้ในการสื่อสารระหว่างบุคคล โดยอาศัย ภาษา เป็นตัวสื่อความหมายของสิ่งที่พูด การพูดเป็นความสามารถเฉพาะของมนุษย์ แต่ก็มีสัตว์บางประเภทสามารถเลียนเสียงพูดของมนุษย์ได้ เช่น นกแก้ว ผู้ที่พูดไม่ได้เรียกว่าเป็น คนใบ้
การพูดมีหลายรูปแบบ เช่น การพูดระหว่างบุคคล การพูดในกลุ่ม การพูดในที่ชุมชน บุคคลที่มีทักษะในการพูด สร้างแรงจูงใจให้บุคคลอื่นได้ ก็สามารถจัด ทอล์กโชว์ (talk Show) สร้างเป็นอาชีพนักวิชาการ ด้านการพูดได้
Chicago school
สง่า อารัมภีร
สง่า อารัมภีร หรือ ครูแจ๋ว (แจ๋ว วรจักร์) (11 ธันวาคม พ.ศ. 2464 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นนักเขียนและศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) เมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นนักแต่งเพลงซึ่งแต่งทำนองเพลงอมตะหลายเพลง เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "น้ำตาแสงไต้" และ "เรือนแพ"
เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2464 ที่กรุงเทพมหานคร
เรียนดนตรีที่กองดุริยางค์กองทัพอากาศ เป็นศิษย์ของครูโพธิ์ ศานติกุล และพระเจนดุริยางค์ (ปีติ วาทยกร) จบแล้วจึงรับราชการเป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงของกองดุริยางค์กองทัพอากาศ
ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) ประจำปีพุทธศักราช 2531
สง่า อารัมภีร์
ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว
ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว เป็นธุรกิจขายก๋วยเตี๋ยวประเภทบะหมี่และเกี๊ยว ลักษณะธุรกิจเป็นแฟรนไชส์ซื่งแพร่หลายกันมากทั่วประเทศไทย ตามตลาดต่าง ๆ โดยเฉพาะตลาดอาหารกลางคืน จะพบเห็น ร้านชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว เกือบทุกที่ สร้างปรากฏการณ์ให้คนไทยรู้จักอย่างแพร่หลาย กระทั่งมีบทเพลงที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว โดยบิลลี่ โอแกน
นอกจากประเทศไทยแล้ว ยังมีชายสี่ บะหมี่เกี๊ยวที่ประเทศลาวและมาเลเซียอีกด้วย
โจนัส แอนเดอร์สัน  เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่ประเทศสวีเดน แต่มาเติบโตในเมืองไทย เรียนรู้ภาษาไทย และซาบซึ้งความเป็นไทย โดยเฉพาะหลงรักในเพลงไทย โดยเฉพาะเพลงลูกทุ่ง จนกลายเป็นนักร้องลูกทุ่งชื่อดัง เข้าวงการเพลงลูกทุ่งเมื่อปี พ.ศ. 2543 อัลบั้มแรก "ผมชื่อโจนัส แอนเดอร์สัน"
และมีผลงานเพลงลูกทุ่งอีกมากมาย ได้รับชื่อเสียงและรางวัล ในฐานะฝรั่งใจลูกทุ่ง ที่ร้องภาษาไทยได้อย่างชัดเจน จนเป็นที่ยอมรับของคนทั่วไป
หลังผลงานเพลง 5 อัลบั้ม ได้ออกอัลบั้ม "โจนัส &amp; คริสตี้" ร่วมกับ คริสตี้ กิ๊บสัน และตามมาอีก 2 อัลบั้มร่วม
เริ่มจากเพื่อนคนหนึ่งของโจนัสและคริสตี้ได้ร้องขอให้ทั้งคู่ขับร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อการแสดงชุมชน ซึ่งไม่เคยร้องมาก่อน ทั้งสองได้ฝึกหัดร้องจากเพลง "สัญญาก่อนลา" เพลงประกอบละครเรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" เพื่อฝึกร้อง อัลบั้มโด่งดังจนได้ถ่ายโฆษณาแป้งเย็นเภสัช และได้รับเชิญร่วมแสดงในละครหลายเรื่อง
