pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การทดสอบไม่สามารถขจัดข้อบกพร่องภายในซอฟต์แวร์ได้ทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ ต้องจัดให้มี การประเมินผล หรือการเปรียบเทียบสถานะและ พฤติกรรมของผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎีโอราเคล หรือกลไก โดยบางชนิดที่สามารถยอมรับปัญหา โอราเคลสามารถรวมอยู่(แต่ไม่มีข้อจำกัด) คุณสมบัติ, ข้อตกลง, ข้อเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์ ส่วนของเวอร์ชันของผลิตภัณฑ์เดียวกัน, ข้อสรุปเรื่องการวางแผน หรือตามวัตถุประสงค์ที่คาดหวัง มาตรฐานที่คาดหวังจากผู้ใช้คนสุดท้ายหรือลูกค้า, เข้าใจประเด็น, สามารถปรับใช้กับกฎหมาย, หรือกฎเกณฑ์อื่นๆ ทุกๆ ผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์มีผู้เข้าร่วมประชุมเพื่อหาจุดมุ่งหมายร่วมกัน ตัวอย่างเช่น ประชุมร่วมสำหรับ ระบบวิดีโอเกม ความสมบูรณ์ต่างจาก ระบบธุรกรรมผ่านธนาคาร เพราะฉะนั้น เมื่อการพัฒนาองค์กรหรือมิฉะนั้น การลงทุนผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ สามารถประเมินมูลค่า หรือผู้ใช้สามารถยอมรับได้ในผลิตภัณฑ์ที่ซอฟต์แวร์ กลุ่มผู้ฟังที่เป็นเป้าหมาย, ผู้ซื้อ และผู้มีส่วนร่วมอื่นๆ การทดสอบซอฟต์แวร์ คือกระบวนการ การพยายามทำการประเมินราคา การจัดการศึกษาโดยหน่วยงานด้านมาตรฐาน และกฎระเบียบทางเทคนิคของสหรัฐฯ ในปี 2002 รายงานว่า ซอฟต์แวร์การหาข้อบกพร่องมีต้นทุน ในสหรัฐฯ สามารถทำรายได้ถึง 59.5 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ในทุกๆปี มากกว่าอันดับสามของต้นทุนถ้าสามารถหลีกเลี่ยง ถ้าทำการทดสอบซอฟต์แวร์
ในการแยกของการหาข้อบกพร่องจากการทดสอบ ในขั้นต้น แนะนำโดย Glenford J. Myers ในปี 1979 ถึงแม้นว่าเป็นการตัดสินใจมีการทดสอบน่าเสียหาย (การทดสอบเป็นหนึ่งในการค้นหาข้อบกพร่อง) มีภาพประกอบการออกแบบจากสมาคมวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นพื้นฐานการพัฒนากิจกรรม เช่น การหาข้อบกพร่อง, จากการทวนสอบ, ของการตรวจสอบความถูกต้องตามที่ออกแบบไว้ Dave Gelperin และ William C. Hetzel กำหนดใน ปี 1988 และเป้าหมายในการทดสอบซอฟต์แวร์ ตามลำดับต่อไปนี้
ก่อน 1956 – การตรวจสอบข้อบกพร่อง
1957 - 1978 – การสาธิต
1979 - 1982 – การทำลาย
1983 - 1987 – การประเมินผล
1988 - 2000 – การป้องกัน
แนวทางการทดสอบ.
แนวทางการทดสอบ มีหลายวิธีการ แนวทางหนึ่งที่สามารถทำได้ดีคือ กระบวนการตั้งคำถามต่อซอฟต์แวร์ เพื่อดำเนินการทดสอบและประเมินตัวซอฟต์แวร์ ว่าสามารถตอบคำถามที่ตั้งไว้ได้อย่างถูกต้องหรือไม่
คุณภาพของซอฟต์แวร์ที่สามารถทดสอบได้ ได้แก่
ขั้นตอนการทดสอบ.
ขั้นตอนการทดสอบซอฟต์แวร์นั้นส่วนใหญ่แล้วขึ้นอยู่กับระเบียบวิธีการทำงานของ แต่ละองค์กรหรือทีมงานในแต่ละแห่ง ไม่ได้มีรูปแบบตายตัวแน่นอน แต่สามารถระบุอย่างคร่าวๆได้ดังนี้
การทดสอบซอฟต์แวร์ หัวข้อ.
ในขั้นแรก วัตถุประสงค์สำหรับการทดสอบเป็นการตรวจหาข้อผิดพลาดซอฟต์แวร์ ดังนั้น ความสามารถตรวจสอบที่ไม่ครอบคลุม และแก้ไขให้ถูกต้อง การดำเนินตามที่ไม่ชัดเจน การทดสอบสามารถสร้างฟังชั่นผลิตภัณฑ์ อย่างเหมาะสมภายใต้เงื่อนไขทั้งหมด แต่สามารถสร้างฟังก์ชันที่ไม่สามารถภายใต้ข้อกำหนดเฉพาะขอบเขตการทดสอบซอฟต์แวร์บ่อยครั้งที่การตรวจสอบของโค้ดและการดำเนินการของโค้ดที่แตกต่างกันของสิ่งแวดล้อมและเงื่อนไขและการตรวจสอบในแง่ของโค้ด ทำในสิ่งที่คาดการณ์ไว้ว่าต้องทำ และทำอะไรที่ต้องการทำ ในปัจจุบันวัฒนธรรมของการพัฒนาซอฟต์แวร์ องค์กรจะทำการทดสอบโดยแยกออกจากทีมพัฒนาระบบ หลายๆหน้าที่ของสมาชิกในทีมการทำการทดสอบ แหล่งสารสนเทศจากการทดสอบซอฟต์แวร์สามารถแก้ไขให้ถูกต้องโดยกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
กระโถนพระราม  เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียนในสกุลกระโถนฤๅษี ขึ้นอาศัยบนเถาพืชสกุลเถาวัลย์น้ำ (Tetrastigma) ที่ระดับความสูง 200 ถึง 750 ม.จากระดับน้ำทะเล เป็นพืชถิ่นเดียวพบทางภาคตะวันตกของประเทศไทย
ดอกมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8-10 ซม. มี 10 กลีบ เมื่อบานกลีบค่อนข้างตั้งตรงเกือบตั้งฉาก มีสีเลือดหมูหรือแดงอมชมพู มีกระสีขาวกระจายแน่นตรงโคนกลีบ มีกระบังเป็นวงอยู่ตรงกลาง มีช่องเปิดตรงกลาง ปลายฐานแคปซูลบานออกเป็นรูปถ้วย มีสีแดงอมชมพู ภายในท่อกลีบรวมมีสันนูนสีเหลืองจำนวน 20 สัน เรียงตามรัศมี ออกดอกช่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน
จ.อ.ชินกร ดีสาย
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (; พระนามเต็ม: "Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia"; 14 มีนาคม 1820 – 9 มกราคม 1878) เป็นกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1849 ถึง 17 มีนาคม ค.ศ. 1861 เมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีและกลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอิตาลีที่เป็นอิสระและรวมกันเป็นหนึ่ง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งครองราชย์จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1878 การยืมจากชื่อภาษาละตินเก่าว่า Pater Patriaeของจักรพรรดิโรมัน ชาวอิตาลีถวายพระราชสมัญญานามว่า บิดาแห่งปิตุภูมิ
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนียและมารีอา เทรีซาแห่งออสเตรีย ในที่สุดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย สามารถรวบรวมรัฐต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวและสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีได้สำเร็จ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 จึงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีพระองค์แรก และสวรรคตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1878 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
อะลี ญุมอะฮ์
อะลี ญุมอะฮ์  เป็นนักวิชาการอิสลาม, นักกฎหมาย และบุคคลสาธารณะชาวอียิปต์ที่สร้างความขัดแย้งในท่าทีทางการเมืองเป็นจำนวนมาก เขามีความชำนาญในด้านกฎหมายอิสลาม เขาดำเนินตามสำนักชาฟิอี และหลักการศรัทธาตามแบบอัชอะรี นอกจากนี้ เขายังเป็นศูฟีด้วย ญุมอะฮ์เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนรัฐประหาร ค.ศ. 2013
หลังจากเขาลงจากตำแหน่งเชากี อัลลามได้สืบทอดตำแหน่งมุฟตีแห่งประเทศอียิปต์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
ชไปเออร์
ชไปเออร์  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมริมฝั่งแม่น้ำไรน์ตอนบน และเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี ที่มีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 50,000 คน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ประมาณ 25 กิโลเมตรจากลูทวิชส์ฮาเฟินและมันไฮม์ ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า "Civitas Nemetum" เป็นเมืองหลวงที่ตั้งขึ้นโดยชนเนเมเทอร์ (Nemeter) ซึ่งเป็นชนในกลุ่มชนทิวทันที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ประมาณ ค.ศ. 500 ชื่อ Spira ที่เป็นชื่อเมืองก็เริ่มปรากฏในงานเขียนที่ยังคงถูกใช้แทนชื่อ Speyer ในภาษาฝรั่งเศส อิตาลี และสเปน ในยุคกลางชไปเออร์เป็นเมืองอิสระและเป็นเมืองที่มีความสำคัญของ Heiligen Romischen Reiches Deutscher Nation
ใจกลางของตัวเมืองมีอาสนวิหารชไปเออร์ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเมือง และวัดอื่น ๆ และประตูเมืองเก่า  มหาวิหารเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระมหากษัตริย์เยอรมันและพระจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แปดพระองค์ เมืองชไปเออร์ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในฐานะที่เป็นโบสถ์ที่มีความงดงาม และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ก็ได้เป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
ยอร์กเชอร์
ยอร์กเชอร์  เป็นเทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอังกฤษและเป็นเทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ เพราะความที่มีขนาดใหญ่ยอร์กเชอร์ก็ต้องผ่านการปฏิรูปหลายครั้ง แต่โดยทั่วไปแล้วก็เป็นอาณาบริเวณที่มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง
ยอร์กไชร์
ยอร์คไชร์
วัดเชินทาล
วัดเอ็ททาล
วัดอ็อตโตบิวเร็น
มาสค์ไรเดอร์ ไฟซ์ (ดีเคด)
ตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนา
พาสเทล
พาสเทล  เป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในโชเน็นแมกกาซีนสเปเชี่ยล แต่งโดยโตชิฮิโกะ โคบายาชิ และตีพิมพ์ออกมาแล้ว 3 ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษและภาษาจีน เริ่มต้นตีพิมพ์บนโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ แล้วย้ายไปลงในโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนในปี 2003 ตั้งแต่ตอนที่ 50 เป็นต้นไป เรื่องราวการดำเนินเรื่องคล้ายคลึงกับผลงานก่อนหน้าของโคบายาชิคือเรื่อง "รักสลับขั้ว" รวมทั้งสิ้น 25 เล่ม
จอง มงจู
จอง มง-จู (; 13 มกราคม 1338 - 26 เมษายน 1392) ยังเป็นที่รู้จักกันในนามนามปากกาของเขา โพอึน  เป็นขุนนาง-นักวิชาการและนักการทูต ชาวเกาหลี ที่มีชื่อเสียงในสมัย โครยอ ตอนปลาย จ็อง มง-จู เป็นผู้ภักดีต่อราชวงศ์โครยอ และท้ายที่สุดก็ถูก อี พัง-ว็อน ประหารชีวิตในขณะที่ อี พยายามกำจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง
ปฏิญญา
จอง มองจู
เยื่อหุ้มเมล็ด
เยื่อหุ้มเมล็ด  เป็นส่วนที่เจริญเติบโตเป็นพิเศษจากก้านเมล็ด (หรือขั้วเมล็ด) ที่ปกคลุมหรือเชื่อมติดกับเมล็ด เป็นสิ่งที่กลายเป็นรยางค์หรือสิ่งห่อหุ้มเมล็ดที่หนาในพืชดอก เช่น ส่วนที่รับประทานได้ของมังคุดและผลทับทิม
เยื่อหุ้มเมล็ดสร้างโครงสร้างคล้ายกับผลไม้หรือที่เรียกว่าผลเทียม ผลเทียมพบในพืชดอกมากมายหลายชนิด และที่สามารถรับประทานได้ เช่น ลำไย ลิ้นจี่ เป็นต้น ผลแอ็กคี (ackee) มีการพัฒนาเยื่อหุ้มเมล็ดอย่างมากจนล้อมรอบเมล็ดแทนที่ผนังผล เยื่อหุ้มเมล็ดสามารถพบได้ในพืชเมล็ดเปลือยสองสามชนิด อย่างต้นยิว ญาติของพืชตระกูลสน แทนที่จะมีโคนเป็นเนื้อไม้อย่างพืชเมล็ดเปลือยส่วนมาก โครงสร้างระบบสืบพันธุ์ของต้นยิวกับประกอบด้วยเมล็ดหนึ่งเมล็ดที่ล้อมรอบได้ด้วยเนื้อคล้ายถ้วยปกคลุมอยู่ การค้นพบนี้มาจากการเปลี่ยนแปลงเกล็ดโคนอย่างมาก
พระเจ้าวิคเตอร์เอ็มมานูเอลที่ 2
ซิมลิช
ภาษาซิม
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสงขลา
นิโคเซีย
นิโคเซีย (, ; , ; , ทับศัพท์: "Nikosia"; อาหรับไซปรัส: Nikusiya) เป็นเมืองหลวง เมืองที่ใหญ่ที่สุด และเมืองศูนย์กลางทางการปกครองของประเทศไซปรัส นครตั้งอยู่บริเวณใจกลางที่ราบเมซาโอเรีย ริมฝั่งแม่น้ำเพเดียออส
นิโคเซียเป็นเมืองหลวงที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุดของสหภาพยุโรป นครมีการตั้งถิ่นฐานที่นี่มานานกว่า 4,500 ปี และได้กลายเป็นเมืองหลวงของไซปรัสนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาใน ค.ศ. 1964 หลังจากเกิดวิกฤตการณ์ไซปรัส 1963–64 นิโคเซียถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ได้แก่ ฝั่งใต้ของชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และฝั่งเหนือของชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี การแบ่งนิโคเซียได้กลายเป็นการแบ่งประเทศไซปรัสออกเป็นสองส่วนหลังจากที่ตุรกีบุกเกาะไซปรัสใน ค.ศ. 1974 ทำให้พื้นที่ทางตอนเหนือของเกาะ ซึ่งรวมถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของนิโคเซีย กลายเป็นพื้นที่ของนอร์เทิร์นไซปรัส ปัจจุบัน นอร์ทนิโคเซียเป็นเมืองหลวงของนอร์เทิร์นไซปรัส รัฐซึ่งมีเพียงตุรกีเท่านั้นที่ให้การรับรอง
นอกเหนือจากศูนย์กลางทางนิติกรรมและการบริหารแล้ว นิโคเซียยังถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินและธุรกิจของเกาะ ใน ค.ศ. 2018 นิโคเซียเป็นนครที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 32 ของโลกในแง่ของกำลังซื้อ
เมืองนิโคเซียเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญเมืองอื่นๆของไซปรัสผ่านโครงข่ายทางด่วนหลายสายดังนี้ ทางด่วนเส้น A1 เชื่อมต่อไปยังเมืองลิมัสซอล ทางใต้ของไซปรัส ,ทางด่วนเส้น A2 เชื่อมต่อกับเมืองลาร์นากา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไซปรัส และทางด่วนเส้น A9 เชื่อมต่อตัวเมืองนิโคเซียกับนิโคเซียฝั่งตะวันตก รวมถึงภูเขาทรูโดส
นอกจากนี้นิโคเซียยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติของไซปรัส 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานนานาชาติลาร์นากาและท่าอากาศยานนานาชาติพาฟอส
การเดินทางภายในตัวเมืองนิโคเซีย นิยมใช้รถประจำทาง รวมถึงรถแท็กซี่ที่มีหลายบริษัทเปิดให้บริการ
นิโคเซียเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
พระศรีสรรเพชญดาญาณ
พระศรีสรรเพชญดาญาณ เป็นพระประธานแห่งวัดพระศรีสรรเพชญ์ พระอารามในพระบรมมหาราชวังกรุงศรีอยุธยา สร้างในปี พ.ศ. 2043 ในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา ตามตำนานระบุว่าทรงหล่อพระพุทธรูปยืน สูง 8 วา(ประมาณ 16 เมตร) หุ้มด้วยทองคำหนัก 286 ชั่ง(ประมาณ 171 กิโลกรัม) ประดิษฐานไว้ในวิหาร ถวายพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญดาญาณ"
"พระศรีสรรเพชญดาญาณ" ถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2043 โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้สร้างขึ้นหลังจากการสร้างพระวิหารหลวงในปี พ.ศ. 2042 ครั้นถึงปีต่อมาก็ทรงหล่อพระพุทธรูปยืนสูง 8 วา (16 เมตร) พระพักตร์ยาว 4 ศอก (2 เมตร) กว้าง 3 ศอก (1.5 เมตร) พระอุระกว้าง 11 ศอก (5.5 เมตร) ใช้ทองสำริดหล่อเป็นแกนในน้ำหนัก 5,800 ชั่ง (3,480 กิโลกรัม) หุ้มทองคำน้ำหนัก 286 ชั่ง (347.776 กิโลกรัม) แล้วถวายพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญดาญาณ" โดยทองคำที่ใช้หุ้มองค์พระนั้น ด้านหน้าเป็นทองเนื้อเจ็ดน้ำสองขา ด้านหลังองค์พระเป็นทองเนื้อหกน้ำสองขา (สมัยนั้นถือว่าทองนพคุณเก้าน้ำหรือทองเนื้อเก้าเป็นทองคำบริสุทธิ์กว่าทองเนื้ออื่นน้ำอื่น)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนาราชอาณาจักรอยุธยาขึ้นใหม่ที่กรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปเก่าตามหัวเมืองเหนือและกรุงเก่า มาประดิษฐาน ณ พระนครแห่งใหม่ ปรากฏว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ ได้รับความเสียหายอย่างหนักมิอาจซ่อมแซมได้ ทรงปรารถนาจะยุบหุ่นแล้วหล่อใหม่ แต่สมเด็จพระสังฆราชห้ามไว้ว่า "เมื่อเป็นองค์พระอยู่แล้วจะเอาไฟเผาอีกไม่ควร" จึงโปรดให้สร้างเจดีย์แบย่อไม้ 12 สูงเส้นเศษ บรรจุหุ่นพระศรีสรรเพชญ์ ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พระราชทานนามว่า "พระมหาเจดีย์พระศรีสรรเพชญดาญาณ" ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ วิหารทิศ ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
ซานา
ซานา (Sanaa; , ' , ; อาหรับใต้โบราณ: 𐩮𐩬𐩲𐩥"' "Ṣnʿw" หรือสะกด Sanaʽa และ Sana) เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเยเมน และศูนย์กลางของเขตผู้ว่าการซานา และเป็นเมืองหลวงของประเทศเยเมนตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญของเยเมน ถึงแม้ว่าศูนย์กลางด้านการปกครองจะย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเดนภายหลังกบฏฮูตีเข้ายึดครอง ประธานาธิบดี Abdrabbuh Mansur Hadi ได้ประกาศให้เอเดนเป็นเมืองหลวงชั่วคราวในเดือนมีนาคม 2015
ซานาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยติดต่อกันยาวนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก และตั้งอยู่ถัดจากเทือกเขาซาราวัต แห่ง Jabal An-Nabi Shu'ayb และ Jabal Tiyal ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซานามีประชากรประมาณ 3,937,500 คนในปี 2012 จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในเยเมน
เมืองเก่าซานา (Old City of Sanaʽa) เป็นแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ด้วยงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดในอาคารสูงหลายชั้น ประดับประดาด้วยลวดลายเรขาคณิต ในเมืองเก่านี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลซะเลห์ ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซานา
อักกรา
อักกรา  เป็นเมืองหลวงของประเทศกานา อยู่บริเวณชายฝั่งภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศและด้านเศรษฐกิจ ผลผลิตในประเทศประมาณร้อยละ 70 ผลิตในเมืองนี้ อักกราถูกแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2420 สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกานา ซึ่งเก็บรักษามรดกที่สำคัญของประเทศไว้ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยปัจจุบัน โรงละครแห่งชาติกานาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมสมัยปัจจุบัน
เอกสารสัญญา
หนังสือสัญญา
ใบอนุญาต
ใบสัญญา
เสมอภาค, สมการ, สมพล หรือ เท่ากับ ( = ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง ลักษณะเป็นขีดแนวนอนสองเส้นขนานกัน เขียนอยู่กลางบรรทัด ปกติใช้เพื่อแสดงความเทียบเท่ากันของสิ่งที่อยู่ทางซ้ายและทางขวา
เสมอภาคปรากฏเป็นครั้งแรกในการใช้งานทางคณิตศาสตร์ ซึ่งคิดค้นโดย Robert Recorde นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ เมื่อ ค.ศ. 1557 ในหนังสือของเขาชื่อ "The Whetstone of Witte" และเขาเรียกเครื่องหมายนี้ว่า "Gemowe lines" (เส้นคู่แฝด)
แต่ในสมัยนั้นก็ยังไม่นิยมมากนัก บางทีก็มีการใช้เส้นตั้งสองขีด || หรืออักษร æ แทน (æ มาจากภาษาละติน aequalis แปลว่า "เท่ากัน") เพิ่งจะมานิยมก็ตอนคริสต์ศตวรรษที่ 17
เครื่องหมายเท่ากับ
กรมการข้าว
กรมการข้าว เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย มีหน้าที่ศึกษาวิจัยสำหรับข้าวในประเทศไทย มีหน่วยงานส่วนกลางที่ปฏิบัติงานอยู่ตามส่วนภูมิภาค คือ ศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าว และ ศูนย์วิจัยข้าว
วิวัฒนาการของการข้าวไทย.
ในวงการราชการที่เกี่ยวข้องกับการข้าวไทย เริ่มมีการดำเนินการตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งกระทรวงเกษตราธิการ ซึ่งในปี พ.ศ. 2444 ได้มีการจัดตั้งกรมช่างไหม และมีการประกวดพันธุ์ข้าวเป็นครั้งแรกในประเทศไทยที่เมืองธัญบุรี ในปี พ.ศ. 2450 ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อกรมช่างไหมเป็น "กรมเพาะปลูก" มีหน้าที่ทำการค้นคว้าทดลองเกี่ยวกับพันธุ์พืช การเพาะเลี้ยงไหม ปศุสัตว์ และการเพาะปลูก จนกระทั่งมีการจัดตั้ง สถานีทดลองคลองรังสิต นับเป็นสถานีทดลองข้าวแห่งแรกของไทย ที่ตำบลคลองหก อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
ในปี พ.ศ. 2478 มีการจัดตั้ง "แผนกข้าว" ขึ้นในสังกัดกองขยายการกสิกรรม กรมเกษตรและการประมง (หรือกรมการกสิกรรมในเวลาต่อมา) ซึ่งในปี พ.ศ. 2481 ได้ยกฐานะแผนกข้าวขึ้นเป็น "กองการข้าว" และมีการสถาปนา "กรมการข้าว" ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2496 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการยุบรวมกรมการข้าว เข้ากับกรมกสิกรรมอีกครั้ง จึงทำให้กรมการข้าว มีฐานะเป็นกองการข้าว สังกัด กรมวิชาการเกษตร และเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันวิจัยข้าว" ในปี พ.ศ. 2525
ยุคกรมการข้าวในปัจจุบัน.
ในปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานที่ทำหน้าที่กำกับดูแลข้าวไทยขึ้น มีชื่อว่า "สำนักงานข้าวแห่งชาติ" มีฐานะเทียบเท่ากรม จนกระทั่งวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2549 พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรมให้จัดตั้งกรมการข้าว ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นผลให้เกิด "กรมการข้าว" ขึ้นจนปัจจุบัน
โดยการจัดตั้งกรมการข้าวในครั้งนี้ มีหลักการและเหตุผลซึ่งระบุในท้ายพระราชบัญญัติ ความว่า "เนื่องจากข้าวเป็นพืชที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจไทย แต่ปัจจุบันหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องข้าวมีอยู่หลายหน่วยงานและกระจัดกระจายอยู่ตามส่วนราชการต่าง ๆ ในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงสมควรให้มีการจัดตั้งกรมการข้าวขึ้นมีฐานะเป็นส่วนราชการระดับกรมเพื่อทำหน้าที่รับผิดชอบดูแลเรื่องข้าวโดยเฉพาะ ให้ครอบคลุมถึงการปรับปรุงพัฒนาการปลูกข้าวให้มีผลผลิตต่อพื้นที่และคุณภาพสูงขึ้น การพัฒนาพันธุ์ การอนุรักษ์และคุ้มครองพันธุ์การผลิตเมล็ดพันธุ์ การตรวจสอบรับรองมาตรฐาน การส่งเสริมและเผยแพร่เพื่อพัฒนาชาวนา การแปรรูปและการจัดการอื่น ๆ เพื่อเพิ่มมูลค่าข้าว รวมทั้งการตลาดและการส่งเสริมวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับข้าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้"
หน่วยงานในสังกัดกรมการข้าวตาม กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมการข้าว กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
องค์ความรู้เรื่องข้าว.
องค์ความรู้เรื่องข้าว เป็นการรวบรวมความรู้เรื่องข้าวโดยการจัดทำขึ้นบนพื้นฐานของเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารจากนักวิชาการหลากหลายสาขาวิชาของสำนักวิจัยและพัฒนาข้าว กรมการข้าว ได้รวบรวมข้อมูลไว้อย่างกว้างขวางเสมือนห้องสมุดดิจิทัล ซึ่งตอบสนองด้านการสืบค้นข้อมูล เพื่อการถ่ายทอดเทคโนโลยีในงานส่งเสริม อยู่ในรูปแบบซีดีข้อมูล และรูปแบบเว็บไซต์ออนไลน์ โดยได้รับความร่วมมือจากสถาบันวิจัยข้าวนานาชาติ (The International Rice Research Institute - IRRI) ในการจัดทำภายใต้โครงการ Linking Extension and Research Needs through Information Technology (LEARN-IT) และมีธนาคารพัฒนาเอเชีย (Asian Development Bank - ADB) ให้การสนับสนุนงบประมาณ
"องค์ความเรื่องข้าว" ประกอบด้วย สาระน่ารู้เรื่องข้าวทุกด้าน นับตั้งแต่ด้านพันธุ์ เทคโนโลยีการผลิต การอารักขาข้าว เครื่องจักรกลการเกษตร ตลอดถึงด้านการแปรรูปข้าว
"เชื่อถือได้"–เนื้อหา ในองค์ความเรื่องข้าวได้มาจากนักวิชาการ ผู้มีความรู้และความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ ร่วมกันรวบรวมข้อมูล ตรวจสอบ และแก้ไขความถูกต้อง ก่อนที่จะมาอยู่ในรูปแบบที่พร้อมใช้งาน
"อุปสงค์นำ"–องค์ความเรื่องข้าว บรรจุเนื้อหาสาระครบถ้วนทุกด้าน เพื่อตอบสนองผู้ใช้กลุ่มต่าง ๆ ได้เลือกใช้ในส่วนที่ต้องการ
"เพิ่มคุณค่า"–องค์ ความเรื่องข้าว ได้ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ซึ่งเป็นเทคโนโลยีล่าสุด มาใช้ในการรวบรวมข้อมูล และใช้เป็นเครื่องในการนำเสนอ
"ใช้งานง่าย"–องค์ความเรื่องข้าว มีเป้าหมายหลัก คือ เพื่อการถ่ายทอดสู่ชาวนา จึงอยู่ในรูปแบบที่ใช้งานง่าย
Ethnologist
สัญลักษณ์ลูกศรของคนูธ
นักชาติพันธุ์วิทยา
ลัทธิเพเกิน
ลัทธินอกศาสนา
ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน ( มาจากภาษา แปลว่า “ผู้ที่อยู่ในชนบท”) เป็นคำที่มีความหมายกว้างที่ใช้บรรยายศาสนาหรือการปฏิบัติของหมู่ชนสมัยก่อนมีการนับถือคริสต์ศาสนาในยุโรป หรือถ้าขยายความขึ้นไปอีกก็จะหมายถึงผู้ที่มีธรรมเนียมการนับถือพระเจ้าหลายองค์ (polytheistic) หรือศาสนาพื้นบ้าน (folk religion) โดยทั่วไปในโลกจากมุมมองของผู้ที่นับถือคริสต์ศาสนาในโลกตะวันตก คำนี้มีความหมายหลายอย่างแต่จากทัศนคติตะวันตกในนัยยะของความหมายในปัจจุบันหมายถึงความศรัทธาที่เป็นพหุเทวนิยมของผู้ที่ปฏิบัติตามแบบเจตนิยม (spiritualism) วิญญาณนิยม (animism) หรือลัทธิเชมัน เช่นในศาสนาพื้นบ้าน ในลัทธิการนับถือพระเจ้าหลายองค์ หรือในลัทธินอกศาสนาใหม่
คำว่า “ลัทธินอกศาสนา” ได้รับการตีความหมายอย่างกว้างที่รวมถึงศาสนาทุกศาสนาที่อยู่นอกกลุ่มศาสนาอับราฮัมของผู้นับถือลัทธิเอกเทวนิยม (monotheism) ที่รวมทั้งศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม กลุ่มที่ว่านี้รวมทั้งศาสนาตะวันออก (Eastern religions) ปรัมปราวิทยาอเมริกันพื้นเมือง (Native American mythology) และศาสนาพื้นบ้านโดยทั่วไปที่ไม่ใช่คริสต์ศาสนา ในความหมายที่แคบลง "ลัทธินอกศาสนา" จะไม่รวมศาสนาของโลก (world religions) ที่เป็นศาสนาที่เป็นที่ยอมรับกันอย่างเป็นทางการแต่จะจำกัดอยู่ในศาสนาท้องถิ่นที่ยังไม่ได้จัดอยู่ในระบบศาสนาของโลก ลักษณะการปฏิบัติของลัทธิเพกันคือความขาดสาวก (proselytism) และการความนิยมในการนับถือปรัมปราวิทยาต่าง ๆ (mythology)
คำว่า “ลัทธินอกศาสนา” เป็นคำที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนานำมาใช้สำหรับ “เจนไทล์” (gentile) ของศาสนายูดาห์หรือชาวยิว ที่เป็นการใช้คำที่ออกไปทางเหยียดหยามโดยหมู่ผู้นับถือลัทธิเอกเทวนิยมของโลกตะวันตก เทียบเท่ากับการใช้คำว่า “heathen” (ฮีทเธน) หรือ “อินฟิเดล” (infidel) หรือ “กาฟิร” (kafir หรือ كافر) และ “มุชริก” (mushrik หรือ مشرك "ผู้เคารพรูปปั้น") ในการเรียกผู้ที่นับถือศาสนาอิสลาม ด้วยเหตุผลต่าง ๆ เหล่านี้นักชาติพันธุ์วิทยาจึงเลี่ยงใช้คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" เพราะความหมายอันแตกต่างกันและไม่แน่นอน ในการกล่าวถึงความศรัทธาตามที่มีกันมาหรือในประวัติศาสตร์ และมักจะใช้คำที่มีความหมายเฉพาะเจาะจงมากกว่า เช่น เจตนิยม, วิญญาณนิยม, ลัทธิชามัน หรือสรรพเทวนิยม (pantheism) แต่ก็มีผู้วิจารณ์การใช้คำเหล่านี้ที่อ้างว่าเป็นคำที่ให้ความหมายของศรัทธาในมุมมองหนึ่งและมิได้กล่าวถึงตัวความเชื่อของศาสนาที่กล่าว
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่ ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism))
เพกัน
เพเกิน
จอร์โจ
จอร์โจ  เป็นชื่อบุคคลชาวอิตาลี อาจหมายถึง
จอร์จิโอ
จิออร์จิโอ
พระโกณฑัญญะเถระ
พระกระยาหารมื้อสุดท้าย (ดา วินชี)
บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก
ฟรังเคีย
ฟรังโกเนีย
ฟรังโกเนีย  หรือในภาษาเยอรมันคือ ฟรังเคิน  คือบริเวณในประเทศเยอรมนีที่ประกอบด้วยบริเวณตอนเหนือของรัฐบาวาเรียปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของทางใต้ของรัฐทือริงเงิน และบริเวณเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เรียกว่าไฮล์บรอนน์-ฟรังเคิน ส่วนบาวาเรียประกอบด้วยสามการปกครองส่วนภูมิภาคคือ: อุนเทอร์ฟรังเคิน (Unterfranken), มิทเทิลฟรังเคิน (Mittelfranken) และโอเบอร์ฟรังเคิน (Oberfranken)
ฟรังโกเนีย (มีความหมายว่าฝรั่งเศส) ตั้งชื่อตามกลุ่มชนเจอร์แมนิกกลุ่มที่เรียกว่าชาวแฟรงก์ ชนกลุ่มนี้มีบทบาทสำคัญในการแตกแยกของจักรวรรดิโรมัน และยึดครองบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปในยุคกลาง
ฟรังโกเนียในปัจจุบันเป็นเพียงบริเวณเล็กๆ และไกลออกไปในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวแฟรงก์โบราณ ในภาษาเยอรมัน "ฟรังเคิน" ใช้สำหรับทั้งฟรังโกเนียในสมัยปัจจุบันและในประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้เกิดความสับสน "จักรวรรดิแฟรงค์" หรือ ฟรังเคีย (Francia) อันที่จริงแล้วเป็นต้นกำเนิดของทั้งฝรั่งเศสและเยอรมนี ในปี ค.ศ. 843 สนธิสัญญาแวร์เดิง (Treaty of Verdun) นำไปสู่การแบ่งแยกฟรังเคียออกเป็นฟรังเคียตะวันตกที่คือฝรั่งเศสปัจจุบัน และ ฟรังเคียตะวันออกที่คือเยอรมนีปัจจุบัน “Frankreich” เป็นภาษาเยอรมันสำหรับ "ฝรั่งเศส" ที่แปลตรงตัวว่า "จักรวรรดิของชาวแฟรงก์"
แฟรงโคเนีย
อาณาจักรดยุคแห่งฟรังโคเนีย
Duke of Franconia
ดยุคแห่งฟรังโคเนีย
History of germany
เสรีนครจักรวรรดิ
เสรีนคร  และ นครจักรวรรดิ  หรือเรียกรวม ๆ ว่า เสรีนครจักรวรรดิ  เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หมายถึงนครที่ได้รับอำนาจปกครองตนเองบางส่วนจากจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมีผู้แทนนครประจำอยู่ในสภาไรชส์ทาค เมืองประเภทนี้ได้รับสถานะพิเศษที่เรียกว่า "ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์" ("Reichsunmittelbarkeit") ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง แตกต่างจากเมืองหรือนครอื่นๆที่ขึ้นกับเจ้าหรือขุนนางท้องถิ่น
สำหรับความแตกต่างระหว่าง "เสรีนคร" กับ "นครจักรวรรดิ" เสรีนครคือนครที่เดิมปกครองโดยเจ้าชายมุขนายก แต่ต่อมาได้หลุดพ้นจากการปกครองของมุขนายกในช่วงกลางสมัยกลาง (High Middle Ages) เมืองเหล่านี้ก็ได้แก่ บาเซิล (ค.ศ. 1000) ว็อมส์ (ค.ศ. 1074) ไมนทซ์ (ค.ศ. 1244 เปลี่ยนฐานะ ค.ศ. 1462) เรเกินส์บวร์ค (ค.ศ. 1245) สทราซบูร์ (ค.ศ. 1272) โคโลญ (ค.ศ. 1288) และชไปเออร์ (ค.ศ. 1294)
แม้ว่ารายละเอียดทางกฎหมายของแต่ละรัฐเหล่านี้จะต่างกันไปแต่ตามแต่ละแห่ง แต่โดยสรุปแล้ว เสรีนครมีอภิสิทธิ์ดีกว่านครจักรวรรดิ ตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกิดสงครามครูเสด เสรีนครรับผิดชอบแต่เพียงให้การสนับสนุนทางการทูตและยุทธปัจจัยแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิ แต่นครจักรวรรดิต้องเสียภาษีให้แก่จักรพรรดิและต้องส่งกองทัพไปช่วยในการทัพด้วย
รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ.
ด้านล่างนี้ประกอบด้วยรายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ 50 แห่งที่เข้าร่วมประชุมสภาไรชส์ทาคในปีค.ศ. 1752 เรียงตามลำดับการใช้สิทธิ์ออกเสียงของม้านั่งแต่ละฝั่ง ในวงเล็บคืออัตราการสนับสนุนทรัพยากรแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิในยามศึกสงคราม ยกตัวอย่างที่ระบุว่า "โคโลญ (30-322-600)" หมายความว่าโคโลญต้องสนับสนุนทหารม้า 30 นาย, ทหาราบ 322 นาย และเหรียญเงินกุลเดิน 600 เหรียญ
Free imperial city
Free royal town
Imperial Free City
ปลาหมอฟรอนโตซ่า
ปลาหมอฟรอนโตซ่า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cyphotilapia frontosa" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างแบนข้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวสีขาวคาดด้วยแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ ตลอดลำตัว ครีบต่าง ๆ ปลายครีบยาวแหลมโดยเฉพาะตัวผู้ เมื่อโตขึ้นหัวของตัวผู้จะโหนกนูนเห็นได้ชัดเจน
มีความยาวเต็มที่ราว 30 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาบริเวณแอฟริกาตอนกลางและแอฟริกาตะวันออก โดยเฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา อาหารหลักได้แก่ ลูกปลาขนาดเล็กกว่า
ปลาหมอฟรอนโตซ่าจัดเป็นปลาที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามมาช้านาน จนอาจกล่าวได้ว่า เป็น "ราชาของปลาหมอสี" เช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์ที่ถูกจัดเป็น "ราชินีแห่งปลาตู้"
ในแวดวงปลาสวยงามจะจำแนกปลาหมอฟรอนโตซ่าเป็นสายพันธุ์ย่อยต่าง ๆ โดยแบ่งตามเกณฑ์ที่พบในแหล่งน้ำหรือภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งสามารถแบ่งได้นับ 10 สายพันธุ์ แต่ไม่จัดว่าเป็นการแบ่งตามหลักอนุกรมวิธาน
ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่อถึงอายุ 3-4 ปี โดยตัวเมียจะมีพฤติกรรมอมไข่หลังจากไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4 สัปดาห์
จัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่มีอายุยาวนาน โดยสามารถมีอายุยาวได้ถึง 25 ปี
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน  เป็นตำแหน่งพระอิสริยศสำหรับบุคคลที่ได้รับคัดเลือกจากคณะผู้คัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระองค์ต่อไป โดยที่บุคคลนั้นยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาซึ่งจะนับว่าเป็นจักรพรรดิเต็มพระองค์ เช่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่าง ค.ศ. 1056 ถึง ค.ศ. 1084 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงใช้พระอิสริยศนี้เมื่อทรงได้รับคัดเลือกเป็นจักรพรรดิแล้วแต่ยังมิได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปา แต่จักรพรรดิหลายพระองค์ที่ทรงเป็น “จักรพรรดิในอนาคต” ก็ถูกเรียกกันว่า “จักรพรรดิ” แม้ว่าจะยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาก็ตาม ตำแหน่งนี้ต่อมาก็ใช้กับรัชทายาทที่จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แต่งตั้งเพื่อจะให้เป็นจักรพรรดิพระองค์ต่อไป (จนกว่าจะได้ขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ) ตำแหน่งนี้เรียกอีกอย่างว่า “Imperator futurus” (จักรพรรดิในอนาคต)
King of the Romans
Navier Stokes equations
Navier–Stokes
สมการนาเวียร์ สโตกส์
นาเวียร์ สโตกส์
นาเวียร์-สโตกส์
การสงคราม
การสงคราม  หมายถึง การจัดการความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตรงข้าม และปกติเกี่ยวข้องกับการยกระดับการรุกรานจาก "สงครามน้ำลาย" ระหว่างนักการเมืองและนักการทูตสู่ความขัดแย้งด้วยอาวูธเต็มขั้น ซึ่งดำเนินไปจนกว่าฝ่ายหนึ่งยอมรับความพ่ายแพ้หรือข้อสันติภาพตามที่ตกลงกัน