pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซึ่งหาก "n" เป็นจำนวนคี่ ดีเทอร์มิแนนต์จะกลายเป็นศูนย์ ตามทฤษฎีบทของจาโคบี ซึ่งตั้งโดย คาร์ล กุสตาฟ จาโคบี (Carl Gustav Jacobi)
เมทริกซ์ปฏิสมมาตร
เจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ ดยุคแห่งยอร์ก
รอยเมทริกซ์
ในพีชคณิตเชิงเส้น รอยเมทริกซ์ หรือ เดือยเมทริกซ์ (ทับศัพท์ว่า "เทรซ") คือผลบวกของสมาชิกที่อยู่บนเส้นทแยงมุมของเมทริกซ์จัตุรัส (จากซ้ายบนไปขวาล่าง) นั่นคือ
โดยที่ formula_2 หมายถึงสมาชิกในแถวที่ "i" และหลักที่ "j" ของเมทริกซ์ "A" นอกจากนั้น รอยเมทริกซ์ยังเท่ากับผลบวกของค่าลักษณะเฉพาะ (eigenvalue) อีกด้วย
ดังตัวอย่างการหารอยเมทริกซ์ ของเมทริกซ์ต่อไปนี้
กำหนดให้เมทริกซ์ "A", "B" เป็นเมทริกซ์จัตุรัสมิติ "n"×"n" และสเกลาร์ "r" รอยเมทริกซ์จะมีคุณสมบัติดังนี้
เทรซ
เดือยเมทริกซ์
โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณห้าแยกปากเกร็ด และถนนเชื่อมต่อ
โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณห้าแยกปากเกร็ด และถนนเชื่อมต่อ ดำเนินตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 มอบหมายให้กรมโยธาธิการดำเนินการ ต่อมาเมื่อมีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จึงโอนโครงการไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ใช้งบภายในวงเงิน 5,053 ล้านบาท โดยเป็นเงินกู้จากธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JBIC) อัตราส่วน 50 เปอร์เซ็น (6,807 ล้านเยน) เมื่อกำหนดก่อสร้างจริงใช้งบประมาณ 3,048,032,708.51 บาท
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี หรือ ถนนวงแหวนรอบกลาง หรือ ทางหลวงชนบท ชม.3029 เป็นทางหลวงสายหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ มีเส้นทางอ้อมรอบตัวเมืองเชียงใหม่จึงเป็นเสมือนถนนวงแหวนรอบที่ 2 ของเมือง ซึ่งรอบที่ 1 คือ ถนนมหิดล (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1141) และถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ลำปาง–เชียงใหม่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11) ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี เป็นถนนคอนกรีตขนาดหกช่องจราจร ความยาวทั้งสิ้น 26.13 กิโลเมตร โดยถนนสายนี้มีการออกแบบให้เป็นทางลอดและทางแยกต่างระดับทั้งหมดเมื่อตัดกับถนนหลักสายอื่นๆ ซึ่งมีจำนวนทางลอดทั้งสิ้น 7 แห่ง และทางแยกต่างระดับ 1 แห่ง โดยมีกรมทางหลวงชนบทเป็นผู้ดูแล
ประวัติและการก่อสร้าง.
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2537 มอบหมายให้กรมโยธาธิการ กระทรวงมหาดไทย (ในยุคที่มีนายธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย) ดำเนินการก่อสร้าง ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โครงการนี้จึงไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ตัวโครงการออกแบบและก่อสร้างตามแนวผังเมืองรวมของจังหวัดเชียงใหม่ ฉบับที่ 78 (พ.ศ. 2532) มีรหัสโครงการ "ฌ3" กำหนดให้เป็นถนน 6 ช่องจราจร ระยะทางรวม 26 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน หน้าสนามกีฬา 700 ปี จังหวัดเชียงใหม่ สิ้นสุดที่ถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน สายแม่แตง–หางดง ในเส้นทางมีสะพานข้ามแม่น้ำปิง 2 แห่ง สะพานข้ามทางรถไฟ 1 แห่ง ทางลอด 7 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 1001 118 1006 1317 106 และ 108 ทางต่างระดับ 1 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ซึ่งบริเวณทางต่างระดับได้มีการปรับปรุงภูมิทัศน์เป็นสวนสาธารณะชื่อ "สวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติฯ ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" นอกจากนี้ยังตั้ง "ศูนย์ควบคุมและบำรุงรักษาถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี" เพื่อควบคุมระบบควมคุมการจราจร ระบบระบายน้ำ ระบบไฟฟ้า และระบบบันทึกกล้องโทรทัศน์วงจรปิด
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีได้ทำพิธีเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ใช้งบประมาณทั้งสิ้นรวม 10,070 ล้านบาท ในจำนวนนี้เป็นงบประมาณเพื่อการเวนคืนที่ดิน 1,700 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างรวมทั้งสิ้น 10 ปี
ระบบนำทางในรถยนต์
ระบบนำทางในรถยนต์ (Car navigation system / Automobile navigation system) เป็นส่วนหนึ่งในการใช้ดาวเทียมช่วยในการส่งค่าเพื่อคำนวณตำแหน่งพิกัด ของรถยนต์ โดยใช้ตัวรับสัญญาณGPSบอกตำแหน่งที่อยู่บนพิกัดโลก เพื่อใช้ในการคำนวณระยะทางจากตำแหน่งที่อยู่ ไปยังจุดหมายปลายทาง ประกอบกับการจับคู่ตำแหน่งต่างๆที่ได้จากGPSลงไปยังแผนที่ ทั้งนี้อาจอาศัยเซ็นเซอร์อื่นๆช่วยในการคำนวณระยะทางที่เดินทางแน่นอนขึ้น
ระบบแผนที่.
แผนที่ที่ใช้ในระบบนำทางในรถยนต์ที่ใช้กันโดยทั่วไปที่เป็นมาตรฐานอย่างไม่เป็นทางการ (de facto standard) มาจากสองบริษัทได้แก่แผนที่จากบริษัท แนฟเทค [NavTeq] และจากบริษัท เทเลแอตลาส [Tele Atlas] นอกจากสองบริษัทหลังนี้แล้ว ยังมีแผนที่จากบริษัทอื่นๆอีก แต่ไม่เป็นที่นิยม เนื่องจากมีข้อจำกัดจากฟอร์แมตของแผนที่ที่เป็นลักษณะเฉพาะของแต่ละบริษัท และบริษัทขนาดเล็กไม่สามารถสนับสนุนพื้นที่ครอบคลุมประเทศในทวีปต่างๆ ทำให้บริษัทขนาดใหญ่มีข้อได้เปรียบ ตลอดทั้ง ขั้นตอนที่ทำให้การประมวลผลแผนที่ๆจะใช้กับซอฟต์แวร์ระบบนำทางมีปัญหาในการทำแผนที่เพื่อให้ใช้กับกับซอฟต์แวร์นั้นๆ ดังนั้นบริษัททำระบบนำร่องส่วนใหญ่จะใช้แผนที่ของบริษัทหนึ่งบริษัทใด หรือสองบริษัทนี้ เพื่อความรวดเร็วในการประมวลผล เนื่องจากข้อมูลของแผนที่แต่ละประเทศมีขนาดข้อมูลมหาศาลและใช้เนื้อที่ในการเก็บขนาดใหญ่ ทำให้ไม่สามารถนำข้อมูลทุกอย่างที่เพื่อใช้ในซอฟต์แวร์ของระบบนำร่องได้จึงได้มีการนำข้อมูลแผนที่นั้นมาทำการจัดเรียงใหม่เพื่อความเหมาะสม เพื่อประโยชน์ในเรื่องขนาดของแผนที่ๆต้องนำไปใช้ ตลอดจนความรวดเร็วในการเข้าอ่านและประมวลผลข้อมูล
ซอฟต์แวร์ขับเคลื่อนพี้นฐาน.
GPS เป็นตัวกำหนดพิกัดโลกโดยอาศัยดาวเทียม (อย่างน้อย ๓ ดวง) เพื่อบอกพิกัด ละติจูด ลองติจูด ของตัวนำร่อง เพื่อนำมาใช้ในการหาตำแหน่งของตัวนำร่องในแผนที่
แผนที่ๆปรากฏอยู่บนตัวระบบนำร่องได้มาจากบริษัทแผนที่ โดยการกำหนดของวัตถุนั้นๆโดยอาศัยลักษณะโครงสร้างของวัตถุและขนาดพร้อมกับพิกัด เช่น ส่วนที่เป็นแม่น้ำจะเป็นโพลิกอนที่มีสีฟ้า (ตามแต่จะกำนดสีของคุณลักษณะของวัตถุ)
ภูเขาจะมีคุณลักษณะเป็นโพลิกอนที่มีสีเขียว ถนนที่เป็นไฮเวย์หรือมอเตอร์เวย์ ถนนที่เป็น national road และถนนรองๆต่อมา ต่างก็มีคุณลักษณะที่กำหนดไว้ ที่สามารถทำให้ ส่วนที่
ทำการวาดจะทำได้อย่างถูกต้อง
การค้นหาที่อยู่ต่างๆ รวมถึง POI (Point of Interest) เป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลพื้นฐานที่บริษัททำแผนที่ได้ทำไว้ โดยซอฟต์แวร์ส่วนที่ทำการค้นหาที่อยู่และ POI จะทำการค้นหาจากระบบดาตาเบสที่มักทำการประมวลผลขึ้นเอง มักแยกกันอยู่คนละส่วนกับการวาดแผนที่ และอาจจะเสนอฟังก์ชันเช่น การค้นหาอย่างฉลาด คือการ ลดจำนวนพยัญชนะที่เป็นไปไม่ได้สำหรับที่อยู่นั้นๆ คงเหลือเฉพาะสำหรับตัวพยัญชนะถัดไปที่เป็นไปได้
การค้นหา POI ประเภทต่างๆ จากระยะทางหรือในเมืองนั้นๆ
POI อาจมีการใส่เข้าไปได้เอง ...
ตัวอย่างประเภทของ POI ...
เป็นส่วนที่ช่วยในการตรวจสอบและประสานงานระบบ เช่นเมื่อเราขับรถออกนอกเส้นทางระบบจำทำการคำนวณจากตำแหน่งปัจจุบัน
ไปยังเป้าหมายโดยอัตโนมัติ โดยที่ GPS จะบอกตำแหน่งของพิกัดปัจจุบัน และเมื่อส่วน On Board พบว่าตำแหน่งปัจจุบันไม่ตรงกับเส้นทางที่คำนวณไว้แต่แรก
On Board อาจจะทำการทริก ส่วนของระบบเสียงที่เตือนบอก และหาเส้นทางใหม่ให้โดยอัตโนมัติ
การทำงานของ Off Board อาจแตกต่างจาก On Board เล็กน้อย เพราะระบบ Off Board มักไม่ใช่ระบบ Real Time แอปพลิเคชันเท่าที่ปรากฏให้เห็นคือ ระบบนำทางที่ใช้ใน
มือถือต่างๆผ่าน GPRS
เทคโนโลยีและระบบสื่อสารต่างๆ.
TMC เป็นมาตรฐานและแอปพลิเคชันที่ใช้ในการกระจายข้อมูลเกี่ยวกับระบบจลาจรและสภาพอากาศ โครงการนี้เริ่มต้นมาจากความร่วมมือของประเทศในยุโรปที่ เพื่อช่วยให้ความปลอดภัยกับผู้ขับขี่ยานพาหนะ และมีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานต่างๆขึ้นมารองรับ เริ่มมีใช้ครั้งแรกในเยอรมันในประมาณปี 1999 โดยใช้เทคโนโลยี การส่งสัญญาณข้อมูลวิทยุ RDS (Radio Data System) ในช่วงความถี่ FM
ข้อมูลที่ส่งผ่านในช่วงความถึ่ของสถานีวิทยุต่างๆนี้ มักจะนำมาใช้ในระบบนำร่อง โดยปรากฏเป็นข้อความ และระบบนำร่องสามารถนำข้อมูลนี้มาประมวลใช้ในการตรวจสอบ
สภาพจราจรต่างๆ และหลีเลี่ยงสภาพจราจรที่ติดขัดได้อย่างอัตโนมัติ
ระบบนำทางในรถยนต์ (Car navigation system)
เฉินเจิ้น
ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้
อาคารศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้  ตึกระฟ้าที่เคยสูงที่สุดในนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และสูงเป็นอันดับหกของโลก มีความสูง 537.95 เมตร ประกอบด้วยชั้น 91 ชั้น และชั้นใต้ดินอีก 2 ชั้น อาคารดังกล่าวเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศจีน แซงหน้าอาคารจินเม่าซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง แต่ในปัจจุบันเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ที่อยู่ใกล้เคียงตึกทั้งสอง มีความสูงแซงเป็นตึกที่สูงที่สุดของประเทศจีน
เบงกอลตะวันตก  เป็นรัฐทางตะวันออกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ไปตามแนวอ่าวเบงกอล มีประชากรมากกว่า 91 ล้านคน คิดเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 และมีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศอินเดีย ด้วยพื้นที่ มีอาณาเขตติดต่อรัฐสิกขิม รัฐอัสสัม และประเทศภูฏานทางทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศเนปาลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับรัฐโอริศาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดต่อกับประเทศบังกลาเทศทางทิศตะวันตก และอ่าวเบงกอล มหาสมุทรอินเดียทางใต้ เมืองหลวงของรัฐคือโกลกาตา เมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 7 และเป็นเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ในประเทศอินเดีย
รัฐนี้มีความสำคัญมากโดยเฉพาะช่วงการเรียกร้องเอกราชของอินเดียซึ่งเป็นศูนย์กลางทั้งทางปัญญาและทางศิลปะในยุคนั้น ในปี 1947 คณะกรรมการนิติบัญญัติเบงกอลและสภานิติบัญญัติเบงกอลได้ลงคะแนนการขีดเส้นแบ่งเบงกอลตามเส้นทางศาสนาออกเป็นสองส่วนที่ตัดขาดกัน คือ รัฐเบงกอลตะวันตก ซึ่งเป็นของประเทศฮินดูสถาน (อินเดียในปัจจุบัน) กับเบงกอลตะวันออก เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศปากีสถาน ซึ่งในภายหลังได้ประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ
รัฐมัธยประเทศ
มัธยประเทศ  เป็นรัฐในประเทศอินเดียตอนกลาง มีเมืองหลวงคือโภปาล และเมืองใหญ่สุดคืออินเทาร์ ส่วนเมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ชพัลปุระ, กวาลิออร์, อุชเชน, สาคร รัฐมธยประเทศใหญ่เป็นอันดับสอง และมีประชากรมากเป็นอันดับห้า ด้วยประชากรมากกว่า 75 ล้านคน
รัฐโอฑิศา
โอฑิศา  เป็นรัฐในทางตะวันออกของประเทศอินเดีย มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐฌารขัณฑ์ทางเหนือ รัฐฉัตตีสครห์ทางตะวันตก และรัฐอานธรประเทศทางใต้ รัฐโอฑิศามีชายฝั่งยาว ไปตามอ่าวเบงกอล มีพื้นที่มากเป็นอันดับแปดของอินเดีย และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 มีประชากรชนเผ่าที่ได้รับการรับรองแล้วมากที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศอินเดีย
คำว่า "โอฑิศา/โอริสสา"  มาจากคำภาษาปรากฤตโบราณว่า "Odda Visaya" (หรือ "Udra Bibhasha", "Odra Bibhasha") เช่นที่พบในจารึกของพระเจ้าราเชนทระโจฬะที่ 1 ที่ติรุมาลัย  ซึ่งเป็นวัดในศาสนาเชน โดยจารึกขึ้นในปี ค.ศ. 1025 สารฬา ทาส  ผู้แปลมหาภารตะเป็นภาษาโอเดียในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เรียกภูมิภาค 'โอฑราราษฏระ (Odra Rashtra)' ว่าโอฑิศา ศิลาจารึกพระเจ้ากปิเฬนทราแห่งจักรวรรดิคชปติ (ค.ศ. 1435–67) บนผนังวัดในเมืองปุรีเรียกว่าภูมิภาคโอฑิศาหรือโอฑิศาราชยา
ในปี ค.ศ. 2011 คำแปลเป็นภาษาอังกฤษของ ได้เปลี่ยนจาก " เป็น " และเปลี่ยนชื่อภาษาจาก " เป็น " จากการเสนอร่างรัฐบัญญัติเรื่องข้อความโอริสสา (การเปลี่ยนชื่อ) ค.ศ. 2010 และร่างรัฐบัญญัติแก้ไขรัฐธรรมนูญ (ครั้งที่ 113) ค.ศ. 2010 ในรัฐสภา คำแปลภาษาฮินดี (uṛīsa) ได้ถูกแก้ไขเป็น (oḍisha) ด้วย โดยโลกสภาได้ผ่านร่างแก้ไขกฎหมายหลังการอภิปรายสรุป เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 และเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2011 ราชยสภาก็ผ่านคำแปลญัตติแก้ไขเพิ่มเติมร่างกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงการสะกดเกิดขึ้นเพื่อให้คำในภาษาอังกฤษและภาษาฮินดีสอดคล้องกับการถอดความจากภาษาโอเดีย
จากการสำรวจสำมะโนประชากรของอินเดียในปี ค.ศ. 2011 ประชากรทั้งหมดของรัฐโอฑิศามี 41,974,218 คน โดยเป็นผู้ชาย 21,212,136 คน (50.54%) และผู้หญิง 20,762,082 คน (49.46%) หรือผู้หญิง 978 คนต่อผู้ชาย 1,000 คน ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของประชากร 13.97% จากปี ค.ศ. 2001 โดยความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 270 ต่อตารางกิโลเมตร
อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 73% โดยที่เพศชาย 82% และเพศหญิง 64% เป็นผู้รู้หนังสือ ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2011
สัดส่วนของผู้คนที่ดำรงชีพอยู่ต่ำกว่าเส้นแบ่งความยากจนในปี ค.ศ. 2004–2005 อยู่ที่ 57.15% ซึ่งเกือบเป็นสองเท่าของค่าเฉลี่ยของประเทศอินเดียซึ่งอยู่ที่ 26.10% ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 โอฑิศาได้ลดอัตราความยากจนลงอย่างมากถึงร้อยละ 24.6 ตามการประมาณการในปัจจุบันสัดส่วนของผู้คนที่อยู่ภายใต้เส้นแบ่งความยากจนคือ 32.6%
ข้อมูลปี ค.ศ. 1996–2001 แสดงให้เห็นว่าอายุขัยเฉลี่ยของประชากรในรัฐอยู่ที่ 61.64 ปี ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ โอฑิศามีอัตราการเกิด 23.2 ต่อ 1,000 คนต่อปี อัตราการเสียชีวิต 9.1 ต่อ 1,000 คนต่อปี อัตราการตายของทารก 65 ต่อการเกิดมีชีพ 1,000 คน และอัตราการเสียชีวิตของมารดา 358 ต่อ 1,000,000 การเกิดมีชีพ ในปี ค.ศ. 2018 โอฑิศามีดัชนีการพัฒนามนุษย์อยู่ที่ 0.606
โอริสสา
รัฐราชสถาน
ราชสถาน  เป็นรัฐหนึ่งทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ หรือคิดเป็นร้อยละ 10.4 ของพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทั้งหมดของประเทศอินเดีย และเป็นรัฐที่มีอาณาเขตใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 7 รัฐราชสถานตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย พื้นที่ของรัฐประกอบด้วยพื้นที่กว้างขวางและอยู่อาศัยไม่ได้ของทะเลทรายธาร์ และมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศปากีสถาน ทางแคว้นปัญจาบทางตะวันตกเฉียงเหนือ และแคว้นสินธ์ทางตะวันตก นอกจากนี้รัฐราชสถานยังติดต่อกับรัฐปัญจาบทางเหนือ, รัฐหรยาณาและรัฐอุตตรประเทศทางตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐมัธยประเทศทางตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐคุชราตทางตะวันตกเฉียงใต้
รัฐราชสถานเป็นที่ตั้งของซากปรักหักพังของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ที่ Kalibanga กับ Balathal, หมู่ไชนมนเทียรทิลวร ศาสนสถานสำคัญของศาสนาเชน บนสถานีบนเขาแห่งเดียวของรัฐ, เขาอาบู ส่วนหนึ่งของเทือกเขาอรวัลลี และอุทยานแห่งชาติ Keoladeo National Park ที่ภารตปุระ แหล่งมรดกโลก
รัฐราชสถานก่อตั้งขึ้นในวันที่ 30 มีนาคม 1949 เมื่อมีการรวมแคว้นราชปุตนะ (ชื่อที่บริติชราชกำหนดใช้ให้เรียกเมืองขึ้นในภูมิภาคนี้) เข้ากับสหภาพอินเดีย เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐราชสถาน คือ ชัยปุระ เมืองสำคัญอื่น ๆ ของรัฐราชสถาน ได้แก่ โชทปุระ, โกตา, พิกเนร์, อัชเมร์, ภารตปุระ และอุทัยปุระ
เบงกอลตะวันตก
อัสสัม
อัสสัม สามารถหมายถึง
หรือเป็นคำเรียกสั้น ๆ อย่างไม่เป็นทางการของ
รัฐทมิฬนาฑู
ทมิฬนาฑู  เป็นหนึ่งในรัฐของประเทศอินเดีย เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐคือเจนไน ทมิฬนาฑูตั้งอยู่ส่วนใต้สุดของอนุทวีปอินเดีย และมีอาณาเขตติดกับดินแดนสหภาพปูดูเชร์รี, รัฐเกรละ, รัฐกรณาฏกะ และรัฐอานธรประเทศ รัฐทมิฬนาฑูล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันออกทางเหนือ, เทือกเขานิลคีรี (Nilgiri Mountains), เทือกเขาเมฆมาไล (Meghamalai) ทางตะวันตก, ทะเลเบงกอล ทางตะวันออก, อ่าวมันนาร์ (Gulf of Mannar) และช่องแคบพอล์ก (Palk Strait) ทางตะวันออกเฉียงใต้, และมหาสมุทรอินเดียทางใต้ รัฐทมิฬนาฑูมีชายแดนทางทะเลติดกับประเทศศรีลังกา
ภูมิภาคนี้ในประวัติศาสตร์ถูกปกครองภายใต้หลายจักรรวรรดิ หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดคือมูเวนธรทั้งสาม (Three Crowned Kings) – ราชวงศ์เฌอร่า, ราชวงศ์โจฬะ และราชวงศ์ปันทยะ ซึ่งช่วยทำให้ทมิฬมีวัฒนธรรมทมิฬ อาหารทมิฬ และสถาปัตยกรรมทมิฬที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง หลังการล่มสลายของอาณาจักรไมซอร์ (Kingdom of Mysore) จักรวรรดิบริเตนได้นำไปสู่ภาวะฉุกเฉินของเจนไน หรือมัสทราสในขณะนั้น รัฐทมิฬนาฑูในปัจจุบันตั้งขึ้นเมื่อปี 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act, 1956 รัฐทมิฬนาฑูเป็นที่ตั้งของโบราณสถาน สถานที่แสวงบุญ และแหล่งมรดกโลกสามแห่ง
รัฐอุตตรประเทศ
อุตตรประเทศ  เป็นรัฐในทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย มีประชากรราวสองร้อยล้านคน ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศอินเดีย เช่นเดียวกับที่เป็นเขตการปกครองระดับบนที่มีประชากรมากที่สุดในโลก รัฐอุตตรประเทศก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1937 ภายใต้ชื่อจังหวัดร่วมแห่งอัคระและอูธ (United Provinces of Agra and Oudh) ในระหว่างภายใต้อาณัติปกครองของอังกฤษ และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "อุตตรประเทศ" ในปี 1950 โดยมีอักษรย่อ ยูพี ("UP") รัฐแบ่งมณฑลการปกครองออกเป็น 18 มณฑล และ 75 อำเภอ โดยมีเมืองหลวงคือลักเนา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2000 รัฐใหม่ชื่อว่ารัฐอุตตรขัณฑ์ แยกตัวออกจากภูมิภาคเชิงเขาหิมาลัยของรัฐอุตตรประเทศ ทั้งแม่น้ำคงคาและแม่น้ำยมุนา มาบรรจบกันที่เมืองอลาหาบาด ภาษาฮินดีเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในรัฐและเป็นภาษาราชการประจำรัฐควบคู่ไปกับภาษาอูรดู
อาณาเขตของรัฐอุตตรประเทศติดต่อกับรัฐราชสถานทางตะวันตก, รัฐหรยาณา รัฐหิมาจัลประเทศ และเดลีทางตะวันตกเฉียงเหนือ, รัฐอุตตราขัณฑ์และประเทศเนปาลทางเหนือ, รัฐพิหารทางตะวันออก, รัฐมัธยประเทศทางใต้ และติดกับรัฐฌารขัณฑ์กับรัฐฉัตตีสครห์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ครอบคลุมพื้นที่ , หรือ 7.34% ของประเทศอินเดีย นับเป็นรัฐที่มีพื้นที่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ เกษตรกรรมและธุรกิจบริการเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของรัฐ ภาคบริการเช่นการท่องเที่ยว อุตสาหกรรมโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ ประกันชีวิต และบริการปรึกษาทางการเงิน รัฐอุตตรประเทศมีจีดีพีอยู่ที่ 17.94 ล้านล้านรูปีอินเดีย หรือ 70,000 รูปีอินเดียต่อประชากร คิดเป็นอันดับที่ห้าของประเทศ เอชดีไอของรัฐอยู่ที่อันดับที่ 35 ของประเทศ
รัฐอุตตรประเทศแบ่งออกเป็น 75 อำเภอ ภายใต้ 18 มณฑล (divisions) ดังนี้
รายชื่อมณฑลเรียงตามจำนวนประชากรในปี 2011
รัฐอุตตราขัณฑ์
อุตตราขัณฑ์  หรือชื่อเดิมว่า อุตตราญจัล  เป็นรัฐในภาคเหนือของประเทศอินเดีย ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เทวภูมิ" (แปลว่า "ดินแดนแห่งปวงเทวะ") อันได้มาจากมนเทียรและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มากมายในรัฐ
รัฐอานธรประเทศ
อานธรประเทศ  เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงใต้บนชายฝั่งของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่เจ็ดด้วยพื้นที่ และมีประชากรมากเป็นอันดับที่สิบด้วยประชากร 49,386,799 คน อาณาเขตของรัฐติดต่อกับรัฐเตลังคานาทางตะวันตกเฉียงเหนือ, รัฐฉัตตีสครห์ทางเหนือ, รัฐโอริศาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, รัฐทมิฬนาฑูทางใต้, รัฐกรณาฏกะทางตะวันตก และอ่าวเบงกอลทางตะวันออก รัฐอานธรประเทศมีความยาวชายฝั่งยาวเป็นอันกับสองในอินเดียรองจากรัฐคุชราต ด้วยความยาวชายฝั่ง 974 กิโลเมตร อานธรประเทศเป็นรัฐแรกในอินเดียที่จัดตั้งขึ้นด้วยประเด็นทางภาษาที่ใช้ของประชากร เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1953 ในอดีต อานธรประเทศเคยเป็นพื้นที่สำคัญในการจาริกแสวงบุญของชาวพุทธ และเป็นศูนย์การศึกษาศาสนาพุทธที่สำคัญ รวมถึงพบวัด เจดีย์ และสถูปต่าง ๆ จำนวนมาก อานธรประเทศยังเป็นที่รู้จักในฐานะดินแดนแห่งเพชรโกห์อีนูร์ และเพชรกอลคอนดาอีกมากมาย ที่ซึ่งเคยขุดพบในเหมืองโกลลูร์ อานธรประเทศยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ชามข้าวของอินเดีย" ในฐานะผู้ผลิตข้าวรายใหญ่ของอินเดีย
การบวกเมทริกซ์
การบวกเมทริกซ์ ในทางคณิตศาสตร์ เป็นการดำเนินการการบวกบนสองเมทริกซ์ โดยบวกสมาชิกที่สอดคล้องกันเข้าด้วยกันเป็นเมทริกซ์ใหม่
ผลบวกแยกสมาชิก.
การบวกเมทริกซ์โดยทั่วไปจะนิยามให้เมทริกซ์สองเมทริกซ์มีมิติเท่ากัน ผลบวกของเมทริกซ์ "A" และ "B" ที่มีมิติ "m"×"n" เขียนแทนด้วย "A" + "B" และได้ผลลัพธ์ออกมาเป็นเมทริกซ์ขนาด "m"×"n" ที่มีสมาชิกเป็นผลบวกบนตำแหน่งที่ตรงกัน ตัวอย่างเช่น
เรายังสามารถดำเนินการการลบบนเมทริกซ์สองเมทริกซ์ได้ ตราบใดที่ยังมีมิติเท่ากัน การลบเมทริกซ์เขียนแทนด้วย "A" − "B" จะได้เมทริกซ์ที่มีสมาชิกเป็นผลลบบนตำแหน่งที่ตรงกัน ตัวอย่างเช่น
เอกลักษณ์การบวกของเมทริกซ์คือเมทริกซ์ศูนย์ ดังตัวอย่างต่อไปนี้
ผลบวกโดยตรง.
การดำเนินการการบวกอีกอย่างหนึ่งซึ่งมีที่ใช้น้อยกว่า คือการบวกโดยตรง เราสามารถบวกเมทริกซ์ "A" มิติ "m"×"n" กับเมทริกซ์ "B" มิติ "p"×"q" ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีมิติเท่ากัน ผลลัพธ์จะออกมาเป็นเมทริกซ์ที่มีมิติ ("m" + "p") × ("n" + "q") ตามที่นิยามไว้ดังนี้
ดังตัวอย่างต่อไปนี้
การบวกแบบนี้ไม่มีคุณสมบัติการสลับที่ ลองพิจารณาตัวอย่างนี้เทียบกับข้างบน
การลบเมทริกซ์
อ. สรรคบุรี
สุรศักดิ์ วงศ์ไทย (เอ็ม) เกิดวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย
สุรศักดิ์ วงศ์ไทย สำเร็จการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการเมื่ออายุ 19 ปี โดยรับบทเป็นตัวประกอบในหนังเรื่อง "น้ำพุ" ในปี 2527 ต่อมาจึงได้รับบทแสดงนำเรื่องแรกคือ "ซึมน้อยหน่อย กะล่อนมากหน่อย" ของไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จนมีชื่อเสียงโด่งดัง จึงมีงานแสดงภาพยนตร์ตามมาหลายเรื่อง อาทิ ฉลุย, ม่อก 2 ต้องได้สาม และ กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ซึ่งเรื่องนี้เองได้รับรางวัลดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยมจากเวทีประกวดภาพยนตร์แห่งชาติครั้งที่ 1 เมื่อปี 2535
สุรศักดิ์มีผลงานละคร พิธีกร และภาพยนตร์ในเวลาไล่เลี่ยกัน อีกทั้งยังได้ออกผลงานเพลงอัลบั้ม "ตัว M" ของค่ายคีตา เรคคอร์ดส มีเพลงที่ฮิตและจดจำมาจนปัจจุบันคือ "อยู่ตัวอยู่แล้ว", "ละลาย", "อยากไปก็ไป"
ทางด้านงานแสดงละครโทรทัศน์ ได้แก่ จ่ากองร้อย, แก้วขนเหล็ก, เขยบ้านนอก (ทั้ง 2 ภาค), บัลลังก์เมฆ รับบทเป็น ปรก เป็นลูกของ ภัทราวดี มีชูธน และ สรพงษ์ ชาตรี หลังประสบความสำเร็จหน้ากล้องแล้ว จึงเริ่มจับงานหลังกล้อง เช่น เป็นครีเอทีฟให้กับพาเมล่า เบาว์เด้น เป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เช่นเรื่อง เสียดาย 2, สุริโยไท (ในเรื่องนี้เป็นเจ้าของมือที่เอื้อมมาสวมหน้ากากให้พระศพของสมเด็จหน่อพุทธางกูร) และกำกับละครเรื่อง เขยบ้านนอก ภาค 2 เป็นต้น
แม็คกี้ คิว
แม็คกี้ คิว (Maggie Q) หรือ หลี่ เหม่ยฉี (จีน: 李美琪; พินอิน: Lǐ Měiqí,) มีชื่อเกิดว่า Margaret Denise Quigley เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 ที่โฮโนลูลู ฮาวาย เป็นนักแสดง นางแบบที่มีชื่อเสียงในฮ่องกงและระดับฮอลลีวูด
แม็คกี้ คิวมีบิดาเป็นชาวอเมริกัน และมารดาเป็นชาวเวียดนาม ชีวิตในวัยเด็กของเธอมักเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำ กับกีฬาทั้งลู่และลานทุกชนิด พออายุ 18 ปีเธอก็ย้ายมายังฮ่องกง เพื่อเป็นนางแบบอาชีพ และก้าวขึ้นสู่การเป็นนางแบบแถวหน้าของเอเชียอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังขึ้นปกนิตยสารทั่วเอเชีย มากกว่า 100 ฉบับ ไม่ว่าจะเป็น Time, Harper’s Bazaar, Cosmopolitan, Madame Figaro, Marie Claire, และ Elle หลายครั้ง
แม็กกี้เริ่มต้นการเป็นนักแสดงจากละครโทรทัศน์เรื่อง House of the Dragon ที่ประสบความสำเร็จได้รับความนิยมอย่างสูงในเอเชียหลังจากนั้นเธอก็แสดงภาพยนตร์เขย่าขวัญเรื่อง Model from Hell และในภาพยนตร์เรื่อง Gen-Y Cops ได้สร้างความประทับใจให้กับเฉินหลงมากจนเขาทาบทามเธอมาร่วมแสดงกับพอล รัด ใน Manhattan Midnight ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลมากมาย
ในปี 2002 แม็กกี้รับบทสวยประหารใน Naked Weapon ภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นการผสมผสานกันระหว่าง Charlie’s Angels กับ The Matrix และผลงานการกำกับภาพยนตร์ของเฉิน เสี่ยวตง ที่เคยออกแบบลีลาท่าทางในฉากต่อสู้ให้กับภาพยนตร์ดังอย่าง Hero และ House of Flying Daggers การได้ร่วมงานกับเฉินหลง และเฉิน เสี่ยวตงรวมทั้งได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นหลาย ๆ เรื่อง ส่งให้แม็กกี้พัฒนาทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าแบบตัวต่อตัวรุดหน้าไปหลายก้าว ซึ่งเธอก็นำทักษะนี้ไปใช้กับการแสดงในภาพยนตร์อย่าง , Rush Hour 2, และ Around the World in 80 Days
แม็กกี้ยังร่วมแสดงใน The Counting House ภาพยนตร์สยองขวัญของ Rai Entertainment จากอิตาลี, Dragon Squad ภาพยนตร์ฮ่องกงที่เธอรับบทเป็นมือปืนซุ่มยิง, และ House of Harmony มินิซีรีส์ร่วมทุนสร้างระหว่างเยอรมันกับสิงคโปร์
เมื่อปี 2006 แม็กกี้ร่วมแสดงใน Mission: Impossible III ของ Paramount Pictures ที่นำแสดงโดยทอม ครูซ โดยเธอรับบทเช็น หนึ่งในสี่สมาชิกคนสำคัญของคณะปฏิบัติการ โดยผู้กำกับ เจ.เจ. แอบรัมส์ ผู้เป็นต้นคิดสร้างภาพยนตร์ชุดดัง ๆ อย่าง Lost, Alias, และ Felicity
หลังจากนั้น แม็กกี้ ก็ร่วมแสดงกับแดน ฟ๊อกเลอร์, จอร์จ โลเปซ, และคริสโตเฟอร์ วอลเคน ใน Balls of Fury ภาพยนตร์ตลกของ Rogue Pictures กับ Spyglass Entertainment ว่าด้วยอดีตแชมเปี้ยนปิงปองที่ถลำลึกเข้าสู่โลกลึกลับของปิงปองเพื่อค้นหาฆาตกรที่สังหารพ่อของเขา โจนาธาน กลิ้คแมน แห่ง Spyglass เป็นผู้อำนวยการสร้างจากบทและฝีมือการกำกับภาพยนตร์ของโรเบิร์ต เบ็น กาแรนท์
ปัจจุบัน แม็กกี้ เป็นโฆษกให้กับผลิตภัณฑ์อาบน้ำ LUX Personal Wash Products และผลิตภัณฑ์ดูแลผิว SOFINA Facial Skin-Care ในจีน เธอยังโด่งดังจากการงานโฆษณาผลิตภัณฑ์อย่าง Derma Logical ในฮ่องกง, เครื่องดื่ม Coca-Cola ในญี่ปุ่น, รถจักรยานยนต์ Haojue Suzuki Motorcycle ในจีน, Lancel Image Girl ในเอเชีย, และ Shiseido UV White ในญี่ปุ่นด้วย
หลี่เหม่ยฉี
วงศ์ปลาฟันสุนัข
วงศ์ปลาฟันสุนัข (อังกฤษ: Dogteeth characin, Saber tooth fish, Vampire characin) เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cynodontidae (/ไซ-โน-ดอน-ทิ-ดี้/)
มีรูปร่างทั่วไป คล้ายกับปลาแปบ ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่มีรูปร่างใหญ่กว่ามาก มีส่วนหัวใหญ่และเชิดขึ้นบริเวณปาก ตาโต ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสันคม เรียวยาว ครีบท้องเรียวยาว ครีบหางแผ่เป็นแผ่นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ปากกว้างและเฉียงลง มีปากมีฟันแหลมคมเป็นซี่ ๆ เห็นชัดเจน โดยเฉพาะฟันคู่ล่างที่เรียวยาวมาก เห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้จะสั้นหรือยาวเพียงใดขึ้นอยู่กับสกุล และชนิด ซึ่งฟันคู่นี้เมื่อหักไปแล้วสามารถงอกขึ้นใหม่ได้ กรามปากทั้งบนและล่างสามารถเก็บฟันที่ยื่นยาวนี้ได้สนิท มีรูปร่างแบนข้างและเพรียวมาก ทำให้สามารถกลับตัวได้อย่างรวดเร็วเมื่ออยู่ในน้ำ เกล็ดเล็กละเอียดมาก พื้นลำตัวส่วนมากเป็นสีเงินแวววาว
พบตามแม่น้ำสายใหญ่ในประเทศต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ ชอบอยู่รวมเป็นฝูง ล่าเหยื่อด้วยการโฉบกินปลาขนาดเล็กกว่าตามผิวน้ำ ว่องไวมากเมื่อล่าเหยื่อ
มีทั้งหมด 5 สกุล พบในขณะนี้ราว 14 ชนิด ชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ "Hydrolycus armatus" ที่เมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 60 เซนติเมตร
นิยมตกเป็นเกมกีฬา มีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "พาราย่า" (Paraya) และนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามด้วย ซึ่งมักมีนิสัยขี้ตกใจเมื่อเลี้ยงในตู้
สถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์
สถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์ ( Rensselaer Polytechnic Institute ), หรือ RPI, เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในเมือง นิวยอร์ก, ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ติดกับเมือง เมืองหลวงของ นิวยอร์ก RPI ได้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1824 โดย by นาย โดยจัดตั้งเพื่อ "ศึกษาการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์ให้เป็นประโยชน์ต่อชีวิตประจำวัน", และยังเป็นมหาวิทยาลัยทางเทคโนโลยีที่เก่าแก่ที่สุด ที่ศึกษาด้วยภาษาอังกฤษ RPI เป็นที่รู้จักดีในความสำเร็จ ในการถ่ายทอดเทคโนโลยีจากห้องแลบไปสู่ตลาด
จุดมุ่งหมายของ RPI ได้วิวัฒนาการอย่างช้าๆ โดยยังคงรักษาจุดแข็งในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตามจุดมุ่งหมายเดิมเอาไว้ ในปี ค.ศ. 1995 จุดมุ่งหมายของ RPI ได้เปลี่ยนเป็น "อบรมผู้นำของวันพรุ่งนี้สำหรับอาชีพในด้านเทคโนโลยี" RPI ส่งเสริมการค้นพบใหม่ๆ และการใช้เทคโนโลยีอย่างมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างความรู้ และความเจริญ
ธงชาติแทนซาเนีย
ธงชาติแทนซาเนีย มีใช้ขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2507 หลังจากการรวมกันของแทนกันยีกาและแซนซิบาร์ เข้าเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย ธงดังกล่าวนี้ได้รวมเอาสีธงของทั้งสองประเทศเดิมไว้ด้วยกัน กล่าวคือ สีเขียวและสีน้ำเงินจากธงแซนซิบาร์ถูกคั่นกลางด้วยแถบสีดำที่ขนาบด้วยแถบสีทองจากธงแทนกันยีกาในรูปแบบทแยงมุม
ส่วนธงนาวีของกองทัพเรือ ใช้ตามอย่างธงแสดงสัญชาติสีขาว กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติแทนซาเนียลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง)
สีของธงชาติแต่ละสีมีความหมายดังนี้
ระดับค่าความเข้มของโทนสีที่ใช้เป็นธงชาติ ของสำนักวางแผน กรมกิจการทั่วไป ตามคำสั่งของประธานาธิบดี.
ยาซูโอะ ฟูกูดะ
ยาซูโอะ ฟูกูดะ (; เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2479) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 91 ของประเทศญี่ปุ่น และเป็นอดีตประธานพรรคเสรีประชาธิปไตย (Liberal Democratic Party หรือ LDP) ซึ่งครองเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
นายฟูกูดะและคณะรัฐมนตรีของเขาเข้าดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ภายหลังจากนายฟูกูดะได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งจากสมเด็จพระจักรพรรดิในวันเดียวกันนั้นซึ่งตามมาตรา 6 ของรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น สมเด็จพระจักรพรรดิจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามการเสนอชื่อของรัฐสภา
นายฟูกูดะเป็นผู้ที่เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเป็นเวลายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองญี่ปุ่น โดยได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวเป็นเวลาทั้งสิ้น 1,289 วันทั้งในรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีโยชิโร โมริ และนายกรัฐมนตรีจุนอิจิโร โคอิซูมิ
นายฟูกูดะเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศญี่ปุ่นคนแรกที่บิดาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเช่นกัน นอกจากนั้น ในวัย 71 ปี นายฟูกูดะเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดที่เข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นับตั้งแต่นายคิอิจิ มิยาซาวะเข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 78 ในขณะที่เขามีอายุได้ 72 ปีเมื่อปีพ.ศ. 2534
ประวัติก่อนเข้าสู่แวดวงการเมือง.