pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตลาดซื้อขายถูกนำมาใช้เพื่อตอบสนองต่อการเจรจากับคณะกรรมาธิการยุโรป ระบบนี้ถูกนำมาใช้ในหลาย ๆ ลีกยุโรป ก่อนที่จะถูกนำมาบังคับใช้โดยฟีฟ่าในช่วงฤดูกาล 2002–03 โดยฟุตบอลอังกฤษเป็นผู้ริเริ่มแผนนี้ และได้นำเสนอในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990 ด้วยความหวังว่าจะช่วยปรับปรุงเสถียรภาพของทีมและป้องกันตัวแทนจากการค้นหาข้อตกลงตลอดทั้งปี อย่างไรก็ตามกฎระเบียบที่แน่นอนและข้อยกเว้นที่เป็นไปได้นั้น กำหนดขึ้นโดยหน่วยงานที่กำกับดูแลการแข่งขันแต่ละครั้งแทนที่จะเป็นโดยสมาคมฟุตบอล
ตารางเวลาปัจจุบันและข้อยกเว้น.
ในกฎระเบียบฟีฟ่าระบุว่า โดยทั่วจะต้องมีตลาดซื้อขายสองช่วง ระยะยาวช่วงนึง (สูงสุดสิบสองสัปดาห์) ในช่วงพักระหว่างฤดูกาล และ ระยะสั้นช่วงนึง (สูงสุดหนึ่งเดือน) ในช่วงกลางฤดูกาล ซึ่งระยะเวลาเฉพาะขึ้นอยู่กับรอบฤดูกาลของลีกที่กำหนดโดยหน่วยงานฟุตบอลของประเทศนั้น ๆ
ลีกยุโรปที่สำคัญส่วนใหญ่มักเริ่มฤดูกาลในครึ่งหลังของปี (เช่น เดือนสิงหาคมหรือกันยายน) และแข่งขันตลอดสองปีปฏิทินไปจนถึงครึ่งปีแรกของปีถัดไป (เช่น เดือนพฤษภาคม) ส่งผลให้ตลาดซื้อขายนักเตะปิดลงในช่วงเดือนสิงหาคม และตลาดซื้อขายช่วงกลางฤดูกาลเปิดในเดือนมกราคม
ระยะเวลาจะแตกต่างกันเมื่อลีกมีการแข่งขันตลอดทั้งปีปฏิทินเดียว เช่นเดียวกับกลุ่มประเทศนอร์ดิก เนื่องจากข้อจำกัดของสภาพอากาศ รวมไปถึงเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ที่ติดข้อจำกัดทั้งด้านสภาพอากาศและการแข่งขันจากกีฬายอดนิยมอื่น ๆ ในท้องถิ่น (โดยเฉพาะ บาสเก็ตบอล และอเมริกันฟุตบอล) หรือเป็นฤดูดั้งเดิมในซีกโลกใต้ โดยทั่วไปตลาดซื้อขายครั้งแรกจะเปิดตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม จนถึงช่วงค่ำของวันที่ 30 เมษายน ตามมาด้วยตลาดซื้อขายช่วงกลางฤดูกาลเปิดตั้งแต่ 1 ถึง 31 สิงหาคม
สโมสรในพรีเมียร์ลีกในประเทศอังกฤษได้โหวตให้สิ้นสุดตลาดซื้อขายในวันพฤหัสก่อนเริ่มฤดูกาลวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2018 แทนที่จะเป็นวันที่ 31 สิงหาคม เนื่องจากฟีฟ่าต้องการให้ตลาดซื้อขายเปิด 12 สัปดาห์ โดยตลาดจะเปิดประมาณวันที่ 17 พฤษภาคมหลังจากเกมสุดท้ายของฤดูกาลเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคมจบลง โดยสโมสรสามารถขายผู้เล่นได้จนถึง 31 สิงหาคม แต่ไม่สามารถซื้อทดแทนหลังเส้นตายวันที่ 9 สิงหาคมได้
แม้ว่าในอังกฤษการโอนย้ายผู้เล่นระหว่างสโมสรในลีกเดียวกันอาจเกิดขึ้นทันทีที่การแข่งขันนัดสุดท้ายของฤดูกาลได้เริ่มขึ้น แต่การโอนย้ายจะไม่เสร็จสมบูรณ์จนถึงวันที่ 1 กรกฎาคม เนื่องจากสัญญาของผู้เล่นหลายคนจะหมดอายุในวันที่ 30 มิถุนายน การโอนย้ายผู้เล่นระหว่างประเทศไปสู่ลีกอังกฤษ (รวมถึงพรีเมียร์ลีก) ไม่สามารถดำเนินการได้จนกว่าตลาดจะเปิดในวันที่ 17 พฤษภาคม ในนอกตลาดซื้อขาย สโมสรอาจยังคงซื้อผู้เล่นได้ในกรณีฉุกเฉินหากไม่มีผู้รักษาประตู ข้อยกเว้นพิเศษจากหน่วยงานที่จัดการแข่งขันเช่นพรีเมียร์ลีกมีข้อจำกัดว่า ตลาดซื้อขายนักเตะไม่สามารถใช้กับสโมสรในเนชันนัลลีกหรือลีกต่ำกว่านั้นได้
หากวันสุดท้ายของตลาดซื้อขายเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เส้นตายสามารถขยายไปถึงวันจันทร์ถัดไปตามคำร้องขอของผู้ที่เกี่ยวข้องด้วยเหตุผลทางธุรกิจ การเปลี่ยนแปลงครั้งแรกของกำหนดการเริ่มตั้งแต่ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2008 เมื่อขยายเส้นตายออกไป 24 ชั่วโมงในวันจันทร์ที่ 1 กันยายนเวลาเที่ยงคืน เส้นตายของประเทศอังกฤษได้ขยายไปถึงเวลา 5 โมงเย็นของวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2009 เนื่องจากวันหยุดธนาคารของเดือนสิงหาคม เช่นเดียวกับเยอรมันฟุตบอลลีกที่ประกาศขยายเส้นตายไปเป็นวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
