pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กล้วยป่าสยาม subsp. "siamea") เป็นสายพันธุ์หนึ่งของกล้วยป่า พบตามธรรมชาติในไทย ลาว และกัมพูชา ในไทยพบในภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันตก บางต้นหัวปลีนำมารับประทานได้ ผลสุกรสหวาน รับประทานได้แม้จะมีเมล็ดมาก ลักษณะพิเศษคือปลีมีสีฟ้าอมม่วงอมเหลืองและออกนวล
Musa acuminata subsp. siamea
Musa acuminata subsp. zebrina
ลูวิส คุก (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2540)
กล้วยป่ามะละกา
กล้วยป่ามะละกา subsp. "malaccensis") เป็นสายพันธุ์หนึ่งของกล้วยป่า พบตามธรรมชาติในคาบสมุทรมาเลย์และเกาะสุมาตรา เป็นบรรพบุรุษของกล้วยลาตุนดัน ในไทยพบในภาคใต้ ใบมีรอยฉีกขาด ลักษณะพิเศษคือปลีมีสีส้ม ปลายเครือทอดในแนวนอนแล้วโค้งลง
Musa acuminata subsp. malaccensis
กล้วยลาตุนดัน
กล้วยลาตุนดัน (Latundan bananas) หรือกล้วยตุนดัน (Tundan) กล้วยไหม (Silk bananas) ปีซังรายาเซอเระห์ (Pisang raja sereh) กล้วยมันซานา (Manzana bananas) กล้วยแอปเปิ้ล (Apple bananas) เป็นกล้วยลูกผสมที่พบในฟิลิปปินส์ เป็นกล้วยสายพันธุ์ที่พบได้ทั่วไปในฟิลิปปินส์ คู่กับ กล้วยลากาตันและกล้วยซาบา
กล้วยลาตุนดันสูง 10- 13 ฟุต ต้องการแสงแดดจัด ดอกสีเหลือง ผลค่อนข้างเป็นทรงกระบอก เปลือกเหลืองเมื่อสุก ผลเล็กกว่า กล้วยลากาตัน และ กล้วยหอมเขียว ผลมีรสเปรี้ยว คล้ายแอปเปิ้ล
ในการจัดจำแนกแบบเดิม กล้วยลาตุนดันเคยใช้ชื่อ "Musa sapientum" ซึ่งต่อมา พบว่า "Musa sapientum" เป็นลูกผสมของกล้วย "Musa balbisiana" และ "Musa acuminata" ไม่ถือเป็นสปีชีส์ กล้วยลาตุนดันเป็นลูกผสมทริปพลอยด์ (AAB) ชื่อเต็มคือ "Musa acuminata" × "M. balbisiana" (AAB Group) 'Silk'.
ผลรับประทานได้ ปลูกเป็นพืชสวน
กล้วยซาบา
ฟาโรห์แมร์แนปทาห์
ลำดับราชวงศ์และฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ
รายชื่อฟาโรห์
เพค ซัน-เยา
จังหวัดโคราซานเหนือ
จังหวัดโคราซานใต้
จังหวัดโคราซานราซาวี
คำสาปฟาโรห์
คำสาปฟาโรห์ เป็นคำสาปที่กล่าวอ้างกันว่า ส่งผลต่อบุคคลใดก็ตามที่รบกวนมัมมี่ของชาวอียิปต์โบราณ โดยเฉพาะพระศพฟาโรห์ คำสาปนี้ไม่แยกแยะว่า ผู้รบกวนนั้นจะเป็นโจรหรือเป็นนักโบราณคดี เชื่อว่า จะนำมาซึ่งโชคร้าย โรคภัย หรือความตาย และนับแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา นักเขียนและนักสารคดีหลายคนแย้งว่า คำสาปมีผลจริงที่ใช้วิทยาศาสตร์อธิบายได้ เช่น อาศัยแบคทีเรียหรือการแผ่รังสี ถึงแม้ว่าเรื่องเล่าเกี่ยวกับคำสาปมัมมี่อียิปต์ แหล่งที่มาในสมัยปัจจุบัน พัฒนาการซึ่งหลัก ๆ แล้วอยู่ในวัฒนธรรมยุโรป การแปรจากเรื่องเวทมนตร์ไปยังวิทยาศาสตร์ รวมถึงวัตถุประสงค์ที่เปลี่ยนไปในการใช้งานคำสาป เช่น จากการลงโทษผู้รบกวนไปเป็นการสร้างความบันเทิงในภาพยนตร์ เหล่านี้บ่งบอกว่า คำสาปเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม มากกว่าทางวิทยาศาสตร์โดยตรง
ในทางโบราณคดี ไม่เคยมีการค้นพบคำสาปภายในตัวสุสานของฟาโรห์ดังที่เข้าใจกัน แต่ตัวอย่างคำสาปจริง ๆ ก็มีอยู่ อย่างกรณีสุสานแมสตาบาของ Khentika Ikhekhi ในช่วงราชวงศ์ที่ 6 ซึ่งดูจะมีไว้เพื่อกำกับให้นักบวชทำหน้าที่ให้ดี มากกว่าจะเพื่อเตือนผู้คิดบุกรุก การแพร่สะพรัดเรื่องคำสาปย้อนหลังไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่มาทวีขึ้นอย่างยิ่งหลังจากเฮาเวิร์ด คาร์เทอร์ (Howard Carter) ค้นพบสุสานของทูเทินคามูนเมื่อ ค.ศ. 1922
คำสาปสุสาน.
คำสาปที่พบนั้นมักมีในสุสานส่วนบุคคลมากกว่าสุสานหลวง โดยเฉพาะในยุคราชอาณาจักรเก่า เช่น สุสานของขุนนางอังค์ทีฟี (Ankhtifi) จากช่วงราชวงศ์ที่ 9 ถึงราชวงศ์ที่ 10 มีคำเตือนว่า "เจ้านายผู้ใด...ละเมิดล่วงเกินโลงนี้... ขอให้เฮเมนอย่ารับเครื่องถวายของเขา และอย่าให้เขามีทายาทสืบสาย" (any ruler who... shall do evil or wickedness to this coffin... may Hemen not accept any goods he offers, and may his heir not inherit) และสุสานของ Khentika Ikhekhi จากช่วงเวลาเดียวกัน มีจารึกว่า "อันว่าคนทั้งปวงที่เข้ามาในสุสานเรานี้...โดยไม่บริสุทธิ์... จะต้องถูกพิพากษา... จะต้องพบจุดจบ... เราจะฉวยคอเขาดังนก... เราจะยังให้ความหวาดกลัวของเราตกลงสู่เขา" (As for all men who shall enter this my tomb... impure... there will be judgment... an end shall be made for him... I shall seize his neck like a bird... I shall cast the fear of myself into him)
หลังยุคราชอาณาจักรเก่า คำสาปเขียนไว้รุนแรงมากขึ้น บางครั้งกล่าวอ้างถึงพระพิโรธของเทพท็อท (Thoth) หรือการทำลายล้างของเทพีเซ็กเม็ต (Sekhmet) ตัวอย่างคำสาปในยุคนี้ เช่น "ใครรบกวนการพักผ่อนพระวรกายของฟาโรห์ จะต้องถูกสาป ใครทลายผนึกสุสานนี้จะต้องตายด้วยโรคภัยที่หาแพทย์วินิจฉัยมิได้" (Cursed be those who disturb the rest of a Pharaoh. They that shall break the seal of this tomb shall meet death by a disease that no doctor can diagnose)
เรื่องเล่าสมัยใหม่.
อักษรไฮเออโรกลีฟอียิปต์มาถอดรหัสได้เอาเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฉะนั้น เรื่องราวเกี่ยวกับคำสาปแต่ก่อนจึงเกี่ยวข้องกับการมีไว้ซึ่งมัมมี่หรือวัตถุจากสุสาน เช่น ใน ค.ศ. 1699 หลุยส์ เพนิชเชอร์ (Louis Penicher) บันทึกว่า นักเดินทางชาวโปแลนด์นำมัมมี่สองร่างออกจากอะเล็กซานเดรีย แล้วพาเดินทางไปด้วยเรือสินค้า แต่เห็นภาพหลอนเป็นวิญญาณสองตน ทั้งทะเลก็ปั่นป่วนหนัก จึงโยนมัมมี่ทั้งสองลงน้ำไป พลันพายุก็สงบ
ส่วน ซาฮี ฮาวาสส์ (Zahi Hawass) กล่าวว่า ตนจำได้ว่า ตอนเป็นนักโบราณคดีใหม่ ๆ ไปขุดสุสานที่ Kom Abu-Bellou แล้วขนย้ายโบราณวัตถุบางส่วนออกจากพื้นที่กรีกโรมัน วันนั้น ลูกพี่ลูกน้องเขาเสียชีวิต วันเดียวกันในอีกหนึ่งปีให้หลัง ลุงเขาเสียชีวิต ครั้นครบรอบวันนั้นสามปี ป้าของเขาเสียชีวิต หลายปีต่อมา เขาไปขุดสุสานของผู้ก่อสร้างพิรามิดกีซา เขาจึงพบเจอกับจารึกคำสาปว่า "คนทั้งปวงที่เข้ามาในสุสานนี้ ซึ่งจะประทุษร้ายสุสานนี้และทำลายสุสาน ขอให้ถูกจระเข้รังควานในน้ำ และถูกงูรังควานบนบก ขอให้ถูกช้างน้ำรังควานในน้ำ และถูกแมงป่องรังควานบนบก" (All people who enter this tomb who will make evil against this tomb and destroy it may the crocodile be against them in water, and snakes against them on land. May the hippopotamus be against them in water, the scorpion against them on land.) ฮาวาสส์จึงตัดสินใจไม่รบกวนสุสาน แม้ไม่ได้เชื่อผีสางนางไม้ก็ตาม แต่ภายหลังเขาต้องข้องเกี่ยวกับการขนย้ายมัมมี่เด็กสองร่างออกจากโอเอซิสบาฮาริยา (Bahariya Oasis) และมีรายงานว่า เขาถูกผีเด็กสองตนตามหลอกหลอนในฝัน เขาฝันร้ายเช่นนี้ตลอดมาจนกระทั่งมีการนำร่างบิดามาไว้กับร่างเด็กทั้งสองนั้นในพิพิธภัณฑ์ ฮาวาสส์ยังบันทึกว่า เขาพบกับเด็กชายคนหนึ่งซึ่งชื่นชอบอียิปต์โบราณ แต่เจ็บป่วย วันหนึ่ง เด็กคนนั้นไปพบพระศพของฟาโรห์อาโมสที่ 1 (Ahmose I) แล้วจ้องเข้าไปในดวงพระเนตร ปรากฏว่า หายป่วยเป็นปลิดทิ้ง
แนวคิดเรื่องมัมมี่คืนชีพ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในตำนานคำสาปหลายแขนงนั้น พัฒนาขึ้นเพราะหนังสือเรื่อง "" (The Mummy!: Or a Tale of the Twenty-Second Century) ของ เจน ซี. เลาดอน (Jane C. Loudon) เมื่อ ค.ศ. 1827 ซึ่งผสมผสานบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์เข้ากับนิยายสยองขวัญ นอกจากนี้ ถือกันว่า หลุยซา เมย์ แอลคอตต์ (Louisa May Alcott) เป็นคนแรกที่เขียนเรื่องคำสาปมัมมีเต็มรูปแบบ ดังที่ปรากฏในนิยายของเธอเรื่อง "ลอสต์อินอะพิรามิด ออร์เดอะมัมมีส์เคิร์ส" (Lost in a Pyramid, or The Mummy's Curse) เมื่อ ค.ศ. 1869
Mastaba
4 ต่อ 4 ปีจอ
Curse of the pharaohs
คำสาปอียิปต์
มโนราห์ (การแสดง)
กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลีลาที่จัดขึ้นในเมืองพย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9–23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ สวนหิมะโบกวัง
ซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 5 รายการ และประเภททีมหญิง 5 รายการ โดยแต่ละรายการจะมีนักกีฬา 268 คน จาก 27 ประเทศ
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ
มีนักกีฬาทั้งหมด 268 คนจาก 27 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
คลูโด
คลูโด (Cluedo หรือ Clue ในเวอร์ชันของอเมริกาเหนือ) เป็นเกมกระดานแนวฆาตกรรมสืบสวนสอบสวน สำหรับผู้เล่น 3 – 6 คน คิดค้นเมื่อปี ค.ศ. 1949 โดย แอนโทนี เออร์เนสต์ แพรตต์ และวางจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1950 โดยบริษัทแรกที่ผลิตเกมคือ วัดดิงตันส์ ในสหราชอาณาจักร ปัจจุบันสิทธิของการผลิตตกเป็นของฮัสโบร
ในปี 1944 แอนโทนี เออร์เนสต์ แพรตต์ นักดนตรีชาวอังกฤษ ได้จดสิทธิบัตรเกมกระดานแนวฆาตกรรมสืบสวนสอบสวน เมอร์เดอร์ (Murder!) ซึ่งเป็นต้นแบบของคลูโดในปัจจุบัน และหลังจากนั้นไม่นานเขาและเอลวา แพรตต์ ภรรยาได้ร่วมกันคิดค้นเกมกระดานใหม่ โดยนำเสนอให้ผู้จัดการของวัดดิงตันส์ นอร์มัน วัตสัน และนอร์มันได้ทำการซื้อทันที และได้จัดจำหน่ายในชื่อ คลูโด (Cluedo) โดยชื่อนี้มาจากคำว่า Clue ที่แปลว่า เงื่อนงำ อันมาจากลักษณะของเนื้อเรื่องที่เป็นเหตุการณ์ฆาตกรรมที่มีเงื่อนงำ และคำว่า Ludo ซึ่งเป็นภาษาละติน แปลว่า ฉันเล่น ซึ่งก็มาจากลักษณะของเกมที่มีส่วนคล้ายเกมเกมกระดานในชื่อลูโด
แม้ว่าจะได้รับสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1947 แต่ภาวะขาดแคลนในช่วงหลังสงคราม ทำให้มีการเลื่อนการเปิดตัวเกมอย่างเป็นทางการในสหราชอาณาจักรไปจนถึงปี ค.ศ. 1949 โดยพร้อมกันนั้น พาร์เกอร์ บราเธอร์ เป็นผู้ได้รับอนุญาตในสหรัฐ สำหรับการเผยแพร่โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็น คลู (Clue)
ในชุดเกมนี้จะประกอบไปด้วย กระดานที่จะแสดงห้องต่างในคฤหาสน์ชนบทแห่งหนึ่งของอังกฤษ ชื่อ "คฤหาสน์ทิวดอร์" ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองแฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้นในปี 1926 หมากเดิน 6 ตัว คละสีกันซึ่งมี สีแดง สีน้ำเงิน สีเขียว สีเหลือง สีม่วง สีขาว หมากอาวุธ 6 ชนิด(บางก็เป็นไพ่เล็กๆ แสดงอาวุธ) ไพ่ห้องในคฤหาสน์ 9 ใบ ไพ่คนร้าย 6 ใบ ไพ่อาวุธ 6 ใบ ลูกเต๋า 2 ลูก ซองเอกสารสำหรับใส่ไพ่ที่จะกำหนดว่า ใครเป็นผู้ร้าย ฆาตกรรมสถานที่ใด ใช้อะไรในการฆ่า และกระดาษตารางโน้ตสำหรับใช้ในการสอบสวน ซึ่งผู้เล่นสามารถไม่ใช้มันในการเล่นได้
ห้อง.
† ‡ "เป็นช่องทางลับที่สามารถข้ามไปได้โดยไม่ต้องทอยลูกเต๋า"
เกมนักสืบหัวเห็ด
อาการกลัวงู
อาการกลัวงู  เป็นโรคกลัวอย่างหนึ่ง ทั้งนี้ พึงแยกแยะระหว่างผู้ไม่ชอบงูหรือกลัวพิษงูหรืออันตรายที่เกี่ยวข้องกับงู ผู้มีอาการกลัวงูไม่เพียงแต่กลัวเมื่อสัมผัสตัวเป็น ๆ เท่านั้น แต่ยังกลัวการคิดถึงงู หรือเห็นงูในวิดีทัศน์หรือภาพนิ่ง
ผู้ใหญ่หนึ่งในสามมีอาการกลัวงู ทำให้อาการกลัวงูเป็นโรคกลัวที่มีรายงานมากที่สุด นักวิทยาศาสตร์ตั้งทฤษฎีไว้ว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีปฏิกิริยาสัญชาตญาณต่องู ซึ่งสำคัญต่อการดำรงชีพเพราะทำให้สามารถระบุภัยคุกคามอันตรายเช่นนี้ได้ทันที
มิสเอิร์ธ 2018
มิสเอิร์ธ 2018  เป็นการจัดประกวดมิสเอิร์ธครั้งที่ 18 โดย คาเรน อีบาสโก มิสเอิร์ธ 2017 ชาวฟิลิปปินส์ ได้สวมมงกุฎให้แก่ เหงียน เฟือง แคง สาวงามจากเวียดนาม เป็นมิสเอิร์ธคนแรกของประเทศ
(§) – Placed in the Top 18 chosen by the People and Judges for the the Best Eco-Video Award and Best Eco-Social Media Award
87 ผู้แข่งขันได้รับการยืนยันแล้ว:
อักษรนหวู่ซู
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส  เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญที่สุดของทวีปยุโรป ตั้งอยู่ในข้างสถานีกลางซือริช ในนครซือริช อาคารพิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นในปีค.ศ. 1898 ด้วยสถาปัตยกรรมย้อนยุคแบบปราสาทฝรั่งเศสเรอแนช็องส์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงวัตถุและเรื่องราวตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ไปจนถึงศตวรรษที่ 20 และยังมีส่วนจัดแสดงที่เต็มไปด้วยงานศิลปะกอทิก, อัศวิน, จิตรกรรมแผง และแท่นสวดแกะสลัก
จังหวัดโคราซาน
รายพระนามพระมหากษัตริย์อิหร่าน
รายพระนามสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย
พญาพรหมโวหาร
พญาพรหม พญาพรหมวิไสย หรือ พญาพรหมโวหาร นามเดิม หนานพรหมินทร์ (บางหลักฐานชื่อ พรหมปัญญา) เป็นนักกวีชาวล้านนาที่มีชื่อเสียง
มีนามเดิมว่า พรหมินทร์ (หลักฐานบางแหล่งว่า พรหมปัญญา) เกิดเมื่อพุทธศักราช 2345 ปีจอ หรือปีเต่าเส็ด จุลศักราช 1164 ตามระบบปีล้านนา ที่บ้านสันกลาง ในตรอกตรงข้ามกับวัดดำรงธรรม (วัดไทยใต้) เป็นบุตรของเจ้าแสนเมืองมา ขุนนางผู้ใหญ่ในตระกูลเจ้าเจ็ดตน มีหน้าที่รักษากุญแจคลังหลวงของนครลำปาง มารดาชื่อนางจันทร์เป็ง (จันทร์เพ็ง) มีน้องชายร่วมมารดาเดียวกันชื่อบุญยงหรือบุญโยง มารดาถึงแก่กรรมตั้งแต่พรหมินทร์ยังเด็กอยู่
เมื่อเยาว์วัยพรหมินทร์ได้เล่าเรียนอักษรธรรมล้านนา ณ สำนักวัดป่าแภ่ง (วัดสิงห์ชัย ต.สบตุ๋ย อ.เมืองลำปาง ในปัจจุบัน) เมื่ออายุได้ 17 ปีจึงบรรพชาเป็นสามเณรในวัดนั้น เมื่ออายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทที่วัดป่าแภ่ง โดยมีครูบาเจ้าอุปนันโทเถระ เป็นพระอุปัชฌาชย์ (ตามหลักฐานใบลานของวัดสิงห์ชัยระบุว่าชื่อครูบาเจ้าอุปปละเถระ) พระภิกษุพรหมินทร์เป็นพระนักเทศน์ที่มีน้ำเสียงดี สามารถอื่อกาพย์ (การขับพรรณนาคำร้อยกรองที่เป็นบทนำเรื่องที่จะเทศน์ คล้ายกับการแหล่ของภาคกลาง) ได้ไพเราะ และยังสามารถแต่งกาพย์ล้านนาสั้นได้ดี มีความสามารถในการเทศน์มหาชาติตอนกัณฑ์กุมาร และกัณฑ์มัทรีได้ไพเราะเป็นที่ชื่นชอบของบรรดามูลศรัทธาเป็นยิ่งนัก
นอกจากการความสามารถในด้านการอื่อกาพย์และแต่งกาพย์แล้ว พระภิกษุพรหมินทร์ยังได้ศึกษาในด้านไสยศาสตร์ โหราศาสตร์ และคชศาสตร์อีกด้วย เมื่อจำพรรษาที่วัดป่าแภ่งได้ ๓ พรรษา ครูบาเจ้าอุปนันโทเถระ (หรือครูบาเจ้าอุปปละเถระตามหลักฐานของวัดสิงห์ชัย) ได้แนะนำและฝากฝังพระภิกษุพรหมินทร์ให้ไปเรียนอักขระบาลีกับพระภิกษุปินตา (พินทา) แห่งสำนักวัดสุกเข้าหมิ้นหรือวัดสบขมิ้น เมืองนครเชียงใหม่ (ปัจจุบันเป็นวัดร้าง พื้นที่ถูกใช้เป็นโรงเรียนเมตตาศึกษา) ซึ่งเป็นสหายรักของท่าน พระภิกษุพรหมินทร์ได้ไปศึกษา ณ วัดสุกเข้าหมิ้น นครเชียงใหม่ เป็นเวลาประมาณ ๓ ปี และได้มีโอกาสอุปถัมภ์ค้ำจุนช่วยเหลือชาวเมืองแพร่ซึ่งเป็นญาติของหม่อมจันทร์ฟอง ซึ่งเป็นหม่อมห้ามของพระยาอินทวิไชย เจ้าหลวงเมืองแพร่ ซึ่งจะส่งผลต่อชีวิตของพรหมินทร์ที่เมืองแพร่ในภายภาคหน้า
รับราชการที่เมืองลำปาง.
พ.ศ. 2371 พระภิกษุพรหมินทร์ได้ลาสิกขาบทเป็นฆราวาส แต่เหล่าญาติโยมคัดค้าน เพราะเสียดายความสามารถในทางธรรม พระภิกษุพรหมินทร์จึงได้แต่ง คร่าวใคร่สิกข์ (คร่าวอยากสึก) เอาไว้ก่อนจะลาสิกขา เมื่อพรหมินทร์อายุได้ 26 ปี ได้กลับมาทำงานที่นครลำปางในตำแหน่ง “กว้าน” ที่ศาลเมืองนครลำปางโดยรับจ้างเขียนคำร้อง ในขณะเดียวกันหนานพรหมินทร์ยังได้รับจ้างแต่ง คร่าวใช้ (บทกวีที่เป็นสื่อแสดงความรักของหนุ่มสาว คล้ายกับเพลงยาวของภาคกลาง) ซึ่งเป็นที่พอใจของผู้ว่าจ้าง มีหลายคู่ที่ได้แต่งงานเพราะคร่าวใช้ของหนานของพรหมินทร์
เมื่อเห็นความสามารถในด้านกวีของหนานพรหมินทร์ เจ้าแสนเมืองมาผู้เป็นบิดาจึงนำตัวหนานพรหมินทร์ไปฝากตัวกับพระญาโลมาวิไสย ซึ่งเป็นสหายรักสหชาติกับเจ้าแสนเมืองมา (เกิดปี เดือน วันเดียวกัน) พระญาโลมาวิไสยซึ่งเป็นอาลักษณ์ประจำราชสำนักนครลำปางและเป็นกวีที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายได้รับหนานพรหมินทร์เป็นลูกศิษย์ หนานพรหมินทร์ได้รับการฝึกฝนด้านกวีจนเชี่ยวชาญ โดยเฉพาะการแต่งคร่าวและกะโลง (โคลง) ภายหลังจากนั้นเจ้าแสนเมืองมาได้นำตัวหนานพรหมินทร์ไปถวายตัวเป็นมหาดเล็กรับใช้กับพระยาไชยวงศ์ เจ้าหลวงเมืองลำปาง พระยาไชยวงศ์เห็นว่าหนานพรหมินทร์มีความสามารถด้านกวีจึงส่งตัวไปอยู่แผนกอาลักษณ์ ทำให้หนานพรหมินทร์ได้ทำงานใกล้ชิดกับพระญาโลมาวิไสยผู้เป็นอาจารย์
หนานพรหมินทร์ได้รับราชการเป็นกวีประจำราชสำนักเมืองลำปาง มีหน้าที่เขียนสาส์นโต้ตอบติดต่อราชการกับเมืองต่าง ๆในล้านนา จนถึงสมัยเจ้าวรญาณรังษี เจ้าหลวงลำปาง ขณะยังเป็นพระยาอุปราชอยู่ ประมาณ พ.ศ. 2389-2390 ได้มีชาวเมืองแพร่มากราบทูลเจ้าวรญาณรังษีว่าที่เมืองแพร่มีช้างงามต้องลักษณะเชือกหนึ่ง เจ้าของช้างจะขายเพียง 2000 ธ็อก เจ้าวรญาณรังษีจึงมอบหมายให้หนานพรหมินทร์ไปซื้อช้างพร้อมเงิน 2000 ธ็อก หนานพรหมินทร์เดินทางไปเมืองแพร่พร้อมด้วยนายเปี้ย นายผัด และผู้ติดตามอีก 2 คน โดยใช้ช้างเป็นพาหนะ เมื่อเดินทางถึงบ้านป่าแมด หนานพรหมินทร์ได้นำเงินไปเล่นการพนันจดหมดสิ้น และได้แต่งคร่าวช้างขึด (ลักษณะช้างชั่ว) ให้ผู้ติดตามนำกลับไปเมืองลำปางถวาย ซึ่งในใจความของคร่าวช้างขึดนั้นหนานพรหมินทร์แก้ตัวว่าได้ซื้อช้างแล้วแต่ช้างนั้นมีลักษณะขึด (อัปมงคล) จึงมอบให้พวกเงี้ยวเมืองนายไปแล้ว ดังความตอนหนึ่งว่า
เมื่อเจ้าวรญาณรังษีทราบเรื่องก็กริ้วหนานพรหมินทร์อย่างมาก ถึงขั้นประกาศว่า “กันไอ่พรหมปิ๊กมาย่ำเมืองละกอนวันใด หัวปุ๋ดวันนั้น” (หากไอ้พรหมกลับมาเหยียบเมืองละกอนวันไหน หัวขาดวันนั้น) ทำให้หนานพรหมินทร์ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองแพร่
รับราชการที่เมืองแพร่.
ขณะที่หนานพรหมินทร์พักอยู่ที่บ้านป่าแมดนั้น หนานพรหมินทร์ได้ไปติดพันสนิทกับหญิงหลายคน เช่น นางบัวเกี๋ยง และนางสรีชม (สรีจม) ซึ่งเดิมเป็นภรรยาของส่างติงหย่า (บางหลักฐานว่าชื่อส่างจิ่นขี้ยา บางหลักฐานว่าชื่อหม่องด้วง) ส่างติงหย่าเป็นนักพนันตัวยง เมื่อเสียพนันก็ได้ไปยืมเงิน 18 ธ็อก กับพระญาอินทร์บ้านนาแหลม โดยให้นางสรีชมอยู่เป็นตัวประกัน พระญาอินทร์ได้ส่งนางไปช่วยแผนกโรงครัวในคุ้มหลวงเมืองแพร่
หนานพรหมินทร์ได้เข้าฝากตัวกับพระยาอินทวิไชย เจ้าหลวงเมืองแพร่ ด้วยความมีชื่อเสียงในด้านกวีทำให้พระยาอินทวิไชยรับตัวหนานพรหมินทร์ไว้ในราชสำนักเมืองแพร่ หนานพรหมินทร์ได้ไปอาศัยอยู่ที่บ้านของหม่อมจันทร์ฟอง เพราะเคยมีบุญคุณช่วยเหลือญาติของหม่อมจันทร์ฟองขณะที่เรียนอยู่ที่เชียงใหม่ หม่อมจันทร์ฟองก็ได้เอื้อเฟื้อดูแลหนานพรหมินทร์อย่างดี ด้วยความที่หนานพรหมินทร์กับหม่อมจันทร์ฟองมีความสนิทสนมกันมาก ถึงขั้นเรียกขานหนานพรหมินทร์ว่า “พี่พรหมินทร์” ทำให้พระยาอินทวิไชยเกิดความหึงและระแวงจนจับหนานพรหมินทร์ไปขังคุก กำหนดจะประหารชีวิตในวันเสาร์ เดือน 6 เหนือ ขึ้น 5 ค่ำ แต่พระยาราชวงศ์ (พิมพิสาร) ได้เข้าเฝ้าของดโทษประหารชีวิตหนานพรหมิทร์ เพราะจะได้ให้หนานพรหมินทร์แต่งคร่าวดำหัวเจ้านายในเทศกาลสงกรานต์ พระยาอินทวิไชยจึงงดโทษให้ตามประสงค์
ในช่วงที่หนานพรหมินทร์ติดคุกอยู่เมืองแพร่ นางสรีชมได้เพียรไปเยี่ยมที่คุกเสมอ หนานพรหมินทร์ได้ใช้เวลาที่อยู่ในคุกแต่งร่ายขึ้น เรียกว่า “คำจ่มพญาพรหม” (คำรำพันพญาพรหม) บางครั้งเรียกว่า “โวหารพญาพรหม” ซึ่งมีเนื้อหาตัดพ้อต่อว่าพระยาอินทวิไชย โดยเขียนไว้กับพื้นคุก (บางหลักฐานว่าเขียนไว้กับกระเบื้องดินขอ) ช่วงที่ติดคุกนี้หนานพรหมินทร์มีอายุได้ 59 ปี เมื่อติดคุกได้ระยะหนึ่ง หนานพรหมินทร์เบื่อหน่ายสภาพคุกที่สกปรกโสโครก และต้องทรมารจากการถูกพันธนาการโซ่ตรวน จึงทำการแหกคุกออกมา ทฤษฎีการแหกคุกของพระยาพรหมโวหาร สันนิษฐานไว้หลายแนว ดังนี้
หนานพรหมินทร์อยู่เมืองแพร่ได้ 3 เดือน จึงแหกคุกออกไปและพานางสรีชมไปอยู่ด้วย
ชีวิตที่เมืองลับแล.
หนานพรหมินทร์และนางสรีชมหนีจากเมืองแพร่ไปอยู่เมืองลับแล (ลับแลง) แขวงเมืองพิชัย (อ.ลับแล จ.อุตรดิตถ์) บริเวณบ้านสันคอกควาย ซึ่งอยู่นอกเขตอำนาจของเมืองแพร่ หนานพรหมินทร์เริ่มชีวิตใหม่โดยเป็นพ่อค้า ส่วนนางสรีชมทอผ้าอยู่บ้าน วันหนึ่งหนานพรหมินทร์ไปทวงหนี้ที่บ้านท่าเสา โดยมีเพื่อนร่วมทางคือน้อยกาวิตาและน้อยไชยลังกา ขณะที่หนานพรหมินทร์ไปทวงหนี้ พระญาอินทร์บ้านนาแหลมได้ส่งจดหมายให้นางสรีชมกลับเมืองแพร่โดยไม่ทราบสาเหตุ เมื่อหนานพรหมินทร์กลับมาบ้านก็ไม่พบนางสรีชม ด้วยความผิดหวังเสียใจเศร้าใจและอาลัย หนานพรหมินทร์จึงได้แต่งคร่าวรำพันความรู้สึกของตน เรียกกันว่า “คร่าวสี่บท” หรือ “คร่าวร่ำนางชม” รำพึงรำพันถึงความหลังครั้งยังรักกัน ต่อว่านางสรีชมว่าสงสัยจะมีชู้ และโน้มน้าวให้เมียกลับไปอยู่ด้วยกันที่เมืองลับแล ผลงานการประพันธ์ชิ้นนี้มีความไพเราะกินใจ เป็นคร่าวที่คนล้านนาจดจำกันได้ดีที่สุด ในช่วงที่อยู่เมืองลับแลงนี้หนานพรหมินทร์มีอายุได้ 60 ปี หลังจากหนานพรหมินทร์มาอยู่ลับแลงแล้ว ก็ได้กลับไปที่เมืองลำปางอีกครั้งเนื่องจากเจ้าวรญาณรังษีที่เคยคาดโทษได้ถึงแก่พิราลัยแล้ว โดยรับราชการกับเจ้าพรหมาภิพงษธาดา เจ้าหลวงลำปางตนที่ 10 ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าของหนานพรหมินทร์
รับราชการที่เชียงใหม่.
ในปี พ.ศ. 2420 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ และเจ้าทิพเกสร ได้มีสาส์นขอตัวหนานพรหมินทร์ไปเมืองนครเชียงใหม่หลายครั้ง จนเจ้าพรหมาภิพงษธาดา และเจ้าอุปราช (ไชยแก้ว) ได้อนุญาตให้หนานพรหมินทร์เดินทางไปเมืองเชียงใหม่ เมื่อไปถึงเชียงใหม่ก็ได้รับความอุปถัมภ์จากพระเจ้าอินทวิชยานนท์และเจ้าทิพเกสรอย่างดี และได้แต่งคร่าวซอพระอภัยมณีขึ้น ตามรับสั่งของเจ้าทิพเกสร หนานพรหมินทร์ได้รับเงินหลายแถบ พร้อมได้รับเจ้าบัวจันทร์เป็นภรรยา ได้รับบ้านอาศัย ที่ดินไร่นา พร้อมข้าทาสบริวารรับใช้ ได้รับพานสำรับหมากเงิน เสื้อผ้าอาภรณ์บริบูรณ์ และไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปลำปางอีก
พ.ศ. 2426 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการให้พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าคัคณางคยุคล กรมหมื่นพิชิตปรีชากร เป็นข้าหลวงพิเศษ ขึ้นมาแก้ปัญหาชายแดน และจัดระเบียบการปกครองในเขตเมืองนครลำปาง เมืองนครลำพูน และเมืองนครเชียงใหม่ เจ้าราชบุตร (ขัตติยวงศ์) ได้มอบหมายให้หนานพรหมินทร์แต่งคร่าวรับเสด็จ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิชิตปรีชากร เมื่อพ.ศ. 2427 โดยได้รับรางวัล เป็นเงิน 20 แถบ ซึ่งถือเป็นผลงานเรื่องสุดท้ายของหนานพรหมินทร์
พ.ศ. 2430 หนานพรหมินทร์ถึงแก่กรรมด้วยโรคชราที่บ้านในซอยข้างวัดเชตุพน เมืองเชียงใหม่ เมื่อวันเสาร์ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 7 เหนือ ตรงกับวันพญาวัน (วันเถลิงศก) สิริอายุ 85 ปี
กล่าวกันว่า พญาพรหมโวหารมีภรรยาถึง 42 คน ภรรยาของหนานพรหมินทร์คนสุดท้ายคือเจ้าบัวจันทร์ มีลูกสาวด้วยกันคือ นางอินท์ตุ้มหรือนางขี้หมู นางอินท์ตุ้มแต่งงานกับท้าวสมภาร มีบุตรชื่อนายเจริญ อยู่บ้านฟ้าฮ่าม ริมน้ำปิงฝั่งตะวันออกของเมืองเชียงใหม่ ต่อมาบวชเป็นพระภิกษุ จำพรรษาที่วัดสวนดอก จ.เชียงใหม่ เมื่อมีการก่อสร้างอนุสาวรีย์พระญาพรหมโวหารที่สวนสาธารณะเขื่อนยาง ต.สบตุ๋ย อ.เมืองลำปาง จ.ลำปางโดยพุทธสมาคมจังหวัดลำปาง พระภิกษุเจริญได้นำอัฐิหนานพรหมินทร์ซึ่งเดิมบรรจุที่กู่ในวัดสวนดอก จ.เชียงใหม่ มาบรรจุไว้ที่ฐานอนุสาวรีย์พระญาพรหมโวหารด้วย
ตำแหน่งพญา.
หนานพรหมินทร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพญาเมื่อใดไม่มีหลักฐาน อย่างน้อยที่สุดพรหมินทร์น่าจะมียศเป็นพญาพรหมวิไสย ในสมัยเจ้าพรหมาภิพงษ์ธาดาเป็นเจ้าหลวงลำปาง ปรากฏหลักฐานในคร่าวซอพระอภัยมณีว่า
พระครูอดุลสีลกิติ์มีความเห็นว่าน่าจะเป็นจริง เพราะอาจารย์ของหนานพรหมินทร์คือพญาโลมาวิไสย เจ้าหลวงลำปางก็คงตั้งพระทัยให้ชื่อศิษย์กับอาจารย์พ้องกัน สำหรับตำแหน่งพญา ว่าได้มาเมื่อใด พระครูอดุลสีลกิติ์มีความเห็นว่าหนานพรหมินทร์น่าจะได้ตำแหน่งนี้เมื่ออายุ 46 ปี โดยเจ้าวรญาณรังษีเป็นผู้แต่งตั้ง ส่วนมงคล ถูกนึกมีความเห็นว่าหนานพรหมินทร์อาจได้เป็นพญาในสมัยพระยาน้อยอินทร์ หรือสมัยที่หนานพรหมินทร์กลับมารับราชการที่เมืองลำปางอีกครั้งในสมัยเจ้าพรหมาภิพงษ์ธาดาก็ได้
ส่วนชื่อตำแหน่งราชทินนาม พระญาพรหมโวหาร นั้น ในหลักฐานร่วมสมัยปรากฏแต่เพียง พญาพรหมวิไสย กับ พญาพรหมปัญญา มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าสร้อย “โวหาร” นั้น อาจจะได้รับอิทธิพลมาจากราชทินนามของ พระสุนทรโวหาร หรือสุนทรภู่ ส่วนมงคล ถูกนึกมีความเห็นว่าอาจจะเป็น สมัญญานาม คำสร้อย หรือฉายาที่คนทั่วไปขนานนามให้หนานพรหมินทร์ เพราะเนื่องจากหนานพรหมินทร์เป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน มีสำนวนโวหารเสมอ จึงเรียกว่า พระญาพรหมโวหาร ก็เป็นได้
จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย
จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย  เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวผจญภัยจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายในปีพ.ศ. 2561 กำกับโดย J. A. Bayona เป็นภาคต่อของ "จูราสสิค เวิลด์" (พ.ศ. 2558) และเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ห้าในภาพยนตร์ชุด "จูราสสิค ปาร์ค" เขียนบทโดย Derek Connolly และโคลิน เทรวอร์โรว์ (ผู้กำกับภาพยนตร์ "จูราสสิค เวิลด์") โดยมีสตีเวน สปีลเบิร์ก (ผู้กำกับภาพยนตร์ "จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์") มารับหน้าที่ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องบนเกาะสมมติในบริเวณอเมริกากลาง ชื่อว่าเกาะอิสลานูบลาร์ อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกนอกชายฝั่งของคอสตาริกา ตัวละครหลักคือ Owen Grady และ Claire Dearing ซึ่งทั้งสองเดินทางไปช่วยเหลือเหล่าไดโนเสาร์บนเกาะซึ่งกำลังจะประสบภัยพิบัติภูเขาไฟระเบิด ซึ่งอาจทำให้ไดโนเสาร์บนเกาะเสียชีวิตทั้งหมดได้ นักแสดงที่กลับมารับบทเดิมจากภาคก่อน ๆ ที่สำคัญได้แก่ คริส แพร็ตต์, Bryce Dallas Howard, B. D. Wong, และเจฟฟ์ โกลด์บลุม โดยมีนักแสดงใหม่อีกหลายคน เช่น Rafe Spall, Justice Smith, Daniella Pineda, เจมส์ ครอมเวล, โทบี โจนส์, Ted Leving, Isabella Sermon, และ Geraldine Chaplin
การถ่ายทำมีขึ้นที่สหราชอาณาจักรและฮาวาย ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ออกฉายครั้งแรกที่เมืองแมดริด ประเทศสเปน เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ต่อมาจึงออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561 โดยยูนิเวอร์แซลพิคเจอร์ส (ในประเทศไทยออกฉายเมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2561) ทำรายได้รวมทั่วโลกไปกว่า 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดอันดับ 3 ประจำปี พ.ศ. 2561 ได้รับเสียงวิจารณ์แบบก้ำกึ่งจากนักวิจารณ์ ซึ่งกล่าวว่าหนังมีจุดเด่นที่การแสดงของคริส แพรตต์ การกำกับของบาโยนา งานภาพ และบางช่วงบางตอนที่ "มืดหม่นจนน่าตกใจ" และมีจุดด้อยที่บทภาพยนตร์ นักวิจารณ์บางคนมองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มีอะไรแปลกใหม่กว่าภาพยนตร์เรื่องก่อน ๆ ในชุดภาพยนตร์"จูราสสิค พาร์ค" ซึ่งอาจบ่งบอกว่าหมดยุคของภาพยนตร์ชุดนี้แล้ว ภาคต่อชื่อว่า จูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร มีกำหนดออกฉายวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดยเทรวอร์โรว์จะกลับมาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับภาพยนตร์อีกครั้ง
ย่นเวลาทะลุมิติ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2561)
ย่นเวลาทะลุมิติ  เป็นภาพยนตร์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แฟนตาซีผจญภัยจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉาย พ.ศ. 2561 กำกับโดย Ava DuVernay เขียนบทโดย Jennifer Lee ดัดแปลงจากนวนิยายปี ค.ศ. 1962 เรื่อง "A Wrinkle in Time"
การจำกัดแคลอรี
การจำกัดแคลอรีหรือการจำกัดพลังงานเป็นข้อกำหนดอาหารที่ลดการบริโภคแคลอรีโดยไม่ก่อให้เกิดทุพโภชนาการหรือการลดสารอาหารสำคัญ "การลด" สามารถนิยามโดยสัมพัทธ์กับการบริโภคเดิมของผู้ป่วยก่อนจำกัดแคลอรีโดยเจตนา หรือโดยสัมพัทธ์กับบุคคลที่มีลักษณะรูปร่าง (body type) เดียวกัน
ในสิ่งมีชีวิตหลายชนิด การจำกัดแคลอรีโดยไม่ก่อให้เกิดทุพโภชนาการอาจชะลอกระบวนการเปลี่ยนตามวัยทางชีววิทยา ส่งผลให้มีการธำรงสุขภาพเยาว์และการเพิ่มอายุขัยค่ากลางและสูงสุด ทว่า ไม่มีการแสดงว่าฤทธิ์ยืดอายุของการจำกัดแคลอรีมีผลสากล ในมนุษย์ ยังไม่ทราบผลต่อสุขภาพระยะยาวของการจำกัดแคลอรีปานกลางที่มีสารอาหารเพียงพอ ความร่วมมือของสถาบันการเปลี่ยนตามวัยแห่งชาติสหรัฐกับมหาวิทยาลัยวิสคอนซินพบว่า การจำกัดแคลอรีโดยไม่มีทุพโภชนาการในลิงวอกยืดอายุขัยและชะลอการเริ่มต้นของโรคที่สัมพันธ์กับอายุ กล่าวคือ อายุมาก คุณภาพอาหารสูงและเพศเมียเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อประโยชน์จากการลดการบริโภคแคลอรี
สุขศาสตร์
สุขศาสตร์  เป็นชุดการปฏิบัติซึ่งกระทำเพื่อรักษาสุขภาพ องค์การอนามัยโลกนิยามว่า "สุขศาสตร์หมายถึงภาวะและการปฏิบัติที่ช่วยรักษาสุขภาพและป้องกันการแพร่โรค" อนามัยส่วนบุคคลหมายถึงการรักษาความสะอาดของร่างกาย
สุขศาสตร์มีความหมายกว้างกว่าความสะอาด โดยรวมทางเลือกนิสัยส่วนบุคคลว่าอาบน้ำ ล้างมือ ตัดเล็บและเปลี่ยนเสื้อผ้าบ่อยเพียงใด นอกจากนี้ ยังให้ความสนใจกับการรักษาพื้นผิวของบ้านและที่ทำงานให้สะอาดและปลอดเชื้อโรค
บางสังคมอาจถือว่าการปฏิบัติสุขศาสตร์บางอย่างเป็นประจำเป็นนิสัยที่ดี ขณะที่การละเลยสุขศาสตร์อาจถือว่าน่ารังเกียจ ไม่เคารพหรือคุกคาม
Calorie restriction
พาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉินที่ไม่ได้ใช้เพื่อการขนส่ง
พาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉินที่ไม่ได้ใช้เพื่อการขนส่ง, ( หรือที่รู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า รถติดปีก), เป็นพาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉิน (EMS) ที่มีขึ้นมาเพื่อไว้ใช้ปฐมพยาบาล แต่ไม่ได้ใช้ในการเคลื่อนย้ายหรือขนส่งผู้ป่วยที่มีความจำเป็นในการใช้รถพยาบาล (เช่น ผู้ป่วยบาดเจ็บสาหัส)
พาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉินที่ไม่ได้ใช้เพื่อการขนส่ง ("การขนส่ง" ในที่นี้หมายถึงการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยโดยใช้เปล) อาจแสดงถึงภาวะเศรษฐกิจ, การบริหาร, และโลจิกติกส์ของประเทศเหล่านั้นได้ ในบางกรณีพาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉินที่ไม่ได้ใช้เพื่อการขนส่งที่ไม่ได้เข้าร่วมบริการการแพทย์ฉุกเฉิน (EMS) อาจปฏิบัติหน้าที่อื่น เช่น การตำรวจ หรือ การระงับเหตุอัคคีภัย
กล้วยศรีน่าน
กล้วยศรีน่าน Swangpol &amp; Traiperm กล้วยศรีน่านเป็นกล้วยชนิดใหม่ของโลกที่เพิ่งได้รับการตั้งชื่อและตีพิมพ์ในวารสารวิชาการทางพฤกษศาสตร์ระดับนานาชาติเมื่อต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558
กล้วยศรีน่านเป็นกล้วยป่าขนาดกลาง ลำต้นเทียมสูงราว 180 ซม. ลักษณะที่โดดเด่นคือมีปลีสีแดงส้ม ก้านปลีขนานพื้นแล้วโค้งขึ้น แตกต่างจากกล้วยทั่วไปที่มักมีปลีห้อยลง หรือกล้วยประดับที่มีปลีตั้งขึ้น ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ มีเกสรเพศผู้ 6 อัน แตกต่างจากกล้วยชนิดอื่นในโลกที่มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ผลของกล้วยศรีน่านมีเมล็ดสีดำแข็งจำนวนมาก รับประทานได้แต่เนื้อน้อย