pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อตระกูล ใบเงิน เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักดนตรี มือกลอง อดีตมือกลองของวง สปริง และ วิซาร์ด จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม สาขาวิชาดนตรีสากล มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกมือกลองของวง ซิลลี่ ฟูลส์ ที่มาแทนที่ เต้ย - กอบภพ ใบแย้ม อดีตมือกลองของทางวงที่ได้ลาออกในช่วงปี พ.ศ. 2542 ต่อมาเป็นมือกลองของวงโกสต์ และเป็นมือกลองแบ็คอัพให้แก่ เสก โลโซ และหลังจากที่เสกกลับไปทำวงโลโซแล้ว รัตน์ โกบายาชิ มือกลองของวงซิลลี่ ฟูลส์ ที่มาทำหน้าที่แทนต่อ จึงได้ยกตำแหน่งมือกลองกลับไปให้ต่อเช่นเดิม
ต่อ - ต่อตระกูล ใบเงิน คบหาดูใจกับตฤณ ใบเงิน (วิเศษสมบัติ) นักร้องนักดนตรีเป็นเวลา 5 ปี ก่อนจะสมรสในปี พ.ศ. 2546 โดยทั้งคู่ได้มีลูกชายจำนวนสองคน คือ ไข่ตุ๋น และ ไข่เต่า โดยไข่ตุ๋นได้เจริญรอยตามพ่อและตีกลองชุดในเวลาต่อมา ได้เข้าร่วมวงดุริยางค์โรงเรียนสารสาสน์อีกด้วย ส่วนไข่เต่าเรียนกีต้าร์อย่างจริงจัง และเล่นเบสอย่างจริงจังเช่นกัน
ประชากรโลก
ประชากรโลก เป็นจำนวนมนุษย์ทั้งหมดที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลก ซึ่งปัจจุบันองค์การสหประชาชาติ (UN) ประมาณการว่าประชากรโลกมีจำนวนราว ๆ 7,300 ล้านคน ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2020 และประมาณว่าเกิน 8 พันล้านคนไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2022
ประชากรโลกเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องนับแต่ทุพภิกขภัยใหญ่และแบล็กเดทราวปี ค.ศ. 1350 ซึ่งขณะนั้นประชากรโลกมีราว 370 ล้านคน โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 และอีกระยะหนึ่งช่วงระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรเพิ่มสูงขึ้นไปอยู่ที่กว่า 1.8% ต่อปี โดยมีอัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงสุดในประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1963 ที่ 2.2% ต่อปี ทั้งนี้ ในปี ค.ศ. 2012 อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรโลกลดลงมาอยู่ที่ 1.1% ต่อปี หากมองที่จำนวนเกิดนั้น ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ถือว่ามีจำนวนเกิดมากที่สุดที่ราว 139 ล้านคนต่อปี และในปัจจุบัน คาดการณ์ว่าจำนวนเกิดจะคงที่ต่อเนื่องไปนับแต่ปี ค.ศ. 2011 หรือที่ราว 135 ล้านคนต่อปี ในขณะเดียวกันจำนวนตายจะเพิ่มขึ้นจากราว 56 ล้านคนต่อปีในปัจจุบันเป็นราว 80 ล้านคนในปี ค.ศ. 2040
ประชากรโลกมีจำนวนถึง 7,000 ล้านคนเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2011 จากคาดการของกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ และวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2012 ตามประมาณการของสำนักสำมะโนสหรัฐอเมริกา (USCB)
นักวิเคราะห์บางคนตั้งคำถามว่า ประชากรโลกจะเติบโตได้ต่อไปหรือไม่ โดยอ้างแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นต่อสิ่งแวดล้อม ปริมาณอาหารโลก และทรัพยากรพลังงาน
นักวิชาการบางส่วนประมาณการประชากรที่เคยมีชีวิตอยู่บนโลกที่ราว 100,000 ถึง 115,000 ล้านคน
ประชากรแบ่งตามภูมิภาค.
มนุษย์อาศัยอยู่อย่างถาวรในหกในเจ็ดทวีปของโลกเป็นจำนวนมาก ทวีปเอเชียเป็นทวีปที่มีประชากรมากที่สุด โดยผู้อยู่อาศัย 4,200 ล้านคน คิดเป็นกว่า 60% ของประชากรโลก เพียงสองประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก คือ จีนและอินเดีย รวมกันก็มีประชากรราว 37% ของประชากรโลกแล้ว ทวีปแอฟริกาเป็นทวีปที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสอง โดยมีประชากรราว 1 พันล้านคน หรือ 15% ของประชากรโลก ทวีปยุโรปมีประชากร 733 ล้านคน คิดเป็น 11% ของประชากรโลก ขณะที่ภูมิภาคละตินอเมริกาและแคริบเบียนเป็นที่อยู่ของประชากรโลกราว 600 ล้านคน (9%) อเมริกาเหนือ (Northern America) ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยสหรัฐอเมริกาและแคนาดา มีประชากรราว 352 ล้านคน (5%) และโอเชียเนีย ภูมิภาคที่มีประชากรน้อยที่สุด มีผู้อยู่อาศัยราว 35 ล้านคน (0.5%) ส่วนทวีปแอนตาร์กติกา แม้จะไม่มีประชากรอยู่อาศัยแน่นอนเป็นการถาวร แต่ก็มีประชากรนานาประเทศจำนวนหนึ่งที่เปลี่ยนแปลง ส่วนใหญ่ในสถานีวิทยาศาสตร์ขั้วโลก ประชากรนี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในฤดูร้อนและลดลงอย่างมีนัยสำคัญในฤดูหนาว เพราะนักวิจัยผู้มาเยือนกลับประเทศแม่
ประชากรมากที่สุดแบ่งตามประเทศ.
ในเดือนพฤศจิกายน 2012 ประชากรราว 4,060 ล้านคนอาศัยอยู่ในสิบประเทศข้างต้น คิดเป็นราว 58% ของประชากรโลก
ประเทศที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด.
ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อประเทศที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของโลก ทั้งในแง่ความหนาแน่นสัมบูรณ์และความหนาแน่นสัมพัทธ์กับประชากรทั้งหมด
! อันดับ !! ประเทศ/ภูมิภาค !! ประชากร !!พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) !! ความหนาแน่น &lt;br&gt;(Pop. per km2)
การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ
การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ เป็นการโจมตีจักรวรรดิญี่ปุ่นด้วยอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา เมื่อปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยคำสั่งของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฮร์รี เอส. ทรูแมน เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม และวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2488 หลังจากการโจมตีทิ้งระเบิดเพลิงตามเมืองต่าง ๆ 67 เมืองของญี่ปุ่นอย่างหนักหน่วงเป็นเวลาติดต่อกันถึง 6 เดือน สหรัฐอเมริกาจึงได้ทิ้ง "ระเบิดปรมาณู" หรือที่เรียกในปัจจุบันว่าระเบิดนิวเคลียร์ที่มีชื่อเล่นเรียกว่า "เด็กน้อย" หรือ "ลิตเติลบอย" ใส่เมืองฮิโรชิมะในวันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ตามด้วย "ชายอ้วน" หรือ "แฟตแมน" ลูกที่สองใส่เมืองนางาซากิโดยให้จุดระเบิดที่ระดับสูงเหนือเมืองเล็กน้อย นับเป็นระเบิดนิวเคลียร์เพียง 2 ลูกเท่านั้นที่นำมาใช้ในประวัติศาสตร์การทำสงคราม
การระเบิดทำให้มีผู้เสียชีวิตที่ฮิโรชิมะ 140,000 คนและที่นางาซากิ 80,000 คนโดยนับถึงปลายปี พ.ศ. 2488 จำนวนคนที่เสียชีวิตทันทีในวันที่ระเบิดลงมีจำนวนประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนที่กล่าวนี้ และในระยะต่อมาก็ยังมีผู้เสียชีวิตด้วยการบาดเจ็บหรือจากการรับกัมมันตรังสีที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากการระเบิดอีกนับหมื่นคน ผู้เสียชีวิตเกือบทั้งหมดในทั้ง 2 เมืองเป็นพลเรือน
หลังการทิ้งระเบิดลูกที่สองเป็นเวลา 6 วัน ญี่ปุ่นประกาศตกลงยอมแพ้สงครามต่อฝ่ายพันธมิตรเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 และลงนามในตราสารประกาศยอมแพ้สงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่นับเป็นการยุติสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างเป็นทางการในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2488 (นาซีเยอรมนีลงนามตราสารประกาศยอมแพ้และยุติสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรปอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) การทิ้งระเบิดทั้งสองลูกดังกล่าวมีส่วนทำให้ประเทศญี่ปุ่นต้องยอมรับหลักการ 3 ข้อว่าด้วยการห้ามมีอาวุธนิวเคลียร์
สหรัฐอเมริกา อังกฤษและแคนาดา ได้ร่วมมือกันตั้งโครงการลับ "ทูบอัลลอยด์" และ "สถานีวิจัยคลาค รีเวอร์" เพื่อออกแบบและพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ลูกแรก ภายใต้โครงการที่เรียกว่า "โครงการแมนฮัตทัน" ภายใต้การค้นคว้าวิจัยของนักวิทยาศาสตร์ และนักฟิสิกส์อเมริกัน นาม เจ. โรเบิร์ต ระเบิดปรมาณูที่ใช้ถล่มเมืองฮิโรชิมะของญี่ปุ่น ที่ชื่อ "ลิตเติลบอย" นั้น ได้ใช้ ยูเรเนียม - 235, ลูกระเบิดลูกแรกถูกทดสอบที่ ทรีนิตี้, นิวเม็กซิโก ในวันที่ 16 กรกฎาคม 2488 ส่วนระเบิดที่ชื่อ “แฟตแมน” ซึ่งใช่ถล่มนางาซากินั้นใช้ พลูโตเนียม - 239
การเลือกเป้าหมายทิ้งระเบิด.
ในวันที่ 10 - 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ได้มีการคัดเลือกเป้าหมายที่ Los Alamos โดยด็อกเตอร์ เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์ นักฟิสิกส์ ใน "โครงการแมนฮัตทัน" ได้แนะนำ เป้าหมายสำหรับระเบิดลูกแรก คือ เมืองเกียวโต, ฮิโรชิมะ และ โยโกฮามา โดยใช้เงื่อนไขที่ว่า:
ฮิบะกุชะ.
ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิดในครั้งนั้น เรียกจุดที่ระเบิดถูกทิ้งลงใส่ฮิโรชิมะ ว่า "ฮิบะกุชะ" ในภาษาญี่ปุ่นหรือแปลเป็นภาษาไทยว่า "จุดระเบิดที่มีผลกระทบต่อชาวญี่ปุ่น" ด้วยเหตุนี้ ญี่ปุ่นจึงมีนโยบายต่อต้านการใช้ระเบิดปรมาณู ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และประกาศเจตนาให้โลกรู้ว่า ญี่ปุ่นมีนโยบายจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับอาวุธนิวเคลียร์ ในวันที่ 31 เดือนมีนาคม 2551 "ฮิบะกุชะ" มีรายชื่อผู้เสียชีวิตจากทั้งสองเมืองของญี่ปุ่น ที่ถูกจารึกไว้ประมาณ 243,692 คน และในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน มีรายชื่อผู้เสียชีวิตที่ถูกจารึกไว้เพิ่มขึ้นมากกว่า 400,000 คน โดยแบ่งออกเป็นเมืองฮิโรชิมะ 258,310 คน และเมืองนางาซากิ 145,984 คน
ผู้รอดชีวิตชาวเกาหลี.
ในระหว่างสงครามนั้น ญี่ปุ่นได้เกณฑ์แรงงานชาวเกาหลีไปใช้งานอย่างทาสในทั้งสองเมือง ทั้งฮิโรชิมะ และนางาซากิ ปัจจุบันคาดการณ์ว่ามีชาวเกาหลีที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิดนิวเคลียร์ในประเทศญี่ปุ่น ที่เมืองฮิโรชิมะ ประมาณ 20,000 คน และอีกประมาณ 2,000 คน เสียชีวิตที่เมืองนางาซากิ ซึ่งประชากรเกาหลีที่เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้มากถึง 1 ใน 7 ของจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ชาวเกาหลีพยายามต่อสู้เพื่อรับการดูแลรักษาผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนได้รับการเยียวยาภายใต้กฎหมายในปัจจุบัน
หนังสือและเอกสารอ่านเพิ่มเติม.
เอกสารเกี่ยวกับการทิ้งระเบิดปรมาณูมีมากมาย ทั้งที่เกี่ยวกับการตัดสินใจทิ้งระเบิด การตัดสินใจใช้ระเบิด การยอมจำนนของญี่ปุ่น รายการข้างล่างนี้เป็นตัวอย่างผลงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเหล่านี้
Murakami, Chikayasu (2007). Hiroshima no shiroi sora ~The white sky in Hiroshima~. Bungeisha. ISBN 4-286-03708-8.
การทิ้งระเบิดปรมาณู
พระธรรมมหาวีรานุวัตร (อำนวย จนฺทสโร)
พระธรรมมหาวีรานุวัตร (อำนวย จนฺทสโร ป.ธ.๔) อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๕ และอดีตเจ้าอาวาสวัดคลองโพธิ์ ท่านเป็นพระนักพัฒนาด้านการศึกษาสงเคราะห์รูปสำคัญในจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยเป็นผู้ก่อตั้งสำนักเรียนพระปริยัติธรรมวัดคลองโพธิ์ ในปี พ.ศ. 2513 (ปีที่ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดคลองโพธิ์) และพัฒนาสำนักเรียนแห่งนี้จนสำนักเรียนวัดคลองโพธิ์กลายเป็นสำนักเรียนบาลีที่มีพระภิกษุสามเณรสอบไล่ได้คิดจากจำนวนผู้เข้าสอบและสอบได้มากที่สุด 1 ใน 5 ของประเทศ และเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสำนักเรียนบาลีแห่งที่ 1 ของเขตการปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตร และพัดยศประกอบสมณศักดิ์ ในวันที่ 5 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ในราชทินนามที่ พระธรรมมหาวีรานุวัตร
พระธรรมมหาวีรานุวัตร มีนามเดิมว่า อำนวย สีเสนียด เกิดเมื่อปีระกาวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่บ้านค้อ หมู่ 9 ตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ (ปัจจุบันได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอสนม) โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ พ่อเกตุ แม่สุข สีเสนียด
พระเทพปริยัติวิธาน (อำนวย จนฺทสโร ป.ธ.๔)
เอแอลเอช 84001
ALH 84001 (ชื่อเต็ม Allan Hills 84001) คือ อุกกาบาต ที่ค้นพบที่แอลลันฮิลล์ทวีปแอนตาร์กติกเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยคณะนักล่าอุกกาบาตชาวสหรัฐฯ ของโครงการ ANSMET เช่นเดียวกับอุกกาบาตในกลุ่มของอุกกาบาตดาวอังคาร SNCs (shergottite, nakhlite, chassignite), จึงคาดการณ์ว่า ALH 84001 มาจากดาวอังคาร มวล ณ จุดค้นพบอุกกาบาตก้อนนี้มีน้ำหนัก 1.93 กิโลกรัม แต่มาเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกเมื่อ พ.ศ. 2539 เมื่อนักวิทยาศาสตร์ประกาศว่าปรากฏมีฟอสซิลขนาดเล็กมากของแบคทีเรียดาวอังคารอยู่ในก้อนอุกกาบาต
รูปแบบชีวิตที่อาจเป็นไปได้.
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2539 อุกกาบาต ALH 84001 ได้ตกเป็นข่าวใหญ่เมื่อมีการประกาศว่าได้มีการค้นพบซากที่เป็นของสิ่งมีชีวิตของดาวอังคารซึ่งลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการชื่อ "วิทยาศาสตร์" โดย ดร. เดวิด แมกเคย์ แห่งองค์การนาซา
จากการสแกนด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลกตรอน ได้พบโครงสร้างที่แสดงให้เห็นซากสิ่งมีชีวิตในรูปคล้ายฟอสซิลของแบคที่เรีย โครงสร้างที่พบในอุกกาบาต ALH 84001 มีขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง 20-100 นาโนเมตร เป็นขนาดของ "นาโนแบคทีเรียเชิงทฤษฎี" แต่เล็กกว่าสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวทุกชนิดที่ได้ค้นพบมาแล้ว หากโครงสร้างฟอสซิลนี้เป็นของสิ่งมีชีวิตจริงก็จะเป็นหลักฐานที่หนักแน่นที่แสดงให้เห็นว่าสิ่งมีชีวิตนอกโลกที่ไม่ได้เกิดจากการแปดเปื้อนนั้นมีจริง
การประกาศความเป็นไปได้ว่าอาจมีสิ่งมีชีวิตนอกโลกครั้งนี้ทำให้เกิดข้อโต้เถียงกันอย่างกว้างขวาง จึงเป็นการเปิดทางให้เกิดความสนใจในการสำรวจดาวอังคารมากขึ้น การประกาศการค้นพบครั้งนี้ทำให้เกิดการคาดเดาว่าอุกกาบาตก้อนนี้คือหลักฐานจริงที่เป็นการยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตนอกโลกมีจริง แม้แต่ประธานาธิบดีบิล คลินตันก็ยังได้ออกรายการโทรทัศน์ประกาศการค้นพบนี้อย่างเป็นทางการ
ได้มีการตรวจสอบสารอินทรีย์ในอุกกาบาตนี้อีกหลายครั้งได้พบกรดอะมิโนและโพลีไซคลิกอโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (polycyclic aromatic hydrocarbon -PAH) ในนั้นด้วย การโต้เถียงว่าโมเลกุลอินทีย์ที่พบในอุกกาบาตนั้นอาจเกิดจากกระบวนการที่ไม่ใช่ชีววิทยา หรือเกิดจากการแปดเปื้อนจากน้ำแข็งขั้วโลกใต้ก็ยังคงดำเนินกันอยู่ต่อไป
นับถึง พ.ศ. 2549 ผู้เชี่ยวชาญบางคนก็ยังถกเถียงกันว่าฟอสซิลจิ๋วไม่ใช่ตัวบ่งชี้การมีชีวิตแต่เกิดจากการแปดเปื้อนของไบโอฟิล์มของโลก ยังไม่มีการสรุปได้อย่างแน่นนอนว่ารูปแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร แต่ในห้องปฏิบัติการทดลองพบว่ารูปลักษณะดังกล่าวสามารถทำขึ้นได้โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งมีชีวิตให้เข้ามามีส่วนในกระบวนการ แต่อย่างไรก็ดี หลักฐานสนับสนุนว่านาโนแบคที่เรียมีความเป็นจริงกำลังเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ยังมีข้อกังขาโดยเฉพาะในช่วงแรกๆ (จากแนวคิดที่ว่าอนุภาคมีขนาดเล็กเกินกว่าที่จะบรรจุ RNA ไว้ในตัวได้)
มัสลิน
มัสลิน  เป็นผ้าทอชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากตะวันออกกลาง เผยแพร่เข้าสู่ยุโรปในศตวรรษที่ 17 โดยคำว่ามัสลินถูกตั้งชื่อตามเมืองแรกที่ชาวยุโรปได้เข้าไป ซึ่งก็คือเมืองโมซูล ประเทศอิรัก แต่จริง ๆ แล้วผ้าชนิดนี้กำเนิดที่เมืองธากา ประเทศบังกลาเทศ
มัสลินเป็นผ้าที่เกิดจากการฟอกผ้าขาว ผลิตจากด้ายดิบหรือเส้นไหม มักใช้ในการทำเสื้อผ้า ผ้าม่าน เบาะรองนั่ง ผ้ามัสลินระบายอากาศได้ดีเหมาะกับการสวมใส่ในบริเวณที่มีอากาศร้อนแห้งแล้ง
คำว่า ‘มัสลิน’ มีหลายความหมาย ในสหราชอาณาจักร ‘มัสลิน’ หมายถึงผ้าแพรบาง แต่ในสหรัฐอเมริกาหมายถึงผ้าทั่ว ๆ ไปที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คำแสลงของชาวอังกฤษหมายถึงผู้หญิงที่มีลักษณะเป็นสุภาพสตรี ส่วนในคำแสลงของชาวเรือ ‘มัสลิน’ หมายถึงใบเรือ
ศูนย์โรคหัวใจภาคเหนือตอนล่าง โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
อาข่าผู้น่ารัก
อาข่าผู้น่ารัก มีชื่ออื่นว่า บ้านนอกทีวี ออกฉายเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ความยาว 79 นาที กำกับโดย สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์ ทำรายได้รวม 5.4 แสนบาท
จูเก๋อขงหมิง
สะดุดจูบ แดนเวอร์จิ้น
ผ้ามุสลิน
อีทิสังฉันท์ 20
อีทิสังฉันท์ 20 (บางตำราเรียก วุตตฉันท์ หรือ อีทิสฉันท์) หมายถึง ฉันท์ที่มีลีลางดงามประดุจฉันท์ที่ได้พรรณามาแล้วข้างต้น เป็นฉันท์ที่ใช้เมื่อแสดงความรู้สึกโกรธ กระฉับกระเฉง ดุดัน เป็นต้น
อีทิสังฉันท์ 20 มีฉันทลักษณ์ดังนี้: (+ คือ ครุ - คือ ลหุ)
ตัวอย่างจากสามัคคีเภทคำฉันท์
กำแพงเมืองฉะเชิงเทรา
กำแพงเมืองฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนถนนมรุพงษ์ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ในพระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๓ เจ้าพระยาทิพากรวงศ์ กล่าวว่าสร้างในปี พ.ศ. 2377 โดยมีกรมหลวงรักษ์รณเรศร์เป็นแม่กองก่อสร้าง แต่ในหนังสือเจ้าพระยาจักรี มาถึง เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยามหาโยธา ในปี 2378 กลับให้รายละเอียดว่า เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยามหาโยธา ยังไม่ได้เริ่มลงมือก่อกำแพงเมืองและป้อมเมืองฉะเชิงเทรา และในจดหมายเหตุโหร ฉบับพระยาประมูลธนรัตน์ ได้บันทึกว่า "...ปีระกา จ.ศ.1199 ...ทำ(ป้อม)เมืองฉะเชิงเทรา..." เมื่อคำนวณตามปีปัจจุบัน จ.ศ.1199 จะตรง กับ พ.ศ. 2380 ฉะนั้น จึงสรุปได้ว่า กำแพงเมืองและป้อมเมืองฉะเชิงเทราเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2380 เพื่อป้องกันข้าศึกศัตรูรุกราน และในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ใช้เป็นที่ตั้งมั่นกองทัพในการปราบกบฏอั้งยี่ ซึ่งเป็นพ่อค้าฝิ่นเถื่อนชาวจีนที่มาสร้างความเดือดร้อนและวุ่นวายปล้นสะดมภ์ชาวบ้านเมืองแปดริ้วในขณะนั้น
ปัจจุบันบริเวณหน้าป้อมเมืองฉะเชิงเทรา ได้จัดเป็นสวนสาธารณะเหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจ สำหรับชมวิวทิวทัศน์บริเวณริมแม่น้ำบางปะกง และมีปืนใหญ่ให้ชมอยู่ตามกำแพงเมืองในปัจจุบัน และยังใช้เป็นที่จัดงานวันลอยกระทงของจังหวัด เป็นประจำทุกปีอีกด้วย โดยใช้ชื่องานว่า "ลอยกระทง ย้อนเวลาหาวิถีไทยเมืองฉะเชิงเทรา"
สถาปัตยกรรมบริเวณกำแพงเมือง
ตัวกำแพงตั้งเป็นแนวทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก มีความยาวโดยประมาณ 525 เมตร กว้างประมาณ 290 เมตร ตัวกำแพงหนาประมาณหนึ่งเมตรสูงสามเมตร ด้านหลังมีคูน้ำและมีปืนใหญ่ตั้งอยู่ตามกำแพงเมือง
ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติมาตั้งแต่ พ.ศ. 2497 ปัจจุบันด้านหน้าถูกปรับเป็นสวนพักผ่อนหย่อนใจ โดยตั้งชื่อว่า "สวนมรุพงษ์" ช่วงกลางคืนมีการเปิดไฟรอบกำแพงยามสีสันสวยงาม
ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 เป็นปีที่สามของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึง 83 ล้านคนทั่วเอเชีย (มาจากจีน 40 ล้านคน) ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา
สำหรับในฤดูกาลนี้ออกอากาศในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2551 มีทั้งหมด 11 ตอน (น้อยกว่า ฤดูกาลที่ 1 และ ฤดูกาลที่ 2 อยู่ 2 ตอน) ตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และสำหรับตอนพิเศษ Memories ออกอากาศในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ฤดูกาลนี้ได้ตัด ซุปเปอร์เลก ออกไปทำให้เท่ากับว่าเหลือ 11 เลกและจำนวนตอนน้อยกว่าปกติ 2 ตอน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย ตามที่เอเอ็กซ์เอ็นได้ประกาศไว้ก่อนหน้านี้ ฤดูกาลนี้ถูกขนานนามว่า "การแข่งขันที่โหดที่สุดเท่าที่เคยมีมา" (The Toughest Race Ever) เนื่องจากฤดูกาลนี้ทั้งผู้เข้าแข่งขันและทีมงานประสบกับความเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก เนื่องจากทั้งผู้เข้าแข่งขันและทีมงานต้องเดินเร็วขึ้นมาก แต่มีเวลาพักน้อยลง แม้ในระหว่างการถ่ายทำรายการ ก็ยังมีทีมงานหนึ่งคนถูกส่งตัวเข้ารักษาในโรงพยาบาล
ในการแข่งขันที่มีการไปเยือนประเทศเวียดนาม Route Marker ของการแข่งขันถูกเปลี่ยนเป็นสีเหลือง-ขาว เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับธงของประเทศเวียดนามใต้ที่เป็นสีเหลือง-แดง
ฤดูกาลนี้เป็นครั้งแรกที่มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก (ในเลก 9) อย่างไรก็ดี คำสั่งร่วมมือ (Intersection) ไม่ได้ถูกนำมาใช้เหมือนกับซีซั่นที่ 2 ฤดูกาลนี้ยังเป็นครั้งแรกของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ที่มีการแข่งขันทั้งหมดอยู่ในทวีปเอเชียเพียงทวีปเดียว และเป็นฤดูกาลที่ 3 ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 ของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา และ เป็นต้นมา ซึ่งโดยปกติแล้วการแข่งขันในฤดูกาลก่อน ๆ ของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" จะเดินทางไปอย่างน้อย 2 ทวีป
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3" ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2551 (ขยายเวลาจากกำหนดเดิม 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551) การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวผู้เข้าแข่งขันในรอบรองสุดท้ายและรอบสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน มีนาคม ถึงเดือน เมษายน 2551 การถ่ายทำคาดว่ามีขึ้นในช่วงกลางปี พ.ศ. 2551
สำหรับในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นญาติ และพ่อลูกกัน อย่างไรก็ดี การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันของรายการในครั้งนี้ก็ยังเหมือนกันครั้งก่อนๆ คือมีการคัดเลือกบุคคลที่มีชื่อเสียงของแต่ละประเทศเข้ามาจำนวนหนึ่ง ได้แก่ ไพลิน ซึ่งได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปีพ.ศ. 2549 และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวด ในปีเดียวกัน วินซ์ ซึ่งเป็น stand-up comedian ของฮ่องกง นิรู ไอด้า และไหม ซึ่งต่างก็เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในประเทศของตัวเอง วิลเลียมและไอแซค ซึ่งต่างก็เป็นนักพากย์ฟุตบอลของเกาหลีใต้ ทิช่า ซึ่งเคยได้รับตำแหน่ง Miss Philippines Universe ในปีพ.ศ. 2541แต่เนื่องจากเธอเป็นชาวแคนาดา จึงต้องสละตำแหน่งนี้ไป และยังมีนาตาลี ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วโลกเพราะได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีพ.ศ. 2549
ฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขัน 3 คนที่ไม่ใช่คนเอเชียแท้ ๆ นาตาลีกับวินซ์เป็นชาวแคนาดา (นาตาลีเกิดในประเทศรัสเซีย) และเจฟมาจาก นิวซีแลนด์ สำหรับผู้เข้าแข่งขันที่แข่งในนามของประเทศอื่นเช่น แซม มาจาก สิงคโปร์ แต่แข่งในนามของ ฮ่องกง และทิช่าที่ถือสัญชาติแคนาดา แต่แข่งในนามของฟิลิปปินส์
พอลล่า เทเลอร์ หนึ่งในผู้แข่งขันใน ฤดูกาลที่ 2 เป็นผู้ต้อนรับประจำท้องถิ่นในเลกแรกของการแข่งขัน
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย, เบียร์สิงห์, MASkargo, โซนี่ และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มออกอากาศ มีการออกอากาศตอนพิเศษ ("Racers Revealed") 1 อาทิตย์ก่อนออกอากาศการแข่งขัน (ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน 2551) ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ฤดูกาลที่ 2
แซมกับวินซ์เดิมเข้าจุดพักมาเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาเข้าจุดพักโดยยังไม่ได้จ่ายเงินค่าโดยสารให้กับคนขับรถ จึงต้องกลับไปจ่ายเงินก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าจุดพัก
ในเลก 3 นาตาลีไม่สามารถแก้อุปสรรคให้สำเร็จได้ จึงจะต้องถูกปรับเวลา 4 ชั่วโมง แต่เนื่องจากนาตาลีและไพลินเข้าจุดพักเป็นทีมสุดท้ายและถูกคัดออก การปรับจึงไม่มีผลแต่อย่างใด
ในเลก 4 คาพิลไม่สามารถแก้อุปสรรคให้สำเร็จได้ จึงจะต้องถูกปรับเวลา 4 ชั่วโมง แต่เนื่องจากนิรูและคาพิลเข้าจุดพักเป็นทีมสุดท้ายและถูกคัดออก การปรับจึงไม่มีผลแต่อย่างใด
ในเลก 5 ไหมและโอลิเวอร์ไม่สามารถแก้ภารกิจแรกให้สำเร็จได้ และทิ้งห่างจากทีมอื่นมากเป็นเวลาหลายชั่วโมง ในขณะที่ทีมอื่นเข้าสู่จุดพักหมดแล้ว และพวกเขาก็ยังไม่ได้แก้ทางแยกและอุปสรรคในเลกนั้น พิธีกรจึงมาหา ณ จุดที่พวกเขานอนค้างคืนและแจ้งให้ทราบว่าไหมและโอลิเวอร์ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ไอด้ากับทานญ่าเดิมเข้าจุดพักมาเป็นลำดับที่ 2 แต่ถูกทำโทษเป็นเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่ได้เข้าจุดพักเป็นลำดับที่ 1 ระหว่างนั้น เอ.ดี.กับฟัซซี่ เข้ามาเป็นทีมที่ 2 ทำให้พวกเธอตกลงมาอยู่ลำดับที่ 3
วินซ์กับแซม และเอ.ดี.กับฟัซซี่ ถูกปรับเวลา 4 ชั่วโมงจากการที่แซมและฟัซซี่ไม่สามารถแก้อุปสรรคให้สำเร็จได้ แม้ว่าลำดับที่ของทั้งสองคนจะไม่เปลี่ยนแปลงเพราะโทษปรับเวลานี้ก็ตาม แต่เอ.ดี.กับฟัซซี่ เข้าเป็นที่สุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน การปรับจึงไม่มีผลแต่อย่างได สำหรับโทษปรับเวลาของวินซ์กับแซมนั้น โทษปรับเวลาจะไปมีผล ณ ช่วงที่ออกเดินทางจากเลกที่ 10 เพื่อเข้าเส้นชัยในเลกที่ 11 แทน แต่จะไม่ถูกทำโทษเวลาในเลกที่ 10
เลก 1 (ไทย).
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ข้าว (Rice) และ แข่ง (Race) โดยทีมที่เลือกข้าวจะต้องช่วยกันตำข้าวเหนียวให้เป็นก้อนแป้ง 2 ก้อน ตามวิธีของคนท้องถิ่น ส่วนทีมที่เลือกแข่งจะต้องขับรถ off-road buggy ในสนามระยะทาง 8 กิโลเมตรตามเส้นทางที่กำหนด
เลก 2 (ไทย → เวียดนาม).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินผ่านดงกล้วยเพื่อไปเอาคำใบ้ถัดไปที่อยู่ในกระเป๋าเป้ที่แขวนอยู่ แต่ระหว่างทางจะต้องคอยระวังไม่ให้ถูกยิงโดยนักเล่น ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สำปั้น (Sampan) หรือ เดิน (Some Walk) โดยทีมที่เลือกสำปั้นจะต้องพายเรือไปส่งผลไม้ ณ จุดที่กำหนดให้ ส่วนทีมที่เลือกเดินจะต้องจับไก่ 20 ตัวและนำไปส่ง ณ จุดที่กำหนดไว้
เลก 3 (เวียดนาม).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินทางไปยังสุสาน โดยรถจี๊ป และต้องไปเก็บเหรียญ 7 เหรียญที่มีสัญลักษณ์ของจักรพรรดิของเวียดนาม เพื่อนำกลับมาเรียงตามลำดับรัชสมัยที่สุสาน ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ธูป (Stick) และ ข้าว (Stalk) โดยทีมที่เลือกธูปจะต้องปั้นธูปตามวิธีดั้งเดิมให้ได้ครบ 10 ดอก ส่วนทีมที่เลือกข้าวจะต้องฟาดรวงข้าวให้ได้เมล็ดข้าวจนเต็ม 2 ตะกร้า
เลก 4 (เวียดนาม → ไต้หวัน).
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ถ่าย (Shoot It) และ ต่อรูป (Shape It) โดยทีมที่เลือกถ่ายจะต้องขับรถไปพิพิธภัณฑ์ของจิ๋ว และถ่ายรูปวัตถุที่ทางรายการกำหนดให้ (ในที่นี้คือป้าย The Amazing Race Asia ขนาดจิ๋ว) โดยใช้กล้องถ่ายรูป Sony Cybershot เมื่อถ่ายรูปได้และนำไปพิมพ์ คำใบ้จะอยู่ด้านหลังรูปถ่าย ส่วนทีมที่เลือกต่อรูปจะต้องขับรถไปที่ตลาดและเรียงแทนแกรมขนาดใหญ่ให้เป็นรูปตามที่กำหนดไว้ ส่วนอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องรับประทานเต้าหู้เหม็นหนึ่งชามให้หมด
เลก 5 (ไต้หวัน).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องทีมขุดถ่านหินในรถถ่านหินเพื่อหาของที่ระลึกรายการ (เหรียญ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง หยิบ (Pick) และ ถัง (Pail) โดยทีมที่เลือกหยิบจะต้องไปยังศูนย์การค้าและหยิบตุ๊กตาจากเครื่องวาวาชิให้ได้ 3 ตัว ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกถัง ทีมจะต้องไปยังวัด Grand Tong และขนน้ำจำนวน 1 ถังเต็ม ขึ้นไปให้พระที่อยู่บนเขา เมื่อพระตรวจสอบว่ามีน้ำพอ ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทางด่วนในเลกนี้ ทีมที่เลือกทำจะต้องรับการสักถาวรบนตัวที่ร้าน Kevin's Tatoo ก่อนที่จะได้รับคำใบ้เพื่อมุ่งสู่จุดหยุดพักต่อไป
เลก 6 (ไต้หวัน → ฮ่องกง).
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Get Fishy) และ เสี่ยงทาย (Get Lucky) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องขอดเกล็ดและคว้านไส้ในปลา 15 ตัว ให้เป็นที่พอใจแก่คนขายปลา ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกเสี่ยงทาย ทีมจะต้องหาโต๊ะที่กำหนดที่ถนน Mee Lun แล้วกัดในโหลที่กำหนดจำนวน 300 ชิ้น จนกว่าจะเจอคำทำนายที่บอกถึงคำใบ้ต่อไป (คุณกินเก่งมาก รับคำใบ้ต่อไป) ทีมจึงจะไปต่อได้ อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกกระเป๋าที่เตรียมไว้ให้ แล้วค้นหาผู้หญิงที่ถือกระเป๋าแบบเดียวกับที่สมาชิกคนนั้นเลือก โดยทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้หญิงที่ถือกระเป๋านั้น
เลก 7 (ฮ่องกง → มาเก๊า).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึงของแต่ละทีมจะต้องปืนขึ้นไปบนยอดมาเก๊าทาวเวอร์เพื่อไปเอาคำใบ้ และกลับลงมาหาเพื่อนร่วมทีมก่อนที่จะอ่านคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เต้น (Dance) และ เสี่ยงโชค (Chance) โดยทีมที่เลือกเต้นจะต้องตามท่าที่กำหนดให้กรรมการพอใจ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกเสี่ยงโชคจะต้องสวมชุดราตรีและเล่นให้ชนะเป็นจำนวน 9 ครั้ง โดยในแต่ละครั้งที่ชนะทีมจะได้รับตัวอักษร 1 ตัว โดยทีมจะต้องสะสมตัวอักษรเป็นคำว่า COMPLETED ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
เลก 8 (มาเก๊า → ฮ่องกง → อินเดีย).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึ่งของแต่ละทีมจะต้องกระโดดบันจีจัมพ์ลงมาจากมาเก๊าทาวเวอร์ โดยทีมที่ทำสำเร็จเป็นทีมแรกจะได้เดินทางไปยังเป้าหมายถัดไปด้วยเฮลิคอปเตอร์ ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Fish) และ เติม (Fill) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องแบกปลา 6 ตัว แต่ละตัวหนัก 20 กิโลกรัม นำไปส่งที่ภัตตาคารมารีน่าซีฟู้ด ส่วนทีมที่เลือกเติมจะต้องทำลวดลายแบบตามแบบที่กำหนดให้โดยใช้ผงข้าวย้อมสี
เลก 9 (อินเดีย).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องค้นหาผ้าโพกหัวจากชาย 50 คนที่เดินอยู่ในปราสาท จนกว่าจะพบคำว่า "Correct" (ถูกต้อง) ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เข็น (Push) และ คั้น (Crush) โดยทีมที่เลือกเข็นจะต้องเข็นรถเข็นที่มีหม้อดินเผา 75 ใบ ไปยังสถานที่ที่กำหนด โดยจะต้องเหลือหม้ออย่างน้อย 70 ใบเมื่อไปถึงจุดหมาย ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกคั้นจะต้องคั้นน้ำอ้อยให้ได้ 40 แก้ว และขายน้ำอ้อยนั้นให้ได้เงินอย่างน้อย 200 รูปี ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
เลก 10 (อินเดีย → โอมาน).
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง พรม (Carpet) และ นับ (Count It) โดยทีมที่เลือกพรม จะต้องเดินไปที่ร้านพรม แล้วค้นหาพรม 2 ผืนที่มีลายเหมือนกัน โดยใช้ภาพในกล้อง ในการค้นหา ส่วนทีมที่เลือกนับ จะต้องเดินไปที่ร้านขายเครื่องเทศและนับมะนาวแห้งในตะกร้าให้ถูกต้อง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องไต่หน้าผาไปที่ฝั่งตรงข้ามของหน้าผาวาดี ทานุฟเพื่อหยิบคำใบ้และไต่กลับมายังจุดเดิม
เลก 11 (โอมาน → ไทย).
อุปสรรคสุดท้ายของการแข่งขันนี้ ทีมจะต้องขับรถไปยังฮูบรา แซนด์ แล้วสมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องใช้เครื่องตรวจจับโลหะค้นหากุญแจ 1 ใน 7 ดอกที่สามารถเปิดกล่องคำใบ้ได้ จากกุญแจกว่า 70 ดอกในพื้นที่ที่กำหนดให้ในทะเลทราย ทางแยกสุดท้ายในการแข่งขันนี้แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ดึง (Pull) และ งม (Plunge) โดยทีมที่เลือกดึง จะต้องพายเรือออกไปที่บ่อเลี้ยงหอยมุกแล้วหาหอยตัวที่มี Race Marker สีเหลือง-แดง ให้พบแล้วนำไปให้คนบนฝั่ง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกงม ทีมจะต้องงมใต้น้ำเพื่อหาหอยยักษ์ แล้วนำไข่มุกที่อยู่ภายในหอยมาให้คนบนฝั่ง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซล-ลา)
กรมธนารักษ์
กรมธนารักษ์ เป็นกรมในสังกัดของกระทรวงการคลัง มีหน้าที่เกี่ยวกับ 1.การปกครอง ดูแล บำรุงรักษา ให้ใช้ จัดประโยชน์ และดำเนินการในเรื่องต่างๆเกี่ยวกับที่ราชพัสดุ
2.การจัดทำ นำออกใช้ และรับคืนเหรียญกษาปณ์และดำเนินการเกี่ยวกับเงินตราและงานรับจ้างทำของ
3.รับ-จ่ายเงินคงคลัง
4.ดำเนินการเกี่ยวกับการกำหนดราคาประเมินทุนทรัพย์ของอสังหาริมทรัพย์
5.จัดแสดง เผยแพร่และอนุรักษ์ทรัพย์สินมีค่าของรัฐและจำหน่ายผลิตภัณฑ์
ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ได้มีการก่อตั้ง "กรมธนารักษ์" ขึ้นมา โดยกรมธนารักษ์รวมกรมที่มีหน้าที่สำคัญไว้ 4 กรม ได้แก่