pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายหลังจากเบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้ทำการบุกยึดประเทศแอลเบเนีย และได้ถวายตำแหน่งพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแอลเบเนียแด่ พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย พร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีเจรัลดีน และพระราชโอรสพระองค์น้อยเสด็จฯไปประทับ ณ ประเทศกรีซซึ่งอยู่ทางใต้ของประเทศแอลเบเนีย ตั้งแต่เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1939 โดยประทับเพียงช่วงระยะเวลาหนึ่ง ต่อมาจึงเสด็จฯมาประทับ ณ โรงแรมริตซ์ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ภายหลังได้ทรงประทับในเขตซันนิ่งฮิลล์/เซาท์อัสคอต ใกล้กับโรงเรียนอัสคอต ในมณฑลบาร์คเชอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1941 พระองค์ได้ย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักปาร์มูน ในมณฑลบัคคิงแฮมเชอร์ โดยที่ประทับนั้นตั้งอยู่สุดซอยที่เป็นซอยขนาดเล็ก โดยระหว่างที่อดีตพระมหากษัตริย์แอลเบเนียพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ก็อยู่กันอย่างยากลำบาก ทรงใช้เงินที่มีเพียงจำกัดที่ได้มาจากการขายพระราชสมบัติส่วนพระองค์ และใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชน แต่กระนั้นพระองค์ก็มุ่งมั่นและตั้งพระทัยอยู่เสมอว่าพระองค์จะกลับไปปกครองประเทศแอลเบเนียในฐานะพระมหากษัตริย์อีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1946 พระองค์พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ส่วนมากเสด็จฯออกจากสหราชอาณาจักร เพื่อประทับในประเทศอียิปต์ในรัชสมัยพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ แต่เมื่อเกิดการปฏิวัติอียิปต์ในปี ค.ศ. 1952 พระองค์ก็เสด็จฯลี้ภัยไปยังประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1955 แต่ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1951 พระองค์ได้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ซื้อที่ดินโนลล์วูด (Knollwood Estate) ในหมู่บ้านมันตันทาวน์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 60 ตารางวา โดยพระองค์ไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับที่ดินแห่งนี้เลย แต่ภายหลังพระองค์ก็ขายทิ้งในปี ค.ศ. 1955
ที่สุดของชีวิตพระองค์ก็ประทับอยู่ในประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2504 ณ โรงพยาบาลฟอช (Hôpital Foch) เมืองซูว์แรน จังหวัดโอดแซน แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส สิริพระชนมายุได้ 65 พรรษา ตำแหน่งผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศแอลเบเนีย จึงตกเป็นของเจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระองค์
คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์
คาเมนไรเดอร์ ไคลแม็กซ์ฮีโร่ส์  เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดย บันไดนัมโคเกมส์ โดยนำตัวละครจากภาพยนตร์โทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ ในรูปแบบเกมต่อสู้
เทรซี แชปแมน
เทรซี แชปแมน  เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิล "Fast Car", "Talkin' 'bout a Revolution", "Baby Can I Hold You", "Give Me One Reason", "The Promise" และ "Telling Stories" ผลงานของเธอได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวมาแล้วหลายชุดและยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง
เทรซี แชปแมน เกิดที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีแม่เป็นผู้ดูแลเลี้ยงดู และถึงแม้จะไม่ได้มีฐานะอะไรนัก แต่แม่ก็ยังซื้ออูคูเลเล่ให้เมื่อตอนสามขวบ เพราะเห็นว่าเธอชอบเกี่ยวกับเรื่องดนตรี
เธอเริ่มเล่นกีต้าร์และเขียนเพลงตอนอายุแค่เพียงแปดขวบ เธอกล่าวว่า แรงบันดาลใจที่ทำให้เธอจับกีต้าร์นั้นมาจากรายการทีวีชื่อ "Hee Haw"
โฟนิกซ์อินโฟนิวส์
โฟนิกซ์อินโฟนิวส์ (;) เป็นหนึ่งในห้าช่องของ Phoenix Television เป็นช่องแรกที่รายงานข่าวจากประเทศจีน ซึ่งมี จีนแผ่นดินใหญ่, ไต้หวัน และ ฮ่องกง. ช่องนี้ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ปี ค.ศ. 2001 เป็นช่องข่าวและเศรษฐกิจตลอด 24 ชั่วโมง
ซิสเตมออฟอะดาวน์
ซิสเตมออฟอะดาวน์ ( หรือมักย่อสั้น ๆ ว่า SOAD หรือ System) เป็นวงร็อกอาร์มาเนีย-อเมริกันจากเกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1994
วงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดมียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก ยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง ซึ่งพวกเขาได้รับรางวัลสาขาแสดงเพลงฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2006 วงได้แยกย้ายชั่วคราวก่อนจะกลับมารวมกันใหม่ในปี ค.ศ. 2010
นายธานินทร์ กรัยวิเชียร
รัฐประหารเงียบ
กบฏ พ.ศ. 2481
กบฏเก็กเหม็ง
กบฏน้ำลาย
รายชื่อตัวละครใน ร็อคแมนเอ็กเซ่
Kamikaze Gang
ซัมติง
"ซัมติง"  เป็นเพลงของวงเดอะบีเทิลส์ ในปี ค.ศ. 1969 เป็นเพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้มชุด "แอบบีโรด" เพลงนี้เป็นเพลงแรกที่ซิงเกิลหน้าเอที่จอร์จ แฮร์ริสันเขียน และถือเป็นซิงเกิลแรกของเดอะบีเทิลส์ที่มีเพลงที่มีอยู่แล้วในอัลบั้มบรรจุอยู่ด้วย ทั้งเพลง "ซัมติง" และเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ที่อยู่ในอัลบั้ม "แอบบีโรด" และเพลง "ซัมติง" ถือเป็นเพลงเดียวที่แฮร์ริสันแต่งแล้วขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกันขณะที่ยังอยู่ในวงเดอะบีเทิลส์
จอห์น เลนนอนและพอล แม็กคาร์ตนีย์ ในฐานะสมาชิกหลักผู้เขียนเพลงของวง ทั้งคู่ต่างยกย่องว่าเพลง "ซัมติง" เป็นเพลงที่ดีที่สุดที่แฮร์ริสันเขียนมา ทั้งนี้เพลงยังได้รับการตอบรับที่ดี ซิงเกิลประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา และยังติดท็อป 10 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร หลังจากวงได้แตกไป ศิลปินอื่นกว่า 150 ศิลปินก็นำเพลงนี้มาทำใหม่ รวมถึง เอลวิส เพรสลีย์, เชอร์ลีย์ บาสเซย์, แฟรงก์ ซินาตรา, โทนี เบนเนตต์, เจมส์ บราวน์, ฮูลิโอ อีเกลเซียส, สโมกีย์ โรบินสัน และโจ ค็อกเกอร์ ถือเป็นเพลงที่ถูกนำมาทำใหม่มากที่สุดของวงเดอะบีเทิลส์เป็นอันดับ 2 รองจากเพลง "เยสเตอร์เดย์"
ในช่วงระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้ม "เดอะบีเทิลส์" ในปี ค.ศ. 1968 (อัลบั้มมีอีกชื่อว่า "ไวต์อัลบั้ม" ด้วย) แฮร์ริสันเริ่มทำงานเพลงจนท้ายสุดเป็นที่รู้จักในเพลง "ซัมติง" เนื้อเพลงแรก ("Something in the way she moves/Attracts me like no other lover") ดัดแปลงมาจากผลงานเพลงของศิลปินร่วมค่ายแอปเปิ้ลอย่าง เจมส์ เทย์เลอร์ ที่ชื่อว่า "ซัมติงอินเดอะเวย์ชีมูฟ"  โดยใช้เนื้อเป็นส่วนเติมขณะที่กำลังพัฒนาเมโลดี้ของเพลงอยู่
ต่อมาแฮร์ริสันออกมาเปิดเผยว่า "ขณะที่ผมกำลังหยุดพักระหว่างที่พอลกำลังบันทึกเสียงซ้ำอยู่ ผมก็ไปสตูดิโอว่าง ๆ แล้วเริ่มเขียนเพลง ทั้งหมดเกิดขึ้นที่นั่น ยกเว้นตรงกลางที่แยกออกมาตะหาก มันไม่ได้บรรจุอยู่ใน "ไวต์อัลบั้ม" เพราะว่าเราทำเพลงครบแล้วสำหรับอัลบั้มดังกล่าว" เดโมของเพลงนี้ในช่วงนี้มีบรรจุอยู่ในอัลบั้มชุดรวมเพลง "บีตเทิลส์แอนโธโลจี 3" ที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996
มีหลายคนคิดว่า เพลงนี้แฮร์ริสันได้รับแรงบันดาลใจการแต่งมาจากภรรยาของเขาในเวลานั้นที่ชื่อ แพตตี บอยด์ ซึ่งบอยด์ก็ระบุเช่นกันในงานอัตชีวประวัติของเธอในปี ค.ศ. 2007 ที่ชื่อ "วันเดอร์ฟูลทูไนต์" โดยเธอเขียนไว้ว่า "เขาบอกฉัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งว่า เขาเขียนเพลงนี้ให้ฉัน"
อย่างไรก็ตาม แฮร์ริสันเอ่ยถึงแรงบันดาลใจอื่นที่ต่างกัน จากบทสัมภาษณ์ในปี ค.ศ. 1996 เขาตอบคำถามว่าเพลงนี้เกี่ยวกับแพตตีหรือไม่ เขาตอบว่า "เปล่า ผมไม่ได้เขียนเพลงนี้ให้เธอ ผมแค่เขียนมันและมีบางคนนำมาใส่ในวิดีโอ เขาใส่ภาพของผมกับแพตตี พอลและลินดา ริงโก้และเมอรีน จอห์นกับโยโกะ พวกเขาได้ทำวิดีโอประมาณนั้น จากนั้นทุก ๆ คนก็เดาว่าผมเขียนเพลงนี้เกี่ยวกับแพตตี แต่จริง ๆ แล้วตอนที่ผมเขียน ผมนึกถึงเรย์ ชาร์ลส"
แต่เดิมแฮร์ริสันตั้งใจจะเสนอเพลงให้ แจ็กกี โลแมกซ์ ที่เขาร่วมเรียบเรียงเพลงก่อนหน้าของแฮร์ริสัน ในเพลงที่ชื่อ "ซาวร์มิลก์ซี" แต่ก็ยกเลิกไป เพลงให้โจ ค็อกเกอร์ไป (เขานำเพลงของเดอะบีเทิลส์ไปทำใหม่ก่อนหน้านี้ในเพลง "วิธอะลิตเทิลเฮลป์ฟอร์มมายเฟรนส์") เพลงในเวอร์ชันของค็อกเกอร์ออกก่อนเดอะบีเทิลส์ 2 เดือน และในระหว่างบันทึกเสียงอัลบั้มชุด "เกตแบ็ก" ที่ในที่สุดใช้ชื่อว่า "เลตอิตบี" แฮร์ริสันพิจารณาว่าจะให้มีเพลง "ซัมติง" บรรจุอยู่ในอัลบั้ม แต่ท้ายสุดก็ยกเลิกไปเนื่องจากกลัวไม่ได้รับการเอาใจใส่ในการบันทึกเสียงอย่างเพียงพอ ซึ่งก่อนหน้านั้นเพลง "โอลด์บราวน์ชู" ก็ไปได้ไม่ดีสำหรับวง เดอะบีเทิลส์ก็ได้บันทึกเสียงในระหว่างการบันทึกอัลบั้ม "แอบบีโรด" ที่พวกเขาเริ่มเอาจริงเอาจังกับเพลง "ซัมติง"
"ซัมติง" บันทึกเสียงในระหว่างการทำงานชุด "แอบบีโรด" บันทึก 52 ครั้งใน 2 ช่วงเวลาหลักใหญ่ ๆ ครั้งแรกของการบันทึกเดโมเกิดขึ้นในวันเกิดครบรอบ 26 ปีของแฮร์ริสัน ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 ตามมาด้วยอีก 13 ชุดของการอัดตัดเสียงร้องในวันที่ 16 เมษายน ส่วนการบันทึกครั้งใหญ่ครั้งที่ 2 บันทึก 39 ครั้งโดยเริ่มเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 บันทึกท่อนหลักของเพลงกับการบันทึกกว่า 36 ครั้ง จนเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1969 หลังจากหลายวันในการทำการบันทึกเสียงซ้ำ
ต้นฉบับเพลงดั้งเดิมที่เดอะบีเทิลส์ใช้ในช่วงสุดท้ายมีความยาว 8 นาที ที่เลนนอนเล่นเปียโนในตอนจบ (ซึ่งบันทึกเสียงภายหลัง เพราะเลนนอนไม่ได้อยู่ร่วมระหว่างการบันทึกเสียงหลายครั้งแรก ๆ) ในส่วนกลางมีเคาน์เตอร์-เมโลดี้ (สอดแทรกประสานเมโลดี้) ในงานดั้งเดิม แต่ทั้งเคาน์เตอร์-เมโลดี้และเสียงเปียโนของเลนนอนก็ถูกตัดออกในตอนสุดท้าย แต่เสียงเปียโนของเลนนอนก็ไม่ได้ลบออกจนหมด บางส่วนสามารถได้ยินในท่อนมิดเดิลเอจต์ (หรือท่อนเชื่อม) โดยเฉพาะในท่อนที่เล่นลดต่ำลงเหลือบันไดเสียงซีเมเจอร์ ตัวอย่างเช่น ท่อนเชื่อมโซโลกีตาร์ของแฮร์ริสัน ส่วนเสียงเปียโนของเลนนอนที่ถูกตัดออกไป ภายหลังเป็นส่วนสำคัญในเพลง "รีเมมเบอร์" ของเลนนอน
สำหรับในวิดีโอประชาสัมพันธ์ของเพลง "ซัมติง" ถ่ายขึ้นในระยะเวลานั้น ๆ ก่อนที่จะแตกวง ซึ่งในช่วงนั้นวงได้แยกกันแล้ว ดังนั้นในส่วนวิดีโอมีภาพคลิปที่แยกกันไปของสมาชิกแต่ละครเดินที่บ้านตัวเอง รวมถึงภรรยา และนำมาตัดต่อเข้าด้วยกัน
