pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เขามีความสามารถพิเศษทางด้านดนตรี ทั้งการประพันธ์บทเพลง และการเล่นเครื่องดนตรีอย่างเปียโน รยออุกมักจะเป็นของเล่นประจำวงอยู่เสมอด้วยความที่ตัวเล็ก และพูดน้อย ซึ่งอันที่จริง รยออุกไม่ได้เป็นคนพูดน้อย แต่โดนคนอื่นในวงแย่งพูดหมดจนไม่ได้พูด เขามีชื่อเล่นว่า รยองกู (령구) และมีคำพูดติดปากว่า "อันนยองฮาเซโย รยออุกอิมนีดา" (안녕하세요 려욱입니다" แปลว่า สวัสดีครับผมชื่อรยออุกครับ) รยออุกเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เขามีความใฝ่ฝันว่าเขาอยากจะเป็นนักร้องจึงได้เริ่มต้นเข้าสู่วงการด้วยการประกวดร้องเพลงบนเวที
นิวโรทรานสมิตเตอร์
ลกเจ๊ก ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ ลู่ จี ตามสำเนียงกลาง  เป็นข้าราชการชาวจีนในยุคสามก๊ก แม้จะมีร่างกายพิการแต่มีสติปัญญาเป็นเลิศ กับทั้งยังขึ้นชื่อในเรื่องความกตัญญูกตเวทีจนได้รับการย่องให้เป็นหนึ่งในบุคคลยอดกตัญญยี่สิบสี่คนแห่งประเทศจีน
ลกเจ๊กเกิดในสมัยราชวงศ์ฮั่น เป็นชาวง่อก๊ก มีชื่อรองว่า "กงจี้" ครอบครัวอยู่ระดับปานกลางถึงยากจน และตัวลกเจ๊กนั้นขาพิการทั้งสองข้าง ถึงกระนั้นก็มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและใฝ่รู้ใฝ่เรียนเป็นเลิศ
เมื่ออายุหกขวบได้ติดตามอาไปเยี่ยมคำนับอ้วนสุด ผู้ว่าราชการเมืองจิ่วเจียง ณ จวนผู้ว่าราชการซึ่งจัดงานเลี้ยงมโหฬารในครั้งนั้น ฝ่ายลกเจ๊กเมื่อได้รับประทานส้มในงานนั้นก็ระลึกถึงมารดาว่าชอบรับประทานส้มเป็นที่สุด คิดแล้วก็ซุกส้มสองผลไว้ในแขนเสื้อ แต่เมื่อได้เวลากลับบ้านขณะก้มกายคารวะอำลาอ้วนสุด เผอิญส้มที่ซุกซ่อนไว้หล่นลงพื้น อ้วนสุดเห็นจึงพูดสัพยอกว่า "ลกเจ๊กเอ๋ย เจ้ามาเป็นแขกผู้เยาว์ ไฉนจึงแอบซุกส้มของเจ้าบ้าน ไม่กลัวคนเขาจะหัวเราะเยาะว่าลักส้มหรือ" ลกเจ๊กก็คุกเข่าคำนับแล้วว่ามารดาตนชอบรับประทานส้มนัก ตนจึงตั้งใจเอาไปฝาก เมื่อมารดาได้รับประทานทานก็นับว่าท่านเจ้าบ้านได้เลี้ยงแขกเพิ่มอีกคนหนึ่งแล้ว อ้วนสุดได้ฟังก็ชมเชยว่า เด็กอายุเพียงเท่านี้ยังรู้จักกตัญญูต่อมารดา หายากยิ่งนัก แล้วสั่งให้บริวารเอาส้มกระเช้าหนึ่งเดินตามไปส่งถึงบ้าน
เมื่อลกเจ๊กเติบโตขึ้นได้ศึกษาบรรดาศิลปวิทยาทั้งปวงจนเชี่ยวชาญแล้ว ก็เข้ารับราชการกับซุนกวนแห่งง่อก๊ก ไม่นานก็ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาราชการของซุนกวน ครั้นซุนกวนเป็นใหญ่ในกังตั๋งก็เชิญลกเจ๊กมารับราชการที่ตำแหน่ง "โจ้วเฉาเหวียน" ต่อมาลกเจ๊กก็ได้เป็นผู้ว่าราชการเมืองหวี้หลิน บริหารราชการทั้งฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหาร สำหรับยศทหารนั้นว่า "เพียนเจียงจวิน" (เท่าระดับ "นายพล" ในปัจจุบัน) มีอำนาจหน้าที่ควบคุมทหารสองพันคน
ต่อมาในคราวยุทธการศึกเซ็กเพ๊ก ขงเบ้งได้ไปเจรจากับซุนกวน ณ เมืองกังตั๋ง เพื่อให้มาร่วมมือกับเล่าปี่ขับไล่กองทัพของโจโฉที่ยกมาอย่างมหึมา เพื่อให้การเป็นไปสมประสงค์ ขงเบ้งจึงต้องเจรจาโน้มน้าวจิตใจให้เหล่าที่ปรึกษาของซุนกวนคล้อยตามด้วย
ครั้งนั้น ขงเบ้งเข้าพบซุนกวนซึ่งแวดล้อมไปด้วยที่ปรึกษาเช่น เตียวเจียว ยีหวน โปเจ๋า ซีหอง ลกเจ๊ก เหยียมจุ้น เทียตก ซึ่งล้วน สนับสนุนให้ซุนกวนเข้าอ่อนน้อมด้วยโจโฉซึ่งตรงกันข้ามกับวัตถุประสงค์ของขงเบ้ง จึงเกิดเป็นการปะทะคารมกันขึ้น เมื่อเห็นว่าฝ่ายขงเบ้งเป็นต่ออยู่มาก ลกเจ๊กจึงลุกเดินจากที่นั่งตามตำแหน่งตนแล้วออกไปกล่าวด้วยขงเบ้งว่า
"ตัวข้าพเจ้านี้ชื่อลกเจ๊ก เป็นขุนนางเมืองกังตั๋ง ได้ฟังคำท่านแล้วเห็นชอบกลอยู่ จะใคร่ขอถามความท่านสักคำหนึ่งว่า อันโจโฉนี้มาตรว่าทำหยาบช้า แอบอ้างรับสั่งพระเจ้าเหี้ยนเต้ เที่ยวปราบปรามบ้านเมืองทั้งปวงให้แผ่นดินเดือดร้อนก็จริง แต่ว่าโจโฉนี้เป็นเชื้อสายของโจฉำผู้เป็นอุปราชมาแต่แผ่นดินก่อน อันเล่าปี่นี้ว่าเป็นเชื้อกษัตริย์กระเซ็นกระสายพระเจ้าเหี้ยนเต้นั้นเราไม่ รู้ แจ้งแต่ว่าตระกูลของเล่าปี่นั้นเป็นคนอนาถา ตัวเล่าปี่เองก็เคยเป็นเพียงคนทอเสื่อขาย ควรหรือจะมาองอาจไม่คิดเจียมตัว แลจะต่อสู้โจโฉนั้นเราไม่เห็นด้วย"
ขงเบ้งจึงตอบว่า
"ท่านนี้หรือชื่อว่าลกเจ๊ก เมื่อยังเป็นเด็กอยู่นั้นลักส้มเขาเอาไปให้มารดา นั่งลงเถิดเราจะเจรจาด้วย"
แล้วขงเบ้งก็ว่า
"อันเล่าปี่นายเรานั้นเป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ พระเจ้าเหี้ยนเต้ก็ทำนุบำรุงให้ยศถาบรรดาศักดิ์ คนทั้งปวงก็รู้อยู่ เหตุไฉน ท่านจึงว่าเป็นคนอนาถา ถึงมาตรว่าเป็นคนทอเสื่อ ขายเกือกก็ดี อันนี้ประเพณีเป็นที่ทำมาหากินจะอับอายเป็นกระไรนักหนา ฝ่ายพระเจ้าฮั่นโกโจ นั้นเล่าก็มิใช่เป็นเชื้อพระวงศ์มาแต่ก่อน ก็เป็นแต่พันนายบ้าน แต่ กอปรไปด้วยความเพียร ก็ได้เป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แลได้สืบพระราชวงศ์เสวยราชสมบัติมาตราบเท่าทุก วันนี้ ท่านจะมาประมาทเล่าปี่นายเรานั้นหาควรไม่
"ตัวท่านเป็นเด็กยังมิสิ้นกลิ่นน้ำนมจะมาอวดรู้กว่าผู้ใหญ่นั้นอย่าเจรจาสืบ ไปเลย ซึ่งท่านนับถือโจโฉว่าเป็นเชื้อสายของโจฉำ ก็จริงอยู่แต่ทว่าโจฉำนั้นเป็นคนกตัญญูสัตย์ซื่อต่อเจ้าปรากฏมาแต่ก่อน อันโจโฉนี้เป็นคนเสียชาติเสียตระกูล มิได้ประพฤติตามประเพณีปู่ย่าตายาย ทำให้ผิดจากตระกูลของตัว ซึ่งจะนับถือว่าดีนั้นก็แต่คนพาลเหมือนหนึ่งท่าน"
ลกเจ๊กไม่คาดคิดว่าขงเบ้งจะรู้ความหลังครั้งก่อนแต่ครั้งตัวอยู่ในวัยเด็ก ครั้นถูกขงเบ้งลำเลิกความหลังขึ้นต่อหน้าเพื่อนขุนนางก็รู้สึกละอายใจ ได้รับความอัปยศเป็นอันมาก กับทั้งถ้อยคำของขงเบ้งล้วนเป็นความจริงที่รู้กันทั่วไป แม้ลกเจ๊กเองก็รู้กระจ่าง จึงสิ้นคำจะต่อถ้อยวาจากับขงเบ้งอีกต่อไป ลกเจ๊กได้ความอัปยศดังนี้จึงก้มหน้าถอยกลับมานั่งในที่เดิม
ซีแอตเติล
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองสทิลวอเทอร์ ในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) เดิมใช้ชื่อว่าโอคลาโฮมาเอเอนด์เอ็มคอลเลจ (Oklahoma A&amp;M College) และได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต หรือ Oklahoma State University ในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยมีนักศึกษาประมาณ 23,307 คน (พ.ศ. 2553) นอกจากวิทยาเขตหลักในสทิลวอเทอร์ มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตอยู่ในเมือง โอคลาโฮมาซิตี โอกมัลกี และ ทัลซา
ทีวีอาซาฮี
รยออุค
เทสโก้-โลตัส
ไรชู
โคลด แชนนอน
ไดโอรามา (อัลบั้ม)
ไดโอรามา  คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของซิลเวอร์แชร์ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากออสเตรเลีย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยค่าย อัลบั้มนี้เป็นผลงานการโปรดิวซ์ร่วมกันของดาเนียล จอห์นส และเดวิด บอตทริลล์ ในขณะที่เดวิดทำงานให้กับอัลบั้มต่างๆ ของวงดนตรีอื่นๆ ทำให้ "ไดโอรามา" สร้างชื่อเสียงการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับจอห์นส นักร้องนำของวงเป็นครั้งแรก
จอห์นสประพันธ์บทเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มนี้โดยใช้เปียโน แทนที่ปกติเขาจะใช้กีตาร์ ในระหว่างที่วงพักร้อนยาว 12 เดือนภายหลังการออกอัลบั้ม "นีออนบอลรูม" อัลบั้มสตูดิโอชุดล่าสุดของพวกเขาในขณะนั้น ซิลเวอร์แชร์ทำงานร่วมกับแวน ไดก์ พาร์กสในอัลบั้ม "ไดโอรามา" อัลบั้มนี้บรรจุเพลงที่ใช้ดนตรีออร์เคสตรา และแนวเพาเวอร์บัลลาด ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงงานด้านดนตรีของพวกเขาในอดีตซึ่งใช้กีตาร์เป็น เครื่องดนตรีหลัก ชื่ออัลบั้มนี้ต้องการสื่อถึงความหมายว่า "โลกซึ่งอยู่ภายในโลก" โดยมีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้กว่า 5 ซิงเกิล ประกอบไปด้วย "เดอะเกรเทสวิว", "วิทเอาต์ยู", "เลิฟยัวร์ไลฟ์", "อะครอสเดอะไนต์", และ "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" โดยมีเพียงเพลง "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" เท่านั้นที่ออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ โดยเพลงนี้ขึ้นลำดับในชาร์ตเออาร์ไอเอ
"ไดโอรามา" ประสบความสำเร็จในอันดับบนชาร์ต แต่การวิพากษ์วิจารณ์กลับเป็นไปในทางตรงข้าม ไม่เหมือนกับอัลบั้มก่อนๆของพวกเขา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มของสมาพันธ์อุตสาหกรรมดนตรีแห่งออสเตรเลีย อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นจากเออาร์ไอเอ สำหรับยอดขายกว่า 210,000 ชุด และได้รับรางวัลเออาร์ไอเอกว่า 5 รางวัล ในปี พ.ศ. 2545 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเออาร์ไอเอในปี พ.ศ. 2546 สาขา "อัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี" และมีเพลงจากอัลบั้มนี้ 3 เพลงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลกว่าอีก 2 ปี
การผลิตและบันทึกเสียง.
ในอัลบั้ม "ไดโอรามา" ซิลเวอร์แชร์ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์คนใหม่คือ เดวิด บอตทริลล์ ซึ่งมาแทนนิก ลอเนย์ แม้ว่านิกจะเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับซิลเวอร์แชร์ใน 3 อัลบั้มก่อนหน้านี้ จอห์นส นักร้องนำของวงเป็นผู้ตัดสินใจในเรื่องดังกล่าว และกล่าวว่าเขาต้องการ "คนที่เข้าใจว่าเขาต้องการไปในทิศทางใด" จอห์นสเชื่อว่าอัลบั้ม "ไดโอรามา" จะเป็นอัลบั้มที่เป็นที่ชื่นชอบของผู้ฟังทั่วไปหรือไม่ก็เป็นอัลบั้มที่เกลียดไปเลย" และต้องการโปรดิวเซอร์ที่เข้าใจทิศทางใหม่ของวง เขาสัมภาษณ์ผู้สมัครหลายคน และท้ายที่สุดก็เลือกเดวิดมาร่วมงานโปรดิวซ์ให้กับเขา
จอห์นสเริ่มต้นการบันทึกเสียง 8 เพลง ลบไฟล์เพลงที่พวกเขาคิดว่าคล้ายกับเพลงของอัลบั้มก่อน ๆ อย่าง "นีออนบอลรูม" เขาทิ้งทั้งความมั่นคงและด้านมืดจากอัลบั้มก่อน ๆ ของเขาออกไป แล้วเริ่มต้นสร้างสรรค์ดนตรีที่ดีขึ้นใหม่อีกครั้ง "ไดโอรามา" แสดงการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ อิทธิพลเพลงโพสต์-กรันจ์หนัก ๆ ในอัลบั้มก่อนๆ กลายเป็นเพลงแนวสตริง และฮอร์นทั้งหมด และเพิ่มความซับซ้อนในโครงสร้างดนตรี จอห์นสรู้สึกดีที่จะเปลี่ยนแนวดนตรีทั้งอัลบั้ม มากกว่าที่จะเปลี่ยนในแค่บางเพลง การค้นหาช่วยให้เขาได้รับความรักในดนตรีกลับคืนมา ซึ่งความรู้สึกนี้ลดลงในวันที่ผ่านมาของเขาที่ทำเพลงแนวกรันจ์ จอห์นประพันธ์เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มด้วยเปียโน โดยเป็นครั้งแรกที่เขาใช้เครื่องดนตรีดังกล่าวในการประพันธ์เพลง และสร้างดนตรีในอัลบั้ม "ไดโอรามา" การเปลี่ยนแปลงในเรื่องเทคนิคการประพันธ์เพลงครั้งนี้มีผลกระทบที่สำคัญมาก ในส่วนของดนตรีของอัลบั้ม จอห์นสให้ความเห็นเรื่องความแตกต่างเรื่องความกังวาลของเสียงเขาเมื่อเล่น กับเปียโนเปรียบเทียบกับกีตาร์ เขายังทำงานร่วมกับผู้พัฒนาอัลบั้มอื่นๆ อาทิ แวน ไดก์ พาร์กส (เดอะบีชบอยส์, ยูทู) ร่วมทำงานในด้านการเรียบเรียงดนตรีออร์เครสตรา ทั้งสองใช้เวลาส่วนใหญ่ของการบันทึกเสียงในการอธิบายดนตรีในเชิงอุปมาอุปไมย จอห์นสอธิบายให้ปาร์กสว่าเสียงดนตรีออร์เคสตราที่ค่อยๆดังขึ้นเปรียบ เสมือน"คลื่นทะเล" และเสียงของไวโอลินเปรียบเสมือน "ฝูงนก" ทั้งสองอุปมาประสบการณ์การทำงานร่วมของพวกเขาว่า "ตื่นเต้นมาก" โดยดีวีดี ใช้ชื่อว่า "อะครอสส์เดอะไนต์: เดอะครีเอชันออฟไดโอรามา" ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545 นำโดยบทสัมภาษณ์ของจอห์นสและปาร์กส
มีหลายเพลงใน "ไดโอรามา" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแฟนในขณะนั้นของจอห์นส นาตาลี อิมบรูเลีย แต่เขาก็ระมัดระวังที่อาจตีความผิดเกี่ยวกับเพลง เขาพูดว่า "ทุกคนจะคิดว่าเนื้อเพลงเกี่ยวกับใครบางคนในด้านสว่าง จะเป็นเธอ" และก็เอ่ยอีกว่ามีคนอื่นที่เขาใส่ใจและเขียนลงในเพลง จอห์นสปฏิเสธข่าวลือว่าเขาตั้งใจเขียนเพลงให้อิมบลูเลียร้อง
ซิลเวอร์แชร์ตั้งใจจะออกทัวร์เพื่อสนับสนุนการออกอัลบั้ม "ไดโอรามา" แต่แผนก็ถูกหยุดไปเมื่อจอห์นเกิดอาการปวดข้อ เป็นเหตุให้ช่วงต่อบวมและทำให้เขาเล่นกีตาร์และร้องเพลงอย่างเจ็บปวดอย่างมาก หลังจากที่วงแสดงเพลง "เดอะเกรเทสวิว" ที่งานแจกรางวัลแอเรียปี 2002 จอห์นสพูดว่าเขาต้องการ "ที่จะแสดง 11 เพลงจาก "ไดโอรามา" ซักครั้งหนึ่งต่อหน้าคนดู" ก่อนที่อัลบั้มจะหยุดไป เขาเดินทางไปแคลิฟอร์เนียไปรับการรักษาอาการปวดข้อ รวมทั้งการกายภาพบำบัดรายวัน
อัลบั้ม "ไดโอรามา" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยค่าย "ไดโอรามา" ขึ้นสู่ชาร์ตอัลบั้มเออาร์ไอ อันดับที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 14 เมษายน ปีเดียวกัน ทำให้ซิลเวอร์แชร์มีอัลบั้มขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งเป็นอัลบั้มที่ 4 อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นโดยสมาพันธ์อุตสาหกรรมดนตรีแห่งออสเตรเลีย สำหรับยอดขายกว่า 210,000 ชุด อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในอันดับที่ 7 ในนิวซีแลนด์, อันดับที่ 13 ในออสเตรีย, อันดับที่ 40 ในสวิตเซอร์แลนด์ และอันดับที่ 116 ในฝรั่งเศส "ไดโอรามา" ขึ้นอันดับสูงสุดของชาร์ต "บิลบอร์ด 200" ของสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 91
"เดอะเกรเทสวิว" (The Greatest View) เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ โดยออกจำหน่ายล่วงหน้าก่อนออกจำหน่ายอัลบั้มเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2545 ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 3 ในออสเตรเลีย ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ และขึ้นอันดับสูงสุดที่ 4 ในนิวซีแลนด์ และแคนาดา ต่อมาเพลงนี้ได้นำมาออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งในอัลบั้ม "ยังโมเดิร์น" อัลบั้มต่อมาของวงนี้เพลงนี้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 36 ในชาร์ตฮอตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ ในนิตยสารบิลบอร์ด ในปี พ.ศ. 2550 จอห์นสประพันธ์เพลง "เดอะเกรเทสวิว" เป็นตัวแทนทัศนคติของเขาต่อสื่อในแง่มุมต่างๆ เพลงนี้ไม่ได้มีเจตนาในการแสดงออกถึงความก้าวร้าว แต่เป็นความตรงไปตรงมาในความเห็นเกี่ยวกับความบ้าของสื่อรอบๆ วงของเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เพลง "วิทเอาต์ยู" ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้ม ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 8 ในออสเตรเลีย แต่ตกลงมาที่อันดับ 29 ในสัปดาห์ต่อมา และอยู่บนชาร์ตนาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกโดยคริส โจนนาว มือเบสของวง เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 เมื่อเขาประกาศกับแฟนเพลงว่าทางวง "มีที่เก็บเพลงเพียงเล็กน้อย" หนึ่งในนั้นคือเพลง "วิทเอาต์ยู" หลังจากนั้นก็ได้ออกซิงเกิล "เลิฟยัวร์ไลฟ์" (Luv Your Life) ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 20 ในออสเตรเลียหลังการออกจำหน่ายในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2545 แรงบันดาลใจในบทเพลงนี้มาจากช่วงการบำบัดของจอห์นส โดยมีพื้นฐานมาจากแนวคิด "มันมีคนในโลกที่ต้องการการบำบัดแต่ไม่สามารถทนการบำบัดได้" จอห์นสประพันธ์เพลงนี้ระหว่างที่เขาฟังนักบำบัด ในระหว่างการแสดงเชปเพิร์ดสบุชเอมไพร์ที่ลอนดอน จอห์นสพูดหยอกล้อว่าเพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" เขามอบให้แก่ "หญิงทุกคนของเขา"
"อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" ออกเผยแพร่ต่อจากเพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชาร์ต เพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายจากอัลบั้ม "ไดโอรามา" อันเป็นเพลงที่มีความยาวมากที่สุดถึง 9:53 นาที ซิงเกิลสุดท้าย "อะครอสเดอะไนต์" ออกจำหน่ายในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2546 เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นในเวลากว่า 9 ชั่วโมงในคืนที่จอห์นสนอนไม่หลับ ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 24 ในชาร์ตของออสเตรเลีย ปาร์กดำเนินการเรียบเรียงดนตรี นำโดยคีย์บอร์ดแฝดและกลุ่มดนตรีเครื่องสาย หลังจากนั้นทางวงได้เริ่มต้นการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ "อะครอสเดอะไนต์" เพื่อสนับสนุนอัลบั้มดังกล่าว
"ไดโอรามา" ได้คะแนนร้อยละ 71 จากเว็บไซต์เมตาคริติกจากผู้วิจารณ์ 9 คน ผู้ฟังสถานีวิทยุทริเปิลเจ (Triple J) คลื่นวิทยุในประเทศออสเตรเลียลงคะแนนให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งใน 10 อันดับอัลบั้มแห่งปี 2002 ขณะที่โรซี บีตัน และแกบี บราวน์เจ้าหน้าที่ของทริเปิลเจให้อันดับอัลบั้มนี้ในอันดับที่ 3 และ 5 ตามลำดับ
"โรลลิงสโตน" นิตยสารดนตรีให้ดาวแก่อัลบั้ม "ไดโอรามา" 3 จาก 5 ดาว และ มาร์ก เคมป์ นักวิจารณ์ได้ยกย่องพัฒนาการทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ กล่าวว่าวงนี้มีการพัฒนาขึ้นอย่างมาก มีความอิสระทางดนตรี แตกต่างจากผลงานอัลบั้ม "ฟรอกสตอมป์" อัลบั้มแรกของพวกเขา มาร์กกล่าวชมถึงการ "เรียบเรียงดนตรีในแบบวงออร์เคสตรา, การเปลี่ยนช่วงทำนองเพลงอย่างที่ไม่สามารถคาดเดาได้ และเป็นเพลงป็อปที่ให้ความรู้สึกประหลาด" เช่นเดียวกับปาร์กส ผู้เรียบเรียงดนตรีที่ตั้งใจให้ดนตรีของอัลบั้มนี้ "กว้างและหนาขึ้น" เขาโต้แย้งว่าความแข็งแกร่งของอัลบั้มเกิดขึ้นมาพร้อมกับความมั่นใจของจอห์น ส ผลลัพธ์คือผลงานคุณภาพในเพลง "เวิลด์อัปพอนยัวร์โชวเดอร์" "ทูนาอินเดอะไบรน" และ "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" อย่างไรก็ตามเพลง "วิทเอาต์ยู" แสดงให้เห็นถึงแนวเพลงเดิมของซิลเวอร์แชร์ จากบทวิจารณ์ของมาร์ก ยังระบุว่า "เป็นท่อนฮุกอย่างเอ็มทีวีชอบ"
แบรดลีย์ ทอร์รีโน นักวิจารณ์จากเว็บไซต์ออลมิวสิกให้ดาวแก่อัลบั้ม "ไดโอรามา" 4 ดวง และให้เป็นอัลบั้มคัดสรรของออลมิวสิก เขาเริ่มต้นบทวิจารณ์ด้วยพัฒนาการทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ที่พัฒนาขึ้นจากอัลบั้ม "ฟรอกสตอมป์" ว่าน่าประทับใจ และอัลบั้ม "ไดโอรามา" ทำให้เห็นว่าวงนี้ในที่สุดก็เติบโตได้ด้วยตัวของพวกเขาเอง ในการนี้งานสร้างของบอตทริลล์ ก็ได้รับการยกย่องเทียบกับผลงานของบิกคันทรีและยูทู ขณะที่จอห์นส "เสียงอันอวบอิ่มและสำเนียงติดหูอย่างน่าตกใจ ที่ขาดความเพลิดเพลินไปในผลงานชุดแรก ๆ ของพวกเขา" สำหรับคำวิจารณ์โดยทอร์รีโนกับ 2 เพลงในอัลบั้ม เขาอธิบายว่า ได้รับอิทธิพลจากกูกูดอลส์ ในเพลง "วิทเอาต์ยู" แต่เป็นการหักมุมที่ไม่น่าต้อนรับ และรู้สึกว่าในเพลง "วันเวย์มูล" วงจะกลับไปสู่ดนตรีกรันจ์ของพวกเขา
เจมส์ แจม จากนิตยสาร "เอ็นเอ็มอี" วิจารณ์อัลบั้ม "ไดโอรามา" ว่าเป็น "ผลผลิตเพลงร็อกออสเตรเลียที่เหนือความคาดหมาย" เจมส์เปรียบเทียบซิลเวอร์แชร์กับไบรอัน อดัมส์ ในความพยายาม "ความเสี่ยงในการเสนอแนวดนตรีใหม่" "ทูนาอินไบรน์" ที่ "ดูเสแสร้งและอวดเบ่ง" ขณะที่เขามองภาพรวมอัลบั้มว่า "ไม่น่าเกลียด" โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับอดีตที่ผ่านมาของวง เจมส์ยังกล่าวต่อไปว่า "วงนี้ไม่พยายามที่มีสาระดนตรีให้ดูเป็นผู้ใหญ่ แต่แค่ต้องการให้ผู้ใหญ่ประทับใจมากกว่า"
นิกกิ ทรานเตอร์ จากเว็บไซต์เพลงป็อป "ป็อปแมตเตอร์ส" กล่าวว่าอัลบั้มมีความเป็นผู้ใหญ่ และยกย่องทุกอย่างตั้งแต่ปกอัลบั้มไปถึงเมโลดี้เพลงป็อปที่ละเมียดละไม" ทรานเตอร์กล่าวยกย่องอัลบั้ม "ไดโอรามา" ที่แตกต่างจากภาพดนตรีออสเตรเลียที่ "คล้ายคลึงกันมาก" เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มเป็นเพลงในขั้นดี เธอคือว่าเพลง "เดอะเกรเทสวิว" เป็นเพลงที่อิสระจาก "เสียงอู้อี้ของวงออเคสตรา" และเพลง "อาฟเตอร์ออฟดีสเยียรส์" ปกคลุมไปด้วยเสียงของฮอร์น เนื้อเพลงที่ใคร่ครวญและนุ่มนวล และเสียงขับร้องที่ไม่อาจลืมเลือนได้"
ร็อบ โอ'คอนเนอร์ จากเว็บไซต์ ยาฮู! วิจารณ์อัลบั้ม "ไดโอรามา" ในเชิงบวก กล่าวว่าอัลบั้มนี้มีพัฒนาการขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับอัลบั้มที่พวกเขาออก ในสมัยมัธยม เพลงป็อปในอัลบั้มได้แก่เพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" และ "ทูมัชออฟนอตอีนาฟ" เป็นเพลงที่ลื่นไหล และร็อบก็ยกย่องจอห์นสสำหรับ "การกระซิบเนื้อเพลงที่สง่าและบอบบาง" ซึ่งในอดีตจะเป็นการ "ตะโกนในความกังวล" นอกจากนั้นยังเปรียบเทียบดนตรีคล้ายกับเอลเลียต สมิธ คำวิจารณ์หลักของอัลบั้มนี้ยังคง "พยายามผูกพันกับกรันจ์" เขารู้สึกว่าการละทิ้งความรู้สึกจะทำให้วงพัฒนาได้อย่างเต็มที่
ชาร์ตและรางวัล.
"ไดโอรามา" ขึ้นชาร์ตในอันดับสูงสุดของชาร์ตออสเตรเลีย อยู่บนชาร์ตอัลบั้มเออาร์ไอเอนาน ประมาณ 50 สัปดาห์ โดยอยู่อันดับที่ 1 เป็นเวลา 1 สัปดาห์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับประเทศอื่นๆ ที่อัลบั้มอยู่บนชาร์ตน้อยกว่าหรือเท่ากับ 10 สัปดาห์ แม้จะขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดที่ 7 ในนิวซีแลนด์
บุคคลสนับสนุน
ปิ๊กะจู
ปิก๊ะจู
ปิกะจู
ชาวมาวรี
มาวรี เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นชนพื้นเมืองของประเทศนิวซีแลนด์
ชาวมาวรีมีการต้อนรับ โดยการใช้จมูกและหน้าผากจรดกัน เรียกว่า Hongi
สองรอบ
วิชัย ขัดโพธิ์
เมารี
ดูว์ซอแลโยเกอร์
ดูว์ซอแลโยเกอร์  เป็นอัลบั้มรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในประเทศฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2526 เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 5 และเป็นอัลบั้มแรกที่จำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส
อัลบั้มนี้เป็นการรวมเพลงของเซลีนจากอัลบั้มที่จำหน่ายในประเทศแคนาดา 2 อัลบั้มคือ "แตลม็องเฌดามูร์..." และ "เลเชอแมงเดอมาแมซง" อัลบั้มออกจำหน่ายเพื่อเป็นการขอบคุณแฟนเพลงฝรั่งเศสที่เพลง "ดามูรูดามีตีเย" ประสบความสำเร็จในฝรั่งเศส (อันดับ 10 ในชาร์ตซิงเกิล) และเพลง "มงนามีมากีเต" ก็ขึ้นชาร์ตตามมา
"ดูว์ซอแลโยเกอร์" ได้บรรจุเพลงฉบับยาวของ "เนอเมอแปลเญปา" และเพลงใหม่ "À quatre pas d'ici" เพลงภาษาฝรั่งเศสที่ดัดแปลงมาจากเพลงของวง Bucks Fizz ผู้ประพันธ์เพลง "ธิงค์ทไวซ์" และ "คอลเดอะแมน" ให้แก่เซลีนในภายหลัง ในแคนาดาเพลง "À quatre pas d'ici" ออกจำหน่ายในอัลบั้ม "ช็องเซกงต์เดอนอแอล" ซึ่งออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2526
ในปี พ.ศ. 2545 หลังจากอัลบั้มนี้ออกแล้วกว่า 19 ปีได้มีการออกใหม่ในฝรั่งรูป รูปแบบซีดี ศึ่งมีเพลงพิเศาเพิ่มอีก 5 เพลง และในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ก็ได้ออกจำหน่ายในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ด้วย
ออลมิวสิก
ออลมิวสิก  หรือก่อนหน้านี้เรียก ออลมิวสิกไกด์  เป็นฐานข้อมูลเกี่ยวกับดนตรี มีเจ้าของคือออลมีเดียไกด์ ก่อตั้งในปี 1991 โดยไมเคิล เออร์เลไวน์ เพื่อเป็นไกด์ให้กับผู้บริโภค ออกหนังสือใช้สำหรับอ้างอิงในปี 1992 และหลังจากนั้นเมื่อมีเวิลด์ไวด์เว็บขึ้น ก็มีในโกเฟอร์
เว็บไซต์ออลมิวสิก.คอม เปิดตัวเมื่อปี 1995 เพื่อเป็นเว็บสาธิตเกี่ยวกับฐานข้อมูลด้านลิขสิทธิ์เพลง และข้อมูลอื่น ๆ มากมาย ออลมิวสิกอ้างว่าเป็นฐานข้อมูลดิจิทัลเกี่ยวกับดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเพลง 6 ล้านเพลง รวมถึงมีภาพปก ซึ่งมากกว่า 5 แสนปกทำการสแกนขึ้น
ออลมิวสิกให้ข้อมูลต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลแคตาล็อก ประวัติศิลปิน การวิจารณ์อัลบั้ม แนวเพลง ศิลปินใกล้เคียง เพลย์ลิสต์และข้อมูลของไอทูนส์มิวสิกสโตร์, ซูนมาร์เก็ตเพลส, อีมิวสิก, AOL, ยาฮู!, อเมซอน.คอม และเว็บสโตร์เกี่ยวกับเพลงต่าง ๆ
ออลมิวสิกไกด์
BOA (แก้ความกำกวม)
สตูดิโออัลบั้ม  เป็นอัลบั้มเพลงใหม่ของศิลปิน โดยปกติจะไม่รวมเพลงแสดงสดหรือรีมิกซ์ ถ้ามีจะไม่เป็นเพลงส่วนใหญ่ของอัลบั้ม มักจะเรียกว่า โบนัสแทร็ก และเนื่องจากมีระยะเวลาในการทำงานเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว จึงทำให้มีความสละสลวย เทคนิคในภาคผลิตที่ดี เสียงซาวด์เอฟเฟกต์ การใช้วงดนตรีร่วม
ทางอุตสาหกรรมดนตรี สตูดิโออัลบั้มมักจะมีความหมายตรงข้ามกับ อัลบั้มรวมเพลง และอัลบั้มบันทึกการแสดงสด และมักจะมียอดขายสูง อย่างในสหราชอาณาจักร มี 18 อัลบั้ม ใน 24 อัลบั้มของสตูดิโออัลบั้มที่มียอดขายเกิน 2.5 ล้านชุด
สตูดิโออัลบัม
เคยู แบนด์ (วงดนตรี)
KU Band เป็น วงดนตรีสากลประจำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2494 นับว่าเป็นวงดนตรีประจำมหาวิทยาลัยแห่งที่สองของประเทศไทย ก่อตั้งโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ เพื่อออกแสดงใน “ งานวันไก่” หรือ งานตัดสินและแจกรางวัลการประกวดไก่ไข่ดกประจำปีของสมาคมเลี้ยงไก่
ปัจจุบัน KU Band วงดนตรีประจำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีที่ทำการ ณ อาคาร อวบ เหมะรัชตะ และมีงานเทศกาลคอนเสิร์ตจัดขึ้นเป็นประจำในทุกๆปี
KU Band
ชาอีร์
ชาอีร์  เป็นรูปแบบวรรณกรรมที่แพร่หลายตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 21 ปรับรูปแบบมาจากร้อยกรองภาษาอาหรับ-เปอร์เซีย จะยาวกี่บทก็ได้ แต่ละบทประกอบไปด้วยคำพื้นฐาน 4 คำ สัมผัสแบบกลอนหัวเดียว บทชาอีร์ที่เก่าที่สุดพบบนเสาหินหลุมฝังศพของพระราชาในอาเจะฮ์ เกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย เขียนด้วยอักษรโบราณในสุมาตรา ที่ได้รับอิทธิพลมาจากอินเดีย เป็นภาษามลายูโบราณที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ
คำว่า "ชาอีร์" มาจากคำภาษาอาหรับว่า "เชียะอร์" ซึ่งเป็นศัพท์ที่มีความหมายครอบคลุมกวีนิพนธ์อาหรับ/อิสลามทุกแบบ อย่างไรก็ตาม กวีนิพนธ์มลายูที่เรียกว่า "ชาอีร์" มีความแตกต่างและไม่ได้มีต้นแบบมาจากกวีนิพนธ์อาหรับหรือกวีนิพนธ์เปอร์เซีย-อาหรับ
เซอโลกา
เซอโลกา  เป็นคำยืมจากคำว่าโศลกในภาษาสันสกฤต เป็นรูปแบบของวรรณกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากโศลก ประกอบด้วยข้อความ 2 วรรค แต่ละวรรคมี 16 พยางค์ ที่เรียงกันเป็น 4 หน่วย เซอโลกาในภาษามลายูไม่ได้ยึดรูปแบบโศลกของภาษาสันสกฤตอย่างเคร่งครัด มีลักษณะเป็นร้อยกรองอิสระมากกว่า
อีตยูอัป
Eat You Up เป็นซิงเกิลของนักร้องซูปเปอร์สตาร์แห่งเอเชีย โบอา โดยเป็นซิงเกิลแรกที่เป็นภาษาอังกฤษของโบอา กำกับการผลิตโดย Bloodshy &amp; Avant ซึ่งซิงเกิลนี้เป็นหนึ่งในซิงเกิลที่อยู่ในอัลบัม BoA และ BEST &amp; USA และก็เป็นเพลงแรกของโบอา ที่ออกวางจำหน่ายในระบบดิจิตอลฟอร์แม็ต ในตอนแรกซิงเกิลนี้มีกำหนดการออกจำหน่ายในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่ก็เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และยังมีแผนที่จะรีมิกซ์ซิงเกิลนี้กับนักร้องเพลงแร็พชาวอเมริกัน โฟล ไรเดอ ซิงเกิลนี้ถูกเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตครั้งแรกทางมายสเปซ วันที่ 2 ตุลาคม และออกอากาศทางวิทยุครั้งแรกทางสถานีวิทยุของญี่ปุ่น สถานีโตเกียวเอฟเอ็ม และ สถานีเจเอฟเอ็น 38 ในวันที่ 16 ตุลาคม
ซิงเกิล Eat You Up นี้มีมิวสิกวิดีโอ 2 เวอร์ชัน โดยเวอร์ชันแรกใช้ในสหรัฐอเมริกา ส่วนเวอร์ชันที่สองใช้ภายในเอเชีย เวอร์ชันอเมริกาถูกผลิตขึ้นที่ ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย โดย ไดแอน มาร์เตล ส่วนเวอร์ชันเอเชียผลิตขึ้นโดย ชา อึนแทค ที่เกาหลีใต้, สหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น ซึ่งเวอร์ชันเอเชียเปิดตัวที่ญี่ปุ่นทาง Mega Hits วันที่ 17 ตุลาคมที่ผ่านมา ในขณะที่ยังไม่เป็นที่รู้จักทางเอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์เอง ก็กำลังตัดสินใจว่าจะใช้เวอร์ชันของไดแอน มาร์เตล ออกอากาศที่สหรัฐอเมริกาหรือไม่
มิวสิกวิดีโอนี้ขึ้นต้นด้วยภาพที่โบอาเปิดวิทยุและก็มีจังหวะขึ้นมา และโบอาก็เดินทะลุกระจกเข้าไป สยายผมไปทางด้านหลังและก็ใส่กำไลข้อมือ จากนั้นก็เดินออกมาทางด้านนอกพร้อมกับเต้น ส่วนฉากต่อมาโบอาก็เดินเข้าไปภายในการประกวดการเต้นบัลเล่ที่กำลังจัดขึ้นอยู่ โบอาเดินเข้าไปต่อหน้ากรรมการและเริ่มเต้นจนพื้นเริ่มแยกและตามมาด้วยท่อน้ำแตกและโคมไฟคริสตัลหลุดลงมา
เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2551 ที่ผ่านมาที่โบอาได้ปล่อยมิวสิกวีดีโอเพลง Eat You Up เวอร์ชันอเมริกาออกไปนั้น ซึ่งในมิวสิกวีดีโอเวอร์ชันนี้ได้รับการกำกับโดย ไดแอน มาร์เตล แต่ทว่าหลังจากที่ปล่อยมิวสิกวีดีโอเวอร์ชันนี้ไปได้ไม่นาน บรรดาแฟนเพลงต่างก็แสดงความเห็นออกมาในด้านลบกันเป็นจำนวนมากทั้งจากเว็บไซต์ยูทูป และเว็บไซต์วีดีโอพอร์ทัลต่างๆ จนส่งผลให้ SM Entertainment ได้ตัดสินใจยุติการโปรโมทมิวสิกวีดีโอเวอร์ชันอเมริกา และส่งมิวสิกวีดีโอในเวอร์ชันเกาหลี ซึ่งกำกับโดย ชา อึนแทก ขึ้นแทนเวอร์ชันเดิม ในขณะที่เวอร์ชันอเมริกานั้นยังคงอยู่ในเว็บไซต์หลักใน BoAAmerica.com แต่ถูกตัดลงเหลือเพียงทีเซอร์ความยาว 48 วินาทีเท่านั้น ซึ่งนับได้ว่าเป็นการปรับแผนการตลาดในทันทีของ SM Entertainment เพื่อสานต่อความสำเร็จในการเปิดตัวเพลงใหม่ Eat You Up ที่มิวสิกวีดีโอในเวอร์ชันเกาหลีนั้นได้รับคำชมจากผู้ที่ใช้อินเทอร์เน็ตก่อนหน้าเวอร์ชันอเมริกาอย่างล้มหลาม
นาซัม
นาซัม  มาจากภาษาอาหรับแปลว่าบทกวี ในรัฐปะหังใช้คำนี้ในความหมายของเพลง โดยมากจึงเป็นการขับร้องบทกวีเพื่อความบันเทิงในโอกาสต่าง ๆ มีรูปแบบใกล้เคียงกับชาอีร์ มี 4 วรรค วรรคละ 4 คำ สัมผัสท้ายวรรคแบบกลอนหัวเดียว นิยมใช้เป็นเพลงกล่อมเด็กในรัฐเปรัก, เกอดะฮ์, เซอลาโงร์, เนอเกอรีเซิมบีลัน และมะละกา
ข้อไหล่
ปรีติ บารมีอนันต์ เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักร้องนำวงแคลช ศึกษาจบจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว และระดับอุดมศึกษาจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
แบงค์ยังได้รับการประกาศยกย่องจากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้เป็นลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่ประจำปี 2549 โดยจะเข้ารับพระราชทานรางวัลจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ในงาน “วันแม่แห่งชาติ” เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ในปี พ.ศ. 2553 แบงค์ได้รับแสดงละครเวทีเรื่อง หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิกัล เป็นครั้งแรก ในการกำกับของถกลเกียรติ วีรวรรณ โดยรับบทเป็น "จางเหา" หลังจากวงแคลชได้ประกาศยุบวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2554 แบงค์ได้ออกผลงานเดี่ยวโดยใช้ชื่อเรียกตนเองว่า BANKK CA$H ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 แคลชกลับมารวมตัวอีกครั้งอย่างเป็นทางการ หลังจากยุบวงในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2554
ก่อตั้งวงลูซิเฟอร์ ; ถูกชักชวนจากแกรมมี่.
แบงค์ได้รวมตัวกับเพื่อนที่เรียนด้วยกันที่โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ก่อตั้งวงที่ชื่อว่า ลูซิเฟอร์ (Lucifer) และร่วมประกวดในงานฮอตเวฟ มิวสิก อวอร์ด ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2540 แบงค์ได้รับรางวัลนักร้องนำยอดเยี่ยม และรองชนะเลิศอันดับ 1 จากการประกวดฮอตเวฟ มิวสิก อวอร์ด ครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2541 แม้ว่าจะไม่ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ก็ได้รับการติดต่อให้เข้ามาออดิชันทีแกรมมี่ จนได้เซ็นสัญญากับทางต้นสังกัด และได้เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น "แคลช" (Clash) โดยเริ่มมีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2544 ที่ชื่อชุด "วัน" โดยเพลงแจ้งเกิดของวงแคลชคือเพลง "กอด" และมีผลงานต่อเนื่อง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2553 ก็มีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดสุดท้ายชื่อ "ไนน์มิสยูทู'