pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แต่ในฤดูกาล 2015–16 เขาย้ายไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก หลังจากที่เล่นให้กับชตุทการ์ทมาตั้งแต่ ค.ศ. 1998
อุลไรช์ย้ายไปเล่นให้กับไบเอิร์นมิวนิกในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2015–16 และลงนามสัญญาไปจนถึง ค.ศ. 2018 เขามีชื่อเป็นตัวสำรองในการแข่งขันเดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ 2015 หลังจากนั้นในการแข่งขันรายการหลัก เขาก็ได้ลงเล่นอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูกาล 2017–18
Derailed (2005 film)
Shoot 'Em Up (film)
แขนกลคนแปรธาตุ (ภาพยนตร์)
แขนกลคนแปรธาตุ เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวไซไฟแฟนตาซีผจญภัย ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2560 กำกับโดย Fumihiko Sori นำแสดงโดย Ryosuke Yamada, Tsubasa Honda และ Dean Fujioka ดัดแปลงจากมังงะเรื่อง "แขนกล คนแปรธาตุ" วาดโดย Hiromu Arakawa โดยครอบคลุมเนื้อหา 4 เล่มแรก
มิราเล็ม ปิยานิช
มิราเล็ม ปิยานิช (, ; เกิด 2 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบอสเนีย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่ชัรญะฮ์ และทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หลังจากที่ได้ลงเล่นในลีกเอิงให้กับสโมสรแม็สและลียง เขาได้ย้ายมาเล่นให้กับโรมาในเซเรียอา ก่อนที่จะย้ายไปยูเวนตุสในปี ค.ศ. 2016 เขาเคยลงเล่นให้กับทีมชาติลักเซมเบิร์กชุดเยาวชน หลังจากนั้นก็ได้เล่นให้กับทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งแต่ ค.ศ. 2008 และได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล
ในปี ค.ศ. 2015 เขาได้รับอันดับที่ 55 จาก "เดอะการ์เดียน" จากรายชื่อ "100 นักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก"
บุคคลที่ไม่พึงปรารถนา
โสนาริกา ภโทริยา
โสนาริกา ภโทริยา (; ; เกิดวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงสาวชาวอินเดีย มีชื่อเสียงโด่งดังจากบทบาท พระแม่ปารวตี/ พระแม่อธิศักติ จากซีรีส์เรื่อง ศิวะ พระมหาเทพ
ราชอาณาจักรมเยาะอู
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปียนคัพ 2017
ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน  หรือ โปรวินเชียลบอร์ด เป็นคำภาษาฟิลิปีโนที่ใช้เรียกแทนสภานิติบัญญัติประจำจังหวัดของประเทศฟิลิปปินส์ อำนาจหน้าที่ของสภานิติบัญญัตินี้ ถูกกำหนดโดย ประมวลรัฐบาลท้องถิ่น ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 นอกเหนือจากผู้ว่าราชการจังหวัดแล้ว ฝ่ายบริหารจังหวัดยังจัดตั้งรัฐบาลประจำจังหวัดอีกด้วย
Sangguniang Panlalawigan
อับดุล มานัน อิซมาอิล
ดาโต๊ะ ฮาจี อับดุล มานัน อิซมาอิล (28 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซีย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐปะหัง และเป็นสมาชิกอัมโน อับดุล มานัน อิซมาอิล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 69 ปี เนื่องจากหัวใจวายภายหลังตกในห้องน้ำ
ทอม บริวเวอร์
ทอม บริวเวอร์ (3 กันยายน ค.ศ. 1931 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักเบสบอลชาวอเมริกัน ในตำแหน่งคนขว้างลูกขวา และเคยเล่นให้กับบอสตันเรสซ็อก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนถึง ค.ศ. 1961 บริวเวอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ที่รัฐเซาท์แคโรไลนา ด้วยวัย 86 ปี
, or Retroseet, or SABR Biography Project
สำนักงานหลักเอ็สเอ็ส
สำนักความมั่นคงหลักไรช์
วัดตีนเลน
ตลาดพาหุรัด
พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 แห่งอังวะ
เสถียร ทำมือ
เสถียร ทำมือ นักร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิตนักดนตรีชายซุปเปอร์สตาร์ชาวไทย สังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เจ้าของฉายา ศิลปินรากหญ้า เป็นนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในปัจจุบันจาก มีผลงานเพลง ฝันให้ไกลไปให้ถึง,สู่กรุง,ขอเพียงความตั้งใจ,อยู่ที่ไหนก็เหงาได้,จันทร์แรม,กำลังใจที่เธอไม่รู้,พรุ่งนี้ก็ลืม,เจ็บเมื่อไหร่ก็โทรมา,โต๊ะน้องร้องเพลงเศร้า,โดยสารมากับกำลังใจ,ให้ผมรักคุณนะครับ,เหงาใช่ไหมจะไปหา,อาจขาดใจตาย,ชีวิตไม่พร้อม แต่หัวใจพร้อม,ในนามของความห่วงใย,อากาศที่มีตัวตน,ขออภัยที่ลืมช้า,เพิ่งคิดถึงไป คิดถึงก็มา,โชคดีที่มีเธอรัก,อย่าหวงความเศร้าไว้เหงาลำพัง,ยอมเป็นตัวแทนก็ได้,ช่วยมาสบตากันบ่อยๆ,วันที่ความเหงาหาเราไม่เจอ,ความรักกำลังทำงาน,อยู่แบบนี้ไปนานๆ,น้ำตาขุนแผน ฯลฯ
เสถียร ทำมือ หรือ เสถียร สุภากุล ชื่อเล่น เสถียร เกิดวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เป็นคนอยู่บ้านกระสัง ตำบลผักไหม อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ ในช่วงที่เรียนมัธยมปลายที่โรงเรียนกำแพงเข้าเรียนอุตสาหกรรมอิเล็คทรอนิกส์ นั้น ได้ฝึกเล่นดนตรี กีต้าร์ไปด้วยใจรักทั้งแนวเพื่อชีวิต และลูกทุ่ง เล่นกับวงตนตรีสากลของโรงเรียนบ้างหรือตามที่มีงานจ้างบ้าง และได้ฝึกเล่นคอร์ทแกะโน๊ตดนตรีเทียบคีย์เสียง ร้องเพลงไปด้วย หลังเลิกเรียนช่วงเย็นๆกับเพื่อนที่ชื่อป.เข็มทอง เป็นคนนั่งฟังไปด้วยที่บ้านพักครู หลังจบมัธยมแล้ว ได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยครูอุบลราชธานี (พ.ศ. 2535 ได้พระราชทานนามว่า"สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี ปีการศึกษา 2547 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น" มหาวิทยา ลัยราชภัฏอุบลราชธานี ") และรับราชการครู อยู่พักหนึ่งก็ลาออกและเข้าร่วมกลุ่มศิลปินเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิต - ล้านนา เจ้าของชื่อเล่น “เสถียร ฐิตฐาธิมโม” ปัจจุบันทำธุรกิจร้านอาหารและห้องบันทึกเสียง ทอรุ้ง สตูดิโอ อ.เมือง จ.ศรีสะเกษ ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก
งานสุดท้ายที่เขาทำก่อนพักเบรกคืออัลบั้มที่ 7 ของเขาในปี 2012 ภายใต้สังกัดแกรมมี่ โกลด์ เขาเป็นศิลปินและทำงานเบื้องหลังให้กับศิลปินคนอื่นๆ ที่แกรมมีโกลด์
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Demo Version ใน YouTube channel : เสถียร ทำมือ OFFICIAL
เพลงที่เสถียรได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
การแยกศาสนจักรกับอาณาจักร
การแยกศาสนจักรกับอาณาจักร  เป็นแนวคิดทางปรัชญาและนิติปรัชญาที่กำหนดให้มีระยะห่างทางการเมืองในความสัมพันธ์ขององค์การศาสนากับรัฐชาติ โดยเนื้อหาแล้ว แนวคิดนี้หมายถึงการสร้างรัฐโลกวิสัย (ไม่ว่าจะมีการแบ่งแยกระหว่างฝ่ายศาสนากับฝ่ายรัฐไว้โดยชัดแจ้งตามกฎหมายหรือไม่ก็ตาม) รวมถึงการยุบเลิกหรือเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์มีอยู่อย่างเป็นทางการในระหว่างศาสนากับรัฐ
ในสังคมหนึ่ง ๆ ระดับการแบ่งแยกทางการเมืองระหว่างศาสนากับรัฐนั้นย่อมกำหนดตามโครงสร้างทางกฎหมายและแนวคิดทางกฎหมายที่นิยมอยู่ในเวลานั้น เช่น หลักความยาวแขน (arm's length principle) ซึ่งนำเสนอรูปแบบความสัมพันธ์ที่ทั้งสองมีปฏิสัมพันธ์กันในฐานะหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ต่างหากจากกัน
แนวคิดเรื่องการแยกศาสนจักรกับอาณาจักรนั้นเป็นปรัชญาคู่ขนานกับแนวคิดโลกิยนิยม (secularism), คตินิยมยุบเลิกศาสนจักร (disestablishmentarianism), เสรีภาพทางศาสนา (religious liberty), และพหุนิยมทางศาสนา (religious pluralism) ซึ่งด้วยแนวคิดเหล่านี้ รัฐในยุโรปจึงรับเอาบทบาทบางอย่างในทางสังคมขององค์การศาสนามาเป็นของตน เป็นการเปลี่ยนแปลงหน้าที่ทางสังคมที่ก่อให้เกิดประชากรและพื้นที่สาธารณะที่เป็นฆราวาสในทางวัฒนธรรม
ในทางปฏิบัติแล้ว การแยกศาสนจักรกับอาณาจักรแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ บางประเทศ เช่น ฝรั่งเศส ใช้แนวคิดความเป็นฆราวาส  อย่างเคร่งครัด บางประเทศแยกศาสนากับรัฐจากกันอย่างสิ้นเชิงโดยบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ เช่น อินเดียและสิงคโปร์ ขณะที่บางประเทศ เช่น เดนมาร์ก สหราชอาณาจักร และมัลดีฟส์ ยังยอมรับนับถือศาสนาประจำรัฐอยู่ในทางรัฐธรรมนูญ
การแบ่งแยกระหว่างคริสตจักรกับรัฐ
การแบ่งแยกระหว่างศาสนจักรกับอาณาจักร
ศาสนาประจำรัฐ
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2022
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2022  หรือที่รู้จักในนามทางการว่า กีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 13 เป็นมหกรรมกีฬาฤดูหนาวระดับนานาชาติสำหรับนักกีฬาผู้มีความพิการ ซึ่งมีกำหนดการที่จะจัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง, ประเทศจีน ในระหว่างวันที่ 4 ถึง 13 มีนาคม พ.ศ. 2565
กรุงปักกิ่งจะเป็นเมืองเจ้าภาพเมืองแรกที่ได้จัดพาราลิมปิกฤดูร้อน และพาราลิมปิกฤดูหนาว และก็ยังเป็นครั้งแรกในการจัดพาราลิมปิกฤดูหนาวของประเทศจีน
การแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว 2022 มีชนิดกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวทั้งหมด 7 ชนิด มีเหรียญรวมทั้งหมด 81 เหรียญ ในการแข่งขันครั้งนี้ กีฬาบอบสเล หรือเลื่อนหิมะ ได้ถูกบรรจุเข้าสู่ตารางพาราลิมปิกฤดูหนาว ทำให้มีชนิดกีฬา 7 ชนิด
"บินให้สูง" (飞得很高) เป็นตราสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการที่ถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง ตราสัญลักษณ์นี้ถูกออกแบบโดย ลิน เชินเชน ซึ่งเป็นผู้ที่ออกแบบตราสัญลักษณ์โอลิมปิก และออกแบบตราสัญลักษณ์โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่จัดขึ้นในเมืองหนานจิง
ตุ๊กตานำโชค.
เปิดเผยในปี พ.ศ. 2565
การแยกฝ่ายอาณาจักรออกจากฝ่ายศาสนจักร
Secularisation
อีมิล เดอร์ไคหม์
ระบบโหลดเซนซิง
ระบบโหลดเซนซิง (Load Sensing System, LS) หรือที่เรียกว่าระบบรับรู้สัญญาณความดันของโหลด เป็นระบบควบคุมทางไฮดรอลิกส์ ซึ่งความดัน หรืออัตราการไหลเชิงปริมาตรของปัมป์สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามสภาวะที่กำหนดโดยอุปกรณ์ทำงานปลายทาง.
แต่ปัมป์ไฮดรอลิกซึ่งเป็นปัมป์แบบแทนที่ปริมาตรนั้นจะส่งจ่ายอัตราการไหลเชิงปริมาตรออกมาคงที่ ด้วยกำลังงานสูงสุดเสมอ แม้ว่าอัตราการไหลที่นำไปใช้งานจะถูกบังคับให้ลดลง จึงทำให้เกิดการสูญเสียพลังงานไปค่อนข้างมาก. อย่างไรก็ตาม ในอีกทางหนึ่ง ระบบโหลดเซนซิงนั้นจะควบคุมให้ปัมป์สร้างอัตราการไหลเชิงปริมาตรออกมาเฉพาะเท่าที่อุปกรณ์ทำงานปลายทางจำเป็นต้องใช้ในขณะนั้นเท่านั้น.
ระบบโหลดเซนซิง (LS) สามารถออกแบบให้ใช้กับปัมป์แบบปริมาตรคงที่ในวงจรโอเพนเซนเตอร์ (open-center) หรือตำแหน่งกลางเปิดให้น้ำมันไหลกลับถัง หรือปัมป์แบบปรับปริมาตรได้ ในวงจรโคลสเซนเตอร์ (closed-center) ตำแหน่งกลางปิดก็ได้. อุปกรณ์ที่เรียกว่าวาล์วชดเชยความดัน (pressure compensator) ทำหน้าที่ควบคุมค่าความดันของปัมป์. เมื่ออุปกรณ์ทำงานปลายทางปิดการใช้งาน ปัมป์จะสร้างความดันเท่าที่จำเป็นต่อการกระตุ้นการทำงานของวาล์วชดเชยความดัน.
ความดันด้านส่งของปัมป์จะสมดุล ณ จุดซึ่งค่าความดันแตกต่าง Δ"p" ระหว่างความดันด้านส่งของปัมป์ กับความดันในช่องทางสัญญาณควบคุมความดันหรือความดันโหลดเซนซิง (LS) ของวาล์วชดเชยความดันจะมีค่าคงที่ตามที่กำหนดไว้เสมอ. ค่าของ Δ"p" รวมทั้งความดันโหลดเซนซิง (LS) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการปรับตั้งแรงต้านสปริงของวาล์วชดเชยความดัน.
ถ้าหากเปิดวาล์วควบคุมเพื่อกระตุ้นอุปกรณ์ทำงานปลายทาง ความดันที่โหลดนั้นจะถูกส่งผ่านช่องทางโหลดเซนซิง (LS) ไปยังวาล์วชดเชยความดัน. ความดันโหลดเซนซิง (LS) นี้จะกระทำในทิศทางเดียวกับแรงต้านจากสปริงกด ทำให้ความดันที่ต้องใช้เพื่อกระตุ้นให้วาล์วชดเชยความดันเริ่มทำงานก็จะเพิ่มสูงขึ้น. ส่งผลให้ปัมป์ในระบบโอเพนเซนเตอร์ส่งจ่ายน้ำมันไฮดรอลิกไปยังอุปกรณ์ทำงานเพิ่มมากขึ้น และไหลกลับถังลดลง. ส่วนปัมป์แบบปรับปริมาตรได้ในระบบโคลสเซนเตอร์ จะปรับมุมเอียงเพิ่มปริมาตรจุ และส่งจ่ายอัตราการไหลออกมามากขึ้น. อัตราการไหลที่ปัมป์ส่งออกมาจะเพิ่มขึ้นจนกระทั่งค่าผลต่างของความดันกลับคืนสู่ค่าที่กำหนดไว้.
สำหรับระบบที่มีอุปกรณ์ทำงานปลายทางหลายตัว ช่องทางป้อนกลับความดันโหลดเซนซิง (LS) จะติดตั้งชัทเทิลวาล์ว ไว้เพื่อเลือกส่งสัญญาณจากโหลดที่มีค่าความดันสูงที่สุดในระบบ.
ตามปกติแล้วระบบโหลดเซนซิงของปัมป์แบบปรับปริมาตรได้ จะใช้งานร่วมกันกับ การควบคุมจำกัดกำลังงาน (horsepower limiting control) และระบบการจำกัดความดัน (pressure overriding cutoff). [2]
นอกจากการควบคุมด้วยไฮดรอลิกล้วนแล้ว ระบบโหลดเซนซิงยังสามารถควบคุมแบบไฮดรอลิกไฟฟ้า (electrohydraulic control) ได้ด้วย ซึ่งใช้วาล์วแบบพรอพอร์ชันแนลและปัมป์ไฮดรอลิกที่ควบคุมด้วยไฟฟ้า. เซนเซอร์ วัดความดันทำหน้าที่ตรวจวัดความดันในระบบแทนที่จะเป็นวาล์วชดเชยความดัน. ผลต่างความดัน ∆"p" จะถูกคำนวณโดยหน่วยควบคุมทางไฟฟ้า และส่งสัญญาณไปปรับการไหลของปัมป์ตามที่กำหนดไว้.
ในรูปแสดงการทำงานของวงจรไฮดรอลิกใช้ปัมป์ปรับปริมาตรได้แบบโคลสเซนเตอร์ ที่มีกระบอกสูบ 2 ชุด ความดันของโหลดด้านท้ายกระบอกที่มีความดันสูงกว่าจากวาล์วควบคุมทิศทาง PV จะส่งผ่านชัทเทิลวาล์ว WV ไปยังเส้นทางโหลดเซนซิงของวาล์วควบคุม DR
ในระบบโหลดเซนซิงนี้ อัตราการไหลที่ปัมป์สร้างขึ้นจะเท่ากับการไหลเท่าที่อุปกรณ์ปลายทางต้องการใช้จริง และความดันที่ทางส่งปัมป์ก็จะขึ้นอยู่กับความดันของโหลด โดยจะสูงกว่าความดันโหลดเซนซิง LS เท่ากับแรงต้านของสปริง DR เท่านั้น
เมื่ออุปกรณ์ทำงานปลายทางต้องการใช้ความดันที่น้อยกว่าค่าความดันสูงสุดของระบบที่ตั้งค่าไว้โดยวาล์วปลดความดัน และต้องการใช้อัตราการไหลที่น้อยกว่าความจุเต็มที่ของปัมป์ ก็จะสามารถลดกำลังงานของปัมป์ลงไปได้มากจากค่ากำลังงานสูงสุด (corner power) ทำให้ประสิทธิภาพของระบบโหลดเซนซิงสูงกว่าระบบไฮดรอลิกแบบดั้งเดิม ที่ไม่สามารถปรับเปลี่ยนอัตราการไหลและความดันของปัมป์ไปตามความต้องการใช้งานจริง ระบบโหลดเซนซิงจึงได้รับการนำไปใช้งานในเครื่องจักรกลเคลื่อนที่ขนาดใหญ่ที่ใช้ระบบไฮดรอลิกซึ่งมีโหลดเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา.
การโจมตีด้วยแก๊สพิษซารินในรถไฟใต้ดินกรุงโตเกียว
รถไฟใต้ดินกรุงโตเกียว
อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์  เป็นนักการเมืองชาวเม็กซิโก เป็นประธานาธิบดีคนที่ 58 และคนปัจจุบันของประเทศเม็กซิโก
พระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส
ฌูเอาที่ 1 (; 11 เมษายน ค.ศ. 1357 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 1433) ทรงได้รับสมัญญานามว่า เจ้าชายแห่งความทรงจำที่ดี , ฌูเอาแห่งอาวิช , ฌูเอามหาราช  และ ฌูเอาบุตรนอกสมรส  เป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสตั้งแต่ ค.ศ. 1385 ถึง ค.ศ. 1433 ผู้รักษาเอกราชจากกัสติยาและริเริ่มการขยายดินแดนทางทะเล ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์อาวิชหรือราชวงศ์ฌูเอา
ฌูเอาเป็นโอรสนอกสมรสของพระเจ้าเปดรูที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับตึเรซา โลเร็งซู ตอนพระชนมายุ 6 พรรษาพระองค๋ได้รับแต่งตั้งเป็นมาสเตอร์แห่งอัศวินอาวิช ทรงได้รับการศึกษาในด้านศาสนาและด้านการทหาร (อาจจะ) ที่อาวิชในอาเล็งแตฌู พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1367 ฟือร์นังดู พระเชษฐาต่างมารดาของพระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์และเริ่มตั้งตนเป็นศัตรูกับพระเจ้าเอนริเกที่ 2 ผู้ปกครองคนใหม่ของกัสติยา แต่สุดท้ายพระเจ้าฟือร์นังดูก็ถูกบีบบังคับให้ยอมรับการสมรสเข้ากัสติยาของบียาตริช ทายาทวัยทารกของพระองค์
ในปี ค.ศ. 1383 เมื่อพระเจ้าฟือร์นังดูสิ้นพระชนม์ ลียูโนร์ พระราชินีม่ายของพระองค์ได้ยอมจำนนต่อคำสั่งให้ยอมรับพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา พระชามาดาของตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ประชาชนที่หวาดกลัวว่าโปรตุเกสจะถูกผนวกเข้ากับกัสติยาและต่อต้านการสำเร็จราชการแผ่นดินของพระราชินีลียูโนร์ได้ลุกฮือขึ้นก่อกบฏจนเกิดเป็นสงครามกลางเมือง ต้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 1383 กลุ่มกบฏได้เข้ายึดกรุงลิสบอน ฌูเอาแห่งอาวิชที่คอยจับตาดูสถานการณ์อยู่เบื้องหลังอย่างระมัดระวังถูกกลุ่มคนหนุ่มสาวผู้รักชาตินำโดยนูนู อัลวารึช ปึไรรา โน้มน้าวให้สังหารฌูเอา ฟือร์นังดึช อังไดรู เคานต์แห่งโอไร ขุนนางคนโปรดและที่ปรึกษาของพระราชินีลียูโนร์
ประชาชนได้ให้การสนับสนุนฌูเอา พระราชินีลียูโนร์หนีออกจากลิสบอนลี้ภัยไปอยู่ที่อาเล็งแกร์ นูนู อัลวารึชเสนอให้ลียูโนร์สมรสกับฌูเอาแห่งอาวิชเพื่อเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินร่วมกันแต่พระนางปฏิเสธ ฌูเอาจึงพยายามปิดล้อมโจมตีอาเล็งแกร์ แต่ลียูโนร์ได้หนีไปซังตาไร พระนางได้กะเกณฑ์ไพร่พลและขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์กัสติยาผู้เป็นพระชามาดา เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1384 กองทัพกัสติยาปิดล้อมโจมตีฌูเอาในลิสบอน แต่ก็ต้องถอนทัพไปในเดือนกันยายนเมื่อกาฬโรคแพร่ระบาด
การได้รับเลือกเป็นกษัตริย์.
ความล้มเหลวของพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยาทำให้ฌูเอาแห่งอาวิชยิ่งได้รับความนิยม วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1385 สภาขุนนางได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในกูอิงบราและได้ประกาศให้บียาตริช พระธิดาพระเจ้าฟือร์นังดูเป็นบุตรนอกสมรส ฌูเอาแห่งอาวิชได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ลิสบอน, โปร์ตู, กลุ่มพ่อค้า และกลุ่มสมาคมผู้ค้าสนับสนุนพระองค์ แต่ขุนนางอาวุโสส่วนใหญ่ยังคงเอนเอียงไปทางทายาทในฝั่งกัสติยามากกว่า พระเจ้าฌูเอากับนูนู อัลวารึช ซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นผู้ตรวจตราของพระองค์ได้เดินทัพขึ้นเหนือและได้รับการสวามิภักดิ์จากผู้นำในพื้นที่ส่วนนั้น แต่ขณะเดียวกันก็ได้ข่าวว่ากัสติยากำลังเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครั้งใหญ่ กองทัพสเปนได้เข้าสู่ตอนกลางของโปรตุเกส พระเจ้าฌูเอาและนูนู อัลวารึช ได้เข้าสกัดกั้นไม่ให้กองทัพเดินทางเข้าสู่ลิสบอนได้และได้รับชัยชนะครั้งสำคัญที่สมรภูมิอัลฌูบาโรตาในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1385 ชัยชนะครั้งนี้เป็นเครื่องตอกย้ำถึงเอกราชของโปรตุเกส
พระเจ้าฌูเอาได้ความช่วยเหลือส่วนหนึ่งมาจากอังกฤษ พลธนูชาวอังกฤษกลุ่มเล็ก ๆ ได้ช่วยพระองค์ต่อสู้ในอัลฌูบาร์โรตา วันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1386 พระองค์ได้ลงนามในสนธิสัญญาวินด์เซอร์ เสาหลักแห่งมิตรภาพระหว่างอังกฤษกับโปรตุเกสที่สนับสนุนให้การอ้างสิทธิ์เป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาของกอนส์ตันซา พระธิดาของพระเจ้าเปโดรผู้โหดร้ายแห่งกัสติยา และจอห์นแห่งกอนต์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ผู้เป็นพระสวามีชอบด้วยกฎหมาย เดือนกุมภาพัธ์ ค.ศ. 1387 พระเจ้าฌูเอาแห่งอาวิชผนึกสัมพันธไมตรีด้วยการสมรสกับฟิลิปปา ธิดาของดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ ทว่าการร่วมมือกันรุกรานกัสติยาประสบความล้มเหลว พระเจ้าฌูเอาแห่งอาวิชทำสนธิสัญญาพักรบ 10 ปีกับกัสติยาในปี ค.ศ. 1389 แต่การกระทบกระทั่งบริเวณพรมแดนโปรตุเกส-กัสติยายังคงเกิดขึ้นเป็นพัก ๆ และสงบลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพในปี ค.ศ. 1411
รัชสมัยการปกครอง.
ในปี ค.ศ. 1415 พระเจ้าฌูเอาที่ 1 กับพระโอรสได้นำทัพเข้ายึดเซวตา เมืองหน้าด่านในแอฟริกาเหนือ อันเป็นการเปิดศักราชแห่งการขยายดินแดนเข้าสู่ทวีปแอฟริกา พระองค์เป็นกษัตริย์โปรตุเกสคนแรกที่เขียนกฎหมายด้วยภาษาถิ่น (ภาษาโปรตุเกส) ทรงทำผลงานมากมายจนได้รับการขนานนามว่า "พระเจ้าฌูเอามหาราช" แต่ในสเปนพระองค์ยังคงถูกเรียกว่า "พระเจ้าฌูเอาบุตรนอกสมรส"
นอกเหนือจากความโปรดปรานการล่าสัตว์และการเรียนรู้ ว่ากันว่าพระองค์เป็นคนใจบุญและฉลาดหลักแหลม ราชสำนักของพระองค์ได้กลายเป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรมซึ่งได้รับอิทธิพลจากธรรมเนียมอังกฤษซึ่งมาจากพระราชินีฟิลิปปา ทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่มีความสุขเมื่อเทียบกับมาตรฐานทั่วไปของกษัตริย์ในยุคนั้น พระโอรสของทั้งคู่ถูกเรียกว่า "รุ่นแห่งความรุ่งโรจน์" พระเจ้าฌูเอาได้นำเอาตำแหน่งดยุคมาใช้ในโปรตุเกสเพื่อพระราชทานยศดังกล่าวให้แก่พระโอรส พระองค์กับพระราชินีฟิลิปปามีพระโอรสธิดาด้วยกัน 8 คน คือ
ก่อนสมรสกับฟิลิปปาแห่งแลงคาสเตอร์ เมื่อครั้งยังเป็นมาสเตอร์แห่งอัศวินอาวิช พระองค์ได้มีสัมพันธ์รักกับอีเนช ปีรึช และมีบุตรนอกสมรสด้วยกันสองคน คือ
การสู้รบอันยาวนานระหว่างพระเจ้าฌูเอากับกัสติยาก่อเกิดปัญหาทางการเงินครั้งใหญ่ เนื่องจากต้องจ่ายค่าตอบแทนมากมายให้แก่ชนชั้นสูงกลุ่มใหม่ซึ่งมีรากฐานมาจากชนชั้นกลาง พระองค์ได้รับการหนุนหลังจากประชาชนและมีชื่อเสียงในฐานะผู้นำที่รอบคอบและรัฐบุรุษผู้หลักแหลม พระเจ้าฌูเอาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1433 จากกาฬโรค ร่างของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างกับพระมเหสีในอารามซังตามารีอาในบาตัลยาซึ่งพระองค์ได้สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชัยชนะที่อัลฌูบาร์โรตา ในปัจจุบันสามารถเยี่ยมชมอนุสาวรีย์สำริดรูปพระเจ้าฌูเอาทรงม้าได้ที่ปราซาดาฟีไกรา ("จัตุรัสต้นมะเดื่อ") ในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
เกลาส์ โยฮานิส
เกลาส์ เวร์เนร์ โยฮานิส  เป็นประธานาธิบดีแห่งโรมาเนียคนปัจจุบัน เขาเป็นผู้นำพรรคเสรีนิยมแห่งชาติใน พ.ศ. 2557 หลังจากทำหน้าที่ผู้นำฟอรัมประชาธิปไตยของชาวเยอรมันในโรมาเนียระหว่าง พ.ศ. 2544–2556 โยฮานิสเคยเป็นครูสอนวิชาฟิสิกส์และผู้ตรวจการโรงเรียนก่อนหันมาทำงานการเมืองเต็มเวลา
ชาร์ล มีแชล
ชาร์ล อีฟว์ ฌ็อง กีแลน มีแชล  เป็นนักการเมืองชาวเบลเยียมซึ่งในปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะมนตรียุโรป มีแชลเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเบลเยียมระหว่าง ค.ศ. 2014–2019
มีแชลเป็นรัฐมนตรีความร่วมมือเพื่อการพัฒนาใน ค.ศ. 2007 จนกระทั่งได้รับเลือกตั้งเป็นหัวหน้าขบวนการปฏิรูปซึ่งเป็นพรรคเสรีนิยมฝรั่งเศสในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ซึ่งเขาสามารถทำคะแนนเป็นอันดับสามในสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2014 โดยภายหลังจากการต่อรองเพื่อจัดตั้งรัฐบาลพรรคร่วมฯ มีแชลได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากความร่วมมือระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลระหว่างขบวนการปฏิรูป-พันธมิตรเฟลมิชใหม่-โอเปิน เฟเอลเด-ประชาธิปไตยคริสเตียนและเฟลมิช โดยได้ถวายสัตย์ปฏิญาณเป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2014 นับเป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุน้อยที่สุดของเบลเยียมตั้งแต่ ค.ศ. 1845
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 รัฐบาลผสมของมีแชลสิ้นสุดลงภายหลังจากความขัดแย้งภายในพรรคร่วมรัฐบาลเกี่ยวกับเรื่องข้อตกลงระหว่างประเทศเพื่อการย้ายถิ่น ซึ่งเป็นเหตุให้พรรคพันธมิตรเฟลมิชใหม่ถอนตัวจากพรรคร่วมรัฐบาล มีแชลจึงขอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่ยังคงเป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีต่อไป
ในการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2019 ขบวนการปฏิรูปได้รับคะแนนเสียงลดลงโดยมีแชลยังคงรับหน้าที่เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีในระหว่างการจัดตั้งรัฐบาลของพรรคร่วมรัฐบาล ต่อมาในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 คณะมนตรียุโรปได้ออกเสียงเลือกมีแชลเป็นประธานคณะมนตรียุโรปคนใหม่ โดยรับหน้าที่ต่อจากดอนัลต์ ตุสก์ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 โดยเริ่มต้นสมัยเมื่อ 1 ธันวาคม อย่างเป็นทางการ
มีแชลได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใน ค.ศ 1999 ในเขตจังหวัดวอลลูนบราบันต์ซึ่งเป็นเหมือนที่มั่นสำคัญของขบวนการปฏิรูป
ใน ค.ศ. 2000 เขาได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีมหาดไทยในรัฐบาลวอลลูนในขณะที่เขามีอายุเพียง 25 ปี กลายเป็นรัฐมนตรีในการปกครองส่วนภูมิภาคที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์เบลเยียม ในส่วนของการเมืองระดับท้องถิ่น มีแชลได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาเมืองวาฟวร์ใน ค.ศ. 2000 และใน ค.ศ 2006 ได้กลายเป็นนายกเทศมนตรีของเมือง
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 มีแชลได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีความร่วมมือเพื่อการพัฒนาในรัฐบาลเฟอร์โฮฟสตัต 3 และต่อเนื่องในรัฐบาลเลอแตร์ม 1, ฟัน โรมเปย 1 และ เลอแตร์ม 2
หลังจากความล้มเหลวในการเลือกตั้งท้องถิ่นใน ค.ศ. 2009 มีแชลเป็นหนึ่งในสมาชิกที่กดดันเรียกร้องให้ดีดีเย แร็นเดิร์ส หัวหน้าขบวนการปฏิรูป ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ ต่อมาพรรคก็ได้พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2010 แร็นเดิร์สจึงลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรค และมีแชลก็ได้ประกาศตัวเข้าชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรค จึงได้ลาออกจากการเป็นรัฐมนตรี
โยอาคิม เกาค์
โยอาคิม วิลเฮ็ล์ม เกาค์  เป็นนักการเมืองและนักกิจกรรมด้านสิทธิพลเมืองชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2012–2017 เขาเป็นอดีตศิษยาภิบาลนิกายลูเทอแรน และโดดเด่นจากการเป็นนักสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออก
โยฮันเนิส เรา
โยฮันเนิส เรา  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมนี สังกัดพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004
ฮอสท์ เคอเลอร์
ฮอสท์ เคอเลอร์  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน สังกัดพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2004–2010 และกรรมการผู้จัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศระหว่าง ค.ศ. 2000–2004
คริสทีอัน วุล์ฟ
คริสทีอัน วิลเฮ็ล์ม วัลเทอร์ วุล์ฟ  เป็นนักการเมืองและนักกฎหมายชาวเยอรมัน อดีตประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง พ.ศ. 2553–2555
เรือประจัญบานเทียร์พิตส์
คัลท์มากีง บัททุลกา
คัลท์มากีง บัททุลกา (; 3 มีนาคม ค.ศ. 2506 –) เป็นนักการเมืองชาวมองโกเลียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2560 ถึง 25 มิถุนายน ค.ศ. 2564
บัททุลกาเป็นนักกีฬาซามบะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2524 ถึง ค.ศ. 2534 หลังจากนั้นเขาได้รับเลือกให้เป็นประธานสหพันธ์ยูโดแห่งมองโกเลีย ในปี ค.ศ. 2006 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2551 ถึงปี ค.ศ. 2555 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการขนส่ง การก่อสร้างและพัฒนาเมือง และเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่ากระทรวงอุตสาหกรรมและการเกษตรมองโกเลีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2555 ถึงปี ค.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีมองโกเลียรอบแรก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2560 พรรคประชาธิปไตยได้คะแนนร้อยละ 38.6 จากผู้มีสิทธิ์ออกเสียง แต่เสียงส่วนใหญ่ไม่ประสงค์ลงคะแนน และการเลือกตั้งรอบที่ 2 เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2560 เขาได้รับคะแนนเสียงข้างมากร้อยละ 50.6
รถดับเพลิง
รถดับเพลิง (; หรือที่รู้จักกันในบางแห่งในฐานะ fire truck หรือ fire lorry) เป็นยานพาหนะบนท้องถนน (โดยปกติจะเป็นรถบรรทุก) ซึ่งที่ทำหน้าที่เป็นยานพาหนะดับเพลิง จุดประสงค์หลักของรถดับเพลิง ได้แก่ การขนส่งนักผจญเพลิงและน้ำไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เช่นเดียวกับการขนอุปกรณ์สำหรับปฏิบัติการการดับเพลิง รถดับเพลิงบางรุ่นมีหน้าที่พิเศษ เช่น การดับไฟป่า รวมถึงการกู้ภัยและดับเพลิงอากาศยาน ตลอดจนอาจมีอุปกรณ์สำหรับการกู้ภัยเชิงเทคนิค
คำว่า"รถดับเพลิง" และ"รถหวอ" มักใช้แทนกันได้กับยานพาหนะหลายประเภทที่เกี่ยวข้องกับการดับเพลิง อย่างไรก็ตาม ในหน่วยดับเพลิงบางแห่งพวกเขาอ้างถึงยานพาหนะที่แยกจากกันและเฉพาะเจาะจง
การออกแบบและสร้างรถดับเพลิงมุ่งเน้นไปที่การใช้การแจ้งเตือนทั้งแบบเชิงรุกและเชิงรับ โดยการแจ้งเตือนแบบเห็นได้เชิงรุกเกี่ยวข้องกับการใช้รูปแบบความคมชัดสูงเพื่อเพิ่มความสามารถในการสังเกตเห็นรถ การเตือนประเภทนี้มักพบในรถรุ่นเก่าและในประเทศกำลังพัฒนา การออกแบบที่ทันสมัยมากขึ้นใช้อุปกรณ์สะท้อนแสงเพื่อสะท้อนแสงจากรถคันอื่น ยานพาหนะมักจะมีตัวสะท้อนแสงเหล่านี้จัดเรียงเป็นรูปแบบเชฟรอนพร้อมกับคำว่า"ดับเพลิง"หรือ"กู้ภัย" ประเทศในยุโรปมักใช้รูปแบบที่เรียกว่าเครื่องหมายแบตเทนเบิร์ก นอกจากคำเตือนแบบเชิงรับแล้ว ยังมีคำเตือนด้วยภาพที่ใช้งานอยู่ซึ่งโดยปกติจะอยู่ในรูปแบบของไฟสีกระพริบ (หรือที่เรียกว่า "ไฟเตือนภัย" หรือ "ไลต์บาร์") แสงแลบเหล่านี้ใช้เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ขับขี่รายอื่นเมื่อรถดับเพลิงเข้าใกล้ หรือเพื่อแจ้งเตือนผู้ขับขี่ที่เข้าใกล้รถดับเพลิงที่จอดอยู่ในตำแหน่งอันตรายบนท้องถนน ในขณะที่รถดับเพลิงกำลังมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุ แสงดังกล่าวจะมาพร้อมกับเสียงเตือนที่ดัง เช่น ไซเรน และแตรลม
รถดับเพลิงธรรมดา.
รถดับเพลิงมาตรฐานเป็นยานพาหนะที่ออกแบบมาเพื่อปฏิบัติการการดับเพลิงเป็นหลัก วัตถุประสงค์หลักของรถคือการขนส่งนักผจญเพลิงไปยังที่เกิดเหตุ, การจัดหาน้ำจำกัดเพื่อต่อสู้กับไฟ และการขนเครื่องมือ, อุปกรณ์ และท่อที่นักดับเพลิงต้องการ เครื่องมือที่ใช้ในรถดับเพลิงจะแตกต่างกันไปอย่างมากตามปัจจัยหลายประการ รวมถึงขนาดของแผนก และภูมิประเทศที่แผนกต้องจัดการ ตัวอย่างเช่น แผนกที่ตั้งอยู่ใกล้แหล่งน้ำขนาดใหญ่หรือแม่น้ำมีแนวโน้มว่าจะมีอุปกรณ์กู้ภัยทางน้ำ เครื่องมือมาตรฐานที่พบในรถดับเพลิงเกือบทั้งหมดประกอบด้วยบันไดปีน, เครื่องมือกู้ภัยไฮดรอลิก (มักจะเรียกว่าขากรรไกรช่วยชีวิต), สปอตไลต์, สายดับเพลิง, ถังดับเพลิง, เครื่องช่วยหายใจชนิดถังติดตัว และกล้องถ่ายภาพความร้อน
รถดับเพลิงบางคันมีเดลลิวจ์กันคงที่ หรือที่เรียกว่ามาสเตอร์สตรีม ซึ่งชี้นำกระแสน้ำที่รุนแรงไปยังที่ใดก็ตามที่ผู้ปฏิบัติงานเล็งไป คุณสมบัติเพิ่มเติมของรถคือสายดับเพลิงที่เชื่อมต่อไว้ล่วงหน้า โดยทั่วไปเรียกว่า "การเชื่อมต่อล่วงหน้า" การเชื่อมต่อล่วงหน้าจะแนบกับน้ำประปาของเครื่องยนต์ และให้นักผจญเพลิงตั้งการลงมือเชิงรุกอย่างรวดเร็วบนไฟทันทีที่พวกเขามาถึงที่เกิดเหตุ เมื่อน้ำประปาบนรถหมด รถก็สามารถเชื่อมต่อกับแหล่งจ่ายที่ถาวรมากขึ้น เช่น หัวดับเพลิง หรือรถบรรทุกน้ำสนับสนุนการดับเพลิง และยังสามารถใช้แหล่งธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ หรืออ่างเก็บน้ำ โดยการดึงน้ำ
รถดับเพลิงติดบันไดยาว.
รถดับเพลิงติดบันไดยาวคือรถดับเพลิงที่ติดตั้งด้วยเสาปั้นจั่นที่ขยายได้ ซึ่งช่วยให้นักผจญเพลิงสามารถเข้าถึงตำแหน่งที่สูงได้ พวกมันสามารถให้จุดได้เปรียบสูงสำหรับการฉีดพ่นน้ำและสร้างการระบายอากาศ โดยเป็นเส้นทางเข้าถึงสำหรับนักผจญเพลิงและเส้นทางหลบหนีสำหรับนักผจญเพลิง ตลอดจนบุคคลที่พวกเขาได้รับการช่วยชีวิต ในทวีปอเมริกาเหนือ รถดับเพลิงติดบันไดยาวใช้สำหรับดับเพลิง ขณะที่ในทวีปยุโรป ใช้สำหรับกู้ภัยมากกว่า
รถบันไดฐานหมุน.
รถบันไดฐานหมุน (TL) เป็นรถดับเพลิงติดบันไดยาวที่มีบันไดขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่บนแกนหมุนซึ่งคล้ายกับฐานหมุน ซึ่งเป็นไปตามชื่อของมัน หน้าที่หลักของรถบันไดฐานหมุนคืออนุญาตให้มีการเข้าถึงหรือออกของนักผจญเพลิงและผู้ประสบอัคคีภัยในที่สูง, จัดให้มีจุดน้ำระดับสูงสำหรับการดับเพลิง (กระแสน้ำหลักที่ทำให้สูงขึ้น) และจัดให้มีแพลตฟอร์มสำหรับดำเนินการต่าง ๆ เช่น การระบายอากาศ หรือการยกเครื่องใหม่
บันไดปีนยังสามารถติดตั้งอยู่ด้านหลังห้องโดยสาร บางครั้งเรียกว่า "กลางลำ" (mid-ship) และการจัดเรียงช่วยให้ความสูงของทางเลื่อนลดลงสำหรับรถบรรทุก รวมถึงมีความมั่นคงมากขึ้นในบางสภาวการณ์
ในขณะที่ลักษณะดั้งเดิมของอุปกรณ์ดับเพลิงคือการขาดการสูบน้ำหรือที่เก็บ ส่วนรถบันไดฐานหมุนสมัยใหม่จำนวนมากมีฟังก์ชันการสูบน้ำในตัว (และบางทีมีถังเก็บน้ำสำรองของตนเอง) รวมทั้งอาจมีทางน้ำก่อนส่งไปตามท่อวิ่งตามความยาวของบันไดซึ่งนำกระแสของน้ำไปยังนักผจญเพลิงที่ด้านบน ในบางกรณี อาจมีสายส่งน้ำที่ด้านบนของบันได สำหรับอุปกรณ์เชิงกลอื่น ๆ อาจมีทางลู่แบบสามัญซึ่งจะยึดรอกแบบหมุนด้วยตนเองอย่างปลอดภัย
ส่วนรถบันไดฐานหมุนที่สูงที่สุดในโลกคือมากีรูส เอ็ม68เอ็ล ซึ่งมีระยะ 68 เมตร (223.1 ฟุต)
รถบรรทุกทิลเลอร์.