pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 ภาควิชาทัศนศิลป์และศิลปะการแสดงได้ร่วมกับสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ในสังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เพื่อนำเสนอ “โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” โดยเปิดหลักสูตรจัดการศึกษา 5 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาทัศนศิลป์ สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ สาขาวิชานาฏยศิลป์ สาขาวิชานฤมิตศิลป์ และสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2541 หลักสูตรสาขาวิชานฤมิตศิลป์และสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้ขอแยกตัวออกไปและจัดตั้งเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ และได้รับอนุมัติจัดตั้งเป็น “คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์” ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ จึงดำเนินการโดย 3 สาขาวิชาหลัก คือ ทัศนศิลป์ ดุริยางคศิลป์ และนาฏศิลป์ และได้เสนอขอเป็นคณะวิชา ซึ่งนายมีชัย ฤชุพันธุ์ นายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้ออกประกาศมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ลงวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 เรื่อง “จัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์” โดยไม่เป็นส่วนราชการตามความในมาตร 6 และมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2537 ความว่า
ส่งผลให้ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 สภามหาวิทยาลัยมหาสารคามได้มีมติให้จัดตั้ง “คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Fine and Applied arts, Mahasarakham University ” และให้ถือว่าวันที่ 21 กุมภาพันธ์ของทุกปีเป็นวันสถาปนาคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในปีการศึกษา 2549 ได้มีการจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา จำนวน 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขวิชาทัศนศิลป์ และดุริยางคศิลป์
คณะวัฒนธรรมศาสตร์.
ปี พ.ศ. 2553 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทรงคุณ จันทจร และคณาจารย์  ได้ดำเนินการริเริ่มและดำเนินการขอจัดตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์ จากเดิมที่เป็นสาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ โดยได้ดำเนินการตามขั้นตอนการขอจัดตั้งส่วนงานภายในจนสามารถจัดตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์ได้เป็นที่สำเร็จ ในปี พ.ศ. 2554 การจัดตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์โดยมีบุคคลสำคัญที่ให้การสนับสนุน คือ ท่านอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย สมัปปิโต และท่านนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ท่านอำนวย ปะติเส ซึ่งบุคคลทั้งสามถือได้ว่าเป็นบุคคลริเริ่มในการก่อตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์ โดยมหาวิทยาลัยมีมติให้จัดตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์เป็นส่วนงานภายในของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยมหาสารคามครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2554 ให้มีชื่อเรียกว่า “คณะวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” ภาษาอังกฤษคือ “Faculty of Cultural science, Mahasarakham University” และถือได้ว่าเป็นวันก่อตั้งคณะวัฒนธรรมศาสตร์ นับเป็นคณะวัฒนธรรมศาสตร์คณะแรกของประเทศไทยและเป็นหน่วยงานลำดับที่ 19 ของมหาวิทยาลัย
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์.
ปีการศึกษา 2563 มหาวิทยาลัยมหาสารคามมีมติให้ยุบคณะวัฒนธรรมศาสตร์ พร้อมทั้งโอนกิจการภายในของคณะไปรวมกับคณะศิลปกรรมศาสตร์ และเปลี่ยนชื่อเป็น “คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” ภาษาอังกฤษคือ “Faculty of Fine-Applied Arts and Cultural Science, Mahasarakham University” ตามประกาศมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ปัจจุบัน คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ เป็นหน่วยงานนอกระบบราชการในกำกับของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารงานออกเป็นสำนักเลขานุการคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ และภาควิชาจำนวน 3 ภาควิชา สามารถอำนวยการสอนได้ 5 หลักสูตร 9 สาขาวิชาในระดับปริญญาตรี โทและเอก ในปีการศึกษา 2563 คณะมีบุคคลากรทั้งหมดรวม 79 คนและนิสิตจำนวน 1,195 คน ทำการเรียนการสอนที่อาคารศิลปกรรมศาสตร์ เขตพื้นที่ขามเรียงและอาคารวัฒนธรรมศาสตร์ เขตพื้นที่ในเมือง
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพบูชาทั้งสองพื้นที่ กล่าวคือ พระพิฆเนศวร องค์สำเร็จนิรันดร์ ปั้นต้นแบบโดย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สันติสุข แหล่งสนาม ปั้นต้นแบบจากภาพร่างเดิมของศาสตรเมธี นนทิวรรธน์ จันทะนะผลิน หล่อด้วยโลหะเนื้อดี ขนาดหน้าตักกว้าง 113 เซนติเมตร สูง 215 เซนติเมตร ประดิษฐาน ณ พระแท่นประทับประกอบป้ายศาสตร์และศิลป์ของคณะเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2563 และประกอบพิธีบวงสรวง เบิกเนตร และเทวาภิเษกอย่างยิ่งใหญ่ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือน 12 เวลา 13.00-16.30 น. โดยพระมหาราชครูพิธีศรีวิสุทธิคุณ (ชวิน รังสีพราหมณกุล) เป็นผู้ดำเนินพิธีเทวาภิเษก นอกจากนี้ ยังได้รับความเมตตาจะพระเถรานุเถระสำคัญของภาคอีสาน มาทำพิธีพุทธาภิเษกองค์พระพิฆเนศวรเช่นกัน กอปรด้วย หลวงปู่หนูอินทร์ กิตติสาธร หลวงปู่จื่อ พันธมุตโต หลวงปู่ขำ เกสาโร หลวงปู่เจ (บุญมา) กตปุญโญ พระอาจารย์มนูญชัย มนุญญพโล เป็นต้น
ส่วนคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์พื้นที่ในเมือง มีพระพุทธรูปโลหะสำริดแบบอีสานล้านช้างปางเปิดโลก ที่งดงาม ศักดิ์สิทธิ์ และมีเอกลักษณ์ที่สะท้อนตัวตนของศิลปวัฒนธรรมอีสานล้านช้าง ขนาดความสูง 3 เมตร ประทับบนพระแท่นประกอบป้ายคณะ พระแท่นดังกล่าวถูกออกแบบให้แฝงคติธรรม เปิดแผ่นหลังองค์พระปฏิมา ให้พุทธศาสนิกชนและสาธารณชนทั่วไปได้เคารพสักการะ พร้อมกับมา “ปิดทองหลังองค์พระปฏิมา” ตามกระแสพระราชดำรัส ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ที่ทรงตรัสไว้เป็นแนวทางการกระทำความดีแก่ปวงชนชาวไทย
สีเทาเงิน
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ แบ่งการบริหารหน่วยงานภายในได้ดังนี้
รายนามคณบดีคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีดังนี้
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามตั้งอยู่ทั้ง 2 เขตพื่นที่โดยส่วนคณะศิลปกรรมศาสตร์ ตั้งอยู่ที่เขตพื่นที่ขามเรียง เลขที่ 41 หมู่ 20 จำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย ระหว่างคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ฯและคณะการบัญชีและการจัดการ และส่วนคณะวัฒนธรรมศาสตร์ ตั้งอยู่ที่เขตพื้นที่ในเมือง เลขที่ 269 หมู่ 2 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม ระหว่างคณะศึกษาศาสตร์และสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2540 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้ก่อสร้างอาคารเรียนรวมคณะศิลปกรรมศาสตร์ ขึ้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2544 วงเงินก่อสร้าง 97,000,000 บาท ผู้ออกแบบโดยบริษัท CAPE บริษัทผู้รับจ้าง หจก. กำจรกิจก่อสร้าง การใช้ประโยชน์ใช้เป็นอาคารเรียนของคณะศิลปกรรมศาสตร์ ลักษณะอาคาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สูง 4 ชั้น พื้นที่ใช้สอย 12,000 ตารางเมตร
ปัจจุบันอาคารเรียนรวมศิลปกรรมศาสตร์ ได้เป็นที่ทำการสำนักงานคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์
วงโปงลางศิลป์อีสาน.
วงโปงลางศิลป์อีสานเดิมชื่อวงแคนเงิน พ.ศ. 2544 ก่อตั้งขึ้นจากสโมสรนิสิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อเป็นกิจกรรมเสริมหลักสูตรของมหาวิทยาลัย โดยการรวมกลุ่มของนิสิตสาขาดุริยางคศิลป์ สาขาศิลปะการแสดง และสาขาทัศนศิลป์ ของคณะศิลปกรรมศาสตร์ ในช่วงปี พ.ศ. 2549 สำนักนันทนาการ กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ได้จัดการประกวดดนตรีพื้นบ้านขึ้น ผลการประกวดในปีนี้วงโปงลางศิลป์อีสานซึ่งเป็นการเข้าร่วมเป็นครั้งแรกได้รับรางวัลชนะเลิศ จากนั้นวงศิลป์อีสานจึงได้ร่วมแข่งขันในทุก ๆ จนปี พ.ศ. 2557 วงโปงลางศิลป์อีสานก็ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดอีกครั้งหนึ่ง
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35  หรือเป็นที่รู้จักในนาม บุรีรัมย์เกมส์ เป็นมหกรรมกีฬาระดับชาติสำหรับเยาวชนทั่วไป ควบคุมโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย ซึ่งจัดขึ้น ณ จังหวัดบุรีรัมย์ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 10 - 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยตอนแรกมีกำหนดการเดิมจะจัดขึ้นวันที่ 19 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2562 แต่เลื่อนกำหนดการเนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
จังหวัดบุรีรัมย์ได้เป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 ในปี พ.ศ. 2562 เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2561 ในการประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1/2561 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกของจังหวัดบุรีรัมย์ที่ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 หรือ บุรีรัมย์เกมส์ เรื่มชึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เวลา 18.00 นาฬิกา โดยก่อนเริ่มพิธีเปิดการแข่งขันได้มีฝนตกลงมา การแสดงชุดแรกของพิธีเปิดการแข่งขันมีชื่อว่า บายศรีสู่ขวัญทอฝันเยาวชน โดยมีแม่น้ำผึ้ง ศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดงระดับชาติ โดยเป็นการกล่าวยินดีต้อนรับนักกีฬาที่เข้าร่วมแข่งขันด้วยดนตรีพื้นบ้าน การแสดงชุดที่สองมีชื่อว่า เกริกเกียรติเปี่ยมล้นการกีฬา เป็นการเทิดพระเกียรติของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชที่ทรงมีต่อด้านกีฬา หลังจากนั้นมีการอัญเชิญธงชาติไทย ธงกีฬาเยาวชนแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ เข้าสู่สนามแข่งขัน พร้อมกับขบวนนักกีฬา 76 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร ต่อมา มีการชักธงชาติไทยขึ้นสู่ยอดเสา ผู้ว่าการกีฬาแห่งประเทศไทยกล่าวรายงานวัตถุประสงค์ นักกีฬาและผู้ฝึกสอนกล่าวคำปฏิญาณ มีการชักธงกีฬาแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ขึ้นสู่ยอดเสา การแสดงชุดที่สามมีชื่อว่า พนมรุ้งรุ่งฟ้าเรืองนิรันดร์ เป็นการเล่าประวัติความเป็นมาของจังหวัดบุรีรัมย์ในยุคประวัติศาสตร์ มีการจุดไฟในกระถางคบเพลิง ซึ่งมีการแสดงประกอบชื่อว่า อัศจรรย์เปล่งประกายไฟพระฤกษ์ การแสดงชุดสุดท้ายมีชื่อว่า เบิกสายแสงแห่งเมืองสองปราสาท ปิดท้ายด้วยมินิคอนเสิร์ตจากวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต อาทิ ณัฐรุจา ชุติวรรณโสภณ, วรัทยา ดีสมเลิศ, วฑูศิริ ภูวปัญญาสิริ และอื่น ๆ
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 หรือ บุรีรัมย์เกมส์ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เวลา 18.30 นาฬิกา โดยการแสดงชุดแรกมีชื่อว่า การกีฬาผนึกรักสามัคคี เป็นการประมวลภาพการแข่งขันตลอดต้นจนจบ เพื่อสื่อถึงความสามัคคี ความมีน้ำใจ และการรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ต่อมาเริ่มการแสดงชุดที่สอง เรืองรวีพิธีการวันสดใส เป็นการเชิญธงชาติไทย ธงกีฬาเยาวชนแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ เข้าสู่สนาม พร้อมกับคณะกรรมการอำนวยการการจัดการแข่งขัน ซึ่งนำโดยรองผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ พร้อมกับป้ายประจำชนิดกีฬาที่ได้จัดขึ้นในบุรีรัมย์เกมส์ และคณะนักกีฬาส่วนที่เหลือ เมื่อได้เข้าสู่สนามแล้ว มีการชักธงชาติไทยลงจากยอดเสา มีการกล่าวรายงานวัตถุประสงค์จากผู้ว่าการกีฬาแห่งประเทศไทย]ต่อประธานพิธี พร้อมกับมอบโล่ให้กับผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ จากนั้น มีการชักธงกีฬาเยาวชนแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ลงจากยอดเสา มีการแสดงของเจ้าภาพครั้งถัดไป นั้นคือกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 36 มีการแสดงชุดที่สามซึ่งมีชื่อว่า อนุสรณ์แสงรักประจักษ์ใจ เป็นการแสดงดับไฟในกระถางคบเพลิง มีการนำเยาวชนจากสี่ภาคมาร่วมใจกันนับไฟ ต่อมา การแสดงชุดที่สี่มีชื่อว่า สานสายใยมิตรภาพตราบนิรันดร์ โดยมีการจำลองเหตุการณ์จำลองคนท้องถิ่นกับคนรุ่นใหม่ในทำนองเพลงแต่ละสังคม
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 เป็นรูปปราสาทหินพนมรุ้ง ซึ่งเป็นปราสาทที่เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ โดยในส่วนของปราสาทประธานแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของการแข่งขันที่จัดขึ้นในจังหวัดบุรีรัมย์ สัญลักษณ์ตัวแทนคนมีความหมายว่าผู้คนจากทั่วประเทศที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน จะได้รับความประทับใจ มิตรภาพที่เกิดใหม่ ได้เยี่ยมชมโบราณสถานและวัฒนธรรมตลอดจนวิถีชีวิตชาวบุรีรัมย์ มีตราสัญลักษณ์กีฬาแห่งชาติประดับอยู่กลางประสาทประธานเปรียมเสมือนดวงอาทิตย์ที่ขึ้นตรงกับประตูของปราสาท
มาสคอตประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 มีชื่อว่า น้องเหินหาว มีลักษณะมาจากนกกระเรียนที่มีชื่อว่า น้องเหินหาว โดยที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช เป็นผู้พระราชทานชื่อ ในโครงการทดลองปล่อยคืนสู่พื้นที่ชุ่มน้ำตามธรรมชาติที่จังหวัดบุรีรัมย์ นอกจากนั้นบริเวณคอยังได้คล้องผ้าซิ่นตีนแดง สื่อให้เห็นถึงผ้าเอกลักษณ์ของจังหวัดบุรีรัมย์ และให้เห็นถึงวิถีวัฒนธรรมอันดีงาม เก่าแก่ ทรงคุณค่าและเป็นสินค้าสร้างรายได้แก่ชาวบุรีรัมย์ และคบเพลิงเป็นรูปเลข 35 สื่อถึงการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 ที่สร้างพลังกาย พลังความคิด และมีน้ำใจนักกีฬาแก่เยาวชนชาติไทย ให้เติบโตเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาชาติให้เจริญก้าวหน้าต่อไป
น้องเหินหาว มีนิสัยน่ารัก เป็นมิตร ชอบการเรียนรู้ มีความคิดสร้างสรรค์ รักการออกกำลังกาย เล่นกีฬา เป็นตัวแทนชาวบุรีรัมย์ ในการต้อนรับคณะนักกีฬาเยาวชนทั่วประเทศสู่การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35
รุย ฟารีอา
รุย ฟีลีปึ ดา คุนญา ฟารีอา (; เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1975) เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมอัดดุฮัยล์
วอลเลย์บอลหญิงอินเตอร์เนชันแนลวีทีวี9 บิ่ญเดี่ยนคัพ
วอลเลย์บอลหญิงอินเตอร์เนชันแนลวีทีวี9 บิ่ญเดี่ยนคัพ  หรือเรียกสั้นๆว่า วีทีวี บิ่ญเดี่ยนคัพ ("") เป็นการแข่งวอลเลย์บอลหญิงนานาชาติ จัดขึ้นโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลเวียดนาม และได้รับการสนับสนุนโดยโทรทัศน์เวียดนาม ทีวีที9 และบิ่ญเดี่ยนล็องอาน การแข่งขันก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2006
วอลเลย์บอลหญิงวีทีวีอินเตอร์เนชันแนลคัพ
วอลเลย์บอลหญิงวีทีวีอินเตอร์เนชันแนลคัพ 2014
วอลเลย์บอลหญิงวีทีวีอินเตอร์เนชันแนลคัพ 2015
มิลลี บ็อบบี บราวน์
มิลลี บ็อบบี บราวน์ (; เกิดวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 –) เป็นนักแสดง, นางแบบ และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2561 เธอติดอันดับผู้ทรงอิทธิพล 100 คน ของนิตยสารไทม์ และได้รับเลือกให้เป็นทูตสันถวไมตรียูนิเซฟที่อายุน้อยที่สุดในตอนนั้น มิลลีเป็นที่รู้จักในบท "อิเลเวิน/เจน" จากละครโทรทัศน์บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์เรื่อง "สเตรนเจอร์ ธิงส์"
บราวน์เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ที่มาร์เบยา แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน เป็นบุตรคนที่ 3 จากทั้งหมด 4 คนของโรเบิร์ต และเคลลี บราวน์ ซึ่งทั้งคู่เป็นชาวอังกฤษ เธอเกิดมาพร้อมกับสูญเสียการได้ยินบางส่วนในหูขวาของเธอ ขณะหูซ้ายของเธอได้ยินเสียงแค่ข้างเดียวเท่านั้น ต่อมาครอบครัวย้ายได้มาอยู่ที่บอร์นมัท สหราชอาณาจักร เมื่อเธออายุได้ 4 ขวบ หลังจากนั้นครอบครัวได้มาอยู่ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา สหรัฐ เมื่อเธออายุ 8 ขวบ
เธอเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556 จากละครโทรทัศน์เรื่อง กาลครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนมหัศจรรย์ โดยรับบทเป็น อลิซ (ตอนเด็ก) ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 เธอได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "อินทรูเดอส์"
เธอประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2559 จากละครโทรทัศน์เรื่อง "สเตรนเจอร์ ธิงส์" ในบท "อีเลฟเวน" ซึ่งเป็นตัวละครหลักของเรื่อง จนได้รับรางวัลต่าง ๆ เช่น "รางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม", "รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์" ฯลฯ
ปัจจุบันบราวน์อาศัยอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา และกำลังคบหาดูใจกับ เจค บอนโจวี บุตรชายของ จอน บอน โจวี นักดนตรีและนักร้องนำวง บอนโจวี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564
เธอกำลังศึกษาเป็นนักศึกษาออนไลน์ที่ มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ที่กำลังศึกษาเรื่องสุขภาพและการบริการมนุษย์ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ส่วนด้านกีฬาของเธอ บราวน์เป็นแฟนบอลผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
วิเทหะ
วิเทหะ  หรือ มิถิลา  เป็นราชอาณาจักรโบราณในประเทศอินเดียสมัยพระเวท ซึ่งรุ่งเรืองขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าชนก มีดินแดนซึ่งปัจจุบันได้แก่ภาคมิถิลากินอาณาบริเวณทางเหนือและตะวันออกของรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย กับตะวันออกของที่ราบตะราอี ประเทศเนปาล
ปลายสมัยพระเวท (ราว 1100–500 ปีก่อนคริสตกาล) รัฐวิเทหะได้เป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักทางการเมืองและวัฒนธรรมแห่งเอเชียใต้ พร้อมด้วยรัฐกุรุและรัฐปัญจาละ
วรรณกรรมสมัยพระเวทตอนปลาย เช่น "พราหมณะ" และ "พฤหทารัณยกอุปนิษัท" กล่าวว่า พระเจ้าชนกเป็นกษัตริย์นักปราชญ์แห่งวิเทหะ มีพระเกียรติยศเลื่องลือเพราะเหตุที่ได้ทรงอุปถัมภ์วัฒนธรรมและปรัชญาพระเวท ราชสำนักของพระองค์เป็นศูนย์กลางแห่งภูมิปัญญาเพราะอุดมด้วยฤษี ที่มีชื่อเสียงเช่น ฤษียาชญวัลกยะ
ภูมิภาคและวัฒนธรรมของรัฐวิเทหะยังมักปรากฏในวรรณกรรมฮินดู เช่น กล่าวถึงแนวคิดเรื่องราชวงศ์กษัตริย์ และประเพณีการมีกษัตริย์นักปราชญ์ผู้ประพฤติสันยาสะ เรื่องทำนองเดียวกันยังพบในงานเขียนทางฮินดู พุทธ และเชน ที่เหลือรอดอยู่ในปัจจุบัน ทำให้น่าเชื่อว่า ประเพณีสันยาสะน่าจะมีมาก่อนพุทธกาล และนับถือแพร่หลายในรัฐอื่น ๆ ทั่วอินเดียนอกเหนือไปจากวิเทหะด้วย เช่น รัฐปัญจาละ รัฐกลิงคะ และรัฐกันธาระ ศาสนาเชนยังถือว่า พระเจ้าเนมิราชแห่งวิเทหะเป็นตีรถังกรองค์ที่ 21 จากทั้งหมด 24 องค์
รัฐวิเทหะยังปรากฏในมหากาพย์สันสกฤต เช่น "มหาภารตะ" และ "รามายณะ" เรื่องหลังนี้กล่าวว่า สีดาเป็นเจ้าหญิงแห่งรัฐวิเทหะ และสมรสกับพระรามแห่งรัฐโกศลเพื่อเกี่ยวดองระหว่างสองรัฐ
สันนิษฐานว่า เมืองหลวงของรัฐวิเทหะอาจได้แก่ เมืองชนกปุระในประเทศเนปาลปัจจุบัน หรือเมืองพาลีราชคฒในเขตมธุพนี รัฐพิหาร ประเทศอินเดียปัจจุบัน
เมื่อสิ้นสมัยพระเวท รัฐวิเทหะน่าจะได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐวัชชี และภายหลังก็ตกเป็นของรัฐมคธ
แคว้นวิเทหะ
รัฐวิเทหะ
ราชอาณาจักรวิเทหะ
อาณาจักรวิเทหะ
วิเทหราช
พระเจ้าวิเทหราช
วิเทหรัฐ
Kingdom of the Videhas
แคว้นมิถิลา
กรุงวิเทหะ
กรุงมิถิลา
มิถิลานคร
นครมิถิลา
Mithila Kingdom
การดำเนินการแถวโดยใช้การดำเนินการแบบกอง
กลุบอาเมริกา  เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1916 ปัจจุบันกำลังลงเล่นอยู่ในลิกา เอเมเอกิส
มิถิลา
มิถิลา  สามารถหมายถึง
Mithila
เจ พัก
พัก เจ-ฮย็อง (; เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2535) หรือ เจ พัก (Jae Park) หรือชื่อในวงการคือ เจ  เป็นนักดนตรี นักร้อง นักเขียนเพลง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้-อเมริกัน รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะนักร้องนำ มือกีตาร์วงร็อคเกาหลีใต้เดย์ซิกซ์ ก่อนเข้าร่วมเดย์ซิกซ์เขามีชื่อเสียงในเกาหลีใต้ในฐานะหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน 6 คนสุดท้ายในซีซันแรกของการแข่งขันร้องเพลง"เคป็อปสตาร์
พัค เจ-ฮย็อง เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1992 ที่บัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา เขาได้ย้ายไปยังลองบีช (รัฐแคลิฟอร์เนีย) เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเซอร์ริทอร์ส (Cerritos High School) และต่อมาได้เข้าศึกษาคณะรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย ลองบีช (California State University, Long Beach) จนกว่าจะผ่านการออดิชันเบื้องต้นสำหรับเคป๊อป สตาร์ (K-POP Star) และได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้
แม้ว่าเขาจะถูกตัดออกจากซีรีส์ในวันที่ 1 เมษายน 2012 ในฐานะผู้เข้ารอบหกคนสุดท้าย
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2016 เขาได้ทำหน้าที่เป็นพิธีกรรายการอารีรัง ทีวี (ArirangTV) ของ อาฟเตอร์สกูลคลับ (After School Club) ร่วมกับพัก จี-มิน และเควิน วู วงยู-คิส
เจ พัก ยังอัปโหลดวิดีโอของเขาลงในเว็บไซต์ยูทูบส่วนตัวชื่อ JaeSix อีกด้วย
คลับ อเมริกา
มิลล์ บ็อบบี้ บราวน์
การแบ่งส่วน
การแบ่งส่วน อาจหมายถึง
การเรียนรู้ต้นไม้ตัดสินใจ
การเปลี่ยนผ่านในราชสำนักญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ชนก
ชนก  เป็นกษัตริย์แห่งรัฐวิเทหะซึ่งตั้งอยู่ระหว่างฝั่งตะวันออกของแม่น้ำคัณฑกี ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมหานันทา และฝั่งเหนือของแม่น้ำคงคา
พระองค์ทรงได้รับยกย่องว่า เป็นแบบอย่างของกษัตริย์ที่ไม่ยึดติดกับลาภยศศฤงคาร แม้จะทรงครองความมั่งคั่งและสุขสบายมากยิ่งก็ตาม พระองค์ยังสนพระทัยในปรัชญาทางจิตวิญญาณ และไม่ผูกพันพระองค์กับมายาคติทางโลก เอกสารโบราณระบุว่า พระองค์ทรงมีปฏิสัมพันธ์กับนักพรตนักบวชมากมาย เช่น อัษฏาวกระ และสุลาภะ วรรณกรรมระบุว่า พระองค์มีพระธิดาบุญธรรมนามว่า สีดา นอกจากนี้ เมืองชนกปุระในประเทศเนปาลปัจจุบันตั้งชื่อตามพระนามของพระองค์
ในวรรณกรรมสมัยพระเวท.
วรรณกรรมสมัยพระเวทตอนปลาย เช่น "ศตปถพราหมณะ" และ "พฤหทารัณยกอุปนิษัท" ระบุว่า มีกษัตริย์นักปราชญ์พระองค์หนึ่งครองรัฐวิเทหะในราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล มีพระนามว่า ชนก มีพระเกียรติยศเลื่องลือเพราะเหตุที่ได้ทรงอุปถัมภ์วัฒนธรรมและปรัชญาพระเวท ราชสำนักของพระองค์เป็นศูนย์กลางแห่งภูมิปัญญาเพราะอุดมด้วยฤษี ที่มีชื่อเสียงเช่น ฤษียาชญวัลกยะ ในรัชกาลของพระองค์ รัฐวิเทหะได้เป็นศูนย์กลางหลักทางการเมืองและวัฒนธรรมแห่งอนุทวีปอินเดีย
ในวรรณกรรมเรื่อง "รามายณะ" สีดา เจ้าหญิงแห่งรัฐวิเทหะ และมเหสีของพระรามแห่งรัฐโกศล มีพระบิดานามว่า ชนก ส่วน "อัษฏาวกรคีตา" ระบุถึงปฏิสัมพันธ์ของพระองค์กับนักพรตอัษฎาวกระ
ท้าวชนก
Janaka
ฟาโรห์โชเชงค์ที่ 6
โชเชงค์ที่ 6 เป็นที่รู้จักว่าเป็นผู้ที่สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เปดูบาสท์ที่ 1 ที่ปกครองที่ธีบส์ โดยข้อมูลนี้มาจากผู้จดบันทึกนามว่า ฮอร์ที่ 9 ผู้ซึ่งทำงานภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 และฟาโรห์เปดูบาสท์ที่ 1 และมีพระนามเต็มของฟาโรห์โชเชงค์ที่ 6 ในหลุมฝังศพของฮอร์ที่ 9 นี่เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าฮอร์ที่ 9 มีอายุยืนถึงรัชสมัยของฟาโรห์เหดูบาสท์ที่ 1 และได้เสียชีวิตลงในรัชสมัยของฟาโรห์โชเชงค์ที่ 6 โดยพระนามเต็มนามว่า ยูเซอร์มาอัตเร เมริอามุน โชเชงค์ เป็นเป็นพระนามทั่วไปของฟาโรห์หลายๆ พระองค์ และมีเพียงบางส่วนของพระนามที่บ่งชี้ว่าเป็นเป็นฟาโรห์คือ เมริอามุน ("ผู้เป็นที่รักแห่งอามุน") ที่มักจะปรากฎในคาร์ทูธของฟาโรห์ และนักบวชชั้นสุงแห่งอามุนในรัชสมัยของพระองค์มีนามว่า "ทาเคลอต" ซึ่งปรากฎครั้งแรกในปีที่ 23 ของการปกครองของฟาโรห์เปดูบาสท์ที่ 1
เซนคามานิสเคน
เซนคามานิสเคน เป็นกษัตริย์แห่งคุช ปกครองระหว่าง 640 ถึง 620 ปีก่อนคริสตกาลที่เมืองนาปาตา พระองค์ใช้พระนามเช่นเดียวกันกับฟาโรห์แห่งอียิปต์
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางนาซัลซา และมีพระราชโอรสด้วยกันสองพระองค์คือ เจ้าชายอันลามานิและเจ้าชายแอสเพลตา พระราชโอรสทั้งสองพระองค์ได้ขึ้นมาปกครองภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ โดยปกครองที่เมืองนาปาตา ปิรามิดของพระองค์คือ Nu.3 ในนูริ
รูปสลักของพระองค์ได้ถูกฝังหรือถูกซ่อนในท้องที่บริเวณเจเบล บาร์กัล เพราะเนื่องจากการเข้าโจมตีอาณาจักรคุช โดยฟาโรห์พซัมเตกที่ 2 ใน 592 ปีก่อนคริสตกาล และได้ค้นพบสฟิงซ์ที่ได้สลักพระนามของพระองค์ไว้ และยังมีสิ่งของที่สลักพระนามของพระองค์ที่เมืองเมโรอี ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ได้ให้ความสำคัญกับสถานที่แห่งนี้ ซึ่งจะเป็นเมืองหลวงทางการเมืองของอาณาจักรคุช ภายหลังจากการเข้าโจมตีเมืองนาปาตาของฟาโรห์พซัมเตกที่ 2 ใน 492 ปีก่อนคริสตกาล
ขั้นตอนวิธีการค้นหาคำแบบซี
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ขั้นตอนวิธีนี้ คือ ขั้นตอนวิธีที่เอาไว้ใช้ในการหารูปแบบคำ(pattern)ในคำ(text) โดยเราให้ความยาวของคำ(text) เป็น n และคำเป็น m แล้วผลรวมของเวลาที่ใช้ในการประมวลผล คือ O(n+m) ซึ่งจะเหมือนกับขั้นตอนวิธีของคนูธ-มอร์ริส-แพรตต์
ขั้นตอนวิธี-ซี เป็นขั้นตอนวิธีแบบตรงไปตรงมา  ซึ่งเกิดจากการทำงานวนลูปรูปแบบคำ(pattern) n ครั้ง และวนรูปคำ(text) อีก m ครั้ง ทำให้ประสิทธิภาพของเวลาการทำงานของโปรแกรมเป็น O(n+m)
หลักการของขั้นตอนวิธีแบบซีนั้น แบ่งขั้นตอนการทำงานออกเป็น 3 หลัก
1.       สร้างสตริงขึ้นมาใหม่ ซึ่งเกิดจากนำเอา Pattern + $ + Text โดยเครื่องหมาย $ เป็นเครื่องหมายที่เราสมมติขึ้นมาเพื่อขั้นระหว่าง Pattern และ Text เพื่อให้ง่ายต่อการตรวจสอบ
Text = “ABCABCABCD” และ Pattern = “ABCD”
New string S = “ABCD$ABCABCABCD”
2.       สร้างอาเรย์ขึ้นมา 1 อาเรย์ เรียกว่า Z-array ซึ่งภายในจะประกอบไปด้วย Z-Value และ Z-value จะทำให้เกิด Z-box ขึ้น
3.       เมื่อมีคำที่เหมือนกับ Pattern เกิดขึ้น เราสามารถสังเกตได้จาก Z-value ที่มีความยาวเท่ากับ ความยาวของ Pattren
Z-array คืออะไร.
Z-array คืออาเรย์ใหม่ ที่เกิดจากการต่อกันระหว่าง Pattern กับ Text ซึ่งจะมีผลในการหาค่าของ Z-value และยังเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากใน string matching ด้วยวิธี Z-algorithm
Z-value คืออะไร.
Z-value คือค่าตัวเลขที่ได้จากการทำงานวนลูปซ้อนกัน โดยลูปนอกเป็นอินเด็กซ์ที่ทุกตัวอักษร (สมมติเป็น index k) และลูปในคืออินเด็กซ์ที่ Patter ใน New String S
หลักการสร้าง Z-value.
เราต้องสมมติ Z-box ขึ้นมา ซึ่ง Z-box นี้ คือ กล่องสตริงย่อยที่ตรงกับ Pattern ที่อยู่ด้านหน้า โดยเราจะให้ lt คือ ตัวอักษรด้านซ้ายสุดของกล่อง และ rt คือ ตัวอักษรด้านขวามือของกล่อง
ตัวอย่างการสร้าง Z-value.
1. Z algorithm จะเริ่มที่ k = 1, lt = 0, rt = 0 ให้ Z(0) คือความยาวของ Z-array = 15 ที่ k=1 S(1) ไม่เหมือนกับ S(0) ดังนั้นจึงไม่เกิด Z-box ขึ้น ค่าของอินเด็กซ์ lt และ rt ก็ยังคงเป็น 0
Z(1) = 0 , lt =0, rt = 0
2. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 2
ที่ k=2 S(2) ไม่เหมือนกับ S(0) ดังนั้นจึงไม่เกิด Z-box ขึ้น ค่าของอินเด็กซ์ lt และ rt ก็ยังคงเป็น 0
Z(2) = 0 , lt =0, rt = 0
3. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 3
ที่ k=3 S(3) ไม่เหมือนกับ S(0) ดังนั้นจึงไม่เกิด Z-box ขึ้น ค่าของอินเด็กซ์ lt และ rt ก็ยังคงเป็น 0
Z(3) = 0 , lt =0, rt = 0
4. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 4
ที่ k=4 S(4) ไม่เหมือนกับ S(0) ดังนั้นจึงไม่เกิด Z-box ขึ้น ค่าของอินเด็กซ์ lt และ rt ก็ยังคงเป็น 0
Z(4) = 0 , lt =0, rt = 0
5. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 5
ที่ k=5 S(5) เหมือน S(0), S(6) เหมือน S(1) และ S(7) เหมือน S(2) ดังนั้น Z(5) = 3 และเกิด Z-box ทำให้ lt = 5 และ rt = 7
Z(5) = 3, lt =5, rt = 7
6. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 6
ที่  k = 6 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง(rt = 7) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (6-5) โดย Z(1) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[6…7] ดังนั้น Z(6) = Z(1) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(6) = 0, lt = 5, rt = 7
7. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 7
ที่  k = 7 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง(rt = 7) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (7-5) โดย Z(2) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[7…7] ดังนั้น Z(7) = Z(2) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(7) = 0, lt = 5, rt = 7
8. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 8
ที่ k=8 S(8) เหมือน S(0), S(9) เหมือน S(1) และ S(10) เหมือน S(2) ดังนั้น S(8) = 3 และเกิด Z-box ทำให้ lt = 8 และ rt = 10
Z(8) = 3, lt = 8, rt = 10
9. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 9
ที่  k = 9 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง (rt = 10) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (9-8) โดย Z(1) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[9…10] ดังนั้น Z(9) = Z(1) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(9) = 0, lt = 8, rt = 10
10. ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 10
ที่  k = 10 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง r = 10 และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (10-8) โดย Z(2) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[10…10] ดังนั้น Z(10) = Z(2) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(10) = 0, lt = 8, rt = 10
11.  ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 11
ที่ k=11 S(11) เหมือน S(0), S(12) เหมือน S(1), S(13) เหมือน S(2) และ S(14) เหมือน S(3) ดังนั้น Z(11) = 4 และเกิด Z-box ทำให้ lt = 11 และ rt = 14
Z(11) = 4, lt = 11, rt = 14
12.  ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 12
ที่  k = 12 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง (rt = 14) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (12-11) โดย Z(1) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[12…14] ดังนั้น Z(12) = Z(1) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(12) = 0, lt = 11, rt = 14
13.  ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 13
ที่  k = 13 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง (rt = 14) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (13-11) โดย Z(2) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[13…14] ดังนั้น Z(13) = Z(2) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(13) = 0, lt = 11, rt = 14
14.  ต่อไปขยับอินเด็กซ์ k เป็น k= 14
ที่  k = 14 อยู่ใน substring ก่อนหน้า ซึ่ง (rt = 14) และ substring ย่อยก่อนหน้านี้เริ่มต้นที่ k-lt (14-11) โดย Z(3) = 0  ซึ่ง &lt; substring ที่เหลือ S[14…14] ดังนั้น Z(14) = Z(3) = 0 โดยไม่ต้องมีการคำนวณเพิ่มเติม
Z(14) = 0, lt = 11, rt = 14
15.   Z-array ที่สมบูรณ์ จะเป็นดังนี้
มี Pattern อยู่ใน Text กี่ตำแหน่ง.
เราจะทราบได้อย่างไรว่ามี Pattern อยู่ใน Text หรือไม่???  Pattern = “ABCD” ซึ่งมีความยาวเป็น 4 และ เราจะพบ Z-value ที่มีค่าเท่ากับ 4 ที่ตำแหน่งที่ 11 ของ Z-array ซึ่ง ถ้าเอา Z(11) - |Pattern+1| = 11-5 = 6 ซึ่ง ตรงกับ Text ในตำแหน่งที่ 6 พอดี
เนื่องจากการทำงานวนลูปรูปแบบคำ(pattern) n ครั้ง และวนรูปคำ(text) อีก m ครั้ง ทำให้ประสิทธิภาพของเวลาการทำงานของโปรแกรมเป็น O(n+m)
โค้ดตัวอย่าง.
def search_without_sentinel(text,pattern):
s = pattern + text
Z = [0] * len(s)
Z[0] = len(s)
rt = 0
lt = 0
occurrence = []
for k in range(1,len(s)):
if k &gt; rt:
while n+k &lt; len(s) and s[n] == s[n+k]:
n+= 1
Z[k] = n
if n&gt;0:
lt = k
rt = k+n-1
p = k-lt
right_part_len = rt-k+1
if Z[p]&lt; right_part_len:
Z[k] = Z[p]
i = rt+1
while i&lt;len(s) and s[i] == s[i-k]:
Z[k] = i-k
rt = i -1
Z[k] = min(len(pattern),Z[k])
if Z[k] == len(pattern):
occurrence.append(k-len(pattern))
return occurrence