นักร้องนำของเพลง "ซัมติง" คือจอร์จ แฮร์ริสัน เพลงมีจังหวะความเร็วประมาณ 66 ครั้งต่อนาที และมีจังหวะต่อเนื่องเช่นนี้ตลอดทั้งเพลง เมโลดี้เริ่มต้นที่คีย์ ซีเมเจอร์ ต่อเนื่องในคีย์นี้ตลอดในส่วนอินโทรและ 2 ท่อนร้องแรก จนท่อนแยก (ท่อนบริดจ์) ที่มีความยาว 8 ห้องจะเป็นคีย์ เอเมเจอร์ หลังจากท่อนแยก เมโลดี้จะกลับมาที่คีย์ซีเมเจอร์ ในท่อนโซโลกีตาร์แล้วมาท่อนร้องท่อนที่ 3 จึงถึงท่อนออกเพลง และถึงแม้ว่าเดอะบีเทิลส์เริ่มทีจะพยายามทำในรูปแบบอคูสติกที่ดูคมกว่า แต่ก็ถูกกลบไปกับท่อนแทรกประสาน เดโมในเวอร์ชันอคูสติกที่มีท่อนแทรกประสานต่อมานำมาออกในส่วนหนึ่งของอัลบั้มชุด "แอนโธโลจี 3" ในส่วนท่อนแทรกที่เป็นท่อนแทรกประสาน ภายหลังกลายเป็นท่อนพักของเครื่องดนตรีแทน และทำให้เพลงดูเบาลงโดยใช้เครื่องสายนำ เรียบเรียงโดยจอร์จ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีเทิลส์
ไซมอน เลงพูดว่า ธีมของเพลงนี้น่ากังขาและคลุมเครือ ริชชี อันเตอร์เบอร์เกอร์แห่งออลมิวสิก บรรยายไว้ว่า "เป็นเพลงรักที่ตรงไปตรงมาอย่างไม่แสดงความขวยเขินและซาบซึ้ง" ในขณะเดียวกัน "เพลงส่วนมากของเดอะบีเทิลส์จะมีเนื้อหาไม่โรแมนติกหรือแสดงเนื้อเพลงที่กำกวมและพูดเป็นนัย เมื่อพวกเขาเขียนเพลงรัก"
อัลบั้ม "แอบบีโรด" ถือเป็นอัลบั้มแรกอย่างเป็นทางการที่มีเพลง "ซัมติง" บรรจุอยู่ ซึ่งออกวางขายเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร โดยในสหรัฐอเมริกาออกขายหลังจากนั้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม และสามารถติดชาร์ตอันดับ 1 ทั้ง 2 ประเทศ
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ในวันที่ 6 ตุลาคม มีการออกวางขาย "ซัมติง" ในรูปแบบซิงเกิลหน้าเอคู่ กับเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ในสหรัฐอเมริกา ถือเป็นซิงเกิลแรกของแฮร์ริสันที่เขาแต่งและติดอันดับ 1 ของวงเดอะบีเทิลส์
ถึงแม้ว่าซิงเกิลจะติดชาร์ตหลังจากการออกขายเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ก็เกิดความสงสัยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่ซิงเกิล "ซัมติง" ที่ติดชาร์ตอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกัน ผลการนับของยอดขายและยอดการออกอากาศที่ หน้าเอ และ หน้าบี แยกกัน ที่ตามหลักแล้วเพลงจะแยกอันดับกัน โดย "คัมทูเกตเตอร์" เป็นคู่แข่งของ "ซัมติง" ในเรื่องความนิยม และเป็นการยากลำบากที่ใน 2 เพลงนี้ของซิงเกิลจะขึ้นอันดับ 1 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ชาร์ตบิลบอร์ดก็เริ่มรวมอันดับเพลงของทั้งหน้าเอ และหน้าบี เข้าสู่การนับผล ในซิงเกิลเดียวกัน ผลก็คือซิงเกิล "คัมทูเกตเตอร์/ซัมติง" ขึ้นเป็นอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกันเป็นเวลา 1 สัปดาห์ จนกระทั่งหลุดออกจากชาร์ตไปในอีก 2 เดือนถัดมา (ส่วนในชาร์ต แคชบ็อกซ์ซิงเกิลส์ชาร์ต ที่ยังนับผลของทั้ง 2 หน้าของซิงเกิลแยกกัน เพลง "ซัมติง" ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ส่วนเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ติดอันดับ 1 นาน 3 สัปดาห์) ซิงเกิลยังมียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำ หลังจาก 3 สัปดาห์ที่ออกวางขาย และต่อมาในปี 1999 ก็มีการปรับระดับยอดขายเป็นแผ่นเสียงทองคำขาว
ในสหราชอาณาจักร "ซัมติง" ออกจำหน่ายวันที่ 31 ตุลาคม ถือเป็นซิงเกิลแรกของวงเดอะบีเทิลส์ที่เป็นเพลงของแฮร์ริสันในหน้าเอ และยังเป็นซิงเกิลแรกของวงที่มีบรรจุอยู่ในอัลบั้มแล้ว "ซัมติง" ติดชาร์ตสัปดาห์แรกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน และไต่อันดับสูงสุดที่อันดับ 4 ก่อนที่จะตกลงไปจากชาร์ตหลังจากอยู่ในชาร์ตนานร่วม 3 เดือนหลังออกจำหน่าย ในสหราชอาณาจักร เชอร์ลีย์ บาสเซย์ นำเพลงนี้มาทำใหม่ติดอันดับสูงสุดที่อันดับ 4
ถึงแม้ว่าแฮร์ริสันจะมองข้ามเพลงของเขาเอง โดยต่อมาเขากล่าวว่า "เขาเก็บเพลงนี้ไว้ราว 6 เดือนเพราะคิดว่ามันง่ายเกินไป" ทั้งเลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ต่างก็ออกมากล่าวว่า พวกเขาคิดว่า "ซัมติง" เป็นเพลงที่ดี เลนนอนยังพูดว่า "ผมคิดว่า จริง ๆ แล้วมันดูเหมือนเป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม" ขณะที่แม็กคาร์ตนีย์พูดว่า "สำหรับผมแล้ว เป็นเพลงที่ดีที่สุดที่เขาเขียนเลย" ทั้งคู่เคยเมินเฉยต่อการแต่งเพลงของแฮร์ริสันก่อนหน้าการแต่ง "ซัมติง" ขณะที่เพลงที่พวกเขาแต่งเองดูเป็นจุดสนใจมากกว่า ซึ่งต่อมาเลนนอนออกมาอธิบายว่า
ในปี ค.ศ. 1970 ในปีเดียวกับที่เดอะบีเทิลส์ประกาศแยกตัวไป "ซัมติง" ได้รับรางวัลไอเวอร์โนเวลโลในสาขาเพลงด้านดนตรีและเนื้อร้องยอดเยี่ยม เพลงยังได้รับรางวัลด้านดนตรีอีกหลายครั้งในอีกหลายทศวรรษหลังจากออก โดยเว็บไซต์บีบีซี ให้เป็นเพลงยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมาในอันดับ 64 โดยบีบีซีกล่าวว่า ""ซัมติง" ได้แสดงให้เห็นชัดกว่าเดิม มากกว่าเพลงอื่นทั่วไปของเดอะบีเทิลส์ว่า มีนักแต่งเพลงที่ยอดเยี่ยม 3 คน จากวงที่ดูเหมือนจะมีแค่ 2 คนที่แต่ง" เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงเดอะบีเทิลส์ยังกล่าวว่า ""ซัมติง" ได้แสดงความสำคัญให้เห็นอำนาจของจอร์จ แฮร์ริสันในฐานะผู้ผลักดันการเขียนเพลงอย่างมาก" ในปี ค.ศ. 1999 องค์กรเผยแพร่ดนตรี (Broadcast Music Incorporated (BMI)) ให้ "ซัมติง" อยู่อันดับที่ 17 ของเพลงที่ถูกเล่นมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 กับการเล่นกว่า 5 ล้านครั้ง ส่วนเพลงอื่นของเดอะบีเทิลส์ที่ติดอันดับในรายชื่อคือเพลง "เยสเตอร์เดย์" และ "เลตอิตบี" ที่ทั้งสองเพลงแต่งโดยพอล แม็กคาร์ตนีย์ (ถึงแม้ว่าจะระบุเครดิตว่า เลนนอน/แม็กคาร์ตนีย์ก็ตาม) ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตนยังให้เพลงนี้อยู่อันดับที่ 273 ในหัวข้อ 500 เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
มีการนำเพลงนี้มาทำใหม่แล้วมากกว่า 150 เวอร์ชัน "ซัมติง" ถือเป็นเพลงที่ถูกนำมาทำใหม่มากที่สุดของเดอะบีเทิลส์เป็นอันดับที่ 2 รองจากเพลง "เยสเตอร์เดย์" โดยเริ่มมีการนำมาทำใหม่โดยศิลปินอื่นแทบจะโดยทันทีหลังจากที่ออกโดยเดอะบีเทิลส์ โดยลีนา ฮอร์นนำมาทำใหม่เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1969 สำหรับอัลบั้มที่เธอบันทึกเสียงกับนักกีตาร์ที่ชื่อกาบอร์ ซาโบ ชื่ออัลบั้ม "ลีนาแอนด์กาบอร์" ส่วนในฉบับอื่นหลังจากนั้นไม่นาน อย่างเช่นในเวอร์ชันของเพรสลีย์ (ซึ่งก็รวมอยู่ในรายการการแสดงพิเศษทางโทรทัศน์"อโลฮาฟรอมฮาวาย" ), ซินาตรา, ดิโอเจส์ และชาร์ลส ซึ่งแฮร์ริสันได้นึกนักร้องคนนี้ไว้ในใจเมื่อคราวที่เขียนเพลง "ซัมติง" แต่อย่างไรก็ตาม ต่อมาแฮร์ริสันก็ออกมาพูดภายหลังว่า เวอร์ชันที่เขาชื่นชอบที่สุดเป็นของเจมส์ บราวน์และสโมกีย์ โรบินสัน
แฟรงก์ ซินาตรา ประทับใจในเพลง "ซัมติง" เป็นอย่างมาก โดยเขาเรียกเพลงนี้ว่า "เป็นเพลงรักที่ยอดเยี่ยมที่สุด" เขาร้องเพลงนี้นับร้อยครั้งในหลายคอนเสิร์ต อย่างไรก็ตามเขาก็เคยเอ่ยถึงเพลง "ซัมติง" ครั้งหนึ่งว่า เป็นเพลงที่เขียนโดย เลนนอน/แม็กคาร์ตนีย์ ที่เขาชื่นชอบที่สุดตลอดกาล (เขาไม่รู้ว่าใครแต่งเพลงนี้) และยังแนะนำเพลงนี้อยู่เป็นประจำอีกด้วย แฮร์ริสันไม่รังเกียจที่ซินาตรา ได้เปลี่ยนแปลงเนื้อเพลง ที่เดิมเพลงเขียนว่า "You stick around now it may show" โดยซินาตราร้องว่าเป็น "You stick around, Jack, she might show" ซึ่งแฮร์ริสันก็ยังนำเนื้อร้องในเวอร์ชันของซินาตราไปขับร้องในส่วนหนึ่งของการแสดงในทัวร์ของเขา
เวอร์ชันของนักร้องคันทรีจอห์นนี ร็อดริเกซ ขึ้นติดท็อป 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตคันทรีซิงเกิลส์ชาร์ต ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1974 เพลงนี้ยังปรากฏในอัลบั้มอุทิศให้วงเดอะบีเทิลส์ในปี ค.ศ. 1995 ที่ชื่อ "" ร้องโดยทันย่า ทักเกอร์ นอกจากนี้มิวสิกโซลไชลด์ยังเคยนำเพลงนี้มาทำใหม่ด้วย
ในปี ค.ศ. 2002 หลังจากที่แฮร์ริสันเสียชีวิต แม็กคาร์ตนีย์และอีริก แคลปตันนำเพลง "ซัมติง" มาร้องในคอนเสิร์ตที่ชื่อ "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" การขับร้องครั้งนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงร่วมร้องป็อปยอดเยี่ยม แม็กคาร์ตนีย์ยังร้องเพลงนี้โดยเล่นเครื่องดนตรียูเคเลเลเพียงอย่างเดียวในการแสดงในทัวร์ของเขาที่ชื่อ "แบ็กอินดิยูเอส" และ "แบ็กอินเดอะเวิลด์" เขายังร้องเพลงเพื่ออุทิศให้แฮร์ริสัน ในปี ค.ศ. 2008 ในคอนเสิร์ตลิเวอร์พูซาวด์ แสดงเพลงนี้ในลักษณะคล้ายกับที่แสดงใน "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" โดยเริ่มดนตรีด้วยยูเคเลเลอย่างเดียว หลังจากท่อนบริดจ์จึงเล่นเต็มวงและจบลงเหมือนกับเพลงต้นฉบับ นอกจากนั้นบ็อบ ดีแลนยังร้องสดเพลงนี้เพื่ออุทิศให้แฮร์ริสันสำหรับการเสียชีวิตของเขา
เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก
เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก (; ; 18 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 11 พฤศจิกายน 2564) ฃมักเป็นที่รู้จักด้วยชื่อย่อว่า เอฟ. เว. เดอ แกลร์ก  เป็นประธานาธิบดีของสหภาพแอฟริกาใต้คนสุดท้ายในยุคของการแบ่งแยกสีผิว อยู่ในตำแหน่งตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1989 ถึง พฤษภาคม ค.ศ. 1994 เดอ แกลร์ก ยังเป็นหัวหน้าพรรคชาตินิยม (National Party) ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคชาตินิยมใหม่ (New National Party) ระหว่างช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ถึง กันยายน ค.ศ. 1997
เดอ แกลร์ก ได้ชื่อว่าเป็นผู้ดำเนินการคนสำคัญต่อการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ และสนับสนุนให้เปลี่ยนแปลงการปกครองในแอฟริกาใต้ให้เป็นประชาธิปไตยแบบไม่แบ่งแยกสีผิว รวมถึงการให้สิทธิต่าง ๆ แก่พลเมืองผิวดำซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ เขาได้รับรางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสใน ค.ศ. 1992 และได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 1993 ร่วมกับเนลสัน แมนเดลา สำหรับบทบาทสำคัญของทั้งสองคนในการยุติยุคแห่งการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ลง เขาเอง ยังเป็นพระสหายใน เฮนริกแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายพระราชสวามี พระราชสวามีใน พระนางเจ้ามาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เฟรเดอริก เดอ เคลิร์ก
รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา
รายการต่อไปนี้คือ รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา เนลสัน แมนเดลา ได้รับรางวัลรวมทั้งสิ้นมากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงเวลา 4 ทศวรรษ รางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งได้รับเมื่อปี ค.ศ. 1993
ทศวรรษ 1960.
