pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลุลากลับมาอีกครั้งในต้นเดือนกรกฎาคม ในปี 2558 โดยการเปิดตัวซิงเกิ้ลแรก "ห่างไม่ไกล" จากอัลบั้มลำดับที่ 4 ของเธอเอง ในปี 2560 เธอกลับมาในเพลง "เรื่องที่ขอ" ซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มที่ 4 เพลงนี้ได้ฮิตติดชาร์ทอันดับ 1 ทุกชาร์ตเพลงในประเทศไทย รวมทั้งขึ้นอันดับ 1 บนไอจูนส์ในประเทศไทย อีกทั้งยังได้รับรางวัลต่างๆ อีกมากมายจากสถาบันดนตรี และกลายเป็นอีกหนึ่งเพลงประจำตัวของเธออีกด้วย
Tower of Big Ben
บรรทัดห้าเส้น
บรรทัดห้าเส้น (อังกฤษอเมริกัน: staff; อังกฤษบริเตน: stave) คือกลุ่มของเส้นตรงตามแนวนอน 5 เส้น และอยู่ห่างเป็นระยะเท่ากันเป็นจำนวน 4 ช่อง ใช้สำหรับบันทึกตัวโน้ตตามระดับเสียง ซึ่งสามารถแสดงได้ด้วยความสูงต่ำของตัวโน้ตที่ปรากฏบนบรรทัดห้าเส้น การนับเริ่มต้นเส้นที่หนึ่งจากล่างสุด แล้วนับขึ้นมาตามลำดับจนถึงเส้นที่ห้า การนับช่องก็นับจากล่างขึ้นบนเช่นกัน ตัวโน้ตสามารถบันทึกให้คาบเกี่ยวกับเส้น หรือเขียนลงในช่องระหว่างเส้น เหนือหรือใต้บรรทัด ดังนั้นบรรทัดห้าเส้นจึงสามารถบันทึกระดับเสียงของตัวโน้ตได้ 11 ระดับ สำหรับเสียงที่สูงกว่าหรือต่ำกว่านี้ จะใช้เส้นน้อย (ledger line) เข้ามาช่วย
การที่จะบ่งบอกว่าตัวโน้ตที่บันทึกอยู่เป็นเสียงอะไร สามารถดูได้จากกุญแจประจำหลักที่กำกับอยู่ เช่นกุญแจซอลที่คาบอยู่บนเส้นที่สองโดยพื้นฐาน จะทำให้ทราบว่าโน้ตที่คาบอยู่บนเส้นที่สองเป็นเสียง ซอล หากไม่มีกุญแจประจำหลักบนบรรทัดห้าเส้น ก็จะไม่สามารถอ่านโน้ตได้ ปกติแล้วการอ่านโน้ตจะอ่านจากซ้ายไปขวา หมายความว่าตัวโน้ตที่อยู่ถัดจากตัวก่อนหน้าต้องเล่นทีหลัง และบรรทัดห้าเส้นมักจะแบ่งเป็นห้องเพลงด้วยเส้นกั้นห้อง เปรียบเหมือนกราฟของระดับเสียงเทียบกับเวลา
ด้านล่างนี้คือตำแหน่งของตัวโน้ต 11 ระดับเสียง ที่สามารถบันทึกบนบรรทัดห้าเส้น
บรรทัดรวมใหญ่.
การบันทึกตัวโน้ตในสมัยก่อนใช้บรรทัด 11 เส้นและมี 10 ช่อง สำหรับเครื่องดนตรีบางชนิดมีช่วงของระดับเสียงที่กว้างมากเช่น เปียโน ออร์แกน ฮาร์ป และเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการอ่านโน้ต ต่อมาจึงได้แยกออกเป็นสองชุด ชุดละห้าเส้น โดยละเส้นที่หกออกไป (เส้นกลาง) ชุดบนใส่กุญแจซอลคาบเส้นที่สอง (กุญแจเทรเบิล) ชุดล่างใส่กุญแจฟาคาบเส้นที่สี่ (กุญแจเบส) แล้วใช้วงเล็บปีกกาคร่อมไว้ที่ต้นบรรทัดเพื่อบ่งบอกว่าให้เล่นพร้อมกัน เส้นกั้นห้องก็จะยาวเชื่อมกัน รวมเรียกว่า บรรทัดรวมใหญ่ (great/grand staff) สำหรับเสียงโดกลางบนบรรทัดรวมใหญ่ สามารถเขียนให้คาบเส้นน้อยใต้บรรทัดชุดบน หรือเหนือบรรทัดชุดล่าง
หอแห่งบิกเบน
จักรธร ขจรไชยกุล
บรรทัด 5 เส้น
เทพกสิกร
สเวด
สเวด  เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษ
ออกผลงานชุดแรกที่ชื่อว่า Suede ประสบความสำเร็จทั้งในด้านยอดขายและสามารถคว้ารางวัล Mercury Music Prize มีเพลงดังอย่าง Animal Nitrate และ Metal Mickey และถัดมากับอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ Dog Man Star สามารถครองอันดับ 1 UK Chart ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย มีเพลงดังอย่าง The Wild One และ New Generation มาถึงอัลบั้มที่ 3 Coming Up ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอัลบั้มได้เช่นกัน มีเพลงดังอย่าง Trash, Beautiful Ones และ Saturday Night และอัลบั้มที่ 4 Head Music มีเพลงดังอย่าง She’s In Fashion และ Everything Will Flow และผลงาน อัลบั้มที่ 5 A New Morning จนซูเอด แยกวงในปี 2003
.3GP
มนตรี เจนอักษร (19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 — ) นักแสดง นักพากย์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จากบทอาโยะ ชาวเขาในภาพยนตร์เรื่อง "คนภูเขา" กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ ซึ่งได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และ ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น รางวัล ราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ พ.ศ. 2551
มนตรี เจนอักษร เกิดที่ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มัธยมศึกษา​ตอนต้นที่โรงเรียน​อุดรพิทยานุกูล จังหวัด​อุดรธานี​ จบมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (วิชาโท - การละคร) จากมหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2519 ประสบการณ์เคยเป็นอาจารย์ที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม สอนวิชา Modern Drama และเป็นอาจารย์สอนวิชา English และ Modern drama ที่วิทยาลัยนาฏศิลป ที่กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันยังคงแสดงละครโทรทัศน์ เป็นนักพากย์ ผู้บรรยายโฆษณา และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ โดยงานนักพากย์นั้นส่วนใหญ่พากย์เป็นพระเอกหรือพระรอง และได้พากย์เสียงดาราฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น แบรด พิตต์, แมตต์ เดมอน, นิโคลัส เคจ และ เฉินหลง เป็นต้น ได้รับรางวัลต่างๆ ทั้งตุ๊กตาทอง, สุพรรณหงส์ รวมทั้งรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อีกทั้งยังมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุด ชื่อ ทหารม้าหนุ่มโสด
ในปี พ.ศ. 2555 มนตรี เจนอักษร เป็นผู้ให้คำแนะนำแก่ หนึ่งธิดา โสภณ สำหรับการพากย์เสียงหน่อวา ซึ่งเป็นตัวละครในแอนิเมชัน "เอคโค่ จิ๋วก้องโลก"
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางอัญชลี เจนอักษร มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ มนัญชย์ เจนอักษร , ธัญวิชญ์ เจนอักษร (ปาล์ม) และมีหลานชื่อน้องเอริ ด.ญ.เอริษา เจนอักษร โดยเป็นบุตรของ ปาล์ม ธัญวิชญ์ เจน อักษร
ได้รับรางวัล นักพากย์เสียงดีเด่น จากงานประกาศผลรางวัล โทรทัศน์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2556 จากผลงานที่พากย์เสียงในภาพยนตร์ ละคร และ ซีรีส์ต่างๆของทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7
ชวา (แก้ความกำกวม)
ตำบลคูเต่า
ตำบลคูเต่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มตอนปลายของคลองอู่ตะเภา อาณาเขตทางทิศเหนือติดชายฝั่งทะเลสาบสงขลา มีสถานที่สำคัญคือ แหลมโพธิ์ ซึ่งเป็นแหลมยื่นเข้าไปในทะเลสาบสงขลา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเต่าทั้งตำบล ได้แก่ เทศบาลตำบลคูเต่า
ประกอบไปด้วย 10 หมู่บ้าน ได้แก่
โพนีเอกซ์เพรส
โพนีเอกซ์เพรส (Pony Express) คือบริการไปรษณีย์ม้าด่วนข้ามทวีปอเมริกาเหนือจากเซนต์โยเซฟ มิสซูรีไปซาคราเมนโต แคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2403 - พ.ศ. 2404 โดยใช้วิธีส่งเอกสารข้อความโดยการบรรทุกหลังม้าแล้วขี่ผลัดไปตามเส้นทางที่ราบทุ่งหญ้า ทะเลทราย และภูเขาตอนกลางของ อเมริกาตะวันตก บริการนี้ช่วยร่นเวลาการจัดส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ที่เคยส่งจากชายฝั่งแอตแลนติกไปยังฝั่งแปซิฟิกลงเหลือเพียง 10 วัน
จากการเดินทางที่ง่ายและสะดวกกว่าด้วยการขี่ม้าเมื่อเทียบกับการใช้รถสเตทโคชเทียมม้า ทำให้ผู้ริเริ่มการให้บริการโพนีเอกซ์เพรสคาดหวังว่าจะสามารถชนะและได้รับสัญญาจ้างงานจัดส่งไปษณีย์ภัณฑ์ของรัฐบาลมาไว้ในมือได้
บริการโพนีเอกซ์เพรสได้แสดงให้เห็นได้ว่าการควบรวมระบบบริการข้ามทวีปไว้ด้วยกันมีความเป็นไปได้ และจะทำให้การให้บริการทำได้ต่อเนื่องกันตลอดปี ซึ่งแต่ก่อนถือกันว่าไม่มีทางเป็นไปได้ แต่อย่างไรก็ดี โทรเลขข้ามทวีปที่ขึ้นและเข้ามาทดแทน ทำให้การให้บริการโพนีเอกซ์เพรสก้าวเข้าสู่ยุคโรมานซ์ของตำนาน "อเมริกันตะวันตก"  กลายเป็นบริการที่ขึ้นอยู่กับความกล้าหาญอดทนของผู้ขี่ม้าเป็นรายบุคคลที่ต้องต่อสู้กับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและรวมทั้งการกลายเป็นส่วนหนึ่งของตำนาน "ลูกผู้ชายอเมริกัน"
โพนีเอกซ์เพรสก่อตั้งโดย"วิลเลียม เฮปเบิร์น รัสเซลล์ วิลเลียม บี. แวดเดลล์และอเลกซานเดอร์ เมเจอร์" เปิดทำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การให้บริการเที่ยวไปตะวันตกใช้เวลา 10 วัน 7 ชั่วโมง 45 นาที บริการเที่ยวตะวันออกใช้เวลา 11 วัน กับ 12 ชั่วโมง ใน 24 ชั่วโมงม้าและคนขี่เดินทางได้เฉลี่ยประมาณ 400 กิโลเมตร บริการโพนีเอกเพรสเริ่มกิจการก่อนสงครามกลางเมืองประมาณ 1 ปี ซึ่งสะท้อนให้เห็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่เกิดขึ้นในการที่จะต้องติดต่อกับทางตะวันตกในขณะนั้น
เส้นทางโพนีเอกซ์เพรสผ่านไปตามเส้นทางออริกอน เส้นทางมอร์มอน และเส้นทางแคลิฟอร์เนีย หลังจากข้ามแม่น้ำมิสซูรีที่เซนต์โยเซฟที่ไปแคนซัสจะไปตามเส้นทางของทางหลวงสาย ยูเอส 36 ในปัจจุบัน ที่มีชื่อปัจจุบันว่า "ทางหลวงโพนีเอกซ์เพรส" จากนั้นก็มุ่งสู่แมรีส์วิลล์ แคนซัส และเลี้ยวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือไปตามแม่น้ำบลูริเวอร์
เที่ยวแรก.
