pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงเรียนไชยวานวิทยาเดิมเป็นโรงเรียนราษฎร์   ตั้งขึ้นเมื่อวันที่  17   พฤษภาคม พ.ศ. 2500 ที่ วัดไชยนาถวราราม หมู่ที่ 2 ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี โดย นายเพ็ง ไชยวาน กำนันตำบลไชยวาน  เป็นเจ้าของและผู้จัดการ  ต่อมาได้โอนกิจการให้นายเพ่ง  โพธิจินดา เป็นเจ้าของและผู้จัดการ จนกระทั่งถึงวันที่ 6 พฤษภาคม  พ.ศ.  2509  พระครูสุทธิสมณวัตร เจ้าคณะอำเภอไชยวานและเจ้าอาวาสวัดไชยนาถวราราม ได้รับอนุญาตให้เป็นเจ้าของ  โดยมีนายเพ่ง  โพธิจินดา เป็นผู้จัดการเช่นเดิม  จนถึงวันที่ 8  พฤษภาคม  พ.ศ. 2520 เจ้าของและผู้จัดการได้ขอยุบกิจการ  จึงได้โอนกิจการโรงเรียนให้เป็นของรัฐบาล เมื่อวันที่  20  พฤษภาคม  พ.ศ.  2520 (ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ)  และได้ทำการย้ายมาก่อตั้งอยู่สถานที่แห่งใหม่ ณ เลขที่ 7 หมู่  11 บ้านค่ายเสรี ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน  จังหวัดอุดรธานี  เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยใช้ชื่อเดิมว่า  “โรงเรียนไชยวานวิทยา” สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนไชยวานวิทยา จึงได้ถือเอาวันที่  7  กรกฎาคม ของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนาโรงเรียน สืบมา โดยโรงเรียนร่วมกับศิษย์เก่าและชุมชนบ้านค่ายเสรี ได้จัดกิจกรรมต่าง ๆ อาทิ การร่วมทำบุญตักบาตร   ร่วมถวายภัตตาหารเช้าแด่พระสงฆ์ เป็นต้น เป็นประจำทุกปี  ต่อมาโรงเรียนได้เปลี่ยนมาสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ ปี พ.ศ. 2521 และผ่านการรับรองเป็น โรงเรียนต้นแบบ  ๑ อำเภอ ๑ โรงเรียนในฝัน ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ ) กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ ปี พ.ศ. 2549
ปัจจุบันโรงเรียนไชยวานวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยใช้หลักสูตรสถานศึกษาที่สอดคล้องกับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน  พ.ศ. 2551
แผนการเรียนของโรงเรียนไชยวานวิทยา แบ่งได้ ดังนี้
สำหรับมัธยมศึกษาตอนต้นมีแผนการเรียนเดียวคือ แผนการเรียนภาคบังคับ
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: College of Logistics and Supply Chain, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันจัดการศึกษาที่ ศูนย์การศึกษาจังหวัดนครปฐม โดยจัดการศึกษาในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถในด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนซึ่งถือว่าเป็นวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชนแห่งแรกของมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้งหมด
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้มีมติอนุมัติให้จัดตั้ง "วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน" โดยได้แยกตัวออกจาก วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ ทั้งในส่วนของการบริหารและการจัดการเรียนการสอนเพื่อเป็นการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับความต้องการของสถานประกอบการอย่างแท้จริง โดยมีระเบียบการบริหารจัดการของตนเอง เป้าหมายหลักคือ มีความเป็นอิสระ ความคล่องตัวสูงและมีภารกิจหลักที่สำคัญ คือ ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถในด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนที่ตรงต่อความต้องการของสถานประกอบการ รวมทั้งผลิตและพัฒนาผู้ประกอบอาชีพด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนที่สนองตอบและทันต่อการเปลี่ยนแปลงของประชาคมอาเซียนและสังคมโลก และยังพร้อมให้บริการวิชาการและเทคนิควิธีการประกอบอาชีพด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนแก่ชุมชน สังคม และประชาคมอาเซียนอย่างมีคุณภาพ อีกทั้งยังสร้างองค์ความรู้ งานวิจัย นวัตกรรมต่าง ๆ ด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชนให้เกิดการพัฒนาต่อสถานประกอบการและสังคม
การบริหารงานของวิทยาลัยวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน เน้นการสร้างเครือข่ายความร่วมมือทั้งภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อสร้างเครือข่ายในการร่วมมือทั้งงานวิชาการ สหกิจศึกษา รวมถึงการทำงานหลังจบการศึกษาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาจากวิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ จนเปลี่ยนมาเป็นวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน ได้สะสมประสบการณ์ มุ่งมั่น พัฒนาและพร้อมที่จะก้าวไปให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงเสมอ
ปี พ.ศ. 2557 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้อนุมัติการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ ซึ่งจะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2559 การขยายอาคารสถานที่ใหม่ไปยังศูนย์การศึกษาจังหวัดนครปฐม ให้วิทยาลัยฯ สามารถรับนักศึกษาได้มากขึ้นถึง 4,000 คน การเผชิญกับความท้าทายของโลกแห่งการทำงาน  ทำให้วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พยายามทุ่มเทแรงกาย  แรงใจ และมุ่งมั่นในการสร้างความเป็นเลิศให้กับบัณฑิตเพื่อนำความรู้ ความสามารถไปปรับใช้กับการทำงานและพร้อมที่จะเข้าสู่สถานประกอบการอย่างสมบูรณ์
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: College of Innovation and Management, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ที่ขาดโอกาสทางการศึกษาทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง ดารา นักแสดง และผู้ประกอบการ ที่มีกิจการของตัวเองหรือมีหน้าที่การงานระดับผู้บริหาร
วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2540 โดย ผศ.ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช ใน "โครงการจัดการศึกษาบุคลากรประจำการสำหรับนักบริหาร" ซึ่งอธิการบดี ผศ.ดร.ปรางศรี พาณิชยกุล ได้ตกลงร่วมมือกับกรมการศึกษานอกโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ ที่ขาดโอกาสทางการศึกษา ทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง ดารา นักแสดง และผู้ประกอบการ ที่มีกิจการของตัวเองหรือมีหน้าที่ การงานระดับผู้บริหาร โดยขณะนั้นเปิดสอน 2 สาขา ได้แก่ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการคุณภาพ และ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต
โครงการนี้ได้รับความสำเร็จอย่างดียิ่งที่เจ้าของบริษัทระดับชาติ เช่น บริษัทแป้งมันและหมี่ชอเฮ็ง แว่นท๊อปเจริญ แมงป่อง ตรีอรรถบูรณ์ อำ-พลฟู๊ด ยนตร์กิจ สยามกลการ เกาะช้างซีวิวรีสอร์ท และ ECC เป็นต้น ได้สำเร็จการศึกษาและ ได้นำความรู้ไปต่อยอดธุรกิจมากมาย ตลอดจนไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกในมหาวิทยาลัยของรัฐชั้นนำหลายแห่ง และยังได้ทำความร่วมมือและให้ทุนพนักงานบริษัทได้เข้ามาศึกษาในเวลาต่อมา นอกจากนี้ยังได้ทำความร่วมมือกับหน่วย งานต่างๆ อาทิ บริษัท MK Restaurant และ แว่นท๊อปเจริญ จำกัด เพื่อจัดการศึกษาและพัฒนาบุคลากรของบริษัทที่มีตำแหน่งระดับ supervisor ทั่วประเทศ
ต่อมาปีเมื่อ พ.ศ. 2548 เปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยการจัดการ" โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์วิเชียร ศรีพระจันทร์ เป็นผู้อำนวยการคนแรก
ต่อมามื่อวันพุธที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทาครั้งที่ 4/2551 ได้พิจารณาให้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยการจัดการเป็น "วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ (College of Innovation and Management)"
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2557 สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้อนุมัติให้จัดตั้งวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน ซึ่งให้แยกตัวออกจากวิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ ทั้งในส่วนของการบริหารและการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป
คีตามีน
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: International College, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยวิทยาลัยนานาชาติ เน้นกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ และภาษาที่สาม
ปัจจุบันคือ วิทยาลัยการจัดการอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จากนโยบายการควบรวมหลักสูตร และสาขาวิชาใกล้เคียงกัน
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้ส่งเสริมและพัฒนาการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาคภาษาอังกฤษให้เหมาะสม และสอดคล้องกับแนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาของประเทศ ในการผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ทางวิชาการที่ทันสมัยและความรู้ภาคปฏิบัติในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากยิ่งขึ้น เพื่อให้สามารถเป็นกำลังสำคัญของสังคมยุค Knowledge-based
เมื่อปี พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้จัดตั้งโครงการจัดการศึกษาภาคภาษาอังกฤษขึ้นและยกระดับขึ้นเป็นหน่วยงานในกำกับโดยตั้งเป็น "วิทยาลัยนานาชาติ" เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 จัดการเรียนการสอน ณ อาคารศรีจุฑาภา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กรุงเทพมหานคร
ต่อมาปี พ.ศ. 2558 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้ขยายพื้นที่การจัดการเรียนการสอนของวิทยาลัยนานาชาติ เนื่องจากจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มมากขึ้น จึงวางแผนการขยายพื้นที่การศึกษามา ณ อำเภอพุทธมณฑล จัดตั้งเป็นศูนย์การศึกษาจังหวัดนครปฐม ปัจจุบันคืออาคารวิทยาลัยการจัดการอุตสาหกรรมบริการ
ในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2563 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ได้ดำเนินการควบรวมหลักสูตร และสาขาวิชาที่มีความใกล้เคียงไว้ในคณะเดียวกัน จึงได้จัดตั้งวิทยาลัยการจัดการอุตสาหกรรมบริการขึ้นใหม่ โดยควบรวมวิทยาลัยนานาชาติ ซึ่งมีหลักสูตรนานาชาติทุกหลักสูตร ดังนี้ ธุรกิจการบิน ธุรกิจดิจิทัลระหว่างประเทศ การจัดการโรงแรม การจัดการท่องเที่ยว และคณิตศาสตร์ กับสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบริการ หลักสูตรภาษาไทย สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและธุรกิจที่พัก หลักสูตรภาษาไทย รวมเป็นวิทยาลัยใหม่
ล่าเสี้ยว
ล่าเสี้ยว (; , ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของรัฐฉานในประเทศพม่า อยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาต่ำ ซึ่งมีหุบเขานัมเยา ส่วนภูเขาที่สูงที่สุดของรัฐฉาน มีชื่อว่า ล่อยเลง อยู่ห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ
เดิมล่าเสี้ยวมีชื่อเป็นภาษาไทใหญ่ว่า "ดอยเย่ว" แปลว่า "ดอยเยี่ยว" เพราะตั้งอยู่บนดอยสูงลาดชันจนผู้ที่ขึ้นไปปัสสาวะราด บ้างก็แปลว่า "ดอยเหยี่ยว" เพราะมีนกเหยี่ยวอยู่มาก
ปัจจุบันล่าเสี้ยวเป็นศูนย์กลางของจังหวัดและอำเภอล่าเสี้ยว แต่ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของรัฐฉานทางตอนเหนือ จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 ประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นจาก 5,000 คน (ค.ศ. 1960) เป็น 88,590 คน (ค.ศ. 1983) ในระยะเวลา 23 ปี ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรประมาณ 130,000 คน
กลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญในเมืองได้แก่ ชาวไทใหญ่ ชาวพม่าเชื้อสายจีน และชาวพม่า
มีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น มีฝนตกหนักตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีคือ อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดคือ และเฉลี่ยต่ำสุดคือ อุณหภูมิจะอบอุ่นตลอดทั้งปี แต่ในตอนกลางคืนจะค่อนข้างเย็น ในช่วงเดือนธันวาคม ถึงมีนาคม
ตั้งอยู่ปลายสายถนนพม่า และปลายทางรถไฟสายมัณฑะเลย์–คุนหลง และยังเป็นจุดสิ้นสุดทางเกวียนจากมัณฑะเลย์ซึ่งมีระยะทาง นอกจากนี้ยังมีสะพานโกะเทะ สะพานรถไฟหอสูงที่สูงที่สุดในประเทศ และยังมีท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีล่าเสี้ยว และโรงเรียนพยาบาลล่าเสี้ยว
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Industrial Technology, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการสอนด้านเทคโนโลยีและการจัดการด้านอุตสาหกรรม
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2548 โดยได้รับการจัดตั้งเป็นหน่วยงานระดับคณะ ตามการประกาศการแบ่งส่วนราชการมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ซึ่งแยกออกมาจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
โดยริเริ่มมาจากเมื่อปี พ.ศ. 2522 วิทยาลัยครูสวนสุนันทาเปิดสอนวิชาหัตถกรรมศึกษาและอุตสาหกรรมศิลป์ โดยสังกัดคณะวิทยาศาสตร์ ต่อมาได้เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญาวิทยาศาสตร์ คณะเทคโนโลยีก่อสร้างและคณะเทคโนโลยีการพิมพ์ ต่อมาคณะวิทยาศาสตร์และคณะเทคโนโลยีก่อสร้างพร้อมกับคณะเทคโนโลยีการพิมพ์ได้ควบรวมทั้ง 3 คณะ และเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และได้ยกเลิกคณะอุตสาหกรรมศิลป์เนื่องจากเกิดสภาวะครูล้นตลาด
จนกระทั่งมีประกาศการแบ่งส่วนราชการภายใน จึงได้มาการแยกออกมาจัดตั้งเป็น คณะเทคโนโลยีอุตหกรรม ตั้งแต่นั้นมา
พรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
Benthosema
Benthosema เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Bolinichthys
Bolinichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Centrobranchus
Centrobranchus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Ceratoscopelus
Ceratoscopelus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
ปัจจุบันมีสามสายพันธุ์ที่รู้จักในสกุลนี้:
ไดอาฟัส
ไดอาฟัส  เป็นประเภทของปลาตะเกียงและเป็นที่รู้จักมากที่สุด มันเป็นจีนัสของปลาตะเกียงที่แพร่หลายที่สุด
มี77สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Diogenichthys
Diogenichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
3สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Electrona
Electrona เป็นประเภทของปลาตะเกียง
ในขณะที่ Electrona risso สามารถพบได้ทั่วโลกแพร่หลายในมหาสมุทรอินเดีย,มหาสมุทรแปซิฟิก,มหาสมุทรแอตแลนติกและเมดิเตอร์เรเนียนอีกสี่สายพันธุ์ถูก จำกัด ไว้ที่ซีกโลกใต้ส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่ใต้มหาสมุทร การกระจายตัวของพวกมันขึ้นอยู่กับความสมดุลระหว่างการกระจายตัวของตัวอ่อนที่อาศัยอยู่ในปัจจุบันและพฤติกรรมการกลับถิ่นนอกจาก E. rissoi E. paucirastra เป็นสายพันธุ์เดียวที่พบได้ทางตอนเหนือของมหาสมุทรใต้ แอนตาร์กติกาส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใต้แอนตาร์กติกลึกและน้ำอุ่นดังนั้น E. carlsbergii อาศัยอยู่ทางใต้ของทวีปแอนตาร์กติกาลู่ไปยังชายฝั่งแอนตาร์กติกและระหว่างทวีปแอนตาร์กติกและแอนตาร์กติก convergences [5] รูปแบบของน้ำลึกหลายชนิดพบอยู่ในน่านน้ำในน่านน้ำ&lt;/ref&gt; รูปแบบการย้ายถิ่นจะแตกต่างกันไประหว่างชนิดพันธุ์กลุ่มอายุช่วงอายุของชีวิตเพศละติจูดเวลาและฤดูกาล Migration patterns vary between different species, size groups, life history stages, sex, latitude, time and season.
ปลาเหล่านี้แสดงรูปแบบการย้ายถิ่นประจำวัน ในระหว่างวันพวกมันขึ้นในความลึกระหว่าง 400-1000 เมตร ในช่วงกลางคืนพวกมันจะอพยพเข้ามาใกล้พื้นผิวระหว่าง 5-100 เมตร การย้ายถิ่นตามแนวตั้ง การกระทำนี้ดำเนินการโดยหลักๆแล้วเพื่อการล่าแพลงก์ตอนสัตว์ซึ่งเป็นอาหารหลักของพวกมันและพวกมันยังมีการกระจุกตัวอยู่ในชั้นผิวน้ำและเดินทางลงน้ำลึกในระหว่างวันเพื่อหลีกเลี่ยงนักล่า
Electrona มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ตัวเมียจะผลิตไข่ขนาด 0.7-0.9 มิลลิเมตร การวางไข่ของบางชนิดอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในระหว่างปี ในทะเลอาหรับจะมีปลาวางไข่ตลอดฤดู และเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงมรสุมช่วงเดือนมีนาคม - มิถุนายนและกันยายน - พฤศจิกายน ตัวอ่อนแสดงความหลากหลายที่มีรูปร่างคล้ายกับตัวเต็มวัย
Gonichthys
Gonichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Gymnoscopelus
Gymnoscopelus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Hintonia (ปลา)
Hintonia candens เป็นสายพันธุ์ที่พบของปลาตะเกียงในมหาสมุทรใต้ สายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นเป็นเส้นผ่าศูนย์กลาง 13 เซนติเมตร (5.1 นิ้ว) สายพันธุ์นี้เป็นเพียงสมาชิกเพียงชนิดเดียวของสกุล
Hygophum
Hygophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Idiolychnus
Idiolychnus urolampus เป็นสายพันธุ์ปลาตะเกียงที่รู้จักกันดีในมหาสมุทรแปซิฟิกและอินเดีย สายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นจะยาวประมาณ 11.0 เซนติเมตร (4.3 นิ้ว)
Krefftichthys
Krefftichthys anderssoniเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรทางตอนใต้ สายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นจะยาว 7 เซนติเมตร (2.8 นิ้ว)
Lampadena
Lampadena เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Lampanyctodes
Lampanyctodes เป็นปลาตะเกียงในครอบครัว Myctophidae เป็นชนิดเดียวในประเภทนี้
Taaningichthys
Taaningichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Lampanyctus
Lampanyctusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Lampichthys
Lampichthys procerusเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรใต้ ปลาชนิดนี้มีขนาดความยาว 10.0 เซนติเมตร (3.9 นิ้ว)
Lepidophanes
Lepidophanesเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรแอตแลนติก
Lobianchia
Lobianchiaเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรแอตแลนติก
โลเวนา
โลเวนา  เป็นสกุลของปลาตะเกียง
Metelectrona
Metelectronaเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Myctophum
Myctophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Nannobrachium
Nannobrachium เป็นประเภทของปลาตะเกียง
Notolychnus
Notolychnus valdiviaeเป็นประเภทของปลาตะเกียงพบในมหาสมุทรทั่วโลก สายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นเป็น 6.3 เซนติเมตร (2.5 นิ้ว)
Notoscopelus
Notoscopelusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Parvilux
Parviluxเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Protomyctophum
Protomyctophumเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Scopelopsis
Scopelopsis multipunctatus เป็นประเภทของปลาตะเกียงสายพันธุ์นี้เติบโตขึ้นจะยาวประมาณ 8.1 เซนติเมตร (3.2 นิ้ว)
Stenobrachius
Stenobrachiusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Symbolophorus
Symbolophorusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Tarletonbeania
Tarletonbeaniaเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Triphoturus
Triphoturusเป็นประเภทของปลาตะเกียง
Hintonia (fish)
ปลาฉลามกอบลิน
นาร์วาล
ซอลดาตืยสโวโบดืย
ซอลดาตืยสโวโบดืย  เป็นภาพยนตร์แนวสงครามและอิงประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง 4 ภาคของสหภาพโซเวียตกำกับโดย ยูรี โอเซรอฟ เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ "ออสโวบอจเดนี"
ประเทศที่ร่วมสร้าง.
ซอลดาตืยสโวโบดืย เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันของประเทศในกลุ่มตะวันออก และ สหภาพโซเวียต โดยมีค่ายภาพยนตร์ร่วมสร้างดังนี้
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: College of Architecture, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา อยู่ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถในด้านสถาปัตยกรรม โดยแยกออกมาจากคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2560
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์  แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยฯ ที่เห็นชอบให้สาขาวิชาสถาปัตยกรรม จัดตั้งเป็น "วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์" เดิมสาขาวิชาสถาปัตยกรรม สังกัดในคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
ต่อมา ผศ.ดร.สมบูรณ์ เวสน์ ซึ่งเป็นผู้รักษาราชการในตำแหน่งคณบดีวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้เข้ารับมอบทรัพย์สิน หนี้สิน สิทธิ งบประมาณ รายได้ บุคลากร นักศึกษา กรอบอัตรากำลัง และภาระงานในส่วนของสาขาวิชาสถาปัตยกรรม จากคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมต้นสังกัดเดิม การยกฐานะจากสาขาวิชาเป็นวิทยาลัยจะทำให้นักศึกษาสามารถเข้าไปยืนในวงการสถาปัตยกรรมได้อย่างเต็มภาคภูมิ “นักศึกษาไปคุยกับคนที่เรียนสถาปัตย์ด้วยกันได้ เขาก็จะกล้าบอกได้ว่าอยู่วิทยาลัยสถาปัตย์ฯ มีศักดิ์ศรีเท่ากัน ทำให้ชัดเจนขึ้นถึงความเป็นสถาปัตยกรรม”
แนวคิดอาจารย์สอนต่อการจัดตั้งเป็นวิทยาลัยฯ
แนวคิดผู้เรียนต่อการจัดตั้งเป็นวิทยาลัยฯ
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้ใช้ "ตำหนักพิศมัยพิมลสัตย์" เป็นสำนักงานคณบดี และใช้สถานที่จัดการเรียนการสอนร่วมกับคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม คืออาคาร 5 เป็นห้องเรียนของนักศึกษาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์
เมโลดีเดย์ (วงดนตรี)
เมโลดีเดย์ (ฮันกึล: 멜로디데이, ) เป็นวงเกิร์ลกรุปจากประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2012 โดยวิวกาอินเตอร์เทนเมนต์ ผลงานแรกของพวกเขาคือซิงเกิลอัลบั้ม "อะนาเทอร์ พาร์ทติง" เผยแพร่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 วงมีสมาชิกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ เยอิน, ยูมิน, ชาฮี และ โยอึน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Fine and Applied Arts, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันได้จัดการศึกษาและให้การบริการวิชาการด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร โดยปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรตามความต้องการของสังคมซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2516 เป็นเพียงภาควิชาศิลปะ ดนตรีและนาฎศิลป์ สังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทาเท่านั้น นับเป็นการพัฒนาจากอดีตสู่ปัจจุบันเป็นเวลากว่า 40 ปี
จนกระทั่งเมื่อ ปี พ.ศ. 2542 รองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีความคิดริเริ่มที่จะรวมความโดดเด่นทางด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ และการละคร ที่มีอยู่ในรั้ว "สวนสุนันทา" และพัฒนาให้เข้มแข็งเพื่อเป็นผู้นำทางด้านศิลปกรรมศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศจึงได้จัดตั้ง "โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์" ขึ้นมา โดยแยกกลุ่มวิชาศิลปะทั้งหมดออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์และได้แบ่งการบริหารทางวิชาการออกเป็น 3 โปรแกรมวิชาประกอบด้วย
พร้อมทั้งแต่งตั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กฤษดา กรุดทอง รองอธิการบดี ฝ่ายกิจการพิเศษในสมัยนั้น รักษาการในตำแหน่งคณบดี และหลักจากนั้นก็มีการเปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มาทำให้การจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์สามารถสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างดียิ่งโดยได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมอย่างดียิ่งจากอดีตอธิการบดีและรองอธิการบดี รวมทั้งบุคคลต่างๆ อีกหลายท่าน
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2548 สภามหาวิทยาลัยฯ ได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาจัดตั้ง "คณะศิลปกรรมศาสตร์" เป็นที่เรียบร้อย และได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ ได้ใช้พื้นที่ของอาคาร 58 เป็นอาคารเรียนขนาด 5 ชั้นใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 130 ล้านบาท ซึ่งทำการก่อสร้างในสมัยอธิการบดีรองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด และเสร็จสิ้นในสมัย รองศาสตราจารย์ ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช ในปี พ.ศ. 2552 จึงมีอาคารคณะศิลปกรรมศาสตร์ตั้งอยู่ในภูมิทัศน์ที่เด่นเป็นสง่าติดกำแพงแดง ด้านถนนราชวิถี มีห้องมีโรงละคร หอศิลป์ รวมถึงห้องปฏิบัติทางวิชาชีพด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ในโอกาสที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาครบ 75 ปี พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งในขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร ทรงพระราชทานพระนามาภิไธยย่อ "ม.ว.ก." และพระราชทานนาม "อาคาร เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา มหาวิชาราลงกรณ" แก่อาคาร 58 คณะศิลปกรรมศาสตร์
พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน
พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน  เป็นภาพยนตร์รักจากประเทศญี่ปุ่น กำกับโดย ทะกะฮิโระ มิกิ นำแสดงโดย โซะตะ ฟุกุชิ และโคมัตสึ นานะ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น โดยโทโฮ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2016
ทะกะโตชิ มินะมิยะมะ ซึ่งเป็นนักเรียนศิลปะในเคียวโตะ ได้พบรักกับเอมิ ฟุกุจุ ขณะกำลังโดยสารรถไฟไปเรียนในตอนเช้า เขาได้สารภาพรักกับเอมิ ขอเบอร์โทรศัพท์ และเริ่มใช้ชีวิตคู่ แต่หลังจากผ่านไป 15 วัน ทะกะโตชิ ได้ค้นพบความสัมพันธ์ทางกาลเวลาอันลึกลับซึ่งเปิดเผยโดยเอมิ ทำให้ทั้งคู่ได้พบกันเพียงทุก ๆ 5 ปี และพบกันครั้งละ 30 วันเท่านั้น
ทำรายได้เป็นอันดับที่สี่ในวันเปิดตัว มีผู้เข้าชม 150,000 คน ทำรายได้
กรมสารนิเทศ มีภารกิจเกี่ยวกับงานสารนิเทศและการทูตเชิงวัฒนธรรม โดยการประชาสัมพันธ์ สร้างเครือข่ายกับสื่อมวลชนต่างประเทศและระหว่างสื่อมวลชนท้องถิ่นกับสื่อ มวลชนต่างประเทศในไทย และส่งเสริมกิจกรรมทางวัฒนธรรมรวมทั้งแลกเปลี่ยนด้านวัฒนธรรมกับนานาประเทศ เพื่อเผยแพร่ภาพพจน์ที่ดีของประเทศไทยและปกป้องรักษาผลประโยชน์ของชาติ
พะสิม
พะสิม (, ; , "พะแซม") หรือชื่อเดิมในภาษาอังกฤษว่า บัสเซน  เป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นเมืองศูนย์กลางของภาคอิรวดี ห่างจากนครย่างกุ้งมาทางตะวันตกเฉียงใต้ ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี เมืองนี้มีประชากร 237,089 คน (ค.ศ. 2017) ถึงแม้จะเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ แต่ปัจจุบันก็มีชาวมอญเหลืออยู่น้อยมาก กลุ่มชาติพันธุ์หลักในปัจจุบัน ได้แก่ ชาวพม่า ชาวพม่าเชื้อสายอินเดีย ชาวกะเหรี่ยง และชาวยะไข่
ชื่อเมืองคาดว่าได้รับมาจากชื่อภาษามอญ แต่ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็น "บัสเซน" ในช่วงการปกครองของสหราชอาณาจักร
พะสิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมอญ ต่อมาจักรวรรดิบริติชได้เข้าครอบครองและได้สร้างป้อมสนาม และก่อตั้งกองทหารรักษาการณ์ ในปี ค.ศ. 1826 ซึ่งเกิดขึ้นหลังสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มีการบันทึกจำนวนประชากรในปี ค.ศ. 1983 อยู่ที่ 144,092 คน
ภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ.
พะสิมตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำอิรวดี ริมแม่น้ำพะสิมซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำอิรวดี และห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศตะวันตก เมืองพะสิมอยู่ไม่ไกลจากมหาสมุทรอินเดีย ดังนั้นจึงเป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ และยังเป็นปลายทางของรถไฟซึ่งเชื่อมต่อกับฮีนตาดะ และปะด้าน และย่างกุ้ง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการปรับปรุงถนนเชื่อมอิรวดี–โมนยวา
ชายฝั่งตามแนวอ่าวเบงกอลถูกล้อมรอบด้วยทิวเขายะไข่ ในพื้นที่มีทะเลสาบอีนเย ยาว กว้าง ที่มีชื่อเสียงในด้านการประมง นอกจากนี้ยังมีแนวปะการังนอกชายฝั่ง บริเวณเกาะเพชร ซึ่งเป็นที่นิยมของนักอาบแดด และเป็นแหล่งพื้นที่เพาะพันธุ์เต่า
เมืองนี้เป็นแหล่งเพาะปลูกและส่งออกข้าวที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีโรงเลื่อยจำนวนมาก มีโรงงานทำร่มกันแดดด้วยมือ ซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วประเทศพม่า ร่มกันแดดนี้รู้จักกันในชื่อ "พะสิมหติ" ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญอื่น ๆ อาทิ เครื่องปั้นดินเผา ตะกร้า ถังน้ำ เครื่องจักสาน
นอกจากข้าว บริเวณโดยรอบของพะสิมยังเป็นแหล่งเพาะปลูก งา, ถั่วลิสง, ปอกระเจา, ข้าวโพด, ถั่ว, ยาสูบ, พริก
พะสิมมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) อ้างอิงจากระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน มีฝนตกมากในช่วงเดือนมิถุนายน ถึงสิงหาคม ส่วนฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน ซึ่งอากาศจะเย็นกว่าปกติ
พะสิมมีวัดพุทธที่สำคัญหลายแห่ง เช่น เจดีย์ชเวมุทอ
ประกอบไปด้วยโรงเรียนการศึกษาพะสิมและมหาวิทยาลัยพะสิม นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลใหญ่ และยังมีมหาวิทยาลัยเทคนิคจีทีซี มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ไอที
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Science and Technologys, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2480 จนถึง พ.ศ. 2560 รวมเวลา 80 ปี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้เริ่มก่อตั้งจาก "โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย" ก่อนปี พ.ศ. 2491 วิทยาศาสตร์เป็นวิชาที่สอนในระดับประถมและมัธยมศึกษา ในปี พ.ศ. 2501 ได้เปิดสอนเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูสวนสุนันทา หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิทยาศาสตร์จัดเป็นหมวดวิทยาศาสตร์ที่ประกอบด้วย ภาควิชาเคมี ภาควิชาชีววิทยา ภาควิชาฟิสิกส์และวิทยาศาสตร์ทั่วไป
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนฐานะเป็น "วิทยาลัยครูสวนสุนันทา" จัดเป็นคณะวิชาวิทยาศาสตร์ มีการจัดตั้งศูนย์ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้บริการอบรมครูประจำการวิชาวิทยาศาสตร์และเปิดสอนระดับปริญญาตรีสายครุศาสตร์ คณะวิชาวิทยาศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2527 คณะวิชาวิทยาศาสตร์จึงได้เปลี่ยนเป็น "คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี"
และปี พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวิทยาลัยครูทั่วประเทศเป็นสถาบันราชภัฏทั่วประเทศ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เปิดสอน 2 สาขา คือ สาขาวิชาการศึกษา ที่เน้นด้านวิทยาศาสตร์ และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2545 นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาได้ย้ายไปอยู่ในความรับผิดชอบของคณะครุศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงเปิดสอนเฉพาะสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ได้แก่ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์ทั่วไป สาขาวิชาเคมี สาขาวิชาฟิสิกส์ สาขาวิชาชีววิทยาประยุกต์ สาขาวิชาสถิติประยุกต์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
จนต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ทำให้คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงเป็นคณะในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดสอนในสาขาวิทยาศาสตร์ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท
ปูดาโอ
ปูดาโอ  เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของรัฐกะชีนในประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของจังหวัดและอำเภอปูดาโอ สามารถเดินทางไปได้โดยรถยนต์ (เฉพาะช่วงฤดูร้อน) และเครื่องบิน เมืองนี้เป็นแหล่งของนกเฉพาะถิ่น และกล้วยไม้ที่หายาก โดยเฉพาะ "กล้วยไม้ดำ" ซึ่งพบได้ตามภูเขาทางตะวันตกและตะวันออกของเมือง ปูดาโออยู่ใกล้กับเขาคากาโบราซี ซึ่งปกคลุมด้วยหิมะ จึงมีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยว
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน จะมีฝนตกหนักมากในช่วงฤดูมรสุม อุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคม (13.1 องศาเซลเซียส) และสูงสุดในเดือนสิงหาคม (25.9 องศาเซลเซียส) บางครั้งอาจพบหิมะตกได้
Putao