pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โจนาธาน วิลเลียม โคชแมน (Jonathan William Coachman; เกิด ) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "เดอะโคช" (The Coach) เป็นผู้สัมภาษณ์กีฬาอเมริกัน, นักวิเคราะห์ และบุคลากรมวยปล้ำอาชีพปัจจุบันได้เซ็นสัญญากับ WWE ในฐานะผู้บรรยาย ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้จัดการทั่วไป การทำงานก่อนหน้านี้ของเขากับบริษัทนี้กินเวลานานถึงเก้าปี เขากลับมาในสมาคมในเดือนมกราคม 2018 เขายังเป็นอดีตผู้เล่นบาสเกตบอลวิทยาลัยและโฆษกฟุตบอล play-by-play
Jonathan Coachman
บรูโน จูลี
บรูโน จูลี (Bruno Julie) หรือ หลุยส์ ริชาร์ด บรูโน จูลี (Louis Richard Bruno Julie ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวมอริเชียส เกิดเมื่อ 11 กรกฏาคม พ.ศ. 2521 ที่ ประเทศมอริเชียส ติดทีมชาติมอริเชียสเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ เอ็มมานูเอล นเกตู จากเลโซโท เมื่อ 12 สิงหาคม รอบสอง ชนะ คูร์ซิด ทอดซิโบเยฟ จาก อุซเบกิสถาน เมื่อ 15 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เฮกเตอร์ มันซานีญา จากเวเนซุเอลา เมื่อ 18 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ ยันเกียล เลออน จากคิวบา เมื่อ 22 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง เขาเป็นนักกีฬาจากมอริเชียสคนแรกที่ได้เหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
อะกิโอะ โมะริตะ
ปราสาทนะโงะยะ
เกมเอนจิน
เกมเอนจิน  คือซอฟต์แวร์เพื่อใช้สร้างวีดีโอเกม ซอฟต์แวร์นี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยภาษาโปรแกรมที่หลากหลาย อาทิ C, C++, JAVA เป็นต้น เกมเอนจินเปรียบเสมือนเป็นเครื่องมือใช้สร้างชิ้นส่วนต่าง ๆ ของระบบเกม ชิ้นส่วนเหล่านี้จะถูกนำไปประกอบเข้าด้วยกัน และถูกทดสอบว่าพวกมันสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างไม่มีปัญหาภายใต้สภาพแวดล้อมที่ถูกกำหนดไว้ นี่เป็นกระบวนการในการสร้างเกมให้ออกมาสมบูรณ์
นักพัฒนาเกมจำนวนมากใช้เกมเอนจินในการสร้างเกมสำหรับเครื่องเล่น, มือถือ ตลอดจนคอมพิวเตอร์พกพา การทำงานของเกมเอนจินประกอบด้วยการเรนเดอร์กราฟิก 2D และ 3D, การตรวจสอบการชน, ระบบเสียง, ภาษาสคริปต์, แอนิเมชัน, ปัญญาประดิษฐ์, ระบบเน็ตเวิร์ก, การสตรีม, การจัดการหน่วยความจำ, การรองรับภาษาที่แปล ตลอดจนระบบอื่น ๆ อีกมากมาย
จังหวัดวะกะยะมะ
วะกะยะมะ (เมือง)
จังหวัดนะงะซะกิ
จังหวัดนะงะโนะ
นะงะโนะ (เมือง)
สนามกีฬาโอลิมปิกนะงะโนะ
โอะกะยะมะ (เมือง)
จังหวัดโอะกะยะมะ
จังหวัดยะมะงะตะ
ยะมะงะตะ (เมือง)
ฮิกาชิโอซากะ
ค่ายมวยสิงห์มนัสศักดิ์
ค่ายมวยสิงห์มนัสศักดิ์ เป็นสถานที่จัดการแข่งขันมวยไทย (รวมถึงมวยสากล) ในจังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย ซึ่งจุผู้ชมได้น้อยกว่า 1,000 คน ค่ายมวยนี้มีเครื่องปรับอากาศที่สามารถชมได้สบาย อีกทั้งยังมีการปรับปรุงคุณภาพครั้งใหญ่ของการแข่ง อย่างไรก็ตาม ค่ายมวยนี้มีพื้นที่พักเพียงไม่กี่แห่งและมีที่จอดรถค่อนข้างน้อย ท่ามกลางฝูงชนที่แออัดและไม่ค่อยมีห้องว่างมากนัก ทั้งนี้ ทางค่ายมวยมีการประสานงานกับเวทีมวยนานาชาติรังสิต ในขณะที่เวทีมวยมาตรฐาน 2 แห่งอย่างสนามมวยราชดำเนินและสนามมวยเวทีลุมพินีที่เมืองหลวงจะไม่อนุญาตให้ผู้หญิงขึ้นสังเวียนมวย ซึ่งต่างไปจากค่ายมวยสิงห์มนัสศักดิ์
นอกจากนี้ ยังมีการก่อตั้งโรงเรียนสอนมวยไทย-สากล สิงห์มนัสศักดิ์-ศิริมงคลยิม โดยมีชาวตะวันตกและชาวญี่ปุ่นจำนวนมากที่เข้าเรียนมวยไทย ซึ่งมีผู้เรียนหลายรายได้ลงแข่ง ตลอดจนมีการประสานงานกับทางสนามมวยราชดำเนิน โดยคณะกรรมการกีฬามวยแห่งประเทศไทย
สำหรับวันที่จัดการแข่ง อาจจัดทุกคืนวันเสาร์, สามหรือสี่ครั้งต่อปี หรือทุกสองสามเดือน ปกติแล้วให้เข้าชมฟรี โดยจะมีรายได้จากผู้ให้การสนับสนุน
ค่ายมวยแห่งนี้ ยังได้รับการถ่ายทอดเรื่องราวการให้การช่วยเหลือคนงานที่มีอาการอัมพฤกษ์รายหนึ่งผ่านทาง"เนชั่นทีวี" ซึ่งทางค่ายมวยได้ให้การดูแลมาโดยตลอด และมีผู้ยินดีให้การช่วยเหลือในเบื้องต้นหลายราย ส่วนในปี พ.ศ. 2560 ได้มีการจัดการแข่งขันมวยไทย และมวยสากล เพื่อหารายได้ช่วยเหลือเด็กนักเรียนยากจนในอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
มานพ (บิดาของศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์) ทำหน้าที่เป็นผู้บริหาร
นคร (ญี่ปุ่น)
นครพิเศษ (ญี่ปุ่น)
สถานีรถไฟโยะโกะฮะมะ
สถานีรถไฟชินโยะโกะฮะมะ
โทะยะมะ (เมือง)
จังหวัดโทะยะมะ
ฮิโระมุ อะระกะวะ
อะกิระ อิชิดะ
แครี มัลลิแกน
แครี ฮันนาห์ มัลลิแกน (; เกิด 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1985)เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอังกฤษ มีผลงานละครเวทีเปิดตัวในละคร "Forty Winks" ของ Kevin Elyot ในปี 2004 ในด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ มีภาพยนตร์เปิดตัว "ดอกไม้ทรนงกับชายชาติผยอง" (2005) มีบทบาททางโทรทัศน์ รวมถึง Ada Clare ในภาพยนตร์ซีรีส์ "Bleak House" (2005) และ Sally Sparrow ใน "Doctor Who" (2007) ในปี 2008 เธอแสดงบรอดเวย์เปิดตัวใน "The Seagull"
มัลลิแกนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลออสการ์, ลูกโลกทองคำ, SAG และ BAFTA สำหรับบทบาท Jenny Mellor ในภาพยนตร์ "An Education" (2009) ในปี 2015 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี่ สำหรับนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในละครเวที จากละครเวทีของเธอใน "Skylight "ของ David Hare  เธอแสดงในภาพยนตร์ "Never Let Me Go" (2010), "Drive" (2011), "Shame" (2011), "เดอะ เกรท แกตสบี้ รักเธอสุดที่รัก" (2013), "Inside Llewyn Davis" (2013), "สุดปลายทางรัก" (2015), และ "Suffragette" (2015).
มัลลิแกนเกิดที่เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน, เป็นลูกสาวของนาโน มัลลิแกน (สกุลเดิม บูธ) และสตีเฟน มัลลิแกน พ่อของเธอมีเชื้อสายไอริช มาจาก ลิเวอร์พูล แม่ของเธอมาจากเมืองลันเดโล (Llandeilo) เวลส์   แม่ของเธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย พ่อเป็นผู้จัดการโรงแรม  ตอนเธออายุสามขวบ ครอบครัวย้ายไปเยอรมัน ตอนที่พ่อของเธอต้องไปทำหน้าที่บริหารโรงแรมที่นั่น ขณะอยู่ที่เยอรมัน แครีและน้องชายเรียนหนังสือที่ International School of Düsseldorf (เมืองดึสเซิลดอร์ฟ) ตอนเธออายุแปดขวบเธอและครอบครัวย้ายกลับอังกฤษ ตอนเป็นวัยรุ่นเธอศึกษาต่อที่ Woldingham School ใน เซอร์รีย์
ความสนใจการแสดง.
มัลลิแกนสนใจการแสดงเมื่อเห็นน้องชายของเธอเล่นละคร "The King and I"  ตอนอายุ 6 ขวบ  ในระหว่างการซ้อมละคร เธอก็อ้อนวอนครูของน้องชายขอให้เธอเล่นละครด้วย แล้วเธอก็ได้ร่วมการขับร้องประสานเสียง ตอนเป็นวัยรุ่น เรียนอยู่ที่ Woldingham เธอก็ทำการละครอย่างแข็งขัน เป็นนักเรียนหัวหน้าแผนกดราม่า เล่นละครและร้องเพลง จัดเวิร์กชอปกับนักเรียนรุ่นน้อง และช่วยกันผลิตละครเวที
ตอนอายุ 16 ปี เธอไปดูละคร "Henry V "(จากบทประพันธ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์) นำแสดงโดยเคนเน็ธ บรานาห์ (Kenneth Branagh) การแสดงของเคนเน็ธเป็นแรงบันดาลใจ ทำให้เธอคิดต้องการมีอาชีพทางการแสดง เธอจึงเขียนจดหมายถึงเคนเน็ธ ขอคำแนะนำ "ฉันอธิบายว่า พ่อแม่ของฉันไม่ต้องการให้(เธอ)แสดง(ละคร)  แต่ฉันรู้สึกว่า มันจะเป็นอาชีพของฉันในชีวิต" เธอบอกเคนเน็ธ น้องสาวของเคนเน็ธตอบจดหมายว่า "เคนเน็ธบอกว่า ถ้าคุณรู้สึกต้องการเป็นนักแสดงอย่างหนักแน่นเช่นนั้น คุณจะต้องเป็นนักแสดงนักแสดง"
พ่อแม่ของมัลลิแกนไม่เห็นด้วยกับเป้าหมายการมีอาชีพการแสดงของเธอ และอยากให้เธอเข้ามหาวิทยาลัยเหมือนกับน้องชาย เมื่ออายุ 17 ปี มัลลิแกนยื่นใบสมัครที่โรงเรียนการละครในลอนดอนสามแห่ง (แทนที่จะสมัครมหาวิทยาลัย ตามที่พ่อแม่ของเธอคาดหวัง) แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับในเวลาต่อมา   ในปีสุดท้ายที่ Woldingham นักแสดง/เขียนบท จูเลี่ยน ฟิวโลเวส (Julian Fellowes) ได้สอนบรรยายที่โรงเรียนเกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์ "Gosford Park"  มัลลิแกนได้พูดกับ จูเลี่ยน หลังจากการบรรยายและขอคำแนะนำเกี่ยวกับอาชีพนักแสดง แต่จูเลี่ยนไม่สนับสนุน แนะนำว่า "แต่งงานกับนักกฎหมายแทนดีกว่า"  มัลลิแกนไม่ยอมแพ้ หลังจากนั้นเธอได้ส่งจดหมาย ถึงจูเลี่ยน ซึ่งเธอบอกเขาว่า เธอจริงจังเรื่องการแสดง และบอกว่า อาชีพนั้นเป็นจุดประสงค์ของเธอในชีวิต หลายสัปดาห์ต่อมาภรรยาของจูเลี่ยน เอมม่า (Emma Joy Kitchener) ชวนเธอเข้าร่วมงานอาหารค่ำที่เอมม่าและสามีจัดขึ้นเพื่อให้คำแนะนำแก่หนุ่มสาวที่สนใจเป็นนักแสดง ในงานนี้ แครี มัลลิแกน ได้พบกับผู้ช่วยฝ่ายคัดเลือกนักแสดงซึ่งนำไปสู่การออดิชั่นสำหรับบทบาทในภาพยนตร์ "Pride and Prejudice" เธอก็ทำออดิชั่นบสามครั้ง และในที่สุดก็ได้รับกบทบาทของ Kitty Bennet ช่วงวัยรุ่นจนถึง 20 ต้นๆ แครีเคยทำงานบาร์เมดในผับ และรับงานทำธุระ-จัดหาและส่งของให้กับ Ealing Studios ในระหว่างงานแสดง
ใน ค.ศ. 2004 ตอนอายุ 19 ปี มัลลิแกนเริ่มการแสดงละครเวที "Forty Winks" ที่ Royal Court Theatre ในลอนดอน ในปีถัดไปเธอมีภาพยนตร์เปิดตัวเรื่อง "Pride &amp; Prejudice ", (ปี 2005) ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ Jane Austen เธอแสดงเป็น Kitty Bennet หลังจากนั้นหนึ่งปีเธอก็รับบทเด็กกำพร้า Ada Clare ในทีวีซีรีสฺ "Bleak House" (ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ Charles Dickens) ซึ่งได้รับรางวัล ภาพยนตร์ซีรีส์ประเภทดราม่ายอดเยี่ยม จาก BAFTA ในปี 2006  ในปี 2007 มัลลิแกนมีงานการแสดงจำนวนมาก รวมถึง "My Boy Jack" นำแสดงโดยแดเนียล แรดคลิฟฟ์ และ "Northanger Abbey" (2007) เธอแสดงบท Elsie ลูกสาวของนักเขียน รัดยาร์ด คิปลิง (Rudyard Kiplin)  เธอได้รับรางวัล Constellation Award จากบทบาทการแสดงเป็น Sally Sparrow ในซีรีส์ "Doctor Who" ตอน "Blink" ในปี 2007 เธอรับบทละครเวทีที่นำมาทำใหม่ "The Seagull" แสดงเป็น Nina กับ Kristin Scott Thomas และ Arkadina และตัวละคร Trigorin ของ Chiwetel Ejiofor สำหรับละครเวทีนี้ เธอได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และการยกย่องจากนักวิจารณ์ของ The Daily Telegraph และ The Observer  และในการเปิดตัวแสดงบรอดเวย์ของ "The Seagull" ในปี 2008 เธอก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Drama Desk Award
อาชีพการแสดงของมัลลิแกนถึงจุดเบรกทรูครั้งใหญ่เมื่อตอนอายุ 22 ปี เธอรับบทผู้แสดงนำครั้งแรก เป็น Jenny ใน "An Education" (ปี 2009) ซึ่งเป็นภาพยนตร์อิสระ โดยผู้กำกับหญิงชาวเดนมาร์ก โลน เชอร์ฟิก (Lone Scherfig) และเขียนโดยนิก ฮอร์นบี มีนักแสดงหญิงนับร้อยที่เข้าทำออดิชั่น แต่ออดิชั่นของมัลลิแกนเป็นที่ประทับใจที่สุดกับ Scherfig ภาพยนตร์และการแสดงของเธอได้รับคำวืจารณ์อย่างท่วมท้น มัลลิแกนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Academy Award, Screen Actors Guild, Golden Globe, และชนะรางวั   BAFTA Lisa Schwarzbaum นิตยสาร EW และ Todd McCarthy นิตยสาร Variety ทั้งสองเปรียบเทียบการแสดงของเธอ กับออดรีย์ เฮปเบิร์น Peter Travers นิตยสาร Rolling Stone อธิบายความสามารถการแสดงของมัลลิแกนว่าเป็น  "ดาวที่เร้าใจ ดึงดูดใจยิ่ง" ขณะที่ Claudia Puig แห่ง USA Today รู้สึกว่ามัลลิแกนมีปีของการแสดงที่ดีที่สุด The Guardian โดย Peter Bradshaw สรุปว่า เธอแสดง "ได้ยอดเยี่ยม วิเศษมาก" มัลลิแกนได้รับรางวัล Shooting Stars Award จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ปี 2009 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล BAFTA นักแสดงดาวรุ่ง ซึ่งเป็นผลของการโหวตสาธารณะในประเทศอังกฤษ
จากนั้นมัลลิแกนก็รับบทแสดงภาพยนตร์อิสระ "The Greatest "(2009) หลังจากถูกคัดเลือกให้ร่วม  The Academy of Motion Picture Arts and Sciences, เธอก็ชนะรางวัล British Independent Film Award จากการแสดงและเป็นผู้บรรยายด้วยในภาพยนตร์ "Never Let Me Go" (2010) ที่ดัดแปลงจากนวนิยายของ Kazuo Ishiguro  ภาพยนตร์นี้แข่งขันกับโครงการอื่นของเธอเอง คือ "Wall Street: Money Never Sleeps" กำกับโดยโอลิเวอร์ สโตน Kazuo Ishiguro  ถูกสกกรีนออกจากการแข่งขันที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2010  และเป็นโครงการสตูดิโอแรกของเธอด้วย  ปีถัดไป เธอก็ร่วมร้องเพลง "Write About Love" กับวงดนตรี Belle &amp; Sebastian
มัลลิแกนกลับไปแสดงละครเวที โปรดักชั่นขนาดเล็ก (off-Broadway) ที่ดัดแปลงจาก "Through a Glass, Darkly"  ของอิงมาร์ เบิร์กแมน ละครนี้เปิดการแสดงใน Atlantic Theater Company ช่วง 31 พฤษภาคม –3 กรกฎาคม 2011  มัลลิแกนเล่นเป็นตัวละครหลักของเรื่อง ที่มีสภาวะจิตไม่ปรกติ เธอได้รับคำสรรเสริญอย่างมากจากนักวิจารณ์
มัลลิแกน ร่วมแสดงในภาพยนตร์ "Drive" (2011) กำกับโดยผู้กำกับชาวเดนมาร์ก Nicolas Winding Refn เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล นักแสดงสบทบหญิงยอดเยี่ยม เป็นครั้งที่สองจาก BAFTA  เธอถ่ายภาพยนตร์ "Shame" ของ Steve McQueen กับนักแสดง Michael Fassbender ในนิวยอร์ในเดือนมกราคม 2011 ภาพยนตร์ "Drive" เปืดตัวที่ Cannes Film Festival และ "Shame" ที่ Venice Film Festival ทั้งสองได้รับคำวิจารณ์ที่ดี
มัลลิแกนรับบทเป็น Daisy Buchanan ตรงข้าม ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ  ในภาพยนตร์ "The Great Gatsby" ซึ่งออกฉายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 น มัลลิแกนมีออดิชั่นกับบทบาทของ Daisy ในช่วงปลายปี 2010 ในขณะที่ร่วมอาหารค่ำของงานแฟชั่น Vogue ที่นครนิวยอร์ก ในเดือนพฤศจิกายน แคทเธอรีน มาร์ติน ภรรยาของ บาซ เลอห์มานน์  เป็นคนแจ้งให้เธอรู้ว่าได้รับบท Daisy  แล้วในเดือนพฤษภาคม ปี 2012 เธอเป็นประธานร่วมกับ แอนนา วินเทอร์ ของการจัดงาน Met Ball Gala ธีม Gatsby 2012
มัลลิแกนแสดงนำในภาพยนตร์ "Far from the Madding Crowd" ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ Thomas Hardy, กำกับโดย Thomas Vinterberg, Matthias Schoenaerts เป็นผู้แสดงนำชาย และ Tom Sturridge, Michael Sheen ร่วมแสดง
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 มัลลิแกนแแสดงละครเวที "Skylight" กับ Bill Nighy และ Matthew Beard, กำกับโดย Stephen Daldry ที่ Wyndham's Theatre ใน West End ลอนดอน   ในปีเดียวกันนั้น ก็ได้รับรางวัล Revival of the Year จาก Evening Standard Theatre Award และรางวัล Best Revival จาก Olivier Award เธอกลับไปแสดงที่บรอดเวย์ตอนที่ "Skylight "ย้ายไปในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 การแสดงของเธอในตัวละคร Kyra ได้รับคำนิยมสูง และเธอก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมโดยนักแสดงนำหญิงในเวทีละคร จาก Tony Award
มัลลิแกนแสดงนำในภาพยนตร์ "Suffragette" กำกับโดย Sarah Gavron และเขียนบทโดย Abi Morgan และออกฉายในเดือนตุลาคม 2015 น
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 มีแถลงข่าวว่า เธอรับบทตรงข้ามกับ Jake Gyllenhaal ในภาพยนตร์อิสระเรื่อง Wildlife" "ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ Richard Ford  ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกบโดย Paul Dano และเขียนบทโดย Dano และ Zoe Kazan
มัลลิแกนแต่งงานกับมาร์คัส มัมฟอร์ต นักร้องนำวงดนตรี Mumford &amp; Sons ทั้งสองเป็นเพื่อนทางจดหมายกันตั้งแต่เด็ก ขาดการติดต่อระยะหนึ่ง และกลับมาคบหากันตอนเป็นผู้ใหญ่ ไม่กี่สัปดาห์หลังจากมีการปิดงานผลิตภาพยนตร์ "Inside Llewyn Davis" ซึ่งทั้งสองมีส่วนเกี่ยวข้อง ก็แต่งงานกันในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2012 ทั้งคู่มีลูกสาวชื่อ Evelyn Grace Mumford เกิดในเดือนกันยายน 2015 และลูกชาย Wilfred เกิดในเดือนสิงหาคม 2017
มัลลิแกนมีพี่ชายชื่อ โอแวน อดีตกัปตันในกองทัพอังกฤษ เคยไปปฏิบัติหน้าที่ทั้งในกาเบกิซถานและอัฟกานิสถาน
งานสังคมและการกุศล.
นอกเหนือจากงานแสดง มัลลิแกนเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงอีกหลายคนที่ร่วม Safe Project (แต่ละคนถ่ายรูปในสถานที่ที่รู้สึกปลอดภัยที่สุด)  สำหรับซีรีส์ ค.ศ. 2010 เพื่อปลุกจิตสำนึกเรื่องการค้ามนุษย์ทางเพศ เธอบริจาคชุด Vionnet ที่เธอสวมไปงาน BAFTA 2010 ให้กับ Curiosity Shop เพื่อนขายและนำไปบริจาคเพื่อการกุศล
มัลลิแกนได้รับเลือกให้เป็นทูตของ Alzheimer's Society ในปี 2012 โดยมีเป้าหมายในการสร้างความตระหนักและให้ทุนวิจัยโรคสมองเสื่อมและโรคจิตเสื่อม คุณยายของเธอเป็นอัลไซเมอร์และจำเธอไมได้แล้ว เธอช่วยจัดและเข้าร่วมงาน "Memory Walk" ของสมาคมนี้ในปี 2012 และเป็นหนึ่งในผู้ให้สปอนเซอร์แก่สมาคมในการ การจัดงานกึ่งมาราธอน Nike "Run to the Beat"  ในลอนดอน ในปี 2013
ใน ค.ศ. 2014 มัลลิแกนเป็นทูตสำหรับงานการกุศล War Child และในปี 2014 เธอไปเยี่ยมสาธารณรัฐคองโก
อาร์พีจีเมกเกอร์
RPG Maker หรือ RPG School เป็นโปรแกรมสำหรับช่วยในการสร้างเกมในรูปแบบของ RPG ที่เรียกได้ว่าง่ายที่สุด เนื่องจากส่วนติดต่อผู้ใช้ การกำหนดค่าต่างๆ การเขียนสคริปต์ถูกกำหนดมาให้สามารถทำความเข้าใจได้โดยง่าย และไม่จำเป็นต้องมีความรู้ในด้านการเขียนโปรแกรมแต่อย่างใด เพียงแค่มีความรู้ทางด้านการสร้างภาพกราฟิกสักนิด บวกกับจินตนาการในการสร้างเกมของแต่ละบุคคล ก็สามารถที่จะสร้างเกม RPG ขึ้นมาได้สักเกมแล้ว และถ้าทำความเข้าใจกับระบบต่างๆ ของตัวโปรแกรมได้เป็นอย่างดี ก็ยังสามารถที่จะสร้างสรรค์เกมในแนวอื่นๆ ขึ้นมาได้นอกเหนือจากเกม RPG อีกด้วย
โปรแกรม RPG Maker ได้ถูกพัฒนาต่อเนื่องมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ RPG Maker 95 มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งถูกเรียกว่า RPG Maker XP หรือ RPG School XP ซึ่งพัฒนาออกมาทั้งในระบบเครื่อง Play Station 2 และเครื่องพีซี โดยในเวอร์ชั่นใหม่นี้ได้เพิ่มความสามารถใหม่ที่โดดเด่นขึ้นมาก็คือส่วนการเพิ่มเติมรูปแบบของการเขียนสคริปต์ RGSS ซึ่งจะทำให้เราสามารถสร้างสรรค์เกมของเราได้อย่างใจต้องการ และหลากหลายมากยิ่งขึ้น
งูกินหาง
งูกินหาง เป็นการละเล่นพื้นเมืองเก่า เล่นกันทุกภาคของประเทศ ทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ พบว่ามีการละเล่นงูกินหางกันแล้วในงานตรุษสงกรานต์ ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2475 การเล่นงูกินหางเป็นการเล่นเลียนแบบชีวิตสัตว์   คือ เลียนแบบลักษณะท่าทางของงูที่มีลำตัวยาวเลื้อยคดไปคดมา นิยมเล่นในงานเทศกาล งานประจำปี และงานรื่นเริงต่างๆ ในสมัยก่อน งูกินหางส่วนมากสาวมอญไม่ค่อยได้เล่นเท่าไร เพราะไม่ค่อยสุภาพ คือฝ่ายผู้ชายกับฝ่ายผู้หญิงต้องมาจับมือถือแขนกัน ผู้ใหญ่ไม่นิยมที่จะมาเล่นสนิทสนมกัน ส่วนมากจะเป็นคนไทยเล่นกัน
- ผู้เล่นมีจำนวน 8-10 คน แบ่งผู้เล่นเป็น 2 ฝ่าย
- ฝ่ายที่ 1 จะต้องเป็น “พ่องู” 1 คน ฝ่ายที่ 2 มี “แม่งู” 1 คน ที่เหลือเป็น “ลูกงู” ซึ่งผู้เล่นเป็นลูกงูจะต้องเกาะเอวผู้เล่นเป็นแม่งู
- จากนั้น พ่องูเริ่มถามว่า “แม่งูเอ๋ย” แม่งูและลูกงูก็ร้องตอบว่า “เอ๋ย” พอช่วงท้ายพ่องูถามว่า“กินหัว กินหาง” แม่งูตอบว่า “กินกลางตลอดตัว”
- พ่องูก็จะไล่จับลูกงูจากปลายแถว ฝ่ายแม่งูจะต้องกางมือเพื่อป้องกันลูก หากลูกงูตัวใดถูกพ่องูดึงจนหลุดออกจากแถวไป ก็จะต้องออกจากการเล่น
- ผู้เล่นที่เหลือก็เริ่มเล่นกันอีกจนกว่าลูกงูจะถูกจับจนหมด
เพลงประกอบการเล่น.
พ่องู : “แม่งูเอ๋ยกินน้ำบ่อไหน”
แม่งู : “กินน้ำบ่อโศกโยกไปก็โยกมา” พร้อมแสดงอาการส่ายตัวไปมา
แม่งู : “กินน้ำบ่อหินบินไปบินมา” พร้อมแสดงอาการบินไปบินมา
แม่งู : “กินน้ำบ่อทรายย้ายไปย้ายมา” พร้อมแสดงอาการส่ายตัวไปมา
แม่งู:พ่องูเอ๋ย
พ่องู:เอ๋ย
แม่งู:กินหัวหรือกินหาง
พ่องู :กินกลางตลอดตัว
มดแดง
ชื่อมดชนิด "Oecophylla smaragdina" ในวงศ์ Formicidae ตัวยาวประมาณ ๑ เซนติเมตร ลำตัว หนวด และขามีสีส้ม หรือสีน้ำตาลปนแดง หัว และอกมีขนสั้น ๆ สีขาว ทำรังบนต้นไม้โดยใช้ใยเหนียวสีขาวเชื่อมใบไม้ให้ชิดติดกันเป็นรังกลม ๆ หากถูกรบกวนจะปล่อยกรดออกมาแล้วกัดให้เกิดแผลบนผิวหนัง ทำให้แสบร้อน
จับให้ได้ ไล่ให้ทัน!
จับให้ได้ ไล่ให้ทัน!  เป็นรายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ออกอากาศทางเว็บไซต์เน็ตฟลิกซ์ นำโดย ยู แจ-ซ็อก, อัน แจ-อุก, คิม จ็อง-มิน, อี กวัง-ซู, พัก มิน-ย็อง, โอ เซ-ฮุน และ คิม เซ-จ็อง ฤดูกาลแรกมีทั้งหมด 10 ตอน ออกอากาศครั้งแรกจำนวน 2 ตอนเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม และออกอากาศตอนต่อมาหลังจากนั้น 2 ตอนในทุกวันศุกร์
"จับให้ได้ ไล่ให้ทัน!" เป็นผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ที่สร้างร่วมกับ ซังซัง เป็นบริษัทเกาหลีใต้ซึ่งรับผิดชอบงานด้านการผลิตของรายการ "X-Man ปริศนาเขาคือใคร", "รันนิงแมน", และ "Family Outing ครอบครัวตัวเก่ง" ซึ่งรายการนี้เป็นผลงานต้นฉบับผลงานแรกของเน็ตฟลิกซ์ที่นำแสดงโดยนักแสดงชาวเกาหลีล้วน ซึ่งระหว่างการแถลงข่าว โช ฮโย-จินซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างได้กล่าวว่าเป้าหมายของเน็ตฟลิกซ์สำหรับรายการนี้คือการสร้างรายการให้เป็นที่นิยมในเกาหลีใต้ ซึ่งสามารถ"เฉิดฉายได้ในเวทีระดับโลก"
เน็ตฟลิกซ์ประกาศสร้างฤดูกาลที่สองขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
นักสืบผู้มีชื่อเสียง 7 คนค้นพบว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่เรียกว่า "โปรเจกต์ดี" ซึ่งพวกเขาได้รับการฝังด้วยชิปที่มี DNA ของนักสืบที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ ซึ่งนำโดยชายคนหนึ่งที่รู้จักกันแค่ในนาม "เค" (อัน แน-ซัง) โดยพวกเขาได้รับการคัดเลือกให้เป็นนักสืบเอกชนและได้รับคดีใหม่ตลอดเวลา และพวกเขาก็ได้ที่ค้นพบความลึกลับที่อยู่เบื้องหลังการก่อตั้งโปรเจกต์ดี
ฟุตบอลทีมชาติเฮติ
ฟุตบอลทีมชาติเฮติ  เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศเฮติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลเฮติ (FHF) โดยเป็นสมาชิกของคอนคาแคฟ และสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน
ฟุตบอลทีมชาติคิวบา
ฟุตบอลทีมชาติคิวบา  เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศคิวบา อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลคิวบา โดยเป็นสมาชิกของคอนคาแคฟ และสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2018–19
ฤดูกาล 2018–19 เป็นฤดูกาลที่ 127 ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และเป็นฤดูกาลที่ 57 ติดต่อกันของลิเวอร์พูลที่ได้แข่งขันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ นอกจากนี้ยังเป็นฤดูกาลที่ 27 ติดต่อกันที่อยู่บนพรีเมียร์ลีก สโมสรจะได้แข่งขันในเอฟเอคัพ, อีเอฟแอลคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยแข่งขันตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019
ลิเวอร์พูลจบรองชนะเลิศในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2018–19 โดยแพ้ให้แมนเชสเตอร์ซิตี (ชนะเลิศในรายการเดียวกัน) แค่นัดเดียวเท่านั้นโดยทำคะแนน 97 คะแนน ทำคะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่สามในประวัติศาสตร์ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษและเป็นทีมที่ทำคะแนนสูงสุดแต่ไม่ชนะเลิศ ทีมไม่แพ้ในบ้านในลีกเป็นฤดูกาลที่สองติดต่อกันและชนะในลีกถึงสามสิบนัดกลายเป็นสถิติสโมสร
ฤดูกาลนี้ได้เห็นผู้เล่นที่มีผลงานโดดเด่น โดย มุฮัมมัด เศาะลาห์ และ ซาดีโย มาเน ได้รางวัลรองเท้าทองคำพรีเมียร์ลีกร่วมกับ ปีแยร์-แอเมอริก โอบาเมอย็องก์ ของ อาร์เซนอล โดยทำไป 22 ประตู ส่วนผู้รักษาประตู อาลีซง แบเกร์ ได้รางวัลถุงมือทองคำพรีเมียร์ลีก โดยทำ 21 คลีนชีต และมีผู้เล่นลิเวอร์พูลถึงสี่คนในทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ รวมถึง เฟอร์จิล ฟัน ไดก์ ซึ่งได้รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอและผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก
ที่งานประกาศผลรางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ฟัน ไดก์และอาลีซง มีชื่ออยู่ใน อาลีซง มีชื่อเป็นผู้รักษาประตูชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ฟัน ไดก์ ได้รองชนะเลิศรางวัลผู้เล่นชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่าและ เยือร์เกิน คล็อพ มีชื่อเป็น ผู้ฝึกสอนชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า ที่งานประกาศผลรางวัลสโมสรฟุตบอลของยูฟ่า อาลีซง มีชื่อเป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่า และ ฟัน ไดก์ มีชื่อเป็นกองหลังยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่า และได้รางวัลผู้เล่นชายยอดเยี่ยมแห่งปีของยูฟ่า มีผู้เล่นลิเวอร์พูลถึงหกคนมีชื่อในผู้เล่นแห่งฤดูกาล
ฤดูร้อน: £ 160,750,000
ฤดูหนาว: £ 0,000,000
ทั้งหมด: £ 160,750,000
ฤดูร้อน: £ 17,750,000
ฤดูหนาว: £ 19,000,000
ทั้งหมด: £ 36,750,000
ฤดูร้อน: £ 143,000,000
ทั้งหมด: £ 124,000,000
สยามมนัส
สยามมนัส  เป็นพืชชนิดเดียวในสกุล "Siamanthus" และเป็นพืชถิ่นเดียวที่พบทางภาคใต้ของไทย แถบจังหวัดนราธิวาส ลักษณะเป็นไม้ล้มลุก สูงได้ถึง 1.5 เมตร แตกกอแน่น เหง้ามีเส้นใยหนาแน่น ใบเป็นรูปหอก ปลายแหลมยาว โคนเรียวสอบ ขอบมีขนยาว ก้านใบยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร ช่อดอกออกที่ยอด มีได้ถึง 20 ดอก ดอกสีส้มอมแดงออกเดี่ยว ๆ บนแกนช่อ ไม่มีใบประดับ ก้านดอกยาวได้ถึง 3 เซนติเมตร หลอดกลีบเลี้ยงยาว 3-4 เซนติเมตร หลอดกลีบดอกยาว 5-6 เซนติเมตร ไม่มีแผ่นเกสรเพศผู้ที่เป็นหมันด้านข้าง ก้านชูอับเรณูยาวได้ถึง 2 เซนติเมตร อับเรณูยาว 2.5-3 เซนติเมตร ผลรูปแถบแบบแห้งแตกห้อยลง ยาว 5-11 เซนติเมตร เมล็ดเป็นเหลี่ยมขนาดประมาณ 2 มิลลิเมตร
แอเคนาเทน
เซอร์ดาน ดิมิตรอฟ
เซอร์ดาน ดิมิตรอฟ (, เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2535) นักฟุตบอลชาว เซอร์เบีย ในอดีตเคยเล่นให้กับอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
ใน ไทยลีก
จังหวัดโคตาบาโต
จังหวัดโคตาบาโต หรือ ฮีลากังโคตาบาโต (ฮิลิกายนอน: Amihanon nga Kotabato; อีโลกาโน: "Makin-amianan nga Cotabato"; เซบัวโน: Amihanang Kotabato; Maguindanaoan: "Kuta Wato Nort") เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในเขตโซกซาร์เจน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองศูนย์กลางคือคีดาปาวัน จังหวัดนี้ยังเป็นแหล่งเพาะปลูกยางพาราที่สำคัญอีกด้วย
นกม่วงโยกหัว
นกม่วง หรือ นกม่วงโยกหัว  คืออินเทอร์เน็ตมีมซึ่งมีต้นแบบมาจากสติกเกอร์ที่สร้างและออกแบบขึ้นในปี พ.ศ. 2560 โดยมีลักษณะเป็นนกพิราบสีม่วงที่มีตาขนาดใหญ่พร้อมกับทำท่าทางต่างๆ ในบรรดาสติกเกอร์มีสติกเกอร์ตัวหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากโดยมีลักษณะนกพิราบสีม่วงโยกหัวขึ้นและลงซึ่งถูกจัดภาพอยู่ในไฟล์ GIF ไม่นานหลังจากที่นำสติกเกอร์นี้ลงสู่เว็ปไซต์เฟซบุ๊กในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 สติกเกอร์นกพิราบสีม่วงได้รับความนิยมแพร่หลายอย่างมากซึ่งมีผู้ตัดต่อและนำมาล้อเลียนอย่างรวดเร็ว
ผู้ออกแบบสติกเกอร์นี้คือ ซิท ไวเรอร์ เธอเป็นศิลปินที่อาศัยอยู่ในรัฐฟลอริดา สหรัฐ โดยในตอนแรกจุดประสงค์ที่เธอทำสติกเกอร์คือทำมาเพื่อขายเท่านั้น ซึ่งซิทยังได้กล่าวขอบคุณคนไทยที่ได้ทำให้เป็นกระแสที่ดังในโลกโซเชียล
แพตตี เจนคินส์
แพทริเซีย ลี เจนคินส์ (; เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) หรือที่รู้จักกันในชื่อแพตตี เจนคินส์ เป็นชาวอเมริกัน ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทภาพยนตร์เธอกำกับภาพยนตร์ "Monster" (2003), "Wonder Woman" (2017) และที่กำลังตามมา คือ "วันเดอร์ วูแมน 1984" (2020)
เจนคินส์เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 ในเมือง วิกเตอร์วิลล์ แคลิฟอร์เนีย พ่อของเธอ William T. Jenkins เป็นกัปตันทหารอากาศในกองทัพสหรัฐอเมริกา และนักบินต่อสู้เหรียญเงินในสงครามเวียดนาม แม่ของเธอ Emily Roth เป็นนักวิทยาศาสตร์ทางด้านสิ่งแวดล้อม ทำงานอยู่ในซานฟรานซิสโก เธอมีพี่สาว คือ Elaine Roth
เธอพักอาศัยและเรียนหนังสือตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมตอนปลายในเมืองลอเรนซ์ แคนซัส เธอสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ได้รับปริญญาจาก นครนิวยอร์ก ในปี 1993 และปริญญาโทสาขาการกำกับการแสดง จากสถาบัน AFI Conservatory ของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันในปี 2000 ตอนเป็นนักเรียนที่ AFI เธอเป็นแฟนคลับภาพยนตร์ของผู้ผลิตและผู้กำกับชาวสเปน Pedro Almodóvar ในปี 2001 เธอทำภาพยนตร์เรื่องสั้นเรื่อง "Velocity Rules" ซึ่งเธออธิบายว่า เป็นแนวระหว่างซุปเปอร์ฮีโร่และแนวของ Almodóvar เกี่ยวกับแม่บ้านที่เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย ๆ
เจนคินส์เขียนและกำกับภาพยนตร์ดราม่า อาชญากรรม "Monster" (2003) เกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่อง Aileen Wuornos อดีตโสเภณีที่ถูกประหารชีวิตในฟลอริดาในปี 2002 ในโทษฐานฆ่าชายหกคนในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึงทศวรรษ 1990 หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอก็ได้รับความสนใจจากชัก เยเกอร์ นายทหารของกองทัพอากาศสหรัฐให้เธอพัฒนาภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิตของเขา แต่โครงการก็เลิกไปก่อน เจนคินส์จึงพยายามสร้างภาพยนตร์กับไรอัน กอสลิง เรื่อง "I Am Superman" ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับตัวละครซูเปอร์แมนของดีซีคอมิกส์ แต่ภาพยนตร์เรื่องนั้นก็ถูกทำให้ล่าช้าเมื่อเธอตั้งครรภ์หลังจากโครงการทั้งสองนี้ไม่เป็นไปตามแผน เจนคินส์ก็ใช้เวลาราวสิบปีทำงานกับโทรทัศน์ เพื่อให้เวลามากขึ้นกับลูกของเธอในช่วงที่มีการโปรโมทภาพยนตร์ "Wonder Woman" เจนคินส์กล่าวว่าเธอก็ยังหวังว่าจะทำ "I Am Superman" กับไรอัน กอสลิงต่อไป
ในปี 2011 เธอกำกับส่วนหนึ่งของภาพยนตร์โทรทัศน์ประเภทรวมกวีนิพนธ์ เรื่อง "Five" ในตุลาคม 2011 เธอถูกจ้างให้กำกับภาพยนตร์ที่ภาคต่อของ "Thor" แต่ทำได้สักสองเดือนก็ออกจากโครงการนั้นเสียก่อนเนื่องจากความคิดสร้างสรรค์ต่างกัน ในปี 2014 ความสนใจของเธอก็ติดอยู่กับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับผู้หญิงมือสังหาร "Sweetheart" แต่ก็ยังไม่เคยมีใครสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้จนกระทั่งในปี 2015 เจนคินส์เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับให้กับแฟรนไชส์สื่อบันเทิงจักรวาลขยายดีซี สร้างภาพยนตร์ "Wonder Woman" มี Allan Heinberg เป็นผู่เขียนบท ส่วนเนื้อเรื่องร่วมกันเขียนสามคน คือ Heinberg, Zack Snyder และ Jason Fuchs
ภาพยนตร์ "Wonder Woman" เริ่มออกฉายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 และทำให้เจนคินส์เป็นผู้กำกับที่มีภาพยนตร์รอบเปิดตัวในสหรัฐทำรายได้สูงสุดสำหรับผู้กำกับหญิง (มากกว่าภาพยนตร์ "Fifty Shades of Grey" ของผู้กำกับ Sam Taylor-Johnson). เจนคินส์ก็เลยกลายได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับหญิงคนแรกของภาพยนตร์แนวฮีโร่จากสตูดิโออเมริกัน และในที่สุด "Wonder Woman" ก็กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดที่กำกับโดยผู้หญิง และสูงกว่า "Mamma Mia!" ที่กำกับโดยฟิลลิดา ลอยด์
ในขณะที่โปรโมทภาพยนตร์ "Wonder Woman", เจนคินส์พูดถึงเรื่องโครงการต่อไปของเธอว่า จะเป็นภาพยนตร์ประเภทซีรีส์โทรทัศน์ที่พัฒนากับสามีของเธอต่อมาโครงการนี้ก็ถูกเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์แนวสยองขวัญเรื่อง "Riprore" เปิดตัวในรูปแบบ video-on-demand บน Shudder ของเครือช่าย AMC ในกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เคเบิลทีวีของอเมริกาเครือข่าย TNT ได้ออกแถลงว่า เจนคินส์จะทำหน้าที่กำกับภาพยนตร์ซีรีส์ใหม่ 6 ตอน เรื่อง "One Day She'll Darken" ซึ่งเขียนบทโดยสามีของเธอ Sam Sheridan และแสดงนำโดย Chris Pine ซึ่งเป็นผู้แสดงนำชายในภาพยนตร์ "Wonder Woman" ของเธอ นอกจากนั้น เธอจะทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ด้วย
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 นิตยสาร Variety รายงานว่า เจนคินส์จะกลับมากำกับภาพยนตร์ "Wonder Woman 2" ในวันที่ 6 ธันวาคม 2017 เจนคินส์ได้รับเกียรติจากนิตรสาร Time เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์