pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)
ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม
เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้.
เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา
แหล่งมรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา
สาธารณรัฐเบนิน
สาธารณรัฐแคเมอรูน
สาธารณรัฐอาหรับอียิปต์
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปีย
สาธารณรัฐมาดากัสการ์
สาธารณรัฐมาลาวี
สาธารณรัฐมาลี
สาธารณรัฐโมซัมบิก
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย
สาธารณรัฐโตโก
สาธารณรัฐตูนิเซีย
สาธารณรัฐแซมเบีย
สาธารณรัฐซิมบับเว
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปเอเซีย-แปซิฟิค
แกร์ฮาร์ด ชโรเดอร์
จอห์น อาดัมส์
จอห์น ควินซี อาดัมส์
แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์
เอ็มทีวี ไทยแลนด์
ลักกี้สตาร์
ลัคกี้สตาร์
ลักกี้ สตาร์
Lucky star
Luckystar
ลักกี้ ☆ สตาร์
อินทรีย์คิ้วขาว
รูปสี่เหลี่ยมจตุรัส
ฆวน เด เอร์เรรา
ฆวน เด เอร์เรรา (; พ.ศ. 2073 - พ.ศ. 2136) เป็นสถาปนิกและนักคณิตศาสตร์ชาวสเปน
เอร์เรราเป็นสถาปนิกที่ได้รับการอ้างถึงมากที่สุดในราชอาณาจักรสเปนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นผู้นำแนวทางการออกแบบของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาไปสู่จุดสูงสุดในสเปน ชื่อของเขาได้รับการนำไปเป็นชื่อเล่นของโบสถ์ซานโลเรนโซว่า "เอร์เรเรียโน" (Herreriano) รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เขาสร้างขึ้นได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวแทนของยุคพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 และบรรพบุรุษชาวออสเตรียของพระองค์
เอร์เรรามีความสนใจที่หลากหลายตามลักษณะของปราชญ์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา หนึ่งในวิชาความรู้ที่เขามีความเชี่ยวชาญมากที่สุดคือ หลักการของรูปทรงและคณิตศาสตร์ (Geometry and Mathematics) เขาได้เข้าร่วมให้การสนับสนุนกองทัพของจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ในการทำสงครามกับเยอรมนี อาณาจักรฟลันเดอส์ และอิตาลี
ฆวน เด เอร์เรรา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบายาโดลิดใน ค.ศ. 1548 เขาเริ่มทำงานในฐานะสถาปนิกใน ค.ศ. 1561 โดยทำงานในโครงการพระราชวังแห่งเมืองอารังฆูเอซ (Royal Palace of Aranjuez)
ในการสร้างโบสถ์บายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1563 เขาได้ทำงานร่วมกับฆวน เบาติสตา เด โตเลโด ค.ศ. 1562 นอกจากนี้เอร์เรราได้เขียนตำราเกี่ยวกับดาราศาสตร์ขึ้นเช่นกัน (Libro del saber de astronomía) หลังจากการเสียชีวิตของฆวน เบาติสตา ใน ค.ศ. 1567 เอร์เรราก็ได้เข้าทำการสานงานต่อในโครงการทั้งหมด หลายโครงการได้มีการปรับเปลี่ยนไปสู่รูปแบบที่เอร์เรรา นิยมชมชอบ และได้มีการทดลองสร้างรูปแบบใหม่ ๆ ที่เป็นแบบเรียบง่าย (sober style) แตกต่างจากสถาปัตยกรรมที่อยู่ในยุคนั้น ๆ โดยมีหลักการอยู่ที่ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของเส้นนอนที่หนักแน่นและการใช้วัสดุแท้ (nude use of materials) ไม่มีการตกแต่งบนตัววัสดุ
เขาได้ทำการออกแบบรูปด้านทางตะวันตกใหม่ทั้งหมด และได้คิคระบบหลังคาขึ้นใหม่ ซึ่งยังคงเป็นรูปแบบที่สถาปนิกชาวสเปนยังคงใช้มาทุกวันนี้
แผนผังของอาสนวิหารบายาโดลิดและหอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการออกแบบโดยเอร์เรรา เขาเป็นสถาปนิกที่ออกแบบร่างของจัตุรัส[[ปลาซามายอร์]ที่โด่งดังใน[[มาดริด|กรุงมาดริด]]อีกด้วย
[[หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2073]]
[[หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16]]
[[หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสเปน]]
[[หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวสเปน]]
พันธมิตรฝ่ายกบฏ (สตาร์ วอร์ส)
ไอ้ด่างเกยชัย
ไอ้ด่างเกยชัย เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่
ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี
แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับไอ้ด่างบางมุด ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่"คลองบางมุด" อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง
ชิบ จิตนิยม
ชิบ จิตนิยม เป็นเจ้าของรายการ จับกระแสโลก รองจากคุณสุทธิชัย หยุ่น ทางทีไอทีวี หลังจากนั้นก็ลาออกมาอยู่ที่ช่อง 7HD ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวร่วม ช่วง เป็นข่าวเพื่อนบ้านกับเอเชียคอนเน็ค ในข่าวชาวบ้าน วันจันทร์-วันอาทิตย์ ทางช่อง 3 เอสดี และ ผู้ประกาศข่าว ช่วง World Connect ใน Weekend Life วันเสาร์-วันอาทิตย์ ทางช่อง 3 แฟมิลี่
อะคล็อกเวิร์กออรินจ์
อะคล็อกเวิร์กออรินจ์  เป็นภาพยนตร์ไซไฟดิสโทเปีย(dystopian sci-fi) ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 กำกับโดยสแตนลีย์ คูบริก สร้างจากนิยายชื่อเดียวกันของ ที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 เป็นเรื่องของสังคมในโลกอนาคตที่เต็มไปด้วยแก๊งอันธพาล โดยนำเสนอผ่านบทของอเล็กซ์ เด็กหนุ่มเลือดร้อน หัวหน้าแก๊งอันธพาลที่สวมเสื้อสีขาว หมวกสีดำ เป็นเอกลักษณ์ นิยมความรุนแรง ชอบทำลายข้าวของชาวบ้าน (อเล็กซ์รับบทโดยมัลคอล์ม แมคโดเวลล์ นักแสดงชาวอังกฤษ)
เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายใหม่ ๆ ถูกต่อต้านและวิพากษ์วิจารณ์ ถึงความรุนแรง เรื่องเพศ และการส่งเสริมความเลวร้ายต่อสังคม เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาโดยถูกจัดเรตของภาพยนตร์เป็นระดับเอกซ์เนื่องจากความรุนแรง ภายหลังจึงปรับเป็นระดับอาร์ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากคูบริกตัดฉากความยาว 30 วินาทีออกไป
แต่ในเวลาต่อมา "อะคล็อกเวิร์กออรินจ์" กลับได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์ไซไฟที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่ง ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 สาขา
ฮวน เดอ ฮาเรร่า
ทรงลิ่ม
ทรงลิ่ม  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยม 2 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมคางหมู 3 หน้า มี 6 จุดยอดและ 12 ขอบ ทรงลิ่มเป็นหนึ่งในพริสมาทอยด์ (prismatoid) ที่มีจุดยอดที่ฐานด้านหนึ่งเพียง 2 จุด หรืออาจจัดได้เป็นคิวโพลาสองเหลี่ยมก็ได้
ปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) เป็นกรณีพิเศษของทรงลิ่มที่มีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าที่ขนานกันทั้งสองหน้า
ปริมาตรของทรงลิ่ม "V" สามารถหาได้จากสูตรนี้
เมื่อพื้นที่ของฐานรูปสี่เหลี่ยมเท่ากับ "a" × "b" และ "c" เป็นขอบด้านบนที่ขนานกับฐานนั้น
ส่วน "h" เป็นความสูงที่วัดจากฐานสี่เหลี่ยมขึ้นไปยังขอบด้านบน (ตามรูป)
กาละมัง
คิวโพลา
คิวโพลา หรือ รูปทรงถ้วยคว่ำ (, พหูพจน์: cupolae) คือทรงหลายหน้าชนิดหนึ่งที่เกิดจากการเชื่อมระหว่างรูปหลายเหลี่ยมสองรูปที่ขนานกัน โดยที่จำนวนเหลี่ยมของรูปหนึ่งเป็นสองเท่าของอีกรูปหนึ่ง เช่น รูปสี่เหลี่ยมกับรูปแปดเหลี่ยม เป็นต้น และหน้าด้านข้างประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมสลับกับรูปสามเหลี่ยม ลักษณะจึงคล้ายกับกะลาครอบ การเรียกชื่อคิวโพลาจะเรียกด้านที่มีเหลี่ยมน้อยกว่าเป็นหลัก และคิวโพลาก็เป็นพริสมาทอยด์ (primatoid) ชนิดหนึ่ง
คิวโพลาสามเหลี่ยม คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส และคิวโพลาห้าเหลี่ยม ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จัดได้เป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) ซึ่งคิวโพลาเหล่านี้สามารถตัดส่วนหนึ่งออกมาจากคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) และรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron) ตามลำดับ
สำหรับคิวโพลาหกเหลี่ยมด้านเท่า ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จะกลายเป็นรูปทรงที่แบนราบอยู่บนระนาบสองมิติ
ออกทาฮีดรอน
เฮกซาฮีดรอน
เหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ พ.ศ. 2533
เหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ พ.ศ. 2533 เป็นอุบัติเหตุแก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ในคืนวันจันทร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2533 มีผู้เสียชีวิต 88 คน และบาดเจ็บอีก 36 คน แต่บันทึกโบแดงกล่าวว่ามีผู้เสียชีวิต 91 ศพ ส่วนจตุพล ชมภูนิช นักแสดง วิทยากรและนักพูด กล่าวว่ามีผู้เสียชีวิตร่วม 100 ศพ นับเป็นข่าวอุบัติเหตุที่ครึกโครมที่สุดในสมัยนั้น
เหตุการณ์โศกนาฎกรรม.
เหตุเกิดเวลาประมาณ 22.00 น. นายสุทัน ฝักแคเล็ก ลูกจ้างบริษัทอุตสาหกรรมแก๊สสยาม จำกัด ("ปัจจุบันคือ บริษัท สยามแก๊ส แอนด์ ปิโตรเคมีคัลส์ จำกัด (มหาชน)") ขับรถบรรทุกแก๊สของบริษัทลงทางด่วนเพชรบุรีตัดใหม่ด้วยความเร็วเพื่อให้พ้นไฟแดง แต่รถพลิกคว่ำ ตัวรถไถไปกับพื้น ถังบรรจุแก๊สรูปแคปซูล 2 ถัง ถังละ 3,770 ลิตร หลุดออกจากตัวรถ แก๊สรั่วพวยพุ่งออกมา เกิดเป็นประกายไฟและระเบิดเสียงดังหลายครั้ง ทำให้บริเวณถนนเพชรบุรีตัดใหม่และละแวกใกล้เคียงกลายเป็นทะเลเพลิงในไม่กี่วินาที เพลิงลุกลามรวดเร็ว คลอกผู้คนในรถยนต์ซึ่งติดไฟแดงอยู่จนเสียชีวิตทันทีหลายราย บางรายเสียชีวิตเพราะสำลักควัน บางคนที่หนีออกมาได้ก็บาดเจ็บสาหัส เนื้อตัวเป็นแผลพุผองจากเปลวเพลิง ขณะเดียวกัน ถังแก๊สอีกถังที่ยังติดอยู่กับตัวรถไม่อาจทนทานความร้อนได้ ก็ระเบิดอีกครั้ง ตึกแถวสองฟากถนนเกิดเพลิงลุกท่วม และลามไปติดแผ่นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่เกิดเป็นลูกเพลิงสูงท่วมตึกสามชั้น หม้อแปลงไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ข้างถนนเกิดช็อต กระแสไฟฟ้าถูกตัดขาด ทำให้ไฟดับ และเกิดเป็นลูกเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าสีแดงฉาน ผู้อาศัยในบริเวณนั้นและละแวกใกล้เคียง รวมทั้งชุมนุมแออัดนับ 100 หลังคาเรือน พากันหลบหนีเอาชีวิตรอด เพลิงยังคงไหม้ต่อเนื่องนานนับชั่วโมง เจ้าหน้าที่จากหน่วยกู้ชีพและตำรวจดับเพลิงพยายามฉีดน้ำสกัดกั้น แต่แก๊สฟุ้งกระจายในอากาศ ทำให้ระงับเพลิงได้ยาก ต้องใช้เวลาถึง 24 ชั่วโมงจึงควบคุมเพลิงให้สงบลงได้ราว 22.00 น.ของวันถัดมา
การพิพากษาคดี.
ศาลฎีกาบรรยายเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้ในคำพิพากษาที่ 3446/2537 ลงวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ว่า
"เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2533 เวลาประมาณ 22 นาฬิกา นายสุทัน ฝักแคเล็ก ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์บรรทุกก๊าซคันเกิดเหตุลงจากทางด่วนมาที่ถนนเพชรบุรีด้วยความเร็วเพื่อเร่งให้พ้นสัญญาไฟจราจรที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นสัญญาไฟแดง นายสุทันเลี้ยวรถไปทางด้านขวามุ่งหน้าจะไปสี่แยกมักกะสัน แต่รถยนต์บรรทุกก๊าซคันเกิดเหตุพลิกตะแคงครูดไปกับพื้นถนนจนถึงหน้าอาคารหอพักริมถนนเพชรบุรี ถังบรรจุก๊าซสองถังหลุดออกจากตัวรถ ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (แอล.พี.จี.) ที่บรรทุกมารั่วแผ่กระจายเป็นบริเวณกว้าง แล้วระเบิดเกิดเพลิงลุกไหม้ นายสุทันถึงแก่ความตายในรถ เพลิงลุกลามไหม้บ้านเรือนในชุมชนแออัดซึ่งอยู่ด้านซ้ายของถนนเพชรบุรีเสียหาย ไหม้ตึกแถวด้านซ้ายและขวาของถนนเพชรบุรีจำนวน 51 ห้อง รถยนต์และรถจักรยานยนต์ซึ่งจอดอยู่ในถนนเพชรบุรีตั้งแต่แยกทางด่วนถึงแยกถนนวิทยุเสียหายประมาณ 67 คัน และจากเพลิงไหม้ดังกล่าวเป็นเหตุให้มีบุคคลถึงแก่ความตาย 88 คน ได้รับอันตรายสาหัส 24 คน ได้รับอันตรายแก่กาย 12 คน ค่าเสียหายรวมเป็นเงิน 214,926,282 บาท"
รถบรรทุกแก๊สคันนี้ไม่ได้มาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนดไว้ คือ ไม่มีข้อต่อระหว่างถังแก๊สกับตัวรถ ซึ่งมีประโยชน์ในการยึดวัสดุติดกับตัวรถไม่ให้เคลื่อนหรือหล่นลงมาจนเกิดอันตราย และไม่มีสายรัดถังแก๊สเหมือนกับที่รถบรรทุกแก๊สทั่วไปใช้กัน ในหนังสือ รพี'34 ได้กล่าวถึงอีกสาเหตุหนึ่งของเหตุการณ์โศกนาฎกรรมแก๊สระเบิดว่าเกิดจากผู้ขับรถบรรทุกแก๊สประสาทหลอนจากการเสพยาม้า
เหตุการณ์นี้ยังเป็นฉากหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง "คนเห็นผี" ของ ออกไซด์ แปง เมื่อ พ.ศ. 2545
Cupolae
Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb หรืออาจเรียกสั้น ๆ ว่า Dr. Strangelove เป็นภาพยนตร์ขาวดำ ที่กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก ออกฉายในปี พ.ศ. 2507 เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายในแบบ ฟิล์ม นัวร์ มีเนื้อหาเสียดสีสังคม สร้างจากนวนิยายที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ สงครามเย็น และการยิงระเบิดนิวเคลียร์ ชื่อ "Red Alert" ของ ปีเตอร์ จอร์จ (ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษในชื่อว่า "Two Hours to Doom")
บทนำในเรื่อง รับบทโดย ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ซึ่งแสดงเป็น 3 ตัวละครหลัก คือ ด็อกเตอร์สเตรนจ์เลิฟ, ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เมอร์กิน มัฟฟลีย์ และนาวาอากาศเอก ไลออนเนล แมนเดรก (เดิม บริษัทผู้สร้างกำหนดว่า ปีเตอร์ เซลเลอร์ส คนเดียวจะต้องรับบทเป็น 4 ตัวละครหลัก (เพื่อใช้เป็นจุดขายของเรื่อง) แต่เมื่อการถ่ายทำดำเนินไป ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ได้ขอเปลี่ยนผู้แสดงบทนักบินเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-52 สตราโตฟอสเตรส เนื่องจากไม่สามารถแสดงได้เต็มที่)
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานแสดงเรื่องแรกของเจมส์ เอิร์ล โจนส์
ระหว่างความตึงเครียดของสงครามเย็นระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกา
นายพล Jack D ripper ของสหรัฐฯ เกิดภาวะปัญหาทางจิต จนสั่งให้หน่วยจู่โจมทางอากาศเข้าปฏิบัติการลับเข้าโจมตีสหภาพโซเวียต
และจับตัวนาวาอากาศเอก Mendrake ขังไว้ในห้อง
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐฯได้เรียกประชุมร่วมเพื่อความปลอดภัย โดยต้องการจะหยุดเครื่องบินรบทิ้งระเบิดให้ได้
รวมถึงการโทรไปหา ผู้นำโซเวียตที่กำลังสนุกอยู่ในปาร์ตี้เพื่อแจ้งข่าวร้ายให้ทราบ
หนึ่งในยานรบที่ได้รับคำสั่งคือ ยานที่บังคับโดย TJ Kingkong บุกฝ่าเข้าไปยังเขตด้านในของสหภาพโซเวียตได้
ซึ่งหากมียานรบเข้าไปโจมตีโซเวียตจะทำให้กลไกการทำงานของเครื่อง DoomsDay Machine ทำงานโดยอัตโนมัติและทำลายทุกชีวิตในโลก
เวดจ์
คิวบอกทาฮีดรอน
คิวบอกทาฮีดรอน (, พหูพจน์: -dra) คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้าทั้งสองประเภทจะสลับกันทุกทิศทางไม่ว่าจะมองจากมุมใด มี 12 จุดยอด 24 ขอบ คิวบอกทาฮีดรอนเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้มีชื่อเรียกอื่นอีกคือ "ไจโรไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular gyrobicupola)"
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
เมื่อ "c" เป็นจำนวนจริงใดๆ ที่ไม่เท่ากับ 0
Cube เป็นคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
คิวบ์
กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบีย
กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียตั้งแต่อะบูซิมเบลจนถึงฟีลาเอ คือกลุ่มสิ่งก่อสร้างอียิปต์โบราณที่ตั้งบริเวณตอนใต้ของประเทศอียิปต์ ริมแม่น้ำไนล์ ในช่วง พ.ศ. 2500 ได้เกิดปัญหาขึ้นที่ว่ารัฐบาลอียิปต์มีแผนที่จะสร้างเขื่อนอัสวานขึ้น เพื่อป้องกันน้ำท่วมที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์ในช่วงฤดูน้ำหลากของทุกปี ซึ่งถ้าเขื่อนสร้างแล้วเสร็จ สิ่งก่อสร้างต่างๆในบริเวณนี้จะต้องจมลงไปกับน้ำ
และด้วยเหตุนี้ องค์การยูเนสโกจึงได้เริ่มการระดมทุนเพื่อช่วยกอบกู้สิ่งก่อสร้างทั้งหลายนี้ขึ้น ผลตามมาก็คือ ได้มีประเทศต่างๆกว่า 60 ประเทศได้บริจาคทั้งเงินและความช่วยเหลือ อนุรักษ์และศึกษา ซึ่งต่อมาทั่วโลกได้ตระหนักว่าควรจะมีองค์กรพิเศษเพื่อรักษาและอนุรักษ์สถานที่ ทั้งสิ่งก่อสร้างและธรรมชาติขึ้น จนเมื่อถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ในการประชุมใหญ่องค์การยูเนสโกครั้งที่ 17 ณ สำนักงานใหญ่องค์การยูเนสโก กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จึงได้มีการลงนามสนธิสัญญาว่าด้วยการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ ซึ่งในอีก 3 ปีต่อมาประเทศกว่า 20 ประเทศได้ลงปฏิญาณร่วมกัน
และเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียนี้ก็ได้รับการลงทะเบียนเป็นมรดกโลกด้วย
Cuboctahedra
อนุสาวรีย์แห่งนูเบีย
ทรงสามสิบสองหน้า
ทรงสามสิบสองหน้า (, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า และรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า รวม 32 หน้า โดยหน้าทั้งสองประเภทจะสลับกันทุกทิศทางไม่ว่าจะมองจากมุมใด มี 30 จุดยอด 60 ขอบ ทรงสามสิบสองหน้าเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นอีกคือ "ไจโรไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrobirotunda) "
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสามสิบสองหน้า ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
Icosidodecahedra
ไอโคซิโดเดคาฮีดรอน
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา หรือ มหาสุสานกีซา เป็นสถานที่บนที่ราบสูงกีซาอันเป็นที่ตั้งของมหาพีระมิดแห่งกิซาทั้งสาม ได้แก่ พีระมิดคูฟู พีระมิดคาเฟร และพีระมิดเมนคูเร พร้อมกับสิ่งก่อสร้างอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น มหาสฟิงซ์ พีระมิดขนาดเล็กและสุสานหลายแห่ง รวมทั้งซากหมู่บ้านคนงาน ทั้งหมดสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ระหว่าง 2600 ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล ตั้งอยู่ในกรุงเกรทเทอร์ไคโร ประเทศอียิปต์ ริมทะเลทรายตะวันตก ประมาณ 9 กิโลเมตร (5.6 ไมล์) ทางตะวันตกของแม่น้ำไนล์ในเมืองกิซา และประมาณ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกลางกรุงไคโร
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี 2522 ภายใต้ชื่อ เมมฟิสและสุสาน - กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ ร่วมกับเมืองหลวงเก่าเมมฟิสที่อยู่ใกล้เคียง และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในบริเวณกีซา ซัคคารา และดาห์ชูร์ที่ส่วนมากสร้างในช่วงราชวงศ์ที่สามถึงหกของยุคราชอาณาจักรเก่า
พีระมิดคูฟูและพีระมิดคาเฟรเป็นพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในอียิปต์โบราณ และในอดีตเคยเป็นสัญลักษณ์ของอียิปต์โบราณในจินตนาการของชาวตะวันตก ได้รับความนิยมมากในสมัยเฮลเลนิสต์เมื่อ Antipater of Sidon ยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก โดยเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เก่าแก่ที่สุดในสมัยโบราณและเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังคงมีให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ท่าอากาศยานนานาชาติจูบุ
ราชวงศ์และฟาโรห์แห่งอียิปต์
ทรงสิบสองหน้า
ทรงสิบสองหน้า (, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 12 หน้า ทรงสิบสองหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้
ทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า มี 20 จุดยอด 30 ขอบ ทรงสิบสองหน้าปรกติ เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid)
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสิบสองหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ด้วยสูตร
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
เมื่อ φ = (1+√5)/2 คืออัตราส่วนทอง (golden ratio) (บางครั้งเขียนเป็น τ) และความยาวของขอบทุกด้านจะเท่ากับ 2/φ = −1+√5 หน่วย
ทรงสิบสองหน้าอื่นๆ.
ทรงสิบสองหน้าอื่นๆ ที่ไม่ใช่ทรงสิบสองหน้าปรกติ อาจมีหลายรูปแบบดังนี้
โดเดคาฮีดรอน
ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์
ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์  เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 18 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ถึงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ออกอากาศทุกวันศุกร์เวลา17:30 น. - 17:55 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน
เป็นเรื่องแรกที่เป็นธีมนินจา/สัตว์/รูปร่าง
เนี้อเรื่องย่อ.
เมื่อ 2,000 ปีก่อน ได้เกิดการต่อสู้ระหว่างสามนักปราชญ์ผู้ปกป้องมวลมนุษย์ กับจอมมาร “ไดมาโอ” ท้ายที่สุด จอมมารก็ถูกสยบ โดยการผนึกมันเอาไว้
แต่นั่นก็ใช่ว่าเหล่าภูติผีจะสูญสิ้นไปด้วยไม่ จนมาเมื่อ 400 ปีก่อน ก็ได้เกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างพวกนินจากับกองทัพภูติผีปีศาจขึ้น คราวนี้นินจาในตำนาน ซารุโทบิ ซาสึเกะ และพวกอีก 4 คน ได้เสียสละ จับนินจาปีศาจ นูราริเฮียง ขุนพลผู้รวบรวมเหล่าภูติผีในครั้งนั้น พร้อมทั้งพลังแห่งฤทธานุภาพของพวกมัน ขังเอาไว้หลังประตูผนึกพร้อมกับพวกตน
ทว่า 400 ปีต่อมา หรือก็คือโลก ยุคปัจจุบัน ซาสึเกะ กับ ไซโซ สองหนุ่มธรรมดา ผู้สืบเชื้อสายจากนินจาในตำนาน ได้ถูกปีศาจกัปปะ หลอกให้ทำการเปิดประตูผนึกออกโดยไม่รู้ตัว เป็นเหตุให้พลังแห่งภูติผีหลุดออกมาเมื่อฤทธิ์ที่เคยเสื่อมถอยได้ฟื้นคืน เหล่าภูตผีปีศาจทั้งหลายที่หลบซ่อนตัวอยู่ จึงเริ่มออกอาละวาด ทำลายล้างชีวิต เพื่อทำให้โลกกลายเป็นดินแดนแห่งความตายตามที่ตั้งใจกันไว้
ด้วยเหตุนี้ ทายาทของเหล่านินจาผู้ใช้คาถาสะกดเหล่าภูติผีทั้งหลายเอาไว้เมื่อครั้งกระโน้น จึงต้องรวมตัว และออกเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ด้วยกัน เพื่อเข้ากำราบบรรดาภูติปีศาจที่ออกมาสร้างความเดือดร้อนให้กับมนุษย์บนโลก
กองทัพโยไค.
เป็นกองทัพอสูรปีศาจที่ถูกผนึก 400 ปีมาก่อนแต่ได้ถูกปลดผนึกโดยซาสึเกะและไซโซเนื่องจากถูกหลงกลของทหารโดโรโดโรและกัปปะก็ได้ปลดผนึกไปแล้วอสูรปีศาจโยไคก็ถูกพวกคาคุเรนเจอร์พาไปที่ประตูผนึกปีศาจกันและจับโยไคไปเข้าไปในประตูผนึกปีศาจในศึกครั้งสุดท้ายจนได้
3 เทพโชกุน.
เคียวไดจูโช.
ร่างแปลงของคาคุเรนเจอร์โดยใช้ คาคุเรริว เคียวไดจูโช โนะ จุสึ (隠流巨大獣将の術) มีความสามารถต่อสู้รูปแบบทีม และเป็นร่างแยกของมุเทคิโชกุน
จูโชไฟเตอร์.
จูโชไฟเตอร์ (獣将ファイター) เป็นร่างเสมือนของเคียวไดจูโชโดยเรียกมาจากเหรียญของโดรอนเชนเจอร์และใช้ คาคุเรริว จูโชไฟเตอร์ โนะ จุสึ (隠流獣将ファイターの術) มีรูปร่างคล้ายกับจูโชแต่ต่างที่ส่วนลำตัวที่มีเกราะบางมีความสามารถเคลื่อนไหวได้อัตโนมัติและควบคุมได้เช่นเดียวกับจูโช และสามารถต่อสู้รูปแบบเป็นทีม
โชวนินจู.
ร่างแยกของคาคุเรไดโชกุน โดยเรียกมาจาก คำภีร์เวทมนตร์นินจา (มวนกระดาษชิโนบิ) และใช้ คาคุเรริว โชวนินจู โนะ จุสึ (隠流超忍獣の術) มีลักษณะเป็นสัตว์ประจำตัวของสมาชิกทั้ง 5
ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ ออกอากาศทุกวันศุกร์เวลา17:30 น. - 17:55 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทย เคยออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในนาม ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2543 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา06.00 น. ส่วนลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอเป็นของบริษัท ไรท์พิคเจอร์ จำกัด แต่วางจำหน่ายไม่ครบตอน
ทรงสิบสองหน้าปรกติ
เดอะรีมิกซ์
เดอะรีมิกซ์  คือชื่ออัลบั้มที่ 13 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครีออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มรวมเพลงรีมิกซ์ของแครี โดยอยู่ในรูปแบบของ 2 ซีดี แผ่นแรกเป็นรีมิกซ์แบบแด๊นซ์ อีกแผ่นเป็นรีมิกซ์แบบฮิปฮอปและ การร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอปอื่น
ในอัลบั้มนี้มีเพลง "ไอโนว์ว็อทยูว็อนท์" (2003) ที่ร่วมร้องกับบัสตา ไรมส์และอยู่ในอัลบั้มของบัสตาในอัลบั้ม It Ain't Safe No More
แตงแตงผจญภัย
นักษัตร
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) หรือที่เรียกกันติดปากว่า สายใต้ใหม่ (ตลิ่งชัน) เป็นสถานีขนส่ง สำหรับรถโดยสารทางไกล สายใต้ และสายตะวันตกเป็นบางส่วน เป็นสถานีขนส่งเอกชน สร้างและบริหารโดย บริษัท สิริโปรเจกต์ คอนสทรัคชั่น จำกัด โดยได้รับสัมปทานจาก บริษัท ขนส่ง จำกัด กระทรวงคมนาคม เป็นระยะเวลา 20 ปี ปัจจุบันก่อสร้างเรียบร้อย และเปิดให้บริการเดินรถสายใต้ทั้งหมด ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปเปิดเดินรถในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และมีกำหนดเริ่มการเดินรถสายตะวันตกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน ส่วนพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ จะดำเนินการในภายหลัง เนื่องจากขั้นต้นยังเป็นการเดินรถทดลองระบบ นอกจากนี้สถานีขนส่งแห่งนี้ ยังเป็นสถานีขนส่งที่มีมาตรฐานความปลอดภัยในระดับสูง มีระบบการจัดการคล้ายท่าอากาศยาน กล่าวคือ ผู้ที่ไม่มีตั๋วโดยสาร จะไม่สามารถเข้าสู่เขตชานชาลาได้
ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนบรมราชชนนีตัดกับถนนพุทธมณฑลสาย 1 แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน ห่างจากสถานีเดิมไปทางตะวันตก (ออกเมือง) บนฝั่งซ้ายของถนนบรมราชชนนี เช่นเดียวกัน ประมาณ 5 กิโลเมตร
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี) มีอาคารหลักสองส่วน คือ อาคารผู้โดยสาร และอาคารชานชาลา โดยมีทางเชื่อม (flyover) เชื่อมต่อกัน โดยอาคารผู้โดยสารแบ่งออกเป็น 4 ชั้น คือ G, M, 1 และ 2 โดยพื้นที่ส่วนในของชั้น G และ M เป็นลานจอดรถในอาคาร ส่วนพื้นที่ส่วนหน้าเป็นส่วนของเอสซีพลาซ่า ส่วนชั้นที่ 1 เป็นช่องจำหน่ายตั๋วตรงกลาง ล้อมรอบด้วยโซนพลาซ่า และชั้นที่ 2 เป็นโซนพลาซ่า และศูนย์อาหารทั้งชั้น
สำหรับฝั่งอาคารชานชาลา ชั้นบนเป็นที่ทำการส่วนบริการต่าง ๆ ของฝ่ายเดินรถ และห้องละหมาด ส่วนชั้นล่างเป็นชานชาลาผู้โดยสารขาออก
เอสซีพลาซ่า.
เอสซีพลาซ่า เป็นศูนย์การค้าขนาดเล็กอยู่ในพื้นที่โซนพลาซ่าทั้ง 4 ชั้นของ ประกอบด้วยศูนย์อาหาร, ร้านค้าย่อย, ธนาคาร, ร้านสะดวกซื้อ, บริการไปรษณีย์ โดยให้เป็นที่เดินจับจ่ายใช้สอยขณะรอเวลารถโดยสารเทียบท่า นอกจากนี้บริเวณศูนย์อาหาร และที่พักผู้โดยสารในชั้นจำหน่ายตั๋ว มีการติดตั้งโทรทัศน์แขวนเพดานทั่วบริเวณ เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้รอการโดยสาร
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ชั่วคราว.
เนื่องจากอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 ขยายขอบเขตมาถึงต่างระดับฉิมพลี ทำให้บริษัท ขนส่ง จำกัด แจ้งปิดสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้ใหม่) ถนนบรมราชชนนี โดยได้ย้ายการให้บริการไปยังโรงเบียร์ฮอลแลนด์ สาขาพระราม 2 ซึ่งตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 2 ฝั่งขาเข้ากรุงเทพฯ ติดกับศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา พระราม 2 เป็นสถานีขนส่งชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ต่อมา ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 สถานีขนส่งสายใต้เริ่มกลับมาทำการใหม่อีกครั้ง หลังจากสถานการณ์เริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) หรือเรียกว่า หมอชิตใหม่ หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมอชิต 2 ตั้งอยู่บนถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ในพื้นที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งมีบริการรถโดยสารปรับอากาศสำหรับเดินทางไปภาคกลาง, ภาคเหนือ, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ภาคอีสาน) ในส่วนภาคตะวันออก และภาคใต้ จะมีให้บริการในบางเส้นทาง
สถานที่ใกล้เคียงสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) ได้แก่ สถานีเดินรถโดยสารขนาดเล็ก (จตุจักร), สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ (สถานีกลางบางซื่อ), เจเจมอลล์, ตลาดนัดจตุจักร, พิพิธภัณฑ์เด็กกรุงเทพฯ, สวนจตุจักร, รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีกำแพงเพชร, รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีหมอชิต, กรมการขนส่งทางบก
รถประจำทางสายที่ผ่าน.
อู่หมอชิต 2 (ด้านใน) - สาย 77 96 134 136 138 145 509 517 536
อู่หมอชิต 2 (ด้านนอก) - สาย 3 16 49 104 122 170 517 A1
หมอชิตใหม่
หมอชิต 2
สายใต้ใหม่
เมืองหลานโจว
ปราสาทหินวัดพูและสิ่งก่อสร้างใกล้เคียงในแขวงจำปาสัก
ปราสาทวัดพู
ธงชาติสาธารณรัฐจีน
ธงชาติสาธารณรัฐจีน  หรือธงชาติไต้หวันในปัจจุบันและเคยเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐจีนซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีตั้งแต่สมัยที่สาธารณรัฐจีนยังอยู่บนจีนแผ่นดินใหญ่ กระทั่งภายหลังได้ตั้งมั่นอยู่ที่เกาะไต้หวันนับแต่ พ.ศ. 2492
พรรคก๊กมินตั๋งได้เริ่มใช้ธงดังกล่าวเป็นครั้งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2460 และใช้เป็นธงชาติสาธารณรัฐจีนอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ พ.ศ. 2471 กระทั่งสิ้นสุดการใช้ธงในปี พ.ศ. 2492 ภายหลังพรรคก๊กมินตั๋งได้พ่ายแพ้ให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงสงครามกลางเมืองจีน รัฐบาลก๊กมินตั๋งได้ลี้ภัยหนีไปตั้งมั่นอยู่ที่เกาะไต้หวัน ธงดังกล่าวได้กลายมาเป็นธงชาติของไต้หวันในปัจจุบัน
ธงนี้มีชื่อเรียกในภาษาจีนว่า "ชิงเทียน ไป๋รื่อ หม่านตี้หง"  แปลว่า ธงท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม และมีชื่อที่รู้จักกันดีในภาษาอังกฤษว่า "Blue Sky, White Sun, and a Wholly Red Earth"
ส่วนมุมธงบนด้านคันธงรูปดวงอาทิตย์สีขาวในพื้นสีน้ำเงินมีที่มาจากธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง" (, "ชิงเทียนไป๋รื่อฉี", ) ซึ่งออกแบบโดยลู่ เฮาตง (ต่อมาเสียชีวิตในการปฏิวัติซินไฮ่เมื่อ พ.ศ. 2454) โดยเขาได้เสนอแบบธงนี้แก่กองทัพปฏิวัติในพิธีเปิดสมาคมเพื่อการฟื้นฟูจีน  ซึ่งเป็นสมาคมต่อต้านราชวงศ์ชิงในฮ่องกง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895 (พ.ศ. 2438) แบบธงดังกล่าวนี้ได้รับการยอมรับให้ใช้เป็นธงประจำพรรคก๊กมินตั๋งและตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีนในเวลาต่อมา ส่วนพื้นสีแดงนั้นได้เพิ่มเติมในภายหลังโดย ดร. ซุนยัดเซ็น ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1906 (พ.ศ. 2449) ทำให้ธงนี้มีลักษณะดังที่ปรากฏในปัจจุบัน