pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 ฮิลตันถูกศาลตัดสินโทษในการจำคุกเป็นเวลา 45 วัน โทษฐานฝ่าฝืนทัณฑ์บนในการเมาแล้วขับและขับรถโดยไม่มีใบขับขี่ โดยเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 เมื่อเธอยอมรับผิดในข้อหาเมาแล้วขับเมื่อวันที่ 7 กันยายน ปีก่อน ทำให้เธอได้รับทัณฑ์บนเป็นเวลา 36 เดือน รวมทั้งต้องเข้ารับการศึกษาเรื่องพิษภัยของแอลกอฮอล์ และเสียค่าปรับเป็นเงิน 1,500 เหรียญ แต่การที่เธอถูกจับในข้อหาขับรถโดยประมาทอีก 2 ครั้ง และไม่ยอมไปเข้ารับการศึกษาพิษภัยของแอลกอฮอล์ตามที่ศาลออกคำสั่งไว้ ทำให้เธอต้องมารับโทษในที่สุด
อาชีพปัจจุบัน ฮิลตันปรากฏตัวตามรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ โฆษณาการถ่ายแบบต่างๆ และเป็นดีเจ โดยมีรายได้ประมาณ 15.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ในพ.ศ. 2548) นิตยสารฟอบส์ได้มีการจัดอันดับแพรีส เป็น 1 ใน 100 ดาราที่มีชื่อเสียงทั่วโลก
นอกจากนั้น เธอมีคอลเลกชันเครื่องประดับของเธอเองที่ออกแบบเองขายเอง แล้วเพิ่งเปิดตัวไนต์คลับสุดหรูด้วยชื่อของเธอเอง "Club Paris" เมื่อต้นเดือนนี้ ที่ฟลอริดา
ฮิลตันจับมือเซ็นสัญญากับ บริษัท Parlux Fragrances ซึ่งผลิตและขายสินค้าในยี่ห้อ Perry Ellis, XOXO และ Guess? ที่เธอเป็นพรีเซ็นเตอร์อยู่ เพื่อสร้างสินค้าและทำการตลาด มีผลิตภัณฑ์ทั้งเครื่องสำอาง กระเป๋าถือ เครื่องหนัง เครื่องประดับ ที่ส่งออกขายทั่วโลก โดยเฉพาะน้ำหอมที่มีชื่อ “Paris Hilton” เป็นแบรนด์ประสบความสำเร็จมาก
งานในวงการ เริ่มต้นเมื่อพ.ศ. 2547 จากการรับเป็นพรีเซ็นเตอร์และเริ่มเล่นหนังโฆษณา รวมถึงมิวสิกวิดีโอหลายตัว เธอพัฒนาตัวเองด้วยการเริ่มต้นในอาชีพนางแบบ
ฮิลตัน ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อชุดว่า Paris มีเพลงซิงเกิลแรก "Stars Are Blind" ที่ผลิตโดย Fernando Garibay ขึ้นชาร์ทซิงเกิลบิลบอร์ดอันดับที่ 18 ส่วนตัวอัลบั้มขึ้นสูงสุดอันดับ 6 ในอเมริกา
อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิอินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการภาพยนตร์ IMDb เปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของ Amazon.com ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541
นอกจากข้อมูลแล้ว IMDb ยังเป็นศูนย์รวมของคนดูภาพยนตร์ เพราะนอกจากข้อมูลของภาพยนตร์, ประวัตินักแสดง-ผู้กำกับภาพยนตร์-ทีมงานภาพยนตร์แล้ว ยังได้รวบรวมคลิปของตัวอย่างภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ไว้ และยังเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ด้วยการให้คะแนนอีกด้วย
ดอกพุดตาน (เพลง)
เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ประพันธ์คำร้องโดยชอุ่ม ปัญจพรรค์ ทำนองโดยสมพงษ์ ทิพยกลิน ขับร้องโดยพูลศรี เจริญพงษ์ เมื่อ พ.ศ. 2497 เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงนี้ประกอบด้วย เครื่องเป่า ไวโอลิน และไวบราโฟน (ระนาดฝรั่ง)
คำร้อง: ชอุ่ม ปัญจพรรค์
ทำนอง: สมพงษ์ ทิพยกลิน
งบกระแสเงินสด
งบกระแสเงินสด เป็นงบการเงินที่แสดงการเปลี่ยนแปลงเงินสดของกิจการในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เช่น รอบปีบัญชี โดยจะแสดงการได้มาและใช้ไปของเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดของ 3 กิจกรรมหลักคือ กิจกรรมดำเนินงาน กิจกรรมลงทุน และ กิจกรรมจัดหาเงิน ช่วยให้ผู้ใช้สามารถประเมินสภาพคล่องของกิจการ โดยเฉพาะความสามารถในการชำระหนี้
โครงสร้างของงบกระแสเงินสด.
ในงบกระแสเงินสดมีการจัดโครงสร้างจำแนกประเภทของเงินสดรับและเงินสดจ่ายออกเป็น 3 กิจกรรม ดังนี้
"ตัวอย่างงบกระแสเงินสดโดยทั่วไป"
บริษัท กขค จำกัด (มหาชน)
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 25XX
กระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงาน
กระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุน
กระแสเงินสดจากกิจกรรมจัดหาเงิน
เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดสุทธิ
บวก เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด ณ วันต้นปี
เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด ณ วันสิ้นปี
วิธีสร้างงบกระแสเงินสด.
กระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงาน สามารถจัดทำได้ 2 วิธี คือ วิธีทางตรง และวิธีทางอ้อม
วิธีทางตรง.
วิธีนี้จะคำนวณเงินสดรับ-จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานโดยตรง กล่าวคือ ด้านเงินสดรับจะเป็นเงินสดรับจากการขายสินค้าหรือเงินสดรับอื่นที่เกิดจากการดำเนินงานปกติ ส่วนด้านเงินสดจ่ายจะเป็นเงินสดจ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงาน เช่น เงินสดจ่ายซื้อสินค้า เงินสดจ่ายจ่ายค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน
วิธีทางอ้อม.
วิธีนี้จะเริ่มจากกำไรหรือขาดทุนสุทธิ จากนั้นจึงปรับปรุงด้วยรายการที่ไม่ใช่เงินสด เช่น ค่าเสื่อมราคาและค่าตัดจำหน่าย เป็นต้น จากนั้นจะปรับด้วยรายการที่ไม่ใช่กิจกรรมดำเนินงานแต่ถูกรวมคำนวณกำไรสุทธิตามหลักการบัญชี จากนั้นจะปรับปรุงด้วยการเปลี่ยนแปลงของสินทรัพย์และหนี้สินที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานปกติ เช่น ลูกหนี้การค้า สินค้าคงเหลือ เจ้าหนี้การค้า ค่าใช้จ่ายค้างจ่าย เป็นต้น
กระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุนและกิจกรรมจัดหาเงินจะจัดทำตามวิธีทางตรงเท่านั้น
ประเทศฮอนดูรัส
ฮอนดูรัส (อังกฤษและ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐฮอนดูรัส  เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคอเมริกากลาง (ลาตินอเมริกา) ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า สแปนิช ฮอนดูรัส เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับ บริติช ฮอนดูรัส ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเบลีซ มีอาณาเขตติดต่อกันดังนี้คือ ทิศตะวันตกติดต่อกับกัวเตมาลา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับเอลซัลวาดอร์ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับนิการากัว ทิศใต้จรดมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือจรดอ่าวฮอนดูรัสและทะเลแคริบเบียน และอยู่ห่างจากเบลีซ 75 กิโลเมตร (50 ไมล์) ตามชายฝั่งอ่าวฮอนดูรัส
ฮอนดูรัสเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณที่สำคัญหลายแห่ง ที่โด่งดังก็คือ มายา ถูกพิชิตโดยสเปนซึ่งได้เข้ามามีอิทธิพลซึ่งส่งผลถึงปัจจุบันทั้งทางด้านภาษาและขนบธรรมเนียมในหลายด้านตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา ฮอนดูรัสประกาศเอกราชเมื่อปี 1821 และกลายเป็นสาธารณรัฐเมื่อหมดยุคของสเปน
ประเทศมีขนาด 112,492 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 8 ล้านคน เมืองหลวงชื่อว่า เตกูซิกัลปา บางส่วนทางตอนเหนือเป็นส่วนหนึ่งของแคริบเบียนตะวันตก
ฮอนดูรัสมีชื่อเสียงทางด้านการส่งออกแร่ กาแฟ ผลไม้เมืองร้อน อ้อย และล่าสุดกับการส่งออกเสื้อผ้าไปยังตลาดนานาชาติมากขึ้น
• อิเกราส(Higueras) - มีการอ้างถึงผลของต้นไม้ชนิดหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายน้ำเต้า มีชื่อว่า ต้นจิกาโร่ ซึ่งถูกพบได้มากบนน้ำบริเวณชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
• ฮอนดูรัส (Honduras) - ในภาษาสเปนแปลว่า ลึก โคลัมบัสได้กล่าวถึงดินแดนแห่งนี้เป็นภาษาสเปนว่า "Gracias a Dios que hemos salido de esas Honduras" ซึ่งแปลได้ว่า ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เราออกมาจากดินแดนลึกลับแห่งนี้ได้ ขณะที่เขาได้ล่องไปตามชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ อย่างไรก็ตาม วิลเลียม เดวิดสัน ได้กล่าวว่าไมมีรายงานการกล่าวอ้างถึงคำพูดนั้นมาจากบันทึกการเดินทางของโคลัมบัส ซึ่งความจริงแล้วมาจากบันทึกในศตวรรษต่อมา
• ฮอนดูรัสมาจากฟอนดูรา "fondura" เป็นภาษาของชาวลีออง (แคว้นหนึ่งในสเปน) ซึ่งแปลว่า ที่ทอดสมอ ซึ่งเป็นคำท้องถิ่นคำแรกที่ปรากฏบนแผนที่ในทศวรรษที่ 2 ของศตวรรษที่ 16 ซึ่งเกี่ยวข้องกับอ่าวในเมืองทรูฆิโย่ มันไม่ได้ใช้อีกเลยจนกระทั่งสิ้นศตวรรษที่ 16 ก่อนปี 1580 ฮอนดูรัสถูกใช้เรียกดินแดนทางด้านตะวันออก ขณะที่ อิเกราสใช้เรียกฝั่งตะวันตก
• ชื่ออื่นๆ เช่น กวยมูราส Guaymuras เป็นชื่อที่ชาวสเปนใช้เรียกดินแดนตอนกลางของอเมริกา โคลัมบัสอ้างว่าน่าจะเป็นเมืองหนึ่งที่ใกล้กับเมืองทรูฆิโย่ ได้มีการนำคำนี้กลับมาใช้ใหม่ในบทสนทนาทางการเมืองในปี 2009 ซึ่งเกิดขึ้นในฮอนดูรัส ในการต่อต้านคอสตาริกา
ประเทศฮอนดูรัสมีพื้นที่ 112,492 ตารางกิโลเมตร ทิศเหนือติดกับทะเลแคริบเบียนและอ่าวฮอนดูรัส ทิศตะวันตกมีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัวเตมาลา ทิศใต้ติดกับอ่าวฟอนเซกาและเป็นทางออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ทิศตะวันตกเฉียงใตัมีพื้นที่ติดกับประเทศเอลซัลวาดอร์ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับประเทศนิคารากัวโดยมีแม่น้ำโคโคกั้นแบ่งเขต ภูมิอากาศเป็นแบบร้อน และมีอุณหภูมิพอเหมาะในเขตภูเขาสูง ทางตอนกลางและตอนใต้มีอุณหภูมิค่อนข้างร้อนและมีความชื้นน้อยกว่าทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ
ทรัพยากรทางธรรมชาติที่สำคัญได้แก่ การทำไม้แปรรูป ทองคำ เงิน ทองแดง ตะกั่ว สังกะสี เหล็ก ถ่านหิน และการทำประมง
ประเทศฮอนดูรัสจัดว่าเป็นประเทศที่ยากจนที่สุดประเทศหนึ่งในแถบละตินอเมริกา เศรษฐกิจส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการเกษตรกรรม ซึ่งมีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวม 22 % ในปี พ.ศ. 2542 สินค้าส่งออกมากที่สุดคือกาแฟ (340 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกทั้งหมด 22 % ของประเทศ กล้วยซึ่งเคยเป็นสินค้าส่งออกอันดับสองของประเทศจนกระทั่งได้ถูกพายุเฮอริเคนมิชท์พัดทำลายเสียหายหมดในปีพ.ศ. 2541 และได้คืนสภาพมา 57 % ของตอนก่อนถูกพายุพัดในปีพ.ศ. 2543 กุ้งเลี้ยงก็เป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญอีกอย่าง
ถึงแม้ว่าจะมีการตัดไม้และเผาทำลายป่าอย่างกว้างขวาง ประเทศฮอนดูรัสก็ยังคงมีป่า ทรัพยากรธรรมชาติ และทรัพยากรแร่ธาตุอย่างอุดมสมบูรณ์
มีอัตราการว่างงานอยู่ที่ประมาณ 4.0% ในขณะที่ยังมีอัตราของคนทำงานในอาชีพได้ไม่เต็มที่หรือคนที่ถูกว่าจ้างเฉพาะระยะเวลาสูงกว่า เศรษฐกิจของประเทศฮอนดูรัสได้เติบโตขึ้น 4.8% ในปี พ.ศ. 2543 ที่ได้ฟื้นสภาพจากการเสื่อมถอยของเศรษฐกิจถึง 1.9% ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการคาดหวังว่าเศรษฐกิจจะเติบโตขึ้นอีก 4 - 5 % ในปี พ.ศ. 2544 ที่นำโดยโครงการปฏิรูปกองทุนต่างประเทศ ตลาดการค้ามากิลาโดร่า (เป็นการรวมกลุ่มกัน โดยทำการแลกเปลี่ยนสินค้าส่งออกระหว่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศที่มีเขตแดนติดกัน) ของฮอนดูรัส เป็นตลาดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ได้ดำเนินการต่อเนื่องอย่างแน่นอนในปี พ.ศ. 2543 ได้ว่าจ้างแรงงานเพิ่มถึง 120,000 คน และได้ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้มากกว่า 528 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ภาวะเงินเฟ้อ วัดได้จากดรรชนีแสดงระดับการเปลี่ยนแปลงของสินค้ากับการบริการของผู้บริโภค มีค่าอยู่ที่ 10.1 % ในปี พ.ศ. 2543 ค่าเงินเฟ้อได้ลดลงไปเล็กน้อยจาก 10.9% ที่บันทึกไว้ในปี พ.ศ. 2542 ทุนสำรองในประเทศเริ่มแข็งตัวขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งอยู่ที่ 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเศษ ๆ อัตราการส่งเงินเข้าประเทศจากชาวฮอนดูรัสที่อาศัยในต่างประเทศ (ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยในสหรัฐอเมริกา) ขึ้นถึง 28% เป็นจำนวน 410 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2543 ค่าเงินเลมปีรา (ระบบเงินตรา) ได้ลดลงอย่างพอประมาณ
ประมาณ 90% ของประชากรฮอนดูรัสเป็นพวกเมสติโซ (ลูกผสมระหว่างเชื้อสายสเปนกับอินเดียนแดง) และยังมีชนกลุ่มน้อยที่เป็นชาวยุโรป,แอฟริกัน,เอเซียน,อาหรับ,และอินเดียนแดงชนเผ่าพื้นเมือง
ภาษาสเปน เป็นภาษาราชการที่ใช้สื่อสาร มีบางส่วนเช่นทางตอนชายฝั่งตอนเหนือของประเทศและในหมู่เกาะเบย์แถบทะเลแคริบเบียนที่สื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ มีชนกลุ่มน้อยบางส่วนที่ใช้ภาษาเผ่าพื้นเมืองและภาษาการิฟูน่า (ภาษาท้องถิ่น)
ชาวฮอนดูรัสส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ เป็นพวกโรมันคาทอลิก แต่พวกเลื่อมใสลัทธิโปรเตสแตนท์ได้ส่งอิทธิพลอย่างมากให้ประชากรบางส่วนเปลี่ยนศาสนา
ประเทศฮอนดูรัสมีวัฒนธรรมที่หลากหลาย เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในทวีปอเมริกากลาง (รองจากประเทศนิคารากัว) มีพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกันถึง 4 ส่วน,ได้แก่ที่เป็นที่ราบสูงในส่วนด้านในของประเทศ,ทางชายฝั่งของทะเลแถบแคริบเบียน,ทางชายฝั่งทะเลที่มียุงอยู่เบาบาง, และพื้นที่ลุ่มใกล้อ่าวฟอนเซก้า ในชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิคของประเทศฮอนดูรัส
ประเทศฮอนดูรัสยังมีหมู่เกาะที่อยู่นอกชายฝั่งของประเทศเรียกว่าหมู่เกาะเบย์ (สเปน:อิสลาส เดอ ลา บาเฮีย) ซึ่งมีวัฒนธรรมที่แตกต่างไปจากส่วนอื่นๆของประเทศทั้งหมด
วันที่ 15 กันยายน เป็นวันหยุดราชการของประเทศ เพื่อระลึกถึงการประกาศอิสรภาพจากสเปน ในวันนี้จะมีการเฉลิมฉลองกันทั่วประเทศ นักเรียนจากทุกโรงเรียนจะเดินขบวนไปรอบๆเมืองและหมู่บ้าน มีการดีดสีตีกลอง และร้องรำทำเพลงด้วย
มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีน
มหาวิทยาลัยอเบอร์ดีน  เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณของสกอตแลนด์ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1495 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับสามของสกอตแลนด์ และอันดับห้าของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในเมืองอเบอร์ดีน ทางด้านตะวันออกของสกอตแลนด์
มหาวิทยาลัยอเบอร์ดีนถูกตั้งขึ้นโดย William Elphinstone องค์พระสันตปาปาแห่งเมืองอเบอร์ดีน มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อเสียงทางด้านงานวิจัยและการเรียนการสอนทางด้านการแพทย์ มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และกฎหมาย โดยเฉพาะสาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพและวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์นั้น ได้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องในหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากมหาวิทยาลัยมีศูนย์ Medical Science ที่มีความทันสมัยที่สุดในประเทศ นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยอเบอร์ดีนยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์ของสก็อตแลนด์อีกด้วย มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนมีชื่อเสียงทางด้านกฎหมายเป็นอย่างมากและได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน Top 10 ของ UK โดยนอกจากจะมีหลักสูตรทางด้านกฎหมายสาขาต่างๆที่เหมือนกับมหาวิทยาลัยอื่นแล้ว ยังมีหลักสูตร Energy law ที่ครอบคลุมทั้ง Oil &amp; Gas, Renewable Energy, Energy Market, Upstream และ Downstream อีกด้วย
มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนมีชื่อเสียงอย่างมากทางด้านน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ เนื่องจากมีที่ตั้งอยู่ในเมืองแอเบอร์ดีน ที่เป็นศูนย์กลางการผลิตและการค้าน้ำมันของยุโรป โดยเป็นจุดเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำมัน Brent ทะเลเหนือ นอกจากนี้ แอเบอร์ดีนยังมีชื่อเสียงในด้านการเรียนการสอนทางด้านอสังหาริมทรัพย์ (Property) และกฎหมาย อีกด้วย โดยติดอันดับหนึ่งในสิบทางด้านกฎหมายในสหราชอาณาจักร ในหลายๆการจัดอันดับ นอกจากนั้น ทางคณะนิติศาสตร์ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยทางด้านกฎหมายพลังงานที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปอีกด้วย
การรับศึกษา.
ใน ค.ศ. 2000 - 2001 มีจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา 13,278 คน ซึ่งรวมนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต 9,906 คน และนักศึกษาบัณฑิตศึกษา 3,012 คน มหาวิทยาลัยมีหลักสูตรอุดมศึกษามากกว่า 630 หลักสูตร และหลักสูตรบัณฑิตศึกษาแบบเข้าเรียนมากกว่า 90 หลักสูตร
หลังจากการปรับโครงสร้าง มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 3 วิทยาลัย (จากเดิม 5 คณะ)
มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์
มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์  เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณของสกอตแลนด์ เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในสกอตแลนด์ และเป็นอันดับสามในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ก่อตั้งระหว่างปี ค.ศ. 1410 - 1413 ตั้งอยู่ที่รอยัลเบอระออฟเซนต์แอนดรูส์ (Royal Burgh of St Andrews) ในเมืองไฟฟ์ บนชายฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์
มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงว่าเป็นเลิศแห่งหนึ่งในโลกและเป็นที่นิยมโดยชนชั้นสูงเป็นอย่างมาก มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในประเทศไทยหลังจากที่เจ้าชายวิลเลียม รัชทายาทอันดับหนึ่งของสหราชอาณาจักร เสร็จมาศึกษาต่อที่นี่ ด้วยจำนวนนักเรียนกว่า 40% เป็นชาวอังกฤษ เซนต์แอนดรูส์จึงได้รับขนานนามว่า “มหาวิทยาลัยอังกฤษของสกอตแลนด์” นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ยังเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความเป็นนานาชาติสูงมาก โดยมีนักเรียนหนึ่งในสี่มาจากประเทศต่างๆ กว่า 75 ประเทศทั่วโลก
ในปัจจุบันเซนต์แอนดรูว์ถูกจัดอันดับโดยนิตยสารต่างๆ ให้เป็นมหาวิทยาลัย Top 10 ในสหราชอาณาจักรที่มีการสอนและผลงานวิจัยที่เป็นเลิศในทุกแขนงวิชา โดยเฉพาะสาขาจิตวิทยาและภาษาอังกฤษ ตลอดระยะเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ผลิตศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วโลกมากมาย ยกตัวอย่างเช่น โรเบิร์ต วัตสัน วัตต์ นักประดิษฐ์ที่ประดิษฐ์เรดาร์ซึ่งมีบทบาทสำคัญกับชัยชนะของบริเทนในสงครามโลกครั้งที่สอง และ จอห์น เนเปีย ผู้คิดค้นล็อกกาลิธึม เป็นต้น
กลาสโกว์
กลาสโกว์  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่บนแม่น้ำไคลด์ ชาวกลาสโกว์รู้จักกันในชื่อ "กลาสวีเจียนส์" (Glaswegians) นอกจากนี้กลาสวีเจียนส์ยังเป็นชื่อสำเนียงท้องถิ่นอีกด้วย ซึ่งนิยมเรียกกันว่า "Glasgow Patter"
เมืองกลาสโกว์นั้นถือเป็นเมืองใหญ่ในสหราชอาณาจักรที่มีความเจริญรุ่งเรืองและล้ำหน้ามากที่สุดเมืองหนึ่ง ตั้งแต่ในศตวรรษที่ 16 เมืองกลาสโกว์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเป็นเมืองท่าใหญ่ของมหาสมุทรแอตแลนติก จากนั้นในศตวรรษที่ 19 อุตสาหกรรมเหล็ก การต่อเรือ และยานยนต์ได้เติบโตขึ้นจนเป็นผลทำให้ผู้คนหลั่งไหลเข้ามา ในที่สุด กลาสโกว์กลายเป็นเมืองที่สามของยุโรปที่มีจำนวนประชากรเกินหนึ่งล้านคน รองจากลอนดอนและปารีส และกลายเป็นเมืองสำคัญอันดับสองของสหราชอาณาจักรรองจากลอนดอน
ในปัจจุบัน เมืองกลาสโกว์ยังคงความเป็นศูนย์กลางการค้า ขายปลีก วิศวกรรม และอุตสาหกรรมต่อเรือ ของสก็อตแลนด์ นอกจากนั้นทางด้านต่างๆเช่นการเงินการธนาคาร กลาสโกว์เป็นเมืองทางการเงิน (Financial Centre) ที่ใหญ่เป็นอันดับสามของ UK โดยมี International Financial District (IFSD) ที่เป็นที่ตั้งของบริษัทเงินทุนและธนาคารมากมาย ยกตัวอย่างเช่น 8 ใน 10 แห่งของบริษัทประกันภัยใน UK มีสำนักงานตั้งอยู่ในเมืองกลาสโกว์ บริษัททางการเงินขนาดใหญ่ของโลกเช่น เจพี มอร์แกน แบงค์บาร์เคล และมอร์แกน สแตนเลย์ ต่างก็มีสาขาตั้งอยู่ในบริเวณนี้
กลาสโกว์ยังเป็นอีกเมืองหนึ่งที่ได้รับความสนใจอย่างมากจากนักท่องเที่ยว ทั้งนี้เนื่องจากความหลากหลายของกิจกรรมที่สามารถหาทำได้ในเมืองใหญ่แห่งนี้ เช่น ช้อบปิ้ง sightseeing งานเทศกาล พิพิธภัณฑ์ ดูหนังฟังเพลง ด้วยความสวยงามของสถาปัตยกรรมบวกกับการที่มีศิลปินมากมายทำให้ในปี 1990 เมืองแห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็น เมืองแห่งสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมของยุโรป (Europe’s City of Architecture &amp; Culture) แหล่ง ช็อบปิ้งในกลาสโกว์นั้นมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศ เมืองกลาสโกว์มีมหาวิทยาลัยสามแห่ง ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ และ มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน
วอเรน บัฟเฟต
ศีลธรรมทั้งห้า
เพลง ศีลธรรมทั้งห้า หรือ เป็นเพลงที่ขับร้องโดยเพ็ญศรี พุ่มชูศรีขณะยังเป็นเด็กหญิงอยู่ เป็นเพลงแรกของเพ็ญศรี พุ่มชูศรีที่มีการบันทึกแผ่นเสียง
คำร้อง-ทำนอง: ศิวะ วรนาฏ
ชายชาญทหารไทย
เพลงชายชาญทหารไทย เป็นเพลงปลุกใจ ทำนองโดยท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์ ขับร้องโดยสวลี ผกาพันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2516 อยู่ในแผ่นเสียงชุด "ทหารพระนเรศวร" บรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือ
คำร้อง: ท่านผู้หญิงพึงจิตต์ ศุภมิตร &lt;br&gt;
ทำนอง: ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
13 (สิบสาม) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 12 (สิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 14 (สิบสี่)
แขวงอัตตะปือ
อัตตะปือ (, "อัดตะปือ") เป็นแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศ ติดต่อกับแขวงเซกองทางทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจำปาศักดิ์ทางทิศตะวันตก ติดต่อกับเทือกเขาอันนัมทางทิศตะวันออก (เป็นเส้นแบ่งเขตแขวงอัตตะปือกับประเทศเวียดนาม) และติดต่อกับประเทศกัมพูชา
แขวงอัตตะปือมีพื้นที่ 1,032 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 114,300 คน ในปี พ.ศ. 2547 แบ่งออกเป็น 5 เมือง (เทียบเท่าอำเภอในไทย) เมืองเอกคือเมืองสามัคคีชัย
ความแร้นแค้นและดูไม่เจริญเหมือนแขวงอื่น ๆ กลับทำให้แขวงนี้กลายเป็นจุดเด่นสำหรับนักท่องเที่ยวที่แสวงหาดินแดนใหม่ ๆ แขวงนี้อยู่ไกลสุดอยู่ชายแดนกัมพูชา ถัดไปจากแขวงเซกอง แม้สภาพเศรษฐกิจของผู้คนอาจดูไม่ดีนัก แต่ธรรมชาติก็เยี่ยมจนได้รับฉายาว่าเป็นเมืองสวน ที่อยู่ในวงล้อมของขุนเขามีแม่น้ำโดนไหลผ่าน เงียบสงบ และน่าเที่ยวมากแขวงหนึ่ง แม้ที่พักจะไม่มากเท่าแขวงอื่น ๆ แต่ก็พอเพียงกับนักท่องเที่ยว
แขวงอัตตะปือเป็นแขวงตอนใต้สุดของประเทศลาว การเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปยังอัตตะปือนั้น สามารถเลือกการเดินทางเหมือนไปแขวงเซกองทุกอย่าง เพราะอยู่ไม่ไกลกัน ใช้เส้นทางเดียวกัน ต่างกันที่รถโดยสารสายใต้ส่วนใหญ่จะมาสิ้นสุดการเดินทางที่แขวงอัตตะปือ สามารถขึ้นรถโดยสารจากเวียงจันทน์ แขวงสุวรรณเขต เมืองปากเซ แขวงสาละวัน และแขวงเซกองได้ แต่จะสิ้นสุดที่แขวงอัตตะปือเท่านั้น
แขวงบ่อแก้ว
บ่อแก้ว  เป็นแขวงที่ตั้งอยู่ทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว แขวงนี้มีชื่อเสียงทางด้านอัญมณี และยังอยู่ในเขตสามเหลี่ยมทองคำอีกด้วย
แขวงบ่อแก้วได้แยกมาจากแขวงหัวของเมื่อปี พ.ศ. 2526 (แขวงหัวของได้ถูกยุบลงและแบ่งเป็น 2 แขวง คือแขวงหลวงน้ำทาและแขวงบ่อแก้ว) โดยทางการได้กำหนดให้เมืองห้วยทราย (ซึ่งเป็นเมืองเอกของแขวงหัวของเดิม) เป็นเมืองเอกของแขวงบ่อแก้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการโอนเมืองปากทาและเมืองผาอุดมจากแขวงอุดมไซมาขึ้นกับแขวงบ่อแก้วด้วย
ชื่อแขวงบ่อแก้วมาจากการค้นพบแร่ไพลินซึ่งมีสีสันสวยงามบริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขง ชาวบ้านได้ไปร่อนหาแร่ไพลินตามริมแม่น้ำ ซึ่งภาษาท้องถิ่นเรียกว่าแก้ว จึงเป็นที่มาของชื่อแขวง บ่อแก้วจึงหมายถึงเหมืองแก้วแหวนเงินทองนั่นเอง
แขวงบ่อแก้วเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของประชากรหลายเผ่า เช่น ลาว ลื้อ ยวน ไต (ไทใหญ่) ม้ง ขะมุ ฯลฯ
แขวงจำปาสัก
แขวงหัวพัน
หัวพัน  เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ติดกับประเทศเวียดนาม เดิมแขวงนี้รู้จักในชื่อ "หัวพันห้าทั้งหก" (มักเรียกผิดเป็น หัวพันทั้งห้าทั้งหก) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในเหตุการณ์สงครามปราบฮ่อ
แขวงหัวพันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแขวงเชียงขวาง ประวัติศาสตร์ของสองแขวงนี้มีความคล้ายคลึงกัน ในอดีตหัวพันเคยตกเป็นเมืองขึ้นของเวียดนามสลับกับการดำรงอยู่ในฐานะรัฐเอกราช และเพิ่งถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของลาวในสมัยที่ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ปัจจุบันมีประชากรราว 322,200 คน ภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าไม้ อากาศค่อนข้างหนาว ประกอบด้วยชนกลุ่มน้อยกว่า 20 เผ่า เช่น ไทขาว ไทแดง ไทดำ ไทเหนือ ไทน้อย ไทพวน ม้ง ขมุ ยูนนาน ส่วนใหญ่ใช้ภาษาในกลุ่มภาษาไท
แขวงหัวพันประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
จากแขวงเชียงขวางมาแขวงหัวพัน โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 7 เดินทางไปยังเมืองคำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 6 ตรงมายังน้ำเนิน ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง จากนั้นจะเป็นถนนลูกรังตัดเข้าไปในเขตภูเขาสูง ระหว่างทางจะพบหมู่บ้านชาวเขาหลายแห่ง
วอร์เรน บัฟเฟตต์
วอร์เร็น เอ็ดเวิร์ด บัฟเฟตต์  เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองโอมาฮา รัฐเนแบรสกา ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักธุรกิจและนักลงทุนผู้ใจบุญชาวอเมริกันโดยเป็นซีอีโอของบริษัทเบิร์กเชียร์ ฮาธาเวย์ ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักลงทุนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก โดยมีทรัพย์สินเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 อยู่ที่ประมาณ 84,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลกเป็นอันดับสาม
บัฟเฟตต์มักจะได้รับฉายาว่าเป็น "เทพพยากรณ์แห่งโอมาฮา" หรือไม่ก็ "ปราชญ์แห่งโอมาฮา" เขามีชื่อเสียงจากปรัชญาการลงทุนแบบเน้นคุณค่าและความเป็นอยู่อย่างประหยัด ถึงแม้ว่าเขาจะร่ำรวยก็ตาม เขายังมีชื่อเสียงจากความใจบุญ วันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2012 เขาได้รับการวินิจฉัยเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก และได้รับการรักษาสมบูรณ์ในเดือนกันยายน ปี 2012
บัฟเฟตต์นับเป็นผู้ใจบุญสุนทานคนหนึ่ง เขาให้สัญญาที่จะบริจาคทรัพย์สิน 99 เปอร์เซ็นต์ของเขาให้กับการกุศล โดนหลักผ่านทางมูลนิธิบิลและเมลินดาเกตส์
ประวัติช่วงต้นและการศึกษา.
บัฟเฟตต์เกิดในปี ค.ศ. 1930 ที่เมืองโอมาฮา รัฐเนแบรสกา โดยเป็นลูกคนที่สองจากสามคน และเป็นลูกชายคนเดียวของผู้แทนสภาสหรัฐ ฮาเวิร์ด บัฟเฟตต์ เขาเริ่มเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนประถม Rose Hill ในโอมาฮา หลังจากจบมัธยมศึกษาและพบความสำเร็จในด้านธุรกิจและการลงทุน เขาอยากที่จะไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัยแต่ถูกพ่อขัดขวางเอาไว้
บัฟเฟตต์มีความสนใจในเรื่องธุรกิจและการลงทุนตั้งแต่เด็ก เขาได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือ "One Thousand Ways to Make $1000" ที่ยืมมาจากห้องสมุดในวัย 7 ขวบ หนึ่งในธุรกิจแรกที่บัฟเฟตต์ทำคือการขายหมากฝรั่ง, โค้ก, และนิตยสารรายสัปดาห์ตามบ้าน ในสมัยมัธยมปลาย บัฟเฟตต์และเพื่อนรวมเงินกัน 25 ดอลลาร์เพื่อซื้อเครื่องเล่นฟินบอลใช้แล้วไปตั้งไว้ในร้านตัดผม ไม่กี่เดือนต่อมา เขาก็มีเครื่องเล่นพินบอลตั้งในร้านตัดผม 3 แห่งทั่วเมืองโอมาฮา กิจการนี้ถูกขายภายในปีเดียวกันให้กับทหารผ่านศึกคนหนึ่งในมูลค่า 1,200 ดอลลาร์
ความสนใจในด้านตลาดหุ้นของบัฟเฟตต์เริ่มตั้งแต่เด็กเช่นกันโดยได้ซื้อหุ้นครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ปี ในสมัยมัธยมปลาย เขาลงทุนในธุรกิจของพ่อและเป็นเจ้าของฟาร์มขนาด 40 เอเคอร์ที่มีชาวนาเช่าอยู่
ในปี ค.ศ. 1947 เขาเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่โรงเรียนธุรกิจวอร์ตันแห่งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และได้ย้ายไปเรียนและจบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเนแบรสกา หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในปีค.ศ. 1951 เป็นต้นมา
ปรัชญาการลงทุน.
เมื่อครั้งที่ยังศึกษาในระดับปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียอยู่นั้นวอร์เรน บัฟเฟต์ได้ศึกษาถึงปรัชญาการลงทุนจาก "เบนจามิน เกรแฮม" หลังจากนั้นก็นำปรัชญาการลงทุนจาก "ฟิลิป ฟิชเชอร์" มาปรับประยุกต์เข้าด้วยกัน วอร์เรน บัฟเฟต์ ถือเป็นนักลงทุนที่เน้นคุณค่าของหุ้นที่มั่นคงในระยะยาวมากกว่าการเก็งกำไรในระยะสั้น
กองทุนดัชนีและการบริหารแบบแอคทีฟ.
บัฟเฟตต์สนับสนุนกองทุนดัชนีสำหรับผู้ที่ไม่สนใจบริหารเงินของตนเองหรือไม่มีเวลามากพอ บัฟเฟตต์กังขาว่าการบริหารแบบแอคทีฟจะสามารถเอาชนะตลาดได้ในระยะยาวและเขาได้แนะนำทั้งผู้ลงทุนรายย่อยและสถาบันให้ลงทุนในกองทุนดัชนีที่มีค่าธรรมเนียมต่ำและผูกโยงกับดัชนีที่กระจายความเสี่ยง บัฟเฟตต์เคยเขียนในจดหมายถึงผู้ถือหุ้นว่า "เมื่อเงินหลักล้านๆ ดอลลาร์ถูกบริหารโดยคนวอลล์สตรีทที่คิดค่าธรรมเนียมแพงๆ กำไรใหญ่ๆก็มักจะถูกเหล่าผู้จัดการเก็บเกี่ยว ไม่ใช่ลูกค้า" ในปี ค.ศ. 2007 บัฟเฟตต์พนันกับผู้จัดการกองทุนหลายคนว่ากองทุนดัชนี S&amp;P 500 ธรรมดาจะทำความสามารถได้ดีกว่า เฮดจ์ฟันด์ที่คิดค่าธรรมเนียมแพงมาก เวลาล่วงเลยมาถึงปี ค.ศ. 2017 กองทุนดัชนีสามารถที่จะเอาชนะทุกกองทุนเฮดจ์ฟันด์ที่พนันกับบัฟเฟตต์
แขวงคำม่วน
คำม่วน  เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ทิศตะวันออกติดกับประเทศเวียดนาม ทิศตะวันตกติดกับประเทศไทย ทิศเหนือติดกับแขวงบอลิคำไซ ทิศใต้ติดกับแขวงสุวรรณเขต เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ได้มีพิธีเปิดสะพานมิตรภาพ 3 อย่างเป็นทางการ ซึ่งสะพานนี้เป็นเส้นทางเชื่อมตะวันออก-ตะวันตกจากไทยสู่เวียดนาม และไปจีนตอนใต้ ทำให้แขวงคำม่วนกลายเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญอีกแห่งของลาว รัฐบาลลาวได้ประกาศจัดตั้งเขตเศรษฐกิจจำเพาะท่าแขกและเขตเขตเศรษฐกิจจำเพาะภูเขียวขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการลงทุน
แขวงคำม่วนประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติลาว ในอดีตราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 แขวงนี้เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรฟูนันและเจนฬาโดยได้เรียกขานเมืองนี้ว่า "ศรีโคตรบูร" ต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสยกทัพมายังเมืองศรีโคตรบูรในปี พ.ศ. 1910 เมืองศรีโคตรบูรจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองท่าแขก ด้วยเหตุนี้ภายในเมืองท่าแขกจะพบตึกอาคารสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสหลายแห่ง ปัจจุบันชื่อท่าแขกเป็นเพียงชื่อของเมืองหลวงเท่านั้น เนื่องจากทางรัฐบาลลาวได้เปลี่ยนชื่อแขวงใหม่ให้เป็นคำม่วน เนื่องจากชื่อท่าแขกไม่สะท้อนถึงความเป็นชนชาติลาวได้ดีเพียงพอ แขวงคำม่วนตั้งอยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ลงมาทางทิศใต้ถึง 350 กิโลเมตร นับเป็นเมืองศูนย์กลางของการเดินทางและเป็นด่านพรมแดนและท่าด่านที่สำคัญ
จากสถานีขนส่งหมอชิต 2 มาลงที่จังหวัดนครพนม ผ่านสะพานมิตรภาพ 3 แล้วให้นั่งรถสองแถวหรือรถสามล้อมาด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดนครพนม จากนั้นทำหนังสือเดินทางและซื้อตั๋วเรือข้ามฟากไปยังเมืองท่าแขกหรือถ้าขับรถไป จากกรุงเทพมหานคร ให้ใช้ทางหลวงหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรีบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ถึงอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แล้วแยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 23 ผ่านเข้าสู่จังหวัดมหาสารคาม จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 213 ไปจังหวัดกาฬสินธุ์ จนถึงจังหวัดสกลนคร จากนั้นใช้ทางหลวงหมายเลข 22 ตรงเข้าสู่จังหวัดนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 740 กิโลเมตร
แขวงอุดมไซ
อุดมไซ  เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
แขวงนี้แยกออกมาจากแขวงหลวงพระบางเมื่อ พ.ศ. 2506 เมื่อแรกตั้งแขวงนี้มีชื่อว่า "แขวงล้านช้าง" จากนั้นในปี พ.ศ. 2508 เปลี่ยนชื่อเป็น "แขวงเมืองไซ" และในปี พ.ศ. 2512 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "แขวงอุดมไซ" มาจนถึงปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 จึงได้โอนเมืองปากทาและเมืองผาอุดมไปขึ้นกับแขวงบ่อแก้ว
แขวงอุดมไซนั้นตั้งอยู่ในวงล้อมของแขวงพงสาลี หลวงพระบาง ไชยบุรี และหลวงน้ำทา ในสมัยสงครามกู้ชาติและเปลี่ยนแปลงการปกครอง ทางหลวงหมายเลข 1 ตัดกับทางหลวงหมายเลข 4 เคยเป็นศูนย์กลางที่จีนใช้ส่งความช่วยเหลือผ่านไปยังขบวนการปะเทดลาวในช่วงปี พ.ศ. 2513 แต่ในปัจจุบัน อาคารกงสุลเก่าของจีนได้เปลี่ยนแปลงเป็นโรงแรมไปแล้ว รัฐบาลลาวตอบแทนจีนที่ยอมเสียค่าใช้จ่ายในการสร้างถนนด้วยการให้สัมปทานไม้ในเขตหุบเขาแขวงอุดมไซ ส่งผลให้ป่าไม้บริเวณนี้ถูกทำลายลง ปัจจุบันจีนยังมีอิทธิพลทางการค้า มีตลาดใหญ่ ๆ ขายของมากมาย
แขวงนี้มีการแบ่งเขตการปกครอง ดังนี้:
ประชากรในแขวงตามสำมะโน พ.ศ. 2558 มี 307,622 คน
กลุ่มชาติพันธุ์ในแขวงนี้มีประมาณ 14 กลุ่ม ตามรายงานจากกรการปกครองแขวง กลุ่มชนเหล่านี้ ได้แก่: ขมุร้อยละ 60–80, ลาวลุ่มร้อยละ 25, ม้งร้อยละ 15 ชนกลุ่มน้อยในแขวงนี้ ได้แก่: อาข่า, ภูไท, ภูน้อย, ลาวห้วย, Phouan, Ly, Yang, Ikho และ Ho
หนักแผ่นดิน (เพลง)
คิงดอมฮาตส์ (วิดีโอเกม)