pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประภาวดี เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรสาวของ นายจันทร์แก้ว กับ นางภาวลีย์ เจริญรัตนธารากูล โดยเป็นคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน ครอบครัวมีฐานะยากจน บิดาประกอบอาชีพกรรมกรก่อสร้าง ประภาวดี ได้เข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-4ที่โรงเรียนสตรีนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่5-6ที่โรงเรียนนวมินทราชูทิศ พายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ประภาวดี เริ่มเข้าสู่การแข่งขันยกน้ำหนักตั้งแต่อายุ 11 ปี ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศจีน นอกจากนั้นยังคว้าแชมป์มาอีกหลายรายการ ตั้งแต่ แชมป์เอเชีย ปี ค.ศ. 2006, แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ฟิลิปปินส์, คว้าเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่เวียดนาม รวมถึง 3 เหรียญเงิน ชิงแชมป์เอเชีย ที่คาซัคสถาน และได้เหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ และยังคว้าเหรียญทองโอลิมปิก ในการแข่งยกน้ำหนักหญิงรุ่น 53 กก. และทำลายสถิติโอลิมปิกท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ด้วยน้ำหนัก 126 กก.
เก๋จบบริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ปี 2551และย้ายไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อศึกษาต่อ
แต่ในการแข่งขันโอลิมปิก 2012 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน เพราะไม่ผ่านเกณฑ์การคัดตัวที่ทางสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทยได้กำหนดไว้ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าไม่ได้ติดใจอะไร
ถนนยุนกัส
เกียรติ วัธนเวคิน
เกียรติ วัธนเวคิน (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556) หรือ คู เส้เกี้ยน (丘細見) เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีบทบาทในวงการธุรกิจของประเทศไทย เป็นประธานกิตติศักดิ์ของสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารเกียรตินาคินภัทร และบุกเบิกธุรกิจอุตสาหกรรมหลายสาขา อาทิ ธุรกิจการเงินและธนาคาร ธุรกิจผลิตและจำหน่ายน้ำตาลทราย ธุรกิจผลิตและจำหน่ายสุราในภาคตะวันออก ธุรกิจก่อสร้างทางหลวง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เป็นต้น
เกียรติ วัธนเวคิน เกิดที่ประเทศจีน เป็นบุตรของนายเซ็น และนางฮวย อพยพเข้ามาอาศัยที่จังหวัดฉะเชิงเทรา พร้อมกับมารดา เขาสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนฮั่วมิ้นกงลิบหักเหา (โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์มัธยม)
เกียรติ วัธนเวคิน มีบุตรธิดา รวม 18 คน อาทิ
เกียรติ วัธนเวคิน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ด้วยโรคชรา โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดเกล้าฯพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 7 คืน คือ วันที่ 15-21 มิถุนายน 2556 พร้อมโกศ 8 เหลี่ยม ณ ศาลากวีนิรมิต (ศาลากลางน้ำ) วัดเทพศิรินทราวาส
เซาธ์ปาร์ก
จันทร์พิมพ์ กันทะเตียน
ซิสก้า
ซิสก้า  เป็นศิลปินคู่ดูโอ้ ค่ายกามิกาเซ่ ในเครือบริษัทอาร์เอส มีสมาชิก 2 คนได้แก่ พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ (มิน) และ ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (แจม)
คำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ"
ปัจจุบัน ซิสก้าได้หยุดทำงานเพลงชั่วคราว เนื่องจากแจม ขอพักงานเพลงชั่วคราวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังคงเป็นศิลปินของกามิกาเซ่อยู่ ส่วนมิน ก็ไปมีผลงานเพลงกับกลุ่ม สวีต ดี (SWEE:D) ในอนาคตทั้งสองอาจกลับมาร่วมงานกันอีก และต่อมาทั้งคู่ได้ถอนตัวจาก กามิกาเซ่ เนื่องจากได้ไปเรียนต่อ
ประภาวดี เจริญรัตนธารากุล
ซินดาร์
ซินดาร์ (Sindar) คือชื่อเรียกเอลฟ์กลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า ซินดาร์ เป็นภาษาเควนยา ที่ชาวโนลดอร์พลัดถิ่นเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ มีความหมายว่า "ประชาชนสีเทา" เอกพจน์เรียกว่า "ซินดา" (Sinda) เอลฟ์กลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของเอลฟ์ในตระกูลเทเลริ ซึ่งเป็นตระกูลที่สามของพวกเอลฟ์ที่อพยพออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนน บางครั้งก็เรียกชาวซินดาร์ว่า "เกรย์เอลฟ์" หรือ "เอลฟ์เทา"
เมื่อแรกเริ่ม ชาวซินดาร์ออกเดินทางจากทะเลสาบคุยวิเอเนนพร้อมกับเอลฟ์เทเลริกลุ่มอื่นๆ แต่เมื่อเดินทางมาเกือบจะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ผู้นำของพวกเขาคือ เอลเว ซิงโกลโล หรือกษัตริย์ธิงโกล หลงทางหายไป พวกเขามัวแต่เฝ้าค้นหาติดตามผู้นำของตนอยู่ จนไม่ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรไปพร้อมกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ในภายหลังจึงตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนริมมหาสมุทรใหญ่นั้นเอง แผ่นดินนั้นเรียกว่า เบเลริอันด์ และอาณาจักรของพวกเขามีชื่อว่า โดริอัธ ธิงโกลได้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา โดยมีเทพีเมลิอัน ผู้เป็นเทพไมอาที่ตกหลุมรักธิงโกล อยู่เป็นราชินีของพวกเขา
เนื่องจากเอลฟ์กลุ่มนี้ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินอามัน จึงไม่มีโอกาสเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา พวกเขาจึงไม่ใช่คาลาเควนดิ อย่างไรก็ดี พวกเขาก็ยังไม่ใช่พวกอวาริ เขาได้รับแสงสว่างจากแผ่นดินอมตะผ่านทางดวงพักตร์ของเทพีเมลิอัน จึงมีความเฉลียวฉลาดและมีวิทยาการสูงกว่าเอลฟ์พวกอื่นๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกเรียกว่า เอลฟ์เทา หรือเอลฟ์แห่งสนธยา แต่ส่วนพวกเขาเองเรียกชื่อตัวเองว่า "เอกลัธ" (Eglath) ซึ่งหมายถึง ผู้ถูกทอดทิ้ง
สัญประกาศ
สัญประกาศ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง เป็นการขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญหรือข้อความที่ควรสังเกตพิเศษ อาจจะมีหนึ่งเส้นหรือสองเส้น ตัวอย่างการใช้เช่น
สัญประกาศแต่เดิมใช้กับเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหรือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับการเน้นข้อความ ในการตรวจเรียงพิมพ์เอกสารลายมือ สัญประกาศถูกใช้เพื่อแสดงว่าข้อความที่ขีดเส้นใต้ควรใช้ไทป์เฟซพิเศษสำหรับเน้นข้อความ เช่นตัวเอนเป็นต้น แต่ในปัจจุบัน เราสามารถเลือกใช้ไทป์เฟซแบบตัวหนาหรือตัวเอนแทนได้ในคอมพิวเตอร์โดยตรง สัญประกาศจึงลดบทบาทความสำคัญลง
บางครั้งสัญประกาศถูกใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เพื่อแสดงว่าอักษรตัวนั้นออกเสียงแตกต่างออกไปจากปกติ
การใช้ในคอมพิวเตอร์.
ในเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป การเชื่อมโยงหลายมิติจะถูกแสดงให้มีขีดเส้นใต้โดยปกติ แต่ทั้งผู้เยี่ยมชมและผู้สร้างเว็บไซต์ สามารถเปลี่ยนแปลงการแสดงผลการเชื่อมโยงหลายมิติบางส่วนหรือทั้งหมดให้แตกต่างไปจากเดิมได้
แท็กของ HTML คือ codice_1 ซึ่งใช้สำหรับระบุว่าเป็นข้อความที่แทรกเพิ่มเข้ามา มักจะถูกแสดงผลให้เป็นข้อความขีดเส้นใต้ และแท็ก codice_2 ซึ่งใช้สำหรับนำเสนอว่าข้อความจะต้องขีดเส้นใต้ ก็เป็นแท็กที่ล้าสมัยเนื่องจากสามารถใช้สไตล์ชีตแทนได้ นั่นคือ codice_3 แต่แท็กเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่ในภาษามาร์กอัพอื่นๆ รวมทั้งในมีเดียวิกิ
ในแฟ้มข้อความธรรมดา รวมทั้งข้อความอีเมลแบบแอสกี การขีดเส้นใต้ไม่สามารถกระทำได้ในข้อความ จึงเปลี่ยนไปใช้อักขระอันเดอร์สกอร์ (_) คลุมที่ข้อความแทนการขีดเส้นใต้ เช่น "You must use an _emulsion_ paint on the ceiling."
ในยูนิโคดมีอักขระชื่อว่า "เส้นล่างแบบผสาน" (combining low line) ที่ U+0332  และ "เส้นล่างคู่แบบผสาน" (combining double low line) ที่ U+0333  ซึ่งจะทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการขีดเส้นใต้เมื่อใส่อักขระนี้ต่อท้ายตัวอักษรสลับกันไป เช่น (ความตรงของเส้นขึ้นอยู่กับไทป์เฟซ) อักขระตัวนี้ไม่ควรสับสนกับ "มาครอนใต้แบบผสาน" (combining macron below) ซึ่งเป็นเส้นที่สั้นกว่า
สัญประกาศในภาษาอื่น.
เดิมภาษาจีนไม่มีการใช้สัญประกาศ เนื่องจากงานเขียนโบราณของจีนล้วนใช้พู่กัน แต่เมื่อมีการพัฒนาเทคนิคการพิมพ์ขึ้น จึงเริ่มมีการใช้สัญประกาศ แต่ไม่ได้ใช้สำหรับการเน้นข้อความ
สัญประกาศในภาษาจีนมีสองแบบคือ "เครื่องหมายชื่อเฉพาะ" ( "จวานหมิงเฮ่า") เป็นเส้นตรงเหมือนขีดเส้นใต้ธรรมดา  ใช้สำหรับกำกับที่ข้อความที่เป็นวิสามานยนาม อาทิชื่อบุคคลหรือสถานที่ อีกแบบหนึ่งคือ "เครื่องหมายชื่อหนังสือ" ( "ซูหมิงเฮ่า") เส้นจะมีลักษณะเป็นคลื่น  ใช้กำกับชื่อหนังสือเท่านั้น (ปัจจุบันนิยมใช้วงเล็บแหลม คร่อมชื่อหนังสือแทน)
ในกรณีที่มีชื่อเฉพาะอยู่ติดกันสองตัวขึ้นไป ชื่อเฉพาะแต่ละชื่อจะเขียนสัญประกาศแยกกัน ดังนั้นในการพิมพ์จึงมีการใส่ช่องว่างแคบๆ คั่นระหว่างชื่อเฉพาะเหล่านั้น และถ้าหากหนังสือเขียนในแนวตั้ง สัญประกาศก็จะเขียนในแนวตั้งกำกับไว้ที่ด้านข้างของอักษรแทน
Prapawadee Jaroenrattanatarakoon
ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย
ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย เป็นภาพยนตร์ไทยลำดับแรกของ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีจรัญและวิสูตร พูลวรลักษณ์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล, อดิเรก วัฏลีลา โดยเริ่มแรกจะใช้ชื่อว่า ซอย15 แต่สุดท้ายได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย ออกฉายในปลายปี พ.ศ. 2528 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา และโรงภาพยนตร์ในเครือเอเพ็กซ์ นำแสดงโดย บิลลี่ โอแกน หรือ จิตต์ จิตนุกูล, เพ็ญ พิสุทธิ์, สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, ธัชชัย ปาละกูล, ศุภกร อุดมชัย, วชิรพจน์ บุรพรัตน์, กนกวรรณ บุรานนท์, ท้วม ทรนง, จุรี โอศิริ โดยนักแสดงตัวเอกของเรื่องล้วนเป็นดาราหน้าใหม่ทั้งสิ้น และ ผู้จัดและผู้กำกับมือใหม่เช่นกัน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับ รางวัลตุ๊กตาทอง ภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดประจำปี 2528 จากสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ทำรายได้ 5 ล้านบาท ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จจนทำภาคต่อในชื่อเรื่องว่า "ปลื้ม"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 จึงได้ถูกสร้างเป็นละครอีกครั้งทางช่อง 3 โดยค่ายบรอดคาซท์ นำแสดงโดย นิธิ สมุทรโคจร, ปิยธิดา วรมุสิก, อรรถพร ธีมากร, ชาติชาย งามสรรพ์, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ตี๋อ้วน, ธิติมา สังขพิทักษ์, มนตรี เจนอักษร, อรัญญา ประทุมทอง, วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ, กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ และไพโรจน์ ใจสิงห์
ธิงโกล
เอลู ธิงโกล (เควนยา) หรือ เอลเว ซิงโกลโล (ซินดาริน) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในวรรณกรรมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน และ เบเรนกับลูธิเอน ได้ชื่อว่าเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์ที่สูงใหญ่และมีพลังอำนาจมากที่สุด เป็นรองแต่เพียงเฟอานอร์เท่านั้น
ธิงโกลเป็นผู้นำของเอลฟ์ชาวเทเลริ เป็นตัวแทนผู้ได้รับเลือกจากเทพโอโรเมไปยังแผ่นดินอมตะเพื่อยลทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์ พร้อมกันกับอิงเว และฟินเว หลังจากนั้นผู้นำเอลฟ์ทั้งสามจึงกลับมาชักชวนพลเมืองของตนให้เดินทางออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนนไปยังแผ่นดินอมตะ โดยที่ชาวเทเลริเดินทางอยู่ท้ายสุด
เมื่อไปใกล้จะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ธิงโกลได้ล่วงหน้าออกจากกลุ่มเพื่อไปเยี่ยมฟินเว กษัตริย์โนลดอร์ สหายของตน ระหว่างทางเขาได้พบกับเทพีเมลิอันในป่า แล้วทั้งสองตกอยู่ใต้มนตร์เสน่หาที่นั้น พลเมืองของธิงโกลค้นหาเขาไม่พบ จนไม่สามารถเดินทางข้ามมหาสมุทรใหญ่ไปกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ได้
หลังจากนั้น ชาวเทเลริที่ตกค้างอยู่จึงตั้งถิ่นฐานที่ริมมหาสมุทรใหญ่ ในแผ่นดินเบเลริอันด์ เอลฟ์กลุ่มนี้ได้ชื่อว่า ชาวซินดาร์ มีธิงโกลและเมลิอัน เป็นราชาและราชินี อาณาจักรของพวกเขาเรียกว่า โดริอัธ ธิงโกลกับเมลิอันมีธิดาด้วยกันหนึ่งองค์ คือ ลูธิเอน
เอลเว ซิงโกลโล
16 ปีแห่งความหลัง (ภาพยนตร์)
16 ปีแห่งความหลัง เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติบางส่วนของ สุรพล สมบัติเจริญ ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, กันทิมา ดาราพันธ์ , ทองใบ รุ่งเรือง กำกับโดยอนุมาศ บุนนาค ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ที่โรงหนังควีน ส่วนเนื้อหาในเรื่องเล่าตั้งแต่ก่อนเขาวงการจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต และมีเพลง 8 เพลงอมตะของ สุรพล สมบัติเจริญ (ฉากเพลงถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. เสียงในฟิล์ม)
ข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลี
ข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลี  ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1935 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของฝรั่งเศส ปิแอร์ ลาวาล และนายรัฐมนตรีแห่งอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี ได้ลงนามในข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลีที่กรุงโรม
ปิแอร์ ลาวาลผู้ซึ่งสืบทอดตำแหน่งจากหลุยส์ บาธู หลังจากที่เขาถูกลอบสังหารที่มาร์เซย์ จากที่นั่งข้าง พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 กษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1934 เขาได้สืบทอดแนวคิดของรัฐมนตรีคนก่อนในการสร้างความปลอดภัยร่วมกัน ในความพยายามที่จะควบคุมภัยจากฮิตเลอร์ในทวีปยุโรป ในวันที่ 4 มกราคม 1935 ปิแอร์ ลาวาลได้เดินทางไปยังกรุงโรมเพื่อไปพบกับนายมุสโสลินี ซึ่งลาวาลคาดว่าจะเป็นการทูตเชิงรุกในความพยายามที่จะโดดเดี่ยวนาซีเยอรมนี
เขาได้ยื่นข้อเสนอให้แก่มุสโสลินีซึ่งเป็นการเอื้อประโยชน์ให้แก่อิตาลีในการมอบบางส่วนของแคว้นโซมาลิแลนด์ของฝรั่งเศสแก่อิตาลี และเปลี่ยนสถานภาพของชาวอิตาลีในตูนิเซียอย่างเป็นทางการ รวมไปถึงปล่อยให้อิตาลีสามารถจัดการกับการรบในเอธิโอเปียได้อย่างเสรี เพื่อแลกเปลี่ยนกับสนธิสัญญาดังกล่าว ฝรั่งเศสหวังว่าอิตาลีจะมีใจออกห่างจากเยอรมนี
เลวิส คาร์โรล
สนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างจีน-โซเวียต
สนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างจีน-โซเวียต  ได้มีการลงนามเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1937 ระหว่างสาธารณรัฐจีนและสหภาพโซเวียต ระหว่าง สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
สนธิสัญญาดังกล่าวเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสาธารณรัฐจีน ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง กับสหภาพโซเวียต หลังจากการเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว สหภาพโซเวียตได้ส่งเครื่องบินรบให้แก่รัฐบาลชาตินิยมจีนในปฏิบัติการเซท และให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจเพื่อลดปัญหาที่เกิดขึ้นจากการยึดครองของญี่ปุ่น ผู้นำจีน นายพลเจียงไคเช็คเชื่อว่านี่จะเป็นตัวบ่งชี้ว่าสหภาพโซเวียตเตรียมตัวจะมทำสงคราม อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็รู้สึกตัวว่าสหภาพโซเวียตนั้นได้จำกัดการให้ความช่วยเหลือของตัวเอง รวมไปถึงไม่ได้เตือนจีนในกรณีการตกลงเป็นพันธมิตรกันอย่างเงียบๆ กับอังกฤษ ฝรั่งเศส และในภายหลัง คือ สหรัฐอเมริกา ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อจีน ซึ่งจีนและญี่ปุ่นจะอ่อนแอลงกันทั้งคู่
สนธิสัญญาดังกล่าวยังเป็นการมุ่งความสนใจของสหภาพโซเวียตมาสนใจทางด้านแนวชายแดนตะวันออก ขณะที่นาซีเยอรมนีเตรียมทำสงครามกับสหภาพโซเวียต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่สนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นได้ลงนามไปแล้ว ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างจีนและนาซีเยอรมนีเลวร้ายลงไป และในที่สุดเยอรมนีก็ยุติ ความร่วมมือทางการทหารกับจีน ที่มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911
สนธิสัญญาดังกล่าวนี้เป็นหนึ่งในสนธิสัญญาทางการทูตฉบับแรกๆ หลังจากจักรวรรดิจีนล่มสลาย และเป็นหนึ่งในเอกสารเบื้องต้นที่ชี้ถึงความร่วมมือกันระหว่างสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพโซเวียต ในฐานะของผู้อัปถัมภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางเศรษฐกิจ และจีนซึ่งเป็นรัฐบริวาร ซึ่งได้ลงเอยกันด้วยสนธิสัญญามิตรภาพจีน-โซเวียตแห่งปี ค.ศ. 1950
ซีสก้า
ลูอีส คาร์รอลล์
ลิวอิส คาร์รอลล์
ลูอิส คาร์รอลล์
ชาวอังกลิคัน
แว่นตา
แว่นตา เป็นเลนส์ที่สวมอยู่ในกรอบ สำหรับใส่ข้างหน้าตา ปกติเพื่อปรับแก้การมองเห็น ป้องกันตา หรือเพื่อป้องกันรังสีเหนือม่วง โดยแว่นตานี้จะถูกใช้เนื่องในหลาย ๆ กรณี อาทิเช่น คนที่มีปัญหาทางด้านสายตา ไม่ว่าจะเป็นสายตาสั้น สายตายาว ผู้มีปัญหาทางตาเช่นโรคต้อบางชนิดที่จำเป็นต้องป้องกันนัยต์ตาไม่ให้โดนลมปะทะ หรือในบางครั้งยังสามารถใช้เป็นแว่นตาสำหรับใส่เล่น (แฟชั่น) ได้อีกด้วย และข้อดีอย่างหนึ่งคือ สามารถกันรังสีต่าง ๆ ที่ออกมาจากคอมพิวเตอร์ ทำให้ช่วยในเรื่องของการถนอมสายตาได้อีกด้วย แว่นสมัยใหม่โดยทั่วไปทำจากโลหะหรือพลาสติก ซึ่งจะมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกันออกไป
สำหรับกรอบแว่นสายตาที่มีกรอบเป็นพลาสติก มีคุณสมบัติเรื่องของความเบาของตัวแว่น ทำให้ผู้ใช้รู้สึกสบายตา ไม่ปวดศีรษะ แต่มีข้อเสียในเรื่องของความทนทาน
สำหรับกรอบแว่นสายตาที่มีกรอบเป็นโลหะนี้ จะมีน้ำหนักที่ค่อนข้างมาก แต่มีข้อดีคือความทนทาน
ในปัจจุบันมีแว่นตาหลากหลายรูปทรงให้เลือกใช้ ไม่ว่าจะเป็นทรงสี่เหลี่ยม ทรงกลม ทรงรี ซึ่งแว่นตาแต่ละรูปทรงมีส่วนช่วยในเรื่องของการปรับรูปหน้าผู้ใส่ได้ ขึ้นอยู่กับการเลือกเฟ้นของผู้ใช้เอง อาทิเช่น กรอบแว่นตาทรงสี่เหลี่ยมจะเหมาะกับทั้งคนที่มีหน้ากลมและหน้ายาว เป็นต้น
ปาหมี
ปาหมี หรือ พาหมี เป็นพืชสมุนไพร โดยมักนำลำต้นและรากมาคั้นเอาน้ำใช้ วางยาเบื่อปลา และ ฉีดพ่นไล่เพลี้ยไฟมะม่วง รวมทั้งทำเป็นสารกำจัดแมลงในแปลงผัก
พาหมี
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่น   คือสนธิสัญญาระหว่าง สหภาพโซเวียตและจักรวรรดิญี่ปุ่น ลงนามกันเมื่อปี ค.ศ. 1941 สองปีหลังจากสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น
หลังจากที่สงครามอุบัติขึ้นในทวีปยุโรประหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และนาซีเยอรมนีอีกฝ่ายหนึ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตมองเห็นความจำเป็นที่จะต้องฟื้นฟูความสัมพันธ์กับประเทศในภาคพื้นตะวันออกไกล เพื่อเตรียมตัวรับภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับภาคตะวันตกของประเทศ อีกด้านหนึ่ง คือ ญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ระหว่างสงครามกับประเทศจีน และความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกาก็เริ่มเลวร้ายลงไปทุกขณะ ดังนั้น ญี่ปุ่นจึงมีความต้องการที่จะปรองดองกับสหภาพโซเวียตเพื่อพัฒนาจุดยืนของตนในเวทีโลก และรักษาแนวชายแดนทางเหนือของแมนจูกัว จากการรุกรานของสหภาพโซเวียตที่อาจจะเกิดขึ้นได้
กติกาสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามที่กรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1941 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น นายโยะซุเกะ มะสึโอกะ และเอกอัครราชทูต โยชิสึกุ ทะเทกาวะ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายญี่ปุ่น และนายวียาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายโซเวียต
สภาผู้บริหารสูงสุดแห่งโซเวียต ของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและฝ่าละอองธุลีพระบาท จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ได้มารวมกันด้วยความปรารถนาที่จะส่งเสริมสันติภาพและสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ ได้ตัดสินใจที่จะลงนามในข้อตกลงรักษาความเป็นกลาง เพื่อจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:
ผู้ซึ่งหลังจากการแลกเปลี่ยนหนังสือแนะนำตัวกันแล้ว และได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ ได้สรุปข้อตกลงดังต่อไปนี้:
ในการยืนยันของข้อตกลงที่ได้กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าวเป็นจำนวนสองฉบับ ซึ่งได้ร่างขึ้นในภาษารัสเซียฉบับหนึ่งและในภาษาญี่ปุ่นอีกฉบับหนึ่ง และได้รับการประทับตราจากผู้แทนของทั้งสองฝ่าย ลงนามในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน 1941 ซึ่งตรงกับ วันที่ 13 เดือน 4 ปีโชวะที่ 16, วี.โมโลตอฟ; โยะซุเกะ มัสซูโอกะ, โยชิสึกุ ทาเทกาวะ
สนธิสัญญาดังกล่าวได้ขยายตัวขึ้น โดยมีการเชื่อมโยงไปถึงมองโกเลียและแมนจูเรีย สหภาพโซเวียตได้รับประกันต่อความมั่นคงตามอาณาเขตของแมนจูกัว ขณะที่ญี่ปุ่นก็ได้รับประกันความมั่นคงแก่มองโกเลียด้วยเช่นกัน หลังจากนั้น ในปี 1941 ญี่ปุ่น ในฐานะผู้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคี มีความวิตกกังวลว่าควรจะมีการเพิกถอนสนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา แต่ญี่ปุ่นก็ได้ตัดสินใจที่จะยังคงรักษาสัญญานี้ไว้ และจะขยายดินแดนไปทางใต้ และโจมตีอาณานิคมของชาติอาณานิคมยุโรปในทวีปเอเชียแทน
ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตได้ฉีกสนธิสัญญาดังกล่าว โดยแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นว่า "ตามที่ในข้อสามได้กล่าวเอาไว้ 'ซึ่งได้เปิดโอกาสให้เพิกถอนสนธิสัญญาได้เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนหน้าที่ระยะเวลาของสนธิสัญญาจะครบห้าปีตามกำหนด รัฐบาลโซเวียตได้ทราบดีว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะยังสามารถจำสนธิสัญญาในวันที่ 13 เมษายน 1941 นี้ได้'"
ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นในปฏิบัติการพายุสิงหาคม ซึ่งเป็นการรักษาสัญญาในที่ประชุมยัลต้า แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ที่จะเข้าสู่สงครามในเวลาสามเดือนหลังจากวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป ญี่ปุ่นได้โต้แย้งว่า ขณะที่สหภาพโซเวียตชี้ให้เห็นถึงเนื้อหาของข้อสามว่าสนธิสัญญาดังกล่าวจะไม่ได้รับการต่ออายุ ปฏิบัติการพายุสิงหาคมก็ยังละเมิดต่อสนธิสัญญา ซึ่งยังไม่ครบวาระจนกว่าจะถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1946
ลี เซียนลุง
ลี เซียนลุง (, "หลี เสี่ยนหลง") เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันและคนที่ 3 ของประเทศสิงคโปร์ เป็นบุตรชายคนโตของลี กวนยู อดีตนายกรัฐมนตรี และมีภรรยาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทเทมาเส็กโฮลดิ้งส์
ลี เซียนลุง สามารถพูดภาษาอังกฤษ ภาษามลายู ภาษาจีนแมนดาริน และภาษารัสเซียได้ในขณะที่มีอายุเพียง 10 ปี เมื่อจบชั้นมัธยม ได้รับทุนจากรัฐบาลไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ในสาขาคณิตศาสตร์ และจบปริญญาตรีด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 หลังจากนั้น จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา ในสาขารัฐประศาสนศาสตร์
เมื่อสมัครเข้าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใน พ.ศ. 2527 ลี เซียนลุง ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย และอยู่ในวงการเมืองมามากกว่า 20 ปี ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของสิงคโปร์ต่อจากโก๊ะ จ๊กตง ที่อยู่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมา 14 ปี
เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ
"เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ"  เป็นซิงเกิลที่ 2 ของวงอควาไทมซ์ภายใต้สังกัดโซนี่ มิวสิก วางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลแม็กซี เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยเปิดตัวในอันดับที่ 5 ของชาร์ตออริกอนด้วยยอดขายเปิดตัวที่ 32,820 ชุด และมียอดขายรวม 127,197 ชุด
เพลง "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "BLEACH MEMORIES OF NOBODY" นอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบรายการ "MUSIC FIGHTER" เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 และเพลงประกอบรายการวิทยุ SCHOOL OF LOCK! ทางโตเกียวเอฟเอ็ม ส่วนมิวสิกวิดีโอที่อยู่ในดีวีดีคือเพลง "อิสึโมะอิชโชะ" ในฉบับซีดีและดีวีดีล็อตแรกจะมีมิกสิควิดีโอ "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" ในฉบับ "BLEACH MEMORIES OF NOBODY" แทน ส่วนมิวสิกวิดีโอปกติอยู่ในอัลบั้ม "คาเซะ โอะ อาสึเมเตะ"
ลี เซียน ลุง
ลี เซียนหลุง
ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต
ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต  เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา กำกับโดย ทิม เบอร์ตัน เข้าฉายครั้งแรกในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 ความยาว 115 นาที
ชาร์ลี บั๊คเก็ต (เฟร็ดดี้ ไฮมอร์) เป็นเด็กชายที่ยินดีให้แก่ครอบครัวของเขา เขาได้เห็นโรงงานช็อคโกแลตก่อนที่เขาหลับ
แต่แล้วเรื่องมหัศจรรย์ก็บังเกิด ชาร์ลีเก็บเงินได้จากถนนที่คลุมไปด้วยหิมะ และนำมันไปซื้อช็อคโกแล็ตวองก้า ชนิดผสมเข้าเนื้อเนียน เหนียวนุ่มแสนอร่อย ด้วยความคิดเพียงว่าเขาหิวโซขนาดหนัก และมันจะอร่อยแค่ไหน ที่นั่นเขาพบแผ่นสีทองข้างใต้กระดาษห่อ มันคือตั๋วใบสุดท้าย..ชาร์ลีจะได้ไปที่โรงงาน! ปู่โจ เดวิด ของเขา ตื่นเต้นกับข่าวนี้มากเสียจนกระเด้งลุกออกจากเตียงได้ ราวกับว่าอายุน้อยลงไปหลายปีในทันทีทันใด และระลึกได้ถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขกว่านี้ ตอนที่เขาเคยทำงานในโรงงาน ก่อนที่วิลลี่ วองก้าจะปิดประตูด้านที่ติดกับเมืองตลอดกาล ทั้งครอบครัวตกลงใจว่า ปู่โจควรเป็นคนที่จะไปกับชาร์ลี ในการผจญภัยครั้งหนึ่งในชีวิตของเขา เมื่อได้เข้าไปข้างใน ชาร์ลีต้องตื่นตาตื่นใจกับภาพอันน่าทึ่งที่ได้เห็นเป็นระยะ เครื่องไม้เครื่องมืออัศจรรย์ที่ส่องประกายแวววาว ด้วยการประดิษฐ์ขึ้นมาโดยวองก้าเอง ซึ่งกวนส่วนผสม ส่งเสียง และผิวปาก ในระหว่างที่สร้างสรรค์ขนมแปลกๆ ใหม่ๆ นานาชนิด บรรดาคนงานชาว อูมปา-ลูมป้าส์ (ดีพ รอย)
ชาร์ลีได้แต่คาดเดาว่าที่จริงแล้วเขาเป็นใครกันแน่ และทำไมเขาจึงอุทิศชีวิตให้กับการทำขนมหวานนั้น ในขณะเดียวกันที่บรรดาเด็กคนอื่นๆ ทำตัวเกเร และคิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง เสียจนแทบไม่ชื่นชมกับงานประดิษฐ์ที่น่าอัศจรรย์ของวองก้า ความโลภ ความเอาแต่ใจตัวเอง ความหยาบคายร้ายกาจ และรู้ดีไปหมด ได้นำพวกเขาไปสู่ความยุ่งยาก ที่บีบบังคับให้ต้องออกจากการชมโรงงาน ก่อนที่จะจบ และมีคนออกไปทีละคน
เมื่อเหลือเพียงแค่ชาร์ลี บั๊คเก็ตตัวน้อย วิลลี่ วองก้าก็เผยความลับสุดท้ายของเขา รางวัลใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมี : กุญแจโรงงาน หลังจากที่โดดเดี่ยวจากครอบครัวมาแสนนาน วองก้ารู้สึกว่า ถึงเวลาที่เขาจะต้องหาผู้สืบทอดจักรวาลขนมหวานของเขา ใครสักคนที่เขาเชื่อได้ว่า จะสานต่องานแห่งชีวิตของเขา และเป็นเหตุผลที่เขาจัดการแข่งขันครั้งนี้ขึ้น เพื่อเลือกเด็กคนหนึ่งที่พิเศษสุด สิ่งที่เขาไม่เคยคาดหวังไว้ก็คือ การกระทำที่โอบอ้อมอารีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ครั้งนี้ อาจนำมาซึ่งของขวัญล้ำค่ายิ่งกว่าอันหาใดเทียม เป็นการตอบแทนแก่เขา
Feel (คุมิ โคดะ)
แว่น
แว่น อาจหมายถึง
เบ็ตตี้ โรบินสัน
เบ็ตตี้ โรบินสัน  นักวิ่งชาวอเมริกัน เข้าแข่งขันแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 ที่อัมสเตอร์ดัม และได้เหรียญทองในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร และทำสถิติโลกใหม่
โรบินสัน ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก ชายที่พบร่างสิ้นสติของเธอคิดว่าเธอตายแล้ว แต่เธอยังไม่ตาย แต่หมดสติไปนานถึง 7 สัปดาห์ เมื่อฟื้นขึ้นมา เธอเดินไม่ได้อย่างปกติถึง 2 ปี และเธอไม่สามารถงอเข้าได้อย่างปกติ ทำให้ไม่สามารถนั่งท่าสตาร์ทได้ อย่างไรก็ตามเธอได้อีก 1 เหรียญทองโอลิมปิก กับทีมวิ่งผลัด 4x100 เมตรหญิง ที่กรุงเบอร์ลิน ปี 1936
ดาราประจัญบาน ท.ทหารจำเป็น
เทวดาตกมันส์
เทวดาตกมันส์ ออกฉายเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2551 กำกับโดย เปี๊ยก-อาทิตย์ ศรีภูม ทำรายได้รวม 22 ล้านบาท
หลี่ หนิง
หลี่ หนิง  เกิดวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1963 เกิดในครอบครัวเชื้อสายจ้วง ในลุ้ยโจว เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน เป็นอดีตนักยิมนาสติก ทีมชาติจีน และเป็นผู้จุดคบเพลิงโอลิมปิก ใน พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่ปักกิ่ง
หลี่ หนิงอยู่ในวงการยิมนาสติคนาน 19 ปี และคว้าเหรียญรางวัลจากการแข่งขันต่าง ๆ ได้มากถึง 106 เหรียญ และหลังจากเลิกเล่นในปี 1988 หลี่ หนิงก็หันไปทำธุรกิจผลิตอุปกรณ์กีฬาซึ่งถือว่าเป็นของต้องห้ามในแผ่นดินใหญ่ยุคนั้น
หลี่ หนิงได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่ง 3 จาก 6 เหรียญนั้นคือเหรียญทอง จากนครลอส แอนเจอลิส
การลงประชามติแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 พ.ศ. 2512
การพระราชทานปริญญาบัตร
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร เป็นรางวัลเกียรติยศที่มอบให้แก่บุคคล หรือหน่วยงานที่ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา บุคคลหรือองค์กรที่ได้รับรางวัลนี้จะมีสิทธิ์ได้รับเพียงครั้งเดียว เพราะถือว่าเป็นรางวัลทรงเกียรติสูงสุดในชีวิตแล้ว
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร สร้างจากวัสดุธรรมดาทั่วไป เป็นรูปกงล้อธรรมจักรประดิษฐานบนเสากลม ภายใต้แนวคิดว่าพระธรรมจักรเป็นเครื่องหมายแห่งการประกาศพระพุทธศาสนา และผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาก็ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลักของพระพุทธศาสนา เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการช่วยจรรโลงพระพุทธศาสนา ช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ไพศาลยิ่ง ๆ ขึ้นไป
ปัจจุบัน พิธีพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักร จัดขึ้น ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ในช่วงงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาลวิสาขบูชา ของทุก ๆ ปี โดยมีสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นองค์ประธานในพิธีพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักรแด่ผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา
ความเป็นมาของการมอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
การคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา เริ่มในปี 2525 ซึ่งเป็นปีแรกของการคัดเลือก และได้เว้นว่างไป 1 ปี จนถึงปี 2527 ซึ่งเป็นปีที่มีการก่อตั้งศูนย์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย กรมการศาสนาร่วมกับศูนย์ส่งเสริม ฯ จึงได้นำโครงการคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง จากการคัดเลือกผู้ทำคุณต่อพระพุทธศาสนา ตั้งแต่ปี 2525 – ปัจจุบัน มีผู้ได้ผ่านการคัดเลือกทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ จำนวน 2,758 รูป/คน
การพิจารณามอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร เป็นรางวัลเกียรติยศสูงสุดที่คณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา พิจารณามอบให้แก่ผู้ที่ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา เพื่อส่งเสริมยกย่องคุณความดีและประกาศเกียรติคุณแด่บุคคล องค์กร และหน่วยงาน ที่บำเพ็ญประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาให้ปรากฏแก่พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป เป็นแบบอย่างแก่สังคมและเยาวชนของชาติ เป็นเกียรติ เป็นกำลังใจในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา ซึ่งได้ผ่านการเสนอชื่อการพิจารณาคัดเลือกกลั่นกรองจากคณะอนุกรรมการ และการอนุมัติจากคณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกในโครงการสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาลวิสาขบูชา
ผู้ควรแก่รางวัลจะได้รับพระราชทานเสาเสมาธรรมจักร พร้อมด้วยประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งเสด็จ ฯ เป็นองค์ประธานเปิดงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาล วิสาขบูชา ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวงเป็นประจำทุกปี
หน่วยงานที่รับผิดชอบการพิจารณามอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร ปัจจุบันอยู่ที่กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม โดยจะมีการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการพิเศษเพื่อพิจารณาผู้สมควรได้รับรางวัลขึ้นใหม่ทุกปี โดยแบ่งพิจารณาเป็น 10 สาขา เช่น สาขาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศ สาขาการแต่งหนังสือทางพระพุทธศาสนา เป็นต้น การคัดเลือกผู้สมควรได้รับรางวัลมีสองวิธีการคือ พิจารณาจากผู้ทำประโยชน์ผู้ที่มีชื่อเสียง และคัดเลือกจากเอกสารที่ผู้เสนอขอตามลำดับชั้นจากสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดขึ้นมา โดยแบ่งเป็นจังหวัดละ 1 หรือ 2 รางวัล ตามแต่ขนาดของประชากรในจังหวัด
ประเภทของการคัดเลือกผู้สมควรได้รับรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
สืบเนื่องตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 – ปัจจุบัน มีการปรับเพิ่มประเภทตามที่คณะกรรมการ ฯ กำหนด ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ได้แบ่งประเภทการคัดเลือกออกเป็น 10 ประเภท คือ
วีแอลซี
คอนสวรรค์ อาจหมายถึง
ระบบไฟล์เซตตะไบต์