pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นอกไปจาก “Handboc” หรือ “Encheiridion” ที่สูญหายไปที่เป็นหนังสือที่ทรงเป็นเจ้าของแล้วงานแปลชิ้นแรกที่สุดในรัชสมัยคือ “บทสนทนาของนักบุญเกรกอรี” (Dialogues of Gregory) ซึ่งเป็นหนังสือที่นิยมกันในยุคกลาง ผู้แปลคือ เวอร์เฟิร์ธ (Werferth) บาทหลวงแห่งวูสเตอร์พระสหายสนิทของพระองค์ ส่วนพระองค์เองเพียงทรงประพันธ์คำนำ งานชิ้นต่อมาคือ “Pastoral Care” แปลโดยเฉพาะสำหรับนักบวชประจำท้องถิ่น หนังสือแปลฉบับนี้แปลตรงกับต้นฉบับอย่างใกล้ชิดแต่ที่สำคัญก็คือบทนำที่ทรงประพันธ์ที่ถือกันว่าเป็นเอกสารที่สำคัญที่สุดในรัชสมัยหรือสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของประวัติศาสตร์อังกฤษ งานอีกสองชิ้นต่อมา “ประวัติศาสตร์ทั่วไป” ของโอโรเซียส และ “ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับศาสนาของชนอังกฤษ” (Historia ecclesiastica gentis Anglorum) โดยนักบุญบีด เล่มแรก “ประวัติศาสตร์ทั่วไป” พระเจ้าอัลเฟรดทรงแก้ไขต่อเติมจากต้นฉบับมากจนเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นงานชิ้นใหม่ แต่งานแปลจากบันทึกของบีดทรงยึดต้นฉบับอย่างใกล้เคียงและมิได้ทรงต่อเติมเนื้อหาใดๆ แต่ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าอัลเฟรดทรงเป็นผู้แปลหนังสือของบีดจริงหรือไม่ยังเป็นที่น่าเคลือบแคลง
งานแปลของพระองค์ “ปรัชญาทั่วไป” (The Consolation of Philosophy) โดยอันนิเซียส แมนเลียส เซเวรินัส โบเธียส (Anicius Manlius Severinus Boethius) ถือกันว่าเป็นงานแปลคู่มือปรัชญาชิ้นที่นิยมกันที่สุดในยุคกลาง งานแปลฉบับนี้เป็นฉบับที่ไม่ทรงแปลตรงตามต้นฉบับทั้งหมดแต่ด็อคเตอร์ จี เช็พส์แสดงให้เห็นว่าส่วนที่แตกต่างไปจากต้นฉบับมิได้มาจากคำแปลของพระองค์ แต่มาจากความเห็นของหนังสือที่ทรงใช้ แต่อย่างไรก็ตามผลงานนี้ก็ยังแสดงถึงความมีพระปรีชาสามารถของพระองค์ หนังสือที่ตกมาถึงปัจจุบันเป็นต้นฉบับสองเล่ม ในเล่มหนึ่ง เป็นงานร้อยแก้วอีกฉบับหนึ่งเป็นงานผสมระหว่างร้อยแก้วและร้อยกรอง งานชิ้นหลังได้รับความเสียหายมากในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 แต่ผู้แปลส่วนที่เป็นร้อยกรองที่แท้จริงเป็นใครก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่แต่เชื่อกันว่าเป็นงานของพระเจ้าอัลเฟรด ในบทนำทรงบันทึกว่าทรงเขียนส่วนที่เป็นร้อยแก้วก่อนและใช้เป็นฐานในการเขียนส่วนที่เป็นร้อยกรอง “Lays of Boethius” ซึ่งถือว่าเป็นงานทางวรรณกรรมที่สำคัญที่สุดของพระองค์ พระเจ้าอัลเฟรดทรงใช้การเขียนหนังสือเป็นการผ่อนคลายในยามที่ทรงเครียดกับสถานะการณ์บ้านเมือง
งานชิ้นสุดท้ายของพระเจ้าอัลเฟรดมีชื่อว่า “Blostman” หรือ “Blooms” หรือ “หนังสือรวมบทประพันธ์” (Anthology) ครึ่งแรกมีพื้นฐานมาจากข้อเขียนของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ที่เหลือมาจากแหล่งข้อมูลอื่นๆ และเป็นบทประพันธ์ที่บ่งบอกถึงลักษณะส่วนพระองค์ของพระองค์อย่างเด่นชัด ข้อเขียนสุดท้ายคำกล่าวที่เหมาะสมกับผู้เป็นวีรบุรุษเช่นพระองค์ “Therefore he seems to me a very foolish man, and truly wretched, who will not increase his understanding while he is in the world, and ever wish and long to reach that endless life where all shall be made clear.”
นอกจากงานที่กล่าวมาแล้วก็ยังทรงมีส่วนในการประพันธ์บันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน และทรงประพันธ์หรือทรงมีอิทธิพลในการเขียน “"รายชื่อนักบุญผู้พลีชีพแซ็กซอน"” (Saxon Martyrology) ที่ยังหลงเหลือแต่เพียงเล็กน้อย บทร้อยแก้วของเพลงสดุดีห้าสิบบทเชื่อกันว่าเขียนโดยพระองค์ นอกจากนั้นพระเจ้าอัลเฟรดยังทรงปรากฏใน “นกฮูกและนกไนติงเกล” (The Owl and the Nightingale) “สุภาษิตของอัลเฟรด” (The Proverbs of Alfred) ก็เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ตกมาถึงปัจจุบันจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งเนื้อหาน่าจะมีต้นตอบางส่วนมาจากพระองค์
นักบุญ.
นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์นับถือว่าพระเจ้าอัลเฟรดเป็นนักบุญและเป็นวีรบุรุษใน “แองกลิคันคอมมิวเนียน” (Anglican Communion) โดยมีวันสมโภชน์ตรงกับวันที่ 26 ตุลาคม,
ในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงเสกสมรสกับเอลสวิธธิดาของเอเธลเรด มูซิลล์ผู้ปกครองไกนิ (Gaini) จากเกนสเบรอในบริเวณแคว้นลิงคอล์นเชอร์ และอาจจะเป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์แห่งเมอร์เซีย พระเจ้าอัลเฟรดและพระชายาทรงมีโอรสธิดาด้วยกันหกพระองค์รวมทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสผู้ครองราชบัลลังก์สืบต่อจากพระองค์, เอเธลเฟลดา (Ethelfleda) ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีแห่งราชอาณาจักรเมอร์เซีย และ เอลฟริธ (Ælfthryth, Countess of Flanders) ผู้ต่อมาแต่งงานกับบอลด์วินที่ 2 เคานต์แห่งแฟลนเดิร์ส (Baldwin II, Count of Flanders) ออสเบอร์กาพระมารดของพระองค์เป็นบุตรีของออสลาคแห่งเกาะไวท์ ซึ่งแอสเซอร์กล่าวไว้ในหนังสือพระราชประวัติว่าแสดงให้เห็นว่าทรงสืบเชื้อสายมาจากชาวจูต (Jutes) แห่งเกาะไวท์ แต่ข้อสันนิษฐานนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะบุญราศีบีดกล่าวว่าชนจูทถูกสังหารโดยชาวแซกซันไปหมดภายใต้การนำของ แคดวัลลา (Caedwalla) แต่เชื้อสายของพระองค์สืบได้ว่ามาจากราชวงศ์เวสเซ็กซ์จากพระเจ้าวิห์เทรดแห่งเค้นท์ผู้มีพระมารดาเป็นพระขนิษฐาของอาร์วอลด์ (Arwald) ผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายของเกาะไวท์
พระตระกูลของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม แต่จะในปีใดนักประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่นอน ซึ่งอาจจะไม่ใช่ ค.ศ. 901 ดังที่เขียนไว้ในบันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน และจะด้วยสาเหตใดก็ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนเช่นกัน แต่ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ก็ประชวรด้วยพระอาการหลายอย่างซี่งอาจจะเป็นโรคเกี่ยวกับระบบย่อยอาหารก็ได้ หลังจากเสด็จสวรรคตพระบรมศพถูกนำไปเก็บไว้ชั่วคราวที่มินส์เตอร์เก่าที่วินเชสเตอร์ ต่อมาก็อัญเชิญไปที่มินสเตอร์ใหม่ซึ่งอาจจะสร้างสำหรับบรรจุพระบรมศพโดยเฉพาะ เมื่อมินส์เตอร์ใหม่ย้ายไปตั้งอยู่ที่ไฮด์ทางด้านเหนือของตัวเมืองในปี ค.ศ. 1110 พระจากวัดใหม่ก็ย้ายตามไปที่อารามไฮด์ด้วยพร้อมกับพระบรมศพ ในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ฝังพระศพก็ถูกปล้นโดยเจ้าของวัดใหม่ โลงพระศพถูกหลอมเอาตะกั่ว พระศพที่เหลือก็ถูกฝังอย่างไม่มีพิธีรีตองในลานวัด แต่หลุมพระศพถูกขุดขึ้นมาอีกครั้งระหว่างการสร้างคุกใหม่ในปี ค.ศ. 1788 ทำให้กระดูกกระจัดกระจายไปหมด แต่กระดูกที่พบในบริเวณคล้ายเคียงกันในคริสต์ทศวรรษ 1860 ได้รับการประกาศว่าเป็นกระดูกของพระองค์ ในการขุดค้นทางโบราณคดีในปี ค.ศ. 1999 ในหลุมที่เชื่อว่าเป็นหลุมของพระองค์ พระชายาและพระโอรสแทบจะไม่พบซากใด ๆ ในหลุม
สถาบันการศึกษาหลายแห่งในอังกฤษใช้พระนามของพระองค์เป็นชื่อสถาบัน ซึ่งได้แก่:
รหัสลักษณ์แห่งสี่
หุบเขาแห่งความกลัว
จอห์น เอช. วอตสัน
นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน  หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ หมอวอตสัน เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" งานประพันธ์แนวนวนิยายสืบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ หมอวอตสันเป็นเพื่อนสนิทของเชอร์ล็อก โฮมส์ และเป็นผู้บันทึกประวัติของโฮมส์ รวมถึงบันทึกคดีที่น่าสนใจต่าง ๆ ของโฮมส์ลงพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์
