pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดวอนเป็นที่ตั้งของชายฝั่งทะเลมรดกโลกที่เป็นที่เรียกว่าฝั่งทะลเจอราสิค (Jurassic Coast) ที่มีความสำคัญทางธรณีวิทยาและลักษณะทางภูมิศาสตร์ เดวอนและคอร์วอลล์เป็นที่รู้จักันในชื่อ “Cornubian massif” ซึ่งเป็นลักษณะธรณีวิทยาที่ทำให้เกิดภูมิทัศน์ของดาร์ทมัวร์ และเอ็กซมัวร์ที่เป็นอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีเมืองท่องเที่ยวทางชายทะเลและมีเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายเมือง และมีอากาศที่ไม่รุนแรงซึ่งทำให้เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของมณฑล
มณฑลเดวอน
แกรี โอลด์แมน
แกรี เลินนาร์ด โอลด์แมน (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ โอลด์แมนได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในนักแสดงคนสำคัญในยุคของเขา เขาได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลเอ็มไพร์ไอคอน สำหรับความสำเร็จของเขา โดยมีชื่อเสียงจากการรับบทเจมส์ กอร์ดอนในภาพยนตร์เรื่องแบทแมนในภาค "แบทแมน บีกินส์", "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" และจากบทบาทซีเรียส แบล็กในภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์"
บริทนี่ย์ (อัลบั้ม)
รายนามประธานศาลฎีกาของไทย
ใต้เงามัจจุราช
ภูติพิศวาสผู้กล้า (; "Gui Lian Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ใต้เงามัจจุราช ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ยืมศพคืนวิญญาณ
ยืมศพคืนวิญญาณ
มินาสทิริธ
ตำนานกระบี่หยก
ตำนานพิสดารเดือนดวงใหม่ (; "Xin Yue Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ชอลิ้วเฮียง ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ตำนานกระบี่หยก
ตอน ชอลิ้วเฮียง
สังคายนาวิกิพีเดียไทยรอบ 2
ราศีดอกท้อ
ตำนานพิสดารแห่งดอกท้อ (; "Tao Hua Chuan Ji") เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ราศีดอกท้อ ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ดวงชะตาดอกท้อ
ดวงชะตาดอกท้อ
อิม ยุน อา
ยุนอา
วินโดวส์ 3.11
เซียวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า
มือกระบี่มากรัก กระบี่ไร้น้ำใจ ( Duo Qing Jian Ke Wu Qing Jian) เป็นผลงานการประพันธ์อันโด่งดังเรื่องหนึ่งของโกวเล้ง หากยึดตามสำนวนการแปลของ ว. ณ เมืองลุง จะใช้ชื่อภาษาไทยว่า ฤทธิ์มีดสั้น ในขณะที่ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อ เซียวลี้ปวยตอ มีดบินไม่พลาดเป้า
เกี่ยวกับเรื่องนี้.
เรื่องนี้เป็นนิยายที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังคาวบอยตะวันตกเรื่อง "Gunfight at the o.k. corral" (1957) โดยตัวชื่อเรื่องนี้หมายถึง อาฮุย สหายสนิทของลี้คิมฮวง
ในเรื่องฤทธิ์มีดสั้นนี้เราสามารถแบ่งออกได้เป็นสองตอนหลักคือ ตอนของโจรดอกเหมย และตอนของพรรคเหรียญทองของเซี่ยงกัวกิมฮ้ง
ฤทธิ์มีดสั้นเป็นเรื่องราวของ ลี้คิมฮวง ตัวเอกของเรื่องซึ่งในชีวิตของเขานั้นเหมือนจะดีพร้อมไปเสียทุกอย่าง บ้านหลังใหญ่ และทรัพย์สมบัติมากมาย ความสามารถทั้งสติปัญญาและวรยุทธ์ ในด้านสติปัญญานั้นเขาสามารถสอบเป็นบัณฑิตหน้าบัลลังก์ของฮ่องเต้ได้ถึงลำดับที่สามหรือก็คือตำแหน่งถ้ำฮวย (เรียงตามตำแหน่งได้ดังนี้ » อันดับหนึ่ง - จอหงวน, อันดับสอง - ปางั่ง, อันดับสาม - ถ้ำฮวย) ส่วนในด้านวรยุทธ์นั้นวิชามีดบินของเขา ก็ติดอันดับที่สามของแผ่นดินเช่นกัน โดยอันดับนี้จัดโดยแป๊ะเฮี่ยวเซ็งนักปราชญ์ที่มีชื่อโด่งดังในสมัยนั้น และลี้คิมฮวงยังมีคนรักอีกคนหนึ่งชื่อ ลิ่มซีอิม แต่เขาตัดสินใจสละหญิงคนรักของตนให้กับเพื่อนร่วมสาบาน เพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตตนเอาไว้ จากการกลุ้มรุมสังหารของศัตรู นอกจากนั้นเขายังยกบ้านที่ตนเติบโตขึ้นมาด้วยกันกับคนรัก ให้เป็นของขวัญและเรือนหอสำหรับคนทั้งสอง แล้วตนเองก็จากไปอยู่นอกด่าน (กำแพงเมืองจีน) ด้วยความตรอมใจ
