pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ที่ระดับชนิด ชื่อพ้องอัตนัยเป็นเรื่องธรรมดามากเพราะขอบเขตความแตกต่างมีขนาดใหญ่โตอย่างน่าประหลาดในสปีชีส์ หรือความไม่รู้เกี่ยวกับรูปร่างลักษณะก่อนหน้าทั่ว ๆ ไป อาจทำให้นักชีววิทยาบรรยายลักษณะตัวอย่างที่ถูกค้นพบใหม่เป็นชนิดใหม่ อย่างไรก็ตามชื่อพ้องอัตนัยหาได้ยากมาก เช่นม้าป่ายุโรปบรรยายลักษณะโดยโยฮูนน์ ฟรีดริช เกม์ลลิน (Johann Friedrich Gmelin) ในปี ค.ศ. 1774 ในปี ค.ศ. 1784 พีตเตอร์ บอดเดอร์ต (Pieter Boddaert) ตั้งชื่อว่า "Equus ferus" โดยอ้างอิงการบรรยายลักษณะของเกม์ลลิน ต่อมาในปี ค.ศ. 1912 ออทโท อานโทเนียซ (Otto Antonius) กลับตีพิมพ์ในชื่อ "Equus gmelini" โดยไม่รู้ตัวก่อนว่ามีชื่อของบอดเดอร์ตอยู่แล้ว โดยอ้างถึงการบรรยายลักษณะของเกม์ลลินเช่นกัน ซึ่งชื่อทั้งสองนั้นอ้างการบรรยายลักษณะเดียวกัน ชื่อทั้งสองจึงเป็นชื่อพ้องอัตนัย
บางกรณีชื่อพ้องรองกลับเป็นที่แพร่หลายกว่าชื่อพ้องหลัก เกิดจากเมื่อชื่อหลักไม่ได้ถูกใช้อีกเลยตั้งแต่การบรรยายลักษณะครั้งแรก และชื่อพ้องรองกลับถูกใช้จนเป็นเรื่องปกติ ชื่อเก่าจะกลายเป็น "ชื่อตั้งไม่นิยม (nomen oblitum)" และชื่อรองเป็นที่ทราบว่าเป็น "ชื่อตั้งสงวนไว้ (nomen protectum)" นี้เป็นส่วนสำคัญในการป้องกันการสับสนจากผลของชื่อที่รู้จักกันดีไปแทนที่ชื่อที่ถูกต้องแต่ไม่ค่อยคุ้นเคยที่ต้องเพิ่มเติมในสิ่งตีพิมพ์ เช่น ชื่อวิทยาศาสตร์ของ มดคันไฟแดงต่างประเทศ มีชื่อว่า "Solenopsis invicta" ถูกตีพมพ์โดยบูเรน (Buren) ในปี ค.ศ. 1972 และชื่อนี้ก็ถูกสงวนไว้ เพราะความจริงแล้วชื่อแรกของมดชนิดนี้เป็น "Solenopsis saevissima wagneri" ถูกตั้งโดยแซนต์ชิ (Santschi) ในปี ค.ศ. 1916 มีเอกสารมากกว่าพันฉบับที่ตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "invicta" ก่อนจะมีคนค้นพบว่าเป็นชื่อพ้อง และในปี ค.ศ. 2001 ICZN บังคับให้ "invicta" เป็นลำดับเหนือกว่า "wagneri"
ในระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ ชื่อพ้องของชื่อวิทยาศาสตร์คือชื่อที่ใช้ในพืชชนิดเดียวกัน โดยชื่อพ้องไม่สามารถกล่าวลอย ๆ ได้ ต้องอ้างว่าเป็น "ชื่อพ้องของ..." ชื่อพ้องทางพฤกษศาสตร์อาจเป็น:
ในทางพฤกษศาสตร์ ชื่อพ้องไม่จำเป็นต้องเป็นชื่อตามกฎ (valid name) รายชื่อของชื่อพ้องบ่อยครั้งเป็นชื่อที่ไม่มีเหตุผลพอจะทำให้เป็นชื่อทางการ (formal name) (ไม่ได้ตีพิมพ์หรือเป็นชื่อต้นฉบับ) หรือยังไม่ได้ตีพิมพ์อย่างเป็นทางการ ชื่อพ้องต้องเป็นรูปแบบที่อยู่ในระเบียบการตั้งชื่อ ชื่อควรจะเป็นชื่อในภาษาละติน
ชื่อพ้องโฮโมไทปิกไม่จำเป็นต้องมีชื่อรองหรือชื่อเหมือนชื่อที่ถูกต้องแต่ต้องเป็นต้นแบบเดียวกัน เช่น ชื่อ "Taraxacum officinale" ซึ่งถูกอ้างอิงมากกว่า มีต้นแบบเดียวกับ "Leontodon taraxacum" L. ดังนั้น "Leontodon taraxacum" L. จึงเป็นชื่อพ้องโฮโมไทปิกของ "Taraxacum officinale" F.H.Wigg
เปรียบเทียบระหว่างสัตววิทยาและพฤกษศาสตร์.
ในทางปฏิบัติของชื่อพ้องในระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์มีความแตกต่างในคำศัพท์และรายละเอียดเล็กน้อยจากระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยา ตรงชื่อที่ถูกต้องนับรวมไปในชื่อพ้องด้วย โดยชื่อแรกนั้นเป็น "ชื่อพ้องหลัก":
ภาพยนตร์ไตรภาคเจาะเวลาหาอดีต
เจาะเวลาหาอดีต  เป็นภาพยนตร์ไตรภาค แนวตลก ผจญภัยวิทยาศาสตร์ เขียนบทโดยบ็อบ เกลและโรเบิร์ต เซเมกคิส กำกับโดยเซเมกคิส ภายใต้การจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์ซัลพิกเจอร์ส มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของนักเรียนมัธยมปลายที่ชื่อ มาร์ตี้ แม็กฟลาย (ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์) และนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อ ดร. เอมเมตต์ บราวน์ (คริสโตเฟอร์ ลอยด์) โดยใช้รถดัดแปลง เดอลอรีน ให้เป็นยานย้อนเวลาในเวลาต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ของฮิลล์วัลเลย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ภาคแรกทำรายได้สูงสุดในปี 1985 และกลายเป็นปรากฏการณ์ในระดับนานาชาติ ทำให้มีผลงานภาคต่อในภาคสองและภาคสาม ซึ่งสองภาคหลังออกฉายต่อเนื่องกันในปี 1989 และ 1990 ตามลำดับ ถึงแม้ภาพยนตร์ภาคต่อทั้งสองภาคจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าภาคแรก แต่ก็ยังคงได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง ทั้งยังมีหนังแตกหน่อและรายการโทรทัศน์แอนิเมชัน รวมถึงเครื่องเล่นที่สตูดิโอยูนิเวอร์ซัล ในออร์แลนโด รัฐฟลอริดา (ปัจจุบันปิดไปแล้ว) , ที่ยูนิเวอร์ซัล รัฐแคลิฟอร์เนีย (ปัจจุบันปิดไปแล้ว) และที่โอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน ตอน ตะลุยโลกอนาคต
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน ตอน ตะลุยโลกอนาคต เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างจากการ์ตูนชุด "ปังปอนด์" (หรือในชื่อเดิม "ไอ้ตัวเล็ก") ซึ่งเป็นผลงานของ ภักดี แสนทวีสุข (ต่าย ขายหัวเราะ) และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ผลิตโดย ไทยฟิล์มพิคเจอร์ส และ บริษัท วิธิตา จำกัด ซึ่งบริษัทในเครือบันลือกรุ๊ป (เครือเดียวกับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น) กำกับภาพยนตร์โดย ชัยพร พานิชรุทติวงศ์ เดิมสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสำหรับออกออกาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ระหว่างเดือนเมษายน - มิถุนายน พ.ศ. 2545 ต่อมาจึงได้ตัดต่อใหม่เพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์ เนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปี การ์ตูนชุดปังปอนด์ โดยออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2545
การ์ตูนชุดนี้ได้รับการจัดว่าเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่สร้างโดยคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ และเป็นแอนิเมชันไทยเรื่องแรกที่ได้รับการจัดฉายในโรงภาพยนตร์ไอแม็กซ์
อะบูซิมเบล
อะบูซิมเบล  เป็นมหาวิหารของอียิปต์โบราณอันประกอบขึ้นจากหินขนาดใหญ่สองก้อน มีลักษณะเป็นรูปปั้นองค์ฟาโรห์ทั้งสี่ ส่วนองค์ที่สองถล่มลงเนื่องจากแผ่นดินไหว ตั้งอยู่ทางใต้ของอียิปต์ บนริมฝั่งตะวันตกของทะเลสาบนัสซอร์ ระยะทางประมาณ 290 กิโลเมตรจากอัสวาน และเป็นโบราณสถานหนึ่งในมรดกโลกขององค์การยูเนสโก นอกจากนี้ยังรู้จักกันในนาม อนุสรณ์สถานแห่งนิวเบีย แต่เดิมมหาวิหารถูกก่อสร้างโดยการเจาะแกะสลักเข้าไปในภูเขาหินในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ในช่วงศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล และยังเป็นอนุสรณ์สถานแห่งสุดท้ายของพระองค์และพระมเหสีของพระองค์นั้นคือพระนางเนเฟอร์ทารี ซึ่งอะบูซิมเบล ยังมีจุดประสงค์เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองกับชัยชนะของอียิปต์ที่มีต่อนิวเบียที่สมรภูมิแห่งคาเดส อีกทั้งเพื่อเป็นการข่มขู่นิวเบียไม่ให้มารุกรานอียิปต์ซึ่งเป็นอาณาจักรใกล้เคียง อย่างไรก็ตามมหาวิหารทั้งหมดถูกเคลื่อนย้ายโดยคณะวิศวกรจากสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งใช้เวลาตลอดทั้งทศวรรษที่ 1960 เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาน้ำท่วมจากการสร้างเขื่อนอัสวาน อันจะส่งผลให้มหาวิหารและโบราณสถานที่รายรอบอยู่ต้องจมอยู่ก้นทะเลสาบนัสซอร์ ปัจจุบันมหาวิหารเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างมากและโด่งดังแห่งหนึ่งของอียิปต์ ซึ่งครั้งหนึ่งนักท่องเที่ยวชาวเยอรมันและญี่ปุ่นเคยถูกลอบสังหารขณะเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้
การก่อสร้างของมหาวิหารทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นประมาณปี 1224 ก่อนคริศตกาล และเสร็จสมบูรณ์ในอีก 20 ปีต่อมา ในปี 1244 ก่อนคริศตกาล รู้จักกันในนาม "วิหารแห่งรามเสสอันเป็นที่รักของเทพเจ้าอามุน ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในหกวิหารหินแกะสลักที่ก่อสร้างขึ้นในนิวเบียในช่วงระยะเวลาการครองราชย์อันยาวนานของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ซึ่งอียิปต์โบราณเจตนาให้เป็นที่ประทับใจต่ออาณาจักรเพื่อนบ้านทางใต้ อีกทั้งยังเจตนาเพื่อเป็นการเผยแพร่ศาสนาของชาวอียิปต์เข้าไปในแคว้นทางใต้ นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าสถาปัตยกรรมของอะบูซิมเบลยังบ่งบอกถึงความภูมิใจและตัวตนของฟาโรห์รามเสสที่ 2 อยู่เล็กน้อย
ด้วยกาลเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปอย่างยาวนาน มหาวิหารถูกทิ้งร้างและตกอยู่ในสภาพที่ทรุดโทม จนกระทั่งมหาวิหารถูกกลืนกินโดยทรายจากทะเลทรายซาฮาร่า ซึ่งรูปแกะสลักขนาดยักษ์ขององค์ฟาโรห์ทั้งสี่ถูกกลืนกินโดยทรายจนถึงหัวเข่าในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล จนกลายเป็นมหาวิหารที่ถูกหลงลืมกระทั่งปี ค.ศ. 1813 เมื่อนักประวัติศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันออกชาวสวิสเซอร์แลนด์ โจฮัน ลุดวิก เบิร์คฮารดต์ หรือรู้จักกันในนาม เจแอล เบิร์คฮารดต์ ค้นพบส่วนบนของฟรีส (ลวดลายสลักใต้ชายคาของสิ่งก่อสร้าง) โจฮันได้เล่าถึงการค้นพบของเขาให้แกนักสำรวจชาวอิตาลีที่ชื่อ จิโอวานนี่ บาติสต้า เบลโซนี่ ผู้ที่เดินทางไปยังจุดค้นพบแต่ก็ไม่สามารถขุดไปยังทางเข้าของมหาวิหารได้ เบลโซนี่ได้กลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1817 ครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จจากความพยายามที่จะเข้าไปยังมหาวิหารของเขา เขากลับออกมาพร้อมกับข้าวของอันล้ำค่าหรือข้าวของที่สามารถแบกออกมาได้ติดตัวออกมาด้วย ส่วนชื่อ "อะบูซิมเบล" มาจากชื่อของเด็กท้องถิ่นที่เคยนำชมมหาวิหารในช่วงที่มีการสำรวจอีกครั้ง ซึ่งเขาเป็นผู้ค้นพบส่วนที่ถูกฝังของมหาวิหารที่เหลือ จากการที่ทรายได้เคลื่อนตัวเผยให้เห็นส่วนที่เหลือ กระทั่งท้ายที่สุดได้มีการเรียกชื่อตามชื่อของเขา
เกมเอแมท
เอแมท
น้ำตกชาติตระการ
A-MATH
AMATH
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 สายเชียงราย – เชียงของ เป็นถนนสายหลักที่ใช้ในการเดินทางเข้าสู่ตัวเมืองเชียงรายของประชาชนในอำเภอเชียงของ อำเภอเวียงแก่น อำเภอขุนตาล และอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย เป็นถนนที่แยกมาจากถนนพหลโยธินหรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 3 สร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงแผ่นดิน สายเชียงราย-เทิง-เชียงของ พ.ศ. 2506 ในสมัยที่ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยมีการออกพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดิน สายเชียงราย-เทิง-เชียงของ ในท้องที่อำเภอเมืองเชียงราย อำเภอเทิง และอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2509 ในสมัยจอมพลถนอม กิตติขจรเป็นนายกรัฐมนตรี
แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 4 ตอน ได้แก่
สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยแม่โจ้
Nomen nudum
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน
สถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท.
สหพันธ์มวยปล้ำของโลก
กลุ่มภาษาอักลัน
กลุ่มภาษาอักลัน  ประกอบด้วยสมาชิกสองภาษาคือภาษาอักลันและภาษาอีบาไฮซึ่งใช้พูดในจังหวัดอักลัน เกาะปาไน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ในกลุ่มภาษาวิซายันตะวันตก เป็นภาษาหลักของจังหวัดอักลัน รวมทั้งสองภาษามีผู้พูดเป็นภาษาแม่ 400,000 คน
เว่ย์ ชิง
เว่ย์ ชิง (; เสียชีวิต 106 ปีก่อน ค.ศ.) ชื่อเกิดว่า เจิ้ง ชิง (鄭青) และชื่อรองว่า จ้ง ชิง (仲卿) เป็นขุนศึกจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก มีชื่อจากการนำทัพต่อต้านชาวซฺยงหนู (匈奴) เขาเป็นน้องชายของเว่ย์ จื่อฟู (衛子夫) ภริยาของหลิว เช่อ (劉徹) ผู้ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดิฮั่นอู่ (汉武帝) เขายังเป็นสามีขององค์หญิงผิงหยาง (平陽公主) และเป็นลุงของขุนพลฮั่ว ชฺวี่ปิ้ง (霍去病)
ภาษาอีบาไฮ
ภาษาอีบาไฮ  เป็นกลุ่มภาษาวิซายัน มีผู้พูดราว 39,643 คน ใน 36 หมู่บ้าน ในบริเวณแผ่นดินใหญ่ของเมืองอีบาไฮ จังหวัดอักลัน มีรากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาอักลันร้อยละ 93% มีทั้งการจัดจำแนกให้เป็นภาษาพี่น้องที่ใกล้ชิดมากหรือเป็นภาษาถิ่นของภาษาอกลานอน จุดแตกต่างที่สำคัญคือภาษาอีบาไฮมีคำที่เป็นรูปแบบสั้นของคำในภาษาอักลัน
พระเจ้าฮั่นฮวนเต้
ถนนปากเกร็ด
หลับ เป็น ตื่น ตาย
หลับ เป็น ตื่น ตาย  เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสั่นประสาทที่เขียนบทและกำกับโดยโจบี ฮาร์โรลด์นำแสดงโดยเฮย์เดน คริสเตนเซนและเจสสิกา อัลบาโดยเป็นเรื่องราวของเคลย์ เบเรสฟอร์ดชายหนุ่มที่ได้เข้ารับการผ่าตัดและระหว่างดมยาสลบเขายังไม่สลบเขาจึงได้ยินแผนชั่วร้ายและความลับต่างๆ
อาหารสัตว์
อาหารสัตว์มีความสำคัญ และจำเป็นต่อการดำรงชีวิตและการเจริญเติบโตของสัตว์ อาหารของสัตว์อาจได้มาทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและหรือเกิดขึ้นจากการแปรรูปที่ได้จากพืช หรือสัตว์ เป็นสิ่งที่มีสารอาหารและเป็นประโยชน์ในการบำรุงร่างกายแก่สัตว์ ซึ่งอาหารสัตว์ส่วนมากจะได้มาจากพืช ได้แก่ มันสำปะหลัง รำ ปลายข้าว เป็นต้น
Awake (หนัง)
ขีดจำกัดจันทรเศขร
ขีดจำกัดจันทรเศขร  หรือ ขีดจำกัดจันทรสิกขา คือค่าจำกัดของมวลของวัตถุที่เกิดจากสสารเสื่อมอิเล็กตรอน ซึ่งเป็นสสารหนาแน่นสูงประกอบด้วยนิวเคลียสที่อัดแน่นอยู่ในย่านอิเล็กตรอน ขีดจำกัดนี้คือค่าสูงสุดของมวลของดาวที่ไม่หมุนรอบตัวเองที่สามารถดำรงอยู่ได้โดยไม่แตกสลายจากผลของแรงโน้มถ่วง โดยอาศัยแรงดันจาก electron degeneracy ชื่อของขีดจำกัดนี้ตั้งตามนามสกุลของนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์คือ สุพรหมัณยัน จันทรเศขร มีค่าโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 1.4 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ ดาวแคระขาวเป็นดาวที่ประกอบขึ้นด้วยสสารเสื่อมอิเล็กตรอน ดังนั้นจึงไม่มีดาวแคระขาวที่ไม่หมุนรอบตัวเองดวงไหนจะมีมวลมากไปกว่าขีดจำกัดจันทรเศขรได้
โดยปกติแล้ว ดาวฤกษ์จะสร้างพลังงานขึ้นจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น ทำให้ธาตุมวลเบาเปลี่ยนไปเป็นธาตุหนัก ความร้อนที่เกิดขึ้นจากปฏิกิริยานี้ช่วยต้านทานการยุบตัวเนื่องจากแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ไว้ เมื่อเวลาผ่านไป ดาวฤกษ์จะเผาผลาญธาตุในแกนกลางของตัวเองไปจนกระทั่งอุณหภูมิในใจกลางไม่สูงพอจะดำรงปฏิกิริยาไว้อีกต่อไป ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักที่มีมวลน้อยกว่า 8 เท่าของมวลดวงอาทิตย์จะคงเหลือมวลในแกนกลางต่ำกว่าขีดจำกัดจันทรเศขร มันจะสูญเสียมวลออกไป (เช่นในเนบิวลาดาวเคราะห์) จนเหลือแต่แกนดาว และกลายไปเป็นดาวแคระขาว ดาวฤกษ์ที่มีมวลมากกว่านั้นจะเหลือแกนของดาวที่มีมวลมากกว่าขีดจำกัดนี้ และจะระเบิดออกกลายเป็นซูเปอร์โนวา ผลลัพธ์ที่ได้คือดาวนิวตรอนหรือหลุมดำ
การคำนวณค่าขีดจำกัดขึ้นกับการใช้ค่าประมาณการ ค่าส่วนประกอบนิวเคลียร์ของมวล และอุณหภูมิ จันทรสิกขาคำนวณไว้ดังนี้, eq. (36), eq. (58), eq. (43)
โดยที่ "μ"e คือค่าเฉลี่ยน้ำหนักโมเลกุลต่ออิเล็กตรอน "mH" คือมวลของอะตอมไฮโดรเจน และ "ω"30≈2.018236 คือค่าคงที่จากสมการ Lane-Emden ค่านี้จะมีค่าโดยประมาณเท่ากับ (2/"μ"e) 2 · 2.85 · 1030 กก. หรือ 1.43 (2/"μ"e) 2 "M"☉ โดยที่ "M"☉=1.989·1030 กก. ซึ่งเป็นค่ามาตรฐานของมวลดวงอาทิตย์ เมื่อ formula_2 เท่ากับ มวลของพลังค์ จะได้ "M""Pl"≈2.176·10−8 กก. ค่าของขีดจำกัดจึงเท่ากับอันดับของ "M""Pl"3/"mH"2
วงศ์ปลาแป้นแก้ว
วงศ์ปลาแป้นแก้ว (วงศ์: Ambassidae อดีตเคยใช้ Chandidae; ) วงศ์ปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง พบทั้งน้ำจืด น้ำกร่อย และทะเล
มีลักษณะโดยรวมมีรูปร่างเป็นรูปไข่ ส่วนหัวและท้องกว้าง ลำตัวแบนข้าง หัวโต ตาโต ปากกว้าง ครีบหลังแบ่งออกได้เป็น 2 ตอน ตอนแรกเป็นก้ามแข็งแรงและแหลมคม ตอนหลังเป็นครีบอ่อน ครีบหางเว้าลึก ครีบก้นมีก้านแข็ง 3 ชิ้น ครีบท้องมีก้านแข็ง 1 ชิ้น ครีบอกเล็ก ลำตัวโดยมากเป็นสีใสหรือขุ่นจนสามารถมองเห็นกระดูกภายในลำตัวได้ ด้านท้องมีสีเงิน
เป็นปลากินเนื้อ มักอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ เป็นปลาขนาดเล็กมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 10 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในเขตอบอุ่นของชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียจนถึงฟิลิปปินส์และออสเตรเลีย มีทั้งหมด 8 สกุล 49 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบในน้ำจืด 5 ชนิด โดยชนิดที่พบมากที่สุดคือ ปลาแป้นแก้ว ("Parambassis siamensis") และชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลาแป้นแก้วยักษ์ ("P. wolffii")
มีชื่อสามัญเรียกโดยรวมว่า "แป้นแก้ว" หรือ "แป้นกระจก" หรือ "กระจก" หรือ "ข้าวเม่า" ในภาษาถิ่นเหนือเรียกว่า "แว่น" ในภาษาอีสานเรียกว่า "คับของ" หรือ "ปลาขี้ร่วง"
มีความสำคัญคือเป็นปลาเศรษฐกิจใช้บริโภคในพื้นถิ่น เช่น บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำภาคกลาง โดยทำปลาแห้งและบริโภคสด อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมักฉีดสีเข้าในลำตัวปลา เป็นสีสันต่าง ๆ เช่น สีเหลือง, สีส้ม, สีน้ำเงิน และเรียกกันในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาเรนโบว์" หรือ "ปลาสายรุ้ง" ซึ่งเมื่อเลี้ยงนานเข้า สีเหล่านี้จะหลุดหายไปเอง โดยที่ปลาไม่ได้รับอันตราย
7 ประจัญบาน 2
7 ประจัญบาน 2 เป็น ภาพยนตร์ไทย โดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล และ บาแรมยู ออกฉายเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2548 เป็นภาคต่อของ 7 ประจัญบาน กำกับภาพยนตร์โดย เฉลิม วงศ์พิมพ์ อำนวยการสร้างโดย สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ ควบคุมสร้างโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว และ สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์ บทภาพยนตร์โดย เฉลิม วงศ์พิมพ์ และ ก้องเกียรติ โขมศิริ กำกับภาพโดย สวน บุญหล้า กำกับศิลป์โดย สหรัฐ บุญสถิตย์ ลำดับภาพโดย เฉลิม วงค์พิมพ์ และ วิชิต วัฒนานนท์ ออกแบบงานสร้างโดย เกียรติชัย คีรีศรี ออกแบบกำกับคิวบู๊โดย สมใจ จันทร์มูนตรี
ภาพยนตร์ทำรายได้ 37.42 ล้านบาท โดยในภาคนี้ได้มีการเปลี่ยนตัวนักแสดงจาก พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ หรือ เท่ง เถิดเทิง ซึ่งรับบท หมัด เชิงมวย ในภาคแรกที่ไม่สามารถมาร่วมแสดงในภาคนี้ได้ด้วยเหตุผลบางประการ มาเป็น สามารถ พยัคฆ์อรุณ ในบท เหมาะ เชิงมวย พี่ชายของหมัดซึ่งในตอนต้นเรื่องได้มีการแซวถึงเรื่องนี้โดยเหมาะได้บอกกับ 6 ประจัญบานที่เหลือว่ามาทำหน้าที่แทนหมัดเพราะหมัดถูกแฟนมวยตีขาหัก
และภาพยนตร์เรื่อง 7 ประจัญบาน 2 นี้ก็ได้เป็นต้นแบบของการสร้างละครโทรทัศน์เรื่อง 7 ประจัญบาน ทาง ช่อง 3 โดยมี อ๊อฟ พงษ์พัฒน์ กลับมารับบท จ๋าดับ จำเปาะ และ สรพงศ์ ชาตรี ซึ่งรับบท ดั่น มหิทธา ในฉบับภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2520 มาร่วมแสดงด้วย
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อกองทัพญี่ปุ่นแพร่ขยายอำนาจและอิทธิพล ไปทั่วเอเชียอาคเนย์ ทำให้ทางการไทยมอบหมายงานชิ้นสำคัญผ่านมายัง ผู้กององอาจ (ประกาศิต โบสุวรรณ) ให้เหล่า 7 ประจัญบาน ปฏิบัติภารกิจลับ สำคัญระดับสุดยอดของประเทศ ตรวจสอบพฤติกรรมอันน่าสงสัยของ สุริยะ เอบาต้า (ฮิโระ ซะโนะ) ที่คาดว่าอาจจะเป็นสายลับของทางการญี่ปุ่น ที่มาในคราบของนักธุรกิจที่เดินทางเข้ามาในเมืองไทย
แต่กลับกลายเป็นว่า ภารกิจดังกล่าวหาได้สำเร็จลุล่วงง่ายดายอย่างที่คิดไม่ เมื่อผู้นำของ 7 ประจัญบาน อย่าง จ่าดับ จำเปาะ (พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง) กลับพลาดพลั้งทำให้ ผู้พันทีเคดะ (โยโกสุกะ ชิโอยะ) พ่อของสุริยะเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ ทำให้เหล่า 7 ประจัญบานกลายเป็นบุคคลต้องห้าม ที่ นายพลนากามูระ (Masayuk Todoroki) ผู้นำทัพของญี่ปุ่นโกรธแค้น และยื่นคำขาดให้ทางการไทย ส่งตัวจ่าดับและพรรคพวกทั้ง 7 มาสำเร็จโทษประหารชีวิต เป็นเหตุให้ประจัญบานทั้ง 7 ต้องรับมือกับทั้งทางการไทย และเหล่าทหารญี่ปุ่น รวมทั้งกลุ่มมือสังหารที่ถูกส่งตรงมาจากดินแดนอาทิตย์อุทัย ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามของ 7 เซียนซามูไร จนต้องระหกระเหินไปร่วมกับกลุ่มพี่น้องไทยจีน ที่ร่วมกันต่อต้านญี่ปุ่น ซึ่งมีหน้าฉากคือคณะนักแสดงงิ้วที่มีชื่อเสียงของเตี่ยตังกวย เกิดเป็นจุดเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งใหม่ของ 7 ประจัญบาน ที่ครั้งนี้ต้องทาหน้าขาวแต่งชุดงิ้ว รำพลองตะลุยกองทัพญี่ปุ่น เหินขึ้นฟ้าเผชิญหน้ากับกองบินกามิกาเซ่ของญี่ปุ่น ภายใต้ฉากไฮไลท์สุดอลังการ กับการเนรมิตสะพานข้ามแม่น้ำแควขึ้นมาอีกครั้ง ในฉากไคลแม็กซ์สำคัญ พร้อมทั้งเปิดเผยที่มา ของกางเกงแดงเชือกกล้วยอันลือลั่นของจ่าดับ รวมถึงเรื่องราวความรักครั้งก่อนของจ่าดับที่มีต่อ นางโฉม (อภิรดี ภวภูตานนท์) และตัวละครสุดคลาสสิก ที่เกิดมาแล้วย่อมไม่แคล้วที่อาจจะกลายเป็น 'คู่กรรม' ของกันอย่าง อังศุมาลย์ (มินท์ - อาทิตยา ดิถีเพ็ญ) และ โกโบต้า (ก้อง - อรรฆรัตน์ นิติพน)
อาแล็กซี แกลโร
อาแล็กซี โกลด เดอ แกลโร (; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1765) เป็นนักคณิตศาสตร์และปราชญ์ชาวฝรั่งเศส เขาได้เข้าร่วมกับปีแยร์ หลุยส์ โมแปร์ตุย (Pierre Louis Maupertuis) เดินทางไปยังแลปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ในปี 1736 เพื่อการศึกษาเกี่ยวกับเส้นเมอริเดียน เมื่อกลับจากแลปแลนด์เขาได้ตีพิมพ์งานเขียนชื่อ "Théorie de la figure de la terre" ในปี 1743 งานชิ้นนี้เขาได้นำเสนอทฤษฎีซึ่งต่อมาได้ชื่อว่า ทฤษฎีแกลโร ว่าด้วยแรงดึงดูด ณ ตำแหน่งบนพื้นผิวของวัตถุทรงรีที่กำลังหมุนที่เกี่ยวพันกับแรงอัดและแรงดึงสู่ศูนย์กลางที่เส้นศูนย์สูตร เขายังได้คิดค้นหาคำตอบโดยประมาณของปัญหาสามวัตถุ และได้รับรางวัลจาก St Petersburg Academy เมื่อปี 1750 จากผลงานเรื่อง "Théorie de la lune" ต่อมาในปี ค.ศ. 1759 เขาสามารถคำนวณหาจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดของดาวหางฮัลเลย์ได้
ไลบรารี ซีเคร็ต
ไลบรารี ซีเคร็ต ค่ายเพลงไทยที่ก่อตั้งโดย ภัทร์ โพธิ์งาม ลูกชายของ เทพโพธิ์งาม กับกลุ่มเพื่อนของเขา ก่อตั้งในปี 2551 ที่มาของชื่อไลบรารี ซีเคร็ต คือเปรียบค่ายเพลงเป็นห้องสมุด ที่มีหนังสือต่างๆ หลากหลายแนวอยู่ในนั้น เหมือนกับเพลงที่ต่างก็มีสไตล์ที่แตกต่างไป ซึ่งพร้อมจะให้ทุกคนได้เลือกหยิบความบันเทิงในแบบของแต่ละคน โดยศิลปินแรกของค่ายไลบรารี ซีเคร็ต ก็คือ ภัทร์ โพธิ์งาม กับอัลบั้ม "Another Type"
ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์
ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์ ( ; 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1717 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1783) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักฟิสิกส์ วิศวกร และนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส การคำนวณสมการของคลื่นชื่อ วิธีดาล็องแบร์ (D'Alembert's method) ตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา
เซนต์จอร์จ
ดาราศาสตร์นิวตริโน
ดาราศาสตร์นิวตริโน  เป็นสาขาการศึกษาดาราศาสตร์แขนงหนึ่งซึ่งเฝ้าสังเกตวัตถุท้องฟ้าด้วยอุปกรณ์ตรวจจับนิวตริโนที่ติดตั้งอยู่ในหอดูดาวพิเศษบางแห่ง ปฏิกิริยานิวเคลียร์ในดาวฤกษ์และการระเบิดของซูเปอร์โนวาสามารถทำให้เกิดนิวตริโนขึ้นจำนวนหนึ่ง ซึ่งกล้องโทรทรรศน์นิวตริโนจะสามารถตรวจจับได้ ขณะที่กล้องโทรทรรศน์ทั่วไปจับภาพไม่ได้ ตัวอย่างกระบวนการเฝ้าสังเกตที่ดาราศาสตร์นิวตริโนสามารถจับภาพได้คือแกนกลางของดวงอาทิตย์
วิทยาการด้านดาราศาสตร์นิวตริโนยังถือว่าใหม่อยู่มาก แหล่งกำเนิดนิวตริโนในอวกาศเท่าที่พบและยืนยันแล้วในปัจจุบันมีเพียงดวงอาทิตย์และ ซูเปอร์โนวา SN1987A เท่านั้น
ตำบลสุเทพ
ตำบลสุเทพ เป็นตำบลในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของเขตเมืองเชียงใหม่ รวมถึงดอยสุเทพ อันเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสุเทพ และส่วนที่เหลืออยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ สถานที่สำคัญในตำบล เช่น ท่าอากาศยานเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร สวนสัตว์เชียงใหม่ เป็นต้น
ตำบลสุเทพเดิมเป็นสภาตำบล หลังจากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาม "พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537" โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 มีนาคม 2538 จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 3 และต่อมาได้รับการเลื่อนชั้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 1 (องค์การบริหารส่วนตำบลขนาดใหญ่) ต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งตำบลสุเทพเป็น "เทศบาลตำบลสุเทพ"
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของตำบลสุเทพประกอบด้วย ภูเขา (ดอยสุเทพ) ที่ราบเชิงเขา และที่ราบ
อาณาเขตของตำบลสุเทพติดต่อกับ 4 ตำบลใน 2 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่ ดังนี้
ตำบลสุเทพประกอบด้วยพื้นที่ปกครองสองส่วน ได้แก่ เทศบาลตำบลสุเทพ และตำบลสุเทพในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ สำหรับเทศบาลตำบลสุเทพ ประกอบด้วยหมู่บ้าน 15 แห่ง ได้แก่
จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลสุเทพมีประชากรทั้งหมด 29,764 คน แยกตามเขตการปกครองดังนี้
ตำบลสุเทพมีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญดังนี้
ตำบลสุเทพ เป็นที่ตั้งของศาสนสถานหลายแห่ง และเป็นที่ตั้งของวัดพระธาตุดอยสุเทพ ซึ่งเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดเชียงใหม่
เบสพิน  เป็นดาวเคราะห์ในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" เป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์"
เบสพินเป็นดาวแก๊สยักษ์ในระบบดาวเบสพิน เซกเตอร์อาโนอัต คอร์ริดอร์ไอสัน ในเขตเกรตเตอร์จาวิน เขตแดนรอบนอก เป็นแหล่งแก๊สทิบานน่าแหล่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่ง มีชื่อเสียงเป็นศูนย์กลางสำคัญในผลิตและขนส่งแก๊ส รวมถึงนครเมฆาและทิบานนาโปลิส เป็นบ้านของคนนับล้าน ทั้งมนุษย์ ชาวอักนาฟ และชาวลูทริลเลียน
นครเมฆา.
นครเมฆา  เป็นชุมชนเหมืองแก๊สทิบานนาที่ลอยอยู่ในหมู่เมฆของดาวเคราะห์เบสพิน อยู่ภายใต้การครอบครองของเจ้านครแลนโด้ คาลริสเซียน ผู้ควบคุมเมืองนี้ไปพร้อมๆ กับพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นจุดสนใจของจักรวรรดิ แต่ในที่สุดจักรวรรดิก็เข้ายึดเมืองนี้ได้สำเร็จและได้ตั้งค่ายทหารขึ้นที่เมืองนี้ หลังจากจักรพรรดิพัลพาทีนตายลง และผ่านพ้นเหตุการการปิดล้อมแห่งโลหะ ค่ายทหารจักรวรรดินี้ก็ถูกทิ้งร้าง
ในบทร่างแรกของภาพยนตร์" ในปี ค.ศ. 1974 ดาวเคราะห์อัลเดอรานซึ่งในขณะนั้นถูกกำหนดให้เป็นดาวแก๊สยักษ์และเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิกาแลกติกมีลักษณะคล้ายเบสพินใน"จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ"อย่างมาก ทั้งยังมีเมืองที่คล้ายกับนครเมฆาอีกด้วย
ในการประชุมกำหนดโครงเรื่องช่วงแรกๆ ของ"จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ"นั้น มีดาวเคราะห์ Ketbrae (หรือ Kettlebrae) เป็นดาวแก๊สยักษ์ ซึ่งต่อมากลายเป็นดาวเคราะห์เบสพินนี้เอง
ในหนังสือการ์ตูน "Star Wars 56: Coffin in the Clouds" ระบุว่าเบสพินเป็นดาวเคราะห์บ้านเกิดของชาวอักนาฟ ทั้งยังมีพื้นผิวที่เป็นที่อยู่อาศัยได้อีกด้วย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เป็นไปไม่ได้สำหรับดาวแก๊สยักษ์ ความผิดพลาดนี้ได้รับการแก้ไขในเว็บไซต์ Databank ซึ่งระบุว่าชาวอักนาฟอาศัยบนแผ่นดินที่ลอยอยู่ใต้นครเมฆา แผ่นดินซึ่งแลนโด้ คาลริสเซียนเดินทางไปผจญภัยในหนังสือการ์ตูนนี้ ต่อมาได้รับการระบุชื่อเป็นพื้นผิวอักนาฟใน "Bespin: Action Tidings"
Academy Award for Best Visual Effects
Awake (ภาพยนตร์)
สตรีทบอลสะท้านฟ้า
สตรีทบอลสะท้านฟ้า  เป็นการ์ตูนไทย ผลงานของ "ต้น" จักรพันธ์ ห้วยเพชร ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์มหาสนุก จัดพิมพ์โดยบันลือบุ๊คส์ เป็นการ์ตูนแนวกีฬาที่ให้ความรู้เรื่องกีฬาบาสเกตบอล ปัจจุบันมีการตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มแล้ว 12 เล่ม นอกจากนี้ยังมีภาค 2 ออกมาอีก จำนวน 3 เล่ม
สตรีทบอลสะท้านฟ้าได้รับรางวัล Gold Award ซึ่งเป็นรางวัลชนะเลิศจากการประกวด "รางวัลการ์ตูนนานาชาติ" ครั้งที่ 3 (3rd International MANGA Award) จัดโดยกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยมี นายโคอิชิ ทาเคมาสะ (Mr.Koichi Takemasa) State Secretary for Foreign Affairs ของญี่ปุ่นเป็นผู้มอบรางวัล โดยที่คณะกรรมการตัดสินมีความเห็นว่าเนื้อหาของการ์ตูนเรื่องนี้ให้ความหวังแก่เด็กและเยาวชน เนื่องจากตัวละครหลักของเรื่องพยายามเอาชนะสถานการณ์เลวร้ายต่างๆ ที่เขาต้องเผชิญ ทั้งนี้ "จักรพันธ์ ห้วยเพชร" ผู้เขียน จึงถือได้ว่าเป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทยคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ นอกจากนี้นักวาดการ์ตูนชาวไทยยังได้รับรางวัลอีกท่าน คือ "พงษ์พัฒน์ เพชรรัตน์" ได้รับรางวัลชมเชยจากเรื่อง "กองอาทมาตประกาศศึก"
ร็อกกี้ นักกีฬาบาสเกตบอลชื่อดังของ NBA เดินทางท่องเที่ยวด้วยเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว แต่เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตกต้องมาติดเกาะ อาศัยอยู่กับครอบครัวของ โตโต้ เด็กน้อยชาวเกาะ ร็อกกี้ได้สอนการเล่นบาสเกตบอลให้โตโต้ จนโตโต้หลงใหลในบาสเกตบอลมาก
2 ปีต่อมา ร็อกกี้ต้องเดินทางกลับประเทศ จึงได้มอบปลอกแขนของตนให้โตโต้เป็นของที่ระลึก โตโต้ได้ใส่ปลอกแขนนั้นติดตัวมาตลอด เมื่อโตโต้อายุ 13 ปี โตโต้ได้จากเกาะมาเรียนในเมืองพัทยา โตโต้มุ่งมั่นที่จะเล่นบาสเกตบอลอย่างเต็มที่ แต่รุ่นพี่โรงเรียนได้ยึดสนามบาสเกตบอลไว้เล่นฟุตบอลจึงหมดโอกาสเล่นบาสเกตบอล ต่อมา โตโต้ได้พบเพื่อนใหม่จากต่างโรงเรียนชื่อ ไตเติ้ล ซึ่งชอบบาสเกตบอลเช่นกัน ไตเติ้ลเห็นฝีมือของโตโต้จึงได้ชวนตั้งทีมเข้าแข่งสตรีทบอล ภายหลังก็ได้ยักษ์ รุ่นพี่ร่างใหญ่ และมนซี่ พี่ชายที่เป็นกะเทยของไตเติ้ลมาร่วมทีมอีกด้วย โดยตั้งชื่อทีมว่า Super Dunker
ด้วยเนื้อหาที่มุ่งเน้นการเอาชนะอุปสรรคต่างๆโดยไม่ย่อท้อ ส่งผลให้การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศ International MANGA Award 2009 และทางนิตยสาร LET'S Comic ยังได้กล่าวถึงสตรีทบอลสะท้านฟ้าว่า เป็นการ์ตูนเกี่ยวกับกีฬา ที่ถือว่าหาการ์ตูนแนวนี้ได้น้อยในประเทศไทย จึงทำให้การ์ตูนดังกล่าวมีความน่าสนใจ ด้วยเนื้อหาที่เน้นการส่งเสริมกำลังใจและสิ่งไม่คาดฝันจากเนื้อเรื่อง และได้ให้คะแนนด้านเนื้อหาที่ 7.5 คะแนนสำหรับความแปลกใหม่ 7 คะแนนสำหรับลายเส้นที่อาจยังไม่ชัดเจนสำหรับบางมุมของตัวละคร และคะแนนด้านปรัชญา 8 คะแนน รวมทั้งนิตยสารดังกล่าวได้ยกให้การ์ตูนชุดนี้อยู่ที่ระดับเกรด B
ฌอง ลารอง ดาเลมเบิร์ต
ปัญหาสามวัตถุ
ปัญหาหลายวัตถุ
ปัญหาหลายวัตถุ หรือ ปัญหา n วัตถุ  คือการหาผลสืบเนื่องของการเคลื่อนที่ในวิชากลศาสตร์ดั้งเดิม จากค่ากำหนดได้แก่ ตำแหน่งเริ่มต้น มวล และความเร็วของวัตถุหลายชิ้น (หรือเรียกว่า วัตถุ n ชิ้น) ตัวอย่างของปัญหาหลายวัตถุได้แก่ กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน และ กฎแรงโน้มถ่วงของนิวตัน
สมการคณิตศาสตร์ของปัญหา n วัตถุ.
ปัญหา "n" วัตถุของกลศาสตร์ท้องฟ้าโดยทั่วไปเป็นปัญหาค่าตั้งต้นของสมการดิฟเฟอเรนเชียลปกติ เมื่อกำหนดค่าตั้งต้นตำแหน่ง formula_1 และความเร็ว formula_2 ของอนุภาค "n" ("j" = 1, ..., "n") โดยที่ formula_3 สำหรับทุก ๆ ค่า "j " and "k " ที่แตกต่างกัน จะได้ผลลัพธ์อันดับที่สอง (second order) ของระบบเป็นดังนี้
โดยที่ formula_5 เป็นค่าคงที่แทนมวลของจุดแทนมวล "n" และ formula_6 เป็นฟังก์ชันเวกเตอร์ 3 มิติของตัวแปรเวลา "t" ที่บ่งชี้ถึงตำแหน่งของจุดแทนมวล หากแสดงอย่างง่าย สมการนี้ก็คือ กฎการเคลื่อนที่ของนิวตันข้อที่สอง ด้านซ้ายของสมการคืออัตราเร่ง มวล-เวลา ของอนุภาคตัวที่ "j" ส่วนทางด้านขวาของสมการเป็นผลรวมของแรงทั้งหมดที่กระทำต่ออนุภาคนั้น ในที่นี้สมมุติว่าแรงที่กระทำต่ออนุภาคคือแรงโน้มถ่วง เมื่อพิจารณาด้วยกฎแรงโน้มถ่วงสากลของนิวตัน แรงนี้จึงแปรผันโดยตรงต่อปริมาณมวลที่เกี่ยวข้อง และแปรผกผันเป็นกำลังสองกับระยะห่างระหว่างมวล
การแผ่รังสีซิงโครตรอน