pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีการถวายน้ำสรงพระศพและทรงเครื่องขัตติยมราภรณ์ศุกลัมตามพระราชประเพณี สมพระเกียรติยศพระอัครมเหสีอันสูงศักดิ์อย่างเต็มที่ ห่อด้วยกัปบาสิกะเศวตพัสตร์หลายชั้น แล้วเชิญลงพระลองทองและสวมพระชฎากษัตริย์เหนือพระศิโรเพศประกอบพระโกศทองแห่จากพระตำหนักพระอัครมเหสีในคืนนั้นสู่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง ประดิษฐานไว้เหนือพระแท่นแว่นฟ้าตรงที่ตั้งพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งประดิษฐานอยู่ไตรรัตน์มาส คือ ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2394 จนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2395 พระศพสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีก็ประดิษฐานไว้โดยมหศักดิ์สมพระเกียรติยศอย่างสูงประดับรอบล้อมไปด้วยสรรพสิ่งอลงกตทั้งปวงที่เฉลิมพระอิสริยยศ กระทั่งพระราชทานเพลิง ซึ่งกินเวลาราว 4-5 เดือน เนื่องจากมีการสร้างพระเมรุมาศและประกอบการพระราชพิธีสมพระอิสริยศักดิ์เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2395 (แบบปัจจุบันคือ พ.ศ. 2396)
เมื่อสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีสิ้นพระชนม์แล้ว บรรดาแพทย์ไทย จีน และอเมริกา ลงความเห็นกันว่ามูลเหตุพระโรคซึ่งยากที่จะบำบัดอย่างยิ่งและถึงทำลายพระชนม์ชีพในที่สุดนั้นได้ปรากฏขึ้นโดยลับ ๆ มาแต่ก่อนราชาภิเษกสมรส ด้วยทรงอวบพระองค์ผิดธรรมดาสตรีในวัยเดียวกัน และกลับซูบพระวรกายลงทันที ทั้งทรงพระกาสะตั้งแต่แรกเริ่มประชวร ภายหลังมาปรากฏขึ้น แต่วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2395 ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงกำพร้าพระบิดาและได้มาเป็นพระราชธิดาบุญธรรมของพระมหากษัตริย์โดยเดชะพระมหากรุณาธิคุณ พระองค์จึงเป็นผู้รับพระมรดก ทั้งสวิญญาณกทรัพย์และอวิญญาณกทรัพย์ที่เป็นของพระชนกและพระปิตุจฉา พระองค์ไม่มีพระภาดาหรือพระภคินีร่วมหรือต่างพระชนนีแม้แต่พระองค์เดียว จึงไม่มีทายาทผู้รับพระมรดก พระมรดกจำต้องตกเข้าพระคลังหลวง เมื่อเสร็จพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพแล้ว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ตกลงพระราชหฤทัยว่าพระราชสมบัติของพระอัครมเหสีส่วนหนึ่งเป็นเงินจำนวนมากจะจ่ายเพื่อเพิ่มพูนทักษิณกุศล บูรณะสังฆาวาสของพระชนก และพระปิตุจฉาของพระอัครมเหสี (วัดเทพธิดารามวรวิหาร) แต่อีกส่วนหนึ่งจะจ่ายสร้างพระอารามใหม่ที่เขตกำแพงเมืองใหม่ ในพระนามาภิไธยของพระอัครมเหสีว่า “วัดโสมนัสวิหาร” (วัดโสมนัสราชวรวิหาร) และที่เหลือนอกจากนั้นจะจ่ายบุรณะปฏิสังขรณ์พระอาราม อันจำเป็นต้องช่วยเหลือเพื่อสาธารณประโยชน์
หลังการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี เจ้าจอมมารดางิ้ว พระชนนีได้ลาออกจากพระบรมมหาราชวังไปพำนักอยู่กับพระยาราชภักดีศรีรัตนสมบัติบวรพิริยพาหะ (ทองคำ สุวรรณทัต) ผู้เป็นพี่ชาย
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 มีพระบรมราชโองการให้ออกพระนามาภิไธยของพระองค์ว่า "สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี" ตามที่เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 4 หากแต่มิได้เป็นพระราชชนนีในพระมหากษัตริย์รัชกาลต่อ ๆ มา อนึ่งสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี มีศักดิ์เป็นญาติกับเจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
ในสมัยรัชกาลที่ 4 แต่แรกยังไม่มีละครหลวง สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีทรงฝึกหัดคณะละครส่วนพระองค์ และทรงฟื้นฟูละครหลวงขึ้น เนื่องจากละครหลวงเลิกเสียเมื่อรัชกาลที่ 3 เพราะพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่โปรดละคร แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ทรงรังเกียจการเล่นละคร สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีจึงทรงหัดละครเด็กผู้หญิง ในพระบรมมหาราชวังขึ้นชุดหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้ออกโรง พระองค์ก็สิ้นพระชนม์เสียก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2395 ครั้นถึงปี พ.ศ. 2396 มีช้างเผือกแรกมาคู่พระบารมี คือพระวิมลรัตนกิริณี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงปรารภถึงการที่เคยมีละครหลวงสมโภชช้างเผือก เมื่อในสมัยรัชกาลที่ 2 จึงโปรดให้รวมละครของสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี ฝึกหัดเป็นละครหลวง จึงทันออกโรงเล่นสมโภชช้างเผือกที่ 2 คือพระวิสุทธรัตนกิริณี เมื่อปี พ.ศ. 2397 จึงได้มีละครหลวงขึ้นในรัชกาลที่ 4 แต่นั้นมา โดยคณะละครของพระองค์มีละครหญิงที่สำคัญเช่นเจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4 ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด ในรัชกาลที่ 4) ซึ่งได้กลายมาเป็นครูละครที่สำคัญในเวลาต่อมา
อุทยานแห่งชาติอูเรเวรา
อุทยานแห่งชาติอูเรเวรา (Urewera National Park) อุทยานแห่งชาติตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1954 เป็นพื้นที่ป่าที่ใหญ่ที่สุดในเกาะเหนือของนิวซีแลนด์ มีเนื้อที่ประมาณ 1,995 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,246,875 ไร่ ในป่ามีไม้เนื้อแข็ง และมีทะเลสาบไวกาเรโมอานา เป็นที่อยู่ของเป็ดและนกต่างๆ ภายในอุทยานมีสัตว์ต่างๆอีกมากมาย เช่น แมว แพะ แกะ กวาง และ หมู
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 — 22 มิถุนายน พ.ศ. 2457) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าแฉ่ เป็นพระธิดาในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ประสูติแต่หม่อมกิ่ม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระนามใหม่ว่า พรรณราย และเข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนา หม่อมเจ้าพรรณราย ขึ้นเป็น พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย ด้วยเป็นพระราชมาตุจฉาที่ทรงสนิทสนมมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณรายสิ้นพระชนม์ ณ ตำหนักที่ประทับในวังท่าพระ ซึ่งเป็นวังของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ พระโอรส ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2457 สิริพระชันษา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย ประสูติเมื่อวันพุธ เดือน 6 แรม 1 ค่ำ ปีจอ ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าแฉ่ เป็นพระธิดาองค์ที่หกในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ต้น (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3) ประสูติแต่หม่อมกิ่ม (สกุลเดิม แซ่จิ๋ว) มีพระภาดาพระภคินีร่วมพระบิดาแปดองค์ หนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดังนั้นพระองค์จึงเป็นพระมาตุจฉาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระชนนีคือหม่อมกิ่ม เป็นธิดาของจีนก๊วง แซ่จิ๋ว กับแตง แซ่ลี้ ทั้งสองมีเชื้อสายจีน น้องสาวคนหนึ่งของหม่อมกิ่มชื่อเอี่ยม สมรสกับจีนอู่ แซ่เล้า อาของเจ้าจอมมารดาอ่วม ในรัชกาลที่ 5
เมื่อชันษาได้เพียงขวบปี พระบิดาก็สิ้นพระชนม์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวพระอัยกา จึงรับไปบำรุงเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง พร้อมพระราชทานพระนามใหม่ว่า "พรรณราย" และให้สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร ซึ่งเป็นปิตุจฉาของหม่อมเจ้าพรรณรายรับไปเลี้ยงจนทรงพระเจริญตามลำดับ
พระประยูรญาติรวมทั้งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มักเรียกหม่อมเจ้าพรรณรายว่า "หญิงแฉ่" หรือ "แฉ่พรรณราย" แม้กระทั่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเองก็ทรงเรียกว่า "น้าแฉ่" สาเหตุที่ได้รับพระนามลำลองว่า "แฉ่" นั้น เป็นเพราะทรงพระกันแสงหนักเมื่อแรกเข้ามาอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ส่วนพระราชโอรสและพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตรัสเรียกพระองค์ว่า "ท่านแม่พรรณราย"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ชุบเลี้ยงหม่อมเจ้าพรรณรายเข้ารับราชการฝ่ายใน และหลังจากที่สมเด็จพระนางเจ้ารำเพยภมราภิรมย์ พระเชษฐภคินีของหม่อมเจ้าพรรณรายเสด็จสวรรคตแล้ว หม่อมเจ้าพรรณรายจึงเป็นพระมเหสีเพียงองค์เดียวตลอดรัชกาล และทรงปกครองฝ่ายในสืบมา สังเกตได้จากการเสด็จออกรับแขกเมืองในฐานะ "เจ้าฝ่ายใน" หรือ "ควีน" ออกปรากฏพระองค์แทนพระเชษฐภคินีผู้ล่วงลับ อย่างไรก็ตามไม่มีการเฉลิมพระอิสริยยศให้สูงขึ้นแต่อย่างใด และมีประสูติการพระราชบุตรในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสองพระองค์ คือ
