pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นเรื่องราว เมื่อเข้าถึงเขตชลบุรีแล้วไปตามลำดับจากเหนือไปใต้ คือ บางปลาสร้อย หนองมน บ้านไร่ บางพระ บางละมุง นาเกลือ พัทยา นาจอมเทียน ห้วยขวาง" หนองชะแง้ว (ปัจจุบันเรียกบ้านชากแง้ว อยู่ในเขตอำเภอบางละมุง ซึ่งเป็นทางที่จะไปอำเภอแกลง จังหวัดระยองได้) " บางไผ่ พุสาคร ชะวากชากลูกหว้า ห้วยโป่ง ห้วยพร้าว บ้านทับม้า ถึงระยอง ต่อจากนี้สุนทรภู่คลำหาทางไปเอง เพราะนายแสงคนนำทางหลบหนีไป แต่ในที่สุดสุนทรภู่ก็เดินทางไปจนถึงบ้านแกลง บ้านพงอ้อ บ้านกร่ำ จึงได้พบบิดาและญาติทางบิดา
กู่เทียนเล่อ
เจิ้นจื่อตัน
พาวเวอร์เรนเจอร์ มิสติกฟอร์ซ
พาวเวอร์เรนเจอร์ มิสติกฟอร์ซ  20 กุมภาพันธ์ถึงวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจาก มาจิเรนเจอร์
ไวพจน์ สกุลนี
เกลียว เสร็จกิจ
หนังสือเดินทาง  เป็นเอกสารที่ออกโดยรัฐบาลสำหรับยืนยันตัวบุคคลในการเดินทางระหว่างประเทศ โดยปกติแล้วประกอบไปด้วยข้อมูลส่วนบุคคล ได้แก่ ชื่อ เพศ วันเกิดและสถานที่เกิด
พนักงานอัยการ
พนักงานอัยการ (อังกฤษ: prosecutor) คือผู้มีอำนาจหน้าที่ดำเนินคดีแทนรัฐบาลในศาล รวมถึงการรับว่าต่างหรือแก้ต่างแทนรัฐ
อัยการในประเทศไทย.
อัยการในประเทศไทย เป็นตำแหน่งที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเดิมเรียกว่า "ยกกระบัตร" หรือ "ยกระบัตร" มีหน้าที่สอดส่องดูแลความผิดและชอบของเจ้าเมืองและกรมการเมือง และสอดส่องอรรถคดีความทั่วไปในหัวเมือง ต่อมาในปี พ.ศ. 2436 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งกรมอัยการขึ้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการ ประกาศรวมพนักงานอัยการ ลงวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2458 และทรงพระราชดำริให้เปลี่ยนชื่อเรียกคำว่า "ยกระบัตร" เป็นคำว่า "อัยการ" ทั้งหมด ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 ตั้งแต่ พ.ศ. 2465 มีพระบรมราชโองการให้กรมอัยการ ย้ายสังกัดจากกระทรวงยุติธรรม ไปสังกัดกระทรวงมหาดไทยจนกระทั่ง พ.ศ. 2534คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ได้มีประกาศ รสช. ฉบับที่ 47 และฉบับที่ 49 แยกกรมอัยการออกจากกระทรวงมหาดไทย ไปเป็นหน่วยงานราชการอิสระ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี เปลี่ยนชื่อจาก “กรมอัยการ” เป็น “สำนักงานอัยการสูงสุด” และเปลี่ยนชื่อตำแหน่ง “อธิบดีกรมอัยการ” เป็น “อัยการสูงสุด”
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2550 ตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 มาตรา 255 ได้บัญญัติให้ องค์กรอัยการ เป็นองค์กรอื่นตามรัฐธรรมนูญ กำหนดให้พนักงานอัยการ มีอำนาจหน้าที่ตามที่บัญญัติในรัฐธรรมนูญ และตามกฎหมายว่าด้วยอำนาจหน้าที่ของพนักงานอัยการและกฎหมายอื่น โดยให้มีอิสระในการพิจารณาสั่งคดีและปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปโดยเที่ยงธรรม การแต่งตั้งและการให้อัยการสูงสุดพ้นจากตำแหน่งต้องเป็นไปตามมติของคณะกรรมการอัยการ และได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา ผลตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 ดังกล่าว เป็นการยกฐานะสำนักงานอัยการสูงสุดให้เป็นองค์การอื่นตามรัฐธรรมนูญที่มีความเป็นอิสระ ไม่อยู่ในบังคับบัญชาและกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม โดยต้องรับผิดชอบต่อรัฐสภา ทั้งเป็นการยกฐานะตำแหน่ง อัยการสูงสุด ให้เทียบเท่ากับตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา และประธานศาลฎีกา เป็นครั้งแรก
ข้าวหอมมะลิอินทรีย์
เมืองกุสินารา
สวนลุมพินีวัน
แสลงใจ
แสลงใจ หรือ ตูมกาแดง  เป็นไม้ยืนต้นในป่าเบญจพรรณ เป็นที่มาของชื่ออุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง
ลักษณะเป็นไม้ต้น สูง 5–25 ม. กิ่งก้านกลม เกลี้ยง สีเทาแกมเหลือง บางครั้งมีหนาม ใบดก หนาทึบ ใบสีเขียวเข้มเป็นมัน เป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม แผ่นใบรูปรี รูปไข่กว้าง ถึงรูปโล่ กว้าง 3–9 ซม. ยาว 4–10.5 ซม. ปลายใบมน ถึงเรียวแหลมและมักเป็นติ่งหนาม โคนใบมนกลม ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยง มีเส้นใบหลัก 3–5 เส้นออกจากโคนใบ ดอก เล็ก สีเขียวอ่อน ถึงขาวนวล ยาว 0.8–1.3 ซม. ออกรวมกันเป็นช่อกระจุกแยกแขนง ที่ปลายยอด ผลกลมโต เหมือนลูกมะตูม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5–4 ซม. เมื่อสุกเป็นสีส้ม ถึงแดง เปลือกหนา ผิวมีขนสาก ถึงเกลี้ยง มี 1–4 เมล็ด เมล็ดรูปโล่ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 ซม. มีขนคล้ายเส้นไหมคลุม
แสลงใจพบในบริเวณที่ลุ่มต่ำ ในป่าเบญจพรรณหรือป่าเต็งรัง ทางภาคเหนือและภาคตะวันออก ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ศรีลังกา ลาว กัมพูชา เวียดนามและมาเลเซีย
เมล็ดมีสารสตริกนิน ใช้ในปริมาณต่ำเป็นยาบำรุงธาตุ กระตุ้นระบบการหายใจและการไหลเวียนของโลหิต ในตำรับสมุนไพรไทยเรียกว่า โกฐกะกลิ้ง ถ้าใช้มากจะเป็นพิษอย่างรุนแรงถึงตายได้ โดยจะทำให้เกิดอาการชักกระตุก เนื่องจากระบบประสาทส่วนกลางถูกทำลาย
ตูมกาแดง
ต้นแสลงใจ
อุทยานแห่งชาติแสลงหลวง
ปลาฉลามครุย  เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง ที่มีรูปร่างประหลาดมากคล้ายปลาไหล อาศัยอยู่ในน้ำลึก 1,968 – 3,280 ฟุต
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chlamydoselachus anguineus" ในอยู่ในวงศ์ Chlamydoselachidae เดิมเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่มีรายงานพบในหลายพื้นที่ รวมถึงในเขตน่านน้ำของญี่ปุ่น ทำให้ปลาฉลามครุยกลายเป็น "ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต" อีกชนิดหนึ่งของโลก เพราะเชื่อว่ามันไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างลักษณะเลยมาตั้งแต่ยุคครีเทเชียส จนกระทั่งถึงปัจจุบัน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ปลาฉลามชนิดนี้ได้สร้างความฮือฮากลายเป็นข่าวโด่งดังไปทั้งโลก เมื่อชาวประมงชาวญี่ปุ่นสามารถจับตัวอย่างที่ยังมีชีวิตได้ตัวหนึ่งในเขตน้ำตื้นใกล้ชายฝั่งใกล้สวนน้ำอะวาชิมา ในเมืองชิซุโอะกะทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงโตเกียว ซึ่งเชื่อว่าปลาตัวนี้ลอยขึ้นมาเพราะร่างกายอ่อนแอเนื่องจากความร้อนที่ขึ้นสูงของอุณหภูมิของน้ำ ซึ่งมีชีวิตอยู่ได้ไม่นานก็ตายไป
เชื่อว่าปลาฉลามชนิดนี้ กระจายพันธุ์อยู่ในเขตน้ำลึกใกล้นอร์เวย์, แอฟริกาใต้, นิวซีแลนด์, ชิลี และญี่ปุ่น มีรูปร่างเรียวยาวคลายปลาไหลหรืองูทะเล เป็นไปได้ว่าตำนานงูทะเลขนาดใหญ่ที่เป็นเรื่องเล่าขานของนักเดินเรือในสมัยอดีตอาจมีที่มาจากปลาฉลามชนิดนี้ มีผิวสีน้ำตาลหรือเทาเข้ม มีซี่กรองเหงือก 6 คู่ สีแดงสด และฟูกางออกเหมือนซาลาแมนเดอร์บางชนิด ทำให้ดูแลเหมือนครุย ซึ่งมีไว้สำหรับดูดซับออกซิเจนโดยเฉพาะ เนื่องจากในทะเลลึกมีปริมาณออกซิเจนน้อยกว่าด้านบนถึงกว่าครึ่ง ปากกว้างเลยตำแหน่งของตา ภายในปากมีฟันที่แตกเป็นดอกแหลม ๆ 3 แฉก ทำให้สันนิษฐานว่าเป็นปลาที่ล่าปลาเล็กเป็นอาหารที่เก่งฉกาจชนิดหนึ่ง ความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 6.5 ฟุต
[[หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม|ฉลามโบราณ]]
[[หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามครุย]]
[[หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต]]
[[หมวดหมู่:ปลาทะเลลึก]]
ทรู อะคาเดมี แฟนตาเชีย
กริชตูเรเดงโตร์
กริชตูเรเดงโตร์ (; "พระคริสต์ผู้ไถ่") เป็นอลังการประติมากรรมพระเยซูตั้งอยู่บนยอดเขากอร์โกวาดู ประเทศบราซิล สูงราว 38 เมตร โดยปอล ลันดอฟสกี ประติมากรชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโปแลนด์เป็นผู้ออกแบบ และเอโตร์ ดา ซิลวา กอชตา วิศวกรชาวบราซิลดำเนินการสร้าง ใช้เวลาในการสร้าง 5 ปี โดยทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2474
ประติมากรรมนี้ถือเป็นอนุสาวรีย์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ทั้งยังเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่ และได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของกรุงรีโอเดจาเนโร และเป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจของชาวบราซิล มีนักท่องเที่ยวเดินทางมายังสถานที่แห่งนี้ราว 1,800,000 รายต่อปี
ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ
นครริโอเดอจาเนโร
