pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่ออายุประมาณ 15 ปี ปวีณา เริ่มเข้าวงการบันเทิงด้วยการชักชวนให้แคสงานโฆษณา หลังจากมีผลงานโฆษณาอยู่หลายชิ้น วันนึงเธอได้มีโอกาสเข้าไปแคสงานที่บริษัทกันตนา และไปเข้าตาพิธีกรรายการ เกมโชว์ ในรายการ "เอาไปเลย" ดำเนินรายการโดยไตรภพ ลิมปพัทธ์ ซึ่งไตรภพเห็นว่ามีหน่วยก้านดีจึงชักชวนมาเป็นผู้ช่วยพิธีกร แต่ทำได้เพียงเดือนกว่ากันตนาก็ชักชวนเธอไปเล่นละคร แสดงเรื่องแรกคือ "แม่น้ำ" และแสดงอีกหลายเรื่องเช่นเรื่อง "ลูกแม่" ต่อจากนั้นอิทธิ พลางกูรชักชวนเธอทำผลงานเพลง ออกผลงานชุด "นัดกันแล้ว" และ "นี่แหละตัวฉัน" กับค่ายครีเอเทีย ได้รับการตอบรับพอสมควร ในเวลาต่อมาค่ายเพลงที่เธอสังกัดอยู่ก็ประสบปัญหาจึงปิดตัวไป ทำให้เธอต้องหยุดผลงานเพลงเช่นเดียวกัน ต่อมาเธอโอนไปสังกัด เอสพี ศุภมิตร และออกผลงานอัลบั้มชุด "ไม่ใช่ของเล่น" ที่มียอดขายกว่าแสนตลับ ส่วนด้านการแสดง เธอได้รับบทบาทที่หลากหลายทั้งบทนำ และบทรอง
แต่ความสำเร็จในอาชีพการแสดงของเธอนั้นมาถึงเมื่อเธอได้รับการเสนอเข้าชิงในสาขาดาราประกอบฝ่ายหญิง ทั้งจากงานตุ๊กตาทองและงานภาพยนตร์แห่งชาติ จากผลงานการแสดงเรื่อง "คนทรงเจ้า" และต่อมาเธอก็ได้รับรางวัลด้านการแสดงสาขานางเอกนำดีเด่น จากงานภาพยนตร์แห่งชาติครั้งที่ 1 และ ได้รับรางวัลแสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง จากภาพยนตร์ "เวลาในขวดแก้ว" ในปีเดียวกันได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง "คือฉัน..."
ผลงานแสดงในยุคหลังเธอยังแสดงใน "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" และภาพยนตร์ "ลองของ 2"
1. นัดกันแล้ว
2. สาวน้อยพายเรือ
3. จำกันได้ไหม
4. คิดถึงบ้าน
5. ดารา
6. นัดกันแล้ว (ดนตรี)
1. ความฝัน
2. ใช่ไหม
3. นกกระจอก
4. สะพานสายรุ้ง
5. บางเวลา
6. บทเพลง
1. นี่แหละตัวฉัน
2. รักแท้
3. เผลอไปหน่อย
4. สักวันหนึ่ง
5. เลิกไปเลย
1. ฉันเป็นสาวแล้ว
2. ใครกันนะ
3. รักต้องรอ
4. ไอศครีมละลาย
5. ทำใจอยู่แล้ว
6. นี่แหละตัวฉัน (โฟล์ค)
1. เอาไงก็เอา
2. ขอเป็นฝ่ายไป
3. เปิดอกคุยกัน
4. ลืมไปเลย
5. ให้มันรู้
1. ไม่ขอเป็นรอง
2. น้ำมันน้ำใจ
3. โอเว่อร์เกินไป
4. ถามจริงจริง
5. เพื่อน
เพลง ในหลวงของแผ่นดิน - รวมศิลปิน Exact &amp; GMM Grammy (2554)
หลี่หยวน
แขวงของประเทศลาว
ประเทศลาวแบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 17 แขวง  และ 1 เขตนครหลวง  เขตพิเศษไชยสมบูรณ์จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 และถูกยกเลิกเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2549 ส่วนเขตปกครองล่าสุดที่ได้จัดตั้งขึ้นคือ "แขวงไชยสมบูรณ์" จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556
การเคลื่อนดอปเปลอร์
เอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์
เอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์ (; ค.ศ. 1602 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1671) เป็นนายพลฝ่ายรัฐสภาคนสำคัญในสงครามกลางเมืองอังกฤษและมีฐานะเป็นผู้บังคับบัญชาโอลิเวอร์ ครอมเวลล์
เอดเวิร์ด มอนทากิวเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1602 เป็นบุตรชายคนโตของเฮนรี มอนทากิว เอิร์ลที่ 1 แห่งแมนเชสเตอร์ และแคเทออริน สเปนเซอร์ และเป็นหลานของเซอร์วิลเลียม สเปนเซอร์แห่งยาร์นตันในออกซฟอร์ดเชอร์ และได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยซิดนีย์ซัสเซกซ์ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ระหว่างปี ค.ศ. 1618 ถึงปี ค.ศ. 1622)
เอดเวิร์ด มอนทากิวเป็นอีกผู้หนึ่งที่ร่วมเดินทางไปสเปนกับเจ้าชายชาลส์ ระหว่างปี ค.ศ. 1623 เพื่อไปดำเนินการเรื่องการเจรจาตกลงเรื่องโอกาสที่จะเสกสมรสกับเจ้าหญิงสเปน เอดเวิร์ด มอนทากิวเป็นสมาชิกรัฐสภาจากเทศมณฑลฮันติงดันเชอร์ระหว่างปี ค.ศ. 1623 ถึงปี ค.ศ. 1624, ในปี ค.ศ. 1625 และระหว่างปี ค.ศ. 1625 ถึงปี ค.ศ. 1626 เมื่อพระเจ้าชาลส์ขึ้นครองราชสมบัติในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1626 เอดเวิร์ด มอนทากิวก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "Knight of the Bath" เพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ร่วมเดินทางไปสเปน ในเดือนพฤษภาคมมอนทากิวได้เข้านั่งในสภาขุนนางด้วยความช่วยเหลือของจอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 และได้รับเขตการปกครองบารอน (barony) ของบิดาที่คิมโบลตันและได้ชื่อว่า "ไวเคานต์แมนดิวิลล์" เป็นตำแหน่งมารยาท (Courtesy title) เมื่อบิดาได้รับตำแหน่งเอิร์ลแห่งแมนเชสเตอร์ในเดือนกุมภาพันธ์ เมื่อรัฐสภาเริ่มสมัยประชุม
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตาก
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตาก เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดตาก โดยปัจจุบันเล่นอยู่ใน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตากเริ่มก่อตั้งอย่างเป็นจริงเป็นจังในรูปแบบสโมสรฟุตบอลอาชีพขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยใช้ชื่อว่า “ตาก เอฟซี” ซึ่งแต่เดิมนั้น “ตาก เอฟซี” มีชื่อเดิมว่า “ยอดดอยเก่า” เป็นสโมสรที่โด่งดังเป็นอย่างยิ่งในการแข่งขันฟุตบอลรายการต่างๆ ประจำโซนภาคเหนือ เดิมเป็นสโมสรท้องถิ่นเล็กๆ ในจังหวัดตากที่ตั้งซอย 21 ตำบลระแหง อำเภอเมือง จังหวัดตาก โดยส่งทีมลงเล่นในโซนภาคเหนือหลายจังหวัดแต่ไม่ได้ส่งแข่งถ้วยพระราชทาน นักฟุตบอลส่วนใหญ่ที่มาเล่นก็จะเป็นเด็กในท้องถิ่นจนกระทั่งสามารถสร้างชื่อเติบโตและได้ไปเล่นให้ทีมสโมสรใหญ่ๆ ในอดีต อย่าง การท่าเรือฯ, ธ.กสิกรไทย,ชลบุรี, การไฟฟ้าฯ ไม่ว่าจะเป็น สุชิน พันธ์ประภาส, ไพบูลย์ เลิศวิมลรัตน์ รวมถึง อ่อง ตัน ตัน (ซูเปอร์สตาร์ทีมชาติพม่า) ฯลฯ โดยส่วนใหญ่แล้วนักเตะภายในทีมจะถูกป้อนเข้าสู่ทีมสโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย ในระดับเยาวชนก็จะเล่นให้กับร.ร.อัสสัมชัญศรีราชา จนกระทั่งการกีฬาแห่งประเทศไทยร่วมมือกับสมาคมฟุตบอลฯ จัดการแข่งขันลีกอาชีพโดยเน้นไปที่ท้องถิ่นนิยมขึ้นมามีชื่อว่า “ลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2” ก็ทำให้มีสโมสรฟุตบอลจังหวัดตากเกิดขึ้นจนกระทั่งถึงทุกวันนี้
George Villiers, 2nd Duke of Buckingham
ราชอาณาจักรเมอร์เซีย
ราชอาณาจักรเมอร์เซีย  เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักรที่มีศูนย์กลางอยู่ในลุ่มแม่น้ำแม่น้ำเทร้นท์และในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นอังกฤษมิดแลนด์ส (English Midlands) ชื่อเมอร์เซียเป็นภาษาอังกฤษเก่า “Mierce” ที่แผลงเป็นแบบละติน (Latinization) แปลว่า “ชนชายแดน”
ราชอาณาจักรเมอร์เซียมีอาณาเขตติดต่อกับราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย, เพาวิส, ราชอาณาจักรต่างๆ ทางตอนใต้ของเวลส์, เวสเซ็กซ์, ซัสเซ็กซ์, เอสเซ็กซ์ และ อีสต์แองเกลีย
ทุกวันนี้ชื่อ “เมอร์เซีย” ยังใช้กันทั่วไปในชื่อองค์การต่างๆ ได้แก่ หน่วยทหาร หรือองค์การทั้งของรัฐและของเอกชน
ประวัติศาสตร์เบื้องต้น.
บทบาทของเมอร์เซียในประวัติศาสตร์แองโกล-แซ็กซอนไม่ชัดเจนเช่นประวัติศาสตร์ของการรุกรานของนอร์ทธัมเบรีย, เค้นท์ หรือแม้แต่เวสเซ็กซ์ หลักฐานทางโบราณคดีแสดงให้เห็นว่าชนแองเกิล (Angles) มาตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของแม่น้ำเทมส์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 คำว่าเมอร์เซียเป็นภาษาอังกฤษเก่า “Mierce” ที่เพี้ยนมาจากภาษาละตินที่แปลว่า “ชนชายแดน” และตามที่ตีความหมายกันก็ว่าเป็นอาณาจักรที่มีกำเนิดในบริเวณพรมแดนระหว่างเวลส์และผู้รุกรานชาวแองโกล-แซ็กซอนแต่พี. ฮันเตอร์ แบลร์ (P. Hunter Blair) ค้านว่าเป็นบริเวณพรมแดนระหว่างนอร์ทธัมเบรียกับผู้ที่ตั้งถิ่นฐานบริเวณลุ่มแม่น้ำแม่น้ำเทร้นท์
พระมหากษัตริย์องค์แรกที่สุดของเมอร์เซียเท่าที่ทราบคือเครโอดาแห่งเมอร์เซียผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นพระนัดดาของไอเซิล เครโอดามีอำนาจราว ปี ค.ศ. 584 และทรงเป็นผู้สร้างป้อมที่แทมเวิร์ธที่กลายมาเป็นที่ตั้งมั่นของพระมหากษัตริย์เมอร์เซีย ประมุของค์ต่อมาคือพระโอรส Pybba ผู้ครองราชย์ราวปี ค.ศ. 593. เคิร์ลแห่งเมอร์เซียพระญาติของเครโอดาครองราชย์ต่อจาก Pybbaราว ปี ค.ศ. 606; ในปี ค.ศ. 615 เคิร์ลยกพระธิดา Cwenburga ให้เสกสมรสกับเอ็ดวินแห่งนอร์ทธัมเบรียพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรไดราผู้ที่ให้ที่พำนักแก่พระองค์เมื่อทรงลี้ภัย พระเจ้าแผ่นดินองค์ต่อมาคือเพ็นดาแห่งเมอร์เซียผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 626 หรือ ค.ศ. 633 ถึง ค.ศ. 655 ประวัติในทางร้ายของเพ็นดามาจากบันทึกของนักบุญบีดที่ไม่ชอบพระองค์เพราะทรงเป็นทั้งศัตรูของนอร์ทธัมเบรียที่นักบุญบีดพำนักอยู่และเพราะเป็นพระมหากษัตริย์นอกรีต แต่ก็ยอมรับว่าเพ็นดาเป็นผู้ที่อนุญาตให้ผู้เผยแพร่คริสต์ศาสนาจากลินดิสฟาร์นเข้าไปเผยแพร่ศาสนาในเมอร์เซียโดยมิได้ห้ามปราม หลังจากการได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อผู้รุกรานเพ็นดาก็มาพ่ายแพ้และถูกปลงพระชนม์ในยุทธการวินเวด (Battle of Winwaed) โดยออสวีแห่งนอร์ทธัมเบรีย (Oswiu of Northumbria) ในปี ค.ศ. 655
ความพ่ายแพ้นำไปสู่การสิ้นสุดอำนาจของเมอร์เซียอยู่ชั่วระยะหนึ่ง พีดา (Peada) ผู้เปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนาขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 653) แต่ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 656 พระองค์ก็ทรงถูกสังหาร ออสวีจึงเข้ายึดครองเมอร์เซียทั้งหมด ในปี ค.ศ. 658 ก็เกิดการต่อต้านที่พระโอรสของเพ็นดาวูล์ฟแฮร์แห่งเมอร์เซียได้รับชัยชนะและครองเมอร์เซียจนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 675 ราชอาณาจักรเมอร์เซียหลังจากวูล์ฟแฮร์ได้รับชัยชนะก็มีความแข็งแกร่งแต่ต่อมาก็พ่ายแพ้ต่อนอร์ทธัมเบรีย กษัตริย์ต่อมาอีกสององค์เอเธลเรด และเซนเรด โอรสของวูล์ฟแฮร์เป็นที่รู้จักกันทางด้านพระราชกรณียกิจทางศาสนา หลังจากนั้นเซโอลเรดก็ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 709 ที่นักบุญบอนนิเฟซกล่าวถึงว่าเป็นชายหนุ่มที่มีปัญหาและเสียชีวิตจากการเสียพระสติซึ่งเป็นการสิ้นสุดผู้ครองเมอร์เซียที่สืบเชื้อสายของเพ็นดา
บาหลวงองค์แรกของเมอร์เซียคือเช็ดดาหรือที่เรียกกันว่าแชดแห่งเมอร์เซียเป็นผู้ก่อตั้งสังฆมลฑลลิชฟิลด์
ก่อนที่เอเธลบอลด์แห่งเมอร์เซียขึ้นครองราชย์เมอร์เซียได้รับชัยชนะต่อบริเวณรอบๆ ร็อกซีเตอร์ (Wroxeter) ที่รู้จักกันในบรรดาชาวเวลส์ว่า “สวรรค์แห่งเพาวิส”
พระมหากษัตริย์ของเมอร์เซียองค์สำคัญต่อมาคือเอเธลบอลด์ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 716 ถึง ค.ศ. 757 ในสองสามปีแรกของการปกครองพระองค์ต้องทรงเผชิญหน้ากับพระมหากษัตริย์คู่อริวิห์เรดแห่งเค้นท์ และไอนิแห่งเวสเซ็กซ์ แต่เมื่อวิห์เรดสวรรคตในปี ค.ศ. 725 และไอนิสละราชสมบัติปีต่อมาเพื่อไปเป็นนักบวชในกรุงโรม เอเธลบอลด์ก็มีเสรีภาพที่จะสร้างอำนาจของแองโกล-แซ็กซอนทางตอนใต้ของแม่น้ำฮัมเบอร์ ความสามารถทางการเป็นผู้นำทางการทหารทำให้เอเธลบอลด์ได้รับสมญาว่า “Bretwalda” แต่อำนาจของเอเธลบอลด์ก็มาถอยลงเมื่อ ปี ค.ศ. 752 เมื่อทรงพ่ายแพ้ต่อคัธเรดแห่งเวสเซ็กซ แต่ก็สามารถยึดอำนาจคืนได้และมีอำนาจเหนือเวสเซ็กซในปี ค.ศ. 757
กอริลลาซ
กอริลลาซ  เป็นวงประเภทวิชวลแบนด์ สร้างสรรค์โดย เดม่อน อัลบาร์น แห่งวงอัลเทอร์เนทีฟอย่างเบลอ และเจมี อิวเล็ตต์ ผู้ร่วมสร้างสรรค์การ์ตูน แทงก์เกิร์ล โดยวงมีสมาชิกเป็นการ์ตูนแอนิเมชัน ประกอบด้วย ทูดี, เมอร์ด็อก, นูเดิล และรัสเซล วงได้ร่วมงานกับนักดนตรีหลายคน ซึ่งอัลบาร์นเป็นสมาชิกดนตรีถาวรของวง แนวเพลงของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นอัลเทอร์เนทีฟร็อก, แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากเพลง บริตป็อป, ดั๊บ และดนตรีป็อป
โรส วิดีโอ
แขวงของลาว
สมัยการปกครองส่วนพระองค์
สมัยการปกครองส่วนพระองค์ หรือ สมัยสิบเอ็ดปีแห่งความกดขี่ (ภาษาอังกฤษ: Personal Rule หรือ Eleven Years' Tyranny) เป็นช่วงระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1629 จนถึงปี ค.ศ. 1640 เมื่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษทรงปกครองอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์โดยไม่มีรัฐสภา การกระทำของพระองค์แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ทรงมีสิทธิที่จะทำได้ตามพระราชอภิสิทธิ์ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยกฎหมายจารีตประเพณี แต่การกระทำของพระองค์เป็นสิ่งที่ก่อความไม่พึงพอใจแก่ชนชั้นปกครอง
ก่อนหน้านั้นพระเจ้าชาร์ลส์ก็ทรงยุบสภาไปแล้วสามครั้งในปี ค.ศ. 1628 หลังจากการฆาตกรรมของจอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1ผู้มีความรับผิดชอบในนโยบายการต่างประเทศแล้ว รัฐสภาก็เริ่มติเตียนพระเจ้าชาร์ลส์หนักยิ่งขึ้น พระองค์ทราบว่าตราบใดที่ทรงเลี่ยงการทำสงครามได้พระองค์ก็สามารถปกครองบ้านเมืองได้โดยไม่ต้องพึ่งรัฐสภา
นักประวัติศาสตร์พรรควิกบางทีก็เรียกยุคนี้ว่า “สมัยสิบเอ็ดปีแห่งความกดขี่” ซึ่งเป็นการชี้ให้เห็นถึงประเภทการปกครองที่ใช้ในช่วงระยะเวลานั้น ซึ่งต่อมาเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ แต่เมื่อไม่นานมานี้กลุ่มนักประวัติศาสตร์สังคายะนากล่าวถึงยุคนี้ว่าเป็นช่วงของการ “การปฏิรูปสร้างสรรค์” (Creative Reform) ซึ่งเป็นการกล่าวถึงพระราชกรณียกิจของพระเจ้าชาร์ลส์ในการวางโครงสร้างทางการเมืองของอังกฤษในช่วงระยะเวลานั้น
สมัยสิบเอ็ดปีแห่งความกดขี่
Personal Rule
Eleven Years' Tyranny
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช  เป็นจิตรกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นศิลปะที่โต้ตอบศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบอิตาลีของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ศิลปินกลุ่มนี้ที่เริ่มจากจิตรกรจริตนิยมแอนต์เวิร์ป และฮีเยโรนีมึส โบส เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษจนถึงปลายสมัยจิตรกรจริตนิยม เช่น ฟรันส์ โฟลริส (Frans Floris) และกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) ในตอนปลาย ซึ่งเป็นศิลปะที่วิวัฒนาการมาจากการเขียนแบบใหม่ในอิตาลีและงานเขียนแบบท้องถิ่นของจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก แอนต์เวิร์ปกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของศิลปะในบริเวณนั้น จิตรกรหลายคนทำงานให้กับราชสำนักในยุโรปรวมทั้งฮีเยโรนีมึส โบส ผู้ที่มีลักษณะการเขียนที่เป็นที่เลื่องลือ, ยัน มาบูซ (Jan Mabuse), มาร์เติน ฟัน เฮมสแกร์ก (Maarten van Heemskerck), ฟรันส์ โฟลริส (Frans Floris) ต่างก็มีบทบาทในการนำแบบการวาดของอิตาลีเข้ามาผสมกับลักษณะการเขียนของตนเอง
นอกจากนั้นจิตรกรดัตช์และเฟลมิชก็ยังมีบทบาทในการริเริ่มหัวข้อการวาดใหม่ เช่น จิตรกรรมภูมิทัศน์ จิตรกรรมชีวิตประจำวัน ตัวอย่างเช่นงานเขียนของโยอาคิม ปาตีนีร์ (Joachim Patinir) ที่มีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ ขณะเดียวกับที่ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และปีเตอร์ อาร์ตเซิน (Pieter Aertsen) ช่วยทำให้จิตรกรรมชีวิตประจำวันเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย
อิทธิพลของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลีเริ่มปรากฏในจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ราว ค.ศ. 1500 แต่ก็ยังลักษณะการเขียนเดิมอยู่เป็นอันมาก ลัทธิจริตนิยมแบบแอนต์เวิร์ปเป็นคำที่ใช้เรียกจิตรกรที่แสดงอิทธิพลของงานเขียนอิตาลี แต่โดยทั่วไปแล้วยังคงเขียนในลักษณะและหัวเรื่องของจิตรกรสำคัญ ๆ ก่อนหน้านั้นของเนเธอร์แลนด์เอง ฮีเยโรนีมึส โบส เป็นศิลปินที่ไม่เหมือนผู้ใด งานของเขามีลักษณะแปลก เต็มไปด้วยภาพจินตนาการที่นอกกรอบของเหตุผลและยากที่จะตีความหมาย แต่ที่น่าประหลาดใจคือมีลักษณะราวกับเป็นศิลปะสมัยใหม่ที่เขียนเกี่ยวกับโลกของความฝันที่มีความเกี่ยวพันกับศิลปะกอทิกมากกว่าที่จะเป็นลักษณะของศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบอิตาลี แต่ภาพพิมพ์จากเวนิสในช่วงเดียวกันก็มีลักษณะบางส่วนที่คล้ายกับงานของโบส จิตรกรยุคโรมันนิยม (Romanism) เป็นจิตรกรกลุ่มต่อมาที่รับอิทธิพลจากอิตาลีอย่างเต็มที่
หลังจากปี ค.ศ. 1550 จิตรกรดัตช์และเฟลมิชก็เริ่มแสดงความสนใจในความงามธรรมชาติมากขึ้น ซึ่งนำไปสู่ลักษณะการเขียนที่รวมปัจจัยบางอย่างของศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา แต่ก็เป็นลักษณะที่ต่างจากศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่สละสลวยและเบาของอิตาลี
และเป็นการปูทางโดยตรงไปสู่งานของจิตรกรเฟลมิชและดัตช์สมัยบาโรกคนสำคัญ ๆ เป็นงานในหัวข้อภูมิทัศน์ ภาพนิ่ง และภาพชีวิตประจำวัน.
วิวัฒนาการนี้จะเห็นได้จากงานของโยอาคิม ปาตีนีร์ และปีเตอร์ อาร์ตเซิน แต่จิตรกรที่สำคัญที่สุดเห็นจะเป็นปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ผู้มีชื่อเสียงในการวาดภาพธรรมชาติและชีวิตประจำวัน ผู้เลือกที่จะวาดภาพชาวบ้านแทนที่จะวาดเจ้าขุนมูลนาย
"ภูมิทัศน์และอิคารัสปีกหัก‎" ที่ปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นงานเลียนแบบของเบรอเคิล แม้ว่าจะเป็นงานที่ไม่เหมือนงานของผู้ใดรวมลักษณะการเขียนหลายอย่างของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ และเป็นนัยที่แสดงความสนใจใตหัวข้อการวาดของตำนานโบราณ (ตำนานเกี่ยวกับเทพอิคารัส) แต่อิคารัสในภาพนี้ซ่อนอยู่ในฉากหลัง ตัวเอกของภาพคือธรรมชาติและผู้ที่เด่นที่สุดในภาพคือชาวนาผู้ที่มิได้มองขึ้นไปดูเมื่ออิคารัสตกจากฟ้า ซึ่งเป็นลักษณะของการต่อต้านวีรบุรุษ น่าขัน และบางครั้งก็อัปลักษณ์
Dutch and Flemish Renaissance painting
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของเนเธอร์แลนด์และเฟล็มมิช
เบเนตีตเซ (สเวียตลานัดซาซาโว)
เบเนตีตเซ (, ฟังเสียง) เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้เมืองสเวียตลานัดซาซาโว ในประเทศเช็กเกีย
ในอดีตเคยมีโรงงานผลิตกระจกในเบเนตีตเซ ซึ่งปัจจุบันไม่มีแล้ว แต่สถานที่บางแห่งในหมู่บ้านมีชื่อตามชื่อโรงงานกระจก เช่น หรือ (ชื่อบ่อน้ำ)
BMTA
โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17
โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17 จังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 165 ถนนบางลี่ - หนองวัลย์เปรียง ตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ห่างจากตัวจังหวัด 35 กิโลเมตร โดยประมาณ มีเนื้อที่ 60 ไร่
ทิศเหนือ : ติดกับถนนสายบางลี่-หนองวัลย์เปรียงตรงข้ามหน้าโรงเรียนบางลี่วิทยา
ทิศใต้ : ติดกับแปลงทำนาของชาวบ้าน
ทิศตะวันออก : ติดกับที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขสองพี่น้อง อยู่ห่างจากตลาดบางลี่ประมาณ 1 กิโลเมตร
ทิศตะวันตก : ติดกับชุมสายโทรศัพท์อำเภอสองพี่น้อง
โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17 สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2510 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2514 โดยสมเด็จพระวันรัต (สมณศักดิ์ขณะนั้น) เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น แบ่งออกเป็น 20 ห้อง ใช้ชื่อว่า
"โรงพยาบาลสมเด็จพระวันรัต" ต่อมาได้มอบให้อยู่ในความดูแลของกระทรวงสาธารณสุขเมื่อปี พ.ศ. 2516 และได้รับการยกฐานะเป็นโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 210 เตียง เมื่อพ.ศ. 2536 จากการสนับสนุนของ ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา
อ้วงเซ็งจี้
อ้วงเซ็งจี้ (; "Yuan Chengzhi") ยอดฝีมือยุคหลังในประวัติศาสตร์จักรวาลนิยายกิมย้ง (ราชวงศ์เช็ง) และพระเอกจากเรื่องเพ็กฮ้วยเกี้ยม
อ้วงเซ็งจี้ หรือ เหยียนเฉินจือ เป็นบุตรชายของ อ้วงจุ้ยหวง ( หยวนจงฮวน หรือ เหยียนฉงฟั่น แม่ทัพปลายสมัยราชวงศ์เหม็ง มีตัวตนอยู่จริง) ที่ถูกประหารโดยไม่มีความผิดจากจักรพรรดิจุ๊ยเจ็ง ( จักรพรรดิจงเสิง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เหม็ง) อ้วงเซ็งจี้ได้รับการเลี้ยงดูจาก โจ๊วต้งซิ้ว จูอานก๊ก โง้ยเฮา และล้อตั้วกังลูกน้องเก่าของบิดาตั้งแต่ยังเด็ก ต่อมาได้มีโอกาสเรียนวิชาบู๊จาก ม้อนั้งเช็ง ฉายา "โป๊ยชิ่วเซียนอ้วง (เซียนชะนีแปดมือ)" เจ้าสำนักฮั้วซัว (หัวซาน) ทั้งยังได้รับคำชี้แนะจากบึกฮึงเต้าหยิน เจ้าสำนักกระบี่เหล็ก ทำให้มีฝีมือรุดหน้ากว่าคนรุ่นเดียวกันมากนัก ต่อมา "อ้วงเซ็งจี้" ยังมีโอกาสได้ฝึกฝนวิชาจากกิมจั๊วปี๊กกี๊บ (ตำรางูทอง) ของ "กิมจั๊วลั้งกุน (เทพบุตรงูทอง) แหเซาะหงี" บิดาของ อุนแชแช ที่เหลือทิ้งไว้อีกด้วย ช่วงบั้นปลายชีวิตได้ไปตั้งรกรากที่เกาะบอร์เนียว
หากจะกล่าวว่า "อ้วงเซ็งจี้" เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งช่วงปลายสมัยในประวัติศาสตร์จักรวาลกิมย้งก็ไม่ผิดมากนัก เพราะยอดฝีมือในเรื่องอุ้ยเสี่ยวป้ออย่าง กุยซินซิ่ว ยังเคยสู้แพ้อ้วงเซ็งจี้มาแล้วถึงสองครั้งสองครา แม้แต่อันดับหนึ่งแห่งฝ่ายอธรรมอย่าง ฮ้อทิซิ่ว ก็ยังพ่ายแพ้ต่ออ้วงเซ็งจี้ด้วยเช่นกัน (ภายหลังเป็นศิษย์อ้วงเซ็งจี้จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ฮ้อเท็กซิ่ว) ดังนั้นผู้รู้ในเชิงนิยายกำลังภายในหลายท่าน จึงคิดเห็นตรงกันว่าสมควรจัดให้ "อ้วงเซ็งจี้" เป็นสุดยอดฝีมือยุคหลังในจักรวาลของกิมย้ง
ศุภนิมิตแห่งประเทศไทย
สโมสรฟุตบอลสโมสรฟุตบอลรัตนบัณฑิต-หลักทรัพย์
อาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง
อาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง (; ค.ศ. 1640 – 28 มกราคม ค.ศ. 1710 ปารีส) รู้จักในไทยด้วยตำแหน่ง เชอวาลีเยเดอโชมง ("อัศวินแห่งโชมง") เป็นข้าราชการชาวฝรั่งเศสในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นราชทูต ตำแหน่ง "อัศวินแห่งโชมง" ไปยังกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์
คณะทูตดังกล่าว นอกจากอาแล็กซ็องดร์แล้ว ยังมีบาทหลวงฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซี (François-Timoléon de Choisy), บาทหลวงกี ตาชาร์ (Guy Tachard) จากคณะเยสุอิต, และบาทหลวงเบนีญ วาเช (Bénigne Vachet) จากคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส เดินทางไปกรุงศรีอยุธยาพร้อมด้วยคณะทูตที่สมเด็จพระนารายณ์ทรงส่งไปกรุงปารีสก่อนหน้านี้ใน พ.ศ. 2226 ซึ่งมีเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เป็นหัวหน้า
อาแล็กซ็องดร์ได้พยายามชักชวนให้สมเด็จพระนารายณ์เข้ารีตเป็นคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก เพื่อให้การเจรจาทำสัญญาทางการค้าสำคัญหลายฉบับเป็นไปอย่างราบรื่นขึ้น แต่การนี้ไม่ประสบความสำเร็จ
อาแล็กซ็องดร์ได้บันทึกความเป็นอยู่ของบ้านเมืองสยามในครั้งนั้น ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การศึกษาหลายด้านในปัจจุบัน
เชอวาลีเยร์ เดอ โชมงต์
เชอวาลีเยร์เดอโชมงต์
เชอวาเลียร์เดอโชมองต์
เชอวาเลียร์ เดอ โชมองต์
เชอวาเลีย เดอ โชมองต์
เชอวาเลียเดอโชมองต์
แชร์ (นักร้อง)
แชร์ ( ;IPA: /ʃɛɹ/) หรือชื่อเกิด เฌอริลีน ซาร์กิเซียน (; เกิด 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงแนวป็อป เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เธอเคยได้รับ 1 รางวัลออสการ์, 1 รางวัลแกรมมี่, 1 รางวัลเอมมี,3 รางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับการจารึกบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม
แชร์เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้อง ในปี 1965 ในวงดูโอแนวป็อปร็อก ที่ชื่อซันนีแอนด์แชร์ ต่อมาเธอออกมาทำงานผลงานเดี่ยว และเป็นดาราทางโทรทัศน์ในทศวรรษ 1970 และนักแสดงภาพยนตร์ในทศวรรษ 1980 โดยมีผลงานภาพยนตร์อย่าง "The Witches of Eastwick", "Silkwood", "Mask" และ "Moonstruck" จากเรื่องหลังที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิง
ผลงานเพลงดังของเธอคือ เพลงเต้นรำซิงเกิลที่ชื่อ "Believe" ที่มียอดขายกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก เธอเป็นศิลปินหญิงเพียงคนเดียวที่มีเพลงท็อป 10 ในทุกทศวรรษตั้งแต่ ทศวรรษ 1960 และเป็นศิลปินหญิงที่อายุเยอะที่สุดที่มีเพลงติดอันดับ 1 กับอาชีพการงานของเธอกว่า 40 ปี แฌร์เป็นไอค่อนของวัฒนธรรมสมัยนิยม เป็นคนที่โด่งดังและเป็นศิลปินที่มียอดขายมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรี ล่าสุดเธอแสดงที่ เซซาร์สพาเลซ ในลาสเวกัส กับโชว์ของเธอที่ชื่อ "Cher at the Colosseum" แฌร์ยังมีเสียงร้องแบบ contralto
เต็งเตียน
เต็งเตียน (; "Ding Dian") เป็นตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง กระบี่ใจพิสุทธิ์ ผลงานการประพันธ์ของกิมย้ง
"เต็งเตียน" เป็นคนมณฑลเก็งจิ๋ว (มณฑลจิงโจว) หลังจากที่พบกับการรุมสังหารบ๊วยเนี่ยมเซ็งผู้เป็นอาจารย์โดยศิษย์ทรยศทั้งสามคน ที่ต้องการเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์ (ซู้ซิมเกี้ยมฮวบ) อันซ่อนลายแทงขุมสมบัติในสมัยราชวงศ์เหนือ-ใต้ของจีน ภายหลังเมื่อได้ช่วยเหลือบ๊วยเนี่ยมเซ็งจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาซิ้นเจี่ยวเก็ง (คัมภีร์เทพพลัง) พร้อมทั้งเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์อันเป็นลายแทงขุมทรัพย์ หลังจากที่เต็งเตียนได้ทำป้ายหลุมศพแก่บ๊วยเนี่ยมเซ็ง ก็พวกที่ตามหาทรัพย์สมบัติในคัมภีร์เสาะหาจนพบ จึงหลบหนีออกไปอยู่นอกด่าน
ครั้งหนึ่งไปเที่ยวงานดอกเบศจมาศในตลาดเมืองฮันเค้าและได้มีโอกาสรู้จักกับเล้งซึงฮั้ว ทั้งสองตกหลุมรักซึ่งกันและกัน บิดาของนางก็เห็นชอบด้วย แต่แล้วเต็งเตียนก็ทราบว่าจิตเจตนาที่แท้จริงของนายอำเภอเก็งจิ๋ว "เล่งถ่อซือ" บิดาของนางในภายหลังว่า การที่ให้เต็งเตียนคบหากับเล้งซึงฮั้วก็เพื่อจะหลอกเอาเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์นั่นเอง เมื่อแผนวางยาพิษดอกบัวฮุดจ๋อกิมเน้ยแก่เต็งเตียนสำเร็จ เขาก็ถูกจองจำในคุกของเมืองเก็งจิ๋วตลอดมา จนมาพบเจอกับเต็กฮุ้นพร้อมทั้งได้ถ่ายทอดวิชาซิมเจี่ยวเก็งให้
จากคำบรรยายของกิมย้งทำให้ทราบว่าเต็งเตียนนั้นเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในเรื่องนี้โดยเฉพาะ แต่เนื่องจากถูกพิษดอกบัวฮุดจ๋อกิมเน้ยที่อาบบนโลงศพของเล้งซึงฮั้วคนรักผสมกับถูกไล่ล่าจากหลายฝ่ายจนทำให้ถึงแก่ความตายไปในที่สุด
นันท์ฐนิชา ศิริปรีดาวัชร์ (ชื่อเดิม : อินทิรา เกตุวรสุนทร; เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น การ์ตูน เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรชาวไทย ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน มีพี่น้อง 2 คน เป็นลูกคนโต การ์ตูนเข้าวงการโดยการเข้าร่วมการประกวด"มิสทีนไทยแลนด์ 2003" โดยคว้ารางวัลมิสแฮร์แคร์ (ตำแหน่งพิเศษ สาวผมสวย) จากการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ปี 2003
เริ่มเข้าวงการบันเทิงโดยเล่นละครเรื่องแรกคือ รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน ต่อมาก็รับบทเด็กสาวน่าสงสาร จากเรื่องเกิดแต่ตม จากนั้นการ์ตูนเริ่มเล่นสายรัก สาละวิน และในที่สุดการ์ตูนก็แจ้งเกิด ในบทของ"เพียงเพ็ญ" จากเรื่องขิงก็รา ข่าก็แรง ทำให้ทุกคนรู้จักและโด่งดังมีชื่อเสียงมากในขณะนั้น
นอกจากงานละครแล้ว การ์ตูนก็เคยออกอัลบั้มเพลงร่วมกับเพื่อนและรุ่นพี่มิสทีนไทยแลนด์ชื่ออัลบั้มว่า"Missteen Thailand Gang" และก็เคยแสดงมิวสิควิดีโออีกหลายเพลง และมีงานถ่ายแบบ งานโฆษณา อีกหลายชิ้น ปัจจุบันเป็นเจ้าของธุรกิจความงาม แบรนด์ ชาเม่ (CHAME')ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
โรมัน ปัฟลูย์เชนโค
โรมัน อะนาโตเลียวิช ปัฟลูย์เชนโค  เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ปี ค.ศ. 1981 ที่เมืองมอสตอฟสกอย เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรโรตอร์วอลโกกราด 3 ปีตั้งแต่ปี 2000 และทำผลงานได้ดีจนกระทั่งทีมสปาร์ตัคมอสโกดึงตัวได้ไปอยู่กับทีมสปาร์ตัคมอสโก แล้วก็สามารถทำผลงานได้ดีโดยลงเล่นให้กับทีม 147 นัดและยิงประตูรวม 77 ประตู
ปัฟลูย์เชนโคติดทีมชาติรัสเซียในปี 2005 แต่ยังไม่สามารถลงเล่นเป็นตัวจริงได้เลยจนถึงช่วงฟุตบอลยูโร 2008 ในนัดแรกที่แพ้สเปนไป 4-1 เขาก็เป็นคนยิงให้กับรัสเซีย และในเกมที่ชนะสวีเดนไป 2-0 นั้นเขาก็ยิงประตูให้ทีมขึ้นนำก่อน 1-0 ก่อนที่อันเดรย์ อาร์ชาวิน จะมายิงประตูปิดท้ายให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ส่วนในรอบ 8 ทีมสุดท้ายนั้นในเกมที่รัสเซียชนะเนเธอร์แลนด์ 3-1 นั้นเขาก็เป็นคนที่ยิงให้กับทีมเป็นคนแรกให้รัสเซียนำ 1-0 ช่วยให้รัสเซียเข้ารอบรองชนะเลิศไปเจอกับทีมสเปน โดยทีมรัสเซียแพ้สเปนไป 3-0
ถึงแม้ว่าทีมรัสเซียจะตกรอบรองชิงชนะเลิศ แต่ครั้งนั้นทีมในสโมสรยักษ์ใหญ่ในยุโรปต่างก็ต้องการตัวปัฟลูย์เชนโคไปร่วมทีม ในที่สุดเขาก็ได้เข้าร่วมสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ การมาร่วมทีมของอังกฤษนั้นมีอุปสรรคมาก เนื่องจากปัฟลูย์เชนโคยังไม่สามารถปรับการเล่นฟุตบอลแบบอย่างอังกฤษได้ และที่สำคัญเขาพูดภาษาอังกฤษไม่คล่อง เวลาจะพูดก็จะพูดภาษาอังกฤษปนภาษารัสเซีย แต่พอเล่นไปนาน ๆ เขาก็สามารถปรับตัวได้และก็สามารถเล่นได้ดีขึ้น และสามารถยิงประตูทีมเพิ่มให้กับต้นสังกัดใหม่เรื่อย ๆ โดยแฟนบอลสเปอร์ยกให้เขาเป็นดีมีตาร์ เบร์บาตอฟ คนใหม่ของทีม
เดย์ส/กรีน
ออกไซด์แอนด์นูทริโน
ออกไซด์แอนด์นูทริโน  เป็นดีเจและเอ็มซี แนวยูเคการาจ และทู-สเตปการาจ จากลอนดอน ประกอบด้วยสมาชิกคือ อเล็กซ์ ริเวอร์ส (เกิด 1982) และ มาร์ก โอไซทูทู (เกิด 1982)
ซิงเกิ้ลแรกของพวกเขาคือ เพลง "Bound 4 Da Reload (Casualty)" สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ท ยูเคซิงเกิลชาร์ต เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2000 เพลงนี้ได้ใช้ท่อนเพลงตัวอย่าง (แซมเพิล) จากธีมเพลงของดราม่าทางช่องบีบีซีวันที่ชื่อ "Casualty" และยังมีท่อนบทพูดจากภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" ผลงานเพลงของพวกเขาปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง "Ali G Indahouse" ในเพลง "Shoot to Kill" ซึ่งมีประกอบในภาพยนตร์ และเพลงยังบรรจุในซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย
ออกไซด์แอนด์นูทริโน ยังเป็นสมาชิกของกลุ่มศิลปินแนวยูเคการาจที่ชื่อ โซโซลิดครูว์ ออกไซด์ได้ช่วยดูแลเพลงให้กับอัลบั้มแรกของ ลิซา มาฟเฟีย ชุด "First Lady" และในเพลง "Industry Lady" ในอัลบั้มมิกซ์เทปของ เฟซ ที่ชื่อ "Sign 2 the Block"
ในปี 2007 ทั้งคู่กลับสู่ด้านดนตรีอีกครั้ง โดยการออกซิงเกิ้ลใหม่ที่ชื่อ "What R U" ออกเมื่อ 14 พฤษภาคม และออกผลงานอัลบั้มที่ 4 ที่ชื่อ "2nd Chance" เมื่อ 11 มิถุนายน
Singles.
จากอัลบั้ม "Execute":
จากอัลบั้ม "2 Stepz Ahead":
จากอัลบั้ม "2nd Chance":
สนามกีฬาไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง
ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น)  หรือที่นิยมเรียกว่า สนามกีฬาไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกรุงเทพมหานคร กระทรวงมหาดไทย ซึ่งก่อตั้งขึ้นจากความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลญี่ปุ่น เนื่องในโอกาสที่ประเทศไทยจัดงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิด เมื่อเวลา 16:45 นาฬิกา ของวันเสาร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2525 ศูนย์เยาวชนแห่งนี้ ตั้งอยู่ริมถนนมิตรไมตรี แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ภายในบริเวณประกอบด้วยสนามกีฬาประเภทต่าง ๆ คือสนามฟุตบอล พร้อมลู่วิ่งมาตรฐาน สนามแข่งขันกีฬาในร่มทุกประเภท เพื่อให้บริการแก่สมาชิก ซึ่งประกอบด้วยเยาวชน และประชาชนทั่วไป และมีการจัดฝึกสอนโดยผู้เชี่ยวชาญ ปัจจุบันมี "นาย​ไชยา ​โ​ช​ติว​รร​ธ​ก​วณิช (2565)" เป็นผู้อำนวยการศูนย์ฯ
ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น) เกิดขึ้นจากความประสงค์ในการจัดสร้างถาวรวัตถุขึ้นเป็นอนุสรณ์ เพื่อมอบให้แก่ประเทศไทย เนื่องในงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2525 ซึ่งคณะรัฐมนตรี นำโดยพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เล็งเห็นประโยชน์ในการส่งเสริมและพัฒนาเยาวชนของชาติ จึงมีมติอนุมัติโครงการจัดสร้างศูนย์เยาวชน พร้อมทั้งมอบหมายให้กรุงเทพมหานคร โดยสำนักสวัสดิการสังคม เป็นผู้ดำเนินการ ต่อมา นายเชาวน์วัศ สุดลาภา ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครขณะนั้น มีคำสั่งแต่งตั้ง คณะกรรมการอำนวยการจัดสร้างศูนย์เยาวชน โดยมีนายสมชัย วุฑฒิปรีชา รองผู้ว่าราชการกรุงเทพฯในขณะนั้นเป็นประธาน ร่วมด้วยกรรมการอีก 14 คน เพื่อรับผิดชอบและประสานงาน ก่อสร้างอาคารศูนย์เยาวชน