pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลมีรูปรีหรือค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลางกว้างประมาณ 1.5-2 เซนติเมตร และยาวประมาณ 2.5-3 เซนติเมตร ผิวขรุขระเป็นปมเล็กๆ กระจายทั่วไป เปลือกภายนอกมีลักษณะคล้ายกับลิ้นจี่ ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีแดงเข้ม แต่ละผลมีเมล็ดเดียว มีเนื้อเยื่อในใสและชุ่มน้ำ หุ้มเมล็ด เนื้อคล้ายเงาะมีรสเปรี้ยว ผลสุกประมาณเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม
คอแลน (ชื่อวิทยาศาสตร์ Nephelium hypoleucum Kurz) เป็นผลไม้อยู่ในวงศ์ SAPINDACEAE ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับลิ้นจี่ ลำไย เงาะ และมามอนซีโย คอแลนยังไม่เป็นที่ยอมรับในฐานข้อมูลในระดับสากลใน The Plant List แต่เป็นที่ยอมรับในฐานข้อมูลขององค์การสวนพฤกษศาสตร์ของไทย ปัจจุบันยังหาข้อยุติในด้านการจำแนกพืชไม่ได้แน่ชัด
คอแลน เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป เป็นพรรณไม้ป่าดงดิบ และพบขึ้นตามป่าเบญจพรรณที่ชื้นๆ ได้บ้าง เช่น ตามที่ใกล้แหล่งน้ำ เป็นพืชที่ขึ้นได้ที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 100-800 เมตร จากรายงานพบพืชชนิดนี้ในพม่า มาเลเซีย กัมพูชา ลาว และประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียงในทางตอนใต้ของเทือกเขาหิมาลัย เช่น ในประเทศภูฏาน ทางตอนใต้ของประเทศจีน ในประเทศไทยพบด้ทุกภาคของประเทศไทย พบมากในภาคอีสานและภาคเหนือ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
เนื้อไม้ต้นคอแลนมีสีแดงหรือสีน้ำตาลแดง เนื้อละเอียด มีความเหนียวและแข็ง ในประเทศไทยมักนำมาทำเครื่องใช้ทางการเกษตร เช่น คันไถ และด้ามจับเครื่องใช้ต่างๆ เนื้อไม้รสฝาด ยังใช้ปรุงเป็นยาห้ามเลือด ผลใช้เป็นยาช่วยการกระจายเลือด เปลือกใช้เป็นยาบำรุงเลือด
ผลแก่ ใช้รับประทาน มีรสเปรี้ยวอมหวาน ช่วยทำให้ชุ่มคอ ช่วยกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกัน ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ช่วยป้องกันไข้หวัด
ดอกจากไม้คอแลน ยังใช้เลี้ยงผึ้งได้ให้น้ำผึ้งแบบธรรมชาติ
ประเทศฟลานเดอส์
แบดเทสต์ (ภาพยนตร์)
แบดเทสต์  เป็นภาพยนตร์จากประเทศนิวซีแลนด์ ผลงานการกำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน ออกฉายเป็นทางการครั้งแรก ในเดือน ธันวาคม ปี ค.ศ. 1987 ในประเทศนิวซีแลนด์
เมื่อมีมนุษย์ต่างดาวแฝงตัวมาในร่างมนุษย์ หวังเพื่อที่จะเอาเนื้อมนุษย์ขายส่งออกต่างดาว เราจะกำจัดมันยังไงกันดี..!! กินมันก่อนดีมั้ย..??
Me Myself ขอให้รักจงเจริญ
เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา
เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ตอนเหนือของอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1, 3, 6 และ 7 ของตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลโพธิ์พระยาซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช เป็นโรงพยาบาลศูนย์ ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ขนาด 634 เตียง เปิดดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2469 ชื่อของโรงพยาบาลมาจากชื่อของ เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ผู้บริจาคเงินสร้างโรงพยาบาล โดยตั้งติดกับบ้านยะมะรัชโช บ้านของท่านเจ้าพระยายมราช
ปี พ.ศ. 2469 ท่านเจ้าพระยายมราช ได้บริจาคเงินจำนวนเงิน 40,000 บาท สร้างอาคารเจ้าพระยายมราชบริเวณใกล้เทศบาลเมืองสุพรรณบุรีในปัจจุบัน โดยหันไปทางแม่น้ำท่าจีน โดยด้านหลังเป็นถนนจึงรับบริการได้เป็นอย่างดีทางน้ำและทางบก
ปี พ.ศ. 2478 มีนายแพทย์ท่านแรกประจำคือ นายแพทย์เคียน พานิช
ปี พ.ศ. 2485 กระทรวงสาธารณสุขยกระดับโรงพยาบาลเจ้าพระยายมราชเป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีการขยายหอผู้ป่วยอายุรกรรม ศัลยกรรม และสูติกรรม
ปี พ.ศ. 2500 แม่น้ำท่าจีนตื้น โดยเปลี่ยนด้านหน้าโรงพยาบาลเป็นด้านถนนแทน บุตรหลานท่านเจ้าพระยายมราชได้สร้างอนุสาวรีย์ท่านเจ้าพระยายมราชโดยมีกรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบ โดยมีอดีตนายกรัฐมนตรีจอมพลป. พิบูลสงครามเป็นประธานเปิดอนุสาวรีย์ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นวันโรงพยาบาล
