pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบังกลาเทศเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบังกลาเทศไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบาร์เบโดส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาร์เบโดสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบาร์เบโดสไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบอร์มิวดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบอร์มิวดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สาธารณรัฐเบนินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเบนิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบนินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบนินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศเบลีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเบลีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบลีซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบลีซไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สาธารณรัฐโบลิเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศโบลิเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโบลิเวียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 7 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโบลิเวียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สาธารณรัฐบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบอตสวานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบอตสวานาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศกัมพูชาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัมพูชาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สาธารณรัฐบุรุนดีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบุรุนดีไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบูร์กินาฟาโซไม่ได้รับเหรียญรางวัล
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สหภาพคอโมโรสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐชาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเคปเวิร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
พลังงานกล
พลังงานกล ในทางฟิสิกส์ จะหมายถึง พลังงานที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่โดยตรงของวัตถุ โดยประกอบไปด้วยพลังงานศักย์และพลังงานจลน์
จากสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 1 กล่าวว่า เครื่องผ่อนแรงไม่ว่าจะเป็นชนิดใดก็ตาม ต้องการแรงที่จะขับดันให้มันทำงาน แรงนี้ได้จากพลังงานกล แรงที่มนุษย์มีอยู่แล้วได้จากกล้ามเนื้อแขน ขา ซึ่งนับว่าเป็นพลังงานกลอย่างหนึ่งเมื่อต้องทำงานมากๆ ก็ต้องเพิ่มจำนวน คนทำงาน ผู้มีอำนาจมีเงินก็ใช้กำลังเกณฑ์บังคับหรือซื้อคนมาใช้ให้ทำงานเรียกว่า ทาส ทาสเป็นพลังงานกลที่สำคัญในสมัยโบราณ เรือเดินทะเลในสมัยนั้นบางทีใช้กำลังขับแล่นด้วยฝีพายของทาส ซึ่งถูกล่ามโซ่ติดกับกราบเรือทั้งสองกราบ นายทาสตีกลองให้จังหวะฝีพายเป็นการควบคุมความเร็วของเรือ
มนุษย์อาศัยขี่หลังม้าเป็นพาหนะมานานแล้ว จนสามารถควบคุมและบังคับมันได้ดี เมื่อมีเครื่องผ่อนแรง จึงใช้แรงงานของสัตว์เลี้ยง เช่น ใช้ให้ลากรถ หมุนโม่แป้ง และวิดน้ำ ฯลฯ ม้าลา วัว ควาย อูฐ ช้าง เป็นสัตว์เลี้ยงสำคัญที่ให้พลังงานกล ในแถบขั้วโลกเหนือ ชาวเอสกิโม(Eskimo) และพวกแลปป์ (Lapp) ใช้สุนัขและกวางเรนเดียร์ในการลากเลื่อนไปในทุ่งน้ำแข็ง
แรงที่ได้จากพลังงานกลธรรมชาติมีอยู่หลายอย่าง ที่มนุษย์รู้จักนำมาใช้ก่อนอย่างอื่นคงจะเป็นการขับแล่นเรือใบด้วยกระแสลม ในยุโรปมีการใช้แรงกระแสน้ำในลำธารให้หมุนล้อจักรไม้เพื่อโม่แป้ง ในบางแถบของโลกมีภูเขาไฟ น้ำที่ไหลซึมลงไปในบริเวณนั้น เมื่อกระทบกับความร้อนใต้ดินกลายเป็นไอพุ่งขึ้นมาตามรอยแตกร้าวของหินเกิดเป็นน้ำพุร้อน ซึ่งมีแรงดันพอที่จะใช้ประโยชน์ได้ ในอิตาลีและนิวซีแลนด์ได้มีการควบคุมความดันของไอน้ำจากน้ำพุร้อน เพื่อนำมาใช้หมุนกังหันสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
