pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จักรพรรดิหงจื้อ หรือ องค์ชาย จู โหย่วเฉิง ประสูติแต่ นายหญิงจี้ (紀氏) และถูกพระมารดาเลี้ยงมาอย่างลับ ๆ อดีตจักรพรรดินีหวู่และขันทีต่าง ๆ สาบานว่าจะไม่เปิดเผย องค์ชาย จู โหย่วเฉิง และทำให้ ว่านกุ้ยเฟย พระสนมองค์โปรดของจักรพรรดิเฉิงฮว่าที่พยายามจะมีพระบุตรของพระนางเองอารมณ์เสีย เพื่อการนี้ ว่านกุ้ยเฟยจึงกำจัดนางสนมคู่แข่งและสั่งห้ามการตั้งครรภ์โดยเด็ดขาด เนื่องจากพระโอรสของพระนางหลังจากประสูติได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1466 องค์ชาย จู โหย่วเฉิง ได้กลับมาพบพระบิดาในปี ค.ศ. 1475 เมื่อพระชนมายุ 5 พรรษาและได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท
ในฐานะจักรพรรดิ.
ภายหลัง จักรพรรดิหงจื้อ เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติในปี ค.ศ. 1487 การบริหารของพระองค์เป็นแบบอย่างตามอุดมการณ์ของขงจื๊อ ทำให้พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิที่ขยันหมั่นเพียร พระองค์ดูแลอย่างใกล้ชิด ลดภาษี ลดการใช้จ่ายของภาครัฐ และตัดสินพระทัยอย่างชาญฉลาดในการแต่งตั้งเสนาบดี ที่จับมือทำงานร่วมกับจักรพรรดิหงจื้อ จึงสร้างบรรยากาศความร่วมมือภายในราชสำนักที่ไม่ค่อยมีใครเห็น นอกจากนี้ จักรพรรดิยังสนับสนุนให้เสนาบดีเป็นแนวหน้าในทุกเรื่อง กระทั่งยอมรับคำวิพากษ์วิจารณ์ที่มีต่อองค์จักรพรรดิเองสิ่งนี้สร้างราชสำนักที่โปร่งใสมากขึ้นและนำพลังงานใหม่มาสู่ราชวงศ์หมิง ผลที่ตามมา ประชาชนเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของพระองค์อีกครั้ง ว่ากันว่าอำนาจของขันทีแต่ละคนถูกลดทอนลง และความหรูหราฟุ่มเฟือยในรัชกาลก่อนไม่ปรากฏในรัชสมัยของพระองค์ จักรพรรดิหงจื้อได้รับการเปรียบเทียบกับ จักรพรรดิหงหวู่ และ จักรพรรดิหย่งเล่อ ในฐานะหนึ่งในจักรพรรดิผู้เก่งกาจที่สุดแห่งราชวงศ์หมิง
ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1488 ขุนนางชาวโชซ็อนนาม ชอยบู ที่เรืออับปางกำลังเดินทางไป คลองใหญ่ ระหว่างเดินทางกลับเกาหลีโดยขบวนคุ้มกันของหมิง ชอยสังเกตเห็นเรือข้ามฟากที่ผ่านไปผ่านมาจึงถามขุนนางจาก ซันเฉิ่งลิ่วปู้ เมื่อเขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ได้รับฟังคำอธิบายว่า จักรพรรดิหงจื้อ กำลังกำจัดขุนนางทุจริตและไร้ความสามารถในราชสำนักของพระองค์และนี่คือการแสดงความปรารถนาดีครั้งสุดท้ายของจักรพรรดิ โดยให้เดินทางกลับบ้านโดยทางเรือแบบสะดวกสบาย
นโยบายของจักรพรรดิหงจื้อแสดงให้เห็นถึงความอดทนกับ มุสลิม และ จีนมุสลิม อาลี อัคบาร์ คาตาอี นักภูมิศาสตร์ชาวออตโตมัน ได้บันทึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดิกับชุมชนชาวมุสลิมในจีน อัคบาร์ กล่าวว่า พระองค์มีมุสลิมหลายคนในราชสำนักของพระองค์
มวลธาตุหนักของดาว
Population III
จักรพรรดิหยวนซื่อจู
จักรพรรดิหมิงหงหวู่
ธนา ลวสุต
ธนา ลวสุต (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ ที่ได้รับการยอมรับ และประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่ง ของประเทศไทย
ปอนด์เป็นบุตรชายของ ธานี ลวสุต โปรดิวเซอร์ คนสำคัญของ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น เริ่มเป็นนักดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมที่ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล รวมวงกับเพื่อนตั้งวงดนตรีชื่อ Feed Back ออกอัลบั้มแนวเทคโนป็อป และสามารถออกเทปได้ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 5 และมีงานเพลงออกมาหนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2527 จากนั้นได้ร่วมงานกับป้าง - นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ตั้งวง ไฮดร้า มีผลงานชุด "อัศเจรีย์" สังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น ในปี พ.ศ. 2535 เป็นผลงานแรกและผลงานเดียวของวงไฮดร้า จากนั้นก็แยกกันทำงานตามแนวทางที่ถนัด
หลังจากไฮดร้าแยกวง ปอนด์หันไปทำงานกับเต๋อ - เรวัต พุทธินันทน์ ที่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในตำแหน่งนักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้ย้ายไปทำงานกับอาร์เอส และปี พ.ศ. 2551 ได้ย้ายกลับมาทำงานในตำแหน่งโปรดิวเซอร์ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ตามเดิม
