pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยสนามเหย้าเก่าคือสนาม Kadriorg ซึ่งเปิดใช้งานในเดือนมิถุนายนปี 1926 มีความจุ 5,000 ที่นั่ง
รายชื่อต่อไปนี้เป็นทีมชุด ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกซี ในเกมที่พบกับ ไซปรัส ในวันที่ 24 และ 29 มีนาคม 2022
ถูกเรียกติดทีม.
ผู้เล่นต่อไปนี้ถูกเรียกติดทีมใน12เดือนที่ผ่านมา
บันทึกการแข่งขัน.
เอสโตเนียได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1924ซึ่งมีเจ้าภาพตือปารีส,ประเทศฝรั่งเศสซึ่งในขณะนั้นฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนียอยู่ภายใต้การการดูแลของFerenc Kónya ผู้จัดการชาวฮังการี โดยผลการแข่งขันคือ แพ้สหรัฐ1-0 แพ้ไอร์แลนด์1-3และหลังจากการแข่งโอลิมปิกก็ได้ไปแข่งกระชับมิตรที่ประเทศเยอรมนีโดยได้แข่งกับทีมแอร์สเทอเอฟเซไคเซอร์สเลาเทิร์นซึ่งผลออกมาคือเสมอ 2-2
บางกอกโมโนเรล
โครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู ช่วงแคราย-มีนบุรี และสายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง
รายชื่อผลงานของผลิตโชค อายนบุตร
หมายเหตุ: เพลงที่มีเครื่องหมาย* คือเพลงโปรโมต
สตูดิโออัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น.
พระโสภณวิสุทธิคุณ (บุญเพ็ง กัปปโก)
ฟาโรห์โชเชงค์ที่ห้า
ฟาโรห์โอซอร์คอนที่สี่
โมโนเรล
การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิวของนาซี
การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิว ในนาซีเยอรมนี เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปี ค.ศ. 1933 ฝ่ายพรรคนาซีอ้างว่าการคว่ำบาตรครั้งนี้เป็นมาตรการตอบโต้การคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันของพวกยิว จากการที่พวกยิวได้เริ่มพากันคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันในเดือนมีนาคม 1933 การคว่ำบาตรธุรกิจของชาวยิวครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จเลย ชาวเยอรมันไม่ค่อยสนใจกับคำรณรงค์ซักเท่าไหร่ ประชากรเยอรมันส่วนใหญ่ยังคงซื้อและใช้สินค้าจากธุรกิจของพวกยิวอย่างตามปกติ เป็นหนึ่งในชนวนเหตุที่ทำให้พรรคนาซีวางแผนถอนรากถอนโคนชาวยิวในเยอรมัน
การคว่ำบาตรครั้งนี้ถือเป็นมาตรการแรกๆที่รัฐบาลนาซีได้ใช้ต่อชาวยิวในเยอรมัน ก่อนที่จะนำไปสู่การออกมาตรการขั้นรุนแรงที่เรียกว่า "การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย" ในปี 1941 การคว่ำบาตรในครั้งนี้ถือเป็นมาตรการของรัฐที่มีการใช้ความรุนแรง, การจับกุม, การชิงทรัพย์, การขู่เข็ญให้ชาวยิวขายธุรกิจของตัวเอง ซึ่งแค่เฉพาะในกรุงเบอร์ลินมีธุรกิจของชาวยิวอยู่กว่า 50,000 แห่ง มีการรณรงค์ให้ชาวเยอรมันงดซื้อสินค้าจากธุรกิจของยิวโดยการปิดประกาศต่างๆ อาทิ "อย่าซื้อของจากยิว!", "พวกยิวคือเคราะห์ภัยของเรา!", "กลับปาเลสไตน์ไปซะ!"
กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป
กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป (; ตัวย่อ: GSSE) เป็นมหกรรมกีฬาสำหรับกลุ่มประเทศขนาดเล็กในทวีปยุโรป ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุก ๆ สองปี อยู่ภายใต้การรับรองโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล มีประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันคือ 9 รัฐขนาดเล็กในยุโรป
การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่สาธารณรัฐซานมาริโน ในปี ค.ศ. 1985 และการแข่งขันจะจัดขึ้นในปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน โดยมีชนิดกีฬาที่ใช้จัดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 9 ชนิด
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันได้แก่:
รายชื่อการจัดแข่งขัน.
การแข่งขันที่วางแผนไว้ในปี 2564 ถูกยกเลิกเนื่องจากการกำหนดเวลาใหม่ของ โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
อาดเลอร์ฮอสท์
อาดเลอร์ฮอสท์ หรือ ปราการอินทรี  เป็นบังเกอร์ในเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทของ Langenhain-Ziegenberg, Wiesental Wetterau และ Kransberg ในทิวเขาเทานุส รัฐเฮ็สเซิน
มิสแกรนด์พิจิตร
วอนนาวัน
วอนนาวัน  เป็นอดีตบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ซีเจอีแอนด์เอ็มก่อตั้งขึ้นผ่านการแข่งขัน "พรอดิวซ์ 101" (ฤดูกาล 2) เมื่อ ค.ศ. 2017 สมาชิกมี 11 คน คือ คัง แดเนียล, พัก จี-ฮุน, อี แด-ฮวี, คิม แจ-ฮวัน, พัก อู-จิน, แพ จิน-ย็อง, ยุน จี-ซ็อง, ไล่ กวานหลิน, อง ซ็อง-อู, ฮวัง มิน-ฮย็อน, และฮา ซ็อง-อุน เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ในสังกัดสวิงเอนเตอร์เทนเมนต์กับซีเจอีแอนด์เอ็ม แต่สัญญาสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 กิจกรรมสุดท้าย คือ คอนเสิร์ตอำลาเมื่อวันที่ 24–27 มกราคม ค.ศ. 2019
"ก่อนการเปิดตัว": พรอดิวซ์ 101 ฤดูกาล 2.
สมาชิก Wanna One นั้นมาจากรายการเซอไววัลที่มีชื่อว่า Produce 101 Season 2 ซึ่งออกอากาศทาง Mnet ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน จนถึงวันที่ 16 มิถุนายน 2017. ซึ่งเด็กฝึกทั้ง 101 คนนั่นมาจากหลากหลายบริษัท และ 11 คนสุดท้ายนั้น ก็มาจากผลการโหวตของผู้ชมทั้งสิ้น และการประกาศผลก็ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์อีกด้วย
สมาชิกวง Wanna One ทั้งหมดนั้น เป็นเด็กฝึกของแต่ละค่ายที่แตกต่างกัน ซึ่งทุกคนมาร่วมรายการโปรดิวซ์ 101 ซีซัน 2 ซึ่งเป็นโปรเจ็กต์ที่จะค้นหาเด็กฝึกทั้ง 11 คนเพื่อที่จะได้เดบิวต์ในนามของวง Wanna One ซึ่งเป็นชื่อที่ได้รับการเลือกจากชื่อจำนวนมากที่ผู้ชมรายการร่วมกันเสนอชื่อเข้ามา โดยเด็กฝึกทุกคนนั้นต้องทำภารกิจที่ต้องแสดงบนเวทีในหัวข้อต่าง ๆ ที่ทางรายการจัดให้ แล้วทุกคนก็จะได้รับผลโหวตจากผู้ชมทั้งในห้องส่ง และทางเว็บไซต์ แล้วจึงนำคะแนนเหล่านั้นมาตัดสินว่าผู้ใดจะได้เข้ารอบไปจนถึงการเดบิวต์
ก่อนที่รายการนี้จะเกิดขึ้น สมาชิกบางคนก็ได้ทำกิจกรรมร่วมกับบริษัทต้นสังกัดอยู่ก่อนแล้ว เช่น พัก จี-ฮุน ที่เป็นนักแสดงเด็กและได้แสดงในซีรีส์เรื่อง Kimchi Cheese Smile และ The King &amp; I. และเขายังได้ปรากฏตัวในรายการวาไรตี้หลาย ๆ รายการร่วมกับบอยแบนด์อื่น ๆ เช่น Bigฺ Bang และ SS501. ในปี 2012 ฮวัง มิน-ฮย็อน ได้ เดบิวต์ในนามสมาชิกวง NU'EST และแต่งเพลงแนว Musical ของเขา เขายังได้ไปปรากฏตัวในรายการ Korea's Got Talent Season 2 ของเกาหลีอีกด้วย แต่ก็ถูกตัดออกในรอบ semi-final. ในปี 2014 ฮา ซ็อง-อุน ก็ได้เดบิวต์เป็นสมาชิกวง Hotshot ด้วย.
2017: เปิดตัวด้วยอัลบั้ม 1X1=1 (To Be One), อัลบั้ม 1-1=0 (Nothing Without You).
Wanna One ได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับบริษัท YMC Entertainment (บริษัทต้นสังกัดเดิมที่ได้ดูแลผู้ชนะจากฤดูกาลแรกนั้นก็คือ I.O.I) แต่สิ่งที่แตกต่างกันก็คือ สมาชิก Wanna One จะไม่ได้กลับไปโปรโมตร่วมกับวงเดิม หรือมีกิจกรรมกับบริษัทเดิมของพวกเขา
คอนเสิร์ตส่งท้าย Produce 101 Season 2 ได้จัดขึ้นในวันที่ 1 และ 2 เดือน กรกฎาคม 2017 ที่ Olympic Hall ประเทศเกาหลีใต้. Wanna One ได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการในงานที่มีชื่อว่า Wanna One Premier Show-Con ซึ่งจัดขึ้นที่ Gocheok Sky Dome ในวันที่ 7 สิงหาคม และได้ประกาศชื่ออัลบั้ม 1×1=1 (To Be One) ในวันที่ 8 สิงหาคม 2017 ซึ่งมีเพลงไตเติลอย่าง "Energetic" ซึ่งแต่งโดย ฮุย วง Pentagon และ FlowBlow, ซึ่งเนือร้องเขียนโดย ฮุย และ อูซอก วง Pentagon ด้วย. มิวสิควิดีโอทั้งสองจะถูกปล่อยออกมาสำหรับการเดบิวต์ของพวกเขา
วันที่ 7 ก.ค 2560 สมาชิกวง Wanna One ได้ประกาศชิ่อแฟนคลับชื่อว่า Wannable ซึง่ประกอบไปด้วย Wanna + Able มีความหมายว่า แฟน ๆ สามารถบรรลุทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการไปด้วยกัน
วันที่ 10 สิงหาคม 2560 เวลา 21.00 น. (23.00 น. KST+9) ค่าย YMC ได้ปล่อย MV เพลง Burn It Up เพลงของวง Wanna One ในเวอร์ชัน Extended ออกมา ในวันที่ 13 พฤศจิกายน, Wanna One ได้ปล่อย re-packaged อัลบั้ม ในชื่อ 1-1=0 (Nothing Without You) ซึ่งมีเพลงไตเติลคือ "Beautiful" ซึ่งถ้ารวมยอดขายเข้ากับอัลบั้มแรกรวมกับอัลบั้ม re-packaged นี้นั้น Wanna One จะกลายเป็นวงแรกที่มียอดขายอัลบั้ม 1 ล้าน ก๊อปปี้สำหรับการเดบิวต์ของพวกเขา. ในงาน "2017 Mnet Asian Music Awards" Wanna One ได้รับรางวัล Best New Male Artist และ Best Male Group อีกด้วย. และ Billboard ได้เลือกพวกเขาให้เป็น Best New K-Pop Act ของปี 2017 อีกด้วย.
คอนเสิร์ต แฟนมีตติ้ง และกิจกรรม.
"*ข้อมูลอาจไม่ครบถ้วน"
ผลงานรายการโทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต และวิทยุ.
รายการโทรทัศน์*.
"* ข้อมูลอาจไม่ครบถ้วน"
รางวัลและเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล.
รางวัลใหญ่ประจำปี.
รางวัลเดี่ยว*.
รางวัลในรายการเพลง.
"Show Champion"
"M Countdown"
"Music Bank"
"Show! Music Core"
จักรพรรดินีโยโระกุ พระราชชนนี
จักรพรรดินีโยโระกุ พระราชชนนี ( ; 1854 – 12 มกราคม 1896) นางสนองพระโอษฐ์และพระสนมใน จักรพรรดิโคงง แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ เป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิซุโก และ จักรพรรดิโกะ-โคงง
ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ ( ; 1879 – 14 มิถุนายน 1970) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 4 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 5
พระนางชินอึย
สมเด็จพระราชินีชินอึยแห่งโชซอน สกุลฮัน (, ; กันยายน 1880 – 21 ตุลาคม 1934) พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายทั้งหมด 6 พระองค์ซึ่งได้เป็นพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจง พระราชาลำดับที่ 2 และ พระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3
พระองค์พระราชสมภพในปีค.ศ. 1337 เป็นปีที่ 6 ในรัชกาลพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (ครั้งที่ 2) เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา ในปีค.ศ. 1352 ได้อภิเษกสมรสกับอีซ็องกเย นายทหารหนุ่ม มีบุตรธิดา 8 คนคือ
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 1934 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนเมื่อพระราชสวามีสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนขึ้น ในปีที่ 2 ของรัชกาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาพระราชอิสริยยศพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่สวรรคตไปแล้วขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีอย่างเป็นทางการ ออกพระนามว่า ชอลบี(절비；節妃)
7 ปีต่อมาในรัชกาลพระเจ้าแทจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระนาง ได้โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคตไปแล้วขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีชินอึย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ชินอึย แทวังฮู 神懿太王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1408 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้เฉลิมพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเพิ่มขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังแทฮู พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (承仁顺圣神懿王太后)
ในปีค.ศ. 1683 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้ออกพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงชินอึย เป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังฮู (承仁顺圣神懿王后)
ในปีค.ศ. 1899 โชซ็อนยกฐานะขึ้นเป็นจักรวรรดิ จักรพรรดิโกจง โปรดให้เฉลิมพระนามย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีแห่งโชซ็อน ในส่วนของพระมเหสีชินอึยนั้น โปรดให้ถวายพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีชินอึย โกฮวางฮู (神懿高皇后)
Chen Shou
Records of Three Kingdoms
พระนางช็องอัน
พระนางช็องอันแห่งโชซอน (정안왕후 김씨; 2 มกราคม ค.ศ. 1355 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412) พระอัครมเหสีในพระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน กษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชวงศ์โชซ็อน
พระองค์พระราชสมภพในสกุลคิมแห่งคย็องจู อภิเษกสมรสกับเจ้าชายลีพังกวา พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าแทโจ ประสูติแต่พระนางชินอึย พระมเหสีพระองค์แรก ภายหลังเจ้าชายลีพังกวา พระราชสวามีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นรัชทายาท (王世子 "วังเซจา") นับเป็นรัชทายาทพระองค์ที่ 2 ในรัชกาลพระเจ้าแทโจ หม่อมสกุลคิมจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระชายา (王世子德嬪 金氏 "วังเซจาด็อกบิน")
เมื่อพระราชสวามีขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระเจ้าแทโจพระราชบิดาซึ่งสละราชสมบัติในปีค.ศ. 1398 พระเจ้าช็องจงโปรดให้สถาปนาพระชายาสกุลคิมขึ้นเป็น พระชายาด็อก (德妃)
ต่อมาในปีค.ศ. 1400 พระราชสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายจองอันพระราชอนุชา ซึ่งสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแทจง โปรดให้สถาปนาพระชายาด็อกในพระเจ้าช็องจงขึ้นเป็น ซุนด็อก พระราชมหาชายา (順德王大妃)
พระนางซุนด็อกเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412 ในปีที่ 13 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง สิริพระชันษา 57 ปี พระเจ้าแทจงโปรดให้เฉลิมพระนามอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระนางอันจอง (安定王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1681 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้เฉลิมพระนามถวายเพิ่มเป็น พระนางอน-มย็อง กย็องอึย ช็องอัน วังฮู (温明慶懿定安王后)
โฮจุอิง
โฮจุอิง (宝樹院; 2164 – 1 มกราคม 2196) หรือ โอราคุ โนะ คาตะ ภรรยาน้อยของ โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ โชกุนคนที่ 3 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ และเป็นมารดาของ โทะกุงะวะ อิเอะสึนะ โชกุนคนที่ 4
ลิขิตรัก
ลิขิตรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-แอ็กชัน อิงจากบทประพันธ์เรื่อง "มณีหยาดฟ้า" ของนิดา (ปราศรัย รัชไชยบุญ) นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 สร้างโดย บริษัท ทอง เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด เขียนบทโดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล และ กัลยาณมิตร กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง นำแสดงโดย อุรัสยา เสปอร์บันด์ และ ณเดชน์ คูกิมิยะ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20:20–22:50 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561–19 มิถุนายน พ.ศ. 2561 และออกอากาศพร้อมกับประเทศจีนผ่านทางเทนเซ็นต์ วิดีโอในวันเดียวกัน โดยทางช่อง 3 เป็นผู้ขายลิขสิทธิ์ให้ โดยมีรายได้มากกว่า 60 ล้านบาท
"ลิขิตรัก" ได้จะกลับมาออกอากาศอีกครั้งแบบฉบับ Master Edition ทางช่อง 3 เอซดี เริ่มวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.20–22.50 น.,วันศุกร์ เวลา 20.00–23.00 น. และ วันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 20.15–22.45 น. เริ่มวันที่ 18–30 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร "ชาติเสือพันธุ์มังกร"
เคโชอิง
เคโชอิง ( ; 1627 – 11 สิงหาคม 1705) เป็นอนุภรรยาของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ของรัฐบาลเอโดะ และเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 5 โทกูงาวะ สึนาโยชิ มีชื่อจริงว่า ทามะ ตามที่บันทึกไว้ใน "โทกูงาวะ จิกกิ" ซึ่งเป็นบันทึกอย่างเป็นทางการของตระกูลโทกูงาวะกล่าวว่าพ่อของเธอคือฮอนโจ มูเนมาซะ ส่วนแม่ของเธอคือ นาเบตะ เธอมีพี่ชายชื่อ ฮอนโจ มิชิโยชิ และน้องชายชื่อ ฮอนโจ มูเนซูเกะ
ทามะเกิดใกล้วัดไดโตกุในเกียวโต ตามคำกล่าวใน "โทคุงาวะ จิกกิ" พ่อของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ แต่มีข่าวลือว่าเขามาจากชนชั้นต่ำ ตามบันทึกร่วมสมัยของเคโชอิงคือบันทึกของ ชิเงอากิ อาซาฮี ชื่อ "Nagimukago Chuki" บันทึกว่าเธอเป็นลูกสาวของช่างทอผ้าชื่อ นิชิจิน นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้ผลิตเสื่อทาทามิใน "โกโตไดกิ" โดย โมซูอิ โทดะ ใน "Enhekikenki" ของ คูโรคาวา มิชิซูเกะ กล่าวว่า คิตาโคจิ มิยาอูจิ ทายาทของตระกูลนิโจได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่ง ใน "เก็นโชกันกิ" ที่เขียนขึ้นไม่นานหลังจากที่เธอถึงแก่กรรม และใน "เกียวกุโกชิกิ" ที่เขียนขึ้นในภายหลัง พ่อของเธอคือนิซาเอมอนพ่อค้าขายของชำ และพ่อบุญธรรมของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ
ในปีคันเอ ที่ 16 (ค.ศ. 1639) เธอรับใช้โอมาน โนะ กะตะ ซึ่งเป็นอนุภรรยาของอิเอมิตสึในฐานะนางต้นห้อง และต่อมาเธอได้รับความสนใจจากท่านหญิงคาซูงะ และเริ่มรับคำแนะนำจากท่านหญิงคาซูงะให้ใช้ชื่อ 'อากิโนะ' เมื่อเธอโตขึ้น เธอทำหน้าที่แต่งตัวให้กับโชกุน และเมื่ออิเอมิตสึเห็นเธอครั้งแรก เธอก็กลายเป็นอนุภรรยา และในเดือน 1 ปีโชโฮ ที่ 3 (ค.ศ. 1646) เธอให้กำเนิดสึนาโยชิ
เมื่ออิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมในปีเคอัง ที่ 4 (ค.ศ. 1651) เธอออกจากโอโอะกุ และเข้าไปอยู่ในวัดชิโซกูอิง บนภูเขาสึกูบะ หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของโชกุนคนที่ 4 โทกูงาวะ อิเอสึนะ สึนาโยชิก็เข้ารับตำแหน่งโชกุนในปี ค.ศ. 1680 เธอได้เข้าไปอยู่ในปราสาทเอโดะ
อเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟ (ทหาร)
เยโกรอฟ เกิดมาในครอบครัวชาวนาใกล้ Samara ในภาคกลางของรัสเซีย เขาเข้าร่วมกองทัพของจักรวรรดิรัสเซียในปี พ.ศ. 2426 เข้าได้เป็นเจ้าหน้าที่ของกองทัพในปราบปรามการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2448 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาได้เลื่อนขั้นเป็นยศพันโทและได้รับบาดเจ็บห้าครั้งในสงคราม เขาเข้าร่วมพรรคปฏิวัติสังคมนิยมเมื่อปีพ.ศ. 2447 แต่หลังจากที่พวกบอลเชวิกเข้ายึดอำนาจ (พ.ศ. 2460) เขายอมรับการปฏิวัติใหม่และกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงของบอลเชวิก
หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย เยโกรอฟ ถูกส่งไปเป็นที่ปรึกษาทางทหารจีน (พ.ศ. 2468-2467) เขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตการปกครองเบลารุส พ.ศ. 2470 2474 เยโกรอฟ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติเพื่อป้องกันและเสนาธิการกองทัพแดง พ.ศ. 2477 เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ในปี พ.ศ. 2478 เขาได้กลายเป็นจอมพล 5 คนแรกของสหภาพโซเวียต
จากความสนิทสนมใกล้ชิดกับสตาลิน และ บูดิออนนืย ดูเหมือนว่าเขาจะปลอดภัยจากการกวาดล้างในกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2480 เยโกรอฟ เป็นหนึ่งในผู้พิพากษาคดีของ ตูคาเชฟสกี ในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2480 ใน แต่เมื่อถึงช่วงปลายปี เขาถูกลดตำแหน่งไปเป็นผู้บัญชาการของเขตทหารทรานส์คอเคซัสและถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481เขาถูกจับคุมเพราะจดหมายฉบับหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2480 จดหมายฉบับนี้จากผู้บัญชาการกองพลFedor Sudakov จากสถาบันการทหาร Frunze ถึงสตาลิน ถามความเป็นไปได้ที่เยโกรอฟเป็นผู้ทรยศและทำการกวาดล้างกองทัพแดงให้อ่อนแอ่ลง จดหมายที่คล้าย ๆ กันถูกส่งไปเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคมที่ผ่านมาโดยผู้บัญชาการกองพล Yan Zhigur และ เยโกรอฟ ได้ถูกใส่ร้ายจากเจ้าหน้าที่ของเขาที่อยู่ในช่วงการกวาดล้างกองทัพแดงซึ่งถูกจับมาเช่นกันเยโกรอฟ ถูกประหารชีวิตในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 หลังจากถึงแก่อสัญกรรมลงของสตาลิน (พ.ศ. 2496) เขาถูกกอบกู้ชื่อเสียงโดยนีกีตา ครุชชอฟ
อะเลคซันดร์ เยโกรอฟ (ทหาร)
พระมเหสีชินอึย
พระมเหสีจองอัน
พระเจ้าจองจงแห่งโชซอน
โทกูงาวะ สึนาชิเงะ
โทะกุงะวะ สึนะชิเงะ (徳川綱重; 28 มิถุนายน 2187 – 29 ตุลาคม 2221) ไดเมียว หรือเจ้าแคว้นโคฟุคนที่ 3 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ โชกุนลำดับที่ 3 แห่งรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะที่เกิดกับ จุงโชอิง ผู้เป็นอนุภรรยาของอิเอะมิสึแต่เดิมสึนะชิเงะมีศักดิ์เป็นบุตรชายคนที่ 3 แต่เพราะ โทะกุงะวะ คะเมะมะสึ บุตรชายคนที่ 2 พี่ชายต่างมารดาของสึนะชิเงะถึงแก่กรรมเมื่อยังเยาว์เขาจึงเป็นบุตรชายคนที่ 2 แทน
สึนะชิเงะได้รับแต่งตั้งเป็นไดเมียวหรือเจ้าแคว้นโคฟุเมื่อ พ.ศ. 2204 สืบต่อจาก โทะกุงะวะ ทะดะนะงะ ผู้เป็นน้องชายของอิเอะมิสึและเป็นอาของสึนะชิเงะกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2221 ขณะอายุเพียง 34 ปีโดยมี โทะกุงะวะ สึนะโทะโยะ บุตรชายคนโตวัยเพียง 12 ปีขึ้นดำรงตำแหน่งแทนซึ่งสึนะโทะโยะได้เป็นบุตรบุญธรรมของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนลำดับที่ 5 ผู้เป็นอาเมื่อ พ.ศ. 2252 ก่อนที่โชกุนสึนะโยะชิจะถึงแก่อสัญกรรมได้ไม่นานพร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น โทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ เมื่อโชกุนสึนะโยะชิถึงแก่อสัญกรรมอิเอะโนะบุจึงได้ขึ้นเป็นโชกุนลำดับที่ 6 สืบต่อมา
ปู่ทวด : โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ
ปู่ : โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ
ย่า : โอะเอะโยะ
พ่อ: โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ
แม่ : ทะกะสึกะซะ ทะกะโกะ ต่อมาคือ ฮงริอิง
พี่ชาย :
น้องชาย : โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ
ภรรยาเอก : ธิดาของ นิโจ มิสึฮิระ
ภรรยาน้อย : โอะฮะระ โนะ คะตะ ต่อมาคือ โชโชอิง
บุตรชาย :
มังคลัตถทีปนี
มังคลัตถทีปนี  หรือ มงคลทีปนี เป็นปกรณ์วิเสสภาษาบาลีที่พระสิริมังคลาจารย์ชาวเชียงใหม่รจนาขึ้นในสมัยอาณาจักรล้านนา เพื่ออธิบายความในมงคลสูตรที่ปรากฏในพระไตรปิฎก 2 แห่ง คือ ในขุททกปาฐะและสุตตนิบาตแห่งพระสุตตันตปิฎก ท่านได้อธิบายถึงความหมายของพระสูตรนี้โดยละเอียดด้วยภาษาไพเราะและสละสลวย เนื้อหาอ้างอิงเนื้อความจากอรรถกถา ทั้งฎีกา ทั้งอนุฎีกา ทั้งคำเกจิอาจารย์ และมีการยกเรื่องจากคัมภีร์และชาดกอื่นๆ มาอธิบายประกอบ ค้นพบเป็นคัมภรีใบลานและสมุดข่อยจารโดยอักษรหรืออักขระพม่าและอักขระไทยเหนือ ต่อมาได้ปริวรรตเป็นอักษรไทยภาษาบาลีและมหาวิทยาลัยมหามกุฏ ฯลฯ ได้จัดพิมพ์เป็นจำนวนหลายครั้งเพื่อใช้ประกอบการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค และเปรียญธรรม 5 ประโยค เป็นหนังสือที่ปราชญ์ภาษาบาลีทั้งศรีลังกาและพม่าให้การยอมรับโดยมีการนำไปเผยแพร่ยังประเทศศรีลังกา กัมพูชา ลาว และพม่า
แต่งขึ้นเมื่อปีวอก จ.ศ. 886 ตรงกับ พ.ศ. 2067 โดยพระสิริมังคลาจารย์ พระภิกษุชาวล้านนาสมัยพญาแก้วครองเมืองเชียงใหม่ ตอนที่ท่านแต่งมงคลทีปนีนี้ท่านได้อาศัยสูญญาคาร (เรือนว่าง) ที่สงบเงียบ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 4 กิโลเมตร ปัจจุบันคือวัดตำหนักสวนขวัญศิริมังคลาจารย์
โทะกุงะวะ สึนะโทะโยะ
วัดศรีฐานธรรมิการาม
วัดศรีฐานธรรมิการาม ​เป็นวัดพระพุทธศาสนา แบบเถรวาท ชนิดคามวาสี(วัดบ้าน) เป็นวัดราษฎร์ ชั้นสามัญ สังกัดมหานิกาย ในการปกครองคณะสงฆ์จังหวัดมุกดาหาร เขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค10​ หนตะวันออก ตามกฏมหาเถรสมาคม
เริ่มก่อตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2483 ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2515 ตั้งอยู่เลขที่ 10​0​ หมู่ที่ 1 บ้านเหล่าหมี ตำบลเหล่าหมี อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร โดยวัดเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านเหล่าหมี และศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านเหล่าหมีทั้งหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 2
วัดมีพระพุทธรูป เนื้อ ไม้พะยอมแกะสลัก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475–2480​ พระพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ซึ่งเป็นศิลปะไทยผสมศิลปะล้านช้าง ฐานลายกลีบบัว ( สมัยรัตนโกสินทร์) มีการสลักที่ชายผ้าไม้ใต้ฐานบัวว่า "ธัมมะธีโร" 10​ สิงห์ 2480​ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "หลวงพ่อพระองค์ดำ" หรือพระองค์ดำ เป็นพระคู่บ้านคู่ชุมชน เป็นที่เคารพสักการะ และเลื่อมใสศรัทธาของชุมชน และผู้ที่มาเยือนมักจะมากราบไหว้ขอพร
ศาสนาสถานและอื่น ๆ.
อุโบสถ ขนาด 3 ห้อง หลังคาทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา มุงกระเบื้องเกล็ด หน้าบันถือปูนปั้นลาย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2515ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารสองชั้น ชั้นบนเป็นไม้ ข้างล่างเป็นปูน หน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลเหล่าหมี หอพระองค์ดำ สร้างคอนกรีตพื้นกระเบื้อง ลักษณะทรงไทยตรีมุข กุฏิ ( กุฏิเจ้าอาวาส ) 1 หลัง กุฏิพระภิกษุ 1 หลัง อาคารหอตักบาตร มีช้างจำลอง 1 ม้าจำลอง 1 เกวียน 1 หมีจำลอง1 หอระฆังติดกับตัวศาลาการเปรียญ เดิมมีระฆัง ฆ้อง กลองเพล และโปง (ระฆังไม้) ปัจจุบันเหลือระฆังอยู่ แต่ฆ้อง กลองเพลและโปงย้ายมาไว้ใต้กุฏิพระ โรงครัว 1 หลัง
จุนโชอิง
จุนโชอิง (順性院; 1622 – 19 กันยายน 1683) เป็นอนุภรรยาของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนลำดับที่ 3 ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เป็นมารดาของโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุคนที่ 3 เป็นย่าของ โทกูงาวะ อิเอโนบุ โชกุนลำดับที่ 6 และเป็นย่าทวดของ โทกูงาวะ อิเอสึงุ โชกุนลำดับที่ 7 มีชื่อจริงว่า นัตสึ พ่อของเธอคือ ยาอิจิโร เป็นชาวเมืองจากเกียวโต หลังจากที่นัตสึลูกสาวของเขาให้กำเนิดบุตรชายของอิเอมิตสึ เขาก็กลายเป็นซามูไร และในตอนแรกเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ฮาจิซาเอมง ชิเกอิเอะ โอกาเบะ และต่อมาเป็น ชิเกอิเอะ ฟูจิเอดะ น้องชายของเธอคือมาซาตากะ ฟูจิเอดะ
เดิมทีนัตสึเป็นสาวใช้ที่ดูแลทากาสึกาซะ ทากาโกะ ภรรยาเอกของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ และมีตำแหน่งเป็น 'โกสึเอะ' ได้รับมอบหมายให้ดูแล 'โอยูเด็น' สถานที่ที่โชกุนอาบน้ำ ในโอโอะกุ กระทั่งมีสัมพันธ์กับอิเอมิตสึและตั้งครรภ์
อย่างไรก็ตาม ปีที่นัตสึตั้งครรภ์นั้นเป็นปีที่โชคร้ายสำหรับอิเอมิตสึ และอิเอมิตสึก็สั่งให้เท็นจูอิง (เซ็นฮิเมะ) พี่สาวของเขาปกป้องลูกที่ยังไม่เกิดของเขาจากภัยร้าย หลังจากปรึกษากันแล้ว โชกุนอิเอมิตสึตัดสินใจให้เท็นจูอิงเป็นแม่บุญธรรมของนัตสึโกะในที่สุด ในช่วงฤดูร้อน เธอย้ายไปที่ทาเกบาชิ ที่พำนักของเท็นจูอิง และในวันที่ 24 เดือน 5 ปีโชโฮ (28 มิถุนายน ค.ศ. 1644) เธอได้ให้กำเนิดบุตรชายที่ทาเกบาชิ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางามัตสึ (ชื่อในวัยเด็กของฮิเดตาดะ ปู่ของเขา) ต่อมาคือโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุ หลังจากที่อิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 เดือน 4 ปีเคอัง ที่ 4 (8 มิถุนายน ค.ศ. 1651) นัตสึได้ออกบวชเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า จุนโชอิง จุนโชอิงถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 เดือน 7 ปีเท็นนะ ที่ 3 (19 กันยายน ค.ศ. 1683) ว่ากันว่าเคโชอิงซึ่งเป็นอนุภรรยาอีกคนของอิเอมิตสึมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเธอ
26 ปีหลังจากการเสียชีวิตของจุนโชอิง โชกุนคนที่ห้าคือโทกูงาวะ สึนาโยชิ ถึงแก่อสัญกรรมโดยไม่มีทายาทและอิเอโนบุบุตรชายของโทกูงาวะ สึนาชิเงะก็กลายเป็นโชกุน นอกจากนี้ โทกูงาวะ อิเอสึงุ บุตรชายของอิเอโนบุ และเหลนของ จุนโชอิง ยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นโชกุนคนที่ 7 มัตสึไดระ คิโยตาเกะ น้องชายของอิเอโนบุซึ่งในเวลาต่อมาได้กลายเป็นเจ้าแคว้นศักดินาทาเตบายาชิได้ช่วยเหลืออิเอสึงุหลานชายของเขา
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม อี
แต่ละทีมลงเล่นแบบพบกันหมดในรูปแบบเหย้าและเยือนระหว่างเดือนมิถุนายน 2560 และเดือน พฤศจิกายน 2561.
การแข่งขันทั้งหมดมี 44 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
ซีเกมส์ 2021
กีฬาซีเกมส์ 2021 (พ.ศ. 2564)  เป็นการจัดการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 31 ซึ่งมีการกำหนดว่าจะจัดขึ้นที่ประเทศเวียดนามในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 โดยจะแข่งขันจำนวนกีฬาทั้งสิ้น 40 ชนิดกีฬา 11 ประเทศ
ในแผนการตอนแรกนั้นมีการวางแผนว่าจะจัดในโฮจิมินห์ซิตีแต่การเป็นเจ้าภาพในเมืองนี้ต้องมีการก่อสร้างเพิ่มจึงทำให้มีการเปลี่ยนแผนที่วางเอาไว้แล้วไปจัดที่ฮานอยแทนเนื่องจากฮานอยมีสิ่งอำนวยความสะดวกและสนามกีฬาที่พร้อมใช้งานอยู่แล้ว
ฮานอยและนครโฮจิมินห์ทั้ง 2 เมืองได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ในขณะที่นครโฮจิมินห์เป็นเมืองที่ได้รับความนิยมมากที่สุด แต่ฮานอยก็ถือว่าดีกว่าเมื่อพิจารณาจากสภาพของโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่ ทั้งนี้เป็นไปตามคำสั่งของเหงียน เติ๊น สุง นายกรัฐมนตรีเวียดนาม ที่สั่งไม่ให้จังหวัดและเมืองต่าง ๆ สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกใหม่สำหรับการแข่งขันกีฬาเพื่อลดค่าใช้จ่าย หลังประเทศประกาศขอถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2018 เนื่องจากอ้างข้อจำกัดทางการเงิน
ฮานอย.
ตามข้อเสนอของฮานอยที่ส่งไปยังกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว ฮานอยจะใช้เงิน 1.7 ล้านล้านด่ง (77 ล้านดอลลาร์) เพื่อเตรียมการและดำเนินการจัดการแข่งขัน 2 สัปดาห์ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม คาดว่าจะได้รับคืน 97 ล้านด่ง (4.3 ล้านเหรียญสหรัฐ) จากลิขสิทธิ์ในการออกอากาศ โฆษณา ผู้สนับสนุน และการสนับสนุนอื่น ๆ
นครโฮจิมินห์.
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 คณะกรรมการเทศบาลนครโฮจิมินห์ของพรรคคอมมิวนิสต์ได้อนุมัติข้อเสนอให้เป็นเจ้าภาพตามข้อเสนอที่ได้เสนอไป ค่าใช้จ่ายจะอยู่ที่ 7.48 ล้านล้านด่ง (330 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยจะใช้ 6.6 ล้านล้านด่ง (290 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬา และ 904 พันล้านด่ง (40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ นอกจากนี้การก่อสร้างสักเจี๊ยกสปอตส์คอมเพล็กซ์ต้องใช้เงิน 8.2 ล้านล้านด่ง (360 ล้านเหรียญสหรัฐ) และจะไม่มีการสร้างหมู่บ้านนักกีฬา การแข่งขันจะจัดขึ้นเป็นระยะเวลา 12 วันในช่วงกลางเดือนสิงหาคมและมีการแข่งขันกีฬา 30-36 รายการ จังหวัดด่งนายและจังหวัดบิ่ญเซืองจะเป็นเจ้าภาพส่วนหนึ่งของการจัดการแข่งขัน
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 รัฐบาลเวียดนามได้เลือกฮานอยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 31 และอาเซียนพาราเกมส์ 2022 เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เหงียน ซวน ฟุก นายกรัฐมนตรีเวียดนามได้ลงนามสัญญาให้ฮานอยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน แม้จะมีการเลื่อนกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แต่การแข่งขันจะยังคงจัดขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 สามเดือนหลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่มีกำหนดใหม่ อาเซียนพาราเกมส์ครั้งที่ 11 จะจัดขึ้นในวันที่ 17–23 ธันวาคม พ.ศ. 2564 โดยสถานโทรทัศน์ประเทศเวียดนาม และวอยซ์ออฟเวียดนามได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดำเนินรายการ
การเลื่อนเวลา.
เดิมกำหนดจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้การแข่งขันซีเกมส์ 2021 ต้องเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 12 ถึง 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
คณะกรรมการจัดการแข่งขันซีเกมส์ของประเทศเวียดนาม (SEAGOC) ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 โดยมีหน้าที่ในการจัดเตรียม วางแผน และดำเนินการตามแผนเพื่อจัดการแข่งขัน
แผนงบประมาณที่ถูกเสนอโดยรัฐบาลเวียดนามสำหรับการจัดการแข่งขันซีเกมส์ในครั้งนี้ ถูกประมาณในขั้นต้นไว้ที่ 1.6 ล้านล้านด่ง (2.5 พันล้านบาท) ในจำนวนนั้น 9.803 แสนล้านด่ง (1.5 พันล้านบาท) จะถูกใช้เป็นค่าจัดงาน และอีก 6.023 แสนล้านด่ง (9.54 ร้อยล้านบาท) จะถูกใช้ในการปรับปรุงและการซ่อมแซมสิ่งอำนวยความสะดวกในการกำกับดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬาและการท่องเที่ยวของเวียดนาม องค์การบริหารส่วนจังหวัดมีหน้าที่รับผิดชอบในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกที่อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของตน นอกจากการสร้างลู่ปั่นจักรยานใหม่ในจังหวัดฮหว่าบิ่ญและสนามเทนนิสในศูนย์ฝึกอบรมและการแข่งขันกีฬาฮานอย ก็ไม่มีสิ่งใดที่ถูกสร้างขึ้นเพิ่มเติ่มเพื่อจัดการแข่งขันในครั้งนี้
รายได้ที่คาดว่าจะได้รับ อยู่ที่ประมาณ 2.266 แสนล้านด่ง (3.6 ร้อยล้านบาท) แบ่งเป็น 1.366 แสนล้านด่งจากค่าที่พักของคณะตัวแทนของแต่ละประเทศและอีก 6.5 หมื่นล้านดองจากสิทธิ์ในการออกอากาศ
เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 งบประมาณในการจัดการแข่งขันขันถูกตัดออก ในเดือนมกราคม 2565 รัฐบาลเวียดนามได้อนุมัติงบประมาณสำหรับการจัดการแข่งขันไว้ที่ 7.5 แสนล้านด่ง (1.2 พันล้านบาท) และในวันที่ 1 เมษายน 2565 รัฐบาลเวียดนามได้อนุมัติงบประมาณเพิ่มเติมสำหรับเกมส์อีก 4.49 แสนล้านด่ง (7.11 ร้อยล้านบาท) โดยเป็นเงินที่ถูกนำมาจากงบประมาณประเทศสำหรับการกีฬาและการฝึกร่างกายของปี 2565 ทางด้านกระทรวงและหน่วยงานกลางสี่แห่งได้รับเงิน 378.3 พันล้านดอง ในขณะที่ ฮานอยและจังหวัดอีก 11 จังหวัด ได้รับงบประมาณเพิ่มเติม 7.07 หมื่นล้านด่ง
กลุ่มคณะผู้แทนของแต่ละประเทศ ถูกนำขบวนโดยหญิงใส่อ๊าวส่ายสีแดงลายดอกไม้ ถือป้ายรูปวงรีที่มีชื่อประเทศของคณะผู้แทนอยู่