pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ล็อตเต้ (, คะตะกะนะ:ロッテ) เป็นชื่อของกลุ่มบริษัทธุรกิจหลากหลายร่วมมือกันระหว่างเกาหลีใต้ - ญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เกาหลีใต้ และ ญี่ปุ่น ซึ่งประกอบด้วยบริษัทย่อยจำนวนมาก และธุรกิจที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่อยู่ภายใต้แบรนด์ล็อตเต้ โดยลอตเต้ได้ก่อตั้งที่โตเกียวในเดือน มิถุนายน 1948
ปัจจุบันธุรกิจของล็อตเต้ แบ่งออกเป็น 90 หน่วย มีพนักงานประมาณ 60,000 คน ส่วนใหญ่ประกอบอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร, เครื่องดื่ม, โรงแรม, อาหารจานด่วน, ค้าปลีก, ประกันภัย, heavy chemicals, เครื่องใช้ไฟฟ้า, IT, ก่อสร้าง, สื่อสิ่งพิมพ์, และ entertainment. ลอตเต้ยังมีบริษัทลูกใน จีน, ไทย, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, อินเดีย, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, รัสเซีย, ฟิลิปปินส์, ปากีสถาน และ โปแลนด์ (Lotte bought Poland's largest candy company Wedel from Kraft Foods in June 2010) ปัจจุบันล็อตเต้ เป็นบริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ใน เกาหลีใต้, และเป็นบริษัทอาหารที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่นรองจาก เมจิ เซอิกะ และ เอซากิกูลิโกะ
ชื่อล็อตเต้.
คำว่า ล็อตเต้ มีที่มาจากชื่อของตัวละครที่ชื่อ ชาร์ลอตต์ ซึ่งเป็นวีรสตรีในบทประพันธ์ชื่อดังของเยอรมันซึ่งแต่งโดย เกอเทอ ที่ชื่อ แวเธ่อร์ระทม และสำหรับสโลแกนของ Lotte “Your palate’s sweetheart” ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจาก ชาร์ลอตต์ ผู้ซึ่งเป็นที่รักและชื่นชอบของเด็กทั่วโลก
ล็อตเตเวิลด์
เซเรนดิพิตี
เซเรนดิพิตี (Serendipity) เป็นซิงเกิลของ ไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2558ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด
เซเรนดิพิตี เป็นซิงเกิลแรกของคุรากิหลังจากจบทัวร์ฉลองครบรอบ 15 ปีในวงการของเธอ เวอร์ชันแรกจำหน่ายในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR west) ในแคมเปญ Ashiata Serendipity  ซึ่งเธอเป็นพรีเซนต์เตอร์ของโฆษณานี้ ต่อมาเวอร์ชันแรกถ่ายทำมิวสิควิดีโอและปล่อยออกมาในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2559 ทางยูทูบ พร้อมกับการปล่อยเวอร์ชันที่สองออกมา มิวสิควิดีโอถ่ายทำโดยมีธีมเป็นรถไฟสาย JR West มีการออดิชั่นเพื่อหาคนมาเล่นในมิวสิควิดีโอตัวนี้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 หลังจากปล่อยเวอร์ชันที่สองออกมา เพลงนี้สามารถขึ้นไปยังอันดับที่ 1 ของ recochoku daily chart ได้ เป็นเพลงแรกของเธอ และเปิดตัวที่อันดับ 6 ในสัปดาห์แรก
เพลงนี้เป็นเพลงเดียวของคุรากิที่จำหน่ายในปี 2558
สไมล์
สไมล์  เป็นอัลบั้มลำดับที่ 11 ของไม คุรากิ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
สไมล์ เป็นสตูดิโออัลบั้มแรกของเธอในรอบ 5 ปีตั้งแต่ โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์ เมื่อปี 2555 จำหน่ายในรูปแบบ Limited มี cd 2 แผ่น, Regular มี cd แผ่นเดียว และ FC&amp;Musing เพลงซิงเกิลทั้งสามของอัลบั้มนี้ ถูกบรรจุในซีดีเป็นครั้งแรก ส่งผลให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของเธอที่ไม่มีซีดีซิงเกิลจำหน่ายเลย และเป็นอัลบั้มที่ 2 ต่อจากฟิวเจอร์ คิส ที่มี Bonus Disc แถมมาด้วย เพลงในอัลบั้มสไมล์ส่วนใหญ่ใช้นักแต่งเพลงนอกค่ายและร่วมงานกับ Cybersound อีกครั้ง คล้ายกับอัลบั้ม one life และ touch me! และเป็นครั้งแรกที่มีเพลงร็อคปรากฏในอัลบั้มของเธอ
อัลบั้มนี้เปิดตัวที่อันดับ 4 ในวันแรก และอันดับ 4 ในสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 21,222 แผ่น และมียอดขายรวมราว 30,000 แผ่น ทำให้เป็นอัลบั้มที่มียอดขายน้อยที่สุดของเธอ
เดวิด บุสตามานเต
อาชิกางะ โยชิอากิ
อาชิกางะ โยชิอากิ (足利 義昭, 15 ธันวาคม พ.ศ. 2080 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140) โชกุนลำดับที่ 15 และลำดับสุดท้ายแห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2101 – พ.ศ. 2106
โยะชิอะกิเป็นบุตรชายของ อาชิกางะ โยชิฮารุ โชกุนลำดับที่ 12 และเป็นน้องชายของ อาชิกางะ โยชิเตรุ โชกุนลำดับที่ 13 เมื่อ อาชิกางะ โยชิฮิเดะ โชกุนลำดับที่ 14 ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับโยะชิอะกิถูก โอดะ โนบูนางะ ขุนศึกที่กำลังเรืองอำนาจในขณะนั้นโค่นอำนาจลงใน พ.ศ. 2101 และได้แต่งตั้งโยะชิอะกิในวัย 21 ปีขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่แต่ตลอด 5 ปีของการดำรงตำแหน่งอำนาจทั้งหมดก็ตกอยู่ในมือของโนะบุนะงะทำให้โชกุนโยะชิอะกิเปรียบเสมือนเป็นโชกุนหุ่นเชิดของโนะบุนะงะเท่านั้นนอกจากนี้โนะบุนะงะยังได้รับโยะชิอะกิเป็นบุตรบุญธรรม
ใน พ.ศ. 2105 โชกุนโยะชิอะกิได้ขอความช่วยเหลือจาก ทะเกะดะ ชิงเง็น ขุนศึกใหญ่แห่งภูมิภาคคันโตซึ่งมีความขัดแย้งกับโนะบุนะงะให้เข้ามาช่วยต้านทานอำนาจของโนะบุนะงะแต่ชิงเง็นกลับอสัญกรรมอย่างกระทันหันในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2106 ทำให้โนะบุนะงะตัดสินใจปลดโชกุนโยะชิอะกิออกจากตำแหน่งส่งผลให้การปกครองของตระกูลอะชิกะงะที่มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 1878 หรือกว่า 228 ปีต้องสิ้นสุดลงรวมถึงเป็นการสิ้นสุดของ ยุคมุโระมะชิ และนับเป็นจุดเริ่มต้นของ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ
ต่อมาโนะบุนะงะได้บังคับให้อดีตโชกุนโยะชิอะกิออกบวชโดยได้ฉายาทางธรรมว่า โชซัง ก่อนจะเปลี่ยนเป็น เรโออิง ในภายหลังต่อมาใน พ.ศ. 2131 ท่านเรโออิงหรืออดีตโชกุนโยะชิอะกิได้สละตำแหน่งโชกุนอย่างเป็นทางการก่อนจะมรณภาพเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140 ขณะอายุได้ 59 ปี 309 วัน
อะชิกะงะ
เส้นขนานที่ 50 องศาใต้
เส้นขนานที่ 50 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 50 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 16 ชั่วโมง 22 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 8 ชั่วโมง 4 นาที ในระหว่างเหมายัน ซึ่งดวงอาทิตย์ทำมุมกับขอบฟ้า 63.83 องศาในวันที่ 21 ธันวาคม และ 16.17 องศาในวันที่ 21 มิถุนายน
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 50° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์) (12 สิงหาคม พ.ศ. 2423 - 7 มิถุนายน พ.ศ. 2507) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ อดีตอธิบดีกรมต่างๆ อาทิ เช่น อธิบดีกรมที่ดินและโลหะกิจ เป็นต้น อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พระยาอัชราชทรงสิริ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2423 เป็นบุตรหลวงเทพภักดี (หรุ่น) และนางเทพภักดี (เชย) เกิดที่บางลำภูล่าง อำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี
ในด้านการศึกษา สอบไล่ภาษาบาลีได้ชั้นนักเรียนตรีพิเศษของมหามกุฎราชวิทยาลัย สอบไล่ภาษาไทยได้ประโยคหนึ่งจากวัดประยูรวงษ์ สอบไล่ภาษาอังกฤษได้ชั้น 4 จากโรงเรียนอัสสัมชัญและสำเร็จการศึกษาวิชากฎหมายได้เป็นเนติบัณฑิต
การเข้ารับราชการ.
พระยาอัชราชทรงสิริ เริ่มเข้ารับราชการที่กองหมาย กระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2446 เนื่องจากเป็นผู้มีผลงาน มีความซื่อสัตย์ ขยันหมั่นเพียร จึงได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่ราชการตามลำดับ คือเป็นผู้พิพากษาศาลต่างประเทศนครเชียงใหม่ (พ.ศ. 2446) ทำการแทนอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลพายัพ 6 เดือน (พ.ศ. 2450) ผู้พิพากษาศาลต่างประเทศที่กรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2453) อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลชุมพร (พ.ศ. 2454) อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลสุราษฎร์ (พ.ศ. 2458) อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลภูเก็ต (พ.ศ. 2461) ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์กรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2469) อธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง (พ.ศ. 2471) และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นอธิบดีกรมที่ดินและโลหะกิจ (พ.ศ. 2476 - พ.ศ. 2479)
ตำแหน่งเป็นพิเศษ.
พ.ศ. 2481 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
พ.ศ. 2482 - พ.ศ. 2489 เป็นที่ปรึกษากฎหมายและกรรมการของสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล
วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นผู้ทูลเกล้าฯ ถวายน้ำอภิเษกแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ถึงวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2489 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 14 อันมีนายควง อภัยวงศ์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยตำแหน่งจึงเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คนที่ 4
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เป็นรองประธานวุฒิสภา
พระยาอัชราชทรงสิริ เป็นผู้ทำคุณประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองทั้งกระทรวงยุติธรรมและกระทรวงเกษตราธิการ เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถยิ่ง ได้รับความไว้วางใจและรับผิดชอบงานตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นผู้ใฝ่รู้ใฝ่ศึกษาด้วยตนเองอยู่เสมอ ดังที่พระยามานวราชเสวี ได้เขียนประวัติพระยาอัชราชทรงสิริไว้ในหนังสืองานพระราชทานเพลิงศพ ความตอนหนึ่งว่า
พระยาอัชราชทรงสิริ ได้สมรสกับนางสาวยวงวัตุยาฯ (นางพินิจการโกศล) มีธิดา 1 คน และสมรสกับคุณหญิงทองดี อัชราชทรงศิริ มีบุตร-ธิดา 9 คน มีชาย 3 คน หญิง 6 คน รวม 10 คน
พระยาอัชราชทรงสิริได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2507 สิริอายุได้ 83 ปี 9 เดือน 25 วัน
ยศทหารกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
บทความนี้ระบุตำแหน่งและยศใช้โดยกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
ไทเกอร์ ชรอฟฟ์
ไช เฮมแมนต์ ชรอฟฟ์ (; ; เกิด 2 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่ทำงานด้านอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดี ชรอฟฟ์เป็นลูกชายของนักแสดง แจ็กกี ชรอฟฟ์ และโปรดิวเซอร์ อายยีชา ชรอฟฟ์ เขาเริ่มงานแสดงครั้งแรกด้วยการรับบทนำในภาพยนตร์แอ็กชันคอเมดีเรื่อง "Heropanti" (2014) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ดในสาขาการเปิดตัวดาราชายยอดเยี่ยม เขายังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Baaghi" (2016) ซึ่งทำรายได้ทั่วโลกกว่า 1 พันล้าน (15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และได้แสดงภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "A Flying Jatt" (2016) ร่วมกับแจ็กเกอลีน เฟอร์นันเดส และนาธาน โจนส์
วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป
เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป (หรือปรากฏในแหล่งข้อมูลส่วนใหญ่เป็น อเมเนมเฮต โซเบคโฮเทป ในปัจจุบันนี้เชื่อว่าเป็น โซเบคโฮเทปที่ 1 หรือที่เรียกว่า โซเบคโฮเทปที่ 2 ในการศึกษาที่เก่ากว่า) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ซึ่งพระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อย 3 ปีในราว 1800 ปีก่อนคริสตกาล ตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์เป็นที่ถกเถียงกันอย่างมาก โดยหากฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ขึ้น ซึ่งในกรณีนี้พระองค์ถูกเรียกว่า ฟาโรห์โซเบคที่ 1 หรือหากพระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ยี่สิบแห่งราชวงศ์ ซึ่งในกรณีนี้พระองค์ถูกเรียกว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2 ในการศึกษาสมัยช่วงระหว่างกลางที่สองในปี ค.ศ. 1997 โดยนักอียิปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต ได้กล่าวถึงประเด็นสำคัญของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ในฐานะผู้สถาปนาราชวงศ์ ซึ่งเป็นข้อสมมติฐานที่ขณะนี้มีความโดดเด่นในวิชาไอยคุปต์วิทยา
ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป มีหลักฐานสนับสนุนจากแหล่งหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัย โดยชิ้นแรก พระองค์ถูกกล่าวถึงในบันทึกปาปิรุสแห่งคาฮูนฉบับที่ 4 ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์เพทรี (ยูซี 32166) (รีฮอล์ต, หน้าที่ 315) บันทึกปาปิรุสแห่งคาฮูนนี้เป็น "การสำรวจสำมะโนครัวเรือนของนักบวชที่ทำหน้าที่สวดมนต์ โดยลงในปีที่ 1 แห่งการครองราชย์" ของพระองค์ และยังบันทึกการเกิดของบุตรชายของนักบวชที่ทำหน้าที่สวดมนต์ในช่วงปีที่ 40 แห่งการครองราชย์ "ซึ่งน่าจะหมายถึงเพียงรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 เท่านั้น" จากหลักฐานนี้จึงชี้ให้เห็นว่าฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทปทรงขึ้นครองราชย์ไม่ระยะเวลาไม่นานหลังจากการสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3
หลักฐานชิ้นที่สองคือ พบชิ้นส่วนทางสถาปัตยกรรมจำนวนหนึ่งที่ปรากฏพระราชอิสริยยศของฟาโรห์โซเบคโฮเทป ได้แก่ ชิ้นส่วนของวิหารน้อยเทศกาลเซดจากเมดามุด ทับหลังสามหลังจากเดียร์ เอล-บาฮารี และเมดามุด ซุ้มประตูจากลักซอร์ และวงกบประตูจากเมดามุด ซึ่งขณะนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
บันทึกระดับแม่น้ำไนล์.
บันทึกระดับแม่น้ำไนล์จำนวน 3 บันทึกจากเซมนาและคุมนาในนิวเบียที่เกี่ยวเนื่องกับฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ซึ่งบันทึกล่าสุดในรัชสมัยของพระองค์ก็มีอายุย้อนไปถึงปีที่ 4 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อยสามปีเต็ม
การค้นพบวัตถุขนาดเล็ก.
วัตถุขนาดเล็กที่กล่าวถึงฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ซึ่งประกอบด้วยตราประทับทรงกระบอกจากเมืองเกเบลิน ใบมีดขวานแซะไม้ รูปสลักขนาดเล็กจากเคอร์มา และลูกปัดเผา ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์เพทรี (ยูซี 13202)
หลุมฝังพระบรมศพที่ถูกสันนิษฐาน.
เชื่อกันว่า หลุมฝังพระบรมศพของพระองค์ถูกค้นพบในอไบดอสในปี ค.ศ. 2013 แต่ขณะนี้มีการตั้งคำถามถึงที่มาของหลุมฝังพระบรมศพ ในระหว่างการขุดค้นในเมืองอไบดอสในปี ค.ศ. 2013 ทีมนักโบราณคดีนำโดยโยเซฟ ดับเบลยู. เวกเนอร์ แห่งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียได้ค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า โซเบคโฮเทป ในขณะที่ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 ได้รับการเสนอให้เป็นเจ้าของหลุมฝังพระบรมศพแห่งนี้ในรายงานข่าวหลายฉบับตั้งแต่เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2014 แต่หลังจากการตรวจสอบเพิ่มเติมทำให้มีความเป็นไปได้ว่าหลุมฝังพระบรมศพจะเป็นของฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 4 แทน
มีข้อโต้แย้งในอียิปต์วิทยาเกี่ยวกับตำแหน่งของฟาโรห์พระองค์นี้ในราชวงศ์ที่สิบสามแห่งยียิปต์ โดยมีพระนามครองพระราชบัลลังก์ว่า "เซเคมเร คูทาวีเร" ซึ่งปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในลำดับฟาโรห์พระองค์ที่สิบเก้าแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม อย่างไรก็ตาม บันทึกระดับแม่น้ำไนล์และหลักที่มีการกล่าวถึงพระองค์บนบันทึกปาปิรุสที่พบที่เอล-ลาฮูน ซึ่งแสดงในเห็นว่า พระองค์อาจจะอยู่ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสาม มีเพียงการกล่าวถึงเฉพาะพระองค์ในอนุสาวรีย์ทั้งสองประเภทในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบสอง และช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสามเท่านั้น
ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน พระนาม "คูทาวีเร" ยังปรากฏเป็นพระนามฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่สิบสาม คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยาได้ยืนยันว่า เป็นไปได้ว่าที่ผู้บันทึกรายพระนามนี้อาจจะสับสนระหว่างพระนาม "เซเคมเร คูทาวี" กับ "คูทาวีเร" ซึ่งเป็นพระนามของฟาโรห์เวกาฟ นอกจากนี้ ยังมีฟาโรห์จำนวนอย่างน้อย 3 พระองค์ที่ใช้พระนามดังกล่าว จึงเป็นที่ยากที่จะชี้ว่าพระนามใดจะเป็นของพระองค์ ได้แก่ ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป, ฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี พันทเจนิ และฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี คาบาว
ตามพระนามของพระองค์พระนามว่า "อเมนเอมฮัต โซเบคโฮเทป" จึงมีคนแสดงความเห็นว่า พระองค์น่าจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 ซึ่งเป็นพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ที่สิบสอง โดยพระนาม "อเมนเอมฮัต โซเบคโฮเทป" สามารถแปลได้ว่า "โซเบคโฮเทป พระราชโอรสแห่งอเมนเอมฮัต" ดังนั้น ฟาโรห์โซเบคโฮเทป อาจจะเป็นพระเชษฐาหรือพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมคาเร โซนเบฟ ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม นักไอยคุปต์วิทยาคนอื่น ๆ มีความเห็นว่าพระนาม "อเมนเอมฮัต โซเบคโฮเทป" จะเป็นเพียงพระนามคู่ ซึ่งสามารถพบได้โดยทั่วไปในราชวงศ์ที่สิบสองและราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์
ฟาโรห์โซนเบฟ
เมอิบทาวี เซเคมคาเร อเมนเอมฮัต โซนเบฟ (หรือ อเมนเอมฮัต โซนเบฟ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต, เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวคือ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองแห่งราชวงศ์ ซึ่งทรงครองราชย์ตั้งแต่ 1800 ถึง 1796 ปีก่อนคริสตกาล
มีการถกเถียงกันระหว่างนักอียิปต์วิทยาว่า ฟาโรห์เซเคมคาเร โซนเบฟ จะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับ ฟาโรห์เซเคมคาเร อเมนเอมฮัตที่ 5 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสาม หรือไม่ ตามที่แท้จริงฟาโรห์โซนเฟทรงเรียกพระองค์เองว่า "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" ซึ่งนี่อาจจะเป็นพระนามคู่ก็ได้ แต่มันก็สามารถตีความได้ว่า "โซนเบฟ พระราชโอรสแห่งอเมนเอมฮัต" ซึ่งทั้งรีฮอล์ตและเบเกอร์มองว่าเป็นหลักฐานว่า ฟาโรห์โซนเบฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ซึ่งเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสามขึ้น ดังนั้น พวกเขาจึงมองว่า ฟาโรห์โซนเบฟ และฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 นั้นไม่ได้เป็นผู้ปกครองหรือฟาโรห์พระองค์เดียวกัน ซึ่งเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ก็มีความเห็นไปในทางเดียวกัน รีฮอล์ตและเบเกอร์ได้ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า รัชสมัยของฟาโรห์โซนเบฟและฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ถูกแยกออกจากกันโดยการครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ของฟาโรห์เนริคาเร ในขณะที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท เชื่อว่า รัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี พันทเจนิ จะอยู่ระหว่างรัชสมัยของทั้งสองพระองค์ ในมุมตรงกันข้าม เดทเลฟ ฟรานเคอ และสตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่า ฟาโรห์โซนเบฟ และฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 นั้นเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกัน และฟรานเคอ และนักวิชาการคนอื่น ๆ จึงถือว่า พระนาม "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" เป็นพระนามคู่ ซึ่งอันที่จริงแล้ว การทรงพระนามซ้ำกันเป็นเรื่องธรรมดาในสมัยอียิปต์โบราณและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสองและตลอดราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์
พระนามของฟาโรห์โซนเบฟปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 6 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งได้ปรากฏเป็นพระนาม "เซเคมคาเร [อเมนเอมฮัต โซนเบ]ฟ" ถึงแม้ว่าฟาโรห์โซนเบฟจะเป็นฟาโรห์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอิทจ์-ทาวีในภูมิภาคฟัยยูม หลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวของพระองค์มาจากทางใต้ของธีบส์ หลักฐานเหล่านี้รวมถึงตราประทับสคารับที่ไม่ทราบที่มา ตราประทับทรงกระบอกจากการเก็บสะสมของแอมเฮิร์สต์ และขณะนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนในมหานครนิวยอร์ก และบล็อกจารึกสองชิ้นจากเอล-ท็อด ซึ่งกล่าวถึงพระองค์ด้วยพระนาม "เซเคมคาเร" บันทึกระดับแม่น้ำไนล์สองบันทึกก็มาจากรัชสมัยของพระองค์เช่นกัน บันทึกหนึ่งมาจากอัสคุตและมีอายุย้อนไปถึงปีที่ 3 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ และอีกบันทึกหนึ่งมาจากเซมนาในนิวเบีย ซึ่งมีอายุย้อนไปจนถึงปีที่ 4 บันทึกเพิ่มเติมที่เสียหายอย่างมากจากเซมนาและลงเวลาถึงปีที่ 5 ซึ่งอาจจะเป็นช่วงรัชสมัยของพระองค์เช่นกัน เจ้าของของบันทึกระดับแม่น้ำไนล์เหล่านี้ยังคงเป็นที่สงสัย เนื่องจากปรากฏเพียงพระนาม "เซเคมคาเร" เท่านั้น ซึ่งอาจจะสื่อถึงฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ได้เช่นกัน นักไอยคุปต์วิทยาและนักโบราณคดี สจวร์ต ไทสัน สมิธ ซึ่งเป็นผู้ศึกษาบันทึกดังกล่าวในขั้นต้นระบุว่า เป็นฟาโรห์โซนเบฟ แต่ในภายหลังเปลี่ยนความคิดเห็นของเขาและอ้างว่า เป็นฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 แทน
ฟาโรห์เนริคาเร
ฟาโรห์เนริคาเร เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ สมัยช่วงต่อที่สองแห่งอียิปต์ อ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยานามว่า คิม ไรโฮลท์ (Kim Ryholt) และดาร์เรล เบเกอร์ (Darrell Baker) กล่าวว่าพระองค์เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ ครองราชย์ในช่วงเวลาสั้น ๆ ประมาณ 1796 ปีก่อนคริสตกาล แต่แนวคิดที่แตกต่างออกไปอย่าง จูวเกน วอน เบ็คเกอร์อาท (Jürgen von Beckerath) กล่าวว่าฟาโรห์เนริคาเร เป็นพระกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ ซึ่งครองราชหลังต่อจากฟาโรห์อินโยเทฟที่ 4
ฟาโรห์เนริคาเรเป็นที่ทราบในเบื้องต้นจากจารึกหินเพียงชิ้นเดียวที่มีอายุย้อนไปจนถึงปีที่ 1 แห่งรัชสมัยของพระองค์ โดยจารึกดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1897 แต่ปัจจุบันสูญหายไปแล้ว
นอกจากนี้ ยังพบพระนามของฟาโรห์ซึ่งเป็นไปได้ว่น่าจะเป็นของฟาโรห์เนริคาเรได้ปรากฏบันทึกในบันทึกระดับแม่น้ำไนล์จากเซมนา ซึ่งอยู่ใกล้กับแก่งน้ำตกที่สองของแม่น้ำไนล์ในนิวเบีย บันทึกดังกล่าวได้ลงช่วงเวลาในปีที่หนึ่งแห่งการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งปรากฏพระนามว่า "ดเจฟาคาเร" โดยนักอียิปต์วิทยา เอฟ. ฮินต์เซอ และดับเบิลยู. เอฟ. ไรน์เคอ อย่างไรก็ตาม คิม รีฮอล์ตได้ตั้งข้อสงสัยว่า ผู้ที่ค้นพบบันทึกดังกล่าวได้อ่านพระนามผิดโดยมีสัญลักษณ์ G14 อ่านว่า "nry" ของการ์ดิเนอร์ ซึ่งเป็นภาพของนกแร้ง ซึ่งเข้าใจผิดว่าเป็นสัญญลักษณ์ G42 ที่เป็นภาพของเป็ดและอ่านว่า "ḏf3" ดังนั้น คิม รีฮอล์ต และคนอื่นๆ เช่น ดาร์เรล เบเกอร์ จึงอ่านพระนามเป็น "เนริคาเร"
ตำแหน่งตามลำดับเวลาอ้างอิง.
รีฮอล์ตได้ชี้ให้เห็นถึงบันทึกระดับแม่น้ำไนล์ที่เป็นทราบ ซึ่งคล้ายกับบันทึกอีกชิ้นที่เขาอ้างว่าเป็นของฟาโรห์เนริคาเรเช่นกัน ทั้งหมดปรากฏขึ้นจนถึงช่วงเวลาตั้งแต่ปลายช่วงราชวงศ์ที่สิบสองจนถึงต้นช่วงราชวงศ์ที่สิบสาม เขาจึงสรุปว่าฟาโรห์เนริคาเรก็ต้องเป็นฟาโรห์จากช่วงเวลานี้เหมือนกัน และเนื่องจากพระนาม "เนริคาเร" ไม่ได้ปรากฏอยู่บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน รีฮอล์ตจึงเสนอความเห็นว่า พระนามของพระองค์ได้ถูกกล่าวถึงในส่วนที่เสียหายที่หายไป (swf lacuna) ซึ่งส่งผลกระทบต่อลำดับของฟาโรห์พระองค์ที่สามของราชวงศ์ในบันทึกพระนามดังกล่าว (ในคอลัมน์ 7 บรรทัด 6) โดยส่วนที่หายไปนั้นส่งผลถึงช่องว่างในเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามแห่งตูรินในสมัยรามเสส สิ่งนี้จะทำให้ฟาโรห์เนริคาเรเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามของราชวงศ์ แม้ว่าส่วที่สูญหายไปนั้นอาจประกอบด้วยฟาโรห์จำนวนสองพระองค์ และฟาโรห์เนริคาเรอาจเป็นผู้ปกครองลำดับที่สี่ โดยขึ้นปกครองหลังฟาโรห์ที่ไม่ทราบพระนาม ระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ได้ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูรินอยู่ที่ 6 ปี อย่างไรก็ตาม รีฮอล์ตได้แสดงความเห็นที่สิ่งนี้เป็นความจริงสำหรับกษัตริย์ทุกพระองค์ที่ทำเครื่องหมายเป็น wsf และตัวเลขนี้น่าจะถูกบันทึกแทรกโดยผู้เขียนรายพระนามฟาโรห์เพื่อหลีกเลี่ยงช่องว่างตามลำดับเวลา และรีฮอล์ตได้เสนอว่าฟาโรห์เนริคาเรทรงครองราชย์เป็นระยะเสลาเพียง 1 ปี นอกจากนี้ การมีอยู่ของบันทึกระดับแม่น้ำไนล์ ซึ่งระบุถึงปีแรกแห่งรัชสมัยของพระองค์ได้บ่งชี้ว่า พระองค์ทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์เมื่อต้นปีปฏิทินอียิปต์ ก่อนช่วงฤดูน้ำท่วมในระหว่างที่มีการบันทึกบันทึกดังกล่าว
พระนามประสูติ.
ในการศึกษาช่วงกลางปี ค.ศ. 1997 ของเขา คิม รีฮอล์ตได้เสนอว่าพระนามประสูติของฟาโรห์เนริคาเร อาจจะเป็น "โซเบค" โดยพระนามนี้ปรากฏอยู่บนตราประทับจำนวนสามดวง ซึ่งสามารถมีอายุย้อนไปถึงในช่วงราชวงศ์ที่สิบสามก่อนหน้ารัชสมัยของฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 3 เนื่องจากการเสนอพระนามของฟาโรห์ที่เป็นที่ทราบทั้งสองพระองค์ในช่วงเวลาดังกล่าว เขาให้เหตุผลว่าพระนามประสูติดังกล่าวอาจจะมีเพียงฟาโรห์เนริคาเร หรือฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว เท่านั้นที่ทรงใช้พระนามนี้
กองทัพสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ
กองทัพแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ  เป็นชื่อของกองกำลังติดอาวุธของสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ ความรับผิดชอบในการปกป้องอธิปไตยและความสมบูรณ์ของดินแดนมาซิโดเนียจากต่างชาติที่เป็นศัตรูกองทัพมาซิโดเนียเหนือเป็นหน่วยป้องกันที่ประกอบด้วยกองทัพ MIB (Армија) และกองทัพอากาศ (ВоеноВоздухопловство) ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2548 กองทัพประกอบด้วยมืออาชีพและทหารอาสาสมัครซึ่งได้รับการแปรเปลี่ยนเป็นกองทัพระดับมืออาชีพที่เข้ากันได้กับมาตรฐาน
ฟาโรห์เซเคมคาเร
เซกเคมคาเร อเมเนมเฮตที่ 5 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่สิบสาม ในยุคช่วงต่อที่สอง ตามที่นักไอย์คุปตวิทยา คิม ริโฮลต์ และ ดาร์เรล เบกเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์ลำดับที่ 4 ของราชวงศ์ที่สิบสาม ครองราชย์ระหว่าง 1795 ถึง 1793 ปีก่อนคริสต์ศักราช การมีอยู่พระองค์นั้นถูกถกเถึยงจากนักไอยคุปตวิทยากลุ่มเล็ก ๆ ว่า พระองค์อาจจะเป็นคนเดียวกันกับฟาโรห์เซกเคมเร อเมเนมเฮต โซนเบฟ ฟาโรห์ลำดับที่ 2 ของราชวงศ์ที่สิบสาม
ปรากฏพระนามของพระองค์ในคอลัมน์ที่ 7 แถวที่ 7 ในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่บันทึกว่าพระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 3 ถึง 4 ปี ซึ่งได้รับการยืนยันจากบันทึกพาไพรัสจากลาฮุน ที่กล่าวถึงในปีที่สามของการครองราชย์ของฟาโรห์ เซกเคมเร ซึ่งอาจจะเป็นพระองค์เอง หรือ ฟาโรห์โซนเบฟ
นอกจากนี้พระองค์ยังมีบันทึกสลักหินที่อยู่ในช่วงเดียวกันกับพระชนม์ชีพของพระองค์ รูปสลักหินของพระองค์จากเมืองเอเลพเฟนไทน์ ซึ่งอยู่ที่วิหารแห่งเทพซาเทธ ซึ่งจารึกไว้ว่า
ส่วนศีรษะและแขนของรูปสลักหินของพระองค์ค้นพบในศตวรรษที่ 19 ในวิหารร้างที่สร้างบูชาผู้ปกครองนามว่า เฮกาอิบ ซึ่งอยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ ณ กรุงเวียนนา ชิ้นบริเวณส่วนตัวของรูปสลักหินที่มีจารึกไว้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1932 และในปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อัสวาน
มีการถกเถียงกันระหว่างนักไอยคุปต์วิทยาว่า ฟาโรห์เซเคมคาเร อเมนเอมฮัตที่ 5 เป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์เซเคมคาเร โซนเบฟ หรือไม่ ซึ่ง คิม รีฮอล์ต, เยอร์เกน ฟอน แบ็คเคอราท และดาร์เรล เบเกอร์ ได้มองว่าเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ 2 ของราชวงศ์ที่สิบสาม โดยแท้จริงแล้วฟาโรห์โซนเบฟได้ทรงเรียกพระองค์เองว่า "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" ซึ่งรีฮอล์ตโต้แย้งว่าที่ถูกต้องจะต้องเป็น "อเมนเอมฮัต [ซา] โซนเบฟ" ซึ่งแปลว่า โซนเบฟ พระราชโอรสแห่งอเมนเอมฮัต กล่าวคือ ฟาโรห์โซนเบฟน่าจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเขามองว่าฟาโรห์โซนเบฟและฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 เป็นผู้ปกครองที่ไม่ใช่บุคคลพระองค์เดียวกัน รีฮอล์ต และเบเกอร์ได้ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า รัชสมัยของฟาโรห์โซนเบฟและฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ได้ถูกคั่นด้วยรัชสมัยของฟาโรห์เนริคาเร ในขณะที่ ฟอน แบ็คเคอราท เชื่อว่า รัชสมัยที่คั่นระหว่างทั้งสองรัชสมัยของฟาโรห์ทั้งพระองค์คือรัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี พันทเจนิ ในทางตรงกันข้าม เดตเลฟ ฟรานเคอ และสเตเฟน เควิร์ก ได้เชื่อว่า "อเมนเอมฮัต" ในพระนามของฟาโรห์โซนเบฟนั้นเป็นส่วนหนึ่งของพระนามของพระองค์และระบุว่าพระองค์เป็นฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 ดังนั้นจึงเห็นว่าฟาโรห์ทั้งสองพระองค์เป็นบุคคลพระองค์เดียวกัน กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฟรานเคอและคนอื่น ๆ ถือว่า "อเมนเอมฮัต โซนเบฟ" เป็นพระนามคู่ ซึ่งการตั้งชื่อซ้ำเป็นเรื่องธรรมดาในอียิปต์โบราณและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบสองและสิบสาม
กองทัพสาธารณรัฐเช็ก
ฟาโรห์อเมนิ เกมาอู
อเมนิ เกมาอู เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม ริฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ได้ระบุว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าแห่งราชวงศ์ และทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 2 ปี เหนือดินแดนส่วนใหญ่ของอียิปต์ ยกเว้นบางส่วนของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก ตั้ง 1793 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 1791 ปีก่อนคริสตกาล
คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยา ได้ตั้งข้อสังเกตว่า พระนามของฟาโรห์อเมนิ เกมาอู เป็นพระนามร่วม ก็คือพระนามที่ระบุความเกี่ยวข้องผู้ถือครองพระนาม อันที่จริงแล้ว พระนาม อเมนิ เกมาอู สามารถอ่านได้ว่า "พระราชโอรสแห่งอเมนิ เกมาอู" โดยรีฮอล์ตได้สรุปว่า อเมนิในที่นี้คือผู้ปกครองก่อนหน้าคือฟาโรห์เซเคมคาเร อเมนเอมฮัตที่ 5 และพระองค์ก็เป็นพระราชโอรสของพระองค์ ความคิดสนับสนุนโดยนักไอยคุปต์วิทยาอย่างดาร์เรล เบเฟอร์ แต่ไม่ใช่โดยเยอร์เกน ฟอน แบ็คเคอราท ผู้ซึ่งจัดลำดับพระองค์ภายในราชวงศ์ที่สิบสามอย่างไม่แน่นอนในคู่มือของฟาโรห์อียิปต์ ผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์คือ เกมาอู ซิฮาร์เนดจ์เฮอร์อิเตฟ ซึ่งอาจจะเป็นพระราชโอรสของพระองค์ โดยพระนาม "เกมาอู ซิฮาร์เนดจ์เฮอร์อิเตฟ" สามารถอ่านได้ว่า "พระราชโอรสแห่งเกมาอู, ฮอรัสทรงปกป้องพระราชบิดาของพระองค์"
นอกเหนือจากพีระมิดของพระองค์ในดาห์ชูร์แล้ว ฟาโรห์อเมนิ เกมาอูยังเป็นฟาโรห์ที่ไม่ค่อยมีหลักฐานที่มายินยันรับรองการมีอยู่ของพระองค์ โดยไม่ปรากฏพระนามของพระองค์บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน และหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวของพระองค์คือ เศษของขวดทรงพุ่มสี่ใบที่พบในพีระมิด แผ่นสลักมที่ไม่ทราบที่มาปรากฏพระนามของพระองค์ แต่อาจจะเป็นของปลอมที่สร้างมาในสมัยหลัง ส่งผลให้การระบุตัวตนของพระองค์จึงไม่มีแน่นอนและมีความพยายามในการระบุตัวพระองค์ด้วยฟาโรห์ที่ได้รับการรับรองในช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฟาโรห์"เซเฮเทปอิบเร" ผู้ซึ่งปรากฏพระนามอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินหลังจากพระนามฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 5 อย่างไรก็ตาม รีฮอล์ตเชื่อว่าพระนามของพระองค์น่าจะหายไปส่วนที่เสียหายในบันทึกพระนาม
ฟาโรห์อเมนิ เกมาอู ทรงมีพีระมิดที่สร้างขึ้นสำหรับพระองค์เองในทางตอนใต้ของดาห์ชูร์ โดยพีระมิดถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1957 โดยชาร์ลส์ มูเซส และได้รับการสำรวจในปี ค.ศ. 1968 เท่านั้น โดยเดิมวัดได้ 50 ตารางเมตรที่ฐานและสูง 35 เมตร แต่ตอนนี้พีระมิดกลับอยู่ในสภาพที่พังยับเยินเนื่องจากการขโมยหิน และโครงสร้างพื้นฐานยังได้รับความเสียหายอย่างกว้างขวาง พบห้องฝังพระบรมศพที่สร้างด้วยหินควอทไซต์ขนาดใหญ่ก้อนเดียว คล้ายกับที่พบในพีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 3 ที่ฮาวาราและเหล่าพีระมิดในมัซกูนา บล็อกหินถูกตัดมาเพื่อรับโลงพระบรมศพและโถไม้ทรงพุ่มของฟาโรห์ แต่มีเพียงเศษของกระดูกและกระดูกที่ไม่ปรากฏชื่อที่พบในสถานที่ดังกล่าว