pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปรากฏลักษณะของอาคารนี้มีห้องเป็นรูปสี่เหลี่ยม ยกพื้นเรือนสูง และบนหลังคามีโลงศพจำลอง และมีนกสองตัวยืน เรียกว่า "มานุก-มานุก" (manuk-manuk) มีหน้าที่ปกป้องดวงวิญญาณของผู้ตายตลอดการเดินทางไปสู่โลกหน้า เชื่อกันว่าเป็นนกกระยาง
เมฆแมเจลแลน
เมฆแมเจลแลนทั้งสองแห่ง เป็นดาราจักรแคระชนิดไร้รูปแบบ และเป็นดาราจักรสมาชิกอยู่ในกลุ่มท้องถิ่น ครั้งหนึ่งเคยเชื่อกันว่าดาราจักรทั้งสองนี้โคจรอยู่รอบ ๆ ทางช้างเผือกของเรา แต่งานวิจัยยุคใหม่ชี้ให้เห็นว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น
เมฆแมเจลแลนเป็นที่รู้จักกันมานานแล้วตั้งแต่ยุคโบราณในตะวันออกกลาง การอ้างอิงถึงเมฆแมเจลแลนใหญ่ครั้งแรกทำโดยนักดาราศาสตร์ชาวเปอร์เซียชื่อ อัล ซูฟี ในหนังสือ "Book of Fixed Star" ที่เขาเขียนในปี ค.ศ. 964 เรียกดาราจักรนี้ว่า "Al Bakr" ซึ่งหมายถึง "แกะแห่งอาหรับใต้" ทั้งยังระบุด้วยว่าทางตอนเหนือของคาบสมุทรอาหรับกับในแบกแดดไม่สามารถมองเห็นดาราจักรนี้ แต่จะมองเห็นได้จากช่องแคบบับเอลมันเดบที่ละติจูด 12°15' เหนือ
ในยุโรป คณะสำรวจของเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน เป็นผู้แรกที่สังเกตเห็นเมฆนี้ในระหว่างการแล่นเรือรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1519-1522 โดยมีการบันทึกไว้โดยอันโตนีโอ ปีกาเฟตตา อย่างไรก็ดีการเรียกชื่อเมฆเหล่านี้ตามนามสกุลของมาเจลลันยังไม่เป็นที่แพร่หลายนักจนเวลาผ่านไปอีกนาน ในรายการดวงดาว "Uranometria" ของไบเออร์ นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันเรียกเมฆทั้งสองนี้ว่า "นูเบคูลาใหญ่" (Nubecula Major) และ "นูเบคูลาเล็ก" (Nubecula Minor) แม้ในแผนที่ดาวฉบับปี ค.ศ. 1756 ของลาซายล์ นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เมฆทั้งสองนี้ก็ยังมีชื่อว่า "Le Grand Nuage" กับ "Le Petit Nuage" (ภาษาฝรั่งเศส มีความหมายว่า "เมฆใหญ่" และ "เมฆเล็ก" ตามลำดับ)
ดาราจักรไร้รูปร่าง
พุ่งล้ม (เทคนิคฟุตบอล)
วัดสุวรรณคีรีวิหาร
วัดสุวรรณคีรีวิหาร(ชื่อเดิม วัดสุวรรณคีรีธาราม) หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดหน้าเมือง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 8 ถนนชาติเฉลิม ตำบลเขานิเวศน์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
วัดสุวรรณคีรีวิหาร เป็นวัดแห่งแรกในจังหวัดระนอง เดิมวัดตั้งอยู่บริเวณสนามกีฬาจังหวัดในปัจจุบัน ต่อมาได้ประสบภัยธรรมชาติ และกลายเป็นวัดร้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จประพาสหัวเมืองฝั่งทะเลตะวันตก ทรงเห็นว่า วัดสุวรรณคีรีทารามประสบภัยธรรมชาติและเป็นวัดร้าง จึงโปรดเกล้า ฯ ให้พระยารัตนเศรษฐ๊ ผู้ว่าราชการเมืองระนองดำเนินการสร้างวัดนี้ขึ้นมาแทน (บริเวณ ถ.ชาติเฉลิม) พร้อมกับได้พระราชทานนามว่า "วัดสุวรรณคีรีวิหาร" ซึ่งชาวบ้านนิยมเรียกว่า "วัดหน้าเมือง" จังหวัดระนอง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
เจดีย์ศิลปะพม่า ชื่อ "พระเจดีย์ดาธุ" สูง 10 เมตร มีอายุกว่า 70 ปี สร้างโดยชาวพม่า ซึ่งเป็นโหรในราชวัง อพยพมาอยู่ในจังหวัดระนอง ตั้งอยู่บริเวณวัดหน้าเมือง เพราะความศรัทธาในพุทธศาสนา จึงอุทิศใจกายสร้างขึ้นมาด้วยทุนทรัพย์ของตัวเอง ก่อนสิ้นใจ ด้วยความเชื่อว่า ผู้ใดสร้างเจดีย์จะเป็นการสร้างบุญบารมี ให้กับผู้สร้างไปทุกภพทุกชาติไป
พระอุโบสถ มีพระพุทธรูปยืนทรงเครื่องลวดลายดอกพิกุล สมัยต้นรัตนโกสินทร์ งดงามมาก นอกจากนี้ยังมีพระประธานพระพุทธรูปหินอ่อน ธรรมมาสน์ที่รัชกาลที่ 5 ทรงพระราชทาน
ศาลาการเปรียญซึ่งพื้นเป็นลายกระเบื้องเขียนด้วยมือซึ่งวิจิตรงดงามทีเดียว
งานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาเนื่องในวันวิสาขบูชาและสมโภชพระเจดีย์ดาธุประจำปี
ในวันวิสาขบูชาของทุกปี(ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6) จังหวัดระนองได้มีการจัดงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาเนื่องในวันวิสาขบูชา ในทุกๆปีจะมีผู้เลื่อมใส ทั้งชาวไทยและพม่า มาร่วมกันห่มผ้าพระเจดีย์ดาธุ จำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีการประกวดร้องเพลง ประกวดก่อเจดีย์ทราย การแสดงบนเวทีทั้งชาวไทยและพม่า จัดนิทรรศการ ฉายวิดิทัศน์ เกี่ยวกับพุทธประวัติ
เอลเดอร์ธิง
เอลเดอร์ธิง ( บางครั้งก็เรียกว่า โอลด์วัน) เป็นมนุษย์ต่างดาวในเรื่องชุดตำนานคธูลู โดยเอลเดอร์ธิงปรากฏตัวครั้งแรกในนิยายเรื่อง "At the Mountains of Madness" ซึ่งประพันธ์โดยเอช. พี. เลิฟคราฟท์ในปีพ.ศ. 2479 นอกจากนั้นเลิฟคราฟท์ยังระบุถึงเอลเดอร์ธิงในเรื่องสั้น "The Dreams in the Witch-House" และ "The Shadow Out of Time"
ลักษณะเบื้องต้น.
เอลเดอร์ธิงเป็นสิ่งมีชีวิตจากต่างดาวพวกแรกที่เริ่มตั้งรกรากบนโลกตั้งแต่หนึ่งพันล้านปีก่อน มีความสูงประมาณหกฟุตและลำตัวเป็นทรงไข่แต่สูงเหมือนทรงกระบอกและมีอวัยวะคล้ายกับปลาดาวที่ปลายทั้งสองข้าง อวัยวะนี้ที่อยู่ด้านบนจะเป็นส่วนหัวซึ่งมีตาห้าดวง หนวดสำหรับกินอาหารห้าเส้นและซีเลียซึ่งเป็นอายตนะในความมืด ส่วนที่อยู่ตรงปลายด้านล่างจะเป็นเหมือนขาสำหรับใช้เดิน บริเวณกลางลำตัวของเอลเดอร์ธิงจะมีปีกหนังห้าปีกที่สามารถหุบเข้าไปในตัวได้กับหนวดระยางห้ากลุ่ม ซึ่งหนวดระยางกับปีกเหล่านี้จะเรียงโดยรอบตัวเอลเดอร์ธิงอย่างสม่ำเสมอ
ลักษณะทางกายภาพของเอลเดอร์ธิงนั้นจะคล้ายกับพืชและมีสมองห้าก้อน พฤติกรรมในการกินอาหารและสืบพันธุ์ของเอลเดอร์ธิงยังมีลักษณะทั้งของสัตว์และพืช โดยเอลเดอร์ธิงสามารถกินได้ทั้งอินทรีย์วัตถุและอนินทรีย์วัตถุแต่ก็ชอบกินเนื้อมากกว่า
เอลเดอร์ธิงยังสามารถดำรงชีพได้ทั้งในน้ำและบนบก โดยร่างกายของเอลเดอร์ธิงนั้นสามารถทนต่อแรงกดของน้ำในระดับก้นมหาสมุทรได้ นอกจากนี้ยังสามารถจำศีลได้เป็นเวลานานถึงระดับของยุคสมัย
วิทยาการของเอลเดอร์ธิงนั้นไม่ได้รับการบรรยายโดยละเอียดแต่ก็ระบุไว้ว่ามีความก้าวหน้าอย่างมาก ใน At the Mountains of Madness ได้ระบุไว้ว่าเอลเดอร์ธิงนั้นมีอาวุธพลังงานใช้ และเป็นไปได้ว่าจะเป็นผู้สร้างเผ่าพันธุ์ชอกกอธ
เนื่องจากเอลเดอร์ธิงขยายพันธุ์ด้วยสปอร์จึงไม่มีความสัมพันธ์ในลักษณะของครอบครัวทางสายเลือด แต่จะจับกลุ่มกันกับพวกที่นิสัยเข้ากันได้มากกว่า บ้านของเอลเดอร์ธิงเป็นเหมือนถ้ำขนาดใหญ่ซึ่งข้าวของเครื่องใช้และเครื่องประดับตกแต่งบ้านจะวางไว้ตรงกลางห้อง ขณะที่ผนังจะวาดภาพประดับไว้ เครื่องใช้จำพวกโต๊ะหรือเก้าอี้ของเอลเดอร์ธิงจะเป็นทรงกระบอก ที่อยู่อาศัยบนบกของเอลเดอร์ธิงจะมีอุปกรณ์คล้ายกับหลอดไฟฟ้าสำหรับให้แสงสว่างไว้ด้วย
แม้จะไม่มีรายละเอียดชัดเจนแต่ใน At the Mountains of Madness ก็ระบุว่าสังคมของเอลเดอร์ธิงมีระบอบการปกครองที่ซับซ้อนและมีการค้าขายโดยใช้ระบบเงินตรา แม้สังคมของเอลเดอร์ธิงจะเป็นเมืองเสียส่วนใหญ่ แต่ก็มีการทำเกษตรกรรม ปศุสัตว์ การทำเหมืองแร่ และ อุตสาหกรรมด้วยเช่นกัน พวกเอลเดอร์ธิงมักจะเดินทางบ่อยครั้งแต่ไม่ค่อยมีการย้ายถิ่นฐานในระดับบุคคล มักจะเป็นการย้ายประชากรเพื่อตั้งนิคมใหม่เลยเสียมากกว่า เอลเดอร์ธิงไม่มีการใช้งานพาหนะส่วนตัวเนื่องจากสามารถเดินทางด้วยตัวเองได้ทั้งทางบก ทางน้ำ และ ทางอากาศได้อย่างรวดเร็วอยู่แล้ว แต่การขนย้ายสัมภาระจะใช้สัตว์แรงงาน เช่น ชอกกอธ ช่วยในการบรรทุกสิ่งของ
ในเรื่อง The Dreams in the Witch-House ตัวเอกของเรื่องเดินทางผ่านประตูมิติไปยังดาวเคราะห์ซึ่งอยู่ระหว่างกลุ่มดาวงูไฮดรากับกลุ่มดาวเรืออาร์โกและเจอพวกเอลเดอร์ธิงอยู่อาศัยที่นั่น
เอลเดอร์ธิงได้สร้างมหานครไว้ทั้งบนบกและใต้น้ำ รวมถึงได้สร้างสิ่งมีชีวิตรุ่นแรกๆของโลก โดยเอลเดอร์ธิงได้ทำการดัดแปลงพันธุกรรมของชอกกอธเพื่อให้เป็นสัตว์ใช้แรงงานทั่วไป แต่ต่อมาเหล่าชอกกอธก็ได้ก่อกบฏต่อเอลเดอร์ธิงและทำให้อารยธรรมของเอลเดอร์ธิงซึ่งพึ่งพาชอกกอธในการทำงานต้องเสื่อมโทรมลงมาก
เอลเดอร์ธิงยังได้ทำสงครามกับเผ่าพันธุ์อื่นๆจากต่างดาว ซึ่งรวมถึงคธูลิ, มหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธ และ มิ โก หลังจากยุคน้ำแข็งครั้งหลังสุด เอลเดอร์ธิงก็ได้ละทิ้งถิ่นฐานบนพื้นดินลงไปอยู่ใต้น้ำลึกในมหาสมุทรโดยไม่มีความสัมพันธ์กับโลกภายนอกอีก โดยเมืองสุดท้ายของเอลเดอร์ธิงนั้นถูกทิ้งร้างอยู่ใต้น้ำแข็งในที่ราบสูงของทวีปแอนตาร์กติกา
แคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์
แคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์  เป็นนักร้องคู่ดูโอสัญชาติไทย ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกคือ “ป๊อป - ปองกูล สืบซึ้ง” และ “วิน - อัศวิน ดุริยางกูร” โดยมีผลงานอัลบั้มแรกคือ อัลบั้ม "Calories" ต่อมาออกผลงานอัลบั้มที่นำเพลงเก่ามาทำใหม่ในชุด "Coffee Break" และชุด "Big Man &amp; a Little Jazz" ที่มีเพลงดังอย่าง “ยืนยัน” มิวสิควิดีโอเพลงแรกจากอัลบั้มที่ได้สายป่าน - อภิญญา สกุลเจริญสุข มาเป็นนางเอก
หลังจากที่ห่างหายไป 3 ปีกับอัลบั้มแรกจึงออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 "Hi season" ที่มีซิงเกิ้ลแรก อย่างเพลง "ฤดูอกหัก" และเพลงที่ 2 คือ "อย่าไปไหนอีกนะ" ต่อมาออกผลงานอัลบั้มตามมาอีก เช่น "Green wave Cover Night Plus By Calories Blah Blah" (2552), "Sugar added" (2552), "Love Delivery" (2553) และมีอัลบั้มรวมเพลงของแคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์ ในชื่อ "Calories" (Extra LOVE XL)
ในปี 2555 ปองกูล สืบซึ้งและอัศวิน ดุริยางกูร ได้ออกมาประกาศว่าขอยุติการเป็นวงแคลอรี่ส์ บลาห์ บลาห์ เนื่องจากการทำงานช่วงหลังของเขาทั้งสองคนมีปัญหา โดยหลังจากนี้ป๊อปเองจะมีผลงานเพลงในฐานะศิลปินเดี่ยวของเขาออกมาภายใต้สังกัดแกรมมี่ ส่วนวินได้หาต้นสังกัดใหม่และทำเพลงในแบบที่เป็นตัวเอง ต่อมาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง Way Station ในสังกัดสหภาพดนตรี
Calories Blah Blah
วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  เป็นการบูรณาการของหลักการทางวิทยาศาสตร์และทางวิศวกรรมเพื่อปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ, เพื่อให้มีน้ำ, อากาศ, และที่ดินที่มีสุขภาพดีสำหรับการอยู่อาศัยของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ, และเพื่อทำความสะอาดสถานที่มลพิษ. นอกจากนี้วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมยังสามารถถูกอธิบายว่าเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีประยุกต์ที่พูดถึงประเด็นของการอนุรักษ์พลังงาน, สินทรัพย์และการควบคุมการผลิตของเสียจากกิจกรรมของมนุษย์และสัตว์. นอกจากนี้ มันยังเกี่ยวข้องกับการหาโซลูชั่นที่เป็นไปได้ในด้านสุขภาพของประชาชน, เช่นโรคที่เกิดจากน้ำ , การดำเนินการตามกฎหมายที่ส่งเสริมสุขอนามัยที่เพียงพอในเขตเมือง, ชนบทและพื้นที่การพักผ่อนหย่อนใจ. มันเกี่ยวข้องกับการจัดการน้ำเสียและการควบคุมมลพิษทางอากาศ, การรีไซเคิล, การกำจัดของเสีย, การป้องกันรังสี, สุขศาสตร์อุตสาหกรรม, ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม, และปัญหาสุขภาพของประชาชนรวมทั้งความรู้เกี่ยวกับกฎหมายวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม. นอกจากนี้มันยังรวมถึงการศึกษาทั้งหลายเกี่ยวกับผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของโครงการก่อสร้างที่มีการนำเสนอ.