พ.ศ. 2542 - 2544
- กรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลง Grammy QX ในสังกัด บริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด (มหาชน)
- Executive Producer ค่ายเพลง Grammy QX
- ศิลปินในสังกัดเช่น แคทรียา อิงลิช, นิหน่า, เคน เฮอริเคน, RRR แอนด์ บี พีระพัฒน์, K-9, ชรัส เฟื่องอารมณ์ ฯลฯ
- Producer อัลบั้มแรกของ นิหน่า สุฐิตา เรืองรองหิรัญญา (ปัญญายงค์) มีเพลงฮิตเช่น กลับไปไม่เหมือนเดิม,
ไม่อยากหายใจ ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Kat Around The Clock ของ แคทรียา อิงลิช มีเพลงฮิตเช่น นอกสายตา,
O.K.นะคะ ฯลฯ
- Composer และ Arranger เพลง ผิดตรงไหน - เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์
- Executive Producer บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น จำกัด
- ผลงานกับศิลปินเช่น เจมส์ เรืองศักดิ์, ลิฟท์กับออย, โมเม, โจ้ ธนรัฐ ปิ่นเวหา ฯลฯ
- วิทยากรพิเศษ บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน)  (ดีแทค)
- Executive Producer บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
- ผลงานกับศิลปินเช่น โมเม, จอนนี่ อันวา, โฟร์ท, แมทธิว ดีน, วงซีบร้า, วงซินเดอเรลลา ฯลฯ
พ.ศ. 2547 - 2550
- กรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลง Genome Records  ในสังกัด บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
- Executive Producer ค่ายเพลง Genome Records
- ศิลปินในสังกัดเช่น ลีเดีย, เม จีระนันท์, วงซินเดอเรลลา, วงโมโน, วง Badz ฯลฯ
- Producer อัลบั้มแรกของ เม จีระนันท์ มีเพลงฮิตเช่น คนเดียวไม่เหงาเท่า 3 คน, เทียนไข ฯลฯ
- Producer อัลบั้มแรกของ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ มีเพลงฮิตเช่น ว่างแล้วช่วยโทรกลับ, ใช่รักหรือเปล่า,
จนกว่าวันนั้น ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Dreams ศิลปิน ปาน ธนพร- เปียโน- โฟร์ท มีเพลงฮิตเช่น คนในนิยาย ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Black Me' ของ เม จีระนันท์ มีเพลงฮิตเช่น นอนไม่หลับถ้าไม่กลับพร้อมเธอ ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Lydia 19 ของ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ มีเพลงฮิตเช่น Don't Leave Me Here,
ได้ไหม..ถ้าฉันจะบอกว่ารักเธอ ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Dreams II ศิลปิน ลีเดีย - เม - ฝ้าย มีเพลงฮิตเช่น ทำไมไม่รับสักที ฯลฯ
- Producer อัลบั้มแรกของวง Badz มีเพลงฮิตเช่น ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Cinderella 2006  ศิลปิน วงซินเดอเรลลา, มีเพลงฮิตเช่น ให้อภัยสักครั้งนึง ฯลฯ
- Producer อัลบั้ม Inside Out ของ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ มีเพลงฮิตเช่น ระหว่างเราคืออะไร,
กฎของแฟนเก่า ฯลฯ
- Commentator รายการ Academy Fantasia
พ.ศ. 2551 - 2554
- Executive Producer บริษัท GMM Grammy จำกัด (มหาชน)
- ผลงานกับศิลปินเช่น อัสนี-วสันต์ โชติกุล (เพลง รักชนะทุกอย่าง), มาช่า วัฒนพานิช, โบ สุนิตา, แก้ม เดอะสตาร์,
พั้นช์ วรกาญจน์, เต้น นรารักษ์ (เพลง เสี่ยงเหลือเกิน), หนูนา หนึ่งธิดา (เพลง วันที่ฝนพรำ) ฯลฯ
- กรรมการ และ Commentator รายการ Teen Superstars ออกอากาศทางโทรทัศน์ ช่อง 9 อสมท.
- Producer, Composer และ Arranger
เพลง Too Much So Much Very Much - เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ Featuring โจอี้บอย
พ.ศ. 2555 - 2556
- ทัวร์คอนเสิร์ต  Hydra Reunion
- Advisor โค้ชโจอี้บอย ในรายการ The Voice Thailand
ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
- Music Director ทัวร์ The Producer Concert
- Executive Producer อิสระ
- ผลงานกับศิลปินเช่น แต๊งกิ้ว Kamikaze (เพลง Thank You For Your Love,
อยากกลับไปเป็นเพื่อนเธอ, รักเธอมากกว่าใคร), เนโกะ จัมพ์ (เพลง Look สิ),
เฟ-ฟาง-แก้ว (เพลง Mouth to Mouth), ดัง พันกร,  Jeff, ติ๊ก ชีโร่ ฯลฯ
พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน
- ผลงานกับศิลปินเช่น ลุลา (เพลง ไม่อยู่ในชีวิต แต่อยู่ในหัวใจ), นิวจิ๋ว (เพลง ลบนาทีที่มีเธอ),
ดา เอนโดรฟิน (เพลง เขียนในใจ ร้องในเพลง), อ๊อฟ ปองศักดิ์ (เพลง จบไม่พร้อมกัน, หยุดทีได้ไหม ฯลฯ)
พริ้ม (เพลง ไม่ต้องบอกฉัน) ฯลฯ
- กรรมการ และ วิทยากร โครงการ “บทเพลงรักแห่งแผ่นดิน” โดย กองทัพบก ร่วมกับ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
ประกวดวงดนตรีระดับมัธยม ทั่วประเทศ
- Music Director (ร่วม) รายการหาคู่ DUET ออกอากาศทางโทรทัศน์ ช่อง One 31
- Producer, Composer และ Arranger เพลง กี่หมื่นวัน ไม่เคยลืม ฉลอง 99 ปี รร.เซนต์คาเบรียล
ร้องโดย นภ พรชำนิ, ป๊อด โมเดิร์นด็อก, ธนา ลวสุต และวง Feedback, บอย ตรัย
- Producer, Composer และ Arranger เพลง 100 ปี โลกจดจำ ฉลอง 100 ปี รร.เซนต์คาเบรียล
ร้องโดย ป๊อด โมเดิร์นด็อก, นภ พรชำนิ, ธนา ลวสุต และวง Feedback, บอย ตรัย
จักรพรรดิหงจี๋
อับราฮัม ลินคอล์น
อับราฮัม ลินคอล์น (, 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 – 15 เมษายน ค.ศ. 1865) เป็นทนายความและรัฐบุรุษชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 16 แห่งสหรัฐ ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1861 จนกระทั่งถูกลอบสังหารเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1865 ลินคอล์นประสบความสำเร็จในการนำพาประเทศผ่านพ้นสงครามกลางเมืองอเมริกา ซึ่งเป็นวิกฤตการณ์ทางรัฐธรรมนูญ ทางทหารและศีลธรรมครั้งใหญ่ที่สุดของประเทศ ด้วยความสำเร็จดังกล่าว ลินคอล์นจึงสามารถรักษาความเป็นสหภาพของสหรัฐเอาไว้ได้ นอกจากนี้เขายังนำทางไปสู่การเลิกทาส สร้างความมั่งคงแข็งแกร่งให้กับรัฐบาลกลาง ตลอดจนส่งเสริมการเศรษฐกิจและการเงินให้ทันสมัย
ลินคอล์นเกิดในครอบครัวยากจน ณ เมืองฮ็อดเจนวิลล์ รัฐเคนทักกี ซึ่งสมัยนั้นเป็นพรมแดนทางตะวันตกของสหรัฐ ส่วนใหญ่ลินคอล์นศึกษาหาความรู้ด้วยตนเอง และได้รับอนุญาตให้ประกอบอาชีพทนายความในรัฐอิลินอยส์ใน ค.ศ. 1836 เขากลายเป็นผู้นำพรรควิก และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอิลลินอยระหว่าง ค.ศ. 1834 - 1842 และต่อมาถูกเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐใน ค.ศ. 1846 โดยดำรงตำแหน่งอยู่หนึ่งสมัย ลินคอล์นเน้นการปฏิรูประบบเศรษฐกิจให้ทันสมัย และต่อต้านสงครามเม็กซิโก-อเมริกา หลังหมดวาระลินคอล์นกลับไปประกอบวิชาชีพกฎหมายจนประสบความสำเร็จ เมื่อกลับมาสู่เวทีการเมืองอีกครั้งใน ค.ศ. 1854 ลินคอล์นกลายเป็นผู้นำก่อตั้งพรรคใหม่ คือ พรรคริพับลิกัน ในระหว่างกับตัวแทนพรรคเดโมแครต สตีเฟน เอ. ดักลัส ใน ค.ศ. 1858 ลินคอล์นแสดงจุดยืนทางการเมืองที่คัดค้านการขยายตัวของสถาบันทาส แต่ก็แพ้การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาแก่ดักลัส คู่แข่งผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองชนิดไม่แทรกแทรงการมีอยู่ของสถาบันทาส โดยเชื่อว่าเป็นเรื่องที่ประชาชนควรมีสิทธิกำหนดเอง
ลินคอล์นกลายเป็นตัวแทนผู้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีของพรรคริพับลิกัน ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1860 ในฐานะนักการเมืองผู้มีทัศนะทางการเมืองเป็นกลาง (moderate) และมาจากรัฐที่คะแนนเสียงไม่แน่นอน (swing state) แต่แม้จะแทบไม่ได้รับเสียงสนับสนุนเลยในทางใต้ ลินคอล์นก็กวาดคะแนนเสียงในทางเหนือและได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐใน ค.ศ. 1860 ชัยชนะการเลือกตั้งของลินคอล์นกระตุ้นให้เจ็ดรัฐทาสทางใต้ตัดสินใจประกาศแยกตัวออกจากสหภาพ และก่อตั้งสมาพันธรัฐทันทีโดยไม่รอให้มีพิธีเข้ารับตำแหน่งเสียก่อน การถอนตัวของนักการเมืองฝ่ายใต้ ทำให้พรรคของลินคอล์นกุมที่นั่งในรัฐสภาคองเกรสได้อย่างเด็ดขาด แต่ความพยายามที่จะประนีประนอมต่างจบลงด้วยความล้มเหลว และเหลือเพียงสงครามเป็นทางเลือกสุดท้าย
สงครามกลางเมืองเปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1861 เมื่อกองกำลังของนายพลโบริการ์ด แห่งฝ่ายสมาพันธรัฐเปิดการยิงโจมตีฟอร์ตซัมเทอร์ รัฐฝ่ายเหนือให้การตอบรับการเรียกระดมพลอย่างแข็งขัน ลินคอล์นดำเนินกลยุทธการเมืองอย่างชาญฉลาด และเขายังเป็นนักปราศัยที่มีทักษะการพูดที่ทรงพลัง สมารถโน้มน้าวจิตใจผู้คนได้ สุนทรพจน์ที่เกตตีสเบิร์กของเขาใน ค.ศ. 1863 เป็นสุนทรพจน์ที่มีการยกคำพูดไปอ้างอิงมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา และเป็นคำนิยมอันอุโฆษ ต่ออุดมคติแห่งหลักการชาตินิยม สาธารณรัฐนิยม สิทธิเท่าเทียม เสรีภาพ และประชาธิปไตย
ลินคอล์นให้ความสนใจต่อมิติทางการทหาร และกิจการในยามสงครามอย่างใกล้ชิด เป้าหมายของเขาคือการรวมประเทศให้เป็นหนึ่งเดียว สมัยประธานาธิบดีของลินคอล์นมีจุดเด่นที่การใช้อำนาจฝ่ายบริหารของประธานาธิบดี (presidential power) อย่างกว้างขวางและเฉียบขาด เมื่อรัฐทางใต้ประกาศตนเป็นกบฏต่อสหภาพ ลินคอล์นจึงใช้อำนาจของตนยับยั้งการใช้ "เฮบีอัส คอร์ปัส" (habeas corpus) หรือ หมายสั่งเรียกไต่สวนเหตุผลในการคุมขัง ในสถานการณ์นั้น ซึ่งนำไปสู่การจับกุมและกักขังผู้ต้องสงสัยว่าสนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนหลายพันคนโดยไม่มีการไต่สวน ในด้านการทูต ลินคอล์นสามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้งทางการทหารกับอังกฤษ โดยสามารถจัดการกับกรณีเรือ "เทรนต์" ("Trent" affair) ในช่วงปลาย ค.ศ. 1861 ได้อย่างเฉียบขาด ลินคอล์นบริหารการสงครามด้วยความรอบคอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคัดเลือกนายพลระดับสูง ดังเช่นการเลือก ยูลิสซิส เอส. แกรนท์ เข้ามาเป็นผู้บัญชาการสั่งการกองทัพแทนที่ จอร์จ มี้ด ซึ่งนำไปสู่การปฏิรูปกองทัพ ทำให้ฝ่ายสหภาพสามารถทำสงครามได้หลายภูมิภาคการรบ หรือเขตสงคราม (theater) พร้อมๆกัน ลินคอล์นให้การสนับสนุน นายพลแกรนต์ ทำสงครามที่ทั้งยืดเยื้อ นองเลือดและเบ็ดเสร็จ ฝ่ายสมาพันธรัฐแม้จะได้เปรียบจากการเป็นฝ่ายตั้งรับ ก็อ่อนแรงลงไปเรื่อยๆ โดยการโจมตีของฝ่ายสหภาพไม่ได้จำกัดอยู่เพียงบนสนามรบ แต่ยังรวมถึงการปิดกั้น และทำลายทางคมนาคนขนส่ง ทั้งทางแม่น้ำและทางรถไฟ รวมไปถึงฐานทางเศรษฐกิจของฝ่ายสมาพันธรัฐ จนในที่สุดแกรนต์สามารถเข้าเดินทัพเข้ายึดริชมอนด์ เมืองหลวงของสมาพันธรัฐได้ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1865
ในส่วนภาระกิจด้านการเลิกทาส ลินคอล์นไม่เพียงแต่ใช้สงครามเพื่อนำไปสู่เป้าหมาย แต่ยังดำเนินกิจกรรมทางนโยบายอื่นๆ เช่น การออกการประกาศเลิกทาสใน ค.ศ. 1863 (หลังได้รับชัยชนะในยุทธการที่แอนตีแทม) การเกลี้ยกล่อมให้รัฐชายแดนประกาศให้สถาบันทาสเป็นสิ่งผิดกฎหมาย การออกกฎหมาย Confiscation Act เพื่อยึดและปลดปล่อยทาสจากผู้ที่ถูกศาลพิพากษาว่าให้การสนับสนุนฝ่ายสมาพันธรัฐ และช่วยผลักดันการแก้ไขรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่สิบสามจนผ่านสภาคองเกรสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1865 ซึ่งห้ามการมีและซื้อขายทาสตลอดไป ในทุกๆพื้นที่ที่อยู่ใต้การปกครองของสหรัฐ
ลินคอล์นเป็นนักการเมืองที่ฉลาดหลักแหลม มีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในสถานการณ์อำนาจในแต่ละมลรัฐ เขาพยายามเกลี้ยกล่อมระหว่างสมาชิกพรรคเดโมแครตสายสงครามซึ่งต้องการให้มีการประนีประนอมในประเด็นเรื่องสถาบันทาส และสมาชิกริพับลิกันหัวก้าวร้าว ซึ่งต้องการกำจัดกบฏฝ่ายใต้และสถาบันทาสให้สิ้นซากโดยเร็วที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น เขายังบริหารแคมเปญจ์การลงเลือกตั้งใหม่ ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1864 ด้วยตนเอง ช่วงปลายสงคราม ลินคอล์นถือมุมมองการฟื้นฟูบูรณะ (Reconstruction) แบบผ่อนผัน โดยแสวงการรวมและบูรณะประเทศอย่างรวดเร็ว ผ่านนโยบายการปรองดองที่ไม่มีเงื่อนไขยุ่งยาก ในสภาวะที่ความแตกแยกอย่างขมขื่นยังไม่ลดลงไป อย่างไรก็ดี เพียงห้าวันหลังการยอมจำนนของโรเบิร์ต อี. ลี ผู้บัญชาการกองทัพของฝ่ายสมาพันธรัฐ ลินคอล์นถูกลอบยิงในโรงละคร โดยนักแสดงผู้ฝักใฝ่สมาพันธรัฐ จอห์น วิลค์ส บูธ (John Wilkes Booth) และเสียชีวิตในวันต่อมา การลอบสังหารลินคอล์นเป็นการลอบสังหารประธานาธิบดีสหรัฐเป็นครั้งแรก และเป็นเหตุการณ์ทำให้ทั้งประเทศตกอยู่ในความโศกเศร้า นักวิชาการและสาธารณชนชาวอเมริกันจัดให้ลินคอล์นเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีสหรัฐที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมาจวบจนปัจจุบัน
ชิวิตตอนต้น.
อับราฮัม ลินคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 เป็นบุตรของ โทมัส ลินคอล์นและแนนซี่ แฮงค์ ทั้งสองไม่ได้เรียนหนังสือและประกอบอาชีพชาวนาในตะวันตกของเมือง ฮาร์ดิน รัฐแมสซาชูเซตส์ บรรพบุรุษของลินคอล์นมาตั้งรกรากที่เมืองนี้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ส่วนทายาทของเขาได้ย้ายถิ่นฐานจาก รัฐเพนซิลเวเนีย ไปยัง รัฐเวอร์จิเนีย ต่อจากนั้นก็ไปยังเมืองชนบทที่ไม่ได้รับการพัฒนา
บางครั้งโธมัส ลินคอล์น พ่อของอิบราฮัม ลินคอล์น ถูกคาดหวังและนำไปเปรียบเทียบกับพลเมืองที่มั่งคั่ง ในเขตพื้นที่เพาะปลูกใน รัฐเคนทักกี เขาทำให้น้ำท่วมฟาร์มในช่วงฤดูใบไม้ผลื เดือนธันวาคม ค.ศ. 1808 เพื่อนำเงินสด $200 นำไปใช้หนี้ ครอบครัวของลินคอล์นชอบไปทำพิธีการทางศาสนาที่โบสถ์ ฮาร์ดเชลล์ แบบติสท์ แต่ตัวของ อับราฮิม ลินคอล์น ไม่เคยไปร่วมกับทางครอบครัวเลย
ใน ค.ศ. 1816 ครอบครัวของลินคอล์นถูกบังคับให้มาเริ่มต้นทำนาใหม่ที่เพอร์รี่ รัฐอินดีแอนา จากนั้นเขาได้บันทึกไว้ว่า การย้ายถิ่นฐานในครั้งนี้เปรียบเสมือนการตกเป็นทาส
เมื่อลินคอล์นอายุ 9 ขวบ แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยโรคที่เกิดจากการบริโภคน้ำนมจากแม่โคที่กินอาหารสัตว์ ที่เป็นพิษ เมื่ออายุ 34 หลังจากนั้นไม่นาน พ่อของเขาได้แต่งงานใหม่กับ ซาห์ร่า บุช จอห์นสัน และอับราฮัม ลินคอล์นเองก็ได้รับความอบอุ่นจากแม่เลี้ยงคนใหม่นี้มาก ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อของเขายังคงห่างเหิน
ค.ศ. 1830 หลังจากปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาที่ดินในรัฐอินเดียนา บานปลายออกไปมากขึ้น ครอบครัวลินคอล์นจึงตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่สาธารณะ เมคอน รัฐอิลลินอย หลังจากที่พายุฤดูร้อนพัดกระหน่ำจนบ้านเรือนได้รับความเสียหาย ครอบครัวของเขาจึงตัดสินใจกลับไปอินเดียนา ถัดมา พ่อของลินคอล์นย้ายครอบครัวไปยังบ้านและที่ดินใหม่ที่เมืองโคลส์ รัฐอิลลินอย
ลินคอล์นใช้เวลาศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเพียง 18 เดือนขาน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเขาชอบที่จะเรียนรู้ด้วยตัวเองมากกว่า นอกจากนี้ลินคอล์นยังมีทักษะเกี่ยวกับการใช้ขวานอีกด้วย
ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 อับราฮัม ลินคอล์น แต่งงานกับ แมร์รี่ ทอดด์ ลินคอล์น ซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้าของทาสที่มีชื่อเสียงจากเคนทักกี ทั้งคู่มีบุตรด้วยกับ 4 คน โรเบิร์ต ทอดด์ เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1843 ซึ่งเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวที่อยู่รอดมาจนถึงวัยบรรลุนิติภาวะ ส่วนบุตรคนอื่น ๆ เสียชีวิตเมื่อวัยเด็ก เอ็ดวาร์ด แบ็งเกอร์ ลินคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1846 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 วิลเลียม วอลเลส ลินคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ที่สปริงฟิลด์ ค.ศ. 1850 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862 ที่ วอชิงตัน ดี.ซี. โทมัส แทด ลินคอล์น เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1853 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 ในชิคาโก
ชีวิตการทำงานและบทบาททางการเมือง.
1832 ขณะอายุได้ 23 ลินคอล์นเข้าหุ้นส่วนซื้อร้านเล็ก ๆ ด้วยสินเชื่อ ในนิวซาเล็ม รัฐอิลินอยส์ ขณะนั้นสภาพเศรษฐกิจกำลังขยายตัวเร็ว แต่ธุรกิจของลินคอล์นกลับต้องดิ้นรน และสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจขายหุ้นส่วนที่ตนถือ ในเดือนมีนาคมนั้นเอง ลินคอล์นก็เริ่มอาชีพทางการเมือง
การเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1860.
