pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในการกำหนดเป้าหมาย การเมืองแบบสังคมนิยมเคยเป็นทั้งชาตินิยมและนานาชาตินิยม สร้างผ่านพรรคการเมืองและการเมืองที่ต่อต้านพรรคการเมือง ในบางครั้งทับซ้อนกับสหภาพการค้า ในบางครั้งเป็นอิสระและมีความสำคัญกับเหล่าสหภาพ และมีให้เห็นทั้งในบรรดาประเทศอุตสาหกรรมและประเทศกำลังพัฒนา เริ่มจากการเคลื่อนไหวทางสังคมนิยม [[ประชาธิปไตยสังคมนิยม]]นำ[[เศรษฐกิจแบบผสม]]มารวมเป็นส่วนหนึ่งกับตลาด ที่มีการแทรกแซงของรัฐในรูปแบบของ [[การกระจายรายได้]] กฎระเบียบ และ[[รัฐสวัสดิการ]] ประชาธิปไตยเศรษฐกิจ(Economic democracy) เสนอลักษณะของสังคมนิยมทางการตลาด(Market socialism) ซึ่งมีการควบคุมการกระจายอำนาจของ บริษัท สกุลเงิน การลงทุน และทรัพยากรธรรมชาติ มากขึ้น
[[หมวดหมู่:เศรษฐกิจการเมือง]]
[[หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมือง]]
[[หมวดหมู่:เศรษฐกิจ]]
[[หมวดหมู่:สังคมนิยม| ]]
[[หมวดหมู่:ระบบเศรษฐกิจ]]
[[หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง]]
[[หมวดหมู่:ลัทธิ|ลัทธิสังคมนิยม]]
วงศ์ปลากระเบนหางสั้น
วงศ์ปลากระเบนหางสั้น  เป็นปลากระเบนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Potamotrygonidae
โดยคำว่า "Potamotrygon" เป็นภาษากรีก ("Ποταμός"; potamos) แปลว่า "แม่น้ำ" และภาษากรีกคำว่า "trygon" แปลว่า "ปลากระเบน"
พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ มีรูปร่างกลมคล้ายจานข้าวหรือแผ่นซีดี หางมีขนาดสั้นเมื่อเทียบกับปลากระเบนในวงศ์อื่น ๆ พบทั้งหมด 4 สกุล ในหลายชนิด (ดูในเนื้อหาข้างล่าง) บางชนิดหางสั้นมากจนดูขัดกับขนาดลำตัว เช่น ชนิด "Paratrygon aiereba" มีขนาดแตกต่างออกไปตามชนิด ตั้งแต่มีขนาดไม่เกิน 2 ฟุต เช่น ชนิด "Potamotrygon hystrix" ไปจนถึงขนาดหนึ่งเมตร เช่น "P. motoro"
มีสีสันด้านบนลำตัวและหางสวยงาม บางชนิดมีสีลำตัวเป็นสีดำ และมีลวดลายเป็นลายจุดสีขาว เช่น "P. leopoldi" หรือ "P. henlei" ในบางชนิดมีสีพื้นเป็นสีเหลือง และมีลวดลายสีดำทำให้แลดูคล้ายลายเสือ เช่น "P. menchacai" ทั้งนี้ลวดลายและสีสันแตกต่างออกไปตามแต่ละตัว ซึ่งในบางครั้งขึ้นอยู่กับถิ่นที่อยู่อาศัยด้วย ทำให้ในชนิดเดียวกัน ยังมีหลายสี หลายลวดลาย อีกด้วย สันนิษฐานว่าเป็นไปเพื่อใช้ในการพรางตัวกับให้กลมกลืนกับสภาพพื้นน้ำ
บริเวณโคนหางมีเงี่ยงแข็งอยู่ 2 ชิ้น ใช้สำหรับป้องกันตัว ซึ่งเงี่ยงนี้มีพิษและมีฤทธิ์ในการทำลายเนื้อเยื่อของสิ่งที่ถูกแทง เคยมีมนุษย์เสียชีวิตมาแล้วจากการโดนเงี่ยงนี้แทงโดยไม่ระมัดระวังตัว เพราะเสียเลือดมาก โดยชาวพื้นเมืองในอเมริกาใต้เรียกว่า "Chucho de rio" แปลว่า "สุนัขทะเล"
โดยปรกติหากินตามพื้นน้ำ ไม่ค่อยขึ้นมาหากินบนผิวน้ำนัก ในพื้นถิ่นถูกใช้เป็นอาหารและตกเป็นเกมกีฬา จากสีสันที่สวยงามและขนาดของลำตัวที่ไม่ใหญ่และหางที่ไม่ยาวเกินไปนัก จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งพบว่า ปลากระเบนในวงศ์นี้สามารถผสมพันธุ์และออกลูกได้ง่ายกว่าปลากระเบนในวงศ์อื่น สามารถผสมพันธุ์และออกลูกในตู้กระจกได้เลย โดยสามารถให้ลูกครั้งละ 4-5 ตัว ถึง 20 ตัว ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของพ่อแม่ปลาและสายพันธุ์ จึงทำให้ได้รับความนิยมมาก ในบางครั้งมีการผสมข้ามสายพันธุ์เพื่อให้เกิดเป็นสายพันธุ์ใหม่ สีสันและลวดลายใหม่ ที่ไม่สามารถระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์ได้ด้วย
ซึ่งปลากระเบนในวงศ์นี้เป็นปลาน้ำจืดทั้งหมด แตกต่างไปจากปลากระเบนในวงศ์ปลากระเบนธง ที่พบในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยเพียงบางชนิดเท่านั้น และด้วยความที่พบการแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะแหล่งน้ำในทวีปอเมริกาใต้เท่านั้น จึงทำให้มีการสันนิษฐานเรื่องธรณีสัณฐานของโลกว่า ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ บริเวณที่เป็นทวีปอเมริกาใต้และแม่น้ำอเมซอนเคยเป็นทะเลมาก่อน ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา และปลากระเบนที่เป็นบรรพบุรุษของวงศ์นี้ก็ได้เข้ามาอยู่อาศัย และวิวัฒนาการจนสามารถอยู่ในน้ำจืดสนิทได้
โคล้ด เดบุซซี่
ลัทธิสโตอิก
ลัทธิสโตอิก  เป็นสำนักหนึ่งของปรัชญาเฮลเลนนิสติก ก่อตั้งโดยเซโนแห่งซิเทียมในเอเธนส์ เมื่อราวต้น 300 ปีก่อนคริสต์กาล สโตอิกเป็นแนวคิดทางจริยศาสตร์ส่วนบุคคลมีลักษณะมุ่งเน้นระบบของตรรกะและมุมมองต่อโลกธรรมชาติ ตามคำสอนของสโตอิกถือว่ามนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตทางสังคมจะมีหนทางสู่ยูไดโมเนีย (eudaimonia; ความสุข) คือการยอมรับชั่วขณะที่มันแสดงตนออกมาเอง โดยการไม่ยอมให้บุคคลถูกควบคุมได้โดยแรงปราถนาซึ่งความสุขหรือโดยความกลัวต่อความเจ็บปวด โดยใช้จิตใจของบุคคลหนึ่งเพื่อเข้าใจโลก และเพื่อทำหน้าที่ตามส่วนของบุคคลในแบบแผนของธรรมชาติ รวมไปถึงการอยู่ร่วมกับผู้อื่นภายใต้ความยุติธรรม
สโตอิกเป็นที่รู้จักมากจากคำสอนว่า "คุณธรรม (virtue) เป็นสิ่งดีสิ่งเดียว (only good)" สำหรับมนุษย์ และสิ่งภายนอกเช่นสุขภาพ ความมั่งคั่ง และความสุข ล้วนแล้วแต่ไม่ได้ดีหรือเลวร้ายในตัวของมันเอง ("อะไดอะฟอรา") แต่มูลค่าในฐานะ "วัตถุเพื่อให้คุณธรรมสามารถเกิดขึ้น/เกิดแก่ได้" ลัทธิสโตอิกและจริยศาสตร์ตระกูลอริสโตเติล รวมกันเป็นหนึ่งในแนวคิดแรก ๆ ที่ศึกษาเกี่ยวกับจริยศาสตร์คุณธรรม นอกจากนี้ สโตอิกยังถือว่า อารมณ์ทำลายล้างบางประการ เป็นผลมาจากความผิดพลาดในการติดสิน (errors of judgment) และเชื่อว่ามนุษย์ควรมีเป้าหมายในการดำรงไว้ซึ่งความต้องการ (เรียกว่า "ไพรไฮเรซิส") ซึ่ง "เป็นไปตามธรรมชาติ" ดังนั้น สโตอิกจึงเชื่อว่าสิ้งที่เป็นตัวแทนของปรัชญาของบุคคลหนึ่งได้ดีที่สุดไม่ใช่คำที่พูดออกมาแต่คือการกระทำ โดยสรุป ในการจะมีชีวิตที่ดีได้นั้น บุคคลย่อมต้องเข้าใจกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ เนื่องมาจากความเชื่อว่าทุกสิ่งดำรงอยู่ในธรรมชาติ
ชาวสโตอิกจำนวนมาก เช่น เซเนกา กับ เอพิเทกทัส เน้นย้ำว่า "คุณธรรมนั้นเพียงพอต่อความสุข" บัณฑิตย่อมมีความยืดหยุ่นทางอารมณ์ (emotionally resilient) ต่อเรื่องร้าย ๆ ความเชื่อนี้คล้ายคลึงกับความหมายของวลี "ความเยือกเย็นแบบสโตอิก" (stoic calm) อย่างไรก็ตามคำนี้ไม่ได้รวมถึงมุมมองของสโตอิกแบบ "จริยธรรมมูลฐาน" (radical ethical) ที่จะมีเพียงบัณฑิตเท่านั้นที่สามารถถือว่าเป็นอิสระและว่า การล้มเหลวทางจริยธรรมล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งอันเสื่อมทรามเหมือนกันหมด
ลัทธิสโตอิกเฟื่องฟูมากในสมัยยุคโรมันโบราณและกรีก-โรมัน กระทั่งราวศตวรรษที่ 3 ถึง 4 ในบรรดาสาวกของลัทธิ เช่น จักรพรรดิมาร์คัส ออเรเลียส ลัทธิสโตอิกเสื่อมความนิยมลงภายหลังศาสนาคริสต์กลายมาเป็นศาสนาประจำรัฐในศตวรรษที่ 4 อย่างไรก็ตามในยุคถัด ๆ มาได้มีการฟื้นฟูแนวคิดสโตอิกขึ้นมาใหม่ในเรนเนซองส์ (ลัทธิสโตอิกใหม่) และในยุคปัจจุบัน (ลัทธิสโตอิกร่วมสมัย)
ทอมัส อาควินัส
รัฐสิกขิม
สิกขิม (, ; ; ) เป็นรัฐในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ติดต่อกับทิเบต ประเทศภูฏาน ประเทศเนปาล และรัฐเบงกอลตะวันตก รัฐสิกขิมมีประชากรน้อยที่สุดในประเทศอินเดียและมีพื้นที่น้อยที่สุดเป็นอันดับสอง พื้นที่ของรัฐประมาณ 35% ปกคลุมด้วยอุทยานแห่งชาติคางเชนดองซา แหล่งมรดกโลก
อาณาจักรสิกขิม ก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 17 และปกครองโดยกษัตริย์นักบวชชาวพุทธซึ่งเรียกว่า ช็อกยัล ต่อมาในปี 1890 สิกกิมได้กลายเป็นรัฐมหาราชาหนึ่งของบริติชอินเดีย รัฐสิกขิมมีอัตราการรู้หนังสือสูงที่สุดในบรรดารัฐหิมาลัย ในปี 1973 จลาจลปฏิกษัตริย์นิยมได้ยึดครองพื้นที่หน้าพระราชวังของช็อกยัลเพื่อต่อต้านระบอบกษัตริย์สิขขิม จนกระทั่งปี 1975 อินเดียได้ส่งกองกำลังเข้ายึดครองเมืองเพื่อสลายจลาจล และตามด้วยการจัดประชามติสถาบันกษัตริย์ของสิกขิมปี 1975 ที่ซึ่งมีผลคะแนนให้ล้มเลิกสถาบันกษัตริย์ และเข้าร่วมเป็นรัฐที่ 22 ของประเทศอินเดีย
สิกขิมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 อำเภอ ได้แก่
พ่าเก่
อรรถพล ประกอบของ
อรรถพล ประกอบของ  เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 2 ในปีพุทธศักราช 2547 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศในการการประกวด
อรรถพล ประกอบของ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2521 ปีมะเมีย ที่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของ นางยุพิน วงศ์สุนทร อาชีพ รับราชการครู โดยในวัยเด็ก มารดาได้หย่าร้างกับบิดาเมื่ออายุได้ 2 ปี หลังจากนั้นก็อาศัยอยู่กับมารดาและยาย พอเข้าช่วงอายุวัยรุ่นคุณยายได้เสียชีวิตลง เคยเป็นดีเจและนักร้องตามสถานบันเทิงและร้านอาหารที่มีชื่อเสียงหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่ ก่อนจะเข้าประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 2 และ ได้รับตำแหน่งชนะเลิศในที่สุด งานอดิเรกนอกเหนือจากการเป็นนักร้อง คือ นักแข่งรถ และ นักดริฟท์รถ
รัฐอัสสัม
อัสสัม  หรือ อาสาม เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางใต้ของเทือกเขาหิมาลัย ไปตามหุบเขาพรหมบุตรและหุบเขาบารัก รัฐอัสสัมมีพื้นที่ และมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศภูฏานกับรัฐอรุณาจัลประเทศทางเหนือ รัฐนาคาแลนด์กับรัฐมณีปุระทางตะวันออก รัฐเมฆาลัย รัฐตรีปุระ รัฐมิโซรัม และประเทศบังกลาเทศทางใต้ และรัฐเบงกอลตะวันตกทางตะวันตก ที่เชื่อมต่อรัฐอัสสัมเข้ากับประเทศอินเดียส่วนที่เหลือผ่านคอคอดสีลีคุรี (Siliguri Corridor) ที่ยาว
รัฐอัสสัมเป็นที่รู้จักจากชาอัสสัมและผ้าไหมอัสสัม แหล่งขุดเจาะน้ำมันแห่งแรกในทวีปเอเชียนั้นตั้งอยู่ที่รัฐอัสสัมเช่นกัน
ในยุคคลาสสิกของอินเดียจนถึงศตวรรษที่ 12 ภูมิภาคทางตะวันออกของแม่น้ำกรโตยะ ส่วนใหญ่คือรัฐอัสสัมในปัจจุบัน ถูกเรียกว่ากามรูป หรือ ปราคชโยติศะ ถึงแม้พื้นที่ทางตะวันตกของรัฐจะยังคงถูกเรียกเป็นกามรูป แต่อาณาจักรอาหม ที่เกิดขึ้นในทางตะวันออกและครอบคุลมพื้นที่หุบเขาพรหมบุตร ถูกเรียกเป็นอัสสัม (Assam) ส่วนในเอกสารสมัยจักรวรรดิโมกุลปรากฏเขียนว่า อาชาม ("Asham") ในสมัยอาณานิคมอังกฤษได้ถูกเรียกเป็นจังหวัดอัสสัมเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ศัพทมูลของคำว่า “อัสสัม” นั้นไม่เป็นที่ชี้ชัดแน่นอน แต่ก็พบว่าคำว่าอัสสัมนั้นมีความเกี่ยวพันกับชาวอาหม หรือชื่อเดิม "Shyam" แปลว่า ชาวไทใหญ่
เอ็ม เดอะสตาร์
ทีโนฟอรา
แม่น้ำพรหมบุตร
แม่น้ำพรหมบุตร (อักษรโรมัน: Brahmaputra; ) เป็นแม่น้ำข้ามพรมแดนไหลผ่านทิเบตในประเทศจีน, อินเดีย และบังกลาเทศ เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดอันดับเก้าของโลกในแง่ของปริมาณน้ำไหลออก และยาวที่สุดอันดับที่สิบห้า
แม่น้ำมีจุดเริ่มต้นที่ทะเลสาบมนสโรวาร ใกล้เขาไกรลาศ ทางตอนเหนือของหิมาลัย ในทิเบต ช่วงที่ไหลในบริเวณนั้นจะเรียกว่าแม่น้ำยาร์บุงซังโป จากนั้นไหลผ่านทิเบตใต้และแตกผ่านหิมาลัยเป็นธารน้ำใหญ่ ๆ เช่น ยาร์ลุงซังโป และไหลเข้าอรุณาจัลประเทศในประเทศอินเดีย จากนั้นไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ผ่านรัฐอัสสัม และลงใต้เข้าประเทศบังกลาเทศ กลายเป็นแม่น้ำยมุนา (คนละสายกันกับแม่น้ำยมุนาในอินเดีย) จากนั้นจึงรวมเข้ากับแม่น้ำคงคาในแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำควคา กลายเป็นแม่น้ำปัทมา และหลายเป็นแม่น้ำเมฆนา ก่อนไหลออกอ่าวเบงกอล
แม่น้ำพรหมบุตรมีความยาวรวม และมีความสำคัญมากต่อการชลประทานและการคมนาคมในภูมิภาค ความลึกเฉลี่ยแม่น้ำอยู่ที่ และจุดลึกสุดมีความลึกที่ (คือที่ สทิยา) เมื่อหิมะในหิมาลัยละลาย แม่น้ำพรหมบุตรจะเสี่ยงต่อการเกิดอุทกภัยร้ายแรง ปริมาณน้ำไหลออกของแม่น้ำอยู่ที่ และอาจสูงถึง ในช่วงอุทกภัย
แพลทีเฮลมินธิส
นาโธสโทมูลิดา
นาโธสโทมูลิดา  เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
พิชัย จิตรีขันธ์ เป็นที่รู้จักในชื่อ ลือชัย นฤนาท (30 มิถุนายน พ.ศ. 2475 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560) ชื่อเล่น เล็ก เป็นนักแสดงชาวไทย และเป็นพระเอกภาพยนตร์ไทยคนแรกที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยม ในการประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2500 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และยังเป็นพระเอกขวัญใจของประชาชน ที่มีบุคลิกทำคอเอียง คาบบุหรี่มุมปาก ทำท่าทางยียวน จนเป็นแบบอย่างให้ผู้ชายในยุคนั้นนิยมเลียนแบบ
ลือชัยเกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ที่อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บิดาชื่อพร มารดาชื่อ ชุ่ม
ก่อนเข้าสู่วงการบันเทิงเขาเคยรับราชการเป็นตำรวจยศสิบตำรวจตรี
มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดี จากบท ชีพ ชูชัย ในภาพยนตร์สืบสวนแนวเจมส์ บอนด์ เรื่อง "เล็บครุฑ" สร้างจากผลงานประพันธ์ของ พนมเทียน กำกับโดย สุพรรณ พราหมณ์พันธุ์ คู่กับ อมรา อัศวนนท์ และมีผลงานตามมาอีกหลายเรื่องเช่น มังกรแดง คู่กับนางเอกคนเดียวกัน, การะเกด กับ สองฝั่งฟ้า คู่กับ พิศมัย วิไลศักดิ์ และ ชนะ ศรีอุบล รวมทั้ง "พรายดำ" คู่กับเพชรา เชาวราษฎร์ และมีนางงามจักรวาลของไทย อาภัสรา หงสกุล ร่วมแสดง
แสดงประกบ มิตร ชัยบัญชา ในภาพยนตร์บู๊เรื่องยิ่งใหญ่ของสามผู้กำกับไทย "เพชรตัดเพชร" พ.ศ. 2509 และ ภาพยนตร์ไทย-ฮ่องกง "จอมดาบพิชัยยุทธ" ร่วมกับ สุทิศา พัฒนุช และ ชาติ ชัยภูมิ (ผู้มีรูปร่างหน้าตาคล้ายมิตรซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุขณะถ่ายทำฉากจบของ "อินทรีทอง") พ.ศ. 2514 อีกทั้งยังได้แสดงประกบกับสมบัติ เมทะนี ในเรื่อง "ขุนตาล" ในปี พ.ศ. 2512 ปัจจุบันยังมีผลงานเด่น คุณภาพฟิล์มก๊อบปี้ที่เหลืออยู่ ในรูปแบบวีซีดีและวีดิทัศน์ เรื่อง "เพชรตัดเพชร" จัดทำโดย ทีมพันธมิตร เมื่อ พ.ศ. 2546
ทายาทอยู่ในวงการชื่อ สิริยา นฤนาท, อรุโณทัย นฤนาท สองอดีตนางเอกดัง และจุลินทิพย์ จิตรีขันธ์ ดาราช่อง 7 ค่ายดาราวีดีโอ
ลือชัย นฤนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ด้วยโรคชราที่โรงพยาบาลภูมิพล อาคารคุ้มเกล้า สิริอายุได้ 84 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ฮวัง จิน-อี
ฮวัง จิน-อี (1520c.-1560c.) สตรีชาวเกาหลี เป็นที่รู้จักกันในนาม "มยองวอล" (หมายถึงดวงจันทร์อันสว่างไสว) เป็นหนึ่งใน กีแซง ที่มีชื่อเสียงที่สุดของ ราชวงศ์โชซ็อน เธออาศัยอยู่ในรัชสมัยของ พระเจ้าชุงจง เธอมีชื่อเสียงในด้านความงามที่โดดเด่น ความเฉลียวฉลาด มีเสน่ห์ สติปัญญาที่ไม่ธรรมดา และการแสดงออกที่เป็นธรรมชาติของเธอ เธอได้กลายเป็นบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับ นวนิยาย โอเปร่า ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ของเกาหลีสมัยใหม่
หลุมอุกกาบาตบน ดาวศุกร์ ชื่อ Hwangcini ได้รับการตั้งชื่อตามเธอ
ยังมีโคลง "ซีโจ" และบทเพลงบรรเลงด้วย "กอมุนโก" (เครื่องสายชนิดหนึ่งของเกาหลี) ซึ่งฮวัง จิน ยีเป็นผู้ผสมผสานหลงเหลืออยู่บ้างในปัจจุบัน โคลงซีโจของเธอมักมีเนื้อหาชื่นชมความงามของธรรมชาติ เช่น ความงามของเมืองแกซอง รวมถึงพระราชวัง "มันวอลแด" และ "น้ำตกพาคยอน" ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ด้วย
นอกจากนี้ ยังค้นพบโคลงซีโจซึ่งพรรณาถึงการสูญเสียความรักของตัวเธอเอง บางส่วนอ้างอิงถึงบทกวีและวรรณกรรมจีนที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น โคลงซีโจที่มีชื่อเสียงของเธอสองบท ได้แก่:
แม่น้ำยมุนา
แม่น้ำยมุนา เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดีย ต้นน้ำมาจากธารน้ำแข็งยมุโนตรีที่ความสูง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยอดเขาบันดาลปูจในเทือกเขาหิมาลัยล่าง รัฐอุตตราขัณฑ์, ไหลเป็นระยะทาง ก่อนจะรวมเข้ากับแม่น้ำคงคาที่ตริเวนีสังฆัมในเมืองอลาหาบาด จุดที่ชาวฮินดูจัดพิธีกุมภเมลา แม่น้ำยมุนาไหลผ่านรัฐหรยาณา อุตตรประเทศ อุตตราขัณฑ์ และเดลี
แม่น้ำยมุนาเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู และได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทวียมุนา ซึ่งตามเทวตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของพระสุรยะ เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และเป็นพี่/น้องสาวของพระยม เทพเจ้าแห่งความตาย เทวียมุนาจึงรู้จักในอีกนามว่ายมีเทวี ตามความเชื่อกระแสหลักของฮินดูเชื่อว่าการลงอาบน้ำในแม่น้ำยมนุนาจะช่วงชะล้างความทรมาณจากการตาย
แคลวิน คูลิดจ์
จอห์น แคลวิน คูลิดจ์ จูเนียร์ (; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 5 มกราคม พ.ศ. 2476) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 30 ของประเทศสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2472 - พ.ศ. 2476) มักมีผู้เรียกเขาว่า "คาลผู้เงียบขรึม" คูลิดจ์เป็นนักกฎหมายจากรัฐเวอร์มอนต์ ไต่เต้าสู่วงการเมืองด้วยการลงเล่นการเมืองในรัฐแมสซาชูเซตส์จนได้เป็นผู้ว่าการรัฐ และจากฝีมือในการจัดการกับกรณีตำรวจบอสตันสไตค์เมื่อ พ.ศ. 2462 ทำให้คูลิดจ์เป็นที่รู้จักเด่นชัดในระดับประเทศ
หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2463 คูลิดจ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิดีคนที่ 29 และได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีแทนประธานาธิบดีวาร์เรน จี. ฮาร์ดิงซึ่งถึงอสัญกรรมในตำแหน่ง คูลิดจ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยตรงเมื่อ พ.ศ. 2467 และได้รับการกล่าวว่าเป็นรัฐบาลอนุรักษนิยมขนาดเล็ก
มีหลายอย่างที่แสดงให้เห็นว่าสไตล์การบริหารประเทศของคูลิดจ์ย้อนกลับไปสู่ยุคประธาธิบดีเฉื่อยของสหรัฐฯ ในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 (พ.ศ. 2344-2403) แต่คูลิดจ์ก็ได้กู้ความเชื่อมั่นของทำเนียบขาวจากเรื่องอื้อฉาวที่เกิดขึ้นในสมัยประธานาธิบดีฮาร์ดิง และหมดวาระประธานาธิบดีด้วยความนิยมค่อนข้างสูง ดังที่นักเขียนชีวประวัติของคูลิดจ์ได้กล่าวว่า ""คูลิดจ์ได้หลอมจิตวิญญาณและความหวังของคนชั้นกลาง สามารถแปลและเข้าใจถึงสิ่งที่คนกลุ่มนี้ไฝ่หาและแสดงออกมา เป็นตัวแทนของความอัจฉริยะของคนในระดับเฉลี่ยนั่นเองที่เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นพลังของคูลิดจ์"
มีหลายคนที่วิพากษ์วิจารณ์คูลิดจ์ในตอนหลังว่ามีส่วนทำให้เกิดการบริหารประเทศแบบมือใครยาวสาวได้สาวเอา (laissez-faire government) จนทำให้เกิดเศรษฐกิจตกต่ำสุดขีด ชื่อเสียงในด้านนี้ได้เกิดซ้ำอีกในสมัยประธานาธิบดีรีแกน แต่การประเมินการบริหารประเทศของคูลิดจ์ก็ยังแยกเป็นสองฝ่ายระหว่างผู้เห็นด้วยกับการปรับขนาดของคณะรัฐมนตรีให้เล็กลง กับ ฝ่ายที่เห็นว่ารัฐบาลกลางควรเข้าไปมีส่วนในการยับยั้งผลเสียที่กำลังแรงของระบบทุนนิยม
ครอบครัวและชีวิตเมื่อเยาว์วัย.
จอห์น แคลวิน คูลิดจ์ จูเนียร์ เกิดที่เมืองพลีมัธ วินเซอร์เคาน์ตี รัฐเวอร์มอนต์ และเป็นประธานาธิบดีคนเดียวของสหรัฐฯ ที่เกิดในวันชาติ คือวันที่ 4 กรกฎาคม เป็นบุตรชายตนโตของแคลวิน คูลิดจ์ ซีเนียร์ มีน้อง 1 คน ครอบครัวของคูลิดจ์ฝังรากลึกในนิวอิงแลนด์ บรรพบุรุษของคูลิดจ์ได้อพยพมาอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์ แมสซาชูเซตส์ประมาณ พ.ศ. 2173 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าปราสาททอง สมัยอยุธยา ปู่ทวดของคูลิดจ์เป็นทหารในสงครามปฏิวัติอเมริกันและต่อมาได้เป็น "ผู้ถูกเลือก"" (En: selectmen - 3-5 คนที่ถูกเลือกมาเป็นผู้บริหารเมืองในยุคแรกๆ ของการตั้งถิ่นฐานในนิวอิงแลนด์) บริหารเมืองพลีมัธ บรรพบุรุษส่วนใหญ่ของคูลิดจ์เป็นชาวไร่ แต่มีบรรพบุรุษหลายคนที่ได้เป็นวุฒิสมาชิกและตำแหน่งสำคัญอื่นๆ
ปู่ของคูลิดจ์ได้เป็นผู้บริหารเมืองเล็กๆ ในพลีมัธและได้ชื่อว่าเป็นนักเล่านิทานตลกตัวยง ย่าของคูลิดจ์อ้างว่ามีเชื้อสายของอินเดียนแดงด้วย บิดาของคูลิดจ์เป็นชาวไร่และครูและมีชีวิตยืนยาวได้เห็นลูกชายได้เป็นประธานาธิบดี ส่วนแม่เสียชีวิตด้วยวัณโรคตั้งแต่ พ.ศ. 2427 เมื่อคูลิดจ์อายุ 12 ปี
แคลวิน คูลิดจ์จบการศึกษาจากวิทยาลัยแอมเฮิร์สต์ รัฐแมสซาชูเซตส์ซึ่งอยู่ใกล้พลีมัธ และเลิกใช้ชื่อ "จอห์น" เมื่อเรียนจบ ขณะเรียนคูลิดจ์ได้เข้าเป็นสมาชิกพรรครีพับลิกันและเภทนักศึกษาในปี พ.ศ. 2435 คูลิดจ์ยอมรับนับถืออาจารย์ผู้สอนวิชาปรัชญาและจริยศาสตร์คนหนึ่งว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากต่อคูลิดจ์ ในปี พ.ศ. 2428 คูลิดจ์จบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมคัมราวด์ ได้รับเลือกให้เป็นผู้แต่งและอ่านสุนทรพจน์ที่ขำขันซึ่งเป็นประเพณีดั้งเดิมของมหาวิทยาลัยในวันรับปริญญา
ชีวิตช่วงแรกและการแต่งงาน.
หลังจบการศึกษา คูลิดจ์ได้เข้าฝึกงานเป็นนักกฎหมาย เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียค่าใช้จ่ายที่สูงมากในการเรียนกฎหมายในสมัยนั้น คูลิดจ์เลือกวิธีที่แพร่หลายในขณะนั้นด้วยการผ่านการฝึกในสำนักงานกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2440 คูลิดจ์สอบผ่านเนติบัณฑิต และเปิดสำนักงานกฎหมายของตนเองในปีถัดมา กล่าวกันว่า คูลิดจ์ให้บริการทางกฎหมายแก่ลูกความอย่างดีที่สุด คือด้วยการทำให้ไม่ต้องขึ้นศาล ด้วยชื่อเสียงที่ดี คูลิดจ์มีลูกความมากขึ้นรวมทั้งธนาคารต่างๆ
คูลิดจ์พบนางสาว"เกรซ แอนนา กูดฮิว" ครูโรงเรียนชาวเวอร์มอนต์ด้วยกับ เมื่อ พ.ศ. 2448 เธอมีนิสัยตรงข้ามกับคูลิดจ์ คือชอบพูดและชอบสนุก ในขณะที่คูลิดจ์เป็นคนเงียบขรึม ทั้งสองแต่งงานกันมีลูก 2 คน และมีชีวิตสมรสที่มีความสุข ซึ่งคูลิดจ์เขียนไว้ในหนังสือชีวประวัติของตนเองไว้ว่าทั้งสอง "เกิดมาเพื่อเติมเต็มให้กันและกัน"
ชีวิตการเมืองยุคแรก.
ในสมัยของคูลิดจ์ พรรครีพับลิกันครองเสียงส่วนใหญ่ของนิวอิงแลนด์ คูลิดจ์ได้เข้ามีส่วนร่วมในการเมืองท้องถิ่น ในปี พ.ศ. 2439 คูลิดจ์ช่วยหาเสียงให้ผู้สมัครประธานาธิบดี คือ วิลเลียม แมกคินลีย์ ปีต่อมาคูลิดจ์ได้รับเลือกให้เป็นกรรมการพรรครีพับลิกันท้องถิ่น และได้ชนะการเลือกตั้งเป็นกรรมการเมืองใน ปี พ.ศ. 2431 ทำงานโดยไม่ได้เงินเดือน แต่ได้ประสบการณ์มาก คูลิดจ์ได้ไต่บันไดการเมืองขึ้นไปเรื่อยๆ โดยได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งองค์กรการเมืองต่างๆ หลายแห่งในท้องถิ่น
ทวีปเอเซีย
น้ำกาม
พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท
ประธานาธิบดีรีแกน
เกาะโลซิน
เกาะโลซิน  เป็นเกาะหินปูนขนาดย่อมกลางทะเลอ่าวไทย ขึ้นอยู่กับจังหวัดปัตตานี เป็นแหล่งดำน้ำและตกปลาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง และเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในประเทศไทย
แต่เดิมที่นี่เคยเป็นดินแดนพิพาทระหว่างไทยกับมาเลเซีย โดยมาเลเซียได้ทำการอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะกระในจังหวัดนครศรีธรรมราช ด้วยการอ้างการแบ่งเขตไหล่ทวีป อันเป็นพื้นที่ทับซ้อนกับพื้นที่สัมปทานแหล่งก๊าซธรรมชาติ ทำให้ไทยเสียเปรียบ แต่เวลาต่อมาคณะเจรจาไปพบเกาะหินกลางทะเล นั่นคือ "เกาะโลซิน" จึงได้ใช้อนุสัญญากรุงเจนีวาว่าด้วยกฎหมายทางทะเล ค.ศ. 1958 ให้โลซินมีสถานะเป็นเกาะ ไทยจึงสามารถประกาศสิทธิเขตเศรษฐกิจจำเพาะจากแนวน้ำลดบริเวณชายฝั่งออกไปได้ 200 ไมล์ทะเล ซึ่งครอบคลุมแหล่งก๊าซด้วย
ภายหลังปี พ.ศ. 2521 ไทยและมาเลเซียจึงได้ตกลงกันกำหนดพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลดังกล่าวเป็นพื้นที่พัฒนาร่วม (Joint Development Area) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 7,250 ตารางกิโลเมตร โดยตั้งองค์กรขึ้นมาบริหารจัดการร่วมกันแล้วแบ่งผลประโยชน์กันคนละครึ่ง
ปัจจุบันเกาะโลซิน เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของตำบลบ้านน้ำบ่อ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี จากที่นี่ห่างจากหาดวาสุกรีในเขตอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ประมาณ 72 กิโลเมตร
ตัวเกาะโผล่พ้นน้ำขึ้นมาไม่เกิน 100 ตารางเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นหินล้วนไม่มีต้นไม้ใบหญ้า รอบเกาะน้ำตื้น หากจะขึ้นเกาะต้องนำเรือเล็กเข้าไป บนเกาะมีประภาคาร ที่ส่งไฟสัญญาณเตือนอยู่บนยอด และตัวประภาคารตั้งอยู่บนหินโผล่น้ำที่มีขนาดประมาณ 10 เมตร บริเวณรอบเกาะเป็นแหล่งปะการังที่อุดมสมบูรณ์กินพื้นที่ยาวหนึ่งกิโลเมตร มีพืชใต้น้ำและฝูงปลานานาชนิดโดยเฉพาะฉลามวาฬ ด้วยเหตุนี้เกาะโลซินเป็นที่นิยมของนักดำน้ำและนักตกปลา
1 ตุลาคม พ.ศ. 2556 นายอาคม พูนชนะ ไต๋เรือได้ขับเรือขนส่งเงินตราต่างประเทศมูลค่ารวม 119 ล้านบาทได้เพื่อนำมาส่งลูกค้าที่เกาะโลซิน ในวันที่ 2 ตุลาคม เวลาประมาณ 10.00 น. เรือได้ถูกปล้นต่อมาพบว่า นายอาคม พูนชนะ มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับการปล้นทรัพย์นับเป็นเหตุการณ์ปล้นทรัพย์ครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของประเทศไทย และตำรวจตั้งข้อสังเกตว่าลูกเรือทั้ง 7 ราย น่าจะเสียชีวิตเพราะถูกฆาตกรรมในทะเล
ปลานกแก้วหัวโหนก
"ระวังสับสนกับ: ปลานกขุนทองหัวโหนก"
ปลานกแก้วหัวโหนก  เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลานกแก้ว (Scaridae) ถือเป็นปลานกแก้วมีขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีขนาดใหญ่ได้ถึง 1 เมตร หรือ 1.3 เมตร น้ำหนักได้ถึง 46 กิโลกรัม และมีอายุยืนยาวได้นานถึง 40 ปี มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลานกขุนทองหัวโหนก ("Cheilinus undulatus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae) และถือเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Bolbometopon"
โดยมีลักษณะเด่น คือ บริเวณหน้าผากโหนกหนาแข็งแรง ทำหน้าที่เปรียบเสมือนกันชนเวลาที่เข้ากัดกินหินหรือปะการังแข็ง ๆ เพื่อกินเป็นอาหาร
ปากและฟันหน้าใหญ่แข็งแรง ติดกันเป็นพรืดเหมือนกันกับปลานกแก้วชนิดอื่นทั่วไปไม่เป็นซี่ ๆ เหมือนสัตว์ทั่วไป ลักษณะของปากและฟันเช่นนี้ทำให้ถูกเปรียบเทียบว่าคล้ายกับจะงอยปากของนกแก้ว อันเป็นที่มาของชื่อ มีลำตัวทั่วไปสีเขียว
ปลานกแก้วหัวโหนกเป็นปลาที่อยู่อาศัยหากินรวมกันเป็นฝูง ตามแนวปะการัง ในฝูงหนึ่งประมาณ 13-14 ตัว ออกหากินในเวลากลางวัน และเข้านอนตามซอกหลืบถ้ำหรือตามซากเรือจมในเวลากลางคืน ในระดับความลึกไม่เกิน 30 เมตร
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลแดง, ซามัว จนถึงนิวแคลิโดเนียและเกรตแบร์ริเออร์รีฟ ในออสเตรเลีย สำหรับน่านน้ำไทย ถือเป็นปลาที่พบได้น้อย หายาก จึงมักเป็นที่ชื่นชอบของนักประดาน้ำเพื่อถ่ายรูปเช่นเดียวกับปลานกขุนทองหัวโหนก โดยอาจพบได้ที่เขตอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันและหมู่เกาะสุรินทร์แต่ก็ไม่บ่อยนัก และจำนวนก็ไม่มาก ครั้งละ 3-4 ตัวเท่านั้น
แต่สำหรับที่เกาะเซปาดัง ในมาเลเซีย และเกาะบอร์เนียว ในอินโดนีเซียจะพบได้ง่ายกว่า
ปลานโปเลียน
ปลานโปเลียน หรือ ปลานกขุนทองหัวโหนก  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cheilinus undulatus" จัดอยู่ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืด เมื่อยังเล็กมีลายแถบสองเส้นที่คาดผ่านตาเฉียงขึ้น เมื่อโตขึ้นลายแถบอันนี้จะหายไป สีพื้นลำตัวจะเข้มขึ้น ในปลาเพศผู้มีสีเหลือบเขียวอมน้ำเงิน มีลายสีชมพูปรากฏเป็นจุดเป็นเส้นเล็ก ๆ แทรกตามเกล็ด ซึ่งมีความแวววาวเป็นเลื่อมมัน ขณะที่ปลาเพศเมียจะมีลวดลายที่อ่อนกว่า ซึ่งปลาทั้งสองเพศจะมีจุดเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ ส่วนหัวที่โหนกนูนเหมือนสันหรือนอเห็นอย่างชัดเจน ซึ่งจะปรากฏเมื่อปลามีความยาวได้ 2-3 ฟุต ขอบหางมีสีเขียวอมเหลือง มีดวงตาที่สามารถกลอกกลิ้งไปมาได้
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยเต็มที่อาจยาวได้ถึงเกือบ 3 เมตร และมีน้ำหนักถึง 190 กิโลกรัม
เป็นปลาที่อาศัยหากินอยู่ในแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อน เช่น มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย โดยกินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
สำหรับในน่านน้ำไทย พบแพร่กระจายอยู่แถบทะเลอันดามัน พบตามบริเวณกองหิน แนวปะการังของ เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน ในความลึกประมาณ 3-30 เมตร
เหตุที่ได้ชื่อว่า "นโปเลียน" ด้วยเหตุที่ส่วนหัวที่โหนกนูน โดยเฉพาะในปลาเพศผู้ที่จะโหนกกว่าปลาเพศเมีย แลดูคล้ายหมวกของจักรพรรดินโปเลียน
เป็นปลาที่ได้รับความนิยมเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยปลาที่ขายกันในตลาดปลาสวยงาม มักเป็นปลาวัยอ่อนที่มีความยาว 2-3 นิ้ว และจับมาจากฝั่งอ่าวไทยเป็นส่วนใหญ่
ปลานกขุนทองหัวโหนก
น้ำมนต์
น้ำมนต์ หรือ น้ำมนตร์ หมายถึง นํ้าที่เสกเพื่อใช้อาบ กิน หรือประพรม เป็นต้น ถือกันว่าเป็นมงคล การทำน้ำมนต์พบเห็นได้ทั่วไปในหลายศาสนา เช่น ศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ ศาสนาฮินดู เป็นต้น
ในสามัญญผลสูตร พระโคตมพุทธเจ้าตรัสถึง"การเลี้ยงชีพด้วยการทำน้ำมนต์"ว่าเป็นติรัจฉานวิชา ดังนี้
ในปรมัตถโชติกา กล่าวว่าพระพุทธเจ้ารับสั่งให้พระอานนท์เรียนท่องจำรัตนสูตร เพื่อใช้เป็นพระปริตร เสกน้ำนำไปประพรมทั่วนครเวสาลี ทำให้อมนุษย์ที่สิงอยู่ทั่วเมืองหนีไปหมด ชาวกรุงเวสาลีจึงหายจากโรคระบาด
พระเจ้าห้าพระองค์ (พืช)
พระเจ้าห้าพระองค์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dracontomelon dao (Blanco) Merr. &amp; Rolfe) เป็นไม้ยืนต้น สูง 25–40 ม. ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก รูปรีกว้าง มีใบ 6-9 คู่ เมื่อต้นโตเต็มที่จะให้ร่มเงาดีมาก ดอก เป็นสีเหลืองปนเขียว “ผล” รูปกลมรีเล็กน้อย แบ่งเป็นพู 5 พู แต่ละพูจะมีรูปคล้ายพระเรียงรอบผลห้าองค์
มีสรรพคุณเป็นสมุนไพร โดยใช้ ผล ฝนกับหินลับมีด หรือ หินฝนยาสมุนไพร ผสมกับน้ำให้ข้นแล้วเอาน้ำที่ฝนได้ทารักษาบริเวณที่เป็น “หิด” หรือแก้พิษสัตว์ต่อย ในทางไสยศาสตร์เชื่อว่ามีฤทธิ์ทางคงกระพันชาตรี
ปริตร
ปริตร  แปลว่า "ความต้านทาน เครื่องป้องกันรักษา เครื่องต้านทาน เครื่องป้องกันรักษา" รวมหมายถึงเครื่องราง ของขลัง ของที่ช่วยบรรเทา วิธีป้องกันรักษา
ในพุทธศาสนา "ปริตร" หมายถึง พระพุทธมนต์ภาษาบาลี เช่นพระสูตรบางพระสูตรในเจ็ดตำนาน สิบสองตำนาน ซึ่งถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ สามารถคุ้มครองรักษา ป้องกันอันตรายต่างๆ และกำจัดทุกข์ ภัย โรคได้ เรียกเต็มว่า "พระปริตร" นอกจากนี้ยังใช้เรียกของมงคลที่ผ่านการสวดพระพุทธมนต์มาแล้ว เช่น ด้ายสายสิญจน์ เรียกว่า ด้ายพระปริตร น้ำพระพุทธมนต์ เรียกว่า น้ำพระปริตร
สายสิญจน์
สายสิญจน์ เป็นคำใช้เรียกเส้นด้ายสีขาวยาวๆ ที่พระถือขณะประนมมือเจริญพระพุทธมนต์หรือที่วงรอบบ้านเรือนเพื่อให้เป็นสิริมงคลเวลาทำบุญที่บ้าน
ในเวลาทำบุญที่บ้านนิยมใช้สายสิญจน์วงรอบบ้านโดยเวียนขวา คือวนให้อยู่ทางขวามือแล้วโยงมาวนขวาที่ฐานพระพุทธรูปอีกรอบหนึ่งหรือ 3 รอบ แล้วคลี่มาวางไว้บนพานอยู่ด้านขวามือของภิกษุรูปที่ประธานเจริญพระพุทธมนต์
ด้ายสายสิญจน์เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ด้ายปริตร คือด้ายศักดิ์สิทธ์ที่เกิดจากพระพุทธมนต์ที่พระท่านสวดสาธยายหรือเสกเป่าไว้ ถือกันว่าสามารถป้องกันอันตรายเช่นภูติผีปีศาจได้ และถือว่าเป็นด้ายมงคล เช่น ด้ายที่จับเป็นวงกลมสองวงสำหรับสวมศีรษะคู่บ่าวสาวซึ่งเรียกว่า มงคลแฝด
วิชาการบัญชี
วิชาการบัญชี เป็นวิชาศึกษาเรื่อง ทรัพย์สิน หนี้สิน ทุนของกิจการ รายรับ และ รายจ่าย โดยการศึกษานั้นจะอิงกับ GAAP พร้อมทั้งดูตัวกฎหมายและข้อบังคับในแต่ล่ะประเทศ ทั้งนี้ในวิชาการบัญชียังได้แตกแกเป็นหลายแขนง บัญชีการตรวจสอบ บัญชีธนาคาร บัญชีต้นทุน(บัญชีบริหาร) ฯลฯ ทั้งนี้ วิชาการบัญชีได้แบ่งได้อย่างเด่นชัดอยู่ 2 ประเภท คือ การทำบัญชี กับการตรวจสอบบัญชี
บุญนิธิ