pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เทอโรซอร์ ได้มีการอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ โดยมักให้ภาพในลักษณะของความเป็นผู้ร้าย คือ เป็นสัตว์เลื้อยคลานบินได้ที่ดุร้าย และตะกละตะกลาม เช่น ในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "โดเรมอน" ตอน "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" ในปี ค.ศ. 1980 หรือในภาพยนตร์ฮอลลีวูด ชุด "Jurassic Park" ภาค 2 "The Lost World" ในปี ค.ศ. 1997 หรือภาค "Jurassic Park III" ในปี ค.ศ. 2001 หรือ "The Dinosaur Project" ในปี ค.ศ. 2012 และ "Jurassic World" ในปี ค.ศ. 2015 เป็นต้น
ทั้งนี้ เทอโรซอร์มักถูกกล่าวอ้างจากนักสัตว์ประหลาดวิทยาว่าเป็นสัตว์ประหลาดบินได้ที่มีการพบเห็นและรายงานตามที่ต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น คองกามาโต ที่พบในหนองน้ำในป่าทึบของใจกลางทวีปแอฟริกา ที่ถูกระบุรูปร่างว่าเหมือนกับดิมอร์โฟดอน หรือโรเพน ในอินโดนีเซียและปาปัวนิวกินี ที่ถูกระบุว่ามีผู้พบเห็นว่าขณะบินสามารถเรืองแสงได้ด้วย เป็นต้น
กอร็องแต็ง ตอลีโซ
กอร็องแต็ง ตอลีโซ (; เกิด 3 สิงหาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่ลียง สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติฝรั่งเศส
เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ : 2017
เซบัสทีอัน รูดี
เซบัสทีอัน รูดี  เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับไบเอิร์นมิวนิก และทีมชาติเยอรมนีในตำแหน่งกองกลาง แบ็กขวา
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ส)
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ส รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
เบเอ็สเซ ยังบอยส์
ยัง บอยส์ ออฟ แบร์น เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของแบร์น เมืองหลวงของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มักรู้จักกันในชื่อ "ยัง บอยส์" หรือ "ยัง บอยส์ แบร์น" มีชื่อย่อคือ "YB" (, ในที่นี้ ตัว "วาย" ออกเสียงเหมือนกับตัว "ไอ") สีประจำสโมสรคือสีเหลืองและสีดำ ปัจจุบันลงเล่นในสวิสซูเปอร์ลีก เคยคว้าแชมป์ลีกได้ถึง 12 สมัย และเคยคว้าแชมป์สวิสคัพได้ 6 สมัย พวกเขาเคยไปถึงรอบรองชนะเลิศในยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1958–59
เคเอฟ สเคนเดอร์บู โคร์ช
เหรียญ &quot;สำหรับชัยเหนือญี่ปุ่น&quot;
เหรียญ "สำหรับชัยเหนือญี่ปุ่น"  เป็นเหรียญที่ระลึกจากการสู้รบกับจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1945 เหรียญมอบเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 18 กรกฎาคม 1980 ตามประกาศของคณะผู้บริหารสูงสุดสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต เลขที่ 2523-X
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยในขอบครึ่งวงกลมมีอักษรเขียนว่า "สำหรับชัยชนะเหนือญี่ปุ่น"  โดยในเหรียญมีรูปครึ่งซ้ายของโจเซฟ สตาลิน ด้านหลังของเหรียญมีรูปดาวห้าแฉกพร้อมกับอักษรที่เขียนว่า "3 กันยายน 1945"
เหรียญ &quot;สำหรับชัยชนะเหนือญี่ปุ่น&quot;
ECW World Championship
ถนนสุวรรณภูมิ
ถนนสุวรรณภูมิ  เป็นถนนโดยรอบของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ในท้องที่ แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร และ ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ทั้งหมดเป็นพื้นที่ในความรับผิดชอบของ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ยกเว้นถนนสุวรรณภูมิ 1 ที่เป็นพื้นที่ความรับผิดชอบร่วมกันระหว่างกรมทางหลวงและท่าอากาศยานไทย และถนนสุวรรณภูมิ 3 ส่วนที่ไม่ใช่เขตท่าอากาศยาน เป็นพื้นที่ความรับผิดชอบร่วมกันระหว่างกรมทางหลวง กรมท่าอากาศยาน และกรมธนารักษ์
ถนนสุวรรณภูมิถูกจัดไว้เป็นถนนสำหรับเชื่อมต่อพื้นที่ต่าง ๆ ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เนื่องมาจากพื้นที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีขนาดใหญ่ และไม่ได้จัดพื้นที่ให้มีพื้นที่แบบระยะประชิดเฉกเช่นเดียวกับท่าอากาศยานดอนเมือง รวมถึงความต้องการในการเปิดทางเข้า-ออกท่าอากาศยานด้วยการเชื่อมต่อกับถนนโดยรอบ ท่าอากาศยานไทย จึงได้ดำเนินการก่อสร้างถนนเวียนภายในท่าอากาศยานจำนวน 5 เส้นทาง ก่อนให้ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่าถนนสุวรรณภูมิเช่นเดียวกับชื่อท่าอากาศยานในภายหลัง
ถนนสุวรรณภูมิ 1.
ถนนสุวรรณภูมิ 1 เป็นทางยกระดับจากพื้นดินตลอดทาง มีจุดเริ่มต้นจากทางแยกต่างระดับสุวรรณภูมิ (กิโลเมตรที่ 12.500) บนถนนกรุงเทพฯ-ชลบุรีสายใหม่ (มอเตอร์เวย์) ข้ามถนนลาดกระบัง คลองลาดกระบัง และคลองหนองปรือ มุ่งหน้าไปทางใต้ และสิ้นสุดเส้นทางที่อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแล้ววกกลับเส้นทางเดิมเป็นรูปตัวยู
ถนนสุวรรณภูมิ 2.
ถนนสุวรรณภูมิ 2 เป็นเส้นทางในแนวตะวันออก-ตะวันตกของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ใช้สำหรับเชื่อมเส้นทางไปยังอาคารคลังสินค้าของท่าอากาศยานฯ มีจุดเริ่มต้นจากทางแยกสุวรรณภูมิ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก แล้วข้ามคลองหนองปรือเป็นอันสิ้นสุดเส้นทาง โดยเส้นทางหลังจากนี้จะเป็นทางแยกต่างระดับระหว่างถนนร่มเกล้าและถนนกิ่งแก้ว ในท้องที่ แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
ถนนสุวรรณภูมิ 3.
ถนนสุวรรณภูมิ 3 หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ถนนเลียบรันเวย์ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เป็นเส้นทางในแนวเหนือ-ใต้ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ใช้สำหรับเป็นทางเข้า-ออกจากถนนเทพรัตน ในท้องที่ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีจุดเริ่มต้นจากทางแยกสุวรรณภูมิมุ่งหน้าไปทางใต้ แล้วข้ามคลองหนองปรือและคลองหนองงูเห่า จากนั้นเส้นทางจะเป็นทางแยกต่างระดับโดยแยกระหว่างมุ่งหน้าไปทางพิเศษบูรพาวิถีและถนนเทพรัตนขาออกเมืองเพื่อไปจังหวัดชลบุรี หรือมุ่งหน้าไปทางพิเศษบูรพาวิถีและถนนเทพรัตนขาเข้าเมืองเพื่อมุ่งหน้าไปกรุงเทพมหานคร
เส้นทางบางส่วนของถนนสุวรรณภูมิ 3 เริ่มตั้งแต่ถนนเทพรัตนไปจนถึงสะพานข้ามคลองหนองปรือระยะทาง 2.742 กิโลเมตร นับเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370 สายทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ด้านถนนเทพรัตน (บางนา-หนองไม้แดง)
ในอนาคต ถนนสายนี้จะเป็นถนนสายหลักสำหรับเชื่อมต่อระหว่างอาคารผู้โดยสารฝั่งเหนือหลังปัจจุบัน และอาคารผู้โดยสารฝั่งใต้ที่จะก่อสร้างขึ้นในอนาคต โดยจะมีทางยกระดับแยกจากถนนสุวรรณภูมิ 3 เพื่อมุ่งหน้าเข้าอาคารผู้โดยสารโดยตรงแบบถนนสุวรรณภูมิ 1
ถนนสุวรรณภูมิ 4.
ถนนสุวรรณภูมิ 4 เป็นเส้นทางในแนวเหนือ-ใต้ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ใช้สำหรับเป็นทางเข้า-ออกจากถนนอ่อนนุช-ลาดกระบัง มีจุดเริ่มต้นจากแยกสนามบินสุวรรณภูมิ ในท้องที่ แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มุ่งหน้ามาทางใต้ ข้ามคลองลาดกระบังและคลองหนองปรือ มุ่งหน้าไปทางใต้เลียบคลองหนองปรือ สิ้นสุดเส้นทางที่ด้านหน้าอาคารสถานีดับเพลิงและกู้ภัย ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ถนนสุวรรณภูมิ 5.
ถนนสุวรรณภูมิ 5 เป็นเส้นทางขนานกับถนนสุวรรณภูมิ 1 ในระดับพื้นดิน ใช้สำหรับเป็นทางมุ่งหน้าไปยัง โรงแรมโนโวเทลกรุงเทพ สุวรรณภูมิ หรือมุ่งหน้าไปยังอาคารผู้โดยสารสำหรับรถรับจ้างทั่วไป มีจุดเริ่มต้นจากถนนสุวรรณภูมิ 2 บริเวณแยกการบินไทยสำนักสุวรรณภูมิ มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ในแนวขนานกับถนนสุวรรณภูมิ 1 สิ้นสุดเส้นทางขาเข้าที่ทางแยกต่างระดับอาคารผู้โดยสารโดยทางมุ่งหน้าไปอาคารผู้โดยสารจะเป็นทางยกระดับมาเชื่อมกับถนนสุวรรณภูมิ 1 ในระดับที่ 2 สำหรับรถทั่วไป หรือเป็นถนนในระดับดินสำหรับรถรับจ้าง หรือเลี้ยวขวาเพื่อไปด้านหน้าโรงแรมโนโวเทลกรุงเทพ สุวรรณภูมิ จากหน้าโรงแรมเลี้ยวขวาอีกครั้งจะเป็นถนนสุวรรณภูมิ 5 ขาออกมุ่งหน้าไปถนนสุวรรณภูมิ 2
Tables, Ladders and Chairs match
No Disqualification match
&quot;I Quit&quot; match
แบกเซอร์ ฮัมบี้
พระราชวังชเวโบ
พระราชวังชเวโบ  พระราชวังหลวงแห่งเมืองชเวโบ เมืองหลวงเก่าของราชวงศ์คองบอง ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัย พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์คองบอง แต่ได้ถูกทิ้งร้างภายหลังจากมีการย้ายเมืองหลวงไปอังวะ มีการบูรณะขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2542
โซะกะเต้
พระเจ้าโซะกะเต้  เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1038–1044
พระเจ้าโซะกะเต้ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1001 ภายหลังจากที่พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (พระราชบิดา) ถูกโค่นราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ต่อมาพระองค์ได้ร่วมมือกับเจ้าชายจีนโซ่ พระราชโอรสอีกพระองค์หนึ่งของพระเจ้าญองอู้ โค่นราชบัลลังก์พระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเมื่อ ค.ศ. 1021 พร้อมกับบีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยูออกผนวช เจ้าชายจีนโซ่จึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าจีนโซ่
ใน ค.ศ. 1038 พระเจ้าจีนโซ่ถูกปลงพระชนม์ด้วยธนูระหว่างล่าสัตว์โดยมิได้สถาปนารัชทายาท ทำให้เจ้าชายโซะกะเต้ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ หลังจากนั้นเมื่อเจ้าชายอโนรธา (พระราชโอรสของพระเจ้ากู้นซอที่ประสูติแต่พระมเหสีซึ่งเคยเป็นพระมเหสีของพระเจ้าญองอู้) เจริญพระชนม์ขึ้น ได้ท้าสู้รบกับพระเจ้าโซะกะเต้แบบตัวต่อตัว และเป็นเจ้าชายอโนรธาที่ได้ชัยชนะพร้อมกับสังหารพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาได้พยายามถวายราชสมบัติคืนแด่พระราชบิดาคือพระเจ้ากู้นซอที่กำลังผนวชอยู่ แต่พระราชบิดาปฏิเสธ ทำให้เจ้าชายอโนรธาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนเป็นพระเจ้าอโนรธามังช่อ
เดอะบิ๊กซิค
โปเกมอน อัลตราซันและอัลตรามูน
โปเกมอน อัลตราซันและ อัลตรามูน  เป็นวิดีโอเกมสวมบทบาทพัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เป็นเนื้อเรื่องอีกรูปแบบนึงของภาคโปเกมอน ซันและมูน และคุณชิเงรุ โอโมริ ผู้พัฒนาเกมโปเกมอนได้ยืนยันว่าตัวนี้จะเป็นภาคสุดท้ายที่จะลงในเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส
สมุดมรณะ
สมุดมรณะ (ญี่ปุ่น: デスノート: Light up the NEW world อังกฤษ: Death Note: Light Up the New World) เป็นภาพยนตร์ซึ่งมีต้นแบบมาจากการ์ตูนเรื่องเดธโน้ต สร้างโดย วอร์เนอร์ บราเธอร์ส ผู้กำกับคือ Shinsuke Sato มีความยาว 134 นาที เป็นภาคต่อของ สมุดโน้ตสิ้นโลก โดยมีซีรี่ส์3ตอนชื่อว่า death note new generation ปฐมบท สมุดมรณะ เป็นเรื่องราวก่อนเกิดเหตุการณ์ในภาพยนตร์
เกิดขึ้นในยุคปัจจุบัน เมื่อโลกต้องเผชิญกับการคุกคามจากอาชญกรรมทางคอมพิวเตอร์ขั้นรุนแรง จากการแพร่ระบาดของไวรัสคอมพิวเตอร์นามว่า “คิระ” ซึ่งมีข้อความที่เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับการกลับมาของ “สมุดมรณะ” จนทำให้เกิดความวุ่นวายในโลกไซเบอร์ ขณะเดียวกันเหตุการณ์ฆาตรกรรรมปริศนาก็เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งใน Wall Street สหรัฐฯ , ชิบูยาในประเทศญี่ปุ่น และสถานที่อื่นๆ Ryuzaki นักสืบเอกชน ผู้สืบทอดอุดมการณ์เดียวกับแอล คือผู้ทำหน้าที่สืบสวนคดีและไขปริศนาที่เกิดขึ้น และพบความเกี่ยวโยงกับ “สมุดมรณะ” เมื่อ 10 ปีก่อน ต่างก็ตรง ครั้งนี้มีจำนวนสมุดถึง 6 เล่มด้วยกัน!! การเผชิญหน้าของ ผู้ครอบครองที่ต้องการฟื้นคืนชีพ “คิระ” ให้กลับมา กับ กลุ่มผู้ต่อต้านที่ต้องการหยุดมัน! จึงได้เริ่มขึ้น และนี่จะเป็นอีกเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้เราได้ทำความรู้จักกับ “กฎของสมุดมรณะ” ว่าด้วยการปรากฏบนโลกมนุษย์ ซึ่งแน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับ “ยมทูต” ของสมุดแต่ละเล่มด้วย!
ต้านทานไฟฟ้า
พระเจ้าจะซวา
พระเจ้าจะซวา (; 1198 – 1251) กษัตริย์แห่ง ราชวงศ์พุกาม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1235 – 1251 โดยพระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าไชยสิงขะ ซึ่งรัชสมัยของพระองค์นับเป็นจุดเรื่มต้นของความเสื่อมถอยแห่งราชวงศ์พุกามอย่างแท้จริง
เมื่อพระเจ้าไชยสิงขะพระราชบิดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1235 พระองค์ในฐานะรัชทายาทจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา โดยพระองค์มิได้เป็นที่นิยมเหมือนพระราชบิดาเพราะพระองค์ได้ยกเว้นภาษีที่ดินธรณีสงฆ์ ทำให้พระราชทรัพย์ที่มีจำนวนมากเริ่มร่อยหลอลง รวมถึงราชวงศ์พุกามที่เจริญรุ่งเรืองและมีเสถียรภาพมายาวนานกว่า 200 ปีนับแต่รัชสมัย พระเจ้าอโนรธามังช่อ เริ่มสั่นคลอน
พระเจ้าจะซวาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1251 หลังครองสิริราชสมบัติได้ 16 ปี พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่เป็นรัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าอุซะนา
ราซะทินจานแห่งพุกาม
ราซะทินจาน (, ; ค.ศ. 1198/99 – 1260) อัครมหาเสนาบดีชาวพม่าระหว่างรัชสมัยพระเจ้าจะซวา พระเจ้าอุซะนา และพระเจ้านรสีหบดี รวมถึงเป็นผู้บัญชาการกองทัพพม่าระหว่าง ค.ศ. 1258 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1260 ซึ่งกษัตริย์ทุกพระองค์ในราชวงศ์คองบองล้วนสืบเชื้อสายมาจากเขาทั้งสิ้น
เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1258 ราซะทินจานได้ยกพระราชโอรสพระองค์เล็กของพระเจ้าอุซะนาเป็นพระเจ้านรสีหบดี เพื่อให้พระองค์เป็นกษัตริย์หุ่นเชิดให้ตนเองคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง แต่พระเจ้านรสีหบดีกลับปลดเขาออกจากตำแหน่งหลังจากครองสิริราชสมบัติได้ไม่นาน
เมื่อเกิดกบฏในแคว้นยะไข่และแถบเมืองเมาะตะมะ ราว ค.ศ. 1258 – 1260 พระเจ้านรสีหบดีได้เรียกราซะทินจานกลับมาเพื่อปราบกบฏ เมื่อปราบกบฏจนเสร็จแล้วราซะทินจานก็ล้มป่วยและถึงแก่อสัญกรรมระหว่างเดินทางกลับ
ฤๅษีวาลมิกิ
สถานีอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย (รถไฟฟ้ามหานคร)
&lt;timestamp&gt;2017-11-07T09:01:19Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;ip&gt;110.169.31.206&lt;/ip&gt;
&lt;comment&gt;เปลี่ยนทางหน้าไปยัง รถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม&lt;/comment&gt;
หวานใจนายหุ่นยนต์
หวานใจนายหุ่นยนต์ เป็นละครแนวโรแมนติก ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด กำกับโดย ชลวิชฐ์ จิรายุเจริญศักดิ์ ดัดแปลงและรีเมคจากละครเรื่อง โรบอทยอดรัก ที่เคยออกอากาศทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2553 บทประพันธ์ เล่าเต็ง-บทโทรทัศน์ อภิวัฒน์ เล่าสกุล นำแสดงโดย พงศกร โตสุวรรณ,พรชดา เครือคช ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09:00 - 09:45 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560−13 มกราคม พ.ศ. 2561 ต่อจากเรื่องว่าความตามรัก
ปรียา หรือ เปรี้ยว (พรชดา เครือคช) ครูสาวจากโรงเรียนหนองมะเดื่อวิทยาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนจากประเทศไทยมาที่เกาหลี เพื่อดูงานและเทคโนโลยีจากการร่วมทุนระหว่างรัฐบาลไทยกับบริษัทดีเอไอ แต่ก็เกิดเรื่องขึ้น เมื่อกระเป๋าไหลมากระแทกขาเธอ จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาบอกเธอว่าห้ามแตะต้อง เธอไม่ไว้ใจคิดว่าเขาคือขโมย ทั้งสองยื้อแย่งกันจนกระเป๋าตกกระแทกพื้น เผยให้เห็นว่าสิ่งที่อยู่ภายในคือหัวของมนุษย์ เปรี้ยวแจ้งตำรวจว่าชายคนนั้นคือฆาตกร มีหัวของมนุษย์อยู่ในกระเป๋าและนั่นทำให้เขาถูกตำรวจจับทันที โดยเปรี้ยวไม่รู้เลยว่าแท้ที่จริงเขาคือ ปาร์คจีซุน (พงศกร โตสุวรรณ) ลูกชายของ ปาร์ควังชอง ประธานบริษัทดีเอไอ ส่วนหัวมนุษย์ที่อยู่ในกระเป๋านั่นก็คือ หัวเทียมที่นำมาใส่ให้กับเอ็มอีวัน หุ่นยนต์ที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง แต่โชคดีที่ ฮยอนจา (พิมพาภรณ์ เสริมพณิชกิจ) เลขาสาวสวยมาบอกความจริงให้กับทางตำรวจฟังและประกันตัวเจ้านายออกไป
ฟรีบูร์
ฟรีบูร์ (; ; ; ; ) เป็นเมืองหลวงของรัฐฟรีบูร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซาเนอ/ซารีนบนที่ราบสูงสวิส เป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านเศรษฐกิจ การปกครอง และการศึกษาบริเวณพรมแดนทางวัฒนธรรมระหว่างเยอรมนีกับสวิตเซอร์แลนด์ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (รอม็องดี) ฟรีบูร์มีเมืองเก่าที่เป็นหนึ่งในเมืองเก่าที่ได้รับการดูแลรักษาดีที่สุดของสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บนเนินเขาหินเล็ก ๆ เหนือหุบเขาแม่น้ำซารีน
ฟิลลิพ ฟรันทซ์ ฟ็อน ซีบ็อลท์
ฟิลลิพ ฟรันทซ์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ (; 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1796 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1866) เป็นแพทย์ นักพฤกษศาสตร์ นักเดินทาง มีชื่อเสียงจากการศึกษาพฤกษชาติและพรรณสัตว์ประจำถิ่นของญี่ปุ่น ได้แนะนำการแพทย์แบบตะวันตกให้แก่ประเทศญี่ปุ่น เขายังเป็นบิดาของแพทย์หญิงคนแรกของญี่ปุ่น คูซูโมโตะ อิเนะ
Philipp Franz von Siebold
ตักลีด
ตักลีด ( "taqlīd") หมายถึง การปฏิบัติตาม การติดตาม ส่วนความหมายตามหลักปฏิบัติศาสนกิจของอิสลาม หมายถึง  การนำกฎเกณฑ์ทีี่มัรญิอ์ตักลีด อธิบายไว้มาปฏิบัติ โดยทั่วไปแล้วไม่อนุญาตให้ ตักลีด เรื่องที่เกี่ยวกับหลักความเชื่อของศาสนา  ส่วนในเรื่องหลักปฏิบัติศาสนกิจนั้นจำเป็นต้องตักลีดตามผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ ซึ่งก็คือ มุจตะฮิดที่มีคุณสมบัติครบถ้วน หรือ มัรญิอ์ตักลีด อย่างไรก็ตามยังคงมีทัศนะที่แตกต่างกันในการระบุขอบข่ายของการตักลีด
ความหมายต่างๆของตักลีด.
ตักลีด เป็นรากศัพท์ภาษาอาหรับ มาจากแม่แบบ ตัฟอีล ของรากศัพท์ ก้อละด้า ในพจนานุกรมหมายถึง การกำหนดให้สิ่งหนึ่งอยู่เคียงคู่กับบุคคลหนึ่ง และ การก้มหัวให้การงานใดการงานหนึ่ง ส่วนความหมายเชิงวิชาการด้านนิติศาสตร์อิสลาม (ฟิกฮ์) หมายถึง การต้องปฏิบัติตามมุจตะฮิดที่เจาะจง แต่ในตัวบทนิติศาสตร์อิสลามที่ว่าด้วยเรื่องของการประกอบพิธีฮัจญ์ ก็หมายถึง เครื่องหมายที่แขวนไว้บนต้นคอของสัตว์ที่จะทำการเชือด เพื่อเป็นสัญลักษณ์ให้รู้ว่าเป็นสัตว์ที่ใช้เชือดในพิธีฮัจญ์ เช่นกัน  ตามแหล่งอ้างอิงด้านอุซูลและนิติศาสตร์อิสลาม(ฟิกฮ์) แล้ว ได้อธิบายความหมายของคำนี้ไว้สองลักษณะ  บรรดาฟะกีฮ์กลุ่มหนึ่งอธิบายการตักลีดว่า เป็นเรื่องหนึ่งที่แตกต่างไปจากการปฏิบัติหลักศาสนกิจ  โดยการยึดเอาคำวินิจฉัยของมุจตะฮิด หรือยอมรับคำวินิจฉัยนั้น หรือการมีพันธะต่อสิ่งนั้น ส่วนบรรดาฟะกีฮ์ส่วนมาก ถือว่า แก่นของการตักลีด ก็คือการปฏิบัติตามคำฟัตวา ของมุจตะฮิดนั่นเอง
รูปธรรมต่างๆของการตักลีด.
ในทัศนะด้านนิติศาสตร์ (ฟิกฮ์) อิสลามนั้นไม่อนุญาตให้ทำการตักลีดในบางกรณี อาทิ เรื่องเกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจที่จำเป็นและเป็นที่มีความมั่นใจแล้ว เพราะตามวิถีประชาแล้ว การตักลีดจะมีขึ้นในกรณีที่บุคคลนั้นๆไม่มีความรู้และมั่นใจ อีกกรณีหนึ่งที่ไม่อนุญาตให้ทำการตักลีด คือเรื่องความเชื่อที่บุคคลนั้นๆจำเป็นต้องได้รับความเชื่อมั่นในการศรัทธาด้วยตนเอง (เช่นเรื่องหลักศรัทธา)เป็นต้น เพราะการตักลีดในกรณีนี้ไม่สามารถนำมาซึ่งมีความมั่นใจได้ ทว่าผู้ที่ไม่มีความรู้ในเรื่องความเชื่อปลีกย่อยบางประการก็สามารถทำให้เกิดความมั่นใจได้ด้วยการย้อนกลับไปหาผู้รู้ เช่น การย้อนกลับไปหา ศาสดาแห่งอิสลาม ในเรื่องการแต่งตั้งผู้นำภายหลังจากท่าน แต่กรณีนี้ไม่ถือว่าอยู่ในขอบข่ายรูปธรรมของการตักลีดในเชิงวิชาการ ชาวซุนนีก็ไม่อนุญาตให้ตักลีดในเรื่องที่เกี่ยวกับความเชื่อเช่นกัน  เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความคิดและการเข้าถึงยังความมั่นใจ และการตักลีดในเรื่องนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าตำหนิ โองการที่ 22 ซูเราะฮ์ซุครุฟ ได้ตำหนิการปฏิบัติตามบรรพชนอย่างไม่มีเหตุผลเอาไว้ ท่าน ศาสดาแห่งอิสลาม ยังได้อธิบายโองการดังกล่าวไว้ถึงการรู้จัก(มะอ์รีฟัต)ต่อพระผู้เป็นเจ้า การอนุญาตให้ตักลีดในเรื่องความเชื่อนั้นเป็นเพียงเรื่องผิวเผินเท่านั้น
อีกกรณีหนึ่งที่ห้ามทำการตักลีด ซึ่งมีระบุไว้ในแหล่งอ้างอิงด้านฟิกฮ์ของชีอะฮ์ ได้แก่  เรื่องอุซูลุลฟิกฮ์   เรื่องที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานของการวินิจฉัย อาทิ ศาสตร์ด้านไวยากรณ์ (ซอรอฟและนะห์วุ)  การทำความเข้าใจความหมายเนื้อหาหลักปฏิบัติศาสนกิจ(อะห์กามชัรอี) ที่วิถีประชาและพจนานุกรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งแตกต่างไปจากเรื่องต่างๆที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ (อาทิ นมาซและการถือศีลอด เป็นต้น) และไม่อนุญาตให้ทำการตักลีดในการปฏิบัติศาสนกิจที่ไม่เป็นข้อบังคับ ได้แก่ การปฏิบัติที่เป็นจิตอาสา (มุสตะฮับ) และการปฏิบัติที่น่ารังเกียจ โดยให้ปฏิบัติด้วยความมุ่งหวังรางวัลตอบแทนจากพระเจ้า  เกี่ยวกับแหล่งอ้างอิงด้านฟิกฮ์ทั้งสามกรณีข้างต้นนั้นก็มีการยกเอาวิถีประชาเข้ามาประมวลอยู่ในเหตุผลที่ว่าด้วยการอนุญาตให้ตักลีดด้วยเช่นกัน
นิกายต่างๆในอิสลามต่างก็ถือว่าการตักลีดของมุจตะฮิดเป็นที่ต้องห้าม (ฮะรอม) ส่วนผู้ที่ไม่เป็นมุจตะฮิดหรือผู้ที่มีความรู้ไม่ครอบคลุมในบางเนื้อหานั้นจำเป็นต้องทำการตักลีด
การตักลัดในนิกายชีอะฮ์.
การตักลีด ในนิกายชีิอะฮ์ เริ่มขึ้นตั้งแต่ยุคสมัยบรรดาอิมาม  โดยพวกท่านอนุญาตให้บรรดาผู้ที่ปฏิบัติตามท่านย้อนกลับไปหานักรายงานฮะดีษ หรือบรรดาสาวกผู้ใกล้ชิดของท่าน  หรือบางครั้งท่านก็รับสั่งและส่งเสริมให้บรรดาสาวกของท่านออกพบปะผู้คนตามมัสญิดและแหล่งศูนย์กลางต่างๆเพื่อออกคำวินิจฉัยและชี้นำผู้คน  การตักลีดเกิดขึ้นในยุคสมัยบรรดาอิมามด้วยการส่งเสริมของพวกท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็เนื่องจากระยะทางที่ห่างไกลแต่ละเมือง ผู้คนไม่มีสวัสดีการที่จำเป็นต้องใช้ในการเดินทาง กล่าวคือเป็นการยากลำบากที่ผู้คนจะเข้าพบอิมามของพวกเขา จนเป็นเหตุให้ผู้คนต้องปฏิบัติอำพราง (ตะกียะฮ์)ในบางกรณี สรุปแล้วคือเป็นการยากลำบากที่ผู้คนจะเข้าพบบรรดาอิมามของพวกเขาโดยตรง การตักลีดในเรื่องที่เกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจยิ่งทวีความต้องการและจำเป็นมากขึ้นในยุคการ เร้นกายระยะสั้น  ตามบทบันทึก(เตาเกี้ยะอ์)ของอิมามท่านสุดท้ายของชาวชีอะฮ์(อิมามท่านที่ 12 ของชาวชีอะฮ์)  ได้แนะนำเญี้ยะอ์ที่มีความรู้เกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจในเนื้อหาใหม่ๆว่าเป็นฟะกีฮ์ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนและผู้คนต้องตักลีดตามพวกเขา
ในยุคการเร้นกายระยะยาว เรื่องการตักลีดก็ยังคงเป็นเรื่องที่ถูกนำเสนออยู่ในหมู่ชีอะฮ์ และในแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านมาน้อยมากที่จะเห็นความสงสัยถึงความจำเป็นของการตักลีด แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันในเรื่องเงื่อนไขอยู่บ้างระหว่างสำนักอุซูลีและสำนักอัคบารี ก็ตาม
มันดูเหมือนว่าการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับเรื่องอิจติฮาดและตักลีดนั้นจะย้อนกลับไปในยุคของการประพันธ์ศาสตร์ด้านอุซุลุลฟิกฮ์ เรื่องนี้ได้ผ่านตรวจสอบแล้วในตำราต่างๆด้านอุซูลของชีอะฮ์ นับตั้งแต่ยุคการเขียนตำรา อัซซะรีอะฮ์ อิลาอุซูลิชชะรีอะฮ์ ( เขียนโดย ซัยยิดมุรตะฎอ อะละมุลฮุดา เสียชีวิตปี ฮ.ศ. 436) จนถึงยุคปัจจุบันนี้  และในตำรา ฟิกฮ์อิสติดลาลก็กล่าวถึงเรื่องของการตักลีดอยู่บ้าง ภายใต้หัวข้อวิเคราะห์เงื่อนไขและคุณสมบัติครบถ้วนของฟะกีฮ์ นับตั้งแต่ทศวรรษที่สิบเป็นต้นมา ตำราต่างๆในหัวข้อ อัลอิจติฮาดวัตตักลีด หรือหัวข้ออื่นๆ ก็ถูกเขียนขึ้นเป็นเอกเทศ และภายหลังจาก เชคอันซอรี  ก็เริ่มมีการเขียนตำราที่เกี่ยวกับมาตราการปฏิบัติศาสนกิจขึ้นอย่างแพร่หลาย เรื่องการอิจติฮาดและตักลีดถูกกล่าวไว้ในบทเกริ่นนำของตำราด้านฟิกฮ์มาตั้งแต่ยุคที่ได้เขียนหนังสือ อัลอุรวะตุลวุษกอ โดยซัยยิดมุฮัมหมัดกาซิม ฏอบาฏอบาอี ยัซดี (เสียชีวิตวิต ฮ.ศ. 1337)
เหตุผลในการอนุญาตและจำเป็นต้องตักลีดในมุมมองของชีอะฮ์.
ทัศนะอันเป็นที่รู้กันในฟุกอฮาของชีอะฮ์ คือ ผู้ปฏิบัติศาสนกิจ (มุกัลลัฟ) จำเป็นต้องเป็นหนึ่งในประการนี้ ได้แก่ อิจติฮาด เอี้ยะห์ติยาฏ และตักลีด แต่มีทัศนะที่แตกต่างกันในประเภทของความจำเป็น บ้างก็ถือว่าความจำเป็นนี้เป็นความจำเป็นในหลักศาสนา  ซึ่งอาจเป็นเพราะเหตุผลที่ว่า การศึกษาหลักปฏิบัติศาสนกิจนั้นถือเป็นความจำเป็นตามหลักการศาสนา หรือเหตุผลที่ว่าการตักลีดเป็นปฐมบทสู่การปฏิบัติศาสนกิจ ซึ่งก็เท่ากับว่าอยู่ในฐานะ "ปฐมบทที่มีความจำเป็น" และบ้างก็เชื่อว่าความจำเป็นนี้คือความจำเป็นด้านสติปัญญา เพราะปัญญาสามารถรับรู้ได้ว่า การทำสิ่งต้องห้าม (ฮะรอม) และละทิ้งสิ่งที่เป็นข้อบังคับ (วาญ่ิบ) นั้นย่อมได้รับการลงโทษ ดังนั้นจำเป็นต้องมีเหตุผลอ้างอิงและหลักฐานยืนยันที่จะทำให้เขารอดพ้นจากการลงโทษ หลักฐานยืนยันนี้จะได้รับมาจากหนทางทั้งสามข้างต้น ( อิจติฮาด  เอี้ยะห์ติยาฏ และตักลีด) บนพื้นฐานดังกล่าว การตักลีด คือหนึ่งในสองหนทางเลือกที่มีความจำเป็น (วะญูบตัคยีรี) และผู้ปฏิบัติศาสนกิจสามารถที่จะเรียนรู้หลักปฏิบัติศาสนกิจของตนได้จากหนทางของการตักลีด ด้วยเหตุนี้ หากหนทางของการอิจติฮาด เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา ดังนั้นการตักลีดจึงเป็นหนทางบังคับที่ถูกระบุไว้สำหรับเขา(วาญิบตะอ์ยีนี) จากการอธิบายอย่างชัดเจนของฟุกอฮาว่า กฎเกณฑ์ว่าด้วยเรื่องการตักลีด นั้นไม่อาจตักลีดได้ ทว่าผู้ที่ทำการตักลีดต้องตักลีดด้วยความมั่นใจของตนเองโดยอ้างอิงจากการตัดสินชี้ขาดของปัญญา เพราะไม่เช่นนั้นแล้วก็จะเกิดการวนเป็นห่วงโซ่อันเป็นโมฆะขึ้น แม้ว่าสามารถตักลีดได้ในรายละเอียดของการปฏิบัติศาสนกิจก็ตามที ซัยยิด มุฮัมหมัด ญะวาด ฆอรอวี เขียนไว้ในหนังสือของเขาว่า ผู้ปฏิบัติศาสนกิจเองก็ต้องมีความรู้ในการทำความรู้จักกับหลักปฏิบัติศาสนกิจแห่งพระผู้เป็นเจ้าด้วย ด้วยเหตุนี้การปฏิบัติตาม ฟะกีฮ์ท่านหนึ่งจึงไม่อาจปัดหน้าที่ความรับผิดชอบจากเขา  และจำเป็นต้องปฏิบัติตามฟะกีฮ์ที่อธิบายมาตราหนึ่งมาตราใดของหลักปฏิบัติศาสนกิจตามหลักฐานอ้างอิงจากคัมภีร์ของพระผู้เป็นเจ้าและซุนนะฮ์ที่แน่นอน ด้วยการตัดสินชี้ขาดของปัญญา  ดังนั้นผู้ปฏิบัติศาสนกิจสามารถปฏิบัติศาสนกิจในแต่ละบทบัญญัติตามมุจตะฮิด ท่านหนึ่งได้อย่างอิสระ ไม่ใช่ว่าตักลีดตาฟะกีฮ์ ในทุกเรื่อง โดยไม่อนุญาตให้ตักลีดในเรื่องที่ได้รับการยืนยันตามหลักศาสนาแล้ว และฟะกีฮ์ ต้องเป็นผู้ที่มีชีวิตอยู่
เหตุผลทั้งสี่ของการอนุญาตและจำเป็นต้องตักลีด.
เหตุผลทั้งสี่ด้านฟิกฮ์ที่อนุญาตและจำเป็นต้องตักลีด ได้แก่ สติปัญญา วะห์ยู ฮะดีษ และอิจมาอ์
เหตุผลทางด้านสติปัญญา.
สำหรับความจำเป็นหรือการอนุญาตให้ทำการตักลีดนั้น มีการนำเสนอเหตุผลเอาไว้มากมาย เช่น การอนุญาตให้ทำการตักลีดนั้นเป็นเรื่องพื้นฐานที่ทุกคนเข้าใจและเป็นเรื่องธรรมชาติ โดยไม่จำเป็นต้องยกเหตุผลอะไรมาอ้างอิง  เพราะโดยธรรมชาติแล้วผู้ที่ไม่รู้ต้องย้อนกลับหาผู้ที่มีความรู้ในเรื่องนั้นๆเพื่อขจัดความรู้ของตนให้หมดไป อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ วิถีประชาต่างก็ยอมรับกันบนพื้นฐานของปัญญาว่าต้องย้อนหาผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญและพระเจ้าก็ไม่ได้ห้ามวิถีนี้ไว้แต่ประการใด อีกทั้งยังสนับสนุนและรับรองไว้อีกด้วย ไม่เช่นนั้นแล้วพระองค์ย่อมนำสเนอและมีบัญชาใหม่ๆมาเพื่อให้รู้จักการปฏิบัติศาสนกิจและการภักดีต่อพระองค์
เหตุผลทางด้านวะห์ยู.
อีกเหตุผลหนึ่งที่อนุญาตให้ทำการตักลีด ก็คือโองการต่างๆ อาทิ โองการที่ 7ซูเราะฮ์อันบิยา  ที่ถือว่าจำเป็นสำหรับผู้ไม่รู้ต้องถามผู้รู้ (อะฮ์ลุซซิกร์) แต่ก็กล่าวกันว่าโองการนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องของหลักศรัทธาที่ไม่อนุญาตให้ทำการตักลีด และบ้างก็ถือว่าโองการที่ 122 ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ ที่กล่าวถึงความจำเป็นในการเดินทางเพื่อนคิดใคร่ครวญในเรื่องที่เกี่ยวกับศาสนาว่าเป็นเหตุผลที่บ่งบอกถึงการอนุญาตให้ทำการตักลีดตามฟุกอฮา
กุรอานกล่าวถึงการตักลีดไว้สองลักษณะ คือ การตักลีดอันเป็นที่ยอมรับ และการตักลีดอันไม่เป็นที่ยอมรับ
โองการต่างๆ ไม่ยอมรับและตำหนิการตักลีดตามบรรดาผู้นำที่ตั้งภาคี การตักลีดตามบรรดาผู้อหังการ การตักลีดตามคนดีอย่างมีทิฐิและเบาปัญญา และตามหลักการศาสนาแล้วถือว่าการตักลีดอย่างหลับหูหลับตานั้นเป็นเรื่องโง่เขลาและขัดแย้งกับปัญญา อีกทั้งยังได้ตำหนิการตักลีดอย่างคนตาบอดและตามอย่างไร้เหตุผลในเรื่องศาสนาของชาวยิว ไว้ในโองการที่ 31 ซูเราะฮ์เตาบะฮ์อีกด้วย
การตักลีดในเรื่องที่เกี่ยวกับหลักศรัทธา(อุซูลุดดีน) และ ความเชื่อ นั้นเป็นที่น่าตำหนิและไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ก็มีหลายโองการที่สนับสนุนและย้ำถึงการตักลีดในเรื่องที่เกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจ(ฟุรูอุดดีน) และ บัญญัติศาสนกิจ (อะห์กาม)  นักวิชาการด้านการอรรถาธิบายอัลกุรอานและด้านฟิกฮ์เข้าใจถึงความจำเป็นในการตักลีดตามบรรดาฟะกีฮ์และบรรดาผู้รู้จากโองการที่ 122 ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ ว่า: บรรดาผู้รู้กลุ่มหนึ่งของอิสลามได้ใช้โองการข้างต้นนี้เป็นเหตุผลในการอนุญาตให้ทำการตักลีด โดยได้ยกเป็นเหตุผลว่า การศึกษาสาระธรรมของอิสลามแล้วส่งสาระธรรมเกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจแก่ผู้อื่น และการที่ผู้รับสาส์นต้องปฏิบัติตามพวกเขา นั่นก็คือ การตักลีด นั่นเอง  นักอรรถาธิบายอัลกุรอานและบรรดาฟะกีฮ์บางคนก็เข้าใจจากโองการที่ 43 ซูเราะฮ์นะห์ล และ โองการที่ 7 ซูเราะฮ์อันบิยา ถึงความจำเป็นในการตักลีดและการย้อนกลับไปหาบรรดาผู้รู้และบรรดามุจตะฮิดสำหรับผู้ที่ "ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องหลักปฏิบัติศาสนกิจ" ว่า : นักวิชาการบางท่านได้ยกเอาโองการข้างต้นเป็นเหตุผลในการอนุญาตให้ผู้คนทั่วไปและผู้ที่ไม่ใช่มุจตะฮิดตักลีดและย้อนกลับไปหามุจตะฮิดในเรื่องรายละเอียดของการปฏิบัติศาสนกิจ อัลลามะฮ์ฏอบาฏอบาอี ก็เชื่อเช่นกันว่า โองการข้างต้น เป็นโองการชี้นำสู่หลักสากลและกินกับสติปัญญา นั่นก็คือ การที่ผู้ไม่รู้ต้องย้อนกลับไปหาผู้รู้และผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ
แน่นอน, ความเข้าใจจากโองการอัลกุรอานที่บรรดานักอรรถาธิบายอัลกุรอานและบรรดาฟุกอฮาได้รับมาเกี่ยวกับเรื่องนี้นั้นเป็นการคำนึงถึงความหมาย (มัฟฮูม) ของโองการต่างๆ เพราะการตักลีดตามคนที่โง่เขลาและยังไม่รับทางนำนั้นเป็นที่น่าตำหนิ และความหมายก็คืออนุญาตให้ตักลีดตามผู้รู้ที่มีปัญญาและได้รับทางนำแล้วนั่นเอง
เหตุผลทางด้านฮะดีษ.
ฮะดีษต่างๆ ที่บรรดาฟุกอฮาใช้ยกเป็นหลักอ้างอิงถึงการอนุญาตให้ทำการตักลีด มีหลายกลุ่มฮะดีษ ด้ังนี้
1) ฮะดีษ ที่มีคำว่า ตักลีด และคำที่แตกออกมาจากมัน
2) ฮะดีษต่างๆ ที่บรรดาอิมามรับสั่งให้ชาวชีอะฮ์ย้อนกลับไปหานักรายงานฮะดีษ เช่น หนังสือบันทึก (เตาเกี้ยะอ์) ของอิมามท่านที่สิบสอง
3) ฮะดีษต่างๆ ที่บรรดาอิมามรับสั่งให้ชาวชีอะฮ์ย้อนกลับไปหาบุคคลที่ท่านได้ระบุชื่อไว้
4) ฮะดีษต่างๆ ที่บรรดาอิมามสนับสนุนและส่งเสริมให้บรรดาสาวกของท่านออกคำวินิจฉัย (ฟัตวา) แก่ประชาชน
5) ฮะดีษต่างๆ ที่ห้ามการออกคำวินิจฉัยโดยปราศจากความรู้ หรือออกคำวินิจฉัยที่วางอยู่วิธีการต่างๆ ดังเช่น ทัศนะตามอำเภอใจและการอนุมาน เป็นต้น ซึ่งทำให้เข้าใจได้ว่าอนุญาตให้ออกคำวินิจฉัยที่วางอยู่พื้นฐานของเหตุผลที่น่าเชื่อถือตามหลักศาสนา
6) ฮะดีษต่างๆ ที่รับรองการนิ่งเงียบของบรรดาอิมาม บนบรรทัดฐานของการอนุญาตให้ตักลีดตามบุคคลที่ออกคำวินิจฉัยสอดคล้องตามกฎเกณฑ์ต่างๆของศาสนาบัญญัติ
เหตุผลทางด้านอิจมาอ์.
อีกเหตุผลหนึ่งที่บ่งบอกถึงการอนุญาตให้ทำการตักลีด คือ การเห็นพ้องต้องกันอย่างเป็นมติเอกฉันท์ของบรรดาฟุกอฮาในการอนุญาตให้สอบถามและขอความคิดเห็นเกี่ยวกับหลักปฏิบัติศาสนกิจ