pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2016–17 (หรือที่เรียกว่า เอฟเอแชลเลนจ์คัพ) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งที่ 136 ของ เอฟเอคัพ ถ้วยหลักของการแข่งขันฟุตบอลในประเทศอังกฤษและการแข่งขันถ้วยน็อคเอาท์เก่าแก่ที่สุดในโลก. รายการนี้ได้รับการสนับสนุนจาก เอมิเรตส์, และเป็นที่รู้จักในชื่อของ เอมิเรตส์ เอฟเอ คัพ สำหรับวัตถุประสงค์ในการเป็นผู้สนับสนุน. 736 สโมสรได้ตอบตกลงเข้าร่วมการแข่งขัน และได้เริ่มต้นขึ้นสำหรับรอบเบื้องต้นพิเศษในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2016, และจะสิ้นสุดลงกับเกมนัดชิงชนะเลิศในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017. ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม.
ทีมจาก พรีเมียร์ลีก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นแชมป์เก่าที่จะต้องป้องกันแชมป์, แต่กลับต้องมาตกรอบในรอบก่อนรองชนะเลิศโดย เชลซี.
อาร์เซนอล ชนะเป็นสถิติคว้ารายการนี้เป็นสมัยที่ 13 ด้วยการเอาชนะเหนือ เชลซี ใน รอบชิงชนะเลิศ.
ครั้งนี้ของเอฟเอคัพจะเป็นครั้งแรกที่เกมรอบรองชนะเลิศจะลงเล่นถึงผลการแข่งขันในวันนั้นทันที, แทนที่จะเป็นประเด็นถึงการนัดแข่งใหม่ในกรณีเกมนั้นเสมอกัน.
การแข่งขันรอบคัดเลือกจะเริ่มต้นด้วยรอบเบื้องต้นพิเศษเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2016. ทุกทีมที่ลงแข่งขันที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของ พรีเมียร์ลีก หรือ ฟุตบอลลีก มีการแข่งขันในรอบคัดเลือกที่จะได้รักษาพื้นที่ใน รอบแรก. รอบคัดเลือกรอบสุดท้าย (รอบที่สี่) จะลงเล่นในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 15 ตุลาคม.
รอบแรกมีการจับสลากขึ้นเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม และได้ออกอากาศสดทางสถานี บีบีซี ทู และ บีที สปอร์ต. 40 ทีมที่ถูกประกบคู่ในรอบแรกจะลงเล่นในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 5 พฤศจิกายน. 32 ทีมที่มาจากการผ่านในรอบคัดเลือกร่วมกับอีก 48 ทีมที่มาจาก ลีกวัน และ ลีกทู ที่จะได้เข้าร่วมในการแข่งขัน. รอบดังกล่าวนับรวมไปถึงหนึ่งทีมที่มาจากระดับ 9 ที่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน, เวสต์ฟีลด์ส, ซึ่งเป็นทีมอันดับที่ต่ำที่สุดในรอบนี้
รอบสองมีการจับสลากขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ที่ ฮาอิก อาเวนิว, รังเหย้าของ เซาท์พอร์ต , ก่อนที่คู่ระหว่าง เซาท์พอร์ต-ฟลีตวูด จะลงสนาม, และได้ดำเนินการถ่ายทอดสดทางช่อง บีที สปอร์ต.
ทั้งหมด 64 สโมสรที่ลงเล่นในรอบสาม; 20 ทีมผู้ชนะของรอบสอง, และ 44 ทีมที่มาจาก พรีเมียร์ลีก และ อีเอฟแอล แชมเปียนชิป ได้รอในรอบนี้. การจับสลากประกบคู่จะจัดขึ้นในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ที่ บีที ทาวเวอร์ และมีการยิงสัญญาณการถ่ายทอดสดทางช่อง บีที สปอร์ต และ บีบีซี ทู. แมตช์จะถูกวางโปรแกรมที่จะลงเล่นในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 6–9 มกราคม ค.ศ. 2017. รอบนี้ประกอบไปด้วยหนึ่งทีมที่มาจากระดับที่ 7 ที่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน, สตัวร์บริดจ์, ผุ้เป็นทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในรอบนี้.
ทั้งหมด 32 ทีมของรอบสามที่ได้เล่นในรอบนี้. การจับสลากสำหรับรอบสี่จะจัดขึ้นที่ บีที ทาวเวอร์ ณ เวลา 19:10 GMT หรือเวลา 02:10 เวลาไทย เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2017. โปรแกรมการแข่งขันได้ถูกจับสลากออกมามีดังต่อไปนี้:
ทั้งหมด 16 สโมสรที่ลงเล่นในรอบห้า, ผู้ชนะทั้งหมดของรอบสี่. การจับสลากจะจัดขึ้นในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017, และแมตช์ได้ถูกจัดโปรแกรมที่จะลงเล่นระหว่างสุดสัปดาห์ของวันที่ 17–20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017. รอบนี้ประกอบไปด้วยสองทีมที่มาจากระดับ 5 ที่ได้มาอยู่ในการแข่งขัน: ลินคอล์น ซิตี, ผู้นำจาก เนชันนัล ลีก ในคืนของนัดรอบสี่ของพวกเขาและ ซัตตัน ยูไนเต็ด, ผู้เป็นทีมอันดับที่สิบหกในคืนเดียวกันและยังเป็นทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในรอบนี้. ลินคอล์นและซัตตันทั้งสองทีมชนะคู่แข่งขันของพวกเขา, ทั้งสองผู้ซึ่งอยู่ในห้าทีมของ อีเอฟแอล แชมเปียนชิป ในเวลานั้น, เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ทีมสุดท้ายกับสองทีมจากนอกลีกที่เหลืออยู่, กับลินคอล์นในรอบ 16 ทีมสุดท้ายเป็นครั้งแรกในรอบ 115 ปี, และเป็นครั้งแรกสำหรับซัตตันที่เคยมาถึงรอบนี้.
แปดสโมสรทั้งหมดจะได้ลงเล่นในรอบที่หก, ผู้ชนะทั้งหมดของรอบที่ห้า. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ที่สนาม อีวูด พาร์ก, รังเหย้าของทีม แบล็กเบิร์น โรเวอส์, ทันที่ที่สิ้นสุดหลังเกมระหว่าง แบล็กเบิร์น โรเวอส์ พบ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด. แมตช์ได้ถูกวางโปรแกรมการแข่งขันที่จะลงเล่นในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2017. รอบนี้รวมไปถึง ลินคอล์น ซิตี ที่มาจาก ระดับ 5, ซึ่งกลายเป็นทีมนอกลีกทีมแรกที่สามารถทะลุเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายได้นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914.
สี่สโมสรทั้งหมดจะลงเล่นในรอบรองชนะเลิศ, ผู้ชนะทั้งหมดจากรอบก่อนรองชนะเลิศ. การจับสลากรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นที่ สแตมฟอร์ด บริดจ์ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม หลังจบการแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศคู่ระหว่าง เชลซี และ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด. รอบรองชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในวันที่ 22 เมษายน และ 23 เมษายน ค.ศ. 2017.
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์.
†ทีโอ โรบินสัน ได้ย้ายไป เซาท์เอนด์ ยูไนเต็ด ระหว่างตลาดซื้อขายนักเตะในเดือนมกราคมในขณะที่ลินคอล์นยังอยู่ในเส้นทางของถ้วยใบนี้
สภาสามัญชน
กรดซักซินิก
กรดซักซินิก  เป็นกรดไดคาร์บอกซิลิกที่มีสูตรเคมีคือ (CH2)2(CO2H)2 มีลักษณะเป็นของแข็งสีขาวไม่มีกลิ่น เมื่ออยู่ในรูปเอเควียสจะแตกตัวเป็นแอนไอออน เรียกว่า ซักซิเนต (succinate) ซึ่งมีส่วนสำคัญในวัฏจักรกรดซิตริก กลุ่มอนุมูลอิสระของสารนี้เรียกว่า ซักซินิล (succinyl)
คำว่า "ซักซินิก" มาจากคำในภาษาละติน "succinum" ซึ่งแปลว่า "อำพัน" เพราะในอดีตกรดซักซินิกเป็นสารที่ได้จากการกลั่นอำพัน เรียกว่า "สปิริตออฟแอมเบอร์" (spirit of amber) ในทางอุตสาหกรรมได้จากกระบวนการไฮโดรจีเนชันบางส่วนของกรดมาเลอิก, กระบวนการออกซิเดชันของ 1,4-บิวเทนไดออลและกระบวนการคาร์บอนิเลชันของเอทิลีนไกลคอล
กรดซักซินิกใช้เป็นสารตั้งต้นของพลาสติกบางชนิด ใช้เป็นอาหารเสริมและวัตถุเจือปนอาหาร และเป็นผลิตภัณฑ์หนึ่งที่ได้จากการหมักน้ำตาล ทำให้ไวน์และเบียร์มีรสขมและเค็ม
เนื่องจากกรดซักซินิกเป็นสารที่พบในวัฏจักรของสิ่งมีชีวิตทั่วไป จึงไม่เป็นอันตราย แต่อาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังและดวงตา
อังเดร เกรคโค
มิฮาอิล ยุสลอฟ
กรดซัคซินิก
ปอล ป็อกบา
ยูลีอาน ไวเกิล
ยูลีอาน ไวเกิล  เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1995 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับไบฟีกาและทีมชาติเยอรมนี
วิลเลียม ดิกกีย์ (นักกระโดดน้ำ)
วิลเลียม ยูจีน ดิกกีย์ (; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1874 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1944) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวอเมริกัน เขาได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ในโอลิมปิก 1904 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการกระโดดไกล
เอ็ม สีลม
เอ็ม สีลม  เป็นคอนโดมิเนียมหรูสูง 198 เมตร จำนวน 53 ชั้น 161 ห้อง ตั้งอยู่ที่ซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 2 ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ แขวงสุริยวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ใกล้กับสถานีช่องนนทรี อาคารได้รับการออกแบบภายใต้การนำของ สตีเฟน โอเดล (Stephen O’Dell) ร่วมกับทีมงานบริษัทสถาปนิก โซดา (ประเทศไทย) (SODA) เอ็ม สีลมได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเมเจอร์ ดีเวลลอปเมนท์ เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2554 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งถือเป็นโครงการก่อสร้างคอนโดมีเนียมที่มีคำนำหน้าชื่อ "M" ที่สูงที่สุดของบริษัทอีกด้วย
จากข้อมูลปี พ.ศ. 2559 อาคารแห่งนี้สูงเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศไทย มีความโดดเด่นที่การออกแบบทรงเหลี่ยมตั้ง วางเรียงต่อขึ้น
ลัฟเรนตีย์ เบรียา
ลัฟเรนตีย์ ปัฟโลวิช เบรียา (; ; 29 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักการเมืองโซเวียตเชื้อชาติจอร์เจีย จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต และกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (NKVD) ภายใต้โจเซฟ สตาลินในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ชีวิตในวัยเด็กและการขึ้นสู่อำนาจ.
เบรียาเกิดในเมร์เคอูลีในปี พ.ศ. 2442 เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่นับถือนิกายจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์ มีแม่ มาร์ จาเคลี (Marta Jaqeli) (2411-2498) เป็นคนเคร่งศาสนา พ่อปาเวล เบรียา (Pavel Beria; 2415-2465) ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในอับคาเซีย นอกจากนี้เขายังมีน้องชาย (ไม่ทราบชื่อ) และน้องสาวชื่อแอนนาที่เกิดมาเป็นใบ้และหูหนวก
เบรียาเข้าโรงเรียนอุตสาหกรรมปิโตรเลียมประสบความสำเร็จในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ก่อนที่จะเข้าร่วมพรรคบอลเชวิคในมีนาคม พ.ศ. 2460 แต่อยู่ได้ไม่นานเขาก็เข้าไปอยู่กับกลุ่มต่อต้านพรรคบอลเชวิคในช่วงสงครามกลางเมือง หลังจากที่หัวเมืองถูกเข้ายึดครองโดยกองทัพแดง (28 เมษายน พ.ศ. 2463) เซอร์เกย์ คีรอฟก็ได้ช่วยเบรียารอดจากโทษประหารชีวิต จากนั้น Nina Gegechkori หลานสาวของเพื่อนร่วมห้องขังของเขาก็พวกเขาหนีไป.
ในปี พ.ศ. 2463-64 เบรียาเข้าร่วม เชการ์ (กองตำรวจลับบอลเชวิคดั้งเดิม) ซึ่งตอนนั้นจอร์เจียกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตไปแล้ว.เบรียาได้เป็นรองหัวหน้าเชการ์ในเขตจอร์เจีย ในปี พ.ศ. 2466 เขานำการปราบปรามการก่อจลาจลของชาวจอร์เจีย 10,000 คนถูกประหารชีวิต
ในปี พ.ศ. 2468 เบรียาได้รู้จักเพื่อนจอร์เจียโจเซฟ สตาลิน เขาได้เป็นหนึ่งในการช่วยสตาลินขึ้นสู่อำนาจ เบรียามีประสิทธิภาพในทำลายเครือข่ายข่าวกรองที่ตุรกีและอิหร่านที่แฝงตัวในคอเคซัสและประสบความสำเร็จในการเจาะข้อมูลรัฐบาลตุรกีและอิหร่าน นอกจากนี้เขายังไปรักษาความปลอดภัยให้สตาลินตอนช่วงพักร้อน
เบรียาได้รับการแต่งตั้งเลขานุการของพรรคคอมมิวนิสต์ในจอร์เจียในปี พ.ศ. 2474 และกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2476
กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน.
ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2481 สตาลินให้เบรียาขึ้นมาเป็นรองกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (NKVD) หน่วยงานเทียบเท่ากระทรวงที่คุมรัฐการรักษาความปลอดภัยและกองตำรวจลับภายใต้ นิโคไล เยซอฟ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในดำเนินการล้าง: "ศัตรูของประชาชน" จำคุกหรือประหารผู้คนนับล้านที่ถูกกล่าวหาทั่วสหภาพโซเวียต ตอนแรกสตาลินมีความคิดที่จะแต่งตั้ง ลาซาร์ คากาโนวิช เป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน แต่เลือกเบรียาเพราะเขาเป็นตำรวจลับมืออาชีพ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในได้รับการปรับปรุงใหม่โดยครึ่งหนึ่งของบุคลากรทั้งหมดถูกแทนโดยบุคลากรจากเขตคอเคซัสที่เบรียาจัดหามาให้
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2482 เบรียากลายเป็นสมาชิกโปลิตบูโร แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบจนถึงปี พ.ศ. 2489 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐโซเวียต ในปี พ.ศ. 2484 เบรียาเป็นผู้บังคับการตำรวจรักษาความปลอดภัยรัฐ ในช่วงเวลานั้นเปรียบได้อย่าง จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ในช่วงการเข้ายึดครองโปแลนด์เป็นผู้คุมในการสังหารหมู่กาตึญ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484 เบรียาได้เป็นรองประธานกรรมการของสภาตำรวจ,ในเดือนมิถุนายนหลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขารับผิดชอบร่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ ในการระดมผู้คนนับล้านที่ถูกคุมขังในค่ายกูลัก มาช่วยการผลิตในช่วงสงคราม เขาควบคุมของการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ และอากาศยานเครื่องยนต์ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเป็นพันธมิตรกันระหว่างเบรียาและมาเลนคอฟ
ในปี พ.ศ. 2487 ขณะที่เยอรมันถูกขับออกจากดินแดนโซเวียต เบรียาได้จัดการกับชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ต่างๆที่ถูกกล่าวหาว่าต่อต้านโซเวียต และให้ความร่วมมือกับเยอรมัน ทั้งเชชเนีย ไครเมียตาตาร์ติก กรีก และโวลกาเยอรมัน กลุ่มเหล่านี้ถูกเนรเทศไปยังเอเชียกลาง
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487 เบรียาได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการพัฒนาระเบิดปรมาณูของโซเวียตซึ่งสร้างและทดสอบระเบิดในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเบรียาได้นำหน่วยสืบราชการลับทำการขโมยข้อมูลจำเป็นในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาได้อย่างประสบความสำเร็จ.จากนั้นระดมถูกคุมขังในค่ายกูลักในเหมืองแร่ยูเรเนียมและสำหรับการก่อสร้างและการดำเนินงานของโรงงานแปรรูปยูเรเนียม
่ในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2488 สตาลินแต่งตั้งเบรียาเป็นจอมพลสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยสั่งการทางทหาร เบรียาก็ทำผลงานอย่างมีนัยสำคัญสู่ชัยชนะของสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
การเมืองหลังสงคราม.
เมื่อสตาลินอายุใกล้ 70 ปีมีการต่อสู้ในการสืบทอดตำแหน่งในหมู่ผู้สนับสนุนของสตาลิน โดยความเป็นไปได้มากที่สุดดูเหมือนจะเป็นอันเดรย์ จดานอฟ เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต หลังจากที่ พ.ศ. 2489 เบรียากับมาเลนคอฟ ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อตอบโต้อำนาจของจดานอฟ ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2489 เบรียาลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าของ NKVD ไปเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต
หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2491 เบรียากับมาเลนคอฟได้เข้าทำการกวาดล้างอำนาจของคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดโดยมี หัวหน้าเศรษฐกิจ นีโคไล วอซนีเซนสกี; เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราด ปอตร์ ปอปคอฟ; และนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐรัสเซียมีฮาอิล โรดีโอนอฟถูกประหารชีวิต หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ นีกีตา ครุชชอฟหนึ่งในคนสนิทของสตาลินก็มีความเป็นไปได้พอๆกับ เบรียาและมาเลนคอฟ ในการสืบทอดอำนาจต่อจากสตาลิน
ในสงครามกลางเมืองจีน เบรียาเห็นความสำคัญในการช่วยเหลือพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการต่อสู้โดยการคืนดินแดนแมนจูเรียที่ได้ยึดครองในช่วงปฏิบัติการพายุสิงหาคมให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนพร้อมการสนับสนุนอาวุธและเงินทุน
การตายของสตาลินและจุดจบ.
หลังการตายของสตาลินมีนาคม พ.ศ. 2496 เบรียาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีและรัฐมนตรีกิจการภายในแห่งสหภาพโซเวียต เขาเป็นส่วนหนึ่งของ"ทรอยกา" กับ เกออร์กี มาเลนคอฟ และ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจในสมัยนั้นเกออร์กี มาเลนคอฟ ได้กลายเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิด และเบรียาครองอำนาจทุกอย่าง
เบรียามีนโยบายที่จะออกจากเยอรมนีตะวันออกและหันไปญาติดีกับสหรัฐ ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ และไม่ไว้ใจในตัวเบรียา โดยเฉพาะครุชชอฟ เป็นคนที่ต่อต้านเบรียาอย่างเปิดเผย แต่ว่าไม่สามารถทำอะไรเบรียาได้
จนกระทั่งเมื่อเกิดการลุกฮือของประชาชนในเยอรมันตะวันออกในเดือนมิถุนายน สมาชิกพรรคหลายคนกังวลว่านั้นเป็นนโยบายที่ผิดพลาดและจะทำลายโซเวียต ต่อมา นิกิตา ครุสชอฟ เกออร์กี มาเลนคอฟ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ ทำการรัฐประหาร เบรียาถูกจับในข้อหากบฏในระหว่างการประชุมโปลิตบูโร หลังจากสอบปากคำเบรียาถูกนำตัวไปห้องใต้ดินและถูกยิงเสียชีวิตโดยนายพลปาเวล บาตีซกี
ไรซา กอร์บาโชวา
ไรซา มักซีมอฟนา กอร์บาโชวา ( "Raisa Maksimovna Gorbachyova", née Titarenko, Титаре́нко; 5 มกราคม 1933 – 20 กันยายน 1999) เป็นภรรยาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟเธอให้การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซียและการรักษา โรคมะเร็งเม็ดเลือด ของเด็ก
ไรซ่า กอร์บาเชว่า
ลาเวรนติ เบเรีย
ตำบลโนนเมืองพัฒนา
ตำบลโนนเมืองพัฒนา เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมืองพัฒนา
ตำบลโนนเมืองพัฒนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอด่านขุนทด ไปตามทางหลวงแผ่นดินเส้นอำเภอสีคิ้ว–ชัยภูมิ เชื่อมทางหลวงชนบท นม.3003 สายบ้านโคกน้อย–บ้านเจริญผล ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร จุดกึ่งกลางของตำบลอยู่บริเวณพิกัด UB ๑๑๐๙๒๐ มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ ดังนี้
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่ และปลูกพืชผักสวนครัว โดยพืชที่ปลูกมากที่สุดได้แก่ ข้าว ข้าวโพด พริก อ้อย และมันสำปะหลัง และประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปในช่วงฤดูที่ว่างเว้นจากการเกษตร ส่วนสัตว์ที่เลี้ยงกันมากที่สุดได้แก่ โค
วัดมหานิกาย 7 แห่ง ได้แก่
คเด โดโมฟ มูย
พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน
พระสนมวอนบิน จากตระกูลฮง แห่งพงซาน (, 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779) พระสนมใน พระเจ้าชองโจ พระราชาลำดับที่ 22 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นน้องสาวของ ฮงกุกยอง ราชเลขาในพระเจ้าชองโจทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติห่าง ๆ กับ พระพันปีฮเยกยอง พระราชมารดาของพระเจ้าชองโจเพราะพระพันปีก็ทรงมาจากสกุลฮงเช่นเดียวกัน
พระสนมวอนบินประสูติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1766 ได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมเมื่อปี ค.ศ. 1778 ขณะมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาแต่ทรงเป็นพระสนมได้เพียง 1 ปีก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1779 ขณะพระชนมายุเพียง 13 พรรษา
พระพันปีฮเยกยอง
โชซ็อน
ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์
ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์  ราชบัลลังก์ของกษัตริย์เกาหลีในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน เวลาเสด็จออกว่าราชการร่วมกับขุนนางใน พระราชวังคยองบกกุง
วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
วยาเชสลาฟ มีไฮโลวิช โมโลตอฟ ( ชื่อเดิม: สคร์ยาบีน ; 9 มีนาคม ค.ศ. 1890 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวโซเวียต เป็นบอลเชวิคเก่าและเป็นผู้นำในรัฐบาลโซเวียตจากคริสต์ทศทวรรษ 1920 เมื่อเขาขึ้นสู่อำนาจในฐานะที่โปรดปรานของโจเซฟ สตาลิน โมโลตอฟทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะกรรมการราษฎร (นายกรัฐมนตรี) จาก ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1941 และในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 จากตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1959 เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่งจาก ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1957 เมื่อเขาถูกไล่ออกจากประธานคณะกรรมการกลางโดย นีกีตา ครุชชอฟ โมโลตอฟถูกปลดออกจากทุกตำแหน่งใน ค.ศ. 1961 หลังจากความสับสนในหลายปีที่ผ่านมา
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง (มหาสงครามของผู้รักชาติ) โมโลตอฟมีส่วนเกี่ยวข้องในการเจรจากับพันธมิตรตะวันตกซึ่งเขามีชื่อเสียงด้านทักษะการทูตของเขา เขายังคงใช้ตำแหน่งของเขาในฐานะนักการทูตและนักการเมืองชั้นนำของสหภาพโซเวียตจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1949 เมื่อเขาหลุดจากการเป็นที่โปรดปรานของสตาลินและสูญเสียตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศให้กับอันเดรย์ วืยชินสกี ความสัมพันธ์ของโมโลตอฟกับสตาลินแย่ลงไปอีกโดยสตาลินวิพากษ์วิจารณ์โมโลตอฟต่อสุนทรพจน์ในการประชุมครั้งที่ 19 อย่างไรก็ตามหลังจากการอสัญกรรมของสตาลินใน ค.ศ. 1953 โมโลตอฟถูกต่อต้านอย่างแข็งขันด้วยนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลินของครุสชอฟอย่างแข็งขัน โมโลตอฟปกป้องนโยบายและมรดกของสตาลินจนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1986 และวิพากษ์วิจารณ์ผู้สืบทอดต่อจากสตาลินอย่างรุนแรงโดยเฉพาะครุสชอฟ
เกออร์กี มาเลนคอฟ
เกออร์กี มักซีมีลีอะโนวิช มาเลนคอฟ (; ; 8 มกราคม พ.ศ. 2445 - 14 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักการเมืองโซเวียตและผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์
ครอบครัวของเขาความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวลาดิมีร์ เลนินทำให้ช่วยส่งเสริมเขาในการเข้าพรรคและในปี พ.ศ. 2468 เขาทำหน้าที่ความดูแลของการรักษาประวัติบัญชีของพรรค นำเขาเข้ามาใกล้ชิดกับโจเซฟ สตาลินและเขาก็มีส่วนร่วมอย่างมากในการกวาดล้างของช่วงปี พ.ศ. 2473 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขาได้รับความรับผิดชอบในการพัฒนาการสร้างขีปนาวุธสหภาพโซเวียต ต่อมาเขาเป็นที่โปรดปรานของสตาลินในการทำลายชื่อเสียงของจอมพลเกออร์กี จูคอฟ และสนับสนุนสตาลินในการทำลายล้างการเมืองและวัฒนธรรมทั้งหมดในเลนินกราดเพื่อส่งเสริมประชาชนวัฒนธรรมมอสโก
หลังการตายของสตาลินในปี พ.ศ. 2496 มาเลนคอฟ เป็นหัวหน้าพรรคในเวลาสั้น ๆ แต่ในไม่ช้าก็ถูกแทนที่ด้วยนีกีตา ครุชชอฟ มาเลนคอฟ ดำรงตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตซึ่งต้องสู้กับอำนาจของครุสชอฟ ระยะเวลาสองปีของเขาจบลงด้วยความล้มเหลว เขาถูกไล่ออกจาก โปลิตบูโร ในปี พ.ศ. 2500 ในปี พ.ศ. 2504 เขาถูกขับออกจากพรรคและถูกเนรเทศไปคาซัคสถาน
มาเลนคอฟ เกิดที่โอเรนบุร์กในจักรวรรดิรัสเซีย บรรพบุรุษของพ่อมาเลนคอฟมมาจากดินแดนManastir Vilayetซึ่งเป็นเขตการปกครองในอดีตของจักรวรรดิออตโตมันพ่อของเขาเป็นชาวนาที่ร่ำรวยในโอเรนบุร์ก บางครั้งเข้าช่วยพ่อของเขาในการทำธุรกิจการขายการเก็บเกี่ยว แม่ของเขาเป็นลูกสาวของช่างตีเหล็กและหลานสาวของนักบวชออร์โธดอก
มาเลนคอฟจบการศึกษาจากโรงเรียนกีฬาโอเรนบุร์กเพียงไม่กี่เดือนก่อนที่จะมีการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 และอาสาสมัครเข้าร่วมกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2461 เขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (CPSU) ในปี พ.ศ. 2463 และทำงานเป็นตำแหน่งผู้ตรวจการฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อใน เติร์กเมนิสถานในช่วงสงครามกลางเมือง
ใน เติร์กเมนิสถาน, มาเลนคอฟ ได้พบรักกับวาเลเรียยา โกยุบโซวา (Valeria Golubtsova), ลูกสาวของอเล็กซ์ โกยุบโซวา (Aleksei Golubtsova) อดีตสมาชิกสภารัฐของจักรวรรดิรัสเซียใน ซึ่งทั้งคู่ ไม่เคยจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ
และไม่ได้ยังจดทะเบียนเลยตลอดชีวิตสมรส วาเลเรียยา โกยุบโซวเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2463 มุมมองส่วนตัวของเธอจากเพื่อนร่วมงานอธิบายว่าเธอเป็นพวกต่อต้านชาวยิวเธอความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวลาดิมีร์ เลนินผ่านทางแม่ของเธอ - หนึ่งใน "น้องสาว Nevzorov" เป็นเด็กฝึกงานของเลนินและการเข้าร่วมกับเขามาหลายปีนานก่อนที่การปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 ความสัมพันธ์นี้ได้ช่วยทั้งโกยุบโซวา และมาเลนคอฟ ในเข้าสู่การวงการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์ต่อมา โกยุบโซวา ได้เป็นผู้อำนวยการสถาบันพลังงานมอสโกซึ่งเป็นศูนย์วิจัยพลังงานนิวเคลียร์ในสหภาพโซเวียต
เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์.
หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย มาเลนคอฟ ได้เลื่อนตำแหน่งในพรรคคอมมิวนิสต์และได้รับการแต่งตั้งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ทในโรงเรียนทหารมอสโกในปี พ.ศ. 2463ในการศึกษาของเขา มาเลนคอฟ ได้อาชีพนักการเมืองโซเวียต
ในปี พ.ศ. 2467 โจเซฟ สตาลินสังเกตเห็นความเก่งของ และได้รับมอบหมายให้เขาไปทำหน้าที่คณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต (ออร์กบูโร).และได้เป็นเจ้าหน้าอย่างเป็นทางการที่ในปีต่อมาในปี 1925 มาเลนคอฟ ทำงานในเจ้าหน้าที่ขององค์การสำนักออร์กบูโร ของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
มาเลนคอฟ ทำหน้าที่ความดูแลของการรักษาประวัติที่สมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต - สองล้านไฟล์ที่ไฟล์ที่ถูกสร้างขึ้นภายใต้การดูแลเขาในช่วงสิบปีข้างหน้าในงานนี้ มาเลนคอฟ เริ่มมีความใกล้ชิดกับสตาลินและมีส่วนร่วมการกวาดล้างศัตรูของพรรคในปี พ.ศ. 2481 เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการนำเสนอการปลดหัวหน้าคณะกรรมาธิการประชาชนด้านกิจการภายในประเทศ (NKVD) Nikolai Yezhov. ในปี พ.ศ. 2482 มาเลนคอฟ กลายเป็นหัวหน้าพนักงานการบริหารจัดการภายในพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งทำให้เขาควบคุมมากกว่าเรื่องบุคลากรของระบบราชการของบุคคล ในปีเดียวกันเขาก็กลายเป็นสมาชิกและเลขานุการของคณะกรรมการกลางและสมาชิกเต็มรูปแบบของออร์กบูโร. ในกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484 มาเลนคอฟได้สมัครเป็นสมาชิกของโปลิตบูโร.
หลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO) ร่วมกับลัฟเรนตีย์ เบรียาและวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ กลุ่มเล็ก ๆ จัดขึ้นเพื่อเข้าควบคุมทางการเมืองและเศรษฐกิจในฐานะหัวหน้าคณะกรรมการจึงทำให้เขาเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดคนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงพ.ศ. 2484-2486 รับผิดชอบร่วมเบรียากับในดูแลการผลิตอากาศยานทหารเช่นเดียวกับการกำกับดูแลการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ ในปี พ.ศ. 2486 นอกจากนี้เขายังเป็นประธานของคณะกรรมการที่คุมการฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังสงครามในพื้นที่การปลดปล่อยยกเว้นเลนินกราด
การสร้างขีปนาวุธนิวเคลียร์โซเวียต.
มาเลนคอฟ รับผิดชอบร่วมเบรียากับงานที่สำคัญที่สุดการสร้างขีปนาวุธนิวเคลียร์.เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าของโครงการของขีปนาวุธโซเวียต.ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มาเลนคอฟ,ดมิตรี ยูสตนอฟ และมิฮาอิล ครุนนิเชฟ เริ่มโครงการขีปนาวุธโซเวียตและจรวด โดยแทรกซึมอุตสาหกรรมขีปนาวุธเยอรมัน
หลังสงครามมาเลนคอฟได้ผู้ควบคุมในการขนย้ายจรวดวี-2ย้ายจากเมืองฟอร์พ็อมเมิร์น (Peenemünde) ไปมอสโกสำหรับในการพัฒนาต่อการสร้างจรวดวอสตอคและโคจรการสปุกนิกไม่กี่ปีต่อมา.ในเวลาเดียวกัน,มาเลนคอฟ ได้รับคำสั่งของสตาลินในการสร้างศูนย์พัฒนาจรวดในพื้นที่ต่างๆเช่น ปุสตินยาร์ ใกล้แม่น้ำโวลก้าและศูนย์ขีปนาวุธ ครุนนิเชฟ ในมอสโก
การโจมตีเกออร์กี จูคอฟ.
หลังจากนั้นมาเลนคอฟ ได้ผู้แข็งแกร่งและกลายเป็นหนึ่งในผู้ใกล้ชิดกับสตาลินและหนึ่งในผู้ทรงอำนาจพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2489 มาเลนคอฟ ได้เป็นสมาชิกของโปลิตบูโรอย่างเป็นทางการ แม้ว่าตามหลังคู่คือ อันเดรย์ จดานอฟ และ ลัฟเรนตีย์ เบรียา ไม่ช้าเขาก็กลับเข้ามาเป็นโปรดปรานของโจเซฟ สตาลินโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการตายอย่างลึกลับของ อันเดรย์ จดานอฟ ในปี พ.ศ. 2491 ในปีเดียวกันนั้น มาเลนคอฟ กลายเป็นเลขานุการของคณะกรรมการกลาง
การโจมตีชนชั้นในเลนินกราด.
ในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองและไม่นานหลังจากที่ มาเลนคอฟ ดำเนินการตามแผนสตาลินที่จะทำลายทุกการแข่งขันทางการเมืองและวัฒนธรรมจากเลนินกราดซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของรัสเซียเพื่อที่จะรวมอำนาจทั้งหมดในมอสโก เลนินกราดและผู้นำที่ได้รับความเคารพอันยิ่งใหญ่และการสนับสนุนที่นิยมเนื่องจากการชนะกล้าหาญล้อมของเลนินกราด ทั้งสตาลินและ มาเลนคอฟ ต่างเกลียดชังของพวกเขาจนเกิดการจัดระเบียบใหม่กับทุกคนที่เกิดและการศึกษาในเลนินกราดจนนำไปสู่การโจมตีชนชั้นในเลนินกราด เบเรีย และ มาเลนคอฟ ร่วมกับ Abakumov ประหารชีวิตคู่แข่งของพวกเขาในเลนินกราดทั้งหมดและพันธมิตรของจดานอฟ ได้ถูกประหารชีวิตไปด้วยเช่นกันและหลายพันคนถูกขังไว้ในค่ายกูลักตามคำสั่งสตาลิน มาเลนคอฟ สั่งให้ทำลายของพิพิธภัณฑ์ล้อมของเลนินกราดและประกาศว่าเป็นการป้องกัน 900 วันที่ยาวนานของเลนินกราด เขาอ้างว่าเป็นการออกแบบโดยคนทรยศซึ่งได้พยายามที่จะลดความยิ่งใหญ่ของสหายสตาลิน พร้อมกันนั้น มาเลนคอฟ แทนที่พรรคคอมมิวนิสต์และเป็นผู้นำคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตที่จงรักภักดีต่อสตาลิน หลังจากนั้นเพื่อทดสอบ มาเลนคอฟ เป็นผู้สืบทอดที่ศักยภาพการ สตาลินเริ่มถอนตัวออกจากสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ออกจากงานในการกำกับดูแลของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตทั้งหมดเพื่อ มาเลนคอฟ ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2495 สตาลินยังได้ยกเลิกสำนักงานเลขาธิการอย่างเป็นทางการ (แม้ว่าจะมีผลในเรื่องนี้ไม่ได้ลดอำนาจของสตาลิน)
ปี พ.ศ. 2495 และปี พ.ศ. 2496 นิตยสารไทม์ระบุว่า มาเลนคอฟ ได้รับการพิจารณาโดยทั่วไปจะฝึกงานสตาลินและทายาท
ความทะเยอทะยานของมาเลนคอฟเป็นผล,สตาลินชีวิตในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 สี่วันต่อมา มาเลนคอฟ, วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, ลัฟเรนตีย์ เบรียาและนิกิตา ครุสชอฟมากล่าวคำสรรเสริญในงานศพของสตาลิน
เมื่อวันที่ 6 มีนาคมวันหลังจากที่สตาลินเสียชีวิต มาเลนคอฟ ขึ้นมาเป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตโดยชื่อของเขาถูกเสนอจากสมาชิกของโปลิตบูโร แม้ว่าจะไม่มีการระบุชื่อผู้นำของพรรคเป็นเวลาเกือบปีนี้แสดงให้เห็นว่า มาเลนคอฟ ประสบความสำเร็จในการเป็นหัวหน้าพรรคได้เป็นอย่างดีเมื่อวันที่ 7 มีนาคมชื่อ มาเลนคอฟ ปรากฏอยู่บนรายชื่อของเลขานุการของสำนักเลขาธิการยืนยันว่าเขาได้ประสบความสำเร็จเป็นคนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสหภาพโซเวียต แต่หลังจากนั้นเพียงหนึ่งสัปดาห์ มาเลนคอฟ ถูกบังคับให้ลาออกจากเลขาธิการ;โดยผู้นำพรรคคนใหม่คือนิกิตา ครุสชอฟ
ในช่วงเวลานี้กิจกรรมทางการเมืองเป็นต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในเครมลิน แม้ว่าเขาจะยังคงเป็นผู้ที่มีอำนาจต่อจากสตาลินก็ตาม เขาเริ่มมีความคิดขัดแย้งกับการวิจัยและพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และประกาศว่า "สงครามนิวเคลียร์อาจนำไปสู่การทำลายโลก "มาเลนคอฟ ยังมีนโยบายส่งเสริมการขายกับชาติตะวันตก ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ นำไปสู่การลดลงอำนาจของเขา.เขาสนับสนุนเศรษฐกิจในการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคหลากหลาย
มาเลนคอฟ ถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2498 หลังจากที่เขาถูกกล่าวว่ามีส่วนพัวพันกับเบรียาซึ่งถูกจับในข้อหากบฏและเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิดให้กับเบรียา มาเลนคอฟเป็นคนที่รับผิดชอบต่อการปฏิรูปที่เชื่องช้า
อีกสองปีต่อมา มาเลนคอฟ ยังคงเป็นสมาชิกประจำของคณะกรรมการบริหาร ร่วมกับครุสชอฟ,อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2500 มาเลนคอฟ และคนอื่นๆพยายามทำรัฐประหารกับครุสชอฟ แต่ล้มเหลวเนื่องจากการช่วยเหลือของจอมพลเกออร์กี จูคอฟนำกองกำลังยุติไว้ได้ ความพยายามที่ล้มเหลวของ มาเลนคอฟ และเขาร่วมกับผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิด วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ และลาซาร์ คากาโนวิช ทำให้เขาถูกไล่ออกจากโปลิตบูโร
ในปี พ.ศ. 2504 มาเลนคอฟ ถูกขับออกจากพรรคคอมมิวนิสต์และถูกเนรเทศไปจังหวัดห่างไกลของสหภาพโซเวียต เขากลายเป็นผู้จัดการของโรงไฟฟ้าพลังน้ำในคาซัคสถานหลังจากนั้น มาเลนคอฟ ตกอยู่ในความสับสนและได้รับความเดือดร้อนจากภาวะซึมเศร้าเนื่องจากการอำนาจและคุณภาพชีวิตในเขตที่ทุรกันดาร.อย่างไรก็ตามนักวิจัยบางคนบอกว่าในภายหลัง มาเลนคอฟ ถูกถอดถอนนี้และถูกเนรเทศบรรเทาจากความกดดันจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจเครมลิน ในปีต่อๆมา มาเลนคอฟ เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นรัสเซียดั้งเดิมเช่นเดียวกับลูกสาวของเขาที่ได้ใช้เวลาตั้งแต่เป็นในโบสถ์ชนบท ในปีสุดท้ายของเขาได้นักร้องประสานเสียงในโบสถ์แห่งนั้น เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 86 ปี
มุมมองต่างชาติ.