pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทิโมธี เดวิด สไนเดอร์ (, เกิด 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก รวมถึงฮอโลคอสต์ ปัจจุบัน สไนเดอร์เป็นศาสตราจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเยล สหรัฐอเมริกา และเป็นกรรมการด้านความสำนึกตระหนักรู้เรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และอาชญากรรมต่อมวลมนุษยชาติแห่งพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกา
สไนเดอร์ เกิดวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ในรัฐโอไฮโอ จบการศึกษาระดับตรีด้านประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบราวน์ และสำเร็จปริญญาดุษฎีบัณฑิตด้านประวัติศาสตร์สมัยใหม่ในปี ค.ศ. 1995 จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ภายใต้อาจารย์ที่ปรึกษาคือ ทิโมธี การ์ตัน อัส และ เจอร์ซี เจดิลกิ
สไนเดอร์เป็นนักประวัติศาสตร์ที่ผลงานตีพิมพ์อย่างสม่ำเสมอในวารสารวิชาการ และหนังสือจำพวกปริทัศน์วรรณกรรม (review) เช่น New York Review of Books เป็นต้น และผลิตหนังสือออกมามากกว่า 10 เล่ม อาทิ Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin (ปี 2010) ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์สงครามระหว่างฮิตเลอร์กับสตาลิน, "Thinking the Twentieth Century" (ปี 2012 เขียนร่วมกับ โทนี จัดจ์) และหนังสือคำเตือนทางประวัติศาสตร์อย่าง "On Tyranny: Twenty Lessons from the Twentieth Century" (ปี 2017)
ในปี 2018 สไนเดอร์ ออกหนังสือ The Road to Unfreedom: Russia, Europe, America ซึ่งเป็นหนังสือวิพากษ์วิจารณ์การเชื่อมโยงของวลาดิมีร์ ปูตินต่อสหรัฐอเมริกา และประเทศรอบข้าง หนังสือเล่มดังกล่าวที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง
อะกิตะชิงกันเซ็ง
โฮะกุริกุชิงกันเซ็ง
โจเอะสึชิงกันเซ็ง
เอสซีบีพาร์กพลาซา
ชาเลดี้เกรย์
Shigella sp.
วันแห่งการฉลองชัยชนะสงครามปลดปล่อยปิตุภูมิ
รายชื่อไมโครซอฟท์ วินโดวส์รุ่นต่าง ๆ
นมไทย-เดนมาร์ค
นมไทยเดนมาร์ค
สภาเซมสกี
สภาเซมสกี  เป็นรัฐสภาของอาณาจักรซาร์รัสเซีย โดยแบ่งประเภทสมาชิกตามหลักฐานันดรแห่งราชอาณาจักร ดำรงอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17
สมาชิกสภาเซมสกีแบ่งออกเป็นสามชนชั้นในสังคมศักดินา ได้แก่ ขุนนางและข้าราชการระดับสูง "สมัชชาศักดิ์สิทธิ์" ของบาทหลวงนิกายออร์ทอดอกซ์ และผู้แทนของ "สามัญชน" ประกอบด้วยเหล่าพ่อค้าและชาวเมือง สภาเซมสกีอาจถูกจัดขึ้นโดยพระเจ้าซาร์ อัครบิดร หรือสภาดูมาโบยาร์ ก็ได้ เพื่อตัดสินปัญหาขัดแย้งหรือผ่านข้อกฎหมายสำคัญ
ซาร์อีวานผู้โหดเหี้ยมเรียกประชุมสภาเซมสกีเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1549 การเรียกประชุมหลาย ๆ ครั้งมีจุดประสงค์เพื่อเป็นตรายาง แต่ในอีกทางหนึ่งก็เป็นไปเพื่อรับฟังแนวคิดจากขุนนางชั้นผู้น้อยและชาวเมืองเช่นกัน หลังจากการสิ้นสุดราชวงศ์รูลิค ซึ่งก่อให้เกิดวิกฤตการการสืบราชสมบัติ สภาเซมสกีได้ลงมติเลือกโบริส โกดูนอฟ ขึ้นเป็นพระเจ้าซาร์พระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1598 เป็นสาเหตุหนึ่งซึ่งนำไปสู่ช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย ภายหลังจากการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าซาร์มีไฮล์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1613 สภาเซมสกีก็เริ่มประชุมกันปีละครั้ง แต่เมื่อราชวงศ์โรมานอฟเริ่มมีความมั่นคงขึ้น สภาเซมสกีก็เริ่มสูญเสียอำนาจ โดยหลังจากการประชุมเพื่อลงนามในสนธิสัญญาเพเรยาสลาฟ เมื่อปี ค.ศ. 1654 ก็ไม่มีการเรียกประชุมอีกเลยเป็นเวลาสามสิบปี สภาเซมสกีครั้งสุดท้ายถูกจัดขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1680 เพื่อยกเลิกระบบ "มานิสชิสเตโว" (mestnichestvo) และลงนามในสนธิสัญญา"สันติภาพตลอดกาล" กับโปแลนด์
สภาเซมสกีแห่งปี ค.ศ. 1922.
ศิลปะจากธรรมชาติ
คุนสท์ฟอร์เมิน แดร์ นาทัวร์
Art Forms in Nature
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ
การแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ เริ่มต้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายนและจะสิ้นสุดในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2561. ทั้งหมด 57 ทีมที่เข้าร่วมในรอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟเพื่อที่จะตัดสินหาผู้ชนะ 6 จาก 32 ทีมเข้าไปเล่นใน รอบแบ่งกลุ่ม ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19.
ทีมทั้งหมดที่ตกรอบมาจากเส้นทางแชมเปียนส์จะได้ผ่านเข้าสู่ ยูโรปาลีก:
ด้านล่างนี้คือทีมที่เข้าร่วมของเส้นทางแชมเปียนส์ (กับปี 2018 ของพวกเขา ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า), จัดกลุ่มโดยแต่ละรอบที่กำลังเริ่มต้นของพวกเขา.
เส้นทางลีก.
ด้านล่างนี้คือทีมที่เข้าร่วมของเส้นทางแชมเปียนส์ (กับปี 2018 ของพวกเขา ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า)
ทีมทั้งหมดที่ตกรอบมาจากเส้นทางลีกจะได้ผ่านเข้าสู่ ยูโรปาลีก:
การจับสลากสำหรับรอบเบื้องต้นได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2561, 12:00 CEST, เพื่อที่จะตัดสินหาคู่แข่งขันของรอบรองชนะเลิศและทีมที่มีชื่อเป็น "เจ้าบ้าน" ของแต่ละคู่ในรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ.
ทั้งหมดสี่ทีมมีส่วนร่วมในการจับสลากรอบเบื้องต้น. สองทีมจะได้เป็นทีมวางและสองทีมจะได้เป็นทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวางสำหรับการจับสลากรอบรองชนะเลิศ.
รอบรองชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 26 มิถุนายน, และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2561, ทั้งสองรอบแข่งขันที่ สนามกีฬาวิคตอเรีย ในประเทศยิบรอลตาร์.
!colspan=3|รอบรองชนะเลิศ
!colspan=3|รอบชิงชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบแรกได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2561, 12:00 CEST.
32 ทีมทั้งหมดที่จะลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบแรก: 31 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้, และผู้ชนะของรอบเบื้องต้น. พวกเขาได้ถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: สองกลุ่มที่มี่สิบทีม, โดยที่ห้าทีมจะได้เป็นทีมวางและห้าทีมจะได้เป็นทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวาง, และหนึ่งกลุ่มที่มีสิบสองทีม, โดยที่หกทีมจะได้เป็นทีมวางและหกทีมจะได้เป็นทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวาง.
นัดแรกจะแข่งขันกันในวันที่ 10 และ 11 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะแข่งขันกันในวันที่ 17 และ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2561.
"รวมผลสองนัด เชริฟฟ์ ตีรัสปอล ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด ชคืนดิยา ชนะ 5–4."
"รวมผลสองนัด ซูดูวา มารีจัมโพเล ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด วิดิ ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด มัลเมอ ชนะ 5–0.
"รวมผลสองนัด แลเกีย วอร์ซอ ชนะ 4–0."
"รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. คูเคอซี ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด ฮาโปเอล เบียร์ เชวา ชนะ 7–2.
"รวมผลสองนัด เรดสตาร์ เบลเกรด ชนะ 2–0."
"รวมผลสองนัด สปาร์ตัก เตอร์นาวา ชนะ 2–1."
"รวมผลสองนัด อัสตานา ชนะ 3–0."
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2561, 14:00 CEST.
รอบคัดเลือกรอบสองได้แบ่งออกเป็นสองส่วน: เส้นทางแชมเปียนส์ (สำหรับทีมที่เป็นแชมป์ลีก) และเส้นทางลีก (สำหรับทีมที่ไม่ได้เป็นแชมป์ลีก). ทีมผู้แพ้ในสองส่วนจะผ่านเข้าสู่ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบคัดเลือกรอบสาม.
ทั้งหมด 24 ทีมมีส่วนร่วมในรอบคัดเลือกรอบสอง:
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 24 และ 25 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 31 กรกฎาคม และ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2561.
!colspan=5|เส้นทางแชมเปียนส์
!colspan=5|เส้นทางลีก
"รวมผลสองนัด เอ็มโอแอล วิดิ ชนะ 1–0."
"รวมผลสองนัด คาราบัก ชนะ 3–0."
"รวมผลสองนัด ดีนาโม ซาเกร็บ ชนะ 7–2."
"รวมผลสองนัด เรด สตาร์ เบลเกรด ชนะ 5–0."
"รวมผลสองนัด ชคืนดิยา ชนะ 1–0."
"รวมผลสองนัด เซลติก ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด ปาโอก ชนะ 5–1."
"รวมผลสองนัด อายักซ์ ชนะ 5–1."
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2561, 12:00 CEST.
ทั้งหมด 20 ทีมมีส่วนร่วมในรอบคัดเลือกรอบสาม.
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 และ 8 สิงหาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2561.
"รวมผลสองนัด เออีเค เอเธนส์ ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด เร็ด บุล ซัลทซ์บวร์ค ชนะ 4–0."
"รวมผลสองนัด ดีนาโม ซาเกร็บ ชนะ 3–0."
"รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. เอ็มโอแอล วิดิ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด อายักซ์ ชนะ 5–2."
"รวมผลสองนัด ดีนาโม คียิว ชนะ 3–1."
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2018, 12:00 CEST.
ทั้งหมด 12 ทีมมีส่วนร่วมในรอบเพลย์ออฟ.
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 21 และ 22 สิงหาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 28 และ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2561.
"รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. เรด สตาร์ เบลเกรด ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 6–2."
"รวมผลสองนัด ไบฟีกา ชนะ 5–2."
"รวมผลสองนัด อายักซ์ ชนะ 3–1."
รูปแบบศิลปะแห่งธรรมชาติ
ตรีศูล, ตรี, หรือ สามง่าม  เป็นหอกที่มีปลายแหลม 3 ปลาย ใช้ในการประมง และในทางประวัติศาสตร์ยังใช้เป็นอาวุธคู่มือ
ในเทพปกรณัมคลาสสิก ตรีศูลเป็นอาวุธของโพไซดอนหรือเนปจูน เจ้าสมุทร ส่วนในเทพปกรณัมฮินดู ตรีศูลเป็นอาวุธของพระศิวะ
Died of wounds
เสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บ
กูเกิล ดีปไมด์
มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต
มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต  หรือ เจ้าหญิงมารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต ประสูติเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2455 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และ เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม และเป็นพระภคินีใน หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคานต์เซอร์กี เดอ วิตต์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2481 โดยหลังจากสมรส พระองค์ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เคาน์เตสเซอร์กี เดอ วิตต์ โดยทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมารี กลอตีลด์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2439 ด้วยพระโรคชรา สิริพระชันษา 84 ชันษา
ชื่น ระวิวรรณ
นายชื่น ระวิวรรณ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย ในรัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นอดีตรัฐมนตรีของไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 6 สมัย
ชื่น ระวิวรรณ เข้าสู่งานการเมืองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย และได้รับเลือกตั้งอีก 4 สมัยต่อเนื่องมา คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 (สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา) การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 (สังกัดพรรคสหประชาไทย)
ชื่น ระวิวรรณ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2500 ในรัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม โดยมีพลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ และสิ้นสุดลง เนื่องจากคณะทหารได้ทำการรัฐประหารยึดอำนาจ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 โดยมีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก เป็นหัวหน้าคณะรัฐประหาร
ในปี พ.ศ. 2501 ชื่น ระวิวรรณ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร สั่งราชการกระทรวงเกษตร ต่อมาในเดือนเมษายนของปีเดียวกันจึงปรับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร ซึ่งมีนายวิบูลย์ ธรรมบุตร เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ และสิ้นสุดลง เพราะนายกรัฐมนตรีกราบถวายบังคมลาออก เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 และในวันนั้นเองได้มีคณะปฏิวัติอันมี จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้า ทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ และสถาบันทั้งหลายอยู่ในความควบคุมของคณะปฏิวัติตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นไป
ชื่น ระวิวรรณ กลับสู่การเมืองอีกครั้ง โดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 ในนามพรรคชาติไทย
เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งเบลเยียม  ประสูติเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2415 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ และ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเลโอปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อพระชันษาย่างเข้าสู่วัยสาว ก็ได้เสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติในพระองค์ โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระชายา มีพระบุตรดังนี้
สำนักข่าวซินหัว
"สำนักข่าวซินหัว" (China Xinhua News) เป็นองค์กรสื่อของรัฐและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างเป็นทางการ ซินหัวเป็นองค์กรสื่อที่ใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในประเทศจีนรวมถึงเป็นสำนักข่าวที่ใหญ่ที่สุดในโลกในด้านมีผู้สื่อข่าวทั่วโลก ซินหัวเป็นสถาบันระดับกระทรวงที่อยู่ในสังกัดรัฐบาลกลางของจีนและเป็นองค์กรสื่อระดับสูงที่สุดในประเทศควบคู่ไปกับ (人民日) ประธานของซินหัวเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซินหัวมีสำนักงานมากกว่า 170 แห่งทั่วโลกและมีสำนักงาน 31 แห่งในประเทศจีนหนึ่งแห่งสำหรับแต่ละจังหวัดภูมิภาคอิสระและเขตปกครองที่บริหารโดยตรงและสำนักงานทหาร
ซินหัวเป็นช่องทางเดียวสำหรับการเผยแพร่ข่าวสำคัญเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐบาลกลางของจีนและสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงปักกิ่งตั้งอยู่ใกล้กับ "ทำเนียบประธานาธิบดีจีน"(Zhongnanhai) ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนสภาแห่งรัฐและ สำนักงานอธิการบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีน
"xinhuanet" เป็นเว็บไซต์สำนักข่าวชื่อดังที่ใหญ่ที่สุดของ ประเทศจีน อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในบรรดาเว็บไซต์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดของโลก ในฐานะที่เป็นสื่อมวลชนระดับชาติของจีน เว็บไซต์ซินหัวเป็นเวทีแรกที่จะนำเสนอข่าวสารของเหตุการณ์สำคัญๆกับแนวนโยบายต่างๆทั้งในและต่างประเทศ และเป็นเว็บไซต์ระดับชาติที่รวบรวมข้อมูลข่าวสารทุกด้านที่สร้างโดยสำนักข่าวซินหัวโดยรายงานเป็นภาษาจีน สำนักข่าวซินหัวมีนักข่าวมืออาชีพทั้งหมด 6,000 คน โดยมีการกระจายข่าวมากกว่า 20,000 ข่าวต่อวัน
ซินหัวก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 ในขณะที่สำนักข่าวจีนแดงและเปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบันในปีพ.ศ. 2480 ในช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกหน่วยงานพัฒนาความสามารถในการออกอากาศในต่างประเทศและจัดตั้งสาขาแรกในต่างประเทศ มันเริ่มออกอากาศไปต่างประเทศเป็นภาษาอังกฤษจาก 2487 หลังจากสรุปสงครามกลางเมืองจีนตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศและดินแดนที่ไม่มีตัวแทนทูตเช่นฮ่องกง
หน่วยงานดังกล่าวได้รับการอธิบายโดยนักวิชาการสื่อว่า "ดวงตาและลิ้น" ของพรรคสังเกตสิ่งที่มีความสำคัญต่อมวลชนและส่งผ่านข้อมูล อดีตผู้อำนวยการของซินหัวเฉิงเต่ากล่าวว่าหน่วยงานดังกล่าวเป็นสะพานเชื่อมระหว่างพรรครัฐบาลและประชาชนการติดต่อสื่อสารทั้งความต้องการของประชาชนและนโยบายของพรรค ตัวอย่างเช่น People's Daily ใช้วัสดุจากซินหัวประมาณหนึ่งในสี่ของเรื่องราว
ซินหัว กระจายข่าวไปทั่วโลกด้วย 8 ภาษา ได้แก่ จีน อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส รัสเซียโปรตุเกสอารบิก และญี่ปุ่นตลอดจนข่าวและข่าวสารประเภทอื่น ๆ มีการทำสัญญาแลกเปลี่ยนข่าวและข่าวกับสำนักข่าวต่างประเทศกว่าแปดสิบหน่วยงานหรือสำนักข่าวการเมือง ซินหัวยังรับผิดชอบในการจัดการและในบางกรณีการตรวจสอบรายงานจากสื่อต่างประเทศที่จะปล่อยตัวในจีน เอเจนซี่เพิ่งเริ่มรวบรวมข่าวและข่าวจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์และเพิ่มความครอบคลุมในภาษาอังกฤษผ่านบริการสายไฟ เมื่อเร็ว ๆ นี้เพิ่งได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์บนไทม์สแควร์ในนิวยอร์กและกำลังพัฒนาทีมงานของนักข่าวภาษาอังกฤษชั้นนำ ซินหัวยังได้เริ่มต้นเครือข่ายข่าวดาวเทียมภาษาอังกฤษ
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ.
"สำนักงานใหญ่" ตั้งอยู่ใน กรุงปักกิ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในทำเลที่ตั้งใกล้กับ จงหนานไห่ (Zhongnanhai) คือ "ทำเนียบประธานาธิบดีจีน" ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ "พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน" สภาแห่งรัฐและ สำนักงานอธิการบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีน สำนักข่าวซินหัวตั้งขึ้น เป็น บริษัท ในเครือแห่งแรกในต่างประเทศในปีพ.ศ. 2490 ใน กรุงลอนดอน โดยมี "ซามูเอล Chinque" เป็นผู้จัดพิมพ์ ขณะนี้มีการเผยแพร่ข่าวใน เอเชียตะวันออกกลาง ละตินอเมริกา และ แอฟริกา ผ่าน บริษัท ในเครือกว่า 150 แห่ง โดยสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคใน ฮ่องกง มอสโก ไคโร บรัสเซลส์ นครนิวยอร์ก เม็กซิโกซิตี้และ ไนโรบี รวมทั้ง สำนักงานสหประชาชาติ.
สาขาของซินหัวในฮ่องกงไม่ใช่แค่สำนักข่าว แต่ทำหน้าที่เป็นสถานทูตตามกฎหมายของสาธารณรัฐประชาชนจีนในดินแดนเมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ได้รับการตั้งชื่อว่าสำนักข่าวภายใต้เงื่อนไขพิเศษทางประวัติศาสตร์ก่อนที่อาณาเขตของประเทศจะถูกโอนย้ายจากอังกฤษไปยังประเทศจีนเนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ยอมรับอำนาจอธิปไตยของอังกฤษเหนืออาณานิคมและไม่สามารถจัดตั้งสถานกงสุลในสิ่งที่ถือว่าเป็นดินของตน.
ผู้บริหารของสาขาซินฮวยฮ่องกงรวมถึงนักการทูตระดับสูงเช่น "โจวน่าน" อดีตเอกอัครราชทูตสหประชาชาติ และ รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งต่อมาได้มีการเจรจาปฏิญญาร่วมกันระหว่างจีนกับอังกฤษในอนาคต ของฮ่องกง ก่อนหน้าที่จะเสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อตอบโต้การปราบปรามการประท้วงบนจัตุรัสเทียนอันเหมินที่ซึ่งเขาพำนักอยู่ในที่ลี้ภัย
ได้รับมอบอำนาจจากรัฐบาลเขตปกครองพิเศษเพื่อดำเนินการต่อเพื่อเป็นตัวแทนของรัฐบาลกลางหลังปีพ.ศ. 2540 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานประสานงานของรัฐบาลกลางในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง" เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2543 โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสาขา "Jiang Enzhu as" ผู้อำนวยการคนแรก สภาแห่งรัฐได้แต่งตั้ง "เจาศิริ" (高祀仁) เป็นผู้อำนวยการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 หลังจากที่ได้มีการจัดตั้งสำนักงานประสานงานขึ้นแล้วสำนักข่าวซินหัวอาร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสำนักงานประชาสัมพันธ์โดยสุจริต
ไคโร.
ซินหัวเปิดสำนักงานภูมิภาคตะวันออกกลางใน กรุงไคโร ประเทศ อียิปต์ เมื่อปีพ. ศ. 2528 พฤศจิกายน 2548 สำนักข่าวซินหัวเปิดอาคารสำนักงานแห่งใหม่ใกล้กับ แม่น้ำไนล์ ในเขต Maadi ของไคโร
เวียงจันทน์.
ซินหัวเปิดสำนักงานใน "กรุงเวียงจันทน์" ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ประเทศลาว ในปีพ. ศ. 2553 ซึ่งเป็นสำนักข่าวต่างประเทศเพียงแห่งเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ทำงานอย่างถาวรภายในประเทศ
ซินหัว
เจ้าชายคาร์ล อันโทน แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
เจ้าชายคาร์ล อันโทน แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น  หรือพระนามเต็มคือ คาร์ล อันโทน ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลูทวิช แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น  เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเลโอปอลด์ เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และ อินฟันตาอันโทนีแห่งโปรตุเกส เป็นพระอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย และเป็นพระนัดดาใน คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส ต่อมาก็ได้เสกสมรสกับ เจ้าหญิงโจเซฟิน แคร์โรไลน์แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติในพระองค์ โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระชายา มีพระบุตรดังนี้
โดยเมื่อทรงเสกสมรสกแล้ว พระองค์ทรงซื้อปราสาทนาเมดีเป็นที่ประทับ พระองค์เจริญในหน้าที่การงานมาก โดยทรงดำรงตำแหน่งเป็น นายพลแห่งกองกำลังปรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้สิ้นพระขนม์หลังจากที่เสด็จกลับมาประทับในปราสาท เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 สิริพระชันษาเพียง 51 ชันษา
มาร์ก รัฟฟาโล
มาร์ก แอลัน รัฟฟาโล  เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์ และนักกิจกรรม ชาวอเมริกัน เขามีผลงานบนจอโทรทัศน์ครั้งแรก 1 ตอนกับรายการ "CBS Summer Playhouse" (1989) จากนั้นรับบทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขายังเป็นส่วนหนึ่งในนักแสดงดั้งเดิมของ "This Is Our Youth" (1996) ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากนั้นรับบทบาทในภาพยนตร์ "13 Going on 30" (2004), "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" (2004)", Zodiac" (2007) และ "What Doesn't Kill You" (2008) ในปี 2010 เขาแสดงในหนังแนวขู่ขวัญทางจิตวิทยาเรื่อง "Shutter Island" และแสดงหนังรักตลกเรื่อง "The Kids Are All Right" จากนั้นเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ รางวัลแบฟตา รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เขายังได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ลึกลับเรื่อง "Now You See Me" และ "Now You See Me 2" ในบท ดีแลน โรดส์
รัฟฟาโลเริ่มมีชื่อเสียงระดับนานาชาติจากการรับบทเป็นตัวละครในมาร์เวลคอมิกส์ ในบทบรูซ แบนเนอร์/ฮัลค์ ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (แทนเอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน ที่รับบทในเรื่อง "The Incredible Hulk" ออกในปี 2008) โดยเริ่มต้นจาก "The Avengers" (2012) และต่อมากับ "Iron Man 3" (2013), ' (2015), ' (2017), ' (2018) รวมถึง' (2019)
เขาทั้งแสดงและเป็นผู้ร่วมอำนวยการสร้างในภาพยนตร์ทางโทรทัศน์แนวชีวิตเรื่อง "The Normal Heart" ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมีไพรม์ไทม์ ในสาขาภาพยนตร์โทรทัศน์โดดเด่น และได้รับรางวัลแซกอวอร์ดในสาขานักแสดงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์โทรทัศน์ ในปีเดียวกันนี้ เขารับบท เดฟ ชูลซ์ใน "Foxcatcher" ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่ออีกหลายรางวัล อย่าง รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปี 2015 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ตลกหรือเพลง จากเรื่อง "Infinitely Polar Bear" และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตาและออสการ์จากบทบาทในภาพยนตร์ชีวิตเรื่อง "Spotlight"
มาร์ค รัฟฟาโล
เจ้าชายเฌโรม นโปเลียน
เจ้าชายเฌโรม นโปเลียน  ประสูติเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2500 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน และอลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน ทรงเป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระอนุชาใน ชาลส์ เจ้าชายนโปเลียน พระองค์ทรงมีพระบิดาทูลหัวคือ เจ้าชายซาวีเยแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์ฝรั่งเศสถัดจากพระภาติยะคือ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน
พระองค์ทรงสมรสกับ ลิเซีย อินโนเซนต์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศและฐานันดรเป็น เฮอร์อิมพิเรียลไฮนีส เจ้าหญิงลิเซีย นโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระชายา โดยที่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน ปัจจุบันทั้งสองประทับในรัฐเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยพระองค์ทำงานเป็นบรรณารักษ์มหาวิทยาลัยเจนีวา
อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน
อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน หรือ อลิกซ์ เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน (นามสกุลเดิม:เดอ ฟอร์เอชตา)  ประสูติเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2469 เป็นธิดาใน เคานต์อัลไบรซ์ เดอ ฟอร์เอชตา และ เจนีวิฟ ฟรีเดต โดยเธอได้เสกสมรสกับ หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เฮอร์อิมพิเรียลไฮนีส อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระชายา มีพระบุตรดังนี้
หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระสวามีสิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี พ.ศ. 2540 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์คือ ชาลส์ เจ้าชายนโปเลียน รับตำแหน่ง เจ้าชายนโปเลียน ในการนี้ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน และเป็นพระบรมรวงศานุวงศ์ที่มีพระชันษาสูงที่สุดในพระราชวงศ์โบนาปาร์ตในปัจจุบัน
มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์
มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  เป็นการประกวดความงามชาย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015 ซึ่งในครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองซูราบายา ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ผู้ที่ได้ตำแหน่งคนแรกคือ กริสเตียน ดานิเอล ("Christian Daniel") จากปวยร์โตรีโก
ปัจจุบันมิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์คือ เลือง ซา ฮวี ("Lương Gia Huy") จากเวียดนาม
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน  หรือ เดเอ็ฟเบ  เป็นสมาคมฟุตบอลในประเทศเยอรมนี ดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีก รวมถึงฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีและฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี มีสำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1900 เป็นสมาชิกกลุ่มก่อตั้งของฟีฟ่า
ควน การ์ซีอา โปสตีโก
เวนดี้ ซน
เซนต์จอนส์ (นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์)
ดะฮูก
ดะฮูก (, '; '; "") เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการดะฮูก ในประเทศอิรัก เมืองมีประชากรราว 300,000 คน ประกอบด้วยชาวเคิร์ดและชาวอัสซีเรีย เมืองรายล้อมไปด้วยภูเขาและแม่น้ำไทกรีส ดะฮูกมีอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่กำลังเจริญเติบโต มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 จากการที่คนชนบทย้ายมาอยู่ในเมือง มีมหาวิทยาลัยดะฮูกที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 มีชื่อเสียงด้านการสอนและการวิจัย
Dohuk
Apple Daily
ลามีตัน
ลามีตัน (Lamitan) เป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดบาซีลัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 74,782 คน มีอาณาเขตติดต่อกับเทศบาลตูบูรัน, ตีโป-ตีโป, อีซาเบลา และช่องแคบบาซีลัน
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 รัฐบาลประจำจังหวัดบาซีลันได้เริ่มการก่อสร้างศาลากลางจังหวัดแห่งใหม่ เนื้อที่ 4,000 เฮกตาร์ ตั้งอยู่ในบารังไกย์ซันตาคลารา
ภูมิประเทศเป็นที่ราบริมชายฝั่งทะเล และมีเนินเขาเตี้ย ๆ ในบางพื้นที่ เขตเมืองอยู่ที่ระดับความสูง 2.5 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
สภาพภูมิอากาศเหมือนกับพื้นที่อื่น ๆ ในจังหวัดบาซีลัน โดยจะมีฝนตกตลอดทั้งปี
Lamitan
โบนเกา (จังหวัดตาวี-ตาวี)
โบนเกา (Bongao) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตาวี-ตาวี ประเทศฟิลิปปินส์ โดยในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 100,527 คน ตัวเมืองมีพื้นที่ครอบคลุมเกาะโบนเกา, เกาะซังกา-ซังกา, เกาะปาบาบัก, และซีกตะวันตกของเกาะตาวี-ตาวี
พรรคสังคมนิยมจีน
จงหนานไห่
จงหนานไห่ (; "ทะเลใต้(และทะเล)กลาง") เป็นชื่ออดีตราชอุทยานในเขตพระนคร (皇城) ของเป่ย์จิง (北京) ประเทศจีน อยู่ใกล้กับวังต้องห้าม (紫禁城) ปัจจุบัน เป็นกองบัญชาการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (共产党) และเป็นที่ทำการของเลขาธิการพรรค, นายกรัฐมนตรี, และสภารัฐกิจ (國務院) ของประเทศจีน
จงหนานไห่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของวังต้องห้าม (紫禁城; "นครสีม่วงต้องห้าม") ชื่อ "จงหนานไห่" อันแปลว่า "ทะเลใต้(และทะเล)กลาง" นั้นหมายถึง ทะเลสองแห่งซึ่งอยู่ในบริเวณนั้น คือ ทะเลใต้ (南海) กับทะเลกลาง (中海) อันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อสร้างในวังต้องห้าม ทะเลอีกแห่งในโครงการเดียวกัน คือ ทะเลเหนือ (北海) ซึ่งปัจจุบัน คือ สวนสาธารณะเป่ย์ไห่ (北海公园; "สวนสาธารณะทะเลเหนือ") ทะเลทั้งสามแห่งนี้รวมกันเรียกว่า "ไท่เย่ฉือ" (太液池; "สระมหานที")
ทะเลเหนือนั้นสร้างขึ้นก่อนเพื่อน ผู้สร้าง คือ จินจางจง (金章宗; ค.ศ. 1168–1208) จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิน (金朝; ค.ศ. 1115–1234) ทะเลอีกสองแห่งจึงสร้างตามมา ต่อมาราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝; ค.ศ. 1271–1368) ผนวกทะเลทั้งสามแห่งเข้ากับเขตพระนคร (皇城) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครอง และขยายพื้นที่ออกไปอีกมาก
ครั้นราชวงศ์หมิง (明朝; ค.ศ. 1368–1644) ย้ายเมืองหลวงมายังเขตพระนครนี้ (ปัจจุบัน คือ เป่ย์จิง) และทำการก่อสร้างในเขตราชวังเดิม โดยเริ่มจากส่วนใต้ใน ค.ศ. 1406 จึงมีการขุดทะเลใต้ขึ้นใหม่ในพื้นที่ทางใต้ของทะเลเดิม และขุดเชื่อมทะเลทั้งสามแห่งด้วยกัน เพื่อสร้างราชอุทยานชื่อ "ซีเยฺวี่ยน" (西苑; "สวนตะวันตก")
เมื่อราชวงศ์ชิง (清朝; ค.ศ. 1636–1912) ยึดเป่ย์จิงและสถาปนาการปกครองสำเร็จ ก็ลดขนาดซีเยฺวี่ยนลงเป็นสวนมีกำแพงล้อมภายในพื้นที่ทะเลทั้งสามนั้น พื้นที่ทะเลใต้กับทะเลกลางรวมกันเป็นจงหนานไห่ จักรพรรดิหลายพระองค์สร้างศาลาและตำหนักริมฝั่งเพื่อเป็นที่ว่าราชกิจในฤดูร้อน ในสมัยที่ฉือสี่ไท่โฮ่ว (慈禧太后; ค.ศ. 1861–1908) สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิ พระนางและจักรพรรดิยังมักประทับที่จงหนานไห่ และจะเข้าพื้นที่วังต้องห้ามเฉพาะเมื่อมีราชพิธี
ช่วงกบฏนักมวย (拳亂) เมื่อ ค.ศ. 1900 กองทัพรัสเซียยึดจงหนานไห่ได้ และปล้นของมีค่ากลับไปมาก ทั้งแม่ทัพนายกองของพันธมิตรแปดชาติ (八國聯軍) ยังใช้จงหนานไห่เป็นที่พำนักส่วนตัว ครั้นผู่อี๋ (溥儀; ค.ศ. 1906–1967) ขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 1908 พระบิดา คือ องค์ชายไจ้เฟิง (載灃; ค.ศ. 1883–1951) สำเร็จราชการแทน และประทับ ณ จงหนานไห่ในช่วงสั้น ๆ
เมื่อระบอบกษัตริย์ล่มสลาย และจัดตั้งสาธารณรัฐจีน (中華民國; ค.ศ. 1912–1949) ขึ้นแทน รัฐบาลเป่ย์หยาง (北洋政府; ค.ศ. 1912–1928) ที่มียฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱; ค.ศ. 1859–1916) เป็นประธานาธิบดี ใช้จงหนานไห่เป็นทำเนียบรัฐบาล เพราะใกล้กับวังต้องห้ามอันเป็นศูนย์อำนาจเดิมของประเทศ แต่ไม่สามารถใช้วังต้องห้ามได้โดยตรง เพราะจักรพรรดิผู่อี๋ยังประทับอยู่ รัฐบาลเป่ย์หยางสร้างประตูแห่งหนึ่งขึ้นในจงหนานไห่ เรียก "ซินหฺวาเหมิน" (新华门; "ประตูจีนใหม่") แล้วเอาศาลาหลวงหลังหนึ่งทางฝั่งใต้ของทะเลใต้มาทำเป็นเรือนเฝ้าประตู เพื่อเป็นทางเข้าสู่จงหนานไห่โดยตรงแทนทางเดิมที่ต้องเข้าจากวังต้องห้าม
ต่อมา รัฐบาลสาธารณรัฐจีนย้ายเมืองหลวงไปหนานจิง (南京) จึงเปิดจงหนานไห่เป็นสวนสาธารณะ
ครั้นพรรคสังคมนิยมจีน (中国共产党) สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国) เมื่อ ค.ศ. 1949 แล้ว ใช้จงหนานไห่เป็นทำเนียบรัฐบาลอีกครั้ง ทั้งยังก่อสร้างโรงเรือนขึ้นหลายแห่งในบริเวณนั้นดังที่เห็นในปัจจุบัน ผู้นำหลายคนของพรรคก็เคยอาศัยอยู่ ณ ที่นี้ เช่น เหมา เจ๋อตง (毛泽东; ค.ศ. 1893–1976), โจว เอินไหล (周恩来; ค.ศ. 1898–1976), และเติ้ง เสี่ยวผิง (邓小平; ค.ศ. 1904–1997)
เช่อเจิ้งหวังฝู่.