ปี พ.ศ. 2534 โรงพยาบาลมีพื้นที่จำกัดไม่สามารถขยายพื้นได้อีก ทางราชการมอบเงินสร้างอาคารอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน 7 ชั้นจำนวนเงิน 144.34 ล้านบาท
ปี พ.ศ. 2537 อาคารอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน 7 ชั้นเสร็จสิ้น โดยมีห้องอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน ห้องผ่าตัดและหอผู้ป่วย
ปี พ.ศ. 2542 การสร้างอาคารพิเศษ 5 ชั้นเสร็จสิ้น โดยกำลังสร้างอาคารอำนวยการแห่งใหม่สูง 11 ชั้น และ อาคารเฉลิมพระบารมี 7 ชั้นโดยงบประมาณจากฯพณฯท่าน บรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมตรีคนที่ 21 รวมทั้งการสร้างอาคารบรรหาร แจ่มใสที่ 1-3 เสร็จสิ้น
ปี พ.ศ. 2544 อาคารอำนวยการ 11 ชั้นและอาคารเฉลิมพระบารมี 7 ชั้นเสร็จสิ้น โดยวันที่ 4 กรกฎาคมในปีเดียวกันได้ยกระดับเป็นโรงพยาบาลขนาด 503 เตียง
ปี พ.ศ. 2545 ได้ยกระดับเป็นโรงพยาบาลขนาด 623 เตียง สร้างสำนักงานปฏิบัติการที่ชั้น 4 อาคารอุบัติเหตุ
ปี พ.ศ. 2547 ได้จัดตั้งศูนย์ช่วยเหลือเด็กเตาะแตะและผู้สูงอายุ ตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ปี พ.ศ. 2548 ได้เปิดศูนย์พื่งได้ ช่วยเหลือผู้มีความทุกข์จากเหตุการณ์ต่างๆ
ปี พ.ศ. 2550 ปรับปรุงอาคารพิเศษบรรหาร แจ่มใสที่ 2 ให้ทันสมัย โดยชั้น 1 เป็นศูนย์กักกันผู้ติดเชื้ออันตราย เปิดศูนย์สุขภาพผู้สูงอายุประจำภาคตะวันตก มูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ที่ชั้น 1 อาคารอำนวยการเดิม
ปี พ.ศ. 2551 เปิดศูนย์รับบริจาคอวัยวะสภากาชาดไทย บริเวณชั้น 4 อาคารอุบัติเหตุ รวมทั้งย้ายศูนย์บริจาคโลหิตไปอยู่ชั้น 4 สร้างห้องส่องกล้องระบบทางเดินหายใจที่ชั้น 3 เริ่มสร้างศูนย์เอกซเรย์คอมพืวเตอร์แห่งใหม่ที่อาคารอำนวยการเดิมชั้น 1 ปรับปรุงการให้บริการทางการแพทย์โดยระบบคอมพิวเตอร์เครือข่าย
ปี พ.ศ. 2552 ได้รับมาตรฐานการบริการ HA
ปี พ.ศ. 2553 การสร้างศูนย์บริจาคโลหิตไปอยู่ชั้น 4 สร้างห้องส่องกล้องระบบทางเดินหายใจที่ชั้น 3 ศูนย์เอกซเรย์คอมพิวเตอร์แห่งใหม่ที่อาคารอำนวยการเดิมเสร็จสิ้น
ปี พ.ศ. 2559 การก่อสร้างอาคารสนับสนุนบริการเสร็จสิ้น
ปี พ.ศ. 2562 เปิดอาคารผู้ป่วยนอกและศูนย์โรคหัวใจ เริ่มการผ่าตัดหัวใจเป็นครั้งแรก
สถานที่ภายในโรงพยาบาล.
อาคารเจ้าพระยายมราช.
เป็น ศูนย์แพทย์แผนไทยและพิพิธภัณฑ์เจ้าพระยายมราช
อาคารอำนวยการ 11 ชั้น.
ชั้น B ห้องเก็บเวชระเบียน, ศูนย์ข้อมูลการแพ้ยาผู้ป่วย
ชั้น 1 ห้องเวชระเบียน เบอร์ 1, ห้องตรวจคลื่นหัวใจไฟฟ้าและฉีดยา เบอร์ 2, ห้องตรวจนอกเวลาราชการ เบอร์ 4, ห้องตรวจอายุรกรรมทั่วไป เบอร์ 3-7, ห้องตรวจประกันสังคม เบอร์ 8, ห้องตรวจแพทย์แผนไทย เบอร์ 9, ห้องจ่ายยา เบอร์ 11, ศูนย์แพ้ยา เบอร์ 11/2, ห้องจ่ายเงิน เบอร์ 12, ห้องตรวจออร์โธปิดิกส์ เบอร์ 15, ห้องปฏิบัติการผู้ป่วยนอก เบอร์ 18
ชั้น 2 ห้องตรวจสอบสิทธิ์ เบอร์ 20, ห้องตรวจกุมารเวชกรรม เบอร์ 21, ห้องตรวจศัลยกรรมทั่วไปและศัลยกรรมพิเศษ เบอร์ 22-24, ห้องผ่าตัดเล็ก(กลุ่มงานศัลยกรรม) เบอร์ 27, ห้องจ่ายยาชั้น 2 เบอร์ 28, ห้องจ่ายเงินชั้น 2 เบอร์ 29
ชั้น 3 ห้องตรวจทันตกรรมและทันตกรรมนอกเวลาราชการ เบอร์ 32, ห้องจ่ายยาผู้ป่วยใน (นอนโรงพยาบาล)
ชั้น 4 หอผู้ป่วยอายุกรรมหญิง,หอผู้ป่วยกึ่งวิกฤตอายุกรรม 1 (Intermediate 4) และหอผู้ป่วยหลอดเลือดสมอง (Stroke Unit)
ชั้น 5 หอผู้ป่วยอายุกรรมชาย, หอผู้ป่วยกึ่งวิกฤตอายุรกรรม 2 (Intermediate 5)
ชั้น 6 หอผู้ป่วยตา หู คอ จมูกและพระสงฆ์อาพาต
ชั้น 7 ตึกพิเศษอายุรกรรม
ชั้น 8 ห้องผู้อำนวยการ, สำนักงานเลขานุการ, ห้องรองผู้อำนวยการ, ฝ่ายบริหารทั่วไป, ฝ่ายการเจ้าหน้าที่, ฝ่ายธุรการ, ฝ่ายการเงินและบัญชี, ฝ่ายพัสดุและบำรุงรักษา, กลุ่มงานพัฒนาคุณภาพ, ห้องประชุม 8/1, ห้องประชุม 8/2
ชั้น 9 ฝ่ายแผนงานและสารสนเทศ, ศูนย์คอมพิวเตอร์และฝ่ายเทคโนโลยี,ฝ่ายโสตและทัศนศึกษา, งานอบรมและพัฒนาบุคลากร, ห้องสมุด, ห้องประชุมขุนช้าง, ห้องประชุมขุนแผน, ห้องประชุมนางพิม
ชั้น 10 ห้องประชุม ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา
อาคารอุบัติเหตุ 7 ชั้น.
