pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ส.ต.ต.เตชธร จามิกรณ์ (ชื่อเดิม: ภัทรนันท์, ปองภพ); (ชื่อเล่น: พัตเตอร์) เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักแสดงและตำรวจชาวไทย มีพี่สาวคือ แพนเค้ก-เขมนิจ จามิกรณ์ และน้องสาวคือ อิงกมล จามิกรณ์ เริ่มศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย สายพลานามัย ปี 2554 พัตเตอร์จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2559 และหลักสูตรการฝึกอบรมข้าราชการตำรวจและบุคคลที่บรรจุหรือโอนมาเป็นข้าราชการตำรวจชั้นสัญญาบัตร (หลักสูตร กอส.) รุ่นที่ 45 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 พัตเตอร์ เตชธร ประกาศลาจากวงการและได้เป็นนักฟุตบอลอาชีพของ ทีมเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ปี 2556 พัตเตอร์ได้สมัครเป็นทหารอากาศโดยไม่ขอผ่อนผันเป็นเวลา 2 ปี ปัจจุบันได้ปลดประจำการแล้ว
เตชธรสมรสกับ พัดชา-ลวิตรา จามิกรณ์ (กฤตพร บุญญานุเคราะห์) แฟนสาวนอกวงการ ซึ่งเป็นนางพยาบาล หลังจาก​คบหาดูใจกันมาทั้งหมด 2 ปี
ปัจจุบัน เตชธรและลวิตรา มีธิดาด้วยกัน 2 คน คือ
เอมิกา เกรซ บูเฮอร์ (ชื่อเล่น เอมี่) เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เป็นบุตรคนสุดท้องจากจำนวนพี่น้องสามคน พี่สาวคนรองของเธอคือ เจมี่ บูเฮอร์ ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน
ปัจจุบันแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และอำลาวงการบันเทิงแล้ว
สถานีรถไฟบ้านโพธิ์มูล
สถานีรถไฟหนองคาย
สถานีรถไฟหนองคาย  เป็นสถานีรถไฟปลายทางของขบวนรถไฟโดยสารภายในประเทศในเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน และเป็นสถานีสุดท้ายก่อนออกจากเขตประเทศไทย
เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดหนองคาย ซึ่งใช้แทนสถานี(ที่หยุดรถไฟ)ตลาดหนองคาย ที่เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดเดิม
สถานีรถไฟหนองคายเป็นสถานีรถไฟแห่งเดียวในจังหวัดหนองคายที่ระดับสถานีรถไฟ เป็นระดับ 1 มีจำนวนย่านทางรถไฟ 4 ทาง เป็นทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 3 ทาง ในทางหลีกมีทางตัน 2 ทาง ทางติดชานชาลา 2 ทาง ทางเหนือของสถานี มีสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่1 ที่เป็นชายแดนประเทศไทยกับประเทศลาว มีความยาว 1,170 เมตร ระหว่างกิโลเมตรที่ 623.00 ถึง 756.00 อยู่ระหว่างสถานีรถไฟหนองคาย กับสถานีรถไฟท่านาแล้ง
สถานีรถไฟหนองคาย เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางรถไฟสายหนองคาย–ท่านาแล้ง(เวียงจันทน์) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟผ่านทวีปเอเชียขององค์การสหประชาชาติ
สถานีรถไฟหนองคายเป็นสถานีหนึ่งในโครงการรถไฟความเร็วสูงกรุงเทพ(สถานีกลางบางซื่อ) - หนองคาย ช่วงสถานีรถไฟนครราชสีมา - หนองคาย ใช้ชื่อสถานี"หนองคาย" รหัสสถานี HNE11 เปิดใช้งานประมาณปี พ.ศ. 2573
ประวัติสถานีรถไฟหนองคาย.
สถานีรถไฟหนองคาย เป็นสถานีรถไฟปลายทางในเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนแล้วยังเป็นเส้นทางรถไฟสายหนองคาย–ท่านาแล้ง(เวียงจันทน์) จึงสร้างรางรถไฟไว้บริเวณกลางสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 จากนั้นได้ให้การรถไฟแห่งประเทศไทยก่อสร้างทางรถไฟจากกลางสะพานมิตรภาพเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟหนองคายแห่งใหม่(ปัจจุบัน)
การก่อสถานีรถไฟหนองคาย (ปัจจุบัน).
ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟผ่านทวีปเอเชียขององค์การสหประชาชาติ รัฐบาลไทยเล็งเห็นถึงความสำคัญของกิจการรถไฟ ได้ดำเนินการก่อทางรถไฟสายหนองคาย(ใหม่)–ท่านาแล้ง ให้มีการเปิดการเดินรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนให้มาหยุดปลายทางที่สถานีนี้ ช่วงปี พ.ศ. 2545 - 2549 และในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 หลังจากย้ายเส้นทางรถไฟเบนไปทางสะพานมิตรภาพ และปิดเส้นทาง/การเดินรถไปยังที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย ซึ่งได้มีการทดลองเดินรถครั้งแรกจากสถานีรถไฟหนองคาย ไปยังสถานีรถไฟท่านาแล้ง แล้วได้มีพิธีเปิดเดินรถปฐมฤกษ์และเปิดสถานีรถไฟหนองคาย(ใหม่)อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 การนี้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จประทับรถไฟพระที่นั่งจากสถานีรถไฟอุดรธานีถึงหนองคาย เพื่อเป็นองค์ประธานในพิธีดังกล่าว จากนั้นพระองค์ประทับรถไฟพระที่นั่งจากสถานีรถไฟหนองคายไปยังสถานีรถไฟท่านาแล้งในประเทศลาว ตามคำกราบทูลบังคมทูลของบุนยัง วอละจิด รองประธานาธิบดีลาว แล้วจึงเสด็จกลับพระนคร
ผลการสร้างสถานีรถไฟแห่งใหม่.
ซึ่งผลของการเดินรถเส้นทางใหม่ที่เบนเส้นทางไปหาสะพานมิตรภาพนี้ เป็นเหตุทำให้ต้องสร้างสถานีรถไฟหนองคายแห่งใหม่(ปัจจุบัน) ใช้แทนสถานีรถไฟหนองคาย(เดิม) โดยใช้ชื่อสถานีรถไฟหนองคาย แล้วลดระดับและเปลี่ยนชื่อสถานีรถไฟตลาดหนองคาย(เดิม)เพื่อป้องกันความสับสนกับสถานีรถไฟหนองคาย(ปัจจุบัน) เป็นที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย แล้วมีการเปิดเดินรถไฟระหว่าง หนองคาย-ตลาดหนองคาย ช่วงปี พ.ศ. 2545-2551 จนในที่สุดในปี พ.ศ. 2551 ก็ยกเลิกการเดินรถไฟมาที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย โดยการรถไฟแห่งประเทศไทยนำที่ดินของที่หยุดรถไฟตลาดหนองคายจำนวน 30 ไร่ไปทำประโยชน์อื่นเพื่อสร้างรายได้
การเดินรถไฟไปฝั่งประเทศลาว (สถานีรถไฟท่านาแล้ง).
เดสิเดอริอัส อีราสมัส
อะเพลลีส
อะเพลลีสแห่งคอส  เป็นจิตรกรชาวกรีกที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 4 พลินิผู้อาวุโสลำดับฝีมือของอะเพลลีสว่าดีกว่าจิตรกรก่อนหน้าและหลังจากนั้น และกล่าวว่าอยู่ในสมัยโอลิมปิกที่ 112 (332-329 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งอาจจะเป็นเพราะอะเพลลีสเขียนภาพเหมือนของอเล็กซานเดอร์มหาราช
Apelles
วัดเสาธงหิน
วัดเสาธงหิน ตั้งอยู่ริมคลองอ้อมนนท์ ใกล้ท่าน้ำบางใหญ่เก่า ในท้องที่หมู่ที่ 1 บ้านคลองอ้อม ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
วัดเสาธงหิน เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี แต่เดิมเรียกว่า "วัดสัก" อาจเนื่องมาจากสถานที่ตั้งของวัดเดิมมีต้นสักและต้นยางอยู่มากในสมัยก่อน หลักฐานรายละเอียดของวัดสักยังหาไม่พบ เพียงแต่สันนิษฐานและคาดคะเนจากวัสดุก่อสร้างที่ยังพอมีเหลืออยู่ในขณะนี้และคำบอกเล่าจากผู้สูงอายุ เช่น พระประธานในพระอุโบสถหลังเก่าที่หล่อด้วยเนื้อชินเงินหมดทั้งองค์ พร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตรก็หล่อแบบอย่างสมัยกรุงศรีอยุธยา ส่วนอุโบสถหลังเก่าก็เป็นเครื่องยืนยันอีกอย่างหนึ่งว่าเป็นวัดเก่าแก่จริง ๆ วัสดุต่าง ๆ ที่ใช้ในการก่อสร้าง เช่น อิฐก่อผนัง ชุกชี (ฐานพระประธาน) ก็ทำมาจากอิฐก้อนใหญ่เหมือนกันกับอิฐที่ใช้สร้างวัดวาอารามในสมัยกรุงศรีอยุธยา ส่วนผสมปูนที่ก่อสร้างหรือปูนที่ใช้ฉาบนั้นก็คงใช้ส่วนผสมต่าง ๆ ตามแบบช่างในสมัยกรุงศรีอยุธยา เครื่องประดับตกแต่งอุโบสถก็ใช้เครื่องใช้ถ้วยชามสมัยเก่าเป็นเครื่องประดับทั้งหน้าบรรณด้านหน้าและด้านหลัง
ตามคำบอกเล่าจากผู้เฒ่าผู้แก่สืบต่อกันมาจนกระทั่งถึงคุณยายยวง พินรอด อายุ 80 ปีเศษ ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัด ได้มาทำบุญเป็นประจำ และผู้ใหญ่นวล บุญมี อายุ 80 ปีเศษ ชาวบ้านคลองศรีราษฏร์ อีกคนหนึ่งได้เล่าประวัติของวัดเสาธงหินว่า
ในขณะที่พระเจ้าตากได้เสด็จกรีธาทัพเพื่อกู้ชาติไทยจากพม่าข้าศึก ได้เสด็จนำทัพผ่านมาทางวัดสัก เมื่อทอดพระเนตรเห็นต้นสักจำนวนมากเป็นที่ร่มรื่น จึงรับสั่งให้หยุดทัพพักพลรบที่วัดสักแห่งนี้ เพื่อพักเอาแรงและรวบรวมกำลังพลจากที่ต่าง ๆ เพื่อออกรบ ไม่ว่าจะเป็นทัพของผู้ใดย่อมมีธงชัยประจำทัพหรือธงประจำตัวของแม่ทัพคนนั้น พระเจ้าตากก็เช่นเดียวกัน ได้รับสั่งให้ปักธงประจำทัพของพระองค์ลงบนกองทราย ณ ตำบลนั้น โดยให้หัวหมู่ทหารนำพลพรรคไปหาเอาหินก้อนใหญ่ ๆ มากองทัพเสาธงและล้อมรอบธงไว้มิให้ธงล้ม เพื่อเป็นเอกลักษณ์ของทัพและเป็นสัญลักษณ์จุดนัดหมายของทหาร แม่ทัพนายกองและไพร่พลทั้งหลายจึงพากันเรียกขานจุดนัดหมายนี้ว่า "เสาธงหิน" จากปากต่อปากเรียกกันมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงทุกวันนี้ ขณะที่ประทับอยู่ ณ ที่แห่งนี้ได้ทรงสังเกตเห็นว่าวัดสักนั้นมีสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก องค์พระประธานก็ชำรุดจนแทบจะไม่เป็นองค์พระ เมื่อทรงเสร็จสิ้นการรบจึงคิดที่จะบูรณะซ่อมแซมเพื่อเป็นพุทธบูชา จึงมีรับสั่งให้ทหารเอกคู่พระทัยนามว่า อำดำดิ่ง เดินทางไปที่ตำบลกระจิว (ปัจจุบันอยู่ที่อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ซึ่งเป็นภูมิลำเนาภริยาของท่านมีนามว่า อำแดงสุก ให้รวบรวมกำลังคนและกำลังทรัพย์เท่าที่จะหาได้มาก่อสร้างวัดที่ชำรุดทรุดโทรมให้เป็นวัดใหม่ที่สมบูรณ์ พร้อมกับให้สร้างพระประธานและพระสาวกคือพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะขึ้นใหม่ด้วย เพื่อพระภิกษุสงฆ์จะได้ใช้ในกิจพระพุทธศาสนามาจนกระทั่งทุกวันนี้
ชาวบ้านที่อยู่แถววัดสักที่ร่วมอาสาออกรบไปในครั้งนั้น เมื่อเสร็จงานทัพกลับมาถึงบ้านแล้วก็ได้มาร่วมช่วยสร้างวัดและอุโบสถด้วยเพื่อเป็นอนุสรณ์ว่าครั้งหนึ่งที่แห่งนี้เคยเป็นจุดนัดหมายของกองทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือที่เรียกกันว่า "จุดหมายเสาธงหิน" รวมถึงชาวบ้านละแวกนั้นก็ได้มีส่วนร่วมสร้างและบูรณะ เรียกกันติดปากว่า "วัดเสาธงหิน" จนกระทั่งมีการจัดระบบปกครองทางการเมืองก็ให้ชื่อว่า "ตำบลเสาธงหิน" ส่วนวัดก็คงเรียกว่า "วัดเสาธงหิน" จากนั้นจนถึงปัจจุบัน
ผู้ที่ทราบประวัติของวัดสักหรือวัดเสาธงหินทั้งสองท่านที่กล่าวถึงข้างต้นนี้ได้ถึงแก่กรรมไปแล้วในราว พ.ศ. 2510
สะพานบ้านบูเก๊ะตา
มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ
มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ  เป็นบุตรสาวของ โธมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดี คนที่ 3 ของ สหรัฐ เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1772 ที่ เมืองมอนติเซลโล เวอร์จิเนีย
ได้ขึ้นเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 1801 แทนมารดาที่เสียชีวิตไปแล้วโดยเธอทำหน้าที่นี้ถึง 2 สมัยก่อนจะลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1809 และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1836 ขณะอายุได้ 64 ปี
สถานีรถไฟบ้านเนียม
ค่อม ชวนชื่น เป็นชื่อในวงการแสดงของ อาคม ปรีดากุล (5 มกราคม พ.ศ. 2501 – 30 เมษายน พ.ศ. 2564) เป็นนักแสดงตลกชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากการเล่นตลกคาเฟ่ในคณะชวนชื่น และต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ เช่น 7 ประจัญบาน และ แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า เป็นต้น มักมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือการสบถคำด่า
อาคม ปรีดากุล เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2501 ที่ตำบลสวนกล้วย อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรนายวิทย์ ปรีดากุล บิดามาเป็นลิเก อาคมเป็นนักแสดงตลกชาวไทย อดีตเคยเล่นลิเกในคณะพงศ์ศักดิ์ สวนศรี และเป็นอดีตสมาชิกตลกคณะชวนชื่น วงการบันเทิงมักจะเรียกติดปากว่า "น้าเหยิน" ทั้งนี้ อาคมจบการศึกษาเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยไม่รู้หนังสือเลย แต่เขากลับเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษเรื่องการจำบทได้อย่างแม่นยำ จากนั้นเขาประกอบอาชีพนักแสดงตลก
อาคม สมรสกับประภาศรี ปรีดากุล (ชื่อเล่น : เอ๋)​ เมื่อปลายปี พ.ศ. 2528 มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
เขาได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดสมอง
เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2564 เขาตรวจพบว่าติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) หลังจากที่เมื่อวันที่ 7 เมษายน ถ่ายทำรายการ ฮอลลีวูดเกมไนท์ไทยแลนด์ ซูเปอร์แชมป์ ที่มี บอล เชิญยิ้ม และ แจ๊ส ชวนชื่น ร่วมถ่ายทำรายการด้วย และทั้งคู่เปิดเผยเมื่อวันที่ 10 เมษายนว่า ติดเชื้อทั้งคู่ จากนั้นเขาจึงพาสมาชิกครอบครัวไปตรวจหาเชื้อ ปรากฏว่าพบเขาติดเชื้อคนเดียว เขาจึงเข้ารักษาทันทีที่โรงพยาบาลวิภาราม ก่อนย้ายไปสถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ภายหลังจากที่อาการเริ่มทรุดลงหนักตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน ซึ่งจากการย้ายโรงพยาบาลครั้งนี้ก่อให้เกิดกระแสในโลกออนไลน์ หลังมีคนใกล้ตัวออกมาโพสต์แสดงความเห็นใจและต้องการเปลี่ยนแพทย์ ทำให้เกิดข้อครหาเรื่องการเลือกปฏิบัติและอภิสิทธิ์ของผู้มีชื่อเสียง
ภายหลังจากย้ายมาที่สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ อาการของเขาก็ยังไม่ดีขึ้น ต้องให้ออกซิเจนตลอดเวลา ฟอกไตเอาของเสียออกตลอด 24 ชั่วโมง และยังตรวจพบค่าเหลืองในตับพุ่งสูงมากกว่าคนปกติ และในวันที่ 20 เมษายน เชื้อไวรัสลงปอด จนกระทั่งวันที่ 29 เมษายน ณพัชรินทร์เผยว่า อาการของเขาทรุดหนักมากแม้แพทย์ทำการรักษาอย่างเต็มที่ และพบว่าอวัยวะร่างกายหลายอย่างล้มเหลว
อาคมได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 เวลาประมาณ 07.28 น. ที่สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวซึ่งมาจากภาวะแทรกซ้อนของโรคโควิด-19 โดยญาติได้นำร่างกลับมาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและฌาปนกิจศพทันทีในเวลา 15.00 น. ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ภายหลังการเสียชีวิตก็ได้คว้ารางวัล Cannes Lions Bronze Award ในหมวด Entertainment จากคานส์ ประเทศฝรั่งเศส
สถานีรถไฟหนองแวง
มนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
มนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  คือขบวนการทางปัญญาของยุโรปซึ่งเป็นตัวจักรสำคัญตัวหนึ่งของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เริ่มขึ้นที่ฟลอเรนซ์ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขบวนการมนุษยนิยมเริ่มขึ้นเมื่อผู้คงแก่เรียนชาวยุโรปเริ่มพบวรรณกรรมภาษาลาตินและกรีกกันขึ้นมาใหม่ ในระยะแรกนักมนุษยนิยมก็เพียงแต่เป็นปัญญาชนหรือครูที่สอนวรรณกรรมภาษาลาติน แต่เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 มนุษยนิยมก็พัฒนาขึ้นมาเป็นหลักสูตรการศึกษา — “หลักสูตรการศึกษามนุษยนิยม” (studia humanitatis) — ที่ประกอบด้วยการศึกษาไวยากรณ์, วาทศาสตร์, ปรัชญาจริยธรรม, กวีนิพนธ์ และประวัติศาสตร์ จากงานที่เขียนโดยผู้ประพันธ์เป็นภาษาลาตินและกรีก
นักมนุษยนิยมมักจะเป็นปฏิปักษ์ต่อขบวนการปรัชญาที่นิยมกันก่อนหน้านั้นที่เรียกว่าอัสสมาจารย์นิยม (Scholasticism) ซึ่งเป็น “ผู้ร่ำเรียน” (schoolmen) ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในอิตาลี, ปารีส, ออกซฟอร์ด และอื่นๆ การศึกษาของกลุ่มอัสสมาจารย์นิยมพัฒนามาจากความสัมพันธ์กับวิทยาศาสตร์และปรัชญาของกรีกโบราณและอาหรับยุคกลาง ตัวอย่างของผู้นำในกลุ่มนี้ก็ได้แก่ทอมัส อควีนาสผู้ที่พยายามสังเคราะห์ปรัชญาของอริสโตเติลในบริบทของลัทธิคาทอลิก แต่แตกต่างจากหลักของมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์ก็ตรงที่นักอัสสมาจารย์นิยมมิได้พึ่งวรรณกรรม หรือ ตำราประวัติศาสตร์จากสมัยกรีกโรมันเท่ากันกับเมื่อมาถึงสมัยมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์ การกลับมาพบและกลับมาให้ความสนใจกับวรรณกรรม และ ตำราประวัติศาสตร์, วาทศิลป์ และ เทวปรัชญาที่ยังไม่ได้รับการศึกษาโดยนักปรัชญาอัสสมาจารย์นิยม ทำให้มนุษยนิยมเรอเนสซองซ์เปลี่ยนแนวทางทางวัฒนธรรมและทางปรัชญาของยุโรปอย่างสิ้นเชิง ทางด้านปรัชญานักมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์มักจะเน้นบทเขียนของเพลโต ที่บางชิ้นนำกลับมาจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เริ่มเสื่อมโทรมลงเป็นครั้งแรก และให้ความสนใจน้อยกว่าในปรัชญาของอริสโตเติลที่ได้รับการศึกษาอย่างลึกซึ้งแล้วโดยนักอัสสมาจารย์นิยมในระหว่างยุคกลางตอนกลางแล้ว
Renaissance humanism
สถานีรถไฟบ้านคล้อ
ที่หยุดรถไฟบ้านโนนผึ้ง
สถานีรถไฟบ้านโนนผึ้ง
กีฬาเกียร์สัมพันธ์
กีฬาเกียร์สัมพันธ์ หรือ เกียร์เกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาของนิสิต นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์จากทุกสถาบันทั่วประเทศไทย ซึ่งจัดโดยสหพันธ์นิสิตนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์แห่งประเทศไทย (สนวท.) และมีสถาบันต่างๆหมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพจัดงาน
การแข่งขันกีฬาในหมู่คณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นแต่เดิมเรียกว่า "กีฬา 8 เกียร์" (8 Gear) หมายถึงการแข่งขันกีฬาระหว่างสถาบันการศึกษาที่ทำการสอนในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ มีอยู่ด้วยกัน8สถาบันโดยมีวัตถุประสงค์คือ ต้องการเสริมสร้างความสัมพันธ์กันระหว่างนิสิตนักศึกษา ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์จากทุกสถาบัน ซึ่งก่อให้เกิดผลคือ
ดังนั้นพอจะกล่าวได้ว่า กีฬา8เกียร์ กำเนิดขึ้นเพื่อก่อให้เกิดความสามัคคีในหมู่วิชาการของชาติตั้งแต่ยังศึกษาอยู่นั้นเอง และก่อให้เกิดการรู้จัก เข้าใจกันของวิศวกรต่างสถาบัน ซึ่งเป็นผลดีในอนาคตในการร่วมมือกันทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ เริ่มแรกของการแข่งขันกีฬานี้ สมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันมีไม่ครบ 8 สถาบันจึงยังไม่เรียกว่าเกียร์ 8 สถาบัน ซึ่งในระยะบุกเบิกนั้นมีเพียง 4 สถาบันเท่านั้น อันได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
และในระยะต่อมาก็มีสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มอีก 4 แห่งและส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันด้วย ทำให้การแข่งขันกีฬา8เกียร์สมบูรณ์ขึ้นและเรียกว่า กีฬา 8เกียร์ มาโดยตลอด ซึ่งสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มอีก 4 แห่งได้แก่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ทั้ง3วิทยาเขต คือวิทยาเขตธนบุรี วิทยาเขตลาดกระบัง และวิทยาเขตพระนครเหนือ(ในสมัยนั้นยังคงเป็นสถาบันเดียวกันอยู่) จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์อย่างสมบูรณ์
โดยสรุปแล้วสถาบันการศึกษาที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์ ทั้ง 8 สถาบันมีดังนี้
ในระยะต่อมาเมื่อมีความต้องการทางด้านวิศวกรรมศาสตร์เพิ่มมากขึ้น จึงทำให้สถาบันอื่นๆ ได้เริ่มเปิดทำการสอนในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ ทำให้ในระยะเวลาต่อมาก็มีสถาบันเพิ่มมากขึ้น ยังผลให้มีเกียร์เพิ่มมากขึ้น และมีความต้องการจะเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาดังกล่าว ทำให้รูปแบบของกีฬา 8 เกียร์ เปลี่ยนไปกลายเป็น”กีฬาเกียร์สัมพันธ์” โดยมีสถาบันทีมีอยู่เดิมซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงชื่อไปบ้างและสถาบันใหม่ที่เข้ามาใหม่ ปัจจุบัน มีมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมทั้งหมด 31 มหาวิทยาลัย
สำหรับการแข่งขันกีฬา 8 เกียร์ (8 Gear) นั้น จัดมาทั้งหมด 14 ครั้ง ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นชื่อกีฬาเกียร์สัมพันธ์ เนื่องจากมีสถาบันเข้าร่วมมากยิ่งขึ้น โดยที่ผ่านมาได้มีสถาบันต่างๆเป็นเจ้าภาพจัดงาน ดังนี้
สถานีรถไฟห้วยขยุง
ที่หยุดรถไฟบ้านถ่อน
สถานีรถไฟบ้านถ่อน
ไอยวริญท์ รายา โอสถานนท์ (เกิดวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2530) เป็นนางงามนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ก้าวสู่วงการบันเทิงด้วยตำแหน่ง มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2549 และยังควบรางวัลอีก 2 ตำแหน่งคือรางวัลขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน และรางวัลรักษ์ความเป็นไทย จากเวทีมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส พ.ศ. 2549 เคยเป็นนักกีฬากระโดดไกลของโรงเรียน และนักกอล์ฟเยาวชนของสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศไทย อีกทั้งยังเคยได้รับตำแหน่งนักกอล์ฟลำดับที่ 9 ในระดับเยาวชนจากสมาคมกอลฟ์แห่งประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2545 อีกด้วย
ฌาร์ม สามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายในการประกวด นางงามจักรวาล 2006 ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา
ชีวิตส่วนตัว ฌาร์ม - ไอยวริญท์ หมั้นและฉลองมงคลพร้อมจดทะเบียนสมรส ในวัน อาทิตย์ ที่ 6 ธันวาคม 2558 กับชายหนุ่มนอกวงการ นักธุรกิจชาวออสเตรเลีย ชื่อ "เจมส์ แอรอน โธมัส" หลังจากที่คบหาดูใจกันมาได้ 1 ปี เศษ หลังจากนั้นในเดือน ก.พ. 2562 ฌาร์มได้ออกมาให้สัมภาษณ์ว่าได้เลิกรากับสามีแล้ว
เสาแบบคลาสสิก
เสาแบบคลาสสิก  เป็นลักษณะเสาโบราณของสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก แต่ละแบบแยกจากกันได้โดยรูปทรง ลักษณะสัดส่วน และรายละเอียดของลักษณะของเสาที่ใช้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา นักทฤษฎีสถาปัตยกรรมแบ่งแยกเสาแบบคลาสสิกออกเป็นห้ากลุ่ม แต่ละกลุ่มก็จะมีลักษณะของเสาที่แตกต่างกันที่ประกอบด้วยหน้ากระดานทับหลัง (architrave), แถบตกแต่ง (frieze) และบัวคอร์นิซ
การสร้างเสาแต่ละแบบก็ต่างกันออไปตั้งแต่เสาที่มีลักษณะอ้วนตันและปราศจากการตกแต่ง ไปจนเสาที่เพรียวและเต็มไปด้วยการตกแต่งอย่างงดงาม ที่แบ่งออกเป็น: เสาแบบทัสกัน (โรมัน), เสาแบบดอริก (กรีกและโรมัน), เสาแบบไอออนิก (กรีกและโรมัน), เสาแบบคอรินเทียน (กรีกและโรมัน) และเสาแบบคอมโพซิต (โรมัน) ในสมัยโบราณจะมีเพียงสามแบบ คือ ดอริก ไอออนิก และคอรินเทียนที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวกรีก ต่อมาชาวโรมันก็เพิ่มเสาทัสกันซึ่งเป็นแบบที่เรียบง่ายกว่าดอริก และแบบคอมโพซิตซึ่งมีการตกแต่งมากกว่าคอรินเทียน
คอลัมน์แบ่งออกเป็นสามส่วน: ลำตัวเสา (shaft) ฐานล่าง และ หัวเสา สิ่งก่อสร้างคลาสสิกจะมีองค์ประกอบตามแนวนอนที่รองรับด้วยเสาที่เป็นคานที่เรียกว่า เอนทาเบลเชอร์ (entablature) ซึ่งแบ่งออกเป็นสามส่วน: หน้ากระดานทับหลัง (architrave), แถบลายตกแต่ง (frieze) และบัวคอร์นิซ ความแตกต่างของเสาแบบคลาสสิกทราบได้จากลักษณะของหัวเสาที่ใช้ที่จะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป
เสาทั้งต้นและคานประกอบด้วยองค์ประกอบต่าง ๆ ตั้งแต่ฐานใต้เสา (stylobate) ซึ่งเป็นแป้นแบนที่เป็นที่ตั้งของเสาบนฐานพลินท์ (plinth) ซึ่งอาจจะเป็นสี่เหลี่ยมหรือวงกลมก็ได้ เป็นส่วนล่างสุดของฐาน ส่วนที่เหลือก็อาจจะตกแต่งด้วยบัว เช่นบัวมน (torus) หรือบัวเว้า (scotia) ที่แยกจากกันด้วยสันร่องเว้า (fillet หรือ band)
บนฐานก็จะเป็นลำต้นเสา (shaft) ที่ตั้งตามแนวดิ่ง ที่จะมีลักษณะเป็นแท่งกลมทั้งยาวและเพรียว ลำเสาบางทีก็จะมีการบากตกแต่งเป็นร่องตามแนวดิ่ง (fluting) ลำเสาตอนล่างจะใหญ่กว่าตอนบน ความแคบลงจะเริ่มตั้งแต่ขึ้นไปได้ราวหนึ่งในสามของเสา ที่ทำให้เสาดูเพรียวขึ้นกว่าความเป็นจริง
หัวเสา (capital) จะตั้งอยู่บนลำต้นเสาที่มีหน้าที่รับน้ำหนักที่กระจายลงมาบนคานลงมายังลำเสา แต่โดยทั่วไปแล้วหัวเสาจะเป็นสิ่งตกแต่งเพื่อความงดงาม หัวเสาที่ง่ายที่สุดคือหัวเสาแบบดอริกที่แบ่งออกเป็นสามส่วน คอเสา (necking) คือส่วนที่ต่อจากลำต้นเสา แต่แยกด้วยบัวหงายหัวเสา (echinus) อยู่เหนือคอเสาที่เป็นแป้นกลมที่โป่งออกมาไปเพื่อไปรับกับแป้นหัวเสา (abacus) ที่อาจจะเป็นสี่เหลี่ยมหรือวงกลมก็ได้ที่รองรับคาน
สถานีรถไฟห้วยรากไม้
สถานีรถไฟแม่พวก
เฉิน เหม่ย์หลิง
เฉิน เหม่ย์หลิง (, "ฉั่น เหมย์เหล่ง" ; ) หรือชื่อในการแสดง ; อังกฤษ: Agnes Chan ; ทับศัพท์: "แอกเนส ชาน" นักร้อง, นักเขียนความเรียง ชาวฮ่องกง มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยการร้องเพลงและเล่นกีตาร์สไตล์โฟล์ก โดยเฉพาะเพลงของโจนี มิตเชล และมีชื่อเสียงโด่งดังทั้งในฮ่องกง ญี่ปุ่น และหลายประเทศในเอเชีย รวมทั้งประเทศไทย
เฉิน เหม่ย์หลิง สมรสกับผู้จัดการส่วนตัวชาวญี่ปุ่นและเดินทางไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด จนจบปริญญาเอกด้านการศึกษา ปัจจุบันเธอเป็นอาจารย์อาคันตุกะของมหาวิทยาลัยเมจิโระ (目白大学) ประเทศญี่ปุ่น และมหาวิทยาลัยฮ่องกงแบบติสต์ (香港浸會大學) เธอได้รับเลือกเป็นทูตขององค์การยูนิเซฟ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 และร่วมทำงานกับคณะกรรมการยูนิเซฟญี่ปุ่น
Agnes Chan
เพลงชาติสาธารณรัฐตาตาร์สถาน
Video Phone (song)
พิตบูลล์
พิตบูล (Pit Bull) หรือ พิตบูลเทอร์เรีย (Pit Bull Terrier) เป็นชื่อเรียกสายพันธุ์สุนัขในสหรัฐอเมริกา ที่ได้จากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างบูลดอกกับเทอร์เรีย จากอังกฤษ ในอดีตใช้แข่งขันกัดสุนัข หรือสู้กับวัว โดยทั่วไปหมายถึง 3 สายพันธุ์ ได้แก่
พิตบูล ยังสามารถหมายถึง
ลูกครึ่ง
ลูกครึ่ง หมายถึงลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นคนต่างชาติกัน คำว่าลูกครึ่งในประเทศไทย ไม่แน่ชัดว่าใช้ครั้งแรกเมื่อไหร่ ไม่พบในกฎหมายตราสามดวง และคาดว่าคงเริ่มใช้หลังรัชกาลที่ 4 ในสมัยอยุธยา ลูกครึ่งเกิดจากพ่อค้าฝรั่งในเมืองไทย และที่อพยพมาจากต่างประเทศ มีลูกหลานที่เป็นไพร่ในกรม เช่น กรมฝรั่งแม่นปืน เป็นต้น คนไทยสมัยนั้นไม่รู้สึกว่าลูกครึ่งแตกต่างจากไพร่ฟ้าทั่วไป จึงยังไม่เรียกคนเหล่านั้นว่าลูกครึ่ง จนเมื่อลูกครึ่งฝรั่งมีความแตกต่างขึ้นมา คือไม่ถูกเกณฑ์แรงงาน หรือไม่ใช่ไพร่เพราะมีกฎหมายฝรั่งคุ้มครองตามสิทธิสภาพนอกอาณาเขต อีกทั้งยังแต่งกายและมีวิถีชีวิตแบบฝรั่ง แต่จำนวนลูกครึ่งก็ยังมีไม่มากนัก ส่วนลูกครึ่งไทยจีนจะเรียกเป็นลูกชิ้นเสียมากกว่า
ในยุคใหม่ ลูกครึ่งโดยมากเกิดจากพ่อหรือแม่ชาวต่างชาติที่เข้ามาอยู่อาศัยหรือทำงานในประเทศไทย หรือเมื่อพวกเขาไปศึกษาต่อในต่างประเทศ มีรายงานว่าในปี พ.ศ. 2528 มีจำนวนลูกครึ่งในประเทศไทยประมาณ 7,000 คน คนรุ่นหลังนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นในสังคม จนลูกครึ่งกลับมาเป็นที่นิยม เพราะอุตสาหกรรมบันเทิง ที่พวกเขาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว กับหน้าตาที่มีส่วนผสมแบบตะวันตก เช่น สีผิวอ่อน/ขาว ตาใหญ่และมีสีแตกต่าง รูปร่างสูง โดยเป็นที่สนใจสำหรับสังคมไทย โดยเฉพาะในสังคมวัยรุ่นที่เป็นที่นิยม ศิลปินลูกครึ่ง ที่โด่งดังอาทิเช่น นาตาลี เดวิส, มาช่า วัฒนพานิช, ทาทา ยัง, คัทลียา แมคอินทอช, แอน ทองประสม, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ศรีริต้า เจนเซ่น, พอลล่า เทเลอร์, มาริโอ้ เมาเร่อ, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ณเดชน์ คูกิมิยะ, อเล็กซ์ เรนเดลล์, ราณี แคมเปน เป็นต้น
ไฮบริด
ไฮบริด  อาจหมายถึง
สโรชา วิริยะเมตตากุล (สกุลเดิม : ตันจรารักษ์) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรของนายวีระศักดิ์ และ นางเกตน์นิภา ตันจรารักษ์ เป็นน้องสาวของกวี ตันจรารักษ์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย เธอมีเชื้อสายจีน มอญ ไทย นับถือศาสนาพุทธ
เธอเป็นน้องสาวของ กวี ตันจรารักษ์ หรือ บีม D2B หรือที่รู้จักเธอจากบทบาท จูน ในภาพยนตร์เรื่อง ม.3 ปี 4 เรารักนาย รวมถึงผลงานละครและซิทคอมอีกมากมาย นอกจากนี้เธอก็ยังผ่านการประกวด BB&amp;GG Contest 2003 จนได้ที่ 1 ระดับประเทศ
ปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะศิลปศาสตร์ เอกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง ม.3 ปี 4 เรารักนาย รับบท จูน
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ นายพิพัทธ์ วิริยะเมตตากุล ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลวิภาวดี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ได้แก่ น้องวายุและน้องวาตะ เป็นฝาแฝดชายที่เกิดจากวิธีการทำเด็กหลอดแก้ว หรือ IVF แม้จะเป็นฝาแฝดแต่นิสัยของบุตรชายก็แตกต่างกันมาก โดยน้องวายุจะเป็นเด็กขี้แย อะไรนิดหน่อยก็ร้องไห้ ไม่ค่อยยิ้ม ส่วนน้องวาตะเป็นเด็กที่มีอารมณ์ขัน ยิ้มเก่ง หัวเราะเก่ง เลี้ยงง่ายกว่าน้องวายุ
ปัจจุบันเธอได้ผันตัวเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ในยูทูบในชื่อ Updo By Buablink ซึ่งมียอดคนติดตามถึง 6 แสนผู้ใช้ในปัจจุบัน (ข้อมูล ณ วันที่ 15 ธันวาคม 2564)
หนังสือเดินทางสีแดง
จอมใจจอมยุทธ
โคราชรายวัน คนอีสาน
โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นราย 3 วัน เสนอข่าวทั่วไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของ บริษัท ยืนหยัดชัดเจน จำกัด มี สุนทร จันทร์รังสี เป็นผู้บุกเบิก และมี รังสิต จันทร์รังสี บรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา ออกวางตลาดทุกวันอังคารและวันศุกร์
ในอดีตใช้ชื่อ โคราชรายวัน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 นำเสนอข่าวการเมือง เศรษฐกิจ สังคม โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาเป็นหลัก และวางแผงจำหน่ายในจังหวัดนครราชสีมา ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นรายสัปดาห์ในเวลาต่อมา
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 โคราชรายวันได้รายงานข่าวและขยายตลาดออกมายังจังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ อุดรธานี, ขอนแก่น, ชัยภูมิ, บุรีรัมย์, สุรินทร์, ศรีสะเกษ, อุบลราชธานี และอำนาจเจริญ ภายใต้ชื่อ “โคราชรายวัน ฉบับเลือกตั้งอีสาน 50”
หลังจากนั้น เมื่อมีการเลือกตั้งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(อปท.) ในจังหวัดต่างๆ จึงปรับชื่อใหม่เป็น “โคราชรายวัน คนอีสาน” เป็นหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน นำเสนอข่าวการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม สุขภาพ กีฬา ภาพยนตร์ บันเทิง และท่องเที่ยว โดยเริ่มตั้งแต่ฉบับวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 จนถึงปัจจุบัน
โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นสมาชิกสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และ เครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือพิมพ์ส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพดีเด่น พ.ศ. 2551 ประเภทหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน จากสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 12 หน้า โดยมีรายละเอียดดังนี้ (สำรวจในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552)
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (สกศ.)  เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่ในการเสนอนโยบาย แผน และมาตรฐานการศึกษาของชาติที่บูรณาการศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรมและการกีฬากับการศึกษาทุกระดับ การเสนอนโบายและแผนสนับสนุนทรัพยากรเพื่อการศึกษา และการประเมินผลการจัดการศึกษา
"สภาการศึกษาแห่งชาติ" หรือ "คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ" มีจุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดการจัดตั้ง "สภามหาวิทยาลัยแห่งชาติ" เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยมีความมุ่งหวังที่จะพัฒนามหาวิทยาลัยให้เป็นสถาบันผลิตบัณฑิตให้ความรู้ความสามารถในวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 ในรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้จัดตั้ง "สภาการศึกษาแห่งชาติ" ขึ้นแทน โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธานสภาการศึกษาแห่งชาติ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา มีหน่วยงานในสังกัด 10 หน่วยงาน ได้แก่
หน่วยงานตามกฏกระทรวง
หน่วยงานภายในสำนักงาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือ สพฐ. ( ย่อว่า OBEC) เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นหัวหน้าส่วนราชการและขึ้นตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาในระดับพื้นฐานตั้งแต่ระดับปฐมวัย จนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยแบ่งออกเป็น 3 ระดับ
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 43 ได้บัญญัติสิทธิและเสรีภาพด้านการศึกษาของปวงชนชาวไทยไว้ว่า " บุคคลย่อมมีสิทธิเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่าสิบสองปีที่รัฐจะต้องจัดให้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย" และในบทเฉพาะกาลมาตรา 335 (3) ได้กำหนดให้รัฐธรรมนูญประกาศใช้ ดังนั้น รัฐจะต้องดำเนินการตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้และต้องเตรียมการให้พร้อมที่จะจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี อย่างทั่วถึง มีคุณภาพ โดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งถือเป็นกฎหมายการศึกษาฉบับแรกของไทยที่กำหนดแนวทางการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานให้แก่ประชาชนชาวไทยให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญกล่าวคือ มาตรา 10 ระบุว่า " การจัดการศึกษาต้องจัดให้บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่า 12 ปี ต้องจัดให้ทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย"