pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในหลายกรณี ก็มีรัฐบาลซึ่งขณะนี้เป็นระบบสภาเดียวเคยใช้ระบบสองสภามาแล้วโดยการ ยกเลิกสภาสูงปรากฏให้เห็นอยู่ เหตุผลในการเปลี่ยนเช่นนั้นเนื่องมาจากสภาสูงที่มาจากการเลือกตั้งซ้ำซ้อนกับสภาล่างซึ่งเป็นการกีดขวางการผ่านกฎหมาย กรณีตัวอย่างได้แก่ "แลนด์สติง"  หรือสภาสูงในเดนมาร์ก (ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2497) อีกเหตุผลหนึ่งเนื่องมาจากสภาที่มาจากการแต่งตั้งได้รับการพิสูจน์ว่าอ่อนแอไม่ปรากฏผลงาน กรณีตัวอย่างได้แก่ "คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ"  ของนิวซีแลนด์ (ยกเลิก พ.ศ. 2494)
ประเทศอื่น ๆ เช่น สหราชอาณาจักร และ แคนาดา ในเชิงเทคนิคเป็นระบบสองสภาที่ทำหน้าที่เหมือนระบบสภาเดียว เนื่องจากสภาหนึ่งทำหน้าที่หนักไปในด้านพิธีการมากกว่าและมีอำนาจน้อย ดังนั้น ในสหราชอาณาจักร การควบคุมสภาสามัญได้ก็คือการควบคุมรัฐบาลได้ สภาขุนนาง  มีอำนาจเพียงการชะลอและให้คำแนะนำในการแก้ไขกฎหมายเท่านั้น เคยมีการตกลงกันกว้างขวางพอควรว่าจะปฏิรูปสภาขุนนาง แต่เหตุผลในการสนับสนุนให้ยกเลิกไปเลยนั้นกลับมีน้อยมาก (ดูการปฏิรูปสภาขุนนาง-ภาษาอังกฤษ [Reform of the House of Lords])
ฝ่ายสนับสนุนระบอบสภาเดียวมีเป็นประเทศเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ สาธารณรัฐประชาชนจีน
และคิวบา) หรือที่เคยเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น ยูเครน มอลโดวา เซอร์เบีย) ทั้งนี้เนื่องจากในมุมมองของสังคมนิยม สถาบันของสภาสูงมักถูกมองว่าเป็นฝ่ายอนุรักษนิยม หรือ "ผู้สนับสนุนการปกครองโดยชนชั้นหัวกระทิ"  และพวกสนับสนุนชนชั้นกลางโดยธรรมชาติ
รัฐต่ำกว่าประเทศ  บางรัฐที่ใช้ระบบองค์นิติบัญญัติแบบสภาเดียวได้แก่รัฐเนแบรสกา กวม และหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ รัฐและดินแดนของออสเตรเลียได้แก่รัฐควีนส์แลนด์ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และเขตเมืองหลวงออสเตรเลีย ทุกรัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา ทุกรัฐของประเทศเยอรมนี และทุกแคว้นของประเทศอิตาลี
โรแลนโด ทูยูกอน
โรแลนโด ทูยูกอน (Rolando Toyogon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมือง Gingoog City สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 28
ทูยูกอนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน จูนจูน ดี ในช่วงแรก ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชกชนะคะแนน ออร์ลันโด มาโลเนที่ แคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2537 ทูยูกอนเดินทางมาชกในไทยในช่วง พ.ศ. 2537 – 2538 หลายครั้ง โดยมาชกแพ้ วันวิน จ.เจริญ อัศวิน ศิษย์หลักเมือง เอกภพ ผลเจริญ มงคล จ.เจริญ และเคยชกชนะน็อค เอกภพ ผลเจริญ ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วันดี จ.เจริญ ทูยูกอนมาประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ18 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยชนะคะแนน สุรชัย แสงมรกต โดยก่อนการชกสุรชัยถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ไปก่อนแล้ว ต่อมาทูยูกอนสละแชมป์โลกของ WBU และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่าง ชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมืองเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ ทูยูกอนยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ เคยมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ จากนั้นหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งมีชกชนะและเสมออย่างละครั้งเท่านั้น นอกนั้นชกแพ้ตลอด ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฟิลิป พาร์คอน จากนั้น ทูยูกอนขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค เอ็ดมุนด์ วีลาโย ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้วแขวนนวมไป
ระบบสองสภา
ระบบสองสภา (อังกฤษ: "bicameralism" -bi + Latin "camera" หรือ chamber) เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติสององค์หรือมีรัฐสภาสองสภา ดังนั้น ระบบสองสภา หรือ สององค์นิติบัญญัติจึงประกอบด้วย 2 องค์ประชุมคือสภาสูงและสภาล่าง ระบบสองสภานับเป็นหัวใจสำคัญของรูปแบบคลาสสิกของรัฐบาลผสม องค์นิติบัญญัติแบบสองสภาจึงจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในการผ่านกฎหมาย
ทฤษฎีของระบบสองสภา.
ถึงแม้ว่าแนวคิดพื้นฐานของระบบสองสภาสามารถสืบย้อนไปได้ถึงทฤษฎีที่มีมาตั้งแต่สมัยซูเมอร์โบราณ และต่อมาถึงกรีกโบราณ อินเดียโบราณและโรม แต่สถาบันที่เป็นรูปเป็นร่างของระบบสองสภาปรากฏเห็นได้ชัดเจนในยุโรปยุคกลางซึ่งได้โยงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ที่มีองค์อาณาจักรแตกต่างกัน เช่น สภาหนึ่งเป็นผู้แทนของอภิชนาธิปไตย (aristocracy) และอีกสภาหนึ่งเป็นผู้แทนสามัญชน
ประเภทของระบบสองสภา.