ตามท้องเรื่อง หมอวอตสันรู้จักกับโฮมส์เนื่องจากต่างต้องการหาเพื่อนร่วมเช่าห้องพักในกรุงลอนดอน และได้เช่าห้องพักอยู่ด้วยกันที่บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ในราวช่วงปลายคริสต์ศตวรรษ 1800 หมอวอตสันได้แต่งงานกับนางสาวแมรี มอร์สตัน ซึ่งเป็นลูกความของโฮมส์ในตอน "จัตวาลักษณ์" ต่อมาภายหลังภรรยาเสียชีวิต หมอวอตสันได้ย้ายกลับมาอยู่กับโฮมส์อีกครั้ง
นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ในภาพยนตร์เรื่อง "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก" (พ.ศ. 2552) และ "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ" (พ.ศ. 2554) รับบทโดยจู๊ด ลอว์ ส่วนในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "เชอร์ล็อก" (พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน) รับบทโดยมาร์ติน ฟรีแมน
ธงชาติซาฮาราตะวันตก
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี หรือนักบุญเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  (ราว ค.ศ. 1003/1005 – 5 มกราคม ค.ศ. 1066) เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์เวสเซกซ์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1003/1005 ที่อิสลิป ออกซฟอร์ดเชอร์ อังกฤษ ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ และ เอ็มมาแห่งนอร์มังดี ทรงอภิเสกสมรสกับอิดิธแห่งเวสเซกซ์ ครองราชย์ระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1066
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นกษัตริย์ชาวแองโกล-แซกซันพระองค์ก่อนรัชกาลสุดท้ายของราชอาณาจักรอังกฤษและของราชวงศ์เวสเซกซ์ รัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่อำนาจของกษัตริย์เสื่อมลงแต่อำนาจของขุนนางเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นการนำมาสู่ความเกี่ยวพันกับดัชชีนอร์ม็องดีโดยการรุกรานอังกฤษของดยุกแห่งนอร์ม็องดีผู้เข้ามายึดราชบัลลังก์อังกฤษจากพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสันและพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิงผู้ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฮาร์ธาคนุต พระราชอนุชาต่างพระราชบิดา พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงยึดราชบัลลังก์คืนมาจากพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพระอนุชา อัลเฟรด เอเธลลิงเองก็พยายามโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1036 แต่ไม่สำเร็จ เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรสธิดาใน ปี ค.ศ. 1066 จึงทำให้เกิดการแก่งแย่งชิงราชบัลลังก์จากฝ่ายต่างๆ
หลังจากสวรรคตเพียงไม่ถึงร้อยปีพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นนักบุญ ในปี ค.ศ. 1161 ทรงเป็นนักบุญของคริสตจักรโรมันคาทอลิก คริสตจักรแห่งอังกฤษ และนิกายแองกลิคัน พระองค์ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ของกษัตริย์, การแต่งงานที่ไม่มีความสุข, คู่ที่แยกกัน, ราชวงศ์อังกฤษ และตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทรงเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์อังกฤษด้วยเช่นกัน
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จพระราชสมภพที่อิสลิป มลฑลออกซฟอร์ดเชอร์ เมื่อราว ค.ศ. 1003/1005 ในปี ค.ศ. 1013 เอ็มมาแห่งนอร์มังดี (น้องสาวของรีชาร์ที่ 2 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี) ทรงนำเอ็ดเวิร์ดและพระอนุชา อัลเฟรด หนีจากการรุกรานของชาวเดนมาร์กที่อังกฤษไปยังดัชชีนอร์ม็องดี แม้ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจะทรงเป็นผู้ศรัทธาในศาสนาแต่ในขณะเดียวกันก็ทรงเป็นนายทหารที่มีความสามารถในการต่อสู้ ฟลาเทยิสบ็อค (Flateyisbok) ชาวนอร์สกล่าวถึงการต่อสู้อย่างกล้าหาญของพระองค์กับพระเจ้าคนุตที่ลอนดอนว่าพระองค์ทรงโจมตีพระเจ้าคนุต แต่ธอร์เคล (Thorkell the Tall) สามารถช่วยให้พระเจ้าคนุตรอดมาได้โดยดึงตัวพระเจ้าคนุตลงจากหลังม้าก่อนที่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดจะเข้าถึงตัว พอเอ็ดเวิร์ดเสด็จตามมาถึงก็ทรงจามม้าของพระเจ้าคนุตด้วยขวาน เชื่อกันว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงศรัทธาศาสนามากขึ้นในระหว่างยี่สิบห้าปีที่ทรงพำนักอยู่ที่นอร์ม็องดี เดวิด อาร์มน โฮวาร์ธ ได้โต้แย้งความเห็นนี้ไว้ในหนังสือของเขา "1066: ปีแห่งการพิชิต" (1066: The Year of the Conquest) ในขณะที่อังกฤษกลายเป็นส่วนหนึ่งของเดนมาร์ก
ความคุ้นชินของพระองค์ต่อนอร์ม็องดีและผู้นำของดินแดนดังกล่าวกลายมาเป็นอิทธิพลต่อการปกครองของพระองค์ในเวลาต่อมา การที่ขุนนางชาวนอร์มังดีให้ที่ลี้ภัยแก่พระองค์ แต่มิได้ให้ความสนใจแก่พระองค์เท่าที่ควรก็ทำให้พระองค์มีความรู้สึกขอบคุณแต่ในขณะเดียวกันก็ทรงรู้สึกชิงชังในวิธีที่ทรงถูกปฏิบัติจากพระญาติ กล่าวกันว่าก่อนที่รอแบร์ที่ 1 ดยุกแห่งนอร์ม็องดีลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจะเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก็ได้ตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นหนึ่งในผู้ดูแลลูกชายวิลเลียม โรเบิร์ตไปเสียชีวิตที่เยรูซาเลม
หลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ต่อความพยายามที่จะชิงราชบัลลังก์ของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตในปี ค.ศ. 1036 เอ็ดเวิร์ดก็เสด็จกลับมานอร์ม็องดีแต่พระราชอนุชา อัลเฟรด ทรงถูกจับได้โดยกอดวิน เอิร์ลแห่งเอสเซกซ์ ผู้นำตัวพระราชอนุชาไปให้พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต พระเจ้าฮาโรลด์ทรมานเจ้าชายอัลเฟรดจนพระเนตรบอดเพื่อเป็นการกำจัดผู้ที่มีสิทธิ์ในราชบัลลงก์ เจ้าชายอัลเฟรดสิ้นพระชนม์จากการทรมานไม่นานหลังจากนั้น กล่าวกันว่าการฆาตกรรมของพระราชอนุชาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เอ็ดเวิร์ดทรงมีความแค้นต่อเอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์ และทรงขับไล่เขาจากราชสำนักในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1051 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดตรัสว่าสิ่งเดียวที่จะทำให้พระองค์ให้อภัยเอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์ได้คือการคืนชีพอัลเฟรด ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ในปี ค.ศ. 1041 ขุนนางชาวแองโกล-แซกซัน ก็ได้อัญเชิญพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดกลับมาอังกฤษ และทรงได้เข้าร่วมราชสำนักของพระเจ้าฮาร์ธาคนุต (พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราช) พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันระบุว่าพระเจ้าฮาร์ธาคานูททำพิธีสาบานพระองค์เป็นกษัตริย์ร่วมกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าฮาร์ธาคานูทเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงรับราชสมบัติต่อ ทรงได้รับนิยมจากพสกนิกรอย่างลั้นหลาม บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันกล่าวว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ ก่อนที่พระศพของพระเจ้าฮาร์ธาคนุตจะถูกฝัง พระองค์ได้รับการราชาภิเษกที่อาสนวิหารวินเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1043
ภูมิบุตร
ภูมิบุตร หรือ ภูมิปุตรา (, "บูมีปูเตอรา"; แปลว่า "ลูกของแผ่นดิน") หมายถึงชาวมลายูดั้งเดิม อันรวมถึงชาวโอรังอัซลี (Orang Asli)​ ซึ่งเป็นชาวเผ่าดั้งเดิมของคาบสมุทรมลายูและชนพื้นเมืองของรัฐซาบะฮ์และซาราวัก ทั้งนี้ในปัจจุบัน "ภูมิบุตร" ยังรวมถึงชาวมาเลเซียซึ่งอพยพมาจากอินโดนีเซีย (เรียกว่า ปรีบูมี), ชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม, ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียมุสลิม, ชาวจีนช่องแคบ (กลุ่มลูกครึ่งมลายู-จีน) และชาวคริสตัง (กลุ่มคริสตังลูกครึ่งมลายู-โปรตุเกส) แต่ไม่รวมถึงชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนหรืออินเดียที่มีจำนวนมากในประเทศ
ชาวมาเลเซียภูมิบุตรจะได้รับความช่วยเหลือพิเศษทางเศรษฐกิจและสังคมด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติตาม "นโยบายเศรษฐกิจใหม่" ซึ่งได้เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1970 แต่ชาวจีนและชาวฮินดูจะถูกกีดกันจากสิทธิพิเศษต่าง ๆ รวมถึงการห้ามเข้าโรงเรียนที่สงวนไว้เฉพาะชาวมลายู ทฤษฏีภูมิบุตรจึงถือว่าเป็นทฤษฎีเหยียดผิว และเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์ โดยนโยบายกดขี่ชาติพันธุ์อื่นเป็นนโยบายทางการเมืองของมาเลเซียมาตั้งแต่หลังได้รับเอกราช และเป็นเงื่อนไขโดยตรงหนึ่งที่ให้เกิดความรุนแรงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่ชาวจีนจำนวนมากถูกชาวมลายูรุมสังหาร และทำให้ความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในมาเลเซียเป็นเรื่องแก้ไม่ตกมาจนปัจจุบัน
ปรามูดียา อานันตา ตูร์
ปรามูดียา อานันตา ตูร์ (; 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 – 30 เมษายน ค.ศ. 2006) เป็นนักเขียนชาวอินโดนีเซีย
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ผู้สารภาพ
นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
อักษรลัณฑะ
ภาษากะยาตะวันออก
ภาษากะยาตะวันออก (Eastern Kayah) เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในประเทศไทยและพม่า โดยมีผู้พูดในพม่า 261,578 คน (พ.ศ. 2543) พบตามฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาละวินและมีผู้พูดในประเทศไทย 98,642 คน (พ.ศ. 2543) ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีความเกี่ยวข้องกับภาษากะยาตะวันตกซึ่งผู้พูดทั้งหมดอาศัยอยู่ในพม่า จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยสะกอ-บไฆ มีความสัมพันธ์กับภาษากะเหรี่ยงบเว เข้าใจกันได้ยากกับภาษากะยาตะวันตกที่ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ทางฝั่งพม่า
ภาษากะยาห์
อักษรคยาห์
ภาษาคยาห์
ภาษาไทดำ
ภาษาไทดำ มีผู้พูดทั้งหมด 763,700 คน อาศัยอยู่ระหว่างแม่น้ำแดงกับแม่น้ำดำ ทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม 699,000 คน (พ.ศ. 2545) อยู่ในแขวงคำม่วน ประเทศลาว 50,000 คน (พ.ศ. 2538) อยู่ในจังหวัดเลย ประเทศไทย 700 คน (พ.ศ. 2547) อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2428 ลาวโซ่งก็คือคนไทดำกลุ่มแรกที่เข้ามาสู่ประเทศไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้ในออสเตรเลีย จีน ฝรั่งเศส และสหรัฐ
ภาษาไทดำอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก อัตราการรู้หนังสือภาษาแม่ราวร้อยละ 1-5 เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยที่สำคัญในเวียดนาม
3 หนุ่ม 3 มุม ทูไนท์
วิกิพีเดียภาษาวอลลูน
วิกิพีเดียภาษาวอลลูน เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาวอลลูน ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาวอลลูนมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน พ.ศ. 2551)
วิกิพีเดียภาษาเบลารุส
วิกิพีเดียภาษาเบลารุส เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเบลารุส เริ่มสร้างเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเบลารุสมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน 2551)
ภาษากลุ่มเจอร์มานิก
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  (ราว ค.ศ. 962 - 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 962 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่พระมารดาของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ซึ่งอาจจะเป็นพระชายาพระองค์แรก เอเธลฟรีด หรือวูลฟธริธ พระชายาพระองค์ที่สอง ทรงราชย์ระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ที่ปราสาทคอร์ฟ มลฑลดอร์เซต ในประเทศอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์โตในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่มิได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท เมื่อพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จสวรรคตก็เกิดความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนสนุนพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด และพระราชอนุชาต่างมารดาแอเธลเรด ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมายของพระเจ้าเอ็ดการ์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ และได้ประกอบพิธีราชาภิเษกโดยอัครมุขนายกดันสตันแห่งแคนเทอร์เบอรี และออสวอลด์ อัครมุขนายกแห่งยอร์ก ผู้สนับสนุนหลักของพระองค์
รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่สั้นที่เป็นช่วงเวลาเพียงไม่ถึงสามปีที่เต็มไปด้วยปัญหาความขัดแย้งของผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากหลายฝ่าย พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกปลงพระชนม์ที่ปราสาทคอร์ฟในมลฑลดอร์เซต โดยข้าราชบริพารของพระราชมารดาเลี้ยงสมเด็จพระราชินีเอลฟ์ธรีธ (พระมเหสีพระองค์ที่สองหรือสามของพระเจ้าเอ็ดการ์) เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับพระราชสมญาว่า "มรณสักขี" (Martyr) เพราะการสวรรคตของพระองค์เป็นการสวรรคตที่ทารุณ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น นักบุญ เพียง 23 ปีหลังจากการเสด็จสวรรคต จากนั้นก็มีการก่อตั้งลัทธิบูชาของพระองค์กันที่ชาฟท์สบรีแอบบีย์ที่พระศพถูกย้ายมาฝังเมื่อปี ค.ศ. 980 กล่าวกันว่ามีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นหลายครั้งที่หลุมฝังพระศพของพระองค์รวมทั้งคนเป็นโรคเรื้อนที่หายหรือคนตาบอดที่หายตาบอด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ โรมันคาทอลิกและแองกลิคัน
ไอ.คิว. 180
ไอ.คิว. 180 (I.Q. 180) เป็นอัลบั้มสตูดิโอชุดแรกของวง ซิลลี่ ฟูลส์ ในสังกัดค่ายมอร์ มิวสิค เครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ หลังได้ส่งเดโมให้ทางค่าย อัลบั้มได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยอัลบั้มชุดนี้มีการเน้นความหนักแน่นของดนตรีมากเป็นพิเศษ และเนื่องด้วยอัลบั้มนี้มีแนวดนตรีที่ค่อนข้างฟังยาก ทำให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ยังไม่เป็นที่นิยมนักในสมัยนั้น
เพลงทั้งหมดแต่งโดยโต และเรียบเรียงโดยซิลลี่ ฟูลส์
ร้องนำ : ณัฐพล พุทธภาวนา
กีตาร์ : ทรงพล จูประเสริฐ, ณัฐพล พุทธภาวนา (เพลง "เพ้อ")
เบส : เทวฤทธิ์ ศรีสุข
กลอง : กอบภพ ใบแย้ม
MIDI Programming : กอบภพ ใบแย้ม
Produced by Silly Fools
Executive Producer : กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา
Recorded at Nexus Design Co,Ltd.
Engineer : พงษ์สินธุ์ จักรสมิทธานนท์ (Nexus Design Co,Ltd.), พี่ตี๋น้อย (Crimson Studio)
Mixed at T' N Crave Studio
Mixing and Mastering Engineer : David Brochstein
Assistant Engineer : ม.ล.ธนชาติ ประวิตร
Mastering at Crimson Studio
พระเจ้าสุทโธทนะศากยะราชา
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ
นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ
แคนดีแมน
แคนดีแมน (Candy Man) เป็นอัลบั้มเพลงชุดที่สองของวง ซิลลี่ ฟูลส์ วางแผงเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มีการเปลี่ยนแปลงมือกลองของวงโดย "เต้ย" กอบภพ ใบแย้ม ได้ลาออกจากวงไปศึกษาทางด้านโปรแกรมมิ่ง และได้ "ต่อ" ต่อตระกูล ใบเงิน เข้ามาแทน โดยอัลบั้มนี้เป็นชุดที่ทำให้ผู้คนทั้งประเทศรู้จักซิลลี่ ฟูลส์ แต่แฟนคลับบางรายก็ต้องผิดหวัง เนื่องจากอัลบั้มแรก และอัลบั้มที่สอง เป็นแนวเพลงที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยอัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงช้าและเพลงจังหวะปานกลาง โดยแทบไม่มีเพลงจังหวะเร็วเลย ซึ่งตรงกันข้ามกับชุดแรกอย่างเห็นได้ชัด โดยเพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง ฝัน อย่าบอกว่ารัก ไหนว่าจะไม่หลอกกัน และเพียงรัก อัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่ Simon Henderson มาเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับวง และมิกซ์เสียงอัลบั้มชุดนี้ด้วย
มินต์ (อัลบั้ม)
สาระแน (รายการโทรทัศน์)
สาระแน เป็นรายการวาไรตี้ผสมตลก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และเป็นรายการแรกของ บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด เดิมมีผู้ดำเนินรายการทั้ง 3 คน คือ วิลลี่ แมคอินทอช นาคร ศิลาชัย และ เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
สัญลักษณ์ประจำรายการ สาระแน คือ ผีเสื้อ ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ประจำรายการและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะในรายการนี้ และ ทาง ลักษ์ 666 มีสถานีโทรทัศน์ผ่านช่องสัญญาณดาวเทียมในนาม "สาระแน แชนแนล" ยุติการออกอากาศในวันที่ 31 มีนาคม 2557 และได้ออกอากาศใหม่อีกครั้ง ใน ไลน์ทีวี โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม 2559
รายการสาระแนออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2541 โดยเริ่มแรกเป็นการแกล้งดารารับเชิญในรายการและถูกปรับพัฒนารูปแบบรายการจนถึงปัจจุบัน
สำหรับชื่อรายการสาระแนจะถูกเปลี่ยนชื่อเพื่อเปลี่ยนแนวรูปแบบต่าง ๆ แต่ยังคงใช่ชื่อคำว่า "สาระแน" คงเดิมโดยใช้ชื่อดังต่อไปนี้
รายการสาระแนออกอากาศไปแล้ว 5 ช่องด้วยกัน ครั้งแรกฉายทางช่อง 3 เอชดี ต่อมาในปี 2547 จนถึงปี 2551 ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ต่อมาในปี 2551 ก็ได้มาออกอากาศทาง ช่อง 5 กดหมายเลข 5 จนถึงต้นปี 2557 โดยชื่อรายการที่ใช้คือ "สาระแน Big Bang!!!" (แต่ในผังรายการของทางสถานีระบุว่า "สาระแนโชว์" เหมือนกับครั้งแรกที่เริ่มจัด แต่กระนั้นคนทั่วไปก็ยังเรียกชื่อรายการนี้ว่า "สาระแน") ต่อมาในปี 2557 สาระแนได้มีการย้ายมาออกอากาศอีกช่องหนึ่งคือช่อง Workpoint 23 โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ซึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน 2557 จนถึง 29 มีนาคม 2558 และได้นำมากลับออกอากาศอีกครั้งทาง ไลน์ทีวี ในชื่อ สาระแน on LINE TV
รูปแบบของรายการ ในอดีต.
ในช่วงเปิดรายการจะเป็นช่วงโชว์การแสดงต่างๆเช่น ละครสั้นหรือล้อเลียนรายการต่างๆของพิธีกรและแขกร่วมรายการในแต่ละตอน จากนั้นเบรกต่อไปจะเป็นช่วงหลักของรายการโดยมีแขกรับเชิญมาคุยแขกรับเชิญที่โดนแกล้งมาให้ชม จากนั้นเบรกต่อไปเป็นช่วงที่นำล้อโฆษณาต่างโดยเริ่มจากโฆษณาของจริงและนำโฆษณาที่ล้อมาชมโดยช่วงแรกจะใช้ 10 เรื่องแต่ในสาระแนจังดึกถึงปัจจุบันจะนำโฆษณา 1-2 เรื่อง
สำหรับภาพยนตร์ชุดสาระแน สร้างโดย ลักษ์ฟิล์ม ร่วมมือกับ สหมงคลฟิล์ม (เฉพาะ "สาระแน โอเซกไก" ที่ร่วมสร้างโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ และ "สาระแน เลิฟยูววว" ที่ร่วมสร้างโดย เทค ไทยแลนด์) โดยใช้ชื่อคำว่า สาระแน นำหน้าในแต่ละเรื่อง ได้แก่ สาระแน ห้าวเป้ง!! (2552), สาระแนสิบล้อ (2553), สาระแนเห็นผี (2553), สาระแน โอเซกไก (2555) และ สาระแน เลิฟยูววว (2560) มีนักแสดงดังต่อไปนี้
จูซซี
จูซซี (Juicy) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่สี่ของวง ซิลลี่ ฟูลส์ วางแผงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2545 ชุดนี้จะลดซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ลง และเพิ่มความหนักแน่นของดนตรี และใช้ภาษาที่สื่อแล้วเข้าใจง่าย (แต่ไม่เท่าชุด ไอ.คิว. 180) ในอัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอยู่หลายเพลงได้แก่เพลง วัดใจ ขี้หึง ผิดที่ไว้ใจ บ้าบอ และน้ำนิ่งไหลลึก สำหรับในชุดนี้ โตได้เริ่มไว้เครา และไว้มาจนถึงปัจจุบันนี้
คิงไซส์
คิงไซส์ (King Size) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่ห้าของวงดนตรี ซิลลี่ ฟูลส์ มีการวางแผงถึง 3 ครั้ง วางแผงครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2547 และครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยเป็นชุดที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ชวนหลงใหลของวงเอาไว้ไม่เปลี่ยนแปลง เน้นความเป็นตัวของตัวเอง ถ่ายทอดออกมาโดยใช้ภาษาพูดเป็นส่วนใหญ่ และอาจจะเป็นชุดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของวงเลยก็ว่าได้ เนื่องจากการตอบรับอันล้นหลามของชุดนี้สงผลให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ขึ้นแท่นเป็นวงดนตรีอันดับ 1 ของไทยในเวลานั้น เพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง น้ำลาย ไม่หวั่นแม้วันมามาก หนึ่งเดียวของฉัน และคนที่ฆ่าฉัน โดยมีโต ณัฐพล พุทธภาวนา เป็นผู้แต่งคำร้องทั้งหมด
เจ้าชายสิทธัตถะกุมาร
วิรุฬ เตชะไพบูลย์
วิรุฬ เตชะไพบูลย์ อดีตผู้แทนการค้าไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคเพื่อไทย
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายอุเทน เตชะไพบูลย์ กับนางจำเรียง เตชะไพบูลย์ ด้านครอบครัวสมรสกับนางกัญญา เตชะไพบูลย์ (พงศ์ไพโรจน์) มีบุตร 5 คน (เสียชีวิตแล้ว 2 คน)
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ศรีราชา โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์สตีเว่น ฮ่องกง จากนั้นเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาบริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัย HAWTHONE รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา และเข้ารับการศึกษาอบรมหลักสูตร "ป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 2" วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และหลักสูตร "CORPORATE FINANCE" สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นอกจากนั้นยังได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาการตลาด) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงด้วย
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติฯ (15 มี.ค. 2534 - 21 มี.ค. 2535) และสมาชิกวุฒิสภา (22 มี.ค. 2535 - 21 มี.ค. 2539) หลังจากนั้นจึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคความหวังใหม่ ในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค จนกระทั่งได้รับตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กระแส ชนะวงศ์) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (วราเทพ รัตนากร) และกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการคลัง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 วิรุฬ เตชะไพบูลย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มที่ 5 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช ต่อมาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย พร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ ของพรรคพลังประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาถูกปรับออกจาตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 29 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
เลิฟมีเลิฟมายไลฟ์
Love Me Love My Life เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงอัลเทอร์เนทีฟ โมเดิร์นด็อก อัลบัมนี้โมเดริ์นด็อกอยู่ภายใต้สังกัดค่าย เบเกอรี่มิวสิก ในอัลบั้มชุดนี้มีมือเบส บ็อบ - สมอัตถ์ บุณยะรัตเวช กลับมาร่วมวงอีกครั้งหลังจากที่เรียนต่อต่างประเทศ อัลบั้มชุดนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 มีเพลงฮิตอย่าง "สิ่งที่ไม่เคยบอก" โดยในอัลบั้มชุดนี้ถือเป็นการบุกเบิกแนวเพลง โพสต์ร็อก ในประเทศไทย
"เวตาล" มีเสียงร้องที่ถูกซ่อนเอาไว้โดยเป็นเสียงย้อนกลับที่ร้องว่า ทรมาน
"Happiness is..." เป็นเพลงบรรเลงเพลงแรกของวง
"Animal" เดิมทีเป็นเพลงปกติ แต่ในอัลบั้มถูกปรับให้มีความช้าลงกว่าเดิมมาก โดยแบบปกติปรากฏอยู่ใน ซิงเกิล Animal
"Good Boy" เป็นเพลงที่ร้องร่วมกับ ดิโน่ ลูกชายของ กมล สุโกศล แคลปป์ ต่อมาถูกนำมารีมิกซ์ โดย เจ มณฑล จิรา ในซิงเกิล Animal และเคยถูกวางแผนว่าจะบันทึกเสียงใหม่และรวมในอัลบั้ม แดดส่อง
แดดส่อง
แดดส่อง อัลบั้มเต็มชุดที่ 4 ของวง โมเดิร์นด็อก โดยคราวนี้เหลือสมาชิกเพียง 3 คนอีกครั้ง โดยได้ ต่อยศ จงแจ่ม มือเบสจากวง ซีล มาร่วมเล่นให้แทน นอกจากนี้อัลบั้มนี้ยังร่วมมือกับโปดิวเซอร์ชาวต่างชาติอีกด้วย
เพลงที่ถูกคัดออก.
"Good boy" เป็นเพลงที่ถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่และมีแผนว่าจะรวมอยู่ในอัลบั้มด้วย แต่หลังจากได้บันทึกเสียงไปแล้ว กลับถูกคัดออกจากอัลบั้ม
โรเมโอและจูเลียต
โรเมโอและจูเลียต  เป็นละครโศกนาฏกรรมประพันธ์โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ แต่งในปี ค.ศ. 1595
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเรื่องราวความขัดแย้งของสองตระกูล คือ ตระกูลมอนตะคิวและตระกูลคาปุเล็ต ในเมืองเวโรนา ประเทศอิตาลี ซึ่งระบุชัดเจนความขัดแย้งของสองตระกูลชัดเจนในตอนต้นของบทละครว่า
ละครเรื่องนี้เป็นละครที่มีชื่อเสียงมาก ภาพยนตร์เรื่อง West Side Story ก็นำเรื่องนี้มาดัดแปลง