pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระบรมราชกระแสว่า ตามธรรมเนียมเดิมของสยามนั้น จะมี ""แหวนนพเก้า" สำหรับพระเจ้าแผ่นดินทรงและพระราชทานแก่เสนาบดี ซึ่งโดยปกติจะสอดไว้ในประคดที่คาดกับเอว และเมื่อมีงานพิธีที่เป็นมงคลก็จะนำมาสวมที่นิ้วชี้ทางขวาเพื่อประกอบกิจในงานมงคลนั้น ๆ เช่น เจิมให้แก่คู่บ่าวสาว วางศิลาฤกษ์ เป็นต้น และเมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติก็ได้พระราชทานแหวนดังกล่าวแก่พระบรมวงศานุวงศ์และเสนาบดีผู้ใหญ่รวม 20 วง รวมทั้ง ทรงสร้าง "ดวงตรานพรัตน์ดารา"" เป็นดอกประจำยามประดับพลอยทั้ง 9 อย่าง ประดับบริเวณหน้าเสื้อ เพื่อพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์
ครั้นถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระราชดำริว่า พระบรมวงศานุวงศ์ได้รับดวงตรานพรัตนราชวราภรณ์นั้น ไม่มีสายสังวาล เนื่องจาก สายสังวาลนั้นสำหรับพระมหากษัตริย์ทรงเท่านั้น พระองค์จึงทรงสร้าง "ดวงตรามหานพรัตน์" เป็นดวงตราขนาดเล็กลักษณะเช่นเดียวกับดอกประจำยามใช้สำหรับห้อยกับแพรแถบสีเหลืองขอบเขียวริ้วแดงริ้วน้ำเงิน สำหรับสะพายบ่าจากขวาลงมาซ้ายแทนสังวาล พร้อมทั้ง ตราพระราชบัญญัติเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ขึ้น กำหนดให้มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ 20 สำรับ ตามจำนวนแหวนที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าทรงสร้างขึ้น แบ่งเป็น สำหรับพระมหากษัตริย์ 1 สำรับ และพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์อีก 19 สำรับ โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และให้มีตำแหน่งมหาสวามิศราธิบดี ซึ่งพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งนี้หรือทรงแต่งตั้งพระบรมวงศานุวงศ์ดำรงตำแหน่งนี้ได้ รวมทั้ง พระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในที่มีพระเกียรติยศใหญ่ โดยไม่นับรวมใน 20 สำรับข้างต้น
เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาฯ ให้เพิ่มจำนวนเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้อีก 7 สำรับ รวมเป็น 27 สำรับ เนื่องจากพระองค์ทรงดำริว่า พระสังวาลนพรัตน์ราชวราภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสร้างขึ้นนั้น มีจำนวนเนาวรัตน์ดอกพระสังวาลสลับกัน 27 ดอก จึงสมควรกำหนดจำนวนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้เท่ากับจำนวนดอกพระสังวาลนั้น ซึ่งนับเป็นจำนวนของเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ที่สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
องค์ประกอบของ น.ร..
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 3 รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์และเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ มีเฉพาะชั้นสายสะพายชั้นเดียว แบ่งออกเป็นฝ่ายหน้า (บุรุษ) และฝ่ายใน (สตรี) แบ่งออกเป็น
สำหรับพระมหากษัตริย์.
มีลักษณะเช่นเดียวกับสำหรับพระราชทานฝ่ายหน้า แต่มีพระสังวาลย์นพรัตนเป็นพระสังวาลย์แฝด มีดอกประจำยามประดับเพชร 1 ทับทิม 1 มรกต 1 บุษราคัม 1 โกเมน 1 นิล 1 มุกดา 1 เพทาย 1 ไพฑูรย์ 1 คั่นสลับกันไปอย่างละดอก มีจำนวนเนาวรัตน์ดอกพระสังวาลสลับกัน 36 ดอก ทรงเหนือพระอังษาขวา เฉียงลงทางซ้าย และดารานพรัตนจะประดับเพชร
สำหรับฝ่ายใน.
