pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภูเก็ต เอฟซี ประกาศแต่งตั้ง “โค้ชตู่” พนิพล เกิดแย้ม ขึ้นมาคุมทีม พร้อมแต่งตั้ง “โค้ชจิ๋ว” นิวัฒน์ นุ้ยสง่า เป็น ผจก.ทีม ทางผู้บริหารได้มีการผ่าตัดทีมครั้งใหญ่ ดึงนักเตะชั้นดี เข้าสู่ทีมมากมาย เช่น “ดูดู้” หลุยส์ เอดูอาโด้ ปูร์ซิโน่, เจฟฟี่ ดูแมงก์, จอร์จี้ ทริซิมาคูริดเซ่, กฤษดา สาแก้ว, “สไปเดอร์-มิง” นินูรุดดิน นิเดร์หะ, สะการียา กอและ, อดิศักดิ์ ดวงศรี และ ธงชัย กึนขุนทด เป็นต้น โดยตั้งเป้าเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกให้ได้ ภายใต้แนวคิด "ศักดิ์ศรีภูเก็ต" ซึ่งผลงานให้ช่วงต้นฤดูกาลทีมสามารถเกาะกลุ่มหัวตารางได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะมีปัญหาเรื่องการจบสกอร์ อยู่บ้าง แต่แล้วก็เกิดสองผู้เล่นสำคัญอย่าง นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์ กัปตันทีม และ กฤษดา สาแก้ว กองกลางจอมบุก มีปัญหาไม่สามารถลงสนามได้ ทำให้ผลงานของทีมตกลงไปจนหมดลุ้นการเลื่อนชั้น แต่ก็มีข่าวดีเมื่อได้ประกาศจับมือเป็นพันธมิตรกับครูไซโร่ ยอดทีมฟุตบอลจากลีกบราซิล และได้มีการก่อสร้างสนามฝึกซ้อมของสโมสรที่หมู่บ้านเจ้าฟ้าธานี ถ.เจ้าฟ้าตะวันตก
ช่วงปิดเลกแรก สโมสรตัดสินใจแปลงเปลี่ยนนักเตะกว่าครึ่งทีม ทำให้นักเตะสำคัญอย่าง นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์, วัชรพงษ์ จันทร์งาม รวมถึงนักเตะสายเลือดภูเก็ตแท้ๆอย่าง กิตติธัช ไกรทอง และสุธี ศักดิวงศ์ ต้องอำลาทีมไป โดยได้มีการดึง ลูโดวิค ทาคาม , อาลีฟ เปาะจิ, สุกรี อีแต, ฉัตรชัย โมกเกษม และ วัชระ เกรียรัมย์ เข้าสู่ทีม แต่ผลงานในต้นเลกสองก็ยังไม่ดีขึ้น จนเกิดวิกฤตและแรงกดดันจากแฟนบอล ทำให้โค้ชตู่ต้องประกาศลาออกไป และได้มีการแต่งตั้ง “เตโก้” สเตฟาโน่ คูกูร์ร่า เข้ามารับหน้าที่แทนในช่วงกลางเลกสอง ถึงกระนั้นผลงานของสโมสรก็ยังไม่ดีเท่าที่ควร จบฤดูกาล 2556 ด้วยอันดับที่ 12 มี 39 คะแนน
โดยในช่วงปลายฤดูกาล ได้มีการแต่งตั้งให้ รีพับบลิก ภูเก็ต เข้ามาดูแลด้านงานประสัมพันธ์และภาพลักษณ์สโมสร โดยได้มีการประกวดพรีเซนเตอร์ของสโมสรเป็นครั้งแรก ใช้ชื่อว่า "มิสซี่ ภูเก็ต" ซึ่งผู้ชนะได้แก่ “น้องชมพู” ชุติมณฑน์ ประสานวรรณ รวมทั้งได้แต่งเพลง "ศักดิ์ศรีภูเก็ต" เป็นเพลงประจำสโมสร ซึ่งขับร้องโดย "โป่ง" ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ ร็อคเกอร์รุ่นใหญ่
วันที่ 28 พ.ย. 60 นายปิติพล นุกูลพานิชย์วิพัฒน์ ประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี พร้อมด้วย น.ส.ทิพย์สุนันทา กระจ่าง ที่ปรึกษาสโมสรภูเก็ต เอฟซี แถลงข่าวประกาศยุบสโมสรภูเก็ต เอฟซี หลังจากถูกนักเตะต่างชาติของสโมสร 3 ราย ฟ้องร้องต่อสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือ ฟีฟ่า เรียกค่าเสียหาย 83 ล้านบาท อ้างถูกยกเลิกสัญญาไม่เป็นธรรม เหตุเกิดขึน นายปิติพล กล่าวว่า การประกาศยุบทีมเนื่องจากถูกนักเตะ 3 ราย ประกอบด้วย โรลันด์, อลอนโซ และ ซานโตส เรียกค่าเสียหายรวมถึงค่าปรับฟีฟ่า ประมาณ 83 ล้านบาทเศษ
รายชื่อผู้ฝึกสอน (2553 - ปัจจุบัน)
สนามสุระกุล เดิมเป็นสุสานหรือฮวงซุ้ยซีแต๊ะค้า พื้นที่หากมองจากถนน จะค่อยเป็นเนินขึ้นไปบนควน ปี 2505 ทางการหาที่จัดสร้างสนามกีฬาของจังหวัดแทน สนามไชย(สโมสรข้าราชการ)ตรงข้ามศาลากลาง เพราะเวลามีกีฬานักเรียน เริ่มคับแคบ กรมพลศึกษาและองค์การบริหารส่วนจังหวัดจึงตกลงเอาที่สุสานบางส่วนเป็นสนาม กีฬา โดยการล้างป่าช้า คือขุดศพขึ้นมา แต่ละหลุม แล้วนำมาทำพิธี 4ศาสนา แล้วนำไปเผารวมกันอีกครั้ง(ถ้าจำไม่ผิด) หลังจากนั้น จะใช้รถเกรดดิน ปรับที่ให้เสมอโดยเอาดินด้านหลัง และข้างมาปรับใส่ด้านหน้า ด้านข้างเลยไม่ต้องสร้างอัฒจรรย์ ทำเป็นที่นั่งได้เลย ทำพิธีเปิด เมื่อปี 2507 เสาไฟรอบสนามได้รับการบริจาคจาก พ่อค้า นายเหมือง เป็นสนามแรกในส่วนภูมิภาค และได้มอบให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตดูแล นับตั้งแต่วันที่ 3 มิ.ย. 2525 เป็นต้นมา
ในปัจจุบันมีหน่วยงานที่ ควบคุมดูแลได้แก่ องค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต โดยภายในสนามประกอบไปด้วย สนามฟุตบอล-กรีฑาพร้อมไฟฟ้า/อัฒจันทร์ประธาน (ยางสังเคราะห์) จุผู้ชม 16,000 คน ระบบเสียงสามารถกระจายเสียงได้ทั่วทุกพื้นที่ของสนามในรดับความดังที่ใกล้ เคียงกันทั้งหมด เสียงมีความชัดเจนดีทุกที่นั่งและสามารถรองรับการใช้งานได้ตามมาตรฐานของ FIFA
ที่นั่งของสนามจะเป็นลักษณะโค้งเป็นตัว U ฝั่งมีหลังคาจะมีที่นั่งของประธาน โดยฝั่งนี้จะมีที่นั่งทั้งหมดส่วนด้านไม่มีหลังคาจะมีที่ติดเก้าอี้เป็นบางส่วน โดยคิดราคาค่าเข้าชมราคาเหมือนกันคือ 100 บาท และเด็กนักเรียนเข้าชมฟรี โดยฝั่งมีหลังคาจะมีกองเชียร์คือกลุ่มเดอะฮัคส์ บริเวณโค้งของอัฒจันทร์จะเป็นกลุ่มCURVE ZONE ฝั่งขวาของอัฒจันทร์ฝั่งกระถางคบเพลิงจะเป็นกลุ่มฮาร์ดคอร์ และนอกสนาม ส่วนกองเชียร์ทีมเยือนนั่งอยู่ฝั่งซ้ายของอัฒจันทร์ฝั่งกระถางคบเพลิง
สโมสรพันธมิตร.
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดร้อยเอ็ด ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ก่อตั้งขึ้นจากการยกระดับชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ ซึ่งเป็นตัวแทนการแข่งขันฟุตบอลรายการต่าง ๆ ในระดับภาคและระดับประเทศ ในนามจังหวัดร้อยเอ็ดและเทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ เช่น ไทคัพ, กีฬาแห่งชาติ และโปรวินเชี่ยลลีก และเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานฟุตบอลไปสู่ระดับอาชีพชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ จึงมีมติให้มีการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในรูปแบบห้างหุ้นส่วนจำกัด ในชื่อ "ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลจังหวัดร้อยเอ็ด" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 อันเป็นการเตรียมพร้อมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลอาชีพลีกภูมิภาค (ดิวิชั่น 2) ของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย (FAT) และปฏิบัติตามมาตรฐานการพัฒนาฟุตบอลอาชีพของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยได้รับการสนับสนุนหลักจาก 2 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคือ เทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ และองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด
ในปี พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด" โดยได้รับการสนับสนุนจากสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด และมีมังกร ยนต์ตระกูล นายก อบจ.ร้อยเอ็ด และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นประธานสโมสร
ในปี พ.ศ. 2563 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด" โดยมีการเปลี่ยนแปลงประธานสโมสร และผู้จัดการทีม
ฉายาทีม.
"กระรอกขาวจ้าวสนาม" ได้มาจากกระรอกขาวเป็นสัตว์ในตำนานนิทานพื้นบ้านทางของอีสาน เรื่องผาแดงนางไอ่ และกระรอกขาวได้นำมาทำเป็นมัสคอตในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นเจ้าภาพเมื่อปี พ.ศ. 2528 ดังนั้นกระรอกขาวจึงถูกนำมาเป็นชื่อฉายาของทีมร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ดยูไนเต็ด เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอล เอไอเอส ดิวิชั่น 2 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่ฤดูกาล 2010 เป็นต้นมา
โล่ (มุทราศาสตร์)
โล่ หรือ โล่ภายในตรา  ในมุทราศาสตร์ “โล่” เป็นองค์ประกอบที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น บางครั้งก็จะมีการใช้คำว่า “Crest” (“เครื่องยอด”) แทน “Escutcheon” หรือ “โล่กลางตรา” ซึ่งเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้อง รูปทรงของ “โล่กลางตรา” มาจากรูปทรงของโล่ที่ใช้โดยอัศวินในการต่อสู้ในยุคกลาง รูปทรงที่ใช้ก็แตกต่างกันออกไปตามแต่ท้องถิ่นและยุคสมัย เพราะโล่เป็นเครื่องหมายของสงครามจึงเป็นเครื่องหมายที่ใช้สำหรับบุรุษเท่านั้น สตรีชาวอังกฤษตามธรรมเนียมแล้วจะใช้โล่ทรงข้าวหลามตัด (Lozenge) ขณะที่สตรีและนักบวชบนแผ่นดินใหญ่ยุโรปใช้ทรงทรงคาร์ทูช (Cartouche) หรือทรงรูปไข่ ทรงอื่นที่ใช้กันก็มีทรงกลม (roundel) ที่มักจะใช้โดยตราสำหรับชนพื้นเมืองแคนาดา (Aboriginal Canadians) ที่มอบให้โดยสำนักงานมุทราศาสตร์แห่งแคนาดา (Canadian Heraldic Authority)
คำว่า “Escutcheon” มาจากภาษาอังกฤษกลาง “escochon” ที่มาจากที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “escuchon” ที่มาจากที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “Escochon” ที่มาจากภาษาลาตินพื้นบ้าน (Vulgar Latin) “scūtiōn-” จากภาษาลาติน “scūtum” ที่แปลว่า “โล่” จากความหมายนี้ในมุทราศาสตร์ คำว่า “Escutcheon” สามารถหมายถึงสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลและเกียรติยศของตระกูล
คำว่า “inescutcheon” หรือ “โล่ใน” เป็นโล่ที่มีขนาดเล็กกว่าโล่หลักที่ตั้งอยู่ในบริเวณโล่หลัก ที่อาจจะใช้สำหรับ “pretense” หรือการวางโล่เหนือโล่อีกโล่หนึ่งของตนเอง ซึ่งคือการวางโล่เหนือโล่หรือสัญลักษณ์ของดินแดนในปกครอง หรือ เพียงเพื่อเป็นเครื่องหมายตกแต่งโดยไม่มีความหมายลึกไปกว่านั้น
นิยามของตำแหน่งบนโล่.
ชื่อตำแหน่งข้างล่างใช้ในการให้นิยามในการบรรยายว่าเครื่องหมายควรจะมีรูปร่างและตำแหน่งเช่นใดบนโล่:
Escutcheon (heraldry)
โล่ภายในตรา (มุทราศาสตร์)
โล่ภายในตรา
Heraldic shield
Shield (heraldry)
Inescutcheon
โล่ในตรา
ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค
แพรประดับ (มุทราศาสตร์)
แพรประดับ  ในมุทราศาสตร์ “แพรประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นที่มีลักษณะเหมือนมาลาที่ทำด้วยผ้าบิดเป็นเกลียวบนหมวกเกราะและเครื่องยอด ที่ใช้รัดพู่ประดับ (mantling) ให้อยู่กับที่
“แพรประดับ” ก็เช่นเดียวกับพู่ประดับหมวกเกราะจะเป็นสองสีที่เป็นคู่สีเดียวกัน ที่ทำจากสายริบบิ้นสองสายบิดเป็นเกลียวเข้าด้วยกันที่เป็นสี (Tincture) เดียวกับสีหลักของโล่ซึ่งเป็นสีประจำเหล่า “แพรประดับ” มักจะเรียกว่า “มาลาประดับ” (Wreath)
“แพรประดับ” บางครั้งก็จะใช้ถือโดยนักรบครูเสดเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่ได้รับจากสตรีที่เป็นที่รักเมื่อจากไปสงคราม คล้ายกับผ้าเช็ดหน้าไว้ผูกรอบหมวกเกราะ หรือผูกตรงรอยต่อระหว่างหมวกกับเครื่องยอดเช่น “On a wreath of the colours x and y…” (“บนมาลาประดับเป็นสี ก และ ข”) แพรประดับของตราแผ่นดินของแคนาดานิยามว่า “On a wreath of the colours Argent and Gules, a lion passant guardant Or” (“บนมาลาประดับเป็นสีขาวและสีแดง, สิงโตยืนยกเท้าหน้าสีทอง”)
นอกจากนั้นแพรประดับก็ยังใช้ในการตกแต่งสัตว์ในมุทราศาสตร์ที่อาจจะแต่งเป็นมงกุฎหรือเป็นมาลัยคล้องคอ
Torse
ผ้าโพก (มุทราศาสตร์)
มาลา (มุทราศาสตร์)
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า
แพรประดับ (อิสริยาภรณ์)
ผ้าโพก (อิสริยาภรณ์)
ความสัมพันธ์ไทย-พม่า
เรขลักษณ์ (มุทราศาสตร์)
สีแดง (อิสริยาภรณ์)
สีทอง (อิสริยาภรณ์)
สีน้ำเงิน (อิสริยาภรณ์)
ซาฮาลิน
สีเงิน (มุทราศาสตร์)
สีเงิน  เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีเงินหรือบางครั้งก็เรียกว่าสีขาว ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีอ่อนที่เรียกว่า “โลหะ” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “เงิน” ก็จะเป็นบริเวณที่ทิ้งว่างไม่มีลวดลาย หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “ar.” ของคำว่า “Argent”
คำว่า “Argent” มาจากภาษาลาติน ว่า “argentum” ที่มาจากภาษากรีก “Αργυρος” ที่แปลว่า “เงิน” หรือ “โลหะสีขาว”
ในการสร้างตราอาร์มในสมัยโบราณบริเวณที่ระบุว่าเป็นสีเงินอาจจะทำด้วยแผ่นเงิน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเงินที่ใช้ก็มีปฏิกิริยากับอากาศและเปลี่ยนเป็นสีที่คร่ำลง ฉะนั้นบางครั้งจึงเป็นการยากที่จะตีความหมายของตราในสมัยโบราณที่มีส่วนที่เป็นสีดำว่าเป็นสีดำ (sable) หรือเป็นสีเงิน
สีเงิน และ สีขาว.
อาร์เธอร์ ชาร์ลส์ ฟ็อกซ์-เดวีส์ ในหนังสือ "Complete Guide to Heraldry" (คู่มือมุทราศาสตร์ฉบับสมบูรณ์) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1909 ให้ความเห็นอย่างยืดยาวในหัวข้อนี้ว่ามีกรณีที่สีขาวเป็นผิวตราที่ต่างจากสีเงินแต่ใช้กันน้อยครั้งมาก โดยมีข้อสนับสนุนจาก "white แถบคาดs" (Label) ที่ใช้ในตราอาร์มของพระราชวงศ์อังกฤษ แต่ก็มีผู้โต้ว่าข้อที่บรรยายอยู่ในข่าย "white labels proper" ฉะนั้นสีขาวจึงไม่ใช่ “ผิวตรา” ตามกฎมุทราศาสตร์
สีขาวดูเหมือนจะเห็นกันว่าเป็นผิวตราที่ต่างจากสีเงินในเครื่องอิสริยาภรณ์โปรตุเกสเช่นในตราของเทศบาลเมือง Santiago do Cacém] ในโปรตุเกส ที่แสดงความแตกต่างของเสื้อผ้าสีขาวของมัวร์และสีของม้าของอัศวินที่เป็นสีขาวกับสีเงินของปราสาทที่อยู่เหนือโล่ และในสีของ Logistical and Administrative Command ของกองทหารอากาศของโปรตุเกส
ผิวตราสีเงินเป็นสัญลักษณ์ของ:
สีเงิน (อิสริยาภรณ์)
ภาษาตาเลชิ
8 เดส์ออฟคริสต์มาส
8 เดส์ออฟคริสต์มาส  คืออัลบั้มเพลงวันคริสต์มาสของเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน วางจำหน่ายโดยโคลัมเบียเรเคิดส์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ได้เปิดตัวที่อันดับ 75 ในชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 23,000 ชุดในสัปดาห์แรก และในที่สุดก็ขึ้นไปในอันดับสูงสุดที่อันดับ 34 ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ต่อมา อัลบั้มนี้มีระดับยอดขายระดับโกลด์ ที่จัดโดย RIAA เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 สำหรับยอดขายมากกว่า 500,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา
ใน พ.ศ. 2547 ได้ทำการผลิตอัลบั้มนี้ใหม่อีกครั้ง และได้เพิ่มเพลงที่ไม่ได้จำหน่ายอยู่ในชุดแรกเข้าไป
เครดิตดัดแปลงจาก liner notes ของอัลบั้ม
8 Days Of Christmas
วัดศรีบุญยืน (จังหวัดลำพูน)
วัดศรีบุญยืน หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดหัวดอน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง หมู่ที่ 3 ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ
วัดศรีบุญยืนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ (ต่อมาได้รับพระราชทานเป็นพระครูสัญญาบัตรในราชทินนามว่า "พระครูศรีบุญสถิต") ขณะที่ท่านมีอายุได้ 29 ปี ได้ย้ายมาจากวัดวังทอง ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูนขึ้นไปทางทิศเหนือ ประมาณ 1 กิโลเมตร มีพระอันดับติดตามมาด้วย 2 รูป สามเณร 10 รูป ศิษย์วัด 4 คน เมื่อปักเขตแดนสร้างวัดแล้ว จึงตั้งชื่อว่า "วัดศรีบุญยืน"
วัดศรีบุญยืน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเนินสูงและลาดต่ำมาทางทิศตะวันตก บริเวณที่เป็นเนินสูงนั้น ชาวบ้านเรียกว่า "ดอน" เพราะฉะนั้นเมื่อตั้งวัดบริเวณที่นั้น ชาวบ้านจึงเรียกวัดศรีบุญยืนว่า "วัดหัวดอน" ในปี พ.ศ. 2450 วัดมีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา ต่อมา ท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส พร้อมด้วยญาติโยมผู้อุปถัมภ์บำรุงวัดได้รวบรวมจตุปัจจัยซื้อที่ดินที่อยู่ติดกับวัดเพิ่มเติมเพื่อขยายพื้นที่ให้กว้างขวางกว่าเดิม ปัจจุบัน วัดศรีบุญยืนมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน
จอห์น โคลเทรน
จอห์น วิลเลียม "เทรน" โคลเทรน (, 23 กันยายน ค.ศ. 1926 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) นักแซกโซโฟน นักแต่งเพลง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊ซชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีแนวบีบ็อพ ฮาร์ดบ็อพ ต่อมาได้ร่วมวงกับไมล์ส เดวิส และทีโลเนียส มังค์ เป็นแนวหน้าในการพัฒนาดนตรีในแนวฟรีแจ๊ซ
จอห์น โคลเทรนได้การยอมรับว่าเป็นนักเทเนอร์แซกโซโฟนคนสำคัญคนหนึ่งของวงการดนตรีแจ๊ซ ที่มีอิทธิพลต่อนักดนตรีรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก จนได้รับการยกย่องในการประกาศผลรางวัลพูลิตเซอร์ ประจำปี 2007 สำหรับ "masterful improvisation, supreme musicianship and iconic centrality to the history of jazz."
จอห์น โคลเทรนเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 40 ปี จากโรคมะเร็งตับ ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967
ไขศรี ศรีอรุณ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ คุณหญิง ไขศรี ศรีอรุณ (สกุลเดิม บุนปาน ; 29 มกราคม พ.ศ. 2480) นายกสภามหาวิทยาลัยพะเยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยนเรศวร และอีกทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร และนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร
คุณหญิงไขศรี บุนปาน เกิดที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ในครอบครัวบุนปาน บิดาเป็นครู มารดาเป็นแม่บ้าน พื้นเพทั้งบิดา มารดา เป็นคนอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี อาชีพครูของบิดาทำให้ต้องโยกย้ายไปท้องถิ่นต่างๆพอสมควร สุดท้ายเกษียณอายุราชการที่ตำแหน่งผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดพระนคร (กรุงเทพฯ) คุณหญิงไขศรีมีพี่น้องทั้งหมด 7 คน มีน้องชายคนหนึ่งที่สังคมรู้จักกันดี คือ ขรรค์ชัย บุนปาน เจ้าของและผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์มติชน และบริษัทในเครือ
คุณหญิงไขศรี สมรสกับพลเรือเอกกำจัด ศรีอรุณ มีบุตร 3 คน คือ
คุณหญิงไขศรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสตรีวิทยา มีผลการเรียนดีเด่นระดับติด 1 ใน 50 คนของประเทศ ได้รับพระราชทานทุนสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ผ่านสตรีวิทยาสมาคม ในการศึกษาต่อในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนจบการศึกษาได้เกียรตินิยมอันดับ 2 สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2503 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษาฝรั่งเศส ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คุณหญิงไขศรี ทำงานเป็นอาจารย์โรงเรียนสตรีวิทยา แต่เนื่องจากไม่มีตำแหน่งงานทางภาษาฝรั่งเศส จึงต้องสอนวิชาภาษาอังกฤษ โดยขณะนั้นก็ศึกษาต่อปริญญาโท สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส ในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยด้วย จากนั้นย้ายมาเป็นอาจารย์โรงเรียนช่างศิลป ของกรมศิลปากร จนกระทั่งได้มาสอนภาษาฝรั่งเศส ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และเจริญก้าหน้าในตำแหน่งการงานที่มหาวิทยาลัยศิลปากร
ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 12 ระหว่าง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2535 และระหว่าง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2539
ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 10 ระหว่าง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2547 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549 3 เมษายน พ.ศ. 2552 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2553 29 มิถุนายน พ.ศ. 2553 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และระหว่าง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2555 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2557
คุณหญิงไขศรี ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในสมัยพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ซึ่งเป็นการสรรหาผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกำกับดูแลด้านต่างๆ หลังเกิดวิกฤตการณ์การเมือง ซึ่งคณะรัฐมนตรีชุดดังกล่าวได้รับสมญานามจากสื่อมวลชนว่า "รัฐบาลขิงแก่" อันเนื่องมาจากรัฐมนตรีของคณะรัฐบาลชุดนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่สูงอายุ ซึ่งในขณะรับตำแหน่งคุณหญิงไขศรี มีอายุ 69 ปี
คุณหญิงไขศรี มีผลงานที่โดดเด่นในการปฏิบัติหน้าที่รัฐมนตรี คือ การห้ามการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด แต่สามารถโมษณาได้ในเวลา 22.00 เป็นต้นไป และการออกมาตรการคุมเข้มไม่ให้เยาวชนอายุต่ำกว่า 20 ปี เต้นโคโยตี้
ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ
ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ  เป็นระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูไบเบิล และภาษาฮีบรูมิซนะห์ที่นิยมใช้ในหมู่ชาวยิวอัชเกนัซ ระบบการออกเสียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาใกล้เคียงที่มีการติดต่อสื่อสารระหว่างกัน เช่น ภาษายิดดิช และภาษากลุ่มสลาฟหลายภาษา ทุกวันนี้เหลือรอดในฐานะภาษาทางศาสนาควบคู่ไปกับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ในอิสราเอล
จากการใช้ควบคู่กับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ภาษาฮีบรูอัชเกนัซมีลักษณะทางสัทวิทยาที่แตกต่างไปอย่างชัดเจนต่อไปนี้
มีความแตกต่างระหว่างสำเนียงของชาวยิวในลิทัวเนีย โปแลนด์ และเยอรมัน เช่น ḥôlam ชาวยิวเยอรมันออกเสียงเป็น [au] ชาวยิวโปแลนด์ออกเสียงเป็น [oi] ส่วนชาวยิวลิทัวเนียออกเสียงเป็น [ei] ส่วนชาวยิวในอังกฤษออกเสียงแบบเยอรมัน และมีชาวยิวอัชเกนัซจำนวนหนึ่งที่ใช้การออกเสียงแบบอิสราเอล-เซฟาร์ดี
อิทธิพลต่อภาษาฮีบรูสมัยใหม่.
แม้ว่าภาษาฮีบรูสมัยใหม่จะมีพื้นฐานมาจากภาษาฮีบรูมิซนะห์ และการออกเสียงแบบเซฟาร์ดี แต่ในอิสราเอลมีบางส่วนได้รับอิทธิพลจากสำเนียงอัชเกนัซ เช่น
คู่ขนาน.
ความแตกต่างระหว่างภาษาฮีบรูอัชเกนัซกับภาษาฮีบรูเซฟาร์ดีมีความคล้ายคลึงกับความแตกต่างของภาษาซีรีแอกตะวันออกและตะวันตก
คริส โอดอนเนลล์
คริสโตเฟอร์ ยูจีน โอดอนเนลล์  เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทโรบิน ในภาพยนตร์แบทแมน ใน "Batman Forever" และ "Batman &amp; Robin" ในบทชาร์ลี ซิมส์ ใน "Scent of a Woman" ในบทฟินน์ แดนดริดจ์ ใน "Grey's Anatomy" และ แจ็ก แม็กอูลิฟฟ์ ใน "The Company" โอดอนเนลล์ รับบทคอลเลน ใน "NCIS: Los Angeles"
อนุรักษ์ จุรีมาศ
นายอนุรักษ์ จุรีมาศ (3 สิงหาคม 2503 - ) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์คนแรก และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
อนุรักษ์ จุรีมาศ (ชื่อเล่น : แกละ) หรือ "เสี่ยแกละ" เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ที่อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายสมควร และนางดาวรุ่ง จุรีมาศ และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางศิริพันธ์ จุรีมาศ อดีต ส.ส. จังหวัดร้อยเอ็ด จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ชั้นมัธยมตอนปลาย จาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเนติบัณฑิตไทย จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
อนุรักษ์ จุรีมาศ ประกอบอาชีพทนายความ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องเรื่อยมาในปี พ.ศ. 2531 พ.ศ. 2535 (2 ครั้ง) พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายสานิต ว่องสัธนพงษ์ จากพรรคเสรีธรรม กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 จึงกลับมาชนะการเลือกตั้งในพื้นที่เดิมอีกครั้งหนึ่ง
อนุรักษ์ จุรีมาศ เคยทำหน้าที่เลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (นายปัญจะ เกสรทอง) เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2535 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2538 ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และการปรับคณะรัฐมนตรีในปีถัดมา เขาจึงย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ต่อมาในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (คนแรก) และถูกปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546
นายอนุรักษ์ จุรีมาศ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคชาติไทย ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
อนุรักษ์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 8
หมวกเกราะ (มุทราศาสตร์)
หมวกเกราะ หรือ มาลา  ในมุทราศาสตร์ “หมวกเกราะ” หรือ “มาลา” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่ตั้งอยู่เหนือโล่และเป็นฐานสำหรับแพรประดับและเครื่องยอด ลักษณะของหมวกเกราะขึ้นอยู่กับตำแหน่งและฐานะทางสังคมของผู้เป็นเจ้าของตรา ซึ่งวิวัฒนาการกันตลอดมาพร้อมๆ กับการวิวัฒนาการของหมวกเกราะทางทหารตามความเป็นจริง ในบางประเทศโดยเฉพาะในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิค ก็อาจจะใช้หมวกสองหรือสามใบในตราอาร์มเดียวกัน แต่ละใบก็เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งประมุขของดินแดนนั้น ฉะนั้นหมวกเกราะและเครื่องยอดจึงเป็นสิ่งสำคัญในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิคและจะไม่แยกจากกัน
หมวกที่เปิดกระบังหน้าหรือมีตะแกรงหน้าบริเวณตาจะเป็นหมวกที่ใช้ได้เฉพาะขุนนางผู้มีตำแหน่งสูง ขณะที่ตราของขุนนางผู้ไม่มีตำแหน่งและผู้ดีท้องถิ่น (burgher) จะเป็นหมวกเกราะปิดหน้า แม้ว่าการจัดลำดับการใช้จะมีกฎ แต่ลักษณะของหมวกของแต่ละกลุ่มก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ การวิวัฒนาการของหมวกเกราะในมุทราศาสตร์เป็นไปตามความเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงวิธีการรบพุ่งของยุคกลาง การใช้จำนวนซี่ของหมวกเปิดหน้าในการระบุตำแหน่งของเจ้าของตรามิได้ใช้กันจนกระทั่งราวปี ค.ศ. 1615 เมื่อการประลองบนหลังม้าด้วยหอกยาวมาแทนที่ด้วยการใช้พลอง (Mace) จุดประสงค์ก็เพื่อจะทุบเครื่องยอดให้หักจากหมวก หมวกที่ปิดหน้าเกือบทั้งหมดก็เปลี่ยนไปเป็นหมวกที่มีส่วนที่เปิดบริเวณตามากขึ้นเพื่อให้ผู้สวมสามารถมองเห็นได้มากขึ้น โดยมีซี่โลหะหรือตะแกรงป้องกันบริเวณตา เวียนนาจำกัดการใช้หมวกที่มีซี่สำหรับขุนนางและผู้มีความรู้ทางกฎหมายและเทววิทยา ขณะที่หมวกแบบปิดใช้ได้โดยทั่วไป ทิศทางของด้านหน้าของหมวกหรือจำนวนซี่ของตะแกรงก็มีการระบุอย่างละเอียดในคู่มือต่อมา หมวกเกราะของพระมหากษัตริย์ เป็นสีทองหันหน้าตรงเปิดกระบังมียอดเป็นมงกุฎกลายมาเป็นหมวกเกราะที่ใช้โดยพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรปรัสเซีย สำหรับมุทราศาสตร์ทางศาสนา (ecclesiastical heraldry) สังฆราชและนักบวชจะใช้หมวกนักบวช (mitre) ที่เหมาะแก่ตำแหน่งฐานะแทนที่หมวกเกราะ
ในประวัติศาสตร์หมวกเกราะมิได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ได้รับเป็นเกียรติ แต่เป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นสิทธิที่ได้รับ ฉะนั้นหมวกเกราะที่มีแพรและพู่ประดับจะไม่ถือว่าเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้องแม้แต่ในการใช้ในตราที่ไม่มีเครื่องยอด ถ้าตรามีเครื่องยอดมากกว่าหนึ่ง ในมุทราศาสตร์อังกฤษจะวาดทุกยอดบนหมวกใบเดียว ขณะที่มุทราศาสตร์เยอรมนีที่ปฏิบัติกันมากหลังคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ละยอดก็จะมีหมวกของตนเอง บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปหมวกเกราะหลายใบจะหันเข้าหากัน ถ้าเป็นจำนวนคี่หมวกใบกลางก็จะหันหน้าตรง แต่ในสแกนดิเนเวียหมวกจะหันออกด้านนอก ตราอาร์มของมาร์กราฟคนสุดท้ายของบรานเดนบวร์ก-อันสบาคเป็นโล่ที่แบ่งเป็น 21 แบ่งสี่ที่มีหมวกเกราะ 15 ใบพร้อมเครื่องยอด
Helmet (heraldry)
หมวกเกราะ (อิสริยาภรณ์)
เบบี้อิตส์ยู
"เบบี้อิตส์ยู"  เป็นเพลงที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรก (ดนตรี) และลูเธอร์ ดิซอน (ใช้ชื่อว่า บาร์นีย์ วิลเลียมส์) และแม็ก เดวิด (เนื้อเพลง) เพลงบันทึกเสียงโดยเดอะเชอเรลเลส และเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งทั้ง 2 วงทำให้เพลงโด่งดังขึ้นมา แต่เพลงติดชาร์ตสูงสุดในเวอร์ชันของวงสมิธ ที่ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 5 ในสหรัฐอเมริกา
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นสมาชิกวุฒิสภา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กรรมการ และกรรมการบริหาร มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย รองประธานกรรมการในคณะกรรมการนโยบายการกีฬาแห่งชาติประธานกรรมการในคณะกรรมการประเมินผลการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ประธานกรรมการคณะกรรมการส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนกรรมการมูลนิธิสุรเกียรติ์ - ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมศิลปะร่วมสมัย สาขาภาพยนตร์กรรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ สมาชิกคณะมนตรีเพื่อสันติภาพและความปรองดองเอเชีย นักคิด นักยุทธศาสตร์ และนักวิชาการด้านกฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางทั้งในและต่างประเทศ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง เลขาธิการสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ
ด้วยความที่เป็นนักวิชาการด้านการเมืองและนักพัฒนาสังคม จึงมีโอกาสได้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ เลขานุการประธานรัฐสภา เลขานุการประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ เลขานุการประธานคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายวุฒิสภา ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงวัฒนธรรม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทยอีกด้วย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา อดีตผู้อำนวยการสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน)
นอกเหนือจากทางการเมืองแล้ว ด้านงานวิชาการ ยังเป็นอาจารย์พิเศษ และผู้บรรยายพิเศษ ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ หรือ "อาจารย์เอ" เกิดเมื่อวันที่ ที่จังหวัดอุบลราชธานี
เป็นบุตรของนายวิชัย และนางนันทนา โควสุรัตน์
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เมื่อปี พ.ศ. 2532 นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท เมื่อปี พ.ศ. 2535 นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา (LL.M. Harvard Law School)
ความภูมิใจของวีระศักดิ์ ด้านการศึกษาคือช่วงจบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และได้เป็นนักเรียนทุน AFS (American Filed Service) ในสหรัฐอเมริกา 1 ปี ประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้เขามีความพร้อมด้านภาษาอังกฤษและการเข้าถึงวัฒนธรรมสหรัฐ ทั้งเชิงการเมืองและชีวิตนักเรียนอเมริกัน
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการเมืองมาเกือบสามทศวรรษ จนได้รับการกล่าวขวัญว่าเป็น "กุนซือ" ฝีมือเลิศล้ำ ท่านหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไทย มีเว็บไซต์ชื่อ www.weerasak.org
ระหว่างที่ศึกษาปริญญาโทนี้ วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ ยังได้เป็นบรรณาธิการที่ปรึกษา ของ นิตยสาร Harvard International Law Journal[] (วารสารกฎหมายระหว่างประเทศที่มีชื่อเสียงระดับโลก)
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ ถูกมอบหมายให้รับผิดชอบงานด้านนโยบายวิชาการ นโยบายสังคม การต่างประเทศ และข่าวกรองแห่งชาติ รวมทั้งยังมีบทบาทสำคัญ ในการร่วมเตรียมการจัดกิจกรรมระดับนานาชาติที่สำคัญ เช่น การเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนที่กรุงเทพมหานคร, การแสดงปาฐกถาพิเศษของนายกรัฐมนตรีที่นิวยอร์ก ในโอกาสฉลองครบรอบ 50 ปี การก่อตั้งองค์การสหประชาชาติร่วมกับผู้นำทั่วโลกที่ไปพร้อมกันมากที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองโลก ,การจัดให้นายกรัฐมนตรีไทยเยือนพม่าเป็นครั้งแรกในรอบ 14 ปี เพื่อยกระดับความสัมพันธ์ให้ราบรื่นยิ่งขึ้น,การจัดให้นายกรัฐมนตรีเยือนประเทศอาเซียนอย่างเป็นทางการ, การร่วมประชุมผู้นำเอเปกที่ญี่ปุ่น ณ นครโอซาก้า เป็นต้น