pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพิ่มเติมในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
ในป1943 พรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวียก็สามารถปลดปล่อยยุโกสลาเวียได้ ภายใต้การนำของ ยอซีป บรอซ ตีโต ในปี1991 มาซิโดเนีย โครเอเชียและสโลเวเนีย แยกประเทศ และในปี1992 เมื่อบอสเนียและเซอร์เบียแตกคอและทำสงครามกัน เนื่องจากบอสเนียไม่พอใจที่เซอร์เบียรุกรานโครเอเชีย ทำให้ยุโกสลาเวียล้มสลาย และเกิดสงครามยูโกสลาเวีย
สงครามกลางเมืองบอสเนีย(1992-1995).
สงครามบอสเนีย หรือ สงครามกลางเมืองบอสเนีย เป็นสงครามความขัดแย้งชาติพันธุ์ระหว่างชาวโครแอต ชาวเซิร์บ และชาวบอสเนียซึ่งเป็นชาวมุสลิม สงครามปะทุในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1992 เมื่อชาวเซิร์บได้ก่อจลาจลเพื่อแยกตัวเป็นอิสระ ในขณะเดียวกันชาวโครแอตก็แยกดินแดนเป็นอิสระเช่นเดียวกัน ในช่วงสัปดาห์เดียวบอสเนียเกือบทั้งประเทศกลายเป็นทะเลเพลิง สงครามขยายวงกว้างไม่เว้นแต่กรุงซาราเยโว เมืองหลวงของบอสเนีย
เศรษฐกิจส่วนใหญ่ของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ฟื้นตัวจากสงครามต้นศตวรรษที่21 ช่วงราวปี 2000-2005 มีการประกาศสกุลเงิน คอนเวร์ทีบิลนามาร์คา แทน เงิน ดีนาร์ โดยสกุลเงินแปลงค่ามาจาก เงินมาร์คเยอรมัน ภายหลังเยอรมันประกาศใช้เงินยูโร ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นแหล่งอุตสหกรรรมเดิมของอดีตยูโกสลาเวีย มีโรงงานเหล็กกล้า เขือน โรงงานผลิตไฟฟ้า โรงงานผลิตเครื่องบิน ยานเกราะ อาวุธยุทโธปกรณ์ โรงงานผลิตรถยนต์ อลูมีเนียม เฟอร์นิเจอร์ และแหล่งน้ำมันดิบ
ในด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การพานิชย์ และ การลงทุนด้านโทรคมนาคมบอสเนียก็เติบโตเร็ว บริษัทBH Telecom กลายเป็นผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดในประเทศ และ มีรัฐบาลเป็นเจ้าของกิจการ โดยส่วนใหญ่ กิจการของบริษัทในภาคอุตสาหกรรม มักจะมีรัฐบาลถือหุ้น หรือ ถือครองในตัวเลขที่สูงกว่า 50 - 60% หรือ อาจจะเป็นเจ้าของ เช่น บริษัทน้ำมันบอสเนีย Energopetrol, สายการบิน B&amp;H Airlines เป็นต้น สัดส่วนที่รัฐบาลถือครองกำไรของบริษัทเหล่านั้น ทำให้รัฐบาลบอสเนียมีงบประมาณมากพอที่จะฟื้นฟูและบริหารดูแลประเทศ จนทำให้เศรษฐกิจบอสเนียเติบโต อัตราว่างงานลดลงในช่วงทศวรรษที่ 2010 และ สหภาพยุโรปประกาศให้ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นผู้สมัครสมาชิกสหภาพยุโรปที่มีศักยภาพ แค่เฉพาะบริษัทเหล็กกล้า Aluminij Mostar ก็สร้างกำไรให้รัฐบาลกลางบอสเนียไปแล้ว 40 ล้านยูโรต่อปี
กรุงซาราเยโวเมืองหลวงของประเทศ ยังเป็นที่ตั้งของบริษัทพานิชย์ อย่าง BBI Centar ที่ใหญ่ที่สุดและเป็นศูนย์กลางของคาบสมุทรบอลข่าน โดย BBI Centar เป็นห้างสรรพสินค้าชั้นนำของคาบสมุทรบอลข่านซึ่งมีเจ้าของคือธนาคาร BBI : Bosna Bank International ธนาคารฮาลาลแห่งแรกของทวีปยุโรป
นอกจากนี้ยังมีบริษัทข่าวสารชั้นนำอย่าง al-jazeera Balkans, Federalna และ Oslobođenje ตั้งสำนักงานใหญ่ในซาราเยโว
ในด้านเกษตรกรรม ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีการผลิต ผลิตภัณฑ์ด้านอาหารมากมายตั้งแต่ ข้าวสาลี ผลไม้ นมวัว เนื้อวัว ปลา อาหารทะเล และอื่น ๆ บอสเนียเป็นแหล่งแปรรูปอาหารชั้นดีในบอลข่านตะวันตก ที่ซึ่งแม้แต่ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปอย่าง โครเอเชียยังต้องใช้บริการ
ในด้านแหล่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ บอสเนียเป็นแหล่งน้ำมันดิบบนดินที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป บนทุ่งน้ำมันที่เรียกว่า ทุ่งน้ำมันซามัช (Šamac oil field) ซึ่งค้นพบในปี 2004 โดยบริษัทน้ำมันรัฐบาล Energopetrol นอกจากนี้ยังเปิดให้บริษัทร่วมรัฐบาลเอกชน Nestro Petrol เข้ามาขุดเจาะน้ำมันในเขตดังกล่าว ประมาณการณ์ว่า แหล่งน้ำมันซามัช มีน้ำมันอยู่ราว 3.6 พันล้านบาร์เรล นอกจากนี้บอสเนียยังมีทุ่งน้ำมันอีกแห่งคือทุ่งน้ำมันตุชล่า (Tuzla oil field) ประมาณการณ์ว่ามีน้ำมันดิบราว 300 ล้านบาร์เรล อย่างไรก็ตามทุ่งน้ำมันดังกล่าวถูกผูกขาดโดย Energopetrol อย่างเดียว และยังไม่ได้มีการขุดเจาะแต่อย่างใด รัฐบาลบอสเนียมีแผนให้แหล่งน้ำมันตุชล่า อยู่ในการศึกษาต่อไป เนื่องจากเป็นแหล่งที่ค้นพบใหม่
ในด้านการผลิตทางทหาร บอสเนีย มีบริษัทรัฐและเอกชนผลิตอาวุธ ตั้งแต่กระสุนปืน ยานเกราะ รถถัง M-84 และปืนใหญ่ รวมถึงอาวุธและนวัตกรรมอื่น ๆ โดยมีบริษัททั้งหมดดังนี้คือ "Zrak" d. d. Sarajevo
PD "Igman" Konjic, Ginex d.d. Goražde, "Orao" AD Bijeljina, UNIS Promex Sarajevo, BNT Travnik, "Binas" d. d. Bugojno, Fabrika specijalnih vozila, TRZ Hadžići และ Vitezit
สำหรับการพลังงานไฟฟ้าของบอสเนีย ทั้งหมดของประเทศ พึ่งพาไฟฟ้าของตนเองได้ และมีการขายพลังงานไฟฟ้าให้เพื่อนบ้านอย่าง มอนเตเนโกร โครเอเชีย เป็นต้น บริษัทไฟฟ้าชั้นนำของบอสเนียคือ Elektroprivreda BiH โดยการถือครองของรัฐบาล 100% และ Energoinvest บริษัทร่วมเอกชน - รัฐของบอสเนีย ผลิตและแจกจ่ายกระแส่ไฟฟ้าให้ประชาชนบอสเนีย โดยแหล่งผลิตไฟฟ้าของบอสเนียส่วนใหญ่เดิมมาจากเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าในแม่น้ำเนเรตวาทางตอนกลางของเฮอร์เซโกวีนา แต่ภายหลังมีแผนการพัฒนาโรงไฟฟ้าถ่านหิน และโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในเมืองตุชล่า ทางตอนเหนือของประเทศ โดย NEK เป็นผู้บริหารดูแลจัดการในการพัฒนาพลังงานนิวเคลียร์ ซึ่งในประเทศบอสเนียมีการค้นพบยูเรเนียมที่มีสมรรถนะต่ำสำหรับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์พลังงานแบบฟิชชั่น แม้จะมีการคัดค้าน
นอกจากนี้บอสเนียยังเป็นแหล่งที่ตั้งของธนาคารและสินเชื่อมากมาย เช่น Addiko Bank, Bosna Bank International(BBI), Nova banka, Union Banka, MF banka เป็นต้น และรัฐบาลบอสเนียวางแผนจะสร้างประเทศตนเองให้เป็นประเทศที่มีความสำคัญด้านโลจิสติกส์ของอนุภูมิภาคยุโรปกลาง ผ่านโครงการ Corridor Vc ซึ่งกำลังดำเนินการณ์อยู่ ในการสร้างถนนทางหลวง ทางรถไฟ และ ท่าเรือ เพื่อเป็นสถานทีรองรับการนำเข้าและส่งออกให้แก่ยุโรปกลางและบอลข่าน แทนการพึ่งพาเยอรมัน หรือ ตุรกี โดยโครงการได้รับการสนับสนุนไม่ว่าจะเป็นโปแลนด์ เช็ก สโลวาเกีย สโลวีเนีย โครเอเชีย ฮังการี โรมาเนีย บัลแกเรีย เป็นต้น ซึ่งทำให้บอสเนียกลายเป็นประเทศที่ดึงดูดการลงทุนจากนักลงทุนต่างชาติ แม้ว่าภายในประเทศยังค่อนข้างที่จะมีการผูกขาดเศรษฐกิจโดยภาครัฐมากกว่าเอกชนก็ตาม
แหล่งส่งออกบอสเนีย ; เยอรมัน 14.7%, โครเอเชีย 11.8%, อิตาลี 11.1%, เซอร์เบีย 10%, สโลเวเนีย 9%, ออสเตรีย 8.3% ขณะที่การนำเข้าของบอสเนีย; เยอรมัน 11.6%, อิตาลี 11.3 %,จีน 6.5%, รัสเซีย 4.7%, ตุรกี 4.2%
อัตราเงินเฟ้อบอสเนียอยู่ที่ 1.369% ประชากรที่ต่ำกว่าเส้นความยากจนมีต่ำกว่า 15% ของประชากรทั้งหมด GDP ต่อหัวอยู่ที่ 5,754 ดอลลาร์สหรัฐ (หรือประมาณ 175,000 บาท) ซึ่งถือเป็นมูลค่าที่สูง และเศรษฐกิจบอสเนียก็ถูกจัดอันดับให้ประเทศกำลังพัฒนาที่มีเศรษฐกิจค่อนบน ที่สามารถเป็นประเทศพัฒนาแล้วได้ในอนาคต นอกจากนี้ในทศวรรษที่ 2020 บอสเนียมีแผนที่จะเข้าร่วม สหภาพยุโรป หรือ สมาคมการค้าเสรียุโรป ขึ้นอยู่กับนโยบายของรัฐบาล
ประเทศบอสเนียมีประชากรประมาณ 3,790,000 คน โดยแบ่งเป็น ชาวบอสเนีย 50.11% ชาวเซิร์บ 30.78% ชาวโครแอต 15.43%
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนานอกจากมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ แล้ว ยังมีความหลากหลายทางศาสนา โดยเมืองหลวงของประเทศ ซาราเยโว ถูกตั้งฉายาว่า เยรูซาเลมแห่งยุโรป หรือ เยรูซาเลมแห่งโลกตะวันตก
ฟิล์ม
ฟิล์มถ่ายภาพ เป็นแถบวัสดุทำจากพลาสติก (โพลีเอสเตอร์, เซลลูลอยด์ หรือเซลลูโลสอะซิเตด) เคลือบด้วยสารเคมีที่มีส่วนผสมของเกลือเงินไวแสง ที่มีขนาดของผลึกแตกต่างกันตามค่าความไวแสงหรือความละเอียดของเนื้อฟิล์ม เมื่อสารเคมีที่เคลือบไว้ถูกกับแสง (หรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าบางชนิด เช่น รังสีเอกซ์) จะทำให้เกิดภาพปรากฏขึ้นบนแผ่นฟิล์ม โดยจะเป็นภาพที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า จำเป็นต้องผ่านกระบวนการล้างฟิล์ม เพื่อให้ภาพที่ได้ปรากฏให้เห็น
ฟิล์มขาวดำจะมีสารเคมีเคลือบไว้ชั้นเดียว เมื่อผ่านการล้างฟิล์มแล้วเกลือเงินจะเปลี่ยนรูปเป็นโลหะเงินทึบแสง ซึ่งจะปรากฏเป็นส่วนสีดำของเนกาทีฟ
ฟิล์มสีจะมีชั้นของสารเคมีอย่างน้อยสามชั้น โดยแต่ละชั้นจะไวต่อแสงต่างสีกัน ชั้นบนสุดเป็นชั้นที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ชั้นต่ำต่อมาไวต่อแสงสีเขียวและแดงตามลำดับ
ประเภทของฟิล์ม.
ฟิล์มทั่วไปมีอยู่ 2 ประเภท ได้แก่
รายพระนามฟาโรห์
บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับราชวงศ์และฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ตั้งแต่สมัยก่อนราชวงศ์ต้น เมื่อ 3100 ปีก่อนคริสตกาลจนถึงสิ้นสมัยราชวงศ์ทอเลมีเมื่ออียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งโรมัน อยู่ภายใต้อำนาจจักรพรรดิออกุสตุสใน30ปีก่อนคริสตกาล
บันทึกพระนามแห่งอียิปต์โบราณ.
รายพระนามฟาโรห์ในบทความนี้อยู่บนพื้นฐานของบันทึกทางประวัติศาสตร์ บันทึกพระนามแห่งอียิปต์โบราณและนอกจากนั้นเช่น บันทึกเกี่ยวกับอียิปต์โบราณของแมนีโท เช่นเดียวกับหลักฐานทางโบราณคดีและแหล่งโบราณคดี นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์เรียกร้องให้ระมัดระวังเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือความถูกต้องและความครบถ้วนสมบูรณ์ของแหล่งข้อมูลเหล่านี้หลายแห่งซึ่งเขียนขึ้นเป็นเวลานานหลังจากรัชกาลที่เหล่าฟาโรห์ ปัญหาเพิ่มเติมคือบันทึกพระนามของฟาโรห์ มักได้รับความเสียหายโดยการขีดพระนามและผุผังกาลเวลา ทำให้พระนามนั้นสูญหายไปอย่างสิ้นเชิง
บันทึกพระนามแห่งอียิปต์โบราณต่อไปนี้ที่เป็นที่รู้จักกัน (พร้อมด้วยราชวงศ์ที่สร้างขึ้น) :
ยุคก่อนราชวงศ์ (ราว.
"ดูบทความหลักที่อียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์"&lt;br&gt;
ในช่วงยุคก่อนราชวงศ์ มีการแยกการปกครองออกเป็น 2 อาณาจักร คือ อียิปต์ตอนบน และอียิปต์ตอนล่าง
อียิปต์ตอนบน.
"ดูบทความหลักที่อียิปต์ตอนบน"&lt;br&gt;
อียิปต์ตอนบน หรือเป็นที่รู้จักกันใน "ดินแดนสีแดง" ประกอบด้วยอาณาเขตทางตอนล่างของแม่น้ำไนล์ รวมไปถึงทะเลทรายรอบข้าง โดยมีผู้ปกครองดังนี้
อียิปต์ตอนล่าง.
"ดูบทความหลักที่อียิปต์ตอนล่าง"&lt;br&gt;
อียิปต์ตอนล่าง หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม "ดินแดนสีดำ" ประกอบด้วยอาณาเขตทางตอนเหนือของแม่น้ำไนล์ รวมไปถึงพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ มีผู้ปกครองดังนี้
ราชวงศ์ที่ศูนย์.
รายพระนามต่อไปนี้ของผู้ปกครองในยุคก่อนราชวงศ์ ซึ่งอาจจะไม่สมบูรณ์ เนื่องจากผู้ปกครองเหล่านี้มีก่อนสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งได้รับการจัดกลุ่มอย่างไม่เป็นทางการเป็น "ราชวงศ์ที่ศูนย์"
ช่วงราชวงศ์เริ่มแรก (.
ดูบทความหลักที่ ยุคราชวงศ์เริ่มแรกแห่งอียิปต์
ราว 3150 - 2686 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่หนึ่ง.
"ดูบทความหลักที่" ":ราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่หนึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอียิปต์ระหว่าง 3150-2890 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ราชวงศ์ที่สอง.
"เมืองหลวงอยู่ที่ เมมฟิส"
ดูบทความหลักที่ ราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์
ช่วงราชอาณาจักรเก่า.
ช่วงราชอาณาจักรเก่าแห่งอียิปต์อยู่ระหว่างช่วงราชวงศ์เริ่มแรกแห่งอียิปต์และช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 1 ช่วงราชอาณาจักรเก่าปกครองอยู๋ระหว่าง 2686 ถึง 2181 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่สาม.
ดูบทความหลักที่ ราชวงศ์ที่สามแห่งอียิปต์ ระหว่าง 2686 ถึง 2613 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่สี่.
"เมืองหลวงอยู่ที่ เมมฟิส" ดูบทความหลักที่ ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ ระหว่าง 2613 ถึง 2498 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่ห้า.
เมืองหลวงอยู่ที่ เมมฟิส
"ดูบทความหลักที่ ราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์" ระหว่าง 2498 ถึง 2345 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่หก.
"ดูบทความหลักที่ ราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์" ระหว่าง 2345 ถึง 2181 ปีก่อนคริสตกาล
ช่วงรอยต่อครั้งที่ 1.
ช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 1 (ตั้งแต่ 2181-2060 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นช่วงเวลาของความระส่ำระสายและความสับสนวุ่นวายระหว่างจุดจบของช่วงอาณาจักรเก่ากับการมาถึงของช่วงราชอาณาจักรกลาง
ช่วงราชอาณาจักรเก่าเสื่อมอำนาจลงอย่างรวดเร็วหลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์เปปิที่ 2 หลังจากพระองค์ทรงครอบครองมานานกว่า 64 ปี และอาจจะเป็นไปได้มากถึงถึง 94 ปี ทำให้เป็นกษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ ในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์เสื่อมอำนาจลงเสียมาก เนื่องจากพระองค์มีพระชนม์ที่มากขึ้น ทำให้เกิดการแตกสลายของอาณาจักรและผู้นำระดับภูมิภาคต้องรับมือกับความอดอยากที่เกิดขึ้น
ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้สืบทอดราชวงศ์ที่หก พยายามยึดอำนาจบางส่วนไว้ในเมมฟิส แต่ได้รับความไว้วางใจจากผู้มีอำนาจหลายคน หลังจาก 20 ถึง 45 ปีพวกเขาถูกล้มล้างโดยกลุ่มฟาโรห์แห่งใหม่ในเฮราคลีโอโพลิส บางช่วงเวลาหลังจากเหตุการณ์เหล่านี้สายคู่แข่งที่ยึดครองเมืองธีบส์ ได้ก่อการจลาจลต่อต้านฟาโรห์ของอียิปต์บน และประมาณ 2055 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสและเป็นผู้สืบทอดอำนาจของฟาโรห์อินโยเทฟที่ 3 ทรงเอาชนะฟาโรห์ของอียิปต์ล่างที่ครองเมืองเฮราคลีโอโพลิส และได้รวมอียิปต์บนและล่างเข้าด้วยกัน ซึ่งต่อมาก็เกิดเป็นยุคราชอาณาจักรกลาง
ราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดปกครองโดยรอบประมาณ 20-45 ปี พวกเขาประกอบด้วยพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ชั่วคราวจำนวนมากที่เมมฟิสในอียิปต์บน อาจแบ่งแยกออกจากกันและในกรณีใด ๆ ถือเฉพาะอำนาจ เนื่องจากระบบศักดินาอย่างมีประสิทธิภาพในการบริหารงานซึ่งได้พัฒนา
"เมืองหลวงอยู่ที่ เมมฟิส" "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดแห่งอียิปต์" ประมาณระหว่าง 2181 ถึง 2160 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ที่เก้า.
ราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ ปกครองระหว่าง 2160 ถึง 2130 ปีก่อนคริสต์ศักราช บันทึกพระนามแห่งตูริน มีฟาโรห์รวมทั้งราชวงศ์ที่เก้าและสิบปกครองอยู่ 18 พระองค์ พระนามสูญหาย 12 พระนาม และพระนามเหลือเพียงบางส่วนอีก 4 พระองค์
เมืองหลวงอยู่ที่ เฮราคลีโอโพลิส "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สิบ.
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์ เป็นราชวงศ์ที่ปกครองท้องถิ่นในอียิปต์ตอนล่าง ปกครองตั้งแต่ 2130 ถึง 2040 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งราชวงศ์ที่ 11 สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ของเจ้าผู้ปกครองนครธีบส์ ที่เคยรับราชการให้กับราชวงศ์ที่ 8, 9 และ 10
ราชวงศ์ที่สิบเอ็ด.
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สิบเอ็ด เป็นผู้ปกครองท้องถิ่นที่มีรากฐานมาจากอียิปต์ตอนบน ซึ่งราชวงศ์นี้ปกครองตั้งแต่ 2134 ถึง 1991 ปีก่อนคริสตกาล ศูนย์กลางอำนาจของราชวงศ์ที่สิบเอ็ดอยู่ในเมืองธีบส์ ซึ่งปกครองช่วงเวลาเดียวกันกับราชวงศ์ที่แปด เก้า สิบ ซึ่งปกครองอียิปต์ตอนล่าง
ตำแหน่งผู้สืบทอดจากอินโยเทฟ ผู้อาวุโส เริ่มต้นด้วยฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และในที่สุดก็สามารถเอาชนะอียิปต์ล่างในรัชสมัยของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2
ช่วงราชอาณาจักรกลาง.
ราชอาณาจักรกลาง (ตั้งแต่ 2060-1802 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นระยะเวลานับตั้งแต่สิ้นสุดช่วงระหว่างกลางครั้งที่หนึ่งจนถึงช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง นอกจากราชวงศ์ที่สิบสองแล้วนักวิชาการบางคนยังรวมถึงราชวงศ์ที่สิบเอ็ดและสิบสี่รวมอยู่ในช่วงราชอาณาจักรกลาง ยุคของราชอาณาจักรกลางสามารถสังเกตเห็นการขยายการค้าภายนอกราชอาณาจักรที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ การเปิดการค้านี้นำไปสู่การล่มสลายของราชอาณาจักรโดยสิ้นเชิง อันเนื่องมาจากการรุกรานจากชาวฮิกซอส
ราชวงศ์ที่สิบเอ็ด (ต่อจากช่วงต่อที่หนึ่ง).
ส่วนที่สองของราชวงศ์ที่สิบเอ็ดถือเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกลางของอียิปต์
ราชวงศ์ที่สิบสอง.
ราชวงศ์ที่สิบสองปกครองตั้งแต่ปี 1991 ถึง 1802 ปีก่อนคริสตกาล
"เมืองหลวงอยู่ที่ อิทจ์-ทาวี" "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์"
ช่วงระหว่างครั้งที่สอง (ราว.
ช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง (ตั้งแต่ 1802–1550 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นช่วงเวลาที่เกิดความระส่ำระส่ายขึ้นระหว่างการสิ้นสุดของช่วงราชอาณาจักรกลางและจุดเริ่มต้นของช่วงราชอาณาจักรใหม่ เป็นผลกระทบเนื่องจากการบุกรุกเข้ามาของชาวฮิกซอส ซึ่งชาวฮิกซอสได้เข้ามายึดอำนาจของฟาโรห์แล้วขึ้นครองราชย์แทน และสถาปนาขึ้นเป็นราชวงศ์ที่สิบห้า
ราชวงศ์ที่สิบสามอ่อนแอกว่าสมัยราชวงศ์ที่สิบสองและไม่สามารถยึดคืนดินแดนอียิปต์ไว้ได้ ในช่วงเริ่มต้นของราชวงศ์ที่สิบสามใน 1805 ปีก่อนคริสตกาลหรือช่วงกลางของราชวงศ์ที่สิบสามใน 1710 ปีก่อนคริสตกาล ได้มีการสถาปนาราชวงศ์ที่สิบสี่ขึ้นด้วยชาวฮิกซอสในอียิปต์ล่าง
การบุกรุกของชาวฮิกซอสได้เริ่มขึ้นในช่วงรัชกาลของฟาโรห์เซเบคโฮเทปที่ 4 ใน 1720 ปีก่อนคริสตกาล และได้เข้าควบคุมเมืองอวาริส (ปัจจุบันคือ "เทล เอล-ดับ'อา / คาตา'นา") และได้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบสี่ จากนั้นประมาณ 1650 ปีก่อนคริสตกาล ชาวฮิกซอสนำโดยซาลิทิส ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบห้าพิชิตเมมฟิส แล้วจึงล้มล้างราชวงศ์ที่สิบสาม ทำให้อียิปต์บนเสื่อมอำนาจลงซึ่งเป็นผลมาจากการล่มสลายของราชวงศ์ที่สิบสาม ต่อมาราชวงศ์ที่สิบหกได้ปกครองอียิปต์บน แต่ก็ถูกล้มล้างราชวงศ์โดยราชวงศ์ที่สิบห้าหลังจากนั้นไม่นาน
ต่อจากนั้นเมื่อชาวฮิกซอสได้ถอยออกจากอียิปต์บน ทำให้ชาวอียิปต์บนได้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบเจ็ดขึ้นมา และในที่สุดราชวงศ์ที่สิบเจ็ดก็สามารถขับไล่ชาวฮิกซอสออกไปจากอียิปต์ นำโดยฟาโรห์ทาโอที่สอง ฟาโรห์คาโมส และฟาโรห์อาโมส ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่สิบแปด
ราชวงศ์ที่สิบสาม.
ราชวงศ์ที่สิบสาม (ตามบันทึกรายพระนามแห่งตูริน) ปกครองจาก 1802 ไปถึงประมาณ 1649 ปีก่อนคริสตกาล และรวมทั้งหมดเป็นเวลา 153 หรือ 154 ปี
"เมืองหลวงอยู่ที่ เมมฟิส ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์"
"รายพระนามนี้คือความไม่แน่นอน"
ราชวงศ์ที่สิบสี่.
ราชวงศ์ที่สิบสี่เป็นมีศูนย์อำนาจอยู่ที่เมืองอวาริส ซึ่งปกครองระหว่าง 1805 หรือ 1710 จนถึง 1650 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์ประกอบด้วยผู้ปกครองหลายคนที่มีชื่อแบบเซมิติกตะวันตกและดังนั้นจึงเชื่อว่าจะได้รับแหล่งกำเนิดจากอารยธรรมคานาอัน ตามที่ริโฮลต์กล่าวไว้ อย่างไรก็ตามการฟื้นฟูราชวงศ์นี้กำลังถกเถียงกันอย่างหนักกับตำแหน่งของกษัตริย์ทั้งห้าก่อนลำดับของฟาโรห์เนเฮซีแน่นอน
ฟาโรห์เป็นชาวฮิกซอส เมืองหลวงอยู่ที่ อวาริส "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์"
บันทึกพระนามแห่งตูรินยังแสดงพระนามเพิ่มเติม ซึ่งไม่มีชื่อใดเป็นส่วนสำคัญนอกเหนือรายนามในตารางนี้
ราชวงศ์ที่สิบห้า.
ราชวงศ์ที่สิบห้าได้ถูกสถาปนาจากคนฮิกซอส แต่เป็นการปกครองแบบสั้น ๆ ในภูมิภาคปากแม่น้ำไนล์และปกครองตั้งแต่ 1674 ถึง 1535 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เป็นชาวฮิกซอส เมืองหลวงอยู่ที่ อวาริส "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์อไบดอส.
ระยะช่วงต่อที่สองอาจจะมีราชวงศ์อิสระปกครองเมืองอไบดอส ตั้งแต่ 1650 ถึง 1600 ปีก่อนคริสตกาล มีเพียงฟาโรห์สี่พระองค์ที่ได้รับการรับรองอาจจะถูกนำมาประกอบกับราชวงศ์อไบดอสชั่วคราวและจะได้รับที่นี่โดยไม่คำนึงถึงลำดับเหตุการณ์ (ไม่ทราบ)
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์อไบดอส"
ราชวงศ์ที่สิบหก.
ราชวงศ์ที่สิบหกเป็นราชวงศ์ที่มีอำนาจอยู่ที่เมืองธีบส์ ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นภายหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ที่สิบสามที่เมมฟิสใน 1650 ปีก่อนคริสตกาล และในที่สุดก็ถูกล้มล้างราชวงศ์โดยชาวฮิกซอสใน 1580 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์ที่สิบหกมีอำนาจเพียงอียิปต์บนเท่านั้น
เมืองหลวงอยู่ที่ ธีบส์ "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สิบหก อาจประกอบด้วยรัชกาลของฟาโรห์สเนเฟอังค์เร เปปิที่ 3 และฟาโรห์เนบมาอัตเร ซึ่งไม่ทราบถึงลำดับตำแหน่งการครองราชย์
ราชวงศ์ที่สิบเจ็ด.
ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดปกครองอยู่ในอียิปต์บนและปกครองตั้งแต่ 1650 ถึง 1550 ปีก่อนคริสตกาล
เมืองหลวงอยู่ที่ ธีบส์ "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์"
ช่วงราชอาณาจักรใหม่ (ราว.
ช่วงราชอาณาจักรใหม่ (ตั้งแต่ 1550-1077 ปีก่อนคริสตกาล) คือช่วงที่ครอบคลุมราชวงศ์ที่สิบแปด, สิบเก้าและยี่สิบแห่งอียิปต์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างช่วงระหว่างกลางครั้งที่สองและช่วงระหว่างกลางครั้งที่สาม
เมื่อผ่านการครอบงำทางทหารในต่างชาติ ราชอาณาจักรใหม่มีอาณาเขตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอียิปต์ มันขยายตัวไกลเข้าไปในนิวเบียและในภาคใต้และจัดพื้นที่กว้างในตะวันออกใกล้ กองทัพอียิปต์ต่อสู้กับกองทัพฮิตไทต์เพื่อควบคุมซีเรีย
สามฟาโรห์ที่รู้จักกันดีที่สุดของราชอาณาจักรใหม่คือ อาเคนาเทนหรือที่รู้จักกันในชื่อว่า อเมนโฮเทปที่ 4 ซึ่งทรงนับถือเทพอาเตน ทุตอังค์อามุน ผู้ที่มีอุโมงค์ฝังศพเกือบสมบูรณ์และเต็มไปด้วยและ แรเมซีสที่ 2 พยายามที่จะกู้ดินแดนในปัจจุบันอิสราเอล/ปาเลสไตน์ เลบานอนและซีเรียที่ได้รับการจัดขึ้นในสมัยราชวงศ์สิบแปด และทรงรบชนะพวกฮิตไทต์
ราชวงศ์ที่สิบแปด.
ราชวงศ์ที่สิบแปดปกครองระหว่าง 1550 ถึง 1292 ปีก่อนคริสตกาล
เมืองหลวงอยู่ที่ ธีบส์ "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สิบเก้า.
ราชวงศ์ที่สิบเก้าปกครองมาตั้งแต่ 1292 ถึง 1186 ปีก่อนคริสตกาล รวมถึงมีฟาโรห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ แรเมซีสที่ 2 มหาราช
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบ.
ราชวงศ์ที่ยี่สิบปกครองระหว่าง 1190 ถึง 1077 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งอียิปต์"
ช่วงระหว่างกลางครั้งที่สาม (ราว.
ระยะช่วงต่อที่สาม (ตั้งแต่ 1077-664 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นจุดสิ้นสุดของราชอาณาจักรใหม่หลังการล่มสลายของราชอาณาจักรอียิปต์ จำนวนราชวงศ์ของแหล่งกำเนิดของลิเบียได้ปกครองให้ระยะเวลานี้เป็นช่วงเวลาการปกครองของชาวลิเบีย
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด.
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ 21 มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่เมืองแทนิส และเป็นราชวงศ์ที่ค่อนข้างอ่อนแอ ในทางนิตินัยถือว่าเป็นผู้ปกครองของอียิปต์ทั้งหมด แต่ในทางพฤตินัยแล้ว อิทธิพลถูกจำกัดไว้ที่อียิปต์ล่างเท่านั้น ราชวงศ์นี้มระยะเวลาตั้งแต่ 1069-943 ปีก่อนคริสตกาล
นักบวชสูงสุดแห่งเทพอามุนที่ธีบส์.
"ดูบทความหลักใน นักบวชสูงสุดแห่งเทพอามุน"
ช่วงปลายรัชกาลฟาโรห์แรมีซีสที่ 11 นักบวชสูงสุดแห่งเทพอามุนได้ขึ้นมามีอิทธิพลปกครองอียิปต์ตอนบน ที่มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่เมืองทีบส์ แม้ว่าจะไม่ใช่ฟาโรห์อย่างเป็นทางทางการ แต่ในทางพฤตินัยถือว่าเป็นฟาโรห์ที่ปกครองของอียิปต์ตอนบน โดยมีการเขียนนามแบบฟาโรห์ในคาร์ทูธและมีการฝังพระศพในสุสานหลวง
ราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง.
ฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ยี่สิบสองเป็นชาวลิเบีย ปกครองระหว่าง 943 ถึง 728 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบสองแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม.
ราชวงศ์ที่ยี่สิบสามมีผู้ปกครองเป็นชาวลิเบีย ซึ่งศูนย์กลางอำนาจตั้งอยู่ที่เมืองเฮราคลีโอโพลิส เมืองธีบส์ และเมืองลีออนโทโพลิสซึ่งปกครองตั้งแต่ 837 ถึง 735 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบสามแห่งอียิปต์"
ฟาโรห์รุดอามุนได้สืบทอดอำนาจที่เมืองธีบส์และได้ย้ายเมืองหลวงไปที่ธีบส์ โดยผู้ปกครองท้องถิ่น:
ราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่.
ราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่เป็นราชวงศ์อายุสั้น ที่ตั้งของเมืองหลวงอยู่ในเขตตะวันตกของปากแม่น้ำไนล์ (เมืองซาอิส) มีเพียงสองฟาโรห์ปกครองตั้งแต่ 732 ถึง 720 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่แห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า.
ชาวนิวเบียได้บุกรุกอียิปต์ล่างและได้ครองบัลลังก์ของอียิปต์ภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์ปิเย แม้ว่าพระองค์จะควบคุมเมืองธีบส์และอียิปต์บนในช่วงปีแรก ๆ ของการครองราชสมบัติของฟาโรห์ปิเย การพิชิตอียิปต์ของปิเยของอียิปต์ล่างได้สร้างราชวงศ์ยี่สิบห้า ซึ่งปกครองจนถึง 656 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เป็นชาวนิวเบีย เมืองหลวงอยู่ที่ ธีบส์ "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์"
ช่วงปลาย (ราว.
ช่วงปลาย ระยะเวลาประมาณ 664 ถึง 332 ปีก่อนคริสต์ศักราช และรวมถึงระยะเวลาของการปกครองโดยชาวอียิปต์พื้นเมืองและชาวเปอร์เซีย
ในที่สุดชาวนิวเบียก็ถูกขับกลับไปสู่ดินแดนนิวเบีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาณาจักรที่นาปาตา ( ระหว่าง 656 - 590 ปีก่อนคริสตกาล) และต่อมาที่เมโรเอ (590 ปีก่อนคริสตกาล - ศตวรรษที่ 4)
ราชวงศ์ที่ยี่สิบหก.
ราชวงศ์ที่ยี่สิบหกปกครองระหว่าง 664 ถึง 525 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เมืองหลวงอยู่ที่ ซาอิส "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ด.
อียิปต์ถูกยึดอำนาจโดยจักรวรรดิเปอร์เซียใน 525 ปีก่อนคริสตกาล และปกครองจนถึง 404 ปีก่อนคริสต์ศักราช ได้รับการยอมรับว่าเป็นฟาโรห์ในยุคนี้สร้างราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ด
ฟาโรห์เป็นชาวเปอร์เซีย "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปด.
ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดปกครองเพียง 6 ปี ตั้งแต่ 404 ถึง 398 ปีก่อนคริสตกาลโดยมีฟาโรห์พระองค์เดียว เมืองหลวงอยู่ที่ซาอิส
"ชาวเปอร์เซียถูกขับออกไป ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้า.
ราชวงศ์ยี่สิบเก้าปกครองระหว่าง 398 ถึง 380 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมืองหลวงอยู่ที่ เมนเดส
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สามสิบ.
ราชวงศ์ที่สามสิบ ปกครองตั้งแต่ 380 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งอียิปต์อีกครั้งมาภายใต้การปกครองเปอร์เซียใน 343 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์"
ราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ด.
อียิปต์ได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเปอร์เซียอีกครั้ง ผู้ปกครองชาวเปอร์เซียปกครองระหว่าง 343 ถึง 332 ปีก่อนคริสตกาล ได้รับการแต่งตั้งเป็นครั้งคราวเป็นราชวงศ์สามสิบเอ็ด:
ฟาโรห์เป็นชาวเปอร์เซีย "ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ที่สามสิบเอ็ดแห่งอียิปต์"
ช่วงเฮลเลนิสติก.
ราชวงศ์อาร์กีด ราว 332-309 ปีก่อนคริสตกาล.
ชาวมาซิโดเนียภายใต้การนำของอเล็กซานเดอร์มหาราชเข้าสู่ยุคแห่งเฮลเลนิสติกด้วยการพิชิตเปอร์เซียและอียิปต์ ราชวงศ์อาร์กีดปกครองจาก 332 ถึง 309 ปีก่อนคริสตกาล
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์อาร์กีด"
ราชวงศ์ทอเลมี ราว 305-30 ปีก่อนคริสตกาล.
ราชวงศ์เฮลเลนิสติกที่สองคือราชวงศ์ทอเลมี ปกครองอียิปต์ตั้งแต่ 305 ปีก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งอียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งกรุงโรมใน 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช (เมื่อใดก็ตามที่มีการทับซ้อนกันสองวันนั่นหมายความว่ามีผู้ร่วมการเลือกตั้ง) สมาชิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของราชวงศ์นี้คือคลีโอพัตราที่ 7 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อคลีโอพัตราซึ่งเป็นกลุ่มของจูเลียส ซีซาร์ และหลังจากการเสียชีวิตของซีซาร์ คลีโอพัตราก็สมรสกับมาร์ค แอนโทนี และมีลูกด้วยกันสองคน คลีโอพัตราพยายามสร้างราชวงศ์และสหภาพทางการเมืองระหว่างอียิปต์กับกรุงโรม แต่การลอบสังหารซีซาร์และความพ่ายแพ้ของมาร์ค แอนโทนี ทำให้แผนการของพระองค์ล้มเหลว ทำให้ทอเลมีที่ 15 เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมี ในอียิปต์พระองค์ทรงปกครองร่วมกับพระมารดาของพระองค์ ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน 47 พระองค์เป็นพระราชโอรสคนโตของคลีโอพัตราที่ 7 และอาจเป็นบุตรชายคนเดียวของจูเลียส ซีซาร์หลังจากที่เขาได้รับการตั้งชื่อ และพระนางคลีโอพัตราได้ทรงทำอัตวิบากกรรม (ฆ่าตัวตาย) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสตกาล เพราะพระนางไม่ต้องการถูกจับตามคำสั่งของอ็อกตาเวียน ผู้ซึ่งจะเป็นจักรพรรดิแห่งจักรพรรดิออกัสตัส แต่ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์
"เมืองหลวงอยู่ที่ อเล็กซานเดรีย ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ทอเลมี"
คลีโอพัตราที่ 7 กับเผด็จการแห่งโรมันจูเลียส ซีซาร์และนายพลโรมันมาร์ค แอนโทนีได้ร่วมมือในการปกครองอียิปต์ แต่หลังจากนั้นไม่นานจนกระทั่งการฆ่าตัวตาย (หลังจากที่มาร์ค แอนโทนีแพ้อ็อกตาเวียน ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิออกัสตัส) อียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งกรุงโรมในปี 30 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมาจักรพรรดิได้รับชื่อของฟาโรห์แม้ว่าเฉพาะในขณะที่ในอียิปต์ รายชื่อกษัตริย์อียิปต์พระองค์หนึ่งระบุว่าจักรพรรดิโรมันเป็นฟาโรห์ขึ้นและรวมถึงจักรพรรดิเดซิอุส ดูรายพระนามจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน
ปารีส
ปารีส  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนแม่น้ำแซน บริเวณตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส อยู่ตรงใจกลางแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ("Île-de-France" หรือ "Région parisienne (RP) ") ภายในกรุงปารีสมีประชากรประมาณ 2,167,994 คน เขตเมืองปารีส ("Unité urbaine") ซึ่งมีพื้นที่ขยายเกินขอบเขตอำนาจการปกครองของเมืองนั้น มีประชากรกว่า 9.93 ล้านคน (พ.ศ. 2547) ในขณะที่เขตมหานครปารีส (Agglomération parisienne) มีประชากรเกือบ 12 ล้านคนและเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีประชากรสูงที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปยุโรป แบบสำรวจค่าครองชีพทั่วโลกโดย Economist Intelligence Unit ในปี 2021 ระบุว่าปารีสเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูงเป็นอันดับที่ 2 ของโลกเท่ากับสิงคโปร์และเป็นรองเพียงเทลอาวีฟ
จากการตั้งถิ่นฐานมากว่า 2 พันปี ปัจจุบันกรุงปารีสเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่ล้ำสมัยแห่งหนึ่งของโลก และด้วยอิทธิพลของการเมือง การศึกษา บันเทิง สื่อ แฟชั่น วิทยาศาสตร์และศิลปะ ทำให้กรุงปารีสเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของประเทศฝรั่งเศส ด้วยจำนวนเงินกว่า 500.8 ล้านล้านยูโร (628.9 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งมากกว่าหนึ่งส่วนสี่ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2548 กรุงปารีสยังเป็นสถานที่ทำการของบริษัทยักษ์ใหญ่ 36 บริษัทจากบริษัทยักษ์ใหญ่ 500 บริษัทจากการสำรวจของฟอร์จูน โกลบัล 500 ("Fortune Global 500") อีกด้วย โดยเฉพาะย่านธุรกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของทวีปยุโรป ลา เดฟองซ์ ทั้งยังเป็นที่จัดงานนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงสหประชาชาติ ฯลฯ
ปารีสเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังแห่งหนึ่งในโลก โดยมีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า 30 ล้านคนต่อปี กรุงปารีสเป็นหนึ่งใน 4 นครสำคัญของโลก อีกสามนครคือ ลอนดอน, โตเกียว และ นิวยอร์ก
กำเนิดของชื่อและความหมาย.