pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อิหร่านเคยชนะเลิศเอเชียนคัพสามสมัยในปี 1968, 1972 และ 1976 ในขณะที่ผลงานที่ดีที่สุดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกคือการเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล สำหรับในการแข่งขันฟุตบอลโลก อิหร่านเคยเข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้ายทั้งหมด 6 ครั้ง (1978, 1998, 2006, 2014, 2018 และ 2022) แต่พวกเขากลับไม่เคยผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว พวกเขาชนะคู่แข่งขันในฟุตบอลโลกเพียงสามครั้งในการพบกับสหรัฐเมื่อปี 1998, โมร็อกโกเมื่อปี 2018 และเวลส์เมื่อปี 2022 อิหร่านเคยเป็นทีมชาติที่มีอันดับสูงสุดในเอเชียระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018
นาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก
โจหลุยส์ หรือ นาฏยศาลาหุ่นละครเล็ก เป็นคณะการแสดงละครเล็ก หรือ หุ่นกระบอกของอาจารย์สาคร ยังเขียวสด หรือ "โจหลุยส์" และครอบครัว ได้จัดให้มีการแสดงต่อสาธารณะครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 เพื่อเป็นการอนุรักษ์ศิลปะการแสดงและการทำหุ่นของไทย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระราชทานชื่อโรงละครโจหลุยส์ว่า “นาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก” และได้ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ "มูลนิธินาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก"
ครูสาคร เกิดเมื่อพ.ศ. 2465 ที่มาของชื่อ โจหลุยส์ นั้นเพราะสมัยเด็ก ครูสาครป่วยหนักบิดามารดาจึงยกให้เป็นลูกพระ ตั้งชื่อให้ว่า หลิว เป็นการแก้เคล็ด เมื่อโตขึ้นได้ฝึกหัดโขน ละคร และลิเก จนเติบโตได้ออกแสดงตระเวนไปกับบิดา ซึ่งครูสาครนิยมแสดงเป็นตัวตลก และมีการเรียกชื่อเพี้ยนจาก "หลิว" เป็น "หลุยส์" ต่อมามีผู้มาเติมเป็น "โจหลุยส์" เหมือนชื่อนักมวยแชมป์โลกในขณะนั้น ต่อมานำชื่อ โจหลุยส์ มาตั้งเป็นชื่อโรงละคร ที่เป็นคณะแสดงหุ่นละครกับสมาชิกครอบครัวว่า "โจหลุยส์เธียเตอร์"
โรงละครของคณะโจหลุยส์ (โจหลุยส์เธียเตอร์)เดิมตั้งอยู่ในบริเวณสวนลุมไนท์บาซาร์ โดยประสบปัญหาด้านการเงินอยู่หลายครั้ง แต่ก็ได้รับการอนุเคราะห์จากชาวไทยที่มีจิตใจอนุรักษ์บริจาคเงินช่วยเหลือ และเข้าชมการแสดงจนสามารถรอดพ้นวิกฤตมาได้ทุก ๆ ครั้ง และหุ่นละครเล็กได้รับรางวัลชนะเลิศการแสดงชุดประกวดหุ่นโลก เมื่อวันที่ 26-28 พฤษภาคม พ.ศ.2549
หลังจากสวนลุมไนท์บาซาร์ หมดสัญญาเช่า คณะโจหลุยส์ได้รับความอนุเคราะห์จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ให้เปิดการแสดงและถ่ายทอดความรู้ให้นักศึกษาในรายวิชาของคณะศิลปกรรมศาสตร์ ต่อมาทางคณะได้ย้ายโรงละครถาวรไปยังเอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ ถนนเจริญกรุง
Mbps.
วีดิโอ
สาคร ยังเขียวสด
อาจารย์ สาคร ยังเขียวสด (พ.ศ. 2465 - 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2550) เป็นศิลปินไทย ทางด้านนาฏกรรม การแสดงหุ่นละครเล็ก ผู้ก่อตั้งนาฏยศาลาหุ่นละครเล็ก และคณะโจหลุยส์
ครูสาคร ยังเขียวสด (โจหลุยส์) เกิดเมื่อวันเสาร์ เดือนสาม ปีจอ ตรงกับปีพ.ศ. ๒๔๖๕ เกิด ในเรือละครขณะเดินทางไปแสดงละครเล็กกับคณะละครของครูแกร ย่าปลั่งภรรยาของครูแกรจึงตั้งชื่อให้ว่า สุดสาคร เพราะขณะนั้นหุ่นละครเล็กของครูแกรกำลังจะแสดงเรื่อง พระอภัยมณี ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น สาคร เมื่อช่วงยังเป็นเด็กเล็กอยู่นั้น เจ็บป่วยบ่อยคราวหนึ่งเจ็บหนักบิดา มารดา จึงนำไปยกให้เป็นลูกพระที่วัดจางวางดิษฐ์ พระท่านตั้งชื่อเล่นให้ว่าหลิวเป็นการแก้เคล็ด เด็กชายหลิวจึงเติบโตคลุกคลีอยู่ในคณะหุ่นของครูแกร ทำให้ซึบซาบการเชิดหุ่นละครเล็กมาตั้งแต่ครั้งนั้น
เมื่อเติบโตขึ้นได้ฝึกหัดการแสดงหลายอย่าง ทั้งโขน ละคร ลิเก ครั้นย่างเข้าสู่วัยรุ่นก็ยังเคยได้เชิดหุ่นละครเล็กอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ซึ่งขณะนั้นครูแกรเสียชีวิตแล้ว คงมีนางหยิบเป็นผู้ดูแลคณะ ต่อมาเมื่อได้ออกแสดงลิเกอยู่บ่อยๆมักนิยมแสดงในบทบาทของตัวตลก จึงมีคนเรียกชื่อเพื้ยนจากหลิวเป็นหลุยส์ จนกลายเป็นโจหลุยส์ในที่สุด
ในช่วงเวลาต่อมานางหยิบได้นำหุ่นละครเล็กของครูแกรที่มีอยู่ประมาณ ๓๐ ตัว มามอบไว้ให้กับครูสาคร เมื่อรับมาแล้วก็มิได้ดำเนินการกับหุ่นชุดนี้แต่อย่างใดเนื่องจากหุ่นชำรุด ทรุดโทรมมาก ต่อมาจึงได้มอบให้กับเมืองโบราณ จังหวัดสมุทรปราการ ครูสาครได้สร้างหุ่นฤๅษีขึ้นไว้บูชาเพื่อระลึกถึงเท่านั้นจนเมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๘ทางการ ท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้ให้ครูสาครสร้างหุ่นและเปิดการแสดงขึ้นอีกครั้ง นับเป็นจุดเริ่มต้นของการอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็กหลัง จากห่างหายไปจากสังคมไทยเกือบ ๕๐ ปี
ครูสาคร ยังเขียวสด ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ปีพ.ศ. ๒๕๔๙ สาขา ศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็ก ท่านได้สร้างผลงานต่างๆไว้มากมายรวมถึงการก่อตั้งโรงละครโจหลุยส์ เธียร์เตอร์ที่ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น โรงละครนาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก
อาจารย์สาครได้รับยกย่องประกาศเกียรติคุณเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครเล็ก) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๙
อาจารย์สาคร ยังเขียวสด เสียชีวิตเมื่อวันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ด้วยอาการน้ำท่วมปอด สิริรวมอายุได้ ๘๕ ปี
หุ่นละครเล็ก
เณรน้อยเจ้าปัญญา
เณรน้อยเจ้าปัญญา  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องราวเกี่ยวกับ อิคคิว เณรในนิกายเซนที่มีปัญญาฉลาดหลักแหลม ตัวละครอิคคิวมาจากพระนิกายเซนชื่อ อิกกีว โซจุง ที่มีชีวิตในช่วง ค.ศ. 1394–1481
แต่ละตอนจะเกิดปัญหาต่างๆ ที่มาจากเพื่อนเณรในวัดอังโกะกุ  คือ ชูเน็นซัง จินเน็นซัง เท็ซไซซัง และเทะสึไบซัง หรือที่โชกุนอาชิคางะ โยชิมิสึ กับคิเคียวยะซัง เจ้าของร้านขายของชำในละแวกวัด ร่วมกับลูกสาว ทั้งจากวิธีที่ตั้งใจกลั่นแกล้งเล่นๆ(อำ) คำถามทดลองเชาว์ปัญญา เหตุสุดวิสัย หรืออื่นๆ แต่อิคคิวก็ใช้วิธีการนั่งสมาธิเพื่อให้เกิดปัญญา และแก้ไขสถานการณ์ไปได้ทุกครั้ง โดยก่อนจะนั่งสมาธิ อิคคิวซังจะมีคำพูดประจำว่า "ใช้’หมอง นั่ง’มาธิ" และโชกุนก็ยังสั่งการให้ซามูไรชินเอมอน ซึ่งเป็นผู้ตรวจการ เฝ้าติดตามอิคคิวซังไปทุกที่ ราวกับเป็นองครักษ์ส่วนตัว โดยอิคคิวซัง เพื่อนเณร และซาโยจัง เด็กหญิงที่อาศัยอยู่บริเวณวัด จะเรียกว่า "ชินเอมอนซัง"
ที่มาที่ไปของเนื้อเรื่อง เณรน้อยเจ้าปัญญา อ้างอิงถึงประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โดยย้อนกลับไปในช่วงยุคเฮอัง ใน ค.ศ. 794 จักรพรรดิญี่ปุ่น ได้จัดให้มีโชกุน เป็นตำแหน่งของนายทหารใหญ่ ปฏิบัติหน้าที่เป็นอำมาตย์ใหญ่ช่วยในการปกครองประเทศ แต่ต่อมา ในยุคคะมะกุระ จักรพรรดิกลับดูเหมือนเป็นเพียงหุ่นเชิดของโชกุน ใน ค.ศ. 1333 จึงมีการฟื้นฟูระบบจักรพรรดิ ทำให้จักรพรรดิกลับมามีอำนาจอีกครั้ง แต่ใน ค.ศ. 1336 ก็เข้าสู่ยุคมุโระมะจิ นายทหารเข้าปราบปรามชนชั้นปกครอง แล้วก่อตั้งรัฐบาลโชกุน ขึ้นปกครองประเทศในรูปแบบเผด็จการทหารตั้งแต่บัดนั้นจนกระทั่ง ค.ศ. 1868 เมื่อเข้าสู่ยุคเมจิ ตำแหน่งโชกุนถูกยกเลิก จักรพรรดิมีอำนาจในฐานะประมุขอีกครั้ง
การ์ตูนเรื่องนี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงต้นของยุคมุโระมะจิ หลังจากตั้งรัฐบาลโชกุนขึ้นแล้ว โชกุนโยชิมิทสึ ต้องการความมั่นคงในอำนาจ จึงออกคำสั่งให้โอรสของพระจักรพรรดิองค์ก่อนไปเข้าพิธีบวชตลอดชีวิต (แต่พระอิกคิวตัวจริง บวชเพราะเป็นพระราชโอรสของพระมเหสีนอกสมรสของจักรพรรดิ และถูกพระมเหสีจากราชสำนักกลั่นแกล้ง) เชงกิโกมารุ พระราชโอรสจึงต้องไปบวชเณรขณะที่ยังเล็ก โดยได้รับสมญาว่า อิกคิว แต่ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ จึงไม่มีความเคียดแค้นโชกุน (ซึ่งได้ชิงอำนาจจักรพรรดิอันชอบธรรมไปจากอิคคิว) นอกจากนี้โชกุนโยชิมิทสึและอิกคิวยังเป็นมิตรที่ดีต่อกันในเวลาต่อมาด้วย
เอเชียนคัพ 1972
เอเชียนคัพ 1972 เป็นการแข่งขันเอเชียนคัพ ครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชายระหว่างทีมชาติชิงแชมป์เอเชียที่จัดขึ้นทุกสี่ปี จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (เอเอฟซี) ครั้งนี้จัดขึ้นในประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7 พฤษภาคม ถึง 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 โดยอิหร่าน คือผู้ชนะการแข่งขันหลังเอาชนะเกาหลีใต้ 1–2 ที่สนามกีฬาแห่งชาติศุภชลาศัย เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
โดย 4 ทีมที่ผ่านรอบคัดเลือกได้แก่:
ทีมที่ยิงประตูสูงสุด.
12 ประตู:
8 ประตู:
7 ประตู:
6 ประตู:
4 ประตู:
1 ประตู:
นครสุวรรณภูมิ
โนม ช็อมสกี
พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี
พระองค์เจ้าสุขุมาลมารศรี
ฮิการุ มิโดริกาวะ
ฮิการุ มิโดริกาวะ  เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น ผลงานเรื่องแรกของเขาคือ บทตัวประกอบในเรื่อง เออิชิสมองกล ต่อมาชื่อของเขาก็เริ่มเป็นที่รู้จักจากบท ชินโจ ใน ไซเบอร์ฟอร์มูล่า จากนั้นก็มีชื่อเสียงมากขึ้นจากบท ชินทาโร่ ในเรื่อง ปาปุว่าคุง และมาโด่งดังสุดขีดจากบท ฮีโร่ ยุย ใน กันดั้มวิง
มิโดริคาวะ ฮิคารุ
ชื่อโดเมน
ชื่อโดเมน  หมายถึง ชื่อที่ใช้ระบุลงในคอมพิวเตอร์ (เช่น เป็นส่วนหนึ่งของที่อยู่เว็บไซต์ หรืออีเมลแอดเดรส) เพื่อไปค้นหาในระบบโดเมนเนม เพื่อระบุถึงเลขที่อยู่ไอพี ของชื่อนั้น ๆ เป็นชื่อที่ผู้จดทะเบียนระบุเว็บไซต์ของตน บางครั้งอาจใช้ "ที่อยู่เว็บไซต์" แทนได้
ชื่อโดเมนเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นเพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ เนื่องจากไอพีแอดเดรสนั้นจดจำได้ยากกว่า และเมื่อการเปลี่ยนแปลงไอพีแอดเดรส ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องรับรู้หรือจดจำไอพีแอดเดรสใหม่ ยังคงใช้โดเมนเนมเดิมได้ต่อไป
อักขระที่จะใช้ในการตั้งชื่อโดเมนเนม ได้แก่ ตัวอักษรภาษาอังกฤษ ตัวเลข และ "-" (ยัติภังค์) คั่นด้วย "." (มหัพภาค) โดยปกติ จะขึ้นต้นด้วยตัวอักษร และลงท้ายด้วยตัวอักษรหรือตัวเลข ตัวอักษรตัวใหญ่เล็กถือว่าเหมือนกัน มีความยาวของซับโดเมนแต่ละส่วนตั้งแต่ 1 ถึง 63 ออกเตต (8 บิต) และความยาวทั้งหมดของโดเมนเนม รวมเครื่องหมายจุดคั่นไม่เกิน 253 ตัวอักษร (แอสกี)
1 ไอพีแอดเดรส สามารถใช้โดเมนเนมได้มากกว่า 1 โดเมนเนม และหลาย ๆ โดเมนเนมอาจจะใช้ไอพีแอดเดรสเดียวกันได้
ตัวอย่างต่อไปนี้ แสดงถึงความแตกต่างระหว่าง ยูอาร์แอล (URL) โดเมนเนม และ ซับโดเมน
โดยทั่วไปมักจะแปลงกลับไปมาได้ 1 ไอพีแอดเดรสมักหมายถึง 1 ชื่อเซิร์ฟเวอร์ แต่ปัจจุบัน ความสนใจในเรื่องเว็บ ทำให้จำนวนเว็บไซต์มีมากกว่าเซิร์ฟเวอร์ โพรโทคอล HTTP จึงระบุว่าไคลเอนต์จะเป็นผู้บอกเซิร์ฟเวอร์ว่าชื่อใดที่ต้องการใช้ วิธีนี้ 1 เซิร์ฟเวอร์ที่ใช้ 1 ไอพีแอดเดรสจะใช้โดเมนเนมได้หลายชื่อ
ยกตัวอย่าง เซิร์ฟเวอร์ที่มีไอพี 192.0.34.166 อาจจะใช้งานโดเมนเนมเหล่านี้ได้:
เมื่อมีคำร้องขอ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับชื่อโฮสต์ก็จะถูกร้องขอเช่นกัน เพื่อส่งไปยังผู้ใช้
การจดทะเบียนชื่อโดเมน.
แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
เบียร์ข้าวสาลี
เป็นเบียร์ Weizen หรือ Weißbier เป็นเบียร์ข้าวสาลีของเยอรมนีตอนใต้หรือ บาวาเรีย ต้นตำรับเบียร์ข้าวสาลีนี้ถูกหมักตามการหมักเบียร์ความร้อนสูง และยังใช้ข้าวสาลีมอลต์อย่างน้อย 55% เป็นวัตถุดิบนอกเหนือจากข้าวบาร์เลย์มอลต์ยีสต์ที่ใช้ผลิตเอสเทอร์ ส่วนมาก ทำให้เกิดรสและกลิ่น ผลไม้ บ้างก็คล้ายกับกล้วยและกานพลู แสดงให้เห็นว่าเบียร์เบลเยียมสีขาว และเบียร์ weizen (ข้าวสาลี) เยอรมันมีความคล้ายคลึงกัน มีความแตกต่างที่ชัดเจนน้อย Hop ใช้ในเบียร์ weizen ซึ่งทำให้ สชาติขมน้อยลงและไม่มีสมุนไพรจะถูกเพิ่มนอกจากนี้ข้าวสาลีในเบียร์ขาวไม่ได้ malted
เบียร์ weizen มีสี่ประเภท:
Hefeweizen: บลอนด์กับยีสต์ที่ไม่มีการกรองตัวอย่างเช่น Paulaner Hefe-Weißbier, Franziskaner Hefe-Weissbier, Weihenstephaner Hefeweissbier และ Hoepfner
Dunkelweizen: สีมืดไม่มีการกรอง
Kristallweizen: สีบลอนด์, กรองเช่น Weihenstephaner Kristall และ เบียร์วาซคริสตัลประเภทเบียร์: Edelweissbrauerei Farny
Weizenbock: เบียร์แร่งเป็นพิเศษ (ประมาณ 8 เปอร์เซ็นต์) ตัวอย่างเช่น Schneider Hopfen-Weisse (blond) และ Schneider Aventinus (สีเข้มเกือบดำ)
เบียร์ Weizen โดยเฉพาะอย่างยิ่ง hefeweizenvariant เป็นเบียร์ที่ได้รับความนิยมที่มีการแพร่กระจายไปทั่วเยอรมนี ใน เนเธอร์แลนด์ออสเตรียออสเตรีย สาธารณรัฐเช็ก ประเทศสแกนดิเนเวีย และอเมริกาเหนือ นอกจากนี้ยังมีโรงเบียร์หลายแห่งที่ผลิตเบียร์ Weizenเบียร์ ที่มีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นผลไม้รวม ที่เกิดจากมอลต์ และ ข้าวสาลี รสชาติ กลมกล่อม สีทองใส มีฟองพุ่งออกมาตลอดเวลา
พิลส์เนอร์
พิลส์เนอร์ (Pilsener) หรือบางครั้งย่อว่า พิลส์ (Pils) หรือ พิลเซิน (Pilsen) เป็นเบียร์ลาเกอร์ชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากเมืองเปิลเซน (Plzeň) ในโบฮีเมียตะวันตก (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก พิลส์เนอร์เป็นเบียร์มีสีอ่อนรสจืด มีเปอร์เซ็นต์แอลกอฮอล์ต่ำร้อยละ 3.4 – 4.9
เบียร์ดำ
เบียร์ดำ หรือ ดาร์กเบียร์  หรือ ดุงเคลส เบียร์  คือเบียร์ที่มีสีน้ำตาลเข้มจนดำ หรือมีสีคล้ายน้ำโคล่าเพราะใช้มอลต์ที่คั่วจนเกรียมให้กลิ่นหอมเป็นรสนำ
มาสค์ไรเดอร์คูกะ
มาสค์ไรเดอร์คูกะ  เป็นละครโทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 น. - 8:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2000 จนถึง 21 มกราคม ค.ศ. 2001 มีจำนวนตอนทั้งหมด 49 ตอน
มาสค์ไรเดอร์คูกะ เป็นผลงานละครโทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ที่กลับมาออกอากาศอีกครั้ง หลังจากเว้นช่วงในสร้างทีวีซีรีส์เป็นระยะเวลากว่า 10 ปี นับจาก คาเมนไรเดอร์ BLACK RX และ 6 ปีหลังจากที่ มาสค์ไรเดอร์ J ปรากฏในสื่อ โดยเป็นผลงานลำดับที่ 1 ของซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ในยุคเฮเซย์ โดยที่ไม่มี อาจารย์ อิชิโนโมริ โชทาโร่ เป็นผู้ประพันธ์ดั้งเดิม หลังจากที่เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1998 ด้านชื่อของคูกะมาจากตัวอักษรคันจิ 空我 ตั้งชื่อโดย โอโนเดระ อากิระ ประธานของอิชิโมริโปรดักชั่นส์ แต่ภายหลังได้ปรับเปลี่ยนคำอ่านเป็นตัวอักษรคาตากานะ クウガ ซึ่งตรงพ้องกับด้วงคีม
ด้านตัวเรื่องและองค์ประกอบ ได้ปรับรูปแบบเนื้อหาให้แตกต่างกับซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ยุคโชวะอย่างสิ้นเชิง และเพิ่มการดำเนินเนื้อหายกระดับเท่ากับละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น รวมถึงการมีบทบาทในส่วนสเปเชียลเอฟเฟกต์ที่ล้ำสมัยมากยิ่งขึ้น
ในอดีตอันไกลโพ้น มีชนเผ่าโบราณที่ชื่นชอบการฆ่าฟันชื่อว่า กุรอนกิ ออกอาละวาดและสังหารชาวรินโตะเป็นเกมกีฬา มีเพียงนักรบผู้หนึ่งที่ยืนหยัดต่อสู้ และสามารถปราบราชันย์แห่งกุรอนกิได้ จากนั้นนักรบคนนั้นก็ได้ใช้ร่างของตนเองผนึกราชันย์กูรอนกิ และหลับไหลอยู่ในโลงหินตั้งแต่นั้น จนเวลาล่วงเลยมานับศตวรรษ ต่อมาโบราณสถานนี้ก็ถูกค้นพบ โดยนักโบราณคดีที่ชื่อว่า ดร.นัตสึนามิ จังหวะเดียวกับที่ราชันย์แห่งกุรอนกิฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง และได้ปลุกเหล่าปิศาจกูรอนกิขึ้นมาใหม่ ทีมสำรวจเคราะห์ร้ายจึงถูกสังหารจนเกลี้ยง วันรุ่งขึ้น โกได ยูสุเกะ ชายหนุ่มจากมหาวิทยาลัยโจนัน ก็ไปยังที่เกิดเหตุเพื่อเก็บข้อมูล เขาได้พบตำรวจนายหนึ่งชื่อ อิจิโจ คาโอรุ เขาได้นำของสิ่งหนึ่งรูปร่างคล้ายเข็มขัด ซึ่งพบในที่เกิดเหตุออกมา ทันทีที่ยูสุเกะได้เห็นเข็มขัดนั้น ภาพของนักรบโบราณ ที่ต่อสู้กับเหล่ากุรอนกิ ก็ผุดขึ้นในหัวของเขาโดยอัตโนมัติ ทำให้ยูสุเกะตัดสินใจสวมเข็มขัดเส้นนั้น ทว่าเข็มขัดกลับหายเข้าไปในร่างกายของเขา และเมื่อเขาพยายามจะต่อสู้กับปิศาจที่บุกเข้ามาทำร้ายผู้คน ณ ที่นั้น เข็มขัดนั้นก็ทำปฏิกิริยากับจิตใจเขา จนกระทั่งมันปรากฏออกมา และยูสุเกะ ก็พบความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาขณะต่อสู้ บัดนี้ ตัวเขา ได้กลายเป็นนักรบที่เห็นในภาพนิมิตแล้ว ยูสุเกะจึงตั้งปณิธานว่าจะใช้พลังที่ได้มานี้ ต่อสู้เพื่อปกป้องรอยยิ้มของทุกคนให้ได้
มาสค์ไรเดอร์คูกะ.
ในสมัยโบราณ ชนเผ่า รินโตะ ถูกเผ่าปิศาจกุรอนกิ ล่าสังหารจนล้มตายเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งชาวรินโตะ ได้นำศิลาอามาดัม มาสร้างเป็นเข็มขัด อาร์เคิล ด้วยวิทยาการทั้งหมด นักรบคูกะจึงถือกำเนิดขึ้น และสามารถปราบเหล่ากุรอนกิได้สำเร็จ ก่อนจะผนึก ดากุบา หัวหน้าเผ่ากุรอนกิตามไปด้วย และฝังเข็มขัดไปในโลงหินพร้อมกับร่างของตนเอง กระทั่งคณะสำรวจมาค้นพบเข้า และเข็มขัดอาร์เคิล ก็ตกมาอยู่ในมือของผู้สืบทอดที่คู่ควรอย่าง โกได ยูสุเกะ
ท่าไม้ตายหลักของคูกะ ไมตี้ฟอร์ม ศัตรูที่โดนจะปรากฏอักษรรินโตะบนร่างกาย ก่อนจะระเบิดเป็นจุล
กูรอนกิ (สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถระบุได้).
กูรอนกิ (グロンギ) กลุ่มชนเผ่าโบราณที่เป็นมนุษย์ปีศาจ มีอุปนิสัยโหดเหี้ยม ชื่นชอบการฆ่าฟัน ถูกคูกะปราบเมื่อในโบราณกาล และถูกผนึกไว้จนกระทั่งคืนชีพกลับมาในยุคปัจจุบัน ในเผ่ากุรอนกิจะมีเกมล่าสังหารมนุษย์ ที่เรียกว่า เกเกรุ ซึ่งจะเป็นการเก็บแต้มเพื่อเลื่อนสถานะของตนให้สูงขึ้น
ระดับ.
ระดับผู้เล่น.
กลุ่มกุรอนกิระดับผู้มีสิทธิ์เข้าร่วมในการเล่นเกเกรุ โดยจะทำการแข่งขันล่าสังหารมนุษย์ เพื่อหาผู้แข็งแกร่งของแต่ละกลุ่ม นอกจากนี้แต่ละตนจะมีกำไลสำหรับนับจำนวนเหยื่อที่สังหารไป เมื่อถึงตาของตนเอง
มาสค์ไรเดอร์คูกะ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 น. - 8:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทยช่วงที่เข้ามาฉายทาง ช่อง 9 โดยชื่อเรื่องที่ออกอากาศคือ "อภินิหารมดแดงคูก้า" ออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 18.10 น. เมื่อปี พ.ศ. 2545 ผู้ที่นำเข้ามาฉายคือ บริษัท ทูนทาวน์เอนเตอร์เทนเมนต์ พากย์โดยทีมพากย์ของน้าต๋อย เซมเบ้ ในส่วนลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายวีซีดีและดีวีดีของบริษัท TIGA โดยชื่อเรื่องนั้นได้ถูกเรียกว่า "มาสค์ไรเดอร์คูกะ" โดยใช้ทีมพากย์ของบริษัท ปัจจุบันลิขสิทธิ์ในการเผยแพร่สื่อเป็นของ ดรีม เอกซ์เพรส แทน TIGA โดยวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีเฉพาะเสียงพากย์ไทย เมื่อปี พ.ศ. 2555 และ เผยแพร่ทางแอป Flixer
เวียงจันทร์
ซูโม่เจี๊ยบ
คุโรซากิ อิจิโกะ
คุโรซากิ อิจิโกะ  เป็นตัวเอกจากการ์ตูนเรื่อง "บลีช เทพมรณะ"
คุโรซากิ อิจิโกะภายนอกจะดูเหมือนพวกอันธพาลทั่วๆไป หากแต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขาเป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนลึกๆ แม้จะดูแข็งกร้าวในหลายๆครั้ง แต่ในความเป็นจริงเขาก็เป็นคนดีมากคนหนึ่ง และสาเหตุก็อาจจะมาจากแผลในใจในอดีต ทำให้เป็นคนที่ชอบอมทุกข์ไว้คนเดียวบ่อยๆ และก็ยังมีทักษะในการวิวาทที่ยอดเยี่ยมซะด้วย (ด้วยการฝึกกับพ่อทุกวัน)
ลักษณะภายนอกที่เด่นๆก็คือ ผมสีส้มซึ่งเป็นสีเดิมแท้ๆ ไม่มีย้อม (มีการคาดเดาว่าได้มาจากทางฝ่ายแม่)
เวลาคุยกับวิญญานคนอื่นจะคิดว่าเป็นบ้า
อิจิโกะฝึกฝนด้วยตนเองอยู่หลายครั้งจนทำให้กลายเป็นยมทูตที่สมบูรณ์แบบ
ความสามารถของคุโรซากิ อิจิโกะ
1.ใช้เก็ทสึกะเท็นโชได้เรื่อยๆ
2.ใช้หน้ากากฮอลโลว์ได้เรื่อยๆ
และมักจะทะเลาะกับลูเคียบ่อยๆ
พระเอกของเรื่องที่ถูกล้อว่าเป็นตัวประกอบของเรื่อง นักเรียนมัธยมปลายที่มีความสามารถมองเห็นและสื่อสารกับวิญญาณได้และเป็นคนที่มีพลังวิญญาณมหาศาล(แต่ควบคุมไม่เป็น)
อิจิโกะได้รับถ่ายทอดพลังของยมทูต(ชินิกามิ)จึงต้องทำหน้าที่เป็นยมทูต(ชินิกามิ)แทนจนกว่าลูเคียจะได้พลังของตนกลับคืนมาและได้สู้กับคุจิกิ เบียคุยะจนสูญเสียพลังยมทูตและได้ไปฝึกกับอุราฮาร่า 10 วัน จนได้พลังกลับคืนมาและได้ดาบฟันวิญญาณใหม่ชื่อซันเงสึ(ผ่าจันทรา)แล้ว ไปช่วยลูเคียและได้ฝึกกับโยรุอิจิจนบังไค(ปลดปล่อยขั้นสวัสดิกะ)ได้และได้ช่วยลูเคียได้สำเร็จ เขาสับสนกับพลังฮอลโลว์ที่อยู่ภายในตัวเอง ทำไมไม่สามารถใช้พลังต่อสู้ได้อย่างเต็มที่และเสียใจที่ไม่สามารถปกป้องคนอื่นๆได้ ภายหลังการต่อสู้กับอารันคาร์แล้วได้ไปฝึกกับเหล่าไวเซิร์ด ทำให้สามารถควบคุมฮอลโลว์ในตัวเองให้สงบลงได้ และยังได้ความสามารถของฮอลโลว์มาอีกด้วย สวัสดิกะของอิจิโกะคือ เท็นสะ ซันเงสึ(โซ่สวรรค์ฟันจันทรา) และท่าที่ชอบใช้บ่อยๆคือ เก็ตสึงะ เท็นโช (เขี้ยวจันทราทะลวงสวรรค์)
อิจิโกะสนิทสนมกับคนใน13หน่วยพิทักษ์เป็นอย่างดี เช่น คุจิกิ ลูเคีย,อาบาราอิ เร็นจิ,ฮิซึกายะ โทชิโร่ รวมถึงคุจิกิ เบียคุยะและซาราคิ เคมปาจิ ซึ่งเป็นสาเหตุให้หัวหน้าและรองหัวหน้ารวมทั้งยมทูตทั้ง13หน่วยพิทักษ์ต่างมีไมตรีกับอิจิโกะไปด้วย
ปัจจุบัน อิจิโกะได้รับความไว้วางใจอย่างมากจากโซลโซไซตี้ ไม่ว่าจะเป็นยมทูต หัวหน้าหน่วย หรือกระทั่งหัวหน้าใหญ่แห่ง13หน่วยพิทักษ์ จากผลงานที่ช่วยเหลือและแก้วิกฤตการณ์ของโซลโซไซตี้ได้หลายต่อหลายครั้ง รวมทั้งประกาศอย่างชัดเจนว่าจะไม่ทรยศต่อโซลโซไซตี้แม้แต่หลังจากรู้ความจริงว่าตัวเองถูกควบคุมผ่านตราตัวแทน จึงสามารถเดินทางเข้าออกได้อย่างอิสระและจัดการเรื่องต่างๆได้ด้วยตัวเองโดยที่โซลโซไซตี้ให้ความสนับสนุนอย่างเต็มกำลัง
แล้วในมังงะเล่มสุดท้าย อิจิโกะ มีลูกชาย ชื่อ คาซุย หรือ คาซุอิ
ภาคโลกมนุษย์.
อิจิโกะที่มักจะช่วยเหลือเหล่าวิญญาณเร่ร่อนที่อยู่ตามส่วนต่างๆของเมืองที่เขาอยู่นั้นตลอด แต่วันหนึ่งเขาได้พบกับเหล่าวิญญาณร้ายที่เรียกว่า "ฮอลล์โลว์ (Hollow) " ซึ่งเข้าโจมตีวิญญาณตนหนึ่งในเมือง จนเขาเกือบจะโดนลูกหลงไปด้วย แต่เขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากยมทูตจาก "โซลโซไซตี้" นาม คุจิกิ ลูเคีย และหลังจากนั้นเขาได้ก็พบกับลูเคียอีกครั้งที่บ้านของเขา โดยมาเตือนว่าครอบครัวของเขาจะได้รับอันตราย และยังไม่ทันจะขาดคำ ฮอลล์โล่ตนหนึ่งก็เข้าโจมตีครอบครัวของเขาเพราะต้องการพลังวิญญาณของอิจิโกะ ลูเคียที่เข้าช่วยก็พลาดท่า จนเธอต้องถ่ายทอดพลังยมทูตของเธอให้กับอิจิโกะส่วนหนึ่งเพื่อช่วยเหลือ
หากแต่อิจิโกะได้เอาพลังยมทูตทั้งหมดของเธอไปทำให้เขากลายเป็นยมทูตคนใหม่ไปและสามารถช่วยทุกคนรอดพ้นวิกฤติไปได้
ลูเคียที่สูญเสียพลังยมทูตทั้งหมด กลายเป็นร่างมนุษย์ธรรมดา จึงต้องคอยสนับสนุนอิจิโกะที่อยู่บนโลกจนกว่าพลังของตนกลับมา โดยอิจิโกะยิ่งได้ต่อสู้กับฮอลล์โล่ว์มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเข้าใจถึงความเป็นไปของมนุษย์ในหลายๆด้านมากยิ่งขึ้น
จนมาถึงศึกที่เขาต้องดวลกับ อิชิดะ อุริว ผู้ที่เป็น ควินชี่ ด้วยการสังหารฮอลล์โลว์ให้มากที่สุด จนเกิดความโกลาหลไปทั้งเมืองเนื่องจากฮอลล์โล่ว์จำนวนนับร้อยได้อาละวาดไปทั่วทั้งเมือง จนแม้กระทั่ง "เมนอส กรังเด้" ที่เป็นอภิมหาฮอลล์โล่ว์ก็ต้องมาปรากฏตัวที่นี่ด้วย ซึ่งแม้ในที่สุดอิจิโกะจะสามารถขับไล่พวกมันไปได้หมดจากความช่วยเหลือจากพรรคพวกคนอื่นๆ แต่มันก็ทำให้ลูเคียที่รับรู้ทุกอย่างนั้นรู้สึกผิดที่ต้องทำให้อิจิโกะต้องมาพัวพันกับเรื่องแบบนี้ เธอจึงตัดสินใจหนีจากอิจิโกะ อิจิโกะเองก็ต้องมาตาม แต่ก็ต้องมาเจอกับ "อาบาราอิ เร็นจิ" รองหัวหน้าหน่วย 6 แห่ง "13 หน่วยพิทักษ์" ซึ่งมาจับตัวลูเคียตามคำสั่งของโซลโซไซตี้ เพื่อนำตัวกลับไปลงโทษในความผิดที่มอบพลังยมทูตให้กับมนุษย์ อิจิโกะได้เข้าต่อสู้อย่างยากลำบากจนกระทั่งปลุกพลังวิญญาณที่แท้จริงของตนเองขึ้นมาได้และเกือบจะเอาชนะเร็นจิได้ แต่ก็ต้องมาพ่ายแพ้ในพริบตาด้วยฝีมือของหัวหน้ายมทูตหน่วย 6 นาม "คุจิกิ เบียคุยะ" ผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายบุญธรรมของลูเคีย จนลูเคียถูกพาไปได้ในทึ่สุด
อิจิโกะ ได้รับการช่วยเหลือจาก "อุราฮาร่า คิสึเกะ"โดยเขาได้รับการฝึกฝนจากอุราฮาร่าจนสามารถปลดปล่อยดาบฟันวิญญาณของเขาสู่ระดับชิไค (ขั้นต้น) ได้สำเร็จ และเขาก็ได้ตัดสินใจที่จะไปช่วยลูเคีย พร้อมกับพรรคพวกผู้มีพลังวิญญาณสูงอย่าง "อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ" "ชาโด ยาสึโทระ (แช็ด) " "อิชิดะ อุริว" และแมวดำพูดได้อย่าง "ชิโฮอิน โยรุอิจิ"
เมื่ออิจิโกะเดินทางไปถึงโซลโซไซตี้ ผ่านประตูทางเข้า ที่ต้องเจอกับผีเสื้อนรกที่เฝ้าด่านประตูไว้ แต่ก็ผ่านมาได้ และจากนั้นก็ต้องเผชิญกับอุปสรรคในการเข้าเซเรย์เทย์ ทั้งจากผู้คุมประตู "จิดันโบะ" ที่แม้จะเอาชนะมาได้แต่ก็ต้องโดน "อิชิมารุ งิน" หัวหน้าหน่วย 3 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ ขวางเอาไว้ จนต้องหาวิธีอื่นที่จะเข้าไปในเซเรย์เทย์ และก็ได้รับการช่วยเหลือจาก "ชิบะ คูคาคุ" ซึ่งเป็นเพื่อนกับโยรุอิจิพร้อมกับได้ "ชิบะ กันจู" น้องชายของคุคาคุมาเป็นพรรคพวก (คู่กัด) เพิ่ม โดยการใช้ดอกไม้ไฟที่ใช้พลังวิญญาณเพื่อทะลวงสนามพลังของเซเรย์เทย์เข้าไป หากแต่เกิดความผิดพลาดเล็กน้อย ทำให้แม้จะเข้าไปได้ แต่ทุกคนก็ต้องกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง
อิจิโกะเองก็ต้องเผชิญความยากลำบากหลายประการ (แต่ก็ได้พรรคพวกอย่าง "ยามาดะ ฮานาทาโร่" ยมทูตหน่วย 4 มาด้วย (ความบังเอิญ) เช่นกัน) ทั้งการต่อสู้กับยมทูตหน่วย 11 อย่าง "มาดาราเมะ อิคคาคุ" การต่อสู้กับเร็นจิอีกครั้งและเอาชนะได้อย่างหวุดหวิด การต่อสู้กับหัวหน้าหน่วย 11 "ซาราคิ เคมปาจิ" ที่เกือบจะต้องพ่ายแพ้ แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยการเสมอกันและได้รับการช่วยเหลือจากโยรุอิจิที่คืนร่างเดิม ซึ่งอิจิโกะได้ตรงมาช่วยลูเคียที่ "หอสำนึกบาป" ในทันที และก็ต้องเผชิญหน้ากับเบียคุยะอีกครั้ง ซึ่งอิจิโกะก็ได้รับการช่วยเหลือจากโยรุอิจิอีกจึงรอดจากการต่อสู้ที่ต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอนนี้มาได้ พร้อมกับมาช่วยฝึกอีกจนสามารถปลุกขั้นบังไค (ปลดปล่อยสวัสดิกะ) ของดาบฟันวิญญาณได้สำเร็จ จะปรากฏในตอนที่48-50ในเอนิเมะ
ในตอนท้ายของภาค อิจิโกะได้เข้าช่วยเหลือลูเคียที่กำลังจะโดนประหาร และได้ต่อสู้กับเบียคุยะอีกครั้งที่ลานประหาร การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดซึ่งทั้งคู่ต่างใช้ฝีมือที่มีอยู่ทั้งหมดเข้าต่อกร จนถึงขนาดที่ร่างฮอลโลว์ในตัวของอิจิโกะต้องปรากฏออกมาเพื่อต่อต้านเบียคุยะ แต่ตัวเขาเองก็ไม่ต้องการเช่นนั้นและสะกดมันไว้ในตัวอีก และในที่สุดอิจิโกะก็สามารถกำชัยชนะไว้ได้อย่างหวุดหวิดในการลงดาบครั้งสุดท้าย ทำให้เบียคุยะยอมถอนตัวจากลูเคียและพรรคพวกที่กระจัดกระจายกันไปก็กลับมารวมได้อีกครั้ง
แต่ในท้ายที่สุด หลังจากการประกาศการทรยศของไอเซ็นโดยอิซาเนะซึ่งมีจุดหมายที่แท้จริงในการฆ่าลูเคีย เขาจึงได้ย้อนกลับไปที่เนินโซเคียคุและช่วยเหลือเร็นจิที่เกือบจะโดนจัดการได้ทันท่วงที พร้อมกับร่วมมือกับเร็นจิเพื่อที่จะหนีจากไอเซ็น แต่ก็พลาดและโดนไอเซ็นทำร้ายบาดเจ็บสาหัส พร้อมกับได้รับฟังความจริงทุกอย่างจากปากของไอเซ็น ทั้งเรื่องของยมทูตกับฮอลโลว์ และแม้แต่เรื่องของโฮเงียวคุที่อยู่ในตัวของลูเคียที่ไอเซ็นต้องการ แต่หลังจากที่ไอเซ็นและพรรคพวกโดนบรรดาหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆล้อมจับและได้หลบหนีไปได้จากการช่วยเหลือของเหล่ากิลเลี่ยน ซึ่งอิจิโกะได้รับการช่วยเหลือจากโอริฮิเมะและพักรักษาตัวอยู่ในโซลโซไซตี้
อิจิโกะที่พักฟื้นอาการอยู่ที่โซลโซไซตี้ได้อาทิตย์หนึ่ง เขาได้ถามลูเคียถึงเรื่องที่จะกลับไปรึเปล่า ซึ่งลูเคียเองก็ตัดสินใจที่จะอยู่ที่โซลโซไซตี้ต่อ และเมื่อถึงเวลากลับ อิจิโกะได้รับตราแสดงตนเอง(ปัจจุบันกลายเป็นฟูลบริง)เป็นตัวแทนยมทูตจากอุคิทาเกะทำให้เขาสามารถปฏิบัติภารกิจของยมทูตได้
อิจิโกะที่กลับมาที่โลกได้พบกับเร็นจิที่มาดูแลพื้นที่เดิมของลูเคีย และได้เกิดเหตุการปั่นหัวครั้งใหญ่ระหว่างพวกเขากับวิญญาณดัดแปลงทั้ง 3 ที่อุราฮาร่าส่งมาเพื่อทดสอบอิจิโกะ ทำให้รู้ว่าอิจิโกะไม่สามารถปลดปล่อยสวัสดิกะได้ในตอนนั้น และได้รับมอบ "ริริน" วิญญาณดัดแปลงของอุราฮาร่ามาเป็นผู้ช่วย และหลังจากนั้นเหล่าเบาท์ ก็ได้เริ่มปรากฏตัว ซึ่งอิจิโกะได้ต่อสู้กับเบาท์นามว่า "โซมะ โยชิโนะ" และได้รับการช่วยเหลือจากลูเคียที่มาในตอนนั้นพอดี และได้เผชิญหน้กับเบาท์ "เรียว อุดะกาว่า" และเบาท์ ฝาแฝด "โฮและบัน" ซึ่งก็ได้ผ่านพ้นมาได้ หลังจากนั้นเหล่าเบาท์ ก็ได้เริ่มแผนการลักพาตัวอิชิดะที่เป็นควินซี่ เพื่อที่จะขอยืมพลังของอิชิดะในการเปิดประตูไปสู่โซลโซไซตี้ พวกอิจิโกะจึงบุกเข้าไปที่คฤหาสน์ของคาริยะ หัวหน้าของเหล่าเบาท์ และอิจิโกะก็ได้เผชิญหน้ากับ "อิชิโนเสะ มากิ" อดีตยมทูตของหน่วย 11 ที่มาเข้าพวกกับคาริยะ และเข้าต่อสู้กัน ซึ่งก็ยังไม่รู้ผล
หลังจากที่เหล่าเบาท์ ได้เริ่มแผนการรวบรวมวิญญาณในการเปิดประตูสู่โซลโซไซตี้ อิจิโกะก็ได้เข้าต่อสู้กับคาริยะ แต่ด้วยความสามารถที่สูงล้ำของเขาก็ทำให้อิจิโกะเข้าตาจน และในที่สุดอิจิโกะก็สามารถปลดปล่อยสวัสดิกะ และเป็นฝ่ายรุกไล่คาริยะบ้าง แต่ในที่สุดประตูสู่โซลโซไซตี้ก็ถูกเปิดออก เหล่าเบาท์ สามารถเข้าสู่โลกแห่งวิญญาณได้สำเร็จโดยการหลอกล่ออิชิดะ ซึ่งพวกอิจิโกะก็ได้ตามไปด้วย และได้รับความช่วยเหลือจากทั้งตระกูลชิบะ และเหล่ายมทูต และได้พบกับ ลันเถา อดีตนักวิจัยหญิงแห่งกองวิทยาการแห่งโซลโซไซตี้ที่รู้ความลับในการกำเนิดของเหล่าเบาท์ ซึ่งในตอนนั้นเองเหล่าเบาท์ ก็ได้บุกโจมตีเซย์เรย์เทย์ ซึ่งในท้ายที่สุดยะกุ๊บก็ได้ปะทะกับคาริยะ การต่อสู้ของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างดุเดือด ซึ่งมากิที่เริ่มตาสว่างก็ได้มาขวางการต่อสู้ของทั้งคู่แต่ก็โดนคาริยะกำจัดไป แต่ดาบฟันวิญญาณของเขาก็ได้ช่วยเหลืออิจิโกะในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง และมีการปรากฏของฮอลโลว์ในตัวของอิจิโกะในการต่อสู้ในขณะหนึ่ง แต่ในท้ายที่สุดอิจิโกะก็สามารถล้มคาริยะได้สำเร็จท่ามกลางการเฝ้ามองของพรรคพวกของเขา
อิจิโกะที่ต้องคอยต่อสู้กับฮอลโลว์อยู่ทุกวันในฐานะตัวแทนยมทูต ซึ่งเขาได้พบกับฮิราโกะซึ่งเป็นไวเซิร์ด และเขาได้ชักชวนให้อิจิโกะมาเข้าพวกด้วยในฐานะที่มีพลังฮอลโลว์ในตัวเหมือนกัน แต่อิจิโกะก็ปฏิเสธไป แต่ก็ยังได้รับการชักชวนอยู่เนืองๆ พร้อมกับคำเตือนถึงพลังของฮอลโลว์ในกายที่เพิ่มมากขึ้นจนอิจิโกะไม่อาจจะควบคุมได้แล้ว และสุดท้ายอิจิโกะก็จะถูกมันกลืนกินไป ซึ่งเรื่องนี้ทำให้อิจิโกะเป็นกังวลอยู่อย่างมาก ที่ยิ่งกว่านั้นคือคารินได้ประกาศออกมาว่าตนรู้เรื่องตัวจริงของอิจิโกะในฐานะยมทูตแล้ว
เมื่อไอเซ็นได้ส่งอารันคาร์สองตนนาม อุลคิโอร่า ชิฟเฟอร์ และ ยามี่ มายังโลกเพื่อประเมินความสามารถของอิจิโกะ ซึ่งอิจิโกะก็ได้เข้าต่อสู้กับยามี่ที่กำลังทำร้ายโอริฮิเมะโดยอิจิโกะได้ปลดปล่อยสวัสดิกะเข้าต่อสู้ และเล่นงานยามี่จนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เมื่ออิจิโกะเห็นว่าอาร์รันคาร์มีดาบฟันวิญญาณ เขาจึงเกิดความสับสนขึ้นในใจและโดนฮอลโลว์แทรกแซง เขาจึงโดนยามี่เล่นงานจนได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากอุราฮาร่าและโยรุอิจิ และอารันคาร์ก็ได้ถอนกลับไปด้วยสาเหตุที่ว่าอิจิโกะไม่เป็นภัยร้ายแรงต่อไอเซ็น
หลังจากนั้นอิจิโกะก็อยู่ในสภาวะซึมเศร้าจากเรื่องนี้ แต่เมื่อเหล่ายมทูตทั้ง 5 รวมทั้งลูเคียได้เดินทางมายังโลกเพื่อรับมือกับเหล่าอารันคาร์ ลูเคียก็ได้เตือนสติอิจิโกะจนเขากลับมาเป็นตัวของตนเองอีกครั้ง พร้อมกับได้รับรู้เรื่องของอารันคาร์จากเหล่ายมทูต