pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ทั้งหมด 4 ตัว แต่ละตัวมีขนาด 800x800 พิกเซล สามารถตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่อยู่ในช่วง 120 นาโนเมตรถึง 1100 นาโนเมตรได้ (ครอบคลุมคลื่นที่ตามองเห็นทั้งหมดและคลื่นอัลตราไวโอเลตกับคลื่นอินฟราเรดบางส่วน) มีการแจกแจงความไวต่อแสงเป็นรูปการแจงแจกปกติที่มีจุดยอดอยู่ที่ 700 นาโนเมตร อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) 3 ตัววางเรียงกันเป็นรูปตัวแอล (L) ทำหน้าที่เป็นกล้องถ่ายภาพสนามกว้าง (Wide Field Camera) อุปกรณ์ถ่ายเทประจุอีกตัวหนึ่งวางอยู่ติดกับอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ 3 ตัวแรก ทำหน้าที่เป็นกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์ (Planetary Camera) ที่มีโฟกัสแคบกว่าทำให้ได้ภาพที่มีขนาดเล็กกว่าแต่มีความละเอียดสูงกว่า โดยปกติ จะมีการนำภาพที่ได้จากกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์มารวมกันทำให้ได้ภาพที่มีรูปร่างเป็นขั้นบันได เมื่อมีการเผยแพร่ภาพเหล่านี้โดยจุดประสงค์ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ ภาพจากกล้องถ่ายภาพดาวเคราะห์จะถูกปรับความละเอียดให้ลดลงเท่ากับภาพจากกล้องถ่ายภาพสนามกว้าง อย่างไรก็ตาม นักดาราศาสตร์สามารถขอภาพต้นฉบับที่ไม่มีการลดความละเอียดได้
อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ของกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีพิกเซลที่เสียไปตามอายุ ผู้ควบคุมกล้องโทรทรรศน์จะเก็บข้อมูลพิกเซลที่เสียทุกๆเดือน นักดาราศาสตร์ที่ใช้ภาพจากกล้องนี้จะได้รับรายการพิกเซลที่เสีย โดยปกติแล้วนักดาราศาสตร์จะแก้ไขซอฟต์แวร์ประมวลผลภาพของตนเองให้ไม่ต้องไปสนใจพิกเซลเหล่านี้
กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 ถูกสร้างโดยห้องทดลองการขับเคลื่อนด้วยไอพ่นขององค์การนาซาเพื่อแทนที่กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ตัวก่อนที่ใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1990 กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 มีระบบแก้ไขความพร่าเหตุขอบเลนส์ (spherical aberration) ของกระจกหลักของกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล
ซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์
ซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ คือซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ผลิตขึ้นเพื่อจำหน่าย หรือสงวนไว้เพื่อจุดประสงค์เชิงพาณิชย์ ซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่มักจะเป็นซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ แต่ซอฟต์แวร์เสรีที่เป็นที่รู้จักทุกตัวก็เป็นซอฟต์แวร์ชนิดนี้เช่นกัน ส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของแพกเกจซอฟต์แวร์และบริการที่รองรับการพาณิชย์ ถูกสร้างเป็นซอฟต์แวร์เสรีมากขึ้น รวมไปถึงผลิตภัณฑ์จากเรดแฮต แอปเปิล ซันไมโครซิสเต็มส์ กูเกิล และไมโครซอฟท์ นอกจากนั้นไมโครซอฟท์ใช้คำว่า "ซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์" เป็นตัวแทนของ "ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์" เพื่ออธิบายแบบจำลองทางธุรกิจของไมโครซอฟท์เอง
ซอฟต์แวร์พาณิชย์
Commercial software
โปรแกรมสนับสนุนโฆษณา
แกรนด์ไลน์
แอ็ดแวร์
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3  คือ กล้องที่จะถูกนำไปติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ใช้สำหรับถ่ายคลื่นที่ตามองเห็น มันจะเป็นอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยที่สุดที่ใช้ถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นของกล้องฮับเบิลและเป็นอุปกรณ์ตัวสุดท้ายของกล้องฮับเบิล
กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 มีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ที่ใช้ถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นและคลื่นอัลตราไวโอเลต จำนวน 2 ตัว ขนาด 2048x4096 พิกเซล และมีอุปกรณ์ถ่ายเทประจุที่ใช้ถ่ายคลื่นอินฟราเรดความยาวคลื่นไม่เกิน 1,700 นาโนเมตร 1 ตัว ขนาด 1024 x 1024 พิกเซล
ทริลเลอร์ บาร์ค
ทริลเลอร์ บาร์ค คือ เรือที่เจ็ดเทพโจรสลัดเกกโค โมเรียอาศัยอยู่ เป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในเรื่องวันพีซ ตั้งอยู่ในสามเหลี่ยมปีศาจ (ฟลอเรี่ยนไทรแองเกิ้ล) ทะเลแห่งปริศนาลึกลับและมืด ในแกรนด์ไลน์ฝั่งพาราไดส์ ทริลเลอร์บาร์คคล้ายจะเป็นเกาะเพราะด้วยขนาดของมันที่ใหญ่ เป็นที่ที่โมเรียใช้ดักเหยื่อเข้ามา และทำให้เป็นซอมบี้ด้วย ฝีมือของดอกเตอร์ฮ็อกแบ็ค พื้นหลังของทริลเลอร์บาร์คเป็นฉากสยองขวัญ โดยแท้จริงเหมือนกับหนังผีและหนังสยองขวัญของ Michael Jackson ก็ใช้ชื่อเดียวกับทริลเลอร์บาร์คมีตัวละครสำคัญในเรื่องได้แก่ เจ็ดเทพโจรสลัด เกกโค โมเรีย, ดร. ฮ็อกแบ็ค, ราชสีห์ อาบุซารอม และ ยังเป็นที่ที่มีเจ็ดเทพโจรสลัดมารวมกัน อย่างไม่ได้นัดหมาย
กล้องสำรวจขั้นสูง
กล้องสำรวจขั้นสูง  คือ อุปกรณ์วิทยาศาสตร์รุ่นที่สามของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ได้รับออกแบบเบื้องต้นโดยทีมจากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ สร้างและทดสอบโดยบริษัท Ball Aerospace &amp; Technologies Corp และศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด และทดสอบความพร้อมที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีก่อนที่จะบรรจุในกระสวยอวกาศโคลัมเบีย ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2002 ในภารกิจซ่อมบำรุง 3B และติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม แทนที่กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (Faint Object Camera)
กล้องสำรวจขั้นสูงเป็นกล้องที่มีความสามารถหลายอย่างจนทำให้มันกลายเป็นเครื่องมือหลักของกล้องฮับเบิลไปอย่างรวดเร็ว ข้อได้เปรียบของมันเหนือเครื่องมืออื่นๆ ได้แก่ มันสามารถเคลื่อนที่ได้ตามแกนสามแกนอิสระ ตรวจจับคลื่นย่านอัลตราไวโอเลตจนถึงอินฟราเรด มีพื้นที่สำรวจกว้างและมีประสิทธิภาพควอนตัมสูง ทำให้กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลมีประสิทธิภาพในการค้นหามากเพิ่มขึ้นสิบเท่า นอกจากนี้มันยังมีมีฟิลเตอร์เป็นจำนวนมาก มีความสามารถในการป้องกันแสงความเข้มสูงจากดาวฤกษ์ การวัดโพลาไรเซชันของแสง และการเลือกแสงในช่วงความยาวคลื่นที่ต้องการ การที่มันมีความไวต่อแสงสูงมากทำให้นักดาราศาสตร์สามารถถ่ายภาพจักรวาลอันไกลโพ้นอย่างภาพอวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล (Hubble Ultra Deep Field) ได้และสามารถถ่ายภาพปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ตั้งแต่ดาวหางในระบบสุริยะของเราไปจนถึงควอซาร์ที่ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์ค้นพบ
ลูกเห็บยักษ์
ลูกเห็บยักษ์(megacryometeor) เป็นหยาดน้ำฟ้าชนิดหนึ่งเป็นก้อนน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่กว่าลูกเห็บ เกิดขึ้นจากความผิดปกติของสภาพอากาศแจ่มใส ไม่มีเมฆ ไม่เกิดขึ้นจากพายุฝนฟ้าคะนอง
จีซัส มาร์ตินีซ-ฟรายส์ นักธรณีวิทยาดาวเคราะห์จากศูนย์สิ่งมีชีวิตนอกโลกในกรุงมาดริดเป็นผู้บุกเบิกการวิจัยลูกเห็บยักษ์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) หลังจากที่ลูกเห็บยักษ์หนักประมาณ 3 กิโลกรัมตกในสเปนในขณะที่ท้องฟ้าแจ่มใสนานถึง 10 วัน
ลูกเห็บยักษ์กว่า 50 ลูกที่ได้รับการบันทึกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 มีน้ำหนักตั้งแต่ 0.5-200 กิโลกรัม ลูกหนึ่งที่ตกในประเทศบราซิลหนักถึง 220 กิโลกรัม
ความรู้เกี่ยวกับลูกเห็บยักษ์.
กระบวนการเกิดของลูกเห็บยักษ์ยังเป็นที่สงสัย สันนิษฐานว่าคล้ายกับการเกิดของลูกเห็บ และเกิดในฤดูร้อนขณะที่อากาศแจ่มใส การวิเคราะห์ลูกเห็บยักษ์แสดงองค์ประกอบเข้าคู่กับฝนในบริเวณที่มันตก ไม่ได้มาจากเครื่องบิน เพราะมีการบันทึกว่าเกิดปรากฏการณ์นี้ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์เครื่องบิน ผลการทดสอบแรกบ่งชี้ว่าการผันแปรในช่องว่างโทรโพพอส(ช่องที่อยู่ระหว่างบรรยากาศชั้นโทรโพสเฟียร์กับสตราโตสเฟียร์) สามารถสอดคล้องกับการเกิดลูกเห็บยักษ์ มีบางครั้งผู้เห็นเหตุการณ์ก็คิดว่าเป็นอุกกาบาตเพราะลูกเห็บยักษ์สามารถทำให้เกิดหลุมขนาดเล็กๆ ได้
อี อึน-จู
อี อึน-จู (22 ธันวาคม พ.ศ. 2523 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เกิดที่เมืองกุนซาน มีพี่น้อง 2 คน เป็นชาย 1 หญิง 1 เป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษในการแสดงมาตั้งแต่เธอยังเล็ก ๆ ด้วยความที่เธอเป็นคนรักเสียงเพลง เธอจึงให้ความสนใจกับการเล่นเปียโน จนกลายเป็นความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งของเธอที่ติดตัวมาจนถึงปัจจุบัน เธอจบการศึกษาจาก โรงเรียนอนุบาลและประถมศึกษา Kunsan, โรงเรียนมัธยมศึกษา Glory, มหาวิทยาลัย Dankook
อี อึน-จูเข้าวงการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 จากการเป็นนางแบบ ก่อนที่ในปีเดียวกันเธอจะมีผลงานละครเรื่องแรกในละครของทางสถานีโทรทัศน์ KBS เรื่อง Start หลังจากนั้นในปีต่อ ๆ มาเธอก็มีงานละครเข้ามาอีกมากมาย
ปี พ.ศ. 2542 เป็นปีที่อี อึน-จูเริ่มต้นงานแสดงภาพยนตร์ด้วยบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง Rainbow Trout โดยเธอรับบทเป็น Se Hwa ปี พ.ศ. 2543 เธอก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงนำครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง Virgin Stripped Bare by Her Bachelors ภาพยนตร์ขาว-ดำ ผลงานการกำกับของ ฮองซังซู ในเรื่องนี้เธอรับบทเป็น Soo Jung หญิงสาวที่กำลังเดินทางไปหาแฟนของเธอ Jae Hoon (รับบทโดย Jeong Bo-Seok) โดยภาพยนตร์เรื่องนี้แบ่งเรื่องราวของเขาและเธอออกเป็น 5 ตอน ด้วยการเล่าเรื่องย้อนไปมาในช่วงเวลา 7 วันที่เขาและเธอได้รู้จักกัน ด้วยความลงตัวของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในหลาย ๆ เทศกาลภาพยนตร์ที่ได้เข้าไปฉาย ปี พ.ศ. 2544 เธอกลับมาอีกครั้งกับภาพยนตร์เรื่อง Bungee Jumping of Their Own โดยเธอรับบทเป็น Tae Hee แฟนสาวของ In Woo (รับบทโดย Lee Byeong-Hun) ที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีที่ผ่านมา In Woo เกิดความรู้สึกว่า Tae Hee นั้นได้เกิดมาใหม่แล้วกลายเป็นเด็กนักเรียนชายที่ชื่อ Hyun Bin (รับบทโดย Yeo Hyun-Soo) ลูกศิษย์ในโรงเรียนที่เขาสอนอยู่
ปี พ.ศ. 2547 อี อึน-จูกลับมารับงานภาพยนตร์อีกครั้งใน Au Revoir, UFO โดยเธอได้รับบทเป็น Kyung Woo หญิงสาวที่ตาบอดมาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กหลังจากที่เธอได้เห็น UFO พอโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่เธอก็ได้พบรักกับหนุ่มขี้อาย Sang Hyun (รับบทโดย Lee Beom-Soo) ชายหนุ่มซึ่งมีอาชีพเป็นพนักงานขับรถเมล์ หลังจาก Au Revoir, UFO เข้าฉายได้ไม่นานนัก ภาพยนตร์เรื่องที่สองของเธอในปีนี้ Taegukgi ก็เข้าฉายตามมาติด ๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้เธอได้รับบทเป็น Young Shin แฟนสาวของ Jin Tae (รับบทโดย Jang Dong-Gun) ที่เขาต้องกลับเข้าไปร่วมสงครามอีกครั้งเพื่อช่วยน้องชายของเขา Jin Seok (รับบทโดย Won Bin) ให้กลับมาจากสงครามได้อย่างปลอดภัย เดือนเมษายน อี อึน-จูกลับมารับงานละครอีกครั้งในละครของทางสถานีโทรทัศน์ MBC เรื่อง Fire Bird ในละครเรื่องนี้ อี อึน-จู ได้รับบทเป็น Lee Jin-Eun
อี อึน-จูมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง The Scarlet Letter ร่วมกับ Han Suk-Kyu และ Sung Hyun-Ah โดยอี อึน-จูได้รับบทเป็น Ga Hie หนึ่งในภรรยาสาวของ Ki Hun (รับบทโดย Han Suk-Kyu) The Scarlet Letter
แหล่งข่าวจากเว็บไซต์เกาหลี รายงานว่า เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ตามเวลาประเทศเกาหลี พี่ชายของนางเอกชื่อดังได้พบศพอี อึน-จู ในสภาพที่แขวนคอตายกับราวตากผ้าที่ห้องพักของตัวเอง โดยที่ข้อมือด้านซ้ายมีรอยถูกกรีด ข้างศพพบจดหมายเขียนด้วยรอยเลือดว่า "แม่หนูรักแม่ หนูขอโทษ ความจริงลูกก็อยากทำงาน แต่การมีชีวิตอยู่แสนลำบาก ทั้ง ๆ ที่ใจอยากหาเงินให้ได้มาก"
พี่ชายของนางเอกคนดังได้ให้สัมภาษณ์ว่า เห็นน้องสาวของตนเดินไปมาตั้งแต่ช่วงกลางคืน จนถึงเวลา 06.00 น. ของวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ท่าทางเหมือนคนนอนไม่หลับ แต่ตนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงได้กลับไปนอน จนกระทั่งตื่นมาช่วงเวลา 13.00 น. เห็นห้องของน้องสาวเงียบผิดปกติ และเมื่อได้เปิดประตูห้องไปดู จึงพบว่าน้องสาวได้แขวนคอตายกับราวตากผ้า
"ผมจึงได้โทรไปแจ้งตำรวจ และตำรวจได้นำศพไปชันสูตร พบว่าสาเหตุการตายเกิดจากการแขวนคอตาย ส่วนข้อมือซ้ายที่มีรอยกรีด ตำรวจสันนิษฐานว่า ในตอนแรกคงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการกรีดข้อมือ แต่ทำไม่สำเร็จก็เลยใช้วิธีแขวนคอ แต่ทั้งนี้ตำรวจก็กำลังชันสูตรหาสาเหตุการตายอื่น ๆ ด้วย" พี่ชายของอี อึน-จูกล่าว
นอกจากนี้ตำรวจยังได้กล่าวด้วยว่า ทางครอบครัวของนางเอกสาว ได้ให้การว่า หนังเรื่องล่าสุด "จูฮงคึลชี" (주홍글씨，The Scarlet Letter, พ.ศ. 2547) คู่กับพระเอกสุดฮ็อต ฮันซุกกิว เธอแสดงได้เศร้ามาก ซึ่งในหนังจะมีฉากบนเตียงหวือหวาค่อนข้างเยอะ ซึ่งนางเอกสาวรู้สึกว่าฉากนี้น่าอายมาก ทำให้รู้สึกกดดันและเครียดมาก โดยก่อนหน้านี้ 1 เดือน เธอได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อตรวจสภาพจิตใจ สำหรับสาเหตุการตายตำรวจกำลังหาข้อสรุปที่แน่ชัดอีกครั้งหนึ่ง
สัปปุริสทาน
สัปปุริสทาน หมายถึง ทานของสัตบุรุษ การให้อย่างสัตบุรุษ มีลักษณะสำคัญ 8 อย่างคือ
พรานทะเล เป็นธุรกิจอาหารแช่แข็งพร้อมบริโภค ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547 เป็นของบริษัท พรานทะเล มาร์เก็ตติ้ง ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ บจก ยูเนี่ยนโฟรเซนโปรดักส์ (UFP) ผู้ผลิตอาหารแช่แข็งเพื่อส่งออกมานานกว่า 23 ปี (ในปี พ.ศ. 2551) มีตลาดหลักในอเมริกาและยุโรป ในประเทศไทยออกโฆษณาทางโทรทัศน์ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์น้ำที่ถูกจับขึ้นมาแช่แข็งเข้าสู่ตู้เย็นโดยยังไม่รู้ตัว โดยมุ่งให้ผู้บริโภคซื้อไปทดแทนอาหารทะเลสด ผลิตภัณฑ์ในปัจจุบันได้แก่ อาหารทะเลแช่แข็งพร้อมปรุง อาหารทะเลแช่แข็งพร้อมรับประทาน อาหารพร้อมรับประทาน น้ำจิ้มและซอส
ในปัจจุบันมีอยู่ 150 สาขา ทั้งใน โลตัส บิ๊กซี และท็อป เป็นต้น
ท่าอากาศยานระนอง หรือ สนามบินระนอง  ตั้งอยู่ที่ อ.เมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม มีลานจอดเครื่องบิน 4 ช่อง ทางวิ่งยาว 2,000 เมตร
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานระนอง มีพื้นที่ 4,000 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อชั่วโมง และมีโครงการซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการออกแบบ อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ มีพื้นที่ 20,000 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 1,000 คนต่อชั่วโมง และเมื่ออาคารผู้โดยสารหลังใหม่สร้างเสร็จ อาคารหลังปัจจุบันจะถูกปรับเปลี่ยนเป็น อาคารประทับ และสำนักงานท่าอากาศยาน
สำหรับโครงการก่อสร้างขยายท่าอากาศยานระนอง วงเงินลงทุน 3,530 ล้านบาท จะดำเนินการระหว่างปี 2566-2571 แบ่งการพัฒนาออกเป็น 2 เฟส สำหรับเฟสที่ 1 ปี 2566-2568 วงเงินลงทุน 2,280 ล้านบาท ประกอบด้วยโครงการขยายอาคารที่พักผู้โดยสาร วงเงินลงทุน 1,230 ล้านบาท เพิ่มการรองรับผู้โดยสารให้ได้ 2.8 ล้านคน จากปัจจุบันรองรับได้ 8 แสนคน ,โครงการขยายทาววิ่งรันเวย์ ขนาด 45 x2,000 เมตร เป็น 45 x2,400 เมตร วงเงินลงทุน 750 ล้านบาท เพื่อรองรับอากาศยานขนาด 230 ที่นั่งบินตรงจากเอเชีย
โครงการขยายทางขับขนาน เพื่อเพิ่มความสามารถในการรองรับเที่ยวบินเพิ่มขึ้นเป็น10 เที่ยว/ชั่วโมง จากเดิม 6 เที่ยว/ชั่วโมง ,โครงการขยายลานจอด ให้สามารถรองรับเครื่องบินลำตัวแคบ เช่น B737 หรือ A320 เพิ่มขึ้นเป็น10 ลำ จากเดิม 3 ลำ หรือเครื่องบินลำตัวกว้างได้พร้อมกัน 5 ลำ,โครงการ ขยายลานจอดรถจาก 250 คัน เป็น 500 คันซึ่งจะต้องมีการจัดหาที่ดินเพิ่มเติม 262ไร่ เพื่อนำมาพัฒนา วงเงิน 300 ล้านบาท
ส่วนแผนพัฒนาเฟสที่ 2 จะใช้วงเงินลงทุนอีก 1,250 ล้านบาท ดำเนินการระหว่างปี 2568-2571ได้แก่การขยายความยาวทางวิ่งจาก 2,400 เป็น 2,990 เมตร และก่อสร้างทางขับขนานเส้นใหม่ และก่อสร้างพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง หัวทางวิ่ง
ท่าอากาศยานระนอง รองรับเที่ยวบินจากกรุงเทพมหานคร (ดอนเมือง) ปัจจุบันมีให้บริการ 2 สายการบิน คือสายการบินนกแอร์ และไทยแอร์เอเชีย และสายการบินไทยสมายล์จะทำการเปิดเส้นทางบิน กรุงเทพฯ(สุวรรณภูมิ)-ระนอง ในเร็วๆนี้
ดอกบัวคู่
ดอกบัวคู่ เริ่มกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยเริ่มแรกเป็นห้างขายสมุนไพรเล็กๆ ที่ผลิตและจัดจำหน่ายยาสมุนไพร และหลังจากนั้น บุญกิจ ลีเลิศพันธ์ผู้ก่อตั้ง เห็นว่าในประเทศไทยยังไม่มีผู้ผลิตรายใดที่ผลิตยาสีฟันสมุนไพรขึ้นมา จะมีแต่ยาสีฟันที่นำเข้ามาจากต่างประเทศเท่านั้น และยาสีฟันที่เป็นสมุนไพรล้วน จะมีราคาสูง จึงผลิตยาสีฟันที่ผลิตจากสมุนไพรของไทยกว่า 10 ชนิด ใช้ชื่อว่า ยาสีฟันสมุนไพรดอกบัวคู่ ภาพใต้สโลแกนที่ว่า "ดอกบัวคู่ ความบริสุทธิ์จากธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์ที่ผู้ใช้บอกต่อ"
ในช่วงแรกได้ใช้หน่วยรถขนาดเล็กกระจายไปตามจุดสำคัญต่าง ๆ ขายถึงมือผู้บริโภคโดยตรง และฝากขายกับร้านค้าทั่วไปควบคู่กันเกือบทั่วประเทศ และมีสื่อโฆษณาทางวิทยุเอเอ็มจนเป็นที่รู้จัก ต่อมาขยายตลาดไปสู่จีน เวียดนาม กัมพูชา ลาว และในตะวันออกกลาง และกำลังขยายตลาดไปสู่ประเทศในยุโรป ได้แก่ อิตาลี เยอรมนี อังกฤษ
สินค้าของดอกบัวคู่ในปัจจุบัน ยังแตกสาขาไปยัง สบู่, แชมพูสมุนไพร รวมถึงเครื่องดื่มรังนกด้วย
ยาสีฟันสมุนไพรดอกบัวคู่
อาณานิคม
ในทางการเมืองและประวัติศาสตร์ อาณานิคม  หมายถึงดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมทางการเมืองของรัฐๆหนึ่ง ไม่มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง
อาณานิคมสามารถเกิดขึ้นได้จาก 2 กรณีคือ กรณีแรกคือการจัดตั้งอาณานิคม ในอดีต เจ้าอาณานิคมมักส่งคณะบุกเบิกไปตั้งอาณานิคมในดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ กรณีที่สองคือการเข้ายึดครองดินแดนซึ่งเดิมอาจเคยเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์ของตนเองมาก่อน หรืออาจมีชนพื้นเมืองอาศัยอยู่ก่อน อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์หลักของการมีอาณานิคม คือการแสวงหาทรัพยากรและผลประโยชน์ป้อนแก่แผ่นดินบ้านเกิดของเจ้าอาณานิคมที่เรียกว่า "แผ่นดินแม่"
อาณานิคมไม่เหมือนกับ รัฐหุ่นเชิด หรือ รัฐบริวาร เนื่องจากอาณานิคมไม่ได้มีฐานะเป็น รัฐ จึงไม่มีจุดยืนในเวทีระหว่างประเทศ เนื่องจากฝ่ายบริหารสูงสุดของอาณานิคม ยังคงต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของแผ่นดินแม่ ในปัจจุบัน อาณานิคมที่มีอยู่ทั้งหมดเป็นอาณานิคมโพ้นทะเล รัฐบาลกลางบางประเทศ อาจยินยอมให้อาณานิคมมีรัฐบาลเป็นของตนเองซึ่งเป็นการลดภาระของรัฐบาลกลาง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า รัฐบาลอาณานิคมจะดูแลทุกอย่างภายในอาณานิคม ด้านกฎหมาย, การคลัง, กลาโหม, ต่างประเทศ ยังคงถูกกำหนดจากรัฐบาลกลาง
พรรควิทรรภราชยะ
พรรควิทรรภราชยะ  เป็นพรรคการเมืองในรัฐมหาราษฏระในประเทศอินเดีย มีเป้าหมายเพื่อแยกรัฐวิทรรภะที่อยู่ทางตะวันออกของรัฐมหาราษฏระออกไปตั้งเป็นรัฐใหม่ ผู้นำพรรคคือพันวาริลัล ปุโรหิต ในการเลือกตั้งโลกสภา พ.ศ. 2547 ปุโรหิตลงสมัครรับเลือกตั้งในนาคปูร์ ได้คะแนนเสียง 3.52% ตัวแทนอีกคนของพรรคคือ เกเศาเรา เศนเท ที่ลงสมัครในรามเตก ได้คะแนนเสียง 1.4% ปุโรหิตเป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ชื่อ หิตวทะ ซึ่งกล่าวอ้างว่าเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่มีผู้อ่านมากที่สุดในนาคปูร์
พรรคโคณฑวานาคณตันตระ
พรรคโคณฑวานาคณตันตระ  ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 เพื่อเรียกร้องสิทธิของชาวคอนทิและจัดตั้งรัฐโคณฑวานาในภาคกลางของอินเดีย ผู้นำพรรคคือ สิงห์ มัรกัม ในการเลือกตั้งสภาวิธันในรัฐอุตรประเทศ พ.ศ. 2545 ส่งผู้สมัคร 8 คน ได้รับเลือกตั้ง 1 คน ส่วนการเลือกตั้งสภาวิธัน รัฐอุตรประเทศ พ.ศ. 2546 ส่งผู้สมัคร 61 คน ได้รับเลือกตั้ง 3 คน และในการเลือกตั้งสภาวิธันของรัฐฉัตตีสครห์ ส่งผู้สมัคร 41 คน แต่ไม่ได้รับเลือก
ในการเลือกตั้งโลกสภา พ.ศ. 2547 พรรคส่งผู้สมัครในรัฐมัธยประเทศ ฉัตตีสครห์ พิหาร อุตรประเทศ และ มหาราษฏระ
แนวร่วมกู้ชาติแห่งชัมมูและกัษมีระ
แนวร่วมปลดปล่อยชัมมูและกัษมีระ (Jammu Kashmir Liberation Front) ก่อตั้งโดย อมานุลลอห์ ข่านและมักบูล ภัท เป็นองค์กรชาตินิยมของกัษมีระ ก่อตั้งที่เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 และมีการตั้งสาขาตามเมืองต่างๆของอังกฤษ รวมทั้งประเทศอื่นในยุโรป สหรัฐอเมริกาและตะวันออกกลางภายในสองปี ใน พ.ศ. 2529 มีการตั้งสาขาในดินแดนกัษมีระของปากีสถาน (อาซัด กัษมีระ) และปากีสถาน ใน พ.ศ. 2530 มีการตั้งสาขาในกัษมีระของอินเดีย (รัฐชัมมูและกัษมีระ)
แนวร่วมนี้เป็นองค์กรก่อการร้ายองค์กรแรกในกัษมีระ มีเป้าหมายเพื่อเรียกร้องให้มีการปลดปล่อยส่วนของอินเดียที่เคยเป็นราชอาณาจักรโทคระของชัมมูและกัษมีระที่มีอยู่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2490 แนวร่วมนี้อ้างว่าพวกเขาไม่ใช่องค์กรอิสลามแต่เน้นที่ความเป็นชาติ และต่อต้านการยึดครองของทั้งปากีสถานและอินเดีย ความรุนแรงหลักที่กลุ่มนี้ก่อขึ้น ได้แก่การลอบสังหาร รวันทรา มหาเตร ชาวอินเดีย ในลอนดอนและการจี้เครื่องบินหลายครั้ง
การแยกตัวและการรวมตัวกันใหม่.
กลุ่มนี้มีการแยกตัวออกไปนำโดยยาซิน มาลิก ไปเป็นแนวร่วมปลดปล่อยชัมมูและกัษมีระ (ยาซิน มาลิก) ซึ่งเป็นกลุ่มที่ออกมาปฏิเสธความรุนแรง ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ในขณะที่กลุ่มดั้งเดิมของอมานุลลอห์ ข่าน ยังคงใช้ความรุนแรงต่อไป ใน พ.ศ. 2548 อินเดียยอมให้ ยาซิน มาลิกเข้าสู่ปากีสถานได้เป็นครั้งแรก ผู้นำของขบวนการทั้งสองคือมาลิกและข่านมีโอกาสพบกันในปากีสถานเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 ทั้งสองกลุ่มเริ่มเจรจาที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งอย่างไรก็ตามในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 มีสมาชิกอาวุโสของขบวนการแยกตัวออกมาจากกลุ่มของยาซัน มาลิก และออกมาตั้งขบวนการใหม่ภายใต้การนำของฟารุก ซิดดิกี
ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ยาซิน มาลิกเรียกร้องให้เลิกใช้ความรุนแรงและหันมาใช้สันติวิธีสำหรับปัญหากัษมีระ กลุ่มของมาลิกยอมรับชาวฮินดูกัษมีระให้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมกัษมีระและสิทธิของพวกเขาที่จะกลับมาสู่ดินแดน ในขณะที่ฝ่ายของข่านยังคงใช้ความรุนแรงเพื่อปลดปล่อยกัษมีระต่อไป
แนวร่วมกู้ชาติแห่งชัมมูและกัษมีระ (ยาซิน มาลิก)
แนวร่วมกู้ชาติแห่งชัมมูและกัษมีระ (ยาซิน มาลิก) (Jammu Kashmir Liberation Front (Yasin Malik)) เป็นกลุ่มที่แยกตัวออกมาจากแนวร่วมกู้ชาติแห่งชัมมูและกัษมีระ นำโดยยาซิน มาลิก เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนที่ต้องการจัดตั้งรัฐเอกราชสหภาพกัษมีระจากดินแดนที่ถูกปกครองโดยปากีสถานและอินเดีย ปฏิเสธการต่อสู้ด้วยความรุนแรงตั้งแต่ พ.ศ. 2538 กลุ่มนี้สนับสนุนการกลับมาของชาวฮินดูกัษมีระและการต่อสู้แบบสันติวิธี ได้รับความนิยมมากกว่ากลุ่มดั้งเดิมของอมานุลลอห์ ข่าน ใน พ.ศ. 2548 มีการเปลี่ยนแปลงผู้นำของกลุ่มหลังจากมาลิกเข้าพบประธานาธิบดีของอินเดีย โดยหัวหน้าใหม่คือ ฟารุก ซิดดิกี ทำให้ความนิยมของกลุ่มลดลง
วังบ้านหม้อ
วังบ้านหม้อ ตั้งอยู่ริมถนนอัษฎางค์ ริมคลองคูเมืองเดิม ฝั่งตรงข้ามกับ ศาลเจ้าพ่อหอกลอง เดิมเป็นวังประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเจ้าจอมมารดาศิลา ซึ่งเป็นต้นราชสกุล กุญชร นับตั้งแต่ได้เข้ารับราชการที่กรมม้า และกรมคชบาล กรมพระพิทักษเทเวศร์ ได้ประทับอยู่ที่ วังบ้านหม้อมาจวบจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
วังบ้านหม้อมีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 3-5) ปัจจุบันวังบ้านหม้อตกอยู่ในความครอบครองของ หม่อมหลวงแฉล้ม กุญชร ธิดาคนที่ 27 ของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ปัจจุบันเหลือเพียงท้องพระโรง ศาลาท้องพระโรง และเก๋งด้านหน้าท้องพระโรง อันเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีมานับตั้งแต่สร้างวัง
ขาลิสถาน
ขาลิสถาน ( ; อักษรคุรมุขี: ਖਾਲਿਸਤਾਨ ; อักษรชาห์มุขี: ًًخالستان) หมายถึงดินแดนแห่งความบริสุทธิ์ เป็นชื่อของดินแดนที่ต้องการก่อตั้งเป็นรัฐชาติ นำโดยชัคชิต สิงห์ เฉาหัน ผู้นำของสาธารณรัฐสิกข์ขาลิสถาน เป็นความต้องการรวมจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน เข้ากับรัฐปัญจาบของอินเดีย และรวมผู้พูดภาษาปัญจาบทั้งหมดให้เป็นเอกภาพ การต่อสู้เพื่อก่อตั้งรัฐนี้นำโดยขบวนการขาลิสถาน ซึ่งเป็นขบวนการที่สำคัญของชาวสิกข์ในอินเดีย
ในช่วง พ.ศ. 2513 – 2523 ขบวนการเริ่มต่อสู้เพื่อก่อตั้งรัฐสิกข์ชื่อขาลิสถานแต่ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนน้อยเพราะชาวสิกข์ส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการจัดตั้งรัฐสิกข์ต่างหาก
ดินแดนที่จะจัดตั้งเป็นรัฐขาลิสถานประกอบด้วยจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน รัฐปัญจาบของอินเดีย และบางส่วนของรัฐข้างเคียงคือรัฐหรยาณาและรัฐหิมาจัลประเทศ
โอ บอง แปง
โอ บอง แปง (Au Bon Pain) เป็นร้านอาหาร/คาเฟ่ ประเภท เบเกอรี่ และเครื่องดื่ม ก่อตั้งโดย หลุยส์ เคน ในปี 1978 ในสหรัฐ ด้วยแนวคิดที่ต้องการทำเบเกอรี่สำหรับคนทำงาน นักเรียน นักท่องเที่ยว หรือคนที่เดินทางผ่านไปผ่านมาได้เข้ามานั่งพักหรือพบปะพูดคุย เน้นทั้งอาหาร กาแฟ และน้ำผลไม้ไปพร้อมๆกัน จากนั้นก็ขยายสาขาไปทั่วสหรัฐ และจัดตั้งเป็นบริษัท ABP Corporation
สำหรับในประเทศไทย เริ่มเข้ามาเปิดสาขาในไทยเมื่อปี 1997 โดยในปี 2007 มีจำนวนสาขา 36 สาขาทั้งในศูนย์การค้าและโรงพยาบาล เป็นที่สองรองจากในสหรัฐที่มีกว่า 200 สาขา และรองจากประเทศไทยคือไต้หวันและเกาหลีใต้ซึ่งมีเพียง 4 และ 3 สาขาเท่านั้น
สัดส่วนประเภทยอดขายของโอ บอง แปง (by category) จากทั้งหมด 36 สาขา ในประเทศไทย (ข้อมูล กันยายน 2550) เครื่องดื่ม 35%, แซนด์วิช 25%, เบเกอรี 20%, สลัด 7% และซุป 3%
Au Bon Pain
ฟูจิ กรุ๊ป
ฟูจิ กรุ๊ป (Fuji Group) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ ฟูจิ ซูชิซึคิจิ และโคโค่อิชิบันยะ
ร้านอาหารฟูจิ เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น โดยคุณทานากะ ชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางเข้ามาประเทศไทย ร่วมมือกับพรรคพวกเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นขึ้น ร้านแรกชื่อ "ไทยซึคิจิ" เป็นร้านที่เปิดเพื่อบริการลูกค้าชาวญี่ปุ่นด้วยกันเองเป็นหลัก ซึ่งประสบความสำเร็จดี จากนั้นคุณทานากะยังร่วมหุ้นเปิดร้าน "ชินไดโกกุ" ขึ้นอีกที่ย่านสวนลุม ซึ่งเป็นที่ตั้งของตึกอับดุลลาฮิมในปัจจุบัน ภายหลังได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านอโศก นอกจากนั้นยังเปิด "โกเบ" ที่ย่านสยามสแควร์
จากนั้นคุณทานากะจึงเปิดร้านอาหาร "ฟูจิ" เริ่มเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยร้านแรกเปิดบริการที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว ธุรกิจร้านฟูจิเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง เนื่องจากผู้บริโภคเลือกทางของที่คุ้มค่าเงินที่สุด
ในช่วง พ.ศ. 2562 ฟูจิ กรุ๊ปมีร้านฟูจิ 105 สาขา มีร้านซูชิซึคิจิ (Sushi Tsukiji) บนถนนสีลมอีก 1 สาขา และซื้อแฟรนไชส์ร้านโคโค่อิชิบันยะ ข้าวหน้าแกงกะหรี่จากญี่ปุ่น โดยเปิดได้ 25 สาขา
นอกจากธุรกิจร้านอาหารแล้ว บริษัทยังได้ลงทุนเปิดบริการโรงแรมทนาบูติก บนเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในประเทศญี่ปุ่นยังดำเนินธุรกิจร้านอาหารไทย ชื่อ ร้านบางกอกคิทเช่น ดำเนินธุรกิจโรงแรมฮิบิย่าซิตี้ ที่กรุงโตเกียว และร้านอาหารฝรั่งเศส ชื่อบราสซารี
หนองบัวบาน
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537)
สามก๊ก  เป็นละครโทรทัศน์จีนดัดแปลงจากนวนิยายคลาสสิกในชื่อเดียวกันโดยล่อกวนตง ผลิตโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (ซีซีทีวี) ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 จำนวน 84 ตอน ความยาวประมาณตอนละ 45 นาที เป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ที่มีทุนสร้างสูงที่สุดในเวลานั้น ใช้เวลาถ่ายทำมากกว่า 4 ปี โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 มีทีมงานและนักแสดงรวมกันมากกว่า 400,000 คน รวมถึงทหารจากกองทัพปลดปล่อยประชาชนในกองทัพภาคปักกิ่ง, หนานจิงและเฉิงตู บทสนทนาบางส่วนที่พูดโดยตัวละครถูกดัดแปลงจากนวนิยายโดยตรง มีฉากแสดงการสู้รบขนาดใหญ่ เช่น ยุทธการที่กัวต๋อ, ผาแดงและอิเหลง เมื่อออกอากาศในจีน สามารถทำเรตติ้งในจีนได้ 47%
ละครโทรทัศน์แบ่งออกเป็นห้าภาค โดยแต่ละภาคมีผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับที่แตกต่างกัน
เนื่องจากละครโทรทัศน์ใช้เวลาถ่ายทำนานถึงสี่ปี จึงมีหลายกรณีที่ (1) นักแสดงหลายคนแสดงเป็นตัวละครตัวเดียวกัน หรือ (2) นักแสดงคนเดียวแสดงเป็นตัวละครหลายตัว ตัวอย่างของกรณี (1) ตัวละคร เตียวเลี้ยว แสดงโดย ชู เชาหัว ในตอนที่ 12, จาง ยาคุน ในตอนที่ 39 และ หวัง เว่ยกั๋ว ในตอนที่ 54 เฉิน จื่อฮุย เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของกรณี (2) เพราะเขาแสดงเป็นตัวละครสี่ตัว โดยนายพลจากวุยก๊ก, จ๊กก๊กและง่อก๊ก (เคาทู, เลียวฮัว และ ไทสูจู้) และขุนพลเปาสิ้น อีกสองตัวอย่างที่เด่นชัดของกรณี (2) คือ วู เสี่ยวตงและหง ยูโจว โดยวูแสดงเป็น ซุนเกี๋ยน ในตอนที่ 5 และ ซุนกวน ตั้งแต่ตอนที่ 30 เป็นต้นไป ส่วนฮ่องแสดงเป็น อ้วนเสี้ยว ในตอนที่ 5 และ จิวยี่ ตั้งแต่ตอนที่ 9 เป็นต้นไป
เพลงประกอบละครโทรทัศน์แต่งโดย กู่ เจี้ยนเฟิง  และ ลี่ ยี้ติ้ง  เนื้อร้องของบางเพลงนั้นนำมาจากบทประพันธ์จีนโบราณยุคต่างๆ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นบทประพันธ์ที่อยู่ในนิยายต้นฉบับ และอีกส่วนหนึ่งก็เป็นบทกวีของบุคคลในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กจริงๆ
เมื่อออกอากาศครั้งแรกในจีน ทำเรตติ้งได้ 47%
ละครโทรทัศน์ชุดนี้ออกอากาศในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อกลางปี พ.ศ. 2537 ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยบริษัทมีเดีย ออฟ มีเดียส์ ต่อมาออกอากาศทางวาไรตี้ แชนแนล ของเอ็มวีทีวี, ไทยพีบีเอส, สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา (ใช้ชื่อว่า สามก๊ก ฉบับนักบริหาร) เมื่อปี พ.ศ. 2551 และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2562 ลิขสิทธิ์การจัดจำหน่ายวีดิทัศน์ของละครโทรทัศน์ชุดนี้ในประเทศไทย คือบริษัท มูฟวี่โฮมวิดีโอ จำกัด
โซ นยอ ชี แด
สามก๊กฉบับละครโทรทัศน์
ถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันออก
ยุทธการกัวต๋อ
พระเจ้าอินโจ
พระเจ้าอินโจ ( ค.ศ. 1595 - ค.ศ. 1649) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 16 (ค.ศ. 1623 - ค.ศ. 1649) แห่งราชวงศ์โชซ็อน ได้รับราชบัลลังก์มาจากการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก หรือ "ซออิน"  จากเจ้าชายควังแฮในค.ศ. 1623 ในรัชสมัยของพระเจ้าอินโจขุนนางฝ่ายตะวันตกขึ้นมามีอำนาจ และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่มีความเปลี่ยนแปลงของจีนจากราชวงศ์หมิงสู่ราชวงศ์ชิง พระเจ้าอินโจและขุนนางฝ่ายตะวันตกดำเนินนโยบายสนับสนุนราชวงศ์หมิงและต่อต้านราชวงศ์ชิง จนเป็นเหตุให้เกิดการรุกรานเกาหลีของแมนจูสองครั้งได้แก่ ค.ศ. 1627 และ ค.ศ. 1636-37 ซึ่งผลออกมาอาณาจักรโจซอนพ่ายแพ้ต่อพวกแมนจูและตกเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์ชิง
รัฐประหารพระเจ้าอินโจ.
พระเจ้าอินโจ เดิมพระนามว่า เจ้าชายนึงยาง  เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ของเจ้าชายจองวอน  ซึ่งเจ้าชายจองวอนนั้นเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม เนื่องจากพระสนมอินบินเป็นพระสนมองค์โปรดของพระเจ้าซอนโจ พระเจ้าซอนโจจึงมีพระประสงค์จะให้พระโอรสของสนมอินบินได้ขึ้นเป็นกษัตริย์โชซ็อนต่อจากพระองค์ แต่ทว่าในขณะนั้นมีรัชทายาทอยู่แล้วคือเจ้าชายควังแฮ ดังนั้นในรัชสมัยของเจ้าชายควังแฮ เจ้าชายจองวอนและพระโอรสจึงเป็นที่เพ่งเล็งอยู่เสมอ ใน ค.ศ. 1615 พระอนุชาของเจ้าชายนึงยางคือ เจ้าชายนึงชัง  ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าควังแฮและถูกสำเร็จโทษด้วยยาพิษ