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1860 (พ.ศ. 2403) มีขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน และเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ผลักดันประเทศอเมริกาเข้าสู่สงครามกลางเมือง ประธานาธิบดี เจมส์ บูแคนัน ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในขณะนั้น เป็นชาวอเมริกันทางตอนเหนือที่มีความคิดเห็นเข้าข้างฝ่ายใต้ ประธานาธิบดีบูแคนันมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการทำให้เนื้อคำพิพากษาคดี "เดร็ด สก๊อต" ออกมากว้างในลักษณะเป็นคุณกับนายทาสเช่นนั้น โดยบูแคนันเป็นคนเขียนจดหมายชักจูงให้ตุลาการสมทบแห่งศาลสูงสุดสหรัฐ โรเบิร์ต เกรีย (Robert Grier) โหวตร่วมกับฝ่ายเสียงข้างมากในคณะศาลให้ สก็อตต์ ทาสผิวดำแพ้คดี เพื่อให้ศาลสามารถออกคำพิพากษาปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลกลางได้อย่างเด็ดขาด ในประเด็นที่เกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาส การเข้ากดดันตุลาการในคดี "เดร็ด สก็อตต์" ของ ปธน. บูแคนันกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว และก่อเกิดผลสะท้อนกลับเชิงลบทางการเมืองต่อพรรคเดโมแครตเป็นอย่างยิ่ง ความไม่พอใจในคำพิพากษา "เดร็ด สก็อตต์" ของชาวอเมริกันในรัฐทางเหนือ ช่วยให้พรรคริพับลิกันได้รับชัยชนะได้ที่นั่งสภาผู้แทนเพิ่มในการเลือกตั้งกลางเทอม 1858 และเข้าควบคุมได้ทั้งสภาคองเกรสในการเลือกตั้งใหญ่ 1860
ความแตกแยกในพรรคเดโมแครต.
ชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1860 ของพรรคริพับลิกันซึ่งนำโดยอับราฮัม ลินคอล์น เป็นผลมาจากความระส่ำระสายภายในของพรรคเดโมแครตเอง โดยช่วงปลายเดือนเมษายน 1860 พรรคเดโมแครตมารวมตัวประชุมที่ เมืองชาลส์ตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา เพื่อคัดเลือกตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี ในขณะนั้น ชาลส์ตัน เป็นเมืองที่แตกแยกทางความคิดมาก มีนักปราศัยเรียกร้องการแยกตัวจากสหภาพ (ซึ่งถูกเรียกว่า "พวกกินไฟ" หรือ fire-eaters) เดินอยู่เต็มถนน และเปิดฉากล้อเลียน สว. สตีเฟน เอ. ดักลัส กับผู้สนับสนุนชาวเหนือของดักลัสอยู่เนืองๆ แม้ในระหว่างสมาชิกพรรคเดโมแครตเอง ก็แตกกันออกเป็นฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ โดยตัวแทนพรรคฝ่ายใต้ สนับสนุนนโยบายขยายสถาบันทาส โดยการใช้กฎหมายทาส  ในทุกพื้นที่ของสหรัฐ ในขณะที่สมาชิกพรรคจากทางเหนือคิดว่านั่นเป็นเรื่องเสียสติ เพราะมีแต่จะทำให้เสียเสียงสนับสนุนในรัฐทางเหนือ
เมื่อการประชุมดำเนินต่อไป เสียงส่วนใหญ่ยังคงยืนกรานสนับสนุน หลักการอำนาจอธิปไตยปวงชนของดักลัส ที่ต้องการให้ประชาชนในแต่ละพื้นที่ของสหรัฐ ออกเสียงกำหนดกันเอาเองในเรื่องความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาส การตัดสินใจนี้ทำให้ตัวแทนจากรัฐทางตอนใต้ซึ่งเป็นพวกสนับสนุนสถาบันทาส และคำพิพากษา "เดร็ด สก็อตต์" พากัน "วอล์กเอ้าท์" จาก หลังจากล้มเหลวในการโหวตเพื่อลงมติถึง 57 ครั้ง การประชุม DNC ก็ถูกเลื่อนไปเป็นเดือนมิถุนายน 1860 ที่บัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ แต่พวกฝ่ายใต้หัวแข็งกร้าวก็ขัดขวางการลงมติอีก และจบลงที่การเดินออกจากที่ประชุมอีกครั้ง ฝ่ายเดโมแครตที่เหลือจึงเสนอชื่อ สตีเฟน ดักลัส ให้เป็นตัวแทนลงสมัครลงชิงตำแหน่ง ส่วนสมาชิกพรรคฝ่ายใต้เป็นพวกสนับสนุนคำพิพากษาคดี"เดร็ด สก็อตต์" กลับมาหารือกันใหม่ที่ริชมอนด์ เวอร์จิเนีย แล้วเลือก นายจอห์น ซี. เบรกคินริดจ์ (John C. Breckinridge) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดี มาเป็นผู้แทนลงสมัครรับเลือกตั้งของพรรคเดโมแครตฝ่ายใต้
กลางเดือนพฤษภาคม นักการเมืองพรรครีพับลิกันมารวมตัวกันที่ชิคาโก ในตึกการประชุม "The Wigwam" ที่เพิ่งสร้างใหม่ ในขณะนั้นพรรครีพับลิกันมั่นใจแล้วว่าการเลือกตั้งคราวนี้ฝ่ายตนน่าจะชนะ ทางพรรคประชุมและมีมติร่วมกันว่าจะไม่คุกคามสถาบันทาสในภาคใต้ แต่ก็ไม่อยากให้สถาบันทาสขยายตัวต่อไปในดินแดนที่กำลังได้รับการบุกเบิกทางทิศตะวันตก ผู้เสนอชื่อเข้าแข่งขันต่างสนับสนุนนโยบายการขยายตัวของประเทศ โดยสัญญาว่าจะผ่าน Holmstead Act เพื่อสร้างกระท่อมที่อยู่อาศัยให้ฟรี สำหรับผู้ที่จะบุกเบิกไปตั้งถิ่นฐานในทิศตะวันตก และจะให้มีการระดมทุนเพื่อสร้างทางรถไฟข้ามทวีปอเมริกาเหนือด้วย
พรรครีพับลิกันตกลงเลือกลินคอล์นเป็นตัวแทนผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามของพรรค เพราะเห็นว่าท่านเป็นนักการเมืองสายกลางที่ไม่แข็งกร้าวไปทางใดทางหนึ่ง และน่าจะได้เปรียบในพื้นที่เพนซิลเวเนีย กับรัฐทางมิดเวสต์ ตัวลินคอล์นเองก็ไม่ใช่นักเลิกทาส (abolitionist) แต่เขาสามารถสะท้อนความรู้สึกที่กำลังขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ ในหมู่ชาวรัฐตอนเหนือว่า สถาบันทาสเป็นภัยคุกคามต่อสหภาพและอนาคตของประเทศ
ในส่วนพรรครัฐธรรมนูญสหภาพ (Constitutional Union Party) นั้นประกอบไปด้วย นักการเมืองสายอนุรักษ์นิยมจากพรรควิกส์ (whigs) เดิม และพวกที่มาจากรัฐ"ชายแดน" (คือ รัฐที่ประกอบเป็นรัฐกันชนตามแนวชายแดนระหว่างฝ่ายหนือและฝ่ายใต้) ที่ต่อต้านการสลายตัวของสหภาพแต่ก็เห็นอกเห็นใจรัฐทาสทางใต้ และเนื่องจากพวกนี้ไม่นิยมพูดถึงประเด็นเรื่องทาส จึงได้รับความนิยมจากผู้อาศัยในรัฐทางใต้บางรัฐ ได้แก่เทนเนสซี, เวอร์จิเนีย, และเคนทักกี นายจอห์น เบลล์ ตัวแทนลงสมัครฯของพรรคจากรัฐเทนเนสซี สัญญาที่จะรักษาไว้ซึ่งสิทธิของทุกฝ่ายตามรัฐธรรมนูญ (รวมถึงสิทธิของรัฐที่จะปกครองตนเอง และสิทธิในการถือครองทาสเป็นทรัพย์สิน) และความคงอยู่ของสหภาพ แต่ประชาชนทางเหนือส่วนใหญ่ มองพรรคนี้ว่าเป็นพวก "คนแก่" ที่ไม่ทันกับการเมืองของยุคสมัย
พรรคเดโมแครตมี สว.สตีเฟน เอ. ดักลัส (ผู้ร่างกฎหมาย แคนซัส-เนบรากา) เป็นตัวแทนผู้สมัครรับเลือกตั้งในนามเดโมแครตฝ่ายเหนือ ดักลัสสนับสนุนแนวคิดว่าด้วยการกำหนดความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาสโดยทางอธิปไตยปวงชน (กล่าวคือประสงค์จะให้สภาคองเกรสทำตัวเป็นกลาง ไม่เข้าแทรกแทรงไม่ว่าจะเพื่อจำกัด หรือสนับสนุนการขยายตัวของสถาบันทาสไปในพื้นที่ใหม่ๆของสหรัฐ) ดักลาสเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อเตือนถึงภัยของการสูญเสียสหภาพ แต่ก็ได้รับความนิยมทางตอนเหนือสู้ลินคอล์นไม่ได้ ส่วน เบรกคิริดจ์ ตัวแทนผู้ลงสมัครของเดโมแครตฝ่ายใต้ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็น "คนทรยศ" และ เป็นพวก "บ่อนทำลายสหภาพ" จึงมีคะแนนนิยมจำกัดอยู่แต่ในภาคใต้
โดยภาพรวมการเลือกตั้ง 1860 เป็นการแข่งขันที่แยกเป็นสองภาคส่วน ฝ่ายลินคอล์นนั้น แทบไม่ได้รับความนิยมในทางใต้เลย โดยไม่ชนะในรัฐทางใต้แม้แต่รัฐเดียว นอกจากนี้รัฐจำนวน 10 จาก 15 รัฐทางใต้ไม่ยอมใส่ชื่อลินคอล์นลงไปในบัตรเลือกตั้งด้วยซ้ำ การหาเสียงของลินคอล์นจึงเป็นการแสวงหาชัยชนะเด็ดขาดทางเหนือ ซึ่งมีดักลาสเป็นคู่แข่ง ในขณะที่ เบรกคินริดจ์ กับ เบลล์ ก็ไปแบ่งคะแนนเสียงกันทางใต้ ลินคอล์นจึงกวาดคะแนนของคณะผู้เลือกตั้ง (electoral vote) ไปแบบท่วมท้น และเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง 1860 แม้ว่าจะได้รับคะแนนนิยมทั่วประเทศเพียงแค่ 40% กลายเป็นผู้สมัครพรรคริพับลิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดี
คำสุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่ง.
อับราฮัม ลินคอล์น เข้าสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 16 ของสหรัฐ ในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1861 เขากล่าวในสุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งว่า ภายใต้รัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ ความพยายามแยกรัฐออกเป็นอิสระย่อมเป็นโมฆะ แต่ก็ให้คำยืนยันว่ารัฐบาลของตนจะไม่เริ่มต้นสงครามกลางเมือง โดยกล่าวต่อ "รัฐทางใต้" ว่า "ข้าพเจ้าไม่มีจุดมุ่งหมายโดยตรงหรือโดยอ้อมที่จะแทรกแทรงสถาบันการครองทาสที่ยังมีอยู่ในประเทศสหรัฐ เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่าข้าพเจ้าไม่มีสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายที่จะทำเช่นนั้น" ลินคอล์นทำอย่างดีที่สุดที่จะใช้สุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งในการหว่านล้อมเพื่อนร่วมชาติ ให้หันมาปรองดองกัน ให้เห็นถึงความเป็นครอบครัวอเมริกันครอบครัวเดียวกัน ดังพูดคำปิดท้ายสุนทรพจน์
แต่หลังจากกองกำลังสมาพันธรัฐ เคลื่องทัพเข้ายึดครองป้อมและทรัพย์สินของรัฐบาลกลางหลายแห่งที่อยู่ในพื้นที่ภาคใต้ ความพยายามที่จะประนีประนอมก็พังทลายลง ลินคอล์นปฏิเสธไม่รับค่าชดเชยราคาทรัพย์สินที่เสียหาย หรือถูกทำลายโดยกองกำลังสมาพันธรัฐ โดยอ้างว่ารัฐบาลสหรัฐฯ จะไม่เจรจา หรือเข้าทำสัญญากับองค์กรที่ไม่มีความชอบธรรมตามกฎหมาย ทั้งสองฝ่ายจึงหันมาเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม
สมเด็จพระจักรพรรดิเจงกีส ข่าน
จักรพรรดิเตมูร์ ข่าน
คีรีบูน (วงดนตรี)
คีรีบูน เป็นวงดนตรีชื่อดังช่วงยุค '80 ของ อาร์เอส ซาวด์ (อาร์เอสในปัจจุบัน) มีสมาชิกในยุคดั้งเดิมทั้งหมด 6 คน แต่ในอัลบั้ม "เพื่อน" มือเบสมีภารกิจส่วนตัวจึงดึงมือเบสคนใหม่เข้ามาแทน โดยมีสมาชิกที่เป็นแกนหลักคือ อ๊อด รณชัย ถมยาปริวัฒน์ (กีตาร์,ร้องนำ,หัวหน้าวง) โดยสมาชิกของคีรีบูนยุคแรกมีดังนี้
อัลบั้มแรกวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2526 ในชื่อว่า "หากรัก" ต่อมาอัลบั้ม "รอวันฉันรักเธอ" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 2 ได้ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2527 มีเพลงดังอย่าง "รอวันฉันรักเธอ" โดยเพลงนี้ อ๊อด รณชัย นักร้องนำและหัวหน้าวงได้แต่งขึ้นจากชีวิตจริงของมือกลองคนแรกของวงที่จะต้องไปศึกษาต่อที่สิงคโปร์ และเป็นห่วงคนรักของเขามาก ทางอ๊อด คีรีบูนจึงแต่งเพลงนี้ขึ้นเพื่อแทนความคิดถึงของทั้งสองที่มีต่อกัน
หลังจากนั้นโหน่ง ไกรฤทธิ์ มือเบสของวงได้ขอลาออกจากวงไปเนื่องจากมีภารกิจส่วนตัวทางวงจึงดึง ต๋อง คมสันต์ ตันไชยฤทธิกุล เข้ามาเล่นเบสแทน โดยในปี พ.ศ. 2528 ได้ออกวางตลาดอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อ "เพื่อน" และอัลบั้มชุดที่ 4 ชื่อ "เพียงก่อนนั้น" ในระหว่างนั้นทางอาร์เอสได้ให้อ๊อดออกอัลบั้มเดี่ยวชื่อ "อ๊อด in USA" ตามกระแสที่ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ได้ปล่อย แจ้ ดนุพล ออกมา โดยทำการบันทึกเสียงที่สหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ทางวงได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงในชื่อว่า "ตลอดกาล" หลังจากนั้นสมาชิกทั้งหมดก็ประกาศแยกวงในที่สุด
และล่าสุดทางวงได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกในรอบ 26 ปีของวงในคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า กาลครั้งหนึ่งของคีรีบูน ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2553 ที่อิมแพค เมืองทองธานี
"หากรัก (พ.ศ. 2526)
"รอวันฉันรักเธอ (พ.ศ. 2527)
"เพื่อน (พ.ศ. 2528)
"เพียงก่อนนั้น (พ.ศ. 2529)
"ตลอดกาล (พ.ศ. 2529-2530)
"ชุดพิเศษ ฝากไว้ให้คิดถึง (พ.ศ. 2538)
จักรพรรดิเหรินจงแห่งราชวงศ์ซ่ง
ผลทับทิม
เหรินจง
เหรินจง (仁宗) อาจหมายถึง
วนอุทยานแห่งชาติเขาพระบาท
วนอุทยานเขาพระบาท เป็นพื้นที่อยู่ในเขตตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีสภาพเป็นพื้นที่เนินกรวดครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 30 ตารางกิโลเมตร เป็นสถานที่ที่มีการขุดค้นพบท่อนไม้กลายเป็นหินจำนวนมากฝังตัวอยู่ใต้เนินกรวด กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช พร้อมด้วยจังหวัดตากได้พัฒนาพื้นที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว โดยการขุดท่อนไม้กลายเป็นหินจำนวน 7 ท่อน และตัดถนนเข้าไปในพื้นที่ ไม้บางท่อนมีความยาวมากกว่า 70 เมตร ถือเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์พืชที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีท่อนไม้กลายเป็นหินที่ถือว่าใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย ท่อนไม้บางท่อนกรมทรัพยากรธรณีได้ตรวจพิสูจน์แล้วว่าเป็นไม้ยวนและไม้ตะคร้อ อย่างไรก็ตามยังมีท่อนไม้กลายเป็นหินอีกมากที่ยังไม่ได้รับการตรวจพิสูจน์
จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ  มีพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอู่จง  (26 ตุลาคม พ.ศ. 2034 - 20 เมษายน พ.ศ. 2064) ทรงขึ้นครองราชย์ระหว่างวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2048 - 20 เมษายน พ.ศ. 2064 ต่อจาก จักรพรรดิหงจื้อ พระบิดา โดยใช้ชื่อรัชสมัยว่า เจิ้งเต๋อ(正德) พระองค์ได้รับการถวายพระนามหลังสวรรคตว่า จักรพรรดิอี้