pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปาลเริ่มเรียนระดับชั้นประถมที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จากนั้นจึงย้ายมาเรียนในระดับชั้นมัธยม 1 อยู่เพียงไม่นานที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย แล้วจึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล จนจบชั้นมัธยม 6 จึงสอบเข้าเป็นนักเรียนเตรียมปริญญาแห่งมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (ต.ม.ธ.ก.) รุ่นที่ 8 หรือเรียกกันว่า รุ่น 500 ซึ่งเป็นรุ่นสุดท้ายของโรงเรียนเตรียมแห่งนี้ โดยมีเพื่อนร่วมรุ่น อาทิ นายพิศาล มูลศาสตรสาทร, ศ.ดร.เกษม สุวรรณกุล, พล.ต.อ.สนั่น ตู้จินดา, ดร.สุชาติ จุฑาสมิต, นายโอฬาริก พยัคฆาภรณ์, นายชัยรัตน์ คำนวณ ในขณะเดียวกับที่บิดาของท่านดำรงตำแหน่งสูงสุดทางการเมืองและเป็นผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองด้วย
เมื่อจบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ปาลได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนสำเร็จได้ปริญญานิติศาสตร์บัณฑิต เริ่มชีวิตการงานด้วยการรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศเพียงช่วงระยะสั้นๆ ก็ถูกมรสุมการเมืองเล่นงาน
ในปี พ.ศ. 2495 มีการกวาดล้างผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาล ท่านผู้หญิงพูนศุข และ ปาล ถูกจับในข้อหากบฏภายในและภายนอกราชอาณาจักร หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "กบฏสันติภาพ" ในบรรดาผู้ที่ถูกจับกุมครั้งนี้มีทั้งนักศึกษา นักหนังสือพิมพ์ อาทิ กุหลาบ สายประดิษฐ์ (ศรีบูรพา) ปัญญาชน นักการเมือง ไปจนถึงพระภิกษุสงฆ์ ท่านผู้หญิงพูนศุขถูกคุมขังอยู่ 84 วัน แต่เนื่องด้วยกรมอัยการได้พิจารณาแล้วเห็นว่าไม่มีหลักฐานพอที่จะฟ้องจึงได้รับการปล่อยตัว ในขณะที่ปาลถูกส่งฟ้องศาลและพิพากษาจำคุกในข้อหากบฏเป็นเวลา 20 ปี และได้รับการลดหย่อนโทษเหลือ 13 ปี 4 เดือน แต่จำคุกอยู่ได้ 5 ปีก็ได้รับการนิรโทษกรรมใน พ.ศ. 2500
ต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2500 ปาลได้อุปสมบทที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากลาสิกขาแล้วจึงเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศส เพื่อทำวิทยานิพนธ์ "Doctorat de 3e Cycle" ในระหว่างที่ศึกษาอยู่นั้นก็ได้เข้าร่วมสัมมนาและอภิปรายกับแวดวงวิชาการในหลายประเทศ และได้ทำการสมรสครั้งแรกกับ งามชื่น นีลวัฒนานนท์ เมื่อ พ.ศ. 2507 มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คน คือ ชัยวัฒน์ และ ตุลยา พนมยงค์
ในปี พ.ศ. 2515 ปาลเดินทางกลับประเทศไทยเพื่อประกอบอาชีพทนายความและทำสำนักพิมพ์ จัดพิมพ์งานเขียนของบิดาเพื่อจำหน่ายจ่ายแจก นอกจากนี้ยังเป็นผู้รับมอบอำนาจจากนายปรีดี พนมยงค์ ในการฟ้องร้องดำเนินคดีต่อผู้ที่ละเมิดและบิดเบือนข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ โดยนำทีมทนายความต่อสู้ในคดีต่างๆ เพื่อแสดงความจริงให้ประจักษ์ ซึ่งศาลก็ตัดสินให้ชนะทุกคดี
ปาลได้ทำการสมรสครั้งที่สองกับ เลิศศรี พนมยงค์ (จตุรพฤกษ์) เมื่อ พ.ศ. 2519 มีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ ปรีดิวิชญ์ พนมยงค์
วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2524 นายปาล พนมยงค์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งในลำใส้ใหญ่ สิริรวมอายุได้ 49 ปี 9 เดือน
จอมพล ป.พิบูลสงคราม ได้เคยกล่าวกับนายปาล พนมยงค์ หลังจากที่ได้รับนิรโทษกรรมและได้มาลาบวชกับจอมพล ป. ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2500 โดยจอมพล ป. ฝากข้อความไปยังนายปรีดีว่า
ในขณะที่ปาลกำลังป่วยด้วยโรคมะเร็ง หมอบอกว่าคงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ดร.จริย์วัฒน์ สันตะบุตร ลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดคนหนึ่งของนายปรีดี ได้บรรยายถึงภาพชีวิตของผู้ที่เป็นอาจารย์ของเขาไว้ว่า...
พืชสองปี
พืชสองปี  เป็นไม้ดอกที่ใช้เวลาสองปีจึงจบวัฏจักร ในปีแรกพืชจะมีใบมีก้านและรากเช่นเดียวกับโครงสร้างของผัก และจะหยุดเจริญเติบโตระหว่างเดือนที่มีอากาศเย็นหรือฤดูหนาว ตามปกติแล้วปีแรกกิ่งและใบจะเตี้ยเกือบติดดินดูเหมือนกุหลาบ พืชสองปีต้องปลูกในบริเวณที่มีอากาศเย็นก่อนที่ออกดอกได้ ระหว่างฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อนปีต่อมากิ่งจะยืดออกไปอย่างมาก จากนั้นก็จะออกดอกออกผลและผลิตเมล็ดก่อนที่จะตาย นักขยายพันธุ์พืชบางคน ผลิต พืชพันธุ์เลือกผสม ฤดูเดียว หรือ ปีเดียว จาก พืชสองปี ซึ่งจะออกดอกในปีแรกหลังจากเพาะจากเมล็ด ตัวอย่าง เช่น ถุงมือจิ้งจอก หรือ ระฆังแคนเตอร์บรี
ถ้าสภาวะอากาศรุนแรงพืชสองปีก็อาจจะจบวัฏจักรภายในระยะเวลาอันสั้นได้ เช่นอาจจะภายในสามหรือสี่เดือนแทนที่จะเป็นสองปี ซึ่งเป็นลักษณะที่พบบ่อยในผักหรือไม้ดอกที่ประสบกับอากาศเย็นจัดก่อนที่จะลงดิน การที่พืชมีลักษณะเช่นนี้ทำให้บางครั้งผู้ปลูกก็ปลูกเป็นพืชปีเดียวในบางภูมิภาค พืชสองปีที่เป็นไม้ดอกบางชนิดก็สามารถเร่ง (induce) ให้ออกดอกได้โดยไม่ต้องให้มีอากาศเย็นโดยการให้ฮอร์โมนพืช “gibberellin” แต่มักจะไม่ทำกันในทางการค้า
เมื่อพิจารณาจากมุมมองของคนทำสวนแล้วพืชจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือ พืชยืนต้นก็มักจะต่างกันออกไปตามแต่สภาวะอากาศของแต่ละท้องถิ่น พืชสองปีที่ปลูกสำหรับเอาดอก ผล หรือเมล็ดจำเป็นต้องใช้เวลาสองปีในการปลูก พืชสองปีที่ปลูกสำหรับกินใบหรือรากมักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียว เช่น บีท, กะหล่ำบรัสเซลส์ (Brussels sprout), กะหล่ำปลี, แครอท, ขึ้นฉ่าย, ผักกาด, พาร์สลีย์ และ คะน้าสวิส (Swiss chard) ถ้าพืชที่ตามปกติแล้วเป็นพืชสองปีถูกนำไปปลูกในบริเวณที่มีอากาศหนาวจัดก็มักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียวเพราะไม่สามารถทนฤดูหนาวได้ หรือในทางกลับกันพืชปีเดียวที่ปลูกในบริเวณที่อากาศเหมาะสมก็ทำให้ดูเหมือนเป็นพืชสองปี หรือ พืชยืนต้นได้ พืชยืนต้นที่มีอายุสั้นบางชนิดจะมีลักษณะคล้ายพืชสองปีแทนที่จะเป็นพืชยืนต้น พืชสองปีแท้ๆ จะออกดอกเพียงครั้งเดียวก่อนที่จะตาย แต่พืชยืนต้นจะออกดอกปีละหนเมื่อโตเต็มที่
พืชฤดูเดียว
พืชปีเดียว  หรือไม้ล้มลุกเป็นพืชที่มักจะเพาะ โต ออกดอก และตายภายในหนึ่งฤดูหรือหนึ่งปี พืชปีเดียวที่แท้จริงอาจจะมีอายุเกินหนึ่งปีถ้าป้องกันให้ผลิตเมล็ด พืชบางชนิดที่ไม่ออกเมล็ดอาจจะถือว่าเป็นพืชปีเดียวแม้ว่าจะไม่ออกดอก ในการทำสวนพืชปีเดียวมักจะหมายถึงพืชที่ปลูกนอกบ้านระหว่างฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนและมีอายุเพียงฤดูเดียว
พืชที่ปลูกเป็นอาหารเป็นหรือปลูกให้เป็นพืชปีเดียวที่รวมทั้งธัญพืชเกือบทุกชนิด พืชยืนต้น (perennial plant) บางชนิด และ พืชสองปี (biennial plant) อาจจะปลูกในสวนเป็นพืชปีเดียวเพื่อความสะดวก โดยเฉพาะถ้าไม่ใช่พืชที่เป็นพืชทนอากาศ (hardiness plant) ที่ไม่สามารถทนอากาศท้องถิ่นได้ แครอท, ขึ้นฉ่าย และ พาร์สลีย์ (parsley) เป็นพืชสองปีที่แท้จริงแต่ปลูกเป็นพืชปีเดียวเพื่อจะให้ได้ราก ลำต้น และ ใบที่กินได้ ส่วนมะเขือเทศ, มันเทศ และ พริกใหญ่ (bell pepper) เป็นพืชยืนต้นแต่ไม่ใช่พืชที่แข็งแรงและมักจะเป็นพืชที่ปลูกแบบพืชปีเดียว
ตัวอย่างของพืชฤดูเดียวที่แท้จริงได้แก่ข้าวโพด, ผักกาด, ถั่วลันเตา, คอลิฟลาวเวอร์, แตงโม, ถั่ว, บานชื่น และ ดาวเรือง
ระฆังแคนเตอร์บรี
ระฆังแคนเตอร์บรี หรือเรียกง่ายๆ ว่า ดอกระฆัง  เป็นไม้ดอกวงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก สกุล Campanula ระฆังแคนเตอร์บรีอาจจะเป็นได้ทั้งทั้งพืชปีเดียว หรือ พืชสองปี ดอกมีลักษณะเป็นรูประฆังหรือกระดิ่งซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า “Campanula” ที่แปลว่าระฆังในภาษาอิตาลี สีของดอกก็อาจจะเป็นสีน้ำเงิน, ม่วง, ม่วงแดง หรือขาว แต่สีที่พบบ่อยจะเป็นสีม่วงน้ำเงิน ความสูงประมาณ 2 ถึง 3 ฟุต ถ้าปลูกในสวนให้สวยก็ควรจะปลูกเป็นกลุ่มใหญ่ตามขอบหรือท่ามกลางพุ่มไม้ ชอบอากาศเย็นหรืออุ่นไม่เหมาะกับอากาศร้อนหรือแห้ง ในภาษาดอกไม้ระฆังแคนเตอร์บรีเป็นสัญลักษณ์ของความรู้สึกในบุญคุณ
การเพาะเมล็ดใช้เวลาระหว่าง 14 ถึง 21 วันจึงงอกเป็นต้น ชอบที่ร่มเล็กน้อยถึงมีแดดและดินที่การระบายน้ำดี
ใช้เป็นดอกไม้ตัดในการตกแต่งได้ดี
คนเลี้ยงผึ้งบางครั้งก็จะปลูกระฆังแคนเตอร์บรีเพื่อทำให้น้ำผึ้งมีรสหวานจัด
Canterbury Bells
แมกโนเลีย
สกุลแมกโนเลีย  เป็นพืชดอกในวงศ์จำปีที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 210 สปีชีส์ สกุลของพืชตั้งตามชื่อนักชีววิทยาชาวฝรั่งเศสชื่อปีแยร์ มาญอล (Pierre Magnol)
ถิ่นกำเนิดของแมกโนเลียอยู่ทางตอนกลางของเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงในทวีปอเมริกา
แมกโนเลียเป็นสกุลไม้โบราณที่วิวัฒนาการขึ้นมาก่อนที่จะมีผึ้ง รูปทรงของดอกจึงเป็นทรงที่ล่อให้ด้วงมาช่วยผสมพันธุ์ ฉะนั้นเกสรตัวเมีย (carpel) จึงค่อนข้างแข็งแรงเพื่อป้องกันความเสียหายจากการถูกปีนและถูกแทะโดยด้วง ซากดึกดำบรรพ์ของ "Magnolia acuminata" ที่พบมีอายุกว่า 20 ล้านปีและพืชที่เป็นของวงศ์จำปีมีอายุกว่า 95 ล้านปี ลักษณะอีกอย่างหนึ่งแสดงว่าเป็นพันธุ์ไม้โบราณคือการขาดลักษณะแตกต่างของกลีบเลี้ยง (sepal) หรือกลีบดอก (petal)
อาเคเชีย
อาเคเชีย  เป็นไม้สกุลของไม้พุ่มหรือไม้ต้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Mimosoideae ของวงศ์ถั่ว บันทึกเป็นครั้งแรกในแอฟริกาโดยนักชีววิทยาชาวสวีเดน คาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1773 มักจะเป็นไม้ที่มีหนามและฝัก ชื่อมาจากคำว่า ภาษากรีก “ακις” (อาคิส) ที่แปลว่าปลายแหลมเพราะเป็นพืชที่มีหนามแหลมของสปีชีส์ "Acacia nilotica" (อาเคเชียไนล์) ของอียิปต์
ชื่ออื่นที่รู้จักคือ “ต้นหนาม” หรือ “ต้นวัตเติลส์” หรือ “อาเคเชียไข้เหลือง” และ “อาเคเชียร่ม”
อาเคเชียมีด้วยกัน 1,300 สปีชีส์ทั่วโลก ในจำนวนนั้น 960 สปีชีส์อยู่ในออสเตรเลีย นอกจากนั้นก็อยู่ในบริเวณที่มีอากาศอุ่นของทั้งสองซีกโลกที่รวมทั้งทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้ และ ทวีปอเมริกา
Sprig of Acacia
ชบาไซริอาคัส
สกุลชบา
สกุลชบา  เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Malvaceae เป็นสกุลขนาดใหญ่ มีด้วยกันราว 200 ถึง 230ชนิด พบในเขตอากาศอุ่นในกึ่งเขตร้อนและเขตร้อนทั่วโลก ไม้สกุลนี้มีทั้งพืชปีเดียวและพืชหลายฤดู มีทั้งไม้ล้มลุกและพืชที่มีเนื้อไม้ ชื่อสกุลนี้มาจากภาษากรีก ἱβίσκος ("hibískos") ซึ่งเป็นชื่อที่นักปรัชญาและนักพฤกษศาสตร์ชาวกรีก พีดาเนียส ไดออสคอริดีส ตั้งให้กับ "Althaea officinalis"
ลูพิน
ลูพิน  เป็นพืชดอกที่อยู่ในสกุลลูพินนัส (Lupinus) ในวงศ์ถั่วที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 200 ถึง 600 สปีชีส์ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูล มีศูนย์กลางอยู่ในอเมริกาใต้, ทางตะวันตกของอเมริกาเหนือ, บริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และ แอฟริกา
ลูพินส่วนใหญ่เป็นพืชยืนต้นสูงราว 0.3 ถึง 1.5 เมตร แต่บางชนิตก็เป็นพืชปีเดียว และบางชนิดก็เป็นไม้พุ่มที่สูงถึง 3 เมตร (ลูพินพุ่ม) และมีอยู่สปีชีส์หนึ่งจากเม็กซิโกที่สูงถึง 8 เมตรและมีลำต้นที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 20 เซนติเมตร ใบมีลักษณะเด่นที่จำได้ง่ายสีเขียวออกไปทางเขียวอมเทาเล็กน้อย บางสปีชีส์ก็มีขนหนาสีเงินบนใบ ใบมีลักษณะเหมือนใบปาล์มที่แยกออกเป็น 5 ถึง 28 แฉก แต่บางสปีชีส์ก็ไม่มีแฉกเช่นที่พบทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ทรงดอกเหมือนข้าวโพดที่เป็นดอกเหมือนดอกถั่วกระจายออกไปรอบแกนกลางแต่ละดอกก็ยาวราว 1 ถึง 2 เซนติเมตร เมล็ดออกจากฝักแต่ละฝักก็มีหลายเมล็ด
ลูพินก็เช่นเดียวกับพืชวงศ์ถั่วอื่นๆ ที่สามารถเปลี่ยนไนโตรเจนจากบรรยากาศให้เป็นไนโตรเจนให้เป็นแอมโมเนียได้ ซึ่งเป็นการเพิ่มปุ๋ยให้แก่พืชอื่นสกุลลูพินนัสมีไรโซเบียมแบบที่เรียกว่า "Bradyrhizobium"
ลูพินเป็นทั้งดอกไม้ป่าและไม้บ้าน โครงสร้างของพุ่มและดอกมีลักษณะเด่นเหมาะแก่การปลูกตกแต่งสวน สีก็มีแทบทุกสีที่รวมทั้งเหลือง ชมพู แดง ม่วงน้ำเงิน ม่วงแดง และขาว
ลูปิน
บานไม่รู้โรย
บานไม่รู้โรย (Globe Amaranth หรือ Bachelor Button) เป็นพืชล้มลุกในสกุลบานไม่รู้โรย ดอกมีสีม่วง แดง ขาว ชมพู และม่วงอ่อน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง แถบประเทศปานามา และประเทศกัวเตมาลา ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นทั่วโลก ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นคือ กะล่อม (เหนือ) ดอกสามปีบ่เหี่ยว (อีสาน) ดอกสามเดือน (เชียงใหม่,ใต้) ตะล่อม (เหนือ) และกุนหยี (ใต้)
ไม้ล้มลุก (ExH) สูงประมาณ 15-60 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือโคนต้นอาจจะเอนราบกับดิน ที่ข้อของต้นจะพอกออกเล็กน้อย และเกิดรากตามข้อ ลำต้นมักจะมีข้อสีแดงหรือบางต้นมีสีเขียว กิ่งอ่อน ๆ มีขนอยู่ทั่วไป
ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ลักษณะใบรูปใบหอก หรือรูปขอบขนานหรือ รูปขอบขนานแกมรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย ตัวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ใบกว้าง ก้านใบยาว แต่ใบคู่ยอดที่ติดกับดอกจะไม่มีก้าน
ดอก ออกเป็นกระจุกกลม ๆ ประกอบด้วยดอกเล็ก ๆ มากมาย อยู่บนก้านช่อดอก ออกเดี่ยว ๆ หรือ บางครั้งก็ออกเป็นกลุ่ม 2-4 กระจุก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.75-2.25 ซม. มี 3 สี คือ ขาว ชมพู และม่วงแดงเข้ม ออกดอกตามซอกใบใกล้ยอด แต่ละดอกมีใบประดับ 2 ใบ กลีบรวมมี 5 กลีบ ออกดอกตลอดปี
ผล ลักษณะรูปไข่แกมขอบขนาน มีเปลือกบาง ขนาดเล็ก ยาวเพียง 2-5 มม. เมล็ดแบน สีน้ำตาล เป็นมัน
เป็นไม้ถิ่นเดิมของอเมริกากลางและอเมริกาใต้หรืออเมริกาเขตร้อน ปัจจุบันนิยมปลูกกันแพร่หลายเป็นไม้ประดับ ตามบ้านเรือนหรือตามสวนสาธารณะ
เจริญเติบโตได้ในดินทุกสภาพ ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ หรือการเพาะเมล็ด
"ประโยชน์ทางยา".
รสและสรรพคุณในตำรายา แพทย์แผนไทยใช้ชนิดดอกสีขาวเป็นยา
ราก รสเย็นขื่น แก้โรคระบบทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับระดู รักษาโรคบิดและอาการไอ
ทั้งต้น รสขื่นเล็กน้อย ต้มเอาน้ำดื่มแก้หนองใน กามโรค ขับปัสสาวะ นิ่ว และแก้ระดูขาว
ช่อดอก รสจืด สุขุม ใช้กล่อมตับ แก้ตาเจ็บ แก้ไอ ขับปัสสาวะ แก้บิด แก้ปวดศีรษะ
Globe amaranth
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  (11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1050 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1106) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1056 และจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1084 จนกระทั่งทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1105 ไฮน์ริชทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่สามแห่งราชวงศ์ซาเลียนและเป็นพระมหากษัตริย์ผู้มีอำนาจและมีความสำคัญที่สุดพระองค์หนึ่ง รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยที่ทรงประสบข้อขัดแย้งเรื่องการสถาปนาสมณศักดิ์กับพระสันตปาปา และสงครามกลางเมืองกับผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนี
จักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮนรีที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเฮนรีที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Emperor Henry IV
จักรพรรดิเฮนรีที่ 4
จักรพรรดิไฮนริคที่ 4
Henry IV of Germany
พืชตระกูลถั่ว
หลี่ หมิง
หลี่ หมิง (;พินอิน ไหล่เหม่ง) มีชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า ลีออน หลี่ (Leon Li) เป็นนักร้อง-นักแสดงชาย ที่เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่ปลายยุคทศวรรษ 80 แต่มาโด่งดังระดับซุปเปอร์สตาร์ทั่วเอเชีย ในยุคทศวรรษที่ 90 เขาเป็นทั้งไอดอลและขวัญใจสาวๆ ในยุคสมัยนั้นเป็นอย่างมาก ทางด้านดนตรีเขาเป็นหนึ่งในสี่ ราชาเพลงป็อปของเกาะฮ่องกง แห่งยุค 90s ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด ส่วนทางด้านการแสดงเขาก็ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งทางจอแก้วและจอเงิน โดยมีผลงานละครที่ได้รับความนิยมมากมาย เช่น มรสุมสายเลือด, เพื่อนรักเพื่อนแค้น และ เทพบุตรผู้พิชิต เป็นต้น ส่วนผลงานภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมมีอยู่หลายเรื่องด้วยกันแต่ที่โด่งดังและเป็นที่ประทับใจผู้ชมมาจนถึงทุกวันนี้ คือเรื่อง
เถียน มี มี่ 3650 วันรักเธอคนเดียว
หลี่ หมิง เป็นชาวปักกิ่งโดยกำเนิด ต่อมาได้ย้ายตามครอบครัวไปอยู่ฮ่องกงและมีโอกาสไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยคิงเวย์ปรินซ์ตัน (Kingway Princeton College) ที่ประเทศอังกฤษแล้ว ได้กลับมาฮ่องกงและเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเข้าร่วมประกวดร้องเพลงในรายการ ค้นคว้าหาดาวครั้งที่ 5 เมื่อปีพ.ศ. 2529 (the New Talent Singing Awards 1986) โดยเขาสามารถคว้าอันดับสามมาครองได้สำเร็จ ทำให้มีโอกาสเป็นนักแสดงจอแก้วของทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) และแจ้งเกิดกับผลงานเรื่อง ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย (Foundlings Progress 1987) หลังจากนั้นก็มีละครที่โด่งดังตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น ศึกชิงบัลลังก์ (Bing Kuen 1988), กลับเมืองจีนดีกว่า (Yankee Boy 1989), โจวเสียนนักร้องเสียงทอง (Song Bird 1989), มรสุมสายเลือด (Challenge of Life 1990) และเทพบุตรผู้พิชิต (The Legendary Ranger 1993) เป็นต้น แต่โดยเฉพาะผลงานละครที่เขาได้เล่นคู่กับดาราสาวยอดนิยมแห่งยุคนั้น อย่าง โจว ไห่เม่ย ได้แก่ เรื่องย้อนรักรอยอดีต (Cherished Moments 1990) และเพื่อนรักเพื่อนแค้น (The Breaking Point 1991) ได้ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นคู่ขวัญทั้งในจอและนอกจอที่แฟน ๆ ละครต่างชื่นชอบเป็นอย่างมากและในตอนนั้น หลี่หมิงก็ได้ก้าวขึ้นมาเป็นพระเอกละครยอดนิยมแถวหน้าของทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี แต่ในท้ายที่สุดก็มีข่าวลือว่าทั้งสองได้เลิกลากันในเวลาต่อมาและเขาได้ตัดสินใจหันหลังให้กับวงการจอแก้วนับตั้งแต่นั้นเพื่อไปทุมเทให้กับการเป็นนักร้องและการเล่นภาพยนตร์เป็นหลัก ส่วนทางด้านผลงานเพลงเขาก็ประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด เป็นนักร้องระดับ ราชาเพลงป็อป (King of Canto-pop) ของเกาะฮ่องกง โดยในปีพ.ศ. 2535 (1992) เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน นักร้องจตุรเทพ แห่งวงการเพลงจีนของเกาะฮ่องกง (Four Heavenly Kings of Cantopop) หรือ ที่วงการเพลงทั่วโลกเรียกขานว่า สี่ราชาแห่งวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Four Kings of Hong Kong pop-music industry) ร่วมกับ จาง เซียะโหย่ว , หลิว เต๋อหัว และ กัว ฟู่เฉิง
ส่วนผลงานทางด้านภาพยนตร์ ในช่วงแรก ๆ นั้นเขาได้รับการสนับสนุนให้เป็นพระเอกรุ่นใหม่ของวงการหนังฮ่องกงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) ร่วมกับ กัว ฟู่เฉิง , เจิ้ง อี้เจี้ยน , จาง เหว่ยเจี้ยน โดยเขาได้รับบทนำเป็นพระเอกในเรื่อง ถ้าเอ็งเก่ง ก็เอาเธอไป (With or Without You 1992) , เมืองหน้าขนใครทำให้มันเกลี้ยง (The Wicked City 1992) แต่ผลงานที่โดดเด่นที่สุดในช่วงแรกนี้ ได้แก่ ภาพยนตร์เรื่อง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ ภาคพิเศษ (Love And The City 1994) ที่แสดงคู่กับ อู๋เชี่ยนเหลียน นางเอกดังแห่งผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ ส่วนผลงานเด่นเรื่องอื่น ๆ ที่เขารับแสดงทั้งบทสมทบและบทนำที่ได้รับความนิยม เช่น ขบวนฆาตไม่นับญาติ (Gun n' Rose 1992) , ซิตี้ฮันเตอร์ ใหญ่ไม่ใหญ่ข้าก็ใหญ่ (City Hunter 1993) , นักฆ่าตาชั้นเดียว (Fallen Angels 1994) , คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง (God of Gamblers 3: The Early Stage , 1997) , คนบินตอร์ปิโด (Skyline Cruisers 2000) , อึดคู่อันตราย (Heroic Duo 2003) แสดงคู่กับ เจิ้ง อี้เจี้ยน , ปิดตำนานสองคนสองคม (Infernal Affairs III , 2003) เป็นต้น แต่ภาพยนตร์ที่คนไทยรู้จักเป็นอย่างดีและยังคงประทับใจผู้ชมมาจนถึงทุกวันนี้ คือ เรื่อง เถียน มี มี่ 3650 วันรักเธอคนเดียว (Comrades: Almost a Love Story 1996) ที่เขาได้แสดงนำคู่กับนักแสดงสาวระดับซุปเปอร์สตาร์ทางจอเงิน อย่าง จางม่านอวี้ นอกจากนี้ยังเคยถ่ายมิวสิกวิดีโอคู่กับ ช็อน จี-ฮย็อน (นักแสดงชาวเกาหลี จากภาพยนตร์เรื่อง ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม) ในบทเพลง "If I Can See You Again" อีกด้วย
จากความสำเร็จอย่างสูงในชีวิตของการเป็นทั้งนักร้องและนักแสดงของ หลี่หมิง โดยเฉพาะทางด้านดนตรีทำให้ต่อมาเขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 10 นักร้องชายเพลงจีนแห่งเกาะฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จและยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 30 ปี (ทศวรรษ ที่ 70s, 80s และ 90s) ร่วมกับ แซม ฮุย (Samuel Hui) , หลอ เหวิน (Roman Tam) , อลัน ทัม (Alan Tam) , เลสลี่ จาง (Leslie Cheung) , จาง เซียะโหย่ว (Jacky Cheung), หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) , กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) , เฉิน อี้ซวิ่น (Eason Chan) และ หว่อง กาเค่ย (Wong Ka Kui) นักร้องนำ "วงบียอนด์ (Beyond)"
ด้านชีวิตส่วนตัว หลี่หมิงเป็นเศรษฐีผู้ร่ำรวยมากคนหนึ่ง และเป็นเจ้าของบ้านที่มีขนาดพื้นที่ 6,000 ตารางฟุต โดยมีแฟนสาว หวิง ชาน ซึ่งทั้งสองพบรักกันในปีพ.ศ. 2559 ตอนที่ฝ่ายหญิงได้เข้าทำงานเป็นผู้ช่วยของเขาจนกระทั่งสองปีต่อมาทั้งคู่ได้มีลูกสาวด้วยกัน 1 คนโดยที่ทั้งสองยังไม่ได้แต่งงานกัน แต่ต่อมาในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (2019) ทั้งคู่ตัดสินใจบินไปจดทะเบียนสมรสที่ซานฟรานซิสโก และเข้าพิธีแต่งงานกันที่นั้น
ชีวิตช่วงแรก (พ.ศ. 2509-2527).
บรรพบุรุษของหลี่หมิงเป็นชาวจีนแคะ (客家) ที่เดิมมีพื้นเพอาศัยในเขตเหม่ยเชี่ยน (梅县区) เมืองเหมยโจว (梅州市) มณฑลกวางตุ้ง (廣東省) ประเทศจีน
พ่อของหลี่หมิงมีชื่อว่า หลี่ซินเฉิง เขามีเชื้อสายจีน-อินโดนีเซีย จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งในปีพ.ศ. 2493 (1950) ปู่ของหลี่หมิงเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศก๊กมินตั๋ง ต่อมาพ่อของเขาได้ไปทำงานในอำเภอซีเฉิง (西城區) เป็นเขตที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของใจกลางเมืองกรุงปักกิ่งและได้พบรักกับแม่ของเขาที่อาศัยอยู่ที่นั้นในซอยแกะ (羊肉胡同) ในเขตชานเมืองของกรุงปักกิ่ง และเป็นบ้านเกิดของหลี่หมิง
หลี่หมิง มีชื่อเดิมว่า หลี่เจี่ย (黎捷) เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2509 (1966) ที่กรุงปักกิ่งประเทศจีนและเป็นลูกโทน พอเขาเกิดได้ไม่นานพ่อของเขาได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศฮ่องกงจนสร้างตัวได้และมีฐานะร่ำรวย ต่อมาในปีพ.ศ. 2513 (1970) เมื่อหลี่หมิง อายุได้ 4 ขวบคุณแม่ก็ได้พาเขาย้ายตามคุณพ่อไปอยู่ที่ฮ่องกง
แต่แล้วในปีพ.ศ. 2523 (1980) ในขณะที่หลี่หมิง อายุได้ 14 ปี พ่อและแม่ของเขาได้ทำการหย่ากันและหลี่หมิงอยู่ในความดูแลของคุณพ่อ เหตุการณ์นี้ได้สร้างความเสียใจให้แก่หลี่หมิงเป็นอย่างมาก และเพื่อที่จะบรรเทาผลกระทบทางด้านจิตใจของหลี่หมิง คุณพ่อของเขาได้ส่งตัวเขาไปยังสหราชอาณาจักรเพื่อศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปรินซ์ตัน (King's Way Princeton College) ซึ่งเป็นวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ที่เซาท์วาร์ค (Southwark) ในย่านเลวิแชม (Lewisham) ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร จนถึงปีพ.ศ. 2527 (1984) หลี่หมิงในวัย 18 ปี ได้ศึกษาจนจบในระดับชั้นม.6 และไม่ได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี เพราะโรคไซนัสอักเสบที่เขาเป็นอยู่ เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องกลับไปที่บ้านพักแถวจิมซาจุ่ยในฮ่องกงเพื่อทำการรักษา
เข้าสู่วงการบันเทิง (พ.ศ. 2528-2532).
หลังจากรักษาสุขภาพจนหายเป็นปกติแล้วเขาได้เริ่มทำงานเป็นพนักงานขายของในบริษัทโทรศัพท์มือถือแห่งหนึ่งและในช่วงนี้เองที่เขาได้พบกับนาย หว่องฮัวฉี (黃華麒) หรือที่รู้จักกันในนาม แฟรงคลิน หว่อง โดยบังเอิญ ซึ่งในตอนนั้นเขาคนนี้เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์-ผู้อำนวยการสร้างละครโทรทัศน์ฮ่องกงและยังเป็นผู้อำนวยการด้านการแพร่ภาพกระจายเสียงแห่งฮ่องกงอีกด้วย เขาได้ชักชวน หลี่หมิงให้เข้ามาเล่นเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์ที่เขากำกับและยังแนะนำให้หลี่หมิงเข้าไปสมัครคัดเลือกเป็นนักแสดงของทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี ที่กำลังเปิดรับสมัครอยู่ในขณะนั้น และแน่นอนเขาก็สามารถผ่านการคัดเลือกเลยต้องออกจากงานประจำที่ทำอยู่เพื่อเข้าไปอบรมหลักสูตรการแสดงในรุ่นเดียวกับ จางเหมี่ยน (張敏) แต่อย่างไรก็ตามเขากลับสอบไฟนอลไม่ผ่านทำให้เขาเรียนไม่จบหลักสูตรการแสดงกับทางค่ายเอทีวี จากนั้นเขาก็ไปยื่นใบสมัครเข้าเรียนหลักสูตรการแสดงที่สถาบันศิลปะการแสดงของฮ่องกง (the Hong Kong Academy for Performing Arts) แต่การสมัครของเขาถูกปฏิเสธ
บนความโชคร้ายยังคงมีความโชคดีอยู่บ้างในช่วงฤดูร้อนของปีพ.ศ. 2528 (1985) หลี่หมิงได้ถูกชักชวนจากแมวมองท่านหนึ่งที่เห็นแววรุ่งของเขาจึงได้แนะนำให้หลี่หมิงเข้าร่วมการประกวดร้องเพลงในรายการ ค้นคว้าหาดาวครั้งที่ 5 ในปีพ.ศ. 2529 (the New Talent Singing Awards 1986) ซึ่งเป็นรายการประกวดร้องเพลงที่คัดเลือกนักร้องหน้าใหม่เข้าสู่วงการบันเทิงจัดการประกวดโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) และผู้ชนะเลิศการประกวดในปีนั้นเป็นผู้หญิง คือ คุณเหวินเผ่ยหลิง (文佩玲) ส่วน หลี่หมิงก็สามารถคว้ารางวัลรองอันดับสองมาครองได้สำเร็จ ซึ่งบนเวทีการประกวด หลี่หมิงมีบุคลิกที่โดดเด่นเป็นอย่างมากอีกทั้งยังมีใบหน้าที่หล่อเหลาสะดุดตาผู้ชมทำให้ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบียื่นข้อเสนอให้เขาเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดทันที ถือได้ว่าเป็นการเปิดประตูเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัวของเขานับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและเริ่มมีผลงานทางจอแก้วในปีนั้นเลย แต่เนื่องจาก หลี่หมิงไม่ได้เป็นนักเรียนการแสดงของทางค่ายโดยตรง ทำให้ในช่วงแรกทางช่องให้เขาแสดงชิมลางไปก่อนเพื่อดูกระแสตอบรับจากผู้ชมในตัวเขากับผลงานภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง สายรักสายสัมพันธ์ (She’s not my mother 1986) ซึ่งเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์จบภายใน 60 นาที และบทบาทรับเชิญในซิทคอม เรื่อง
ชีวิตคนเมือง (City Japes 1986) เพื่อเป็นการปูทางก่อนที่จะผลักดันให้เขาได้มีผลงานแสดงละครหลายตอนอย่างเต็มตัว
ต่อมาเขาได้มีโอกาสลงเล่นละครอย่างเต็มตัว และมีผลงานเรื่องแรกในชีวิตการแสดงของเขาคือการรับบทตัวร้ายในละครเรื่อง ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย (Foundlings Progress) เป็นละครที่ออนแอร์ลงสู่จอทีวีในปีพ.ศ. 2530 (1987) และเป็นละครฟอร์มกลาง ๆ ไม่ยาวมาก แต่กลับฮิตถล่มทลายอย่างไม่น่าเชื่อทำให้ทั้งหลี่หมิงและนักแสดงชายดาวรุ่งอีกคน คือ หลินจุ้นเสียน แจ้งเกิดกับผลงานละครเรื่องนี้ทันที ส่วนดารานำในเรื่อง คือ เฉินหมิ่นเอ๋อ และ เซียะหนิงเป็นตัวเอก หลังจากแจ้งเกิดกับละครเรื่องนี้แล้ว หลี่หมิงได้กลายเป็นดาวรุ่งมาแรงคนหนึ่งของทางช่องจากนั้นได้มีโอกาสขยับจากบทตัวร้ายมาเป็นพระรองเล่นประกบกับดาราสาวดาวรุ่งมาแรงอีกคน หลอฮุ่ยเจียน ในละครเรื่อง ทำไมเป็นแค่เพื่อน (A Friend in Need 1988) โดยมีเยิ่นต๊ะหัว เป็นพระเอก และดาราสาว ชีเหม่ยเจิน เป็นนางเอก และยังเป็นละครที่รวมดาราหน้าใหม่ดาวรุ่งมาเล่นอีกหลายคน ได้แก่ เส้า จงเหิง, หลิน จุ้นเสียน และ เหลียง เพ่ยหลิง ตามต่อด้วยภาพยนตร์โทรทัศน์ 53 นาทีจบ เรื่องคู่รักมฤตยู (Deadly Lovers 1988) เมื่อทางช่องเห็นแววรุ่งจากผลตอบรับที่ดีของผู้ชมละคร จึงทำให้เขาได้มีโอกาสรับบทเป็นพระเอกเต็มตัวในละครถัดมาเรื่อง ศึกชิงบัลลังก์ (Bing Kuen 1988) โดยได้ประกบกับดาราสาว เส้าเหม่ยฉี ในขณะที่ทางช่องกำลังผลักดันส่งเสริมเขาอย่างเต็มที่แต่แล้วก็เกิดปัญหาขึ้นในช่วงที่กำลังถ่ายทำละครเรื่องนี้ หลีหมิง เกิดป่วยเป็นไข้อยู่บ่อย ๆ และมากองถ่ายสายเกือบทุกคิว ทำให้ทั้งผู้กำกับไปจนถึงนักแสดงด้วยกันในละครเรื่องนี้ต่างไม่พอใจเป็นอย่างมากเมื่อเรื่องมาสายของเขาถึงหูผู้ใหญ่ของทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ทำให้เขาถูกแช่แข็งเป็นเวลา 6 เดือนเพื่อเป็นการสั่งสอน เป็นผลให้ละครถัดมาเรื่อง จอมทัพจิ้นบุ้นกง (Chun Mun Kong Chuen Kei 1989) ที่เขาเล่นประกับ หลอฮุ่ยเจียน ถูกดองไม่ได้ออกอากาศฉายทางฮ่องกง แต่โชคยังดีที่ได้ไปออกอากาศฉายในตลาดต่างประเทศแทนและก็ได้รับความนิยมทั้งใน สิงค์โปร์ และมาเลเซีย ในช่วงที่เขาถูกทางช่องทีวีบีแช่แข็งอยู่นั้นแต่แล้วเขาได้รับการติดต่อเป็นครั้งแรกให้ไปร่วมแสดงละครของทางไต้หวันกับทางสถานีโทรทัศน์ซีทีวี (CTV) ในเรื่อง พายุแห่งชีวิต (風雲時代 1990) ซึ่งเรื่องนี้ก็ได้รับความนิยมในไต้หวัน
หลังจากโดนทางช่องทีวีบีทั้งแช่แข็งและดองงานละครไม่ให้ออกอากาศเพื่อแก้นิสัยมาสายของเขาแล้ว แต่เมื่อเขากลับเข้ามาเล่นละครอีกครั้งก็ยังคงได้รับการส่งเสริมผลักดันจากทางช่องอย่างเต็มที่และมีผลงานยอดนิยมตามมา ได้แก่ กลับเมืองจีนดีกว่า (Yankee Boy 1989) ประกบ นักแสดงสาวสวย หลี เหม่ยเสียน และ โจวเสียนนักร้องเสียงทอง (Song Bird 1989) ประกบกับดาราสาวหน้าใหม่อย่างเฉิน สงหลิง ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ต่างทำให้ หลี่หมิงได้รับความนิยมเพิ่มมากยิ่งขึ้น
ยุคทอง (พ.ศ. 2533-2540).
ผลงานละครสุดฮิตเรื่อง มรสุมสายเลือด (Challenge of Life 1990) ออนแอร์ลงสู่จอเป็นละครดราม่าเข้มข้นโดยที่เขาได้แสดงฝีมือประชันบทบาทกับหลิวชิงหวิน, หลีเหม่ยเสียน และ หลอฮุ่ยเจียน ซึ่งผลงานละครเรื่องนี้ได้รับการตอบรับจากผู้ชมดีมาก จนมาถึงผลงานละครที่ทำให้เขาเริ่มเข้าสู่ยุคทองทางด้านการแสดงจอแก้วและเป็นคู่ขวัญกับดาราสาวชื่อดังในยุคนั้น อย่าง โจว ไห่เม่ย ในเรื่อง ย้อนรักรอยอดีต (Cherished Moments 1990) และยังเป็นผลงานที่ทำให้ทั้งคู่พบรักกัน หลังจากที่โจวไห่เม่ยเพิ่งเลิกลา กับหลี่ เหลี่ยงเหว่ย มาได้สักพักจนเธอได้มาพบรักกับหลี่หมิงจากการเล่นละครร่วมกันในเรื่องนี้ จนมาถึงละครที่ทำให้ทั้งสองยิ่งดังระเบิดกับผลงานเรื่องถัดมาที่ทั้งคู่ได้แสดงร่วมกันอีกครั้งในเรื่อง เพื่อนรักเพื่อนแค้น (The Breaking Point 1991) หลังจากละครเรื่องนี้เขาได้ก้าวขึ้นเป็นพระเอกยอดนิยมแถวหน้าคนหนึ่งของทางของค่ายทีวีบี และเป็นช่วงที่เขามีชื่อเสียงโด่งดังกับผลงานเพลงของเขาที่มีอัลบั้มออกมาอย่างต่อเนื่องและประสบความสำเร็จทุกอัลบั้มจนได้รับฉายาว่าเป็นหนึ่งใน จตุรเทพ ของวงการนักร้องฮ่องกง ร่วมกับ หลิวเต๋อหัว, กัวฟู่เฉิง และ จางเซียะโหย่ว ทั้งสี่คนเป็นขวัญใจวัยรุ่นหนุ่มสาวในยุคนั้นเป็นอย่างมาก และแน่นอนว่าเมื่อผลงานเพลงประสบความสำเร็จทำให้ผลงานทางด้านละครก็ต้องลดลงตามไปด้วยเพราะเขาไม่ค่อยมีเวลารับเล่นละคร แต่ก็ยังพอมีผลงานที่ประสบความสำเร็จอยู่บ้าง เช่น เทพบุตรผู้พิชิต (The Legendary Ranger 1993) ที่รับบทนำประกบกับนักแสดงสาวสวยในยุคนั้นมากมาย อย่าง หลี่ เจียซิน, จู อิน, หง ซิน และ นักร้องสาวดาวรุ่งดวงใหม่ หวัง จิงเหวิน แต่ทว่าละครเรื่องนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าเรื่อง เพื่อนรักเพื่อนแค้น เพราะเนื้อหาของบทละครที่อ่อนนั่นเอง