pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แอนน์แห่งคิเอฟ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส  (ระหว่างปี ค.ศ. 1024 ถึงปี ค.ศ. 1032 - ค.ศ. 1075) แอนน์แห่งคิเอฟ เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1051 ถึงปี ค.ศ. 1060 และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสเมื่อยังทรงพระเยาว์
แอนน์แห่งคิเอฟประสูติราวระหว่างปี ค.ศ. 1024 ถึงปี ค.ศ. 1032 เป็นพระธิดาในยาโรสลาฟที่ 1 แห่งคิเอฟ (Yaroslav I of Kiev) และอิงเกอเกิร์ด โอลอฟสโดตเตอร์ (Ingegerd Olofsdotter)
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชินีมาทิลดาพระอัครมเหสีองค์แรกในพระเจ้าอองรีที่ 1 แล้วพระองค์ก็พยายามเสาะหาพระอัครมเหสีองค์ใหม่จากราชสำนักต่างๆ ในยุโรปแต่ก็ไม่ทรงหาผู้ใดที่มิได้มีความเกี่ยวพันกันทางราชตระกูลได้ ในที่สุดพระองค์ก็ทรงส่งราชทูตไปยังคิเอฟผู้กลับมาพร้อมกับแอนน์ (หรือแอกเนส หรือแอนนา) แอนน์และพระเจ้าอองรีที่ 1 ทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1051
แอนน์และพระเจ้าอองรีมีพระราชโอรสด้วยกันสองพระองค์:
หลังจากพระสวามีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1060 พระองค์ก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมกับบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ พระปิตุลาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสผู้มีพระชนม์เพียง 7 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา แอนน์จึงเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสองค์แรกที่ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แอนน์ทรงเป็นผู้มีการศึกษาซึ่งหายากในยุคนั้นแต่ก็ยังมีผู้ต่อต้านในการที่ทรงทำหน้าที่นั้นโดยอ้างว่าพระองค์ไม่สามารถตรัสภาษาฝรั่งเศสคล่อง
ปีหนึ่งหลังจากพระสวามีเสด็จสวรรคต พระนางก็ตกหลุมรักกับเคานท์ราล์ฟที่ 3 แห่งวาลัวส์ผู้มีความทะเยอทะยานทางการเมืองพอที่จะหย่ากับภรรยามาแต่งงานกับพระองค์ในปี ค.ศ. 1062 เมื่อถูกกล่าวหาว่ามีชู้ภรรยาของราล์ฟก็ยื่นคำร้องไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ประกาศคว่ำบาตร (excommunicate) แอนน์และเคานท์ราล์ฟ พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ทรงให้อภัยพระราชมารดาซึ่งก็ควรจะเป็นเช่นนั้นเพราะพระองค์เองก็ทรงมาประสบปัญหาเดียวกันในคริสต์ทศวรรษ 1090 ราล์ฟเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 1074 ส่วนแอนน์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1075 พระบรมศพบรรจุที่แอบบีวิลเลียร์ในเอซอนน์
ในปี ค.ศ. 1717 เมื่อจักรพรรดิปีเตอร์มหาราชทรงเสด็จประพาสมหาวิหารนอเทรอดามแห่งแรงส์ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับการทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ก็มีผู้ชี้ให้ชมหนังสือสวดมนต์ที่ใช้ในพระราชพิธีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ในการตั้งสัตย์ปฏิญาณ เมื่อทรงทอดพระเนตรเห็นพระองค์ก็ทรงเปิดหนังสือและเริ่มอ่านด้วยความตกตลึงของผู้เห็นเหตุการณ์ หนังสือสวดมนต์เขียนเป็นภาษาสลาฟโบราณซึ่งเป็นต้นตระกูลของภาษาสลาโวนิกที่ใช้ในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ซึ่งคล้ายคลึงกับการใช้ภาษาละตินในการทำพิธีของศาสนจักรโรมันคาทอลิก
แอนน์ทรงนำหนังสือสวดมนต์มากับพระองค์จากคิเอฟที่มาใช้ในการตั้งสัตย์ปฏิญาณระหว่างพระองค์และพระสวามี พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทุกพระองค์ยกเว้นนโปเลียนได้รับการสวมมงกุฎหลังจากที่ทรงตั้งสัตย์ปฏิญาณต่อหนังสือสวดมนต์เล่มนี้
Anne of Kiev
แอนน์แห่งคิเอฟ
ดาบเอกซ์คาลิเบอร์
แก๊งการ์ตูนแชนเนล
แก๊งการ์ตูน แชนแนล  เป็นช่องการ์ตูน 24 ชั่วโมง ของ บริษัท โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ส่วนใหญ่จะออกอากาศเกี่ยวกับการ์ตูนอนิเมะที่บริษัทได้รับลิขสิทธิ์ ถ่ายทอดทางสัญญาณดาวเทียมทั่วประเทศไทยผ่านระบบ C-Band (ซี-แบนด์) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2551 ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ช่องแก๊งการ์ตูน ได้ออกอากาศในระบบ KU-BAND (เคยู-แบนด์) ปัจจุบันยุติการออกอากาศผ่านทางดาวเทียมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2560 แต่ออกอากาศในรูปแบบทีวีสตรีมมิงผ่านแอปพลิเคชัน Gangcartoon และเว็บไซต์ของช่องแทน
รายการในแต่ละช่วง.
Gang Cartoon Special Program เป็นการปรับผังรายการใหม่ของทางช่อง เริ่ม 1 ตุลาคม 2557
ช่อง แก๊งการ์ตูน ยุติการออกอากาศทางทีวีดาวเทียม ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 2560 เป็นต้นไป แต่ยังสามารถรับชมผ่านแอปพลิเคชัน "Gang Cartoon" ต่อไป จนกระทั่งวันที่ 31 กรกฎาคม 2563 ทางแก๊งการ์ตูนได้ประกาศแจ้งปิดให้บริการในส่วนของแอปพลิเคชัน ในวันที่ 31 สิงหาคม 2563 เป็นต้นไป ถือเป็นการปิดตัวอย่างเป็นทางการสำหรับช่องแก๊งการ์ตูน ที่ดำเนินการออกอากาศมานาน 11 ปี
แกงค์การ์ตูน
แก๊งค์การ์ตูน
ดนตรีจังเกิล
จังเกิล
จังเกิล  เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ประเภทหนึ่งที่มีความใกล้เคียงกับดนตรีดรัมแอนด์เบส ได้รับอิทธิพลจาก เบรกบีตฮาร์ดคอร์ เทคโน และ เร็กเก/ดั๊บ/แดนซ์ฮอลล์ มีลักษณะจังหวะเบรกบีตที่รวดเร็ว (ความเร็วอยู่ระหว่าง 150–200 bpm) กับดั๊บเร็กเกไลน์เบสพร้อมกับหนักในการใช้ลูป แซมเพิล และเอฟเฟกต์สังเคราะห์ ด้วยการเปลี่ยนเสียงรัวสแนร์ที่มักใช้ในโอลด์สคูลจังเกิล จังเกิลเป็นแนวเพลงที่มาก่อนดรัมแอนด์เบส แนวเพลงรู้จักกันทั่วไปของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
Rose Media &amp; Entertainment
วัดในจังหวัดอุตรดิตถ์
พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส  (5 กันยายน ค.ศ. 1187 - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในราชวงศ์กาเปเซียง ครองราชย์ระหว่างวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226
พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1187 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กับพระนางอีซาแบลแห่งแอโน
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1200 เมื่อเจ้าชายหลุยส์มีพระชนมายุได้ 12 พระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับบลังกาแห่งกัสติยา หลังจากการเจรจาต่อรองกันเป็นเวลานานระหว่างพระราชบิดาและพระปิตุลาของบลังกาพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
หลังจากทำสงครามได้ปีครึ่งพระเจ้าจอห์นก็เสด็จสวรรคต พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทรงราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา ขุนนางต่างก็ละทิ้งเจ้าชายหลุยส์ไปสนับสนุนพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ เจ้าชายหลุยส์ทรงพ่ายแพ้ที่ลิงคอล์น และกองราชนาวีของพระองค์ก็ได้รับความพ่ายแพ้นอกฝั่งแซนด์วิช ในที่สุดเจ้าชายหลุยส์ก็ต้องทรงสร้างความสันติตามข้อตกลงของฝ่ายอังกฤษ
เนื้อหาสำคัญของสนธิสัญญาแลมเบ็ธ (Treaty of Lambeth) คือการอภัยโทษแก่ผู้ปฏิวัติ, คืนดินแดนต่างๆ ให้แก่เจ้าของเดิม, คืนหมู่เกาะแชนเนลให้อังกฤษ, คำสัญญาว่าหลุยส์จะไม่มารุกรานอังกฤษอีก และความพยายามที่จะคืนนอร์ม็องดีให้อังกฤษ และจ่ายเงินจำนวน 10,000 มาร์คให้แก่หลุยส์ ผลของสนธิสัญญาคือหลุยส์ทรงตกลงกล่าวว่าไม่เคยเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษที่ถูกต้อง 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223
พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223 และทรงรับราชาภิเษกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1223 ที่อาสนวิหารแร็งส์ ในฐานะพระมหากษัตริย์พระองค์ก็ทรงแสวงหาวิธีที่จะแก้แค้นราชวงศ์อ็องฌู โดยทรงยึดปัวตูและแซงตง (Saintonge) จากฝ่ายอ็องฌูในปี ค.ศ. 1229 หลังจากนั้นก็ทรงยึดอาวีญงและลองเกอด็อก (Languedoc)
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1223 พระองค์ก็ทรงออกพระราชกฤษฎีกาห้ามข้าราชการบันทึกหนี้สินที่มีต่อชาวยิวซึ่งเป็นการเปลี่ยนพระราชนโยบายของพระราชบิดาที่ทรงตั้งไว้อย่างสิ้นเชิง กิจการกู้ยืม (Usury) หรือการให้ยืมเงินโดยมีดอกเบี้ยถูกประกาศว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายสำหรับผู้นับถือศาสนาคริสต์ตามกฎของศาสนาคริสต์ ที่ถือว่าเป็นความชั่วเพราะเป็นการหาประโยชน์จากผู้มีความยากลำบากและผู้ปฏิบัติจะถูกลงโทษโดยการตัดขาดจากศาสนา ซึ่งเป็นการลงโทษอันรุนแรง แต่เมื่อชาวยิวไม่ใช่คริสเตียนการบรรพาชนียกรรมจึงไม่มีผลซึ่งบริเวณที่ไม่แจ่มแจ้งทางกฎหมายที่นักปกครองมักจะใช้เป็นข้ออ้างโดยการอนุญาตหรือขอให้ชาวยิวทำกิจการกู้ยืมเพื่อเในการเอาผลประโยชน์เข้าใส่ตนเองซึ่งทำให้ไม่เป็นที่พอใจของสถาบันคริสต์ศาสนา การทรงสั่งห้ามของพระเจ้าหลุยส์ก็เป็นการพยายามแก้ปัญหาทางกฎหมายซึ่งเป็นปัญหาที่สืบเนื่องของความขัดแย้งระหว่างอำนาจทางการเมืองการปกครองและอำนาจของสถาบันศาสนา
ขุนนางยี่สิบหกคนยอมรับพระราชกฤษฎีกาแต่ทีโอบาลด์ที่ 4 แห่งช็องปาญ (Theobald IV of Champagne) ผู้เป็นขุนนางผู้มีอำนาจไม่เห็นด้วยเพราะมีข้อตกลงกับชาวยิวที่การันตีรายได้พิเศษโดยการเก็บภาษี ทีโอบาลด์จึงกลายเป็นผู้เป็นปฏิปักษ์คนสำคัญของระบบการปกครองที่มีราชวงศ์กาเปเซียงเป็นผู้นำ
ในปี ค.ศ. 1225 สภาแห่งบูร์กก็สั่งตัดขาดเรมงด์ที่ 7 เคานต์แห่งตูลูส จากศาสนจักร และประกาศสงครามต่อขุนนางทางไต้ของฝรั่งเศส หลุยส์ทรงสนับสนุนความขัดแย้งเพื่อเป็นการส่งเสริมอำนาจของพระองค์เอง โรเจียร์-เบอร์นาร์ดที่ 2 เคานต์แห่งฟัว (Roger-Bernard II Count of Foix) พยายามรักษาความสงบแต่ก็ถูกยับยั้งโดยพระเจ้าหลุยส์ ความพยายามเพิ่มพูนอำนาจของพระองค์ได้รับความสำเร็จเป็นส่วนใหญ่แต่ก็ไม่ทรงทำเสร็จก่อนที่จะเสด็จสวรรคต
ขณะที่เสด็จกลับปารีสพระองค์ก็ทรงล้มประชวรด้วยโรคบิด และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 ที่ชาโตเดอมงป็องซีเยร์ (Montpensier) ในโอแวร์ญ พระศพฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี พระราชโอรสขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
Louis VIII of France
การแสวงบุญของชาวพุทธในดินแดนพุทธภูมิ
การแสวงบุญของชาวพุทธในดินแดนพุทธภูมิ คือการเดินทางของพุทธศาสนิกชนผู้มีศรัทธาเพื่อไปสักการะสถานที่สำคัญในพระพุทธประวัติหรือสถูปเจดีย์ที่มีความสำคัญเกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้า ผู้เป็นพระบรมศาสดาแห่งพระพุทธศาสนา ในดินแดนที่เรียกว่าชมพูทวีปในสมัยพุทธกาล (หรือที่คือดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินเดียและเนปาลในปัจจุบัน) โดยสถานที่สำคัญที่ถือได้ว่าเป็นจุดหมายหลักของชาวพุทธคือสังเวชนียสถาน 4 ตำบล คือ ลุมพินีวัน สถานที่ประสูติ พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ฯ สารนาถ สถานที่ทรงแสดงปฐมเทศนา และกุสินารา สถานที่เสด็จดับขันธปรินิพพาน แห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งนอกจากสังเวชนียสถานแล้ว ยังมีสถานที่สำคัญอื่น ๆ อีกมาก ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าและประวัติศาสตร์พุทธศาสนา ทั้งที่เป็นมหาสังฆารามในอดีต หรือเมืองสำคัญในสมัยพุทธกาลที่มีความเกี่ยวข้องปรากฏในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ซึ่งบางแห่งได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลก เช่นที่ พุทธคยา ถ้ำอชันตา-เอลโลล่า เป็นต้น
เดิมนั้นการเดินทางไปสักการะยังสถานที่ต่าง ๆ ในดินแดนพุทธภูมิเป็นไปด้วยความยากลำบาก ต้องมีความศรัทธาตั้งมั่นอย่างมากจึงจะสามารถไปนมัสการได้ครบทุกแห่ง ในปัจจุบันการเดินทางสะดวกสบายขึ้น และมีวัดพุทธนานาชาติอยู่ในจุดสำคัญ ๆ ของพุทธสถานโบราณต่าง ๆ ทำให้ชาวพุทธจากทั่วโลกนิยมไปนมัสการพุทธสถานในดินแดนพุทธภูมิเป็นจำนวนมากในแต่ละปี
ความเป็นมาของการจาริกแสวงบุญไปยังสังเวชนียสถานของชาวพุทธ.
การแสวงบุญ หรือการจาริกไปเพื่อทำการบูชาสังเวชนียสถาน เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยในสมัยนั้นชาวพุทธจะจาริกแสวงบุญโดยเดินทางมาเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ในภายหลังมีผู้ทูลถามพระพุทธเจ้าว่า เมื่อพระองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานไปแล้ว ผู้มีศรัทธาควรไปยัง ณ สถานที่ใด เพื่อยังให้เกิดความเจริญใจ (ด้วยศรัทธา เสมือนเข้าเฝ้าพระพุทธองค์) พระพุทธองค์ได้ตรัสตอบว่า สถานที่ควรไปเพื่อยังให้เกิดความแช่มชื่น เบิกบานใจ เจริญใจ และสังเวชใจเมื่อได้ไป คือ สังเวชนียสถานทั้ง 4 ตำบลดังพระพุทธพจน์ดังต่อไปนี้
โดยพระพุทธองค์ได้ตรัสถึงอานิสงส์ของการจาริกแสวงบุญไปยังสังเวชนียสถานด้วยความศรัทธาว่า
หลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน พุทธศาสนิกชนผู้ศรัทธาทั้งหลายก็ได้นิยมเดินทางมานมัสการสถานที่สำคัญเหล่านี้ ดังปรากฏหลักฐานของสมณทูตจากประเทศจีน (เช่น หลวงจีนฟาเหียน พระถังซำจั๋ง เป็นต้น) ที่ได้เดินทางมาจากประเทศจีนเพื่อสักการะสังเวชนียสถานและสถานที่สำคัญในพุทธประวัติอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงเรื่องราวการเดินของชาวไทยที่จาริกไปพุทธคยาด้วย (พงศาวดารเหนือ) (ซึ่งผู้จาริกได้นำรูปแบบสถาปัตยกรรมของพระมหาโพธิเจดีย์มาสร้างเป็นเจดีย์วัดเจดีย์เจ็ดยอดในตัวเมืองเชียงใหม่) แต่หลังจากพระพุทธศาสนาได้เสื่อมไปจากอินเดีย สังเวชนียสถานและสถานที่สำคัญอื่น ๆ ก็ได้ถูกทิ้งร้างไป ซึ่งในระยะนั้นก็มีชาวพุทธเข้ามาบูรณะบ้างเป็นครั้งคราว แต่สุดท้ายก็ได้ถูกปล่อยทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 จนอนุทวีปอินเดีย (ยกเว้นศรีลังกา) ถูกอังกฤษเข้ามาปกครองเป็นอาณานิคม จึงได้เริ่มมีการเข้าไปบูรณะขุดค้นทางโบราณคดียังสถานที่สำคัญต่าง ๆ ซึ่งถูกทิ้งร้างเป็นเนินดินจำนวนมาก และมีการบูรณะเรื่อยมาโดยศรัทธาทุนทรัพย์ของชาวพุทธบ้าง รัฐบาลอินเดียบ้าง จนในช่วงหลัง พ.ศ. 2500 จึงได้เริ่มมีชาวพุทธทุกนิกายจากทั่วโลกนิยมมานมัสการสังเวชนียสถานและสถานที่สำคัญในพระพุทธศาสนาในดินแดนพุทธภูมิมากขึ้นจนปัจจุบัน
พระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (30 เมษายน ค.ศ. 1245 - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1285) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1285
การยิงสลุต
การยิงสลุต  คำว่า “สลุต” นั้นมาจากรากศัพท์ของคำว่า “Salutio” ในภาษาลาติน จุดเริ่มต้นของธรรมเนียมการยิงสลุตนี้กล่าวกันว่า ในสมัยโบราณ เรือสินค้าที่ต้องเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลในระยะทางไกลจำเป็นที่จะต้องมีปืนใหญ่ไว้คุ้มครองสินค้าบนเรือ และจะต้องมีการบรรจุดินปืนในกระบอกปืนไว้ก่อนเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่เมื่อเรือได้เดินทางไปถึงท่าเรือของประเทศที่เรือลำดังกล่าวต้องเข้าไปทำการค้าด้วย จึงต้องยิงปืนใหญ่ที่บรรจุแต่ดินปืนออกไปให้หมดเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่ามาอย่างมิตร มิใช่ศัตรู ตั้งแต่นั้นมาจึงได้เกิดเป็นประเพณีการยิงสลุตขึ้น เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อกันระหว่างเจ้าบ้านและผู้มาเยือน อันเป็นประเพณีที่ชาวเรือได้สืบทอดกันต่อมา
ตามธรรมเนียมของทหารเรือ การยิงสลุตจำนวน 21 นัดจะยิงเพื่อเป็นเกียรติยศแก่ประมุขแห่งรัฐ จำนวนกระสุนที่ใช้ยิงสลุตจะลดหลั่นลงมาตามลำดับยศของนายทหารและข้าราชการผู้รับการสลุต กรณีที่มีการยิงสลุตจำนวนมากกว่า 21 นัด จะยิงขึ้นในโอกาสพิเศษเท่านั้น
การยิงสลุตในโลก.
การยิงสลุต ถือเป็นธรรมเนียมที่ทุกอารยประเทศทั่วโลก ได้ยึดถือสืบทอดกันมาแต่ครั้งโบราณ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพให้แก่ชาติ หรือ ธง หรือ บุคคล โดยยิงปืนใหญ่ด้วยดินดำ หรือดินไม่มีควัน มีจำนวนนัดเป็นเกณฑ์ตามควรแก่เกียรติ หรือสิ่งที่ควรรับความเคารพนั้น
จุดเริ่มต้นของธรรมเนียมการยิงสลุตนี้กล่าวกันว่า ในสมัยโบราณ เรือสินค้าที่ต้องเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลในระยะทางไกลจำเป็นที่จะต้องมีปืนใหญ่ไว้คุ้มครองสินค้าบนเรือ และจะต้องมีการบรรจุดินปืนในกระบอกปืนไว้ก่อนเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่เมื่อเรือได้เดินทางไปถึงท่าเรือของประเทศที่เรือลำดังกล่าวต้องเข้าไปทำการค้าด้วย จึงต้องยิงปืนใหญ่ที่บรรจุแต่ดินปืนออกไปให้หมดเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่ามาอย่างมิตร มิใช่ศัตรู ตั้งแต่นั้นมาจึงได้เกิดเป็นประเพณีการยิงสลุตขึ้น เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อกันระหว่างเจ้าบ้านและผู้มาเยือน อันเป็นประเพณีที่ชาวเรือได้สืบทอดกันต่อมา แต่เดิมประเพณีการยิงสลุตได้กำหนดตัวเลขการยิงเอาไว้ที่จำนวน 7 นัด ซึ่งในขณะนั้นทางทวีปยุโรปถือว่าเป็นเลขดี เพราะเชื่อกันตามคัมภีร์ฝรั่งที่ถือว่าพระเจ้าสร้างโลกใน 7 วัน หรือเหตุผลอีกกระแสหนึ่งที่ว่าบนเรือรบแต่ละลำมีปืนใหญ่ลำละ 7 กระบอก จึงต้องยิงให้เคลียร์หมดทุกกระบอกๆ ละ 1 นัด และยังมีธรรมเนียมต่อไปอีกว่า เมื่อเรือสินค้าได้ยิงให้แก่เจ้าของจำนวน 7 นัดแล้ว ทางป้อมปืนใหญ่ของชาติเจ้าของท่าจึงต้องยิงตอบออกมาเป็นจำนวน 3 เท่า ซึ่งก็คือ 21 นัด ในเวลาต่อมาได้มีการทำความตกลงกันใหม่ว่าควรให้ทั้งสองฝ่ายยิงในจำนวน 21 นัดเท่ากัน โดยมีประเทศอังกฤษเป็นชาติแรกในการวางกฎระเบียบการยิงสลุต 21 นัด และได้ถือเป็นกติกาสากลสืบต่อกันมา เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ชาติและพระมหากษัตริย์ของประเทศนั้น ๆ
การยิงสลุตในประเทศไทย.
เท่าที่ปรากฏตามหลักฐาน ประเทศไทยมีการยิงสลุตครั้งแรกในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งมีในบันทึกของจดหมายเหตุฝรั่งเศสกล่าวถึงเรือรบฝรั่งเศสชื่อ เลอโวตูร์ ที่ได้เดินทางเข้ามาถึงป้อมวิชเยนทร์ (ป้อมวิชัยประสิทธิ์ในปัจจุบัน) ที่เมืองบางกอก มองซิเออร์คอนูแอล กัปตันเรือได้มีใบบอกเข้าไปถามทางราชสำนักอยุธยาว่าจะขอยิงสลุตให้เป็นเกียรติแก่ชาติสยาม ทางราชสำนักจะขัดข้องไหม สมเด็จพระนารายณ์มหาราชจึงรับสั่งให้ออกพระศักดิ์สงคราม (มองซิเออร์คอม เดอร์ ฟอร์แบงก์ นายทหารชาวฝรั่งเศส) ผู้รักษาป้อมในขณะนั้น อนุญาตให้ฝรั่งเศสยิงสลุตได้ ต่อมาเมื่อสิ้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์แล้ว พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่คือสมเด็จพระเพทราชา ทรงไม่โปรดปรานฝรั่งเศส จึงทำให้ธรรมเนียมการยิงสลุตได้ถูกยกเลิกไป แต่ถึงที่สุดแล้ว ธรรมเนียมการยิงสลุตนี้ ก็ได้เริ่มกลับมารื้อฟื้นขึ้นอีกครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 คราวที่ต้อนรับ เซอร์ จอห์น เบาว์ริง ราชทูตอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2398
กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 1 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ นั้นได้จัด 1 กองร้อยปืนใหญ่ยิงสลุต ในขั้นตอนถวายพระพร โดยใช้ปืนใหญ่เบากระสุนวิถีราบ แบบ 80 ขนาด 75 มิลลิเมตร จำนวน 4 กระบอก ซึ่งปรับปรุงดัดแปลงมาจากปืนใหญ่ที่ผลิตจากบริษัทโบฟอร์ด ราชอาณาจักรสวีเดน ที่เข้าประจำการเป็นปืนใหญ่ของกองพล เมื่อปี พ.ศ. 2480 โดยทำการยิงตามจังหวะของเพลงสรรเสริญพระบารมีจำนวน 21 นัด
สมัยก่อนการยิงสลุตในประเทศไทยยังไม่มีข้อบังคับหรือกฎเกณฑ์อย่างไร เพิ่งจะมีข้อบังคับในการยิงสลุตเมื่อปลายสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2448 เรียกว่า “ข้อบังคับว่าด้วยการยิงสลุต ร.ศ.125” แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ การยิงสลุตหลวง และการยิงสลุตเป็นเกียรติแก่ข้าราชการ ครั้นถึงรัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ตราพระราชกำหนดการยิงสลุตขึ้นใหม่ คือ การยิงสลุต ร.ศ.131 (พ.ศ. 2455) กำหนดให้มีจำนวนปืนไม่ต่ำกว่า 4 กระบอก ซึ่งมีขนาดลำกล้องไม่เกิน 120มิลลิเมตร ห้ามยิงตั้งแต่เวลาพระอาทิตย์ตกไปแล้วจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น แบ่งประเภทการยิงสลุตไว้ 3 ประเภท คือ
พระราชกำหนดยิงสลุต ร.ศ.131 (พ.ศ. 2455) ได้ถูกยกเลิกไปเมื่อ พ.ศ. 2483 ดังนั้นประเพณียิงสลุตจึงได้อวสานลงเพียงแค่นั้น แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ยุติลง ทางราชการจึงรื้อฟื้นประเพณียิงสลุตขึ้นมาใหม่ ซึ่งเริ่มยิงสลุตครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เนื่องในพระราชพิธีวันเฉลิมพระชนมพรรษาของรัชกาลที่ 9 ดังนั้นประเพณีการยิงสลุตจึงสืบทอดจากนั้นมาจนทุกวันนี้ โดยกำหนดข้อบังคับไว้โดยสรุปดังนี้ กองทหารซึ่งมีหน้าที่ยิงสลุต เฉพาะเมื่อรับงานหนึ่งๆ การยิงสลุต ให้ใช้ปืนไม่ต่ำกว่า 2 กระบอก โดยปกติห้ามมิให้มีการยิงสลุตในระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์อัสดงคตไปจนถึงเวลาธงขึ้น คือ 8 นาฬิกา เว้นแต่เป็นการพิเศษที่มีคำสั่งกระทรวงกลาโหมเฉพาะคราว
คำว่า “ สลุตหลวง ” นั้น หมายความว่า การยิงสลุตมีจำนวน 21 นัด
คำว่า “ สลุตหลวงพิเศษ ” นั้น หมายความว่า การยิงสลุตมีจำนวน 101 นัด และให้กระทำได้ต่อเมื่อได้รับคำสั่งจากกระทรวงกลาโหม
กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 1 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ถือว่าเป็นหน่วยยิงสลุตในส่วนของทหารบก โดยจัด 1 กองร้อยปืนใหญ่ ซึ่งปรับปรุงดัดแปลงมาจากปืนใหญ่ที่ผลิตจากบริษัท โบฟอร์ด ประเทศสวีเดน ที่เข้าประจำการเป็นปืนใหญ่ของกองพล เมื่อปี พ.ศ. 2480 ซึ่งปกติจะทำการยิงสลุตในพระราชพิธีหรือ รัฐพิธีต่าง ๆ ตามปกติในวงรอบ 1 ปี จะทำการยิง 4 ครั้ง ดังนี้คือ
ในวันที่ 4 พฤษภาคม 3 มิถุนายน 28 กรกฎาคม และ 12 สิงหาคม ทหารบก ทหารเรือ และทหารอากาศ ทำการยิงสลุต เวลา 12 นาฬิกา (เที่ยงตรง) โดยยิงสลุตตามจังหวะเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมีจำนวน 21 นัด
นอกจากวันสำคัญทั้งสามแล้ว ยังมีการยิงสลุตหลวงอีกตามโอกาสพระราชพิธีเฉพาะ ได้แก่
7 ปี โลกไม่มีวันลืม
เซเวนเยียร์สอินทิเบต  เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของไฮน์ริค ฮาร์เรอร์ นักไต่เขาชาวออสเตรียที่ใช้ชีวิตอยู่ในทิเบตระหว่างปี ค.ศ. 1944 ถึง 1951 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จนถึงการรุกรานทิเบตโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน มีชื่อภาษาไทยว่า "7 ปี โลกไม่มีวันลืม"
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยฌอง ฌากส์ อันโน นำแสดงโดยแบรด พิตต์ และเดวิด ทีวลิส รับบทเป็นไฮน์ริค แฮร์เรอร์ และปีเตอร์ ออฟชไนเตอร์ สองนักไต่เขาชาวออสเตรียที่ขณะนั้นอยู่ใต้การปกครองของนาซีเยอรมนี ทั้งสองเป็นตัวแทนของเยอรมนีในการพิชิตยอดเขานังกาปาร์บัต บนเทือกเขาหิมาลัย แต่เมื่อเยอรมนีประกาศสงครามกับสหราชอาณาจักรจึงถูกจับตัวเป็นเชลยสงคราม และส่งเข้าค่ายกักกัน ทั้งสองหลบหนีออกมาจากค่ายและเดินเท้าขึ้นเหนือไปสู่ทิเบต ได้พบกับทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่ในวัยเด็ก ได้เป็นครูสอนวิชาภูมิศาสตร์และดาราศาสตร์ให้กับพระองค์ และเป็นที่ปรึกษาทางการทหารให้กับกองทัพทิเบต ทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ในพระราชวังโปตาลาเป็นเวลาเจ็ดปีจนกระทั่งองค์ทะไลลามะทรงเข้าพิธีครองบัลลังก์อย่างเป็นทางการ และเดินทางกลับออสเตรียหลังจากกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน เข้ารุกรานทิเบตในปี ค.ศ. 1950
ภาพยนตร์เรื่องนี้แต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์โดยจอห์น วิลเลียมส์ มีโยโย มาเป็นนักดนตรีโซโล ภาพยนตร์ถ่ายทำส่วนใหญ่ในอาร์เจนตินา โดยมีภาพฟุตเตจบางส่วนได้มาจากการลักลอบถ่ายทำในสถานที่จริง บางส่วนถ่ายทำในเนปาล ชิลี และแคนาดา เนื้อหาในภาพยนตร์นำเสนอภาพทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่ในทางบวก และกองทัพปลดปล่อยประชาชนในทางลบ ส่งผลให้ผู้กำกับและนักแสดงนำทั้งสอง ถูกห้ามเข้าประเทศจีน
ลูกใต้ใบ
ลูกใต้ใบ ( L.) เป็นพืชล้มลุก ต้นเล็ก ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตัวคล้ายใบประกอบ ทำให้บางครั้งเกิดความสับสนว่าเป็นใบประกอบ ออกดอกตามข้อ หนึ่งข้อมีหนึ่งใบ โคนก้านใบติดกับลำต้น สีม่วงแดง ดอกสีเขียว ดอกออกตามซอกก้านใบย่อยและห้อยลง ผลกลมเรียบ เมื่อแก่แตกเป็นสามพู
ในทางยาสมุนไพร ลูกใต้ใบมีฤทธิ์แก้โรคเบาหวาน ขับปัสสาวะ เป็นยาบำรุงธาตุ ขับประจำเดือน มีการศึกษาวิจัยทางการแพทย์เกี่ยวกับการนำไปใช้ประโยชน์ทางยาและอาจจะมีฤทธิ์ต้านไวรัสเอดส์และไวรัสตับอักเสบบี ลดความดันโลหิต ลดความเป็นพิษต่อตับ ในบราซิลและเปรูใช้เป็นยารักษาโรคนิ่วในไต และสามารถยับยั้งการเกิดก้อนนิ่วในหนูที่กินน้ำคั้นของพืชนี้ได้ ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้ทั้งต้นนำไปต้มใช้รักษาดีซ่าน
Phyllanthus niruri
ลักษ์ฟิล์ม
หญ้าละออง
หญ้าละออง Less. หรือบางท้องถิ่นเรียกต้นหมอน้อยหรือเสือสามเขาเป็นพืชล้มลุก ลำต้นเป็นสัน มีขนนุ่ม ใบล่างจะมีลักษณะป้อมสั้นกว่าใบที่อยู่ข้างบน ขอบใบเป็นจัก ออดดอกที่ปลายยอด สีม่วงอมแดง ดอกแก่เป็นสีขาว เมล็ดมีขนยาวสีขาว
ในทางยาสมุนไพร พืชชนิดนี้มีฤทธิ์ในด้านการแก้บวม ดูดหนอง ใบแก้ตาแดง เมล็ดและรากขับพยาธิ สารสกัดจากเมทานอล มีฤทธิ์ต่อต้าน CTX-induced toxicity ในหนู
หมอน้อย
ไตตัส บรัมเบิ้ล
ครอบครัวตัวเก่ง
คลองช็องกเยช็อน
คลองช็องกเยช็อน  เป็นคลองโบราณในสมัยราชวงศ์โชซ็อน อายุกว่า 600 ปี ความยาวประมาณ 5.84 กิโลเมตร ไหลผ่านย่านใจกลางโซล แต่ในช่วงค.ศ. 1957-ค.ศ. 1977 ได้มีการพัฒนาประเทศอย่างก้าวกระโดด ทำให้คลองถูกถมลงเป็นถนนและทางด่วน เกิดตึกสูงมากมาย คลองช็องกเยช็อนก็เริ่มเน่าเสียและตื้นเขิน เรียงไปด้วยชุมชนแออัด
กระทั่งปี ค.ศ. 2002 นายอี มย็อง-บักได้รับตำแหน่งเป็นผู้ว่าการโซล เขาได้เสนอโครงการฟื้นฟูคลองช็องกเยช็อน โดยมีพ่อค้าแม่ค้าและประชาชนต่อต้านจำนวนมาก จนต้องมีการประชุมร่วมกันมากกว่า 4,300 ครั้ง แต่โครงการก็เริ่มขึ้นได้ด้วยดีในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 โดยเริ่มทุบทางด่วน และรื้อถนนโดยรอบมากมาย จนแล้วเสร็จในปีค.ศ. 2005 มีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ท่ามกลางประชาชนเข้าร่วมงานอย่างคับคั่ง ใช้งบประมาณกว่า 380,000,000,000 วอน (3 แสน 8 หมื่นล้านวอน)หรือราว ๆ 1 หมื่นล้านบาท พร้อมกับฟื้นฟูธรรมชาติสองฝั่งคลอง ตลิ่งถูกตกแต่งประดับประดาอย่างสวยงาม และใช้วิธีขุดท่อผันน้ำจากแม่น้ำฮันเข้ามาที่ต้นคลอง แล้วไล่น้ำเสียออกทะเล มีการสร้างน้ำพุตลอดแนว เขื่อนชะลอความเร็วน้ำ ลานกิจกรรม ที่พักผ่อน และมีน้ำตกเป็นแนวกั้นน้ำฝน มีทางเดินเลียบคลอง และสะพานกว่า 22 แห่ง ซึ่งจัดให้ประชาชนร่วมออกแบบสะพานประกวด ทำให้สะพานทุกแห่งล้วนมีรูปแบบที่ไม่ซ้ำกัน และแสดงออกถึงความเป็นเกาหลี ส่งผลให้พื้นที่โดยรอบมีราคาเพิ่มสูงขึ้น กลายเป็นแหล่งที่อยู่ของคนรวย สำนักงานบริษัทชั้นนำ
และคลองช็องกเยช็อนแห่งนี้ยังได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในโซล
ฟ้าทะลายโจร
ฟ้าทะลายโจร ( ( Burm.f. ) Wall ex Nees.) เป็นพืชล้มลุกฤดูเดียว ในตระกูล "Acanthaceae" มีถิ่นกำเนิดในอินเดียและศรีลังกา โดยในตำรายาโบราณของไทย จัดให้เป็นสมุนไพรพื้นบ้านที่สามารถหามารับประทานแก้โรคได้เอง สูงประมาณ 30-70 ซม.
ลำต้นเป็นสี่เหลี่ยม แตกกิ่งมาก ใบรียาว ปลายใบแหลม ดอกขนาดเล็กสีขาว มีรอยกระสีม่วงแดง ลักษณะเป็นหลอด ฝักคล้ายฝักต้อยติ่ง เมล็ดสีน้ำตาลอ่อน ใบมีสารประกอบแลกโตน ซึ่งมีฤทธิ์เป็นยาแก้ไข้ โรคทางเดินหายใจ แก้เจ็บคอ แต่บางคนอาจเกิดอาการแพ้ได้ ซึ่งต้องหยุดยาทันที
ฟ้าทะลายโจรเป็นพืชล้มลุกมีความสูงประมาณ 30 - 70 เซนติเมตร หรือประมาณ 1-2 ศอก ลำต้นเป็นเหลี่ยมสี่มุมป้าน ใบเป็นใบเดี่ยวรูปร่างเรียวยาวสีเขียวเข้มเป็นมัน ปลายแหลม กว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ดอกช่อออกที่ปลายกิ่งและซอกใบ มีดอกย่อยขนาดเล็กสีขาว ด้านในสีม่วง โคนกลีบติดกัน กลีบดอกด้านบนมี 3 หยักด้านล่างมี 2 หยัก ผลเป็นฝักเมื่อผลแก่จะมีสีน้ำตาล ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลอ่อนจำนวนมาก
ฟ้าทะลายโจรมีสรรพคุณหลายประการ เช่น แก้ไข้ทั่วๆ ไป เช่น ไข้หวัด ไข้หวัดใหญ่ ระงับอาการอักเสบ ไอ เจ็บคอ คออักเสบ ต่อมทอนซิล หลอดลมอักเสบ ขับเสมหะ รักษาโรคผิวหนัง ฝี แก้ติดเชื้อ ที่ทำให้ปวดท้อง ท้องเสีย บิด และแก้กระเพาะลำไส้อักเสบ เป็นยาขมเจริญอาหาร มีฤทธิ์ระงับการติดเชื้อหรือระงับการเจริญเติบโตของเชื้อโรคได้ ซึ่งควรใช้ให้ถูกต้องด้วยจะได้ผลดีมาก
สารสกัดด้วยน้ำของฟ้าทะลายโจรที่ความเข้มข้น 31.25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ "Streptococcus agalactiae" ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ ปลานิล ที่เลี้ยงด้วยอาหารที่ผสมกับสารสกัดฟ้าทะลายโจร 4:36 (w/w) และ 5:35 (w/w) ตายเนื่องจากการติดเชื้อ "S. agalactiae" น้อยลง
Androqraphis paniculata
เอมมา โรเบิตส์
เอมมา โรส โรเบิตส์ (; เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกในบทบาทนักแสดงเด็กจากภาพยนตร์เรื่อง "โบลว์ ราชายานรก" (2001)​ จากนั้นเธอได้แสดงนำในซิตคอมของนิคคาโลเดียนเรื่อง "Unfabulous" (2004–2007) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์และซิกซ์ยังอาร์ตติสอะวอดส์ ในปี ค.ศ. 2005 เธอออกอัลบั้มครั้งแรกชื่อ "Unfabulous and More" เป็นอัลบั้มเพลงประกอบละครในบทบาทที่เธอแสดงเอง
หลังจาก "Unfabulous" จบลง โรเบิตส์ได้แสดงนำในภาพยนตร์แนวโรแมนติก-คอมเมดีและภาพยนตร์แนววัยรุ่น​ที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่องเช่น "ซัมเมอร์ปิ๊ง..เงือกสาวสุดฮอท" (2006), "แนนซี่ ดรูว์ สาวน้อยนักสืบ" (2007), "คุณหนูไฮโซ เปรี้ยวซ่าเกินร้อย" (2008), "​โรงแรมสี่ขาก๊วนหมาจอมกวน"​ (2009) นอกจากนี้ เธอยังได้ร่วมแสดงกับ จูเลีย โรเบิตส์ ซึ่งเป็นคุณอาของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "วาเลนไทน์เดย์ หวานฉ่ำ วันรักก้องโลก" (2010) รวมทั้งได้แสดงนำใน "​ขอบ้าสักพัก หารักให้เจอ"​ (2010), "​วิชารัก อยากให้เธอช่วยติว" (2011)​ ​และ "มิลเลอร์ มิลรั่ว ครอบครัวกำมะลอ" (2013)
นอกจากจะมีผลงานในภาพยนตร์แนววัยรุ่นแล้ว โรเบิตส์ยังมีผลงานการแสดงในบทที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นในภาพยนตร์แนวดรามาเรื่อง "ไลม์ไลฟ์" (2008) และแสดงนำในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "4.3.2.1" (2010), ภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง ​"สครีม 4 หวีด…แหกกฏ" (2011), "มิลเลอร์ มิลรั่ว ครอบครัวกำมะลอ" (2013), ภาพยนตร์ระทึกขวัญจิตวิทยาเรื่อง "​เดือนสองต้องตาย"​ (2015)​, "สวรรค์ซ้อนนรก"​ (2019)​ และภาพยนตร์รักตลกเรื่อง "ฮอลีเดต" (2020)
ในปี ค.ศ. 2013 เธอกลับมาแสดงละครชุดอีกครั้งใน "อเมริกันฮอร์เรอร์สตอรี" (2013–ปัจจุบัน)​ และแสดงเป็นชาแนล โอเบอร์ลิน ในละครชุดแนวตลกสยองขวัญเรื่อง "หวีดสยองต้องเริ่ด" ทางช่องฟ็อกซ์ (2015–2016)​
รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์
รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์  เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี ปี ค.ศ. 1999 กำกับการแสดงโดยโรเจอร์ มิเชลล์ เขียนบทภาพยนตร์โดยริชาร์ด เคอร์ติส ผู้เคยเขียนบทในภาพยนตร์เรื่อง "Four Weddings and a Funeral - ไปงานแต่งงาน 4 ครั้ง หัวใจนั่งเฉยไม่ได้แล้ว​" (ค.ศ. 1994)​ และอำนวยการสร้างโดย ดันแคน แคนวอร์ติง ถ่ายทำในตำบลนอตติงฮิล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ​ เข้าฉายเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 นำแสดงโดยฮิวจ์ แกรนท์, จูเลีย โรเบิร์ตส, รีส อีวันส์, เอ็มมา เชมเบอส์, ทิม แม็กอินเนอนีย์, จีนา แม็กกี และ ฮิว บอนเนวิลล์ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการนำเสนอเรื่องราวความรักระหว่างเจ้าของร้านหนังสือธรรมดาๆคนหนึ่งในนอตติงฮิลกับนักแสดงสาวระดับฮอลลีวูด ซึ่งต่างคนต้องปรับตัวกับการพบเจอสังคมของอีกฝ่ายหนึ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
"รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์" ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดของอังกฤษในปีนั้น ภาพยนตร์ชนะรางวัลบาฟตา 1 สาขา จากที่ถูกเสนอชื่อ 3 สาขา และได้รับรางวัลอื่น ๆ มากมาย รวมถึงรางวัลบริติชคอมเมดีอะวอดส์และบริตอะวอดส์ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม