pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มูนวอคเกอร์ ดิ้นมหัศจรรย์
ชาวดราวิเดียน
ฟิลิปป์ ลาห์ม
เควิน ทรัพพ์
เซบิเช
เซบิเช  เป็นอาหารประเภทยำชนิดหนึ่ง มีรสเปรี้ยวค่อนข้างโดด ประกอบด้วยเนื้อปลาหรืออาหารทะเลดิบแช่ในน้ำผลไม้สกุลส้ม (เช่น น้ำมะนาว น้ำเลมอน น้ำส้มซ่า) เคล้ากับเครื่องปรุงซึ่งได้แก่ พริกหรืออาฆี (พริกชนิด "Capsicum baccatum") หอมใหญ่หรือหอมแขกซอย เกลือ และผักชี เนื่องจากอาหารชนิดนี้โดยทั่วไปไม่ผ่านการปรุงให้สุกด้วยความร้อน จึงต้องเตรียมและรับประทานสดเพื่อลดความเสี่ยงจากภาวะอาหารเป็นพิษ ตามปกติมักเสิร์ฟเซบิเชกับเครื่องเคียงต่าง ๆ ที่ช่วยชูรสชาติของเนื้อปลาให้ดียิ่งขึ้น เช่น มันเทศ ผักกาดหอม ข้าวโพด อาโวคาโด หรือกล้าย เซบิเชเป็นที่นิยมในภูมิภาคชายฝั่งแปซิฟิกของลาตินอเมริกา แม้ต้นกำเนิดของเซบิเชจะยังคงเป็นประเด็นถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน แต่ในเปรูก็ถือว่าอาหารชนิดนี้เป็นอาหารประจำชาติอย่างหนึ่ง
แม้จะมีร่องรอยทางโบราณคดีที่ชี้ให้เห็นว่ามีการบริโภคอาหารลักษณะคล้ายเซบิเชเมื่อเกือบสองพันปีมาแล้วในเปรู แต่นักประวัติศาสตร์บางคนเชื่อว่า หญิงชาวมัวร์จากกรานาดาที่ติดตามผู้พิชิตดินแดนและนักล่าอาณานิคมชาวสเปนไปด้วยนั้นเป็นผู้นำอาหารต้นกำเนิดของเซบิเชเข้าไปยังเปรู ต่อมาอาหารดังกล่าวได้มีวิวัฒนาการมาเป็นอาหารที่เรียกว่าเซบิเชในปัจจุบัน กัสตอน อากูริโอ เชฟชาวเปรู อธิบายเพิ่มเติมว่า ตำแหน่งทางการเมืองอันโดดเด่นที่ลิมาถือครองอยู่เป็นเวลาสี่ร้อยปีในฐานะศูนย์กลางของเขตอุปราชแห่งเปรูได้เปิดโอกาสให้มีการนำอาหารยอดนิยมต่าง ๆ (เช่น เซบิเช) เข้าไปยังอาณานิคมสเปนแห่งอื่นในภูมิภาค และในที่สุดก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำรับอาหารท้องถิ่นโดยผสานกับรสชาติและรูปแบบของท้องถิ่นนั้น ๆ
ปัจจุบัน เซบิเชเป็นอาหารยอดนิยมในระดับนานาชาติที่มีวิธีปรุงหลากหลายตลอดทั้งทวีปอเมริกา โดยเริ่มเข้าสู่สหรัฐในคริสต์ทศวรรษ 1980 รูปแบบที่หลากหลายที่สุดของเซบิเชปรากฏในชิลี, เปรู, เอกวาดอร์ และโคลอมเบีย แต่ก็สามารถพบรูปแบบอื่น ๆ ที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ได้ในพื้นที่ชายฝั่งของปานามา, ฮอนดูรัส, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, เบลีซ, เม็กซิโก, สหรัฐ และประเทศอื่นอีกหลายประเทศ
เซจิ โอะงะวะ
จัตุรัสวุฒิสภา (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)
จัตุรัสวุฒิสภา  อดีตใช้ชื่อ จัตุรัสธันวาคม (Площадь Декабристов) ในปี 1925-2008 และ จัตุรัสปีเตอร์ (Петрова площадь) ก่อนปี 1925 เป็นจัตุรัสในนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเนวาใหญ่ (Bolshaya Neva) อยู่หน้ามหาวิหารเซนต์ไอแซค ในปี 1925 จัตุรัสถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "จัตุรัสธันวาคม" เพื่อรำลึกถึงกบฎธันวาคม ซึ่งเกิดขึ้นที่จัตุรัสนี้ในปี 1825
จัตุรัสล้อมรอบด้วยอาคารกองทัพเรือไปทางทิศตะวันออก ด้านทิศตะวันตกเป็นอาคารวุฒิสภาและอาคารซีนอด (ปัจจุบันเป็นที่ทำการของศาลรัฐธรรมนูญรัสเซีย) อนุสาวรีย์นักขี่ม้าสัมฤทธิ์ (Bronze Horseman) ตั้งอยุ๋ที่จัตุรัสนี้ ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2008 จัตุรัสถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจัตุรัสวุฒิสภาซึ่งเป็นชื่อดั้งเดิม
วันอาทิตย์ทมิฬ (1905)
ฟรองซ์ แวงกาตร์
ฟรองซ์ แองโฟ (ช่องโทรทัศน์)
ฟร็องส์แว็งต์กัทร์
Hunan TV
ไฮโค เวสเทอร์มันน์
เกิร์ต เบราเออร์
แกรัลด์ แอร์มันน์
คริสเตียน ซีเก
เควิน โกรสส์คร็อยทซ์
ซันโดร วักเนอร์
ซิกกี เฮลด์
เฉา ชี่เยว่
เฉา ชี่เยว่  เป็นนักแสดง และนางแบบสาวชาวจีน มีผลงานเด่นคือ ฉู่เฉียว จอมใจจารชน
ทอม ชทาร์เคอ
ทิม วีเซ่
ทีโมน เวลเลนรอยเธอร์
เบเนดิคท์ เฮอเวเดส
โรคกรดไหลย้อนถึงกล่องเสียงและคอหอย
กรดไหลย้อนขึ้นมาที่คอและกล่องเสียง
กรดไหลย้อนขึ้นมาที่กล่องเสียงและคอ
กรดไหลย้อนขึ้นมาที่กล่องเสียงและคอหอย
โรค LPR
สถานีโทรทัศน์เอเชียอาคเนย์
สถานีโทรทัศน์เอเชียอาคเนย์ (เขมร:ស្ថានីយទូរទស្សន៍អាស៊ីអាគ្នេយ៍) หรือ SEA TV เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศกัมพูชา ซึ่งมีสากลวิทยาลัยกัมพูชา เป็นเจ้าของคลื่นความถี่และผู้ดำเนินการออกอากาศ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 จากเสาส่งภายในสากลวิทยาลัยกัมพูชา กรุงพนมเปญ (ร่วมกับสถานีวิทยุกระจายเสียงเอเชียอาคเนย์ เอฟเอ็ม 106 เมกะเฮิร์ตซ์) ทางช่อง 31 ระบบยูเอชเอฟ ด้วยกำลังส่งออกอากาศ 20 กิโลวัตต์ ครอบคลุมพื้นที่ราชธานีพนมเปญและจังหวัดใกล้เคียงในรัศมี 160 กิโลเมตร และมีสถานีลูกข่ายครอบคลุม 25 จังหวัดของกัมพูชา
สถานีฯนำเสนอรายการเพื่อการศึกษา ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม และให้บริการข้อมูลข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ชม นอกจากนี้ยังมีรายการบันเทิง เช่น คอนเสิร์ต ละครโทรทัศน์ รวมถึงถ่ายทอดสดกีฬา เช่น มวยประดั่ญเสรี ฯลฯ รวมถึงเป็นสถานที่ฝึกปฎิบัติงานของนักศึกษาคณะสื่อและการสื่อสารของสากลวิทยาลัยกัมพูชาอีกด้วย
จ้าว หย่งซิน
จ้าว หย่งซิน (; เกิด 31 พฤษภาคม 1963) มีชื่อเดิมในการแสดงว่า 趙詠馨 โดยเธอมีชื่อจริงว่า 趙永信 (ชื่อเดียวกันแต่แตกต่างกันตรงตัวสะกด) เป็นนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงในไต้หวัน เธอเกิดที่กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน โดยมีถิ่นฐานจากเมืองเกาหมี่ มณฑลชานตง ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเขตปันเฉียว เมืองนิวไทเป เธอเป็นบัณฑิตคนแรกของโรงเรียนศิลปะกั่วกวัง
ในปี ค.ศ. 1983 เธอแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง 玉女神笛 ทำให้เธอได้รับรางวัลจากงานประกาศรางวัลระฆังทอง ครั้งที่ 19 ในปีถัดมา คือรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม นอกจากนี้เธอยังแสดงในละครโทรทัศน์ที่สร้างจากนวนิยายของนักเขียนหญิง ชองเหยา อีกหลายเรื่อง เธอกลายเป็นที่นิยมในวงการบันเทิงด้วยภาพลักษณ์ของ "Jade Girl Idol"
ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2014 จ้าว หย่งซิน เป็นโปรดิวเซอร์ละครของ Daai TV ทั้งหมด 3 เรื่องและร่วมแสดงในผลงานของเธอเอง ในเวลาเดียวกัน เธอได้ก่อตั้งสตูดิโอส่วนตัวของเธอชื่อ Forever Warm Studio (永遠溫馨工作室) เพื่อผลิตผลงานละครยาว
คดีเมาแล้วขับ.
เมื่อเวลาประมาณ 14.00 น. วันที่ 4 มีนาคม ปี ค.ศ. 2011 เจ้าหย่งซิน ขับรถเก๋ง เมอร์เซเดสเบนซ์ สีขาว ชนกับรถเก๋งสีดำซึ่งขับโดยผู้หญิงนามสกุล สวี บนถนนจงเจิ้ง ในเขตซานเสีย ใกล้บ้านของเธอ ทั้งสองฝ่ายต่างตกใจแต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ เมื่อ เจ้าหย่งซิน วัดแอลกอฮอล์สูงถึง 0.97 มก. เกิน 0.55 มก. ตามที่กฎหมายกำหนด เจ้าหย่งซิน ถูกย้ายไปที่สำนักงานอัยการเขตปานเฉียว เพื่อทำการตรวจสอบ สำนักงานอัยการเขตปานเฉียวถือว่าไม่มีฝ่ายใดได้รับบาดเจ็บ และเจ้าหย่งซินยังแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและยอมให้ดำเนินคดีโดยถูกระงับใบขับขี่เป็นเวลาหนึ่งปี แต่ต้องเขียนจดหมายสำนึกผิดและบริจาคเงิน 80,000 หยวน (400,000 บาท) ให้กับองค์กรการกุศลที่กำหนดโดยอัยการ เจ้าหย่งซิน ได้รับแจ้งคำตัดสินและยอมรับคำตัดสินด้วยความยินดี เธอกล่าวว่า "ฉันได้ทำในสิ่งที่ไม่ดี ฉันละอายใจ และฉันจะไม่ทำมันอีก"
เจ้าหย่งซินเข้าพิธีสมรสกับ เว่ยซุง ซึ่งเป็นนักแสดงด้วยกันเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2006
ซานตากรุซเดลาเซียร์รา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุ กรมหลวงนรินทรเทวี
เคานต์โอลัฟแห่งโรเซินบอร์ก
เคานต์โอลัฟแห่งโรเซินบอร์ก  ประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1923 เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งเดนมาร์ก พระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และพระอนุชาใน เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก พระมาตุลาใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
พระนาม โอลัฟนั้น ตามภาษาเดนมาร์ก สะกดว่า Oluf ซึ่งคล้ายๆกับชื่อ โอลาฟ ซึ่งสะกดว่า Olaf ในปี ค.ศ. 1948 ทรงสละพระอิสริยยศและพระฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามและพระยศที่ เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก ทรงเสกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 กับ แอนนี เฮเลน ดอริต พุกเกรซ-มิลเลอร์ และหย่าร้างเมื่อปี ค.ศ. 1977 ไม่มีพะะบุตร ต่อมาเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ ริส วูฟ เจนนิเซน เมื่อปี ค.ศ. 1982 และหย่าร้างในปี ค.ศ. 1983 มีพระบุตร 2 ท่านคือ
เคานต์โอลัฟแห่งโรเซินบอร์ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1990 สิริชันษา 67 ปี
เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ)
เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ) ขุนนางไทยในช่วง กรุงศรีอยุธยา ตอนปลายซึ่งได้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีที่ สมุหนายก ในรัชสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
เจ้าพระยาจักรีท่านนี้มักถูกเรียกว่า เจ้าพระยาจักรีโรงฆ้อง เพราะเรือนที่ท่านอาศัยอยู่ตั้งอยู่ใกล้กับโรงทำฆ้อง ซึ่งท่านมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ เนื่องจากท่านเป็นพระบิดาบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าทองอิน กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
โอวหยัง เพ่ยซัน
"โอวหยัง เพ่ยซัน" (จีน:歐陽珮珊) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "ซูซานน่า โอวหยัง" (Susanna Au-yang) เป็นอดีตนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 70s และ 80s เป็นอย่างมาก
"โอวหยัง เพ่ยซัน" ได้ชื่อว่าเป็น นักแสดงหญิงเจ้าบทบาท ที่สามารถเล่นบทบาทได้หลากหลาย ทั้งเป็นคนดีหรือนางร้าย ทั้งบทที่ฉลาดหรือใสซื่อบริสุทธิ์ เธอก็เล่นได้หมด อีกทั้งตัวเธอเอง ก็รับแสดงทั้งบทนำและบทสมทบ มีทั้งบทนางเอก, นางรอง, ตัวประกอบ และ รับเชิญ ด้วยความที่เป็นคนง่าย ๆ ไม่เกี่ยงบทเธอจึงมีงานแสดงมากมาย ในอดีตบทบาทที่เธอร่วมแสดง และได้รับความนิยม มีหลายเรื่องด้วยกัน เช่น "กระบี่สะท้านบู๊ลิ้ม", "เทพบุตรชาวดิน", "สองเทพบุตรโลกันต์", "วีรบุรุษเส้าหลิน" เป็นต้น แต่บทบาทของเธอที่ผู้ชมละครชุดของฮ่องกง ประทับใจมากที่สุด คือ การสวมบทบาทเป็น อึ้งย้ง (ในวัยกลางคน) จากเรื่อง มังกรหยกภาค 2 เวอร์ชันในปีพ.ศ. 2526 ที่เธอสามารถสวมบทบาทเป็น อึ้งย้งในวัยคุณแม่ได้อย่างสง่างาม ดูมีพลัง และน่าเคารพยำเกรง เป็นอย่างมาก จนมีหลายคนชื่นชมเธอว่าเป็น "อึ้งย้ง" (ในวัยกลางคน) ที่เล่นดีที่สุด ของ มังกรหยกภาค 2 เคียงข้างกับดาราสาว องเหม่ยหลิง ที่ถูกยกย่องว่าเป็น "อึ้งย้ง" (วัยสาว) ที่เล่นดีที่สุด ของ มังกรหยกภาค 1 ที่ถูกสร้างขึ้นเป็นละคร ภาค 1 และภาค 2 ต่อเนื่องในปีเดียวกัน
ด้วยนิสัยเรียบง่ายเป็นกันเองของเธอ ทำให้เธอเป็นดาราที่มีผู้คนมากมายรักและให้ความเคารพทั้งคนในและนอกวงการ
ปัจจุบันเธอได้เสียชีวิตไปแล้ว ด้วยโรคมะเร็งเมื่อปีพ.ศ. 2560 เหลือทิ้งไว้แต่ผลงานที่กลายเป็นความทรงจำของผู้ชมละครชุดของฮ่องกง ถือได้ว่าเธอเป็นอีกหนึ่งตำนาน ของอดีตดาราสาวชาวฮ่องกง คนหนึ่งที่เคยโด่งดังอย่างมากทั่วทวีปเอเชีย
โอวหยังเพ่ยซัน เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ที่ฮ่องกง ชื่อจริงคือ "เฉินเจี่ยอิง" เริ่มต้นงานแสดงจากภาพยนตร์จอเงินเมื่อปีพ.ศ. 2513 ด้วยภาพยนตร์จีนภาษากวางตุ้งเรื่อง "The Fairy of Keng-Fa 1970" หลังจากนั้นก็มีผลงานภาพยนตร์จีนภาษากวางตุ้ง ตามมาอีกหลายเรื่อง อาทิเช่น กุมารทองคะนองฤทธิ์ (The Mighty Couple 1971) โดยร่วมแสดงกับ นักแสดงหญิงเจ้าบทบาท ฝงเป๋าเป่า ก็สร้างชื่อให้เธอพอสมควร ต่อมาเมื่อภาพยนตร์จีนภาษาจีนกลาง เริ่มได้รับความนิยมในฮ่องกงมากกว่า ภาพยนตร์จีนภาษากวางตุ้ง
เธอจึงตัดสินใจหันไปรับงานละครในวงการทีวีภายใต้สังกัดสถานีโทรทัศน์ RTV เมื่อปีพ.ศ. 2518 งานละครชิ้นแรก เรื่อง Illegal Commission เล่นประกบกับ หลิวซงเหริน
ต่อมาในปีพ.ศ. 2519 เธอได้พบรักกับนักแสดงสมทบอย่าง "กังฟง" (Kwok Fung) ในระหว่างการถ่ายทำละครทีวี ของค่าย RTV ที่ทั้งคู่ร่วมแสดงใน เรื่อง "สวรรค์นี้...ไม่มีคำตอบ" (No Words to Ask Heaven 1976)" หลังจากนั้นทั้งคู่ตัดสินใจคบกันในฐานะแฟน
ต่อมาในปีเดียวกัน ผลงานที่ทำให้เธอเริ่มโด่งดังในวงการละครทีวีอย่างเต็มตัว คือเรื่อง "สามก๊ก" (The Three Kingdoms 1976) โดยเธอรับบทเป็น เตียวเสี้ยน ในละครเรื่องนี้ เธอได้พบรักกับนักแสดงชายสมทบ "กัวฟง" (Kwok Fung) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นคู่ชีวิตของเธออีกด้วย ผลงานเรื่องนี้ทำให้เธอกลายเป็นนักแสดงหญิงเบอร์ต้น ๆ ของทางค่ายRTV ผลงานเด่นต่อมาเรื่อง "ยอดวีรสตรีชิวจิ่น แห่งหังโจว (The Ten Assassinations 6 - Chiu Shin 1977) โดย โอวหยังเพ่ยซัน รับบทเป็น "ชิวจิ่น" วีรสตรีในสมัยการปฏิวัติประชาธิปไตยของ ดร.ยัดซุนเซ็น ในปีเดียวกันเธอได้ตัดสินใจแต่งงานกับ นักแสดงสมทบ อย่าง กัวฟง ในปีพ.ศ. 2520
เธอร่วมแสดงละครกับทางค่ายRTV มา 3 ปี จนถึงกลางปีพ.ศ. 2521 เธอได้ตัดสินใจย้ายไปเป็นนักแสดงในสังกัดของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
และช่วงนี้เองที่ชื่อเสียงของเธอได้รับความนิยม เพิ่มมากยิ่งขึ้น ถึงแม้ว่าทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี จะมอบบทบาทนางรอง และสมทบให้เธอ มากกว่าบทนางเอก ก็ตาม แต่ชื่อเสียงของเธอกลับโด่งดังมากกว่า ตอนที่เธอรับบทนางเอกกับทางค่าย RTV ซะอีก
ละครเรื่องแรกในสังกัดค่าย TVB ของโอวหยังเพ่ยซัน คือ ละครฟอร์มใหญ่ที่สร้างจากผลงานอมตะของโกวเล้ง เรื่อง "ฤทธิ์มีดสั้น" (The Romantic Swordsman 1978) โดยเธอบทเป็น "ซุนเซียวอั๊ง" หรือ "ซันเสี่ยวหง" และมีดารานำแสดงโดย จูเจียง, หวง ซิ่งซิ่ว, หลี่หลินหลิน,หลิวตัน และ เฉินฟู่เซิง ฯลฯ ซึ่งเป็นผลงานแจ้งเกิดให้เธออีกรอบ ในฐานะนักแสดงหญิงคนใหม่ของสังกัดค่าย ทีวีบี
ผลงานเด่นต่อมา คือเรื่อง "กระบี่สะท้านบู๊ลิ้ม" (One Sword 1978) โดยเธอรับบทเป็น "อีหลัน" ในเรื่องนี้นำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว และ หวงซิ่งซิ่ว. ละครเรื่องนี้สร้างชื่อเสียงให้เธอโด่งดัง เพิ่มมากขึ้น และละครอนวสากลเรื่อง "แฝดคนละฝา" (Between the Twins 1978) ได้ประชันบทบาทกับ หวังหมิงฉวน
ถัดมาในปีพ.ศ. 2522 ปีนี้เธอโด่งดังมากมายกับผลงานละครที่ได้รับความนิยมหลายเรื่อง โดยเธอมีละครกำลังภายในฟอร์มใหญ่แห่งปี เรื่อง "ชอลิ้วฮียง" (Chor Lau Heung 1979) ที่นำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว เจ้าหย่าจือ และหวังหมิงฉวน โดยเธอรับบทสมทบเป็นไข่มุกดำ “เฮ็กเตียงจู” เมื่อได้ออกฉายละครเรื่องนี้โด่งดังเป็นอย่างมากทั่วเอเชีย ทำให้ดาราที่นำแสดงในเรื่องนี้โด่งดังทุกคน รวมถึงตัวของ โอวหยังเพ่ยซันเองด้วย ถึงแม้ว่าในละครเรื่องนี้เธอจะได้รับบทสมทบ แต่ก็สามารถสร้างชื่อเสียงให้กับ ตัวเธอเป็นอย่างมากเช่นกัน และในปีเดียวกัน ผลงานสร้างชื่อให้เธออีกเรื่องเป็นละครแนวสากลยอดนิยมเรื่อง "เทพบุตรชาวดิน" (Man in the Net 1979)
นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ เจิ้งอวี้หลิง และ เยิ่นต๊ะหัว โดยมีเธอรับบทเป็น "โอวเสี่ยวหว๋า" และละครสากลอีกเรื่อง "กามเทพเมิน" (The Passenger 1979)
นำแสดงโดย จูเจียง หวงซู่อี๋ หลี่ซือฉี กัวฟง และ หลีโหย่วฮุ่ย
ต่อมาในปีพ.ศ. 2523 เริ่มด้วยละครแนวสากล เรื่อง "พยัคฆ์ร้ายซีไอดี" (New CID 1980) และเรื่อง "อดีตรักวันวาน" (Don't Look Now 1980) ทั้งสองเรื่องไม่ค่อยดัง จนมาถึง ละครแนวสากลย้อนยุคสุดฮิตเรื่อง "เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้" (The Bund 1980) ที่นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ
หลี่เหลียงเหว่ย เจ้าหย่าจือ ทังเจิ้นเยี่ย จิ้งไต้อิง และมี เธอ รับบทรับเชิญที่โดเด่นเป็น "ซาคายูริ" ละครเรื่องนี้โด่งดังถล่มทลายทั่วเอเชีย เรตติ้งในฮ่องกงติดท๊อปยอดนิยมสูงสุดตลอดกาล จนทำให้ TVB ต้องสร้างภาคต่อออกมาอีก 2 ภาค ได้แก่
"เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้" ภาค 2 (The Bund II 1980) และ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ภาค 3 (The Bund III) โดยในภาค 3 นี้เธอได้เป็นนางเอกเต็มตัว ในบท "เอี้ยชิวอิ๋ง" คู่กับ หลี่เหลียงเหว่ย
ปีถัดมาพ.ศ. 2524 ในปีนี้เธอมีผลงานกำลังภายใน 2 เรื่อง ได้แก่เรื่อง "สองเทพบุตรโลกันต์" (The Kung Fu Master From Fat Shan 1981)
นำแสดงโดย หลี่เหลียงเหว่ย หวงเย่อหัว หยางพ่านพ่าน โดยเธอ รับบทเป็น "เถี่ยเอี้ยนชิว" และเรื่อง "วีรบุรุษเส้าหลิน" (The Young Heroes of Shaolin 1981) ละครเรื่องนี้มีดาราดังมากมายร่วมนำแสดงโดย เช่น สือซิว ต่งเหว่ย
เหมียวเฉียวเหว่ย หวงเย่อหัว หวงซิ่งซิ่ว และ เซียะหลี โดยเธอรับบทเป็น "เหยาเหลิ่งชุ่ย" และผลงานแนวสากล เรื่อง "สายรักสายเลือด" (Bloodline 1981) โดยเธอร่วมแสดงนำกับ เซี่ยเสียน และ เหยาเหว่ย
ในปีพ.ศ. 2525 ละครสั้นกำลังภายในเรื่อง "ฤทธิ์ฝ่ามืออรหันต์" (The Buddha's Magic Palm 1982) ร่วมนำแสดงกับ ชิเหม่ยเจิน และ จิ้งไต้อิง โดยเธอรับบทเป็น
ฉิวอวี้หลาน ผลงานต่อมาในเดียวกันเป็นละครกำลังภายในฟอร์มใหญ่แห่งปีเรื่อง "จอมยุทธพเนจร" (The Mavericks 1982) โดยเธอรับบทนำเป็น "ถังเหล่ย" เรื่องนี้ถือได้ว่า เป็นละครเรื่องแรกที่เธอได้เล่นร่วมกับสามีของเธอ กัวฟง ที่ย้ายค่ายมาจาก RTV อีกทั้งยังเป็นหนังจีนแนวยุทธจักรกำลังภายในเรื่องแรกของโจวเหวินฟะอีกด้วย นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ และดาราสาวดาวรุ่ง จวงจิ้งเอ๋อ และผลงานต่อมาในปีเดียวกันเป็นละครแนวสืบสวน สอบสวน เรื่อง เปาปุ้นจิ้น ตอน รองเท้าที่สวมผิด (All In The Wrong Shoes 1982) นำแสดงโดย เจ้าหย่าจือ โจวซิ่วหลัน เป็นต้น และยังมีละครสากลย้อนยุคแนวดราม่าเรื่องเยี่ยม อย่าง "รอยฝันรอยสลาย" (Lady Sings the Blues 1982) นำแสดงโดย หวังหมิงฉวน และ กัวฟง สามีของเธอ ละครดราม่าเรื่องนี้ทำให้ เธอและ หวังหมิงฉวนได้รับคำชมเป็นอย่างมาก
ปีพ.ศ. 2526 ปีนี้ชื่อเสียงของเธอโด่งดังเป็นอย่างมาก และนับได้ว่าเป็นปีทองของเธอ กับการที่เธอสวมบทบาทเป็น อึ้งย้ง (วัยกลางคน) ในละครกำลังภายในฟอร์มใหญ่แห่งปีเรื่อง "มังกรหยกภาค 2" (Return of the Condor Heroes 1983)
เฉินอวี้เหลียน รับบทเป็น เซียวเหล่งนึ่ง และ เหลียงเจียเหยิน รับบทเป็น ก๊วยเจ๋ง วัยกลางคน บทบาทอึ้งย้ง (วัยกลางคน) ในละครมังกรหยกภาค 2 นี้ เธอได้รับคำชมเป็นอย่างมาก เพราะเธอสามารถสวมบาทบาทนี้ ได้อย่างมีพลัง ดูมีอำนาจ ดุ และน่ายำเกรง และก็ดูเป็นคนดี ได้ในเวลาเดียวกัน ในปีเดียวกันเธอก็มีผลงานละครแนวสากลเรื่อง "พยัคฆ์สาวมือปราบ" (Woman on The Beat 1983) โดยเธอรับบทเป็นตำรวจสาว "เจิ้งซุ่นหว๋า" ร่วมนำแสดงกับ สือซิว และ เจิ้งอวี้หลิง
ปีพ.ศ. 2527 เธอมีผลงานแนวสากลถึง 3 เรื่องด้วยกัน อาทิเช่น ละครรักวัยรุ่นเรื่อง "แฝดผิดฝา" (再版人 :The Clones) ที่มี เหลียงเฉาเหว่ย และ หลิวเจียหลิง แสดงนำ, ถัดมาละครเรื่อง "ยอดคุณพ่อ" (father knows best 1984) นำแสดงโดย หวงวิ่นไฉ และ หวง ซิ่งซิ่ว,
ตามต่อด้วยเรื่อง "รักในสายรุ้ง" (畫出彩虹 :Rainbow Round My Shoulder）นำแสดงโดย หลินจุ้นเสียน จาง ม่านอวี้ และ หลันเจี๋ยอิง
ในปีพ.ศ. 2528 ในปีนี้เธอมีผลงานเด่น ๆ มากมายหลายเรื่อง เช่นกัน อาทิเช่น ผลงานละครแนวสากลฟอร์มใหญ่แห่งปี เรื่อง"เทพบุตรทรนง" (The Rough Ride 1985) นำแสดงโดย
เหลียงเฉาเหว่ย องเหม่ยหลิง หลี่เหลียงเหว่ย และ เฉินหมิ่นเอ๋อ
โดยในละครสากลเรื่องนี้เธอรับบทเป็น "เหอเพ่ยเพ่ย" ต่อด้วยละครสากลแนวดราม่าปนตลกเรื่อง "คอนโดมีเนียม" (The Condo 1985) นำแสดงโดย เจิงเจียง อู๋ม่งต๋า เหมียวเฉียวเหว่ย เฉินหมิ่นเอ๋อ และ กงฉือเอิน และละครแนวสากลเข้ม อีกเรื่อง คือ "จอมบงการ" (The Pitfall 1985) โดยเธอรับบทเป็น "เจี่ยงหยางหนัน" ร่วมนำแสดงกับ เยิ่นต๊ะหัว และ
เจิ้งอวี้หลิง ส่งท้ายปีด้วยละครฟอร์มใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 18 ปีของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เรื่อง "ขุนศึกตะกูลหยาง" (The Yang’s Saga 1985) โดยมี 5 พยัคฆ์ทีวีบี เป็นตัวเอก และมีดาราแถวหน้าเกือบทั้งค่ายมาเป็นดารารับเชิญ และบทบาทของเธอที่ได้รับเป็นสะใภ้ใหญ่ นามว่า "จางจินติ้ง"
ในปีพ.ศ. 2529 ผลงานเด่นๆ ของเธอในปีนี้คือ "เทพเจ้าหวังต้าเซียน" (The Legend Of Wong Tai Sin 1986) นำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว เฉินซิ่วจู จวงจิ้งเอ๋อ และ
เติ้งชุ่ยเหวิน โดยเธอรับบทเป็น "จื่อเทียนเจียว" และละครเรื่อง "ลิขิตฮ่องเต้" ( Heir to the Throne Is 1986) นำแสดงโดย หลิวเต๋อหัว หลันเจี๋ยอิง และ โจวไห่เม่ย โดยเธอรับบทเป็น "หลี่โห้ว"
ปีพ.ศ. 2530 ผลงานละครเรื่อง "ยอดทรนง" (When Silken Hands Get Rough 1987) โดยเธอรับบท "จุ้ยเตี๋ย" ซึ่งละครได้รับความนิยม ตามด้วยละครยอดนิยมอีกเรื่อง เลือดอำมหิต (The Conspiracy 1987) นำแสดงโดย เซี่ยเสียน กวนหลี่เจี๋ย เส้าเหม่ยฉี และ หลิวเหม่ยเจียน โดยเธอรับบท "ชาเฟยลี่"
และในปีพ.ศ. 2531 ผลงานเรื่องสุดท้ายก่อนที่เธอจะหมดสัญญากับทางช่อง และย้ายไปเป็นนักแสดงที่ค่ายเอทีวี คือละครสากลแนวตลกเบาสมองเรื่อง "พ่อม่ายทีเด็ด" (PATERNAL AFFAIRS 1988) โดยเล่นกับ เจิงเจียง
กลางปีเดียวกันเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับค่ายเอทีวี และเริ่มมีผลงานในปีถัดมา
เธอมีผลงานมากมายกับทางค่ายเอทีวี แต่ทว่า..ชื่อเสียงของเธอกลับไม่ได้รับความนิยม เหมือนแต่ก่อน อาจด้วยปัจจัยหลาย ๆ อย่างที่เปลี่บนไปรวมถึงวัยที่เพิ่มมากขึ้น ด้วย
ในปีพ ศ. 2532 เริ่มงานกับสถานีโทรทัศน์เอทีวี ทางค่ายให้เธอรับบทเด่นทันทีเป็นซูสีไทเฮา กับละครฟอร์มใหญ่ของทางค่ายในเรื่อง
"13 ฮ่องเต้ ราชวงศ์ชิง ภาค 4" ตอน
ล้างชาติราชวงศ์ชิง (RISE AND FALL OF QING DYNASTY - THE FORBIDDEN CITY IN JEOPARDY 1992) นำแสดงโดย
ทังเจิ้นเยี่ย, ชีเหม่ยเจิน และ เซียะหลี ต่อมาก็มีผลงานตามมาอีกหลายเรื่อง อาทิเช่นเรื่อง "กระบี่ไร้เทียมทาน ภาค 2" (Reincarnated II 1993) ในปีพ.ศ. 2536 ที่นำแสดงโดย ฉีเส้าเฉียน
และในปีพ.ศ. 2536 เธอได้ประกาศอำลาวงการบันเทิงอย่างถาวร และจะมีผลงานเรื่องสุดท้ายเป็นละครแนวดราม่าเข้มข้นอิง อัตชีวประวัติเรื่อง "สามพี่น้องตระกูลซ่ง" (The Soong Sisters 1994) ที่จะออกฉายในปีพ.ศ. 2537 โดย
เธอรับบท "ซ่งไอ่หลิง" ซึ่งเป็นพี่สาวคนโตของสามศรีพี่น้องตระกูลซ่ง
หลังจากนั้นตั้งแต่ปีพ.ศ. 2537 เธอก็ได้ห่างหายไปจากวงการ และชื่อเสียงของเธอก็ค่อย ๆ จางหายกลายเป็นอดีต มีข่าวว่าเธอหันไปศึกษาแนวแพทย์แผนจีนโบราณโดยเฉพาะการฝังเข็ม พร้อมทั้งเรียนทางด้านงานศิลปะที่เธอชอบไปด้วย จนถึงขั้นมีการเปิดทั้งโรงเรียนสอนชี่กง และเปิดสอนการปั้นดินญี่ปุ่น
ต่อมาก็มีข่าวว่าเธอป่วยเป็นมะเร็ง และเสียชีวิตในปีพ.ศ. 2560
ย้อนกลับไปในปีพ.ศ. 2519 เธอได้พบรักกับนักแสดงสมทบอย่าง "กัวฟง" (Kwok Fung) ในระหว่างการถ่ายทำละครทีวี ของค่าย RTV ที่ทั้งคู่ร่วมแสดงใน เรื่อง "สวรรค์นี้...ไม่มีคำตอบ" (No Words to Ask Heaven 1976)" หลังจากนั้นทั้งคู่ตัดสินใจคบกันเป็นแฟน ในขณะที่ตอนนั้น โอวหยังเพ่ยซัน เป็นนักแสดงหญิงเบอร์ต้น ๆ ของทางช่อง RTV แต่กัวฟงเป็นแค่นักแสดงชายสมทบ มีหลายคนมองว่า กัวฟงไม่เหมาะสมกับเธอเลย แต่ถึงกระนั้น ตัวของโอวหยังเพ่ยซัน เองก็ไม่แคร์ จนในที่สุดเขาก็ได้กลายเป็นคู่ชีวิตของเธอ เมื่อเธอได้แต่งงานกับเขา เมื่อวันที่ 9 กันยายน ปีพ.ศ. 2520
ตั้งแต่นั้นทั้งสองเป็นคู่รักที่หวานชื่นและรักกันมาก ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม จนได้รับการชื่นชมว่า เป็นคู่รักที่ดีที่สุดคู่หนึ่งของวงการบันเทิงฮ่องกง และเป็นที่รับทราบกันโดยทั่วไปว่า ตัวของ กัวฟง เองก็เป็นสามีที่ดี ของเธอ มากจริง ๆ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะไม่มีบุตรด้วยกันก็ตาม แต่ก็มีลูกชายบุญธรรม ชื่อว่า "กัวเจี๋ยฮุย" (Guo Jiahui) ที่เป็นลูกของทางญาติพี่น้องนั่นเอง
โอวหยังเพ่ยซัน เริ่มมีอาการป่วยเป็นเป็นสัญญาณของเส้นโลหิตในสมองแตก เมื่อเดือนเมษายนปีพ.ศ. 2560 ช่วงระหว่างเดินทางไปพักผ่อนกับสามี กัวฟง ที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ทำให้ต้องรีบนำเธอส่งโรงพยาบาล ก่อนที่จะต้องเข้ารับการผ่าตัดสมองหลายครั้ง ต่อมา แพทย์พบว่าเธอยังป่วยด้วยโรคมะเร็งปอดในระหว่างการผ่าตัดครั้งที่ 3 เธอจึงต้องรีบรุดกลับฮ่องกงเพื่อรับการรักษาต่อ แต่ทว่า
ไม่มีวิธีทางการทางแพทย์ใดๆ เลยที่จะรักษาเธอได้ จนกระทั่งเธอได้จากไปอย่างสงบ ช่วงเวลาราวบ่ายสองโมง ในวันที่ 9 ก.ค.ปีเดียวกัน สร้างความโศกเศร้าเสียใจให้กับแฟน ๆ ละคร โดยเฉพาะกับ "กัวฟง" สามีของเธอเป็นอย่างมาก
พิธีศพของเธอจัดขึ้นตามแบบศาสนาคริสต์ ที่เธอนับถือ มีแฟน ๆ ละครมาร่วมไว้อาลัยรวมถึงเพื่อนนักแสดงที่เคยร่วมงานกับเธอหลายคนมาร่วมในพิธี อาทิเช่น เดวิด เจียง เหมียวเฉียวเหว่ย และ ชี เหม่ยเจิน เป็นต้น
ในช่วงที่ มังกรหยก ภาค 2 (1983) ออกอากาศ โอวหยังเพ่ยซัน ได้รับคำชมมากมายว่า สามารถเล่นบท อึ้งย้ง วัยกลางคนได้ดีมากสานต่อ อึ้งย้งวัยสาว องเหม่ยหลิง ได้เนียนราวกับเป็นคน ๆ เดียวกันแสดงแต่มีอายุมากขึ้นและมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าภาคก่อน
ถึงแม้ผู้คนส่วนใหญ่จะชื่นชมเธอ แต่ก็ไม่วายมีบางคนไม่เห็นด้วยและคิดว่า หมีเซียะ แสดงบท อึ้งย้ง วัยกลางคน ในมังกรหยก ภาค2 (1976) ของยุคก่อน ได้ดีกว่า โอวหยังเพ่ยซัน
แต่อย่างไรก็ตามช่วงนั้น โอวหยังเพ่ยซัน เคยให้สัมภาษณ์ว่า เธอไม่กลัวการถูกเปรียบเทียบ
เจ้าชายเอริก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก
เจ้าชายเอริก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก  (เดิม:เจ้าชายเอริกแห่งเดนมาร์ก) ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2433 ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
พระองค์เสกสมรสกับ ลูอีส ฟรานซิส บรูซ การเสกสมรสในครั้งนี้ทำให้พระองค์ต้องสละพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งเดนมาร์กไป งานเสกสมรสจัดขึ้น ณ ออตตาวา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2467 ทรงได้รับพระนามใหม่จาก พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็น เจ้าชายเอริก เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก และยังคงมีพระบรมราชโองการให้คงพระฐานันดรไฮเนสเหมือนเดิม ต่อมาพระองค์และพระชายาทรงหย่ากันในปี 2490 โดยอดีตพระชายาได้สมรสใหม่กับ ทอคิดส์ จูเบิร์ก แต่ไม้มีบุตรร่วมกัน พระองค์และอดีตพระชายามีพระบุตรดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2493 ณ โคเปนเฮเกน สิริพระชันษา 59 ชันษา
เฉิน อวี้เหลียน
วอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2018
กระโดดน้ำในเอเชียนเกมส์ 2018
เศรษฐกิจสงคราม
เศรษฐกิจสงคราม  เป็นกลุ่มการสำรองซึ่งรัฐสมัยใหม่ใช้เพื่อระดมเศรษฐกิจสำหรับการผลิตยามสงคราม มาตรการที่ใช้ เช่น การเพิ่มอัตราเทย์เลอร์ (Taylor rate) ตลอดจนการใช้โครงการจัดสรรทรัพยากร แน่นอนว่าทุกประเทศมีการจัดโครงแบบเศรษฐกิจของตนใหม่ต่างวิธีกัน
หลายรัฐเพิ่มรดับการวางแผนเศรษฐกิจระหว่างสงคราม ในหลายกรณีรวมไปถึงการปันส่วน การเกณฑ์ทหารเพื่อการป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน เช่น กองทัพบกสตรีและเบวินบอยส์ในสหราชอาณาจักรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ระหว่างสถานการณ์สงครามเบ็ดเสร็จ คู่สงครามมักถือสิ่งปลูกสร้างและที่ตั้งบางแห่งเป็นเป้าหมายสำคัญ การปิดล้อมของฝ่ายสหภาพ การเดินทัพสู่ทะเลของพลเอกวิลเลียม เชอร์แมนของฝ่ายสหภาพระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา และการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ซึ่งนครและโรงงานฝ่ายข้าศึกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองล้วนเป็นตัวอย่างของสงครามเบ็ดเสร็จ
ว่าด้วยฝ่ายอุปทานรวม มโนทัศน์เศรษฐกิจสงครามถูกเชื่อมโยงกับมโนทัศน์ "ลัทธิเคนส์ทหาร" (military Keynesianism) ซึ่งงบประมาณทางทหารของรัฐบาลรักษาเสถียรภาพของวัฏจักรและความผันผวนทางธุรกิจ หรือใช้เพื่อรับมือกับภาวะเศรษฐกิจถดถอย หรือทั้งสองอย่าง
ทางฝ่ายอุปสงค์ มีการสังเกตว่าบางครั้งสงครามมีผลเร่งความก้าวหน้าของเทคโนโลยีถึงขนาดที่เศรษฐกิจหนึ่งมีความแข็งแรงมากขึ้นหลังสงคราม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากสามารถหลบเลี่ยงการทำลายล้างอันเกี่ยวข้องกับสงครามได้ ตัวอย่างเช่น สหรัฐในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ทว่านักเศรษฐศาสตร์บางคนแย้งว่าสภาพสิ้นเปลืองของงบประมาณทางทหารสุดท้ายจะส่งผลเสียต่อความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
War economy
กลุ่มอุตสาหกรรมทหาร
กลุ่มอุตสาหกรรมทหาร (, ย่อ MIC) เป็นพันธมิตรอย่างไม่เป็นทางการระหว่างกองทัพและอุตสาหกรรมป้องกันประเทศซึ่งสนองแก่กองทัพของประเทศหนึ่ง ซึ่งถูกมองว่ามีผลประโยชน์ร่วมกันซึ่งมีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะ ปัจจัยขับเคลื่อนเบื้องหลังความสัมพันธ์นี้ระหว่างรัฐบาลและบรรษัทฝักใฝ่การป้องกันประเทศคือทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์ คือ ฝ่ายหนึ่งได้อาวุธสงคราม และอีกฝ่ายหนึ่งได้รับค่าจ้างจากการสนองอาวุธนั้น คำนี้มักใช้พาดพิงระบบเบื้องหลังกองทัพสหรัฐมากที่สุด ซึ่งเป็นประเทศที่แพร่หลายที่สุด และได้รับความนิยมหลังมีการใช้คำนี้ในสุนทรพจน์อำลาตำแหน่งของประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เมื่อวันที่ 17 มกราคม 1961 ในปี 2011 ในแง่จำนวนสัมบูรณ์ สหรัฐใช้งบประมาณด้านกองทัพมากกว่าประเทศที่ใช้งบประมาณลำดับรองลงมา 13 ประเทศรวมกัน
ในบริบทสหรัฐ บางทีการเรียกชื่อขยายรวมเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมทหาร–รัฐสภา (military–industrial–congressional complex, ย่อ: MICC) โดยเพิ่มรัฐสภาสหรัฐเป็นความสัมพันธ์สามเส้าซึ่งได้ชื่อว่า สามเหลี่ยมเหล็ก ความสัมพันธ์นี้รวมการบริจาคทางการเมือง ความเห็นชอบทางการเมืองสำหรับรายจ่ายทางทหาร การวิ่งเต้นเพื่อสนับสนุนระบบข้าราชการประจำ และการควบคุมดูแลอุตสาหกรรมทหาร หรืออาจรวมถึงเครือข่ายสัญญาและการไหลของเงินและทรัพยากรในหมู่ปัจเจกบุคคลตลอดจนบรรษัทและสถาบันผู้รับเหมาป้องกันประเทศ ผู้รับเหมาทหารเอกชน กระทรวงกลาโหม รัฐสภาและฝ่ายบริหาร
สงครามการค้าจีน–สหรัฐ
สงครามการค้าจีน–สหรัฐหมายความถึงการริเริ่มภาษีศุลกากรกับสินค้าที่ค้าขายระหว่างประเทศจีนและสหรัฐ วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 สหรัฐตั้งภาษีศุลกากร 25% ต่อสินค้าจีนมูลค่า 34,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายพิกัดอัตราใหม่ของประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งทำให้จีนตอบโต้ด้วยการตั้งภาษีศุลกากรขนาดเท่ากันต่อผลิตภัณฑ์ของสหรัฐ ไม่นานจากนั้นในวันที่ 10 กรกฎาคม สำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐจัดพิมพ์รายการผลิตภัณฑ์จีนมูลค่า 200,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่จะอยู่ภายใต้พิกัดอัตราที่เสนอใหม่ 10% ตามคำสั่งของประธานาธิบดีทรัมป์ จีนตอบโต้ด้วยการประกาศประณามพิกัดอัตราที่เสนอใหม่ว่า "ไร้เหตุผล" และ "ยอมรับไม่ได้อย่างสิ้นเชิง" รัฐบาลทรัมป์ว่าพิกัดอัตราดังกล่าวมีความจำเป็นเพื่อคุ้มครองความมั่นคงของชาติและทรัพย์สินทางปัญญาของธุรกิจสหรัฐ และเพื่อลดการขาดดุลการค้าของสหรัฐกับจีน ในเดือนสิงหาคม 2560 ทรัมป์เปิดการสอบสวนอย่างเป็นทางการในเรื่องการโจมตีทรัพย์สินทางปัญญาของสหรัฐและพันธมิตร ซึ่งทำให้สหรัฐเสียหายเป็นมูลค่าประเมินไว้ระหว่าง 225,000 ถึง 600,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี