pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จุดหมายปลายทางของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์
รายชื่อนี้เป็นจุดหมายปลายทางการเดินทางที่สายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์เปิดให้บริการ ตามข้อมูลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555
กระบวนการถนอมอาหาร
ภาษาวาไร
ภาษาวาไร , ซามาร์-เลเต หรือ ซามาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดซามาร์, นอร์เทิร์นซามาร์, อีสเทิร์นซามาร์, เลเต และบีลีรันในฟิลิปปินส์ จัดอยู่ในภาษาตระกูลวิซายัน มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเซบูและใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนน
คำเชื่อม.
ภาษาวาไรไม่มีคำที่ตรงกับกริยา to be ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น ในภาษาตากาล็อก Siya ay maganda = หล่อนสวย คำ ay บอกถึงความเชื่อโดยทั่วไปแต่ไม่ได้ตรงกับ is ในภาษาอังกฤษ และเป็บคำเชื่อมบอกถึงการกลับประโยคในภาษาตากาล็อกด้วย แต่ภาษาวาไรไม่มีคำเชื่อมลักษณะนี้ คำว่า หล่อนสวยจะใช้ว่า Mahusay hiya หรือ Mahusay iton hiya โดย iton เป็นคำนำหน้านาม หรือประโยค นี่คือหมา ใช้ว่า Ayam ini คำว่าหมา (ayam) จะวางอยู่หน้าคำว่านี่ (ini) โดยไม่มีคำเชื่อม ภาษาวาไรจึงต่างจากภาษาตากาล็อกที่ไม่สามารถกลับให้ประธานขึ้นต้นประโยคได้
อย่างไรก็ตาม ภาษาวาไรยังมีโครงสร้างบอกถึง การเป็น จะเป็น และกลายเป็น เช่น
ภาษาวาไรมีพยัญชนะ 16 ตัว: p, t, k, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r และ y. มีสระหลัก 3 ตัว: [a], [/[i], และ [o]/[]. [i]/[ และ []/[o] เสียงคล้ายกันแต่ [o] เป็นเสียงของ[] ในพยางค์ท้าย. แม้ว่าจะมีเสียงแยกกันสำหรับพยัญชนะแต่ละตัว ตัว [d] และ [] มีเสียงคล้ายกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เช่น "palaron" (โชคดี) [จาก "palad", ปาล์ม] แต่ไม่ใช่ "paladon" และ "tagadiín" (จากที่ซึ่ง) [จาก "diín", ที่] แต่ไม่ใช่ "tagariín".
ระบบการเขียนที่กำหนดโดยองค์กรวิชาการภาษาวิซายันแห่งซามาร์และเลเต ยังไม่แพร่หลาย คำเดียวกันจึงสะกดต่างกันบ้าง แต่จะต่างเฉพาะสระเท่านั้น เช่น
Food Preservation
ถนอมอาหาร
กลุ่มภาษาอินโด-อิราเนียน
ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน
เวียงแว่นฟ้า
เวียงแว่นฟ้าเป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน
เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น
เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่
ภาพทางประวัติศาสตร์.
นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่
กลุ่มภาษาอินเดีย-อิหร่าน
อาสึนะ คากุระซากะ
สันตะปาปา
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1
บุญราศีสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1978
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงานในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญปอลที่ 6  ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์
พระองค์เลือกใช้พระนามว่า เปาโล เพื่อสื่อถึงการเน้นพันธกิจทางด้านการประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญเปาโลอัครทูต นอกจากนี้หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ยังคงสานงานการประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สองนั้นต่อ ซึ่งมาแล้วเสร็จในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 โดยสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ ได้ประกาศว่าสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเปี่ยมด้วยวีรคุณธรรม จึงเป็นผู้น่าเคารพ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นต้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญในลำดับต่อไป
ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ทรงลงนามรับรองในการเกิดอัศจรรย์ ตามที่พระคาร์ดินัลเอนเจโล อามาโต สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญได้เสนอ และประกาศให้มีศาสนพิธีในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ขึ้นเป็นบุญราศี ในขั้นตอนต่อจากนี้สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญจะต้องได้รับรายงานและพิสูจน์การเกิดอัศจรรย์อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่พระสันตะปาปาจะลงนามรับรองและดำเนินการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23
สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญยอห์นที่ 23  มีพระนามเดิมว่าอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี (Angelo Giuseppe Roncalli; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1963
พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส
พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามยอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง
พระศพของพระองค์ถูกฝังที่ใต้มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และมีการเริ่มกระบวนการประกาศให้พระองค์ได้เป็นนักบุญตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากพระองค์ ประกาศให้พระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ต่อมาได้เป็นผู้น่าเคารพตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2000 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และในที่สุดพระองค์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12  พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลง ไรช์คอนคอร์ดัท กับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์ Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7  มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา
ในปี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นแรกในการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13  มีพระนามเดิมว่า ปีเอโตร ฟรันเชสโก ออร์ซีนี (Pietro Francesco Orsini) ประสูติวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1724 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
เมื่อทรงปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน มีพระนามฉายาว่า วินเซนโซ มาเรีย ออร์ซีนี (Vincenzo Maria Orsini) เคยดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งมันเฟรโดเนีย อาร์ชบิชอปแห่งเซเซนา และอาร์ชบิชอปแห่งเบเนเวนโต ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา หลังจากสิ้นพระชนม์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
EXEcutional มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรโกรีที่ 13 (อังกฤษ: Gregory XIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1572 ถึง ค.ศ. 1585 ประสูติเมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1502 (พ.ศ. 2044) สิ้นพระชนม์เมื่อ 10 เมษายน ค.ศ. 1585 (พ.ศ. 2128) เป็นชาวอิตาลี พระสันตะปาปาพระองค์นี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อชาวโลก คือเป็นผู้ทำปฏิทิน โดยปรับปรุงของเก่าที่มีอยู่เดิมคือ ปฏิทินจูเลียนของ จูเลียส ซีซาร์ แห่งโรมัน (จึงใช้ชื่อนี้ แทนในเดือน 7 - July) ที่แต่เดิมมีจำนวนเดือนเพียงแค่ 8 เดือนโดยไม่นับฤดูหนาว ทำให้มีปัญหาในการนับเวลา ดังนั้นประสันตะปาปาเกรโกรีจึงปรับปรุงใหม่ให้มี 12 เดือนจนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นปฏิทินที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ จึงมีชื่อว่า ปฏิทินเกรโกเรียน ตามพระนามของท่าน
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 หรือ นักบุญปิอุสที่ 5  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1566 ถึง ค.ศ. 1572 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสังคายนาแห่งเทรนต์ การปฏิรูปคาทอลิก และปรับปรุงจารีตโรมันในคริสตจักรละตินให้มีมาตรฐาน
ในทางการเมือง พระองค์ได้ขับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ออกจากศาสนจักร เพราะพระนางสนับสนุนให้คริสตจักรแห่งอังกฤษแยกตัวออกจากสันตะสำนัก และยังเบียดเบียนคริสตชนคาทอลิกจำนวนมากในอังกฤษ พระองค์ยังร่วมก่อตั้งสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571) เพื่อต่อต้านทัพมุสลิมของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อสันนิบาตได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ยกย่องว่าเป็นผลจากการอธิษฐานของพระนางมารีย์พรหมจารี และตั้งวันฉลองแม่พระแห่งชัยชนะขึ้นเป็นครั้งแรก (ปัจจุบันเรียกว่า "แม่พระแห่งลูกประคำ")
เอ็กซีคิวชั่นแนล มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3  (29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1534 หลังจากกรุงโรมแตกในปี ค.ศ. 1527 และทรงดำรงตำแหน่งมาจนเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1549 มีพระนามว่า อาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ สมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังระส่ำระสายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และเป็นช่วง “การปฏิรูปคาทอลิก” ที่เกิดคณะนักบวชคาทอลิกต่าง ๆ มากมาย เช่น คณะแห่งพระเยซูเจ้า คณะเตอาติน คณะบาร์นาไบต์ และคณะนักบุญฟีลิปโป เนรี คณะเหล่านี้ล้วนแต่มีผู้ติดตามกันอย่างกว้างขวาง และทรงเรียกประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ในปี ค.ศ. 1545 นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม และใช้คติเห็นแก่ญาติในการสร้างเสริมบารมีให้แก่ตระกูลฟาร์เนเซของพระองค์
EXEcutional
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 (อังกฤษ: Leo X, 10 ธันวาคม ค.ศ. 1475 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1521) มีพระนามเดิมว่า โจวันนี ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชี พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปา ตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1513 จนถึงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521
พระองค์ประสูติในตระกูลเมดิชีที่มีชื่อเสียงทางการเมืองและการธนาคารในเมืองฟลอเรนซ์ จีโอวันนีทรงเป็นบุตรชายคนที่สองของโลเรนโซ เด เมดีชี ผู้ปกครองสาธารณรัฐฟลอเร็นทีน พระองค์ทรงได้รับเลือกเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1489 ภายหลังจากการสิ้นพระชน์มของสมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 จีโอวันนีทรงได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ต่อไปหลังจากได้รับแรงสนับสนุนจากสมาชิกชั้นผู้น้อยของคณะอันศักดิ์สิทธิ ในช่วงแรกของการปกครองของพระองค์ ได้ทรงควบคุมปิดท้ายการประชุมสังคายนาลาเตรันครั้งที่ห้า แต่ได้พยายามที่จะดำเนินการที่เห็นด้วยในการปฏิรูป ในปี ค.ศ. 1517 พระองค์ทรงนำสงครามราคาแพงที่ประสบความสำเร็จในการให้ช่วยเหลือแก่พระนัดดาของพระองค์ที่เป็นดยุคแห่งอูร์บีโน แต่เงินในส่วนของพระสันตะปาปาได้ลดลง
ในแวดวงฝ่ายนิกายโปรเตสแตนด์ ลีโอที่ 10 ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยการมอบใบไถ่บาปแก่ผู้ที่บริจาคเพื่อบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตร การกระทำเช่นนี้ได้ถูกท้าทายในไม่ช้าโดยญัตติ 95 ประการของมาร์ติน ลูเทอร์ พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องตามกฎหมายของข้อเรียกร้องนี้คือสิ่งที่จะกลายเป็นการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ สารตราพระสันตะปาปา ฉบับปี ค.ศ. 1520 Exsurge Domine ทรงได้ประณามการคัดค้านของมาร์ติน ลูเทอร์ ทำให้การถ่ายทอดคำสอนอย่างต่อเนื่องเป็นเรื่องยาก อย่างไรก็ตาม, แผนกเหล่านี้ พระองค์ได้ก่อตั้ง Oratory of Divine Love
พระองค์ทรงได้กู้ยืมเงินและใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ผู้มีอุปการะที่สำคัญในศิลปะ เมื่อได้มีการคัดเลือก ลีโอได้ถูกอ้างอิงถึงซึ่งมีคำกล่าวว่า "เนื่องจากพระเจ้าทรงประทานพระสันตะปาปาให้แก่พวกเรา ขอให้เราสนุกไปกับมันเถิด" ภายใต้การปกครองของพระองค์ได้มีความคืบหน้าในการบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตรและศิลปิน เช่น ราฟาเอลได้ตกแต่งห้องวาติกัน ลีโอยังได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยโรมันอีกครั้ง และส่งเสริมการศึกษาทางด้านวรรณคดี กวีนิพนธ์ และโบราณวัตถุ พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521 และถูกฝังพระศพไว้ใน Santa Maria sopra Minerva กรุงโรม พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้อยู่ในระเบียบวินัยนักบวชในช่วงเวลาที่พระองค์ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 (ละติน: Julius II) พระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 มีพระฉายานามว่า “พระสันตะปาปาผู้เหี้ยมโหด” (Il Papa Terribile) พระนามเมื่อเกิดคือจูเลียโน จูลิอาโน เดลลา โรเวเร ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึง ค.ศ. 1513 พระองค์เลือกพระนามพระสันตะปาปาไม่ใช่เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1 แต่เป็นการนำนามของจูเลียส ซีซาร์ มาใช้ พระองค์เป็นหนึ่งในสมเด็จพระสันตะปาปาที่ทรงพลังอำนาจและอิทธิพลที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 พระองค์เป็นศูนย์กลางของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูง และพระองค์ได้ทิ้งมรดกทางวัฒนธรรมและการเมืองที่สำคัญไว้ เนื่องด้วยนโยบายของพระองค์ในช่วงสงครามอิตาลี รัฐพระสันตะปาปายังคงมีความเป็นอิสระและเป็นศูนย์กลาง และวาติกันยังคงมีความสำคัญยิ่งต่อทางการทูตและทางการเมือง ตลอดศตวรรษที่ 16 ในอิตาลีและยุโรป
ในปี ค.ศ. 1506 สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์วาติกันและเริ่มสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ขึ้นใหม่ ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้จัดตั้งสวิสการ์ด ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้คุ้มกันส่วนพระองค์และบัญชาการรบที่ประสบความสำเร็จในเมืองโรมานญา เพื่อต่อสู้กับขุนนางในท้องถิ่น พระองค์ยังสนใจเกี่ยวกับโลกใหม่ด้วย โดยพระองค์ได้ลงสัตยาบันในสนธิสัญญาตอร์เดซิยัส ก่อตั้งกลุ่มบาทหลวงกลุ่มแรกในอเมริกาและเริ่มต้นการทำให้เป็นคาทอลิกในละตินอเมริกา ในปี ค.ศ. 1508 พระองค์ได้มอบหมายให้ราฟาเอล วาดภาพในห้องราฟาเอลที่พระราชวังพระสันตะปาปา และมอบหมายให้ไมเคิลแองเจโล วาดภาพบนเพดานในโบสถ์น้อยซิสทีน
ความลับทางการค้า
ความลับทางการค้า หมายถึง ข้อมูลการค้าที่ยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไปหรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคล ซึ่งโดยปกติแล้วบุคคลที่เข้าถึงได้จะต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์เนื่องจากการเป็นความลับ และเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ ความลับทางการค้าอาจอยู่ในรูปแบบของ สูตร วิธีการ กรรมวิธี การออกแบบ เครื่องมือ แบบแผน หรือการรวบรวมข้อมูลข่าวสารที่ใช้ในการทำธุรกิจ เพื่อเพิ่มความได้เปรียบเหนือคู่แข่งหรือกลุ่มลูกค้า
ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร
ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร (อาหรับ: مطار القاهرة الدولي) ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นประตูสำคัญในการเข้าออกอียิปต์ และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของอียิปต์แอร์
ไคโรเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ ที่เมืองโจฮันเนสเบิร์ก
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1406 ถึง ค.ศ. 1415 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ที่ 2 ที่ทรงประกาศสละตำแหน่งพระสันตะปาปาเพื่อยุติ "ความแตกแยกครั้งใหญ่ในคริสต์ศาสนา"
มาตราเมร์กัลลี
มาตราเมร์กัลลี  เป็นมาตราสำหรับใช้กำหนดขั้นความรุนแรงของแผ่นดินไหว คิดค้นโดยจูเซปเป เมร์กัลลี (Giuseppe Mercalli) ผู้เชี่ยวชาญแผ่นดินไหวชาวอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2445 โดยแบ่งไว้ 10 อันดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 แฮร์รี โอ. วูด และแฟรงก์ นิวแมนน์ นักวิทยาแผ่นดินไหวชาวอเมริกันได้นำมาตราเมร์กัลลีมาปรับปรุงทำให้มาตรานี้เพิ่มเป็น 12 อันดับ เรียกว่า Modified Mercalli Intensity Scale อักษรย่อ MM ปัจจุบันมาตราเมร์กัลลีไม่ค่อยเป็นที่นิยม
ระดับความรุนแรงตามมาตราเมร์กัลลี.
มาตราเมร์กัลลีบ่งบอกว่าบริเวณที่เกิดแผ่นดินไหวได้รับผลกระทบและเกิดความเสียหายมากน้อยเพียงใด โดยจัดระดับความรุนแรงเป็น 12 ระดับ ด้วยเลขโรมันตั้งแต่ I ถึง XII ดังนี้
มาตราเมอร์แคลลี
กาตาร์แอร์เวย์
กาตาร์แอร์เวย์  เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศกาตาร์ที่มีฐานอยู่ที่กรุงโดฮา สายการบินให้บริการบินสู่จุดหมายมากกว่า 173 แห่งทั่วโลก จัดเป็นหนึ่งในสายการบินที่เติบโตเร็วที่สุดเป็น 1 ใน 5 และสายการบินที่ได้รับการจัดอันดับจาก Skytrax ให้อยู่ในอันดับ 5 ดาว ซึ่งในแต่ละปีมีผู้โดยสารใช้บริการถึง 12 ล้านคน
กาตาร์แอร์เวย์เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรการบินวันเวิลด์
ในปี พ.ศ. 2536 สายการบินกาตาร์แอร์เวย์ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน เที่ยวบินแรกของสายการบินจากโดฮา, กาตาร์ ไปยัง บอมเบย์, อินเดียเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2537 ด้วยเครื่องบินโบอิง 727 จำนวน 10 ลำ
บุคลากรหลัก.
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 Akbar Al Baker เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของกาตาร์แอร์เวย์ ซึ่งได้รับตำแหน่งนี้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996
กรรมสิทธิ์และบริษัทลูก.
รัฐบาลประเทศกาตาร์เป็นเจ้าของกาตาร์แอร์เวย์ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 กาตาร์แอร์เวย์ยังเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ของอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์กรุ๊ป (IAG) รายใหญ่ที่สุด ด้วยกรรมสิทธิ์ 25.1%
กาตาร์แอร์เวย์มีบริษัทย่อยหลายบริษัท ได้แก่: กาตาร์แอร์คราฟ์แคเตอร์ริ่งคอมปานี, ท่าอากาศยานนานาชาติโดฮา, กาตาร์แอร์เวย์ฮอลิเดย์, ยูไนเต็ดมีเดียอินต์, กาตาร์ดูตี้ฟรี, กาตาร์เอวิเอชันเซอร์วิส, กาตาร์ดิสตรีบิวชั่นคอมปานี, และกาตาร์เอกซ์คลูทีฟ
กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้.
กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้ เป็นสายการบินย่อยสำหรับการส่งสินค้าของกาตาร์แอร์เวย์ โดยกาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้เป็นสายการบินขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก โดยเริ่มทำการบินไปยังท่าอากาศยานนานาชาติไคโรในปีค.ศ. 2009
กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก้ให้บริการเครื่องบินโบอิง 747-8F, และโบอิง 777F โดยได้สั่งซื้อโบอิง 777-8F เพิ่มเติม สายการบินเคยให้บริการแอร์บัส เอ330-200F และแอร์บัส เอ300-600F ในอดีต
กาตาร์เอกซ์คลูทีฟ.
กาตาร์เอกซ์คลูทีฟเป็นเครือบริษัทในเครือของกาตาร์แอร์เวย์ โดยมีลวดลายเครื่องบินสีขาวที่มี Oryx ที่เล็กกว่าเล็กน้อย ซึ่งทาสีด้วยสีเบอร์กันดีและสีเทาแบบดั้งเดิมของสายการบิน
เครื่องบินในฝูงบินของกาตาร์อมิริไฟลต์นั้นสวมลวดลายของกาตาร์แอร์เวย์ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสายการบินหรือกาตาร์เอกซ์คลูทีฟ
อัลมาฮาแอร์เวย์.
อัลมาฮาแอร์เวย์เป็นสายการบินที่ต้นแบบซึ่งมีฐานอยู่ในซาอุดีอาระเบีย ซึ่งต่อมามีฐานอยู่ในกาตาร์ โดยมีกาตาร์แอร์เวย์เป็นเจ้าของทั้งหมด ลวดลายของเครื่องบินจะมีความคล้ายคลึงกัน ยกเว้นสีเขียวแทนสีเบอร์กันดี มีการวางแผนที่จะเปิดตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 สายการบินได้รับมอบเครื่องบินแอร์บัส เอ320 จำนวน 4 ลำ
ปัจจุบันกาตาร์แอร์เวย์ให้บริการเที่ยวบินไปยัง 173 จุดหมายปลายทางในตะวันออกกลาง เอเชีย แอฟริกา ยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ และออสเตรเลีย
กาตาร์แอร์เวย์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 ฝูงบินของกาตาร์แอร์เวย์ทั้งหมดประกอบไปด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้:
หมายเหตุ: เครื่องบิน VIP บางลำเป็นของราชวงศ์และรัฐบาลประเทศกาตาร์ โดยมีการสวมลวดลายของกาตาร์แอร์เวย์และให้บริการในชื่อกาตาร์อมิริไฟลต์
ฝูงของกาตาร์เอกซ์คลูทีฟ.
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 ฝูงบินของกาตาร์เอกซ์คลูทีฟมีดังนี้:
กาตาร์แอร์เวย์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
สิทธิพิเศษและสมาชิกของ กาตาร์แอร์เวย์.
สมาชิกของกาตาร์แอร์เวย์ สามารถสะสมไมล์ร่วมกับ ลุฟท์ฮันซา สายการบินของตะวันออกกลาง ออล นิปปอน แอร์เวย์ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ยูเอสแอร์เวย์และยังสามารถใช้ร่วมกับโรงแรมที่เข้าร่วมและบริษัทเช่ารถยนต์ได้
บนเครื่อง.
กาตาร์แอร์เวย์ให้บริการที่นั่งสามระดับ: ชั้นหนึ่ง (First Class), ชั้นธุรกิจ (Business Class), และชั้นประหยัด (Economy Class) โดยจะมีระดับการบริการที่แตกต่างกันตามระดับที่นั่ง
เปาโล มัลดีนี
เปาโล มัลดีนี  เกิดเมื่อวันที่26 มิถุนายน ค.ศ. 1968 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอซีมิลานตลอดการค้าแข้ง มัลดีนีได้ชื่อว่าเป็นกองหลังระดับโลก โดยเฉพาะการเล่นในฝั่งซ้าย
เปาโล มัลดีนี เป็นลูกชายของเชซาเร มัลดีนี นักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของอิตาลี เปาโล มัลดีนี เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอซีมิลานมาโดยตลอด ในระยะเวลากว่า 23 ปี เล่นให้กับมิลานกว่า 600 นัด เล่นมากที่สุดเป็นสถิติของสโมสร โดยนัดแรกที่เล่นในเซเรียอา พบกับ อูดิเนเซ่ ผลเสมอกันไป 1-1 คือวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1985 และนัดที่เล่นเป็นนัดที่ 600 เป็นนัดที่เจอทีม คาตาเนีย ผลเสมอ 1-1 คือวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 มัลดีนีเป็นกองหลังที่ดีคนหนึ่งของโลก มีความเยือกเย็นอ่านทางบอลได้ดี มีความแข็งแกร่งและเข้าบอลได้ดี ต่ำแหน่งที่เค้าถนัดคือแบ็กซ้าย
เปาโล มัลดีนี เล่นให้กับเอซีมิลานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985 ในนัดแรกพบกับ อูดิเนเซ่ และช่วงที่เล่นให้กับ เอซี มิลาน ประสบความสำเร็จมามากมายในการค้าแข้งในระดับสโมสร ตั้งแต่ช่วยให้ทีมได้แชมป์ กัลโช่ เซเรียอา 7 สมัย ได้แชมป์ ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 5 สมัยจากการเข้าชิงทั้งหมด 7 ครั้ง ในรอบ 18 ปี
ในวันที่ 25 กันยายน 2005 มัลดีนีทำลายสถิติผู้เล่นที่เล่นในเซเรียอามากที่สุดแซงสถิติเก่าของ ดีโน่ ซอฟ ที่ทำไว้ 571 นัด ในนัดที่พบกับเตวิโซ่
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2005 เปาโล มัลดีนี ทำลายสถิติ 2 อย่างในปีเดียวกันคือ ทำสถิติยิงเร็วที่สุดใน ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ในนัดชิงชนะเลิศที่พบกับลิเวอร์พูล โดยยิงประตูได้ในช่วง 51 วินาทีแรกของการแข่งขัน อย่างที่สองคือเป็นผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่ทำประตูได้ในยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2005 มัลดีนีประกาศว่าจะเลิกเล่นบอลอาชีพเมื่อหมดฤดูกาล 2006-2007 แต่อย่างไรก็ตามสัญญาของเค้าจะหมดลงในปี 2008 และเบอร์ 3 ก็อาจจะยกเลิกตามไปด้วยเพื่อเป็นเกียรติแก่มัลดีนี แต่ยังไงก็ตามเบอร์ 3 นี้อาจจะได้ใช้อีกครั้งในอนาคตซึ่งคงจะเป็นลูกชายของเค้า คริสเตียน ที่มีอายุเพิ่งจะ 11 ปีซึ่งเล่นให้กับสโมสร เอซี มิลาน ระดับเยาวชน
ในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 มัลดีนีช่วยพา มิลาน คว้าแชมป์ ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก เป็นสมัยที่ 7 ของสโมสรได้สำเร็จโดยเอาชนะลิเวอร์พูล 2-1