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้สถาปนาหม่อมเจ้าพรรณรายขึ้นเป็นพระองค์เจ้าฝ่ายใน มีพระนามว่า พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย ทรงศักดินา 3,000และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องยศในเวลาพระราชทานพระสุพรรณบัฏ อันประกอบด้วย หีบหมากเสวยไม้แดงหุ้มทองคำลงยาตราปราสาท 1 หีบ หีบหมากทองคำใหญ่ลายจำหลักเครื่องพร้อม 1 หีบ กระโถนทองคำ 1 กระโถน กาน้ำเสวยทองคำทรงมัณฑ์ทองคำ 1 กา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย ประทับในพระบรมมหาราชวังมาโดยตลอด ต่อมาเมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนริศรานุวัดติวงศ์ ได้รับพระราชทานวังท่าพระแล้ว พระองค์จึงได้ออกจากพระราชวังมาประทับร่วมวังพระโอรสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2428
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย ประชวรพระโรคบิด และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2457 เวลา 20:30 น. สิริพระชันษา วันต่อมา เวลาบ่าย 5 โมงเศษ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ในการพระราชทานน้ำสรงพระศพ เมื่อสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ สรงพระศพตามลำดับ เจ้าพนักงานประจุกรรมเสร็จแล้วเชิญพระศพลงพระลอง ตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบพระโกศไม้สิบสอง ตั้งเครื่องราชอิสริยยศและเครื่องสูง สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงทอดผ้าไตร 20 ผ้าขาว 40 พับ พระสงฆ์สดับปกรณ์ พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม มีกำหนด 1 เดือน
อุทยานแห่งชาติซามาเรียกอร์จ
อุทยานแห่งชาติซามาเรียกอร์จ  ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะครีต ประเทศกรีซ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1953 มีเนื้อที่ 8 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,000ไร่
ภายในอุทยานแห่งชาติมีโกรกธารขนาดใหญ่ กว้าง 3.5 เมตร ลึกกว่า 600 เมตร มีพรรณพืชท้องถิ่นกว่า 14 ชนิด และเป็นที่อยู่ของแพะป่าแห่งเกาะครีด
เครื่องสร้างหิมะ
เครื่องสร้างหิมะเทียม หิมะเทียมจะสร้างโดย การที่นำความเย็นของน้ำมารวมตัวกัน ซึ่งจะทำให้เกิดเป็นก้อนน้ำแข็ง คนส่วนใหญ่จะใช้ข้อนี้เป็นหลัก โดยการที่นำก้อนน้ำแข็ง มาทำเป็นหิมะ และแกะสลักเป็นรูปและลวดลายต่างๆ แล้วแต่แบบที่ตนเองชอบ เช่น ลายหกเหลี่ยม ลายดอกไม้ ฯลฯ
อักษรอีลาไมต์
อักษรอีลาไมต์ (Elamite)เป็นอักษรที่ใช้โดยชาวอีลาไมต์ก่อนยุคจักรวรรดิเปอร์เซียเมื่อราว พ.ศ. 43 ชาวอีลาไมต์เป็นกลุ่มชนที่มีอิทธิพลครอบงำทางตะวันออกของเมโสโปเตเมีย ซึ่งเป็นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่าน การพัฒนาการเขียนของชาวอีลาไมต์เป็นคู่ขนานกับชาวสุเมเรีย คาดว่าเก่าสุดเมื่อราว 7, 457 ปีก่อนพุทธศักราช
ประเภทของอักษร.
อักษรอีลาไมต์แบ่งเป็น 3 ระยะคือ
อักษรอีลาไมต์ระยะแรก (Proto-Elamite).
เป็นอักษรที่เก่าสุด ปรากฏครั้งแรกเมื่อ 2,357 ปีก่อนพุทธศักราช ในซูซา เมืองหลวงของอีแลม มีสัญลักษณ์ราว 1,000 ตัว บางส่วนใช้แทนคำ เป็นอักษรชนิดแรกที่พบในอีแลม แตกต่างจากอักษรรูปลิ่มที่ปรากฏในส่วนอื่นของเมโสโปเตเมีย มักประกอบด้วยเส้นตรงและวงกลม ข้อความที่เขียนขึ้นทั้งหมดมักเกี่ยวกับบัญชีและตัวเลข อักษรนี้ส่วนใหญ่ยังถอดความไม่ได้และขาดแคลนข้อความขนาดยาวที่เป็นจารึก 2 ภาษา อ่านจากขวาไปซ้าย และลงข้างล่างเมื่อถึงจุดสิ้นสุดบรรทัด
อักษรอีลาไมต์โบราณ (Old Elamite).
เป็นอักษรที่มาจากอักษรอีลาไมต์ระยะแรก เมื่อราว 1,707 – 1,677 ปีก่อนพุทธศักราช ถอดความได้บางส่วน มีสัญลักษณ์ 80 ตัว เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และซ้ายไปขวา
การค้นพบข้อความ 2 ภาษาซึ่งเป็นอักษรอีลาไมต์กับอักษรอัคคาเดียโบราณเมื่อ พ.ศ. 2448 ที่ซูซา ทำให้การถอดความง่ายขึ้น รูปแบบโดยทั่วไปเป็นอักษรพยางค์ โดยมีอักษรคำปนอยู่ด้วย รูปแบบอักษรพยางค์เหล่านี้ใกล้เคียงกับอักษรรูปลิ่มในสมัยเดียวกัน คือมีทั้งแบบใช้แทนพยางค์ พยัญชนะ-สระ และ สระ-พยัญชนะ การอ่านยังไม่แน่นอน สัญลักษณ์บางตัวใช้ลงท้ายพยางค์ พยัญชนะ-สระ-พยัญชนะ โดยมีเสียงสระต่างกัน ทำให้ยากต่อการออกเสียง ปัญหาหลักของการอ่านอักษรอีลาไมต์คือ ขาดข้อความขนาดยาว ความเข้าใจภาษาอีลาไมต์มีจำกัดเพราะไม่เกี่ยวข้องกับภาษาใดในปัจจุบัน และมีการศึกษาน้อยกว่าภาษาสุเมเรียและภาษาอัคคาเดีย
อักษรอีลาไมต์รูปลิ่ม (Elamite Cuneiform).
ใช้ในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 874 พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดีย มีสัญลักษณ์ 130 ตัว น้อยกว่าอักษรรูปลิ่มอื่นๆ
อักษรอีลาไมต์ไม่พบว่ามีการใช้อีกในช่วง 1,657 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกที่พบในอีแลมในช่วงดังกล่าวเป็นภาษาสุเมเรียหรือภาษาบาบิโลเนียซึ่งเป็นผลจากการขยายตัวของเมโสโปเตเมีย วรรณคดีอีลาไมต์เงียบหายไป 900 ปี มาปรากฏอีกครั้งในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราช แต่เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นอักษรรูปลิ่ม แต่มีจำนวนอักษรน้อยมากคือ พบราว 145 ตัว โดย 113 ตัวใช้แทนพยางค์ 25 ตัวใช้แทนคำ 7 ตัวเป็นศัพท์กำหนด ในขณะที่อักษรรูปลิ่มในเมโสโปเตเมียมีใช้กว่า 700 ตัว
จารึกอักษรอีลาไมต์รูปลิ่มที่มีชื่อเสียงคือ จารึกที่หน้าผาเบอิสตุน ที่จารึกโดยคำสั่งของกษัตริย์ดาริอุสที่ 1 แห่งราชวงศ์อแคมีนิกของเปอร์เซีย เมื่อราว พ.ศ. 43 ในเวลานั้น ภาษาอีลาไมต์เป็นภาษาราชการควบคู่กับภาษาอราเมอิกและภาษาเปอร์เซียโบราณ โดยภาษาเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่าเช่น ภาษาสุเมเรีย ภาษาบาบิโลเนีย เป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาและวิทยาศาสตร์ ภาษาอีลาไมต์มีความสำคัญมากในช่วงต้นของจักรวรรดิเปอร์เซีย แล้วค่อยๆลดความสำคัญลงหลังจาก พ.ศ. 43 โดยภาษาอราเมอิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทน ทิ้งให้ภาษาอีลาไมต์กลายเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้
อุทยานแห่งชาติวีรูงกา
อุทยานแห่งชาติวีรูงกา  ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีเนื้อที่กว่า 8,090 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,056,250 ไร่
จัดตั้งขึ้นเป็นอุทยานแห่งชาติขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1925 ภายในอุทยานมีภูเขาไฟที่ดับแล้ว น้ำพุร้อนและธารน้ำแข็ง มีพืชพรรณต่าง ๆ ทุ่งหญ้าสะวันนาและป่าเขตร้อน เป็นที่อยู่ของลิงกอริลลา สุนัขป่า ลิงชิมแปนซี สิงโต ช้าง และสัตว์ต่าง ๆ อีกมากมาย
อุทยานแห่งชาติเมรู
อุทยานแห่งชาติเมรู  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศเคนยา มีเนื้อที่ 880 ตารางกิโลเมตร หรือ 550,000 ไร่ จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1967 บริเวณอุทยานแห่งชาติเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะ มีป่าไม้ ต้นปาล์ม ทุ่งหญ้า และมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน มีสัตว์ต่างๆ เช่น ช้าง ควาย ยีราฟ และ ม้าลาย
อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์
อุทยานแห่งชาติมานาพูลส์ (Mana Pools) ตั้งอยู่ในประเทศซิมบับเว ครองคลุมพื้นที่ป่าตั้งฝั่งแม่น้ำซัมเบซี มีพื้นที่ 2,225 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,390,625 ไร่
จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 เป็นที่ชุ่มชื้นและที่อยู่ของสัตว์ที่สำคัญในภูมิภาคแอฟริกาใต้ สัตว์ที่อาศัยได้แก่ ช้าง สุนัขป่า เสือชีตาห์ และ แรดดำ ซึ่งเป็นสัตว์หายาก
เอดจ์ (เครือข่ายไร้สาย)
เอดจ์  หรือ อีจีพีอาร์เอส  เป็นระบบอินเทอร์เน็ตไร้สาย 2.75G ในเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ เป็นเทคโนโลยีตามมาตรฐานสากลที่กำหนดโดย ITU (International Telecommunications Union) คล้ายกับระบบจีพีอาร์เอส แต่มีความเร็วที่สูงกว่าคือที่ประมาณ 200-300 Kbps ซึ่งสูงกว่าจีพีอาร์เอสสี่เท่า แต่ในบางพื้นที่ถ้าหากใช้เอดจ์ไม่ได้ โทรศัพท์ก็จะเปลี่ยนไปใช้จีพีอาร์เอสเอง ช่วยให้การรับส่งข้อมูลบนโทรศัพท์มือถือได้มากกว่าและรวดเร็วกว่า ทั้งการเข้า WAP และ WEB รับส่ง MMS, Video/Audio Streaming และ Interactive Gaming และเป็นก้าวสำคัญเพื่อการก้าวเข้าสู่ยุค 3G
One-hot Finite State Machine
ถ้าสร้าง counter โดยออกแบบ flip-flop n ตัว state machine ที่ได้จะมี 2^n ตัว เช่นใช้ flip-flop 3 ตัว bก็แสดงว่ามี 3 บิต
เพราะฉะนั้นก็จะมี 2^3 = 8 state แต่ว่า one hot คือ แต่ละ state จะมี 1 แค่ตัวเดียว นอกนั้นเป็น 0 หมด อย่างในกรณีนี้ จะได้แค่
ซึ่งได้แค่ 3 state จึงต้องเพิ่ม flip-flop เข้าไปอีกเพื่อที่จะให้ได้ 8 state ซึ่งดูเหมือนยุ่งยากแต่มีข้อดีคือ เราไม่ต้องแปลง output จากเดิม ถ้า output เป็น 101 เราต้องนำ output ไปใส่ decoder แปลงออกาอีกแต่ถ้าใช้แบบ one hot เราจะสามารถนำ output ออกมาใช้ได้เลย
กล้ามเนื้อเดลทอยด์
กล้ามเนื้อเดลทอยด์  ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หมายถึงกล้ามเนื้อรูปสามเหลี่ยมที่เป็นส่วนสำคัญของกล้ามเนื้อในบริเวณไหล่ และเป็นกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของแขนที่มีข้อต่อไหล่เป็นจุดหมุน นอกจากนี้ยังนิยมใช้กล้ามเนื้อนี้ในการฉีดยาเข้าทางกล้ามเนื้อ (intramuscular injection) อีกด้วย
ในตำรากายวิภาคศาสตร์บางเล่มอาจใช้คำว่า "เดลทอยเดียส" (deltoideus) ในการกล่าวถึงกล้ามเนื้อมัดนี้ อย่างไรก็ตาม ทั้งคำว่าเดลทอยด์และเดลทอยเดียส ต่างมาจากอักษร"เดลตา" (Delta) ในภาษากรีก ซึ่งเป็นอักษรรูปสามเหลี่ยม
จุดเกาะ.
จุดเกาะต้น.
จุดเกาะต้น (origin) ของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ มาจากแนวของกระดูกส่วนไหล่ (shoulder girdle) นั่นคือกระดูกไหปลาร้า (clavicle) และกระดูกสะบัก (scapula) และสามารถแบ่งเส้นใยกล้ามเนื้อที่มาจากจุดเกาะต้นที่ต่างกันได้เป็นสามกลุ่ม ได้แก่
เส้นใยกล้ามเนื้อทั้งสามจะเชื่อมรวมกันใกล้กับบริเวณจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อมัดนี้ที่บริเวณต้นแขน
จุดเกาะปลาย.
จุดเกาะปลาย (insertion) ของกล้ามเนื้อเดลทอยด์คือแนวบนกระดูกต้นแขน (humerus) ซึ่งเรียกว่า แนวเดลทอยด์ (deltoid tuberosity) ซึ่งเป็นแนวขรุขระรูปตัว V ที่อยู่ทางด้านข้างของส่วนกลางของกระดูกต้นแขน จุดนี้จะเป็นจุดที่เอ็น (tendon) ของกล้ามเนื้อเดลทอยด์มายึดเกาะกับกระดูกต้นแขน และแผ่ออกเป็นพังผืดชั้นลึก (depp fascia) ของต้นแขน ซึ่งช่วยในการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ
หน้าที่การทำงาน.
เนื่องจากกล้ามเนื้อเดลทอยด์มีจุดเกาะที่กว้างและครอบคลุมตั้งแต่ด้านหน้าจนถึงด้านหลังของไหล่ ดังนั้นเส้นใยกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้นที่ต่างกัน จึงมีหน้าที่การทำงานที่แตกต่างกันออกไปด้วย อย่างไรก็ตาม เส้นใยกล้ามเนื้อทั้งสามของกล้ามเนื้อเดลทอยด์มีหน้าที่หลักเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของแขนรอบข้อต่อไหล่ในรูปแบบต่างๆ
หลอดเลือดและเส้นประสาทที่เกี่ยวข้อง.
หลอดเลือดแดง.
กล้ามเนื้อเดลทอยด์จะได้รับเลือดส่วนใหญ่มาจากแขนงด้านหลังของหลอดเลือดแดงรอบต้นแขน (Posterior circumflex humeral artery) และบางส่วนจากแขนงเดลทอยด์ของหลอดเลือดแดงธอราโคอโครเมียล (Thoracoacromial artery) หลอดเลือดแดงทั้งสองเป็นแขนงที่มาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (Axillary artery)
หลอดเลือดดำ.
หลอดเลือดดำที่ใกล้เคียงกับกล้ามเนื้อเดลทอยด์ได้แก่หลอดเลือดดำเซฟาลิค (Cephalic vein) ซึ่งอยู่ทางขอบด้านล่างของกล้ามเนื้อ ซึ่งจะเทเข้าสู่หลอดเลือดดำรักแร้ (Axillary vein) ต่อไป
กล้ามเนื้อเดลทอยด์จะถูกสั่งการผ่านทางเส้นประสาทรักแร้ (Axillary nerve) ซึ่งเป็นเส้นประสาทที่มาจากเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerve) ระดับคอ ส่วนที่ 5 และ 6 (C5,C6) ผ่านทางร่างแหประสาทแขน (Brachial plexus)
กสท โทรคมนาคม
บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ( ตัวย่อ CAT) เป็นรัฐวิสาหกิจ ในสังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ในรูปบริษัทมหาชน จากการแปรรูปรัฐวิสาหกิจในกิจการโทรคมนาคมของการสื่อสารแห่งประเทศไทย (ก.ส.ท.) ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2519
กสท โทรคมนาคม ทำหน้าที่ดำเนินธุรกิจด้านการสื่อสารโทรคมนาคม ทั้งในและระหว่างประเทศ ในอดีต ก.ส.ท. ยังทำหน้าที่ให้บริการกิจการไปรษณีย์เพิ่มด้วย โดยรับโอนกิจการเกือบทั้งหมดมาจากกรมไปรษณีย์โทรเลข แต่ต่อมามีการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ จึงได้แยกกิจการไปรษณีย์ออกไปจัดตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ส่วนกิจการโทรคมนาคมได้แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดขึ้นในชื่อ กสท โทรคมนาคม
กสท โทรคมนาคม ได้ดำเนินกิจการเกี่ยวกับการสื่อสารโทรคมนาคมมาเป็นระยะเวลา 45 ปี จึงได้มีการควบรวมกิจการกับทีโอที เป็น บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564
ยุคการสื่อสารแห่งประเทศไทย.
การสื่อสารแห่งประเทศไทย (ก.ส.ท.) ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Communications Authority of Thailand (CAT.) เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2519 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2519 เพื่อดำเนินการและนำมาซึ่งความเจริญของทั้งกิจการไปรษณีย์และกิจการโทรคมนาคม โดยรับโอนกิจการทั้งหมดมาดำเนินงานต่อจากกรมไปรษณีย์โทรเลข ยกเว้นสำนักงานเลขานุการกรม กองสื่อสารระหว่างประเทศ กองแผนงาน และสำนักงานบริหารความถี่วิทยุ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ จึงได้มีการยกเลิกพระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 14 สิงหาคม โดยได้แยกกิจการไปรษณีย์และกิจการโทรคมนาคมออกจากกัน โดยกิจการไปรษณีย์ได้จัดตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด และรวมกิจการไปรษณีย์ในส่วนที่สำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคมรับโอนมาจากกรมไปรษณีย์โทรเลขก่อนหน้านี้ด้วย ส่วนกิจการโทรคมนาคมได้มีการจัดตั้งเป็นบริษัทมหาชนจำกัดขึ้นในชื่อ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
ยุคบริษัทหลังการแปรรูป.
บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ( ตัวย่อ CAT) จดทะเบียนจัดตั้งเป็นบริษัทมหาชนจำกัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2546 หลังการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยมีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกจำนวน 10,000 ล้านบาท เพื่อดำเนินธุรกิจด้านการสื่อสารโทรคมนาคม ทั้งในและระหว่างประเทศ
ทุนในการจดทะเบียนประกอบด้วยหุ้นสามัญจำนวน 1,000 ล้านหุ้น มูลค่าที่ตราไว้ 10 บาทต่อหุ้น ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 และได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับและมติคณะรัฐมนตรีที่ใช้บังคับกับรัฐวิสาหกิจทั่วไป สามารถบริหารจัดการในรูปแบบเดียวกับบริษัทเอกชนได้เต็มรูปแบบ รวมทั้งกระจายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้ในระยะเวลาที่เหมาะสม แต่แล้วก็ไม่ได้มีการกระจายหุ้นแต่อย่างใด โดยเป็นกระทรวงการคลังถือหุ้นไว้ 100% ตราบจนกระทั่งควบรวมกิจการ
ควบรวมกิจการกับทีโอที.
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2563 อนุมัติให้ กสท โทรคมนาคม ควบรวมกิจการกับทีโอที เป็น บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) เพื่อลดความซ้ำซ้อนในการดำเนินการ และให้บริษัทแห่งใหม่มีพันธกิจในการสนับสนุนนโยบายของรัฐในการพัฒนาระบบดิจิทัลต่อไป โดยมีกระทรวงการคลังถือหุ้นทั้งหมด 100% ตามเดิม และได้ดำเนินการแล้วเสร็จในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564
กสท โทรคมนาคม เปลี่ยนมีสัญลักษณ์มาแล้ว 4 แบบ นับตั้งแต่เป็นการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2519 ทั้งนี้ ตราสัญลักษณ์ของกสท โทรคมนาคม ซึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
อุทยานแห่งชาติปือเนดา-ฌือเรช
อุทยานแห่งชาติปือเนดา-ฌือเรช  ตั้งอยู่บริเวณหุบเขาทางภาคเหนือของประเทศโปรตุเกส จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1970 มีเนื้อที่ 500 ตารางกิโลเมตร หรือ 312,500 ไร่
มีพืชพรรณต่าง ๆ มากมาย และสัตว์ต่าง ๆ อาทิ กิ้งก่ามรกตไอบีเรีย ("Lacerta schreiberi") ซึ่งเป็นสัตว์หายากอีกชนิดหนึ่งในอุทยานแห่งนี้
โมบิลสูท ซีรี่ RX-78
อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน  เป็นอุทยานแห่งแรกของโลกและของสหรัฐ ตั้งอยู่ในเขตติดต่อ 3 รัฐได้แก่ ไวโอมิง มอนแทนา และไอดาโฮ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐไวโอมิง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีเนื้อที่มากกว่า 2 ล้านเอเคอร์ คือประมาณ 43,750 ตารางไมล์ หรือ 8,992 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,620,000 ไร่ เป็นสถานที่แห่งที่ 2 ในสหรัฐ และแห่งที่ 4 ในทวีปอเมริกาเหนือ ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1978
ภายในอุทยานประกอบไปด้วยที่ราบสูง ภูเขาสูงที่มีหน้าผาชัน และทะเลสาบ เยลโลว์สโตนเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีบ่อน้ำร้อนและน้ำพุร้อนมากกว่า 10,000 แห่ง และ 250 แห่งเป็นบ่อน้ำพุร้อน (เป็นหินหนืดที่พุ่งออกมาจากใต้ดิน) และน้ำพุร้อนที่สำคัญคือน้ำพุร้อนโอลด์เฟทฟุล ซึ่งมีน้ำพุร้อนพุ่งออกมาทุก 33 และ 93 นาทีโดยไม่เปลี่ยนแปลงเลยตลอดระยะเวลา 100 ปีที่ผ่านมา ยังมีน้ำตกอีกกว่า 300 แห่ง ที่สามารถค้นพบและท่องเที่ยวได้อีกมากมาย
สัตว์ป่าที่น่าสนใจในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ได้แก่ หมีกริซลี หมีดำ ควายป่าไบซัน กวางมูส กวางเอลก์ แพะภูเขาบิกฮอร์น แมวป่า และหมาป่าเป็นต้น
โมบิลสูท ซีรี่ RX-79
RX-93 นิวกันดั้ม
RX-77 กันแคนน่อน
ZGMF-X20A สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม
ZGMF-X10A ฟรีด้อมกันดั้ม
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย หน้านี้เป็นบทความที่รวบรวมรายชื่อห้างสรรพสินค้า (department store) ที่มีขนาดพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ 8,000 ตารางเมตรขึ้นไปในประเทศไทย
ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทยเรียงตามจังหวัดดังนี้ :
GSX-401FW สตาร์เกเซอร์
GAT-X105 สไตรค์กันดั้ม
GAT-X105E สไตรค์นัวร์
GAT-X103AP เวอร์เด้บัสเตอร์
GAT-X1022 บลูดูเอล
อุทยานแห่งชาติแบมฟ์
อุทยานแห่งชาติแบมฟ์ (Banff National Park) ตั้งอยู่ในเทือกเขาร็อกกี้ในตอนใต้ของรัฐอัลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ประมาณ 6,641 ตารางกิโลเมตร หรือ 4,150,625 ไร่ ภายในอุทยานแห่งชาติมีทุ่งน้ำแข็ง ซึ่งเป็นธารน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ อุทยานมีทิวทัศน์ที่สวยงาม โดยเฉพาะทะเลสาบ ธารน้ำแข็ง และน้ำพุร้อน มีป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ และสัตว์ต่างๆ เช่น อินทรีย์สีทอง หมีกริซลี หมีดำ กวางมูส กวางมูล กวางหางขาว แกะเขาใหญ่ คาริบู หมาป่า แพะภูเขา เป็นต้น
อุทยานแห่งชาติเบรคอนบีคอนส์
อุทยานแห่งชาติเบรกอนบีคอนส์  ตั้งอยู่ในเวลส์ จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1957 ทางตอนใต้ของเวลส์ มีภูเขาเพ็นนะแวนเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในอุทยาน สูง 886 เมตร ภายในอุทยานมีพืชและสัตว์ต่าง ๆ มากมาย
อุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี
อุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี  ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศแทนซาเนีย มีเนื้อที่ประมาณ 14,750 ตารางกิโลเมตร หรือ 9,218,750 ไร่ ภายในอุทยานแห่งชาติมีทุ่งหญ้าสะวันนากว้างใหญ่ และเป็นที่พักพิงของแรดดำ และสัตว์กินพืชอีกหลากหลายชนิดกว่าล้านตัวเช่น ม้าลาย ควาย ยีราฟ และช้างแอฟริกา และสัตว์กินเนื้อเช่น เสือดาว สิงโต และเสือชีตาห์
อุทยานแห่งชาติรอนดาเนอ
อุทยานแห่งชาติรอนดาเนอ  เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศนอร์เวย์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1970 มีเนื้อที่ 572 ตารางกิโลเมตร หรือ 357,500 ไร่ ภายในอุทยานแห่งชาติมีภูเขาสูงและหน้าผาชัน มีธารน้ำแข็ง และยอดเขาสูงอีกหลายลูก พืชในอุทยานเป็นแบบแอลไพน์ มีไม้แคระ มอสส์ และไลเคน สัตว์ที่อาศัยได้แก่ กวางเรนเดียร์ กระต่ายป่า สุนัขจิ้งจอก
อุทยานแห่งชาติแคนยอนแลนด์
อุทยานแห่งชาติแคนยอนแลนด์ (Canyonlands National Park) ตั้งอยู่ในรัฐยูทาห์ จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1964 มีเนื้อที่ 1,365 ตารางกิโลเมตร หรือ 853,125 ไร่ ภายในอุทยานมีเนินเขามากมาย มาโกรกธารแม่น้ำโคโลราโดขนาดใหญ่ มีสัตว์และนกนานาชนิด และมีภาพเขียนอินเดียนแดงโบราณประดับอยู่ในอุทยาน
อุทยานแห่งชาตินาแฮนนี
อุทยานแห่งชาตินาแฮนนี  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขาแมกเคนซี อยู่ในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,765 ตารางกิโลเมตร หรือ 2,978,125 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินปูนเป็นเนินสูงต่ำ มีถ้ำและน้ำพุร้อน อุทยานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ ค.ศ. 1976
อุทยานไดโนเสาร์แห่งรัฐ
อุทยานไดโนเสาร์แห่งรัฐ  ตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา มีพื้นที่ 73 ตารางกิโลเมตร หรือ 45,625 ไร่ มีการค้นพบซากโครงกระดูกไดโนเสาร์และซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ มากมาย และเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก สภาพทั่วไปเหมือนที่ทุรกันดาร แต่เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติที่สำคัญแห่งหนึ่ง
แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์
แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 – 10 กันยายน พ.ศ. 2564) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2520-2524 เส้นทางการขึ้นมาเป็นนักร้องของเขานั้น มีความแตกต่างจากนักร้องลูกทุ่งรุ่นเดียวกันและรุ่นก่อนหน้านั้นอยู่มาก เพราะเขามีผลงานเพลงโด่งดังขึ้นมาโดยที่ไม่เคยเป็นนักร้องอยู่กับวงดนตรีลูกทุ่งวงใดมาก่อน โดยเขาโด่งดังมาจากผลงานเพลงแรกที่เขาบันทึกเสียงคือ "แห่ขันหมาก" และหลังจากนั้นก็ผลิตผลงานเพลงที่ไพเราะกินใจออกมามากมายหลายเพลง
เขาได้เสียชีวิตจากโรคโควิด-19 เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2564 เวลา 10:30 น. ด้วยวัย 68 ปี
แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ มีชื่อจริงว่า เฉลียว ไกอ่ำ เกิดวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่บ้านเลขที่ 156 หมู่ 13 ตำบลกำปัง อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา จากฐานะที่ยากจน และพ่อแม่แยกทางกัน ทำให้เขาจบการศึกษาแค่ประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดบ้านจาน ต.กำปัง อ.โนนไทย แสงสุรีย์ เป็นคนที่ชอบการร้องเพลงลูกทุ่งอย่างมาก และก็ได้เข้าสู่เวทีการประกวดในเขตจังหวัดบ้านเกิดมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้น ป.2 และประกวดเรื่อยมา ซึ่งก็ชนะบ้างแพ้บ้างเป็นธรรมดา
หลังจบการศึกษา เมื่อประมาณอายุ 15 ปี แสงสุรีย์ หิ้วกระเป๋าเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพฯ และน้าสาวได้ฝากฝังให้เขาได้เข้าทำงานที่โรงแรมแอมบาสเดอร์ แถวสุขุมวิท
ในตำแหน่งล้างจาน 3 ปีหลังจากนั้นก็ขยับขึ้นมาทำในตำแหน่งพ่อครัวอาหารฝรั่ง และเขาทำหน้าที่นี้อยู่นานถึง 10 ปี
ระหว่างนั้นเขาก็ตระเวณประกวดร้องเพลงตามเวทีเล็ก ๆ ในเขตกรุงเทพฯ ซึ่งก็ชนะบ้างแพ้บ้าง มาวันหนึ่ง แสงสุรีย์ ได้เข้าประกวดการร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ขยะสังคม" ที่มีสรพงษ์ ชาตรี แสดงนำ และมีสายัณห์ สัญญา เป็นผู้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ ซึ่งคราวนี้ แสงสุรีย์ ได้รับชัยชนะ และเพื่อนที่มาร่วมประกวดด้วยกัน ได้พาเขาไปพบ ครูสัมฤทธิ์ รุ่งโรจน์ครูเพลงตาพิการ เพื่อให้ปั้นแสงสุรีย์ เป็นนักร้อง