pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในค.ศ. 1251 มองเกอข่าน (Mongke Khan) ข่านคนใหม่ของมองโกล ได้เรียกร้องให้พระเจ้าโคจงย้ายกลับมาประทับที่เมืองแคซอง มองเกอข่านส่งจาแลร์ไต (Jalairtai) ยกทัพมองโกลเข้ามาบุกโครยออีกครั้ง จนพระเจ้าโคจงต้องทรงยอมจำนน ย้ายกลับมาประทับที่แคซอง แต่ชเวฮัง (최항, 崔沆) บุตรชายของชเวอูและผู้นำทหารต่อจากบิดายังคงอยู่ที่เกาะคังฮวา มองเกข่านเห็นว่าเกาหลียังไม่นอบน้อมเพราะผู้นำเผด็จการทหารจึงต้องการนำตัวชเวฮังมาลงโทษ จาแลร์ไตบุกเกาหลีอีกครั้งในค.ศ. 1254 ซึ่งเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุดมีความเสียหายมากที่สุด ทัพมองโกลสังหารชาวเกาหลีไปจำนวนมากเป็นพันคนรวมทั้งเผาทำลายบ้านเมืองและวัตถุมีค่า เกาหลีกลายเป็นแดนมิคสัญญีขณะที่ราชสำนักใช้ชีวิตอย่างหรูหราหลบซ่อนอยู่ที่เกาะคังฮวา
ในที่สุด ค.ศ. 1258 พระเจ้าโคจงร่วมกันวางแผนกับคิมอินจุน (김인준, 金仁俊) และขุนนางฝ่ายพลเรือนทั้งหลาย ใช้ให้ยูคยอง (유경, 柳璥) ทำการลอบสังหารชเวอี (최의, 崔竩) ผู้นำเผด็จการทหารบุตรชายของชเวฮังไปเสีย และพระเจ้าโคจงก็ทรงยอมจำนนต่อมองโกล โดยโครยอตกเป็นเมืองขึ้นของมองโกลและต้องส่งองค์ชายโครยอทั้งหลายไปอยู่กับมองโกลที่เมืองคาราโครุม (Karakorum) และต้องอภิเษกกับเจ้าหญิงมองโกล รวมทั้งผนวกมณฑลซังซอง (쌍성, 雙城) ให้อาณาจักรมองโกลปกครองโดยตรง ในค.ศ. 1259 พระเจ้าโคจงก็ทรงส่งพระโอรสองค์ชายรัชทายาทวังจอน (왕전, 王倎 ภายหลังเป็น พระเจ้าวอนจง) ไปเป็นองค์ประกันกับพวกมองโกล แต่พระเจ้าโคจงก็สวรรคตในปีเดียวกัน องค์ชายวังจอนจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าวอนจง
พระเจ้าโคจงในภายหลังได้รับพระนาม พระเจ้าชุงฮอน (충헌왕, 忠憲王) จากจักรรพรรดิหยวนซื่อจูกุบไลข่าน แต่ก็ยังมีพระนามที่พระสุสานอยู่
พระเจ้าทอกจง
พระเจ้าทอกจง เสด็จครองราชย์เมื่อปีค.ศ. 1031-1034 พระเจ้าทอกจงเป็นพระโอรสของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงขอร้องให้เผ่าคิตันส่งเชลยสงครามชาวโครยอกลับประเทศแต่ถูกปฏิเสธ พระองค์จึงได้สร้างป้อมปราการขนาดใหญ่ที่ริมฝั่งแม่น้ำยาลู เพื่อป้องกันการรุกรานของเผ่าคิตัน
พระเจ้าทอกจงเสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1034 รวมพระชนมายุได้ 18 พรรษา
สมอลล์วิลล์ (ฤดูกาลที่ 9)
สมอลล์วิลล์ เป็น ละครโทรทัศน์ จาก สถานีโทรทัศน์ CW network ซึ่งในปัจจุบันละครซีรีส์เรื่องนี้ได้ออกอากาศมาแล้วถึง 8 ภาคและในภาคที่ 9 นี้ถือว่าเป็นภาคล่าสุดโดยได้ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 25 กันยายน ที่ผ่านมาโดยเนื้อเรื่องของภาคนี้จะต่อเนื่อง ี้จากตอนจบของภาคที่ 8 หลังจากที่ จิมมี่ โอลเซ่น เพื่อนสนิทของ คลาร์ก เค้นท์ และ แซม วิทเวอร์ บุรุษพยาบาลหนุ่มซึ่งเป็นร่างสถิตของ
ปีศาจดูมสเดย์ได้ถูกเจ้าปีศาจตัวนี้ฆ่าตายและคลาร์กได้พาเจ้าปีศาจนี้ออกไปนอกโลกโดยในภาคที่ 9 นี้ความสัมพันธ์ของเขากับ โคลอี้ ซัลลิแวน และ โอลิเวอร์ ควีน เริ่มย่ำแย่ลง,คลาร์กจะได้สวมชุดใหม่นั่นก็คือชุดของซูเปอร์แมนนั่นเองซึ่งเขาได้พบตราโลโก้ประจำตระกูลโดยบังเอิญในหีบ และในภาคนี้เขาจะได้พบกับเพื่อนใหม่ๆและศัตรูใหม่ๆมากมาย
แม็กซิมิเลียนแห่งออสเตรีย
แม็กซิมิเลียนแห่งออสเตรีย อาจจะหมายถึง
Maximilian of Austria
พระเจ้าช็องจงที่ 2 แห่งโครยอ
พระเจ้าช็องจงที่ 2 แห่งโครยอ (; พ.ศ. 1561 - พ.ศ. 1589) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 ของราชวงศ์โครยอแห่งเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1577 ถึง พ.ศ. 1589 พระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าทอกจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงเป็นจักรพรรดิที่ถูกประชาชนส่วนใหญ่ต่อต้านหรือไม่ชอบ พระองค์มีรับสั่งให้ต่อเติมป้อมปราการทางเหนือของอาณาจักร ตั้งแต่ปีแรกที่พระองค์ขึ้นครองราชย์นั้น ถูกรุกรานจากเผ่าคิตัน มีรับสั่งให้สร้างกำแพงและป้อมปราการที่สร้างมานานตั้งแต่สมัยจักรพรรดิองค์ก่อนๆ และในสมัยของพระองค์ได้สร้างสำเร็จบริบูรณ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ได้ทรงนำเอาตราการสืบทอดรัชทายาทเก็บไว้จนสิ้นพระชนม์
พระเจ้าจองจงเสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1046 รวมพระชนมายุได้ 28 พรรษา
พระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ
ครองราชย์ปี ( ค.ศ.1046-1083) เทียบเป็น พ.ศ. 1589-1626 สมัยของพระเจ้ามุนจงนั้นต้องกล่าวว่าอำนาจของราชสำนัก มีความเป็นปึกแผ่นมากและสามารถกระจายการบริหารงานผ่านทางหัวหน้าชุมชนต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ สามรถขยายดินแดนทางตอนเหนือไปจรดแม่น้ำยาลู
องค์ชายอึยชอน พระราชโอรสลำดับที่ 4 ของพระเจ้ามุนจงผนวชเป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธและเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิ Cheontea (ชอนแท)
พระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ
พระเจ้าซุนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1083) เทียบเป็นพ.ศ. 1626 พระเจ้าซุนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ สวรรคตภายในปีแรกที่ครองราชย์ หลังจากที่พระองค์สวรรคต ก็ทรงให้พระอนุชาคือ พระเจ้าซอนจงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
พระเจ้าซอนจง
พระเจ้าซอนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1083-1094) เทียบเป็น พ.ศ. 1626-1637 พระเจ้าซอนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงนำความรู้ทางด้านวัฒนธรรมประเพณีของราชวงศ์ซ่งของจีนมาสู่ราชวงศ์โครยอ ทรงนำผลงานเขียนจากราชวงศ์ซ่งของจีนเข้ามาสู่เกาหลีทำให้เกิดกระแสความรู้ความคิดมากยิ่งขึ้นในยุคนี้
กระเบื้องหลังคาซีแพค
บริษัท กระเบื้องหลังคาซีแพค จำกัด เป็นบริษัท ในกลุ่มธุรกิจ ผลิตภัณฑ์ ก่อสร้างของเครือซิเมนต์ไทย กำเนิดขึ้นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2513 โดย เป็นกิจการหนึ่ง ของบริษัทผลิตภัณฑ์ และวัตถุก่อสร้าง จำกัด ต่อมาในปี 2533 จึงก่อตั้งเป็นบริษัท กระเบื้องหลังคาซีแพค จำกัด
สถานที่ทำการ.
บริษัทกระเบื้องหลังคาซีแพคตั้งอยู่อาคาร 2 เลขที่ 1 ถนนปูนซิเมนต์ไทย เขตบางซื่อ กรุงเทพฯ มีโรงงานครอบคลุม ทั่วประเทศรวม 7 แห่งคือ โรงงานลำพูน โรงงานขอนแก่น โรงงานชลบุรี โรงงานนครปฐม โรงงานสระบุรี โรงงานกรุงเทพฯ และโรงงานนครศรีธรรมราช และในต่างประเทศ อีก 4 แห่ง คือ ฟิลิปปินส์ กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
อิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล
พระเจ้าฮอนจงแห่งโครยอ
พระเจ้าฮอนจง ครองราชย์ปี( ค.ศ.1094-1095) เทียบเป็นพ.ศ. 1637-1638 พระเจ้าฮอนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซอนจง ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สวรรคต จึงให้พระอนุชาของพระเจ้าซุนจงแห่งโครยอแห่งโครยอขึ้นครองราชย์ต่อไป
พระเจ้าวอนจง
พระเจ้าวอนจง (원종, 元宗, Wonjong) สามารถหมายถึง
Face Detection Technology
พิคาร์ดี
พระเจ้าชุงนยอล
ครองราชย์ปีค.ศ.1274-1308 เทียบเป็นพ.ศ. 1817-1851 เจ้าชุงนยอลเป็นพระโอรสของพระเจ้าวอนจง พระองค์เป็นเจ้าราชวงศ์โครยอพระองค์แรกที่ใช้พระนามต่อท้ายว่า อ๋อง ซึ่งแปลว่า ผู้ครองแค้วนจากความเห็นชอบของกุบไลข่าน พระองค์ทรงอภิเสกกับธิดาของกุบไลข่าน และถือประเพณีของราชวงศ์หยวนที่เจ้าราชวงศ์โครยอจะต้องแต่งงานกับเจ้าหญิงราชวงศ์หยวน นับจากนั้นเชื้อพระวงศ์รุ่นใหม่จะต้องใช้ชื่อที่เป็นภาษามองโกลด้วยพร้อมกับต้องถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่เมืองดา เพื่อเรียนรู้ประเพณีต่างๆของราชวงศ์หยวนจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ
พระเจ้าชุงซุก
พระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1294 - ค.ศ. 1339) เป็น พระราชาองค์ที่27แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1313 -1330 และ ค.ศ. 1332 - ค.ศ. 1339)
พระเจ้าชุงซุกเป็นพระโอรสของเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) และพระมเหสียาซุกจิน (야속진) ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนพระโอรสซึ่งดำรงตำแหน่งอ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ที่เมืองเฉิ่นหยางขึ้นครองราชย์ต่อ และยกตำแหน่งเฉิ่นหยางอ๋องให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซุกทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) แต่แล้วพระเจ้าชุงซอนก็ทรงสละราชสมบัติในปีเดียวกัน องค์ชายคังนึงจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ ได้รับพระราชทานพระนามจากพระจักรพรรดิราชวงศ์หยวนว่า พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
ในค.ศ. 1319 องค์หญิงพกกุก (복국장공주, 濮國長公主) พระมเหสีของพระเจ้าชุงซุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายวังโคอ๋องแห่งเฉิ่นหยางหวังจะครอบครองบัลลังก์เกาหลีจึงทูลยุยงพระจักรพรรดิหยวนอิงจง (元英宗) ชิดิบาลา (Shidibala) ว่าองค์หญิงพกกุกนั้นถูกพวกเกาหลีปลงพระชนม์ หวังจะให้พระจักรพรรดิอิงจงพิโรธและถอดพระเจ้าชุงซุกออกจากบัลลังก์ แต่พระจักรพรรดิอิงจงก็ทรงถูกรัฐประหารปลงพระชนม์สวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1323
แต่แล้วพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสโดยการยึดอำนาจในค.ศ. 1330 พระโอรสขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) ซึ่งพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสามารถชิงราชบัลลังก์และพระราชอำนาจกลับคืนมาได้ในค.ศ. 1332 พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระโอรสพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ราชสมบัติกลับคืน
พระเจ้าชุงฮเย
พระเจ้าชุงฮเยแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1315 - ค.ศ. 1344) เป็น กษัตริย์องค์ที่ 28 แห่งแคว้นโครยอ (ค.ศ. 1330 - 1332 และ ค.ศ. 1339 - ค.ศ. 1344)
องค์ชายชุงฮเยเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอน ตระกูลฮง ชาวเกาหลี องค์ชายชุงฮเยมีพระนามภาษามองโกลว่า บุดดาชี (มาจาก พุทธศรี Buddhasri) ในค.ศ. 1330 องค์ชายบุดดาชีได้ยึดอำนาจจากพระราชบิดาพระเจ้าชุงซุก ขึ้นเป็นกษัตริย์เกาหลีพระนามว่า พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) แต่แล้วก็ทรงถูกพระราชบิดายึดอำนาจคืนในค.ศ. 1332
พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระเจ้าชุงฮเยได้กลับมาครองราชย์ดังเดิม แต่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) อ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ได้ยกทัพเข้ามาในโครยอหวังจะชิงราชบัลลังก์ แต่ไม่สำเร็จถูกพระเจ้าชุงฮเยปราบได้
พระเจ้าชุงมก
พระเจ้าชุงมก ครองราชย์ปี( ค.ศ.1344-1348) เทียบเป็นพ.ศ. 1887-1891 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงฮเย กับเจ้าหญิงแห่งมองโกล ช่วงก่อนครองราชย์ จักรพรรดิมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนของจีนได้เรียกพระองค์เข้าไปไต่ถามคำถามสำคัญว่า "เจ้าจะเอาอย่างพ่อหรือแม่ของเจ้าดี" คำตอบได้รับจากองค์ชายชุงมกก็คือ "เอาอย่างแม่" คำตอบสำคัญนี้ทำให้พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงมก กษัตริย์แห่งโครยอสืบต่อไป โดยจักรพรรดิโตกอน-เตมูร์แห่งราชวงศ์หยวนทรงดำรัสว่า "เด็กคนนี้ช่างรู้ว่าอะไรถูกผิด สมควรให้เป็นกษัตริย์ได้" ซึ่งจักรพรรดิแห่งหยวนต้องการให้ความเป็นมองโกลครอบงำหรือเป็นแบบอย่างแก่ราชวงศ์โครยอมากที่สุดเท่าที่จะมากได้
Charles V of Spain
พระเจ้าชุงจอง
พระเจ้าชุงจอง ( ค.ศ. 1348-1351) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 30 ของ ราชวงศ์โครยอ แห่ง เกาหลี และขึ้นครองราชย์โดยพระบรมราชโองการเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา บางครั้งพระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม ภาษามองโกเลีย ของพระองค์ว่า Chosgen Dorji ซึ่งแปลเป็นภาษาฮันจาว่า Misagamtaaji
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แห่งสเปน
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แห่งสเปน
พระเจ้าคงมิน
พระเจ้าคงมินแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1330 - ค.ศ. 1374) เป็นพระราชาองค์ที่ 31 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1351 - 1374) เป็นผู้ปลดแอกอาณาจักรโครยอจากการครอบงำของมองโกลราชวงศ์หยวน
พระเจ้าคงมินเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอนตระกูลฮง พระนามว่า วัง คี (왕기, 王祺) องค์ชายวังคีมีพระเชษฐาเป็นองค์ชายรัชทายาทอยู่แล้ว ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) องค์ชายวังคีเสด็จไปเมืองปักกิ่งและอภิเษกกับองค์หญิงมองโกล (ภายหลังคือ องค์หญิงโนกุก (노국대장공주, 魯國大長公主) ในค.ศ. 1344 เมื่อพระเจ้าชุงฮเยสวรรคต พระโอรสทั้งสองของพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ ได้แก่พระเจ้าชุงมก (충목왕, 忠穆王) และพระเจ้าชุงจอง (충정왕, 忠定王) ในค.ศ. 1344 องค์ชายวังคีได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉부원대군, 江陵府院大君) ต่อมากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ก็สวรรคตโดยไร้ซึ่งรัชทายาท องค์ชายคังนึงจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติในค.ศ. 1351
ราชสำนักเกาหลีในขณะนั้นถูกครอบงำโดยคีชอล (기철, 奇轍) พระเชษฐาของพระจักรพรรดินีฉี (奇皇后) พระจักรพรรดินีของพระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง (元惠宗) โตคุนเตมูร์ข่าน (Toghun Temür Khan) พระจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หยวน คีชอลนั้นถือตนมีอำนาจเหนือพระเจ้าคงมิน พระเจ้าคงมินจึงสั่งประหารชีวิตคีชอลในค.ศ. 1356 และกวาดล้างขุนนางที่สนับสนุนมองโกลทั้งหลาย พระจักรพรรดินีฉี
ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนในประเทศจีนขณะนั้นจึงพิโรธพระเจ้าคงมินอย่างมากและส่งทัพมาสังหารพระเจ้าคงมินแก้แค้น พระเจ้าคงมินตัดสินพระทัยที่จะต่อต้านมองโกลอย่างเปิดเผลและสามารถขับทัพมองโกลที่พระจักรพรรดิหยวนส่งมาได้ เป็นการปลดแอกอาณาจักรโครยอจากการครอบงำของราชวงศ์หยวนมากว่าแปดสิบปี
ในค.ศ. 1359 ทางมองโกลได้นำทัพเข้าปราบกบฏโพกผ้าแดง (紅巾之亂, Red Turban Rebellion) ที่เมืองเหลียวตง พวกกบฏพากันหลบหนีข้ามแม่น้ำยาลูเข้ามาในโครยอและเข้าปล้นสะดมบ้านเมืองจนพระเจ้าคงมินต้องทรงส่งทัพเข้าขับไล่ออกไป ในค.ศ. 1361 กบฏโพกผ้าแดงได้ส่งทัพเข้ามาบุกโครยอยึดได้เมืองแคซองเป็นการแก้แค้น พระเจ้าคงมินและราชสำนักเสด็จหนีไปยังเมืองอันดง แต่เมืองแคซองก็ถูกกู้กลับคืนมาได้ด้วยฝีมือของขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) และลีซองกเย
พระเจาคงมินยังส่งขุนพลไปยึดดินแดนสองมณฑลที่ราชวงศ์หยวนยึดไปกลับคืนมา โดยในค.ศ. 1356 ส่งลีซองกเยไปยึดมณฑลซังซอง (쌍성부, 雙城府) และในค.ศ. 1370 ยึดมณฑลทงยอง (동녕부, 東寧府)
นโยบายต่อต้านมองโกลของพระเจ้าคงมินทำให้พระองค์ไม่เป็นที่พอใจของบรรดาขุนนางเก่าซึ่งล้วนได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์หยวน พระเจ้าคงมินต้องต่อสู้เพื่อลดอำนาจของขุนนางเหล่านี้ ในค.ศ. 1365 องค์หญิงโนกุกสิ้นพระชนม์ขณะกำลังพระครรภ์ ทำให้พระเจ้าคงมินหมดอาลัยตายอยากกับพระชนม์ชีพ ทิ้งกิจการบ้านเมืองทั้งหมดไว้แก่พระภิกษุชื่อว่าชินตน (신돈, 辛旽) ซึ่งชินตนก็ได้ต่อสู้กับขุนนางที่เข้าข้างมองโกลแทนพระเจ้าคงมินจนกระทั่งถูกขับออกจากราชสำนักในค.ศ. 1371 ในค.ศ. 1368 จูหยวนจาง (朱元璋) ล้มราชวงศ์หยวนได้และตั้งราชวงศ์หมิง จูหยวนจางหรือพระจักรพรรดิหงหวู่ (洪武帝) ได้ส่งทูตมาเรียกบรรณาการ ซึ่งพระเจ้าคงมินก็ยอมอ่อนน้อมแต่โดยดี
จนในที่สุด พระเจ้าคงมินก็ถูกฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ลองปลงพระชนม์ในห้องบรรทม และยกพระโอรสวัง อู (왕우, 王禑) ซึ่งเกิดจากนางทาสพันยา (반야, 般若 ซึ่งมีความสัมพันธ์กับพระภิกษุชินตนด้วย) ขึ้นเป็นพระราชาองค์ต่อไป เป็นผลให้ราชสำนักโครยอมีนโยบายหันเข้าหามองโกลอีกครั้ง ในเวลาต่อมาพระจักรพรรดิหงหวู่ได้พระราชทานพระนามแก่พระเจ้าคงมินว่า พระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王)
เฟม ขอดัง โดนโดน
เฟม ขอดัง โดนโดน  เป็นภาพยนตร์เพลงอเมริกัน ในปี 2009 ที่นำภาพยนตร์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 มาทำใหม่ในชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์กำกับโดยเควิน ตันเจริญ ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย เขียนบทโดยอัลลิสัน เบอร์เนตต์ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกา แคนาดาและสหราชอาณาจักร
Fame (2009 film)
ดรีมเกิร์ลส
ดรีมเกิร์ลส  คือภาพยนตร์เพลง ของชาวอเมริกันในปี พ.ศ. 2549 กำกับการแสดงโดย Bill Condon และผลิตโดย DreamWorks Pictures และ Paramount Pictures ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แต่ก็ได้เริ่มเข้าฉายในบางที่ก่อนโดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ส่วนดีวีดีหรือซีดีในรูปแบบอื่นๆได้ออกจำหน่ายในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 "ดรีมเกิร์ลส" ได้รับ 3 รางวัลในงานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 64 ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งรวมไปถึงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกด้วย และยังได้รับรางวัลออสการ์ 2 รางวัลที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79
ภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากละครบรอดเวย์ในชื่อเดียวกัน ที่ออกแสดงครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 และยังได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน โดยเฮนรี ครีเกอร์ และทอม อายเยน ดัดแปลงมาจากเรื่องราวความสำเร็จของบริษัท โมทาวน์ และเรื่องอื้อฉาวภายในวงดนตรีเดอะซูพรีมส์ และพัฒนาการของดนตรีริธึมแอนด์บลูส์แบบแอฟริกัน-อเมริกันในช่วงทศวรรษ 1960 ถึง 1970
Dreamgirls (film)
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
พระเจ้าอูแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1374 - 1388)
พระเจ้าอู พระนามว่า วัง อู (왕우, 王禑) เป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王) และนางทาสพันยา (반야, 般若) อย่างไรก็ตามนางทาสพันยานั้นเดิมเป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) พระภิกษุซึ่งได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าคงมินในช่วงค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1371 ทำให้เป็นที่ครหาว่าองค์ชายวังอูนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมินหรือเป็นบุตรชายของพระภิกษุชินตนกันแน่
ในค.ศ. 1374 ฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าคงมินและตั้งองค์ชายวังอูขึ้นเป็นพระราชาแทน พระเจ้าคงมินนั้นทรงมีนโยบายต่อต้านมองโกลและหันหาราชวงศ์หมิง เมื่อสวรรคตแล้วขุนนางที่สนับสนุนพวกมองโกลก็ขึ้นมามีอำนาจ นำโดยลีอินอิม (이인임, 李仁任) ทำให้อาณาจักรโครยอกลับมามีนโยบายเข้าข้างมองโกลอีกครั้ง โดนส่งพูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับมองโกลที่เมืองเหลียวหยาง (ชาวมองโกลได้ถูกชาวจีนขับออกจากจักรวรรดิไปแล้ว) พระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงทรงยอมรับพระเจ้าอูเป็นกษัตริย์แห่งโครยอแต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไ?ม่ยอมรับ เพราะทรงสงสัยในการสวรรคตอย่างปริศนาของพระเจ้าคงมินและไม่ไว้วางพระทัยขุนนางเกาหลีที่เข้าข้างพวกมองโกล
ในรัชสมัยของพระเจ้าอูเกาหลีประสบปัญหาการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) อย่างมาก ซึ่งฝ่ายเกาหลีก็ได้ส่งนายพลลีซองกเย (이성계, 李成桂) เข้าปราบ ในค.ศ. 1388 พระจักรพรรดิฮงหวู่มีพระราชโองการจะทรงส่งทัพจีนมาตั้งที่มณฑลซังซอง ทำให้ราชสำนักโครยอเกิดความวุ่นวายเกรงว่าจะเสียดินแดน ในปีเดียวกันนั้นขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) จึงร่วมมือกับลีซองกเยในการโ??؄่นอำนาจลีอินอิม แล้วชเวยองก็ขึ้นเป็นผู้นำทหารปกครองประเทศ
พระเจ้าอูทรงรบเร้าให้ขุนพลทั้งสองยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิงเพื่อที่จะปลดแอกโครยอจากอิทธิพลของจีน นายพลชเวยองส่งลีซองกเยให้ยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิง ซึ่งลีซองกเยไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะจีนในขณะนั้นเข้มแข็งมาก แต่ก็ยอมทำตามผู้บังคับบัญชายกทัพไปถึงแม่น้ำยาลู แล้วเกิดเปลี่ยนใจยกทัพกลับมาพระราชวังกระทำการยึดอำนาจสังหารชเวยองเสีย ลีซองกเยยกพระโอรสของพระเจ้าอู คือ องค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) ขึ้นเป็นพระราชาองต่อมา แต่ด้วยข้อครหาที่ว่า พระเจ้าอูและพระเจ้าชางนั้นไม่ได้เป็นพระราชวงศ์แต่เป็นลูกหลานของพระภิกษุชินตน ในค.ศ. 1389 ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชางจากราชสมบัติและสำเร็จโทษทั้งสองพระองค์ โดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสานหรือพระนามใดๆหลังสวรรคตไปแล้ว
พระเจ้าชังแห่งโครยอ
พระเจ้าชังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1380 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 33 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1388 - 1389) พระเจ้าชางเดิมพระนามว่าองค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอูแห่งโครยอ (우왕, 禑王) ในค.ศ. 1388 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계, 李成桂) ทำการยึดอำนาจพระเจ้าอูและตั้งองค์ชายชางขึ้นเป็นพระราชาแทน แต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไม่ยอมรับพระราชาพระองค์ใหม่ และพระเจ้าชางยังทรงถูกครหาว่าไม่ใช่พระราชวงศ์ เพราะพระอัยกาคือนางทาสพันยา (반야, 般若) นั้น เป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) ก่อนที่จะมาเป็นพระสนมของพระเจ้าคงมิน ทำให้เกิดความสงสัยว่าพระเจ้าชางนั้นเป็นหลานของใครกันแน่ พระเจ้าชางอยู่ในราชสมบัติไม่ถึงปี ก็ถูกลีซองกเยถอดออกจากราชสมบัติและสำเร็จโทษพร้อมกับพระเจ้าอูพระราชบิดา โดยทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่สุสานหรือพระนามพระราชาใดๆ
พระเจ้าคงยัง
พระเจ้าคงยังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1345 - ค.ศ. 1394) เป็นพระราชาองค์ที่ 34 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1389 - 1392)
พระเจ้าคงยางพระนามเดิมว่าองค์ชายช็องชัง  เป็นพระโอรสขององค์ชายช็องว็อน  ซึ่งสืบสายพระโลหิตมาจากพระเจ้าชินจง ในค.ศ. 1389 นายพลอี ซ็อง-กเย  ปลดพระเจ้าชัง (창왕, 昌王) จากราชบัลลังก์และสำเร็จโทษทั้งพระเจ้าชางและพระราชบิดาพระเจ้าอู ด้วยข้อหาที่ทั้งสองพระองค์ไม่ใช่พระราชวงศ์ แล้วตั้งองค์ชายช็องชังที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่แท้จริงขึ้นเป็นพระราชาแทน
แต่แล้วในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเยก็ตัดสินใจบังคับพระเจ้าคงยางให้สละราชบัลลังก์ ปลดลงเป็นองค์ชายคงยัง  แล้วปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งเกาหลี ตั้งราชวงศ์ใหม่คือราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเจ้าแทโจ  องค์ชายคงยังถูกสำเร็จโทษพร้อมกับสมาชิกพระราชวงศ์ที่เหลือในค.ศ. 1394 ในรัชกาลของพระเจ้าแทจง จึงทรงได้รับการสถาปนากลับขึ้นมาเป็น พระเจ้าคงยัง (공양왕, 恭讓王)
เอ็ดดี เมอร์ฟี
เอ็ดเวิร์ด เรแกน เมอร์ฟี (; เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดารานักพากย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ ดาราตลกและนักร้อง เขาเป็นนักแสดงประจำของรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 1980-1984 และเขาได้แสดงสแตนอัปคอเมดี เขาติดอันดับ 10 ของการจัดอันดับทางช่องคอเมดีเซ็นทรัล ในหัวข้อ 100 อันดับผู้แสดงสแตนอัปคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงประเภทตลกหรือเพลงยอดเยี่ยมสำหรับการแสดงใน "Beverly Hills Cop", "Beverly Hills Cop II", "Beverly Hills Cop III", "Trading Places", และ "The Nutty Professor" ในปี 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากบทนักร้องเพลงโซล เจมส์ "ธันเดอร์" เออร์ลี ในภาพยนตร์เรื่อง "Dreamgirls" และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากรางวัลออสการ์จากบทเดียวกันนี้
เมอร์ฟียังทำงานพากย์เสียงใน "The PJs" ภาพยนตร์ซีรีส์ "Shrek" และบทมังกรมูชูใน "Mulan" ของดิสนีย์ และในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาแสดงในหลายบทบาทในภาพยนตร์เดียวกัน ทังยังสรรเสริญการแสดงนักแสดงขวัญใจของเขาคือ ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ที่เล่นในหลายบทบาทใน "Dr. Strangelove" เมอร์ฟีแสดงหลายบทบาทในเรื่อง "Coming to America", "Vampire In Brooklyn", "Nutty Professor" , "Bowfinger" และภาพยนตร์ในปี 2007 เรื่อง "Norbit"
แฮหัวอิ๋น
แฮหัวอิ๋น  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ซึ่งกล่าวกันว่าแฮหัวอิ๋นเกิดปี ค.ศ. 167 เป็นหลานของแฮหัวตุ้น ครั้งหนึ่งได้ช่วยชีวิตโจโฉจากเสือ จึงได้เป็นขุนพลข้างกายโจโฉ
ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน) จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด
ศิวัฒน์ โชติชัชชรินทร์
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรคนที่ 15 ระหว่าง พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479
ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์ คนที่ 11 ระหว่าง 4 มกราคม พ.ศ. 2479 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481
สงครามอิตาลี
สงครามอิตาลี หรือ มหาสงครามอิตาลี  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน
สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ
หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1493 ว่าจะดำรงความเป็นกลางขณะที่ฝรั่งเศสดำเนินรุกรานอิตาลี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับรูซียง และ แซร์ดาญ (Cerdagne) ที่ฝรั่งเศสมอบให้สเปน
สงครามแบ่งออกเป็นช่วงๆ ช่วงที่สำคัญก็ได้แก่:
พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน
เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน
พระเจ้าโกอี
พระเจ้าโกอี (Goi) (ค.ศ.?-ค.ศ. 286)กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-286
หลังจากพระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์โอรสของพระเจ้ากูซูได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา หลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระโอรส พระเจ้าโกอีจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา
ในบันทึกซัมกุกซากิและซัมกุกยูซากล่าว่าพระเจ้าโกอี เป็นพระอนุชาของพระเจ้าโชโก และสืบเชื้อสายกษัตริย์จากพระเจ้าอนจอผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ แต่ในหนังสือราชวงศ์สุยล่าวว่าพระเจ้าโกอีเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ได้รวบรวมชนเผ่าต่างเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกัน และวางรากฐานต่างๆให้กับอาณาจักรแพกเจ และได้สร้างค่ายทหารหลายแห่งขึ้นมา ในค.ศ.ได้จัดระบบขุนนางขึ้นมามีตำแหน่งขุนนางใหญ่ 6 ตำแหน่ง และขุนนางท้องถิ่น 16 ตำแหน่ง และได้พัฒนาวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรแพกเจขึ้นมาจนเป็นที่ยอมรับในอาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรชิลลา จีนและญี่ปุ่น
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504) หรือ สงครามอิตาลีครั้งที่ 2 หรือ สงครามอิตาลีของหลุยส์ที่ 12 หรือ สงครามชิงเนเปิลส์  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1499 จนถึง ค.ศ. 1504 สงครามอิตาลีครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นการต่อสู้ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนโดยมีผู้สนับสนุนในจากมหาอำนาจในอิตาลี หลังจากสงครามอิตาลีครั้งที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงดำเนินความพยายามในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและราชอาณาจักรเนเปิลส์ต่อไป
ในปี ค.ศ. 1499 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสและสวิส และทรงนำทัพมารุกรานอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน เมื่อลุโดวิโค สฟอร์ซา ดยุคแห่งมิลาน (Ludovico Sforza) กลับมาจาการไปจ้างทหารรับจ้างสวิสก็พบว่ามิลานถูกยึดครองโดยจาน จิอาโคโม ทริวูลซิโอ (Gian Giacomo Trivulzio) ผู้เป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ไม่นานกองทัพของลุโดวิโคก็แตกระส่ำระสาย และลุโดวิโคเองถูกจับตัวไปขังไว้ในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1501 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงลงพระนามในสนธิสัญญาเทรนเทกับจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาออสเตรียรับรองการยึดดินแดนของฝรั่งเศสทางตอนเหนือของอิตาลีทั้งหมด
จากนั้นพระเจ้าหลุยส์ก็ทรงมีความมั่นพระทัยจากการที่ทรงได้รับความสำเร็จ จนไปทรงทำพันธสัญญาพันธมิตรกับพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปนเพื่อต่อต้านเนเปิลส์ โดยทรงเสนอแบ่งเนเปิลส์ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยินดีตกลงตามข้อเสนอในสนธิสัญญากรานาดาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1500 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาสเปนสนับสนุนฝรั่งเศสในการอ้างสิทธิในราชอาณาจักรเนเปิลส์ เป็นการแลกเปลี่ยนกับดินแดนที่จะทรงได้รับจากการแบ่ง
ในปี ค.ศ. 1501 กองทัพฝรั่งเศสและสเปนก็ยึดเนเปิลส์ แต่หลังจากนั้นกษัตริย์ทั้งสองพระองค์ก็ทรงทะเลาะกันเรื่องการแบ่งดินแดนที่ได้มา พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงยืนยันให้ยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของทั้งเนเปิลส์ และ ซิซิลี ที่เป็นผลให้นำไปสู่สงครามระหว่างฝรั่งเศสและสเปน หลังจากที่ทรงได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการแซรินโยลา (Battle of Cerignola) และ ยุทธการการิกลิอาโน (Battle of Garigliano) ต่อสเปนภายใต้การนำของ กอนซาโล แฟร์นานเดซ เดอ คอร์โดบา พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงจำต้องเลิกยึดเนเปิลส์และถอยทัพกลับไปยังลอมบาร์ดี
สนธิสัญญาลิยงส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1504 ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสทรงยกเนเปิลส์แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งสเปน ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาฝรั่งเศสยกเนเปิลส์แก่สเปน นอกจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ยังระบุดินแดนในการปกครองของแต่ละฝ่ายในอิตาลี ฝรั่งเศสได้ดินแดนทางตอนเหนือของอิตาลีตั้งแต่มิลาน ส่วนสเปนได้ซิซิลีและอิตาลีตอนใต้
สนธิสัญญาบลัวส์ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1504 เป็นสนธิสัญญาที่เสนอการเสกสมรสระหว่างคาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ โคลดแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และ แอนน์แห่งบริตานี
ในกรณีที่พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตโดยไม่รัชทายาทที่เป็นชาย คาร์ลแห่งลักเซมเบิร์กก็จะได้รับสินสอดทองหมั้นเป็นอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน, อาณาจักรดยุคแห่งเจนัวและรัฐบริวาร, อาณาจักรดยุคแห่งบริตานี, อาณาจักรเคานท์แห่งอาสตี และ อาณาจักรเคานท์แห่งบลัวส์, อาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดี, เมืองอุปราชแห่งโอซอน, โอแซร์รัวส์, มาซงเนส์ และ บาร์-เซอร์-แซน
Italian War of 1499–1504
สงครามอิตาลี, ค.ศ. 1499-1504
สงครามอิตาลี (พ.ศ. 2042-2047)
Italian War of 1499-1504
Treaty of Granada (1500)
Second Italian War
Treaty of Lyon (1504)
สนธิสัญญากรานาดา (ค.ศ. 1500)
สนธิสัญญาเทรนเท
สนธิสัญญาลิยง (ค.ศ. 1504)
สงครามอิตาลีครั้งที่สอง
สงครามอิตาลีครั้งที่ 2
ปฏิบัติการเร่ขายฝัน