pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระพันปีหลวงฉืออันทรงได้รับการเฉลิมพระนามหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า "สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเจินฉืออันยู้ชิ้งเหอจิ้งเฉิงจิ้งอี้เทียนโจ้วเชิ้งเสี่ยน"  เรียกโดยย่อว่า "สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเจินเสี่ยน"  ทั้งนี้ พระศพพระพันปีหลวงฉืออันได้รับการบรรจุ ณ สุสานหลวงราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออก  ห่างจากกรุงปักกิ่งไปทางตะวันออกเป็นระยะทางหนึ่งร้อยยี่สิบห้ากิโลเมตร เคียงข้างกับพระศพของพระพันปีหลวงฉือสี่และจักรพรรดิเสียนเฟิง
พระพันปีหลวงฉืออันนั้นเป็นที่เคารพยำเกรงเพราะมีพระจริตอ่อนโยนและมีพระเมตตา ซึ่งตรงกันข้ามกับพระพันปีหลวงฉือสี่โดยสิ้นเชิงที่ผู้คนยำเกรงเพราะมีพระจริตดุดัน โหดร้าย และเจ้าเล่ห์ พระพันปีหลวงฉืออันทรงเอาพระทัยใส่ผู้คนรอบข้างเป็นอย่างดี จึงทำให้ทรงได้รับการเคารพจากจักรพรรดิเสียนเฟิงและจักรพรรดิถงจื้อ พระโอรสของพระพันปีหลวงฉือสี่ เป็นอย่างยิ่งแม้ทรงมิใช่พระชนนีแท้ ๆ ก็ตาม แม้แต่ จักรพรรดิกวังซวี่ ขณะทรงพระเยาว์ก็ทรงเคารพพระพันปีหลวงฉืออันเป็นอย่างมาก ความที่มีพระอุปนิสัยแตกต่างกันคนละขั้วของสมเด็จพระพันปีหลวงทั้งสองพระองค์นี้ ทำให้พระพันปีหลวงฉือสี่ทรงพระดำริว่า พระพันปีหลวงฉืออันเป็นหญิงเบาปัญญา หาความสามารถมิได้ ไม่ใส่ใจกิจการทั้งปวงเอาเสียเลย และลับหลัง ก็มักทรงพระโกรธพระพันปีหลวงฉืออันเป็นนิตย์ ผู้คนจึงเชื่อกันว่าการสิ้นพระชนม์อย่างปัจจุบันทันด่วนของพระพันปีหลวงฉืออันผู้มีพระพลานามัยเป็นปรกติเสมอนั้น เป็นการกระทำของพระพันปีหลวงฉือสี่
อย่างไรก็ดี นักประวัติศาสตร์หลายรายกล่าวว่า ด้วยความที่พระพันปีหลวงฉืออันมีพระอุปนิสัยเช่นนั้น ทำให้มีพระจริยาวัตรเอื่อยเฉื่อย ไม่ใส่ใจกิจการทั้งปวง และเห็นแก่พระองค์มากกว่าส่วนรวมเฉกเช่นที่พระพันปีหลวงฉือสี่ทรงพระดำริ แต่พระพันปีหลวงฉือสี่นั้นเป็นหญิงแกร่งที่ทรงมีคุณสมบัติเหมาะสมจะเป็นผู้นำคนได้ กระทั่งในยามที่ประเทศจีนประสบปัญหาใหญ่หลวง พระพันปีหลวงฉือสี่ก็เอาพระทัยใส่ไม่อนาทร แต่พระพันปีหลวงฉืออันกลับเมินเฉยเพราะโปรดพระชนมชีพที่เรียบง่ายในพระราชวังมากกว่ากิจการที่ยุ่งยาก
รายนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
อินุยาฉะ (ตัวละคร)
"ดูบทความหลัก: เทพอสูรจิ้งจอกเงิน"
อินุยาฉะ  ออกเสียงตามอักษรโรมันว่า Inuyasha) คือ พระเอกในหนังสือการ์ตูน (มังงะ) และภาพยนตร์ชุดการ์ตูนแอนิเมชัน (อนิเมะ) เรื่อง "อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน" สร้างสรรค์โดย รูมิโกะ ทาคาฮาชิ (Rumiko Takahashi) อินุ แปลว่า สุนัข และ ยาฉะ ต้นกำเนิดคำนี้คือ ยักษา แต่จะไม่ใช้คำแปลตรงตัวนี้โดยตรงเพราะระหว่างขั้นตอนกลมกลืนของการรับวัฒนธรรมนั้นมีการปรับปรุงทำให้คำๆนี้ส่วนหนึ่งแปรจากความหมายเดิม แต่ ยาฉะ คำนี่มีจุดร่วมที่ได้ความหมายเป็นสถานะในชั้นภูมิของเผ่าพันธุ์ คือ “อสูรกึ่งเทพ” หรือ “เทพอสูร” ดังนั้น คำว่า อินุยาฉะ อนุมานแปลได้ว่า "สุนัขอสูรกึ่งเทพ" หรือ "เทพอสูรสุนัข"
ในปี 2001 การ์ตูนเรื่อง อินุยาฉะ ชนะรางวัล Animage Grand Prix สาขาตัวละครฝ่ายชายยอดเยี่ยม
แนวคิด และการสร้างสรรค์.
ตามที่ผู้ประพันธ์ให้สัมภาษณ์ไว้ สไตล์เสื้อผ้าสำหรับอินุยาฉะมีพื้นฐานมาจาก “เครื่องแต่งกายของนักบวช” ของชาวญี่ปุ่นในยุคสงคราม
อินุยาฉะเป็นผู้ที่พูดภาษาญี่ปุ่นแบบแข็งกระด้าง เขาไม่เคยกล่าวคำนำหน้าชื่ออย่างให้เกียรติกับใคร และเมื่อพูดถึงใครก็ตามที่เขาไม่ชอบ เขาจะเรียก “temee” และ “Kisama” (น่าจะหมายถึงคำว่า “แก”) ทั้งสองคำถือว่าหยาบคายมาก เขาเรียกผู้ชายด้วยคำที่ไม่สุภาพว่า “ore” อีกทั้งเขาไม่แสดงความนับถือต่อผู้อาวุโสกว่า บ่อยครั้งที่เขาจะเรียกท่านเหล่านั้นว่า “-baba” หรือ "-jiji" ซึ่งแปลว่า ยายแก่ หรือ ตาแก่ ตามลำดับ
ลักษณะตัวละครโดยสรุป.
อินุยาฉะ เป็นอสูรที่กล้าหาญ แต่ซื่อไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เป็นครึ่งอสูรกับมนุษย์ อันเกิดจากบิดาซึ่งเป็นอสูรสุนัขผู้มีพลังอำนาจตนหนึ่งกับสตรีมนุษย์ เขารักษาบุคลิกการแสดงท่าทางหยาบคายและงี่เง่าต่อทุกคน ยิ่งกว่านั้น เขาจะลดระดับความหยาบคายลงต่อเพื่อนที่เขาไว้วางใจ แต่ยกเว้น ชิบโป (Shippou) หนึ่งในคุณสมบัติที่สะดุดตาของอินุยาฉะ คือ ท่าทีซึ่งมักจะปล่อยให้ความโกรธบดบังการคิดพิจารณา และเพราะว่าเขาชอบแสดงความมุทะลุ บ่อยครั้งมี่ให้ผลในทางทำลาย อินุยาฉะจะโกรธเมื่อมีใครบางคนมากระตุ้นเตือนว่า เขามีปมด้อยที่เป็นอสูรที่มีเลือดมนุษย์
ด้วยความกำพร้าตั้งแต่ยังเด็ก อินุยาฉะไม่ได้รับการยอมรับจากมนุษย์ เพราะเขามีด้านหนึ่งเป็นอสูร และถูกเหยียดหยามจากเหล่าอสูร เพราะเลือดมนุษย์ของเขาถูกมองว่าสร้างความด่างพร้อยให้กับเลือดอสูรอันสูงส่ง ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพบว่ามันยากที่จะเชื่อใจใคร ลูกแก้วสี่วิญญาณ หรือ Shikon Jewel คือวัตถุทรงพลัง สามารถเปลี่ยนอินุยาฉะให้กลายเป็นอสูรเต็มตัวได้ คิเคียว (Kikyo) เป็นคนแรกที่เขาเชื่อใจนอกจากมารดาของเขาซึ่งเขาไว้วางใจ เขาปรารถนาจะใช้เวลาตลอดวันกับคิเคียวซึ่งเป็นมิโกะนักปราบอสูร อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งนาราคุ (Naraku) ได้วางแผนและบิดเบือนเหตุการณ์ ทำให้อินุยาฉะทำสิ่งเลวร้ายต่อคิเคียว เพราะเขาเชื่อว่านางทรยศต่อเขา ต่อมาอินุยาฉะจึงเริ่มค่อยๆ รู้ จากปากคิเคียวว่า นางไม่ได้ยอมรับเขาที่เขาเป็นลูกครึ่งอสูรและต้องการให้เขาเป็นมนุษย์
จากนั้น ต่อมาเขาได้พบกับคาโงเมะ (Kagome) เด็กสาวซึ่งช่วยชีวิตเขาจากต้นไม้แห่งเทพเจ้า เขากลับเชื่อใจเธอในเวลาไม่นานนัก เช่นเดียวกับที่เขาเชื่อใจคิเคียว ยิ่งกว่านั้นเขาระมัดระวังในการแสดงความรู้สึกต่อคาโงเมะในสถานการณ์ที่เหมือนเคยเกิดขึ้นกับคิเคียว แต่ต่อมา อินุยาฉะยังได้ตระหนักว่าคาโงเมะ แม้ว่าจะร่วมเดินทางไปกับเขาเพื่อเปลี่ยนให้เขาเป็นอสูรเต็มตัว ก็ชอบเขาที่ตัวตนที่เป็นครึ่งอสูร แม้ว่าความจริงแล้วเขาไม่ได้เป็นทั้งอสูรและมนุษย์ ซึ่งเหมือนต้องคำสาปที่ทำให้เขาเป็นผู้แปลกประหลาด และหรือ แปลกแตกต่างกับสิ่งอื่นๆ ทุกอย่าง หมายถึง ทั้งมนุษย์และปีศาจ
อินุยาฉะมีทั้งพละกำลังและศิลปะในการใช้ดาบ เขาเหนือมนุษย์ทั้งความแข็งแกร่ง ความรวดเร็ว ความทรหด การตั้งรับคู่ต่อสู้ การเยียวยาตนเอง และประสาทสัมผัส โดยเฉพาะการได้ยินและการดมกลิ่น การเป็นครึ่งอสูร ทำให้เขายังมีความสามารถในการนำพลังอสูรออกมาใช้ผ่านกรงเล็บของเขาในการต่อสู้ในชื่อที่เรียกว่า “กรงเล็บคร่าวิญญาณ” และเมื่อผสมผสานกับเลือดของอินุยาฉะ จะเรียกว่า “กรงเล็บดาบโลหิต” อีกด้วย นอกจากนี้ อินุยาฉะยังพกดาบชื่อว่า “ดาบเขี้ยวอสูร”[ Tetsusaiga (鉄砕牙 Tessaiga] ซึ่งทำให้เขาสามารถใช้งาน เช่น การเปลี่ยนเป็น Kenatsu สามารถตัดร่างศัตรูออกเป็นชิ้น ๆ โดยไม่ต้องฟันไปที่ร่างกาย โดยผ่าน “แผลแห่งลม” การชนะการต่อสู้ด้วยวิธีพิเศษ โดยการค้นหารอยแยก หรือรอยแผลระหว่างสายลมปีศาจที่มาชนกันของ “ดาบเขี้ยวอสูร” และอาวุธของอสูรฝ่ายตรงข้าม และคลื่นพลังสะท้อนกลับ ซึ่งสร้างพายุหมุนขนาดใหญ่ซึ่งเปลี่ยนทิศกลับไปปะทะศัตรูขณะที่กำลังเพิ่มแผลแห่งลม “ดาบเขี้ยวอสูร” สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้ โดยจะเกิดขึ้นเมื่อคมดาบของ “ดาบเขี้ยวอสูร” เปลี่ยนเป็นสะเก็ดเพชร และเมื่อตวัด แทงไปยังเศษสะเก็ดเพชรมากมายเหล่านั้น มันสามารถใช้ Meidō Zangetsuha (冥道 残月破 Meido Zangetsuha?, ดาบจันทร์เสี้ยวหนทางสู่นรก หรือ จันทร์เสี้ยวระเบิดหนทางสู่นรก) ซึ่งสร้างหนทางสู่นรก เมื่อร่วมมือกับคาโงเมะ อินุยาฉะสามารถใช้ “คลื่นสะท้อนกลับวิญญาณ” ซึ่งผสานกับการยิงลูกศรอันน่ากลัวของคาโงเมะไปยัง “คลื่นพลังสะท้อนกลับ” ของอินุยาฉะ แต่พลังเทคนิคนี้มีแต่ในการ์ตูนแอนิเมชัน (อนิเมะ) เท่านั้น ไม่ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (มังงะ) โดยยิงตรงไปยังใยแมงมุมของแมงมุมอสูร อินุยาฉะยังสามารถทำลายปราการของปีศาจ |红色鉄砕牙| ซึ่งทำให้ประการเหล่านั้นส่วนใหญ่หมดฤทธิ์ เขาทำให้ “ดาบเขี้ยวอสูร” มังกรขนาดใหญ่ เพื่อดูดซับพลังอสูรได้ด้วย
การเป็นลูกครึ่งอสูรกับมนุษย์ ทำให้อินุยาฉะสูญเสียพลังอสูรในบางช่วงเวลา และกลายเป็นคนธรรมดาที่มีผมสีดำ สำหรับเขามันเกิดขึ้นในคืนแรกของวันเดือนแรม สมาชิกในกลุ่มนักปราบปีศาจของเขาพยายามอย่างดีที่สุดที่จะปกป้องเขาในเวลาเช่นนี้ และเก็บความลับเรื่องความอ่อนแอนี้จากคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ศัตรูบางรายของอินุยาฉะ รวมทั้ง คางุระ (Kagura) ได้รู้ถึงความอ่อนแอนี้
อีกด้านหนึ่ง เมื่ออินุยาฉะได้รับอันตราย (เช่นในกรณีดาบเขี้ยวอสูรถูกแย่งพลังโดยคันนะ) เลือดปีศาจซึ่งอยู่ในตัวอินุยาฉะ ก็จะเข้ามาคุ้มครองและทำให้ดาบเขี้ยวอสูรมีพลังอีกครั้ง และสามารถสร้างไอปีศาจได้เหมือนอสูรทั่วไป
อินุยาฉะถูกควบคุมด้วยลูกปัดผู้พิชิต (言霊の念誦 Kotodama no Nenju?) , สร้อยคอที่คาโงเมะสามารถออกคำสั่งได้ บ่อยครั้งโดยใช้คำพูดว่า “นั่งลง” ซึ่งเป็นการสั่งลูกปัดให้กระชากให้ล้มลง
เค้าโครงเรื่องโดยสรุป.
อินุยาฉะ ถูกผนึกไว้กับต้นไม้โดยคนรักเก่าของเขา คือ คิเคียว (Kikyo) ได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลโดยสาวน้อยนามว่า คาโงเมะ (Kagome) ในชั่วขณะแรก อินุยาฉะต้องการเพียงแค่เอา “ลูกแก้วสี่วิญญาณ” กลับมา เพื่อที่จะได้เป็นอสูรเต็มตัวแทนที่จะเป็นลูกครึ่งอสูร ในช่วงหลัง อินุยาฉะได้สร้างมิตรภาพอันยากที่จะเข้าใจและอบอุ่นใจกับคาโงเมะ และความไว้วางใจต่อเพื่อนๆ ในกลุ่ม แม้จะไม่ค่อยถูกพี่ชายต่างแม่ คือ เซ็ทโชมารู (Sesshomaru) อินุยาฉะสนิทกับมารดาของเขา และแม้ว่าไม่เคยเจอบิดาของเขา ผู้ซึ่งมอบ “ดาบเขี้ยวอสูร” (Tetsaiga) ให้ เมื่อครึ่งอสูรนามว่า นาราคุ (Naraku) เริ่มสะสมเศษของ “ลูกแก้วสี่วิญญาณ” เพื่อเพิ่มพลังอำนาจให้มากที่สุด อินุยาฉะและเพื่อนของเขาได้ออกเดินทางเพื่อสะสมลูกแก้ว และปราบนาราคุ
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (; ; JAXA) เป็นองค์การด้านการสำรวจอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นสถาบันบริหารอิสระที่เกิดจากการรวมตัวเข้าด้วยกันขององค์กรสามแห่ง ได้แก่ สถาบันอวกาศและวิทยาศาสตร์นอกโลก (Institute of Space and Astronautical Science; ISAS) สถาบันทดลองยานอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น (National Aerospace Laboratory of Japan; NAL) และองค์การพัฒนาอวกาศแห่งชาติ (National Space Development Agency; NASDA) ภารกิจของ JAXA ได้แก่การวิจัย การพัฒนาและการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจอื่นอีกมากเช่น การสำรวจดาวเคราะห์น้อย และภารกิจการส่งมนุษย์ไปสู่ดวงจันทร์ เป็นต้น
ประเทศไทยได้มีความร่วมมือกับองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น ในการดำเนินการกิจกรรมอวกาศสำหรับเยาวชนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยประสานงานผ่าน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. มีโครงการต่างๆ ที่เกิดขึ้น ดังนี้
1. โครงการ Parabolic Flight
2. โครงการ Space Seeds for Asian Future 2011-2013
3. โครงการ Asian Try Zero-G
4. โครงการ Asian Herb in Space
5. โครงการ Kibo Robot Programming Challenge
กรมหลวงโยธาเทพ
กรมหลวงโยธาเทพ ภายหลังออกพระนามว่า สมเด็จพระรูปเจ้า มีพระนามเดิมว่า พระสุดาเทวี (คำให้การชาวกรุงเก่า) หรือ เจ้าฟ้าสุดาวดี (พ.ศ. 2199—2278) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งประสูติแต่พระมเหสีฝ่ายขวา พระองค์มีบทบาทด้านการค้าค่อนข้างสูงในรัชสมัยของพระราชบิดา และได้รับพระราชทานให้ดำรงพระอิสริยยศเป็น "กรมหลวงโยธาเทพ" และคงมีพระอำนาจสูงมาก โดยจดหมายเหตุลาลูแบร์กล่าวว่าพระองค์ "...ทรงพระเกียรติยศและเสด็จประทับ ณ พระมนทิราลัยเยี่ยงพระอัครมเหสี..." และบางครั้งชาวตะวันตกก็เรียกแทนพระองค์ว่าเป็น "ราชินี"
พระองค์มีบทบาทอย่างสูงเนื่องจากทรงมีส่วนริเริ่มการปฏิวัติผลัดแผ่นดิน ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับแพทย์หลวงชาวฝรั่งเศสที่ชื่อดาเนียล บรูชบูรด์ ผู้ที่ถูกกล่าวโทษว่าวางยาลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระนารายณ์ แต่ท้ายที่สุดพระองค์ก็ตกเป็นเหยื่อของเหตุการณ์นี้เสียเองทั้งที่ไม่เต็มพระทัยนัก ด้วยการเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายของสมเด็จพระเพทราชา แต่หลังสิ้นรัชกาลสมเด็จพระเพทราชา พระองค์และกรมหลวงโยธาทิพได้ถวายบังคมออกจากพระบรมมหาราชวังมาประทับและดำรงพระชนม์อย่างสงบด้วยการผนวชเป็นรูปชี แต่นั้นเป็นต้นมาชาววังได้ออกพระนามว่า "สมเด็จพระรูปเจ้า" และดำรงพระชนม์เรื่อยมาจนกระทั่งสวรรคตในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เมื่อปี พ.ศ. 2278
คำให้การชาวกรุงเก่าระบุว่า กรมหลวงโยธาเทพมีพระนามเดิมว่าพระสุดาเทวี เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ประสูติแต่พระกษัตรีย์พระมเหสีฝ่ายขวา (บางแห่งออกพระนามว่า เจ้าฟ้าสุริยงรัศมี) หรือพระอัครมเหสี เรื่องราวเบื้องต้นของพระองค์ปรากฏใน "คู่มือทูตตอบ" เขียนขึ้นโดยราชบัณฑิตไม่ปรากฏนามในสมัยกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2224 โดยในเนื้อความได้กล่าวถึงพระราชโอรส-ธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีเนื้อความระบุว่า ขณะนั้นพระราชธิดามีพระชนมายุได้ 25 พรรษา จึงสันนิษฐานว่าพระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2199 ส่วนเอกสารของบาทหลวงเดอชัวซีระบุว่า ใน พ.ศ. 2228 เจ้าฟ้าสุดาวดีมีพระชนมายุ 27 พรรษา ซึ่งปีประสูติจะตรงกับ พ.ศ. 2201
พระองค์เป็นพระราชธิดาที่โปรดปรานของพระราชบิดา หากมีผู้ใดเสกสมรสด้วยกับเจ้าฟ้าพระองค์นี้ก็ย่อมได้รับสิทธิธรรมเหนือราชบัลลังก์มากขึ้นด้วย และด้วยความที่เป็นพระราชธิดาที่ทรงโปรดปราน สมเด็จเจ้าฟ้าสุดาวดีจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็น เจ้าฟ้าต่างกรม เป็นพระองค์แรก ๆ พร้อมกับสมเด็จเจ้าฟ้าศรีสุพรรณ กรมหลวงโยธาทิพ พระขนิษฐาของสมเด็จพระนารายณ์ที่ได้รับการจัดตั้งจากเหล่าขุนนางข้าราชการเช่นกัน ซึ่งกรมหลวงโยธาทิพเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระนารายณ์ โดยในเรื่องราวดังกล่าวสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงนิพนธ์ไว้ในหนังสือตำนานวังหน้าเกี่ยวกับที่มาของเจ้าต่างกรม ความว่า
แต่เดิมมาขัตติยยศ ซึ่งสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินทรงตั้งเจ้านายนั้น เป็นตำแหน่งเฉพาะพระองค์ เช่นเป็นพระราเมศวร พระบรมราชา พระอินทราชา พระอาทิตยวงศ์ ส่วนพระองค์หญิงก็มีพระนามปรากฏเป็น พระสุริโยทัย พระวิสุทรกษัตรีย์ เป็นต้น ครั้นในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มีเหตุเป็นอริกับพระเจ้าน้องยาเธอ จึงไม่ได้สถาปนาขัตติยยศพระองค์หนึ่งพระองค์ใด พระราชโอรสก็ไม่มี (มีจดหมายเหตุฝรั่งกล่าวว่า เมื่อพระอัครมเหสีทิวงคต สมเด็จพระนารายณ์มีพระราชประสงค์จะให้ข้าราชการในพระมเหสีคงอยู่แก่เจ้าฟ้าพระราชธิดา) จึงโปรดให้รวบรวมข้าราชการจัดตั้งขึ้นเป็นกรมกรมหนึ่ง เจ้ากรมเป็นที่หลวงโยธาเทพ ให้ขึ้นอยู่ในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสุดาวดีราชธิดา และให้จัดตั้งอีกกรมหนึ่ง เจ้ากรมเป็นที่หลวงโยธาทิพ ให้ขึ้นอยู่ในสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าศรีสุพรรณอย่างเดียวกัน เจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์นั้นจึงปรากฏพระนามตามกรมว่า เจ้าฟ้ากรมหลวงโยธาเทพพระองค์ ๑ เจ้าฟ้ากรมหลวงโยธาทิพพระองค์ ๑ เป็นปฐมเหตุที่จะมีเจ้านายต่างกรมสืบมาจนทุกวันนี้
ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช.
สมเด็จเจ้าฟ้าน้อย พระราชอนุชาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงมีน้ำพระทัยและจรรยามารยาทละมุนละไมเป็นที่นิยมชมชอบของผู้คนในราชสำนักและราษฎรทั่วไป สมเด็จพระนารายณ์เองก็ทรงรักพระอนุชาองค์นี้ประดุจพระโอรส จึงมีพระราชดำริที่จะสถาปนาให้เป็นองค์รัชทายาท และยกสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงโยธาเทพ พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวของพระองค์ให้เป็นพระชายา จนถึงขั้นมีการเตรียมการจัดงานอภิเษกสมรส อีกทั้งเจ้าฟ้ากรมหลวงโยธาเทพเองก็มีพระปรารถนาอย่างลึกซึ้ง แต่ความหวังก็พังพินาศลงในกาลต่อมา เนื่องจากเจ้าฟ้าน้อยทรงลอบเป็นชู้กับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) พระสนมเอกของสมเด็จพระนารายณ์ ภายหลังท้าวศรีจุฬาลักษณ์ถูกลงโทษด้วยการโยนให้เสือกิน ส่วนเจ้าฟ้าน้อยได้รับโทษโบย จนเป็นอัมพาตที่พระชิวหา บ้างก็ว่าทรงแสร้งเป็นใบ้
ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีพระราชประสงค์ให้กรมหลวงโยธาเทพ อภิเษกสมรสกับพระปีย์ พระราชโอรสบุญธรรม แต่กรมหลวงโยธาเทพไม่ทรงยินยอมพร้อมพระทัยด้วย และพระองค์ทรงยึดมั่นในพระราชดำริเดิมที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าฟ้าน้อย และทรงขัดขืนพระราชประสงค์ของพระบิดา โดยปรากฏใน"บันทึกความทรงจำของบาทหลวง เดอะ แบส เกี่ยวกับชีวิตและการมรณกรรมของก็องสตังซ์ ฟอลคอน" ความว่า
ฝ่ายเจ้าฟ้าหญิงนั้น ครั้นทรงได้รับแจ้งพระราชดำริ ก็ทรงไม่ยินยอมพร้อมพระทัยด้วย ชะรอยจะทรงมีความหยิ่งในราชสมภพ ดังที่เธอทรงแสดงอยู่ให้ประจักษ์ จึงไม่อาจลดพระองค์ลงมาอภิเษกกับบุคคลในชั้นไพร่ได้ หรือชะรอยจะเป็นดังที่คนทั้งหลายเข้าใจกันอยู่ กล่าวคือเธอมีน้ำพระทัยโน้มน้าวและผูกพันในทางอภิเษกสมรสมาแต่ก่อนกับพระปิตุลา [สมเด็จเจ้าฟ้าน้อย] อยู่แล้ว ...เธอก็ยังทรงยึดมั่นในพระราชดำริดั้งเดิมของในหลวงที่จะอภิเษกเธอให้แก่เจ้าชายองค์นั้นอยู่เสมอ แต่เรื่องได้ดำเนินไปอย่างลับ ๆ ดังที่กระผมได้ยินเขาพูดกันมา ว่าแม้ในหลวงหรือ มร.ก็องสตังซ์ [เจ้าพระยาวิชาเยนทร์] ก็มิได้ล่วงรู้ระแคะระคายเลย ในหลวงทรงขัดพระทัยเป็นอันมาก ในการที่พระราชธิดาทรงขัดขืนพระราชประสงค์อย่างหนักแน่น ไม่ทรงยินยอมอภิเษกสมรสกับพระปีย์...
ในช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์ กรมหลวงโยธาเทพมิเคยปรากฏพระองค์ให้ชาวยุโรปคนใดพบเห็นเลย จึงเชื่อว่าในช่วงเวลานั้นพระองค์ทรงถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังไว้ด้วยเช่นกันกับพระอนุชาของสมเด็จพระนารายณ์ด้วยเหตุผลทางการเมือง ในช่วงปลายรัชกาลของพระบรมชนกนาถ กรมหลวงโยธาเทพมีพระราชดำรัสสั่งให้ขับไล่คริสต์ศาสนิกชนออกจากราชอาณาจักร ชาวคริสต์จึงถูกจับใส่ตรวน ซึ่งรวมไปถึงสมเด็จพระสังฆราช เดอ เมเตลโลโปลิส เว้นแต่บาทหลวงคณะเยสุอิตที่ได้รับเสรีภาพและได้รับอนุญาตให้เข้าพบและปลอบโยนผู้จองจำ แต่หลังการลอบปลงพระชนม์เจ้าฟ้าน้อย กรมหลวงโยธาเทพโทมนัสนัก เพราะทรงสงวนพระองค์สำหรับอภิเษกสมรส กรมหลวงโยธาเทพทรงรู้สึกผิดหวังที่ต่อต้านฝรั่งเศส โดยนายพลเดฟาร์ฌระบุว่า "...ท้ายที่สุดก็ทรงเลือกที่จำดำรงพระชนม์อยู่ในฐานะพระมเหสีมากกว่าจะสิ้นพระชนม์อย่างไร้ความสุข พระราชพิธีอภิเษกสมรส [กับสมเด็จพระเพทราชา] ไม่ได้จัดขึ้นก่อนที่พวกเรา [นายพลเดฟาร์ฌ] จะเดินทางออกไป"
หลังการผลัดแผ่นดินและปลายพระชนม์ชีพ.
หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระเพทราชาได้ครองราชย์สืบมา และได้ทรงอภิเษกกรมหลวงโยธาเทพขึ้นเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายเพื่อสิทธิธรรมแห่งราชบัลลังก์ ซึ่งกรมหลวงโยธาเทพเองเป็นผู้มีส่วนริเริ่มการปฏิวัติผลัดแผ่นดิน และตกเป็นเหยื่อของเหตุการณ์นี้เสียเองทั้งที่ไม่เต็มพระทัยต่อพระเพทราชานัก นอกจากนี้สมเด็จพระเพทราชาได้สั่งให้ปลงพระชนม์พระอนุชาสองพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช การที่ได้กรมหลวงโยธาเทพที่ทรงเป็นสมเด็จพระมเหสีฝ่ายซ้าย จึงทำให้พระเพทราชามีสิทธิธรรมในราชบัลลังก์สมบูรณ์มากขึ้น เมื่อครบถ้วนทศมาสกรมหลวงโยธาเทพก็ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรสพระนามว่าตรัสน้อย โดยพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าตรงกับเวลารุ่ง เดือน 10 ปีมะเส็ง จ.ศ. 1051 แต่พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ระบุว่าเป็นปีมะโรง จ.ศ. 1050 (พ.ศ. 2231)
แต่เดิมพระองค์ประทับอยู่ในพระตำหนักคูหาสวรรค์หรือพระตำหนักตึกภายในพระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ พระราชวังหลวงอยุธยา หลังจากสมเด็จพระเพทราชาเสด็จสวรรคต พระองค์และเจ้าฟ้าตรัสน้อยทรงย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักใกล้วัดพุทไธศวรรย์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเชื่อว่าประทับดังกล่าวปัจจุบันคือวัดเตว็ด เนื่องจากเป็นโบราณสถานที่ตั้งอยู่ไม่ไกลไปจากวัดพุทไธศวรรย์ ส่วนพระตำหนักคูหาสวรรค์ได้กลายเป็นที่ประทับของพระมเหสีองค์อื่น ๆ ของราชวงศ์บ้านพลูหลวงต่อไป พระองค์ทรงดำรงพระชนมชีพอย่างสงบสุข จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2278 สิริพระชนมายุได้ 79 พรรษา ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศขณะที่ผนวชเป็นรูปชี โดย"จดหมายเหตุเรื่องสมเด็จพระบรมศพ" ระบุว่า
"วัน จุลศักราช ๑๐๙๗ ปีเถาะสัพศก เพลาย่ำฆ้องค่ำแล้ว ๓ บาท สมเด็จพระรูปเจ้าเสด็จนิพพาน ณ วัดพุทไธสวรรย์ฯ [สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ] เสด็จลงไป ณ พระศพ จึงทรงฯ สั่งว่าให้เชิญสมเด็จพระบรมศพขึ้นไปไว้ ณ พระที่นั่งไพชยนต์มหาปราสาทนั้นแล..."
การนี้สมเด็จพระเจ้าบรมโกศโปรดเกล้าฯ ให้ทำพระเมรุขนาดน้อย ขื่อ 5 วา 2 ศอก แล้วเชิญพระศพขึ้นพระมหาพิชัยราชรถแห่ไปยังพระเมรุ ถวายพระเพลิงหน้าพระศพ พระสงฆ์ 10,000 รูป สดับปกรณ์ 3 วัน
พระราชกรณียกิจและพระจริยวัตร.
พระราชกรณียกิจในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ กรมหลวงโยธาเทพทรงรับผิดชอบกิจการในพระราชวังแทนพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคต ทรงดูแลเรื่องต่าง ๆ นางสนมกำนัลขันที จนชาววังเรียกว่า "เจ้าวัง" เมื่อทรงกรมแล้วได้รับพระเกียรติยศอย่างสูงสุดคือ ได้รับพระราชทานหัวเมืองเอก โท ตรี จัตวา ส่วยสาอากรขนอนตลาดเลกสมในสังกัด มีพระคลังสินค้า เรือกำปั่น และเงินทุน นอกจากนี้ยังได้รับพระราชทานทรัพย์สินส่วนพระองค์อีกจำนวนมาก เรื่องราวของพระองค์ได้ปรากฏในจดหมายเหตุลาลูแบร์ เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในปลายรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ได้ทำการบันทึกไว้ความว่า "...เจ้าฟ้าหญิงองค์ที่ข้าพเจ้าได้กล่าวแล้วว่าดำรงอิสริยยศเยี่ยงพระมเหสีนั้น กำลังทรงมีเรื่องหมางพระทัยอยู่กับพระราชบิดา ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงกว้านการค้ากับต่างประเทศไว้เสียหมด" ด้วยเหตุนั้น พระองค์จึงมีเหตุหมางพระทัยกับพระราชบิดาที่เป็นอุปสรรคทางการค้าของพระองค์ นอกจากนี้พระองค์ยังทรงมีเรื่องบาดหมางกับเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ เนื่องจากเขาได้เกณฑ์แรงงานสองพันคนจากที่ดินในอาณัติของพระองค์ เพื่อนำไปปฏิบัติการในเมืองเขมรช่วงปี ค.ศ. 1684 จึงเป็นเหตุให้ทรงกริ้วหนัก และพระองค์ก็ทรง "ไม่สบายพระทัยนักที่พวกฝรั่งเศสเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในพระราชอาณาจักรเช่นนี้" ทั้งนี้ทรงตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ดังปรากฏความว่า "คุณพ่อบาทหลวงตอบพวกเราว่า หากทำตามที่เราเรียกร้องก็หมายหัว ม.ก็องสต็องซ์ไว้ได้เลย ทั่วทั้งอาณาจักรจะลุกขึ้น ตั้งกันเป็นหมู่เป็นพวก นับร้อยนับพัน จะเป็นโอกาสให้ศัตรูของเขา ซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก หนึ่งในนั้นคือ ราชินี [พระราชธิดา — กรมหลวงโยธาเทพ] ซึ่งทรงเย่อหยิ่งและผยองในศักดิ์ศรีอย่างยิ่ง"
ด้วยเหตุดังกล่าวในช่วงปี ค.ศ. 1687 มาดามลาโดแฟ็ง พระชายาในเจ้าชายหลุยส์ เลอกร็องโดแฟ็ง พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้ส่งทูตพิเศษนำของกำนัลมาพระราชทานให้ แต่พระองค์กลับปฏิเสธ โดยทรงอ้างว่าพระองค์ทรงมีฐานะ "ยากจน" เกินกว่าจะประทานของมีค่าที่จะเทียบกันได้เป็นการตอบแทน ซึ่งในจดหมายเวเรต์ถึงมาร์กีส์เดอแซนเญอเลก็ได้กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ไว้ว่า "พระราชธิดาในองค์กษัตริย์สยามแสดงอาการโกรธแค้นพวกเรา เนื่องจากนางเกลียดชังเมอสิเยอร์ก็องสต็องซ์ซึ่งเคยลบหลู่ดูหมิ่นนางอยู่หลายครั้งหลายหน เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนกระทั่งนางไม่ประสงค์จะรับของกำนัลของมาดามลาโดฟีนที่ส่งมาถวาย นี่แสดงให้เห็นความเกลียดชังของนางที่มีต่อเรา"
นอกจากนี้บาทหลวงตาชาร์ดก็ได้บันทึกเรื่องราวด้วยลายมือเขียนด้วยเช่นกัน แต่ก็แต่งเติมไปบ้าง ความว่า "ครั้งเมื่อมีผู้ไปเร่งรัดทาง (พระราชธิดา)...ให้เข้าไปยังราชสำนัก เพื่อจะได้คัดเลือกของหายากให้เป็นของกำนัลแด่พระชายาของพระโอรส เพราะจะเป็นการผิดวิสัยอย่างยิ่งที่ไม่ได้ตอบแทนน้ำใจของมาดามลาโดแฟ็ง พระนางตรัสตอบว่า ไม่ได้ทรงร่ำรวยพอที่จะส่งของกำนัลที่มีค่าเสมอกับของที่ส่งมาให้ และทรงแน่พระทัยว่า องค์พระบิดาจะได้ทรงกระทำทุกอย่างที่ทรงเห็นควรเหมาะกับพระนาง"
กล่าวกันว่าพระนางทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับชาวฮอลันดาโดยผ่านแพทย์หลวงชาวฝรั่งเศสที่ชื่อดาเนียล บรูชบูรด์ (Daniel Brochebourde) ซึ่งนับถือนิกายโปรเตสแตนต์และตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อพระสันตะปาปาและพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และเป็นผู้ที่ถูกกล่าวโทษว่าเป็นผู้วางยาพิษลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตามคำสั่งของฮอลันดาและพระเพทราชา
รายชื่อตอนในโทระโดระ!
"โทระโดระ!" เป็นอะนิเมะจากญี่ปุ่น ผลิตโดย J.C.Staff กำกับโดย ทาสึยูคิ นางาอิ, เขียนบทโดย มาริ โอคาดะ, และ ออกแบบตัวละครโดย มาซาโยชิ ทานากะ โดยนำต้นแบบจาก ยาสึ อะนิเมะนี้มีพื้นฐานจาก ไลท์ โนเวล "โทระโดระ!" แต่งโดย ยูยูโกะ ทาเคมิยะ กล่าวถึงชีวิตของ ทาคาสึ ริวจิ นักเรียนมัธยมปลายที่มีหน้าและบุคลิกเหมือนพวกยากูซ่าทำให้คนรอบข้างกลัวแต่ความจริงแล้วริวจินนั้นเป็นคนที่ดีมากและชอบเก็บกวาดบ้านทำครัวอยู่เสมอ แต่ชีวิตต้องมาเปลี่ยนไปหลังจากเขาได้พบกับ ไอซากะ ไทกะหญิงสาวตัวเล็กหน้าตารักแต่นิสัยดุเหมือนเสือจนคนรอบข้างตั้งฉายาให้ว่า "เสือมือถือ"
ตอนแรกของอะนิมะได้ฉายครั้งแรก ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2551 (คืนวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551) ในช่อง TV Tokyo และตอนสุดท้ายฉายวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2552 รวม 25 ตอนและยังมีช่องโทรทัศน์อื่นๆ เช่น AT-X, TV Aichi, TV Hokkaido, TV Osaka, TV Setōchi, และ TVQ Kyushu Broadcasting ฉายอีกด้วย การจำหน่ายดีวีดีนั้น ในแผ่นแรกจะมี 4 ตอน จำหน่ายในวันที่ 21 มกราคม 2009 ในรูปแบบธรรมดาและลิมิตเต็ด เอดิชัน โดย King Records และอีก 7 แผ่นจะมีแผ่นละ 3 ตอน โดยจะจำหน่ายระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ถึง 26 สิงหาคม 2009 ในรูปแบบธรรมดาและลิมิตเต็ด เอดิชัน และในดีวีดีแผ่นที่สองได้ใส่ตอนพิเศษชื่อว่า "Toradora SOS!" ด้วย
อะนิมะมีเพลงประกอบ 5 เพลง แบ่งเป็นเพลงเปิด 2 เพลง เพลงปิด 2 เพลง เพลงปิดพิเศษ 1 เพลง เพลงเปิดเพลงแรกคือเพลง "พรี-พาเรด"  ร้องโดย ริเอะ คุกิมิยะ, เอริ คิทามุระ และ ยูอิ โฮริเอะ เพลงปิดเพลงที่ 2 คือ เพลง "Silky Heart" ร้องโดย ยูอิ โฮริเอะ ส่วนเพลงปิดเพลงแรก คือเพลง "วานิลา ซอลท์"  ร้องโดย ยูอิ โฮริเอะ เพลงปิดเพลงที่ 2 คือ เพลง "Orange"  ร้องโดย ริเอะ คุกิมิยะ, เอริ คิทามุระ, และ ยูอิ โฮริเอะ และเพลงปิดตอนที่ 19 คือเพลง "Holy Night"  ร้องโดย คุกิมิยะ และ คิทามุระ
รายชื่อตอนใน โทราโดร่า!
เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรี
พระเจ้ามังรายมหาราช
ไข่แดง
ไข่แดง เป็นส่วนประกอบของไข่ โดยอยู่ภายในเปลือกไข่ ประกอบด้วยสารอาหารไว้ใช้เลี้ยงตัวอ่อน เมื่อรวมกับไข่ขาวจะเป็นเซลล์เดียวจนกว่าจะมีการปฏิสนธิ
โดยทั่วไปไข่ของสัตว์ปีก สัตว์เลื้อยคลาน และแมลงหลายชนิด มักถูกใช้เป็นอาหาร ทั้งที่ผ่านการปรุงโดยใช้ความร้อน การยำ หรือบางครั้งก็บริโภคทั้งดิบ ๆ หรือมีการแยกไข่แดงออกจากไข่ขาวเพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เช่น มายองเนส คัสตาร์ด เครมบรูเล่ หรือทำขนมไทย เช่น ทองหยิบ ทองหยอด รวมถึงนำไปผสมเป็นเครื่องดื่ม เช่น เอ้กน็อก และแอดโวคาท (เหล้ารัมผสมไข่ดิบ)
นอกจากใช้เป็นอาหารแล้ว ไข่แดงยังถูกใช้ในงานศิลปะสมัยก่อน เช่น ใช้เป็นส่วนผสมในการทำสีฝุ่นเทมเพอรา ในงานจิตรกรรม ซึ่งเป็นกรรมวิธีที่ช่วยทำให้ภาพเขียนมีอายุยืนนานขึ้นด้วย
ไข่แดงยังสามารถสกัดเป็นน้ำมันเพื่อนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง รวมถึงทางการแพทย์ด้วย
ไข่แดงประกอบด้วยน้ำ โปรตีน และแร่ธาตุหลายชนิด เช่น ธาตุเหล็ก แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามินเอ และวิตามินบี 1 รวมทั้งสารโคลีนที่มีส่วนช่วยพัฒนาสมองและเสริมสร้างความจำ สารลูทีนและซีแซนทีนที่มีประโยชน์ ช่วยบำรุงประสาทตา
ในไข่แดงยังมีไขมัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว มีคุณค่าใกล้เคียงกับไขมันปลาทะเล มีกรดไขมันโอเมกา-3 ที่จำเป็นต่อการทำงานของสมองและเนื้อเยื่อตา รวมถึงกรดโอเมก้า 6 และกรดอะราคิโดนิก (ARA) ที่สำคัญต่อการพัฒนาระบบประสาทและการทำงานของระบบประสาทตา
ทว่าไข่แดงยังมีคอเลสเตอรอล ที่ไม่พบในไข่ขาว ซึ่งเดิมทีมีการห้ามรับประทานไข่แดงในปริมาณมาก เพราะอาจเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจขาดเลือด แต่ในงานวิจัยภายหลังพบว่า คลอเรสเตอรอลในไข่มีผลทำให้คลอเรสเตอรอลในเลือดสูงขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ดี สมาคมหัวใจอเมริกา  แนะนำว่า ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกินวันละหนึ่งฟอง เพราะไข่ไก่หนึ่งฟองมีคอเลสเตอรอลเกินกว่า 200 มิลลิกรัม และสำหรับผู้เป็นโรคหัวใจ เบาหวาน คอเลสเตอรอลสูง หรือโรคหลอดเลือดสมอง ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกิน 3 ฟองต่อสัปดาห์
น้ำมันไข่แดงสามารถได้จากการสกัดน้ำมันทิ้งออกไปให้หมด แล้วจะมีการสร้างเซลล์ขึ้นแล้วก็ทำให้เป็นปฎิสนธิ ทำให้อสุจิเข้าไปในไข่ขาวจนเลี่ยน น้ำมันที่สกัดจากไข่แดงสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายสถาน ในศตวรรษที่ 11 มีการนำไข่แดงมาเป็นส่วนประกอบในการผลิตเครื่องประทินผิว เพราะไข่แดงช่วยบำรุงให้ผิวนุ่มชุ่มชื้น ลดอาการผิวแห้งตึง นอกจากนี้ ยังมีการนำน้ำมันไข่แดงผสมกับน้ำมันสกัด
จากต้นชา ใช้ลดสิวเสี้ยน และกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว
ในการแพทย์แผนโบราณของกรีก อินเดีย ญี่ปุ่นและจีน มีการนำน้ำมันไข่แดงมาทำเป็นครีมนวด หรือครีมหมักผม รักษาอาการผมร่วง ผมแตกปลาย ป้องกันรังแค ช่วยให้ผมดกดำ นิ่มเป็นเงางาม
ในสเปน ในแคว้นอันดาลูซิอาโบราณ มีการนำน้ำมันไข่แดงมาผสมกับน้ำมันละหุ่ง น้ำมันกุหลาบ เพื่อรักษาอาการหิด
ทางแพทย์แผนจีน มีการใช้น้ำมันไข่แดงเพื่อรักษาอาการผิวหนังพุพอง ไหม้ อักเสบ แผลร้อนในปาก ช่วยฟื้นฟูผิวให้กลับคืนสู่สภาพ สมบูรณ์ และยังช่วยบำรุงรากผม รักษาอาการติดเชื้อราที่หนังศีรษะ การติดเชื้อในช่องจมูก และโรคริดสีดวงทวารด้วย
ยามาดะ นางามาซะ
ยามาดะ นางามาซะ หรือ ออกญาเสนาภิมุข (; พ.ศ. 2113 — พ.ศ. 2173) เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่น ที่เข้ามารับราชการ ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ออกญาเสนาภิมุข
ยามาดะ นางามาซะ เดินทางเข้ามากรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม โดยเดินทางกลับมาพร้อมกับคณะทูตจำนวน 60 คน ที่พระเจ้าทรงธรรมทรงส่งไปถึงเมืองเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2155
นะงะมะซะซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อย ได้รับราชการในกรมอาสาญี่ปุ่น และเจริญก้าวหน้าในเวลาต่อมา เป็นเจ้ากรมอาสาญี่ปุ่น ในชื่อออกญาเสนาภิมุข (ตำแหน่งออกญา เทียบเท่าพระยา)