pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
query optimizer ในส่วนประกอบของการจัดการฐานข้อมูล คือ การทำให้กระบวนการสอบถามข้อมูล หรือ query processing มีประสิทธิภาพมากที่สุด หรือดีที่สุดนั้นเอง ซึ่ง query Optimization เป็นขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการสอบถามข้อมูล เมื่อผู้ใช้สอบถามว่าต้องการข้อมูลอะไร กระบวนการสอบถามข้อมูลในระบบจัดการฐานข้อมูล จะมี Optimizer ซึ่งมีหน้าที่ในการทำ query Optimization โดยจะเลือกแผนปฏิบัติที่ทำให้ได้คำตอบที่ดีที่สุด เพื่อให้ถูกต้องตรงกับความต้องการของผู้ใช้ได้อย่างเหมาะสม รวดเร็ว และประหยัดค่าใช้จ่ายให้เกิดน้อยที่สุดในส่วนที่เกี่ยวกับเวลาที่ใช้ในการประมวลผลกลาง (CPU time ) และเวลาที่ใช้ในการดึงข้อมูลจากอุปกรณ์อินพุต และ เอาต์พุต ( I / O time )
สวนสัตว์โอคแลนด์
สวนสัตว์โอคแลนด์เป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่ เมืองโอคแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์
มีสัตว์มากมาย เช่นอากัวติ อัลลิเกเตอร์ ลิงบาบูนค้ากม้า ค้างคาว ลิงบอนเนท เสือชีต้า ไก่ ลิงชิมแปนซี ลิงทามารินผมหงอก นกกระเรียน ช้างเอเชีย นกอีมู นกฟลามิงโก กบ เต่ายักษ์กาลาปากอส ยีราฟ ลิงทามารินสิงโตสีทอง แพะ ฮิปโปโปเตมัส จิงโจ้ ปลาคาร์ฟ นกกีวี สิงโต นกแก้วมาคอร์ มารา เมียร์แคท อุรังอุตัง นกกระจอกเทศ นาค เพนกวิน เม่น กระต่าย แพนด้าแดง แรดขาว ลีเมอร์หางปล้อง สิงโตทะเล เซอร์วอล แกะ ชะนีเซียร์มังค์ ลิงสไปเดอร์ สปริงบอค หงส์ เสือโคร่ง ทัวทารา วัลลาบี้และม้าลาย นอกนั้นยังมีนกและสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ อีกมากมาย
Auckland Zoo
มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช หรือ มยุรฉัตร อหะหมัดจุฬา (เกิด 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2492) เป็นนักแสดงหญิงและผู้จัดละครชาวไทย มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ป่ากามเทพ" (2519) โดยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ประเภทนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ดังกล่าว
มยุรฉัตรเป็นบุตรสาวของสุเทพ เหมือนประสิทธิเวช จบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 3 ที่โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, วิทยาลัยพาณิชยการพระนคร และศึกษาต่อด้านเลขานุการที่ประเทศนิวซีแลนด์
มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ เคยได้รางวัลตุ๊กตาทอง ประเภทนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์เรื่อง “ป่ากามเทพ” มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 ปัจจุบันเป็นผู้จัดละคร และการแต่งบทละคร หลายเรื่อง
เธอมีบุตรสองคน คนหนึ่งเป็นหญิงชื่อ ยศสินี ณ นคร จากการสมรสครั้งแรกกับโยธิน ณ นคร อีกคนเป็นชายชื่อ ณัฐพงศ์ อหะหมัดจุฬา ที่เกิดกับนริศ อหะหมัดจุฬา
ตุ๊กตาทอง ดารานำหญิงยอดเยี่ยม จาก ป่ากามเทพ
จักกิ้มน้ำ
จาง ลี่อิ่น
จาง ลี่อิ่น  เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ที่มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ในครอบครัวนักดนตรี ทำให้เธอมีพรสวรรค์ทางดนตรีตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่ของเธอพาเธอไปที่คอนเสิร์ตของพวกเขาเพื่อทำให้เธอได้รับฟังเพลงที่หลากหลาย ได้รับการเข้าเรียนไวโอลินเมื่อเธออายุได้ 3 ขวบเท่านั้น และเธอยังมีความสามารถในการแกะเพลงหลังจากที่เธอได้ฟังเพลงนั้นเพียงครั้งเดียว เธออยู่ภายใต้การฝึกให้เคยชินกับแนวเพลงคลาสสิก และโดยเฉพาะเพลงทางฝั่งยุโรป และอเมริกัน ซึ่งเธอยืนยันว่าจะไม่ร้องเพลงเหล่านั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อตอนเธอยังเด็ก
จาง ลี่อิ่นเริ่มสนใจวงการเพลงป็อปเมื่อเธอเติบโตขึ้น ในตอนที่เธออายุ 12 เธอเข้าเรียนโรงเรียนประถมโดยที่ โรงเรียนสอนดนตรี Xi-Chan ได้เห็นความสามารถของเธอจากการเล่นไวโอลิน อย่างไรก็ตาม ความฝันของเธอในเวลานี้คือการได้เป็นนักร้องไม่ใช่นักไวโอลิน ท้ายที่สุดแล้วพ่อแม่ของเธอก็ได้สนับสนุนเธออย่างเต็มที่ และเธอก็ได้รับความไว้วางใจในการคัดเลือก 10 นักร้องรุ่นเยาว์คุณภาพในการประกวดร้องเพลงภายใต้การสนับสนุนของกรุงปักกิ่ง
จนกระทั่งในปี 2003 เธอก็ได้ถูกค้นพบโดย S.M.Entertainment และจากนั้นเอง เธอก็ได้เดินทางไปเทรนในเกาหลี และยังเคยได้เป็นส่วนหนึ่งในโปรเจกต์ Super Girls ของทางค่ายต้นสังกัด (ปัจจุบันโปรเจกต์ Super Girls เปลี่ยนเป็นวง Girls' Generation) จนปี 2006 ก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวครั้งแรกที่เกาหลี และล่าสุด เธอก็พร้อมแล้ว สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อว่า “I Will” ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้กลับไปมีผลงานเพลงในบ้านเกิดตัวเองด้วย นอกจากนี้ “จาง ลี่อิ่น” ยังเป็นศิลปินจีนคนแรกที่จะสร้างกระแสเกาหลีแบบใหม่ โดยบริษัทเกาหลีเป็นครั้งแรกด้วย
จาง ลี่อิ่น เป็นศิลปินจีนคนแรกที่ได้รับการปลุกปั้นฝึกฝนจากสังกัดเพลงเกาหลีอย่าง S.M.Entertainment ต้นสังกัดของศิลปินชื่อดังมากมาย ไม่ว่าจะเป็น “ทงบังชินกี” “ซุปเปอร์จูเนียร์” “คัง ทา” “โบอา” โดยก่อนหน้านี้ เธอก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวในเกาหลีชื่อว่า “Timeless” ที่ได้ร่วมร้องกับ เซีย หนึ่งในสมาชิกของทงบังชินกี
อัลบั้ม แรกนี้ เปิดตัวด้วยเพลง “I Will” ซึ่งเป็นเพลงเก่าที่กลุ่มศิลปินหญิง SES เคยร้องเอาไว้เมื่อปี 2000 และยังมีมิวสิคซีรีส์เพลง “I Will” และ “Lovers” ได้นักแสดงทีมเก่าจากเพลง “Timeless” คือ 2 สมาชิกซุปเปอร์จูเนียร์ “ชีวอน” และ“ฮันคยอง” มาร่วมแสดงอีกครั้งด้วย รวมถึงเพลง "One More Try"
ที่นำมาร้องใหม่ในจังหวะสนุกสนาน ดัดแปลงจากเพลงเดิมที่ร้องโดยชอนชังจีฮี เดอะ เกรซ
S.M.Entertainment
ซุปเปอร์จูเนียร์
ซุน ย่าน-จฺวิน
ซุน ย่าน-จฺวิน  เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดที่เทียนจิน ในปี พ.ศ. 2495 มีผลงานแสดงมาแล้วหลายเรื่อง เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ สามก๊ก รับบท เล่าปี่ ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 และ ซุนวู ตำนานพิชัยสงคราม รับบท ซุนวู ในปี 2541
เค็นจิโร ฮาตะ
เค็นจิโร ฮาตะ (; เกิด 19 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
เคนจิโร ฮะตะ
วัดเป่ากั๋ว
วัดเป่ากั๋ว (保国寺) เป็นโบราณสำคัญของเมืองหนิงปัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน สร้างสมัยราชวงศืถัง ในปีค.ศ. 880 เดิมชื่อวัดหลิงซาน (灵山寺) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดเป้ากั๋ว ปัจจุบันยังมีโบราณสถานสำคัญหลงเหลือจากยุคถัง คือวิหารพระประธาน หรือมหาวีรวิหาร (ต้าสยงเป่าเตี้ยน) มีเสาอาคารสมัยราชวงศ์ถัง โครงสร้างหลักเป็นสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ซ่ง สร้างขึ้นเมื่อปี 1013 นับเป็นสถาปัตยกรรมที่สร้างด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่ง และได้รับการดูแลรักษาอย่างดีที่สุดแห่งหนึ่งของจีน ต่อมาวัดนี้ยังได้รับการบูรณะสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิงตามลำดับ
ธงชาติบิอาฟรา
ธงชาติสาธารณรัฐบิอาฟรา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นที่แบ่งแยกดินแดนจากประเทศไนจีเรีย มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2510 – พ.ศ. 2513 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีตามแนวนอน 3 แถบ แถบบนสีแดง แถบกลางสีดำ แถบล่างสีเขียว แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่กลางแถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงเปล่งรัศมี 11 แบบ ซึ่งหมายถึงจังหวัดทั้งหมด 11 จังหวัดของประเทศ
ลักษณะของธงนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติสาธารณรัฐเบนิน ซึ่งก็เป็นสาธารณรัฐอายุสั้นด้วยเช่นกัน อันประกอบด้วยดินแดนที่บิอาฟรายึดครองในเขตตะวันตกตอนกลาง (Biafran-occupied Mid-Western region)
ธงนี้ออกแบบโดยอิงกับสีพันธมิตรแอฟริกา และเป็นผลงานของมาร์คัส การ์วีย์ (Marcus Garvey) แห่งสมาคมยกระดับชาวนิโกรสากลและสันนิบาตประชาคมแอฟริกา (Universal Negro Improvement Association and African Communities League) (Znaimerowski, p. 125)
หมู่บ้านบางระจัน เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ในทางเหนือของกรุงศรีอยุธยา เมืองหลวงเก่าของสยาม รัฐช่วงก่อนหน้าของประเทศไทยในสมัยใหม่ ปัจจุบัน หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ในอำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี หมู่บ้านแห่งนี้เป็นที่จดจำในประวัติศาสตร์ไทยอันลือลั่นสำหรับการสู้รบต่อต้านการรุกรานของพม่าในสงครามพม่า-สยาม(พ.ศ. 2308 - พ.ศ. 2310) เป็นอันจุดจบของอาณาจักรอยุธยา
ตามประวัติศาสตร์ไทย พม่าได้ยกกองทัพบุกมาทางภาคเหนือซึ่งนำโดยเนเมียวสีหบดี ได้ถูกสกัดทัพไว้ที่บางระจันเป็นเวลาห้าเดือน การเล่าเรื่องที่เป็นที่นิยมแพร่หลายนั้นไม่สามารถเป็นจริงได้ทั้งหมดเพราะการทัพภาคเหนือทั้งหมดต้องใช้เวลาเพียงห้าเดือน(ช่วงกลางเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2308 ถึงปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2309) และกองทัพพม่าทางภาคเหนือยังคงติดอยู่ที่พิษณุโลกในภาคเหนือกลางของสยาม ช่วงปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2308 แหล่งข่าวของพม่าได้กล่าวถึง "petty chiefs" (เทียบเท่ากับ "เมือง") ได้ขัดขวางการรุกของกองทัพพม่าทางภาคเหนือ แต่ก็เป็นช่วงแรกของการทัพตามแนวแม่น้ำวังในภาคเหนือของสยาม(ไม่ได้อยู่ใกล้กับอยุธยา) ในช่วงฤดูฝน (สิงหาคม-ตุลาคม พ.ศ. 2308) แม่ทัพชาวพม่าซึ่งในขณะนั้นที่อยู่ใกล้กับกรุงศรีอยุธยาไม่ใช่เนเมียวสีหบดี แต่เป็นมังมหานรธาพร้อมกับกองทัพทางภาคใต้ซึ่งกำลังรอให้กองทัพทางภาคเหนือเข้ามาสมทบแล้วเข้าโจมตีกรุงศรีอยุธยา ซึ่งปรากฏว่าเหตุการณ์ที่ได้รับการตรวจสอบแล้วถึง 3 เหตุการณ์ ได้แก่ petty chiefs ได้ต้านทานกองทัพของเนเมียวสีหบดีในภาคเหนือ การทัพของเนเมียวสีหบดีได้กินเป็นเวลาห้าเดือน และมังมหานรธาซึ่งกำลังรอคอยอยู่ ในขณะที่อยู่ใกล้กับกรุงศรีอยุธยา จึงได้รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อสร้างเรื่องเล่าขานตำนานของสยามนี้
การเล่าเรื่องของไทยในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมสมัยนิยมของไทยที่ถูกปลูกฝังแน่น ภาพยนตร์ไทยเรื่อง บางระจัน ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งได้นำเหตุการณ์นี้มาแสดงเป็นละครภาพยนตร์
ภาพที่ดูโดดเด่นอีกภาพหนึ่งคือ นายทองเหม็น ชายขี้เมาพร้อมกับขี่ควายบ้านตัวใหญ่เข้าต่อสู้รบกับทหารพม่าอย่างดุเดือด ความทรงจำสาธารณะของการสู้รบนั้นเปรียบเสมือนกับการสู้รบในยุทธการที่อลาโมในจิตใจของชาวอเมริกัน
ปี พ.ศ. 2307 กองทัพพม่าภายใต้การนำของเนเมียวสีหบดียกเข้ามาในขอบคัณธสีมาด้านด่านระแหงแขวงเมืองตาก โดยกวาดต้อนผู้คนตัดกำลังของกรุงศรีอยุธยาทางหัวเมืองเหนือ ในขณะที่มังมหานรธา ตีเข้ามาทางหัวเมืองใต้ สกัดกำลังจากชายทะเลทิศใต้ โดยหมายใจบรรจบเข้าที่กรุงศรีอยุธยา
ต้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2308 กองทัพของเนเมียวสีหบดีได้มาหยุดอยู่ที่เมืองวิเศษชัยชาญ และจัดให้ทหารพม่ากองหนึ่งเที่ยวกวาดต้อนทรัพย์สินและผู้คนทางเมืองวิเศษชัยชาญ ราษฎรต่างพากันโกรธแค้นต่อการกดขี่ข่มเหงของทหารพม่า จึงแอบคบคิดกันต่อสู้ ในเดือน 3 พวกชาวเมืองวิเศษชัยชาญ เมืองสิงห์บุรี เมืองสรรคบุรี และชาวบ้านใกล้เคียงพากันคบคิดอุบายเพื่อล่อลวงทหารพม่า ทั้งรวบรวมผู้คนไว้เพื่อทำการต่อไป ในบรรดาชาวบ้านที่ร่วมกันอยู่นี้มีหัวหน้าที่สำคัญคือ นายแท่น นายโชติ นายอิน นายเมือง ซึ่งได้หลอกลวงทหารพม่านำไปหาทรัพย์สิ่งของที่ต้องการ ทหารพม่าหลงเชื่อตามไป ก็ถูกนายโชติและพรรคพวกซุ่มอยู่บุกเข้ามาฆ่าฟันพม่าตายประมาณ 20 คน แล้วจึงพากันหนีไปยังบางระจัน
ในเวลานั้นชาวเมืองต่าง ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงต่างก็เข้ามาหลบอาศัยอยู่ที่บางระจันเป็นจำนวนมาก เนื่องจากมีอาหารอุดมสมบูรณ์ ข้าศึกตามเข้าไปได้ยาก ชาวบ้านทั้งหลายจึงพาพรรคพวกครอบครัวอพยพหันมาพึ่งพระอาจารย์ธรรมโชติ ซึ่งมีกิตติศัพท์ว่ามีความเชี่ยวชาญทางวิทยาคมมาก ต่อมานายแท่นและผู้มีชื่ออื่น ๆ ชักชวนชาวบ้านได้อีกประมาณ 400 คนเศษพากันมาอยู่ที่บ้านบางระจัน หลังจากนั้นก็ตั้งค่ายขึ้นล้อมรอบบ้านบางระจัน 2 ค่าย เพื่อป้องกันทหารพม่าที่จะยกติดตามมาและเพื่อจัดหากำลังและศัตราวุธในแถบตำบลนั้น นอกจากนี้มีคนไทยชั้นหัวหน้าที่เข้ามาร่วมด้วยอีก 7 คน คือ ขุนสรรค์ พันเรือง นายทองเหม็น นายจันหนวดเขี้ยว นายทองแสงใหญ่ นายดอกไม้ และนายทองแก้ว รวมหัวหน้าที่สำคัญของค่ายบางระจันครั้งนั้นรวม 11 คน ตั้งกองสู้กับกองทัพพม่า
กองหัตถศิลป กรมศิลปากรเริ่มดำเนินการหล่ออนุสาวรีย์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2509 จนกระทั่งเสร็จเรียบร้อยพร้อมที่จะนำไปติดตั้งได้ใน พ.ศ. 2512 โดยกรมศิลปากรสร้างอนุสาวรีย์ไว้ตรงกันข้ามวัดโพธิ์เก้าต้น อยู่ห่างจากตัวเมืองสิงห์บุรี ประมาณ 15 กิโลเมตร ไปตามเส้นทางสายสิงห์บุรี-สุพรรณบุรี หมายเลข 3032 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินมาในวโรกาสเปิดอนุสาวรีย์วีรชนค่ายบางระจันเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 มีพระราชดำรัสไว้ว่า "วีรกรรมในครั้งนั้นเป็นของผู้ที่รักแผ่นดินไทย เป็นสิ่งที่ทำให้คนไทยทั้งมวล ทั้งในอดีตและปัจจุบันมีกำลังใจและเตือนสติให้มีความสามัคคีและรักษาจิตใจให้เข้มแข็ง เพื่อรักษาประเทศไทยให้ตนเองและเพื่อความมั่นคงของแผ่นดิน..."
ฐานของอนุสาวรีย์มีคำจารึกไว้ว่า "สิงห์บุรีนี่นี้ นามใด สิงห์แห่งต้นตระกูลไทย แน่แท้ ต้นตระกูล ณ กาลไหน วานบอก หน่อยเพื่อน ครั้งพม่ามาล้อมแล้ ทั่วท้องบางระจัน"
จารึกอนุสาวรีย์วีรชนค่ายบางระจัน:
"พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช&lt;br&gt;
เสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิด&lt;br&gt;
ณ วันที่... เดือน... พุทธศักราช ๒๕๑๙&lt;br&gt;
เมื่อเดือนสาม ปีระกา พุทธศักราช ๒๓๐๘&lt;br&gt;
นายจันหนวดเขี้ยว นายโชติ นายดอก นายทองแก้ว&lt;br&gt;
นายทองเหม็น นายทองแสงใหญ่ นายแท่น นายเมือง&lt;br&gt;
พันเรือง ขุนสรรค์ และนายอิน&lt;br&gt;
ได้เป็นหัวหน้ารวบรวมชาวบ้านตั้งค่ายต่อสู้พม่าที่บ้านบางระจัน&lt;br&gt;
มีพระอาจารย์ธรรมโชติเป็นผู้ประสิทธิ์ประสาทวิทยาคมบำรุงขวัญ&lt;br&gt;
ตั้งแต่เดือนสี่ ปีระกา พุทธศักราช ๒๓๐๘ จนถึงเดือนเจ็ด ปีจอ พุทธศักราช ๒๓๐๙&lt;br&gt;
วีรชนค่ายบางระจันได้ต่อสู้พม่าด้วยความกล้าหาญและด้วยกำลังใจอันเด็ดเดี่ยว&lt;br&gt;
ยอมสละแม้เลือดเนื้อและชีวิตเพื่อรักษาแผ่นดินไทย&lt;br&gt;
รบชนะพม่าถึงเจ็ดครั้ง จนพม่าครั่นคร้ามฝีมือ&lt;br&gt;
รัฐบาลและประชาชนชาวไทยจึงพร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์นี้ขึ้น&lt;br&gt;
เพื่อประกาศเกียรติคุณของวีรชนค่ายบางระจันให้ยั่งยืนชั่วกาลนาน."
วีรกรรมของชาวบ้านบางระจันได้ถูกรับรู้ในสำนึกของคนไทยยุคปัจจุบัน ด้วยการกล่าวถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยมากมาย เช่น เพลงศึกบางระจัน ของขุนวิจิตรมาตรา ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เช่น บางระจัน (พ.ศ. 2543) โดย ธนิตย์ จิตนุกูล และ (พ.ศ. 2558) โดย บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เป็นต้น
ปัจจุบัน นักวิชาการทางประวัติศาสตร์มีความเชื่อโน้มเอียงไปในทางที่ว่า วีรกรรมของชาวบ้านบางระจันไม่มีอยู่จริง หรือมีอยู่จริง ก็ไม่ใช่วีรกรรมเพื่อชาติ แต่เป็นไปในลักษณะเป็นชุมนุมป้องกันตนเองจากผู้รุกราน และก็มีชุมนุมลักษณะนี้มากมาย ไม่เพียงเฉพาะบ้านบางระจัน และการต่อต้านทัพพม่าของชาวบ้านบางระจันก็ไม่น่ายาวนานถึง 5-6 เดือน น่าจะไม่เกิน 3 เดือน
วีรกรรมของชาวบ้านบางระจันได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานราชการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่ลัทธิคอมมิวนิสต์ระบาดในประเทศไทย เพื่อเป็นการปลุกใจให้รักและหวงแหนในชาติ เช่น มีการบรรจุในแบบเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ บทละครร้อง ฯลฯ ความรับรู้ของคนทั่วไปจะรับรู้ผ่านทางแบบเรียน นิยาย ละคร รวมทั้งภาพยนตร์ และเชื่อตามการนำเสนอนั้นว่าวีรกรรมและตัวละครมีตัวตนจริง
การูด้า ไออาคอส
การูด้า ไออาคอส เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ กริฟฟิน ไมนอส
ไออาคอส ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับกริฟฟิน ไมนอส เพื่อมาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่ พร้อมกับไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตามคำสั่งของแพนโดร่า ที่ปราสาทชูดิกเกอร์ และถูกกล่อมให้หลับไปพร้อม ๆ กัน ยกเว้น ราดาแมนทีสคนเดียวเท่านั้นที่รู้สึกตัว
จากนั้น ไออาคอส ก็ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกริฟฟิน ไมนอส ที่นรกขุมที่ 5 ซึ่งเป็นนรกขุมศิลาเพลิง ขณะที่ราดาแมนทีสกำลังเสียเปรียบเจมินี่ คาน่อน ไออาคอสได้โจมตีใส่ฟีนิกซ์ อิคคิ และขอเป็นคู่ปรับกับอิคคิเอง ไออาคอสได้ใช้ท่าไม้ตาย การูด้า แฟล็ป ใส่อิคคิ แต่อิคคิเมื่อโดนเข้าไปเป็นครั้งที่ 2 แล้วสามารถจับทางได้ทัน และพัฒนาความเร็วให้เท่ากับไออาคอส ไออาคอสจึงเปลี่ยนมาใช้ท่า กาแล็คติก้า อิลลูชั่น ใส่อิคคิ แต่อิคคิใช้ได้หมัดภาพลวงตาใส่ไออาคอสก่อน ไออาคอสจึงถูกภาพลวงตาของอิคคิหลอนประสาท จนหยุดนิ่งอยู่กับที่ และถูกอิคคิเผด็จศึกด้วยท่าไม้ตาย โฮโยคุเท็นโซ
ไออาคอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปการูด้า หรือ ครุฑ นั่นเอง
การูด่า โออาคอส
การูด้า โออาคอส
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า มีบทบาทในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ กริฟฟิน ไมนอส และ การูด้า ไออาคอส นับว่าเป็นตัวละครฝ่ายฮาเดสที่มีบทบาทมากที่สุดในภาคนี้
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ปรากฏตัวครั้งแรกที่ปราสาทฮาเดสบนโลกในมนุษย์ โดยเป็นผู้จับเลโอ ไอโอเลีย, อาริเอส มู และสกอร์เปี้ยน มิโร โยนลงบ่อสู่ยมโลกทั้งที่เป็น ๆ โดยที่โกลด์เซนต์ทั้ง 3 ไม่อาจทำอะไรราดาแมนทีสได้ เพราะถูกจำกัดพลังด้วยสนามพลังของฮาเดส ราดาแมนทีสได้เข้าไปรายงานต่อแพนโดร่า ซึ่งราดาแมนทีสไม่เคยไว้ใจในสถานการณ์ที่เหล่าสเป็คเตอร์ที่บุกเข้าไปในแซงค์ทัวรี่เพื่อตัดหัวอาธีน่า ที่นำโดย เจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิว 3 อดีตโกลด์เซนต์เลย จึงขออนุญาตแพนโดร่าเข้าไปจัดการด้วยตนเอง แต่แพนโดร่ากล่าวว่าราดาแมนทีสขัดคำสั่ง จึงลงโทษด้วยเสียงฮาร์ฟ
เมื่อพวกเซย่าบุกเข้ามา ได้พบกับราดาแมนทีส เฮียวงะได้จัดการฟร็อก เซลอส เรียบร้อยแล้ว เซย่าจะจัดการกับราดาแมนทีสต่อ แต่ชีริวห้ามไว้เพราะดูแล้ว ราดาแมนทีสมีพลังที่ไม่ธรรมดาเลย แล้วจู่ ๆ ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, บาซิลิสค์ ซิลฟิด, มิโนทอรัส กอร์ดอน, อราวเน่ ควีน 4 สเป็คเตอร์ที่อยู่ในสังกัดของราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวขึ้นมา และจัดการกับพวกเซย่าเอง และทั้งหมดก็ได้ลงสู่ยมโลก ซึ่งเป็นตอนจบภาคแซงค์ทัวรี่
จากนั้น ราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อเป็นผู้จับมือบัลร็อค รูเน่ ให้ได้สติ หลังจากถูกหมัดมายาจอมมารของเจมินี่ คาน่อน เล่นงานใส่โดยไม่รู้ตัว เมื่อคาน่อนปรากฏตัวขึ้นมา ก็เล่นงานรูเน่จนแพ้ไป และกำลังจะเล่นงานกับราดาแมนทีสด้วยท่าเดียวกัน แต่แล้ว เหล่าสมุนสเป็คเตอร์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา รายงานว่าแพนโดร่ามีคำสั่งเรียกราดาแมนทีสให้เข้าเฝ้าฮาเดสด่วน ราดาแมนทีสจึงกล่าวคำติดค้างการต่อสู้กับคาน่อนไว้
เมื่อราดาแมนทีสไปถึง เมื่อรู้ว่าแพนโดร่าเรียก 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลกทั้งหมดมาฟังเสียงพิณของไลร่า โอฟี่ ราดาแมนทีสถึงแม้คัดค้านแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งแพนโดร่า จนในที่สุดทั้งหมดได้ถูกเพลงพิณของโอฟี่กล่อมจนหลับใหลไปโดยไม่รู้ตัว มีแต่เพียงราดาแมนทีสเท่านั้นที่ไม่หลับเพราะระแวงไว้อยู่แล้ว และกำลังเล่นงานโอฟี่ เซย่าและชุน ก็แสดงตัวออกมาจากหีบและโจมตีใส่ราดาแมนทีส แต่ท้ายที่สุดโอฟี่ก็ต้องจบชีวิตลงเพราะเอาตัวเองเข้าแลก ขณะที่ราดาแมนทีสกลับไม่เป็นอะไรเลย และฮาเดสก็ได้เข้าสิงร่างชุน
จากนั้น คาน่อนได้บุกเข้าสู่นรกขุมที่ 5 และได้ล้มเดทลี่ บีเทิล สแตนด์ แล้ว ราดาแมนทีสก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อตัดสินแพ้-ชนะกับคาน่อน ทั้งคู่สู้กัน ราดาแมนทีสไม่อาจสู้คาน่อนได้ จู่ ๆ กริฟฟิน ไมนอส และ การูด้า ไออาคอส ก็ปรากฏตัวขึ้นมาช่วย ทั้งคู่ได้เล่นงานคาน่อนจนแย่ ในที่สุด อิคคิก็ปรากฏตัวขึ้นมาเป็นครั้งแรก และได้สู้กับไออาคอส จนสามารถล้มไออาคอสได้ในที่สุด
ราดาแมนทีสได้ต่อสู้กับแตกหักกับคาน่อนอีกครั้ง แต่คราวนี้คาน่อนต้องสละชุดเจมินี่คล็อธอออก เพื่อส่งไปร่วมกับชุดโกลด์คล็อธอื่น ๆ เพื่อทำลายกำแพงอาดูร คาน่อนสู้กับราดาแมนทีสด้วยร่างเปล่า ๆ โดยใช้ท่าไม้ตายกาแล็คเซี่ยน เอ็กซ์โปรชั่น ทำลายตัวเองไปพร้อมกับราดาแมนทีส
ราดาแมนทีส สวมชุดเซอร์พลีสไวเวิร์น อันเป็นมังกรยุโรปเผ่าพันธุ์หนึ่ง ไม่สามารถพ่นไฟได้และมีเพียง 2 ขาหลังเท่านั้น แต่มีอิทธิฤทธิ์ไม่แพ้มังกรเผ่าพันธุ์อื่น ๆ
ไวเวิร์น ราดาเมนทีส
กริฟฟิน ไมนอส
กริฟฟิน ไมนอส หรือ กริฟฟอน มินอส เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "เซนต์เซย่า ภาคเจ้านรกฮาเดส" เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ เป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ การูด้า ไออาคอส
ประวัติตามเนื้อเรื่อง.
กริฟฟิน ไมนอส เป็นผู้พิพากษาประจำศาลในยมโลก แต่ยกหน้าที่ให้แก่บัลร็อค รูเน่ ทำหน้าที่แทน ตนคือผู้แข็งแกร่งที่สุดในสเป็คเตอร์ โผล่มาพร้อมกับไออาคอส ที่ปราสาทชูดิกเกอร์ เมื่อได้รับคำสั่งจากแพนโดร่าให้มาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่พร้อมกัน
ตนกับไออาคอส มาช่วยราดาแมนทีสสู้กับเจมินี่ คาน่อน แต่ถูกราดาแมนทีชมาห้าม พออิคคิฆ่าไออาคอสูกส่งตัวไปชูดิกเกอร์ ทั้ง 3 จึงแยกทางกันไป
ตนคิดไปขวางโกลด์เซนต์ทั้ง 12 รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อทำลายกำแพงอาดูร แต่ล้มเหลว โดนแรงระเบิดก็ไม่เป็นไร ก็ไม่สำเร็จ คิดขวางซิกนัส เฮียวกะ ที่กำลังจะเข้าไปในอุโมงค์สู่ห้วงอวกาศที่ผันแปรเพื่อไปยังเอริเซี่ยน ใช้ท่า คอสมิก มาริโอเนท แต่เฮียวกะแก้ได้ด้วยการแช่แข็งด้ายล่องหน กับใช้ฟรีซซิ่งคอฟฟิน ตนต่อยพังในหมัดเดียว แต่ถูกโต้กลับด้วยท่า ออโรร่า เอ็กคิวชั่น ก็ไม่เป็นไร คิดตามพวกเฮียกะ ถูกแรงดันของห้วงจักรวาลที่ผันแปรสลายร่างหายไป เพราะชุดเซอร์พลีสของตนไม่ได้อาบเลือดเทพ ผิดกับบรอนเซนต์ทั้ง 4
ไมนอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปกริฟฟิน หรือ กริฟฟอน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเป็นสิงโตแต่มีหัวและปีกเป็นนกอินทรี
กริฟฟอน มินอส
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ละติน: "Sacrum Imperium Romanum", ) เป็นอภิมหาอำนาจในอดีต เป็นจักรวรรดิซึ่งประกอบด้วยดินแดนหลากเชื้อชาติในยุโรปกลาง ก่อกำเนิดขึ้นในสมัยกลางตอนต้นและล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1806 โดย ราชอาณาจักรเยอรมนีถือเป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 962 แว่นแคว้นในจักรวรรดิ รองลงมาคือ ราชอาณาจักรโบฮีเมีย ราชอาณาจักรบูร์กอญ ราชอาณาจักรอิตาลี
ในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 800 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงประกอบพิธีราชาภิเษกให้ชาร์เลอมาญ กษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ ขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมันโดยปกครองดินแดนทั้งหมดในยุโรปตะวันตก ลูกหลานของชาร์เลอมาญก็ได้สืบทอดบัลลังก์นี้ไปจนถึง ค.ศ. 899 หลังจากนั้นบัลลังก์แห่งแฟรงก์ก็ตกไปเป็นของผู้ปกครองชาวอิตาลีจนถึง ค.ศ. 924 บัลลังก์ได้ว่างลงเป็นระยะเวลากว่า 38 ปี จนเมื่อพระเจ้าอ็อทโทแห่งเยอรมนีสามารถพิชิตอิตาลีได้ พระองค์ก็เจริญรอยตามชาร์เลอมาญ โดยให้พระสันตะปาปาประกอบพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมันเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 962 เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิซึ่งจะดำรงอยู่กว่าแปดศตวรรษจากนี้
เนื่องจากจักรวรรดินี้ดำรงอยู่เป็นระยะเวลากว่าแปดร้อยปี ดินแดนของจักรวรรดิจึงแปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลาในประวัติศาสตร์ ดินแดนในจักรวรรดิมีหลายฐานะ ตั้งแต่ ราชอาณาจักร ราชรัฐ ดัชชี, เคาน์ตี, เสรีนคร และอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเยอรมนี ออสเตรีย ลิกเตนสไตน์ สวิสเซอร์แลนด์ เบลเยียม เนเธอร์แลนด์ ลักเซมเบิร์ก สาธารณรัฐเช็ก สโลวีเนีย, บางส่วนในอิตาลี บางส่วนในฝรั่งเศส บางส่วนในโปแลนด์
เมื่อเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ อาณาจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่อยู่ในฐานะที่จะทำสงครามรุกรานขยายอาณาเขตได้อีกต่อไป การดำรงอยู่ของจักรวรรดิ์กลายเป็นเรื่องของการรักษาสันติภาพและความมั่นคงภายใน โดยตัวจักรวรรดิมีหน้าที่คอยแก้ไขปมขัดแย้งระหว่างรัฐใต้ปกครองโดยทางสันติวิธี และรัฐใต้ปกครองก็มีผลประโยชน์ร่วมกันที่จะรักษาจักรวรรดิไว้จากพฤติกรรมที่คาดเดาไม่ได้ของเหล่าผู้ปกครองด้วยกัน โดยเฉพาะรัฐเล็ก ๆ ที่มีความทะเยอทะยานแบบจักรวรรดินิยม ฯ บทบาทในการรักษาสันติของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงมีส่วนสำคัญในการช่วยให้สันติภาพเวสต์ฟาเลีย ปี ค.ศ. 1648 ดำเนินไปได้โดยราบรื่น
หลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 จากการสละราชสมบัติของจักรพรรดิโรมุลุส เอากุสตุส ดินแดนของชาวโรมันก็แตกออกเป็นดินแดนน้อยใหญ่มากมาย สามร้อยกว่าปีให้หลัง ชาร์เลอมาญก็สามารถรวบรวมดินแดนของโรมันกลับมาเป็นหนึ่งได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 800 โดยมีชื่อในระยะแรกนี้เพียงแค่ว่า "จักรวรรดิโรมัน" (Roman Empire) มาจนถึงราวปี ค.ศ. 1157 ต่อมาเมื่อจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 สามารถปกครองอิตาลีและวาติกันได้ จักรวรรดิก็ถูกเรียกว่า "จักรวรรดิอันศักดิ์สิทธิ์" (Holy Empire) ซึ่งได้พัฒนาไปเป็นคำว่า "จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์" ที่เริ่มปรากฏตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นต้นมา
ใน ค.ศ. 1512 สภานิติบัญญัติแห่งโคโลญได้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นมา โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็น จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งชนชาติเยอรมัน  ซึ่งสะท้อนถึงสภาวะการเมืองของจักรวรรดิซึ่งได้สูญเสียอาณาเขตเหนืออิตาลีและเบอร์กันดีไปจนเกือบหมดในช่วงปลาย ศ. ที่ 15 ชื่อนี้เป็นชื่อที่ปรากฏในเอกสารบางฉบับมาตั้งแต่ ค.ศ. 1474 และถูกใช้งานจนถึงปลายคริตส์ศตวรรษที่ 18 ก็เป็นอันเลิกใช้
ต้นสมัยกลาง.
เมื่ออำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในแผ่นดินกอลถึงคราวเสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 5 พวกชนเผ่าเยอรมันทั้งหลายจึงควบคุมแผ่นดินนี้แทนที่ ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงต้นศตวรรษที่ 6 ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงภายใต้โคลวิสที่ 1 และทายาท สามารถรวบรวมชนเผ่าแฟรงก์ต่างๆเข้าด้วยกัน และแผ่ขยายอิทธิพลไปเหนือดินแดนส่วนอื่นๆทางตอนเหนือของแผ่นดินกอล ตลอดจนภูมิภาคหุบเขาลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนกลาง จนกระทั่งในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงเริ่มสูญเสียอำนาจ ตระกูลการอแล็งเฌียงภายใต้ผู้นำชาร์ล มาร์แตล กลายเป็นผู้กุมอำนาจตัวจริง ที่สุดในปีค.ศ. 751 เปแป็ง บุตรชายของมาร์แตล ปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ด้วยแรงหนุนจากพระสันตะปาปา ราชวงศ์กาโรแล็งเฌียงจึงเป็นมิตรที่ใกล้ชิดกับศาสนจักรมานับแต่นั้น
ในปี 768 ชาร์เลอมาญ โอรสของเปแป็ง ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา และทำสงครามแผ่ขยายดินแดนอย่างกว้างขวาง ชาร์เลอมาญปกครองเหนือดินแดนที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส ประเทศเยอรมนี ตอนเหนือประเทศอิตาลี ในวันคริสต์มาสปี 800 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงครอบมงกุฏสถาปนาให้ชาร์เลอมาญเป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน ซึ่งเป็นการฟื้นฟูอิสริยยศดังกล่าวเป็นครั้งแรกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายเมื่อ 300 ปีก่อนหน้า
ยุคสามอาณาจักรแฟรงก์.
ภายหลังจักรพรรดิชาร์เลอมาญเสด็จสวรรคตในปี 814 เจ้าชายหลุยส์จึงขึ้นสืบราชสมบัติต่อ แต่ภายหลังการสวรรคตของจักรพรรดิหลุยส์ในปี 840 ก็เกิดสงครามชิงบัลลังก์ในหมู่พระโอรส และนำไปสู่การตกลงกันตามสนธิสัญญาแห่งแวร์เดิงในปี 843 ซึ่งแบ่งจักรวรรดิราชวงศ์การอแล็งเฌียงออกไปเป็น 3 อาณาจักร:
สามอาณาจักรรวมเป็นหนึ่งได้อีกครั้งในปี 887 ภายใต้พระเจ้าคาร์ลผู้อ้วนท้วน แต่ก็เพียงชั่วขณะเท่านั้น เพราะเมื่อทรงสวรรคตในปี 888 จักรวรรดิราชวงศ์กาโรแล็งเฌียงก็แตกออกจากกันและไม่เคยรวมกันได้อีกเลย ส่วนกลางของจักรวรรดิแตกออกเป็นอาณาจักรย่อย ๆ รวมทั้งตอนบนและล่างของบูร์กอญกับอิตาลี ซึ่งปกครองด้วยกษัตริย์ที่มิได้มีเชื้อสายราชวงศ์กาโรแล็งเฌียง (แต่ได้รับการหนุนหลังจากชนชั้นสูงในท้องถิ่น)
อีกด้านหนึ่ง อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกก็เผชิญกับปัญหาเดียวกันและเกือบแตกออกเป็นประเทศเล็กน้อย แต่ยุติวิกฤติลงได้เมื่อเหล่าดยุกผู้ครองแคว้นทั้ง 5 ของอาณาจักร ได้แก่ อลามันน์, บาวาเรีย, ฟรังเคิน และซัคเซิน ได้เลือก คอนราด ดยุกแห่งฟรังเคิน ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกในปีค.ศ. 911 โดยเป็นกษัตริย์พระองค์แรกที่ไม่ได้ทรงมีเชื้อสายกษัตริย์แฟรงก์ แต่รัชสมัยของพระองค์ก็เต็มไปด้วยการรบพุ่งเพื่อแย่งชิงอำนาจภายใน พระเจ้าคอนราดสวรรคตเพราะได้รับบาดเจ็บในสงครามปราบพวกดยุกผู้ครองแคว้น ก่อนสิ้นใจทรงมอบราชบัลลังก์ให้แก่ดยุกแห่งซัคเซิน ซึ่งได้ขึ้นสืบราชสมบัติในนามพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
สถาปนาจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์.
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 ผู้เป็นชาวซัคเซิน ทรงยอมรับส่วนที่เหลือของอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกในปี ค.ศ. 919 (แต่อาณาจักรตะวันตกยังถูกปกครองโดยราชวงศ์กอรอแล็งเฌียง) และสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ตะวันออกและกำเนิดราชวงศ์อ็อทโท ภายหลังพระเจ้าไฮน์ริชสวรรคตในปีค.ศ. 931 พระราชกุมารอ็อทโทก็ขึ้นสืบราชสมบัติแฟรงก์ตะวันออกเป็นพระเจ้าอ็อทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี
ในปีค.ศ. 951 พระเจ้าอ็อทโทช่วยเหลือราชินีหม้ายอาเดลไลเดอแห่งอิตาลีกำจัดอริศัตรูของพระนาง และทำการอภิเษกสมรสกับพระนาง พระเจ้าอ็อทโทจึงได้ปกครองเหนือสองอาณาจักร (แฟรงก์ตะวันออกและอิตาลี) ต่อมาในปีค.ศ. 955 พระเจ้าอ็อทโทมีชัยชนะขาดลอยเหนือพวกมัจยาร์ (พวกฮังการี) ในยุทธการที่เล็ชเฟ็ลท์ การมีชัยเหนือพวกฮังการีนอกศาสนายังทำให้พระองค์มีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมากในฐานะ "ผู้กอบกู้แห่งคริสตจักร" ต่อมาในปีค.ศ. 960 รัฐสันตะปาปาถูกคุกคามโดยกษัตริย์เบเรนการ์ที่ 2 แห่งอิตาลี พระสันตะปาปาขอความช่วยเหลือไปยังพระเจ้าอ็อทโท พระเจ้าอ็อทโทตั้งเงื่อนไขให้พระสันตะปาปาตั้งเขาเป็นจักรพรรดิโรมัน ซึ่งก็เป็นอันตกลง ในที่สุด ค.ศ. 962 พระเจ้าอ็อทโทได้รับการสวมมงกุฎโดยพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมัน ดั่งเช่นที่ชาร์เลอมาญเคยกระทำเพื่ออ้างสิทธิ์การเป็นผู้สืบทอดของอาณาจักรโรมโบราณ อ็อทโทสามารถกำราบกษัตริย์เบเรนการ์ได้สำเร็จ
พระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 ไม่พอใจที่ตกอยู่ใต้อิทธิพลของอ็อทโทจึงวางแผนสมคบต่อต้านจักรพรรดิอ็อทโท ในปีค.ศ. 964 อ็อทโทบงการสภามุขนายกถอดถอนสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 12 ออกจากตำแหน่ง ชาวโรมันเลือกสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 5 ขึ้นครองตำแหน่งแทน แต่จักรพรรดิอ็อทโทไม่ยอมรับและนำทัพเข้าปิดล้อมกรุงโรม ท้ายที่สุด กรุงโรมก็ยอมจำนน จักรพรรดิอ็อทโทแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 8 เป็นประมุขคริสตจักรองค์ใหม่ การกระทำครั้งนี้ได้สร้างความขัดแย้งกับจักรพรรดิไบแซนไทน์ในกรุงคอนสแตนติโนเปิล
ในปีค.ศ. 996 จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 ทรงตั้งลูกพี่ลูกน้องของตนเองเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 นับเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกที่เป็นชาวเยอรมัน อย่างไรก็ตาม พวกขุนนางกรุงโรมมองว่าพระสันตะปาปาต่างด้าวและข้าราชบริพารต่างด้าวไม่มีความน่าไว้วางใจ จึงรวมตัวกันก่อกบฎและตั้งพระสันตะปาปาที่เป็นชาวกรีก แต่ไม่นานก็ถูกกองทัพของอ็อทโทที่ 3 เข้าควบคุมกรุงโรมไว้ได้