นอกจากนี้ ยังมี เครื่องหมายสำหรับประดับแพรแถบ ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ โดยมีลักษณะเป็นรูปดอกประจำยามลงยาสีทับทิม 1 มรกต 1 บุษราคัม 1 โกเมน 1 นิล 1 มุกดา 1 เพทาย 1 ไพฑูรย์ 1 ใจกลางเป็นเพชรสร่งเงิน และ เครื่องหมายที่ใช้เป็นดุมเสื้อ เป็นรูปดอกไม้จีบด้วยแพรแถบของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเครื่องสากลโดยให้ประดับที่รังดุมคอพับของเสื้อชั้นนอกเบื้องซ้าย และสามารถใช้ประดับเมื่อสวมชุดไทย โดยบุรุษ มีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเสื้อชุดไทยสีสุภาพ โดยประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย บริเวณปากระเป๋าเสื้อ ส่วนสตรีนั้น มีสิทธิใช้ประดับเป็นดุมเสื้อเวลาแต่งเสื้อชุดไทยเรือนต้น ชุดไทยจิตรลดา ชุดไทยอมรินทร์ และชุดไทยบรมพิมาน โดยประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
พระราชลัญจกรประจำเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ ลักษณะเป็นตรางารูปกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7.3 เซนติเมตร สูง 10.1 เซนติเมตร ลายภายในเป็นรูปพระสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ อยู่ภายในวงกลม เบื้องบนมีดารานพรัตน์ เบื้องล่างมีสายสะพายนพรัตน ที่วงขอบมีอักษรว่า "พระราชลัญจกร นพรัตน์ราชวราภรณ์ สำหรับเครื่องราชอิศริยาภรณ์ อันเป็นโบราณราชมงคล" พระราชลัญจกรประจำเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ ใช้สำหรับประทับประกาศนียบัตรกำกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนี้พ้นสมัย และเก็บรักษาอยู่ที่กองประกาศิต สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ส่วนการประทับพระราชลัญจกรลงในใบประกาศนียบัตรสำหรับผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ จะประทับพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์กำกับพระปรมาภิไธยแทน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะพระราชทานและเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ได้ ปัจจุบัน เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชุดนี้มีจำนวน 29 สำรับ สำหรับพระมหากษัตริย์ 1 สำรับ และอีก 28 สำรับ สำหรับพระราชทานพระบรมวงศ์ผู้ใหญ่และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ โดยผู้ที่จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ต้องเป็นพุทธมามกะเท่านั้น รวมทั้ง จะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในงานมงคล หรืองานที่มีหมายกำหนดการระบุไว้
ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร.จะได้รับใบประกาศนียบัตรทรงลงพระปรมาภิไธยและประทับพระราชลัญจกร อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้ได้รับ น.ร. วายชนม์ ผู้รับมรดกจะต้องส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนภายใน 30 วัน ถ้าส่งคืนไม่ได้กองมรดกจะต้องรับผิดชอบ หรือในกรณีที่ทรงเรียก น.ร. คืนจากผู้ได้รับพระราชทานนั้น ถ้าผู้รับพระราชทานไม่สามารถส่งคืนได้ ต้องใช้ราคาเครื่องราชอิสริยาภรณ์นั้น
นอกจากนี้ ยังมีการพระราชทานจัดเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาด้วย เช่น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน น.ร. แด่พระพุทธชินราช พระประธาน ณ พระอุโบสถ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน น.ร. แด่พระพุทธสิหิงค์ ซึ่งเป็นพระประธาน ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีมหาธาตุวรวิหาร และพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ถวายแด่พระพุทธอังคีรส พระประธาน ณ พระอุโบสถ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม
รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทาน น.ร..
นอกจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวซึ่งเป็นองค์ประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์นั้น มีพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคนด้วยกัน
ทรานซอลล์ ซี-160
ทรานซอลล์ ซี-160  เป็นเครื่องบินที่ร่วมกันสร้างระหว่างบริษัทเมสเซอร์ชมิทท์-เบอลโกล์ว-โบลห์ม และ บริษัท จีเอฟ ดับลิว-พอคเกอร์ ของเยอรมัน กับ บริษัทแอโรสเปเชียลของฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบซี-160 บินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 ปัจจุบันใช้งานในเยอรมัน ฝรั่งเศส ตุรกี และ แอฟริกาใต้
รายละเอียด ซี-160.
โนบุโทชิ คันนะ
ตูโปเลฟ ตู-22
ตูโปเลฟ ตู-22  (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าไบลน์เดอร์) เป็นเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต ประกฎตัวครั้งแรกเมื่อวันแสดงการบินที่มอสโคว์ในปี 1961 องค์การนาโตกำหนดรหัสเป็นไบลน์เดอร์
เรฟวิต
ออโตเดสก์ เรฟวิต (Autodesk Revit - ในไทยยังมีการเรียกว่า เรวิท หรือ รีวิท) เป็นซอฟต์แวร์ของบริษัทออโตเดสก์ เป็นซอฟต์แวร์ช่วยออกแบบงานด้านอาคารโดยเฉพาะ ในลักษณะของ CAD โดยใช้หลักการสร้างระบบจำลองสารสนเทศอาคารหรือการสร้างรูปแบบจำลองข้อมูลของอาคาร (Building Information Modeling) แทนการเขียนแบบ โดยใช้เครื่องมือตัวแปรผันเปลี่ยนสัมพันธ์ (Parametric Change Engine) โดยสิ่งที่จะได้ติดตามมาคือ แบบก่อสร้าง รายการประกอบแบบต่างๆ ภาพทัศนียภาพ และถอดแบบวัสดุก่อสร้างอย่างคร่าวๆได้ รูปแบบของการใช้งานจะเป็นสามมิติ
ออโตเดสก์ซื้อซอฟต์แวร์เรฟวิตจาก บริษัทเรฟวิตเทคโนโลยี ในราคา 133 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2545
Revit Series.
เรฟวิตสามารถแยกย่อยออกมาได้เป็นสามแขนงตามรูปแบบการทำงานของผู้ใช้งานดังนี้
อนึ่ง โปรแกรมทั้งสามข้างต้น สามารถนำมาทำงานร่วมกันได้และสามารถใช้คำสั่งตรวจสอบความขัดแย้งในแบบ (Interference Check)ได้ เพื่อป้องกันความผิดพลาดจากการต่างคนต่างหน้าที่ออกแบบ และสนับสนุนการทำงานหลายคนในขณะเดียวกันในไฟล์เดียว (Worksharing)
Revit Extension.
นอกจากนี้ Revit ในแต่ละด้าน ยังมี Extension เพิ่มความสามารถในการทำงานอีกด้วย โดยจุดเด่นของ Extension 2009 จะอยู่ที่ Revit Structure ซึ่งทางออโตเดสก์ ได้นำเอาโปรแกรมโครงสร้าง RCAD ที่ทางออโตเดสก์เพิ่งซื้อกิจการ มารวมด้วย
Extension เป็นบริการสำหรับลูกค้าที่ลง Subscription กับทางออโตเดสก์เท่านั้น
กกช้าง
ปริศนา 1 ถึง 9
1 ถึง 9
นัมเบอร์เพลส
รีวิท
เรวิท
นัมเบอร์เพลซ
เทพนักรบกลียุคและเทพอสูรผลาญโลกา
เทพนักรบกลียุคและเทพอสูรผลาญโลกา เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง วอร์ลอร์ด จ้าวนักรบกลียุค
ตำนานเทพนักรบ.
ในศึกเทพอสูร รถด่วน ปริศนาทักษิณและไป่โลโบ้ได้ขนเทพอสูรมาร่วมในงานประลองที่ตระกูลไป่จัดขึ้น เมื่อสบโอกาสไป่โลโบ้จึงปลดปล่อยเทพอสูรออกมาทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า หวู่หนานต้องขุดอาวุธลับของตระกูลไป่คือวิหกเหล็กอาฟีร์ขึ้นมารับมือกับกองทัพเทพอสูร
ปริศนาทักษินและรถด่วนรวมร่างกับเทพอสูรจนบบรลุพลัง 50 ชั้นบรรยากาศและรบกับวอร์ลอร์ดมากมาย ณ ที่นั้น ในที่สุดรถด่วนก็เสียท่าให้แก่ไป่หวู่หนานและแบล๊คจากัวร์จนศีรษะปลิดปลิวจากลำตัว เพื่อรักษาชีวิตของรถด่วน ปริศนาทักษิณจึงรวมเทพร่างกับเทพอสูรเป็นปีศาจขนาดมหึมานามว่า เทพอสูรผลาญโลกา ซึ่งมีประจุพลังอันมหาศาลจนไม่มีใครในที่นั้นหยุดยั้งมันไว้ได้
ก่อนที่เทพอสูรผลาญโลกาจะทำลายล้างโลก หวู่หนานได้บัญชาอาฟีร์ให้ใช้เครื่องมือบังคับจิตใจสิ่งมีชีวิตบังคับให้เทพอสูรที่เหลือรวมร่างกัน โดยมีตัวเองเป็นแกนกลางก่อเกิดเป็นเทพนักรบกลียุคสูงมหึมา
หวู่หนานได้ใช้วิชาของสุดขั้วอินฟินิตี้และตระกูลไป่ในร่างเทพนักรบกลียุคเข้าต่อสู้กับเทพอสูรผลาญโลกาอย่างสูส
ีและเอาชัยโดยการส่งอาฟีร์เข้าไปบังคับให้เทพอสูรผลาญโลกาแยกตัวออก แล้วกำจัดปริศนาทักษิณผู้ถูกปลดจากร่างเทพอสูรจนแหลกละเอียดในหมัดเดียว
ถึงแม้การรวมร่างกับเทพอสูรจะไร้เทียมทานแต่ตัวผู้ใช้เองต้องแลกพลังชีวิตถึง 1/3 ต่อการรวมร่างแต่ละครั้ง หวู่หนานที่รวมร่างไปแล้วหนึ่งครั้งกลับรวมร่างเป็นเทพนักรบกลียุคอีกครั้งเพื่อดูดซับสารพิษที่แพร่กระจายไปทั่วโลกซึ่งเป็นกระทบที่ตามมาจากศึกเทพอสูร หวู่หนานทุ่มใช้พลังดูดซับพิษเอาไว้จนสูญเสียพลังชีวิตไปถึงครึ่งหนึ่ง การกระทำในครั้งนี้เมื่อชาวโลกได้ล่วงรู้ก็เกิดความชื่นชมและนับถือในตัวหวู่หนานผู้ยอมเสียสละชีวิตเพื่อชาวโลกทั้งมวล หวู่หนานที่รวมร่างกับเทพอสูรถึงแม้จะสูญเสียพลังชีวิตไปเกินครึ่ง แต่กลับได้ทักษะยุทธขั้นสูงและความสามารถในการเรียนรู้วิชาโดยการหยั่งสำนึกมาแทน เมื่ออายุขัยกำลังจะหมดลงก็เป็นเวลาที่ต้องชำระบุญคุณความแค้นทั้งมวลกับดาบใหญ่ที่นัดหมายจะท้าประลองไว้เมื่อห้าปีก่อน ศึกดาบใหญ่นั้นหวู่หนานใช้วิชาจ้าวนักรบนรกภูมิปราบดาบมารอนัตตาของดาบใหญ่ได้อย่างงดงาม แต่หวู่หนานที่บาดเจ็บไม่หวนกลับไปหาญาติมิตร กลับรวมร่างเป็นเทพนักรบกลียุคครั้งสุดท้ายใช้พลังทั้งมวลโจมตีกองทัพของบลูคิงด้อมที่หวังจะรุกรานโลกหลังจากหวู่หนานประลองกับบาดเจ็บจนบาดเจ็บหรือล้มตายทั้งคู่ หวู่หนานสามารถทำลายกองทัพใหญ่ของบลูคิงด้อมและทำให้จ้าวสวรรค์ไซอาผู้นำของบลูคิงด้อมบาดเจ็บสาหัสได้ แต่ผลลัพธ์นี้ย่อมต้องแลกด้วยชีวิตของหวู่หนาน
เทพอสูรคืนชีพ.
หลังหวู่หนานเสียชีวิต ในศึกบลูคิงด้อมโจมตีโลก รถด่วนซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากปริศนาทักษิณโดยใช้พลังของเทพอสูรผลาญโลการักษาสมองของรถด่วนไว้และสร้างไข่เทพอสูรไว้ฟักตัวใต้ผืนโลก
รถด่วนที่ฟื้นฟูพลังได้ราวๆ 60% ปรากฏตัวขึ้นในร่างของเทพอสูรผลาญโลกาและบุกโจมตีบลูคิงด้อมร่วมกับเหล่าวอร์ลอร์ด
เมื่อรถด่วนไปถึงบลูคิงด้อมกลับถูกจ้าวสวรรค์ไจแอ้นชาร์คทะลวงเข้ามาภายในร่างเทพอสูรหวังทำลายจากภายใน รถด่วนและไซเหมินเต๋อจื่อจึงผนึกร่างรวมกับเกราะเทพอสูรและรบกันไจแอ้นชาร์คภายในนั้น
หวู่หนานจิตมารเห็นว่าสถานการณ์เริ่มเลวร้ายจึงชิงอำนาจบังคับเทพอสูรมาจากรถด่วน เปลี่ยนร่างเทพอสูรผลาญโลกาเป็นเทพนักรบกลียุคและขับไซเหมินเต๋อจื่อ รถด่วนและไจแอ้นชาร์คออกจากร่าง หวู่หนานเห็นว่ายังไม่อาจเอาชนะบลูคิงด้อมได้อย่างเบ็ดเสร็จจึงกลับไปยังโลก ปล่อยให้รถด่วนโดนไจแอ้นชารืคสังหาร ณ ที่นั้น ส่วนไซเหมินเต๋อจื่อรอดชีวิตกลับมาได้เพราะการช่วยเหลือของเหล่าวอร์ลอร์ด หลังกลับมาถึงพื้นโลกหวู่หนานได้มอบเทพอสูร 40% และอำนาจสั่งการให้กับไซเหมินเต๋อจื่อเพื่อรับศึกกับกองทัพบลูคิงด้อม ศึกนั้นจบด้วยความพ่ายแพ้ของพื้นพิภพไซเหมินเต๋อจื่ในร่างเทพอสูรถูกจ้าวสวรรค์ปลิดเทพของไป่โลโบ้ทำลายเป็นผุยผง
เมื่อได้รับชัยชนะ บลูคิงด้อมจึงใช้โมอายเหล็กกวาดล้างสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลก หวู่หนานจึงใช้สัตว์มารไปรวมร่างกับสัตว์เทพทั้งหลายบนโลก เช่น ภูติขาว หรือโมบี้ดิค และฟักตัวเป็นเทพอสูรใต้พื้นพิภพ
ไฉ่สิ่งเอี้ย
ไฉ่สิ่งเอี้ย หรือ จ่ายสินเอี้ย (; พินอิน: Cái-shén; ) เป็นเทพเจ้าของจีนที่ให้คุณทางด้านเงินทอง และโชคลาภ (เทพเจ้าแห่งโชคลาภ) ซึ่งสำหรับชาวจีนแล้วถือเป็นเทพเจ้าที่มีความสำคัญมากที่สุดในการเริ่มเข้าสู่ปีนักษัตรใหม่ (ตรุษจีน) เนื่องจากเป็นเทพเจ้าที่ได้รับการกราบไหว้เป็นองค์แรกทีเดียว
โดยคำว่า "ไฉ่" หรือ "ไฉ" มีความหมายว่า "ทรัพย์สิน" "สิ่งเอี้ย" หรือ “สินเอี้ย” หมายถึง "เทพเจ้า" โดยเทพที่ได้รับการนับถือว่าเป็นไฉ่ซิ้งเอี้ย มีด้วยกันหลายองค์ แต่องค์ที่ได้รับการบูชามากที่สุด คือ ฟ่านหลี และปี่ กั้น ซึ่งเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบุ๋น ขณะที่จ้าวกงหมิง และกวนอู ถือเป็นไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบู๊
การบูชาไฉ่สิ่งเอี้ย สามารถพบได้ในหลายประเทศในทวีปเอเชีย เช่น ทิเบต, จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, อินเดีย, ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, มาเก๊า, ฮ่องกง เป็นต้น
ไฉ่สิ่งเอี้ยที่มีความเก่าแก่ที่สุดพบที่บนหน้าผาในทิเบต เรียกว่าปางชัมภล
เชื่อว่าไฉ่สิ่งเอี้ย จะเสด็จมายังโลกมนุษย์เพียงปีละครั้ง คือ ในวันตรุษจีน ดังนั้น ชาวจีนตั้งแต่โบราณเมื่อเข้าสู่วันตรุษจีน (นับตั้งแต่ 0.00 น.) จะทำการตั้งโต๊ะบูชาไฉ่สิ่งเอี้ย โดยการหันหน้าไปทิศต่าง ๆ ที่เชื่อว่าไฉ่สิ่งเอี้ยจะเสด็จลงมา ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละปี โดยเวลาที่จะทำการบูชา คือ 23.00–01.00 น. ของวันตรุษจีน โดยทำการบูชาที่ดาดฟ้าบ้านหรือหลังคาบ้าน หรือระเบียงบ้านชั้นสองหรือสาม หรือหน้าบ้านก็ได้ ซึ่งของที่ทำการบูชาใช้ของหวาน เช่น ผลไม้, [[อาหารเจ]], บัวลอย, สาคู หรือของรับประทานต่าง ๆ ที่มีสีสันสดใส แต่ไม่ใช้ของคาวหรือเนื้อสัตว์ พร้อมกับนำสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเงินทอง เช่น สมุดบัญชีธนาคาร, เช็ค หรือกระเป๋าเงิน มาตั้งวางไว้ด้วย เป็นต้น และเมื่อธูปที่ใช้บูชาใกล้มอดให้รีบนำเข้าบ้าน และปิดประตูหน้าต่างให้สนิท เพื่อให้ควันธูปที่เหลือนั้นตลบอบอวลอยู่ภายในบ้าน เชื่อว่าเป็นการอัญเชิญไฉ่สิ่งเอี้ยเข้ามาประทับในบ้าน
[[หมวดหมู่:เทพแห่งโชคลาภ]]
คาวาซากิ ซี-1
คาวาซากิ ซี-1  ซี-1 เป็นเครื่องบินเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของญี่ปุ่น ได้รับการสร้างขึ้นมาเพื่อใช้แทนเครื่องบินลำเลียง ซี-46 เริ่มส่งมอบเข้าประจำการในกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นเมื่อเดือนธันวาคม 1974
รายละเอียด คาวาซากิ ซี-1.
1,300 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด 7,900 กิโลกรัม
เซ็นทรัล พลาซ่า รัตนาธิเบศร์
ที-2 บัคอาย
ที-2 บัคอาย  เป็นเครื่องบินฝึกฝนของกองทัพเรือสหรัฐ มันได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2502 และปลดประจำการในปีพ.ศ. 2551 โดยถูกแทนที่โดยที-45 กอสฮอว์ค
รายละเอียด ที-2 บัคอาย.
วันที่ในจักรวาลสตาร์วอร์ส
กันดั้มมาร์คทูว์
RX-178 กันดั้มมาร์คทูว์   เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกของการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะซีรีส์โมบิลสูท เซต้ากันดั้มและมีบทบาทในฐานะโมบิลสูทตัวประกอบในโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ, มาโมรุ นากาโนะและคาซึมิ ฟุจิตะ
กันดั้มมาร์คทูว์ได้รับการพัฒนาโดยกลุ่มทิทานส์และใช้พื้นฐานของRX-78-2 กันดั้ม โดยเดิมทีทิทานส์มีแผนการสำหรับผลิตจำนวนมากด้วย แต่ยูนิตต้นแบบทั้งสามเครื่องถูกกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกขโมยไปจากโคโลนี "กรีปส์ทูว์" โดยที่กันดั้มมาร์คทูว์เครื่องหนึ่งถูกส่งไปยังบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกเพื่อใช้ศึกษาโครงสร้างมูฟเอเบิ้ลเฟรม ส่วนอีกสองเครื่องนั้นกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกได้แยกชิ้นส่วนเพื่อใช้เป็นอะไหล่เสียหนึ่งเครื่อง ส่วนเครื่องสุดท้ายถูกทาสีใหม่แล้วเก็บไว้ใช้งานเอง โดยเป็นโมบิลสูทประจำตัวคามิล บีดันและต่อมาได้เปลี่ยนไปให้"เอมม่า ชีน"
กันดั้มมาร์คทูว์เป็นโมบิลสูทเครื่องแรกที่ใช้โครงสร้างมูฟเอเบิ้ลเฟรม(Movable Frame)อย่างเต็มรูปแบบ ในขณะที่โครงสร้างของโมบิลสูทรุ่นก่อนหน้านี้เป็นแค่โครงสำหรับยึดอุปกรณ์ต่างๆไว้ด้วยกันเท่านั้น แต่โครงสร้างของมาร์คทูว์จะรวมอุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวกับการควบคุมไว้กับโครงด้วย โดยรวมไว้ทุกอย่าง เว้นแต่อาวุธ, ถังเชื้อเพลิงและเกราะเท่านั้น ทำให้สามารถปรับแต่งได้ง่ายและยังมีสมรรถนะมากกว่าโครงสร้างแบบเดิมอีกด้วย
แต่นอกจากโครงสร้างแบบมูฟเอเบิ้ลเฟรมแล้วกันดั้มมาร์คทูว์ก็นับว่าเป็นแค่โมบิลสูทธรรมดา ทั้งยังใช้เกราะโลหะผสมไททาเนียมและเซรามิกจึงมีการป้องกันที่ด้อยกว่าโมบิลสูทที่ใช้เกราะโลหะผสมกันดาเรียม บริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกจึงได้พัฒนาอุปกรณ์ต่างๆสำหรับเสริมความสามารถของกันดั้มมาร์คทูว์ โดยอุปกรณ์ชิ้นแรกก็คือ "ฟลายอิ้งอาเมอร์" ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ช่วยในการเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกและสามารถใช้เป็นฐานยืนเพื่อต่อสู้กลางอากาศ
ซูเปอร์กันดั้ม.
อุปกรณ์เสริมสมรรถนะของกันดั้มมาร์คทูว์ชิ้นที่สองจากแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกก็คือ ยาน "FXA-05D Gดีเฟนเซอร์" ซึ่งสามารถประกอบกับมาร์คทูว์เป็นซูเปอร์กันดั้มได้ โดยจะมีอัตราเร่งและความคล่องตัวสูงขึ้นถึง20% และยังช่วยเสริมเกราะกันดาเรี่ยมให้ในบางจุดด้วย Gดีเฟนเซอร์ยังมีอาวุธเพิ่มเข้ามาคือบีมไรเฟิลยาวและมิสไซล์พ็อด 14 ลำกล้อง ห้องควบคุมของยานGดีเฟนเซอร์สามารถแยกออกจากซูเปอร์กันดั้มเพื่อต่อสู้ด้วยตัวเองเหมือนเครื่องบินรบได้แต่จะมีอาวุธเพียงปืนเลเซอร์เท่านั้น
ยานGดีเฟนเซอร์ถูกทำลายในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของศึกกรีปส์ ส่วนกันดั้มมาร์คทูว์ได้รับความเสียหายอย่างหนักแต่ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์ในภายหลังและได้นักบินใหม่คือ"เอล เบียนโน" ก่อนจะถูกทำลายในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสงครามนีโอซีอ้อนครั้งที่หนึ่ง
FA-178 ฟุลอาเมอร์กันดั้มมาร์คทูว์.
หนึ่งในอุปกรณ์เสริมสมรรถนะของกันดั้มมาร์คทูว์ที่พัฒนาโดยแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิก โดยเป็นเกราะเสริมซึ่งติดตั้งอาวุธหนักอย่างบีมแคนน่อนสองลำกล้องและเกรเน็ดลันเชอร์ แต่เกราะนี้จะทำให้ความคล่องแคล่วของมาร์คทูว์ลดลงอย่างมาก แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกจึงพัฒนาGดีเฟนเซอร์ขึ้นมาแทน ฟุลอาเมอร์กันดั้มมาร์คทูว์เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "เซต้ากันดั้ม โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย "คาซุมิ ฟุจิตะ"
RX-178-X0 กันดั้มมาร์คทูว์หมายเลขศูนย์.
มีอีกชื่อว่า "กันดั้มมาร์คทูว์รุ่นต้นแบบ" มีสมรรถนะสูงกว่าตัวจริงมากจนสามารถเทียบได้กับโมบิลสูทที่ออกมาในช่วงหลังของศึกกรีปส์ บีมไรเฟิลรุ่นทดลองของกันดั้มมาร์คทูว์หมายเลขศูนย์มีพลังเทียบได้กับปืนใหญ่มหาอนุภาคของยานชั้นแม็กเจลแลน แต่มีความแม่นยำค่อนข้างต่ำและใช้พลังงานมาก ค่าใช้จ่ายในการสร้างกันดั้มมาร์คทูว์หมายเลขศูนย์ยังสูงมาก กันดั้มมาร์คทูว์หมายเลขศูนย์ปรากฏตัวครั้งแรกในวิดีโอเกม "โมบิลสูทกันดั้ม กิเรน โนะ ยาโบ"
กันดั้มมาร์คทรี.
โมบิลสูทที่แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกสร้างขึ้นโดยใช้โครงสร้างมูฟเอเบิ้ลเฟรมที่ศึกษามาจากกันดั้มมาร์คทูว์ กันดั้มมาร์คทรีเป็นโมบิลสมรรถนะสูงที่เหนือกว่ามาร์คทูว์ในทุกด้านรวมถึงใช้เกราะกันดาเรี่ยม กันดั้มมาร์คทรีเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "เซต้ากันดั้ม โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย "คาซุมิ ฟุจิตะ"
FA-007GIII ฟุลอาเมอร์กันดั้มมาร์คทรี.
กันดั้มมาร์คทรีซึ่งติดตั้งเกราะเสริมสมรรถนะ ซึ่งแตกต่างจากเกราะฟุลอาเมอร์ของรุ่นก่อนๆเพราะไม่ได้เน้นด้านการป้องกันมากจนเกินไปและเป็นโครงสร้างแบบมูฟเอเบิ้ลเฟรมจึงมีเครื่องกำเนิดพลังงานและท่อขับดันเสริมติดตั้งไว้ด้วย ทำให้เป็นเกราะที่สมดุลกว่ารุ่นก่อนๆ ฟุลอาเมอร์กันดั้มมาร์คทรีเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ "โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ"ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
AU-23 A
N22B Nomad
เครื่องบินตรวจการณ์ลำเลียงแบบที่ 9 (บ.ตล.9)
หลังจากที่ บ.จล.2 หรือ เครื่องบินโจมตีและลำเลียงแบบที่ 2 ( Spooky ) ฝูงบิน 404 ถูกปลดประจำการลง กองทัพอากาศจึงได้จัดหาเครื่องมือแบบใหม่ มาทดแทนโดยในปี 2545 Nomad 2 ลำแรกได้บินจากประเทศออสเตรเลีย มาถึงประเทศไทยและถูกนำเข้าบรรจุในฝูงบิน 402 และได้รับการดัดแปลง จากเครื่องบินลำเลียง เป็นเครื่องบินโจมตี ติดอาวุธด้วยปืนใหญ่อากาศ ขนาด 20 มิลลิเมตร
Nomad ในนามเรียกขาน Vampire จึงได้ถือกำเนิดขึ้น และสานต่อภารกิจของ spooky เรื่อยมา
เครื่องบิน บ.จล.2 (spooky) จากฝูงบิน 402 กองบิน 4 อ.ตาคลี จ.นครสวรรค์ได้ออกปฏิบัติการสู้รบร่วมกับกำลังทางภาคพื้น ในการปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง และรอยต่อภาคเหนือกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือและเมื่อ spooky ถึงแก่ความชราภาพมีอายุการใช้งานมานานหลายสิบปี ชิ้นส่วนอะใหล่ขาดแคลน กองทัพอากาศจึงได้จัดหาเครื่องบิน Nomad ของประเทศออสเตรเลียมาทดแทน spooky
โดยในปี พ.ศ. 2525 Nomad 2 ลำแรก ได้บินจากประเทศออสเตรเลียมาถึงประเทศไทย และเข้าบรรจุในฝูงบิน 402 กองทัพอากาศได้ทำการดัดแปลงจากเครื่องบินลำเลียงเป็นเครื่องบินลำเลียงโจมติดอาวุธปืนใหญ่อากาศขนาด 20 มม. (M197) และให้นามเรียกขานว่า "Vampire" (บ.จล.9) เพื่อสานต่อภารกิจของ spooky
กระทั่งเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2527 Vampire ได้เคลื่อนย้ายกำลังมาประจำการที่กองบิน 46 และn่อตั้งเป็นฝูงบิน 461 (ถือเอาวันที่ 21 ก.ย.27 เป็นวันสถาปนาฝูงบิน 461) ขณะเดียวกันเครื่องบิน Nomad ได้ทยอยเข้าบรรจุในฝูงบิน 461 จนครบจำนวนในปี พ.ศ. 253o ได้ปฏิบัติภารกิจร่วมรบกับกำลังภาคพื้นในยุทธการที่สำคัญ คือ ยุทธการดอยภูคา และจากการที่รัฐบาลใช้นโยบายการเมืองนำการทนาร ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/23 ทำให้ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์จำนวนมากได้กลับใจเข้าเป็นผู้ร่วมพัฒนาชาดิไทย บทบาทของ Vampire ในการสู้รบจึงได้ลดน้อยลง
เมื่อปลายเดือนพฤษภาคม 2530 กองกำลังทหารลาวได้เปิดฉากยิงรถแทร็คเตอร์ของบริษัททำไม้ของฝ่ายไทย บริเวณภูลอยดาวในเขตบ้านร่มเกล้า อ.ชาติตระการ ตอนเหนือของ จ.พิษณุโลก โดยฝ่ายลาวอ้างสิทธิเหนือดินแดนดังกล่าวว่าเป็นของฝ่ายลาว จากนั้นเหตุการณ์ได้ทวีความรุนแรงขึ้น และเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 253o กองทัพอากาศ ได้ใช้กองบิน 46 เป็นฐานวางกำลังทางอากาศร่วมปฏิบัติการกับกองกำลังภาคพื้น โดยมีการวางกำลังของ เครื่อง บ.ข.18ข/ค จำนวน 4 เครื่อง บ.ข.18 จำนวน 1 เครื่อง บ.จ.5 จำนวน 9 เครื่อง บ.ตล.7 จำนวน 2 เครื่อง บ.จ.6 จำนวน 4 เครื่อง ฮ.4n จำนวน 2 เครื่อง ฮ.6 จำนวน 1 เครื่อง และฝูงบิน 461 จัดเครื่อง บ.จล.9 เข้าร่วมปฏิบัติภารกิจ บินคุ้มกันบินค้นหาและช่วยชีวิต รวมทั้งภารกิจลำเลียงทางอากาศ
กองบิน 46 ได้มีส่วนร่วมในการฝึกอบรมศิษย์การบินจากโรงเรียนการบินชั้นมัธยม ในส่วนนักบินลำเลียง ด้วยว่ากองบิน 46 มีสนามบินที่เหมาะสมกับการฝึก มีการจราจรทางอากาศที่ไม่หนาแน่นนัก อีกทั้งเครื่องบิน Nomad มีความเหมาะสมเป็นเครื่องฝึก มีความสิ้นเปลืองอยู่ในเกณฑ์ต่ำ แต่ต่อมาโครงการนี้ให้ล้มเลิกไป เมื่อปี พ.ศ. 2538 กองทัพอากาศจึงให้กองบิน 46 ร่วมกับ กองบิน 6 จัดทำหลักสูตรนักบินลำเลียงขั้นต้นขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง มุ่งหวังให้กองบิน 46 เป็นศูนย์ฝึกนักบินลำเลียงของกองทัพอากาศภายใต้กรอบแนวคิดที่จะผลิตนักบินลำเลียงที่เป็นมาตรฐานสากล (ตามที่ ICAO [International Civil Aviation Organization] และ F.A.A. [Federal Aviation Administration] กำหนดไว้) ซึ่งกองบิน 46 ก็ได้ทำภารกิจดังกล่าวให้แก่กองทัพอากาศในปีถัดมา ได้ผลิตนักบินลำเลียงจำนวน 5 รุ่นๆ ละ 10 คน จนกระทั่งเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ โครงการดังกล่าวจึงยุติลง
การดัดแปลงเครื่องบิน Nomad เพื่อภารกิจต่าง ๆ
ในปี พ.ศ. 253o ได้ทำการดัดแปลง เครื่องบิน Nomad เป็นเครื่องบินลำเลียง (บ.ล.9) รับ-ส่งบุคคลสำคัญ จำนวน 3 เครื่อง เป็นเครื่องบินกระจายเสียง ติตลำโพงขนาด 2,100 วัตต์ เพื่อปฏิบัติการจิตวิทยา จำนวน 3 เครื่อง เป็นเครื่องบินลำเลียงส่งกลับทางอากาศสายการแพทย์ จำนวน 2 เครื่อง และได้ย้ายโอนไปบรรจุที่ฝูงบิน 605 กองบิน 6 ดอนเมือง เพื่อดัดแปลงเป็น เครื่องบินลาดตระเวนถ่ายภาพทางอากาศ (บ.ตล.9) จำนวน 3 เครื่อง
ปี พ.ศ. 2535 ได้เริ่มทำการดัดแปลงเครื่องบิน Nomad จำนวน 3 เครื่อง ใช้ในการปฏิบัติภารกิจฝนหลวง ต่อมาได้ดัดแปลงเพิ่มเติมอีก 3 เครื่อง รวมเป็น 6 เครื่อง
เครื่องบิน Nomad ซึ่งกองบิน 46 ใช้ประจำการได้รับการดูแลอย่างดี และได้ดัดแปลงเพื่อใช้งานได้อย่างคุ้มค่ากับเงินของแผ่นดิน
ดาโซ/ดอร์เนียร์แอลฟาเจ็ต
ดาโซ/ดอร์เนียร์แอลฟาเจ็ต  เป็นเครื่องบินรบที่ฝรั่งเศสและเยอรมนีร่วมมือสร้างขึ้น เครื่องต้นแบบแอลฟาเจ็ตบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เครื่องแรกจากการผลิตเริ่มบิน เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977
BAE Avro-748
BAe Avro-748
BAe Avro-748 เป็นเครื่องบินใบพัดพิสัยบินใกล้/ปานกลาง ใช้ในการบินพาณิชย์และการลำเลียงทางทหาร สำหรับไทยใช้เฉพาะทางทหาร เรียก เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 5 (บ.ล.5)
อลิเนีย จี.222
อลิเนีย จี.222 (Alenia G.222) เป็นเครื่องบินลำเลียงแบบแรกเครื่องยนต์ 2 ใบพัดที่สร้างขึ้นในอิตาลี เครื่องต้นแบบ จี.222 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 และเริ่มสายการผลิตในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
รายละเอียด จี.222.
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ ๑๔ (บ.ล.๑๔)
โบอิง บี 737-3 แซด 6
โบอิง บี 737-3 แซด 6 เป็นเครื่องบินโดยสาร ประเภทเครื่องบินลำเลียงแบบที่ ๑๑ ข (บ.ล.๑๑ข) ผลิตโดยบริษัทโบอิงประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้เครื่องยนต์ CFM-56-3C1 ชนิด Turbofan จำนวน 2 เครื่อง กางปีกได้ 94 ฟุต 9 นิ้ว ความยาว 119 ฟุต 7 นิ้ว สูง 36 ฟุต 6 นิ้ว น้ำหนักตัวเปล่า 79,200 ปอนด์ น้ำหนักสูงสุดวิ่งขึ้น 142,120 ปอนด์ ความเร็วสูงสุด 0.84 มัค
เพดานบิน 37,000 ฟุต ระยะบินไกลสุด 2,200 ไมล์ ประจำการเมื่อ พ.ศ. 2538 ใช้นามเรียกขานว่า Vihok
แอร์บัส เอ 310-324
แอร์บัส เอ310-324 เป็นเครื่องบินลำเลียงแบบที่ 13 (บ.ล.13)
อิลยูชิน อิล-38
อิลยูชิน อิล-38 (Ilyushin Il-38) อิล-38 (เมย์) เป็นเครื่องบินที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องบินโดยสารเทอร์โบใบพัด 4 เครื่องยนต์แบบ อิล-18
อิล-38 เริ่มบินเป็นครั้งแรกในช่วงระหว่างปี 1967-1968 เริ่มประจำในกองทัพเรือโซเวียตในต้นปี 1970
อนาคิน สกายวอลค์เกอร์
อิลยูชิน อิล-62
อิลยูชิน ไอแอล-62 (Ilyushin Il-62) อิลยูชิน ไอแอล-62 บินครั้งแรกในเดือน มกราคม ค.ศ. 1963 เริ่มรับผู้โดยสารในการสายการบินแอโรฟลอต เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1967 อิล-62 เป็นเครื่องบินเจ๊ตพิสัยบินไกลแบบแรกของสหภาพโซเวียต
อิล-62 เอ็ม ปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีส ซึ่งไอแอล-62 เอ็มเป็นรุ่นที่ให้เครื่องยนต์แรงขับสูงขึ้นและจุผู้โดยสารได้มากขึ้น
อิลยูชิน อิล-86
อิลยูชิน อิล-86 (Ilyushin Il-86) อิล-86 เป็นเครื่องบินเจ๊ตโดยสารลำตัวกว้างแบบแรกของสหภาพโซเวียต เป็นผลงานของเกนริค วาซิลเลวิช นาวาชือลอฟ (ภาษารัสเซีย Ге́нрих Васи́льевич Новожи́лов) หัวหน้าสำนักงานอิลยูชิน ซึ่งได้รับการคัดเลือกและชนะเครื่องบินคู่แข่งจาก ตูโปเลฟ และ อันโตนอฟ เครื่องต้นแบบ อิล-86 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1976 และใช้รับผู้โดยสารโดยสารการบินแอโรฟลอต ใน ค.ศ. 1979
Look &amp; Feel
เฮอร์คูล ปัวโรต์
โทไดจิ
โทไดจิ  เป็นวัดพุทธในเมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ศาลาหลวงพ่อโต (ไดบุตสึเด็ง) ของวัดนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นอาคารไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปไดบุตสึขนาดใหญ่หล่อจากบรอนซ์ ซึ่งเป็นพระปฏิมาแทนองค์พระไวโรจนพุทธเจ้า นอกจากนี้ วัดนี้ยังเป็นศูนย์กลางของโรงเรียนศาสนาในสายเคงงอีกด้วย วัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในทะเบียนเดียวกับวัด ศาลเจ้า และสถานที่สำคัญอื่น ๆ อีก 7 แห่งในเมืองนาระ
ประวัติเมื่อครั้งแรกเริ่มสร้าง.