pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เริ่มเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในปี พ.ศ. 2544 เมื่อเป็นพิธีกรในรายการ "ข่าวเด่นประเด็นร้อน" ซึ่งเป็นรายการวิเคราะห์ข่าวทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวีแทนสรยุทธ สุทัศนะจินดา ที่ถูกยกเลิกไปอย่างกะทันหัน และในรายการนี้ สำราญเป็นผู้ที่ใช้คำว่า "ฟันธง" ขึ้นมาเป็นคนแรก
แต่สำราญได้ทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา ส่งผลให้รายการถูกยกเลิกไปในที่สุด จากนั้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ได้ย้ายมาร่วมงานกับหนังสือพิมพ์ผู้จัดการและเอเอสทีวี โดยเป็นผู้วิเคราะห์ข่าวและดำเนินรายการช่วงเช้า "สภาท่าพระอาทิตย์" คู่กับคำนูณ สิทธิสมาน และปานเทพ พัวพงษ์พันธ์
และในต้นปี พ.ศ. 2555 ก็ขอลาออกจากทุกหน้าที่ในเครือผู้จัดการ โดยไปเป็นผู้ดำเนินรายการในช่องทีนิวส์แทน และปลายปี พ.ศ. 2557 ก็ได้ดำเนินรายการในช่องฟ้าวันใหม่ รวมถึงในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 ยังได้มาร่วมงานที่ช่องท็อปนิวส์ด้วย
พันธมิตรฯ พรรคการเมืองใหม่และองค์การพิทักษ์สยาม.
ในวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 สำราญมีบทบาทเป็นพิธีกรและโฆษกของเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 สำราญได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.)
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 สำราญลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พร้อมกับยุติบทบาทสื่อมวลชนทั้งหมด เพื่อลงสมัครเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 กับพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เขต 7 ซึ่งประกอบด้วย เขตบางกะปิ เขตสะพานสูง เขตมีนบุรี และเขตลาดกระบัง คู่กับประพันธ์ คูณมี และนางนาถยา เบ็ญจศิริวรรณ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ในวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 สำราญมีบทบาทเป็นพิธีกรและโฆษกของเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
จนกระทั่งถึงการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 เริ่มขึ้น สำราญก็กลับมาทำหน้าที่สื่อมวลชน และร่วมชุมนุมอีกครั้ง และถูกแต่งตั้งให้เป็นแกนนำฯรุ่นที่ 2 และต่อมาได้รับเลือกจากสนธิ ลิ้มทองกุล หัวหน้าพรรคการเมืองใหม่ให้เป็นโฆษกพรรค และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคและโฆษกพรรค ในปี พ.ศ. 2553 แต่ได้ลาออกในเวลาต่อมาไม่นาน
สำราญได้เข้าร่วมชุมนุมกับองค์การพิทักษ์สยาม มีบทบาทเป็นพิธีกรและโฆษกของเวทีในยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 สำราญได้เข้าร่วมชุมนุมกับกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) โดยมีบทบาทเป็นโฆษกบนเวทีชุมนุมร่วมกับถนอม อ่อนเกตุพล รวมถึงเป็นผู้ปราศรัยบนรถกระจายเสียงเมื่อมีการเคลื่อนขบวนไปชุมนุมตามสถานที่ต่าง ๆ ด้วย
ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 จากการชุมนุมในครั้งนี้ ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย สำราญ รอดเพชร เป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 52
ภาษาแบกเตรีย
ภาษาแบกเตรีย (Bactrian language) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านกลางที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณแบกเตรียในเอเชียกลาง ซึ่งเคยเรียกว่าโตชาริสถานในอัฟกานิสถาน คาดว่าภาษานี้เป็นภาษาพูดของชาวแบกเตรียในยุคที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพไปถึงเมื่อราว พ.ศ. 220 ตามด้วยช่วงเวลาของการรับวัฒนธรรมกรีกอีก 200 ปี โดยจักรวรรดิเซเลอูซิดตามด้วยราชอาณาจักรกรีก-แบกเตรีย อิทธิพลจากกรีกสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 420 เมื่อมีการรุกรานจากชาวยูเอซิจากภาคเหนือซึ่งเป็นผู้ปรับปรุงอักษรกรีกมาเขียนภาษาแบกเตรีย โดยก่อนหน้านี้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรอราเมอิก
ภาษาแบกเตรียคล้ายกับว่าจะเป็นภาษาราชการคู่กับภาษากรีกในยุคของชาวคูซานที่เป็นลูกหลานของชาวยูเอซิใช้ในจารึกและบนเหรียญ การขยายดินแดนของชาวคูซานทำให้ภาษาแบกเตรียแพร่เข้าสู่อินเดียภาคเหนือและบริเวณอื่น ๆ ของเอเชียกลางไปไกลถึงทูรฟาน เมื่อพบจารึกเกี่ยวกับพุทธศาสนาเขียนด้วยภาษาแบกเตรียในบริเวณนั้น สัทวิทยาโดยทั่วไปของภาษาแบกเตรียคล้ายกับภาษาปาทาน ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอิหร่านยุคกลางอื่น ๆ เช่น ภาษาพาร์เทียนและภาษาซอกเดีย คาดว่าภาษานี้มีการใช้จนถึงพุทธศตวรรษที่ 14
ภาษาเอเวนค์
ภาษาเอเวนค์ (Evenki language) เป็นกลุ่มของภาษาที่ใหญ่ที่สุดในภาษากลุ่มตุงกูซิกเหนือ เป็นกลุ่มที่รวมภาษาเอเวนและภาษาเนกีดัล ใช้พูดโดยชาวเอเวนค์ในรัสเซีย มองโกเลีย และจีน ใน พ.ศ. 2545 มีผู้พูดในรัสเซีย 7,500 คน คำศัพท์พื้นฐานและการผันหน่วยเสียงต่างจากภาษามองโกเลียและภาษากลุ่มเตอร์กิกแต่มีความสัมพันธ์กับภาษากลุ่มตุงกูซิกอื่น ๆ ในบางบริเวณได้รับอิทธิพลจากภาษายาคุตและภาษาบูเรียต รวมทั้งภาษารัสเซียด้วย ใน พ.ศ. 2545 มีชาวเอเวนค์พูดภาษารัสเซียถึง 92.7% ชาวเอเวนค์ในรัสเซียเขียนด้วยอักษรซีริลลิกที่เริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 2463 ส่วนในจีนเขียนด้วยอักษรมองโกเลีย
อักษรซีริลลิกที่ใช้เขียนภาษาเอเวนค์ ได้แก่
แจ็กโอแลนเทิร์น
ตะเกียงฟักทอง หรือ แจ็กโอแลนเทิร์น  เป็นอุปกรณ์ประดับตกแต่งสถานที่ซึ่งนิยมใช้ในเทศกาลฮาโลวีน มีลักษณะเป็นผลฟักทองสีส้ม (ไม่นิยมใช้ฟักทองเอเชีย) แกะสลักเป็นรูปหน้าคนในกริยาต่างๆ โดยมากมักเป็นกริยาแสดงอาการข่มขวัญ หรือโอดครวญ ทั้งนี้ การใช้ตะเกียงฟักทอง เป็นการระลึกถึงแจ็ก ชายชาวนาในตำนานที่หาญกล้าต่อกรกับซาตาน
ประวัติและที่มา.
เรื่องของแจ็กมีการเล่าในตำนานหลายรูปแบบ
ตำนานตะเกียงฟักทองนั้น เป็นเรื่องเล่าโบราณเรื่องหนึ่งของไอร์แลนด์ ซึ่งกล่าวถึงที่มาของชายชาวนาจอมเจ้าเล่ห์ชื่อ แจ็ก ในสมัยของเขา ซาตานจะออกตระเวนขอพืชผลจากชาวบ้าน ซึ่งไม่มีบ้านไหนที่กล้าปฏิเสธ เพราะกลัวต้องคำสาปของซาตานนั่นเอง แต่การขู่เข็ญของซาตานใช้กับแจ็กไม่ได้ เขาไม่กลัวและไม่เคยหยิบยื่นอะไรให้ซาตานเลย วันหนึ่งซาตานจึงแอบมาสำแดงตนให้แจ็กเห็น หวังจะให้เขาเปลี่ยนใจหันมาเกรงกลัวซาตาน แต่เหตุการณ์กลับเป็นตรงข้าม แจ็กใช้อุบายหลอกล่อจนซาตานติดกับดัก หนีไปไหนไม่ได้ แจ็กไม่ยอมปล่อยซาตานจนกว่ามันจะรับปากว่า เมื่อเขาตายแล้วจะไม่นำวิญญาณเขาลงนรกเด็ดขาด ซาตานไม่มีทางเลือกจึงต้องรับปาก
เมื่อแจ็กเสียชีวิตลงด้วยความเป็นคนชั่วเขาจึงไม่ได้ไปสวรรค์ วิญญาณเขาล่องลอยไปยังปากทางนรก และพบกับซาตานคู่อริเก่าอีกครั้ง ตามสัญญาที่ให้ไว้ ซาตานปล่อยวิญญาณของแจ็กไป พร้อมแสงไฟส่องนำทางให้กับวิญญาณแจ็กที่ต้องเร่ร่อน ไม่มีที่ไปอย่างนั้นตลอดกาล ทุกคืนฮาโลวีนวิญญาณของแจ็กจะระหกระเหินไปในความมืด พร้อมแสงไฟส่องที่ครอบด้วยหัวผักกาด ต่อมาเมื่อตำนานนี้เข้ามาในอเมริกา ก็มีการเปลี่ยนมาใช้ผลฟักทองแทนจนทุกวันนี้
ตำนานอื่นมีการเล่าว่า แจ็กเป็นคนขี้เกียจและนิสัยไม่ดี พอไปลงนรกแต่นรกไม่ต้องการตัวจึงส่งกลับมาในโลกให้อยู่ในร่างของฟักทอง
ความเชื่อในวันฮาโลวีน.
สาเหตุที่จัดฮาโลวีนในวันที่ 31 ตุลาคม.
เป็นความเชื่อของชาวเซ็ลต์ (Celt) เป็นกลุ่มชนพื้นเมืองในประเทศอังกฤษ โดยเชื่อว่าทุกวันที่ 31 ตุลาคมของทุกปี จะเป็นวันที่ประตูนรก (โดยเชื่อกันว่าจะถูกเปิดขึ้นมาใน 6 โมงเย็น 6 นาที 6 วินาที ซึ่งถึงแม้จะเป็นแค่วินาทีเดียวแต่ประตูนรกจะใหญ่เท่ากับ 1 เมือง) บรรจบกับมิติโลกมนุษย์กันอย่างพอดี ทำให้เหล่าวิญญาณพยายามหาทางเข้าสิงมนุษย์ ซึ่งวิธีการแก้ไขเพื่อป้องกันไม่ให้วิญญาณเข้าสิงคือ "การปลอมตัว" ทำตัวเป็นผีเสียเอง ด้วยการตกแต่งต่างๆ นานาให้ดูน่ากลัวที่สุด จึงทำให้คนจะต้องหาทางแก้ไขด้วยการปิดไฟในบ้านทุกดวง ให้บ้านมืดมิด ร่วมกับอากาศที่หนาวซึ่งไม่เป็นที่ปรารถนาของบรรดาผีร้าย อีกทั้งยังมีบางส่วนจะแต่งตัวเป็นผีต่างๆ เพื่อกลบเกลือนวิญญาณว่าไม่ใช่คนเป็นนั้นเอง
ประเพณีในวันฮาโลวีน.
ทริกออร์ทรีต.
เด็กจะแต่งชุดตระเวนไปตามบ้านขอเลี้ยง เช่น ลูกกวาด (หรือเงินในบางวัฒนธรรม) ด้วยวลี "ทริกออร์ทรีต" "ทริก" เป็นการขู่กระทำปัญหาแก่เจ้าบ้านหรือทรัพย์สินของเขาหากไม่เลี้ยงเขา (แต่โดยปกติมักนิ่งเฉย) มีขึ้นในเย็นวันที่ 31 ตุลาคม เจ้าบ้านบางคนส่งสัญญาณว่าตนเต็มใจเลี้ยงขนม ตัวอย่างเช่น ประดับเครื่องตกแต่งฮาโลวีนไว้นอกบ้าน บางคนอาจทิ้งขนมไว้ที่ชานบ้าน
การใช้ฟักทอง.
การใช้ฟักทองเนื่องจากหาง่ายกว่าผักกาด ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง และผลใหญ่ เหมาะที่จะนำมาแกะสลักมากกว่าผักกาด อีกทั้งมีสีสันสวยงามกว่าผักกาด (อนึ่งยังมีความเชื่อว่าเมื่อแกะสลักให้ดูน่ากลัวแล้วควรนำไปแขวนหรือวางไว้ที่หน้าต่างหรือประตู จะสามารถปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้) ส่วนชาวไอริชมักนิยมแกะสลักหัวผักกาดเทอนิพ และใส่ไฟในบริเวณด้านใน ซึ่งเป็นการแสดงสัญลักษณ์ของวันฮาโลวีน เพื่อระลึกถึง 'การหยุดยั้งความชั่ว' เพื่อส่งผลบุญให้กับญาติผู้ล่วงลับ และพิธีทางศาสนาเพื่อทำบุญวันปีใหม่
แจ๊ก-โอ'-แลนเทิร์น
ภาษาออสซีเชีย
ภาษาออสซีเชีย (Ossetic/Ossetian/Ossete language) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านใช้พูดในแถบออสซีเชียแถบเทือกเขาคอเคซัส โดยนอร์ทออสซีเชียอยู่ในรัสเซีย ส่วนเซาท์ออสซีเชียอยู่ในจอร์เจีย มีผู้พูดภาษานี้ราว 500,000 คน ภาษานี้มี 35 หน่วยเสียง เป็นพยัญชนะ 26 เสียง สระเดี่ยว 7 เสียง สระประสม 2 เสียง เขียนด้วยอักษรซีริลลิก ในช่วง พ.ศ. 2481–2493 ในเซาท์ออสซีเชียเขียนภาษานี้ด้วยอักษรจอร์เจีย
ประวัติและการจัดจำแนก.
ภาษาออสซีเชียเป็นภาษาพูดและภาษาเขียนของชาวออสซีเตส ซึ่งอยู่ทางตอนกลางของเทือกเขาคอเคซัสและเป็นชนกลุ่มใหญ่ในสาธารณรัฐออสเซเตียเหนือ-อลาเนีย ซึ่งอยู่ในสหพันธรัฐรัสเซียและออสซีเชียใต้ซึ่งเป็นรัฐอิสระโดยพฤตินัยในสาธารณรัฐจอร์เจีย ภาษาออสซีเชียอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอิหร่านตะวันออก กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกตอนเหนือ จึงมีความใกล้เคียงกับภาษาปาทาน และภาษายักโนบี
ในยุคคลาสสิก ภาษาในกลุ่มภาษาอิหร่านได้แพร่กระจายในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอิหร่าน เอเชียกลาง ยุโรปตะวันออก และเทือกเขาคอเคซัส ภาษาออสเซเตียเป็นภาษาเดียวที่อยู่รอดโดยสืบทอดมาจากภาษาไซเทียซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษาอิหร่าน สาขาตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาษาออสเซเตียจัดเป็นภาษาในกลุ่มภาษาอิหร่านเช่นเดียวกับภาษาเคิร์ด ภาษาตาตี และภาษาตาลิช ที่มีผู้พูดจำนวนหนึ่งในเทือกเขาคอเคซัส เป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอลานิกซึ่งเป็นภาษาของชาวอะลานที่เป็นเผ่าในยุคกลางที่สืบทอดมาจากชาวซาร์มาเทียน และเชื่อว่าเป็นลูกหลานภาษาเดียวที่เหลืออยู่ของภาษาซาร์มาเทียน ภาษาที่มีความใกล้เคียงกันมากที่สุดคือภาษายักโนบีในทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นภาษาเดียวที่เหลืออยู่ของกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ ภาษาออสซีเชียมีปัจจัยแสดงพหูพจน์ –ta ซึ่งเหมือนกับในภาษายักโนบี ภาษาซาร์มาเทียน และภาษาซอกเดีย
ระบบการเขียนภาษาออสเซเตียเขียนด้วยอักษรซีริลลิกแต่ต่างจากภาษาอื่นที่มีอักษร Ӕ ӕ บิดาของภาษาออสเซเตียสมัยใหม่คือ กอสตา เซตากูรอฟ ซึ่งเป็นกวี ในรัสเซียเขียนด้วยอักษรซีริลลิก แต่ในจอร์เจียเขียนด้วยอักษรจอร์เจีย หนังสือภาษาออสเซเตียฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2341 และใน พ.ศ. 2387 ได้มีการปรับการใช้อักษรโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซีย Andreas Sjögren มีการนำอักษรละตินมาใช้ในราว พ.ศ. 2463 แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2480 ได้นำอักษรซีริลลิกแบบใหม่มาใช้ ส่วนการเขียนด้วยอักษรจอร์เจียนั้น ได้เพิ่มตัวอักษร 3 ตัวเข้าไปใน พ.ศ. 2363 การใช้อักษรซีริลลิกในออสเซเตียใต้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรจอร์เจียอีกใน พ.ศ. 2497 เคยมีการนำอักษรอาหรับมาใช้ใน พ.ศ. 2482 แต่ก็เป็นในระยะเวลาสั้นๆ
หนังสือที่พิมพ์ในภาษาออสเซเตียเล่มแรกพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2341 หนังสือพิมพ์ฉบับแรก Iron Gazet ตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 ในวลาดิกาฟกัส การแปลไบเบิลเป็นภาษาออสเซเตียสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2553 ภาษาออสเซเตียเป็นภาษาราชการทั้งในออสเซเตียเหนือและออสเซเตียใต้คู่กับภาษารัสเซีย แต่การใช้อย่างเป็นทางการถูกจำกัด มีหนังสือพิมพ์รายวัน 2 ฉบับในออสเซเตียคือ Ræstdzinad (Рæстдзинад, "ความจริง") ในออสเซเตียเหนือและXurzærin (Хурзæрин, "ดวงอาทิตย์") ในออสเซเตียใต้ หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นใช้ภาษาออสเซเตียในบางบทความ มีวารสารรายเดือน Max dug (Мах дуг, "ยุคของเรา") ที่ตีพิมพ์กวีนิพนธ์และนิยายในภาษาออสเซเตียเป็นครั้งคราว ภาษาออสเซเตียมีสอนในโรงเรียนมัธยม ผู้พูดเป็นภาษาแม่จะเรียนวรรณคดีออสเซเตีย
ภาษากามาโย
ภาษากามาโย เป็นภาษาที่มีผู้พูดไม่มากนักใน เมืองบิสลิก ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน กลุ่มย่อยวิซายัน
ภาษาบัชการ์ดี
ภาษาบัซการ์ดี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ ที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านในจังหวัดเกอร์มาน ซิสสถานและบาลูเชสถาน และโฮร์โมสกัน มีสำเนียงการพูดแตกต่างกันมากมาย
วัฏจักรชีวธรณีเคมี
ธงชาติเยเมน
ธงชาติเยเมน (อาหรับ :علم اليمن) แบบปัจจุบันเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นริ้ว 3 สี ความกว้างเท่ากันตามแนวนอน ได้แก่ สีแดง สีขาว และสีดำ ซึ่งเป็นสีกลุ่มชนอาหรับ (Pan-Arabic colors) ประกาศใช้เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 อันเป็นวันรวมชาติ สาธารณรัฐอาหรับเยเมน (เยเมนเหนือ) และ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมน (เยเมนใต้) กลับเป็นประเทศเดียวกันอีกครั้ง
ธงชาติในอดีต.
ฮัลโลวีน
แฮลโลวีน
แดนซ์แดนซ์เรโวลูชัน ซูเปอร์โนวา
แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน ซูเปอร์โนวา  เป็นเกมเต้นภาคต่อในปี พ.ศ. 2549 โดยบริษัทโคนามิจำกัด ในประเทศญี่ปุ่นได้วางแผงในแบบตู้เกม เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2549, วางแผงในเป็นแบบ เพลย์สเตชัน 2 เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2550 ส่วนประเทศสหรัฐอมริกาวางแผงในแบบตู้เกม เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2549, วางแผงในเป็นแบบเพลย์สเตชัน 2 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2549, และแถบยุโรป วางแผงในแบบตู้เกม เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2549 วางแผงในเป็นแบบเพลย์สเตชัน 2 เมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2550
เป็นเกมเต้นภาคต่อจาก แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน เอกซตรีม 2 (DDR Extreme 2) ของสหรัฐ และแดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน สไตรค์ (DDR STR!KE) ของญี่ปุ่น นี้ มีลักษณะเด่นขึ้น เมื่อผู้เล่น เล่นเกมเต้น จะได้เห็นตัวละครเต้นบนฉากเต้น และมีลักษณะที่ดูโดดเด่นมากขึ้น เพลงบรรจุต่าง ๆ ในประเภทตู้นั้น บรรจุรวมกับเพลงจากภาคที่แล้วได้มากกว่า 300 เพลง ถือได้ว่า เกมเต้นภาคนี้
บรรจุเพลงได้มากที่สุดในเกมเต้นภาคที่ผ่านมา รวมทั้งเพลงใหม่ ๆ ที่สร้างความสนุกสนานให้กับผู้เล่นได้อย่างทุกเพศทุกวัย รวมไปถึงหมวดเกมต่าง ๆ ในประเภทเล่นตามบ้าน ก็สามารถสร้างความสนุกให้กับผู้เล่นได้เช่นกัน
รายชื่อเพลงใหม่ที่ถูกบรรจุในเกมเต้นภาคนี้ ซึ่งประกอบไปด้วยเพลงในตาราง ซึ่งเรียงลำดับตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ โดยที่แถบสีแดงจะเป็นเพลงยากประจำภาคนี้
กรุงคาบูล
ลูกบาศก์มรณะ
ลูกบาศก์มรณะ (Cube) เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญ และเป็นไตรภาคที่ 1 ของภาพยนตร์ชุด "ลูกบาศก์มรณะ" กำกับการแสดงโดย วินเซนโซ นาตาลี (Vincenzo Natali) ออกฉายครั้งแรกในประเทศแคนาดาเมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2540 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ คะเนเดียนฟิล์มเซนเตอร์ (Canadian Film Centre) สร้างขึ้นด้วยงบประมาณที่ไม่มากนักแต่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
เนื้อเรื่องเริ่มจาก "แอลเดอร์สัน" ตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกประหลาด เป็นห้องทรงลูกบาศก์ซึ่งมีประตูทั้งหกด้าน (ผนัง เพดาน และพื้น) เมื่อเขาลองเปิดประตูออกไปก็พบกับห้องที่คล้ายกันนี้อีก เมื่อเขาเดินเข้าไปก็พบกับกับดักในห้องนั้นที่ฟันร่างของเขาขาด
จากนั้น บุคคลกลุ่มหนึ่งได้เดินทางผ่านห้องต่าง ๆ มาพบกันในอีกห้องหนึ่ง ประกอบด้วย "เควนทิน", "เวิร์ท", "ฮอลโลเวย์", "เรนส์", และ "ลีเวน" พวกเขาทั้งหมดไม่มีใครรู้ว่ามาอยู่ที่แห่งนี้ได้อย่างไร แต่พวกเขารับรู้ว่าสถานที่แห่งนี้ได้กักขังพวกเขาเหมือนคุก และบางห้องมีกับดักรูปแบบต่าง ๆ อาทิใบมีด ลวด ลูกธนู น้ำกรด หนาม ไมโครเวฟ ฯ ลฯ พวกเขาจึงตัดสินใจรวมตัวกันเพื่อหาทางออกจากสถานที่แห่งนี้ และตรวจสอบห้องกับดักโดยการโยนรองเท้าเข้าไปแล้วดึงกลับมา
ลีเวน ผู้ซึ่งมีความสามารถพิเศษในด้านคณิตศาสตร์ พบว่าห้องต่าง ๆ มีชุดตัวเลขเก้าหลักสลักไว้ที่ทางเชื่อมระหว่างห้องซึ่งไม่เหมือนกัน และพบว่าหนึ่งห้องซึ่งมีกับดักมีตัวเลขเป็นจำนวนเฉพาะ เธอจึงอนุมานว่าห้องที่มีเลขเป็นจำนวนเฉพาะจะต้องเป็นห้องกับดัก และเมื่อเควนทินพยายามจะเปิดประตูที่อยู่บนเพดาน "คาซาน" คนที่เจ็ดก็ตกลงมา เขามีลักษณะเป็นผู้พิการทางสมองหรือออทิสติก และภายหลังดูเหมือนเป็นภาระให้แก่พวกเขาทุกคน
เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาเดินทางกลับมายังห้องเดิมและได้รับรู้ว่าห้องต่าง ๆ สามารถเคลื่อนที่ได้ ความคิดเห็นที่ไม่ลงรอยกันของพวกเขาทำให้เกิดการแบ่งกลุ่ม เกิดความเครียดและความขัดแย้ง บางคนแยกตัวออกไปโดยไม่ฟังคนอื่นทำให้เจอห้องกับดักและเสียชีวิต ซึ่งห้องที่มีกับดักนั้นไม่ใช่จำนวนเฉพาะ ทฤษฎีของลีเวนจึงผิด ลีเวนจึงคิดหาวิธีใหม่และพบว่าตัวเลขเหล่านั้นเป็นกำลังของจำนวนเฉพาะ (จำนวนเฉพาะหลายตัวคูณกัน) พวกเขาจึงมีสิ่งใหม่ที่ต้องทำคือการแยกตัวประกอบของเลขสามหลัก 3 จำนวน ต่อมาพวกเขาได้สังเกตเห็นพฤติกรรมของคาซานว่าสามารถแยกตัวประกอบได้อย่างง่ายดาย คาซานสามารถบอกได้ว่าห้องไหนเป็นจำนวนเฉพาะแท้ได้เร็วพอ ๆ กับที่ลีเวนพูด
พวกเขาเดินไปจนถึงห้องที่อยู่ริมสุดและลองเปิดประตู พบว่าเป็นเหวลึกในความมืดและมี "ช่องทางออก" อยู่ฝั่งตรงข้ามแต่ไกลเกินกว่าจะข้ามไปได้ ชั่วครู่ก็มี "ห้องสะพาน" เคลื่อนที่มาแทนช่องว่างดังกล่าว พวกเขารู้ว่าห้องสะพานจะคงอยู่ในเวลาไม่นาน พวกเขา (ยกเว้นคาซาน) โต้เถียงกันและเกิดการสังหารกันขึ้น ลีเวนเสียชีวิต คาซานได้ลอดทางออกออกไปเป็นคนแรก เควนทินที่กำลังจะออกตามไปก็ถูกเวิร์ทดึงขาไว้อยู่ตรงช่องทางเชื่อม สักครู่ห้องสะพานเริ่มเคลื่อนที่ตัดร่างของเควนทินเสียชีวิต และห้องสะพานเคลื่อนที่กลับลงไปด้านล่างในเหวลึก เหลือเวิร์ทอยู่ในสถานที่แห่งนั้นอยู่คนเดียว
คาซาน (ผู้เป็นออทิสติก) เท่านั้นที่ได้รอดชีวิตจากห้องทรงลูกบาศก์ คาซานเดินเข้าสู่แสงสว่างสีขาวและจบเรื่อง ซึ่งแสงสว่างนั้นเพื่อจุดประสงค์ในการเปิดเผยเรื่องทั้งหมดในกำเนิดลูกบาศก์มรณะ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นความคิดเริ่มแรกของนาตาลีผู้เขียนบทก็ตาม
ชื่อตัวละครแต่ละตัวเป็นการดัดแปลงชื่อทัณฑสถานหลายแห่งจากประเทศต่าง ๆ สามารถสรุปได้ดังนี้
ห้องกับดัก.
ห้องกับดักที่ปรากฏในภาพยนตร์มีไม่มากนัก สามารถแจกแจงได้ดังนี้
แดเนี่ยล เคร็ก
จอร์จ ลาเซนบี้
ภาษาพีท
เลแซ็งดิสป็องซาบล์
เลแซ็งดิสป็องซาบล์  เป็นอัลบั้มรวมรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ในฝรั่งเศส
อัลบั้มนี้จัดจำหน่ายโดย SMM โดยไม่มีการประชาสัมพันธ์ใด ๆ ทั้งสิ้น เพลงที่รวบรวมไว้ก็เป็นเพลงเช่นเดียวกับอัลบั้มรวมเพลงก่อนหน้า ซึ่ง ซีดีนี้ ได้ออกขายในรูปแบบ ดิจิแพ็ก
อัลบั้มนี้ขายได้ประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ดิเออร์ลีซิงเกิล
ดิเออร์ลีซิงเกิล  คืออัลบั้มรวบรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในเนเธอร์แลนด์
หนังสือแนวกับซีดีได้บรรจุเนื้อร้องของเพลงไว้ ซึ่งเป็นการร่วมรวมเพลงยุค 1980 - 1989 อย่าง "Ce n'était qu'un rêve," "L'amour viendra," และ "Ne partez pas sans moi" (บรรเลงเพลง) อัลบั้มนี้จำหน่ายโดย BR Music โดยไม่มีการส่งเสริมใดๆ
ยอดขายประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ซีลซูว์ฟีแซแดเม
"สำหรับเพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ ซีลซูว์ฟีแซแดเม (เพลง)"
ซีลซูว์ฟีแซแดเม  เป็นอัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 19 และอัลบั้มที่ 24 ในทั้งหมด ในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่ออัลบั้มว่า "S'il suffisait d'aimer / If Only Love Could Be Enough"
โครงการของเซลีน ดิออน และฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน ผู้ทำงานร่วมกันในอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่าง "เดอ"  ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในอัลบั้มนี้ อัลบั้มประกอบไปด้วยซิงเกิลเพลงป๊อปเรียบง่ายอย่าง "โซราซูรี" และ "Je chanterai"
"ซีลซูฟีเซเดเม" ได้รับรางวัลจูโน่ในสาขาอัลบั้มฝรั่งเศสยอดขายดีเด่น
เซลีน ดิออน แสดงเพลง "Terre" สดระหว่าง Gala de l'ADISQ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เธอประเชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ระหว่าง "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ซึ่งแสดงที่ สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส ในปารีส บันทึกเสียงและวางจำหน่ายในอัลบั้ม "โอเกอร์ดูสตาด"  ประกอบด้วย 5 เพลงจากอัลบั้ม " ซีลซูว์ฟีแซแดเม"
บางเพลงในอัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ได้บรรจุในอัลบั้ม "องเนอช็องช์ปา" อัลบั้มรวมเพลงฮิตภาษาฝรั่งเศสของเธอในปี พ.ศ. 2548 นอกจากนี้วิดีโอเบื้องหลังการทำงานของอัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ได้บรรจุในส่วนพิเศษของ ดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 แบบซีดี 2 แผ่นคู่กับอัลบั้ม "เดอ" และวางจำหน่ายอีกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 แบบซีดี 3 แผ่น พร้อมกับ "เดอ" และ "อูว์นฟีย์เอกัทร์ติป" และในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" วางจำหน่ายอีกครั้งในสวิตเซอร์แลนด์แบบดิจิแพ็ก
อาธีน่าและเซนต์แห่งอาธีน่า
Au cœur du stade (อัลบั้มของเซลีน ดิออน)
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (สหรัฐอเมริกา)
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (List of fields of doctoral studies) นี้จัดทำขึ้นโดย "ศูนย์วิจัยความเห็นแห่งชาติ" ( หรือ NORC) ที่ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก สหรัฐอเมริกาจากการสำรวจปริญญาเอกที่มีผู้จบการศึกษารายปี โดยจัดทำให้กับมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติ และหน่วยงานของรัฐบาลกลางอีกหลายหน่วยงานในสหรัฐฯ
ทั้งหมดนี้คือสายวิชาการศึกษาระดับปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยที่มุ่งสู่ปริญญาดุษฎีบัณฑิตปรัชญา ( หรือ Ph.D.) และการศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ( Ed.D 1หรือ D.Ed) ที่เปิดสอนในสหรัฐฯ ซึ่งในปีการศึกษา 2547-2548 พบว่าร้อยละ 90.3 ของปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยจำนวน 43,354 ปริญญาในสหรัฐฯ ปริญญาเป็น Ph.D. และร้อยละ 7.0 เป็น Ed.D. การศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวิชาชีพ  เช่น แพทยศาสตร์ ( - M.D.) และปริญญาเอกด้านกฎหมาย ( - J.D.) ไม่นับรวมในรายชื่อนี้
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก
อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย
อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย (; เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ที่กรุงดาการ์ ประเทศเซเนกัล) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ตำแหน่งกองหลัง
ดียาญ-ฟาย เป็นที่จดจำจากการเล่นฟุตบอลที่ประเทศอังกฤษ เคยเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับโบลตัน วอนเดอเรอส์, นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด, สโตก ซิตี และ ฮัลล์ ซิตี รวมถึงเคยเล่นในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปให้กับเวสต์แฮม ยูไนเต็ดและฮัลล์ ซิตี
โดยเขาเคยเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโตก ซิตี ในฤดูกาล 2008–2009 และช่วยให้สโมสรได้ตำแหน่งรองแชมป์เอฟเอคัพ ในฤดูกาล 2010–2011 นอกจากนี้เขายังเคยได้ตำแหน่งรองแชมป์อีเอฟแอลแชมเปียนชิปกับฮัลล์ ซิตี ในฤดูกาล 2012–2013 และช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาในพรีเมียร์ลีก
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ. 2549
ประเทศสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
ประเทศสาธารณรัฐโปรตุเกส
ประเทศสาธารณรัฐไอร์แลนด์
ประเทศสาธารณรัฐอิตาลี
เอาท์ไซเดอร์
เอาท์ไซเดอร์  เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติไทย-ออสเตรเลีย ในช่วงทศวรรษ 1990s มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักจากเพลง 'ทิ้ง'
ความเป็นมาของวงเอาท์ไซเดอร์.
ปลายปี พ.ศ. 2534 แทน ปัณฑุรอัมพร หนุ่มไทยจากประเทศออสเตรเลีย พร้อมด้วยเพื่อนชาวออสเตรเลียนอีก 3 คน คือ จอห์นนี่ สจ๊วร์ท (กีตาร์ลีด), กอร์ดอน เบลค (เบส และ โปรดิวเซอร์) และ คาร์ล มานูเอลล์ (กลอง) รวมกันเป็น "เอาท์ไซเดอร์" โดยออกอัลบั้มเดียวกันกับชื่อวงในสังกัด อาร์.เอส.โปรโมชั่น ของไทย งานเพลงชุด เอาท์ไซเดอร์ ไม่ประสบความสำเร็จทางด้านการตลาดมากนัก แต่ก็เป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังเพลงกลุ่มหนึ่ง เพลง 'ทิ้ง' กับ 'รู้สึกดี ๆ' ของพวกเขา เป็นสองเพลงฮิตซึ่งยังคงได้ยินได้ฟังกันอยู่เสมอ โดยเฉพาะเพลง ทิ้ง มีการนำไปร้องต่อในสตูดิโออัลบั้มของ พัชริดา วัฒนา, อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง และอีกมากมาย
หลังจากชุดแรก สมาชิกทั้งสี่บินกลับไปออสเตรเลีย และเงียบหายไปเกือบ 3 ปี ก่อนจะบินกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 และออกงานอัลบั้มชุดที่สอง ใช่ กับค่ายเอ็มสแควร์ โดยการนำเสนอตัวงานคราวนี้เน้นไปที่การทำงานร่วมกัน ระหว่าง แทน กับ จอห์นนี่ จัสติน (โปรดิวเซอร์) โดยแทนรับหน้าที่แต่งทั้งคำร้องและทำนอง
ปัจจุบัน แทน ประกอบธุรกิจส่วนตัวอยู่ใน เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
Outsider (พ.ศ. 2534).
คำร้อง/ทำนอง: แทน ปัณฑุรอัมพร ยกเว้น รักในอากาศ,เก็บไว้คนเดียว โดย ธนพล อินทฤทธิ์, Shed no tears โดย กอร์ดอน เบลคและจอห์นนี่ สจ๊วร์ท
ABTV
อัลเตอร์เนทีฟ ร็อก
สัญญาอนุญาตของกนูประเภทเอกสารเสรี
สามหนุ่มสามมุม
แก๊สอาร์กอน
แก๊สนีออน
อะลูมินัม
ไททาเนียม
เจอร์มาเนียม
เยอร์เมเนียม
ยิตเตรียม
พัลลาเดียม
พัลเลเดียม
โปรมีเทียม
อิลลิเนียม
ฟลอเรนเทียม
ตสองขะปะ
Information sciences
ซงคะปะ
พายุโซนร้อนกำลังแรงเลกีมา
ลากีมา  ชื่อพายุที่พัดเข้าเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ช่วงปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 ถึง ตุลาคม พ.ศ. 2550 ผ่านทางประเทศฟิลิปปินส์
เวียดนาม ลาว และไทย ตามลำดับและสร้างคววมเสียหายแก่ประชาชนจำนวนหนึ่ง
มีผู้เสียชีวิต 9 คนและสูญหาย 1 คน และบาดเจ็บจำนวนมาก
ลากีมา เข้าสู่ เวียดนาม ด้วยความเร็ว 117 กม.ต่อชั่วโมง มีผู้เสียชีวิต 3 คนและรับบาดเจ็บอย่างน้อย 58 คน ในจังหวัดฮา ทินห์ และ กว่าง บินห์
เคลื่อนตัวเข้าใกล้ประเทศไทยแนวจังหวัดหนองคายและนครพนมประมาณเวลา 10.00 น. 4 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ควิชดิช
ภาษามิงเกรเลีย
ภาษามิงเกรเลีย  หรือ ภาษาเมเกรเลีย (; , ) เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ภาษานี้เคยเรียกว่าภาษาไอเวอเรียนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25
ทางยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ใน "ภาษาใกล้สูญแน่นอน"
ภาษามิงเกรเลียอยู่ในกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ ใกล้เคียงกับภาษาลาซ ซึ่งเริ่มแตกต่างกันเมื่อราว 500 ปีที่ผ่านมา หลังจากชุมชนของชาวมิงเกรเลียทางเหนือและชาวลาซทางใต้ ถูกแยกออกจากกันเนื่องจากการรุกรานของตุรกี ใกล้เคียงกับภาษาจอร์เจียน้อยและห่างไกลจากภาษาสวาน ภาษามิงเกรเลียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาในกลุ่มเดียวกันเลย แม้จะมีการกล่าวว่าผู้พูดภาษานี้ยังจำคำศัพท์ภาษาลาซได้บ้าง นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้ภาษามิงเกรเลียและภาษาลาซเป็นสำเนียงของภาษาซันซึ่งเป็นภาษาก่อนที่จะแยกออกจากกัน ในทางปฏิบัติ ไม่มีใครพูดภาษาซานแล้ว ผู้พูดภาษามิงเกรเลียยังมีอยู่ราว 100,000–400,000 คน
หนังสือภาษามิงเกรเลียเก่าสุดตีพิมพ์ในพุทธศตวรรษที่ 24 หนังสือพิมพ์ภาษามิงเกรเลียเริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2473–2481 ปัจจุบันมีการพยายามฟื้นฟูการใช้ภาษานี้ เช่นมีการสร้างพจนานุกรมมิงเกรเลีย–จอร์เจีย และมิงเกรเลีย–เยอรมัน
ภาษามิงเกรเลียเขียนด้วยอักษรจอร์เจีย
จักรวรรดิอินคา
จักรวรรดิอินคา  (ค.ศ. 1438-1533) เป็นจักรวรรดิโบราณที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ในยุคก่อนโคลัมบัส จักรวรรดิอินคามีอำนาจขึ้นบริเวณที่ราบสูงของประเทศเปรูในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ช่วงปี ค.ศ. 1438 ถึง 1533 อินคาขยายอาณาจักรโดยทั้งสันติวิธีและวิธีทางการทหาร จนสามารถปกครองดินแดนส่วนใหญ่ทางด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ซึ่งในปัจจุบันคือประเทศเปรู ประเทศเอกวาดอร์ ตอนใต้ของประเทศโคลอมเบีย ภาคตะวันตกและภาคใต้ของประเทศโบลิเวีย ตอนเหนือของประเทศชิลี และบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา ชาวอินคาเชื่อว่ากษัตริย์ของตนเป็น "บุตรของพระอาทิตย์" ภาษาราชการคือภาษาเกชัว
ชื่อของจักรวรรดิอินคาในภาษาเกชัว คือ "ตาวันตินซูยู (Tawantinsuyo)" ซึ่งมีความหมายว่าภูมิภาคทั้งสี่ ชาวอินคาส่วนมากนับถือลัทธิบูชาเทพเจ้าถาวร จักรวรรดิอินคาถูกแบ่งออกเป็นสี่เขต โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองกุสโก ซึ่งเป็นทั้งศูนย์กลางการปกครอง การเมืองและการทหาร
อารยธรรมอินคา.
ชาวอินคาไม่มีการประดิษฐ์ตัวอักษร แต่ชาวอินคามีการบันทึกโดยใช้การผูกเชือกหลากสีเป็นปมรูปแบบต่าง ๆ ที่เรียกว่ากีปู
สังคมอินคาเป็นสังคมที่มีการแบ่งวรรณะ โดยชาวอินคาที่มีวรรณะต่ำจะต้องมีหน้าที่ทำเกษตรกรรม และต้องนำผลิตผลที่ได้ไปถวายกษัตริย์อินคา
ชาวอินคาเลี้ยงยามา (llama) ซึ่งเป็นสัตว์ในตระกูลอูฐไว้เป็นสัตว์บรรทุกสัมภาระข้ามภูเขา
ชาวอินคาเชื่อว่าดวงอาทิตย์เป็นผู้ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ของตน และยังนับถือ ดวงจันทร์ ดาว และโลกด้วย หรือแม้แต่ภูเขา แม่น้ำ ต้นไม้ ชาวอินคาก็เชื่อว่ามีเทพเจ้าประจำ
ราชอาณาจักรกุสโก.
ชาวอินคาเริ่มอาศัยในบริเวณกุสโกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พวกเขาตั้งนครรัฐกุสโกภายใต้การนำของมันโก กาปัก ในปี 1438 พวกเขาเริ่มขยายดินแดน ตามคำสั่งของซาปา อินคา ปาชากูตี จนทำให้นครรัฐเล็ก ๆ มีอำนาจควบคุมบริเวณส่วนใหญ่ของเทือกเขาแอนดีส
การเปลี่ยนระบบเป็นจักรวรรดิตาวันตินซูยู.
ปาชากูตีจัดระบบราชอาณาจักรกุสโกใหม่ให้กลายเป็นจักรวรรดิตาวันตินซูยู ซึ่งใช้ระบบสหพันธรัฐ โดยมีรัฐบาลกลางที่มีกษัตริย์เป็นประมุข และรัฐบาลท้องถิ่นสี่เขต ได้แก่ชินไชย์ซูยู (เขตเหนือ) อันตีซูยู (เขตตะวันออก) กุนตีซูยู (เขตตะวันตก) และกูยาซูยู (เขตใต้) สันนิษฐานกันว่าปาชากูตีเป็นผู้สร้างมาชูปิกชูขึ้นเป็นบ้านพักในหน้าร้อน
ปาชากูตีมักส่งสายสืบไปหาข้อมูลเกี่ยวกับระบบการปกครอง อำนาจทางการทหารและความร่ำรวยของพื้นที่ที่พระองค์ต้องการจะขยายอาณาเขต แล้วจึงส่งสารอธิบายถึงประโยชน์ของการอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิไปยังหัวหน้าของดินแดนนั้น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ตอบรับและถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโดยสันติ บุตรของผู้นำจะถูกนำตัวเข้ามายังกุสโกเพื่อให้ศึกษาระบบบริหารของอินคาแล้วจึงส่งกลับดินแดนของตน ซึ่งระบบนี้ทำให้ดินแดนใหม่รับแนวคิดของอินคาเข้าไป