pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ครอบครัวของทิพย์ (มาช่า วัฒนพานิช) เป็นผู้ดีเก่า มีคุณแม่ (พิศมัย วิไลศักดิ์) เป็นคนดูถูกคนจน เมื่อทิพย์อายุ 15 ย่าง 16 ได้รู้จักกับหนุ่มดาวโรงเรียนชื่อ ชยา (สุริยา เยาวสังข์) ทั้งสองคนมักพบปะกันประจำโดยทางบ้านไม่รู้ พี่ชายของชยา (นพพล โกมารชุน) เปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ และมักทะเลาะกับชยาประจำ ทำให้เขาเบื่อที่บ้านมาก เมื่อทิพย์ไปเที่ยวน้ำตกกับชยา ทั้งคู่ก็ได้มีความสัมพันธ์กัน จนท้องขึ้นมาและหนีไปอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ของทิพย์ตามไปที่ร้านของพี่ชายชยาและกล่าวว่าโทษให้ ทั้งคู่หนีไปอยู่กรุงเทพฯ สมรผู้หญิงหากินพาไปเช่าบ้านอยู่ ทั้งสองต้องแยกกันหางานทำ ชยาไปทำงานเป็นลูกจ้างร้านคนจีนซ่อมมอเตอร์ไซด์ ส่วนทิพย์ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กทำงานบ้านที่บ้านครู แต่อยู่ได้ไม่นานสามีเจ้าของบ้านเข้ามาลวนลาม โชคดีตีศีรษะหนีออกมาได้ จึงหนีไปหาชยาที่ร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ แต่ก็ไม่เจอกัน เพราะชยาได้ลาออกไปแล้ว จึงกลับไปหาสมร โดยขอโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน หวังให้คุณพ่อรับหลานไปเลี้ยงหลังคลอด แต่ก็ต้องตกใจ เพราะพี่ชายบอกว่าคุณพ่อได้หย่ากับคุณแม่แล้วและไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน พี่ชายต้องการให้ทิพย์กลับไปอยู่ด้วยกันพร้อมยินดีรับเลี้ยงลูกทิพย์ แต่ไม่ทันที่จะพูดอะไรมาก ทิพย์ก็ร้องไห้วางหูด้วยความเสียใจกับข่าวที่พ่อหายตัวไป อีกทั้งยังรู้ว่าว่าชยาซึ่งติดยาถูกรถชนตายเพราะวิ่งหนีตำรวจ สมรจึงได้โอกาสเกลี่ยกล่อมให้ทิพย์ทำงานเป็นผู้หญิงหากินและเอาไปฝากไว้ที่บ้านของแม่เล้า เมื่อทิพย์คลอดลูก ก็โดนพาไปขายที่หาดใหญ่ ทิพย์ต้องทำงานและเลี้ยงลูกไปด้วย
จากนั้นหมอสุริยา (อธิป ทองจินดา) ญาติของทิพย์ ได้มาตรวจร่างกายในซ่อง จึงพยายามหาทางช่วยทิพย์ แต่ทิพย์ต้องการให้ลูกออกไปได้ก่อน ทิพย์ตัดสินใจผูกคอตาย สุริยาส่งเด็กให้กับพี่ชายทิพย์เลี้ยง แม่ของทิพย์จึงรู้ว่าทิพย์จากไปแล้ว
อาร์ชดัชเชสมารี วาเลรีแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรีแห่งออสเตรีย (en.: Archduchess Marie-Valerie of Austria, the Princess of Tuscany, de.: Erzherzogin Marie-Valerie von Österreich, Prinzessin von Toskana) (พระนามเต็ม: มารี วาเลอรี มาธิลด์, Marie-Valerie Mathilde von Habsburg-Lorraine (ราชสกุลเดิม Habsburg-Lothringen)) ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการีและโบฮีเมีย และทรงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงแห่งทัสคานี ภายหลังจากการอภิเษกสมรส
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2411 ณ เมืองบูดา เมืองฝั่งตะวันตกของกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี เป็นพระราชธิดาและพระราชบุตรองค์สุดท้องในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับเลี้ยงดูจากสมเด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา โดยเป็นพระองค์เดียวที่ทรงรับเลี้งดูอุปการะจาก อาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระอัยยิกาของพระองค์ ส่วนพระเชษฐา และพระเชษฐภัคินีพระองค์อื่นๆ ทรงได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากสมเด็จพระราชอัยยิกาจนถึงพระชนมายุ 10 ชันษา สมเด็จพระราชอัยยิกาทรงอนุญาตให้ทั้ง 3 พระองค์ประทับอยู่กับสมเด็จพระราชมารดาได้ ด้วยความที่อาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงไม่ชอบพระสุณิสาของพระองค์ ได้ทรงให้ร้ายพระองค์ว่า อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ทรงไม่ใช่พระธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ หากแต่เป็นพระธิดาของชู้ลับของสมเด็จพระจักรพรรดนี โดยแทนที่สมเด็จพระจักรพรรดิจะทรงกริ้วพระมเหสี โดยทรงเชื่อคำพูดของพระราชมารดา แต่กลับทรงกริ้วพระมารดาแทน ที่ทรงกลั่นแกล้ง ให้ร้ายพระมเหสีของพระองค์มาโดยตลอด ซึ่งอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี มีพระพักตร์ละม้ายคล้ายคลึงกับสมเด็จพระราชบิดาไม่มีผิดเพี้ยน อาร์ชดัชเชสโซฟีทรงทราบที่พระโอรสทรงกริ้วพระองคมาก ถึงกับเสียพระทัย ซึ่งจากนั้น พระองค์ก็ไม่ทรงเข้าไปยุ่มย่ามอะไรกับสมเด็จพระจักรพรรดินีและพระราชบุตรอีกเลย
เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา สมด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา ทรงเห็นว่าเป็นการเหมาะสมแล้วที่จะให้พระราชธิดาสุดที่รัก เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายต่างแดน โดยมีเจ้าชายจากหลายประเทศมาให้พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสด้วย ไม่ว่าจะเป็นมกุฎราชกุมารแห่งแซ็กโซนี และดยุคแห่งบรากันซา มกุฎราชกุมารแห่งโปรตุเกส เป็นต้น แต่พระองค์กลับทรงเลือกพระญาติห่างๆของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ ซัลเวเตอร์แห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี พระโอรสในอาร์ชดยุกคาร์ล ซัลเวเตอร์ เจ้าชายแห่งทัสคานี ซึ่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งทัสคานี โดยการที่พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์นี้ ได้สร้างความขัดแย้งระหว่างพระองค์กับมกุฎราชกุมารรูดอล์ฟเป็นอย่างมาก เพราะเนื่องจากสมเด็จพระเชษฐาไม่ทรงสนับสนุนที่จะให้พระองค์ทรงแต่งงานกับพระราชวงศ์เดียวกัน อย่างไรก็ตามทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 4 พระองค์ และพระธิดาอีก 6 พระองค์ รวมทั้งหมด 10 พระองค์ ดังนี้
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2467 ณ พระตำหนักวาลล์ซี เมืองวาลล์ซี-ซินเดลบูร์ก รัฐโลเวอร์ ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย รวมพระชันษา 56 ชันษา พระศพถูกฝังไว้ที่สุสานพระตำหนักวาลล์ซี
มหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งญี่ปุ่น   เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่เมืองมินามิ อุโอนุมา จังหวัดนีงะตะ ประเทศญี่ปุ่น
IUJ เป็นเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรก และเป็นมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่แห่งในประเทศญี่ปุ่น ที่ทำการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษทั้งหลักสูตร โดยเริ่มการเรียนการสอนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 ในระดับปริญญาโท ในห้าสาขาวิชาได้แก่ การพัฒนาระหว่างประเทศ การศึกษาสันติภาพระหว่างประเทศ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ บริหารธุรกิจ (MBA) และ e-Business Management โดย IUJ ได้รับการรับรองการเรียนการสอนและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงศึกษาธิการแห่งประเทศญี่ปุ่น
ในแต่ละปี IUJ จะมีนักศึกษาจากทั่วโลกมากกว่า 45 ประเทศ มาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ นอกจากการเรียนในแต่ละหลักสูตรแล้ว IUJ ได้มุ่งเน้นให้นักศึกษาได้เรียนรู้ และแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างกัน นอกจากนั้นการเรียนการสอนที่ IUJ ได้มุ่งเน้นให้นักศึกษาได้พัฒนาทักษะด้านความเป็นผู้นำ การกล้าตัดสินใจ และการทำงานร่วมกันในกลุ่มนักศึกษาที่มีความแตกต่างทางด้านวัฒนธรรมและประสบการณ์การทำงาน และเนื่องจาก IUJ ก่อตั้งโดยเครือข่ายนักธุรกิจชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น ทำให้นักศึกษาได้มีโอกาสได้เรียนรู้ ศึกษาดูงาน ฝึกงาน ตลอดจนโอกาสในการทำงานในบริษัทชั้นนำหลังจากจบการศึกษา
IUJ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1982 โดยมีปนิธานเพื่อที่จะพัฒนาผู้นำรุ่นใหม่ที่เพียบพร้อมไปด้วยความรู้ความสามรถตลอดจนเข้าใจถึงความแตกต่างทางด้านวัฒนธรรมระหว่างประเทศ ทั้งนี้เพื่อที่สามารถนำความรู้ที่ได้รับไปช่วยในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมระหว่างประเทศต่อไป
ทั้งนี้บัณฑิตสถานศึกษาด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Relations) ได้รับการก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัย โดยได้รับการสนับสนุนจาก องค์กรธุรกิจชั้นนำของญี่ปุ่น องค์กรด้านเศรษฐกิจ ธนาคารเพื่อการอุตสาหกรรมแห่งญี่ปุ่น หอการค้าแห่งญี่ปุ่น และ หอการค้าต่างประเทศที่ตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น และหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1988 บัณฑิตสถานศึกษาด้านการจัดการระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Management) ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้น ภายใต้ความร่วมมือกับ Amos Tuck School of Business at Dartmouth College จากประเทศ สหรัฐอเมริกา และในปีเดียวกันนั้นเอง ห้องสมุดและศูนย์เทคโนโลยีชั้นนำก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในมหาวิทยาลัย โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิ Matsushita
ทั้งนี้ในปี ค.ศ. 2007 ที่ผ่านมา ถือเป็นปีที่ทางมหาวิทยาลัยก่อตั้งครบ 25 ปี โดยได้ทำการผลิตผู้นำรุ่นใหม่ไปมากกว่า 2000 คน ใน 100 ประเทศทั่วโลก ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีเครือข่ายที่ครอบคลุมทั่วโลก
IUJ ประกอบไปด้วยสอง บัณฑิตสถานศึกษา ได้แก่ บัณฑิตสถานศึกษาด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Relations) และบัณฑิตสถานศึกษาด้านการจัดการระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Management) นอกจากนั้นแล้วยังประกอบไปด้วยสถาบันวิจัยได้แก่ ศูนย์วิจัยด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และศูนย์วิจัยด้านการติดต่อสื่อสารระหว่างประเทศ (The Center for Global Communications ) หรือ GLOCOM ซึ่งทำการศึกษาวิจัยปัจจัยด้านสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมที่มีผลกระทบต่อเทคโนโลยีการติดต่อสื่อสารใหม่ๆ
IUJ ประกอบไปด้วยสอง บัณฑิตสถานศึกษา ได้แก่ บัณฑิตสถานศึกษาด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Relations) ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนในสามสาขาวิชาได้แก่ การพัฒนาระหว่างประเทศ การศึกษาสันติภาพระหว่างประเทศ และ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ส่วนบัณฑิตสถานศึกษาด้านการจัดการระหว่างประเทศ (The Graduate School of International Management) เปิดทำการเรียนการสอนในสอง สาขาวิชาได้แก่ บริหารธุรกิจ (MBA) และ e-Business Management โดยทั้งห้า สาขาวิชาเป็นการเรียนการสอนในระดับปริญญาโทภาคปกติ หลักสูตร สองปี ยกเว้นสาขา e-Business Management ที่เป็นหลักสูตรหนึ่งปี
หลักสูตรภาษา.
นอกจากหลักสูตรปกติแล้ว IUJ ได้เปิดทำการเรียนการสอนเพิ่มเติม ในภาษาอังกฤษ (Intensive English Program) และภาษาญี่ปุ่น (Japanese Language Program) สำหรับนักศึกษาที่สนใจเพื่อเพิ่มพูนทักษะทางด้านภาษา โดยเปิดทำการเรียนการสอนทั้งในภาคปกติและช่วงปิดเทอมฤดูร้อน โดยนำเสนอหลักสูตรตั้งแต่ขั้นพื้นฐานจนถึงระดับก้าวหน้า
IUJ ได้จัดให้มีการทำการศึกษาวิจัยในทั้งสองบัณฑิตสถานศึกษา ทั้งนี้เพื่อที่ให้นักศึกษาได้เรียนรู้และพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาต่างๆในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรของตนเอง โดยการศึกษาวิจัยได้รับความร่วมมือจากหลายฝ่าย เช่น องค์กรธุรกิจชั้นนำ เครือข่ายศิษย์เก่า หน่วยงานรัฐบาล และ องค์กรอิสระต่างๆ โดยในแต่ละปี จะมีหัวข้อวิจัยประมาณ 15 กลุ่ม ซึ่งนักศึกษาสามารถเลือกได้ตามความสนใจของตนเอง เช่น กลุ่มหัวข้อ “ความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อพัฒนาความมั่นคงของมนุษย์ ” หรือ กลุ่มหัวข้อ “ผลกระทบด้านเทคโนโลยีการติดต่อสื่อสารต่อธุรกิจและสังคม” เป็นต้น
การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย.
IUJ ตั้งอยู่ที่เมือง มินามิ อุโอนุมา ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ทางทิศใต้ของจังหวัดนิอิกาตะ จังหวัดชายทะเลทิศตะวันตกของญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 100 ก.ม. และห่างจากเมืองหลวงโตเกียวประมาณ 230 ก.ม. แต่ด้วยความก้าวหน้าด้านการคมนาคม การเดินทางจากมินามิ อุโอนุมา สถานีอุราสะ ไปถึงสถานีปลายทางโตเกียวด้วยรถไฟ shinkansen ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า โดยการเดินทางจาก IUJ ไปยังสถานีรถไฟ ธนาคาร โรงพยาบาล supermarket และสถานที่สำคัญอื่นๆ สามารถใช้บริการรถรับส่งของมหาวิทยาลัยที่ให้บริการทุกวันทำการ
และเนื่องจาก IUJ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูมิประเทศที่เป็นภูเขา จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในช่วงฤดูหนาวของญี่ปุ่นที่ผู้คนจะหลั่งไหลมาเล่นสกีกันตามแหล่งท่องเที่ยวนับร้อยกว่าแห่งทั่วจังหวัดนิอิกาตะ รวมทั้งการแช่น้ำพุร้อนแบบญี่ปุ่นอันเลื่องชื่อ (Onsen) นอกจากนั้น นิอิกาตะได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่ผลิตข้าวและสาเกคุณภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น
หอพักและสิ่งอำนวยความสะดวก.
IUJ มีหอพักให้บริการสำหรับนักศึกษาทั้งหมดสี่หอพัก โดยแบ่งเป็นหอพักเดี่ยวสามหอพัก และหอพักสำหรับนักศึกษาที่มีครอบครัวหนึ่งหอพัก โดยหอพักเดี่ยวราคาห้องละ 32,000 เยน และหอพักสำหรับนักศึกษาที่มีครอบครัวห้องละ 50,000 เยน (ปีค.ศ. 2008) ทุกห้องสามารถเข้าถึง LAN และ Internet ได้ โดยทุกหอพักมีห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องดูโทรทัศน์ ห้องซักรีด ห้องประชุมขนาดเล็กให้บริการ
นอกจากนั้นแล้วนักศึกษาสามารถใช้บริการห้องออกกำลังกาย ห้อง Sauna โรงยิมเนเซียม สนามเทนนิส โรงอาหาร ร้านค้า และอื่นๆ ที่ให้บริการอยู่ภายในมหาวิทยาลัย และเนื่องจาก IUJ ตั้งอยู่ในแถบชนบทของญี่ปุ่นที่รายล้อมไปด้วยทุ่งนา และภูเขา การปั่นจักรยานและเดินเล่น เป็นกิจกรรมหนึ่งที่น่าสนใจสำหรับนักศึกษาที่ IUJ
IUJ มีทุนการศึกษาให้สำหรับนักศึกษาที่มีคุณสมบัติและผ่านการคัดเลือก โดยเป็นทุนตั้งแต่ครอบคลุมค่าเล่าเรียนครึ่งหนึ่งจนไปถึงเต็มจำนวน โดยในปี 2006 มีนักศึกษาได้รับทุนจากมหาวิทยาลัยทั้งหมด 47 ทุน นอกจากนั้นแล้วนักศึกษาที่มีความประสงค์ที่จะศึกษาที่ IUJ สามารถสมัครคัดเลือกเพื่อรับทุนจากองค์กรชั้นนำ เช่น ธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB), Monbusho, World Bank,IMF, JASSO, JDS ,มูลนิธิ Matsushita เป็นต้น โดยสามารถสมัครผ่านทางมหาวิทยาลัย โดยในปีที่ผ่านมามีนักศึกษาได้รับทุนจากทางมหาวิทยาลัยและองค์กรต่างๆ รวมทั้งบริษัทเอกชนจำนวนกว่า 90 คน
การฝึกงานและการสมัครงาน.
นอกจาก IUJ จะมีเครือข่ายที่เป็นองค์กรธุรกิจชั้นนำของญี่ปุ่นแล้ว ทางมหาวิทยาลัยยังมีหน่วยงานที่ให้คำปรึกษาสำหรับนักศึกษาเพื่อฝึกงานและสมัครงาน และทางมหาวิทยาลัยได้จัดทำ Resume Book ของนักศึกษาในแต่ละปีสำหรับส่งไปยังองค์กรและบริษัทชั้นนำต่างๆ
หลักสูตรแลกเปลี่ยน.
นักศึกษาที่ IUJ สามารถเข้าโครงการแลกเปลี่ยนกับมหาวิทยาลัยในเครือข่ายได้มากกว่า 40 สถาบันทั้งในเอเชีย ยุโรป และ อเมริกา โดยที่สามารถโอนหน่วยกิจรวมกับหน่วยกิจที่ IUJ ได้ถึง 10 หน่วยกิจ
Yuuta Mochizuki
อีอาร์โมเดล
แบบจำลองอี-อาร์
อี-อาร์ โมเดล
อี-อาร์โมเดล
Chaward
Dictyostelium discoideum
Dictyostelium discoideum หรือที่เรียกโดยย่อว่า Dicty เป็นอะมีบาที่จัดอยู่ในกลุ่มราเมือก อาศัยอยู่ตามพื้นดิน กินแบคทีเรียเป็นอาหาร
เมื่อมีอาหารอุดมสมบูรณ์ "Dictyostelium discoideum" จะมีชีวิตอยู่อย่างสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ขนาดเล็กในระดับไมครอน ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในขณะที่เมื่ออาหารหมดลง จะเกิดการรวมกลุ่มกันคล้ายกับสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ (multicellular organism) โดยมีการพัฒนาไปทีละขั้น และในที่สุดจะมีลักษณะคล้ายหนอน คืบคลานไปบนพื้นได้ โดยทิ้งร่องรอยเป็นเมือกไว้ จึงเป็นที่มาของชื่อราเมือก โดยในระยะนี้มีขนาดระดับมิลลิเมตร สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และสามารถแยกส่วนหัว (anterior) และส่วนท้าย (posterior) ได้อย่างชัดเจน ต่อมาเมื่อได้ระยะเวลาหรือพื้นที่ที่เหมาะสม ส่วนหัวก็จะปักลงสู่พื้นและพัฒนาต่อไปเป็นก้าน (stalk) และส่วนที่เหลือก็จะพัฒนาไปเป็นอับสปอร์ (sorus) ซึ่งมีสปอร์สำหรับสืบพันธุ์อยู่ภายในซึ่งจะถูกกระจายออกไปและอยู่รอด ในขณะที่ส่วนที่เหลือจะตาย กระบวนการรวมกลุ่มกันและพัฒนาเป็นอับสปอร์และก้านที่สมบูรณ์นั้น ใช้เวลาเพียง 24 ชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก อันเนื่องมาจากการเจริญเติบโตที่รวดเร็วในช่วงที่เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว และเนื่องจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวนี้ไม่อาจเคลื่อนที่ไปได้ไกล ทำให้อาหารรอบตัวหมดไปอย่างรวดเร็ว และเข้าสู่การสร้างรวมกลุ่มสร้างสปอร์
กระบวนการสื่อสารระหว่างเซลล์.
กระบวนการสื่อสารระหว่างเซลล์ของ Dicty เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์อย่างยิ่ง เพราะมันมีช่วงชีวิตทั้งที่เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวและหลายเซลล์ การศึกษาเรื่องนี้จะเป็นตัวไขความลับการพัฒนาจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวไปสู่สิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่ประกอบด้วยหลายเซลล์ทำหน้าที่แตกต่างกันได้ สารเคมีที่ทำหน้าที่สำคัญในกระบวนการสื่อสารนี้คือ ไซคลิก อะดีโนซีน โมโนฟอสเฟต (cyclic adenosine monophosphate) หรือ cAMP โดยเริ่มต้นจากเซลล์แรก (founder cell) ที่ได้รับความเครียด (stress) จากการอดอาหารจะปลดปล่อย cAMP ออกมาทำให้เซลล์ที่อยู่โดยรอบตอบสนองโดยการเดินทางเข้ามาสู่เซลล์ดังกล่าว และยังถ่ายทอดและขยายสัญญาณ cAMP ออกไปสู่เซลล์โดยรอบอีก ทำให้เกิดลวดลายและมีการรวมตัวกันแน่นหนายิ่งขึ้น จนมีลักษณะคล้ายหนอน (slug) ที่สามารถคืบคลานไปได้พร้อมกันๆ ราวกับว่าเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงตัวเดียว
กลไกระดับโมเลกุลที่เกิดขึ้นในแต่ละเซลล์เพื่อการสื่อสารและการเคลื่อนที่อาจพอสรุปได้ดังนี้
ลักษณะทางพันธุกรรมที่น่าสนใจ.
Dicty เป็นที่สนใจในทางพันธุศาสตร์เนื่องจากมีลักษณะทางพันธุ์กรรมที่คล้ายกับพืชและสัตว์ กล่าวคือ การยึดตรึงและส่งสัญญาณระหว่างเซลล์มีลักษณะคล้ายสัตว์ ส่วนโครงสร้างของต้นมีองค์ประกอบของเซลลูโลสเพื่อความแข็งแรงคล้ายกับพืช นอกจากนี้ยังมีจำนวนยีนอยู่ระหว่างสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวและสิ่งมีชีวิตชั้นสูง จึงเป็นที่น่าสนใจอย่างยิ่งของนักพันธุศาสตร์ จนได้มีการวิจัยจีโนมของ Dicty และตีพิมพ์ในวารสาร "Nature" ในปี ค.ศ. 2005 ปรากฏว่ามียีนที่ก่อให้เกิดโรคในมนุษย์มีความคล้ายคลึงกับยีนใน Dicty จำนวนหนึ่ง นอกจากนี้แล้ว Dicty ยังอาจนำไปใช้ศึกษาพยาธิวิทยาของแบคทีเรียได้เพราะกินแบคทีเรียด้วยกลไกฟาโกไซโทซิส (phagocytosis) เช่นเดียวกับแมโครฟาจ (macrophage) ซึ่งเป็นประโยชน์ในทางการแพทย์ ส่วนปริมาณเบส A+T ที่สูงถึงราว 78% ก็ส่งผลกระทบต่อการเลือกใช้เบสของ synnonym codons และทำให้พบกรดอะมิโนบางชนิดมากกว่าปกติในโปรตีน ซึ่งเป็นที่น่าสนใจศึกษาสำหรับงานวิจัยพื้นฐานต่อไป
อนึ่งในการพัฒนาการของ Dicty ที่มีลักษณะทางพันธุกรรมเหมือนกัน เราอาจกล่าวว่ามีการแบ่งหน้าที่และสื่อสารกันเพื่อความอยู่รอดของยีนของสิ่งมีชีวิตตัวนั้นโดยรวม โดยเซลล์บางส่วนจะต้องยอมเสียสละไปทำหน้าที่ก้านและอับสปอร์ซึ่งจะต้องตายไปในที่สุด ในขณะที่เซลล์สปอร์จะสามารถอยู่รอดและสืบพันธุ์ได้ต่อไป
เป็นที่น่าสนใจว่า หาก Dicty ที่มีลักษณะทางพันธุกรรมต่างกัน เกิดการรวมตัวกันแล้วเจริญเป็นต้นต่อไปจะมีลักษณะอย่างไร ผลปรากฏว่าสำหรับสายพันธุ์ที่ผสมกันและสามารถพัฒนาไปเป็นต้นได้ มีถึง 6 คู่จาก 12 คู่ที่มีอัตราส่วนของสายพันธุ์หนึ่งในสปอร์มากกว่าในก้าน อันหมายความว่าสายพันธุ์นั้นได้ฉกฉวยโอกาสหรือเอาผลประโยชน์จากอีกสายพันธุ์หนึ่ง โดยแย่งชิงโอกาสที่จะสืบพันธุ์ไป ในขณะที่ไม่ทำหน้าที่เป็นก้านที่อุ้มชูสปอร์ไว้ หรือกล่าวโดยย่อว่ามีสายพันธุ์หนึ่งเป็นผู้โกง (cheater) และอีกสายพันธุ์หนึ่งเป็นเหยื่อ (victim) โดยกระบวนการโกงเกิดขึ้นบนสมมติฐานสองรูปแบบคือ
เพื่อจะจำแนกการโกงสองประเภทนี้จำเป็นต้องทำการวัด solitary allocation หรืออัตราส่วนสปอร์ต่อต้นเมื่ออยู่เดียวๆ ของแต่ละสายพันธุ์ (S) ซึ่งได้มีการเสนอวิธีการวัดโดยอ้อมสองวิธีที่ให้ผลคล้ายคลึงกัน ผลการทดลองออกมาพบว่าสายพันธุ์ที่โกง โดยส่วนใหญ่แล้วกลับมีอัตราส่วนสปอร์ต่อต้นน้อยกว่าสายพันธุ์ถูกโกง ซึ่งเป็นผลในทางตรงกันข้ามกับ fixed allocation model และยังพบอีกด้วยว่าผลต่างของ S สายพันธุ์ที่โกง-เหยื่อ (D=S (selfish) -S (victim) มีความสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญกับปริมาณการโกง (D) ซึ่งคำนวณได้จาก prespore proportion – prestalk proportion ของสายพันธุ์ที่โกง โดยอาจสรุปความสัมพันธ์เป็นรูปภาพได้ดังนี้ เมื่อจำนวนเส้นลากจากต้นไปสู่สปอร์บ่งบอกถึงการเอาเปรียบของสายพันธุ์ที่โกง โดยเปลี่ยนจากก้านไปเป็นสปอร์เมื่ออยู่ร่วมกันอีกสายพันธุ์หนึ่ง
โดยสรุปแล้ว Dicty เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์ด้วยคุณสมบัติทางพันธุกรรมที่ก้ำกึ่งระหว่างพืชและสัตว์ สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวและสิ่งมีชีวิตชั้นสูง นอกจากนี้การสื่อสารกันระหว่างเซลล์เป็นอีกประเด็นที่สำคัญ โดยเมื่อมีสายพันธุ์เดียวจะเป็นการสื่อสารเพื่อการแบ่งหน้าที่ของเซลล์ คล้ายกับในสิ่งมีชีวิตชั้นสูง แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อมีสายพันธุ์ต่างกันมาอยู่ร่วมกันเป็น slug จะมีลักษณะคล้ายสังคมที่มีปัจเจกชนที่มีบุคลิกลักษณะต่างกัน และเมื่อมีภารกิจสำคัญในยามวิกฤต นั่นคือการสร้างก้านและสปอร์ต่อไป จะพบว่ามีการเอารัดเอาเปรียบกันระหว่างสายพันธุ์ แสดงให้เห็นว่ากลไกการสื่อสารระหว่างสายพันธุ์นั้นมีการหลอกลวงและควบคุมอีกสายพันธุ์หนึ่ง ซึ่งเป็นที่น่าสนใจเชื่อมโยงความสัมพันธ์นี้กับสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่มียีนคล้ายคลึงกันต่อไป
ไอ อิจิมะ
เน็ตแวร์
เน็ตแวร์  เป็นระบบปฏิบัติการเครือข่ายที่พัฒนาโดย Novell และเป็นครั้งแรกที่ใช้ cooperative multitasking เพื่อให้บริการสิ่งต่างๆบนเครื่องคอมพิวเตอร์ และโพรโทคอลเครือข่ายที่เป็นพื้นฐานบนรูปแบบแรกเริ่มของ Xerox , XNS stack
NetWare อาจจะถูกแทนที่ด้วย Open Enterprise Server เวอร์ชันล่าสุดของ NetWare ก็คือ V.6.5 สนับสนุน Pack 7 ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ OES 2 NetWare Kernel
NetWare วิวัฒนาการมาจากความคิดที่ง่ายมากคือ การแชร์ไฟล์แทนที่การแชร์ดิสก์ ในปี ค.ศ. 1983 เมื่อเวอร์ชันแรกของ Netware ได้ถูกออกแบบมา การแข่งขันของผลิตภัณฑ์อื่นๆทั้งหมด จะมีพื้นฐานบนความคิดที่ว่าการเตรียมการแชร์ดิสก์โดยการเข้าถึงโดยตรง อีกทางเลือกหนึ่งของ Novell ที่จะทำให้เข้าใกล้ความสำเร็จคือ ในปี 1984 โดย IBM ให้ความช่วยเหลือในการโฆษณาผลิตภัณฑ์ไปพร้อมกับผลิตภัณฑ์ของ IBM
กับ Novell NetWare แล้วที่ว่างบนดิสก์มีการแชร์อยู่ในรูปแบบของ NetWare ทั้งหมดเปรียบได้เท่ากันกับ DOS เครื่องลูกที่ทำงานบนระบบ MS-DOS จะทำงานเป็นแบบที่พิเศษคือแบบ Terminate and Stay Resident (TSR) โปรแกรมจะอนุญาตให้ TSR แมพกับ local drive และส่งไปยังระดับ NetWare เครื่องลูกจะมีการเข้าถึง server ในรายการที่มีการอนุญาตเพื่อการแมพและการสามารถมีการควบคุมซึ่งขึ้นอยู่กับชิ่อที่ทำการ login ในทำนองเดียวกัน NetWare ก็สามารถติดต่อกับการแชร์ปริ๊นเตอร์บน dedicated server และปริ๊นได้ถ้าเครื่องปริ๊นเตอร์มีการเชื่อมต่อแบบ local และการสร้าง NetWare มีอิทธิพลต่อสภาพทางการตลาดในยุคแรกๆและในกลางปี 1990 ด้วยการพัฒนา XNS-derived โพรโทคอล IPX/SPX ตามแบบ local area network (LAN) เป็นมาตรฐาน
ตอนท้ายปี 1990 ระบบอินเทอร์เน็ตมีการติดต่อกันอย่างรวดเร็ว โดยระบบอินเทอร์เน็ตจะใช้โพรโทคอล TCP/IP มาเป็นส่วนสำคัญของระบบ Novell มีการแนะนำถึงข้อจำกัดของโพรโทคอล TCP/IP ว่ามันจะสนับสนุนเพียง Netware v3.x ( รุ่นปี 1992 ) และ v4.x ( รุ่นปี 1995 ) แต่ NetWare ส่วนใหญ่จะใช้ได้กับโพรโทคอล FTP และ UNIX- style LPR/LPD printing ( เหมาะที่จะใช้ใน NetWare v3.x ) และ Novell ได้พัฒนา webserver ( ใน NetWare v4.x ) โดยทั่วไปโพรโทคอล TCP/IP จะสนับสนุนระบบไฟล์ของเครื่องลูกและการให้บริการพิมพ์แบบปกติ อันเกี่ยวเนื่องกับ Netware ซึ่งได้แนะนำไว้ใน Netware v5.0 ( ปล่อยออกมาในปี 1998 )
ในขณะที่คุณสมบัติบางประการของ Novell ก็ได้รับมาจาก TCP/IP ซึ่งเป็นโพรโทคอลพื้นฐานที่ใกล้สูญหายของ Netware มันเป็นการแน่นอนว่าการพูดถึง Novell ว่าอนุญาตให้ตัวมันเองเป็น outmarketed ช่วงเวลาในยุคแรกจนกระทั่งกลางปี 1980 บริษัท Microsoft ได้แนะนำพวกเขาให้มาเป็นเจ้าของระบบ LAN ใน LAN-Manager บนพื้นฐานการแข่งขันโพรโทคอล NBF ในยุคแรกได้พยายามถึงความแข็งแกร่งบน Netware ไม่ประสบผลสำเร็จ แต่การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ได้รวบรวมการแก้ไขระบบเครือข่ายเพื่อให้สนับสนุน Windows for Workgroup และจากนั้น Windows NT , Windows 95 ก็ได้ประสบความสำเร็จอย่างมหาศาล โดย Windows NT มีจุดเด่นคือการเสนอการบริการมีความคล้ายคลึงกับการเสนอการบริการของ Netware แต่บนระบบเหล่านั้นยังสามารถใช้งานบนเดสก์ทอปได้ด้วย และการติดต่อโดยตรงถึง Windows desktop อื่นๆในที่ไหนๆ NBF ก็จะถูกใช้เป็นสากล
จุดเริ่มต้นของ Netware.
ความนิยมของผู้ใช้และการเจริญเติบโตของ Novell NetWare เริ่มในปี 1985 ในขณะเดียว กันก็ได้ปล่อยผลิตภัณฑ์ของ NetWare 286 2.0a และโปรเซสเซอร์ Intel 80286 16-bit โดย CPU 80286 มีลักษณะเฉพาะในรูปแบบใหม่ก็คือ มี protection mode เป็น 16 บิต การเข้าถึง RAM 16 MB ตามวิธีการเพื่อสนับสนุน multi-tasking
ก่อนที่จะมาใช้ CPU 80286 เครื่อง server มีการใช้ Intel 8086/8088 8/16-bit เป็นพื้นฐานมาก่อนซึ่งโปรเซสเซอร์แบบนี้จะจำกัดพื้นที่ว่างของ Address คือใน 1 MB ให้ใช้งานได้ 640 KB หรือต่ำกว่า RAM ที่ใช้อยู่และมีความบกพร่องกว่าแบบ multi-tasking การรวมกันของ RAM 16 MB มีข้อจำกัด โปรเซสเซอร์ 80286 จะมีลักษณะเฉพาะในการใช้ประโยชน์และขนาด 256 MB เป็นขนาดที่จำกัดของ NetWare ที่มีการอนุญาตให้ใช้งานได้ cost-effective server- based ของพื้นที่เครือข่ายท้องถิ่นมีการสร้างขึ้นมาสำหรับช่วงเวลาแรก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง RAM 16 MB มีการจำกัดความสำคัญ หลักจากที่สร้าง RAM ตามความต้องการสำหรับความจำแคชของดิสก์เพื่อดำเนินการแก้ไขสิ่งที่สำคัญต่างๆ การกลับมาครั้งนี้เป็นกุญแจสู่การดำเนินการของ Novell ในขณะเดียวกันได้มีการอนุญาตให้สร้างเครือข่ายที่ใหญ่กว่าอีกด้วย
ลักษณะที่สำคัญอื่นๆที่แตกต่างจาก NetWare 286 คือ มันมี hardware ที่ไม่ขึ้นกับใคร หรือเป็นอิสระแตกต่างกับระบบ server ที่มาจาก 3Com โดย Novell server สามรถใช้งานร่วมกับระบบเป็นบางรุ่น เช่นกับ Intel 80286 หรือ CPU ที่ขั้นสูงกว่าหรืออาจใช้ MFM ,RLL,ESDI, หรือ SCSI hard driveและอุปกรณ์เครือข่าย 8 บิต หรือ 16 บิตอื่นๆ แต่มันมีปัญหาอยู่ก็คือการหาไดร์เวอร์ที่มีความเหมาะสม
Novell ได้ออกแบบให้มีความกะทัดรัดและโปรแกรมซอฟต์แวร์ DOS client ที่ไม่ยุ่งยากและจะอนุญาตให้ DOS station ติดต่อกับ server และการเข้าถึงการแชร์ server hard drive ถึงแม้ว่าระบบไฟล์ของ NetWare server เริ่มนำการออกแบบระบบไฟล์ขึ้นมาใหม่แต่นั้นมันมีกรรมสิทธิ์ มันปรากฏเป็นมาตรฐานซึ่งเข้ากันได้กับ DOS จนถึง Workstation และมีการรับรองการทำงานร่วมกันกับ DOS ยังคงอยู่ทั้งหมด
ยุคปีแรก.
NetWare อยู่บนพื้นฐานของ consulting work โดยซอฟต์แวร์ SuperSet ก่อตั้งโดยกลุ่มเพื่อนๆได้แก่ Drew Major, Dale Neibaur, Kyle Powell และ Mark Hurst งานนี้มีฐานกำลังอยู่บน ห้องทำงานของพวกเขาเองที่ Brigham Young University ใน Provo, Utah เริ่มในเดือนตุลาคมในปี 1981
ในปี 1983 Raymond Noorda ยุ่งอยู่กับงานที่ทำโดยทีม SuperSet โดยทีมมีความคิดริเริ่มในการกำหนดการสร้างระบบ CP/M disk sharing เพื่อช่วยเหลือเครือข่าย CP/M hardware เช่นนั้น Novell จึงมีการจำหน่ายขณะเวลานี้ ทีมมีความลับที่ทำให้เชื่อมันว่า CP/M จะมีวาระที่จะได้ขึ้นแท่นและจะกลับขึ้นมาแทนที่กับการประสบความสำเร็จของระบบไฟล์แชร์ริ่งเพื่อวิธีการใหม่ IBM จะสามารถเข้ากันได้ดีกับ PC พวกเขาทำการเขียนการร้องขอด้วย application ที่เรียกว่า Snipes กลวิธี text-mode และวิธีใช้งานเพื่อทดสอบเครือข่ายใหม่และแสดงถึงประสิทธิภาพของมัน Snipes เป็น application เครือข่ายอันแรกทีมีการเขียนตลอดการใช้งานสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และมันเป็นที่รู้จักของผู้ที่ทำงานในด้านนี้มาก่อนที่นิยมใช้ดลวิธีแบบ multiplayer เช่น Doom และ Quake เป็นต้น
Network operating system (NOS) ในภายหลังเรียกกันว่า Novell NetWare โดย NetWare อยู่บนพื้นฐานของ NetWare Core Protocol (NCP) ซึ่งเป็นโพรโทคอลแบบ packet- based จะเปิดให้เครื่องลูกทำการร้องขอเพื่อการตอบรับจาก NetWare ครั้งแรก NCP คือการจำกัดโดยตรงของโพรโทคอล IPX/SPX ซึ่งมีความมุ่งหมายตั้งแต่แรกว่า NetWare สามารถใช้ IPX/SPX เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารเท่านั้น
ผลิตภัณฑ์ตัวแรกที่ทรงไว้ในชื่อ NetWare ที่ได้ถูกปล่อยออกมาในปี 1983 มันเรียกว่าNetWare 68 (aka S-Net) มันทำงานบนโปรเซสเซอร์ Motorola 68000 และมี network topology เป็นแบบ star มันถูกแทนที่ในปี 1985 ด้วย NetWare เวอร์ชัน 1.5 ซึ่งมีการเขียนไว้สำหรับ Intel 8086 หลังจากที่โปรเซสเซอร์ Intel 8086 ได้ถูกเปิดตัวออกมาก็ได้ปล่อยผลิตภัณฑ์ NetWare 286ในปี 1986 สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกันกับการปล่อยผลิตภัณฑ์ของ Intel Novell 80386 คือ Novell ได้มีการปล่อย NetWare 386 ในปี 1989 ต่อมา Novell ได้ทำหมายเลขของ NetWare ที่ปล่อยออกมาให้ดูมั่นคงยิ่งขึ้นโดย NetWare 286 กลายเป็น NetWare 2.x และ NetWare 386 กลายเป็น NetWare 3.xเท่านั้น
เวอร์ชันของ NetWare.
NetWare 286 2.x.
NetWare เวอร์ชัน 2 เป็นเวอร์ชันที่รู้จักกันไปทั่วในเรื่องความยากในการตั้งค่า หลังจากที่ระบบปฏิบัติการเตรียมการรวมกันของการตั้งค่าของ object modules ที่ต้องการตั้งค่าและเชื่อม โยง การรวมกันนั้นไม่มีความสะดวกในการโปรเซสและออกแบบเพื่อการทำงานจาก diskettes หลายๆอันซึ่งจะช้าและไม่น่าเชื่อถือ
การเปลี่ยนแปลงใดๆของระบบปฏิบัติการต้องการเริ่มการเชื่อมโยงใหม่ของ kernel และการเริ่มต้นการทำงานใหม่จะต้องมีการแลกเปลี่ยน diskettes น้อยกว่า 20 อัน NetWare เป็นการบิหารจัดการที่ใช้ text-based มาทำประโยชน์ เช่น SYSCON เป็นต้น ระบบไฟล์ที่ใช้ NetWare 2 นั้นเป็น NetWare รุ่น 286 หรือ NWFS 286 ที่สนับสนุนในระดับที่ค่อนข้างสูงคือ 256 MB โดย NetWare 286 ยอมรับ protection mode 80286 เท่านั้น และจำกัดการสนับสนุนของ RAM ที่มีขนาด 16 MB หรือต่ำกว่า โดยหน่วยความจำที่มีขนาดเล็กเป็น 2 MB ถ้ามีความต้องการเริ่มการทำงานกับระบบปฏิบัติการจะต้องใช้ RAM อื่นๆร่วมด้วยเพื่อใช้สำหรับ FAT,DET และfile cachingหลังจากที่ protection mode 16 บิต เป็นวิธีการของ i80286 และทั้งหมดที่เป็นรุ่นหลังโปรเซสเซอร์ Intel x86 และ NetWare 286 เวอร์ชัน 2.x มีการทำงานบน 80286 หรือโปรเซสเซอร์รุ่นถัดมาที่เข้ากันได้