pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในห้องตัดสิน กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายของ คลาร่า ที่ออกมาดูน่าทึ่ง และทรงพลัง มิญ ตู้ ถูกวิจารณ์อีกครั้ง ว่าเธอถ่ายภาพได้แค่แนวเซ็กซี่แบบเดียว และดูคิดเยอะจนเกินไปจนแสดงออกมาทางสีหน้า ชิคิน ถูกวิจารณ์ว่า เธอดูกดดันตัวเองจนเกินไป และไม่เข้าใจในจุดแข็งที่มีในตัวเอง อย่างไรก็ตาม ภาพของเธอได้รับคำชมว่าดูน่าทึ่ง และใช้ สับปะรด ที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากได้ดี ในขณะที่ มอรีน ถ่ายภาพออกมาได้อย่างโดดเด่น ดูโฉบเฉี่ยวร้อนแรง และเธอดูสูงมากในภาพ เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์นี้ ทิ้งให้ เสี่ยวฉิง ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย จากภาพถ่ายที่ไร้พลัง และดูน่าเบื่อ ร่วมกับ ซินดี้ ที่ถ่ายภาพออกมาในครั้งนี้ ดูไม่เป็นแฟชั่น และในแววตาของเธอแสดงถึงความกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด เมื่อผลรวมคะแนนปรากฏออกมา ซินดี้ ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 12 : The Girls Who Sees The Light.
เมื่อกลับถึงบ้านพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับ มอรีน ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจากการตัดสินครั้งก่อน ในขณะที่ มอรีน ยังคงรู้สึกเศร้าที่ ซินดี้ ถูกคัดออกจากการแข่งขัน และสาวๆทุกคนต่างไม่พอใจ และรู้สึกไม่ยุติธรรม ที่เสี่ยวฉิง ยังคงได้อยู่ในการแข่งขัน วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางไปยัง โชว์รูมรถยนต์ ซูบารุ และได้พบกับ แดเนียล บอย และเกล็น ตัน เพื่อแข่งขันกันเดินแบบ ลงมาจากดาดฟ้าตึก ซึ่งรันเวย์จะเป็นด้านข้างตึกในแนวตั้ง ทำให้พวกเธอรู้สึกกังวลและกลัวเป็นอย่างมาก ในการเดินแบบนั้น เสี่ยวฉิง ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ รวมถึง ชิคิน ก็ทำได้ดีเช่นเดียวกัน มอรีน ต้องพยายามอย่างหนัก เนื่องจากเธอกลัวความสูง มิญ ตู้ หลังจากเอาชนะความกลัวได้สำเร็จ เธอจึงสามารถทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ คลาร่า รู้สึกกลัวและร้องให้ออกมาตลอดเวลา จนเธอปฏิเสธที่จะทำการแข่งขัน แต่ หลังจากที่ เกล็น ได้เข้าไปพูดคุยกับเธอแล้ว เธอจึงได้กลับมาพยายามอีกครั้งหนึ่ง สุดท้ายแล้ว ชิคิน เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ โดยเธอจะได้เป็นตัวแทนสินค้าให้กับรถยนต์ ซูบารุ
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพร่วมกับรถยนต์ ซูบารุ อิมเปรซ่า ในธีม ขับรถเที่ยว พวกเธอจะต้องสวมบทบาทเป็นตัวเอกในการผจญภัย ซึ่งจะต้องคิดแนวคิดของตัวละคร และเรื่องราวเองทั้งหมด รวมถึงเลือกอุปกรณ์ประกอบฉากเองอีกด้วย ในการถ่ายภาพนั้น ชิคินและเสี่ยวฉิง ทำออกมาได้ดี คลาร่า ถูกตำหนิว่า ขาดสมาธิในการถ่ายภาพ และไม่รู้ทิศทางของแสง มิญ ตู้ ต้องพยายามอย่างหนักที่จะดูไม่ให้เซ็กซี่จนเกินไป ในขณะที่ มอรีน ถูกตำหนิในเรื่องของการโพสท่าที่ดูแข็งทื่อ
ในห้องตัดสิน ซินดี้ ได้เปิดเผยให้สาวๆทราบแล้วว่า เสี่ยวฉิง คือกรรมการที่ปลอมตัวมา ทำให้พวกเธอต่างรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก ในขณะที่ภาพถ่ายที่สวยงาม และดูสมบูรณ์แบบ ของชิคิน ทำให้กรรมการชื่นชอบ จนทำให้เธอถูกเรียกชี่อเป็นคนแรกในสัปดาห์นี้ เช่นเดียวกันกับ มิญ ตู้ ที่ในภาพเธอดูงดงาม เหมือนกับฉากในภาพยนตร์โรแมนติก แต่ถูกตำหนิเล็กน้อยว่า ดูสับสนกับการสื่อสารอารมณ์ในภาพ พวกเธอทั้งสองคนจึงได้ผ่านเข้าสู่รอบตัดสินของการแข่งขัน ทิ้งให้ มอรีน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย จากภาพถ่ายที่ออกมาไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ เมื่อเธอทำให้ รถยนต์ในภาพดูไม่โดดเด่น และเลือก ลูกโป่ง ที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉาก มาทำให้ตัวเธอถ่ายภาพออกมาไม่ดี ร่วมกับ คลาร่า ที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า เธอโพสท่านั่งแบบเดียวในตลอดการถ่ายภาพ รวมถึง ทัศนคติที่ดูมั่นใจจนเกินไป จนทำให้ดูไม่เป็นการทำงานของมืออาชีพ สุดท้ายแล้ว มอรีน ได้ผ่านเข้าสู่รอบตัดสินเป็นคนที่สาม ทำให้ คลาร่า ต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 13 : The Girl Who Finishes With A Bang.
เมื่อกลับถึงบ้านพัก ชิคิน รู้สึกมีความมั่นใจเพิ่มมากขึ้นในการแข่งขัน จากการที่เธอได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์ก่อน ทำให้เธอผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศพร้อมกับ มอรีน และมิญ ตู้ ในขณะเดียวกัน ก็ได้มีวิดีโอข้อความจาก คาร่า จี ที่แจ้งให้แก่สาวๆทราบว่า เธอจะไม่ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินในรอบชิงชนะเลิศ เนื่องจากเธอติดธุระสำคัญ จึงให้ เพีย วูร์ทซบาค ทำหน้าที่แทน วันต่อมา สาวๆต้องประหลาดใจเป็นอย่างมาก เมื่อคนสำคัญของพวกเธอ ได้เข้ามาหาถึงบ้านพัก ทำให้พวกเธอรู้สึกดีใจ และได้กำลังใจเพิ่มขึ้น
พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ ซินดี้ และยู ไซ เพื่อถ่ายภาพครั้งสุดท้ายในแนวคิดแบบ อวองค์-การ์ด โดยพวกเธอจะได้สวมเสื้อผ้าที่สะท้อนถึงบ้านเกิดเมืองนอน และโพสท่าให้ออกมาในแนวล้ำยุค ในธีม “มาตุภูมิ” ในการถ่ายภาพนั้น มิญ ตู้ ต้องพยายามอย่างหนัก เมื่อถูกวิจารณ์ว่า อยากให้หลุดกรอบมากกว่านี้ หลังจากนั้น เธอจึงทำได้ดีขึ้น ชิคิน ทำออกมาได้ดี แต่ถูกวิจารณ์ว่า ท่าโพสดูเหมือนท่าเต้นมากจนเกินไป และมอรีน ทำให้ ยู ไซ ประทับใจ กับการถ่ายทอดความมีอำนาจ และพลังที่ดูแข็งแกร่ง หลังจากนั้น จึงได้มุ่งหน้ามายัง หอศิลป์แห่งชาติสิงคโปร์ เพื่อเดินแบบในรอบตัดสิน โดยจะเป็นธีมในยุคศิลปะเฟื่องฟู พวกเธอจะได้สวมบทบาทเป็น รูปปั้นแฟชั่น ในเสื้อผ้าคอลเล็คชั่นของ เอ็กซ์.คิว จาง ที่ออกแบบโดย จาง เสี่ยวฉิง อีกทั้ง ยังจะได้สาวๆที่ถูกคัดออกไปแล้ว มาร่วมเดินแบบกับพวกเธออีกด้วย ซึ่งในการเดินแบบนั้น พวกเธอก็ต่างทำออกมาได้อย่างเป็นที่น่าประทับใจ
การตัดสินในรอบสุดท้าย จะได้ตัวแทนจาก สตอร์ม โมเดล และ บรรณาธิการนิตยสาร ไนล่อน สิงคโปร์ มาร่วมตัดสินด้วย ในการเดินแบบ ชิคิน ได้รับคำชมว่าเดินดีที่สุด และดูน่าตะลึง แต่ถูกตำหนิว่าตอนโพสท่าเป็นรูปปั้น แสดงให้เห็นถึงความประหม่า มอรีน ทำให้กรรมการละสายตาไปจากเธอไม่ได้เลย และดูเป็นธรรมชาติอย่างมาก แต่ถูกตำหนิว่า การเดินแบบดูไม่มีเสน่ห์ มิญ ตู้ ทำได้ดีเช่นเดียวกัน แต่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า การแสดงออกทางสีหน้าดูแข็งกร้าว ดูสับสน และโพสท่าเยอะจนเกินไป ต่อมาเป็นการวิจารณ์ภาพถ่าย มิญ ตู้ ได้รับคำชมในภาพว่าเธอดูไร้ที่ติ และถ่ายทอดออกมาได้ดี มีความมั่นใจ เหมือนสุดยอดนางแบบ ชิคิน ทำให้กรรมการตกตะลึงกับท่าโพสที่ดูโดดเด่น และมีความหลากหลายเป็นอย่างมาก ในขณะที่ มอรีน ก็ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจเช่นเดียวกัน เนื่องจากเธอดูสวยและทรงพลัง และมีความเพ้อฝัน เหมือนอยู่ในจินตนาการ เมื่อซินดี้ เรียกพวกเธอกลับมาอีกครั้ง จึงประกาศว่า เอเชีย เน็กซ์ ทอป โมเดล ในฤดูกาลที่ห้า คือ มอรีน ว็อบเบลวิทซ์
องค์การบริหารส่วนตำบลเปือยใหญ่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน (จังหวัดขอนแก่น)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน เป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
บ้านหัน อำเภอโนนศิลา แต่ดั้งเดิมเมื่อราวปี พ.ศ. 2474 ขึ้นสังกัดการปกครองเป็น หมู่ 10 ตำบลแคนเหนือ อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น จนต่อมาราว พ.ศ. 2482 ทางราชการจึงตั้งจัด "กิ่งอำเภอบ้านไผ่" ตำบลแคนเหนือจึงได้ย้ายมาสังกัดกิ่งอำเภอบ้านไผ่ (อำเภอบ้านไผ่ ปัจจุบัน) ซึ่งในขณะนั้นตำบลแคนเหนือมีทั้งหมด 46 หมู่บ้าน จึงยากต่อการปกครองดูแลไม่ทั่วถึง
เมื่อราว พ.ศ. 2492 บ้านหัน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากการปกครอง ทางราชการจึงยกฐานะขึ้นเป็น "ตำบลบ้านหัน กิ่งอำเภอบ้านไผ่" (ในขณะนั้น) ได้แยกออกมาจากตำบลแคนเหนือ ซึ่งในเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลบ้านหัน
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ตำบลบ้านหัน อำเภอบ้านไผ่ มีประชากรหนาแน่น พื้นที่กว้างขวาง มีหมู่บ้านในเขตการปกครองรวมทั้งหมด 22 หมู่บ้าน ประกอบกับอำเภอบ้านไผ่ มีเขตการปกครองมากถึง 25 ตำบล ทางราชการจึงเห็นสมควรยกฐานะตำบลอันห่างไกลจากการปกครองของอำเภอบ้านไผ่ขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอ" โดยทางราชการได้เห็นสมควรยกฐานะ ตำบลบ้านหัน ขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอบ้านหัน" ทางทิศใต้ของอำเภอบ้านไผ่ รวมการปกครองเป็น 5 ตำบล โดยก่อสร้างศูนย์ราชการ ณ บริเวณป่าโคกห้วยทราย บ้านห้วนแคน แต่ในที่ประชุมกำนัน ผู้ใหญ่บ้านทั้ง 5 ตำบล "ไม่เห็นชอบด้วย" เนื่องจากบริเวณป่าโคกห้วยทราย ไม่เป็นที่ตั้งกึ่งกลาง ทำให้ประชาชนทางด้านฝั่งตะวันตกอยู่ห่างไกล ลำบากต่อการเดินทางมาติดต่อราชการ จึงได้ลงมติเห็นชอบตั้งศูนย์ราชการที่โคกสาธารณประโยชน์ หมู่ 2 ตำบลโนนศิลา และมีมติเห็นว่าให้ใช้ชื่อว่า "กิ่งอำเภอโนนศิลา" จนปัจจุบัน
และเมื่อ ตำบลบ้านหันแยกออกมาสังกัด กิ่งอำเภอโนนศิลา หมู่บ้านทางได้ทิศตะวันออก ได้แก่ บ้านป่าป่อ บ้านหนองดู่ บ้านดอนเปือย บ้านเสือเฒ่า ซึ่งเห็นว่าห่างไกลที่ตั้งศูนย์ราชการใหม่ จึงขอยกฐานะหมู่บ้านป่าปอขึ้นเป็น ตำบลป่าปอ ขึ้นสังกัดอำเภอบ้านไผ่ ตามเดิม ซึ่งโดยตำบลบ้านหัน มีการปกครองเป็น สภาตำบลบ้านหัน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลบ้านหัน เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ซึ่งปัจจุบันตำบลบ้านหัน มีเขตการปกครอง 16 หมู่บ้าน อยู่ในเขตเทศบาลตำบลโนนศิลา 2 หมู่บ้าน และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน 14 หมู่บ้าน
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ปกครองพื้นที่ตำบลบ้านหัน 14 หมู่บ้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนศิลา) ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง (จังหวัดขอนแก่น)
พัค โบ-กอม
พระสุธรรมาธิบดี
ขี้เหล็กอเมริกัน
ขี้เหล็กอเมริกัน  เป็นพืชในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) วงศ์ย่อยราชพฤกษ์ (Caesalpinioideae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลางถึงอเมริกาใต้ เดิมอยู่ในสกุลราชพฤกษ์ ("Cassia") เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 5–13 เมตร ทรงต้นแผ่กว้าง ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับ ใบย่อยรูปรี 10–15 คู่ โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ ดอกสีเหลืองออกเป็นช่อขนาดใหญ่ที่ปลายกิ่ง ยาว 30–40 เซนติเมตร กลีบดอก 5 กลีบ กลีบเลี้ยง 5 กลีบ ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก ยาว 15–30 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก
ขี้เหล็กอเมริกันมีคุณสมบัติในการปรับปรุงดิน นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เนื้อไม้ใช้ทำเสาเรือนหรือของใช้ได้ ใบมีสรรพคุณแก้โรคผิวหนัง
Crescent kick
Side Slam
ร็อคกี้ จอห์นสัน
ตำรวจดับเพลิง  คือเจ้าหน้าที่ ข้าราชการ หรืออาสาสมัครดับเพลิง ได้รับฝึกอบรมพิเศษและสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจในการดับเพลิงเวลาเกิดอุบัติเหตุฉุกเฉิน นอกจากนี้ตำรวจดับเพลิงยังมีหน้าที่การรักษาความปลอดภัยเมื่อเกิดเหตุ ดำเนินการจราจรและการประสานงาน การกู้ภัยเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน และงานอื่น ๆ อีกมากมาย
ตำรวจดับเพลิงในประเทศต่างๆ.
กรุงเทพมหานครได้รับมอบภารกิจดับเพลิงจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2546 พร้อมได้มีพิธีรับมอบภารกิจ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2546
สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มีหนังสือที่ ตช. 006.28/11825  ลงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2546 และหนังสือที่ ตช.0006.28/3582 ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2546 เชิญประชุมหารือการประสานงานเกี่ยวกับการโอนภารกิจกองบังคับการตำรวจดับเพลิง สำนักงานตำรวจแห่งชาติไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับภารกิจการถวายความปลอดภัยด้านอัคคีภัยในเขตพระราชฐานที่ประทับ ซึ่งในคราวการประชุมในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2546 และวันที่ 20 พฤศจิกายน 2546 นั้น ได้มีข้อสรุปในเรื่องกำลังพล อาคารสถานที่ วัสดุ – อุปกรณ์ และยานพาหนะ และในเรื่องการถวายความปลอดภัยด้านอัคคีภัยในเขตพระราชฐานที่ประทับทั้งในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ปริมณฑลและพื้นที่ต่างจังหวัด ซึ่งกรุงเทพมหานครจะต้องดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรี โดยจะต้องปฏิบัติภารกิจถวายความปลอดภัยด้านอัคคีภัยในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร สำหรับพื้นที่ต่างจังหวัดในระยะแรกของการรับโอนจะต้องสนับสนุนกำลังเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติภารกิจการถวายความปลอดภัยด้านอัคคีภัยระยะหนึ่งจนกว่ากระทรวงมหาดไทยจะมีความพร้อม
ตำรวจดับเพลิงอยู่ในสิบสี่รัฐของสหรัฐอเมริการวมทั้งรัฐคอนเนตทิคัต​, รัฐเดลาแวร์ , รัฐฟลอริดา ,รัฐแมริแลนด์ , รัฐแมสซาชูเซตส์​, รัฐนิวเจอร์ซีย์​, รัฐนิวยอร์ก​,รัฐนอร์ทแคโรไลนา​,รัฐเมน​, รัฐโอไฮโอ ,รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย​
ในเวียดนามกรมตำรวจดับเพลิงและกู้ภัยเวียดนาม อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกระทรวงการรักษาความปลอดภัยสาธารณะ
เป็นเจ้าหน้าที่ซี่งอยู่กับหน่วยดับเพลิงเยอรมณี เมื่อเวลาเกิดเหตุเจ้าหน้าที่จะทำการปิดการจราจรตรงที่เกิดเหตุ
การปลูกถ่ายไขกระดูก
ปลูกถ่ายไขกระดูก
Bone marrow transplantation
Bone marrow transplant
เบ็ตซี เดวอส
เอลิซาเบธ ดี "เบ็ดซี" เดวอส  เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐ คนที่ 11 สังกัดพรรคริพับลิกัน
ชักต่อเนื่อง
การตรวจคลื่นสมอง
ตำรวจรถไฟ
ตำรวจรถไฟ  เป็นกลุ่มบุคคลที่มีหน้าที่ตรวจตราความเรียบร้อย, ความปลอดภัย และทรัพย์สินส่วนบุคคลในบริเวณสถานีรถไฟ รวมถึงทรัพย์สินภายในตู้บรรทุกของรถไฟ ตำรวจรถไฟมีอำนาจเต็มในการรักษาความปลอดภัยภายในสถานีรถไฟ ซึ่งในส่วนนี้ก็ต้องเป็นไปตามแต่ละประเทศ ในบางประเทศตำรวจรถไฟไม่ได้มีหน้าที่โดดเด่นกว่าตำรวจท้องที่ โดยตำรวจรถไฟจะมีหน้าที่เหมือนตำรวจรักษาความปลอดภัยทั่วไป แต่บางแห่งตำรวจรถไฟได้รับอำนาจเต็มในการรักษาความปลอดภัยมากกว่าตำรวจหน่วยอื่น ๆ
ในสหรัฐ และประเทศแคนาดา ตำรวจรถไฟจะมีหน้าที่ดูแลในส่วนของรถไฟชั้นที่หนึ่ง จนถึงระดับที่ลดลงตามลำดับชั้น ในบางประเทศหน่วยงานนี้จะเป็นลักษณะกองกำลังตำรวจภาคพื้นดินมากกว่าที่จะแยกตัวเป็นหน่วยงานอิสระ ในสหราชอาณาจักร อำนาจในการรักษาความปลอดภัยของสถานีรถไฟจะขึ้นอยู่กับสำนักงานตำรวจขนส่งสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นตำรวจขนส่งในส่วนของภูมิภาคสหราชอาณาจักร มีหน้าที่รับผิดชอบรักษาความปลอดภัยทางรถไฟและสถานีรถไฟ พร้อมทั้งระบบขนส่งมวลชนทั่วทั้งสหราชอาณาจักร
แต่ละประเทศ.
"กองบังคับการตำรวจรถไฟ" เป็นหน่วยงานที่ดูแลพื้นที่ในส่วนบริเวณรถไฟของประเทศไทย มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยของผู้ใช้บริการรถไฟทั่วประเทศ และจับกุมบุคคลที่มีหมายจับตามกฎหมายที่ใช้รถไฟเป็นพาหนะ ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีทั้งหมด 5 กองบังคับการ ผู้บังคับการกองบังคับการตำรวจรถไฟคนปัจจุบัน คือ พลตำรวจตรี ปภัชเดช เกตุพันธ์
"Bahnpolizei" เป็นอดีตนามของสำนักงานตำรวจรถไฟเยอรมนีตะวันตก และอยู่ภายใต้การควบคุมของ "Deutsche Bundesbahn" บริษัทรถไฟของรัฐบาลกลาง เจ้าหน้าที่ของ "Bahnpolizei" มีหน้าที่รับผิดชอบในการสืบสวนในเขตอำนาจของตน, อาชญากรรมของผู้โดยสาร, การก่อการร้าย, การข่มขู่, การพ่นสีบนสถานที่ในเขตอำนาจของตน เช่น สถานีรถไฟ และรถไฟ, การก่อกวนทางสัญญาณ, การโกงตั๋ว, เหตุโจรกรรม, และการขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคล, กระเป๋า หรือ สัมภาระ และยังมีการตรวจสอบเหตุรถไฟชนกัน / ยานพาหนะในสังกัด และการปล่อยสารพิษต่อมนุษย์
ใน ค.ศ. 1992 ต่อมา ภารกิจการรักษาความปลอดภัยในสถานีรถไฟถูกควบคุมโดย "Bundesgrenzschutz" (หน่วยพิทักษ์ชายแดนสหพันธ์) เกิดจากการรวมของหน่วยงาน "Bahnpolizei" กับหน่วยยามชายแดนสหพันธ์ เข้ารวมกัน ในส่วนของเยอรมนีตะวันออกนั้นได้มีหน่วยงานที่ชื่อว่า "Transportpolizei" คอยดูแลเหมือนกับตำรวจรถไฟในเยอรมนีตะวันตก ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 "Bundesgrenzschutz" ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น "Bundespolizei" (ตำรวจสหพันธ์) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 และหน่วยงานนี้มีเขตอำนาจเต็มในการจัดการ หรือรักษาความปลอดภัยสถานีรถไฟเยอรมนีอย่างสมบูรณ์
สำนักตำรวจรถไฟกลางแห่งบราซิล ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1852 ตามพระบรมราชโองการของจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทำให้สำนักตำรวจรถไฟกลางเป็นหน่วยงานตำรวจที่เก่าแก่ที่สุดของหน่วยตำรวจบังคับใช้กฎหมายของประเทศบราซิล มีการเรียกร้องจากข้อเสนอของวุฒิสมาชิกบราซิลในการปฏิรูปองค์การใหม่เนื่องจากการเสื่อมอำนาจขององค์การ โดยวุฒิสมาชิกเสนอด้วยเหตุผลว่าสำนักงานมีความจำเป็นต่อความมั่นคงแห่งชาติ
มีหน่วยงานที่รับผิดชอบในประเทศเวียดนาม คือ กรมตำรวจจราจรเวียดนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงรักษาความปลอดภัยสาธารณะ ร่วมกับสำนักงานควบคุมและรักษาความปลอดภัยของรถไฟ สำนักงานมีหน้าที่รักษาทางรถไฟ, ตรวจสอบมาตรฐานรถไฟ และรักษาความปลอดภัยในบริเวณสถานีรถไฟ
ตำรวจป่าไม้
ตำรวจป่าไม้ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศในชนบทโดยเฉพาะอย่างยิ่งอุทยานแห่งชาติและป่าแห่งชาติ นอกจากนี้ยังทำ หน้าที่เจ้าหน้าที่การจับกุมลอบล่าสัตว์ป่า, การสืบสวนการละเมิดสิ่งแวดล้อม , อาคารที่ผิดกฎหมาย , การปกป้องสัตว์คุ้มครองสัตว์บังคับสัตว์ใกล้สูญพันธุ์กฎหมายและการป้องกันไฟป่า
สำหรับในประเทศไทย ตำรวจป่าไม้คือ กองบังคับการปราบปรามการกระทำผิดเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม (บก.ปทส.) เป็นหน่วยงานระดับกองบังคับการ สังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
ชาวบาหลี
บาหลี (บาหลี: Anak Bali, Wong Bali, Krama Bali; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนเกาะบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรราว 4,200,000 คนหรือเป็นคิดเป็นร้อยละ 1.7 ของประชากรในอินโดนีเซีย ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเกาะบาหลีร้อยละ 89 ทั้งยังมีชาวบาหลีอาศัยอยู่บนเกาะลอมบอกจำนวนมากอย่างมีนัยสำคัญ และพบทางตะวันออกสุดของเกาะชวา
บรรพบุรุษของชาวบาหลีในปัจจุบันมาจากการอพยพย้ายถิ่นฐานจำนวนสามครั้ง โดยครั้งแรกคือคลื่นผู้อพยพชาวโปรโตมลายูจากเกาะชวาและกาลีมันตันช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ คลื่นอพยพลูกที่สองคือการอพยพของกลุ่มชนจากเกาะชวาในยุคฮินดูเรืองอำนาจในช่วงเวลาหลายปีและเป็นไปอย่างช้า ๆ และคลื่นอพยพครั้งสุดท้ายคือกลุ่มชนที่อพยพมาจากเกาะชวาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึง 16 อันเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนหันไปเลื่อมใสศาสนาอิสลาม หลังการล่มสลายของจักรวรรดิมัชปาหิต เจ้าขุนมูลนายและราษฎรทั้งหลายจึงหลบลี้อิทธิพลจักรวรรดิมาตารัมที่เปลี่ยนเป็นรัฐอิสลามมายังเกาะบาหลี ที่ทำให้วัฒนธรรมชวายุคเก่ามาผสมผสานกับวัฒนธรรมพื้นเมือง จนทำให้บาหลีมีวัฒนธรรมพื้นเมืองที่โดดเด่นมาแต่นั้น
มีการศึกษากรดดีออกซีไรโบนิวคลีอิกชาวบาหลีโดยคาราเฟตและคณะ (Karafet et al.) พบว่าโครโมโซมวาย (Y chromosome) นั้น ใกล้เคียงกับชาวอินเดียร้อยละ 12 ใกล้เคียงกับชาวออสโตรนีเชียร้อยละ 84 และชาวเมลานีเซียร้อยละ 2
วัฒนธรรมของบาหลีเป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมฮินดู-พุทธและวัฒนธรรมพื้นเมือง โดยวัฒนธรรมบาหลีอันเป็นที่รู้จักนอกจากการเต้นระบำ นาฏกรรม และประติมากรรมก็คือการแสดง "วายังกูลิต" มหรสพที่ใช้แสงและเงา ที่ใกล้เคียงกับหนังตะลุงของไทย มีฉากเป็นวัดฮินดูหรือหมู่บ้าน ทั้งมีนักแสดงและนักดนตรีพื้นเมืองฝีมือดีประกอบการแสดง
มีเกล โกบาร์รูเบียส (Miguel Covarrubias) กล่าวว่า งานศิลปะของชนพื้นเมืองนั้นแม้จะเป็นของมือสมัครเล่นแต่เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณ และพวกเขาก็ไม่ยี่หระว่าผู้อื่นจะประเมินผลงานของเขาอย่างไร นอกจากนี้ศิลปินบาหลียังมีความสามารถในการแกะสลักที่ลักษณะการแกะนั้นคล้ายเทพเจ้าตามคติจีน หรือตกแต่งยานพาหนะตามที่พบในนิตยสารต่างประเทศ
ในการตั้งชื่อแบบบาหลี จะมีลำดับศักดิ์และวรรณะปรากฏอยู่ในชื่อ
ชาวบาหลีส่วนใหญ่มีความเชื่อเกี่ยวกับลัทธิวารีศักดิ์สิทธิ์ (Agama Tirta) อันเป็นแนวทางหนึ่งในไศวนิกายของศาสนาฮินดู โดยมีนักบวชจากอินเดียเดินทางมาเผยแผ่ทั้งศาสนา รวมทั้งวรรณกรรมของฮินดู-พุทธในหลายศตวรรษก่อน ซึ่งชาวบาหลีได้นำมาผสานความเชื่อเข้ากับคติชนพื้นเมืองด้วย
นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชนหนึ่งที่เรียกว่าบาหลีอากา ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองที่อพยพเข้ามาก่อนการอพยพครั้งที่สาม และอาศัยอยู่ในชนบทอันห่างไกลนั้นนับถือผีหาได้นับถือฮินดูอย่างชาวบาหลีไม่
ซอยเรวดี
นีโอพัลปา โดนัลด์ทรัมปี
Neopalpa donaldtrumpi ("นีโอพัลปา โดนัลด์ทรัมปี") เป็นสายพันธุ์ของผีเสื้อกลางคืน ในสกุล "นีโอพัลปา" ("Neopalpa) " ซึ่งอยู่ในทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย และตอนเหนือของเม็กซิโก โดยได้รับคำอธิบายจากนักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาที่มีชื่อว่า วาซริค นาซารี (Vazrick Nazari) เขาเลือกชื่อนี้เพราะหัวของผีเสื้อกลางคืนสายพันธุ์นี้ทำให้เขานึกถึงทรงผมของประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์
สกุล"นีโอพัลปา" รวมไปถึง" นีโอพัลปา นีโอนาธา" ("Neopalpa neonata) "ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 โดย Dalibor Povolný หลังผ่านไปเกือบสองทศวรรษ นาซารีได้กลับมาพิจารณาวัตถุต่างๆ รวมไปถึงตัวอย่างที่ถูกเก็บสะสมไว้ในพิพิธภัณฑ์กีฏวิทยาโบฮาร์ธ ตั้งแต่การกล่าวถึงสกุลนี้เป็นครั้งแรก เขาคิดว่าบางตัวอย่างนั้นเป็นสายพันธุ์ใหม่ เขาจึงตั้งชื่อว่า "Neopalpa donaldtrumpi "ด้วยความที่เกล็ดบนหัวของผีเสื้อกลางคืนสายพันธุ์นี้มีสีเหลืองออกขาว ซึ่งทำให้เขานึกถึงทรงผมของดอนัลด์ ทรัมป์
พื้นผิวด้านบนของปีกหน้าของ "N. donaldtrumpi" มีสีส้มเหลือง ยกเว้นรอยปะสีน้ำตาลเข้มตรงขอบและส่วนหน้าของปีก ความยาวระหว่างปีกอยู่ที่ 3 มม. ถึง 4.6 มม. ปีหลัง ปีหลังมีน้ำตาลอมเหลืองอ่อนและขอบสีเข้ม ทั้งเพศผู้และเพศเมียมีสีปีกคล้ายกัน หนวดมีความยาวประมาณสองส่วนวามของความยาวระหว่างปีก ส่วนหัวปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีขาวซึ่งเป็นที่มาของชื่อ เมื่อเทียบกับสายพันธุ์อื่นในสกุลเดียวกัน "N. donaldtrumpi" เพศผู้มีอวัยวะสืบพันธุ์ที่เล็กกว่า ส่วนเพศเมียนั้นมีขนแข็ง (seta) เล็กน้อย
ในขณะที่สายพันธุ์ใกล้เคียงอย่าง "N. neonata "พบได้ในพื้นที่ส่วนมากของรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย และทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเม็กซิโก ตัวอย่างของสายพันธุ์ "N. donaldtrumpi "ที่ผ่านมาถูกพบแค่ที่แถบเหนือของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย และเขตปกครองริเวอร์ไซด์และอิมพีเรียลในตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนียเท่านั้น
"Neopapla donaldtrumpi" อยู่ในกลุ่มของ twirler moths ซึ่งเป็นที่รู้จักในความชอบหมุนตัวเป็นวงกลมบนใบไม้ ผีสื้อกลางคืนชนิดนี้พบได้ทั้งปี ทว่าพืชให้อาศัยและอายุขัยยังไม่มีใครรู้ ขณะนี้ถิ่นที่อยู่ของสายพันธุ์นี้กำลังถูกคุกคามโดยการขยายของเมือง (urbanization)
คาลาฟินา
การจลาจลในสโลวาเกีย
มูสลี
มูสลี หรือ มิวส์ลี  เป็นอาหารเช้าและอาหารที่เป็นทั้งอาหารเช้าและอาหารเที่ยง (brunch) ซึ่งประกอบไปด้วยข้าวโอ๊ตชนิดเกล็ด (rolled oats) และส่วนประกอบอื่น ๆ รวมไปถึงธัญพืช ผลไม้สดและแห้ง เมล็ดพันธุ์และถั่ว และอาจผสมกับนมวัว นมถั่วเหลือง นมอัลมอนด์ นมจากพืชแบบอื่น ๆ โยเกิร์ต หรือน้ำผลไม้ มีการบรรจุมูสลีทั้งในรูปแบบแห้งพร้อมรับประทาน หรือแบบทำใหม่
ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์และเยอรมนียังนิยมรับประทานมูสลีเป็นอาหารมื้อเบาก่อนอาหารเย็นอีกด้วย
มูสลีจัดเป็นอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตพลังงานสูง เหมาะแก่การรับประทานเป็นอาหารเช้า
มูสลีได้รับการพัฒนาขึ้นประมาณช่วงปี พ.ศ. 2443 โดยแพทย์ชาวสวิสชื่อ มักซีมีเลียน เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ สำหรับผู้ป่วยที่ต้องรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยผลไม้และผักสดในโรงพยาบาลของเขา เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจาก "อาหารจานแปลก" ที่เขาและภรรยาได้รับประทานขณะปีนเขาที่เทือกเขาแอลป์ มูสลีที่รู้จักกันในปัจจุบันเริ่มได้รับความนิยมในประเทศแถบตะวันออกในช่วงปี พ.ศ. 2503 ซึ่งเป็นช่วงที่อาหารสุขภาพและอาหารมังสวิรัติได้รับความสนใจ มูสลีแบบดั้งเดิมของเบียร์เชอร์ถูกแช่ในน้ำและน้ำมะนาวข้ามคืน จากนั้นรับประทานคู่กับโยเกิร์ต
มูสลีในบรรจุภัณฑ์.
มูสลีในบรรจุภัณฑ์มีส่วนประกอบหลักเป็นข้าวโอ๊ตชนิดเกล็ดหรือคอร์นเฟลก ผสมกับผลไม้แห้งหลากหลายแบบ ถั่ว และเมล็ดพันธุ์ ส่วนใหญ่แล้วจะมีส่วนประกอบของเกล็ดธัญพืชชนิดอื่น เช่น ข้าวสาลีหรือข้าวไรย์ โดยมีรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งอาจมีส่วนผสมของน้ำผึ้ง เครื่องเทศ หรือช็อกโกแลต มูสลีในบรรจุภัณฑ์แบบแห้งสามารถเก็บได้เป็นเวลานานหลายเดือนและรับประทานได้อย่างรวดเร็วเพียงผสมกับนม โยเกิร์ต กาแฟ ช็อกโกแลตร้อน น้ำผลไม้ หรือน้ำเปล่า นอกจากนี้ยังสามารถใส่ผลไม้ได้ตามต้องการ นอกจากนี้อีกวิธีหนึ่งในการรับประทานมูสลีได้แก่ การแช่นมไว้ข้ามคืน จากนั้นรับประทานพร้อมผลไม้สด
มูสลีสด.
เราสามารถทำมูสลีแบบสดโดยใช้ข้าวโอ๊ตชนิตเกล็ด หรือข้าวโอ๊ตแบบเต็มเมล็ดซึ่งผ่านการแช่ในน้ำเปล่าหรือน้ำผลไม้ ส่วนประกอบอื่น ๆ ที่มักนำมาใช้ ได้แก่ ผลไม้สด (เช่น กล้วย แอปเปิล เบอร์รี องุ่น มะม่วง ผลไม้แห้ง ผลิตภัณฑ์นม (เช่น นมสด นมเปรี้ยว ครีม นมข้นหวาน หรือนมถั่วเหลือง) น้ำเลมอน ถั่วบด เมล็ดพันธุ์ เครื่องเทศ (โดยเฉพาะอบเชย) น้ำผึ้ง
นครเสรีดานซิก
มักซีมีเลียน เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์
ดร.มักซีมีเลียน อ็อสคาร์ เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ (; 22 สิงหาคม พ.ศ. 2410 – 24 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นแพทย์และนักโภชนาการชาวสวิสรุ่นบุกเบิก ผู้ทำให้มูสลีเป็นที่นิยม
มักซีมีเลียน อ็อสคาร์ เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2410 ในเมืองอาเรา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีบิดาชื่อ ไฮน์ริช เบียร์เชอร์ (Heinrich Bircher) และมารดาชื่อ แบร์ทา ครือซี (Berta Krüsi) เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยซูริก เพื่อศึกษาทางด้านแพทยศาสตร์ จากนั้นเขาได้ก่อตั้งคลินิกโรคทั่วไปของตนเอง ในปีแรกที่เขาเปิดคลินิก เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์มีอาการของโรคดีซ่าน และเขาอ้างว่าเขาหายได้เพราะรับประทานแอปเปิลสด จากข้อสังเกตนี้ เขาได้ทำการทดลองเกี่ยวกับผลกระทบที่อาหารสดมีต่อร่างกาย และได้ส่งเสริมการบริโภคมูสลี ที่ประกอบไปด้วยข้าวโอ๊ตดิบ ผลไม้ และถั่ว เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ขยายงานวิจัยด้านโภชนาการของเขา และได้เปิดสถานพยาบาลชื่อ "พลังชีวิต" (Vital Force) ใน พ.ศ. 2440 เขาเชื่อว่าผลไม้และผักสดมีคุณค่าทางอาหารสูงสุด อาหารที่ผ่านการปรุงหรือกระบวนการอื่นๆ มีคุ่นค่าทางอาหารน้อยรองลงมา ส่วนเนื้อมีคุ่นค่าทางอาหารน้อยที่สุด เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เลิกกินเนื้อในที่สุด แม้นักวิทยาศาสตร์คนอื่นในขณะนั้นไม่ค่อยเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาเรียกว่า "วิทยาศาสตร์การอาหารรูปแบบใหม่" สักเท่าไหร่ ทว่าคนทั่วไปกลับติดใจในความคิดของเขาและได้ชี้นำทางทำให้เขาสามารถขยายสถานพยาบาลของเขา รูปแบบการรับประทานตามแบบโภชนาการของเขาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2482 ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยวัย 71 ปี เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เขียนหนังสือที่ชื่อว่า "วิทยาศาสตร์การอาหารสำหรับทุกคน" ("Food Science for All")
ณ สถานพยาบาลของเขาที่เมืองซือริช อาหารซึ่งประกอบด้วยผักและผลไม้สดถูกใช้เพื่อรักษาผู้ป่วย โดยเป็นการปฏิบัติซึ่งขัดต่อความเชื่อในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เชื่อว่าอาหารดิบมีสารอาหารมากกว่าเนื่องจากได้รับพลังงานโดยตรงจากดวงอาทิตย์ เขาเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์คนแรก ๆ ในยุโรปที่เชื่อว่าอาหารไม่เพียงแต่สนองความหิวได้เท่านั้น แต่ยังสามารถใช้ทำให้ร่างกายแข็งแรง เขาสนับสนุนให้ผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรงรับประทานอาหารดิบประมาณ 50% ทุกวัน ส่วนผู้ที่ร่างกายแข็งแรงควรรับประทานอาหารดิบ 100% อาลีเซอและแบร์ทา (พี่สาวและน้องสาวของเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์) สร้างสูตรอาหารที่ใช้ส่วนประกอบสด ๆ มากมายเพื่อทำให้อาหารดิบดูน่ารับประทานยิ่งขึ้น ด้วยความช่วยเหลือจากพี่สาวและน้องสาว สถานพยาบาลของเขาได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม นอกจากนี้เขายังขยายคลินิกของเขาอีกด้วย
เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เปลี่ยนนิสัยการกินของช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากที่กินแต่เนื้อสัตว์และขนมปังขาว เขาวางหลักของการกินผลไม้ ผัก และถั่ว นอกจากนี้ความคิดของเขาไม่ได้มีเพียงแต่ด้านโภชนาการเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงวินัยรูปแบบต่าง ๆ ณ สถานพยาบาลของเขาที่เมืองซือริช ผู้ป่วยต้องทำตามตารางประจำวันซึ่งคล้ายกับชีวิตอารามวาสี รวมไปถึง การเข้านอนเร็ว (เวลา 3 ทุ่ม) การฝึกด้านกายภาพ และงานการทำสวน อาหารแต่ละมื้อเริ่มต้นด้วยมูสลีชามเล็ก ซึ่งพัฒนาโดยเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ ตามด้วยผักสดเป็นส่วนใหญ่และของหวาน ผู้ป่วยถูกห้ามไม่ให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กาแฟ ช็อกโกแลต หรือสูบบุหรี่ ขณะกำลังรับการรักษา เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ยังแนะนำให้ผู้ป่วยของเขาตากแดด อาบน้ำเย็น และใช้การอาบน้ำซึ่งมีคุณสมบัติเป็นยาที่ถูกพัฒนาโดยแพทย์ชาวอเมริกันที่มีชื่อว่า จอห์น ฮาร์วีย์ เคลล็อกก์ ทฤษฎีการใช้ชีวิตของเขาตั้งอยู่บนความกลมกลืนของคนและธรรมชาติ เหตุนี้เขาจึงตั้งชื่อสถานพยาบาลของเขาว่า "พลังชีวิต" ความคิดบางอย่างของเขาได้มาจากการเฝ้าดูชีวิตประจำวันของคนเลี้ยงแกะบนเทือกเขาแอลป์ ที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายและมีร่างกายแข็งแรง
ความคิดทางด้านโภชนาการของเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ตรงข้ามกับความเชื่อในสมัยนั้น ความคิดหลายอย่างของเขามาจากการสังเกตโดยไม่ได้ผ่านการทดลองและการวิเคราะห์ ด้วยเหตุนี้ เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์จึงถูกวิจารณ์อย่างหนักและไม่ค่อยได้รับความเคารพในฐานะนักโภชนาการ บทวิจารณ์หนึ่งในหนังสือสูตรอาหารของเขากล่าวว่า มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถรับประทานแค่ผักและผลไม้สดอย่างที่เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์แนะนำ เพราะว่าคนไม่ใช่สัตว์กินพืช
ผลงานของเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่น จนวิตามินและเกลือแร่ถูกค้นพบในผักและผลไม้เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2473 ไม่นานหลังการเสียชีวิตของเขา สถานพยาบาลแห่งที่สองก็ถูกก่อตั้งขึ้นภายใต้ชื่อ "สถานพยาบาลของประชาชนสำหรับวิถีชีวิตบนฐานของธรรมชาติ" และบริหารตามความคิดของเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ ใน พ.ศ. 2482 คลินิกพลังชีวิตถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "คลินิกเบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์" เพื่อเป็นการระลึกถึงเขา ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังการปิดตัวของสถานพยาบาล สถานที่ถูกใช้เป็นที่พักราคาประหยัดสำหรับนักเรียนอยู่พักหนึ่ง ก่อนถูกบริษัทประกันภัย Zürich Financial Services ซื้อไปและเปลี่ยนชื่อเป็น Zürich Development Center ซึ่งถูกใช้เพื่อฝึกอบรมผู้บริหาร และยังเป็นที่เก็บงานศิลปะส่วนบุคคลอีกด้วย
เขตบริหารพิเศษมาเก๊าในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
ประเทศจีนไทเปในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
นิสสัน โน้ต