ระบอบสหพันธรัฐ.
สหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federation) คือการรวมกันของรัฐมากกว่า 2 รัฐขึ้นไป มีรัฐบาล 2 ระดับ คือรัฐบาลของแต่ละรัฐ เรียกว่า รัฐบาลท้องถิ่น และรัฐบาลกลาง คือ รัฐบาลที่รัฐตกลงมอบอำนาจไปส่วนหนึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
รูปแบบของรัฐบาลหรือโครงสร้างรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐนั้นมีรากฐานมาจากแนวคิดระบอบสหพันธรัฐ (Federalism) ซึ่งจัดว่าเป็นแนวคิดต่างขั้วโดยสิ้นเชิงกับอีกระบอบหนึ่ง คือการปกครองแบบรัฐเดียว
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ หรืออาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่ (แปดในสิบของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้วนเป็นสาธารณรัฐ) แต่องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ใช่ส่วนสำคัญ อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้ว สหพันธรัฐนั้นเกิดขึ้นจากข้อตกลงระหว่างรัฐอธิปไตยที่มีมาก่อนแล้ว องค์กรระหว่างประเทศสำหรับกลุ่มประเทศสหพันธรัฐคือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) ถูกจัดตั้งขึ้นและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ
ระบอบอภิชนาธิปไตย.
อภิชนาธิปไตย มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า aristocracy ซึ่งหมายถึง รัฐบาลที่ "ปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" คำจำกัดความนี้เป็นคำจำกัดความอันดับแรกในพจนานุกรมส่วนมาก ศัพท์ว่า aristocracy มาจากคำสองคำ ได้แก่ "aristos" หมายถึง "ดีที่สุด" และ "kratein" หมายถึง "การปกครอง" อภิชนาธิปไตยมักจะมีลักษณะใกล้เคียงเศรษฐยาธิปไตย หรือคือการปกครองโดยคนส่วนน้อยที่มีฐานะสูงกว่าคนทั่วไป ถือเป็นกลุ่มขุนนาง ผู้ดี กลุ่มเศรษฐี เป็นต้น ตัวอย่างของการปกครองเช่นนี้คือ ยุคโชกุนของญี่ปุ่น
ระบบสามสภา
ระบบสามสภา  เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติ หรือรัฐสภาสามสภา ซึ่งตรงกันข้ามกับระบบสภาเดียวและสองสภาที่เป็นระบบที่แพร่หลายทั่วไปมากกว่า
คำว่าสามสภาใช้ในประเทศแอฟริกาใต้ที่มีรัฐสภาที่จัดตั้งขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ในระบอบการเหยียดผิว  เมื่อ พ.ศ. 2528 ที่มี 3 สภา สำหรับคนผิวขาว คนผิวสี และชาวเอเชีย
อีกตัวอย่างหนึ่งของสภานิติบัญญัติระบบสามสภาได้แก่รัฐตัวอย่างของ ซีโมน โบลิวาร์  หรือรัฐทั่วไปแห่งฝรั่งเศส  ก็เรียก ซึ่งมีสามเอสเตด (estates)
สภาสูง
สภาสูง (อังกฤษ: "upper house") เป็นชื่อเรียกสภานิติบัญญัติสภาหนึ่ง บางประเทศอาจมีสภานิติบัญญัติสองสภาประกอบกันเป็นรัฐสภา อีกสภาหนึ่งเรียก สภาล่าง ซึ่งบางประเทศอาจมีแต่สภาล่างทำหน้าที่สภานิติบัญญัติ ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับการกำหนดขององค์อธิปัตย์ในประเทศนั้น ๆ สำหรับประเทศไทยมีสองสภา สภาสูงเรียก วุฒิสภา สภาล่างเรียก สภาผู้แทนราษฎร ทั้งสองสภารวมกันเรียกว่า รัฐสภา
ลักษณะทั่วไปของสภาสูง.
ในประเทศที่ใช้ระบบรัฐสภา เช่น ประเทศไทย ประเทศอังกฤษ สภาสูงมีหน้าที่ตรวจสอบกฎหมายที่รัฐบาลหรือสภาล่างประกาศใช้ในสถานการณที่มีความจำเป็นรีบด่วน, มีหน้าที่ให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการปรับปรุงแก้ไขร่างกฎหมาย ซึ่งสภาล่างอาจไม่ปฏิบัติตามก็ได้ เช่น สภาขุนนาง (สภาสูง) ของอังกฤษ ที่กฎหมายไม่ให้อำนาจในการยับยั้งร่างกฎหมาย เพียงแต่มีอำนาจในการถ่วงการพิจารณาเอาไว้เพื่อให้รัฐบาลหรือสภาล่างนำกลับไปพิจารณาอีกครั้ง ทั้งนี้ แม้สภาสูงจะไม่มีอำนาจเช่นว่า แต่บรรดาสภาสูงส่วนใหญ่ก็อาจขอให้สภาล่างนำร่างกฎหมายกลับไปพิจารณาใหม่ได้ เพื่อเป็นการปกป้องสิทธิและเสรีภาพของพลเมืองจากการออกกฎหมายโดยไม่ความรอบคอบ
ในประเทศที่ใช้ระบบดังกล่าว มักเห็นว่าสภาสูงเป็นที่ปรึกษา หรือเป็น "บรรณาธิการ" พิจารณาร่างกฎหมาย ด้วยเหตุนี้ อำนาจในทางนิติบัญญัติของสภาสูงจึงมีจำกัด คือ
อย่างไรก็ดี สภาสูงแห่งบางประเทศหรือบางรัฐก็มีอำนาจมากกว่าที่ระบุไว้ข้างต้น เช่น มีอำนาจในการเสนอร่างกฎหมายให้รัฐสภาพิจารณา (ส่วนใหญ่ไม่รวมกฎหมายงบประมาณและการเงิน) กับทั้งบางครั้งรัฐธรรมนูญของบางประเทศอาจกำหนดให้สภาสูงมีอำนาจแก้ไขภาวะทางตันทางการเมืองก็มี
ในระยะหลัง ในบางประเทศมีการยุบเลิกสภาสูงเสีย เนื่องจากไม่เห็นความสำคัญของสภาสูงอีกต่อไป อนึ่ง การร่างรัฐธรรมนูญของหลายประเทศตั้งแต่ทศวรรษที่ผ่านมา มักกำหนดไม่ให้สภาสูงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการบริหารงานของฝ่ายบริหาร เพื่อไม่ให้สมาชิกสภาสูงฝักไฝ่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ซึ่งอาจเป็นผลเสียได้
ในประเทศที่ใช้ระบบประธานาธิบดี สภาสูงมีอำนาจหน้าที่เช่นเดียวกับในประเทศที่ใช้ระบบรัฐสภา แต่มักได้รับอำนาจเพิ่มเติมเพื่อชดเชยข้อจำกัด เช่น
โครงสร้างของสภาสูง.
การได้มาซึ่งสภาสูง อาจกระทำได้โดยหลายวิธี เช่น การเลือกตั้งโดยประชาชน การแต่งตั้ง การได้มาแบบผสมระหว่างการเลือกตั้งและการแต่งตั้ง เช่นในประเทศไทย และการได้รับสืบทอดตำแหน่งภายในสกุล
มีสภาสูงจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ผ่านการเลือกตั้งจากประชาชน แต่ใช้วิธีการแต่งตั้งโดยหัวหน้ารัฐบาล เนื่องจากต้องการให้สภาสูงประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิอย่างแท้จริง ซึ่งการเลือกตั้งมักไม่ได้ผู้ทรงคุณวุฒิเช่นนั้น อาทิ สมาชิกวุฒิสภาแห่งแคนาดาได้มาด้วยการเลือกสรรของรัฐบาล และนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดานำความกราบบังคมทูลฯ ให้พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรมีพระราชโองการแต่งตั้ง
ทั้งนี้ สำหรับการได้รับสืบทอดตำแหน่งภายในสกุล เช่น , สภาขุนนางของประเทศอังกฤษ (มีจวบจนปัจจุบัน) และสภาขุนนางของญี่ปุ่น (ญี่ปุ่นยกเลิกวิธีการนี้เมื่อ พ.ศ. 2490)
สำหรับการเลือกตั้งโดยประชาชนมีทั้งแบบทางตรงและทางอ้อม แบบทางตรงคือ ประชาชนเลือกผู้แทนประชาชนแล้ว เมื่อผลการเลือกตั้งเป็นที่รับรอง ผู้แทนนั้นก็เป็นสมาชิกสภาสูงทันที, ส่วนแบบทางอ้อมคือ ผู้แทนนั้นไปคัดเลือกผู้ทรงคุณวุฒิเป็นสมาชิกสภาสูงอีกที
อย่างก็ดี โดยทั่วไปแล้วสภาสูงมักประกอบด้วยผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งทางอ้อม เช่น วุฒิสภาของสหรัฐอเมริกาก่อนการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 17 เมื่อ พ.ศ. 2456 แต่ในประเทศที่สมาชิกสภาสูงมาจากการเลือกตั้งโดยตรง มักมีสัดส่วนต่ำกว่าสภาล่าง เช่น วุฒิสภาของออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา ซึ่งการกำหนดจำนวนสมาชิกที่ได้จากการเลือกตั้งของรัฐต่าง ๆ ไว้ตายตัวตามจำนวนรัฐโดยไม่ใช้จำนวนประชากร
การยุบเลิกสภาสูง.
ปัจจุบัน รัฐหรือประเทศหลายแห่ง เช่น เดนมาร์ก สวีเดน โครเอเชีย เปรู เวเนซุเอลา นิวซีแลนด์ และเกือบทุกจังหวัดของแคนาดา เคยมีสภาสูงมาก่อน ก่อนที่จะยุบเลิกไปเหลือสภาล่างเป็นสภานิติบัญญัติสภาเดียว
เหตุการณ์สำคัญในการยุบเลิกสภาสูง เช่น ในรัฐควีนส์แลนด์ของประเทศออสเตรเลีย ได้ยุบเลิกสภาสูงไปเสียใน พ.ศ. 2465 เนื่องจากพบว่าสมาชิกสภาสูงไม่ได้มาจากการเลือกตั้งของประชาชน ถือว่าไม่เป็นประชาธิปไตย
อย่างไรก็ดี เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นเรื่องภายในรัฐหรือประเทศนั้น ๆ ยังคงมีหลายประเทศที่ใช้ระบบสองสภาอยู่ในปัจจุบัน
พันหนึ่งราตรี
สภาล่าง
สภาล่าง (อังกฤษ: "lower house") เป็นหนึ่งในสองสภาของระบบสองสภา อีกสภาหนึ่งได้แก่ สภาสูง ในแต่ละประเทศ สภาล่างจะมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไป ตัวอย่างสภาล่าง เช่น สภาผู้แทนราษฎร
ถึงแม้ว่าตำแหน่งทางทฤษฎีจะอยู่ "ข้างล่าง" ของสภาสูง แต่ในความเป็นจริง "สภาล่าง" เกือบทุกประเทศในโลกกลับมีอำนาจมากกว่า "สภาสูง" ความเหนือชั้นกว่าของสภาล่างเกิดจากข้อจำกัดพิเศษที่บังคับใช้กับสภาสูง (ไม่ว่าจะเป็นไปตามกฎหมายหรือเห็นได้โดยชัดแจ้งในระเบียบวิธีการประชุม) ที่สามารถทำได้เพียงการชะลอการออกกฎหมายให้ช้าลง แต่ไม่อาจใช้อำนาจยับยั้งการออกกฎหมาย ได้ หรืออาจไม่มีอำนาจควบคุมกฎหมายเกี่ยวกับการเงิน ภายใต้ระบบรัฐสภาถือเป็นเรื่องปกติที่สภาล่างเท่านั้นที่มีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดตัวหัวหน้ารัฐบาล หรือนายกรัฐมนตรี และยังสามารถถอดถอนผ่านการออกเสียงไม่ไว้วางใจได้อีกด้วย แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่บ้าง เช่น นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ซึ่งเลือกจากการสนับสนุนของทั้งสองสภาไดเอต การร่างกฎหมายที่ทำได้โดยสภาเดียวเรียกว่า "ระบบสภาเดียว"
จากการเปรียบเทียบกับสภาสูง สภาล่างส่วนใหญ่จะมีลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงความเฉพาะดังนี้:
ตำแหน่งของสภาล่าง.
สภาล่างส่วนใหญ่มีชื่อเรียกคล้ายกันหลายชื่อ เช่น รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร สภาประชาชน สภาสามัญ ฯลฯ (House/Chamber of Representatives/the People/Commons/Deputies)
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 12) แพ้ 5 เป็นนักมวยสากลที่ครองแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทสองสมัย สองสถาบัน
โอฮาชิเริ่มชกมวยตั้งแต่เรียนจบวิทยาลัย เริ่มชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ในยกที่ 5 โอฮาชิกลับมาครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2531 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับชัง ช็อง-กู อีกในปีนั้น ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 8 ต่อมา ใน พ.ศ. 2533 โอฮาชิขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกรุ่นสตอร์วเวท จากชเว จอม-ฮวันที่เพิ่งคว้าแชมป์ไปจากนภา เกียรติวันชัย ปรากฏว่าคราวนี้ โอฮาชิเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลก แต่ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ แพ้ทีเคโอ​ต่อ ริการ์โด โลเปซ รองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 ชาวเม็กซิกัน ยก 5
อีก 2 ปีต่อมา โอฮาชิได้ครองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นสตอร์วเวท ชนะคะแนนชเว ฮี-ย็อง เมื่อ พ.ศ. 2535 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ชาวไทย หลังจากนั้น โอฮาชิมีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจนต้องแขวนนวมไปด้วยอายุ 27 ปี
โอฮาชิได้เปิดค่ายมวยที่โยโกฮามะ และทำงานเป็นเทรนเนอร์และผู้บริหารด้วย โอฮาชิประสบความสำเร็จโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับคัตสึชิเงะ คาวาชิมะ จนได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก ในเดือนมกราคม 2550 โอฮาชิเป็นหัวหน้าเทรนเนอร์ของทีมญี่ปุ่นในการแข่งขัน BOXING GRAND PRIX 2007 ปัจจุบันเป็นประธานสมาคมนักมวยเก่าของญี่ปุ่น
สภาผู้แทนราษฎรไทย
สภาผู้แทนราษฎรไทย ประกอบด้วยสมาชิกโดยตรงทั้งหมด 500 คน และแบ่งการได้มาออกเป็นการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งในแต่ละจังหวัด จำนวน 400 คน และแบบบัญชีรายชื่อของพรรคการเมือง โดยให้เขตประเทศเป็นเขตเลือกตั้ง จำนวน 100 คน ซึ่งหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามรูปแบบนี้ เป็นไปตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมเมื่อ 2564 ทั้งนี้อายุของสภาผู้แทนราษฎรมีกำหนดคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรย่อมเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทยไม่อยู่ในความผูกมัดแห่งอาณัติมอบหมาย หรือความครอบงำใด ๆ และต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติและความผาสุกของประชาชนโดยรวม โดยปราศจากการขัดกันแห่งผลประโยชน์ สภาผู้แทนราษฎรมีหน้าที่โดยตรงในทางนิติบัญญัติ ซึ่งร่างพระราชบัญญัติ หรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ จะตราขึ้นเป็นกฎหมายได้ ก็ด้วยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา และยังมีอำนาจควบคุมการบริหารราชการแผ่นดินด้วย เช่น การให้ความเห็นชอบบุคคลซึ่งสมควรได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี การตั้งกระทู้ถาม และการเสนอญัตติขอให้เปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี ทั้งนี้ เป็นไปตามการปกครองระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภา
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 97 บัญญัติให้บุคคลผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ เป็นผู้มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ลักษณะต้องห้าม.
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 98 บัญญัติให้บุคคลผู้มีลักษณะดังต่อไปนี้ เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
จุดเกาะปลาย
จุดเกาะปลาย  เป็นจุดที่กล้ามเนื้อเกาะกับผิวหนัง, กระดูก หรือกล้ามเนื้อมัดอื่น ๆ ตำแหน่งจุดเกาะปลายเป็นโครงสร้างที่จะเคลื่อนที่เมื่อเกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อมัดนั้น ๆ โดยทั่วไปแล้วจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อจะเป็นจุดที่เอ็นกล้ามเนื้อ (tendon) มาเกาะกับกระดูก ปลายอีกด้านหนึ่งของกล้ามเนื้อเราจะเรียกว่า จุดเกาะต้น (origin)
โดยทั่วไป จุดเกาะปลายมักจะอยู่ส่วนปลาย (distal) มากกว่าจุดเกาะต้น แต่เนื่องจากร่างกายมีความสามารถในการเคลื่อนไหวสลับทิศทางกันได้ จึงไม่จำเป็นที่จุดนั้น ๆ จะเป็นจุดเกาะปลายเสมอไป
พันหนึ่งทิวา
จุดเกาะต้น
จุดเกาะต้น  ของกล้ามเนื้อเป็นจุดที่กล้ามเนื้อยึดเกาะกับกระดูกหรือกล้ามเนื้อมัดอื่นๆ โครงสร้างที่จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อจะไม่เคลื่อนที่เมื่อเกิดการหดตัวของกล้ามเนื้อ ปลายอีกด้านหนึ่งของกล้ามเนื้อเราจะเรียกว่า จุดเกาะปลาย (insertion)
โดยทั่วไป จุดเกาะต้นมักจะอยู่ส่วนต้น (proximal) มากกว่าจุดเกาะปลาย แต่เนื่องจากร่างกายมีความสามารถในการเคลื่อนไหวสลับทิศทางกันได้ จึงไม่จำเป็นที่จุดนั้นๆ จะเป็นจุดเกาะต้นเสมอไป
จิง  เป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน อาศัยอยู่บริเวณเกาะทางภาคใต้ของจีน คือ เกาะว่านเหว่ย เกาะวูโถวและเกาะซานซิน มีประชากรประมาณ 2 หมื่นคน มีภาษาจิง และการแต่งกายมีเสื้อประจำชนชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง และมีการค้าขายระหว่างชายแดนจีนกับเวียดนาม
สายอักขระว่าง
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์และภาษารูปนัย สายอักขระว่าง  หมายถึงสายอักขระที่มีหนึ่งเดียวที่มีความยาวเป็นศูนย์
ทฤษฎีรูปนัย.
สายอักขระตามรูปนัยคือลำดับของสัญลักษณ์เช่นตัวอักษรหรือตัวเลขที่มีความยาวจำกัด สายอักขระว่างจึงเป็นกรณีสุดขีดซึ่งมีความยาวของลำดับเป็นศูนย์ ดังนั้นมันจึงไม่มีสัญลักษณ์อันใดในสายอักขระว่าง สายอักขระว่างมีเพียงหนึ่งเดียว เพราะว่าสายอักขระสองสายจะแตกต่างกันก็ต่อเมื่อมีความยาวหรือลำดับของสัญลักษณ์ที่ต่างกัน สายอักขระว่างเขียนแทนด้วย λ หรืออาจพบได้ในรูป Λ หรือ ε
ไม่ควรสับสนระหว่างสายอักขระว่าง λ กับ"ภาษาว่าง" ∅ เพราะภาษาว่างหมายถึงภาษารูปนัยที่ไม่มีสายอักขระใด ๆ อยู่เลย ไม่มีแม้กระทั่งสายอักขระว่าง
สายอักขระว่างมีสมบัติหลายประการดังนี้
การใช้ในภาษาโปรแกรม.
ในภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่ สายอักขระเป็นแบบชนิดข้อมูลแบบหนึ่ง สายอักขระเอกเทศโดยปกติจะถูกเก็บลงในตำแหน่งหน่วยความจำที่ต่อเนื่องตามลำดับ หมายความว่าสายอักขระที่เหมือนกัน (ตัวอย่างเช่นสายอักขระว่าง) สามารถเก็บไว้ที่หน่วยความจำสองตำแหน่งที่ต่างกันได้ (สายอักขระที่มีความยาวเป็นศูนย์ก็อาจต้องการหน่วยความจำในการเก็บบันทึกเช่นกัน ขึ้นอยู่กับรูปแบบที่กำลังใช้งาน) ด้วยเหตุผลนี้หน่วยความจำจึงอาจมีสายอักขระว่างหลายสายก็ได้ ต่างจากนิยามของทฤษฎีรูปนัยซึ่งกล่าวว่าสายอักขระว่างมีได้เพียงหนึ่งเดียว อย่างไรก็ตาม ฟังก์ชันการเปรียบเทียบสายอักขระยังคงให้ผลลัพธ์ว่า สายอักขระว่างทั้งหมดนั้น"เท่ากัน"
ภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่สามารถใช้ codice_1 หรือ codice_2 แทนสายอักขระว่าง λ แต่ก็ยังมีบางภาษาที่สามารถเขียนในรูปแบบอื่นได้อีก เช่น
ถู่
ถู่  หรือ มองโกลขาว  เป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน อาศัยอยู่แถบที่ราบสูงชิงไห่ มณฑลชิงไห่ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากรประมาณ 2 แสนคน
สภาคู่
วินัย จุลละบุษปะ
วินัย จุลละบุษปะ (12 มิถุนายน พ.ศ. 2465 — 14 กันยายน พ.ศ. 2542) เป็นอดีตนักร้องนำวงดนตรีสุนทราภรณ์ และหัวหน้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงสังคีตสัมพันธ์ และหลายเพลงเป็นที่รู้จักคุ้นหูกันดี เช่น พรหมลิขิต เย็นลมว่าว ดาวล้อมเดือน ฟลอร์เฟื่องฟ้า ทะเลบ้า ทาสชีวิต ปทุมไฉไล ฯลฯ ซึ่งส่วนใหญ่ท่านจะร้องเพลงในจังหวะแทงโก้จนได้รับฉายาว่า ราชาแทงโก้
วินัย จุลละบุษปะ เดิมชื่อ วัฒนา จุลละบุษปะ เป็นบุตรของรองอำมาตย์โท ขุนประมาณธนกิจ (วงศ์ จุลละบุษปะ) และนางน้อม เกิดที่บ้านข้างวัดมหรรณพาราม กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2465 อันเป็นช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 6 มีพี่น้อง 5 คน เป็นบุตรคนโต ใน 5 คน ในสมัยที่ยังเป็นเด็กขุนประมาณธนกิจผู้เป็นพ่อรับราชการเป็นคลังจังหวัดซึ่งต้องโยกย้ายไปตามจังหวัดต่างๆ อยู่เสมอ ทำให้ต้องย้ายโรงเรียนตามพ่อบ่อยๆ ครอบครัวของคุณวินัยอยู่ที่กาฬสินธุ์หลายปี ที่สุดจึงมาเรียนในกรุงเทพฯ ที่โรงเรียนวัดราชบพิธกระทั่งสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม 6 ส่วนสถานที่พักคือบ้านของแม่ที่สี่เสาเทเวศร์ซึ่งได้อยู่อาศัยต่อมาอีกนาน พ่อและแม่ของท่านไม่เกี่ยวพันกับวงการเพลง ในขณะที่คุณวินัยชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เล็กๆ และนักร้องที่ชื่นชอบคือ ครูล้วน ควันธรรมซึ่งเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงมากในยุคนั้น
เมื่อจบการศึกษาแล้วญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งซึ่งรู้จักกับทางกรมโฆษณาการ เห็นว่าท่านรักการร้องเพลงจริงจึงช่วยฝากงานที่กรมโฆษณาการให้ จากจิตใจอันแน่วแน่ที่จะเป็นนักร้องอาชีพ ระหว่างยังไม่สอบบรรจุวิชาข้าราชการพลเรือนตามระเบียบ ท่านได้ไปฝึกหัดร้องเพลงกับครูเวส สุนทรจามร ซึ่งเป็นรองหัวหน้าวงดนตรีกรมโฆษณาการ รองจากครูเอื้อ สุนทรสนาน ที่บ้านข้างถนนตะนาวจนเข้าที่ ครูเวสได้สอนหลักการร้องให้แก่คุณวินัยพร้อมกับศิษย์อีกคนคือ คุณเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ครูวินัยร้องเพลงอยู่กับวงสุนทราภรณ์จนได้บรรจุเป็นข้าราชการกรมโฆษณาการเมื่อ พ.ศ. 2488 ขณะที่คุณวินัยอายุได้ 23 ปี หลังจากสอบบรรจุเป็นข้าราชการแล้ว ชีวิตต่อจากนี้ก็อยู่กับเสียงเพลงตลอดและไม่เคลื่อนย้ายไปทำงานที่ไหนเลย รวมแล้วรับราชการอยู่ที่กรมโฆษณาการซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นกรมประชาสัมพันธ์นานถึง 38 ปี กระทั่งปลดเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2526 คุณวินัยเคยหัดเล่นไวโอลิน แต่ก็ไม่เอาจริงเอาจังแต่อย่างใด
การเป็นนักร้องของคุณวินัยไม่มีข้อมูลว่าเคยไปร้องเพลงประกวดตามงานวัดที่ไหนบ้าง ท่านออกร้องเพลงต่อสาธารณชนจริงๆ เป็นครั้งแรกที่โรงภาพยนตร์โอเดียน โดยครูเวสพาไปร้องเพลง "ทาสน้ำเงิน" ที่ครูเวสแต่งทำนอง ครูเอิบ ประไพเพลงผสมแต่งคำร้อง เพลงนั้นขึ้นต้นว่า " รำพึงครวญคิดชีวิตเรา มีความโศกเศร้าหมองหม่น ก็เนื่องด้วยความยากจน ต้องจำทนทุกข์เวทนาอาวรณ์ … " ปรากฏว่าจากรูปลักษณ์อัน "ไม่หล่อ" ที่ปรากฏต่อสายตาสาธารณชนครั้งแรกทำให้ผู้คนแสดงอาการฮือฮา หัวเราะขำว่านักร้องคนนี้เห็นจะร้องเพลงไม่ได้การเป็นแน่ แต่ที่ไหนได้ด้วยเสียงอันนุ่มเย็นแจ่มชัดเท่านั้น ผู้ฟังทุกคนก็พลันนั่งฟังอย่างเงียบกริบกระทั่งจบเพลงก็ปรบมือให้ด้วยความชื่นชมอย่างสนั่นหวั่นไหว นับแต่นั้นชื่อวินัยก็เริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนทั่วไป ท่านอัดเพลงลงแผ่นเสียงเป็นเพลงแรกเมื่อปีใดไม่ทราบ ทราบแต่ว่าเพลงแรกที่อัดลงแผ่นคือเพลงเรารักกัน บันทึกเสียงโดยห้างกมล สุโกศล ส่วนเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้เป็นอย่างมากคือ เย็นลมว่าว ที่ขึ้นต้นว่า เย็น .. ยามเมื่อเย็นลมว่าว … เมื่อถึงหน้าร้อนหรือหน้าว่าวคราวใด ทุกคนที่ได้ฟังเพลงนี้จะรู้สึกปลอดโปร่งชื่นชมในสายลมและท้องฟ้ายิ่งนัก
ชีวิตรักของคุณวินัยเป็นไปอย่างเรียบง่าย หลังพ.ศ. 2495 ที่ศรีสุดา รัชตะวรรณ นักร้องสาวคนหนึ่งเข้ามาอยู่ในวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ด้วย ทั้งสองท่านก็ต้องตาต้องใจกระทั่งผูกสมัครรักใคร่และแต่งงานร่วมครองรักกันตั้งแต่ พ.ศ. 2499
คุณวินัยเริ่มดำรงตำแหน่งหัวหน้าวงแทนครูเอื้อ สุนทรสนาน ซึ่งเกษียณอายุเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515 และเกษียณอายุเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2526 ในระหว่างเป็นหัวหน้าวง
หลังเกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2526 วินัยและศรีสุดาได้ร่วมกันตั้งวงดนตรีชื่อว่า "วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์" โดยมีครูเสถียร ปานคง อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ เป็นผู้ควบคุมวง
วินัย จุลละบุษปะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2542 อายุ 77 ปี พิธีพระราชทานเพลิงศพ จัดขึ้น ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันอังคารที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542
วินัย จุลละบุษะปะ ขับร้องไว้ทั้งหมด 300 กว่าเพลงและเป็นนักร้องนำของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยได้รับฉายาว่า "ราชาแทงโก้" ซึ่งมาจากเพลงที่มีจังหวะแทงโก้หลายเพลงที่วินัยร้องไว้ ซึ่งผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น
ฟอร์เฟื่องฟ้า, พรหมลิขิต, เย็นลมว่าว, พรานล่อเนื้อ, น้ำตาลใกล้มด, กลิ่นสไบนาง, ม่านมงคล, ดาวล้อมเดือน, กลิ่นแก้มนาง, จ้าวไม่มีศาล, กลิ่นเนื้อนาง, น่าน้อยใจ, ทะเลบ้า, กลิ่นร่ำ, ปทุมไฉไล ,ปทุมมาลย์, เสียดายเดือน, แรกเจอ, สุดสงวน, คำสารภาพ, ทาสน้ำเงิน, แว่วเสียงเธอ, มนต์เทวี, พันธุ์ไม้เลื้อย, สั่งธาร, เพ็ญโฉม, ในอ้อมพฤกษ์, แจ่มใจ, ลืมไม่ลง, ยอดกัลยาณี, ถ้าเธอรักฉัน, คอยขวัญใจ, มนต์สวาท, คอยนาง, บุหรงทอง, ดาวจุฬา, ห่วงอาลัย, ชั่วคืนเดียว, นางบุญใจบาป, ม่านฟ้า, ทาสรัก, จอมนางในดวงใจ, จอมขวัญพี่, จูบลมชมเงา, คิมหันต์หัวหิน, คิดไม่ถึง, ตกดึกนึกเศร้า, ขวัญมอดินแดง, ท่องทะเลทอง เป็นต้น
และมีหลายผลงานเพลงที่ร้องคู่กับนักร้องท่านอื่นๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น
ชื่นชีวิต(นำหมู่คู่ศรีสุดา), กำพร้าคู่(คู่ชวลี), ชะรอยบุญ(คู่ชวลี), พายเรือพลอดรัก(คู่ชวลี), ดวงเดือน(คู่ชวลี), ลาวดวงดอกไม้(คู่ชวลี), กระแต(คู่ชวลี), ฝากลมจูบ(คู่ชวลี), ระฆังสั่งลา(วรนุช), บ้านนา(วรนุช), กระต่ายโง่(คู่มัณฑนา), กระท่อมรัก(คู่ชวลี), จะทำยังไง(คู่เอื้อ,เลิศ), ผิดนัด(คู่สุปาณี), หงส์กับกา(คู่รวงทอง), ลมรัก(คู่ชวลี), เสี่ยงเทียนเสี่ยงรัก(คู่ชวลี), เซ็งลี้ฮ้อ(คู่สุปาณี), โยสลัม(คู่เอื้อ), รักใครกันแน่(คู่ศรีสุดา,เลิศ,สมศักดิ์ เทพานนท์), อ่างหิน(คู่วรนุช), จันทร์จูบฟ้า(คู่ชวลี), ถ้ารักกันลั่นเปรี้ยง(นำหมู่คู่มัณฑนา), ครูสอนรักคู่(ศรีสุดา), เอื้อไพร(คู่ชวลี), เริงรัก(นำหมู่คู่ศรีสุดา), ดอกฟ้าร่วง(คู่มัณฑนา), ดีกันนะ(คู่ชวลี), ค่ำนี้มีสุข(นำหมู่คู่ศรีสุดา), ผู้หญิงนะหรือ(คู่เอื้อ)
คุณวินัย จุลละบุษปะ มักจะร้องเพลงคู่กับคุณชวลี ช่วงวิทย์ซึ่งคนดูจะจับให้เป็นคู่ขวัญกัน
จอห์น โฮเวิร์ด
จอห์น วินสตัน โฮเวิร์ด (; 26 มิถุนายน พ.ศ. 2482- ) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของออสเตรเลีย โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 ถึงวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 รวมระยะเวลาที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานถึง 11 ปี ทำให้จอห์น โฮเวิร์ด เป็นนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียที่ดำรงตำแหน่งยาวนานเป็นอันดับสองรองจาก เซอร์ โรเบิร์ต เมนซีย์ และเป็นหัวหน้าพรรค Liberal Party of Australia กว่า 16 ปี
โฮเวิร์ดเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2550 โดยเป็น ส.ส. ในเขตเบนนาลอง (Bennelong) ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยเป็นรัฐมนตรีคลัง (Treasurer) ในสมัยของนายกรัฐมนตรี มัลคอม เฟรเซอร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ถึงปี พ.ศ. 2527 จอห์น โฮเวิร์ด ได้เป็นหัวหน้าพรรค Liberty Party of Australia และผู้นำพรรคร่วมฝ่ายค้านตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึงปี พ.ศ. 2532 ซึ่งรวมไปถึงการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2530 ที่โฮเวิร์ดลงแข่งขันกับ บ็อบ ฮอว์ค โฮเวิร์ดได้กลายเป็นผู้นำพรรคร่วมฝ่ายค้านอีกครั้งในปี พ.ศ. 2338
ในการเลือกตั้งทั่วไปปีพ.ศ. 2539 จอห์น โฮเวิร์ด ได้พาพรรคพันธมิตร Liberal-National Coalition ไปสู่ชัยชนะเหนือพรรคแรงงานซึ่งเป็นพรรครัฐบาลนำโดย พอล์ล คิตติ้ง ในสมัยนั้น ทำให้ยุติบทบาทการเป็นพรรคฝ่ายค้านที่ยาวนานถึงกว่า 13 ปีลงได้ โฮเวิร็ดเข้าทำการสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของออสเตรเลียในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2539 รัฐบาลผสมของจอห์น โฮเวิร์ด สามารถครองอำนาจได้อย่างต่อเนื่องนานกว่า 11 ปีโดยชนะการเลือกตั้ง 4 สมัยในปี พ.ศ. 2541 2544 และ 2547 ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม พรรคร่วมรัฐบาลของจอห์น โฮเวิร์ด พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2550 ต่อพรรคแรงงานซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านนำโดย เควิน รุด นอกจากนี้ในการเลือกตั้งครั้งนี้ จอห์น โฮเวิร์ด เองยังไม่ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรในเขตเบนนาลองที่เขาครองตำแหน่งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ซึ่งถูกช่วงชิงไปโดย แม็กซิน เมคคิว (Maxine McKew) นักข่าวชื่อดังที่ลงเล่นการเมืองในสังกัดของพรรคแรงงาน ทำให้จอห์น โฮเวิร์ดกลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองของออสเตรเลียต่อจาก สแตนลีย์ บรูสในปีพ.ศ. 2472 ที่พ่ายแพ้การเลือกตั้งในเขตของตนเอง
พาย (ค่าคงที่)
เวกเตอร์หน่วย
ที่เก็บศพ
ที่เก็บศพ  คือที่เก็บร่างของผู้ตายซึ่งมิใช่การฝัง คำนี้โดยทั่วไปจะหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่มีที่เก็บร่างของผู้ตายที่มีขนาดต่าง ๆ กัน
ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัตน์
ศูนย์มีเครื่องหมาย
ศูนย์มีเครื่องหมาย หมายถึงจำนวน 0 (ศูนย์) ที่ถูกกำกับด้วยเครื่องหมายบวกหรือลบ ได้แก่ −0 (ลบศูนย์) และ +0 (บวกศูนย์) ในเลขคณิตธรรมดาทั่วไป −0 = +0 = 0 อย่างไรก็ตาม การแทนจำนวนบางระบบในคอมพิวเตอร์อนุญาตให้มีศูนย์สองชนิดนี้ได้ ซึ่งเกิดขึ้นใน "เครื่องหมายและขนาด" กับ "ส่วนเติมเต็มหนึ่ง" ของการแทนจำนวนมีเครื่องหมายสำหรับจำนวนเต็ม และในการแทนจำนวนจุดลอยตัวส่วนใหญ่ จำนวน 0 มักจะถูกเข้ารหัสเป็น +0 แต่ก็สามารถแทนด้วย −0 อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้
มาตรฐาน IEEE 754 สำหรับเลขคณิตของจำนวนจุดลอยตัว (ปัจจุบันมีใช้ในคอมพิวเตอร์และภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่ที่รองรับจำนวนจุดลอยตัว) จำเป็นต้องมีทั้ง +0 และ −0 ศูนย์ทั้งสองชนิดสามารถพิจารณาว่าเป็นรูปแบบผันแปรอันหนึ่งของเส้นจำนวนจริงขยาย ตัวอย่างเช่น 1/−0 = −∞ และ 1/+0 = +∞ ซึ่งการหารด้วยศูนย์จะเป็นอนิยามเฉพาะ ±0/±0 กับ ±∞/±∞