การขี่ม้าเดินทางเที่ยวแรกกำหนดออกจากซานฟรานซิสโกและและเซนต์โยเซฟพร้อมๆ กันในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2404 การเริ่มของเที่ยวสายตะวันตกได้รับการประโคมข่าวมากกว่าเที่ยวตะวันออกแต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีภาพถ่ายของการรเริ่มออกเดินทางครั้งปฐมฤกษ์ของทั้งสองเที่ยวดังกล่าวและเชื่อกันว่าไม่ได้มีการถ่ายรูปโอกาสนี้ไว้
การปิดตัว.
แม้ว่าบริการของโพนีเอกซ์เพรสพิสูจน์ได้ว่าเส้นทางภาคกลางตอนเหนือมีกำไรและอยู่ได้ แต่รัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลกลับไม่ได้รับสัญญาจ้างในเส้นทางนั้น การจ้างกลับไปตกอยู่กับบริษัทโฮลลาเดย์ของเจเรมี ดีฮุต ผู้รับโอนกิจการจากบริษัทบัทเตอร์ฟิลด์สเตทในปี พ.ศ. 2404 และได้มารับช่วงสถานีม้าไปรษณีย์ของรัสเซลล์ เมเจอร์และแวดเดิลและใช้เป็นสถานีเสตทโคชของตน นับตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2404 โพนีเอกซ์เพรสให้บริการจัดส่งไปรษณีย์เฉพาะเส้นทางระหว่างซอล์ทเลกซิตีกับซาคราเมนโต โพนีเอกซ์เพรสประกาศปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2404 เพียงสองวันหลังจากโทรเลขข้ามทวีปเปิดบริการถึงเมืองซอลท์เลก
โพนีเอกซ์เพรสมีรายได้เพียง 90,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ขาดทุนถึง 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ หลังสงครามกลางเมืองเลิกในปี พ.ศ. 2409 โฮลลาเดย์ขายโพนีเอกซเพรสและทรัพย์สินต่างๆ ให้กับบริษัทเวลส์ฟาร์โก เป็นเงินถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บริษัทเวลส์ฟาร์โกใช้สัญลักษ์โพนีเอกซ์เพรสในหน่วยรักษาความปลอดภัยและรถนิรภัยที่รับซื้อกิจการรักษาความปลอดภัยนี้มาจนถึงประมาณ พ.ศ. 2538 และเลิกใช้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2544
เครื่องคอมพิวเตอร์เมนเฟรม
โซนี บีเอ็มจี
โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก เอนเตอร์เทนเมนต์ เกิดจากการร่วมธุรกิจกันระหว่าง โซนี่ มิวสิก ของ โซนี่ คอร์เปอเรชัน และ บีเอ็มจี มิวสิก ของบริษัท เบอร์เทลส์แมน ในสัดส่วนร้อยละ 50 ต่อ 50 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทยนั้น โซนี่ มิวสิก บีอีซี เทโร ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนอยู่แล้วต้องมีการควบรวมเช่นกันกับบีเอ็มจี ซึ่งมีเบเกอรี่ มิวสิกเป็นค่ายเพลงในเครือนั้นเกิดความไม่ลงตัวเรื่องหุ้นส่วน บีอีซีจึงต้องถอนหุ้นไปในเวลานั้น จึงถือว่า โซนี่ บีเอ็มจี เป็นผู้ถือหุ้นของตนเองทั้งหมด และเมื่อ พ.ศ. 2551 ก็ได้เกิดเหตุการณ์ครั้งสำคัญขึ้นอีกครั้ง โซนี่ คอร์เปอเรชัน ก็ได้ซื้อหุ้นอีก 50% ซึ่งเป็นของเบอร์เทลส์แมนมาครอบครองทั้งหมด จึงทำให้มีการเปลี่ยนชื่อกลับเป็นโซนี่ มิวสิก
คูเต่า
ทอเลมี (ชื่อ)
ทอเลมี หรือ ทอเลเมียส (ภาษาอังกฤษ: Ptolemy หรือ Ptolemaeus) มาจากภาษากรีก Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ชื่อ “ทอเลมี” หรือ “ทอเลเมียส” เป็นชื่อที่นิยมใช้กันมาก ผู้ที่ใช้ชื่อนี้ที่สำคัญที่สุดก็ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ คลอเดียส ทอเลเมอุส ที่รู้จักกันในนาม “ทอเลมี” และ ทอเลมีที่ 1 โซเตอร์นายทหารคนสนิทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรทอเลมีและราชวงศ์ทอเลมีในอียิปต์
ชื่อ “ทอเลมี” ในภาษาอังกฤษมีรากมาจากภาษากรีกโบราณ Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ซึ่งเป็นคำคุณศัพท์มาจากคำว่า “ptolemos” ซึ่งแปลว่า “สงคราม” ซึ่งเป็นคำที่ใช้แบบมหากาพย์ของโฮเมอร์
ชื่อ “Ptolemaios” เปลื่ยนแปลงวิธีสะกดไปตามกาลเวลาและประเทศที่นำไปใช้
ชื่อที่เกี่ยวข้องกับ “ทอเลมี” ก็ได้แก่ “บาร์ ทาลมาอิ” (Bar Talmai) หรือ “ลูกของทอเลมี” ซึ่งแปลงมาเป็นภาษาอิตาลี “บาร์โทโลมีโอ” (Bartolomeo) และ “บาร์โทโลมิว” (Bartholomew) ในภาษาอังกฤษซึ่งเป็นหนึ่งในการวิวัฒนาการของชื่อ “ทอเลมี” ไปเป็นภาษาอื่น ฉะนั้น “ทอเลมี” จึงเป็นชื่อที่เผยแพร่มาจากภาษากรีกไปยังภาษาอื่นๆ ในตะวันออกกลาง และตะวันออกใกล้ ระหว่างสมัยกรีกตามรอยพระบาทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช
ชื่อสำหรับสตรีจากคำเดียวกันคือ ทอเลเมส (Ptolemais)
นามที่เกี่ยวข้องกับทอเลมีที่ 1 โซเตอร์.
นอกจากนั้นชื่อ “ทอเลมี” ยังใช้กันมากเช่น ชื่อของผู้นำและแม่ทัพชาวกรีก เช่น ทอเลมีแห่งอัลโรรอส กษัตริย์ราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ พระเจ้าทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดสฟัส หรือ พระเจ้าทอเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ชื่อ “ทอเลมี” อื่นๆ เช่น ทอเลมี ดีนสถาปนิกชาวอังกฤษ และการใช้ “ทอเลมี” ในกรณีอื่นๆ เช่น “โครงการทอเลมี” (Ptolemy Project) ซึ่งเป็นโครงการที่อนุญาตให้ศัลยแพทย์ในทวีปแอฟริกาสามารถดึงหนังสือแพทย์ศาสตร์ออนไลน์จากมหาวิทยาลัยโตรอนโตในประเทศแคนาดาได้ซึ่งมีอิทธิพลมาจากห้องสมุดทางแพทย์ศาสตร์ที่อเล็กซานเดรียที่ก่อตั้งโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์
ชื่อทอเลมี
จอห์น (ชื่อ)
จอห์น  เป็นชื่อเพศชายทั่วไปในภาษาอังกฤษที่มีต้นกำเนิดจากกลุ่มภาษาเซมิติก ชื่อนี้มีที่มาจากภาษาลาตินว่า "Ioannes" และ "Iohannes" ซึ่งเป็นรูปจากภาษากรีกว่า "Iōánnēs"  เดิมเป็นคำทับศัพท์จากภาษาฮีบรูว่า "โยฮานัน" , "พระคุณจากยาห์" หรือ , "พระยาเวห์ผู้ทรงสง่า" ในภาษาอื่นมีรูปแบบต่างกัน ในอดีตมีการแปลเฉพาะ "จอห์น" ในภาษาอังกฤษ แต่ค่อย ๆ ทิ้งคำต้นความเรื่อย ๆ
ชื่อ “จอห์น” มาจากคำว่า “יוחנן” Yôḥānnān (โยฮันนัน) ซึ่งแปลว่า “พระยาเวห์ผู้สง่า” (Yahweh is gracious) “พระยาเวห์” เป็นคำที่ชาวยิวใช้ในการกล่าวถึงพระเจ้า “โยฮันนัน” เป็นชื่อของราไบหรือนักบวชชาวยิวที่สำคัญๆ หลายคนในสมัยวัดที่สอง (Second Temple Period) ในดินแดนปาเลสไตน์ เช่น “โยคานัน เบน ซาคาอิ” (Yochanan ben Zakai) หรือ “โยคานัน เบน นูริ” (Yochanan ben Nuri)
ชื่อ “โยฮันนัน” เป็นชื่อที่นิยมกันในกลุ่มชาวยิวในแคว้นยูเดียและกาลิลีจนกระทั่งเมื่อบริเวณนี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 6 ซึ่งใช้เป็นชื่อตัวของ “โยคานัน เบน แซ็คคาริอาห์” (Yochanan ben Zechariah) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของแซ็คคาไรห์หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Baptist” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นแบ็พทิสต์เมื่อถอดเป็นภาษาไทย) นอกจากนั้นก็ยังเป็นชื่อของ “โยคานัน เบน เซเบดี” (Yochanan ben Zibhdi) ซึ่งแปลว่าจอห์นลูกของเซเบดีหรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า “John the Apostle” ในภาษาอังกฤษ (จอห์นอัครสาวกเมื่อถอดเป็นภาษาไทย) และเป็นชื่อของจอห์นอีแวนเจลลิสผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญจอห์น ซึ่งอาจจะเป็นคนคนเดียวกับจอห์นอัครสาวก เอกสารที่กล่าวถึง “โยคานัน” สองคนนี้ เขียนเป็นภาษากรีกและชื่อมาจากการสะกดแบบกรีกเป็น “Ἰωάννης” หรือ “Iōannēs” (ออกเสียง โย-ฮัน-เนยส์) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมกันมากในสมัยคริสเตียนยุคแรก ซึ่งรวมทั้ง “โยฮันเนยส์ คริสซอสโตมอส” (Ioannes Chrysostomos) หรือนักบุญจอห์น คริสซอสตอม และ “โยฮันเนยส์” ผู้เขียนหนังสือวิวรณ์
เพราะความที่ผู้นับถือคริสต์ศาสนามีความนับถือในตัวบุคคลสำคัญๆ ที่ชื่อจอห์น จึงทำให้ชื่อนึ้เผยแพร่ตามไปกับการแพร่ขยายของคริสต์ศาสนาในจักรวรรดิโรมัน แม้แต่บริเวณที่ห่างไกลจากศูนย์กลางเช่นบริเวณกอลและโรมันบริเตน ทางตะวันตกของจักรวรรดิโรมันมิได้พูดภาษากรีกเช่นเดียวกับบริเวณตะวันออก แต่พูดภาษาละติน ชื่อ “Iōannēs” จึงสะกดแบบละตินเป็น “Iohannes” แต่ออกเสียงเหมือนกัน
ประชาชนในจักรวรรดิโรมันเมื่อได้ชื่อมาก็เปลื่ยนไปตามสำเนียงท้องถิ่น เช่นบางแห่งก็ตัดคำเติมท้าย “-us” “-es” ออกจากชื่อ ภายในจักรวรรดิโรมันเช่นในภาษาเยอรมัน “Iōannēs” กลายเป็น “Johann” (โยฮันน์) ในภาษาสลาฟ กลายเป็น “Ivan” (ไอวาน หรือ อิวาน) หรือ “Ion” ในบริเวณทะเลดำที่ในปัจจุบันเป็นประเทศโรมาเนีย ที่ไกลๆ ออกไปเช่นที่ไอร์แลนด์ ผู้ที่เปลื่ยนศาสนาใช้ “Eoin” ในบางกรณี การออกเสียงจากต้นฉบับเดิม “ย” หรือ “อ” ก็เปลี่ยนเป็น “จ” ในภาษาอังกฤษ “ช” ในภาษาฝรั่งเศส และ “ฮ” หรือ “ค” ในภาษาสเปน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 หลังจากการรุกรานอังกฤษจากฝรั่งเศสโดยWilliam the Conqueror สำเนียงภาษาฝรั่งเศสก็เข้ามามีอิทธิพลในอังกฤษ ชื่อ “ชอง” (Jean) ในภาษาฝรั่งเศสก็มาออกเสียงเป็น “จอห์น” (John) เช่นที่ออกเสียงกันในปัจจุบัน ซึ่งก่อนหน้าที่จะนำอักษร “J” มาใช้ภาษาอังกฤษใช้อักษร “I” หนังสือภาษาอังกฤษจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยังสะกดจอห์นด้วยอักษร “I” เป็น “Iohn” แต่ตั้งแต่นั้นมาก็เปลี่ยนการสะกดโดยใช้อักษรเป็น “Johnny” เช่นปัจจุบัน
ความสับสนที่พบบ่อย.
ชื่อ “Jonathan” (จอนาธาน หรือ โจนาธาน) บางครั้งย่อเป็น “Jon” (จอน) ซึ่งทำให้เข้าใจผิดว่าย่อมาจาก “John” (จอห์น) โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาซึ่งบางครั้งทำให้สะกดชื่อจอนาธานผิดเป็น “Johnathan” ซึ่งแท้จริงแล้วชื่อ “John” มาจากภาษาฮิบรู “Yôḥānnān” และ “Jonathan” มาจากภาษาฮิบรูเช่นกันแต่มาจากคำว่า “יוֹנָתָן” หรือ “Yônāṯān” ซึ่งแปลว่า “ของขวัญจากพระเจ้า” ซึ่งเป็นคำที่ยาวกว่าของคำว่า “Nathan” (เนธัน)
ภาพยนตร์สารคดี
ภาพยนตร์สารคดี เป็น ภาพยนตร์ (ที่อาจจะออกอากาศทางโทรทัศน์) ที่ไม่ใช่เรื่องแต่งมีเจตนาเพื่อบันทึกในแง่มุมความเป็นจริง โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อสอน ให้ความรู้ หรือบันทึกข้อมูลทางประวัติศาสตร์
ภาพยนต์สารคดี
แรงพยาบาท
แรงพยาบาท  หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "แค้นพยาบาท" เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ "จัตวาลักษณ์"
เซอร์อาเธอร์ โคนัน ดอยล์
แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี
นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี  เดิมชื่อ อันเซลโม เด กันเดีย จีเนฟรา เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดเมื่อค.ศ. 1033 ที่เมืองอาออสตา ราชอาณาจกัรเบอร์กันดี และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1109 ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในประเทศอังกฤษ นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน นักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในด้านการปกครองคริสตจักร ท่านดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1093 ถึงปี ค.ศ. 1109 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิอัสสมาจารย์นิยม (scholasticism) และมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เริ่มข้อพิสูจน์ทางภววิทยา (ontological argument) เกี่ยวกับว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่และเป็นบาทหลวงผู้เป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผยต่อสงครามครูเสด
นักบุญแอนเซลมแห่งแคนเตอร์บรี
บรรทัดรวมใหญ่
บรรทัดสิบเอ็ดเส้น
บรรทัด 11 เส้น
Grand staff
ตลาด โลตัส
โน้ท
โน๊ท
The sims 2
Chữ Nôm
อักษรจ้วง
โน้ตเพลง
Kpelle syllabary
Cherokee syllabary
รายชื่อธงในประเทศอาร์มีเนีย
ตารางต่อไปนี้แสดงภาพธงชาติและธงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของประเทศอาร์มีเนีย
Thai alphabet
Khitan script
Brāhmī script
โซนี่-บีเอ็มจี
อักษรตันกัท
Tangut script
Tai Le script
Cuneiform script
Grantha script
Ahom script
Saurashtra script
Kadamba script
Gupta script
นโรดม สีหนุ
Kalinga script
Brahmic family
Lontara script
Tocharian script
Gurmukhī script
Javanese script
อักษรลนตารา/มากาซาร์
อักษรมากาซาร์
Batak script
Old Kawi script
Cham script
Mon script
Cypriot syllabary
Celtiberian script
Vai script
Runic alphabet
อักษรมองโกล
Fraser alphabet
Manchu alphabet
Orkhon script
Old Permic script
Kharosthi script
Traditional Chinese character
Simplified Chinese character
Pollard script
อักษรกยา
Pahawh Hmong script
อักษรปาเฮาห์ ม้ง
Elbasan script
อักษรเอลบาซาน
Dongba script
N'Ko
Beitha Kukju
Kikakui
พระเจ้าสุทโธทนะ
พระเจ้าสุทโธทนะ  มักเรียกว่า พระเจ้าสิริสุทโธทน์สุทรรศน์ มีพระนามราชสกุลว่าโคตมะ เป็นพระมหากษัตริย์แคว้นสักกะ (ซึ่งมีนครหลวงคือกรุงกบิลพัสดุ์) เป็นพุทธบิดาของพระโคตมพุทธเจ้า
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุกับพระนางกัญจนา มีพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระชนกชนนีอีก 6 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าสุกโกทนะ พระเจ้าอมิโตทนะ โธโตทนะ ฆนิโตทนะ ปมิตา และอมิตา พระเจ้าสุทโธทนะมีพระอัครมเหสีนามว่าพระนางสิริมหามายา เจ้าหญิงโกลิยวงศ์จากกรุงเทวทหะ และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสิทธัตถะ ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้า และหลังจากเจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็สวรรคต พระเจ้าสุทโธทนะจึงอภิเษกสมรสใหม่กับพระนางมหาปชาบดีโคตมี ซึ่งเป็นพระกนิษฐาร่วมชนนีกับพระนางสิริมหามายา และมีพระโอรสคือ เจ้าชายนันทะ และพระธิดาคือ เจ้าหญิงรูปนันทา
พระเจ้าสุทโธทนะเป็นกษัตริย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรมและยึดมั่นในราชประเพณีอย่างเคร่งครัดในการปกครองบ้านเมือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงมุ่งหวังที่จะให้พระโอรสโดยเฉพาะสิทธัตถะได้รับเลือกจากสภาศากยะให้เป็นราชาสืบต่อจากตน แต่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช และพอทราบว่า เจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้าแล้ว จึงเชิญพระโคตมพุทธเจ้ากลับมาที่กรุงกบิลพัสดุ์
เมื่อพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จมายังกรุงกบิลพัสดุ์คราวนี้ พระเจ้าสุทโธทนะได้สดับรับฟังพระธรรมเทศนา ทรงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา บรรลุพระโสดาบันเป็นอุบาสก
ในพรรษาที่ 5 ของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจ้าสุทโธทนะประชวรหนัก พระโคตมพุทธเจ้าจึงเสด็จจากกูฎาคาร ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี มายังเมืองกบิลพัสดุ์ แสดงธรรมโปรดพระเจ้าสุทโธทนะ 7 วัน ในวันสุดท้าย พระเจ้าสุทโธทนะได้บรรลุพระอรหัตผลและนิพพาน
พระสมณโคดม
ไทยเมล
พรหม
มาร์ติน ลูเธอร์ คิง
1 ต่อ 100
1 ต่อ 100 รายการเกมโชว์ ที่ผลิตโดย บริษัท บีอีซี เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ในเวลา 14.15 น. ถึง 15.00 น. ทุกวันเสาร์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินรายการโดย ทิน โชคกมลกิจ
1 ต่อ 100 เป็นรายการเกมโชว์ ที่ได้รับความนิยมจากหลายประเทศ ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Endemol ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เจ้าของเดียวกับรายการ Deal or no deal "เอาหรือไม่เอา" ที่สร้างความฮือฮามาแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2548 รูปแบบของรายการ ผู้เข้าแข่งขันต้องตอบคำถามร่วมกับผู้ร่วมแข่งขัน 100 คน โดยเรียกกลุ่มบุคคลเหล่านี้ว่า MOB โดยการตอบคำถามในแบบปรนัย ถ้าคนใดคนหนึ่งในกลุ่ม MOB ตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
จุดประสงค์ของเกม.
จะให้ผู้เข้าแข่งขันกำจัดกลุ่ม MOB ให้หมดจนเหลือคนสุดท้ายเพราะยิ่งลดจำนวน สมาชิกของฝ่ายตรงข้ามให้ได้มากเท่าไหร่ ก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น คำถามแต่ละคำถามจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้น หากผู้เล่นสามารถกำจัดกลุ่ม MOB ได้ทั้งหมด 100 คน ผู้เข้าแข่งขัน จะได้รับเงินรางวัล 5 แสนบาท ตราบใดที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง และ ผู้เข้าแข่งขันยังอยู่ในการแข่งขัน หลังจากที่ตอบคำถามได้ถูกต้องทุกครั้ง ผู้เล่นจะได้รับสิทธิ์ในการขอหยุดเกมและรับเงินรางวัลเท่าที่สะสมไว้ หรือเลือกกลุ่ม MOB เพื่อตอบคำถามในข้อต่อไปและเพิ่มเงินรางวัลที่มากขึ้น แต่ถ้าตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันทีและไม่ได้รับเงินรางวัลใดๆ เลย ซึ่งเงินรางวัลสะสมที่ผ่านมาทั้งหมดจะหารกับจำนวน MOB ที่เหลืออยู่จากการตอบคำถามถูกต้องในข้อนั้นๆ เงินรางวัลที่ได้รับในแต่ละข้อ จะได้มาจากจำนวน MOB ที่ตอบคำถามผิดในแต่ละข้อคูณกับจำนวนขั้นเงินรางวัลของแต่ละข้อ ซึ่งดูได้จากตารางด้านล่าง
มีทั้งหมด 3 ความช่วยเหลือ ในระหว่างการแข่งขัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขัน สามารถใช้ความช่วยเหลือมากกว่า 1 ความช่วยเหลือในข้อเดียวกัน ได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งความช่วยเหลือทั้ง 3 ความช่วยเหลือ ประกอบด้วย
เจ้าจอมทับทิม (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม)
เจ้าจอมทับทิม ในเรื่อง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม เป็นบุคคลที่แอนนา ลีโอโนเวนส์ กล่าวถึงในหนังสือเล่มที่สองชื่อ "นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน" (Romance of the Harem) และถูกนำมาขยายความในบทประพันธ์ของมาร์กาเรต แลนดอน เรื่อง "แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม" (Anna and the King of Siam) ในปี พ.ศ. 2487 และนำมาเป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีและภาพยนตร์ "เดอะคิงแอนด์ไอ" (The King and I) และ "แอนนาแอนด์เดอะคิง" (Anna and the King)
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า ทับทิม (Tuptim) เป็นลูกชาวบ้านธรรมดา เกิดประมาณปี พ.ศ. 2393-2394 เป็นอิสตรีที่มีหน้าตาสะสวยงดงาม ขณะอายุ 15 ปีได้รักใคร่เป็นผัวเมียกับนายแดง ต่อมาในปี พ.ศ. 2408 เมื่ออายุได้ 16 ปี ถูกเกณฑ์ไปเป็นคนงานก่อสร้างวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตรเห็นนางทับทิมในวันพระราชพิธีฝังลูกนิมิตวัดประจำรัชกาล ตรัสถามข้าราชบริพารว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร จึงได้มีผู้นำนางทับทิมเข้าวังเพื่อถวายตัวเป็นนางห้ามรับใช้ในพระบรมมหาราชวังอยู่ในความดูแลของเจ้าจอมมารดาเที่ยง โดยปกปิดว่าเป็นเมียของนายแดงอยู่ก่อนแล้ว ฝ่ายนายแดงได้อุปสมบทเป็นพระที่วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม จนได้เป็นพระครูใบฎีกา เรียกกันว่า พระครูปลัด (Balat)
อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าจอมทับทิมได้หายตัวไปจากพระบรมมหาราชวัง ไม่มีผู้ใดพบตัวเป็นเวลาหลายเดือน รัชกาลที่ 4 ทรงตั้งรางวัลนำจับเป็นเงิน 20 ชั่ง จนวันหนึ่งมีพระสงฆ์สองรูปพบตัวเจ้าจอมทับทิม ซ่อนตัวอยู่ในกุฏิของพระครูปลัด โดยโกนศีรษะ โกนคิ้ว สวมจีวรปลอมตัวเป็นพระ เจ้าจอมทับทิมจึงถูกจับขังพร้อมกับพระครูปลัด และเพื่อนสองคนชื่อ มะปราง (Maprang) และสุมาลา (Simlah)
จากการสอบสวนได้ความว่า เจ้าจอมทับทิมหลบหนีออกจากพระบรมมหาราชวังโดยปลอมตัวเป็นพระ และหลบออกมากับแถวพระภิกษุที่เข้าไปรับบิณฑบาตในวัง และได้เข้าไปอยู่ในวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม ร่วมกุฏิกับพระครูปลัด โดยเจ้าจอมทับทิมยืนยันว่า พระครูปลัดไม่ทราบว่าตนเป็นหญิง และเป็นเมียเก่า และไม่ได้มีความสัมพันธ์ชู้สาวกัน
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า เจ้าจอมทับทิม และพระครูปลัด ถูกประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2410 โดยถูกเฆี่ยนตี ทรมาน และเผาทั้งเป็น และเขียนว่ารัชกาลที่ 4 ทรงสั่งให้สร้างเจดีย์ขึ้นสององค์ไว้ที่ข้างโบสถ์วัดสระเกศ เก็บอัฐิของเจ้าจอมทับทิมและพระครูปลัด ซึ่งหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุลเคยทูลถามสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทโย) เจ้าอาวาสในขณะนั้น ซึ่งได้ถวายพระพรว่าเจดีย์บรรจุอัฐิเจ้าจอมนั้นมีจริง หากแต่เพิ่งรื้อไปเมื่อมีการพัฒนาวัด
ปัจจุบันมีศาลของเจ้าจอมทับทิมตั้งอยู่ที่กรมแผนที่ทหาร ถนนกัลยาณไมตรี โดยศาลหันหน้าไปทางทิศใต้ ไปทางวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าจอม เนื่องจากบริเวณนี้เคยเป็นสวนเก่านอกกำแพงวังทางทิศตะวันออก และบริเวณศาลดังกล่าวน่าจะเป็นที่ที่เจ้าจอมและพระครูปลัดถูกประหาร
นักประวัติศาสตร์ไทยให้ความเห็นแย้งว่า เรื่องเจ้าจอมทับทิม ไม่น่าจะมีอยู่จริง เนื่องจากไม่มีบันทึกอยู่ในเอกสารอื่นเลยนอกจากบันทึกของนางลีโอโนเวนส์ อีกทั้งรายละเอียดที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ เช่น เจ้าจอมคนใดที่ต้องการจะกราบบังคมทูลลาออก เพื่อไปสมรส ก็สามารถกระทำได้ อีกทั้งในประเทศสยามไม่เคยมีการลงโทษด้วยการเผาทั้งเป็น
ลาวโทรคมนาคม
ลาวโทรคมนาคม เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Shenington กับรัฐบาลของประเทศลาว ในสัดส่วนการถือหุ้นร้อยละ 49 และ 51 ตามลำดับ เพื่อดำเนินกิจการให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมแบบครบวงจรในประเทศลาว โดยมีบริการต่างๆประกอบด้วยบริการโทรศัพท์พื้นฐานระบบ Public Switched Telephone Network (PSTN) บริการโทรศพท์เคลื่อนที่ทั้ง Postpaid และ Prepaid ในระบบ GSM 900, International Direct Dialing (IDD) โทรศัพท์สาธารณะ วิทยุติดตามตัว และบริการอินเทอร์เน็ต
ก่อนปี ค.ศ. 1993 รัฐบาลลาว ได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่องในการพัฒนาระบบสื่อสาร โทรคมนาคม ตามแผนแม่แบบ (Master Plan) ซึ่งนับได้ว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนา ระบบโทรคมนาคม ครบวงจรโดยมี กระทรวงคมนาคมขนส่งไปรษณีย์และก่อสร้างของลาว เป็นผู้ชี้นำและคุ้มครองในนี้ บริษัท ไปรษณีย์โทรคมนาคม ลาว เป็นรัฐวิสาหกิจ 100% และเป็นผู้ดำเนินงานแต่เพียงผู้เดียว
ในปี ค.ศ. 1994 รัฐบาลได้เปิดโอกาสให้ภาคเอกชน ได้มีส่วนร่วมในการลงทุนดำเนินธุรกิจด้านโทรคมนาคมในลาว บริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ได้มีโอกาสเข้าร่วมลงทุนกับรัฐบาลและได้จัดตั้งบริษัทร่วมลงทุนขึ้นในนาม บริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เพื่อดำเนินโครงการ พัฒนาโทรคมนาคมระยะที่ 3 ตามแผนแม่แบบ ที่รัฐบาลลาวได้วางเอาไว้ ในปี 1994
ในปี ค.ศ. 1995 รัฐบาลลาว มีนโยบายให้แยกบริษัท ไปรษณีย์ และ โทรคมนาคม ลาว ออกเป็น 2 บริษัทคือ บริษัท ไปรษณีย์ลาว และบริษัท โทรคมนาคม ลาว
ในปี ค.ศ. 1996 ความเรียกร้องต้องการใช้งานทางด้านการสือสารของลาวได้ ขยายตัวขึ้น รัฐบาล สปป.ลาว จึงได้ร่วมกับบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) เพื่อจัดตั้ง บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด ขึ้นซึ่งเป็นการรวมตัวของบริษัท โทรคมนาคม ลาว กับบริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เข้ากัน โดยรัฐบาลลาว ถือหุ้น 51% และบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ถือหุ้น 49% โดยมีระยะสัมปทาน 25 ปี
บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด จึงได้เริ่มเปิดดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ.1996 โดยดำเนินธุรกิจ ให้บริการทางด้านการสื่อสารโทรคมนาคมด้านต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
อุทยานแห่งชาติเขาน้ำค้าง