pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยมากปลาในวงศ์นี้ จะถูกเรียกรวมกันว่า "อุก" เนื่องจากเมื่อถูกจับพ้นน้ำได้แล้วจะส่งเสียงร้องได้ โดยส่งเสียงว่า "อุก อุก"
นอกจากนี้แล้ว ในมุมมองของชาวตะวันตก เมื่อมองกะโหลกของปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นกระดูกแข็ง ก่อให้เกิดเป็นจินตภาพเห็นภาพมีคนหรือพระเยซูตรึงกางเขนอยู่ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษที่ว่า "Crucifix catfish"
ปลาดุกมูน
ปลาดุกมูน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Bagrichthys obscurus" อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีส่วนหัวสั้น จะงอยปากเล็ก ตาเล็กมาก มีหนวดสั้น 4 คู่ คู่ที่อยู่ด้านล่างจะเป็นเส้นแบนบิดเป็นเกลียว ริมฝีปากเล็กเป็นจีบ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ส่วนหลังยกสูง ครีบหลังสูง ครีบไขมันยาวมาก ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังยกสูงและครีบอกแข็งเป็นก้านแข็งปลายคม ตัวมีสีคล้ำหรือน้ำตาลอ่อน ด้านท้องสีจาง ปลาวัยอ่อนมีแถบเฉียงสีจางพาดขวางลำตัว ครีบสีจาง หางใส มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 30 เซนติเมตร
พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำบางปะกง, แม่น้ำโขง มีพฤติกรรมมักหากินบริเวณท้องน้ำที่มีน้ำขุ่น วางไข่ในฤดูฝน นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด เนื้อมีรสชาติดี อร่อย มีราคาสูง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาดุกมูน ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลาแขยงหนู", "ปลาแขยงหมู", "ปลากดหมู" หรือ "ปลาแขยงดาน" เป็นต้น
"สำหรับปลาที่เป็นปลาทะเลหรือปลาน้ำกร่อยดูที่: ปลามงโกรย"
ปลาหมากผาง  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tenualosa thibaudeaui" อยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวกว้าง แบนข้างมาก ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน ตามีเยื่อคลุม เกล็ดใหญ่แต่หลุดร่วงง่าย ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแต้มสีน้ำเงินอมม่วงสด มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต
พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาที่เดียวเท่านั้น มีพฤติกรรมอพยพขึ้นลงในแม่น้ำเพื่อวางไข่และหากิน โดยอาหารจะกินได้เพียง แพลงก์ตอนและอินทรียสารเท่านั้น
ปัจจุบัน เป็นปลาที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ ใช้บริโภคในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เป็นปลาที่เลี้ยงให้รอดยาก เนื่องจากกินได้แต่เฉพาะอาหารขนาดเล็ก
ปลาหมากผาง มีชื่อเรียกอื่นว่า ปลามงโกรย, ปลาขมงโกรย, ปลาลินโกรย หรือ ปลามงโกรยน้ำจืดเป็นต้น
นาโนเทค
กลียุค
กลียุค (อักษรเทวนาครี: कली युग) คือหนึ่งในช่วงเวลาในสี่ช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงของโลก ซึ่งอธิบายไว้ในคัมภีร์ของศาสนาฮินดู โดยมียุคอื่นอีกได้แก่ สัตยยุค เตรตายุค และทวาปรยุค ซึ่งทั้ง 4 ยุครวมกันเรียกว่ามหายุค กลียุคมีอายุ 432,000 ปี การตีความคัมภีร์ฮินดูว่าปัจจุบันนี้โลกอยู่ในกลียุคมีคนเชื่อมากที่สุด การตีความคัมภีร์ฮินดูแบบอื่น ๆ เชื่อว่าโลกอยู่ในช่วงเริ่มทวาปรยุค โดยทั่วไปแล้วกลียุคก็คือยุคมืดเพราะผู้คนห่างเหินจากพระเจ้าอย่างถึงที่สุด
ตามคติของศาสนาพราหมณ์ เมื่อโลกมาถึงกลียุค เชื่อกันว่าพระศิวะ หรือพระอิศวร จะทรงเปิดพระเนตรดวงที่อยู่กลางหน้าผากขึ้น และโลกจะถูกทำลาย เพื่อคืนสมดุลของโลกให้เกิดการสร้างโลกขึ้นใหม่
วิชา
วิชา มาจากภาษาบาลี "วิชฺช" หมายถึง "ความรู้ที่ได้จากการเล่าเรียนหรือฝึกฝน" บางครั้งอาจหมายถึง ความรู้ความสามารถของบุคคลหนึ่งที่สามารถถ่ายทอดไปให้ผู้อื่นได้ โดยไม่จำเป็นต้องสอนในห้องเรียน ผู้เรียนจะต้องศึกษาเรียนรู้เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในวิชานั้นๆ ฝึกฝนให้เกิดความชำนาญ แล้วสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เราจะพบเห็นวิชาได้บ่อยในโรงเรียนหรือสถานศึกษา โดยใช้วิชาเป็นสิ่งที่แบ่งแยกระหว่างเรื่องที่สอน เช่น วิชาภาษาไทย วิชาสังคมศึกษา วิชาคณิตศาสตร์ เป็นต้น
