pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เทโวโรหณะ แปลว่า "การเสด็จลงจากเทวโลก" (ของพระพุทธเจ้า) เป็นเหตุการณ์ตอนหนึ่งของพระพุทธเจ้า คือในพรรษาที่ 7 ได้เสด็จขึ้นไปจำพรรษาบนเทวโลกคือบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เพื่อแสดงธรรมโปรดพุทธมารดา ครั้นถึงวันมหาปวารณา เสด็จลงจากเทวโลกในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ตำนานเล่าว่า พระอินทร์ทรงนิมิตบันได 3 อย่างถวาย คือ บันไดทอง บันไดแก้วมณี บันไดเงิน หัวบันไดพาดอยู่ที่ยอดเขาสิเนรุ เชิงบันไดอยู่ที่ประตูเมืองสังกัสสนคร เวลาเสด็จลงทรงใช้บันไดแก้วมณี เหล่าเทวดาลงทางบันไดทอง เหล่ามหาพรหมลงทางบันไดเงิน เรียกการเสด็จครั้งนั้นว่า เทโวโรหณะ
เหตุการณ์ในพุทธประวัติ.
พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเทศนาแก่ประชาชนอยู่เป็นประจำ ณ นครสาวัตถี จนมีประชาชนจำนวนมากหันมาเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงเป็นเหตุทำให้เหล่าเดียรถีย์เสื่อมลง (เดียรถีย์ หมายถึง นักบวชประเภทหนึ่งมีมาก่อนพระพุทธศาสนาและเป็นปฏิปักษ์ต่อพระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง มีพุทธบัญญัติว่า หากเดียรถีย์จะมาขอบวชในพระพุทธศาสนาต้องมารับการฝึก เพื่อตรวจสอบว่ามีความเลื่อมใสแน่นอนเสียก่อน เรียกว่า ติตถิยปริวาส) พวกเดียรถีย์เดือดร้อนจึงคิดหาวิธีที่จะทำลายพระพุทธศาสนาโดยการกล่าวร้ายพระพุทธเจ้า สาวก แต่ประชาชนก็ยังเลื่อมใสศรัทธาเหมือนเคย ในที่สุดเดียรถีย์จึงใช้อุบายทำลายพระพุทธศาสนาโดยการใช้พุทธบัญญัติที่ว่า “พระพุทธเจ้าและเหล่าสาวกสิ้นท่าหมดอิทธิฤทธิ์ แล้วงดการแสดง ตรงข้ามกับเหล่าคณาจารย์เดียรถีย์ ซึ่งมีปาฏิหาริย์อบรมมั่นคงเต็มที่และมีความพร้อมที่จะแสดงให้เห็นได้ทุกเมื่อ ถ้าไม่เชื่อก็เชิญพระพุทธเจ้ามาแสดงปาฏิหาริย์แข่งกันก็ย่อมได้ เพื่อพิสูจน์ว่าใครจะเก่งกว่าใคร “
ฝ่ายพระพุทธเจ้าและสาวกก็เงียบเฉย เดียรถีย์จึงกล่าวร้ายหนักอีกว่า “พระพุทธเจ้าไม่มีความสามารถในการแสดงอิทธิฤทธิ์” เมื่อพระพุทธเจ้าทรงทราบจึงคิดใคร่ครวญและตัดสินใจที่จะแสดงปาฏิหาริย์ให้พวกเดียรถีย์ได้ประจักษ์เพื่อไม่ให้พระพุทธศาสนาโดนย่ำยี โดยพระองค์ได้ประกาศว่าจะแสดงยมกปาฏิหาริย์ ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 ณ ใต้ต้นมะม่วง เมื่อฝ่ายเดียรถีย์รู้ ความดังนั้นจึงแบ่งพวกให้ไปทำลายต้นมะม่วงทุกต้นในเมืองสาวัตถี อีกพวกก็ช่วยกันสร้างมณฑปเพื่อแสดงปาฏิหาริย์ของตน และประกาศให้ประชาชนมาชมความล้มเหลวของพระพุทธองค์ เมื่อถึงกำหนดก็เกิดพายุใหญ่ทำให้มณฑปของเดียรถีย์พังหมดสิ้นส่วนพระพุทธเจ้ายังมิได้แสดงปาฏิหาริย์แต่อย่างใด
ในวันนั้นเอง คนเฝ้าพระราชอุทยานของพระเจ้าปเสนทิโกศล ชื่อว่า นายคัณฑะ ได้ถวายมะม่วงผลหนึ่งแก่พระพุทธเจ้าเนื่องจากมีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธองค์ พระพุทธองค์จึงสั่งให้พระอานนท์นำมะม่วงไปทำน้ำปานะ (ปานะ หมายถึง น้ำ ของสำหรับดื่ม) มาถวายและเอาเมล็ดมะม่วงวางบนดิน เมื่อทรงฉันน้ำปานะเสร็จ ก็ทรงล้างพระหัตถ์โดยให้น้ำรดลงบนเมล็ดมะม่วง ทันใดนั้นเอง ก็กลายเป็นต้นมะม่วงที่งอกเงยขึ้นมาและต้นใหญ่ หลังจากนั้นพระพุทธเจ้าก็แสดงปาฏิหาริย์เนรมิตช่อไฟ ช่อน้ำเนรมิต บุคคลที่เหมือนพระองค์ทุกประการ ทรงแสดงธรรม จงกรม พระพุทธนิมิตให้ประชาชนได้ประจักษ์แก่สายตาจึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาโดยทั่วกัน
วันรุ่งขึ้นเป็นวันเข้าพรรษา พระองค์ประกาศว่าจะไปจำพรรษาที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เพื่อเทศนาโปรดเทพบุตร อดีตพระนางสิริมหามายา พระพุทธมารดา เพื่อเป็นการสนองพระคุณ ดังนั้นพระองค์จึงได้เทศนาพระอภิธรรมปิฎกโปรดพระพุทธมารดาในช่วงเข้าพรรษา 3 เดือน เมื่อถึงวันออกพรรษาพระพุทธองค์จึงเสด็จกลับสู่โลกมนุษย์ทางประตูเมืองสังกัสสนคร เป็นการลงจากเทวโลก (เทโวโรหณะ) เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จลงมาในวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 11 แล้ว ในวันรุ่งขึ้น (วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11) ประชาชนต่างพร้อมใจกันมารับเสด็จและนำอาหารมาเพื่อทำบุญตักบาตรเป็นจำนวนมาก ประชาชนบางพวกอยู่ห่างไม่สามารถที่จะถวายอาหารใส่ลงบาตรได้ จึงนำข้าวสาลีมาปั้นเป็นก้อนแล้วโยนใส่ลงในบาตร จนกลายมาเป็นประเพณีนิยมที่ว่าจะต้องทำข้าวต้มลูกโยนซึ่งเป็นข้าวเหนียวห่อด้วยใบมะพร้าวไว้หางยาวเพื่อไว้ใส่บาตรในวันเทโวโรหณะ
การตักบาตร.
วันเทโวโรหณะ หมายถึง วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ซึ่งพระพุทธเจ้าจะทรงถึงโลกมนุษย์ในวันรุ่งขึ้นของอีกวันหนึ่ง คือ วันแรม 1 ค่ำเดือน 11 และบิณฑบาตรในเช้าวันนั้น ดังนั้นวันตักบาตรเทโวจึงเป็นวันแรม1ค่ำเดือน11
ในประเพณีเทศกาลตักบาตรเทโวที่จัดขึ้นในปัจจุบัน การตักบาตรในวันนี้มีลักษณะพิเศษ คือ จะอัญเชิญพระพุทธรูปขึ้นประดิษฐานบนรถ โดยจะมีคนลากหรือขับเคลื่อนรถไปอย่างช้าๆ โดยจะนำหน้าพระสงฆ์ และพระสงฆ์ก็จะเดินเป็นแถวเพื่อบิณฑบาตเดินตามรถที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนพุทธศาสนิกชนก็จะเรียงเป็นแถวอยู่ข้างทางเพื่อรอใส่บาตรตามลำดับ และอาจมีการนำข้าวต้มลูกโยนมาใส่บาตรเพื่อจำลองเหตุการณ์ในครั้งพุทธกาล ซึ่งแต่ล่ะวัดมักจะมีการจัดสถานที่โดยจะมีธงราวประดับประดาตามเส้นทางที่ใช้ประกอบเทศกาลบิณฑบาต (ในปัจจุบันประเพณีตักบาตรเทโว จะเป็นการตักบาตรข้าวสารอาหารแห้ง)
เมื่อถึงวันเทโวโรหณะ (วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11) หรือวันถัดมา(วันตักบาตรเทโว) (วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11) พุทธศาสนิกชนนิยมไปทำบุญตักบาตรที่วัด โดยการปฏิบัติตนดังนี้
กระทรวงโยธาธิการ
ฮาโลเจน
เทโวโรหณะ
คีรีศักดิ์ บาร์โบส
คีรีศักดิ์ บาร์โบส หรือ คีรี สุขสำราญ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นนักมวยชาวจังหวัดสุพรรณบุรี สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 3
คีรีศักดิ์ บาร์โบส เริ่มชกมวยไทยในจังหวัดสุพรรณบุรีใช้ชื่อว่า คีรี ลูกเรไร ชกชนะจนมีชื่อเสียงในแถบภาคกลาง จนกระทั่ง ภักดี สวนรัตน์พามาฝากฝังกับเชาวน์ ฉวีวงษ์ จึงใช้ชื่อว่าคีรีศักดิ์ บาร์โบส ขึ้นชกมวยไทยในกรุงเทพฯ ได้ขึ้นชกในรายการมวยที่สำคัญหลายครั้ง เช่น ชกมวยรอบจ้าวแผ่นดิน ได้ชิงชนะเลิศกับอดุลย์ ศรีโสธร แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชกมวยรอบจ้าวปฐพี แพ้ปราบธรณี เมืองสุรินทร์ ตกรอบแรก ชกมวยรอบครองแผ่นดิน แพ้ศักดา ยนตรกิจ ตกรอบ ชิงแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีราชดำเนินก็แพ้ ชัยยงค์ ราชวัฏ ชิงไม่สำเร็จอีก
หลังจากนั้น คีรีศักดิ์ จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ปรากฏว่าประสบความสำเร็จมากกว่า ชนะนักมวยชื่อดังหลายคน เช่นอดุลย์ ศรีโสธร วีระนิด เจริญเมือง จนกระทั่ง OPBF ได้จัดตั้งตำแหน่งแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท 130 ปอนด์ขึ้นมาใหม่ คีรีศักดิ์ได้รับเชิญให้ไปชิงแชมป์ว่างกับฮิโรชิ โอกาว่า ที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2504 ปรากฏว่าคีรีศักดิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์ OPBF อย่างเหนือความคาดหมาย แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เสียแชมป์ให้ยูกิโอะ คัตสึมาตะไปในปีเดียวกัน
หลังจากเสียแชมป์ OPBF ฟอร์มการชกของคีรีศักดิ์เริ่มตกต่ำลง ชกแพ้มากกว่าชนะ จนแพ้น็อค ศิริน้อย ลูกพระกฤษณ์ จนถูกหามลงเวที คีรีศักดิ์จึงแขวนนวมไป หลังแขวนนวม คีรีศักดิ์รับราชการเป็นทหารบก ติดยศ จ.ส.อ.