สโมสรสามารถซื้อผู้เล่นไม่มีสังกัดเมื่อใดก็ได้ในช่วงฤดูกาลแข่งขัน หากสโมสรก่อนหน้านั้นได้ปล่อยตัวผู้เล่นก่อนสิ้นสุดตลาดซื้อขาย สโมสรสามารถขอซื้อผู้เล่นในกรณีฉุกเฉินได้ เช่น หากผู้รักษาประตูหลายคนบาดเจ็บในเวลาเดียวกัน นอกตลาดซื้อขายในอังกฤษเมื่อผ่านไปเจ็ดวันหลังตลาดซื้อขายสิ้นสุดลง สโมสรจากอิงกลิชฟุตบอลลีก (ระเบียบที่ 53.3.4) และ (หากผู้เล่นไม่ได้ลงทะเบียนกับสโมสรจากลีกใด ๆ ที่ต่ำกว่าเนชันนัลลีก) เนชันนัลลีก (ระเบียบที่ 6.6.4) สามารถยืมตัวผู้เล่น 1) ได้ในครึ่งแรกของฤดูกาลจนถึง 5 โมงเย็นในวันพฤหัสที่สี่ของเดือนพฤศจิกายน และ 2) ในครึ่งสองของฤดูกาลจนถึง 5 โมงเย็นในวันพฤหัสที่สี่ของเดือนมีนาคม การยืมตัวผู้เล่นสามารถขยายข้อตกลงการยืมออกไปได้ตลอดเวลานอกตลาดการซื้อขาย
วันสุดท้ายของตลาดซื้อขายนักเตะเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เส้นตายของการซื้อขายนักเตะ  และมักเป็นหนึ่งในวันที่คึกคักที่สุดของตลาดซื้อขายและสร้างความวุ่นวายในการโอนย้ายผู้เล่น เพราะจำนวนการโอนย้ายซึ่งกันและกันพึ่งพาอาศัยกันจะเสร็จสมบูรณ์คล้ายห่วงโซ่ที่อยู่อาศัย ซึ่งสร้างความสนใจจากสื่อเป็นอย่างมาก
F.A.O.
โอสการ์ อาเรียส ซันเชซ
โอสการ์ อาเรียส ซันเชซ (; เกิดวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2483) เป็นประธานาธิบดีคอสตาริการะหว่าง พ.ศ. 2529–2533
และระหว่าง พ.ศ. 2549–2553 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน พ.ศ. 2530 จากความพยายามที่จะยุติวิกฤตการณ์อเมริกากลาง
เลือดอุ่น
Continental slope
กุ้งกั้งปู
ปลาชาร์
เรื่องปรัมปรานอร์ส
ปลาก้านครีบ
เส้นละติจูด
ระบบนิเวศในป่า
เซวีย จือเชียน
ฝูหนาน
ปลาแซลมอน (อาหาร)
ปลาแซลมอนเป็นอาหารยอดนิยม
เพราะจัดเป็นปลามีไขมันสูง (oily fish)
มีโปรตีน กรดไขมันโอเมกา-3 และวิตามินดีสูง ดังนั้น จึงถือว่าเป็นอาหารสุขภาพ
แต่ปลาก็เป็นแหล่งคอเลสเตอรอลด้วยโดยมี ต่อปลา ขึ้นอยู่กับสปีชีส์
อนึ่ง ตามรายงานปี 2005 ในวารสาร "Science" ปลาแซลมอนเลี้ยงอาจมีระดับสารมลพิษ dioxin (Polychlorinated dibenzodioxins) สูง
เช่น ระดับ PCB (Polychlorinated biphenyl) อาจสูงเป็นแปดเท่าของปลาธรรมชาติ
แต่ก็ยังต่ำกว่าขีดอันตรายมาก
อย่างไรก็ดี ตามงานศึกษาปี 2006 ในวารสารการแพทย์ คือ "JAMA" ประโยชน์ของการทานแม้ปลาแซลมอนเลี้ยงก็ยังมากกว่าความเสี่ยงที่อาจมีเพราะสิ่งปนเปื้อน
เนื้อปลาแซลมอลทั่วไปจะมีสีส้มจนถึงแดง แต่ก็มีปลาธรรมชาติที่มีเนื้อขาวบ้าง
สีเนื้อธรรมชาติเกิดจากสารรงควัตถุประเภทแคโรทีนอยด์ (carotenoid pigment) โดยหลักคือแอสตาแซนทิน (astaxanthin) แต่ก็มีแคนทาแซนทิน (canthaxanthin) บ้าง
ปลาธรรมชาติได้แคโรทีนอยด์เพราะกินเคยและหอยเล็ก ๆ
เพราะผู้บริโภคไม่นิยมปลาแซลมอนเนื้อขาว ผู้เลี้ยงจึงใส่แอสตาแซนทิน (E161j) และแคนทาแซนทิน (E161g) เล็กน้อยในอาหารที่เลี้ยงปลา เพราะอาหารที่ใช้เลี้ยงปกติจะไม่มีสารเหล่านี้
แแอสทาแซนทินโดยมากจะสังเคราะห์ทางเคมี
หรือสกัดมาจากเนื้อกุ้ง
อีกวิธีหนึ่งก็คือใช้ยีสต์หรือสาหร่ายเซลล์เดียว (microalgae/microphyte) สีแดงตากแห้ง ซึ่งให้สารรงควัตถุเดียวกัน
แต่สารสังเคราะห์ก็ถูกที่สุด
แอสทาแซนทินเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่มีฤทธิ์มาก กระตุ้นพัฒนาการระบบประสาทของปลา ช่วยเพิ่มความเจริญพันธุ์ (fertility) และช่วยให้โตเร็ว
แต่อาจมีผลเสียต่อตามนุษย์ คือสะสมที่จอตาถ้าบริโภคปลามาก
ปัจจุบัน ความเข้มข้นของแคโรทีนอยด์ (โดยหลักแคนทาแซนทินและแอสตาแซนทิน) ในเนื้อจะเกิน และผู้ผลิตปลาทั้งหมดจะพยายามให้ถึงระดับ 16 ที่วัดโดยใช้บัตรกำหนดสี (Roche Colour Card) ที่แสดงว่า ปลาจะมีสีชมพูแค่ไหนเมื่อใช้สารที่ระดับต่าง ๆ
แต่วิธีนี้ใช้สำหรับสีชมพูเนื่องกับเท่านั้น ไม่ใช่สีส้มที่ได้จาก
ส่วนในปลาที่ไม่ได้เลี้ยง ระดับแคโรทีนอยด์อาจถึง 25 มก. แต่ระดับแคนทาแซนทินโดยเปรียบเทียบก็จะต่ำมาก
ปลาแซลมอนแอตแลนติกโดยมากที่ขายในตลาดเป็นปลาเลี้ยง
เทียบกับปลาแซลมอนแปซิฟิกโดยมากที่จับได้ในทะเล
แซลมอนกระป๋องในสหรัฐปกติจะเป็นปลาแซลมอนแปซิฟิกธรรมชาติ แต่ก็มีปลาเลี้ยงเช่นกัน
ปลาอัดกระป๋องปกติจะมีหนังปลา (ซึ่งไม่เป็นอัตราย) และกระดูก (ซึ่งให้แคลเซียม) รวมอยู่ด้วย
แต่ปลากระป๋องไม่มีหนังไร้กระดูกก็มีด้วยเหมือนกัน
การรมควันเป็นวิธีการถนอมปลาที่นิยมอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งอาจจะรมควันร้อนหรือเย็น
ล็อกซ์อาจหมายถึงแซลมอนที่รมควันเย็น หรือแซลมอนที่แช่น้ำเกลือจนเค็ม ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า gravlax
เนื้อปลาดิบอาจมีนีมาโทดาสกุล "Anisakis" ซึ่งเป็นพยาธิทะเล (ก่อโรคพยาธิ anisakiasis ในมนุษย์)
คนญี่ปุ่นไม่ได้บริโภคปลาแซลมอนดิบก่อนจะมีการแช่เย็น
ปลาแซลมอนธรรมดาที่สุกจะมีกรดไขมันที่คล้ายกันสองอย่าง คือ docosahexaenoic acid (DHA) และ eicosapentaenoic acid (EPA) 100 ก. ต่อปลา 100 ก.
ไม่เหมือนกับปลาเลี้ยงอื่น ๆ กระดูกปลาแซลมอนจะไม่ค่อยรู้สึกในปากเพราะปกติจะค่อนข้างบางและไม่แข็งมาก
ปลาแซลมอนแปลงพันธุกรรม.
AquAdvantage salmon เป็นปลาแซลมอนแอตแลนติกดัดแปลงพันธุกรรมที่ทำโดยบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพ AquaBounty Technologies ในปี 1989
เป็นการเพิ่มยีนจากปลาสองชนิดอย่างอื่น (คือ ปลาแซลมอนชินูกแปซิฟิกและปลากะพงคือ ocean pout ) เข้าในยีนของปลาแซลมอนแอตแลนติก ซึ่งทำให้ปลาสามารถเจริญเติบโตตลอดปีต่างกับปลาธรรมชาติที่โตในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนเท่านั้น
องค์การอาหารและยาสหรัฐ  ได้อนุมัติให้วางตลาดขายปลานี้ปลายปี 2015
โดยประกาศว่า "แซลมอน AquAdvantage ปลอดภัยเพื่อรับประทานเหมือนกับแซลมอนแอตแลนติกที่ไม่ได้ดัดแปลงพันธุกรรม และมีคุณค่าทางโภชนาการเหมือนกันด้วย"
แต่ข้อกำหนดต่อท้ายของกฎหมายงบประมาณปี 2016 (Consolidated Appropriations Act, 2016) ได้ห้ามไม่ให้นำเข้าปลาจนกว่าจะมีกฎขึ้นป้ายบรรจุภัณฑ์
จนถึงเดือนตุลาคม 2018 ปลานี้ก็ยังไม่ได้ขายในสหรัฐ และการนำเข้าไข่ปลาแซลมอนจากแคนาดาเพื่อไปเลี้ยงที่ฟาร์มก็ไม่ได้อนุญาต
ปลายปี 2013 สำนักงานความเปลี่ยนแปลงทางสิ่งแวดล้อมและภูมิอากาศแคนาดา (Environment and Climate Change Canada) ได้ตัดสินว่า ปลาแซลมอนจีเอ็มโอไม่เป็นภัยต่อสิ่งแวดล้อมหรือสุขภาพมนุษย์เมื่อเลี้ยงในที่ฟักไข่ปลาของบริษัท ซึ่งเปิดโอกาสให้บริษัทผลิตไข่ปลาเพื่อการพาณิชย์
ในเดือนพฤษภาคม 2016 สำนักงานตรวจอาหารแคนาดา (Canadian Food Inspection Agency) ก็ได้อนุมัติให้ขายปลาจีเอ็มโอ
ในกลางปี 2017 บริษัทได้แจ้งว่าได้ขายเนื้อปลาแซลมอน AquaAdvantage ให้แก่ผู้บริโภคในแคนาดาแล้ว
ศรียโศธรปุระ
Salmon as food
อมรินทร์ทีวี 34
กรดสเตียริก
กรดสเตียริก  หรือ กรดออกตะเดคะโนอิก (octadecanoic acid) เป็นกรดไขมันอิ่มตัวที่มีสายคาร์บอน 18 อะตอม มีสูตรเคมีคือ C18H36O2 ลักษณะเป็นของแข็งมันสีขาว กลิ่นฉุน ค้นพบโดยมีแชล-เออแฌน เชฟเริล นักเคมีชาวฝรั่งเศสและตั้งชื่อตามคำภาษากรีก στέαρ (stéar) แปลว่า ไขมันวัว กรดสเตียริกเป็นหนึ่งในกรดไขมันที่พบได้ทั่วไปในธรรมชาติรองจากกรดปาลมิติก โดยพบในสัตว์ (30%) มากกว่าในพืช (&lt;5%) ยกเว้นในเนยโกโก้และเนยเชีย ซึ่งพบประมาณ 28–45% เกลือและเอสเทอร์ของกรดสเตียริกเรียกว่า สเตียเรต (stearate)
กรดสเตียริกใช้ประโยชน์อย่างหลากหลาย เช่น สารลดแรงตึงผิว สารหล่อลื่น สารให้ความคงตัว สารกันติด อย่างไรก็ตาม กรดสเตียริกเป็นสารไวไฟและอาจก่อให้เกิดความระคายเคืองต่อผิวหนัง ดวงตาและระบบทางเดินหายใจ
ซามูเอล แชตโท
ซามูเอล แชตโท  เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2539 เป็นบุตรชายคนโตของ ดาเนียล แชตโท นักแสดง และ เลดีซาราห์ แชตโท เขาเป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ปัจจุบันเขาอยู่อันดับที่ 24 ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร เขามีน้องชาย 1 คนคือ อาร์เธอ แชตโท ปัจจุบันซามูเอลได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
อาเธอร์ แชตโท
อาร์เธอ แชตโท
Taxonomy (biology)
Salmoninae
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน
การแบ่งประเภทวัตถุโดยใช้คุณสมบัติเชิงแม่เหล็ก
รูปขบวนแฟแลงซ์
ตำบลกุดพิมาน
ตำบลกุดพิมาน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลตำบลกุดพิมาน กุดพิมานเป็นตำบลเก่าแก่ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ประชากรส่วนใหญ่ยังทำงานอยู่ในภาคการเกษตร
ตำบลกุดพิมานแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
โรงเรียนในเขตตำบลกุดพิมาน จำนวน 5 แห่ง โดยเป็นโรงเรียนขยายโอกาส ที่เปิดสอนถึงมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่ง
มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 1 แห่ง
ผู้เล่นในยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบสุดท้าย
ในการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบสุดท้าย ซึ่งจะจัดขึ้นในโปรตุเกสระหว่างวันที่ 5 ถึง 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019 แต่ละทีมต้องส่งรายชื่อผู้เล่นในรอบสุดท้าย 23 คน โดยจะต้องมีผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู 3 คน ภายในวันที่ 26 พฤษภาคม
รายชื่อผู้เล่นเบื้องต้น 27 คน ประกาศเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 และรายชื่อผู้เล่น 23 คนสุดท้าย ประกาศเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม
ผู้จัดการทีม: โรนัลด์ กุมัน
รายชื่อผู้เล่นเบื้องต้น 28 คน ประกาศเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 และรายชื่อผู้เล่น 23 คนสุดท้าย ประกาศเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม
รายชื่อผู้เล่น 23 คนสุดท้าย ประกาศเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
ผู้จัดการทีม: วลาดีมีร์ เพตคอวิช
รายชื่อผู้เล่น 23 คนสุดท้าย ประกาศเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
ลัทธิอนาธิปไตย-คอมมิวนิสต์
ลัทธิอนาธิปไตย-คอมมิวนิสต์, ลัทธิอนาธิปไตยคอมมิวนิสต์, ลัทธิคอมมิวนิสต์เสรี, ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบอิสรนิยม, หรือ ลัทธิคอมมิวนิสต์อนาธิปไตย เป็นปรัชญาทางการเมืองและแนวคิดในการฝักฝ่ายอนาธิปไตย ซึ่งได้สนับสนุนในการล้มล้างรัฐ ทุนนิยม ค่าจ้างแรงงาน และทรัพย์สินส่วนบุคคล (ในขณะที่ยังคงไว้ในการเคารพสำหรับทรัพย์สินส่วนบุคคล พร้อมกับสินค้าที่เป็นเจ้าของโดยรวม สินค้าและบริการ) ในความนิยมของคอมมูนผู้เป็นเจ้าของร่วมกันของวิธีการผลิต ระบอบประชาธิปไตยโดยตรง(ระหว่างคอมมูน ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม) สหกรณ์ การกระจายของมีค่าอย่างเท่าเทียมกัน และเครือข่ายระดับระนาบของสภาแรงงานกับการผลิตและการบริโภคที่มีหลักการชี้นำเป็นพื้นฐาน: "จากแต่ละคนตามความสามารถ ให้แต่ละคนตามความต้องการ"
บางรูปแบบของอนาธิปไคยคอมมิวนิสต์ เช่น การก่อจลาจลอนาธิปไตย ซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากความเห็นแก่ตัวและลัทธิปัจเจกชนนิยม มีความเชื่อว่า อนาธิปไคยคอมมิวนิสต์เป็นระบบสังคมที่ดีที่สุดจากการตะหนักถึงเสรีภาพส่วนบุคคล นักอนาธิปไตย-คอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่มักจะมองว่าอนาธิปไคยคอมมิวนิสต์เป็นวิธีการปรองดองของฝ่ายค้านระหว่างปัจเจกบุคคลและสังคม
Kevin Strootman
Matthijs de Ligt
ออสการ์ อริอัส ซานเชซ
สโมสรฟุตบอลชัคตาร์โดเนตสค์
ชัคตาร์ดอแนตสก์
สโมสรฟุตบอลดีนาโมคียิว
ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค
รถจักรไอน้ำแปซิฟิก
รถจักรไอน้ำแปซิฟิก CX50
รถจักรไอน้ำแปซิฟิก ซีเอ็กซ์ 50
การอักเสบของเยื่อบุช่องท้อง
การเอกซเรย์คอมพิวเตอร์
วิกิเบส
วิกิเบส  เป็นชุดของส่วนขยายมีเดียวิกิสำหรับการทำงานกับข้อมูลที่มีเวอร์ชันในพื้นที่เก็บข้อมูลกลาง องค์ประกอบหลักของมันคือ' ซึ่งเป็นส่วนขยายสำหรับการจัดเก็บและจัดการข้อมูล และ'ซึ่งอนุญาตให้เรียกใช้และฝังข้อมูลที่มีโครงสร้างจากพื้นที่เก็บข้อมูลวิกิเบส ทั้งนี้ วิกิเบสได้รับการพัฒนาและใช้งานโดยวิกิสนเทศ
รูปแบบข้อมูลสำหรับลิงก์วิกิเบส ประกอบด้วย "เอนทิตี" ซึ่งรวมถึง "ไอเท็ม" แต่ละรายการ, ป้ายกำกับหรือตัวระบุเพื่ออธิบาย (อาจมีหลายภาษา) และรายงานอรรถศาสตร์คุณลักษณะ "คุณสมบัติ" นั้นกับรายการ คุณสมบัติเหล่านี้อาจเป็นไอเทมอื่นภายในฐานข้อมูล หรือข้อมูลที่เป็นข้อความ
วิกิเบสมีตัวประสานผู้ใช้แบบจาวาสคริปต์ และให้การส่งออกข้อมูลทั้งหมด หรือส่วนย่อยในหลายรูปแบบ โครงการที่ใช้ประกอบด้วยวิกิสนเทศ, อีเกิลโปรเจกต์ของยูโรเปียนา, ดรอยด์วิกิ และวิกิโอเพินสตรีตแมป
เจเอ็นอาร์ คลาสดีเอ็กซ์ 50
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด (Japanese Mikado steam locomotive) (SRT Class Japanese Mikado)  ส่วนใหญ่เรียกรถจักรนี้ว่า รถจักรไอน้ำมิกาโด เป็นชุดรถจักรไอน้ำสุดท้ายของการรถไฟแห่งประเทศไทยที่ใช้ในประเทศไทย สร้างโดยสมาคมอุตสาหกรรมรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น จุดประสงค์หลักของรถจักรไอน้ำที่ถูกออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการลากจูงขบวนรถไฟบรรทุกสินค้าและขบวนรถที่วิ่งบนเส้นทางภูเขา รวมถึงขบวนรถที่มีน้ำหนักมากบนเส้นทางตอนราบในประเทศไทยโดยเฉพาะ ซึ่งมีสมรถนะที่แตกต่างจาก รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิก ซีเอ็กซ์ 50 ที่ใช้ลากจูงขบวนรถโดยสารบนเส้นทางตอนราบ ปัจจุบัน รถจักรไอน้ำมิกาโด DX50 คงเหลือส่วนห้องขับทั้งหมด 5 ห้อง ได้แก่ของหมายเลข 354 , 370 , 938 , 940 และ 954 และคงเหลือทั้งตัวรถจักรไอน้ำทั้งหมด 8 คัน แบ่งเป็นจอดเป็นอนุสรณ์ 7 คัน คือหมายเลข 351 , 353 , 943 , 950 , 955 , 962 และ 965 และสามารถใช้การได้ 1 คัน คือหมายเลข 953 ซึ่งจะวิ่งในวันสำคัญต่างๆ โดยปัจจุบันนี้ หมายเลข 953 อยู่ในระหว่างการรอซ่อมแซม นอกจากนี้รถจักรไอน้ำมิกาโดะมีจำนวนรถทั้งสิ้น 97 คัน คือหมายเลขรถ 351-378 และ 901-970 โดยการนำเข้ามาใช้งาน แบ่งเป็นสองช่วง (ล็อต) ต่อไปนี้
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 ถูกสร้างขึ้นโดย “สมาคมอุตสาหกรรมรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น”(Japanese Association) ซึ่งในสมาคมจะประกอบไปด้วยบริษัทผู้สร้างหลายบริษัทด้วยกัน ทั้งนี้เมื่อมีคำสั่งให้ผลิตรถจักรไอน้ำญี่ปุ่น มิกาโด ทาง สมาคมอุตสาหกรรมรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น จะกระจายคำสั่งการผลิตนี้ให้กับ 5 บริษัทที่รับผิดชอบในการสร้างรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 ดังนี้
1. บริษัท จำกัด โรงงานตั้งอยู่ที่นครนาโงยะ, จังหวัดไอจิ, ประเทศญี่ปุ่น ("ผลิตรถจักรหมายเลข 351, 352, 363 และ 364")
2. บริษัท จำกัด โรงงานตั้งอยู่ที่นครโอซากะ, จังหวัดโอซากะ, ประเทศญี่ปุ่น ("ปัจจุบันถูกควบรวมกิจการโดย บริษัท คาวาซากิเฮฟวี่อินดรัสทรีส์ จำกัด ไปเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2515")
3. บริษัท จำกัด โรงงานตั้งอยู่ที่ระหว่างนครโคเบะ และ เขตมินาโตะ (โตเกียว), ในกรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
4. บริษัท ฮิตาชิ จำกัด (มหาชน) โรงงานตั้งอยู่ที่ในกรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
5. บริษัท มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ จำกัด โรงงานตั้งอยู่ที่เมืองมิฮาระ, จังหวัดฮิโรชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น ("ผลิตรถจักรหมายเลข 908, 909, 915, 916, 928, 929, 930, 935, 936, 940, 943, 944, 946, 949, 950, 951, 960, 963, 967 และ 970")
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กรมรถไฟได้ประสบความเสียหายในบริภัณฑ์รถไฟและสิ่งปลูกสร้างเป็นอย่างมาก เมื่อสงครามได้ยุติลง จึงปรากฏว่ากรมรถไฟขาดแคลนรถจักรและล้อเลื่อนที่จะใช้งานตามสถานะเดิมต่อไป ดังนั้นในปี พ.ศ. 2489 ด้วยความเอื้อเฟื้อของสหประชาชาติได้จำหน่ายรถจักรไอน้ำที่เหลือใช้จากสงครามให้แก่กรมรถไฟจำนวน 68 คัน (รุ่นเลขที่ 380-447) เพื่อบรรเทาการขาดแคลนดังกล่าว รถจักรเหล่านี้เป็นชนิดมิกาโด (2-8-2) ซึ่งเรียกกันโดยเฉพาะในวงการของสหประชาชาติว่า “รถจักรไอน้ำแมคอาเธอร์” เป็นรถจักรที่สร้างโดยบริษัทต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา ตามรายการจำเพาะที่กำหนดขึ้นโดยทางการทหารแห่งสหรัฐ ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 ตามโครงการบูรณะกิจการรถไฟ ทางการได้จัดซื้อรถจักรไอน้ำจากผู้สร้างต่างๆ ในประเทศญี่ปุ่น 50 คัน และในปีถัดไปอีก 50 คัน เป็นรถจักรแบบมิกาโดและแปซิฟิค เหมือนกันกับรถจักรที่เคยซื้อจากประเทศญี่ปุ่นเมื่อก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ดังกล่าวข้างต้น แต่ได้มีการปรับปรุงบางสิ่งให้เหมาะสมขึ้นอีก รถจักรจำนวน 100 คันนี้ อาจจะถือได้ว่าเป็นรถจักรไอน้ำรุ่นสุดท้ายที่จะมีใช้การในการรถไฟแห่งประเทศไทยโดยที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากการรถไฟฯ มีนโยบายที่จะนำเอารถจักรดีเซลมาใช้การแทนรถจักรไอน้ำ
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 943, 950, 953 และ 962.
เดิมใช้การใช้การบนเส้นทางรถไฟสายเหนือ ประจำการแขวงอุตรดิตถ์ รถจักรไอน้ำเริ่มทำขบวนตั้งแต่สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ไปสถานีรถไฟเชียงใหม่ ส่วนใหญ่จะทำขบวนรถสินค้าและรถด่วนพิเศษไปถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่ บางครั้งก็ทำขบวนรถโดยสารจากสถานีรถไฟกรุงเทพด้วย ก่อนปลดประจำการก็ไปใช้การบนเส้นทางรถไฟสายใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 จนถึง พ.ศ. 2520 หลังจากที่การรถไฟฯ ได้เลิกใช้รถจักรไอน้ำทำขบวนรถโดยสารและรถสินค้าไปเมื่อปี พ.ศ. 2520 รถจักร 3 คันนี้ได้ปลดระวางเลิกใช้การเข้ามานอนจอดสงบนิ่งอยู่ที่โรงรถจักรธนบุรี รางข้างโรงรถจักรจอดอยู่คันในสุดของรถจักรรวม 4 คันในรางนี้ ตั้งแต่วันอังคารที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2528 ทางการรถไฟฯมีแนวคิดที่จะฟื้นฟู บูรณะรถจักรไอน้ำขึ้นจำนวน 6 คันแบ่งเป็นรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 2 คันคือ 953 และ 962 รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นแปซิฟิค ซีเอ็กซ์ 50 2 คันคือ 824 และ 850 และรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นโมกุล ซี 56 หมายเลข 713 และ 715  โดยศูนย์กลางซ่อมอยู่ที่โรงรถจักรธนบุรี ในยุคที่นายสวัสดิ์ ม้าไว เป็นสารวัตรรถจักรธนบุรี โดยการขับเคลื่อนของนายช่าง สุเมธ หนูงาม ตำแหน่งวิศวกรอำนวยการลากเลื่อนในขณะนั้น ท่านได้ระดมอุปกรณ์อะไหล่ที่เก็บไว้ที่ โรงรถจักรทุ่งสง และโรงรถจักรอุตรดิตถ์ พร้อมช่างฝีมือจากทุ่งส่งจำนวน 4 นาย มาร่วมกับช่างฝีมือที่ธนบุรีเพื่อ พร้อมซ่อมบูรณะรถจักรไอน้ำดังกล่าวข้างต้น การซ่อมรถจักรไอน้ำในครั้งนั้นใช้เวลาซ่อมจำนวน 4 เดือนจึงสามารถทำการทดลองวิ่งตัวเปล่ารถจักร 962 และ 953  จาก ธนบุรี - วัดงิ้วราย - ธนบุรี ในวันที่ 10 มีนาคม 2529 และทำการทดลองเดินขบวนเปล่าจำนวนตู้โดยสาร 10 ตู้ในวันที่ 13 มีนาคม 2529 สำหรับรถจักร 824 และ 850 ซ่อมเสร็จทำการทดลองวิ่งตัวเปล่าจาก ธนบุรี - วัดงิ้วราย - ธนบุรี ในวันที่ 19 มีนาคม 2529 และทำการทดลองเดินขบวนเปล่าจำนวนตู้โดยสาร 8 ตู้ในวันที่ 22 มีนาคม 2529  ต่อมาในวันที่ 26 มีนาคม 2529 เป็นเป็นวันคล้ายวันสถาปนาการรถไฟแห่งประเทศไทยครบรอบ 90 ปีในครั้งนั้น การรถไฟฯ จึงจัดรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 953 พหุกับ รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 962 เดินขบวนพิเศษจากสถานีกรุงเทพ - อยุธยา - กรุงเทพ นับเป็นครั้งแรกที่มีการเดินรถจักรไอน้ำในโอกาสพิเศษ และเป็นการเดินรถจักรไอน้ำครั้งแรกหลังจากที่ปลดระวางไปตั้งแต่ปี 2517 เป็นระยะเวลา 12 ปี ซึ่งได้รับความสนใจจากพี่น้องประชาชนสองข้างทางรถไฟอย่างมากมาย พนักงานขับรถจักรไอน้ำในครั้งนั้น คือนายชำนาญ ล้ำเลิศ (เสียชีวิตแล้ว) นายกุล มณีกุล (เสียชีวิตแล้ว) ต่อมาได้บูรณะรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 เพื่อทำการเดินขบวนรถจักรไอน้ำนำเที่ยวที่ 901 จากสถานีรถไฟกรุงเทพไปยังสถานีรถไฟอยุธยา ในวันที่ 26 มีนาคม 2529 รถจักรไอน้ำทุกคันที่มีการซ่อม ได้ดัดแปลงระบบไฟฟ้า ห้ามล้อ และเครื่องยนต์ของรถจักร Henschel เพื่อต่อพหุ จนเป็นเหตุให้รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 962 กลายเป็นรถจักรอนุสรณ์อยู่ที่อุทยานประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 ในอำเภอละอุ่น จังหวัดระนอง ตั้งแต่นั้นมา รถจักรไอน้ำมิกาโดะ DX50 จึงเหลือใช้การ 1 คันคือหมายเลข 953 ซึงจะใช้ทำขบวนในวันสำคัญต่างๆ โดยปัจจุบันนี้ รถจักรไอน้ำหมายเลข 953 อยู่ในระหว่างการรอซ่อมแซมในระยะยาว
ส่วนรถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 943 เมื่อการรถไฟฯ ได้เลิกใช้รถจักรไอน้ำทำขบวนรถโดยสารและรถสินค้าไปเมื่อปี พ.ศ. 2520 รถคันนี้ถูกลากลงมาจากแขวงอุตรดิตถ์เมื่อปี พ.ศ. 2529 แล้วนำไปจอดที่อนุสรณ์ไว้ที่สวนวชิรเบญจทัศ (สวนรถไฟ) ในเขตจตุจักร, กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2530 จนถึง พ.ศ. 2565 ต่อมาก็เคลื่อนย้ายจากสวนวชิรเบญจทัศ ไปยัง สวนสาธารณะสะพานดำ จังหวัดลำปาง ในเดือนกันยายน ปีพ.ศ. 2565
รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด ดีเอ็กซ์ 50 หมายเลข 953 เคยได้เดินขบวนรถนอกวันสำคัญทางราชการมาแล้ว 1 ครั้ง ครั้งนั้นเป็นขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำ กรุงเทพ - กาญจนบุรี - สะพานข้ามแม่น้ำแคว - วังโพ เมื่อราวๆปี พ.ศ. 2542
รายชื่อหมายเลขรถจักรและผู้ผลิต.
หมายเหตุ: ปัจจุบันบริษัท กิช่า เซโซะ ไกรชะ จำกัด ถูกควบรวมกิจการโดย บริษัท คาวาซากิเฮฟวี่อินดรัสทรีส์ จำกัด ไปเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2515
ทีเอ็นเอ็น16
แยกพระรามที่ 4
แยกพระรามที่ 4  หรือเรียกว่า แยกรัชดา-พระราม 4, แยกรัชพระราม, แยกศูนย์การประชุมสิริกิติ์ หรือ สี่แยกคลองเตย เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนพระรามที่ 4 และถนนรัชดาภิเษก ในท้องที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
โดยในแนวถนนรัชดาภิเษก จะมีสะพานข้ามแยกขนาด 4 ช่องจราจร ต่อเนื่องไปยังแยก ณ ระนอง โดยปัจจุบันได้มีการปิดสะพาน เนื่องจากคอสะพานฝั่งแยก ณ ระนอง จะถูกรื้อถอน เพื่อขยายตัวสะพานไปยังโรงเรียนนนทรีวิทยา
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2018–19
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2018–19 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกทู ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกทู ฤดูกาลที่ 15 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 26 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน.
ทีมด้านล่างนี้ได้มีการเปลี่ยนดิวิชันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2017–18.
(H) = เหย้า; (A) = เยือน
การ์ลา ปอร์ตา มูซา
การ์ลา ปอร์ตา มูซา (; 15 มีนาคม พ.ศ. 2445 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555) เป็นบุตรีของเอนรีโก มูซา และมารีอา กาเซลลา บิดาของเธอนั้นเป็นวิศวกรในมิลาน เธอเริ่มหลงใหลในหนังสือตอนอายุเพียง 6 ปี เธอศึกษาในโลซาน สวิตเซอร์แลนด์, บุชชี อังกฤษ และปารีส ฝรั่งเศส เธอมีผลงานหนังสือดังนี้
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับโจวันนี ปอร์ตา มีบุตร 1 คนคือ
การ์ลา ปอร์ตา มูซา ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอดบวมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2555 สิริอายุรวมถึง 110 ปี
เรวิญานันท์ ทาเกิด (เกิด 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เบญ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
จบการศึกษาระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษาที่โรงเรียนส่วนบุญโญปถัมภ์ ลำพูน ระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยพายัพ คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการจัดการโรงแรม จังหวัดเชียงใหม่ และจบปริญญาโทจาก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าประกวด ยูทิป เฟรชชี่ ไอดอล 2011 เข้ารอบยูทิป 15 คนสุดท้าย รับตำแหน่งนางสาวลำพูนปี 2553 ได้ตำแหน่ง Gossipgirls 2011 (รองชนะเลิศอันดับ 1) และรองอันดับ 1 นางสาวเชียงใหม่ ปี 2556 มีผลงานละครเรื่อง "สงครามนางงาม" รับบทเป็น ลูกโซ่ และละคร "บัลลังก์เมฆ" รับบท นิชา ปี 2562 มีผลงานแสดงละครเรื่อง "สงครามนักปั้น" และต่อมา "หัวใจศิลา" ที่กลับมารับบทดีอีกครั้ง
รายชื่อผลงานเพลงของก็อตเซเวน
ก็อตเซเวน วงบอยกรุปเคป็อปที่ตั้งอยู่ในเกาหลีใต้ได้เปิดตัวมาแล้ว 5 สตูดิโออัลบั้ม 15 อีพี 27 ซิงเกิล และชุดกล่อง 2 ชุด ก่อตั้งโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2013 ก็อตเซเวนเปิดตัวในเดือนมกราคม 2014 ด้วยอีพี "Got It?" ซึ่งเปิดตัวที่อันดับ 2 ในแกออนอัลบั้มชาร์ต ส่วนซิงเกิลหลัก "Girls Girls Girls" ของอีพีนี้ขึ้นอันดับที่ 21 ในแกออนซิงเกิลชาร์ต ในเดือนตุลาคม 2014 ก็อตเซเวนได้เปิดตัวในญี่ปุ่นด้วยการเปิดตัวอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นครั้งแรกในชื่อ "Around the World" โดยครองอันดับที่สามในออริคอนซิงเกิลชาร์ต หนึ่งเดือนต่อมาก็อตเซเวนกลับมาที่เกาหลีเพื่อปล่อยอัลบั้มเต็มชุดแรกของพวกเขาในชื่อ "Identify" และติดอันดับชาร์ตอัลบั้ม ก็อตเซเวนปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า "" ซึ่งเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ปล่อยภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันเดือนพฤศจิกายน 2020
J. J. Rousseau
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Environment and Resource Studies, Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จัดตั้งขึ้นโดยมติสภามหาวิทยาลัยมหาสารคามเมื่อวันที่ 17 เดือน กันยายน พ.ศ. 2547 เป็นคณะลำดับที่ 16 ของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เขตพื้นที่ขามเรียง (ม.ใหม่) และได้เปิดหลักสูตรการเรียนการสอนครอบคลุมทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 สภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้จัดตั้งคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์โดยสังกัดบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ซึ่งสภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้เปิดสอนเป็นครั้งแรกใน 3 หลักสูตร ได้แก่ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา, วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสิ่งแวดล้อมศึกษา และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม เมื่อวันที่ 24 เดือน กันยายน พ.ศ. 2547 และได้เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรดังกล่าวตั้งแต่ภาคเรียนปลาย ปีการศึกษา 2547 เป็นต้นมา โดยการเรียนการสอนในหลักสูตรด้านสิ่งแวดล้อมของคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ จะมุ่งเน้นการแก้ปัญหาและส่งเสริมการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมของภาคอีสาน และอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ในขณะเดียวกันการศึกษาวิจัย การให้บริการสังคม และการประยุกต์ใช้ศิลปวัฒนธรรมของท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาคุณภาพสิ่งแวดล้อมยังคงเป็นภารกิจสำคัญของโครงการฯไปพร้อมกันด้วย
สัญลักษณ์ประจำคณสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คือ ตราโรจนากรประดับด้วยใบประดู่ป่า ด้านล่างเป็นแถบชื่อคณะภาษาอังกฤษเขียนว่า “Faculty of Environment and Resource studies”
สีเขียวอ่อน
ต้นประดู่ป่า คือต้นไม้ประจำคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารหน่วยงานภายในดังนี้
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งอยู่เลขที่ 41 หมู่ 20 ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม โดยใช้อาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สุขภาพที่แต่เดิมเป็นของคณะสาธารณสุขศาสตร์ (ภายหลังคณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ย้ายไปยังอาคารปฏิบัติการวิทยาศาสตร์และปลีคลินิก) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคณะเภสัชศาสตร์และคณะพยาบาลศาสตร์