pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดลิเมล์วันจันทร์ เช่น จำเลยรัก (ระหว่างปีพุทธศักราช 2504 - 2405) , ผู้หญิงมือสอง ,ไพรพิศวาส (ระหว่างปีพุทธศักราช 2521 - 2522) สุดสายป่าน (ระหว่างปีพุทธศักราช 2521 - 2522) หลังจากได้รับการตอบรับอย่างสูงจากผู้อ่านเรื่อง ‘ม่านบังใจ’ จนทำให้มีภาคสมบูรณ์ของเรื่องคือ ‘หัวใจรัก’ (ระหว่างปีพุทธศักราช 2504 - 2505) เป็นต้น
สตรีสาร ได้แก่ เสี้ยนชีวิต (ในปีพุทธศักราช 2514)
แม่ศรีเรือน ได้แก่ ในมือมาร (ในปีพุทธศักราช 2504) , อสรพิษดำ (แรงอาถรรพ์) (ในปีพุทธศักราช 2516) เป็นต้น
นอกจากนี้ยังเขียนให้กับนิตยสารอื่น ๆ เช่น ลลนา , ขวัญดาว , ศรีสยาม เป็นต้น
มีผลงานเป็นที่นิยมแพร่หลายมากมาย เช่น ‘จำเลยรัก’ ที่โด่งดัง (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง ละคร 5 ครั้ง) , ‘สุดสายป่าน’ (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 3 ครั้ง) , ‘ตำรับรัก’ (ถูกสร้างเป็นละคร 4 ครั้ง) , ‘พระเอกในความมืด’ (ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง) , ‘เงาอโศก’ (ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง) , ‘ฝันเฟื่อง’ (ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง) , กำแพงเงินตรา (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง) , ‘เงาใจ’ (ถูกสร้างเป็นละคร 2 ครั้ง) ฯลฯ
จากนั้นมาชื่อของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา โด่งดังก้องฟ้าในยุควรรณกรรม ‘พาฝัน’ มีผู้อ่านติดนวนิยายของเธอมากมายในฐานะ ‘ราชินีนวนิยายพาฝัน’ ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
ชูวงศ์ ฉายะจินดา หยุดเขียนนวนิยายไปยาวนาน นับตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2521 เมื่อเดินทางไปพำนัก ณ นครเมลเบริร์น ประเทศออสเตรเลีย ทิ้งผลงานให้ผู้อ่านตามรอยไว้เกือบ 70 เล่ม ซึ่งนับเวลาเธอหายไปจากงานเขียนเป็นเวลา 20 ปี จนกระทั่งปีพุทธศักราช 2540 เธอได้กลับเข้าสู่วงวรรณกรรมอีกครั้งตามคำชักชวนของสุภัทร สวัสดิ์รักษ์ อดีตบรรณาธิการอาวุโสนิตยสาร ‘สกุลไทย’ รายสัปดาห์ เริ่มเขียนนวนิยายดังนี้
ชูวงศ์ ฉายะจินดา กล่าวว่า การที่กลับมาเขียนนวนิยายอีกครั้ง ด้วยเหตุผลเดียวคือ เกิดมาเป็นคนไทย นับถือศาสนาพุทธและอายุสูงปูนนี้ จึงขเอฝากข้อคิดบางประการเพื่อให้คนรุ่นใหม่ในสังคมจะได้ไม่ลืมหลักธรรมเก่า ๆ โดยใช้นวนิยายที่ให้ทั้งความบันเทิงและข้อคิดเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดประสบการณ์และบอกเล่าเรื่องราวต่า ๆ ผ่านมุมมองของผู้หญิงที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาคนหนึ่ง
การชันสูตร
โพรสตาแกลนดินส์
ฮิปฮอปไทย
ฮิปฮอปในประเทศไทย  เป็นเพลงฮิปฮอปที่ผลิตในประเทศไทย ฮิปฮอปของไทยแตกต่างจากอเมริกันฮิปฮอป ไม่เพียงแต่เสียงและภาษาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวัฒนธรรมที่ใช้ทำดนตรีด้วย
ฮิปฮอปเริ่มแร็ปในประเทศไทย.
ดนตรีแร็ปได้เข้าสู่วงการเพลงของไทยในช่วงราวปี 2520 - 2530 ซึ่งเป็นช่วงสีสันทางดนตรีไทย และก่อกำเนิดค่ายเล็กค่ายย่อยมากมาย อาทิ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น คีตา เรคคอร์ดส โดยเพลงแร็พไทยช่วงแรกจะใช้คำกลอนมาเรียบเรียงให้สมานสัมพันธ์สำบัดสำนวนให้ดูคล้องจอง อาทิเช่น มันแปลกดีนะ เรวัต พุทธินันทน์ (พ.ศ. 2529) , ปาก โดมิแนนท์ (วงดนตรี) เบื่อคนบ่น ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ (พ.ศ. 2528) และหมูแข้งทอง ของแตงโม (พ.ศ. 2528)
แต่ฮิปฮอปในไทยเริ่มเป็นกระแสหลักเมื่อราวๆปี 2534-2538 โดยมี เจตริน วรรธนะสิน (จากค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่) ชุด จ เ-ะ-บ ในปี 2534 ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง (จากค่าย อาร์เอส), ในชุดทัช ธันเดอร์เมื่อปี 2534 , วง TKO (จากค่าย คีตา เรคคอร์ดส) ในชุด ORIGINAL THAI RAP เมื่อปี 2536 รวมไปถึง โจอี้ บอย จากศิลปินฮิปฮอป จากค่าย เบเกอรี่มิวสิค ที่แยกตัวจาก aa crew (ในเวลาต่อมาสมาชิกบางส่วนคือ ไทยเทเนี่ยม) มาเป็นศิลปินฮิปฮอป เมื่อปี พ.ศ. 2538 ในชุด Joey boy จนเกิดมีศิลปินฮิปฮอปเป็นดอกเห็ดในเวลานั้นอาทิ วง newschool ที่มีเพลงฮิตอย่างฟ้าจ๋าฟ้า , อะลาดิน (วงดนตรี) ฯลฯ
ดนตรีแร็ป-ฮิปฮอปเริ่มประสบความสำเร็จมากขึ้นในปี 2538 เมื่อโจอี้ บอย หรือ อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต ได้ออกอัลบั้ม โจอี้ บอย ซึ่งเป็นเพลงแร็ปทั้งอัลบั้มเป็นชุดแรกให้กับค่ายเบเกอรี่ มิวสิก ประจวบเหมาะกับที่กระแสดนตรีในเมืองไทยได้เริ่มออกจากกระแสหลักไปสู่แนวอิสระ ทำให้เพลงแร็ปได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ต่อมาโจอี้ บอย ยังได้ก่อตั้งค่ายเพลงก้านคอคลับ ที่มีศิลปินฮิปฮอปชื่อดังอย่าง บุดด้า เบลส สิงห์เหนือเสือใต้ ฯลฯ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้เกิดวงแร็ปเปอร์หน้าใหม่ ชื่อ ไทยเทเนี่ยม (ประกอบด้วยสมาชิก ขันเงิน เนื้อนวล จำรัส ทัศนละวาด และปริญญา อินทชัย) เป็นกลุ่มเพื่อนที่รวมตัวกันที่นิวยอร์ก และมีเอกลักษณ์จากทรงผมและการแต่งตัวที่เต็มไปด้วยเครื่องประดับ ต่อมาวงไทเทเนี่ยมได้เข้าไปอยู่ในค่ายสนามหลวงในเครือของจี เอ็ม เอ็ม แกรมมี่ ที่มีเพลงฮิตอย่างเพลง “ทะลึ่ง” (พ.ศ. 2548) “Love for my city” (พ.ศ. 2557) “บ่องตง” (พ.ศ. 2559) ฯลฯ จนกลายเป็นขวัญใจแฟนเพลงวัยรุ่นไทยที่ชื่นชอบเพลงแร็ปจนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังมีศิลปินแร็ปสไตล์ไทยอย่าง ปู่จ๋าน ลองไมค์ หรือพิษณุ บุญยืน ศิลปินแร็ปเปอร์ชื่อดังที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ พ.ศ. 2554 จนถึงปัจจุบัน ก็ได้ออกเพลงแร็ปที่โด่งดังอย่าง “นางฟ้าจำแลง” “ตราบธุลีดิน” “แลรักนิรันดร์กาล” “สะพานไม้ไผ่” “มณีในกล่องแก้ว” รวมถึงวงดนตรีและศิลปินแร็ปที่เกิดขึ้นอีกมากมาย เช่น Southside, Snoopking, Illslick, J$R, Chitswift ฯลฯ สิ่งที่น่าสนใจคือ ศิลปินหรือวงแร็ปเหล่านี้หลายคนทำงานเพลงทั้งใต้ดินและบนดิน
ศิลปินแร็ปไทยกลุ่มใต้ดินจัดว่ามีความสำคัญต่อการพัฒนาดนตรีแร็ปในประเทศไทย เนื่องจากเป็นการรวมตัวกันของศิลปินแร็ปที่มีความสามารถ มีแนวคิดทางดนตรีที่ต้องการบรรยายความรู้สึกถึงปัญหาต่างๆ ของสังคมไทย ทั้งเศรษฐกิจ การเมือง การทุจริต ความเหลื่อมล้ำ ความรุนแรง เรื่องชู้สาวและประเด็นทางเพศ ความอยุติธรรมในสังคม ที่ไม่สามารถบอกด้วยเสียงเพลงบนดินได้ ด้วยเนื้อหาคำพูดที่รุนแรง ใช้คำหยาบและเกี่ยวข้องกับสังคม การเมืองการปกครองของไทย ดังนั้นกลอนเพลงแร็ปและแนวดนตรีจึงค่อนข้างมีความแปลกใหม่และสร้างสรรค์ทั้งด้านเนื้อเพลงและจังหวะดนตรีที่หลากหลาย เพื่อสะท้อนปัญหาหรือความจริงของสังคมไทยขณะนั้น
วงการแร็ปใต้ดินยังเป็นวงการที่มีการแข่งขันสูง เพราะรวมเหล่านักแร็ปไทยระดับแนวหน้าไว้จำนวนมากหนึ่งในนั้นคือ ดาจิม หรือ สุวิชชา สุภาวีระ ศิลปินแร็ปใต้ดินยุคแรกที่เป็นที่รู้จักของคนไทย ดาจิมสร้างชื่อจากอัลบั้มสองชุด คือ Hip Hop Underworld ปีพ.ศ. 2543 ในค่าย N.Y.U. ที่เขาดูแลเอง และอัลบั้ม Hip Hop Above the Law ที่มียอดขายในวงการใต้ดินถึง 8,000 ชุด แต่สุดท้ายดาจิมถูกตำรวจจับเนื่องจากเนื้อหาของเพลงอัลบั้มชุดที่สองมีเนื้อหาหยาบคายและไปในทางลากมกอนาจาร ก่อนที่เขาจะย้ายไปอยู่ในค่ายจีนี่ เรคคอร์ด และออกอัลบั้มชุดแร็ปไทย พ.ศ. 2545 และ Twilight Zone และย้ายไปอยู่ค่าย Masscotte Entertainment ตามลำดับ
นอกจากดาจิมแล้ว ยังมีศิลปินแร็ปใต้ดินที่มีชื่อเสียงอีกมากมายเช่น ณัฐวุฒิ ศรีหมอก หรือ ฟักกลิ้งฮีโร่ ศิลปินเครายาวร่างยักษ์ผู้มีฝีมือในการแต่งเพลงและร้องแร็ปอย่างช่ำชอง ผลงานของฟักกลิ้งฮีโร่ปรากฏทั้งบนดินและใต้ดิน เพลงแร็ปใต้ดินหรือ Lost Tapes ของเขาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Rapway สยามประเทศ ชู้รัก แร็ปตุ๊ด (รักนวลสงวนตัว) ฯลฯ ฑิฆัมพร เวชไทยสงค์ หรือ อิลสลิก (Illislick) แร็ปเปอร์ใต้ดินชื่อดังอีกคนที่สร้างเอกลักษณ์ของตัวเองในสไตล์ Slow Jam และได้ออกอัลบั้มชื่อ No Apologies (พ.ศ. 2557) ศิลปินวง CP สมิง แร็ปเปอร์ใต้ดินจากยะลาที่ได้รับความนิยมมากในขณะนี้ ด้วยเอกลักษณ์การแร็ปที่เป็นมืออาชีพ รวดเร็วกระฉับ เพลง “เพื่อนตาย” (พ.ศ. 2547) ของ CP สมิงมียอดวิวในยูทูบถึงสิบล้านวิว ส่วนศิลปินแร็ปใต้ดินกลุ่ม RAD หรือ Rap Against Dictatorship กับผลงาน เพลง“ประเทศกูมี” (พ.ศ. 2561) ก็นับเป็นกลุ่มศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุดตอนนี้ โดยมียอดวิวในยูทูบมากถึงเกือบสี่สิบล้านวิว
แร็ป-ฮิปฮอปต่อสังคมไทย.
สิ่งที่ทำให้ดนตรีแร็ปในประเทศไทยเป็นเริ่มที่นิยมนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของกระแสหรือค่านิยมจากการรับวัฒนธรรมดนตรีแร็ป-ฮิปฮอป จากสหรัฐอเมริกามาในยุค 90s แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งจะเห็นได้ว่า ความเป็นดนตรีแร็ปและเอกลักษณ์ในตัวดนตรีมีเสน่ห์ดึงดูดใจผู้คนเป็นอย่างมาก ด้วยรูปแบบเพลง จังหวะสไตล์ต่างๆ เนื้อหาและภาษาที่ให้อิสระศิลปินในการจินตนาการ และใช้ความคิดสร้างสรรค์สร้างกลอนด้นเป็นบทกวีและบทเพลง ปัจจัยเหล่านี้มีส่วนอย่างมากที่ทำให้คนไทยให้ความสนใจแนวดนตรีชนิดนี้มากขึ้น
เสน่ห์ของดนตรีแร็ปที่สำคัญคือการมีรากฐานมาจากการเล่าเรื่องชีวิต ปัญหาของสังคม ความรุนแรง ยาเสพติด และความไม่ยุติธรรม การเสพดนตรีแร็ปจึงเปรียบเสมือนการที่ได้พูดได้ฟังสิ่งที่เป็นจริง โดยใช้เสียงเพลงปลดปล่อยตัวเองออกจากสังคมที่เราถูกปิดกั้น และนี่จึงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เพลงแร็ปได้รับความนิยมมากขึ้นในประเทศไทย ทั้งนี้ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะคนไทยส่วนมากถูกกดดันด้วยกรอบทางวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิม ที่ถูกสอนให้เชื่อฟังคำสั่งของผู้ใหญ่ ผู้มีอำนาจ การที่ประชาชนและสื่อถูกควบคุมการแสดงความเห็น ความเชื่อ ด้วยตัวบทกฎหมายที่ห้ามการวิพากษ์วิจารณ์รัฐและบุคคลบางกลุ่มเพื่อความสงบเรียบร้อย ประชาชนจึงไม่มีอิสระในการแสดงความคิดเห็นต่อสังคม หรือแม้แต่แลกเปลี่ยนความเห็นในที่สาธารณะได้อย่างอิสระ ดนตรีแร็ปจึงเข้ามาทำหน้าที่เป็นช่องทางให้ผู้คนได้ปลดปล่อยสะท้อนปัญหาในใจของคนด้วยกลอนเพลง เสียงเพลง และจังหวะดนตรี
การจัดการประชันแร็ป หรือ Rap Battle ในประเทศไทย เช่น รายการ SEA Hiphop Audio Battle, Rap Is Now, Rythm Fight, The Rapper ฯลฯ แสดงให้เห็นชัดถึงการเปิดกว้างของสังคมต่อแนวเพลงแร็ป ในปัจจุบัน ส่วนหนึ่งอาจเป็นเหตุผลทางธุรกิจที่ตอบรับต่อกระแสดนตรีแร็ปที่มาแรง แต่อีกส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของแนวดนตรีแร็ปที่สำคัญ ที่ให้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นโดยไม่ต้องกลัวเรื่องกรอบของสังคม แต่เป็นการโชว์ความดิบและความฉลาดของผู้สร้างกลอนแร็ป ทำให้คนรุ่นใหม่ได้กล้าคิด กล้าแสดงออก ในการเรียบเรียงคำพูดสดเพื่อโต้ตอบกันให้ตรงกับจังหวะดนตรี การจัดการแข่งขันดนตรีแร็ปรายการต่างๆ ดังที่เห็นในปัจจุบัน คือ การให้คนรุ่นใหม่ได้มีเวทีแสดงออก มีความคิดสร้างสรรค์พัฒนากลอนและภาษาแร็ป ที่ต้องเรียบเรียงคำพูดสดในขณะนั้นเพื่อโต้ตอบกัน การประชันแร็ปนั้นยาก เพราะเป็นการปะทะคารมที่ต้องใช้สมาธิอย่างมากในการคิดกลอนเพลงและภาษาออกมาเป็นท่อนแร็ป และต้องคิดเนื้อร้องให้ตรงกับจังหวะดนตรี
เพลงแร็ปที่น่าจะเป็นที่รู้จักและสร้างข้อถกเถียงในสังคมไทยยุคปัจจุบันที่เด่นชัดที่สุด คงไม่พ้นปรากฏการณ์เพลงแร็ป ประเทศกูมี ที่มียอดวิวในยูทูบถึงเกือบ 80 ล้านวิว (มิถุนายน 2563) ซึ่งน่าจะมียอดวิวสูงที่สุดของเพลงแร๊ปไทย โดยมีจุดเด่น คือ เนื้อหา ภาษา และมิวสิควีดีโอที่เป็นการจำลองเหตุการณ์ 6 ต.ค. 2519 จากภาพที่ได้รางวัลพูลิตเซอร์ปี 2520 ซึ่งสะท้อนความคิดเห็นที่มีต่อสังคมไทยจากศิลปินแร็ปที่มีจุดร่วมคือต่อต้านเผด็จการ เนื้อหาของเพลง ประเทศกูมี สะท้อนปัญหาที่เป็นจริงทั้งจากในอดีตและดำเนินมาถึงปัจจุบัน ทั้งปัญหาเรื่องโครงสร้างทางการเมือง การคอรัปชั่น ความไม่ยุติธรรมของกระบวนการยุติธรรม โดยมีการใช้คำหยาบคาย แต่กลุ่มศิลปินเชื่อมั่นในแนวคิดเรื่องคนเท่ากันและระบอบประชาธิปไตย จึงกล้าต่อสู้และยืนยันในการแสดงออกโดยเปิดเผยชื่อและหน้าตาของศิลปินกลุ่มนี้ ซึ่งได้แก่ Liberate p, Jacoboi, Dif kid, Nil lhohitz, Hockhacker, ET, K.aglet และ G-bear
วิวัฒนาการของฮิปฮอปไทย.
การแบทเทิล และการแข่งขัน
ในปี พ.ศ. 2543 เริ่มมีการแบทเทิล แต่ยังไม่กว้างเหมือนในปัจจุบัน และได้ก่อศิลปินฮิปฮอปมากมายอย่าง เช่น Twopee Southside เคยเป็นแชมป์ Singha Battle of The Year 2007 และ ILLSLICK ก็เคยได้แชมป์ SEA Audio Battle Vol.1 2008 ; เห็นได้ว่าศิลปินก่อนๆส่วนใหญ่โตมาและดังมากับแรปแบทเทิลจริงๆก็ว่าได้
ในปี พ.ศ. 2555 Rap Is Now ก็เป็นเวทีที่แข่งขันแรปแบทเทิลที่มีชื่อเสียงที่สุดและใหญ่ที่เมืองไทย
ในปี พ.ศ. 2561 กระแสเพลงฮิปฮอป เริ่มนิยมในวงกว้างขึ้น จึงการประกวดบนดินขึ้นมา คือ รายการ เดอะแร็ปเปอร์ และ รายการ Show Me The Money Thailand ซึ่งทั้งสองรายการเริ่มมีเสียงทั้งด้านบวกและด้านลบ ทั้งเรื่องการตัดสินของโปรดิวเซอร์ และผู้เข้าแข่งขัน ที่เน้นการร้องมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2560 กระแสเพลงฮิปฮอป กลับมาโด่งดังอีกครั้ง หลังจากสมาชิกวง ไทยเทเนี่ยม แต่ละคนอยู่ในช่วงกำลังสร้างครอบครัว ในยุคที่อินเตอร์เน็ท โดยเฉพาะยูทูบ ที่กำลังแข่งขันสูง กลับกลายเป็น PMC (ปู่จ๋านลองไมค์) ในซิงเกิ้ล "แลรักนิรันดร์กาล" มียอดวิวเกิน 204 ล้านวิว ต่อมา ILLSLICK เจ้าพ่อเพลงรัก ดังไม่มีตกจริงๆ ได้ปล่อยซิ้งเกิ้ล "ถ้าเธอต้องเลือก" ในช่วงที่ฮิปฮอปมีระบบสตีมมิ่งมีบทบาทในไทย มียอดวิวเกิน 300 ล้านวิว
YOUNGOHM ศิลปินไฟแรงจากกลุ่ม Rap Is Now ปล่อยซิงเกิ้ล "เฉยเมย" มียอดวิวเกิน 110 ล้านวิว กลับกลายเป็นศิลปินหน้าใหม่อย่างเป็นทางการหลังจากปล่อยเพลงฟรีสไตร์ในเพลง "ไม่ต้องมารักกู" ในปี พ.ศ. 2558 มียอดวิวเกิน 20 ล้านวิว และได้ผลักดันศิลปิน อย่าง Fiixd, Doper Doper, NICECNX, P-Hot, Wonderframe รวมถึงวงร๊อกอย่าง เก็ตสึโนวา รวมถึงยอดร้อยล้านวิวเร็วที่สุด ในซิ้งเกิ้ล "ดูไว้" และ "ธารารัตน์", D Gerrard ในซิงเกิ้ล "GALAXY" มียอดวิวเกิน 106 ล้านวิว และซิ้งเกิ้ล "เกาะสวาทหาดสวรรค์" ร่วมกับ Gavin D และได้ร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอประดับตำนานอย่าง P9d ในเพลง "มายา" UrboyTJ ในซิงเกิ้ล "วายร้าย" มียอดวิวเกิน 100 ล้านวิว เก่ง ธชย ร่วมกับ Tossakan ในซิงเกิ้ล "หัวใจทศกัณฐ์" มียอดวิวเกิน 133 ล้านวิว , Og-Anic ซิ้งเกิ้ล "รู้ทั้งรู้" และได้ทำปล่อยเวอร์ชันเป็นทางการ โดย NINO ได้โปรดิวเซอร์ ใหม่ทั้งหมด ซิ้งเกิ้ล "อยากนอนกับเธอ" ของ เด็กเลี้ยงควาย และ "เป็นไรไหม" ร่วมกับ Lazyloxy มียอดวิวเกิน 200 ล้านวิว และ ได้ร่วมงานกับ F. Hero โปรดิวเซอร์รายการเดอะแร๊พเปอร์ ซิ้งเกิ้ล "มีแค่เรา"
รวมถึงโปรดิวเซอร์ NINO เป็นโปรดิวเซอร์กระแสหลัก เริ่มทำงานให้ F. Hero, J$R, TM303, Fiixd ฯลฯ และเป็นผู้บริหารค่าย Yupp ร่วมกับ Rap Is Now และ Freshment
ที่มียอดรวมวิวเกิน 30 ล้านวิว อย่าง Bossa On the Beat (ผลงานสร้างชื่อ "พอจะรู้" ของ Meyou.) และได้มีโอกาสแสดงฝืมือในซิงเกิ้ล "แอบบอกรัก" ของ เจ้านาย ลูกชายของ เจตริน วรรธนะสิน ร่วมโปรดิวกับ Stickyrice Killah, T-BIGGEST โปรดิวเซอร์จากทีม 8garad ได้โปรดิวเซอร์ซิงเกิ้ล "ยอม...ปล่อย" (Let you go) ที่ออกในทางป๊อปแร๊ปของ Cyanide ร่วมกับ Lazyloxy ยอดรวมวิวเกิน 150 ล้านวิว
การใช้ออโต้จูนในเพลงฮิปฮอป เริ่มนำมาใช้มาขึ้นโดนศิลปินคนแรกคือ Thaiboy Digital แล้วส่งต่อให้กับศิลปินอย่าง Younggu, YOUNGOHM, Fiixd และหลายๆ คน เริ่มใช้เทคโนโลยีนี้มากขึ้น เริ่มมีเสียงวิจารณ์ทั้งทางบวกและทางลบ เนื่องจากคำที่ร้องไปบางทีไม่ชัด บางเพลงก็สูญเสียความเป็นตัวเอง
ปี 2562 แกรมมี่ และ Rap Is Now ร่วมกันเปิดโปรเจ๊คพิเศษเพื่อความหลายแก่คนฟัง Rapisode (เป็นการ Cover ในสไตร์ Hip-Hop) และ FUSE เป็นการผสมผสานความหลากหลายของทุกแนวเพลง
ดนตรีแทร๊ป ในประเทศไทย.
ในปี พ.ศ. 2561 กระแสเพลงแทร๊ปจากอเมริกาเริ่มเข้ามาในประเทศไทย ศิลปินรุ่นแรกที่ทำเพลงแนวแทร๊ป ได้แก่ Ben Bizzy, TM303 รวมถึง Younggu ณ เวลานั้น, VKL รวมถึง Khun OC, TARVETHZ และ 2GBOY ซึ่งเวลานั้นฮิปฮอปในไทยกลับสู่กระแสหลักอีกครั้ง แทร๊ป ณ เวลานั้นยังไม่เปิดเผยมากนัก จนกระทั่ง Young Bong &amp; Bongton ได้ทำเพลงแทร๊ปอย่างจริงจัง หลายเพลงอย่าง "อีกา", "ควัน" ร่วมกับ Daboyway, "เยติแก๊ง" จนมีโชว์หลาย ๆ ที่ จนเป็นที่รู้จัก
ปี พ.ศ. 2562 1Mill ได้เปิดช่องยูทิวปี พ.ศ. 2559 หลายเพลงและเริ่มพัฒนาตัวเอง จนเข้าตา Fiixd จนมีเพลง "NRN" อยู่ในอัลบั้ม "More Nights In Thonglor" และได้เปิดตัวต่อสาธารณะชน หลังจากเริ่มเรียนมัธยมปลาย (ม.4) กลับค้นพบตัวเองว่าการทำเพลง น่าจะประสบความสำเร็จกว่า จึงตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน มาอยู่กรุงเทพอย่างจริงจัง, ซิงเกิ้ล "เงินหมื่น" เป็นซิงเกิ้ลอย่างทางการ จนได้รับความนิยมในสตีมมิ่ง itunes รวมถึงการร่วมงานกับ MAYA (Warpgvng) ยูทิปเปอร์ข่าวฮิปฮอปต่างประเทศ, Bongpton, PeterSmoke จาก MQT, 18 Crowns และ YungTwekie และได้เปิดตัวEP "งู" ในวันที่ 25 พฤษภาคม กลายเป็นแร๊ฟเปอร์ที่น่าจับจากมองอีกคน และทำให้วงการแทร๊ปในไทยเป็นที่เปิดเผย และได้เปิดตัวโปรดิวเซอร์แทร๊ปอย่าง BIGYA$EN, SixkyoungO, MAYA (Warpgvng), Spatchies และ NINO กลับโปรดิวในเพลงแนวแทร๊ปอีกครั้งอย่าง "มนต์รักนักแร๊ฟ" และ "ไม่เอา" รวมถึง Diamond Rap Battle ชื่อดังที่อายุน้อยที่สุด และอีกหลาย ๆ คนได้เริ่มทำเพลงแนวนี้ตาม ๆ มา
ปี พ.ศ. 2563 หลังจาก Pop Smoke เสียชีวิต เพลงแนว Drill เริ่มเปิดเผยอีกครั้ง 1Mill ได้ปล่อยซิงเกิ้ล Yehe ในอัลบั้ม PAIN KILLER แต่กลับเสียวิจารณ์ในทางลบทั้งในและต่างประเทศ จน Fivio Foreign เพื่อนสนิท Pop Smoke เจ้าของเพลง Big Drip เปิดใจความสามารถของ 1Mill จน Yoz Beat โปรดิวเซอร์ผู้เปิดทางแนว Drill เข้าสู่กระแสหลัก ร่วมกับ AXL, 808 Melo ได้ร่วมกันโปรดิวในโอกาสอันใกล้
แร็ปในประเทศไทย
โมมิจิโนะกะ
โมมิจิ โนะ กะ (; "ชมใบไม้แดง") เป็นบทที่ 7 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
บท "โมมิจิ โนะ กะ " ดำเนินเรื่องในฤดูใบไม้ร่วง ในขณะที่เก็นจิ อายุราว 18 ปี เนื้อหาเกี่ยวข้องทับซ้อนกับช่วงปลายของบท สุเอทสึมุฮานะ และ ช่วงปลายของบท วะกะมุราซากิ ดำเนินเรื่องต่อมาจนถึงฤดูใบไม้ร่วงปีต่อมา ที่เก็นจิอายุ 19 ปี
ที่มาของชื่อบท โมมิจิโนะกะ.
โมมิจิ ( 紅葉 Momiji) คือใบเมเปิลญี่ปุ่น ใบจะเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นเหลือง ส้ม และแดง ในฤดูใบไม้ร่วง ในญี่ปุ่นพันธุ์ที่ปลูกมากคือ อิโระฮะโมมิจิ ชื่อทางพันธุศาสตร์คือ Acer palmatum
กะ (賀 ga ) แปลว่า งานเลี้ยงเฉลิมฉลองครบรอบวันเกิด 40 -50ปี ของบุคคลที่ยิ่งใหญ่
บท "โมมิจิโนะกะ " ใน ตำนานเก็นจิ หมายถึง การเฉลิมฉลองครบรอบวันเกิดอายุ 50 ปี ของจักรพรรดิพระองค์ก่อน ที่จัดขึ้นภายใต้ร่มใบโมมิจิเปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงนั่นเอง
โคโนะเอะโนะจูโจ ต่อมาเลื่อนเป็น ไซโช อายุ 18 ถึง 19 ปี
พระชายาของจักรพรรดิคิริสึโบะ ต่อมาเลื่อนขึ้นเป็น จักรพรรดินี อายุ 23 ถึง 24 ปี
สหายสนิทและพี่ชายภรรยาของเก็นจิ
พระราชมารดาขององค์รัชทายาท
พี่ชายต่างมารดาของเก็นจิ อายุ 21 ถึง 22 ปี ต่อมาขึ้นเป็นจักรพรรดิสุซาคุ
พี่ชายของฟุจิทสึโบะ บิดาของมุราซากิ อายุ 33 ถึง 34 ปี
ต้นห้องคนสนิทขอฟุจิทสึโบะ
พี่เลี้ยงของมุราซากิ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 52 ถึง 53
ต่อมาขึ้นเป็น จักรพรรดิเรย์เซย์
ตำแหน่ง ไนชิโนะสุเกะ อายุ 57 หรือ 58 ปี ขณะที่เก็นจิอายุ 19
อายุ 10 ถึง 11 ปี
กลางเดือนตุลาคม มีการเสด็จพระราชดำเนินแปรราชฐานของจักรพรรดิคิริสึโบะไปที่ตำหนักสุซาคุ ป็นฉลองครบรอบ 50 พรรษาของจักรพรรดิองค์ก่อน ในวันจริง เหล่านางในราชสำนักทั้งหมดรวมถึงพระชายาต่างๆจะไม่มีโอกาสได้เห็นการแสดงอันงดงาม ดังนั้นจักรพรรดิคิริสึโบะจึงมีพระกรุณาให้จัดการซ้อมใหญ่ หน้าลานพระตำเหนักเซเรียว ( เซเรียวเด็ง ) มีการบรรเลงสังคีตบนเรือรูปมังกรหลากหลายขนาดหลายหลากลำที่ลอยลำอยู่ในสระน้ำใหญ่ ข้าราชสำนักต่างร่ายรำประกอบสังคัตจากจีนและเกาหลี นักเป่าขลุ่ยฝีมือดีได้รับเลือกให้บรรเลงร่วมการร่ายรำคู่ คลื่นทะเลสีคราม ของเก็นจิและโทโนะจูโจ ร่ายรำภายใต้ใบไม้เปลี่ยนสี ที่ร่วงหล่นจากต้นอย่างงดงาม งดงามเสียจนผู้ชมหวั่นเกรงว่า ปีศาจจะลักตัวเก็นจิไปเสีย
วันปีใหม่ ก่อนที่เก็นจิจะไปร่วมพิธีที่วังหลวง เขาแวะไปหา มุราซากิ ที่ปีกตะวันตกของคฤหาสน์บนถนนนิโจ มุราซากิเอาตุ๊กตาของนางออกมาเรียงรายทั้งหมด เก็นจิถามนางว่า
มุราซากิตอบว่า
"อินุกิ" คือ เด็กหญิงเพื่อนเล่นของมุราซากิ ที่เคยปล่อยให้ลูกนกกระจอกบินหนีไป โชนะกอนกล่าวกับมุราซากิว่า
ด้วยวัย 10 ปี มุราซากิยังดูเป็นเด็กอยู่มาก
จักรพรรดิคิริสึโบะ อุ้มพระโอรสน้อยแรกเกิดให้เก็นดู พลางตรัสว่า ช่างเหมือนเก็นจิเหลือเกิน เก็นจิรู้สึกทั้งกลัวทั้งดีใจ เขากลับไปยังคฤหาสน์บนถนนนิโจ และ สงบสติอารมณ์ในห้องของตน ช่วงนั้นเป็นต้นฤดูร้อน ดอก"โทะโคะนัตสึ"เบ่งบานเต็มสวน เขาเด็ดมาหลายดอกและส่งให้พระชายาฟุจิทสึโบะพร้อมโคลงกลอน ความว่า สาส์นนี้หนักอึ้งไปด้วยน้ำตาของเขาที่เป็นดั่งหยดน้ำค้างบนดอก"โทโคะนัตสึ"
องค์จักรพรรดินั้นมีนางกำนัลที่งดงามและมีความสารถในมากมายหลายด้านห้อมล้อมอยู่ แต่ยังมีไนชิโนะสุเกะ ชรา นางหนึ่ง นามว่า เง็นโนะไนชิ เป็นหญิงที่มีชาติกำเนิดดีและได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี แต่ในเวลาเดียวกัน นางก็ฝักใฝ่ในเรื่องรักๆใคร่ๆมากเป็นพิเศษ เก็นจิพูดจาหยอกล้อเกี้ยวนางเล่นๆนาง แต่นางกลับถือเป็นจริงเป็นจัง วันหนึ่ง เง็นโนะไนชิ เสร็จสิ้นภาระกิจการแต่งพระเกศาขององค์จักรพรรดิ นางกำลังอยู่ตามลำพังกับเก็นจิ เก็นจิดึงชายกระโปรงของนางเล่นๆ เง็นโนะไนชิส่งสายตาหวานฉ่ำผ่านพัดสีฉูดฉาดที่ปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่งให้เก็นจิ
ค่ำคืนหนึ่งอันเย็นฉ่ำหลังจากการอาบน้ำ เก็นจิเดินเล่นอยู่แถวตำหนักอุมเมย์ ( อุมเมย์เด็ง ) เง็นโนะไนชิกำลังบรรเลงบิวะอย่างเพราะพริ้ง เก็นจิร่วมฟังอย่างเพลิดเพลินใจ หลังจากนั้นทั้งสองก็มีความสัมพันธ์กัน ระหว่างที่นอนพักผ่อนอยู่นั้น เก็นจิรู้สึกว่ามีใครบางคนเข้ามาใกล้ เก็นจิจึงรวบรวมเสื้อผ้าแล้วแอบอยู่หลังฉากบังตา ชายลึกลับคำรามเสียงดังพร้อมชักดาบขึ้นขู่ ที่แท้เป็นโทโนะจูโจ ตามมาหยอกล้อเล่นโดยแสร้งเป็นชู้รักคนหนึ่งของเง็นโนะไนชินั่นเอง เง็นโนะไนชิแสร้งทำเป็นหวาดกลัวจนร่างสั่นเทา หญิงที่มีประสบการณ์อันโชกโชนเช่นนาง ย่อมต้องเคยผ่านเหตุการณ์ทำนองนี้มาบ้างแล้ว
การร่ายรำคลื่นทะเลสีคราม.
"คลื่นทะเลสีคราม" ( Blue Sea and Wave , blue ocean waves)ในภาษาญี่ปุ่นคือ เซย์ไกฮะ (青海波 Seigaiha)เป็นชื่อของลายผ้าชนิดนึง ที่เป็นรูปคลื่นทะเล โดยรับแบบมาจากรูปเขียนแสดงท้องทะเลในแผนที่จีน ลวดลายที่เก่าแก่ในญี่ปุ่นพบเป็นลวดลายบนตุ๊กตาดินเผา ฮะนิวะ ( haniwa ) ที่ขุดค้นพบในจังหวัด กุมมะ ( Gunma ) ในต้นยุคเฮอันมีการใช้ลายคลื่นทะเลสีคราม ประดับ โมะ ( 裳 mo ชายผ้าเป็นหางยาวไปด้านหลังที่ใช้ผูกเอวชุด จูนิฮิโตเอะ十二単 กิโมโน 12 ชั้น ของสตรีในราชสำนักสมัยเฮอัน )นอกจากนี้ยังใช้เป็นลวดลายประดับภาชนะต่างๆ และสถานที่ต่างๆด้วย
"การร่ายรำคลื่นทะเลสีคราม" คือ ศิลปะการแสดงโบราณของญี่ปุ่น ประเภท กะงะคุ ( Gagaku )โดยผู้ร่ายรำจะสวมชุดทอลายหรูหราสวยงามที่ประกอบด้วยลวดลาย คลื่นทะเลสีคราม และ ลายนก
ดอกโทะโคะนัตสึ.
ดอก"โทะโคะนัตสึ" (常夏) หรือ คาเนชั่นป่า เป็นชื่อโบราณของ ดอก "นะเดะชิโกะ" ( 撫子) จะบานช่วงฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วง ทั้งสองชื่อคือดอกไม้ชนิดเดียวกัน ทางวรรณกรรมโบราณของญี่ปุ่น จะใช้ "โทะโคะนัตสึ" สื่อถึง บุคคลอันเป็นที่รัก คนรักร่วมเรียงเคียงหมอน ส่วน "นะเดะชิโกะ" สื่อถึง ลูกอันเป็นที่รัก
ศึกษาเพิ่มเติม.
นิธิทัศน์ โปรโมชั่น เกิดจากการควบรวมกิจการกันของค่ายเพลง 2 ค่ายคือ "NP Promotion" ของนฤชา เพ่งผล ดีเจ และ "Original Sound" หรือ ไทยรัชฎา ของวิเชียร อัศว์ศิวะกุล โดยมี วิทยา ศุภพรโอภาส และสันติ เศวตวิมลเป็นที่ปรึกษาของบริษัท ประกอบการตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2524 จนถึงช่วงปี พ.ศ. 2538 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น นิธิทัศน์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และเหลือเพียงแค่นำผลงานในอดีตของศิลปินในสังกัดมาจัดจำหน่ายใหม่ ในอดีตนิธิทัศน์ได้ร่วมหุ้นกับบริษัท โรต้าแผ่นเสียง-เทป จำกัด และบริษัท ออนป้า เพื่อผลิตเทปวางจำหน่ายทั่วประเทศ แต่ในปัจจุบันนิธิทัศน์แยกตัวออกจากออนป้าและโรต้ามาจัดจำหน่ายเอง โดยเปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น นิธิทัศน์ เอโอเอ
ทาง นิธิทัศน์ เอโอเอ ได้ผลิตรายการเพลงใช้ชื่อว่า Retro Original (เรโทร ออริจินัล) ดำเนินรายการโดย สุนทร สุจริตฉันท์ ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.00-09.00 น. ทางมะจังทีวี ทรูวิชั่นส์ ช่อง 82 นอกจากนี้ยังได้ผลิตรายการเพื่อเอาใจคอเพลงลูกกรุงโดยใช้ชื่อว่า สำราญกรุง ดำเนินรายการโดยเอ้ อัศว์วิเศษศิวะกุล และตวงสิทธิ์ เรียมจินดา เป็นพิธีกรร่วม ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08.00-09.00 น. ทางช่อง มะจังทีวี ปัจจุบันยุติการผลิตรายการกับมะจังทีวีแล้ว
นอกจากนี้ นิธิทัศน์ได้จัดทำโปรเจกต์พิเศษของนิธิทัศน์ เช่น อภิมหาอมตะนิรันดร์กาล โดยนำศิลปินลูกกรุงต้นฉบับมาขับร้องเพลงดังของตนเองอีกครั้งด้วยรูปแบบดนตรีที่ทันสมัยทำให้อัลบั้มอภิมหาอมตะนิรันดร์กาลประสบความสำเร็จ ซึ่งศิลปินในโปรเจกต์นี้ประกอบไปด้วย ชรินทร์ นันทนาคร, สุเทพ วงศ์กำแหง, สวลี ผกาพันธ์ เป็นต้น
ฝันสีทอง
ฝันสีทอง เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ ดนุพล แก้วกาญจน์ ภายใต้สังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ผลิตและจัดจำหน่ายครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 โดยบริษัทออนป้า เรคคอร์ด โดยมีวงพลอย และชาตรี คงสุวรรณ จากวงดิ อินโนเซ้นท์ เล่นเป็นวงแบคอัพให้
อัลบั้มชุดนี้จัดเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยเป็นผลงานของศิลปินเดี่ยวอัลบั้มแรกของประเทศไทยที่สามารถทำยอดขายได้มากกว่า 1 ล้านชุด ภายในปีเดียว
ในปี พ.ศ. 2558 ทางนิธิทัศน์โปรโมชั่น ได้นำอัลบั้มฝันสีทองมาทำการรีมาสเตอร์ ให้คุณภาพเสียงดีขึ้นโดยสราวุธ พรพิทักษ์สุข หรือ วู้ดดี้ และจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบแผ่นซีดีและแผ่นเสียง
นิธิทัศน์
รถไฟดนตรี
รถไฟดนตรี เป็นค่ายเพลงในประเทศไทย ซึ่งมีผลงานเพลงจากศิลปินที่มีชื่อเสียงในอดีตของค่าย เช่น พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ , ฟรีเบิร์ดส , หนู มิเตอร์ , พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ , เดวิด อินธี ฯลฯ
รถไฟดนตรี ก่อตั้งในช่วงปี พ.ศ. 2522 โดยคุณประเสริฐ พงษ์ธนานิกร หรือที่รู้จักกันในนาม ระย้า อดีตดีเจชื่อดัง ซึ่งมีรายการวิทยุชื่อว่า Music Train ดังนั้นหลังจากทำงานให้กับบริษัท อีเอ็มไอ (EMI) มานาน คุณระย้าจึงตัดสินใจลาออกจากอีเอ็มไอ และมาเปิดค่ายเพลงเป็นของตัวเองในชื่อ รถไฟดนตรี โดยดำเนินธุรกิจการผลิต และโปรโมทผลงานเพลงไทยสากลในช่วงทศวรรษแรก ก่อนจะลุยแนวเพลงเพื่อชีวิตและเพลงลูกทุ่งเป็นหลักในช่วงทศวรรษที่สองและที่สาม ด้านการผลิตและจัดจำหน่ายผลงานเพลงนั้น ในระยะแรกได้ให้ ชัวร์ออดิโอ เป็นผู้จัดจำหน่าย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโรต้า , บีเคพี และมาผลิตและจัดจำหน่ายเองในนามบริษัท ยูเอฟโอ มาร์เก็ตติ้ง (ปัจจุบันปิดตัวไปแล้ว และจัดจำหน่ายผลงานเพลงในนามรถไฟดนตรีแทน)
นอกจากนี้ รถไฟดนตรียังมีบริษัทในเครือชื่อว่า Zergeon Tech ซึ่งดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับอุปกรณ์เครื่องมือทางการแพทย์อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2552 ทางบริษัทจะมีอายุครบ 30 ปี จึงได้รวบรวมงานเพลงของศิลปินดังๆ ในอดีตทั้งหมด 8 ศิลปินได้แก่ ฟรีเบิร์ดส,สาว สาว สาว, ชรัส เฟื่องอารมย์, ภูสมิง หน่อสวรรค์, พัณนิดา เศวตาสัย, จำรัส เศวตาภรณ์, สุชาติ ชวางกูร และ ศุ บุญเลี้ยง มาจำหน่ายใหม่ในรูปแบบบ็อกซ์เซ็ต
คำประกาศเจตนาคอมมิวนิสต์
นิธิทัศน์โปรโมชั่น
ฟรุตตี้
ฟรุตตี้  เป็นวงดนตรียุคแรก ๆ ของ อาร์เอสมีสมาชิกทั้งหมด 8 คน โดยมีสมาชิกที่เป็นแกนหลักคือ ชมพู - สุทธิพงษ์ วัฒนจัง (กีตาร์, ร้องนำ) และ ปิง - กัณพล ปรีดามาโนช (เบส, ร้องนำ, กีต้าร์, หัวหน้าวง) มีเพลงดังหลายเพลงเช่น เหมือนนกไร้ปีก, คนข้างเคียง, ลืมเธอ, รอยนิรันดร์, อยากบอกรัก, คิดไม่ตก (อยากตาย), ไปให้พ้น, รักแท้ (แต่รอให้รวยก่อน) ฯลฯ
อัลบั้มชุดที่ 5 "อยากบอกรัก" ที่ออกมาในปี พ.ศ. 2530 เป็นผลงานชุดแรกของฟรุตตี้ที่นำเสนอในรูปแบบศิลปินคู่คือชมพูและปิง ด้วยดนตรีเพลงป็อปที่ทันสมัยขึ้น ทิ้งรูปแบบเพลงสตริงเดิม ๆ ที่ทางวงเคยทำมา
ฟรุตตี้เกิดจากการรวมตัวกันของเพื่อนสมัยที่กำลังเรียนในโรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย ทั้งหมด 6 คน แต่นักร้องนำได้ลาออกจากวงในภายหลัง อนุรักษ์ ใช้ลิ้ม มือกลองได้แนะนำให้ปิงซึ่งเป็นมือกีตาร์และหัวหน้าวงไปดูฝีมือของชมพู - สุทธิพงษ์ วัฒนจัง และสาโรจน์ ไชยเนตร ซึ่งเล่นดนตรีและร้องเพลงแนวโฟล์คซองที่ร้านศาลาโฟร์โมสต์ ที่ตั้งอยู่ปากซอยบ้านปิง ซึ่งต่อมาปิงได้ดึงชมพูและสาโรจน์เข้าร่วมวงและตระเวนออกแสดงตามที่ต่าง ๆ โดยมีชมพูรับหน้าที่แต่งเพลงส่วนใหญ่ให้กับวงจนได้เข้าสังกัด อาร์เอส ซาวด์ (อาร์เอสในปัจจุบัน) จากการชักชวนของอาจารย์ บุญสม รดาเจริญ จนได้ออกอัลบั้มชุดแรกคือ "เหมือนนกไร้ปีก" ในปี พ.ศ. 2526 มีเพลงดังคือเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 "คนข้างเคียง" ในปี พ.ศ. 2527, ชุดที่ 3 "2 สไตล์" ในปี พ.ศ. 2528, ชุดที่ 4 "รอยนิรันดร์" ในปี พ.ศ. 2529 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2530 กับอัลบั้มชุดที่ 5 "อยากบอกรัก" ได้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางด้านสมาชิกขึ้น เมื่ออาร์เอสต้องการเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอของวงฟรุตตี้ให้เน้นไปที่สมาชิกแกนหลักสองคนในวงคือ ชมพู และ ปิง ทั้งการออกสื่อและรูปแบบวง โดยที่สมาชิกที่เหลือยังคงอยู่กับวงในฐานะแบ๊คอัพของทั้งคู่ อัลบั้มชุดนี้จึงเป็นชุดสุดท้ายที่สมาชิก 7 คนในวงอยู่ในนาม ฟรุตตี้
ฟรุตตี้ ยุค ชมพู-ปิง.