pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บราซิล แหกกฏศตวรรษ เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวดิสโทเปีย ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1985 กำกับโดย เทรี กิลเลียม เขียนบทโดย เทรี กิลเลียม, Charles McKeown, และ Tom Stoppard นำแสดงโดย โจนาทาน ไพรซ์ สมทบโดย รอเบิร์ต เดอ นิโร, คิม กรสต์, ไมเคิล เพลิน, แคทเธอรีน เฮลมอนด์, บ็อบ ฮอสกิ้นส์, และ Ian Holm
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องของ Sam Lowry ชายคนหนึ่งผู้ซึ่งพยายามตามหาหญิงสาวผู้ปรากฏตัวในความฝัน ในขณะที่ทำงานที่แสนน่าเบื่อและใช้ชีวิตในห้องพักอันคับแคบ ในโลกอนาคตอันห่างไกลอุดมคติ ที่ซึ่งสังคมถูกผลักดันโดยวัตถุนิยม ผู้คนจำเป็นต้องอาศัยเครื่องจักร ซึ่งไม่ได้รับการดูแลรักษาที่ดีพอ รัฐบาลที่ปรากฏในเรื่องนี้เป็นรัฐบาลราชการเผด็จการเบ็ดเสร็จ คล้ายคลึงกับที่ปรากฏในเรื่อง"หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่"ของ George Orwell เพียงแต่มีความตลกโปกฮา และไม่มีผู้นำสูงสุดในลักษณะเดียวกับบิ๊กบราเธอร์ปรากฏให้เห็น
นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชื่อ Jack Mathews ซึ่งเป็นผู้แต่งหนังสือเรื่อง "The Battle of Brazil" (1987) ได้บรรยายภาพยนตร์เรื่องนี้เอาไว้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ "เสียดสีโลกอุตสาหกรรมที่ไร้เสถียรภาพ ครอบงำด้วยระบบรัฐบาลราชการ ซึ่งเป็นสิ่งที่คอยทำให้ Gilliam แทบเสียสติ มาตลอดชีวิต" แม้ภาพยนตร์เรื่องนี้จะประสบความสำเร็จในยุโรป แต่กลับล้มเหลวในการออกฉายในอเมริกา จนกลายเป็นหนังเฉพาะกลุ่มไปในที่สุด
ชื่อภาพยนตร์ "Brazil" มาจากชื่อเพลงที่เล่นบ่อยในเรื่อง คือเพลง "Aquarela do Brasil" โดย Ary Barroso ซึ่งบรรเลงโดย Geoff Muldaur
โบอิง 777X
โบอิง 777X เป็นเครื่องบินรุ่นใหม่ภายใต้การพัฒนาของโบอิง เพื่อทดแทน โบอิง 777 รุ่นเดิม โดยในเบื้องต้น 777X จะมีสองรุ่นคือ 777-8X และ 777-9X ทางโบอิงต้องการให้เครื่องรุ่นนี้แข่งขันทางการค้ากับแอร์บัส เอ350 การส่งมอบโบอิง 777X จะเริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคม 2562
ในเดือนกันยายน 2011 โบอิงตัดสินใจพัฒนาเครื่องบิน 777 รุ่นใหม่มาแทนที่ 777-200ER,-200LR,-300ER รุ่นเดิม เบื้องต้นประมาณการไว้ว่าเครื่องรุ่นใหม่จะใช้บริการผู้โดยสารได้ในปี 2019
777X จะมีคุณสมบัติใหม่คือ 1. เครื่องยนต์รุ่นใหม่ 2. ใช้วัสดุผสม 3 ปีกแบบใหม่ 4. wingtips และ 5. เทคโนโลยีจาก โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์
777-8.
เครื่องบินรุ่น 777-8 มีความยาว 229 ฟุต หรือ 69.8 เมตร ซึ่งลำตัวสั้นกว่าของ 777-9 (ความยาวนี้จะอยู่ระหว่างความยาวของรุ่น 777-200 ที่ยาว 63.7 เมตร กับของรุ่น 777-300 ที่ยาว 73.9 เมตร) จำนวนที่นั่งบนเครื่องบินมีประมาณ 365 ที่นั่ง (ขึ้นอยู่กับรูปแบบการติดตั้งที่นั่ง) และสามารถบินได้ไกลสูงสุด (ในหนึ่งเที่ยวบิน) ราว 8,690 ไมล์ทะเล (16,090 กิโลเมตร)
777-9.
รุ่น 777-9 มีความยาว 251 ฟุต 9 นิ้ว หรือ 76.7 เมตร จำนวนที่นั่งบนเครื่องบินราว 414 ที่นั่ง (ขึ้นอยู่กับรูปแบบการติดตั้งที่นั่ง)
777-10X.
โบอิงมีแผนการที่จะเปิดตัวรุ่น 777-10 โดยเครื่องบินจะยาวขึ้นไปอีก คาดว่าจะมีความยาวราว 263 ฟุต หรือ 80 เมตร และจะติดตั้งแถวที่นั่งเพิ่มได้อีกสี่แถว หรือ 36 ที่นั่ง ทำให้จำนวนที่นั่งบนเครื่องบินเพิ่มขึ้นเป็น 450 ที่นั่ง
บราซิล (ภาพยนตร์)
รัฐสัตว์
ฟาโรห์ซิฮาเธอร์
ฟาโรห์เมนฮาห์เดอร์ ซิฮาเธอร์ เป็นผู้ปกครองชั่วคราวของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงยุคกลางที่สอง ฟาโรห์ซิฮาเธอร์สินพระชนม์ในปี 1733 ก่อนคริสตกาล ในขณะที่เด็ต เลฟแฟรงค์ลงวันที่ครองราชย์สั้นของเขาที่จะ 1694 ปีก่อนคริสตกาล
วัดเป้ากั๋ว
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 4
ฟาโรห์คาร์เนฟอร์เร โซเบคโฮเทปที่ 5  เป็นหนึ่งในกษัตริย์อียิปต์ที่มีอำนาจมากขึ้นในราชวงศ์ที่ 13 (1803 ถึง 1649 ปีก่อนคริสตกาล) ผู้ครองราชย์อย่างน้อยแปดปี พี่น้องของฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 1 และซิฮาเธอร์เป็นรุ่นก่อนของเขาบนบัลลังก์หลังมีการปกครองเป็นเพียงปกครองร่วมกันไม่กี่เดือน
ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 4 บนแผ่นศิลาจารึกที่พบในวัดเทพอามุนที่คาร์นัคว่าเขาเกิดในธีบส์ เชื่อกันว่าพระมหากษัตริย์ทรงครอบครองอยู่ประมาณ 10 ปี เขาเป็นที่รู้จักโดยจำนวนที่ค่อนข้างสูงของอนุเสาวรีย์รวมทั้ง รูปปั้น, ซีลจำนวนมากและวัตถุอื่น ๆ เล็กน้อย มีการรับรองสำหรับงานก่อสร้างที่อบีดอสและคาร์นัค
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 5
ฟาโรห์เมอร์โฮเทปเร โซเบคโฮเทปที่ 5  (ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ โซเบคโฮเทปที่ 5 หรือ โซเบคโฮเทปที่ 6 ในการศึกษาเก่า) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงยุคกลางที่สอง ตามที่คิม ริโฮลต์เขาเป็นฟาโรห์ที่สามสิบของราชวงศ์ในขณะที่ดาร์เรลล์ เบเคอร์เชื่อว่าแทนว่าเขาเป็นผู้ปกครอง 29 ในการศึกษาเก่า Jürgen von Beckerath และเด็ต เลฟแฟรงค์ระบุจึงทำให้ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 5 และผู้ปกครองที่ 28 ของราชวงศ์ที่ 13
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 6
ฟาโรห์คาร์โฮเทปเร โซเบคโฮเทปที่ 6 (ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ โซเบคโฮเทปที่ 5) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ที่ 13 ในช่วงยุคกลางที่สอง ตามที่ศคิมริโฮลต์เขาเป็นฟาโรห์ 31 ของราชวงศ์ในขณะที่ดาร์เรลล์ เบเคอร์เชื่อว่าแทนว่าเขาเป็นผู้ปกครองที่สามสิบของ อีกทางเลือกหนึ่งJürgen von Beckerath และเด็ต เลฟแฟรงค์เห็นเขาเป็นยี่สิบห้ากษัตริย์ของราชวงศ์
ฟาโรห์ไอบิอายู
วาอิบเร ไอบิอาอู (; พระนามอย่างทางการ: วาอิบเร; พระนามประสูติ: ไอบิอาอู หรือ ไอบิอาว, ไออาอิบหรือ เอีย-อิบ) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 1670 ปีก่อนคริสตกาลและครองราชย์เป็นเวลา 10 ปี 8 เดือน 29 วันตามบันทึกพระนามฟาโรห์แห่งตูริน
แม้ว่าพระองค์จะครองราชย์เป็นระยะเวลาค่อนข้างยาวนานในช่วงนั้น แต่พระองค์เป็นที่ทราบกันจากหลักฐานเพียงไม่กี่ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นตราประทับสคารับที่มีพระนามของพระองค์ พระองค์ถูกสลักอยู่บนจารึกของข้าราชการนามว่า ซาฮาเธอร์ ซึ่งน่าจะมาจากเมืองธีบส์ และพระองค์ยังถูกกล่าวถึงบนเศษเครื่องเคลือบดินเผาในเอล-ลาฮูน
ข้าราชบริพารที่มีชื่อเสียงในราชสำนักของพระองค์คือ ราชมนตรีไอบิอาอู ซึ่งชื่อเหมือนกันกับพระองค์ มีผู้สันนิษฐานว่าราชมนตรีคนนี้อาจเป็นบุคคลเดียวกับฟาโรห์อิอาอูในช่วงต้นชีวิตของเขา แต่ในช่วงหลังมานี้ มีการชี้ให้เห็นว่าการระบุตัวตนดังกล่าวนั้นเป็นเพียงการคาดเดาและยังไม่ได้รับการพิสูจน์
ฟาโรห์อัยย์ (ราชวงส์ที่สิบสาม)
ฟาโรห์เมอร์เนเฟอร์เร อัยย์ (เช่นการสะกด อยา หรือ อีเจ) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่ 13 ฟาโรห์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ที่ 13 เขาปกครองแยกส่วนอียิปต์มานานกว่า 23 ปีในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 17 ชื่อของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาอาจจะเสร็จสมบูรณ์ปิรามิดอาจจะอยู่ในเมมฟิส
หนังเฉพาะกลุ่ม
ภาพยนตร์เฉพาะกลุ่ม
ฟาโรห์เมอร์โฮเทปเร ไออิน
ฟาโรห์เมอร์โฮเทปเร ไออิน (ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม ไออินที่ 1) เป็นทายาทของฟาโรห์อัยย์อาจจะเป็นลูกชายของเขาและสามสิบสาม - กษัตริย์แห่งราชวงศ์สิบสามแห่งอียิปต์ เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชกาล 2 ปี 3 หรือ 4 เดือนและ 9 วันในรินโตรและอาศัยอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช
เส้นขนานที่ 75 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 75 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 75 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในพื้นที่อาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอาร์กติก และทวีปอเมริกาเหนือ
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 75° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
กระดาษเซลโลเฟน
กระดาษเซลโลเฟน หรือกระดาษแก้ว (cellophane) เป็นวัสดุที่ทำจากเซลลูโลส (cellulose) ในไม้หรือพืชเส้นใยอื่น ๆ โครงสร้างทางเคมีเป็นกระดาษ แต่รูปร่างลักษณะจัดเป็นพลาสติก เป็นวัสดุโปร่งแสงและใส ความชื้นผ่านได้มาก อากาศผ่านได้น้อย
มีการพัฒนาเซลโลเฟน ที่ป้องกันความชื้น (moisture proof) และผนึกด้วยความร้อน (heat-sealing type) โดยการเคลือบด้วยสารป้องกันความชื้น ได้แก่ nitrocellulose, polyvinylidine chloride, vinyl copolymer และ polyethylene
เริ่มมีการใช้เซลโลเฟนห่อเบคอนที่ฝานเป็นแผ่นบาง (sliced bacon) เนื้อแช่แข็ง (frozen meat) เซลโลเฟนส่วนใหญ่จะมีการเคลือบผิวทั้งสองด้าน อย่างไรก็ตามมีการใช้เซลโลเฟนชนิดที่เคลือบผิวด้านเดียวด้วย nitrocellulose หรือ polyethylene บรรจุเนื้อสด ด้านที่ไม่ได้เคลือบผิวจะสัมผัสกับเนื้อโดยตรง การซึมผ่านของออกซิเจนเพียงพอที่จะทำให้ไมโอโมโกลบินเกิดออกซิเจนเนท (oxygenated) ให้สีแดงสด ส่วนสารที่เคลือบด้านนอกจะป้องกันการสูญเสียน้ำ เนื้อก็จะไม่แห้ง และไม่หดตัว
ฟาโรห์สอังค์เอนเร เซวัดจ์ตู
ฟาโรห์สอังค์เอนเร เซวัตจ์ตู เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามสี่จากราชวงศ์ที่สิบสามพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 1675 ปีก่อนคริสตกาลในช่วงสมัยระหว่างกลางครั้งที่สองเป็นระยะเวลา 3 ปี กับอีกประมาณ 2 ถึง 4 เดือน
ไม่พบบันทึกทางประวัติศาสตร์ร่วมสมัยใดเลยที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เลย ซึ่งจะมีเพียงการกล่าวถึงพระองค์ในบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น อาจเป็นเพราะพระองค์ทรงปกครองดินแดนอียิปต์โบราณในช่วงเวลาที่อำนาจการปกครองของราชวงศ์ที่สิบสามเสื่อมลง พระนามของพระองค์ได้อยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 5 ซึ่งอยู่ถัดจากพระนามของฟาโรห์ไอนิ และระบุระยะเวลาการครองราชย์อยู่ที่ 3 ปี กับอีก 2 ถึง 4 เดือน
คิม รีฮอล์ตได้เสนอว่ายังมีการกล่าวถึงพระองค์อีกในบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก โดยมีการบันทึกพระนามของพระองค์ผิดพลาดในบันทึกดังกล่าว โดยในบันทึกพระนามแห่งคาร์นักปรากฏพระนาม "เซวัดจ์เอนเร" (#33, 59) และพระนาม "สเนเฟอร์[...]เร" (# 42, 60) อีกสองพระนาม แต่รีฮอล์ตชี้ให้เห็นว่า ในกรณีนี้ ทราบเพียงแค่ฟาโรห์เพียงพระองค์เดียวที่มีพระนามดังกล่าวเท่านั้น ดังนั้นรีฮอล์ตจึงเสนอให้พระนามที่เหลืออีกสองพระนามหมายถึงฟาโรห์สอังค์เอนเร เซวัดจ์ตู และฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ โดยรีฮอล์ตตั้งข้อสังเกตที่ว่าตัวอักษร "wadj", "nfr" และ "ankh" ในตัวอักษรเฮียราติกมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
ยังไม่ทราบลำดับตำแหน่งการครองราชย์ที่แน่นอนของฟาโรห์สอังค์เอนเร เซวัดจ์ตูจากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ เนื่องจากความไม่แน่นอนของตำแหน่งตามลำดับเวลาที่ของฟาโรห์ก่อนหน้าหลายพระองค์ของราชวงศ์ ดาร์เรล เบเกอร์ระบุให้พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามสี่ของราชวงศ์ ในส่วนของคิม รีฮอล์ตได้มองพระองค์ว่าเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามห้า และเยอร์เกน ฟอน เบ็กเคอราธ ระบุให้พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ยี่สิบเก้าของราชวงศ์
Apoptotic
รัฐพรรคการเมืองเดียว
รัฐพรรคการเมืองเดียว หรือ รัฐพรรคการเมืองเดี่ยว เป็นระบอบการปกครองของประเทศที่อนุญาตให้มีพรรคการเมืองเพียงพรรคเดียว ส่วนใหญ่ประเทศที่มีพรรคการเมืองเดียวจะเป็นประเทศคอมมิวนิสต์ อาทิเช่น จีน,ลาว,คิวบา แต่ก็มีบางประเทศที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์แต่ก็อนุญาตหรือมีพรรคการเมืองเดียว อาทิ เอริเทรีย,เวสเทิร์นสะฮารา ทั้งนี้การขึ้นอยู่กับกฎหมาย สถานการณ์ภายใน
และรัฐธรรมนูญของแต่ละประเทศ
ประวัติของระบบรัฐพรรคการเมืองเดียว.
ระบอบรัฐพรรคการเมืองเดียวเกิดขึ้นครั้งแรก ณ สหภาพโซเวียต ซึ่งเกิดขึ้นจากการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917 โดยได้โค่นล้มการปกครองของพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 สหภาพโซเวียตเป็นประเทศคอมมิวนิสต์ประเทศแรกของโลก โดยเปลี่ยนแปลงการปกครองมาเป็นระบบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ ภายใต้การนำของกลุ่มบอลเชวิค (ต่อมาเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต) เมื่อปี ค.ศ. 1917 องค์กรทางการเมืองที่ปกครองประเทศมีพรรคเดียว คือ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นผู้กำหนดนโยบายต่าง ๆ รวมทั้งนโยบายต่างประเทศ
ฟาโรห์ไอเนด
ฟาโรห์เมอร์เซเคมเร ไอเนด  เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 อาจจะฟาโนห์องค์ที่ 35 ในราชวงศ์นี้ พระองค์ขึ้นครองราชย์ที่เมมฟิสเหนืออียิปต์ตอนกลางและอียิปต์ตอนบนเป็นเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นหรือกลางศตวรรษที่ 17 จาก 1672 จนถึง 1669 ปีก่อนคริสตกาล หรือจาก 1651 จนถึง 1648 ปีกอนคริสตกาล พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์องค์เดียวกันกับ ฟาโรห์เมอร์เซเคมเร เนเฟอร์โฮเทปที่ 2
หากต้นไม้ล้มในป่า
"ต้นไม้ที่ล้มในป่าจะมีเสียงหรือไม่ หากไม่มีคนอยู่ในที่นั้น" เป็นคำถามทางปรัชญาที่นำไปสู่การทดลองทางความคิด เกี่ยวกับการสังเกตและการรับรู้
ฟาโรห์โฮริ
ฟาโรห์เซวัตจ์คาเร โฮริ (; หรือเรียกว่า โฮริที่ 2) เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 น่าจะเป็นฟาโรห์องค์ที่ 36 ของราชวงศ์ พระองค์ทรงครอบครองเหนืออียิปต์ตอนกลางและอียิปต์ตอนบนเป็นเวลา 5 ปี อาจอยู่ในช่วงต้นหรือกลางศตวรรษที่ 17 จาก 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือจาก 1648 ถึง 1643 ปีก่อนคริสต์ศักราช
พระนามเซวัดจ์คาเร โฮริ อาจสับสนกับฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฟาโรห์ในราชวงศืที่ 19 ตอนต้น และฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่สามในราชวงศ์ที่ 14 ตอนกลาง ฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ที่กล่าวถึงครอบราชย์สั้นกว่าเซวัดจ์คาเร โฮริ
ลูกโลก
ลูกโลก  เป็นเครื่องมือทางภูมิศาสตร์ที่ใช้สำหรับการศึกษาวิชาภูมิศาสตร์ เป็นการจำลองลักษณะของโลกหรือเทห์ฟ้า อาจทำมาจากกระดาษ พลาสติกหรืออื่น ๆ ลูกโลกทำหน้าที่คล้ายกับแผนที่ แต่ต่างกันตรงที่ลูกโลกจะไม่บิดเบือนความจริง เป็นเพียงการลดขนาดของโลกหรือเทห์ฟ้านั้น ๆ จึงทำให้สามารถแสดงภาพรวมของสภาพภูมิประเทศ ขนาดประเทศและลักษณะทางกายภาพได้เหมือนจริงมากกว่า แต่มีข้อเสียคือลูกโลกจะไม่สามารถมองภาพรวมทั้งหมดของโลกในเวลาเดี่ยวกันได้อีกทั้งยังพกพาได้ลำบาก
ลูกโลกมีสองแบบคือลูกโลกธรรมดาหรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า ("terrestrial globe") แปลตรงตัวว่าโลกบกกับอีกแบบ คือทรงกลมฟ้าในภาษาอังกฤษเรียกว่า ("celestial globe") แปลตรงตัวว่าโลกท้องฟ้า ซึ่งปกติแล้วจะแสดงกลุ่มดาวบนท้องฟ้าหรือแสดงดวงดาวบนท้องฟ้าและตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่น่าสนใจ
คำว่า "globe" มาจากภาษาละตินคำว่า "globus" ซึ่งมีความหมายว่าทรงกลม ลูกโลกนั้นมีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนาน บุคคลที่กล่าวถึงลูกโลกเป็นครั้งแรกคือสตราโบซึ่งได้อธิบายไวใน The Globe of Crates เมื่อ 150 ปีก่อนคริสต์ศักราช ใน ค.ศ. 1492 มาร์ติน เบไฮม์ได้ผลิตลูกโลกที่เก่าแก่ที่สุดที่เหลือรอดอยู่ชื่อว่า เออดาเฟล (Erdapfel) ส่วนทรงกลมฟ้าที่เก่าแก่ที่สุดที่เหลือรอดอยู่คือ รูปสลักแอตลาสแบกโลก ซึ่งแกะสลักในสมัยศตวรรษที่ 2 ของจักรวรรดิโรมัน
ทรงกลมบก (ลูกโลกธรรมดา).
แผนที่ระนาบราบนั้นจำเป็นต้องใช้เส้นโครงแผนที่ในการสร้าง ซึ่งมักมีการบิดเบือนที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้และยิ่งพื้นที่มีขนาดใหญ่ก็ยิ่งมีความบิดเบือนมาก ลูกโลกเป็นการแสดงลักษณะของโลกแบบเดียวในตอนนี้ที่ไม่มีการบิดเบือนของรูปร่าง ขนาดและคุณลักษณะที่มีขนาดใหญ่ เช่นทวีปและมหาสมุทร
ลูกโลกมีหลายขนาด โดยเทียบจากที่โลกมีเส้นรอบวงยาวประมาณ 40,000 กิโลเมตร (40 ล้านเมตร) ลูกโลกส่วนมากมีเส้นรอบวงยาว 1 เมตร ทำให้มีมาตราส่วน 1:40 ล้าน ในประเทศที่ใช้หน่วยวัดแบบอังกฤษจะสร้างลูกโลกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ฟุต (30 ซม.) ทำให้มีเส้นรอบวงยาว 3.14 ฟุต มาตราส่วนจึงเท่ากับ 1:42 ล้าน
ลูกโลกบางลูกมีการแสดงลักษณะภูมิประเทศและระดับความลึก ค่าระดับความสูงและค่าระดับความลึกนั้นเป็นการแสดงผลที่เกินจริงโดยเจตนา เพราะมาตราส่วนที่ห่างขนาดนี้ไม่สามารถแสดงผลได้ ตัวอย่างเช่นผู้ผลิตรายหนึ่งผลิตลูกโลกพื้นผิวสามมิติที่มีเส้นรอบวงยาว 200 ซม. (มาตราส่วน 1:20 ล้าน) โดยแสดงผลให้ยอดเขาเอเวอเรสต์สูง 2.5 ซม. เมือเทียบกับมาตราส่วนแล้วจะสูงกว่าความเป็นจริงประมาณ 57 เท่า
ลูกโลกสมัยใหม่มักมีการใส่เส้นขนานและเส้นเมริเดียน ทำให้สามารถบอกตำแหน่งโดยประมาณของสถานที่ต่าง ๆ ได้ บางครั้งมีการแสดงเขตแดนและชื่อประเทศลงบนลูกโลกด้วย ลูกโลกบางใบมีการใส่แอนาเล็มมาเพื่อแสดงการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าในช่วงเวลาหนึ่งปี
ลูกโลกโดยทั่วไปจะให้ทิศเหนืออยู่ด้านบน แต่ลูกโลกบางใบสามารถหมุนแกนโลกทิศใต้ขึ้นมาข้างบนได้เพื่อที่จะสามารถดูลักษณะในซีกใต้ได้อย่างสะดวก อีกทั้งยังสามารถดูลักษณะของโลกในทิศทางที่แตกต่างพื่อช่วยต้านอคติที่เกิดจากการนำเสนอแบบเดิม ๆ
ทรงกลมฟ้า.
เป็นลูกโลกที่แสดงตำแหน่งของดาวบนท้องฟ้าและระบาบสุริยวิถี โดยไม่นับรวมดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และดาวเคราะห์
ลูกโลกที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏขึ้นพร้อมกับแนวคิดและความเชื่อเรื่องโลกกลมของนักดาราศาสตร์ชาวกรีกในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเชื่อกันว่าตัวอย่างของลูกโลกจำลองทางภูมิศาสตร์ที่เก่าที่สุดถูกประดิษฐ์ขึ้นโดย คราเตสแห่งมอลลัสแห่งซิลิเชีย (ปัจจุบันคือชาคูโลวา) ในกลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช
ปัจจุบันไม่มีลูกโลกจำลองจากสมัยโบราณและยุคกลางเหลือรอด ส่วนตัวอย่างของทรงกลมฟ้าที่เหลือรอดอยู่คือรูปสลักแอตลาสแบกโลกที่แกะสลักในสมัยศตวรรษที่ 2 ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งนาโปลี
แบบจำลองของโลกที่แสดงโลกเก่าทั้งหมดสร้างขึ้นในยุคทองของอิสลาม เดวิต วูดเวิร์ดกล่าวว่า หนึ่งในตัวอย่างก็คือลูกโลกที่จามัล แอดดิน อัลบุคอรีนำไปปักกิ่งใน ค.ศ.1267
ลูกโลกที่เก่าแก่ที่สุดที่เหลือรอดอยู่สร้างขึ้นใน ค.ศ 1492 โดยมาร์ติน เบไฮม์มันมีชื่อว่า เออดาเฟล (Erdapfel) มาร์ติน เบไฮม์เป็นช่างทำแผนที่ นักเดินเรือและพ่อค้าชาวเยอรมันที่ทำงานในเนือร์นแบร์ค ประเทศเยอรมนี ก่อนจะสร้างลูกโลกใบนี้เขาได้เดินทางไปทั่วโลก เขาพำนักอยู่ในลิสบอนชั่วคร่าวใน ค.ศ. 1480 พัฒนาธุรกิจการค้าและคลุกคลีกับนักสำรวจและนักวิทยาศาสตร์ เมื่อเดินทางกลับบ้านเกิดเขาก็ได้ทำการสร้างลูกโลกใบนี้ขึ้นโดยให้ จอร์จ กล็อกเกนเดน เป็นผู้วาด เขาเรียกลูกโลกของเขาว่า "Nürnberg Terrestrial Globe." แต่ในเวลาต่อมามันรู้จักกันในชื่อเออดาเฟล
ลูกโลกที่เก่าแก่อีกลูกคือลูกโลกฮันท์–เลน็อกซ์ เชื่อกันว่านี้เป็นที่มาของวลี "Hic Sunt Dracones" ความหมายคือ "Here Be Dragons - ที่นี่มีมังกร" ลูกโลกใบนี้ทำจากไข่นกกระจอกเทศสองซีกและมีขนาดประมาณลูกเกรปฟรูต ถูกค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 2012 มีการคาดเดาว่ามันน่าจะอยู่มาตั้งแต่ ค.ศ. 1504 และอาจเป็นลูกโลกที่เก่าแก่ที่สุดที่แสดงพื้นที่โลกใหม่ สเตฟาน มิสไซน์ผู้วิเคราะห์ลูกโลกให้กับ นิตยสารปอร์โตแลน (The Portolan journal) ของ วอชิงตัน แมพ โซไซตี้ กล่าวว่าเป็น "ส่วนหนึ่งของคอลเล็กชันสำคัญของยุโรปในรอบทศวรรษ"
ใน ค.ศ. 1507 มาร์ติน วัลด์ซีมูลเลอร์เป็นคนแรกที่วาดทวีปอเมริกาลงในแผนที่โลก ลูกโลกที่ทันสมัยอย่างมากอีกใบหนึ่งสร้างโดยตากี อัลดีนที่หอดูดาวคอนสแตนติโนเปิลแห่งตากี อัลดีนในช่วงทศวรรษที่ 1570
ทรงกลมฟ้าที่ไม่มีรอยต่อใบแรกของโลกสร้างโดยนักวิทยาศาสตร์ในจักรวรรดิโมกุลซึ่งสนับสนุนโดยจักรพรรดิชะฮันคีร์
"Globus" IMP อุปกรณ์ไฟฟ้าเครื่องกลกับลูกโลกขนาด 5 นิ้ว ถูกใช้เป็นเครื่องมือนำทางในยานอวกาศของโซเวียตและรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 1961–2002 ใน ค.ศ. 2001 มีการใช้แผนที่ดิจิทัลแทนเครื่องมือตัวนี้ในยานอวกาศโซยุซ ทีเอ็มเอ
ในชวงยุค 1800 ลูกโลกขนาดเล็ก (น้อยกว่า 3 นิ้ว) เป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะความเป็นสุภาพบุรุษและเป็นของเล่นเพื่อการศึกษาสำหรับเด็กที่มีฐานะ
โดยปกติแล้วการผลิตลูกโลกจะใช้การพิมพ์ลงในแผ่นกระดาษกอร์ (Gore) ที่มีลักษณะกระดาษรูปโค้งจันทร์เสี้ยวที่มีลักษณะเรียวแหลมบริเวณขั่ว และนำมาติดลงบนวัตถุทรงกลมซึ่งส่วนมากจะเป็นไม้ หากลูกโลกนั้นมีกระดาษกอร์มาเท่าไหร่ผิวของลูกโลกก็จะเรียบเนียนมากเท่านั้น
ในปัจจุบันลูกโลกส่วนมากใช้เทอร์โมพลาสติกในการผลิต ตั้งแกนโลกให้เอียงจากแนวตั้งฉากเป็นมุมประมาณ 23.5° เพื่อให้สามารถทำให้นึกภาพได้ง่ายขึ้นว่าฤดูกาลเปลี่ยนแปลงอย่างไร
แผนที่จะแสดงความบิดเบือนของโลกเช่นทำให้บริเวณขั่วโลกมีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ว่าลูกโลกนั้นจะมีรูปร่างที่เหมือนจริงทำให้มันมีลักษณะคล้ายโลกมากกว่าแผนที่ ลูกโลกมีรูปทรงกลมคล้ายผลส้ม คือ ตรงบริเวณขั้วโลกทั้งสองยุบราบลงเล็กน้อยและป่องตรงบริเวณศูนย์สูตร โลกมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร ยาว 12,756 กิโลเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางจากขั้วโลกเหนือถึงขั้วโลกใต้ยาว 12,714 กิโลเมตร นี้ทำให้เห็นว่าโลกนั้นไม่ได้กลมเปะแต่ถึงอย่างงั้นค่าพวกนี้ก็เป็นแค่ส่วนต่างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ผิวโลกนั้นจะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่เป็นมหาสมุทรมีเนื้อที่รวมกัน 375 ล้านตารางกิโลเมตรและส่วนที่เป็นพื้นดินอย่างทวีปและเกาะต่าง ๆ มีเนื้อที่รวมกัน 150 ล้านตารางกิโลเมตร เมื่อรวมทั้งพื้นน้ำและแผ่นดินแล้ว โลกจะมีเนื้อที่รวมประมาณ 525 ล้านตารางกิโลเมตร โดยคิดสัดส่วนบริเวณผิวของเปลือกโลกจะเป็นพื้นน้ำ 2 ใน 3 ส่วน และส่วนที่เป็นแผ่นดิน 1 ใน 3 ส่วน ดังนั้น การสร้างลูกโลกจึงต้องเป็นไปตามสัดส่วนของโลก แต่เนื่องจากเมื่อมีการย่อส่วนเป็นลูกโลกแล้ว จะพบว่าค่าความยาวของเส้นผ่านศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร และจากขั้วโลกเหนือไปยังขั้วโลกใต้จะมีค่าไม่ต่างกันมากนัก จึงเห็นได้ว่ารูปโลกมีลักษณะทรงกลม
ข้อมูลที่แสดงบนลูกโลกนั้นมีการใช้สัญลักษณ์, สี, หรืออื่น ๆ ในการแสดงสภาพบนผิวโลกเช่นความสูงความต่ำเป็นต้นโดยจะมีการแสดง 2 แบบ ดังนี้
เช่น:
ทำให้เราได้มองโลกได้ตามความจริงและได้เห็นทุกมุมมองของโลกแสดงรายละเอียดที่ถูกต้องกว่า
ยากในการพกพาแสดงข้อมูลรายละเอียดได้น้อยไม่สามารถแสดงข้อมูลรายละเอียดทั้งโลกได้ในคราวเดียว
แผนที่เล่ม
แผนที่เล่ม  คือแผนที่ที่รวมแผนที่ต่าง ๆ ทั้งลักษณะทางกายภาพ, ค่าเฉลี่ยของฝน, ค่าเฉลี่ยอุณหทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ทางด้านประชากร และ อื่น ๆ รวมเอาไวในเล่มเดียวกันและนอกเหนือจากการนำเสนอคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์และขอบเขตทางการเมืองแล้ว แผนที่เล่มยังมีการแสดงสถิติทางภูมิศาสตร์ การเมือง สังคม ศาสนา และเศรษฐกิจ
แผนที่เล่มชิ้นแรกนั้นมีรูปร่างลักษณะเป็นชุดแม่พิมพ์ไม้ขนาดสม่ำเสมอซึ่งตั้งใจเอาไว้ตีพิมพ์ในหนังสือ โดยมีชื่อว่า "De Summa totius Orbis" ซึ่งน่าจะผลิตในปี 1524 หรือ 1526 โดยนักเขียนชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 16 และนี้ทำให้เริ่มมีการตีพิมพ์แผนที่เล่มที่ชื่อ "Theatrum Orbis Terrarum" ในปี ค.ศ. 1570 โดยผู้ตีพิมพ์คืออับราฮัม ออร์ทีเลียส
เพือที่จะทำให้แผนที่เล่มใช้งานได้มากขึ้นจึงมีการแบ่งหมวดหมู่เอาไว้ว่าหน้าไหนมีการแสดงลักษณะของโลกด้านใดเช่นการแบ่งเป็นภูมิประเทศ ภูมิอากาศ จำนวนประชากร และค่าเฉลี่ยอุณหภูมิเป็นต้น โดยจะแบ่งไปตามลำดับตัวอักษร A-Z หรือ ก-ฮ
มัสยิดบาดชาฮี
มัสยิดบาดชาฮี  เป็นมัสยิดใหญ่นิกายซุนนี สร้างขึ้นในสมัยโมกุล ตั้งอยู่ที่ละฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกของป้อมละฮอร์ และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในจุดสนใจที่โดดเด่นแลมีชื่อเสียงที่สุดของละฮอร์ มีการบูรณะใหญ่นับตั้งแต่ปี 1939 เป็นต้นมาภายใต้การระดมทุนโดยสีกันทร ฮายัต ข่าน และภายใต้การดูแลของสถาปนิก นาวับ อาลัม ยัร ยุง บะฮาดูร เนื่องจากข่านมีส่วนอย่างมากในกาทำนุบำรุงมัสยิดครั้งใหญ่นี้ ร่างของเขาเมื่อเสียชีวิตได้นำไปฝังอยู่เยื้องกับมัสยิดบาดชาฮีที่ฮะญูรีบาฆ
มัสยิดบาดชาฮีสร้างขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิเอารังเซบ เริ่มก่อสร้างในปี 1671 แล้วเสร็จในปี 1673 และเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลกจนถึงปี 1986 มัสยิดบาดชาฮีถือเป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมโมกุล ภายนอกประดับด้วยหินทรายแดงแกะสลักประกอบงานฝังหินอ่อน ถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิโมกุล และปัจจุบันยังเป็นมัสสยิดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในปากีสถาน หลังจักรวรรดิโมกุลล่มสลายจากการรุกรานของอังกฤษ จักรวรรดิอังกฤษใช้งานมัสยิดเป็นอาคารกองพล ปัจจุบันมัสยิดบาชาฮีเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของประเทศปากีสถาน
รายชื่อตอนในเลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น
เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น ในรูปแบบของอะนิเมะ เป็นผลงานการสร้างของซันไรส์ โดยมีจำนวนทั้งหมด 2 ฤดูกาล ฤดูกาลละ 13 ตอน รวม 26 ตอน และมี OVA 1 ตอน โดยทั้งสองซีซั่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวเอ็มเอกซ์ โดยฤดูกาลแรก ออกอากาศวันที่ 6 มกราคม - 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 และฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศวันที่ 6 เมษายน - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557
พิภพวานร
พิภพวานร  เป็นเรื่องชุดแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีสื่อหลักเป็นภาพยนตร์ นอกจากนี้ยังมีสื่ออื่นๆ เช่น หนังสือ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ หนังสือการ์ตูน และอื่นๆ เล่าเรื่องเกี่ยวความขัดแย้งระหว่างมนุษย์และวานรที่มีสติปัญญาสูง ปะทะกันเพื่อถืออำนาจปกครอง เรื่องชุดนี้เริ่มต้นจากหนังสือนิยายเรื่อง "La Planète des Singes" (พ.ศ. 2506) โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศส Pierre Boulle (แปลเป็นภาษาไทยในชื่อ "พิภพวานร") ต่อมาถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่อง "พิภพวานร" (พ.ศ. 2511) ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และคำวิจารณ์ ต่อมาจึงมีภาคต่ออีกหลายภาค และผลงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องตามมาอีกมาก หลังจาก Arthur P. Jacobs ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างของภาพยนตร์ชุดนี้ภายใต้ APJAC Productions ได้เสียชีวิตลงเมื่อ พ.ศ. 2516 สิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ชุดนี้ก็ตกเป็นของ 20th Century Fox
ฉบับภาพยนตร์มีภาคต่อจำนวน 4 ภาค ออกฉายระหว่าง พ.ศ. 2513-2516 ได้แก่ "ผจญภัยพิภพวานร", "หนีนรกพิภพวานร", "มนุษย์วานรตลุยพิภพ", และ "สงครามพิภพวานร" ส่วนใหญ่ไม่ได้รับคำชื่นชมเท่าภาคแรก แต่ประสบความสำเร็จทางด้านรายได้พอสมควร
พิภพวานร (นวนิยาย)
พิภพวานร  เป็นนวนิยายบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1963 โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสปีแยร์ บูล ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันเมื่อ ค.ศ. 1968 เกิดเป็นแฟรนไชส์ภาพยนตร์ชุด"พิภพวานร"
นวนิยายเรื่องนี้เล่าเรื่องของนักสำรวจอวกาศจากโลก 3 คน ซึ่งเดินทางไปยังดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ Betelgeuse ซึ่งมีวานรที่มีวิวัฒนาการสูง มีอารยธรรมปกครองอยู่ ในขณะที่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตามป่า มีพฤติกรรมคล้ายสัตว์
La Planète des Singes
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 7
เมร์คาวเร โซเบคโฮเทป (หรือเรียกว่า โซเบคโฮเทปที่ 7) เป็นฟาโรห์องค์ที่ 37 ของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ ในช่วงต่อระยะที่สอง
มีการรับรองเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปในตราสคารับที่ไม่ทราบต้นตอ และรูปปั้น 2 รูปที่อุทิศแด่อามุน รูปปั้นเหล่านี้เดิมอยู่ที่คาร์นัก และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์และพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ตามลำดับ รูปปั้นเหล่านี้ระบุพระนามเมร์คาวเร โซเบคโฮเทป กับพระราชโอรสสองพระองค์ "เบบี" กับ "โซเบคโฮเทป" ทั้งคู่ได้รับตำแหน่ง "พระราชโอรส" และ "เสวก"
ก่อนสมัยใหม่.
มีการเขียนพระนามเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปลงในบันทึกพระนามแห่งตูริน (Ryholt: แถว 8 คอลัมน์ 8, Gardiner &amp; von Beckerath: แถว 7, คอลัมน์ 8) และในบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุรัชกาลพระองค์เป็น 2 ปี จำนวนเดือนที่สูญหาย และ 3 ถึง 4 วัน ภายหลัง Ryholt ระบุว่ารัชกาลพระองค์ที่ 2 ปีครึ่ง
ลำดับพงศาวลี.
ตำแหน่งที่ชัดเจนของเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปในราชวงศ์ที่ 13 ยังไม่เป็นที่รู้จัก เนื่องจากความไม่แน่นอนที่ส่งผลกระทบต่อฟาโรห์องค์ก่อนหน้าของราชวงศ์
บันทึกพระนามแห่งตูริน.
ตามรายงานจากบันทึกพระนามแห่งตูริน เมร์คาวเร โซเบคโฮเทปดำรงตำแหน่งถัดจากเซวัดจ์คาเร โฮรี หลังจากฟาโรห์ ลำดับฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 19 ไม่เป็นที่กระจ่างมากเนื่องจากช่องว่างขนาดใหญ่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ทำให้พระนามฟาโรห์ 4-7 พระองค์สูญหาย
การคาดเดา.
พระองค์น่าจะครองราชย์ในอียิปต์ตอนกลางและอาจรวมอียิปต์ตอนบนในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช จาก 1664 ถึง 1663 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนโทมัส ชไนเดอร์ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ระบุรัชสมัยของพระองค์ที่ 1646 ถึง 1644 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Darrell Baker จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 37 ของราชวงศ์ Kim Ryholt จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 38 และ Jürgen von Beckerath จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 32 ของราชวงศ์
ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร
ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร เป็นฟาโรห์ของอียิปต์ในช่วงปลายทศวรรษที่ 13 ของราชวงศ์อียิปต์ในช่วงระยะเวลากลางสมัยที่สองซึ่งครองราชสมบัติระหว่าง 1663 ถึง 1649 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เรจะได้ปกครองทั้งเหนืออียิปต์จากธีบส์ หรือมากกว่าอียิปต์จากเมมฟิส ในขณะที่ลุ่มแม่น้ำไนล์ตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ที่ 14
เวสต์มินสเตอร์ควอเตอส์
เวสต์มินส์เตอร์ควอเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Westminster Quarters) คือชื่อที่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปของทำนองระฆัง โดยใช้ชุดของระฆัง 4 ตัวเพื่อลั่นทุก 15 นาที จำนวนของการลั่นจะตรงกับจำนวนเวลาที่ผ่านไปทุก 15 นาทีที่ผ่านไปแล้ว เป็นที่รู้จักอีกอย่างว่า สัญญาณระฆังเวสต์มินส์เตอร์ หรือ เคมบริจต์ควอเตอร์ ซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งโดยชื่อของสถานที่ที่เป็นต้นกำเนิด (โบสถ์เกรทเซนต์แมรี่ เมืองเคมบริดจ์)
ทำนองนี้ประกอบขึ้นจากการสับเปลี่ยน 4 ชุดของระดับเสียง 4 ระดับที่ต่างกัน ในรูปแบบของคีย์ E major และการเรียบเรียงหนึ่งแบบที่แทนที่ B3 ด้วย E4 (ในชุดที่ 3) ในทำนองจะประกอบไปด้วยระดับเสียงดังนี้ คือ B3, E4, F4, และ G4
โน๊ตเสียงที่ใช้ในแต่ละชุดมีดังนี้
ซึ่งในแต่ละชั่วโมงจะเล่นเสียงจนครบทุกชุดจนได้สองครั้ง โดยแต่ละชั่วโมงจะเล่นเสียงของแต่ละชุดตามลำดับ โดยแต่ละชุดจะเล่นตามเวลาในตารางต่อไปนี้
ฟาโรห์เมอร์คาเร
ฟาโรห์เมอร์คาเร เป็นฟาโรห์อียิปต์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ของอียิปต์ในช่วงยุคกลางที่สองที่ครองราชย์ขณะที่ระยะสั้นบางเวลาระหว่าง 1663 ปีก่อนคริสตกาลและ 1,649 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 5
ฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป (หรือเรียกว่าเมนทูโฮเทปที่ 5 หรือ เมนทูโฮเทปที่ 6 ขึ้นอยู่กับนักวิชาการ) เป็นฟาโรห์อียิปต์พิสูจน์ได้ไม่ดีในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ที่ทรงครองราชย์เป็นเวลาคสั้น 1655 ปีก่อนคริสตกาลในช่วงยุคกลางที่สอง นักไอยคุปต์ คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเคอร์ตามลำดับเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ห้าสิบและ 49 กษัตริย์แห่งราชวงศ์ ดังนั้นฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป ส่วนใหญ่จะขึ้นครองราชย์แทนก่อนที่จะมาถึงของฮัยก์โสส มากกว่าภูมิภาคเมมฟิทส์
การรับรู้จากระยะไกล