ระหว่างที่เดินทางกลับจากการอาศัยนอกด่านเพื่อกลับมาแอบดูคนรักอีกครั้งนั้น เขาได้ทำความรู้จักกับ อาฮุย มือกระบี่ที่เพิ่งออกท่องยุทธภพ ในขณะนั้นเองเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่จอมโจรดอกเหมย (บ๊วยฮวยเต๋า) ได้ปรากฏตัวซ้ำในยุทธภพอีกครั้ง ลี้คิมฮวงได้เข้าไปพัวพนกับเหตุการณ์ซับซ้อนของการแย่งชิงของวิเศษที่จะใช้ปราบจอมโจรดอกเหมย จนได้พบกับลิ้มเซียนยี้สตรีที่ได้รับการขนานนามว่างามอันดับหนึ่งในแผ่นดิน นอกจากนั้นเขายังได้เผชิญหน้ากับเรื่องราวต่าง ๆ อีกมากมาย จนเป็นเหตุให้โดนเข้าใจผิดว่าเป็นโจรดอกเหมยเสียเอง แต่เรื่องราวก็ยังไม่จบเพียงแค่นั้นเมื่อมีการปรากฏตัวของเซี่ยงกัวกิมฮ้งผู้ก่อตั้งพรรคเหรียญทอง ซึ่งมีจุดหมายคือยึดครองยุทธภพ ดังนั้นลี้คิมฮวงจึงต้องเข้าขัดขวาง แต่วิชาฝีมือห่วงคู่หงส์มังกรของเซี่ยงกัวกิมฮ้งนั้นถูกจัดได้ว่าอยู่ในอันดับสองของแผ่นดินซึ่งเหนือกว่าลี้คิมฮวง ดังนั้นศึกนี้จึงเป็นศึกใหญ่ของลี้คิมฮวงทีเดียว
เซียวลี้ปวยตอ
สถานีรถไฟชลบุรี
อาวุธของโกวเล้ง
ชุดอาวุธทั้งเจ็ด  เป็นชุดนวนิยายที่มีปัญหาที่สุดของโกวเล้งเลยก็ว่าได้ เนื่องจากโกวเล้งเขียนไว้เพียง 2 เรื่องในชุดเท่านั้น คือ กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง แล้วหยุดเขียนไป แต่กระแสส่วนใหญ่อ้างอิงจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "เจ็ดเจ้ายุทธจักร" (ที่มีเรื่อง กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง เป็นเรื่องที่ 1-2 ตามลำดับเป็นเกณฑ์ว่า ชุดอาวุธของโกวเล้งนั้นประกอบด้วยเรื่องอะไรบ้าง โดยเพิ่ม "ดาบมรกต, แค้นสั่งฟ้า, ยอดมือปราบ, ตะขอจำพราก, และทวนทมิฬ" รวมเข้าไปด้วย
ดังนั้น หากยึดตามกระแสส่วนใหญ่ เรื่องนี้จะประกอบไปด้วย
โดย "กระบี่อมตะ และ เดชขนนกยูง" นั้น ว.ณ เมืองลุง เป็นแปลไว้ในชุด "อาวุธของโกวเล้ง"
และ "ดาบมรกต, แค้นสั่งฟ้า, ยอดมือปราบ, ตะขอจำพราก, และทวนทมิฬ" นั้น น.นพรัตน์ แปลไว้ในชุด "เรื่องเอกของโกวเล้ง"
เรื่องเอกของโกวเล้ง
สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด
บุตรที่สิบเอ็ด
บุตรที่สิบเอ็ดแซ่เซียว หรือเรียกตามภาษาจีนแต้จิ๋วว่า เซียวจับอิดนึ้ง (; "Xiao Shi Yi Lang Xi Lie") เป็นชุดนิยายที่สั้นที่สุดของโกวเล้ง ที่ประกอบไปด้วย 2 ตอน คือ
โดยทั้งสองเป็นผลงานแปลของ น.นพรัตน์
จับอิดนึ้ง
จอนนี่ แอนโฟเน
ดร.จอนนี่ แอนโฟเน่ (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น จอนนี่ เป็นนักแสดงและพิธีกรลูกครึ่งไทย-เยอรมัน อดีตสมาชิกวงดนตรีแกรนด์เอ็กซ์
จอนนี่เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรชายของเรเน แอนโฟเน เป็นนักดนตรีชาวฟิลิปปินส์ กับละอองทิพย์ ภู่บุญ ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นศึกษาที่ โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบ ตั้งแต่อายุ 15 ปี ในช่วงที่ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่นที่ 19 และได้ถ่ายแบบนิตยสารเปรียวเป็นเล่มแรกจากนั้นมีผลงาน ภาพยนตร์โฆษณามากขึ้นต่อมาได้รับการติดต่อจาก นคร เวชสุภาพร มือกีตาร์ นักร้องนำ และหัวหน้าวงแกรนด์เอ็กซ์ที่เห็นผลงานจากโฆษณาห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลและสืบทราบว่าครอบครัวของจอนนี่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับนครให้เข้ามาเป็นสมาชิกวง แกรนด์เอ็กซ์ ในอัลบั้มชุด "ขวดโหล" เมื่อ พ.ศ. 2529 ทำหน้าที่เป็นมือคีย์บอร์ดและร้องประสานนาน 3 ปี จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ จึงได้ลาออกจากวงและอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้จอนนี่ต้องลาออกจากวงคือแฟนเพลงมักบุกไปที่บ้านทำให้ไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวพอเรียนถึงชั้นปี 3 จอนนี่ได้เล่นละครโทรทัศน์กับบริษัทกันตนา โดยเล่นละครเรื่องแรกคือ "มิติมืด" เป็นละครตอนเดียวจบ และมาเล่นละครยาวเรื่องแรกคือ "ปีศาจในโลงศพ" กำกับการแสดงโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ และมาเล่นละครเรื่อง "ผู้การเรือเร่" คู่กับนิออน อิศรา ซึ่งถือว่าเล่นเป็นพระเอกเต็มตัวเรื่องแรก จากนั้นมีผลงานการแสดงละครและภาพยนตร์เป็นจำนวนมากกว่า 60 เรื่อง
จอนนี่สมรสกับจริยา แอนโฟเน่ มีบุตร 3 คน ได้แก่ จิรายุ (เจมส์), จอมภัค (เจมมี่) และจิรชยา (จีนส์) ตามลำดับ กระทั่งวันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 จอนนี่ได้สมัครเป็นสมาชิก พรรคไทยสร้างไทย พร้อมกับประกาศลงสมัคร ส.ส. ใน เขตมีนบุรี ในนามพรรคไทยสร้างไทยโดยมี คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ประธานพรรคไทยสร้างไทยมาร่วมเปิดตัวและมอบเสื้อพรรคพร้อมกับมอบหมายให้ จอนนี่ ดูแลนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ด้าน ศิลปะ วัฒนธรรม บันเทิง แบบครบวงจร ก่อนหน้านั้นในวันศุกร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2565 จอนนี่ได้ช่วยหาเสียงให้กับ นายสมพร ดำพริก ผู้สมัคร ส.ก. เขตมีนบุรี ของพรรคไทยสร้างไทย ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2565 จอนนี่ได้ร่วมเวทีปราศรัยหาเสียงของทางพรรคที่ เขตหนองจอก
จอห์นนี่ แอนโฟเน่
วรายุท มิลินทจินดา
เงือกสาวยากูซ่า
เงือกสาวยากูซ่า  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเลิฟคอมมาดี้ ระหว่างมนุษย์กับเงือก เงือกสาวยากูซ่าฉบับภาษาไทย สำนักพิมพ์ Ant Comics Group เป็นผู้จัดพิมพ์ ออกฉายทางช่อง ทรู สปาร์ก
ในช่วงปิดเทอมหน้าร้อน มิซิจิโอะ นางาสึมิที่กำลังเล่นน้ำได้เกิดเป็นตะคริวที่ขาขึ้มมา ในช่วงเวลาที่ถอดใจแล้วว่าตัวเองกำลังจะตายได้มีเงือกสาวน้อยน่ารักชื่อ เซโตะ ซัน มาช่วยเหลือจากการจมน้ำ นางาสึมิที่รับรู้การมีตัวตนอยู่ของเงือกซึ่งเป็นความลับสุดยอด จะต้องถูกฆ่า และเพื่อความอยู่รอดปลอดภัยทั้งของเขาและซันเขาจึงต้องมาเป็นเจ้าบ่าวของ เซโตะ ซัน ลูกสาวยากูซ่าแห่งท้องทะเลเขตเซโตะ เมื่อเปิดเทอมนางาสึมิต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนไซตามะ เพื่อการเป็นภรรยาที่ดีในอนาคตซันจังจึงตามนางาสึมิไปด้วย เรื่องราววุ่นๆระหว่างภายในโรงเรียนอิโซโนะจึงเริ่มขึ้น การที่ซันจังมาอยู่กับนางาสึมิ (โดยมีแก๊งค์เซโตะตามมาด้วย) และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนอิโซโนะ ทำให้เรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นมากมายไหนจะ บรรดาคนของกลุ่มเซโตะและพ่อแม่ของซันจังที่มาเป็นครูในโรงเรียน เอโดะมาเอะ ลูน่าไอด้อลสาวน้อยที่เป็นเงือกก็ย้ายเข้ามาเรียนที่เดียวกับซันเพราะเห็นซันเป็นคู่แข่ง และหลายคนที่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายทำสงครามแย่ง2คนนี้มาเป็นแฟน จนทำให้เกิดเรี่องวุ่นๆตามมา
กาญจนาพร ปลอดภัย
กาญจนาพร ปลอดภัย (ชื่อเล่น เจี๊ยบ) (เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 - ปัจจุบัน) เป็นนักแสดง ผู้จัดละครชาวไทย และอดีตนางแบบ เสียบิดาตั้งแต่เธออายุยังไม่เยอะจากอุบัติเหตุ
เธอเคยได้รับตำแหน่งสุดยอดนางแบบของโรงเรียนสอนตัดเสื้อสรญา จากนั้นได้ทำงานเป็นนางแบบ ทำให้เรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงไม่จบ พอปี 2524 แต่งงานและมีครอบครัว มีลูก แต่สุดท้ายก็แยกทางกัน มีลูกชายที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงคือ ศุภกาญจน์ ปลอดภัย (สกุลเดิม เศวตจินดา) เป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ เป็นผู้จัดละคร ค่ายเล็ก ๆ ชื่อ บริษัท ‘559 ออนแอร์’
มีผลงานแสดงภาพยนตร์ อาทิ "เร็วกว่าใจ ไกลเกินฝัน" (2536), "เสียดาย" (2537), "ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน" (2539), "ฟ้า" (2541), "นรก" (2548) เป็นต้น
อาร์เธอร์ อิกเนเชียส โคนัน ดอยล์
ฉันทนา กิตติยาพันธ์
นิทเช่
แฮปปีมันเดส์
แฮปปี้มันเดส์  เป็นวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจาก เกรตเตอร์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1980 โดย ชอว์น ไรเดอร์ เป็นนักร้องนำ
แฮปปี้มันเดส์ถือเป็นวงสำคัญวงหนึ่งที่สร้างสรรค์เพลงแนวแมดเชสเตอร์ แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอย่างหนึ่งที่พัฒนาขึ้นในแมดเชสเตอร์ วงอยู่สังกัดแฟกทอรีเรคคอร์ดส์ และ อิเล็กตราเรคคอร์ดส์ แฮปปี้มันเดส์ถือเป็นวงแมดเชสเตอร์วงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่อย่าง วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
ต่อมาในปี 1993 วงได้แตกไปเนื่องจากการขัดแย้งกัน แล้วก็กลับรวมกันอีกครั้งในปี 1999 ถึงปี 2000 ก็ได้แยกวงอีกครั้ง ต่อในปี 2004 แล้วก็กลับรวมกันอีกครั้ง
ชอว์น ไรเดอร์
ชอว์น ไรเดอร์ (Shaun Ryder) เป็นนักร้องนำ จากวงแฮปปี้มันเดย์ส์ และมีผลงานการร้องรวมกับวงGorillaz ในเพลง DARE
ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชาวอังกฤษ
ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ  เป็นวรรณกรรมที่เขียนในภาษาละตินโดยนักบุญบีดเกี่ยวกับประวัติศาสตร์คริสตจักรในอังกฤษและประวัติศาสตร์อังกฤษโดยทั่วไป หนังสือเน้นความขัดแย้งระหว่างคริสตจักรโรมันคาทอลิก และศาสนาคริสต์แบบเคลต์ (Celtic Christianity)
หนังสือเล่มนี้ถือกันว่าเป็นหนังสือที่สำคัญที่สุดที่กล่าวถึงประวัติศาสตร์ของแองโกล-แซ็กซอน ที่เชื่อกันว่าเขียนเสร็จในปี ค.ศ. 731 เมื่อนักบุญบีดมีอายุราว 60 ปี
หนังสือประวัติศาสตร์คริสตจักรแบ่งออกเป็น 5 เล่ม (ราว 400 หน้า) ที่มีเนื้อหาครอบคลุมประวัติศาสตร์ของอังกฤษทั้งทางศาสนาและทางการเมืองตั้งแต่สมัยจูเลียส ซีซาร์ จนถึงเมื่อเขียนจบในปี ค.ศ. 731 ยี่สิบเอ็ดบทแรกครอบคลุมช่วงเวลาก่อนการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีที่เขียนจากเอกสารของนักเขียนก่อนหน้านั้นเช่นโอโรเซียส (Orosius), นักบุญกิลดาส (Gildas), นักบุญพรอสเพอร์แห่งอควิเทน (Prosper of Aquitaine), และนักบุญสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และคนอื่นๆ โดยแทรกตำนานต่างๆ ด้วย
หลังจาก ค.ศ. 596 นักบุญบีดใช้เอกสารอ้างอิงต่างๆ จากทั่วเกาะอังกฤษและจากโรม และคำบอกเล่าที่นักบุญบีดพิจารณาถึงความเท็จจริง
หนังสือ “ประวัติศาสตร์คริสตจักร” ก็เช่นเดียวกับหนังสือประวัติศาสตร์อื่นๆ ที่เขียนกันในยุคกลางที่ระดับความเป็นกลางจะต่ำกว่าหนังสือประวัติศาสตร์ที่เขียนกันในสมัยใหม่ เนื้อหาของหนังสือเป็นความจริง บวกวรรณคดี ผสมด้วยตำนาน เช่นนักบุญบีดอ้างคำกล่าวของผู้ที่ไม่ได้มีชีวิตในสมัยเดียวกับท่านโดยไม่มีหลักฐานอ้างอิง
หนังสือ “ประวัติศาสตร์ทางศาสนา” มีจุดประสงค์ในการสั่งสอนและทางการศาสนา นักบุญบีดไม่แต่ต้องการจะเขียนเรื่องราวของชนอังกฤษแต่ยังต้องการที่จะแสดงความคิดเห็นทางการเมืองและทางศาสนาด้วย ในด้านการเมืองนักบุญบีดมีความลำเอียงมาทางบริเวณที่ท่านอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียโดยการเน้นบทบาทในประวัติศาสตร์ที่เหนือไปกว่าบทบาทของราชอาณาจักรเมอร์เซียที่เป็นคู่อริสำคัญทางใต้ นอกจากนั้นก็ยังบรรยายถึงเหตุการณ์ต่างๆ ในคริสต์ศตวรรที่ 7 ที่แสดงความมีอำนาจของนอร์ทธัมเบรียแองโกล-แซ็กซอน กว่าในคริสต์ศตวรรที่ 8 ซึ่งก็ไม่เป็นความจริง สิ่งเดียวที่นักบุญบีดติเกี่ยวกับนอร์ทธัมเบรียคือการสวรรคตของพระเจ้าเอกฟริธแห่งนอร์ทธัมเบรีย (Ecgfrith of Northumbria) ในการต่อสู้กับชนพิค (Pict) ในยุทธการดันนิเค็น (Battle of Dunnichen) ในปี ค.ศ. 685
นักบุญบีดกล่าวว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้มาจากความพิโรธของพระเจ้าในการที่นอร์ทธัมเบรียโจมตีไอร์แลนด์ในปีก่อนหน้านั้น แต่ขณะที่นักบุญบีดเข้าข้างนอร์ทธัมเบรีย แต่ยิ่งมีความนิยมไอร์แลนด์และการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในไอร์แลนด์ยิ่งไปกว่า นักบุญบีดเห็นว่าเป็นกิจการของผู้แพร่คริสต์ศาสนาในไอร์แลนด์ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าแพร่คริสต์ศาสนาในอังกฤษเอง
ความมุ่งมั่นอีกหัวข้อหนึ่งคือเรื่องวันที่ที่ใช้ในการฉลองอีสเตอร์ที่นักบุญบีดเขียนอย่างยืดยาว และเป็นจุดเดียวที่นักบุญบีดตินักบุญคัธเบิร์ต (St Cuthbert) และมิชชันนารีในไอร์แลนด์ว่าฉลองอีสเตอร์ผิดวัน และในที่สุดก็มีความพอใจเมื่อคริสตจักรในไอร์แลนด์เปลี่ยนมาใช้วันที่ที่ถูกต้อง
Historia ecclesiastica gentis Anglorum
Ecclesiastical History of the English People
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) เริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2538 โดยหลักสูตรแรกที่เปิดสอนคือหลักสูตรเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อตอบสนองต่อความต้องการบุคลากรทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในเวลานั้น และในขณะนั้นถือเป็นคณะเดียวในประเทศไทย ที่เปิดสอนสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยการสอนมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติเพื่อนำไปใช้จริงในสภาวะแวดล้อมแบบธุรกิจ และมีระบบส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อรองรับนักศึกษาที่ต้องการศึกษานอกชั้นเรียน (Classroom on demand) อนึ่งสามารถเรียกคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีได้สั้นๆ ว่า SITตามชื่อย่อภาษาอังกฤษของคณะ
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ เริ่มดำเนินงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และเป็นส่วนราชการตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับที่ 114 วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 โดยมี ดร.กฤษณพงศ์ กีรติกร เป็น ประธานโครงการจัดตั้งคณะฯ โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งคณะเพื่อเปิดการเรียนการสอนให้กับนักศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ให้มีความรู้ความสามารถในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และทำการวิจัยประยุกต์ทางเทคโนโลยีสารสนเทศ ทั้งยังให้บริการวิชาการคอมพิวเตอร์และการประมวลสารสนเทศให้แก่หน่วยงานทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกนั้น ใช้พื้นที่บริเวณอาคารเรียนรวม 2 ชั้น 3 ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะฯ ได้เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (2 ปีต่อเนื่อง) ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2538 และต่อมาในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ก็ได้เปิดสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ และการจัดตั้งห้องสมุดขึ้นเพื่อเป็นแหล่งค้นคว้าและพัฒนาความรู้ให้แก่นักศึกษา คณาจารย์และ พนักงาน ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 ทางคณะฯ ได้ขยายวิทยาเขตไปยังจังหวัดราชบุรี ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยมีรูปแบบการจัดทำการเรียนการสอนผ่านทางระบบ VDO Conference จากวิทยาเขตธนบุรีเพื่อให้ได้มาตรฐานการสอนที่เท่าเทียมกัน และในเดือนเดียวกันนั้น ได้มีการจัดตั้งศูนย์ประสานงานภาษาอังกฤษ (English Language Coordination Section หรือ ELCS) ขึ้น เพื่อสนับสนุนการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษให้กับนักศึกษาและบุคลากรของคณะฯ
ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ได้มีการปรับหลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้วยร่วมมือกับองค์กรเอกชนที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้แก่ไอบีเอ็ม (IBM), ออราเคิล (Oracle) และทรีคอม (3Com) โดยเน้นรูปแบบการสอนสัมมนาเชิงปฏิบัติการ (Workshop) โดยผู้ที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรนี้จะได้ประกาศนียบัตรที่รับรองร่วมกันโดยคณะฯ และองค์กรที่ร่วมมือ หลักสูตรที่คณะฯ เปิดสอนเป็นหลักสูตรต่อมาคือหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (หลักสูตรภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2543 และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (ภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2543 และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (ภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2548 ตามลำดับ
ปัจจุบันคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(บางมด)ถือว่าเป็นคณะไอที ที่มีหลักสูตรและสาขาวิชามากที่สุดในประเทศไทย รวมทั้งหมด 9 หลักสูตร ทั้งในระดับ ป.ตรี ป.โท และป.เอก อีกทั้งยังเป็นคณะไอทีคณะแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนในทุกระดับ ตั้งแต่ ป.ตรี ป.โท และป.เอก ด้วยเช่นกัน
หลักสูตรและสาขาวิชา.
ระดับปริญญาเอก 2 หลักสูตร.
ทั้งนี้ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) หลักสูตร 2 ปี (ปวส.ต่อเนื่อง) ใน 1 สาขาวิชา ดังนี้
อาแช
อาแช (; พินอิน: "Ā qīng") ยอดฝีมือจากนวนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่อง กระบี่นางพญา เรื่องสั้นสุดท้ายก่อนที่จะยุติบทบาททางวงการนักเขียนหันไปเอาดีกับสำนักพิมพ์ของตนเอง
ในเรื่องกระบี่นางพญานั้นตรงกับสมัยทางประวัติศาสตร์ของจีนคืออยู่ในช่วงยุคเลียดก๊ก ถือเป็นเรื่องย้อนยุคที่สุดของกิมย้งก็ว่าได้ อาแชนั้นเป็นสาวชาวบ้านธรรมดาที่มีอาชีพเลี้ยงแพะ ทุกวันได้แต่ฝึกกระบี่กับลิง เนื่องจากไม่มีทุนทรัพย์ที่จะหาซื้อกระบี่จริงมาใช้ เมื่ออาแชต่อสู้กับลิงไปเรื่อยๆ ก็สามารถตีลิงจนบาดเจ็บและหนีหายไป
ตอนที่แสดงความเป็นสุดยอดฝีมือของอาแชได้เป็นอย่างดี คือ ตอนที่อาแชบุกฝ่ากองทัพแคว้นเวียดเข้าไปหมายสังหารไซซี เนื่องจากถูกไซซีแย่งชายอันเป็นที่รักไป แต่เมื่ออาแชบุกฝ่าไปถึงตัวไซซีได้ อาแชกลับถูกอานุภาพความงามของนางหยุดยั้งสภาวกระบี่ลง ทำให้ไม่สามารถสังหารไซซีได้ตามใจปรารถนาแต่แรก และด้วยความแรงของกระบี่นั้นของอาแชได้ฝากรอยแผลไว้ที่หัวใจของไซซี ทำให้ไซซีต้องกุมหัวใจตลอดเวลา เกิดเป็นภาพ "ไซซีกุมหัวใจ" อันงดงามที่สุดบนพื้นพิภพ
จุดที่แสดงความเป็นสุดยอดฝีมือของอาแชได้ดีที่สุดคือการที่อาแชบุกฝ่าเข้าไปในกองทัพแคว้นเวียดด้วยไม้ไผ่เพียงกิ่งเดียว และที่สำคัญนางได้กลับออกมาด้วยอาการไร้ซึ่งรอยขีดข่วน ยากที่จะหายอดฝีมือในเรื่องใดของกิมย้งเทียบเคียง ด้วยเหตุการณ์นี้ทำให้อาแชได้ฉายา "หนึ่งเดียวสยบกองทัพ" และชื่อเพลงกระบี่ของนางก็มีชื่อว่า เพลงกระบี่แคว้นเวียด
พระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน
เก้าเอี้ยง
เก้าเอี้ยงจินเก็ง
เก้าเอี้ยงจินเก็ง ( "จิ่วหยางเจินจิง") เป็นวิชาฝีมือในนิยายกำลังภายในของกิมย้งเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 และ ดาบมังกรหยก โดยปรากฏในเรื่อง มังกรหยกภาค 2 ในตอนท้ายเรื่อง นอกจากนี้ยังพบเห็นได้มากมายในนิยายกำลังภายในเก่า ๆ หลายเรื่อง จนยากจะแยกแยะว่าใครเป็นต้นกำเนิดให้วิชานี้ โดยมีคำเล่าลือว่าวิชานี้เป็นของท่านฮุ่ยเคอที่ได้รับสืบทอดมาจากปรมาจารย์ตั๊กม้อ ซึ่งจะจริงเท็จขนาดไหนยังมิอาจพิสูจน์ได้
จากนิยายดาบมังกรหยก วิชาในคัมภีร์เก้าเอี้ยงปรากฏครั้งแรกในตอนที่เอี้ยก้วย เซียวเล้งนึ้ง และก๊วยเซียงไปเที่ยวเล่นบนเขาฮั้วซัว บังเอิญพบเจอกับเซียวเซียงจือ กับ อีเคอซี ที่แอบเข้าไปลักลอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรจากหอคัมภีร์วัดเสาหลินมา หลวงจีนกั๊กเอี้ยงและเตียกุนป้อ (เตียซำฮงตอนเด็ก) จึงติดตามมาขอทวงคืนคัมภีร์จนทำให้เกิดต่อสู้กัน ตอนนี้เองที่พิสูจน์ได้ว่าเก้าเอี้ยงหนึ่งในวิชาที่กล้าแข็งในสายลมปราณ จากปากคำของเอี้ยก้วยที่บอกว่า "วิชาตัวเบาของหลวงจีนรูปนี้ ไม่แน่จะเหนือกว่าเรากับเล้งยี้ แต่ยังฉุดบุรุษหนุ่มอีกผู้หนึ่ง ถึงกับวิ่งตามหน้าผาไหล่เขาด้วยความรวดเร็วปานเหินบิน ความลึกล้ำของกำลังภายใน ต้องทัดเทียมอิดเต็งไต้ซือ ก๊วยแป๊ะแปะได้ทีเดียว"
เก้าเอี้ยงปรากฏอีกครั้งในเรื่องดาบมังกรหยกในตอนที่เตียบ่อกี้ได้ผ่าตัดช่วยเหลือชะนีแก่ตัวหนึ่ง แล้วพบเจอคัมภีร์ฉบับนี้ในท้องของมัน ซึ่งเตียบ่อกี้ไม่ทราบว่าแท้จริงแล้ว ชะนีตัวนี้เป็นชะนีของอีเคอซีที่แอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรยัดใส่ไว้ในท้องของมันนั่นเอง
จากเรื่องสำนักพยัคฆ์มังกร เรียกว่าพลังเก้าสุริยัน (九陽神功)
Miyuki
จักรพรรดิเซี่ยจิ่งจง
จักรพรรดิเซี่ยจิ่งจง (西夏景宗, ค.ศ. 1003–1048) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1048
จักรพรรดิเซี่ยจิ่งจงประสูติเมื่อ ค.ศ. 1003 (พ.ศ. 1546) ทรงพระนามเดิมว่า หลี่ หยวนเฮ่า เป็นบุตรชายของหัวหน้าเผ่าตันกุต หลี่ เต๋อหมิง ในช่วงทรงพระเยาว์นั้นทรงรักการศึกษา โดยทรงศึกษาทั้งภาษาทิเบตและภาษาจีน นอกจากนี้ยังทรงศึกษาทั้งเรื่องกฎหมาย, ตำราพิชัยสงคราม และศิลปะ
หลังจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1032 (พ.ศ. 1575) พระองค์จึงขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าตันกุต เมื่อพระชนม์ได้ 29 พรรษา และทรงสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเมื่อ ค.ศ. 1038 (พ.ศ. 1581) ขณะพระชนม์ได้ 35 พรรษา พระองค์ปกครองโดยกะเกณฑ์กำลังคนไปทำสงครามทุกปี จนสุดท้าย ถูกประชาชนกล่าวว่าท่านนามว่า ทรราช ต่อมาน้องสาวท่านได้โค่นอำนาจท่านลงเพราะทนความทุกข์ยากของราษฎรซีเซี่ยไม่ไหวและน้องสาวของท่านได้กลับคืนสู่บัลลังก์อีกครั้งหนึ่ง ประชาชนได้โค่นบัลลังก์ท่านจนท่านต้องหนีออกจากวัง ท่านเสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ.1048 (พ.ศ. 1591)เพราะท่านหนีออกจากวังแล้วหนาวตายเพราะหิมะตก สิริพระชนมายุ 45 พรรษา นับเวลาเสด็จครองราชย์ได้ 10 ปี
พระสนมยอง จากตระกูลลี
สนมยอง ตระกูลลี (Royal Noble Consort Yeong of the Lee clan, 영빈 이씨, ค.ศ. 1696 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1764) พระนางทรงเป็นหนึ่งในพระสนมของพระเจ้ายองโจ มีพระราชโอรสและพระราชธิดากับพระเจ้ายองโจ 4 พระองค์คือ องค์ชายรัชทายาทจังฮอน, องค์หญิงฮวาวาน, องค์หญิงฮวาเปียง และองค์หญิงฮวาฮยอบ
พระสนมยองสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1764 ขณะพระชนม์ได้ 68 พรรษา
Kingdom of the East Angles
ฮงพงฮัน
ฮงพงฮัน (,ค.ศ. 1713 - ค.ศ. 1778) เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ตั้งแต่รัชกาล พระเจ้ายองโจ -ต้นรัชกาล พระเจ้าจองโจ ท่านมาจากสกุลฮง ต่อมาธิดาของท่านคือ พระชายาเฮคยอง ได้อภิเษกเป็นพระชายาใน องค์ชายรัชทายาทจังฮอน (องค์ชายซาโด) แต่ต่อมาเมื่อพระเจ้าจองโจ (องค์ชายลีซาน)ขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2319 (ค.ศ. 1776) พระองค์ก็สั่งปลดและเนรเทศฮงพงฮันเสด็จตาของพระองค์พร้อมกับขุนนางคนอื่นๆเนื่องจากใต้เท้าฮงเป็นผู้นำของฝ่ายโนนน
รำวง
รำวง เป็นการละเล่นโดยการรำเป็นวง ดัดแปลงมาจากการเล่นรำโทน โดยมีบันทึกไว้ว่ามีผู้คิดดัดแปลงครั้งแรกเมื่อราวปี พ.ศ. 2481-พ.ศ. 2482 และต่อมากรมศิลปากรได้กำหนดท่ารำวงขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2487 โดยมีท่าทาง 4 ท่าคือ สอดสร้อยมาลา ชักแป้งผัดหน้า แขกเต้าเข้ารัง และรำส่าย โดยใช้เพลง งามแสงเดือน ชาวไทย รำมาซิมารำ และคืนเดือนหงาย
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเนปาล
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเนปาลในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน (พระนามเต็ม ออสการ์ เฟรดดริค วิลเฮล์ม โอลาฟ กุสตาฟ อดอล์ฟ) (11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1882 - 15 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นพระมหากษัตริย์สวีเดนตั้งแต่ ค.ศ. 1950 จนถึงเสด็จสวรรคต เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียแห่งสวีเดน
เสด็จพระราชสมภพที่กรุงสต็อกโฮล์ม เมื่อแรกประสูติดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งสเกน ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950 สมเด็จพระราชบิดาเสด็จสวรรคต สุภาษิตส่วนพระองค์ว่า "หน้าที่ก่อนทั้งหมด"
พระองค์ได้เข้าอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ที่ปราสาทวินด์เซอร์ เจ้าหญิงแห่งคอนน็อตเป็นพระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
พระองค์เข้าอภิเษกสมรสครั้งที่สองกับลูอีส เมานต์แบ็ตเทน (เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแบตเตนเบิร์ก) เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ เป็นพระเชษฐภคินีของลอร์ดเมาต์แบตแตนและพระมาตุจฉาในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เลดีหลุยส์ได้สถาปนาพระองค์เองเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เป็นพระราชบุตรบุญธรรมซึ่งเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950 เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมาร เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระชนมายุ 67 พรรษา เมื่อสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 พระราชบิดาสวรรคต ซึ่งก่อนหน้านั้นทรงเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ดำรงพระยศนานที่สุดในโลก ณ ขณะนั้น และทรงมีคติพระจำพระองค์ว่า "หน้าที่เหนือสิ่งอื่นใด"
ในช่วงรัชกาลของพระองค์ สวีเดนกำลังทำการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น ซึ่งประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1975 หลังจากที่เสด็จสวรรคตได้ไม่นาน เพื่อแทนที่รัฐธรรมนูญฉบับเก่า ค.ศ. 1809 และเป็นการปฏิรูปโครงสร้างการปกครองให้ทันสมัยตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ในบรรดาการปฏิรูปทั้งหลายนี้ มีชาวสวีเดนบางส่วนพยายามเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญใหม่ไม่ให้มีสถาบันพระมหากษัตริย์ (ระบอบราชาธิปไตย) อีกต่อไป หรืออย่างน้อยก็เปลี่ยนแปลงรายละเอียดบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญเก่าที่ว่า "พระมหากษัตริย์ทรงปกครองอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว"
ด้วยพระจริยวัตรส่วนพระองค์ทำให้ทรงเป็นที่ชื่นชอบในหมู่ประชาชนชาวสวีเดน ส่งผลให้สาธาณชนเห็นพ้องต้องกันอย่างมากว่าควรคงไว้ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย์ต่อไป และด้วยความถนัดและความสนพระทัยส่วนพระองค์ในวิชาการหลากหลายแขนง (โดยเฉพาะด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์และพฤกษศาสตร์) ประกอบกับความสุขุมแต่เป็นกันเองและท่าทีที่ทรงพยายามหลีกเลี่ยงความเอิกเกริกใหญ่โต ทำให้ทรงเป็นที่เคารพรัก อย่างไรก็ตาม ระบอบราชาธิปไตยในสวีเดนถูกลดบทบาทลงอย่างมากจากการหันไปเน้นความสำคัญกับระบอบประชาธิปไตย พระราชอำนาจบางอย่างถูกลดทอนไปในกระบวนการปฏิรูปรัฐธรรมนูญที่เสร็จสิ้นลงในปี ค.ศ. 1975
ต่อมาหลังจากที่พระพลามัยย่ำแย่ลงจากการประชวรเรื้อรังด้วยโรคปอดบวม พระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟ เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1973 เพียง 10 สัปดาห์ก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษาปีที่ 91 ณ โรงพยาบาลเก่าเฮลซิงบอร์ก จังหวัดสแกเนีย ใกล้กับพระราชวังซอฟีโรอันเป็นพระตำหนักฤดูร้อน และไม่กี่วันก่อนการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1973 ซึ่งการสวรรคตดังกล่าวช่วยสร้างแรงสนับสนุนแก่รัฐบาลพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมชนะการเลือกตั้งอีกหนึ่งสมัย ต่อมาเจ้าชายคาร์ลกุสตาฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน พระราชนัดดา (พระโอรสในเจ้าชายกุสตาฟอดอล์ฟ ผู้วายชนม์) จึงได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ ส่วนพระศพไม่ได้ถูกนำไปฝังไว้ ณ สุสานหลวงกรุงสต็อกโฮล์ม ตามราชประเพณี แต่ถูกฝัง ณ สุสานหลวงในเมืองฮากา เคียงข้างพระชายาผู้วายชนม์ทั้งสองพระองค์
สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟและเจ้าหญิงมาร์กาเรตมีพระราชโอรสพระราชธิดาทั้งสิ้น 5 พระองค์ และพระราชนัดดาดังนี้
เจ้าหญิงมาร์การ็ต มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน พระชายาองค์แรกสิ้นพระชนม์ลง เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 พระราชบุตรองค์ที่หกก่อนที่จะประสูติ 8 เดือน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ได้อภิเษกสมรสอีกครั้งกับเลดีหลุยส์ เมานต์แบตแตน (13 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 - 7 มีนาคม ค.ศ. 1965) เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ซึ่งมีพระราชธิดาประสูติแล้วสิ้นพระชนม์ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1925
สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟ เป็นพระราชอัยกาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
ลีพังวอนหรือองค์ชายชองอัน
แทซังวัง