pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อสาธารณรัฐโรมันขยายตัวมาจนถึงจุดที่รัฐบาลกลางในกรุงโรมไม่สามารถปกครองดินแดนที่อยู่ไกลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะปัญหาในด้านการติดต่อและการคมนาคมเพราะระยะทางที่ไกลจากจุดหมายต่าง ๆ ภายในจักรวรรดิ ข่าวสารการรุกราน, การปฏิวัติ, ความหายนะทางธรรมชาติ หรือโรคระบาดใช้การสื่อสารทางเรือหรือโดยระบบการสื่อสารโรมัน (Cursus publicus) ที่ใช้เวลานานกว่าจะมาถึงกรุงโรม หรือคำสั่งจากโรมไปยังดินแดนต่าง ๆ ฉะนั้นข้าหลวงโรมัน (Roman Governor) ในจังหวัดอาณานิคมก็มักจะปกครองในนามของสาธารณรัฐโรมันโดยปริยาย
ก่อนหน้าที่จะตั้งตัวเป็นจักรวรรดิ ดินแดนของสาธารณรัฐโรมันเป็นการปกครองของระบบสามประมุขครั้งที่สอง (Second Triumvirate) ที่แบ่งระหว่างอ็อคเตเวียน, มาร์ค แอนโทนี และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส
มาร์ค แอนโทนีครอบครองจังหวัดทางตะวันออก: จังหวัดอาเคีย (Achaea), จังหวัดมาเซโดเนีย และ บริเวณเอพิรัส (ทางตอนเหนือของกรีซ), บิธิเนีย (Bithynia), พอนทัส (Pontus) และจังหวัดในเอเชียของโรมัน (ตุรกีปัจจุบัน), ซีเรีย, ไซปรัส, และไซเรนาอิคา (Cyrenaica) ดินแดนเหล่านี้เดิมพิชิตมาโดยอเล็กซานเดอร์มหาราช ฉะนั้นผู้ครอบครองบริเวณนั้นจึงมีเชื้อสายกรีก บริเวณทั้งหมดโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ๆ รับวัฒนธรรมกรีกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมท้องถิ่น ภาษาที่ใช้จึงเป็นภาษาทางราชการ
อ็อคเตเวียนได้จังหวัดทางตะวันตก: จังหวัดโรมันอิตาเลีย (อิตาลีปัจจุบัน), กอล (ฝรั่งเศสปัจจุบัน), กาลเลียเบลจิคา (ส่วนหนึ่งของเบลเยียม, เนเธอร์แลนด์ และ ลักเซมเบิร์กปัจจุบัน) และ ฮิลปาเนีย (สเปนและโปรตุเกสปัจจุบัน) และรวมทั้งอาณานิคมกรีกและคาร์เธจในบริเวณริมฝั่งทะเล
แลปิดุสได้รับดินแดนในอาฟริกาประมาณทางตอนเหนือของตูนิเซีย แต่อ็อคเตเวียนยึดอาฟริกาจากแลปิดุส และเพิ่มอาณานิคมซิลิคา (ซิซิลีปัจจุบัน) เข้ามาอยู่ในอำนาจการปกครอง
เมื่อได้รับชัยชนะต่อมาร์ค แอนโทนีแล้ว อ็อคเตเวียนก็รวมดินแดนต่าง ๆ ก่อตั้งเป็นจักรวรรดิโรมัน แม้ว่าจักรวรรดิโรมันจะมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองหลายอย่างแต่กระนั้นก็ยังประสบกับกระบวนการการเป็นโรมัน (Romanization) ทางตะวันออกเป็นวัฒนธรรมกรีกที่มีอิทธิพล และทางตะวันตกวัฒนธรรมละตินซึ่งทั้งสองวัฒนธรรมก็อยู่คู่กันอย่างมีประสิทธิภาพในรูปของการปกครองอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งทางการเมืองและทางการทหาร
มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงตัน
ยานอวกาศโคลัมเบีย
ชาวแฟรงก์
แฟรงก์  เป็นกลุ่มชนเจอร์มานิกตะวันตกที่เริ่มก่อตัวขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยมีถิ่นฐานอยู่ทางเหนือและทางตะวันออกของลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนล่าง ภายใต้การปกครองโดยราชวงศ์เมโรแว็งเชียง ชนแฟรงก์ก็ก่อตั้งสถาบันพระมหากษัตริย์เจอร์มานิกที่มาแทนจักรวรรดิโรมันตะวันตกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 รัฐของชนแฟรงก์และมารวมตัวกันเป็นอาณาบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่กลายมาเป็นจักรวรรดิคาโรลินเจียนและรัฐต่าง ๆ ที่ตามมา
ความหมายของคำว่า “ชนแฟรงก์” ที่กลุ่มชนแตกต่างกันไปตามสมัยและปรัชญา โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นความหมายที่ไม่ชัดเจน ภายในกลุ่มแฟรงเคีย “ชนแฟรงก์” เป็นกลุ่มชนที่มีเป็นกลุ่มชนเอกลักษณ์ที่มีวัฒนธรรมเป็นของตนเอง
รากของคำว่า “แฟรงก์” อาจจะมาจากภาษาละติน “francisca” (จากเจอร์มานิก “*frankon” ที่เกี่ยวเนื่องกับภาษาอังกฤษเก่า “franca”) ที่แปลว่า “แหลน” ชนแฟรงก์ที่โยนขวานได้รับนามว่า “francisca” (ขว้างขวาน) ซึ่งอาจจะเป็นการเรียกกลุ่มชนตามอาวุธที่ใช้ เอ. ซี. เมอร์เรย์ กล่าวว่าที่มาของคำว่า “Franci” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน (“คนดุ” ดูจะเป็นความหมายที่นิยมกัน) แต่จะอย่างไรก็ตามก็เป็นคำที่มีที่มาจากเจอร์มานิค
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชนแฟรงก์บางกลุ่มก็โจมตีอาณาบริเวณที่เป็นของโรมัน ขณะที่ชนแฟรงก์กลุ่มอื่นเข้าเป็นทหารโรมันในกอล มีก็แต่กลุ่มซาเลียนเท่านั้นที่ก่อตั้งราชอาณาจักรในดินแดนของโรมันและเป็นที่ยอมรับของโรมันหลังจากปี ค.ศ. 357 ในขณะที่อำนาจของจักรวรรดิโรมันเสื่อมโทรมลง ชนแฟรงก์ก็รวมตัวกันภายใต้ราชวงศ์เมโรแว็งเชียงและได้รับชัยชนะต่อดินแดนกอลทั้งหมดนอกจากเซ็พติเมเนีย (Septimania) ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ความมีอำนาจและอภิสิทธิ์ของซาเลียนมีบทบาทสำคัญในการช่วยการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปทั่วยุโรปตะวันตก
ชาวแฟรงก์ปรากฏตัวครั้งแรกในบันทึกทางประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในฐานะชนเผ่าเจอร์แมนิกกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่ในที่ราบลุ่มทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ล่าง ในด้านภาษาศาสตร์ชาวแฟรงก์จัดอยู่ในกลุ่มไรน์-เวเซอร์ของกลุ่มคนที่พูดภาษาเจอร์แมนิก
ในตอนนั้นชาวแฟรงก์แบ่งออกเป็นสามกลุ่มย่อย คือ ชาวซาเลียน, ชาวริปัวเรียน และชาวชัตติหรือชาวเฮสเซียน แต่ละกลุ่มมีความเกี่ยวข้องกันทางด้านภาษาและวัฒนธรรม แต่ในทางการเมืองถือว่าเป็นคนละชนเผ่ากัน
ขยายตัวเข้าสู่กอล.
ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 3 ชาวแฟรงก์พยายามขยายอาณาเขตไปทางตะวันตกข้ามแม่น้ำไรน์เข้าสู่กอลที่อยู่ในการครอบครองของชาวโรมันแต่ไม่สำเร็จ ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชาวแฟรงก์พยายามบุกกอลอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 358 ชาวโรมันจำใจต้องสละพื้นที่ระหว่างแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำสเกลด์ต์ (ที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ให้กับชาวซาเลียนแฟรงก์
ชาวแฟรงก์ค่อย ๆ ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอารยธรรมโรมัน ผู้นำแฟรงก์ส่วนหนึ่งกลายเป็นพันธมิตร (ฟอยเดราติ) ของชาวโรมัน ช่วยคุ้มกันพรมแดนให้ชาวโรมัน และชาวแฟรงก์จำนวนมากรับใช้เป็นกองกำลังเสริมให้กองทหารโรมัน
ชาวแวนดัลปฏิบัติการรุกรานกอลอย่างหนักในปี ค.ศ. 406 และตลอดหลายทศวรรษหลังจากนั้นชาวแฟรงก์อาศัยจังหวะที่ชาวโรมันล้ากับการคุ้มกันดินแดน ผนึกกำลังกันครอบครองพื้นที่ที่ปัจจุบันคือประเทศเบลเยียมจนได้อำนาจควบคุมดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์อย่างถาวร และเข้าประชิดพื้นที่ที่ปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศสตอนเหนือ การสถาปนาตนเองของชาวแฟรงก์ในกอลตะวันออกเฉียงเหนือในปี ค.ศ. 480 ทำให้ชาวโรมันสูญเสียการปกครองมณฑลเจอร์แมเนียกับอดีตมณฑลของชาวเบลกายสองแห่งไป ประชากรกัลโลโรมันกลุ่มเล็ก ๆ ถูกกดอยู่ภายใต้อำนาจของผู้ย้ายถิ่นชาวเยอรมัน และภาษาละตินไม่ได้เป็นภาษาที่ใช้กันในชีวิตประจำวันอีกต่อไป ขีดจำกัดสำคัญในการตั้งถิ่นฐานของชาวแฟรงก์ในเวลานั้นคือพรมแดนด้านภาษาที่ยังคงแบ่งแยกประชาชนของฝรั่งเศสและเบลเยียมใต้ที่พูดภาษาโรมานซ์ออกจากประชาชนที่พูดภาษาเจอร์แมนิกในเบลเยียมเหนือ, เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี
กำเนิดราชวงศ์เมโรวินเจียน.
