pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หงส์ผงาดฟ้า (; "Lu Xiao Feng Xi Lie") เป็นชุดนวนิยายกำลังภายในโดยการประพันธ์ของโกวเล้ง เขียนขึ้นในปี ค.ศ.1976 - 1981 เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับต้นๆ ของนวนิยายทั้งหมดของโกวเล้งเลยก็ว่าได้ โดยผู้อ่านบางคนยกให้เป็นผลงานที่ดีที่สุดของโกวเล้ง ชุดนี้เป็นนิยายกำลังภายในแนวสืบสวน โดยแบ่งพฤติกรรม และเรื่องราวของตัวเอกเป็น 7 ตอน ดังนี้
เกี่ยวกับเรื่อง.
หงส์ผงาดฟ้า ชุดนี้เป็นชุดนิยายที่บรรยายถึงเรื่องราวของบุรุษผู้มีสี่คิ้ว นาม เล็กเซียวหงส์ ที่ชมชอบการผจญภัย และความตื่นเต้นเป็นทุนเดิม เขาสืบสวนสอบสวนคดีร่วมกับสหายที่มีสีสัน เรื่องนี้โกวเล้งได้รับแรงบันดาลใจในการสร้างตัวละคร "เล็กเซียวหงส์" มาจากตัวละครในวรรณกรรมนักสืบเรื่องดังจากฝั่งตะวันตกอย่างเชอร์ล็อก โฮมส์ ของอาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ แต่โกวเล้งก็ดัดแปลงจนเล็กเซียวหงส์มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ตลกขบขัน ดังนั้นพฤติกรรมในแต่ละตอนจึงมีความโดดเด่นสนุกสนานเฉพาะตัวไปด้วย
จอมยุทธรูปงาม จอมเจ้าชู้, บุรุษผู้มีสี่คิ้ว (2คิ้ว +2หนวดงาม),
ฉายา จอมยุทธ "ดรรชนีสัมพันธ์จิตใจ" ที่สามารถหยุดอาวุธทุกชนิดในแผ่นดิน ด้วยนิ้วมือของเขา ,
ฉายา จอมยุทธที่มี "วิชาตัวเบา" อันดับต้นๆในแผ่นดิน , ชอบช่วยเหลือ และมีชื่อเสียงของการสอบสวนคดีต่างๆ
แต่ที่เป็นจุดเด่นเรื่องหนึ่งของเขาคือ ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
น้องชายที่ 7และอายุยน้อยที่สุดของครอบครัวตระกูลฮวย ที่มีชื่อเสียงและมั่นคั่ง,
ตาบอดโดยโรคตั้งแต่เด็ก จึงมีประสาทสัมผัสดีเยี่ยม, หูของเขาสามารถฟังเสียงของหิมะที่ตกบนหลังคา
จมูกของเขาสามารถดมกลิ่นน้ำตา เลือดของบุคคล ห่างกว่า 20 ลี้, สามารถแยกแยะ และค้นหาบุคคลโดย
การดมกลิ่น ของลมหายใจหรือกลิ่นเหงื่อของคน ,ประสาทสัมผัสมือของเขาสามารถค้นหาแยกแยะบุคคลด้วยการสัมผัสผมของบุคคลนั้น,
นอกจากนั้นยังมีสัมผัสที่หก สามารถรู้สึกถึงอันตรายจากหลายสิบลี้ ถึงแม้ว่าจะตาบอด ฮวยมั่วเล่า ก็ฝึกหัดวิทยายุทธตั้งแต่เด็ก
เขามีความรู้มากมาย ในวิทยายุทธ สามารถใช้เพลงยุทธจากสำนักใดๆก็ได้ เพราะ ในความรู้สึกของ ฮวยมั่วเล่า เพลงยุทธมีเพียงหนึ่งเดียว
นอกจากนั้น ฮวยมั่วเล่าสามารถใช้"ดัชนีสัมพันธ์จิตใจ"ของเล็กเซียวหงส์ได้ดีด้วย
ตอนย่อย.
หงส์ผงาดฟ้า (; Lu Xiao Feng Chuan Ji}}) หากแปลเป็นชื่อภาษาไทยตรงๆ จะมีชื่อตอนว่า "ตำนานพิสดารของเล็กเซียวหงส์" เป็นตอนที่หนึ่งของชุดนิยายชื่อดังของโกวเล้งในชื่อเดียวกันนี้ ตอนนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1976 และได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย น.นพรัตน์ โดยใช้ชื่อว่า "หงส์ผงาดฟ้า" และเป็นชื่อชุดของนวนิยายชุดนี้จนมาถึงปัจจุบัน
สำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศ
สำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศ ( หรือ ) เป็นสถาบันของฝรั่งเศสที่ศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับโบราณคดี ประวัติศาสตร์ รวมทั้งสังคมของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (โดยเฉพาะอินโดจีนของฝรั่งเศส) สำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศก่อตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2443 โดยในตอนแรกมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฮานอย และต่อมาได้ย้ายสำนักงานใหญ่มาอยู่ที่ปารีส
สมเด็จพระสังฆราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ซูพีเรียร์กันดั้ม
MSA-0011 ซูพีเรียร์กันดั้ม(ญี่ปุ่น:"スペリオルガンダム" ;อังกฤษ:Superior Gundam)เป็นโมบิลสูทตัวเอกของนิยาย กันดั้มเซนติเนล ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ ชื่อซูพีเรียร์กันดั้มนิยมเรียกสั้นๆเพียง Sกันดั้ม และมีอีกชื่อหนึ่งว่าอิโอต้ากันดั้ม ตามอักษรกรีก(ι) "อิโอต้า"
ซูพีเรียร์กันดั้มเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่โดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกพัฒนาต่อจากเซต้ากันดั้มตามโครงการโปรเจกต์เซต้า โดยพัฒนาคู่ไปกับดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม ซูพีเรียร์กันดั้มนำโครงสร้างแบบระบบคอร์บล็อกของ RX-78-2 กันดั้มมาประยุกต์ใช้ ห้องควบคุมของซูพีเรียร์กันดั้มจะเป็นยาน "FXA-08GB Gคอร์"ซึ่งจะประกอบกับ "Gแอทแทคเกอร์" และ "Gบอมเบอร์"เพื่อรวมร่างเป็นซูพีเรียร์กันดั้ม ซึ่งโครงสร้างของซูพีเรียร์กันดั้มนั้นได้รับการออกแบบให้ปรับแต่งได้ง่าย