ชั้น 1 ห้องประชาสัมพันธ์, ห้องเวชระเบียนอาคารอุบัติเหตุ, ห้องอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน, ห้องจ่ายยาผู้ป่วยใน, ห้องจ่ายเงินผู้ป่วยใน, จุดเจาะเลือดที่ 2, ห้องเอกซเรย์ 107, ห้องอัลตราซาวน์ 111, ศูนย์เปล, ศูนย์ ERT
ชั้น 2 ห้องผ่าตัดใหญ่-วิสัญญี
ชั้น 3 ห้องส่องกระเพาะอาหาร, ห้องส่องระบบทางเดินหายใจ, หน่วยไตเทียม, หออภิบาลผู้ป่วยหนักอายุรกรรม (ICU Med), หออภิบาลผู้ป่วยหนักศัลยกรรม (ICU Sur)
ชั้น 4 ศูนย์บริจาคโลหิตแห่งชาติ สำนักงานสุพรรณบุรีและธนาคารเลือด, องค์กรแพทย์, ศูนย์ปฏิบัติการวิทยาศาสตร์
ชั้น 5 หอผู้ป่วยศัลยกรรมชาย 1-2
ชั้น 6 หอผู้ป่วยศัลยกรรมหญิงและเด็ก 1-2
ชั้น 7 หอผู้ป่วยศัลยกรรมอุบัติเหตุชาย, หออภิบาลผู้ป่วยหนักอุบัติเหตุ (ICU Trauma)
อาคารเฉลิมพระบารมี 7 ชั้น.
ชั้น 1 ห้องตรวจสูติ-นรีเวช-ANC
ชั้น 2 ห้องคลอด, ห้องผ่าตัดความดันอากาศแรงดันลบ (OR COVID-19)
ชั้น 3 หอผู้ป่วยเด็กแรกเกิด, หออภิบาลผู้ป่วยหนักเด็กแรกเกิด (NICU)
ชั้น 4-5 หอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม, หออภิบายผู้ป่วยหนักกุมารเวชกรรม (PICU ชั้น 5), ศูนย์โรคไข้เลือดออก(ชั้น 5)
ชั้น 6 หอผู้ป่วยหลังคลอด
ชั้น 7 หอผู้ป่วยนรีเวชกรรม
อาคารออร์โธปิดิกส์.
ชั้น 1 ห้องเอกซเรย์ 112, สำนักงานรังสีวิทยา
ชั้น 2 หอผู้ป่วยออร์โธปิดิกส์ชาย
ชั้น 3 หอผู้ป่วยออร์โธปิดิกส์หญิงและเด็ก
ชั้น 4 หอผู้ป่วยเคมีบำบัด
อาคารสนับสนุนบริการทางการแพทย์ (11 ชั้น).
ชั้น 1 กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู, หน่วยฝังเข็ม
ชั้น 2 กลุ่มงานกายภาพบำบัด, หน่วยกายอุปกรณ์
ชั้น 3 กลุ่มงานโภชนาศาสตร์
ชั้น 4 โรงครัว
ชั้น 5 ฝ่ายการพยาบาล, งานควบคุมและป้องกันโรคติดเชื้อ (IC), ศูนย์แสงส่องใจ (Palliative Care), กลุ่มงานวิศวกรรมทางการแพทย์, ศูนย์เครื่องมือแพทย์
ชั้น 6 คลังเวชภัณฑ์กลุ่มงานเภสัชกรรม
ชั้น 7 คลังยาและกลุ่มงานเภสัชกรรม
ชั้น 9 กลุ่มงานอาชีวเวชกรรม, กลุ่มงานเวชกรรมสังคม, กลุ่มงานสุขศึกษา
อาคารผู้ป่วยนอกและศูนย์โรคหัวใจ (7 ชั้น).
ชั้น 1 ห้องเวชระเบียนผู้ป่วยนอก, ห้องตรวจอายุรกรรมพิเศษ เบอร์ 2-9, ห้องตรวจโรคเลือดและโรคมะเร็ง เบอร์ 10-11, ห้องให้คำปรึกษา เบอร์ 12-13, ห้องศูนย์รับบริจาคอวัยวะ เบอร์ 16, ศูนย์ Admit, งานสังคมสงเคราะห์, สำนักงานมูลนิธิ
ชั้น 2 (ชั้นลอย) งานศูนย์ประกันสุขภาพ, ห้องเวชระเบียนผู้ป่วยใน, คลังยาอาคารผู้ป่วยนอก
ชั้น 3 ห้องตรวจพรีเมี่ยมคลินิก, ห้องตรวจโรคไต, ห้องตรวจจิตเวช
ชั้น 4 ห้องตรวจตา, ห้องตรวจหู คอ จมูก
ชั้น 5 หออภิบาลผู้ป่วหนักโรคหัวใจ (CCU), หออภิบาลผู้ป่วยหนักศัลยกรรมหัวใจ (ISCCU), หอผู้ป่วยกิ่งวิกฤตโรคหัวใจ (ICCU), หอผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง (Stroke Unit)
ชั้น 6 ห้องผ่าตัด, ห้องผ่าตัดตา
ชั้น 7 ศูนย์โรคหัวใจ,ห้องตรวจโรคหัวใจ, ห้องปฏิบัติการผ่าตัดสวนหัวใจ
อาคารบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา 2-3-5 ชั้นเป็นตึกพิเศษ (อาคารบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา 2 เป็นหอผู้ป่วยแยกโรค), อาคารหอพักนักศึกษาพยาบาลวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี, อาคารจอดรถ 7 ชั้น, อาคาร 100 เตียง, บ้านพักเจ้าหน้าที่ (แยกอยู่บริเวณหน้าโรงเรียนสุพรรณภูมิ)
โรงเรียนสุพรรณภูมิ
โรงเรียนสุพรรณภูมิ เดิมชื่อโรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465 ตั้งอยู่ที่ถนนหมื่นหาญ ตำบลอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีการเรียนการสอนระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งใน ครั้งแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญวัดไชนาวาสเป็นสถานที่เรียน  จัดการสอนระดับประถมศึกษา  และต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดสุวรรณภูมิ
พ.ศ.  ๒๔๘๕    วัดสุวรรณภูมิและเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีได้ร่วมกันสร้างอาคารเรียนแบบมุขกลาง ใต้ถุนโปร่งขึ้นที่บริเวณหลังวัดริมถนนพระพันวษาและย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดไชนาวาส มาเรียนที่อาคารนี้ ในสังกัดของเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
๑  มกราคม  ๒๔๘๗   ย้ายมาสังกัดในแผนกศึกษาธิการอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
พ.ศ. ๒๕๐๑   ได้รับเลือกเป็นโรงเรียนปรับปรุงอำเภอ ต่อมาได้รับเลือกเป็นโรงเรียนประชาสงเคราะห์ของจังหวัดฝ่ายประถมขึ้นอยู่กับโครงการพัฒนาการศึกษาในส่วนภูมิภาค เขตการศึกษา ๕
พ.ศ.  ๒๕๐๔    เปิดทำการสอนในระดับประถมศึกษาตอนปลาย (ป.๕)  เป็นปีแรก
พ.ศ.  ๒๕๐๖   หนังสือวารสารมิตรครูบริจาคเงินเป็นปีแรก จำนวน  ๑๐,๐๐๐  บาท   คุณหญิงอัมพร  มีสุข  เป็นผู้จับสลากได้จังหวัดสุพรรณบุรี   ทำการก่อสร้างอาคารเรียนให้แก่โรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ  โดยกรมสามัญศึกษาให้งบประมาณเพิ่มเติมอีกจำนวน   ๑๐๐,๐๐๐  บาท  ผู้ปกครองนักเรียนบริจาค  ๓๖,๐๐๐  บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น  ๒๓๖,๐๐๐  บาท  ก่อสร้างอาคารแบบ  ๐๐๘    ขนาด  ๖  ห้องเรียน    ใช้สถานที่ก่อสร้างภายในโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย   โดยทำพิธีเปิดป้ายชื่ออาคาร  เมื่อวันที่  ๑๘  มกราคม  พ.ศ.  ๒๕๐๗   โดยนายอภัย  จันทวิมล  ปลัดกระทรวงศึกษาธิการเป็นประธาน  ใช้ชื่อว่า   “อาคารมิตรครู”  ได้ย้ายนักเรียนชั้นประถมปลายมาเรียนสถานที่แห่งนี้
พ.ศ. ๒๕๐๘   โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัยย้ายไปสถานที่ใหม่  ได้มอบที่ดินและอาคารทั้งหมดให้แก่โรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ เป็นอาคารไม้สองชั้นแบบตัวอี  กว้าง  ๙  เมตร  ยาว  ๔๖  เมตร ขนาด ๑๘  ห้องเรียน อาคารนี้สร้างเมื่อ  พ.ศ. ๒๔๘๓  ในราคา  ๖,๕๐๐ บาท ในปีนี้ทางโรงเรียนทำการย้ายนักเรียนทั้งหมดจากวัดสุวรรณภูมิมายังสถานที่แห่งนี้ ซึ่งเป็นสถานที่ในปัจจุบัน
แม่น้ำท่าจีน
แม่น้ำท่าจีน เป็นแม่น้ำที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านจังหวัดชัยนาท จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครปฐม และจังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะไหลออกสู่อ่าวไทยที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 315 กิโลเมตร แม่น้ำท่าจีนมีชื่อเรียกหลายชื่อ ตอนที่ไหลผ่านจังหวัดชัยนาทเรียกว่า "คลองมะขามเฒ่า" ตอนที่ผ่านจังหวัดสุพรรณบุรีเรียกว่า "แม่น้ำสุพรรณบุรี" ตอนที่ผ่านจังหวัดนครปฐมเรียกว่า "แม่น้ำนครชัยศรี" ส่วนตอนที่ไหลผ่านจังหวัดสมุทรสาครลงสู่อ่าวไทยเรียกว่า "แม่น้ำท่าจีน"
การนำน้ำมาผลิตน้ำประปา.
แม่น้ำท่าจีนเป็นแหล่งผลิตน้ำประปาสำคัญของบริษัท น้ำประปาไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งจำหน่ายน้ำประปาให้แก่การประปาส่วนภูมิภาค (กปภ.) ในพื้นที่อำเภอนครชัยศรี อำเภอสามพราน และอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม กับอำเภอเมืองสมุทรสาครและอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร โดยใช้แหล่งน้ำดิบบริเวณที่ตั้งของโรงผลิตน้ำประปาบางเลน หมู่ที่ 9 ตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ก่อนจะส่งจ่ายน้ำประปาที่ผ่านการผลิตไปยังสถานีจ่ายน้ำพุทธมณฑล ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และสถานีจ่ายน้ำมหาชัย ตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะจ่ายน้ำไปยังผู้ใช้ต่อไป
น้ำในแม่น้ำท่าจีนมิได้ใช้สำหรับผลิตน้ำประปาสำหรับเขตกรุงเทพมหานคร แต่เป็นน้ำจากแม่น้ำแม่กลองที่บริเวณเขื่อนแม่กลอง อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี (เดิมชื่อเขื่อนวชิราลงกรณ เปลี่ยนชื่อเป็นเขื่อนแม่กลองเมื่อ พ.ศ. 2544) ซึ่งดำเนินการโดยการประปานครหลวง โดยได้ก่อสร้างคลองประปาตะวันตกหรือคลองส่งน้ำดิบฝั่งตะวันตกซึ่งเรียกว่า "คลองประปามหาสวัสดิ์" เพื่อผันน้ำจากแม่น้ำแม่กลองไปยังโรงงานผลิตน้ำมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี รวมเป็นระยะทาง 106 กิโลเมตร ช่วงตัดกับแม่น้ำท่าจีนมีการสร้างอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำท่าจีน ที่ตำแหน่งพิกัดจีพีเอส 14.011195, 100.17856 เพื่อมิให้แหล่งน้ำทั้งสองสัมผัสกันและเพื่อคงคุณภาพน้ำ โดยมีสถานีสูบน้ำดิบบางเลน ตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เพื่อคงคุณภาพน้ำดิบมิให้สัมผัสแหล่งน้ำอื่น ก่อนเข้าสู่โรงผลิตน้ำ ยังมีตำแหน่งการขุดอุโมงค์ลอดอื่นอีก เช่น ที่ตำแหน่ง 13.845466, 100.379736
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: ชาร์ลอต เฮ็ดวิก ฟรานซิสก้า โจเซฟ่า มาเรีย แอนโตเนีย โรเบิร์ตต้า อ๊อตโตเนีย ปีอา แอนนา อิกเนเชีย; Charlotte Hedwig Franzisca Josepha Maria Antonia Roberta Ottonia Pia Ignatia von Habsburg-Lorraine) ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี ("Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Charlotte, The Princess Imperial of Austria, and the Princess Royal of Hungary)
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอต ประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2464 ณ เมืองแพร็งกิ้นส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์ที่ 7 ใน สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และพระมเหสี เจ้าหญิงซีต้าแห่งบูร์บอง-ปาร์มา
พระองค์ประสูติขณะที่พระราชวงศ์อิมพีเรียลกำลังลี้ภัยมาประทับในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากที่มีการยุบจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ภายหลังแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อปีพ.ศ. 2461 จากนั้น พระองค์และพระราชวงศ์ได้อพยพต่อไปยังเกาะมาไดร่า ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิ พระราชบิดา เสด็จสวรรคตด้วยพระอาการไข้ไทฟอยด์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465
หลังจากที่สมเด็จพระราชบิดาเสด็จสวรรคต พระเชษฐาของพระองค์ อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เป็นองค์พระประมุขแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า พระราชมารดาก็ทรงพาพระองค์ รวมทั้งพระเชษฐา พระเชษฐภัคินี และพระขนิษฐาอพยพไปยังประเทศเบลเยียม หลังจากนั้น พอเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ก็อพยพออกจากยุโรปไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อหลบหนีการตามล่าจากกลุ่มนาซี
เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตทรงเข้าพิธีหมั้นกับแกรนด์ดยุกจอร์ชที่ 2 แห่งเม็คเคลนบวร์ก-สเตรอลิตส์ องค์ประมุขแห่งราชรัฐเม็คเคลนบวร์ก-สเตรอลิตส์ หลังจากนั้น ในวันที่ 21 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ในพระตำหนักเพิ๊กกิ้ง บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 แกรนด์ดยุกจอร์ชเสด็จสวรรคต ทั้ง 2 พระองค์จึงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาด้วยกันเลย
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ด้วยโรคไข้ป่า ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งทรงสิ้นพระชนม์ 3 เดือนหลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า พระราชมารดาทรงสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2532
Sternomastoid muscle
Sternomastoid
กล้ามเนื้อสเตอร์โนมาสตอยด์
สเตอร์โนมาสตอยด์
เมคเคลนบูร์ก-ชเตรลิทซ์
Paul Hartnoll
คอ
คอ เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีรยางค์หลายชนิด เป็นโครงสร้างที่แยกศีรษะออกจากลำตัว
กายวิภาคศาสตร์ของคอมนุษย์.
เนื้อเยื่อกระดูก: กระดูกสันหลังส่วนคอ.
กระดูกสันหลังส่วนคอมีทั้งหมด 7 ชิ้น เรียงตามลำดับตั้งแต่บนลงล่าง C-1 ถึง C-7 โดยมีแผ่นกระดูกอ่อนอยู่ระหว่างกระดูกสันหลังแต่ละชิ้น คอทำหน้าที่รับน้ำหนักของศีรษะและปกป้องเส้นประสาทซึ่งนำข้อมูลรับความรู้สึกและสั่งการจากสมองลงไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย นอกจากนี้คอยังมีความยืดหยุ่นซึ่งทำให้สามารถหมุนและงอได้ในหลายทิศทาง กระดูกสันหลังส่วนคอทั้งเจ็ดชิ้นจะเรียงตัวโค้งแอ่นมาทางด้านหน้าเล็กน้อย ส่วนโค้งของกระดูกสันหลังบริเวณคอนี้มีลักษณะโค้งน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับส่วนโค้งของกระดูกสันหลังอื่นๆ
กายวิภาคศาสตร์เนื้อเยื่ออ่อน.
เมื่อคลำในแนวกลางใต้ต่อคางจะสามารถสัมผัสตัวของกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) ใต้ลงไปจะเป็นส่วนนูนของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid cartilage) ซึ่งเรียกว่า "ลูกกระเดือก" (Adam's apple) ซึ่งจะเด่นชัดในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ใต้ลงไปเป็นกระดูกอ่อนไครคอยด์ (cricoid cartilage) ซึ่งสามารถคลำได้ ระหว่างกระดูกอ่อนไครคอยด์และรอยเว้าซุปปราสเตอร์นัล (suprasternal notch) คือท่อลม (trachea) และส่วนคอดของต่อมไทรอยด์ (isthmus of the thyroid gland) ด้านข้างเป็นแนวของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (Sternocleidomastoid muscle) ซึ่งเป็นจุดหลักที่สำคัญที่แบ่งระหว่างพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหน้า (anterior triangle of neck) และพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหลัง (posterior triangle of neck) ส่วนบนของพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหน้ามีต่อมน้ำลายใต้ขากรรไกรหรือต่อมซับแมนดิบูลาร์ (submandibular gland) ซึ่งวางตัวอยู่ใต้ครึ่งหลังของตัวขากรรไกรล่าง การหาแนวของหลอดเลือดแดงคอมมอนคาโรติด (common carotid artery) และหลอดเลือดแดงเอกซ์เทอร์นัลคาโรติด (external carotid artery) ทำได้โดยลากเส้นเชื่อมระหว่างข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sterno-clavicular articulation) ไปยังมุมกรามล่าง
เส้นประสาทสมองคู่ที่ 11 หรือเส้นประสาทแอคเซสซอรี (accessory nerve) สัมพันธ์กับเส้นที่ลาก จากจุดกึ่งกลางระหว่างมุมของขากรรไกรล่างและปุ่มกกหู ไปยังกึ่งกลางของขอบด้านหลังของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ แล้วลากข้ามพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหลังไปยังพื้นผิวชั้นลึกของกล้ามเนื้อทราพีเซียส (trapezius) หลอดเลือดดำคอชั้นนอก (external jugular vein) สามารถเห็นได้ง่ายจากผิวหนัง หลอดเลือดดำนี้จะทอดตัวในแนวเส้นที่ลากจากมุมขากรรไกรล่างไปยังกึ่งกลางของกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ใกล้ๆ กันนั้นจะมีต่อมน้ำเหลืองขนาดเล็ก ส่วนหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์จูกูลาร์ (anterior jugular vein) จะมีขนาดเล็กกว่า วิ่งลงมาประมาณครึ่งนิ้วห่างจากเส้นกึ่งกลางคอ กระดูกไหปลาร้าเป็นขอบเขตล่างสุดของคอ ส่วนด้านข้างของคอจะมีลักษณะโค้งชันออกด้านนอกเล็กน้อยไปยังไหล่เนื่องจากมีกล้ามเนื้อทราพีเซียสอยู่
การบาดเจ็บที่คอ.
ความผิดปกติของคอเป็นสาเหตุหลักของการปวดคอ คอเป็นโครงสร้างที่ทำหน้าที่หลากหลายแต่ก็รับความเค้นสูง สาเหตุหลักๆ ของอาการปวดคอ (และอาการปวดบริเวณอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น การปวดที่ลามมาที่แขน) ได้แก่
ลำคอ
คามิโน่ (สตาร์ วอร์ส)
คามิโน่  เป็นดาวเคราะห์ที่ปกคลุมด้วยน้ำในภาพยนตร์ หนังสือการ์ตูน นวนิยาย และเกมชุดสตาร์ วอร์ส ในภาพยนตร์ คามิโน่ปรากฏตัวครั้งแรกใน
ดาวคามิโน่ถูกเรียกว่า "ดาวแห่งพายุ" เป็นดาวน้ำที่กองทัพโคลนของสาธารณรัฐกาแลกติกถูกสร้างขึ้น, เช่นเดียวกับกองยานคามิโน่ มีผู้อยู่อาศัยเป็นเผ่าที่ตัวสูง, มักถูกเรียกว่าชาวคามินอนส์ (kaminoans), มีนิสัยเก็บตัวและเชี่ยวชาญเทคโนโลยีการโคลนนิ่ง คามิโน่อยู่ทางเหนือของริชิเมซ ถูกปกครองโดยสภาปกครองซึ่งมีนายกรัฐมนตรีลามา ซูเป็นผู้นำ
คามิโน่
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ภาคคนแสดง
เนื่องในโอกาสภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เฉลิมฉลองครบ 10 ปี จึงมีการสร้างละครที่ใช้คนแสดงจริงเป็นจำนวน 2 ตอน แต่ละตอนมีลักษณะจบในตอน โดยนำเนื้อหามาจากหนังสือชุดยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฉบับนิยายที่แต่งโดย อาโอยาม่า โกโช และนักเขียนท่านอื่น ๆ มาสร้างเป็นละครที่ใช้คนแสดง ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ทาง สถานีโทรทัศน์ นิปปอนเทเลวิชัน เมื่อ พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2550 ต่อมา ไทก้า ได้นำละครทั้งสองตอนมาฉายในประเทศไทยที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่
และเนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองครบรอบ 15 ปีของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554 สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ ประเทศญี่ปุ่นได้มีการออกอากาศยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดงภาคที่ 3 ในชื่อ ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ โดยมีการนำเค้าโครงเรื่องมาจากยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับนิยาย โดยมีการเปลี่ยนนักแสดงไปหลายตัวละครด้วยกันเช่น มิโซบาตะ จุนเปย์ แสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ, โคซึนะ ชิโอริ แสดงเป็น โมริ รัน
จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา.
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดงที่ 1 ชื่อว่า จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา  ;  ออกอากาศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เวลา 21.00-22.48 น. ทางสถานีโทรทัศน์โยมิอุริของประเทศญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทย ฉายที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ มูฟวี่ พลาซ่า เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้า วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ในตอนนี้จะกล่าวถึงคดีของคุโด้ ชินอิจิ ขณะที่ยังไม่ได้รับยา APTX4869 ได้มีจดหมายท้าทายส่งมาถึงบ้านของเขา เขียนว่าจะลักพาตัวนักเรียนคนหนึ่งระหว่างการทัศนศึกษา ต่อมาสึสึกิ โซโนโกะ ถูกลักพาตัวไป และไม่นานนัก โมริ รัน ก็ถูกลักพาตัวไปด้วย
เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ.
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดงที่ 2 ชื่อว่าเผชิญหน้าองค์กรชุดดำ  ;  ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันจันทร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เวลา 21.00-22.48 น. และนำมาออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันเสาร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ในตอนนี้โคนัน รัน ไฮบาระ ไอ และดอกเตอร์อากาสะ ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงฉลองตำแหน่งนางงามญี่ปุ่น หรือ มิสแจแปนนีสค์ (Miss Japaneseque) ที่ซึ่งมีการขู่สังหารโคโตบุกิ คาเรน ผู้ครองตำแหน่งคนปัจจุบัน นอกจากนั้นเอโดงาวะ โคนันและไฮบาระ ไอได้รับประทานเค้กที่มีส่วนผสมของเหล้าที่มีส่วนผสมของสารที่ที่ช่วยเพิ่มความเร็ว (Enhancer) ในการเพิ่มจำนวนเซลล์เป็นทวีคูณ โดยไม่ทราบว่าเป็นเหล้าชนิดใด ทำให้ทั้งสองกลับร่างเดิมชั่วคราว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่องค์กรชุดดำกำลังไล่ล่าตัวมิยาโนะ ชิโฮะ (หรือ ไฮบาระ) ในขณะนั้นเอง โคโตบุกิ คาเรนก็ถูกสังหาร ชินอิจิต้องใช้ความสามารถของเขาเพื่อพาไฮบาระและทุกคนรอดจากการตามล่าขององค์กรชุดดำ ในขณะเดียวกันก็ต้องไขคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในงานอีกด้วย
ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ.
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดงที่ 3 ชื่อว่าชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ  ;  ออกอากาศเมื่อต้นปีใหม่ประเทศญี่ปุ่น มีกำหนดเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่ยกเลิกการฉายไป เนื่องจากสถานการณ์อุทกภัยในกรุงเทพฯ
ในขณะนี้ เป็นตอนที่กล่าวถึงการท้าทายของคุโด้ ชินอิจิ ก่อนที่จะเป็นเอโดงาว่า โคนัน 100 วัน คุโด้ ชินอิจิ ผู้ได้รับฉายา " นักสืบ ม.ปลายตะวันออก " โมริ รัน และ คิซากิ เอริ ได้ถูก ซึซึกิ โซโนโกะ ชวนได้ไปที่หมู่บ้านจูโกยะ หรือ หมู่บ้านแห่งตำนานโอโตริ ตามคำเชิญของคุณอิซามุ วากุระ ประธานบริษัทวากุระกรุ๊ปที่ เอริ เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายให้ และยังเป็นเพี่อนของ ซึซึกิ ชิโร่ พ่อของโซโนโกะ แต่ทว่าตำนานโอโตโทริเป็นจริงขึ้นมาอย่างไร ชินอิจิจะแก้ไขได้อย่างไร
นางทาษ
บักแงว
พยางค์
พยางค์ หมายถึงหน่วยหนึ่งขององค์ประกอบในลำดับของเสียงที่ใช้สื่อสารด้วยคำพูด พยางค์โดยทั่วไปเกิดขึ้นจากแกนพยางค์ (syllable nucleus) ซึ่งมักจะเป็นเสียงสระ และอาจมีเสียงขึ้นต้นและเสียงลงท้ายเป็นเสียงพยัญชนะในพยางค์ พยางค์ถูกจัดว่าเป็นส่วนประกอบของคำในการศึกษาระบบเสียงในภาษา (phonology) ซึ่งมีอิทธิพลต่อจังหวะในภาษา ฉันทลักษณ์ ลักษณะคำประพันธ์ รูปแบบการเน้นเสียง เป็นต้น คำหนึ่งคำอาจอบขึ้นจากพยางค์เพียงพยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้
การเขียนสัญลักษณ์แทนพยางค์เริ่มมีขึ้นเมื่อไม่กี่ร้อยปีก่อนที่จะมีการใช้ตัวอักษรขึ้นเป็นครั้งแรก สัญลักษณ์แทนพยางค์ในสมัยนั้นถูกบันทึกลงบนแผ่นจารึกเมื่อประมาณ 2,800 ปีก่อนคริสตกาลโดยชาวสุเมเรียน สิ่งนี้เป็นตัวผลักดันให้อักษรภาพที่เขียนกันมาแต่เดิมถูกเปลี่ยนเป็นการเขียนแทนพยางค์ ซึ่งเป็นก้าวหนึ่งที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของระบบการเขียน
คุณลักษณะทางฉันทลักษณ์.
คุณลักษณะทางฉันทลักษณ์ (suprasegmental) คือคุณที่ทำให้พยางค์ออกเสียงต่างไปจากปกติ ซึ่งไม่ใช่การเพิ่มเสียงใหม่ที่ทำให้โครงสร้างพยางค์เปลี่ยนไป คุณลักษณะดังกล่าวประกอบด้วยการเน้นเสียง (stress) และวรรณยุกต์ (tone)
โครงสร้างพยางค์มักมีการเน้นเสียงอยู่บ่อยๆ ตัวอย่างเช่นในภาษาที่ใช้อักษรละติน น้ำหนักพยางค์ (syllable weight) โดยปกติคือตัวบ่งบอกการเน้นเสียงในพยางค์ พยางค์หนึ่งจะถือว่าเป็นพยางค์หนักเมื่อเข้าสู่เงื่อนไขอย่างน้อยหนึ่งข้อต่อไปนี้ ซึ่งแต่ละข้อถูกจัดว่ามี 2 มอรา (mora)
บางครั้งความยาวพยางค์ (syllable length) ก็ถูกจัดว่าเป็นคุณลักษณะทางฉันทลักษณ์อีกอันหนึ่ง เช่นในภาษากลุ่มเจอร์มานิก เสียงสระจะยาวขึ้นก็ต่อเมื่อเสียงพยัญชนะสั้น และจะสั้นลงก็ต่อเมื่อเสียงพยัญชนะยาว เป็นต้น อย่างไรก็ตาม พยางค์อาจถูกวิเคราะห์ว่าเป็นการประกอบขึ้นจากหน่วยเสียง (phoneme) ที่สั้นและยาวแตกต่างกัน ซึ่งความยาวของเสียงพยัญชนะและเสียงสระแยกจากกันอย่างอิสระ ดังเช่นภาษาฟินแลนด์และภาษาญี่ปุ่น จึงไม่เป็นคุณลักษณะทางฉันทลักษณ์
สระคลาย (lax vowel) สามารถเกิดขึ้นได้เฉพาะพยางค์ปิดในภาษากลุ่มเจอร์มานิกส่วนใหญ่ ดังนั้นเสียงสระนี้จึงถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าพยางค์หยุด ตรงข้ามกับสระเกร็ง (tense vowel) เพราะเกิดขึ้นในพยางค์เปิด โดยทั้งสองกรณีไม่เกี่ยวข้องกับความยาวพยางค์
ข้อกำหนดของการเรียงหน่วยเสียง.
กฎเกณฑ์ของการเรียงหน่วยเสียง (phonotactics) เป็นตัวบ่งบอกว่าเสียงใดที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตให้มีในโครงสร้างพยางค์ ภาษาอังกฤษอนุญาตให้มีพยางค์ที่ซับซ้อนมากๆ ได้ บางพยางค์อาจมีต้นพยางค์สามเสียง ("string", "splash") หรือในบางโอกาสก็มีท้ายพยางค์สี่เสียง ("prompts") เป็นต้น แต่ในภาษาอื่นหลายภาษาก็มีข้อจำกัดที่เพิ่มขึ้น เช่น ภาษาไทยกำหนดให้มีต้นพยางค์มากที่สุดสองเสียงดังเห็นได้จากคำควบกล้ำ ส่วนภาษาญี่ปุ่นกำหนดให้เสียง ん /n/ เป็นเสียงท้ายพยางค์เท่านั้น และใช้พยัญชนะหลายตัวประกอบเข้าด้วยกันเพื่อแทนต้นพยางค์เพียงเสียงเดียว
ภาษาฮีบรู ภาษาอาหรับ และสำเนียงอื่นของภาษาเยอรมัน ได้กำหนดว่าพยางค์จะต้องมีเสียงแทนต้นพยางค์เสมอ ตัวอย่างเช่นคำว่า "อิสราเอล, อะบราฮัม, โอมาร์, อาลี, อับดุลลาห์" พยางค์แรกของทุกคำจะต้องขึ้นต้นด้วยพยัญชนะเสียงกักหรือเสียดสีในช่องเส้นเสียงหรือคอหอย ซึ่งเสียงกักในช่องเส้นเสียงคือเสียง อ /ʔ/ ในภาษาไทย
การเรียงหน่วยเสียง เป็นการศึกษาโครงสร้างพยางค์ในระดับรายละเอียดปลีกย่อย ซึ่งมีเป้าหมายที่จะสำรวจว่าพยางค์ในภาษาหนึ่งๆ สามารถจัดรูปแบบอย่างดีได้อย่างไร ส่วนในระดับโดยรวมเป็นการศึกษาเพื่อพิจารณาข้อกำหนดบนความเป็นไปได้ในการผสมผสานพยางค์เข้าด้วยกัน ตำแหน่งของการเกิดพยางค์ และการเรียงลำดับของคำที่เป็นไปได้ เรียกว่า การศึกษาการเรียงพยางค์ (syllabotactics)