pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โคนี  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 25 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศเกาหลีใต้
พายุโคนีนั้นอาจหมายถึง
พายุอัสนี
อัสนี  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ หนุมาน  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปด้วยเหตุผลทางศาสนาโดยที่ยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุเลย ต่อมาจึงใช้ชื่อ มรกต  แทน แต่ก็ถูกถอนออกไปอีกครั้งในฤดูกาล พ.ศ. 2552
พายุอัสนีนั้นอาจหมายถึง
พายุเอตาว
เอตาว  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 27 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยสหรัฐ
พายุเอตาวนั้นอาจหมายถึง
พายุหว่ามก๋อ
หว่ามก๋อ (; ชื่อแม่น้ำในประเทศเวียดนาม) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 28 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศเวียดนาม
พายุหว่ามก๋อนั้นอาจหมายถึง
พายุกรอวาญ
กรอวาญ  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 1 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศกัมพูชา
พายุกรอวาญนั้นอาจหมายถึง
พายุตู้เจวียน
ตู้เจวียน  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 2 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศจีน
พายุตู้เจวียนนั้นอาจหมายถึง
แคว้นสินธ์
สินธ์  เป็นแคว้นหนึ่งในประเทศปากีสถาน โดยเป็นแคว้นที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ (รองจากแคว้นปัญจาบ) มีอาณาเขตภาคตะวันตกติดต่อกับแคว้นบาลูจิสถาน ภาคเหนือติดต่อกับแคว้นปัญจาบ ภาคตะวันออกติดต่อกับรัฐคุชราตและรัฐราชสถานของประเทศอินเดีย และภาคใต้ติดต่อกับทะเลอาหรับ
แคว้นสินธีเป็นแคว้นที่มีเศรษฐกิจขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของปากีสถาน โดยการาจีซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นเป็นแหล่งรวมสำนักงานใหญ่ของธนาคารข้ามชาติหลายแห่ง
พายุซูรีแก
ซูรีแก  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 3 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศเกาหลีเหนือ ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ แมมี  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2549 ต่อมาจึงใช้ชื่อ มูจีแก  แทน แต่ก็ถูกถอนออกไปอีกครั้งในฤดูกาล 2559
พายุแมมีนั้นหมายถึง
พายุมูจีแกนั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อซูรีแคนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พายุฉอยหวั่น
ฉอยหวั่น  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 4 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยฮ่องกง
พายุฉอยหวั่นนั้นอาจหมายถึง
พายุโคงูมะ
โคงูมะ  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 5 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศญี่ปุ่น ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ คปปุ  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2559
พายุคปปุนั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อโคะงุมะนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พายุจำปี
จำปี  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 6 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศลาว ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ เกดสะหนา  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2552
พายุเกดสะหนานั้นอาจหมายถึง
พายุจำปีนั้นหมายถึง
พายุยีนฟ้า
ยีนฟ้า (, ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 7 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยมาเก๊า ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ ปาหม่า (, ; ) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2552
พายุปาหม่านั้นอาจหมายถึง
พายุยีนฟ้านั้นหมายถึง
พายุเจิมปากา
เจิมปากา (มาเลเซีย: ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 8 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศมาเลเซีย ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ เมอโลร์  มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2559
พายุเมอโลร์นั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อเจิมปากานั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
ดินแดนนครหลวงอิสลามาบาด
ดินแดนนครหลวงอิสลามาบาด  เป็นดินแดนเมืองหลวงสหพันธ์ของประเทศปากีสถาน มีอาณาเขตภาคใต้ ภาคตะวันตก และภาคตะวันออกติดต่อกับแคว้นปัญจาบ และภาคเหนือติดต่อกับแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา ดินแดนนี้เป็นที่ตั้งของอิสลามาบาด ซึ่งเป็นเมืองหลวงสหพันธ์ของประเทศปากีสถาน ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ 906 กม2 (349.8 ไมล์2) จากพื้นที่ทั้งหมด 1165.5 กม2 (450 ไมล์2)
ซาเอียร์
เป้า ชูหยา
เป้า ชูหยา ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เปาซกแหย ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; ตาย 644 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นข้าราชการแห่งรัฐฉี (齐国) ภายใต้การปกครองของฉีหฺวันกง (齊桓公) ในยุควสันตสารท (春秋時代) ของจีน อยู่ร่วมสมัยเดียวกับและเป็นสหายของกว่าน จ้ง (管仲) นักปฏิรูปผู้เลื่องชื่อ
แม้จะเป็นนักปกครองที่มีความสามารถ แต่เขามีชื่อเสียงเพราะเป็นเพื่อนของกว่าน จ้ง ทั้งยังทูลเสนอให้ฉีหฺวันกงยอมวางความแค้นส่วนตัวกับกว่าน จ้ง ลง แล้วตั้งกว่าน จ้ง เป็นอัครมหาเสนาบดี (宰相) เขายังเป็นที่รู้จักเพราะสามารถมองบุคลิกลักษณะและพรสวรรค์ของแต่ละคนออก
เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง เป็นชาวอำเภออิ่งช่าง (潁上縣) ปัจจุบันอยู่ในมณฑลอานฮุย (安徽省) ครอบครัวค่อนข้างร่ำรวยเมื่อเทียบกับกว่าน จ้ง แต่ทั้งคู่ก็คบหาสนิทสนมกันมาแต่เด็ก และเป้า ชูหยา ชื่นชมความสามารถของกว่าน จ้ง มาก ก่อนเข้ารับราชการ ทั้งสองยังมักทำธุรกิจการค้าร่วมกัน
เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง เข้ารับราชการในฐานะอาจารย์ขององค์ชายสององค์แห่งรัฐฉี กว่าน จ้ง ได้สอนองค์ชายจิว (公子糾) ส่วนเป้า ชูหยา ได้สอนองค์ชายเสี่ยวไป๋ (小白) ซึ่งต่อมา คือ ฉีหฺวันกง เวลานั้น ฉีเซียงกง (齊襄公) พระบิดาขององค์ชายทั้งสอง ปกครองรัฐฉีอย่างเสเพล เป้า ชูหยา เล็งเห็นได้ว่า ความวุ่นวายจะบังเกิดขึ้นสักวันหนึ่ง จึงพาองค์ชายเสี่ยวไป๋หนีไปรัฐจฺวี่ (莒国) ส่วนกว่าน จ้ง ก็พาองค์ชายจิวหนีไปรัฐหลู่ (魯國)
ที่สุดแล้ว ขุนนางนาม อู๋จือ (無知) สังหารฉีเซียงกง ยึดอำนาจ แล้วประกาศตนเป็นผู้ปกครองคนใหม่ แต่อยู่ได้ไม่นานก็ถูกขุนนางอีกคนนาม ยง หลิน (雍廩) สังหารตามไป การแก่งแย่งอำนาจกันทำให้บ้านเมืองไร้ผู้ปกครอง ผู้มีสิทธิชอบธรรมจะขึ้นเป็นใหญ่ก็คือองค์ชายทั้งสอง ทำให้เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง กลายเป็นคู่แข่งกันในการผลักดันให้ศิษย์ของตนได้ขึ้นสู่อำนาจ เป้า ชูหยา ชิงพาองค์ชายเสี่ยวไป๋กลับรัฐฉีก่อนแล้วประกาศให้องค์ชายเสี่ยวไป๋เป็นเจ้ารัฐคนใหม่นาม ฉีหฺวันกง และฉีหฺวันกงชักจูงให้รัฐหลู่สังหารองค์ชายจิวแล้วส่งกว่าน จ้ง กลับคืนรัฐฉีเป็นผลสำเร็จ
เมื่อกว่าน จ้ง กลับมาแล้ว เป้า ชูหยา ทูลเสนอฉีหฺวันกงให้ตั้งกว่าน จ้ง เป็นอัครมหาเสนาบดี เพราะมีความสามารถมาก ทั้งว่ากล่าวให้กว่าน จ้ง หันมาภักดีต่อฉีหฺวันกง ทำให้เป้า ชูหยา เป็นที่ยกย่องเพราะคุณธรรมน้ำมิตร นักประวัติศาสตร์ซือหม่า เชียน (司馬遷) ยังออกความเห็นไว้ว่า คนเก่งอย่างกว่าน จ้ง จะหาที่ไหนก็ได้ในโลก แต่คนที่เห็นความเก่งของคนอื่นอย่างเป้า ชูหยา นี้หายาก
เปาซกแหย
เป้าชูหยา
Bao Shuya
เต็กเซง
โจควีอิน
โจควีอิน (귀인 조씨 , ? – 24 มกราคม 1652) หนึ่งในสตรีที่เป็นที่รู้จักจากการเป็นพระสนมที่ชั่วร้ายที่สุดใน ราชวงศ์โชซ็อน
เดิมพระนางเป็นสาวใช้ในบ้านของธิดาขุนนางผู้หนึ่งแต่โชคชะตาได้นำพระนางให้เข้ามามีพระชนม์ชีพภายในสู่พระราชวัง พระนางได้มารับใช้ พระนางอินรย็อล ซึ่งเป็นผู้ชักนำพระนางให้เข้ามาในพระราชวัง พระนางถูกจับจ้องจากสายพระเนตรของ พระเจ้าอินโจ และกลายเป็นพระสนมองค์โปรด
จากนั้นพระอิสริยยศของพระนางได้เลื่อนขึ้นตามลำดับจาก ซุกวอน ซึ่งเป็นขั้นต่ำสุดขึ้นมาเป็น โซวอน และ โซยง (พระนางเป็นที่รู้จักในพระนาม พระสนมโจโซยง) โซอึย และในที่สุดได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมเอกรุ่นเล็กขั้น 3 , ควีอิน
เฟรนด์โซน (ภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2562)
ทางหลวงชนบท สป.1006
ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบสุดท้าย
แต่ละทีมต้องส่งรายชื่อผู้เล่น 23 คน โดยจะต้องมีผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู 3 คน อย่างน้อย 10 วันก่อนถึงวันประเดิมการแข่งขัน หากมีผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บหรือเหตุผลอื่นที่ทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ สามารถที่จะเปลี่ยนตัวผู้เล่นได้ภายใน 24 ชั่วโมง
เวลาทั้งหมดคือ เวลาออมแสงยุโรปกลาง  ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า
เนเธอร์แลนด์ พบ อังกฤษ.
&lt;section begin=เพลย์ออฟ อันดับที่ 3 /&gt;&lt;section end=เพลย์ออฟ อันดับที่ 3 /&gt;
อิสลามาบาดแคพิทัลเทร์ริทอรี
กิลกิต-บัลติสถาน
กิลกิต-บัลติสถาน  เป็นดินแดนปกครองตนเองในจุดเหนือสุดของประเทศปากีสถาน มีอาณาเขตภาคใต้ติดต่อกับอาซาดแคชเมียร์ ภาคตะวันตกติดต่อกับแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา ภาคเหนือติดต่อกับฉนวนวาคานของประเทศอัฟกานิสถาน ภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน และภาคตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับรัฐชัมมูและกัศมีร์ของประเทศอินเดีย และเป็นดินแดนพิพาทส่วนหนึ่งของภูมิภาคแคชเมียร์ตามข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติปี พ.ศ. 2490
กิลกิต-บัลติสถานมีพื้นที่กว่า 72,971 ตารางกิโลเมตร (28,174 ตารางไมล์) และมีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง โดยมีประชากรประมาณ 1,800,000 คนในปี พ.ศ. 2558 มีเมืองหลวงคือกิลกิต ซึ่งมีประชากรประมาณ 216,760 คน
เล่ห์รัก บัลลังก์เลือด
เล่ห์รักบัลลังก์เลือด  หรือชื่อเดิมว่า ตำนานลี่จี เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2017 นำแสดงโดย ดิลราบา ดิลมูรัต, จาง ปินปิน, หลี่ ไท่, หลิว ช่าง, จาง เสฺวียน ออกอากาศทางช่อง Zhejiang TV ในประเทศจีน และออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ใน ประเทศไทย โดยออกอากาศต่อจากละครเรื่อง ฉู่เฉียว จอมใจจารชน
ละครโทรทัศน์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของ “กงซุนลี่” หลานสาวของแม่ทัพกงซุนอวี่แห่งรัฐเว่ย เธอได้ฝึกฝนวิทยายุทธกับท่านปู่ของเธอตั้งแต่สมัยเด็ก และศิษย์พี่อีกสองคนคือ”หานเซิน”และ “จิงเค่อ” และได้มีโอกาสช่วยชีวิต “อิ๋งเจิ้ง” ไว้ ทำให้ อิ๋งเจิ้งหลงรักกงซุนลี่ตั้งแต่แรกพบ และเฝ้าคิดถึงนางมาตลอด แต่ความสัมพันธ์ระหว่างระหว่างกงซุนลี่ และจิงเค่อก็ได้พัฒนามากลายเป็นความรักเช่นกัน
ในช่วงสงครามระหว่างเจ็ดรัฐ จิงเคอพยายามปกป้องกงซุนลี่ จนได้รับพิษจนบาดเจ็บสาหัส อิ๋งเจิ้งต้าหวางแห่งรัฐฉิน (ภายหลังสถาปนาตนเองเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้) ที่หลงรักกงซุนลี่มาตลอดได้กลับมาพบนางอีกครั้ง พระองค์เสนอยารักษาจิงเคอ เพื่อแลกเปลี่ยนกับการที่กงซุนลี่จะต้องเข้าวังแต่งงานกับพระองค์เอง เพื่อให้ได้ยามาช่วยชีวิตจิงเคอ ประกอบกงซุนลี่ไม่มีทางเลือกอื่น นางจึงต้องยอมรับข้อเสนอของอิ๋งเจิ้ง
เล่ห์รักบัลลังก์เลือด
อะงะโนะ
เปาบุ้นจิ้น 7 ผู้กล้า 5 ผู้ทรงธรรม
เปาบุ้นจิ้น 7 ผู้กล้า 5 ผู้ทรงธรรม  เป็นละครโทรทัศน์ไต้หวัน สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 2010 กล่าวถึงคดีอันโด่งดังของเปาบุ้นจิ้น มีความยาว 40 ตอน มี จิน เชาฉฺวิน เป็นโปรดิวเซอร์และนำแสดง นำแสดงโดย จิน เชาฉฺวิน, เหอ เจียจิ้ง, ฟ่าน หงเซฺวียน
คดีที่ 1 อ่างผีสิง.
จางเหล่าฮั่น ถูกวิญญาณที่สิงอยู่ในอ่างดำบีบบังคับให้มาตีกลองร้องทุกข์เพื่อขอความเป็นธรรม เปาบุ้นจิ้น สอบถามวิญญาณที่สิงอยู่ในอ่างดำว่าถูกให้ร้ายด้วยเรื่องใด อ่างดำกลับไม่ตอบ ที่แท้วิญญาณในอ่างดำเนื้อตัวล่อนจ้อนไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ จางเหล่าฮั่นจึงซื้อเสื้อผ้ากระดาษเผาไปให้ เปาบุ้นจิ้นสั่งให้ทุกคนออกไปให้หมดเพื่อที่จะพูดคุยกันตามลำพัง ที่แท้วิญญาณที่สิงอยู่ในอ่างดำเป็นชาวหางโจว ชื่อว่าหลิวซื่อชาง ด้วยความที่ภรรยาหมอจ้าวละโมบเห็นแก่เงินทอง จึงวางแผนฆ่าตน ทั้งยังนำกระดูกของตนผสมดินปั้นเป็นอ่างดำขึ้นมา เพื่อทำลายศพ เปาบุ้นจิ้นออกอุบายเพื่อให้ภรรยาหมอจ้าวจำนนด้วยหลักฐาน คืนความเป็นธรรมให้หลิวซื่อชาง ความเที่ยงธรรมของเปาบุ้นจิ้นจึงเป็นที่ติดตรึงใจชาวเมืองติ้งหย่วน ในวันที่เปาบุ้นจิ้นเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่ ชาวบ้านต่างตะโกนร้องแซ่ซ้องในความดีของเปาบุ้นจิ้น ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเที่ยงธรรมของเป้าบุ้นจิ้น ทำให้กงซุนเช่อเกิดความเลื่อมใสยินดีติดตามให้ความช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังมีหวังเฉา,หม่าฮั่นและ จางหลง,เจ้าหู่คอยติดสอยห้อยตามอีกด้วย จนกระทั่งมาดำรงตำแหน่งที่ศาลไคฟง
คดีที่ 2 ประหารผังอี้.
หลังจากที่เหยินจงฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์แล้ว เปาบุ้นจิ้นก็ได้รับการเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งเป็นนายอำเภอไคฟง  ในเวลานั้นเฉินโจวประสบภัยพิบัติ ประชาชนหิวโหยทุกข์ยากลำเค็ญ อันเล่อโหว ผังอี้ได้รับพระบัญชาให้นำเสบียงอาหารและเงินทองไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย แต่ผังอี้กลับฉ้อราษฎร์บังหลวง ทำให้ประชาชนเดือดร้อนมากขึ้น ข่าวนี้แพร่สะพัดไปถึงเมืองหลวง บรรดาขุนนางในราชสำนักต่างพากันถวายฎีกาเพื่อให้สืบเรื่องเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัย เหยินจงฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งเปาบุ้นจิ้นเป็นผู้แทนพระองค์ไปสืบหาความจริง ทั้งยังทรงประทานเครื่องประหาร อันได้แก่ เครื่องประหารหัวมังกร เครื่องประหารหัวพยัคฆ์และเครื่องประหารหัวสุนัข ให้เปาบุ้นจิ้นด้วย  ผังอี้ลำพองที่พ่อของตนเป็นถึงราชครูและน้องสาวเป็นถึงพระสนม ดังนั้นจึงไม่เห็นเปาบุ้นจิ้นอยู่ในสายตา เปาบุ้นจิ้นได้รับความช่วยเหลือจากกงซุนเช่อที่มีสติปัญญาดี และจั่นเจาจอมยุทธใต้ที่เก่งกล้าสืบหาหลักฐานการกระทำความผิดของผังอี้ จนผังอี้ถูกประหารด้วยเครื่องประหารหัวมังกร
คดีที่ 3 ห้าหนูผดุงธรรม.
ราชครูผังและพระสนมผังต่างพากันทูลเหยินจงฮ่องเต้ถึงความร้ายกาจของเปาบุ้นจิ้น จั่นเจาลอบเข้าวังหลวงยามวิกาลเพื่อทูลความจริงต่อเหยินจงฮ่องเต้  นึกไม่ถึงว่าเหยินจงฮ่องเต้ไม่เพียงไม่เอาผิดจั่นเจา อีกทั้งยังแต่งตั้งจั่นเจาเป็นองครักษ์ขั้นสี่ฉายา “แมวหลวง” อีกด้วย
นึกไม่ถึงว่าฉายา “แมวหลวง” แพร่สะพัดเข้าหูพวกจอมยุทธห้าหนูจนเกิดความอิจฉา ไป๋อี้ถังหนูขนแพรซึ่งทะนงตน มีหรือที่จะยอมรับ จึงขี่ม้ามายังศาลไคฟงเพื่อประลองกับจั่นเจา ฝีมือของจั่นเจาสมดั่งคำร่ำลือ ทำให้ไป๋อี้ถังยิ่งเกิดความไม่พอใจ จึงขโมยตราขุนนางของเปาบุ้นจิ้นไป เพื่อบีบบังคับจั่นเจาให้เดินทางไปที่เกาะเสี้ยนคงประลองกับตนให้รู้ผลแพ้ชนะกัน จั่นเจาไม่มีทางเลือกจึงต้องไปตามที่นัดหมาย และด้วยไหวพริบของจั่นเจาก็สามารถสยบไป๋อี้ถังลงได้  หลังจากไป๋อี้ถังคืนตราขุนนางของเปาบุ้นจิ้นให้จั่นเจาแล้ว ก็อยู่แต่บนเกาะเสี้ยนคงโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในยุทธภพอีก
อาเจียวกับสั่วเอ๋อนายบ่าวเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษ แต่ระหว่างทางได้ถูกโจรปล้น ไป๋อี้ถังยื่นมือให้ความช่วยเหลือสังหารโจรร้าย ไป๋อี้ถังและอาเจียวถูกชะตากัน แต่แล้วจู่ๆอาเจียวก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไป๋อี้ถังจึงออกตามหานาง ไป๋อี้ถังได้พบกับอาเจียวอีกครั้ง นึกไม่ถึงว่านางจะกลายเป็นนางรำที่มีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วทั้งยุทธภพ ระหว่างนั้นไป๋อี้ถังได้ลอบเข้าไปในที่พักของแม่ทัพเหยาเหวยซึ่งถูกฆ่าตาย ทำให้เขาถูกนำตัวมาสอบสวน ภายในศาลไคฟง ไป๋อี้ถังและอาเจียวต่างยอมรับว่าตนเองเป็นฆาตกร เปาบุ้นจิ้นจึงสืบหาความจริงแล้วก็พบว่าไป๋อี้ถังเป็นผู้บริสุทธิ์ สามารถล้างมลทินให้ไป๋อี้ถังได้
คดีที่ 4 จอมยุทธน้อยอ้ายหู่.
อ้ายหู่ติดตามเปาบุ้นจิ้นเดินทางกลับเมืองหลวง ระหว่างทางฝนตกติดต่อกันไม่หยุด จนคันกั้นน้ำของแม่น้ำไช่เหอที่สร้างขึ้นใหม่เกิดพังทลาย ทำให้ไร่นาบ้านเรือนของประชาชนเสียหายและประชาชนเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก  เหยินจงฮ่องเต้จึงมีพระบัญชาให้เปาบุ้นจิ้นสืบหาสาเหตุที่คันกั้นน้ำพังทลายลงมา  สาเหตุเกิดจากสีหมิงที่เคยรับราชการเป็นราชเลขา หลังจากเกษียณอายุราชการก็สมคบคิดกับผู้รับเหมาก่อสร้างคันกั้นน้ำ ยักยอกงบประมาณ ลดคุณภาพของวัสดุ จึงทำให้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งนี้ขึ้นมา สีหมิงเห็นว่าเปาบุ้นจิ้นรับผิดชอบคดีนี้จึงรีบไปขอความช่วยเหลือจากราชครูผังเพื่อให้ตนพ้นความผิด พร้อมนำเสื้อไข่มุกของล้ำค่าไปติดสินบนราชครูผังด้วย
คดีที่ 5 จอมยุทธเหนือโอวหยางชุน.
หลี่หยวนฮ่าว เป็นฮ่องเต้ต้าเซี่ย มีความประสงค์ที่จะเป็นอิสระต่อต้าซ่ง แต่เสียดายที่ไม่ได้รับการสนับสนุน  จึงจำเป็นต้องมอบองค์หญิงหยวนเจินน้องสาวและม้าพันธุ์ดีเป็นบรรณาการแก่ต้าซ่ง นึกไม่ถึงว่าระหว่างทางไปต้าซ่งขบวนของบรรณาการจะถูกโจรปล้น องค์หญิงหยวนเจินและม้าพันธุ์ดีหายไป ทำให้ผู้ติดตามซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย เพื่อไม่ให้หลี่หยวนฮ่าวใช้เหตุนี้เป็นข้ออ้างทำศึกสงคราม เหยินจงฮ่องเต้จึงทรงมีพระบัญชาให้เปาบุ้นจิ้นสืบหาความจริง จั่นเจาพบหลักฐานที่เกิดเหตุเกี่ยวพันกับสำนักอาชา จึงเดินทางไปหาโอวหยางชุนจอมยุทธอุดรเจ้าสำนักอาชา โอวหยางชุนตกใจมากเมื่อรู้ว่าหยวนเจินถูกลักพาตัวไป เพราะโอวหยางชุนและหลี่หยวนฮ่าวเป็นสหายที่สนิทสนมกันมาก  อีกทั้งเขายังมีใจให้หยวนเจิน แต่กลับถูกหยวนฮ่าวขัดขวาง โอวหยางชุนมีคำสั่งให้พี่น้องสำนักอาชาออกตามหา ในที่สุดก็พบความจริงว่าทั้งหมดเป็นฝีมือกัวเลี่ยง จิ้งเปียนโหวที่ถูกลิดรอนอำนาจทางการทหารไปนั่นเอง  กัวเลี่ยงต้องการให้เกิดศึกสงคราม จึงชิงขบวนเครื่องบรรณาการไป เมื่อเปาบุ้นจิ้นรู้ความจริงจากการช่วยเหลือของจอมยุทธเหนือใต้ ในที่สุดก็สามารถจับกุมตัวกัวเลี่ยงมาลงโทษได้สำเร็จ หลีกเลี่ยงภัยสงครามที่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ประชาชน
คดีที่ 6 ประหารท่านอ๋อง.
หูอี้จิน แม่ทัพที่รักษาเฉิงโจวได้รับข่าวว่าจะมีการลอบนำดินระเบิดจากญี่ปุ่นเข้ามา แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกนายอำเภอเฉิงโจวปรักปรำให้ร้าย หูอี้จินเพลี่ยงพล้ำจึงต้องหลบหนีเอาตัวรอด เปาบุ้นจิ้นเห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องใหญ่จึงไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ นึกไม่ถึงว่าเหยินจงฮ่องเต้ทรงรู้เรื่องนี้มาแต่แรกแล้ว และเชื่อว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันกับจิงตงอ๋องเสด็จอาของพระองค์ ที่แท้เมื่อครั้งที่เหยินจงฮ่องเต้ยังทรงพระเยาว์ จิงตงอ๋องไม่เคยเห็นเหยินจงฮ่องเต้อยู่ในสายตาเลย อ๋องแปดเสนอแผนการให้ลิดรอนอำนาจทางการทหารแล้วขับไล่ไปจากเมืองหลวง
จิงตงอ๋องมีเจตนาก่อกบฏ ที่ผ่านมาจึงแอบซ่องสุมกำลังขุนนางในราชสำนักและบรรดาแม่ทัพนายกอง  เปาบุ้นจิ้นได้รับพระบัญชาจากเหยินจงฮ่องเต้ให้สืบหาหลักฐานการกระทำความผิดของจิงตงอ๋อง จั่นเจาเชื้อเชิญไป๋อี้ถังและสี่หนูมาให้ความช่วยเหลือ ในที่สุดก็สืบพบหลักฐานการกระทำความผิดของจิงตงอ๋อง จับกุมตัวจิงตงอ๋องกลับมารับโทษที่เมืองหลวง
คดีที่ 7 สามจอมยุทธสกุลติง.
สามพี่น้องสกุลติงที่มีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วทั้งยุทธภพ ซึ่งได้แก่ ติงจ้าวหลัน,ติงจ้าวฮุ่ยและติงเยี่ยหัว พี่ชายสองคนรักเยี่ยหัวน้องสาวมาก เป็นธุระให้น้องสาวของพวกตนแต่งงานกับหนันกงฮุยทายาทหนันกงอ๋อง  เนื่องจากบรรพชนของหนันกงฮุยช่วยเหลือกษัตริย์ต้าซ่งสร้างแผ่นดิน จึงได้รับการสถาปนาเป็นอ๋องมายังชั่วลูกชั่วหลาน หนันกงฮุยถึงแม้เป็นลูกชายคนโต แต่ก็ไม่สามารถสืบทอดตำแหน่งอ๋องได้ แต่แล้ววันหนึ่งนึกไม่ถึงว่าหนันกงเย่าทายาทผู้สืบตำแหน่งอ๋อง จู่ๆก็เสียชีวิตลง เปาบุ้นจิ้นได้รับพระบัญชาให้สืบหาความจริงเรื่องนี้ จึงเป็นสาเหตุให้จั่นเจาและติงเยี่ยหัวเข้าใจผิดกัน โดยที่ทั้งสองหารู้ไม่ว่าต่างฝ่ายต่างมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่เยี่ยหัวได้ถูกหมั้นหมายเอาไว้แล้วจึงต้องเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ในใจ จั่นเจาสงสัยว่าการตายของหนันกงเย่าทายาทผู้สืบตำแหน่งอ๋องต้องเกี่ยวพันกับหนันกงฮุยอย่างแน่นอน พี่ชายทั้งสองของเยี่ยหัวกลับเข้าใจผิดว่าการที่จั่นเจาให้ร้ายหนันกงฮุย นั่นเพราะต้องการช่วงชิงเยี่ยหัวไป
เมื่อจั่นเจาถูกปรักปรำ ราชครูผังเห็นเป็นโอกาสดีจึงคิดใช้จั่นเจาแก้แค้นเปาบุ้นจิ้น เมื่อเห็นเปาบุ้นจิ้นไม่มีคำสั่งประหารจั่นเจาด้วยเครื่องประหารหัวพยัคฆ์เสียทีก็เกิดความไม่พอใจขึ้นมา เยี่ยหัวนำหลักฐานการกระทำความผิดของหนันกงฮุยไปช่วยชีวิตจั่นเจา และแล้วหนันกงฮุยก็ถูกลงโทษตามกฎหมายบ้านเมือง
คดีที่ 8 ประหารเปาเหมี่ยน.
ตอนที่เปาบุ้นจิ้นเกิดมา แม่ไม่มีนมเลี้ยงดู จึงไปขอน้ำนมจากซ้อใหญ่แม่ของเปาเหมี่ยนซึ่งเกิดมาในเวลาไล่เลี่ยกัน เปาบุ้นจิ้นและเปาเหมี่ยนเป็นอาหลานเติบโตมาด้วยกัน และเห็นซ้อใหญ่ดุจดั่งแม่บังเกิดเกล้าโดยเรียกนางว่าแม่  ต่อมาเปาเหมี่ยนเข้ารับราชการมีหน้าที่ดูแลการผลิตเกลือ แต่กลับอาศัยอำนาจหน้าที่แสวงหาประโยชน์ส่วนตัว เปาบุ้นจิ้นสืบหาความจริงพบว่าเปาเหมี่ยนฉ้อราษฎร์บังหลวง พร้อมทั้งหลักฐานแน่นหนา หลังจากที่ราชครูผังรู้เรื่องนี้จึงคิดแก้แค้นให้ผังอี้ลูกชายของตน เปาบุ้นจิ้นเห็นแก่ความถูกต้องจึงลงโทษประหารเปาเหมี่ยน
การตัดสินลงโทษประหารชีวิตเปาเหมี่ยน เป็นเหตุให้เปาบุ้นจิ้นเป็นที่เกลียดชังของญาติพี่น้อง เหยินจงฮ่องเต้จึงทรงแนะนำเปาบุ้นจิ้นให้มอบคดีนี้ให้ผู้อื่นรับผิดชอบ เปาบุ้นจิ้นเห็นแก่ความถูกต้องและความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย  ยืนกรานปิดคดีนี้ด้วยตนเอง แม่ของเปาเหมี่ยนไม่อยากเป็นภาระให้เปาบุ้นจิ้น นางจึงตัดสินใจกินยาพิษฆ่าตัวตาย
นิฮงโชะกิ
ซะโดะ
มะโกะโตะ โอะงะวะ
สึเนะซะบุโร มะกิงุชิ
อิโซะโระกุ ยะมะโมะโตะ
ฮิซะชิ โอะวะดะ
โยโกฮามะ เอฟ มารินอส
คอนซาโดเล ซัปโปโระ
อิโอะ ชิไร
มาซามิ โอดาเตะ (Masami Odate) เกิดเมื่อวันที่ เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่นชื่อดังในนาม อิโอะ ชิไร  ปัจจุบันเธอทำสัญญากับ WWE เป็นแชมป์หญิง NXT
เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับเวลาของเธอใน Wonder World Stardom วง Wonder Wonder ซึ่งเธอเคยเป็นอดีต Wonder Time สองครั้งจาก Stardom Champion และศิลปินที่เป็น Stardom Champion หกครั้งในขณะที่ยังเป็นอดีตแชมป์โลกของ Stardom Champion อีกสองคน เทพธิดาแห่งสตาร์โดมความเร็วสูงและแชมป์โลก SWA เธอได้รับการยอมรับว่าเป็น "เอซ" ของ Stardom และเป็นผู้รับรางวัลแกรนด์ปี 2010, 2016 และ 2017 ของโตเกียว Sports Joshi Puroresu
เธอได้เปิดตัวในเดือนมีนาคมปี 2007 เธอใช้เวลาหลายปีในฐานะนักมวยปล้ำทีมแท็กทีมร่วมกับพี่สาวของเธอ Mio ซึ่งเธอจะต่อสู้เพื่อโปรโมตต่างๆทั่วประเทศญี่ปุ่นและเม็กซิโกซึ่งได้รับรางวัล Tag Team Championship ของ TLW World Young Women ในการดำเนินการนี้ ในเดือนมิถุนายนปี 2010 เธอและน้องสาวของเธอได้ร่วมงานกับ Kana เพื่อสร้างรูปแบบ Triple Tails ซึ่งจะมีอายุการใช้งาน 15 เดือนก่อนที่ Io จะออกจากกลุ่มและลงมือทำอาชีพเดี่ยวในเรื่อง Stardom Shirai กลายเป็นหนึ่งในดาวสุดยอดที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งและในเดือนเมษายนปี 2013 เธอได้รับตำแหน่งสูงสุดของการส่งเสริมการขาย World of Stardom Championship ซึ่งเธอถือครองมานานกว่าสิบห้าเดือน Shirai ทำงานให้แก่ Stardom จากการโปรโมตในปี 2011 จนถึงเดือนมิถุนายนปี 2018 เมื่อเธอลาออกจากสมาคมและลงนามกับ WWE
Io Shirai
ปีเตอร์ นอร์ตัน (ทหารบกชาวสหราชอาณาจักร)
พันตรี ปีเตอร์ อัลเลน นอร์ตัน, จีซี (; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1962 – ) เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคกระสุนแห่งกองกำลังโลจิสติกส์หลวงของกองทัพบกสหราชอาณาจักรที่ปลดเกษียณแล้ว ผู้ได้รับรางวัลจอร์จครอสสำหรับการเป็นทหารของเขาในประเทศอิรัก
นอร์ตันเกิดในเอ็ดมันตัน กรุงลอนดอน แต่เติบโตในมาร์เกต เคนต์
นอร์ตันเข้าร่วมกองกำลังสรรพาวุธทหารบกหลวง (ซึ่งต่อมาได้รวมเข้ากับกองกำลังโลจิสติกส์หลวง) ในฐานะพลทหารในปี ค.ศ. 1983 เขาได้รับยศถึงพันจ่าเอก (กองทัพบกสหราชอาณาจักร) และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ควบคุม ซึ่งเป็นการแต่งตั้งนายทหารที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตรชั้นผู้ใหญ่สุดในกองทัพบกสหราชอาณาจักร ก่อนที่จะได้รับมอบหมายให้เป็นร้อยเอกเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
จอร์จครอส.
นอร์ตันได้รับรางวัลจอร์จครอสสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ของเขา การประกาศสำหรับเหรียญได้รับการประกาศในภาคผนวกของหนังสือพิมพ์"ลอนดอนกาเซท" เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2006 เนื่องจากทีมของเขามีเอฟบีไอเป็นตัวแทนพิเศษสองคน นอร์ตันจึงได้รับรางวัลดาวเอฟบีไอเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2009
หลังการเป็นทหาร.
นอร์ตันได้รับการเลื่อนยศเป็นพันตรีในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลังจากทำงาน 30 ปีแล้ว เขาก็เกษียณจากกองทัพเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ในพื้นที่ทางการแพทย์
สีน้ำเงินอียิปต์
สีน้ำเงินอียิปต์ หรือ สีฟ้าอียิปต์ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ แคลเซียมคอปเปอร์ซิลิเกต (CaCuSi4O10 or CaOCuO(SiO2)4 (calcium copper tetrasilicate)) หรือคูโปรรีไวต์ เป็นรงควัตถุที่ใช้ในอียิปต์โบราณเป็นเวลาหลายพันปี ซึ่งถือว่าเป็นเม็ดสีสังเคราะห์ชนิดแรก สีนี้เป็นที่รู้จักของชาวโรมันด้วยชื่อ"ซีรูเลียม" – ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในเซรูเลียน ซึ่งเป็นคำศัพท์ภาษาอังกฤษ หลังจากยุคโรมัน การใช้สีน้ำเงินอียิปต์ได้ลดลงและลักษณะของการสร้างสีดังกล่าวได้ถูกลืม
สำหรับ wꜣḏ ซึ่งเป็นศัพท์ภาษาอียิปต์โบราณหมายถึงสีน้ำเงิน, ฟ้าเขียว และสีเขียว
ส่วนการบันทึกครั้งแรกของ "Egyptian Blue" ในฐานะชื่อสีเป็นภาษาอังกฤษมีใน ค.ศ. 1809
การนิยาม.
สีน้ำเงินอียิปต์ เป็นรงควัตถุสีน้ำเงินที่ประกอบด้วยซิลิกา, ปูนขาว, ทองแดง และแอลคาไลน์ สีของมันเป็นเพราะเตตระซิลิเกต แคลเซียม-ทองแดง CaCuSi4O10 ขององค์ประกอบเช่นเดียวกับแร่คูโปริไวต์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ มันถูกสร้างขึ้นในอียิปต์ในช่วงสามพันปีก่อนคริสต์ศักราช และเป็นเม็ดสีสังเคราะห์ชนิดแรกที่ผลิตได้ที่นั่น ต่อเนื่องจนถึงสิ้นยุคกรีก-โรมัน (332 ปีก่อนคริสต์ศักราช–คริสต์ศักราช 395)
คำในภาษาอียิปต์คือ "ḫsbḏ-ỉrjt" ซึ่งหมายความว่าแลพิสแลซูลีเทียม ("ḫsbḏ") มันถูกใช้ในสมัยโบราณในฐานะรงควัตถุสีน้ำเงินเพื่อความหลากหลายของตัวกลางที่แตกต่างกัน เช่น หิน, ไม้, ปูนฉาบผนัง, ต้นปาปิรัส และผ้าใบ รวมทั้งในการผลิตของวัตถุจำนวนมาก ได้แก่ กระบอกตราประทับ, ลูกปัด, สัญลักษณ์แมลงสคารับ, งานฝังประดับ, กระถาง และรูปปั้น บางครั้งก็ได้รับการอ้างถึงในวรรณคดีอียิปต์ในฐานะฟริตสีน้ำเงิน บางคนแย้งว่านี่เป็นคำที่ผิดพลาดที่ควรสงวนไว้สำหรับใช้ในการอธิบายขั้นตอนเริ่มต้นของการผลิตหรือเคลือบแก้ว ในขณะที่คนอื่น ๆ อ้างว่าสีน้ำเงินอียิปต์เป็นฟริตทั้งแบบละเอียดและหยาบเนื่องจากเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากปฏิกิริยาของสภาวะของแข็ง มันมีลักษณะสีน้ำเงิน อันเป็นผลมาจากส่วนประกอบหลัก—ทองแดง—มีตั้งแต่สีอ่อนจนถึงสีเข้ม ขึ้นอยู่กับการแปรสภาพและองค์ประกอบที่ต่างกัน
ชาวอียิปต์โบราณจัดสีน้ำเงินขึ้นในความเคารพอย่างสูง และมีความกระตือรือร้นที่จะนำเสนอในหลายสื่อรวมทั้งในรูปแบบต่าง ๆ พวกเขายังต้องการที่จะเลียนแบบหินสังเคราะห์เทอร์คอยส์และแลพิสแลซูลี ซึ่งมีคุณค่าสำหรับความหายากและสีน้ำเงินเข้มของพวกเขา การใช้แร่ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น อะซูไรต์ เพื่อให้ได้สีน้ำเงินนี้เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้ เนื่องจากแร่เหล่านี้หายากและยากที่จะก่อผล ดังนั้น เพื่อให้สามารถเข้าถึงสีน้ำเงินจำนวนมากที่ต้องการได้ ชาวอียิปต์จำเป็นต้องผลิตรงควัตถุเอง
ชาวอียิปต์พัฒนารงควัตถุได้หลากหลาย รวมถึงสิ่งที่บัดนี้เป็นที่รู้จักในฐานะสีน้ำเงินอียิปต์ ซึ่งเป็นสีแรกในช่วงเวลาแห่งการพัฒนา ความสำเร็จนี้เกิดจากความก้าวหน้าของอียิปต์ในฐานะที่เป็นสังคมเกษตรกรรม อารยธรรมที่มั่นคงและเป็นที่ยอมรับนี้สนับสนุนการเติบโตของแรงงานนอกระบบ รวมทั้งนักบวชและเทวาธิปไตยอียิปต์ ฟาโรห์อียิปต์เป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะ และเป็นสิ่งกระตุ้นสำหรับความก้าวหน้าของเทคโนโลยีรงควัตถุ
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับการใช้สีน้ำเงินอียิปต์ ที่ได้รับการระบุโดยนักอียิปต์วิทยา ลอร์เล เอช. คอร์โคราน แห่งมหาวิทยาลัยเมมฟิส ว่าอยู่บนชามเศวตศิลาลงวันที่ปลายสมัยก่อนราชวงศ์หรือนาคาดาที่สาม ("ประมาณ" 3,250 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยได้รับการขุดพบที่เฮียราคอนโปลิส และตอนนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ บอสตัน ในราชอาณาจักรกลาง (2,050–1,652 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มันยังคงใช้เป็นสีในการตกแต่งของสุสาน, ภาพวาดฝาผนัง, เครื่องเรือน และรูปปั้น รวมทั้งโดยราชอาณาจักรใหม่ (1,570–1,070 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่เริ่มมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการผลิตของวัตถุจำนวนมาก มีการใช้อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงปลายยุค รวมทั้งยุคกรีก-โรมัน สีดังกล่าวกำลังจะถึงจุดอวสานในคริสต์ศตวรรษที่สี่ เมื่อความลับในการผลิตได้หายไป
ไม่มีข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรในข้อความอียิปต์โบราณเกี่ยวกับการผลิตสีน้ำเงินอียิปต์ในสมัยโบราณ และเป็นครั้งแรกที่กล่าวถึงในวรรณคดีโรมันโดยวิตรูวิอุสในช่วงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช เขาอ้างถึงมันในฐานะ "ซีรูเลียม" และอธิบายในหนังสือ "เด อาร์กีเตกตูรา" ของเขา ว่ามันได้รับการผลิตโดยการบดทราย, ทองแดง และเนทรอน รวมทั้งความร้อนผสม โดยทำให้มีรูปทรงเป็นลูกกลมเล็ก ๆ ในเตา มะนาวเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการผลิต แต่อาจใช้ทรายที่อุดมไปด้วยมะนาวเช่นกัน ส่วนธีโอฟราสตัสให้คำศัพท์ต่อสีดังกล่าวเป็นภาษากรีกว่า κύανος ("กีอานอส", สีน้ำเงิน) ซึ่งเดิมอาจอ้างถึงแลพิสแลซูลี ในที่สุด เฉพาะที่จุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 19 ได้เกิดความสนใจในการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการผลิตเมื่อสีดังกล่าวได้รับการตรวจสอบโดยเซอร์ ฮัมฟรี เดวี ใน ค.ศ. 1815 และคนอื่น ๆ เช่น ดับเบิลยู. ที. รัสเซลล์ และเอฟ. โฟค
องค์ประกอบและการผลิต.
การทดลองหลายครั้งได้ดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์และนักโบราณคดีที่สนใจในการวิเคราะห์องค์ประกอบของสีน้ำเงินอียิปต์รวมทั้งเทคนิคที่ใช้ในการผลิต ตอนนี้ถือว่าโดยทั่วไปแล้วเป็นวัสดุที่ผลิตหลายขั้นตอน โดยการให้ความร้อนทรายควอทซ์, สารประกอบทองแดง, แคลเซียมคาร์บอเนต และและมีด่างเล็กน้อยร่วมกัน (เถ้าจากพืชดินเค็มทนเกลือ หรือเนทรอน) ที่อุณหภูมิระหว่าง 800 ถึง 1,000 องศาเซลเซียส (1,470 ถึง 1,830 องศาฟาเรนไฮต์) (ขึ้นอยู่กับปริมาณของด่างที่ใช้) เป็นเวลาหลายชั่วโมง ผลที่ได้คือคูโปรรีไวต์หรือสีน้ำเงินอียิปต์, คาร์บอนไดออกไซด์ และไอน้ำ: