pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าหน้าที่รัสเซียไม่ยอมรับบทสรุปของหนังสือเล่มนี้ และในบางกรณีก็ถึงกับสร้างความไม่พึงพอใจ อเดเลดา โยลคินานักค้นคว้าอาวุโสของพิพิธภัณฑ์พาฟลอฟสค์กล่าวว่า “เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่กองทัพแดงจะขาดความระมัดระวังจนถึงกับปล่อยให้ห้องอำพันถูกทำลายไปได้” ผู้เชี่ยวชาญรัสเซียคนอื่น ๆ ไม่มีความแคลงใจเท่าและให้ความเห็นไปอีกแนวหนึ่ง มิเคล พิโอโทรฟสกีผู้อำนวยการของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำลายห้องอำพันเป็นความผิดของผู้ริเริ่มสงคราม” แคทเธอรีน สกอตต์-คลาร์คโต้ตอบความเห็นนี้โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ประพันธ์ไม่ต้องการที่ลงเอยด้วยบทสรุปดังกล่าวโดยกล่าวว่า “เมื่อเราเริ่มต้นการสืบสวนเรื่องนี้ เราก็เพียงแต่มีความหวังว่าจะค้นพบห้องอำพันที่หายไปเท่านั้น”
ตั้งแต่หนังสือได้รับการตีพิมพ์ ทหารผ่านศึกรัสเซียก็ให้สัมภาษณ์และกล่าวยืนยันบทสรุปว่าห้องอำพันถูกทำลายไปจริง ๆ แต่ก็ยังปฏิเสธว่าเพลิงไหม้เกิดจากความจงใจ เลโอนิด อรินชไทน์ผู้เชี่ยวชาญทางวรรณกรรมของสถาบันวัฒนธรรมเอกชนกล่าวว่า “ผมคงไม่ใช่คนสุดท้ายที่ได้เห็นห้องอำพัน” ผู้ขณะนั้นเป็นนายร้อยของกองทัพแดงผู้มีความรับผิดชอบอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คในปี ค.ศ. 1945 อรินชไทน์กล่าวต่อไปว่า “ทหารกองทัพแดงไม่ได้เผาสิ่งใด”
ทฤษฎีในแนวนี้เป็นทฤษฎีที่แพร่หลายทั่วไปในบรรดาชาวเมืองคาลีนินกราด (เดิมเคอนิชส์แบร์คในเยอรมนี) ในปัจจุบัน ที่ว่าบางส่วนของห้องอำพันพบในห้องใต้ดินหลังสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพแดง ที่ยังอยู่ในสภาพที่ดีพอสมควร แต่ข้อที่ว่านี้ก็มิได้เป็นที่ยอมรับในขณะนั้นเพื่อที่จะให้ความผิดตกไปอยู่กับฝ่ายเยอรมัน เพื่อจะทำให้เรื่องที่ว่าเป็นที่น่าเชื่อถือการเข้าออกของปราสาทที่ถูกทำลายไปมากจึงเป็นเพียงจำกัด แม้แต่การเข้าไปสำรวจทางประวัติศาสตร์/โบราณคดี ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ก็ได้มีการยุติการเข้าไปยังปราสาท และทรากปราสาทถูกระเบิดทิ้งโดยกองทัพแดง เพื่อปิดทางเข้าบริเวณที่อยู่ใต้ดิน จากนั้นก็ได้มีการสร้างมหาวิหารซอฟเยทอฟแห่งคาลินินกราดบนสถานที่ที่ถูกทำลายขึ้น ฉะนั้นห้องอำพันที่ยังเหลืออยู่จึงยังคงถูกฝังอยู่ใต้ดิน แต่ตามที่กล่าวข้างต้นอำพันที่ไม่ได้รับการดูแลก็จะเปราะหักเป็นฝุ่นเมื่อนานเข้า ฉะนั้นจึงพอที่จะสรุปได้ว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น และเจ้าหน้าที่รัสเซียแม้ว่าจะหลังจากคอมมิวนิสต์แล้วก็ยังไม่เต็มใจที่จะยอมรับข้อสันนิษฐานดังว่านี้
ในปี ค.ศ. 2008 ก็ได้มีการค้นหาห้องอำพันกันขึ้นหลายครั้งในบริเวณเขตแดนเยอรมนี-เช็กตามคำบอกกล่าวของแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้ แต่ก็ไม่ได้มีการพบสิ่งใดตามที่ต่าง ๆ ที่ว่า
ห้องอำพันในนวนิยาย.
ความลึกลับของห้องอำพันเป็นหัวใจของโครงเรื่องของหนังสือ, ภาพยนตร์ และ การแสดงศิลปะหลายครั้ง
เหลืองปรีดียาธร
เหลืองปรีดียาธร  ไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง จำพวกตาเบบูยา มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศซูรินาม, บราซิล, ภาคตะวันออกของโบลิเวีย, เปรู, ปารากวัย และตอนเหนือของอาร์เจนตินา
เหลืองปรีดียาธรเป็นไม้ยืนต้น ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือที่มี 5 ใบย่อย เรียงตัวแบบตรงข้ามสลับตั้งฉาก ใบรูปรี ขอบใบเรียบ มีช่อดอกแบบช่อกระจุก สมบูรณ์เพศ สมมาตรด้านข้าง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ เชื่อมติดกันปลาย แยกเป็นแฉก กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง สีเหลือง ปลายกลีบแยกเป็นรูปปากเปิด ส่วนที่อยู่ด้านบนมี 2 กลีบ เกสรเพศผู้มี 4 อัน เป็นแบบ 2 คู่ยาวไม่เท่ากัน เกสรเพศเมีย 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียแยกเป็น 2 แฉก รังไข่เหนือวงกลีบ ผลแห้งแตก เป็นฝัก สีเทามีเส้นสีดำตามแนวยาว ออกดอกเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม
และเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ๒ อีกด้วย
ด.ช. ริชาร์ด เกียนี่
พระเวสสันดรชาดก
แฮปปี้เนส
เหรียญกาชาด
เหรียญกาชาด เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์อันเป็นบำเหน็จความชอบที่พระราชทานแก่ผู้ทำคุณประโยชน์แก่สภากาชาดไทย แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ เหรียญกาชาดสมนาคุณ เหรียญกาชาดสรรเสริญ และเหรียญกาชาดสดุดี
เหรียญกาชาดสมนาคุณ.
เหรียญกาชาดสมนาคุณ มีลักษณะเป็นเหรียญโลหะกลมแบน เส้นผ่าศูนย์กลาง 27 มิลลิเมตร ด้านหน้ามีรูปกาชาดและรูปนางพยาบาลประคองทารกกับคนชรา ด้านหลังกลางเหรียญมีที่ว่างสำหรับจารึกนามผู้ได้รับเหรียญและพุทธศักราช ภายในวงขอบเหรียญเบื้องบนมีข้อความว่า
“สภากาชาด” และภายในวงขอบเหรียญเบื้องล่างมีข้อความว่า “สมนาคุณ” ด้านหน้ามีห่วงเป็นรูปกระหนก สำหรับบุรุษใช้ห้อยกับแพรแถบสีขาวกว้าง 30 มิลลิเมตร ด้านหน้าแพรแถบตรงกลางมีกาชาดลงยา สำหรับสตรีใช้ห้อยกับแพรแถบดังกล่าวผูกเป็นรูปแมลงปอ
เหรียญกาชาดสมนาคุณ มีลำดับเป็น 3 ชั้น คือ
เหรียญกาชาดสรรเสริญ.
เหรียญกาชาดสรรเสริญ มีลักษณะเป็นเหรียญทองแดงแบนรูปกาชาดมีวงกลมเส้นผ่าศูนย์กลาง 30 มิลลิเมตรทับอยู่ ด้านหน้ามีรูปนางเมขลาอุ้มพระชนกขึ้นจากมหาสมุทรด้านหลังกลางเหรียญมีข้อความว่า “กาชาดสรรเสริญ” มีห่วงห้อย สำหรับบุรุษใช้ห้อยกับแพรแถบสีขาวกว้าง 30 มิลลิเมตร มีริ้วสีแดงใกล้ขอบทั้งสองข้าง ด้านหน้าแพรแถบตรงกลางมีกาชาดลงยา สำหรับสตรีใช้ห้อยกับแพรแถบดังกล่าวผูกเป็นรูปแมลงปอ
การขอเหรียญกาชาดสรรเสริญ.
บุคคลที่ควรได้รับเหรียญกาชาดสรรเสริญให้แก่ผู้ประกอบคุณงามความดี
เหรียญกาชาดสดุดี.
เหรียญกาชาดสดุดี มีลักษณะเป็นเหรียญกลมแบน เส้นผ่าศูนย์กลาง 30 มิลลิเมตร ด้านหน้า กลางเหรียญมีพระรูปสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงฉลองพระองค์ชุดไทยประยุกต์ ทรงสายสะพายและสายสร้อยแห่งเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ พระอังสาเบื้องซ้ายประดับดวงตราปฐมจุลจอมเกล้า เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา และเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ ๙ ชั้นที่ ๑ ภายในวงขอบเหรียญมีข้อความว่า “สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สภานายิกาสภากาชาดไทย” ด้านหลังกลางเหรียญมีรูปตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๔๗ ขนาบด้านขวาและซ้ายด้วยเครื่องหมายกาชาด ด้านล่างมีข้อความว่า “กาชาดสดุดี” เหนือขอบเหรียญมีอักษรพระนามาภิไธย “ส.ก.” ไขว้ ภายใต้พระมหามงกุฎ ด้านหลังมีห่วงสำหรับบุรุษใช้ห้อยกับแพรแถบกว้าง 30 มิลลิเมตร พื้นของแพรแถบเป็นสีขาวและตรงกลางแพรแถบมีริ้วสีแดง สำหรับสตรีใช้ห้อยกับแพรแถบดังกล่าวผูกเป็นรูปแมลงปอ
เหรียญกาชาดสดุดี มีลำดับเป็น 3 ชั้น คือ
เหรียญกาชาดสรรเสริญ
เหรียญกาชาดสมนาคุณ
ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง
ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง (; ตัวย่อ: MFN) เป็นสถานะซึ่งชาติหนึ่งให้แก่อีกชาติหนึ่งในการค้าระหว่างประเทศ ถึงแม้ว่าคำ "ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง" จะฟังดูขัดแย้งก็ตาม เนื่องจากคำดังกล่าวหมายความว่า ชาติที่ได้รับสถานะดังกล่าวจะได้ข้อได้เปรียบทางการค้าทั้งหมดมากกว่าชาติอื่น เช่น อัตราภาษีศุลกากรระดับต่ำ ในทางปฏิบัติแล้ว ชาติที่ได้รับสถานะชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งจะไม่ถูกปฏิบัติในระดับต่ำกว่าชาติอื่นซึ่งไม่ได้รับ สมาชิกขององค์การการค้าโลกจะปฏิบัติต่อสมาชิกอื่นในฐานะคู่ค้าที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งทั้งสิ้น
สมาชิกขององค์การการค้าโลก ซึ่งรวมถึงประเทศพัฒนาแล้วทั้งหมด จะต้องสมัครใจมอบสถานะดังกล่าวให้แก่กัน โดยมีข้อยกเว้นเฉพาะประเทศกำลังพัฒนา เขตการค้าเสรีในภูมิภาค และสหภาพการค้า ร่วมกับหลักการว่าด้วยการทำสนธิสัญญา หลักการว่าด้วยชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งเป็นหลักการสำคัญหนึ่งในกฎหมายการค้าองค์การการค้าโลก
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๔ รอบ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๐๘
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ ๕๐ พรรษา พุทธศักราช ๒๕๒๐
โซเฟีย ชาร์ลอตแห่งฮาโนเวอร์
มานุษยดนตรีวิทยา
มานุษยดนตรีวิทยา  เป็นศัพท์บัญญัติขึ้นในปี ค.ศ.1950 (พ.ศ. 2493) โดย Jaap Kunst ซึ่งนำคำนี้มาใช้แทนคำว่า Comparative Music (ดนตรีเปรียบเทียบ) เป็นสาขาหนึ่งของวิชาดนตรี และมีนิยามว่า "การศึกษาการณ์ลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมของดนตรีและการเต้นรำในบริบทท้องถิ่นและบริบทสากล" หรือที่เจฟฟ์ ทอดด์ ติตอนกล่าวว่าเป็น "การศึกษาผู้สร้างดนตรี"
มนุษยดนตรีวิทยาเป็นการศึกษาดนตรีพื้นเมือง ศิลปะดนตรีตะวันออก และดนตรีร่วมสมัยในวิธีการสืบทอดแบบมุขปาฐะ (Oral Tradition) โดยมีประเด็นในการศึกษา อาทิเช่น รากฐานการก่อเกิดดนตรี การพัฒนาและความเปลี่ยนแปลงทางดนตรี สัญลักษณ์และลักษณะดนตรี เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับดนตรีโดยรอบ (บริบท) บทบาทของหน้าที่ของดนตรีต่อสังคม โครงสร้างของดนตรี วิถีการดำรงอยู่ของดนตรี และดนตรีที่เกี่ยวข้องกับการเต้นรำ รวมถึงศิลปะดนตรีประจำท้องถิ่นหรือดนตรีพื้นเมือง (Folk Song) ของตะวันตกด้วย
นักมานุษยดนตรีวิทยาจะมุ่งเน้นในการศึกษาดนตรีที่ยังคงอยู่ (Living Music) ของวัฒนธรรมที่ใช้การถ่ายทอดด้วยปากเปล่า ไม่มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร มุ่งศึกษาดนตรีของผู้ไม่รู้หนังสือ ดนตรีของชนกลุ่มน้อย ดนตรีที่ถ่ายทอดด้วยปากเปล่าของชาติที่มีวัฒนธรรมอันเก่าแก่ในซีกโลกตะวันออกและดนตรีพื้นเมือง ใช้การรวบรวมข้อมูลในแง่พฤติกรรมของมนุษย์เพื่ออธิบายว่า มนุษย์เล่นดนตรีเพื่ออะไร อย่างไร และวิเคราะห์บทบาทของดนตรีกับพฤติกรรมของมนุษย์ในสังคมนั้น ๆ ดำเนินการศึกษาโดยการลงพื้นที่ภาคสนามเพื่อเก็บข้อมูลและการบันทึกดนตรีที่พบเพื่อนำมาจดบันทึก วิเคราะห์ และเก็บเป็นหลักฐาน
การจดบันทึกดังกล่าวทำได้ 2 วิธี คือ
การวิเคราะห์ดนตรีทำได้ 2 แบบ คือ
ความเป็นมาของการศึกษาสาขาวิชามานุษยดุริยางควิทยา.
การศึกษาสาขาวิชานี้เกิดขึ้นเมื่อศตวรรษที่ 16 โดยเริ่มมีการศึกษาดนตรีต่างฃาติ หรือดนตรีต่างถิ่น พบหลักฐานเมื่อ ค.ศ.1768 และยังพบหลักฐานทางวรรณคดีตะวันตกในศตวรรษที่ 18 โดยเป็นการศึกษากนตรีพื้นเมืองของชาวจีน แคนนาดา อินเดีย และฟินแลนด์ด้วย ในศตวรรษที่ 19 กลุ่มนักดนตรีวิทยาเริ่มใช้การบันทึกเสียงลงกระบอกเสียงเพื่อเป็นตัวอย่างสั้น ๆ และเก็บเป็นข้อมูลทางดนตรี
ในปีค.ศ.1901 คาร์ล สตัมฟ์ (Carl Stumpf) ร่วมกับ อ๊อตโต อับบราฮัม (Otto Abraham) ได้ศึกษาดนตรีไทยจากการบันทึกกระบอกเสียงที่ประเทศเยอรมัน และได้สรุประบบเสียงดนตรีไทยไว้ในหนังสือชื่อ Tonsystem and Musik der Siamese
ในปีค.ศ.1955 ได้มีการศึกษาทางมานุษยดนตรีวิทยาอย่างจริงจัง โดยการตั้งเป็นสมาคมด้านมานุษยดนตรีวิทยาขึ้น (Society for Ethnomusicology) มีการจัดประชุมกันของผู้เชี่ยวชาญดนตรีพื้นเมืองและนักมานุษยดนตรีวิทยา โดยมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนางานดนตรีของซีกโลกตะวันออกอย่างมาก
ในช่วงปีค.ศ.1970-1980 มีการสรางทฤษฎีด้านมานุษยดนตรีวิทยาและระเบียบวิธีวิจัยขึ้น ในช่วงนี้ความสนใจในการศึกษาเปลี่ยนจากส่วนต่าง ๆ ของดนตรีไปยังกรรมวิธีการสร้างดนตรีและการปฏิบัติดนตรี โดยเฉพาะในด้านการประพันธ์และแนวคิดทางดนตรี
ดนตรีวิทยา (Musicology) จึงเป็นสาขาวิชาหลักทางด้านดนตรี ที่นอกเหนือจากสาขาวิชาทฤษฎีและปฏิบัติ ซึ่งจะเป็นสาขาวิชาที่ศึกษา รวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ องค์ความรู้ที่เกี่ยวกับดนตรี บริบททางด้านดนตรี และบริบททางด้านวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับดนตรี โดยใช้กระบวนการทางการวิจัย ที่เกี่ยวเนื่องกับองค์ความรู้หลายๆด้านในเชิงวิชาการ เพื่อให้ได้ข้อมูล องค์ความรู้ที่มีคุณภาพ และเป็นประโยชน์ต่อกระบวนการศึกษา กระบวนการเรียนรู้ และการพัฒนาทางด้านดนตรีในสาขาวิชาต่างๆ ให้เติบโตไม่มีที่สิ้นสุด และมีฐานที่มั่นคง เหมือนกับต้นไม้ใหญ่ ที่เติบโตยิ่งใหญ่ แตกกิ่งก้านสาขาสร้างร่มเงา มีดอกผลเพื่อขยายพันธุ์ มีรากแก้วที่หยั่งลึก สร้างความมั่นคง แข็งแรง ยืนหยัดต่อไปอย่างทรงคุณค่า
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  (14 สิงหาคม ค.ศ. 1688 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740) ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปรัสเซียและเจ้าผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค (ในพระนามฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2) ผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 ในปี ค.ศ. 1713 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740 โดยมีพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1688 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 และ โซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งฮันโนเฟอร์
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มทรงได้รับสมญานามว่า "กษัตริย์ทหาร"  และมีความโปรดปรานการแสดงทางการทหาร ที่ทำให้ทรงพยายามจ้างบุคคลที่มีความสูงมาจากทั่วยุโรปมาเข้าสังกัดกองทหารที่มีชื่อเล่นว่า "ยักษ์พ็อทซ์ดัม"
Frederick William I of Prussia
ฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย
Friedrich Wilhelm I of Prussia
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริค วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าเฟรเดอริค วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซีย
หญ้าหวาน
หญ้าหวาน หรือ สเตเวีย มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Stevia rebaudiana" Bertoni อยู่ในวงศ์ Asteraceae เป็นพืชพื้นเมืองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปารากวัยในทวีปอเมริกาใต้ ความพิเศษของหญ้าหวาน คือ ส่วนของใบให้ความหวานมากกว่าน้ำตาลถึง 10-15 เท่า แต่ความหวานนี้ไม่ก่อให้เกิดพลังงานแต่อย่างไร (0 แคลอรี/กรัม) นอกจากนี้ยังมีสารสกัดที่เกิดจากหญ้าหวานชื่อว่า สตีวิโอไซด์ (stevioside) เป็นสารที่ให้ความหวานมากกว่า 200-300 เท่าของน้ำตาล ด้วยความพิเศษของหญ้าหวานนี้ หญ้าหวานจึงเป็นพืชที่ได้รับความสนใจทั้งทางด้านอุตสาหกรรม การแพทย์ ยาสมุนไพร เครื่องดื่ม เป็นต้น
มนุษย์รู้จักนำสารสกัดที่มีรสหวานจากหญ้าหวานมาบริโภคหลายศตวรรษแล้วโดยชาวพื้นเมืองในประเทศปารากวัย โดยนำหญ้าหวานมาผสมกับเครื่องดื่ม เช่น ชา นอกจากนี้ชาวญี่ปุ่นยังนำสารให้ความหวานมาผสมกับผลิตภัณฑ์อาหาร เช่น ผักดอง ซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว เนื้อปลาบด เป็นต้น
หญ้าหวานเริ่มเข้าสู่ประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2550 และปลูกกันมากในภาคเหนือ โดยเฉพาะที่จังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน และเชียงราย สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาให้มีการใช้สารสตีวิโอไซด์เพื่อการบริโภค หญ้าหวานจึงจัดอยู่ในพืชสมุนไพรอีกชนิดหนึ่ง
ในประเทศไทย ภาคเหนือ เช่น เชียงใหม่ ลำพูน พะเยา เป็นพื้นที่ที่เหมาะสม เนื่องจากหญ้าหวานชอบอากาศค่อนข้างเย็น อุณหภูมิประมาณ 20-26 องศาเซลเซียส และขึ้นได้ดีเมื่อปลูกในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-700 เมตร
หญ้าหวาน Stevia rebaudiana Bertoni
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย  ทรงเป็นเจ้าเยอรมัน ดำรงตำแหน่งกษัตริย์แห่งปรัสเซียระหว่างค.ศ. 1786 ถึง 1797 ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐบรันเดินบวร์คและเฟือสท์แห่งราชรัฐเนอชาแตล พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ผู้นำพาปรัสเซียขึ้นเป็นประเทศมหาอำนาจ อย่างไรก็ตาม เมื่อบัลลังก์ตกทอดมาถึงพระองค์ ปรัสเซียกลับมีความอ่อนแอลงทั้งจากภายในและภายนอก พระองค์ล้มเหลวในการรับมือกับความท้าทายที่เกิดขึ้นจากการปฏิวัติฝรั่งเศส นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงดำเนินนโยบายทางศาสนาที่เป็นการขัดขวางแนวคิดเรืองปัญญา อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงให้การสนับสนุนศิลปศาสตร์และมีส่วนในการสร้างสิ่งก่อสร้างมีชื่อเสียงหลายแห่ง อาทิ ประตูบรันเดินบวร์ค
ฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย
Friedrich Wilhelm II
ฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริค วิลเลียมที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าเฟรเดอริค วิลเลียมที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์
ศาสตราจารย์ ดร.พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สมรสกับเจ้าสุภัทรา (สกุลเดิม ณ ลำพูน) อังกสิทธิ์ นัดดาในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์สุดท้าย
ศ.ดร.พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์ เป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ
ศ.ดร.พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์ สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2515 ระดับปริญญาโท M.S. (ส่งเสริมการเกษตร) จากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2517 และระดับปริญญาเอก Ed.D. (ส่งเสริมการเกษตร) จาก มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต ในปี พ.ศ. 2519
รพีภัทร เอกพันธ์กุล หรือ น้ำ เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงชาวไทย
ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงโดยได้รับตำแหน่ง Dutchie Boy ปี 2001 และเป็นหนึ่งในสมาชิกศิลปินวงเฟรนด์และเมื่อในปี 2545 ซึ่งปัจจุบัน น้ำเป็นนักแสดงและพิธีกรในสังกัดช่อง 7 สี ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับอนุบาล-ประถมศึกษา โรงเรียนวัดทองย้อย สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนนครนายกวิทยาคม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ภาคพิเศษ) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
ปัจจุบัน น้ำ รพีภัทรได้ประกาศหมั้นและแต่งงานกับชนิศา เหลี่ยวไชยพันธุ์ ดัชชี่เกิร์ล ปี 2009 (พ.ศ. 2552) ในวันเสาร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555 และมีการฉลองสมรสในวันเสาร์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2555
ปัจจุบัน นํ้า รพีภัทรมีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คือ
1.ด.ช. ณพรรณพ เอกพันธ์กุล หรือ น้องโอเชี่ยน เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2555
2.ด.ญ. มารีนา เอกพันธ์กุล หรือ น้องมารีน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2561
3.ด.ญ. เอวาริณณ์ เอกพันธ์กุล หรือ น้องอาโป เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2564
รพีภัทรยังได้ฟาร์มตัวเองทั้งเลี้ยง ไก่ เลี้ยงควาย เลี้ยงม้า เลี้ยงปลา ที่ภูมิลำเนาของตนเองคือจังหวัดนครนายก
ละคร​เทิดพระ​เกียรติ​.
2549​ ประทีปแห่งแผ่นดิน​ ตอน.. ใครมาซื้อที่​​ รับบท​ เด็ดเดี่ยว​
ตะวัน จารุจินดา ชื่อเล่น เติ้ล (เกิด 7 ตุลาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายของดวงดาว จารุจินดา และ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ เติ้ลเป็นน้องชายของตั้ม คูณพสิล จารุจินดา มีผลงานการแสดงละครอย่างเช่นละครเรื่อง น้ำพุ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและการกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมั้นกับ เสาวคนธ์ พลัดพูลผล ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งทั้งคู่คบหากันมา 9 ปี ส่วนงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของทั้งคู่จัดขึ้นในวันที่ 11 พฤษภาคม 2557 ปัจจุบันมีบุตรแล้ว เป็นบุตรสาวมีชื่อว่า อะมีณยา จารุจินดา ชื่อเล่น มียา
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับละครช่อง 7 บริษัท มงคลการละคร จำกัด ต่อมาปี พ.ศ. 2560 เปลี่ยน​ชื่อเป็​น บริษัท​ มงคลดี โปร​ดัก​ชั่น จำกัด
ยงยุทธ สัจจวาณิชย์
ศาสตราจารย์ เรือโท นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ร.น. (8 มกราคม พ.ศ. 2471 - 2565) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตผู้อำนวยการองค์การเภสัชกรรม และเป็นคณะแพทย์คณะแรกในโครงการหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ พอ.สว.
ศาสตราจารย์นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2471 ที่อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ แพทยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (National Defence)
เริ่มรับราชการกรมแพทย์ทหารเรือ (Royal Thai Navy) ยศเรือโท ในปี พ.ศ. 2499 ต่อจากนั้นโอนมารับราชการที่คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในตำแหน่งอาจารย์โท แผนกวิชาพยาธิวิทยา (Pathology Department)
เมื่อมีการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลนครเชียงใหม่ (Chiang Mai Hospital) ได้รับคัดเลือกมาเป็น อาจารย์รุ่นแรก โดยได้รับทุนจากรัฐบาลสหรัฐ ไปศึกษาต่อด้านพยาธิวิทยา และโรคเชื้อราที่มหาวิทยาลัยดุ๊ค (Duke University) มลรัฐนอร์ทแคโรไลนา กับ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (Columbia University) มลรัฐนิวยอร์ก ระหว่างปี พ.ศ. 2501-2503
ปี พ.ศ. 2508 ได้รับทุนของ China Medical Board of New York ไปศึกษาวิชานิติเวชศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (New York University) และทำงานที่ Chief Medical Examiner, City of New York
ศาสตราจารย์นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ได้ใช้ความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ระหว่างศึกษาและทำงานที่สหรัฐอเมริกา มาจัดตั้งภาควิชานิติเวชศาสตร์ (Department of Forensic Medicine) ที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (Faculty of Medicine, Chiang Mai University) ทำให้คดีอุกฉกรรจ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในจังหวัดเชียงใหม่หลายคดี มีการตรวจสถานที่เกิดเหตุร่วมกับพนักงานสอบสวน ตรวจศพ และพิษวิทยาเพื่อหาสาเหตุตาย ทำหน้าที่เป็นพยานผู้เชี่ยวชาญของศาล ทั้งนี้เพื่อผดุงความเป็นธรรมแก่คู่คดีทั้งสองฝ่าย รวมถึงการสอนวิชานิติเวชศาสน์ (Forensic Medicine) ให้แก่นักศึกษาแพทย์ และนักศึกษารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
นอกจากสอนวิชาพยาธิวิทยา จุลชีววิทยา ราวิทยา และนิติเวชศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาแพทย์ นักศึกษาเภสัชศาสตร์ นักศึกษาเทคนิคการแพทย์ นักศึกษาทันตแพทย์ และนักศึกษาพยาบาลแล้ว ศาสตราจารย์นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ยังรับหน้าที่เป็นหัวหน้าหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ นำหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ 6 หน่วย จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ไปรักษาพยาบาลชาวบ้านในตำบล หมู่บ้านของอำเภอต่างๆ ที่กันดาร และห่างไกล ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย น่าน และอุตรดิตถ์ ระหว่าง พ.ศ. 2512-2514 ตามนโยบายของกระทรวงสาธารณสุข
ระหว่างปี พ.ศ. 2513-2516 ดำเนินการเป็นผู้อำนวยการฝึกอบรม ผู้ช่วยพยาบาลตำบล ให้ชาวบ้านจากตำบลและหมู่บ้านต่างๆ ของ 34 จังหวัด ในเขตเร่งรัดพัฒนาชนบทภาคใต้ ภาคเหนือ และภาคอีสาน ผู้ชาวยพยาบาลตำบลเหล่านี้ ทำหน้าที่ในการรักษาพยาบาลผู้ป่วยไข้ ในตำบลหมู่บ้านของพวกเขาเอง โดยใช้ยาสามัญประจำบ้านขององค์การเภสัชกรรม นับว่าเป็นการเสริมงานของ หน่วยแพทย์เคลื่อนที่ในขณะนั้นได้เป็นอย่างดี ผู้ช่วยพยาบาลตำบลดังกล่าว เป็นต้นแบบของอาสาสมัครหมู่บ้าน (อสม.) ของกระทรวงสาธารสุขในกาลต่อมา
ศาสตราจารย์นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ยังเป็นอาสาสมัคร หน่วยแพทย์อาสาสมเด็จย่า (The Princess Mother's Medical Volunteer Foundation) ไปรักษาชาวบ้าน และชาวเขาตามท้องที่ทุรกันดาร ในป่าเขา เขตชายแดนของจังหวัดเชียงใหม่ น่าน และจังหวัดอุตรดิตถ์ โดย เฮลิคอปเตอร์ ของ ตำรวจตระเวนชายแดน และ ทหารอากาศ ตั้งแต่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2512-พฤศจิกายน 2518
ดำเนินการจัดหาสถานที่ และก่อสร้างโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช 20 แห่ง ตามอำเภอต่างๆ ในจังหวัดภาคเหนือ ภาตใต้ ภาคกลาง และภาคอีสาน ในเขตแทรกซึมของผู้ก่อการร้าย (ผกค.) เพื่อให้การรักษาพยาบาลประชาชน ตำรวจ ทหาร และอาสาสมัคร ที่ทำงานในพื้นที่เสี่ยงอันตรายเหล่านั้น
ผลงานของศาสตราจารย์นายแพทย์ ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ในตำแหน่งต่างๆ สรุปดังต่อไปนี้ :
1. ศาสตราจารย์ หัวหน้าภาควิชานิติเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2518)
2. รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2516-2518)
3. อธิการบดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2518-2519)
4. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข รัฐบาล ฯณฯ ท่านธานินทร์ กรัยวิเชียร (22 ตุลาคม 2519-ตุลาคม 2520)
5. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข รัฐบาล ฯณฯ พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ (22 พฤศจิกายน 2520-2522)
6. ประธานกรรมการมูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จย่า (พ.ศ. 2519-2528)
7. รองประธานมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช (พ.ศ. 2520-2528)
8. นายกสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2524-2529)
9. ผู้อำนวยการองค์การเภสัชกรรม Government Pharmaceutical Organization (พ.ศ. 2524-2529)
10. กรรมการทบวงมหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2524-2530)
11. รองประธานกรรมการสถาบันอุดมศึกษาเอกชน (พ.ศ. 2530-2545)
12. นายกสภามหาวิทยาลัยมหานคร (พ.ศ. 2533-2551)
13. ประธานกรรมการวิทยาศาสตร์การแพทย์ ทบวงมหาวิทยลัย (พ.ศ. 2535-2543)
14. รองประธานกรรมการมูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จย่า (พ.ศ. 2530-2544)
15. กรรมการสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2545-2547)
ศาสตราจารย์นายแพทย์ยงยุทธ สัจจวาณิชย์ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2519 ในรัฐบาลนายธานินทร์ กรัยวิเชียร และในรัฐบาลถัดมาของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการองค์การเภสัชกรรม ในปี พ.ศ. 2524
มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ (เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น บี เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย โดยเริ่มจากการเป็นนักแสดงเด็ก และเล่นละครพื้นบ้านมาก่อน ภูมิลำเนาเกิดที่หมู่บ้านซื่อตรง ถนนนวมินทร์ แขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม เป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด เป็นบุตรของพลตรีพิษณุ อรรถกรศิริโพธิ์ ที่ปรึกษาลอนเทนนิสสมาคมแห่งประเทศไทย บีเป็นลูกคนเล็ก มีพี่ชายที่เป็นนักแสดงเหมือนกัน ชื่อ บอย สพล ชนวีร์ หรือ บอย ปิยะรัชต์ อรรถกรศิริโพธิ์ มีพี่น้องทั้งหมด 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ ระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เอกประชาสัมพันธ์ และระดับปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ตอนโต
ประเสริฐ รุจิรวงศ์
พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ (4 ธันวาคม 2454 – 19 มกราคม 2527) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย สมรสกับคุณหญิง น้อย รุจิรวงศ์
พลตำรวจเอก ประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2454 เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก ในปี พ.ศ. 2470 และได้รับปริญญาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2504 เริ่มต้นรับราชการในปี พ.ศ. 2491 ในตำแหน่ง ราชองครักษ์เวร และได้ดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494
ในปี พ.ศ. 2495 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ผู้บังคับกองพลน้อยทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน และเป็นรองอธิบดีกรมตำรวจเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2500 และได้รับพระราชทานยศ พลตำรวจโท เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2500 ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้รักษาการอธิบดีกรมตำรวจ ในปี พ.ศ. 2502 โดยได้รับพระราชทานยศ พลตำรวจเอก เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2503 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมตำรวจ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2506
ต่อมาในปี พ.ศ. 2511 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นอธิการบดีลำดับที่ 3
ในการรัฐประหารรัฐบาลตนเองของจอมพลถนอม กิตติขจร ได้มีการแต่งตั้งสภาบริหารคณะปฏิวัติเพื่อปกครองประเทศซึ่งมีจอมพลถนอม เป็นประธานสภาบริหารคณะปฏิวัติ พลตำรวจเอกประเสริฐ รุจิรวงศ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายศึกษาและสาธารณสุขด้วย ซึ่งการแต่งตั้งสภาบริหารคณะปฏิวัติในครั้งนี้ เป็นอีกหนึ่งชนวนเหตุของเหตุการณ์ 14 ตุลา
พลตำรวจเอก ประเสริฐ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในหน้าที่ราชการ การเมือง อาทิ
พลตำรวจเอก ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
สุนทร จันทร์รังสี
สุนทร จันทร์รังสี เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2490 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาโดยกำเนิด จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ประกาศนียบัตรวิชาชีพแผนกพาณิชยการ โรงเรียนกรุงเทพพณิชยการ วุฒิบัตรนักหนังสือพิมพ์ภูมิภาค คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับการศึกษาสูงสุด รัฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
นายสุนทรเริ่มต้นจากการเป็นสื่อมวลชน โดยเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ประจำจังหวัดนครราชสีมา เมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะเป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ โคราชสัปดาห์วิจารณ์ และหนังสือพิมพ์โคราชรายวัน คนอีสาน ในปี พ.ศ. 2517 จากนั้นจึงเป็นเจ้าของโรงพิมพ์โคราชออฟเซทการพิมพ์ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นโรงพิมพ์โคราชพริ้นติ้งในปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 นายสุนทรถูกลอบสังหาร ด้วยอาวุธสงครามหลายชนิด อาการสาหัส ต้องผ่าตัดอวัยวะสำคัญภายใน ลำไส้บางส่วนและไตทิ้ง 1 ข้าง สาเหตุจากการเสนอข่าวต่อต้านรัฐบาลเผด็จการ และเปิดโปงการพิมพ์ธนบัตรปลอม
ต่อมาเดือนตุลาคม พ.ศ. 2520 นายสุนทรถูกกล่าวหาว่ามีความผิดในคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ แต่ศาลทหารตัดสินยกฟ้อง ใน พ.ศ. 2521 โดยพิพากษาว่ามีเจตนาปกป้องพระบรมเดชานุภาพ
ในทางการเมือง นายสุนทรเคยเป็นเทศมนตรีเทศบาลเมืองนครราชสีมา ประธานสภาเทศบาลนครราชสีมา 3 สมัย ประธานกรรมการประจำสภาเทศบาลนครราชสีมา ประธานองค์กรกลางอำเภอเมือง นครราชสีมา และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เมื่อ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
สำหรับตำแหน่งในองค์กรสื่อมวลชน เป็นกรรมการสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ ประธานคณะอนุกรรมการส่งเสริมจริยธรรม สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และประธานเครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคอีสาน โดยได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติคนที่ 1 เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552
ธันย์ชนก ฤทธินาคา (ชื่อเล่น: เบเบ้) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบวัยรุ่นหญิงชาวไทย โดยเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นเน็ตไอดอล ถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นในขณะนั้น และเป็นศิลปินในสังกัด Buzz Music ก่อนจะเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ธันย์ชนก ฤทธินาคา หรือ เบเบ้ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงนักร้องสังกัด Buzz Music อีกทั้งยังเข้าวงการบันเทิงด้วยความบังเอิญ เนื่องจากนั่งรอพี่สาวที่กำลังเรียนพิเศษอยู่ที่สยามเซ็นเตอร์อยู่จนได้พบกับแมวมองชักชวนให้เบเบ้เข้าวงการ
หลังจากนั้นเบเบ้จึงมีงานถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา และเล่นละครเรื่อยมา นอกจากนี้แล้ว เบเบ้ยังมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ เจ มณฑล จิรา และ แดนนี่ ดนัย จิรา อีกด้วย ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษสาขาการตลาด มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