pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ความสัมพันธ์นั้นยังคงสืบต่อมาถึงจอมโจรคิดรุ่นปัจจุบัน แต่เน้นไปที่เอโดกาวะ โคนันมากกว่า เนื่องจากโคนันเคยเผชิญหน้ากับจอมโจรคิดมาแล้วในตอนแบล็กสตาร์ การเผชิญหน้าแต่ละครั้งระหว่างคิดกับโคนันจึงเป็นไปในทางที่โคนันพยายามขัดขวางไม่ให้แผนการโจรกรรมสำเร็จ หรือเพียงแต่ปรากฏตัวเฉย ๆ โดยมีการพูดคุยบ้าง ส่วนใหญ่จะเป็นการที่โคนันจะอธิบายถึงกลของคิดโดยอาจมีการเย้ยหยันกันเล็กน้อย และแม้กระทั่งการช่วยกันเพื่อให้พ้นจากวิกฤตก็มีให้เห็น ซึ่งโคนันเองก็รู้ดีว่าคิดไม่ใช่คนเลว แต่ด้วยหน้าที่ของนักสืบและความท้าทายจึงมักเข้าขัดขวางและพยายามจับกุมคิดให้ได้ (แต่อย่างไรก็ตามด้วยความสามารถในการสืบแกะรอยและขัดขวางจอมโจรคิดของโคนันทำให้มีผู้จำนวนมากยอมรับนับถือจนได้แต่งตั้งฉายาว่า คิดคิลเลอร์)
ในบางคดีที่คิดช่วยเหลือคนรอบข้างเช่นพวกแก๊งนักสืบจิ๋ว โคนันก็ทำปิดตาไม่รู้ไม่เห็นปล่อยคิดไป หรือในเดอะมูฟวี่ ที่โคนันประจันหน้ากับคิดบนตึกระฟ้า ขณะที่โคนันหลบไพ่ของคิดก็พลัดตกลงไป คิดจึงกางแฮงไกลเดอร์บินลงไปช่วยอย่างไม่ลังเล หรืออีกครั้งหนึ่งคือการช่วยขับเครื่องบินที่ต้องลงจอดทันทีก่อนที่จะตกร่วมกับโคนันในเดอะมูฟวี่8 มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน และยังลงจากเครื่องไปก่อนเพื่อล่อให้ตำรวจตามมา โดยใช้แสงไฟรถตำรวจสีแดงแทนแสงรันเวย์ฉุกเฉิน ทำให้เครื่องบินที่มีผู้โดยสารนับร้อยลงจอดได้อย่างปลอดภัย ที่เด่นชัดที่สุดคือในเดอะมูฟวี่14 ปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า เมื่อโคนันถูกผู้ก่อการร้ายโยนลงไปจากเรือเหาะ คิดได้กระโดดลงไปช่วยและยังร่วมมือกับโคนันปลอมเป็นคุโด้ ชินอิจิเพื่อขอขึ้นเฮลิคอปเตอร์ตำรวจกลับขึ้นไปบนเรือเหาะ
คิดเองรู้จักตัวจริงของโคนันว่าคือคุโด้ ชินอิจิ ทั้งยังมีหน้าตาคล้ายกันมากจนเหมือนฝาแฝด ทั้งความฉลาดเฉลียว ทักษะและไหวพริบการเอาตัวรอดก็ใกล้เคียงกัน ดังนั้นการปลอมตัวเป็นชินอิจิโดยไม่ต้องสวมหน้ากากจึงเป็นข้อได้เปรียบมากหากคิดต้องการหลบเลี่ยงการพิสูจน์ว่าเป็นตัวจริงหรือปลอมจากคนที่เข้ามาดึงหน้า อีกทั้งยังได้รับความเชื่อถือจากใครหลายๆคนเสียอีก
ความสัมพันธ์ที่สำคัญระหว่างจอมโจรคิดกับตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน คือความสัมพันธ์กับตระกูลสึสึกิ ตามท้องเรื่องปรากฏว่าจอมโจรคิดโจรกรรมสมบัติที่อยู่ในความครอบครองของตระกูลไปหลายครั้ง เช่น อัญมณีแบล็กสตาร์ ไข่อิมพีเรียลอีสเตอร์ของฟาเบลเจ และรองเท้า "เล็บสีม่วง" เป็นต้น สึสึกิ โซโนโกะ ซึ่งเป็นบุตรสาวในตระกูลสึสึกิเองมีความคลั่งไคล้ในจอมโจรคิดเป็นอย่างมาก และมักจะเชียร์จอมโจรคิดให้ประสบความสำเร็จในการโจรกรรมอยู่ร่ำไป เป็นต้น
อีกคนหนึ่งที่จอมโจรคิดมีความสัมพันธ์ด้วยคือที่ปรึกษาประจำบริษัทสึสึกิ สึสึกิ จิโรคิจิ ผู้เป็นลุงของโซโนโกะ ซึ่งได้เดินทางไปรอบโลกเพื่อหาสมบัติทั่วโลกและรางวัลต่างๆ เขาได้โกรธแค้นจอมโจรคิดเพราะเนื่องจากเขาชอบให้ตนเองเป็นข่าวหน้าหนึ่งเสมอ แต่หนังสือพิมพ์ก็ได้พิมพ์ข่าวที่มีจอมโจรคิด แม้แต่หน้าสองก็มี ทำให้จิโรคิจิตัดสินใจว่าจะจับคิดให้ได้ โดยใช้สมบัติต่างๆที่หามาได้เป็นเหยื่อล่อ และส่งสารไปยังจอมโจรคิดเพื่อท้าทายเสมอ แต่จอมโจรคิดก็ไม่ได้นำไปจริง ๆ เพียงแต่มาตามคำท้าเพียงหอมปากหอมคอเท่านั้น ส่วนในกรณีของไข่ฟาเบลเจ จอมโจรคิดได้ขโมยเพื่อจะนำกลับไปคืนเจ้าของที่แท้จริง ซึ่งก็คือหลานสาวของผู้สร้างไข่กลขึ้นมา แต่ก็ถูกสกอร์เปียนทำร้ายไปเสียก่อน แต่ครั้งหนึ่งจิโรคิจิได้แอบส่งสารขอความช่วยเหลือไปยังจอมโจรคิด เพราะลูแปงหมาเลี้ยงของเขาได้ถูกขังไว้ในตู้เซฟที่ที่แข็งแกร่งที่สุดยากนักที่จะไขออกได้ จอมโจรคิดก็ยอมช่วยเหลือจนสามารถไขตู้เซฟพร้อมช่วยลูแปงได้ในที่สุด
ผลกระทบต่อยอดนักสืบจิ๋วโคนัน.
เดิมทีแล้วอาโอยาม่าวาดการ์ตูนเรื่องจอมโจรอัจฉริยะและไยบะมาพร้อม ๆ กัน ลงพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์และได้รับความนิยมทั้งคู่ จนกระทั่งมีครั้งหนึ่งในจอมโจรอัจฉริยะที่ได้มีการนำจอมโจรคิดมาเขียนร่วมกับไยบะ และลงตีพิมพ์ในจอมโจรอัจฉริยะฉบับรวมเล่มเล่ม 3 อย่างไรก็ดีเมื่ออาโอยาม่ามาวาดเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันซึ่งก็ได้รับความนิยมในทันทีที่มีการวางตลาด อาโอยาม่าก็จำเป็นต้องหยุดเขียนเรื่องจอมโจรอัจฉริยะ แต่อาโอยาม่าก็มิได้ปล่อยให้จอมโจรคิดหายไปจากมังงะแต่อย่างใด จอมโจรคิดได้กลับมาปรากฏตัวในโคนันเล่ม 16 โดยเป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างโคนันกับจอมโจรคิด ครั้งนั้นเองมีการเปิดเผยข้อมูลที่ไม่ได้ถูกเปิดเผยในจอมโจรอัจฉริยะ เช่น ข้อมูลเกี่ยวกับที่มาของชื่อ ซึ่งในประเทศไทยปรากฏว่ามีผู้ติดตามเรื่องตั้งข้อสังเกตเมื่อได้อ่านยอดนักสืบจิ๋วโคนันเล่ม 55 ว่าที่มาของชื่อของจอมโจรคิดไม่ตรงกัน จนสามารถพิสูจน์ได้ว่าอาจเป็นการแปลผิดของสำนักพิมพ์ หลังจากเล่ม 16 ก็ยังมีการปรากฏตัวของจอมโจรคิดในยอดนักสืบจิ๋วโคนันอยู่เรื่อย ๆ ในขณะที่อาโอยาม่าก็เขียนจอมโจรอัจฉริยะซึ่งเป็นเรื่องหลักของจอมโจรคิดต่อด้วยเช่นกัน แต่ก็เขียนได้อีกแค่เล่มเดียวก็ต้องไปเขียนในยอดนักสืบจิ๋วโคนันต่อ อย่างไรก็ดีทางผู้สร้างอนิเมะของยอดนักสืบจิ๋วโคนันก็ได้นำเรื่องในจอมโจรอัจฉริยะมาดัดแปลงและทำเป็นเรื่องของยอดนักสืบจิ๋วโคนันแทน โดยต่อไปนี้คือรายการปรากฏตัวส่วนหนึ่งของจอมโจรคิดในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
สินค้าอื่น ๆ.
ตามที่ได้กล่าวมาแล้วว่าจอมโจรคิดเป็นที่รู้จักในบทบาทการปรากฏตัวในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน สินค้าที่ทำออกมาที่เกี่ยวกับจอมโจรคิดจึงเป็นสินค้าของยอดนักสืบจิ๋วโคนันแทบทั้งสิ้น ตัวอย่างสินค้าที่ทำออกมาและมีจอมโจรคิดออกมาด้วย เช่น
ข้อสังเกตด้านที่มาของชื่อในประเทศไทย.
มีผู้ติดตามเรื่องในประเทศไทยส่วนหนึ่งตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับที่มาของจอมโจรคิด ตามที่ปรากฏในมังงะเล่ม 16 และเล่ม 55 ที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เนื่องจากที่มาของชื่อ "คิด" ที่คุโด้ ยูซากุเป็นคนตั้งตามที่ระบุไว้ในทั้งสองเล่มระบุไม่ตรงกัน โดยในเล่มที่ 16 ดอกเตอร์อากาสะกล่าวว่า "เขา (ยูซากุ) บังเอิญทำเหล้าหกใส่ตัว 1412 เลยอ่านใหม่ได้ว่า เค ไอ ดี KID (คิด)" ในขณะที่เล่มที่ 55 มีการยกคำพูดของคุโด้ ยูกิโกะที่พูดกับโคนันทางโทรศัพท์ว่า "เขา (ยูซากุ) บอกว่านักหนังสือพิมพ์เขียน 1412 หวัด ๆ เขาก็เลยอ่านมันว่าคิด" ผู้ติดตามเรื่องกลุ่มหนึ่งได้สอบทานกับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น และ Case Closed ซึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับสหรัฐอเมริกา และพบว่าที่มาของชื่อ "คิด" ที่ถูกต้องคือที่มาที่ว่านักหนังสือพิมพ์เขียนหวัดจึงอ่านว่าคิด ดังที่ระบุไว้ในเล่ม 55 เนื่องจากปรากฏในต้นฉบับทั้งสองว่า ในต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นประกอบด้วยคำว่าชาเรรุ  ที่แปลว่าเล่นคำ ซึ่งในต้นฉบับของ Case Closed ใช้คำว่า Redesign ซึ่งตรงกับความหมายเดิมในภาษาญี่ปุ่น แต่ผู้แปลภาษาไทยแยกคำนี้ออกเป็นสองคำ โดยแยกเป็นคำว่า สะเกะ  ที่แปลว่าเหล้าและ โอชิรุ  ที่แปลว่าตก, หล่น ทำให้ความหมายผิดเพี้ยนไป
ดิจิตอลมอนสเตอร์
ดิจิตอลมอนสเตอร์  หรือ ดิจิมอน  เป็นสินค้าของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผู้พัฒนาและสร้างคือบริษัทวิซตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 และได้ถูกผลิตสินค้าเป็นเกมของเล่นโดยบริษัทบันได เมื่อวันที 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997
จากสินค้าของเล่นประเภทเกมพกพาอย่างทามาก็อตจิประสบความสำเร็จ จึงได้นำพัฒนาของเล่นนี้มาใช้โดยมีการนำเทคนิคเชิงเดียวกับทามาก็อตจิมาใช้ซึ่งนั่นก็คือการเจริญเติบโตของสัตว์เลี้ยง แต่ได้เพิ่มส่วนของการต่อสู้ขึ้นมาเพื่อเจาะกลุ่มตลาดเด็กชายโดยใช้คอนเซปต์แรกคือ ทาทาคาอุทามาก็อตจิ (戦うたまごっち) โดยเป็นทามาก็อตจิสำหรับเด็กผู้ชายที่เลี้ยงแล้วต่อสู้ แต่ได้ปรับเปลี่ยนชื่อเป็นดิจิตอลมอนสเตอร์ อย่างไรก็ตามหลังจากการวางจำหน่ายในช่วงแรกยังไม่ได้เป็นที่นิยมอย่างมากในทันที แต่ผลที่ตามมาของสินค้าชุดต่อมาที่เปิดตัว กระแสความนิยมค่อยๆ เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จนถึงได้จัดการแข่งขัน D-1 Grand Prix ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่น โดยมีดิจิมังกี้ และ โวลเคโน โอตะ เป็นผู้ดูแล
นอกของเล่นเกมพกพาได้ถูกผลิตในรูปแบบต่างๆ ทั้งวิดีโอเกม, เทรดดิงการ์ดเกม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1999 ได้ถูกนำไปสร้างเป็นรูปแบบอนิเมะ จนได้รับความนิยมในประเทศ และได้ถูกนำไปฉายในต่างประเทศในระยะเวลาต่อมา
ผลงานเกี่ยวกับดิจิมอน.
เกมแบบพกพา.
เครื่องเกมดิจิมอน สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้
ยางามิ ไทจิ
อิชิดะ ยามาโตะ
ทาเคโนะอุจิ โซระ
ทาจิคาว่า มีมี่
อิซึมิ โคจิโร่
คิโด โจ
อากุมอน
กาบุมอน
บิโยมอน
พัลมอน
เทนโทมอน
โกมามอน
โดราเอมอน (ตัวละคร)
โดราเอมอน  เป็นตัวละครจากมังงะและอนิเมะเรื่อง โดราเอมอน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคตในคริสต์ศตวรรษที่ 22 เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2655 ลักษณะตัวอ้วนกลมสีฟ้า (เมื่อแรกเกิดมามีสีเหลือง) ไม่มีใบหู เนื่องจากถูกหนูแทะ มีหน้าที่เป็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงซึ่งคนที่ซื้อโดราเอมอนมาคือ เซวาชิ ลื่อของ โนบิตะ วันหนึ่งเซวาชิเกิดอยากรู้สาเหตุที่ฐานะทางบ้านยากจนจึงได้กลับไปในอดีตด้วยไทม์แมชชีนจึงได้รู้ว่าโนบิตะ (ผู้เป็นเทียด) เป็นตัวต้นเหตุ เซวาชิจึงได้ตัดสินใจให้โดราเอมอนย้อนเวลาไปคอยช่วยเหลือดูแลเวลาโนบิตะโดนแกล้งโดยใช้ของวิเศษที่หยิบจากกระเป๋า 4 มิติ
โดราเอมอนเคยได้รับเลือกจาก นิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็น 1 ในวีรบุรุษของทวีปเอเชียและในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 มาซาฮิโกะ คามูระ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่นได้แต่งตั้งให้โดราเอมอนเป็นทูตสันถวไมตรีอย่างเป็นทางการ เพื่อช่วยในการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของประเทศ โดยนับเป็น "ทูตแอนิเมชั่น" ตัวแรกของประเทศญี่ปุ่นและโดราเอมอนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูต โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่น
ตัวละครโดราเอมอนนั้น ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากนักวาดการ์ตูนทั้ง 2 ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้ลงโฆษณาการ์ตูนเรื่องใหม่ของเขาทั้งสองไว้ว่าจะมีตัวเอกที่ออกมาจากลิ้นชัก ในนิตยสารการ์ตูนฉบับต้อนรับปีใหม่ แต่ในความจริงแล้วทั้ง 2 ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แม้แต่น้อยเลย เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งต้นฉบับก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับทั้ง 2 เป็นอย่างมาก
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ 1 ในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น
เหตุนี้เองทำให้ฮิโรชิเกิดไอเดียขึ้นโดยนำหน้าแมวจรจัดมาผสมกับตุ๊กตาญี่ปุ่น สร้างออกมาเป็นตัวละครหุ่นยนต์แมวจากอนาคตคอยช่วยเหลือเด็กชายที่แสนจะไม่ได้เรื่อง และตั้งชื่อว่า โดราเอม่อน เป็นคำผสมระหว่าง "โดราเนโกะ" กับ "เอมอน" ในภาษาญี่ปุ่น โดราเนโกะนั้นแปลว่าแมวหลงทาง ส่วนคำว่า "เอม่อน" เป็นคำเรียกต่อท้ายชื่อของเด็กชายในสมัยก่อนของประเทศญี่ปุ่น ชื่อโดราเอม่อน มีทั้งหมด 5 ชื่อ ด้วยกัน ชื่อที่ 1 โดราเอมอน ชื่อที่ 2 โดเรมอน ชื่อที่ 3 โดราจัง ชื่อที่ 4 โดราม่อน ชื่อที่ 5 โดราเอม่อนแมวจอมยุ่ง มีน้องสาวชื่อว่า โดรามี่
โดราเอม่อนถูกผลิตขึ้นในโรงงานมัตซึชิบะที่เมือง โตเกียว เมื่อวันที่ 3 กันยายน ในคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่ในระหว่างการผลิตเกิดข้อผิดพลาดขึ้น ทำให้โดราเอมอนมีคุณสมบัติไม่เหมือนหุ่นยนต์แมวตัวอื่น ต้องเข้ารับการอบรมในห้องเรียนคลาสพิเศษของโรงเรียนหุ่นยนต์ (และได้พบกับเพื่อนๆ แก๊งขบวนการโดราเอมอนที่นั่น) จนกระทั่งวันหนึ่งในงาน "โรบ็อต ออดิชั่น"(การแสดงหุ่นยนต์) ซึ่งเป็นงานที่จัดให้มีการแสดงความสามารถของหุ่นยนต์ที่ได้ผ่านการอบรมแล้ว ด้วยความซุกซนของ เซวาชิ ในวัยเด็ก เขาจึงได้กดปุ่มเลือกซื้อโดราเอมอนมาไว้ที่บ้าน ด้วยเหตุนี้โดราเอมอนอาศัยอยู่กับตระกูลโนบิ ในฐานะหุ่นยนต์เลี้ยงเด็กแต่ในต้นฉบับดั้งเดิมนั้นจะแตกต่างกันคือโดราเอมอนได้ถูกนำไปขายทอดตลาดเพราะเป็นสินค้าไม่ได้คุณภาพ พ่อแม่ของเซวาชิจึงมาซื้อโดราเอมอนเพราะเห็นว่าราคาถูกจึงเอาไปไว้ที่บ้านเป็นพี่เลี้ยงเซวาชิ
แต่เดิมนั้นโดราเอมอนตัวสีเหลืองกับมีหู แต่ในวันที่ 30 สิงหาคม เซวาชิได้ใช้หุ่นยนต์หนูแก้รูปปั้นที่จะให้โดราเอมอนแต่หุ่นยนตหนูเข้าใจผิดว่าให้แก้ที่หูของโดราเอมอน ขณะที่โดราเอมอนหลับอยู่ก็โดนหนูแทะใบหูจนแหว่งไปทั้ง 2 ข้าง จึงซ่อมแซมให้เหมือนเดิมได้ มาพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล หุ่นยนต์แมว "โนราเมียโกะ" แฟนสาวของโดราเอมอนก็มาเยี่ยมแต่พอรู้ว่าโดราเอมอนโดนหมอตัดหูอีก จนหัวกลม ก็ถูกโนราเมียโกะหัวเราะเป็นการใหญ่ ทั้งคู่จึงเลิกกัน ทำให้โดราเอมอนเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็พยายามทำใจด้วยการดื่มยาเสริมกำลังใจแต่ดันหยิบผิดกลายเป็นดื่มยาโศกเศร้าแทน ทำให้เศร้ากว่าเดิม ร้องไห้ไม่หยุดอยู่ริมชายหาด 3 วัน 3 คืน จนสีลอกเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอย่างที่เราคุ้นเคยกันในปัจจุบัน
หลังจากนั้นจึงเกลียดกลัวหนูเป็นอย่างมาก แบบเห็นไม่ว่าจริงหรือปลอม หรือโดนหลอกว่ามีหนูก็กลัววิ่งหนีไปเร็วมาก และไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองเกี่ยวกับเรื่องความรัก
นอกจากนั้น โดราเอมอนยังมีน้องสาวชื่อโดรามี ที่จริงก็แค่ใช้เศษเหล็กแบบเดียวกันในการผลิตแต่โดรามีใช้น้ำมันรุ่นใหม่ ขณะที่ผลิตโดราเอมอนอยู่ถูกฟ้าผ่าทำให้ตื่นก่อนกำหนดกับเผลอทำชิปควบคุมหลักหล่นหายไป 1 ส่วนจึงทำให้ประสิทธิภาพของโดราเอมอนนั้นต่ำกว่าหุ่นยนต์รุ่นเดียวกันมากจึงหยิบของวิเศษผิดพลาดบ่อยๆ กับกายภาพอ่อนแอ และกินจุมากกว่าด้วย
โดราเอมอนมีหุ่นผู้ช่วยคือมินิโดรา เป็นหุ่นโดราเอมอนขนาดเล็กจำนวนมาก โดยทุกตัวจะไม่มีหูกับมีสีที่แตกต่างกันไป จะพูดแต่คำว่า "โดราโดรา" เท่านั้น เป็นภาษาที่มีแต่หุ่นยนต์รุ่นโดรา อย่างโดราเอมอน,โดรามี่ และหุ่นยนต์แมวตัวอื่นๆ เท่านั้นที่เข้าใจ มินิโดราจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแทนตอนโดราเอมอนไม่อยู่หรือมาช่วยซ่อมโดราเอมอนพัง จะมาช่วยซ่อมให้ เพราะถูกสร้างขึ้นมาโดยใช้โดราเอมอนเป็นต้นแบบ จึงถูกเก็บอยู่ในกระเป๋าพร้อมกับของวิเศษ ในโหมดปิดตัวตลอด
พอเมื่อมาอยู่กับโนบิตะนั้น โดราเอมอนใช้ชีวิตในฐานะหุ่นยนต์แมวตัวสีฟ้าที่พูดได้ ต่อครอบครัวโนบิ แต่ต่อคนในยุคอดีตนั้นเป็นแรคคูนตัวเท่าคนตัวสีฟ้า ยืน 2 ขาพูดได้ หรือคนใส่ชุดประหลาด โดยโดราเอมอนเมื่อโดนเรียกว่าทานุกิหรือแรคคูนจะโกรธเอามากๆ (ใน ประเทศสหรัฐอเมริกา มองเป็นแมวน้ำ) โดยใช้ชีวิตร่วมกับโนบิตะกับให้ยืมใช้ของวิเศษต่างๆ แม้จะเกิดเรื่องโกลาหลกว่าตลอดก็ตาม กับนอนในห้องเก็บของที่อยู่ในห้องนอนโนบิตะกับซ่อนไทม์แมชชีนไว้ในลิ้นชักที่ใต้โต๊ะของโนบิตะ โดยให้โนบิตะ, ชิสุกะ, ไจแอนท์และซูเนโอะ เท่านั้นที่รู้กับปิดเอาไว้ไม่ให้ใครรู้
Tomita Kosei ต่อมาเปลี่ยนเป็น Nosawa Masako (2516 - 2522)
Oyama Nobuyo (2522 - 2548)
Misuta Wasabi (2548 - ปัจจุบัน)
ฉันทนา ธาราจันทร์ (2525 - ปัจจุบัน)
โนบิ โนบิตะ
โนบิ โกะลูกโกะ โนบิ บิเร น้องสาวของโนบิตะ
โนบิ โนบิตะ  หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า โนบี้ โนบิ (​)​ เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน
โนบิตะ เป็นตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 7 สิงหาคม เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวโนบิ มีคุณพ่อชื่อ โนบิ โนบิสุเกะ และคุณแม่ชื่อ โนบิ ทามาโกะ ปกติจะใส่แว่น สวมเสื้อโปโลสีเหลืองหรือสีแดงปกขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน มีนิสัยขี้แย เป็นคนไม่เอาถ่าน อ่อนแอ ไม่เคยพึ่งพาตนเอง เรียนหนังสือไม่เก่ง สอบได้ 0 คะแนนบ่อยๆ มาโรงเรียนสายเป็นประจำ ถูกทำโทษบ่อยครั้ง กีฬาก็ไม่ถนัดแต่เล่นพันด้ายเก่งและเป็นจอมแม่นปืน งานอดิเรกก็คือนอนกลางวันกับอ่านหนังสือการ์ตูน แถมยังโดนรังแกบ่อยที่สุดอีกด้วย ถือว่าเป็นตัวละครที่ไม่เอาไหนแต่ในอีกด้านหนึ่งเขาก็มีนิสัยที่ดีอยู่มากเช่นกันเช่น รักสัตว์ ขี้สงสาร รักเพื่อน อารมณ์อ่อนไหวและรักความยุติธรรม ยอมนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเพื่อนมนุษย์
ในความเป็นจริงแล้วโนบิตะเป็นคนที่รักคุณพ่อ, คุณแม่และคุณย่าของเขามากแต่ด้วยวัยที่และสภาพครอบครัวที่ค่อนข้างเป็นแบบยุคเก่า ทำให้การแสดงออกทางความรักต่อกันมีน้อย ในเนื้อเรื่องมักจะมีการแสดงออกถึงความรักในครอบครัวในเวลาคับขันเช่น ใครบางคนหายไปจากบ้านเป็นเวลานานๆ หรือมีใครป่วยไข้ไม่สบาย ด้วยลักษณะนิสัยที่มีมิติความเป็นมนุษย์อยู่มากเช่นนี้จึงทำให้ตัวละครนี้สามารถเข้าไปอยู่ในใจของคนทั่วโลกได้ไม่ยาก โนบิตะหลงรัก ชิซุกะ ซึ่งอยู่ในวัยเดียวกัน มีความหวังที่จะได้แต่งงานด้วยเมื่อเขาโตขึ้นแต่ก็มักจะมีอุปสรรคและมีคู่แข่งหลายคนโดยเฉพาะ เดคิสุงิ เนื่องจากชิซุกะเป็นเด็กน่ารักและด้วยความอ่อนแอของโนบิตะเองแต่โนบิตะได้เพื่อนรักคือ โดราเอมอน คอยช่วยเหลือจากการโดนกลั่นแกล้งของ ไจแอนท์ และ ซูเนโอะ ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น คุณย่าเคยสอนโนบิตะว่า ตุ๊กตาตัวนึง ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่ได้
ผู้พากย์.
พากย์ญี่ปุ่น.
โทชิโกะ ฟูจิตะ (2516 - 2522)
โนริโกะ โอฮาระ (2522 - 2548)
เมงุมิ โอฮาระ (2548 - ปัจจุบัน)
พากย์ไทย.
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (2525 - ปัจจุบัน)
มินาโมโตะ ชิซุกะ
มินาโมโตะ ชิซุกะ หรือ มินะโมะโตะ ชิซึกะ (; ราชบัณฑิตยสภา: มินาโมโตะ ชิซูกะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า ซู มอร์ริส  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม โดยข้อมูลวันเกิดดังกล่าวนำมาจากการฉลองครบรอบวันเกิดตัวละครของเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์อาซาฮี (แต่จากข้อมูลใน "โดราเอมอนเฮียคคะ" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 2 ธันวาคม)
ชิซุกะเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม จะใส่เสื้อชมพู กระโปรงสั้นสีน้ำเงิน มีนิสัยใจดี มีความกระตือรือร้น เก่งเรื่องวาดภาพ เย็บปักถักร้อย เรียบร้อย โอบอ้อมอารี และการทำคุกกี้ สิ่งเดียวที่ไม่เก่งและชอบคือ "ไวโอลิน" ซึ่งเสียงไวโอลินของชิซุกะนั้น เทียบเท่ากับเสียงร้องเพลงของ ไจแอนท์ เลยทีเดียว ชิซุกะก็มีความสามารถในการเล่น เปียโน ซึ่งเจ้าตัวไม่ชอบเลยสักนิด แต่ต้องจำใจเรียนเพราะคุณแม่อยากให้เรียน
โนบิตะมีความฝันที่จะได้แต่งงานกับเธอในอนาคต ชิซุกะชอบทานแพนเค้กมาก ดังจะเห็นได้จากตอนพิเศษหลาย ๆ ตอน ชิซุกะจะทานแต่แพนเค้กเสียส่วนใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วอาหารที่เธอชื่นชอบที่สุดคือ "มันเผา" ซึ่ง ชิซุกะนั้นมีความใฝ่ฝันที่จะได้กินมันเผากองโตเท่าภูเขา แต่นี่ก็เป็นความลับที่ชิซุกะไม่อยากให้เพื่อนๆ คนอื่นๆรู้ เธอจะอายสุดๆถ้ามีใครถามถึงอาหารโปรด เวลาจะซื้อก็มองซ้ายมองขวากลัวเพื่อนๆจะเห็นเข้า เหตุที่อายน่าจะมาจากการกินมันเผาแล้วผายลม
ชิซูกะมีสัตว์เลี้ยง 2 ตัวคือ สุนัขพันธุ์อาคิตะ สีขาว ชื่อ เปโร่ ซึ่งอยู่มาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กเล็ก ๆ เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ต่อเจ้าของมาก ๆ และนกคานาเรียซึ่งมักจะชอบหนีออกจากกรงนกอยู่บ่อย ๆ
โกดะ ทาเคชิ
โกดะ ทาเคชิ (; ราชบัณฑิตยสภา: โกดะ ทาเกชิ) หรือ ไจแอนท์ (​) และ บิ๊กจี (​) ในฉบับภาษาอังกฤษ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน
ทาเคชิ หรือที่เพื่อน ๆ เรียกกันในกลุ่มว่า ไจแอนท์ เป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 15 มิถุนายน เป็นลูกชายของร้านขายของชำ มีรูปร่างใหญ่ แข็งแรง หูเบา ชอบรังแกโนบิตะเสมอๆ แต่ถึงเวลาจำเป็นเขาก็มักช่วยคนอื่น ลึกๆ แล้วจิตใจของเขาเป็นคนโอบอ้อมอารี ไจแอนท์มักจะแย่งของเล่นของเพื่อนเป็นประจำ มีสุภาษิตประจำตัวที่มาจากสุภาษิตอังกฤษว่า "ของๆนายก็คือของๆฉัน และของๆฉันก็คือของๆฉัน" ("What's yours is mine, and what's mine is mine.")
นอกจากนั้นไจแอนท์ยังเป็นหัวหน้าทีมเบสบอลในละแวกหมู่บ้านและรักการเล่นเบสบอล มาก ๆ มักจะบังคับโนบิตะ มาเข้าร่วมเล่นเสมอ เพราะว่าทีมไม่ครบ ไจแอนท์มีน้องสาวที่เขารักมาก ชื่อ ไจโกะ เขาเป็นคนที่กลัวแม่มาก แค่ได้ยินเสียงก็กลัวจนต้องวิ่งหนี ในเรื่องการเรียน ไจแอนท์เรียนไม่เก่งเท่าซูเนโอะ แต่ก็ยังเรียนได้ดีกว่า โนบิตะ เขาชอบร้องเพลงมากทั้ง ๆ ที่เสียงไม่เอาไหน แต่เขาคิดว่าตัวเองเสียงดี จึงมักจะโกรธเมื่อเพื่อนไม่ยอมมาฟังคอนเสิร์ตของเขา อีกทั้งไจแอนท์ยังอยากเป็นพ่อครัว แต่ฝีมือทำอาหารของไจแอนท์ก็ไม่เอาไหนไม่ต่างจากการร้องเพลงเลย
ถึงแม้ดูภายนอกไจแอนท์จะดูเป็นเด็กอันธพาล ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แต่จริงๆ แล้ว ไจแอนท์เป็นเด็กที่อ่อนไหวง่าย ไม่ว่าจะโกรธ ดีใจ หรือ เสียใจ ก็จะแสดงความรู้สึกออกมาทันที อีกทั้งยังเป็นคนที่รักพวกพ้อง และชอบเล่นตุ๊กตา ในตอนพิเศษหลายๆ ตอน เมื่อถึงเวลาคับขัน ไจแอนท์จะเป็นคนที่กระโดดเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนของตนโดยไม่ลังเล ซึ่งส่วนใหญ่จะมีให้เห็นในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
ที่บ้านของไจแอนท์เลี้ยงหมาไว้ 1 ตัว ชื่อ มุคุ เป็นหมาที่กินจุและขี้ขลาด แต่ก็สามารถเฝ้าบ้านและจับขโมยได้ แต่จริง ๆ แล้วสัตว์เลี้ยงที่ไจแอนท์ อยากได้จริง ๆ คือ นกแก้ว ไจแอนท์จึงไม่ค่อยสนใจเลี้ยงดู มุคุ เท่าไรนัก และคนที่พา มุคุ ออกไปเดินเล่นทุกวันคือไจโกะ นั่นเอง
ไจแอนท์ยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งชื่อ โกดะ ยะซะชิ หรือ ไจจิบิ นิสัยตรงข้ามกับไจแอนท์อย่างเห็นได้ชัด เช่น อ่อนแอ มีมารยาท ขี้กลัว และมักจะถูกโนบิสุเกะแกล้งพร้อมกับซูเนตะ ลูกของซูเนโอะด้วย
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะ (; ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวัน แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม
ซึเนะโอะ เป็นตัวละครหลักของเรื่องที่ถูกออกแบบให้มีลักษณะเจ้าเล่ห์ คล้ายสุนัขจิ้งจอก ปากแหลม ชอบยุให้ไจแอนท์ รังแกโนบิตะ ซึเนะโอะเป็นคนที่ชอบคุยโวโอ้อวด เนื่องจากเป็นคนมีฐานะร่ำรวย เชี่ยวชาญด้านการเต้นบัลเลต์และเล่นตลก สิ่งที่เพื่อน ๆ อยากได้ เขามีครบทุกอย่าง เป็นนักสะสมของใช้ มักมีของแพง ๆ มาอวดเพื่อน ๆ มักจะหาเรื่องแกล้งโนบิตะบ่อย ๆ มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักออกแบบ
ซึเนโอะมีน้องชื่อซึเนะสึกุ ( "ซุเนะสึงุ") อยู่ในการอุปการะของคุณป้าของเขา และมีลูกพี่ลูกน้องชายชื่อซึเนะกิชิ ( "ซุเนะกิชิ") ในอนาคตเขามีลูกชายคนหนึ่งชื่อซีเนะจุ ( "ซุเนะจุ") ซึ่งมักจะถูกโนบิสุเกะกลั่นแกล้งพร้อมกับโกดะ ยาซาชิ หรือ ไจจิบิ ลูกของไจแอนท์ด้วย และมีลูกหลานชื่อมิเอะโยะชิ
ในบางตอน ซึเนะโอะ แสดงความหลงตัวเองให้เห็น ด้วยการชอบส่องกระจกและชมเชยตัวเองว่าเป็น ชายที่หล่อที่สุดในโลก เนื่องจากเขามีรูปร่างที่เล็กที่สุดในกลุ่ม จึงรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นปมด้อยของเขาอยู่ตลอด จึงพยายามที่จะกลบปมด้อยนั้นโดยการชอบคุยโม้โอ้อวดฐานะทางบ้านอยู่เสมอ ความลับอย่างหนึ่งของซึเนะโอะที่ไม่อยากให้ใครรู้คือ มักปัสสาวะรดที่นอน ถึงแม้ว่าจะโตจนเรียนระดับประถม แล้วก็ตาม ซูโนโอะจึงต้องใส่ผ้าอ้อมก่อนนอน ซึเนะโอะเป็นคนที่ติดแม่มาก ๆ เพราะแม่ของซึเนะโอะค่อนข้างเลี้ยงอย่างตามใจ และมักจะเรียกซึเนะโอะว่า "ลูกโอะ"  ในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์หลาย ๆ ตอน เมื่อเจอเหตุการณ์ที่เลวร้าย ซึเนะโอะมักจะเป็นคนแรกที่ร้องไห้หาแม่ก่อนใคร ๆ
เดคิสุงิ ฮิเดโทชิ
โดเรมี
โดรามี  หรือที่นิยมเรียกในประเทศไทยว่า โดเรมี เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน
โดเรมีเป็นหุ่นยนต์แมวน้องสาวของโดราเอมอน เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2657 ส่วนสูง 100 เซนติเมตร หนัก 91 กิโลกรัม มีตัวสีเหลือง สวมโบสีแดง มีกระเป๋าสี่มิติไว้เก็บของวิเศษเหมือนโดราเอมอน โดยถูกสร้างขึ้นมาทีหลังโดราเอมอน ถือว่าเป็นหุ่นยนต์รุ่นใหม่กว่า มีประสิทธิภาพมากกว่าโดราเอมอน โดเรมีเคยมีหูแต่เพราะไปสะกิดปมด้อยของพี่ชาย นักวิทยาศาสตร์จึงสร้างให้เปลี่ยนจากหูออกแล้วใส่โบว์แทน
โดเรมีเก่งด้านการบ้านการเรือน ด้วยเหตุนี้กระเป๋าสี่มิติของเธอจึงมีเครื่องใช้ภายในบ้านเป็นส่วนใหญ่ แต่เธอมักไม่ถูกกับเครื่องมือที่เกี่ยวกับระบบกลไกและมักใช้เครื่องมือผิดพลาดบ่อยครั้ง
เบื้องต้นโดเรมีมีนิสัยจริงจังจนเกินความพอดี และช่วงแรก ๆ ที่โดเรมีปรากฏตัวนั้นนิยมใช้ความรุนแรงจนไม่มีใครกล้าเล่นด้วย แต่ภายหลังได้มีการเปลี่ยนแปลงบทบาทให้โดเรมีเป็นหุ่นยนต์เรียบร้อยน่ารักต่างจากช่วงแรกดังกล่าวและกลายเป็นที่รักของทุกคน
ในโดเรมีจัง.
โดเรมีปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง "โดเรมีจัง" ซึ่งเป็นผลงานของฟุจิโกะ เอฟ. ฟุจิโอะ ที่ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนแต่ไม่ได้ตีพิมพ์ออกเป็นพ็อกเก็ตบุ๊ก โดยโดเรมีเป็นหุ่นยนต์ที่ดูแลโนบิ โนบิทาโร ญาติที่ห่างกันมาก ๆ ของโนบิ โนบิตะ ที่ย้ายมาอาศัยอยู่ข้าง ๆ บ้านโนบิตะ แต่เรื่องราวจะต่างออกไปจากการ์ตูนเรื่อง "โดราเอมอน" คือโดเรมีมักถูกโนบิทาโรกลั่นแกล้งเสมอ นอกจากนี้การ์ตูนดังกล่าวยังมีตัวละครอื่น ๆ ที่มีหน้าตาใกล้เคียงกับตัวละครหลักของเรื่องโดราเอมอน ได้แก่ คาบาตะ ที่หน้าตาเหมือนไจแอนท์ ซึรุกิ ที่หน้าตาเหมือนซึเนะโอะ และมิโยะจัง ที่หน้าตาเหมือนซิซุกะ
การ์ตูนเรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยใต้ทะเล ใต้ดิน หรือแม้แต่ยุคไดโนเสาร์ แม้ของวิเศษจากกระเป๋าสี่มิติของโดเรมีจะไม่น่าสนใจนัก แต่เรื่อง "โดเรมีจัง" นี้มีเสน่ห์ตรงเนื้อหาสนุกและชวนติดตาม
ในโดราเอมอน.
หลังการ์ตูนเรื่อง "โดเรมีจัง" จบไปแล้วสี่ปี โดเรมีมีบทบาทจากการเป็นตัวละครพิเศษรับเชิญในเรื่อง "โดราเอมอน" เพียงครั้งเดียว แต่หลังจากที่เธอห่างหายไปและหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในนิตยสารและสื่อโทรทัศน์ในฐานะน้องสาวของโดราเอมอน โดยมีบทบาทในการดูแลโนบิตะช่วงที่โดราเอมอนไม่อยู่ หรือหาวิธีการแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างโดราเอมอนกับโนบิตะอยู่เสมอ ด้วยความที่เธอมีความสามารถด้านการบ้านการเรือนกอปรกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี เซวาชิจึงให้โดเรมีมาอยู่บ้านโนบิตะแทนโดราเอมอน ซึ่งโดราเอมอนก็เห็นดีด้วย แต่โนบิตะไม่ยอม
รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู
รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู  หรือ "ไอ้หนุ่มกังฟู" เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยทากาฮาชิ รูมิโกะ ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นชื่อดังอีกหลายเรื่อง เช่น ลามู ทรามวัยจากต่างดาว และ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ซึ่งเป็นที่นิยมในเด็กมัธยมต้นของญี่ปุ่นช่วงทศวรรษ 1990 เป็นอย่างมาก และยังเป็นที่นิยมในต่างประเทศโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา เนื่องจากลักษณะการเขียนของการ์ตูนเรื่องนี้ มีอิทธิพลต่อการ์ตูนเรื่องใหม่หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการสลับเพศ มุกตลกหน้าตาย คาแรกเตอร์ประหลาดๆเช่น จอมหลงทาง มนุษย์สายตาสั้นสุดๆ สาวซึนเดเระ และมุขเตะกระเด็นบินขึ้นฟ้า จนปัจจุบันนี้การ์ตูนที่มี่ลักษณะคล้ายๆกันถูกผลิตออกมานับไม่ถ้วน
รันม่ายังมีในรูปแบบวิดีโอเกมหลายรูปแบบการเล่นไม่ว่าจะเป็น เกมต่อสู้ หรือเกม RPG
เป็นเรื่องราวชุลมุนของ รันม่า ซาโอโตเมะ พระเอกของเรื่อง ซึ่งได้เดินทางฝึกวิชากับเก็นม่าผู้พ่อในเมืองจีน แต่เกิดอุบัติเหตุพลัดตกลงไปในบ่อน้ำต้องคำสาป ทำให้รันม่ากลายเป็นผู้หญิงผมแดงเมื่อโดนน้ำเย็น ส่วนเก็นม่ากลายเป็นหมีแพนด้า ทั้งคู่จะกลับเป็นร่างเดิมเมื่อโดนน้ำร้อน เมื่อทั้งสองกลับมายังญี่ปุ่น เก็นม่าได้ตกลงกับ โซอุน เทนโด เพื่อนรักผู้เป็นเจ้าของสำนักเทนโด้ ในการพาตนเองและรันม่าย้ายไปอาศัยอยู่บ้านเดียวกับโซอุน เนื่องจากเก็นม่าต้องการให้รันม่าสืบทอดสำนักของโซอุนเพราะโซอุนไม่มีลูกชาย รันม่าจึงถูกจับมัดมือชกให้แต่งงาน กับ อากาเนะ เทนโด ลูกสาวคนเล็กของบ้านเทนโด ทั้งๆที่ทั้งสองไม่รู้จักกันและไม่รู้เรื่องมาก่อน ซึ่งภายหลังทั้งสองต้องพบอุปสรรคมากมาย ทั้งที่ตนเองและคนอื่นก่อเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็น การไล่ล่าของจัมปูสาวผู้อาฆาตรันม่ามาจากเมืองจีน การต่อสู้ที่ยังไม่ได้เริ่มของเรียวกะ การกลับมาของฮัปโปไซอาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักบู้แหลกซาโอโตเมะ การแก้แค้นของอุเคียว และอีกหลากหลายเหตุการณ์มากมายในเรื่อง ซึ่งมีความสนุกสนานจากคาแรกเตอร์ที่หลายหลาย จนเป็นที่น่าสนใจของหมู่เด็ก วัยรุ่นและนักอ่านการ์ตูนมากมาย
ตัวละครเรื่อง รันม่า กับ ลามู มีลักษณะคล้ายกันในหลายๆตัว เช่น อากาเนะกับชิโนบุ จัมปูกับลามู รันม่ากับริวโนสุเกะ และทางผู้เขียนได้วาด ชิโนบุกับอาตารุ ให้ปรากฏตัวอีกครั้งในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ในประเทศญี่ปุ่น ส่วนลักษณะการวาดนั้น เล่มแรกๆจะวาดคล้ายลามู คือการ์ตูนอ่านสนุกตัวละครออกแนวเด็ก เล่มหลังๆจะเปลี่ยนฝีมือเป็นแนวอิงความสมส่วนร่างกายแบบอินุยาฉะ
ข้อแตกต่างระหว่างหนังสือการ์ตูนกับอนิเมะในเรื่องนี้มีอยู่พอควร บางทีเนื้อเรื่องก็แปลกไป ความสัมพันธ์ ชื่อท่า ชื่อตัวละคร หรือ นิสัยตัวละครก็ต่างกัน ทั้งนี้จะอิงหนังสือการ์ตูนเป็นหลัก
ครอบครัวซาโอโตเมะ.
ซาโอโตเมะ รันม่า (早乙女 乱馬) : รันม่าเป็นชายหนุ่มโชคร้ายที่ตกบ่อน้ำต้องคำสาปขณะฝึกวิชาที่เมืองจีน ส่งผลให้ร่างกายของเขาเกิดอาการผิดปกติ เมื่อถูกน้ำเย็นเขาจะกลายร่างเป็นผู้หญิง และเมื่อถูกน้ำร้อน เขาถึงจะกลายร่างกลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิม เนื่องจากเป็นลูกชายตระกูลนักสู้ เก็นม่าจึงจัดการคลุมถุงชนให้รันม่าเป็นคู่หมั้น กับอากาเนะเพื่อสืบทอดสำนักบู้แหลกซาโอโตเมะของโซอุน โดยที่รันม่าไม่ยอมรับ เช่นเดียวกับอากาเนะที่ไม่ต้องการเป็นคู่หมั่นกับคนวิตถาร(อากาเนะ เรียกรันม่าในช่วงแรก)
โดยทั่วไปรันม่าเป็นคนที่มีนิสัยเป็นมิตร กล้าหาญ มีจิตใจดี และร่าเริง แต่รูมิโกะ ทาคาฮาชิ ก็ได้เพิ่มส่วนเสียของรันม่าออกมาเพื่อดึงดูดผู้อ่านมากขึ้น จึงมีนิสัยจู้จี้ หลงตัวเอง ค่อนข้างเอาชนะ และสาวแตกกว่าใครเมื่อเป็นร่างหญิง ทำให้รันม่าไม่ใช่พระเอกเพอร์เฟคผู้น่าเบื่อ รันม่ามักจะเป็นที่พึ่งของบ้านเทนโดเสมอเมื่อยามมีปัญหาจริงๆจังๆ เพราะพวกพ่อขี้ขลาดมากเวลาคับขันจริงๆ และออกไปปราบปีศาจตามหน้าที่ของจอมยุทธ์(บางทีก็ทึกทักไปเองทั้งบ้าน)