pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลายหน่วยอ้างลัทธิข้างต้นหนึ่งหรือทั้งสองลัทธิเพื่ออ้างความชอบของการอ้างสิทธิ์สภาพเป็นรัฐของหน่วย ตัวอย่างเช่น มีหน่วยที่เป็นไปตามเกณฑ์ทฤษฎีประกาศ (คือ มีการควบคุมเหนือดินแดนที่อ้างสิทธิ์อย่างสมบูรณ์หรือบางส่วนโดยพฤตินัย มีรัฐบาลและประชากรถาวร) แต่สภาพเป็นรัฐของหน่วยเหล่านั้นไม่ได้รับการรับรองจากรัฐอย่างน้อยหนึ่งรัฐ การไม่รับรองมักเป็นผลแห่งข้อขัดแย้งกับประเทศอื่นซึ่งอ้างว่าหน่วยเหล่านั้นเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตน ในกรณีอื่น หน่วยที่ได้รับการรับรองบางส่วนสองหน่วยหรือกว่านั้นอาจอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่เดียวกัน ซึ่งแต่ละหน่วยมีการควบคุมบางส่วนของพื้นที่นั้นโดยพฤตินัย (เช่นในกรณีสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีน และเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้) หน่วยซึ่งได้รับการรับรองจากรัฐส่วนน้อยของโลกปกติอ้างอิงลัทธิประกาศเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่การอ้างสิทธิ์ของตน
ไม่รวมรายการดังต่อไปนี้ไว้ในรายชื่อ
รางวัลโอ เฮนรี
รางวัลโอ เฮนรี  เป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่เรื่องสั้นที่ได้รับการตัดสินว่ามีคุณค่า ชื่อของรางวัลมาจากชื่อของนักเขียนชาวอเมริกันผู้มีความสามารถในการเขียนเรื่องสั้นชื่อโอ. เฮนรี ชื่อของรางวัลคือ “O. Henry Award” ไม่ใช่ “O. Henry Prize” ส่วนงานรวมเล่มของเรื่องสั้นเรียกว่า “PEN/O. Henry Prize Stories” เป็นงานพิมพ์ประจำปีของเรื่องสั้นที่ได้รับการคัดเลือกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดประจำปียี่สิบเรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษและได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
งานรวมเล่มๆ แรกชื่อ "Prize Stories 1919: The O. Henry Memorial Awards"
รางวัลโอ เฮนรีมอบกันเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 จนกระทั่งมาถึงปี ค.ศ. 2003 บรรณาธิการจะเลือกเรื่องสั้นยี่สิบเรื่องแต่ละเรื่องก็จะได้รับรางวัลโอ เฮนรี เรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกที่ได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทุกเรื่องมีสิทธิที่จะได้รับการพิจารณา แต่ละปีก็จะมีผู้ตัดสินสามคนที่ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เป็นผู้เลือก ผู้ตัดสินแต่ละคนก็จะได้รับเรื่องสั้นทั้งยี่สิบเรื่องโดยไม่มีการระบุว่าผู้ใดเป็นผู้เขียน และต่างคนก็จะเลือกเรื่องสั้นที่มีเห็นว่ามีคุณค่า และออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่เลือก
จุดประสงค์ของรางวัลโอ เฮนรีก็เพื่อเป็นการส่งเสริมศิลปะของการเขียนเรื่องสั้น เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 2003 ก็ได้มีการเพิ่มรางวัลใหม่ "The O. Henry Prize Stories" ซึ่งเป็นรางวัลที่อุทิศให้แก่นักเขียนผู้มีประวัติการเขียนเรื่องสั้นอันดีเด่น "The O. Henry Prize Stories" ของปี ค.ศ. 2007 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่เชอร์วูด แอนเดอร์สัน (Sherwood Anderson) นักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน
ทรูอินไซต์
อัปเปอร์เวสต์ไซด์
อัปเปอร์เวสต์ไซด์  เป็นย่านในแมนแฮตตันในนิวยอร์กซิตี ตั้งอยู่ระหว่างเซ็นทรัลพาร์กและแม่น้ำฮัดสัน เหนือถนนที่ 59
เช่นเดียวกับอัปเปอร์อีสต์ไซด์ บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์โดยมาเป็นย่านอยู่อาศัยและย่านธุรกิจ ที่ส่วนใหญ่ที่เป็นที่อยู่อาศัยในบริเซณนี้จะทำงานในย่านที่เป็นย่านธุรกิจมากกว่าอย่างในมิดทาวน์และโลเวอร์แมนแฮตตัน จุดเด่นย่านนี้คือไม่เคยมีกฎระเบียบที่เคร่งครัด และปัจจุบันก็มีเพิ่มมาบ้าง และยังมีชื่อเสียงด้านเป็นบ้านของคนทำงานที่ร่ำรวย มีวัฒนธรรม มีรสนิยมศิลปะ ซึ่งตรงข้ามกับโลเวอร์เวสต์ไซด์ ที่เป็นบ้านคนไร้แบบแผนของคนทำงานด้านธุรกิจ การค้า ผู้อยู่อาศัยในย่านนี้มีรายได้เหนือกว่าเกณฑ์เฉลี่ยของชาวแมนแฮตตัน
ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์
ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์  เป็นเป็นช่องรายการข่าวโทรทัศน์ภาคภาษารัสเซียของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ภายใต้เครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน ค.ศ. 2009 นำเสนอรายการข่าวในรัสเซียและทั่วโลกรวมถึงรายการที่นำเสนอศิลปวัฒนธรรมและภาพลักษณ์ของประเทศจีน ในรูปแบบภาษารัสเซีย
ซีซีทีวี รุสสกีย์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์ พร้อมกับช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด พร้อมกับการจัดตั้งเครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network เพื่อแยกเอาช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด มาขึ้นกับ CGTN เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงาน โดยทั้งนี้ กราฟิก เพลงประกอบ ยังคงใช้ต่อเนื่องมาจากซีซีทีวีรุสสกีย์เดิม เพียงแต่กราฟิกมีการปรับสีจากเดิมสีแดงเป็นสีน้ำเงิน
อิริโอโมเตะ
อิริโอโมเตะ  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะยาเอยามะ และใหญ่เป็นอันดับสองในจังหวัดโอกินาวะ รองจากเกาะโอกินาวะ
เกาะนี้มีพื้นที่ 289 กม.2 มีประชากรน้อยกว่า 2,000 คน และมีโครงสร้างพื้นฐานเฉพาะบนถนนเลียบชายหาดสายเดียวที่เชื่อมต่อหมู่บ้านทางด้านเหนือกับชายทะเลด้านตะวันออก บนเกาะไม่มีสนามบิน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงมาทางเรือข้ามฟากจากเกาะอิชิงากิ ซึ่งใน พ.ศ. 2546 มีนักท่องเที่ยวเดินทางมามากกว่า 150,000 คน เกาะนี้อยู่ในเขตของเมืองทาเกโตมิ จังหวัดโอกินาวะ
เกาะอิริโอโมเตะมีภูมิอากาศแบบทะเลกึ่งโซนร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปี 23.4°C และมีอุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละเดือนตั้งแต่ 17.6°C ในเดือนมกราคม จนถึง 28.4°C ในเดือนกรกฎาคม มีฤดูไต้ฝุ่นที่โดยเฉลี่ยจะอยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นป่ากึ่งโซนร้อนหนาทึบและป่าชายเลน พื้นที่ 80% เป็นเขตอนุรักษ์ และพื้นที่ 34.3% ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติอิริโอโมเตะ จุดที่สูงที่สุดบนเกาะคือ ภูเขาโคมิ (古見岳 "Komidake") มีความสูง 470 เมตร
เกาะอิริโอโมเตะมีชื่อเสียงจากแมวป่าอิริโอโมเตะ ("Prionailurus iriomotensis"; ) ซึ่งเป็นแมวป่าที่ออกหากินตอนกลางคืนที่ใกล้สูญพันธุ์ พบเฉพาะบนเกาะอิริโอโมเตะ ประเมินว่ามีแมวป่าอิริโอโมเตะเพียงประมาณ 100 ตัวที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติ
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เกาะอิริโอโมเตะแทบไม่มีประชากรอาศัยอยู่เนื่องจากมาลาเรียระบาด แรกเริ่มนั้นพื้นที่บนเกาะถูกใช้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าว ในระหว่างสงคราม ผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะอิชิงากิบางส่วนต้องลี้ภัยมายังเกาะอิริโอโมเตะ และบางคนก็ติดเชื้อมาลาเรีย
หลังสิ้นสุดสงคราม กองทัพสหรัฐอเมริกาในญี่ปุ่นกำจัดมาลาเรียออกไปจากเกาะ และไม่เคยปรากฏการติดเชื้ออีกเลย รายได้ของเกาะส่วนใหญ่มาจากการท่องเที่ยวและผลผลิตทางเกษตรกรรม โดยเฉพาะสับปะรดและการประมง
ป้อมปืนนาวาโรน
ป้อมปืนนาวาโรน  เป็นภาพยนตร์สงครามที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของแอลิสแตร์ แมกลีน นักเขียนชาวสกอตแลนด์ อดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์สมมุติในยุทธการโดเดคานีส ในปี ค.ศ. 1943 เมื่อทหารสัมพันธมิตรพยายามบุกเข้ายึดหมู่เกาะโดเดคานีสกลางทะเลอีเจียนของกรีซ ที่ตกอยู่ใต้การยึดครองของนาซีเยอรมัน แต่ไม่สามารถรุกคืบหน้าไปได้ เนื่องจากถูกระดมยิงจากป้อมปืนที่ตั้งอยู่บนยอดเขานาวาโรน ประกอบกับมีข่าวว่าทัพนาซีจะยกพลบุกที่มั่นของสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงชิงส่งจารชนเข้าแทรกซึม และทำลายป้อมปืนลงเสียก่อน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในปี 1961 ด้วยยอดรายได้ 18 ล้านเหรียญ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 7 รางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้แอลิสแตร์ แมกลีนเขียนนวนิยายภาคต่อ ชื่อ "Force 10 from Navarone" ในปี 1968 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 1978 นำแสดงโดยโรเบิร์ต ชอว์, เอดเวิร์ด ฟ็อกซ์, บาร์บารา บาก และแฮริสัน ฟอร์ด ภาพยนตร์ภาคต่อประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
The Guns of Navarone (film)
หมู่เกาะรูปโค้ง
หมู่เกาะรูปโค้ง  เป็นหมู่เกาะประเภทหนึ่งเกิดขึ้นจากการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคด้วยแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทรมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกอีกแผ่นหนึ่งทำให้เกิดหินหนืด (magma) หมู่เกาะรูปโค้งที่เกิดขึ้นตามขอบของแผ่นเปลือกทวีป (เช่น ส่วนใหญ่ของแอนดีส อเมริกากลาง แนวเทือกเขาแคนา) อาจเรียกว่า volcanic arc
การสูญเสียของสารระเหยของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวในเขตมุดตัวของเปลือกโลกทำให้สิ่งหลอมเหลวบางส่วนของเนื้อโลกด้านบนเกิดเป็นหินหนืดของแคลซ์-อัลคาไลน์ที่มีความหนาแน่นต่ำจึงเบาตัวดันแทรกซอนขึ้นมาผ่านแผ่นชั้นธรณีภาคที่อยู่ด้านบน ผลได้ทำให้เกิดเป็นแนวภูเขาไฟเรียงรายยาวขนานไปกับขอบเขตรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก 2 แผ่นที่กำลังเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันและโค้งออกด้านนอกเข้าหาแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัว ลักษณะนี้เป็นผลเนื่องมาจากหลักเรขาคณิตของการย่นตัวของแผ่นเปลือกโลกเป็นรูปทรงกลมไปตามแนวบนผิวทรงกลมหนึ่งๆ
ด้านที่กำลังมุดตัวของหมู่เกาะรูปโค้งจะเป็นร่องลึกก้นสมุทรที่แคบและลึกซึ่งเป็นร่องรอยบนพื้นผิวโลกที่แสดงถึงขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวกับแผ่นเปลือกโลกที่วางขี่ทับอยู่ด้านบน แนวร่องลึกนี้เกิดขึ้นจากการดึงโดยแรงโน้มถ่วงของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าลากดึงลงไป มีการเกิดแผ่นดินไหวตามแนวขอบเขตการมุดตัวนี้โดยมีจุดไฮโปเซนเตอร์ของการไหวสะเทือนอยู่ที่ระดับที่ลึกลงไปใต้แนวหมู่เกาะรูปโค้งนี้ เรียกแนวการเกิดไหวสะเทือนนี้ว่าแนววาดาติ-เบนนิออฟ (Wadati-Benioff)
แอ่งมหาสมุทรที่กำลังลดขนาดลงด้วยการมุดตัวนี้เรียกว่า ‘มหาสมุทรส่วนที่เหลือ’ (remnant ocean) ด้วยมันกำลังหดตัวลงอย่างช้าๆและบดขยี้จากการชนกันของแผ่นเปลือกโลก กระบวนการนี้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดประวัติทางธรณีวิทยาของโลกใบนี้
เฮชเอ็มเอ็ส แวนการ์ด (เอส 28)
มัตสยาบำบัด
เซาน่า
นันท์สินี นามวงศ์
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ ชื่อเล่น กิ๊ฟ หรือ กัปตันกิ๊ฟ (เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และได้มีงานอำลาทีมชาติอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 7 พ.ย. 2564 ตำแหน่งหัวเสา เป็นกัปตันทีมชาติ สถิติความแรงบอล 86.01km/h โดยได้ติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ ครั้งแรกเมื่อปี 2540 จนถึงอำลาทีมชาติ 2564
วิลาวัณย์สมรสกับนัฐพงศ์ เกษาพันธ์ อดีตนักวอลเลย์บอล มือเซตทีมชาติไทย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2560 ปัจจุบันได้เธอพักการเล่นวอลเลย์บอลไปก่อน เพื่อไปใช้ชีวิตครอบครัว แต่ยังคงทำงานให้กับ สโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรีอยู่ และเป็นพนักงานของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA) นอกจากนี้เธอยังเป็นเจ้าของสวนน้ำอภิญญาพงศ์ ตั้งอยู่ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา และเป็นเจ้าของช่องYouTube ชื่อ Sport Lady by wila
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ เป็นชาวอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา มีบิดาชื่อสว่าง มารดาชื่อวิไลวรรณ เริ่มเล่นวอลเลย์บอล ตั้งแต่เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 (เล่นตามพี่สาว พี่สาวเป็นนักวอลเลย์บอล) เคยเล่นวอลเลย์บอลอาชีพที่ ประเทศสเปน สโมสรอิบซากลุบโบเลย์บอล สำหรับฤดูกาล 2007/2008 ของ สแปนิชซูเปอร์ลีกา ร่วมกับ นุศรา ต้อมคำ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมชาติไทย (ซึ่งลีกสเปนเป็นเพียงหนึ่งในหลายประเทศ ที่เธอได้ไปเล่นลีกอาชีพให้)
ซึ่งวิลาวัณย์ สำเร็จการศึกษา
สโมสรต่างประเทศ.
วิลาวัณย์ ได้เล่นวอลเลย์บอลอาชีพในต่างประเทศมาแล้วมากมาย ได้แก่ จีน, เวียดนาม, อินโดนีเซีย, สเปน, ตุรกี, อาเซอร์ไบจาน (ไปเล่นแต่ละประเทศ นานหลายปี)
ซึ่งได้ทำผลงานยอดเยี่ยม วิลาวัณย์ได้ลงแข่งร่วมกับทีมในรายการ “ไชนีส ซูเปอร์ลีก” ประเทศจีน ก่อนจะช่วยทีมจบเป็น อันดับที่ 2 ในลีก ซึ่งถือเป็นผลงานดีที่สุดของสโมสรในตอนนั้น (ปีต่อมา กว่างตงฯ คว้าแชมป์ ไชนีส ซูเปอร์ลีก) ซึ่งตอนนั้นเธอได้มีโอกาสร่วมงานกับ "หลางผิง" ยอดโค้ชหญิงหมายเลข 1 ของโลก ผู้ที่พา นักตบลูกยางสาวจีน คว้าแชมป์ “โอลิมปิกฯ 2016” รวมทั้งยังมีโอกาสลงเล่นเคียงข้าง "เฝิงคุณ" เซตเตอร์ระดับตำนานของจีน, "โลแกน ทอม" ยอดดาวตบชาวสหรัฐฯ และ "โยวาน่า บราโกเซวิช" สตาร์วัยรุ่นทีมชาติเซอร์เบีย อีกด้วย
ผลงานของกิ๊ฟ.
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย
เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก
นิภาภรณ์ ฐิติธนการ
นิภาภรณ์ ฐิติธนการ เป็นนักร้อง-นักแสดงหญิงชาวไทย ได้รับรางวัลชนะเลิศจากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 โดยขณะแข่งขันมีรหัสประจำตัวคือ V6 ซานินับเป็นผู้หญิงคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์จากรายการทรู อะคาเดมี แฟนเทเชียได้สำเร็จ ทั้งนี้ซานิยังได้รางวัล Pepsi I Can Do Award และได้ไปร่วมงานกับฮิปฮอประดับโลก “Akon” ถึงลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
ซานิ เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (รุ่นโบว์เขียว G4) จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และ จบการศึกษาระดับปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ (การสื่อสารดิจิตอล) มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ซานิเริ่มต้นการเล่นดนตรีเมื่อเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่ละวัน ต้องซ้อมดนตรี ซ้อมร้องเพลงหนักมาก จนทำให้กลับบ้านดึกเป็นประจำ จนเกือบเสียการเรียน พ่อของซานิจึงบอกว่าถ้าซ้อมดนตรีแล้วเป็นเช่นนี้อีกต้องเลิก โดยให้เวลาหนึ่งภาคเรียน ซานิจึงพัฒนาตนเองและเข้าร่วมแข่งขันรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 จนสามรถก้าวสู่การเป็นสุดยอดนักล่าฝันหญิงคนแรกของรายการได้สำเร็จ
ผลงานทางการแสดง.
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์
เข้าร่วมแข่งขัน รายการเปลี่ยนหน้าท้าโชว์
ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนาส์
ณัฏฐ์ณัชชา นำเจริญสมบัติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติ  เป็นรางวัลทางวรรณกรรมที่เด่นที่สุดรางวัลหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1950 รางวัลหนังสือแห่งชาติเป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่นักเขียนชาวอเมริกันกับวรรณกรรมที่ได้รับการตีพิมพ์ในปีก่อนหน้านั้น และรางวัลสำหรับความสำเร็จตลอดชีพ (lifetime achievement award) ที่รวมทั้ง "เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น" (Medal of Distinguished Contribution to American Letters) และ "รางวัลนักเขียนวรรณกรรม" (Literarian Award) จุดมุ่งหมายของรางวัลก็เพื่อ "แสดงถึงความเห็นในคุณค่าของสิ่งที่ดีที่สุดในวรรณกรรมอเมริกัน, เพื่อเผยแพร่ผู้มีความสนใจในวรรณกรรมให้มากขึ้น และ เพื่อส่งเสริมคุณค่าทางวัฒนธรรมของงานเขียนที่ดีในอเมริกา ในปี ค.ศ. 1988 มูลนิธีหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation) ก็ได้รับการก่อตั้งให้เป็นองค์กรผู้บริหารรางวัลหนังสือแห่งชาติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติมีด้วยกันสี่สาขา: นวนิยาย, สารคดี, กวีนิพนธ์ และ วรรณกรรมเยาวชน เดิมมีสาขามากกว่าสี่แต่ถูกยุบเลิกไปหรือรวมเข้ากับสี่สาขาในปัจจุบัน
ผู้ได้รับรางวัลของแต่ละสาขาจะได้รับเลือกโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญอิสระและอาสาสมัครห้าคน กลุ่มผู้เลือกจะพิจารณาหนังสือเป็นจำนวนร้อยในแต่ละสาขา ประธานของแต่ละกลุ่มประกาศผู้ได้รับรางวัลที่หนึ่งและผู้ได้รับรางวัลอันดับรองในงานประกาศรางวัลที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ผู้ได้รับรางวัลได้รับรางวัลเงินสดเป็นจำนวน $10,000 และประติมากรรมสัมฤทธิ์ ผู้เข้ารอบสุดท้ายได้รับเงินสมนาคุณ $1,000, เหรียญ และประกาศนียบัตร
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย  เป็นภาพยนตร์มหากาพย์อิงประวัติศาสตร์ จากสหราชอาณาจักร ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 1962 โดยโคลัมเบียพิกเจอร์ส ดัดแปลงมาจากหนังสือ "Seven Pillars of Wisdom" ซึ่งเป็นหนังสืออัตชีวประวัติและเรื่องราวของ พันเอก ที. อี. ลอว์เรนซ์ นักโบราณคดีและเจ้าหน้าที่การทูตชาวบริติช ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1926 กำกับการแสดงโดย เดวิด ลีน อำนวยการสร้างโดย แซม สปีเกล หลังจากที่ทั้งคู่เคยมีผลงานร่วมกันใน "สะพานเดือดเลือดเชลยศึก" เมื่อ ค.ศ. 1957 เขียนบทภาพยนตร์ โดย โรเบิร์ต โบลต์ และ ไมเคิล วิลสัน นำแสดงโดย ปีเตอร์ โอทูล ในบท ที. อี. ลอว์เรนซ์ และ อเล็ก กินเนสส์ ในบท เจ้าชายฟัยศ็อลแห่งมักกะฮ์และฮิญาซ
ภาพยนตร์มีการดำเนินเนื้อเรื่องในยุคปลายคริสต์ทศวรรษ 1910 บอกเล่าเรื่องราวของ ที.อี. ลอว์เรนซ์ ชาวบริติชผู้มีส่วนสำคัญกับเหตุการณ์กบฏอาหรับ ที่ลุกขึ้นต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน ในเขตสงครามตะวันออกกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่จังหวัดฮิญาซและจังหวัดซีเรีย นำเสนอเหตุการณ์บุกโจมตีเมืองอะเกาะบะฮ์และดามัสกัส และการมีบทบาทสำคัญในสภาแห่งชาติอาหรับของลอว์เรนซ์ นอกจากนี้ยังนำเสนอการต่อสู้กับความขัดแย้งภายในจิตใจของเขาทั้งเชื้อชาติและอัตลักษณ์ รวมถึงตัวตนของเขาในด้านความเป็นผู้มีรสนิยมรักร่วมเพศ ความแตกต่างระหว่างชาวบริติชที่เป็นมิตรสหายของเขาในกองทัพกับมิตรสหายชาวอาหรับที่เพิ่งค้นพบในดินแดนที่เต็มไปด้วยทะเลทราย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ ถึง 10 สาขา โดยได้รับรางวัล 7 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, ลำดับภาพยอดเยี่ยม, บันทึกเสียงยอดเยี่ยม, เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ สาขาออกแบบงานศิลป์ยอดเยี่ยม รวมทั้งได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 5 สาขารางวัล โดย อุมัร อัชชะรีฟ ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ทั่วโลกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยในปี ค.ศ. 1991 หอสมุดรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา ยกย่องให้เป็นภาพยนตร์ที่ "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสุนทรียศาสตร์" อีกทั้งยังได้รับเลือกให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติในฐานะภาพยนตร์ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ ในปี ค.ศ. 1999 สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ ได้จัดอันดับภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นภาพยนตร์จากสหราชอาณาจักรที่ดีที่สุดลำดับที่ 3 รองจาก "เดอะเติร์ดแมน ใครคือฆาตกร" (1949) และ "บรีฟเอนเคาน์เตอร์ ปรารถนารัก มิอาจลืม" (1945) ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 สถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดลำดับที่ 7 ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในรอบ 100 ปี
โทมัส เอดเวิร์ด ลอเรนซ์ ทหารชาวอังกฤษที่ใช้ชีวิตในอาหรับ เป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าชายไฟซาล (ไฟซาล บิน อัล-ฮุสเซน บิน อาลี อัล-ฮาเชมี, ต่อมาคือ กษัตริย์ไฟซาลที่ 1 แห่งซีเรียและอิรัก) ในช่วงการปฏิวัติอาหรับ เพื่อปลดแอกจากจักรวรรดิออตโตมัน-เติร์ก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ช่วงปี ค.ศ. 1916 - 1918
ภาพยนตร์มีความยาวถึง 3 ช.ม. 40 นาที จึงแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ส่วน โดยมีฉากตัดพักครึ่งระหว่างเรื่องด้วยเพลงโหมโรงโดย มอริส ฌาร์
ภาพยนตร์ผลิตโดยฮอไรซัน พิกเจอส์ จากสหราชอาณาจักรและเผยแพร่โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ เริ่มถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 จนถึงวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1962
ฉากทะเลทรายในภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดนและประเทศโมร็อกโก โดยมีบางส่วนถ่ายทำที่จังหวัดอัลเมเรียและอุทยานแห่งชาติดอญญานา แคว้นอันดาลูซิอาในประเทศสเปน ในส่วนของการถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดนได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน ทั้งทางด้านการขนส่ง, การสำรวจสถานที่ถ่ายทำ, การเดินทาง และด้านอื่นๆ โดยสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนฯ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมกองถ่ายหลายครั้งในระหว่างการถ่ายทำ และทรงรักษาความสัมพันธ์อันดีกับนักแสดงและทีมงาน อย่างไรก็ดีอุปสรรคในการถ่ายทำที่จอร์แดนยังมีอยู่บ้างเมื่อ เฮนรี ออสการ์ นักแสดงชาย ไม่สามารถพูดและออกเสียงภาษาอาหรับได้ แต่มีฉากที่เขาต้องท่องคัมภีร์อัลกุรอาน การถ่ายทำฉากนี้จึงจำเป็นต้องมีอิหม่ามอยู่ด้วย เพื่อกำกับไม่ให้ความหมายในคัมภีร์ผิดเพี้ยนขณะถ่ายทำ
เดิมที เดวิด ลีน วางแผนจะถ่ายทำส่วนหนึ่งของภาพยนต์ที่อ่าวอะเกาะบะฮ์และนครหินเปตราแหล่งมรดกโลก ของประเทศจอร์แดน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ ที.อี. ลอว์เรนซ์ มักจะใช้เป็นแหล่งศึกษาทางโบราณคดี แต่ต้องล้มเลิกการใช้สถานที่ดังกล่าวและย้ายไปถ่ายทำที่แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน เพราะต้นทุนค่าใช้จ่ายและอาการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นกับนักแสดงและทีมงานเนื่องจากสภาพแวดล้อมและสภาพอากาศ โดยฉากการสู้รบที่อ่าวอะเกาะบะฮ์ มีการถ่ายทำที่หาดอัลการ์โรบิโก เมืองอัลเมเรีย โดยทีมงานได้จำลองอาคารมากกว่า 300 หลังและสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันตามลักษณะของอาคารในปี ค.ศ. 1917
ฉากการประหารชีวิต กอซิม, การโจมตีด้วยรถไฟ และภายนอกของเมืองดัรอา ล้วนถ่ายทำในเมืองอัลเมเรีย โดยการถ่ายทำบางส่วนล่าช้าเนื่องจากเกิดน้ำท่วมฉับพลัน ส่วนเทือกเขาซิเอร์รา เนบาดา ในจังหวัดกรานาดา ถูกนำมาใช้ถ่ายทำเพื่อประกอบฉากที่พักฤดูหนาวของ ที.อี. ลอว์เรนซ์ และฉากการสังหารหมู่ที่ตาฟัสถูกถ่ายทำในเมืองวาร์ซาซัต ประเทศโมร็อกโก โดยมีทหารจากกองทัพบกโมร็อกโกแสดงเป็นทหารของตุรกี
แม้ส่วนหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้จะถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดน แต่รัฐบาลจอร์แดนได้สั่งห้ามเผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศเนื่องจากเห็นว่ามีเนื้อหาบางส่วนไม่เหมาะสมกับวัฒนธรรมอาหรับ ส่วนประเทศอียิปต์ ซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิดของ อุมัร อัชชะรีฟ เป็นประเทศอาหรับเพียงประเทศเดียวที่อนุญาตให้เผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องนี้ภายในประเทศได้โดยผ่านการอนุญาตจากประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร ที่ชื่นชมการแสดงออกถึงภาพลักษณ์ชาตินิยมอาหรับที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้
ประสบความสำเร็จด้านรายได้และคำชม พร้อมกับคำวิจารณ์การนำเสนอบุคลิกภาพของที. อี. ลอเรนซ์ในด้านลบ เช่น เป็นคนมีอีโกจัด มีรสนิยมทางเพศเป็นโฮโมเซ็กชวล และเป็นซาดิสม์และมาโซคิสม์ รวมถึงการนำปีเตอร์ โอ ทูล ที่มีความสูงถึง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.87 ม.) มารับบทที. อี. ลอเรนซ์ ที่มีความสูงเพียง 1.64 เมตร (ต่างกัน 23 ซม.) และตัวละครที่ไม่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์
นอกจากนี้ สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ได้จัดอันดับให้เป็น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลอันดับ 7
มอรีซ ฌาร์
Lawrence of Arabia (film)
อเล็กซ์ กินเนส
มิลวอคี
งูหลามบอล
งูหลามบอล หรือที่นิยมเรียกว่า บอลไพธอน  เป็นงูในวงศ์งูหลาม งูเหลือม (Pythonidae) ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Python regius" โดยที่ไม่มีชนิดย่อย
มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา โดยพบตั้งแต่แอฟริกากลางไปจนถึงแอฟริกาตะวันตก โดยปกติแล้วงูหลามบอลมักจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นดินมากกว่าอยู่บนต้นไม้ แต่ก็พบบ่อยครั้งที่พบงูหลามบอลอยู่บนต้นไม้ได้เช่นกัน ลักษณะทั่วไป งูหลามบอลจัดเป็นงูขนาดกลาง มีรูปร่างค่อนข้างอ้วน ป้อม สั้น ขนาดโดยทั่วไปแล้วมักจะไม่เกิน 1.2 เมตร ลำตัวอาจมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงสีเหลืองสด ตัดกับลวดลายสีดำทั่วทั้งตัว โดยงูแต่ละตัวจะมีลวดลายไม่ซ้ำกัน
อุปนิสัย งูหลามบอลเป็นงูที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว เมื่อพบกับศัตรูจะขดตัวกลมคล้ายลูกบอล จึงเป็นที่มาของชื่อ และอาหารจะกินแต่เฉพาะหนูและสัตว์ฟันแทะเท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากงูหลาม งูเหลือม ชนิดอื่น ๆ การแพร่พันธุ์ จะกระทำในฤดูใบไม้ผลิ หรือหลังจากฤดูหนาว โดยมักเป็นช่วงปลายปี โดยตัวผู้จะเลื้อยคลอเคลียกับตัวเมียไปทางด้านข้าง ใช้หางเขี่ยคลอเคลียไปบนหลังตัวเมีย มีการใช้เทคนิค นวดตัวเมียโดยใช้สเปอร์และปลายหาง เมื่อเป็นที่ถูกใจตัวเมียจะม้วนหางขึ้นเพื่อให้ตัวผู้ได้ผสมพันธุ์ จากนั้น 1-4 เดือนต่อมา ตัวเมียจะออกไข่ ประมาณ 5-8 ฟอง ในการกกไข่ ตัวเมียทำหน้าที่เพียงป้องกันไข่ ไม่ได้ใช้การสั่นของกล้ามเนื้อเพื่อกระตุ้นไข่หรือให้ความอบอุ่น ในขณะที่เป็นลูกงูนั้น การลอกคราบจะถี่มากช่วงปีแรกเฉลี่ยเดือนละครั้ง
จากอุปนิสัยที่ไม่ดุร้ายและสีสันลวดลายที่สวยงาม ทำให้งูหลามบอลเป็นสัตว์เลี้ยงที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับต้น ๆ ชนิดหนึ่งของผู้ที่ชื่นชอบสัตว์เลื้อยคลาน โดยสามารถเลี้ยงได้ในตู้กระจกหรือกล่องพลาสติก อีกทั้งสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้เพื่อให้ได้ลวดลายสีสันที่แตกต่างแปลกออกไปด้วยหลักของสัณฐานวิทยา ซึ่งงูตัวที่มีสีสันหรือลวดลายสวยงามแตกต่างไปจากตัวอื่นทั่วไป จะมีสนราคาแพงกว่าปกติมาก
งูหลามบอลได้ถูกกล่าวถึงในเทพปกรณัมกรีกไว้ว่า เมื่อ มหาเทพซูสได้มีจิตปฏิพัทธ์ต่อ นางเลโต ทำให้ เทพีฮีรา มเหสีเอกเกิดความหึงหวงจึงกลั่นแกล้งด้วยการส่ง งูหลามบอลที่เลี้ยงไว้ไปตามรังควาน นางจึงต้องอุ้มครรภ์หนีซอกซอนไปจนถึง เกาะดีลอส (Delos) โปเซดอน มีความสงสารบันดาลให้เกาะผุดขึ้นในทะเล เพื่อให้นางได้ประสูติ เทพอพอลโล กับ เทพีอาร์เตมิส บนเกาะนั้น ทันทีที่ประสูติจากครรภ์มารดา เทพอพอลโล ก็จับงูหลามบอลฆ่าทิ้งเสีย จึงได้รับการขนานนามว่า "ไพธูส" (Pytheus) ซึ่งแปลว่า "“ผู้สังหารงูหลาม”"
คาร์ล แซนด์เบิร์ก
คาร์ล แซนด์เบิร์ก  (6 มกราคม ค.ศ. 1878 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักเขียน กวี และบรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน ผู้เป็นที่รู้จักกันในงานกวีนิพนธ์ แซนด์เบิร์กได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สามครั้ง สองครั้งสำหรับงานกวีนิพนธ์ และครั้งที่สามสำหรับงานเขียนชีวประวัติของอับราฮัม ลิงเคิล์น นักเขียนเอช. แอล. เม็งเค็น (H. L. Mencken) บรรยายแซนด์เบิร์กว่าเป็น "ชาวอเมริกันเต็มตัวทุกหยดเลือด" (indubitably an American in every pulse-beat)
แซนด์เบิร์กเกิดที่เมืองเกลสเบิร์กในรัฐอิลลินอยส์จากครอบครัวที่มาจากสวีเดน เมื่ออายุได้สิบสามปีแซนด์เบิร์กก็ออกจากโรงเรียนไปขับรถส่งนม ต่อมาเป็นช่างก่ออิฐ และคนงานเก็บเกี่ยวข้าวสาลีในแคนซัส หลังจากที่เข้าๆ ออกๆ วิทยาลัยลอมบาร์ดในเกลสเบิร์ก แซนด์เบิร์กก็ไปเป็นคนรับใช้ในโรงแรมในเดนเวอร์ และต่อมาคนทำเหมืองถ่านหินในโอมาฮา แซนด์เบิร์กเริ่มอาชีพเป็นนักเขียนโดยเป็นนักหนังสือพิมพ์กับหนังสือพิมพ์ "ชิคาโกเดลลีนิวส์" ต่อมาก็เริ่มเขียนโคลงกลอน, ประวัติศาสตร์ ชีวประวัติ นวนิยาย วรรณกรรมเยาวชน และวิพากษ์ภาพยนตร์ นอกจากนั้นก็ยังรวบรวมและตรวจแก้งานเพลงลำนำ (ballad) และ ตำนานพื้นบ้าน แซนด์เบิร์กใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในมิดเวสต์ก่อนที่จะย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา
แซนด์เบิร์กร่วมต่อสู้ในสงครามสเปน-อเมริกันกับกองทหารที่ 6 แห่งอิลลินอยส์ และในการรุกรานกวนนิคาในเปอร์โตริโกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1898 แซนด์เบิร์กเข้าศึกษาที่เวสต์พอยน์ท (United States Military Academy (West Point)) ได้เพียงสองอาทิตย์เมื่อสอบคณิตศาสตร์และไวยากรณ์ตก แซนด์เบิร์กจึงกลับไปศึกษาที่วิทยาลัยลอมบาร์ดในเกลสเบิร์ก และก็ออกโดยไม่ได้ปริญญาในปี ค.ศ. 1903
จากนั้นแซนด์เบิร์กก็ย้ายไปมิลวอคีและเข้าเป็นสมาชิกของพรรคโซเชียลเดโมแครต เป็นเลขาธิการของนายกเทศมนตรีมิลวอคีอีมิล ไซเดลระหว่าง ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1912
ในปี ค.ศ. 1907 แซนด์เบิร์กพบลิเลียน สไตน์เคน ปีต่อมาทั้งสองคนก็สมรสกัน เอ็ดเวิร์ด สไตน์เคน (Edward Steichen) พี่ชายของลิเลียนเป็นช่างภาพ แซนด์เบิร์กและลิเลียนมีลูกสาวสามคน
แซนด์เบิร์กย้ายไปฮาร์เบิร์ตในมิชิแกน และต่อมานอกเมืองชิคาโกในเอวันสตันก่อนที่จะไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เอล์มเฮิร์สท์ระหว่างปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1930 ที่เอล์มเฮิร์สท์แซนด์เบิร์กเขียนงานสำหรับเด็กที่รวมทั้ง "Rootabaga Stories" ในปี ค.ศ. 1922 ตามด้วย "Rootabaga Pigeons" ในปี ค.ศ. 1923 และ "Potato Face" ในปี ค.ศ. 1930 ในปี ค.ศ. 1926 แซนด์เบิร์กเขียน "Abraham Lincoln: The Prairie Years" ซึ่งเป็นหนังสือชีวประวัติสองเล่ม, "The American Songbag" ในปี ค.ศ. 1927 และหนังสือโคลงกลอน "Good Morning, America" ในปี ค.ศ. 1928) จากนั้นครอบครัวก็ย้ายไปมิชิแกนในปี ค.ศ. 1930
ในปี ค.ศ. 1945 แซนด์เบิร์กก็ย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา และไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1967
ไอเอลส์
ไอเอลส์  เป็นการทดสอบภาษาอังกฤษระดับนานาชาติสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักหรือภาษาประจำชาติ ถือเป็นการสอบวัดระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วย ทักษะการฟัง พูด อ่านและเขียน ซึ่งการสอบไอเอลส์ได้เป็นที่ยอมรับในประเทศออสเตรเลีย อังกฤษ สิงคโปร์ และนิวซีแลนด์ รวมทั้งยังได้รับการยอมรับเพิ่มขึ้นในหลายๆ สถาบันการศึกษาในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา อีกด้วย การสอบไอเอลส์ยังถูกใช้เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกคนเข้าทำงานในประเทศต่างๆ ดังที่กล่าวมาขั้นต้นอีกด้วย คะแนนจะอยู่ระหว่าง 0 - 9 ไม่ได้หมายถึงสอบผ่าน/ไม่ผ่าน แต่ละบริษัทหรือมหาวิทยาลัยจะมีคะแนนขั้นต่ำกำหนดไว้เป็นเกณฑ์ในการรับเข้า
การทดสอบไอเอลส์มี 2 แบบ ได้แก่
ของการศึกษาระดับสูงและสำหรับมืออาชีพ เช่น แพทย์ และพยาบาลที่ต้องการเรียนหรือฝึกฝนในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
หรือได้รับประสบการณ์ในการทำงาน หรือเพื่อบรรลุเป้าหมายของการอพยพ
ไอเอลส์ถูกพัฒนาข้อมูลจากนักเขียนรายการจากทั่วโลก กลุ่มเหล่านี้ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แคนาดา และประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
ระยะเวลาในการทดสอบสำหรับทักษะการฟัง การอ่านและการเขียนใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง 45 นาที
กระดาษคำตอบ OMR
ไอเอลส์มีระดับผลคะแนน 9 ระดับซึ่งแต่ละระดับบ่งบอกถึงความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยสรุปแล้วระดับผลคะแนนจะคิดเป็นครึ่งหนึ่ง จากผลคะแนนสอบ
มาตรฐานการแบ่งเกณฑ์คะแนน มีดังนี้ ถ้าคะแนนเฉลี่ยใน 4 ทักษะได้ที่ .25 จะคิดเป็นครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม ถ้าได้ .75 จะคิดเป็นคะแนนเต็ม
ระดับคะแนนไอเอลส์.
ผลคะแนนแบ่งออกเป็น 9 ระดับ
ระดับ 9 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดีเลิศ)
สามารถใช้ภาษาได้อย่างคล่องแคล่ว เหมาะสม ถูกต้องแม่นยำ และมีเข้าใจในภาษาดีเยี่ยม
ระดับ 8 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดีมาก)
สามารถใช้ภาษาได้ถูกต้องและคล่องแคล่ว แต่อาจมีข้อผิดพลาดและความไม่เหมาะสมบ้างบางครั้งคราวในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย สามารถถกปัญหาที่ซับซ้อนอย่างมีเหตุผลได้ดี
ระดับ 7 (มีความสามารถในการใช้ภาษาดี)