ซูพีเรียร์กันดั้มนั้นติดตั้งระบบกึ่งไซคอมมิว ซึ่งจะแสกนคลื่นสมองของนักบินเพื่อให้สามารถควบคุมอาวุธอินคอมซึ่งติดอยู่ที่หัวของซูพีเรียร์กันดั้มได้ อินคอมนี้เมื่อใช้งานจะแยกไปจากซูพีเรียร์กันดั้มโดยมีสายเคเบิลเชื่อมไว้ส่งสัญญาณและสามารถยิงบีมโจมตีศัตรูจากมุมต่างๆได้ อาวุธอื่นๆของซูพีเรียร์กันดั้มประกอบด้วยปืนวัลแคนสี่กระบอกที่หัว บีมเซเบอร์สองเล่มซึ่งเก็บไว้ที่เข่า บีมแคนน่อนแฝดด้านหลังและบีมแคนน่อนสองกระบอกติดเอว ซึ่งบีมแคนน่อนติดเอวนี้สามารถถอดออกเพื่อติดตั้งเอเนอจีแคปเพิ่มพลังงานและบีมสมาร์ทกันซึ่งเป็นบีมแคนน่อนอานุภาพสูงที่มีเซนเซอร์เล็งอัตโนมัติ
บริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกได้สร้างซูพีเรียร์กันดั้มทั้งหมดสี่เครื่อง โดยเครื่องหนึ่งถูกส่งไปให้หน่วยเฉพาะกิจอัลฟ่าใช้ในการกวาดล้างกลุ่มกบฏนิวดีไซส์ ซูพีเรียร์กันดั้มเครื่องนี้ได้ติดตั้งปัญญาประดิษฐ์ ALICE (Advanced Logistic &amp; Inconsequence Cognizing Equipment) ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์ช่วยเหลือนักบินของซูพีเรียร์กันดั้ม ALICEนั้นสามารถพัฒนาตนเองได้ มีบุคลิกแบบผู้หญิงและถูกโปรแกรมให้ตั้งชีวิตของนักบินเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ซึ่ง ALICEสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของซูพีเรียร์กันดั้มแทนนักบินได้ในยามฉุกเฉิน ซูพีเรียร์กันดั้มเครื่องนี้มีเรียว รูทซ์เป็นนักบินและเป็นกำลังสำคัญในการต่อสู้กับนิวดีไซส์ ซึ่ง ALICEได้ช่วยชีวิตของเรียวไว้หลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ซึ่งทอช เครย์บังคับให้โมบิลอาเมอร์ขนาดใหญ่ AMA-100 โซดิแอคตกลงสู่โลกที่ดาคาร์ซึ่งเป็นศูนย์บัญชาการของสหพันธ์โลก เรียวได้พยายามใช้ซูพีเรียร์กันดั้มทำลายโซดิแอคระหว่างเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ แต่ ALICEได้แยกร่างและประกอบร่างใหม่โดยแยกยาน Gคอร์ออกไป ก่อนยิงทำลายโซดิแอคกับกระสวยอวกาศของนิวดีไซส์และระเบิดไปเพราะเสียดสีกับชั้นบรรยากาศ แต่เรียวและพรรคพวกซึ่งอยู่ในGคอร์รอดมาได้
MSA-0011[Bst] ซูพีเรียร์กันดั้มแบบติดบูสเตอร์.
รูปแบบสำหรับโจมตีศัตรูด้วยความเร็วสูงของซูพีเรียร์กันดั้ม โดยติดบูสเตอร์ขนาดใหญ่ไว้ด้านหลังและแทนขาทั้งสองข้าง ในสภาพนี้ซูพีเรียร์กันดั้มจะเป็นยูนิตที่มีความเร็วสูงคล้ายกับโมบิลอาเมอร์ ขณะที่ขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงนี้จะเกิดแรงกดถึง 9.72G
ในกันดั้มเซนติเนล เรียว รูทซ์ได้ใช้ร่างนี้เพื่อทำลายดาวเทียมพลังงาน SOL 7804 เพื่อทำลายระบบพลังงานของนิวดีไซส์
เอ็กตร้าออดินารี ซูพีเรียร์กันดั้ม.
MSA-0011[Ext] เอ็กตร้าออดินารี ซูพีเรียร์กันดั้ม มีตัวย่อว่าEx-Sกันดั้ม เป็นรูปแบบที่เสริมอุปกรณ์เพื่อเพิ่มพลังของซูพีเรียร์กันดั้ม ส่วนหน้าอกมีเกราะเสริมซึ่งติดเครื่องกำเนิดสนามพลัง Iฟิลด์บาเรียร์ซึ่งสามารถสะท้อนบีมที่ยิงใส่ตำแหน่งของห้องควบคุมได้ ส่วนเอวเสริมเกราะซึ่งมีจุดเชื่อมต่อทำให้สามารถใช้บีมสมาร์ทกันได้โดยไม่ต้องถอดบีมแคนน่อนออก แบ็คแพ็คด้านหลังเป็นบูสเตอร์ยูนิตที่มีกำลังมากและติดถังเชื้อเพลิงเสริมไว้และเพิ่มจำนวนบีมแคนน่อนเป็นสี่กระบอก ส่วนขาติดถังเชื้อเพลิงเสริมและเพิ่มกำลังของท่อขับดันส่วนขา ที่เข่าทั้งสองยังติดรีเฟลคเตอร์อินคอมซึ่งเป็นอาวุธคล้ายกับอินคอมแต่ใช้การสร้าง Iฟิลด์บาเรียร์เพื่อสะท้อนลำแสงจากอาวุธอื่นๆของซูพีเรียร์กันดั้มแทนการยิงโจมตีศัตรูโดยตรง
เอ็กตร้าออดินารี ซูพีเรียร์กันดั้มสามารถแปลงร่างเป็นโหมด Gครูเซอร์ซึ่งสามารถติดถังเชื้อเพลิงเสริมได้อีก ซึ่งทำให้สามารถลงสู่พื้นผิวของดวงจันทร์และกลับสู่อวกาศได้ด้วยกำลังของตัวเอง ถังเชื้อเพลิงเสริมนี้มักปลดทิ้งไปเมื่อแปลงร่างกลับเป็นโมบิลสูทเพื่อลดน้ำหนักส่วนเกิน
เรียว รูทซ์ใช้เอ็กตร้าออดินารี ซูพีเรียร์กันดั้มในการต่อสู้เพื่อยึดเมืองเอเยอรส์ซิตี้บนดวงจันทร์และเรียวได้ใช้ร่างนี้ในการต่อสู้จนกระทั่งทำลาย ORX-013 กันดั้มมาร์คไฟฟ์และสังหารเบรฟ ค็อดซึ่งเป็นผู้นำของกลุ่มนิวดีไซส์ได้
แพลน303E "ดีพสไตรเกอร์".
เป็นรูปแบบซึ่งไม่ได้สร้างจริงของซูพีเรียร์กันดั้มซึ่งพัฒนาต่อมาจากซูพีเรียร์กันดั้มแบบติดบูสเตอร์โดยเพิ่มพลังทำลายเพื่อให้สามารถทำลายฐานทัพหรือกองยานศัตรูได้ ด้านหลังของดีพสไตรเกอร์ติดตั้งจานเรดาร์และปืนใหญ่มหาอนุภาคแบบเดียวกับที่ยานชั้นอากาม่าและไอริชใช้ นอกจากนักบินแล้วดีพสไตรเกอร์ต้องมีผู้ควบคุมเรดาร์ช่วยบังคับอีกคน ซึ่งห้องควบคุมของดีพสไตรเกอร์จะมี Iฟิลด์บาเรียป้องกันไว้เช่นเดียวกับเอ็กตร้าออดินารี ซูพีเรียร์กันดั้ม แขนซ้ายของดีพสไตรเกอร์เป็นเซนเซอร์พ็อดซึ่งทำให้ดีพสไตรเกอร์มีความสามารถในการตรวจจับศัตรูเทียบได้กับโมบิลสูทแบบ EWAC
ชาร์ล เมซีเย
ชาร์ล เมซีเย (; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1730 - 12 เมษายน ค.ศ. 1817) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการจัดทำและเผยแพร่เอกสารทางดาราศาสตร์ ว่าด้วยรายชื่อของวัตถุท้องฟ้าในห้วงอวกาศลึก เช่น เนบิวลา และกระจุกดาว ซึ่งในเวลาต่อมาเป็นที่รู้จักกันว่า "วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย" ในเบื้องแรกรายชือวัตถุท้องฟ้าเหล่านี้จัดทำขึ้นเพื่อช่วยในภารกิจของนักล่าดาวหาง (ตัวเขาเองก็เป็นคนหนึ่ง) และนักสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์คนอื่นๆ ให้สามารถแยกแยะระหว่างวัตถุท้องฟ้าที่ปรากฏเป็นการถาวรกับที่ปรากฏเพียงชั่วคราวออกจากกัน
เอ็มเว็บ
เอ็มเว็บ (MWEB) เป็นผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตในประเทศแอฟริกาใต้ มีบริษัทแนสเปอร์ส (Naspers) เป็นเจ้าของ
บริษัทนี้เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตตามครัวเรือนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตตามองค์กรที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแอฟริกาซับซาฮารา
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 แนสเปอร์สได้ประกาศว่าเอ็มเว็บจะถูกประมูลทิ้ง
เหตุผลที่ให้คือ เอ็มเว็บจะเน้นการพัฒนาโครงข่ายบรอดแบนด์ไร้สายของบริษัท ในขณะที่ธุรกิจหลักของ Naspers คือการเป็นผู้ให้บริการเนื้อหา
ซีแอทเทิล
BOA อาจหมายถึง
การประชุมแพทยศาสตรศึกษาแห่งชาติ
คณาคำ อภิรดี
คณาคำ อภิรดี หรือ บี๋ คณาคำ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวไทยเชื้อสายไทย-มาเลเซีย มีผลงานร้องเพลงในแนวบลูส์ ร้องเพลงเสียงประสาน ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงประกอบละคร และพากย์เสียงในภาพยนตร์โฆษณา
คณาคำ อภิรดีเกิดที่ประเทศมาเลเซีย มาใช้ชีวิตในประเทศไทยตั้งแต่เด็ก ได้เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ตอน 2 ขวบ ในการถ่ายภาพนิ่งโฆษณา ผงซํกฟอก แฟ๊บ และอื่นๆ อีกมากมาย หลังจากนั้นได้ร้องเพลงประกอบโฆษณา ปักกิ่ง(เวอร์ชันแรก ) และมาเป็นคอรัสให้พี่ปุ๊ อัญชลี 2 อัลบั้ม และ คอรัส อัสนี - วสันต์ แบบยาวไปยาวไป มีผลงานอัลบั้มของตัวเอง 2 ชุด ชุดที่ 1 กล่องดนตรี (4 เพลง) ชุดที่ 2 INNER TOUCH สัมผัสใน (12 เพลง) และร้องเพลงประกอบละคร ประกอบภาพยนตร์ ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองโดยขึ้นเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ทักษิณ ชินวัตร จากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2549 พร้อมกับร้องเพลงที่แต่งเอง ชื่อเพลง "ถ้า...ไทยรักไทย" และในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551
บี๋ คณาคำ
โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาล
รายชื่อธงในประเทศปากีสถาน
เนื้อหาในหน้านี้แสดงภาพธงประเภทต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศปากีสถาน
โคบุตร
โคบุตร เป็นนิทานกลอนเรื่องแรกของสุนทรภู่ แต่งขึ้นเพื่อถวายเจ้านายในพระราชวังหลังพระองค์หนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับ โคบุตรซึ่งเป็นลูกของพระอาทิตย์และนางอัปสร โดยฝากเลี้ยงไว้กับพญาราชสีห์ และนางไกรสร เมื่อเจริญชันษาโคบุตรซึ่งได้รับของวิเศษจากพระอาทิตย์ คือ แหวน และสังวาล และได้รับมอบใบยาวิเศษที่สามารถชุบชีวิตคนตายให้มีชีวิตได้จากราชสีห์ ต่อจากนั้นจึงเป็นเรื่องราวการผจญภัยของโคบุตร ดังที่จะคัดมาตอนหนึ่งในตอนท้ายที่โคบุตรมีพระมเหสีสองคน คือ นางอำพันมาลา และนางมณีสาคร นางอำพันมาลาเห็นโคบุตรรักนางมณีสาครมากกว่าตน จึงทำเสน่ห์ให้โคบุตรหลงรัก แต่อรุณกุมารได้แก้ไขเสน่ห์ โคบุตรโกรธมากถึงกับสั่งประหาร แต่อรุณกุมารขอร้อง โคบุตรจึงขับไล่นางอำพันมาลาออกจากวัง ดังต่อไปนี้
เบสท์โมเอะทัวร์นาเมนต์
ฟิสิกส์เชิงอนุภาค
รายชื่อธงในประเทศอาร์เจนตินา
เบื้องล่างนี้แสดงข้อมูลธงต่างๆ ที่ใช้ในประเทศอาร์เจนตินา สำหรับเนื้อหาเกี่ยวกับธงชาติสามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติอาร์เจนตินา
รายชื่อธงในประเทศฟินแลนด์
เนื้อหาต่อไปนี้ว่าด้วยธงประเภทต่างๆ ที่ใช้ในสาธารณรัฐฟินแลนด์
บอลติมอร์
บัลติมอร์
บัลทิมอร์
สนามบินบอลทิมอร์-วอชิงตัน
บอลทิมอร์
บอลทิมอร์  เป็นเมืองอิสระ และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา โดยอยู่ห่างจากวอชิงตัน ดี.ซี. ประมาณ 64 กิโลเมตร ในตัวเมืองบอลทิมอร์มีประชากรประมาณ 630,000 คน
บอลทิมอร์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1729 โดยเป็นเมืองท่าที่สำคัญของสหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออกแห่งหนึ่ง ในปัจจุบันสถานศึกษาที่มีชื่อเสียงในบอลทิมอร์คือ มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ โดยภายนอกเมืองมีสนามบินนานาชาติ สนามบินบอลทิมอร์-วอชิงตัน เป็นสนามบินหลักในบริเวณ
ในปี 2561 บอลทิมอร์ ติดใน 50 อันดับเมืองที่อันตรายที่สุดในโลก
รายชื่อธงในประเทศเปรู
เนื้อหาในหานี้แสดงภาพธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศเปรู
ฟิสิกส์เชิงออนุภาค
ถ้าคุณแน่? อย่าแพ้ ป.4!
มาย บลัดดี้ วาเลนไทน์
จากัวร์ (รถยนต์)
จากัวร์  เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ระดับหรูของสหราชอาณาจักร มีฐานการผลิตที่เมืองโคเวนทรี ในอังกฤษ
ก่อนหน้านี้จากัวร์เป็นกิจการในเครือฟอร์ดมอเตอร์ (ฟอร์ดซื้อกิจการจากัวร์ในปี พ.ศ. 2532) แต่ในปัจจุบันทาทามอเตอร์ส ได้เข้าถือครองหุ้นส่วนใหญ่ในกิจการรถยนต์จากัวร์ ตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551
ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 ที่เมืองแบล็คพูลในอังกฤษ ในนาม Swallow Sidecar Company โดยชายผู้ชื่นชอบรถจักรยานยนต์สองคน คือ William Lyons และ William Walmsley ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 บริษัทได้ย้ายไปที่เมืองโคเวนทรี และเปลี่ยนชื่อบริษัท โดยย่อชื่อลงเป็น SS Cars Ltd รถยนต์คันแรกที่ใช้ชื่อจากัวร์เป็นรถเก๋งที่ใช้เครื่องยนต์ขนาด 2.5 ลิตร ผลิตในปี พ.ศ. 2478 บริษัทได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อจากัวร์เป็นชื่อบริษัทในปี พ.ศ. 2488 หลังจากที่ชื่อเสียงของบริษัท SS นั้นเริ่มถดถอยลง ประกอบกับเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้นในช่วงเวลานั้น
จากัวร์เริ่มเป็นที่รู้จักในช่วงทศวรรษที่ 1950 ในฐานะผู้ผลิตรถยนต์หรูและรถสปอร์ต บริษัทได้ซื้อกิจการของรถยนต์ยี่ห้อเดมเลอร์ (คนละอย่างกันกับบริษัทเดมเลอร์ เอจี ของเยอรมัน) มาจาก Birmingham Small Arms Company (BSA) ในปี พ.ศ. 2503 และใช้ยี่ห้อเดมเลอร์เป็นยี่ห้อของรถยนต์ที่มีความหรูหรามากกว่ารถจากัวร์
จากัวร์ได้ควบรวมกิจการกันกับ British Motor Corporation (บีเอ็มซี) และ ออสติน-มอร์ริส (ออสตินกับมอร์ริสได้รวมกิจการกันอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2495) แล้วตั้ง British Motor Holdings (บีเอ็มเอช) ขึ้นในปี พ.ศ. 2509 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้รวมกิจการกันกับ เลย์แลนด์ ซึ่งได้ครอบครอง (เทคโอเวอร์) กิจการ โรเวอร์ สแตนดาร์ด และ ไทรอัมพ์ แล้วตั้ง British Leyland Motor Corporation (บีแอลเอ็มซี) ในปีเดียวกัน แต่ต่อมาได้เกิดปัญหาทางการเงิน บริษัทจึงตกเป็นของรัฐ และเป็นรัฐวิสาหกิจ ในปี พ.ศ. 2518 บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็น British Leyland Ltd (ภายหลังได้ย่อชื่อบริษัทเป็น BL plc).
ในปี พ.ศ. 2527 จากัวร์ถูกแปรรูปจากรัฐวิสาหกิจเป็นบริษัทเอกชน และได้แยกออกเป็นบริษัทเดี่ยวในตลาดหุ้น
การซื้อและขายกิจการโดยฟอร์ด.
ฟอร์ดมอเตอร์ เสนอซื้อกิจการจากัวร์เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2532 และผ่านการอนุมัติในที่ประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นบริษัทจากัวร์ถูกถอดชื่อออกจากตลาดหุ้นลอนดอนในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2542 จากัวร์เป็นส่วนหนึ่งของ Premier Automotive Group (พีเอจี) ซึ่งเป็นกลุ่มกิจการของฟอร์ด ซึ่งมี แอสตันมาร์ติน, วอลโว่ และมีแลนด์โรเวอร์เพิ่มขึ้นมาในปี พ.ศ. 2543
ปัจจุบันฟอร์ดขายกิจการจากัวร์ออกไปแล้ว โดยได้มีการบรรลุข้อตกลงในการขายกิจการให้กับทาทามอเตอร์ส เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นการขายกิจการรถยนต์จากัวร์และแลนด์โรเวอร์พร้อมกัน และมีมูลค่าการซื้อขายรวม 2,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เช่นเดียวกับกิจการรถยนต์สปอร์ตหรู แอสตันมาร์ติน ฟอร์ดขายหุ้นแอสตันมาร์ตินของตนเกือบทั้งหมดให้กับกลุ่มนักลงทุนชาวคูเวตและชาวอังกฤษไปแล้วก่อนหน้านั้น (พ.ศ. 2550) เนื่องจากเห็นว่ากิจการเหล่านี้ประสบภาวะขาดทุน หรือไม่ได้สร้างกำไรให้กับฟอร์ดมอเตอร์เท่าที่ควร
เลิฟเลส (อัลบั้ม)
เลิฟเลส (Loveless) เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของวงมายบลัดดีวาเลนไทน์ ซึ่งเป็นวงแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 อัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาการบันทึกเสียงกว่า 2 ปีระหว่าง พ.ศ. 2532–2534 ในสตูดิโอไนน์ทีน เควิน ชิลด์ส นักร้องนำและนักกีตาร์ประจำวงเป็นผู้ควบคุมการอำนวยการผลิตอัลบั้มชุดนี้ เขาค้นหาเสียงดนตรีใหม่ๆที่เป็นเอกลักษณ์มาใส่ไว้ในอัลบั้มชุดนี้ และใช้เทคนิคพิเศษต่างๆเข้ามาผสมผสานในบทเพลง อาทิ การดีดกีตาร์เบาๆโดยใช้บาร์เทรเมโล, การใช้เสียงกลองไม่ชัดเจนด้วยการตีเบาๆ วิศวกรเข้ามาร่วมงานกับอัลบั้มชุดนี้ และถูกไล่ออกไปเป็นจำนวนมาก แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว วงนี้ก็ให้เกียรติกับวิศวกร และผู้ร่วมงานทุกคนที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมกับอัลบั้มนี้ การบันทึกเสียงอัลบั้ม "เลิฟเลสส์" มีข่าวลือว่าใช้เงินลงทุนถึง 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นเหตุให้ค่ายครีเอชั่นเรคอรด์สล้มละลาย
ความสัมพันธ์ระหว่างวงมายบลัดดีวาเลนไทน์กับค่ายครีเอชั่นเรคอร์ดสแย่ลงระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ ทางวงได้ลาออกจากค่ายเนื่องมาจากรายจ่ายที่สูงของการทำงานร่วมกับเควิน ขณะที่อัลบั้มนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จทางการค้ามากนัก อย่างไรก็ดีอัลบั้ม "เลิฟเลส" ก็เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์โดยทั่วไป อัลบั้มนี้เป็นที่กล่าวถึงของศิลปินทั่วไปว่ามีอิทธิพลต่อแนวเพลงของพวกเขา และนักวิจารณ์ก็กล่าวกันว่า อัลบั้มนี้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ดีที่สุดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990
การสร้างและบันทึกเสียง.
มายบลัดดีวาเลนไทน์มีกำหนดการบันทึกเสียงที่สตูดิโอแบล็กวิง ที่เซาท์วาร์ค กรุงลอนดอน ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 และตั้งใจที่จะสร้างแนวคิดใหม่ๆที่จะใช้เสียงสตูดิโอ-เบส ในผลงานอัลบั้มชุดนี้ เควินกล่าวว่าในตอนแรกทางค่ายครีเอชันคิดว่าอัลบั้มชุดนี้จะใช้เวลาบันทึกเสียงเพียง 5 วัน ต่อมาเมื่อเขา [ค่ายครีเอชัน] รู้แล้วว่าไม่สามารถเป็นไปได้ เขาก็เริ่มมีความคิดเปลี่ยนไป" หลังจากเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งงานบันทึกเสียงคืบหน้าไปไม่มาก ทางวงจึงเริ่มบันทึกเสียงใหม่ในเดือนกันยายนที่สตูดิโอใจ้ดินดิอีเลแฟนท์แอนด์แวปปิง พวกเขาใช้เวลากว่า 8 สัปดาห์ในสตูดิโอนี้ แต่ทว่าการบันทึกเสียงก็ไม่มีสิ่งใดคืบหน้า
ทุกเพลงเป็นผลงานการประพันธ์ของเควิน ชิลด์ส เว้นแต่เพลงที่มีหมายเหตุอยู่ด้านหลัง
มาโต้ ซากุระ
มาโต้ ซากุระ เป็นตัวละครสมมติจากเกมซาวนด์โนเวลของ ไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟต/สเตย์ไนต์
สาวน้อยนักเรียนปี 1 โรงเรียนเดียวกันกับที่ ชิโร่ เรียนอยู่ เธอเป็นน้องสาวของ มาโต้ ชินจิ หลังจากที่พ่อของชิโร่ เอมิยะ คิริซึงุ เสียชีวิต เธอก็ได้แวะเวียนมาหาชิโร่ที่บ้านบ่อยๆ ทุกเช้าเพื่อนที่จะช่วยเหลืองานบ้านของเขา ภายนอกเธอดูเหมือนคนขี้อาย แต่แท้จริงแล้วเธอมีพลังที่ยิ่งใหญ่ซุกซ่อนอยู่ภายใน นอกจากนั้นเธอยังแอบชอบชิโร่มานานแล้วด้วย
วันเกิดของเธอคือวันที่ 2 มีนาคม กรุ๊ปเลือด O ในช่วงของ เฟต/ซีโร่ เธอสูง 120 ซม. น้ำหนัก 25 กก. 10 ปีผ่านไป เธอได้โตขึ้นเป็นสูง 156 ซม. น้ำหนัก 46 กก. และสัดส่วน B85/W56/H87
สำหรับ เสียงพากย์ ของซากุระนั้นคือเสียงของ ชิทายะ โนริโกะ ในภาษาญี่ปุ่น ส่วนภาษาอังกฤษนั้นเป็นของ เชอร์รี่ ลิน
เธอคือน้องสาวร่วมสายเลือดของ โทซากะ ริน ที่ได้ถูกตระกูลมาโต้รับไปเป็นบุตรบุญธรรมเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะพ่อของเธอ โทซากะ โทคิโอมิ ซึ่งเป็นจอมเวทย์นั้นจะเลือกแค่เพียงลูกสาวเพียงหนึ่งคนไว้เพื่อเป็นคนสืบทอดตระกูลจอมเวทย์ โดยผู้ที่รับอุปถัมภ์เธอคือ มาโต้ โซเค็น ผู้เป็นพันธมิตรกับตระกูลโทซากะมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ เพราะเหตุผลที่จะใช้เธอเป็นเครื่องมือแทน มาโต้ ชินจิ ลูกหลานของตนที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้
ใน เฟต/ซีโร่ ได้เปิดเผยว่า มาโต้ คาริยะ ลุงของซากุระในขณะนั้น ได้ทำข้อตกลงกับโซเค็น ไว้ว่าหากเขาชนะในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 เธอจะได้เป็นอิสระจากโซเค็น และกลับไปอยู่กับตระกูลโทซากะ ซึ่งตัวเขาเองเป็นสมาชิกในตระกูลมาโต้เพียงคนเดียวที่รักและห่วงใยซากุระ และเขายังเป็นเพื่อนกับ โทซากะ อาโออิ (แม่ของซากุระ) ตั้งแต่เด็กอีกด้วย เขาเข้ากันได้ดีกับซากุระ และพี่สาวของเธอ นอกจากนั้นเขายังเคยรักอาโออิเพียงข้างเดียว และยอมปล่อยเธอมีความสุขกับโทคิโอมิแต่โดยดี แต่เดิมเขาไม่เคยถูกฝึกให้เป็นจอมเวทย์ (ถึงแม้ว่าเขาจะมีความสามารถที่เหนือกว่า มาโต้ เบียคุยะ พ่อของชินจิ ซ่อนเอาไว้อยู่ก็ตามที) แต่เขาก็มีหนอนฝังอยู่ในร่างกายเขาเพื่อใช้ในการกระตุ้นวงจรเวทย์ในตัวเขา ซึ่งมันก็จะทำให้ชีวิตของเขาสั้นลง พร้อมกับทำให้ร่างกายอ่อนแอลงเนื่องจากถูกกัดกินวงจรเวทย์ไปด้วยนั่นเอง กระนั้นแล้วเขาก็ยังเป็นมาสเตอร์ของข้ารับใช้สายเบอร์เซิร์กเกอร์ ซึ่งเป็นสายที่กินมานามากที่สุด จึงไม่แปลกถ้าเขาจะได้รับความพ่ายแพ้ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 เพราะข้ารับใช้ของเขาเอง
ในช่วงที่อาศัยอยู่กับตระกูลมาโต้ เธอได้ถูกข่มเหงทั้งทางกายและใจอยู่ตลอดเวลา ซึ่งโซเคนได้หาทางที่จะใช้เธอเป็นภาชนะในการรองรับจอกศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต โดยใช้พลังของ อังรี มานยุ รวมเข้ากับเศษซากของจอกศักดิ์สิทธิ์ในสงครามครั้งก่อน เขาได้ผสมเลือดสีดำที่เขาได้เก็บสะสมไว้ เข้ากับหนอนที่เขาเพาะไว้ และฝังหนอนเหล่านั้นไว้ในร่างของซากุระ เพื่อที่จะให้มันดูดมานาของเธอ และเพิ่มความต้องการทางเพศอย่างรุนแรงให้กับเธอแทน เพื่อที่จะระงับความรุนแรงนั้น เขาจึงได้สอนให้ชินจิข่มขืนซากุระอยู่เป็นประจำ และด้วยความจงเกลียดจงชังในตัวของซากุระที่ช่วงชิงสิ่งที่เขาควรจะเป็นในนามของตระกูลมาโต้ไป เขาจึงข่มเหงซากุระอย่างทารุณต่อไปด้วยความต้องการของตัวเขาเองเช่นกัน และด้วยตัวหนอนที่โซเคนได้ฝังไว้ในร่างกายของเธอนั้นเอง ทำให้เธอมีสีผมและสีตาเป็นสีม่วงเหมือนสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูลมาโต้
ถึงแม้ว่าจะถูกกดขี่ข่มเหงทั้งกายและใจอยู่เป็นเนืองนิจ แต่เธอก็จะคอยรับมันไว้และปลงตกกับมันเสมอ เธอได้หลงรักชิโร่เมื่อหลายปีก่อน และได้แอบเฝ้ามองเขาอยู่เสมอในตอนที่เขาพยายามที่จะโหนบาร์ (คล้ายกับการเล่นกรีฑาอย่างหนึ่ง) ซึ่งความพยายามอย่างสุดกำลังของเขานี่เอง ได้เป็นแรงผลักดันให้เธอสู้ทนรับความเจ็บปวดเหล่านั้นไว้ได้ และเธอยังคอยช่วยเหลือชิโร่อยู่เป็นประจำในเวลาที่เขาบาดเจ็บอีกด้วย ในตอนที่ชิโร่ได้สนิทสนมกับริน ก็ได้สร้างความอิจฉาปนน้อยใจให้กับเธออยู่ไม่น้อย เธอจึงคิดว่ารินเป็นต้นเหตุทั้งหมดของสิ่งร้ายๆ ที่เธอต้องแบกรับมาตลอด ตั้งแต่เมื่อ 11 ปีก่อน หลังจากที่เธอได้ถูกตระกูลมาโต้รับมาอุปถัมภ์ เธอได้เติบโตมาพร้อมกับความเกลียดชังในความโหดร้ายทารุณของโซเคน เกลียดชังพ่อของตัวเองที่ผลักไสเธอ รวมถึงริน พี่สาวคนเดียวของเธอที่ไม่ได้รับรู้อะไรเลย กับความเจ็บปวดที่เธอต้องเผซิญ และยังไม่เคยที่จะช่วยเหลือเธออีกด้วย
นอกจากนั้นเธอเองยังเป็นมาสเตอร์ที่แท้จริงของไรเดอร์ ที่ได้ถูกอัญเชิญมาหลายวันก่อนที่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 จะเริ่มต้นขึ้น อย่างไรก็ตาม ด้วยแรงกดดันจากชินจิ และความที่ไม่ต้องการจะต่อสู้กับชิโร่ หรือ ริน เธอจึงได้มอบสิทธิ์การเป็นมาสเตอร์ให้กับชินจิ ถึงแม้ว่าเธอจะรักษาบัญชาอาคมแต่เดิมของเธอไว้ก็ตาม
ถึงเธอจะเติบโตมาในตระกูลมาโต้ แต่แท้จริงแล้วในตัวเธอก็มีพลังเวทย์ปริมาณมหาศาลซุกซ่อนอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้มาตามสายเลือดของโทซากะ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีความรู้ในเรื่องของการใช้เวทมนตร์ และเรื่องที่มานาของเธอถูกจำกัดโดยหนอนของโซเค็นเพียงนิดหน่อยเท่านั้น แม้ว่าเธอจะมีความรู้ในศาสตร์ของตระกูลมาโต้เพียงแค่เป็นทฤษฎี แต่เธอก็เหมาะสมสำหรับการเป็นจอมเวทย์มากกว่าด้วยสายเลือดของเธอ และตัวของเธอที่ถูกบังคับให้ปรับตัวเข้ากับหนอนของโซเค็น เพื่อให้สามารถให้ใช้เวทมนตร์เฉพาะของตระกูลมาโต้ได้ นอกจากนั้น หนอนของโซเค็นยังสามารถทำให้เธอเป็นเหมือนกับ อังรี มานยุ ในตอนที่ยังไม่สมบูรณ์ หรือเป็น "เงา" นั่นเอง ซึ่งทำให้ซากุระต้องทำเดินตามเส้นทางที่โซเค็นกำหนดเอาไว้ด้วยความกลัว อย่างไรก็ตาม หากซากุระบิดเบือนไม่ยอมทำตามที่โซเค็นควบคุม และควบคุมตัวเธอเอง เธอจะกลายเป็น ซากุระด้านมืด ซึ่งเป็นด้านที่โหดร้ายอย่างที่ผิดกับตัวเธอแต่เดิมมากที่สุด เธอจะกลายเป็นคนไร้เหตุผลและอารมณ์ และจ้องแต่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างเธอในที่สุด
ซากุระด้านมืด จะสามารถสะสมมานาไว้ได้ไม่จำกัดปริมาณ แต่เธอก็สามารถที่จะปล่อยมันออกมาเป็นวงจรเวทย์ได้ โดยสิ่งที่แตะต้องเธอในขณะที่เธออยู่ในด้านมืด ทุกสิ่งจะถูกหลอมละลายและแปรสภาพเป็นมานาบริสุทธิ์ให้กับเธอ และเมื่อสิ่งที่มีลักษณะคล้ายวิญญาน อย่างเช่นพวกข้ารับใช้ เมื่อถูกสัมผัสโดย “เงา” ของเธอ ทั้งจิตใจและร่างกายของข้ารับใช้เหล่านั้นจะถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นด้านมืด ซึ่งจะส่งผลให้ข้ารับใช้เหล่านั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย นอกจากนั้น เธอยังสามารถควบคุม “เงา” ของเธอให้อยู่ในรูปร่างคล้ายหนวด หรือแม้แต่สร้างอสูรขึ้นมาจากเงาของตนเองเพื่อใช้งานได้ และเธอยังมีความสามารถในการฟื้นฟูสภาพร่างกายขั้นสูงอีกด้วย
บทบาทของเธอในเนื้อเรื่อง ทั้งบทเฟต และบท อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส เธอจะเป็นเพียงแค่ตัวละครรองเท่านั้น แต่ในเนื้อเรื่องบทที่ 3 หรือบท เฮฟเว่นส์ ฟีล ซึ่งเป็นบทของเธอโดยเฉพาะ จะกล่าวถึงปูมหลังในช่วงที่เธออาศัยอยู่กับตระกูลมาโต้ โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ มาโต้ โซเคน ไม่พอใจที่ชินจิ หลานชายของตนไม่สามารถเป็นมาสเตอร์ได้ จึงได้ทำการล่าล้างข้ารับใช้ทุกตน โดยใช้ซากุระ และ ทรู แอสซาซิน เป็นเครื่องมือ ในเหตุการณ์ครั้งนั้น เบอร์เซิร์กเกอร์, แลนเซอร์, เซเบอร์ และ อาเชอร์ ได้ตกลงสู่ตรีเอกานุภาพแห่งความมืด และเธอก็ได้เข้าครอบงำ "เซเบอร์ด้านมืด" และ "เบอร์เซิร์กเกอร์ด้านมืด" ให้เป็นข้ารับใช้ของเธออีกด้วย ในคืนเดียวกัน เธอก็ได้ออกอาละวาดทำลายเมืองฟุยูกิ สังหารผู้บริสุทธิ์เป็นจำนวนมาก เพื่อสะสมมานานั่นเอง ในเหตุการณ์ครั้งนั้น กิลกาเมชก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และโจมตีเธอด้วย "เกท ออฟ บาบิโลน" ของเขา แต่เมื่อต้องปะทะกับความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายอันเหนือธรรมชาติของเธอ จึงทำให้เธอแทบไม่ได้รับผลอะไรเลย และท้ายสุด เขาก็ได้ถูกกลืนกินเข้าไปอีกคน
จากโศกนาฏกรรมที่เธอได้ก่อขึ้น เธอจึงได้ตามหาโซเคน เพื่อที่จะบังคับให้เขาจบชีวิตของเธอลง ในระหว่างนั้นเอง เธอก็ได้ถูกขัดขวางโดยชินจิ ด้วยการขู่เธอว่าจะนำเรื่องที่เขามีเพศสัมพันธ์กับเธอไปบอกแก่ชิโร่ เพื่อที่จะให้เธอยอมมีเพศสัมพันธ์กับเขาอีก ด้วยความหวาดกลัว เธอจึงลงมือฆ่าชินจิ และยอมแพ้ต่อด้านมืดในตัวเอง กลายเป็นด้านมืด เธอได้ชิงตัวอิลยามา เพื่อจะใช้เธอเป็นแกนกลางของจอกศักดิ์สิทธิ์ที่จะปรากฏขึ้นใหม่
หลังจากที่ชิโร่และโคโตมิเนะได้ชิงตัวอิลยากลับมา เธอได้สังหารทรู แอสซาซิน และนำหนอนของโซเคนออกจากร่างเธอ ต่อมาเธอได้ปะทะกับรินในสถานที่อัญเชิญจอกศักดิ์สิทธิ์ ที่ภูเขาเอ็นโซ และได้ปะทะกับพลังของ ดาบอัญมณีของเซลเร็ช ที่สูงส่งกว่า ทำให้เงาของเธอนั้นไร้ประโยชน์ทันที ซึ่งรินเป็นฝ่ายชนะ แต่เธอก็ไม่ได้สังหารซากุระ แต่กลับเข้าไปกอดน้องสาวสุดที่รักของเธอแทน เพื่อให้เธอสงบลง ในขณะนั้นเอง เธอก็ได้รู้ว่าพี่สาวของเธอนั้นรักเธอมากแค่ไหน เธอจึงได้พยายามต่อต้านความมืดในตัวเธอ ซึ่งช่วยให้ชิโร่ได้ปลดปล่อยพันธนาการของ อังรี มานยุ ที่พันธนาการวิญญานของเธอเอาไว้ด้วย รูล เบรกเกอร์ หลังจากนั้น เขาได้เทรซดาบ เอกซ์คาลิเบอร์ ขึ้นมาเพื่อทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ใน ฉากจบที่แท้จริง อิลยาได้เข้ามาขัดขวาง เธอได้ปิดประตูลง และแสดงเฮฟเว่นส์ ฟีล เพื่อให้ชิโร่มีชีวิตอยู่ต่อไป (ใน ฉากจบธรรมดา ชิโร่ได้เทรซดาบเอกซ์คาลิเบอร์ขึ้นมา และทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จ แต่ชีวิตเขาก็ได้สูญสลายไปด้วย เธอยอมรับเรื่องที่เขาตายไม่ได้ เธอจึงอาศัยอยู่ที่บ้านเอมิยะ เพื่อรอการกลับมาของเขา ตลอดไป)
หลังจากที่ด้านมืดของเธอถูกทำลายลง ร่างกายเธอก็ยังคงมีมานาสะสมไว้อยู่ เธอจึงสามารถคงสภาพไรเดอร์เอาไว้ได้ และอาศัยอยู่กับเธอต่อไป
ใน "เฟต/ฮอลโลว์อาตาราเซีย" เธอได้อาศัยอยู่อย่างสงบสุขในเมืองฟุยูกิ โดยที่พี่สาวของเธอได้เดินทางไปยังสมาคมจอมเวทย์ ไรเดอร์ได้กล่าวว่าเธอกลายเป็นที่นิยมจากการเป็นกัปตันคนใหม่ของชมรมยิงธนูที่โรงเรียน ตัวเธอในด้านมืดนั้นยังคงอยู่ แต่ปรากฏออกมาเฉพาะในฉบับหนังสือการ์ตูนเท่านั้น
ใน "อิคลิพส์" ซึ่งเป็นบทพิเศษใน "อทาราเซีย" เธอได้ร่วมมือกับไรเดอร์ในการยั่วยวนชิโร่ และช่วยกันปรนนิบัติเขา ซึ่งเหตุผลที่ไรเดอร์ทำแบบนี้ก็เพื่อให้ชิโร่หันมาสนใจในตัวมาสเตอร์ของเธอมากยิ่งขึ้น แต่แท้จริงนั่นเป็นเพียงมนต์ของไรเดอร์ ที่อนุมานตัวซากุระขึ้นมาเพื่อแสดงความต้องการที่แท้จริงของตัวเธอเองเท่านั้น
ฟ้าจรดทราย
ฟ้าจรดทราย เป็นอมตะนิยายรักชิ้นเยี่ยมของ โสภาค สุวรรณ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นท่ามกลางแดนทะเลทรายอันร้อนระอุ ได้รับการตอบรับจากผู้อ่านทุกเพศทุกวัยมาเป็นเวลานาน ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกลงใน นิตยสารสตรีสาร
การนำไปสร้างเป็นละครเวที.