pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในมุมมองของ Howkins ทั้งความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐกิจต่างไม่ใช่สิ่งใหม่ แต่สิ่งที่ใหม่ก็คือ การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสองสิ่งนี้ และการใช้ความคิดสร้างสรรค์ร่วมไปกับแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์เพื่อสร้างมูลค่าและความมั่งคั่ง (value and wealth)
ด้วยความที่แนวคิดเรื่องเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ ยังอยู่ระหว่างการศึกษาและพัฒนาโดยรัฐบาลในหลายประเทศ จึงยังไม่มีคำนิยามที่ชัดเจนในปัจจุบัน
ล่าสุดในรายงานของอังค์ถัด (UNCTAD) เรื่อง CREATIVE ECONOMY REPORT 2008 ได้ให้คำนิยามของเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ไว้ว่าเป็น" แนวคิดที่พูดถึงศักยภาพในการใช้สินทรัพย์ทางความคิดสร้างสรรค์ (creative assets) เพื่อพัฒนาและสร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เอื้อให้เกิดการสร้างรายได้ และเพิ่มยอดการส่งออก ขณะเดียวกันก็ยังรวมถึงการมีส่วนร่วมทางสังคม ความหลกหลายทางวัฒนธรรม และการพัฒนาทรัพยาการมนุษย์ด้วย"
นอกจากนี้อังค์ถัด ยังได้ให้คำจำกัดควาของอุตสาหกรรมที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์ (Creative industry) ว่าเป็น วงจรของการสร้างสรรค์ การผลิต และการจำหน่ายสินค้าและบริการที่มีปัจจัยหลักคือความคิดสร้างสรรค์และทุนทางปัญญา (intellectual capital)
กลุ่มอุตสาหกรรมที่อยู่ภายใต้คำจำกัดความดังกล่าว หรือกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีความเชื่อมโยงระหว่างกันจะประกอบไปด้วย กลุ่มองค์ความรู้ตั้งต้น เช่น ศิลปหัตถกรรม, กลุ่มการแสดงศิลปะ เช่น การละคร, กลุ่มสิ่งพิมพ์และวรรณกรรม เช่น หนังสือ, กลุ่มดนตรี, เช่น คอนเสิร์ต และซีดี, กลุ่ม Visual Arts เช่น ภาพยนตร์และโทรทัศน์, กลุ่มงานออกแบบ เช่น สถาปัตยกรรม และกลุ่ม ดิจิตอลและมัลติมีเดีย เช่น ซอฟต์แวร์ และเกม
Creative economy
Call the man
J'attendais
เซนด์มีอะเลิฟเวอร์
"เซนด์มีอะเลิฟเวอร์"  คือซิงเกิลของเทย์เลอร์ เดย์น ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2536 จากอัลบั้ม "โซลแดนซิง" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 50 ในชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 และอันดับที่ 19 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
U.S. CD maxi single
เซลีนได้บันทึกเพลงนี้ในช่วงการบันทึกอัลบั้ม "เซลีนดิออน" เมื่อปี พ.ศ. 2535 แต่มิได้นำเพลงดังกล่าวบรรจุลงในอัลบั้มแต่อย่างใดจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการบรรจุเพลงดังกล่าวในอัลบั้ม "คัมบายาอัลบั้ม 1994" โดยนำรายได้จากการจำหน่ายอัลบั้มไปช่วยเหลือบริการผู้ป่วยโรคเอดส์ และได้มีการนำมาบรรจุในอัลบั้ม "อินบีทวีนแดนซ์" ในปี พ.ศ. 2539 เพื่อสมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านม และบรรจุในอัลบั้ม "เดอะพาวเวอร์ออฟพีซ" ในปีเดียวกันนี้เพื่อเฉลิมฉลองการครบรอบ 50 ปีของ CARA และอัลบั้ม "วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2" ซึ่งมีวัตถุประสงค์สมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านมเช่นกัน เพลงนี้ยังได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" ในปี พ.ศ. 2538 อีกด้วย
เพลงนี้ในฉบับของเซลีนขึ้นชาร์ตจากอัลบั้ม "วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2" ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2539 ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 23 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
U.S. promotional CD single
อาคารริงกูเกททาวเวอร์
อาคารริงกูเกททาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้าสูง 256 เมตรในริงกูทาวน์ เมืองอิซูมิซาโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีทั้งหมด 56 ชั้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 ออกแบบโดยนิคเคน เซ็คเค และ Yasui Architects &amp; Engineers
อาคารแบ่งออกเป็นสามระดับชั้น ระดับแรกเป็นห้องประชุมนานาชาติ ระดับที่สองเป็นสำนักงานธุรกิจต่างๆ และระดับที่สามซึ่งมีความกว้างของอาคารน้อยที่สุด เป็นโรงแรมเอเอ็นเอเกททาวเวอร์ โรงแรมตั้งอยู่ในตำแหน่งที่นักท่องเที่ยวเดินทางมาได้สะดวก เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับ Sky Gate Bridge ที่ทอดข้ามไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และอยู่ติดกับสถานีรถไฟริงกูทาวน์ที่มีรถไฟสาย JR ฮันวะและ Nankai Main Line วิ่งผ่าน ชั้นที่ 26 เป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นมหาสมุทร Sky Gate Bridge และ Ferris wheel ในริงกูทาวน์
อาคารมีชั้นใต้ดินสองชั้น ใช้เป็นที่จอดรถที่รองรับรถยนต์ได้ 365 คัน
ก่อนการก่อสร้าง ได้มีการเสนอแบบร่างจำนวนหนึ่งของอาคารที่จะสร้างบริเวณนี้ จนกระทั่งแบบร่างที่สองได้รับอนุมัติให้นำไปใช้
อาคารนี้มีความสูงเป็นอันดับที่ 88 ของโลกเมื่อวัดถึงจุดที่สูงที่สุด และสูงเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น โดยสูงเท่ากับ โอซากะเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่  เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียที่เริ่มขึ้นในปี 934 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อปี 609 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างช่วงเวลานี้อัสซีเรียเป็นมหาอำนาจในบริเวณดังกล่าวระหว่างบาบิโลเนียและอำนาจรองอื่น ๆ แต่ก็มิได้มีอำนาจอย่างจริงจังมาจนถึงการปฏิรูปโดย Tiglath-Pileser III ในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่ออัสซีเรียกลายมาเป็นมหาอำนาจของจักรวรรดิอันใหญ่หลวง ในสมัยอัสซีเรียกลางระหว่างยุคสัมริดตอนปลายอัสซีเรียเป็นเพียงราชอาณาจักรรองทางตอนเหนือของเมโสโปเตมีย (อิรักปัจจุบัน) ที่แข่งขันการมีอิทธิพลกับราชอาณาจักรอื่นในทางตอนใต้ของเมโสโปเตมียและบาบิโลเนียคู่อริ เริ่มด้วยการรณรงค์ของอดัด-นิรานิที่ 2 (Adad-nirari II) อัสซีเรียก็เริ่มขยายอำนาจและเริ่มกลายเป็นศัตรูสำคัญต่อความมั่นคงของอียิปต์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่สืบต่อจากสมัยอัสซีเรียกลาง ที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 14 ถึง 10 ก่อนคริสต์ศักราช นักวิชาการบางท่านเช่นริชาร์ด เนลสัน ฟราย์มีความเห็นว่าจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่แท้จริงจักรวรรดิแรกในประวัติศาสตร์ ระหว่างช่วงเวลานี้ภาษาอราเมอิกก็กลายมาเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิร่วมกับภาษาอัคคาเดียน
ในที่สุดจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ก็มาล่มสลายลงเมื่อจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่รุ่งเรืองขึ้น นินาเวห์เสียเมืองในปี 612 ก่อนคริสต์ศักราช กว่าห้าสิบปีต่อมาทั้งบาบิโลเนียและอัสซีเรียก็กลายเป็นจังหวัดของจักรวรรดิเปอร์เชีย แม้ว่าอัสซีเรียในรัชสมัยของอัสเชอร์บานิปาล (Ashurbanipal) จะทำลายวัฒนธรรมของเอลาม แต่วัฒนธรรมของอัสซีเรียก็มิได้มามีอิทธิพลต่อชนมีดีสและเปอร์เชียของกลุ่มชนอินโด-อิเรเนียนต่อมา
Neo-Assyria
Neo-Assyrian
Rise of Neo-Assyria
อัสซีเรียใหม่
ความรุ่งเรืองของอัสซีเรียใหม่
รัชทายาทโดยนิตินัย
สถานีรถไฟนาโงยะ
สถานีรถไฟนาโงยะ เป็นสถานีรถไฟในเขตนากามูระ นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟที่มีพื้นที่มากที่สุดในโลก (446,000 ม²) และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นกลาง (เจอาร์ เซ็นทรัล) พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ใน "เจอาร์ เซ็นทรัล ทาวเวอร์" เหนือสถานีขึ้นไป และในทางเดินใต้ดิน สถานีที่เห็นในปัจจุบันสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2548 มีผู้มาใช้บริการเฉลี่ยวันละ 1,140,000 คน จัดว่าเป็นสถานีรถไฟที่คับคั่งเป็นอันดับหกในญี่ปุ่น
สถานีนี้อยู่ติดกับสถานีรถไฟเมเต็ตสึนาโงยะของ Nagoya Railroad และสถานีรถไฟคินเต็ตสึนาโงยะของสายคินเต็ตสึนาโงยะ
อาคารแฝดของสถานีสูงกว่า 50 ชั้น ประกอบด้วยอาคารโรงแรม 59 ชั้น และอาคารสำนักงาน 55 ชั้น (มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้า)
สถานีถัดไป.
!colspan=5|บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (JR ตอนกลาง)
!colspan=5|รถไฟใต้ดินนครนาโงยะ
รูปไม่หล่อ
จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1678 - 17 เมษายน ค.ศ. 1711) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1705 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1711 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอโพลด์ที่ 1 และ เอเลเนอร์ แมกดาเลนแห่งพาเลทิเนท-น็อยแบร์ก
จักรพรรดิโจเซฟที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
โจเซฟที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Emperor Joseph I
จักรพรรดิโจเซฟที่ 1
รีเพลย์ J
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658
Leopold I, Holy Roman Emperor
จักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1
สมเด็จพระจักรพรรดิเลโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เลโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Emperor Leopold I
Emperor Leopold
เขตโกลดิล็อก
เขตอาศัยได้
เขตอาศัยได้  ในทางดาราศาสตร์ หมายถึง ย่านหนึ่งในอวกาศที่ซึ่งดาวเคราะห์คล้ายโลกสามารถดำรงน้ำในสถานะของเหลวได้บนพื้นผิว และสามารถมีสิ่งมีชีวิตคล้ายกับสิ่งมีชีวิตบนโลก เขตอาศัยได้เป็นจุดตัดกันระหว่างสองเขตที่ต่างก็เอื้อต่อการให้กำเนิดชีวิต คือหนึ่ง ภายในระบบดาวเคราะห์ และสอง คือภายในดาราจักร ดาวเคราะห์และดวงจันทร์บริวารของมันที่อยู่ในเขตนี้มีโอกาสมากที่จะเป็นแหล่งอยู่อาศัยของมนุษย์ได้ จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตต่างดาวลักษณะคล้ายคลึงกับเราอยู่ที่นั่น
จะต้องไม่สับสนปนเประหว่าง เขตอาศัยได้ กับ ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ (planetary habitability) ซึ่งในข้อหลังนี้จะคำนึงถึงเงื่อนไขต่าง ๆ ของดาวเคราะห์ที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน (carbon-based life) ขณะที่ เขตอาศัยได้ คำนึงถึงเงื่อนไขเกี่ยวกับดาวฤกษ์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน
เขตที่อยู่อาศัยได้
พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน
พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน  (8 กันยายน ค.ศ. 1633 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน พระมหากษัตริย์ฮังการี และพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 กับจักรพรรดินีมาเรีย อันนา
ทรงดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์โบฮีเมียในปี ค.ศ. 1646 พระมหากษัตริย์ฮังการีในปี ค.ศ. 1647 มีพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ต่อมาวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1653 ทรงได้รับคัดเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน ซึ่งเป็นตำแหน่งรัชทายาทของราชบัลลังก์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราชพิธีราชาภิเษกจัดขึ้นในวันที่ 18 มิถุนายนปีเดียวกัน แต่พระองค์ไม่ทันได้สืบราชสันตติวงศ์ก็เสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654
Ferdinand IV of Hungary
พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการี
เฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการี
Ferdinand IV of Germany
สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเยอรมนี
พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเยอรมนี
อลานิส มอริสเซตต์
อลานิส นาดีน มอริสเซตต์  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวแคนาดา/อเมริกัน เป็นโปรดิวเซอร์เพลง และในบางครั้งยังเป็นนักแสดง เธอได้รับรางวัลจูโน่มา 12 ครั้งและได้รับ 7 รางวัลแกรมมี่ เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 60 ล้านชุด ทั่วโลก มอริสเซตต์เริ่มอาชีพที่แคนาดา ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โดยมีผลงานอัลบั้มแนวแด๊นส์-ป็อป 2 ชุด ชื่อชุด "Alanis" และ "Now Is the Time" ภายใต้สังกัดเอ็มซีเอ จากนั้นออกผลงานในระดับนานาชาติในแนวร็อก ชุด "Jagged Little Pill" ที่ถือสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวของศิลปินหญิงที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา และมีสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวทั่วโลกที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี กับยอดขาย 30 ล้านชุดทั่วโลก
ข้อมูลจาก RIAA เธอถือเป็นศิลปินร็อกหญิงที่มียอดขายมากที่สุด และต่อมาเธอมีผลงานอัลบั้มอย่าง "Supposed Former Infatuation Junkie" ออกขายในปี 1998 และประสบความสำเร็จอย่างดี ในผลงานชุดต่อมาเธอยังรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ อย่างผลงานชุด "Under Rug Swept", "So-Called Chaos" และ "Flavors of Entanglement" และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2005 มอริสเซตต์ ถือสัญชาติอเมริกัน ขณะที่ยังคงถือสัญชาติแคนาดาเช่นกัน
เปมเทพ
ศาลา 100 ปี
อลานิส มอริสเซ็ตต์
คมชัดลึกอวอร์ดส
เครูบ
เครูบ (, , ) เป็นทูตสวรรค์ประเภทหนึ่งที่กล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในภาษาอังกฤษปัจจุบันคำนี้มักจะใช้เรียกเทวดาเด็ก ๆ ที่ปรากฏในงานศิลปะ ซึ่งตามความหมายทางการแล้วแตกต่างจาก “เครูบ” ในบทความนี้
มีบรรยายว่าเครูบมีปีก ผู้เผยพระวจนะบรรยายไว้ในคัมภีร์เอเสเคียลว่าเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิต (creature) ที่แต่ละตนมีหน้าสี่หน้า: สิงโต, วัว, เหยี่ยว และมนุษย์ และเชื่อกันว่ามีมือเหมือนมนุษย์, เท้าเหมือนวัว, และมีปีกสี่ปีก สองปีกตั้งขึ้นประกบกันและแบกบัลลังก์พระเจ้า อีกสองปีกหลุบลงปิดบังร่างของตนเอง
เครูบมีกล่าวถึงในคัมภีร์ฮิบรูในโทราห์ (หนังสือห้าเล่มของโมเสส) พระธรรมเอเสเคียล และพระธรรมอิสยาห์ ในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา กล่าวถึงเครูบในพระธรรมวิวรณ์
พหูพจน์ของคำว่า “Cherub” คือ “Cherubim” หรือ “Cherubs” แต่ผู้ใช้ภาษาอังกฤษไม่มีความคุ้นเคยกับพหูพจน์ของภาษาฮิบรูบางครั้งจึงใช้ “Cherubims” ในกรณีที่เป็นพหูพจน์เช่นในคัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Bible).
เชรับ
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี  เป็นสาขารางวัลหนึ่งของรางวัลแกรมมี เริ่มมอบมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 โดยเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิลหรือเพลงจากอัลบั้มที่ออกในปีก่อนหน้าที่จะมีการประกาศรางวัล โดยทีแรกนั้นมอบไห้กับศิลปินเท่านั้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1966 ได้เริ่มมอบไห้กับโปรดิวเซอร์ด้วย และได้มอบไห้กับวิศวกรผู้บันทึกเสียง/มิกเซอร์ด้วยในปี ค.ศ. 1999 เป็นต้นมา
รางวัลอัลบั้มแห่งปียังเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) อันประกอบไปด้วยอีก 3 สาขาคือ รางวัลอัลบั้มแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
ทั้งนี้ บ่อยครั้งที่มีการสับสนกันระหว่างรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลเพลงแห่งปี โดยทั้งสองรางวัลนั้นเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงจากอัลบั้มเหมือนกัน ต่างกันตรงที่รางวัลบันทึกเสียงแห่งปีนั้นจะมอบไห้กับศิลปินและทีมโปรดิวเซอร์ ในขณะที่รางวัลเพลงแห่งปีจะมอบไห้กับผู้เขียนเพลง โดยจากสถิติของการมอบรางวัลทั้ง 51 ครั้งนั้น เพลงที่ชนะในสาขาบันทึกเสียงแห่งปี ชนะในสาขาเพลงแห่งปีด้วยถึง 24 ครั้ง
ดอร์เซต
ดอร์เซต  เป็นเทศมณฑลในประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นเทศมณฑลพิธีที่ไม่ใช่มหานคร ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับเดวอนทางด้านตะวันตก ซัมเมอร์เซตทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ วิลต์เชอร์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และแฮมป์เชอร์ทางตะวันออก
ดอร์เซตแบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: เวย์มัทและพอร์ทแลนด์, เวสต์ดอร์เซต, นอร์ทดอร์เซต, เพอร์เบ็ค, อีสต์ดอร์เซต, ไครสต์เชิร์ช, บอร์นมัท, และพูล โดยมีดอร์เชสเตอร์เป็นเมืองหลวงของมณฑล ดอร์เซตมีเนื้อที่ 2653 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 772,268 คน (ค.ศ. 2019) เฉลี่ย 274 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ริมทะเล
ชื่อเสียงของดอร์เซตอยู่ที่ชายฝั่งทะเลจูแรสซิกซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกที่ประกอบด้วยลัลเวิร์ธโคฟว์ (Lulworth Cove), ไอล์ออฟพอร์ทแลนด์ (Isle of Portland), หาดเชสซิล (Chesil Beach) และเดอร์เดิลดอร์ (Durdle Door) รวมถึงเมืองชายทะเลบอร์นมัท, พูล, เวย์มัท, สวอนเนจ และไลม์รีจิส นอกจากนั้นดอร์เซตก็ใช้เป็นฉากในนวนิยายหลายเรื่องโดยนักประพันธ์คนสำคัญของอังกฤษ เช่น ทอมัส ฮาร์ดี (Thomas Hardy) ผู้เกิดที่เมืองดอร์เชสเตอร์ ดอร์เซตเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนมาตั้งแต่โบราณที่จะเห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ป้อมเนิน (ไม่ใช่เนินป้อม hill fort) ที่เมดเด็นคาสเซิล และฮอดฮิลล์
มณฑลดอร์เซ็ท
คัมเบรีย
คัมเบรีย  เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ และมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน คัมเบรีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนทางด้านตะวันตกติดกับทะเลไอริช ทางด้านใต้ติดกับมณฑลแลงคาเชอร์, ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดกับมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, ทางตะวันออกติดกับมณฑลเดอรัม และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ และมณฑลดัมฟรีส์และกาลลเวย์ของสกอตแลนด์ทางด้านเหนือ
คัมเบรียแบ่งการปกครองเป็นหกแขวง: บาร์โรว์อินเฟอร์เนสส์, เซาท์เลคแลนด์, โคพแลนด์, อัลเลอร์เดล, อีเด็น และนครคาร์ไลล์โดยมีคาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑล คัมเบรียมีเนื้อที่ 6768 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2007 มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 497000 คน ถัวเฉลี่ย 73 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
คัมเบรียเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติเลกดิสตริกต์ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีความสวยงามทางธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท
เดอรัม (เทศมณฑล)
มณฑลเดอรัม หรือ มณฑลเดอเร็ม  เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนติดกับมณฑลไทน์และเวียร์, มณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, มณฑลคัมเบรีย และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
มณฑลเดอรัมแบ่งการปกครองเป็นสี่แขวง: เดอรัม, ฮาร์ตลีพูล, ดาร์ลิงตัน และสตอกตันออนทีส์ โดยมีเดอรัมเป็นเมืองหลวงของมณฑล เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดาร์ลิงตัน มณฑลเดอรัมมีเนื้อที่ 2,721 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 866,846 คน เฉลี่ย 324 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร เศรษฐกิจของมณฑลเดิมขึ้นอยู่กับเหมืองเหล็กและเหมืองถ่านหิน
ไลโอเนลแห่งอันท์เวิร์พ
Lionel of Antwerp
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ ภาพยนตร์ภาคสองในภาพยนตร์ไตรภาคชุด "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" นำแสดงโดย พ.ต.วันชนะ สวัสดี, นพชัย ชัยนาม, ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ, จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, นภัสกร มิตรเอม, อินทิรา เจริญปุระ, พ.ต.คมกริช อินทรสุวรรณ, ปราบต์ปฎล สุวรรณบาง, พ.ท.วินธัย สุวารี, สรพงษ์ ชาตรี เขียนบทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
หลังจากพระองค์ดำหรือพระนเรศหนีกลับพระพิษณุโลกสองแควได้แล้วนั้น หลายปีผ่านไป พระองค์ได้เจริญชันษาขึ้น (วันชนะ สวัสดี) และกลายเป็นอุปราชผู้รั้งเมืองพระพิษณุโลกสองแควแทน สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) พระราชบิดาที่ไปครองราชธานีกรุงศรีอยุธยา พระนเรศวรทรงฝึกปรนการต่อสู้ทุกวัน โดยมีแทล้วทหารกล้ามากมายอยู่รอบพระองค์ ทั้ง ออกพระราชมนู (นพชัย ชัยนาม) หรือ ไอ้บุญทิ้ง พระสหายของพระนเรศวรมาตั้งแต่ครั้งยังประทับอยู่หงสาวดี และได้มี ออกพระศรีถมอรัตน์ (คมกริช อินทรสุวรรณ) และ ออกพระชัยบุรี (ปราบต์ปฎล สุวรรณบาง) เจ้าเมืองชัยบุรี มาสวามิภักดิ์ขออยู่ด้วย รวมทั้ง พระเอกาทศรถ (วินธัย สุวารี) หรือ องค์ขาว พระอนุชา และ มณีจันทร์ (ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ) ต่างก็เจริญวัยขึ้นเช่นกัน
ในปีพุทธศักราช 2124 พระเจ้าบุเรงนอง (สมภพ เบญจาธิกุล) เสด็จสวรรคต โดยก่อนที่จะสวรรคตพระองค์ได้กระซิบบอกแก่ พระมหาเถรคันฉ่อง (สรพงษ์ ชาตรี) นำความไปบอกยังพระนเรศวรให้ยกทัพมาเอาเมืองหงสาวดี เพราะทรงทราบดีว่าทั้งพระมหาอุปราชานันทบุเรง (จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์) และมังสามเกียด (นภัสกร มิตรเอม) ไม่สามารถที่จะรักษาสถานะของความเป็นอาณาจักรตองอูเอาไว้ได้ ต่อมา มหาอุปราชานันทบุเรง ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้านันทบุเรง สืบต่อ หงสาวดีได้มีพระราชสาสน์ส่งไปยังพระพิษณุโลกสองแควให้ส่งตัวแทนมาร่วมพระราชพิธีถวายเพลิงพระศพที่หงสาวดี พระนเรศวรได้เสนอตัวพระองค์เองแม้จะทรงรู้ว่า จะเป็นการคืนกลับไปอยู่ยังมือศัตรูอีกครั้ง แต่เพราะพระเจ้าบุเรงนองมีบุญคุณต่อพระนเรศวรเฉกเช่นพระราชบิดาแท้ ๆ อีกองค์หนึ่ง พระนเรศวรจึงจำเป็นต้องเสด็จเดินทางไป เมื่อไปถึง พระมหาอุปราชามังสามเกียด (นภัสกร มิตรเอม) พระโอรสของพระเจ้านันทบุเรงที่รังเกียจพระนเรศวรมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และ มางจางปะโร (ชลัฏ ณ สงขลา) พระสหายคนสนิท ต่างเพ็ดทูลให้พระนเรศวรต้องพบกับอันตรายซึ่งจะนำมาซึ่งพระชนม์ชีพ โดยที่งานพระบรมศพครั้งนี้ เมืองคังซึ่งเป็นประเทศราชหงสาวดีมิได้ส่งตัวแทนมา พระเจ้านันทบุเรงจึงมีพระบรมราชโองการให้อุปราชของ 3 เมือง คือ พระนเรศวร, นัดจินหน่อง (จงเจต วัชรานันท์) อุปราชเมืองตองอู และพระมหาอุปราชามังสามเกียด ยกทัพไปปราบเมืองคัง โดยแข่งขันกัน
เมื่อไปถึง เมืองคังเป็นเมืองที่อยู่บนภูเขาสูง ยากที่จะโจมตี กองทัพหงสาวดีของพระมหาอุปราชามังสามเกียดแม้จะยกพลบุกเข้าโจมตีซึ่ง ๆ หน้าก็ไม่สำเร็จ เพราะถูกต่อต้านอย่างหนักจาก เล่อขิ่น (อินทิรา เจริญปุระ) ธิดาของเจ้าฟ้าเมืองคัง (ชุมพร เทพพิทักษ์) ที่ใช้ทั้งธนูและก้อนหินทุ่มลงมา วันต่อมา ทัพตองอูของนัดจินหน่องเข้าโจมตีบ้าง โดยใช้แผ่นไม้เป็นโล่กั้นแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะถูกจู่โจมด้วยไฟ ขณะที่ทัพตองอูกำลังโจมตีอยู่นั้น ข้างพระนเรศวรได้สำรวจสภาพรอบเมืองคัง พบว่าหลังเมืองมีแหล่งน้ำที่ชาวเมืองลงมาตักใช้และเป็นทางขึ้นไปยังเมืองคังได้ จึงทรงจัดทัพแบ่งเป็น 2 ทาง ทางแรกแสร้งให้พระเอกาทศรถจู่โจมหน้าด้านเหมือนเช่น 2 เมืองก่อนหน้านั้น ส่วนพระองค์จะจู่โจมที่ด้านหลัง ผลปรากฏว่า พระนเรศวรสามารถตีเมืองคังได้สำเร็จ และได้จับตัวเล่อขิ่นและเจ้าฟ้าเมืองคังกลับไปรับโทษยังหงสาวดีได้สำเร็จ ระหว่างเดินทางออกราชมนูได้แสดงความรักต่อเลิ่นขิ่นหลายต่อหลายครั้ง
การที่พระนเรศวรกระทำการสำเร็จดังนั้น สร้างความแค้นเคืองให้พระมหาอุปราชามังสามเกียดยิ่งนักเพราะถือว่าถูกลบหลู่พระเกียรติ ขณะที่นัดจินหน่องมองพระนเรศวรอย่างไม่ดูแคลนเพราะถือว่าในอนาคตพระนเรศวรอาจเป็นได้ทั้งมิตรและศัตรูคนสำคัญ เมื่อถึงหงสาวดี พระเจ้านันทบุเรงมีคำสั่งให้เผาทั้งเป็นเจ้าฟ้าเมืองคัง แต่พระนเรศวรได้ทูลขอชีวิตไว้ พระเจ้านันทบุเรงจึงให้ปล่อยตัวกลับไป ขณะเสด็จกลับพระพิษณุโลกสองแคว ขณะที่พระเจ้านันทบุเรงเสด็จออกไปทำสงครามยังเมืองอังวะ พระมหาอุปราชามังสามเกียด เป็นผู้รั้งพระนครได้ทำอุบายร้ายต่อพระนเรศวรขณะเสด็จถึงเมืองแครง แต่ว่า พระยาเกียรติ (ประดิษฐ์ ภักดีวงษ์) และ พระยาราม (ศักราช ฤกษ์ธำรงค์) ทหารมอญที่ถูกส่งมาลอบปลงพระชนม์พระนเรศวรได้สำนึกในบุญคุณครั้งอดีตที่พระนเรศวรเคยมีต่อตนจึงได้สารภาพความจริงโดยนำความบอกผ่านมายัง พระมหาเถรคันฉ่อง (สรพงษ์ ชาตรี) ที่เมื่อพระเจ้าบุเรงนองสวรรคตแล้วได้อกมาจำพรรษายังนอกเมือง พระมหาเถรคันฉ่องได้นำความมาบอกแก่พระนเรศวร พระนเรศวรได้กระทำพิธีหลั่งน้ำทักษิโณทกประกาศไม่ขึ้นต่อหงสาวดี เป็นการแสดงว่านับแต่นี้ต่อไป พระพิษณุโลกสองแควและอยุธยาจะไม่ขึ้นตรงต่อหงสาวดีอีกแล้ว
ขณะที่เล่อขิ่นได้เดินทางกลับเมืองคังได้คิดถึงออกราชมนูและพระนเรศวร เจ้าฟ้าเมืองคังล่วงรู้ความในใจของธิดา จึงได้อนุญาตให้เล่อขิ่นออกติดตามไปกับกองทัพของพระนเรศวร โดยมี หมอกมู (อภิรดี ภวภูตานนท์) องครักษ์หญิงติดตามไปด้วย ขณะที่เล่อขิ่นและหมอกมูกำลังเดินทางในป่า มือสังหารชาวนาคาได้ลงมือลอบสังหาร รวมทั้งลอบปลงพระชนม์พระนเรศวรถึงที่พำนักด้วย โดยพระมหาอุปราชามังสามเกียดเป็นผู้ส่งไป ทำให้พระนเรศวรต้องเริ่งเดินทางให้เร็วขึ้นเพื่อให้พ้นเขตแดนหงสาวดี ทาง สุระกรรมา (โสธรณ์ รุ่งเรือง) แม่ทัพอาวุโสแห่งหงสาวดีได้เตือนพระมหาอุปราชามังสามเกียดว่าอย่าได้ประมาทพระนเรศวร แต่มหาอุปราชามังสามเกียดเถียงว่า ยุทธพิชัยสงครามแบบสามก๊กนั้นตนก็รู้
กองทัพของหงสาวดีไล่ตามพระนเรศวรกระชั้นชิดยิ่งขึ้น หมอกมูเพื่อปกป้องเล่อขิ่นได้รับบาดเจ็บ แม้ ขุนรัตนแพทย์ (โกวิท วัฒนกุล) รักษาให้แล้วแต่ก็ไม่หายเจ็บได้ในทันที นางจึงฆ่าตัวตายเพื่อไม่ให้เป็นภาระ ขณะที่เล่อขิ่นอยู่ข้างหลัง ออกราชมนูได้ย้อนกลับมาเพื่อช่วย ขณะที่ทุกคนกำลังข้ามแม่น้ำสะโตง พระนเรศวรและมณีจันทร์ได้ย้อนกลับไปช่วยออกราชมนูและสามารถข้ามแม่น้ำได้สำเร็จ อีกทั้งพระองค์ยังใช้พระแสงปืนต้น กระบอกที่พระองค์เคยทอดพระเนตรเห็นในวัยเยาว์ ซึ่งบัดนี้พระมหาเถรคันฉ่องได้อนุญาตให้พระองค์ใช้แล้ว เพราะพระบารมีถึงที่พระเจ้าจักรพรรดิแล้ว ยิงสุระกรรมาตกจากคอช้างถึงแก่ความตายได้อีกด้วย
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3  (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1421 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1461) เฮนรี เพอร์ซีย์เป็นขุนนางชาวอังกฤษที่เป็นบุตรของเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2และเอเลเนอร์ เพอร์ซีย์ เคานเตสแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์บุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์ที่ 1 (Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) กับภรรยาคนที่สองโจน โบฟอร์ท ผู้เป็นพี่น้องกับริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 และซิซิลิ เนวิลล์ผู้เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 เฮนรี เพอร์ซีย์จึงเป็นญาติสนิทกับทางฝ่ายราชวงศ์ยอร์ค
Henry Percy, 3rd Earl of Northumberland
มนตรี คุ้มเรือน
มนตรี คุ้มเรือน เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย ชื่อของมนตรีนั้นเป็นที่รู้จักของนักอ่านการ์ตูนไทยหลายคนจากการ์ตูนไทยเรื่อง บางระจันสปิริต ซึ่งลงตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูน CX เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2547 ก่อนที่นิตยสารฉบับนี้จะปิดตัวลง หลังจากนั้นจึงได้หันเหไปเขียนการ์ตูนเด็กแทน และมีผลงานออกมาไม่ต่ำกว่า 10 เล่ม ปัจจุบันกำลังเขียนการ์ตูนเรื่อง Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ ร่วมกับนักเขียนการ์ตูนอีกคนคือ อรุณทิวา ลงในนิตยสารรายสัปดาห์ C-Kids และทั้งสองคนนี้ยังได้ร่วมกันเขียน Idol Berryz การ์ตูนเรื่องสั้นความยาวตอนละ 5 หน้าลงในนิตยสารวัยรุ่น Berry ซึ่งวางแผงเป็นรายเดือนเมื่อหลายปีก่อน
ปัจจุบัน มนตรี คุ้มเรือน และ อรุณทิวา ได้ร่วมกันก่อตั้งสำนักพิมพ์ชื่อ OGRE COMICS ซึ่งทั้งสองคนร่วมกันผลิตผลงานการ์ตูนและหนังสืออื่นๆ ของตัวเองวางขายผ่านเว็บไซต์และเฟซบุ๊คที่ชื่อ OGRE COMICS ซึ่งในปัจจุบันมีหนังสือออกวางขายมาแล้วหลายเล่มด้วยกัน ได้แก่ REPORT-X, LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์ และ ซ่องกระสือ
อรุณทิวา วชิรพรพงศา
Aruntiwa
อรุณทิวา หรือ อรุณทิวา วชิรพรพงศา ชื่อเล่นว่า เอ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร อรุณทิวาเป็นผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง แสบคูณสองเปตองพันธุ์เดือด ลงในนิตยสารการ์ตูนไทย CX เมื่อปี พ.ศ. 2547 ซึ่งตอนนั้นใช้นามปากกาว่า "Andaman Washira" หลังจากนิตยสารเล่มดังกล่าวปิดตัวลง จึงได้เขียนการ์ตูนความรู้สำหรับเด็กให้กับบริษัทอีคิวพลัสและเป็นผู้แต่งเรื่องให้กับการ์ตูนเรื่อง มหากาพย์กู้แผ่นดิน (ทั้งหมด 5 เล่ม) ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้ได้ มนตรี คุ้มเรือน มาเป็นผู้เขียนภาพ และถือเป็นการร่วมงานกันอย่างเต็มตัวครั้งแรกของทั้งสองคน ปัจจุบันอรุณทิวามีผลงานการ์ตูนเรื่อง Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ ในฐานะผู้แต่งเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดและได้ มนตรี คุ้มเรือน เป็นผู้เขียนภาพเหมือนเช่นเคย และทั้งสองคนนี้ยังได้ร่วมกันเขียน Idol Berryz ตามติดชีวิตไอดอล การ์ตูนเรื่องสั้นความยาวตอนละ 5 หน้าลงในนิตยสารวัยรุ่น Berry รวมไปถึงการออกผลงานเรื่องสั้นเรื่อง MSD (Mind Snapper Dragon) อัจฉริยะอ่านใจคน คู่กับมนตรี โดยเป็นการหยิบเอาเรื่องราวของการจับโกหกมาเป็นธีมหลักของการ์ตูน
ต่อมาในช่วงระหว่างปี 2556 - 2557 อรุณทิวาได้แต่งเนื้อเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดการ์ตูนแนว ผี-สยองขวัญ ให้กับหนังสือชุด Horror Hour (จัดพิมพ์โดย การ์ตูนไทยสตูดิโอ) หลายเรื่องด้วยกัน อาทิเช่น 3G, Rewind และ Bangkok Shutdown รวมไปถึงการได้เข้ามามีส่วนร่วมในการแต่งเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดให้กับการ์ตูนไทยเรื่อง ขุนแผน ขุนช้าง นางพิม ที่มีกำหนดวางขายทั้งหมด 3 เล่มจบ หลังจากแต่งเรื่อง OGRE KING จนจบ 21 เล่มแล้ว ในช่วงเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2559 อรุณทิวาก็เปิดสตูดิโอการ์ตูนของตัวเองร่วมกับ มนตรี คุ้มเรือน ในชื่อ OGRE COMICS เพื่อออกมาทำหนังสือการ์ตูนของตัวเองและตีพิมพ์ขายเอง โดยผลงานการ์ตูนที่อรุณทิวาทำอยู่ในปัจจุบันได้แก่เรื่อง LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์
นอกจากนั้นอรุณทิวายังมีผลงานเขียนหนังสือนวนิยายและพ็อคเก็ตบุ๊คอื่นๆ อีกด้วย เช่น นวนิยายเรื่อง ใต้เงาไอยรา ที่มีเรื่องราวเชื่อมโยงกับการ์ตูนไทยเรื่อง OGRE KING และหนังสือพ็คเก็ตบุ๊คในหมวดเกมที่มีชื่อว่า Diary of Nintendo Handheld (ย้อนตำนานเกมกดนินเทนโด)
อรุณทิวา ยังเป็นทำช่องยูทูป โดยใช้ชื่อว่า A Aruntiwa ซึ่งมีคลิปส่วนใหญ่เน้นไปที่การรีวิวของเล่นและกันพลา อีกทั้งยังเป็นอาจารย์พิเศษสอนวาดการ์ตูนอยู่ที่โรงเรียน Shonen Star Studio อีกด้วย
แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด คือแหล่งโบราณที่มีหลุมขุดค้นทางโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุด และมีความต่อเนื่องทางวัฒนธรรมที่ยาวนานที่สุดในประเทศไทย ณ เวลานี้ นับได้ตั้งแต่ยุคหินใหม่ สำริด เหล็ก เรื่อยมากระทั่งยุคปัจจุบัน กว่า 200 ชั่วอายุคน ตัวแหล่งขุดค้นตั้งอยู่ในเขตตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ภายในได้มีการขุดพบหลุมศพ กระดูกมนุษย์ เครื่องประดับ และไหโบราณลวดลายงดงาม ซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่าแหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่จังหวัดอุดรธานี คือประมาณ 6,000 ปี และในอนาคตจะมีการสนับสนุนให้ขึ้นทะเบียนมรดกโลกอีกด้วย