pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
“พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานที่เขียนราวปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของนักบุญอันนา พระนางพรหมจารีมารีย์ และพระกุมารเยซู พระกุมารกำลังไขว่คว้าแกะซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระมหาทรมานของพระเยซู ขณะที่พระแม่มารีย์ทรงพยายามรั้งไว้ ภาพเขียนไดัรับจ้างให้เขียนสำหรับเป็นฉากแท่นบูชาเอกที่บาซิลิกาเดลลาซานทิซซิมาอันนันซิอาตาแห่งฟลอเรนซ์ (Santissima Annunziata, Florence) และเป็นหัวเรื่องที่ดา วินชีครุ่นคิดมานาน
ในปี ค.ศ. 1498 เลโอนาร์โดศึกษาการวางตัวแบบทั้งสามในรูปเดียวกันโดยร่างภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนาและนักบุญยอห์นแบปติสต์” (หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน, อังกฤษ ) ซึ่งประกอบด้วยตัวแบบทั้งสามและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เมื่อยังเป็นเด็ก ภาพร่างอีกภาพหนึ่งที่วาดก่อนหน้านั้นตั้งแสดงอยู่ที่บาซิลิกาซานทิซซิมาอันนันซิอาตา ในปี ค.ศ. 1501 แต่ปัจจุบันสูญหายไปแล้ว
ภาพนี้เป็นภาพที่เขียนในบั้นปลายชีวิตของเลโอนาร์โดเมื่อหันไปให้ความสนใจในด้านคณิตศาสตร์และอื่น ๆ เลโอนาร์โดอาจจะเขียนภาพไม่เสร็จเพราะมัวแต่ไปสนใจสิ่งอื่นๆ
นอกจากสัญลักษณ์เกี่ยวกับลูกแกะที่กล่าวข้างบนแล้ว ฟราปีเอโตร ดา โนเวลลาราผู้เป็นรองอธิการคณะคาร์เมไลท์ก็ยังให้ความหมายที่มีความสำคัญต่อภาพเพิ่มเติม ดา โนเวลลาราเชื่อว่าใบหน้าที่สงบของนักบุญอันนาที่ตรงกันข้ามกับความพะวักพะวนของพระแม่มารีย์ “อาจจะแทนความรู้สึกของทางสถาบันศาสนาที่ไม่ต้องการให้พระมหาทรมานของพระเยซูถูกระงับ”
โครงร่างของภาพเป็นแบบสามเหลี่ยมปิรามิดซึ่งมีอิทธิพลต่อราฟาเอลและอันเดรอา เดล ซาร์โต องค์ประกอบของภาพเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ประติมากรของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา อันเดรอา ซานโซวีโน (โบสถ์ซานอากอสติโน, โรม) และงานที่มีชื่อเสียงน้อยกว่าโดยฟรันเชสโก ดา ซันกัลโล (Francesco da Sangallo) (ออร์ซันมีเกเล เมืองฟลอเรนซ์)
ในบันทึกของเลโอนาร์โด ดา วินชีกล่าวไว้ก่อนการร่างภาพวาดชิ้นนี้ว่าตนเองฝันเห็นนกแร้งตัวใหญ่ที่กำลังเข้ามาหาตนและเขาก็กำลังจะหนี ซึ่งก็ได้แปลงจากนกแร้งให้เป็นพระแม่มารีย์ และวาดภาพการวางท่าทางของเขาเองแทนตัวพระบุตรดั่งที่เห็น หากสังเกตดูในงานชินนี้จะพบท่าทางที่กล่าวมา
The Virgin and Child with St. Anne (Leonardo da Vinci)
The Baptism of Christ (Verrocchio)
เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (ภาษาอังกฤษ: Elisabeth of France) (22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 - 6 ตุลาคม ค.ศ. 1644)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศสประสูติเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและพระอัครมเหสีองค์ที่สองมารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ต่อมาทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระเชษฐภคินีของเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
Elisabeth of France (1602–1644)
Elisabeth of Bourbon
เอลิซาเบธแห่งบูร์บอง
Elisabeth of France (1602-1644)
เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส พระราชินีแห่งสเปน
โทอารุ คางาคุ โนะ เรลกัน
โท อารุ คางาคุ โนะ เรลกัน
โท อารุ มาจุทสึ โนะ อินเด็กซ์
มารีอา อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน
เจ้าหญิงมารีอา  (21 ธันวาคม ค.ศ. 1634 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1696)
อันนาแห่งออสเตรียประสูติเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1634 ที่พระราชวังฮอฟบวร์กในกรุงเวียนนาในออสเตรีย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมาเรีย อันนาแห่งสเปน มารีอา อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปนผู้เป็นพระอนุชาของพระราชมารดาของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 เสด็จสวรรคตพระราชินี มารีอา อันนาก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้แก่พระราชโอรส แต่ทรงดำรงความมีอิทธิพลต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าการ์โลสพระราชโอรส ผู้ทรงเป็นกษัตริย์สเปนองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
มาเรียนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
มาเรียนาแห่งออสเตรีย พระราชินีนาถแห่งสเปน
มาเรียนาแห่งออสเตรีย พระราชินีแห่งสเปน
มาเรียนาแห่งออสเตรีย
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (; 26 มีนาคม ค.ศ. 1662  – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน พระองค์เป็นเปอทิเทอ-ฟิลล์เดอฟร็อง โดยเป็นพระธิดาในดยุกฟีลิปที่ 1 แห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1679 และดำรงพระยศจนถึงสวรรคตในปี ค.ศ. 1689 จากเหตุสันนิษฐานว่าไส้ติ่งอักเสบ
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็องพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1662 ที่พระราชวังหลวงในกรุงปารีสในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารี-หลุยส์เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่แรกในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
Princess Marie Louise of Orléans (1662–1689)
มาเรีย หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ พระราชินีแห่งสเปน
มาเรีย อันนา แห่งนอยบูร์ก
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-นอยบูร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (, , ) (28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 - 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1740)
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-นอยบูร์กประสูติเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 ที่วังเบนรัทที่เมืองดึสเซลดอร์ฟในเยอรมนี เป็นพระธิดาในฟิลิป วิลเลียม อีเล็คเตอร์แห่งพาลาไทน์และเอลิซาเบธ อมาลีแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน
Maria Anna of the Palatinate-Neuburg
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยแบร์ก พระราชินีแห่งสเปน
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยแบร์ก
มาเรีย ลุยซา แห่งซาวอย
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน  (17 กันยายน ค.ศ. 1688 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1714)
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอยพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1688 ที่พระราชวังตูริน, ตูริน อิตาลี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนียและแอนน์ มารี แห่งออร์เลอองส์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1702 มาเรีย ลุยซาทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อพระสวามีออกสงคราม
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย พระราชินีแห่งสเปน
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย
โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์
โรงเรียนนาฏศิลป
เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (, , ) (22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1766)
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 ที่วังพิลอตตา, พาร์มาในอิตาลี เป็นพระธิดาในโอโดอาร์โดที่ 2 ดยุคแห่งพาร์มาและมาเรีย อันนา ดัชเชสแห่งบาวาเรีย เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งสเปนสองครั้งๆ แรกระหว่างปี ค.ศ. 1692 ถึงปี ค.ศ. 1724 และ ครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1724 ถึงปี ค.ศ. 1746ทรงมีบทบาททางการต่างประเทศและทางการเมืองสเปนอย่างมาก
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ พระราชินีแห่งสเปน
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ
Isabella Farnese
Isabel de Farnesio
Elisabetta Farnese
Elizabeth Farnese
Elizabeth of Parma
Elisabeth of Parma
ปีเตอร์ ลัสต์มัน
ปีเตอร์ ปีเตอส์โซน ลัสต์มัน (; ค.ศ. 1583 - 4 เมษายน ค.ศ. 1633) เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปีเตอร์ ลัสต์มันมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ความสำคัญของลัสต์มันไม่ใช่แต่เพียงภาพที่เขียน แต่ตรงที่เป็นครูของแร็มบรันต์และยัน ลีเฟินส์ ด้วย การเขียนของลัสต์มันเน้นรายละเอียดของใบหน้า มือ และเท้า
Pieter Lastman
เวอร์จินเรเคิดส์
เวอร์จินเรเคิดส์ เป็นเครื่องหมายการค้าในการบันทึกเสียง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 ผู้ก่อตั้งโดยผู้บริหารกิจการ ริชาร์ด แบรนสัน ปัจจุบัน เป็นบริษัทบันทึกเสียงในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
เวอร์จิ้นเรคคอร์ดส์
แคปิตอลเรเคิดส์
แคปิตอลเรเคิดส์ (Capitol Records) เป็นค่ายเพลงที่อยู่ในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยอยู่ในเครือ อีเอ็มไอกรุ๊ป ปัจจุบันอยู่ในเครือ ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป
ชูเกซซิง
ชูเกซซิง  หรือ ชูเกซ (shoegaze หรือช่วงแรกเรียกว่า dream pop) เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ชูเกซซิงมีลักษณะเสียงร้องที่อันตรธานผสมกับเสียงมัว ด้วยเสียงกีตาร์จะใช้เสียงแตก เอฟเฟกต์หลากหลาย เสียงหอน และเสียงที่ดังกระหึ่ม คำว่า "shoegazing" ได้ถูกนิยามโดยสื่อมวลชนอังกฤษที่อธิบายถึงวงนิโอ-ไซเคเดลิก ที่ส่วนใหญ่มักจะยืนกันนิ่งไม่ไหวติง เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเครื่องดนตรีของพวกเขาไปในขณะขึ้นแสดงบนเวที โดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ที่มักจะก้มหัวลง เพราะหนักในการใช้กีตาร์เอฟเฟกต์ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ต
Post rock
WInd up
WIndup
ไวนด์-อัปเรเคิดส์
ค่ายเพลงอิสระ
ค่ายเพลงอิสระ  หรือ ค่ายเพลงอินดี้  คือ ค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยไม่อยู่ในการควบคุมของบริษัทหรือองค์กรในอุตสาหกรรมธุรกิจการบันทึกเสียงใด ๆ
นักวิจารณ์ทั้งหลายต่างก็ให้คำนิยามความแตกต่างระหว่างค่ายเพลงทั่วไปกับค่ายเพลงอิสระแตกต่างกันออกไป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว คำนิยามเดิมของค่ายเพลงทั่วไป คือ ค่ายเพลงที่มีช่องการเผยแพร่เป็นของตนเอง ซึ่งในค่ายเพลงอิสระบางแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ค่ายเพลงที่มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จสังกัดอยู่ จะลงนามในข้อตกลงกับค่ายเพลงทั่วไป ค่ายเพลงทั่วไปยังอาจถือสิทธิ์ในค่ายเพลงอิสระบางส่วนหรือทั้งหมดก็เป็นได้
ค่ายเพลงอินดี้
พระเยซูและหญิงผิดประเวณี (เบรอเคิลผู้พ่อ)
พระเยซูและหญิงผิดประเวณี  เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์สถาบันศิลปะคอร์โทลด์ (Courtauld Institute of Art) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เป็นภาพที่มีเนื้อหามาจากพระคัมภีร์ไบเบิล เมื่อฟาริซีนำหญิงที่ทำผิดฐานล่วงประเวณีมาหาพระเยซู ความผิดดังกล่าวตามปกติแล้วมีโทษถึงตายโดยการถูกขว้างด้วยก้อนหิน แต่ในภาพนี้พระเยซูทรงคุกเข่าลงเขียน "ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีบาป ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน" บนพื้นหน้าสตรีที่ถูกกล่าวหา บนพื้นทางซ้ายของสตรีมีก้อนหินวางอยู่หลายก้อนที่ไม่ได้ใช้ขว้าง เบรอเคิลเขียนภาพสตรีที่มีลักษณะอ่อนโยน ที่เป็นรูปทรงแบบอุดมคติแทนที่จะเป็นภาพสตรีพื้นบ้านเช่นที่เบรอเคิลชอบเขียนตามปกติ
งานเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ความที่เป็นภาพที่มีชื่อเสียงและมีค่ามากทำให้หาผู้ซื้อไม่ได้ และภาพเขียนหายไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1992 เมื่อตำรวจพบ
ภาพเหมือนเจ้าหญิง (พิซาเนลโล)
ภาพเหมือนเจ้าหญิง หรือ ภาพเหมือนเจ้าหญิงแห่งตระกูลเอสเต  เป็นจิตรกรรมที่เชื่อกันว่าเขียนโดยพิซาเนลโลจิตรกรชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ลูฟร์ในประเทศฝรั่งเศส
พิซาเนลโลอาจจะเขียนภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1435 ถึงปี ค.ศ. 1449 ภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” เป็นภาพของ การระบุว่าเป็นงานเขียนโดยพิซาเนลโลมาจากลักษณะการเขียนของภาพและเพราะพิซาเนลโลพำนักอยู่ที่เฟอร์ราราในช่วงเวลาเดียวกันนั้นด้วย ที่ไปเขียนภาพเหมือนบนแป้นของมาร์ควิสเลโอเนลโล เดสเต (Leonello d'Este)
ภาพเขียนเป็นภาพด้านข้างของสตรีที่มีฉากหลังเป็นผีเสื้อและดอกไม้ ตัวแบบในภาพกล่าวกันว่าคือจิเนวรา เดสเต (Ginevra d'Este) (เพราะมีจูนิเพอร์อยู่ในภาพ ที่ในภาษาอิตาลีคือคำว่า “ginepro”) แต่ก็เคยเชื่อกันว่าอาจจะเป็นภาพของมาร์เกอริตา กอนซากา ภรรยาของเลโอเนลโล เดสเต แต่ในภาพไม่มีสิ่งใดที่เป็นนัยยะถึงตระกูลกอนซากา แต่มีสิ่งที่เป็นนัยยะถึงตระกูลเอสเต จิเนวราสมรสกับทหารรับจ้างแห่งริมินิซิจิสมอนโด พันโดลโฟ มาลาเทสทา (Sigismondo Pandolfo Malatesta) แต่ถูกสามีฆ่าเมื่อพบว่าไปนอกประเวณี การมีดอกอควิลิเจีย (Aquilegia) ในฉากหลังที่เป็นสัญลักษณ์ของการแต่งงานหรือความตาย ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นหลังจากที่จิเนวราเสียชีวิตไปแล้ว ในราวคริสต์ทศวรรษ 1440
ผีเสื้อที่บินไกล้คิ้วของสตรีในภาพเป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณ
Portrait of Princess (Pisanello)
ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
ทางหลวงหมายเลข 1
วัดเล่งเน่ยยี่2
พระราชวังจันทร์เกษม
HMS Royal Charles (1655)
อิมโนเดเรียโก
อิมโนเดเรียโก  เป็นบทเพลงปลุกใจของสเปน มีต้นกำเนิดในช่วงทรีนิโอลิเบรัล (Trienio Liberal "ไตรวรรษเสรีนิยม") ระหว่าง ค.ศ. 1820–ค.ศ. 1823 ชื่อของเพลงนี้มีที่มาจากราฟาเอล เดล เรียโก นายทหารและนักการเมืองสายเสรีนิยมของสเปน ผู้นำในการลุกฮือเพื่อนำรัฐธรรมนูญสเปนฉบับ ค.ศ. 1812 ที่มีเนื้อหาเชิงเสรีนิยมกลับมาใช้อีกครั้ง เอวาริสโต เฟร์นันเดซ เด ซาน มิเกล  เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง และเชื่อกันว่าโฆเซ มัลคอร์ โกมิสเป็นผู้ประพันธ์ทำนอง
เพลงนี้ได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติของสเปนใน ค.ศ. 1822 และถูกใช้สืบต่อมาจนกระทั่งรัฐบาลสายเสรีนิยมถูกล้มล้างในปีถัดไป อิมโนเดเรียโกเป็นหนึ่งในเพลงที่นิยมใช้ในฐานะเพลงชาติระหว่างสมัยสาธารณรัฐสเปนที่หนึ่ง (ค.ศ. 1873–1874) และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายมากขึ้นในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่สอง (ค.ศ. 1931–1939) ภายหลังจากการสิ้นสุดสงครามกลางเมืองสเปนใน ค.ศ. 1939 เพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงชาติของรัฐบาลสาธารณรัฐสเปนพลัดถิ่น จนกระทั่งมีการยุบรัฐบาลพลัดถิ่นใน ค.ศ. 1977 สองปีหลังจากระบอบเผด็จการฟรังโกสิ้นสุดลง
เนื้อร้องต้นฉบับ (ค.ศ. 1820–1823).
เนื้อร้องดังกล่าวนี้ถือเป็นเนื้อร้องฉบับดั่งเดิมที่ใช้ในสมัยทรีนิโอลิเบรัล (ค.ศ. 1820–1823)
เนื้อร้องฉบับสังเขปแบบแรก (ค.ศ. 1931–1939).
เนื้อร้องดังกล่าวนี้เป็นฉบับที่ใช้ในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่สอง (ค.ศ. 1931–1939) ประกอบไปด้วยบทที่หนึ่ง บทที่สาม และบทที่เจ็ดของเนื้อร้องต้นฉบับ โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเพลงเล็กน้อย
เนื้อร้องฉบับสังเขปแบบที่สอง.
เนื้อร้องดังกล่าวนี้ประกอบไปด้วยบทแรกและบทสุดท้ายของเนื้อร้องต้นฉบับ โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเพลงเล็กน้อย
ในประวัติของเพลงอิมโนเดเรียโก มีเรื่องราวของความขัดแย้งที่สำคัญเกิดขึ้นดังนี้
กุสโก ค.ศ. 1951.
ในบันทึกเรื่อง "The Motorcycle Diaries"  หรือบันทึกการเดินทางไปทั่วทวีปอเมริกาใต้ของเออร์เนสโต "เช" เกบารา ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงก่อนที่เขาจะเป็นนักปฏิวัติ เขาได้บรรยายถึงเหตุการณ์หนึ่งเกี่ยวกับเพลงนี้ที่เขาพบในเมืองกุสโก ประเทศเปรู ว่า ชาวเมืองกุสโกต้องการที่จะบรรเลงเพลงชาติสเปนเพื่อแสดงความขอบคุณจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้ปกครองประเทศสเปนขณะนั้น ที่ช่วยเหลือในการบูรณะโบสถ์คริสต์แห่งหนึ่งที่เสียหายจากภัยธรรมชาติ แต่ด้วยความเข้าใจผิด แทนที่วงดนตรีจะบรรเลงเพลงมาร์ชากราเดนารา (ชื่อเดิมของเพลงมาร์ชาเรอัล เพลงชาติสเปนในปัจจุบัน) พวกเขากลับบรรเลงเพลงอิมโนเดเรียโก ซึ่งเป็นเพลงต้องห้ามของสเปนเวลานั้น สร้างความไม่พอใจต่อชาวสเปนที่อยู่ในที่นั้นด้วย
การแข่งขันเทนนิสเดวิสคัพ 2003.
ก่อนเริ่มการแข่งขันเทนนิสเดวิสคัพ 2003 รอบชิงชนะเลิศ ระหว่างสเปนกับออสเตรเลีย ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ได้เกิดเหตุผิดพลาดขึ้นจากการบรรเลงเพลงอิมโนเดเรียโกในฐานะเพลงชาติสเปน แทนที่จะเป็นเพลงมาร์ชาเรอัล ซึ่งเป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรสเปนปัจจุบัน จากเหตุการณ์นี้ทำให้รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาของสเปนยื่นหนังสือประท้วงต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขัน พร้อมเรียกร้องให้มีการขอโทษจากฝ่ายออสเตรเลีย ด้วยเห็นว่าการกระทำดังกล่าวถือเป็น "การคุกคามชาติสเปน" ซึ่งภายหลังได้มีคำชี้แจงและขอโทษจากฝ่ายจัดการแข่งขันว่าเกิดจากความเข้าใจผิดของนักดนตรีผู้บรรเลงเพลง อย่างไรก็ตาม ทางฝ่ายสเปนเห็นว่ายังไม่เป็นการเพียงพอ และต้องการให้รัฐบาลออสเตรเลียทำหนังสือชี้แจงอย่างเป็นทางการด้วย
เอลอิมโนเดเรียโก
โฟเลต
Folate
อะชิตะ โนะ พริซซึม
Kanjani8
ประชาธิปไตยโดยตรง
หรือ ประชาธิปไตยบริสุทธิ์
เป็นการปกครองแบบประชาธิปไตย ที่ประชาชนตัดสินการริเริ่มออกกฎหมาย/นโยบายต่าง ๆ โดยตรง ไม่ว่าจะโดยออกเสียงลงคะแนนหรือลงประชามติเป็นต้น
ซึ่งต่างจากรัฐประชาธิปไตยปัจจุบันโดยมากอันเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน
ที่ประชาชนออกเสียงเลือกผู้แทนเพื่อทำหน้าที่ริเริ่มแล้วออกเสียงตัดสินนโยบายอีกทอดหนึ่ง
ในระบอบนี้ ประชาชนอาจมีอำนาจการตัดสินใจทางฝ่ายบริหาร ริเริ่มแล้วตัดสินการออกกฎหมายทางฝ่ายนิติบัญญัติ เลือกตั้งและถอดถอนเจ้าหน้าที่ และดำเนินการทางฝ่ายตุลาการ
ประชาธิปไตยโดยตรงมีรูปแบบหลัก ๆ สองอย่างคือประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมและประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ
กระบวนการประชาธิปไตยที่เกี่ยวข้อง.
ประชาธิปไตยโดยตรงคล้ายกับแต่ต่างจากประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน
ที่ประชาชนจะเลือกผู้แทนให้เป็นผู้ริเริ่มออกกฎหมาย
ขึ้นกับระบบที่ใช้ ประชาธิปไตยโดยตรงอาจรวมการตัดสินใจทางฝ่ายบริหาร การจับสลากเลือกผู้บริหารงาน (sortition) การออกกฎหมาย การเลือกหรือไล่เจ้าหน้าที่โดยตรง และงานฝ่ายตุลาการ
รูปแบบสำคัญสองอย่างของระบบนี้ก็คือประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมและประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ
มีประชาธิปไตยกึ่งโดยตรงบางรูปแบบ ที่ผู้แทนจะบริหารการปกครองวันต่อวัน ส่วนประชาชนก็ยังคงเป็นองค์อธิปัตย์และสามารถใช้อำนาจโดยตรงได้โดยสามอย่างคือ
การลงประชามติ การริเริ่มออกกฎหมาย และการถอดถอนผู้ได้รับเลือกตั้ง
การใช้อำนาจสองอย่างแรก คือการลงประชามติและการริเริ่มออกกฎหมาย เป็นตัวอย่างของนิติบัญญัติโดยตรง
การลงประชามติโดยบังคับ (compulsory referendum) บังคับกฎหมายที่ร่างโดยอภิสิทธิชนทางการเมือง ให้อยู่ใต้อำนาจการลงคะแนนเสียงของประชาชน
เป็นรูปแบบสามัญที่สุดของนิติบัญญัติโดยตรง
ส่วน การขอประชามติ (referendum) หรือ การขอประชามติโดยเลือก (optional referendum) ให้อำนาจประชาชนเพื่ออุทธรณ์ให้ลงประชามติต่อกฎหมายที่มีอยู่แล้ว
โดยอาจมีกำหนดช่วงเวลาหลังการออกกฎหมายที่สามารถอุทธรณ์ได้และจำนวนลายเซ็นที่ต้องมี และอาจบังคับให้มีลายเซ็นจากชุมชนหลายหลากเพื่อป้องกันผลประโยชน์ของคนกลุ่มน้อย
รูปแบบนี้เท่ากับให้ประชาชนผู้ลงคะแนนอำนาจยับยั้งกฎหมายที่ออกโดยผู้แทนฝ่ายนิติบัญญัติ ดังเช่นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
การริเริ่มออกกฎหมาย (Initiative) ให้อำนาจแก่ประชาชนทั่วไปในการเสนอมาตรการกฎหมายโดยเฉพาะ ๆ หรือการแก้ไขรัฐธรรมนูญ
และอาจเป็นแบบโดยตรงหรือโดยอ้อม แบบตรงจะระบุการริเริ่มที่ทำสำเร็จบนบัตรเลือกตั้งเพื่อการลงคะแนนโดยตรง (เหมือนกับระบบในแคลิฟอร์เนีย)
แบบอ้อมจะให้สภานิติบัญญัติพิจารณาการริเริ่มที่ทำสำเร็จก่อน
แต่ว่า ถ้าสภาไม่ทำอะไรที่ยอมรับได้ในช่วงเวลาที่กำหนดไว้ การริเริ่มก็จะระบุในบัตรเลือกตั้งให้ลงคะแนนโดยตรง
สวิตเซอร์แลนด์ใช้แบบอ้อมเพื่อแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
การถอดถอน (recall) ให้อำนาจถอนผู้ได้รับเลือกตั้งจากตำแหน่งก่อนวาระ
ผู้เขียนบางท่านที่ชอบใจอนาธิปไตยกล่าวว่า ประชาธิปไตยโดยตรงจะอยู่ตรงข้ามกับอำนาจแบบรวมศูนย์ เพราะว่า อำนาจการตัดสินใจจะอยู่ที่ระดับเดียว
คือ ที่ประชาชน (ผ่านประชาธิปไตยโดยตรง) เทียบกับอำนาจรวมศูนย์
ประชาธิปไตยโดยตรงแรกสุดเชื่อว่าเป็นประชาธิปไตยของชาวเอเธนส์ประมาณช่วงพุทธกาล (5 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช) แม้ว่าจะไม่ใช่แบบที่ให้อำนาจแก่ประชาชนทั้งหมด คือไม่รวมหญิง คนต่างด้าว และทาส
องค์ประชุมหลัก ๆ ของประชาธิปไตยชาวเอเธนส์ก็คือ
เอเธนส์มีประชาชนชายเพียงแค่ 30,000 คน แต่มีหลายพันที่มีบทบาททางการเมืองแต่ละปี และหลายคนจะทำเป็นปกติหลายปีต่อ ๆ กัน
ประชาธิปไตยชาวเอเธนส์เป็นแบบ "โดยตรง" ไม่ใช่เพียงเพราะการตัดสินใจฝ่ายนิติบัญญัติที่ทำโดยสมัชชาประชาชน แต่เพราะประชาชนก็ยังควบคุมกระบวนการปกครองผ่านฝ่ายบริหารและฝ่ายตุลาการ และเพราะประชาชนสัดส่วนใหญ่ก็มีบทบาทอย่างต่อเนื่องในรัฐกิจด้วย
ส่วนประชาธิปไตยปัจจุบันเป็นแบบมีผู้แทน ไม่ใช่โดยตรง และไม่เหมือนระบบของชาวเอเธนส์
รัฐที่เข้าประเด็นอีกอย่างก็คือโรมโบราณ โดยเฉพาะของสาธารณรัฐโรมันเริ่มต้นที่ 509 ปีก่อนคริสต์ศักราช
โรมได้มีลักษณะต่าง ๆ ของประชาธิปไตยทั้งโดยตรงและโดยอ้อม เริ่มตั้งแต่ราชอาณาจักรโรมันจนกระทั่งถึงจักรวรรดิโรมันล่ม
จริง ๆ แล้ว วุฒิสภาโรมันได้ตั้งขึ้นตั้งแต่วันแรก ๆ ของการตั้งเมือง คงอยู่ตลอดยุคราชอาณาจักร สาธารณรัฐ และจักรวรรดิ และยังคงอยู่แม้หลังจากที่โรมตะวันตกเสื่อมลง
โดยโครงสร้างและข้อบังคับของวุฒิสภาโรมันก็ยังทรงอิทธิพลในสภานิติบัญญัติปัจจุบันต่าง ๆ ทั่วโลก
สำหรับกระบวนการประชาธิปไตยโดยตรง สาธารณรัฐโรมันโบราณมีระบบการออกกฎหมายโดยประชาชน ซึ่งรวมการร่างกฎหมาย การผ่านกฎหมาย และอำนาจการยับยั้งกฎหมายที่ฝ่ายนิติบัญญัติออก
นักประวัติศาสตร์จำนวนหนึ่งกำหนดจุดจบของสาธารณรัฐด้วยการผ่านกฎหมายชื่อว่า "Lex Titia" ซึ่งล้างบทบัญญัติการควบคุมดูแลของประชาชนและวุฒิสภาโดยมาก
ส่วนการออกกฎหมายโดยประชาชนในยุคปัจจุบันได้เริ่มในเมืองต่าง ๆ ของสวิตเซอร์แลนด์ในคริสต์ทศวรรษที่ 13
ต่อมาในปี 2390 คนสวิสจึงได้เพิ่มอำนาจ "การขอเสียงประชามติต่อบทกฎหมาย" สำหรับรัฐธรรมนูญของประเทศ
แล้วต่อมาจึงพบว่า การมีอำนาจเพียงแค่ยับยั้งกฎหมายรัฐสภายังไม่เพียงพอ
ในปี 2434 จึงเพิ่มอำนาจ "การริเริ่มการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ"
การเมืองชาวสวิสตั้งแต่ปี 2434 จึงเป็นประสบการณ์สำคัญของโลกเกี่ยวกับการริเริ่มการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญระดับชาติที่ริเริ่มแล้วตัดสินโดยประชาชน
ใน 120 ปีที่ผ่านมา มีการริเริ่มกว่า 240 ครั้งที่ได้ลงประชามติ
โดยประชาชนค่อนข้างจะอนุรักษนิยม คือได้ผ่านการริเริ่มเพียงแค่ 10% เป็นกฎหมาย
นอกจากนั้นแล้ว บ่อยครั้งก็ยังเลือกการริเริ่มฉบับที่เขียนใหม่โดยรัฐบาล
(ดูหัวข้อ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ข้างหน้า)
มีประเด็นบางอย่างเกี่ยวกับประชาธิปไตยที่ใช้อินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีการสื่อสารอื่น ๆ ในบทความประชาธิปไตยอิเล็กทรอนิคส์และในหัวข้อ "ประชาธิปไตยโดยตรงแบบอิเล็กทรอนิคส์" ข้างหน้า
โดยเฉพาะก็คือ เป็นแนวคิดวิธีการปกครองแบบโอเพนซอร์ซที่ประยุกต์ใช้หลักจากขบวนการซอฟต์แวร์เสรีในการปกครองประชาชน คือให้ประชาชนทั้งหมดมีส่วนร่วมในการปกครองโดยตรง มากน้อยตามที่ตนต้องการ
เมืองเอเธนส์โบราณ.
ประชาธิปไตยชาวเอเธนส์ได้พัฒนาขึ้นในนครรัฐกรีกโบราณเอเธนส์ ซึ่งรวมนครเอเธนส์เองบวกกับอาณาเขตรอบ ๆ ที่รวมเรียกว่า Attica ประมาณพุทธกาลคือ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นประชาธิปไตยแรกรัฐหนึ่งที่รู้จัก
แม้ว่านครรัฐกรีกอื่น ๆ จะใช้ระบอบประชาธิปไตยเช่นกัน และโดยมากจะทำตามแบบเอเธนส์ แต่ก็ไม่มีรัฐอื่นที่มีอำนาจ เสถียร หรือเหลือร่องรอยหลักฐานเท่ากับของเอเธนส์
ในประชาธิปไตยโดยตรงของเอเธนส์ ประชาชนไม่ได้เลือกผู้แทนให้ออกเสียงลงคะแนนเพื่อผ่านกฎหมายฝ่ายนิติบัญญัติหรือฝ่ายบริหารเพื่อประโยชน์แห่งตน (ดังที่ทำในสหรัฐอเมริกา) แต่ตัวเองนั่นแหละเป็นคนลงคะแนน
การมีส่วนร่วมไม่ได้เปิดโดยทั่วไป คือมีการจำกัดแม้ว่าจะไม่ได้จำกัดโดยชนชั้นทางเศรษฐกิจ
และประชาชนก็มีส่วนร่วมอย่างมาก
โดยความเห็นของประชาชนผู้มีสิทธิออกเสียงจะได้รับอิทธิพลจากละครเสียดสีทางการเมืองของศิลปินตลกชาวกรีกที่แสดงในโรงละคร
รัฐบุรุษ Solon (594 ก่อนคริสต์ศักราช) ขุนนาง Cleisthenes (508-7 ก่อน ค.ศ.) และนักการเมือง Ephialtes (462 ก่อน ค.ศ.) ล้วนแต่มีบทบาทพัฒนาระบอบประชาธิปไตยชาวเอเธนส์
แต่นักประวัติศาสตร์เห็นต่างกันว่า พวกเขามีบทบาทสร้างสถาบันอะไร และคนไหนเป็นผู้แทนที่แท้จริงของขบวนการประชาธิปไตย
โดยปกติจะจัดว่า ประชาธิปไตยชาวเอเธนส์เริ่มมาจาก Cleisthenes เพราะว่ารัฐธรรมนูญของ Solon ได้ล่มแล้วถูกทดแทนด้วยระบอบทรราชย์ของ Peisistratus
ผู้นำประชาธิปไตยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและคงยืนที่สุดก็คือเพริคลีส (Pericles)
ภายหลังการเสียชีวิตของเขา ระบอบประชาธิปไตยของชาวเอเธนส์ก็ถูกปฏิวัติเปลี่ยนเป็นคณาธิปไตยอย่างสั้น ๆ 2 ครั้งท้ายสงครามเพโลพอนนีเซียน
แล้วต่อมาจึงฟื้นฟูอีกแม้จะเปลี่ยนไปภายใต้การปกครองของยูคลีดีส (Eucleides) ปี 403-402 ก่อน ค.ศ.
เป็นช่วงที่ได้รายละเอียดเกี่ยวกับการปกครองมากที่สุด ไม่ใช่ได้ในช่วงการปกครองของเพริคลีส
ต่อมาจึงถูกระงับอีกในปี 322 ก่อน ค.ศ. ภายใต้การปกครองของชาวมาเซโดเนีย
แม้ภายหลังสถาบันของชาวเอเธนส์จะกลับคืนมาอีก แต่ความเป็นประชาธิปไตยจริง ๆ ของระบอบก็เป็นเรื่องไม่ชัดเจน
ในปัจจุบัน รูปแบบบริสุทธิ์ของประชาธิปไตยโดยตรงมีอยู่เพียงแค่ในแคนทอนอัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โรเดิน (Appenzell Innerrhoden) และแคนทอนกลารุส แห่งประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เทียบกับสมาพันธรัฐสวิสโดยรวมที่เป็นประชาธิปไตยกึ่งโดยตรง คือเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนที่มีกลไกทางประชาธิปไตยโดยตรงที่เข้มแข็ง
ความเป็นประชาธิปไตยโดยตรงของประเทศ จะบูรณาการด้วยโครงสร้างแบบสหพันธรัฐของรัฐบาลกลาง
เทียบกับประเทศตะวันตกโดยมากที่เป็นระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน
สวิตเซอร์แลนด์เป็นตัวอย่างหายากของประเทศที่มีกลไกของประชาธิปไตยโดยตรงทั้งในระดับเทศบาล แคนทอน และสหพันธรัฐ
โดยประชาชนจะมีอำนาจมากกว่าในประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน
ในระดับการเมืองทุกส่วน ประชาชนสามารถเสนอการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ (การริเริ่มออกกฎหมายของประชาชน)
หรือการขอประชามติโดยเลือก (optional referendum ซึ่งต้องมีลายเซ็น 50,000 ราย) ต่อกฎหมายที่ออกโดยรัฐสภาระดับสหพันธรัฐ แคนทอน และ/หรือเทศบาล
การขอประชามติโดยเลือก (optional referendum) และการลงประชามติโดยบังคับ (compulsory referendum) ในระดับการปกครองต่าง ๆ โดยทั่วไปจะทำมากกว่าในประเทศอื่น ๆ
ยกตัวอย่างเช่น ในระดับประเทศ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญจะบังคับให้ลงคะแนนเสียงโดยทั้งประชาชนและแคนทอน ส่วนในระดับแคทอนและระดับท้องถิ่นอื่น ๆ การตัดสินใจเรื่องงบประมาณที่พอสมควรไม่ว่าจะโดยฝ่ายนิติบัญญัติหรือฝ่ายบริหาร ก็บังคับให้ประชาชนได้ลงคะแนนเสียงด้วยเหมือนกัน
ประชาชนชาวสวิสจะออกเสียงลงคะแนน 4 ครั้งต่อปี ในประเด็นปัญหาทุกอย่างในทุก ๆ ระดับการปกครอง ไม่ว่าจะเป็นการอนุมัติงบประมาณสำหรับอาคารโรงเรียนหรือการสร้างถนนใหม่
จะเป็นการเปลี่ยนนโยบายเรื่องอาชีพทางเซ็กซ์ เป็นการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ หรือนโยบายต่างประเทศ
ในระหว่างเดือนมกราคม 2538 จนถึงเดือนมิถุนายน 2548 ประชาชนได้ลงคะแนนออกเสียง 31 ครั้ง เกี่ยวกับปัญหาระดับประเทศ 103 เรื่อง ปัญหาระดับแคนทอนและเทศบาลมากมายยิ่งกว่านั้น
เทียบกับประชาชนชาวฝรั่งเศสที่มีส่วนร่วมลงประชามติเพียงแค่สองครั้งในช่วงเดียวกัน
ในสวิตเซอร์แลนด์ การได้คะแนนเกินครึ่งของที่ออกเสียงลงคะแนน (simple majority) ก็พอแล้วในระดับเทศบาลและแคนทอน แต่ในระดับประเทศ การได้เสียงข้างมากโดยอย่างน้อย 2 เกณฑ์ (double majority) เป็นข้อบังคับในเรื่องเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ
ซึ่งก็คือ ต้องได้เสียงข้างมากจากประชาชนที่ลงคะแนน และจากแคนทอน
ดังนั้น ถ้าประชาชนเสนอแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญในระดับประเทศ
ถึงแม้ประชาชนโดยมากจะอนุมัติแต่แคนทอนโดยมากคัดค้าน สิ่งที่เสนอก็จะไม่ผ่านเป็นกฎหมาย
ส่วนการลงประชามติในเรื่องทั่ว ๆ ไป (เช่น หลักของการแก้ไขรัฐธรรมนูญทั่วไป) การได้เสียงส่วนมากจากคนที่ออกเสียงก็พอแล้ว (เช่นรัฐธรรมนูญปี 2548)
ในปี 2433 เมื่อกำลังอภิปรายข้อกำหนดการออกฎหมายของประชาชนในประชาสังคมและรัฐบาล
ชาวสวิสได้รับเอาแนวคิดการได้เสียงข้างมากสองอย่างจากรัฐสภาสหรัฐ ที่สภาผู้แทนราษฎรจะเป็นผู้แทนให้ประชาชน และวุฒิสภาจะเป็นผู้แทนให้รัฐต่าง ๆ
ตามผู้สนับสนุน การออกกฎหมายของประชาชนในระดับประเทศที่ "สมบูรณ์ด้วยความชอบธรรม" เช่นนี้ ได้ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ทนายและนักการเมืองชาวอเมริกันคนหนึ่ง (Kris Kobach) อ้างว่า สวิตเซอร์แลนด์ประสบความสำเร็จทั้งในด้านสังคมและด้านเศรษฐกิจโดยมีประเทศอื่น ๆ เพียงแค่ 2-3 ประเทศเท่านั้นที่สามารถเทียบได้
เขาเขียนในท้ายหนังสือของเขาว่า บ่อยครั้งที่ผู้สังเกตการณ์จะลงความเห็นว่า สวิตเซอร์แลนด์เป็นตัวประหลาดในบรรดาระบอบการปกครองทั้งหลาย ทั้งที่จริงสมควรจะมองว่าเขาว่าเป็นประเทศที่บุกเบิก
ระบอบการปกครองของสวิตเซอร์แลนด์ รวมทั้งกลไกของประชาธิปไตยโดยตรงตลอดจนการปกครองแบบแบ่งเป็นหลายระดับ ได้กลายเป็นจุดสนใจของนักวิชาการในเรื่องการรวมหน่วยของสหภาพยุโรป
ในเขตนิวอิงแลนด์ในสหรัฐ เทศบาลต่าง ๆ จะมีระบบ การปกครองตนเองของท้องถิ่น (home rule) แบบจำกัด และตัดสินเรื่องในท้องถิ่นผ่านกระบวนการประชาธิปไตยโดยตรงที่เรียกว่า ประชุมเมือง (town meeting)
ซึ่งเป็นรูปแบบประชาธิปไตยโดยตรงที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐ และได้มีมาตั้งแต่ก่อนตั้งประเทศอย่างน้อยก็หนึ่งศตวรรษ
แต่ว่า ประชาธิปไตยโดยตรงก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้กำหนดกรอบรัฐธรรมนูญสหรัฐได้วางแผนให้กับประเทศ
เพราะพวกเขามองเห็นอันตรายของเผด็จการโดยเสียงข้างมาก
และดังนั้น จึงสนับสนุนระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนในรูปแบบของสาธารณรัฐตามรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่ประชาธิปไตยโดยตรง