pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในการเลือกตั้งระดับภูมิภาค หรือระดับชาตินั้น (ไม่ใช่แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง) ใช้วิธีการคำนวณได้หลายวิธี แต่หลักการพื้นฐานของระบบสัดส่วนแบบสมาชิกผสม (MMP) คือจำนวนที่นั่งในสภาทั้งหมด โดยรวมทั้งแบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อรวมกันแล้วนำมาจัดสรรปันส่วนให้กับพรรคการเมืองตามสัดส่วนของคะแนนเสียงทั้งหมดที่แต่ละพรรคได้รับตามบัตรลงคะแนน โดยการคำนวณสามารถใช้วิธีเหลือเศษสูงสุด หรือวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ วิธีโดนต์ และวิธีแซ็งต์-ลากูว์ โดยผลลัพธ์คือจำนวนที่นั่งพึงมีของแต่ละพรรคการเมือง แล้วนำไปลบด้วยจำนวนที่นั่งที่แต่ละพรรคได้รับจากแบบแบ่งเขต โดยส่วนต่างจากจำนวนที่นั่งพึงมีจะได้รับการชดเชย (ท็อปอัพ) หากเกิดกรณีที่จำนวนผู้แทนแบบแบ่งเขตมีจำนวนเกินกว่าจำนวนที่นั่งพึงมีของพรรค ที่นั่งส่วนที่เกินจะได้รับการจัดสรรเป็นที่นั่งส่วนขยาย (overhang seats) ทำให้ที่นั่งในสภามีจำนวนเพิ่มขึ้นเพื่อคงความเป็นสัดส่วนเท่าเดิม ในรัฐส่วนใหญ่ในเยอรมนี (ยกเว้นการเลือกตั้งระดับสหพันธ์) ก่อนการเลือกตั้งระดับสหพันธ์ในปีค.ศ. 2013 มีการใช้การปรับที่นั่ง (leveling seats) ซึ่งเพิ่มที่นั่งเพื่อชดเชยกับที่นั่งส่วนขยาย (overhang seats) ให้ได้สัดส่วนที่ถูกต้องอย่างสมบูรณ์ ในการเลือกตั้งครั้งหนึ่งในสกอตแลนด์ การคำนวณวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุดนั้นทำให้ได้ผลลัพธ์ที่มีรัฐบาลพรรคชาติสกอตเสียงข้างมากซึ่งมีคะแนนเสียงรวมเพียงแค่ร้อยละ 44 อย่างไรก็ตาม ในสกอตแลนด์ใช้ระบบการลงคะแนนแบบสมาชิกเพิ่มเติมซึ่งมีลักษณะเดียวกันกับระบบสัดส่วนผสมอื่น ๆ ซึ่งได้ผลลัพธ์ที่เป็นสัดส่วนอย่างไม่ค่อยสมบูรณ์นัก ในรัฐบาวาเรีย คะแนนเสียงในแบบแบ่งเขตและคะแนนพรรคจะนำมารวมกันเพื่อกำหนดจำนวนที่นั่งพึงมีในสภา
ที่นั่งส่วนขยาย.
เมื่อพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งชนะเลือกตั้งแบบแบ่งเขตได้จำนวนที่นั่งมากกว่าจำนวนที่นั่งพึงมี (จากการคำนวณคะแนนพรรค หรือบัญชีรายชื่อ) ในบางระบบจะอนุโลมให้มีการเพิ่มที่นั่ง หรือที่นั่งส่วนขยาย (overhang seats) ในสภาได้ กล่าวคือขนาดของสภาจะขยายใหญ่ขึ้นตามจำนวนที่นั่งขยายในสมัยเลือกตั้งนั้น ๆ
ในสภาบุนเดิสทาคของเยอรมนี และสภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์นั้นสมาชิกที่ได้รับเลือกตั้งจากระบบแบ่งเขตยังคงที่นั่งตัวเองไว้ได้ ตัวอย่างเช่น ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศนิวซีแลนด์ ค.ศ. 2008 พรรคเมารีชนะคะแนนเสียงพรรคเพียงร้อยละ 2.4 ซึ่งคำนวณออกมาได้ 3 ที่นั่งพึงมีในสภาผู้แทนราษฎร แต่พรรคสามารถชนะแบบแบ่งเขตได้ถึง 5 ที่นั่ง ทำให้มี 2 ที่นั่งถือเป็นที่นั่งส่วนขยาย ทำให้ขนาดของสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นจึงมีสมาชิกทั้งหมดเท่ากับ 122 คน ในทางกลับกันในกรณีที่คะแนนเสียงพรรคมีจำนวนตามสัดส่วนใกล้ ๆ กับจำนวนผู้แทนแบบแบ่งเขตสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นจะไม่มีที่นั่งส่วนขยายเพิ่ม
ในการเลือกตั้งระบบสัดส่วนหลายแบบนั้นมีการใช้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำสำหรับการได้ที่นั่งในแบบบัญชีรายชื่อซึ่งใช้กันในระบบสัดส่วนผสม ซึ่งพรรคการเมืองจะต้องได้รับคะแนนเสียงพรรค (บัญชีรายชื่อ) อย่างน้อยตามเกณฑ์ขั้นต่ำ มิฉะนั้นจะไม่ได้ที่นั่งในแบบบัญชีรายชื่อเลย โดยผู้ชนะในแบบแบ่งเขตยังคงที่นั่งไว้ได้เช่นเดิม ในนิวซีแลนด์ใช้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำร้อยละ 5 โบลิเวียร้อยละ 3 เยอรมนีร้อยละ 5 เป็นต้น โดยพรรคการเมืองสามารถได้ที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อได้หากชนะการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตอย่างน้อยสามที่นั่งในเยอรมนี หรืออย่างน้อยหนึ่งที่นั่งในนิวซีแลนด์ ซึ่งการชนะที่นั่งให้ได้ในแบบแบ่งเขตจึงถือเป็นเป้าหมายสำคัญของพรรคการเมืองขนาดเล็กในนิวซีแลนด์
Mixed-member proportional representation
คลื่นอนุรักษนิยม
คลื่นอนุรักษนิยม  หรือ กระแสสีน้ำเงิน  เป็นปรากฏการณ์การเมืองฝ่ายขวาที่เกิดขึ้นในกลางคริสต์ทศวรรษ 2010 ในทวีปอเมริกาใต้โดยเป็นปฏิกิริยาโดยตรงต่อกระแสสีชมพู นักวิเคราะห์บางคนเรียกว่า กระแสสีน้ำตาล (เป็นการพาดพิงลัทธิฟาสซิสต์ซึ่งมักถูกโยงกับสีน้ำตาล)
หลังรัฐบาลฝ่ายกลางซ้ายนานหนึ่งทศวรรษ อิทธิพลของโฟรูจีเซาเปาลู ซึ่งสนับสนุนพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในทวีปอเมริกาใต้และแคริบเบียน เสื่อมถอยลงในประเทศอาร์เจนตินา เมาริซิโอ มากริ นักเสรีนิยม สืบตำแหน่งกริสตินา กีร์ชเนร์ ในปี 2558 ในประเทศบราซิล กระบวนการฟ้องให้ขับจิลมา รูเซฟออกจากตำแหน่งส่งผลให้รูเซฟพ้นจากตำแหน่งและมีแชล เตเมร์ รองประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งแทนในปี 2559 ในประเทศชิลี เซบัสเตียน ปิญเญรา นักอนุรักษนิยม สืบตำแหน่งจากมีเชล บาเชเล นักประชาธิปไตยสังคม ในปี 2560 เช่นเดียวกับในปี 2552 และในปี 2561 ผู้แทนราษฎรนักอนุรักษนิยม ฌาอีร์ โบลโซนารู ได้เป็นประธานาธิบดีบราซิลคนที่ 38
ปรากฏการณ์อนุรักษนิยมดังกล่าวมีการเปรียบเทียบกับการเลือกตั้งดอนัลด์ ทรัมป์ ในสหรัฐ และการเติบโตของประชานิยมฝ่ายขวาและชาตินิยมใหม่ในทวีปยุโรป นอกจากนี้ยังมีการเชื่อมโยงกับการมีขนาดและอำนาจเพิ่มขึ้นของชุมชนอีแวนเจลิคัล
ประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล.
ภาพด้านล่างคือประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งในลาตินอเมริกาตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองปีกขวาและสายกลาง-ขวา หมายเหตุ: ประธานาธิบดีสายกลาง-ขวามีสัญลักษณ์ *
เมสเซอร์ชมิทท์
แอนสท์ ไฮง์เคิล
เมสเซอร์ชมิทท์ เบเอฟ 109
เมสเซอร์ชมิทท์ เมอ 262
ฟ็อคเคอ-วูล์ฟ เอฟเว 190
วัชรกร มะโนวร
วัชรกร มะโนวร เป็นนักฟุตบอลชาวไทยจากจังหวัดเชียงราย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองกลาง
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัววัชรกร มะโนวร นักเตะดาวรุ่งจากลำปาง มาร่วมทีมเป็นที่เรียบร้อย โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 88 ต่อมาในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด แชมป์ไทยลีก ฤดูกาล 2561 เจอกับ สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด แชมป์ช้าง เอฟเอคัพ 2561 ที่สนามกีฬากองทัพบกในกรุงเทพมหานคร วัชรกรมีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดนั้น สุดท้าย บุรีรัมย์ แซงเอาชนะ สิงห์ เชียงราย 3–1 ช่วยให้บุรีรัมย์คว้าแชมป์ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ สมัยแรก ได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2562 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย วัชรกรลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร และทำหนึ่งประตู ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะลำปางไปได้ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ
ขอนแก่น (ยืมตัว).
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2562 หลังจากที่การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย จบลงไปได้ไม่กี่ชั่วโมง ขอนแก่นในไทยลีก 2 ได้บรรลุข้อตกลงในการยืมตัววัชรกร มะโนวร จากบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เป็นที่เรียบร้อย โดยสัญญายืมตัวจะมีผลจนจบฤดูกาล 2562
จบฤดูกาล วัชรกรลงเล่นในลีกให้กับขอนแก่นทั้งหมด 16 นัด ช่วยให้สโมสรจบอันดับที่ 8 ซึ่งเป็นครึ่งบนของตาราง
อดอล์ฟ กัลลันด์
ปาซิรมัส
อำเภอปาซิรมัส
เวสต์มินส์เตอร์ ควอเตอร์
เวสต์มินส์เตอร์ควอเตอส์
ความขัดแย้งในรัฐกะฉิ่น
องค์กรกะฉิ่นอิสระ
กองทัพกะฉิ่นอิสระ
งูพิษเฟีย
MCOT Family
สตรีทไฟท์เตอร์
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม)
ปัจจุบันในพื้นที่รับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามมีประชากรทั้งสิ้น 5,554 คน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม พูดภาษาท้องถิ่น (ภาษาอีสาน) นับถือศาสนาพุทธ
เดิมพื้นที่ตำบลบัวงามในปัจจุบันนั้น อยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยชุมชนแรกเริ่มที่ถูกก่อตั้งขึ้นในพื้นที่ดังกล่าวนั้นมีอยู่ 2 แห่ง คือ ชุมชนบ้านบัวทอง และชุมชนบ้านหนองสนม ต่อมาในช่วงปลายพุทธทศวรรษ 2490 เริ่มมีผู้คนจากต่างถิ่นอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น โดยเฉพาะพื้นที่ดอนที่อยู่ทางทิศใต้ของบ้านหนองสนมประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งมีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า โนนหมากเดือย ต่อมาในภายหลังได้การตั้งเป็น บ้านโนนหมากเดือย ขึ้นโดยเป็นหมู่บ้านฝากที่อยู่ภายในพื้นที่ของหมู่ที่ 2 บ้านหนองสนม ซึ่งขึ้นกับตำบลกลางในขณะนั้น ในปี พ.ศ. 2504 ชุมชนจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นหมู่บ้านโดยถูกต้องตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า บ้านบัวงาม เนื่องจากหมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างลำห้วยเล็ก ๆ 2 สาย คือห้วยบัวเหนือ และห้วยบัวใต้ ซึ่งไหลมาบรรจบกันก่อนที่จะไหลลงสู่ลำน้ำโดมใหญ่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายดอกบัว จากนั้นชุมชนดังกล่าวได้มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ประชาชนจากชุมชนเดิมได้อพยพย้ายออกไปก่อตั้งชุมชนใหม่โดยรอบหลายชุมชน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการแยกพื้นที่ทางตะวันออกของตำบลกลางออกมาเพื่อก่อตั้งเป็นตำบลบัวงาม
ในระยะแรกนั้น การบริหารจัดการต่างๆภายในพื้นที่ตำบลบัวงามนั้นจะอยู่ภายใต้การควบคุมของสภาตำบลบัวงามทั้งหมด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ได้มีการยกฐานะยกฐานะสภาตำบลบัวงาม เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล วันที่ 16 ธันวาคม 2539 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 โดยที่ที่ทำการตั้งอยู่ภายในพื้นที่ชุมชนหมู่ที่ 1 บ้านบัวงาม (ปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าวแยกตัวออกมาเป็นชุมชนหมู่ที่ 15 บ้านบัวงาม) จากนั้นในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการยกระดับพื้นที่สุขาภิบาลบัวงาม ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมชุมชนบ้านแสงจันทร์ และชุมชนบ้านบัวงาม ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลบัวงาม ทำให้ต้องย้ายที่ทำการขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามมาที่ชุมชนหมู่ที่ 2 บ้านหนองสนม จนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกาศขยายเขตอำนาจการปกครองของเทศบาลตำบลบัวงามเพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ชุมชนบ้านหนองสนม จึงได้มีการย้ายที่ทำการขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามมาไว้ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน คือ ชุมชนหมู่ที่ 7 บ้านดอนชีนอก
พื้นที่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามนั้นมีทั้งสิ้น 62.148 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลบัวงาม ห่างจากตัวอำเภอเดชอุดมมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2182 (ตอนเดชอุดม – บุณฑริก) ประมาณ 17 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆ ดังนี้
ลักษณะภูมิอากาศของพื้นที่ภายใต้การรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามนั้น หากอาศัยเกณฑ์การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน (Köppen climate classification) จะถูกจัดอยู่ในภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา เช่นเดียวกันพื้นที่อื่นๆทางตอนบนของประเทศไทย คือ มีลักษณะร้อนชื้นสลับแห้งหรือลักษณะแบบทุ่งหญ้าเขตร้อน ส่วนปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อลักษณะภูมิอากาศของพื้นที่นี้ ได้แก่ ลักษณะแนวที่ตั้งลมมรสุมมวลอากาศเย็นจากประเทศจีน ทิศทางพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นพายุดีเปรสชั่น ส่วนลักษณะฤดูกาล โดยปกติตามมาตรฐานสากลมีเพียงฤดูเดียว คือ ฤดูร้อนชื้นและร้อนแห้งแล้ง แต่จำแนกตามภูมิศาสตร์ภูมิภาคประกอบด้วย 3 ฤดูกาล คือ
ปัจจุบันพื้นที่ตำบลบัวงามปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 17 ชุมชน โดยมี 16 ชุมชนที่มีพื้นที่อยู่ภายการดูแลรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม แต่ชุมชนบ้านบัวงาม หมู่ที่ 1, 3, 14, 15 และชุมชนบ้านหนองสนม หมู่ที่ 2, 13 นั้น มีเฉพาะพื้นที่รอบนอกเท่านั้นที่อยู่ภายใต้การดูแลรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม อาจหมายถึง
แม่น้ำดาโมดาร์
ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV
สตรีทไฟท์เตอร์ IV
กองทัพอาระกัน
สันนิบาตอาระกันเพื่อประชาธิปไตย
ตำบลบัวงาม
ตำบลบัวงาม อาจหมายถึง
สตรีทไฟท์เตอร์ V
ปยีนมะนา
ตำบลปยีนมะนา
พื้นที่ปกครองตนเองดะนู
บ้านบัวงาม
บ้านบัวงาม เป็นชุมชนหนึ่งในตำบลบัวงาม อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2504 เดิมชื่อ "บ้านโนนหมากเดือย" แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านฝากของชุมชนบ้านหนองสนม ซึ่งขณะนั้นอยู่ในพื้นที่ของตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม ต่อมาได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านอย่างเป็นทางการขึ้นเป็นชุมชนบ้านบัวงาม หมู่ที่ 10 ของตำบลกลาง ภายหลังได้แยกเป็นชุมชนหมู่ที่ 16 (หมู่ที่ 3 และ 14 ในปัจจุบัน) เพิ่มเติมในภายหลัง ในปี พ.ศ. 2522 ชุมชนแถบนี้มีการเจริญเติบโตขึ้นเป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลมาจากการอพยพเข้ามาตั้งถื่นฐานของประชาชนจากตอนบนของจังหวัดอุบลราชธานี จึงได้มีราชกิจจานุเบกษาแบ่งพื้นที่ทางตะวันออกจำนวน 9 หมู่บ้าน 10 ชุมชนของตำบลกลางเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลบัวงาม โดยมีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่ชุมชนบ้านบัวงาม
ปัจจุบันชุมชนบ้านบัวงามถือเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดในเขตตำบลบัวงาม โดยแบ่งออกเป็น 5 ชุมชนย่อย ได้แก่ ชุมชนหมู่ที่ 1/1, 1/2, 3, 14 และ 15 มีประชากรทั้งสิ้น 4,693 คน 1,082 ครัวเรือน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม นับถือศาสนาพุทธ และพูดภาษาท้องถิ่น (ภาษาอีสาน)
เดิมพื้นที่ตำบลบัวงามในปัจจุบันนั้น อยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยชุมชนแรกเริ่มที่ถูกก่อตั้งขึ้นในพื้นที่ดังกล่าวนั้นมีอยู่ 2 แห่ง คือ ชุมชนบ้านบัวทอง และชุมชนบ้านหนองสนม ต่อมาในช่วงปลายพุทธทศวรรษ 2490 เริ่มมีผู้คนจากต่างถิ่นอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น โดยเฉพาะพื้นที่ดอนที่อยู่ทางทิศใต้ของบ้านหนองสนมประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งมีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า โนนหมากเดือย ต่อมาในภายหลังได้การตั้งเป็น บ้านโนนหมากเดือย ขึ้นโดยเป็นหมู่บ้านฝากที่อยู่ภายในพื้นที่ของหมู่ที่ 2 บ้านหนองสนม ซึ่งขึ้นกับตำบลกลางในขณะนั้น ในปี พ.ศ. 2504 ชุมชนจึงได้รับการยกฐานะเป็นหมู่บ้านโดยถูกต้องตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า บ้านบัวงาม เนื่องจากหมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างลำห้วยเล็ก ๆ 2 สาย คือห้วยบัวเหนือ และห้วยบัวใต้ ซึ่งไหลมาบรรจบกันก่อนที่จะไหลลงสู่ลำน้ำโดมใหญ่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายดอกบัว จากนั้นชุมชนดังกล่าวได้มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ประชาชนจากชุมชนเดิมได้อพยพย้ายออกไปก่อตั้งชุมชนใหม่โดยรอบหลายชุมชน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการแยกพื้นที่ทางตะวันออกของตำบลกลางออกมาเพื่อก่อตั้งเป็นตำบลบัวงาม
ในระยะแรกนั้น การบริหารจัดการต่างๆภายในชุมชนบ้านบัวงามนั้นจะอยู่ภายใต้การควบคุมของสภาตำบลบัวงามทั้งหมด แต่เมื่อมีการยกระดับพื้นที่สุขาภิบาลบัวงามขึ้นเป็นเทศบาลตำบลบัวงาม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2537 ประกาศ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 111 ตอนที่ 36 ลงวันที่ 5 พฤษภาคม 2537 ทำให้การบริหารจัดการด้านต่างๆของชุมชนนี้อยู่ภายใต้การดูแลควบคุมของเทศบาลตำบลบัวงามตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สภาพพื้นที่ของตำบลบัวงามส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงอุดมสมบูรณ์ มีป่าละเมาะ มีไม้พลวง ไม้เหียง ขึ้นประปรายเป็นแห่งๆ โดยทั่วไป เหมาะสำหรับการทำนาและการเกษตรอื่นๆ ทำให้ในปัจจุบัน พื้นที่ส่วนมากถูกปรับสภาพให้เป็นพื้นที่ในการทำการเกษตรเกือบทั้งหมด มีแหล่งน้ำที่สำคัญทางการเกษตร คือ ห้วยบัวเหนือ ห้วยบัวใต้ และอ่างเก็บน้ำห้วยบัวเหนือ หรือหนองหลวง
งานบุญเดือนสี่ บุญผะเหวด.
งานบุญเดือนสี่ หรืองานบุญผะเหวด เป็นงานบุญที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องราวของพระเวสสันดร มีการเทศน์พระเวส หรือเทศน์มหาชาติหรือเวสสันดรชาดก โดยจะถูกจัดขึ้นในช่วงเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ เชื่อกันว่า หากผู้ใดได้ฟังเทศน์เรื่องพระเวสสันดรทั้ง 13 กัณฑ์จบภายในวันเดียว จะได้เกิดร่วมชาติภพกับพระศรีอริยเมตไตรย ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าในชาติถัดไปตามคัมภีร์อนาคตวงศ์
ทั่วไปแล้ว บุญผะเหวดนี้จะทำติดต่อกัน 3 วัน โดยในวันแรกจะเป็นการจัดเตรียมสถานที่ ตกแต่งศาลาการเปรียญ จากนั้นในวันที่ 2 จะเป็นวันเฉลิมฉลองพระเวสสันดร ชาวบ้านร่วมทั้งพระสงฆ์จากหมู่บ้านใกล้เคียงจะมาร่วมพิธี โดยจะมีการจัดขบวนแห่เครื่องไทยทานฟังเทศน์และแห่พระเวส โดยการแห่ผ้าผะเหวด (ผ้าผืนยาวเขียนภาพเล่าเรื่องพระเวสสันดร) ซึ่งสมมติเป็น "การแห่พระเวสสันดรเข้าเมือง" เมื่อถึงเวลาค่ำจะมีเทศน์เรื่องพระมาลัย และในวันที่ 3 จะเป็นงานบุญพิธี โดยในช่วงเช้า ชาวบ้านจะร่วมกันตักบาตรข้าวพันก้อน และในระหว่างวันจนถึงตอนเย็น มีจะแห่แหนฟ้อนรำเพื่อนำ "กัณฑ์หลอน" ที่รวบรวมจากชาวบ้านคุ้มต่างๆใน ชุมชน หรือจากหมู่บ้านอื่นๆ ขึ้นบนศาลาเพื่อถวายแด่ภิกษุรูปที่กำลังเทศน์อยู่ ณ เวลานั้น
งานบุญเดือนห้า บุญสงกรานต์.
งานบุญสงกรานต์ของบ้านบัวงามจะถูกจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีระหว่างวันที่ 13–15 เมษายน ในช่วงเย็น พระสงฆ์จะตีกลองใบใหญ่ในวัดเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้ชาวบ้านในหมู่บ้านออกมารวมกันที่วัดและนำพระพุทธรูปลงมาประดิษฐานไว้ในซุ้มบริเวณลานวัด จากนั้นพระสงฆ์และชาวบ้านก็จะมาร่วมกัน จัดน้ำอบ น้ำหอม ธูป เทียน ดอกไม้ แล้วกล่าวคำบูชาอธิษฐาน ขอให้ฟ้าฝนตกในบ้านเมือง อยู่ร่มเย็น แล้วก็สรงน้ำอบน้ำหอมให้แก่พระพุทธรูปทั้งหมดในงานพิธี หลังจากนั้นก็สรงน้ำให้แก่พระสงฆ์ และผู้อาวุโสในชุมชน หลังจากกลับมาถึงบ้าน จะมีการสรงน้ำให้ผู้สูงอายุหรือผู้ที่เป็นที่เคารพของสมาชิกในบ้าน
ผู้จัดการรายวัน 360 องศา
ไอ้งาดำ
ไอ้งาดำ เป็นตอนที่แปดของ เพชรพระอุมา จำนวน 4 เล่ม ได้แก่ไอ้งาดำ เล่ม 1 - 4
ไอ้งาดำ เล่มที่ 1.
รพินทร์ตื่นขึ้นมาในสภาพความเป็นคนป่วย เมื่อถูกพยาบาลอะไรเรียบร้อยแล้ว ต่างก็สนทนากันในเนื้อหาใจความเกี่ยวการบุกของช้างโขลงหนึ่งที่มีลักษณะงาดำทมิฬ ที่บ่งการด้วยไอ้มันตรัย ต่อคณะนายจ้างผู้ค้นหาอาวุธทางอกาศ จนกระทั่งรพินทร์แยกมาสนทนากับบุญคำว่าปมปัญหาสภาพคล้ายศพมันตรัยกันอีกครั้ง และในเวลานั้น เมื่อสนทนาเสร็จก็เดินทางไปในดงดิบแสนกว้างใหญ่กว่าเดิม จนกระทั่งพบแรดตัวใหญ่พุ่งเข้าใส จนทำให้คณะนายจ้าง คณะนี้ได้รับบาดเจ็บ จนกระทั่งต่อเดินทางล่วงฃปอีกก็ไปเจอฝูกช้างโขลงหนึ่งที่มีลักษณะงาดำเช่นนี้ จนทุกคนเห็นด้วยกับตาโขลงช้างงาดำทมิฬที่ทุกคนเห็นนั้นเป็นเรื่องจริงตามมา จนกระทั่งเกิดเหตุปะทะตามมา
การเดินทางได้แยกย้ายไปสองส่วนหนึ่ง ส่วนหนึ่งมุ่งหน้าท่งด้านเหนือ  อีกส่วนส่วนที่สองก็เบี่ยงบายไปทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ จนกระทั่งรพินทร์ซึ่งอยู่ในฝ่ายที่หนึ่งใช้วิทยุสื่อสารติดต่อไปยังบุญคำให้บรรจบมุ่งไปทางส่วนหนึ่ง ดมื่อบรรจบแล้วต่งก็ผ่าน 'ต่อหลุม' กับ 'รังแตนช้าง' ภายหลังผ่านการเจอกันระหว่างฝ่ายที่หนึ่งและฝ่ายที่สอง จนกระทั่งร่างหนึ่งอันเป็นซากหินคล้ายๆ ซากศพ เมื่อทุกคนในกลุ่มขบวนคณะเดินทางสำรวจทางอากาศนั่นสังเกตเห็นต่างก็พยายามเห็นแล้ว ต้องลองยิงไปนัดหนึ่ง สภาพซากหินเหล่านั้นกลับมีปาฎิกิริยาบางอย่างเคลื่อนไหว ต่อมาทุกคนโดยเฉพาะฝ่ายนาจ้างต่างหารือควรปาระเบิดไปตูมหนึ่ง จนกระทั่งล่วงเดินทางต่อไป ภายหลังซากศพโดนระเบิดไปเรียบร้อย ในตอนนี้ รพินทร์คิดถึงดาริน และดารินรับทราบแล้วว่ารพินทร์ทำงานเข้าป่ารับใช้ประเทศชาติไป 5-6 ภายการติดต่อไปยังนายอำพล
ลง ณ.วันเสาร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2564
ข้อมูลบรรณนาุกรม : พนมเทียน. 2560. ไอ้งาดำ เล่ม 1 (เพชรพระอุมา). พิมพ์ครั้งที่เจ็ด (7). กรุงเทพฯ : ณ บ้านวรรณกรรม กรุ๊ป. (จำนวน 339 หน้า)
ไอ้งาดำ เล่มที่ 2.
เรื่องย่อ :.
ในระหว่างที่ดารินร้อนอกร้อนใจเกี่ยวกับเรื่องของรพินทร์นั้น ในระหว่างนั้นทางโรงพยาบาลได้เรียกตัวดารินให้เป็นแพทย์ทำคอลดให้มาเรียซึ่งระหว่างไชยยันต์ ดาริน และมาเรีย ได้ตกลงแล้วว่าถ้าดารินคลอดเมื่อไหร่จะให้ดารินทำคลอดให้ได้มาถึง ส่วนทางด้านรพินทร์กับกลุ่มคณะนายจ้างที่ติดต่อค้นหาอาวุธทางอากาศนิวเคลียร์ต่างก็สนทนากันอย่างระแวงว่าอาจจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจคิดคิดทรยศ ภารกิจครั้งนี้เต็มไปด้วยราชการลับ เมื่อปรับความระแวงให้ลดลงก็เคลื่อนหน้าไปยังหมู่บ้านตะเคียนทอง เมื่อไปถึงก็เต็มไปด้วยสภาพรกร้างเต็มไปด้วยซากทรัพย์สินเสียหาย ก็บ่ายหน้าขึ้นเหนือจนถึงหน้าผาถ้ำแห่งนี้กลายเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวหมู่บ้านตะเคียนทาง ต่างก็เอาร่างสะเอิงให้กับครอบครัวซึ่งเป็นสมาชิกภายในหมู่บ้านแห่งนี้ แวก็ปักหลักตุ้งแค้มป์ในเวลาต่อมา
เมื่อทุกคนเข้านอนภายในแค้มป์แล้ว ทุกคนต่างก็ได้สรรพร่างอันเป็นร่างเดียวที่เคยระเบิดซากหินคล้ายสภาพศพ ในบัดนั้นทุกคนต่างก็สนทจาจะเอาอย่างไร บัดนั้น ก็มีปรากฎร่าง 'วาชดรี' อันเป็นพรานพื้นเมืองคนหนึ่ง แต่ว่ามีภาพเป็นเทพ ฃก้อรรถธิบายเงื่อนงำเกี่ยวกับสภาพร่างนั้น รวมถึงที่มาและที่ไปของว่าร่างคล้ายศพมันเกี่ยพับอดีตกาลอาณาจักรทินทรานคร จนกระทั่งร่าง 'วาชดรี' ก็มอบเครื่องขลัง จนกระทั่งปราบปรามสภาพร่างนั้นเพียงชั่วระยะ แต่จิตอาฆาตภายใต้ร่างนั้นคือ 'มันตรัย' ต่างก็ถ่ายทอดอาคมมายังฝูกช้างเข้าบุกในที่นี้อีกครั้งในเวลาต่อมา สนทนาทางฝ่ายดาริน นายอำพลเข้ามาในคฤหาสน์เข้ามาถึงสนทนากับเกี่ยวกับการเข้าอีกครั้งโดยมีคณะนายจ้างค้นอาวุธทางอากาศนิวเคลียร์ตามมา จนกระทั่งแทบจะเป็นลมไม่ไดีสติ เใอฟื้นขึ้นมาตกลงฝ่ายดารินและพี่น้องวราฤทธิ์ต่างก็ตัดสินใจจะออกติดตามรพินทร์อีกครั้ง โดยประสานงานไปยังอำพลในเวลาต่อจัดเตรียมการติดตามหาให้พร้อม
ลง ณ.วันอาทิตย์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2564
ข้อมูลบรรณนาุกรม : พนมเทียน. 2560. ไอ้งาดำ เล่ม 2 (เพชรพระอุมา). พิมพ์ครั้งที่เจ็ด (7). กรุงเทพฯ : ณ บ้านวรรณกรรม กรุ๊ป. (จำนวน 343 หน้า)
ไอ้งาดำ เล่มที่ 3.
ในระหว่างที่ฝูงโขลงช้างบุกนั้น สายตาของรพินทร์หันไปเห็นซากศพ ในความนัยของรพินทร์นั่นคือ 'มันตรัย' ซึ่งตอนนี้เสมือนมันเป็นผู้บังคับบัญชาฝูงโขลงช้างนั้นอยู่ จนทำให้ทั้งฝ่ายลูกจ้างอย่างเช่นเขาและรพินทร์กับพรานพื้นเมือง, กับคณะนายจ้างค้นหาอาวุธทางอากาศนิวเคลียร์ต่างก็กระเจิดกระเจิงกันไปคนละทิศ คนละทางตามมา เมื่อรพินทร์หลับตา เมื่อฝ่ายช้างดังกล่าวได้ล่าถอยจากถูกกระสุนยิงเข้าไป บัดนั้นได้สนทนากับแงซายในความฝัน ทุกครั้งเวลานอน จนกระทั่งฝ่ายนายจ้างก็ตามมาเจอ พบว่ารพินทร์ได้รับบาดเจ็บตามมา จนกระทั่งรักษาแล้วสนทนาระหว่างที่แยกย้ายแตกกระเจิดกระเจิง เช่นกันก่อนรพินทร์สลบ ในเาเดียวกันดารินก็ถอดอาลัยภายใต้คฤหาสน์อย่างรำพันถึงรพินทร์
และก่อนที่ทุกคนจะเข้านอนนั้น บรรดาคณะนายจ้างค้นหาอาวุธทางอากาศแบบนิวเคลียร๋ทดอลงใช้อาวุธกับของขลังอยู่ครู่หนึ่ง ในเวดาเดียวกันนั้น ภายใต้คฤหาสน์วราฤทธิ์ ทุกคนต่างพร้อมจัดแจงสัมภาระที่จะเดินทาง จนกระทั่งในเวลาเดียวกันนั้น ดารินก็เอยปากว่าแงซายบอกความนัยว่า รพินทร์จะเข้าป่าอีกครั้งหนึ่ง ทั้งสองฝ่ายหลับใหลกันไป โดยที่ฝ่ายวราฤทธิ์ได้มารุ่งเช้าที่บ้านหนอนน้ำแห้ง ส่วนฝ่ายรพินทร์หรือคณะนายจ้างค้นห่อาวุธทางอากาศแบบนิวเคลียร์ต่างก็ตื่นเช้า ก่อนที่นะเดินทางตัวรพินทร์ได้เล่าเรื่องประวัติความเป็นมาของภูมิหลังของผีดิบมันตรัย รวมไปถึงดินแดนอาถรรพณ์นิทนรานครให้ฝ่ายนายจ้างได้ทราบ ถัดจากนั้นก็เป็นการเดินทางต่อมา จนกระทั่งบ่ายหน้าดบรอยเท้าของช้างโขลงหนึ่งซึ่งบุดมาเมื่อคืน
ข้อมูลบรรณนาุกรม : พนมเทียน. 2560. ไอ้งาดำ เล่ม 3 (เพชรพระอุมา). พิมพ์ครั้งที่เจ็ด (7). กรุงเทพฯ : ณ บ้านวรรณกรรม กรุ๊ป. (จำนวน 332 หน้า)
ไอ้งาดำ เล่มที่ 4.
ภายหลังเมื่อสนทนาเกี่ยวปมเงื่อนงำความเป็นมาของนิทรานครเสร็จสิ้นลง ก็ได้สนทนาถึงระหว่างในหมู่สุภาพสตรีอันเป็นบุคคลคณะนายจ้างค้นหาอาวุธทางอากาศแบบนิวเคลียร์เป็นไปในเนื้อความสัมพันธภาพทางเพศ โดยเฉพาะรพินทร์ถึงขั้นเอ่ยขึ้นมาว่าอย่าให้เบลมาสัมพันธภาพทางเพศกับตน เพราะว่ามันอาจจะเป็นอุปสรรคใาการเดินทาง แล้วเดินหน้าไปในทิศทางหุบมาหอน จนกระทั่งพบสภาพหินขวางหน้าอยู่  ในเวลาเดียวกันนั้น ฝ่ายวราฤทธิ์ก็เดินไปทิศทางตามคาดการณ์น่าจะไปหมู่บ้านหนองน้ำแห้งในที่ต่อไป จนกระทั่งพบร่องรอยการต่อสู้งูเหลือมซึ่งคาดว่าเป็นของฝีมือรพินทร์ยิงไว้ก็เท่านั้น เมื่อเมื้อพ้นหมู่ซับบอนแล้ว ก็ล่วงไปเข้าไปเดินหน้าพบช้างตังหนึ่งที่มี่ลักษณะงาสั้นกุด เธอก็เลยเอาช้างชนิดมาด้วยในการเดินทางต่อไป
เมื่อมาถึงหน้าผาด้านหน้าอันมีหินก้อนหนึ่งตั้งตระหง่านบนยอดหน้าผานั้น บรรดาคณะนายจ้างค้นอาวุธทางอากาศนิวเคลียร์ก็ไต่หน้าผา ในระหว่างทางคริสกับเชิดวุฑต่างสนทนากันในเนื่อใจความประเด็นท่าทีของเพศหญิงและเพศชาบ หมายว่าคริสจะลองคบเชิดวุธฉันคู่ชีวิต ในระหว่างนั้นเองหินก้อนนั้นก็พังถล่มลงมา เมื่อเหตุหินถล่มหล่นลงมาแล้ว หนึ่งในสายตา นั่นคือรพินทร์ทีหินถล่มลงไปเช่นนั้นเป็นฝีมือของช้างไอ้งาดำ จนทำให้เกิดการแยกเป็นสองฝ่ายนั่นคือฝ่ายจ้างกับรพินทร์และพรานพื้นเมืองต่างสนทนาผ่านวิทยุสื่อสารตามมาว่า บัดนี้ไก้หลบเข้ามาในถ้ำ เมื่อปลอดภัยก็แล้ว รพินทร์ก็ลอบออกมานอกถ้ำไปยังตำแหน่งหินก้อนนั้น ช้างที่เห็นกลับมีสภาพงาปกติ แล้วตั้งแค้มป์เกิดขึ้น ฝ่ายวราฤทธิ์ต่างก็บายหน้ามาตรงตำแหน่งหินที่ถล่มลงมาเช่นนี้ โดยมีทิศทางไปทางหมู่บ้านซับบอน เมื่อเลยตำแหน่งหินนั่นแล้ว ก็นั่งพักตั้งแค้มป์พร้อมกับสนทนาว่าต่อไปจะเดินทางโดยมีเป้าหมายไปทีดงเหนือหมู่บ้านซับบอน ในระหว่างก็ได้ยินเสียงปืนดังลั่นตามมาทางด้านเบื้องหน้าทางทิศเหนือ
ข้อมูลบรรณนาุกรม : พนมเทียน. 2560. ไอ้งาดำ เล่ม 4 (เพชรพระอุมา). พิมพ์ครั้งที่เจ็ด (7). กรุงเทพฯ : ณ บ้านวรรณกรรม กรุ๊ป. (จำนวน 341 หน้า)
Miley Hemsworth
พระแม่ชคัทธาตรี
พระแม่ชคัทธาตรี  เป็นเทวีในศาสนาฮินดูตามคติลัทธิตันตระและลัทธิศักติ ทรงเป็นอวตารของพระแม่ทุรคา เพื่อสังหารอสูรช้างที่มีนามว่าการินทราสูร คำว่าชคัทธาตรี หมายถึง ผู้โอบอุ้มโลก พระองค์ทรงเป็นที่นิยมบูชามากในรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐโอริสสา มีเทศกาลบูชาพระองค์คือเทศกาลชคัทธาตรีบูชา
ฮาคีม อัล-อาไรบี
ฮาคีม อัล-อาไรบี (เกิด 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลสัญชาติบาห์เรน ฮาคีมเป็นผู้ประสบปัญหาภายในประเทศ จึงจำเป็นต้องไปอยู่ประเทศออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 2014 และเขาได้อยู่ในประเทศในฐานะผู้ลี้ภัย ฮาคีมได้ถูกจับกุมในขณะที่กำลังเดินทางออกจากประเทศออสเตรเลียเพื่อมาพักผ่อนยังประเทศไทย ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 บนหมายแดงของตำรวจสากล ที่ออกโดยประเทศบาห์เรน และฮาคีมได้ถูกกักตัวอยู่ที่ประเทศไทย และรอส่งตัวกลับประเทศ มีการสร้างโครงการทั่วโลกเรียงร้องให้ทางประเทศไทยอย่างส่งตัวฮาคีมกลับประเทศไทย
เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ได้มีประกาศจากสำนักงานอัยการสูงสุด ว่าด้วยคดีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนฮาคีม อัล-อาไรบี ที่ได้ถูกศาลอาญาตัดสินตามคำขอของรัฐบาลประเทศบาห์เรน ให้มีการปล่อยตัวฮาคีมลี้ภัยในประเทศออสเตรเลีย โดยพนักงานอัยการต่างประเทศได้ยื่นขอถอนฟ้องคดีส่งผู้ร้ายข้ามแดน กระทรวงการต่างประเทศไม่ได้มีความเห็นในส่วนนี้ แต่ให้เป็นไปตามมาตรา 21 ของพระราชบัญญัติองค์กรอัยการและพนักงานอัยการ พ.ศ. 2553
เออีเอส
เออีเอส ซึ่งเป็นตัวย่อของ Advanced Encryption Standard (AES) ที่มีชื่อดั้งเดิมว่า Rijndael ( อ่านว่า เรนดาล)
เป็นมาตรฐานการเข้ารหัสลับข้อมูลที่ตั้งขึ้นโดยสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐ  ในปี 2001
เออีเอสเป็นส่วนย่อยของกลุ่มบล็อกไซเฟอร์ (block cipher)
ที่เรียกว่าเรนดาล (Rijndael)
และพัฒนาโดยนักวิทยาการเข้ารหัสลับชาวเบลเยียมสองท่าน คือ (Vincent Rijmen) และ (Joan Daemen) ผู้ส่งวิธีการเป็นข้อเสนอ
แก่ NIST เมื่อองค์กรกำลังเลือกไซเฟอร์ (cipher)
เพื่อใช้เป็น
เรนดาลเป็นกลุ่มไซเฟอร์ที่มีกุญแจและบล็อก (block) ขนาดต่าง ๆ
เพื่อใช้เป็นมาตรฐานเออีเอส NIST ได้เลือกสมาชิก 3 หน่วยจากกลุ่มเรนดาล แต่ละอย่างมีขนาดบล็อก 128 บิตโดยมีกุญแจขนาดต่าง ๆ คือ 128, 192 และ
รัฐบาลกลางสหรัฐได้เลือกใช้มาตรฐานนี้ และปัจจุบันก็ใช้กันทั่วโลก
เป็นมาตรฐานแทน Data Encryption Standard (DES)
ซึ่งเผยแพร่ในปี 1977
AES ใช้ขั้นตอนวิธีแบบกุญแจสมมาตร (symmetric-key algorithm) คือ ใช้กุญแจตัวเดียวกันเพื่อทั้งเข้ารหัสและถอดรหัสข้อมูล
ในสหรัฐ NIST ได้ประกาศเออีเอสเป็นมาตรฐานประมวลข้อมูลรัฐบาลกลางสหรัฐ (FIPS 197) เมื่อปลายปี 2001
นี่ทำตามหลังกระบวนการวางมาตรฐาน
ซึ่งมีแบบที่เข้าแข่งขันกัน 15 แบบ เมื่อประเมินแล้วไซเฟอร์เรนดาลจึงได้เลือกว่าเหมาะสมที่สุด
เออีเอสจึงกลายเป็นมาตรฐานรัฐบาลกลางสหรัฐเมื่อกลางปี 2002 หลังจากได้รับอนุมัติจากเลขาธิการกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ
เออีเอสได้รวมเข้ามาตรฐานขององค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน  และ International Electrotechnical Commission (IEC) คือ ISO/IEC 18033-3 standard
เออีเอสมีใช้ในคลัง/โปรแกรมเข้ารหัสสำเร็จหลายอย่าง เป็นไซเฟอร์ที่สาธารณชนเข้าถึงได้เดียวที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐ  อนุมัติให้ใช้เข้ารหัสข้อมูลราชการลับระดับ "top secret" โดยต้องใช้มอดูลเข้ารหัสที่องค์กรได้อนุมัติ
เออีเอสได้กำหนดในมาตรฐานต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
ไซเฟอร์.
เออีเอสใช้หลักที่เรียกว่า substitution-permutation network (เครือข่ายการแทนที่-การเรียงสับเปลี่ยน) ซึ่งมีประสิทธิภาพดีเมื่อทำให้เกิดผลทั้งในซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ ไม่เหมือนกับมาตรฐานก่อนคือ DES ไม่ได้ใช้เครือข่ายฟายสเติล (Feistel network)
เออีเอสเป็นรูปแปรของเรนดาลแต่มีขนาดบล็อกตายตัวที่ และขนาดกุญแจที่ 128, 192 หรือ
เทียบกับเรนดาลที่กำหนดขนาดบล็อกและขนาดกุญแจที่เป็นพหุคูณ ใด ๆ ก็ได้โดยน้อยสุดที่ และมากสุดที่
เออีเอสคำนวณโดยใช้แถวลำดับขนาด เก็บต่อกันในความจำเรียงอันดับตามสดมภ์ (column-major order) เป็นหน่วยที่เรียกว่า "สเตต" ("state")
การคำนวณเออีเอสโดยมากจะทำในฟิลด์จำกัด (finite field)
ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีไบต์ คือ formula_1 ก็สามารถแสดงเป็นแถวลำดับสองมิติ คือ
ขนาดกุญแจที่ใช้ในไซเฟอร์เออีเอสจะระบุจำนวนรอบการแปลง (transformation round) ที่เปลี่ยนอินพุตซึ่งเรียกว่า ข้อความธรรมดา (plaintext) เป็นเอาต์พุตสุดท้ายซึ่งเรียกว่า ข้อความไซเฟอร์ (ciphertext)
จำนวนรอบที่ต้องคำนวณ คือ
แต่ละรอบจะมีขั้นประมวลผลหลายขั้น รวมทั้งขั้นที่ต้องอาศัยกุญแจการเข้ารหัส
การถอดรหัสจะใช้รอบกลับกันเพื่อเปลี่ยนข้อความไซเฟอร์กลับไปเป็นข้อความธรรมดาดั้งเดิมด้วยกุญแจเดียวกัน
ขั้น.
ในขั้น ไบต์แต่ละไบต์ คือ formula_3 ของ"สเตต"จะแทนที่ด้วย formula_4 โดยใช้ตารางค้นหา คือ substitution box (S-box)
แบบ 8 บิต