pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การใช้ไทกีไซคลีนมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของอัตราการตายในผู้ป่วยโรคปอดอักเสบในโรงพยาบาล (hospital-acquired pneumonia; HAP) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มผู้ป่วยโรคปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใส่ท่อช่วยหายใจ (ventilator-associated pneumonia; VAP) ซึ่งเป็นการใช้ยานี้นอกเหนือข้อบ่งใช้ที่มีการรับรอง แต่การใช้ยานี้ภายใต้ข้อบ่งใช้ที่ได้รับการรับรองอย่าง การติดเชื้อแบคทีเรียของผิวหนังแบบซับซ้อน, การติดเชื้อแบคทีเรียในช่องท้องแบบซับซ้อน และผู้ป่วยเบาหวานที่มีแผลติดเชื้อแบคทีเรียที่เท้านั้นก็มีอัตราการเสียชีวิตที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน แต่ความแตกต่างของการเพิ่มขึ้นของอัตราการเสียชีวิตนี้ไม่ได้มีความแตกต่างกันกับกลุ่มที่มีสภาวะโรคเดียวกันแต่ได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะอื่นจนถึงระดับที่มีนัยสำคัญทางสถิติแต่อย่างใด แต่อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยไทกีไซคลีนนั้นมีค่าสูงกว่ากลุ่มอื่นในทุกๆโรคที่ทำการศึกษา องค์การอาหารและยาของสหรัฐอเมริกาจึงได้มีบังคับให้มีการระบุคำเตือนถึงผลข้างเคียงที่ร้ายแรง (black box warning) ไว้ในเอกสารกำกับยาของไทกีไซคลีน
อาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรง.
องค์การอาหารและยาของสหรัฐอเมริกาได้มีการระบุคำแจ้งเตือนถึงอาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรง (black box warning) จากการใช้ยาไทกีไซคลีนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ว่า การใช้ไทกีไซคลีนนั้นทำให้มีความเสี่ยงต่อชีวิตมากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ยาปฏิชีวนะอื่นที่เหมาะสมในข้อบ่งใช้เดียวกัน การเพิ่มขึ้นของอัตราการเสียชีวิตนี้ (ไม่ทราบสาเหตุอื่นที่แน่ชัด) ทำให้มีการสงวนไทกีไซคลีนไว้เป็นการรักษาทางเลือกรองเมื่อได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะอื่นที่เหมาะสมแล้วไม่ได้ผลเท่านั้น
ไทกีไซคลีนสามารถเกิดอันตรกิริยาระหว่างยากับยาอื่นได้ เช่น:
ไทกีไซคลีนจัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้าง (broad-spectrum antibiotic) ซึ่งออกฤทธิ์ยับยั้งกระบวนการการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์ ยาจะยับยั้งการเจริญของเชื้อโดยจับกับหน่วยย่อย 30 เอสของไรโบโซมแบคทีเรีย ซึ่งจะส่งผลให้อะมิโนเอซิลทีอาร์เอ็นเอ (aminoacyl-tRNA) เข้าจับที่ตำแหน่ง A site บนไรโบโซมไม่ได้ นอกจากนี้ ไทกีไซคลินยังมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ "S. pneumoniae" และ "L. pneumophila" อีกด้วย
ทั้งนี้ ไทกีไซคลีนจัดเป็นยากลุ่มเตตราไซคลีนรุ่นที่ 3 ซึ่งถูกจัดอยู่ในกลุ่มย่อยไกลซิลไซคลีน โดยมีลักษณะโครงสร้างที่พิเศษคือ มีส่วนของโมเลกุล "N","N"-dimethyglycylamido (DMG) ที่คาร์บอนตำแหน่งที่ 9 ของเตตราไซคลีนวง D ซึ่งเป็นส่วนของโมเลกุลที่พบได้เช่นกันในมิโนไซคลีน โดยโครงสร้างส่วนนี้จะทำให้ค่าความเข้มข้นของยาในระดับต่ำสุด (ในหลอดทดลอง) ที่สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรีย (minimal inhibitory concentrations) ทั้งแกรมบวกและแกรมลบลดน้อยลง เมื่อเปรียบกับยาอื่นในกลุ่มเดียวกัน
ไทกีไซคลีนถูกเมแทบอลิซึมผ่านปฏิกิริยากลูคูโรนิเดชันไปเป็นสารประกอบกลูคูโรนิด (glucuronid conjugates) และ "N"-acetyl-9-aminominocycline ดังนั้น ผู้ป่วยที่มีการทำงานของตับที่ผิดปกติขั้นรุนแรงจึงจำเป็นต้องมีการปรับลดขนาดยาเมื่อจำเป็นต้องใช้ยานี้ โดยยาจะถูกขับออกมากับอุจจาระและปัสสาวะในรูปที่ไม่เปลี่ยนแปลงเป็นส่วนใหญ่ จึงไม่จำเป็นต้องปรับขนาดยานี้ในผู้ป่วยที่มีการทำงานของไตบกพร่อง
การประกาศรับรอง.
