pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ใบหน้าของศพบางส่วนอยู่ในเงา ซึ่งเป็นนัยยะถึงเงาแห่งความตาย ("umbra mortis") ซึ่งเป็นลักษณะที่แร็มบรันต์ใช้บ่อยในการเขียนภาพ แร็มบรันต์ลงชื่อด้านบนซ้ายของภาพว่า "Rembrandt f[ecit] 1632" ซึ่งเป็นภาพแรกที่ทราบว่าลงชื่อด้วยชื่อตัวแทนที่จะเป็นอักษรย่อ "RHL" (Rembrandt Harmenszoon of Leiden, แร็มบรันต์ ฮาร์เมินส์โซนแห่งไลเดิน) ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีความมั่นใจในตนเองพอที่จะลงชื่อตัวได้
Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp
Henri IV of France
พรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญ
สถานีรถไฟหนองวัวเฒ่า
สถานีรถไฟแม่ทะ
สถานีรถไฟแม่ทะ  เป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอแม่ทะ เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ที่บ้านแม่ทะ หมู่ 1 ตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 628.45 กิโลเมตร อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟศาลาผาลาด และ สถานีรถไฟหนองวัวเฒ่า ใช้สัญญาณหางปลา ไม่มีสัญญาณเตือน ใช้ห่วงทางสะดวกใช้ห่วงทางสะดวก เป็นสถานีหลีกประจำของขบวนท้องถิ่น 407 กับท้องถิ่น 408 เมื่อขบวนรถตามเวลา
สถานีรถไฟแม่ทะเป็นสถานีรถไฟขนาดเล็ก จึงมีแค่ขบวนรถไฟที่จอด 2 ขบวนคือ รถท้องถิ่น407/408 จาก นว.-ชม./ชม.-นว. เนื่องจากไม่ห่างจากอำเภอเมืองลำปางมาก ทำให้ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปกรุงเทพจึงต้องไปขึ้นขบวนรถที่สถานีรถไฟนครลำปางหรือสถานีรถไฟแม่เมาะแล้วแต่จะสะดวก
สถานีรถไฟแม่ทะตั้งอยู่บริเวณช่วงทางโค้ง และหน้าอาคารสถานีรถไฟมีภูเขา ซึ่งในฝั่งอาคารสถานีจะอยู่ในอาณาเขตตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ส่วนฝั่งตรงข้ามสถานีหรือย่านจะอยู่ในอาณาเขตตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เหมือนกับสถานีรถไฟศาลาผาลาด
ประวัติการก่อสร้างสถานีรถไฟแม่ทะ.
สถานีรถไฟแม่ทะ สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 12 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง แม่จาง-นครลำปาง ระยะทาง 42 กิโลเมตร
สถานีรถไฟศาลาผาลาด
ที่หยุดรถไฟห้วยรากไม้
ที่หยุดรถไฟห้วยรากไม้  เป็นที่หยุดรถไฟเดิมมาตั้งแต่อดีต โดยปัจจุบันซึ่งมีขบวนรถจอดเพียง 2 ขบวน คือรถท้องถิ่น 407(ขาขึ้น)และ408(ขาล่อง) โดยอยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 614.15 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านเวียงสวรรค์ หมู่ที่ 2 ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง โดยที่หยุดรถไฟนี้มีเอกลักษณ์อยู่ช่วงเนินลงในขบวนรถเที่ยวขึ้น และเนินขึ้นในรถเที่ยวล่อง ที่มีความสวยงานของลักษณะภูมิประเทศ
ประวัติการก่อสร้างที่หยุดรถไฟห้วยรากไม้.
ที่หยุดรถไฟห้วยรากไม้ คาดว่าเดิมคงจะเป็นที่หยุดรถไฟมาก่อนอยู่แล้วจากหลักฐานการกำหนดรายชื่อสถานีรถไฟปี พ.ศ. 2522 ที่รวบรวมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2498 ที่บอกว่า สถานีรถไฟห้วยรากไม้เป็นที่หยุดรถไฟห้วยรากไม้ โดยสถานีนี้อาจจะก่อสร้างพร้อมกับทางรถไฟสายเหนือช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 12 ซึ่งเปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 พร้อมกับสถานีรถไฟตั้งแต่สถานีรถไฟแม่จาง-สถานีรถไฟนครลำปาง ระยะทาง 42 กิโลเมตร
สถานีรถไฟแม่เมาะ
สถานีรถไฟแม่เมาะ  เป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอแม่เมาะ เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ที่บ้านแม่เมาะ หมู่ที่ 4 ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 609.16 กิโลเมตร อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟแม่จาง และ สถานีรถไฟศาลาผาลาด ใช้สัญญาณแบบประแจกลสายลวดพร้อมสัญญาณหางปลา ไม่มีสัญญาณเตือน ใช้ห่วงทางสะดวกใช้ห่วงทางสะดวก
เป็นสถานีหลีกประจำของขบวนรถด่วน 51 กับรถเร็ว 102 เมื่อขบวนรถตามเวลา(สถานการณ์เดินรถตามปกติ)
ประวัติการก่อสร้างสถานีรถไฟแม่เมาะ.
สถานีรถไฟแม่เมาะ สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 12 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง แม่จาง-นครลำปาง ระยะทาง 42 กิโลเมตร โดยในอดีตเคยมีทางแยกไปโรงไฟฟ้าแม่เมาะ ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย จากร่องรอยเส้นทางเดิมที่ถูกรื้อถอนรางรถไฟไปหมดแล้ว
สถานีรถไฟแม่จาง
สถานีรถไฟแม่จาง  เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของเส้นทางทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ที่บ้านแม่จาง หมู่ 1 ตำบลนาสัก อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 600.33 กิโลเมตร อยู่ระหว่างสถานีรถไฟปางป๋วย และ สถานีรถไฟแม่เมาะ
ประวัติการก่อสร้างสถานีรถไฟแม่จาง.
สถานีรถไฟแม่จาง สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2458 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 11 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง ผาคอ-แม่จาง ระยะทาง 19 กิโลเมตร
สถานีรถไฟปางป๋วย
สถานีรถไฟปางป๋วย  เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 591.07 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านปางป๋วย หมู่ที่ 2 ตำบลนาสัก อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง เป็นสถานีหลีกประจำของขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลราง 8 และรถท้องถิ่น 407 เมื่อขบวนรถตามเวลา
ประวัติการก่อสร้างสถานีรถไฟปางป๋วย.
สถานีรถไฟปางป๋วย สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2458 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 11 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง ผาคอ-แม่จาง ระยะทาง 19 กิโลเมตร
ที่หยุดรถไฟผาคอ
ที่หยุดรถไฟผาคอ  อดีตเคยเป็นสถานีรถไฟผาคอ มีจำนวน 2 ราง เป็นทางหลัก 1 ราง ทางหลีก 1 ราง ปัจจุบันการรถไฟแห่งประเทศไทยได้ลดระดับสถานีนี้กลายเป็นที่หยุดรถ และได้รื้อทางหลีกออกให้เป็นทางเดียว ซึ่งมีขบวนรถจอดเพียง 2 ขบวน คือรถท้องถิ่น 407(ขาขึ้น)และ408(ขาล่อง) โดยอยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 581.22 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านผาคอ หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่
1 ขบวน
ประวัติการก่อสร้างที่หยุดรถไฟผาคอ.
สถานีรถไฟผาคอ สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 พร้อมกับสถานีรถไฟผาคอ เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 10 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง บ้านปิน-ผาคอ ระยะทาง 17 กิโลเมตร เดิมเป็นสถานีสถานีรถไฟระดับ4 (สถานีรถดับ4 ยกเลิกตั้งแต่ 23 กรกฎาคม 2553 และ 11 สิงหาคม 2553 ) ต่อมาถูกลดระดับจนเป็นแค่ที่หยุดรถไฟผาคอดังเช่นปัจจุบัน
สถานีรถไฟผาคัน
สถานีรถไฟผาคัน  เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 578.46 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 10 บ้านผาคัน ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ ทางใต้ของสถานี มีอุโมงค์ห้วยแม่ลาน ความยาว 130.20 เมตร ระหว่างกิโลเมตรที่ 574.04 ถึง 574.17 โดยการก่อสร้างสถานีนั้น เวลาไกล้เคียงกับสถานีรถไฟบ้านปิน ที่อยู่ทางทิศใต้ในสถานีถัดไป โดยมีราง 3ราง ทางหลัก1ราง ทางหลีก1ราง ทางตัน1ราง
ประวัติการก่อสร้างสถานีรถไฟผาคัน.
สถานีรถไฟผาคัน สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 10 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง บ้านปิน-ผาคอ ระยะทาง 17 กิโลเมตร
สถานีรถไฟบ้านปิน
สถานีรถไฟบ้านปิน  เป็นสถานีรถไฟระดับสองบนเส้นทางรถไฟสายเหนือ (กรุงเทพ–เชียงใหม่) ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 563.86 กิโลเมตร สถานีบ้านปินตั้งอยู่ระหว่างที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้ากับสถานีรถไฟผาคัน โดยช่วงระหว่างสถานีบ้านปินกับสถานีผาคัน เป็นที่ตั้งของอุโมงค์ห้วยแม่ลานซึ่งมีความยาว 130.20 เมตร อยู่ห่างจากสถานีบ้านปินไปประมาณ 11 กิโลเมตร
สถานีบ้านปินก่อสร้างและเปิดเดินรถในสมัยรัชกาลที่ 6 อาคารสถานีมีรูปแบบสถาปัตยกรรมบาวาเรียนผสมอับสถาปัตยกรรมไทยอันเป็นเอกลักษณ์ ตัวสถานีมีทางรถไฟ 5 ทาง เป็นทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 3 ทาง ทางตัน 1 ทาง และมี 2 ชานชาลา ย่านสถานีมีหอประแจและหอเติมน้ำสำหรับรถจักรไอน้ำซึ่งปัจจุบันเลิกใช้งานแล้ว นอกจากนี้ยังเคยมีโรงซ่อมรถซึ่งใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 แต่ปัจจุบันถูกรื้อถอนแล้ว
สถานีรถไฟบ้านปินเป็นสถานีหนึ่งในโครงการรถไฟทางคู่ช่วงเด่นชัย - เชียงใหม่
แต่เดิม ระหว่างสถานีรถไฟบ้านปินกับสถานีรถไฟผาคันเคยมีที่หยุดรถห้วยแม่ลาน ที่สร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 ที่บริเวณปากอุโมงค์ห้วยแม่ลานทางทิศเหนือ(ฝั่งสถานีผาคัน) ซึ่งในปัจจุบันได้ถูกยุบยกเลิกไปแล้ว
สถานีรถไฟบ้านปินก่อสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 และเปิดเดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2457 โดยเส้นทางช่วงห้วยแม่ต้า-บ้านปิน ซึ่งมีระยะทาง 13 กิโลเมตร และเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายเหนือ มีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน เป็นผู้บัญชาการ และมีนายช่างชาวเยอรมัน เอมิล ไอเซนโฮเฟอร์ เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง
อาคารสถานีรถไฟบ้านปินมีสถาปัตยกรรมแบบบาวาเรียนทิมเบอร์เฟรมเฮาส์หรือแบบโครงไม้ ซึ่งได้รับความนิยมในแคว้นบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ผสมกับสถาปัตยกรรมแบบไทยอย่างเรือนปั้นหยา สีของอาคารเป็นสีเหลืองส้ม
อาคารสถานีเป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน ส่วนชั้นบนเป็นไม้ ลักษณะทางสถาปัตยกรรมมีการผสมผสานศิลปะตะวันตก และพื้นถิ่นล้านนาเช่นเดียวกับอาคารสถานีรถไฟนครลำปางผังพื้นอาคารเป็นรูปตัวที (T) พื้นที่ใช้สอยชั้นล่างเป็นที่ทำงานของนายสถานี พื้นที่จำหน่ายตั๋ว และห้องอาณัติสัญญาณ โดยมีโถงพักคอยชั้นเดียวแยกตัวออกจากอาคารด้านช่องจำหน่ายตั๋ว ด้านหลังของห้องทำงานนายสถานีมีห้องน้ำสำหรับเจ้าหน้าที่ และมีบันไดไม้สำหรับขึ้นลงตั้งอยู่ ส่วนชั้นบนมีห้องน้ำ ห้องพักของนายสถานี และห้องนั่งเล่น สำหรับหลังคาของอาคารส่วนที่เป็น 2 ชั้น เป็นหลังคาจั่ว ส่วนหลังคาของโถงพักคอยเป็นหลังคาปั้นหยา ทั้งหมดมุงด้วยกระเบื้องลอนคู่ ประตูและหน้าต่างเป็นบานลูกฟักไม้ เหนือบานประตู หน้าต่าง และหน้าช่องจำหน่ายตั๋วประดับด้วยไม้ฉลุลายสวยงาม จุดเด่นของอาคาร คือ ผนังภายนอกชั้นสองตกแต่งด้วยไม้คาดในแนวตั้งและแนวทแยงภายในโครงสร้างไม้กรอบสี่เหลี่ยม
สถานีรถไฟลำปาง
สถานีรถไฟผาคอ
วัดบรมธาตุทุ่งยั้ง
ช่องแก๊งค์การ์ตูน
คณะกรรมการป้องกันประชาชน
คณะกรรมการป้องกันประชาชน (Popular Resistance Committees) เป็นองค์กรทางทหารของปาเลสไตน์ที่จัดตั้งในฉนวนกาซาที่ถือเป็นขบวนการก่อการร้ายโดยอิสราเอลและสหรัฐ ก่อตั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2543 โดย จามัล อาบู ซัมฮาดานา ผู้เคยเป็นสมาชิกกลุ่มฟาตะห์และตันซีมมาก่อน คณะกรรมการป้องกันประชาชนจัดตั้งเป็นหน่วยทางทหารที่อยู่นอกกลุ่มฟาตะห์ ทำงานร่วมกับกลุ่มฮามาส ญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ และกองพลผู้เสียสละอัลอักซา คณะกรรมการป้องกันประชาชนได้รับแรงดลใจและการสนับสนุนทางการเงินจากฮิซบุลลอหฺ การโจมตีของกลุ่มเป็นการวางระเบิดตามถนน และการวางระเบิดรถยนต์ต่อต้านการคุ้มกันโดยทหารและประชาชนในฉนวนกาซา
คณะกรรมการป้องกันประชาชนเข้าไปเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดต่อเป้าหมายทั้งทางทหารและประชาชนในฉนวนกาซาหลายครั้ง เช่น
ตัวแทนชาติปาเลสไตน์ได้จับกุมสมาชิกคณะกรรมการป้องกันประชาชนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับการวางระเบิด หลังจากที่กลุ่มคณะกรรมการป้องกันประชาชนได้ออกมากล่าวอ้างความรับผิดชอบการวางระเบิดเมื่อ 15 ตุลาคม 2546 ที่ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสหรัฐเสียชีวิต 3 คน ที่ Beit Hanoun รัฐบาลสหรัฐบีบให้ตัวแทนชาติปาเลสไตน์จับตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ ทางปาเลสไตน์ปฏิเสธเพราะขาดหลักฐาน ทำให้สหรัฐคว่ำบาตรปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์จึงต้องจับตัวผู้ต้องสงสัยสี่คนมาขึ้นศาล อย่างไรก็ตามผู้ต้องสงสัยเป็นสมาชิกคณะกรรมการป้องกันประชาชนแต่ไม่เกี่ยวข้องกับการวางระบิดจึงถูกปล่อยตัวไป
คณะกรรมการป้องกันประชาชนเกี่ยวข้องกับการค้าสินค้าหนีภาษีในรอฟะห์ทั้งอาวุธ ระเบิด ยาเสพติด บุหรี่ และผู้ลี้ภัย
คณะกรรมการป้องกันประชาชนกล่าวอ้างความรับผิดชอบในการลอบสังหารโมฮุสซา อาราฟัต เมื่อ 7 กันยายน 2548 ในต้นเดือนมิถุนายน 2549 หัวหน้ากลุ่มคณะกรรมการป้องกันประชาชน ซัมฮาดานาถูกกองทัพอิสราเอลฆ่า
25 มิถุนายน 2549 คณะกรรมการป้องกันประชาชนร่วมกับกลุ่มฮามาสและญิศ อัลอิสลามโจมตีบริเวณใกล้ด่าน Kerem Shalom ทหารชาวปาเลสไตน์สองคนลอบข้ามแดนจากฉนวนกาซาเข้าสู่อิสราเอล ผลการโจมตีปรากฏว่าฝ่ายปาเลสไตน์เสียชีวิต 2 คน อิสราเอลตาย 2 คน บาดเจ็บ 4 คนชาวปาเลสไตน์อีก 6 คนหนีกลับไปได้
8 สิงหาคม 2550 คณะกรรมการป้องกันประชาชนประกาศจะจัดตั้งพรรคการเมืองเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้งของปาเลสไตน์ครั้งต่อไป แต่จะยังคงรักษากองกำลังทางทหารของตนไว้
ความเชื่อมโยงกับฮิซบุลลอหฺ.
จากข้อมูลของอิสราเอล คณะกรรมการป้องกันประชาชนและฮิซบุลลอหฺมีความร่วมมือกันโดยคณะกรรมการป้องกันประชาชนได้รับการสนับสนุนทางการเงินและการฝึกฝนจากฮิซบุลลอหฺและเชื่อว่าฮิซบุลลอหฺมีอิทธิพลในฉนวนกาซา
ภาษาโอนฮัน
ภาษาโอนฮัน (ฟิลิปีโนและ) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาวิซายันใช้พูดในบริเวณเดียวกับภาษาโรมโบลนและภาษาอาซีในจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาอีนุนฮันหรือภาษาโลโอกโนน และใช้พูดในจังหวัดอื่น ๆ นอกเหนือจากจังหวัดโรมโบลนด้วย พบผู้พูดในบางส่วนในจังหวัดอักลันและเกาะปาไนด้วย
เอดชิ
เอดชิ หรือ ( ญี่ปุ่น: エッチ) เป็นคำศัพท์สแลงที่ถูกใช้บ่อยในภาษาญี่ปุ่นสำหรับการกระทำทางเพศอย่างสนุกสนาน ในคำคุณศัพท์ มันถูกใช้กับความหมายของ "เซ็กซี่" "ลามก" หรือ "ซุกซนทางเพศ"(naughty) ในคำกริยาจากคำว่า เอดชิ ซูรู (エッチする หรือ Ｈする) หมายถึง "การมีเพศสัมพันธ์" หรือในคำนาม เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่มีพฤติกรรมหื่นกาม มันอาจจะดูนุ่มนวลกว่าคำศัพท์ญี่ปุ่นคำว่า เอโระ (エロ มาจาก เอรอส) และไม่ได้หมายถึงกามวิปริตในแบบที่เฮ็นไตทำ
คำว่า เอดชิ ได้ถูกนำมาใช้โดยแฟนชาวตะวันตกของสื่อญี่ปุ่นเพื่ออธิบายถึงผลงานที่เต็มไปด้วยความหวือหวาทางเพศ ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า เอดชิ มักจะถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายถึงพฤติกรรมของบุคคล แต่ในแฟนคลับชาวตะวันตก คำนี้ได้ถูกนำมาใช้เพื่อกล่าวถึงเรื่องเพศที่ทำให้เกิดการกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ(softcore) หรือขี้เล่น ซึ่งจะแตกต่างจากคำว่า เฮ็นไต ซึ่งหมายถึงกามวิปริตหรือการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ(เฟทิชิซึม) ผลงานที่ถูกเรียกว่า เอดชิโดยแฟนชาวตะวันตกซึ่งได้อธิบายว่า การ์ตูนประเภทนี้จะไม่มีการเปิดเผยถึงการมีเพศสัมพันธ์หรืออวัยวะเพศ แต่มีการพาดพิงถึงเนื้อหาทางเพศ เนื้อหาประเภทเอดชิเป็นแฟนเซอร์วิซประเภทหนึ่ง และสามารถพบได้ในการ์ตูนมังงะตลกประเภทโชเน็งและเซเน็งเป็นส่วนใหญ่ และอนิเมะประเภทฮาเร็ม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 สายแยกสวนสมเด็จ–แยกปทุมวิไล บางครั้งเรียกว่า ถนนนนทบุรี–ปทุมธานี, ถนนกรุงเทพฯ–ปทุมธานี และ ถนนปทุมธานีสายนอก เป็นเส้นทางที่ต่อมาจากถนนศรีสมานที่แยกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ (จุดตัดกับถนนติวานนท์) ในอำเภอปากเกร็ด ข้ามสะพานนนทบุรี เข้าสู่อำเภอเมืองปทุมธานี เลี้ยวขวาที่แยกบางคูวัด มุ่งสู่ตัวจังหวัดปทุมธานี ไปบรรจบที่ แยกปทุมวิไล จุดตัดกับ ถนนปทุมสัมพันธ์ และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3111 รวมระยะทางประมาณ 10.8 กิโลเมตร
ถนนศรีสมาน
ถนนศรีสมาน  หรือ ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 3-0001 เป็นถนนคอนกรีตสี่ช่องทางมีเกาะกลางในเขตตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี อยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครปากเกร็ด เริ่มตั้งแต่ทางแยกสวนสมเด็จฯ ที่ถนนติวานนท์ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับทางพิเศษอุดรรัถยา และไปสิ้นสุดที่ทางแยกถนนสรงประภาตัดกับถนนประชาชื่น-ปากเกร็ด รวมระยะทางประมาณ 2.6 กิโลเมตร
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ)
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ) หรือ ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 2-0017 เป็นทางหลวงท้องถิ่นสายสำคัญในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี โดยอยู่ในเขตเทศบาลนครนนทบุรีตลอดทั้งสาย ประกอบด้วยถนนสองสายเรียงต่อกันคือถนนนนทบุรี 1 และถนนสนามบินน้ำ
ถนนนนทบุรี 1 (สนามบินน้ำ) แยกจากถนนประชาราษฎร์หน้าศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่าในท้องที่ตำบลสวนใหญ่ เลียบฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านหน้าเรือนจำกลางบางขวาง ตรงไปทางทิศเหนือและข้ามคลองบางแพรก จากนั้นแนวเส้นทางจะขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี ไปทางทิศตะวันตก โค้งไปทางทิศเหนือก่อนข้ามคลองมะขามโพรง ผ่านปากซอยเลี่ยงเมืองนนทบุรี 13 (เรวดี) ข้ามคลองบางซื่อเข้าเขตตำบลบางกระสอ ตรงไปทางทิศเดิม ตัดกับถนนรัตนาธิเบศร์ที่ทางแยกสะพานพระนั่งเกล้า
จากนั้นข้ามคลองบางกระสอ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางสร้อยทอง ข้ามคลองบางธรณีเข้าเขตตำบลท่าทราย ก่อนวกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี ตัดกับซอยนนทบุรี 39 (จารุกลัส) และซอยนนทบุรี 42 (รณสิทธิพิชัย) ที่แยกกองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัด ตัดกับซอยนนทบุรี 41 (หมู่บ้านกรนพเกล้า 3) และซอยนนทบุรี 46 (ไทยานนท์) ตรงไปทางทิศเดิมจนกระทั่งสุดระยะถนนที่ทางแยกสนามบินน้ำ (จุดตัดกับถนนติวานนท์)
ถนนนนทบุรี 1
ถนนสนามบินน้ำ
โอเพท
โอเพท  เป็นวงเฮฟวีเมทัลจากสต็อกโฮล์ม สวีเดน ก่อตั้งวงในปี 1990 ขณะที่สมาชิกภายในวงมีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง แต่นักร้อง นักกีตาร์และทำหน้าที่แต่งเพลงอย่าง Mikael Åkerfeldt ถือเป็นตัวยืนในการขับเคลื่อนวง ตั้งแต่ก่อตั้งวง
แนวเพลงหลักเป็นเดธเมทัลแบบสแกนดินาเวีย แต่โอเพทก็ยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่นอย่างเช่น ดนตรีโพรเกรสซีฟ, ดนตรีโฟล์ก, บลูส์ร็อก และแจ๊ส ในเพลงที่ยาว ๆ ของพวกเขา องค์ประกอบเพลงยังรวมถึง อคูสติกกีตาร์ในส่วนดนตรีบรรเลงสลับฉาก และการชิฟต์ที่เข้มแข็งและเคลื่อนไหว เช่นเดียวกับเสียงคำรามและเสียงสะอาดคู่กันไป ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยออกทัวร์ในการสนับสนุนผลงาน 4 อัลบั้มแรก แต่โอเพทก็ได้เริ่มออกทัวร์ครั้งแรกในปี 2001 หลังจากออกผลงานอัลบั้มชุด "Blackwater Park"
โอเพทออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 9 ชุด, 2 อัลบั้มแสดงสด, 2 บ็อกซ์เซต และ 2 ดีวีดี วงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด "Orchid" ในปี 1995 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในฝั่งสหรัฐอเมริกา จนเริ่มมาประสบความสำเร็จในการออกผลงานในปี 2008 กับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 "Watershed" ที่ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 23 บนชาร์ทบิลบอร์ด 200 และยังสามารถขึ้นชาร์ทฟินนิชอัลบั้มที่อันดับ 1 ในสัปดาห์แรกที่ออกขาย
ฮาวทูลายวิทสเตติสติกส์
ฮาวทูลายวิทสเตติสติกส์  เป็นหนังสือที่แต่งโดย ดาร์เรลล์ ฮัฟฟ์ใน พ.ศ. 2497 แนะนำวิชาสถิติสำหรับผู้อ่านทั่วไป เนื้อหานั้นเป็นการสรุปแบบง่ายๆถึงความผิดพลาดโดยทั่วไปในการตีความหมายทางสถิติ ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ และการสรุปความหมายที่ผิดอันเนื่องมาจากความคลาดเคลื่อนเหล่านั้น หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือเกี่ยวกับสถิติที่ได้รับความนิยมที่สุดในประวัติศาสตร์ (ถึงแม้ว่าตัว ดาร์เรลล์ ฮัฟฟ์จะไม่ใช่นักสถิติก็ตาม) มียอดตีพิมพ์ในฉบับภาษาอังกฤษถึง 1.5 ล้านฉบับ และได้รับการแปลในอีกหลายๆภาษา
เนื้อหาในหนังสือยังรวมถึง "" และ "การใช้ตัวอย่างสุ่ม" นอกจากนี้เนื้อหายังอธิบายถึงการใช้กราฟทางสถิติเพื่อเปลี่ยนแปลงความจริง ตัวอย่างเช่นการทำให้ส่วนท้ายของกราฟเส้นหรือกราฟแท่งสั้นลง อันเป็นเห็นให้ค่าความแตกต่างนั้นดูมากขึ้นเกินกว่าที่มันควรจะเป็น หรือการนำเสนอปริมาณหนึ่งมิติด้วยการทำให้เป็นภาพสองหรือสามมิติเพื่อเปรียบเทียบขนาดของปริมาณ อันเป็นเหตุให้ผู้อ่านลืมไปว่าภาพนั้นมิได้ถูกสร้างในสเกลเดียวกับปริมาณ
ในหนังสือฉบับแรกสุดนั้นมีการเขียนภาพตลกที่เขียนด้วยจิตกรเอรร์วิน กีส์
คิด ร็อก
โรเบิร์ต เจมส์ ริตชีย์  เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1971 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คิด ร็อก  เป็นแร็ปเปอร์ที่ผันตัวมาเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง คิดร็อกเป็นที่รู้จักในเรื่องบุคลิกที่แปลกประหลาด และผลงานเพลงที่นำแร็ปเข้ามาผสมกับเฮฟวีเมทัล, บลูส์ร็อก, เซาเทิร์นร็อก, ฟังก์ และดนตรีคันทรี
คิด ร็อก ออกผลงานสตูดิโออัลบั้มมาหลายชุด แต่ไม่เป็นที่รู้จักมาก จนผลงานในปี 1998 กับชุด "Devil Without a Cause" ภายใต้สังกัดแอตแลนติกเรคอร์ด ที่ขายได้กว่า 11 ล้านชุด มีเพลงฮิตในอัลบั้มอย่าง "Bawitdaba", "Cowboy, " และ "Only God Knows Why" ในปี 2000 เขาออกผลงานชุด "The History of Rock" ที่เป็นอัลบั้มเพลงรวมเพลงรีมิกซ์และเพลงสำเนาบันทึกเสียงใหม่จากผลงานอัลบั้มก่อน มีซิงเกิลอย่าง "American Bad Ass" ในปี 2001 เขาออกผลงานชุด "Cocky" ซึ่งมีเพลงในลักษณะคันทรีอย่าง "Picture" ร่วมกับเชอรีล โครว์ ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำสำหรับซิงเกิล และทำให้อัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 5 ล้านชุด ต่อมาเขาออกผลงานในชื่อตัวเองในปี 2003 แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชาร์ต เขาออกผลงานชุด "Live Trucker" ในปี 2006 ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมเพลงฮิตแสดงสด ในปี 2008 ออกผลงานชุด "Rock N Roll Jesus" ซึ่งมีเพลงดังอย่าง "All Summer Long" ถือเป็นเพลงฮิตเพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 ทั่วโลก ขึ้นอันดับ 1 กว่า 8 ประเทศในยุโรปและออสเตรเลีย
คิด ร็อก ได้รับการเสนอชื่อจาก WWE ให้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2018
การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม
การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม หรือ การเลี้ยงไหม เป็นการเกษตรที่ผสมระหว่างการปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ การปลูกต้นหม่อน สำหรับใช้เลี้ยงตัวไหม (โดยเฉพาะชนิด "Bombyx mori") เพื่อจะนำตัวไหมมาสาว และได้เส้นใยเรียกว่าเส้นไหม นั่นเอง
ประวัติการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกล่าวไว้ในคัมภีร์ขงจื้อ ว่า มีการสาวไหมจาก หนอนไหม "B. mori" ตั้งแต่ราว 2,700 ปีก่อนคริสตกาล แต่หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าการเลี้ยงไหมนั้น เก่าแก่สุดในราวยุคหย่างเสา ( 仰韶文化, ยุคหินใหม่ ราว 5,000 - 10,000 ปีก่อนคริสตกาล). ต่อมาได้นำไหมไปยังยุโรป เมดิเตอเรเนียน และประเทศอื่นๆ ในทวีปเอเชีย การปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกลายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่สำคัญในหลายประเทศ เช่น จีน, เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น, อินเดีย, บราซิล, รัสเซีย, อิตาลี และฝรั่งเศส ปัจจุบันนี้จีนและญี่ปุ่นเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ โดยมีปริมาณการผลิตต่อปีรวมกันมากกว่า 50% ของการผลิตทั่วโลก
ฌอน พอล
ฌอน พอล ไรอัน แฟรนซิส เฮนริเกส (Sean Paul Ryan Francis Henriques) เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1973 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ฌอน พอล (Sean Paul) เป็นนักร้อง นักดนตรีชาวจาเมกา ในแนวเร้กเก้และแด๊นส์ฮอลล์ นอกเหนือจากเจย์-ซี แล้ว เขายังเป็นศิลปินคนเดียวที่มีเพลงฮิตร่วมกับทั้งบียอนเซ่และริฮานน่า
สถานีรถไฟคาวาซากิ
สถานีรถไฟคาวาซากิ  เป็นสถานีรถไฟของบริษัทเดินรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East) ตั้งอยู่ที่เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
เปิดให้บริการในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 เป็นสถานีบนทางรถไฟของญี่ปุ่น ในช่วงทดลองวิ่งระหว่างสถานีชินางาวะและสถานีซากูรางิโจ ก่อนที่จะเปิดใช้อย่างเป็นทางการเดือนตุลาคม ปี 2415
สายนัมบุ เปิดใช้ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2470
สถานีคาวาซากิมีรถไฟที่ให้บริการสามสายคือ
รอบ สถานี.
สถานีคาวาซากิ ทิศตะวันตกเชื่อมต่อกับห้าง Lazona Kawasaki Plaza ทิศตะวันออกเชื่อมต่อกับห้าง "Kawasaki BE" นอกจากนั้นยังมีห้างอื่น ๆ อีกมากมายตั้งอยู่รอบ ๆ สถานี อาทิ More-s Department Store โยโดบาชิ คาเมระ โตคิวแฮนด์
มีสถานีเคคิวคาวาซากิ บริหารโดย Keihin Electric Express Railway ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
คาร์ลี ไซมอน
คาร์ลี เอลิซาเบธ ไซมอน  เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี นักประพันธ์หนังสือเด็ก ชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงในทศวรรษ 1970 กัลเพลงฮิตหลายเพลง อย่าง "ํYou're So Vian" เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี่ รางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับการทำงาน เธอเป็นอดีตภรรยาของนักร้อง-นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เจมส์ เทย์เลอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คนคือ แซราห์ มาเรีย "แซลลี" และ เบน เทย์เลอร์ ที่ก็เป็นนักดนตรีเช่นกัน
ในปี 1994 เธอมีชื่ออยู่ใน Songwriters Hall of Fame
คาร์ลี ไซม่อน
เบิร์ต บัคคาราค
ฟูไฟเตอส์
ฟูไฟเตอส์  เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติอเมริกัน จาก ซีแอตเทิล เมื่อปี ค.ศ. 1994 ก่อตั้งโดยมือกลองวงกรัจน์ เดฟ โกรล จาก เนอร์วานา โดยเป็นกลุ่มดนตรีเขาสานฝันไว้หลังการเสียชีวิตของ เคิร์ต โคเบน ซึ่งส่งผลให้เนอร์วานาได้แยกตัวไป ชื่อวงดนตรีนั้นนำมาจากเหตุการณ์ในสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยมีลูกไฟลึกลับที่ปรากฏต่อหน้าเครื่องบินของฝ่ายพันธมิตร บนท้องฟ้าเหนือบริเวณยุโรปและแปซิฟิก โดยสันนิฐานเป็น ยูเอฟโอ ส่วนที่เรียกว่าฟูไฟเตอร์นั้นมาจากการปรากฏต่อหน้าในช่วงต่อสู้เครื่องบินขับไล่ โดยรายงานจากนักบินของฝ่ายกลุ่มพันธมิตร
ก่อนจะถูกวางจำหน่ายอัลบั้มชุดแรกของพวกเขา "Foo Fighters" ค.ศ. 1995 โกรลเป็นสมาชิกเพียงคนเดียว , โกรฟได้ชักชวนมือเบส เนต เมนเดล และมือกลอง , วิลเลียม โกลด์สมิธ โดยทั้งคู่เคยเป็นสมาชิกวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อคจากซีเอเทิล Day Real Estate
ขณะที่วงแสดงสดที่ พอร์ตแลนด์ , รัฐออริกอน โกลด์สมิธมือกลองคนแรกเริ่มของฟูไฟเดอร์ส ตัดสินใจลาออกจากวงระหว่างการอัดอัลบั้มชุดที่สอง ของวง "The Colour and the Shape" (1997) จนทำให้ในระหว่างอัดอัลบั้มชุดที่สองนั้น โกรฟต้องเล่นกลองเอง ก่อนที่ภายหลัง ก็ได้มือเบส แพต สเมียร์ มาเป็นมือกลอง และภายหลังสเมียร์ก็ได้ขอเวลาไปพักผ่อนชั่วคราว
โดยมี เทย์เลอร์ ฮอว์กินส์ และฟรานซ์ สตาห์ล มาเป็นสมาชิกแทนที่ ระหว่างการอัดอัลบั้มชุดที่สาม "There Is Nothing Left to Lose" (1999) สตาห์ลถูกไล่ออก พวกเขายังคงดำเนินสำหรับอัลบั้มชุดที่ 3 โดยได้ คริส ชิฟเลตต์ มาเป็นมือกีตาร์แทนที่ หลังการเสร็จสิ้นอัลบั้มชุดที่สาม พวกเขาก็เดินหน้าสำหรับชุดที่สี่ "One by One" ในปี 2002 หลังจากนั้นพวกเขาปล่อยอัลบั้มชุดที่ห้า "In Your Honor" (2005) ซึ่งแยกเป็นสองแผ่น ระหว่างเพลงแนวอะคูสติกกับแนวร็อค ฟูไฟเดอร์สเตรียมพร้อมเดินหน้าสำหรับอัลบั้มชุดที่หก "Echoes, Silence, Patience &amp; Grace" (2007) จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 2010 ได้รับการยืนยันแล้วว่าเสมียร์ มือเบสคนแรกของวง กลับมาร่วมวงอีกครั้งหลังจากได้ร่วมแสดงสดกับฟู ไฟเดอร์สในฐานะสมาชิกอย่างไม่เป็นทางการในปี ค.ศ. 2005 อัลบั้มชุดที่เจ็ดของพวกเขา , Wasting Light (2011) ที่ได้รับการโปรดิวเซอร์โดย บุทช์ วิก (ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการโปรดิวเซอร์อัลบั้ม Nevermind ของ เนอร์วานา) ขณะเดียวกันสเมียร์ก็กลับมาในฐานะสมาชิกของวงอย่างเต็มรูปแบบ , เดือนพฤศจิกายน 2014 , อัลบั้มชุดที่แปดของวง Sonic Highways เป็นผลงานเพลงที่จะประกอบในภาพยนตร์สารคดีที่ชื่อเดียวกับอัลบั้ม Sonic Highways
นอกจากนี้อัลบั้มของพวกเขาได้รับ รางวัลแกรมมี ในฐานะ อัลบั้มร็อคที่ดี ถึงห้าอัลบั้ม และในค.ศ. 2015 อัลบั้มที่แปดของพวกเขายังทำรายได้ถึง 12 ล้านเหรียญในอเมริกา ผลงานเพลง "Outside" จากทางวง เป็นซิงเกิ้ลจากอัลบั้ม Sonic Highways ติดลำดับที่ 11 ใน บิลบอร์ด Alternative Songs ชาร์ต .
ก่อตั้งและอัลบั้มชุดแรก (1994 - 1995).
เดฟ โกรล เข้าร่วมเป็นสมาชิกวง กรันจ์ อย่าง เนอร์วานา จาก ซีแอเทิล ในฐานะมือกลองเมื่อ ค.ศ. 1990 ระหว่างการทัวร์ , เขาหยิบกีตาร์ของเขาและเขียนเนื้อเพลง โกรลได้แต่งเพลงด้วยตัวเองในสตูดิโอของวง ; เขากล่าวในปี 1997 "ผมรู้สึกตัวเองดูน่าเกรงขามและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน , และถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่ผมแต่งเพลงด้วยตัวของผมเอง" ในบางครั้งบางคราวโกรลมักจะจองห้องอัดเสียงเพื่ออัดเดโม่และโคฟเวอร์เพลงที่เขาชื่นชอบ ซึ่งเทปเดโม่ชุดนี้ก็คือ Pocketwatch เมื่อปี 1992 ขณะนั้นโกรลใช้นามแฝงตัวเองว่า "Latel"