เครื่องจักรกลสมัยใหม่ใช้แรงงานจากพลังงานกลอื่นๆ ที่ไม่ใช่แรงงานจากกล้ามเนื้อ เพราะว่าอาจนำมาใช้งานตรากตรำและบังคับควบคุมได้ตามแต่ต้องการ พลังงานกลดังกล่าวอาจจะได้มาโดยการแปรรูปจากพลังงานความร้อน เช่น แรงระเบิดในลูกสูบ จากพลังงานไฟฟ้า เช่น การหมุนของมอเตอร์ไฟฟ้า เป็นต้น พลังงานกล ซึ่งอาจจะปลดปล่อยแรงงานที่คำนวณได้ แบ่งออกเป็นสองหมวดใหญ่ คือ พลังงานจลน์ และพลังงานศักย์
= ทั่วไป =
แหล่งอ้างอิง
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
อะลาสกา
ประเทศเอริเทรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐจิบูตีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐไซปรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐแกมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
อูกานดา
สาธารณรัฐกาบองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สหพันธรัฐไมโครนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเกรเนดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สาธารณรัฐฮอนดูรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐสหกรณ์กายอานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐกินีบิสเซาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สหพันธ์สาธารณรัฐอิรักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศจอร์แดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐคิริบาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศคูเวตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สด เพชรสุภาพรรณ
เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลป์)
เจมส์ เบ็ค  (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) เจมส์ เบ็คเป็นศาสตราจารย์วิชาประวัติศาสตร์ศิลปะของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียและนักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญชาวอเมริกันผู้มีความเชี่ยวชาญในสาขายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และเป็นนักวิจารณ์ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต่อโครงการเด่นๆ หลายโครงการที่เกี่ยวกับการบูรณปฏิสังขรณ์งานศิลปะ และ การบ่งงานศิลปะแก่ศิลปินคนใหม่ (re-attributions of artworks) นอกจากนั้นเบ็คก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจุดประสงค์ในการรณรงค์ต่อต้านพฤติกรรมอันขาดความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นในแวดวงศิลปะ
แซยิก
ลั้ล...ลา
ลั้ล...ลา  คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของภคมน บุณยะภูติหรือลูกโป่ง AF4 นักร้องชาวไทย จากรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศพม่าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐนาอูรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์
อาณาจักรพูยอ
อาณาจักรพูยอ (, ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 494) เป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลี ซึ่งอาณาจักรพูยอนี้อาจจะรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า "พูยอตะวันออก" ซึ่งได้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรพูยอตะวันตก (หรืออาณาจักรโชบุน) อาณาจักรพูยอได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนเทียบเท่ากับอาณาจักรโคกูรยออีกด้วย อาณาจักรพูยอนี้ได้รับการสถาปนาก่อตั้งโดยพระเจ้าแฮบูรูที่ทรงย้ายมาจากเมืองทางทะเล
หลังจากพระเจ้ากึมวาเสด็จสวรรคตลง ราชสมบัติก็ตกเป็นของพระเจ้าแทโซ ภายหลังต่อมาพระเจ้าแทโซได้พัฒนาทางการทหารจนเข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ และพระเจ้าแทโซยังทรงก่อสงครามกับอาณาจักรข้างเคียงตลอดรัชสมัยของพระองค์ โดยเหลือเพียง 4 อาณาจักรที่พระเจ้าแทโซทรงพิชิตไม่สำเร็จ คือ อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพ็กเจ อาณาจักรนังนัง และอาณาจักรชิลลา
