pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สะมะโนะคามิยังเล่าต่ออีกว่า ในเวลาเดียวกัน เค้าได้คบหาติดพันกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง นางอบอุ่น เป็นมิตร น่ารักน่าใคร่ ฉลาดเฉลียว เก่งทั้งกาฟย์กลอนและดนตรี มีรสนิยมดีพูดจาไพเราะ แต่ทว่า วันนึง เขาพบว่า ตัวเขาเองหาใช่คนรักเพียงคนเดียวของนางไม่
คืนแสงจันทร์กระจ่างในฤดูใบไม้ร่วง ขณะที่เขากำลังกลับบ้าน มีเพื่อนขุนนางอาศัยติดรถเทียมวัวของเขาไปด้วย ระหว่างทางเพื่อนขุนนางคนนั้น แวะลงที่บ้านของคนรักผู้ฉลาดเฉลียวมีรสนิยมของเขา โดยไม่รู้ว่า เขาก็เป็นคนรักของนางเช่นกัน
ดอกเบญจมาศบานสะพรั่ง ทั้งใบไม้สีแดงก็งามนัก ยังสายลมในฤดูใบไม้ร่วงเป็นใจยิ่งทั้ง เพื่อนขุนนางของเขาเป่าขลุ่ยคลอประสานเสียงโคะโตะของนางอย่างเพราะพริ้ง
หลังจากเหตุการคราวนั้น สะมะโนะคามิก็เลิกไปเยี่ยมเยียนนางอย่างเด็ดขาด เรื่องที่เขาเล่าทั้ง 2 เรื่อง เหมือนกับจะบอกว่า สตรีที่ขี้หึงหวงเกินไปหรือใจง่ายเกินไป ล้วนไม่เหมาะที่เป็นคู่ครอง
โทโนะจูโจ ฟังแล้ว อยากเล่าเรื่องราวของตนบ้าง ว่าเขาเคบคบหาเป็นคู่รักกับหญิงสาวขี้อายบอบบางคนหนึ่ง นางเป็นกำพร้า ไม่มีที่พึ่งพาใดๆนอกจากตัวเขา เขาไปมาหาสู่กับนางจนกระทั่งมีธิดาด้วยกัน 1 คน แม้เขาจะไม่ค่อยไปหานางบ่อยนัก แต่นางก็ยังอ่อนโยนอยู่เสมอ ไม่เคยแสดงความหึงหวงเสียใจกับการกระทำของเขา จนกระทั่งภรรยาเอกของเขา พบว่า เขาไปมาหาสู่กับนางเยี่ยงคนรัก ข่มขู่จนกระทั่งนางหนีหายไปไร้ร่องรอย
พอเล่าจบ โทโนะจูโจ คะยั้นคะยอให้ โทชิคิบุโนะโจ เล่าประสบการณ์ความรักของเขาให้ฟังบ้าง เรื่องของ โทชิคิบุโนะโจ มีดังนี้
ครั้งนึง เมื่อตอนที่เขายังเป็นนักเรียน เขาได้คบหากับหญิงที่ปราดเปรื่องมาก เชี่ยวชาญแตกฉานด้านวิชาการ นางสามารถ เขียนคันจิ หรือ แต่งโคลงจีน ได้ดีกว่าเขา ซึ่งเป็นผู้ชายเสียอีก แถมยังช่วยสอนเรื่องวิชาการต่างๆให้ด้วย แต่นางเป็นผู้หญิงที่ไม่มีความอ่อนโยนเอาเลย เขาจึงห่างเหินจากนางไปพักใหญ่ จนกระทั่งวันนึง เขามีเหตุที่ต้องไปหานาง นางกลับยืนยันว่าจะคุยกับเขาผ่านฉากกั้นเท่านั้น โดยอ้างว่านางกินกระเทียมเข้าไป ยังมีกลิ่นปาก ไม่อาจคุยกับเขาใกล้ๆได้ จริงๆอาจจะเป็นข้ออ้าง เพราะนางโกรธเขา นางบอกเขาว่าวันหลังค่อยมาหาใหม่แล้วกัน เขาจึงแยกจากเลิกรากับนางเพราะทนความหัวแข็งไม่ไหว
เก็นจิเมื่อฟังเรื่องราวทั้งหลายที่เพื่อนๆเล่า ใจเขาคิดถึงเพียงสตรีเดียวท่านั้น นางเป็นสตรีที่ไร้ที่ติในใจเขา พวกหนุ่มๆคุยกันไปเรื่อยๆ และหาข้อสรุปอะไรไม่ได้มากนัก จวบจนคืนฝนพรำเวียนสู่รุ่งเช้า
ยามเช้าท้องฟ้าดูแจ่มใสปราศจากฝน เก็นจิ ผู้ไม่ได้ไปหาภรรยาที่บ้านสะไดจินนานพอสมควร กริ่งเกรงว่า ท่านสะไดจินผู้เป็นพ่อตาจะไม่พอใจ จึงรุดไปหาภรรยาที่คฤหาสน์ท่านสะไดจินที่ซันโจ ภรรยาของเขา ท่านหญิงอาโออิ สวย กิริยามารยาทไร้ที่ติ แต่เย็นชากับเขามาก
ยามบ่ายบ่าวมาแจ้งเขาว่า ทิศของคฤหาสน์ซันโจวันนี้เป็นทิศไม่ถูกโฉลกกับเขา ดังนั้นเก็นจิต้องเปลี่ยนสถานที่พำนักเพื่อเลี่ยงความอัปมงคลไปที่คฤหาสน์ของ คิอิ โนะ คามิ ขุนนางท้องถิ่นของเกียวโต
คิอิ โนะ คามิ กุลีกุจอต้องรับเก็นจิและบ่าวไพร่เป็นอย่างดี คฤหาสน์หลังนี้ มีการชักน้ำจากแม่นำสร้างเป็นลำธารจำลองไหลผ่านด้านใต้คฤหาสน์ ระหว่างนั้น แม่เลี้ยงของ คิอิ โนะ คามิ ก็พำนักอยู่ในคฤหาสน์ด้วย
ระหว่างการต้อนรับ มีการแนะนำเด็กชายที่อยู่ในบ้านของ คิอิ โนะ คามิ ให้เก็นจิรู้จัก เด็กชายคนนึงมีใบหน้าท่วงท่าสะดุดตา เก็นจิถามไถ่ คิอิ โนะ คามิ ได้ความว่า เด็กผู้นั้นเป็นน้องชายของ แม่เลี้ยง ยังสาว ของเขาเอง
พ่อของแม่เลี้ยงสาวของ คิอิ โนะ คามิ ตายลง นางกับน้องชายไม่มีผู้ปกป้องดูแล จึงจำต้องแต่งงานกับ อิโยะ โนะ สุเกะ พ่อของ คิอิ โนะ คามิ ขุนนางหัวเมือง ทั้งที่เขาอายุมากกว่านางมาก
หลังจากการเลี้ยงสุราอาหาร ทุกคนพากันหลับใหล ยกเว้นเก็นจิ คืนนั้น เขาพบว่า แม่เลี้ยงสาวของ คิอิ โนะ คามิ พำนักอยู่ในห้องทางด้านเหนือ เขาลอบเข้าหานาง ร่างนางบอบบางจนเขาอุ้มนางไว้ได้อย่างง่ายดาย แต่นางแข็งขืน ไม่ยอมโอนอ่อนให้เขาด้วยความรู้ผิดชอบชั่วดี ไม่ว่าเก็นจิจะหว่านล้อมอย่างไรก็ไม่ได้ผล เขาจึงบังคับมีความสัมพันธ์กับนาง แม้ปากของนางจะปฏิเสธอย่างแข็งขัน แต่จิตใจนางกลับหวั่นไหว ครุ่นคิดว่าหากนางยังมิได้แต่งงานเพราะความจำเป็น และยังเป็นโสด ตอนนี้นางจะมีความสุขเพียงใด จนกระทั่งฟ้าสาง ไก่เริ่มขัน ผู้คนเริ่มตื่นจากหลับใหล เก็นจิจากลาไป แต่เขายังประทับใจความเด็ดเดี่ยวและสุขุมของนางมาก
จากนั้น เก็นจิ พำนักอยู่ที่คฤหาสน์ซันโจ พลางกลัดกลุ้ม ที่จะไม่ได้พบกับแม่เลี้ยงสาวคนงามของ คิอิ โนะ คามิ อีก เขาจึงขอให้ คิอิ โนะ คามิ ส่ง โคะงิมิ น้องชายของแม่เลี้ยงสาว มาเป็นเด็กรับใช้ประจำตัวในวัง เก็นจิใช้ให้โคงิมิส่งสาส์นรักให้พี่สาว เมื่อนางได้รับสาส์น นางไม่เขียนตอบ และตำหนิ โคะงิมิ น้องชายว่า เป็นเด็กเป็นเล็ก กลับทำสิ่งไม่เหมาะสม เช่นการส่งสาส์นรักเช่นนี้
แม้ลายมือ ข้อความในสาส์นของเก็นจิ จะงดงามปานใด นางก็ไม่อาจตอบโต้ หรือรับรักเขาได้ เพราะนางแต่งงานเป็นของคนอื่นไปแล้ว หากนางรับรักเก็นจิ หมายความว่าต้องทิ้งสามีของนางไป ซึ่งนางไม่อาจหักใจทำเรื่องไร้ศีลธรรมเช่นนั้นได้ แม้ใจนางปรารถนาเพียงใดก็ตาม
บทประเมินสตรีในคืนฝนพรำ.
ในตำนานเก็นจิ บท ฮะฮะกิงิ นั้น บทประเมินสตรีในคืนฝนพรำ ( 雨夜の品定め, อะมะโยะโนะชินะซะดะเมะ "a rainy night of deciding levels of quality") ถือว่า เป็นบทสนทนาระหว่างเหล่าชายหนุ่มตัวละครในเนื้อเรื่องที่โด่งดังมาก การสนทนานั้นดำเนินไปจนถึงรุ่งเช้า คุยกันเกี่ยวกับการประเมินค่าคุณสมบัติที่ดีและไม่ดีของสตรีที่จะมาเป็นภรรยา และชู้รัก วิจารณ์ติเตียนสตรีที่ชั้นสูงเกินไป หรือชั้นต่ำเกินไป สตรีงดงามที่ไม่แสดงออกถึงความสามารถอื่นนอกจากรูปโฉม สตรีขี้หึง และสตรีใจง่ายก็ไม่เหมาะสมเป็นคู่ครอง
การพบพานสตรีที่เหนือความคาดหมาย สตรีผู้อาภัพ เป็นเรื่องน่าตื่นเต้น ซึ่งเนื้อความตอนนี้ตรงกับคุณสมบัติของ อุสึเซะมิ หญิงสมรสแล้วผู้ไร้สุข หรือ ยูงะโอะ ชู้รักที่ถูกโทโนะจูโจทอดทิ้ง โทโนะจูโจเองก็เอ่ยถึงยูงะโอะ ในบทสนทนาประเมินค่าสตรีในคืนฝนพรำด้วย แต่ไม่ได้เอ่ยนามของนาง เพียงแทนชื่อนางด้วย ดอกโทะโคะนัตสึ
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ.
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ. (TRF-CHE Outstanding Mid-Career Researcher Award) เป็นรางวัลเชิดชูเกียรติระดับชาติสำหรับนักวิจัย"รุ่นกลาง" ที่มีการมอบมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมาโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยคัดเลือกจากผู้รับทุนของฝ่ายวิชาการ สกว. และทุนร่วมระหว่าง สกอ.-กับฝ่ายวิชาการ สกว. เพื่อเป็นการส่งเสริมผู้รับทุนซึ่งเป็นนักวิจัยรุ่นกลางที่รับทุนเพิ่มขีดความสามารถด้านการวิจัยของอาจารย์รุ่นกลางในสถาบันอุดมศึกษาของ สกว. และสกอ. หรือทุนพัฒนานักวิจัย (เมธีวิจัย สกว.)ที่มีผลงานจากโครงการวิจัยที่ได้รับทุนอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ให้มีกำลังใจในการพัฒนางานวิจัยที่มีคุณภาพสูงต่อไป และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักวิจัยในกลุ่มผู้รับทุน
รางวัลนี้เริ่มมีการมอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา โดยเปิดให้สมัครขอรับรางวัลหรือให้มีการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับรางวัล จากนั้นจะทำการคัดเลือกโดยกรรมการรางวัลของ สกว. เกณฑ์การพิจารณารางวัลนี้คือ
รางวัลเป็น โล่ พร้อมเช็คเงินสด มูลค่ารวม 100,000.- บาท โดยจัดพิธีมอบในประมาณวันที่ 10-16 ตุลาคม ในการประชุมวิชาการประจำปีของ สกว.
"นักวิจัยรุ่นใหม่พบเมธีวิจัยอาวุโส สกว." ซึ่งมักจัดขึ้นที่ ชะอำ หรือ พัทยา ผู้มอบรางวัลนี้ครั้งแรกคือ ศ. เกียรติคุณ นพ. ประเวศ วะสี
กว๋อหมินตั่ง
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 12
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 12 (America's Next Top Model, Cycle 12) เป็นฤดูกาลที่ 12 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 หลังจากที่ 2 ฤดูกาลก่อนหน้านี้ได้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 14 ในฤดูกาลนั้จึงกลับมาเป็น 13 คนในแบบฤดูกาลก่อนๆมา ในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
คำโฆษณาประจำฤดูกาลนี้คือ "Get in the Fold" และ เพลงที่ใช้ประกอบในตัวอย่างรายการคือเพลง The Fame ของ Lady Gaga
ผู้ชนะของฤดูกาล คือ ทีโยน่า แอนเดอร์สัน อายุ 20 ปี จากวู๊ดสโตว์ นิวเจอร์ซี่ย์ และรางวัลของเธอก็คือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่ ชื่อดัง "เอลีทโมเดลแมเนจเมนท์" ได้ถ่ายแบบ 6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน เซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl นอกจากนี้ภาพของเธอก็ยังจะได้ขึ้นบิลบอร์ดที่อยู่ทั่วในไทม์แสควร์อีกด้วย
What Happens In Vegas.
"ออกอากาศ : 4 มีนาคม 2552"
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 34 คนที่ผ่านเข้าถึงรอบสุดท้ายก่อนรอบคัดเลือก ได้เดินทางไปยัง ปราสาทซีซาร์ ในเมืองลาสเวกัส ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้รับการแต่งตัวเป็นเทพธิดาแห่งโรมัน และได้ถ่ายภาพแบบโปรไฟล์ ตามด้วยการที่ผู้เข้าแข่งขันต้องแสดงการเดินแบบของตนเอง ซึ่งเจสสิก้าได้ยั่วยุผู้เข้าแข่งขันคนอื่นด้วยการพูดว่า ท่าเดินของเธอนั้นเปรียบเสมือนเทพธิดา หลังจากนั้น ตอนกลางคืนไทรา แบงส์ได้ปรากฏตัวพร้อมกับการแต่งกายในชุดของ "เทพธิดาแห่งความเลิศหรู" และได้บอกกับผู้เข้าแข่งขันทุกคนว่า เธอกำลังมองหาคนที่จะประสบความสำเร็จในแวดวงนางแบบ
สำหรับรอบการสัมภาษณ์ มีสิ่งโดดเด่นที่น่าจดจำ ประกอบด้วย ลอนดอนเปิดเผยว่าเธอเป็นผู้สั่งสอนกฎศาสนาตามถนน ทาห์เลียแสดงแผลเป็นจากการถูกไหม้ แคธลีนถูกตำหนิโดยไทรา แบงส์จากการที่เธอไม่สามารถบอกได้ถึงคุณลักษณะของนางแบบ 5 ประการ แต่นำความประทับใจกลับคืนมาด้วยการบอกชื่อดีไซเนอร์ 3 คนที่เธอรู้จักและชื่นชอบ รวมไปถึงโมนิคเปิดเผยว่าเธอเป็นนักทฤษฎีด้านการก่อการร้าย ระหว่างการสัมภาษณ์ดำเนินไปนั้น แองเจลี เปิดเผยว่าเธอมีลูกสาวซึ่งเสียชีวิตไปแล้วในขณะช่วงที่เธอกำลังนอนหลับที่ท่ารถรอรับผู้เข้าแข่งขันในมหานครนิวยอร์ก การคัดออกครั้งแรกในรอบคัดเลือก ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขัน 21 คน ซึ่งแต่ละคนนั้นจะต้องแสดงบทบาทในการเป็นเทพธิดาเพื่อถ่ายภาพ ในขณะที่ถ่าพภาพนั้น ซานดร้า และ แองเจลี ได้เกิดการต่อสู้ปะทะคารมกันขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อการถ่าพภาพและการเดินแบบอื่นๆในภายหลัง จากนั้นไทรา แบงส์ได้คัดเลือกผู้เข้ารอบเพียงแค่ 13 คน และได้พูดปลอบใจผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้รับคัดเลือกว่า อย่าหยุดที่จะพยายามเป็นนางแบบ
Fun and Games.
หลังจากการเดินทางขึ้นสู่ยอดของตึกเอ็มไพร์ สเตท ซึ่งซีเลียได้รับกุญแจบ้านพักของฤดูกาลนี้ จากการขึ้นไปถึงคนแรกและได้รับสิทธิ์ในการเลือกที่นอนก่อนคนอื่น โดย ไนเจล บาร์คเกอร์ และ พอลลิน่า พอริซโคว่า ผู้เข้าขันแขนทั้ง 13 คนได้ย้ายเข้าสู่ที่พักในมหานครนิวยอร์กแต่ก็ได้ตระหนักว่า มีเตียงที่รองรับคนเพียง 12 เตียงเท่านั้น ซีเลียใช้สิทธิ์ที่มีเอาเตียงของซานดร้ามาเป็นของตนเอง จากนั้นไม่นานซานดร้าก็ได้เริ่มต้นสร้างปัญหาโดยการทวงเตียงนอนของตนคืน จนกระทั่งลอนดอนเป็นฝ่ายจำนนมอบเตียงนอนของเธอให้แทน ซึ่งซานดร้าก็ยังมีการโมโหใส้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นจากการที่ผู้เข้าแข่งขันร่วมห้องได้คุยกัน ในขณะที่เธอกำลังพยายามที่จะนอนหลับ
ผู้เข้าแข่งขันได้เข้าร่วมการเดินแบบครั้งแรกของการแข่งขัน สำหรับดีไซเนอร์ Abaeté ซึ่งการเดินไม่สุดทางรันเวย์ของซานดร้าสร้างความสับสนกับให้ทุกคนเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ความมั่นใจของทาห์เลียยังถูกทำลายโดยการที่เธอเป็นนางแบบคนเดียวที่ต้องใส่เสื้อผ้าปกปิดมิดชิด ซึ่งดีไซเนอร์ไม่ต้องการที่จะโชว์แผลเป็นของเธอ หลังจากนั้นผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางสู่ เซ็นทรัล พาร์ค เพื่อที่จะถ่ายภาพเป็นครั้งแรก โดยการนำการละเล่นที่รู้จักเป็นอย่างดีในสมัยเด็กมาเป็นธีมในครั้งนี้ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนได้รับบทในการละเล่นต่างกันไป ดังนี้
แอลลิสัน, โฟ, ทีโยน่า, ลอนดอน และ ซีเลีย สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการด้วยภาพถ่ายของพวกเธอ ในขณะที่ซานดร้า, อิสซาเบลล่า, ทาห์เลีย และ เจสสิก้า ประสบปัญหาในการถ่ายภาพให้ออกมาดูดี กรรมการทุกคนเห็นว่าภาพถ่ายของแอลลิสันดีที่สุด และเช่นเดียวกับกับฤดูกาลที่ 11 ภาพถ่ายของเธอจะถูกโชว์ในรูปแบบดิจิตอลในบ้านพักของฤดูกาลนี้ สองคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ คือ อิสซาเบลล่า และ ซานดร้า ถึงแม้ว่าการเดินแบบบนรันเวย์และภาพถ่ายของซานดร้าจะไม่ดี แต่อิสซาเบลล่าเป็นผู้ที่ถูกคัดออก เนื่องจากไม่มีความรู้ทางด้านพื้นฐานของการเป็นนางแบบ
Do you light the way I look?
"ออกอากาศ : 11 มีนาคม 2552"
ถึงเวลาของการเมคโอเวอร์ สาวๆส่วนใหญ่พอใจลุคใหม่ของตนเอง แต่โฟรู้สึกเสียใจกับการที่ต้องเสียผมกับลุคส์หวานๆไป และเป็นครั้งแรกของรายการที่นาตาลีไม่ต้องเมคโอเวอร์ใดๆทั้งสิ้น เนื่องจากเธอดูเป็นนางแบบอยู่แล้ว คืนนั้นสาวๆไปบาร์และซานดร้าก็สร้างความตึงเครียดกับอมินาทโดยแอบจิกว่าเธออาจจะเมาได้ วันต่อมา สาวๆต้องแบ่งกันเป็นทีมๆละ 3 คน เพื่อแนะนำสินค้าของ คัฟเวอร์เกิร์ล ให้กับหญิงสาวที่หามา รวมถึงการช่วยแต่งหน้า ทีม 1 ที่ประกอบด้วยอมินาท,ซีเลีย และ ซานดร้า ชนะการแข่งขันและได้ถ่ายภาพที่จะโชว์ใน วอลมาร์ท
การถ่ายภาพสัปดาห์นี้ได้ให้สาวๆเป็นผู้ควบคุมแสงในเซทโดยใช้โคมไฟเรืองแสง โฟไม่สบายใจกับทรงผมใหม่ถึงกับร้องไห้ ทำให้การถ่ายภาพติดขัด ในห้องตัดสิน กรรมการรู้สึกพอใจกับภาพของ ทีโยน่า, ซีเลีย, แอลลิสัน, นาตาลี และลอนดอน แต่ผิดหวังกับที่เหลือ ถึงแม้ว่าภาพถ่ายจะออกมาได้ดี แต่โฟกลับตกเป็นสองคนสุดท้ายเพราะกรรมการกังวลว่าเธอจะไม่สามารถปรับตัวได้ในวงการแฟชั่น แต่คนที่ตกรอบคือเจสสิก้า ที่ถ่ายทอดความงามของตนเองลงในภาพถ่ายไม่ได้
New York's Finest.
"ออกอากาศ : 18 มีนาคม 2552"
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 11 คนที่เหลือได้เข้าร่วมฝึกในโรงเรียนสอนมารยาทของมิสเจย์เพื่อที่จะฝึกการเดินแบบ โดยที่มี ชานทาล และ บีอังก้า ผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลที่ 9 มาร่วมในรายการด้วยเพื่อให้คำแนะนำกับสาวๆ ผู้เข้าแข่งขัน และเมื่อกลับถึงบ้านพักก็ได้เกิดสภาวะตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง เนื่องจากนาตาลีได้กล่าวถึงการถ่ายภาพในสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า ภาพของทาห์เลียนั้นดูแย่ที่สุดในกลุ่มผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีโยน่าได้รับการแปลงโฉมอีกครั้ง หลังจากที่ไทร่าได้กล่าวถึงการแปลงโฉมของทีโยน่าที่ผ่านมา ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ
สาวผู้เข้าแข่งขันต้องเจอกับการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยการเดินแบบเสื้อผ้าให้กับ จิล สจ๊วร์ต ซึ่งเป็นคอลเลคชั่นสำหรับฤดูใบไม้ผลิและนอกจากนี้ยังต้องถือถุงชอปปิ้งใบใหญ่อีกด้วย ถึงแม้ว่านาตาลีจะมีข้อผิดพลาดในการเดินแบบบนเวทีก็ตาม แต่เธอก็สามารถคว้ารางวัลการแข่งขันประจำสัปดาห์มาครองได้สำเร็จ ซึ่งรางวัลที่ได้รับนั้นคือ สิ่งของต่างๆ ที่เป็นสินค้าในคอลเลคชั่นของ จิล สจ๊วร์ต
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้ ผู้เข้าแข่งขันต้องทำการถ่ายภาพแบบเป็นกลุ่ม ซึ่งสวมบทเป็นตัวละครที่แตกต่างในแต่ละย่านที่โด่งดังของ แมนฮัตตัน
ซานดร้าสร้างความประทับใจแก่คณะกรรมการด้วยการโพสท์ท่าได้อย่างสวยงามและมีสไตล์ จึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก อมินาท, โฟ และ ทาห์เลีย ก็สามารถสร้างความประทับใจแก่คณะกรรมการได้เช่นเดียวกัน ซึ่งภาพถ่ายของทั้งสามคนนั้นถือว่าเป็นภาพถ่ายที่ดีที่สุดของพวกเธอตลอดเวลาที่ผ่านมา นอกจากนั้น แอลลิสัน สร้างความผิดหวังให้แก่คณะกรรมการด้วยภาพของเธอที่ดูเธอคิดมากจนเกินไป จึงทำให้ ภาพถ่ายออกมาไม่สวย ทำให้แอลลิสันต้องยืนเป็นสองคนสุดท้ายคู่กับไนจาห์ อย่างไรก็ตาม ไนจาห์ก็กลายเป็นผู้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน เนื่องจากภาพถ่ายที่ดูจึดชืด ไม่มีความมั่นใจ และดูจะพึ่งพาความงามของตนเองมากเกินไป
Put Your Best Face Forward.
"ออกอากาศ : 25 มีนาคม 2552"
ทอคคาร่า โจนส์ จากฤดูกาลที่ 3 ได้เข้ามาจัดปาร์ตี้ชุดนอนและสอนสาวๆ เกี่ยวกับเรื่องบุคลิกภาพ วันต่อมาสาวๆ ต้องไปเรียนโพสท์ท่าตามจังหวะเพลงกับ เบนนี่ นินจา ในครั้งนี้นาตาลีกับซีเลียทำได้ดูโดดเด่นกว่าทุกคน ในการแข่งขันการโพสท์ท่า ซีเลียกับนาตาลีผ่านเข้าไปถึงรอบสุดท้าย และผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ก็คือซีเลีย
หลังจากได้รับการตอบรับที่ไม่ดีในการแข่งขันที่ผ่านมา ทำให้ทาห์เลียเสียความมั่นใจและรู้สึกถอดใจจนทำให้เธออยากออกจากการแข่งขัน เมื่อซีเลียรู้เรื่องเข้าก็เกิดอาการไม่พอใจเนื่องจากเธอรู้สึกว่ายังมีสาวๆ อีกมากมายที่อยากเข้ามาแข่งขันในรายการนี้แต่ก็ไม่มีโอกาส
การถ่ายรูปในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายรูปเป็นผู้อพยพจากเกาะเอลลิส โดยภาพจะออกมาแนวย้อนยุค ในห้องตัดสิน คณะกรรมการรู้สึกประทับใจและชื่นชมในพัฒนาการของทาห์เลีย และชื่อของเธอถูกเรียกเป็นคนแรก ถึงแม้ว่ากรรมการจะรู้สึกว่าภาพของซานดร้าไม่สามารถที่จะสื่ออะไรออกมาได้เลยรวมถึงในการแข่งขันที่ผ่านมาด้วย ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง แต่กลับเป็นคอร์ทนีย์ ที่ต้องกลับบ้านเพราะกรรมการไม่รู้สึกว่าภาพของเธอน่าดึงดูดใจเลยแม้แต่น้อย
หลังจากประกาศผล ซีเลียได้ออกมาบอกไทร่าเรื่องที่ทาห์เลียต้องการที่จะออกจากการแข่งขัน และเธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมที่จะให้คนที่ไม่ต้องการอยู่ต่อได้แข่งต่อไป แต่ไทร่าได้บอกว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นทาห์เลียควรจะเป็นคนบอกเองไม่ใช่ให้คนอื่นมาบอก ดังนั้นการตัดสินครั้งนี้จึงไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
Here's Your Test.
"ออกอากาศ : 1 เมษายน 2552"
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในห้องตัดสินครั้งที่แล้ว ดำเนินต่อเนื่องมาจนกระทั่งกลับมาถึงบ้านพัก โดยเริ่มจากกลุ่มของ อมินาท ทีโยน่าและทาห์เลีย เผชิญหน้ากับนาตาลี แอลลิสัน และซีเลียโดยทั้ง 2กลุ่ม ได้มีปากเสียงกันอย่างรุนแรง
สำหรับการแข่งขันประจำสัปดาห์นั้น สาวๆ ต้องโพสท์กับคัทเอาท์ที่ตัดรูปหน้าออก โดยภาพที่ใช้นั้นเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของไทร่า ทั้งสิ้น ซีเลียถูกวิจารณ์ว่าเธอให้ความสำคัญในการวางท่าของลำตัวมากเกินไป ในขณะที่ลอนดอนและนาตาลีทำผลงานออกมาได้ดี นาตาลีจึงได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะ และได้รับรางวัลเป็นการเพิ่มจำนวนภาพถ่ายในครั้งต่อไป 50% ของภาพถ่ายที่ควรจะได้ หลังจากนั้น เมื่อกลับถึงบ้านพักกันแล้ว ทาห์เลีย และ ซีเลีย ได้นั่งพูดคุยกันในเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ห้องการตัดสินครั้งที่ผ่านมา ซึ่งทาห์เลียได้ระบายว่าเธอรู้สึกอับอายและผิดหวังเป็นอย่างมาก ในสิ่งที่ซีเลียได้กระทำลงไป ซีเลียก็ได้บอกออกไปว่าเธอไม่รู้สึกเสียใจในสิ่งที่เธอได้พูดออกไป แต่การที่ทำให้ทาห์เลียอับอายนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่เธอตั้งใจเลยแม้แต่น้อยและก็ได้ขอโทษทาห์เลียในสิ่งที่เธอได้กระทำลงไป ซึ่งเธอยังบอกอีกว่า เธอรู้สึกมั่นใจว่าจะโดนคณะกรรมการคัดออกจากการแข่งขันอย่างแน่นอน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายภาพแบบบิวตี้ ช็อท โดยใช้แป้งฝุ่นที่สีสันแตกต่างกัน เพื่อสื่ออารมณ์ของสีแต่ละสี ดังนี้
ณ ห้องการตัดสิน คณะกรรมการรู้สึกประทับใจในภาพถ่ายของโฟ และ ทีโยน่า ซึ่งทาห์เลีย และ อมินาทก็ได้รับผลตอบรับที่ดีเช่นกัน ในขณะที่แอลลิสันถูกคณะกรรมการตำหนิ ในเรื่องภาพถ่ายของเธอที่ยังคงรูปแบบเดิมตลอดมา จากภาพถ่ายของเธอทั้งหมด นอกจากนี้ ลอนดอน, นาตาลี และ ซานดร้า ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ภาพถ่ายอย่างหนัก ซีเลียสร้างความประทับใจต่อคณะกรรมการ จากการที่เธอแสดงอารมณ์ของสีได้อย่างลงตัวและสไตล์การแต่งตัวที่ยอดเยี่ยม แต่ถูกว่ากล่าวตักเตือนในการกระทำของเธอเมื่อการตัดสินครั้งที่ผ่านมา
ในที่สุด ซานดร้าและซีเลีย ก็กลายเป็นสองคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ซานดร้าซึ่งเธอไม่สามารถถ่ายภาพหน้าตรงออกมาให้ดูสวย และ ซีเลียซึ่งการกระทำที่แย่ๆ ของเธอในการตัดสินครั้งที่ผ่านมา สุดท้ายซีเลียก็ยังได้อยู่ต่อไปในการแข่งขัน เนื่องจากภาพถ่ายที่ทรงพลังของเธอ
Acting Like A Model.
"ออกอากาศ : 8 เมษายน 2552"
พอลลิน่าได้สอนสาวๆ ผู้เข้าแข่งขันเกี่ยวกับการแสดง ซึ่งได้นำพวกเธอไปสู่การแสดงในฉากละครเวทีกับเคลย์ ไอเคน ผลงานการแสดงของซีเลียและลอนดอนออกมาดีเยี่ยม ในขณะที่แอลลิสันและทาห์เลียถูกวิจารณ์อย่างหนักในความถดถอยของทั้งคู่ ในที่สุด ลอนดอนกลายเป็นผู้ชนะรางวัลประจำสัปดาห์ ซึ่งรางวัลนั้นเป็นเสื้อผ้าที่มูลค่ารวมถึง 5,000 เหรียญ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ลอนดอนก็ได้ให้สิ่งของเหล่านั้นแก่สาวๆ ในบ้านคนอื่น เนื่องจากเธอรู้สึกว่าน้ำหนักเธอเพิ่มมากขึ้นและอาจจะไม่สามารถใส่เสื้อผ้าเหล่านั้นได้
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ถูกแทนที่ด้วยการถ่ายโฆษณาคัฟเวอร์เกิร์ล โดยที่สาวๆ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องถ่ายโฆษณากันเป็นกลุ่ม ดังนี้
ณ ห้องการตัดสิน ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์แตกต่างกัน ซีเลียสร้างความประทับในอีกครั้งจากการแต่งกายของเธอที่ดูดีมาก แสดงถึงความรอบรู้ด้านแฟชั่นของเธอ แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็แสดงออกมาว่าเธอดูแก่แค่ไหน ทีโยน่าได้รับคำวิจารณ์ในเรื่องที่เธอดูดีแค่ในรูปถ่าย แต่ในภาพวิดีโอแล้ว เธอก็ธรรมดาเหมือนคนอื่น ส่วนแอลลิสันถูกวิจารณ์ทั้งเรื่องการแสดงออกทางอารมณ์เพียงอารมณ์เดียวและการแต่งกาย โดยที่แอลลิสันถูกคณะกรรมการสั่งให้เปลี่ยนเสื้อผ้ากับทีโยน่า ซึ่งมาจากการที่เธอได้ใส่ชุดเดิมที่คณะกรรมการได้เคยเตือนมาครั้งหนึ่งแล้ว สำหรับอมินาทนั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องที่เธอพยายามกร่อนคำ และ ลอนดอนได้รับการตักเตือนว่าเธอดูขี้เกียจมากในโฆษณา อีกทั้งยังเตือนในเรื่องของน้ำหนักตัวของเธอที่เพิ่มขึ้นมามากเกินไป นาตาลีถูกชมว่าดูดีแต่ไม่น่าจดจำ ส่วนโฟนั้นพบปัญหาการพูดติดอ่างในโฆษณาแต่เธอกลับทำได้ดีในโฆษณาของคนอื่น ทาห์เลียพบอุปสรรคในการถ่ายโฆษณา ซึ่งคณะกรรมการแสดงความเห็นตรงกันว่าเธอดูแก่กว่าอายุจริงของเธอมาก
ในที่สุด ซีเลียถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากการที่โฆษณาของเธอดูโดดเด่นออกมาจากโฆษณาของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ แอลลิสันและทาห์เลียกลายเป็นสองคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ซึ่งแอลลิสันนั้นมาจากการที่เธอยังคงมีแค่รูปลักษณะเดียว ส่วนทาห์เลียนั้นมาจากการที่เธอไม่เชื่อถือในตัวเอง ทำให้ผลงานของเธอถดถอย ด้วยสาเหตุนี้ทำให้ทาห์เลียถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Cycle 12 Rewind.
"ออกอากาศ : 10 เมษายน 2552"
ประมวลเหตุการณ์ที่ผ่านมาตั้งแต่ตอนแรก และภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน กับการกระทบกระทั่งกันระหว่างไนจาห์กับแซนดร้าตั้งแต่รอบคัดตัว แอลลิสันผู้คลั่งไคล้ในเลือดกำเดากับงานอดิเรกของเธอ นาตาลีที่นอนหลับได้ทุกที่ทุกเวลา โฟที่ร้องไห้ได้กับทุกเรื่อง อมินาทกับทีโยน่าเต้นระบำเปลือยบนรันเวย์ในบ้าน การสร้างบ้านนกของคอร์ทนีย์ ซีเลีย และแอลลิสัน
Take Me To The Photo Shoot.
"ออกอากาศ : 15 เมษายน 2552"
ในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องมาลองเป็นผู้กำกับฝ่ายศิลป์ สาวๆ จะต้องถ่ายรูปให้กับเสื้อผ้าเซาวธ์ โพล จูเนียร์ โดยที่พวกเธอต้องจับคู่กันกำกับผู้แข่งขันคนอื่นตั้งแต่สไตล์การแต่งตัว แสงเงา และการโพสท่า แอลลิสันทำให้มิสเตอร์เจย์ต้องประหลาดใจในการกำกับงานของเธอ ในขณะที่ทัศนคติของอมินาททำให้งานพังไม่เป็นท่าและเธอยังมีข้อแก้ตัวตลอดเวลา ซีเลียกำกับออกมาดีแต่เธอกลับเลือกภาพถ่ายที่ใช้ไม่ได้ ทีโยน่าทำออกมาอย่างสมบูรณ์แบบทั้งการกำกับและเลือกภาพถ่าย และเธอเป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือได้ถ่ายภาพลงนิตยสารเซเว่นทีน โดยเธอเลือกอมินาทกับซีเลียให้ไปถ่ายภาพกับเธอด้วย
วันต่อมามิสเตอร์เจย์ได้มารับสาวๆ ที่บ้านเพื่อไปถ่ายรูปกับ เซียร่า นักร้องชื่อดัง โดยสาวๆ จะต้องรับบทเป็นแฟนเพลงที่พยายามปีนขึ้นไปบนเวที ทีโยน่า, ซีเลีย, โฟ, นาตาลีต่างก็ทำออกมาได้อย่างดี ในขณะที่อมินาทกลับล้มไม่เป็นท่า และลอนดอนไม่มั่นใจในรูปร่าง และน้ำหนักของตัวเองจนเครียดในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ไทร่าได้ใช้วิธีสุดเก๋ในการบอกสาวๆ ให้รู้ว่าหลังการตัดสิน พวกเธอจะได้เดินทางไปแข่งกันต่อที่ เซาเปาโล ประเทศบราซิล ทางด้านรูปภาพ กรรมการประทับใจภาพของทีโยน่าที่สุด ในขณะที่ภาพของอมินาทมีแค่รูปหน้าเดิมๆ ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับลอนดอน ที่ขาดความมั่นใจในรูปร่างตัวเองจนแสดงออกมาในรูป และคนที่ต้องกลับบ้านก็คือลอนดอน ที่ไม่สามารถถ่ายทอดความงามของตัวเองลงในรูปภาพได้
The Amazing Model Race.
"ออกอากาศ : 22 เมษายน 2552"
ทันทีที่มาถึงเซาเปาโล สาวๆ ก็ต้องแข่งกันไปหาดอกไม้มาให้ เฮโล พินเฮอิโร สาวงามที่ได้ชื่อว่าเป็นแรงบันดาลใจให้กับเพลง “The Girl from Ipanema” นาตาลีและโฟเป็นผู้ชนะ ซึ่งรางวัลของพวกเธอก็คือกุญแจสำหรับย้ายเข้าบ้านใหม่ และรองเท้าสุดหรูของสวารอฟสกี้ ในวันต่อมาสาวๆ ได้ไปเรียนศิลปะการต่อสู้แบบ คาโปเอร่า ของบราซิล จากนั้นพวกเธอจะต้องแข่งกันโพสท์ท่าหน้ากล้องโดยนำศิลปะการต่อสู้ที่เรียนมานำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ ซีเลียทำได้ดีแต่เอาแขนบังหน้าตัวเองหมด เทโยน่ามัวแต่สนใจการต่อสู้จนลืมนึกถึงกล้อง และผู้ที่ชนะการแข่งการคือโฟ รางวัลของเธอคือสามารถดึงภาพจากผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ห้าสิบ ภาพมาเป็นของตัวเอง และเธอเลือกที่จะดึงภาพของทีโยน่า
การถ่ายรูปครั้งแรกในเซาเปาโล สาวๆ จะต้องถ่ายรูปที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก คาร์เมน มิแรนด้า หญิงสาวที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศบราซิล ความคิดสร้างสรรค์และพลังงานในการถ่ายรูปของแอลลิสันทำให้มิสเตอร์เจย์ถึงกับประหลาดใจ ทีโยน่าถึงจะเหลือรูปเพียงแค่ 25 ภาพแต่เธอก็ทำออกมาได้ดี ในขณะที่โฟถึงจะได้รูปเพิ่มอีก ห้าสิบ ภาพแต่ก็ไม่สามารถที่จะทำผลงานออกมาให้ดีได้
ในห้องตัดสิน ภาพที่มีชีวิตชีวาของแอลลิสันทำให้กรรมการประทับใจมาก และทีโยน่าก็ทำออกมาได้เป็นแฟชั่นชั้นสูงมาก ถึงแม้จะถูกดึงภาพไปก็ตาม ซีเลียได้รับคำวิจารณ์ว่าถ่ายภาพออกมาดูหน้าแก่กว่าความเป็นจริง และอมินาทกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับนาตาลีเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอดูน่าเบื่อในภาพและมีรูปหน้าเดิมๆ ตลอด ในขณะที่นาตาลีได้ภาพที่ออกมาสวยแต่กลับมีบุคลิกที่น่าเบื่อ และนาตาลีเป็นผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Let's Go See The City.
"ออกอากาศ : 29 เมษายน 2552"
ถึงเวลาที่สาวๆ ทั้ง 5 คนจะต้องออกไปคัดตัวกับบรรดาดีไซน์เนอร์ในเมืองเซาเปาโล ทีโยน่าได้รับคำชมจากดีไซน์เนอร์เรื่องใบหน้าและท่าเดิน ในขณะที่แอลลิสันถูกติเรื่องท่าเดิน โฟถูกติเรื่องความสูง และซีเลียถูกติเรื่องอายุ และเธอกับโฟยังกลับมาไม่ทันอีกด้วย ทีโยน่าเป็นผู้ชนะการแข่งและรางวัลของเธอก็คือเสื้อผ้าทั้งหมดของดีไซน์เนอร์ที่ไปคัดตัวมา
การถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ ต้องถ่ายชุดว่ายน้ำท่ามกลางผู้คนที่ชายหาด โดยพวกเธอต้องพยายามทำตัวให้เด่นขึ้นมากว่าคนอื่นๆ ให้ได้ แอลลิสันกับทีโยน่าทำออกมาได้ดีจนได้รับคำชม ในขณะที่ซีเลย และโฟ ติดขัดและไม่สามารถถ่ายภาพออกมาให้ดีได้
ในห้องตัดสิน กรรมการต่างชื่นชมภาพของแอลลิสันและทีโยน่า ในขณะที่ อมินาท ไม่สามารถที่จะดึงศักยภาพของตัวเองออกมาใช้ในภาพถ่ายได้เต็มที่ ซีเลียถูกวิจารณ์ว่าคิดมากเกินไป และโพสท์ท่าไม่เป็นแฟชั่นเท่าที่ควร และโฟดูเตี้ยกว่าความเป็นจริงในภาพถ่าย ซีเลียกับโฟกลายเป็นสองคนสุดท้าย กรรมการคิดว่าซีเลีย ลุคส์ดูไม่สดใส และคิดมากเกินไปในการถ่ายภาพ ในขณะที่ โฟดูเตี้ยกว่าความเป็นจริงมากในภาพของเธอและไม่มีดีไซน์เนอร์คนไหนจองตัวเธอเลย สำหรับการออกไปคัดตัว ในที่สุด กรรมการคิดว่าผลงานของโฟยังไม่แรงพอที่จะชดเชยความสูงที่ขาดหายไปได้ และซีเลียมีผลงานที่ผ่านมาดีกว่า โฟจึงเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Take Me To The Jungle.
"ออกอากาศ : 6 พฤษภาคม 2552"
สาวผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางสู่ อกวีอาร์ เดอ โออูโร่ ซึ่งได้พบกับพอลลิน่าที่นั่น โดยที่สาวผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดจะได้เรียนการเต้นแบบแซมบ้า วันถัดมา พวกเธอได้รับการทดสอบจากบทเรียนที่ได้เรียนไปเมื่อวันก่อน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันต้องสร้างภาพว่ามีความสุขและประทับใจในการเต้นให้แสดงออกมาทางสีหน้า ซีเลียสามารถจัดการกับตัวเองและแสดงสีหน้าออกมาได้อย่างน่าเชื่อถือ ว่ามีความสุขในการเต้นนั้น ทำให้เธอชนะรางวัลการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยได้รับรางวัลเป็นเครื่องประดับอัญมณีจาก อาร่า วาร์ทาเนียน เป็นเงินมูลค่ากว่า 7,000 เหรียญ ซึ่งเธอเลือกแอลลิสันให้ได้รับรางวัลร่วมด้วย
สำหรับการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางไปสู่ป่าดิบชื้นแห่งบราซิล ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่ในการถ่ายภาพและ สาวๆ ต้องสวมบทบาทเป็นนกสายพันธุ์ต่างถิ่นที่สีสันสดใส สวยงามแปลกตา ซึ่งผู้เข้าแข่งขันก็ได้รับบทบาทที่จะต้องแสดงออกมาเป็นนกสายพันธุ์ต่างถิ่นที่แตกต่างกันไป ดังนี้
ความใจเย็นและมีสติของแอลลิสันในการถ่ายภาพสร้างความประทับใจเป็นอย่างมาก ซีเลียก็ได้รับคำชมเชยเช่นเดียวกัน จากความสดใส อ่อนเยาว์ และยังมีความคิดสร้างสรรค์ในการโพสท์ท่าถ่ายภาพอีกด้วย ในขณะเดียวกันนั้น อมแนทก็ไมสามารถที่จะใช้ใบหน้าของตนเอง สร้างจุดเด่นในภาพถ่ายได้ นอกจากนั้น ทีโยน่ายังพบอุปสรรคมากมายขณะถ่ายถาพ จากสภาวะแวดล้อมต่างๆ ที่อยู่รอบตัว
ณ ห้องการตัดสิน ภาพถ่ายของแอลลิสันได้รับการลงความเห็นว่าเป็นภาพที่ดีที่สุด และถูกเรียกชื่อเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยทีโยน่า ผู้ซึ่งร้องไห้จากการที่ถูกความวิตกกังวลเข้าครอบงำ จากการที่ภาพรวมการทำงานของเธอทั้งสัปดาห์ไม่ดีพอ นอกจากนี้ การที่ อมินาท ยังไม่เข้าใจถึงมุมการถ่ายภาพที่ดีที่สุดของเธอ สร้างความกังวลให้กับคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ทำให้เธอต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย คู่กับ ซีเลีย ผู้ซึ่งทุกคนเห็นตรงกันว่า เธอดูแก่เกินไป แต่ถึงอย่างไรก็ตาม อมินาทก็ยังได้รับโอกาสอีกครั้งเพื่อพิสูจน์ตัวเธอเอง และ ซีเลียก็กลายเป็นคนที่ต้องถูกส่งกลับบ้าน
"ออกอากาศ : 13 พฤษภาคม 2552"
สามสาวที่เหลือต้องไปถ่ายโฆษณาและภาพให้กับเครื่องสำอางคัฟเวอร์เกิร์ล โฆษณาและภาพถ่ายของแอลลิสันทำออกมาได้ดีเกินคาด โฆษณาของอมินาทได้รับคำชมมากที่สุด แต่ภาพของเธอกลับได้รับคำวิจารณ์ว่ามีหน้าแบบเดิมๆ และไม่รู้จักมุมของตัวเอง และทีโยน่าจำบทไม่ได้และเก็บอารมณ์ไม่อยู่ขณะถ่ายโฆษณาจึงทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับอมินาท และสุดท้ายอมินาทต้องตกรอบเพราะกรรมการคิดว่าผลงานที่ผ่านมาของเธอยังดูไม่หลากหลายพอ