pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลงานสำคัญของเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ (เรียงตามลำดับตัวอักษร):
The Mask งานวัด
The Mask งานวัด เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ฤดูกาลพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เวลา 20.05 น. โดยประมาณ
โดยรูปแบบการแข่งขันของฤดูกาลนี้ยังคงมีรูปแบบการแข่งขันเหมือนกับ The Mask Project A แต่สิ่งที่แตกต่างคือจะมีการนำงานวัดเข้ามาผสมผสานเข้าไปในรายการด้วย
อาวดี้ A3
อาวดี้ A3 เป็นรถยนต์นั่งขนาดกระชับเหมาะสำหรับครอบครัวเล็ก เริ่มผลิตและวางจำหน่ายตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1990 ปัจจุบันผลิตออกมาแล้วสามโฉมด้วยกัน โดยสองโฉมแรกใช้โครงสร้างหลักรหัส A ของเครือฟ็อลคส์วาเกิน และใช้ร่วมกับรถรุ่นอื่นๆอย่าง Audi TT, Volkswagen Golf, Volkswagen Caddy และ Volkswagen Touran เป็นต้น ส่วนโฉมที่สามใช้โครงสร้างหลักรหัส MQB เครือฟ็อลคส์วาเกิน
โฉมที่ 1 (Typ 8L; 1996–2003).
A3 โฉมแรก (หรือเรียก Type 8L) เปิดตัวในตลาดยุโรปเมื่อปีค.ศ. 1996 นับเป็นการกลับมาทำตลาดรถยนต์นั่งขนาดเล็กของอาวดี้อีกครั้ง ตั้งแต่การเปิดตัว Audi 50 ในปีค.ศ. 1978 ในช่วงแรกนี้เอง A3 วางจำหน่ายเฉพาะแบบสามประตูท้ายตัด เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดูสปอร์ตมากกว่าฟ็อลคส์วาเกิน กอล์ฟ มีทั้งแบบขับเคลื่อนล้อหน้าและสี่ล้อ เครื่องยนต์แบบแถวเรียงสี่สูบถูกติดตั้งตามขวาง สหราชอาณาจักรเป็นประเทศแรกที่ได้จำหน่าย A3 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996 อาวดี้ A3 เป็นรถยนต์แบบที่แปดของอาวดี้ที่มีห้าวาล์วต่อลูกสูบ
โฉมที่ 2 (Typ 8P; 2003–2013).
อาวดี้ A3 โฉมที่ 2 เปิดตัวที่งานเจนีวามอเตอร์โชว์ 2003 ตอนแรกเปิดตัวเฉพาะแบบสามประตูท้ายตัดพร้อมเครื่องยนต์สี่สูบ การออกแบบใหม่ทำให้มีความจุภายในกว้างขึ้น มีการใช้เครื่องยนต์เบนซินแบบใหม่พร้อมระบบฉีดแบบ FSI (Fuel Stratified Injection) และใช้เกียร์กระปุกธรรมดา 6 สปีด
กลางปี 2003 มีการเปิดตัวเพิ่มอีกสองรุ่นย่อย คือแบบ 2.0 Turbo-FSI (197 แรงม้า) และแบบ 3.2L VR6 engine (247 แรงม้า)
โฉมที่ 3 (Typ 8V; 2012–2020).
อาวดี้ A3 โฉมที่ 3 เปิดตัวที่งานเจนีวามอเตอร์โชว์ 2012 และเริ่มวางจำหน่ายในตลาดยุโรปในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เป็นยานยนต์แบบแรกที่ใช้โครงสร้างหลักรหัส MQB เครือฟ็อลคส์วาเกิน โฉมที่ 3 ประกอบด้วยแบบสามประตูท้ายตัด, ห้าประตูสปอร์ตแบ็ก และสี่ประตูซาลูนเพื่อหวังประชันกับเมอร์เซเดส-เบนซ์ CLA-Class
โฉมที่ 4 (Typ 8Y; 2020–ปัจจุบัน).
อาวดี้ สำหรับรุ่นใหม่นี้จะเป็นเจนเนอเรชั่นที่ 4 ของ A3 มากับรหัสตัวถัง 8Y โดยตอนแรกจะเปิดตัวในงานเจนีวา มอเตอร์โชว์ 2020 แต่เมื่องานถูกยกเลิกก็เลยต้องปล่อยเฉพาะข่าวและเตรียมวางขายช่วงกลางปีนี้ รุ่นใหม่นี้จะใช้พื้นตัวถัง MQB ของเครือ Volkswagen แบบเดียวกับรถยนต์ในเครือ เช่น Volk Golf รุ่นใหม่ Mk8 SEAT Leon MK4 และ Skoda Octavia MK4 โดยตัวถังที่เปิดตัวออกมาคือสปอร์ตแบ็คแบบ 5 ประตูนั้นจะมีความยาวและกว้างขึ้นจากรุ่นเดิม 30 มิลลิเมตร ทำให้มีความยาว 4,343 มิลลิเมตร และกว้าง 1,820 มิลลิเมตร สูง 1,449 มิลลิเมตร พร้อมระยะฐานล้อ 2,636 มิลลิเมตร ขณะที่รุ่นซีดานจะมีความยาวมากกว่ารุ่น Sportback อยู่ประมาณ 152 มิลลิเมตร ทำให้ตัวเลขขยับขึ้นเป็น 4,495 มิลลิเมตร ระยะฐานล้อเท่ากัน โดยระบบกันสะเทือนของทั้ง 2 รุ่นด้านหน้าเป็นแบบแม็คเฟอร์สันสตรัท และด้านหลังแบบ 4 Link และเริ่มวางจำหน่ายในตลาดยุโรปในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เป็นยานยนต์แบบที่สองที่ใช้โครงสร้างหลักรหัส MQB เครือฟ็อลคส์วาเกิน โฉมที่ 4 ประกอบด้วยแบบห้าประตูสปอร์ตแบ็ก และสี่ประตูซาลูนเพื่อหวังประชันกับเมอร์เซเดส-เบนซ์ CLA-Class, A-Class และ บีเอ็มดับบลิว 2-Series Gran Coupe’
ทางเลือกของเครื่องยนต์มี 3 รุ่นคือ เบนซิน TFSI บนพื้นฐานของ 4 สูบ 1,500 ซีซี เทอร์โบที่มีกำลัง 150 แรงม้า ที่ 5,000-6,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 25.5 กก.-ม. ที่ 1,500-3,000 รอบ/นาที มีความเร็วสูงสุด 224 กิโลเมตร/ชั่วโมง ใช้เวลา 8.4 วินาทีสำหรับ 0-100 กิโลเมตร/ชั่วโมง โดยมีให้เลือกทั้งเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะหรืออัตโนมัติ 7 จังหวะ โดยในรุ่นเบนซินจะมีทางเลือกสำหรับผู้ที่ต้องการความประหยัดกับการปรับสเป็กเป็น Mild Hybrid พร้อมระบบไฟฟ้า 48 โวลต์ ส่วนเทอร์โบดีเซล 4 สูบ 2,000 ซีซี มี 2 กำลังขับเคลื่อน คือ 116 แรงม้า ที่ 2,750-4,250 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 30.6 กก.-ม. ที่ 1,600-2,500 รอบ/นาที ส่วนอีกรุ่นมีกำลัง 150 แรงม้า ที่ 3,000-4,200 รอบ/นาที และแรงบิดสูงสุด 36.7 กก.-ม. ที่ 1,600-2,750 รอบ/นาที
โตโยต้า ลีกคัพ 2563–64
โตโยต้า ลีกคัพ 2563–64 เป็นการแข่งขันฟุตบอลไทยลีกคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยอาชีพระดับรองจากไทยเอฟเอคัพ ซึ่งจัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ร่วมกับบริษัทไทยพรีเมียร์ลีกและการกีฬาแห่งประเทศไทย โดยมีผู้สนับสนุนหลักได้แก่บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด
การแข่งขันจะเริ่มขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 โดยเป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกสโมสรจากไทยลีก 3 และไทยลีก 4
เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2563, สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ได้ตัดสินใจยกเลิกลีกคัพ 2563-64 เนื่องจาก โควิด-19 และผู้สนับสนุนหลัก โตโยต้า ถึงการยกเลิกผู้สนับสนุนของทัวร์นาเมนต์ลีกคัพด้วยเหตุผลของผลกระทบทางเศรษฐกิจ.
การแข่งขันในโตโยต้า ลีกคัพ 2563 จะใช้ระบบแพ้คัดออก หากผลการแข่งขันเสมอกันจะใช้ต่อเวลาพิเศษ และดวลลูกโทษตัดสินถ้ายังมีผลเสมอกัน
ในรอบคัดเลือกมีสโมสรสมัครเข้าแข่งขันจำนวน 51 สโมสร ได้แก่สโมสรจากไทยลีก 3 จำนวน 18 สโมสร และจากไทยลีก 4 จำนวน 33 สโมสร โดยการแข่งขันในรอบคัดเลือกจะแบ่งทีมออกตามภูมิภาคในลักษณะเดียวกับการแข่งขันไทยลีก 4 และจะคัดเลือกจาก 49 สโมสรให้เหลือ 14 สโมสรเพื่อเข้าแข่งขันกับสโมสรจากไทยลีก 2 ในรอบเพลย์ออฟต่อไป การจับสลากประกบคู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 ที่ห้องออดิทอเรียม ชั้น 4 อาคารเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา การกีฬาแห่งประเทศไทย การแข่งขันในรอบแรกมีขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563
การแข่งขันในรอบคัดเลือกรอบสองมีขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม 2563
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มาน  เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในภาคกลางของเมืองบันดาอาเจะฮ์ จังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย มันเป็นแลนด์มาร์กของเมืองและรอดพ้นจากการทำลายล้างในเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
ตัวมัสยิดหลังแรกถูกสร้างใน ค.ศ. 1612 ในสมัยของสุลต่านอิซกันดาร์ มูดา บางรายงานกล่าวว่าตัวมัสยิดถูกสร้างใน ค.ศ. 1292 โดยสุลต่านอาไลดิน มะฮ์มุดชะฮ์ ตัวมัสยิดเดิมมีหลังคาหลายชั้นตามแบบสถาปัตยกรรมอาเจะฮ์
เมื่อเนเธอร์แลนด์โจมตีอาเจะฮ์ในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1873 ได้ทำให้ไฟไหม้มัสยิด ทางนายพล van Swieten ได้สัญญากับผู้นำท้องถิ่นว่าจะสร้างมัสยิดใหม่ จนกระทั่งปีค.ศ.1879 พวกดัตช์ได้สร้างมัสยิดใหม่ให้เป็นทั้งของขวัญและลดความแค้นของชาวอาเจะฮ์ การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน ค.ศ.1879 และแล้วเสร็จในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ.1881 ในสมัยของมุฮัมมัด เดาด์ ชาฮ์ สุลต่านพระองค์สุดท้ายของอาเจะฮ์ ชาวอาเจะฮ์หลายคนไม่ไปละหมาดที่มัสยิดนี้ เพราะมันถูกสร้างโดยชาวดัตช์ ซึ่งชาวอาเจะฮ์กำลังทำสงครามกับพวกนั้น ปัจจุบัน มันเป็นแหล่งความภาคภูมิใจของบันดาอาเจะฮ์
ในตอนแรก ตัวมัสยิดมีโดมและหออะษานเพียงหอเดียว แล้วค่อยเพิ่มขึ้นใน ค.ศ.1935, 1958 และ 1982 ปัจจุบัน มัสยิดมีโดมถึง 7 โดม และหออะษานถึง 8 หอ
ตัวมัสยิดรอดพ้นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 โดยทำความเสียหายแค่กำแพงมัสยิด และทำหออะษานที่สูง 35 เมตรเอียง ในช่วงภัยพิบัติ ตัวมัสยิดถูกทำเป็นที่หลบภัยชั่วคราวสำหรับผู้ไร้ที่อยู่อาศัย และเปิดให้คนมาละหมาดภายในสองสัปดาห์
เครื่องยนต์สี่สูบเรียง
เครื่องยนต์สี่สูบเรียง  เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบสี่กระบอกสูบ โดยที่กระบอกสูบทั้งสี่ถูกจัดวางเรียงเป็นแถวตรง หรือวางขนานไปกับห้องข้อเหวี่ยง บางครั้งเครื่องยนต์ประเภทนี้มักถูกเรียกย่อว่า I4 หรือ L4
การจัดวางกระบอกสูบแบบสี่สูบเรียงทำให้เครื่องยนต์เกิดความสมดุลปฐมภูมิที่ยอดเยี่ยม และมีกลไกการทำงานที่เรียบง่ายไม่ซับซ้อน จึงทำให้นิยมใช้กับรถยนต์ราคาประหยัด อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเครื่องยนต์ที่เรียบง่าย แต่เครื่องยนต์แบบนี้ก็เผชิญกับความเสียสมดุลทุติยภูมิ ความสั่นสะเทือนนี้จะแปรผันตามขนาดเครื่องยนต์และรอบเครื่องยนต์ที่ใช้ สาเหตุมาจากมีสองกระบอกสูบจะทำงานพร้อมกันเป็นคู่ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ เครื่องยนต์แบบสี่สูบที่มีขนาดใหญ่กว่าจึงมักต้องได้รับการออกแบบที่ซับซ้อนมากขึ้นเพื่อลดทอนความเสียสมดุลทุติยภูมิ
ปัจจุบัน บริษัทผู้ผลิตเครื่องยนต์สี่สูบของรถยนต์แทบทุกรายล้วนผลิตเครื่องยนต์สี่สูบเรียง เครื่องยนต์สี่สูบเรียงเป็นเครื่องยนต์แบบพื้นฐานและแพร่หลายที่สุดในรถยนต์สมัยใหม่ ขณะที่เครื่องยนต์ V6 ได้รับความนิยมเป็นอันดับสอง
หลี่ เหวินเลี่ยง
หลี่ เหวินเลี่ยง (; 12 ตุลาคม พ.ศ. 2529 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นจักษุแพทย์ชาวจีนประจำโรงพยาบาลกลางอู่ฮั่น และเป็นผู้ส่งข้อความเตือนเรื่องความเสี่ยงของการระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ พ.ศ. 2562–2563 เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2563 เขาถูกตำรวจท้องถิ่นเรียกพบเพื่อตำหนิเรื่อง "การเผยแพร่ข้อความเท็จทางอินเทอร์เน็ต" หลี่กลับไปทำงานแต่ต่อมาติดเชื้อโคโรนาไวรัสจากผู้ป่วยติดเชื้อคนหนึ่ง เขาเสียชีวิตในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
เครื่องยนต์หกสูบเรียง
เครื่องยนต์หกสูบเรียง  เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบหกกระบอกสูบ โดยที่กระบอกสูบทั้งหกถูกจัดวางเรียงเป็นแถวตรง หรือวางขนานไปกับห้องข้อเหวี่ยง บางครั้งเครื่องยนต์ประเภทนี้มักถูกเรียกย่อว่า I6 หรือ L6 เครื่องยนต์แบบนี้ถูกผลิตขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1903 โดยบริษัทผลิตอากาศยาน Spyker ของเนเธอร์แลนด์
เครื่องยนต์หกสูบเรียงเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์ที่มีกลไกง่ายที่สุดและสร้างความสมดุลที่ยอดเยี่ยมทั้งในด้านปฐมภูมิและทุติยภูมิ ลูกสูบชุดซ้าย(สามลูกด้านซ้าย)จะมีทิศทางการเคลื่อนที่เหมือนกันลูกสูบชุดขวา(สามลูกด้านขวา) ส่งผลให้เครื่องยนต์เดินได้เรียบทั้งในรอบต่ำและรอบสูง โดยไม่จำเป็นต้องทำการบาลานซ์เกินความจำเป็น และมีความสั่นสะเทือนน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์แบบเดียวกันที่มีจำนวนกระบอกสูบน้อยกว่า การจัดวางลูกสูบแบบเรียงแถวยังทำให้สามารถเดินท่อไอดีและไอเสียได้สะดวก เป็นผลให้ระบบวาล์วไม่มีความซับซ้อน
แม้ว่าเครื่องยนต์แบบนี้จะมีความนุ่มนวลมาก แต่หากมองในแง่ของราคาเทียบกับกำลังเครื่องยนต์ที่ได้รับแล้วถือว่าเป็นเครื่องยนต์ที่ออกจะแพง แต่ก็แลกกับการซ่อมบำรุงรักษาที่ง่ายและถูกกว่าเครื่องยนต์แบบอื่นมาก เครื่องยนต์สำหรับรถยนต์มักมีขนาด 2.0 ถึง 5.0 ลิตร
เครื่องยนต์หกสูบเรียงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายเป็นเวลาราว 30 ปี จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ผู้ผลิตรถยนต์ส่วนใหญ่ก็หันไปใช้เครื่องยนต์ V6 แทน ด้วยเหตุผลที่ว่าเครื่องยนต์หกสูบเรียงนั้นมีต้นทุนการผลิตที่แพง และใช้พื้นที่ห้องเครื่องยาวเกินไปเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์สมัยใหม่แบบอื่นๆ
การเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9
การเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9  เป็นการเลือกตั้งเซ็มบัตสึประจำปีครั้งที่ 2 ของวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต เพื่อคัดเลือกสมาชิกจำนวน 16 คน (เซ็มบัตสึ) จากการโหวตของแฟนคลับ มาร่วมขับร้องและแสดงในเพลงหลักของซิงเกิลที่ 9 โดยกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2563
วงได้ประกาศว่าจะจัดงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึครั้งที่ 2 ในงาน "BNK48 7th Single 77 no Suteki na Machi e Handshake" ที่ไบเทค บางนา เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และอนุญาตให้สมาชิกลงสมัครเลือกตั้งเซ็มบัตสึได้ตั้งแต่วันที่ 12–25 ธันวาคม พ.ศ. 2562
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้เผยแพร่โปสเตอร์แสดงตัวตน ซึ่งติดที่ด้านหน้าโรงละครบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต เดอะ แคมปัส ต่อมาวันที่ 11 กุมภาพันธ์ วงได้เผยแพร่คลิปวิดีโอหาเสียงของผู้ลงสมัครทั้ง 66 คนผ่านทางเว็บไซต์ยูทูบ
สำหรับช่องทางในการลงคะแนนโหวต สามารถทำได้ผ่านการซื้อแผ่นซิงเกิล "ไฮเทนชัน" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 8 ในรูปแบบแผ่นซีดีที่ผลิตออกมาจำนวนจำกัด 150,000 แผ่น รูปแบบมินิโฟโต้บุ๊คที่ผลิตออกมาจำนวนจำกัด 150,000 เล่ม รูปแบบบัตรแข็ง (มิวสิคการ์ด) และแผ่นซิงเกิล "เชียงใหม่ 106" ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกของซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ในรูปแบบแผ่นซีดีที่ผลิตออกมาจำนวนจำกัด 75,000 แผ่น รูปแบบมินิโฟโต้บุ๊คที่ผลิตออกมาจำนวนจำกัด 75,000 เล่ม รูปแบบบัตรแข็ง (มิวสิคการ์ด) สำหรับโค้ดลงคะแนน จะใช้วิธีการ Redeem โดยใช้ชื่อผู้ใช้ของช็อปปี้ และหมายเลขคำสั่งซื้อ Redeem ผ่านทางแอปพลิเคชัน iAM48 แล้วนำไปลงคะแนนผ่านทางเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชันของวง โดยที่ระบบจะเริ่มเปิดรับคะแนนตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เวลา 12.00 น. จนถึงวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2563 เวลา 12.00 น.
ในส่วนของการประกาศผลด่วนครั้งแรกเกิดขึ้นวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นการเก็บคะแนนในช่วงเวลา 24 ชั่วโมงแรก หลังจากเวลา 12.00 น. ของวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 การประกาศผลด่วนครั้งที่ 2 เกิดขึ้นวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2563 ส่วนผลคะแนนสุดท้ายจะประกาศในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2563
นอกจากนี้ วงยังได้ร่วมกับ AIS PLAY ในการถ่ายทอดสดงานประกาศผลคะแนนเลือกตั้งเซ็มบัตสึ ผ่านทางแอปพลิเคชันและเว็บไซต์ของ AIS PLAY
สมาชิกที่ลงสมัครมีจำนวนทั้งหมด 66 คน (สถานะทีม ณ ช่วงลงสมัคร) ได้แก่
วันที่ 19 เมษายน ได้มีการประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ พิธีกรในงานประกาศผลการเลือกตั้งเซ็มบัตสึ ได้แก่ เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา และอัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ ในงานครั้งนี้ได้รับคะแนนโหวตรวมทั้งสิ้น 681,421 คะแนน และกุลจิราณัฐ อินทรศิลป์ ชนะการเลือกตั้งครั้งนี้ไปด้วยจำนวนคะแนนโหวต 100,489 คะแนน โดยที่เฌอปราง อารีย์กุล ผู้ชนะจากงานครั้งก่อน ตกลงไปเป็นอันดับที่ 2 ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 71,352 คะแนน ปัญสิกรณ์ ติยะกร ขึ้นมาติดคามิเซเว่นเป็นครั้งแรก พัศชนันท์ เจียจิรโชติ ตกไปอันดับที่ 12 จากอันดับที่ 6 ในงานครั้งก่อน ตำแหน่งเซ็นเตอร์ของอันเดอร์เกิร์ลสตกเป็นของวรัทยา ดีสมเลิศ ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 10,246 คะแนน พรวารินทร์ วงศ์ตระกูลกิจ สมาชิกจากซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ลงสมัครงานนี้เป็นครั้งแรก ได้อันดับที่ 22 ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 6,117 คะแนน ตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเน็กซ์เกิร์ลสตกเป็นของณปภัช วรพฤทธานนท์ ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 3,143 คะแนน
ในงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึครั้งที่ 2 นี้ รายได้ที่เกิดขึ้น หากนับรวมคะแนนโหวตทั้ง 48 อันดับแล้ว จะอยู่ที่ 681,421 คะแนน ทั้งนี้ยังไม่รวมคะแนนของสมาชิกที่ไม่ติดอันดับอีก 18 คน และคิดจากราคามิวสิคการ์ดขั้นต่ำสุด คือ 200 บาท ซึ่งรวมแล้วงานนี้วงได้รับไปมากกว่า 136 ล้านบาท
การขยายเขตเมือง
การขยายเขตเมือง หรือ กระบวนการกลายเป็นเมือง  หมายถึงการโยกย้ายประชากรจากพื้นที่ชนบทมายังพื้นที่เมือง การค่อย ๆ เพิ่มขึ้นของสัดส่วนผู้คนที่อาศัยในพื้นที่เมือง และวิธีทางที่สังคมปรับตัวรับมือกับการเปลี่ยนแปลงนี้ การขยายเขตเมืองถือเป็นขั้นตอนเด่นที่เมืองนั้นเกิดขึ้นและขยายตัวตามจำนวนผู้คนที่เริ่มเข้ามาอยู่อาศัยและทำงานในพื้นที่ที่เป็นศูนย์กลาง ถึงแม้แนวคิดทั้งสองแบบนี้สามารถใช้แทนที่กันได้ การขยายเขตเมืองนั้นแตกต่างจากการเจริญเติบโตของเมือง (Urban growth) เพราะการขยายเขตเมืองคือ “สัดส่วนของประชากรในชาติที่อยู่อาศัยในพื้นที่ที่กำหนดว่าเป็นเขตเมือง” ("the proportion of the total national population living in areas classed as urban") ในขณะที่การเจริญเติบโตของเมืองหมายถึง “จำนวนผู้คนสัมบูรณ์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่กำหนดว่าเป็นเขตเมือง” ("the absolute number of people living in areas classed as urban") องค์การสหประชาชาติระบุว่าครึ่งหนึ่งของประชากรโลกจะอาศัยในเขตเมืองภายในสิ้นปี 2008 มีการคาดการณ์ว่าภายในปี 2050 ประมาณ 64% ของประเทศกำลังพัฒนา และ 86% ของประเทศพัฒนาแล้วจะกลายเป็นเขตมืองจากการขยายเขตเมือง มีค่าเทียบเท่ากับ 3 พันล้านชาวนคร (urbanites) ภายในปี 2050 ส่วนมากจะเกิดข้นในแอฟิกาและเอเชีย
การขยายเขตเมืองเกี่ยวข้องกับหน้าที่ความรับผิดชอบหลายส่วน รวมถึงการออกแบบผังเมือง ภูมิศาสตร์ สังคมศาสตร์ สถาปัตยกรรม เศรษฐกิจ และการสาธารณสุข ปรากฏการณ์นี้ถือว่าเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับการทำให้ทันสมัย (Modernisation) การปรับให้เป็นอุตสาหกรรม (Industrialisation) และการบวนการหาเหตุผล (Rationalisation) ในเชิงสังคมศาสตร์
ในปัจจุบัน กลุ่มเมืองนคร (Urban agglomerations) ในเอเชียทั้ง โอซากะ, โตเกียว, กวางโจว, การาจี, จาการ์ตา, มุมไบ, เซี่ยงไฮ้, มะนิลา, โซล และปักกิ่ง ล้วนมีประชากรมากกว่า 20 ล้านคน ในขณะที่เดลี มีการคาดการณ์ว่าจะมีประชากรเกิน 40 ล้านคนในปี 2035 ส่วนเมืองเช่น เตหะราน, อิสตันบูล, เม็กซิโกซิตี, เซาเปาโล, ลอนดอน, มอสโก, นิวยอร์กซิตี, เลกอส, ลอสแอนเจลิส และไคโร ล้วนมี หรือกำลังจะมีประชากรเกิน 15 ล้านคน
Urbanisation
ไพมอน
ไพมอน เป็นชื่อของดวงจิตในหนังสือ "กุญแจย่อยของซาโลมอน" (บทอาร์สโกเอเทีย), หนังสือ "ฐานานุกรมปิศาจ" ของโยฮัน ไวเออร์, หนังสือ "นิรยภูมินุกรม" ของปล็องซี, เอกสาร Sloane MS 3824 ที่หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ ตลอดจนหนังสืออื่นๆ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่าไพมอนมีฐานันดรเป็นราชาและค่อนข้างเชื่อฟังลูซิเฟอร์ ไพมอนเป็นดวงจิตที่ 9 ในบทอาร์สโกเอเทีย และเป็นดวงจิตที่ 22 ในหนังสือฐานานุกรมปิศาจและนิรยภูมินุกรม หนังสือ "Grimoire of Pope Honorius" ระบุว่าไพมอนเป็นราชาแห่งทิศประจิม
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า ไพมอนเป็นบุรุษขี่อูฐหนอกเดียว โดยมีขบวนประโคมดนตรีเสียงดังนำหน้า (เน้นแตรและฉาบ) เอกสาร Sloane MS 3824 ระบุว่าอูฐสวมมงกุฎ ในขณะที่แหล่งอื่นที่เหลือระบุว่าตัวไพมอนเป็นผู้สวมมงกุฎเอง บทอาร์สโกเอเทียไม่ได้เขียนว่าไพมอนมีหน้าตาเช่นไร ในขณะที่แหล่งอื่นต่างระบุว่าเขามีใบหน้าเป็นสตรี แต่ยังใช้คำเรียกถึงเป็นแบบบุรุษ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า หากไพมอนปรากฏขึ้นตนเดียว จะต้องมีการสังเวยเพื่ออัญเชิญเบบัลและอาบาลัมขึ้นมาด้วย ซึ่งเป็นสองราชาข้ารับใช้ของไพมอนเพียงแต่ไม่ชอบติดตามไพมอน เอกสารสามแหล่งระบุว่าเขาเป็นผู้ปกครองเหนือ 200 กรมกองวิญญาณ ซึ่งบางส่วนอยู่ในคณะทูตสวรรค์และที่เหลืออยู่ในคณะอำนาจ เอกสาร Sloane MS 3824 และหนังสือ "Liber Officiorum Spirituum" ระบุว่าเขามีเสียงแหบแห้ง หนังสือ "Liber Officiorum Spirituum" ระบุว่าไพมอนจะพูดภาษาของตนเท่านั้นจนกว่าผู้อัญเชิญจะสั่งให้พูดภาษาอื่น
บทอาร์สโกเอเทีย, หนังสือ "Livre des Esperitz" และหนังสือ "Liber Officiorum Spirituum" ล้วนระบุว่าไพมอนเป็นผู้สั่งสอนวิทยาการและตอบคำถามต่างๆ อาร์สโกเอเทียขยายความว่าเขาเป็นผู้รู้รอบศิลป์ทุกแขนง และยังรู้ถึงเรื่องลับต่างๆในโลก อาทิ ความรู้เกี่ยวกับดิน น้ำ ลม เป็นต้น
หนังสือ "Abramelin" ระบุว่าเขาเป็นผู้รู้เหตุการณ์ในอดีตและอนาคต, ช่วยคลายความสงสัย, ทำให้วิญญาณปรากฏตัว สร้างสรรค์นิมิต, สามารถคืนชีพคนตายได้เป็นเวลาหลายปี และมีพลังในการสรรค์สร้างทุกสิ่งอย่าง
ชาวหมู่เกาะโองาซาวาระ
ชาวหมู่เกาะโองาซาวาระ  หรือ ชาวหมู่เกาะโบนิน  ในญี่ปุ่นเรียก โอเบเก ( "ชาวตะวันตก") เป็นชนพื้นเมืองเชื้อสายยูโรนีเชียในประเทศญี่ปุ่น พวกเขามีวัฒนธรรมและเชื้อสายที่ต่างไปจากชาวยามาโตะ รีวกีว และไอนุ เนื่องจากพวกเขาเป็นผู้สืบสันดานจากชาวยุโรป ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวพอลินีเชีย และชาวคานักยุคใหม่ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮาฮาจิมะ และเกาะชิจิจิมะช่วงศตวรรษที่ 18
มีบันทึกการตั้งถิ่นฐานบนหมู่เกาะโองาซาวาระครั้งแรกใน ค.ศ. 1830 โดยนาทาเนียล เซโวรี  ชาวอเมริกันผิวขาวจากรัฐแมสซาชูเซตส์ ตั้งถิ่นฐานบนเกาะชิจิจิมะ เข้ามาพร้อมกับมัตเตโอ มัซซาโร  ผู้ปกครองเกาะชาวอิตาลี, จอห์น มิลเลนแคมป์ (John Millencamp) ชาวอเมริกัน, เฮนรี เว็บ  และชาลส์ โรบินสัน  ชาวสหราชอาณาจักร และโจอาคิม กอนซาเลส  ชาวโปรตุเกส รวมทั้งชาวฮาวายพื้นเมืองที่ไม่ปรากฏชื่อเสียงเรียงนามแบ่งเป็นเพศชาย 7 คน และหญิง 13 คน แม้นายเซโวรีเป็นชาวอเมริกันแต่กองทัพสหราชอาณาจักรให้เขาเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสหราชอาณาจักร หลังนายมัซซาโรเสียชีวิต นายเซโวรีจึงปกครองเกาะต่อมา ชนเหล่านี้ได้แต่งงานข้ามชาติพันธุ์จนกลายเป็นประชากรลูกผสมสืบมาจนถึงปัจจุบัน ต่อมาประเทศญี่ปุ่นทำการอ้างสิทธิเหนือดินแดนนี้เมื่อ ค.ศ. 1876 ชาวหมู่เกาะจึงได้รับสัญชาติญี่ปุ่นโดยอัตโนมัติ และหลังจากนั้นก็มีการอพยพของผู้คนจากแผ่นดินใหญ่เข้ามา
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเรือสหรัฐเข้าควบคุมหมู่เกาะโองาซาวาระและทำการขับไล่ราษฎรออก ยกเว้นชาวเกาะพื้นเมืองดั้งเดิม กับผู้ที่เกี่ยวดองกับทหารสหรัฐจากการแต่งงาน และอนุญาตให้ชาวอเมริกันผิวขาว ชาวยุโรป ชาวไมโครนีเชีย และชาวพอลินีเชียที่เคยอาศัยบนเกาะตั้งแต่ยุคก่อนสงครามกลับมาอาศัยบนเกาะได้ เมื่อหมู่เกาะโองาซาวาระกลับคืนสู่การปกครองของประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1968 ชาวเกาะได้รับสัญชาติญี่ปุ่น รวมทั้งอนุญาตให้ชาวญี่ปุ่นจากแผ่นดินใหญ่กลับเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะดังเดิม
ปัจจุบันชาวหมู่เกาะโองาซาวาระ มีนามสกุลอยู่ 5 นามสกุล ได้แก่ เซโวรี (; เซโบริ ในภาษาญี่ปุ่น), โรบินสัน , วอชิงตัน , จิลลีย์  และกอนซาเลซ
กองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710
กองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710  เป็นหน่วยพร้อมรบเคลื่อนที่เร็วแห่งกองทัพอากาศฟิลิปปินส์ (PAF) ซึ่งแบ่งออกเป็นทีมจู่โจมทางอากาศสิบนาย เนื่องจากสมาชิกส่วนใหญ่มีคุณสมบัติทางอากาศ
กองบินนี้ยังควบคุมฝูงบินทำลายล้างวัตถุระเบิดที่ 772 และฝูงบินเคไนน์ ที่ 773
กองบินรับช่วงต่อจากกรมเหล่าอากาศกองทัพบกฟิลิปปินส์ ที่ได้จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1941 จากนักบินและลูกเรือบนเครื่องบินของเหล่าอากาศกองทัพบกฟิลิปปินส์ ผู้เข้าร่วมในยุทธการที่บาตาอัน
ภารกิจของกองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710 ได้แก่:
หน่วยนี้ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานของกองทัพอากาศในการจัดการกับการปฏิบัติการพิเศษ และสนับสนุนการผลักดันของกองทัพฟิลิปปินส์สำหรับการปฏิบัติการรักษาความมั่นคงภายใน (ISO) ที่ทวีความรุนแรงขึ้น สอดคล้องกับภารกิจของมัน กลุ่มผู้ทำการรบชั้นยอดได้บรรลุภารกิจต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการรักษาความมั่นคงภายในสำหรับไตรมาสแรกของปีนี้ ด้วยการอุบัติของระเบิดที่ทำให้อกสั่นขวัญหาย และการโจมตีของผู้ก่อการร้ายที่เพิ่มสูงขึ้นในประเทศ กองบินได้ปฏิบัติการเคไนน์รวม 919 ครั้งต่อฐานกองทัพอากาศฟิลิปปินส์ต่าง ๆ และการเข้าประจำตำแหน่งเช่นเดียวกับบัญชีรายชื่อประจำต่อการเข้าประจำตำแหน่งกองทัพฟิลิปปินส์ต่าง ๆ รวมถึงสำนักงานและหน่วยงานพลเรือน
กำลังพลกองกำลังหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) รวม 13 หน่วย ได้ตอบสนองต่อภัยคุกคามจากระเบิด ตามที่ประชาชนซึ่งเกี่ยวข้องได้ร้องขอจากแอนเจลิสซิตี จนถึงโฮโล จังหวัดซูลู กองบินยังดำเนินการปฏิบัติการร่วมกับสมาชิกจากกองพลน้อยที่ 202 และกองบินจู่โจมที่ 15 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาในเขตแรกของจังหวัดบาตังกัส ในเดือนเดียวกันกำลังพลจากกองกำลังรบที่ 750 ได้ดำเนินการร่วมกับกองกำลังเฉพาะกิจต่อต้านอาชญากรรม, กองกำลังเฉพาะกิจต่อต้านการลักพาตัวแห่งชาติ, กองตำรวจต่อต้านอาชญากรรมและตอบสนองเหตุฉุกเฉิน ตลอดจนสำนักงานตำรวจแห่งชาติเขตนครหลวง ในกูบาว เกซอนซิตี ซึ่งนำไปสู่การช่วยเหลือเหยื่อลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่ที่ชื่อเคนชิ ยู (หรือที่เรียกว่าเค็ง-เค็ง) และความหวาดกลัวเกียวกับมิเชลล์ กูมาบาว แยป หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อเดนนิส โรลแดน นอกเหนือจากปฏิบัติการเหล่านี้แล้วกองกำลังรบของหน่วยกองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710 เพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อม ได้ดำเนินการต่อต้านการลักลอบตัดไม้ภายในพื้นที่รับผิดชอบ (AOR) ของจังหวัดบาตังกัส, คาบีเต และเคโซน โดยขับเคลื่อนด้วยคำขวัญที่ว่า “ฝึกยาก รบง่าย” ซึ่งหน่วยนี้ยังคงอัปเกรดและดำเนินการฝึกอบรมเฉพาะทางสำหรับเจ้าหน้าที่ รวมถึงกำลังพลเพื่อแก้ไขปัญหาเร่งด่วนที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงภายใน จนถึงปัจจุบัน มีหลักสูตรปฏิบัติการพิเศษที่แตกต่างกัน 29 คลาสซึ่งได้สำเร็จแล้ว
ด้านมนุษยธรรมของกองบินได้ปรากฏอีกครั้งในงานครบรอบวันคล้ายการสถาปนาปีที่ 13 ของกองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710 ณ วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 เมื่อกองบินได้ดำเนินกิจกรรมการช่วยเหลือพลเมืองโดยทหาร (CIVAC) ซึ่งรวมถึงการให้วัคซีนป้องกันโปลิโอซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเด็ก 65 คนจากบารังไกย์ ส่วนคาลัมปัง มาบาลากัต จังหวัดปัมปังกา มีการเอาเลือดออกเพื่อรักษา, โครงการการช่วยเหลือพลเมืองทางการแพทย์และทันตกรรม (MEDCAP) ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อผู้อยู่อาศัยทั้งหมด 1,628 คนจากคาลากา จังหวัดบาตังกัส ตลอดจนปฏิบัติการทหารพลเรือนอื่น ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อผู้อยู่อาศัยหลายพันคนจากพื้นที่ต่าง ๆ ในประเทศ ก็ดำเนินการในช่วงต้นปีนี้เช่นกัน ปฏิบัติการเหล่านี้ทำให้กองบินใกล้ชิดกับผู้คนมากขึ้น และช่วยสร้างความไว้วางใจความเชื่อมั่นและความเคารพต่อกองทัพฟิลิปปินส์โดยรวม
ปฏิบัติการเมื่อไม่นานมานี้.
เมื่อไม่นานมานี้ กองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 710 ได้มีส่วนร่วมในการล้อมกบฏมะนิลาเพนินซูลาหลังจากถูกเรียกให้คุมทหารที่หักหลังซึ่งโดยวุฒิสมาชิก อันโตนิโอ ตริลลาเนส ที่สี่ โดยขณะนั้น มีพันเอก เฆซุส อา. ฟาฆาร์โด เป็นหัวหน้า
710th Special Operations Wing
เครื่องยนต์สามสูบเรียง
เครื่องยนต์สามสูบเรียง  เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบสามกระบอกสูบ โดยที่กระบอกสูบทั้งสามถูกจัดวางเรียงเป็นแถวตรง หรือวางขนานไปกับห้องข้อเหวี่ยง บางครั้งเครื่องยนต์ประเภทนี้มักถูกเรียกย่อว่า I3 โดยทั่วไปมักมีขนาดเครื่องยนต์ไม่เกิน 1.2 ลิตร
เครื่องยนต์สามสูบเรียงจัดเป็นเครื่องยนต์ที่มักใช้กับรถจักรยานยนต์ขนาดใหญ่และรถยนต์ขนาดเล็ก ตลอดจนใช้กับรถแทรกเตอร์ในงานเกษตรกรรม เครื่องยนต์สามสูบเรียงขนาดเล็กที่สุดที่เคยใช้สำหรับรถยนต์ เป็นเครื่อง 2 จังหวะขนาด 256 ซีซี ซึ่งใช้ในรถซูซูกิฟรอนเต (Fronte) ปี 1967
ปัญหาของเครื่องยนต์สามสูบเรียงในยุคแรกคือแรงสันสะเทือนเดินไม่เรียบเหมือนเครื่องยนต์สี่สูบ และเป็นปัญหาที่ทำให้เครื่องยนต์สามสูบเรียงไม่ได้รับความนิยมและห่างหายไปจากตลาดรถยนต์ อย่างไรก็ตาม พัฒนาการทางเทคโนโลยีทำให้เครื่องยนต์สามสูบเรียงกลับมามีที่ยืนในตลาดรถยนต์อีกครั้ง อาการสั่นสะท้านลดลงอย่างสัมผัสได้ และกลายเป็นเครื่องยนต์สำหรับรถยนต์อีโคคาร์ที่ประหยัดน้ำมัน
ซูซูกิสวิฟท์แบบพื้นฐานใช้เครื่องยนต์สามสูบเรียงขนาด 993 ซีซี แบบฉีดเชื้อเพลิงจุดเดียว เครื่องยนต์ตัวเดียวกันยังถูกนำไปใช้ในซูซูกิ Wagon R+ แบบฉีดเชื้อเพลิงหลายจุด รถยนต์ไดฮัทสุบางรุ่นก็ใช้เครื่องยนต์สามสูบเรียง เช่น มิร่า เป็นต้น เครือฟ็อลคส์วาเกินก็เป็นอีกหนึ่งเจ้าที่มีการใช้งานเครื่องยนต์สามสูบเรียงร่วมกับเครื่องยนต์ดีเซล มีการนำไปใช้ใน Audi A2, Volkswagen Polo, Volkswagen Up!, Volkswagen Fox, Volkswagen Lupo, SEAT Ibiza, SEAT Córdoba, SEAT Mii, Škoda Citigo และ Škoda Fabia
การใช้เครื่องยนต์สามสูบเรียงในรถจักรยานต์ยนต์ถือว่ามีข้อได้เปรียบมาก เครื่องยนต์สามสูบแคบกว่าเครื่องยนต์สี่สูบเรียง แต่มีแรงสั่นสะเทือนน้อยกว่าเครื่องยนต์สองสูบ รถจักรยานยนต์สำหรับแข่งขันและใช้ประจำวันจำนวนมากนิยมใช้เครื่องยนต์สามสูบเรียงแบบสี่จังหวะ
เครื่องยนต์สามสูบเรียงแบบทั่วไปมักทำมุมข้อเหวี่ยง 120 องศา ซึ่งทำให้เกิดความสมดุลที่สุดในมวลเคลื่อนที่แบบกลับไปมา อย่างไรก็ตาม ในอดีตเคยมีเครื่องยนต์สามสูบเรียงที่ทำมุมข้อเหวี่ยง 180 องศาเช่นกัน โดยปรากฎในตัวอย่างจักรยานยนต์ยุคแรกของบริษัทผู้ผลิตจักรยานยนต์อิตาลี Laverda
ห้องข้อเหวี่ยง
ห้องข้อเหวี่ยง  คือห้องของเฟืองเพลาข้อเหวี่ยงในเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบลูกสูบ ห้องข้อเหวี่ยงของเครื่องยนต์สมัยใหม่จะรวมอยู่ในบล็อกเครื่องยนต์ ห้องข้อเหวี่ยงของเครื่องยนต์ส่วนใหญ่มักตั้งอยู่บริเวณส่วนครึ่งล่างของรองลื่นหลัก (main bearing) แต่เครื่องยนต์บางแบบมีห้องข้อเหวี่ยงอยู่รายล้อมรองลื่นหลัก น้ำมันหล่อลื่นเครื่องยนต์เกินครึ่งจะอยู่ภายในห้องข้อเหวี่ยง
เครื่องยนต์สองจังหวะ.
เครื่องยนต์สองจังหวะมีการออกแบบให้อัดเชื้อเพลิงภายในห้องข้อเหวี่ยง สภาพสุญญากาศจะดูดไอผสม(เชื้อเพลิง/อากาศ)เข้าสู่ภายในเครื่องยนต์ในขณะที่ลูกสูบเลื่อนขึ้น จากนั้นเมื่อลูกสูบเลื่อนลง ช่องอากาศเข้าเปิดออก ไอผสมที่ถูกบีบอัดถูกดันจากห้องข้อเหวี่ยงไปสู่ห้องเผาไหม้
การออกแบบให้อัดเชื้อเพลิงภายในห้องข้อเหวี่ยงมักใช้กับเครื่องยนต์เบนซินขนาดเล็กสำหรับจักรยานยนต์ เครื่องปั่นไป ตลอดจนอุปกรณ์ทำสวน การออกแบบเช่นนี้บางครั้งพบในเครื่องยนต์ดีเซลเช่นกันแต่ไม่เป็นที่นิยม
เครื่องยนต์สี่จังหวะ.
เครื่องยนต์สี่จังหวะส่วนใหญ่มีห้องข้อเหวี่ยงที่บรรจุน้ำมันหล่อลื่นเครื่องยนต์ รวมไปถึงระบบอ่างน้ำมันและระบบอ่างแห้ง ห้องข้อเหวี่ยงในเครื่องยนต์สี่จังหวะไม่ได้เป็นสถานที่ผสมเชื้อเพลิงเข้ากับอากาศเหมือนดั่งเครื่องยนต์สองจังหวะ