ในปี ค.ศ. 481/482 พระเจ้าโคลวิสที่ 1 สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดา ชิลเดอริก เป็นผู้ปกครองของชาวซาเลียนแฟรงก์ในทัวร์เน ตลอดหลายปีหลังจากนั้นโคลวิสบีบชนเผ่าซาเลียนกลุ่มอื่นกับชาวริปัวเรียนให้ยอมจำนนต่ออำนาจของพระองค์ จากนั้นพระองค์ก็อาศัยจังหวะที่จักรวรรดิโรมันสลายตัว รวมชาวแฟรงก์เป็นหนึ่งเดียวในการสู้รบต่อเนื่อง ทำให้พระองค์ได้พื้นที่ของกอลตอนเหนือทั้งหมดมาอยู่ภายใต้การปกครองในปี ค.ศ. 494 โคลวิสสกัดกั้นชาวอาเลมันนีจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไรน์ไม่ให้เข้ามาในกอล และในปี ค.ศ. 507 พระองค์เคลื่อนทัพลงใต้ไปปราบชาววิซิกอธที่สถาปนาตนเองในกอลตอนใต้
ราชอาณาจักรแฟรงก์ที่เป็นหนึ่งเดียวในกอลตอนเหนือถูกสถาปนาขึ้นอย่างมั่นคง พระเจ้าโคลวิสเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ และนำเอาศาสนาคริสต์นิกายออร์โธด็อกซ์เข้ามาเพื่อรวมชาวแฟรงก์ให้เป็นหนึ่งเดียว ทำให้ชาวแฟรงก์ได้รับการหนุนหลังจากนักบวชออร์โธด็อกซ์กับชาวกัลโลโรมันที่เหลืออยู่ในกอล ขณะที่ชนเผ่าเจอร์แมนิกกลุ่มอื่นนับถือนิกายอาเรียน
พระเจ้าโคลวิสตั้งราชวงศ์เมโรวินเจียนขึ้นมา โดยตั้งชื่อตามพระนามของพระอัยกา เมโรเวช ภายใต้การปกครองของผู้สืบทอดตำแหน่งของโคลวิส ชาวเมโรวินเจียนสามารถขยายอำนาจของชาวแฟรงก์เข้าสู้พื้นที่ทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ ราชวงศ์เมโรวินเจียนปกครองอาณาเขตของชาวแฟรงก์จนกระทั่งถูกแทนที่โดยราชวงศ์การอแล็งเฌียงในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชาร์เลอมาญชาวการอแล็งเฌียงฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันตะวันตกขึ้นมาอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของพระสันตะปาปาและเผยแผ่ศาสนาคริสต์เข้าสู่เยอรมนีตอนกลางและตอนเหนือ จักรวรรดิของพระองค์สลายตัวในคริสต์ศตวรรษที่ 9
ตลอดหลายศตวรรษต่อมา ประชาชนของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (ฝรั่งเศส) ยังคงเรียกตนเองว่าชาวแฟรงก์ต่อไป แม้ชาวแฟรงก์จะหลอมรวมกับประชากรเดิมไปแล้วก็ตาม ในประเทศเยอรมนีชื่อนี้ยังคงหลงเหลืออยู่ในชื่อฟรานโกเนีย (แฟรงเกิน) ดัชชีที่ทอดยาวจากไรน์แลนด์ไปตามแนวแม่น้ำเมน
Frank PEOPLE WRITTEN BY: The Editors of Encyclopaedia
ชนแฟรงก์
แฟรงค์
ราชอาณาจักรของชนแฟรงค์
ชาวแฟรงค์
เดอะ เทอร์มิเนเตอร์
เทวดาแห่งภาคเหนือ
เทวดาแห่งภาคเหนือ  เป็นประติมากรรมร่วมสมัยที่สร้างโดยแอนโทนี กอร์มลีย์ (Antony Gormley) ประติมากรชาวอังกฤษที่ตั้งอยู่ที่เกตสเฮดในอังกฤษ
เทวดาแห่งภาคเหนือเป็นประติมากรรมรูปเทวดาที่สร้างด้วยเหล็กที่มีความสูง 20 เมตรและกว้าง 54 เมตรจากปลายปีกถึงปลายปีกที่ทำให้กว้างกว่าความสูงของอนุสาวรีย์เสรีภาพในสหรัฐอเมริกา ปีกของเทวดาไม่ราบแต่เป็นมุม 3.5 องศามาทางด้านหน้าที่กอร์มลีย์กล่าวว่าเพื่อทำให้มีความรู้สึกเหมือนถูกกอด ตัวประติมากรรมตั้งอยู่บนเนินทางมุมไต้ของโลว์เฟลล์ที่มองไปยังถนนสาย A1 และ A167 ไปทางไทน์ไซด์ และรถไฟสาย East Coast Main Line และทางไต้ของที่ตั้งของ Team Colliery .
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1994 เป็นราคาทั้งสิ้นหนึ่งล้านปอนด์ที่มาจากกองทุนของสลากกินแบ่งของสหราชอาณาจักร เนื่องจากที่ตั้งเป็นที่โล่งประติมากรรมต้องสามารถทนแรงลมที่แรงเกินกว่า 160 ต่อหนึ่งชั่วโมงได้ ฉะนั้นการก่อสร้างฐานจึงต้องใช้คอนกรีตถึง 600 เมตริกตันที่ยึดตัวประติมากรรมกับหินลึก 20 เมตรภายใต้
ตัวประติมากรรมสร้างจากที่อื่นเป็นสามส่วนโดยใช้เหล็กคอร์เต็นที่ทนทานสภาวะอากาศที่โรงงานฮาร์เติลพูลสตีลฟาบริเคชัน - ส่วนที่เป็นลำตัวหนัก 100 ตัน และปีกสองข้างๆ ละ 50 ตัน - แ
ละนำมาประกอบที่ที่ตั้ง
การก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 เมื่อเริ่มติดตั้งก็เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันต่างๆ แต่ในที่สุดก็มาเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษand is one of the official "Icons of England".
ยุทธนาวีอ่าวอกโพ
ยุทธนาวีแห่งอกโพ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2135ซึ่งเป็นปีที่ 25 ในรัชกาลพระเจ้าซอนโจแห่งราชวงศ์โชซอน โดยศึกครั้งนี้ถือว่าเป็นสงครามทางน้ำครั้งแรกโดยแม่ทัพฝ่ายญี่ปุ่น นำโดยโทโด ทะคะโทระ ส่วนแม่ทัพฝ่ายเกาหลีนำโดยยอดขุนพลแม่ทัพ ลี ซุนชิน ปรากฏว่าฝ่ายเกาหลีที่กำลังพลน้อยกว่ากลับมีชัยเหนือกองทัพญี่ปุ่น
ฅนเหล็ก 2029
ฅนเหล็ก 2029  เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1984 กำกับโดย เจมส์ คาเมรอน แสดงนำโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ เป็น คนเหล็กหรือเทอร์มิเนเตอร์ ไซบอร์กนักฆ่าซึ่งถูกส่งตัวย้อนเวลาจากปี ค.ศ. 2029 กลับไปปี ค.ศ. 1984 เพื่อฆ่า ซาราห์ คอนเนอร์ (ลินดา แฮมิลตัน) ซึ่งลูกของเธอในวันหนึ่งจะกลายเป็นผู้นำกองกำลังของมนุษย์ต่อต้านเครื่องจักรในโลกหลังหายนะในอนาคต ไมเคิล บีห์น แสดงเป็น ไคลย์ รีส ทหารที่เคารพนับถือถูกส่งตัวย้อนเวลาเพื่อปกป้องซาราห์ บทภาพยนตร์เขียนโดยคาเมรอนและผู้อำนวยการสร้าง เกล แอนน์ เฮิร์ด ขณะที่ผู้เขียนบทร่วม วิลเลียม วิเชอร์ จูเนียร์ มีชื่อจากการเขียนบทสนทนาเพิ่มเติม ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร จอห์น ดาลีและเดเรก กิบสัน จาก แฮมเดลฟิล์มคอร์เปอเรชัน ทำหน้าที่จัดหาเงินทุนและการสร้าง
"ฅนเหล็ก 2029" ทำเงินอันดับหนึ่งในบ๊อกซ์ออฟฟิศในสหรัฐเป็นเวลาสองสัปดาห์ ช่วยเปิดโอกาสทางอาชีพภาพยนตร์ของคาเมรอนและเสริมสถานะของชวาร์เซเน็กเกอร์ในฐานะผู้นำคนหนึ่ง ความสำเร็จของภาพยนตร์ นำไปสู่การสร้างแฟรนไชส์ ซึ่งมีการสร้างภาคต่อหลายเรื่องตามมา, ละครโทรทัศน์, หนังสือการ์ตูน, นวนิยายและวิดีโอเกม ในปี ค.ศ. 2008 "ฅนเหล็ก 2029" ถูกเลือกโดย หอสมุดรัฐสภา ให้มีการเก็บรักษาใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ"
ภาพยนตร์กล่าวถึงโลกอนาคตในปี ค.ศ. 2029 ที่ถูกปกครองด้วยคอมพิวเตอร์ชื่อ SkyNet หลังเกิดสงครามนิวเคลียร์ ฝ่ายมนุษย์ได้รวมกลุ่มขึ้นต่อต้าน นำโดย "จอห์น คอนเนอร์" ทางฝ่ายผู้ปกครอง(SkyNet) จึงส่ง "เดอะ เทอร์มิเนเตอร์" หุ่นยนต์สังหารรุ่น T-800 (รับบทโดย ชวาร์เซเน็กเกอร์) ย้อนเวลามายังลอสแอนเจลิส ในปี ค.ศ. 1984 เพื่อสังหาร "ซาราห์ คอนเนอร์" มารดาของจอห์น คอนเนอร์ (รับบทโดย แฮมิลตัน)เพื่อแก้ไขอนาคตไม่ให้จอห์น คอนเนอร์เกิดขึ้นมา ฝ่ายจอห์น คอนเนอร์ก็ได้ส่ง "ไคย์ล รีส" ทหารรุ่นน้อง (รับบทโดย บีห์น) เดินทางย้อนเวลากลับมาขัดขวางเดอะ เทอร์มิเนเตอร์
ในระหว่างที่ซาราห์ คอนเนอร์ และไคย์ล รีส เดินทางหลบหนีการตามล่าของเดอะ เทอร์มิเนเตอร์ ก็ได้ร่วมรักกัน เหตุการณ์จึงกลายเป็นว่า แท้ที่จริงแล้ว ไคย์ล รีส นั่นเองที่เป็นบิดาของ จอห์น คอนเนอร์
ภาพยนตร์จบลงโดยที่เดอะ เทอร์มิเนเตอร์ ถูกทำลายไปพร้อมกับการเสียชีวิตของไคย์ล รีส ส่วนซาราห์ คอนเนอร์ ที่ตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้ขับรถตามลำพัง เดินทางออกจากสหรัฐไปยังชายแดนเม็กซิโก
โครงการสร้างภาพยนตร์เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2525 จากแนวคิดของเจมส์ คาเมรอน ขณะนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเอฟเฟกภาพยนตร์ มีผลงานกำกับภาพยนตร์เพียงเรื่องเดียว คือภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "ปิรันญา ภาค 2" คาเมรอนได้คิดพลอตเรื่องร่วมกับ เกล แอนน์ เฮิร์ด (คาเมรอน และ เกล แอนน์ เฮิร์ด แต่งงานกันในเวลาต่อมา) และนำไปเสนอผู้สร้างต่างๆ แต่ไม่ได้รับความสนใจ จนได้รับการสนับสนุนจากบริษัท โอไรออน ผู้สร้างอิสระ โดยได้รับทุนสร้างเพียง 6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บริษัทผู้สร้างได้เสนอให้อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ นักกล้ามชาวออสเตรีย พิจารณาบทไคย์ลี รีส พระเอกของเรื่อง ขณะนั้นชวาร์เซเน็กเกอร์ ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก เคยดำรงตำแหน่งชายงามจักรวาล และแสดงภาพยนตร์เรื่อง โคแนน เดอะบาร์บาเรียน ของดิโน เดอ ลอเรนติส แต่แล้วชวาร์เซเน็กเกอร์ก็ยอมรับที่จะแสดงบทเดอะ เทอร์มิเนเตอร์ ตัวร้ายของเรื่อง บทที่ส่งให้เขากลายเป็นนักแสดงแอคชั่นชั้นนำ
บทซาราห์ คอนเนอร์ สาวเสิร์ฟในร้านอาหาร แสดงโดยลินดา แฮมิลตัน นักแสดงหน้าใหม่ หลังจากภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จ เธอมีผลงานแสดงในซีรีส์ของซีบีเอส เรื่อง "Beauty and the Beast" (ชื่อไทย อัศวินหน้าสิงห์ ฉายทางช่อง 3) จำนวน 3 ฤดูกาล 56 ตอน ต่อมาเธอได้รับบทซาราห์ คอนเนอร์ ในภาพยนตร์ภาคต่อ และได้แต่งงานกับเจมส์ คาเมรอน ผู้กำกับ ในปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยต้นทุนต่ำ เริ่มการถ่ายทำในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2527 เลื่อนจากเดิมที่กำหนดในปี พ.ศ. 2526 เนื่องจากอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ติดการถ่ายทำภาพยนตร์ภาคต่อของโคแนน เดอะบาร์บาเรียน ภาพยนตร์ออกฉายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2527 และประสบความสำเร็จอย่างสูง ทำรายได้ถึง 38 ล้านเหรียญในสหรัฐ และ 78 ล้านเหรียญทั่วโลก ส่งผลให้ชวาร์เซเน็กเกอร์ และ เจมส์ คาเมรอน กลายเป็นนักแสดงและผู้กำกับชั้นนำ
คนเหล็ก 2029
ร่วมรัก
Kinodynamic planning
ในแขนงวิชาการวางแผนการเคลื่อนที่ ของหุ่นยนต์ คำว่า การวางแผนแบบคิโนไดนามิกส์  เป็นรูปแบบของการวางแผนที่ค่าขอบ (bound) ของความเร็ว และความเร่ง จะต้องสอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนดด้วย คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดย B. R. Donald, P. G. Xavier, J. Canny, และ J. Reif.
ภาวะคอนเวกซ์ (เศรษฐศาสตร์)
ภาวะคอนเวกซ์เป็นความสัมพันธ์ระหว่างราคาและอัตราผลตอบแทนของตราสารหนี้ โดยแสดงการเปลี่ยนแปลงของอัตราผลตอบแทนเมื่อราคาของตราสารหนี้เปลี่ยนแปลงไป อีกนัยหนึ่ง convexity จะจับความสัมพันธ์ที่เป็นเส้นโค้งมีลักษณะเป็น convex ระหว่างราคาและอัตราผลตอบแทนของตราสาร ซึ่งดูเรชั่นไม่สามารถวัดความสัมพันธ์นี้ได้
สูตรคำนวณภาวะคอนเวกซ์.
&lt;br&gt;D = ดอกเบี้ยที่ตราสารจ่ายในแต่ละงวด
&lt;br&gt;P = ราคาของตราสารหนี้
&lt;br&gt;B = ราคาหน้าตั๋ว
&lt;br&gt;i = อัตราคิดลดต่องวด (6 เดือน)
&lt;br&gt;a = สัดส่วนระยะเวลาคงเหลือจนถึงการจ่ายดอกเบี้ยในงวดถัดไป
&lt;br&gt;m = จำนวนงวดจนถึง maturity
ดูเรชั่น และ convexity ใช้ในการประมาณความไวของราคาตราสารหนี้ เมื่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดเปลี่ยนแปลง
ประมาณการเปลี่ยนแปลงจากดูเรชั่น
&lt;br&gt;dp/p = Dm * di
&lt;br&gt; Dm = ดูเรชั่น
ประมาณการเปลี่ยนแปลงจาก convexity
&lt;br&gt;dp/p = 1/2 * convexity * (di)^2
ประมาณการเปลี่ยนแปลงของราคาเมื่ออัตราคิดลดเปลี่ยนแปลง
&lt;br&gt;dp/p = (Dm * di) + (1/2 * convexity * (di)^2)
สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่
หม่ำโชว์
หม่ำโชว์ เป็นรายการวาไรตี้โชว์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท บั้งไฟ สตูดิโอ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 20.15 - 21.15 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยมีเพ็ชรทาย วงศ์คำเหลา (หม่ำ จ๊กมก) เป็นพิธีกรดำเนินรายการ และพิธีกรรับเชิญฝ่ายหญิงซึ่งสลับสับเปลี่ยนกันไป ร่วมด้วยศิวดล จันทนเสวี (ท๊อฟฟี่ ตลก 6 ฉาก) มาเป็นผู้ช่วยพิธีกรในช่วงแรก
รายการยุติการออกอากาศทางช่อง 5 ในวันเสาร์ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยได้นำรายการอโรคาปาร์ตี้ ที่ห่างหายจากหน้าจอไปเกือบ 3 เดือน กลับมาออกอากาศอีกครั้งหนึ่ง
ปัจจุบัน รายการหม่ำโชว์ ได้ย้ายมาออกอากาศทาง ช่อง 3 โดยเปลี่ยนชื่อเป็น "บิ๊กหม่ำ" (BIG MUM) ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 15.00 - 15.45 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันเสาร์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับรายการ คุณพระช่วย ทางโมเดิร์นไนน์ของบริษัท เวิร์คพอยท์ เช่นกัน
ช่วงที่1 "เวทีเพ็ชรทาย" ให้นักร้อง ศิลปินที่ชื่นชอบมาโชว์ความสามารถ และร้องเพลง
ช่วงที่2 "วงศ์คำเหลาคาเฟ่" ให้นักแสดง ศิลปินตลกมาแสดงตลกให้ผู้ชมชื่นชอบ บางครั้งจะเชิญนักแสดงมืออาชีพ นักพูด นักวิชาการ หมอดู มาร่วมรายการเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
ช่วงที่3 "ยโสธรเฟสติวัล" ให้ผู้ที่มีความสามารถในการเต้น หรือมีความพิสดาร มาแสดงความเป็นตัวตนของตนเอง
สถานีรถไฟตลาดพลู
การวางแผนการเคลื่อนที่
การวางแผนการเคลื่อนที่  เป็นคำที่ใช้ในวิทยาการหุ่นยนต์ โดยมีความสำคัญต่อการพัฒนาหุ่นยนต์อัตโนมัติเป็นอย่างมาก ตัวอย่างของการวางแผนการเคลื่อนที่ได้แก่ ในกรณีของหุ่นยนต์เคลื่อนที่ได้ (mobile robot) เมื่อได้รับคำสั่งให้เดินทางจากห้องหนึ่งไปยังห้องถัดไปในอาคารสำนักงาน หุ่นยนต์จะมีวิธีการเดินทางอย่างไรเพื่อไปถึงจุดหมายโดยไม่ชนกับสิ่งกีดขวาง และไม่ตกบันได เป็นต้น ในกรณีของแขนกล (robot arm) ที่ใช้ในอุตสาหกรรม การวางแผนการเคลื่อนที่อาจสนใจว่าแต่ละข้อต่อ (joint) จะเคลื่อนไหวอย่างไรเพื่อไปหยิบจับวัตถุ และในกรณีของหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ หุ่นยนต์จะทำอย่างไรเพื่อก้มเก็บของที่อยู่ใต้โต๊ะ หรือจะก้าวเดินอย่างไร (footstep planning) โดยไม่ให้เหยียบสิ่งกีดขวางที่พื้น เป็นต้น
ปัญหาพื้นฐานของการวางแผนการเคลื่อนที่คือการสร้างการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องตั้งแต่จุดเริ่มต้นไปยังจุดเป้าหมายโดยไม่ชนสิ่งกีดขวาง (obstacle) โดย ณ ตำแหน่งเริ่มต้น ท่าทางหรือโครงแบบ (configuration) ของหุ่นยนต์มักเขียนแทนด้วย S (starting configuration) ในขณะที่โครงแบบเป้าหมายนั้นแทนด้วย G (goal configuration) ปัญหาการวางแผนการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ที่ง่ายที่สุด คือกรณีทราบตำแหน่งของสิ่งกีดขวางอยู่แต่แรก โดยปกติ เรขาคณิตของหุ่นยนต์และสิ่งกีดขวางอยู่ในปริภูมิ 2 มิติ หรือ 3 มิติ ที่เราเรียกว่า พื้นที่งาน (workspace) อย่างไรก็ตามเส้นทาง (path) การเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์จะถูกอธิบายในปริภูมิโครงแบบ (configuration space) ซึ่งโดยปกติเป็นปริภูมิสูง
ปริภูมิโครงแบบ.
ท่าทางหนึ่งๆ (pose) ของหุ่นยนต์ถูกเรียกว่าเป็น "โครงแบบ" (configuration) ของหุ่นยนต์ เซ็ตของโครงแบบที่เป็นไปได้ทั้งหมดเรียกว่า ปริภูมิโครงแบบ (configuration space) และมักนิยมเขียนแทนด้วยเซต C ยกตัวอย่างเช่น
ปริภูมิว่าง.
เซตของปริภูมิโครงแบบที่ไม่เกิดการชนกันกับสิ่งกีดขวาง เรียกว่า ปริภูมิว่าง (free space) เขียนแทนด้วย Cfree ส่วนเติมเต็มของ Cfree ในปริภูมิโครงแบบ C เรียกว่า obstacle region หรือ forbidden region เขียนแทนด้วย "Cobs"
โดยปกติการคำนวณหา Cfree อยู่ตรงไหนในพื้นที่งานบ้างทำได้ยากมาก อย่างไรก็ตามปัจจุบันนี้การทดสอบว่าโครงแบบของหุ่นยนต์อยู่ใน Cfree หรือไม่ สามารถทำได้โดยค่อนข้างมีประสิทธิภาพ กล่าวคือเริ่มต้นจากการใช้ forward kinematics เพื่อหาตำแหน่งทางเรขาคณิตของหุ่นยนต์ จากนั้นใช้การทดสอบการชนกัน (collision detection) เพื่อทดสอบว่าหุ่นยนต์ชนกับสิ่งกีดขวางหรือไม่
ที่หยุดรถไฟคลองต้นไทร
ที่หยุดรถไฟคลองต้นไทร เป็นที่หยุดรถไฟแห่งหนึ่งของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ในซอยวุฒากาศ 41 ถนนวุฒากาศ แขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 3.35 กิโลเมตร
ป้ายหยุดรถไฟจอมทอง
ป้ายหยุดรถไฟจอมทอง เป็นป้ายหยุดรถไฟแห่งหนึ่งของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่บริเวณหลังวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร แขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 4.13 กิโลเมตร
Convexity
สถานีวัดสิงห์
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สถานีวัดสิงห์.
ที่หยุดรถไฟบางบอน
ที่หยุดรถไฟบางบอน เป็นที่หยุดรถไฟ ของทางรถไฟสายแม่กลอง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 10 กิโลเมตร ตั้งอยู่ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร
ที่หยุดรถไฟการเคหะธนบุรี
ป้ายหยุดรถไฟรางสะแก
ป้ายหยุดรถไฟรางสะแก เป็นป้ายหยุดรถไฟแห่งหนึ่งของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ใกล้คลองสะแกงาม แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ประมาณ 10 กิโลเมตร
สถานีรถไฟรางโพธิ์
สถานีรถไฟรางโพธิ์ เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ในซอยพระรามที่ 2 ซอย 82 (รางโพธิ์) ถนนพระรามที่ 2 แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 14 กิโลเมตร
สถานีรถไฟมหาชัย
สถานีรถไฟมหาชัย เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 ของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ถนนสุขาภิบาล ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 31 กิโลเมตร การรถไฟฯ จัดเดินขบวนรถวันละ 34 ขบวน (เที่ยวไป 17 ขบวน และเที่ยวกลับ 17 ขบวน)
สถานีรถไฟมหาชัยเป็นสถานีปลายทางของเส้นทางช่วงวงเวียนใหญ่-มหาชัย ผู้โดยสารที่ต้องการโดยสารรถไฟต่อไปยังจังหวัดสมุทรสงครามจะต้องลงจากขบวนรถและเดินตามถนนเป็นระยะทาง 500 เมตร จากนั้นต่อเรือข้ามฟากไปที่ท่าฉลอมเพื่อขึ้นรถไฟช่วงต่อที่สถานีรถไฟบ้านแหลม มีปลายทางที่สถานีรถไฟแม่กลอง ระยะทาง 33 กิโลเมตร
โครงการศึกษาและออกแบบรายละเอียดศูนย์คมนาคมขนส่งตากสินและทางรถไฟสายแม่กลอง (ช่วงหัวลำโพง-มหาชัย) เป็นหนึ่งในโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระบบรางสายสีแดง ตามแผนแม่บทการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งประกอบด้วย 2 รูปแบบคือ การสร้างระบบขนส่งมวลชนรางไปตามแนวถนนสายหลักและการปรับปรุงระบบขนส่งมวลชนรางโดยปรับปรุงแนวเส้นทางรถไฟปัจจุบัน อันเป็นการพัฒนาปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
วิทยาการหุ่นยนต์ เป็นศาสตร์ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เป็นการบูรณาการกันระหว่างศาสตร์วิทยาการคอมพิวเตอร์ และวิศวกรรมศาสตร์ ศึกษาเกี่ยวกับการออกแบบ การผลิต การควบคุม และการประยุกต์ใช้งานหุ่นยนต์ จุดประสงค์หลักของวิทยาการหุ่นยนต์คือการออกแบบเครื่องจักรอัจฉริยะที่สามารถช่วยเหลือมนุษย์ในการทำงานในชีวิตประจำวัน สร้างความปลอดภัยในการทำงานของมนุษย์ วิทยาการหุ่นยนต์ประยุกต์ใช้ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ , วิศวกรรมคอมพิวเตอร์, วิศวกรรมเครื่องกล, วิศวกรรมไฟฟ้า, วิศวกรรมซอฟต์แวร์, และอื่น ๆ
วิทยาการหุ่นยนต์เป็นการพัฒนาเครื่องจักรที่สามารถทดแทนแรงงานมนุษย์และลอกเลียนแบบกิจกรรมที่มนุษย์ทำ หุ่นยนต์สามารถประยุกต์ใช้ได้ในหลากหลายสถานการณ์ และในการใช้งานหลากวัตถุประสงค์ ในทุกวันนี้หุ่นยนต์จำนวนมากทำงานที่เป็นอันตราย (อาทิเช่น การตรวจสอบวัตถุที่ปนเปื้อนกัมมันตรังสี, การตรวจสอบวัตถุระเบิด และการปลดชนวนวัตถุระเบิด) แปรรูปผลิตภัณฑ์ในโรงงาน รวมไถึงทำงานในสภาวะแวดล้อมที่มนุษย์ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ (อาทิเช่น อวกาศห้วงลึก, ใต้มหาสมุทร, ในอุณหภูมิสุดขั้ว หรือทำความสะอาดวัตถุปนเปื้อนสารพิษ) หุ่นยนต์มีรูปร่างที่หลากหลาย หุ่นยนต์บางชนิดออกแบบมาเพื่อจำลองหน้าตาและการเคลื่อนไหวของมนุษย์ ยกตัวอย่างเช่น การเดิน, การวิ่ง, การยกน้ำหนัก, การเรียนรู้การพูด, การจดจำใบหน้า หรือพฤติกรรมอื่น ๆ ที่มนุษย์ทำ หุ่นยนต์จำนวนหนึ่งในปัจจุบันได้รับการออกแบบ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมชาติ เรียกว่า “ (Bio-inspired Robotics)”
แนวคิดการประดิษฐ์เครื่องจักรที่สามารถทำงานได้โดยอัตโนมัตินั้น สามารถย้อนไปได้ตั้งแต่สมัยคลาสสิก แต่การวิจัยด้านวิทยาการหุ่นยนต์ที่เป็นระบบเพื่อการใช้งานจริงนั้นไม่ได้มีเริ่มวิจัยที่จริงจัง จวบจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา มีการตั้งสมมติฐานจำนวนมากจากทั้งผู้เชี่ยวชาญ นักประดิษฐ์ และวิศวกร ว่าวันหนึ่งหุ่นยนต์จะมีศักยภาพพอที่จะเลียนแบบท่าทางของมนุษย์และจัดการงานต่าง ๆ ได้อย่างที่มนุษย์ทำ ทุกวันนี้ วิทยาการหุ่นยนต์เป็นสาขาวิชาที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วจากปัจจัยขับเคลื่อนทางเทคโนโลยีที่มีการเติบโตที่สูงในต้นศตวรรษที่ 21 มีการวิจัยหุ่นยนต์เพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการใช้งานในบ้าน, การใช้งานทางพาณิชย์ และการใช้งานทางการทหาร มีการสร้างหุ่นยนต์จำนวนมากเพื่อทำงานที่เป็นอันตรายสำหรับมนุษย์ อาทิเช่น การปลดชนวนระเบิด, การค้นหาผู้รอดชีวิตในซากปรักหักพังที่ไม่มั่นคง และการสำรวจซากเรือที่จมลงใต้ก้นสมุทร นอกจากนี้ ยังมีการประยุกต์ใช้เครื่องมือหุ่นยนต์ในการช่วยสอนวิชา STEM (วิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์) และปัจจุบันยังมีการวิจัยทางวิทยาการหุ่นยนต์เพื่อจุดประสงค์ทางการแพทย์ โดยเฉพาะเรื่องของนาโนบอท (Nanobot) ที่ใช้ในการรักษาโรคที่รักษาไม่ได้ด้วยยารักษาโรคทั่วไป ซึ่งอาจกลายเป็นเทคโนโลยีที่ปฏิวัติวงการแพทย์สมัยใหม่ในศตวรรษที่ 21
วิทยาการหุ่นยนต์ เป็นสาขาวิชาย่อยของวิศวกรรมศาสตร์ที่เกี่ยวกับแนวคิด การออกแบบ การประดิษฐ์ และการควบคุมหุ่นยนต์ สาขาวิชานี้เป็นการบูรณาการความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์, วิทยาการคอมพิวเตอร์ (โดยเฉพาะสาขาปัญญาประดิษฐ์), อิเล็กทรอนิกส์, วิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์, นาโนเทคโนโลยี และ (Bioengineering)
ความหมายและที่มาของคำว่าวิทยาการหุ่นยนต์.
คำว่าวิทยาการหุ่นยนต์ (Robotics) ตามที่สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ได้บัญญัติความหมายไว้ มีความหมายว่า “วิทยาการว่าด้วยการออกแบบ สร้าง และประยุกต์หุ่นยนต์” เป็นคำที่ทับศัพท์จากภาษาอังกฤษคำว่า “Robotics” มีรากศัพท์มาจากคำว่า “Robot” ซึ่งถูกเผยแพร่สู่สาธารณะครั้งแรกโดยนักเขียนขาวเช็กชื่อ (Karel Čapek) ในบทละครชื่อ เผยแพร่ในปี ค.ศ.1920 (พ.ศ. 2463) รากศัพท์ของคำว่า “Robot” มาจากคำภาษาสลาฟว่า “Robota” อันหมายถึง คนรับใช้ บทละครเปิดฉากในโรงงานผลิตเหล่ามนุษย์เทียมที่เรียกว่า “โรบ็อท” สิ่งมีชีวิตที่มีหน้าตาและท่าทางคล้ายมนุษย์ คล้ายกับแนวคิดเรื่องแอนดรอยด์ในปัจจุบัน คาเรล ชาเปค (Karel Čapek) กล่าวว่าเขาไม่ได้เป็นผู้คิดคำดังกล่าว แต่เป็นพี่ชายของเขาชื่อ โยเซฟ ชาเปค (Josef Čapek) จากจดหมายสั้นที่เขาได้เขียนถึง Oxford English Dictionary
อ้างอิงจาก Oxford English Dictionary คำว่า Robotics ถูกใช้ครั้งแรกในหนังสือนวนิยายวิทยาศาสตร์ของไอแซค อาซิมอฟ (Isaac Asimov) ชื่อว่า “Liar!” ตีพิมพ์ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ.1941 (พ.ศ. 2484) ในวารสาน Astounding Science Fiction โดยต่อมาเขาได้เป็นผู้บัญญัติกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ อันเป็นแนวคิดที่แพร่หลายในวงการนิยายวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา
ประวัติศาสตร์วิทยาการหุ่นยนต์.
ในปี ค.ศ.2482 นายนอร์เบิร์ต วีเนอร์ (Norbert Wiener) นักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน ได้บัญญัติหลักการของไซเบอร์เนติกส์ (Cybernatics) อันเป็นพื้นฐานของสาขาวิชาวิทยาการหุ่นยนต์ในเวลาต่อมา
หุ่นยนต์ระบบอัตโนมัติเพิ่งจะมีปรากฏในช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 หุ่นยนต์ดิจิทัลตัวแรกที่สามารถโปรแกรมได้ด้วยระบบคอมพิวเตอร์มีชื่อว่า “Unimate” ติดตั้งในปี ค.ศ.1961 (พ.ศ. 2504) เพื่อใช้ยกแท่งเหล็กร้อนมาวางทับกันเป็นกอง จากเครื่องฉีดอะลูมิเนียม (Die Casting Machine) ในปัจจุบันมีการใช้หุ่นยนต์เพื่อการพาณิชย์และอุตสาหการอย่างแพร่หลายเพื่อการทำงานที่มีประสิทธิภาพ รวดเร็วกว่า มีคุณภาพมากกว่า และราคาถูกกว่าแรงงานมนุษย์ หุ่นยนต์ถูกใช้ในการทำงานที่สกปรก, อันตราย, หรือไม่สามารถทำให้ประสบผลสำเร็จได้โดยมนุษย์ หุ่นยนต์มีการออกแบบอย่างแพร่หลายสำหรับการผลิตสินค้าในโรงงานอุตสาหกรรม, การประกอบชิ้นส่วนยานยนต์, การบรรจุภัณฑ์, การทำอุตสาหกรรมเหมืองแร่, การขนส่ง, การสำรวจอวกาศและพื้นผิวโลก, การผ่าตัด, การสงคราม, การวิจัยในห้องปฏิบัติการ, การรักษาความปลอดภัย และการแปรรูปสินค้าจำนวนมาก (Mass Production) เพื่อจำหน่ายสำหรับผู้บริโภคในเชิงพาณิชย์
ลักษณะของหุ่นยนต์ 3 ประการ.
หุ่นยนต์มีหลายประเภทสำหรับใช้งานในภูมิประเทศที่หลากหลายและสำหรับการใช้งานที่แตกต่างกัน แม้ว่าหุ่นยนต์จะมีความหลายหลายในการใช้งานและรูปร่าง โครงสร้างของหุ่นยนต์ทั้งหมดจะมีความเหมือนกันอยู่ 3 ด้าน ประกอบด้วย: