pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยถนนสายนี้ส่วนหนึ่งอยู่ใกล้ตัวเมืองใหญ่ และเป็นหนึ่งในเส้นทางสัญจรหลักของประเทศเชื่อมต่อระหว่างภาคกลาง-ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง อีกทั้งเป็นถนนสายหลักที่ใช้เชื่อมต่อไปยังประเทศลาว และประเทศกัมพูชา ในปัจจุบันได้ดำเนินการขยายช่องจราจรเป็น 4 ช่องจราจร เสร็จสิ้นตลอดทั้งสายแล้ว
ทางหลวงหมายเลข 24 เป็นหนึ่งในทางหลวงแผ่นดินสำคัญที่ก่อสร้างตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 2 พ.ศ. 2510-14 ในยุคสมัยของรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร โดยก่อสร้างในรูปแบบถนนคอนกรีตและแอสฟัลท์ ในปี พ.ศ. 2513 ช่วงอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ถึง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี รวมระยะทาง 331 กิโลเมตร เป็นทางหลวงสำคัญในการสัญจรของประชาชนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง โดยนิยมเรียกกันว่า ถนนโชคชัย-เดชอุดม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2555-56 ยุครัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้มีการขยายทางหลวงเป็น 4 ช่องจราจร ในช่วงอำเภอสีคิ้ว-อำเภอโชคชัย และได้นับหลักทางหลวงใหม่ที่บริเวณแยกต่างระดับสีคิ้ว เปลี่ยนชื่อเป็น ถนนสีคิ้ว-อุบลราชธานี และได้มีโครงการขยายช่องจราจรต่อไป ในช่วงอำเภอนางรอง ถึง อำเภอปราสาท และไปแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2560 รวมเส้นทางที่มี 4 ช่องจราจร 190 กิโลเมตร
พ.ศ. 2560-61 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 ถูกบรรจุอยู่ในแผนงานการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 ของกรมทางหลวง (โครงข่ายที่ 7 สาย อำเภอสัตหีบ-อำเภอพนมสารคาม-อำเภอกบินทร์บุรี-อำเภอปักธงชัย-อำเภอโชคชัย-อำเภอนางรอง-อำเภอปราสาท-อุบลราชธานี-มุกดาหาร (รวมอำเภอสีคิ้ว-อำเภอโชคชัย)) ได้มีการขยายช่องจราจรต่อไปในเส้นทางที่เหลือช่วงอำเภอปราสาท-อำเภอขุขันธ์-แยกทางหลวง 2085 ระยะทาง 118.542 กิโลเมตร และแล้วเสร็จในปลายปี พ.ศ. 2562 ทำให้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 เป็นทางหลวง 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสายนับแต่นั้นมา เป็นการเพิ่มความสะดวกในการสัญจรขนส่ง และรองรับการเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ว่าจะเป็นกัมพูชา ลาว และเวียดนาม
ทางหลวงแผ่นดินสายสีคิ้ว-อุบลราชธานี เป็นทางหลวงสายประธานภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่แยกออกมาจากถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ที่หลักกิโลเมตร 102+078 เริ่มต้นทางหลวงที่บริเวณแยกทางต่างระดับสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกผ่าน อำเภอสีคิ้ว อำเภอปักธงชัย อำเภอโชคชัย ผ่านแยกโชคชัย ตำบลโชคชัย ซึ่งเป็นหลักกิโลเมตรเริ่มต้นเดิม ผ่านอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา รวมระยะทาง 86.14 กม.
จังหวัดบุรีรัมย์-สุรินทร์-ศรีสะเกษ.
เข้าสู่ จังหวัดบุรีรัมย์ ตัดผ่านพื้นที่ อำเภอหนองกี่ อำเภอนางรอง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ บริเวณแยกบ้านตะโกสามารถเลี้ยวขวาเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2117 เพื่อเดินทางไปยังอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งได้ จากนั้นผ่าน อำเภอประโคนชัย รวมระยะทางในเขตจังหวัดบุรีรัมย์ทั้งสิ้น 85.70 กม.
ช่วง จังหวัดสุรินทร์ ผ่าน อำเภอปราสาท ที่แยกกลางเมืองปราสาท สามารถเลี้ยวขวาไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 เพื่อเดินทางเชื่อมต่อไปยังประเทศกัมพูชา ณ ด่านพรมแดนช่องจอม จากนั้นผ่านอำเภอสังขะ รวมระยะทางในเขตจังหวัดสุรินทร์ 90.30 กม.
จากนั้นเข้าสู่เขต จังหวัดศรีสะเกษ ผ่านแยกนาเจริญ ตำบลโสน อำเภอขุขันธ์ ซึ่งสามารถเลี้ยวไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2201 เพื่อไปยังด่านศุลกากรช่องสะงำ เชื่อมต่อไปยังประเทศกัมพูชา จากนั้นผ่านตัวอำเภอขุขันธ์ อำเภอไพรบึง อำเภอขุนหาญ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอเบญจลักษ์ รวมระยะทาง 85.40 กม.
ทางหลวงหมายแผ่นดินเลข 24 เข้าสู่ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นจังหวัดสุดท้าย ตัดผ่านพื้นที่ อำเภอเดชอุดม จากนั้นจะเลี้ยวออกไปทางซ้าย มุ่งหน้าไปขึ้นทางทิศเหนือ โดยในช่วงอำเภอเดชอุดม ไปจนถึงอำเภอวารินชำราบจะเปลี่ยนชื่อเป็น ถนนสถลมาร์ค "(ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกถนนที่ตัดจากตัวเมืองวารินชำราบถึงอำเภอเดชอุดมมาแต่เดิม ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 ก่อนจะกลายเป็นทางหลวง)" จากนั้นจะเข้าสู่เทศบาลเมืองวารินชำราบ บริเวณแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217 ไปจนถึงบริเวณก่อนขึ้นสะพานเสรีประชาธิปไตย 2497 จะเปลี่ยนชื่อเป็น ถนนสถิตย์นิมานกาล "(เป็นชื่อที่ใช้เรียกถนนที่ตัดจากวารินชำราบ-พิบูลมังสาหาร-ช่องเม็ก ซึ่งปัจจุบันคือ ทางหลวงหมายเลข 24 ในช่วงเขตเทศบาลเมืองวารินชำราบ และทางหลวงหมายเลข 217 ในช่วงวารินชำราบ-ช่องเม็ก)" หลังจากนั้นจะข้ามแม่น้ำมูลที่สะพานเสรีประชาธิปไตย 2497 เข้าสู่เขตเทศบาลนครอุบลราชธานี อำเภอเมืองอุบลราชธานี และเปลี่ยนชื่อเป็น ถนนอุปราช ไปจนถึงสี่แยกตัดกับถนนสรรพสิทธิ์ จากนั้นจะไปเป็นส่วนหนึ่งของ ถนนชยางกูร ไปสิ้นสุดบริเวณสามแยกหน้าป้ายมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตรงไปจะเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 และเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 ทางด้านซ้าย
ในปัจจุบันทางหลวงหมายเลข 24 เป็นทางหลวง 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย รวมระยะทางทั้งสิ้น 423.52 กิโลเมตร
เขตควบคุมของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 17 ตอน ได้แก่
ถนนเลี่ยงเมืองนาส่วง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2483).
ทางหลวงหมายเลข 24 ตอนมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี - อ.เดชอุดม เดิมมีเส้นทางที่ตัดผ่านกลางหมู่บ้านนาส่วง ตำบลนาส่วง ทำให้ยากต่อการขยายพื้นที่จราจร ต่อมาในปี พ.ศ. 2559 จึงได้มีตัดถนนเลี่ยงเมืองนาส่วงใหม่แล้วตั้งเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 เพิ่มเติมจากเส้นทางเดิม ช่วงระหว่าง กม.19+300 ถึง กม.27+300 รวมระยะทาง 8.6 กม. เพื่อเลี่ยงบริเวณพื้นที่หมู่บ้านนาส่วง ขยายพื้นผิวจราจร ช่วยรองรับปริมาณการจราจร และเพิ่มศักยภาพสายทางเชื่อมโยงโครงข่ายสู่ประเทศเพื่อนบ้าน ต่อมา ได้มีการเปลี่ยนแปลงหมายเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2483 สายทางเข้านาส่วง
ถนนสุวรรณศร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 สายบางปะอิน–แยกหลวงพ่อโอ เป็นทางหลวงแผ่นดินสายรองประธานที่รู้จักกันทั่วไปในฐานะส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงเอเชีย เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานครสู่จังหวัดในภาคเหนือของประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงคุนหมิง–กรุงเทพ มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 150.545 กิโลเมตร ในอนาคตมีโครงการก่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 สายบางปะอิน-นครสวรรค์ โดยใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เริ่มต้นบนถนนพหลโยธิน และถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ที่ทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มุ่งหน้าขึ้นไปทางเหนือ ผ่านนิคมอุตสาหกรรมไฮ-เทค เข้าสู่อำเภอพระนครศรีอยุธยา ผ่านศูนย์ราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, ศูนย์การค้าอยุธยาซิตี้พาร์ค ผ่านอำเภออุทัย ข้ามแม่น้ำป่าสักในตำบลบ่อโพง อำเภอนครหลวง ไปตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 ในอำเภอบางปะหัน (ช่วงนี้มี 12 ช่องจราจร แบ่งเป็นช่องทางหลัก 8 ช่อง และทางคู่ขนาน 4 ช่อง) จากนั้นมุ่งขึ้นไปทางเหนือ เข้าสู่จังหวัดอ่างทอง ผ่านอำเภอเมืองอ่างทอง และอำเภอไชโย เข้าสู่จังหวัดสิงห์บุรี ผ่านอำเภอพรหมบุรี, อำเภอเมืองสิงห์บุรี และอำเภออินทร์บุรี จากนั้นเข้าสู่จังหวัดชัยนาท ผ่านอำเภอสรรพยา, อำเภอเมืองชัยนาท และบรรจบกับถนนพหลโยธิน ที่แยกหลวงพ่อโอ ในอำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท (ช่วงนี้มี 8 ช่องจราจร)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เปิดใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ในสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย โดยทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงเอเชียสาย 1 (แม่สอด-ตาก-พยุหะคีรี-บางปะอิน-หินกอง-นครนายก-ปราจีนบุรี-อรัญประเทศ) และทางหลวงเอเชียสาย 2 (แม่สาย-เชียงราย-พิษณุโลก-นครสวรรค์-บางปะอิน-กรุงเทพฯ-นครปฐม-เพชรเกษม-หาดใหญ่-สะเดา) ตามลำดับ แต่เดิมเป็นเพียงทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง และมีด่านเก็บค่าผ่านทางที่บางปะอิน บางปะหัน พรหมบุรี และสรรพยา เพื่อนำมาเป็นเงินทุนสำรองค่าธรรมเนียมผ่านทาง สำหรับนำไปชดใช้ดอกเบี้ยเงินกู้ และบูรณะทางหลวง เช่นเดียวกับถนนมิตรภาพ (ช่วงสระบุรี-นครราชสีมา) ถนนบางนา-บางปะกง และถนนพระรามที่ 2 ในสมัยนั้น (คล้ายกับทางหลวงพิเศษ) แต่เมื่อนายจรัส พั้วช่วย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ประกาศยกเลิกเก็บค่าผ่านทางช่วงปี 2537 ทำให้ด่านต่าง ๆ กลายสภาพเป็นด่านร้างในที่สุด บ้างก็ถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานแขวงการทาง, หมวดการทาง และด่านชั่งน้ำหนักรถบรรทุก
ทางหลวงสายนี้ได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจรเมื่อปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2537 โดยได้มีการสร้างทางแยกต่างระดับตามจุดต่าง ๆ เช่น พระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี อินทร์บุรี ชัยนาท อุทัยธานี และยกเลิกการเก็บค่าผ่านทาง และในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงได้ทำการขยายช่องจราจรเป็น 6-8 ช่องจราจรไป-กลับ ปัจจุบันแล้วเสร็จทั้งโครงการ ปัจจุบันทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ได้นับหลักกิโลเมตรที่ 0 จากต่างระดับบางปะอิน แต่เดิมนั้นได้นับหลักกิโลเมตรจากถนนพหลโยธินมา
นิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล
นิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2491) (เดิมชื่อ นิวัฒน์ บุญทรง) เป็นอดีตรักษาการนายกรัฐมนตรี, อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์, อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย, อดีตประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) และอดีตรองประธานกรรมการบริหาร ฝ่ายภาพลักษณ์ และกิจกรรมสัมพันธ์ กลุ่มบริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
นิวัฒน์ธำรง หรือนิวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2491 ภูมิลำเนา ณ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของเจริญ กับบุญเลียบ บุญทรงไพศาล สมรสกับบุณย์พัชรี บุญทรงไพศาล (เดิมชื่อ สุขุมาลย์) เป็นนักเรียนทุนแลกเปลี่ยน AFS ประเทศสหรัฐอเมริกา รุ่นที่ 5 จบการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร) มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ได้แก่ ณรงค์พนธ์ บุญทรงไพศาล กับ คทา บุญทรงไพศาล
นิวัฒน์ธำรงเริ่มทำงานเป็นพนักงานขาย บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ตำแหน่งสุดท้าย เป็นผู้จัดการฝ่ายการเงินและวางแผน เมื่อ พ.ศ. 2533 ก่อนจะลาออกไปรับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป บริษัท ชินวัตรคอมพิวเตอร์ แอนด์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด และดูแล บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดคาสติ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด (ไอบีซี), บริษัท ชินวัตร ไดเร็คทอรี่ส์ จำกัด, บริษัท มูฟวิ่งซาวน์ด จำกัด, บริษัท ชินวัตร แซทเทลไลท์ จำกัด, บริษัท เอสซี แมทช์บ็อกซ์ จำกัด และได้รับตำแหน่ง รองประธานกรรมการบริหารกลุ่มชิน คอร์ปอเรชั่น
หลังจาก ชิน คอร์ปอเรชั่น เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ใน บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นิวัฒน์ธำรง ได้รับการแต่งตั้ง ให้ดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) อีกตำแหน่งหนึ่ง
หลังจาก พานทองแท้ ชินวัตร บุตรชาย และพิณทองทา ชินวัตร บุตรสาวพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ขายหุ้นชินคอร์ปให้กับกลุ่มเทมาเส็ก โฮลดิ้งส์ นิวัฒน์ธำรงได้ลาออกจากตำแหน่ง กรรมการ บมจ.ชินคอร์ป ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยก่อนหน้านั้น เขาได้ขายหุ้นของตนเองทั้งหมด ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2548 ต่อมาไปอุปสมบทศึกษาพระธรรมอยู่ที่วัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ถึงปี พ.ศ. 2553
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ในการปรับคณะรัฐมนตรีเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 โดยได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่กำกับดูแลสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ กรมประชาสัมพันธ์ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) และองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย และได้ลาออกจากการเป็น ส.ส. ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เพื่อเปิดทางให้สมาชิกในลำดับถัดไปเลื่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน แต่จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 5
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และให้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ สืบต่อจากนายบุญทรง เตริยาภิรมย์ ภายหลังจากการที่โครงการจำนำข้าวของรัฐบาล ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรัฐมนตรีมีมติให้นิวัฒน์ธำรงปฏิบัติหน้าที่แทนนายกรัฐมนตรีหลังจากศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี 9 คนพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี จากการมีมติโยกย้ายถวิล เปลี่ยนศรี แต่ดำรงตำแหน่งได้เพียงแค่ 15 วัน ถูกคณะรักษาความสงบแห่งชาติรัฐประหาร จึงทำให้นิวัฒน์ธำรงและคณะรัฐมนตรีต้องพ้นจากตำแหน่ง
ชินวัตร แซทเทลไลท์
บริษัทชินแซทเทลไลท์ จำกัด (มหาชน)
บริษัทไอทีวี จำกัด (มหาชน)
บริษัทแอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน)
บริษัท ชิน แชทเทิลไลท์ จำกัด (มหาชน)
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงเบียทริซ แห่งเอดินเบอระและแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งเอดินเบอระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา หรือ เบียทริซ เลโอโพลดีน วิกตอเรีย (20 เมษายน ค.ศ. 1884 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1966) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และต่อมาได้อภิเษกสมรสไปสู่พระราชวงศ์สเปน และเป็นพระชายาในเจ้าชายอัลฟองโซแห่งออร์เลอ็อง-บอร์บอน เจ้าชายแห่งสเปน
เจ้าหญิงประสูติเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1884 ณ พระตำหนักอีสต์เวลล์พาร์ค มณฑลเคนต์ พระชนกคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระชนนีคือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์แรก
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในองค์พระมุขแห่งอังกฤษผ่านทางสายพระราชโอรส เจ้าหญิงได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ พระอิสริยศักดิ์ในชั้นเจ้าฟ้า อีกทั้งยังทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์รัสเซียผ่านทางพระชนนีและเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งรัสเซียด้วย
เจ้าหญิงทรงใช้เวลาส่วนมากขณะทรงพระเยาว์ในประเทศมอลตา ที่ซึ่งพระชนกได้ทรงปฏิบัติหน้าที่อยู่ในราชนาวีอังกฤษ เมื่อดยุคแอร์นส์ที่ 2 แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1893 ทำให้ตำแหน่งดยุคครองนครที่ว่างลงเป็นของดยุคแห่งเอดินเบอระ เนื่องจากเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาได้ทรงสละราชสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งนี้ไปแล้ว
จากนั้นไม่นานทั้งดยุคและดัชเชสแห่งเอดินบะระพร้อมด้วยพระโอรสและธิดาทั้ง 5 พระองค์ก็ได้เสด็จไปประทับที่พระตำหนักในเมืองโคบวร์ค
ในปี ค.ศ. 1902 เจ้าหญิงเบียทริซทรงพบรักกับแกรนด์ดยุคไมเคิลแห่งรัสเซีย พระอนุชาในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียและรัชทายาทในราชบัลลังก์จักรวรรดิรัสเซีย แต่พระองค์ทรงไม่ได้รับอนุญาตให้อภิเษกกับแกรนด์ดยุคอันเนื่องมาจากศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียได้ห้ามไม่ให้พระญาติสนิทที่พระชนกและชนนีเป็นพี่น้องกันอภิเษกสมรสกันเอง
จากนั้นก็มีข่าวลือว่าเจ้าหญิงเบียทริซจะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน แต่ก็ไม่เป็นเรื่องจริงเพราะว่ากษัตริย์พระองค์นี้ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก พระญาติสนิทฝ่ายพระชนกแทนในปี ค.ศ. 1906 และในงานอภิเษกครั้งนี้เองที่เจ้าหญิงทรงพบกับเจ้าชายอัลฟอนโซแห่งออร์เลอ็อง-บูร์บง เจ้าชายแห่งสเปน ดยุคที่ 5 แห่งกัลเลียรา พระญาติในกษัตริย์แห่งสเปน แต่กระนั้นพระราชวงศ์สเปนไม่เห็นด้วยกับคู่ที่จะอภิเษกในอนาคต และเป็นที่รู้ชัดกันว่าถ้าการอภิเษกสมรสเกิดขึ้นทั้งสองพระองค์จะทรงถูกเนรเทศให้ไปอยู่ต่างประเทศ
เจ้าหญิงและเจ้าชายมีพระโอรส 3 พระองค์ ดังนี้
เรื่องอื้อฉาวและการเสด็จออกนอกประเทศ.
เจ้าหญิงเบียทริซและเจ้าชายอัลฟอนโซได้อภิเษกสมรสกันทั้งในพิธีโรมันคาทอลิกและลูเทอรันเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1909 ณ เมืองโคบวร์ค ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ในเมืองโคบวร์คก่อนจนกระทั่งทรงได้รับพระบรมราชานุญาตให้เสด็จกลับสเปนได้ในปี ค.ศ. 1912
ในช่วงที่ชีวิตสมรสของเจ้าชายอัลฟอนโซ ไม่ราบรื่นนั้น พระองค์ทรงมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมากหน้าหลายตาและทรงหาความสำราญเป็นประจำ บางคนถึงกับมีลูกนอกสมรสด้วย แต่ก็ยังมีข่าวลือที่พิสูจน์ไม่ได้ว่าพระองค์ทรงมีความสัมพันธ์กับเจ้าหญิงเบียทริซ ทั้งสองพระองค์เป็นพระสหายสนิทกันมาก แต่ในมารยาทอันน่าอึดอัดของพระราชวงศ์สเปนนั้นมันเป็นความสัมพันธ์แบบแนบแน่นที่ยากจะปิดบังได้
สมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตินา (ค.ศ. 1958-1929 พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งสเปน) ทรงไม่พอพระทัยกับข่าวลือนี้อย่างมาก และได้เสด็จไปพบกับเจ้าหญิงเบียทริซที่เมืองซานเซบาสเตียนและทรงขอให้เสด็จออกจากสเปนไป แต่เจ้าหญิงก็ทรงปฏิเสธทำให้เจ้าชายอัลฟอนโซทรงไม่มีทางเลือก จึงต้องทรงเนรเทศให้เจ้าหญิงทรงออกนอกประเทศไป
เจ้าหญิงเบียทริซและครอบครัวได้ย้ายไปยังประเทศอังกฤษ ซึ่งพระโอรสทั้งสามทรงศึกษาเล่าเรียนที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ ช่วงต่อมาพระราชวงศ์สเปนได้เริ่มผ่อนปรนลง และได้อนุญาตให้เจ้าหญิงและครอบครัวเสด็จกลับสเปนได้ โดยมีพระตำหนักอยู่บนที่ดินแห่งหนึงในเมืองซันลูการ์เดบาร์ราเมดา
ช่วงทศวรรษ 1930 เป็นช่วงเวลาทุกข์ยากของครอบครัวเนื่องจากการล่มสลายของระบอบกษัตริย์ในประเทศสเปนและสงครามกลางเมืองในเวลาต่อมานำไปสู่การสูญเสียทรัพย์สินอันมีค่าต่าง ๆ มากมาย หลังจากการตั้งสาธารณรัฐสเปนครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1931 กษัตริย์อัลฟอนโซและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยไปประทับในประเทศอิตาลี หลายปีต่อมาสถานการณ์ทางการเมืองของสเปนแย่ลงเนื่องจากหลายฝ่ายต้องการแย่งชิงอำนาจมาเป็นของตน ช่วงปลายทศวรรษ 1930 ความขัดแย้งต่าง ๆ ได้ปะทุขึ้นมาเป็นสงครามกลางเมือง เจ้าหญิงเบียทริซและเจ้าชายอัลฟอนโซต้องทรงสูญเสียทรัพย์สินที่ดินไปในช่วงสงคราม นอกจากนี้แล้วเจ้าชายอาลอนโซ พระโอรสพระองค์กลางก็ได้สิ้นพระชนม์จากการต่อสู้กับพวกคอมมิวนิสต์อีกด้วย
เจ้าหญิงเบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 ณ พระตำหนักในเมืองซันลูการ์เดบาร์ราเมดา โดยพระสวามีของพระองค์ดำรงพระชนม์ต่อมาอีก 9 ปี เจ้าชายอาตอลโฟ พระโอรสองค์เล็กสิ้นพระชนม์ขณะที่ยังไม่ได้อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1974 ดังนั้นพระนัดดาในเจ้าหญิงจึงเป็นพระโอรสและธิดาของเจ้าชายอัลบาโร
เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (วิคโทรีอา เมอลีทา; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 - 2 มีนาคม ค.ศ. 1936) ทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงได้ทรงดำรงพระอิสริยยศทั้ง แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน (ค.ศ. 1894 - ค.ศ. 1901) และ แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1905 - ค.ศ. 1917)
เจ้าหญิงวิคโทรีอาได้ทรงสร้างความอื้อฉาวให้กับราชวงศ์ยุโรปด้วยการหย่าร้างและอภิเษกสมรสอีกครั้งในช่วงต้นศตวรรษที่ 20
เจ้าหญิงวิคโทรีอาประสูติในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 ณ พระราชวังซานอันโตนิโอ ประเทศมอลตา จึงมีพระนามว่า เมอลีทา พระชนกซึ่งทรงประจำอยู่ที่นั่นในฐานะทหารแห่งราชนาวีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ส่วนพระชนนีของพระองค์คือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระจักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในองค์ประมุขแห่งอังกฤษ เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเอดินบะระ พระองค์มีพระนามเรียกกันแบบเล่นๆ ในหมู่พระราชวงศ์ว่า "ดัคกี้" เมื่อตอนประสูติ เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับที่ 10 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
พระชนกทรงเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา.
ในฐานะที่เป็นพระโอรสในเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระชนกในเจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เจ้าชายอัลเฟรดทรงเป็นรัชทายาทที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ในบัลลังก์แห่งดัชชีเมื่อเจ้าชายแห่งเวลส์ (หรือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระเชษฐาและพระปิตุลาในเจ้าหญิงวิคโทรีอา ทรงสละราชสิทธิ์การในการสืบทอดบัลลังก์ ดังนั้นครอบครัวทั้งหมดจึงได้ย้ายไปเมื่อเมืองโคบวร์ค ประเทศเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 1889
เรื่องราวความรัก.
ในปี ค.ศ. 1891 เจ้าหญิงโดยเสด็จพระชนนีไปที่งานพระศพของแกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา จอร์จิเยฟนา พระชายาในแกรนด์ดยุกพอล อเล็กซานโดรวิช พระอนุชาในพระชนนี พระองค์ทรงได้พบกับแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโรวิช พระญาติฝ่ายพระชนนี แม้ว่าทั้งสองพระองค์จะทรงรู้สึกต้องพระทัยกันมาก พระชนนีของเจ้าหญิงทรงไม่เต็มใจจะอนุญาตให้ทั้งสองอภิเษกสมรสกันเนื่องจากศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียได้ห้ามไม่ให้พระญาติสนิทที่พระชนกและชนนีเป็นพี่น้องกันอภิเษกสมรสกันเอง
หลังจากที่เจ้าหญิงมารี พระภคินีได้อภิเษกสมรสไปกับมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนีย การเสาะหาพระสวามีที่เหมาะสมให้กับเจ้าหญิงวิกตอเรียก็ได้เริ่มขึ้น สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงสังเกตเห็นว่าเจ้าหญิงทรงเข้าได้ดีกับเจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮ็สเซินและไรน์ พระญาติทางฝ่ายพระชนก รัชทายาทในบัลลังก์รัฐแกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน พระโอรสในเจ้าฟ้าหญิงอลิซ แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน พระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระประสงค์จะให้พระราชนัดดาทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสกัน พระชนนีของเจ้าหญิงทรงกระตือรือร้นกับการอภิเษกอันเหมาะสมนี้อยู่ไม่น้อย เนื่องจากพระชนนีในพระองค์เองทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮ็สเซินเช่นกัน แต่กระนั้นทั้งเจ้าหญิงวิคโทรีอาและเจ้าชายแอร์นส์ไม่ได้ทรงเต็มใจจะอภิเษกสมรสกัน เจ้าหญิงได้ทรงพบกับแกรนด์ดยุกคิริลอีกครั้งที่กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและทรงหมั้นหมายกันอย่างลับๆ
แกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซิน.
ในที่สุดทั้งเจ้าหญิงวิคโทรีอาและเจ้าชายแอร์นส์ก็ทรงจำนนต่อความกดดันจากทางพระราชวงศ์และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1894 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก ในเมืองโคบวร์ค งานอภิเษกสมรสเป็นงานพิธีใหญ่โตที่มีพระราชวงศ์ต่างๆ ทั่วทั้งทวีปยุโรปมาร่วมเป็นสักขีพยานมากมาย เจ้าหญิงจึงทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 2 พระองค์คือ
ชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์ไม่มีความสุขเลย เจ้าหญิงทรงสิ้นหวังกับการขาดความรักที่มีต่อพระองค์จากพระสวามีเป็นอันมาก ขณะเสด็จไปร่วมในงาน พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ความปรารถนาของเจ้าหญิงต่อแกรนด์ดยุกคิริลก็ได้ลุกโชนขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง
ชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1897 เมื่อเจ้าหญิงกล่าวอ้างว่าพระสวามีทรงเป็นพวกรักร่วมเพศ ตามคำกล่าวของเจ้าหญิงนั้นเมื่อเสด็จกลับมาจากการเยี่ยมพระภคินีที่ประเทศโรมาเนีย ทรงจับได้ว่าพระสวามีทรงกำลังหลับนอนอยู่กับข้าราชบริพารคนหนึ่ง ความพยายามในการประนีประนอมต่างๆ ล้มเหลวและศาลสูงสุดของเฮ็สเซินได้พิพากษาให้การอภิเษกสิ้นสุดลงในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1901 การหย่าร้างของแกรนด์ดยุกและแกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซินสร้างความอื้อฉาวไปทั่วทั้งราชวงศ์ยุโรป หลังที่ทรงหย่าขาดแล้ว เจ้าหญิงได้เสด็จไปประทับกับพระชนนีที่พระตำหนักในริเวียร่าของฝรั่งเศส
แกรนด์ดยุกคิริลซึ่งทรงเป็นรักแรกของเจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงรู้สึกอดสูพระทัยกับการหย่าร้างของทั้งสองพระองค์ด้วย สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา พระกนิษฐาในเจ้าชายแอร์นส์ ทรงเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 พระราชสวามีส่งแกรนด์ดยุกไปยังตะวันออกไกล ต่อมาในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ปี ค.ศ. 1904 พระองค์ทรงรอดชีวิตกลับมากับกองทัพเรือรัสเซีย เสด็จมาถึงกรุงมอสโกในฐานะวีรบุรุษ จักรพรรดิจึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้แกรนด์ดยุกเสด็จออกจากรัสเซียเพื่อเสด็จไปหาเจ้าหญิงวิคโทรีอาที่เมืองโคบวร์ค
ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1905 ณ เมืองเทแกร์นซี เป็นพิธีแบบเรียบง่ายโดยไม่มีพระราชวงศ์อื่นๆ จากยุโรปมาร่วมพิธี พระเจ้าซาร์ทรงตอบสนองการอภิเษกสมรสครั้งนี้ด้วยการงดเบี้ยหวัดแก่แกรนด์ดยุกและปลดพระองค์ออกจากราชนาวีแห่งรัสเซีย ทั้งสองพระองค์เสด็จไปประทับที่กรุงปารีส ซึ่งได้ทรงซื้อบ้านหลังหนึ่งใกล้กับถนนช็องส์-เอลิเซ่ส์
แกรนด์ดยุกคิริลและเจ้าหญิงวิกตอเรียมีพระโอรสและธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย.
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ทรงถูกบีบบังคับให้คืนฐานันดรศักดิ์แก่แกรนด์ดยุกคิริลหลังจากการสูญเสียสมาชิกในพระราชวงศ์รัสเซีย จึงทำให้ทรงอยู่ในลำดับที่ 3 ของสายการสืบราชบัลลังก์รัสเซีย ทั้งแกรนด์ดยุกและเจ้าหญิงวิกตอเรียเสด็จนิวัติรัสเซีย โดยเจ้าหญิงทรงได้รับพระราชทานพระราชอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
หลังจากการปฏิวัติรัสเซียปี ค.ศ. 1917 แกรนด์ดยุกคิริลและเจ้าหญิงวิคโทรีอาเสด็จลี้ภัยไปยังประเทศฟินแลนด์ แล้วไปยังเมืองโคบวร์ค ประเทศเยอรมนี ต่อมาทั้งครอบครัวที่ลี้ภัยมาก็ได้ย้ายไปยังเมืองแซ็งต์บริยัก ประเทศฝรั่งเศส ที่ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้ทรงประทับอยู่จนตลอดช่วงพระชนม์ชีพ ในระยะเวลาที่ลี้ภัยอยู่ในประเทศเยอรมนี เจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงชื่นชมพรรคนาซีเป็นอย่างมาก
เจ้าหญิงวิคโทรีอาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1936 โดยพระศพถูกฝังอยู่ ณ สุสานหลวงในเมืองโคบวร์ค
ภายหลังจากปี ค.ศ. 1917 เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเรียกแทนพระองค์เองว่า วิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนา พระองค์ยังคงทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ชั้นเจ้าฟ้า และยังคงอยู่ในลำดับสายการสืบราชบัลลังก์อังกฤษอีกด้วย
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย แห่งเฮสส์และไรน์
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงอลิซ เค้านท์เตสแห่งแอธโลน
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงแพทริเซีย แห่งคอนน็อต
การพนัน
การพนัน  หมายถึง การเล่นชนิดหนึ่งเพื่อเอาเงินหรือสิ่งอื่นใดด้วยการเสี่ยงโชค โดยการทำนายหรือคาดเดาผลที่เกิดขึ้นในอนาคต การพนันอาจแบ่งได้หลายอย่าง เช่น การพนันในการแข่งขัน ตัวอย่างเช่น เกมไพ่ เกมลูกเต๋า การพนันโดยการทำนายผลที่คาดว่าเกิดขึ้นในอนาคตเช่น การแทงบอล การแทงม้า และการพนันที่ไม่มีการแข่งขันโดยขึ้นกับความน่าจะเป็นของเหตุการณ์ที่เกิดเช่น หวย
การพนันกับปัญหาสังคมไทย.
สังคมไทยมีความสัมพันธ์กับการพนันมาเป็นเวลานาน โดยการพนันเป็นส่วนหนึ่งของความบันเทิง รวมถึงการละเล่นของสังคมไทยเป็นเวลานาน เช่น มีการกำหนดให้การพนันเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมายขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ต่อมารัฐบาลปิดโรงหวยด้วยสาเหตุดังนี้
ในสมัยรัชกาลที่ 6 จึงมีการปิดบ่อนทั่วราชอาณาจักรสยาม จากเหตุการณ์ข้างต้น แสดงว่า การพนันมีความเกี่ยวข้องกับสังคมไทย เป็นเวลานาน อย่างไรก็ดีแม้กฎหมายไทยในปัจจุบันกำหนดว่าการพนันเป็นสิ่งที่ผิดตามกฎหมาย (ยกเว้นสลากกินแบ่งรัฐบาล สลากออมสิน และสลาก ธกส. สามารถซื้อขายได้โดยไม่ผิดกฎหมาย) แต่การพนันยังไม่หมดจากสังคมไทย เนื่องจากระบบมาเฟียที่คุมประเทศนี้อยู่ ผู้มีอิทธิพลต่าง ๆ ที่เข้าหุ้นกับบ่อนหลาย ๆ แห่ง ล้วนมีอำนาจทางการเมือง หรือเจ้ามือการพนันบางรายได้รับความคุ้มครองจากเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่ เช่น ตำรวจรับส่วยหรือสินบน เป็นต้น ทำให้เป็นไปไม่ได้ว่าจะกำจัดการพนันให้หมดไป
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมาร์กาเร็ต แห่งคอนน็อต
อาโลร์เซอตาร์
อาโลร์เซอตาร์ (; ยาวี: الور ستار) หรือเอกสารไทยเรียก เมืองไทร เป็นเมืองหลวงของรัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) และเป็นศูนย์กลางการบริหารราชการของรัฐและมีรัฐมนตรีสูงสุด (Menteri Besar) เป็นผู้นำรัฐบาล ชื่อของรัฐนี้นั้นมีต้นกำเนิดมาจากคำว่า “Alor” (สายน้ำเล็ก ๆ) และ “Setar” (มะปราง) ด้วยคุณลักษณะที่ผสมผสานกันของความเป็นชนบทและอารยธรรม ก่อให้เกิดภาพลักษณ์ที่สอดคล้องกันอย่างลงตัว
ดังตฤณ
ดังตฤณ เป็นนามปากกาของ “ศรันย์ ไมตรีเวช” เจ้าของบทความธรรมะในหน้านิตยสาร และ หนังสือธรรมะ ทั้งนิยายแทรกคติทางธรรมซึ่งเข้าถึงได้ง่ายสำหรับผู้เริ่มต้นสนใจธรรมะ รวมทั้ง แนวทางการปฏิบัติธรรมเพื่อขัดเกลาชำระจิตใจ ตั้งแต่เริ่มต้นปฏิบัติจนถึงเข้มข้น
ชื่อ "ดังตฤณ" ตฤณ อ่านว่า "ตริน" แปลว่า "หญ้า" ดังตฤณ จึงมีความหมายว่า เหมือนหญ้า หรือ เสมอกันกับหญ้าสักต้นหนึ่ง
สามารถอ่านงานเขียนทั้งหมดของ ดังตฤณ ที่ งานของดังตฤณ
ตัวอย่างผลงานเรียงตามลำดับจากง่ายไปหายากได้แก่
กรรมพยากรณ์.
นวนิยายสำหรับคนรุ่นใหม่ทุกวัย ที่ยังไม่รู้จัก ไม่เข้าใจ ไม่ศรัทธาศาสนา
ปูพื้นความเข้าใจเรื่องกรรมและความทุกข์ อันเกิดจากการเวียนว่ายตายเกิดแบบไม่รู้อีโหน่อีเหน่
ผ่านรูปแบบนำเสนอของเรื่องราวสนุกสนานของตัวละครร่วมสมัย มีอยู่หลายภาค แต่ละภาคเป็นเอกเทศจากกัน และไม่เรียงลำดับ
ทางนฤพาน.
นวนิยายกับคนที่เคยอ่านกรรมพยากรณ์หรือมีพื้นฐานทางศาสนาอยู่บ้าง แสดงเส้นทางสู่ความพ้นทุกข์ที่หลากหลายของตัวละคร ซึ่งก็เป็นที่หวังว่าจะมีตัวใดตัวหนึ่งตรงกับความเป็นผู้อ่าน
ทำให้เกิดความรู้สึกและมุมมองร่วมไปกับตัวละคร ราวกับเข้าไปอยู่ในเรื่องด้วยตนเอง