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 แมนเดลาได้รับยกย่องจากสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยสองแห่งในประเทศอังกฤษ
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 แมนเดลาได้รับรางวัล 3 รางวัล ทั้งจากมหาวิทยาลัย และสหพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัย จากประเทศอังกฤษ 2 แห่ง และจากประเทศเลโซโท 1 แห่ง
ปี ค.ศ. 1980 แมนเดลาได้รับรางวัลจากรัฐบาลอินเดียในกรุงนิวเดลี สำหรับ "การประสานความเข้าใจระดับนานาชาติ"
ปี ค.ศ. 1981 แมนเดลาได้รับ 3 รางวัลเกียรติยศจากองค์กรในประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ และออสเตรีย
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 แมนเดลาได้รับรางวัล Arthur Ashe ESPY Award สำหรับความกล้าหาญ มอบให้โดย วีนัสและเซเรนา วิลเลียมส์ ผู้เป็นตัวแทนรับมอบคือลูกสาวและหลานชายของเขาซึ่งพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกา
เอสคลับเซเวน
เอสคลับ  หรือ เอสคลับเซเวน  เป็นกลุ่มศิลปินป็อปสหราชอาณาจักร ก่อตั้งวงโดยอดีตผู้จัดการวงสไปซ์เกิลส์ ไซมอน ฟูลเลอร์ ประกอบด้วยสมาชิก ทีนา บาร์เรตต์, พอล แคตเตอร์โมล, จอน ลี, แบรดลีย์ แม็กอินทอช, โจ โอ'มีรา, ฮันนาห์ สเปียร์ริตต์ และราเชล สตีเวนส์ วงมีชื่อเสียงจากการแสดงในรายการซีรีส์ของตัวเองทางช่องซีบีบีซี ในรายการ "Miami 7" ในปี 1999 หลังจาก 4 ปีที่ทำงานด้วยกัน เอสคลับเซเวนมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 4 ซิงเกิล อัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลอันดับ 1 ทั่วยุโรป มีซิงเกิลติดท็อป 10 ในสหรัฐอเมริกา เอเชีย ละตินอเมริกา และแอฟริกา พวกเขามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด มี 11 ซิงเกิล มียอดขายมากกว่า 17 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มแรก "S Club" มีดนตรีแบบเพลงป็อปในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 คล้ายกับศิลปินอื่นในช่วงนั้น หลังจากนั้นแนวเพลงพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปเริ่มผสมผสามเป็นเพลงแดนซ์มากขึ้นรวมถึงเพลงอาร์แอนด์บี ซึ่งมีมากในอัลบั้มชุดสุดท้ายของพวกเขาชุด "Seeing Double"
แนวคิดและรูปแบบของวงสร้างสรรค์ขึ้นโดยไซมอน ฟูลเลอร์ ที่เป็นผู้จัดการของบริษัทไนน์ทีนเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายโพลีดอร์เรเคิดส์ รายการซีรีส์ทางโทรทัศน์ของพวกเขามีอยู่ 4 ซีรีส์ ที่วงได้ท่องเที่ยวไปในสหรัฐอเมริกาและจบลงในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน รายการมีออกฉายกว่า 100 ประเทศ ที่มีคนดูร่วม 90 ล้านคน รายการเป็นรายการซิตคอมสำหรับเด็ก ที่เสนอเหตุการณ์จริงของพวกเขาที่เกิดขึ้นกับวง รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮันนาห์ สเปียร์ริตต์กับพอล แคตเตอร์โมล เช่นเดียวกับในตอนท้ายที่วงต้องแยกกันไป
นอกจากความโด่งดังจากรายการโทรทัศน์ เอสคลับเซเวนได้รับ 7 รางวัลบริตอวอร์ดส ได้แก่ ในปี 2000 ชนะในสาขาศิลปินสหราชอาณาจักรที่โดดเด่น ในปี 2002 ในสาขาซิงเกิลสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม ในปี 2001 ได้รับรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปี หลังจากนั้นพอล แคตเตอร์โมลประกาศว่าจะออกจากวง ในปี 2002 ซิงเกิลหลังของพวกเขาติดอันดับ 5 ในชาร์ตของยูเค และผลงานอัลบั้มสุดท้ายของพวกเขาก็พลาดในการติดท็อป 10
หลังจากที่แคตเตอร์โมลออกจากวงไป เอสคลับเซเวนก็ต้องต่อสู้กับข่าวลือว่าพวกเขาจะแยกวงกัน อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2003 ในระหว่างการแสดงสด เอสคลับประกาศแตกวง หลังจากที่พวกเขาแตกวงไป 5 ปี ในเดือนตุลาคม 2008 มีการประกาศออกมาว่า แคตเตอร์โมลและแม็กอินทอช จะร่วมออกทัวร์ในคอนเสิร์ตรวมกันอีกครั้งหนึ่ง ที่แสดงในมหาวิทยาลัยและตามไนต์คลับต่าง ๆ มีเพลงที่แสดงในอัลบั้ม "Greatest Hits" ของพวกเขา
เอสคลับเซเว่น
รางวัลบริตอวอร์ดส
พงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐฯ
You were... / BALLAD
ซันไรส์ / ซันเซท ~เลิฟ อิส ออล~
อินดี้
อินดี้  เป็นรูปย่อของคำว่า "Independence" ในภาษาอังกฤษ ซึ่งหมายถึง "อิสรภาพ"
คำว่า "อินดี้" สามารถหมายถึง
ดาวน์ (เพลงเจย์ ฌอน)
"ดาวน์"  เป็นเพลงจากศิลปินอาร์แอนด์บีชาวอังกฤษ เจย์ ฌอน ในอเมริกาเหนือเพลงนี้ถือเป็นซิงเกิลแรกของเขาจากผลงานอัลบั้มแรกชุด "All or Nothing" แต่ในประเทศอื่นรวมถึงในประเทศบ้านเกิดอย่างสหราชอาณาจักร เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ซิงเกิลนี้มีการร่วมร้องโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและเพื่อนร่วมสังกัดอย่าง ลิล เวย์น โปรดิวซ์โดย เจ-เรมี และบ็อบบี เบส ซิงเกิล "ดาวน์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAA
เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการในสถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกทางไอทูนเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009 "ดาวน์" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โค่นเพลงแบล็กอายด์พีส์ลงจากอันดับ 1 ที่มีซิงเกิลติดอันดับยาวนานบนชาร์ตนาน 26 สัปดาห์ และยังทำให้เจย์ ฌอน เป็นศิลปินอังกฤษคนแรกที่มีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นับตั้งแต่วงโคลด์เพลย์เพลง "Viva La Vida ในปี 2008 และยังเป็นศิลปินอังกฤษคนที่ 4 ที่ทำได้ในทศวรรษนี้
ทูล (วงดนตรี)
ทูล  เป็นวงอเมริกันร็อกจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 ตั้งแต่เริ่มตั้งวงสมาชิกในวงประกอบด้วย แดนนี แครีย์ (มือกลอง) อดัม โจนส์ (กีตาร์) และเจมส์ คีแนน (ร้อง) ส่วนมือเบสล่าสุดคือจัสติน แชนเวลเลอร์ ที่มาร่วมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ทูลเป็นที่รู้จักในเรื่องการออกทัวร์สนับสนุนอัลบั้มพวกเขา ผลงานของพวกเขายังทำอันดับได้ดีบนอันดับเพลง มียอดขายอัลบั้มราว 9.25 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกา
ทูลเป็นที่รู้จักในเพลงแนวเฮฟวีเมทัลสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ชื่อ "Undertow" ในเวลานั้นที่แนวเพลงแทรชเมทัลกำลังโดดเด่นอย่างมาก และต่อมาแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟเมทัลก็โดดเด่นตามมา ในช่วงที่พวกเขาออกอัลบั้มชุด "Ænima" ในปี 1996 ความพยายามของพวกเขาในการทำเพลงแนวทดลอง ทัศนศิลป์และความพัฒนาเรื่องแก่นสารก็ดำเนินไปในอัลบั้มชุดที่ 3 ที่ชื่อ "Lateralus" ในปี 2001 และอัลบั้มต่อมาชุด "10,000 Days" ออกขายในปี 2006 ประสบความสำเร็จในแง่เสียงวิจารณ์และประสบความสำเร็จไปทั่วโลก
และเนื่องจากวงมีการใช้รูปแบบทัศนศิลป์และทำให้การออกผลงานอันซับซ้อนค่อนข้างนาน วงถูกอธิบายว่าเป็น ว่าเป็นสไตล์การแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีส่วนของดนตรีแนวโพรเกรสซีฟร็อกและอาร์ตร็อก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างวงกับธุรกิจดนตรีเป็นในแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ในเวลาที่มีการเซ็นเซอร์และสมาชิกในวงต้องการความเป็นส่วนตัว
ยุทธการเอ็ดจ์ฮิลล์
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เป็นโรงเรียนสาธิตในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 174/176 ซอยสุขุมวิท 23 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้พัฒนาจากโรงเรียนประสานมิตร ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษาในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงเป็นระบบโรงเรียนสาธิต เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับมัธยมศึกษาของนิสิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และต่อมาได้ตั้งโรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา เพิ่มเป็นสถานที่ปฏิบัติงานในการฝึกสอนระดับประถมศึกษา และได้มีการพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีการแบ่งหน่วยงานออกเป็น 2 หน่วยงาน คือ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)
ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนเป็นจำนวน 29 วิชาเอกตามความถนัดและความสนใจของนักเรียน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ได้รับการจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง ถนนประสานมิตร อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนครโดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนประสานมิตร เป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญศึกษา สังกัดกองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา โดยมีอาจารย์พนัส หันนาคินทร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
เมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงได้รวมกับวิทยาลัยวิชาการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 โรงเรียนประสานมิตรได้โอนมาสังกัดวิทยาลัยวิชาการศึกษา และได้เปลี่ยนแปลงระบบเป็นโรงเรียนสาธิต และใช้ชื่อว่า โรงเรียนมัธยมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา ประสานมิตร ต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2499 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้จัดตั้ง โรงเรียนประถมสาธิต วิทยาลัยวิชาการศึกษา รับนักเรียนตั้งแต่ชั้นเด็กเล็กถึงชั้นประถมปีที่ 4 โดยมีมีรองศาสตราจารย์ไพเราะ ตัณฑิกุล เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการปรับฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ทำให้โรงเรียนสาธิตทั้ง 2 แห่ง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ตามลำดับ โดยสังกัดในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
ในปี พ.ศ. 2534 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้รวมการบริหารของโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และ โรงเรียนประถมสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกันใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีรองศาสตราจารย์ประกิจ รัตนสุวรรณ เป็นผู้อำนวยการ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 มหาวิทยาลัยได้มีมติแยกการบริหารเป็น 2 โรงเรียนอีกครั้ง โดยกำหนดให้มีผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายมัธยมและผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายประถม และให้ใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม)
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475
Calcium sulfate
พระนางยีโซยา
พระมเหสียีโซยา (,? – 19 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมเหสีพระองค์หนึ่งของ พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ คู่กับ พระมเหสีโซซอโน และมีพระราชโอรสคือ พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ
พระมเหสียีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีโซซอโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูรี