pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมิตพงศ์ สกุลพงศ์ชัย กำลังศึกษาระดับบปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเคยเป็นพนักงานส่งพิชซ่าและพนักงานเซเว่นภายหลังเริ่มมีผลงานการเดินแบบและผลงานภาพยนตร์เรื่อง "Classic Again จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ" และในปัจจุบันเขาเริ่มมีผลงานละครออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง "บ้านปั้นดาว" และ "สุภาพบุรุษชาวดิน" เป็นต้น
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศเชโกสโลวาเกีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 27 คน แข่งขัน 5 ชนิดกีฬา
18 กิโลเมตร ชาย (Classic)
50 กิโลเมตร ชาย Free (Classic)
ฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีย็อง
ฟร็องซัว-เรอเน วีกงต์ เดอ ชาโตบรีย็อง  เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักการเมือง และนักการทูตชาวฝรั่งเศส เขาเป็นผู้ก่อตั้งสำนักศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ในวงการวรรณกรรมของฝรั่งเศส ตระกูลชาโตบรีย็องเป็นตระกูลขุนนางแคว้นเบรอตาญและเป็นฝ่ายนิยมเจ้า ในยุคที่ปราชญ์ผู้รอบรู้ต่างผันตัวเป็นฝ่ายตรงข้ามกับศาสนจักร เขาได้เขียนหนังสือ "อัจฉริยะคริสเตียน"  เพื่อปกป้องความเชื่อคาทอลิก ชาโตบรีย็องเคยดำรงตำแหน่งทูตฝรั่งเศสประจำหลายประเทศ ได้แก่ สวีเดน, ปรัสเซีย, สหราชอาณาจักร และรัฐสันตะปาปา
ช่วงต้นและการลี้ภัย.
ฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีย็อง เกิดในเมืองแซ็ง-มาโล เมื่อ 4 กันยายน ค.ศ. 1768 เป็นบุตรคนเล็กในจำนวนสิบคน เขาเติบโตขึ้นในปราสาทตระกูลซึ่งตั้งอยู่ในเมืองกงบูร์ แคว้นเบรอตาญ บิดาของเขา เรอเน เดอ ชาโตบรีย็อง  เป็นอดีตกัปตันเรือซึ่งทำธุรกิจค้าขายเรือและค้าทาส บิดาเขาเป็นคนอารมณ์ร้ายและขาดมนุษยสัมพันธ์ นั่นทำให้เด็กชายฟร็องซัวเติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่ขาดความอบอุ่น ความอบอุ่นเดียวที่เขาหาได้คือการเดินเท้าไปหาพี่สาวที่ชื่อลูซีลซึ่งอาศัยอยู่แถบนอกเมืองเท่านั้น สภาพแวดล้อมอันเลวร้ายวัยเด็กเช่นนี้เคยถึงกับทำให้เขาคิดจะยิงตัวตายด้วยปืนไรเฟิลสำหรับล่าสัตว์
ชาโตบรีย็องได้รับการศึกษาที่เมืองดอล (Dol), แรน และดีน็อง (Dinan) ในช่วงแรกเขาตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเป็นทหารเรือหรือบวชเป็นพระดี แต่เมื่อเขามีอายุ 17 ปี เขาก็ตัดสินใจเป็นทหารและได้ยศร้อยตรีในกองทัพฝรั่งเศส ประจำการในนาวาร์ ภายในเวลาสองปีก็ได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอก เขาเดินทางไปกรุงปารีสใน ค.ศ. 1788 และได้รู้จักกับเหล่านักเขียนแถวหน้าของฝรั่งเศสในยุคนั้น ยามที่การปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น ชาโตบรีย็องมีความเห็นอกเข้าใจพวกที่ก่อปฏิวัติในช่วงต้น แต่เมื่อเหตุการณ์ในปารีสรุนแรงขึ้น เขาจึงตัดสินใจเดินทางไปยังทวีปอเมริกาเหนือใน ค.ศ. 1791
ผจญภัยอเมริกาเหนือ.
ในหนังสือ "การเดินทางสู่อเมริกา"  ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1826 ระบุว่าชาโตบรีย็องเดินทางถึงฟิลาเดลเฟียในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1791 เขาได้ไปเยือนนิวยอร์ก, บอสตัน และเลกซิงตัน ก่อนที่จะนั่งเรือล่องแม่น้ำฮัดสันไปยังเมืองออลบานี เขายังได้ติดตามชนเผ่าอินเดียแดงไปยังน้ำตกไนแอการาและประสบอุบัติเหตุแขนหักที่นั่นจนต้องพักรักษาตัวเป็นเวลาหลายเดือนในความดูแลของเผ่าอินเดียแดง ในหนังสือของเขาได้เขียนถึงอุปนิสัยและเรื่องราวของอินเดียแดงไว้มากมาย ประสบการณ์เดินทางในอเมริกาเหนือครั้งนี้กลายเป็นต้นทุนในการเขียนนวนิยายของเขาหลายเรื่อง มี (ค.ศ. 1826), (ค.ศ. 1801) และ (ค.ศ. 1802) เป็นอาทิ
กลับฝรั่งเศสและลี้ภัยในลอนดอน.
ชาโตบรีย็องกลับมายังฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1792 และเข้าทำหน้าที่ในกองทัพหลวงประจำโคเบล็นทซ์ภายใต้บัญชาของหลุยส์ โฌแซ็ฟ เดอ บูร์บง  ต่อมาเขาได้ถูกบิดามารดาคลุมถุงชนให้แต่งงานกับสตรีชั้นสูงชาวเมืองแซ็ง-มาโล ซึ่งเขาไม่เคยแม้แต่จะพบหน้าเธอมาก่อน ตลอดช่วงชีวิตคู่ของทั้งสอง ชาโตบรีย็องมีชู้กับหญิงหลายคนอย่างออกนอกหน้า งานราชการทหารของเขาก็ถึงจุดจบเช่นกัน เขาได้รับบาดเจ็บปางตายในการปิดล้อมตียงวีล ซึ่งเป็นการปะทะสำคัญระหว่างกองทหารฝ่ายนิยมเจ้ากับกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศส เขาถูกพาตัวไปยังเจอร์ซีย์และขอลี้ภัยในประเทศอังกฤษ โดยทอดทิ้งภรรยาไว้ในฝรั่งเศส
ชาโตบรีย็องใช้ชีวิตระหว่างลี้ภัยในลอนดอนอย่างแร้นแค้นแสนสาหัส มีรายได้ยังชีพจากการสอนภาษาฝรั่งเศสและรับจ้างแปลเอกสาร แต่ที่เทศมณฑลซัฟฟอล์ก เขาตกหลุมรักสาวอังกฤษผู้หนึ่งนามว่าชาร์ลอต แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นอันจบลงเมื่อเขาถูกไล่ต้อนจนรับสารภาพว่าเขามีภรรยาแล้ว ระหว่างที่ลี้ภัยในอังกฤษนี้เอง ชาโตบรีย็องเริ่มจะคุ้นเคยกับวรรณกรรมอังกฤษ นวนิยายเรื่อง "สวรรค์ลา" ของจอห์น มิลตัน (ซึ่งต่อมาเขาได้แปลนิยายเรื่องนี้เป็นภาษาฝรั่งเศส) เป็นนิยายที่มีอิทธิพลต่องานของเขาในเวลาต่อมามาก
การลี้ภัยจากบ้านเกิดเมืองนอนทำให้ชาโตบรีย็องพยายามสืบหาว่าอะไรคือสาเหตุของการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งพรากชีวิตสหายและครอบครัวของเขาไปมากมาย ข้อขบคิดนี้สะท้อนอยู่ในงานเขียนชิ้นแรกของเขา "ความเรียงเรื่องปฏิวัติ"  ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1797 งานชิ้นนี้ได้อธิบายการปฏิวัติฝรั่งเศสด้วยสำนวนแบบคริสต์ศตวรรษที่ 18 และแทบไม่มีการใช้สำนวนแบบโรแมนติกอยู่เลย จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของชาโตบรีย็องคือการที่เขากลับมานับถือนิกายคาทอลิกใน ค.ศ. 1798
หวนคืนสู่ฝรั่งเศสของนโปเลียน.
เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสจบลงและมีการนิรโทษกรรมอดีตทหารฝ่ายนิยมเจ้า ชาโตบรีย็องเดินทางกลับฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1800 (ภายใต้รัฐบาลกงสุล) งานเขียน "อัจฉริยะคริสเตียน"  เพื่อกอบกู้ศรัทธาคาทอลิกได้สร้างชื่อเสียงแก่เขามากมายใน ค.ศ. 1802 งานชิ้นนี้ทำให้เขาได้รับความโปรดปรานจากกงสุลเอก นโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งต้องการจะครอบงำเหนือศาสนจักรคาทอลิกในเวลานั้น นโปเลียนแต่งตั้งชาโตบรีย็องเป็นเลขานุการทูตฝรั่งเศสประจำสันตะสำนัก แต่ไม่นานเขาก็บาดหมางกับพระคาร์ดินัลราชทูต นโปเลียนจึงส่งเขาไปรับตำแหน่งเสนาบดีในรัฐวาเลแทน แต่เมื่อดยุกแห่งอ็องเกียงซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ถูกนโปเลียนสั่งประหารใน ค.ศ. 1804 ชาโตบรีย็องก็ลาออกจากตำแหน่งเพื่อแสดงความไม่พอใจ และหันไปทำงานด้านวรรณกรรมอย่างเดียว แล้วเขาก็ได้รับทรัพย์อย่างไม่คาดคิด จักรพรรดินีเอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนา แห่งรัสเซีย ได้ประทานเงินก้อนโตให้เขาในฐานะที่เขาเป็นผู้พิทักษ์คริสตจักรและควรคู่แก่การได้รับพระอุปถัมภ์
ชาโตบรีย็องใช้เงินที่ได้รับมาใน ค.ศ. 1806 นี้ออกเดินทางท่องเที่ยวยังกรีก, เอเชียน้อย, ปาเลสไตน์, อียิปต์, ตูนิเซีย และสเปน บันทึกที่เขาเขียนระหว่างการเดินทางนี้ถูกนำไปเขียนหนังสือ "มรณสักขี"  มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในยุคโรมัน, หนังสือ "เส้นทางจากปารีสถึงเยรูซาเลม"  และช่วงที่เดินทางในสเปนถูกนำมาเขียนนิยาย "การผจญภัยของบะนูซัรรอจญ์คนสุดท้าย"
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 17 คน แข่งขัน 6 ชนิดกีฬา
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศสหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 44 คน แข่งขัน 6 ชนิดกีฬา
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 4 คน แข่งขัน 2 ชนิดกีฬา
François-René de Chateaubriand
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 23 คน แข่งขัน 4 ชนิดกีฬา
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 30 คน แข่งขัน 7 ชนิดกีฬา
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศลัตเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 2 คน แข่งขัน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน แข่งขัน 5 ชนิดกีฬา
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 7 คน แข่งขัน 5 ชนิดกีฬา
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 31 คน แข่งขัน 7 ชนิดกีฬา
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือกชาย
การแข่งขันกีฬาฮอกกี้ชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฮอกกี้เพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม อีก 5 ทีมคัดเลือกจากทีมที่ดีที่สุดของทั้ง 5 ทวีป อีก 6 ทีมคัดจากการแข่งขัน 2019 FIH Olympic Qualifiers แต่เนื่องจากญี่ปุ่นชนะเลิศเอเชี่ยนเกมส์ซึ่งเป็นโควต้าของทวีปเอเชีย ทำให้การคัดเลือกโิลิมปิกได้โควต้าเพิมเป็น 7 ทีม
&lt;section begin="Qualification"/&gt;
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือกหญิง
การแข่งขันกีฬาฮอกกี้หญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฮอกกี้เพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม อีก 5 ทีมคัดเลือกจากทีมที่ดีที่สุดของทั้ง 5 ทวีป อีก 6 ทีมคัดจากการแข่งขัน 2019 FIH Olympic Qualifiers แต่เนื่องจากญี่ปุ่นชนะเลิศเอเชี่ยนเกมส์ซึ่งเป็นโควต้าของทวีปเอเชีย ทำให้การคัดเลือกโิลิมปิกได้โควต้าเพิ่มเป็น 7 ทีม
กีฬาแฮนด์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันแฮนด์บอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม ทีมชนะเลิศเวิร์ลด์แชมเปียนชิป 1 ทีม อีก 4 ทีมชนะเลิศจากทั้ง 4 ทวีป อีก 6 ทีมคัดจากการแข่งขัน 2020 IHF Women's Olympic Qualification Tournaments
กีฬาแฮนด์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันแฮนด์บอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม ทีมชนะเลิศเวิร์ลด์แชมเปียนชิป 1 ทีม อีก 4 ทีมชนะเลิศจากทั้ง 4 ทวีป อีก 6 ทีมคัดจากการแข่งขัน 2020 IHF Men's Olympic Qualification Tournaments
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเบสบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 6 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม ทีมชนะเลิศอีก 4 ทีมชนะเลิศระดับทวีปอีก 4 ทีม และอีก 1 ทีม ที่ชนะเลิศการแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย
1เบสบอลถูกบรรจุในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี 2020 ระหว่างการประชุม IOC เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2559&lt;br&gt;
2WBSC Premier12 แข่งขันในญี่ปุ่น เม็กซิโก เกาหลีใต้ และไต้หวัน โดยรอบชิงชนะเลิศที่โตเกียว
กีฬาซอฟท์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาซอฟท์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันซอฟท์บอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 6 ทีม แบ่งเป็นโควต้าเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ทีม ทีมชนะเลิศ 2018 Women's Softball World Championship 1 ทีม และอีก 4 ทีมที่ชนะเลิศระดับทวีปของการแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย
ฟ้าใหม่ ไมค์ตั้งตัว
ไมค์หมดหนี้ นักร้องนำโชค
ไมค์หมดหนี้ ตั้งตัว
อะเลคซันดร์ มาโตรซอฟ
อะเลคซันดร์ มาตเวเยวิช มาโตรซอฟ (, , ) เป็นพลทหารราบชาวโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับลำดับเกียรติวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต จากการเอาตัวเข้าบังรังปืนกลของฝ่ายเยอรมัน
Alexander Matrosov
มิสเตอร์เบินส์
ชาลส์ ม็อนท์โกเมอรี "ม็อนตี" เบินส์  หรือเรียกง่าย ๆ ว่า มิสเตอร์เบินส์  เป็นตัวละครจากซีรี่ส์โทรทัศน์การ์ตูนแอนิเมชั่น เดอะซิมป์สันส์ แรกเริ่มพากย์เสียงโดย Christopher Collins และสานต่อโดย Harry Shearer จนถึงปัจจุบัน มิสเตอร์เบินส์เป็นตัวละครที่ชั่วร้าย โลภ เห็นแก่ได้ และเป็นเจ้าของผู้ร่ำรวยของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์สปริงฟีลด์ นอกจากนี้ยังเป็นเจ้านายของโฮเมอร์ ซิมป์สัน เกือบตลอดเวลามิสเตอร์เบินส์จะมีผู้ช่วยชื่อสมิตเธอร์ติดตัวอยู่เสมอ ซึ่งเป็นผู้ช่วยที่ดี ซื่อสัตย์ และแอบชอบมิสเตอร์เบินส์อยู่อย่างลับ ๆ
ดั้งเดิมแล้วตัวละครนี้จะสร้างออกมาเป็นตัวร้ายประจำซีรี่ส์ที่มีเพียงมิติเดียวในด้านความชั่วร้าย ที่บางครั้งก็เข้ามาสร้างความหายนะให้กับชีวิตของครอบครัวซิมป์สัน แต่ในหลาย ๆ ตอนก็ได้แต่งเติมลักษณะนิสัยของมิสเตอร์เบินส์เข้าไปเรื่อย ๆ ให้มีมุมมองด้านต่าง ๆ เพิ่มจากความชั่วร้าย มิสเตอร์เบินส์เป็นรูปเหมารวมของนักธุรกิจอเมริกาที่มีความอยากที่จะเพิ่มพูนความร่ำรวยของตนเองอยู่ตลอดเวลา ขาดความสามารถใการดจำชื่อลูกจ้างตัวเอง (โดยเฉพาะโฮเมอร์ที่มักมีปฏิสัมพันธ์ด้วยบ่อย ๆ ซึ่งดูเหมือจะกลายเป็นมุกตลกประจำซีรี่ส์ไปแล้ว) ขาดความใส่ใจในความปลอดภัยและความเป็นอยู่ของลูกจ้างที่ควร ตัวละครนั้นสร้างขึ้นมามีลักษณะมีอายุมาก ซึ่งสะท้อนออกมาผ่านทางมุกตลกแบบเก่า ๆ การอ้างเกี่ยวกับวัฒนธรรมสมัยนิยมจากยุคแจ๊ซ และความมุ่งมั่นในการนำเทคโนโลยีที่เลิกใช้ไปแล้วกลับมาใช้ในชีวิตประจำวัน ตลกชื่อดังและนักเขียนบทคนหนึ่งในทีมของเดอะซิมป์สันส์ โคแนน โอ’ไบรเอ็น เคยบอกว่ามิสเตอร์เบินส์นั้นเป็นตัวละครสมมติตัวโปรดที่สุดของเขา ด้วยอายุที่แก่จนไม่เป็นปกติ และความร่ำรวยจัด ๆ ของเขา
ประโยคติดตัวของมิสเตอร์เบินส์คือ “Excellent...” ที่เขาพูดออกมาเบา ๆ ด้วยเสียงต่ำ ๆ พร้อมทั้งเอานิ้วมาแตะกัน นอกจากนี้ยังมีประโยค “Release the hounds”  ที่เขาสั่งกับสมิตเธอร์สให้ปล่อยฝูงสุนัขล่าออกมาจัดการกับผู้บุกรุก หรือแม้แต่แขกที่ได้รับเชิญให้มาพบด้วยตัวเอง มิสเตอร์เบินส์เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดทั้งในเมืองสปริงฟีลด์และรัฐที่สปริงฟีลด์ตั้งอยู่ ด้วยรายได้สุทธิในปัจจุบันสูงถึง 7.3 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ จากการประเมินโดยฟอรบส์ (ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงได้เยอะมากในแต่ละตอน) ความชั่วร้ายจากการสั่งให้ทุกสิ่งทำตามเขาต้องการโดยใช้อำนาจและความร่ำรวยของตนเองโดยไม่สนผลที่ตามมาต่อผู้คนนั้นส่งผลให้เขาได้จัดอันดับเป็น ตัวร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดดตลอดกาล (greatest villain of all time) อันดับที่ 45 โดยวิซาร์ดแมกาซีน ส่วนทีวีไกด์ให้ตำแหน่งอันดับที่ 2 ใน 60 ตัวร้ายที่ชั่วร้ายที่สุดตลอดกาล (The 60 Nastiest Villains of All Time) เมื่อปี 2013 และเป็นอันดับที่ 8 ใน 40 ตัวร้ายบนโทรทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล (40 Greatest TV Villains of All Time) โดยโรลลิงสโตน
มิสเตอร์เบิรนส์
เกรย์ (นักร้อง)
อี ซ็อง-ฮวา (; เกิด 8 ธันวาคม พ.ศ. 2529) เป็นที่รู้จักในชื่อ เกรย์  เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และโปรดิวเซอร์เพลงชาวเกาหลีใต้ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2555 ปัจจุบันเซ็นสัญญาอยู่ค่ายเพลงเอโอเอ็มจี
เกรย์แต่งเพลงครั้งแรกเมื่อมีอายุ 17 ปี สำเร็จการศึกษาสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยฮงอิก เขาเป็นกรรมการในรายการ "โชว์มีเดอะมันนี 5" (Show Me the Money 5) เมื่อ พ.ศ. 2559 ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์แนวความเป็นจริง และเกรย์เป็นศิลปินรับเชิญในเพลงเดี่ยว "ฮาวทูเลิฟ" (How To Love) ของอชิรญา นิติพน หรือแอลลี่ ศิลปินชาวไทย เมื่อ พ.ศ. 2563
ลิตเทิลร็อก (รัฐอาร์คันซอ)
ลิตเทิลร็อก  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐอาร์คันซอ เป็นเคาน์ตีซีตของพูแลสกีเคาน์ตี ตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1831 เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอาร์คันซอ เมืองมีประชากร 197,881 คน จากการสำรวจประชากรปี 2018
เจฟเฟอร์สันซิตี (รัฐมิสซูรี)
เจฟเฟอร์สันซิตี  เป็นเมืองหลวงของรัฐมิสซูรี และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 15 ของรัฐ ยังเป็นเคาน์ตีซีตของโคลเคาน์ตี พื้นที่ส่วนใหญ่ของนครอยู่ในโคลเคาน์ตี แต่มีบางส่วนทางเหนืออยู่ในแคลละเวย์เคาน์ตี ชื่อของเมืองตั้งตามทอมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดีคนที่สามของสหรัฐ
สังวาลย์ วงศ์วรรณ
สังวาลย์ วงศ์วรรณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 1 สมัย สังกัดพรรครวมไทย เป็นกรรมการบริหารพรรคสามัคคีธรรม และเป็นน้องชายต่างมารดาของ ณรงค์ วงศ์วรรณ หัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
สังวาลย์ วงศ์วรรณ เป็นบุตรชายของนายแสน หรือพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ (เปลี่ยนนามสกุลจาก: ผาทอง) (สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพาพระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย )ผู้ก่อตั้งบริษัทเทพวงศ์ และนางพลอย หรือแม่เลี้ยงพลอย วงศ์วรรณ มีพี่น้องต่างมารดาอีก 2 คน ได้แก่นายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ และนางถนอมศรี วงศ์วรรณ
สังวาลย์ วงศ์วรรณ สมรสกับนางนันทา วงศ์วรรณ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
สังวาลย์ วงศ์วรรณ เคยรับราชการในสังกัดกรมทางหลวง เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์สร้างทางสงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2507 ต่อมาเข้ามาทำงานในฝ่ายการเมืองโดยเป็นกรรมการในคณะกรรมการนโยบายและแผนพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรครวมไทย ที่นำโดย ณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทย ในฐานะหัวหน้าพรรค และ ปิยะณัฐ วัชราภรณ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคสามัคคีธรรม ซึ่งจัดตั้งขึ้นตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 เป็นลำดับที่ 30/2535 เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2535 และเขาได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค
สังวาลย์ วงศ์วรรณ ทำธุรกิจโรงงานบ่มใบยาสูบ ในจังหวัดลำพูน ดูแลกิจการบริษัท เทพวงศ์ จำกัด ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวเป็นผู้ส่งออกใบยาสูบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย และยังมีธุรกิจปลูกส้มที่อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่อีกด้วย
นางงามนานาชาติ 2022
นางงามนานาชาติ 2022  เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 60 ณ โตเกียวโดม ซิตี้ฮอล์ , โตเกียว, ญี่ปุ่น โดยสิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ นางงามนานาชาติ 2019, 2020, 2021 จะเป็นผู้มอบมงกุฎให้กับนางงามคนใหม่ ในปี2022 องค์กร Miss International ตัดสินใจเพิ่มอายุผู้เข้าประกวดจาก 27 เป็น 29 ปีเพื่อพิจารณาผู้สมัครให้มีโอกาสการชิงมงกุฎมากขึ้น
76 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน
ยาแน็ส ยานชา
อีวัน ยานชา (; เกิดเมื่อ 17 กันยายน ค.ศ. 1958) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ยาแน็ส ยานชา  เป็นนักการเมืองชาวสโลวีเนียซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสโลวีเนียตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004–2008 และ ค.ศ. 2012–2013 และปัจจุบันตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2020
ฟร็องซัว-เรอแน เดอ แชโตบรีอาน
โรงเรียนแม่
โรงเรียนแม่  เป็นคำอุปมาซึ่งหมายถึงมหาวิทยาลัยหรือโรงเรียนที่ผู้ใดผู้หนึ่งเคยศึกษา โดยคำว่า alma mater ในภาษาละตินมีความหมายโดยตรงว่า "แม่ผู้ซึ่งเป็นผู้เลี้ยงดู" ซึ่งมาจากความเชื่อที่ว่าโรงเรียนเป็นแหล่งเลี้ยงดูสติปัญญาและวิชาความรู้ให้แก่นักเรียนหรือนักศึกษา
มหาวิทยาลัยเก่าแก่หลายแห่งในทวีปยุโรปมักจะนำคำว่า alma mater ไปใช้เป็นคำนำหน้าชื่อทางการหรือในคติพจน์ของมหาวิทยาลัยในภาษาละติน ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยโบโลญญา มีคติพจน์ในภาษาละตินว่า "Alma Mater Studiorum"
คุ้มวิชัยราชา
คุ้มวิไชยราชา หรือ บ้านวิชัยราชา เป็นคุ้มของพระวิไชยราชา (เจ้าหนานขัติ แสนศิริพันธุ์) พระวิไชยราชานครแพร่องค์สุดท้าย และอดีตเสนาคลังเมืองนครแพร่ บุตรในเจ้าแสนเสมอใจเครือญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 19 ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมืองเก่าแพร่ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
คุ้มวิชัยราชา เป็นคุ้มของพระวิไชยราชา (เจ้าขัติ แสนศิริพันธุ์) พระวิไชยราชานครแพร่องค์สุดท้าย และอดีตเสนาคลังเมืองนครแพร่ บุตรในเจ้าแสนเสมอใจเครือญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง เจ้าผู้ครองนครแพร่ ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างคุ้มนี้เมื่อใด แต่เป็นที่แน่นอนว่าได้สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2441 ซึ่งเป็นปีที่เจ้าวงศ์ แสนศิริพันธุ์ บุตรของท่านเกิด ณ ที่บ้านหลังนี้ ในปีถัดมาท่านจึงเริ่มดำเนินการก่อสร้างถาวรวัตถุให้วัดศรีบุญเรือง จากประวัติวัดศรีบุญเรืองและการศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม และจากการสอบถามคนเฒ่าคนแก่แถวคุ้มและบริเวณสีลอ ตลอดจนไล่เรียงศึกษาอายุของ “พ่อเจ้าพระฯ” และลูกหลานของท่านรวมทั้งคำบอกเล่าของอาจารย์โสภา วงศ์พุฒ ที่ได้กล่าวถึงคุณยายที่ได้เสียชีวิตไปกว่า ๒๐ปีมาแล้ว เมื่อตอนอายุเก้าสิบกว่า เล่าให้ฟังว่าเมื่อเกิดมาและจำความได้ ก็เห็นบ้านหลังนี้อยู่แล้ว กอปรกับบริเวณที่ตั้งคุ้มวิชัยราชาในปัจจุบันเป็นทำเลที่เหมาะเพราะเป็นเนินสูง สันนิษฐานว่า คงเป็นคุ้มของพระยาแสนศรีขวามาก่อนแต่ในอดีต และสืบทอดกันมาจนถึงยุคสมัยของพระวิชัยราชา และแม่เจ้าคำป้อ ที่ได้สร้างคุมวิชัยราชา เรือนไม้สัก ทรงมะนิลา หลังงามนี้มาเป็นที่พักอาศัยแทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา จากข้อมูลเหล่านี้คาดว่า บ้านหลังนี้คงสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2434 - 2438 อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่า บ้านหลังนี้จะมีอายุเก่าแก่เกินร้อยปีแต่ยังมีโครงสร้างที่มั่นคงแข็งแรง ทั้งยังได้รับการออกแบบอย่างสวยงามเหมาะเจาะกลมกลืนมีความงามที่ โดนเด่น พร้อมทั้งลวดลายฉลุที่สวยงามดูอ่อนช้อย ทั้งที่จั่วบ้าน บังลม ระเบียง ตลอดจนไม้ช่องลมเหนือบานประตูและหน้าต่างล้วนเป็นศิลปะสวยงามและหายาก สมควรอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างยิ่งและถึงแม้ว่าพ่อเจ้าพระฯ จะเป็นคลังจังหวัดที่มีฐานะและได้รับสัมปทานทำป่าไม้ แต่บ้านท่านไม่ได้ใช้ไม้ฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็นของโครงสร้างและน้ำหนักที่รับแต่อย่างไร แม้แต่เสาที่รับน้ำหนักทั้งหมดยังใช้เสาไม้ขนาด 8 นิ้ว x 8 นิ้ว มิได้ใช้เสาใหญ่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงค่านิยมและภูมิปัญญาของชาวเมืองแพร่ในยุคสมัยก่อนได้เป็นอย่างดี ในเรื่องการทนุถนอมทรัพยากรธรรมชาติและการรู้ซึ้งถึงความพอดี
บ้านหรือคุ้มของพระวิชัยราชาหลังนี้ นอกจากจะเป็นเรื่อนไม้โบราณที่เป็นสถาปัตยกรรมอันลำค่าแล้ว ยังมีประวัติที่โลดโผนตื่นเต้นของเจ้าบ้านที่เกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์และเหตุการณ์สำคัญๆ ที่เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่เกิดขึ้นในจังหวัดแพร่และประเทศไทยอยู่หลายช่วง หลังจากพระวิชัยราชาถึงได้อสัญกรรมประมาณปี พ.ศ. 2465 คุ้มวิชัยราชาหลังนี้ก็ตกเป็นของบุตรท่านเจ้าวงศ์ แสนศิริพันธุ์ ซึ่งเป็นศิษย์เอกของภราดา ฟ. ฮีแลร์ โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ และเมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วท่านได้เข้าทำงานบริษัท อิสเอเชียติก เมื่อได้ศึกษาวิธีการทำงานการบริหารงานจนช่ำชอง จึงลาออกมาประกอบอาชีพค้าไม้สัก จนร่ำรวยมหาศาล ท่านเป็น ส.ส. คนแรกของจังหวัดแพร่ เมื่อปี 2475 มีความสนิทสนมคุ้นเคยกับบุคคลสำคัญในยุคนั้นเช่น ดร.ปรีดี พนมยงค์ พระยาพหลพยุหเสนา หลวงศรีประกาศ นายทองอินทร์ ภูมิพัฒน์ และได้สร้างเกียรติประวัติเป็นหัวหน้าขบวนการเสรีไทย จังหวัดแพร่ เพื่อกู้ชาติระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยใช้บ้านหลังนี้เป็นศูนย์กลางประสานไปยังหนองม่วงไข่ เวียงต้าและอำเภอต่างๆ ของจังหวัด จากหน้า 142 ของหนังสือตลบรอบ 100 ปี ชาติกาลรัฐบุรุษอาวุโส กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า “ นายปรีดี มีความประสงค์จะเล็ดลอดออกไปตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นในอินเดีย ในเรื่องนี้ในเบื้องแรกนายปรีดีได้ขอให้เจ้าวงศ์ แสนศิริพันธุ์ ผู้แทนราษฎร์จังหวัดแพร่ จัดส่งคนที่ไว้ใจได้ออกไปเมืองจีน ” ซึ่งแสดงให้เห็นวถึงความไว้วางใจและสัมพันธ์อันแนบแน่นของบุคคลทั้งสอง เพราะบทบาทและวีรกรรมของขบวนการกู้ชาติเสรีไทยนี่เอง ทำให้ประเทศไทยรอดพ้นจากการเป็นฝ่ายแพ้สงคราม สามารถรักษาเกียรติภูมิศักดิ์ศรี และอธิปไตยของชาติไว้ได้อย่างหวุดหวิด
แต่ต่อมาเจ้าวงค์ และครอบครัวต้องประสบชะตากรรม สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง รวมทั้งคุ้มวิชัยราชาเพราะถูกรัฐยึด เนื่องจากมาตรการชำระภาษีจากการศึกษาวิเคราะห์หาสาเหตุที่เจ้าวงค์ต้องมีอันเป็นไปนี้ เป็นไปได้ว่า คงเป็นเพราะความสัมพันธ์แนบแน่นกับท่านปรีดี พนมยงค์ จึงทำให้ประสบชะตากรรมเช่นเดียวกับแกนทำขบวนการเสรีไทยคนอื่นๆ ที่ใกล้ชิดกับหัวหน้าที่ผิดเพี้ยนไปคือไม่ได้โดนฆ่าแบบนายเตียง ศิริขันธ์ หรือนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ฯลฯ ชีวิตในช่วงที่เหลือของท่านค่อนข้างอับเฉา จนมีบางคนกล่าวว่า ถ้าโดนฆ่าตายแบบคนอื่นจะดีกว่า เพราะไม่ต้องทุกข์ทรมาน เรื่องราวของเจ้าวงค์ แสนศิริพันธุ์ เป็นตำนานและเป็นสัจธรรมที่น่าศึกษายิ่ง
หลังจากเจ้าวงศ์ แสนศิริพันธุ์ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2513 เจ้าสุนทร แสนศิริพันธุ์ บุตรของท่าน วิศวกรจากมหาลัยชิคาโก้ ได้รวบรวมช้างจำนวนหนึ่งข้ามไปทำป่าที่ประเทศลาว และได้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่นั่น จนลาวเปลี่ยนแปลงการปกครองจึงได้กลับเมืองไทย ท่านเป็นผู้จัดการโรงงานกระดาษบางปะอิน ก่อนเสียชีวิตไปเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2527
การฟื้นฟูคุ้มวิชัยราชา.
หลังจากครอบครัวแสนศิริพันธุ์ย้ายออกไป คุ้มวิชัยราชาได้ถูกทอดทิ้งโดยปราศจากการดูแลเอาใจใส่มาร่วม 40 ปี มีบางครั้งที่ผู้เป็นเจ้าของรายใหม่ได้ทำการปรับปรุงทาสีตกแต่งเพื่อจะย้ายเข้ามาอยู่ แต่ก็มีอันเป็นไป และจากคำล่ำลือต่างๆนานาคุ้มเจ้าหลวงนี้ได้ติดประกาศขายเรื่อยมา และมีผู้พยายามเข้ามาซื้อแต่ต้องมีอันเป็นไปและขัดข้องทุกราย จนทำให้บ้านหลังนี้ถูกทอดทิ้งเป็นบ้านร้างเรื่อยมา กระทั่งกลางเดือนเมษา พ.ศ. 2435 วีระ สตาร์ ได้บังเอิญหลงทางผ่านไปพบบ้านหลังนี้เข้าเกิดความประทับใจทั้งสงสาร และเสียดายที่ได้เห็นบ้านหลังนี้อยู่ในสภาพทรุดโทรมสุดขีด บ้านเอียงทรุดไปด้านหนึ่งเพราะการตัดตง ตัดคานออกเพื่อย้ายบันไดเพื่อย้ายบันไดเข้ามาอยู่ด้านใน โดยไม่ได้ศึกษาโครงสร้างของบ้านในยุคหลังตัวบ้านและรอบบริเวณมีวัชพืชปกคลุมหนาแน่นเชื่อกันว่าเป็นแหล่งชุมนุมของหอยทาก และงูชนิดต่างที่ใหญ่ที่สุดกลางเมืองแพร่ผู้คนในเมืองนี้โดยเฉพาะผู้หญิงและเด็ก พากันหลีกหนีไม่กล้าผ่านบ้านนี้แม้จะเป็นตอนกลางวันก็ตาม และขนานนามว่าบ้านผีสิงต่อมาได้ตัดสินใจซื้อบ้านและที่ดินทั้งพันกว่าตารางวานี้ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ และเริ่มเคลียร์พื้นที่และเริ่มทำงานปรับปรุงซ่อมแซมโครงสร้างของบ้านโบราณให้มั่นคงแข็งแรงเพื่อรองรับบูรณะขั้นต่อไปอย่างไรก็ตามงานก่อสร้างต่างๆได้เริ่มกันอย่างจริงจังในปีต่อมาเมื่อได้รับเงินสนับสนุนจากสถาบันการเงินจุดประสงค์ของผู้ซื้อที่ดินรายนี้แตกต่างจากผู้จะซื้อรายอื่นๆที่ผ่านมาในอดีตเพราะมีความมุ่งมั่นที่จะอนุรักษ์เรือนโบราณที่มีอายุกว่าร้อยปีนี้ไว้เป็นหัวใจของโครงการ เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์ของแผ่นดินเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวทางศิลปวัฒนธรรมโดยเฉพาะตัวเรือนหรือคุ้มวิชัยราชาเองที่มีรูปแบบผสมผสานระหว่างเรือนไม้แบบมนิลา และเรือนขนมปังขิง ร่วมกับสถาปัตยกรรมล้านนาเรือนแบบนี้เป็นที่นิยมกันในหมู่เจ้านาย ขุนนาง และคหบดี มาตั่งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เรื่อยมาจนถึงรัชกาลที่ 5 และสิ้นสุดเอาปลายรัชกาลที่ 6 จะเห็นได้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของประเทศไทยเป็นยุคล่าเมืองขึ้นแช่งกันหาอาณานิคมของชาติตะวันตกบางคนจึงเรียกบ้านแบบนี้ว่า โคโรเนี่ยลหรือบ้านสมัยอาณานิคมเพราะฝรั่งนำมาเผยแพร่และสร้างขึ้นในภูมิภาคนี้อย่างแพร่หลาย ประเทศไทยเองช่วงนั้นต้องทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดเป็นไท ได้มีการผลักดันให้เหล่าขุนนางและผู้อันจะกินทั้งหลายได้ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ให้ทันสมัยทัดเทียมอารยะประเทศรวมทั้งพยายามจัดรูปแบบการปกครองให้ทันสมัยรัดกุมยิ่งขึ้นเพื่อแสดงให้ฝรั่งนักล่าเมืองขึ้นเห็นว่าเรามีความเจริญเป็นศิวิไลไม่ใช่บ้านป่าเมืองเถื่อนด้วยพัฒนาที่ต้องเข้ามายึดครองและจัดระเบียบกันใหม่ซึ่งเป็นเล่ห์เหลี่ยมที่ฝรั่งนักล่าอาณานิคมมักใช้เป็นข้ออ้างในการเขมือบดินแดนในยุคนั้น