อาณาจักรพูยอได้ล่มสลายลงเมื่อพระเจ้าแทโซเสด็จสวรรคต หลังจากการถูกพระเจ้าแดมูซิน (พระราชาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ) สังหารในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอกับอาณาจักรโคกูรยอ ภายหลังต่อมา พระเจ้าแดมูซินไม่ทรงต้องการลบล้างแคว้นพูยอ จึงได้ให้เจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซเสด็จขึ้นครองราชย์ปกครองแคว้นพูยอต่อในฐานะเจ้าประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอ แต่หลังจากเจ้ายองโพสวรรคตไปก็ไม่มีรัชทายาท ทำให้อาณาจักรพูยอล่มสลายและถูกผนวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคกูรยอ
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐปาเลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐรวันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลปะ)
สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศเซนต์ลูเชียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประวัติศาสตร์ศิลปะ
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซีปีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
Nepenthes surigaoensis
Nepenthes surigaoensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงทีมีถิ่นกำเนิดในประเทศฟิลิปปินส์ ได้ชื่อตามจังหวัดฮีลากังซูรีเกา (Surigao) บนเกาะมินดาเนา สถานที่ตัวอย่างต้นแบบถูกเก็บได้ "N. surigaoensis" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. merrilliana" และเป็นเวลานานมาแล้วที่ถูกพิจารณาเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา  ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่นๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย
คำว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา” (หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์”) ครอบคลุมวิธีการศึกษาจักษุศิลป์หลายวิธี ที่โดยทั่วไปหมายถึงงานศิลปะ และ งานสถาปัตยกรรม สาขาของการศึกษาต่างๆ บางครั้งก็คาบกันเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอิร์นสท กอมบริค ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ก็คล้ายกับบริเวณกอลของจูเลียส ซีซาร์ที่แบ่งออกเป็นสามส่วน อาศัยอยู่โดยชนสามเผ่าพันธุ์ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน: (1) ผู้ที่เป็นคอศิลป์ (connoisseurs), (2) ผู้ที่เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และ (3) ผู้ที่เป็นนักวิชาการจากสถาบันผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์”
ในฐานะที่เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งประวัติศาสตร์ศิลป์ต่างจากการวิพากษ์ศิลปะที่จะเน้นการสร้างพื้นฐานของคุณค่าของศิลปะโดยการเปรียบเทียบกับงานชิ้นอื่นที่เปรียบเทียบกันได้ทางด้านลักษณะ หรือการหันหลังให้แก่ลักษณะ หรือขบวนการศิลปะทั้งหมดที่พิจารณา และต่างจาก “ทฤษฎีศิลป์” (art theory) หรือ “ปรัชญาศิลป์” (philosophy of art) ที่คำนึงถึงธรรมชาติพื้นฐานของศิลปะ สาขาย่อยสาขาหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์คือวิชาสุนทรียศาสตร์ (aesthetics) ซึ่งเป็นการศึกษาถึงสุนทรียปรัชญา (Sublime) และการระบุหัวใจของสิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีความเป็นสุนทรีย์ แต่ตามทฤษฎีแล้วประวัติศาสตร์ศิลป์ไม่ใช่สิ่งที่กล่าวมาเพราะนักประวัติศาสตร์ศิลป์ใช้การวิจัยโดยวิธีประวัติศาสตร์ (historical method) ในการตอบคำถาม “ศิลปินสร้างงานขึ้นมาได้อย่างไร”, “ใครเป็นผู้อุปถัมภ์”, “ใครเป็นครู”, “ใครคือผู้ชมงาน”, “ใครเป็นผู้ได้รับอิทธิพลจากลักษณะงาน”, “ประวัติศาสตร์ตอนใดที่มีอิทธิพลต่องาน” และ “งานที่สร้างมีผลทางเหตุการณ์ทางศิลปะ การเมือง และ สังคมอย่างใด”
แต่กระนั้นประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาก็มิได้หมายความว่าเป็นการศึกษาที่เกี่ยวกับการติดตามประวัติของงานเท่านั้น อันที่จริงแล้วนักประวัติศาสตร์ศิลป์มักจะวางพื้นฐานมาตรการการศึกษาโดยการวิเคราะห์งานแต่ละชิ้น และพยายามตอบปัญหาต่างๆ เช่น “อะไรคือสิ่งสำคัญของลักษณะของสิ่งที่ศึกษา”, “ความหมายใดที่งานชิ้นนี้พยายามสื่อ”, “งานชิ้นนี้มีผลต่อการดูอย่างใด”, “ศิลปินบรรลุจุดประสงค์ที่ต้องการหรือไม่” , “งานที่ศึกษาประกอบด้วยสัญลักษณ์อะไรบ้าง” และ “งานที่ศึกษาเป็นงานที่ออกนอกประเด็นหรือไม่”
รัฐสภาสหรัฐอเมริกา
Art historian
นักประวัติศาสตร์ศิลป์
นักประวัติศาสตร์ศิลปะ
สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐวานูอาตูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: Aleksandar I Karađorđević) (16 ธันวาคม ค.ศ. 1888 - 9 ตุลาคม ค.ศ. 1934) ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย และทรงเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชอาณาจักรเซิร์บ,โครแอทและสโลวีน
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ คาราดอร์เดวิคประสูติที่เมืองเซทินเจ ราชรัฐมอนเตเนโกรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1888 พระบิดาของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย พระมารดาของพระองค์คือ เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร พระธิดาองค์โตในพระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ที่เมืองเบลเกรด ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1922 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย ผู้ซึ่งเป็นพระธิดาของ เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย เจ้าชายอเล็กซานเดอร์มีพระโอรส 3 พระองค์ คือสมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย, เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย และ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย
พระองค์ทรงใช้ชีวิตในช่วงต้นที่มอนเตเนโกร ทรงศึกษาที่เมืองเจนีวา พระองค์ทรงศึกษาต่อด้านการทหารที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซียแต่พระองค์ทรงออกจากโรงเรียนมาศึกษาที่เบลเกรด เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงไม่ใช่รัชทายาทอันดับแรกของราชบัลลังก์ เนื่องจากพระเชษฐาคือ เจ้าชายจอร์จ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบียทรงปฏิเสธที่จะครองราชย์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์จึงดำรงเป็นรัชทายาทต่อ
สงครามบอลข่านและสงครามโลกครั้งที่ 1.
ในสงครามบอลข่านครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1912 ทรงเป็นผู้บัญชาการของกองทัพที่ 1 มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ทรงชนะในสมรภูมิคูมาโนโวและสมรภูมิบีโตลา และหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1913 ระหว่างสงครามบอลข่านครั้งที่ 2 ในสมรภูมิเบรกาลนิกา ผลที่ตามมาของสงครามบอลข่านครั้งที่ 2 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงมีอิทธิพลในการต่อสู้เหนือมาซิโดเนีย เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงชนะพันเอกดรากูทิน ดิมิทีเจวิค ทำให้พระราชบิดาทรงมอบอำนาจให้ ในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1914 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งเซอร์เบีย
การประทุขึ้นของสงครามโลกครั้งที่ 1 พระองค์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเซอร์เบียแต่เพียงในนาม อำนาจในการสั่งการอยู่ที่หัวหน้าเสนาธิการทางทหารสูงสุดคือ สเตปา สเตปาโนวิช (ในช่วงระหว่างการเคลื่อนไหวของสงคราม),ราโดเมอ พุทนิก (ค.ศ. 1914-1915), เปตรา บอจอวิช (ค.ศ. 1916-1917) และซิวอจิน มิซิก (ค.ศ. 1918) กองทัพเซอร์เบียแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างในสมรภูมิเชอร์และดรีนา (สมรภูมิคูลูบารา) ในปี ค.ศ. 1914 ได้ชัยชนะต่อการโจมตีของกองทัพจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและได้ขับไล่ออกจากประเทศจนหมด
ในปี ค.ศ. 1915 กองทัพเซอร์เบียกับพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 และมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ต้องประสบแก่ความปราชัยหลายครั้งโดยพันธมิตรแห่งเยอรมนี,ออสเตรีน-ฮังการีและบัลแกเรีย จนต้องถอยร่นไปจากช่องเขาที่มอนเตเนโกรและทางตอนเหนือของแอลเบเนียไปที่เกาะคอร์ฟูของกรีซที่ซึ่งได้จัดระบบทัพใหม่ หลังจากกองทัพหนุนจากพันธมิตรได้เข้าช่วย ทำให้สามารถชนะกองทัพฝ่ายไตรภาคีที่แนวหน้ามาร์ซิโดเนีย บริเวณคัจมักคาลาน กองทัพเซอร์เบียเป็นส่วนสำคัญมากในการบุกไปในเขตข้าศึกในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1918
กษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย.
ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ในการจัดเตรียมรางวัลเกียรติยศไว้ล่วงหน้า มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการ ทรงได้รับเกียรติเป็นผู้แทนสภาแห่งประชาชนของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ และพระองค์ได้ตอบรับเป็นผู้แทน เป็นการพิจารณาการกำเนิดของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
ในปี ค.ศ. 1921 พระราชบิดาเสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ขึ้นครองราชอาณาจักรเซิร์บ, โครแอตและสโลวีน ที่ซึ่งก่อตั้งอย่างไม่เป็นทางการจากราชอาณาจักรและส่วนที่เหลือของยุโรปเช่นเดียวกับยูโกสลาเวีย
ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1929 ในการตอบสนองวิกฤตทางการเมืองที่มีแรงกระตุ้นจากการลอบสังหารสเตฟาน ราดิกนักการเมืองชาวโครแอตในรัฐสภา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงยกเลิกรัฐธรรมนูญและปิดการประชุมรัฐสภาและเริ่มนำการปกครองระบอบเผด็จการ(เป็นที่รู้จักในชื่อ"6 มกราคม ระบอบเผด็จการ":Šestojanuarska diktatura) พระองค์ทรงเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย และทรงเปลี่ยนการปกครองภายในจาก 33 ออบเบรสท์(แคว้น)เป็น 9 บูนอฟวินา(เขต)ในวันที่ 3 ตุลาคม
ในเดือนเดียวกันพระองค์ทรงยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการใช้อักษรเซอร์เบีย ซีริลลิกที่ยกระดับการใช้อักษรละตินในเขตยูโกสลาเวีย
ในปี ค.ศ. 1931 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ที่ซึ่งเป็นการถ่ายโอนอำนาจทางการบริหารให้แก่กษัตริย์ การเลือกตั้งสำหรับสิทธิ์แก่บุรุษในการออกเสียงเลือกตั้ง การเลือกตั้งได้ถูกละทิ้งและเกิดแรงกดดันจากลูกจ้างคนงานทั่วไปที่จะลงคะแนนเพื่อพรรคในการปกครองโดยอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
ในบันทึกการเสียชีวิตของสมาชิกในราชวงศ์ของพระองค์ 3 พระองค์ในวันอังคาร พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงปฏิเสธการทำหน้าที่ทางการในวันนั้นแต่พระองค์ไม่มีทางเลือก ในวันอังคารที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1934 เสด็จมาถึงเมืองมาร์เซย์และเริ่มพบปะกับเหล่าคณะรัฐบาลของฝรั่งเศสเพื่อกระชับความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศในพันธมิตรทวิภาคีน้อย ทรงประทับรถพระที่นั่งเปิดประทุนแล่นไปตามถนนยาวโดยมีประชาชนต้อนรับ 2 ข้างทาง ทรงประทับกับรัฐมนตรีต่างประเทศฝรั่งเศส หลุยส์ บาร์ทเทา ผู้ลอบสังหารคือ วาโด เชอนอเซมสกี ได้ก้าวจากถนนได้ยิงพระองค์กับคนขับรถพระที่นั่ง ส่วนหลุยส์ บาร์ทเทาได้ถูกยิงโดยบังเอิญจากตำรวจชาวฝรั่งเศสและจากนั้นเขาก็เสียชีวิต
การลอบสังหารครั้งนี้เป็นการลอบสังหารครั้งแรกที่ได้มีการบันทึกเหตุการณ์ไว้ทางวิดีโอ เนื่องจากการลอบสังหารได้เกิดขึ้นต่อหน้าช่างภาพพอดี และได้บันทึกภาพร่างของผู้ขับรถและพระบรมศพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์หลังจากทรงถูกลอบสังหารแล้ว
วาโด เชอนอเซมสกี เป็นสมาชิกในองค์การปฏิวัติภายในมาซิโดเนียน (Internal Macedonian Revolutionary Organization; IMRO) และเขาเป็นนักแม่นปืนที่มีประสบการณ์สูง โดยทันทีหลังจากการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ พระบรมศพทรงมีบาดแผลโดยดาบของตำรวจฝรั่งเศสและฝูงชนที่เบียดเสียดเข้ามาดูพระศพ ร่างของพระองค์ได้ถูกนำออกไปจากบริเวณนั้น กลุ่มปฏิวัติได้ทำการต่อสู้แบ่งแยกดินแดนวาร์ดามาซิโดเนียให้ออกจากยูโกสลาเวีย กลุ่มปฏิวัตินี้ได้ปฏิบัติการร่วมกับพันธมิตรอย่างขบวนการปฏิวัติโครเอเชีย – อูสตาซี (Ustaše) ที่นำโดยอานเต ปาเวลิช ภายใต้การสนับสนุนอย่างลับๆ ของผู้นำอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี
การถ่ายทอดการลอบปลงพระชนม์ครั้งนี้เป็นผลให้มีการถ่ายทอดพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย, พระราชพิธีพระบรมศพของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย, พระราชพิธีพระบรมศพของจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซที่ 1 แห่งออสเตรีย และการลอบสังหารประธานาธิบดีอเมริกาจอห์น เอฟ. เคนเนดี
พระบรมศพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้ฝังที่โบสถ์ความทรงจำแห่งเซนต์จอห์น ที่ซึ่งสร้างโดยพระบิดาของพระองค์ ซึ่งขณะนั้นพระโอรสของพระองค์สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย ยังทรงพระเยาว์ พระญาติของพระองค์เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย ได้ดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
เรบิยา กาเดียร์
แม่น้ำวิสวา
แม่น้ำวิสวา  หรือ แม่น้ำวิสตูลา  เป็นแม่น้ำสายที่ยาวและมีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศโปแลนด์ โดยมีความยาว พื้นที่ลุ่มแม่น้ำวิสวาคิดเป็น ซึ่ง อยู่ในประเทศโปแลนด์
แม่น้ำนี้มักมีส่วนเกี่ยวโยงทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และอัตลักษณ์ประจำชาติโปแลนด์ ซึ่งเป็นทางน้ำที่สำคัญที่สุดของประเทศโปแลนด์ และคำว่า "ดินแดนวิสตูลา"  มีความหมายพ้องกับประเทศโปแลนด์ด้วย
แม่น้ำวิสวาประกอบด้วยแม่น้ำจำนวนสามตอน ตอนบนไหลมาจากต้นน้ำมาจนถึงเมืองซันดอมีแยช (Sandomierz) ตอนกลางไหลจากซันดอมีแยชมาจนถึงปากแม่น้ำนาแรฟ (Narew) และแม่น้ำบุ๊ก (Bug) และตอนล่างไหลจากปากแม่น้ำนาแรฟมาจนถึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวิสวาที่ทะเลบอลติก แม่น้ำวิสวามีระดับความสูงโดยเฉลี่ยสูงกว่าระดับทะเลปานกลางประมาณ 270 เมตร
เธอริงเงีย
Test Drive Unlimited คือเกมภาคที่ 9 ของซีรีส์การแข่งรถบนถนนสุดมันส์ Test Drive
พร้อมกับรถที่จดลิขสิทธิ์กว่า 125 คัน รวมไปถึงรถมอเตอร์ไซค์ และอื่น ๆ อีกมากมายให้คุณได้ขับกินลมในเกาะ Oahu
ที่เมือง Hawaii กว่า 1,000 ไมล์ และ สถานที่ลับต่าง ๆ
และเป็นหนึ่งในหลายซีรีส์เกมรถแข่งที่มีภาคต่อเยอะมาก ชนิดที่ว่าเลือกเล่นกันไม่ถูกเลยทีเดียว
Test Drive Unlimited ได้ให้ผู้เล่นขับรถอย่างอิสระ ท่องเข้าไปในหมู่เกาะ Oahu และท้าแข่งนักซิ่งตามถนน
เพื่อรวบรวมเงินไปซื้อรถหรูมาซิ่งบนถนนอย่างสุดขีดบนเส้นทางกว่า 1,000 ไมล์ในหมู่เกาะ Oahu เมือง Honolulu
และยังมีบางคนที่มีความสามารถ ค้นหาส่วนลับที่เข้าไปได้ และขับได้ (ยกเว้นใต้น้ำ)
XBOX 360 ได้เผยว่า รองรับพวงมาลัยขับรถจำลอง ซึ่งพร้อมกับระบบ ผลกระทบเสมือนจริง (Force Feedback)
ซึ่งทำให้ผู้เล่นที่มีอุปกรณ์ XBOX 360 Wireless Steering Wheel ได้ใช้ประโยชน์ในการขับขี่อย่างสมจริงที่สุด
และนอกจากนี้ Atari (อาตาริ) ยังรวบรวมข้อมูลทุกตารางนิ้วของหมู่เกาะ Oahu และเก็บเส้นทางทั้งหมด, สิ่งก่อสร้างทั้งหมดทุกอย่าง, ฯลฯ
โหมดเล่นคนเดียว.
โหมดนี้ให้คุณโลดแล่นไปบนเกาะนี้พร้อมกับรถ 1 คัน และบ้านเก็บรถ 1 หลัง ซึ่งคุณสามารถค้นหามันได้ภายหลัง
ด้วยความสามารถของคุณ และยังจะมีร้านขายรถ / มอเตอร์ไซค์ / ร้านแต่งรถ / ร้านทำสี / ร้านเช่ารถ / ซื้อบ้าน / ย้ายรถ และอื่น ๆ อีก มากมาย
ถ้าคุณสามารถเอาชนะการแข่งต่าง ๆ ทั้งเฉพาะรุ่นและการจับเวลา ที่พบได้ตามทาง ก็จะได้รับเป็นเงินหรือคูปอง เพื่อนำไปแต่งตัวละครของคุณเอง
และนำเงินไปซื้อรถต่าง ๆ เช่น AC Cobra, Ferrari, Pontiac (Megapack หรือแพคเสริมที่นำรถมาอีก 46 คัน ไม่ว่าจะเป็น Mclaren F1 หรือ Chevy Stringle)
คอนเทนต์ที่ไม่มีในเครื่อง PS2, PSP.
เกม Test Drive Unlimited เครื่อง PS2, PSP มีบางคอนเทนต์ที่ถูกตัดออกไป ดังนี้
เกียร์ธรรมดา (สามารถไปตั้งค่าได้ใน Options)
แต่งตัวละคร
รถยี่ห้อจำพวกมอเตอร์ไซค์, Ferrari, Maserati
Cockpit View (PSP)
โหมดภารกิจ
NPC ในที่ก่อสร้าง
กระจกข้างและกระจกหลัง
ร้านทำสี (ในเครื่อง PS2 แค่สุ่มสี แต่เครื่องอื่นจะเป็นเลือกสีได้)
รองรับ Steering Wheel
1 ในไม่กี่เกมที่มีการออนไลน์แข่งขันอย่างยอดเยี่ยมได้ดีเท่านี้อีกแล้ว
รับประกันความมันส์โดย Gamespy รวมถึงยังสามารถทำภารกิจ Tasks ต่าง ๆ แลกกับรางวัลได้อีกด้วย
คอนเทนต์ให้ดาวน์โหลด.
ในเวอร์ชัน XBOX 360 นั้นจะมีการให้ดาวน์โหลดผ่าน XBOX Live (เช่น Booster Pack ของ Project Gotham Racing และ Sotuh Central Car Pack ใน Midnight Club:LA)
ซึ่งเป็นแพคดาวน์โหลดรถเพิ่ม อีก 16 คัน และ Hardcore Mode เพื่อเพิ่มความสมจริงแก่การใช้ USB Steering Wheel