pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สนธิสัญญาทวิภาคีทำระหว่างสองรัฐหรือองค์การ อย่างไรก็ดี เป็นไปได้ว่าสนธิสัญญาทวิภาคีอาจมีภาคีมากกว่าสอง ตัวอย่างเช่น พิจารณาสนธิสัญญาทวิภาคีระหว่างสวิตเซอร์แลนด์กับสหภาพยุโรปหลังการปฏิเสธความตกลงพื้นที่เศรษฐกิจยุโรปของสวิสเซอร์แลนด์ สนธิสัญญาแต่ละฉบับมีภาคีสิบเจ็ดประเทศ แต่สนธิสัญญาเหล่านี้ก็ยังเป็นสนธิสัญญาทวิภาคี มิใช่พหุภาคี ภาคีแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม สวิตเซอร์แลนด์ ("ฝ่ายหนึ่ง") กับสหภาพยุโรปและรัฐสมาชิก ("อีกฝ่ายหนึ่ง") สนธิสัญญาก่อตั้งสิทธิและข้อผูกมัดระหว่างสวิตเซอร์แลนด์กับสหภาพยุโรปและรัฐสมาชิกอย่างหลากหลาย ซึ่งมิได้สถาปนาสิทธิและข้อผูกมัดใด ๆ ระหว่างสหภาพยุโรปและรัฐสมาชิก
สนธิสัญญาพหุภาคีทำระหว่างหลายประเทศ ความตกลงดังกล่าวก่อตั้งสิทธิและข้อผูกมัดระหว่างแต่ละภาคีและภาคีอื่นทุกภาคี
การตั้งเงื่อนไขและการแก้ไขเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญา.
ข้อสงวน.
ข้อสงวนเป็นคำร้องขัดที่สำคัญของการยอมรับสนธิสัญญาของรัฐ ข้อสงวนเป็นถ้อยแถลงฝ่ายเดียวแสดงว่าต้องการระงับหรือเปลี่ยนแปลงข้อผูกพันทางกฎหมายและผลกระทบของข้อผูกพันนั้นต่อรัฐที่สงวน ข้อสงวนจำต้องรวมไว้ในขณะที่ลงนามหรือให้สัตยาบัน ภาคีไม่สามารถเพิ่มข้อสงวนได้หลังเข้าร่วมสนธิสัญญาแล้ว
เดิมกฎหมายระหว่างประกาศไม่ยอมรับข้อสงวนสนธิสัญญา โดยจะปฏิเสธข้อสงวนจนกว่าภาคีทั้งหมดแห่งสนธิสัญญาจะยอมรับข้อสงวนอย่างเดียวกัน อย่างไรก็ดี เพื่อกระตุ้นให้มีรัฐเข้าร่วมสนธิสัญญาให้มากที่สุด จึงเกิดกฎที่ผ่อนปรนข้อสงวนมากขึ้น แม้บางสนธิสัญญายังห้ามข้อสงวนใด ๆ อย่างชัดเจน แต่ปัจจุบัน สนธิสัญญาโดยทั่วไปจะอนุญาตให้ถึงขอบเขตที่ไม่ขัดกับเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของสนธิสัญญา
เมื่อรัฐจำกัดข้อผูกพันสนธิสัญญาผ่านข้อสงวนแล้ว ภาคีรัฐอื่นแห่งสนธิสัญญานั้นมีทางเลือกจะยอมรับหรือปฏิเสธข้อสงวน หากรัฐยอมรับข้อสงวน พันธกรณีระหว่างรัฐที่ตั้งข้อสงวนกับรัฐที่ยอมรับเป็นไปตามข้อสงวน หากรัฐคัดค้านข้อสงวน จะไม่มีการใช้บังคับข้อสงวนระหว่างรัฐที่คัดค้านกับรัฐที่ตั้งข้อสงวน
การแก้ไขเปลี่ยนแปลง.
มีสามวิธีในการแก้ไขเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญาที่มีอยู่แล้ว วิธีแรก การแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นทางการต้องให้ภาคีรัฐสนธิสัญญาผ่านขบวนการให้สัตยาบันใหม่ทั้งหมด การเจรจาบทบัญญัติแห่งสนธิสัญญาอีกครั้งนั้นอาจยาวนานและยืดเยื้อ และบ่อยครั้งภาคีบางรัฐในสนธิสัญญาเดิมจะไม่เป็นภาคีในสนธิสัญญาที่ผ่านการแก้ไขเปลี่ยนแปลง เมื่อกำหนดข้อผูกพันทางกฎหมายของรัฐ ภาคีหนึ่งในสนธิสัญญาเดิมและภาคีหนึ่งในสนธิสัญญาที่แก้ไขเปลี่ยนแปลง รัฐจะผูกมัดเฉพาะโดยเงื่อนไขที่ภาคีทั้งสองตกลงกัน สนธิสัญญายังสามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้อย่างไม่เป็นทางการโดยคณะมนตรีบริหารสนธิสัญญา (treaty executive council) เมื่อการเปลี่ยนแปลงเป็นเพียงเฉพาะทางวิธีพิจารณาความ การเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคในกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศก็สามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญาได้เช่นกัน ซึ่งพฤติกรรมของรัฐแสดงการตีความข้อผูกพันทางกฎหมายใหม่ภายใต้สนธิสัญญา การตรวจแก้สนธิสัญญาเล็กน้อยอาจมีมติเห็นชอบโดยบันทึกวาจา แต่บันทึกวาจาโดยทั่วไปสงวนไว้สำหรับเปลี่ยนแปลงเพื่อปรับแก้ข้อผิดพลาดที่เห็นได้ชัดในข้อความที่ลงมติยอมรับ นั่นคือ ที่ซึ่งข้อความที่ลงมติยอมรับไม่ได้สะท้อนเจตนาของรัฐที่ลงมติยอมรับข้อความนั้นอย่างถูกต้อง
ในกฎหมายระหว่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ พิธีสารเป็นสนธิสัญญาหรือความตกลงระหว่างประเทศทั่วไปซึ่งเสริมสนธิสัญญาหรือความตกลงระหว่างประเทศฉบับก่อน ๆ พิธีสารสามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงสนธิสัญญาฉบับก่อน ๆ หรือเพิ่มเติมบทบัญญัติได้ ภาคีความตกลงก่อน ๆ ไม่จำเป็นต้องรับพิธีสาร บางครั้งจึงทำให้ประจักษ์ยิ่งขึ้นโดยเรียกว่า "พิธีสารเลือกรับ" (optional protocol) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อภาคีในความตกลงแรกจำนวนมากไม่สนับสนุนพิธีสาร
ตัวอย่างเช่น อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศตั้งขอบข่ายงานเพื่อพัฒนาการผูกพันการจำกัดการปล่อยแก๊สเรือนกระจก ขณะที่พิธีสารเกียวโตมีบทบัญญัติและระเบียบเฉพาะที่ตกลงกันภายหลัง
Whirlpool Productions
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
วงศ์ปลากัด ปลากระดี่  เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์ใหญ่ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Osphronemidae (/ออฟ-โฟร-นิ-มิ-ดี้/)
พบกระจายอย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเกาหลี โดยมากปลาที่อยู่ในวงศ์นี้จะมีลักษณะเป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวป้อมแบน เกล็ดสากเป็นแบบทีนอยด์ มีสีสันสวยงาม ตัวผู้มีขนาดใหญ่และสีสดสวยกว่าตัวเมีย ครีบอกคู่แรกเป็นเส้นยาวใช้สำหรับสัมผัส มีความสามารถพิเศษคือ มีอวัยวะช่วยในการหายใจอยู่ในเหงือก เรียกว่า "อวัยวะเขาวงกต" (Labyrinth organ) จึงทำให้สามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรง โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป จึงสามารถอยู่ในน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ มักอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งขนาดเล็ก เช่น ห้วย, หนอง, บึง, นาข้าว หรือ ร่องสวนมากกว่าแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น คลอง หรือ แม่น้ำ ในบางสกุล ตัวผู้จะใช้น้ำลายผสมกับอากาศเรียกว่า "หวอด" ก่อติดกันเป็นกลุ่มก้อนเพื่อวางไข่ และตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลรักษาไข่และตัวอ่อน เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว ในบางชนิดตัวผู้เมื่อพบกันจะกัดกันจนตายกันไปข้าง
ปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่มีขนาดไม่เกิน 10 เซนติเมตร และมีสีสันสวยงาม จึงนิยมนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่าบริโภค เป็นที่รู้จักกันดีเช่น ปลากัด ("Betta spendens") , ปลากระดี่นางฟ้า ("Trichogaster trichopterus") ปลาพาราไดซ์ ("Macropodus opercularis") เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ปลาบางชนิดเป็นปลาเศรษฐกิจที่นำมาบริโภคได้ เช่น ปลาสลิด ("Trichogaster pectoralis") และปลาแรด ("Osphronemus goramy") สำหรับปลาแรดซึ่งมีขนาดใหญ่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย ตลอดไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย
วงศ์ย่อย และ สกุล.
วงศ์ย่อย Belontiinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Luciocephalinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Macropodusinae ได้แก่
วงศ์ย่อย Osphroneminae ได้แก่
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาจำพวกอื่นที่มีลักษณะคล้ายเคียงกัน แต่ถูกแยกออกเป็นวงศ์ต่างหากอีก ได้แก่
ซาโตรุ อิวาตะ
ซาโตรุ อิวาตะ (; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ของบริษัทนินเทนโดคนที่ 4 ดำรงตำแหน่งต่อจากฮิโรชิ ยามาอูจิเมื่อปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002)
ฮาเดส (เซนต์เซย่า)
ฮาเดส (冥王ハーデス, Meiō Hādesu?, Meiō (เมโอ) แปลว่า "เจ้าแห่งความมืด") เทพเจ้าแห่งยมโลก เป็นเทพผู้ที่ทำสงครามกับอาธีนามาแต่ครั้งสมัยเทพนิยาย สงครามระหว่างเทพทั้งสองนี้ ถูกเรียกว่า "สงครามศักดิ์สิทธิ์" และการที่อาธีนาต้องมาจุติบนโลกในยุคนี้ ก็เพื่อทำสงครามศักดิ์สิทธิ์เป็นครั้งสุดท้ายกับฮาเดส หลังจากสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนเกิดขึ้นเมื่อ 243 ปีก่อน
เทพผู้ปกครองยมโลก โดยความทะเยอทะยานของฮาเดสนั้นรุนแรงว่าโปเซดอน ทำสงครามกับอาเธน่า 200 กว่าปี ต่อที ตนแพ้ทุกที แถมคือผีกลับมาเกิดใหม่ในท้องของผู้เป็นแม่ของแพนโดร่า หรือก็คือเป็นน้องชายของแพนโร่า แต่พอตอนเกิดคือผีในห่อผ้า ทำให้คนรอบข้างนั้นล้มตายมีแต่แพนโดร่าเท่านั้นที่รอดตาย กับผีสิงในร่างของชายที่มีหน้าาตางดงามเหมือนผู้หญิงกับจิตใจอ่อนโยน ทุกยุคสมัย ในยุคสมัยปัจจุบัน หลังจากที่แพนโดร่าเปิดกล่องที่ผนึกด้วยยันตร์ของอาเธน่าปลดปล่อย ฮิปนอสและทานาทอส ทั้ง 2 บอกเรื่องตนให้แพนโดร่าฟังกับออกตามหาร่างจุติใหม่ คือ ชุน นั่นเอง แต่เมื่อได้พบกับอิคคิ พี่ชายของชุนที่พยายามปกป้องน้องชายตนเองด้วยชีวิต แพนโดร่าจึงจากไปแต่ได้ทิ้งสร้อยคอทองคำรูปดาวห้าเหลี่ยมที่มีคำว่า YOURS EVER ทิ้งเอาไว้ โดยผีสิงในชุนกับหลับใหลตลอดมา จะตื่นพอเริ่มสงคราม
ในนรก คือร่างปลอมโผล่ในจูเด็กก้า 13 วันต่อทีเท่านั้น แพนโดร่าคือคนคุมนรก หลังจากที่ไลร่า โอฟิอุส ได้ช่วยเซย์ย่าและชุนไว้จากนรกขุมที่ 2 และจัดการกับสฟิงซ์ ฟาโรห์แล้ว ทั้งหมดตั้งใจโค่นตน ตรงกับวันที่โอฟิอุสต้องเล่นพิณให้ตนฟังพอดี แต่แพนโดนร่าได้เชิญ 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลกมาฟังด้วย โอฟิอุสได้ใช้ท่า เดท ทริป เซริเนส กล่อมทั้งหมดให้หลับ พร้อมกับฮาเดสที่ปรากฏตัวขึ้นมาหลังม่านบนบัลลังก์พอดี โอฟิอุสได้ใช้สายพิณทั้งหมดพันตัวฮาเดสไว้ แต่เมื่อม่านเปิดขึ้น ทุกคนตะลึงเพราะหน้าตารวมทั้งสร้อยคอของฮาเดสเหมือนกับชุนไม่มีผิด เมื่อโอฟิอุสใช้สายพิณรัดฮาเดสจนแตกกระจาย ทุกคนนึกว่าชนะแล้ว แต่ปรากฏว่าเป็นตัวปลอม
พร้อมกันนั้น ราดาแมนทีสก็ได้สติขึ้นมาและจัดการกับโอฟิอุส จนถึงแก่ความตาย ก่อนที่ราดาแมนทีสจะเล่นงานเซย์ย่ากับชุน ตนสิงชุนตื่นขึ้นมา สั่งให้ราดาแมนทีสหยุด ราดาแมนทีสในตอนแรกยังไม่อยากเชื่อแต่เมื่อได้เห็นท่าทางทั้งหมดแล้วก็ตกตะลึงและยอมทำตามในที่สุด จากนั้น แพนโดร่าได้สั่งให้ถอดชุดคล็อธอันโดรเมด้าออกจากร่างของชุนให้หมด และเชิญไปประทับยังบัลลังก์ และสั่งให้ฝังเซย์ย่าไว้ที่นรกขุมน้ำแข็งโคคิวโทส และฮาเดสที่ยึดร่างก็หลับอีกครั้ง
เมื่ออิคคิปรากฏตัวขึ้นในนรกขุมที่ 5 หลังจากจัดการกับไออาคอสได้แล้ว ฮาเดสในร่างของชุนรับรู้ถึงคอสโม่ของอิคคิที่อบอุ่น คุ้นเคย จึงสั่งให้แพนโดร่านำตัวอิคคิมาที่ปราสาทจูเด็กก้าทันที เมื่ออิคคิมาถึงแล้วได้รู้ว่า ชุนได้กลายเป็นฮาเดส อิคคิจึงทำร้ายชุนเพื่อให้ฮาเดสออกจากร่างของชุนมาทำลายลงให้ได้ เพื่อหยุดมหาสุริยคราส (Greatest Eclipse) แต่ในที่สุดอิคคิก็ไม่สามารถจัดการกับชุนได้ลง แม้วิญญาณที่แท้จริงของชุนจะพยายามขัดขืนร่างของตนแล้วก็ตาม แพนโดร่าสั่งให้วาเลนไนท์นำร่างของอิคคิไปฝังที่นรกน้ำแข็งโคคิวโทสอีกคน โดยเส้นผมของชุนเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทคือการบ่งบอกว่าชุนถูกฮาเดสยึกร่างโดยสมบูรณ์
แต่จากนั้น ฮาเดสก็รับรู้ถึงคอสโม่ของอาธีน่าว่าอยู่ใกล้ ๆ กันนี้ จึงได้ให้แพนโดร่าออกไปก่อน โดยอ้างว่าต้องการจะอยู่ที่นี่คนเดียว เมื่อแพนโดร่าออกไปแล้ว ชากะก็ได้ปรากฏตัวขึ้น ขณะที่ชากะจะเล่นงานฮาเดส อาธีน่าก็ปรากฏตัวขึ้นและห้ามชากะลงมือใด ๆ ต่อฮาเดส อาธีน่าได้ก้มลงอ้อนวอนฮาเดสขอให้หยุดมหาสุริยคราสครั้งนี้เสีย แต่ฮาเดสสั่งให้ชากะใช้สามง่ามของแพนโดร่าสังหารอาธีน่าเสีย เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน แต่ชากะได้พุ่งสามง่ามใส่ฮาเดสแทน แต่อาธีน่าได้รับเอาไว้ ฮาเดสจึงแทงสามง่ามเข้าใส่อาธีน่า อาธีน่าได้ใช้มือรับไว้จนเลือดไหล และด้วยเลือดของอาธีน่านี่เองที่ปลุกวิญญาณของชุนให้ฟื้นขึ้นมา จนฮาเดสเกิดรุ่มร้อนและไม่อาจอยู่ในร่างของชุนได้อีก ก่อนที่ทั้งฮาเดสและอาธีน่าได้หายไปทั้งคู่หลังกำแพงอาดูร
เมื่อโกลด์เซนต์ทั้ง 12 มารวมตัวกันแล้วเพื่อทำลายกำแพงอาดูร ท่านผู้เฒ่าได้เปิดเผยว่า ฮาเดสมีร่างกายที่งดงาม น่าลุ่มหลง เพราะเป็นบุตรของโครโนสและเรอา ฮาเดสเกรงร่างของตนเองจะเสียหายจึงซ่อนร่างที่แท้จริงเอาไว้ในโลงหินในวิหารที่เอริเซี่ยน หลังกำแพงอาดูรนี้ เมื่อทั้งหมดได้ทำลายกำแพงอาดูรและข้ามห้วงจักรวาลที่ผันแปรไปยังเอริเซี่ยนได้แล้ว เซย์ย่าได้สวมชุดก็อดคลอธหรือ ชุดเกราะเทวะของเทพเจ้า และได้จัดการกับทานาทอสแล้ว เซย์ย่าวิ่งนำไปที่วิหารของฮาเดสก่อนและได้พบกับอาธีน่าที่ถูกจับลงในเหยือกศักดิ์สิทธิ์ของฮาเดสที่มีความแข็งแกร่งมากที่แม้แต่สายฟ้าของมหาเทพซุสก็ไม่อาจทำลายลงได้ วิญญาณของฮาเดสได้จัดการกับเซย์ย่าและอิคคิ ทั้งคู่ไม่อาจสู้ได้ อิคคิได้เหลือบเห็นวิญญาณลินลอยวนวิหารที่รูปร่างเหมือนห้องเก็บศพ เซย์ย่ากับอิคคิจึงร่วมมือกันมุ่งหน้าไปทำลายร่างของฮาเดชเพื่อหยุดเรื่องทั้งหมด แต่ฮาเดสก็กลับเข้าร่างฟื้นขึ้นมาก่อนในร่างที่แท้จริง
ร่างที่แท้จริงของฮาเดส งามสง่า ผมยาวสีดำขลิบ ดวงตาเป็นสีม่วงเหมือนสีน้ำทะเลลึก ฮาเดสฟื้นขึ้นมาพร้อมดาบในมือและจะผ่าอาธีน่าที่สลบอยู่ในเหยือก อิคคิได้โดดเข้าขวาง พร้อม ๆ กับบรรดาบรอนซ์เซนต์ทั้งหมดที่สวมชุดคามะมาถึงกันพอดี ทั้งหมดได้รวมกันโจมตีฮาเดส และทำให้ฮาเดสบาดเจ็บได้ แต่คนที่ทำให้ฮาเดสตกตะลึงที่สุดคือ เซย์ย่า และฮาเดสระลึกได้ว่าเซนต์ผู้ที่ทำให้ร่างตนเองเจ็บหนักทุกสงครามกับหนักที่สุดในสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนก็คือ เพกาซัสเซนต์นี่เอง จึงรู้ว่าเพกาซัสกลับมาเกิดใหม่เป็นเซย์ย่า เซย์ย่าได้ส่งมอบอาธีน่าคล็อธให้แก่อาธีน่าไว้ได้ อาธีน่าจึงฟื้นขึ้นพร้อมชุดเกราะและปิดบรอนซ์เซนต์ทั้งหมดไว้ในลูกกลมเพื่อไม่ให้ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ ขณะเดียวกันที่บนโลก มหาสุริยคราสกำลังจะสมบูรณ์แล้ว อาธีน่ากำลังจะถูกดาบของฮาเดสแทง เซย์ย่าได้รวบรวมพลังทั้งหมดทำลายลูกกลมของอาธีน่าและโดดขวางเอาไว้ เซย์ย่าจึงถูกดาบของฮาเดสแทงเข้าโดยตรง บรอนซ์เซนต์ทั้งหมดจึงรวบรวมพลังเข้ากับอาธีน่าพร้อมพุ่งคฑาเข้าใส่ฮาเดส จนทะลุร่างของฮาเดส จนฮาเดสเสียชีวิต โดยก่อนตายฮาเดสบอกว่าให้อาธีน่าเลิกปกป้องมนุษย์ ได้รับชัยชนะในที่สุด และเอริเซี่ยนก็พังทลายลง กับพวกเซย์ย่าก็ออกมาจากนรกก่อนที่จะล่มสลายหมด
เซอร์พลีส.
ฮาเดส สวมชุดเซอร์พลีสฮาเดส อันเป็นร่างของตน แต่เซอร์พลีสของฮาเดสในเรื่อง ผู้แต่ง มาซามิ คุรุมาดะได้ออกแบบให้มีปีกและมีดาบคล้ายเซนต์ไมเคิล (St.Michael) เทวดาผู้ปราบลูซิเฟอร์ให้ลงไปในนรกจนกลายเป็นซาตานในความเชื่อของคริสต์ศาสนา
Mahidolia mystacina
อุทิศ เหมะมูล
อุทิศ เหมะมูล เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2518 เป็นนักเขียนรางวัลซีไรท์ ปี พ.ศ. 2552 กับนวนิยายเรื่อง "ลับแล, แก่งคอย" อุทิศเป็นคนอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนแสงวิทยา และโรงเรียนวัดศิลป์ราชพินิจ อำเภอแก่งคอย จากนั้นเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา เรียนด้านศิลปกรรม และศึกษาต่อคณะจิตรกรรมประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ
มีผลงานการเขียน เช่น ผลงานเรื่องสั้น "ปริมาณรำพึง" ของสำนักพิมพ์หวีกล้วย และ ผลงานเรื่อง "ไม่ย้อนคืน" จากแพรวสำนักพิมพ์ ผลงานนวนิยายได้แก่ "ระบำเมถุน" จากสำนักพิมพ์ สเกร และ "กระจกเงา / เงากระจก" จากสำนักพิมพ์ หวีกล้วย และบทความ ได้แก่ 151 CINEMA จากสำนักพิมพ์ open books และ OUPSIDER IN CINEMA จาก open book เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2552 ได้รับรางวัลซีไรท์จากนวนิยายเรื่อง "ลับแล, แก่งคอย" เป็นเรื่องที่เขียนจากความทรงจำ มีเนื้อหาข้อมูลเกี่ยวกับถนนมิตรภาพที่หาได้จากเว็บไซต์วิกิพีเดีย ส่วนรายละเอียดเขียนขึ้นจากความทรงจำตอนที่ไปอยู่
ภูมิโปน
นิ้วนาง
นิ้วนาง คือนิ้วที่สี่บนมือของมนุษย์ อยู่ระหว่างนิ้วกลางและนิ้วก้อย หลายคนมีนิ้วนางยาวเท่ากับนิ้วชี้ ในทางกายวิภาคศาสตร์ นิ้วนางอาจมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาละตินเช่น digitus medicinalis, digitus annularis, digitus quartus หรือ digitus IV เป็นต้น
นิ้วนางไม่ค่อยมีบทบาทเด่นชัดมากนัก เพราะเมื่อหยิบจับสิ่งของก็ต้องใช้งานร่วมกับนิ้วอื่นหรือไม่ใช้เลย บางภาษาไม่มีชื่อเรียกเฉพาะสำหรับนิ้วนางด้วยซ้ำ
สำหรับวัฒนธรรมตะวันตก การใส่แหวนที่นิ้วนาง โดยเฉพาะนิ้วนางมือซ้าย สื่อความหมายว่าผู้นั้นได้หมั้นหรือแต่งงานแล้ว ด้วยความเชื่อที่ว่า เส้นเลือดดำที่นิ้วนางมือซ้ายเชื่อมต่อโดยตรงเข้ากับหัวใจที่อยู่ข้างซ้ายเช่นกัน อันเป็นตัวแทนแห่งความรัก แต่สำหรับวัฒนธรรมยุโรป การใส่แหวนที่นิ้วนางมือซ้ายหมายถึงการหมั้น ส่วนนิ้วนางมือขวาหมายถึงการแต่งงาน ด้วยเหตุนี้หลายภาษาจึงเรียกนิ้วนางว่าเป็น "นิ้วเพื่อสวมแหวน" (ring finger)
บาทหลวงปาลเลกัวซ์
ฌัง บัปติสต์ ปาลเลกัวซ์
Jean Baptiste de Pallegoix
น็อทร์ดามดูว์โอ
น็อทร์ดามดูว์โอ ( หรือชื่อเต็ม ) เป็นโบสถ์น้อยโรมันคาทอลิกในรงชอง ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1955 และถือเป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของสถาปนิกชาวฝรั่งเศส-สวิส เลอกอร์บูซีเย ปัจจุบันยังคงใช้งานเป็นศาสนสถานภายใต้การดูแลขององค์การเอกชน ดึงดูดผู้เข้าชมปีละกว่า 80,000 คน
น็อทร์ดามดูว์โอกับอาคารอีกสิบหกแห่งที่ออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเยได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ "งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย" เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016
ฐานรอง (มุทราศาสตร์)
ฐานรอง  ในมุทราศาสตร์ “ฐานรอง” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏภายใต้โล่บนตราอาร์มที่เป็นที่อาจจะเป็นหิน, ลานหญ้า หรืออื่นๆ ที่เป็นที่ตั้งหรือรองรับประคองข้าง ซึ่งทำให้ต้องใช้ความพิจารณาในการแยกระหว่าง “ฐานรอง” ที่แท้จริงจากสิ่งที่อยู่บนฐานที่ใช้สำหรับเป็น “ประคองข้าง” หรือในกรณีพิเศษเช่นในตราแผ่นดินของเบลีซที่เหนือโล่ดูเหมือนต้นมาฮอกานีแต่อันที่จริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของฐานรองที่งอกออกมาจากฐาน บางครั้งก็กล่าวกันว่าฐานรองคือแผ่นดินของผู้เป็นเจ้าของตรา ฐานรองเป็นองค์ประกอบที่ล่ากว่าองค์ประกอบอื่นๆ ของตราอาร์ม ที่มาจากความจำเป็นในการใช้ประคองข้างที่แสดงความแตกต่างกันของตราของแต่ละครอบครัวหรือของแต่ละบุคคล และบางครั้งก็จะได้รับการนิยามต่างหากจากประคองข้าง
ฐานรองตกแต่งที่ใช้ในการวางมักจะวางใต้เท้า ขา หรืออุ้งเท้าของประคองข้างที่ทำกันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บางทีก็เรียกว่า “gas bracket” แต่ก็เป็นคำที่ไม่เป็นที่ยอมรับใช้กัน
บางครั้งประคองข้างก็อาจจะยืนบนแถบคำขวัญเช่นในตราแผ่นดินของโมนาโค
ตามปกติแล้วเมื่อตราอาร์มมีประคองข้างก็จะมีฐานรองประกอบแต่ก็ไม่เสมอไป และบางครั้งที่ไม่บ่อยนักฐานรองก็อาจจะเป็น “เพิ่มเกียรติ” (Augmentation of honour) ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าของตราได้รับมอบให้เพิ่มในตราอาร์มเพื่อเป็นเกียรติยศ ซึ่งเป็นภาพของหมีและกวางยืนบนภูมิทัศน์ที่เป็นป่า ยอดเขา และรวงข้าวสาลีที่ออกแบบโดยรอน เซบาสเตียน บางครั้งฐานก็อาจเป็นภูมิทัศน์ของสถานที่ใดสถานที่หนึ่งเช่นฐานรองของเคนยาคือ ภูเขาเคนยา หรือฐานรองของ Arbeláez, Cundinamarca ของโคลัมเบียเป็นลูกโลก) ฐานรองที่แปลกออกไปก็ได้แก่ฐานรองที่เป็นกำแพงของเทศบาลมณฑลคัมเบอร์แลนด์ หรือฐานรองที่เป็นสะพานข้ามลำน้ำของสถาบันวิศวกรรมแห่งแคนาดา
Compartment (heraldry)
ฐานรองโล่ (มุทราศาสตร์)
ฐานรองโล่ (อิสริยาภรณ์)
ฐานรอง (อิสริยาภรณ์)
ประคองข้าง (อิสริยาภรณ์)
เครื่องลิ่มนิ้ว
ตราแผ่นดินของแอลเบเนีย
ตราแผ่นดินของแอลเบเนีย  เป็นตราอาร์มของประเทศแอลเบเนียที่แปลงมาจากธงชาติแอลเบเนียและมาจากตราของสแกนเดอร์เบิร์ก เครื่องหมายเหนืออินทรีสองหัวคือหมวกเกราะสแกนเดอร์เบิร์กที่ประดับด้วยเขาแพะ
ถ้ำเลเขากอบ
ถ้ำเลเขากอบ หรือ ถ้ำทะเล หรือ ถ้ำเขากอบ ตั้งอยู่ที่ตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอห้วยยอด ถ้ำเลเขากอบ เป็นชื่อที่ชาวบ้านในบริเวณตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เรียกกันตามภาษาพื้นบ้าน การที่ชาวบ้านเรียกกันว่า ถ้ำเล หรือ ถ้ำทะเล นั้น ไม่ได้หมายถึง โพรงหรือถ้ำที่เกิดจากการผุกร่อนของหน้าผาชายฝั่งทะเล จากการถูกคลื่นกัดเซาะ ทั้งนี้เพราะบริเวณที่ตั้งของตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด อยู่ห่างจากทะเลกว่า 40 กิโลเมตร
คำว่า "ถ้ำเล" นี้ ตามภาษาท้องถิ่นทางภาคใต้หมายถึง สิ่งที่เป็นน้ำ มีบริเวณกว้างใหญ่ เพราะถ้ำเลเป็นถ้ำใหญ่ที่มีน้ำไหลผ่านตลอดถ้ำ ถ้ำเลประกอบด้วย ถ้ำต่าง ๆ หลายถ้ำ อยู่ภายใต้ภูเขากอบ ได้แก่ ถ้ำคนธรรพ์ ถ้ำรากไทร ถ้ำท้องพระโรง ถ้ำพระสวรรค์ ถ้ำตะพาบน้ำ ถ้ำเพชร ถ้ำพลอย และถ้ำแป้ง เป็นต้น นอกจากนี้ สภาพภายในถ้ำเขากอบมีหินย้อยที่แตกต่างไปจากถ้ำอื่น ๆ คือ มีหินย้อยประเภทที่เรียกว่า หลอดหินย้อย (Soda straw) อยู่เป็นจำนวนมาก แสดงถึงช่วงของการเกิดเป็นหินย้อยในระยะต้น
ถ้ำเลเขากอบ ตั้งอยู่ที่หมู่ 1 ตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง มีลักษณะเป็นภูเขาผาหินสูงชันสลับซับซ้อน มีลำคลองที่ไหลมาจากเทือกเขาบรรทัด เมื่อไหลมาถึงบริเวณเขากอบจะแยกออกเป็น 3 สาย โดยสองสายจะไหลอ้อมภูเขาและอีกสายหนึ่งจะไหลลอดถ้ำใต้ภูเขา ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย ระยะทาง 4 กิโลเมตร
พื้นที่ถ้ำทั้งหมดประมาณ 200 ไร่ โดยส่วนใหญ่ถูกน้ำท่วมขังตลอดทั้งปี ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลเขากอบได้สร้างฝายกั้นน้ำเพื่อควบคุมระดับน้ำไว้
เขากอบ.
ลักษณะทางธรรมชาติ.
เขากอบมีลักษณะเป็นเขาโดด (Monadnock) ที่โผล่อยู่ในที่ราบลุ่ม ซึ่งเต็มไปด้วยทุ่งนาและสวนยาง มีคลองยางยวน ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของแม่น้ำตรัง ไหลผ่านเข้ามายังเขากอบ เขากอบมีความสูงประมาณ 160 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีความยาวประมาณ 800 เมตร และมีช่วงกว้างที่สุดประมาณ 400 เมตร บริเวณเชิงเขากอบ มีแนวคลองล้อมรอบ บางส่วนอาจเป็นการขุดคูเชื่อมต่อกับคลองธรรมชาติ ทั้งนี้มีหลักฐานว่าในสมัยรัชกาลที่ 5 ขุนกอบคีรีวง (นายอิน วรรณบวร) กำนันผู้ก่อตั้งตำบลเขากอบได้นำชาวบ้านขุดลอกคลองรอบเขากอบนี้
พื้นที่รอบภูเขาด้านทิศเหนือและตะวันตกเป็นสวนยางพารา ด้านทิศใต้และทิศตะวันออกเป็นทุ่งนา เขากอบมียอดเขาสูง 5-6 ยอด ที่สูงประมาณ 200 เมตรมีหน้าผาสูงชันตั้งฉากกับพื้นดิน เรียกว่า ผานางคอย อยู่ทางทิศใต้ของภูเขา
ทางเข้าถ้ำเลมีทั้งหมด 7 ช่องทาง คือ
เขากอบประกอบด้วยหินปูนเนื้อละเอียดสีเทา เทาดำ เทาอมน้ำตาล เนื้อหินบางส่วนมีการตกผลึกใหม่ (Recrystallized) หินปูนในบางบริเวณจะเป็นหินปูนเนื้อปนโดโลไมต์ (Dolomitic limestone) และหินโดโลไมต์ (Dolomite) หินปูนมีลักษณะเป็นชั้นหนา มีแนวของชั้นหินอยู่ในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ ชั้นหินเอียงเทไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีมุมเอียงเท 20 องศา หินปูนนี้จัดอยู่ในกลุ่มหินราชบุรี (Ratburi Group) มีอายุอยู่ในยุคเพอร์เมียน (Permian) ประมาณ 250-295 ล้านปี
บริเวณเขากอบมีรอยเลื่อนของแผ่นดิน (Fault) อยู่หลายแนวด้วยกัน ได้แก่ แนวเหนือ-ใต้ แนวตะวันตก-ตะวันออก แนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณที่รอยเลื่อนผ่าน จะพบหินปูนกรวดเหลี่ยม (Brecciated limestone) ซึ่งประกอบด้วย เศษชิ้นหินปูนเชื่อมประสานกันด้วยสารแคลเซียมคาร์บอเนต หินปูนกรวดเหลี่ยมเหล่านี้สะสมตัวตามแนวรอยเลื่อน
ถ้ำเลเขากอบ มีลักษณะเป็นถ้ำบนแผ่นดิน (Inland cave) ห่างไกลจากชายฝั่งทะเล เป็นถ้ำหินปูน ที่เรียกว่า Limestone cave หรือ Solution cave มีธารน้ำไหลลอดใต้ภูเขา โดยแยกออกเป็นหลายสายแล้วไหลออกมาบรรจบกับคลองธรรมชาติภายนอกถ้ำที่ลมีลักษณะเป็นธารน้ำใต้ดินอยู่ในหลายบริเวณด้วยกัน
การขุดลอกคลอง.
ถ้ำเขากอบเคยได้รับการพัฒนาตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 โดยขุนกอบ คีรีกิจ (นายอิน วรรณบวร) กำนันผู้ก่อตั้งตำบลเขากอบ ได้ทำการขุดลอกคลองภายในถ้ำที่ตื้นเขินเพื่อให้ลำน้ำไหลผ่านได้สะดวก หลังจากนั้นไม่มีการบูรณะใด ๆ เขากอบจึงกลายเป็นถ้ำร้างมาโดยตลอด กระทั่งในปี พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2528 ได้มีการขุดลอกคลองอีกครั้งหนึ่ง
ถ้ำเลเขากอบในปัจจุบันได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติของอำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ในช่วงที่นายนิตย์ สีห์วรางกูร ดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอห้วยยอด คนที่ 32 (พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2540) โดยการพานั่งเรือไฟเบอร์ท้องแบบ ขนาด 7 ที่นั่ง เที่ยวชมภายในถ้ำ เดิมใช้เรือที่มีเครื่องยนต์ แต่เนื่องจากเขม่าควันจากเรือยนต์ ไปจับที่บริเวณผนังถ้ำ และทำให้หินย้อยอุดตัน องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นซึ่งรับหน้าที่บริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวนี้ ได้เปลี่ยนมาใช้เรือพายแทน เพื่อเป็นการรักษาสภาพของธรรมชาติภายในถ้ำไว้ การท่องเที่ยวถ้ำเลเขากอบสามารถเดินทางได้เข้าชมได้ทั้งปี ยกเว้นช่วงฤดูน้ำหลาก เนื่องจากระดับน้ำอาจเพิ่มขึ้นสูงจนไม่สามารถเดินทางเข้าภายในถ้ำได้
ภายในถ้ำเลเขากอบนั้น มีโถงถ้ำมากมายหลายถ้ำ อาทิ ถ้ำคนธรรพ์ ถ้ำรากไทร ถ้ำท้องพระโรง ถ้ำพระสวรรค์ ถ้ำตะพาบน้ำ ถ้ำเพชร ถ้ำพลอย และถ้ำแป้ง เป็นต้น แต่ปัจจุบันนี้ เปิดให้บริการท่องเที่ยวเพียง 5 ถ้ำเท่านั้น ได้แก่
การเดินทางไปถึงพื้นที่ทำได้โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 4 สายตรัง-ห้วยยอด-วังวิเศษ ทางแยกเข้าถ้ำทะเลอยู่เลยอำเภอห้วยยอดไปทางวังวิเศษประมาณ 7 กิโลเมตร โดยเลี้ยวซ้ายเข้าถนน รพช. (เขากอบ-หัวแหวน) ระหว่างหลักกิโลเมตรที่ 7-8 เข้าไปประมาณ 500 เมตร จึงเลี้ยวซ้ายไปเขากอบ ซึ่งเป็นสถานที่ตั้ง ถ้ำทะเล
รายการโทรทัศน์ เมืองไทยดอตคอม
ตราแผ่นดินของเนเธอร์แลนด์
ตราแผ่นดินของเนเธอร์แลนด์  เป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ในพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ใช้ตราย่อที่ไม่มีเสื้อคลุมและบางทีก็จะใช้เพียงแต่โล่และพระมหามงกุฎ องค์ประกอบของตราได้รับพระราชทานพระบรมราชานุมัติโดยสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาตามพระราชบัญญัติเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1907 และได้รับพระราชทานพระบรมราชานุมัติอีกครั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1980 (สำหรับตราที่ใช้อย่างเป็นทางการดูข้อมูลได้ที่สำนักพระราชวังเนเธอร์แลนด์ )
นิยามของตราอย่างเป็นทางการ.
สำหรับพระมหากษัตริย์ตราอาร์มตั้งอยู่ในเสื้อคลุมสีแดงบุด้วยขนเออร์มิน เหนือเสื้อคลุมเป็นซุ้มสีแดงเหนือซุ้มเป็นพระมหามงกุฎสีทอง
พระราชประกาศระบุว่าถ้าผู้ครองราชย์เป็นชายก็สามารถเปลี่ยนมงกุฎบนโล่เป็นหมวกเกราะพร้อมเครื่องยอดแห่งนาซอได้
ประวัติและที่มาของตรา.
ตราอาร์มปัจจุบันเป็นตราที่ใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1907 และมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยจากตราเดิมที่ใช้ระหว่างปี ค.ศ. 1815 ถึงปี ค.ศ. 1907 สิงโตทุกตัวสวมพระมหามงกุฎ แต่ต่างจากรุ่นปัจจุบันตรงที่สิงโตประคองข้างหันหน้ามาทางผู้ดูโล่
ตรานี้ได้รับการอนุมัติใช้โดยพระมหากษัตริย์องค์แรกของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์สมเด็จพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 เมื่อขึ้นครองราชย์หลังจากการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 ในฐานะพระมหากษัตริย์พระเจ้าวิลเลิมก็ทรงนำเอาองค์ประกอบต่างๆ ของตราอาร์มของราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอและของอดีตสาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์ที่ใช้ระหว่างปี ค.ศ. 1581 ถึงปี ค.ศ. 1795 มารวมกัน
จากตราของพระราชวงศ์พระองค์ก็ทรงใช้สีเงิน ลายขีดทอง และสิงโตทองสำหรับราชตระกูลนัสเซา ส่วนคำขวัญ “ข้าจะพิทักษ์” เป็นของราชตระกูลออเรนจ์ตั้งแต่ราชรัฐออเรนจ์เข้ามารวมกับราชตระกูลนัสเซา องค์ประกอบที่ว่านี้เป็นองค์ประกอบเดียวกับที่ใช้ในตราอาร์มของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองราชบัลลังก์อังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1689 ถึงปี ค.ศ. 1702 ผู้เดิมทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ จากตราอาร์มของสาธารณรัฐดัตช์พระเจ้าวิลเลิมก็ทรงนำดาบและลูกศรมาใช้ ลูกศรเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นเป็นสาธารณรัฐ
เคานท์แห่งนัสเซา.
ตราอาร์มของราชวงศ์นัสเซาเริ่มใช้กันมาตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1250 ที่มีด้วยกันสองแบบสำหรับสองสาขาหลักของตระกูล เมื่อพี่น้องสองคนเคานท์วอลแรมที่ 2 และ เคานท์ออตโตที่ 1 ตกลงแบ่งดินแดนของบิดา (เคานท์เฮนรีที่ 2) ระหว่างกันในปี ค.ศ. 1255
พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ทรงสืบเชื้อสายมาจากเคานท์ออตโต แกรนด์ดยุคแห่งลักเซมเบิร์กทรงสืบเชื้อสายมาจากเคานท์วอลแรม ทั้งสองสายยังคงใช้ “นัสเซา” ในตราอาร์ม (ข้อมูลหน้า 105 และ 106 ของ เอกสารเกี่ยวกับราชตระกูลของแกรนด์ดยุคแห่งลักเซมเบิร์ก) ทั้งสองสายต่างก็ไม่มีผู้สืบตระกูลที่เป็นชาย
หมวกเกราะและเครื่องยอดที่ใช้สำหรับผู้สืบตระกูลที่ได้ขึ้นครองราชย์ที่เป็นชาย (และยังคงใช้โดยสมาชิกของตระกูลที่เป็นชาย) มีนิยามว่า:
เครื่องยอดที่ใช้โดยผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากเคานท์ออตโตแตกต่างจากผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากเคานท์วอลแรม ในพระราชประกาศของปี ค.ศ. 1815 เครื่องยอดที่มาจากมงกุฎของตราอาร์มของเนเธอร์แลนด์เป็นเครื่องยอดที่ใช้โดยสายวอลแรม แต่ไม่เป็นที่ทราบถึงสาเหตุของการออกพระราชประกาศนี้
เครื่องยอดของสายวอลแรมนิยามว่า “Between two trunks Azure billetty Or a sitting lion Or” (“ระหว่างสองงวงสีเงิน ลายขีดสีทอง สิงห์นั่งสีทอง”) งวงอาจจะเข้าใจผิดว่าเป็นเขาวัวสองเขาซึ่งเป็นเครื่องยอดที่นิยมใช้กันในตราอาร์มของเยอรมนี บนตราอาร์มของแกรนด์ดยุคแห่งลักเซมเบิร์ก สิงโตสวมมงกุฎ เล็บและลิ้นสีแดง
ราชรัฐแห่งออเรนจ์.
คำขวัญได้รับการนำมาใช้โดยสมาชิกผู้ปกครองทุกคนของนาซอ ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าชายแห่งออเรนจ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1530 เมื่อราชวงศ์สองราชวงศ์มารวมตัวกัน เคานท์เฮนรีที่ 3 แห่งนาซอ-เบรดาผู้ที่พำนักอยู่ในกลุ่มประเทศต่ำสมรสกับคลอเดียแห่งเชลอง (Claudia of Châlon) น้องชายของคลอเดียฟิลิแบร์ตแห่งเชลองเป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์องค์สุดท้ายจากตระกูลเชลอง เมื่อฟิลิแบร์ตเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1530 เรอเนบุตรของเฮนรีและคลอเดียก็ได้รับราชรัฐโดยมีข้อแม้ว่าต้องใช้ตำแหน่งและตราอาร์มของตระกูลเชลอง เรอเนจึงได้รับนามว่าเรอเนแห่งเชลอง (René of Châlon) คำขวัญ “ข้าจะพิทักษ์เชลอง” (Je Maintiendrai Châlons) จึงกลายมาเป็นคำขวัญของตระกูล เรอเนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1544 โดยไม่มีผู้สืบตระกูล วิลเลียมแห่งนาซอ-ดิลเลนเบิร์กผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกันจึงได้รับดินแดนของเรอเน วิลเลียมกลายเป็นวิลเลียมแห่งออเรนจ์ หรือในภาษาอังกฤษรู้จักกันว่าวิลเลียมเดอะไซเลนท์ (William the Silent) ผู้ที่เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา สิ่งแรกที่วิลเลียมทำคือเปลี่ยนคำขวัญเป็น “ข้าจะพิทักษ์นัสเซา” (Je Maintiendrai Nassau) ต่อมาวิลเลียมหรือบุตรชายก็ละทิ้งชื่อราชวงศ์ออกจากคำขวัญ
ตราอาร์มของราชรัฐแห่งออเรนจ์ก็มิได้ใช้ในตราอาร์มของราชอาณาจักรแต่เป็นส่วนหนึ่งของสัญลักษณ์ส่วนพระองค์และธงของสมาชิกหลายพระองค์ในราชวงศ์เนเธอร์แลนด์
Coat of arms of the Netherlands
พิพัฒน์ ต้นกันยา
พิพัฒน์ ต้นกันยา เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย พิพัฒน์เคยได้รับรางวัลดาวซัลโวไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2549 สมัยที่เล่นให้กับบีอีซี เทโรศาสน และสามารถคว้าแชมป์ไทยพรีเมียร์ลีกได้กับสโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในฤดูกาล 2551 อีกทั้งยังเคยคว้าแชมป์ไทยคม เอฟเอคัพ 2552 ได้กับสโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย และคว้าแชมป์ไทยลีก ดิวิชั่น 2 ได้กับอุดรธานี เอฟซีในฤดูกาล 2559
พิพัฒน์ ต้นกันยา (ชื่อเดิมอานนท์) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรคนสุดท้องจากจำนวน 4 คน ของนายเคน และนางจันทร์ ต้นกันยา โดยพ่อของพิพัฒน์เคยทำงานอยู่ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย