pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลที่พบก็คือ เมื่อกินหญ้าข้างใต้หรือใกล้เสาไฟฟ้าแรงสูง สัตว์ทั้งสองพันธุ์ปรากฏว่าจัดแนวร่างกายโดยสุ่ม
และผลรบกวนของเสาไฟฟ้าต่อการจัดแนวร่างกายจะหายไปตามระยะทาง
แต่ในปี 2011 กลุ่มนักวิจัยชาวเช็กอีกกลุ่มรายงานว่า ไม่สามารถทำการทดลองให้ได้ผลซ้ำเมื่อใช้ชุดภาพกูเกิล เอิร์ธที่ต่างกัน
เชื่อว่า มนุษย์ไม่มีประสาทสัมผัสเกี่ยวกับแม่เหล็ก แต่มนุษยก็มีโปรตีนคริปโตโครม (เป็น flavoprotein ยีน CRY2) ในจอตา
และ CRY2 "มีสมรรถภาพระดับโมเลกุลเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวรับรู้สนามแม่เหล็กที่ไวแสง" ประเด็นนี้จึงอาจเหมาะในการศึกษาต่อ ๆ ไป
แม้จะวิจัยกันมาแล้วกว่า ตัวรับรู้สนามแม่เหล็กในสัตว์ก็ยังระบุไม่ได้
เป็นไปได้ว่า ระบบตัวรับความรู้สึกทั้งระบบอาจบรรจุลงในลูกบาศก์ขนาด ได้โดยมีวัสดุแม่เหล็กน้อยกว่า 1 ppm
อนึ่ง การจำแนกส่วนของสมองที่แปลผลข้อมูลก็เป็นเรื่องยาก
ประเด็นที่ดูมีหวังมากที่สุดก็คือ คริปโตโครม ระบบที่อาศัยเหล็ก และการเหนี่ยวนำทางไฟฟ้าแม่เหล็ก ล้วนแต่ก็มีข้อดีข้อเสีย
คือ คริปโตโครมได้พบในสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ รวมทั้งนกและมนุษย์ แต่ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาการหาทิศในเวลากลางคืนเพราะเป็นระบบที่อาศัยแสง
ส่วนระบบที่อาศัยเหล็กก็พบในนกเช่นกัน และถ้าพิสูจน์ได้ อาจเป็นมูลฐานการรับรู้สนามแม่เหล็กในสัตว์หลายสปีชีส์รวมทั้งเต่า
ส่วนการเหนี่ยวนำทางไฟฟ้าแม่เหล็กยังไม่พบและไม่ได้ตรวจสอบในสัตว์บก
อนึ่ง ยังเป็นไปได้ว่ามีกลไกที่เสริมกันสองอย่างซึ่งมีบทบาทตรวจจับสนามแม่เหล็กในสัตว์
ซึ่งก็เพิ่มปัญหาว่า กลไกแต่ละอย่างมีส่วนตอบสนองต่อตัวกระตุ้นขนาดไหน และสร้างข้อมูลอย่างไรเพื่อตอบสนองต่อสนามแม่เหล็กโลกซึ่งอ่อนมาก
นอกจากนั้นยังมีเรื่องวิธีและระดับการใช้
สัตว์บางสปีชีส์อาจใช้เป็นเข็มทิศคือสามารถรู้เหนือรู้ใต้ ในขณะที่สัตว์อื่นอาจเพียงแค่แยกแยะว่าเป็นบริเวณเส้นศูนย์สูตรหรือขั้วโลกได้
แม้การรู้ทิศทางจะสำคัญในการหาทิศเพื่ออพยพ แต่ก็มีสัตว์มากมายที่สามารถรู้สึกถึงความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กโลกเพื่อคำนวณเป็นแผนที่ระบุพิกัดโดยละเอียดในระดับ หรือเล็กกว่านั้น
เพื่อทำแผนที่แม่เหล็ก ระบบรับรู้สนามแม่เหล็กจำเป็นต้องแยกแยะความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กรอบ ๆ ตัวเพื่อให้ทำแผนที่ซึ่งมีรายละเอียดพอได้
นี่เป็นไปได้ เพราะสัตว์หลายอย่างมีสมรรถภาพรับรู้ความแตกต่างกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสนามแม่เหล็กโลก
ซึ่งแม้จะเป็นไปได้ทางชีววิทยา แต่ก็ยังไม่สามารถอธิบายได้ทางกายภาพ
ตัวอย่างก็คือ นกเช่นพิราบสื่อสารเชื่อว่า ใช้แมกนีไทต์ที่ปากเพื่อกำหนดหลักทิศทางต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับแม่เหล็ก โดยอาจใช้แบบเป็นแผนที่
ถึงกระนั้น ก็ยังมีข้อเสนออื่นว่า นกพิราบสื่อสารและนกอื่น ๆ ใช้คริปโตโครมที่สื่อด้วยการเห็นเป็นเข็มทิศ
การรู้สนามแม่เหล็ก
Magnetoception
เส้นข้างลำตัว
เส้นข้างลำตัว  เป็นระบบอวัยวะรับความรู้สึก (sensory organ system) ของสัตว์น้ำมีกระดูกสันหลัง ซึ่งใช้ตรวจจับการเคลื่อนไหว แรงสั่น และความแตกต่างของแรงดันในน้ำรอบ ๆ ตัว
อาศัยเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวที่แปลงไป ซึ่งเรียกว่า เซลล์ขน และตอบสนองต่อการขยับเหตุการเคลื่อนไหวโดยถ่ายโอนสัญญาณเป็นกระแสประสาท
เป็นอวัยวะสำคัญสำหรับพฤติกรรมอยู่เป็นฝูง การล่าเหยื่อ และการรู้ทิศทาง
ยกตัวอย่างเช่น ปลาสามารถใช้เส้นข้างลำตัวเพื่อติดตามกระแสน้ำวนที่สร้างจากเหยื่อที่กำลังหนี
ปกติเส้นข้างลำตัวจะเห็นเป็นเส้นจาง ๆ ประกอบด้วยรู ยาวไปตามลำตัว ตั้งแต่ที่ปิดเหงือกไปจนถึงโคนหาง
ในปลาบางชนิด อวัยวะรับความรู้สึกที่เส้นข้างลำตัวได้เปลี่ยนไปทำหน้าที่เป็นตัวรับรู้ไฟฟ้า (electroreceptor) ซึ่งสามารถตรวจจับพัลส์ไฟฟ้า ดังนั้น จึงยังเป็นอวัยวะที่คล้าย ๆ กัน
ตัวอ่อนสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกโดยมากและที่โตแล้วจะมีระบบรับรู้แรงกลที่เทียบกับเส้นข้างลำตัวได้
Lateral line system
เส้นข้าง
ระบบเส้นข้าง
เลิฟเวอร์ (อัลบัมเทย์เลอร์ สวิฟต์)
เลิฟเวอร์  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่เจ็ดของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดยค่ายรีพับลิกเรเคิดส์ ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกหลังจากที่เธอออกจากค่ายเดิมบิกมะชีนเร็กเคิดส์ เป็นผลทำให้เกิดข้อพิพาทที่เป็นที่รู้จักทั่วไปเกี่ยวกับมาสเตอร์เพลง เธอทำอัลบั้มร่วมกับโปรดิวเซอร์ แจ็ก แอนโตนอฟฟ์, โจเอล ลิตเทิต, หลุยส์ เบลล์ และแฟรงก์ ดุกส์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 หลังจากเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ในปี ค.ศ. 2018 ด้วยแรงบันดาลใจจากแฟนคลับในการช่วยให้เธอฟื้นสภาพจิตใจของเธอหลังจากความขัดแย้งที่นำไปสู่อัลบั้ม "เรพิวเทชัน" เธอมองว่า "เลิฟเวอร์" เป็น "จดหมายรักถึงคนรัก" โดยได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตส่วนตัวที่พบมุมมองใหม่และเสรีภาพทางศิลปะที่เพิ่งค้นพบ
เมื่อเทียบกับโทนมืด หนักหน่วง แนวฮิปฮอป จากอัลบั้มก่อนหน้าอย่าง "เรพิวเทชัน" เสียงของ"เลิฟเวอร์" จะมีความสดใสแนวเพลงอิเล็กโทรป็อป ป็อปร็อก และซินท์ป็อป โดยมีท่วงทำนองที่โดดเด่นด้วยซินธิไซเซอร์ในบรรยากาศจังหวะกลาง และเครื่องดนตรีอะคูสติก รวมเอาสไตล์ที่ผสมผสานกันตั้งแต่คันทรี โฟล์ก ฟังก์ และบับเบิลกัมป็อป ชวนให้ค้นหาอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ความหลงใหล ความมุ่งมั่น ตัณหา และความโศกเศร้า รวมถึงประเด็นทางการเมืองร่วมสมัยของอเมริกา เช่น สิทธิแอลจีบีที คตินิยมสิทธิสตรี ซึ่งมีไม่กี่คนที่พูดคุยถึงเรื่องนี้
สวิฟต์แยกตัวเองจากความสนใจของสื่อหลังจาก"เรพิวเทชัน" และเริ่มส่งเสริมประชาสัมพันธ์"เลิฟเวอร์" ผ่านรายการโทรทัศน์ ปกนิตยสาร และการสัมภาษณ์สื่อมวลชน ภาพหน้าปกของ "เลิฟเวอร์" ด้วยรูปลักษณ์สวยงามโดดเด่นด้วยสีพาสเทลสดใส โดยมีสี่ซิงเกิลที่ถูกปล่อยออกมา "มี!" ร่วมร้องกับเบรนดอน อูรี จากแพนิกแอตเดอะดิสโก "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" "เลิฟเวอร์" และ "เดอะแมน" สามเพลงแรกที่ติดอันดับท็อป 10 บิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐ สวิฟต์ยังขึ้นเล่นคอนเสิร์ต ซิตีออฟเลิฟเวอร์ ในปารีส เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2019 "เลิฟเวอร์"เป็นอัลบั้มที่ 6 ติดต่อกันของสวิฟต์ที่เดบิวต์เป็นอันดับหนึ่งใน บิลบอร์ด 200 นอกจากนี้ยังติดอันดับชาร์ตในออสเตรเลีย แคนาดา เม็กซิโก สหราชอาณาจักร และที่อื่น ๆ และขายได้ 3.2 ล้านชุดในปี ค.ศ. 2019 กลายเป็นสตูดิโออัลบั้มที่ขายดีที่สุดแห่งปี
อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ดนตรี ซึ่งยกย่องว่ามีวุฒิภาวะทางอารมณ์และเสียงที่ร่าเริง แม้ว่าบางคนจะมีที่ความคิดทางรูปแบบดนตรีที่แตกต่างกันออกไป สื่อพิมพ์จำนวนมากรวมอัลบั้มไว้ในรายการของพวกเขาโดยจัดอันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2019 ในงานประกาศรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 62 ของปี ค.ศ. 2020 "เลิฟเวอร์" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม เพลงไตเติลได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเพลงแห่งปี "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลการแสดงเพลงป็อปยอดเยี่ยม อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลอัลบั้มป็อป/ร็อกที่ชื่นชอบ จากงานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ ปี 2019 และซิงเกิลของอัลบั้มนี้ได้รับรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ จำนวน 4 รางวัล
เครดิตดัดแปลงจากอัลบั้ม ไลเนอร์โน้ต
ควอนตัมเอนแทงเกิลเมนต์
ระบบรับความรู้สึกของปลา
ปลาโดยมากมีอวัยวะรับความรู้สึกที่พัฒนาแล้วเป็นอย่างดี
ปลากลางวันเกือบทั้งหมดเห็นเป็นสีที่ดีอย่างน้อยก็เท่ากับของมนุษย์
ปลาหลายอย่างยังมีตัวรับสารเคมีที่ทำให้สามารถรู้รสและรู้กลิ่นอย่างน่าอัศจรรย์
แม้จะมีหูแต่ปลาหลายอย่างก็ได้ยินไม่ค่อยดี
ปลาโดยมากมีตัวรับความรู้สึกที่ไวโดยเป็นองค์ประกอบของระบบ lateral line
ฉลามสามารถรู้สึกแรงสั่นในความถี่ ด้วยระบบนี้
ปลากำหนดตำแหน่งของตนโดยใช้จุดสังเกต และอาจมีแผนที่ในใจซึ่งประกอบด้วยจุดสังเกตหรือสัญลักษณ์หลายจุด
พฤติกรรมของปลาภายในเขาวงกต (maze) แสดงว่า ปลามีความจำเกี่ยวกับปริภูมิ (spatial memory) และแยกแยะสิ่งต่าง ๆ ทางตาได้ (visual discrimination)
การเห็นเป็นระบบรับความรู้สึกที่สำคัญอย่างหนึ่งในสปีชีส์ปลาโดยมาก
ตาปลาคล้ายกับของสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก เช่น นกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่ก็มีเลนส์ตาที่กลมกว่า
จอตาปกติจะมีทั้งเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวยสำหรับทั้งที่แสงสลัวและมีแสงดี ปลาโดยมากเห็นเป็นสี
ปลาบางอย่างสามารถเห็นรังสีอัลตราไวโอเลตและบางอย่างสามารถเห็นแสงโพลาไรส์ (polarized light)
ในบรรดาปลาไม่มีขากรรไกร ปลาแลมป์เพรย์ทะเลมีตาที่วิวัฒนาการมาดี แต่แฮ็กฟิชก็มีเพียงแค่จุดรับแสง (eyespot)
ตาปลาจะปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมที่ปลาอยู่ เช่น ปลาทะเลน้ำลึกจะมีตาซึ่งเหมาะกับที่มืด
ปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ มีชีวิตอยู่กับแสงที่ต่างกับสัตว์บก
เพราะน้ำดูดแสง ดังนั้น ยิ่งลึกเท่าไร แสงก็น้อยลงเท่านั้น
น้ำยังดูดซึมแสงความยาวคลื่นต่าง ๆ อย่างไม่เท่ากัน เช่น จะดูดแสงความยาวคลื่นยาว (เช่น สีแดง สีส้ม) เร็วกว่าแบบความยาวคลื่นสั้น (น้ำเงิน ม่วง) โดยรังสีอัลตราไวโอเลต (ความยาวคลื่นยิ่งสั้นกว่าน้ำเงิน) ก็ถูกดูดอย่างรวดเร็วเช่นกัน
การได้ยินเป็นระบบรับความรู้สึกที่สำคัญต่อปลาพันธุ์ต่าง ๆ โดยมาก
ขีดต่ำสุดที่ได้ยินและสมรรถภาพในการระบุตำแหน่งต้นเสียงจะลดลงในน้ำซึ่งเสียงเดินทางได้เร็วกว่าในอากาศ
การได้ยินใต้น้ำจะเป็นแบบได้ยินผ่านกระดูก (bone conduction) และการระบุตำแหน่งต้นเสียงดูเหมือนจะขึ้นอยู่กับความดัง (แอมพลิจูด) ที่แตกต่างกันโดยได้ยินผ่านกระดูก
เทียบกับมนุษย์ที่ระบุต้นเสียงได้เพราะเสียงมาถึงหูทั้งสองไม่พร้อมกัน
สัตว์น้ำเช่นปลาจึงมีระบบการได้ยินพิเศษที่มีประสิทธิภาพใต้น้ำ
ปลาสามารถได้ยินผ่านอวัยวะคือ lateral line และ otolith (ที่หู)
ปลาบางชนิด เช่น ปลาคาร์ปและปลาเฮร์ริงบางพันธุ์ จะได้ยินด้วยกระเพาะปลาซึ่งมีหน้าที่คล้าย ๆ เครื่องช่วยการได้ยิน (hearing aid)
การได้ยินได้วิวัฒนาการมาอย่างดีในปลาคาร์ป มีอวัยวะพิเศษเป็นส่วนยื่นจากกระดูกสันหลังที่ส่งแรงสั่นจากกระเพาะปลาไปยังหูชั้นใน เป็นอวัยวะที่เรียกว่า Weberian organ
ส่วนปลาฉลามตรวจการได้ยินของมันได้ยาก แต่มันอาจได้ยินเสียงได้ดีมากและอาจได้ยินเสียงเหยื่อที่ห่างเป็นระยะทางหลายกิโลเมตร
ฉลามมีรูเปิดเล็ก ๆ ที่หัวทั้งสองข้าง (แต่ไม่ใช่ช่องหายใจ ) ซึ่งเข้าไปยังหูชั้นในโดยตรงผ่านช่องเล็ก ๆ
lateral line ของฉลามก็มีระเบียบคล้าย ๆ กันโดยเปิดรับสิ่งแวดล้อมผ่านชุดช่องเปิดที่เรียกว่ารู lateral line
ซึ่งแสดงแหล่งกำเนิดเดียวกันของอวัยวะรับแรงสั่นและอวัยวะรู้เสียงสองอย่างนี้โดยรวมเรียกว่า acoustico-lateralis system
ในปลากระดูกแข็งและสัตว์สี่ขา (tetrapod, superclass "Tetrapoda") ช่องที่เปิดเข้าไปถึงหูชั้นในได้หายไปแล้ว
การตรวจจับกระแสน้ำ.
lateral line ในปลาและในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกระยะอยู่ในน้ำ เป็นระบบการตรวจจับกระแสน้ำ ปกติหมายถึงกระแสน้ำวน
และยังไวต่อแรงสั่นความถี่ต่ำอีกด้วย มันใช้เพื่อหาทิศทาง ล่าเหยื่อ และอยู่รวมเป็นฝูง
ตัวรับแรงกลก็คือเซลล์ขน ซึ่งก็ใช้ในระบบการทรงตัวและระบบการได้ยินด้วย
เซลล์ขนในปลาใช้ตรวจจับการเคลื่อนไหวของน้ำรอบ ๆ ตัว
เซลล์จะฝังอยู่ในส่วนยื่นคล้ายวุ้นที่เรียกว่า cupula
จึงมองไม่เห็นและไม่ปรากฏบนผิวหนัง
ส่วนตัวรับรู้ไฟฟ้าเป็นเซลล์ขนดัดแปลงของระบบ lateral line
ปลาและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกระยะอยู่ในน้ำตรวจจับการเคลื่อนไหวของน้ำด้วย lateral line
เป็นระบบที่ประกอบด้วยชุดอวัยวะรับความรู้สึกที่เรียกว่า นิวโรแมสต์ (neuromast) ซึ่งอยู่ไปตามลำตัวของปลา
นิวโรแมสต์อาจอยู่เดี่ยว ๆ (superficial neuromasts) หรืออยู่ในช่องน้ำ (canal neuromasts)
เซลล์รับความรู้สึกในนิวโรแมสต์เป็นเซลล์ขนที่ฝังอยู่ในวุ้นของ cupula
cupula และ stereocilia ซึ่งเป็นส่วนขนเซลล์ขน จะขยับไปตามการไหลของกระแสน้ำ
เซลล์ประสาทเกี่ยวกับ lateral line จะตอบสนองโดยเป็นแผนที่ somatotopic map ภายในสมองซึ่งช่วยบอกปลาถึงกำลังและทิศทางของกระแสน้ำตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย
แผนที่นี้อยู่ใน medial octavolateral nucleus (MON) ของ medulla และอยู่ในเขตสมองชั้นสูงกว่านั้น เช่น torus semicircularis
การตรวจจับแรงดัน.
การตรวจจับแรงดันใช้อวัยวะ organ of Weber เป็นระบบที่มีรยางค์สามรยางค์ของกระดูกสันหลัง ที่ถ่ายทอดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของกระเพาะปลาไปยังหูชั้นใน
ซึ่งใช้ควบคุมการลอยตัวของปลา
อย่างไรก็ดี ปลาวงศ์ปลาหมูในสกุล "Misgurnus" (weather fish) และปลาอันดับปลาตะเพียนอื่น ๆ ก็ตอบสนองต่อแรงดันต่ำได้แม้จะไร้กระเพาะปลา
การรับรู้สารเคมี.
ประสาทสัมผัสที่คล้ายกับการได้กลิ่นจากอากาศก็คือการรู้รสของน้ำ
คือ "ในปลาหนัง การรู้รสมีบทบาทหลักในการรู้ทิศทางและกำหนดตำแหน่งของอาหาร"
ปลาแซลมอนสามารถรู้กลิ่นได้ดี
การคาดคะเนว่า กลิ่นเป็นตัวช่วยให้ปลารู้แหล่งน้ำบ้านเกิดหรือไม่ ได้เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 19 แล้ว
ในปี 1978 นักวิจัยได้แสดงอย่างน่าเชื่อถือว่า ปลาแซลมอนสามารถระบุแหล่งน้ำเกิดของตนได้อย่างแม่นยำก็เพราะระบุกลิ่นได้
แล้วแสดงด้วยว่า กลิ่นแหล่งน้ำจะฝังอยู่ในความจำของปลาเมื่อโตขึ้นเป็นลูกปลาระยะ smolt เพียงก่อนจะอพยพเข้าไปในทะเล
ปลาแซลมอนที่กำลังกลับบ้านเกิด ยังสามารถระบุกลิ่นพิเศษของสาขาแม่น้ำเมื่อว่ายทวนกระแสน้ำของแม่น้ำใหญ่ด้วย
และอาจไวกลิ่นฟีโรโมนพิเศษที่ลูกปลาพวกเดียวกันปล่อย
มีหลักฐานว่ามันสามารถ "แยกแยะระหว่างกลุ่มปลาสองกลุ่มในพันธุ์ของตนเอง"
ฉลามมีประสาทรับกลิ่นที่ดี ซึ่งอยู่ในรูสั้น ๆ (ซึ่งไม่รวมเข้าด้วยกันเหมือนกับปลากระดูกแข็ง) ระหว่างช่องจมูกหน้ากับหลัง ฉลามบางพันธุ์สามารถได้กลิ่นเลือดในะรดับ 1 ppm ในน้ำทะเล
ฉลามสามารถระบุทิศทางของกลิ่นขึ้นอยู่กับเวลาที่จมูกแต่ละข้างตรวจจับกลิ่นได้
ซึ่งเป็นวิธีเดียวกันที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกำหนดต้นเสียง
ฉลามบางพันธุ์ เช่น ปลาฉลามพยาบาลมีหนวดภายนอกที่ช่วยรับกลิ่นเหยื่อได้ดีขึ้น
ยีน major histocompatibility complex (MHC) เป็นกลุ่มยีนที่มีในสัตว์หลายอย่างและสำคัญต่อระบบภูมิคุ้มกัน
โดยทั่วไป ลูกของพ่อแม่ซึ่งมียีน MHC ต่างกันจะมีระบบภูมิคุ้มกันที่แข็งแรง
ปลาสามารถได้กลิ่นบางอย่างเกี่ยวกับยีน MHC ของเพศตรงข้ามและชอบใจคู่ที่มียีน MHC ต่างกับของตนเอง
การรับรู้ไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก.
การรับรู้ไฟฟ้า (electroreception, electroception) เป็นสมรรถภาพในการตรวจจับสนามไฟฟ้าหรือกระแสไฟฟ้า
ปลาบางชนิด เช่นปลาหนังและฉลาม มีอวัยวะที่สามารถตรวจจับศักย์ไฟฟ้าที่อ่อนจนถึงระดับมิลลิโวลต์
ปลาอื่น ๆ เช่น ปลาในอันดับปลาไหลไฟฟ้า (Gymnotiformes) สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ ซึ่งใช้นำทางและเพื่อสื่อสารกับปลาพวกเดียวกัน
ฉลามมีกระเปาะลอเร็นซีนี (ampullae of Lorenzini) เป็นอวัยวะรับรู้ไฟฟ้า
มีจำนวนเป็นร้อย ๆ ถึงพัน ๆ
ใช้ตรวจจับสนามไฟฟ้าแม่เหล็กที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดสร้าง
ซึ่งช่วยฉลาม (โดยเฉพาะปลาฉลามหัวค้อน) หาเหยื่อ
ฉลามไวไฟฟ้ามากที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งหมด
สามารถหาเหยื่อที่ซ่อนอยู่ในทรายโดยอาศัยสนามไฟฟ้าที่เหยื่อสร้าง
กระแสน้ำมหาสมุทรซึ่งวิ่งอยู่ในสนามแม่เหล็กโลกก็สร้างสนามไฟฟ้าที่ปลาสามารถใช้รู้ทิศทาง (orientation) และอาจเพื่อนำทาง (navigation) ด้วย
ปลาดุกไฟฟ้าสามารถสร้างสนามไฟฟ้าแล้วตรวจจับวัตถุใกล้ ๆ
ซึ่งรบกวนสนามไฟฟ้า โดยใช้เพื่อนำทางผ่านน้ำขุ่น
ปลาไฟฟ้ายังสามารถสื่อสาร ระบุเพศ อายุ และลำดับชั้นทางสังคมภายในพันธุ์เดียวกันอาศัยสนามไฟฟ้า
ปลาไฟฟ้าแบบอ่อนในทะเลบางอย่างอาจสร้างเกรเดียนต์สนามไฟฟ้าเพียงแค่
ปลาฉลามปากเป็ดล่าแพลงก์ตอนด้วยตัวรับไฟฟ้าแบบพาสซีฟเล็ก ๆ เป็นพัน ๆ ซึ่งอยู่ที่จมูกยื่น หรือที่เรียกว่า rostrum
สามารถตรวจจับสนามไฟฟ้าที่กวัดแกว่งในความถี่ ซึ่งกลุ่มแพลงก์ตอนกลุ่มใหญ่ที่เป็นอาหารสร้างสัญญาณนี้ขึ้น
ปลาไฟฟ้าใช้ระบบรับความรู้สึกแบบแอ็กทิฟเช่นนี้เพื่อตรวจสอบสิ่งแวดล้อมและสร้างภาพไฟฟ้าพลวัต
ในปี 1973 นักวิจัยได้แสดงว่า ปลาแซลมอนแอตแลนติกมีการตอบสนองของระบบสูบฉีดโลหิตอย่างมีเงื่อนไข (conditioned cardiac responses) ต่อสนามไฟฟ้าที่ความเข้มในระดับที่พบในมหาสมุทร
"ความไวเช่นนี้อาจทำให้ปลาที่กำลังอพยพสามารถว่ายน้ำตาม หรือทวนกระแสน้ำมหาสมุทรเมื่อไร้หลักที่หมายซึ่งอยู่ก้บที่"
การรับรู้สนามแม่เหล็ก (magnetoception, magnetoreception) เป็นการตรวจจับทิศทางอาศัยสนามแม่เหล็กโลก
ในปี 1988 นักวิจัยพบเหล็กในรูปแบบแร่แมนีไทต์ (magnetite) แบบ single domain
ในกะโหลกของปลาแซลมอนซ็อกอาย
โดยมีมากพอที่จะใช้เพื่อรับรู้สนามแม่เหล็ก
การนำทาง.
ปลาแซลมอนอพยพเป็นพัน ๆ กิโลเมตรทั้งจากและไปสู่ที่ผสมพันธุ์
มันใช้ชีวิตเบื้องต้นในแม่น้ำ แล้วว่ายออกไปในทะเลเมื่อโตขึ้น เป็นที่ที่ปลาเติบโตขยายขนาดมากที่สุด
หลังจากโตโดยร่อนเร่ไปในมหาสมุทรเป็นเวลาหลายปีในระยะทางที่ไกลแสนไกล ปลาแซลมอนที่รอดชีวิตโดยมากสามารถกลับมายังแม่น้ำบ้านเกิดเพื่อวางไข่
โดยกลับไปอย่างแม่นยำแทบไม่น่าเชื่อ และแม้กระทั่งกลับไปยังจุดที่เกิด คือปลาโดยมากจะว่ายทวนกระแสขึ้นไปในแม่น้ำจนถึงจุดที่ตนเกิด
มีทฤษฎีหลายทฤษฏีว่านี่เป็นไปได้อย่างไร
ทฤษฏีหนึ่งก็คือ ปลามีสิ่งชี้นำสนามแม่เหล็กโลกและกลิ่นเป็นตัวช่วยนำทางไปสู่บ้านเกิด
คือเชื่อว่า เมื่ออยู่ในมหาสมุทร มันใชัการรับรู้สนามแม่เหล้กเพื่อหาทิศทางในมหาสมุทรและตำแหน่งทั่วไปของแม่น้ำบ้านเกิด เมื่อไปใกล้แม่น้ำก็จะใช้กลิ่นเพื่อระบุปากแม่น้ำและแม้แต่จุดที่เกิด
งานทดลองพบว่า ปลามีการตอบสนองแบบเจ็บปวดและกลัว
ยกตัวอย่างเช่น ในงานทดลองตามที่ว่า ปลาคางคกร้องเมื่อถูกไฟช็อต และเพียงสักระยะหนึ่ง ก็จะร้องแม้เพียงแค่เห็นอิเล็กโทรดที่ใช้ช็อต
ในปี 2003 นักวิทยาศาสตร์ชาวสก็อตที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระและสถาบันโรสลินสรุปว่า ปลาเรนโบว์เทราต์แสดงพฤติกรรมที่บ่อยครั้งสัมพันธ์กับความเจ็บปวดในสัตว์อื่น ๆ
การฉีดพิษผึ้งหรือกรดน้ำส้มที่ปากจะทำให้ปลาโยกตัวและถูปากที่ข้างและพื้นของแท็งก์ปลา ซึ่งนักวิจัยสรุปว่าเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดคล้ายวิธีที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทำ
เซลล์ประสาทยังส่งกระแสประสาทในรูปแบบที่คล้ายกับของมนุษย์อีกด้วย
แต่นักวิชาการที่มหาวิทยาลัยไวโอมิงก็อ้างในปีเดียวกันว่า งานศึกษาไม่สมบูรณ์เพราะไม่ได้ให้หลักฐานว่าปลามี "ความสำนึกโดยเฉพาะความสำนึกที่คล้ายกับของเราอย่างสำคัญ"
และอ้างว่า เพราะสมองปลาต่างกับของมนุษย์มาก ปลาไม่น่าจะมีจิตสำนึกเหมือนกับมนุษย์ ดังนั้น ปฏิกิริยาที่คล้ายกับของมนุษย์ต่อความเจ็บปวดมีเหตุอย่างอื่น
นักวิชาการผู้นี้ได้ตีพิมพ์งานศึกษาเมื่อปีก่อนโดยอ้างว่า ปลาไม่สามารถรู้สึกเจ็บปวดเพราะสมองไม่มีคอร์เทกซ์ใหม่ (neocortex)
แต่นักพฤติกรรมสัตว์ก็แย้งว่า ปลาสามารถมีจิตสำนึกโดยไม่มีคอร์เทกซ์ใหม่เพราะ "สปีชีส์ต่าง ๆ กันสามารถใช้โครงสร้างสมองและระบบที่ต่างกันเพื่อทำหน้าที่เดียวกัน"
ผู้สนับสนุนสวัสดิภาพของสัตว์ก็ได้ยกประเด็นความทุกข์ของปลาเมื่อติดเบ็ด
ประเทศบางประเทศ เช่น เยอรมนีได้ห้ามวิธีการตกปลาบางอย่าง และราชสมาคมเพื่อการป้องกันความโหดร้ายต่อสัตว์  ของอังกฤษจะดำเนินคดีกับบุคคลที่ทำโหดร้ายต่อปลา
ระบบรับความรู้สึกในปลา
Sensory systems in fish
ฟรอมเดอะเยลโลว์รูม
From the Yellow Room เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สามโดยนักเปียโนชาวเกาหลีใต้ Yiruma อัลบั้มนี้มีเพลงที่โด่งดังมากที่สุดเพลงหนึ่ง "Kiss the Rain"
ผู้ชายขายสวย
Beauty Boy ผู้ชายขายสวย เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี สร้างจากบทประพันธ์ของ นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 เอสดี (หมายเลข 28) ในปี 2561 ผลิตละครโดย บริษัท โคโซโคโม จำกัด , บริษัท อินไซท์ เทคโนโลยี จำกัด กำกับการแสดงโดย ราชิต กุศลคูณสิริ , ธนะมินทร์ วงษ์สกุลพัชร์ นำแสดงโดย พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ และ เศรษฐพงศ์ เพียงพอ ออกอากาศทุกคืนวันอาทิตย์ เวลา 20.30 - 21.30 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2561
คาร์ล ฟิลลิพ เจ้าชายแห่งชวาร์ทเซินแบร์ค
คาร์ล ฟิลลิพ เฟือสท์แห่งชวาร์ทเซินแบร์ค (; 18 เมษายน ค.ศ. 1771 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 1820) เป็นจอมพลแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงสงครามนโปเลียน โดยเข้าสังกัดทหารม้า
เขาเข้ารับราชการในสังกัดทหารม้าในปี ค.ศ. 1788 ปีต่อมาเขาได้อยู่ในสังกัดนายพลฟรันทซ์ โมริทซ์ ฟ็อน ลาซี และนายพลแอ็นสท์ กีเดอ็อน ฟ็อน เลาด็อน เพื่อต่อสู้กับทหารเติร์ก
ค.ศ. 1804 เขาจึงได้รับยศเป็นเจ้าชายแห่งชวาร์ทเซินแบร์ค
ค.ศ. 1805 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารประจำกองพลของนายพลคาร์ล มัค ฟ็อน ไลเบอริช ตอนที่เมืองอุล์มถูกปิดล้อมโดยกองทัพของนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มทหารม้าใต้สังกัดของอาร์ชดยุคเฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย-เอสเตซึ่งตัดเส้นทางการเดินทัพของศัตรู
ค.ศ. 1812 นโปเลียนได้ขอร้องให้เจ้าชายคาร์ลไปช่วยทำการบุกรัสเซีย
ชีวิตแต่งงาน.
คาร์ล ฟิลลิพ สมรสกับมารีอา อันนา ฟ็อน โฮเอินเฟ็ลท์ มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ
หลานชาย คือ
ยุทธการอาวุธมหาประลัย
ยุทธการอาวุธมหาประลัย  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลภาษาญี่ปุ่น เขียนโดย Kazuma Kamachi และภาพโดย Ryō Nagi ตั้งแต่ 2009 ASCII Media Works ได้เผยแพร่รวม 14 เล่ม ภายใต้ชื่อ Dengeki Bunko มีการดัดแปลงเป็นมังงะทั้งหมดสามเล่ม และได้ดัดแปลงเป็นทีวีอนิเมะในเวลาถัดมาโดย J.C.Staff (และ 3DCG โดย Sanzigen) ออกอากาศตั้งแต่ 2 ตุลาคมถึง 25 มีนาคม 2016
วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม
วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม  หรือในชื่อสั้น Saekano (冴えカノ) เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลภาษาญี่ปุ่นโดย Fumiaki Maruto และภาพโดย Kurehito Misaki Fujimi Shobo เผยแพร่รวม 13 เล่มตั้งแต่กรกฎาคม 2012 ถึงตุลาคม 2017 ภายใต้ Fujimi Fantasia Bunko มีการดัดแปลงเป็นมังงะหนึ่งเล่ม และสอง spin-off และมีการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดย A-1 Pictures ซึ่งออกอากาศในระหว่างวันที่ 9 มกราคมถึง 27 มีนาคม 2015 ในช่วง noitamina ของ Fuji TV และได้รับการซื้อลิขสิทธิ์จาก Aniplex of America ซีซันที่สองออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2017 ถึงวันที่ 23 มิถุนายน 2017 ภาพยนตร์อนิเมะโดย CloverWorks มีกำหนดจะเปิดตัวในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปี 2019
กล่าวถึง โทโมโยะ อากิ (Tomoyo Aki) หนุ่มโอตาคุ ผู้ที่ตั้งใจจะสร้างผลงานที่เหนือกว่าระดับงานโดจิน (ผลงานที่ผลิตเองโดยไม่ทำภายใต้สังกัดใหญ่ ไม่จำเป็นต้องติดเรทเสมอไป) ทั่วไป โดยหวังจะขอความช่วยเหลือกับเพื่อนสาวลูกครึ่ง ซาวามูระ เสปนเซอร์ เอริริ (Sawamura Spencer Eriri) คุณหนูแสนดีที่เบื้องหลังเถียงกับเขาได้ตลอด และรุ่นพี่สาว คาซึมิงาโอกะ อุทาฮะ (Kasumigaoka Utaha) สาวงามเงียบแต่เป็นคนปากร้าย ทั้งสองสาวได้ปฏิเสธที่จะร่วมงานกับเขา อากิจึงหันไปหา คาโต้ เมกุมิ (Katō Megumi) ที่ไม่ได้มีราศีนางเอกแบบสองคนที่เขารู้จัก อีกทั้งดูจะเรียบง่ายกว่าคาแร็กเตอร์หญิงในเกมด้วยซ้ำ แต่ด้วยความบังเอิญที่เขาได้พบเธอนอกโรงเรียน ทำให้เขารู้สึกว่าเธอน่าจะกลายเป็นนางเอกให้กับงานของเขาได้ในอนาคต จึงพยายามหาวิธีที่จะปั้นเธอให้สมกับเป็นนางเอกให้ได้
โบอิง 717
โบอิง 717 (Boeing 717) เป็นเครื่องบินโดยสารแบบลำตัวแคบ ใช้เครื่องยนต์ 2 ตัว ติดตั้งอยู่บริเวณตอนท้ายของลำดัวเครื่องบิน ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์ ออกแบบโดย แมคดอนเนลล์ดักลาส สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ ถึง 134 คน และมีพิสัยบิน 3,815 กิโลเมตร (2,060 ไมล์ทะเล)
แมคดอนเนลล์ดักลาส และ โบอิง ควบกิจการกันในปี พ.ศ. 2540 ก่อนที่จะมีการผลิต โบอิง 717 เข้าประจำการเมื่อปี พ.ศ. 2542 เป็นโบอิ้ง 717 การผลิตสิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 หลังจากสร้าง 156 ลำ มีเครื่องบินโบอิ้ง 717 จำนวน 148 ลำในประจำการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561
Saenai Hiroin no Sodatekata
โคซูเกะ ไซโตะ
โคซูเกะ ไซโตะ  เป็น DJ และคนแต่งเพลงสำหรับเกมเพลงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักจากงานของเขาในเกมในซีรีส์บีมานิโดยโคนามิ เขาผลิตเพลงภายใต้นามแฝงต่าง ๆ เช่น kors k, Eagle, StripE และ teranoid
ตราบาปสีชมพู (ละครโทรทัศน์)
Beauty Boy ผู้ชายขายสวย (ละครโทรทัศน์)
โครเนอเดนมาร์ก
โครเนอ (, พหูพจน์ kroner) เป็นสกุลเงินอย่างเป็นทางการของเดนมาร์ก, กรีนแลนด์ และหมู่เกาะแฟโร มีการใช้ครั้งแรกในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1875 คำว่า "โครเนอ" แปลตรงตัวได้ว่า "มงกุฎ"
หนึ่งโครเนอจะเท่ากับ 100 เออเรอ  โดยคำว่า "øre" อาจจะมาจากคำภาษาละติน "aureus" แปลว่าเหรียญทอง รวมกันทั้งหมดมีเหรียญโครเนอรวม 11 เหรียญ โดยที่เล็กที่สุดคือเหรียญ 50 เออเรอ ก่อนหน้านี้มีเหรียญเออเรอมากกว่านี้ แต่ถูกยกเลิกเนื่องจากเงินเฟ้อ
เหรียญ 2 เออเรอ (เหรียญกษาปณ์เดนมาร์กสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง)
เหรียญ 2 เออเรอ  ได้รับการผลิตขึ้นระหว่างการยึดครองเดนมาร์กของเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1941–1945 และจากนั้นโดยรัฐบาลเดนมาร์กใน ค.ศ. 1947 ผลิตขึ้นครั้งแรกโดยใช้อะลูมิเนียม และจาก ค.ศ. 1942–1947 โดยใช้สังกะสี
พาคีเซฟาโลซอรัส
โบสถ์เซนต์หลุยส์
โบสถ์เซนต์หลุยส์  หรือ บางครั้งเรียกว่า วัดเซนต์หลุยส์ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่บริเวณเดียวกับโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์และโรงเรียนเซนต์หลุยส์ศึกษา บนถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
โบสถ์เซนต์หลุยส์ตั้งชื่อเพื่อถวายเกียรติแด่นักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส  ซึ่งเป็นศาสนนามของพระคุณเจ้าหลุยส์ โชแรง ผู้สร้างโบสถ์เซนต์หลุยส์ในปี ค.ศ. 1958 และเป็นประมุขมิสซังกรุงเทพฯ ในขณะนั้น
Natural Language Toolkit หรือเรียกว่า NLTK เป็นชุดโปรแกรมสำหรับ การประมวลผลภาษาธรรมชาติ (NLP) สำหรับภาษาอังกฤษ โดยเขียนในภาษาไพทอน พัฒนาขึ้นโดย Steven Bird และ Edward Lope ในคณะวิทยาคอมพิวเตอร์และสารสนเทศที่ มหาวิทยาลัยของเพนซิลวาเนียน
NLTK มีความตั้งใจที่จะสนับสนุนการวิจัยและสอนใน NLP หรือสาขาที่เกี่ยวข้อง รวมถึง ภาษาศาสตร์ , ประชานศาสตร์, ปัญญาประดิษฐ์ และ เครื่องเรียนรู้
NLTK ประสบความสำเร็จในการประกอบการเรียนสอน ถูกใช้ใ 32 มหาวิทยาลัย ในอเมริกาและอีก 25 ประเทศใช้ NLTK ในห้องเรียนNLTK สนับสนุนการแบ่งประเภท , ตัดคำ , กำกับไวยากรณ์ประโยค และอื่น ๆ
โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์
โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์  เป็นโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่บนถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ชื่อโรงพยาบาลตั้งตามพระนามนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส เพราะทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาต่อผู้ยากไร้ขาดที่พึ่ง ซึ่งสอดคล้องกับการดำเนินงานของโรงพยาบาลที่มีคติว่า ""เมตตากรุณาอยู่ที่ใด พระเจ้าสถิต ที่นั่น" "(Ubi Caritas, Ibi Deus Est.) "
โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ถือเป็นโรงพยาบาลสำคัญของคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในประเทศไทย ที่ผ่านมาโรงพยาบาลมีโอกาสได้รับเสด็จพระสันตะปาปาถึงสองพระองค์ คือ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เนื่องในวโรกาสเสด็จฯ เยือนประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2527 และสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เนื่องในวโรกาสเสด็จเยือนประเทศไทยเมื่อปี 2562
ศูนย์พระเมตตา.
ศูนย์พระเมตตา เป็นบริการนอกเหนือจากบริการทางการแพทย์ของโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ที่ทำการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่โรคไม่ตอบสนองต่อการรักษาตามมาตรฐานแล้ว และคาดการณ์การมีชีวิตอยู่ไม่เกิน 6 เดือน การดูแลนั้นกระทำตาม "จิตตารมณ์ของนักบุญหลุยส์" โดยผู้ป่วยจะได้รับการดูแล บรรเทาอาการทางกายภาพและทางจิตใจ ผ่านทางกิจกรรมบำบัดทางต่าง ๆ การสนทนาบำบัดหรือเดธทอล์ก (Death Talk) และกิจกรรมทางศาสนา อาทิ พิธีมิสซา การทำบุญอุทิศส่วนกุศลตามหลักศาสนาของผู้ป่วย
คลินิกจิตกุศล ยอห์น ปอล.
คลินิกจิตกุศล ยอห์น ปอล  เป็นคลินิกที่ตรวจรักษาโรคเบื้องต้นโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย สำหรับผู้ป่วยยากไร้ และผู้ด้อยโอกาสในชุมชน และในโบสถ์คริสต์ต่าง ๆ รวมถึงบุคลกรของโรงพยาบาลที่ขาดแคลนทุนทรัพย์
โบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาล.
โบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ คือ โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า
ตีฮัวนา
เมคีกาลี
ปัตซ์กวาโร
คาบสมุทรบาฮากาลีฟอร์เนีย
อ่าวกาลีฟอร์เนีย
ลูชาลีเบร
ปีญาตา
ราชวงศ์อีตูร์บีเด
ชีเชนอิตซา
การ์โลส สลิม
เอมีเลียว เฟร์นันเดซ
ซัลมา ฮาเยก
อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญาร์ริตู
อัลฟอนโซ กวารอน
เตกีลา
โฮเซ ซูไลมัง
โยบานี โดส ซานโตส
คูเบนตุด เกร์เรรา
มิสติโค
ซินคารา
มิสติโค II
มัสการีตา โดราดา
ลา ปาร์ก้า (นักมวยปล้ำ)
อัลเบร์โต เดล รีโอ
ปรีโม
เอปีโก
คาร์ลีโต
ปรีโมและเอปีโก
คาร์ลอส โคลอน ซีเนียร์
เปโดร มอราเลส
เปโดร อารันดา ดิแอซ-มูนอซ
ชูอัน มีโร
ซากราดาฟามีเลีย
เส้นทางเซนต์เจมส์
Take Me to Your Heart (เพลงไมเคิลเลินส์ทูร็อก)
From the Yellow Room
Introduction to genetics
ช่องแคบการีมาตา
ช่องแคบการีมาตา  เป็นช่องแคบที่มีความกว้างราว 125 ไมล์ (201 กิโลเมตร)
ที่เชื่อมทะเลจีนใต้กับทะเลชวา โดยแบ่งเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียวของอินโดนีเซีย ช่องแคบนี้อยู่ติดกับชายฝั่งเกาะเบอลีตุงทางทิศตะวันออก และติดกับชายฝั่งเกาะบอร์เนียวทางทิศตะวันตก เป็นช่องแคบที่กว้างที่สุดที่เชื่อมทะเลจีนใต้กับทะเลชวา (ช่องแคบอื่นได้แก่ ช่องแคบบังกาและช่องแคบกัซปาร์) แต่เกาะและปะการังจำนวนมากได้ลดความลึกและกว้างสำหรับการเดินเรือ ฤดูกาลและกระแสน้ำได้รับอิทธิพลจากฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงใต้และตะวันตกเฉียงเหนือประจำปี
ช่องแคบนี้เคยใช้เป็นเส้นทางการโจมตีของกองทัพอังกฤษในการโจมตีเกาะชวาปี ค.ศ. 1811 ในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ เมื่อไม่นานมานี้อินโดนีเซียแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ 8501 ตก
โซยุซ ทีเอ็มเอ-20เอ็ม
โซยุซ ทีเอ็มเอ-20เอ็ม เป็นโครงการอวกาศโซยุซที่เริ่มขึ้ในปี พ.ศ. 2559 โดยมีจุดประสงค์เพื่อไปสถานีอวกาศนานาชาติ หรือ ไอเอสเอส โดยเป็นการส่งนักบินอวกาศสามคนจากโครงการอวกาศเอ็กแพรนดิชัน 47 ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ ทีเอ็มเอ-20เอ็ม เป็นโครงการอวกาศโซยุซครั้งที่ 129 โดยในทีเอ็มเอ-20เอ็มมีนักบินอวกาศที่เป็นผู้บัญชาการ กับวิศวกรประจำเครื่องชาวรัสเซีย และวิศวกรประจำเครื่องชาวอเมริกา