pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดทำหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ในแนวใหม่ขึ้นกล่าวคือ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต(หลักสูตรนานาชาติ)มหาวิทยาลัยนเรศวร จะมุ่งเน้นรายวิชานิติศาสตร์ทางด้านการค้าระหว่างประเทศและสารสนเทศศาสตร์ รวมทั้งหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (โครงการพิเศษ) เป็นการร่วมมือกับหลักสูตรสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ (Dual Degree in Medical Science and Law) เพื่อผลิตนักกฎหมายและนักวิทยาศาสตร์ที่มีศักยภาพและวิสัยทัศน์ สามารถนำพาให้ประเทศมีความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและสังคมในอนาคต
สภามหาวิทยาลัยนเรศวรจึงได้มีมติเห็นชอบให้จัดตั้งคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรขึ้น ในคราวประชุมครั้งที่ 107(3/2546) ลงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นต้นไป
ปัจจุบัน ปริญญาทางนิติศาสตร์ จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้รับการรับรองจากเนติบัณฑิตยสภา ผู้ได้รับปริญญาทางนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนเรศวร สามารถสมัครเข้าเป็นนักศึกษาของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภาและสามารถสอบไล่เพื่อเป็นเนติบัณฑิตไทยได้ ซึ่งคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นคณะนิติศาสตร์ของรัฐที่ได้รับการรับรองจากเนติบัณฑิตยสภาเป็นลำดับที่ 6
ปัจจุบัน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนหลักสูตร ได้แก่
ประเพณีไหว้ครู และมอบประมวลกฎหมายจากรุ่นพี่สู่รุ่นน้อง.
เป็นประเพณีที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี เพื่อระลึกถึงพระคุณของครู ซึ่งถือเป็นพระคุณที่สาม
และในงานเดียวกันก็ยังมีการมอบประมวลกฎหมายจากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องซึ่งการมอบประมวลกฎหมายนี้ถือเป็นประเพณีที่สำคัญของนิสิตคณะนิติศาสตร์
งานนิติสัมพันธ์.
จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ สร้างความสามัคคี ระหว่างนิสิตนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวรในแต่ละหลักสูตร ดังนี้
ชูอิจิ อิเกดะ
ชูอิจิ อิเกดะ  เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เคยเป็นนักแสดง เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ที่โตเกียว สังกัดค่ายไฮเคียว ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ "ชาร์ อัสนาเบิล" จากเรื่องโมบิลสูทกันดั้ม
ในอดีต อิเกดะเคยแต่งงานกับเคโกะ โทดะ นักแสดง-นักพากย์หญิงผู้พากย์เสียงอันปังแมน แต่ภายหลังได้หย่ากัน และมาแต่งงานใหม่อีกครั้งกับนักพากย์หญิง ซากิโกะ ทามางาวะ
เผ่านัฟทาลี
เผ่านัฟทาลี เป็น 1 ในบรรดา 12 เผ่าของอิสราเอล ตามบันทึกในพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม ในหมวดพระธรรมเบญจบรรณ และตามพระคัมภีร์โตราห์ในศาสนายูดาย ดาน เป็นชื่อของบุตรชายคนที่ 6 ของยาโคบ หรือ อิสราเอล ซึ่งเกิดกับ นางบิลฮาห์ สาวใช้ของนางราเชล
กำเนิดนัฟทาลี.
บิลฮาห์ ได้มีบุตรชายให้แก่ยาโคบคนแรก คือ ดาน ต่อมานางก็ตั้งครรภ์อีก และมีบุตรชายให้แก่ยาโคบ นางราเชล ผู้เป็นนายหญิงจึงกล่าวว่า ""ข้าพเจ้าปล้ำสู้ กับพี่สาวของข้าพเจ้าเสียใหญ่โต และข้าพเจ้าได้ชัยชนะแล้ว" นางราเชลจึงให้ชื่อเด็กนั้นว่า นัฟทาลี ซึ่งมาจากคำภาษาฮีบรู ที่ออกเสียงว่า นิฟทาล
คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อนัฟทาลี.
ก่อนยาโคบจะสิ้นใจ ท่านได้เรียกบรรดาบุตรของท่านมา เพื่อบอกเหตุอันจะเกิดภายหน้าแก่บุตรของท่าน คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อนัฟทาลี มีดังนี้
"...นัฟทาลี เป็นกวางตัวเมืยที่ปล่อยปละ ผู้ให้กำเนิดลูกกวางงดงาม"..."
คำอวยพรของโมเสสแก่เผ่านัฟทาลี.
ก่อนโมเสสจะสิ้นชีวิต พระเจ้าได้ทรงเรียกท่านขึ้นไปยังภูเขาอาบาริม แผ่นดินโมอับ ตรงข้ามเมืองเยรีโค นั้น ที่นั่น โมเสสได้กล่าวอวยพระแก่ชนเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล โดยบทอวยพรแก่เผ่านัฟทาลี เป็นดังนี้
"...โอ นัฟทาลี ผู้อิ่มด้วยพระคุณ และหนำด้วยพระพรของพระเจ้า จงยึดครองทะเลสาบ และทางใต้..."
ดินแดนของเผ่านัฟทาลีในอิสราเอล.
ในครั้งนั้น เผ่านัฟทาลี จับได้ฉลากที่ 6 และได้ยึดครองเมืองต่าง ๆ รวม 19 หัวเมืองทางด้านฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน
นิก ฮอร์นบี
นิค ฮอร์นบี้  เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1957 เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผลงานที่เป็นที่รู้จักเช่นผลงานประพันธ์เรื่อง Fever Pitch, High Fidelity และ About a Boy เป็นต้น
นิค ฮอร์นบี้ เกิดที่เรดฮิลล์, เซอร์เรย์ ในครอบครัวของชนชั้นกลาง ที่แม้จะมีหัวหน้าครอบครัว เซอร์ เดเร็ค ฮอร์นบี้ เป็นนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จก็ตาม แต่ด้วยความที่ทุ่มเทเวลาให้กับงานมากจนเกินไป ก็นำมาสู่การหย่าร้าง เมื่อนิค ฮอร์นบี้ อายุแค่ 11 ปี ซึ่งทำให้เขาปลีกตัวไปทุ่มเทให้กับการเป็นแฟนพันธุ์แท้ของทีม อาร์เซนอล
หลังจบมัธยมในช่วงกลางยุค 70’s ฮอร์นบี้ก็เข้าเรียนในสาขาวรรณกรรมอังกฤษ มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ โดยระหว่างที่เรียนอยู่ ฮอร์นบี้ก็รับงานเป็นครูสอนภาษาให้กับบรรดาคนต่างชาติ และพนักงานของบริษัทซัมซุง รวมทั้งเขียนวิจารณ์เพลงลงในนิตยสาร ไทม์เอาท์ ในปี 1984 นิค ฮอร์นบี้ก็กลายเป็นนักข่าว และนักเขียน อิสระ
หนังสือเล่มแรกของนิค ฮอร์นบี้ Fever Pitch ออกวางจำหน่ายในปี 1992 ซึ่งเป็นงานกึ่งชีวประวัติ เพราะเป็นเรื่องของทีมอาร์เซนอล หนังสือเล่มนี้ประสบความสำเร็จแป็นอย่างดี ฮอร์นบี้ได้รับรางวัล the William Hill Sports Book of the Year Award ตัวหนังสือถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์ในปี 1997 ก่อนที่ปี 2005 จะถูกนำไปสร้างเป็นหนังอเมริกัน และเปลี่ยนเป็นเรื่องราวของแฟนทีมเบสบอลแทน หลังออกหนังสือเล่มแรก ฮอร์นบี้ก็มีคอลัมน์ลงในหนังสือพิมพ์ซันเดย์ ไทมส์, ไทม์เอาท์ ตามด้วยการวิจารณ์เพลงใน เดอะ นิวยอร์กเคอร์
High Fidelity หนังสือเล่มที่ 2 ของฮอร์นบี้ที่ว่าด้วยคนคลั่งเพลงกับสัมพันธภาพที่ล้มเหลว ตีพิมพ์ออกมาในปี 1995 และกลายมาเป็นภาพยนตร์ในปี 2000 นิยายเรื่องที่ 3 About a Boy ออกวางจำหน่ายในปี 1998 คราวนี้ฮอร์นบี้หันมาเขียนเรื่องความสัมพันธ์ของ “เด็ก” 2 คน คนหนึ่งคือผู้ใหญ่ในร่างเด็กชายจากครอบครัวที่แตกร้าว ส่วนอีกคนเป็นเด็กในร่างผู้ใหญ่ นิยายเรื่องนี้ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์อีกเช่นเคย โดยออกฉายในปี 2002 โดยในปี 1999 ฮอร์นบี้ยังได้รับรางวัล the E.M. Forster Award of the American Academy of Arts and Letters อีกด้วย
หนังสือ How to Be Good ออกมาในปี 2001 และทำให้ฮอร์นบี้คว้ารางวัล the WH Smith Award for Fiction ในปี 2002 และในปีนี้เอง ฮอร์นบี้ก็ออกหนังสือรวมเรื่องสั้น Speaking With The Angels ออกมา โดยหนังสือเล่มนี้จะเป็นการรวมเรื่องสั้น 12 เรื่องไว้ด้วยกัน โดยหนึ่งในจำนวนนั้นคือเรื่อง Nipple Jesus ของฮอร์นบี้ ที่ทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการด้วย ผลกำไรจากหนังสือจะนำไปมอบให้กับองค์กรทรีเฮาส์ ที่ทำหน้าที่ดูแลเด็กที่ป่วยเป็นออทิสติค ซึ่งแดนนี่ ลูกของฮอร์นบี้ที่เกิดในปี 1993 ก็อยู่ในการดูแลขององค์กรนี้เช่นกัน ปัจจุบันแม้จะแยกทางกับแม่ของแดนนี่แล้ว แต่ฮอร์นบี้ก็ยังพบกับเธอเสมอๆ เพื่อทำหน้าที่ดูแลลูกชาย
ปี 2003 ฮอร์นบี้ เอาความรู้สึก และอารมณ์ต่างๆ ที่เขามีต่องานเพลงมาเขียนเป็นหนังสือชื่อ 31 Songs (ในอเมริกาใช้ชื่อ Songbook) นอกจากเรื่องราวเกี่ยวกับเพลง ที่เป็นเรื่องแแบบวัฒนธรรมป็อป ฮอร์นบี้ยังเขียนเรื่องในลักษณะเดียวกันนี้อีกหลายๆ ครั้งในคอลัมน์ จนกลายเป็นที่รู้จักในฐานะมือเขียนเรื่องเพลงป็อป และนักรวมเพลงชั้นดี นอกจากนี้ฮอร์นบี้ยังมีงานเขียนวิจารณ์หนังสือที่ชื่อ Stuff I've Been Reading ลงในนิตยสารรายเดือนเดอะบีลีฟเวอร์ ซึ่งหลายๆ บทความที่ฮอร์นบี้เขียนยังถูกนำไปรวมเล่มไว้ในหนังสือ The Polysyllabic Spree ที่ออกเมื่อปี 2004 อีกด้วย
นิยายเล่มล่าสุด (ในปี 2005) ของ นิค ฮอร์นบี้ก็คือ A Long Way Down
ผลงานของฮอร์นบี้ในภาพยนตร์.
นิยายของฮอร์นบี้ ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แทบจะทุกเรื่อง กระทั่งผลงานเรื่องล่าสุด A Long Way Down ก็ถูกบริษัทสร้างภาพยนตร์ของจอห์นนี่ เด็พพ์ซื้อสิทธิ์ในการทำเป็นหนังเอาไว้แล้ว ขณะที่ High Fidelity ก็เคยนำไปสร้างเป็นละครเวที แบบมิวสิคัลมาแล้วในปี 2006 โดยดัดแปลงเรื่องราวจากหนังสือ ด้วยการย้ายแบ็คกราวนด์เป็นบรู๊คลีนน์ บทละครเขียนโดย เดวิด ลินด์เซย์-อแบร์ ส่วนเพลงนั้นเนื้อร้องเขียนโดย อาแมนด้า กรีน ดนตรีเป็นฝีมือของ ทอม คิทท์ ละครเพลง High Fidelity เปิดการแสดงที่บอสตัน 1 เดือนเต็มๆ ก่อนจะมาเล่นที่บรอดเวย์ หลังจากเปิดแสดงรอบพรีวิวไป 18 รอบ และรอบปกติ 14 รอบ
สุนัขไทยพันธุ์บางแก้ว
สุนัขบางแก้ว
ตึกจอห์นแฮนคอค์กเซ็นเตอร์
สุนัขพันธุ์บางแก้ว
บางแก้ว อาจหมายถึง
โรงเรียนบดินทร์เดชา
บดินทร์เดชา
โรงเรียนบดินทร์เดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี)
โรงเรียนบดินทร์เดชา(สิงห์ สิงหเสนี)
เจ้าพระยาบดินทร์เดชา
จอห์น วู
จอห์น วู (, , พินอิน: Wú Yǔsēn) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่ไปมีผลงานในฮอลลีวูดและมีชื่อเสียงในระดับโลก เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1946 ณ เมืองกว่างโจว ประเทศจีน มีชื่อในภาษาจีนว่า อู๋ อี่ว์เซิน ในช่วงวัยเด็กครอบครัวของเขามีปัญหาทางการเมืองของจีนอยู่มาก จึงทำให้ต้องเขามาอาศัยในฮ่องกงในปี ค.ศ. 1953 ต่อมาพ่อของเขาก็ล้มป่วย ไม่สามารถหาเลี้ยงชีพให้กับครอบครัวได้ ทำให้เขาต้องพึ่งเงินจากทางโบสถ์เพื่อใช้เรียนหนังสือ
หลังจากพ่อของเขาเสีย จอห์นเริ่มสนใจงานภาพยนตร์เป็นอย่างมาก แต่ในขณะนั้นฮ่องกงยังไม่มีสถาบันสอนการผลิตภาพยนตร์เลย ทำให้เขาต้องทำงานในส่วนของการเป็นเด็กในกองถ่ายภาพยนตร์ เขาเริ่มทำงานให้กับบริษัทภาพยนตร์ที่ คาเธ่ต์ สตูติโอ และเขาก็ย้ายมาทำงานที่ ชอว์ บราเดอร์ส โดยทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับ จางเชอะ โดยงานภาพยนตร์ของเขา ล้วนได้รับแรงบันดาลใจมากจากจางเชอะด้วย จอห์นเริ่มมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "The Dragon Tamers" (1975) และ "The Young Dragons" (1975) เป็นภาพยนตร์กังฟูโบราณปนดราม่า "Hand of Death" (1976) แต่เรื่อง "Last Hurrah for Chivalry" (1979) กลับไม่ประสบความสำเร็จเลย
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 80 จอห์นหันมาทำภาพยนตร์แนวตลกเป็นส่วนใหญ่ โดยมีเรื่อง "From Riches to Rags" (1980) "Laughing Times" (1981) "Plain Jane to the Rescue" (1982) และ "To Hell with the Devil" (1982) แต่ทุกเรื่องก็ประสบความสำเร็จพอสมควร จนช่วงหลังจากนั้น เขาก็อยู่ในช่วงวิกฤติของชีวิต เพราะผลงานเริ่มไม่ประสบความสำเร็จอีกครั้ง ทั้ง "The Time You Need a Friend" (1985) และ "Heroes Shed No Tears" (1986) ("เปลี่ยนชื่อมาจาก Suset Warriors")
ผ่านวิกฤติ.
การแจ้งเกิดครั้งใหม่ของเขาเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยการช่วยเหลือของ ฉีเคอะ โดยเขามอบหมายงานกำกับเรื่อง "A Better Tomorrow" (1986) หรือ โหด เลว ดี ซึ่งเป็นภาพยนตร์ในแนวแอ็คชั่นแก็งค์สเตอร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยกวาดรายได้ทั่วฮ่องกง และสามารถคว้ารางวัลม้าทองคำ (ตุ๊กตาทองฮ่องกง) มาถึง 5 รางวัล รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากนั้นเขาก็มีผลงานท๊อปฟอร์มหลายเรื่องด้วยกัน เช่น "A Better Tomorrow II" (1987), "Just Heroes" (1989) และโดยเฉพาะ "The Killer" (1989) ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งในเอเชียและต่างประเทศ โดยนักวิจารณ์ทั่วโลก ต่างกล่าวกันว่าเป็นผลงานที่มีความเป็นตัวตนของเขามากที่สุด
จากนั้นช่วงทศวรรษที่ 90 เขาก็ยังประสบความสำเร็จอยู่มาก กับเรื่อง "Bullet in the Head" (1990), "Once a Thief" (1991) และ "Hard Boiled" (1992) ซึ่งเรื่องหลังนั้น เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องสุดท้ายที่เขากำกับ
ฮอลลีวูด.
จอห์นได้รับคำเชิญจาก ยูนิเวอร์แซล พิคเจอร์ ให้มากำกับภาพยนตร์อเมริกันเรื่องแรกคือ "Hard Target" (1993) ทุนสร้าง 15 ล้านเหรียญ นำแสดงโดย ฌอง-คล็อด แวน แดมม์ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ ประสบปัญหาของการจัดเรตที่อเมริกาเป็นอย่างมาก ทำให้จอห์นต้องลดความรุนแรงในเรื่องออกเป็นอย่างมาก ผลก็คือ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จพอสมควร
จากนั้นอีก 3 ปี จอห์นก็ท๊อปฟอร์มกับหนังแอ็คชั่นทางทหารเรื่อง "Broken Arrow" (1996) ทุนสร้าง 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยสามารถขึ้นอันดับหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิส และกวาดรายได้ในอเมริกาถึง 70.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ 150.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทั่วโลก
ปี 1997 จอห์นประสบความสำเร็จอย่างสูงกับภาพยนตร์แอ็คชั่น-ทริลเลอร์เรื่อง "Face/Off" (1997) ทุนสร้าง 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หนังประสบความสำเร็จอย่างสูง สามารถกวาดรายได้ในอเมริกาไปกว่า 112.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ 245.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากทั่วโลก แถมนักวิจารณ์ยังกล่าวว่าเป็นภาพยนตร์อเมริกาที่มีความเป็นตัวตนของจอห์นที่สุด
ปี 2000 จอห์นก็มาคุมหน้าที่กำกับภาพยนตร์สายลับภาคต่อของ "Mission Impossible" ในเรื่อง "" (2000) ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างสูงอีกครั้ง ทำให้ชื่อของเขา กลายเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลกมากขึ้นกว่าเดิม แต่เขาต้องมาสะดุดกับภาพยนตร์สงครามโลกครั้งที่สองทุนสูงเรื่อง "Windtalkers" (2002) นำแสดงโดย นิโคลัส เคจ และภาพยนตร์ไซไฟ-แอ็คชั่น "Paycheck" (2003) ที่สร้างจากนวนิยายของ ฟิลิป เค. ดิก โดยเรื่องทั้งสองไม่ค่อยประสบความสำเร็จทั้งในอเมริกและทั่วโลก ทำให้จอห์น เว้นจากงานภาพยนตร์ในฮอลลีวูดจนถึงทุกวันนี้
สามก๊ก.
"Red Cliff" (2008) คือผลงานมหากาพย์สงครามเรื่องล่าสุดของจอห์น นับว่าเป็นภาพยนตร์จีนเรื่องแรกของเขาในรอบ 15 ปีที่เขาไปทำหนังอเมริกา นำแสดงโดย เหลียงเฉาเหว่ย, ทาเคชิ คาเนชิโร, จางฟงอี้, จางเจิ้น, เจ้าเวย, ฮูจุน, หยูหยง โดยมีทุนสร้างกว่า 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยจอห์นทำหน้าที่ทั้ง กำกับ, เขียนบท และอำนวยการสร้าง โดยสร้างจากวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก ซึ่งได้ยกเอาเหตุการณ์สำคัญๆในเรื่อง คือ ศึกผาแดง มาถ่ายทอดโดยแบ่งออกฉายเป็นสองภาค
ภาคแรกเปิดฉายพร้อมกันทั่วเอเชียในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 โดยสามารถเปิดตัวขึ้นอันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิส ทั้งในจีน, ฮ่องกง และไต้หวัน แต่ที่ประเทศไทยถือว่าไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก
รายได้ของทั้ง 2 ภาครวมทั้งสิ้น 248.4 ล้านดอลลาร์
จอห์นมีผลงานทางโทรทัศน์ในอเมริกาอยู่หลายเรื่อง เริ่มตั้งแต่ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Once a Thief" (1996 - 1997) โดยสร้างจากภาพยนตร์ฮ่องกงของจอห์นในชื่อเดียวกัน ว่าเรื่องราวของกลุ่มนักโจรกรรม 3 คนที่ต้องไปทำภารกิจของในแต่ละตอน อีกเรื่องคือ "Blackjack" (1998) นำแสดงโดย ดอล์ฟ ลันท์เกรน ว่าด้วยเรื่องของบอดี้การ์ดที่มีความผิดปกติทางสายตา ได้รับมองหมายให้คุ้มกันนางแบบสาวคนนึง ที่ถูกคุกคามโดยฆาตกรโรคจิต และ "The Robinsons: Lost in Space" (2004) เป็นเรื่องราวการผจญภัยอวกาศของครอบครัวโรบินสัน
ปี 1998 จอห์นได้กำกับภาพยนตร์โฆษณาให้กับสินค้า ไนกี้ สองครั้งคือ "Futebol Airport" และ "Good VS Evil" นำแสดงโดยนักฟุตบอลทีมชาติบราซิล
ปี 2002 จอห์นมีส่วนร่วมในภาพยนตร์สั้นของบีเอ็มดับเบิลยู เรื่อง "The Hire" (2002) โดยกำกับตอนที่ชื่อว่า "Hostage" นำแสดงโดย ไคลฟ์ โอเวน
ปี 2005 จอห์นมีส่วนร่วมในโปรเจกต์ภาพยนตร์สั้นเรื่อง "All the Invisible Children (2005)" โดยเป็น 1 ใน 7 ผู้กำกับที่มากำกับภาพยนตร์สั้นโดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหลากหลายประเทศ ที่ได้รับเงินสนับสนุนจากโครงการยูนิเซฟ และ WFP 2 ซึ่งจอห์นกำกับในตอนที่มีชื่อว่า "Song Song &amp; Little Cat" โดยเปิดฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส เมื่อเดือนกันยายน ปี 2005
ปี 2007 จอห์นมีผลงานอำนวยการสร้างและกำกับ ซึ่งมีทั้งผลงานเกมที่ชื่อว่า "Stranglehold (VG)" (2007) โดยดึงเอาคาแรคเตอร์ของดาราคู่บุญอย่าง โจวเหวินฟะ มาเป็นตัวละครหลักในเกม ซึ่งวางจำหน่ายทั้งเครื่องเพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360 และเครื่องคอมพิวเตอร์พีซี จากนั้นจอห์นก็มีงานสร้างนิยายภาพแนวแอ๊คชั่นโดยใช้ชื่อว่า "John Woo's 7 Brothers" (2006 - 2007) ของสำนักพิมพ์เวอร์จิน คอมิคส์ ฉบับ ลิมิเต็ด ซีรีส์ โดยออกในรูปแบบ Director's Cut และมีเล่มสองในชื่อว่า "John Woo's 7 Brothers II" (2007) และอำนวยการสร้างแอนิเมชันญี่ปุ่นเรื่อง "Appleseed Saga: Ex Machina" (2007) ของชินจิ อาระมากิ โดยดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนของ ชิโร ซามูเนะ โดยจัดจำหน่ายในรูปแบบ ดีวีดีและบลูเรย์ และภาพยนตร์แอ๊คชั่น - แก๊งค์สเตอร์เรื่อง "Blood Brothers" (2007) โดยรีเมคจาก "Bullet in the Head" ของจอห์นเอง
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 15 เรื่องของ จอห์น วู
วงศ์ปลาหมอสี
วงศ์ปลาหมอสี  เป็นวงศ์ปลาที่มีจำนวนชนิดมากกว่า 1,650 ชนิด นับเป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดที่มีจำนวนชนิดมากเป็นอันดับสาม รองมาจากวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cichlidae (/ซิค-ลิด-เด/) ชื่อสามัญในภาษาไทยนิยมเรียกว่า "ปลาหมอสี" ปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่จึงมักมีชื่อขึ้นต้นว่า "ปลาหมอ"
ปลาในวงศ์ปลาหมอสีมีลักษณะหลายหลากแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมของถิ่นกำเนิด ปลาหมอสีส่วนใหญ่เป็นปลาน้ำจืด แต่มีบางชนิดพบในน้ำกร่อย ปลาในวงศ์นี้พบมากที่สุดใน ทวีปอเมริกาเหนือ
ทวีปแอฟริกา อินเดียใต้ ศรีลังกา ตะวันออกกลาง และทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งมีประมาณ 900 และ 290 ชนิดตามลำดับ นอกจากนี้ ปลาในวงศ์ปลาหมอสีมีความสำคัญต่อมนุษย์ในหลายลักษณะ ปลาบางชนิด เช่น ปลานิล จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว ในขณะที่ปลาอีกหลายชนิดเป็นปลาตู้สวยงาม เช่น ปลาเทวดา, ปลาปอมปาดัวร์ และ ปลาออสการ์ เป็นต้น
ลักษณะเฉพาะของปลาหมอสี.
ถึงแม้ว่าปลาหมอสีมีรูปร่างลักษณะแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อม เช่น ปลาตัวแบนที่แฝงตัวตามพืชน้ำอย่างปลาเทวดา หรือปลานักล่าลำตัวเพรียวอย่างปลาหมอออสเซลาริส ปลาในวงศ์นี้ก็มีลักษณะร่วมอันเป็นเอกลักษณ์ คือ
วงศ์ปลาหมอสีจำแนกย่อยเป็นอย่างน้อย 221 สกุล ตัวอย่างสกุลปลาหมอสีที่มีความสำคัญหรือเป็นที่รู้จักแพร่หลาย ได้แก่
ปลาหมอสีลูกผสม.
ปลาหมอสีลูกผสมข้ามชนิด นิยมเรียกกันว่า "ครอสบรีด" เป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ในประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชียอีกหลายประเทศ ที่คุ้นเคยกันมานานก็คือ ปลาหมอมาลาวี (ปลาในสกุล "Aulonocara") ที่มีขายทั่วไป มักไม่ใช่ปลาชนิดแท้ แต่เป็นเชื้อสายมาจากปลาลูกผสมข้ามชนิดในสกุลเดียวกัน ปลาหมอฟลามิงโก้ก็เช่นกัน มักเป็นปลาลูกผสมข้ามชนิดมากกว่าเป็นปลาชนิดแท้ ในระยะหลัง ยังมีปลาลูกผสมอื่น ๆ ที่เป็นที่แพร่หลายมาก คือ
ปลาในกลุ่มนี้ เป็นลูกผสมจากปลาหมอสีหลายชนิด จากหลายสกุล จึงนอกจากจะเป็นลูกผสมข้ามชนิด ยังเรียกได้ว่าเป็นลูกผสมข้ามสกุลอีกด้วย
ปลาเท็กซัส
ปลาเท็กซัสแดง
ชิปรีจิสเตอร์
ปลาหมอสี
บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
สถาบันสถาปนาและปฐมภพ
สถาบันสถาปนาและปฐมภพ (Foundation's Edge) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่สี่ของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1982 นับเป็นเวลาสามสิบปีห่างจากนิยายเล่มก่อนหน้า สถาบันสถาปนาและปฐมภพชนะรางวัลฮิวโก สาขานวนิยายยอดเยี่ยมใน ค.ศ. 1983 และได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลเนบิวลา ในปี ค.ศ. 1982
โกลาน เทรวิซ สมาชิกวุฒิสภาแห่งพิภพเทอร์มินัส ได้ตั้งคำถามถึงการคงอยู่ของสถาบันสถาปนาแห่งที่สองที่ทุกคนคิดว่าล่มสลายไปแล้ว เขาจึงออกเดินทางไปในกาแลกซี โดยได้พบทั้งเอกวาจกแห่งสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง และสิ่งที่มีอำนาจเหนือกว่าอย่างปฐมภพ (Gaia)
สีขาวตาฟ้า
Cichlidae
กระดูกฝ่ามือ
ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ กระดูกฝ่ามือ  เป็นกลุ่มของกระดูกมือที่เชื่อมต่อระหว่างกระดูกข้อมือ (Carpus) และกระดูกนิ้วมือ (Phalanges) โดยจะมีจำนวน 5 ชิ้น เพื่อรองรับกระดูกนิ้วมือทั้ง 5
ลักษณะทั่วไปของกระดูกฝ่ามือ.
กระดูกฝ่ามือแต่ละชิ้นจะมีลักษณะค่อนข้างใกล้เคียงกัน โดยจะมีลักษณะเป็นกระดูกแบบยาว ซึ่งจะแบ่งออกเป็นสามส่วน คือ"ส่วนหัวกระดูก" (head/distal extremity) ซึ่งอยู่ทางปลายด้านนิ้วมือ "ส่วนกลางกระดูก" (body) และ"ส่วนฐานกระดูก" (base/carpal extremity) ที่อยู่ติดกับกระดูกข้อมือ
ส่วนฐานกระดูก.
ส่วนฐานของกระดูกนิ้วมือจะมีลักษณะหนาตัวขึ้นจนมีรูปร่างคล้ายลูกบาศก์ และจะแบนออกทางด้านหลังมือ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้การงอมือไปทางด้านหลังมือมีองศาที่น้อยกว่าการงอมือไปทางด้านฝ่ามือ ปลายด้านนี้จะติดต่อกับกระดูกข้อมือในแถวหลัง และยังมีบางส่วนที่ติดต่อกับกระดูกฝ่ามือที่อยู่ติดกัน
ส่วนกลางของกระดูกฝ่ามือจะมีลักษณะคล้ายปริซึม และมีความโค้งนูนออกไปทางด้านหลังมือเล็กน้อย พื้นผิวทางด้านแนวข้างของส่วนกลางของกระดูกจะเป็นจุดเกาะของกลุ่มกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านฝ่ามือ (Palmar interosseus muscles) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อที่ยึดกระดูกฝ่ามือแต่ละชิ้นเข้าด้วยกัน ส่วนพื้นผิวทางด้านหลังมือจะมีเอ็นจากกล้ามเนื้อที่ใช้ในการยืดมือวางพาดอยู่ และยังมีแนวจุดเกาะของกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Dorsal interosseus muscles) อีกด้วย
ส่วนหัวของกระดูกฝ่ามือจะมีลักษณะเว้าเข้ามาเล็กน้อยและแบนออกด้านข้างเพื่อรองรับกับกระดูกนิ้วมือส่วนต้น (Proximal phalanges) ทางด้านข้างของด้านหัวกระดูกนี้จะนูนออกมาเล็กน้อยเพื่อเป็นจุดเกาะของเอ็นรอบข้อต่อระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือ (Metacarpophalangeal joints)
กายวิภาคของกระดูกฝ่ามือแต่ละชิ้น.
ในการระบุชื่อของกระดูกฝ่ามือแต่ละชิ้น จะเริ่มนับจากกระดูกฝ่ามือที่อยู่ด้านนิ้วหัวแม่มือเป็นชิ้นที่ 1 จนถึงด้านนิ้วก้อยเป็นชิ้นที่ 5
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 (Metacarpus I).
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 เป็นกระดูกที่รองรับนิ้วหัวแม่มือ โดยลักษณะสำคัญคือจะสั้นและกว้างกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นเล็กน้อย และมีความโค้งเข้าหาตัวฝ่ามือ ขอบทางด้านข้างจะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อออพโพเนนส์ พอลิซิส (Opponens pollicis muscle) ขณะที่ขอบทางด้านที่ติดกับนิ้วชี้จะให้เป็นจุดเกาะด้านหนึ่งของกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Dorsal interosseus muscles) ที่ยึดระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ ทางด้านฐานกระดูกจะเป็นรอยเว้าที่รองรับกับกระดูกทราพีเซียม ขณะที่ทางด้านหัวกระดูกจะมีลักษณะโค้งนูนน้อยกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่น และมีความกว้างในทางด้านข้างมากกว่า
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (Metacarpus II).
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 เป็นกระดูกที่รองรับนิ้วชี้ ซึ่งมีความยาวที่สุดในบรรดากระดูกฝ่ามือ ที่ด้านฐานกระดูกจะมีรอยเล็กๆซึ่งเป็นจุดเกาะกับกระดูกข้อมือที่อยู่ถัดลงไป ได้แก่ กระดูกทราพีเซียม กระดูกทราพีซอยด์ และกระดูกแคปปิเตต และยังมีรอยที่ติดต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 ที่พื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกชิ้นนี้ จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (Extensor carpi radialis longus muscle) ส่วนทางด้านตรงข้ามคือด้านฝ่ามือ จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle) กล้ามเนื้อทั้งสองนี้จะทำงานตรงกันข้ามกันในการเคลื่อนไหวของฝ่ามือ
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 (Metacarpus III).
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 จะรองรับนิ้วกลาง และมีขนาดเล็กกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 เล็กน้อย ที่พื้นผิวด้านหลังมือของฐานของกระดูกนี้จะมีส่วนที่ยื่นลงมาประกอบกับกระดูกแคปปิเตต และจะมีจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (Extensor carpi radialis brevis muscle) นอกจากนี้ที่บริเวณฐานของกระดูกจะมีรอยต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 และ 4 ด้วย
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 (Metacarpus IV).
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 เป็นกระดูกที่รองรับนิ้วนาง ที่ฐานของกระดูกจะมีรอยต่อกับกระดูกแคปปิเตต และกระดูกฮาเมต และยังมีรอยต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 และ 5 ด้วย
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 (Metacarpus V).
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 เป็นกระดูกที่รองรับนิ้วก้อย โดยที่ฐานของกระดูกจะมีรอยต่อขนาดใหญ่กับกระดูกฮาเมตและกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 ทางด้านข้างของกระดูกจะมีปุ่มที่เป็นจุดเกาะปลายของ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Extensor carpi ulnaris muscle)
ภาษาอุยเกอร์
มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นมูลนิธิที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงห่วงใยในความทุกข์ของราษฎรผู้เสียสละชีพเพื่อป้องกันประเทศชาติ ผู้ต้องบาดเจ็บ ทุพพลภาพ จนไม่สามารถประกอบอาชีพได้ดังเดิม พระองค์ได้มีพระราชปรารภถึงระเบียบวิธีการช่วยเหลือผู้สละชีพเพื่อชาติว่านอกเหนือจากเงินช่วยเหลือจากหน่วยราชการ ซึ่งในขณะนั้นต้องผ่านขั้นตอนการพิจารณาเป็นเวลานานแล้ว ยังเป็นจำนวนเงินไม่มากนัก อีกทั้งอาสาสมัครที่บาดเจ็บทุพพลภาพหรือเสียชีวิต จะไม่มีสิทธิ์ได้รับความช่วยเหลือเช่นเพื่อนทหารและตำรวจร่วมสมรภูมิ
วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญทหาร ตำรวจ และราษฎรอาสาสมัครอื่นๆ ที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประเทศชาติ ทั้งจากโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า โรงพยาบาลตำรวจ โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และโรงพยาบาลทหารผ่านศึก มารับพระราชทานเลี้ยง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พร้อมกันนั้น ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญผู้มีจิตกุศลเป็นจำนวนมากมาร่วมในงาน
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว, สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี มีพระราชปฏิสันถารพร้อมกับพระราชทานของขวัญแก่ทหารที่บาดเจ็บพิการทุกคน วันนั้นเองถือเป็นวันก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทย ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งเป็นทุนเริ่มแรก พระเจ้าลูกเธอทุกพระองค์ และมีผู้มีจิตศรัทธาที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทก็ได้ร่วมโดยเสด็จพระราชกุศลด้วย
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์ประธานมูลนิธิ เนื่องจากทรงตระหนักดีว่า สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นผู้มีพระทัยอ่อนโยน มีพระเมตตาเอาพระทัยใส่ในทุกข์สุขของผู้อื่นอยู่เสมอ และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับมูลนิธิสายใจไทยไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์นับแต่นั้นเป็นต้นมา
วันสายใจไทย.
หลังจากก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทยฯ เพื่อให้มูลนิธิสายใจไทยฯ ได้ดำเนินต่อไป จึงมีการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนได้ทราบ และได้ร่วมช่วยเหลือผู้เสียสละต่อสู้เพื่อความมั่นคงของประเทศ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระราชดำรัสในวันสายใจไทย เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2519 ดังนี้
"2 เมษายน ของทุกปี ถือเป็นวันสายใจไทย ข้าพเจ้าจึงขอเชิญชวนพี่น้องประชาชนชาวไทย พร้อมใจกันบริจาคสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ นี้ โดยส่งเป็นเงินได้ที่มูลนิธิสายใจไทยฯ"
ในวันสายใจไทยมีการจัดงาน "รวมใจเพื่อสายใจไทย" เชิญชวนให้คนไทยทุกหมู่เหล่าทั่วประเทศมาร่วมจำหน่ายสินค้า และนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ"
วันสายใจไทย
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์
ArchiCAD
ภาษากงกัณ
ภาษากงกัณ  เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่พูดโดยชาวกงกัณส่วนใหญ่ในแคว้นชายฝั่งตะวันตก (กงกัณ) ของอินเดีย ซึ่งเป็นหนึ่งใน 22 รายการภาษาที่ถูกระบุในกำหนดรายการที่แปดของรัฐธรรมนูญอินเดีย และเป็นภาษาทางการของกัว จารึกภาษากงกัณอักแรกเขียนใน ค.ศ. 1187 ภาษานี้เป็นภาษาชนกลุ่มน้อยในรัฐกรณาฏกะ, รัฐมหาราษฏระ, รัฐเกรละ, รัฐคุชราตและดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู
ภาษากงกัณ (กงกณีภาษา) เป็นภาษาที่มีความหลากหลายในด้านการเรียงประโยคและรูปลักษณ์ของภาษา ไม่อาจจำแนกได้ว่าเป็นภาษาที่ใช้การเน้นเสียงหรือเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ เป็นภาษาที่แยกเสียงสั้นยาวของสระเช่นเดียวกับภาษาในกลุ่มอินโด-อารยันอื่น ๆ พยางค์ที่มีสระเสียงยาวมักเป็นพยางค์ที่เน้น
ภาษากงกัณมีสระพื้นฐาน 16 เสียง พยัญชนะ 36 เสียง เสียงกึ่งสระ 5 เสียง เสียงออกตามไรฟัน 3 เสียง เสียงระบายลม 1 เสียง และมีเสียงประสมจำนวนมาก ความแตกต่างของสระนาสิกเป็นลักษณะพิเศษของภาษากงกัณ
ภาษากงกัณพัฒนาขึ้นในบริเวณกงกัณซึ่งเป็นฉนวนแผ่นดินแคบ ๆ ระหว่างเขตภูเขาสหยทริและทะเลอาหรับทางฝั่งตะวันตกของอินเดีย โดยเฉพาะในโคมันตัก (ปัจจุบันคือกัว) ทฤษฎีเกี่ยวกับกำเนิดของภาษากงกัณมีสองแบบคือ
ภาษากงกัณเป็นภาษาหลักในกัว เริ่มแรกเขียนด้วยอักษรพราหมี ต่อมาจึงเขียนด้วยอักษรเทวนาครี ใช้ในทางศาสนาและการค้ารวมทั้งในชีวิตประจำวัน
กลุ่มชนอื่น ๆ ที่ใช้ภาษากงกัณสำเนียงต่าง ๆ ได้แก่ชาวกงกัณมุสลิมในเขตรัตนกาลีและภัตกัล ซึ่งมีลักษณะของภาษาอาหรับเข้ามาปนมาก ชนอีกกลุ่มหนึ่งที่ใช้ภาษากงกัณคือชาวสิททิสซึ่งมาจากเอธิโอเปีย
การอพยพและการแยกเป็นส่วน.
การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงมากในหมู่ของชาวกงกัณ ชาวกงกัณบางส่วนเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์และอิทธิพลทางศาสนาของโปรตุเกสทำให้ชาวกงกัณบางส่วนอพยพออกไป การแบ่งแยกระหว่างชาวกงกัณที่นับถือศาสนาฮินดูและคริสต์ทำให้ภาษากงกัณแตกเป็นหลายสำเนียงยิ่งขึ้น
ภาษานี้แพร่ไปสู่เขตจนระหรือกรวลี (ชายฝั่งของการณตกะ) โกกัน-ปัตตะ (ชายฝั่งกงกัณ ส่วนของรัฐมหาราษฏระ) และรัฐเกราลาในช่วง 500 ปีหลัง การอพยพของชาวกงกัณมีสาเหตุมาจากการปกครองกัวของโปรตุเกส