pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก่อนสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จะเสด็จสวรรคตนั้น พระองค์ได้แสดงพระราชประสงค์ที่จะให้พระราชโอรสของพระองค์สืบต่อราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา ทั้ง ๆ ที่ในขณะนั้นเจ้าฟ้าพร พระอนุชาในพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่ ในขั้นแรกนั้นสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 มีพระราชประสงค์ที่จะให้เจ้าฟ้านเรนทรเสด็จขึ้นครองราชย์แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่ทรงเห็นชอบด้วยเนื่องจากพระมหาอุปราชก็ยังคงมีพระชนม์อยู่ เจ้าฟ้านเรนทรจึงทรงออกผนวช ดังนั้น สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงทรงยกราชสมบัติให้เจ้าฟ้าอภัย (ราชบุตรองค์รอง) สืบราชสันตติวงศ์ต่อ
เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับกรมพระราชวังบวรเป็นอย่างมาก จึงนำไปสู่ศึกกลางเมืองระหว่างวังหน้าและวังหลวงขึ้น โดยกรมพระราชวังบวรฯเป็นฝ่ายมีชัยและเสด็จขึ้นครองราชสมบัติทรงพระนามว่า สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หลังจากนั้นพระองค์มีพระราชดำรัสให้นำตัวเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามโบราณราชประเพณี
ส่วนเจ้าฟ้านเรนทรนั้นดำรงเพศบรรพชิตตลอดมา โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงสถาปนาให้ทรงกรมที่ "กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์" เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ทรงสนิทกับพระองค์เป็นอย่างยิ่ง จนทำให้เจ้าฟ้ากรมขุนเสนาพิทักษ์ เกิดความระแวงและลอบทำร้ายเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงกริ้วกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก ได้มีพระบรมราชโองการให้จับตัวกรมขุนเสนาพิทักษ์มาให้ได้ แต่ในระหว่างกรมขุนเสนาพิทักษ์ได้เสด็จออกผนวชจึงทรงพ้นจากภัยในครั้งนี้ได้
ใน "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุว่าเจ้าฟ้านเรนทรได้พระองค์เจ้าสมบุญคงเป็นพระชายา มีพระธิดาด้วยกันสามพระองค์คือ พระองค์เจ้าพราน (ปาน), พระองค์เจ้าบุตร และพระองค์เจ้าหงส์
เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ไม่ปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าสิ้นพระชนม์เมื่อใด แต่มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะก่อนที่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจะทรงสถาปนากรมขุนเสนาพิทักษ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในปี พ.ศ. 2284
พระตระกูล.
พระตระกูลในเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
แอนโทนี แอ็บบ็อท
เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้านเรนทร
เจ้าฟ้ากรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้าพระนเรนทร
เก็จมณี พิชัยรณรงค์สงคราม
เปรมณัช สุวรรณนานนท์
ตุ๊กตาทัล
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว  เป็นสวนพฤกษศาสตร์ (botanical garden) เพื่อการศึกษาทางพฤกษศาสตร์ที่เก่าที่สุดในโลก (สวนพฤกษศาสตร์ปิซาเป็นสวนพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยที่เก่าที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการ) สวนพฤกษศาสตร์แพดัวยังคงตั้งอยู่ที่เมืองแพดัวในประเทศอิตาลี ตั้งแต่เริ่มสถาปนาในปี ค.ศ. 1544 แต่หลังจากนั้นก็ถูกย้ายอีกสองครั้งจนมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1591 สวนเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแพดัว ที่ปัจจุบันครอบคลุมเนื้อที่ 22,000 ตารางเมตร และมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนที่สะสมพันธุ์ไม้เฉพาะทางและการออกแบบสวนในประวัติศาสตร์
สวนพฤกษศาสตร์แพดัวมีพันธุ์ไม้ด้วยกันราว 6,000 ชนิดที่จัดตามกลุ่มทางพฤกษศาสตร์ การใช้สอย สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และมาตรฐานประวัติศาสตร์
“สวนพฤกษศาสตร์แพดัว” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
Orto botanico di Padova
สวนพฤกษชาติแห่งปาดัว
สวนพฤกษชาติปาโดวา
พระราชวังกาแซร์ตา
พระราชวังกาแซร์ตา  เป็นอดีตพระราชวังที่ประทับของพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์แห่งราชวงศ์บูร์บง ที่ตั้งอยู่ที่เมืองกาแซร์ตาในประเทศอิตาลี พระราชวังกาแซร์ตาเป็นหนึ่งในพระราชวังแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
“พระราชวังกาแซร์ตา” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 ในฐานะที่ "งานชิ้นเลิศของยุคบาโรก ที่ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างในการสร้างความลวงตาและพหุทัศน์ทางสถาปัตยกรรม"
การก่อสร้างพระราชวังกาแซร์ตาเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1752 สำหรับพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ ผู้ทรงทำงานอย่างใกล้ชิดกับสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี เมื่อทอดพระเนตรเห็นแบบจำลองสำหรับพระราชวัง พระเจ้าชาลส์ก็ทรงเต็มตื้นไปด้วยพระอารมณ์ "ที่ฉีกพระหทัยจากพระอุระ" แต่พระองค์ก็มิได้มีโอกาสที่จะได้บรรทมในพระราชวังแม้แต่เพียงคืนเดียว พระเจ้าชาลส์ทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1759 เพื่อไปเป็นพระมหากษัตริย์สเปน โครงการดำเนินต่อมาโดยพระราชโอรสองค์ที่สามและผู้ครองเนเปิลส์ต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์
วังคาเซอร์ตา
Reggia di Caserta
Caserta Palace
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี หรือ สะพานส่งน้ำคาโรไลน์  เป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างขึ้นเพื่อส่งน้ำสำหรับการใช้สอยที่พระราชวังกาแซร์ตาและรีสอร์ตซานลูซีโอ แหล่งน้ำที่ใช้ส่งมาจากตีนเขาตาบูร์โนจากบ่อน้ำพุธรรมชาติที่ฟิซโซในบุชชาโนไกลออกไปราว 38 กิโลเมตรที่ส่วนใหญ่ส่งใต้ดิน
งานสร้าสะพานว่าจ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ และออกแบบโดยสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี ที่กลายมาเป็นชื่อของสะพานต่อมา การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1753 และเปิดทำการใช้เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1762 ส่วนของสถาปัตยกรรมที่ยังคงอยู่ในสภาพที่ได้รับการรักษาไว้เป็นอย่างดีคือช่วงที่เป็นสะพานทูฟาที่ยาว 529 เมตรที่เชื่อมหุบเขาเขามัดดาโลนีระหว่างเขาโลกาโนทางตะวันออกกับเขาการ์ซาโนทางตะวันตก ซึ่งสร้างตามแบบสะพานส่งน้ำแบบโรมัน เป็นแนวโค้งซ้อนสามชั้นที่จุดที่สูงที่สุดสูง 55.8 เมตร ช่วงนี้เป็นช่วงที่เป็นมรดกโลก
“สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
Aqueduct of Vanvitelli
ซานเลอูโช
ซานเลอูโช  เป็นตำบลในเมืองกาแซร์ตาในคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นรีสอร์ตที่สร้างขึ้นจากโรงงานไหมเก่า ซานเลอูโชตั้งอยู่ราว 3.5 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของกาแซร์ตา และอยู่สูง 145 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ซานเลอูโชได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ในปี ค.ศ. 1750 พระเจ้าคาร์ลที่ 7 แห่งเนเปิลส์มีพระบรมราชโองการในมนตรีแบร์นาร์โด ตานุชชีเลือกที่ตั้งที่เดิมเป็นเรือนล่าสัตว์สสำหรับตระกูลอากวาวีวา สำหรับการก่อสร้างสถานที่สำหรับการทดลองทางสังคมและเทคโนโลยี ซึ่งเป็นโครงการผสมระหว่างการสร้างประชาคมที่สนองทั้งความต้องการทางด้านความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และความต้องการทางสังคม ในระยะแรกซานเลอูโชเป็นสถานที่สำหรับการพักผ่อนจากการหาความสำราญในการล่าสัตว์ที่สร้างบนซากวัดซานเลอูโชที่สะพานส่งน้ำนำน้ำจากน้ำตกไปยังพระราชวังกาแซร์ตาที่ออกแบบโดย สถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี พระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าคาร์ล พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์ทรงสร้างตำหนักล่าสัตว์ส่วนพระองค์ ณ ที่นั้น พระองค์ทรงเป็นนักล่าสัตว์ผู้มีความสามารถและไม่โปรดชีวิตอันหรูหราในราชสำนัก ซานเลอูโชจึงได้รับการเลือกโดยพระเจ้าคาร์ลและพระราชโอรสทรงสร้างโรงงานไหม กลุ่มสิ่งก่อสร้างกลายมาเป็นสถานที่สำหรับผลิตไหมซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างประเภทที่ล้ำยุคของคริสต์ศตวรรษที่ 18 สถาปนิกฟรานเชสโค โคลเลชินีเป็นผู้ออกแบบโรงงานอุตสาหกรรม ที่กี่ที่ส่งเสียงดังติดตั้งเคียงข้างกับห้องชุดที่ประทับและห้องนั่งเล่นกลายเป็นชาเปลสำหรับคนงาน
จากนั้นก็ได้มีการสร้างหมู่บ้านสำหรับคนงานที่ขยายตัวจนกลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม ที่ในปี ค.ศ. 1789 กลายเป็น "Real Colonia dei Setaioli" ("ราชอาณานิคมช่างทอไหม") พระเจ้าเฟอร์ดินานด์มีพระราชประสงค์ที่จะทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้นเป็นเมืองใหญ่ที่เรียกว่า "แฟร์ดีนันโดโปลี" แต่ต้องมาหยุดยั้งลงเนื่องมาจากการรุกรานของฝรั่งเศส
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของซานเลอูโชที่เลื่องลือไปทั่วยุโรปได้รับการใช้เป็นแบบฉบับ สมาชิกของประชาคมมีอภิสิทธิ์เทียบเท่ากับระบบการประกันสังคมในปัจจุบัน การปฏิวัติในปี ค.ศ. 1799 ยุติความก้าวหน้าของโครงการสร้างแฟร์ดีนันโดโปลีโดยกะทันหัน แต่รีสอร์ตซานเลอูโชเจริญตัวขึ้นระหว่างการยึดครองของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1806 จนถึง ค.ศ. 1815
กัสเตลเดลมอนเต
กัสเตลเดลมอนเต (, "ปราสาทบนภูเขา") เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในแคว้นปุลยาทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอิตาลี ที่สร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1240 ถึงปี ค.ศ. 1250 ภายในออกจะได้รับความเสียหายทางบรรยากาศจากการตกแต่งด้วยหินอ่อน และอื่น ๆ ที่ทำกันขึ้นระหว่างหลายศตวรรษต่อมา ตัวปราสาทไม่มีคูล้อมรอบและไม่มีสะพานชักที่ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะใช้เป็นปราสาทสำหรับการป้องกันตัวทางทหารมาตั้งแต่แรกสร้าง
กัสเตลเดลมอนเต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996
Castel del Monte (Apulia)
เกาะตีเนตโต
เกาะตีเนตโต  เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลลีกูเรียน ที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะ (archipelago) ที่ติดกันสามเกาะที่ยื่นออกไปจากแผ่นดินใหญ่ที่ปอร์โตเวเนเร
เกาะตีเนตโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
Tinetto
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา  เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนตั้งอยู่ที่จังหวัดศรีสะเกษ และถือเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกในจังหวัดศรีสะเกษ ได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอนระดับอุดมศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2547 และได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนประเภทเป็นมหาวิทยาลัย ในชื่อว่า "มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา" เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2557 ปัจจุบัน นอกจากการเรียนการสอนในจังหวัดศรีสะเกษ แล้ว ยังมีการจัดการเรียนการสอนในลักษณะเป็นวิทยาเขตหรือศูนย์ในจังหวัดตามภูมิภาคต่างๆ ด้วย ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดเพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ได้มีการจัดพิธีพระราชทานปริญญาบัตรให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเป็นประจำทุกปี ซึ่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยอย่างต่อเนื่อง
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2547 มฉน.ศรีสะเกษ ตั้งอยู่เลขที่99 ถนนศรีสะเกษ-วารินฯ หมู่ 6 ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ โดยจัดหลักสูตรการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษา มีศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน เป็นนายกสภาวิทยาลัย และ ดร.สุชีราภรณ์ ธุวานนท์ เป็นผู้รับใบอนุญาตและอธิการบดี ได้เริ่มเปิดทำการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2547 เป็นต้นมา โดยเปิดทำการสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต หลักสูตรบริหารศาสตรบัณฑิต สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และหลักสูตรบัญชีบัณฑิต
ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการเปิดทำการสอนในหลักสูตรสาขาวิชาการจัดการ หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต และเปิดทำการสอนในระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารการศึกษามหาบัณฑิต หลักสูตรนิเทศการศึกษามหาบัณฑิต ถัดมาในปี พ.ศ. 2549 ได้เปิดสอนในหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และเปิดหลักสูตรระดับปริญญาโทเพิ่มเติมอีก 3 หลักสูตร คือ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครองท้องถิ่น) หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (กฎหมายมหาชน) และหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต (กฎหมายมหาชน)และเปิดสอนในหลักสูตรใหม่ๆอยู่เรื่อยๆตามการพัฒนาของมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมีอาคารเรียนและตึกแบบสถาปัตยกรรมยุโรปมีชื่อเสียงดังไปทั่วโลก มีหลักสูตรการเรียนแบบประเทศอังกฤษแห่งแรกของประเทศไทย
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนประเภทสถาบันอุดมศึกษาจาก “วิทยาลัย” เป็น "มหาวิทยาลัย"
วิทยาเขตกลางตั้งอยู่ที่จังหวัดศรีสะเกษ และมีสถานที่ตั้งในภูมิภาค 4 จังหวัด
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองศรีสะเกษประมาณ 9 - 11 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (ไปทางจังหวัดอุบลราชธานี) และทางรถไฟ สามารถเดินทางโดยรถไฟหรือขบวนรถท้องถิ่นมาลงบริเวณที่หยุดรถไฟเฉลิมกาญจนา ซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัยได้ หรือรถตู้รถประจำทาง รถสองแถวมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา-เมืองศรีสะเกษ
เครื่องหมายของมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ประกอบด้วย มงกุฎ หมายถึง รางวัลแห่งความเป็นเลิศในด้านวิชาการ ด้านทักษะเชิงวิชาชีพ และด้านคุณธรรม ในวงมีวงแหวนล้อมรอบภายในอักษรภาษาไทยและภาษาอังกฤษว่า “มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา CHALERMKARNCHANA UNIVERSITY” รอบนอกวงกลมมีปรัชญาของมหาวิทยาลัย “BUILDING A FUTURE OF EXCELLENCE”
เครื่องหมายของมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จึงหมายถึง การเป็นเลิศของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาเปรียบประดุจ เช่น ทองคำ โดยมุ่งผลิตพัฒนากำลังคนในระดับปริญญาให้มีความเป็นเลิศในด้านอัจฉริยะ ด้านทักษะในเชิงวิชาชีพ ด้านมนุษยสัมพันธ์ และด้านคุณธรรม
สี แดง ขาว น้ำเงิน ซึ่งมีความหมายดังนี้
ต้นดอกหอมนวล หรือ ต้นดอกลำดวน ทั้งนี้ดอกลำดวนได้ชื่อว่าเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดศรีสะเกษ
การทำ MOU กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ.
มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ได้ทำข้อตกลงร่วมมือกับ ประเทศสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เมื่อ วิทยาลัยคูก้า ประเทศสหรัฐอเมริกา (Keuka College) ได้ตอบรับจับมือประสานหลักสูตรการศึกษาของมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา เปิดโอกาสให้นักศึกษาสามารถนำหน่วยกิตการเรียนระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนาไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยคูก้า ประเทศสหรัฐอเมริกาได้ทันที ซึ่งสามารถสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้เช่นกัน โดยที่ผู้เรียนไม่จำเป็นต้องเดินทางไปศึกษาต่ออเมริกา ตั้งแต่ปี 1 แต่สามารถเรียนที่มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา 3 ปี ไปศึกษาต่อปีที่ 4 เกี่ยวกับวิชาสหกิจศึกษาเพื่อฝึกการทำงานภาคปฏิบัติโดยตรง ที่วิทยาลัยคูก้า ประเทศสหรัฐอเมริกาเพียง 1 ปี ก็สามารถจบได้ปริญญาตรีจากวิทยาลัยคูก้า ประเทศสหรัฐอเมริกาอีก 1 ใบ ได้เช่นกัน
การพบปะที่ทุ่งภูษาทอง
การพบปะที่ทุ่งภูษาทอง  “ทุ่งภูษาทอง” เป็นชื่อของสถานที่ในเบลิงเฮมระหว่าง Guînes และ Ardres ในฝรั่งเศสไม่ไกลจากคาเลส์ซึ่งเป็นที่พบปะระหว่างพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และ พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 7 มิถุนายน จนถึงวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1520 วัตถุประสงค์ของการพบปะระหว่างพระมหากษัตริย์สองพระองค์ก็เพื่อเป็นการเพิ่มสัมพันธไมตรีระหว่างสองราชอาณาจักร หลังจากที่ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1518 การใช้วลี “ทุ่งภูษาทอง” เป็นคำที่ใช้โดยทั่วไปในภาษาอังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18
ในเวลานั้นในประวัติศาสตร์ยุโรปมีมหาอำนาจสำคัญสองมหาอำนาจ: ราชอาณาจักรฝรั่งเศสที่นำโดยพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 และ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่นำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ทางราชอาณาจักรอังกฤษที่ยังคงเป็นมหาอำนาจรองจึงได้รับการหว่านล้อมจากทั้งฝ่ายฝรั่งเศสและฝ่ายจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้เข้าร่วมเป็นพันธมิตร ในปี ค.ศ. 1518 มหาอำนาจในยุโรปก็ลงนามในสนธิสัญญาลอนดอนซึ่งเป็นสนธิสัญญาเพื่อการไม่รุกรานซึ่งกันและกัน (non-aggression pact) ในการต่อต้านการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันเข้ามาทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป นอกจากนั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ยังทรงจัดการพบปะกับพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 หนึ่งเดือนก่อนหน้าการพบปะที่ทุ่งภูษาทองในเนเธอร์แลนด์ และอีกครั้งหนึ่งที่คาเลส์หลังจากนั้น ซึ่งเป็นดินแดนผืนสุดท้ายของอังกฤษบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป
ทั้งพระเจ้าฟรองซัวส์และพระเจ้าเฮนรีต่างก็มีพระประสงค์จะสร้างภาพพจน์ว่าทรงเป็นบุคคลสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอย่างเต็มพระองค์ ปรัชญาของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับการเป็นผู้นำผู้มีความแข็งแกร่งคือผู้ที่เลือกสันติ การพบปะจึงเป็นการแสดงความเลิศเลอของราชสำนักของแต่ละฝ่ายอย่างเต็มที่ เพื่อเป็นการเป็นพื้นฐานของการยอมรับนับถือกันและกันของชาติสองชาติที่เคยเป็นศัตรูกันมานาน พระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ต่างก็ทรงมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน มีพระชนมายุใกล้เคียงกัน และทรงมีชื่อเสียงพอๆ กัน ฉะนั้นจึงไม่น่าจะเป็นที่น่าแปลกใจถ้าต่างก็คงมีความสนพระทัยในกิจการของกันและกัน
การจัดการประชุมก็เป็นการจัดที่สร้างความเท่าเทียมกันของทั้งสองฝ่าย สถานที่พบปะกันเป็นชายแดนของฝ่ายอังกฤษไม่ไกลจากคาเลส์ หุบเขาที่พบปะกันก็ได้มีการจัดภูมิประเทศเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายได้เนื้อที่ที่มีระดับที่เท่าเทียมกัน รายละเอียดของการประชุมจัดการโดยคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์
การพบปะ.
พระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ต่างก็ทรงพยายามแต่งพระองค์ประกวดประขันกันอย่างเต็มที่ ในบริเวณที่มีพลับพลาที่ตกแต่งอย่างงดงามหรูหรา ระหว่างการเลี้ยงอันใหญ่โต, ดนตรี, การประลองทวนบนหลังม้า ที่พบปะเต็มไปด้วยพลับพลาและเครื่องแต่งกายที่ทอจากไหมและทองที่ทำให้การพบปะได้รับชื่อดังว่า
ทางฝ่ายพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อสร้างความประทับใจแก่ฝ่ายฝรั่งเศส โดยการสร้างพลับพลาชั่วคราวหน้าปราสาทที่ Guînes ทีมีเนื้อที่เกือบ 10,000 ตารางเมตร พลับพลาแบ่งออกเป็นสี่ด้านรอบลานกลาง แต่ละด้านยาว 91 เมตร ฐานพลับพลาเป็นอิฐสูง 2.4 เมตร บนฐานเป็นปรำสูง 10 เมตรที่ทำด้วยผ้าและผ้าใบบนโครงไม้ที่ทาสีที่ทำให้ดูเหมือนหินหรืออิฐ หลังคาลาดทำด้วยผ้าอาบน้ำมันทาสีที่ทำให้ดูเหมือนกระเบื้องหินสีดำ (slate) ผู้ร่วมสมัยให้ความเห็นถึงการใช้กระจกกว้างที่ทำให้ดูเหมือนอยู่ภายนอกปรำ การตกแต่งก็เป็นไปอย่างหรูหราด้วยสิ่งประดับที่เป็นสีทอง นอกปรำเป็นน้ำพุไวน์สองอัน นอกจากนั้นก็ยังมีชาเปลที่จุผู้เข้าทำการสักการะ 35 คน
คีตกวีฌอง มูตองคงจะเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องดนตรีสำหรับพระเจ้าฟรองซัวส์ ชาเปลหลวงของฝรั่งเศสได้ชื่อว่ามีนักขับเพลงสวดที่มีชื่อเสียงไปทั่วยุโรป และผู้ร่วมสมัยบรรยายว่าการขับเพลงของคณะนักขับเพลงสวดเป็นที่ชื่นชมของผู้ฟัง ส่วนผู้รับผิดชอบเรื่องดนตรีของฝ่ายอังกฤษอาจจะเป็นคีตกวีวิลเลียม คอร์นิสผู้เป็นมาสเตอร์ของชาเปลหลวงในพระเจ้าเฮนรี
ขนาดของการเลี้ยงก็เป็นไปอย่างใหญ่โตที่เห็นได้จากการล้มแกะถึง 2200 ตัวและสัตว์กินเนื้ออื่นๆ ในจำนวนพอพอกันในหนึ่งเดืนอ และครัมเพ็ทอีก 1350 ชิ้น และ แยมอีก 70 ขวด นอกไปจากพลับพลาหลวงแล้วก็ยังมีปรำสำหรับแขกชั้นรองที่เข้าร่วมในโอกาสการพบปะอีก 2800 พลับพลา
ผลของการพบปะ.
การพบปะสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ร่วมสมัยเป็นอันมาก แต่ผลประโยชน์ที่ได้รับมีไม่มากเท่าใดนัก ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายเสื่อมลงเมื่อคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์หันไปทำสัญญาพันธมิตรกับพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ผู้ประกาศสงครามกับฝรั่งเศสต่อมาที่กลายมาเป็นสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)
สถานีรถไฟหินซ้อน
ทำมือ เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 2 ของแอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) และเป็นอัลบั้มชุดแรกภายหลังการแยกตัวของวงคาราบาว หรือเป็นการพักวง เริ่มบันทึกเสียงเดือนเมษายน พ.ศ. 2532 และวางตลาดเดือนสิงหาคม ขายได้ไปกว่า 700,000 ตลับ ภายใต้สังกัดแว่วหวาน (เป็นอัลบั้มที่โด่งดังในอัลบั้มหนึ่งของ แอ๊ด คาราบาว)
อัลบั้มมีเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง โดยเพลงที่โด่งดังที่สุดคือเพลง "สุรชัย 3 ช่า" ร้องโดย หงา คาราวาน ส่วนแอ๊ดทำหน้าที่เพียงร้องท่อนสร้อยของเพลงเท่านั้น ซึ่งเป็นเพลงสไตล์สามช่า ที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกเพลงหนึ่ง รวมทั้งเพลงอื่น ๆ เช่น "รักต้องสู้" "แง้มใจ" "ทำมือ" และมีการร้องต่อกันเรื่อยมา นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เสนอแง่มุมของความรักอย่างมีเหตุผลออกมาด้วยกันถึง 3 เพลง ได้แก่ "แง้มใจ", "รักต้องสู้" และ "รักทรหด (2)" ซึ่งเป็นเพลงภาคต่อเนื่องจากที่เสนอในอัลบั้ม ทับหลัง ของวงคาราบาว
สถาบันพระบรมราชชนก
สถาบันพระบรมราชชนก เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่ผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุข สังกัดกระทรวงสาธารณสุข สืบสานพระปณิธานของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก พระบิดาแห่งการแพทย์และสาธารณสุขไทย และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระมารดาแห่งการสาธารณสุขไทย สถาบันมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตและพัฒนาบุคลากรตามความต้องการของ กระทรวงสาธารณสุข ให้การศึกษา ส่งเสริมวิชาการและวิชาชีพ ทำการสอน การวิจัย ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม และทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุขเข้าด้วยกัน เพื่อเอกภาพด้านนโยบาย การวางแผนการดำเนินงาน โดยมีการตราพระราชกฤษฏีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ให้จัดตั้งเป็น "สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข" ดูแลงานด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนด้านสุขภาพของกระทรวงสาธารณสุข
เนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และเป็นการระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงวางรากฐานความเจริญทางการแพทย์ การพยาบาล และการสาธารณสุขของไทย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญพระนามาภิไธย สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เป็นชื่อสถาบันว่า “สถาบันพระบรมราชชนก” เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2537 และได้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกาฯ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 112 ตอนที่ 53 ก วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2538 สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “สถาบันพระบรมราชชนก”
ต่อมาราชกิจจานุเบกษาเล่ม 136 ตอนที่ 43 ก หน้า 50 ได้ประกาศให้ใช้พระราชบัญญัติสถาบันพระบรมราชชนก พ.ศ. 2562 โดยให้สถาบันพระบรมราชชนกเป็นสถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มีฐานะเป็นนิติบุคคลและเป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ อยู่ภายใต้สังกัดกระทรวงสาธารณสุข
เอสพี ศุภมิตร
เอสพี ศุภมิตร เป็นค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อต้นปี พ.ศ. 2532 โดย นายกองเอก ประชา มาลีนนท์ มี เจริญ เอี่ยมพึ่งพร และ กิตติ โรจน์ชลาสิทธิ์ เข้าร่วมเป็นหุ้นส่วนในระยะแรก บริหารงานโดย คุณจิรเดช ชินสุวพลา และ ไบรอัน มาร์คาร์ โดยเป็นค่ายเพลงที่รวบรวมคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถ รวมทั้งดารานักแสดงในสังกัดช่อง 3 ที่เข้าหาโอกาสทางด้านเสียงเพลงออกสู่ท้องตลาด ได้ชื่อว่าเป็น "ค่ายเพลงในเครือสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของประเทศ" จึงทำให้การโปรโมทผลงานเพลงของบริษัทออกอากาศทางช่อง 3 เป็นหลัก และทางช่องอื่นได้เป็นบางรายการ
โดยศิลปินเบอร์แรก คือ อภิญญา มาลีนนท์ (ต้อม) ผู้ประกาศข่าวของสถานีนั่นเอง
เริ่มแรก เอสพีฯ ได้ให้ "ออนป้า" เป็นผู้จัดจำหน่าย แต่ด้านหลังของกล่องเทปสลักโลโก้ของเอสพีฯ ทั้งนี้เพื่อสร้างความจดจำแก่ผู้บริโภค แต่ในปลายปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดบริษัท "จีพีซี แมกเนท" รับผลิตและจัดจำหน่ายเทปเพลงของศิลปินหลากหลายแนวเพลงควบคู่กัน โดยเริ่มด้วยเทปเพลงของ ปวีณา ชารีฟสกุล ซึ่งย้ายจากครีเอเทียแล้วมาเซ็นสัญญากับช่อง 3 จนค่ายเอสพีฯ ปิดตัวลงในกลางปี พ.ศ. 2537 อาจเนื่องมาจากปัญหาการบริหารดำเนินงานไม่เป็นที่น่าพอใจ
หลังจากปิดค่าย ของ เอสพี ศุภมิตร และ การตั้งค่ายเพลงรอบใหม่ของ ช่อง 3.
หลังจากการปิดตัวลงของค่าย เอสพี ศุภมิตร ไบรอัน มาร์คาร์ หนึ่งในผู้บริหารของเอสพี ศุภมิตร ได้ก่อตั้ง บริษัท เวิลด์มีเดียซัพพลายส์ จำกัด และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ โดยได้ก่อตั้งค่าย เทโร เรคคอร์ด เมื่อปี 2539 ต่อมาปี 2541 ได้ร่วมทุนกับ บีอีซีเวิลด์ ของช่อง 3 เปลี่ยนชื่อเป็น บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ กลายเป็นค่ายเพลงส่วนหนึ่งของทางช่อง 3 โดยปริยาย ปี 2545 ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นสากลเมื่อ โซนี่ มิวสิค ไทยแลนด์ ได้ร่วมทุน และควบรวมเปลี่ยนชื่อเป็น " โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร " และปี 2547 บีอีซี เทโร ได้ถอนหุ้นไปในช่วงหนึ่งโดย โซนี่ มิวสิค ได้ควบกับ บีเอ็มจี กลายเป็น โซนี่ บีเอ็มจี ก่อนที่ บีเอ็มจี จะล้มละลายไปทำให้ต้องเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น โซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และในปี 2556 บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ได้ทำการควบรวมกับ โซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น บีอีซี-เทโร มิวสิค จนถึงปัจจุบัน
ส่วนช่อง 3 ได้ก่อตั้งค่ายเพลงเฉพาะในส่วนเพลงประกอบละคร ต่อมากลายเป็นค่ายเพลงเต็มรูปแบบ โดยใช้ชื่อว่า แชนเดอเลียร์ มิวสิค ในปี 2557 โดยมี ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ ดูแลการผลิตและนั่งแท่นบริหาร นับเป็นการก่อตั้งค่ายเพลงครั้งที่ 2 ในรอบ 19 ปีของช่อง 3 โดยศิลปินเบอร์แรกของค่ายแชนเดอร์เลียร์คือ พีค กองทัพ หรือชื่อในวงการคือ กองทัพ พีค บุตรชายของนักแสดงรุ่นใหญ่ ปราบ ยุทธพิชัย
ฤทธิพร อินสว่าง ไกรภพ จันทร์ดี ป้อม ออโต้บาห์น สุนารี ราชสีมา ปราโมทย์ วิเลปะนะ ธรากร สุขสมเลิศ แอนนี่ บรู๊ค สล็อตแมชชีน ฯลฯ
แรกชื่อ เอส.พี.ศุภมิต ไม่มีร.เรือ ต่อมาเข้าปีที่สอง พระอาจารย์ที่คุณประชา มาลีนนท์ ( ผู้ก่อตั้ง ) นับถือ ได้อนุญาตให้เพิ่มร.เรือเข้าไปจึงเป็น เอส.พี.ศุภมิตร
กรมพระราชวังบวรเสนาพิทักษ์
เจ้าสามกรม
เจ้าสามกรม เป็นคำเรียกพระราชโอรส 3 พระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศที่ประสูติแต่พระสนม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี พระองค์เจ้าทั้ง 3 พระองค์เป็นพระราชโอรสที่มีพระชันษาเป็นผู้ใหญ่และมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสด็จสวรรคตของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าสามกรมถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ทั้ง 3 พระองค์
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศมีพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระสนมหลายพระองค์ ที่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่มี 4 พระองค์ ได้แก่ พระองค์เจ้าแขก พระองค์เจ้ามังคุด พระองค์เจ้ารถ และพระองค์เจ้าปาน ภายหลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาของสมเด็จพระราชบิดาของพระองค์แล้ว พระองค์เจ้าทั้ง 4 พระองค์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรม ได้แก่
เจ้าสามกรมทรงขัดแย้งกับเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ขณะดำรงพระยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล สาเหตุหนึ่งมาจากการที่กรมพระราชวังบวรมีพระบัณฑูรให้ตำรวจมานำตัวเจ้ากรม ปลัดกรมและนายเวรปลัดเวรของเจ้าสามกรมมาถามความว่า เจ้ากรมนั้นเป็นแต่หมื่น เหตุใดจึงตั้งบรรดาศักดิ์กันในกรมให้เป็นขุนซึ่งนับว่าทำสูงเกินว่าศักดิ์ จึงมีพระบัณฑูรให้ลงพระราชอาญาโบยหลังคนละ 15 ทีบ้างคนละ 20 ทีบ้าง
หลังจากนั้นไม่นาน กรมหมื่นสุนทรเทพทำเรื่องกราบทูลสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวเป็นการลับว่า พระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเสด็จเข้ามาลอบทำชู้กับเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ถึงในพระราชวังหลายครั้ง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำรัสให้หาพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเพื่อนำตัวมาสอบความ เมื่อพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรรับเป็นสัจแล้ว จึงมีพระราชดำรัสลงพระราชอาญาเฆี่ยน แล้วให้เสนาบดีและลูกขุนพิพากษาโทษ ท้าวพระยามุขมนตรีและลูกขุนกราบบังคมทูลว่า โทษของพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเป็นมหันตโทษขอพระราชทานให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามขัตติยประเพณี สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวตรัสขอชีวิตไว้แต่ให้นาบพระนลาฏแล้วถอดให้เป็นไพร่เสีย ส่วนเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนองค์ละ 30 ที พร้อมทั้งถอดเป็นไพร่เช่นกัน เจ้าฟ้าสังวาลย์อยู่ได้ 3 วันก็สิ้นพระชนม์ ส่วนพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรต้องรับพระราชอาญาเฆี่ยนและเสด็จสวรรคตลง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสให้นำพระศพทั้งสองไปฝังยังวัดไชยวัฒนาราม
ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิตขณะมีพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เสด็จขึ้นครองราชย์มีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร แต่ก่อนพิธีบรมราชาภิเษกนั้นเกิดเหตุการณ์ไม่สงบ อันเนื่องมาจากเจ้าสามกรมได้พยายามแย่งชิงราชสมบัติ แต่สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรทรงขอให้พระราชาคณะ 5 รูป มีพระเทพมุนีเป็นประธาน ไปเกลี้ยกล่อมจนสำเร็จ และพระองค์ได้ราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ ต่อมา เจ้าสามกรมถูกจับกุมตัวและสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ โดยนำพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยาตามโบราณราชประเพณี
"บัญชีพระนามเจ้านาย" ในคำให้การชาวกรุงเก่า ระบุพระนามพระโอรสธิดาของเจ้าสามกรมไว้ดังนี้
มีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงกระแห คือ
พระธิดา 1 พระองค์ไม่ปรากฏนามหม่อมมารดา คือ
และพระธิดาอีก 1 พระองค์ประสูติแต่หม่อมมูล คือ
มีพระธิดา 1 พระองค์ที่ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงยี่สุ่น คือ
มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ประสูติแต่หม่อมทองอยู่ คือ
และพระโอรสอีก 2 พระองค์ประสูติแต่หม่อมชื่น คือ
มีพระโอรสธิดา 1 พระองค์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าจัน คือ
กรมหมื่นจิตรสุนทร
กรมหมื่นสุนทรเทพ
กรมหมื่นเสพภักดี
ชิงชัง (นวนิยาย)
ชิงชัง เป็นนวนิยายไทย โดย "จุฬามณี" นามปากกาของ นิพนธ์ เที่ยงธรรม ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 และได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันในปีถัดมา ชิงชังเป็นนวนิยายแนวพีเรียดดราม่า
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการจัดการศึกษาให้ตอบสนองต่อความต้องการของท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จัดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่อนสอน เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
สถาบันไทใหญ่ศึกษา.