pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงการปิดกั้นนาบู อาร์ทูดีทูนั้นอยู่ในการครอบครองของวิศรกรในวังของนาบู พวกเขามีชื่อเสียงในหน่วยอาร์ทูของพวกเขา ทำให้พวกมันเป็นหน่วยที่ถูกมองหามากที่สุดในกาแลกซี่ เขาถูกบัญชาการให้ทำบทบาทที่สำคัญในการหลบหนีของราชินีอมิดาล่าจากดาวที่ถูกยึดครอง เขาต้องซ่อมยานของราชินีที่ได้รับความเสียหายอย่างมากจากยานประจัญบานของสมาพันธ์การค้า ถึงแม้ว่าไฮเปอร์ไดรฟ์ของยานจะได้รับความเสียหาย ยานก็ยังคงบินต่อไปได้อย่างปลอดภัยจนถึงทาทูอีนเพื่อทำการซ่อมแซม อาร์ทูดีทูร่วมกับไควกอน จิน แพดเม่ อมิดาล่า และจาร์ จาร์ บิงส์คเดินทางเข้าสู่มอส เอสปาเพื่อมองหาเสบียง ที่นั่น เขาได้พบกับซีทรีพีโอ ผู้ที่คล้ายกัน และอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ เขาได้ช่วยซ่อมแซมยานพ็อดของอนาคินก่อนการแข่งขันบูนทาอีฟคลาสสิก เมื่อสกายวอล์คเกอร์ชนะ กลุ่มของพวกเขาจึงออกจากทาทูน หลังจากเดินทางสู่คอรัสซัง พวกเขาก็เดินทางต่อสู่นาบู
อาร์ทูดีทูฉายภาพโฮโลแกรมของพระราชวังธีดเมื่อทีมที่นำโดยแพดเม่เตรียมตัวที่จะแทรกซึมเข้าเมืองหลวงและยึดดาวคืน เมื่อการรบเริ่มขึ้น ดรอยด์ตัวน้อยได้เข้าไปในยานขับไล่ เอ็น-1โดยที่ไม่รู้ว่าเป็นลำเดียวกับที่อนาคินเลือกที่จะซ่อนตัว ทั้งคู่จบลงด้วยการบินเข้าสู่วงโคจรด้วยกันและได้ทำลายยานควบคุมดรอยด์ในยุทธการนาบู
เขาได้ปรากฏตัวในช่วงการเฉลิมฉลอง ที่ซึ่งราชินีอมิดาล่าและบอสส์ แนสส์ได้ร่วมกันฉลองการรวมวัฒนธรรมของพวกเขาเข้าด้วยกัน
หลังจากยุทธการนาบู.
ไม่นานหลังยุทธการนาบู อาร์ทูดีทู พร้อมกับโอบีวัน เคโนบี แพดเม่ อมิดาล่า และจาร์ จาร์ บิงส์คได้เดินทางสู่อาณานิคมของชาวกันแกน โอมาดูน
สิบปีหลังจากยุทธการนาบู ช่วงใกล้การปะทุของสงครามโคลน อาร์ทูดีทูยังคงอยู่ในการดูแลของนาบู เขาทำหน้าที่ให้กับวุฒิสมาชิกแพดเม่ อมิดาล่า หลังจากที่ชีวิตของแพดเม่ถูกคุกคามโดยมือลอบสังหารบนที่จอดยานของทูตจากนาบูที่คอรัสซัง เขาได้ทำหน้าที่เป็นยามเพื่อระวังภัยให้เธอตอนที่เธอนอนหลับในห้องนอน แพดเม่ฝากความปลอดภัยของเธอไว้กับอาร์ทูดีทู โชคไม่ดี ตะขาบมีพิษที่ถูกใช้โดยแซม วีเซลล์ได้เจาะเข้ามาในห้องโดยที่เซ็นเซอร์ของอาร์ทูไม่ตรวจพบ แต่ก็โชคดีที่อนาคินและโอบีวัน เจไดผู้ที่ได้รับหน้าที่ให้อารักขาอมิดาล่าได้รับรู้ถึงภัยอันตรายในเวลานั้น จากนั้นไม่นานอาร์ทูดีทูร่วมเดินทางไปกับอนาคินและแพดเม่สู่นาบู ก่อนที่จะไปต่อที่ทาทูอีน ที่นั่น พวกเขาได้พบกับซีทรีพีโออีกครั้งหนึ่ง และทั้งสองก็ได้ร่วมเดินทางกับอนาคินและแพดเม่สู่จีโอโนซิสเพื่อที่จะเข้าช่วยเหลือโอบีวัน เคโนบี
เมื่อมาถึงจีโอโนซิส อาร์ทูดีทูได้เพิกเฉยการเตือนของซีทรีพีโอและตามอนาคินกับแพดมเข้าโรงงานดรอยด์ไป ที่ที่ซึ่งทั้งสี่ถูกจับโดยยามชาวจีโอโนเซียน หลังจากที่ผลักซีทรีพีโอตกจากขอบ อาร์ทูดีทูก็ใช้เครื่องเร่งความเร็วของเขาบินไปช่วยแพดเม่ อาร์ทูดีทูสามารถหลบหนีจากการถูกจับและเข้าสู่ลานของจีโอโนเซียนในขณะการต่อสู้ระหว่างเจไดกับกองทัพของสมาพันธ์แบ่งแยกฯ เริ่มขึ้น เขาได้ช่วยซีทรีพีโอด้วยการใส่หัวของเขากลับเข้าสู่ที่เดิม
หลังจากยุทธการจีโอโนซิส อาร์ทูดีทูได้ปรากฏตัวพร้อมกับซีทรีพีโอในพิธีแต่งงานของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์และแพดเม่ อมิดาล่า และได้เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ความลับของพวกเขา
ในช่วงสงครามโคลน อาร์ทูดีทูและซีทรีพีโอได้ร่วมเดินทางกับแพดเม่ อาจารย์เจไดโยดา และผู้กองไทโฟสู่อิลัม เพื่อช่วยเหลืออาจารย์เจไดลูมินาร่า อันดูลิและพาดาวันของเธอบาร์ริสส์ ออฟฟี เมื่อแพดเม่ไม่ทำตามคำสั่งของโยดาที่บอกให้เธอยู่แต่ในยาน เธอเชื่อว่าเจไดกำลังตกอยู่ในอันตราย อาร์ทูดีทูและซีทรีพีโอได้ช่วยเหลือเธอ อาร์ทูดีทูใช้เซ็นเซอร์ของเขาเพื่อเตือนแพดเม่ถึงการมาของดรอยด์จู่โจม และต่อมาก็พบความเกี่ยวข้องของเคาท์ดูกูในการเข้าโจมตีวิหารเจไดบนอิลัม
เมื่ออนาคินได้เลื่อนขั้นเป็นอัศวินเจได แพดเม่ได้มอบอาร์ทูดีทูให้เป็นของขวัญแก่สามีของเธอ เมื่ออนาคินตระหนักถึงข้อห้ามของเจไดในการครอบครองสิ่งของ เธอก็ตอบว่า "ข้าขอให้ท่านดูแลเขา เขาไม่ใช่ของขวัญจริงๆ หรอก เขาคือเพื่อน" ในสงครามโคลน ไม่ว่าอนาคินจะบินเข้าสู่การรบเมื่อใด อาร์ทูดีทูจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
อาร์ทูดีทูได้ปรากฏตัวพร้อมกับอนาคินและโอบีวันในการรบมากมาย อย่างในคริสโตฟิสและเทธ และการโจมตีบน"เมลโวเลนซ์"ในยุทธการคาลิอิดาเนบิวลา ในช่วงเวลานั้น อาร์ทูดีทูถูกเรียกว่า"อาร์ทูนี่"โดยพาดาวันของอนาคินอาโซก้า ทาโน
ไม่นานหลังจากภารกิจที่โบธาวี อาร์ทูได้หายไปจากยานของอนาคิน และถูกเก็บได้โดยพ่อค้าขยะชาวทรานโดชาน ด้วยการที่เขาไม่เคยถูกลบความจำ อาร์ทูจึงยังคงมีแผนและยุทธวิธีทั้งหมดของของสาธารณรัฐอยู่ในตัวเขา ดังนั้นจึงต้องรีบหาตัวเขาให้พบ เมื่ออนาคินและอโวกามาถึงยานของเขาเพื่อทำการสืบสวน ทรานโดชานได้รับรู้ถึงความสำคัญของอาร์ทูแล้ว และพวกมันจึงนำเขาไปให้กับนายพลกรีวัส ขณะถูกขนย้าย อาร์ทูสามารถส่งสัญญาณให้กับอนาคินได้ ก่อนที่จะถูกพบโดยพ่อค้าขยะ กรีวัสได้เริ่มค้นความจำของอาร์ทู และทันใดนั้นเองอนาคิน อโซกา และผู้กองเร็กซ์ก็มาช่วยเขาเอาไว้ทัน เมื่ออาร์ทูพยายามช่วยให้นายของเขาหนีรอด เขาก็ถูกโจมตีโดยอาร์ทรีเอสซิกซ์ที่มาแทนที่เขา และเผยตัวว่าเป็นสายลับของฝ่ายแบ่งแยกดินแดน การดวลจบลงเมื่ออาร์ทูเผาเคเบิลของอาร์ทรี ทำให้ดรอยด์ตกลงมากระแทกจนกลายเป็นซากและถูกทำลาย จากนั้นอาร์ทูก็กลับคืนสู่อนาคิน
อาร์ทูดีทูได้รับใช้อนาคินในฐานนะดรอยด์ซ่อมบำรุงในยุทธการคอรัสซัง ที่ที่ซึ่งเขาได้ทำหน้าที่สำคัญในการช่วยเหลือสมุหนายกพัลพาทีน เขาได้ทำลายบัซดรอยด์ และที่บนอินวิซิเบิลแฮนด์ อาร์ทดีทูได้ทำให้ลิฟท์ทำงานได้ ทำให้อนาคินและโอบีวันสามารถไปถึงหอบังคับการของนายพลกรีวัส ที่ซึ่งสมุหนายกถูกจับตัวเอาไว้ หลังจากที่ทำลายดรอยด์รบสองตัวด้วยการพ่นน้ำมันใส่และจุดไฟเผาพวกมันด้วยไอพ่นของเขา เช่นเดียวกับที่รอดจากการถูกทับโดยยานขับไล่ของเจไดเมื่อยานบังคับการสูญเสียการควบคุมแรงดึงดูด อาร์ทูดีทูได้ถูกจับตัวไปพร้อมกับเจไดและสมุหนายก อย่างไรก็ตาม ด้วยการหันเหความสนใจ เขาก็ทำให้เจไดทั้งสองสามารถซื้อเวลาและนำกระบี่แสงของพวกเขาคืนมาและเขายึดห้องคนขับของยาน จากนั้นอาร์ทูดีทูได้ช่วยอนาคินในการนำยานลงจอดได้อย่างปลอดภัย
อาร์ทูดีทูได้เป็นพยานในการสนทนามากมายระหว่างแพดเม่ อนาคิน และโอบีวัน ซึ่งทั้งหมดนั้นเขาก็ได้บันทึกมันเอาไว้ และในที่สุดมันก็ถูกพบโดยลูกของอนาคินและแพดเม่ ลุค สกายวอล์คเกอร์และเลอา ออร์กาน่าในช่วงสงครามสวาร์ม เป็นการบันทึกที่อาร์ทูดีทูพยายามซ่อนมันไว้โดยอ้างว่าเพื่อปกป้องพวกเขา
เมื่ออนาคินก้าวเข้าสู่ด้านมืดของพลัง กลายมาเป็นศิษย์ของซิธลอร์ดดาร์ธ ซีเดียส อาร์ทูดีทูไม่สามารถรายงานการมีส่วนร่วมของอนาคินในการบุกวิหารเจไดแก่ซีทรีพีโอได้ อย่างไรก็ตาม ดรอยด์การทูตเลือกที่จะฟังการสนทนาระหว่างอนาคินกับแพดเม่แทน และไม่นานอาร์ทูดีทูก็ร่วมเดินทางไปมุสตาฟาร์พร้อมกับอนาคินคนใหม่ เขาถูกบอกให้รออยู่ที่ยานของอนาคิน อาร์ทูดีทูไม่ได้เป็นพยานในการสังหารเหล่าสภาแบ่งแยกดินแดนของอนาคิน แต่เขาก็ได้พบกับซีทรีพีโอที่ลาดจอดยานซึ่งแพดเม่ลงจอดด้วยนาบู สกิฟฟ์ของเธอ เมื่อโอบีวันต่อสู้กับอนาคินเหนือลาวาของมุสตาฟาร์ อาร์ทูดีทูได้ช่วยซีทรีพีโอเคลื่อนย้ายร่างของแพดเม่ที่หมดสติเข้าไปในยาน และพยายามที่จะทำให้สภาพของเธอดีขึ้น เมื่อโอบีวันกลับมา เขาก็บินยานไปสู่โพลิสแมสซา อาร์ทูดีทูได้เป็นพยานในการเกิดของลุคและเลอาพร้อมกับการตายอย่างน่าเศร้าของแพดเม่บนโต๊ะผ่าตัด โดยปราศจากเจ้านาย ทั้งอาร์ทูดีทูและซีทรีพีโอตกมาอยู่ในการดูแลของเบล ออร์กาน่า ออร์กาน่าส่งพวกเขาให้ผู้กองเรมัส แอนทิลีสนำพวกเขาไปใช้บนยาน"แทนทีฟ 4" เบลสั่งให้ทำการลบความจำของซีทรีพีโอ แต่เขาไม่ได้สั่งให้ลบความจำของอาร์ทูดีทูอย่างไม่ทราบเหตุผล นั่นอาจเป็นเพราะวุฒิสมาชิกออร์กาน่ารู้สึกว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ที่อาร์ทูดีทูจะสามารถบอกข้อมูลที่เขารู้ หรืออาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขามีข้อมูลของแพดเม่และอนาคินเสียด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะด้วยแรงจูงใจหรือความเชื่อของเขา ออร์กาน่าได้ตัดสินใจที่จะให้ลุคและเลอาได้รับรู้ถึงชะตากรรมแม่ของพวกเขาในตอนท้าย
ยุคสืบทอด.
ในปีที่ 137 หลังยุทธการยาวิน อาร์ทูดีทูยังสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อยู่ โดยได้รับการปรับปรุงสมรรถนะให้ทันสมัย และยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันฝึกสอนเจได เขาถูกมอบให้กับเคด สกายวอล์คเกอร์ โดยอาจารย์ค์ครูกบนดาวออสซัส ก่อนที่เคดจะเดินทางไปยังคอรัสซานท์ อาจารย์ค์ครูกบอกกับเคดว่าหุ่นอาร์ทูตัวนี้เคยรับใช้ครอบครัวสกายวอล์คเกอร์มานานแสนนานแล้ว
อาร์ทูดีทูกู้ทุกสถานการณ์.
เป็นที่น่าสังเกตว่าในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ภาคหลักที่ไม่ใช่ภาคแยก จะต้องมีอย่างน้อยหนึ่งฉากที่อาร์ทูดีทูใช้ความสามารถของตนช่วยเหลือตัวเอกของเรื่องให้รอดพ้นจากอันตราย นี่เองที่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ตัวละครอาร์ทูดีทูได้รับความนิยมอย่างมาก
หลี่ ฉุน
หลี่ ฉุน (, เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) หรือรู้จักในชื่อปัจจุบันคือ หลี่ ฉินเหยา  ส่วนชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ จุนจุน  เป็นนักร้องหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ปี พ.ศ. 2549 หลี่ ฉินเหยาได้เข้าร่วมโครงการประกวดนักร้องหญิงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในรายการ "ซูเปอร์เกิร์ล" (Super Girl) ซึ่งผลการประกวดในครั้งนั้น เธอทำได้ดีที่สุดเพียงเข้ารอบ 50 คนสุดท้าย
หลังจากที่เธอตกรอบ สึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น ก็ได้นำเอาตัวของเธอและผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากรายการซูเปอร์เกิร์ลคนอื่น ๆ มาเข้าโครงการคัดเลือกหาสมาชิกใหม่สำหรับมอร์นิงมูซูเมะอีกครั้งหนึ่ง การคัดเลือกในครั้งนั้น ได้จัดขึ้นอย่างลับๆ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยที่ข่าวคราวของการคัดเลือกครั้งนี้ได้ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้สมาชิกปัจจุบันของมอร์นิงมูซูเมะในขณะนั้นทราบ
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า เธอกับเฉียน หลิน คือสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและเฉียน หลินไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย
วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เฉียน หลิน,หลี่ ฉินเหยา และเอริ คาเมสมาชิกรุ่นที่ 6 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยคาเมได้ออกจากวงการบันเทิง ส่วนเธอและเฉียน หลิน จะกลับที่ประเทศจีนหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว
ในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลี่
ฉินเหยาประกาศผ่านบัญชี "เวย์ปั๋ว" ของเธอว่าเธอได้เปลี่ยนชื่อภาษาจีนจาก "หลี่ ฉุน" (李纯) เป็น "หลี่ ฉินเหยา" (李沁謡)
หลี่ ฉินเหยาได้แต่งงานแล้วเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 1 คน
"ผลงานที่หลี่ ฉินเหยามีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
Li Chun
Junjun
สวนสัตว์พาต้า
สวนสัตว์พาต้า  เป็นสวนสัตว์ขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่ชั้น 6–7 ของห้างสรรพสินค้าพาต้า สาขาปิ่นเกล้า ในเขตบางพลัด ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร บริเวณแยกบรมราชชนนี ด้านมุ่งหน้าไปทางสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า เปิดดำเนินกิจการเมื่อต้นปี พ.ศ. 2526 โดยเริ่มแรกเปิดให้เข้าฟรี ต่อมาจึงเริ่มเก็บค่าเข้าชม ในอัตราเด็ก 5 บาท ผู้ใหญ่ 10 บาท ปัจจุบันอยู่ที่ ผู้ใหญ่ 80 บาท เด็ก 50 บาท เปิดตั้งแต่ 10.00-18.00 น. ทุกวัน ในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดราชการมีการแสดงพิเศษจากสัตว์ต่าง ๆ เช่น ละครลิง
สวนสัตว์พาต้าจดทะเบียนกับกระทรวงพาณิชย์เมื่อปี 2527 ในขณะนั้นยังไม่มีกฎหมายควบคุมสวนสัตว์ก่อนจะมีกฎหมายคุ้มครองเมื่อปี 2535 พาต้านำสัตว์เข้ามาจากบริษัทสยามฟาร์ม จำแนกตามประเภทประกอบไปด้วย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประมาณ 130 ชนิด ราว 250 ตัว สัตว์ปีก 300 ชนิด มากกว่า 600 ตัว สัตว์เลื้อยคลานสะเทินน้ำสะเทินบก 350 ชนิด ประมาณ 700 ตัว จำนวนนี้ไม่รวมงูหลามทองที่ได้จากการเพาะ และจดทะเบียนขึ้นเป็นสวนสัตว์เอกชนในปี พ.ศ. 2557 โดยถือเป็นสวนสัตว์เอกชนแห่งแรกในประเทศไทย ซึ่งในชั้นที่ 6 เป็นสวนแสดงของสัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ, สัตว์เลือดเย็น หรือสัตว์หากินในเวลากลางคืน มีการตกแต่งอย่างสนใจในรูปแบบป่าดึกดำบรรพ์ และมีจุดเด่น คือ ซากสต๊าฟของปลากระเบนราหูน้ำจืดขนาดใหญ่ รวมถึงส่วนแสดงงูหลามทองขนาดใหญ่ รวมถึงเคยแสดงซาลาแมนเดอร์ยักษ์เพียงตัวเดียวในประเทศไทย ซึ่งต่อมาได้ตายลงแล้วได้มีการแสดงซากสต๊าฟเอาไว้ เริ่มแรกทางสัตว์พาต้าจัดโซน "สัตว์โลกพิสดาร" เพื่อเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจให้คนมาชม ก่อนจะได้รับเสียงตอบรับ และเปิดเป็นสวนสัตว์เต็มรูปแบบ
ในชั้นที่ 7 จะเป็นสวนแสดงของสัตว์หลากหลายชนิด เช่น นกเพนกวิน, นกเงือก, ม้าแคระ, ลีเมอร์, อุรังอุตัง, ลิงกังเผือก, ลิงวอกเผือก, ค่างดำ, ลิงสไปเดอร์, เสือโคร่ง, เสือดาว-เสือดำ, เสือลายเมฆ, แมวดาว, หมีควาย, หมีหมา, หมาจิ้งจอก, นกมาคอว์ และมีสวนสัตว์เด็กที่สามารถสัมผัสตัวสัตว์ได้ เช่น กระต่าย, แกะ, แพะ, หนูตะเภา รวมถึงกรงนกขนาดใหญ่ที่มีทางเดินที่ขนาบไปด้วยน้ำและน้ำตก และจุดเด่นของสวนสัตว์ชั้นนี้ คือ กอริลลา ที่เป็นเอปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งเดิมเคยมีอยู่ด้วยกัน 2 ตัว เป็นเพศผู้และเพศเมีย
จุดเด่นของสวนสัตว์แห่งนี้ในช่วงเปิดตัว คืออยู่บนชั้นสูงสุดของห้างสรรพสินค้าที่ทันสมัยในยุคนั้น ต้องอาศัยลิฟต์แก้ว ซึ่งมีผนังกระจกขึ้นไป เดินทางขึ้นไปพร้อมกับชมทิวทัศน์ภายนอกอาคาร บางส่วนของสวนสัตว์ติดเครื่องปรับอากาศ เพื่อจัดแสดงสัตว์เมืองหนาว ที่ไม่มีแสดงที่สวนสัตว์อื่น ๆ ของรัฐในประเทศไทย เช่น นกเพนกวิน อนึ่ง สวนสัตว์พาต้าเคยถูกไฟไหม้เมื่อ พ.ศ. 2535 จนทำให้สัตว์เล็กสัตว์น้อยที่อยู่ในส่วนจัดแสดงตายเป็นจำนวนมาก ก่อนจะมีการปรับปรุงและเปิดให้เข้าชมได้ตามปกติในอีกไม่กี่เดือนต่อมา
แต่ปัจจุบัน กิจการของสวนสัตว์พาต้าอยู่ในช่วงซบเซา มีผู้เข้าชมลดน้อยลงจากเดิมไปมาก เนื่องจากสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป กระทั่งในปี พ.ศ. 2557 ได้มีการเรียกร้องให้ปล่อยกอริลลาเพศเมียที่มีเหลืออยู่เพียงตัวเดียวที่ชื่อ "บัวน้อย" เนื่องจากมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดูน่าสงสาร ต้องอยู่ในห้องปรับอากาศ โดยริเริ่มกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 แต่ทางผู้บริหารสวนสัตว์และสัตวแพทย์ยืนยันว่าบัวน้อยมีสุขภาพกายและจิตที่แข็งแรงดี รวมถึงได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ภายหลัง สวนสัตว์ดุสิต ปิดตัวลงเมื่อปี 2561 นายคณิต เสริมศิริมงคล ผู้อำนวยการสวนสัตว์พาต้า เปิดเผยว่าในช่วงปี 2562 โดยนับย้อนไป 10 เดือนตั้งแต่สวนสัตว์ดุสิตปิดตัว มีผู้ใช้บริการสวนสัตว์สูงขึ้นเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า50 % โดยเฉพาะในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และในช่วงปิดภาคการศึกษาที่ผ่านมา
สวนสัตว์พาต้าในปัจจุบันได้ขนย้ายสัตว์บางส่วนไปไว้ที่พักสัตว์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เพื่อลดความแออัดของจำนวนประชากรสัตว์ ทางด้านผู้บริหารและผู้จัดการสวนสัตว์พาต้ายืนยันว่าพาต้าดูแลอย่างดีที่สุด สวนสัตว์พาต้าถูกตั้งคำถามถึงเรื่องการจัดการดูแลสัตว์อยู่บ่อยครั้งรวมไปถึงเรื่องข้อจำกัดทางด้านพื้นที่แตกต่างจากสวนสัตว์ทั่วไป ถูกตั้งคำถามถึงความไม่เหมาะสมเพราะพื้นที่จัดแสดงคับแคบเกินไป และสัตว์ไม่ได้อยู่กับสภาพธรรมชาติที่ควรจะอยู่หรือควรจะได้รับเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมให้สัตว์ปรับตัวกับธรรมชาติได้ ปัจจุบันทางสวนสัตว์พาต้าได้ทำการเพาะพันธุ์สัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด เช่น งูหลามทอง ชะนีมงกุฎ เสือดาว ลิงแสมเผือก ลิงอุรังอุตัง เป็นต้น และได้ทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนระหว่างสวนสัตว์ด้วยกัน เพื่อการศึกษาวิจัยและการดำรงเผ่าพันธุ์ ทางสวนสัตว์พาต้ายืนยันหากมีพื้นที่ป่ามากพอ ทางสวนสัตว์จะปล่อยสู่ธรรมชาติ ตลอดจนมีการวางแผน ศึกษา วิจัย ทดลอง
ฟ้อนยอง
ฟ้อนยอง เป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ขึ้นมาใหม่เมื่อพ.ศ. 2534 โดยโครงการอนุรักษ์และเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่น (ฟ้อนยอง) ซึ่งเป็นกิจกรรมหนี่งในโครงการโรงเรียมัธยมศึกษา เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม(มพชส.)ของโรงเรียนวชิรป่าซางร่วมกับสภาตำบลนครเจดีย์ และกรรมการนำสตรีตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมของชาวยอง (ไทลื้อจากเมืองยอง) เนื่องจากพื้อนที่อำเภอป่าซางประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายไทลื้อเมืองยองหรือเรียกว่า "คนยอง" ซึ่งมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของตนสืบทอดกันมาช้านานดังนั้นจึงสร้างรูปแบบทางวัฒนธรรมของชาวยองขึ้นมาในรูปของการฟ้อนรำ เพื่อเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวทางวัฒนธรรมร่วมกันของชาวยองและเผยแพร่ให้ปรากฏแก่คนทั่วไป
ผู้ฟ้อนจะแต่งกายแบบกุลสตรีชาวลื้อเมืองยอง โดยสวมเสื้อแบบปกป้าย ผูกมัดชายข้าง นุ่งผ้าซิ่นลายน้ำไหล ต่อชายซิ่นสีเขียว โพกผ้าขาวเคียนรอบศีรษะ เกล้าผมมวย และประดับด้วยเครื่องเงิน
ท่าฟ้อน.
ท่าฟ้อนยองประกอบด้วยท่าต่าง ๆ15 ท่า ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษายองและชื่อแปลเป็นไทยกลางดังนี้
ภาษาไทยกลาง.
ท่าฟ้อนยองมี15ท่าแต่16ครั้งนะ เพิ่มพูลกุศล 2ครั้งน่ะ
เพลงบรรเลงประกอบการฟ้อน.
ใช้เพลง "ฝ้ายคำ" ซึ่งแต่งโดยนายสุชาติ กันชัย เมื่องครั้งยังเป็นนักศึกษาและเป็นสมาชิกของชมรมพื้นบ้าล้านนาสโมสรนักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เนื่องจากคณะผู้จัดทำฟ้อนยองเห็นว่า ทำนองเพลงฝ้ายคำเหมาะสมกับลักษณะของชาวยองคือ รักความสงบ ชอบสันโด นุ่นวลอ่อนหวาน ทำให้มองเห็นภาพพจน์ของชาวยองได้อย่า
พระเยโฮวาห์
ศึกแห่งดันเคิร์ก
พิธีปัสกา
ศึกแห่งแอตแลนตา
เฉียน หลิน
เฉียน หลิน (, เกิดวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2534) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า รินริน  เป็นนักร้อง, นักแสดง, นางแบบและนักแต่งเพลงหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ
เฉียน หลิน เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกผ่านทางการชักนำของแมวมองจากสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นสถานีหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้นเธอกำลังศึกษาในชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เท่านั้น (ปี พ.ศ. 2542) หลังจากนั้น เธอได้ฝากผลงานการแสดงและพิธีกรเอาไว้ในละครโทรทัศน์และรายการโทรทัศน์ของประเทศจีนหลาย ๆ รายการ
ต่อมา ในช่วงปี พ.ศ. 2549 เธอก็ได้เข้าทำงานใน "เฮลโล! โปรเค็งชูเซย์" ซึ่งเป็นวงไอดอลฝึกหัดในค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ของประเทศญี่ปุ่น ผ่านทางการแนะนำของเพื่อนของสึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 เธอ และหลี่ ฉินเหยา ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและหลี่ ฉินเหยาไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย
เฉียน หลินได้แต่งงานแล้วในปี พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 2 คน
"ผลงานที่เฉียน หลินมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
อาจารย์ชา
ไฮดรอน
เจมส์ ฟิกก์
เจมส์ ฟิกก์  เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1695 ในมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ เจมส์ ฟิกก์ เป็นบุคคลที่ชื่นชอบในศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ในยุคนั้นการชกมวยยังไม่มีกฎกติกาที่ชัดเจน จึงคิดจะเปลี่ยนแปลงจากการต่อสู้เหล่านั้นให้กลายเป็นเกมกีฬาที่เป็นที่ยอมรับ
เจมส์ ฟิกก์ ประกาศตัวเองว่าเป็นนักมวยจากอังกฤษ ท้าชกกับทุกคนที่คิดว่าตัวเองแน่ โดยมีเงินเดิมพัน 100 ปอนด์ ในปี ค.ศ. 1715 และก็สามารถปราบทุกคนที่ขึ้นประฝีมือได้ทั้งหมด
การชกมวยในสมัยนั้น การกำหนดยกแต่ละยกใช้จอกเหล้าทองเหลืองขนาดบรรจุ 4 ออนซ์ เจาะรูขนาด 2 มิลลิเมตรที่ก้นจอก ลอยน้ำในถังไม้ เมื่อจอกเหล้าจมลงสู่ก้นกั้นเมื่อใด ให้เรียกว่าหนึ่งยก กติกาโดยทั่วไปได้แก่ ห้ามชกต่ำกว่าสะดือ ห้ามกอดรัดฟัดเหวี่ยง ห้ามกัด ห้ามซ้ำคู่ต้อสู้เมื่อล้ม เป็นต้น โดยที่กำหดยกไม่มี ไม่มีการสวมนวม
ในปี ค.ศ. 1719 ก็ไม่มีใครสู้เขาได้ เจมส์ ฟิกก์จึงประกาศตัวเองว่าเป็น "แชมเปี้ยนโลกคนแรกของโลก" (The First Bare-Knuckle Boxing Champion) และฟิกก์ก็ยังชกมวยต่อไปนานถึง 15 ปี ซึ่งการชกของฟิกก์นับเป็นการต่อสู้ที่นับว่าใหม่มากในยุคนั้น โดยดัดแปลงการชกด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว ให้มีการเต้นฟุตเวิร์ก มีการโยกหัวหลบหมัดของคู่ต่อสู้ หมัดแย็บ หมัดฮุก เป็นต้น และนอกจากนี้ เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาดาบด้วยอีกต่างหาก และก็เป็นบุคคลแรกของอังกฤษที่ให้มีการเสียค่าบัตรเข้าชมการต่อสู้ของเขา ซึ่งกลายมาเป็นการซื้อตั๋วเข้าชมกีฬาอย่างในปัจจุบัน
เจมส์ ฟิกก์ ยังตั้งค่ายมวยขึ้นมา โดยนับเป็นค่ายมวยแห่งแรกของโลกอีกด้วย ชื่อ "แอมฟิเตอร์" (Amphiter) ขึ้นมาเพื่อฝึกสอนทั้งมวยและดาบ และก็ไม่มีใครเอาชนะได้ จึงยุติการชกไป และยกตำแหน่งแชมป์ให้แก่ จอร์จ เทเลอร์ ลูกศิษย์คนแรกของเขาเป็นแชมป์สืบต่อ
นอกจากนี้แล้ว เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นบุคคลแรกที่คิดค้นเวทีสำหรับชกมวยอีกด้วย โดยใช้ไม้กระดานยกเป็นพื้น และเอาไม้แผ่นทรงจตุรัสมากั้นเป็นการตีกรอบสำหรับการชก
หลังจากยุติการชกไปแล้วไม่นาน แจ๊ค ปรัฟตัน ก็ได้คิดค้นนวมสำหรับชกมวยขึ้น โดยนวมในยุคแรกเป็นถุงมือหนา ๆ แต่ยังไม่เป็นที่นิยมนักในช่วงต้น
เจมส์ ฟิกก์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1734 ที่กรุงลอนดอน เมื่ออายุได้เพียง 39 ปี เท่านั้น และศพของเขาถูกฝังอย่างสมเกียรติที่วิหารเวสต์มินเตอร์เช่นเดียวกับศพของบรรดาบุคคลสำคัญทั้งหลายของอังกฤษ
หลายสิ่งที่เจมส์ ฟิกก์ ได้คิดค้นและฝึกสอนนั้น กลายมาเป็นแนวทางซึ่งพัฒนามาเป็นมวยสากลอย่างในปัจจุบัน จนได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งมวยสากลสมัยใหม่" (Father of Modern Boxing)
เจมส์ ฟิกซ์
Qian Lin
รินริน
รินริง
ริงริง
Rinrin
จี
การตั้งชื่อแบบทวินาม
กลอนแปด
การปฏิญาณตนเข้ารับมุสลิม
Ununbium
Ununquadium
Ununhexium
Ununseptium
Ununoctium
วันพ่อ เป็นวันสำคัญ ในการฉลองความเป็นพ่อและบุคคลที่นับถือในการเป็นพ่อ วันพ่อแห่งชาตินั้นทั่วโลกจะมีการจัดแตกต่างกันไป โดยในประเทศไทยจัดตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี โดยในกว่า 50 ประเทศจะจัดวันอาทิตย์ที่สามของเดือนมิถุนายน
จอห์น บี. ดอดด์ ชาวอเมริกันเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดของวันพ่อแห่งชาติ โดยเริ่มต้นที่เมืองแฟร์มอนต์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย โดยเริ่มครั้งแรกเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในโบสถ์แห่งหนึ่งในแฟร์มอนต์
ดึกดำดึ๋ย
มาปูตู
มาปูตู  หรือ มาปูโต เป็นเมืองหลวงของประเทศโมซัมบิก และเมืองท่าบนชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย กรุงมาปูตูตั้งอยู่ใกล้ชายแดนด้านทิศใต้ของประเทศ ห่างจากพรมแดนประเทศเอสวาตินีและแอฟริกาใต้ไม่เกิน 120 กิโลเมตร มีประชากรตามสำรวจ 1,088,449 คน (พ.ศ. 2560) เขตมหานครมาปูตูซึ่งรวมเมืองมาตอลาเข้ามาด้วยมีประชากรรวม 2,717,437 คน สินค้าส่งออกหลักคือ ถ่านหิน ฝ้าย น้ำตาลทราย โลหะเคลือบโครเมียม ใยสับปะรด (sisal) เนื้อมะพร้าวตากแห้ง (copra) และไม้เนื้อแข็ง อุตสาหกรรมที่ผลิตในเมืองมีทั้งซีเมนต์ เครื่องปั้นดินเผา เฟอร์นิเจอร์ รองเท้า และยางพารา และมีโรงหลอมอะลูมิเนียมด้วย กรุงมาปูตูล้อมรอบด้วยจังหวัดมาปูตู แต่ปกครองแยกต่างหาก
วิกิพีตัง
พลับพลา
พลับพลา  ได้ถูกกล่าวถึงในพระธรรมอพยพ พระเจ้าทรงบัญชาให้โมเสส สร้างสถานนมัสการพระเจ้าขึ้น เป็นเต็นท์ที่ประทับ และจัดทำองค์ประกอบต่าง ๆ ของสถานนมัสการนั้นขึ้น
ม่านพลับพลา.
พลับพลาประกอบด้วยม่าน จำนวน 10 ผืน ผ้าม่านแต่ละผืน ทำด้วยผ้าป่านเนื้อดี และผ้าทอด้วยด้ายย้อมสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และมีรูปเครูปบนผ้าม่านนั้น ผ้าม่านแต่ละผืนยาว 28 ศอก กว้าง 4 ศอก ผ้าม่านนี้คล้องขอเกี่ยวกันเป็น 2 ชุด แต่ละชุดประกอบด้วยผ้าม่าน 5 ผืน ผ้าม่ามแต่ละชุดจะมีหู จำนวน 50 หู ซึ่งคล้องด้วยขอทองคำให้เกี่ยวกันไว้
นอกจากนี้ ยังมีม่านที่ทำด้วยขนแพะ สำหรับเป็นเต็นท์คลุมพลับพลาชั้นนอกอีก 11 ผืน ผ้าม่านขนแพะแต่ละผืนจะยาว 30 ศอก กว้าง 4 ศอก ผ้าม่านแต่ละผืนมีหว่ง 50 หูติดกับขอบผ้าม่านแต่ละชุด ผ้าม่านชุดที่หนึ่งจะมีผ้าม่านขนแพะ 5 ผืน ผ้าม่านชุดที่สอง มีผ้าม่านขนแพะ 6 ผืน มีขอทองสัมฤทธิ์ เกี่ยวที่หูของผ้าม่าน ทำให้เป็นผืนเดียวกัน
ด้านบนของพลับพลา ใช้หนังแกะตัวผู้ ย้อมสีแดงชั้นหนึ่ง และคลุมหลังด้วยทาคัชอีกชั้นหนึ่ง
ไม้กรอบสำหรับทำพลับพลา ใช้ไม้กระถินเทตตั้งตรง แต่ละแผ่นกว้าง ศอกเศษ ยาว 10 ศอก มีเดือยชิ้นละ 2 อัน ทำฐานรองรับด้วยเงิน ชิ้นละ 2 ฐาน จำนวนไม้กรอบทั้งสั้น 48 แผ่น ใช้สำหรับกรอบด้านทิศตะวันออก และทิศตะวันตก ทิศละ 20 แผ่น และใช้สำหรบกรอบทางด้านหลัง ใช้ไม้กรอบจำนวน 6 แผ่น และใช้สำหรับมุมอีก 2 แผ่น
สิ่งของประกอบพลับพลา.
กำหนดของพระเจ้า ทรงให้นำหีบพระโอวาทไว้ในพลับพลา และวางพระที่นั่งกรุณาบนหีบพระโอวาท และทำผ้าม่านด้วยผ้าทอกั้นไว้ เป็นการแบ่งพื้นที่ระหว่างวิสุทธิสถาน(พื้นที่ลานพลับพลา) และอภิสุทธิสถาน(พื้นที่พลับพลา) และทรงกำหนดเครื่องใช้ และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่มีสำหรับใช้ในพลับพลาดังนี้
ลานพลับพลา.
ลานพลับพลานี้ โมเสสได้รับบัญชาจากพระเจ้าให้สร้าง มีรั้วทางด้านทิศเหนือ และทิศใต้ยาวด้านละ 100 ศอก ทำด้วยผ้าป่านเนื้อดี มีเสา และฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสาด้านละ 20 ต้น รั้วทางด้านทิศตะวันตก และทิศตะวันออก ยาวด้านละ 50 ศอก มีเสาด้านละ 10 ต้น ประตูทางเข้าอยู่ทางด้านทิศตะวันออก มีบานประตู 2 บาน ความกว้างบานละ 15 ศอก บังประตูด้วยผ้าป่าน และผ้าสีฟ้า สี่ม่วง สีแดงเข้ม
หีบพระโอวาท.
หีบพระโอวาท หรือ หีบพันธสัญญาแห่งพระเจ้า "Ark of Covernance" เป็นหีบสำคัญ เนื่องจากภายในได้บรรจุ แผ่นศิลาจารึกคำสอนของพระเจ้า ซึ่งอิสราเอลถือได้ว่าเป็นเสมือนตัวแทนพระเจ้าทีเดียว และหีบพระโอวาทมีบทบาทต่ออิสราเอลในยุคต่าง ๆ มาก เช่น
ในการสร้างหีบพระโอวาทนั้น พระเจ้าทรงบัญชาผ่านโมเสสที่ภูเขาซีนาย ดังนี้ "ให้เขาทำหีบใบหนึ่งด้วยไม้กระถินเทศ ยาว 2 ศอกคืบ กว้างศอกคืบ และสูงศอกคืบ หีบนั้นหุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์ทั้งด้านในและด้านนอก แล้วทำกระจังคาดรอบหีบนั้นด้วยทองคำ ให้หล่อห่วงทองคำสี่ห่วงสำหรับหีบนั้น ติดไว้ที่มุมทั้งสี่ ...ทำคันหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำสำหรับยกหีบนั้น...ไม้คานหามให้สอดไว้ในห่วงของหีบอย่าถอดเลย...แล้วจงทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริสุทธิ์ ยาวสองศอกคืบ สูงศอกคืบ จงทำเครูบทองคำ 2 รูปตั้งไว้ที่ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง ให้ตอนปลายเครูบทั้งสองข้างติดเป็นเนื้อเดียวกับพระที่นั่งทองคำ ให้เครูบกางปีกออกปกพระที่นั่งกรุณา แล้วตั้งพระที่นั่งกรุณานั้นไว้บนหีบ..."
แท่นเครื่องเผาบูชา.
แท่นสำหรับเผาเครื่องเผาบูชา ในพลับพลานั้น ทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ เช่นเดียวกับวัสดุอื่น ๆ ในพลับพลา มีขนาดกว้าง 5 ศอก ยาว 5 ศอก และสูง 3 ศอก มีเชิงงอนติดไว้ที่มุมทั้งสี่ด้าน
แท่นเครื่องเผาบูชา มีเครื่องประกอบอื่น ซึ่งทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ประกอบด้วย หม้อสำหรับใส่ขึ้เถ้า ทัพพี ชาม ขอเกี่ยวเนื้อ และถาดรองไฟ นอกจากนี้ยังมีตาข่ายประดับแท่น ติดรอบแท่นในระดับที่ต่ำกว่ากระจัง โดยห้อยตั้งแต่กลางแท่นลงไป และมีห่วงทองสัมฤทธิ์ติดที่มุมทั้งสี่ของตาข่าย มีไม้คานหามทำจากไม้มะกอกเทศ หุ้มทองสัมฤทธิ์
แท่นเครื่องหอม.
แท่นสำหรับเผาเครื่องหอมทำจากไม้มะถินเทศหุ้มด้วยทองคำ ขนาดกว้างxยาวxสูง 1x1x2 ศอก มีเชิงงอนมุมแท่น และกระจังทองคำล้อมรอบ มีห่วงทองคำ 2 อยู่ใต้กระจังด้านละห่วงตรงข้ามกัน มีไม้สำหรับหาม ทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มทองคำ
แท่นสำหรับเผาเครื่องหอมนี้ ถูกไว้ใกล้กับหีบพระโอวาท และมอบหมายให้ปุโรหิตเผาเครื่องหอมวันละ 2 ครั้ง คือเช้าและเย็น เช่นเดียวกันกับการจุดทันประทีป
โต๊ะขนมหน้าพระพักตร์.
ในพลับพลา มีโต๊ะสำหรับวางขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งพระเจ้าทรงบัญชาแก่โมเสสไว้ว่า "จงเอาไม้กระถินเทศมาทำโต๊ะตัวหนึ่ง ยาวสองศอก กว้างหนึ่งศอก สูงสองคืบ...หุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำ...ประกับโต๊ะให้กว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ แล้วทำกระจังทองคำประกอบให้รอบประกับนั้น...จงทำห่วงทองคำติดไว้ที่มุมขาโต๊ะทั้งสี่ ติดกับกระจังเพื่อเอาไว้สอดคานหาม...จงทำคานหามด้วยไม้มะกอกเทศ หุ้มด้วยทองคำ...จงทำจาน ชาม ช้อน คนโท และอ่างน้ำที่ใช้สำหรับรินเครื่องดื่มบูชา เหล่านี้ด้วยทองคำบริสุทธิ์..."
คันประทีปทองคำ.
ตามพระบ้ญชาของพระเจ้า ในพลับพลาจะมีคันประทีป 1 อัน ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ โดยมีรายละเอียดที่ระบุไว้ในพระคัมภีร์ดังนี้ ฐานและลำดัวของคันประทีปนั้น ให้ใช้ค้อนทำดอก คือ ฐานดอกและกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันกับคันประทีป ให้มีกิ่ง 6 กิ่งแยกจากคันประทีปนั้น ข้างละ 3 กิ่ง
กิ่งหนึ่งมีดอก เหมือนดอกอัลมันด์ 3 ดอก ทุกดอกมีฐานดอก และกลีบดอก ใต้กิ่งทุก ๆ คู่ ทั้งหกกิ่งที่ลำประทีป มีกระเปาะเป็นเนื้อเดียวกับคันประทีป แต่สำหรับตัวคันประทีป มีดอกเหมือนดอกอัลมันด์ 4 ดอก และคันประทีปนี้มีตะเกียงทั้งสิ้น 7 ดวง
ประทีปในพลับพลา จะต้องเติมด้วยน้ำมันมะกอกเทศบริสุทธิ์ และให้ประทีปนี้ส่องสว่างตลอดเวลา และกำหนดให้ปุโรหิตเป็นผู้ดูแลประทีปนี้ตั้งแต่พลบค่ำจนถึงหัวรุ่ง
นอกจากดวงประทีปแล้ว ยังมีตะไกรตัดใส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกรตัดใส้ตะเกียง โดยทั้ง 3 สิ่งนี้ ได้แก่ คันประทีป กรรไกรตัดใส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกร ทำมาจากทองคำบริสุทธิ์น้ำหนัก 1 ตะลันต์
น้ำมันเจิม และเครื่องหอม.
ในพระธรรมอพยพ พระเจ้าตรัสสั่งโมเสสถึงสูตรปรุงน้ำมันเจิม และเครื่องหอมไว้ และให้เป็นสูตรเฉพาะสำหรับการเป็นน้ำมันเจิมเท่านั้น ไม่ทรงอนุญาตให้นำไปใช้ชโลมผู้คนทั่วไป โดยน้ำมันเจิมนี้ใช้สำหรับเจิมปุโรหิต เต้นท์นัดพบ หีบพระโอวาท คันประทีป แท่นเครื่องเผาบูชา แท่นเครื่องหอมบูชา และสิ่งต่าง ๆ ที่ใช้ในพลับพลาของพระเจ้า
องค์ประกอบที่สำคัญ ได้แก่ มดยอบน้ำหนัก 500 เชเขล อบเชยหอมหนัก 250 เชเชล ตะไคร้ 250 เชเชล การบูร 500 เชเชล และน้ำมันมะกอกเทศ 1 ฮิน แล้วนำไปปรุงด้วยศิลปของช่างปรุงน้ามัน