pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์คมาสิ้นสุดลงหลังจากการเสียชีวิตของเจ้าชายจอร์จ โมริทซ์แห่งอัลเทินบวร์คในปี ค.ศ. 1991
อาณาจักรดยุคแห่งแซ็กซ์-อาลเทนบวร์ก
หอแต๋วแตก แหกกระเจิง
หอแต๋วแตก แหกกระเจิง เป็นภาพยนตร์ไทย เป็นภาพยนตร์ภาคที่ 2 ในภาพยนตร์ชุดหอแต๋วแตก ผลงานกำกับของพจน์ อานนท์ แต่ภาคนี้สร้างโดย พระนครฟิล์ม นำแสดงโดยจาตุรงค์ พลบูรณ์ เอกชัย ศรีวิชัย ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ ตุ๊กกี้ ชิงร้อยชิงล้าน ติ๊ก กลิ่นสี โก๊ะตี๋ อารามบอย วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย อภิญญา สกุลเจริญสุข และวราภัทร์ เพชรสถิต มีเรื่องราวต่อเนื่องกัน ที่ได้ย้ายหอใหม่ ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552
สถานที่ถ่ายทำ ถ่ายทำที่ร้านปาปาย่า ซอยลาดพร้าว 55/2 ส่วนหอถ่ายทำแถวย่านสาทร และฉากบ้านเก่าถ่ายทำที่อยุธยา ใช้เวลาถ่ายทำ 2 เดือน เริ่มถ่ายปลายเดือนมิถุนายน 2552 ภาพยนตร์ทำรายได้ 56.52 ล้านบาท
หลังจากที่ ผีน้ำนิ่ง ตามจองล้างจองผลาญจนคนในหอพักของกระเทยสามพี่น้อง เจ๊แต๋ว หรือ พัชราภา (จาตุรงค์ พลบูรณ์), เจ๊การ์ตูน (ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์) และ มดดำ (เอกชัย ศรีวิชัย) อยู่ไม่ได้จึงต้องย้ายหนีกันหมด รวมถึงกระเทยสามพี่น้องด้วยที่ต้องย้ายหนีระหกระเหินมาเซ้งหอพักแห่งใหม่เพื่อทำกิจการหอพักต่อไป แต่เหมือนหนีเสือปะจระเข้ ที่หอพักแห่งใหม่ สามกระเทยต้องผจญกับผีนางรำที่ชื่อ อุษามณี (ตุ๊กกี้ ชิงร้อยชิงล้าน) และ ตรีชฎา(อภิญญา สกุลเจริญสุข)
กระเทยสามพี่น้องพร้อมใจกันเล่นผีถ้วยแก้วหวังเรียก แพนเค้ก (โก๊ะตี๋ อารามบอย) ให้มาช่วยปราบผีอุษามณี แต่ด้วยดีกรีความเก๋าตายมานานกว่าของผีอุษามณี ทำให้ผีแพนเค้กไม่สามารถช่วยได้ ความวุ่นวายอลหม่านปนเสียงฮาจึงเกิดขึ้น
แซ็กซ์-อัลเทนบวร์ก
แซ็กซ์-อัลเทนบูร์ก
หอแต๋วแตกแหกกระเจิง
หอแต๋วแตก 2
แซกซ์-อาลเทนบวร์ก
Duchy of Saxe-Altenburg
Duke of Saxe-Altenburg
ดยุคแห่งแซ็กซ์-อาลเทนบวร์ก
สถานีรถไฟกาญจนบุรี
คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน
คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน  เป็นผลงานอัลบั้มเพลงในสังกัดไอมิวสิก ออกวางขายวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 มีศิลปินที่มาร้องเพลงคือ อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์‎ คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ ฮาเวิร์ด หวัง และ หม่อมราชวงศ์แม้นนฤมาส ยุคล มีผู้อำนวยการสร้างคือรับเบอร์ดั๊ก ศิลปินทั้ง 4 คนของอัลบั้มนี้ ได้มาจากที่ค่ายได้ทำแบบสำรวจกับคนรุ่นใหม่ถามว่า อยากเห็นใครมาร้องเพลงบ้าง ทั้ง 4 คน ทางบริษัทจึงเรียกเข้ามาทดสอบ
ในอัลบั้มมีเพลง 4 เพลงคือ "แพ้อากาศ" ,"Would U Mind ?", "จะพยายาม" และ "เสียใจมากๆ" ซึ่งมิวสิกวิดีโอเป็นเรื่องราวเดียวกัน แต่ถ่ายทอดในมุมมองของ 4 ศิลปิน
Saxe-Coburg and Gotha
แซ็กซ์-โคบวร์กและโกทา
Convergence Love 1
Convergence Love I
เครือดัชชีแอร์เน็สท์
เครือดัชชีแอร์เน็สท์  หรือ เครือดัชชีซัคเซิน  คือเครือดัชชีที่ตั้งอยู่ติดกันกับกับดัชชีซัคเซินอื่นๆ ที่เป็นอาณาจักรขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในบริเวณทือริงเงินในประเทศเยอรมนีปัจจุบันที่ปกครองโดยดยุกสายตระกูลแอร์เน็สท์ของราชวงศ์เวททิน
ดัชชีซัคเซินเริ่มแตกแยกกันเป็นรัฐย่อยๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยมีสาเหตุมาจากกฎการสืบครองดินแดน (Order of succession) เก่าของเยอรมนีที่แบ่งทรัพย์สมบัติและที่ดินระหว่างบุตรชายทุกคน นอกจากนั้นแต่ละคนก็ยังดำรงตำแหน่ง 'ดยุก' บางครั้งพี่น้องก็จะปกครองร่วมกัน แต่บางครั้งก็จะแยกกัน ดัชชีซัคเซินบางอาณาจักรก็ดำรงการปกครองเป็นอิสระจากรัฐอื่นมาจนถึงปี ค.ศ. 1918 สถานะการณ์เช่นเดียวกันนี้ก็เกิดขึ้นกับตระกูลรอยส์ (House of Reuss) และ ตระกูลชวาร์ซบวร์ค (House of Schwarzburg) ที่ทำให้ทือริงเงินกลายเป็นรัฐเล็กรัฐน้อยมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 มาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เบื้องหลังก่อนที่อาณาจักรต่าง ๆ จะกลายมาเป็นดัชชีซัคเซิน.
เคานท์แบร์นฮาร์ดแห่งอันฮาลท์บุตรชายคนเล็กของอัลเบร็ชท์ที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค หรือ "อัลเบร็ชท์หมี" (ค.ศ. 1106-ค.ศ. 1170) ได้รับบางส่วนของดัชชีซัคเซินส่วนใหญ่ในบริเวณเลาเอินบวร์ค (Lauenburg) และ วิทเทินแบร์ค (Wittenberg) ในปี ค.ศ. 1180 แบร์นฮาร์ดมีบุตรชายสองคน อัลเบร็ชท์ และ ไฮน์ริค อัลเบร็ชท์หรืออัลเบิร์ตได้รับอัลเบร็ชท์ดัชชีแห่งซัคเซิน ในปี ค.ศ. 1260 ลูกชายของอัลเบร็ชท์แบ่งอาณาจักรเป็นซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และ ซัคเซิน-วิทเทินแบร์ค ซัคเซิน-วิทเทินแบร์คได้รับการยกฐานะเป็นอาณาจักรเลือกตั้งแห่งซัคเซินในพระราชบัญญัติทอง ค.ศ. 1356 เมื่อดยุกคนสุดท้ายของซัคเซิน-วิทเทินแบร์คเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1422 จักรพรรดิซีกิสมุนด์ก็ยกดัชชีให้แก่ฟริดริชที่ 4 แห่งเวททิน มาร์กราฟแห่งไมส์เสน และลันด์กราฟแห่งทือริงเงิน ผู้กลายเป็นฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน คำว่า "ซัคเซิน" โดยทั่วไปจึงหมายถึงดินแดนในการปกครองของเวททินที่รวมทั้นทูริเกีย เพราะซัคเซินมีฐานะเป็นดัชชีซึ่งเป็นฐานะสูงสุด สมาชิกในตระกูลจึงใช้ตำแหน่งนี้ แม้ว่าสมาชิกหลายคนจะครองดินแดนที่ตั้งอยู่ในทือริงเงินเท่านั้น ฟรีดริชที่ 2 สืบครองดินแดนต่อจากบิดา หลังจากฟรีดริชที่ 2 เสียชีวิต บุตรชายคนโตแอ็นสท์ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าผู้คัดเลือกต่อจากบิดา และแอ็นสท์และดยุกอัลเบร็ชท์ลูกชายคนรองปกครองดินแดนเวททินร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1485 พี่น้องก็แบ่งดินแดนเวททินระหว่างกัน โดยแอ็นสท์ได้รับตอนเหนือของไมส์เสน, ทางตอนใต้ของทือริงเงิน และ วิทเทินแบร์ค และ อัลเบร็ชท์ได้ตอนเหนือของทือริงเงิน และ ตอนใต้ของไมส์เสน
อาณาจักรดยุคแซ็กซอน
สหอาณาจักรดยุคเอิร์นเนสท์
สหอาณาจักรดยุคเอิร์นเนสทีน
อาณาจักรดยุคเอิร์นเนสทีน
Division of Erfurt
การแบ่งแยกแอร์ฟวร์ต
ดัชชีซัคเซิน
ดัชชีซัคเซิน  เป็นปฐมดัชชี (Stem duchy) คาโรแล็งเชียงของปลายยุคกลางตอนต้นที่มีบริเวณครอบคลุมนีเดอร์ซัคเซิน, นอร์ธไรน์-เวสต์ฟาเลีย และ ซัคเซิน-อันฮัลท์ และส่วนใหญ่ของชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ต่อมาดัชชีซัคเซินก็เป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยดยุกแห่งซัคเซิน
Duchy of Saxony
ซัคเซิน-ไวมาร์
ดัชชีแห่งซัคเซิน-ไวมาร์ หรือ ซัคเซิน-ไวมาร์  เป็นอดีตดัชชีในทือริงเงินที่เดิมเป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซัคเซิน-ไวมาร์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1572 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1809
Duke of Saxe-Weimar
Duchy of Saxe-Weimar
อาณาจักรดยุคแห่งแซ็กซ์-ไวมาร์
อาณาจักรดยุคแห่งแซกซ์-ไวมาร์
แซกซ์-ไวมาร์
ดยุคแห่งแซกซ์-ไวมาร์
ดยุคแห่งแซ็กซ์-ไวมาร์
ราชรัฐแอร์ฟูร์ท
ราชรัฐแอร์ฟวร์ต  เป็นรัฐที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1806 จนถึง ค.ศ. 1814 ที่รวมเมืองแอร์ฟวร์ตและดินแดนรอบตัวเมืองรวมทั้งดินแดนบลังเคินไฮน์ (Blankenhain) ราชรัฐแอร์ฟวร์ตเป็นรัฐบริวารของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส หลังจากนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
Principality of Erfurt
ราชวงศ์เว็ททีน
ราชวงศ์เว็ททีน  เป็นราชตระกูลกราฟ, ดยุก, เจ้านครรัฐผู้คัดเลือก และกษัตริย์เชื้อชาติเยอรมันที่เคยปกครองดินแดนที่ในปัจจุบันคือรัฐซัคเซินในประเทศเยอรมนีเป็นเวลากว่า 953 ปี และปกครองซัคเซินในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์และรัฐทือริงเงิน เป็นเวลากว่า 800 ปี นอกจากนั้นในบางครั้งก็ยังครองโปแลนด์ และ ลิทัวเนีย, บริเตนใหญ่, โปรตุเกส, บัลแกเรีย และเบลเยียม ในปัจจุบันเหลือเพียงในบริเตนใหญ่ (สหราชอาณาจักร) กับเบลเยียมเท่านั้นที่ยังครองราชบัลลังก์อยู่
ราชวงศ์เว็ททีนสายแอ็นสท์และอัลแบร์ท.
ราชวงศ์ได้แบ่งเป็นทั้งหมด 2 สายปกครองใหญ่ ๆ ในปีค.ศ. 1485 เมื่อพระโอรสของฟรีดริชที่ 2 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน แบ่งดินแดนและปกครองร่วมกัน
พระโอรสพระองค์ใหญ่ แอ็นสท์ ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน ได้รับตำแหน่งต่อจากพระราชบิดาในฐานะของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก รวมทั้งดินแดนส่วนหนึ่งที่ตกอยู่ในปกครองของพระองค์ ได้แก่ รัฐผู้คัดเลือกซัคเซินและทือริงเงิน ในขณะที่พระโอรสพระองค์เล็ก คือ ดยุกอัลเบิร์ตที่ 3 แห่งซัคเซิน ได้รับดินแดนรัฐมาร์เกรฟไมเซิน ซึ่งทรงปกครองจากเดรสเดิน ในฐานะที่พระองค์ทรงปกครองในฐานะ "ดยุกแห่งซัคเซิน"
สายที่อาวุโสกว่า คือ สายแอ็นสท์นั้นเป็นสายหลักที่ปกครองจนกระทั่งปีค.ศ. 1547 และมีบทบาทสำคัญยิ่งในช่วงแรกของการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ บทบาทหลักของสายแอ็นสท์นั้นสิ้นสุดลงหลังจากสงครามชมัลกัลดิก ซึ่งได้สนับสนุนกับฝ่ายโปรเตสแตนท์ของกลุ่มสันนิบาตชมัลกัลดิก กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 และถึงแม้ว่าสายอัลแบร์ทจะเป็นโปรเตสแตนท์ด้วย แต่ก็ยกทัพเข้ากับฝ่ายของจักรพรรดิ พระองค์จึงพระราชทานรางวัลให้โดยตัดสมาชิกสายแอ็นสท์จากสิทธิ์ในการเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก รวมทั้งดินแดนรัฐผู้คัดเลือกซัคเซินอีกด้วย ส่วนสายแอ็นสท์นั้นเหลือแต่การปกครองในดินแดนทือริงเงินเท่านั้น แต่นั้นมาราชวงศ์สายนี้ก็ระส่ำระสาย
สายอัลแบร์ทนั้นได้คุมอำนาจการปกครองดินแดนแห่งซัคเซิน และเป็นราชวงศ์สายที่มีอำนาจมากในดินแดนแถบนั้น และใช้การแบ่งดินแดนเล็ก ๆ เพื่อให้รัชทายาทปกครองตามอาวุโส ซึ่งบางดินแดนนั้นอยู่รอดผ่านมาได้เป็นเวลายาวนาน ในขณะที่ราชวงศ์เว็ททีนสายแอ็นสท์นั้น ได้เลือกที่จะแบ่งดินแดนเป็นดัชชีและราชรัฐต่าง ๆ ในทือริงเงิน
สายที่อาวุโสน้อยกว่า คือ สายอัลแบร์ทนั้นได้ปกครองในฐานะ เจ้านครรัฐผู้คัดเลือก (ค.ศ. 1546 - 1806) และต่อมากษัตริย์แห่งซัคเซิน (ค.ศ. 1806 – 1918) และยังมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของโปแลนด์: สมาชิกสองพระองค์ได้เป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ (ระหว่างปีค.ศ. 1697 - 1763) และอีกพระองค์ปกครองดัชชีแห่งวอร์ซอ (ค.ศ. 1807 - 1814) ในฐานะตัวแทนของจักรพรรดินโปเลียน และหลังจากสงครามนโปเลียน ได้สูญเสียดินแดนของสายนี้ไปถึง 40% รวมถึงดินแดนรัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน ให้กับปรัสเซีย ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของรัฐซัคเซินในยุคถัดมา (ดูรายละเอียดใน การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา)
หลังจากที่สมาชิกอาวุโสสายแอ็นสท์ได้สูญเสียสิทธิการเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกให้แก่สายอัลแบร์ทในปีค.ศ. 1547 แต่ยังคงถือสิทธิ์ในดินแดนทือริงเงิน โดยแบ่งเป็นราชรัฐเล็ก ๆ หลายแห่ง โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ สายซัคเซิน-โคบวร์คและซาลเฟลด์ และต่อมาเปลี่ยนเป็น สายซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ตั้งแต่ปีค.ศ. 1826 เป็นต้นไป และจากนั้นได้รับการคัดเลือกเป็นกษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม (ตั้งแต่ปีค.ศ. 1831) และบัลแกเรีย (ค.ศ. 1908 - 1946) รวมถึงการส่งเจ้าชายไปอภิเษกกับประมุขแห่งโปรตุเกส (พระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส) และสหราชอาณาจักร (เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี) ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า ราชบัลลังก์ของบริเตนใหญ่ และโปรตุเกสนั้นสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เว็ททีน
ตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 1 จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ราชวงศ์แห่งอังกฤษนั้นมักจะถูกเรียกบ่อยครั้งว่า ฮันโนเฟอร์, เบราน์ชไวค์ และเกลฟ ต่อมาปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงมีพระราชโองการให้ราชสำนักสืบค้นราชสกุลที่ถูกต้องที่สุดของพระราชสวามี คือ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาซึ่งราชสกุลนี้จะกลายเป็นนามของพระราชวงศ์ที่จะใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชโอรสของพระองค์ และภายหลังจากการสืบค้นอย่างถี่ถ้วนแล้วสามารถสรุปได้ว่าเป็นราชวงศ์เว็ททีน แต่กระนั้นก็มิเคยเห็นนามนี้ปรากฏในพระปรมาภิไธยของสมเด็จพระราชินีนาถ พระราชโอรส หรือแม้กระทั่งพระราชนัดดาเลย โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และพระเจ้าจอร์จที่ 5 ได้ทรงให้ออกพระนามพระราชวงศ์ว่า "ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา"
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้กระแสการต่อต้านเยอรมันนั้นรุนแรงมากขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อพระราชวงศ์ เนื่องจากนามพระราชวงศ์นั้นออกเสียงไปในทางแบบเยอรมัน ที่ปรึกษาของพระเจ้าจอร์จที่ 5 ได้พยายามค้นหาชื่อที่เหมาะสมกว่าสำหรับพระราชวงศ์ แต่ "เว็ททีน" ก็ยังถูกปฏิเสธเนื่องจากความไม่เหมาะสม และในที่สุดก็ออกประกาศให้เปลี่ยนนามพระราชวงศ์ใหม่เป็น "วินด์เซอร์" มาจนกระทั่งปัจจุบัน
ราชวงศ์เวตติน
ราชตระกูลเวททิน
ตระกูลเวททิน
ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคิน
ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคิน  หรือ พาลาทิเนต-ซไวบรึคเคิน  เป็นอดีตอาณาจักรเคานต์ที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยเคานต์แห่งฟัลทซ์ ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคินก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1182 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1801
Palatinate-Zweibrücken
Pfalz-Zweibrücken
พฟาลซ์-ซไวบรึคเค็น
List of counts palatine of Zweibrücken
รายชื่อเคานท์พาลาไทน์แห่งซไวบรึคเค็น
Duke of Zweibrücken
ดยุคแห่งซไวบรึคเค็น
Count palatine of Zweibrücken
Duchy of Zweibrücken
อาณาจักรดยุคแห่งซไวบรึคเค็น
ราชวงศ์ค็อนราท
ราชวงศ์ค็อนราท  เป็นราชวงศ์ของเคานท์และดยุกแห่งฟรังโคเนียของเยอรมนีที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ที่ตั้งตามชื่อค็อนราท ดยุกแห่งทูริงเกีย และบุตรชายค็อนราทที่ 1 ดยุกแห่งฟรังโคเนียและพระมหากษัตริย์เยอรมัน
ราชตระกูลคอนราด
Conradines
ตระกูลคอนราด
Conradine
ราชวงศ์คอนราดีน
Conradine dynasty
นิสสัน เซดริค
นิสสัน เซดริค (Nissan Cedric) เป็นรถยนต์รุ่นหนึ่ง ผลิตโดยค่ายรถยนต์ นิสสัน มอเตอร์ ในระหว่าง พ.ศ. 2503-2547 ก่อนจะถูกแทนที่โดย นิสสัน ฟูกา
ในช่วงแรกของการผลิต เซดริคแข่งขันกับรถ Prince Skyline และ Prince Gloria แต่ต่อมา ปรินซ์มอเตอร์ได้รวมกิจการเข้ากับนิสสัน ทำให้ Nissan Skyline(ที่มาจาก Prince Skyline) ได้ถูกออกแบบให้เป็นรถสปอร์ตมากขึ้น เพื่อให้เซดริคได้มีจุดยืนด้านของรถหรูขนาดใหญ่ และ Nissan Gloria (ที่มาจาก Prince Gloria) ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับรุ่นเซดริค โดยเป็นเวอร์ชันสปอร์ตของเซดริค (เป็นรุ่นเสริม แต่ยังยืนจุดรถหรูขนาดใหญ่เป็นหลัก)
เซดริค มีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงโฉมรถไปตามยุคสมัย โดยสามารถแบ่งได้ 10 Generation (รุ่น) ดังนี้
Generation ที่ 1 (พ.ศ. 2503 - 2508).
เซดริครุ่นแรก ได้รับชื่อว่า 30 มีเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบให้เลือกอยู่ 3 ขนาด คือ 1500 ซีซี, 1900 ซีซี และ 2000 ซีซี และเครื่องดีเซลให้เลือกอีก 2 ขนาด คือ 2800 ซีซี 6 สูบ และ 2000 ซีซี 4 สูบ มีระบบเกียร์ 2 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 4 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด
ต่อมา ใน พ.ศ. 2505 เซดริคได้มีการปรับโฉมเล็กน้อย โดยให้ไฟหน้าข้างละ 2 ดวงที่มี จากเดิมเรียงตัวในแนวบน-ล่าง เป็นการเรียงตัวในแนวซ้าย-ขวา และตั้งชื่อเซดริคหลังการปรับโฉมนี้ว่า 31 โดยที่ยังถือว่าเป็นเซดริค Generation แรกเหมือนกับ 30
Generation ที่ 2 (พ.ศ. 2508 - 2514).
เซดริครุ่นที่ 2 ได้รับชื่อว่า 130 ในช่วงรุ่นนี้ มีการผลิตเซดริค คลาสพิเศษ คือ Cedric Special ซึ่งมีการเพิ่มอุปกรณ์ความหรูหราเต็มพิกัด จนต่อมา นิสสันได้ตัดสินใจแยกสายการผลิต Cedric Special ออกไปเป็นรถรุ่นใหม่ ตั้งชื่อใหม่ว่า นิสสัน เพรซิเดนท์ (Nissan President) ซึ่งเป็นรถที่หรูหราระดับลีมูซีน ส่วนเซดริค 130 ธรรมดาก็ยังคงผลิตต่อไป
พ.ศ. 2509 ปรินซ์มอเตอร์ได้ผนวกกิจการเข้ากับนิสสัน และนิสสันได้รับช่วงผลิตรถสำคัญ 2 รุ่นของปรินซ์ ได้แก่ สกายไลน์ และ กลอเรีย
ในรุ่นนี้ เครื่องยนต์เบนซิน 1500 และ 1900 ซีซีถูกยกเลิก เครื่องยนต์ที่ยังผลิตอยู่คือ
Generation ที่ 3 (พ.ศ. 2514 - 2518).
เซดริครุ่นที่ 3 ได้รับชื่อว่า 230 ในช่วงโฉมนี้ ไม่ได้ใช้ชื่อ "เซดริค" ในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ในหลายประเทศ แต่ประเทศส่วนใหญ่จะรู้จักเซดริครุ่นที่ 3 ในชื่อ 200C, 220C, 240C หรือ 260C
ในโฉมนี้ รุ่นกลอเรียถูกผนวกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเซดริค โดยเป็นเวอร์ชันสปอร์ตของเซดริค และในช่วงรุ่นนี้เริ่มมีการผลิตตัวถังแบบคูเป้ 2 ประตู และระบบเกียร์ธรรมดา 5 สปีดขึ้น
เครื่องยนต์ของรุ่นนี้
Generation ที่ 4 (พ.ศ. 2518 - 2522).
เซดริครุ่นที่ 4 ได้รับชื่อว่า 330 ในช่วงโฉมนี้ การโฆษณารถก็ยังไม่ได้ใช้ชื่อ "เซดริค" แต่ยังใช้ชื่อ 200C, 220C, 260C และ 280C ในโฉมนี้ มีการนำหลอดไฟฮาโลเจนมาใช้เป็นไฟหน้า มีการเริ่มผลิตเครื่องยนต์ระบบหัวฉีด ซึ่งเป็นระบบใหม่ สามารถให้แรงมากขึ้น ประหยัดน้ำมันกว่า นอกจากนี้ ยังเป็นรุ่นแรกที่ออกแบบมาให้สามารถใช้เชื้อเพลิงก๊าซ LPG ได้โดยไม่ก่อให้เกิดผลเสียในระยะยาว เพื่อให้สามารถนำไปเป็นรถแท็กซี่ได้
รุ่นนี้ เป็นรุ่นสุดท้ายที่เซดริคมีการผลิตตัวถังแบบคูเป้ 2 ประตู โดยหลังจากหมดยุคของรุ่นนี้ นิสสันได้แยกสายการผลิตเซดริคแบบคูเป้ 2 ประตูออกไปเป็นรถรุ่นใหม่ของนิสสัน ตั้งชื่อว่า นิสสัน ลีโอพาร์ด (Nissan Leopard)
ในพ.ศ. 2520 นิสสัน เซดริค มียอดขายสะสมครบ 1 ล้านคัน
เครื่องยนต์ในโฉมนี้ เหมือนกับที่มีในรุ่นที่ 3 แต่มีการเพิ่มรูปแบบเครื่องยนต์ 2800 ซีซี 6 สูบเข้ามา
Generation ที่ 5 (พ.ศ. 2522 - 2526).
เซดริครุ่นที่ 5 ได้รับชื่อว่า 430 เป็นโฉมแรกที่มีระบบเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แต่เกียร์อัตโนมัติ 3 สปีดแบบเดิมก็ยังขายอยู่ ทำให้ระบบเกียร์ในรุ่นนี้มีถึง 4 ประเภท คือ อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด กับเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด
เซดริครุ่นนี้ เครื่องยนต์ระบบหัวฉีดเริ่มเป็นที่นิยม และเป็นครั้งแรกของเซดริคที่มีการผลิตเครื่องยนต์ดีเซล 6 สูบ 2800 ซีซี
Generation ที่ 6 (พ.ศ. 2526 - 2530).
เซดริครุ่นที่ 6 ได้รับชื่อว่า Y30 เครื่องยนต์ในรุ่นนี้มีการใช้เครื่องยนต์ VG V6 ให้อัตราเร็วสูงสุด 193 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อัตราเร่งสูงสุด จาก 0 ถึง 96.56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใน 8.4 วินาที
เซดริครุ่นนี้ มีการเพิ่มไฟเบรกดวงใหม่อยู่ตรงกลางของด้านหลังรถ(จากเดิมที่ไฟเบรกมี 2 ข้าง ซ้าย-ขวา ของด้านหลังรถ) และนอกจากนี้ ยังมีการเปลี่ยนระบบปรับอากาศในรถยนต์ใหม่ โดยใช้สารเคมีที่ไม่ปล่อยสาร CFC จึงเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่าเครื่องปรับอากาศแบบเก่า
รุ่นนี้ เป็นรุ่นสุดท้ายของเซดริค ที่มีการผลิตตัวตังแบบวากอนและรถตู้ หลังจากเริ่มผลิตมาตั้งแต่รุ่นแรก เพราะหลังจากหมดยุคของรุ่นนี้ นิสสันได้ตัดสินใจแยกสายการผลิตอีกครั้ง แต่ไม่ใช่การตั้งเป็นรถตระกูลใหม่ แต่ย้ายรถเซดริคที่ตัวถังวากอนและรถตู้ออกไปเป็นเครือข่ายของรถ นิสสัน บลูเบิร์ด แทนที่จะเป็นเครือข่ายของเซดริค
รุ่นที่ 6 เป็นรุ่นสุดท้ายที่มีการผลิตระบบเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด
Generation ที่ 7 (พ.ศ. 2530 - 2534).
รุ่นที่ 7 ได้รับชื่อว่า Y31 มีรีโมทควบคุมเครื่องปรับอากาศในรถยนต์ สามารถกดรีโมทควบคุมแอร์ได้จากที่นั่งด้านหลัง
รุ่นที่ 7 มีตัวถัง 2 แบบ คือ Sedan และ Hardtop เมื่อถึงปี พ.ศ. 2534 มีเพียงตัวถัง Hardtop เท่านั้นที่มีวิวัฒนาการต่อเป็นรุ่นที่ 8 และพัฒนาต่อไปจนถึงรุ่นที่ 10 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2547 แต่ตัวถังแบบ Sedan เมื่อพ้นปี 2534 ไปแล้ว ไม่มีการทำรุ่นที่ 8 ต่อ แต่ยังผลิตรุ่นที่ 7 ขายต่อไปเรื่อยๆ และไม่เลิกผลิตจนกระทั่งปัจจุบัน
รุ่นที่ 7 ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด แต่ได้มีการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีดเข้ามาแทน ทำให้มีเกียร์ 4 แบบ คือ อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด และธรรมดา 4 และ 5 สปีด
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2534 - 2538).
รุ่นที่ 8 ได้รับชื่อว่า Y32 นับจากรุ่นนี้ไป เหลือตัวถังแบบ Hardtop เพียงอย่างเดียว (เพราะแบบ Sedan ก็ยังใช้ Y31 ต่อไปเรื่อยๆ)
รุ่นที่ 8 ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์ธรรมดาทั้งหมด คงเหลือไว้แต่เกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด (รุ่นที่ 7 จึงเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีเกียร์ธรรมดา)
Generation ที่ 9 (พ.ศ. 2538 - 2541).
รุ่นที่ 9 ได้รับชื่อว่า Y33 รุ่นนี้ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด เหลือเพียงเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด
Generation ที่ 10 (พ.ศ. 2541 - 2547).
รุ่นนี้ ได้รับชื่อว่า Y34 เป็นรุ่นสุดท้ายของเซดริค Hardtop ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย นิสสัน ฟูกา รุ่นนี้มีราคาที่ญี่ปุ่นเกิน 3 ล้านเยน (เกิน 1 ล้านบาท)
รุ่นที่ 10 ได้เปลี่ยนมาผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แทน 5 สปีด
อัลบั้มเพลงประกอบละครเวทีเอเอฟเดอะมิวสิเคิล ตอน เงิน เงิน เงิน
เพลงประกอบละครเวทีเอเอฟเดอะมิวสิเคิล ตอน เงิน เงิน เงิน เป็น อัลบั้มรวมเพลงเพลงลูกกรุงอมตะ จากละครเวที "เอเอฟเดอะมิวสิเคิล ตอน เงิน เงิน เงิน" โดย บริษัท ทรูแฟนเทเชีย จำกัด ได้เรียบเรียงเพลงขึ้นมาใหม่ ซึ่งถ่ายทอดบทเพลงผ่านกลุ่มนักแสดงนำจากละครเวที นำโดยศิลปินจาก ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 ได้แก่ บอย , พัดชา , อ๊อฟ , เปรี้ยว , ว่าน และ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 ได้แก่ ตุ้ย , มิ้น , ซาร่า ออกวางจำหน่ายทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
อินสทิงค์
เกริก ชิลเลอร์ ชื่อเล่น แจ็ค เป็นนักแสดงชาวไทย มีเชื้อสายสหรัฐอเมริกาจากคุณพ่อ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เป็นที่รู้จักจากบทฤทธิ์ ในโฆษณาเหล้าแบลคแคทในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง "ลับแลคนมหัศจรรย์" ในปี พ.ศ. 2540 หลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาเรื่อย ๆ
ทางด้านชีวิตส่วนตัวบิดาของเขาเสียชีวิตลงในต้นเดือนพฤษภาคม และเขาสมรสกับนักแสดง ศานันทินี พันธุ์ชูจิตร มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ แซมมี่-ภัคธีมา ชิลเลอร์ นักร้อง, วินนี่ และบิวตี้
เพลงประกอบละครเวทีเอเอฟเดอะมิวสิเคิล ตอน เงิน เงิน เงิน
ภารกิจลับ...ภารกิจรัก
ภารกิจลับ...ภารกิจรัก เป็น สตูดิโออัลบั้มของค่ายทรูแฟนเทเชีย อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 2 ของค่าย ขับร้องโดยศิลปินกลุ่ม "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์"  ประกอบด้วย 3 ศิลปินหญิง จาก ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 ได้แก่ "พัด - พัดชา เอนกอายุวัฒน์" , "ลูกตาล - รุจนา อุทัยวรรณ์" , "เปรี้ยว - อนุสรา วันทองทักษ์" ถ่ายทอดบทเพลงแนวป๊อปที่มีความหลากหลาย ผ่านคาแรกเตอร์ของศิลปินแต่ละคน ซึ่งโทนสีเครื่องแต่งกายของศิลปินในอัลบั้มนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากการ์ตูนเรื่อง "Power Puff Girls" อัลบั้มนี้วางจำหน่ายเมื่อ 5 มกราคม พ.ศ. 2549 สำหรับเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ เพลง "เจ้าชายของฉัน" และ "อยากบอกเธอ"
ไขมันทรานส์
ไขมันทรานส์  เป็นไขมันไม่อิ่มตัวซึ่งพบได้ไม่บ่อยในธรรมชาติ แต่สามารถสังเคราะห์ขึ้นได้
ไขมันมีสายไฮโดรคาร์บอนขนาดยาว ซึ่งอาจเป็นไขมันไม่อิ่มตัว คือ มีพันธะคู่อย่างน้อยหนึ่งตำแหน่ง หรือไขมันอิ่มตัว คือ ไม่มีพันธะคู่เลย ก็ได้ ในธรรมชาติ โดยทั่วไปกรดไขมันมีการจัดเรียงแบบซิส (ซึ่งตรงข้ามกับแบบทรานส์)
แม้ว่าไขมันทรานส์จะกินได้ แต่มีการแสดงแล้วว่าไขมันทรานส์เพิ่มความเสี่ยงของโรคหัวใจขาดเลือด ส่วนหนึ่งไปเพิ่มไลโพโปรตีนความหนาแน่นต่ำ (LDL) ลดระดับไลโพโปรตีนความหนาแน่นสูง (HDL) เพิ่มไตรกลีเซอไรด์ในกระแสเลือดและเพิ่มการอักเสบทั่วร่างกาย ไขมันทรานส์ยังเกิดขึ้นตามธรรมชาติได้ แต่น้อย เช่น กรดแวกซีนิก (vaccenic acid) และกรดคอนจูเกตเต็ดไลโนเลอิก (conjugated linoleic acid) มีไขมันทรานส์ที่เกิดเองตามธรรมชาติในปริมาณหนึ่งในเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์นมจากสัตว์เคี้ยวเอื้อง ไขมันธรรมชาติและไขมันสังเคราะห์มีความแตกต่างทางเคมี แต่ไม่มีความเห็นพ้องกันทางวิทยาศาสตร์ถึงความแตกต่างในผลกระทบต่อสุขภาพ การศึกษาสองชิ้นในประเทศแคนาดาได้แสดงว่ากรดแวกซีนิกซึ่งเป็นไขมันทรานส์ธรรมชาติ ที่พบในเนื้อวัวและผลิตถัณฑ์นม แท้จริงแล้วอาจเป็นประโยชน์เมื่อเทียบกับน้ำมันพืชที่ผ่านปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชัน (hydrogenated vegetable shortening) หรือมันหมูและน้ำมันถั่วเหลือง โดยลดระดับคอเลสเตอรอลรวม LDL และไตรกลีเซอไรด์ ในทางตรงข้าม การศึกษาโดยกระทรวงการเกษตรสหรัฐอเมริกาแสดงว่า กรดแวกซีนิกมีผลเสียต่อ LDL และ HDL เหมือนกับไขมันทรานส์อุตสาหกรรม เมื่อขาดหลักฐานอันเป็นที่ยอมรับและการตกลงทางวิทยาศาสตร์ หน่วยงานโภชนาการจึงพิจารณาไขมันทรานส์ทั้งหมดว่ามีผลเสียต่อสุขภาพเท่ากัน และแนะนำให้ลดการบริโภคไขมันทรานส์ลงเหลือน้อยที่สุด
องค์การอาหารและยาสหรัฐออกข้อกำหนดเบื้องต้นว่าน้ำมันที่ผ่านปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันบางส่วน (ซึ่งมีไขมันทรานส์) โดยทั่วไปไม่ผ่านการรับรองว่าปลอดภัย ซึ่งคาดว่าจะนำไปสู่การห้ามไขมันทรานส์ที่ผลิตเป็นอุตสาหกรรมจากอาหารอเมริกา ในประเทศอื่น มีข้อจำกัดทางกฎหมายต่อปริมาณไขมันทรานส์ สามารถลดระดับไขมันทรานส์ได้ โดยการใช้ไขมันอิ่มตัว เช่น มันหมู น้ำมันปาล์ม หรือไขมันที่ผ่านปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันอย่างสมบูรณ์ ไขมันที่ผ่านปฏิกิริยาอินเทอร์เอสเทอริฟิเคชัน (interesterified fat) และสูตรทางเลือกซึ่งใช้ไขมันไม่อิ่มตัว แทนไขมันไม่อิ่มตัวหรือผ่านปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันบางส่วน ไขมันที่ผ่านปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันไม่ใช่ไวพจน์กับไขมันทรานส์ เพราะปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันที่สมบูรณ์จะขจัดไขมันไม่อิ่มตัวทั้งหมด คือ ทั้งซิสและทรานส์
เนื่องจากไขมันทรานส์คือไขมันที่เกิดจากการแปรรูป จึงสามารถเก็บรักษาไว้ได้นานโดยไม่เหม็นหืน ไม่เป็นไข และสามารถทนความร้อนได้สูง รวมถึงมีรสชาติที่ใกล้เคียงกับไขมันที่มาจากสัตว์ แต่จะมีราคาที่ถูกกว่า บรรดาผู้ประกอบกิจการอาหารต่าง ๆ มักนิยมนำไขมันทรานส์มาใช้ประกอบอาหารมากมาย เช่น กลุ่มอาหารฟาสต์ฟู้ดซึ่งใช้เป็นน้ำมันสำหรับทอดไก่ มันฝรั่ง โดนัท หรือการนำมาใช้ในการประกอบกิจการเบเกอรี่ ขนมขบเคี้ยว ครีมเทียม และวิปปิ้งครีม เป็นต้น
การบริโภคอาหารที่มีกรดไขมันทรานส์มาก ๆ จะเป็นส่งเสริมการทำงานของเอนไซม์ Cholesterol Acyltranferase ซึ่งเป็นเอนไซม์สำคัญในการเมตาบอลิซึมของคอเลสเตอรอล ทำให้ระดับ LDL (Low Density Lipoprotein) ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดเลวในเลือดเพิ่มขึ้น และลดระดับ HDL (High Density Lipoprotein) ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลชนิดดีในเลือด และเนื่องจากไขมันทรานส์เป็นไขมันที่เกิดจากการแปรรูป ซึ่งย่อยสลายได้ยากกว่าไขมันชนิดอื่น ทำให้ตับต้องสลายไขมันทรานส์ด้วยวิธีการที่แตกต่างไปจากการย่อยสลายไขมันตัวอื่น จึงอาจก่อให้เกิดสภาวะที่ผิดปกติกับร่างกาย คือ
ข้อมูลบนฉลากอาหาร.
องค์การอาหารและยาของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดให้อาหารทุกประเภทที่จัดจำหน่ายภายในประเทศ ต้องระบุปริมาณของกรดไขมันทรานส์ไว้บนฉลากโภชนาการของผลิตภัณฑ์ ซึ่งจะต้องมีปริมาณกรดไขมันทรานส์น้อยกว่า 0.5 กรัม ต่อหนึ่งหน่วยบริโภค ส่วนประเทศอื่น ๆ เช่น แคนาดา สหภาพยุโรป ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ก็มีการออกกฎให้ระบุปริมาณของกรดไขมันทรานส์ไว้บนฉลากโภชนาการเช่นกัน รวมถึงการให้คำแนะนำแก่ประชาชนในการจำกัดการบริโภคอาหารที่มีไขมันทรานส์เป็นส่วนประกอบด้วย ในประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายบังคับให้มีการระบุข้อมูลปริมาณของไขมันทรานส์บนฉลากอาหาร
ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2564 อาหารที่วางจำหน่ายในสหภาพยุโรป จะต้องมีปริมาณไขมันทรานส์น้อยกว่า 2 กรัมต่อไขมัน 100 กรัม
อ่าวโอมาน , อ่าวมากราน , ทะเลอิหร่าน  หรือ ทะเลเปอร์เซีย  เป็นช่องแคบ (และไม่ใช่อ่าวอย่างแท้จริง) เชื่อมต่อทะเลอาหรับกับอ่าวเปอร์เซียบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ อ่าวโอมานถือเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวเปอร์เซีย ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ ตั้งอยู่ระหว่างอิหร่าน (เปอร์เซีย) ปากีสถาน โอมาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยชายฝั่งทางตอนเหนือติดกับปากีสถานและอิหร่าน ชายฝั่งทางใต้ติดกับโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เทศบาลตำบลบางม่วง
เทศบาลตำบลบางม่วง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในเขตอำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี และเป็นเทศบาลหนึ่งในห้าแห่งของอำเภอ ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบางม่วง ปัจจุบันมีความเจริญไปมาก เพราะแต่เดิมจุดนี้คือที่ว่าการอำเภอบางใหญ่ (เก่า) เป็นบริเวณที่คลองบางใหญ่ คลองอ้อม และคลองบางกอกน้อยมาบรรจบกัน ทำให้เกิดเป็นชุมชนหนาแน่น อย่างไรก็ตามเขตนี้ก็ยังเป็นบริเวณชานเมืองของกรุงเทพมหานครและมีสภาพเหมือนต่างจังหวัดครั้งอดีต
ในอดีตตำบลบางม่วงมีทำเลที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา (ปัจจุบันคือคลองอ้อมและคลองบางกอกน้อย) จึงเป็นพื้นที่หนึ่งในจังหวัดนนทบุรีที่มีการตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น หลักฐานชัดเจนที่บ่งชี้ความเป็นปึกแผ่นและความเจริญของชุมชนแถบนี้ตั้งแต่สมัยโบราณอยู่ที่วัดปรางค์หลวง (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านบางม่วง) โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาปัตยกรรมองค์พระปรางค์ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอู่ทอง
เมื่อมีการปฏิรูปการบริหารราชการและการปกครองท้องที่ในสมัยรัตนโกสินทร์ บริเวณที่ตั้งชุมชนบางม่วงก็มีฐานะเป็นตำบลบางม่วง ตำบลบางเลน และตำบลเสาธงหินตามกฎหมายลักษณะการปกครองท้องที่ โดยมีคลองอ้อมและคลองบางใหญ่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างตำบลทั้งสาม ต่อมาตรงปากคลองบางใหญ่ซึ่งอยู่ในบริเวณชุมชนนี้เช่นกันได้กลายเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางแม่นาง (ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบางใหญ่ในภายหลัง) จึงทำให้มีประชากรเข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่หนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
จนกระทั่งในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 กระทรวงมหาดไทยจึงได้จัดตั้ง สุขาภิบาลบางม่วง ขึ้นครอบคลุมบริเวณชุมชนบางม่วง (บางใหญ่) ตรงปากคลองบางใหญ่ทั้งสองฝั่งคลองอ้อม เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้า และแม้ว่าการย้ายที่ว่าการอำเภอบางใหญ่ไปตั้งในสถานที่ใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จะทำให้สภาพเศรษฐกิจของชุมชนบางม่วง (บางใหญ่เก่า) ซบเซาลง แต่ชุมชนแห่งนี้ก็ไม่ได้ถูกทิ้งร้างเสียทีเดียว
ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาล และให้ยกฐานะสุขาภิบาลที่มีอยู่ทั่วประเทศในขณะนั้นเป็นเทศบาลตำบลทั้งหมด เนื่องจากโครงสร้างการปกครองในรูปแบบนี้ไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญและไม่เหมาะสมที่จะรองรับการกระจายอำนาจได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว จึงทำให้สุขาภิบาลบางม่วงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลบางม่วง โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน