pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
12. เฉลิมชัย มอญสุขำ,วท.บ.,บธ.บ.,วศ.ม. "หนังสือสรุปฟิสิกส์ ม.ปลาย (ม.4-ม.5-ม.6) รายวิชาเพิ่มเติม เล่ม 1-2-3-4-5",หน้า.288,2555,กฎพาสคัล
13. เฉลิมชัย มอญสุขำ,วท.บ.,บธ.บ.,วศ.ม. "หนังสือสรุปฟิสิกส์ ม.ปลาย (ม.4-ม.5-ม.6) รายวิชาเพิ่มเติม เล่ม 1-2-3-4-5",หน้า.289,2555,เครื่องอัดไฮดรอลิก
14. เฉลิมชัย มอญสุขำ,วท.บ.,บธ.บ.,วศ.ม. "หนังสือสรุปฟิสิกส์ ม.ปลาย (ม.4-ม.5-ม.6) รายวิชาเพิ่มเติม เล่ม 1-2-3-4-5",หน้า.290,2555,หลักอาร์คิมีดิส
เคที แพร์รี
แฟสต์
เฟม ขยับเท้าก้าวสู่ฝัน
'เฟม ขยับเท้าก้าวสู่ฝัน' ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 กำกับภาพยนตร์โดย Alan Parker กำกับภาพโดย Michael Seresin
ชีววิทยาศาสตร์
หนีรุ่นพี่หันหารุ่นพ่อ
เป็นเรื่องของหนุ่มใหญ่คนหนึ่ง ซึ่งกำลังจะแต่งงานกับหญิงสาวที่มีอายุต่างกันถึง 20 ปี เรื่องตลกร้ายที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อเขาเดินทางไปสู่ขอฝ่ายหญิงที่บ้านเกิดซึ่งทำธุรกิจไร่องุ่นสำหรับผลิตไวน์ในเขตชนบทในฝรังเศส ที่นี่เขาได้พบกับแฟนเก่าที่เลิกรากันไปเมื่อ 20 ปีที่แล้วโดยบังเอิญ เรื่องคงไม่เลวร้ายนัก ถ้าเพียงแต่ว่าแฟนเก่าของเขาคนนั้น จะไม่เป็นแม่ของหญิงสาวที่เขากำลังจะแต่งงานด้วย เรื่องวุ่นๆ ของคู่แต่งงานใหม่ที่ต้องมาเจอกับปัญหายุ่งๆ ในครอบครัว รวมไปถึงวิกฤตการณ์เมื่อฝ่ายชายถูกเลิกจ้างงาน และต้องเริ่มมองหางานใหม่ เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่มีอายุและมุมมองที่ต่างกัน ที่ต้องปรับตัวเมื่อต้องมาอยู่ร่วมเป็นครอบครัวเดียวกัน
http://www.tbs.co.jp/jo-dan2007/index-j.html
บาอัล
บาอัล (Baal; ออกเสียง; ภาษาฮีบรู: בעל) เป็นเทพเจ้าแห่งสายฝนที่มีผู้นับถือในคานาอัน ตามตำนานกล่าวว่าเมื่อบาอัลชนะยัม เทพเจ้าแห่งท้องทะเลได้แล้วจึงสร้างเมืองของตนที่ภูเขาซาโฟน บาอัลพยายามหลบเลี่ยงมอต เทพเจ้าแห่งความตายตลอดแต่ก็หนีไม่พ้นและถูกเชิญให้ไปพบ อานัต ภรรยาของบาอัลได้พยายามขอให้มอตคืนบาอัลให้นางแต่ไม่สำเร็จ นางจึงชำแหละร่างของมอตและนำไปเผาไฟ ต่อมาทั้งบาอัลและมอตต่างฟื้นคืนชีพอีกครั้ง และเข้าต่อสู้กัน เทพเจ้าส่วนใหญ่เข้าข้างบาอัล ในที่สุดบาอัลจึงชนะได้ครองท้องทุ่งกว้าง บาอัล เป็นชื่อเซมิติกตะวันตกที่หมายถึง เจ้านายหรือลอร์ด แม้ว่าพระบาอัลจะหมายถึงเทพเจ้าต่างๆ มากมาย แต่ในกรณีนี้หมายถึงฮาดัด ชาวคานาอัน และเทพแห่งสายฝน ความอุดมสมบูรณ์ ชีวิต เกษตรกรรม และฟ้าร้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอูการิตและอเลปโป เขาได้รับการบูชาในชุมชนตะวันออกกลางโบราณหลายแห่ง ซึ่งถือว่าเขาเป็นหนึ่งในเทพเจ้าที่สำคัญที่สุดในท้องถิ่นของตน เจ้าแห่งสายฝนที่ให้ชีวิตซึ่งมีความสำคัญต่อชาวนา บาอัลกลายเป็นชื่อของพระเจ้าเทียมเท็จในคัมถีร์ฮีบรู ปีศาจจำนวนมาก เช่น เบลเซบับ เบลเฟกอร์ และเบริธเชื่อกันว่ามาจากพระบาอัล
รายชื่อยี่ห้อรถยนต์
สเต็ปเท้าไฟ หัวใจท้าฝัน
สเต็ปเท้าไฟ หัวใจท้าฝัน ภาพยนตร์แคนาดา ออกฉายในปี ค.ศ. 2008 กำกับโดย Ian Iqbal Rashid
ความหลากหลายทางชีวภาพ  หมายถึง การมีสิ่งมีชีวิตนานาชนิดพันธุ์ในระบบนิเวศอันเป็นแหล่งที่อยู่อาศัย ซึ่งมีมากมายและแตกต่างกันทั่วโลก หรือง่าย ๆ คือ การที่มีชนิดพันธุ์ (species) สายพันธุ์ (genetics) และระบบนิเวศ (ecosystem) ที่แตกต่างหลากหลายบนโลก
ความหลากหลายทางชีวภาพสามารถพิจารณาได้จากความหลากหลายระหว่างสายพันธุ์ ระหว่างชนิดพันธุ์ และระหว่างระบบนิเวศ
ความหลากหลายทางชีวภาพระหว่างสายพันธุ์ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด คือ ความแตกต่างระหว่างพันธุ์พืชและสัตว์ต่าง ๆ ที่ใช้ในการเกษตร ความแตกต่างหลากหลายระหว่างสายพันธุ์ ทำให้สามารถเลือกบริโภคข้าวเจ้าหรือข้าวเหนียว ตามที่ต้องการได้ หากไม่มีความหลากหลายของสายพันธุ์ต่างๆ แล้ว อาจจะต้องรับประทานส้มตำปูเค็มกับข้าวจ้าวก็เป็นได้ ความแตกต่างที่มีอยู่ในสายพันธุ์ต่าง ๆ ยังช่วยให้เกษตรกรสามารถเลือกสายพันธุ์ปศุสัตว์ เพื่อให้เหมาะสมตามความต้องการของตลาดได้ เช่น ไก่พันธุ์เนื้อ ไก่พันธุ์ไข่ดก วัวพันธุ์นม วัวพันธุ์เนื้อ เป็นต้น
ความหลากหลายระหว่างชนิดพันธุ์ สามารถพบเห็นได้โดยทั่วไปถึงความแตกต่างระหว่างพืชกับสัตว์แต่ละชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ที่อยู่ใกล้ตัว เช่น สุนัข แมว จิ้งจก ตุ๊กแก กา นกพิราบ และนกกระจอก เป็นต้น หรือสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในป่าเขาลำเนาไพร เช่น เสือ ช้าง กวาง กระจง เก้ง ลิง ชะนี หมี และวัวแดง เป็นต้น พื้นที่ธรรมชาติเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างหลากหลาย แต่ว่ามนุษย์ได้นำเอาสิ่งมีชีวิตมาใช้ประโยชน์ทางการเกษตร และอุตสาหกรรม น้อยกว่าร้อยละ 5 ของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ในความเป็นจริงพบว่ามนุษย์ได้ใช้พืชเป็นอาหารเพียง 3,000 ชนิด จากพืชมีท่อลำเลียง (vascular plant) ที่มีอยู่ทั้งหมดในโลกถึง 320,000 ชนิด ทั้ง ๆ ที่ประมาณร้อยละ 25 ของพืชที่มีท่อลำเลียงนี้สามารถนำมาบริโภคได้ สำหรับชนิดพันธุ์สัตว์นั้น มนุษย์ได้นำเอาสัตว์เลี้ยงมาเพื่อใช้ประโยชน์เพียง 30 ชนิด จากสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมดที่มีในโลกประมาณ 50,000 ชนิด (โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ ค.ศ. 1995)
ความหลากหลายระหว่างระบบนิเวศเป็นความหลากหลายทางชีวภาพซึ่งซับซ้อน สามารถเห็นได้จากความแตกต่างระหว่างระบบนิเวศประเภทต่าง ๆ เช่น ป่าดงดิบ ทุ่งหญ้า ป่าชายเลน ทะเลสาบ บึง หนอง ชายหาด แนวปะการัง ตลอดจนระบบนิเวศที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น ทุ่งนา อ่างเก็บน้ำ หรือแม้กระทั่งชุมชนเมืองของเราเอง ในระบบนิเวศเหล่านี้ สิ่งมีชีวิตก็ต่างชนิดกัน และมีสภาพการอยู่อาศัยแตกต่างกัน
ความแตกต่างหลากหลายระหว่างระบบนิเวศ ทำให้โลกมีถิ่นที่อยู่อาศัยเหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ ระบบนิเวศแต่ละประเภทให้ประโยชน์แก่การดำรงชีวิตของมนุษย์แตกต่างกัน หรืออีกนัยหนึ่งให้ "บริการทางสิ่งแวดล้อม" (environmental service) ต่างกันด้วย อาทิ ป่าไม้ทำหน้าที่ดูดซับน้ำ ไม่ให้เกิดน้ำท่วมและการพังทลายของดิน ส่วนป่าชายเลนทำหน้าที่เก็บตะกอนไม่ให้ไปทบถมจนบริเวณปากอ่าวตื้นเขิน ตลอดจนป้องกันการกัดเซาะบริเวณชายฝั่งจากกระแสลมและคลื่นด้วย เป็นต้น
อนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ.
จากการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (United Nations Conference on Environment and Development) หรือการประชุมสุดยอดด้านสิ่งแวดล้อม (Earth Summit) ณ นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เมื่อวันที่ 5–14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ประเทศทั่วโลกได้ให้การรับรองอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ โดยมีทั้งสิ้น 157 ประเทศร่วมลงนาม
อนุสัญญาฯ ได้มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ปัจจุบันมีภาคี 191 ประเทศ ในส่วนของประเทศไทย ได้ลงนามในอนุสัญญาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และให้สัตยาบันเข้าเป็นภาคีเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2546 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2547
อนุสัญญาฯ เป็นความตกลงด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ ที่มีเจตนารมณ์ให้รัฐบาลทุกประเทศเคร่งครัดต่อการรักษาวินัยสิ่งแวดล้อม อนุสัญญาฯ ฉบับนี้เป็นอนุสัญญานานาชาติฉบับแรกที่ครอบคลุมการอนุรักษ์ ทั้งพันธุกรรม ชนิดพันธุ์ และระบบนิเวศ โดยมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ
ลาบีจาแนซ
เพลงชาติโกตดิวัวร์ มีชื่อว่า ลาบีจาแนซ (, แปลว่า เพลงจากเมืองอาบีจาน) ชื่อของเพลงนี้ตั้งตามชื่อของเมืองอาบีจานซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของโกตดิวัวร์ (ปัจจุบันเมืองหลวงของโกตดิวัวร์คือกรุงยามูซูโกร) ประพันธ์เนื้อร้องโดยมาตีเยอ เอกรา (Mathieu Ekra) โฌอากิม บอนี (Joachim Bony) และ ปีแยร์ มารี กอตี (Pierre Marie Coty) ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติร่วมกับปีแยร์ มีแชล ป็องโก (Pierre Michel Pango) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของประเทศโกตติวัวร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503
เดอบูกงกอแล
เดอบูกงกอแล (, แปลว่า "ตื่นเถิดชาวคองโก") คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประพันธ์ทำนองโดยซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi) เนื้อร้องโดยโจเซฟ ลูตุมบา (Joseph Lutumba) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่อสาธารณรัฐคองโก (เลโอโปลด์วิลล์)ได้รับเอกราชจากเบลเยียม แต่เมื่อประเทศได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง "ลาซาอีรวซ" "(La Zaïroise)" ภายหลังเมื่อโลร็อง กาบีลา (Laurent Kabila) ก้าวขึ้นมามีอำนาจในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้มีการนำเพลงเดอบูกงกอแลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกครั้ง
สาวสวิง กลิ้งยกแก๊งค์
สาวสวิง กลิ้งยกแก็งค์  เป็นภาพยนตร์ แนวคอมมาดี้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ในประเทศญี่ปุ่น โดยมีคำโฆษณาในการฉายในไทยว่า "ความฮาน่ารักที่มากันเป็นแก๊งค์"
ในวันหยุดปิดภาคฤดูร้อนของโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง เรื่องวุ่นๆ ได้เกิดขึ้นเมื่อวงดนตรีของโรงเรียนซึ่งต้องทำหน้าที่ในงานแข่งขันเบสบอลประจำปี เกิดล้มป่วยลงพร้อมกัน จากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของกลุ่มเด็กนักเรียนหญิงม.ปลายกลุ่มหนึ่ง ทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยสนใจในดนตรีกลุ่มนี้ต้องจับพลัดจับผลูมาฝึกซ้อมเพื่อเข้าทำหน้าที่แทนเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ในขณะที่สมาชิกแต่ละคนกำลังเริ่มสนใจและซาบซึ้งในเสียงดนตรีที่แม้จะแปร่งไปบ้าง เพราะยังเป็นมือสมัครเล่น แต่ก็มีชีวิตชีวาในแบบของตัวเอง โชคไม่ดีที่เมื่อทุกอย่างกำลังจะเข้าที่เข้าทางอยู่แล้ว สมาชิกมืออาชีพของวงดนตรีของโรงเรียนก็แข็งแรงพอจะกลับมาทำหน้าที่ของตนต่อได้ พวกเธอจึงถูกกันให้มาอยู่วงนอกเหมือนเดิม อย่างไรก็ตามโทโมโกะ (จุริ อุเอะโนะ) และเพื่อนๆ กลับไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจง่ายๆ ถึงขนาดขวนขวายหาเครื่องดนตรีกลางเก่ากลางใหม่ (แต่ไปทางเก่าเสียมากกว่า) ราคาถูก มาใช้ฝึกซ้อมกันเอง จนรวมตัวเป็นวงได้ในชื่อ Swing Girls (ภายหลังเปลี่ยนเป็น Swing Girls &amp; A Boy จากการแก้ชื่อใหม่โดย ทาคุยะ) และตระเวนแสดงไปตามที่ต่างๆ
แม้จะไม่เก่ง แต่พวกเขาก็พยายาม โดยมีแรงสนับสนุนจากอาจารย์โอซาว่า อาจารย์คณิตศาสตร์ผู้คลั่งไคล้ในดนตรีแจ็ส แต่ไร้พรสวรรค์ด้านดนตรีโดยสิ้นเชิง คอยให้การสนับสนุนและแนะนำ ในที่สุดเพื่อทดสอบความสามารถของตนเอง วง Swing Girls &amp; A Boy ตัดสินใจเข้าร่วมประกวดในเทศกาลดนตรี แต่เรื่องวุ่นดูจะยังไม่สิ้นสุด เมื่อโทโมโกะ ลืมส่งเทปเดโมเพื่อสมัครเข้าร่วมการประกวด จนกลายเป็นกลุ่มที่สมัครเข้าไปช้าที่สุด ในวันสุดท้ายของการรับสมัคร
จุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่การที่นักแสดงแต่ละคน ต้องเข้ารับการฝึกสอนการเล่นดนตรีแจ็ส เพื่อให้สามารถเล่นได้ด้วยตนเองจริงๆ ถึงกับมีการตั้งวง Swing Girls &amp; A Boy และจัดแสดงคอนเสิร์ตตามที่ต่างๆ รวมถึงการออก CD Sound Track และ DVD Live Concert เพื่อเป็นที่ระลึกแก่แฟนๆ ของวงด้วย
ลากงกอแลซ
ลากงกอแลซ (, แปลว่า "เพลงแห่งคองโก") เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐคองโก ประพันธ์ทำนองโดย ฌ็อง รัวเย (Jean Royer) และโฌแซ็ฟ สปาดีลีแยร์ (Joseph Spadilière) เนื้อร้องโดยฌัก ตงดรา (Jacques Tondra) และฌอร์ฌ กีบ็องกี (Georges Kibanghi) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2502 แต่ถูกแทนที่ด้วยเพลง "เลทรัวกลอรีเยิซ" ("Les Trois Glorieuses") ในสมัยสาธารณรัฐประชาชนคองโกเมื่อ พ.ศ. 2512 ก่อนที่จะได้เปลี่ยนกลับมาใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐคองโกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534
ดึส ชิฟเฟอรส์ เอท เดส เลทเทอรส์
L'Abidjanaise
ลาสต์เฟรนส์
"รักออกแบบไม่ได้"  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางฟุจิเทเลวิชัน ในช่วงเวลาสี่ทุ่ม ทุกวันพฤหัสบดี ตั้งวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2551 จนถึงวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และตอนพิเศษที่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องบางส่วนที่ถูกทิ้งไป ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2551
เนื่อเรื่องหลักได้ตามชีวิตของ ไอดะ มิจิรุ ซึ่งเป็นผู้ช่วยพนักงานเสริมสวย เธอได้ย้ายกลับมาอยู่ที่โตเกียวหลังจากที่ย้ายไปอยู่ที่บ้านเกิด4ปี เธอถูกรุ่นพี่ที่ทำงานรังแกสาระพัดแถมแฟนหนุ่มก็ได้ทำร้ายร่างกายเธออีก จนเธอได้มาพบเพื่อนสนิทสมัยเรียนมัธยมปลาย คิชิโมโตะ รุกะ ที่เป็นนักมอเตอร์ครอสที่มีความสามารถ, ทาเครุ ช่างแต่งหน้า และ เอริ เพื่อนร่วมบ้านของ รุกะ และจุดเริ่มต้นของมิตรภาพก็ได้กำเนิดขึ้น
ลาสต์ เฟรนส์ ได้อันดับ 1 ของ Fuji's top 50 list ในวันที่ 26 มิถุนายน จนถึงวันที่ 29 มิถุนายน แต่ถึงอย่างนั้นอันดับก็ได้ตกลงสู่อันที่ดับ 6 หลังจากที่ตอนพิเศษได้ออกชายในช่วงสัปดาห์ที่ 7 ถึง 13 กรกฎาคม และก็ยังได้อันดับที่ 9 จากรายการ the Top 50 list นอกเหนือจากเว็บไซต์หลักของซีรีส์ที่ Fuji TV แล้วก็ยังได้มีการสร้างอีกเว็บไซต์ขึ้งมา ในชื่อ "Last Friends : Another"
ละครเรื่องลาสต์เฟรนส์ ได้ติดตามประเด็นปัญหาต่างๆของคนในรุ่นปัจจุบัน โดยที่ส่วนมากนั้นมักจะเป็นปัญหาเรื่องการใช้ความรุนแรงในครอบครัว ความผิดปกติทางเพศ และ ความบอบช้ำทางจิตใจ โดยนำเสนอผ่านตัวละครทั้ง 5 คือ :
อีเอสพีเอ็น
Entertainment and Sports Programming Network หรือที่เรียกว่า ESPN เป็นสถานีเคเบิลทีวีของอเมริกาที่ผลิตและแพร่ภาพรายการเกี่ยวกับกีฬาตลอด 24 ชั่วโมง ผู้ก่อตั้ง ESPN คือ Scott Rasmussen และ Bill Rasmussen พ่อของเขา ESPN ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2522 ภายใต้การควบคุมของ Chet Simmons ประธานและซีอีโอคนแรกของสถานี (ต่อมาเขาไปเป็นผู้บริหารสูงสุดคนแรกของลีกอเมริกันฟุตบอล) บริษัท Getty Oil เป็นผู้ให้เงินทุนในการเริ่มต้นธุรกิจใหม่นี้ ประธานคนปัจจุบันของ ESPN คือ จอร์จ โบเดนไฮเมอร์ (George Bodenheimer) เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2546 เขาก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าของ ABC Sports ด้วย นับแต่นั้นมาเขาก็ได้เปลี่ยนแบรนด์ใหม่เป็น ESPN on ABC (อย่างไรก็ตามในทางกฎหมาย ABC Sports ยังคงเป็นอีกบริษัทที่แยกจาก ESPN)
รายการที่เป็นสัญลักษณ์ของ ESPN คือ SportsCenter ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกที่ ESPN และออกอากาศตอนที่ 30,000 ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ESPN แพร่ภาพรายการส่วนใหญ่จากสตูดิโอในบริสตอล รัฐคอนเนตทิคัต นอกจากนี้ ESPN ยังมีสำนักงานในนครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก, ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน, ชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา และลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ชื่อของ ESPN ถูกเปลี่ยนให้ยาวขึ้นไปอีกว่า "ESPN Inc."
ESPN ทำการตลาดตัวเองในฐานะ "The Worldwide Leader in Sports" (ผู้นำระดับโลกในเรื่องกีฬา) ซึ่งเป็นสโลแกนที่ปรากฏอยู่เกือบทุกสื่อ แต่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ให้กำเนิดสโลแกนนี้
รายการส่วนใหญ่ของ ESPN และเน็ตเวิร์คร่วม จะเป็นการถ่ายทอดกีฬาสดหรือเทป และรายการข่าวที่เกี่ยวกับกีฬา (เช่น SportsCenter) เวลาที่เหลือก็จะเป็นทอล์กโชว์ที่เกี่ยวกับกีฬา (เช่น Around the Horn, Jim Rome is Burning, Outside The Lines, and PTI) และสารคดีที่เกี่ยวกับกีฬา
เดิมทีนั้น ESPN เกิดขึ้นมาจากความคิดของ Bill Rasmussen นักข่าวกีฬาสถานีโทรทัศน์ช่อง WWLP ซึ่งเป็นสถานีในเครือ NBC ที่เมืองสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ในช่วงยุค 1970 Rasmussen ทำงานกับทีมฮอกกี้ New England Whalers ของสมาคมฮอกกี้โลก เป็นคนขายเวลาโฆษณาในการออกอากาศให้กับทีม ลูกชายของเขา Scott ซึ่งเคยเป็นผู้รักษาประตูฮอกกี้น้ำแข็งในสมัยเรียนไฮสคูล เป็นผู้ประกาศให้กับทีม ทั้งคู่ถูกไล่ออกในปี พ.ศ. 2520 และ Rasmussen จึงมองหาช่องทางธุรกิจใหม่ ๆ ความคิดเดิมเริ่มแรกของเขาก็คือ สถานีเคเบิลทีวี (ซึ่งสมัยนั้นถือเป็นสื่อชนิดใหม่) ที่เน้นการรายงานข่าวกีฬาในรัฐคอนเนตทิคัต (เช่น ทีมฮอกกี้น้ำแข็ง Hartford Whalers และ Connecticut Huskies) แต่เมื่อ Rasmussen ทราบว่า การซื้อเวลาการออกอากาศผ่านดาวเทียมตลอด 24 ชั่วโมงราคาถูกกว่าการซื้อเวลาเป็นช่วง ๆ ที่ได้เวลาแค่ 2-3 ชั่วโมงต่อคืน เขาจึงได้เวลาออกอากาศเป็น 24 ชั่วโมงและออกอากาศทั่วประเทศ ชื่อเดิมของช่องคือ ESP ย่อมาจาก Entertainment and Sports Programming แต่ชื่อนี้ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงก่อนที่จะได้ออกอากาศ
ESPN เริ่มออกอากาศครั้งแรกด้วยการเปิดตัวรายการ SportsCenter ซึ่งมีผู้ดำเนินรายการคือ Lee Leonard และ George Grande ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2522 คะแนนแรกที่ผ่านรายการ SportsCenter มาจากเทนนิสหญิง
เพื่อให้สามารถออกอากาศได้ครบ 24 ชั่วโมงต่อวัน ESPN จึงมีรายการกีฬาหลากหลายประเภทที่สถานีอื่น ๆ ไม่ได้นำมาออกอากาศช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เช่น Australian Rules Football, รายการเทนนิสเดวิสคัพ, มวยปล้ำอาชีพ, มวย รวมไปถึงอเมริกันฟุตบอลและบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัย เทศกาลโอลิมปิคของอเมริกา (U.S. Olympic Festival) ซึ่งปัจจุบันถูกยกเลิกไปแล้ว จัดขึ้นโดย United States Olympic Committee เพื่อเป็นเครื่องมือในการฝึกฝนสำหรับนักกีฬา ก็เป็นรายการหลักของ ESPN ในช่วงนั้นด้วย
การเข้ามาของ Professional sports.
ESPN (และเน็ตเวิร์คของอเมริกา) อยู่ในกลุ่มหุ้นส่วนที่ใช้เคเบิลแทนการส่งสัญญาณทางอากาศในช่วงแรก ๆ ให้กับลีกบาสเกตบอลอาชีพ: National Basketball Association (NBA) ความสัมพันธ์ของเน็ตเวิร์คกับสมาคมได้พยายามเข้าไปเกี่ยวข้องกับภาคกีฬาอาชีพในอเมริกาซึ่งยืนยาวมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525-2527 หลังจากช่องโหว่ที่มีมา 18 ปีด้วยกัน ESPN (ภายใต้ความอุปถัมภ์ของ ABC network) ได้ทำสัญญาการแพร่ภาพออกอากาศ เป็นจำนวนเงิน 2.6 พันล้านดอลลาร์ต่อหกปี กับ NBA ด้วยเหตุนี้ ESPN กับบาสเก็ตบอลอาชีพในอเมริกา จึงถือเป็นการผนึกกำลังครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2546 ลีกอเมริกันฟุตบอล (USFL) ได้เปิดตัวผ่าน ESPN และ ABC ลีกอเมริกันฟุตบอล (มี 3 ฤดูกาลด้วยกัน) ก็ได้ฉลองชัยกับความสำเร็จในช่วงระยะเวลาสั้นๆ บางส่วนของความสำเร็จเป็นผลพลอยได้ที่ได้รับจากการรายงานข่าวของ ESPN
ในปี พ.ศ. 2550 ESPN ได้รับสิทธิ์บางส่วนจากลีกอเมริกันฟุตบอลระดับอาชีพ (National Football League) โดยที่ลีกอเมริกันฟุตบอลได้ตกลงให้สิทธิ์กับ ESPN ตราบเท่าที่ ESPN ตกลงที่จะให้ถ่ายทอดเกมผ่านสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นทั้งในรูปแบบวิทยุและโทรทัศน์ การถ่ายทอด ESPN Sunday Night Football จะยังคงมีต่อไปอีก 19 ปี และเป็นการกระตุ้น ESPN ในเรื่องการมีสิทธิ์ตามกฎหมายให้เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย ใน NFL ฤดูกาลปี 2006 ESPN เริ่มออกอากาศ Monday Night Football ซึ่งก่อนหน้านี้จะได้รับชมผ่าน ABC
ในปี พ.ศ. 2533 ESPN ได้เพิ่ม Major League Baseball เข้าไปในการออกอากาศด้วยสัญญา 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และก็ได้มีการต่อสัญญาไปจนถึงปี พ.ศ. 2554 Jon Miller และ Joe Morgan เป็นนักพากย์ให้กับ Sunday Night Baseball มายาวนาน
ESPN ออกอากาศ Major Professional Sports Leagues ถึง 4 ลีกด้วยกันในแถบอเมริกาเหนือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545-2547 เป็นช่วงที่ ESPN ได้งดการออกอากาศ National Hockey League ชั่วคราว เน็ตเวิร์คได้ออกอากาศเกม NHL มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526-2529 และอีกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
ESPN ได้ออกอากาศเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (Major League Soccer) ประมาณอาทิตย์ละครั้งผ่าน ESPN2 ตั้งแต่ที่มีการเริ่มลีกมาในปี พ.ศ. 2539 ในหลายๆ ปีส่วนใหญ่แล้วเกมการแข่งขัน All-Star Game ประจำปีและเกมการชิงแชมป์ MLS Cup รวมถึงในบางปีเกมการแข่งขัน Opening Night ก็จะออกอากาศผ่านสถานี ABC
ESPN ออกอากาศกีฬา 65 ประเภทด้วยกัน ใน 24 ชั่วโมงต่อวัน มีทั้งหมด 14 ภาษา และออกอากาศมากกว่า 15 ภาษาใน 150 ประเทศ
ในช่วงยุค พ.ศ. 2533 และต้นปี พ.ศ. 2543 จะได้เห็นการเติบโตที่ค่อนข้างมากภายในบริษัท ในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการก่อตั้ง ESPN2 ขึ้นมา พร้อมกับ Keith Olbermann และ Suzy Kolber โดยได้มีการแพร่ภาพทางเน็ตเวิร์คกับ SportsNite อีก 3 ปีต่อมา ESPNEWS ก็ได้เกิดขึ้นมา พร้อมกับ Mike Tirico ที่ถือว่าเป็นผู้ประกาศข่าวคนแรกของช่อง ในปี พ.ศ. 2540 ESPN ได้ซื้อ Classic Sports Network และตั้งชื่อใหม่ว่า ESPN Classic เน็ตเวิร์คของ ESPN ล่าสุดในอเมริกาคือ ESPNU ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2548
ESPN International เกิดขึ้นในช่วงต้นยุค พ.ศ. 2533 เพื่อหาโอกาสจากตลาดดาวเทียมที่เพิ่มขึ้นในแถบเอเชีย แอฟริกา และละตินอเมริกา ในประเทศแคนาดาบริษัท ESPN Inc. ได้ซื้อหุ้นส่วนน้อยจาก TSN และ RDS (อันที่จริงแล้ว โลโก้ปัจจุบันของทั้ง 2 องค์กรดูเหมือนกับโลโก้ของ ESPN) ในปี พ.ศ. 2547 ในที่สุด ESPN ก็ได้เข้าสู่ตลาดยุโรปโดยการออกอากาศ ESPN Classic และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ESPN ได้ตกลงที่จะซื้อ North American Sports Network ในตอนแรกนั้น การออกอากาศของ SportsCenter มี 3 ช่วงต่อวัน คือ 01.00 น. (ซึ่งจะออกอากาศซ้ำจนถึง 09.00 น.) 18.00 น. และ 23.00 น.
ในปี พ.ศ. 2537 ESPN ตั้งมาตรฐานเพื่อให้เข้าใจถึงบทบาทของกีฬาในอเมริกาผ่าน The ESPN Sports Poll โดย Dr. Richard Luker สำหรับ Sports Poll นั้น เป็นการศึกษาถึงสิ่งที่สนใจและกิจกรรมของเหล่าแฟนกีฬาในแต่ละวันทั่วทั้งประเทศที่ทำอย่างต่อเนื่องเป็นครั้งแรกในอเมริกา Sporting News ได้รับรู้ถึงความสำเร็จของ The ESPN Sports Poll และ Dr. Luker ในปี พ.ศ. 2549
เนื่องจากการเพิ่มสูงขึ้นของค่าครองชีพในตลาด Sports Entertainment เช่น สิทธิ์การออกอากาศอเมริกันฟุตบอล NFL ที่มีมูลค่า 8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นเวลา 8 ปี “สคริปต์ได้กลายมาเป็นของฟุ่มเฟือยให้กับ ESPN” David Carter ผู้อำนวยการ Sports Business Institute ของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย (University of Southern California) กล่าว
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เป็นต้นไป ESPN ก็ได้ถูกรวมเข้ากับ ABC Sports ในปีนั้นเอง Steve Bornstein ประธานของ ESPN ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ก็ได้กลายมาเป็นประธานของ ABC Sports ด้วยเหมือนกัน การรวมตัวกันนี้ส่งผลให้ในปี พ.ศ. 2549 ได้มีการตัดสินใจที่จะรวมการดำเนินงานของ ABC Sports เข้ากับ ESPN เนื่องด้วยเหตุนี้นี่เอง ทำให้ในตอนนี้รายการกีฬาของ ABC ทุกรายการใช้ชื่อว่า ESPN on ABC อย่างไรก็ตาม ABC Sports ก็ยังคงแยกจาก ESPN อย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ปัจจุบันนี้ ESPN กำลังสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกที่ใช้ในการผลิตรายการ ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง Los Angeles สิ่งอำนวยความสะดวกนี้เป็นส่วนหนึ่งของ L.A. Live complex ที่อยู่ตรงข้าม Staples Center สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งห้าชั้นนี้จะจัดโซนร้านอาหารไว้ที่สองชั้นแรก และจะมีสตูดิโอสองห้องที่ใช้ในการผลิตโทรทัศน์ด้วยห้องควบคุมระบบดิจิทัลที่อยู่ชั้นบน โดยที่ทำการเปิดตัวไปแล้ว ในปี พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2550 ESPN ได้เซ็นสัญญาลงนามกับ Arena Football League เพื่อออกอากาศอย่างน้อยหนึ่งเกมทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นช่วงคืนวันจันทร์
ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551 ESPN ได้เซ็นสัญญาหลายล้านดอลลาร์สหรัฐกับสมาคมกีฬาระดับอาชีพ Major League Gaming หรือ MLG เป็นเวลาสั้นๆ ถึงแม้ว่าบางคนได้โต้แย้งว่า เกมระดับอาชีพไม่ใช่กีฬาที่แท้จริง แต่ ESPN ก็ยังคงมีการร่วมมืออยู่
ความเป็นมาด้านกรรมสิทธิ์.
ตามที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น William Rasmussen ได้ก่อตั้งเน็ตเวิร์คขึ้นมา ก่อนที่จะมีการออกอากาศ ESPN บริษัท Getty Oil (ต่อมา Texaco เป็นผู้ซื้อ ESPN ซึ่งได้เข้าถือสิทธิ์โดย Chevron ตามลำดับ) ได้ตกลงที่จะซื้อหุ้นธุรกิจหลักในเน็ตเวิร์ค
ในปี พ.ศ. 2527 ABC ได้ตกลงกับบริษัท Getty Oil เพื่อเข้าถือสิทธิ์ใน ESPN โดยที่ ABC ได้ถือหุ้น 80% และขายหุ้นไป 20% ให้กับ Nabisco ต่อมาหุ้นของ Nabisco ถูกขายต่อไปยัง Hearst Corporation ซึ่งยังคงถือหุ้นอยู่ 20% ในทุกวันนี้ ในปี พ.ศ. 2529 บริษัท Capital Cities Communications ได้เข้าซื้อ ABC ด้วยมูลค่า 3.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี พ.ศ. 2548 บริษัท The Walt Disney Company ได้ซื้อ Capital Cities/ABC ด้วยมูลค่า 19 พันล้านดอลลาร์สหรัฐและถือครองหุ้น 80% ใน ESPN ณ ช่วงเวลานั้น ตามการวิเคราะห์ที่ได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Barron’s Magazine เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นไปได้ว่า ESPN “มีมูลค่ามากกว่า 40% ของมูลค่าทั้งหมดของ Disney โดยยึดตามกระแสเงินสดที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวในอุตสาหกรรม”
ถึงแม้ว่า ESPN จะดำเนินการในฐานะบริษัทสาขาของ Disney มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 แต่ก็ยังถือว่าเป็นกิจการร่วมค้า (Joint Venture) ระหว่างบริษัท Disney และบริษัท Hearst
ESPNHD.
ESPNHD ออกอากาศเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2546 เป็นการออกอากาศแบบสองทางที่มีความละเอียดของภาพสูง (HD) โดยบริษัท Disney ที่ถือกรรมสิทธิ์ ESPN ออกอากาศ ESPN ได้ทั้งตลอด 24 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์ ESPNHD พร้อมทั้ง ABCHD ที่เป็นเน็ตเวิร์คเครือข่าย ใช้มาตรฐานเส้นความละเอียดในการแสดงผล HD ขนาด 720p เพราะผู้บริหารของ ABC ได้เสนอสัญญาณแบบ progressive ‘p’ ที่แก้ปัญหาการเคลื่อนไหวของภาพที่มีความเร็วสูงและเปลี่ยนแปลงได้ง่ายในกีฬาต่างๆ ให้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างการรีเพลย์ภาพกีฬาต่างๆ ให้ช้าลง
โชว์ทุกโชว์ที่อยู่ในสตูดิโอที่บริสตอลและเหตุการณ์สดส่วนใหญ่ทาง ESPN จะผลิตรายการออกมาในระบบของสัญญาณภาพที่มีความละเอียดสูง (HD) ESPN เป็นหนึ่งในไม่กี่เน็ตเวิร์คที่มีโครงสร้างพื้นฐานเป็นระบบดิจิทัลทั้งหมด โชว์ต่างๆ ที่ถูกบันทึกมาจากที่อื่น เช่น Jim Rome Is Burning (Los Angeles) ; Pardon the Interruption และ Around the Horn (Washington, D.C.) ถูกนำเสนอผ่านฟอร์แมตภาพแบบ 4:3 โดยจะปรากฏขอบดำขึ้นที่ด้านข้างทั้งสองข้างของภาพด้วยระบบมาตรฐาน (Standard Definition) อย่างไรก็ตาม ESPN ยังคงรักษานโยบายที่ว่า ภาพวิดีโอใดๆ ก็ตามที่เกิดขึ้นจากระบบของสัญญาณภาพที่มีความละเอียดสูง (HD) ต้องคงระบบ HD ไว้ เมื่อออกอากาศทาง ESPNHD เช่นเดียวกับเน็ตเวิร์คของรายการกีฬาอื่นๆ ทุกรายการ ESPN จึงคิดราคาสำหรับค่าช่อง HD
เมื่อไม่นานมานี้เน็ตเวิร์คได้อยู่ในระหว่างการพิจารณาที่สำคัญจากเจ้าหน้าที่เทคนิคของโรงงานและการนำ HD มาใช้ในตอนต้น เนื่องจากคุณภาพของภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัดในระยะหลังๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างการออกอากาศสด ไม่แน่ชัดว่านี่อาจจะเป็นผลมาจากการบีบอัดภาพมากเกินไปจากเคเบิลและผู้ให้บริการดาวเทียมหรือมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องเหมาะสมในเครือข่ายผู้จัดจำหน่าย ESPN
โฆษณาทาง ESPN.
เวลาโฆษณาทาง ESPN ได้ขายหมดล่วงหน้ามาหลายเดือนแล้ว ผู้ลงโฆษณารายหลักๆ เช่น Apple Inc., FedEx และ United Parcel Service ยังคงซื้อโฆษณาอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เข้าถึงผู้ชมเพศชายที่มีอายุ 25-54 ปี รายได้ของ ESPN จากโฆษณา เฉลี่ยตกอยู่ที่ 441.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยอัตราการลงโฆษณาอยู่ที่ 9,446 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อ 30 วินาที
สิทธิ์ในรายการที่สำคัญๆ ของ ESPN.
ESPN และเน็ตเวิร์คในเครือเดียวกัน (ESPN on ABC, ESPN2, ESPNU, ESPN Plus และ ESPN Classic) มีสิทธิ์ในรายการการแข่งขันและกีฬาดังนี้
The NFL on ESPN
ESPN Major League Baseball
ESPN Major League Soccer
The NBA on ESPN
The Arena Football League on ESPN
Little League World Series
WNBA on ESPN (แต่เดิมออกอากาศทาง WNBA on ESPN2)
PGA Tour on ESPN
The NHRA on ESPN
ESPN College Football
ESPN College Basketball
รายการก่อนหน้านี้.
Champ Car World Series on ESPN
The IRL on ESPN
LPGA Tour on ESPN
ESPN National Hockey Night
ESPN ในวัฒนธรรมกระแสนิยม (Popular Culture).
ESPN ได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมกระแสนิยมตั้งแต่มีการก่อตั้ง ESPN ขึ้นมา ภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีธีมเกี่ยวกับกีฬาทั่วๆ ไปจะมีผู้ประกาศและรายการของ ESPN เข้าไปแทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง (เช่น ภาพยนตร์เรื่อง Dodgeball: A True Underdog Story ซึ่งเหน็บแนมอย่างนุ่มนวลเกี่ยวกับ ESPN ที่มีหลายช่องด้วยกันโดยการอ้างถึง ESPN8 ที่ไม่มีอยู่จริง ในเรื่อง “The Ocho” บางครั้งจะมีการอ้างถึงชื่อเล่นที่ใช้สำหรับ ESPN2 ในเรื่อง “The Deuce” ในภาพยนตร์ยอดฮิตอย่างเรื่อง “Waterboy” ที่ Adam Sandler รับบทเป็น Bobby Boucher ที่มี “SportsCenter” เข้ามาเกี่ยวข้องในศึก “Bourbon Bowl” ผู้ประกาศข่าวของ SportsCenter ได้ไปปรากฏตัวอยู่ในมิวสิกวิดีโอของ Brad Paisley ("I'm Gonna Miss Her (The Fishin' Song)") และ Hootie and the Blowfish ("Only Wanna Be With You") รวมทั้งทีวีซีรีส์เรื่อง Sports Night (โดย Aaron Sorkin ผู้สร้างซีรีส์เรื่อง West Wing) ในปี พ.ศ. 2541 ที่มีฉายเพียงไม่กี่ซีซั่นเท่านั้น โดยเรื่องนี้จะยึดเอาสไตล์การทำงานที่เกี่ยวกับเน็ตเวิร์คของ ESPN และตำแหน่งใน ESPN เป็นหลัก
นักแสดงตลกหลายคนมักจะพูดเรื่องตลกๆ เกี่ยวกับกีฬาที่ไม่เป็นที่รู้จักที่สร้างขึ้นมาเองที่ออกอากาศทาง ESPN อย่างเช่น Dennis Miller กล่าวถึงการดู “sumo rodeo เป็นการขี่ม้าเพื่อต้อนวัว ต้อนแกะ แล้วจากนั้นก็จะเป็นการขี่วัวพยศ ม้าพยศ โดยสวมชุดซูโม่” ขณะที่ George Carlin กล่าวว่า ESPN ออกอากาศ “Australian dick wrestling เป็นการแข่งขันมวยปล้ำที่โชว์ของลับชาวออสเตรเลีย” รายการตลกล้อเลียนชื่อดังอย่าง Saturday Night Live ก็ได้มีการล้อเลียน ESPN2 โดยใช้ชื่อตอนว่า Scottish Soccer Hooligan Weekly ซึ่งจะมีโฆษณาปลอมที่ทำขึ้นมาสำหรับ "Senior Women's Beach Lacrosse" ในช่วงต้นปีแรกๆ ของ ESPN นั้น รายการ “The Late Show with David Letterman” ได้แสดง “Top Ten List” ซึ่งเป็นการเย้าแหย่ถึงกีฬาบางตัวที่ไม่เป็นที่รู้จักที่มักจะออกอากาศทาง ESPN ในช่วงเวลานั้น หนึ่งในกีฬาที่จดจำกันได้มากในลิสต์ 10 อันดับ คือ “Amish Rake Fighting”
เครือข่ายเน็ตเวิร์คของ ESPN.
ESPN Now.