วิศวกรสิ่งแวดล้อมจะศึกษาผลกระทบจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่มีต่อสิ่งแวดล้อม. เพื่อทำเช่นนั้น, เขาดำเนินการศึกษาการจัดการขยะอันตรายเพื่อประเมินความสำคัญของอันตรายดังกล่าว, เขาจะให้ให้คำแนะนำในการบำบัดและการเก็บกัก, และพัฒนากฎระเบียบเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ. วิศวกรสิ่งแวดล้อมยังออกแบบน้ำประปาเทศบาลและระบบบำบัดน้ำเสียอุตสาหกรรม เช่นเดียวกับการพูดถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นและทั่วโลกเช่นผลกระทบของฝนกรด, ภาวะโลกร้อน, การสูญเสียโอโซน, มลพิษทางน้ำและมลพิษทางอากาศจากไอเสียรถยนต์และ แหล่งอุตสาหกรรม.
ที่มหาวิทยาลัยหลายแห่ง, วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมจะอยู่ในภาควิชาวิศวกรรมโยธาหรือภาควิชาวิศวกรรมเคมีของคณะวิศวกรรมศาสตร์. วิศวกร "โยธา" สิ่งแวดล้อมมุ่งเน้นไปที่อุทกวิทยา, การจัดการทรัพยากรน้ำ, การบำบัดทางชีวภาพ, และการออกแบบโรงงานบำบัดน้ำเสีย. วิศวกร "เคมี" สิ่งแวดล้อม, ในทางตรงกันข้าม, มุ่งเน้นไปที่คุณสมบัติทางเคมีของสิ่งแวดล้อม, เทคโนโลยีและกระบวนการแยกอากาศและการบำบัดน้ำเสียที่ทันสมัย.
นอกจากนี้วิศวกรมีบ่อยครั้งมากที่ได้รับการฝึกอบรมเฉพาะด้านกฎหมาย (Juris Doctor (JD) ) และพวกเขาใช้ประโยชน์จากความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของพวกเขาในการปฏิบัติตามกฎหมายวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม.
เขตปกครองทางกฎหมายส่วนใหญ่ยังกำหนดข้อบังคับด้านใบอนุญาตและการลงทะเบียน.
วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมในประเทศไทย.
การเรียนการสอนด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม เกิดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 มีการจัดตั้ง แผนกวิชาวิศวกรรมสุขาภิบาล (ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน) คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดสอนวิชาวิศวกรรมสุขาภิบาลในระดับปริญญาโทขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมี ศาสตราจารย์ อรุณ สรเทศน์ เป็นผู้นำในการดำเนินการ
มหาวิทยาลัยที่เปิดสอนในสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมในระดับปริญญาตรี.
กฎกระทรวงกำหนดสาขาวิชาชีพวิศวกรรมและวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม พ.ศ. 2550/2553 แก้ไขเพิ่มเติม ได้กำหนดเพิ่มเติมสาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเป็นสาขาวิชาชีพวิศวกรรมและวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ได้แก่
นับตั้งแต่มนุษย์มีการยอมรับเป็นครั้งแรกว่าสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเขาเกี่ยวข้องกับคุณภาพของสภาพแวดล้อมของพวกเขา, พวกเขาได้ประยุกต์หลักแนวคิดในความพยายามที่จะปรับปรุงคุณภาพของสภาพแวดล้อมของพวกเขา. อารยธรรม Harappan โบราณได้ใช้ท่อระบายน้ำรุ่นแรก ๆ ในบางเมือง. ชาวโรมันได้สร้างท่อน้ำที่เรียกว่า aqueducts เพื่อป้องกันภัยแล้งและเพื่อสร้างแหล่งน้ำที่สะอาดและเป็นประโยชน์ต่อสุขภาพสำหรับเมืองหลวงของกรุงโรม. ในศตวรรษที่ 15, แคว้นบาวาเรียสร้างกฎหมายที่จำกัดการพัฒนาและการลดเกรดของประเทศแถบเทือกเขาแอลป์ที่ผลิตแหล่งน้ำประปาของภูมิภาค.
สาขาวิชานี้โผล่ขึ้นมาเป็นสาขาด้านสิ่งแวดล้อมที่แยกต่างหากในช่วงกลางที่สามของศตวรรษที่ 20 ในการตอบสนองต่อความกังวลของประชาชนอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับน้ำและมลพิษและความเสื่อมโทรมของคุณภาพสิ่งแวดล้อมอย่างกว้างขวางที่เพิ่มมากขึ้น. อย่างไรก็ตามรากของมันขยายกลับไปยังความพยายามในช่วงต้นในวิศวกรรมสุขภาพของประชาชน. วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมที่ทันสมัยเริ่มต้นขึ้นในกรุงลอนดอนในกลางศตวรรษที่ 19 เมื่อโจเซฟ Bazalgette ได้ออกแบบระบบท่อน้ำทิ้งหลักระบบแรกที่ลดอุบัติการณ์ของโรคที่เกิดจากน้ำเช่นอหิวาตกโรค. การแนะนำให้มีการบำบัดน้ำดื่มและระบบบำบัดน้ำเสียในประเทศอุตสาหกรรมทั้งหลายได้ช่วยลดโรคอันเกิดจากน้ำจากสาเหตุหลักของการเสียชีวิตให้กลายเป็นสิ่งเกิดได้ยาก.
ในหลายกรณี, เมื่อสังคมเจริญเติบโตขึ้น, การกระทำหลายอย่างที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้บรรลุผลประโยชน์ให้กับสังคมเหล่านั้นได่ส่งผลกระทบหลายอย่างในระยะยาวซึ่งเป็นการลดคุณภาพของสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ. ตัวอย่างหนึ่งก็คือการประยุกต์ใช้อย่างกว้างขวางของยาฆ่าแมลง DDT เพื่อควบคุมศัตรูพืชทางการเกษตรในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง. ขณะที่ผลประโยชน์ทางการเกษตรมีผลที่โดดเด่นและผลผลิตพืชได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก, สิ่งนี้ได้ลดความอดอยากของโลกลงอย่างมาก, และโรคมาลาเรียได้ถูกควบคุมได้ดีขึ้นกว่าที่เคย, สายพันธุ์จำนวนมากได้หมิ่นต่อการสูญพันธุ์เนื่องจากผลกระทบของดีดีทีในรอบการสืบพันธุ์ของพวกมัน. เรื่องราวของดีดีทีที่ได้ถูกบอกเล่าอย่างเต็มตาในหนังสือของราเชล คาร์สันเรื่อง "ฤดูใบไม้ผลิที่เงียบ" (1962) ได้ถือเป็นจุดกำเนิดของการเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาสมัยใหม่ของสาขาที่ทันสมัย​​ของ "วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม".
การเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของการอนุรักษ์และกฎหมายมากมายที่จำกัดการกระทำของประชาชนที่จะเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมได้รับการพัฒนาขึ้นโดยสังคมต่าง ๆ มาเป็นพันปี. ตัวอย่างที่โดดเด่นได้แก่กฎหมายทั้งหลายที่กำหนดให้การก่อสร้างท่อระบายน้ำในกรุงลอนดอนและกรุงปารีสในศตวรรษที่ 19 และการสร้างระบบอุทยานแห่งชาติสหรัฐในต้นศตวรรษที่ 20.
การจัดการขยะของแข็ง.
การจัดการขยะของแข็งคือการเก็บรวบรวม, การขนส่ง, การแปรรูปหรือการกำจัด, การจัดการ, และการเฝ้าระวังของวัสดุขยะของแข็ง. ขยะของแข็งมักจะเกี่ยวข้องกับวัสดุที่ผลิตโดยกิจกรรมของมนุษย์โดยทางตรงหรือโดยทางอ้อม, และกระบวนการจะดำเนินการโดยทั่วไปเพื่อลดผลกระทบต่อสุขภาพ, สภาพแวดล้อม, หรือความสวยงาม. การจัดการของเสียเป็นการปฏิบัติที่แตกต่างจากการฟื้นฟูทรัพยากร, ซึ่งจะมุ่งเน้นไปที่การชะลออัตราของการบริโภคทรัพยากรธรรมชาติ. การจัดการของเสียถือว่าวัสดุทั้งหมดเป็นระดับเดียวกัน, ไม่ว่าจะเป็นของแข็ง, ของเหลว, ก๊าซ, หรือสารกัมมันตรังสี, และวัตถุประสงค์คือเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่เป็นอันตรายของแต่ละชนิดด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน.
การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมและการบรรเทาผลกระทบ.
บทความหลัก: การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
นักวิทยาศาสตร์มีรูปแบบกระจายมลพิษเพื่อประเมินความเข้มข้นของสารมลพิษที่ตัวรับอันหนึ่งหรือผลกระทบต่อคุณภาพอากาศโดยรวมจากไอเสียรถยนต์และไอเสียจากการปล่อยก๊าซอุตสาหกรรม ไม่มากก็น้อย ข้อมูลนี้จะคาบเกี่ยวกับความปรารถนาที่จะลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซเรือนกระจกอื่น ๆ ที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากกระบวนการเผาไหม้ ประยุกต์ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์เพื่อประเมินว่ามีแนวโน้มหรือไม่ส่งผลกระทบในทางตรงกันข้ามต่อคุณภาพน้ำ คุณภาพอากาศ คุณภาพที่อยู่อาศัย คุณภาพของพืชและสัตว์ กำลังการผลิตทางการเกษตร ผลกระทบต่อการจราจร ผลกระทบทางสังคม ผลกระทบต่อระบบนิเวศ ผลกระทบทางเสียง ผลกระทบภาพ (ภูมิทัศน์) ฯลฯ หากคาดว่าจะมีผลกระทบ ก็จะพัฒนามาตรการบรรเทาผลกระทบเพื่อ จำกัดหรือป้องกันผลกระทบดังกล่าว ตัวอย่างหนึ่งของมาตรการบรรเทาผลกระทบก็คือการสร้างพื้นที่ชุ่มน้ำในสถานที่ใกล้เคียงเพื่อลดการเติมน้ำในพื้นที่ชุ่มน้ำที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาถนนถ้ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยนเส้นทางถนน
ในสหรัฐอเมริกา, การปฏิบัติในการประเมินด้านสิ่งแวดล้อมได้เริ่มอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1970, ซึ่งเป็นวันที่มีผลการดำเนินการของ'นโยบายสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (NEPA) '. ตั้งแต่นั้นมา, ประเทศที่กำลังพัฒนาและพัฒนาแล้วมากกว่า 100 ประเทศได้วางแผนกฎหมายที่คล้ายกันเป็นการเฉพาะหรือได้นำวิธีการจากที่อื่นมาใช้. NEPA มีผลบังคับใช้กับหน่วยงานของรัฐบาลกลางในประเทศสหรัฐอเมริกา.
แหล่งจ่ายน้ำและการบำบัด.
วิศวกรและนักวิทยาศาสตร์กำลังทำงานเพื่อความปลอดภัยของแหล่งน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคและการใช้ในการเกษตร. พวกเขาประเมินความสมดุลของน้ำในลุ่มน้ำและกำหนดแหล่งน้ำที่พร้อมใช้, น้ำที่จำเป็นสำหรับความต้องการที่หลากหลายในลุ่มน้ำนั้น, วงจรฤดูกาลของการเคลื่อนไหวของน้ำผ่านลุ่มน้ำและพวกเขาก็พัฒนาระบบเพื่อจัดเก็บ, บำบัด, และการนำน้ไปใช้ในงานต่าง ๆ. น้ำจะได้รับการปฏิบัติเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ของคุณภาพน้ำสำหรับการใช้ส่วนปลาย. ในกรณีแหล่งน้ำดื่ม, น้ำจะได้รับการบำบัดเพื่อลดความเสี่ยงของการแพร่กระจายของโรคติดเชื้อ, ความเสี่ยงของโรคไม่ติดเชื้อ, และเพื่อสร้างรสชาติของน้ำให้น่าดื่ม. ระบบการแจกจ่ายน้ำจะได้รับการออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อให้มีแรงดันน้ำที่และอัตราการไหลเพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการของผู้ใช้ปลายทางที่แตกต่างกันเช่นการใช้ในพื้นที่, การดับเพลิง, และการชลประทาน.
มีเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียจำนวนมาก. ขบวนการของการบำบัดน้ำเสียอาจประกอบด้วยระบบทำความสะอาดเบื้องต้นเพื่อแยกเอาวัสดุที่แข็งและลอยน้ำได้ออก. ระบบบำบัดรองประกอบด้วยอ่างเติมอากาศ, ตามด้วยการจับตัวเป็นก้อนและการตกตะกอนหรือระบบทำให้เป็นตะกอนและระบบทำความสะอาดที่สอง, ระบบกำจัดไนโตรเจนชีวภาพขั้นที่สามและขั้นตอนการฆ่าเชื้อครั้งสุดท้าย. อ่างเติมอากาศ/ระบบทำให้เป็นตะกอนขจัดสารอินทรีย์โดยการเลี้ยงแบคทีเรีย (ตะกอนที่ถูกทำขึ้น). ระบบทำความสะอาดที่สองจะขจัดตะกอนที่ถูกทำขึ้นนี้ออกจากน้ำ. ระบบที่สาม, แม้ว่าอาจจะไม่รวมอยู่ด้วยเสมอเนื่องจากค่าใช้จ่าย, เป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในการกำจัดไนโตรเจนและฟอสฟอรัสและการฆ่าเชื้อในน้ำก่อนที่จะปล่อยลงแหล่งน้ำบนผิวดินหรือมหาสมุทร.
การจัดการมลพิษทางอากาศ.
นักวิทยาศาสตร์มีรูปแบบกระจายมลพิษ  เพื่อประเมินความเข้มข้นของสารมลพิษที่ตัวรับอันหนึ่งหรือผลกระทบต่อคุณภาพอากาศโดยรวมจากไอเสียรถยนต์และไอเสียจากการปล่อยก๊าซจากปล่องไฟ  อุตสาหกรรม. ไม่มากก็น้อย, ข้อมูลนี้จะคาบเกี่ยวกับความปรารถนาที่จะลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซเรือนกระจกอื่น ๆ ที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากกระบวนการเผาไหม้.
สำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อม.
สำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐ ( เป็นหนึ่งในหลายหน่วยงานที่ทำงานร่วมกับวิศวกรสิ่งแวดล้อมเพื่อแก้ปัญหาที่สำคัญ. องค์ประกอบที่สำคัญของภารกิจของ EPA คือการปกป้องและปรับปรุงคุณภาพของอากาศ, น้ำ, และสิ่งแวดล้อมโดยรวมในอันที่จะหลีกเลี่ยงหรือบรรเทาผลกระทบของที่เป็นอันตราย.
หลักสูตรทั้งหลายที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาบัณฑิตด้วยทักษะเฉพาะในระบบสิ่งแวดล้อมหรือเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมจะกลายเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้นและจะอยู่ในชั้นเรียนกว้าง ๆ ดังนี้:
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์
นายพันตรี หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ หรือชื่อเล่นว่า ใหญ่ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406-21 มกราคม พ.ศ. 2469) เป็นโอรสในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ กับหม่อมเขียน เป็น พระมาตุลา (ลุง) ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร และเป็นพระปัยกา (ทวด) ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ เข้าถวายตัวต่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่อายุได้ 7 ปี และทรงเลือกให้เดินทางไปศึกษาในต่างประเทศ เพื่อสืบทอดวิชาแพทย์ต่อจากพระบิดา หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์เดินทางไปศึกษาที่สกอตแลนด์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2415 เมื่ออายุ 9 ปี จบการศึกษาแพทย์ศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2427
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ เข้ารับราชการเป็นผู้ช่วยของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ พระบิดา ทั้งด้านกิจการแพทย์ และการทหาร ได้รับพระราชทานยศพันตรี ช่วยปรับปรุงกิจการทหาร ร่วมจัดตั้งกรมยุทธนาธิการทหาร และเป็นเลขานุการพระบิดา ที่ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ กราบบังคมทูลลาออกจากราชการ พร้อมกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2433 เพื่อประกอบกิจการส่วนตัวร่วมกับพระบิดา เป็นผู้ได้รับสัมปทานขุดคลองฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ทางตอนเหนือของพระนคร จากตำบลบ้านใหม่ วัดเทียนถวาย ปทุมธานี ไปถึงนครนายก ในนามบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม คลองนี้ได้รับพระราชทานนามว่า "คลองรังสิตประยุรศักดิ์" หรือ "คลองรังสิต"
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ ป่วยเป็นโรคไตพิการเรื้อรัง ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2469 อายุ 62 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานหลวงวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2470
"สุวพันธุ์" คือชื่อที่รับพระราชทาน ชื่อ "สุวพรรณ" นั้นท่านเปลี่ยนเองในปลายอายุของท่าน "สนิทวงศ์" ในอักษรโรมัน สะกดว่า Sanidvongs ส่วนชาวต่างชาติเรียกท่านว่า ดอกเตอร์ใหญ่ (Dr. Yai)
เจริญ บุนนาค.
จำเริญ บุนนาค ธิดาพระยาอรรคราชนาถภักดี (หวาด บุนนาค) ราชนิกูล มีบุตร-ธิดา 8 คน คือ
ยี่สุ่น สนิทวงศ์ ณ อยุธยา.
ธิดาศาสนาจารย์กิมเฮง มังกรพันธ์ และนางทองอยู่ ปักษานนท์ มีบุตรธิดาจำนวน 4 คน ได้แก่
ประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา.
มีบุตร รวม 3 คน
1 หม่อมหลวง บัว สนิทวงศ์ สมรสกับ นาง แถม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม เหลี่ยมจันทร์)
2 หม่อมหลวง นาวี สนิทวงศ์ สมรสกับ นาง อาบ ชูโต
3 หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ (29 เม.ย. 2462 - มี.ค. 2546) สมรสกับ มรว ทรงศรี ศรีธวัช
สืบตระกูลพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ท.จ.ว.
หม่อมราชวงศ์สุวพันธ์ สนิทวงศ์
น้ำเกลือเข้มข้น
น้ำเกลือเข้มข้น หรือ ไบรน์  หมายถึงน้ำที่มีเกลือ (NaCl) ละลายอยู่ในระดับอิ่มตัวหรือใกล้อิ่มตัว น้ำเกลือเข้มข้นสามารถนำไปสู่การตกผลึกของเกลือในการทำนาเกลือ หรือใช้ประโยชน์ในการถนอมอาหาร คือการดองเค็มผัก ปลา และเนื้อสัตว์ต่างๆ สามารถเก็บรักษาเนยแข็งชนิด Halloumi และ Feta ได้ด้วย
น้ำเกลือเข้มข้นถูกใช้เป็นของไหลสำหรับการนำพาความร้อนจากสถานที่หนึ่งไปยังอาคารบ้านเรือนในบริเวณภูมิอากาศหนาว เนื่องจากการเพิ่มเกลือในน้ำจะทำให้จุดเยือกแข็งของน้ำลดลงและไม่ทำให้แข็งตัว ที่ความเข้มข้น 23.3% จุดเยือกแข็งของน้ำเกลือจะลดลงไปอยู่ที่ −21 ℃ (252.15 K, −6 ℉)
ที่อุณหภูมิ 15.5 ℃ (288.65 K, 60 ℉) น้ำเกลือเข้มข้นที่อิ่มตัวจะมีปริมาณเกลือ 26.4% โดยน้ำหนัก (น้ำเกลือ 100 ดีกรี) และที่อุณหภูมิ 0 ℃ (273.15 K, 32 ℉) น้ำเกลือจะอิ่มตัวที่ 26.3%
ไบรน์
น้ำเกลืออิ่มตัว
งอก๊กไท่
โอมนิ (ล้อ)
ล้อโอมนิเป็นล้อที่มีลักษณะพิเศษ โดยจะมีล้อที่มีขนาดเล็ก ๆ วางขวางซ้อนอยู่ในล้อหลัก ทำให้สามารถเคลื่อนที่ในแนวตั้งและแนวนอนได้อย่างอิสระ มีความคล่องตัวสูง
ฮวานง็อก
ฮว่านง็อก (เวียดนาม : Xuân hoa)
ประวัติฮว่านง็อก ("Pseuderanthemum palatiferum") ถูกค้นพบในช่วงปลายปี ค.ศ.1990 ในป่า Cuc Phuong ทาง ตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ถือเป็นพืชชนิดใหม่ ที่ใช้ในการ รักษาโรค เนื่องจากไม่ปรากฏใน NAPRALERT (1995) ซึ่งเป็น ฐานข้อมูลพืชที่ใช้ในทางการแพทย์ท่วโลกของมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา หลังจากท่พืชชนิดนี้ถูกค้นพบ พืชชนิด นี้ได้รับการปลูกอย่างกว้างขวางในประเทศเวียดนาม โดย ในประเทศไทย จากข้อมูลการบอกเล่า ถูกนำเข้ามาโดยกลุ่ม ทหารผ่านศึกสมัยสงครามเวียดนาม และต้นฮว่านง็อกได้ถูก นำเข้ามาในประเทศไทยกว่า 30 ปี ฮว่านง็อก ท่เริ่มเข้ามาแพร่หลายในประเทศไทย เร่มจากพื้นที่ในแถบภาคอีสาน ต้งแต่ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ และเมื่อเร่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น ได้มีการต้งช่อเพื่อสะดวกในการเรียกมากข้น เป็นช่อไทยว่า พญาวานร ว่านลิง ว่านพญาวานร หรือต้นลิง
ลักษณะต้นฮว่านง็อก เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูง 1-3 ม. ลำต้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม เปลือกต้นผิวเรียบสีเขียว ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม รูปวงรีถึงใบหอก กว้าง 3-5 ซม. ยาว 5-15 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบแหลมเรียว ขอบใบเรียบ มีเส้นแขนงใบ 8-11 คู่ ผิวใบมีขนยาวห่าง (pilose) ดอกช่อแยกแขนงแบบช่อเชิงลด (spicitiform paniculate) ใบประดับรูปแถบหรือไม่มีใบประดับ มีก้านดอกย่อย ยาว ประมาณ 0.5 มม. มีขนสั้นนุ่มท่ใบประดับก้านดอกย่อยและ กลีบเลี้ยง กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ รูปแถบวงกลีบดอกสีชมพู น้ำเงิน ม่วง หรือ เกือบดำ หลอดดอกรูปทรงกระบอก ดอกปากแตร รูปห้าแฉก เกสรเพศผู้สมบูรณ์ และเป็นหมัน รังไข่เรียบ
สรรพคุณพื้นบ้าน ในเวียดนาม จะใช้ใบในการรักษาโรคต่างๆ ในคน ได้แก่ ความดันโลหิต ท้องเสีย ไขข้ออักเสบ คออักเสบ กระเพาะ อาหารอักเสบ เนื้องอก ลำไส้อักเสบ ตกเลือด รักษาแผล ท้องผูก นอกจากนี้ยังมีการนำมาใช้ในการรักษาและป้องกันโรค ในสัตว์เลี้ยง ได้แก่ แก้ท้องเสียในสุกรและสุนัข รักษาแผล และ อหิวาต์ในไก่และเป็ด เป็นต้น
สารอาหาร ฮว่านง็อก.
ในใบของฮว่านง็อกประกอบด้วย สารอาหารต่างๆ ได้แก่ โปรตีน (ซึ่งพบในปริมาณ 30.8% ของนํ้าหนักแห้ง)
กรดอะมิโน ได้แก่ ไลซีน เมทไธโอนีน และทรีโอนีน
เกลือแร่ ได้แก่ แคลเซียม แมกนีเซียม เหล็ก และทองแดง
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ของ “ฮว่านง็อก” องค์ประกอบทางเคมี.
จากการศึกษาพบว่า ในใบประกอบด้วย
Flavonoids, B-sitosterol, Phytol, 3-0-(β-D-glucopy ranosyl)-sitosterol, สารผสมระหว่าง stigmasterol และ poriferasterol,
n-pentacosan-1-ol และสารผสมระหว่าง kaempferol-3-methyl ether-7-0-β–gluco side และ apigenin-7-0-β-glucoside,
1-triacontanol, salicylic acid, glycerol 1-hexadecanoate, palmitic acid และ pseuderantin ซึ่งเป็นเอนไซม์ท่ย่อยโปรตีน
ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา (งานวิจัย).
ฤทธ์ต้านอนุมูลอิสระ ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ ซึ่งมี
ฟลาโวนอยด์เป็นองค์ประกอบหลัก มีฤทธ์ต้านอนุมูลอิสระ เมื่อ ทดลองโดยใช้ humanblood peroxidase model
ฤทธ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ มีฤทธิ์ต้าน
เชื้อแบคทีเรีย 10 ชนิด โดยเฉพาะส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทจะมี ฤทธิ์แรงต่อเชื้อ "Salmonella" typhi 158, "[[Shigella flexneri]" และ "[[E. coli]]"
ฤทธิ์ต้านเชื้อรา ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ มีฤทธ์ต้าน
เชื้อรา "[[Candida albicans]]" และ "[[Candida stellatoides]]"
พิษต่อเซลล์มะเร็ง
สารสกัดเมทานอลจากใบ เป็นพิษอย่างอ่อนต่อ
เซลล์มะเร็ง B16 melanoma โดยมีค่าความเข้มข้นที่ยับยั้ง การเจริญเติบโตของเซลล์ครึ่งหน่ง (GI50) คือ มากกว่า 100 มคก./มล.
ยับยั้งการสร้างหลอดเลือด
สารสกัดเมทานอลจากใบ ความเข้มข้น 100 มคก./มล.
มีฤทธ์อย่างอ่อน (น้อยกว่า 25%) ในการยับยั้งการสร้างหลอด เลือดในเซลล์ human umbilical venous
ผลต่อสัตว์ มีการศึกษาผลของฮว่านง็อกท่มีต่อการเจริญเติบโต
และแก้ท้องเสียในลูกสุกรเล็ก โดยแบ่งออกเป็น 3 การทดลอง คือ
การทดลองที่ 1 ทดลองในลูกสุกรที่ยังไม่ได้หย่านม
โดยให้กินใบสดขนาด 1 ก./กก./วัน เป็นเวลา 30 วัน
การทดลองท่ 2 ทดลองในลูกสุกรท่ไม่ได้หย่านม
โดยให้กินใบสดขนาด 0.5 ก./กก./วัน และผงใบแห้ง ขนาด 0.1 และ 0.2 ก./กก./วัน เป็นเวลา 30 วัน
การทดลองที่ 3 ทดลองในลูกสุกรท่หย่านมแล้ว
โดยให้ กินใบสด ขนาด 0.5 ก./กก./วัน และผงใบแห้งขนาด 0.1 และ 0.2 ก./กก./วัน นาน 30 วัน
พบว่าใน การทดลองท่ 1 ลูกสุกรท่กินใบฮว่านง็อก จะมี น้ำหนักตัวมากกว่ากลุ่มควบคุม จำนวนเม็ดเลือดแดง packed cell และฮีโมโกลบินสูงกว่า
ไม่พบการตายและอาการท้องเสีย เช่นเดียวกับ การทดลองที่ 2 และ 3 ลูกสุกรท่กินใบฮว่านง็อก จะมีน้ำหนักตัว จำนวนเม็ดเลือดแดง packed cell และ
ฮีโมโกลบินมากกว่ากลุ่มท่ควบคุม ลูกสุกรมีอาการท้องเสีย และตายน้อยกว่า โดยที่ผงแห้งขนาด 0.2 ก/กก. จะให้ผลดีท่สุด ต่อการเจริญเติบโตและแก้ท้องเสียในลูกสุกรเล็ก
การทดลองเปรียบเทียบผลของฮว่านง็อกกับยาปฏิชีวนะ Coli-norgent (ประกอบด้วย Colistine sulfate 125,000,000 UINorfloxacin2,000มก.
Gentamicinsulfate1,000มก. Trimethoprim 1,000 มก. Excipient q.s. 100 ก.) ในการ รักษาอาการท้องเสียในลูกสุกร โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