pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เรื่องราวภายในเกมเป็นเรื่องราวของเนกุตลอด 3 สัปดาห์ที่เข้าร่วมเล่นเกมยมทูต โดยมีคู่หูในแต่ละสัปดาห์คือ ชิกิ โจชัว และบีท ในระยะแรกเนกุยังสับสนด้วยไม่รู้ว่าตนเองเสียชีวิตอย่างไรและเข้ามายัง UG ได้อย่างไร จนกระทั่งเมื่อเขาได้สานสัมพันธ์ต่อคู่หูและเริ่มเข้าใจในกฎของเกมยมทูต ก็เริ่มระลึกถึงเหตุการณ์การเสียชีวิตของตนเองได้บ้างเล็กน้อย จนกระทั่งจำได้ว่าตนเองถูกโช มินามิโมโตะ ยมทูตตนหนึ่งที่ได้พบระหว่างเล่นเกม ยิงด้วยปืน หลังจากสัปดาห์แรก มีเพียงชิกิที่ได้รับเลือกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง และเธอสัญญาว่าจะรอพบกับเนกุอีกครั้งที่รูปปั้นฮาจิโกะ แต่เนื่องจากขณะนั้นชิกิคือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเนกุ เธอจึงถูกใช้เป็นค่าเข้าร่วมเกมของเนกุในสัปดาห์ที่ 2 เมื่อเกมในสัปดาห์ที่ 2 สิ้นสุดลง โจชัวได้สละตนเองปกป้องเนกุจากระเบิดของมินามิโมโตะ
เนื่องจากเนกุและโจชัวทำผิดกฎของเกม เกมในสัปดาห์ที่ 2 จึงถือว่าเป็นโมฆะ เนกุถูกบังคับให้เข้าร่วมเล่นเกมอีกเป็นครั้งที่ 3 โดยค่าเข้าร่วมเล่นเกมครั้งนี้คือผู้เล่นคนอื่น ๆ ทุกคน ทำให้เนกุไม่สามารถทำข้อตกลงเป็นคู่หูกับผู้เล่นคนใดได้ และไม่สามารถต่อสู้กับนอยส์ได้ แต่บีทได้ออกจากการเป็นยมทูตมาสมทบกับเนกุ เนกุและบีทพบว่ายมทูตและคนทั้งหมดในชิบุยะสวมเข็มกลัดพิเศษสีแดงที่ทำให้ผู้สวมใส่มีความคิดเหมือนกันทั้งหมด ทั้งสองไม่ได้รับมอบหมายภารกิจใด ๆ ในการดำเนินเกม แล้วได้เข้าไปยัง “แม่น้ำชิบุยะ” (Shibuya River) สถานที่ที่โจชัวเคยค้นหาเมื่อสัปดาห์ที่ 2 ที่นั่นทั้งสองได้พบกับเมงุมิ คิตานิจิ (Megumi Kitaniji) คอนดักเตอร์ของเกมยมทูต คิตานิจิอธิบายว่าได้สร้างเข็มกลัดสีแดงขึ้นเพื่อสร้างชิบุยะขึ้นมาใหม่ อันเป็นสิ่งที่คอมโพเซอร์ท้าประลองกับเขา ซึ่งหากเขาทำไม่สำเร็จชิบุยะจะถูกลบทิ้ง
ในขณะนั้นโจชัวกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง และเปิดเผยว่าตนเองคือคอมโพเซอร์ โจชัวได้คืนความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์การเสียชีวิตให้เนกุ ทำให้เนกุจำได้ว่าโจชัวคือผู้ที่ยิงสังหารตนเอง เพื่อให้เป็นตัวแทนในการท้าประลองกับคิตานิจิ โดยที่ขณะนั้นมินามิโมโตะพยายามสังหารโจชัวในร่างมนุษย์เพื่อแย่งชิงตำแหน่งคอมโพเซอร์ โจชัวได้ท้าประลองกับเนกุเป็นครั้งสุดท้ายด้วยปืน เพื่อตัดสินชะตากรรมของชิบุยะ เนกุรู้สึกสับสนจนไม่อาจยิงโจชัวได้ จึงถูกโจชัวยิง ต่อมาเนกุพบว่าตนเองกลับมาอยู่ที่ scramble crossing โดยยังคงสับสนต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
game's credits แสดงเหตุการณ์ใน 7 วันถัดมาเนกุไปพบกับบีท ไรม์ และชิกิ (ในรูปลักษณ์ที่แท้จริง) ที่รูปปั้นฮาจิโกะ สื่อให้เห็นว่าเนกุและเพื่อน ๆ ได้กลับมายัง RG ในที่สุด รายงานลับที่จะได้รับหลังจากทำภารกิจเสริมหลังเล่นเกมจบ เปิดเผยว่า หลังจากโจชัวเห็นความเปลี่ยนแปลงด้านบุคลิกภาพของเนกุตลอดเวลาที่เล่นเกมยมทูต ได้ตัดสินใจปล่อยให้ชิบุยะยังคงอยู่ และเชื่อว่าเป็นสถานที่ที่วิเศษแล้ว
"The World Ends with You" เป็นเกมแนว action role-playing ที่แบ่งเนื้อเรื่องออกเป็น 3 บทตามสัปดาห์ที่เนกุเล่นเกมยมทูต โดยที่แต่ละบทจะแบ่งย่อยออกตามแต่ละวันในสัปดาห์ ผู้เล่นจะบังคับเนกุและคู่หูให้ออกสำรวจในชิบุยะเพื่อทำภารกิจในแต่ละวันให้สำเร็จ แม้ว่าสำหรับเนกุและคู่หูแล้ว ภารกิจส่วนใหญ่จะถูกจำกัดเวลา แต่การจำกัดเวลานี้ไม่ได้มีผลถึงการเล่นเกมของผู้เล่น
ชิบุยะแบ่งออกเป็นพื้นที่ต่าง ๆ มากมาย บางพื้นที่อาจไม่สามารถเข้าถึงได้ในเนื้อเรื่องวันใดวันหนึ่ง หรือถูกกำแพงปิดกั้นไว้ ซึ่งจะเปิดกำแพงได้โดยทำตามคำสั่งของยมทูตที่อยู่ใกล้กับกำแพง เช่น ลบสัญลักษณ์ของนอยส์ สวมใส่เสื้อผ้าตาม Brand ที่กำหนด, หรือหาไอเทมที่กำหนด เนกุสามารถ scan พื้นที่ต่าง ๆ ได้โดยใช้เข็มกลัดพิเศษ การ scan นี้จะแสดงให้เห็นความคิดของตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นเกมยมทูตที่อยู่ใน Realground และทำให้ได้รับ memes ซึ่งอาจช่วยในการดำเนินเรื่อง และยังแสดงให้เห็นสัญลักษณ์ของนอยส์ที่สุ่มปรากฏออกมาในพื้นที่ หรือในบางกรณีอาจพบอยู่ที่ตัวละครเฉพาะ ผู้เล่นจะเริ่มการต่อสู้ได้โดยเลือกสัญลักษณ์นอยส์ แต่ละสัญลักษณ์จะทำให้เกิดฉากต่อสู้ 1 ครั้ง ถ้าเลือกสัญลักษณ์นอยส์มากกว่า 1 อัน ในครั้งเดียว จะทำให้เกิดฉากต่อสู้ติดต่อกันมากกว่าหนึ่งครั้ง ซึ่งจะมีความยากมากขึ้นในแต่ละครั้ง แต่เมื่อจบการต่อสู้ก็จะได้รับรางวัลในระดับสูงมากขึ้น การปรับระดับความยากของนอยส์และพลังชีวิตของเนกุและคู่หูก็จะทำให้ค่าประสบการณ์และไอเทมที่ได้รับหลังจบการต่อสู้เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน
แต่ละพื้นที่ของชิบุยะจะมีกระแสแฟชั่นที่มีผลต่อการเล่นเกม การสวมใส่เข็มกลัดหรือเสื้อผ้าของ brand ได้รับความนิยมมากในพื้นที่นั้น จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของอุปกรณ์ ในทางตรงกันข้าม หากสวมใส่ไอเทมที่ตามกระแสน้อยที่สุดในพื้นที่ ก็จะลดประสิทธิภาพของไอเทมนั้น อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นสามารถเพิ่มความนิยมใน brand ในแต่ละพื้นที่ได้โดยสวมใส่ไอเทมที่เป็น brand นั้น ๆ แล้วเข้าฉากต่อสู้ในพื้นที่นั้นหลาย ๆ ครั้ง ผู้เล่นสามารถซื้อเข็มกลัด เสื้อผ้า และอาหารใหม่ ๆ ได้จากร้านค้า โดยเมื่อตัวละครใช้ไอเทมประเภทอาหารแล้วเข้าฉากต่อสู้เพื่อให้อาหารย่อย จะช่วยเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานของตัวละครเมื่ออาหารย่อยหมดแล้ว
หลังจากเล่นเกมจบแล้วหนึ่งรอบ ผู้เล่นสามารถกลับไปเล่นในเนื้อเรื่องของวันใดก็ได้ โดยยังคงมีค่าสถานะและไอเทมเหมือนขณะที่เล่นเกมจบ เมื่อทำภารกิจในเนื้อเรื่องแต่ละวันได้สำเร็จอีกครั้ง จะได้รับ “รายงานลับ” ที่จะเปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังของเกม และยังสามารถเลือกเล่นเนื้อเรื่องในส่วน “Another Day” ได้จากหน้ารายการเลือก ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องเสริมที่อธิบายเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก นอกจากนี้ "The World Ends with You" ยังมี minigame ที่เรียกว่า "Tin Pin Slammer" (หรือ "Marble Slash") ที่สามารถเล่นแข่งขันกับคอมพิวเตอร์ หรือกับผู้เล่นไม่เกิน 3 คนที่เชื่อมต่อสัญญาณไร้สายร่วมกัน "Tin Pin Slammer" คล้ายคลึงกับ marble game ringer โดยผู้เล่นจะใช้เข็มกลัดของตนเองโจมตีเข็มกลัดของคู่ต่อสู้ให้ออกจากกระดานเกม
เข็มกลัด.
ส่วนสำคัญของ "The World Ends with You" คือ "psych pins" ซึ่งเป็นเข็มกลัดประดับที่มีพลังที่เนกุสามารถใช้ได้เพียงผู้เดียวขณะสวมใส่ psych pins จะใช้ในการต่อสู้ ใน “Tin Pin Slammer/Marble Slash” หรือใช้สำหรับแลกเปลี่ยนเป็นเงิน เข็มกลัดส่วนใหญ่จะมีพลังมากขึ้นเมื่อผู้เล่นได้รับ “Pin Points” (PP) โดยเฉพาะเข็มกลัดที่ใช้ในการต่อสู้ ซึ่งจะทำให้เข็มกลัดมีวิวัฒนาการไปเป็นรูปแบบที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น Pin Points จะได้รับหลังจบการต่อสู้ ได้รับในระหว่างที่ไม่ได้เล่นเกม หรือโดยการเชื่อมต่อกับเครื่องดีเอสเครื่องอื่น ๆ หรือแหล่งสัญญาณไร้สายบางแหล่ง
ระบบการต่อสู้ของเกมนี้เรียกว่า "Stride Cross Battle System" ฉากการต่อสู้จะแสดงผลบนจอภาพทั้งสองจอของดีเอส โดยส่วนของเนกุจะแสดงบนจอสัมผัส และส่วนของคู่หูจะแสดงบนจอบน สื่อถึงพื้นที่ที่แตกต่างกันในสถานที่เดียวกัน ซึ่งตัวละครทั้งสองจะต้องต่อสู้กับศัตรูเดียวกันที่มีตัวตนอยู่ในทั้งสองพื้นที่ในเวลาเดียวกัน ระบบการต่อสู้ของเนกุและคู่หูจะมีความสอดคล้องกัน กล่าวคือ ใช้แถบพลังชีวิตร่วมกัน ซึ่งหากตัวละครตัวใดตัวหนึ่งได้รับความเสียหายมากเกินไป ตัวละครทั้งสองจะแพ้ในการต่อสู้ แม้ว่าตัวละครอีกตัวหนึ่งจะไม่ถูกศัตรูโจมตีเลยก็ตาม "light puck" สีเขียวจะปรากฏขึ้นระหว่างตัวละครทั้งสองขณะต่อสู้ เมื่อตัวละครมี puck นี้เกิดขึ้น พลังโจมตีจะเพิ่มมากขึ้น การเคลื่อนไหวของ light puck นี้ขึ้นอยู่กับ "sync ratio" ระหว่างเนกุและคู่หู ยิ่งตัวละครมี sync ratio มาก puck จะยิ่งคงอยู่ได้นานมากขึ้น ผู้เล่นสามารถสวมใส่เสื้อผ้าให้เนกุและคู่หูเพื่อปรับเปลี่ยนค่าความเร็วของ light puck ได้
ผู้เล่นจะควบคุมเนกุด้วยการเคลื่อนไหว stylus บนจอสัมผัสตามที่กำหนดไว้ที่เข็มกลัดที่สวมใส่ การเคลื่อนไหวเหล่านี้อาจเป็นการฟันที่ตัวศัตรู แตะจอหลายครั้งติดต่อกันเพื่อยิงกระสุน หรือแตะตัวศัตรูค้างไว้เพื่อสร้างความเสียหาย และมีเข็มกลัดบางชนิดที่จะใช้งานได้โดยแตะเลือกเข็มกลัดนั้น ๆ ขณะต่อสู้ เช่น เข็มกลัดสำหรับฟื้นฟูพลังชีวิต เข็มกลัดแต่ละชนิดจะมีจำนวนครั้งที่ใช้ได้จำกัด เมื่อใช้ครบตามที่กำหนดไว้แล้ว จะต้องใช้เวลาปลุกพลังขณะต่อสู้ระยะหนึ่ง แต่เข็มกลัดบางชนิดเมื่อใช้ครบจำนวนครั้งแล้วจะไม่สามารถปลุกพลังอีกเลยจนกว่าการต่อสู้จะจบลง เมื่อแรกเริ่มเกมเนกุจะสวมใส่เข็มกลัดได้เพียงสองอัน แต่สามารถยกระดับให้สามารถสวมใส่ได้สูงสุดถึงหกอัน
ผู้เล่นสามารถบังคับคู่หูของเนกุบนจอบนหรือปล่อยให้คอมพิวเตอร์ควบคุมเองก็ได้ คู่หูของเนกุจะมีกลไกแบบการ์ดเกม ตัวอย่างเช่น การ์ดเกมของชิกิจะต้องจับคู่ Zenar card ที่คว่ำอยู่ คู่หูสามารถโจมตีแบบพื้นฐานได้โดยกดปุ่มลูกศรตามที่แสดงบนจอบนตามลำดับเพื่อเลือกการ์ด เมื่อบังคับปุ่มลูกศรไปจนถึงการ์ดที่ตรงตามกฎของการ์ดเกม ผู้เล่นจะได้รับสัญลักษณ์รูปดาว เมื่อได้รับสัญลักษณ์ครบตามจำนวนที่กำหนดไว้ จะสามารถใช้ท่าโจมตี "Fusion" ที่เนกุและคู่หูจะโจมตีร่วมกัน โดยกดเลือก "Harmonizer Pin" ที่ปรากฏขึ้นที่มุมขวาบนของจอสัมผัส และผู้เล่นยังสามารถบังคับให้ตัวละครคู่หูหลบหลีกการโจมตีของศัตรูได้อีกด้วย
"The World Ends with You" พัฒนาโดยทีมพัฒนาเดียวกับที่สร้างซีรีส์ "คิงดอมฮารตส์" ร่วมกับบริษัท Jupiter ที่พัฒนา "" การพัฒนาเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 2 ปีครึ่งก่อนวางจำหน่ายฉบับภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พัฒนา "คิงดอมฮารตส์ II" และการพัฒนา "Kingdom Hearts: Chain of Memories" ได้เสร็จสิ้นแล้ว ขณะนั้นนินเทนโดได้ประชาสัมพันธ์เครื่องดีเอส แต่ยังไม่ได้วางจำหน่าย สแควร์เอนิกซ์ได้มอบหมายให้ทีมพัฒนาสร้างเกมสำหรับเครื่องเล่นขนาดพกพาโดยเฉพาะ ทีมงานสร้างเกมอันประกอบไปด้วย ทัทสึยะ คันโดะ (ผู้กำกับ) โทะโมะฮิโระ ฮะเซะงะวะ (co-director) ทะเคะชิ อะระคะวะ (planning director) และเท็ทสึยะ โนะมุระ (ออกแบบตัวละคร) มีโอกาสได้ลองใช้เครื่องดีเอสภายในงาน "Touch DS" เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 จากการทดลองใช้ครั้งนั้น ทีมงานได้นึกถึงการนำรูปแบบการเล่นของ "Chain of Memories" มาประยุกต์เข้ากับเครื่องดีเอส โดยจอล่างจะแสดงผลส่วนของการ์ดเกม และจอบนแสดงส่วนของ action role-playing game เมื่อเริ่มพัฒนาเกม ทีมผู้พัฒนาต้องการให้เกมที่กำลังสร้างนี้ใช้จอสัมผัสมากขึ้น เพื่อสร้าง "เกมที่สามารถเล่นได้บนเครื่องดีเอสเท่านั้น" แต่ก็ต้องพบปัญหาที่ว่า เมื่อมุ่งให้ความสำคัญกับจอสัมผัสมาก จอบนจะถูกมองข้าม จากจุดนี้จึงเกิดความคิดที่จะสร้างระบบการต่อสู้ที่ใช้จอภาพทั้งสองพร้อม ๆ กัน ทีมผู้พัฒนาได้ทดลองทางเลือกมากมายสำหรับเกมส่วนของจอบน อย่างเช่น การต่อสู้แบบใช้คำสั่ง หรือเกมดนตรี แต่เมื่อลองพิจารณาจากมุมมองของผู้เล่นแล้ว ท้ายที่สุดจึงใช้ระบบการ์ดเกมสำหรับให้ผู้เล่นเลือกควบคุมเกมได้ตามที่ต้องการ แม้เมื่อสร้างเกมฉบับภาษาญี่ปุ่นเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ทีมงานยังคงเกรงว่าระบบสองจอภาพจะยุ่งยากเกินไปสำหรับผู้เล่นในต่างประเทศ และได้เปลี่ยนกลไกการ์ดเกมให้เป็น special meter ที่จะมีค่าคะแนนเพิ่มมากขึ้นจากการโจมตีธรรมดาของเนกุ แต่ส่วนนี้ไม่สามารถทำได้เสร็จสิ้นทันการวางจำหน่าย อย่างไรก็ตาม ทีมงานสามารถแก้ไขส่วนของ Tutorial ขณะเริ่มต้นเล่นเกมในฉบับอเมริกาเหนือที่มีข้อความมากเกินไปได้ ซึ่งช่วยลดปริมาณการแสดงผลข้อความ และทำให้ผู้เล่นสามารถข้าม Tutorial ไปได้ ส่วนของระบบ "Active Encounter" ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าสู่ฉากต่อสู้เมื่อไรและอย่างไร ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อไม่ให้เกมน่าเบื่อมากเกินไป ซึ่งเป็นปัญหาที่พบในระบบ RPG ส่วนใหญ่ และทีมงานยังได้พัฒนากลไกที่ทำให้สามารถ scan ตัวละครที่ไม่สามารถบังคับได้ เพื่ออ่านความคิดตัวละครเหล่านั้น แต่ขณะนั้นยังไม่สามารถนำระบบใส่เข้าไปในเกมได้
ในการทำให้เกมมีความเป็นเอกลักษณ์มากขึ้น ผู้ออกแบบจึงต้องการจำลองสถานที่จริงมาสร้างเป็นบรรยากาศในเกม ในระยะแรกได้วางแผนว่าจะจำลองจากสถานที่หลายแห่งทั่วโลก ต่อมาได้จำกัดการเลือกสถานที่ให้อยู่เฉพาะในเมืองที่ต้องการเพื่อให้สามารถสร้างบรรยากาศได้อย่างสมจริงที่สุด ในที่สุดในปีแรกของขั้นตอนการพัฒนา คนโดะได้ตัดสินใจเลือกชิบุยะเป็นสถานที่หลัก กระนั้นก็ยังมีความกังวลว่าผู้เล่นในต่างประเทศจะไม่คุ้นเคยกับบรรยากาศภายในเกม ทีมงานต้องการให้ยืนยันได้ว่าเกมจะนำเสนอบรรยากาศของชิบุยะได้อย่างสมจริง จึงออกถ่ายภาพเมืองตามดาดฟ้าอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วจำลองแบบแผนผังชิบุยะสำหรับเกม โดยยังคงสถานที่สำคัญในโลกจริงไว้ แต่ได้เปลี่ยนชื่อร้านค้าและอาคารต่าง ๆ ด้วยเหตุผลด้านลิขสิทธิ์ ตัวอย่าง 109 Building ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "104 Building" ขณะที่ร้านสตาร์บัคส์ที่อยู่ติดกับ scramble crossing ซึ่งเป็นสาขาที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดแห่งหนึ่ง เปลี่ยนชื่อเป็น "Outback Cafe" ความสำเร็จของเกมทำให้แฟนเกมออกสำรวจย่านชิบุยะเพื่อชมสถานที่จริงที่ถูกจำลองลงในเกม นอกจากนี้ส่วนอื่น ๆ ในเกมอย่างเช่น อาหาร เสื้อผ้า หรือการใช้โทรศัพท์มือถือ ก็นำ selection ของย่านชิบุยะมาใช้ในเกมเช่นกัน แรกเริ่มนั้นทีมงานมีความคิดที่จะใช้ภาพเขียนตามกำแพงสาธารณะที่มีอยู่ทั่วไปในชิบุยะมาใช้เป็นแหล่งการใช้พลังต่าง ๆ ในเกมของผู้เล่น แต่เนื่องจากส่วนนี้แสดงผลได้ยาก จึงเปลี่ยนเป็นการสร้าง psych pins ขึ้นแทน
ทีมงานตัดสินใจสร้างเกมด้วยกราฟิกสองมิติแทนที่จะเป็นสามมิติ เนื่องจากเชื่อว่าจะสร้างความแตกต่างของเกมนี้จากเกมอื่นของ สแควร์เอนิกซ์ และยังนำเสนอจินตนาการของเกมได้มากกว่า ในขั้นตอนแรกซึ่งเป็นการสร้างรูปแบบศิลปะสำหรับเกม ทะคะยุกิ โอดะจิ background art director มีความคิดว่าบรรยากาศสมัยใหม่จะทำให้เกมน่าเบื่อเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้จึงออกแบบกราฟิกของชิบุยะให้มีลักษณะเอนเอียงและเป็นเหลี่ยมมุม ซึ่ง Creative team คนอื่นก็พบว่าวิธีนี้ทำให้กราฟิกกลมกลืนกับเกมได้เป็นอย่างดี สำหรับฉากต่อสู้นั้น ฉากหลังของจอบนจะออกแบบเพื่อเน้นความน่าสนใจของภาพ ขณะที่ฉากหลังของจอสัมผัสด้านล่างจะออกแบบเพื่อเน้นระบบการเล่น Ohdachi ยังได้ทำหน้าที่ออกแบบอาร์ตเวิร์กสำหรับ psych pins และผสมผสานศิลปะประชานิยมเข้ากับ tribal design สำหรับกราฟิกในหลาย ๆ ส่วน ในส่วนของการออกแบบตัวละครเป็นหน้าที่ของเท็ทสึยะ โนะมุระ และ Gen Kobayashi ซึ่งออกแบบขึ้นเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของโตเกียวในโลกจริง ต่อมาจึงออกเสื้อผ้าโดยยึดตามบุคลิกของตัวละคร โคะบะยะชิยังได้ทำหน้าที่ออกแบบตัวละครที่บังคับไม่ได้ และบันทึกการนำภาพร่างออกแบบมาสร้างเป็นตัวละครที่สมบูรณ์ ฮะเซะงะวะทำหน้าที่ออกแบบนอยส์ โดยต้องการทำให้มีลักษณะที่เป็นสิ่งมีชีวิตก่อนที่จะเน่าเปื่อยเป็นกระดูก และเพื่อให้แสดงออกถึงอารมณ์ของมนุษย์ จึงเลือกใช้สิ่งมีชีวิตที่สื่อถึงความรู้สึก เช่น หมาป่า หรืออีกา การนำเสนอรูปแบบของนอยส์ภายในเกมจะต้องวาด 2D sprites จากหลาย ๆ มุมเพื่อสร้างการเคลื่อนไหวบนจอภาพ รวมทั้งใช้ rotoscoping บน pre-rendered sprites และ สแควร์เอนิกซ์ ต้องประชุมกับ Jupiter หลายครั้งเพื่อยืนยันว่า sprite สอดคล้องกับรูปแบบของเกม ซึ่งคันโดะต้องเดินทางระหว่างโตเกียวและเกียวโตเป็นเวลา 2 ชั่วโมงทุกสัปดาห์เพื่อตรวจสอบการทำงานในส่วนนี้
นอกจากการสร้างเนื้อเรื่องของเกมให้ผู้เล่นรู้สึกถึงภาวะฉุกเฉินและปริศนา ผู้พัฒนายังต้องการนำผู้เล่นไปสู่สถานการณ์ที่ถูกจำเป็นต้องกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่มีคำอธิบาย เริ่มจากสร้างแผนร่างเบื้องต้นของโครงเรื่อง และส่งต่อให้ซะจิเอะ ฮิระโนะ ผู้เขียนบท และยุคะริ อิชิดะ scenario event planer นำไปขยายความต่อ ผลที่ได้นั้นใกล้เคียงกับ initial vision ของเนื้อเรื่องของเกม แต่ยังมีความยากในการแต่งเติมเนื้อเรื่องให้สมบูรณ์ แม้ว่าการพัฒนาจะเป็นไปอย่างราบรื่นประมาณครึ่งหนึ่งของกระบวนการแล้ว ก็ยังมีความเปลี่ยนแปลงที่จะส่งผลต่อการสร้าง Master image ของเกม ในระหว่างการตรวจสอบคุณภาพครั้งสุดท้ายได้พบจุดที่ไม่สอดคล้องกันในเนื้อเรื่องซึ่งจำเป็นต้องแก้ไข และขณะที่ทีมงาน localization ของ สแควร์เอนิกซ์ แปลบทสนทนาและ Interface items ส่วนใหญ่ให้เป็นภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ ในยุโรป ก็ยังต้องคงส่วนประกอบที่เป็นภาษาญี่ปุ่นจำนวนมากไว้ดังเดิมเพื่อไม่ให้เสียวัฒนธรรมของเกม อีกทั้งยังมีข้อจำกัดเรื่องขนาดของกรอบสนทนาที่ใช้ในเกม ซึ่งต้องปรับปรุงแก้ไขหลายขั้นตอนเพื่อไม่ให้เสียการสื่อความหมายของเนื้อเรื่อง
ชื่อเกมในภาษาญี่ปุ่นแปลตามตัวอักษรได้ว่า "It's a Wonderful World" แต่ไม่ได้ใช้คำแปลนี้เป็นชื่อเกมสำหรับวางจำหน่ายในต่างประเทศเนื่องจากปัญหาด้านลิขสิทธิ์ ดังนั้นจึงตั้งชื่อเกมว่า "The World Ends With You" สำหรับวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรป สแควร์เอนิกซ์ ได้ประกาศการสร้างเกมนี้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2549 และสองสัปดาห์ต่อมาได้เปิดตัวในงาน 2006 Tokyo Game Show ต่อมาเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สแควร์เอนิกซ์ ประกาศว่าเกมนี้จะวางจำหน่ายในยุโรปและออสเตรเลียในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 และวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ได้ประกาศว่าจะวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2551
ในการวางจำหน่ายในญี่ปุ่นนั้น บริษัทนินเทนโดได้สร้าง Nintendo DS Lite สีเงินวาว "Wonderful World" edition ขึ้นมาเป็นพิเศษและวางจำหน่ายพร้อมกับเกม ขณะที่ชิโระ อะมะโนะ ได้นำเนื้อเรื่องของเกมในช่วงแรกไปเขียนเป็น two-chapter one-shot manga ตีพิมพ์ลงใน Monthly Shōnen Gangan สองฉบับ และทางเว็บไซต์ของ Square Enix Members เพื่อเผยแพร่ในอเมริกาเหนือ
ผู้แต่งและควบคุมเพลงประกอบของ "The World Ends with You" คือทะเคะฮะรุ อิชิโมะโตะ โดยที่ดนตรีภายในเกมจะผสมผสานจากหลายแนว ทั้งร็อค ฮิปฮอป อิเล็กทรอนิกา เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศที่หลากหลายของชิบุยะ สำหรับเพลงประกอบที่เปิดระหว่างแสดงรายชื่อทีมงานเมื่อเล่นเกมจบ มีชื่อว่า Lullaby For You แต่งและขับร้องโดย Jyongri ศิลปินเพลงป๊อปญี่ปุ่น ส่วนนักร้องคนอื่นๆที่ร่วมขับร้องเพลงประกอบของเกม ประกอบด้วย Sawa, มะกิโกะ โนะดะ, Leah, อะยุโกะ ทะนะกะ, ไม มัทสึดะ, Wakako, Hanaeryca, Cameron Strother, Andy Kinlay, Nulie Nurly, และ Londell "Taz" Hicks ทางผู้พัฒนาได้ใช้ Kyuseishu Sound Streamer ของ CRI Middleware ซึ่งเป็น compression algorithm ที่ปกติแล้วจะใช้สำหรับ voice-overs นำมาใช้บีบอัดเพลงประกอบเพื่อให้ใส่เพลงลงในเกมได้มากขึ้น รวมทั้งได้ใช้ภาพเคลื่อนไหวแบบ Flash แทน full motion video cutscenes เพื่อประหยัดเนื้อที่ของเกม ในที่สุดหลังจากแต่งเพลงประกอบและใส่ลงในเกมแล้ว พบว่าเพลงประกอบใช้เนื้อที่จัดเก็บไปประมาณ 1 ใน 4 ของเนื้อที่เกม
อัลบั้มรวมเพลงประกอบอย่างเป็นทางการ ใช้ชื่อว่า "The World Ends with You Original Soundtrack"  วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และมีจำหน่ายทางเว็บไซต์ iTunes Stores ที่เป็นภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตามอัลบั้มที่วางจำหน่ายนี้ไม่มีเพลง 4 เพลงที่มีอยู่เฉพาะในอัลบั้มพิเศษสำหรับจำหน่ายในประเทศอื่น ๆ แต่ละประเทศโดยเฉพาะ
วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สแควร์เอนิกซ์ ได้ออก EP ดิจิทัลทั้งหมด 6 เพลงในชื่อว่า "Subarashiki Konosekai + The World Ends with You"  จำหน่ายทางเว็บไซต์ iTunes Store ภาษาญี่ปุ่น EP นี้ประกอบด้วย 4 เพลงที่มีเฉพาะในเกมฉบับจำหน่ายในต่างประเทศ รวมทั้งเพลง "Owari-Hajimari" ฉบับภาษาอังกฤษ และเพลง "Twister" ฉบับเรียบเรียงใหม่ ต่อมาในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้ออกอัลบั้มเต็ม 19 เพลงในชื่อเดียวกันเป็นแผ่นซีดีและจำหน่ายทางเว็บไซต์ iTunes Store เช่นกัน
"The World Ends with You" ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากสื่อหลายสำนัก ตัวอย่างเช่น นิตยสาร "Game Informer" ยกให้เป็นสุดยอดเกมบนเครื่องเล่นพกพาประจำเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 ขณะที่เว็บไซต์ IGN ยกให้เป็น Editor's Choice และสุดยอดเกมบนเครื่อง DS ประจำเดือนเมษายนในปีเดียวกัน นอกจากนี้เกมยังประสบความสำเร็จในด้านยอดจำหน่าย โดยในญี่ปุ่นมียอดจำหน่ายสูงเป็นอันดับที่ 2 ในบรรดาเกมบนเครื่อง DS ในระหว่างสัปดาห์ของวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และเมื่อถึงสิ้นปี เกมมียอดจำหน่ายรวมทั้งปีในญี่ปุ่นเกือบ 193,000 ตลับ สำหรับในอเมริกาเหนือ เกมมียอดจำหน่ายทั้งในสัปดาห์ที่เริ่มจำหน่ายและอีก 2 สัปดาห์ถัดมาสูงที่สุดในบรรดาเกมบนเครื่อง DS และมียอดจำหน่ายระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 อยู่ที่ 43,000 ตลับ จนกระทั่งจำหน่ายได้หมดเมื่อถึงกลางเดือนพฤษภาคม และต้องนำเข้ามาจำหน่ายในอเมริกาเหนือเป็นครั้งที่สองในกลางเดือนมิถุนายน เมื่อถึงวันที่ 30 กันยายนในปีเดียวกัน "The World Ends with You" มียอดจำหน่ายในอเมริกาเหนือรวมแล้ว 140,000 ตลับ และในยุโรป 20,000 ตลับโดยประมาณ
นักวิจารณ์หลายคนชื่นชมที่เกมนี้แสดงความแตกต่างจากเกมยอดนิยมอื่น ๆ ของสแควร์เอนิกซ์ อย่างซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี" และ "คิงดอมฮาร์ตส์" รวมทั้งในด้านการนำเสนอกราฟิกและเพลงประกอบ ขณะเดียวกันก็มีความคิดเห็นว่าเมื่อมองดูครั้งแรกจะเห็นว่าตัวละครออกแบบมาคล้ายกับเกมอื่น ๆ ของสแควร์เอนิกซ์ มากเกินไป ซึ่งบางคนไม่พอใจในส่วนนี้ แม้ว่าเมื่อตัวละครเหล่านี้อยู่ในบรรยากาศของชิบุยะแล้วจะดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนเกมอื่นก็ตาม อีกทั้งสื่อบางสำนักก็ติงว่าระบบการต่อสู้แบบ Stride Cross นั้นซับซ้อนเกินไปสำหรับผู้เล่นมือใหม่ โดยเว็บไซต์ Eurogamer ได้วิจารณ์ว่าการเรียนรู้ระบบการต่อสู้ที่ซับซ้อนนี้เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการเล่นเกมนี้ ขณะที่นิตยสาร Gamepro ได้วิจารณ์ว่าการควบคุมท่าโจมตีด้วย Stylus นั้นมีความคลุมเครือ และทำให้บังคับการเคลื่อนไหวและการโจมตีผิดพลาดอยู่บ่อยครั้ง แต่ในอีกด้านหนึ่ง ระบบนี้ก็ได้รับคำชมในด้านวิธีการเล่นและความสามารถปรับความยากของระบบภายในเกม นอกจากนี้ คำวิจารณ์ในเว็บไซต์ 1UP.com ได้กล่าวถึงเกมนี้ไว้ว่า "ความจริงแล้วเกมนี้น่าจะดูน่ารำคาญ เต็มไปด้วยปริศนาที่น่าเบื่อหน่าย และซ้ำซากกับเกมอื่น ๆ ของสแควร์เอนิกซ์ แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งต่าง ๆ ที่น่าจะทำให้ทนเล่นเกมไม่ได้กลับประกอบขึ้นเป็นเกมที่มีเอกลักษณ์ น่าสนใจ และทำให้ติดใจได้มากกว่าที่คิดไว้"
"The World Ends with You" ได้รับรางวัลมากมายจากเว็บไซต์ IGN ได้แก่ best Nintendo DS role-playing game, best story for a Nintendo DS game, best new IP for the DS, และเกม Nintendo DS ยอดเยี่ยมแห่งปี นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล best original score for a Nintendo DS game และ best artistic design for a Nintendo DS game
ได้มีการเผยเว็บไซต์ของอนิเมะดัดแปลงจากเกมเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ในชื่อว่า " ฉบับอนิเมะ" ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 เมษายนถึง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Super Animeism ของช่อง MBS และ TBS อนิเมะสร้างโดยความร่วมมือของ Square Enix, DOMERICA, และ Shin-Ei Animation ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยคาซูยะ อิจิกาวะ เขียนบทดัดแปลงจากเกมโดยมิโดริ โกโต ออกแบบตัวละครโดยเท็ตซึยะ โนมูระและเก็น โคบายาชิ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยทาเกฮารุ อิชิโมโตะ โปรดิวเซอร์เกมโทโมฮิโกะ ฮิราโนะและผู้กำกับเกมทัตสึยะ คังโดะเป็นผู้กำกับดูแล
ภาษาจามตะวันออก
ภาษาจามตะวันออก (Eastern Cham) มีผู้พูดทั้งหมด 72,873 คน (พ.ศ. 2545) ในเวียดนาม มีผู้พูดบางส่วนในสหรัฐ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก สาขาย่อยอาเจะฮ์-จาม ได้รับอิทธิพลจากตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกมาก
ศาลยุติธรรมชั้นสูงสำหรับพิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ที่ 1
ศาลยุติธรรมชั้นสูง  เป็นชื่อของศาลที่ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐสภารัมพ์เพื่อใช้ในการพิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ที่ 1 เป็นศาลที่ก่อตั้งขึ้นเป็นพิเศษสำหรับกรณีนี้เท่านั้น แม้ว่าชื่อของศาล “ศาลยุติธรรมชั้นสูง” จะใช้กันต่อมา
หลังจากสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 กองทหารและฝ่ายนิยมอิสระทางศาสนาในรัฐสภาก็มีความเห็นว่าพระเจ้าชาลส์ควรจะถูกลงโทษแต่ก็ไม่มีเสียงข้างมาก ฝ่ายที่ส่วนใหญ่เป็นเพรสไบทีเรียนก็ยังโต้แย้งกันว่าควรจะให้พระเจ้าชาลส์กลับไปเป็นพระมหากษัตริย์ต่อไปหรือไม่ ฝ่ายนี้ก็พยายามเจรจาต่อรองกับพระเจ้าชาลส์ต่อไป
ด้วยความไม่พอใจที่รัฐสภาบางส่วนยังคงสนับสนุนพระเจ้าชาลส์ กองทหารกลุ่มหนึ่งที่นำโดยทอมัส ไพรด์ (Thomas Pride) ก็บุกเข้ายึดสภาสามัญชน ในเหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักกันว่า “การยึดรัฐสภาของไพรด์” ตามชื่อผู้นำ เมื่อวันที่พุธที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 นายพันไพรด์ก็ยึดบริเวณบันไดที่ขึ้นไปยังสภาสามัญชน โดยมีนาเธเนียล ริชเป็นกองหนุน นายพันไพรด์เองยืนเหนือบันได เมื่อสมาชิกมาถึงนายพันไพรด์ก็ตรวจตามรายนามที่ได้รับมา กองทหารจับสมาชิกสภา 45 คนและกันไม่ให้อีก 146 เข้าไปในรัฐสภาและอนุญาตให้สมาชิกเพียง 75 คนที่กองทหารเป็นผู้เลือกเข้าประชุม เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1648 รัฐสภารัมพ์ที่เป็นชื่อเรียกรัฐสภาที่เหลือก็ยุติการต่อรองกับพระเจ้าชาลส์ สองวันต่อมาสภานายทหารของกองทัพตัวอย่าง (Council of Officers) ก็ออกเสียงให้นำตัวพระเจ้าชาลส์ไปวินด์เซอร์ในบาร์เชอร์ “เพื่อที่จะนำตัวพระองค์มาตัดสินด้วยความยุติธรรมอย่างรวดเร็ว” ในกลางเดือนธันวาคมพระเจ้าชาลส์ก็ถูกนำตัวกลับมาลอนดอน
ก่อตั้งศาล.
หลังจากที่ทรงถูกนำตัวกลับมาลอนดอน รัฐสภารัมพ์ก็ผ่านร่างพระราชบัญญัติก่อตั้ง “ศาลยุติธรรมชั้นสูง” เพื่อใช้ในการพิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ในข้อหากบฏต่อแผ่นดินในนามของประชาชนชาวอังกฤษ ร่างพระราชบัญญัติเสนอชื่อผู้พิพากษา 3 คนและคณะกรรมาธิการผู้พิพากษาอีก 150 คนผู้มีอำนาจในการพิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ ในบรรดาคณะกรรมาธิการก็รวมโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ด้วย อัยการสูงสุดของอังกฤษและเวลส์จอห์น คุคได้รับแต่งตั้งให้เป็นเป็นอัยการ
แม้ว่าสภาขุนนางจะไม่ยอมอนุมัติร่างพระราชบัญญัติและร่างพระราชบัญญัติยังขาดพระบรมราชานุมัติ (Royal assent) รัฐสภารัมพ์ก็เรียกร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ว่า “พระราชบัญญัติ” และคงยังดำเนินการต่อไป
ความตั้งใจที่จะนำพระเจ้าชาลส์ขึ้นศาลก็ได้รับการยืนยันอีกครั้งเมื่อวันที่ 6 มกราคมโดยการออกเสียง 29 ต่อ 26 ด้วย “An Act of the Commons Assembled in Parliament” ขณะเดียวกันจำนวนคณะกรรมาธิการก็ลดลงเหลือ 135 คน จากผู้ที่อาจจะมีความลำเอียงต่อพระเจ้าชาลส์
คณะกรรมาธิการผู้พิพากษาเริ่มประชุมกันเมื่อวันที่ 8 มกราคมเพื่อวางรูปแบบในการพิจารณาคดีแต่ก็มีผู้เข้าร่วมประชุมเพียงไม่ถึงครึ่งซึ่งเป็นแบบอย่างในการประชุมครั้งต่อ ๆ มา เมื่อวันที่ 10 มกราคม จอห์น แบรดชอว์ (John Bradshaw) ได้รับเลือกให้เป็นประธานของคณะกรรมาธิการ ระหว่างสิบวันต่อมาการวางรูปแบบก็เสร็จสิ้นรวมทั้งข้อหาและการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ
การพิจารณาคดีและการปลงพระชนม์.
หลังจากการพิจารณาคดีเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1649 ในเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์ พระเจ้าชาลส์ “ข้าพเจ้าต้องการทราบว่าด้วยอำนาจใดที่ข้าพเจ้าถูกเรียกตัวมา ข้าพเจ้าควรจะทราบว่าอำนาจใดที่เป็นอำนาจที่ถูกต้อง” พระเจ้าชาลส์ทรงยืนยันว่าสภาสามัญชนเพียงอย่างเดียวไม่มีอำนาจในการพิจารณาคดีผู้ใด พระองค์จึงไม่ทรงยอมยอมรับหรือปฏิเสธข้อกล่าวหา พยานสามสิบคนถูกเรียกตัวมาให้การแต่บางคนก็ได้รับการยกเว้น ศาลฟังคำให้การในห้องอีกห้องหนึ่งโดยไม่มีพระเจ้าชาลส์ พระองค์จึงไม่ทรงมีโอกาสสืบสวนพยาน ในเมื่อไม่ทรงยอมยอมรับหรือปฏิเสธข้อกล่าวหาศาลดำเนินการต่อไปราวกับพระเจ้าชาลส์ทรงยอมรับผิดในข้อกล่าวหา (pro confesso) ซึ่งเป็นประเพณีที่ทำกันในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมโต้แย้งข้อกล่าวหา พยานได้รับฟังโดยศาลเพื่อ “the further and clearer satisfaction of their own judgement and consciences”
พระเจ้าชาลส์ถูกตัดสินว่าผิดตามข้อกล่าวหาเมื่อวันเสาร์ที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1649 และถูกตัดสินให้ประหารชีวิต เพื่อแสดงว่าเป็นการตกลงในคำพิพากษาคณะกรรมาธิการทั้ง 67 คนที่เข้าร่วมประชุมก็พร้อมใจกันยืนขึ้น ในวันนั้นและวันต่อมาก็เป็นการรวบรวมรายนามสำหรับหมายประหารชีวิต ในที่สุดก็มีผู้ลงชื่อ 59 คนรวมทั้งสองคนที่มิได้อยู่ในการประชุมเมื่อมีการอ่านคำพิพากษา
พระเจ้าชาลส์ทรงถูกปลงพระชนม์ด้วยการบั่นพระเศียรบนตะแลงแกงหน้าตึกเลี้ยงรับรองของพระราชวังไวท์ฮอลล์เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649
หลังจากการปลงพระชนม์พระเจ้าชาลส์แล้วก็ยังมีการต่อสู้ต่อไปในไอร์แลนด์, สกอตแลนด์ และอังกฤษ ที่เรียกกันว่าสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 3 อีกปีครึ่งต่อมาเจ้าชายชาลส์พระราชโอรสของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ก็ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ โดยชาวสกอตแลนด์ และทรงนำกองทัพมารุกรานอังกฤษแต่ทรงได้รับความพ่ายแพ้ที่ยุทธการวูสเตอร์ซึ่งเป็นการยุติสงครามกลางเมืองอังกฤษทั้งสิ้น
ศาลยุติธรรมชั้นสูงในสมัยไร้กษัตริย์.
ชื่อ “ศาลยุติธรรมชั้นสูง” ยังคงใช้กันต่อมาในระหว่างสมัยไร้กษัตริย์ เช่นในการพิจารณาคดีของเจมส์ แฮมมิลตัน ดยุคแห่งแฮมมิลตันที่ 1 (James Hamilton, 1st Duke of Hamilton) ถูกพิจารณาคดีและถูกตัดสินประหารชีวิตเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1649
ในปีต่อ ๆ มา “ศาลยุติธรรมชั้นสูง” ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติต่าง ๆ ดังนี้
เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1654 ปีเตอร์ วาวเวลล์ (Peter Vowell) และจอห์น เจอราร์ดได้รับการพิจารณาคดีในข้อหากบฏต่อแผ่นดินโดยศาลยุติธรรมชั้นสูงในแผนการที่จะสังหารโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และนำพระเจ้าชาลส์ที่ 2 กลับมาครองราชย์ ผู้วางแผนถูกตัดสินว่าผิดตามข้อกล่าวหาและถูกประหารชีวิต
การฟื้นฟูราชวงศ์.