วงศ์ปลาคาราซิน
วงศ์ปลาคาราซิน  หรือ วงศ์ปลาตะเพียนกินเนื้อ เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งที่เดิมอยู่จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) แต่ว่าปลาในวงศ์นี้เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร หลายสกุล หลายชนิด ใช้ชื่อวงศ์ว่า Characidae
โดยถือเป็นวงศ์หลักของปลาในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) สามารถแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีกหลายวงศ์ มีหลายร้อยชนิด นิยมอยู่รวมเป็นฝูง โดยปลาที่มีขนาดเล็ก เช่น ปลานีออน ("Paracheirodon innesi") มักจะมีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ เรียกรวม ๆ กันว่า "ปลาเตตร้า" เป็นต้น พบกระจายอยู่ทั่วไปทั้งทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้
เป็นวงศ์ปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจคือ ใช้บริโภค ซึ่งปลาที่รู้จักกันในแง่นี้ก็คือ ปลาคู้แดง ("Piaractus brachypomus") เป็นต้น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม
วงศ์ย่อย Aphyocharacinae
วงศ์ย่อย Aphyoditeinae
วงศ์ย่อย Bryconinae
วงศ์ย่อย Characinae
วงศ์ย่อย Cheirodontinae
วงศ์ย่อย Serrasalminae
วงศ์ย่อย Gymnocharacinae
วงศ์ย่อย Heterocharacinae
วงศ์ย่อย Iguanodectinae
วงศ์ย่อย Rhoadsiinae
วงศ์ย่อย Salmininae
วงศ์ย่อย Stethaprioninae
วงศ์ย่อย Stevardiinae
วงศ์ย่อย Tetragonopterinae
Ghibli Museum
โขนธรรมศาสตร์
โขนธรรมศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นโดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เพื่อเป็นการอนุรักษ์โขนและฝึกให้นักศึกษาดูโขนเป็น โขนธรรมศาสตร์จัดแสดงครั้งแรกต่อหน้าพระที่นั่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในชื่อตอนที่ว่า "นาคบาศ"
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2504 โดยเป็นคณะลำดับที่ 2 ของประเทศที่จัดการเรียนการสอนด้านศิลปศาสตร์ มีภารกิจเบื้องต้นในการจัดการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานให้แก่นักศึกษาทุกคณะในมหาวิทยาลัยก่อนจะเลือกเข้าศึกษาแขวงวิชาเฉพาะด้านสำหรับคณะตน ปัจจุบัน คณะศิลปศาสตร์มีหน้าที่ทำการสอนวิชาด้านวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ อีกทั้งภาษาต่างประเทศ โดยมีการจัดการเรียนการสอนด้านศิลปศาสตร์ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ทั้งหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ อีกทั้งเป็นวิชาเลือกให้แก่นักศึกษาทั่วทั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ให้เลือกเรียนได้อย่างเสรี
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยังเป็นคณะที่ค่อนข้างมีการแข่งขันสูงมาก โดยรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีคะแนนสอบแอดมิชชั่นทั้งประเทศสูงสุด 1 ใน 10 ของประเทศมาโดยตลอด (โดยปีการศึกษา 2559 และ 2560 รับนักเรียนที่มีคะแนนแอดมิชชั่นสูงสุดอันดับ 3 ของประเทศ และในปีการศึกษา 2561 ในระบบการรับตรงใหม่หรือ TCAS คณะศิลปศาสตร์มีคะแนนสอบเข้าสูงที่สุดในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ด้วยคะแนน 94.45 คะแนน) คณะศิลปศาสตร์ยังได้รับการจัดอันดับงานวิจัยมหาวิทยาลัยทั่วโลก (QS World University Rankings by Subject) ให้เป็นอันดับ 2 ของประเทศไทยในสาขาปรัชญา สาขาประวัติศาสตร์ และสาขาภาษาสมัยใหม่ และอีกทั้งยังติด 3 ของประเทศอันดับในสาขาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ และสาขาภาษาศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2504 ด้วยดำริของศาสตราจารย์ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ ซึ่งดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะด้วย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานทั่วไปให้แก่นักศึกษาทุกคณะในมหาวิทยาลัย ก่อนเลือกแขนงวิชาเฉพาะทางของคณะต่าง ๆ ทั้งนี้ เป็นไปตามจุดมุ่งหมายสองประการคือ
โดยในยุคเริ่มแรก คณะศิลปศาสตร์ ได้ทำการสอนด้านศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้แก่ทั้งมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นวิชาพื้นฐาน และอีกทั้งประสาทปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต 5 สาขาวิชาอันได้แก่ สาขาวิชาคณิตศาสตร์ สาขาวิชาสถิติ สาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์ สาขาวิชาประวัติศาสตร์ และสาขาวิชาภาษาศาสตร์ ซึ่งสาขาเหล่านี้ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 อันเป็นสาขาปีเดียวกันกับการต่อตั้งคณะศิลปศาสตร์แต่เดิม โดยชื่อคณะศิลปศาสตร์นั้นได้รับประทานนามจาก พระองค์เจ้าวรรณไวทยากรณ์ โดยเริ่มทำการสอนครั้งแรกในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2505 โดยเปิดสอนรายวิชาศิลปศาสตร์ให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของทั่วทั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก่อนที่จะเลือกเข้าศึกษาตามคณะหรือสาขาวิชาต่างๆในชั้นปีต่อไป โดยดังนี้จึงถือเอาวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2505 เป็นวันสถาปณา "คณะศิลปศาสตร์"
ในแต่เดิมที่คณะศิลปศาสตร์ในพื้นที่บริเวณใกล้เคียงกับท่าพระจันทร์ในการสร้างตึกโดยสร้างตึก "คณะศิลปศาสตร์" เป็นสองตึกโดยแต่เดิมเป็นตึก 5 ชั้น และ 3 ชั้น โดยเป็นอาคารต้นแบบสถาปัตยกรรมรูปแบบสมัยนิยม (Modernism) ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 ได้ขยายอาคาร 5 ชั้นต่อเติมเพิ่มเป็น 8 ชั้น ก่อนการขยายการศึกษาไปยังศูนย์รังสิตอาคารคณะศิลปศาสตร์จึงเป็นอาคารที่สามารถรองรับนักศึกษาทั้งท่าพระจันทร์ได้ในสมัยนั้น ต่อมาเมื่อมีการขยายการศึกษาไปยังศูนย์รังสิต คณะศิลปศาสตร์จึงเริ่มพิจารณาการเรียนการสอนบางสาขาวิชาให้ย้ายไปยังศูนย์รังสิตด้วย โดยเริ่มแรกมีการย้ายสาขาจิตวิทยาและสาขาวิชาภูมิศาสตร์ไปยังศูนย์รังสิตเป็นกลุ่มแรก โดยพิจารณาการศึกษารายวิชาบางวิชาให้ไปศึกษาที่ศูนย์รังสิตแล้วให้มาศึกษาที่ท่าพระจันทร์ในช่วงชั้นปีสุดท้าย แม้กระนั้นด้วยการขยายตัวของคณะและมหาวิทยาลัยเอง การบริหารและสาขาวิชาต่างๆได้มีนโยบายตามนโยบายมหาวิทยาลัยที่ระบุว่าให้นักศึกษาปริญญาตรีภาคปกติเริ่มศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เต็มรูปแบบโดยใช้อาคารคณะศิลปศาสตร์ 9 ชั้น 2 ปีก ของศูนย์รังสิตซึ่งมี่เนื้อที่รองรับต่อการขยายตัวของสาขาวิชาและนักศึกษาเป็นที่สถานที่สำหรับการศึกษาหลักในระดับชั้ยปริญญาตรีเป็นต้นมา
ในส่วนของสาขาวิชาต่าง ๆ คณะศิลปศาสตร์ได้ขยายการเรียนการสอนในสายมนุษยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้กว้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนมากให้ โดยมีการบุกเบิกสาขาและศาสตร์ต่างเรื่อยมาตามลำดับหลังจาก 5 สาขาก่อตั้งอาทิ สาขาวิชาจิตวิทยา (พ.ศ. 2507) สาขาวิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ (พ.ศ. 2509) สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (พ.ศ. 2513) สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น สาขาวิชาปรัชญา สาขาวิชาภาษาเยอร์มัน สาขาวิชาฝรั่งเศส และ สาขาวิชาภูมิศาสตร์ (พ.ศ. 2514) สาขาวิชาภาษาจีน และ สาขาวิชาภาษาไทย (พ.ศ. 2518) สาขาวิชาการละคอน (พ.ศ. 252X) สาขาวิชาศาสนา (พ.ศ. 2525) ต่อมาสาขาวิชาคณิตศาสตร์และสาขาวิชาสถิติได้รับการยกฐานะให้ขึ้นตรงกับคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพร้อมกับการก่อตั้งและขยายการศึกษาไปศูนย์รังสิตในปี พ.ศ. 2529 และสาขาวิชาการละคอนได้รับการยกฐานะจากงบประมาณจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์และโอนสาขาวิชาการละคอนไปสังกัดคณะศิลปกรรมศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 เป็นต้นมา ส่วนสาขาวิชาศาสนาได้ทำการปิดการเรียนการสอนและยุบเหลือแค่วิชาโท สาขาวิชาภาษารัสเชีย (พ.ศ. 2518 และได้รับการยกเป็นภาควิชาในปี พ.ศ. 2536) คณะศิลปศาสตร์ยังได้ริเริ่มการสอนหลักสูตรนานาชาติเพื่อตอบสนองความต้องการในยุคสมัยใหม่โดยเปิดสอน สาขาวิชาอังกฤษ-อเมริกันศึกษา ในปี พ.ศ. 2541
ปัจจุบัน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังต่อไปนี้
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีรายนามคณบดีตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ดังต่อไปนี้
การรับเพื่อนใหม่ของคณะฯ.
คณะกรรมการนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (กนศ.ศศ.) เป็นผู้จัดกิจกรรมรับเพื่อนใหม่ของคณะฯ หรืองาน "สืบสานตำนานศิลป์" ขึ้นเป็นประจำทุกปี จัดขึ้น ณ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในช่วงระยะเวลาใกล้เคียงกับวันแรกพบของมหาวิทยาลัย เดิมกำหนดเป็นวันที่ 11 พฤษภาคมของทุกปี อันจะตรงกับวันปรีดี ต่อมาหลังจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายเปิดภาคเรียนของมหาวิทยาลัยจึงได้เปลี่ยนมาจัดระหว่างเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม ก่อนวันงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ในงานจะมีการจัดกิจกรรมเพื่อให้นักศึกษาใหม่ได้รู้จักบริเวณสำคัญต่าง ๆ รอบมหาวิทยาลัย ให้นักศึกษาใหม่ทำความรู้จักกับนักศึกษารุ่นพี่และเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน รวมถึงให้นักศึกษารุ่นพี่ทำความรู้จักกับนักศึกษาใหม่ ทำให้สามารถให้ความช่วยเหลือและให้คำปรึกษากันได้ในระหว่างเปิดภาคเรียนใหม่ อันจะทำให้นักศึกษาใหม่สามารถปรับตัวและเตรียมพร้อมสำหรับการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยได้ดียิ่งขึ้น
กลุ่มโต๊ะและตระกูล.
คณะศิลปศาสตร์ แบ่งกลุ่มนักศึกษาหรือที่เรียกว่า "โต๊ะ" ออกเป็น 6 ตระกูล และแต่ละตระกูลก็จะแบ่งย่อยไปเป็นกลุ่มเล็ก ๆ อีก เช่น จอว์ 1 จอว์ 2 จอว์ 3 เป็นต้น โดยนักศึกษาใหม่แต่ละคนจะต้องสุ่มจับฉลากเพื่อเข้าร่วมเป็นสมาชิกโต๊ะได้เพียง 1 โต๊ะเท่านั้น และจะเป็นสมาชิกโต๊ะนั้นไปตลอดตั้งแต่เรียนไปจนจบจนถึงทำงานก็จะมีกิจกรรมที่ให้ทำร่วมกันเสมือนเป็นครอบครัวในมหาวิทยาลัยที่ช่วยเสริมสัมพันธ์พี่น้อง ดังนั้นจุดประสงค์ในการที่ทุกคนควรมีโต๊ะ—ตระกูลเป็นของตัวเองก็เพื่อสะดวกในการให้คำแนะนำหรือให้ปรึกษา การทำกิจกรรมก่อให้เกิดความคุ้นเคยสนิทสนมกลมเกลียวกันระหว่าง "เพื่อนใหม่" ซึ่งเป็นอุดมการณ์ของมหาวิทยาลัยที่ผู้ที่เข้ามาศึกษา ณ มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีความเท่าเทียมกัน ไม่มีรุ่นพี่รุ่นน้อง เราคือเพื่อนกัน และได้ตั้งชื่อกลุ่มโต๊ะต่าง ๆ ตามสถานที่สำคัญในบริเวณอาคารของคณะศิลปศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ดังนี้
โครงการสานสัมพันธ์อักษรศิลป์ (One Arts).
งานกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 4 คณะวิชาด้านภาษาและมนุษยศาสตร์ ได้แก่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล แต่เดิมใช้ชื่อว่า "งานสานสัมพันธ์อักษร" โดยเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 2 คณะอักษรศาสตร์ของประเทศไทย แต่ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มาเข้าร่วมด้วยในภายหลัง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นงาน Tri Arts และล่าสุด ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลก็ได้เข้ามาร่วมกิจกรรมด้วยเช่นกัน ทำให้มีมากกว่า 3 มหาวิทยาลัย จึงตั้งชื่อกิจกรรมขึ้นมาใหม่ว่างาน One Arts เพื่อแสดงความเป็นหนึ่งเดียวกันของทั้ง 4 มหาวิทยาลัย ภายในงานมีการแข่งขันกีฬา การแบ่งกลุ่มทำกิจกรรมต่าง ๆ การเชียร์โต้ และโชว์เชียร์ลีดเดอร์จากแต่ละคณะ
ภาษาไทใต้คง
ภาษาไทใต้คง (ไทใต้คง: ; ) หรือ ภาษาไทเหนือ  เป็นภาษาที่ใช้พูดในเขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง มีเสียงพยัญชนะ 17 เสียง เป็นพยัญชนะต้นได้ 16 เป็นตัวสะกดได้ 8 เสียง เสียง /น/ เป็นตัวสะกดได้อย่างเดียว สระมี 10 เสียง โดยทั่วไปไม่มีความแตกต่างระหว่างสระเสียงยาวและสระเสียงสั้น ยกเว้นสระ /อะ/ และสระ /อา/ มีวรรณยุกต์ 6 เสียง
โรงเรียนฝึกหัดครู
ดอม เหตระกูล ชื่อเล่น ดอม (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดง พิธีกร นายแบบชาวไทย เป็นบุตรชายคนโตของนายประชา เหตระกูล ประธานผู้บริหารหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ เข้าสู่วงการจากการชักชวนของคุณมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ เริ่มด้วยการประกวดหนุ่มสาวแพรว 1994 ติด 1 ใน 5 จากนั้นมีผลงานการแสดงด้วยการเป็นนักแสดงรับเชิญในละคร เจ้าพ่อจำเป็น, รักหลอก ๆ อย่าบอกใคร, รักเธอเสมอ (เรือ)
จบการศึกษาประถมและมัธยมปลายจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก กรุงเทพฯ และปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ ภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหิดล โครงการวิทยาลัยนานาชาติ พอใกล้เรียนจบจึงได้เป็นพระเอกเต็มตัวในภาพยนตร์เรื่อง เสือ โจรพันธุ์เสือ, ล่าระเบิดเมือง มีผลงานละครทางช่อง 3 เช่น เรื่องกัลปังหา, เขยลิเก, 5 คม, เล่ห์ลับสลับร่าง ทางช่อง 5 ละครเรื่อง แสนแสบ และเป็นพิธีกรรายการ กระตุกหนามเตย
ด้านชีวิตส่วนตัว ดอมสมรสกับ ก้อย - ศศิลักษณ์ ฝ่ายจำปา มีบุตรสาว 1 คน และมีธุรกิจส่วนตัวคือ บริษัท บริทไบค์ จำกัด ซึ่งนำเข้าและเป็นตัวแทนจำหน่ายมอเตอร์ไซค์ แบรนด์ Triumph
พุทธศักราช 2566 เป็นปีปัจจุบัน ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2023 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
โอเอะคาคิ
โอเอะคาคิ  เป็นกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ที่มีเครื่องมือสำหรับใช้ในการวาดภาพเพิ่มเติมขึ้นมา ลักษณะคล้ายกับโปรแกรมวาดและตกแต่งภาพอย่างโฟโตชอป หรือเพนเตอร์ มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น โดยมีชื่อเรียกหลายแบบด้วยกัน เช่น โอเอะคาคิเคจิบัง (お絵かき掲示板) โอเอะคาคิบีบีเอส (お絵かきBBS) หรือ เพนท์บีบีเอส (Paint BBS) โดยมักถูกเรียกอย่างย่อๆ ว่า เอะบัง (มาจาก โอเอะคาคิเคจิบัง) โอเอะบิ (มาจาก โอเอะคาคิบีบีเอส) หรือ PBBS (มาจาก Paint BBS)
วงปี่พาทย์
วงปี่พาทย์ เป็นวงที่ประกอบไปด้วยเครื่องดนตรีประเภทตี เป่า และเครื่องประกอบจังหวะ ใช้บรรเลงในงานพระราชพิธีและพิธีต่าง ๆ แบ่งได้ 3 ขนาด คือ123
นอกจากนี้วงปี่พาทย์ยังมีอีก 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ
ติ่มซำ
ติ่มซำ (; สำเนียงกวางตุ้งแปลว่า "ตามใจ, ตามสั่ง") เป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อยของจีน นิยมรับประทานกับน้ำชา (หยำฉ่า 飲茶 ว่า "ดื่มน้ำชา" เสิร์ฟพร้อมติ่มซำ) ที่เป็นที่รู้จักกันทั่วโลก เป็นคำเรียกรวมอาหารหลายอย่าง มักเป็นอาหารจำพวกปรุงด้วยการนึ่ง เช่น ขนมจีบ, ซาลาเปา, ฮะเก๋า, เกี๊ยวซ่า เป็นต้น บรรจุในภาชนะขนาดเล็ก เช่น เข่งไม้ไผ่ หรือจานใบเล็ก ในร้านอาหารจีนบางร้านนึ่งติ่มซำไว้บนเตารอลูกค้าสั่ง บางร้านใส่รถเข็นหรือใส่ตะกร้าคล้องคอ ให้พนักงานนำไปเสนอลูกค้าในร้าน ขณะที่กำลังรออาหารอื่น นอกจากนั้นอาหารทอดบางอย่างก็อาจรวมอยู่ในเมนูติ่มชำด้วย
ในประเทศไทย จังหวัดที่ขึ้นชื่อทางด้านติ่มซำ คือ จังหวัดตรังและจังหวัดภูเก็ต ตามร้านกาแฟยามเช้า จะขายกาแฟหรือชาพร้อมกับติ่มซำหลากหลายชนิด หรือรับประทานคู่กับหมูย่างเมืองตรัง. ในภาคใต้ของประเทศไทยจะเรียกติ่มซำว่า "แต่เตี้ยม"
โดยมากแล้ว ติ่มซำจำพวกขนมจีบหรือฮะเก๋า จะรับประทานโดยจิ้มกับซอสเปรี้ยว หรือจิ๊กโฉ่ว แต่ที่จังหวัดตรัง จะเป็นซอสลักษณะสีแดงขุ่น มีรสชาติหวาน ทำมาจากมันเทศ ถั่วลิสงต้มสุก ปรุงรสด้วยน้ำตาล น้ำส้ม และเกลือ เรียกว่า "ค้อมเจือง" หรือ "น้ำส้มเจือง" ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า "กำเจือง" สันนิษฐานว่าที่มาจากซอสมะเขือเทศของฝรั่ง
ติ๋มซำ
บาเซนจี
บาเซนจี  สายพันธุ์สุนัขล่าเหยื่อ (Hound) ชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่ทวีปแอฟริกา บริเวณประเทศคองโก โดยคำว่า "บาเซนจี" เป็นภาษาสวาฮีลีแปลว่า "สิ่งที่อยู่ในพุ่มไม้"
บาเซนจีเป็นสุนัขที่ผู้คนในแถบทวีปแอฟริกานิยมเลี้ยงมานานแล้ว เพราะหลักฐานทางโบราณคดีพบว่า รูปสลักในปิรามิดมีรูปของสุนัขที่ลักษณะคล้ายบาเซนจีอยู่ และแม้เทพองค์หนึ่งที่เป็นที่นับถือของชาวอียิปต์โบราณ คือ อะนูบิส (Anubis) ก็มีหัวเป็นสุนัขคล้ายบาเซนจี
ชาวพื้นเมืองในแอฟริกานิยมใช้บาเซนจีในการล่าสัตว์ ซึ่งบาเซนจีสามารถใช้ล่าเป็นอย่างดีทั้งสัตว์ขนาดเล็ก อย่าง นก หนู กระต่าย หรือแม้แต่กระทั่งสัตว์ขนาดใหญ่อย่างกอริลลา
ลักษณะของบาเซนจี เป็นสุนัขขนสั้น รูปร่างปราดเปรียว สง่างาม หลังตรง รูปร่างถือว่าไม่ใหญ่เมื่อเทียบกับสุนัขล่าเนื้อชนิดอื่น ๆ หางม้วนเป็นวงกลม หน้าแหลม หูแหลมชี้ตั้ง มีความสูงประมาณ 40–43 เซนติเมตร น้ำหนัก 9.5–11 กิโลกรัม และมีลักษณะพิเศษคือ ไม่มีกลิ่นตัว และไม่เห่า จัดว่าเป็นสุนัขชนิดเดียวในโลกที่ไม่เห่า เมื่อเวลาจะส่งเสียงขู่จะเพียงแค่คำรามสั้น ๆ ในลำคอ สีลำตัวโดยมากจะเป็นสีน้ำตาล–ขาว หรือ สีน้ำตาลแดง–ขาว อายุโดยเฉลี่ย 16 ปี
อุปนิสัยของบาเซนจี เป็นสุนัขฉลาด แม้จะไม่เห่า แต่ก็สามารถใช้เฝ้าบ้านได้เป็นอย่างดี มีสัญชาตญาณความเป็นนักล่าสูงอันเป็นลักษณะนิสัยประจำสายพันธุ์ และรักอิสระไม่ชอบให้ใครมาบังคับขู่เข็ญ เข้ากับเด็ก ๆ ได้ดี แต่มักไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
บาเซนจีถูกนำเข้ามาในอังกฤษครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1937 เพื่อพัฒนาสายพันธุ์ แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จในช่วงแรก เนื่องไม่มีภูมิคุ้มกันโรคหัดสุนัข จึงพากันล้มตายเป็นจำนวนมาก ทว่ารุ่นต่อมาก็ถูกผสมพันธุ์ได้สำเร็จ และเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายจนถึงปัจจุบันนี้
สำหรับในประเทศไทย บาเซนจียังเป็นสุนัขที่ได้รับความนิยมน้อย เนื่องจากเป็นสุนัขที่มีราคาแพง โดยมากมักจะนำเข้ามาจากต่างประเทศ อีกทั้งยังมีรูปร่าง ลักษณะ คล้ายคลึงกับสุนัขทั่วไปของไทย จึงทำให้ไม่ได้รับความนิยมนัก สำหรับสุนัขบาเซนจีที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ได้แก่ คุณทองแท้ สุนัขทรงเลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช คู่ของคุณทองแดง ซึ่งคุณทองแดงนี้ก็สันนิษฐานว่ามีเชื้อสายของบาเซนจีผสมอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน
พลาสโมเดียม
พลาสโมเดียม  เป็นสกุลของเชื้อปรสิตโปรโตซัวชนิดหนึ่งซึ่งทำให้เกิดโรคมาลาเรีย ในวงชีวิตของเชื้อชนิดนี้ต้องการโฮสต์สองตัวได้แก่พาหะที่เป็นยุงและโฮสต์ที่เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลัง มีเชื้อพลาสโมเดียมไม่ต่ำกว่าสิบชนิดที่สามารถทำให้เกิดการติดเชื้อในมนุษย์ได้ ส่วนชนิดอื่นๆ ก็ทำให้เกิดการติดเชื้อในสัตว์ชนิดอื่นเช่นนก สัตว์เลื้อยคลาน หรือสัตว์ฟันแทะ เป็นต้น
โปรโตซัวพลาสโมเดียม
พลาสโมเดีย
ภาษาอิตาเลี่ยน
การนวดกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
การนวดกระตุ้นการทำงานของหัวใจ  เป็นการใช้เครื่องมือที่ทำงานประสานกับคลื่นไฟฟ้าหัวใจ โดยการปั๊มลมเข้าสายรัดพันรอบขา น่อง สะโพกทั้ง 2 ข้าง ให้ประสานกับจังหวะการบีบและคลายตัวของหัวใจเพื่อช่วยให้เลือดผ่านหลอดเลือดไปเลี้ยงหัวใจได้มากขึ้น โดยกระตุ้นให้มีหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจใหม่หรือมีการแตกแขนงของหลอดเลือดเล็กๆ เพิ่มขึ้น เป็นทางเบี่ยงให้เลือดไปเลี้ยงหัวใจในตำแหน่งที่มีหลอดเลือดตีบเพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจนเข้าสู่หัวใจ และช่วยให้หัวใจทำงานเบา เป็นการลดภาวะขาดเลือด ทำให้การทำงานของหลอดเลือดหัวใจ ระบบฮอร์โมนที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งหัวใจทำงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น
&lt;br&gt;&lt;br&gt;ใครบ้างที่สามารถรับการรักษาด้วยเครื่อง EECP
&lt;br&gt;เกณฑ์การรักษาเบื้องต้นของการรักษาด้วยเครื่อง EECP
ข้อห้ามของการรักษาด้วยเครื่อง EECP
การปฏิบัติตัวก่อนการรักษา
การปฏิบัติตัวหลังทำการรักษา
เครื่องนวดกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
Enhanced external counterpulsation
Enhanced External Counterpulsation
EECP
Eecp
การตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ
Echocardiogram
พีระมิดแห่งกีซา
พีระมิดแห่งกีซา สามารถหมายถึง:
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ในพื้นที่เดิมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตบพิตรพิมุข จักรวรรดิ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เดิมก่อตั้งในนาม "คณะบริหารธุรกิจ" สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ตาม พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2532 สืบเนื่องจากการเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยและการยกฐานะสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2548 มีผลให้คณะบริหารธุรกิจแบ่งแยกออกตามมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแต่ละแห่ง หนึ่งในนั้นได้แก่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ได้รับจัดตั้งเป็นส่วนราชการระดับคณะตามกฎกระทรวง เมื่อปี พ.ศ. 2556
คณะบริหารธุรกิจรับผิดชอบการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษา ในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
ภาษาแมนดาริน
วัง ลีฮอม
กะได
Cristo Redentor
สิบสองปันนา
มาสค์ไรเดอร์ THE NEXT
มาสค์ไรเดอร์ เดอะเน็กซ์  เป็นภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์ลำดับที่ 2 เป็นภาคต่อของ มาสค์ไรเดอร์ THE FIRSTฉายวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เนื้อเรื่องในภาคนี้ไม่เหมาะให้เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปีเนื่องจากมีฉากสยองขวัญและเนื้อเรื่องที่นำเสนอด้านมืดของสังคม
มีคดีปริศนาเมื่อเพลง Platium Smile ของจิฮารุถ้าใครฟังทำให้ตายและเสียชีวิตจากการฟังเพลง Platinum Smile หลายคนด้วยกัน 2 ปีต่อมา หลังจากฮอนโก ทาเคชิและอิจิมอนจิ ฮายาโตะ ได้ทรยศองค์กรลับ ช็อกเกอร์ ทาเคชิได้มาเป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนมัธยมโจนัน ที่นั่นเขาได้พบกับโคโตมิ นักเรียนหญิงที่ถูกเพื่อนในห้องแกล้งเป็นประจำได้ขอร้องให้เขาไปช่วย จิฮารุ นักร้องสาวชื่อดัง ที่เคยเป็นเพื่อนสนิทของเธอมาก่อน แต่พอยิ่งสืบลึกก็พบได้มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับชอกเกอร์ การปรากฏตัวของพี่ชายของจิฮารุ คาซามิ ชิโร่ ที่กลายเป็นมาสค์ไรเดอร์ V3และเหล่าช็อกเกอร์ไรเดอร์ทั้ง 6 รวมทั้งปฏิกิริยาต่อต้านของอิจิมอนจิที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เรื่องราวจะเป็นอย่างไร การต่อสู้ของเหล่ามาสค์ไรเดอร์และองค์กรลับ ช็อกเกอร์ได้ปะทุขึ้นอีกครั้งแล้ว
หลังจากภาค THE FIRST เขาได้ไปเป็นครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนโจนันและอยู่ในระหว่างหลบหนีช็อกเกอร์ไปด้วย
หลังจากภาค THE FIRST เขาได้ใช้ชีวิตอย่างแบบเพลย์บอย ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสุข แต่ที่จริงปฏิกิริยาต่อต้านในตัวเขาเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
พี่ชายของจิฮารุ ชายหนุ่มปริศนาที่เก็บตัวอยู่ในบ้าน อดีตเคยเป็นเป็นประธานบริษัท ไอทีชื่อดัง ต่อมาถูกช็อกเกอร์จับไปทดลองนาโนโรบอทและกลายเป็น V3 ในช่วงแรกเป็นศัตรูกับไรเดอร์ทั้ง 2 แต่ในที่สุด V3 ก็กลับมาเป็นพวกเพื่อการต่อสู้
เพื่อนสนิทของจิฮารุเป็นคนนิสัยห้าว ๆ และถูกเพื่อนแกล้งบ่อย
น้องสาวของชิโร่เป็นนักร้องชื่อดังที่หายสาบสูญไปซึ่งความจริงแล้วจิฮารุก็เป็นนาโนโรบอทแบบเดียวกับชิโร่แต่ว่าถูกเพื่อนพลักตกบันไดและไปชนกับเครื่องจ่ายไฟแต่ทำให้มีแผลเป็นใบหน้า ภายหลังได้ฆ่าตัวตายโดยการโดดตึกจึงทำให้จิฮารุกลายเป็นจักรกลต้องสาปและคอยหาทางแก้แค้นบริษัทเพลงโดยการสังหารบุคคลที่มีใบหน้า (จากการศัลยกรรม) คล้ายกับเธอและรวมไปถึงฆ่าคนที่ฟังเพลง Platinum Smile อีกด้วย ถึงแม้ว่าจิฮารุจะถูก V3 จัดการไปแล้ว จิฮารุยังมีชีวิตอย่างปริศนา
ความแตกต่างในเนื้อหา.
สำหรับมาสค์ไรเดอร์ เดอะเน็กช์ได้มีเนื้อหาที่แตกต่างกับคาเมนไรเดอร์ V3 ดังนี้
เพลงประกอบในภาพยนตร์.
เมืองคุนหมิง
ระบบกระดูก
ต้าลี่
ปราสาทหินนครวัด
หมู่เกาะกาลาปากอส
รูปปั้นพระเยซูคริสต์
ยกระบัตร