โอโบ  ที่ใช้ในปัจจุบันนี้มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ใช้ในการแสดงอุปรากรฝรั่งเศส เรียกว่า “Hautbois” หรือ “Hoboy” ในศตวรรษที่ 18 โอโบใช้เป็นเครื่องดนตรีหลักในวงออร์เคสตร้า เป็นเครื่องดนตรีเสียงสูงในกลุ่มเครื่องลมไม้ ซองในขณะนั้นมีรูปิดเปิดเพียง 2- 3 รูเท่านั้น ในศตวรรษที่ 19 โอโบได้พัฒนาในเรื่องระบบกลไก คีย์ กระเดื่อง สำหรับปิดเปิดรู เพื่อเปลี่ยนระดับเสียงให้เล่นสะดวกมากขึ้น จนในที่สุดโอโบคือเครื่องดนตรีหลักที่จะต้องมีในวงดุริยางค์
เทวโลก
เทวโลก คือโลกของเทวดา หมายถึงสวรรค์อันเป็นที่อยู่ของเทวดา จัดเป็นปรโลกคือโลกหน้าแห่งหนึ่งอันเป็นที่เกิดหลังการการตายไปของคนที่ทำบุญกุศลไว้ดีแล้ว เช่นที่กล่าวว่า "เขาสั่งสมกุศลไว้ดีแล้ว ครั้นละจากอัตภาพนี้แล้วจักไปบังเกิดในเทวโลก เข้าถึงฐานะอันประเสริฐสุดที่ได้โดยยาก"
ปปัญจสูทนี อรรถกถาสาเลยยกสูตรระบุว่า เทวโลกมี 26 ชั้น คือ กามาวจร 6 และ พรหมโลก 20
สามารถ ศรแดง
สามารถ ศรแดง หรือนายสามารถ กล้าเชิงรบ (ชื่อเดิม นายบุญแต่ง ทองกระโทก) ชาวจังหวัดนครราชสีมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 8
สามารถเกิดที่จ.นครราชสีมา ต่อมาย้ายไปอยู่ที่ อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อโตขึ้นจึงหัดชกมวยไทยในชื่อ บุญแต่ง ศิษย์แขวง ตระเวนชกในแถบภาคอีสาน ต่อมาจึงเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯโดยมาอยู่ที่ค่ายศิษย์สิงห์ ใช้ชื่อว่า สามารถ ศิษย์สิงห์ กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียด้วยการชกแบบบุกตะลุยและมีหมัดขวาที่หนักหน่วง ภายหลังจึงย้ายมาอยู่ค่ายศรแดง ใช้ชื่อว่า สามารถ ศรแดง
หลังจากได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวทแล้ว สามารถหาคู่ชกในแบบมวยไทยไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล และได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นเวลเตอร์เวทของเวทีลุมพินี โดยชนะคะแนน กิมเอี๋ยว ศิษย์ผล และได้ชกกับนักมวยชื่อดังหลายคน เช่น เสมอกับยอร์ช บาร์น รองแชมป์โลกชาวอิตาลี ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ จนชกขนะคะแนน เดล ฟลาเนแกน จึงได้เป็นรองแชมป์โลก แต่พอแพ้คะแนน เฮกเตอร์ คอนสแตนท์ จึงถูกปลดจากอันดับโลก
ต่อมา เมื่อกลับมากู้ชื่อชนะนักมวยชื่อดังอีกหลายคน เช่น ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า สมเดช ยนตรกิจ ดาวทอง สิงหพัลลภ จึงมีโอกาสชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท ชนะคะแนน ฟูมิโอะ ไกสุ ได้ครองแชมป์ แต่พอป้องกันครั้งแรกก็เสียแชมป์คืนให้ไกสุไป
สามารถได้เข้าอับดับโลกอีกครั้งเมื่อชนชนะน็อค มิเกมาซา คาวาคามิ แต่หลังจากนั้นทชกแพ้กราวรูดจนถูกปลดออกจากรองแชมป์โลก และเสียแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินไป เมื่อชกแพ้บ่อยๆ จึงถูกตั้งข้อหาล้มมวย จนหยุดชกไปหลายปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 ก็แพ้น็อคนักมวยรุ่นหลังอย่างง่ายดายจึงแขวนนวมไปอย่างถาวร
เขียวหวาน ยนตรกิจ
เขียวหวาน ยนตรกิจ มีชื่อจริงคือ พ.อ.บุญส่ง เกิดมณี เกิดวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2481 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักมวยไทยชาวไทยโดยมีค่าตัวสูงสุด 2 หมื่นบาทเมื่อครั้งที่พบกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ และอดุลย์ ศรีโสธร
เขียวหวานมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่กรมทหารช่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เริ่มหัดชกมวยกับชัยยุทธ ยนตรกิจ ขึ้นชกมวยไทยในชื่อเขียวหวาน ยนตรกิจ ขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกที่กาญจนบุรี ชนะน็อค ดวลทวน พยัคฆ์น้อย ยก 2 โดยได้รับค่าตัวครั้งแรกที่ 20 บาท จากนั้นขึ้นชกสร้างชื่อเสียงด้วยพลังหมัดซ้ายที่หนักหน่วง ชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น สุรชัย ลูกสุรินทร์, คีรีรัตน์ บาร์โบส, อิศรศักดิ์ พันท้ายนรสิงห์, สามารถ ศรแดง, คีรีศักดิ์ บาร์โบส และได้ครองแชมป์มวยไทยเวทีลุมพินี ชนะคะแนน ศรีสวัสดิ์ เทียมประสิทธิ์ จนหาคู่ชกไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล
เขียวหวานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรก ชนะคะแนนมั่นชัย ร.ฟ.ท. หลังจากชกมวยสากลได้ครั้งเดียว เขียวหวานถูกประกบคู่ให้เจอกับดาวทอง สิงหพัลลภ นักมวยรุ่นพี่ที่เป็นอดีตแชมป์ OPBF ผลปรากฏว่าเขียวหวานเป็นฝ่ายชนะน็อคไปในยกที่ 2 และทำให้ดาวทองแขวนนวมเลิกชกมวยสากลไปเลย จากนั้น เขียวหวานหันไปชกมวยไทยกับนักมวยดาวรุ่งชื่อดังในขณะนั้น คือ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ซึ่งเขียวหวานเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
จากนั้นเขียวหวานหยุดชกมวยไทย หันมาเอาดีทางด้านมวยสากล ชกชนะน็อค กัง แซชุนจากเกาหลีใต้ ยก 2 ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท จากนั้นไปชกที่ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาเอะ สิโสะ ยก 2 อีก หลังจากน้น เขียวหวานร้างคู่ชก จนมีปัญหาในการทำน้ำหนัก เมื่อขึ้นชกนอกรอบกับมาซาโอะ กอนโด้ ปรากฏว่าหมดแรง ขอยอมแพ้ไปในยกที่ 3 เขียวหวานไปชกที่ญี่ปุ่นอีกสองครั้ง เพราะไม่มีรายการชกในเมืองไทย ปรากฏว่าแพ้ทั้งสองครั้ง รวมทั้งแพ้ฟูมิโอะ ไดสุ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลไวทไม่สำเร็จ เมื่อกลับมาเมืองไทย เขียวหวานขึ้นชกมวยไทยกับ ดาวประกาย ส.พินิจศักดิ์ น้องชายของดาวทอง สิงหพัลลภ ปรากฏว่าเสมอกันไป จากนั้นจึงไปชกป้องกันแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทที่ญี่ปุ่น ซึ่งเขียวหวานลดน้ำหนักมากจนหมดแรง แพ้น็อคไปในที่สุด เขียวหวานจึงแขวนนวม เลิกชกทั้งมวยไทยและมวยสากล
จากนั้นเขียวหวานจึงแขวนนวมหันไปรับราชการเป็นทหารบก ได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต(กศ.บ.)จาก วิทยาลัยวิชาการศึกษาพลศึกษา กรุงเทพฯ และเป็นกรรมการห้ามมวยที่เวทีลุมพินีจนได้เป็นประธานเทคนิคจนเกษียณอายุราชการ
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นงเยาว์ แสงนิ่มนวล (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) โดยมีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน
กัง แซชุน
วีระนิด เจริญเมือง
วีระนิด เจริญเมือง ชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2486 สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 5
พลายน้อย ร.ฟ.ท.
พลายน้อย ร.ฟ.ท. หรือนายพิณ เปลี่ยนเกิด ชาวจังหวัดพิษณุโลก เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2480 สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 1) แพ้ 3
พลายน้อยเกิดที่พิษณุโลกเมื่อ พ.ศ. 2483 แต่ต่อมาได้อพยพไปอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มหัดมวยกับครูวัลลภ พระประแดง ขึ้นชกมวยในเขตภาคเหนือโดยใช้ชื่อ พลายน้อย ศิษย์วัลลภ ชกชนะรวด 20 ครั้ง ในที่สุด ครูจวน สุริยกุลจึงขอตัวพลายน้อยมาอยู่ค่าย ร.ฟ.ท.
พลายน้อยกลายเป็นยอดมวยรุ่นเล็กของเวทีมวยราชดำเนิน เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นฟลายเวท แต่ภายหลังทำน้ำหนักไม่ได้จึงสละตำแหน่ง เลื่อนรุ่นมาชกในรุ่นที่ใหญ่กว่าแต่หาคู่ชกยาก ครูจวนจึงให้พลายน้อยหันมาชกมวยสากล ซึ่งปรากฏว่าชกแค่ครั้งที่ 2 เท่านั้น พลายน้อยชนะน็อค ลิตเติล ซีซาร์ คู่ปรับเก่าของสนอง ร.ส.พ. ซึ่งเป็นนักมวยระดับรองแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ได้เมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2506 ต่อมา เขาได้ไปชกที่ญี่ปุ่น ชนะคะแนน ทาเคโอะ ซูซูกิ เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2506 แต่เมื่อขึ้นชิงแชมป์มวยสากลรุ่นเฟเธอร์เวท ของเวทีมวยราชดำเนิน กลับแพ้คะแนน อนันตเดช ศิษย์หิรัญแบบขาดลอย
พลายน้อยกลับมาชกมวยไทยอีก 4-5 ครั้งก็ได้รับการติดต่อให้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นกับ อากิโอะ มากิ ซึ่งพลายน้อยเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์ หลังจากได้แชมป์ จวน ผู้จัดการของเขาได้ตกลงจะให้พลาย้อยชกนอกรอบกับโรกูโร อิชิยามา นักมวยดาวรุ่งของญี่ปุ่นในขณะนั้น เดิมกำหนดชกในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 แต่ปรากฏว่าพลายน้อยป่วยเป็นหวัด จึงต้องเดินทางกลับไทยก่อน แล้วเดินทางไปชกอีกครั้งเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ซึ่งพลายน้อยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้นพลายน้อยได้ไปชกป้องกันตำแหน่งกับอิชิยามา โดยครั้งแรกกำหนดชกวันที่ 24 กันยายน แต่พลายน้อยมีปัญหาในการฝึกซ้อม และการทำน้ำหนัก ทำให้เลื่อนการชกออกไปเป็น 1 ตุลาคม เมื่อถึงวันชก ปรากฏว่าพลายน้อยสู้อิชิยามาไม่ได้ ถูกชกล้มถึงสองครั้งในยก 2 และถูกชกจนเลือดกำเดาไหลในยกที่ 6 ครบยกจึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปหลังจากเสียแชมป์ พลายน้อยมีปัญหาเรื่องค่าตัวกับครูจวน จนต้องแยกทางกันและพลายน้อยประกาศเลิกชกมวยสากล
พลายน้อยขึ้นชกมวยไทยอีกเพียงอย่างเดียว แต่แพ้มากกว่าชนะ เพราะสังขารเริ่มร่วงโรย จนแขวนนวมไปในที่สุด ปัจจุบันพลายน้อยเป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้าที่แพร่
ยาสีฟัน
ยาสีฟัน เป็นสิ่งที่ใช้คู่กับแปรงสีฟันในการแปรงฟัน มักอยู่ในรูปของเนื้อครีม เจล หรือเนื้อผง โดยมีส่วนผสมต่างกันไปในแต่ละผู้ผลิต เช่น เกลือ ฟลูออไรด์ สารขัดสี สารที่ทำให้เกิดฟอง เป็นต้น คุณสมบัติจะแตกต่างกันไปตามแต่ผู้ผลิต
ยาสีฟันสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายรูปแบบตามเกณฑ์ที่ใช้ เช่น ตามลักษณะเนื้อยาสีฟัน (เจล,น้ำ,ผง,ครีม) ตามคุณสมบัติ(ลดการเสียวฟัน,สำหรับเด็ก,ขัดสีฟัน,รักษาสุขภาพเหงือก) เป็นต้น ทั้งนี้ยาสีฟันที่จะมีส่วนช่วยในการลดการเกิดฟันผุได้ควรจะมีส่วนผสมของฟลูออไรด์อย่างน้อย 1000 ppm
ยาสีฟันถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในสมัยอียิปต์โบราณ โดยยาสีฟันทำจากการผสมวัตถุดิบธรรมชาติได้แก่ เกลือป่น พริกไทยป่น ใบมินต์ และดอกไม้ต่างๆ ในสมัยโรมันมีการคิดค้นสูตรยาสีฟันของตัวเองขึ้นมาใหม่ ซึ่งออกแนวค่อนข้างแปลกประหลาดเพราะใช้ปัสสาวะของมนุษย์เป็นส่วนผสมหลัก โดยชาวโรมันเชื่อว่าแอมโมเนียที่อยู่ในปัสสาวะอาจจะช่วยให้ฟันขาวสะอาดขึ้น ต่อมาช่วงราวศตวรรษที่ 18 ยาสีฟันตำรับอเมริกันที่ใช้ขนมปังเผา ศตวรรษที่ 19 นิยมของยาสีฟันประเภทผง จนถึงยุคสมัยปัจจุบัน บริษัทคอลเกตถือเป็นผู้ผลิตเจ้าแรกที่คิดค้นยาสีฟันแบบหลอดบีบขึ้นมาเมื่อปี ค.ศ. 1896
ภาษามาดูรา
ภาษามาดูรา (, จารากัน: , เปโกน: ) เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะมาดูราและเกาะอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย เช่นเกาะกาเงอัน เกาะซาปูดี และทางตะวันออกของชวาตะวันออก พบในสิงคโปร์ด้วย อยู่ในกลุ่มย่อยซุนดาของภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตก ตระกูลออสโตรนีเซียน เคยเขียนด้วยอักษรชวา ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรละติน มีผู้พูด 13,600,000 คนในอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2543) ภาษานี้มีรากศัพท์เหมือนกับภาษากาเงอันร้อยละ 75 และเข้าใจกันได้ยาก ภาษานี้มีหลายสำเนียง สำเนียงซูเมอเนิปจัดเป็นสำเนียงมาตรฐาน สำเนียงบังกาลันที่พูดในซูราบายาเป็นสำเนียงที่ใช้ทางการค้ามากที่สุด เป็นสำเนียงที่ใช้ในเมืองและได้รับอิทธิพลจากภาษาอินโดนีเซียมาก และผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาอินโดนีเซียด้วย
อักษรโรมันที่ปรากฏในตารางเป็นไปตามอักขรวิธี พ.ศ. 2551
จากข้อที่ 1 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
มาดูรา:
ไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
ภาษามากัซซาร์
ภาษามากัซซาร์ หรือ ภาษามากาซาร์ เป็นทั้งชื่อของภาษาและระบบการเขียนในเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน ใกล้เคียงกับภาษาบูกิส ในอดีตเขียนด้วยอักษรลนตารา/มากาซาร์ ซึ่งเคยใช้เขียนภาษาบูกิสและภาษามันดาร์ด้วย ปัจจุบันนิยมเขียนด้วยอักษรละตินมากกว่า
ไกสอนพมวิหาน (เมือง)
สังขาร
สังขาร แปลว่า "การปรุงแต่ง สิ่งที่ถูกปรุงแต่ง"
สังขารในไตรลักษณ์.
ในไตรลักษณ์ สังขาร คือ ธรรมที่ถูกปรุงแต่ง ได้แก่ จิต เจตสิก และรูป ทั้งหมด
สังขารในขันธ์ 5.
ในขันธ์ 5 สังขารขันธ์ คือ สภาพที่ปรุงแต่งจิต เป็นคุณสมบัติต่าง ๆ ของจิต ได้แก่ เจตสิก 9 ดวง เว้นเวทนาและสัญญา
สังขารในปฏิจจสมุปบาท.
ในปฏิจจสมุปบาท สังขาร 3 คือ
หรือ อภิสังขาร 3 ได้แก่
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007 เป็นการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 8-18 สิงหาคม พ.ศ. 2550
โดย สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ณ ราชมังคลากีฬาสถาน เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม
ประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพ.
จากการประชุมของคณะกรรมการสหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยโลก หรือ FISU ได้คัดเลือก ประเทศที่เสนอตัวขอเป็นเจ้าภาพ การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 24 เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2546 โดย FISU มีมติให้กรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ซึ่งในขณะนั้น มีเมืองต่างๆ ที่ร่วมเสนอตัวขอเป็นเจ้าภาพ จำนวน 5 เมือง ได้แก่
คำขวัญและสัญลักษณ์.
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน ถูกออกแบบโดยเป็นลักษณะของเส้นสายทั้ง 5 สี ร้อยเรียงในรูปตัว U ซึ่งมาจากคำว่า Universiade เปรียบได้ดังเส้นสายแห่งการถ่ายทอดประสบการณ์ การแลกเปลี่ยนความรู้ และ วัฒนธรรม ระหว่างตัวแทนและนักกีฬาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ใน 5 ทวีป ทั่วโลก ทั้งหมดรวมกันเป็นหนึ่งเดียว พุ่งม้วนเข้าสู่สัญลักษณ์ลวดลายสีเหลืองทอง อันเป็นเอกลักษณ์ของชาติไทย เปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี และ ความภาคภูมิใจที่ได้รับเกียรติให้ เป็นศูนย์กลางแห่งการถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม
ตุ๊กตาสัญลักษณ์ (mascot) ของการแข่งขันครั้งนี้ คือ กระต่าย ชื่อ “ไมตี้ ไมตรี” (Mighty Maitri) อันหมายถึง พลังและมิตรภาพ เนื่องจาก ในปี พ.ศ. 2550 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา เพื่อเป็นการร่วมเฉลิมฉลองในวโรกาสสำคัญยิ่งดังกล่าว จึงเลือก “กระต่าย” อันเป็นสัตว์ประจำนักษัตรแห่งปีพระบรมราชสมภพ เป็นสัญลักษณ์นำโชคในการแข่งขันครั้งนี้
กระต่าย เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความว่องไว เฉลียวฉลาด อ่อนโยน พร้อมต้อนรับนักกีฬาทุกชาติ ด้วยรอยยิ้มและมิตรภาพ ทั้งรูปร่างหน้าตา สีสัน และ กิริยาท่าทาง ล้วนแสดงออกถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน อันเป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทย ที่สืบต่อกันมายาวนาน
คำขวัญของการแข่งขันในครั้งนี้คือ "ALL BECOME ONE" เป็นการแสดงถึงการรวมกันเป็นหนึ่งเดียวของผู้คนทุกชนชาติ ทุกศาสนา จากกว่า 150 ประเทศ เข้าร่วมมหกรรมกีฬาอันยิ่งใหญ่ของปัญญาชนที่กรุงเทพมหานคร
บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ได้รับเกียรติให้จัดทำแต่งเพลงที่ใช้ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 โดยได้มอบหมายให้ คุณสุทธิพงษ์ วัฒนจัง Music Content Production รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลการผลิต มีทั้งหมด 2 เพลง คือ
เพลงประจำการแข่งขันฉบับภาษาไทย ขับร้องโดย โจ-ป๊อป และ ซินเดอเรลล่า
เพลงประจำการแข่งขันฉบับภาษาอังกฤษ ขับร้องโดย "ลีเดีย - ศรัณญ์รัชต์ วิสุทธิธาดา"
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกในครั้งนี้มีทั้งสิ้น 156 ประเทศ จากทุกทวีปทั่วโลก มีนักกีฬาทั้งสิ้นถึง 10,205 คน ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากโอลิมปิก เมื่อเทียบกับการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน มีรางวัล 236 เหรียญทอง จาก 15 ชนิดกีฬา
การจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก ดังนั้น สนามกีฬาที่ใช้จัดการแข่งขันจึงถูกจัดขึ้นในมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ โดยเจ้าภาพในแต่ละประเทศจะต้องเสนอรายชื่อสนามกีฬาแต่ละแห่งในประเทศของตนให้กับคณะกรรมการสหพันธ์กีฬามหาวิทยาลัยนานาชาติ หรือ FISU ตรวจสอบมาตรฐานของสนามกีฬาให้ได้ในระดับสากล และสามารถรองรับการแข่งขันกีฬาในระดับนานาชาติได้ ซึ่งในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24 กรุงเทพมหานคร นี้ ได้มีสนามแข่งขันกีฬาดังนี้
นอกจากนั้นยังมีสนามอื่นๆ ที่ไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัย และใช้เป็นสนามแข่งขัน ได้แก่
การมีส่วนร่วมเป็นเจ้าภาพของมหาวิทยาลัย.
โดยปกติการจัดการแข่งขันกีฬาในระดับนานาชาติส่วนใหญ่ มักอยู่ในความรับผิดชอบของการกีฬาแห่งประเทศไทย หรือคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่การจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกในครั้งนี้ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาที่อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกโดยปกติแล้ว ประเทศเจ้าภาพจะให้มหาวิทยาลัยได้มีส่วนร่วมจัดการแข่งขันให้มากที่สุด เนื่องจากเป็นมหกรรมกีฬาของนิสิตนักศึกษา โดยการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ก็ได้มีมหาวิทยาลัยต่างๆเข้ามามีส่วนร่วมจัดการแข่งขัน โดยแบ่งหน้าที่รับผิดชอบกันไปตามศักยภาพและความพร้อมของแต่ละมหาวิทยาลัย ซึ่งมหาวิทยาลัยต่างๆได้เข้ามามีส่วนร่วมดังนี้
พิธีเปิดและปิดการแข่งขัน.
วันพุธ ที่ 8 สิงหาคม 2550 เวลา 18.00 น. ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหนคร
พิธีเปิดเริ่มด้วยการแสดงโหมโรง โดยนิสิตนักศึกษาจากหลากหลายสถาบัน การแสดงกระโดดร่ม และการแสดงคอนเสิร์ตของศิลปินไทย
หลังจากนั้น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธี
พิธีการจุดคบเพลิงโดย พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ ทรงจุดคบเพลิง ณ พื้นดิน ก่อนที่ไฟจะลุกโชติช่วงและพุ่งขึ้นสู่
กระถางคบเพลิงใหญ่ของสนาม
วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม 2550 เวลา 18.00 น. ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหานคร
พิธีปิดการแข่งขัน มี ฯพณฯ พลเอก สุรยุทธ จุลานนท์ องคมนตรี เป็นประธานในพิธี เริ่มต้นด้วยการแสดงเชียร์หลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยต่างๆ
จากนั้นเป็นพิธีปิดโดยมีการแสดงดังนี้
อาสาสมัคร UNIVERSIADE VOLUNTEER.
การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติทั่วโลก สิ่งสำคัญส่วนหนึ่ง ที่จะขาดไม่ได้ เพื่อให้การจัดการแข่งขัน ดำเนินไปได้อย่างลุล่วง คือ อาสาสมัครร่วมการแข่งขัน ซึ่งในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24 กรุงเทพมหานคร มีอาสาสมัครที่ผ่านการคัดเลือกจากมหาวิทยาลัยต่างๆ เพื่อเข้าร่วมทำงานในส่วนต่างๆ ของการจัดการแข่งขัน จำนวนทั้งสิ้น 7,056 คน
แม้ว่าในการแข่งขันครั้งที่ผ่านๆ มา ประเทศเจ้าภาพต่างๆ นั้น จะมีอาสาสมัครไม่ต่ำกว่า 10,000 คนขึ้นไป แต่สำหรับครั้งนี้ สาเหตุที่มีอาสาสมัครเป็นจำนวนน้อยนั้น ก็เนื่องมาจาก ความไม่พร้อมด้านงบประมาณ แต่อย่างไรก็ตาม อาสาสมัครที่มีจำนวนน้อย ก็ทำงานกันอย่างเต็มที่ เพื่อให้งานออกมาอย่างดีที่สุด
ภายหลังการจบงานได้มีหนึ่งในอาสาสมัครเขียน Pocket book เล่าเรื่องราวต่างๆ เพื่อแบ่งปันหนึ่งประสบการณ์ที่เกิดขึ้น ชื่อเรื่องว่า "Attache ได้เพื่อน ได้เที่ยว เก็บเกี่ยวประสบการณ์"
ด้านหน้า กลางเหรียญมีพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงผินพระพักตร์ทางเบื้องซ้าย ทรงฉลองพระองค์สากล ภายในวงขอบเหรียญเบื้องบนมีข้อความว่า "พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช "เบื้องล่างมีข้อความว่า "รัชกาลที่ ๙" โดยมีลายไทยคั่นระหว่างข้อความเบื้องบนกับเบื้องล่างทั้งสองข้าง
ด้านหลัง กลางเหรียญมีรูปสัญลักษณ์การจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก ฤดูร้อน ครั้งที่ ๒๔ ด้านขวาของรูปสัญลักษณ์มีข้อความบอกราคาว่า "๑๐ บาท" ด้านซ้ายมีข้อความบอกราคาว่า "10 BAHT" ภายในวงขอบเหรียญเบื้องบนมีข้อความว่า "กีฬามหาวิทยาลัยโลก ฤดูร้อน ครั้งที่ ๒๔" เบื้องล่างมีข้อความว่า "๘ - ๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๐ ประเทศไทย"
การถ่ายทอดโทรทัศน์ในประเทศไทย.
การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ มีการถ่ายทอดสดถึง 3 สถานี ได้แก่ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ และสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี (ปัจจุบันคือสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส) เป็นต้น
สามัญลักษณะ
สามัญลักษณะ (อ่านว่า สามันยะ-) แปลว่า" ลักษณะที่มีเสมอกันในสังขารทั้งปวง"
สามัญลักษณะ หมายถึงภาวะที่เกิดขึ้น ภาวะที่มีที่เป็นแก่สังขารคือสรรพสิ่งทั้งปวงอย่างเสมอภาคกัน ไม่มียกเว้น ไม่ว่าสังขารนั้นจะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ไตรลักษณ์ คือลักษณะประจำ 3 ประการของสังขาร และเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ธรรมนิยาม คือกฎธรรมดาหรือข้อกำหนดที่แน่นอนของสังขารทั้งปวง
สามัญลักษณะ มี 3 ประการคือ
นิยมเรียกสั้นๆ ว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
สามัญลักษณ์
วัดพระธาตุจอมจ้อ
วัดพระธาตุจอมจ้อ เป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม และยังเป็นพระธาตุคู่บ้านคู่เมืองของอำเภอเทิง ตั้งอยู่ที่ ม.20 บ้านเวียงจอมจ้อ ตำบลเวียง อำเภอเทิง ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทิงไปทางทิศตะวันตกประมาณ 1 กิโลเมตร ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงลังกาแบบสถาปัตยกรรมล้านนา
ประวัติพระธาตุจอมจ้อ.
พระธาตุจอมจ้อเป็นพระธาตุศักดิ์สิทธิที่อยู่คู่เมืองเทิงมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล ประวัติพระธาตุจอมจ้อจากคัมภีร์เก่าแก่ที่ตั้งโดยนักปราชญ์ผู้ชำนาญในด้านภาษาบาลีของอำเภอเมืองเทิง (เมืองเถิง) ในสมัยนั้นได้กล่าวว่า ในกาลสมัยเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาสุวรรณภูมิ พระองค์ได้พักอยู่ใต้ต้นอโศกบนดอยใกล้น้ำแม่อิง มีพญานาคตนหนึ่ง รู้ว่าพระพุทธองค์เสด็จมาจึงเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ทูลถามความต่างๆแล้วจึงนำจ้อคำ ๓ ผืนแล้วจ้อแก้วอีก ๓ ผืน มาถวายพระพุทธองค์ พระอานนท์จึงขอทูลพระธาตุให้พระยานาคตนนั้น พระพุทธองค์จึงนำพระหัตถ์ลูบพระเศียรได้พระเกศาธาตุเส้นหนึ่ง จึงโปรดให้พญานาคไว้พญานาคจึงนำความแจ้งให้เจ้าเมืองเทิงสร้างพระธาตุไว้ที่กลางดอยเพื่อบรรจุพระเกศาธาตุ ต่อมาจึงมีการขนานนามพระธาตุนั้นว่า พระธาตุจอมจ้อ
"ความเชื่อ" ในการไหว้พระธาตุจอมจ้อ คำว่า "จ้อ" เป็นคำล้านนา หมายความเทียบได้กับ "ช่อ" ในภาษาไทยกลาง
"จอมจ้อ" จึงควรหมายความถึง ชูขึ้น หรือสูงเด่น เป็นสง่า สูงส่ง ถ้าได้กราบไหว้ก็จะประสบความสำเร็จทุกสิ่งเหมือนกับการเริ่มเจรจาก็นำมาซึ่งความสำเร็จและสมประสงค์ทุกประการ
http://www.tourismchiangrai.com/
http://www.watjomjor.com/
อนิจจัง
อนิจจัง (บาลี: อนิจฺจํ) แปลว่า ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง ไม่แน่นอน หรือ ตั้งอยู่ในสภาวะเดิมได้ยาก โดยทั่วไปหมายถึง สังขารธรรม อันได้แก่ ขันธ์ 5. คำนี้จัดเป็นหนึ่งในชื่อเรียกที่เป็นคำไวพจน์ของขันธ์ซึ่งถูกใช้เป็นอย่างมากในพระไตรปิฎก จะมาคู่กับคำไวพจน์ของขันธ์อีก 2 คำ คือ ทุกขัง กับ อนัตตา นั่นเอง
อนิจจะ กับ อนิจจลักษณะ เป็นคนละอย่างกัน เพราะเป็น ลักขณวันตะ และ ลักขณะ ของกันและกัน ดังนี้ :-
ในวิสุทธิมรรค ท่านได้ยกอนิจจลักษณะจากปฏิสัมภิทามรรคมาแสดงไว้ถึง 25 แบบ เรียกว่า โต 25 และในพระไตรปิฎกยังมีการแสดงอนิจจลักษณะไว้ในแบบอื่นๆอีกมากมาย. แต่คัมภีร์ที่รวบรวมไว้เป็นเบื้องต้นเหมาะสำหรับเป็นคู่มือสำหรับปฏิบัติธรรมได้แก่ คัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค เพราะสามารถจะจำคำที่คนโบราณใช้กำหนดกันจากคัมภีร์นี้แล้วนำไปใช้ได้ทันที ดังที่ท่านแสดงไว้เป็นต้นว่า ""จกฺขุ อหุตฺวา สมฺภูตํ หุตฺวา น ภวิสฺสตีติ ววตฺเถติ - นักปฏิบัติธรรมย่อมกำหนดว่า "จักขุปสาทที่ยังไม่เกิดก็เกิดมีขึ้น พอมีขึ้นแล้วต่อไปก็จะกลายเป็นไม่มีไปอีก""เป็นต้น (ให้เพ่งเล็งถึงลักษณะอาการที่เปลี่ยนไป จะเป็นการกำหนดอนิจจลักษณะ).
ทุกข์
ทุกข์ หรือ ทุกขัง  เป็นหลักธรรมสำคัญในศาสนาพุทธ แปลว่าทนอยู่ในสภาพเดิมได้ยาก โดยทั่วไปหมายถึง สังขารทั้งปวง อันได้แก่ ขันธ์ 5 ซึ่งเป็นที่ตั้งของกองทุกข์
ในทางพระพุทธศาสนา การกำหนดทุกข์ถือเป็นกิจในอริยสัจ 4 ที่ชาวพุทธต้องทำเพื่อละและปล่อยวางในลำดับต่อไปในกิจทั้งสี่ในอริยสัจ อันได้แก่ รู้ทุกข์ เพื่อค้นหาสาเหตุในการดับทุกข์ (สมุทัย) แล้วจึงตั้งจุดมุ่งหมายในการดับทุกข์ (นิโรธ) และดำเนินตามเส้นทางสู่ความดับทุกข์ (มรรค) คือสละ ละ ปล่อยวาง ไม่ยึดติดในใจด้วยอำนาจกิเลส
ทุกข์ จัดเป็นหนึ่งในชื่อเรียกที่เป็นไวพจน์ของขันธ์ซึ่งถูกใช้เป็นอย่างมากในพระไตรปิฎก
ทุกข์ในอริยสัจ.
ทุกข์ถือเป็นความจริงอันประเสริฐข้อที่ 1 ในอริยสัจ 4 จึงเรียกว่าทุกขสัจ มี 11 อย่าง ได้แก่ :-
สรุปว่าอุปาทานขันธ์ 5 ทั้งหมดนั่นเองที่เป็นทุกขสัจ เป็นโทษ เป็นภัยที่สุด.