ไทกีไซคลีนได้รับการรับรองให้ใช้ในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียของผิวหนังแบบซับซ้อน (complicated skin and soft tissue infections; cSSTI), การติดเชื้อแบคทีเรียในช่องท้องแบบซับซ้อน (complicated intra-abdominal infections; cIAI) และ โรคปอดอักเสบชุมชนที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย (community-acquired bacterial pneumonia; CAP) ในผู้ป่วยที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ในสหราชอาณาจักร ยานี้ได้รับการรับรองให้ใช้ได้ในผู้ใหญ่และเด็กที่มีอายุตั้งแต่ 8 ปีขึ้นไปในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียของผิวหนังแบบซับซ้อน (ไม่รวมถึงแผลเบาหวานติดเชื้อแบคทีเรียที่เท้า) และการติดเชื้อแบคทีเรียในช่องท้องแบบซับซ้อน เฉพาะกรณีที่ไม่สามารถรักษาได้ด้วยยาปฏิชีวนะอื่นที่มีข้อข่งใช้เดียวกัน
ซินเดอเรลล่า (ภาพยนตร์ 1950)
มิซูซุ คาเนโกะ
มิซูซุ คาเนโกะ  ชื่อจริงคือ เทรุ คาเนโกะ  เป็นนักเขียนบทกวีสำหรับเด็กชาวญี่ปุ่น เกิดที่หมู่บ้านเซ็นซากิซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนางาโตะ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ทำให้งานเขียนของมิซูซุ คาเนโกะ มักมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับประมงและทะเลเป็นจำนวนมาก และผลงานของเธอได้รับการแปลถึง 12 ภาษา
มิซูซุ คาเนโกะ เริ่มการเขียนบทวีสำหรับเด็กตั้งแต่อายุ 20 ปี หลังจากที่ทำงานเป็นผู้จัดการในร้านหนังสือเล็ก ๆ ในเมืองชิโมโนเซกิ เมืองใต้สุดของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น แม่เป็นผู้เลี้ยงดูคาเนโกะลำพังตั้งแต่พ่อเสียชีวิตไปซึ่งตอนนั้นคาเนโกะอายุได้เพียง 3 ขวบ คาเนโกะมีความหลงใหลในการอ่านและการเรียนรู้เสมอตั้งแต่เด็ก เห็นได้จากเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันกับคาเนโกะจะเรียนจบเพียงชั้นประถมศึกษา แต่คาเนโกะเรียนต่อจนอายุ 17 ปี และทุกคนมักพูดเสมอว่าคาเนโกะเป็นเด็กที่อ่อนโยน สดใสและเฉลียวฉลาด เช่นเดียวกับที่เป็นนักอ่านตัวยงและมีความใคร่รู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบตัวอยู่เสมอ วันหนึ่งในร้านหนังสือ คาเนโกะเจอนิตยสารจำนวนหนึ่งที่มีการตีพิมพ์งานเขียนและบทประพันธ์เกี่ยวกับเด็ก ซึ่งเป็นงานเขียนที่ผู้อ่านส่งเข้าไป คาเนโกะจึงลองส่งบทกวีไปจำนวนหนึ่ง แล้วบทกวีจำนวน 5 บทก็ได้รับการตอบรับและตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2466 ซึ่งหลังจากนั้นบทกวีของคาเนโกะก็ได้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสารทั่วประเทศและกลายเป็นนักเขียนบทวีชื่อดัง หลังจากนั้นอีก 5 ปีบทกวีของคาเนโกะก็ได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องอีกถึง 51 บท
แต่เรื่องชีวิตส่วนตัวของคาเนโกะกลับอาภัพ ถึงแม้ว่าจะได้แต่งงานกับเสมียนของร้านหนังสือของครอบครัว แต่ก็ถูกนอกใจและติดโรคทางเพศสัมพันธ์มาจากสามี ทำให้คาเนโกะต้องทนทรมานอย่างแสนสาหัสกับความเจ็บปวด และสามียังบังคับให้คาเนโกะหยุดทำงานเขียนอีกด้วย ซึ่งในที่สุดคาเนโกะก็ขอหย่า แต่กลับกลายเป็นว่าสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกตกเป็นของสามีเพราะกฎหมายของญี่ปุ่นในขณะนั้นจะให้สิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกกับผู้เป็นพ่อ ซึ่งก็ทำให้คาเนโกะต้องหมดหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อไป
คาเนโกะฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2473 ก่อนวันเกิดอายุครบ 27 ปีเพียงเล็กน้อย หลังจากที่อาบน้ำให้ลูกสาวและกินขนมโมจิไส้ถั่วแดงของโปรดของคาเนโกะด้วยกัน คาเนโกะได้เขียนจดหมายสั่งเสียไว้ โดยขอให้แม่ของคาเนโกะเป็นผู้เลี้ยงดูลูกสาว จึงทำให้ลูกสาวของคาเนโกะได้รับการเลี้ยงดูจากยายในที่สุด
“ฉัน นกน้อย กระดิ่ง”  และ “จับปลามากมาย”  เป็นบทกวีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของชาวญี่ปุ่น และผลงานที่แปลเป็นภาษาไทยเล่มแรกก็มีชื่อภาษาไทยว่า “ ฉัน นกน้อย กระดิ่ง ” ชื่อภาษาญี่ปุ่น みんなちがって、みんないい。ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีประกอบภาพวาด โดยที่ผลงานของคาเนโกะจะเป็นบทกวีที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติ แสดงถึงความเห็นอกเห็นใจและตระหนักถึงคุณค่าต่อทุกสรรพสิ่ง เนื่องจากบทกวีของคาเนโกะมีเนื้อหาที่งดงามและลึกซึ้งจึงทำให้มีผลงานที่เกี่ยวข้องกับบทกวีของคาเนโกะมากมายทั้งในภาษาญี่ปุ่นและภาษาต่างประเทศ
การค้นพบงานเขียนและพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์.
ถึงแม้งานเขียนของคาเนโกะจะได้รับการตอบรับอย่างดีในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่กลับถูกลืมเลือนไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนในปี พ.ศ. 2509 ที่เซ็ตสึโอะ ยาซากิ  นักเขียนบทกวีชาวญี่ปุ่นมีโอกาสได้อ่านบทกวีของคาเนโกะเรื่อง “จับปลามากมาย” แล้วประทับใจอย่างมากจนอยากรู้เกี่ยวกับผู้แต่งบทกวีบทนี้อย่างมากจึงใช้เวลาถึง 16 ปีในการตามรอยหาข้อมูลเกี่ยวกับคาเนโกะ จนในปี พ.ศ. 2525 ก็พบกับน้องชายของคาเนโกะวัย 77 ปี ที่ยังคงเก็บบันทึกที่คาเนโกะเขียนบทกวีไว้ถึง 512 บท ซึ่งต่อมาได้มีการตีพิมพ์ผลงานของคาเนโกะอีกครั้งในปี พ.ศ. 2527 หลังจากที่ยาซากิค้นพบผลงานทั้งหมด และมีชื่อเสียงอย่างมากในชั่วพริบตา จนในปีต่อมาได้มีการนำบทกวี “กองหิมะ”  และ “จับปลามากมาย” ไปใช้ในข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัย วิชาภาษาญี่ปุ่นของมหาวิทยาลัยโตเกียว ปัจจุบันบทกวี “ฉัน นกน้อย กระดิ่ง” ได้ถูกบรรจุในหนังสือเรียนวิชาภาษาญี่ปุ่นชั้นประถมศึกษาอีกด้วย และด้วยเหตุนี้เองทำให้คาเนโกะมีชื่อเสียงขึ้นอีกครั้งในเมืองนางาโตะบ้านเกิดของตัวเอง และได้มีการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์มิซูซุ คาเนโกะ (Kaneko Misuzu Memorial Museum) ขึ้นที่บ้านเดิม ที่ซึ่งคาเนโกะเคยอาศัยอยู่ในวัยเยาว์ซึ่งแสดงผลงานและบันทึกต่างๆไว้มากมาย
พุทธเถรวาท
มังเอิง
พระเจ้าหงษางาจีสะยาง
พระเจ้าหงสางาจีสะยาง
งาจีสะยาง
ฮักโตะ! พรีเคียว (HUGtto! Precure) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 15 ผลิตโดย Toei Animation
เคียวเอลล (Cure Yell) / โนโนะ ฮานะ (Nono Hana)
"เอาใจช่วยทุกคน พริตตี้เคียวแห่งพลังใจ เคียวเยล!"
"Heart For You!"
"Precure Trinity Concert!"
"Flower Shoot!"
"Precure Cheerful Attack!"
"Precure All For You!"
"Tomorrow With Everyone!"
เคียวแองจ์ (Cure Ange) / ยาคุชิจิ ซายะ (Yakushiji Saaya)
"เยียวยารักษาทุกคน พริตตี้เคียวแห่งปัญญา เคียวแองจ์!"
สีประจำตัว : "สีฟ้า" , "สีขาว"
"Heart Feather!"
"Feather Blast!"
เคียวเอตัวล์ (Cure Étoile) / คางายากิ โฮมาเระ (Kagayaki Homare)
"ส่องประกายทุกคน พริตตี้เคียวแห่งพลัง เคียวเอตัวล์!"
"Heart Star!"
"Star Slash!"
เคียวมาเชรี่ (Cure Macherie) / ไอซากิ เอมิรุ (Aisaki Emiru)
"รักทุกคน พริตตี้เคียวแห่งความรัก เคียวมาเชรี่!"
"Heart Song!"
"Macherie Poppin'!"
"Twin Love Rock Beat!"
เคียวอามัวร์ (Cure Amour) / ลูลู่ อามัวร์ (Ruru Amour) / ลูลู่ (Ruru)
"รักทุกคน พริตตี้เคียวแห่งความรัก เคียวอามัวร์!"
"Heart Dance!"
"Amour Rock n' Roll!"
ฮักตัน (Hugtan) / เคียวทูมอโรว์ (Cure Tomorrow)
ฮาริแฮมแฮร์รี่ (Hariham Harry)
แอนโน โซสึเกะ (Anno Sotsuke)
คุณตาของฮานะ เสียชีวิตแล้ว
แอนโน ทันโปโปะ (Anno Tanpopo)
คุณยายของฮานะ
โนโนะ ชินทาโร่ (Nono Shintarou)
คุณพ่อของฮานะ
โนโนะ ซุมิเระ (Nono Sumire)
คุณแม่ของฮานะ
โนโนะ โคโตริ (Nono Kotori)
น้องสาวของฮานะ
ยาคุชิจิ ชูจิ (Yakushiji Shuji)
คุณพ่อของซายะ
ยาคุชิจิ เรย์ระ (Yakushiji Reira)
คุณแม่ของซายะ
คางายากิ จิโย (Kagayaki Chiyo)
คุณยายของโฮมาเระ
คางายากิ จิโตเสะ (Kagayaki Chitose)
คุณแม่ของโฮมาเระ
ไอซากิ ไฮดอน (Aisaki Haidon)
คุณพ่อของเอมิรุ
ไอซากิ มิยาโกะ (Aisaki Miyako)
คุณแม่ของเอมิรุ
ไอซากิ มาซาโตะ (Aisaki Masato)
พี่ชายของเอมิรุ
เคียวอินฟินี่ (Cure Infini) / วากามิยะ เฮนรี่ (Wakamiya Henri)
พรีฮาร์ต (PreHeart)
มิไรคริสตัล (Mirai Crystal)
เมโลดี้ซอร์ด (Melody Sword)
เยลแทค (Yell Tact)
แองจ์ฮาร์พ (Ange Harp)
เอตัวล์ฟลูต (Étoile Flute)
ทวินเลิฟกีต้าร์ (Twin Love Guitar)
มาเชรี่บาซูก้า (Macherie Bazooka)
อามัวร์แอร์โรว์ (Amour Arrow)
มิไรแพด (Mirai Pad)
เมมโมเรียล เคียวคล็อก (Memorial Cure Clock)
มิไรเบรส (Mirai Brace)
ไครอัส คอร์เปอร์เรชั่น.
จอร์จ คุไร (George Kurai)
ลิสเติ้ล (Listol)
เจโลส (Gelos)
จินจิน (Jinjin)
ทาคุมิ (Takumi)
ด็อกเตอร์ทรัมป์ (Doctor Traum)
บีซิน (Bicine)
ไดกัน (Daigan)
ปัปเปิ้ล (Papple)
ชารารีต (Charaleet)
โอชิไมเดอร์ (Oshimaida)
"We can!! HUGtto! Precure"
ขับร้องโดย : "Miyamoto Kanako"
"HUGtto! Future☆Dreamer"
ขับร้องโดย : "Cure Yell (CV. Hikisaka Rie), Cure Ange (CV. Hon'izumi Rina), Cure Étoile (CV. Ogura Yui)"
"Friends With You"
ขับร้องโดย : "Aisaki Emiru (CV. Tamura Nao), Ruru Amour (CV. Tamura Yukari)"
"DANZEN! Futari wa Precure -The One and Only Twin Lights-"
"HUGtto! YELL FOR YOU"
ขับร้องโดย : "Cure Yell (CV. Hikisaka Rie), Cure Ange (CV. Hon'izumi Rina), Cure Étoile (CV. Ogura Yui), Cure Macherie (CV. Tamura Nao), Cure Amour (CV. Tamura Yukari)"
ภัทรวดี เหลาสา
ภัทรวดี เหลาสา (ชื่อเล่น: ถุงแป้ง) เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์" รับบทเป็น วิไลกัลยา
ภัทรวดี เหลาสา เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงชาวไทย เธอเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อยู่ ป.3 โดยการตระเวนประกวดตามงานต่างๆ จากนั้นก็ได้ไปประกวดโครงการตามล่าหาแก๊งค์น้องใหม่ จนได้เล่นซีรีส์เรื่อง บีทอล์ค (BeeTalk) รวมถึงซิทคอมเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ แล้วก็มีงานถ่ายแฟชั่น แสดงหนังสั้นเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งเธอได้เข้ามาอยู่ในสังกัด โมโนทาเลนท์ได้ก็เพราะประกวดกอสซิปเกิร์ลปี 2014 ปรากฏว่าได้ตำแหน่งชนะเลิศ จึงเข้ามาเซ็นสัญญากับทางโมโน 2 ปี จนได้มีโอกาสมาร่วมคัดเลือกนักแสดงและทำให้ได้เล่นละครซีรีส์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ และในขณะนี้เธอก็เริ่มหันมาร้องเพลงแบบจริงจัง และก็มีการพูดคุยกับทางโปรดักชั่นเพื่อทำเพลงกับทางค่ายโมโน 29
แอนสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
แอนสท์ อันโทน คาร์ล ลุดวิจ  เป็นดยุกผู้ปกครองแห่งรัฐซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์คนสุดท้าย จนกระทั่งมีการเปลี่ยนเป็นรัฐซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาในปี 1826 เขาเป็นบิดาของเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เขาเป็นหนึ่งในเจ้าผู้ครองรัฐที่นำทัพเข้าต่อต้านนโปเลียน โบนาปาร์ตในช่วงต้นศตวรรษที่ 19
แอนสท์ที่ 1 เป็นโอรสของฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ กับเคานต์เตสเอากุสตาแห่งรอยส์-แอร์เบอร์สดอร์ฟ น้องชายคนเล็กของเขา ลีโอโพลด์ เกออร์ก คริสทีอัน ฟรีดริช ได้ขึ้นเป็นพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
Ernest I, Duke of Saxe-Coburg and Gotha
แคว้นศักดินาโอวาริ
แคว้นโอวาริ  แคว้นศักดินาโบราณของประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดไอจิ ในปัจจุบันประกอบไปด้วยจังหวัดโอวาริ จังหวัดมิโนะ และ จังหวัดชินาโนะ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ปราสาทนาโงยะ ทำให้ในบางครั้งแคว้นโอวาริมักจะถูกเรียกว่า แคว้นนาโงยะ
ขนมแซงมา
ขนมแซงม้า
ลิ้นไม้
ฟรามัยซีติน
บีนีบีนิงปีลีปีนัส
บีนีบีนิงปีลีปีนัส หรือ มิสฟิลิปปินส์  เป็นการประกวดความงามในฟิลิปปินส์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 เพื่อคัดเลือกตัวแทนของฟิลิปปินส์เข้าประกวด นางงามนานาชาติ, มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล, เดอะมิสโกลบ, มิสพลาเน็ตอินเตอร์เนชันแนล
เอสเตยา อาราเนตา อดีตมิสโคลอมเบีย เคยเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 1960 และได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้ายและเป็นผู้ชนะการประกวดนางงามนานาชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 เป็นประธานองค์กร Binibining Pilipinas Charities Incorporated (BPCI) ซึ่งเป็นผู้ได้รับสิทธิพิเศษอย่างเป็นทางการแห่งชาติขององค์กรนางงามจักรวาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 หลังจากที่มิสฟิลิปปินส์ได้รับมอบอำนาจจากปี ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึงปี ค.ศ. 1963 โดยใช้ชื่อการประกวดว่า "บีนีบีนิงปีลีปีนัส" ตลอดหลายปีที่ผ่านมารวมทั้งไฮไลต์ของการแสดงในงานประกวดระหว่างประเทศ
สนามกีฬากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
สนามกีฬาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (สามอ่าว สเตเดียม) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ปัจจุบันใช้เป็นสนามทีมเหย้าในการแข่งขันฟุตบอลของพีที ประจวบ เอฟซี. มีความจุประมาณ 2,700 คน.
สนามกีฬาตั้งชื่อตามทะเลที่มีชื่อเสียงของจังหวัดได้แก่ อ่าวประจวบ, อ่าวมะนาว, และอ่าวน้อย
549 ปีก่อนคริสตกาล
5 ปี ก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 549
ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)
ทีน ไททันส์ (Teen Titans) เป็นการ์ตูนอเมริกัน โดยมีพื้นฐานมาจากทีนไททันส์ สร้างโดย แซม รีจิสเตอร์ และ เกลน มุระคะมิ ดำเนิการโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเธอร์ และมีการออกฉายทางการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ในช่วงวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ถึง 16 มกราคม พ.ศ. 2549 โดยออกมาทั้งหมด 5 ซีซั่น และมีความยาวทั้งหมด 65 ตอน (ซีซั่นละ 13 ตอน) ซึ่งต่อมาทาง ดีซีคอมิกส์ ได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนชื่อ "ทีนไททันส์โก!" (Teen Titans Go!) โดยอ้างอิงเนื้อหาจากการ์ตูนนี้
ในประเทศไทยเรื่องทีนไททั่นส์ฉายทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คและทูนามิ
โรบิน ปรากฏตัวครั้งแรก ในหนังสือการ์ตูน Batman Detective ฉบับที่ 38 ของ Dc Comics
ต่อมาก็ได้ คิดแฟลช, อควาแลด มาร่วมทีมในหนังสือ The Brave and The Bold
หลายปีต่อมา โรบิน, คิดแฟลช และ อความแลด ได้ร่วมด้วยกันเพื่อกำจัดภัยร้ายจาก Mr. Twister และเป็นครั้งแรกที่ผู้ช่วยของเหล่าฮีโร่รวมตัวกัน การพบปะกันครั้งที่ 2 นั้นพวกเขามีสมาชิกเพิ่มอีกซึ่งทำให้มีกำลังรบสู้เหล่ามากกว่าเดิมและยังคงเป็น โรบิน, คิดแฟลช, อควาแลด ที่เพิ่มมาคือ วันเดอร์เกิร์ล และ สปีดี้ จากการรวมตัวครั้งที่สองนี้ทั้งเด็กหนุ่มสาวทั้ง 5 จึงตัดสินใจที่จะก่อตั้งกลุ่มของเขาขึ้นมาคือ ทีน ไททั่นส์
หลังจากที่ทีนไททั่นส์ฉบับหนังสือการ์ตูนของ DC Comics เริ่มมีมาตั้งแต่ปี 1964 และได้รับความนิยมอย่างมากในอเมริกา ในปี 2003 ค่ายแอนิเมชั่นยักษ์ใหญ่อย่าง Warner Brothers และโปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่นอย่าง เกลน มุระกามิ ก็ได้ผลิตการ์ตูนแอนิเมชั่น ทีนไททั่นส์ ขึ้น ในรูปแบบที่ต่างจากหนังสือการ์ตูนต้นฉบับอย่างมาก
Cartoon Network ได้นำซีรีส์นี้ไปฉายในวันที่ 26 กรกฎาคม 2003 โดยตอนแรกที่ฉายมีชื่อว่า Divide and Conquer ฉายทุกๆ วันเสาร์
กลุ่มไฮฟว์ไฟว์.
นอกจากนั้นในเรื่องยังมีตัวละครย่อยอีกมากมาย บางคนปรากฏตัวมาแค่ตอนเดียว
รายชื่อตอนในทีนไททันส์
รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่อง ทีนไททันส์
โรคบิดมีตัว
มิสเวเนซุเอลา
มิสเวเนซุเอลา  เป็นการประกวดความงามในประเทศเวเนซุเอลาซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 เพื่อคัดเลือกตัวแทนของประเทศเข้าประกวดนางงามจักรวาล, มิสเวิลด์, นางงามนานาชาติ, และมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ปัจจุบันมิสเวเนซุเอลาคือ ตาเลีย โอวิโน จากรัฐเดลตาอามากูโร ได้ครองตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ณ เอสตูดิโอ 1 เวเนวิสชั่น กรุงการากัส โดยเธอเป็นตัวแทนประเทศไปประกวดนางงามจักรวาล 2019 และสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้
ตำแหน่งในการประกวดมิสเวเนซุเอลา มีดังต่อไปนี้:
รายนามผู้ชนะล่าสุด.
ตำแหน่งผู้ชนะ.
มิสเวเนซุเอลาจะมีผู้ชนะเลิศอยู่ 3 ตำแหน่ง(ยกเว้นปี 1999 และ 2016 มีตำแหน่งเดียว, ปี 2010 และ 2011 มี 4 ตำแหน่ง) คือ
เรียงลำดับรัฐของผู้ชนะเลิศ.
บันทึก:
มิสเวเนซุเอลาเวิลด์.
: เป็นการแต่งตั้งนางงามไปประกวด
มิสเวเนซุเอลาอินเตอร์เนชันแนล.
เขตกิตนางคาบีซายาอัน
เขตกิตนางคาบีซายาอัน (เซบัวโน: Tunga-tungang Kabisay-an; ) หรือ เขตที่ 7 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 4 จังหวัด (จังหวัดโบโฮล, จังหวัดเซบู, จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล และจังหวัดซีกีฮอร์) และ 3 นครที่มีประชากรสูง (นครเซบู, ลาปู-ลาปู และมันดาเว) เกาะที่สำคัญได้แก่ เซบู, โบโฮล, ซีกีฮอร์ และเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ นครเซบู เขตนี้มีเนื้อที่ประมาณ 15,895.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 7,396,898 คน ถือว่าเป็นเขตที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 2 ของหมู่เกาะวิซายัส
ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขตนี้เสียจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัลให้แก่เขตหมู่เกาะเนกรอส อย่างไรก็ดี จังหวัดนี้ได้กลับสู่เขตกิตนางคาบีซายาอัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2017
เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประกอบด้วยเกาะจังหวัดใหญ่ 2 เกาะ คือ เซบู และโบโฮล นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็กอย่างซีกีฮอร์ และซีกตะวันออกของเกาะเนโกรส เขตนี้ยังรวมไปถึงช่องแคบเซบูและช่องแคบตานอนอีกด้วย เขตนี้ติดต่อกับทะเลวิซายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตคันลูรังคาบีซายาอันทางทิศตะวันตก, ติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ และติดกับทะเลคาโมเตสกับเกาะเลเตทางทิศตะวันออก
ประกอบด้วย 4 จังหวัด และ 3 นครอิสระ
ท่าเรือที่สำคัญได้แก่ เซบู, ตักบีลารัน, ลาเรนา, ซิบูลัน และดูมาเกเต
ส่วนทางอากาศยาน มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตันเซบู ตั้งอยู่ที่เมืองลาปูลาปู เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารหนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ (รองจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน) และเป็นเพียง 1 ใน 3 แห่งบนหมู่เกาะวิซายัส ที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (อีกสองแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ และท่าอากาศยานนานาชาติอีโลอีโล) ท่าอากาศยานมักตันเซบูยังเป็นฐานการบินหลักของเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ ที่มีจุดหมายปลายทางทั้งในและนอกประเทศ
ท่าอากาศยานอื่น ๆ ได้แก่ ท่าอากาศยานตักบีลารัน และท่าอากาศยานซีบูลัน
แบดมินตันไทยแลนด์มาสเตอร์ส กรังด์ปรีซ์โกลด์ 2017
การแข่งขัน ไทยแลนด์ มาสเตอร์ส กรังด์ปรีซ์โกลด์ 2017 เป็นการจัดการแข่งขันแบดมินตันกรังด์ปรีซ์เป็นครั้งที่สามของ แบดมินตันกรังด์ปรีซ์โกลด์และกรังด์ปรีซ์ 2017 ทัวร์นาเมนต์นี้จัดขึ้นที่ อาคารกีฬานิมิบุตร ใน กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 7–12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และมีการสำรองเงินเข้ากระเป๋าทั้งหมด $120,000 ดอลลาร์สหรัฐ.
เครื่องวัดความเฉื่อย
เครื่องวัดความเฉื่อย  เป็นเครื่องมือที่ใช้วัดมวลเฉื่อย (ต่างจากเครื่องมือวัดปกติที่ใช้วัดมวลโน้มถ่วง) ที่ใช้งานได้ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงในอวกาศ อาทิเช่น ในสถานีอวกาศนานาชาติ เป็นต้น หลักการใช้งานนั้นมีพื้นฐานมาจากการสั่นสะเทือนของระบบมวล-สปริง ซึ่งความถี่ของการสั่นสะเทือนนั้นจะขึ้นอยู่กับมวล โดยมวลน้อยจะมีความถี่มาก และมวลมากจะมีความถี่น้อย การใช้งานจะเริ่มจากการวางมวลที่ต้องการวัดลงบนเครื่อง ซึ่งจะทำให้กลไกสปริงเริิ่มสั่น จากนั้นให้วัดระยะเวลาของการสั่นสะเทือนนี้ โดยผู้วัดจะต้องรู้ค่าคงตัวของสปริงและค่าสัมประสิทธิ์การหน่วง จึงจะรู้ค่าของมวลได้
สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์
สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่ชรูส์บรีในชรอปเชอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 3 ของลีกฟุตบอลอังกฤษ
สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1886 และได้คัดเลือกเข้าสู่ระบบฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1950 สโมสรเคยแข่งขันครบทั้ง 3 ลีกของระบบฟุตบอลลีก และยังเคยแข่งขันคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ ในฤดูกาล 2003–04 นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันเวลช์คัพ โดยชนะเลิศ 6 สมัย มากกว่าทีมอื่น ๆ
ระหว่างปี ค.ศ. 1910-2007 สโมสรเล่นที่เกย์เมโดว์ ริมฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น แต่หลังจากนั้น ได้ย้ายไปเล่นที่สนามนิวเมโดว์ ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลประเภทที่สี่ของยูฟ่า ความจุ 9,875 ที่นั่ง
"อัปเดตในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016"
เจ้าหน้าที่โค้ช.
"ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2020"
สโมสรฟุตบอลเอิสเตอร์ซุนด์ส
เอิสเตอร์ซุนด์ส ฟุตโบลคลับบ์ หรือ เอิสเตอร์ซุนด์ส เอฟเค หรือ เอิสเตอร์ซุนด์ หรือ ÖFK เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเมืองเอิสเตอร์ซุนด์ ประเทศสวีเดน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1996 โดยเกิดจากการยุบรวมกันของหลาย ๆ สโมสรในเอิสเตอร์ซุนด์ สโมสรได้เข้าร่วมแยมต์แลนด์-ฮาร์เยดาเลนส์ ฟุตโบลฟอร์บุนด์ และลงเล่นที่สนามแยมต์ครัฟต์ อารีนา สีประจำสโมสรคือสีแดงและสีดำ นับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร พวกเขาใช้เวลาหลายฤดูกาลในลีกระดับสามของฟุตบอลสวีเดน แต่ในปี ค.ศ. 2013 เอิสเตอร์ซุนด์ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกระดับสอง ซูเปอเรตตัน เป็นครั้งแรก ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 พวกเขาเลื่อนชั้นมาสู่ออลสเวนส์คาน ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุด
รายชื่อระบบรถไฟใต้ดินในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนผู้โดยสาร
เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท (; 22 สิงหาคม ค.ศ. 1845 - 22 ตุลาคม ค.ศ. 1907) เป็นเจ้าหน้าที่และนักการเมืองชาวเยอรมัน เป็นพระโอรสของเจ้าชายแฮร์มัน เจ้าชายแห่งวีทกับเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา พระบิดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย และเป็นพระราชอนุชา (น้องชาย) ในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1845 ณ ดัชชีแห่งนัสเซา เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายแฮร์มัน เจ้าชายแห่งวีท และเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา ทั้งนี้เป็นพระราชอนุชาในเอลีซาเบ็ทแห่งวีท สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
ระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1866 ทรงดำรงตำแหน่งทางทหารเป็นพลโทของกองทัพที่ 2 ในช่วง ค.ศ. 1870 - ค.ศ. 1871 ทรงได้ได้สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
ระหว่างปี ค.ศ. 1893 และ ค.ศ. 1897 ทรงเป็นผู้บัญชาการกองกำลังทหารและนายทหารอาสาสมัครในกองทัพ ในปี ค.ศ. 1893 ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลทหารราบ
พระองค์ทรงปราดเปรื่องเรื่องนโยบายล่าอาณานิคม ระหว่างปี ค.ศ. 1891 และ ค.ศ. 1892 ทรงเป็นประธานคณะกรรมการป้องกันการเป็นทาสของเยอรมนี ทรงจัดตั้งกองทุนรวมถึงทรงการเดินทางไปยังพื้นที่สำรวจในแอฟริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของอาณานิคมสภา ทรงเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 - ค.ศ. 1901 และทรงเป็นประธานสมาคมกองทัพเรือ
ระหว่างปี ค.ศ. 1875 - ค.ศ. 1886 ทรงเป็นพลเมืองสำคัญของจังหวัดไรน์สตรีท ทรงดำรงตำแหน่งประธานสภาจังหวัดไรน์สตรีทตั้งแต่ปี ค.ศ. 1888 - ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1899 - ค.ศ. 1901 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของสภาขุนนางแห่งปรัสเซีย ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งประธานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 - ค.ศ. 1904
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 โดยเจ้าหญิงมารีรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงแห่งวีท พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ตำบลมี่นโด้น
เขตมาเกว
เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870)
พาโรโมมัยซิน
พาโรโมมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อต่างๆ หลายชนิด เช่นโรคบิดมีตัว , โรคไกอาร์ดิเอสิส (giardiasis), โรคติดเชื้อลิชมาเนีย, และ โรคติดเชื้อพยาธฺตัวตืด (Tapeworm infection) โดยพาโรโมมัยซินจัดเป็นยาทางเลือกแรกสำหรับการรักษาโรคบิดมีตัว หรือโรคไกอาร์ดิเอสิสในหญิงตั้งครรภ์ และเป็นยาทางเลือกรองในข้อบ่งใช้อื่นที่เหลือตามที่กล่าวข้างต้น โดยพาโรมัยซินสามารถตั้งตำรับให้อยู่ได้ทั้งรูปแบบยาสำหรับรับประทาน, ยาใช้ภายนอก, หรือยาสำหรับการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
อาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้บ่อยเมื่อได้รับยาพาโรโมมัยซินโดยการรับประทาน ได้แก่เบื่ออาหาร,คลื่นไส้,อาเจียน,ปวดท้อง,และท้องเสีย เมื่อใช้ยาในรูปแบบยาทาผิวหนัง อาจทำให้เกิดอาการคัน,แดง,และตุ่มพองได้ ส่วนการได้รับยาในรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อ อาจทำให้มีไข้,ตับทำงานผิดปกติ,หรือหูหนวกได้ การใช้ยานี้ในค่อนข้างปลอดภัยในหญิงที่อยู่ระหว่างการให้นมบุตร ทั้งนี้ พาโรมัยซินจัดเป็นยาปฏิชีวนะอีกชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียโดยการยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรีย
พาโรโมมัยซินเป็นสารที่คัดแยกได้จากเชื้อแบคทีเรีย"Streptomyces krestomuceticus"ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในทศวรรษที่1950 และได้รับการพัฒนาเรื่อยมาจนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาใน ค.ศ. 1960 และเป็นหนึ่งในรายการจำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นรายการที่องค์การอนามัยโลกเห็นว่ามีประสิทธิภาพและความปลอดภัยมากที่สุดและควรมีบรรจุไว้ในรายการยาจำเป็นของระบบสุขภาพของแต่ละประเทศ ปัจจุบัน พาโรโมมัยซินมีจำหน่ายในรูปแบบยาสามัญ (generic medication) ในประเทศอินเดีย พาโรโมมัยซินรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อมีราคาประมาณ4.19–8.38ปอนด์สเตอร์ลิงต่อการรักษาเสร็จสิ้นหนึ่งรอบ (ปีค.ศ.2007) ส่วนในสหรัฐอเมริกา ข้อมูลในปีค.ศ.2015พบว่าพาโรโมมัยซินในรูปแบบดังกล่าวมีราคาต่อรอบการรักษามากกว่า200ดอลลาร์สหรัฐ
พาโรโมมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้สำหรับการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียในระบบทางเดินอาหาร เช่น โรคคริพโตสปอริดิโอซิส (cryptosporidiosis) และโรคบิดมีตัว, และโรคติดเชื้อแบคทีเรียอื่น เช่น โรคติดเชื้อลิชมาเนีย
จากการศึกษาทางคลินิกหลายการศึกษาในสหภาพโซเวียต เมื่อทศวรรษที่ 1960 พบว่า พาโรโมมัยซินมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคผิวหนังติดเชื้อลิชมาเนีย ได้เป็นอย่างดี และการศึกษาทางคลินิกในช่วงต้นทศวรรตที่ 1990 พบว่ายาดังกล่าวก็สามารถรักษาโรคติดเชื้อลิชมาเนียในอวัยวะภายในได้เช่นกัน โดยรูปแบบยาที่ใช้ในการศึกษาดังข้างต้นนั้นเป็นยาแคปซูลสำหรับรับประทานและยาสำหรับการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง/เอดส์.
การใช้พาโรโมมัยซินในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีร่วมกับเชื้อ "Cryptosporidium" นั้นมีหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์สนับสนุนข้อบ่งใช้นี้อยู่อย่างจำกัด มีการศึกษาขนาดเล็กไม่กี่การศึกษาที่ว่าการได้รับการรักษาด้วยพาโรโมมัยซินสามารถลดการแพร่กระจายของเชื้อในระยะติดต่อได้ (oocyst shedding)
อาการไม่พึงประสงค์ทั่วไปที่มีความสัมพันธ์กับการได้รับพาโรโมมัยซินซัลเฟต ได้แก่ ปวดเกร็งท้อง (abdominal cramps), ท้องเสีย, แสบร้อนกลางอก, คลื่นไส้, และอาเจียน ทั้งนี้ การใช้พาโรโมมัยซินต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลานานจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อราหรือเชื้อแบคทีเรียอื่นได้ โดยอาการแสดงของการมีเชื้อราหรือเชื้อแบคทีเรียอื่นเจริญเติบโตผิดปกติ คือ เกิดแผ่นฝ้าสีขาว (white patches) ภายในบริเวณช่องปาก ส่วนอาการไม่พึงประสงค์อื่นที่เกิดขึ้นได้บ้างเล็กน้อย ได้แก่ โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้าย, การเกิดพิษต่อไต, ลำไส้อักเสบ, การดูดซึมอาหารผิดปกติ, การเพิ่มขึ้นของอีโอซิโนฟิล, ปวดศีรษะ, หูหนวก, มีเสียงกริ่งในหู, คัน, ง่วงซึมมาก, และตับอ่อนอักเสบ