pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เรือถูกพัฒนาปรับปรุงมาจากเรือพิฆาตชั้น Gwanggaeto the Great-class destroyer (KDX-I) ของกองทัพเรือเกาหลีใต้ โดยการสร้างเรือดำเนินการ ณ อู่ต่อเรือของบริษัท DSME เกาหลีใต้ ในระหว่างปี 2556 – 2561 ตัวเรือออกแบบโดยใช้ Stealth Technology ทั้งตัวเรือและระบบต่าง ๆ เน้นลดการถูกตรวจจับโดยฝ่ายตรงข้าม ทั้งลดการแผ่รังสีความร้อน ลดการสะท้อนของเรดาร์และลดเสียง มีการเชื่อมโยงระบบการรบของเรือรบกองทัพเรือกับเครื่องบินของกองทัพอากาศ ทั้ง Link E, Link RTN โดยเฉพาะการเชื่อมโยงกับเรือหลวงฟริเกตชุดตากสิน-นเรศวร และเรือหลวงจักรีนฤเบศร กับ Link G, เครื่องบิน Gripen เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาระบบ Network Centric Warfare เรือฟริเกตสมรรถนะสูง ได้รับการออกแบบตัวเรือและโครงสร้าง รองรับการปรับปรุงให้สามารถยิงอาวุธปล่อยนำวิถีพื้น-สู่-อากาศ แบบ SM2 รวมทั้งได้มีแผนเตรียมการรองรับไว้แล้ว โดยบริษัทผู้ผลิตระบบประกอบที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ แท่นยิงแท่นยิงอาวุธปล่อยฯ แนวตั้ง (VLS) ระบบอำนวยการรบ เรดาร์ควบคุมการยิงและ เรดาร์ชี้เป้า (Illuminator) สามารถปรับปรุงรองรับการยิงอาวุธปล่อยฯ ดังกล่าวได้ เมื่อกองทัพเรือต้องการและสถานการณ์ด้านงบประมาณเอื้ออำนวย เรือหลวงภูมิพลอดุลยเดช ได้ทำพิธีรับมอบเรือ ณ อู่ต่อเรือ Okpo-Dong ของบริษัท Daewoo Shipbuilding &amp; Marine Engineering (DSME) ใน Geoje, South Gyeongsang, Busan เกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2561
เนเพียร์
เนเพียร์  เป็นเมืองท่าทางทะเลในประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ในฮอกส์เบย์ทางชายฝั่งทิศตะวันออกของเกาะเหนือ เมืองมีประชากร 63,900 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2018) ราว 18 กิโลเมตรทางตอนใต้ของเนเพียร์เป็นที่ตั้งของเมืองแฮสติงส์ สองเมืองนี้มักเรียกว่า "The Bay Cities" หรือ "The Twin Cities" แห่งนิวซีแลนด์ ประชากรรวมของเนเพียร์-แฮสติงส์มี 134,500 คน ทำให้เป็นเขตเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของนิวซีแลนด์ เนเพียร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวงประเทศ กรุงเวลลิงตัน ราว 320 กม.
Napier, New Zealand
ฮาร์เลม
ฮาร์เลม  เป็นนครและเทศบาลในประเทศเนเธอร์แลนด์ และตั้งอยู่ปลายเหนือสุดของรันด์สตัด หนึ่งในมหานครที่มีประชากรมากที่สุดของยุโรป ฮาร์เลมมีประชากร 161,265 คน ในปี ค.ศ. 2019
ฮาร์เลมถูกยกระดับเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1245 และสร้างกำแพงเมืองแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1270 ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ ด้วยความที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงอัมสเตอร์ดัม เมืองหลวงของประเทศที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเดียวกันนั้น พลเมืองที่อาศัยในฮาร์เลมจำนวนมากจึงเดินทางสัญจรไปทำงานที่อัมสเตอร์ดัมเป็นประจำโดยใช้เวลาเดินทางเพียง 15 นาทีด้วยรถไฟ
โครนิงเงิน (เมือง)
กระดูกสันหลังอักเสบยึดติด
Ankylosing spondylitis (AS) เป็นโรคข้ออักเสบชนิดหนึ่งที่มีการอักเสบของข้อต่อของกระดูกสันหลังในระยะยาว โดยทั่วไปแล้วข้อต่อที่กระดูกสันหลังรวมกับเชิงกรานก็จะได้รับผลกระทบ ข้อต่ออื่น ๆ เช่นไหล่หรือสะโพกมีส่วนร่วมเป็นครั้งคราว ปัญหาเกี่ยวกับตาและลำไส้อาจเกิดขึ้นได้ อาการปวดหลังเป็นลักษณะเฉพาะของ AS และมักจะเกิดขึ้นแบบมาและไป ความฝืดของข้อต่อที่ได้รับผลกระทบโดยทั่วไปแย่ลงเมื่อเวลาผ่านไป
แม้ว่าจะไม่ทราบสาเหตุของการเกิดโรค Ankylosing spondylitis แต่ก็เชื่อว่าจะเกี่ยวข้องกับการปัจจัยทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม มากกว่า 90% ของผู้ที่ได้รับผลกระทบมีแอนติเจนของเม็ดเลือดขาวเฉพาะของมนุษย์ที่เรียกว่า HLA B27 กลไกพื้นเดิมเชื่อว่าเป็น autoimmune หรือ autoinflammatory โดยทั่วไปแล้วการวินิจฉัยจะขึ้นอยู่กับอาการด้วยการสนับสนุนจากการถ่ายภาพทางการแพทย์และการทดสอบเลือด
ไม่มีทางรักษาโรค Ankylosing spondylitis ได้ การรักษาอาจปรับปรุงอาการและป้องกันการแย่ลง ซึ่งอาจรวมถึงยา การออกกำลังกาย และการผ่าตัด ยาที่ใช้คือ NSAIDs, steroids, DMARDs เช่น sulfasalazine, และ biologic agents เช่น infliximab
ฮะรุฮิ
อะกิระ อะมะโนะ
เอเบลล์ 1835 ไออาร์1916
เอเบลล์ 1835 เอเบลล์1916 อาจจะเป็นดาราจักรที่ห่างไกลที่สุดเท่าที่เคยพบมา แม้ว่าการคาดการนั้นยังไม่ได้รับการยืนยัน ดาราจักรนี้คาดว่าอยู่ด้านหลังกลุ่มดาราจักร เอเบลล์1835 ในกลุ่มดาวหญิงสาว
การวิเคราะห์ของ J-band observations ระบุว่าเอเบลล์ 1835 ไออาร์1916 มีค่าเรดชิฟต์ที่ z ~ 10.0 ซึ่งหมายความว่ามันปรากฏแก่พวกเราเหมือนเมื่อประมาณ 13.2 พันล้านปีก่อน เพียง 470 ล้านปีหลังจากบิ๊กแบง และใกล้กับ การก่อตัวดาวฤกษ์ครั้งแรกในจักรวาล
เอเบลล์ 1689
เอเบลล์ 1689  เป็นกลุ่มและกระจุกดาราจักรในกลุ่มดาวหญิงสาว ห่างจากโลกประมาณ 2.2 พันล้านปีแสงและเป็นหนึ่งในกลุ่มและกระจุกดาราจักรที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมา ทำให้เป็นเลนส์ความโน้มถ่วง บิดเบือนภาพของดาราจักรที่อยู่ด้านหลัง ประกอบด้วยกระจุกดาวทรงกลมประมาณ 160,000 ซึ่งมากที่สุดเท่าที่เคยพบมา มีหลักฐานว่ามีการรวมกันและก๊าซเกิน 100 ล้านองศา มวลขนาดใหญ่มากของกระจุกนี้ทำให้มีประโยชน์สำหรับการศึกษาของสสารมืดและเลนส์ความโน้มถ่วง
ในขณะที่กลุ่มและกระจุกดาราจักรที่ถูกค้นพบใน 2008 A1689-zD1 หนึ่งในสมาชิก เป็นดาราจักรที่ห่างไกลที่สุดเท่าที่เคยพบมา
Abell 1689
พงศนารถ วินศิริ
พงศนารถ วินศิริ ชื่อเล่น ตู่ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 เป็นนักแสดงชาวไทยมีผลงานละครและภาพยนตร์ต่างๆจนมีผลงานละครปัจจุบันส่วนมากจะเล่นบทร้ายที่เคยรับเล่น
แคร็ปซูว์แซ็ต
แคร็ปซูว์แซ็ต  เป็นของหวานที่มีต้นกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส ประกอบด้วยแป้งเครปราดด้วยซอสเบอร์ซูว์แซ็ต (beurre Suzette) ซึ่งมีส่วนประกอบเป็นน้ำตาลเนยที่เคี่ยวจนเป็นคาราเมล น้ำส้ม เปลือกส้ม เหล้ากร็องมาร์นีเย เหล้าทริปเปิลเซกหรือเหล้ากือราเซา แล้วจุดไฟก่อนเสิร์ฟ
ที่มาและชื่อของแคร็ปซูว์แซ็ตยังคงเป็นที่ถกเถียง ใน "Life à la Henri" หนังสืออัตชีวประวัติของอ็องรี ชาร์ป็องตีเยระบุว่า แคร็ปซูว์แซ็ตเกิดจากความผิดพลาดของเขาที่ทำอาหารติดไฟขณะเสิร์ฟให้ดยุกแห่งเวลส์ (ต่อมาทรงครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร) ที่ร้านกาเฟเดอปารีในมงเต-การ์โลเมื่อปี ค.ศ. 1895 เมื่อดยุกได้ลองเสวยและตรัสถามถึงชื่ออาหาร ชาร์ป็องตีเยได้ทูลว่า Crêpes Princesse แต่ดยุกขอให้เปลี่ยนชื่อเป็น Crêpes Suzette ตามชื่อหญิงสาวที่ร่วมโต๊ะกับพระองค์
ในขณะที่ด้านหนึ่งกล่าวว่าอาหารชนิดนี้ตั้งชื่อตามซูว์ซาน "ซูว์แซ็ต" ไรเชินแบร์ค นักแสดงชาวฝรั่งเศส ครั้งหนึ่งเธอได้รับบทเป็นคนรับใช้ผู้เสิร์ฟแพนเค้กที่เตรียมโดยเมอซีเยอโฌแซ็ฟ เจ้าของร้านอาหารมารีโว (Restaurant Marivaux) เขาเสนอให้จุดไฟบนแพนเค้กเพื่อเรียกผู้ชมและทำให้แพนเค้กอุ่นพอจะให้นักแสดงรับประทานได้
อีธาน คาร์เตอร์ที่ 3
เหตุเดินอากาศไทยตกที่จังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2528
วิทยาลัยทหารแห่งสาธารณรัฐจีน
โรงเรียนการทหารแห่งสาธารณรัฐจีน เป็นโรงเรียนทหาร สำหรับกองทัพสาธารณรัฐจีน ประจำสาธารณรัฐจีน ตั้งอยู่ที่ เขตเฟิงชาน, เกาสฺยง ก่อนหน้านี้ที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็น สถาบันการืหารแห่งนี้ผลิตผู้บัญชาการที่มีชื่อเสียงหลายคนที่มีบทบาทต่อสู้ในหลาย ๆ ความขัดแย้งของจีนในศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะ การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ, สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และ สงครามกลางเมืองจีน
โรงเรียนการทหารได้เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ภายใต้พรรคก๊กมินตั๋ง การเริ่มการเรียนการสอนแรกเริ่มต้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1924 ที่เกาะหวงผู่ (ปัจจุบันคือเกาะฉางโจว) นอกชายฝั่งจากหวงผู่ ท่าเรือในกวางโจว โรงเรียนได้จึงได้รับการตั้งชื่อตามเกาะดังกล่าว ในระหว่างพิธีเปิด ดร.ซุนยัตเซ็น กล่าวสุนทรพจน์ซึ่งต่อมากลายเป็นเนื้อเพลงของเพลงชาติสาธารณรัฐจีน
หลังการตายของยฺเหวียน ชื่อไข่ ประเทศจีนได้กระจัดกระจายเป็นรัฐศักดินาจำนวนมากที่ปกครองโดยขุนศึก
ดร.ซุน ยัตเซ็นได้พยายามตั้งฐานที่มั่นเพื่อต่อสู้รวบรวมประเทศจีนในปี ค.ศ. 1917 และ ค.ศ. 1920 ที่บ้านเกิดของเขาในมณฑลกวางตุ้ง เพื่อทำการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ เป้าหมายเพื่อรวบรวมประเทศจีนทั้งหมดโดยใช้หลักการประชาธิปไตยที่สอดคล้องกับลัทธิไตรราษฎร อย่างไรก็ตามรัฐบาลของดร.ซุนยังคงอ่อนแอทางทหารมากกว่ากองทัพขุนศึกท้องถิ่น การเรียกร้องสำหรับการสนับสนุนทางอาวุธและเงินถูกเพิกเฉยโดยมหาอำนาจตะวันตก จากนั้นในปีค.ศ. 1921 ตัวแทนของ องค์การโคมินเทิร์น, เฮงก์ สเนฟลีท (ใช้ชื่อแมริ่ง) ได้พบกับดร.ซุน ที่มณฑลกวางสี เขาได้เสนอจัดตั้งสถาบันทหารเพื่อฝึกกองทัพปฏิวัติซึ่งยืนยันความคิดของดร.ซุนและในที่สุดเขาก็ยอมรับ พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ส่งหลี่ ต้าเจา และ หลิน โบฉู เพื่อหารือกับดร.ซุนและพรรคของเขาเกี่ยวกับวิธีการจัดตั้งโรงเรียนทหาร ในปี 1924 ในการประชุมสมัชชาแห่งชาติครั้งที่ 1 ของพรรคก๊กมินตั๋ง นโยบายของพันธมิตรกับ สหภาพโซเวียต ​​และพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้ถูกส่งผ่านเพื่อเป็นแนวทางสำหรับพรรคก๊กมินตั๋ง เป็นผลให้มีการตัดสินใจขั้นสุดท้ายในการจัดตั้งสถาบันการทหารและจัดตั้งคณะกรรมการเตรียมการขึ้น เงินที่จำเป็นสำหรับการก่อสร้างและการสนับสนุนกิจการของโรงเรียนในปี 1924-1925 ได้รับการช่วยเหลือจัดหาโดยโซเวียต
การจัดตั้งและการฝึกอบรมนักเรียน.
เพลงประจำโรงเรียนทหารหวงผู่.
หลังจากโรงเรียนการทหารหวงผู่ได้รับการก่อตั้งขึ้น เพลงโรงเรียนทหารหวงผู่ก็ได้รับการประพันธ์ขึ้นมาในปีเดียวกันเพื่อเป็นการกระตุ้นให้เหล่านักเรียนทหารมีความมุ่งมั่นในการรวมชาติจีน
เพลงโรงเรียนทหารหวงผู่
แขวงยานนาวา
ยานนาวา เป็นแขวงหนึ่งในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจแขวงหนึ่งของกรุงเทพมหานคร สำหรับชื่อแขวงยานนาวามาจากชื่อของวัดยานนาวา แขวงยานนาวาเป็นที่ตั้งของบริเวณย่านเซนต์หลุยส์ซึ่งตั้งอยู่บริเวณโดยรอบวัดเซนต์หลุยส์และโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ นอกจากโบสถ์เซนต์หลุยส์แล้วยังเป็นที่ตั้งของมัสยิดยะวา วัดสุทธิวราราม วัดดอน นอกจากนี้ยังมีสถานศึกษา เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม โรงเรียนวัดสุทธิวราราม วิทยาลัยเซนต์หลุยส์ และตึกระฟ้าหลายแห่งที่ล้อมรอบสกายวอล์กช่องนนทรีอยู่ เช่น อาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์, อาคารรัจนากร, คอนโดมิเนียม ดิ เอ็มไพร์ ฯลฯ
ในพื้นที่แขวงยานนาวามีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น อาคารหอการค้าไทย-จีน ซึ่งเป็นอาคารอนุรักษ์, สุสานวัดดอน ซึ่งเป็นสวนสาธารณะที่สร้างขึ้นรอบสุสานจีน, ตึกหุ่นยนต์ที่มีชื่อเสียง เป็นต้น
แขวงยานนาวาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตสาทร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
วัดเซนต์หลุยส์
อาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์
บุรินทร์ หิรัญบูรณะ
บุรินทร์ หิรัญบูรณะ (17 มกราคม พ.ศ. 2469 - ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ รวม 6 สมัย
บุรินทร์ หิรัญบูรณะ เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2469 สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญา จากประเทศสหรัฐอเมริกา สมรสกับนางศศิธร หิรัญบูรณะ
บุรินทร์เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกรวม 6 สมัย
บุรินทร์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
มะซะชิ โอกุโระ
โยะชิฮิโระ นะสึกะ
คะรินะ มะรุยะมะ
โก อิโนะอุเอะ
คะซุตะดะ ทะนะกะ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2514 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2514) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ตามที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมสหรัฐระบุไว้ ฤดูกาลปี พ.ศ. 2514 นี้เคยเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมมากที่สุดนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 โดยมีพายุโซนร้อนถูกติดตามทั้งหมดถึง 35 ลูกภายในปีนี้ นอกจากพายุโซนร้อนทั้ง 35 ลูกแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นยังถือว่า พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W เป็นพายุโซนร้อนด้วย แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ตาม
พายุโซนร้อนกำลังแรงซาราห์.
วันที่ 8 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้น ห่างจากเมืองเงรุลมุด ปาเลาไปทางทิศตะวันออกประมาณ 500 กม. อีกสองสามวันต่อมา ระบบมีการพัฒนาขึ้นและมีทิศทางเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกค่อนไปทางเหนือ ก่อนที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดให้ระบบเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ "ซาราห์" ("Sarah") ภายหลังจากที่อากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐได้พบการจัดระบบของพายุ ระบบพายุค่อย ๆ เคลื่อนตัวโค้งขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และถูกจัดให้เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นในวันที่ 10 มกราคม ในวันนั้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมก็ได้รายงานว่าระบบมีกำลังแรงสูงสุด โดยมีลมพัดต่อเนื่อง 1 นาทีเร็ว 95 กม./ชม. อีกสองสามวันต่อมา ระบบอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในวันที่ 11 มกราคม เศษที่หลงเหลือของพายุนอกเขตร้อนซาราห์ยังคงเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และพัดขึ้นฝั่งที่ประเทศแคนาดา และสลายตัวไปเหนือเทือกเขาในรัฐบริติชโคลัมเบียเมื่อวันที่ 17 มกราคม
พายุไต้ฝุ่นวานดา (ดีดิง).
วันที่ 23 เมษายน พายุโซนร้อนวานดา ("Wanda") เริ่มก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งมันเคลื่อนตัวผ่านหมู่เกาะและลงสู่ทะเลจีนใต้ในวันที่ 25 เมษายน จากนั้นพายุมีทิศทางการเคลื่อนตัวโค้งขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นบริเวณแนวชายฝั่งประเทศเวียดนามในวันที่ 1 พฤษภาคม ต่อมาคลื่นกระแสลมฝั่งตะวันตกได้พัดให้วานดาเคลื่อนไปทางเหนือ และทางตะวันออกเฉียงเหนือตามลำดับ จากนั้นจึงอ่อนกำลังลง กระทั่งสลายตัวไปใกล้กับเกาะไหหนันในวันที่ 4 พฤษภาคม
พายุนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 56 คน (สูญหาย 14 คน) และสร้างความเสียหาย 7 แสนดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงินปี 2514) จากอุทกภัยครั้งใหญ่ทั่วประเทศฟิลิปปินส์ ขณะที่วานดาเคลื่อนตัวไปตามแนวชายฝั่งของประเทศเวียดนามนั้น กองทัพบกสหรัฐได้นำอากาศยานส่วนใหญ่ลงจอดในพื้นที่ทางเหนือ และลดการปะทะกันเล็กน้อยในสงครามเวียดนามลงชั่วคราว จนพายุนั้นผ่านพ้นไป โดยในจังหวัดกว๋างหงาย มีผู้เสียชีวิตจำนวน 23 คน
พายุไต้ฝุ่นเอมี.
จากเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุด (best track) ของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม เอมีก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 29 เมษายน และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุโซนร้อนได้ในเวลาไม่นาน จากนั้นทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 1 พฤษภาคม พายุนี้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 โดยมีความเร็วลมแรงสุดใน 1 นาที 280 กม./ชม. ในวันที่ 2 พฤษภาคม ส่วนกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นประมาณความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลางที่ 890 มิลลิบาร์ แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะประมาณไว้สูงกว่าที่ 895 มิลลิบาร์ก็ตาม พร้อมทั้งยังมีการสังเกตถึงตาพายุขนาดเล็กประมาณ 10 ไมล์ทะเล แม้ว่าเอมีจะอ่อนกำลังลงเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ในวันที่ 3 พฤษภาคม แต่มันได้ทวีกำลังกลับขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 อีกครั้งในวันต่อมา โดยมีความเร็วลมรอบศูนย์กลางสูงสุดใน 1 นาทีที่ 260 กม./ชม. และความกดอากาศที่ศูนย์กลาง 900 มิลลิบาร์ พายุเริ่มอ่อนกำลังลงตั้งแต่วันที่ 4 เป็นต้นมา และถูกบันทึกไว้ท้ายสุดด้วยแรงลมระดับพายุโซนร้อนในวันที่ 7 พฤษภาคม ก่อนที่เอมีจะถูกดูดซึมเข้าไปโดยแนวปะทะอากาศ เอมีเป็นหนึ่งในพายุที่ทรงพลังที่สุดที่บันทึกได้ในเดือนพฤษภาคม
ในอะทอลล์ทรุก (Truk Atoll) ซึ่งในปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออะทอลล์ชุก (Chuuk Atoll) มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายจากการถูกต้นมะพร้าวโค่นทับ วันที่ 18 พฤษภาคม สหพันธรัฐไมโครนีเชียถูกประกาศให้เป็นเขตภัยพิบัติโดยสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง บนอะทอลล์นาโมนุยโต สถานีตรวจอากาศและบ้านเรือนมากกว่า 2,250 หลังถูกทำลายลง
พายุไต้ฝุ่นไดนาห์ (เฮร์มิง).
พายุไต้ฝุ่นกิลดา (มาเมง).
ในประเทศฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิตจำนวน 1 คน และมีความเสียหายเกิดขึ้นถึง 8 ล้านเปโซฟิลิปปินส์
พายุไต้ฝุ่นแฮเรียต (เนเนง).
ในประเทศฟิลิปปินส์ แฮเรียตทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหนึ่งราย
พายุได้พัดขึ้นฝั่งใกล้กับเขตปลอดทหารระหว่างประเทศเวียดนามเหนือและประเทศเวียดนามใต้ ในฐานะของพายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลังมาก พายุไต้ฝุ่นแฮเรียตเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้สงครามเวียดนามชะงักลง ปฏิบัติการทางทหารของทั้งสองฝั่งต้องยุติลงชั่วคราว โดยเฮลิคอปเตอร์ทุกลำของสหรัฐต้องกลับลงฐาน การเคลื่อนพลบนบกเป็นได้อย่างจำกัด แม้พายุจะทรงพลังมาก แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นค่อนข้างเบา โดยที่ค่ายอีเกิล (Camp Eagle) มีรายงานหลังคาปลิวไปตามลม เนื่องจากลมพัดแรง 120 กม./ชม. ในเมืองดานัง วัดปริมาณน้ำฝนได้ 8 ถึง 10 นิ้ว (200 ถึง 250 มม.) และมีลมพายุพัดแรงในพื้นที่ ส่วนฝนสะสมสูงที่สุดใน 24 ชั่วโมงวัดที่ 10.16 นิ้ว (258 มม.) ที่ค่ายอีแวนส์ (Camp Evans) ทั่วทั้งประเทศเวียดนาม มีผู้เสียชีวิตจำนวนสี่ราย และมีรายงานผู้สูญหายจำนวนสิบสี่ราย ที่จังหวัดเถื่อเทียน มีความเสียหายเกิดขึ้นค่อนข้างมาก โดยบ้านเรือนประมาณ 2,500 หลังถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย
พายุไต้ฝุ่นลูซี (โรซิง).
พายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดของปีที่พัดผ่านประเทศฟิลิปปินส์ พายุหมุนเขตร้อนลูกนี้เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ มาจากบริเวณมาเรียนา ลมกระโชกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ส่งผลกระทบกับบางส่วนของเกาะวิซายัสและลูซอน รวมถึงกรุงมะนิลาด้วย โดยพายุเคลื่อนผ่านพื้นที่ดังกล่าวในวันที่ 21 กรกฎาคม ลมแรงสุด 190 กม./ชม. ถูกบันทึกได้ในเมืองบัสโก จังหวัดบาตาเนส ฝนตกหนักเกิดขึ้น ปริมาณฝนสะสมสูงสุด 24 ชั่วโมงวัดได้ 379.5 มิลลิเมตรในนครบาเกียว ฝนที่ตกอย่างหนักทำให้เกิดอุทกภัยและแผ่นดินถล่มในส่วนตอนบนและตอนกลางของประเทศฟิลิปปินส์
พายุไต้ฝุ่นเนดีน (ซีซัง).
พายุไต้ฝุ่นเนดีน ก่อตัวขึ้นในวันที่ 20 กรกฎาคม ต่อมาวันที่ 24 กรกฎาคม มันทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีกำลังสูงสุดที่ 282 กม./ชม. โดยพายุได้อ่อนกำลังลงเล็กน้อยขณะเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และขึ้นฝั่งที่ด้านตะวันออกของเกาะไต้หวันในวันที่ 25 กรกฎาคม ที่ลมพัดแรงมากกว่า 200 กม./ชม. เนดีนอ่อนกำลังลงในวันรุ่งขึ้นในประเทศจีน หลังจากทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 28 คน (สูญหายอีก 25 ราย) และสร้างความเสียหายอย่างหนักในเกาะไต้หวันจากอุทกภัย เนดีนยังเป็นสาเหตุให้อากาศยานขนส่งสินค้าแพนอเมริกาตก และทำให้ลูกเรือจำนวนสี่รายเสียชีวิต
พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ.
พายุไต้ฝุ่นโอลีฟก่อตัวขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ใกล้กับบริเวณศูนย์สูตร และเคลื่อนตัวไปส่งผลกระทบกับด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 สิงหาคม จากนั้นพายุมีทิศทางมุ่งหน้าไปทางเหนือต่อ และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนบริเวณทะเลญี่ปุ่น ฝนที่ตกหนักจากโอลีฟทำให้เกิดโคลนถล่มจำนวนมาก มีผู้เสียชีวิตจำนวน 69 คน และยังไปขัดขวางการจัดงานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่สิบสาม ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้น
พายุไต้ฝุ่นโรส (ยูริง).
พื้นที่การไหลเวียนขนาดเล็กก่อตัวขึ้นใกล้กับชุก จะจัดระบบขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโรส ("Rose") ในวันที่ 10 สิงหาคม โดยเป็นระบบพายุขนาดเล็กสุดขั้วที่มีสนามลมกว้างเพียง 150 ไมล์ทะเล (280 กิโลเมตร) โรสได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันถัดไป และต่อมาได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 11 สิงหาคม แต่กลับมาทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นอีกครั้งในตอนที่มันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก ในวันที่ 13 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นโรสพัดขึ้นฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอนด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางกว่า 210 กม./ชม. มันอ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังอ่อนเนื่องจากพัดผ่านพื้นที่ที่เป็นภูเขา แต่เมื่อเคลื่อนตัวลงทะเลจีนใต้ โรสได้กลับมาทวีกำลังแรงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง โดยมีความเร็วลมสูงสุดถึง 230 กม./ชม. ในวันที่ 16 สิงหาคม บริเวณใกล้กับชายฝั่งของฮ่องกง โดยกระแสพัดเข้าเริ่มถูกขัดขวาง แต่โรสยังคงสถานะเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ความเร็วลม 200 กม./ชม. ได้อยู่ในวันที่ 16 สิงหาคม โดยพายุไต้ฝุ่นสลายตัวลงในวันถัดไป พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตในฮ่องกงถึง 130 ราย ผู้คนกว่า 5,600 คนต้องไร้ที่อยู่ โดยมีเรือเฟอร์รีของมาเก๊าอัปปางลง ทำให้ลูกเรือและผู้โดยสารจำนวน 88 คนเสียชีวิต
พายุไต้ฝุ่นทริกซ์.
ความกดอากาศต่ำขั้นบนก่อตัวขึ้นเป็นพายุโซนร้อนทริกซ์ ("Trix") ในวันที่ 20 สิงหาคม จากนั้นพายุได้เคลื่อนตัวโค้งไปทางเหนือ จากนั้นโค้งไปยังตะวันตกเพื่อตอบสนองต่อการก่อตัวของแนวสันกึ่งเขตร้อน ทริกซ์ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างช้า ๆ หลังจากเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 21 สิงหาคม และมีความเร็วลมสูงสุด 185 กม./ชม. ในวันที่ 28 สิงหาคม ทริกซ์เคลื่อนตัวโค้งไป และขึ้นฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 29 สิงหาคม ในฐานะพายุไต้ฝุ่นที่มีความเร็วลม 153 กม./ชม. จากนั้นพายุได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนทางตะวันออกเฉียงเหนือในวันที่ 30 สิงหาคม เพียงอาทิตย์เดียวหลังพายุไต้ฝุ่นโอลีฟ พายุทริกซ์ทิ้งปริมาณน้ำฝนมหาศาลลงในประเทศญี่ปุ่น มากถึง 43 นิ้ว (1,100 มม.) ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 44 คน สร้างความเสียหายถึง 50.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ (โกยิง).
ระบบก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 18 ตุลาคม ใกล้กับเกาะปาเลา โดยระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเฮสเตอร์ ("Hester") ขณะเคลื่อนไปทางตะวันตกสู่ประเทศฟิลิปปินส์ และเคลื่อนตัวข้ามประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหกราย และมีความเสียหายกว่า 5 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ หลังจากเคลื่อนผ่านเกาะมินดาเนาและหมู่เกาะวิซายัสในฐานะพายุโซนร้อนในระหว่างวันที่ 20 ถึง 21 ตุลาคม พายุโซนร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นก่อนขึ้นฝั่งในจังหวัดปาลาวัน เมื่อลงสู่ทะเลจีนใต้แล้ว เฮสเตอร์ทวีกำลังแรงขึ้น และมีกำลังสูงสุดที่ความเร็วลม 165 กม./ชม. ในวันที่ 23 ตุลาคมพายุพัดขึ้นฝั่งใกล้กับเมืองเว้ ประเทศเวียดนามใต้ เมื่ออยู่บนแผ่นดิน เฮสเตอร์อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วและสลายตัวไปเหนือประเทศลาวในวันที่ 24 ตุลาคม
ความเสียหายที่สำคัญจากพายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ในประเทศเวียดนามใต้ ลมที่แรงกว่า 155 กม./ชม. สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับฐานของกองทัพบกสหรัฐหลายฐาน ฐานที่เสียหายมากที่สุดอยู่คือฐานจูลาย โดยมีชาวอเมริกันสามรายเสียชีวิต โครงสร้างของฐานอย่างน้อย 75 เปอร์เซ็นต์ได้รับความเสียหาย อากาศยาน 123 ลำถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย หนังสือพิมพ์รายงานว่าชาวเวียดนามจำนวน 100 คนเสียชีวิตจากพายุ รวมถึงจากเหตุอากาศยานตกใกล้เมืองกวีเญิน
พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (อีนิง).
พายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล เออร์มา ("Irma") มีความเร็วลมถึง 290 กม./ชม. ในวันที่ 11 พฤศจิกายน แต่มันเคลื่อนตัวอยู่เพียงในทะเลเท่านั้น ส่งผลกระทบเพียงกับเรือ และสร้างความเสียหายเล็กน้อยกับหมู่เกาะในแปซิฟิกตะวันตก ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นนี้ถูกบันทึกว่าทวีกำลังแรงขึ้นเร็วที่สุดในระยะเวลา 24 ชั่วโมง โดยความกดอากาศลดต่ำลงจาก 980 มิลลิบาร์เหลือเพียง 885 มิลลิบาร์
พายุอื่น.
ในระหว่างวันที่ 7-8 มกราคม PAGASA ได้ติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนอูริง และนอกเหนือจากรายการพายุด้านบนนั้นแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาจีนยังติดตามพายุหมุนเขตร้อนอีกหลายลูก ประกอบด้วยพายุโซนร้อนหนึ่งลูก และพายุโซนร้อนกำลังแรงอีกสองลูก
นอกจากนี้ ยังมีพายุอีกสองระบบที่ถูกบันทึกไว้ในรายการฐานข้อมูลเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุดสากล ลูกหนึ่งเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และอีกลูกเป็นพายุโซนร้อน
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2514 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุทั้งทางตรง และทางอ้อม (เช่นอุบัติเหตุทางการจราจรอันเนื่องจากพายุ) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตรวมถึงพายุที่กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่น หรือหย่อมความกดอากาศต่ำ ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินปี ค.ศ. 1971 (พ.ศ. 2514) ส่วนชื่อในวงเล็บเป็นชื่อที่กำหนดโดย PAGASA
คะเอะ อะระกิ
คิกุโกะ อิโนะอุเอะ
ชิโฮะ คิกุชิ
ชิโฮะ นียะมะ
ซะชิโกะ ชิจิมะสึ
ซะนะเอะ โคะบะยะชิ
ซะกุระ ทังเงะ
ฟุมิโกะ โอะริกะซะ
เฮะกิรุ ชีนะ
อะกิระ คุชิดะ
อิชิโร มิซุกิ
ฮิเดะอะกิ ทะกะโตะริ
ฮิโระโนะบุ คะเงะยะมะ
มะชิโกะ โทะโยะชิมะ
โฮโกะ คุวะชิมะ
มะยุมิ โช
เคอิชิ นัมบะ
มิชิโกะ เนะยะ
มิชิเอะ โทะมิซะวะ
เมะงุมิ ทะกะโมะโตะ
เมะงุมิ โทะโยะงุชิ
แยกเอกมัยใต้
แยกเอกมัยใต้ เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนสุขุมวิท ซอยสุขุมวิท 63 (เอกมัย) และทางออกสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) ทางแยกนี้ยังตั้งอยู่ใกล้กับปากซอยสุขุมวิท 42 (กล้วยน้ำไท) ซึ่งเป็นทางเดินรถทางเดียวอีกด้วย
เครปซูแซตต์
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2515
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2515 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2515 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2515) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2515 คือ คิต และชื่อสุดท้ายคือ ไวโอเลต
ชื่อ จูน และ รูบี เป็นชื่อที่มาจากแปซิฟิกกลาง นโยบายการตั้งชื่อพายุขณะนั้นคือใช้ชื่อแปซิฟิกตะวันตกไปตั้งให้พายุในแปซิฟิกกลางด้วย
บทบิดลิ้น
บทบิดลิ้น  คือข้อความที่ออกแบบให้ผู้พูดข้อความนั้นเกิดอาการลิ้นพันหรือออกเสียงอย่างถูกต้องได้ลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อออกเสียงเร็ว ๆ กลวิธีที่นิยมใช้ในการสร้างบทบิดลิ้นได้แก่ การสัมผัสอักษร การสลับหน่วยเสียง คำพ้องเสียง และการซ้ำคำ
บทบิดลิ้นนิยมใช้เป็นเกมคำ แบบฝึกการออกเสียงให้ชัดเจน บทร้อยกรองสำหรับเด็ก บทร้อยกรองที่ไม่มุ่งเอาแก่นสารเท่าไรนัก และเพลงที่เล่นสัมผัสและคำซ้ำ นอกจากนี้ยังใช้ในการอุ่นเสียงของผู้ประกาศข่าว นักร้อง และนักแสดง บทบิดลิ้นบางบทก่อให้เกิดความหมายที่น่าตลกขบขันหรือหยาบโลนหากออกเสียงผิด ในขณะที่บางบทมุ่งสร้างความสนุกสนานจากความสับสนหรือการออกเสียงผิดพลาดเท่านั้น
ตัวอย่างบทบิดลิ้น เช่น "เช้าฟาดผัดฟัก เย็นฟาดฟักผัด" ในภาษาไทย; ("เธอขายเปลือกหอยอยู่ริมชายหาด") ในภาษาอังกฤษ; ("เสือเศร้าสามตัวกลืนข้าวสาลีในทุ่งข้าวสาลี") ในภาษาสเปน เป็นต้น
ยุกิ มะซุดะ
ยุมิ คะกะซุ
ฟรานซิสโก โอลิเวนเซีย
ทะดะชิ นะกะมุระ (นักฟุตบอล)
ยูกิ ไคดะ
ตาน-พยูซะยะ
ตาน-พยูซะยะ (; "โสบปุ"; "ศาลาดีบุก") เป็นเมืองหนึ่งในรัฐมอญ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า เป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอตาน-พยูซะยะในจังหวัดเมาะลำเลิง ตั้งอยู่ห่างจากเมาะลำเลิงไปทางทิศใต้ประมาณ และห่างจากไจคะมีและหาดแซะแซไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ตาน-พยูซะยะเป็นสถานีปลายทางด้านตะวันตกของทางรถไฟสายไทย–พม่า โดยเชื่อมโยงกับเส้นทางรถไฟเลียบชายฝั่งระหว่างเย่กับย่างกุ้งซึ่งมีอยู่แล้วก่อนเกิดสงคราม ตาน-พยูซะยะยังเป็นที่ตั้งค่ายพักเชลยศึกของญี่ปุ่นที่ถูกเกณฑ์ให้มาสร้างทางรถไฟ ร่างของทหารฝ่ายสัมพันธมิตรกว่า 3,000 นายถูกฝังไว้ในสุสานสงครามตาน-พยูซะยะที่เมืองนี้
ยูตะ โมะชิซุกิ
เรียวโกะ ชิระอิชิ
ริกะ ฟุกะมิ
รุมิ คะซะฮะระ
โระมิ พาร์ก
เอะมิ ชิโนะฮะระ
อะยะ ฮิซะกะวะ
ดนตรีแชมเบอร์
วงทริโอ
อะยุมุ อะซะกุระ
ไอ โนะนะกะ
อะเกะมิ คันดะ
อะสึชิ โคซะกะ
อุระระ ทะกะโนะ
เอะริโกะ ฮะระ
โอะมิ มินะมิ
ไอ โอะริกะซะ
โกเฮ ยามาโมโตะ (นักจักรยาน)
ฮิโระชิ ชิโมะซะกิ
คะซุนะริ ทะนะกะ