อนึ่ง คำว่า วิทยา, พิทยา มาจากภาษาสันสกฤต "วิทฺย, พิทฺย" ซึ่งมีรากศัพท์มาจาก "วิชฺช" เช่นกัน แต่ปัจจุบันได้ใช้ในความหมายว่า ความรู้ความสามารถที่ถูกต้องตรงตามแบบแผน ดังที่เคยมีบุคคลหนึ่งได้ทดลองและพิสูจน์มาแล้ว เหมือนแนวคิดของวิชาวิทยาศาสตร์ เป็นต้น
ในทางพระพุทธศาสนา วิชชา หมายถึง การรู้แจ้งเห็นจริงตามความเป็นจริง รู้ว่าสิ่งใดเป็นทุกข์ เหตุและหนทางแห่งความดับทุกข์ ตรงข้ามกับคำว่า อวิชชา ซึ่งหมายถึงความไม่รู้แจ้ง
น้ำตกทีลอซู
น้ำตกทีลอซู เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ห่างจากที่ทำการเขตฯ 3 กิโลเมตร มีลักษณะเป็นน้ำตกภูเขาหินปูนขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล 900 เมตร เกิดจากลำห้วยกล้อท้อ ลำน้ำทั้งสายตกลงสู่หน้าผาสูงชัน มีน้ำไหลแรงตลอดปี ความกว้างของตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร ไหลลดหลั่นเป็นชั้น ๆ มีความสูงประมาณ 250 เมตร ล้อมรอบไปด้วยป่าดงดิบที่สมบูรณ์ เป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 6 ของเอเชีย
ทีลอซู ได้รับคำกล่าวขานถึงว่าเป็นน้ำตกที่สวยงาม และมีความสวยงามเป็นพิเศษในช่วงฤดูฝน ระหว่างเดือนมิถุนายน - พฤศจิกายน ปริมาณน้ำฝนที่มากจะเพิ่มปริมาณน้ำในลำธารทำให้สายน้ำตกกว้างใหญ่กว่าฤดูอื่น แต่เป็นช่วงที่ทางรถเข้าน้ำตกปิด เพื่อป้องกันอันตรายแก่ผู้ใช้เส้นทางและถนอมสภาพทางไม่ให้เสียหาย นักท่องเที่ยวอาจเลี่ยงใช้เส้นทางนี้ได้ โดยการซื้อทัวร์กับบริษัทนำเที่ยวซึ่งจะเดินทางด้วยเรือยางและเดินป่าอีกราว 12 กิโลเมตร แต่หากมาท่องเที่ยวช่วงฤดูหนาว - ฤดูร้อน ระหว่างเดือนธันวาคม - พฤษภาคม ก็สามารถใช้ทางรถยนต์เข้าน้ำตกได้ จึงเป็นช่วงเวลาที่เที่ยวได้สะดวกที่สุด ไม่ว่าจะเที่ยวแบบไปกลับหรือพักค้างแรม
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้กำหนดให้น้ำตกทีลอซู เป็นหนึ่งในเก้าตะวัน ตามโครงการมหัศจรรย์เมืองไทย 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน โดยมีจุดเด่นคือ "มหัศจรรย์รุ้งกินน้ำที่น้ำตกทีลอซู"
เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติระยะทาง 1.5 กิโลเมตร ก่อนถึงน้ำตกจะผ่านป่าไผ่และป่าเบญจพรรณ มีดอกกระเจียวขึ้นตามพื้นป่าระหว่างทางมีป้ายสื่อความหมายเกี่ยวกับธรรมชาติและพืชพันธุ์ตามจุดต่างๆ ให้นักท่องเที่ยวได้ศึกษา เมื่อถึงบริเวณน้ำตก จะเห็นละอองน้ำฟุ้งกระจายไปทั่วโขดหินเบื้องล่าง มองเห็นธารน้ำตกลงมาจากผาหินปูนซึ่งอยู่สูงประมาณ 300 เมตร ตามแนวกว้างกว่า 500 เมตร ท่ามกลางป่าครึ้ม อาจแบ่งธารน้ำตกได้เป็นสามกลุ่ม คือกลุ่มด้านซ้ายมือ (เมื่อหันหน้าเข้าหาน้ำตก) เป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดสูงที่สุด และเป็นด้านที่สวยที่สุด มีธารน้ำตกหลายสายไหลลดหลั่นลงมาเป็นชั้นเชิง ส่วนกลุ่มตรงกลาง สายน้ำไหลลงมาจากหน้าผาสูงชันใกล้เคียงกบกลุ่มซ้ายมือแต่ไม่เป็นชั้นและแคบกว่า ส่วนหลุ่มทางขวามือ มีสายน้ำตกมากและหน้าผาเตี้ยกว่าสองกลุ่มแรก เมื่อมองทั้งสามกลุ่มรวมกันจะเห็น น้ำตกทีลอซู ที่ยิ่งใหญ่และสวยงาม บริเวณด้านล่างมีทางเดินไปยังจุดชมวิวทิวทัศน์บนยอดเขาฝั่งตรงกันข้าม เป็นจุดที่มองเห็น น้ำตกทีลอซู ได้สวยงามและชัดเจนขึ้น ใช้เวลาเดินไปกลับประมาณ 2 ชั่วโมง
การเดินทางด้วยรถยนต์ จากอำเภออุ้มผางใช้เส้นทางสายอุ้มผาง-แม่สอด ถึงหลักกิโลเมตรที่ 161 มีทางแยกซ้ายที่บ้านแม่กลองใหม่ไปด่านเดลอ หรือจุดตรวจ “เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง” เป็นระยะทาง 30 กิโลเมตร จากนั้นเดินทางไปตามถนนลูกรังอีก 26 กิโลเมตร ถึงที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ใช้เวลาในการเดินทางโดยรถยนต์ประมาณ 3 ชั่วโมง เส้นทางช่วงนี้เป็นทางดิน ควรใช้รถปิคอัพ หรือรถขับเคลื่อน 4 ล้อที่ช่วงล่างมีความสูงมากพอสมควร ในฤดูฝนรถอาจเข้าไม่ได้ และจากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางต้องเดินเท้าเข้าไปอีกประมาณ 1.5 กิโลเมตร จึงถึงตัวน้ำตกทีลอซู
สถานที่พัก.
สถานที่พักผ่อนท่องเที่ยวน้ำตกทีลอซู มีให้เลือกหลายรูปแบบ
วิชชา
วิทยา
ถุงยาง
ประชา คุณะเกษม
ดร.ประชา คุณะเกษม 29 ธันวาคม พ.ศ. 2477—8 ตุลาคม พ.ศ. 2552  อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคไทยรักไทย
ดร.ประชา คุณะเกษม เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2477 เป็นอดีตนักการทูตไทยของกระทรวงการต่างประเทศ และผู้ร่วมก่อตั้งพรรคการเมือง คือ พรรคไทยรักไทย เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการต่างประเทศ ดร.ประชา สมรสกับ นางสุมณี คุณะเกษม บุตรสาวคนเดียวของ พล.ต.จ.ปราโมทย์ จงเจริญและคุณหญิงสุภัทรา จงเจริญ นักสะสมของเก่าจากทั่วโลก มูลค่าหลายพันล้านบาท ที่มีโครงการจะจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ ภายใต้การบริหารงานของ มูลนิธิ “มณีมณฑ์ชา” มีบุตรคือ นายวชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์ โฆษกพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 17 (ลาดพร้าว) และ รองโฆษกพรรคไทยรักไทย บุตรชายของ โชติ คุณะเกษม และคุณหญิงระเบียบ คุณะเกษม
ดร.ประชา คุณะเกษม จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ ด้วยทุนของกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2491 จบการศึกษาปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ (เกียรตินิยม) จาก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2499 ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2500 ได้สำเร็จการศึกษาปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยเยล ปี พ.ศ. 2502 จบการศึกษาปริญญาโท สาขานิติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และปีต่อมาได้สำเร็จการศึกษาปริญญาเอก สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยเยล
หลังสำเร็จการศึกษาได้เข้าทำงานที่กรมองค์การระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ และได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำสหประชาชาติ ณ กรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากนั้นได้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย กับ ดร.ทักษิณ ชินวัตร และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ สมัย ดร.สุรเกียรติ เสถียรไทย เป็นรัฐมนตรี
พระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวาย
พระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวาย เป็นพิธีกรรมในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เป็นการรับเสด็จพระอิศวรที่จะเสด็จมาเยี่ยมโลกมนุษย์
เป็นเวลา 10 วัน ปัจจุบันประกอบการพระราชพิธีในเทวสถานสำหรับพระนคร 2 หลัง ได้แก่ สถานพระอิศวร
(สถานใหญ่ หรือโบสถ์ใหญ่) สถานพระมหาวิฆเนศวร (สถานกลาง หรือโบสถ์กลาง) โดยมีกำหนดพิธี เริ่มตั้งแต่คณะพราหมณ์ผู้ประกอบ
พระราชพิธี เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานเทวรูปหลวง ประกอบด้วย พระอิศวร พระอุมา และมหาวิฆเนศ ระหว่างนั้น คณะพราหมณ์ผูกพรต กระทำ
การสวดบูชาสรรเสริญ และยกอุลุบ (การถวายเครื่องบูชาใส่โตก สวดคำถวาย) เป็นการพิเศษทุกคืน โดยมีเครื่องถวายสักการะ ประกอบด้วย
ข้าวตอก กล้วย ส้ม เป็นต้น
จากนั้น จึงเชิญกระดานแกะสลักรูปพระอาทิตย์ พระจันทร์ พระคงคา พระธรณี ลงวางในหลุม หมายถึงการเชิญเทวดาเหล่านั้นมารับเสด็จ เดิมมีกำหนดวันสำหรับโลกบาลทั้งสี่ (นาลิวัน) กระทำการโล้ชิงช้าถวาย และมีการรำเสนงสาดน้ำเทพมนต์
ปัจจุบัน วันสุดท้ายของพระราชพิธี มีการเชิญเทวรูปขึ้นภัทรบิฐบูชากลศ สังข์ เบญจคัพย์ แล้วจึงเชิญขึ้นหงษ์ ทำช้าหงษ์ส่งพระเป็นเจ้า
รุ่งขึ้น เชิญเครื่องบูชาพวกข้าวตอก กล้วย ส้ม เข้าไปถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยการยกอุลุบ สวดถวายพระมหากษัตริย์
เช่นเดียวกับหน้าเทวรูป เป็นเสร็จการพระราชพิธี
ในรัชกาลที่ 4 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีตรียัมพวายให้พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยตั้งเครื่องบูชา ข้าวตอก
กล้วย ส้ม เช่นตั้งหน้าเทวรูปในเทวสถาน และให้ราชบัณฑิตสวดสรรเสริญพระพุทธคุณ และยกอุลุบถวายเช่นในเทวสถาน แต่เปลี่ยนคำเป็น
การถวายบูชาพระพุทธเจ้า
แต่เดิมนั้นพระราชพิธีตรียัมปวายจะจัดในเดือนอ้าย (ธันวาคม) ครั้นล่วงเข้าสู่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงได้เปลี่ยนมาจัดในเดือนยี่ (มกราคม)
พิธีนี้ถือเป็นพิธีขึ้นปีใหม่ของพราหมณ์
พิธีโล้ชิงช้ามีที่มาจากคัมภีร์เฉลิมไตรภพกล่าวไว้ว่าพระอุมาเทวีทรงมีความปริวิตกว่าโลกจะถึงกาลวิบัติ พระนางจึงทรงพนันกับพระอิศวร
โดยให้พญานาคขึงตนระหว่างต้นพุทราที่แม่น้ำ แล้วให้พญานาคแกว่งไกวตัวโดยพระอิศวรทรงยืนขาเดียวในลักษณะไขว่ห้าง เมื่อพญานาค
ไกวตัว เท้าพระอิศวรไม่ตกลงแสดงว่าโลกที่ทรงสร้างนั้นมั่นคงแข็งแรง พระอิศวรจึงทรงชนะพนัน ดังนั้นพิธีโล้ชิงช้าจึงเปรียบเสาชิงช้าเป็น
'ต้นพุทรา' ช่วงระหว่างเสาคือ 'แม่น้ำ' นาลีวันผู้โล้ชิงช้าคือ 'พญานาค' โดยมีพระยายืนชิงช้านั่งไขว่ห้างอยู่บนไม้เบญจมาศ
อีกตำนานหนึ่งเชื่อว่า พระพรหมเมื่อสร้างโลกแล้ว ได้เชิญให้พระอิศวรทดสอบความแข็งแรงของโลก พระอิศวรจึงใช้วิธีการเช่นเดียว
กันกับข้างต้น ในการทดสอบ คตินี้สอนเรื่องการไม่ประมาท
พิธีโล้ชิงช้าซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพิธีได้ยกเลิกไปในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 7 ปัจจุบันการประกอบ
พระราชพิธีนี้จะกระทำภายในเทวสถานเท่านั้น
บะคุ
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป คือบะหมี่แห้งที่กึ่งเตรียมทำมาให้แล้ว โดยปกติจะทานเมื่อได้เติมน้ำร้อนประมาณ 3 − 5 นาที ในปัจจุบันได้มีมากมายหลายยี่ห้อ มีทั้งชนิดซอง-ถ้วย และมีรสชาติต่าง ๆ มากมาย ถึงแม้ว่าผู้ผลิตส่วนใหญ่จะมาจากทวีปเอเชีย ไม่ว่า จีน ญี่ปุ่น เวียดนาม ไทย เกาหลี แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีการนิยมทานกันในยุโรป อเมริกาเหนือ หรืออเมริกาใต้ ในประเทศไทย ชาวไทยมักเรียกกันติดปากว่า มาม่า ตามยี่ห้อของผลิตภัณฑ์ที่คุ้นเคย
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกโดย โมโมฟุคุ อันโดะ จากบริษัท นิสชิน ฟูดส์ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากสภาพของประเทศในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงคราม และต้องเสียค่าปฏิกรรมสงครามเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้มีผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของประชาชน จากการที่ได้เห็นชาวญี่ปุ่นต้องเข้าแถวรอรับแจกขนมปังจากรัฐบาล แต่คนเหล่านั้นไม่มีความสุข โมะโมะฟุคุจึงคิดที่จะหาอาหารที่ชาวญี่ปุ่นสามารถรับประทานได้ในราคาถูกและเป็นที่ชื่นชอบด้วย และพบว่าแท้จริงแล้วคือ ราเม็ง หรือบะหมี่ โมโมฟุคุได้พัฒนากระบวนการผลิตเส้นบะหมี่โดยการทอดและอบแห้งเป็นการถนอมอาหารที่สามารถนำกลับมารับประทานได้อีกครั้งเมื่อเติมน้ำร้อน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปวางจำหน่ายครั้งแรกในโลกที่ประเทศญี่ปุ่นเมือวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ภายใต้เครื่องหมายการค้า "ชิกิง ราเมง" (Chikin Ramen) ราคา 35 เยน จากผลสำรวจชาวญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2543 พบว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นสิ่งคิดค้นที่ดี่ที่สุดในศตวรรษที่ 20 มีบริษัทผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกิดขึ้นอีกมากมายทั้งใน จีน ไทย เวียดนาม อินโดนีเซีย เกาหลีใต้ อเมริกา และวางจำหน่ายไปทั่วโลก เมื่อปี พ.ศ. 2548 สำหรับในประเทศไทยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถือเป็นตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจตัวหนึ่ง เนื่องจากมีเป็นอาหารราคาถูกที่สามารถหาซื้อรับประทานกันได้ทั่วไป
วิธีการผลิตเส้นบะหมี่.
การผลิตจะทำเป็นระบบอุตสาหกรรม โดยนำแป้งสาลีมาคลุกกับส่วนผสมต่าง ๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับบะหมี่แต่ละรสชาติ เมื่อได้ที่แล้วนำแป้งเหล่านั้นเข้าเครื่องอัดให้เป็นแผ่น นำไปรีดให้มีขนาดบางประมาณ 0.8 มิลลิเมตร แล้วสไลด์ด้วยมีดสั้นลักษณะเป็นซี่ ๆ จนแป้งกลายเป็นเส้นหยัก ๆ นำไปนึ่งในน้ำเดือด เป่าด้วยลมเย็นก่อนจะนำไปตัดเป็นก้อน
ก้อนบะหมี่ที่มีขนาดพอเหมาะถูกลำเลียงไปราดน้ำซุป จากนั้นเป่าลมให้สะเด็ดน้ำก่อนเรียงใส่บล็อก และนำไปทอดให้เหลืองกรอบ นำบะหมี่ที่ทอดเสร็จแล้วเข้าเครื่องทำความเย็นเพื่อลดอุณหภูมิให้เหมาะสำหรับบรรจุใส่ซอง
รสของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป จะอยู่ที่เครื่องปรุงโดยนำมาจากอาหารชนิดอื่น ๆ รสที่นิยมจำหน่ายกันเช่น รสหมูสับ รสต้มยำ รสแห้งผัดขี้เมา ขนาดของเส้นจะแตกต่างกันไปตามแต่ผู้ผลิตจะทำให้เป็นรุ่นหรือรูปแบบที่แตกต่างกัน
อันตรายจากการบริโภคมากเกินไป.
ในทางโภชนาการ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่ได้ให้สารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายแต่อย่างใด มีพลังงานแคลเลอรีสูง มีองค์ประกอบของไขมันอิ่มตัว และโซเดียมสูงมาก ซึ่งทำให้เสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจ, เบาหวาน และอาการหลอดเลือดในสมองตีบ โดยประเทศที่มีการบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากที่สุดในโลกเมื่อปี พ.ศ. 2554 คือ เกาหลีใต้ ที่มีขายอยู่ทุกมุม แม้กระทั่งสระว่ายน้ำหรือห้องสมุด เพราะสะดวกต่อการบริโภคและราคาถูก การรับประทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากกว่า 2 ครั้งต่อสัปดาห์จะก่อให้เกิดความบกพร่องของระบบเผาผลาญอาหาร ซึ่งเป็นส่วนประกอบของโรคเบาหวาน และยังทำให้เกิดโรคเบาหวานและหัวใจ โดยเฉพาะในผู้หญิง แต่จะไม่พบในผู้ชาย
ในจีน เมื่อปี พ.ศ. 2556 มีอัตราการบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากถึง 46,000 ล้านห่อ คิดเป็นร้อยละ 44 ของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซองทั่วโลก เฉลี่ยแล้วคนละ 32 ซองต่อปี แต่ก็ยังเป็นอัตราส่วนน้อยกว่าการบริโภคต่อคนเมื่อเทียบกับเกาหลีใต้, อินโดนีเซีย และญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2559 ประเทศที่มีอัตราบริโภคบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากที่สุดในโลก คือ จีน ด้วยปริมาณ 38,520 ล้านซองหรือถ้วย
ยากูซ่า
ยากูซ่า  หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โกกูโด  เป็นสมาชิกของกลุ่มองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ ที่มีต้นกำเนิดจากในประเทศญี่ปุ่น ตำรวจญี่ปุ่นและสื่อตามคำเรียกร้องของตำรวจ เรียกพวกเขาว่า โบเรียวกูดัง  ขณะที่ "ยากูซ่า" ก็เรียกตัวเองว่า นิงเกียวดันไต  "ยากูซ่า" ขึ้นชื่อในเรื่องจรรยาบรรณที่เคร่งครัด การจัดระเบียบศักดินาของพวกเขาและพิธีกรรมที่ไม่ธรรมดาหลายอย่าง เช่น "ยูบิตสึเมะ" หรือการตัดนิ้วก้อยซ้าย สมาชิกมักถูกอธิบายว่าเป็นผู้ชายสวม "ชุดสูทที่ดูดี" โดยมีร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยสักและมีผมสลวย กลุ่มนี้ยังคงถูกมองว่าเป็นหนึ่งใน "องค์กรอาชญากรรมที่ซับซ้อนและร่ำรวยที่สุด"
"ยากูซ่า" ยังคงปรากฏอยู่ในสื่อญี่ปุ่นอย่างกว้างขวางและดำเนินการในระดับสากล ณ จุดสูงสุดของพวกเขาในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ตำรวจคาดว่า "ยากูซ่า" มีสมาชิกมากกว่า 200,000 คน อย่างไรก็ตาม จำนวนสมาชิกลดลงอย่างมาก เนื่องมาจากโอกาสทางการตลาดที่เปลี่ยนแปลงไป และการพัฒนาทางกฎหมายและสังคมหลายประการในญี่ปุ่น ซึ่งไม่สนับสนุนการเติบโตของสมาชิกภาพ "ยากูซ่า" "ยากูซ่า" ยังคงดำเนินกิจกรรมทางอาญาอยู่เป็นประจำ และประชาชนชาวญี่ปุ่นจำนวนมากยังคงหวาดกลัวต่อภัยคุกคามที่บุคคลเหล่านี้ก่อขึ้นต่อความปลอดภัยของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีข้อห้ามที่เข้มงวดเกี่ยวกับการเป็นสมาชิก "ยากูซ่า" ในญี่ปุ่นปัจจุบัน แม้ว่ารัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกกฎหมายจำนวนมากโดยมุ่งเป้าไปที่การขัดขวางรายได้และเพิ่มความรับผิดสำหรับกิจกรรมทางอาญา
คำว่า "ยากูซ่า" มีต้นกำเนิดมาจากเกมไพ่ญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมชื่อว่า "โออิโจกาบุ" เป้าหมายของเกมคือการจั่วไพ่สามใบรวมกันได้ 9 แต้ม หากผลรวมของไพ่เกิน 10 แต้ม ก็จะใช้หลักที่สองเป็นแต้มแทนและหากผลรวมเป็น 10 เท่ากัน แต้มก็จะเป็น 0 หากไพ่สามใบที่จั่วเป็น 8-9-3 (ภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า ยะ-คุ-ซะ) ทำให้ผลรวมเป็น 20 ดังนั้นแต้มจึงเป็น 0 การจั่วไพ่ได้เลขดังกล่าวจึงถือว่าเป็นการจั่วไพ่ที่แย่ที่สุด ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า "ยากูซ่า" มักเขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ (ヤクザ)
แม้จะไม่แน่ใจเกี่ยวกับที่มาเดียวขององค์กร "ยากูซ่า" ก็ตาม "ยากูซ่า" ในยุคสมัยใหม่นั้นมาจากการจำแนกทางสังคมสองประเภทที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1868) ได้แก่ "เทกิยะ" หมายถึง ผู้ที่เร่ขายของผิดกฎหมาย, ของโจรหรือของคุณภาพต่ำเป็นหลัก และ "บากูโตะ" หมายถึง ผู้ที่เกี่ยวข้องหรือมีส่วนร่วมในการพนัน
"เทกิยะ" (หาบเร่) เป็นหนึ่งในกลุ่มสังคมที่ต่ำที่สุดในยุคเอโดะ เมื่อพวกเขาเริ่มก่อตั้งองค์กรของตนเอง พวกเขาเข้ามาทำหน้าที่บริหารบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการค้า เช่น การจัดสรรแผงลอยและการคุ้มครองกิจกรรมทางการค้าของตน ในเทศกาลชินโต หาบเร่เหล่านี้เปิดแผงขายของและสมาชิกบางคนได้รับการว่าจ้างให้ทำหน้าที่เป็นความปลอดภัย หาบเร่แต่ละคนจ่ายค่าเช่าเพื่อแลกกับพื้นที่แผงลอยและการคุ้มครองระหว่างงานเทศกาล
"เทกิยะ" เป็นกลุ่มที่มีโครงสร้างสูงและมีลำดับชั้น โดยมี "โอยาบุง" (หัวหน้า) อยู่ลำดับชั้นสูงสุด และ "โคบุง" (สมาชิกแก๊ง) อยู่ลำดับชั้นต่ำสุด ลำดับชั้นนี้คล้ายกับโครงสร้างที่คล้ายกับตระกูล ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นดั้งเดิม "โอยาบุง" มักถูกมองว่าเป็นพ่อเลี้ยงและ "โคบุง" เป็นลูกเลี้ยง ในยุคเอโดะ รัฐบาลได้รับรอง "เทกิยะ" อย่างเป็นทางการ ในเวลานั้น ภายในเทกิยะ "โอยาบุง" ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้างานและได้รับสถานะใกล้เคียงกับ ซามูไร ซึ่งหมายความว่าพวกเขาได้รับอนุญาตให้มีศักดิ์ศรีของนามสกุลและดาบสองเล่ม
"บากูโตะ" (นักพนัน) มีสถานะทางสังคมที่ต่ำกว่าผู้ค้ามาก เพราะการพนันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย บ่อนการพนันเล็ก ๆ หลายแห่งถูกสร้างขึ้นในวัดร้างหรือศาลเจ้าที่ถูกทิ้งร้างตามชายขอบเมืองและหมู่บ้านต่าง ๆ ทั่วประเทศญี่ปุ่น บ่อนการพนันเหล่านี้ส่วนใหญ่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการปล่อยสินเชื่อให้กับลูกค้า และพวกเขามักจะดูแลเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตนเอง สังคมโดยรวมมองบ่อนการพนันเหล่านี้และเหล่า "บากูโตะ" ด้วยความรังเกียจ ภาพที่ไม่พึงประสงค์ของยากูซ่าส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดมาจาก "บากูโตะ" ซึ่งรวมถึงชื่อ "ยากูซ่า" ด้วย
เนื่องจากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในช่วงกลางยุคเอโดะและชนชั้นพ่อค้ามีอิทธิพลเหนือกว่า กลุ่มยากูซ่าที่กำลังพัฒนาจึงประกอบด้วยกลุ่มคนแปลกแยกและอันธพาลที่เข้าร่วมหรือตั้งกลุ่มยากูซ่าเพื่อรีดไถลูกค้าในตลาดท้องถิ่นโดยการขายสินค้าปลอมหรือสินค้าราคาถูก
ชิมิซุ จิโรโจ (ค.ศ. 1820–1893) เป็นยากูซ่าและวีรบุรุษพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น ชื่อจริงของเขาคือ โชโกโระ ยามาโมโตะ ชีวิตและการหาประโยชน์ของเขาปรากฏอยู่ในภาพยนตร์สิบหกเรื่องระหว่างค.ศ. 1911 ถึง 1940
รากเหง้าของยากูซ่าที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบันอยู่ในพิธีบวงสรวง ซึ่งรวมพิธีกรรมของเทกิยะหรือบากูโตะ แม้ว่ายากูซ่าสมัยใหม่จะมีความหลากหลาย แต่แก๊งบางกลุ่มยังคงระบุได้ว่าเป็นกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ตัวอย่างเช่น แก๊งที่มีแหล่งรายได้หลักเป็นการพนันที่ผิดกฎหมาย อาจเรียกตนเองว่า "บากูโตะ" เป็นต้น
คีวชู.
เกาะคีวชูเป็นแหล่งที่ใหญ่ที่สุดของสมาชิก "ยากูซ่า" มาอย่างยาวนาน รวมทั้งหัวหน้าที่มีชื่อเสียงมากมายในยามางูจิ-กูมิ อิโซกิจิ โยชิดะ (ค.ศ. 1867–1936) มาจากย่านคิตะกีวชู ถือเป็นยากูซ่าสมัยใหม่คนแรกที่มีชื่อเสียง ชิโนบุ สึกาซะและคูนิโอะ อิโนอูเอะ หัวหน้าของสองตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในยามางูจิ-กูมิ มีต้นกำเนิดมาจากคีวชู ฟูกูโอกะ ซึ่งอยู่ตอนเหนือสุดของเกาะ มีองค์กรยากูซ่าจำนวนมากที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมด
การแต่งตัวของสมาชิกยากูซ่าจากอดีตที่ผ่านมาจะเน้นการแต่งตัวและการทำผมไม่เหมือนใคร โดยจะสวมแว่นดำ สูทสีดำ เนคไทสีฉูดฉาด หากเป็นผู้นำจะแต่งตัวด้วยเครื่องประดับระยิบระยับราคาแพง และจะใช้นิยมใช้รถยุโรป ต่างจากชาวญี่ปุ่นทั่วไปที่มักจะใช้รถยนต์ที่ผลิตในประเทศตัวเองมากกว่า
แต่ช่วงหลังทางการญี่ปุ่นเริ่มปราบปรามเด็ดขาด การแต่งตัวและการใช้รถจึงเปลี่ยนมาเป็นแบบคนปกติทั่วไปมากขึ้น
สามสมาคมที่ใหญ่ที่สุด.
แม้ว่าสมาชิกยากูซ่าจะลดลงตั้งแต่มีการดำเนินการตามพระราชบัญญัติต่อต้านโบเรียวกูดัง ใน ค.ศ. 1992 แต่ก็ยังมีสมาชิกยากูซ่าประมาณ 25,900 คนในญี่ปุ่นในค.ศ. 2020 ยากูซ่าไม่ได้ประกอบด้วยกลุ่มเดียว แต่มีกลุ่มสมาคมที่แตกต่างกันจำนวนมากที่รวมกัน เป็นหนึ่งในของกลุ่มอาชญากรที่ใหญ่ที่สุดในโลก
รายชื่อจำนวน
ไฟนอลแฟนตาซี แทคติกส์ แอดวานซ์
พรชัย มาตังคสมบัติ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ พรชัย มาตังคสมบัติ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2483 ที่กรุงเทพมหานคร สมรสกับ รศ.ดร.อรพรรณ มาตังคสมบัติ มีธิดา 2 คน คือ ทพญ.อรนาฏ มาตังคสมบัติ และ พญ.พรพรรณ มาตังคสมบัติ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ พรชัย มาตังคสมบัติ หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ ดร.พรชัย มาตังคสมบัติ เป็นผู้มีความมุ่งมั่นและให้ความสำคัญต่อการพัฒนาระบบการศึกษาวิทยาศาสตร์ของประเทศ โดยมุ่งเน้นการพัฒนาบุคลากรสายวิทยาศาสตร์อย่างครบวงจร การพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอน และกระบวนการสอนวิทยาศาสตร์ระดับประเทศ รวมทั้งการสร้างเครือข่ายภายในประเทศและต่างประเทศทั้งระดับภูมิภาคและทั่วโลก เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ผู้มีวิสัยทัศน์ในการพัฒนามหาวิทยาลัย ระหว่างดำรงตำแหน่งอธิการบดี ได้ทำให้มหาวิทยาลัยมหิดลพัฒนาขึ้นเป็นอย่างมาก จึงได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีเป็นวาระที่สอง ไม่นานมานี้ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ พรชัย มาตังคสมบัติได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ปาล์มส์อะกาเดมิกส์ ชั้นอัศวิน (Commandeur dans l’Ordre des Palmes Academiques) ในฐานะผู้พัฒนาความร่วมมือทางวิชาการและทางวัฒนธรรมระหว่างประเทศไทยกับประเทศฝรั่งเศส
ขณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยมหิดลก็ได้รับรางวัลประกาศเกียรติคุณประเภทธุรกิจบริการดีเด่นกลุ่มการศึกษานานาชาติ ปี 2549 (Prime Minister’s Export Award 2006) จากนายกรัฐมนตรี เพื่อประกาศเกียรติคุณมหาวิทยาลัยในฐานะที่ได้รับความนิยมจากชาวต่างประเทศมากที่สุด ในพิธีประกาศเกียรติคุณและมอบรางวัล เมื่อวันจันทร์ที่ 28 สิงหาคม 2549 ณ ตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล นอกจากนั้น มหาวิทยาลัยมหิดลในยุคสมัยของท่านได้รับการจัดอันดับจาก สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) แห่งชาติให้เป็นมหาวิทยาลัยดีเลิศอันดับ 1 ของไทยทั้งด้านการเรียนการสอนและการวิจัย เมื่อเปรียบเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่นๆ ภายในประเทศทั้งหมด
John lennon
Eric clapton
Kelly clarkson
MTv
เทศกาลดนตรีแจ๊สในประเทศไทย
เทศกาลดนตรีแจ๊สในประเทศไทย เทศกาลดนตรีแจ๊สระดับนานาชาติ ในประเทศไทย ที่มีนักดนตรีที่มีชื่อเสียงระดับโลกมาร่วมแสดงด้วย
Thailand International Jazz Festival.
ไทยแลนด์ อินเตอร์เนชั่นแนล แจ๊ส เฟสติวัล ครั้งที่ 1 จัดที่ ลานพระราชวังดุสิต สวนอัมพร สนามเสือป่า ระหว่างวันที่ ? พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และที่ชายหาดพัทยา จังหวัดชลบุรี
เทศกาลนี้จัดเป็นเทศกาลใหญ่ เปิดแสดงพร้อมกันหลายเวที เนื่องจากจัดขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ครองราชย์ครบ 50 ปี
เทศกาลครั้งนี้มีนักแซกโซโฟนชาวชาวอเมริกัน จากเมืองลิตเติลร็อก อาร์คันซอ ชื่อ Art Porter, Jr. มาร่วมแสดงด้วย ภายหลังการแสดงเขาไปเที่ยวพักผ่อนที่อ่างเก็บน้ำในอำเภอไทรโยค กาญจนบุรี และเกิดอุบัติเหตุเรือคว่ำ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ขณะอายุได้ 35 ปี
Pattaya Music Festival 2002.
พัทยามิวสิกเฟสติวัล จัดที่ชายหาดพัทยา ชลบุรี ระหว่างวันที่ 24 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2545 มีดนตรีหลายแนว ทั้ง แจ๊ส ร็อก ป๊อป
Hua Hin Jazz Festival 2002.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 1 จัดที่ชายหาดหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 21 - 23 มิถุนายน พ.ศ. 2545
Pattaya Music Festival 2003.
พัทยามิวสิกเฟสติวัล จัดที่ชายหาดพัทยา ชลบุรี ระหว่างวันที่ 21 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2546 มีดนตรีหลายแนว
Hua Hin Jazz Festival 2003.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 2 จัดที่ชายหาดหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 20 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2546
Thailand International Jazz Festival 2003.
ไทยแลนด์อินเตอร์เนชั่นแนลแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 2 เป็นเทศกาลใหญ่ที่จัดตลอดทั้งเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 วันที่ 12-14 ธันวาคม ที่สนามเสือป่า กรุงเทพ 19-20 ธันวาคม ที่ชายหาดบางแสน ชลบุรี 24-27 ธันวาคม ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ และ 28-29 ธันวาคม ที่ชายหาดพัทยา ชลบุรี
Bangkok Jazz Festival 2003.
บางกอกแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 1 ที่ สนามเสือป่า ระหว่างวันที่ 12 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เป็นส่วนหนึ่งของงานไทยแลนด์อินเตอร์เนชั่นแนลแจ๊สเฟสติวัล ศิลปินที่มาร่วมแสดงประกอบด้วย
Pattaya Music Festival 2004.
พัทยามิวสิกเฟสติวัล จัดที่ชายหาดพัทยา ชลบุรี ระหว่างวันที่ 19 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 มีดนตรีหลายแนว
Hua Hin Jazz Festival 2004.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 3 จัดที่ชายหาดหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 4 - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2547
Bangkok Jazz Festival 2004.
บางกอกแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 2 จัดที่ สนามเสือป่า ระหว่างวันที่ 18 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ศิลปินที่มาร่วมแสดงประกอบด้วย
Hua Hin Jazz Festival 2005.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 4 จัดที่ชายหาดหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 3 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2548
Bangkok Jazz Festival 2005.
บางกอกแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 3 จัดที่ สนามเสือป่า ระหว่างวันที่ 16 - 18 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ศิลปินที่มาร่วมแสดงประกอบด้วย
Hua Hin Jazz Festival 2006.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 5 จัดพร้อมกัน 2 เวที ที่ชายหาดบริเวณหน้าโรงแรมโซฟิเทลเซ็นทรัล และโรงแรมฮิลตัน หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 2 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2549
Jazz Royale Festival 2006.
มหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ศิลปินที่มาร่วมแสดง ประกอบด้วย
Bangkok Jazz Festival 2006.
บางกอกแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 4 จัดที่ สนามเสือป่า ระหว่างวันที่ 15 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ศิลปินที่มาร่วมแสดง ประกอบด้วย
Hua Hin Jazz Festival 2007.
หัวหินแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 6 จัดที่ชายหาดหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ ระหว่างวันที่ 8 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2550
Bangkok Jazz Festival 2007.
บางกอกแจ๊สเฟสติวัล ครั้งที่ 5 จัดที่ สนามกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ระหว่างวันที่ 8 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ศิลปินที่มาร่วมแสดง ประกอบด้วย
โครงการดนตรีแจ๊สเพื่อการเรียนรู้ 2552 Thailand Jazz Conference 2009 (TJC 2009).
Artists1.   Ron Miles Quartet
2.   Tiger Okoshi Quartet
3.   Eugene Pao Quintet
4.   Nial Djuliarso Quartet
5.   Jazz Orchestra
6.   Faculty
7.   Faculty (Mansri)
8.   Faculty (Denny Euprasert Sextet)
9.   Koh Mr. Saxman
10.  Rootman
11.  OMAH
12.   Jazz Quartet 4A
13.  Fah Talai Jones
14. Mahidol University Student Band
15. Silapakorn University Student Band
16. Rangsit University Student Band
เอเซียนเกมส์
มาร์คอัพ
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ ๓
ชิคาโก บูลส์