โจนัสและคริสตีได้รับเชิญให้ร่วมในโครงการด้านวัฒนธรรมและออกสื่อโทรทัศน์หลากหลาย อาทิ ฝรั่งรักไทย ใจลูกทุ่ง, เวทีไทย และ สัญญามหาชน
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2553 โจนัสเริ่มห่างหายจากวงการบันเทิงนานกว่า 4 ปี ตั้งแต่อยู่ในช่วงตัดสินใจเรื่องสังกัด พร้อมกับรักษาอาการตะคริวในปาก และซุ่มทำเพลงที่ต้องฝึกพูดวลีที่พูดยาก
จนกระทั่ง เผยแพร่เพลงใหม่ "กวางขาวอยู่กลางเขา" ในสังกัดอิสระ เวคอัพ มิวสิคคอมมูนิตี้ (ศูนย์รวมนักแต่งเพลงอิสระ)
อัลบั้มชุดที่แรก ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2543 (2000)
อัลบั้มชุดที่ 2 ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2544 (2001)
อัลบั้มชุดที่ 3 ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2545 (2002)
อัลบั้มชุดที่ 4 ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2546 (2003)
อัลบั้มชุดที่ 5 ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2546 (2003)
คู่กับ คริสตี้ กิ๊บสัน วางจำหน่าย พ.ศ. 2548 (2005)
คู่กับ คริสตี้ กิ๊บสัน วางจำหน่าย พ.ศ. 2549 (2006)
คู่กับ คริสตี้ กิ๊บสัน วางจำหน่าย พ.ศ. 2550 (2007)
วางจำหน่าย พ.ศ. 2557 (2014)
วางจำหน่าย พ.ศ. 2564 (2021)
ชาลี อินทรวิจิตร
ชาลี อินทรวิจิตร (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) เป็นผู้ประพันธ์คำร้อง ผู้กำกับภาพยนตร์ ได้รับยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ผู้ประพันธ์คำร้อง-ผู้กำกับภาพยนตร์) ประจำปีพุทธศักราช 2536 มีผลงานประพันธ์คำร้องเพลงที่มีชื่อเสียง ได้แก่ "สดุดีมหาราชา, แสนแสบ, ท่าฉลอม, สาวนครชัยศรี, ทุ่งรวงทอง, มนต์รักดอกคำใต้, แม่กลอง, เรือนแพ, จำเลยรัก หลงเงา ไม่อยากให้โลกนี้มีความรัก รักเธอเสมอ กรุงเทพ ป่าลั่น บ้านเรา ฉันรอจูบจากเธอ ฯลฯ"
เดิมชื่อ สง่า อินทรวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร จบการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และโรงเรียนวิศวกรรมรถไฟรุ่นแรก แผนกการเดินรถ คุณอาจินต์ ปัญจพรรค์ เคยกล่าวไว้ในตอนหนึ่งของหนังสือ "คอนเสิร์ตเชิดชูครูเพลง ครั้งที่ 2 ชาลี อินทรวิจิตรว่า" " ชาลีฯ ก่อนเล่นละครเป็นนักร้องลูกศิษย์ครูล้วน ควันธรรม ก่อนเป็นนักร้องเขาเป็นนักเรียนวิศวกรรมรถไฟรุ่นแรก พร้อมที่จะเป็นนายสถานีรถไฟผู้เคาะโทรเลขได้สมบูรณ์แบบ แต่เขาเลือกมาเคาะจังหวะเพลงและเป็นศิษย์รุ่นแรกแถวหน้าของครูล้วนฯ ร้องเพลงได้กระทบยอดไหล่กับสุรสิทธิ์ สัตยวงศ์"
ชาลี อินทรวิจิตร มีผลงานประพันธ์คำร้องเพลงเกือบ 1,000 เพลง มีผลงานการแสดง เช่น "สวรรค์มืด (2501), จอมใจเวียงฟ้า (2505), ไอ้ผาง ร.ฟ.ท. (2525) " และกำกับภาพยนตร์อีกจำนวนมาก เช่น "ปราสาททราย (2512), กิ่งแก้ว (2513) และ สื่อกามเทพ (2514)" เป็นต้น
สมรสกับนักแสดงหญิง ศรินทิพย์ ศิริวรรณ แต่หายไประหว่างการถ่ายทำเรื่อง "อีจู้กู้ปู่ป้า" ของ กำธร ทัพคัลไลย เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2530 จนถึงปัจจุบันยังไม่พบตัว ภายหลังเหตุการณ์นั้น ชาลี ได้แต่งเพลงเพื่อระลึกถึง โดยใช้ทำนองเพลง "Aubrey" ของเดวิด เกตส์แห่งวงเบรด (Bread) ใช้ชื่อเพลงว่า "เมื่อเธอจากฉันไป" ขับร้องโดย พรพิมล ธรรมสาร
ชาลี อินทรวิจิตร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เมื่อเวลา 00:45 น. สิริรวมอายุได้ 98 ปี หลังเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราชด้วยโรคหัวใจและเบาหวาน ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พร้อมหีบทองลายสลัก ฉัตรเบญจาตั้งประดับ เป็นเครื่องประกอบเกียรติยศ โปรดเกล้าฯให้ พล.อ.อ.เกษม อยู่สุข​ หัวหน้าสำนักงานราชเลขานุการในพระองค์ เชิญพวงมาลาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยมี นางพรพิมล มั่นฤทัย เป็นประธานในพิธี ณ ศาลา 9-11 วัดธาตุทอง
ทั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชทานแทนพระองค์ไปในการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงศพ ชาลี อินทรวิจิตร ณ วัดธาตุ​ทอง ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2565
แฟรงเกนสไตน์
แฟรงเกนสไตน์ หรือโพรมีเทียสสมัยใหม่  เป็นนวนิยายสยองขวัญยอดนิยมเรื่องหนึ่ง เขียนโดย แมรี เชลลีย์ จัดพิมพ์ครั้งแรก ณ กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1818 (แต่เริ่มนิยมอ่านกันมากในฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3 ในปี ค.ศ. 1831) โดยในเรื่อง มีส่วนผสมของนิยายสยองขวัญ และ ความรัก
แฟรงเกนสไตน์ เป็นเรื่องราวของนักศึกษาแพทยศาสตร์ชาวสวิสคนหนึ่งที่ชื่อ วิกเตอร์ แฟรงเกนสไตน์ ที่ทำการประดิษฐ์สิ่งมีชีวิตขึ้นมาจากการนำซากศพมนุษย์ชิ้นส่วนต่าง ๆ มาประกอบเข้าด้วยกันด้วยวิทยาการทางการแพทย์และวิทยาศาสตร์ ทำให้มันฟื้นคืนชีพขึ้นมา และไม่สามารถควบคุมมันได้ เรื่องนี้ได้กลายเป็นนวนิยายยอดนิยม มีการอ้างอิงและดัดแปลงเป็นการแสดงต่าง ๆ มากมาย ทั้งภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ หรือภาพยนตร์การ์ตูน
แมรี เชลลีย์ ได้ความคิดการเขียนนวนิยายเรื่องนี้ ขณะที่เธออายุ 18 ปี เมื่อ ค.ศ. 1816 เธอได้เดินทางไปเที่ยวพักผ่อนยังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่สวิสเซอร์แลนด์ของลอร์ด ไบรอน พร้อมกับสามี แต่ทว่าสภาพอากาศที่นั่นเกิดฝนตกหนัก ทั้งสามจึงติดอยู่ภายในไม่สามารถออกไปไหนได้ ด้วยบรรยายกาศที่น่ากลัวและอึดอัด ทั้งสามจึงคิดการละเล่นขึ้นมาด้วยการแต่งเรื่องสยองขวัญแข่งขันกันเอง เพื่อหาผู้ชนะซึ่งแต่งได้น่ากลัวที่สุด ปรากฏว่าเป็นเชลลีย์ที่แต่งได้น่ากลัวที่สุด และเป็นที่มาของแฟรงเกนสไตน์ในที่สุด โดยใช้พื้นฐานจากเรื่องแนวเดียวกันนี้จากยุคกลาง เช่น โกเลม และเรื่องอื่น ๆ
นวนิยาย
นวนิยาย เป็นรูปแบบหนึ่งของวรรณกรรมลายลักษณ์ แต่งในรูปของร้อยแก้ว มีลักษณะแตกต่างจากเรื่องแต่งแบบเดิม ที่เรียกว่านิทาน
"นว" มีความหมายว่า "ใหม่" "นิเยย" (និយាយ) เป็นภาษาเขมรมีความหมายว่า "เล่า" ซึ่งมีความหมายเดียวกับคำว่า "นิทาน" ของภาษาบาลี ดังนั้นคำว่านวนิยายจึงมีความหมายว่า "เรื่องเล่าหรือนิทานแบบใหม่" ซึ่งตรงกับคำว่า Novella ในภาษาอิตาลี คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 กับวรรณกรรมเรื่อง "ตำนานสิบราตรี" ของโจวันนี บอกกัชโช ซึ่งมีข้อแตกต่างจากนิยายที่เคยแต่งกันมาอยู่หลายประการ
นิยาย/นิทานแบบดั้งเดิมมักพยายามโน้มน้าวให้ผู้อ่านเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง อาทิ รามเกียรติ์ หรืออีเลียด ขณะที่นวนิยายใช้กลวิธีให้ผู้อ่านเห็นว่าไม่ใช่เรื่องจริง นักวิจารณ์และปัญญาชน กิลเบิร์ต ไฮอิต (Gilbert Highet) ได้อธิบายความหมายของคำว่านวนิยายไว้ว่า "นวนิยายคือเรื่องเล่าขนาดยาวที่เกี่ยวกับบุคคลที่ไม่มีตัวตนจริง นวนิยายเป็นทั้งเรื่องจริงและเท็จ กล่าวคือ แม้ว่าบุคคลและตัวละครต่าง ๆ ไม่เคยมีอยู่จริง แต่ตัวละครในนวนิยายนั้นก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นแบบฉบับของบุคคลที่มีชีวิตจริง และพฤติกรรมของตัวละคนก็สอดคล้องกับลักษณะความเป็นที่ปรากฏขึ้นจริงในสถานที่และยุคสมัยนั้น ๆ"
วรรณกรรมที่เข้าข่ายเป็นนวนิยายเรื่องแรกของโลกคือ "ตำนานเก็นจิ" ของมูราซากิ ชิกิบุ ซึ่งแต่งขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ผู้ได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นผู้ประพันธ์นวนิยายคนแรกของอังกฤษ คือแดเนียล เดโฟ ผู้แต่งนวนิยายผจญภัยเรื่อง "โรบินสัน ครูโซ" นวนิยายที่ปรากฏเป็นเรื่องแรกในประเทศไทยคือเรื่อง "ความพยาบาท" ("Vendetta") โดยมารี กอร์เนลลี
นวนิยายมีทั้งผลดีและผลเสียต่อสังคม ด้านดีคือมีการคัดค้านสังคมที่เป็นอยู่และเสนอสังคมที่ควรเป็น ปลุกเร้าให้คนอื่นร่วมตระหนักปัญหาและเกิดความสนใจจะแก้ไข นวนิยายประเภทนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณกรรมการเมืองเสมอไป ในทางตรงข้าม นวนิยายบางเรื่องมุ่งสร้างความบันเทิงเพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้คำนึงถึงความรับผิดชอบที่มีต่อผู้อ่าน บางครั้งบิดเบือนความจริงและสร้างค่านิยมผิด ๆ
มุฮัมมัด บากิร อัลฮะกีม
อายะตุลลอหฺ ซัยยิด มุฮัมมัด บากิร อัลฮะกีม เป็นบุตรของอายะตุลลอหฺ ซัยยิด มุฮฺซิน อัฏฏ็อบาฏ็อบาอีย์ อัลฮะกีม เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 ใน นะญัฟ อันเป็นศูนย์กลางของโลกชีอะห์ และเป็นสถานที่ฝังศพอิมามอะลีย์ผู้บรรพบุรุษของซัยยิด ซัยยิดสืบเชื้อสายท่านนบีมุฮัมมัดศาสนาทูตแห่งอัลลอหฺ ด้วยเหตุนี้ซัยยิดจึงโพกหัวสีดำเหมือนลูกหลานท่านศาสดาทั่วไป ปู่ของซัยยิดคืออายะตุลลอหฺ มะหฺดี บินศอลิฮฺ อัลฮะกีม