pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุ รัชนี ระบุเมืองและสัญลักษณ์จักรราศีสิบเอ็ดเมืองจากสิบสองเมืองในคาบสมุทรมลายู ได้แก่ นราธิวาส (ชวด), ปัตตานี (ฉลู), กลันตัน (ขาล), ไทรบุรี (มะโรง), พัทลุง (มะเส็ง), ตรัง (มะเมีย), ชุมพร (มะแม), กระบี่ (วอก), ท่าชนะ (ระกา), ภูเก็ต (จอ), กระบุรี (กุน) ตำแหน่งที่ตั้งที่แน่ชัดของเมืองปะหังซึ่งถือตราเถาะยังไม่เป็นที่ทราบ
อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ระบุว่านครศรีธรรมราชควบคุมเมืองเหล่านั้นจริง ๆ รายงานอื่น ๆ จากสมัยเดียวกันไม่ค่อยมีการบันทึกว่านครศรีธรรมราชมีบทบาทพิเศษในคาบสมุทรมลายู คำกล่าวจากพงศาวดารน่าจะเป็นการสะท้อนถึงการอ้างอำนาจของสยามเหนือภูมิภาคมลายูทางทิศใต้ในสมัยอยุธยาตอนกลาง
ในเอกสารภาษาชวาเก่า "เดซาวาร์นานา" ใน ค.ศ. 1365 อาณาจักรมัชปาหิตยอมรับว่านครศรีธรรมราชเป็นของสยาม กฎมณเฑียรบาลของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถใน พ.ศ. 2011 ระบุว่านครศรีธรรมราชเป็นหนึ่งในแปด "เมืองพระยามหานคร" ของอาณาจักรอยุธยา ถึงกระนั้น ตัวเมืองยังคงมีราชวงศ์และรัฐบริวารเป็นของตนเอง ในรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (ครองราชย์ พ.ศ. 2133−2148) ตัวเมืองมีสถานะเป็น "เมืองชั้นเอก"
ในช่วงความขัดแย้งเรื่องการสืบราชสมบัติในกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2172 นครศรีธรรมราชเป็นกบฏต่อสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ทางการอยุธยาจึงส่งยามาดะ นางามาซะ กับกองทัพไปปราบกบฏ แล้วแต่งตั้งเขาเป็นเจ้าเมืองและเจ้าแห่งนครศรีธรรมราชเป็นเวลาสั้น ๆ การจลาจลในนครศรีธรรมราชเกิดขึ้นอีกครั้งหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 เมื่อผู้นำท้องถิ่นไม่ยอมรับการเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติของสมเด็จพระเพทราชา
รวมเข้ากับสยาม.
จากการปฏิรูปเทศาภิบาลของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอาณาจักรถูกสยามกลืนไปอย่างสมบูรณ์ แล้วมีการจัดตั้งหน่วยการปกครองรูปแบบมณฑลขึ้น โดยมณฑลนครศรีธรรมราชก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2439 ครอบคลุมชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทร ได้แก่ เมืองนครศรีธรรมราช เมืองพัทลุง และเมืองสงขลา
เมมโมรี่ รักหลอน
เมมโมรี่ รักหลอน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ/โรแมนติก/ดราม่า ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 นำแสดงโดย ใหม่ เจริญปุระ, อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม, ซัน คัมภิรานนท์, ภารุจีร์ เข็มสวัสดิ์, ราชวัติ ขลิบเงิน, อดุลย์ ดุลยรัตน์ กำกับโดยต่อพงศ์ ตันกำแหง สร้างโดย เอ.จี. เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ กับคำเปรยโฆษณาว่า "รักไม่มีวันตาย" ทำรายได้รวม 30 ล้านบาท
เรื่องราวแห่งความรักระหว่าง อิงอร (สิริวิมล เจริญปุระ หรือ ใหม่ เจริญปุระ) กฤช (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) และ แพร (ซัน คัมภิรานนท์) เด็กหญิงวัย 7 ขวบ เกิดขึ้นในสถานการณ์บีบบังคับ เมื่ออิงอรจำยอมพาแพร ซึ่งเป็นลูกสาวไปพบกฤชเพื่อวินิจฉัยอาการป่วย กฤชเป็นแพทย์หนุ่มที่มีแต่ความหดหู่อาลัยในชีวิต และนั่นเป็นครั้งแรกที่กฤชได้พบกับอิงอรและแพรเด็กสาวที่น่าสงสาร
ในระหว่างการรักษา อิงอรปฏิเสธคำวินิจฉัยของกฤชโดยตลอด ด้วยความหวงกลัวจะมีใครมาพรากลูกไปจากตน อิงอรจึงปฏิเสธที่จะให้แพรมาพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลตามคำแนะนำของกฤช ด้วยความที่แพรอายุใกล้เคียงกับลูกของกฤช ทำให้กฤชรู้สึกสงสารและผูกพันเป็นพิเศษ จึงเป็นเหตุผลที่กฤชยอมไปรักษาแพรที่บ้าน
เมื่อกฤชเข้าไปใกล้ชิดกับครอบครัวนี้มากขึ้น กฤชกลับรู้สึกว่าอิงอรเหมือนเป็นคนที่เขาค้นหามาตลอด ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ไฟแห่งราคะพร้อมที่ลุกโชน ในขณะที่อิงอรเป็นหญิงม่ายที่เติบโตมาจากห้วงบาปแห่งชีวิต เปรียบผู้ชายดั่งสัตว์ที่มีผู้หญิงไว้เพียงบำบัดความใคร่ จึงจำเป็นที่จะต้องปกป้องลูกของตนจากผู้ชายทั้งปวง แพรจึงเป็นเพียงเด็กน้อยที่ในชีวิตไม่เคยมีใครอื่นนอกจากแม่
ด้วยความรักและเอ็นดูที่กฤชมีต่อแพร ทำให้อิงอรเริ่มมีความรู้สึกที่ดีกับกฤชแบบที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนใดมา ก่อน แต่เมื่อความสัมพันธ์ของเขาทั้งสองเพิ่มมากขึ้นเท่าไร กำแพงแห่งความกลัวของอิงอรกลับยิ่งเพิ่มสูงขึ้นเท่านั้น
การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันทางอารมณ์ที่เกรี้ยวกราดของอิงอร การเลี้ยงลูกที่ประหลาดกว่าที่คนทั่วไปคิดจะทำ สิ่งหนึ่งที่กฤชสัมผัสได้จากความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวนี้ คือความรักที่ไม่ปกติชวนผวาได้ตลอดเวลา สาเหตุเกิดจากอะไร เกิดจากใคร นั่นเป็นเรื่องที่กฤชต้องหาคำตอบ
นิตยสารฟิล์มแมกซ์ วิจารณ์ไว้ว่า "เมมโมรี่ รักหลอน เป็นหนังที่แค่หนังถ่ายสวย ที่ความสวยของหนัง กลบหมดซึ่งทุกสิ่งทุกอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทภาพยนตร์ที่พยายามมากเกินไป ในการที่จะเขียนออกมาให้ดูฉลาด"
เมมโมรี่ รัก...หลอน
เมมโมรี่ ...รักหลอน
จิรกิติยา บุญครองทรัพย์
จิรกิติยา บุญครองทรัพย์ (หมิง) (ชื่อเดิม : อรินทร์มาศ, ชาลิสา) เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 นางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นนางสาวไทยคนที่ 40 ต่อมาได้เป็นนักแสดงและพิธีกร
การศึกษา อนุบาล 1-2 โรงเรียนอนุบาลเซนต์จอห์น อนุบาล 3 โรงเรียนอนุบาลรัศมี ประถม- มัธยมต้น โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ มัธยมปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการละคร คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ ระดับปริญญาโท คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ส่วงสูง 165 เซนติเมตร น้ำหนัก 47 กิโลกรัม ขณะกำลังศึกษาชั้นปีที่ 1 เข้าประกวดนางงามได้เป็นนางสาวไทย ปี พ.ศ. 2546 เริ่มเข้าเป็นพิธีกรเป็นครั้งแรกตอนหลังมาเป็นนักแสดง ต่อมาเข้ามาได้เป็นนักแสดงของ ช่อง 3 หมิงยังเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการซูเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว ในฤดูกาลที่ 2
กู้วิกฤตป่วน สวนผักชุลมุน
ภาพยนตร์เรื่อง กู้วิกฤตป่วน สวนผักชุลมุน (ภาษาอังกฤษ:Wallace &amp; Gromit: The Curse of the Were-Rabbit) ฉายเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2005 สร้างโดย ดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 78
ธนา อาจาริยางกูล (เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2519) เป็นที่รู้จักในชื่อ ธนา สุทธิกมล ชื่อเล่น ออย เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีผลงานอัลบั้มเพลงในนามคู่ดูโอ "ลิฟท์กับออย" ร่วมกับสุพจน์ จันทร์เจริญ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกคือ อัลบั้ม Lift &amp; Oil และมีผลงานชุดที่โด่งดังคือ Lift &amp; Oil รมณ์บ่จอย นอกจากนั้นยังมีผลงานเพลงอื่นอย่าง ซุปเปอร์ทีน (รวมศิลปิน), สนามเด็กเต้น, ZOO-A-HA, รวมเพลงประกอบภาพยนตร์ 18-80 เพื่อนซี้ไม่มีซั้วปาฏิหาริย์โอม+สมหวัง, เพลบอยส์ และ DER-TAA-2 (เดอ-แต่-ทู)
ผลงานการแสดง มีละครเรื่อง ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม หวานใจ ผยอง รักสลับขั้ว ไฟสิ้นเชื้อ รหัสหัวใจ โซ่เสน่หา เพลิงพายุ คนละวัยหัวใจเดียวกัน ส่วนผลงานภาพยนตร์มีผลงานอย่างเรื่อง เด็กระเบิดยืดแล้วยึด และ 18-80 เพื่อนซี้ไม่มีซั้วฯ'
ธนา สุทธิกมล มีชื่อจริงว่าธนา อาจาริยางกูล มีมารดาชื่อวาสนา สุทธิกลม สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จังหวัดนครราชสีมา, ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี จังหวัดราชบุรี และระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
ธนาสมรสกับรวรีย์ ทองคำกูล โดยมีพิธีหมั้น เข้าพิธีรดน้ำสังข์ และจัดเลี้ยงฉลองมงคลสมรสในวันเดียวกันเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 มีบุตรธิดาคืออรีนา อาจาริยางกูลแต่เมื่อปลายปี พ.ศ. 2564 ทั้งคู่ได้เลิกรากัน
ตะปูเกลียว
รณชัย ถมยาปริวัฒน์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อว่า อ๊อด คีรีบูน (17 สิงหาคม พ.ศ. 2507 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักร้อง นักดนตรี นักแสดงและนักแต่งเพลงชาวไทย อดีตนักร้องนำและหัวหน้า วงคีรีบูน แนวสตริงคอมโบ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 มีบทเพลงที่มีชื่อเสียงคือ "รอวันฉันรักเธอและหากรัก" โดยมีผลงานในนามวงจำนวน 6 ชุด จบปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในช่วงที่อยู่กับวงคีรีบูน รณชัยได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในกลุ่มนักร้องชายหญิงที่ร้องเพลงคู่แนวลูกกรุง ในชุด รวมดาว, พบดาว และ นพเก้า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 โดยมากร้องคู่กับ อัจฉพรรณี หาญณรงค์ หรือ โอ ปุยฝ้าย จนได้ออกอัลบั้มเต็มคู่กัน 1 ชุด
รณชัย มีอัลบั้มเดี่ยวออกมาอีกนับสิบชุดภายหลังการยุบวง และเคยมีผลงานแสดงภาพยนตร์โดยเป็นพระเอกเพียงเรื่องเดียว คือ ความรักของคุณฉุย ในปี พ.ศ. 2532 คู่กับ รัชนก พูนผลิน
รณชัย ยังเป็นเจ้าของโรงเรียนสอนดนตรีเพื่อการเรียนรู้ "คีรีบูน จีเนียส มิวสิก"
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ เอ้ก ปภัสรา ถมยาปริวัฒน์ และมีบุตรสาว 1 คน ชื่อ เอิ๊ก ชมนวรรณ ถมยาปริวัฒน์
รณชัย ได้ไปออกรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 4 แข่งใน Group C ฉายา หน้ากากมะพร้าว ร้องเพลง ชาวนากับงูเห่า โดยแพ้ หน้ากากพ่อมด
ในปี พ.ศ. 2562 เขาร่วมแสดงในละครชุดเรื่อง Fleet of Time กาลครั้งหนึ่ง รักของเรา ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 โดยรับบทเป็น พ่อของวิน
เมื่อเวลา 22:15 น. ของวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2564 นายรณชัย ถมยาปริวัฒน์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งสมอง ในอายุ 57 ปี
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯ พระราชทานเพลิงศพเป็นกรณีพิเศษ​ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2564 วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร​ จังหวัดนนทบุรี​
อ๊อด คีรีบูน
ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ (ชื่อเล่น: อ้น) เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 ที่อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง เป็นนักแสดง พิธีกร นักร้อง ชาวไทย
ศรีพรรณมีน้องชาย 1 คน ดีเจอาร์ต มารุต ชื่นชมบูรณ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เข้าสู่วงการด้วยการเล่นมิวสิกวิดีโอของมอส ปฏิภาณ เป็นพิธีกรรายการทีนทอล์ค อ้นมีฉายาในรายการว่า "น้าเนียม" มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง "รัก-ออกแบบไม่ได้" จากเรื่องนี้เองทำให้ได้รับรางวัลจากรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม นอกจากนี้ยังเคยออกผลงานเพลงอัลบั้มเดี่ยวที่ชื่อว่า "อ้นออกเทป" สังกัดค่ายแกรมมี่ เมื่อปี 2546
ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสกับ อนันต์ บุนนาค นักร้องชื่อดังค่ายอาร์เอสในอดีต โดยจัดงานแบบเรียบง่าย เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2550
อ้น ศรีพรรณ
ลิฟต์กับออย
Mouse (computing)
อแลง โปเอร์
ชอร์ช ปงปิดู
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ณ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเริ่มเมื่อเวลา 20.00 น. (8:00 PM) ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 19.00 น. ตามเวลาประเทศไทย โดยมีจาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนที่มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "Hero", "House of Flying Daggers" และ"Curse of the Golden Flower" เป็นต้น และ จาง ฉีกัง รับหน้าที่กำกับการแสดง ซึ่งการแสดงทั้งหมดจะเน้นถึงอารยธรรมจีนโบราณ ผสมผสานกับความทันสมัยในโลกปัจจุบัน โดยใช้นักแสดงกว่า 15,000 คน พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ได้รับคำชื่นชมว่าเป็นพิธีเปิดโอลิมปิกที่ดีที่สุดเท่าที่มีการจัดการแข่งขัน
ผู้อำนวยการแสดง.
จาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนและจาง ฉีกัง ได้รับเลือกจากคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ให้เป็นผู้กำกับการแสดงร่วมกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2006 คณะกรรมการยังได้เลือก สตีเว่น สปีลเบิร์ก อีเวส เปปิน และริก เบิร์ช เป็นคณะที่ปรึกษา แต่สปิลเบิร์กถอนตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เนื่องจากไม่พอใจที่จีนสนับสนุนรัฐบาลซูดานในเหตุการณ์รุนแรงที่เขตดาฟูร์
ผู้นำประเทศที่เข้าร่วมในพิธีเปิดการแข่งขัน.
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 มีพระประมุข ประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี และผู้แทนประเทศเข้าร่วมพิธีเปิดกว่า 100 ประเทศ ซึ่งมากที่สุดเท่าที่มีการจัดการแข่งขันโอลิมปิก สำหรับประเทศไทย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรพิธีในฐานะผู้แทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และนายสมัคร สุนทรเวช เข้าร่วมในฐานะผู้แทนรัฐบาลไทย
ลำดับเหตุการณ์​.
ต้อนรับประธานพิธี.
กองดุริยางค์กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน บรรเลงเพลง "Welcome March" เพื่อต้อนรับประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน​ หู จิ่นเทา และ ประธานคณะกรรมการ​โอลิมปิกสากล ฌัก โรคเคอ
การแสดงต้อนรับเป็นทางการ.
พิธีเปิดอย่างเป็นทางการ เริ่มต้นที่การแสดงกลองฟูโดยนักแสดงชาย 2,008 คน โดยที่กลองฟูทุกอันมีจอแอลอีดีขนาดเล็กฝังไว้กับหน้ากลอง และจะเรืองแสงเมื่อผู้แสดงเอามือแตะไปที่แป้นเหนือหน้ากลองนั้น นอกจากนี้ยังมีไม้ตีกลองสีแดงที่เรืองแสงในที่มืดชุดละ 1 คู่ ด้วย การแสดงกลองฟู เริ่มจากการแปรเป็นทรงเรขาคณิต เมื่อถึงเวลา 60 วินาที ก่อนพิธีเปิดจะเริ่ม นักแสดงจะแปรเป็นเลขอารบิก เพื่อนับถอยหลังทุก 10 วินาที และเมื่อถึง 10 วินาทีสุดท้าย จะเพิ่มการแปรอักษรเป็นเลขจีนด้วย และเพิ่มความถี่เป็น 1 วินาทีต่อครั้ง เมื่อนับถอยหลังและมีการจุดพลุไฟแล้ว นักแสดงแสดงท่าทางเพื่อแสดงความแข็งแรงและความอ่อนช้อยพร้อมกัน จากนั้นจะใช้ไม้กลองเพื่อตีให้เกิดจังหวะ และในช่วงท้ายมีการดับไฟฟ้าในสนามเพื่อใช้เทคนิคเรืองแสงของไม้กลอง
จากนั้น พลุรูปรอยเท้า จำนวน 29 ดอก ถูกจุดขึ้นด้วยความถี่ 1 วินาทีต่อดอก เคลื่อนจากใจกลางของกรุงปักกิ่งมายังสนาม โดยพลุแสดงถึงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่มีมาแล้ว 28 ครั้ง และดินปืนซึ่งคิดค้นโดยชาวจีน เมื่อพลุรอยเท้าดอกที่ 29 ถูกจุดเหนือสนาม พลุสายธารก็ถูกจุดจากขอบหลังคาสนามลงมาถึงพื้นสนาม และรวมตัวกันเป็นห่วงโอลิมปิกจากพื้นลอยขึ้นกลางอากาศ ร่วมกับผู้แสดงเป็นนางฟ้า 20 คนที่ลอยกลางสนาม
หลังจากนั้นเป็นพิธีเชิญธงชาติจีนขึ้นสู่ยอดเสา โดยเด็ก 56 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของชนเผ่าต่างๆ ในจีนได้เดินนำธงส่งให้แก่ทหารแห่งกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน จากกองพันทหารกองเกียรติยศ กองทัพปลดปล่อยประชาชน ทั้งหมด 8 นาย เป็นผู้เชิญธง โดยระหว่างนั้น หลิน เมี่ยวเข่อ เด็กหญิงวัย 9 ขวบ ได้ขับร้องเพลง ลำนำเพื่อมาตุภูมิ ด้วย จากนั้นธงชาติจีนได้ถูกคลี่ปลายธงและเชิญธงขึ้นสู่ยอดเสา โดยมีคณะนักร้องประสานเสียง 224 คน ร้องนำเพลงชาติจีน
การแสดงเปิดการแข่งขัน.
การแสดงเปิดการแข่งขันชุดแรก เป็นภาพยนตร์สั้นเกี่ยวกับวิธีการทำกระดาษ ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่คิดค้นโดยชาวจีนอีกอย่างหนึ่ง จากนั้น ม้วนกระดาษขนาดใหญ่ก็ปรากฏกลางสนามพร้อมกับคลี่ออกอย่างช้าๆ และฉายภาพเครื่องถ้วยโบราณของจีน ส่วนตรงกลางของม้วนกระดาษเป็นผืนผ้าใบซึ่งมีนักแสดงที่แต่งชุดดำและทาหมึกไว้ทั่วตัวกลิ้งตัวไปมาเป็นรูปท้องฟ้า ภูเขา และดวงอาทิตย์ สื่อให้เห็นถึงการเขียนภาพด้วยหมึกจีน ต่อมา เมื่อผืนผ้าใบถูกยกขึ้นแล้ว พื้นที่เดิมมีผืนผ้าใบก็แยกออก และมีนักแสดงจำนวน 897 คน ถือบล็อกอักษรจีนที่ไม่ซ้ำกัน และแปรอักษรเป็นคำว่า 和 (การประสานสามัคคี) ในสามรูปแบบ คือ จารึกทองแดง ตราประทับโบราณ และอักษรซ่งตี้ แสดงให้เห็นถึงการคิดค้นและพัฒนาอักษรจีน นอกจากนี้ นักแสดงจำนวน 810 คน ที่แต่งชุดแสดงถึงลูกศิษย์ของขงจื้อ (Rujia) ในยุคราชวงศ์ฮั่น (ร่วมสมัยกับยุคสามก๊ก) โดยสวมหมวกขนนกและถือม้วนหนังสือไม้ไผ่ ได้วิ่งออกมาจากข้างสนาม พร้อมกับเสียงท่องปรัชญาของขงจื้อสองวรรค คือ "เป็นการดีมิใช่หรือที่จะมีมิตรจากแดนไกล" และ "มนุษย์ทั้งหลายคือพี่น้องจากทะเลทั้งสี่" ส่วนเหล่าบล็อกอักษรจีนได้แปรเป็นรูปกำแพงเมืองจีน และมีดอกท้อบานจากบล็อกเหล่านั้น แสดงถึงความซื่อสัตย์ซึ่งเป็นคุณลักษณ์สำคัญของชาวจีน เมื่อนักแสดงโผล่จากบล็อกอักษรจีนเพื่อทักทายแก่ผู้ชมแล้ว นักแสดงอีกชุดที่สวมชุดสีน้ำตาลแดงคล้ายนักรบโบราณ พร้อมด้วยการแสดงงิ้วและหุ่นละครเล็กแบบปักกิ่งก็เคลื่อนสู่สนาม พร้อมด้วยการเพิ่มลายเส้นบนผืนผ้าใบ ประกอบการบรรเลงด้วยกู่เจิ้ง (guqin)
จากนั้น เป็นการแสดงในชุด เส้นทางสายไหม โดยมีนักแสดงหญิงเต้นบนผืนผ้าใบ โดยมีนักแสดงชายกว่าร้อยคนประคองผืนผ้าไว้ด้านล่าง จากนั้น นักแสดงชายอีกชุดที่สวมชุดสีน้ำเงิน ถือไม้พายเรือ ซึ่งใบพายสามารถประกอบกันเป็นรูปเรือสำเภา ได้แสดงท่าพายเรือ แสดงถึงการเดินทางของเจิ้งเหอหรือซำปอกง และเข็มทิศโบราณซึ่งเป็นงานประดิษฐ์สำคัญอีกชิ้นหนึ่งของชาวจีน
ในช่วงต่อไป เป็นการแสดง kunqu ซึ่งเป็นงิ้วประเภทหนึ่ง มีผู้แสดงชายหนึ่งคน หญิงหนึ่งคน ยืนร้องเพลงบนผืนผ้าใบ จากนั้น เหล่านางระบำในชุดสมัยราชวงศ์ถังก็เข้าสู่สนาม พร้อมกับมีแท่นที่มีนักแสดงชายถือพิณจีน จำนวน 14 แท่น และแท่นเหล่านั้นได้ยกขึ้นเป็นเสาคล้ายเสามังกรในพระราชวังต้องห้าม ("huabiao" (华表))
หลังจากมีการจุดพลุแล้ว การแสดงในองก์ที่สองก็เริ่มขึ้น โดย หลาง หลาง นักเปียนโนชาวจีน และ หลี่ มู่ซี เด็กหญิงวัย 5 ขวบ ได้ร่วมกันบรรเลงเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแม่น้ำเหลือง (แยงซีเกียง) พร้อมกันนั้น นักแสดงรอบตัวหลางและหลี่จำนวน 1,000 คน ได้แปรเป็นคลื่นสีรุ้งและนกพิราบ เพื่อแสดงถึงการก้าวสู่ยุคใหม่ของจีน จากนั้น นักแสดงดังกล่าวได้ต่อตัวเป็นรูปสนามกีฬารังนก จากนั้นเด็กหญิงอีกหนึ่งคนได้ลอยเข้าสู่สนามพร้อมกับว่าว และมีแสงกะพริบจากตัวผู้แสดงที่กำลังต่อตัว
การแสดงชุดต่อมา เป็นการแสดงรำไทเก๊ก โดยนักแสดง 2,008 คน สื่อให้เห็นถึงการประสานกันระหว่างมนุษย์กับธาตุทั้งห้าของจีน (ดิน น้ำ ไฟ ไม้ ทอง) ต่อจากนั้น นักแสดงเด็กที่เคยเชิญธงชาติจีนในช่วงต้นพิธี ได้กลับเข้าสนามโดยสวมชุดลำลอง พวกเขาร้องเพลงและตกแต่งภาพภูเขาและดวงอาทิตย์ที่เป็นหมึกสีดำให้มีสีสันมากขึ้น สลับกับการแสดงไทเก็กรอบผืนผ้าใบนั้น เมื่อผืนผ้าใบถูกยกขึ้นอีกครั้ง ภาพฉากที่ขอบหลังคาสนาม ฉายแสดงนกสีสันสดใส แสดงถึงการเกิดใหม่ และหมายรวมถึงสนามกีฬาแห่งนี้ด้วย
การแสดงชุดสุดท้ายของช่วงนี้ เป็นการแสดงเปิดตัวเพลงประจำการแข่งขัน โดยมีมนุษย์อวกาศลอยกลางสนาม แสดงถึงการสำรวจอวกาศของจีน จากนั้นมีทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 60 ฟุต หนัก 16 ตัน ปรากฏกลางสนาม มีนักแสดงกายกรรม 58 คนแสดงท่าเดิน วิ่ง ตีลังกา บนพื้นผิวทรงกลมนั้น และพื้นผิวดังกล่าวได้เปล่งแสงคล้ายโคมไฟจีน ช่วงต่อมา หลิว ฮวน นักร้องชาวจีน และซาราห์ ไบรท์แมน นักร้องชาวอังกฤษ ได้ขับร้องเพลง You and Me ซึ่งเป็นเพลงประจำการแข่งขัน ขณะเดียวกัน พื้นผิวทรงกลมได้ฉายภาพการแข่งขันกีฬา และนักแสดงรอบทรงกลม 2,008 คน ได้กางร่มแสดงใบหน้าเด็กจากชาติต่างๆ ที่ยิ้มแย้ม จากนั้น มีการแสดงเต้นรำจากตัวแทนชนเผ่าในจีนเพื่อนำนักกีฬาเข้าสู่สนาม
ขบวนพาเหรดนักกีฬาและเจ้าหน้าที่.
การเดินพาเหรดของนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ เริ่มต้นที่กรีซเป็นประเทศแรก และประเทศจีนเจ้าภาพเป็นอันดับสุดท้ายตามธรรมเนียมโอลิมปิก ส่วนประเทศอื่นจะเรียงตามลำดับขีดในการเขียนอักษรจีนอย่างง่าย หากอักษรตัวแรกของชื่อประเทศมีจำนวนขีดเท่ากัน จะเทียบขีดของอักษรตัวถัดไป
ขบวนนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ เริ่มด้วยหญิงสาวถือป้ายรูปม้วนหนังสือ มีอักษรชื่อประเทศพิมพ์ไว้เป็นภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ และจีน ส่วนการประกาศชื่อประเทศ จะประกาศเป็นภาษาทั้งสามตามลำดับ โดยการเดินพาเหรดจะมีการบรรเลงดนตรีพื้นเมืองจากทั้ง 5 ทวีป (เอเชีย ยุโรป อเมริกา แอฟริกา และออสเตรเลีย) ประกอบ และผู้ที่ร่วมในขบวนพาเหรดทุกคนจะเดินผ่านกองเชียร์สาวชาวจีน รวมทั้งกลางสนามจะมีหมึกสีต่างๆ เพื่อให้ผู้ร่วมขบวนเดินผ่านต่อไปยังภาพบนผืนผ้าใบที่เด็กได้เติมสีก่อนหน้านี้ เสมือนกับว่าได้เติมรุ้งบนผืนผ้านั้น
สำหรับขบวนนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ของประเทศไทยได้เดินเข้าสู่สนามเป็นลำดับที่ 145 ต่อจากตูนิเซีย โดยมีวรพจน์ เพชรขุ้ม นักมวยสากลสมัครเล่น เป็นผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนาม ส่วนจีนประเทศเจ้าภาพ มีเหยา หมิง นักบาสเกตบอล เป็นผู้เชิญธงชาติ และหลิน เหา เด็กชายผู้รอดชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ร่วมในขบวน
ในขบวนพาเหรด ผู้ชมในสนามจะให้การต้อนรับเป็นพิเศษแก่ชาติที่ใช้ภาษาจีนเป็นภาษาราชการ เช่น สิงคโปร์ ฮ่องกง ไต้หวัน รวมทั้งปากีสถาน เกาหลีเหนือ อิรัก รัสเซีย สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2012) ออสเตรเลีย และแคนาดา (เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2010) อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ไม่ได้เดินพาเหรดร่วมกันเหมือนโอลิมปิก 2 ครั้งก่อนหน้า เนื่องด้วยความขัดแย้งทางการเมืองที่รุนแรง
เมื่อนักกีฬาทุกชาติเข้าประจำที่แล้ว พื้นที่ผืนผ้าตั้งอยู่จะถูกยกขึ้น เพื่อเป็นแท่นสำหรับพิธีการต่อไป
พิธีการของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล.
นายหลิว ฉี ประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขัน กล่าวต้อนรับและรายงานเป็นภาษาจีนกลาง จากนั้น นายฌัก โรคเคอ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล กล่าวต้อนรับนักกีฬา เจ้าหน้าที่ และผู้ร่วมพิธีเปิด โดยชื่นชมการจัดการแข่งขันของจีน และยังกล่าวให้กำลังใจนักกีฬา ขอให้นักกีฬาทำตามความสามารถของตนอย่างเต็มที่โดยไม่ใช้สารกระตุ้น
จากนั้น นายหู จิ่นเทา ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน กล่าวเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ตามด้วยการเชิญธงโอลิมปิกโดยนักกีฬาที่มีชื่อเสียงของจีน 8 คน ได้แก่
ทั้งแปดคนนำธงส่งให้แก่ทหารเพื่อเชิญสู่ยอดเสา โดยมีเด็ก 80 คน นำร้องเพลงโอลิมปิกเป็นภาษากรีก จากนั้น จาง อี้หนิง นักกีฬาเทเบิลเทนนิส และหวง หลีปิง ผู้ตัดสินยิมนาสติก กล่าวคำปฏิญานตน ตามลำดับ จากนั้นจึงเป็นพิธีการปล่อยนกพิราบ
การจุดไฟในกระถางคบเพลิง.
หลังจากพิธีการปล่อยนกพิราบ ซู ไห่เฟิง อดีตนักกีฬายิงปืน เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกเหรียญแรกของจีน ได้นำคบเพลิงโอลิมปิกเข้าสู่สนาม ส่งต่อให้แก่นักกีฬาอีก 6 คน ได้แก่
ซุนได้ส่งคบเพลิงต่อให้นักกีฬาคนสุดท้าย คือ หลี่ หนิง (นักกีฬายิมนาสติกเจ้าของ 3 เหรียญทอง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ณ นครลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา) ซึ่งยืนบนแท่นคล้ายป้อมปราการของกำแพงเมืองจีน จากนั้น สลิงได้ยกตัวหลี่ขึ้นจนสูงเท่ากับขอบหลังคาสนาม และหลี่ได้วิ่งกลางอากาศไปตามความยาวขอบหลังคาด้านในของสนาม ขณะเดียวกันภาพที่ขอบนั้นได้ฉายรูปม้วนกระดาษสีแดงคลี่ออกเป็นภาพบรรยากาศการวิ่งคบเพลิงตั้งแต่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซจนถึงกรุงปักกิ่ง (ครั้งที่สอง) และสิ้นสุดที่จุดที่ตั้งกระถางคบเพลิงพร้อมกับตัวหลี่ หลี่ได้จุดชนวนให้ไฟวิ่งเข้าสู่กระถางคบเพลิงรูปทรงเกลียวม้วนกระดาษสีแดงและเทา ส่วนบนประดับด้วยลายเมฆมงคล
เมื่อคบเพลิงถูกจุดขึ้น ได้มีการจุดดอกไม้ไฟเฉลิมฉลอง และการแสดงโดยศิลปินจากจีนและฮ่องกง 2 เพลง คือ เพลง "Stand Up" ขับร้องโดย เฉิน หลง คาเรน ม็อก Han Hong และ Sun Nan และเพลง "Cheering for Life" ขับร้องโดย หลิว เต๋อหัว เซียะ ถิงฟง Joey Yung Wakin Chau Wang Feng และ Sun Yue โดยช่วงการแสดงเพลงทั้งสองนี้นี้ไม่ได้อยู่ในโปรแกรมถ่ายทอดสด
พิธีเปิดการแข่งขันสิ้นสุดเมื่อเวลา 00.09 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 23.09 น. ของวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตามเวลาประเทศไทย ช้ากว่ากำหนดการเดิมประมาณ 40 นาที
ข้อวิจารณ์ ข้อผิดพลาด และอุบัติเหตุ.
อุบัติเหตุและข้อผิดพลาด.
ในการซ้อมพิธีเปิดการแข่งขัน หลิว หยวน นักแสดงคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุบาดเจ็บสาหัส นอกจากนี้ สถานีโทรทัศน์เอสบีเอสของเกาหลีใต้ได้แพร่ภาพการซ้อมใหญ่พิธีเปิดในวันที่ 6 สิงหาคม จนคณะกรรมการจัดการแข่งขันห้ามมิให้สถานีดังกล่าวถ่ายทอดพิธีการในวันจริง
ในวันพิธีจริงช่วงพิธีการจุดคบเพลิง คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งที่ใช้ระหว่างพิธีการ (ฉายภาพบนขอบหลังคาด้านในของสนามกีฬา) ได้เกิดข้อผิดพลาด โดยแสดงจอฟ้า (Blue Screen of Death) แต่ข้อผิดพลาดนี้ไม่ได้ออกอากาศ
การลิปซิงค์และใช้เทคโนโลยีเข้าช่วย.
หลังจากพิธีเปิดการแข่งขันประมาณ 4-5 วัน สำนักข่าวบีบีซีของสหราชอาณาจักรได้รายงานว่า การร้องเพลง ลำนำเพื่อมาตุภูมิ ของ หลิน เมี่ยวเข่อ ในช่วงพิธีการเชิญธงชาติจีนนั้น ไม่ใช่เสียงของเธอจริง แต่เป็นเสียงของหยาง เพ่ยยี่ โดยเดิมนั้นหยางจะยืนร้องเพลงนี้ แต่ทางทีมงานเปลี่ยนตัวเป็นหลินเพราะมีฟันที่เป็นระเบียบมากกว่า ซึ่งการเปลี่ยนตัวนี้เกิดขึ้นไม่นานก่อนพิธีการจริง โดยเฉิน ฉีกัง ผู้อำนวยการแสดงร่วมกล่าวว่า แม้หยาง เพ่ยยี่จะมีเสียงร้องที่ไพเราะ แต่ขณะเดียวกันทีมงานต้องคำนึงถึงภาพลักษณ์ที่ออกสู่สายตาผู้ชมด้วย เพื่อการแสดงที่สมบูรณ์แบบ ส่วนหยางเจ้าของเสียงแม้จะไม่ได้ขึ้นร้องจริง แต่ก็ยังรู้สึกภูมิใจที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นคนร้องเพลงนี้
อย่างไรก็ตาม การลิปซิงค์ในพิธีเปิดโอลิมปิก ไม่ได้เกิดในคราวนี้เป็นครั้งแรก เพราะเมื่อพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ณ เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ลูเชียโน ปาวารอตตี นักร้องโอเปราที่มีชื่อเสียง ต้องขึ้นแสดงท่ามกลางสภาพอากาศหนาว และอาการของโรคมะเร็งที่กำเริบ กระทั่งเขาเสียชีวิต จึงมีการเปิดเผยว่าเขาจำเป็นต้องลิปซิงค์เพื่อความสมบูรณ์ที่สุดของการแสดง
นอกจากนี้มีการเปิดเผยเพิ่มเติมว่า ในช่วงการจุดพลุรูปรอยเท้า ไม่ได้จุดจริงทุกนัด แต่มีการเตรียมการถ่ายทำไว้ก่อน แล้วใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกช่วยในการตกแต่งภาพให้สมบูรณ์ขึ้น
การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ.
จีนได้เตรียมจรวด 1,104 นัด สำหรับยิงขึ้นไปยังก้อนเมฆ กรณีที่มีเมฆหนาจนคาดว่าจะมีฝนตกหนักในช่วงพิธี
ไฮน์ เวอร์บรุคเก้น ประธานคณะกรรมธิการประสานงานโอลิมปิกครั้งที่ 29 กล่าวว่าพิธีเปิดครั้งนี้เป็น "ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดมาก่อน" ส่วนสำนักข่าวเอเอฟพี สำนักข่าวบีบีซี และนิตยสารไทม์ ต่างชื่นชมว่าเป็นพิธีเปิดที่น่าตื่นตาตื่นใจ สำนักข่าวเอพีเองก็ชื่นชมพิธีเปิดนี้ และรายงานเพิ่มว่าพิธีนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ สามารถตรึงตราผู้ชมได้ดี อีกทั้งวิจารณ์ว่าพิธีเปิดนี้ไม่มีเรื่องของการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง (เช่น ระบอบคอมมิวนิสต์ หรือเหม๋า เจ๋อ ตง) หนังสือพิมพ์ยูเอสเอ ทูเดย์ วิเคราะห์ว่าพิธีเปิดนี้เป็นการแสดงวัฒนธรรมจีนอย่างภาคภูมิใจ
แม้ว่าสื่อต่างประเทศส่วนใหญ่จะชื่นชมพิธีเปิดครั้งนี้ แต่ก็มีนักวิจารณ์บางส่วนที่วิจารณ์ในแง่ลบ เช่น ดูกระด้าง ขาดความอ่อนช้อย ขาดความสนุกสนาน เป็นต้น
ในพิธีเปิดครั้งนี้ มีการประมาณการณ์ว่ามีผู้ชมทางโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ตประมาณหนึ่งพันล้านถึงสี่พันล้านคน ซึ่งอาจจะเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก
สำหรับในประเทศไทย ในเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม มีการตั้งกระทู้รายงานสดพิธีเปิด ทั้งในห้องศุภชลาศัยและเฉลิมไทย เมื่อพิธีเปิดเสร็จสิ้น สมาชิกต่างชื่นชมการแสดงที่ถ่ายทอดวัฒนธรรมจีน และแสดงถึงพลังมนุษย์มากที่สุด ส่วนวิธีการจุดคบเพลิง มีความเห็นแตกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเป็นว่าการจุดคบเพลิงนั้นเรียบง่าย แต่สื่อให้เห็นถึงที่มาของคบเพลิงและความเป็นจีนได้ดี ส่วนอีกฝ่ายเห็นว่าการจุดแบบดังกล่าว ศุภักษร ผู้กำกับการแสดงในพิธีเปิดกีฬาแห่งชาติ เคยใช้มาแล้ว จึงไม่รู้สึกตื่นตาตื่นใจเท่าที่ควร อีกทั้งมีการเปรียบเทียบกับพิธีเปิดโอลิมปิกใน ค.ศ. 1992 ที่ใช้การยิงธนู และปี ค.ศ. 2000 ที่จุดคบเพลิงในน้ำด้วย
ดิสนีย์ แชนเนล
กลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย
ในทางการแพทย์ กลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย (systemic inflammatory response syndrome) หรือ SIRS เป็นภาวะการอักเสบของทั้งร่างกายโดยไม่ระบุสาเหตุของการติดเชื้อ นับเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
นิยามของ SIRS.
เกณฑ์ของกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายกำหนดขึ้นในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งแพทย์จะจัดว่าผู้ป่วยมีกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกายต่อเมื่อมีอาการเข้าเกณฑ์ดังกล่าวอย่างน้อย 2 ข้อ
ความแตกต่างระหว่าง SIRS และภาวะพิษเหตุติดเชื้อ.
มีคำที่มักจะใช้สับสนระหว่างกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย (SIRS) และภาวะพิษเหตุติดเชื้อ (sepsis) SIRS ซึ่งมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อที่สงสัยหรือที่ทราบได้นั้นคือภาวะพิษเหตุติดเชื้อ
หรือกล่าวโดยสรุปว่า "SIRS + การติดเชื้อ = ภาวะพิษเหตุติดเชื้อ"
Systemic inflammatory response syndrome
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สตอมเซอจ
เดอะฟลินต์สโตนส์
สงครามเซาท์ออสเซเตีย 2008
สแครบเบิล
มิเฮอิล ซาคัชวิลี
ยูเซน โบลต์
ยูเซน เซนต์ลีโอ โบลต์ (; เกิดวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักวิ่งระยะสั้นชาวจาเมกา โดยได้รับการยอมรับว่าเป็นนักวิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เขาเป็นเจ้าของสถิติโลกในการวิ่ง 100 เมตร, 200 เมตร และประเภทวิ่งผลัด 4 × 100 เมตร
โบลต์เป็นผู้ชนะเหรียญทองโอลิมปิก 8 สมัย โดยเขาเป็นนักวิ่งคนเดียวที่คว้าแชมป์โอลิมปิก 100 เมตร และ 200 เมตร ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งติดต่อกัน (2008, 2012 และ 2016) นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองวิ่งผลัด 4 × 100 สองรายการ โดยเขาได้รับความสนใจไปทั่วโลกจากชัยชนะในการแข่งขันสองครั้งซึ่งทำลายสถิติโลกที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เขายังเป็นแชมป์โลก 11 สมัย โดยได้รับรางวัลแชมป์โลก 100 เมตร, 200 เมตร และวิ่งผลัด 4 × 100 เมตร ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2015 ยกเว้นในปี 2011 ที่เขาออกตัวผิดพลาดในการแข่ง 100 เมตร เขาเป็นนักกีฬาที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของกรีฑาชิงแชมป์โลก โบลต์เป็นนักกีฬาคนแรกที่คว้าแชมป์โลกมากถึง 4 รายการในการวิ่ง 200 เมตร และเป็นหนึ่งในผู้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในระยะ 100 เมตร ด้วยแชมป์โลก 3 รายการ
รางวัลสตาร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ดส์
ศุภักษร ชัยมงคล
ครอบครัวสกายวอล์คเกอร์
ครอบครัวสกายวอล์คเกอร์ เป็นครอบครัวในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส"
ครอบครัวสกายวอล์คเกอร์เป็นเชื้อสายมนุษย์ผู้มีสัมผัสในพลัง สมาชิกเก่าแก่ที่สุดที่เป็นที่รู้จักคือ ฉมี สกายวอล์คเกอร์ สมาชิกครอบครัวนี้มีส่วนร่วมทั้งในนิกายเจไดใหม่ เก่า และซิธลอร์ด
บุตรชายของฉมี สกายวอล์คเกอร์ คือ อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ถือกำเนิดขึ้นจากความประสงค์ของพลัง (เป็นไปได้ว่าการถือกำเนิดของอนาคินจะเป็นผลจากการชักนำของดาร์ธ เพลกิส หรือดาร์ธ ซิเดียส หรือไม่ก็เกิดจากผู้สร้างคำทำนาย) และถูกเลี้ยงจนเติบโตบนดาวทาทูอีน