pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตรงนี้มีประเด็นที่น่าสนใจอยู่ 2 กรณี ประเด็นแรก เรื่องราวในภายหลังเผยให้เห็นว่า พ่อแม่ของเขายังไม่ตาย แต่กลายเป็นพวกเดียวกับเอเลี่ยน โดยคริสเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า โคแซร์ (Cosair) เป็นผู้นำขององค์กร สตาร์แจมเมอร์ส (Starjammers) ประเด็นต่อมาคืออาการบาดเจ็บที่หัวของสก็อตต์นั้น กลับไม่ค่อยถูกพูดถึงและนำมาใช้ประโยชน์ต่อเส้นเรื่องมากเท่าไหร่ มีในบางช่วงซึ่งนำมาใช้เพื่อเติมความเคร่งเครียดของสถานการณ์เข้าไปว่า การที่เขาบาดเจ็บศีรษะรุนแรง เลยทำให้เขาได้ความสามารถพิเศษในการปล่อยลำแสง ออปติกบลาสต์ (Optic Blast) มาใช้เป็นพลังประจำตัว แต่ในเบื้องต้นมันทำให้เขามีปัญหาอย่างมาก
เมื่อซัมเมอร์สอายุ 16 ร่างกายของเขาไม่สามารถควบคุมพลังได้จนเกิดอุบัติเหตุที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า และพาลทำให้กลุ่มคนในนิวยอร์กพากันเกลียดกลัวเมื่อเขาไปปล่อยลำแสงใส่อาคารและทรัพย์สินเสียหาย ยังดีที่ ชาร์ลส์ เซเวียร์ เข้ามากอบกู้สถานการณ์ไว้ทัน เขาชักชวนสก็อตต์มาอยู่ด้วย เพื่อฝึกสอนให้ควบคุมพลังมหาศาลของตัวเอง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นเปรียบเสมือนพ่อกับลูก สก็อตต์เคารพเซเวียร์ราวกับพ่อแท้ๆของตัวเอง และเชื่อฟังเขามาก จนบางครั้งก็ทำให้มีปัญหากับผู้อื่นแบบไม่ตั้งใจ อันเนื่องมาจากความเถรตรงของเขานั่นเอง
เขาใช้สมญานามว่า ไซคลอปส์ ยักษ์ตาเดียวในตำนานของกรีก เพราะว่าเมื่อเขาสวมแว่นพิเศษ ซึ่งมีแร่ควอทซ์เป็นเลนส์คอยควบคุมการเปิดปิดของแสงจากดวงตา เขาจะกลายเป็นคนที่มีตาเดียวไปโดยปริยาย
สก็อตต์ตกหลุมรัก จีน เกรย์ ตั้งแต่ที่เธอเข้าร่วมทีม แต่เขาเป็นผู้ชายปากแข็งไม่กล้าบอกออกไป ทั้งยังกลัวว่า เขาอาจจะเผลอทำร้ายเธอด้วยลำแสงจากดวงตาโดยไม่ตั้งใจ แต่เขาหารู้ไม่ว่า จีนเองก็มีใจให้เขาอยู่ด้วยเช่นกัน ทั้งคู่ได้เผยความในใจต่อกันในภายหลัง และเริ่มเดทกันนับตั้งแต่นั้น
ไซคลอปส์เป็นตัวละครที่อยู่กับหนังสือการ์ตูน X-Men ยาวนานมาก แม้ถึงจะมีบางช่วงที่เข้าๆออกๆ เจอทั้งเรื่องดีผสมเรื่องร้าย เขาจะคงยังอยู่กับหนังสือการ์ตูนชุดนี้ต่ไปจนกว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะเลิกผลิตอย่างแน่นอน
ไซคลอปส์มีพลังพิเศษคือการปล่อยลำแสงออปติกบลาสต์ ลำแสงทำลายล้างสีแดงจากดวงตาได้ หากเขาไม่ใส่แว่นพิเศษที่เซเวียร์สร้างขึ้น ทางเดียวที่เขาจะไม่ปล่อยลำแสงใส่ใครคือหลับตาเท่านั้น แว่นของเขายังสามารถปรับระดับได้ด้วยว่า จะให้ลำแสงที่ออกมานั้นรุนแรงแค่ไหน
ไอซ์แมน
โรเบิร์ท หลุยส์ "บ๊อบบี้" เดรก  เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในทีมเอ็กซ์-เมน รุ่นแรกเขาเกิดและโตที่นิวยอร์ก
บ็อบบี้รู้ว่าตนเองเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ครั้งแรกตอนที่ไปออกเดทกับสาว จูดี้ ฮาร์มอน เมื่อจู่ๆ วัยรุ่นอัธพาลอย่าง ร็อกกี้ บีสลี่ย์ เข้ามาก่อกวนและแย่งตัวจูดี้ไป ด้วยความโกรธ บ็อบบี้เลยปล่อยหมัดออกไปชนิดเต็มแรง แต่ทันใดนั้นกำปั้นของเขากลับกลายเป็นสภาพเป็นก้อนน้ำแข็ง เสยเข้าไปเต็มหน้าวัยรุ่นคู่กรณีจนล้มคว่ำลงกับพื้น
เท่านั้นแหละฝูงชนก็เกิดความกลัวและโกรธ รวมตัวกันรุมเล่นงานบ็อบบี้ตำรวจจึงเข้ามาควบคุมตัวเขาไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย สก็อตต์ ซัมเมอร์ส ปรากฏตัวขึ้นและพยายามเลี้ยกล่อมให้เดรคไปอยู่กับทีมเอ็กซ์-เมน แต่บ็อบบี้ก็หัวแข็งใช่ย่อยจนลงเอยด้วยการต่อสู้กัน ก่อนที่เหตุการณ์จะยุติลง เมื่อศาสตราจารย์ เอ็กซ์เข้ามาสงบศึกและพูดหว่านล้อมจนบ็อบบี้เปลี่ยนใจในที่สุด
ด้วยเหตุนี้บ็อบบี้จึงกลายมาเป็นสมาชิกคนที่ 5 ของทีม เขาสนิทสนมกับบีสต์มากที่สุด ต่อมาเขาก็ผูกมิตรกับมนุษย์เพลิง (Human Torch) ผู้มีร่างกายปกคลุมไปด้วยเปลวไฟ เขาเอาอย่างเพื่อนด้วยการเปลี่ยนตัวเองเป็นน้ำแข็งเวลาออกไปปฏิบัติการจัดการศัตรู
แต่ก็มีบ้างเหมือนกันที่เขาเลือกจะอยู่ในร่างน้ำแข็งทั้งวันทั้งคืนแทนร่างคนปกติ บ็อบบี้ เดรค นั้นเป็นมิวแทนต์ที่มีความสามารถในระดับสูงมาก แต่ด้วยความที่ยังละอ่อน เขาเลยไม่สามารถใช้หรือควบคุมพลังได้อย่างเต็มที่ อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังพยายามฝึกฝนเพื่อจะใช้พลังนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในอนาคต
เขาสามารถที่จะบังคับหรือสร้างควบคุมน้ำแข็งได้หลากลายรูปแบบเพื่อใช้เป็นอาวุธเล่นงานฝ่ายตรงข้ามหรือแม้แต่ใช้เป็นเกราะป้องกันตัวเองและคนอื่นได้ ต่อให้เขาไม่ใช้น้ำแข็งในการต่อสู้เลยเขาก็ยังคงมีเทคนิค ศิลปะในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวซึ่งฝึกฝนมาจากไซคล็อปส์และบีสต์อีกด้วย
ริชาร์ด นิกสัน
ริชาร์ด มิลเฮาส์ นิกสัน (; 9 มกราคม ค.ศ. 1913 – 22 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 37 แห่งสหรัฐ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1969 จนถึง ค.ศ. 1974 สมาชิกของพรรครีพับลิกัน นิกสันเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 36 ตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1961 ได้ก้าวขึ้นสู่การมีชื่อเสียงระดับประเทศในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ภายหลังจาก 5 ปีในทำเนียบขาวที่ได้แสดงให้เห็นข้อสรุปของการมีส่วนร่วมของสหรัฐในสงครามเวียดนาม การผ่อนคลายความตึงเครียดกับสหภาพโซเวียตและจีน และก่อตั้งสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อม และเขาเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ลาออกจากตำแหน่ง
นิกสันเกิดในครอบครัวยากจนในเมืองเล็กๆ ทางตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยดุ๊กโรงเรียนมัธยมกฎหมายใน ค.ศ. 1937 และเดินทางกลับไปยังแคลิฟอร์เนียเพื่อฝึกฝนด้านกฎหมาย เขาและภรรยาที่ชื่อว่า แพต ได้ย้ายไปยังวอชิงตันใน ค.ศ. 1942 เพื่อทำงานให้กับรัฐบาลกลาง เขาได้รับการเข้าประจำการในกองทัพเรือสำรองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใน ค.ศ. 1946 การติดตามของเขาต่อกรณีฮิสส์ได้สร้างชื่อเสียงให้กับเขาในฐานะผู้นำต่อต้านคอมมิวนิสต์ ซึ่งทำให้เขามีชื่อเสียงระดับประเทศ ใน ค.ศ. 1950 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา เขาเป็นเพื่อนร่วมงานของดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1952 ต่อมาก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีมาเป็นเวลาแปดปี เขาได้ลงสมัครท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีซึ่งไม่ประสบความสำเร็จใน ค.ศ. 1960 เกือบที่จะเอาชนะไปได้อย่างหวุดหวิดให้กับจอห์น เอฟ. เคนเนดี นิกสันก็ต้องพ่ายแพ้ในการแข่งขันชิงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนียให้กับแพต บราวน์ใน ค.ศ. 1962 ใน ค.ศ. 1968 เขาได้ลงสมัครเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้งและได้ถูกรับเลือกตั้ง ได้เอาชนะฮิวเบิร์ต ฮัมเฟรย์และ George Wallace ในการปิดการเลือกตั้ง
นิกสันได้ยุติการมีส่วนร่วมของอเมริกันในสงครามเวียดนามใน ค.ศ. 1973 เป็นอันสิ้นสุดของการเกณฑ์ทหารในปีเดียวกัน นิกสันเยือนประเทศจีนใน ค.ศ. 1972 จนนำไปสู่ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสองประเทศ และการริเริ่มการทำสนธิสัญญาจรวดต่อต้านขีปนาวุธกับสหภาพโซเวียตในปีเดียวกัน การบริหารปกครองของเขาโดยทั่วไปได้ถ่ายโอนอำนาจจากการควบคุมของรัฐบาลกลางไปสู่การควบคุมของรัฐ เขาได้กำหนดค่าจ้างและควบคุมราคาเป็นเวลา 90 วัน บีบบังคับให้การขจัดการแบ่งแยกผิวในโรงเรียนรัฐทางใต้ ก่อตั้งสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อม และเริ่มต้นการทำสงครามกับมะเร็ง เขายังเป็นประธานสักขีพยานของการลงจอดบนดวงจันทร์ของยานอวกาศอะพอลโล 11 ซึ่งเป็นสัญญาณสิ้นสุดลงของการแข่งขันบนดวงจันทร์ เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในหนึ่งในการเลือกตั้งถล่มทลายครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกาใน ค.ศ. 1972 เมื่อเขาเอาชนะจอร์จ แมคโกเวิร์น
ในวาระตำแหน่งที่สองของเขา นิสันได้ออกคำสั่งให้การขนส่งทางอากาศเพื่อช่วยกู้คืนความสูญเสียของอิสราเอลในสงครามยมคิปปูร์ สงครามซึ่งนำไปสู่วิกฤตการณ์น้ำมันที่บ้าน ในปลาย ค.ศ. 1973 คดีวอเตอร์เกตได้เกิดบานปลายมากขึ้น ทำให้นิกสันสูญเสียในการสนับสนุนทางการเมืองเป็นอย่างมาก ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เขาได้ลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากเกือบที่จะถูกฟ้องร้องและถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง-ซึ่งเป็นเพียงครั้งเดียวที่ประธานาธิบดีสหรัฐจะทำเช่นนี้ ภายหลังจากที่เขาลาออก เขาได้รับการอภัยโทษซึ่งเป็นที่โต้แย้งจากผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา เจอรัลด์ ฟอร์ด ในช่วงเวลา 20 ปีของการเกษียณอายุ นิกสันได้เขียนบันทึกความทรงจำและหนังสืออีก 9 เล่มและเดินทางไปเยือนต่างประเทศหลายครั้ง ด้วยเหตุนี้ การฟื้นฟูภาพลักษณ์ของเขาทำให้กลายเป็นรัฐบุรุษระดับอาวุโสและผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นนำด้านต่างประเทศ เขาป่วยเป็นโรคหลอดเลือดสมองที่ทำให้ร่างกายอ่อนแอ เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1994 และเสียชีวิตในอีก 4 วันต่อมา เมื่อมีอายุ 81 ปี
ริชาร์ด มิลเฮาส์ นิกสัน เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1913 พ่อของเขาเป็นเจ้าของไร่มะนาวเทศเล็กๆที่เมืองยอร์บา ลินดา (Yorba Linda) รัฐแคลิฟอร์เนีย นิกสันเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยวิตทีเออ (Whittier College) และจบใน ค.ศ. 1934 หลังจากนั้นเขาจึงตัดสินใจเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยดุ๊ก (Duke University) ทางด้านกฎหมาย
ประวัติทางด้านการเมือง.
ค.ศ. 1937 นิกสันเข้าทำงานกับสำนักงานคณะกรรมการราคา (Office of Price Administration) ที่รัฐวอชิงตัน หลังจากทำงานได้ 5 ปีสงครามโลกครั้งที่สองก็เริ่มขึ้น นิกสันจึงถูกเกณฑ์เข้ากองทัพเรือสหรัฐอเมริกาโดยได้ติดยศร้อยโทก่อนจะถูกส่งไปประจำการที่น่านน้ำแปซิฟิก
ค.ศ. 1946 หลังจากสงครามโลกจบได้หนึ่งปีนิกสันลาออกจากกองทัพแล้วเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคริพับลิกัน ในช่วงระยะเวลานี้เขาได้เข้าร่วม House of Un-American Activities Committee (HUAC) เพื่อไล่ล่ากลุ่มคอมมิวนิสต์ที่อาศัยอยู่ในอเมริกา เมื่อกลุ่ม HUAC สามารถจับ อาเจอร์ ฮิส (Alger Hiss) แฮร์รี่ โกลด์ (Harry Gold) เดวิด กรีนด์กราส (David Greenglass) เอโธว์ โรเซนเบิร์ก (Ethel Rosenberg) และ จูเลียส โรเซนเบิร์ก (Julius Rosenberg) โดยกล่าวหาว่าบุคคลเหล่านี้มีส่วนร่วมในการสอดแนมให้กับสหภาพโซเวียต นิกสันจึงเริ่มเป็นจุดสนใจของสาธารณะมากขึ้น
ค.ศ. 1952 ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (Dwight Eisenhower) ผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง ตัดสินใจลงแข่งขันชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสมัยที่ 34 ฝ่ายพรรคพรรคริพับลิกันเลือกริชาร์ด นิกสันเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา หลังจากการหาเสียงที่ดุเดือดของพรรคริพับลิกันภายในเดือนพฤศจิกายนไอเซนฮาวร์และนิกสันได้รับชัยชนะเหนือพรรคพรรคเดโมแครตแบบถล่มถลายด้วยคะแนนโหวต 33,936,252 เสียงต่อ 27,314,922 เสียง
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1953เมื่อ โจเซฟ แม็กคาร์ธี (Joseph McCarthy) วุฒิสมาชิกอเมริกันผู้เป็นตำนานในการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 และส.ว.พรรครีพับลิกันกล่าวหา โรเบิร์ต สตีเวนส์ เลขานุการกองทัพบกว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์จึงโกรธมากและออกคำสั่งให้นิกสันหาทางกำจัดแม็กคาร์ธีเสีย แม็กคาร์ธีจึงถูกคณะกรรมการวุฒิสภาสอบสวนทางหน้าจอทีวี จนจับผิดได้ว่าการกล่าวหาและโจมตีผู้อื่นล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงเหลวไหล
ช่วงที่นิกสันเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
เขาได้เดินทางไปสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าพบนิกิตา ครุสชอฟผู้นำของโซเวียต โดยทั้งสองประเทศพยายามลดความตึงเครียดและความเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน ค.ศ. 1960 เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรคริพับลิกันเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งที่ 35 หากทว่าต้องพ่ายแพ้ให้กับจอห์น เอฟ. เคนเนดี ตัวแทนจากพรรคพรรคเดโมแครต (สหรัฐอเมริกา) นิกสันทำอาชีพทนายความอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้งใน ค.ศ. 1968 และครั้งนี้เขาได้ก็ได้รับชัยชนะเป็นประธานาธิบดีคนที่ 37 ของสหรัฐอเมริกา
รัฐบาลนิกสันและการเยือนประเทศจีน.
ในรัฐบาลนิกสันสหรัฐอเมริกาพยายามเป็นอย่างมากในการลดความตรึงเครียดกับสหภาพโซเวียตและจีน ช่วงนี้เป็นช่วงความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างประเทศอสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต โดยทั้งสองประเทศพยายามปรับเปลี่ยนนโนบายการต่างประเทศที่มุ่งแข่งขันกันขยายอำนาจและแผ่อิทธิพลตลอดจนสะสมและสร้างอาวุธนิวเคลียร์มาเป็นการสร้างความสัมพันธ์ฉันมิตรต่อกัน และร่วมมือกันในด้านเศรษฐกิจ สังคม การค้าและวัฒนธรรม บรรยากาศอันตึงเครียดของสงครามเย็น ในทวีปยุโรปและดินแดนส่วนอื่นๆของโลกจึงผ่อนคลายลงและในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 นิกสันได้ตัดสินใจเยือนประเทศจีนอย่างเป็นทางการเป็นวันแรก นับเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่เยือนประเทศจีนในยุคคอมมิวนิสต์ โดยได้เข้าพบกับประธาน เหมา เจ๋อตง ผู้นำประเทศจีนในขณะนั้น และนี่ก็ถือว่าเป็นก้าวแรกในการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศทั้งสอง
สงครามเวียดนามและการถอนทัพ.
ปัญหาสำคัญที่เกิดขณะนิกสันดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1969 คือ ปัญหาสงครามในเวียดนามที่ยังไม่มีการแก้ไข นิกสันจึงเลือกเลือกเฮนรี คิสซินเจอร์ (Henry Kissinger) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อสงความเวียดนามไม่เป็นที่นิยมในประเทศอเมริกา เฮนรี คิสซินเจอร์จึงแนะนำนิกสันให้ถอนทหารอเมริกาออกจากเวียดนามทั้งหมด ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1972 เขาได้แอบไปเจรจาลับๆกับเวียดนามเหนือที่กรุงปารีสเพื่อหยุดสงครามแต่การจากการเจรจาไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากไม่สามารถตกลงกันได้ถึงสถานะของเวียดนามเหนือหลังการหยุดยิง เวียดนามใต้เองก็ไม่ยอมรับเงื่อนไขของเวียดนามเหนือ
เมื่อการเจรจาชะงักลงในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน ได้สั่งให้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ บี-52 ไปทิ้งระเบิดโจมตีเวียดนามเหนือที่ กรุงฮานอย (Hanoi) และให้วางทุ่นระเบิดปิดอ่าวเมืองท่าไฮฟอง (Haiphong) ปฏิบัติการครั้งนี้ถูกเรียกว่า Operation Linebacker II การโจมตีครั้งนี้ของสหรัฐอเมริกานับว่ารุนแรงที่สุดในสงครามเวียดนาม โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-52 กว่า 500 ลำ ผลัดเปลี่ยนไปทิ้งระเบิดในช่วงวันที่ 18-30 ธันวาคม ระเบิดที่ทิ้งในเวียดนามมีน้ำหนักรวมมากกว่า 15,000 ตันต่อมาเรียกปฏิบัติการครั้งนี้ว่า "การทิ้งระเบิดปูพรมวันคริสต์มาส” (Christmas Bombing) หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวนิกสันมีการเจรจาสันติภาพในเวียดนามเกี่ยวกับสงครามในเวียดนามซึ่งตกลงเรียกร้องให้หยุดการต่อสู้และปลดปล่อยนักโทษสงครามทั้งหมด ข้อตกลงนี้ไม่สามารถยุติการต่อสู้เพื่อการดิ้นรนในเวียดนามใต้และเขมร แต่ก็เป็นการตัดกองทัพอเมริกันออกจากสงครามครั้งนี้โดยสิ้นเชิง
คดีวอเตอร์เกตและการประกาศลาออก.
คดีวอเตอร์เกตเป็นที่สะเทือนศรัทธาชาวอเมริกันต่อประธานาธิบดีมากที่สุด เพราะมันทำลายภาพทุกอย่างสหรัฐพยายามสร้างขึ้นมา ตั้งแต่บทบาทตำรวจโลก แนวคิดที่ยึดมั่นในเสรีภาพและสิทธิมนุษยชน และระบบการปกครองแม่แบบของประเทศประชาธิปไตย ทั้งหมดที่ว่านี้กลายเป็นภาพจอมปลอมเมื่อประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสันผู้ชื่อว่าทำประโยชน์ต่อชาติอเมริกามากที่สุดผู้หนึ่งแท้จริงคือคนที่ใช้วิธีสกปรกเพื่อให้ตนเองชนะเลือกตั้ง ละเมิดสิทธิเสรีภาพของผู้อื่น บิดเบือนซุกซ่อนข้อมูล และใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นเพื่อให้ตนเองพ้นผิด และเมื่อคดีแดงขึ้น คดีนี้จึงกลายเป็นแผลใจของชาวอเมริกันไปตลอด
คดีวอเตอร์เกตมีจุดเริ่มต้นที่โรงแรมวอเตอร์เกตซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ระดับชาติของพรรคเดโมแครต ที่กรุงวอชิงตัน ดีซี ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ช่วงนั้นเป็นเวลากลางคืนและเจ้าหน้าที่โรงแรมได้สังเกตเห็นสิงผิดปกติในที่ทำการพรรคเดโมแครตจึงโทรเรียกตำรวจ ส่งผลสามารถจับกุมผู้ต้องหา 5 คนได้พร้อมของกลาง ผู้ต้องหาเหล่านี้ประกอบด้วยนายเบอร์นาร์ด บาร์เกอร์ (Bernard Barker) เวอร์จิลิโอ กอนซาเลซ (Virgilio Gonzalez) ยูจินิโอ มาร์ติเนซ (Eugenio Martínez) เจม แม็คคอร์ด (James W. McCord, Jr.) และแฟรงค์ สเตอร์กิส (Frank Sturgis) โดยก่อนหน้านี้กลุ่มคนร้ายเคยแอบเข้าในออฟฟิศแห่งนี้แล้วเมื่อ 3 สัปดาห์ก่อนถูกจับ เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียดต่อมาตำรวจจึงพบว่าบรรดาคนที่ถูกจับเหล่านี้ไม่ใช่โจรกระจอก เพราะแต่ละคนต่างทำงานให้แก่สำนักงานข่าวกรองกลางสหรัฐอเมริกา (ซีไอเอ) โดยชายทั้ง 5 ได้รับคำสั่งให้บุกเข้าไปขโมยข้อมูลที่พรรคเดโมแครตซึ่งเตรียมไว้เพื่อการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งใหม่แข่งกับริชาร์ด นิกสัน เจ้าของตำแหน่งเดิม ในตัวผู้ต้องหาคนหนึ่งมีเบอร์โทรศัพท์ของที่ปรึกษาประจำทำเนียบขาว และในบัญชีของผู้ต้องหาอีกคนหนึ่ง มีเงิน 25,000 เหรียญสหรัฐที่ขึ้นด้วยแคชเชียร์เช็คประทับตรา นอกจากนั้นเอฟบีไอยังเจอบันทึกมีชื่อย่อซึ่งอาจหมายถึงทำเนียบขาวก็ได้ เช่น W.House และ W.H (White House)
ต่อมาคณะกรรมการเลือกตั้งประธานาธิบดี รัฐสภาสหรัฐจึงตัดสินใจตั้งคณะกรรมการสอบสวนคดีวอเตอร์เกตขึ้นจากการสอบสวนได้พบว่าในสมุดโน้ตของ เจม แม็คคอร์ด มีหมายเลขโทรศัพท์ของโฮเวิร์ด ฮันต์ อดีตเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวคนหนึ่ง ซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่า คดีนี้น่าจะมีเงื่อนงำทางการเมือง นอกจากนี้แม็ค คอร์ดยังสารภาพกับศาลด้วยว่าเขาเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอปลดเกษียณ
ต่อมาแฟรงค์ วิลส์ ยามรักษาความปลอดภัยประจำส่วนที่เป็นสำนักงานของโรงแรมพบว่ามีเศษเทปติดอยู่ที่ประตูห้องใต้ดินของอาคารส่วนที่เปิดไปโรงรถซึ่งทำให้ประตูไม่ได้ล็อก ตอนแรกเขาคิดว่าคนทำความสะอาดอาจจะลืมไว้จึงดึงออกแต่เมื่อกลับมาดูอีกครั้งก็พบว่ามีเทปติดอยู่อีกวิลส์จึงติดต่อไปยังสำนักงานตำรวจวอชิงตัน ดี.ซี.
แต่กระนั้นการสอบสวนของเอฟบีไอก็ไม่ได้ราบรื่นมากนักเพราะถูกซีไอเอคอยดึงเรื่องและขัดขวาง เหมือนกับว่าต้องการให้เอฟบีไอไขว้เขวและวางมือ ในช่วง ค.ศ. 1972 ความตึงเครียดระหว่างทำเนียบขาวกับเอฟบีไอมีมากยิ่งขึ้นและดูเหมือนทุกอย่างจะมาถึงทางตันเสียแล้ว ส่วนการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 38 ปรากฏว่า นิกสันชนะการเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในปี 1972 ด้วยคะแนนท่วมท้น ระหว่างนั้นเอง ดีพ โธรท (Deep Throat) ซึ่งเป็นนามแฝงของ มาร์ค เฟลท์ (Mark Felt) ก็ปรากฏตัวขึ้น ดีฟ โธรทอ้างตนว่าเป็นแหล่งข่าวลับที่พร้อมจะแฉคดีนี้ โดยเขาหวังว่าจะขยายความคดีวอเตอร์เกต เขาจะคอยชี้ให้ว่าข้อมูลชิ้นไหนสำคัญชิ้นไหนไม่เกี่ยว ทำให้ข่าวได้ขึ้นหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์วอชิงตัน โพสต์ เป็นประจำ โดยมีนายบ็อบ วู้ดเวิร์ด (Bob Woodward) และนายคาร์ล เบิร์นสไตน์ (Carl Bernstein) สองนักข่าวประจำหนังสือพิมพ์ วอชิงตัน โพสต์ เป็นผู้เปิดโปงคดีวอเตอร์เกต การขุดคุ้ยและเปิดโปงเรื่องต่อเนื่องจากคดีวอเตอร์เกตของวู้ดเวิร์ดและเบิร์นสไตน์ดำเนินไปนานนับเดือนสร้างแรงกดดันต่อทำเนียบขาวขึ้นเรื่อยๆขณะที่ทางการก็โกรธเกรี้ยวต่อ ดีพ โธรท มากขึ้นรุนแรงขึ้นแต่ ดีพ โธรท ก็ยังเพิ่มระดับการช่วยเหลือไปถึงขั้นเริ่มให้ข้อมูลชี้นำและเบาะแสที่จะนำไปสู่การเผยความจริงว่ามีการรู้เห็นสมรู้ร่วมคิดกันปกปิดความลับในทำเนียบขาว แน่นอนถ้าคดีนี้เป็นเรื่องจริงนี้ถือว่าเป็นเรื่องสกปรกมากในเรื่องของผู้นำที่ใช้อำนาจในทางที่ผิดและด้วยความกลัวนิกสันจึงบีบให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของทำเนียบขาวต้องลาออกและไล่ที่ปรึกษาจอห์น ดีน (John Dean) ออก
เพื่อตัดตอนคดี จอห์น ดีนจึงตัดสินใจขึ้นให้การต่อสภาคองเกรส (Congress) ว่าประธานาธิบดีนิกสันพยายามวิ่งเต้นบิดเบือนคดีและในทำเนียบขาวเองก็มีการติดตั้งเครื่องดักฟังอยู่ซึ่งข้อความต่างๆในนั้นคือหลักฐานที่จะมัดตัวนิกสันได้อย่างดี แต่เมื่อหัวหน้าฝ่ายสอบสวนคดีวอเตอร์เกตเรียกขอเทปจากเครื่องดักฟังนี้นิกสันปฏิเสธโดยอ้างสิทธิพิเศษของผู้บริหารที่ไม่อาจเปิดเผยข้อความที่กระทบต่อความมั่นคงของชาติส่งผลให้ประชาชนพากันส่งจดหมายกว่า 450,000 ฉบับมาต่อว่า วิทยาลัยกฎหมายกว่า 17 แห่งเรียกร้องให้นำนิกสันขึ้นพิจารณาคดีจนนิกสันต้องยินยอมส่งเทปบันทึกเสียงให้ฝ่ายสืบสวนไปในที่สุด แต่อย่างไรก็ตามเทปที่ส่งไปให้นั้นกลับมีช่วงว่างที่เสียงพูดหายไปเฉยๆถึง 18 นาทีครึ่งซึ่งนิกสันก็เอาตัวรอดด้วยการโยนความผิดให้โรสแมรี่ วู้ดส์ (Rose Mary Woods) เลขาส่วนตัวว่าเธอเผลอลบขณะที่วู้ดส์ปฏิเสธว่าเธอไม่ได้ทำและถ้าพลาดจริงก็ไม่มีทางเกิน 4-5 นาทีแน่ๆ จากนั้น หลักฐานต่างๆ ก็ทยอยเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ จนรัฐสภามีมติให้นำตัวนิกสันขึ้นพิจารณาคดีและเตรียมถอดถอนและก่อนที่กระบวนการพิจารณาคดีจะเริ่มขึ้น ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 ริชาร์ด นิกสัน ก็กลายเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์การเมืองอเมริกาที่ต้องลงเอยด้วยการประกาศลาออกจากตำแหน่ง แต่เขาได้รับการยกเว้นโทษในเวลาต่อมาโดยประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด ขณะที่คนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกว่า 40 คนถูกตัดสินจำคุก ซึ่งมีตั้งแต่รอลงอาญา 1 เดือนจนถึงจำคุก 52 เดือน
วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537) ริชาร์ด นิกสันป่วยเป็นโรคหลอดเลือดสมองและเสียชีวิตในวันที่ 22 ในเดือนเดียวกันด้วยวัย 81 ปี
จีน เกรย์
จีน เกรย์ ซัมเมอร์ส หรือ ฟีนิกซ์  เป็นนกไฟอมตะที่มีพลังไฟร้อนแรง เหนือคณานับ และเป็นสัญลักษณ์ของพลัง ความบริสุทธิ์ และการคืนชีพ จีนสามารถใช้พลังของเธอทำได้ทุกอย่างที่มนุษย์ สามารถจินตนาการได้ เธอสามารถเปลี่ยนแปลง หรือแยกส่วนโมเลกุล ของวัตถุ ได้อย่างแม่นยำ เพียงแค่คิด สามารถเปลี่ยนแปลงความจริง จัดการกับความเป็นไปในจักรวาลได้อย่างง่ายดาย ในการ์ตูนพลังของเธอเรียกได้ว่าเกือบจะไม่มีที่สิ้นสุด ตามคำกล่าวของUatu (The Watcher) ได้กล่าวไว้ว่าเธอคือตัวละครหญิงที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาลทั้งปวง
หลังจากที่ จีน เกรย์ตายและได้ฟื้นกลับขึ้นมาอีกครั้งในสภาพที่มีพลังมหาศาลเกราะพลังจิตที่ศาสตราจารย์สร้างไว้ก็ไม่สามารถหยุดเธอได้แล้ว ทำได้อย่างใจนึกทุกอย่าง แต่ในสภาพนั้นเธอไม่ใช่ จีน เกรย์ ที่ทุกคนรู้จักเธอคือ ฟีนิกซ์ ถ้าเป็นในแบบการ์ตูนเพื่อนๆ และศาสตราจารย์สามารถช่วยให้เธอได้สติกลับมาและเป็น จีน เกรย์ คนเดิมได้แต่ก็ทำให้คนอื่นบาดเจ็บกันไปหลายคน แต่ในภาคของหนังที่สร้างนี้ จีน เกรย์ กลับตาย
จีน เกรย์ เสมือนมี 5 ร่างในตัว กล่าวคือ ร่างหนึ่งเธอช่างแสนดี เป็นอาจารย์ที่น่ารักของเด็ก ๆ ร่างหนึ่งเธอซุกซ่อน พลังอันไม่มีไครสามารถทานเทียมได้ เปรียบเทียบได้ที่พลังเท่ากับระดับ 5หรือOmaga Level โดยเธอมีพลังไม่มีที่สิ้นสุดและควบคุมตนเองไม่ได้ และเธอสามารถทำได้ทุกอย่างตั้งแต่ระดับโมเลกุลจนกระทั่งสิ่งของใหญ่ๆ จัดได้ว่าเธอเป็น x-men ที่มีพลังสูงที่สุดกว่ามนุษย์กลายพันธ์คนไหนๆ ทั้งปวง เมื่อตอนที่เธออายุได้ 10 ปี ขณะที่กำลังเล่นอยู่กับเพื่อนสนิท ก็ได้เกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเพื่อนของเธอ เหตุการณ์นี้ได้ปลุกพลัง Telephatic ( พลังจิต , โทรจิต ) ของเธอ เธอสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกขณะที่เพื่อนเธอกำลังจะตาย เหตุการณ์เศร้านี้ทำให้เธอตกอยู่ในอารมณ์หดหู่ และทำให้เธอแยกตัวจากคนอื่น ๆ ซึ่งเหตุการณ์นั้นทำให้เธอปล่อยพลังจิตไปนอกจักรวาล จนCosmic Beingอย่างฟินิกซ์รับรู้
เมื่อตอนอายุ 11 ปี ศาสตราจารย์เซเวียร์ จึงมารับตัวเธอไปจากพ่อแม่ที่ไม่เข้าใจ และหวาดกลัวลูกของตัวเอง และศาสตราจารย์ได้สร้างเกราะพลังจิตไว้ในหัวของเธอเพื่อให้เธอสามารถ ควบคุมพลังได้อย่างมั่นคงจนกว่าเธอจะอายุมากพอที่จะควบคุมพลังมหาศาล และสามารถใช้ไปในทางที่ถูกได้ จีนได้กลายมาเป็นสมาชิกคนที่ 5 ของ X-men และได้รับชื่อรหัส คือ "Marvel Girl"
จีน เกรย์ตกหลุมรักกับสก๊อต ซัมเมอร์ (Cyclops) และได้แต่งงานกันในที่สุด แต่ชีวิตหลังแต่งงานก็ไม่ได้สงบสุขยังมีเรื่องนอกใจกันเกิดขึ้นคือ มีมือที่สาม เอ็มม่า ฟรอส เป็นผู้หญิงในกลุ่มเอ็กซ์เมนอีกคนที่มีพลังจิต แต่ไม่เท่า จีน เกรย์ เธอตกหลุมรัก สก๊อต และมีครั้งหนึ่งเป็นตอนในการ์ตูนฉบับปัจจุบัน เธอพยายามบอกให้ สก๊อตบำบัด(เธอเป็นหมอบำบัดทางจิตและหลังแต่งงานจีน ก็กำลังยุ่งอยู่กับการทำงานไม่มีเวลาอยู่ด้วยกัน)กับเธอด้วยการผ่อนคลายและมีเซ็กซ์ แต่สก๊อตไม่อยากทำเช่นนั้นพอ จีนรู้เข้าก็ระเบิดพลังฟีนิกซ์และเข้าไปภายในใจของ เอ็มม่าและได้รู้เรื่องเธอทุกอย่างจากความทรงจำในสมองของเธอและรู้ว่าเอ็มม่าไม่ได้มีอะไรกับสก๊อต
จีนเกรย์ เป็นมนุษย์กลายพันธู์ระดับOmega โดยมีพลังจากการการพันธุ์หลักๆคือ พลังจิตและโทรจิต โดยจีนเกรย์เมื่อได้รับพลังจากPhoenix ก็จะมีความสามารถมากขึ้นไปด้วยดังนี้
Interstellar Travel เธอสามารถที่จะบินผ่านสุญญากาศไปดาวดวงอื่น หรือสถานที่ต่างๆ เดินทางไป-กลับ ระหว่างดวงดาว ได้ไวกว่าความเร็วแสง
Cosmic Pyrokinesis ในขณะที่ จีน เป็น Phoenix นั้น เธอสามารถที่จะสร้าง ไฟในระดับคอสมิค ได้ เธอสร้างไฟได้ทุกที่โดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น เธอสร้างสามารถสร้างไฟ ในที่ที่ไม่สามารถเกิดไฟได้ เช่น ที่ๆไม่ออกซิเจนในการช่วยเผาไหม้ , สร้างไฟใต้น้ำได้ , สามารถเผาทุกสิ่งให้ไหม้ได้หมดโดยที่ไม่เหลือผงธุลีขี้เถ้าไว้
จีนสามารถควบคุมเปลวเพลิงนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ควบคุมพวกมันได้ตามความรู้สึกนึกคิดของเธอ โดยปกติแล้วไฟที่เธอสร้างนั้นจะปรากฏเป็น Raptor หรือบางส่วนของ Raptor เช่น ปีก หรือ กรงเล็บ
เธอสามารถสร้างไฟโดยใช้พลัง Telekinesis ของเธอ รวมกับพลัง Phoenix เพื่อสร้างไฟที่ทรงประสิทธิภาพระดับคอสมิคได้ รวมเข้ากับจิตของเธอ ที่เธอทำได้นั่นเป็น เพราะ เธอคือฟินิกส์ที่แท้จริง
และแน่นอนว่า เปลวเพลิงแห่งจักรวาลที่เธอสร้างนั้น " สามารถเผาผลาญผ่านสิ่งที่โกหก หรือคำพูดที่หลอกลวง ได้ ( เธอเคยทำมาแล้วกับเอมม่าในช่วง New X-Men ) " และ " เผาสิ่งที่ไม่มีชีวิตจิตใจหรือไร้การทำงานได้ "
Cosmic Teleportation: เธอสามารถ Teleport พาตัวเธอเองและเพื่อนๆ ของเธอ ข้ามผ่านระยะทางที่กว้างใหญ่ไพศาลได้ เช่น ข้ามไปดาวเคราะห์อื่น หรือ กาแลคซี่อื่นๆ , หรือ เดินทางไปยัง Timeline อื่นๆ ทั้งหมดได้
Concussive Force Blasts: เธอสามารถใช้พลังงาน Phoenix เพื่อจัดการและสร้างพลังงานอื่นๆ ได้หลายรูปแบบ และใช้มันเพื่อสร้างแรงระเบิด หรือพลังงานเพื่อทำลายฝ่ายตรงข้าม และแน่นอน พลังมันมากพอที่จะทำลายดาวเคราะห์ทั้งดวง ( เคยทำลายมาแล้วในช่วง Dark Phoenix ซึ่งคนบนดาวนั้นตายหมด ตายไปกว่า หลายพันล้านคน )
Telekinetic Sensitivity: เธอสามารถที่จะยกวัตถุขึ้นเมื่อพลัง Telekinesis ของเธอสัมผัสกับพื้นผิวของวัตถุนั้น เธอจะรู้สึกได้ถึงเมื่อมีวัตถุอื่นๆ เขามาประกอบกับมัน หรือวัตถุอะไรก็ตามที่แฝงหรือแปลกปลอมในตัวของวัตถุชิ้นนั้น เธอก็จะสามารถรู้ได้ทันที เธอสามารถตรวจสอบวัตถุที่เธอยกได้ในระดับโมเลกุล และแยกได้ว่าเป็นวัตถุต่างดาวหรือไม่
Resurrection: สามารถชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นขึ้นมาใหม่ได้หลังจากพวกเขาตาย แต่มันก็ไม่แน่ชัดว่า เวลาหลังจากความตายนั้น มีผลต่อการเรียกวิญญาณกลับเข้าร่างหรือไม่ แต่ ฟินิกส์ที่มีความทรงจำของ จีน เกรย์ ที่เขาสิงร่าง เอมม่า ใน Phoenix Endsong เคยทำให้หนึ่งในแฝดของ Stepford Cukkoos นามว่า โซฟี ที่ตายไปเป็นศพเหลือแต่เนื้อเปื่อยๆ และกระดูก กลับมามีชีวิตแปปนึงได้ และเรียกวิญญาณกลับเข้ามาในร่างได้ชั่วขณะนึง
Energy Absorption: เธอสามารถควบคุมพลังงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ รวมไปถึง จัดการ และดูดซับมันได้โดยตรง เช่น พลังงานจากดวงตาของ Cyclops , พลังงานจากดวงดาว หรือหลุมดำ หรือแม้กระทั่งพลังงานจากกาแล็กซี่ทั้งหมดเธอก็ดูดซับได้ จีนเคยแสดงให้เห็นว่า เธอใช้พลังในการ เปิด – ปิด การใช้งานพลังของมนุษย์กลายพันธ์คนอื่นเพียงใช้พลังจิตของเธอเท่านั้น และสามารถใช้พลังของตัวเอง กระตุ้นการทำงานพลังของ คนอื่นให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้อีกด้วย
Life-Force Control: เมื่อจีนรวมตัวกับ Phoenix เธอสามารถควบคุมและจัดการเกี่ยวกับ การมีชีวิต และ ความตาย ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เช่น เธอสามารถนำ " พลังงานของสิ่งมีชีวิต " จากอะไรสักอย่าง และทำให้มัน " ตาย " ได้ หรือสามารถ เอาพลังแห่งชีวิต กลับใส่ลงในสิ่งที่ ตาย ไปแล้วได้เช่นกันImmortality : จีน และ ฟินิกส์ คือ หนึ่งเดียวกัน หรือคนเดียวกัน และ อยู่ในระดับเดียวกัน นั่นทำให้ จีน เกรย์ ไม่เคยตายจริง ๆ และ ในฐานะ โฮสต์ ของฟินิกส์ เธอก็ไม่ได้มีอายุมาเป็นข้อจำกัดเช่นกัน ในขณะที่ร่างกายหยาบของเธอตายนั้น เธอจะใช้เวลาในช่วงการที่ทุกคนคิดว่าเธอตาย ทำงานของ Phoenix ใน White Hot Room
Phoenix Force ยังสามารถถ่ายโอนจิตของจีนเข้ามาในร่างกายที่เป็นศพของจีนเอง ทำให้ร่างศพของจีนกลับมามีชีวิตสดใสได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาเช่นกันในกระบวนการนี้ แต่ตอน Event Phoenix Endsong ก็ใช้เวลาหนึ่งหน้านิดๆ เพียงเท่านั้นในการทำขั้นตอนนี้
Temporal Manipulation : ในขณะที่ทำหน้าที่เป็น Phoenix นั้น เธอสามารถจัดการเกี่ยวกับเวลาได้ จัดการได้ทั้ง อดีต , ปัจจุบัน และ อนาคต เธอสามารถจัดการกับระยะเวลาที่ไกลและกว้างใหญ่ได้ และสามารถดูและรู้ถึงผลกระทบของการเวลาที่เธอเปลี่ยนแปลงมันได้ และกลับมาแก้ไขมันได้
Reality Warping เธอใช้พลังนี้เปลี่ยนแปลงความจริง โดยเปลี่ยนอนาคตให้ Cyclops อยู่ใน รร.เซเวียร์ต่อไป หลังจากที่เธอตายในช่วง New X-Men และให้เขาได้ใช้ชีวิตรักกับ เอมม่า ฟอร์ส เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สก็อตเจอกับอนาคตที่เลวร้ายกว่าเดิมได้ ( หลังจากที่จีนตาย สก็อต เลือกที่จะออกจาก รร. และทิ้ง X-Men ไป แต่ที่ไม่ไป เป็นเพราะจีน เปลี่ยนแปลงมันมาจากที่ของ Phoenix หรือ Heart of Phoenix
จีน ในร่าง White Phoenix of the Crown นั้น สามารถที่จะดูจักรวาลและจัดการมันบนฝ่ามือของเธอได้ !!! เธอสามารถจัดการ หรือ เขียนจักรวาลขึ้นมาใหม่ได้ด้วยพลังที่ไม่มีขีดจำกัดของเธอ เพราะ เธอคือ "One True Phoenix"
ใน Timeline อื่นๆ จะใช้มันเปลี่ยนแปลงอดีต ปกป้อง Timeline ของเธอจากอนาคตที่เลวร้าย และสามารถเปลี่ยนแปลงความทรงของทุกคนและสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ตามที่เธอต้องการ
Existence Mastery : ตั้งแต่เธอกลายเป็น White Phoenix of the Crown นั้น เธอมีความสามารถที่จะควบคุมการดำรงอยู่ การมีชีวิต การเกิดในจักรวาลได้อย่างเต็มที่ เธอสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงจัดการกับความเป็นจริง ทำทุกสิ่งให้มีชีวิตได้ สร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาใหม่ได้ จัดการกับสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ ณ ปัจจุบันได้ หรือ จะลบมันออกไปเลย หรือ ทำให้พวกเขากลับกลายเป็นสิ่งว่างเปล่าเลยก็ได้ ถ้าเธอต้องการ