pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ท่านได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคนที่ 9 ของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ระหว่างปี พ.ศ. 2511 - 2512 เมื่อเกษียณอายุแล้วก็ยังช่วยสอนที่นี่ทุกวันจนถึง พ.ศ. 2536 จนไปทำงานเฉพาะวันพุธ วันละ 4 ชั่วโมง จากปัญหาสุขภาพ จนเสียชีวิต และได้สั่งครอบครัวไว้ให้มอบร่างกายของท่านแก่ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ ภายหลังบำเพ็ญกุศลแล้ว ปัจจุบันได้แขวนโครงกระดูกไว้ให้นิสิตนักศึกษาแพทย์ใช้ประกอบการศึกษาที่ตึกกายวิภาคศาสตร์
ท่านมีผลงานโดดเด่นทางด้านวิทยาเอ็มบริโอ ด้านจุลกายวิภาคศาสตร์ ด้านมหกายวิภาคศาสตร์ (การดองศพ) ท่านมีผลงานวิจัยมากกว่า 250 เรื่อง เป็นหัวหน้าแผนกที่สามารถทำให้แผนกกายวิภาคศาสตร์เจริญก้าวหน้า โดยเฉพาะงานด้านพิพิธภัณฑ์ เป็นผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์คองดอน(เป็นเกียรติแก่ ศ.คองดอน) เมื่อ พ.ศ. 2491 ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งเดียวในโลก ที่มีระบบประสาทและระบบหลอดเลือดแดงทั้งตัว
ศ.นพ.สุด เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516
ศ.นพ.สุด แสงวิเชียร มีผลงานทางวิชามากมาย ได้แก่
ศ.นพ.สุด แสงวิเชียร ได้รับการเชิดชู ทั้งระดับประเทศ และนานาชาติ ที่สำคัญได้แก่
อาร์มาดาสเปน
กองเรืออาร์มาดา เกิดขึ้นในยุคสมัยของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน โดยเป็นกองเรือที่ถูกเรียกว่าแข็งแกร่งที่สุดเก่งที่สุด ถูกสร้างขึ้นเพื่อเตรียมบุกชิงราชบัลลังก์อังกฤษเนื่องจากพระเจ้าฟิลิปเปที่ 2 ผู้เป็นคริสเตียนนิกายโรมันคาทอลิก ทรงเห็นว่าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 1 ผู้ปกครองอังกฤษในขณะนั้น ซึ่งพระนางทรงเป็นคริสเตียนนิกายโปรเตสแตนต์ ไม่คู่ควรกับราชบัลลังก์อังกฤษที่สมควรจะมีไว้สำหรับเชื้อพระวงศ์ที่เป็นโรมันคาทอลิกเท่านั้น แต่เหตุผลที่พระเจ้าฟิลิปเปนำมาอ้างก็คือโจรสลัดอังกฤษปล้นเรือสินค้าของสเปนหลายครั้ง ทำให้สเปนต้องทำการตอบโต้อังกฤษ ในการนี้กองเรืออาร์มาดาได้ยกพลไปบุกอังกฤษถึงสองครั้งแต่ก็พ่ายแพ้ทั้งสองครั้ง
เมื่อสิ้นสุดรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ผู้ซึ่งได้ทำการฟื้นฟูอิทธิพลของนิกายโรมันคาทอลิกในอังกฤษและนอกจากนี้พระนางยังเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ทำให้พระนางเอลิซาเบทได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระนางแมรี แต่พระนางเอลิซาเบททรงเป็นโปรเตสแตนต์ ด้วยเหตุผลนี้ทำให้พระเจ้าฟิลิปเปที่ 2 ทรงไม่พอพระทัยที่อังกฤษจะกลายไปเป็นพวกโปรเตสแตนต์ พระเจ้าฟิลิปเปที่ 2 จึงทรงตัดสินพระทัยให้สร้างกองเรืออาร์มาดาขึ้นเพื่อทำการบุกอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1587 สเปนได้ยกทัพยกกองเรื มาอยู่รวมกันที่กรุงลิสบอน โดยมีแผนจะลองเรือผ่านช่องแคบขึ้นไปสมทบกับทหารสเปนที่ประจำอยู่ในเนเธอร์แลนด์แล้วจึงบุกขึ้นฝั่งอังกฤษ ในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 16 นั้นทหารบกสเปนเป็นที่เกรงขามของนานาประเทศในยุโรปทำให้พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงคาดคะเนว่าจะชนะได้ไม่ยาก
การโต้กลับของอังกฤษในปีเดียวกันภายใต้การนำของ ฟรานซิส เดรก (Francis Drake) โดยการชิงบุกก่อนที่ทัพเรืออาร์มาดาจะเคลื่อนขบวน ซึ่งทัพเรือของอังกฤษยกกองทัพไปทำลายเสบียงและสัมภาระของทัพเรืออาร์มาดาเสียหายหลายพันตันและยึดแหลมวินเซนต์กับอ่าวลิสบอนไว้ชั่วคราว ก่อนกลับอังกฤษยังยึดเรือสเปนลำหนึ่งพร้อมด้วยทรัพย์สิน 114,000 ปอนด์ไปด้วย
ในปี ค.ศ. 1588 สเปนจัดทัพเรืออาร์มาดาขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จ ประกอบด้วยเรือ 350 ลำจากสเปน 80 ลำจากเวนิสและเจนัวอิตาลี ทหาร 12,000 คน จากการสนับสนุนของอิตาลี และสมเด็จพระสันตะปาปาในฐานะที่รบเพื่อโรมันคาทอลิก (สำนักวาติกัน) เพิ่มเติมอีก 6,000 คน จากการสนับสนุนของพ่อค้าสเปนอีก 12,000 คน และที่ขุนนางสเปนช่วยกันสมทบ รวมแล้วมีเรือรวมเรือรบและเรือเสบียง 450 ลำ กับทหารและลูกเรืออีก 30,000 คน โดยการนำท่านดยุคแห่งปาร์มา และ สิโดเนียดยุคแห่งเมดินา เป็นผู้บังคับบัญชากองเรือในขณะนั้น เอกสารประวัติศาสตร์บางชิ้นระบุว่าทัพเรือสเปนมีเรือรบขนาดใหญ่ประสิทธิภาพสูง บรรทุกลูกเรือ 20,000 คน แล่นออกจากสเปนแล้วขึ้นไปรับทหารอีก 17,000 คน ของดยุคแห่งปาร์มาที่เนเธอร์แลนด์ โดยมีสิโดเนียดยุคแห่งเมดินาเป็นแม่ทัพใหญ่ของกองเรืออาร์มาดาทั้งหมด
วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1588 กองเรืออาร์มาดาแล่นออกจากท่าลิสบอน ซึ่งในวันที่ 31 กรกฎาคม ทัพเรือทั้งสองปะทะกันเป็นครั้งแรก โดยกองทัพเรืออังกฤษไล่ตีสเปนไปไปตามช่องแคบและสามารถยึดเรือสเปนได้สองลำ ชัยชนะครั้งแรกเป็นของอังกฤษ ต่อมาในวันที่ 7 สิงหาคม ทัพเรืออังกฤษ และ กองเรืออาร์มาดาได้ต่อสู้กัน แต่เรืออังกฤษทำการบรรทุกเชื้อเพลิงไว้แล้วเรียงกันเป็นแถวหน้ากระดานจากนั้นจุดเพลิงเผาให้วอดแล้วพุ่งชนกองเรือของสเปน ทำให้เกิดการระเบิดขึ้นและกองเรือของสเปนเกิดความหวาดกลัว ทำให้กองเรือของสเปนต่างถ่อยร้นทำให้กองเรือสเปนแตกพ่าย และนั้นคือจุดจบของกองเรืออาร์มาดาของสเปน
พอล พ็อตส์
พอล โรเบิร์ต พ็อตส์  เป็นนักร้องโอเปร่าระดับเสียงเทเนอร์ ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นผู้ชนะเลิศรายการแข่งขันทางโทรทัศน์ชุด "Britain's Got Talent" โดยร้องเพลงโอเปร่า "Nessun Dorma" จาก "Turandot"
พ็อตส์เกิดที่เมืองบริสตอล ประเทศอังกฤษ บิดาคือนายโรแลนด์ พ็อตส์ เป็นคนขับรถประจำทาง มารดาคือนางยอนเน พนักงานแคชเชียร์ในซูเปอร์มาเก็ต มีน้องชาย 2 คนและน้องสาว 1 คน พ็อตส์เข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์แมรี เรดคลิฟฟ์ และรักการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก เขาได้เข้าร่วมวงประสานเสียงของโรงเรียนเชสเตอร์ปาร์คจูเนียร์ และวงประสานเสียงของโบสถ์ในบริสตอลหลายแห่ง
พ็อตส์ในวัยเด็กมักถูกเพื่อนล้อเลียนเสมอ ทำให้เขาเป็นคนขาดความมั่นใจในตัวเอง ในการสัมภาษณ์ของพ็อตส์ก่อนการแสดงในรอบรองชนะเลิศ พ็อตส์เล่าว่าสาเหตุการล้อเลียนสำคัญก็คือเสียงของเขาเอง
พ็อตส์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพลีมัธเซนต์มาร์คแอนด์เซนต์จอห์น สาขามนุษยศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1993 ด้วยคะแนนเกียรตินิยม และเป็นสมาชิกสภา Liberal Democrats ของเมืองบริสตอลตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2003
ประสบการณ์ทำงานก่อนหน้า.
พ็อตส์เริ่มร้องเพลงโอเปร่าในการแข่งขันคาราโอเกะในปี ค.ศ. 1999 โดยแต่งเป็น ลูชิอาโน ปาวารอตติ ปีเดียวกันนั้นเขาได้เข้าแข่งขันในรายการ "My Kind of Music" ของ Michael Barrymore ซึ่งแม้เขาจะไม่สามารถชนะเลิศ แต่ก็ได้เงินรางวัลไปถึง 8,000 ปอนด์ ซึ่งมากพอจะช่วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปเรียนร้องเพลงที่อิตาลีตามความใฝ่ฝัน
พ็อตส์ได้เริ่มงานแสดงโดยรับบทเล็กๆ ในละคร "The Prince of Persia" และ เรื่อง "Turandot" ของ Puccini ต่อมาเขาได้แสดงเป็น Don Basilio ใน "Marriage of Figaro" ของโมซาร์ทในปี 2000; Don Carlos ใน "Don Carlos" ของแวร์ดี ในปี 2001; Don Ottavio ใน "Don Giovanni" ของโมซาร์ทในปี 2003; และเป็น Radames ใน "Aida" ของแวร์ดี ในปี 2003
จากการให้สัมภาษณ์ พ็อตส์เล่าว่าเขาต้องแสดงใน "Aida" ทั้งๆ ที่เป็นเนื้องอก (adrenal tumor) และหมอสั่งให้งดทำงานแล้ว หลังจากผ่าตัดไม่นานเขาก็แสดงใน "Manon Lescaut" อีก จนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุกับรถจักรยานในปี 2003 ทำให้กระดูกไหปลาร้าหัก พ็อตส์จึงไม่สามารถดำเนินอาชีพนักร้องโอเปร่าได้อีก เขาหันไปเป็นเซลส์ขายโทรศัพท์มือถือ แต่ด้วยปัญหาด้านการเงินทำให้เขาหวนกลับมาเข้าแข่งขันในรายการ "Britain's Got Talent" ทั้งที่ไม่ได้ร้องเพลงมานานถึง 4 ปีแล้ว
บริเทนส์กอตแทเลินต์.
วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เป็นวันที่ออกอากาศเทปการทดสอบรอบคัดเลือกของรายการ "Britain's Got Talent" ซึ่งเป็นรายการทางโทรทัศน์ออกฉายในประเทศอังกฤษ การคัดเลือกจัดที่เวลส์มิลเลนเนียมเซ็นเตอร์ ที่เมืองคาร์ดิฟเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2007 พ็อตส์ผู้ประหม่าได้ร้องเพลง "Nessun Dorma" ของ Giacomo Puccini และได้รับการตอบรับด้วยการยืนขึ้นปรบมืออย่างยาวนานของผู้ชมในห้องส่งกว่า 2,000 คน
พ็อตส์ผ่านเข้าสู่รอบชนะเลิศการแข่งขันรายการนั้นโดยได้รับการโหวตจากผู้ชมทางบ้านสูงที่สุด เขาร้องเพลง "Nessun Dorma" อีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และได้รับรางวัลชนะเลิศโดยได้รับการโหวตสูงที่สุดกว่า 2 ล้านโหวต รวมถึงได้รับเกียรติเข้าร่วมการแสดง Royal Variety Performance ในวันที่ 3 ธันวาคม 2007 โดยได้แสดงต่อหน้าพระที่นั่งของสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบ็ธ
การงานอาชีพหลังการแข่งขัน.
พ็อตส์ได้เข้าร่วมการแสดงดนตรีมากมาย และได้ออกอัลบั้มเดี่ยว ชุด "One Chance" ที่กลายเป็นเพลงฮิตขึ้นอันดับหนึ่งของแทบทุกประเทศในยุโรป เดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 นายกรัฐมนตรี กอร์ดอน บราวน์ ได้มอบรางวัล discography plaque ให้แก่พ็อตส์ในโอกาสที่จำหน่ายอัลบั้ม "One Chance" ได้มากกว่า 2,000,000 ชุด อันเป็นที่เชิดหน้าชูตาในฐานะนักร้องโอเปร่าจากประเทศอังกฤษ
นอกจากนี้ยังมีการนำเอาชีวประวัติของเขาไปสร้างภาพยนตร์ชื่อเรื่อง One Chance นำแสดงโดยนักร้องและพิธีกรชื่อดัง เจมส์ คอร์เดน และกำกับภาพยนตร์โดย เดวิด แฟรงเคล (จาก The Devil Wears Prada) ออกฉายในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2013
นับถึงปัจจุบัน "One Chance" ยังคงเป็นอันดับหนึ่งของอัลบั้มชาร์ตในประเทศอังกฤษติดต่อกันเป็นเวลา 56 สัปดาห์
ในเยอรมัน เพลง "Nessun Dorma" ของพอล พ็อตส์ เป็นซิลเกิลที่ถูกดาวน์โหลดมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ในชาร์ตเพลงเยอรมัน รวมถึงเป็นอันดับเพลงคลาสสิกสูงที่สุดในชาร์ตเพลงเยอรมันด้วย โดยที่เพลง "Nessun Dorma" ของ ลูชิอาโน ปาวารอตติ ในปี 1990 อยู่ที่อันดับที่ 61
ดีมิเทอร์
พระที่นั่งราเชนทรยาน
พระที่นั่งราเชนทรยาน เป็นพระราชยานที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นโดยช่างหลวง เป็นทรงบุษบกย่อมุมไม้สิบสอง หลังคาซ้อน 5 ชั้น สร้างจากไม้แกะสลักลงรักปิดทองประดับกระจก พนักพิงและกระจังปฏิญาณแกะสลักเป็นภาพเทพพนมไว้ตรงกลาง ครุฑยุดนาคซึ่งประดับที่ฐานที่ 14 ตัว มีคานสำหรับหาม 4 คาน แต่เวลาปกติจะคงคานประจำไว้ 2 คาน การประทับจะต้องนั่งห้อยพระบาท ความสูงจากฐานถึงยอดสูง ราว 4.15 เมตร กว้าง 103 ซม. ยาว 191 ซม. พระที่นั่งราเชนทรยานนี้สร้างคู่กับพระราชยานกงและพระวอสีวิกากาญจน์
พระที่นั่งราเชนทรยานใช้เวลาเสด็จพระราชดำเนินโดยขบวนแห่ อย่างใหญ่ที่เรียกว่า ขบวนสี่สาย เช่น ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก จะเสด็จพระราชดำเนินจากพระราชมณเฑียร ไปถวายสักการะพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม นอกจากนั้นแล้วยังใช้ในการเชิญพระบรมโกศพระบรมอัฐิพระมหากษัตริย์ และสมเด็จพระบรมราชินีจากพระเมรุมาศท้องสนามหลวง เข้าสู่พระบรมมหาราชวังด้วย
ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พระที่นั่งภิมุขมณเฑียร พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในความดูแลของกรมศิลปากร ในปี พ.ศ. 2527 ได้เชิญออกมาซ่อมบูรณะ และต่อมาปี พ.ศ. 2539 เชิญมาใช้ในการเชิญพระโกศพระบรมอัฐิสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ในปี พ.ศ. 2551 พระที่นั่งราเชนทรยานได้นำออกมาเชิญพระโกศพระอัฐิสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในปี พ.ศ. 2555 ใช้เชิญพระโกศพระอัฐิสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีจากพระเมรุท้องสนามหลวงกลับเข้าสู่พระบรมมหาราชวัง และครั้งล่าสุด ในปี พ.ศ. 2560 เพื่อใช้ในการอัญเชิญพระโกศพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
อนึ่ง ในการพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระมหากษัตริย์นั้น จะมีการจัดสร้าง "พระที่นั่งราเชนทรยานน้อย" เพิ่มอีกองค์หนึ่ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายพระที่นั่งราเชนทรยานแต่ขนาดเล็กกว่า ใช้อัญเชิญพระบรมราชสรีรางคารของพระมหากษัตริย์แทนพระวอสีวิกากาญจน์ ส่วนองค์ที่ใช้อัญเชิญพระบรมอัฐิจะยังคงเรียกว่า "พระที่นั่งราเชนทรยาน" ตามเดิม
คุโจ ริวซุเกะ
คุโจ ไทอิจิ
คุโจ มิชิโยะ
บัลเลต์
บัลเลต์  หมายถึง การแสดงที่ประกอบด้วยการเต้น และ ดนตรีมีลักษณะเช่นเดียวกับอุปรากร เพียงแต่บัลเลต์เป็นการนำเสนอเนื้อเรื่อง โดยใช้การเต้นเป็นสื่อ มีกำเนิดขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ต่อมาในศตวรรษที่ 15 จึงแพร่หลายเข้าไปเป็น concert dance form ในประเทศฝรั่งเศสและรัสเซีย ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ได้แพร่หลายเข้าไปในประเทศอิตาลี การพัฒนาในยุคนี้คือ นิยมให้ผู้หญิงเป็นผู้แสดงเอก เรียกว่า บัลเลรินา (Ballerina) ศตวรรษที่ 20 บัลเลต์ได้รับการพัฒนาให้มีรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า โมเดิร์นแดนซ์ (Modern Dance) คือ การนำเอาหลักของบัลเลต์มาผสมผสานดัดแปลงให้เป็นการเต้น โดยไม่ต้องใส่รองเท้าบัลเลต์และไม่ต้องใช้ปลายเท้าในลักษณะของบัลเลต์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการประพันธ์เพลงบัลเลต์ ได้แก่ ไชคอฟสกี โปรโกเฟียฟ คอปแลนด์ และฟัลย่า
เสี้ยวลิ้มยี่
All-terrain vehicle
จอห์น ดิวอี
แชนเดอเลียร์
กรมพระเทพสุดาวดี
ไนต์ซาฟารี
เชียงใหม่ ไนท์ซาฟารี
อัมพาต
อัมพาต คือ อาการที่อวัยวะบางส่วนเช่นแขนขาเป็นต้นตายไปกระดิกไม่ได้ ตรงกันข้ามกับอัมพฤกษ์ที่อวัยวะร่างกายเพียงอ่อนแรง
รักษาตามสาเหตุ ถ้าเลือดในสมองมาก ต้องผ่าตัดเพื่อเอาเลือดที่ไปกดทันสมองออก มิฉะนั้น อาจเสียชีวิต แต่ถ้าตีบ จะต้องให้ยาขยายเล้นเลือดและสลายลิ่มเลือด ทำให้เลือดเหลวขึ้น เพื่อให้เลือดได้แทรกไปเลี้ยงสมองส่วนที่ขาดเลือดได้
ต้องดูอาการ อย่างต่อเนื่อง และบำบัดเพื่อไม่ให้เสันเอนตาย การได้รับออกซิเจน ที่บริสุทธิ ตามธรรมชาติที่ไม่มีมลพิษ จะเพิ่มการขยายตัวของเส้นเลือด จะดีขึ้นหรือ
ไม่ขึ้นอยู่กับหลาย ปัจจัยของร่างกาย
พระเจ้าซุนโจแห่งโชซ็อน
ซุนโจ (; ; 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 – 13 ธันวาคม ค.ศ. 1834; ครองราชย์ ค.ศ. 1800–1834) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (조선) ของเกาหลี พระนามเดิมว่า อี กง (이공) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าช็องโจ (정조) กับพระสนมนาม ซูบินพักซี (수빈박씨; "นางพัก[ผู้เป็น]ซูบิน")
พระเจ้าซุนโจขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1800 พระชนม์ได้ 10 ชันษา หลังจากที่พระบิดาสวรรคต ครั้น ค.ศ. 1802 พระเจ้าซุนโจเสกสมรสกับคิมซี (김씨; "นางคิม") ธิดาของขุนนางคิม โจ-ซุน (김조순) คิมซีเมื่อถึงแก่กรรมแล้วได้รับการสถาปนาขึ้นดำรงตำแหน่งพระมเหสีเรียก ซุนว็อนวังฮู (순원왕후; "ราชเทวีซุนว็อน")
เนื่องจากพระเจ้าซุนโจขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ ช็องซุนวังฮู (정순왕후; "ราชเทวีช็องซุน") พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าย็องโจ (영조) จึงสำเร็จราชการแทน พระเจ้าซุนโจทรงพยายามจะปฏิรูปการเมืองแต่ไม่เป็นผล หลักการปกครองมีแต่เสื่อมโทรม การสอบขุนนางปั่นป่วน การทุจริตในราชสำนักรุนแรงหนัก สังคมจึงวุ่นวาย ประชาชนลุกฮือ เหตุการณ์ครั้งนี้รวมถึงกบฏฮง กย็อง-แน (홍경래) ช่วง ค.ศ. 1811–1812 นอกจากนี้ มีนำระบบสำนะโมครัวที่เรียก โอกาจักทงบ็อบ (五家作統法) ที่ให้นับห้าครัวเรือนเป็นหนึ่งหน่วย มาใช้ และมีการกดขี่กลุ่มโรมันแคทอลิกอย่างยิ่งยวด
หลังครองราชย์ได้ 35 ปี พระเจ้าซุนโจสวรรคตใน ค.ศ. 1834 พระชนม์ 44 ชันษา เดิมพระศพฝังไว้ถัดจากหลุมของพระเจ้าอินโจ (인조) กับอินย็อลวังฮู (인열왕후) ผู้เป็นพระมเหสี ซึ่งอยู่ในสุสานหลวงชังนึง (장릉) ที่เมืองพาจู (파주) แต่ภายหลังเห็นว่า ฮวงจุ้ยไม่เหมาะ จึงย้ายไปฝังที่สุสานฮ็อนอินลึง (헌인릉) อยู่ที่เมืองโซล (서울) ปัจจุบัน
เยอรมันซูเพลกซ์
ท่าทุ่มเยอรมันซูเพลกซ์ (German Suplex) หรือ ท่าทุ่มหลังเอว เป็นท่าของการแข่งขันมวยปล้ำ นักมวยปล้ำยืนข้างหลังคู่ปล้ำ รวบคู่ปล้ำรอบเอวเขา ยกคู่ปล้ำขึ้น และเอนไปด้านหลังโดยผู้ทุ่มงอหลังและขา ทุ่มคู่ปล้ำลงบนพื้น ผู้ทุ่มยังคงรวบเอวคู่ปล้ำค้างไว้ และค้างรูปทรงขาและหลังของตัวให้โค้งไว้ ตอกบริเวณช่วงหัวไหล่หรือหลังส่วนบนของคู่ปล้ำลงบนพื้น ท่าทุ่มหลังเอวนี้ถูกคิดค้นขึ้นโดย Lou Thesz แต่ถูกตั้งชื่อว่า German SuplexโดยKarl Gotch นักมวยปล้ำชาวเยอรมัน
การหมุนตัวไปด้านข้างด้านใดด้านนึงของคู่ปล้ำในขณะที่ยังรวบเอวเขาไว้ และทำเยอรมัน ซูเพลกซ์ต่อเนื่องไปเป็นท่าทุ่มอันโด่งดังที่ประยุกต์มาจากท่าทุ่มหลังเอว หรือ เยอรมัน ซูเพลกซ์ กระบวนท่านี้ถูกทำให้เป็นที่นิยมโดย Chris Benoit และ Kurt Angle
ท่าทุ่มหลังเอวปักมุมสูง หรือที่รู้จักกันในชื่อ Everest Suplex หรือ Mount Fuji Suplex(ระลึกถึงความสูงของภูเขาเหล่านี้) เป็นอีกท่าที่ประยุกต์มาจาก เยอรมัน ซูเพลกซ์ เป็นท่าทุ่มที่เล็งทำลายศีรษะและคอ มากกว่าทำลายช่วงหัวไหล่หรือหลังส่วนบนของคู่ปล้ำ
เจ้าชายรัชทายาทมุนฮโย
องค์รัชทายาทมุนฮโย (; ค.ศ. 1782-ค.ศ. 1786) เป็นรัชทายาทของ ราชวงศ์โชซ็อน เป็นโอรสองค์โตของ พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน และนางสนมของพระองค์ พระสนมอึยบิน ตระกูลซอง พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของ พระเจ้าซุนโจแห่งโชซ็อน
การประลองเวทไตรภาคี
วีล่า
วีล่า เป็นวิญญาณตามธรรมชาติชนิดหนึ่งตามเทพนิยายของชาวยุโรป มีรูปร่างเป็นหญิงสาวงดงาม ผิวส่องสว่าง เธอมีอำนาจทำให้ชายหลงรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น หากวีล่าโกรธขึ้นมาเธอจะกลายร่างเป็นปีศาจที่น่าสยดสยอง แต่ตำนานบางเรื่องกล่าวว่าคือปีศาจที่วิญญาณไม่อาจจากโลกนี้ไปได้
ชาวเซอร์เบียนมีนิทานอยู่เรื่องหนึ่งชื่อว่า เจ้าชายมาร์โก กับวีล่า เป็นเรื่องราวความอิจฉาของวีล่าที่ชื่อว่า ลาวิออยล่า เรื่องมีอยู่ว่า มีพี่น้องสองคนคือ เจ้าชายมาร์โก และดุคมิโรช ขี่ม้ามาด้วยกัน ตามเทือกเขามิโรช เจ้าชายมาร์โกง่วงนอนเป็นกำลังจึงสั่งน้องชายเขาว่า มิโรชเอ๋ย ข้าง่วงเสียเหลือเกิน ช่วยร้องเพลงเป็นเพื่อนข้าไม่ให้หลับทีเถิด ฝ่ายน้องชายคือดุคมิโรช ก็ตอบว่า พี่ท่าน ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถร้องเพลงให้ท่านฟังได้เนื่องจาก เมื่อคืนนี้มีวีล่านางหนึ่งชื่อ ลาวิออยล่า มาร่วมดื่มสุรากับข้า ข้าเมามาก จึงตะโกนร้องเพลงเสียงดัง นางไม่พอใจและขู่ว่า หากได้ยินเสียงร้องเพลงของข้าอีก นางจะเอาลูกศรมายิงใส่ข้าให้ตาย
เจ้าชายมาร์โกได้ยินดังนั้น จึงพูดว่า โธ่เอ๋ย เจ้าน้องชายไม่ต้องกลัววีล่าไปหรอก ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ขวานวิเศษของข้าจะป้องกันอันตรายทั้งปวงได้ เมื่อฟังคำจากพี่ชายแล้ว ดุคมิโรช จึงร้องขับลำนำเพลง เกี่ยวกับเรื่องราวของพระราชาและความรุ่งเรืองแห่งอาณาจักรต่างๆ ทว่า เจ้าชายมาร์โก ช่างง่วงนอนมากยิ่งนักจึงเผลอหลับไป
ขณะนั้น วีล่า ลาวิออยล่า ซึ่งได้ยินเสียงเพลงของดุคมิโรช เธอจึงร้องเพลงตอบกลับด้วยสำเนียงอันไพเราะ ดุคมิโรชก็ร้องตอบเธอมาด้วยสำเนียงอันไพเราะยิ่งกว่า วีล่าตนนี้จึงเกิดความริษยาในน้ำเสียงของเขา เธอจึงใช้ลูกดอกยิงใส่ดุคมิโรช2ดอก ดอกแรกยิงเข้าที่ลิ้นเพื่อไม่ให้เขาร้องเพลงต่อไปได้อีก ดอกที่สองยิงเข้าที่หัวใจเพื่อให้เขาตาย เมื่อม้าหยุดเดินชายมาร์โกก็ตื่น เห็นน้องชายตนเองถูกยิงด้วยลูกดอก ก็พยายามจะช่วยชีวิต ก่อนตายน้องชายของเขาก็พูดว่า พี่ท่าน ข้าโดนวีล่าชื่อ ลาวิออยล่า สังหาร เนื่องจากร้องเพลงบนภูเขามิโรช แต่สุดท้ายวีล่า ลาวิออยล่า ก็มาช่วยชุบชีวิตให้แก่ดุคมิโรช พร้อมทั้งบอกแก่วีล่าตนอื่นๆไม่ให้มารบกวนชายทั้งสองอีกต่อไป
จากนิทานเรื่องนี้ แสดงว่า วีล่านอกจากจะมีความสวยงามแล้ว ( และมีนิสัยขี้อิจฉา ) ยังมีความสามารถในการรักษาพยาบาลอีกด้วย ตามตำนานกล่าวว่าการที่วีล่าทำดีกับชายใด ก็เพราะเธออยากแต่งงานกับชายหนุ่มผู้นั้นนั่นเอง
วีล่ามีบทบาทในนิยายของเจ. เค. โรว์ลิ่งเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่กล่าวไว้ในเล่มที่ 4 ว่าเฟลอร์ เดอลากูร์เป็นลูกเสี้ยววีล่า คุณยายของเธอเป็นวีล่า เฟลอร์จึงมีสายเลือดของวีล่าอยู่ 1/4 และแกนไม้กายสิทธิ์ของเฟลอร์ก็ทำมาจากผมของยายด้วย
เอลฟ์ประจำบ้าน
เอลฟ์ประจำบ้าน​  เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการของเจ.เค.โรว์ลิ่ง ปรากฏในนิยายและภาพยนตร์เรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ มีลักษณะเป็นภูตวิเศษขนาดเล็กที่สิงอยู่ในบ้านที่มีขนาดใหญ่ ทำหน้าที่คอยดูแลรับใช้คนในตระกูลเวทมนตร์ ซึ่งจะทำหน้าที่นี้ไปจนกว่ามันจะตาย เอลฟ์ประจำบ้านจะภาคภูมิใจในหน้าที่ของตน และจะไม่ทรยศต่อครอบครัวของตน
ในฮอกวอร์ตมีพวกเอลฟ์อยู่นับร้อย ทำหน้าที่เติมไฟให้เตาผิง ซักเสื้อผ้า ดูแลตะเกียง จิปาถะ และยังเป็นพ่อครัวอีกด้วย เอลฟ์ประจำบ้านมีขนาดตัวที่เล็ก จุดเด่นอยู่ที่หูแหลมคล้ายค้างคาว และตาที่ใหญ่โตมโหฬาร มันยากที่จะบอกความแตกต่างระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย มีเพียงเสียงที่แตกต่างกันโดยเพศเมียจะมีเสียงแหลมเล็ก เอลฟ์จะไม่ใส่เสื้อผ้าและเห็นว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นเรื่องที่น่าอาย มันห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าขี้ริ้ว ปลอกกาน้ำชา หรือปลอกหมอน ถ้าเจ้าของให้เสื้อผ้าแก่เอลฟ์ จะเป็นการทำลายความเป็นทาส และปลดปล่อยมันให้เป็นอิสระ สำหรับเอลฟ์ประจำบ้านโดยทั่วไปแล้ว สิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่าละอายไปตลอดกาล
มีเพียงแต่เอลฟ์ประจำบ้านนามว่า "ด๊อบบี้" ซึ่งรับใช้ตระกูลมัลฟอยที่ปรารถนาที่จะเป็นอิสระ ซึ่งแฮร์รี่ก็ได้ช่วยมันโดยหลอกให้ลูเซียส มัลฟอยส่งถุงเท้าให้แก่ด็อบบี้ หลังจากด็อบบี้เป็นอิสระ มันก็ได้มาทำงานที่ฮอกวอร์ตและได้ค่าแรงอีกด้วย ภายหลังด๊อบบี้ถูกฆ่าโดยเบลาทริกซ์ เลชแตรงค์
เอลฟ์ประจำบ้านมีเวทมนตร์ที่ทรงพลังโดยไม่ต้องอาศัยเครื่องมือที่ช่วยในการเพ่งเช่นไม้กายสิทธิ์ หรือคาถาซึ่งเหล่าพ่อมดแม่มดจำเป็นต้องมี โชคไม่ดีที่พวกมันตกเป็นทาส มันจึงใช้พลังวิเศษเพียงเพื่อทำงานบ้านเท่านั้น เฮอร์ไมโอนี่พยายามปลุกระดมให้พวกมันยืนหยัดด้วยตนเอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
เรื่องของเอลฟ์เป็นนิยายปรัมปราที่แพร่หลายในแถบสแกนดิเนเวีย ซึ่งกล่าวถึงเอลฟ์ว่า เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาและป่าของสแกนดิเนเวีย เอลฟ์มีอยู่ 2 ประเภท คือ เอลฟ์แห่งแสงสว่างผู้อาศัยอยู่ในอัลเฟอิม และเอลฟ์แห่งความมืดผู้อาศัยอยู่ในสวาร์ธีอิท ต่อมาเรื่องเอลฟ์กายเป็นตำนานของเยอรมัน ซึ่งเจ.เค. ได้นำมาดัดแปลงสร้างเป็นเอลฟ์ประจำบ้าน
ในตำนานของชาวเยอรมัน เอลฟ์เป็นภูตขนาดเล็กที่มีพลังวิเศษในตนเป็นตัวแทนจิตวิญญาณแห่ง ผืนดิน ทะเล และป่า เอลฟ์ประเภทนี้มีนิสัยรักดนตรี และรักสันติ เอลฟ์บางพวกมีพลังด้านมืดซึ่งคอยกลั่นแกล้งมนุษย์ เช่น ทำให้ฝันร้าย เป็นต้น
เฟอร์นันโด ซากราโด
เฟอร์นันโด ซากราโด  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2516 สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 4
เฟอร์นันโด ซากราโด ซากราโดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน อาร์เทอร์ การ์เซีย จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีเสมอเพียงครั้งเดียว จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค คองคอง ปาเกียว ยก 6 ซากราโดขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน บอย ลิกัส ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน กุยเยโม มอสเกรา ที่ นิวซีแลนด์ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ซากราโดเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นเวลเตอร์เวท และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โทมัส กุน ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ดาวิด กอสวารา ยก 5 ที่ อินโดนีเซีย หลังจากเสียแชมป์ไป ซากราโดขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ชิงแชมป์ PABA รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค เจฟ มัลคอล์ม ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ได้แชมป์มาครอง จากนั้นก็สละแชมป์และแขวนนวมไป
เฆนาโร การ์ซิอา
เฆนาโร การ์ซิอา (Genaro Garcia) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2520 ที่บูเอนาเบนตูรา รัฐชีวาวา เม็กซิโก สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 20) แพ้ 6
สำเนียงสงขลา
ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงสงขลา เป็นภาษาไทยถิ่นใต้กลุ่มหนึ่งที่พูดกันมากในจังหวัดสงขลา (แต่ส่วนใหญ่ของหาดใหญ่ใช้ภาษาไทยกลาง) บางส่วนของจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา ถือเป็นภาษาไทยถิ่นใต้ที่มีเอกลักษณ์พิเศษ โดยมีลักษณะที่เด่นคือ หางเสียงจะไม่ขาดห้วน แต่จะค่อยๆเบาเสียงลง ซึ่งลักษณะดังกล่าวช่วยให้ภาษาสงขลาฟังแล้วไม่หยาบกระด้างอย่างสำเนียงใต้ถิ่นอื่น นอกจากนี้ ยังมีคำที่ใช้บ่อยในสำเนียงนี้คือ คำว่า "เบอะ" หรือ "กะเบอะ" ซึ่งมีความหมายในภาษาไทยมาตรฐานว่า เพราะว่า, ก็เพราะว่า เรียกเงินว่า "เบี้ย" ในขณะที่ถิ่นอื่นนิยมเรียกว่า ตางค์ และคำที่นิยมใช้อีกคำหนึ่ง คือ "ไม่หอน" ซึ่งมีความหมายว่า ไม่เคย เช่น "ฉานไม่หอนไป" เป็นต้น
กลุ่มของสำเนียง.
ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงสงขลาแยกออกเป็น 2 กลุ่ม คือ
สำเนียงสงขลากลุ่มอยู่เหนือน้ำ (โหม่เหนือ).
คือ ภาษาที่ชาวคลองหอยโข่ง สะเดา นาทวี จะนะ เทพา และสะบ้าย้อย พูดจาสื่อสารกัน ภาษาสงขลากลุ่มนี้จะมีเอกลักษณ์ เรื่องภาษาสำเนียงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ เช่น
สำเนียงสงขลากลุ่มอยู่ริมทะเล (โหม่บก).
โดยเฉพาะชาวสงขลาที่อยู่ในเขตอำเภอสิงหนคร อำเภอสทิงพระ และอำเภอระโนด แม้ส่วนใหญ่จะมีสำเนียงใกล้เคียงกับชาวสงขลาเหนือน้ำ (โหม่เหนือ) แต่ก็มีความแตกต่างที่เห็นได้ชัด คือ
คิม ชอ-ซ็อน
คิม ชอ-ซ็อน (김처선, ? - พ.ศ. 2048) เป็นมหาดเล็กคนสำคัญในประวัติศาสตร์เกาหลีสมัยราชวงศ์โชซอน
ประวัติของคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์นั้นมีอยู่น้อยมาก แต่ก็พออนุมานได้ว่ากำเนิดขึ้นในสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช และเข้าวังในสมัย พระเจ้าดันจง เมื่อมีอายุประมาณสิบสามปี ก่อนจะเสียชีวิตในสมัยพระเจ้ายอนซันเมื่อ พ.ศ. 2048 เป็นขันทีที่ถวายงานพระราชาถึงห้าพระองค์ และชั่วชีวิตก็ได้เห็นพระราชามาถึงเจ็ดพระองค์ โดยอาจจะเป็นขันทีที่ไม่ได้มีตำแหน่งสูงแต่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนซึ่งมีความสำคัญในประวัติศาสตร์มาก ทำให้มีสถานะเป็นพี่บุญธรรมของพระมเหสีแจฮยอน(ยุนโซฮวา)ทำให้มีฐานะเป็นพระมาตุลาของพระเจ้ายอนซัน ในสมัยพระเจ้ายอนซันนี่เองคิม ชอ-ซ็อนที่ถูกเนรเทศได้กลับมาทำงานในวังอีกเนื่องจากความช่วยเหลือของ คิมจาวอน และภายหลังได้ร่วมกับคิมจาวอนที่เป็นหัวหน้าขันที(เจ้ากรมมหาดเล็ก)ในเวลานั้นนำคณะแสดงละครตลกของกองกิลเข้ามาเพื่อลดความตรึงเครียดในวัง แต่ทว่ากลับทำให้พระเจ้ายอนซันเอาแต่หาความสำราญส่วนพระองค์มากขึ้นจนไม่สนพระทัยบ้านเมืองอีก
อย่างไรก็ดีคิม ชอ-ซ็อนก็ไม่อาจจะทนเห็นการเป็นทรราชย์ของพระเจ้ายอนซัน(องค์ชายยอนซันกุน)ได้ จนในที่สุด ปี พ.ศ. 2048 ในกลางดึกคิม ชอ-ซ็อนก็ได้ตัดสินใจทูลเตือนพระเจ้ายอนซันที่กำลังทรงสำราญกับการแสดงของกองกิล-ตลกหลวงคนโปรด ด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อนไม่กลัวเกรงจนพระเจ้ายอนซันบันดาลโทสะและยิงธนูใส่ทำให้คิมซูซอนเสียชีวิต ขณะนั้นมีอายุประมาณ 63-65 ปีโดยประมาณ
บทบาทในละคร.
ในเรื่อง The King and I (บันทึกรัก คิม ชอ-ซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที) ปี 2007 คิม ชอ-ซ็อนเป็นพระสหายสนิทกับ พระเจ้าซองจง และ พระมเหสีแจฮยอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชสมัย องค์ชายยอนซันกุน
ท่านเป็นบุตรชายคนเดียวของ คิมจามยอง หัวหน้าองครักษ์ในรัชสมัย พระเจ้าดันจง หัวหน้าผู้ก่อการกบฏต่อ พระเจ้าเซโจ กับโอซังกุง
แม่นมใน องค์ชายชาซาน เมื่อบิดาของเขาก่อการไม่สำเร็จและถูกฆ่าตาย มารดาจึงอุ้มท้องเขาเข้าป่าและคลอดที่นั่น
ต่อมาได้เข้ามาเป็นมหาดเล็ก เพราะความช้ำใจในความรักที่มีต่อพระมเหสีแจฮอน (ยุนโซฮวา) และได้เป็นมหาดเล็กคนสนิทของพระเจ้าซองจง และได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชกาลองค์ชายยอนซันกุน เนื่องจากเป็นบุตรบุญธรรมของโช-ชิคยอม(ประวัติศาสตร์บันทึกชื่อไว้ว่า จอนคยอน) เจ้ากรมมหาดเล็กคนก่อนหน้า ต่อมาคิม ชอ-ซ็อนได้พบกับ โอซังกุง มารดาผู้ให้กำเนิดอีกครั้ง เมื่อได้เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กแล้ว
คิม ชอ-ซ็อนถูกองค์ชายยอนซันฆ่าตายในงานเลี้ยงครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048)
ในละครเรื่อง The king and I ได้มีตัวละครตัวหนึ่งปรากฏขึ้นมาเพื่ออุดช่องว่างที่ผิดไปจากประวัติศาสตร์ นั่นคือ "โทกึมพยอ" ตัวละครตัวนี้มีบทบาทเหมือนกับคิม ชอ-ซ็อนจริงๆ ในประวัติศาสตร์ มากกว่าคิม ชอ-ซ็อนที่แสดงโดยโอแมนซุก โดยเขาเป็นเด็กที่เข้ามาเป็นขันทีในวังในสมัยพระเจ้าดันจง ทำให้ขณะที่มีการขบถนั้น เขามีอายุเท่ากับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์ ซึ่งก็คือ ประมาณ 15-18 ปี เขาเป็นคนที่สังหารเจ้ากรมชอง(ดู ชองฮันซู)เมื่อเจ้ากรมชองพยายามจะสังหารโชชิคยอม เป็นหัวแรงสำคัญของโชชิคยอม(จอนคยอน)ในการปฏิรูปกรมมหาดเล็ก เป็นคนที่เคียงข้างโชชิคยอมในตอนที่ประท้วงพระเจ้าเยจง และ หลังจากนั้น เขายังตายด้วยธนูเช่นเดียวกับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์ ในเรื่องThe king and I กึมพยอคือคนๆ เดียวที่เสียชีวิตด้วยธนู
กึมพยอไม่ใช่ขันทียศสูง เพราะเขาเป็นขันทีฝ่ายนอก ตั้งแต่เขาได้พบโชชิคยอมเขาก็ไม่ห่างจากโชชิคยอมเลย เช่นกับคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์ที่นับแต่ได้เป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนเขาก็แทบไม่ห่างจากจอนคยอน และหลังจากจอนคยอนเสียชีวิต คิม ชอ-ซ็อนก็ถึงกับหมอดอาลัยตายอยาก รับใช้ราชสำนักไปวันๆ อย่างไม่กระตือรือล้น และแทบไม่มีบทบาทอะไรเลย จนกระทั่งวันที่เขาทนพระเจ้ายอนซันไม่ไหว ชื่อของเขาจึงถูกจารึกอีกครั้งหนึ่ง ภาพของกึมพยอใน The king and I ที่ติดตามโชชิคยอมไปแทบทุกหนทุกแห่งและเคียงข้างโชชิคยอมในวันโชชิคยอมที่มีผมสีขาวทั้งศีรษะก็เหมือนจะเป็นการบอกใบ้ตัวตนของกึมพยออยู่ในที ว่าเขาก็คือคิม ชอ-ซ็อนตัวจริงนั่นเอง
กลุ่ม 40 ส.ว.
กลุ่ม 40 ส.ว. เป็นการรวมตัวของสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ทั้งที่มาจากการสรรหาและจากการเลือกตั้ง ส.ว. กลุ่มนี้ถูกมองว่าเป็นฝ่ายตรงข้ามกับ กลุ่ม 24 ตุลา 51 ที่มี ส.ว. ที่เป็นสมาชิกจำนวน 64 คน สนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญ