pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ผู้หนึ่ง (Paul Krugman) ไม่ชอบบิตคอยน์ โดยพูดซ้ำหลายครั้งแล้วว่า มันเป็นฟองสบู่ที่ไม่สามารถดำรงอยู่ได้
และเชื่อมมันกับความคลั่งทิวลิป
ส่วนนักลงทุนระดับโลกวอร์เรน บัฟเฟตต์ คิดว่า คริปโทเคอร์เรนซีจะมีจุดจบที่ไม่ดี
เป็นเหตุให้ราคา GPU สูงขึ้น.
การเกิดบริษัทขุดหาเหรียญคริปโทอย่างรวดเร็วได้เพิ่มอุปสงค์ของการ์ดแสดงผล (GPU) อย่างมหาศาล
การด์ที่นิยมของผู้ขุดหาเหรียญรวมทั้งการด์อินวิเดีย GTX 1060 และ GTX 1070 และการด์เอเอ็มดี RX 570 และ RX 580 ซึ่งมีราคาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าถ้าไม่ถึงสามเท่า หรือก็จะหมดสต็อกโดยทันที
การด์ GTX 1070 Ti ซึ่งวางตลาดขายที่ $450 ปัจจุบันขายได้ราคาถึง $1,100
การ์ดที่นิยมอีกอย่างคือ GTX 1060's 6 GB โดยเริ่มวางตลาดขายที่ $250 แต่ปัจจุบันขายเกือบ $500
การ์ด RX 570 และ RX 580 จากเอเอ็มดีไม่เหลือสต็อกเกือบปีแล้ว
คนขุดหาเหรียญซื้อสต็อกของ GPU ใหม่ ๆ ทั้งหมดเป็นปกติทันทีที่มี ซึ่งผลักราคาให้สูงขึ้นไปอีก
และโดยทั่วไปสร้างความไม่พอใจจากคนเล่นเกมและแฟนเทคโนโลยีใหม่ ๆ
มีรายงานว่า อินวิเดียได้ขอให้ผู้ขายปลีกทำสิ่งที่ทำได้เพื่อขาย GPU ให้คนเล่นเกมแทนที่ผู้ขุดหาเหรียญ
ตามสัมภาษณ์กับผู้จัดการประชาสัมพันธ์ของบริษัทในเยอรมนี "ผู้เล่นเกมเป็นผู้มาก่อนสำหรับอินวีเดีย...
สิ่งที่เราทำทุกอย่างเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์รุ่น GeForce ก็เพื่อลูกค้าหลักของเรา
เราจึงแนะนำหุ้นส่วนการค้าของเราให้หาวิธีเพื่อขายสินค้าแก่คนเล่นเกมตามความต้องการในสถานการณ์ปัจจุบัน"
ในปี 1983 นักวิทยาการรหัสลับชาวอเมริกันเดวิด ชอม ได้คิดค้นเงินอิเล็กทรอนิกส์ที่เข้ารหัสและนิรนามซึ่งเรียกว่า ecash
ต่อมาในปี 1995 เขาจึงอิมพลิเม้นต์มันให้เป็น Digicash
ซึ่งเป็นวิธีการจ่ายเงินทางอิเล็กทรอนิกส์โดยเข้ารหัสในยุคต้น ซึ่งผู้ใช้จะต้องมีซอฟต์แวร์เพื่อถอนเงินจากธนาคารและกำหนดกุญแจเข้ารหัสโดยเฉพาะ ๆ ก่อนจะส่งเงินไปให้ผู้รับ
เป็นวิธีที่ทำให้เงินดิจิทัลไม่สามารถติดตามได้โดยธนาคารที่ออกเงิน หรือรัฐบาล หรือบุคคลที่สามอื่น ๆ
ในปี 1996 สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐตีพิมพ์เอกสารชื่อว่า "วิธีสร้างโรงกระษาปรณ์ - วิทยาการรหัสของเงินอิเล็กทรอนิกส์นิรนาม (How to Make a Mint: the Cryptography of Anonymous Electronic Cash)" ซึ่งอธิบายระบบคริปโทเคอร์เรนซี โดยพิมพ์มันเป็นครั้งแรกในบัญชีจ่าหน้าของเอ็มไอที
แล้วต่อมาจึงพิมพ์ในวารสาร The American Law Review
ในปี 1998 Wei Dai ได้ตีพิมพ์คำอธิบายของ b-money ซึ่งเป็นระบบเงินอิเล็กทรอนิกส์แบบกระจายและนิรนาม
ต่อมาไม่นาน Nick Szabo ก็สร้าง "bit gold" ขึ้น
คล้ายกับบิตคอยน์และคริปโทเคอร์เรนซีอื่น ๆ ที่จะติดตามมา bit gold (อย่าสับสนกับตลาดแลกเปลี่ยนทองที่จะเกิดต่อมาคือ BitGold) เป็นระบบเงินอิเล็กทรอนิกส์ที่บังคับให้ผู้ใช้คำนวณฟังก์ชัน proof of work โดยสิ่งที่คำนวณจะรวมเข้ารหัสแล้วแสดงเป็นสาธารณะ
ส่วนระบบเงินแบบ reusable proof of work ต่อมาจึงสร้างขึ้นโดย Hal Finney
ในปี 2009 นักพัฒนาซอฟต์แวร์โดยนามปากกาซะโตชิ นะกะโมโต (Satoshi Nakamoto) ได้สร้างคริปโทเคอร์เรนซีแบบไม่รวมศูนย์สกุลแรกคือ บิตคอยน์
ซึ่งใช้ SHA-256 เป็นฟังก์ชันแฮชสำหรับวิธีการ proof-of-work
ในเดือนเมษายน 2011 มีการสร้าง Namecoin ขึ้นโดยเป็นส่วนของการตั้งดีเอ็นเอสแบบกระจายศูนย์ ซึ่งจะทำให้การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตทำได้ยากมาก
ต่อมาในเดือนตุลาคม 2011 จึงมีการวางตลาด Litecoin
ซึ่งเป็นคริปโทเคอร์เรนซีสกุลแรกที่ใช้ scrypt เป็นฟังก์ชันแฮชแทน SHA-256
ส่วนคริปโทเคอร์เรนซีที่เด่นอีกสกุลก็คือ Peercoin ซึ่งเริ่มใช้ระบบผสม คือ proof-of-work/proof-of-stake เป็นสกุลแรก
ส่วน IOTA เป็นคริปโทเคอร์เรนซีแรกที่ไม่ได้ใช้บล็อกเชน แต่ใช้ Tangle แทน
ในปี 2017 The Divi Project ทำระบบที่ช่วยให้แลกเปลี่ยนเงินสกุลต่าง ๆ ภายในวอลเลตเดียวกันได้ง่าย โดยสร้างใช้บล็อกเชนแบบพิเศษ
และให้สมรรถภาพในการให้ข้อมูลระบุบุคคลในธุรกรรม
มีคริปโทเคอร์เรนซีอื่น ๆ อีกมากที่ได้สร้างขึ้น แม้น้อยมากที่จะประสบความสำเร็จ เพราะล้วนแต่ไม่มีนวัตกรรมทางเทคโนโลยีที่ทำอะไรได้ดีขึ้น
วันที่ 6 สิงหาคม 2014 สหราชอาณาจักรประกาศว่า กระทรวงการคลังได้รับคำสั่งให้ศึกษาคริปโทเคอร์เรนซี เพื่อดูว่า มันสามารถมีบทบาทในเศรษฐกิจของประเทศได้บ้างหรือไม่
งานศึกษาก็จะรายงานด้วยว่า ควรจะมีกฎหมายควบคุมหรือไม่
ความสนใจจากสาธารณชน.
เจ้าหน้าที่ระดับสูงของธนาคารกลาง (Gareth Murphy) แห่งหนึ่งได้กล่าวว่า "การใช้คริปโทเคอร์เรนซีอย่างแพร่หลายจะทำให้องค์กรสถิติมีปัญหามากขึ้นในการเก็บข้อมูลทางเศรษฐกิจ ซึ่งรัฐบาลใช้ในการคัดท้ายเศรษฐกิจ"
เขาได้เตือนว่า เงินเสมือนเป็นการท้าทายธนาคารกลางในการควบคุมนโยบายการเงินและการแลกเปลี่ยนเงินตรา
ส่วนบริษัท Robocoin ได้เริ่มติดตั้งเครื่องแลกเปลี่ยนบิตคอยน์อัตโนมัติ (Bitcoin ATM) ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2014
เครื่องที่ติดตั้งในเมืองออสติน รัฐเท็กซัส คล้ายกับเครื่องเอทีเอ็ม แต่มีเครื่องอ่านบัตรประจำตัวที่ออกโดยรัฐบาล เช่น ใบขับขี่หรือหนังสือเดินทางเพื่อยืนยันพิสูจน์ว่าเป็นบุคคลนั้น ๆ
โดยเดือนกันยายน 2017 มีเครื่องแลกเปลี่ยนบิตคอยน์อัตโนมัติ 1,574 เครื่องที่ได้ติดตั้งทั่วโลกโดยมีค่าธรรมเนียมเฉลี่ยที่ 9.05%
มีการติดตั้งเครื่องโดยเฉลี่ย 3 เครื่องต่อวันในเดือนกันยายน 2017
มูลนิธิโดชคอยน์ ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลและจัดตั้งโดยผู้ร่วมสร้างโดชคอยน์ (คือ Jackson Palmer) ได้บริจาคโดชคอยน์มูลค่ากว่า $30,000 (ประมาณ 903,900 บาท) เพื่อให้ทุนแก่ทีมกีฬา Jamaican bobsled team เพื่อเดินทางไปแข่งกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย
ชุมชนผู้ใช้โดชคอยน์ที่กำลังขยายกว้างขึ้น ยังเพิ่มชื่อเสียงทางการกุศลของตนโดยหาเงินจำนวนเท่ากันเพื่อซื้อสุนัขบริการสำหรับเด็กพิการ
วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ
วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ หรือ เบ้าหลอมวีรชน (, "Kak zakalyalas' stal"') เป็นนวนิยายแนวสัจนิยมสังคมนิยม ประพันธ์โดย นีโคไล ออร์ตรอฟสกี (1904–1936) โดยที่ ปาเวล ("ปาฟคา") คอร์ชากิน เป็นตัวละครหลักของนวนิยายนี้
ภาคที่หนึ่งของ "วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ" ถูกตีพิมพ์ในปี 1932 ในนิตยสาร "Molodaya Gvardiya" ภาคที่สองของนวนิยายถูกตีพิมพ์ลงในนิตรสารเล่มเดียวกันตั้งแต่เดือน มกราคม ถึงเดือน พฤษภาคม 1934 นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2479 รูปแบบหนังสือมีการแก้ไขอย่างหนักซึ่งให้สอดคล้องกับแนวคิดสัจนิยมสังคมนิยม ในรูปแบบชุดนั้นออร์ตรอฟสกีได้อธิบายบรรยากาศที่ตึงเครียดของบ้านของปาเวล ความทุกข์ทรมานของเขาเมื่อเขากลายเป็นคนทุพพลภาพ การยุติความสัมพันธ์กับภรรยาของเขา และการแยกทางกันของพวกเขา แต่ทั้งหมดนี้ถูกตัดออกไปในปี 2479 และในนวนิยายฉบับต่อมา
ใน "วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ" ฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นแปลโดย ผู้ซึ่งถูกตัดสินว่าเป็น "สายลับ" และถูกประหารชีวิตหลังจากลักลอกข้ามชายแดนโซเวียตพร้อมกับ Yoshiko Okada ภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง ในความหวังในการพบกับ Vsevolod Meyerhold และ มีส่วนร่วมในการสร้างโรงละครสังคมนิยม
ในสหภาพโซเวียต "วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ" ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ทั้งหมด 3 ครั้งดังนี้:
ในประเทศจีน นวนิยายได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์โทรทัศน์เรื่องเดียวกันในปี 2000 มีทั้งหมด 20 ตอน ซึ่งนักแสดงทั้งหมดมาจากประเทศยูเครน โดยที่ผู้รับบทคอร์ชากินในเวอร์ชันภาษาจีนคือ
Kak zakalyalas stal
How the Steel Was Tempered
โกลเด้น ไชล์ด
Kinwun Mingyi U Kaung
โบอัค (จังหวัดมารินดูเค)
เบอาตริวแห่งพรอว็องส์
เบอาตริวแห่งพรอว็องส์ (; ค.ศ. 1229 – 23 กันยายน ค.ศ. 1267) เป็นเคาน์เตสผู้ปกครองพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยตั้งแต่ ค.ศ. 1245 จนสิ้นพระชนม์ ทั้งยังเป็นเคาน์เตสแห่งอ็องฌูและเมน, ราชินีแห่งซิซิลีและเนเปิลส์ จากการเสกสมรสกับพระเจ้าการ์โลที่ 1 แห่งเนเปิลส์
การสืบทอดพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเย.
เบอาตริวนั้น เช่นเดียวกับพี่น้องหญิง, มารดา และยาย ทรงเป็นที่รู้จักในด้านความงาม บุตรสาวคนโตทั้งสามคนของราโมน บารังเกแต่งงานกับผู้สูงศักดิ์: คนโต มาร์กาเร็ต เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับหลุยส์ที่ 9; คนที่สอง เอเลนอร์ เป็นราชินีแห่งอังกฤษจากการอภิเษกสมรสกับเฮนรี่ที่ 3 ส่วนคนที่สาม ซันซา เป็นราชินีแห่งเยอรมนีแต่ในนามจากการเสกสมรสกับพระอนุชาของเฮนรี่ ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ การอภิเษกสมรสกับมาร์กาเร็ตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้ถูกจัดแจงโดยพระมารดาของพระองค์ บล็องช์แห่งคาสตีล ด้วยความหวังว่าพระองค์จะได้สืบทอดต่อพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยเมื่อบิดาของมาร์กาเร็ตตาย
ทว่าในพินัยของเขาที่ลงนามเมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1238 ที่ซิสเตอโรน ราโมน บารังเกที่ 4 ยกอาณาจักรเคานต์พรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยให้บุตรสาวคนเล็กที่ยังไม่แต่งงาน เบอาตริว อย่างที่ไม่มีใครคาดคิด
เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเย.
ราโมน บารังเกตายเมื่อ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1245 ที่เอ็กซ์-อ็อง-พรอว็องส์ และตามพินัยกรรมของเขา เบอาตริวกลายเป็นเคาน์เตสแห่งพรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยด้วยสิทธิ์ของพระองค์เอง ด้วยเงื่อนไขที่ว่าเคาน์เตสม่ายจะยังคงได้รับสิทธิ์เก็บกินในอาณาจักรเคานต์พรอว็องส์ไปจนกว่าจะเสียชีวิต
ตอนนี้เบอาตริวกลายเป็นหนึ่งในทายาทหญิงที่น่าดึงดูดใจที่สุดในยุโรปยุคกลาง และไม่นานก็มีผู้สู่ขอหลายคนมาปรากฏตัวเพื่อขอพระองค์แต่งงาน เริ่มแรก ผู้ปกครองข้างเคียงของดินแดนของพระองค์ได้อ้างสิทธิ์ของตน เรย์มงด์ที่ 7 เคานต์แห่งตูลูส ที่หย่ามาแล้วสองครั้ง กับพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอารากอน ที่แม้จะแต่งงานกับไวโอลันต์แห่งฮังการีแล้ว แต่ยังบุกโพรว็องมายึดที่พักของเคาน์เตส อีกทั้งยังมีเฟรเดอริคที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ส่งกองทัพเรือจักรวรรดิมาพรอว็องส์เพื่อให้เบอาตริวยอมแต่งงานกับพระโอรสของพระองค์
ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ เคาน์เตสม่ายตัดสินใจรีบพาตัวเองและเบอาตริวไปอยู่ที่ป้อมปราการที่ปลอดภัยในเอ็กซ์ จากนั้นก็ขอการคุ้มกันจากพระสันตปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 ในคลุนี ช่วงเดือนธันวาคมของ ค.ศ. 1245 การมีการประชุมลับกันระหว่างพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4, หลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส, พระมารดา บล็อนช์แห่งคาสตีล และพระอนุชา ชาร์ล ตกลงกันว่าเพื่อแลกกับการสนับสนุนทางทหารของหลุยส์ที่ 9 ในการต่อสู้กับเฟรเดอริคที่ 2 ของพระสันตะปาปา พระสันตะปาปาจะอนุญาตให้ชาร์ลแต่งงานกับเบอาตริว มารดากับบุตรสาวพอใจกับตัวเลือกนี้ แต่ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญา พรอว็องส์จะไม่ตกเป็นของฝรั่งเศสอย่างสมบูรณ์ผ่านทางชาร์ล มีการตกลงกันว่าหากชาร์ลกับเบอาตริวมีพระโอรสธิดา อาณาจักรเคานต์จะตกเป็นของลูกๆ หากไม่มี พรอว็องส์และฟอร์กาลกีเยจะตกเป็นของซันซาแห่งพรอว็องส์ และหากเบอาตริวสิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท อาณาจักรเคานต์จะตกเป็นของกษัตริย์แห่งอารากอน เฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษคัดค้านเงื่อนไขนี้ ทรงแย้งว่าทั้งพระองค์และพระอนุชายังได้รับสินสอดจากพระมเหสี เอเลนอร์และซันซา ไม่ครบตามที่ตกลงไว้ พระองค์มีปราสาทในพรอว็องส์ที่ได้มาโดยแลกกับการให้ท่านเคานต์ผู้ล่วงลับยืมเงิน
ชาร์ล พร้อมกับฟิลิปแห่งซาวัวและอัศวินห้าร้อยคน ขี่ม้าจากลียงมาพรอว็องส์ ระหว่างทางเกิดปะทะกับเรย์มงด์ที่ 7 เคานต์แห่งตูลูส ที่กำลังเดินทัพไปพรอว็องส์เช่นกัน ทว่าเรย์มงด์ที่ 7 ถูกหลอกโดยอัศวินเพื่อให้ฝั่งชาร์ลได้เปรียบ เป็นเหตุให้เขานำคนมาน้อยกว่า ส่วนชาร์ลกับกองทัพนั้นไวกว่า เมื่อชาร์ลไปถึงเอ็กซ์-อ็อง-พรอว็องส์ เจมส์ที่ 1 แห่งอารากอน ที่อยู่ด้วยกันตลอดทางแต่ไม่ได้รับอนุญาตให้เจอเบอาตริว ให้ทหารของตนปิดล้อมปราสาทที่เบอาตริวกับมารดาของพระองค์อยู่ มีการต่อสู้เล็กๆเกิดขึ้น แต่กษัตริย์แห่งอารากอนถอนตัวไปอย่างมีเกียรติ
สำหรับเบอาตริว ชาร์ล (ซึ่งถูกบรรยายไว้ว่าเป็น "เป็นชายหนุ่มที่น่ายกย่อง") เป็นทางแก้ปัญหาที่น่าพอใจ การแต่งงานของทั้งคู่เกิดขึ้นเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 1246 ที่เอ็กซ์-อ็อง-พรอว็องส์ ทั้งคู่มีทหารคุ้มกันและเจ้าสาวได้รับการอารักขาไปตามทางเดินโดยน้าชาย โธมัส เคานต์แห่งฟลานเดอส์
ไม่นานหลังจากชาร์ลกลายเป็นเคานต์แห่งพรอว็องส์ พระองค์นำกลุ่มนักกฎหมายและนักบัญชีฝรั่งเศสของตนเข้ามา พระองค์ไม่ให้พระสัสสุ (แม่ยาย) มีส่วนในการดูแลอาณาจักรเคานต์และเริ่มยึดปราสาท, อำนาจ และค่าธรรมเนียมมาจากขุนนางที่ก่อนหน้าที่เคยเพลิดเพลินกับการดูแลเมืองของตนเองได้อย่างเป็นอิสระ ชาร์ลทำให้ตัวเองไม่เป็นทีนิยมอย่างมาก เคาน์เตสม่ายย้ายตัวเองไปอยู่ที่ฟอร์กาลกีเยเป็นการต่อต้าน ต่อมาก็ย้ายไปมาร์กเซย คนของชาร์ลถูกขับไล่ออกจากเมือง ในความขัดแย้งภายในครอบครัว เบอาตริวยืนอยู่ฝั่งพระสวามี
ครูเสดครั้งที่เจ็ด.
ในนิโคเซีย เบอาตริวให้กำเนิดบุตรคนแรก พระโอรส ทว่าเด็กน้อยมีอายุได้เพียงไม่กี่วัน เบอาตริวอยู่กับพี่สาว มาร์กาเร็ต ในแดมิเอ็ตต้าในตอนที่สูญเสียการติดต่อกับกษัตริย์และกองทัพของพระองค์ ที่นี่ เบอาตริวให้กำเนิดบุตรคนที่สอง ในขณะที่พี่สาวของพระองค์ก็ประสูติพระราชบุตรเช่นกัน ต่อมาใน ค.ศ. 1250 ทั้งคู่กลับมารวมตัวกับคนที่เหลืออีกครั้งที่อาเคร ที่ซึ่งค่าไถ่ตัวของกษัตริย์ได้รับการจ่าย ชาร์ลกับเบอาตริว พร้อมกับขุนนางอีกหลายคน จากไปหลังจากนั้นไม่นานและเดินทางไปราชสำนักของจักรพรรดิเฟรเดอริคที่ 2 เพื่อขอให้พระองค์ส่งคนมาช่วยกษัตริย์ฝรั่งเศสทำครูเสดเพิ่ม ทว่าจักรพรรดิที่ถูกตัดออกจากศาสนา จำเป็นต้องใช้กองทัพต่อสู้กับพระสันตะปาปาจึงปฏิเสธไป
เบอาตริวกับชาร์ลกลับไปพรอว็องส์ใน ค.ศ. 1251 เกิดความวุ่นวายขึ้นที่อาร์ลส์และอาวินญง ซึ่งปลุกปั่นโดยมารดาของเบอาตริวที่รู้สึกว่าชาร์ลไม่เคารพในการอ้างสิทธิ์ในโพรว็องของตน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1252 ชาร์ลจัดการปราบการปฏิวัติได้และใช้อำนาจในฐานะเคานต์แห่งพรอว็องส์ ทว่าในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน บล็องช์แห่งคาสตีล ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งฝรั่งเศสในช่วงที่พระโอรส หลุยส์ที่ 9 อยู่ในครูเสด สิ้นพระชนม์ ชาร์ลกับเบอาตริวต้องไปปารีส ที่ซึ่งชาร์ลกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมแห่งฝรั่งเศสร่วมกับพระเชษฐา อัลฟ็องซ์ พระสันตะปาปาเสนออาณาจักรซิซิลีให้ชาร์ลใน ค.ศ. 1252 แต่ชาร์ลจำเป็นต้องปฏิเสธข้อเสนอ เนื่องจากพระองค์มีเรื่องอื่นที่ต้องจัดการและมีเงินทุนไม่มากพอ
ผู้ทำครูเสดกลับมาใน ค.ศ. 1254 ปีนั้นชาร์ลกับเบอาตริวใช้เวลาช่วงคริสต์มาสในปารีส ที่ซึ่งพี่สาวของเบอาตริวทุกคนกับมารดาของพระองค์มาร่วมด้วย มีการบันทึกไว้ว่าพี่สาวอีกสามคนปฏิบัติต่อน้องสาวคนเล็ก เบอาตริว อย่างเย็นชา เนื่องจากพินัยกรรมของเรย์มงด์ เบเรนเกร์
ราชินีแห่งซิซิลี.
พี่สาวของเบอาตริว มาร์กาเร็ต พระราชินีคนใหม่ของฝรั่งเศส แสดงความโกรธเคืองต่อพระองค์อย่างเปิดเผยใน ค.ศ. 1259 โดยการไม่ให้นั่งร่วมโต๊ะกับครอบครัว ทรงอ้างว่าเป็นเพราะเบอาตริวไม่ได้เป็นราชินีเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ จึงนั่งร่วมโต๊ะกับพวกพระองค์ไม่ได้ มาร์การเร็ตหวังไว้ว่าการยั่วยุน้องสาวด้วยพฤติกรรมที่คิดคดนี้จะสร้างเหตุผลอันชอบธรรมในการบุกพรอว็องส์ เบอาตริว "ที่โศกเศร้าเป็นอย่างมาก" กลับไปกับชาร์ลที่บอกกับพระองค์ว่า"อย่าใส่ใจไปเลย เพราะอีกไม่นานข้าจะทำให้เจ้าเป็นราชินีที่ยิ่งใหญ่กว่าพวกนาง"เมื่อพระสันตะปาปาเคลม็องต์ที่ 4 ที่ได้รับเลือกคนใหม่มอบอาณาจักรซิซิลีให้ชาร์ล พระองค์ต้องปราบพระเจ้ามันเฟรดที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของพระสันตะปาปา คู่แข่งในการท้าชิงบัลลังก์แห่งซิซิลีอีกคนคือหลานชายของเบอาตริว เอ็ดมุนด์หลังกางเขน แต่ไม่นานก็เป็นที่ชัดเจนว่าชาร์ลเป็นผู้ท้าชิงที่มีความหวังมากกว่า เพื่อให้มาได้ซึ่งสิ่งที่ต้องการ ชาร์ลจำเป็นต้องมีกองทัพและเบอาตริวช่วยพระสวามีสร้างมันขึ้นมา พระองค์เรียกอัศวินทุกคนของตนรวมถึงชายหนุ่มของฝรั่งเศสมา และตามที่นักประวัติศาสตร์ในเวลาต่อมา แองเจโล คอสตันโซ เล่า พระองค์ขายอัญมณีทุกชิ้นที่มีอยู่เพื่อให้พวกจะเข้าร่วมของทัพของพระสวามี
ใน ค.ศ. 1265 ชาร์ลแห่งอ็องฌู พร้อมกับคณะเล็กๆ ลงเรือข้ามทะเลไปถึงโรม ที่ซึ่งพระองค์ได้รับแต่งตั้งจากพระสันตะปาปาให้เป็นกษัตริย์แห่งซิซิลี อ้างอิงตาม "สตอเรีย ดิ มันเฟรดิ, เร ดิ ซิชิเลีบ เอ ดิ ปุเกลีย" ของจูเซ็ปเป ดิ เชซาเร ที่เล่าตาม "สตอเรีย ดิ ซาบา มาลาสปินา" ว่าเบียทริวตามพระสวามีไปพร้อมกับกองทัพที่ยังเหลือ ไปถึงอิตาลีในสี่เดือนต่อมา ในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น กองทัพของชาร์ล ประกอบด้วยทหาร 5,000 นายกับพลเดินเท้า 25,000 นายเข้าสู่อิตาลีและมาถึงโรมในเดือนมกราคม ค.ศ. 1266 ที่ซึ่งในวันที่ 6 มกราคม ทั้งชาร์ลและเบอาตริวได้รับการสวมมงกุฎกษัตริย์และราชินีแห่งซิซิลีโดยพระคาร์ดินัลห้าคนที่ถูกส่งมาโดยพระสันตะปาปา (ผู้ซึ่งหลบภัยอยู่ในเปรูจา) ทันทีที่การเฉลิมฉลองการราชาภิเษกจบสิ้นลง เบอาตริวอยู่ในโรมกับกองทัพเล็กๆเพื่อครองเมือง ขณะที่ชาร์ลขี่ม้าออกไปทำสมรภูมิแห่งเบเนเวนโต หลังชัยชนะของพระสวามี เบอาตริวเลือกปราสาทแห่งเมลฟิเป็นที่พักของทั้งคู่
เบอาตริวสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1267 ไม่กี่ปีหลังได้เป็นพระราชินี ที่คาสเตลโล เดล ปาร์โกที่โนเชรา อินเฟรีโอเร ไม่ก็ในเนเปิลส์ (อ้างอิงตาม "สตอเรีย ดิ ซาบา มาลาสปินา") สาเหตุของการสิ้นพระชนม์ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ แม้จะเชื่อกันว่าภาวะแทรกซ้อนหลังการตั้งครรภ์อาจเป็นสาเหตุ ตอนแรกพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแห่งซาน เจนนาโร ในเนเปิลส์ แต่ใน ค.ศ. 1277 พระสวามีของพระองค์ย้ายศพของพระองค์ไปเอ็กซ์-อ็อง-พรอว็องส์ ที่โบสถ์แห่งแซ็งต์-ฌ็อง-เดอ- แมลตา
เบอาตริวเป็นเคาน์เตสผู้ปกครองโพรว็องส์และฟอร์กาลกีเยคนสุดท้ายที่มาจากตระกูลบาร์เซโลนา หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ อาณาจักรเคานต์ตกเป็นของพระสวามีของพระองค์ ชาร์ล
ชาร์ลกัลเบอาตริวมีพระโอรสธิดาด้วยกัน ดังนี้
ลูกหลานของทั้งคู่ยังรวมไปถึง โยลันด์แห่งอารากอน, ฟิลิปปาแห่งเอโนลต์, อิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล, เฮนรี่ที่ 8 แห่งอังกฤษ, แคโรลีนแห่งอันส์บาค, พระราชินีวิคตอเรีย และอลิซาเบธที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
ดูอาร์เต เฟอร์นันเดส
Takahata Mitsuki
พระยาศรีวิสารวาจา (หุ่น ฮุนตระกูล)
Atsuko Maeda
Yuki Kashiwagi
Jurina Matsui
ริเวอร์
ริเวอร์  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 14 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2009 เป็นซิงเกิลแรกของวงที่ได้รับอันดับ 1 บนชาร์ตของออริคอนรายสัปดาห์ และมียอดจำหน่าย 179,000 ชุดในสัปดาห์แรก
มิวสิกวีดีโอของเพลงนี้ถ่ายทำขึ้นที่ฐานทัพอากาศอิรุมะ
"ริเวอร์"  เป็นซิงเกิลแรกของกลุ่มไอดอลอินโดนีเซีย JKT48, วางแผงเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ในสังกัด Hits Record แสดงโดยสมาชิกทีม J และเค็งคิวเซย์ เป็นการคัฟเวอร์มาจากเพลงของ AKB48
ซิงเกิลนี้ประกอบด้วยสองฉบับ: ฉบับปกติ (ซีดีและดีวีดี) และฉบับเธียเตอร์ (ซีดีเท่านั้น).
พิเศษ
"River".
Center: Melody Nurramdhani Laksani, Devi Kinal Putri
ริเวอร์  เป็นอัลบั้มแรกของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มนี้ได้ถูกนำขึ้นแสดงครั้งแรกในคอนเสิร์ต "สตาร์ตโตะ" ที่ ไบเทค บางนา รวมถึงมีการประกาศสมาชิกเซ็มบัตสึที่จะได้เข้าร่วมแสดงในเพลงนี้จำนวน 16 คน
ราชวงศ์ที่ 4
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17  หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงเลียบชายฝั่ง  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ พาดผ่านพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา และมีระยะทางส่วนใหญ่อยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ ปลายทิศใต้ของทางหลวงสายนี้อยู่ที่เมืองปุนตากอร์ดา รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 ในเมืองปารีส รัฐเวอร์จิเนีย และมีปลายทิศเหนือที่ดาวน์ทาวน์ของเมืองวินเชสเตอร์ รัฐเวอร์จิเนีย อันเป็นจุดเริ่มต้นของถนนเทิร์นไพก์ตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นช่วงหนึ่งของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 จะได้รับพิจารณาให้เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางคู่ขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ก็มีเส้นทางขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 เช่นกัน และใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 95 เป็นระยะสั้น ๆ ในเมืองเฟรดริกส์เบิร์ก และเมืองริดจ์แลนด์ อีกด้วย นอกจากนี้ เส้นทางของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 นั้นไม่ตรงตามแบบแผนการกำหนดหมายเลขทางหลวงสหรัฐอเมริกา (ถ้ากำหนดตามแบบแผนดังกล่าว ทางหลวงสายนี้ควรจะมีเส้นทางขนานระหว่างทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 แต่เส้นทางดังกล่าวนั้นได้กำหนดเป็นทางหลวงสหรัฐหมายเลข 219 แทน)
รายพระนามพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช มีพระราชโอรส และ พระราชธิดาจำนวนมาก ซึ่งมีพระราชโอรสประมาณ 48 ถึง 50 องค์ และพระราชธิดาประมาณ 40 ถึง 53 พระองค์ ซึ่งพระองค์ก็ได้ให้สลักรายพระนามพระราชบุตรไว้ในอนุสาวรีย์วิหารหลายแห่ง
พระราชโอรสองค์แรกของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มักจะปรากฏในลำดับเดียวกันกับคำพรรณนา รายพระนามพระราชบุตรถูกค้นพบใน Ramesseum, Luxor, Wadi es-Sebua และ Abydos พระนามบางพระนามเป็นที่รู้จักจาก ostraka สุสานและที่อื่น ๆ พระราชโอรสของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ปรากฏในภาพวาดสงครามและชัยชนะจากสงครามเช่นสงครามแห่งคาเดชและสงครามบุกเมืองซีเรีย ในช่วงรัชกาลของพระองค์ (ปีที่ 5 และ 10 ตามลำดับ) ดังนั้นจึงมีแนวโน้มพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 สิ้นพระชนม์ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ไอยคุปต์ ดังนั้นพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 หลายพระองค์จึงถูกฝังไว้ในหุบเขากษัตริย์ รหัสสุสาน KV5
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช พยามสลักพระนามพระราชบุตรของพระองค์เอาไว้ในอนุสาวรีย์วิหาร ซึ่งขัดกับประเพณีของอียิปต์มาแต่เดิม ที่คือการสลักชายหนุ่มอยู่เบื้องหลัง จนกว่าจะมีพระนามเป็นทางการที่สำคัญ
นี่อาจเป็นหลักฐานที่ว่าพระวงษ์ของพระองค์ไม่ได้มาจากราชวงศ์
พระนามต่อไปนี้นี้นำมาจากแหล่งข้อมูลอื่น ๆ นอกเหนือจากรายชื่อราชบุตรของ แรมีซีสที่ 2
พระบรมราชาที่ 3
ลัทธิบอลเชวิกยิว
ลัทธิยิวบอลเชวิก ยังเรียกอีกอย่างว่า ลัทธิจูเดโอ-บอลเชวิก เป็นเรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้นของการต่อต้านยิวและการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งได้มีการเอ่ยอ้างว่าชาวยิวเป็นที่มาของการปฏิวัติรัสเซียและยึดถือหลักในอำนาจท่ามกลางของพวกบอลเชวิก เช่นเดียวกับ, ลัทธิยิวคอมมิวนิสต์ ทฤษฎีนี้ได้แสดงให้เห็นว่าชาวยิวได้รับอำนาจและผลประโยชน์จากขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก คล้ายกับทฤษฏีสมรู้ร่วมคิดของรัฐบาลไซออนนิส ซึ่งได้อ้างว่าชาวยิวได้ควบคุมการเมืองของโลก การแสดงความคิดครั้งนี้ยังได้ถูกใช้เป็นคำพูดติดปากสำหรับการยืนยันว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นการสมรู้ร่วมคิดของพวกชาวยิว
ในโปแลนด์ "ลัทธิจูเดโอบอลเชวิก" เป็นที่รู้จักกันคือ Żydokomuna เป็นคำที่ถูกใช้เหมารวมในการต่อต้านยิว
การแสดงความคิดครั้งนี้เป็นชื่อของคำถากถาง ลัทธิยิวบอลเชวิก และได้กลายเป็นกระแส ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม เมื่อปี ค.ศ. 1917 ในประเทศรัสเซีย เนื้อหาที่เด่นชัดและโด่งดังในโฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ กองทัพ"ขาว"ในช่วงระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย
ทฤษฎีดังกล่าวได้ถูกเผยแพร่โดยพรรคนาซีและผู้เห็นใจชาวอเมริกัน
ยิว-บอลเชวิก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ แม้ว่าส่วนหนึ่งจะมีการใช้เส้นทางของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต แต่ก็มีระยะทางที่ยาวจนเชื่อมต่ออ่าวเม็กซิโกกับทะเลสาบอิรีเข้าด้วยกัน
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ที่เมมฟิส ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มีปลายทางทิศใต้อยู่ในเมืองอีรี ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 ห่างจากชายฝั่งทะเลสาบอิรีประมาณ 2 ไมล์ (3 กิโลเมตร)
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางทั้งหมด รวมทั้งทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 อี (หมายถึง ตะวันออก) และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ดับเบิลยู (หมายถึง ตะวันตก) ซึ่งอยู่ในช่วงที่ผ่านรัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเทนเนสซี
คองบอง
แหลมมาลายู
อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ
อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ (, ; ประมาณ ค.ศ. 1453 — 16 ธันวาคม ค.ศ. 1515) เป็นนายพล พลเรือเอก และรัฐบุรุษชาวโปรตุเกส เขารับตำแหน่ง อุปราชของโปรตุเกสประจำอินเดีย จากปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1515 ระหว่างนั้นเขาได้ขยายอิทธิพลของโปรตุเกสไปทั่ว มหาสมุทรอินเดีย และสร้างชื่อเสียงในฐานะแม่ทัพที่ดุร้ายและเก่งกาจ
จบามอน (เมือง)
จบามอน  เป็นเมืองหลักของ จังหวัดกำปงสปือ อยู่ตอนกลางของประเทศกัมพูชา ชาวเมืองส่วนใหญ่พูดภาษาเขมร แต่ก็มีพูดภาษาจีนกลางอยู่บ้าง เป็นเมืองที่อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางทิศตะวันตก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ที่พาดผ่านรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐออริกอน และรัฐวอชิงตัน บริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐ ทางหลวงเส้นนี้รู้จักในชื่อ (ถนนหลวง) ทางหลวงเส้นนี้ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงรัฐแคลิฟอร์เนียหมายเลข 1 (SR 1)
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 จะเป็นทางหลวงแนวเหนือ–ใต้สายหลักขนานไปกับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ทางเหนือของซานฟรานซิสโก แต่ก็มีการซ้อนทับกับทางหลวงที่สำคัญในรัฐทางชายฝั่งตะวันตก นั่นคือ อินเตอร์สเตต 5 ซึ่งได้รับการออกแบบในส่วนของถนนที่ทันสมัยกว่า ผ่านเมืองใหญ่ที่สำคัญ และกำหนดเส้นทางได้ง่ายเนื่องจากปัจจัยทางภูมิศาสตร์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 เป็นทางหลวงหรือฟรีเวย์ที่สำคัญในช่วงระหว่างลอสแอนเจลิสกับซานฟรานซิสโก และยังเป็นเส้นทางที่เป็นทางเลือกนอกเหนือจากอินเตอร์สเตต 5 ในปี ค.ศ. 1964 ทางรัฐแคลิฟอร์เนียได้ลดระยะทางที่ปลายทิศใต้ของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ในลอสเแอนเจลิส แล้วแทนที่ด้วยอินเตอร์สเตต 5
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางเกือบ 1,550 ไมล์ (2,500 กิโลเมตร) มีปลายทางทิศเหนือที่เมืองทัมวอเตอร์ รัฐวอชิงตัน และมีเส้นทางลัดเลาะชายฝั่งคาบสมุทรโอลิมปิกทั้งด้านตะวันตก ด้านเหนือ และด้านตะวันออก จุดที่เหนือที่สุดของทางหลวงอยู่ที่เมืองพอร์ตแอนเจลิส รัฐวอชิงตัน ส่วนปลายทิศใต้อยู่ที่ลอสแอนเจลิส ที่ทางแยกต่างระดับลอสแอนเจลิสตะวันออก ซึ่งเป็นทางแยกต่างระดับของฟรีเวย์ที่ยุ่งมากที่สุดในโลก
จังหวัดอาดึยามัน
EDTA
จังหวัดอารึ
ไพรแวง (เมือง)
ไพรแวง หรือ เปร็ยแวง  เป็นเมืองหลักของจังหวัดไพรแวง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวฝรั่งเศสในยุคอินโดจีน ซึ่งสถานที่หลายแห่งทรุดโทรมแล้ว มีทะเลสาบขนาดใหญ่ทางตะวันตกของเมือง ซึ่งโดยปกติจะแห้งตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม
โพธิสัตว์ (เมือง)
โพธิสัตว์ หรือ โปซัต  เป็นเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ ชื่อมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่ง ตัวเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำโพธิสัตว์
จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์ เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1
จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1 (, 14 พฤษภาคม 1737 — 31 พฤษภาคม 1806) นักการทูตและรัฐบุรุษชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตชาวอังกฤษคนแรกที่เดินทางมายังจีนในรัชสมัย จักรพรรดิเฉียนหลง
จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ล แม็คคาร์ทนีย์ คนที่ 1
บานลุง (เมือง)
บานลุง  เป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา. บานลุงอยู่หางจากกรุงพนมเปญ 636 กิโลเมตร จังหวัดรัตนคีรีมีชายแดนติดกับประเทศเวียดนาม และประเทศลาว บานลุงยังเป็นเมืองหลักของอำเภอบานลุง เมืองบานลุงมีประชากรประมาณ 30,399 คน เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรีในปี พ.ศ. 2522 หลังจากการล่มสลายของเขมรแดง เมืองหลักถูกย้ายจากเวินไซไปยังบานลุง เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้ากับประเทศเวียดนาม เมืองนี้ยังเป็นเมืองที่ชนกลุ่มน้อยนำของเข้ามาขายอยู่เป็นประจำ
สำโรง (เมือง)
"สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สำโรง (แก้ความกำกวม)
สำโรง  เป็นเมืองหลักของ จังหวัดอุดรมีชัย เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านไปยังโอสะเม็ดซึ่งอยู่ชายแดนประเทศไทย
โฎนแกว (เมือง)
โฎนแกว  เป็นเมืองหลักของ จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา ในปี พ.ศ. 2541 มีประชากร 39,186 คน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ลุ่มซึ่งมีการปลูกข้าวเป็นจำนวนมาก และนอกจากนี้ยังขึ้นชื่อเรื่องการทอผ้า
สวง (เมือง)
กรุงสวง  เป็นเมืองหลักของจังหวัดตะโบงคมุม ซึ่งเป็นจังหวัดใหม่ที่แยกมาจากจังหวัดกำปงจามเมื่อปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้ตั้งอยู่ตามทางหลวงเอเชียสาย 11 และ ทางหลวงหมายเลข 7 (กัมพูชา) ที่เชื่อมต่อกับชายแดนเวียดนามซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาด้านการค้าทางการเกษตรและกับเวียดนาม
ไพลิน (เมือง)
ความลำเอียงทางเพศบนวิกิพีเดีย
ความลำเอียงทางเพศบนวิกิพีเดีย  หมายถึง บทวิจารณ์ของสารานุกรมออนไลน์ โดยเฉพาะในเว็บไซต์ภาษาอังกฤษ ว่าเนื้อหาจำนวนมากมีธรรมชาติที่ลำเอียง เป็นเหตุจากการที่อาสาสมัครส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ความที่ผู้แก้ไขวิกิพีเดียเป็นเพศชายเป็นหนึ่งในบทวิจารณ์ของวิกิพีเดียที่พบได้บ่อยที่สุด และเป็นส่วนหนึ่งที่นำไปสู่บทวิจารณ์ทั่วไปเกี่ยวกับความลำเอียงอย่างเป็นระบบในวิกิพีเดีย วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับผู้หญิงหรือหัวข้อที่มีความสำคัญต่อผู้หญิงจำนวนน้อยกว่า มูลนิธิวิกิมีเดีย ผู้ดำเนินการวิกิพีเดียเห็นด้วยกับบทวิจารณ์เหล่านี้และมีความพยายามที่จะเพิ่มจำนวนผู้แก้ไขเพศหญิงในวิกิพีเดีย
ผลการวิจัยและประเด็น.