pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เนเธอร์แลนด์ขยายอิทธิพลจากเขตชายฝั่งเพื่อควบคุมพื้นที่ทั้งหมด สร้างทางรถไฟเชื่อมถึงเมืองหลวง ทำให้ประเทศสงบลงได้ใน พ.ศ. 2427 กระบวนการทางสันติภาพเชื่องช้าลงหลังจากนั้น แต่ก็ก้าวหน้าอีกครั้งระหว่าง พ.ศ. 2441–2446 ซึ่งเจ้าของที่ดินได้เซ็นสัญญาสงบศึกกับเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์สามารถจัดตั้งรัฐบาลในอาเจะฮ์ได้ และทำให้สุลต่านยอมมอบตัวใน พ.ศ. 2446 และได้ลี้ภัยใน พ.ศ. 2450 โดยไม่ได้ระบุนามรัชทายาท แต่ฝ่ายต่อต้านก็ยังสู้รบต่อจนถึง พ.ศ. 2455
มิสเตอร์ชวู
"มิสเตอร์ชวู"  เป็นเพลงของวงดนตรีเกาหลีใต้ เอพิงก์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สี่ "พิงก์บลอสซัม" (2014) ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดยคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ เพลงเขียนโดยดูเบิล ไซด์คิกส์ ร่วมกับเซออน และเดวิด คิม มิวสิกวิดีโอกำกับโดยดิจิเพดิ (Digipedi) และปล่อยออกมาในวันเดียวกัน เพลงยังถูกนำมาใช้เพื่อการพาณิชย์ของจีไนน์ ทีวีโดยมีเอพิงก์และนักแสดงตลก อี กุก-จู มาร่วมแสดงอีกด้วย รวมถึงมีเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นซิงเกิลญี่ปุ่นลำดับที่สองของวง โดยออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจเพลงมิสเตอร์ชวูเป็นครั้งแรกในรายการ "มิวสิกแบงก์" เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 เพลงสามารถขึ้นถึงอันดับสองบนชาร์ตบิลบอร์ดเคป็อปฮอต 100 และชนะ 6 รางวัล จากรายการเพลงสำหรับเพลงมิสเตอร์ชวู
"มิสเตอร์ชวู" ยังเป็นเพลงที่มียอดขายดิจิตอลเปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับที่แปดในเกาหลีใต้ ประจำปี ค.ศ. 2014 ในงานประกาศรางวัลดนตรีเมลอน ครั้งที่ 6 เอพิงก์ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินแดนซ์ยอดเยี่ยมฝ่ายหญิงจากเพลงมิสเตอร์ชวู และยังได้รับรางวัลบนซัง จากงานโซลมิวสิกอวอร์ดส์ รวมถึงเข้าชิงรางวัลเมลลอนมิวสิกอวอร์ดมากถึง 3 สาขา ได้แก่ เพลงแห่งปี, มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม และชนะ 1 รางวัล ในสาขาการแสดงประเภทเต้นกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์  เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพหลักที่ผลิตโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ค่ายพัฒนาทักษะเอ็นเอ๊กซ์ที และได้รับการถ่ายทอดสดทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค โดยให้บริการแก่สมาชิก เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ครั้งนี้ ได้จัดขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ณ.สนามมหาวิทยาลัยฟูลเซล ในเมืองวินเทอร์พาร์ก, รัฐฟลอริดา
ราชสำนักใต้
ราชสำนักใต้  ราชสำนักที่จักรพรรดิ 4 พระองค์ปกครองในช่วง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ โดยปกครองในช่วงปี ค.ศ. 1338 - ค.ศ. 1392 ซึ่งยุคนี้ได้สิ้นสุดลงเมื่อ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชสำนักใต้ได้ประกาศยอมแพ้ต่อ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ แห่ง ราชสำนักเหนือ
ที่มาของชื่อมาจากที่ตั้งเมืองหลวงของราชสำนักใต้คือ โยะชิโนะ (ปัจจุบันคืออำเภอหนึ่งใน จังหวัดนะระ) นั้นตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเคียวโตะ เมืองหลวงของ ราชสำนักเหนือ ซึ่งบางทีก็เรียกว่า ราชสำนักโยะชิโนะ
โดยราชสำนักใต้มีชื่อราชสกุลว่า ไดกะกุจิ ซึ่งมีที่มาจากชื่อพระตำหนักที่ใช้ว่าราชการในวัดของ จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชโอรสของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ ผู้เป็นต้นราชสกุล
จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งก่อนที่จะกลายมาเป็นยุคราชสำนักเหนือ-ใต้เริ่มต้นมาจากการที่ จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ซึ่งครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1242 - ค.ศ. 1246 และทรงเป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ได้บีบบังคับ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ เมื่อปี ค.ศ. 1260 หลังจากนั้นเจ้าชายจากราชสกุล จิเมียวอิง ที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและราชสกุล ไดกะกุจิ ที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคะเมะยะมะก็ได้ผลัดกันเป็นจักรพรรดิสืบต่อกันมาจนถึงรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อปี ค.ศ. 1318 สืบต่อจาก จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ที่มาจากราชสกุลจิเมียวอิง
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1331 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะทรงพยายามก่อการโค่นอำนาจ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ แต่ไม่สำเร็จจึงถูกเนรเทศไปเจ้าชายคะซุฮิโตะที่รัชทายาทจากราชสกุลจิเมียวอิงจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโคงง
วัดใหม่เทพนิมิตร (จังหวัดสระบุรี)
วัดใหม่เทพนิมิตร เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระอธิการองอาจ อตฺตสาโร เป็นเจ้าอาวาสสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 34 หมู่ที่ 10 ตำบลหนองโรง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 14432
ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน
ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน
ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน
ทิศตะวันตก จดที่ดินร้านค้าเอกชน
วัดใหม่เทพนิมิตร ตั้งเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม เดิมเป็นที่ทำนาอยู่ริมถนนคันคลองชลประทาน ได้รับพระราชทานวิสูงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๘ เขตวิสูงคามสีมา กว้าง ๒๔ เมตร ยาว ๔๖ เมตร
มีเจ้าอาวาสที่ทราบนาม คือ
ทากิกาวะ
ทากิกาวะ  เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดโซราจิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซัปโปโระราว 90 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองฟูราโนะไปราว 56 กิโลเมตร แรกเริ่มมีสถานะเป็นหมู่บ้านในปี ค.ศ. 1890 ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะจากตำบลขึ้นเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1958
ตู้ ป.ณ. ข่าว 3
ตู้ป.ณ. ข่าว 3
ปลาตะเภาม้าลาย
สกุลปลาสร้อยนกเขาน้ำเค็ม
ปลาสร้อยนกเขา (น้ำเค็ม)
สกุลปลาสร้อยนกเขาน้ำจืด
สกุลปลาสร้อยนกเขาทะเล
สกุลปลาสร้อยนกเขา (น้ำจืด)
อัฐพล เอื้ออารี
อัฐพล เอื้ออารี นักกีฬายิงปืน ประเภทปืนยาวท่านอนชาย จากจังหวัดลำปาง เป็นคนแรกของไทยที่สร้างประวัติศาสตร์ผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ ด้วยผลงาน 625.3 คะแนน ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
อัฐพล เอื้ออารี ชื่อเล่น ทอมมี่ เกิดวันที่ 18 พฤศจิกายน 2532 อายุ ปี เป็นบุตรชายคนเล็กของ ร้อยตำรวจโท อุดม เอื้ออารี และ นางทับทิม เอื้ออารี มีพี่น้องทั้งหมดรวมกัน 3 คน หญิง 2 คน ชาย 1 คน อัฐพลเป็นชาวอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง โดยกำเนิด ปัจจุบันกำลังศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
อัฐพล เริ่มเข้าสู่วงการยิงปืนตั้งแต่อายุ 15 ปี ในเดือนตุลาคม ปี 2547 จากการชักชวนของบิดา โดยได้รับการฝึกสอนยิงปืนจาก พ.ต.ท.จักรพงศ์ วงศ์พิทักษ์กุล ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของบิดาในขณะนั้น การฝึกซ้อมและการแข่งขันครั้งแรกนั้นเริ่มจากการยิงปืนประเภทปืนยาวอัดลมชายมาก่อน หลังจากนั้นปลี่ยนมาเป็นปืนยาว .22 แข่งประเภทปืนยาว 3 ท่าชาย และปืนยาวท่านอนชายในภายหลัง จากความมุ่งมั่นและความตั้งใจในการฝึกซ้อมยิงปืนอย่างจริงจัง เดือนสิงหาคม ปี 2548 บิดามารดาได้ใช้ทุนส่วนตัวส่งอัฐพลเข้าร่วมการแข่งขันยิงปืนระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกตอนอายุ 16 ปี และสามารถคว้าเหรียญทองปืนยาวท่านอนบุคคลชายมาครองได้สำเร็จ รายการ Singapore Open Shooting Championships 2006 ณ ประเทศสิงคโปร์ ในปี 2549 อัฐพลเกือบจะได้เป็นตัวแทนทีมชาติลุยศึกเอเชียนเกมส์ที่เมืองโดฮา ประเทศกาตาร์ แต่พลาดไปในการคัดตัวรอบสุดท้าย
จนกระทั่ง ปี 2550 อัฐพลนักแม่นปืนใหม่แกะกล่องของวงการปืนไทย และเพิ่งจะประเดิมสนามเแข่งขันในนามทีมชาติเต็มตัวเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ณ ประเทศไทย ด้วยความที่เป็นมือปืนน้องใหม่ และเป็นมือปืน "ม้านอกสายตา" แต่อัฐพลได้แจ้งเกิดอย่างยิ่งใหญ่ให้ตัวเองด้วยการลั่นไกคว้า 2 เหรียญทอง ปืนยาวท่านอนบุคคลชายและทีมชายมาครองได้สำเร็จด้วยวัยเพียง 18 ปี โดยเมื่อจบการแข่งขัน “เจ้าไก่” เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ นักแม่นปืนรุ่นพี่ในทีมชาติไทย และเป็น 1 ใน 3 ของนักกีฬาทีมชาติไทยประเภทปืนยาวท่านอนชาย ถึงกับออกมาชม “เจ้ามี่” อัฐพล เอื้ออารี ว่าอนาคตของมือปืนรุ่นน้องรายนี้จะก้าวขึ้นมาเป็นกำลังหลักของทัพนักแม่นปืนไทย และจะก้าวขึ้นมาแทนนักแม่นปืนรุ่นพี่ได้ในไม่ช้า และในปีเดียวกันนั้น อัฐพลยังสร้างผลงานโดดเด่นเกินตัวด้วยการกวาด 3 เหรียญทอง รายการ 31th South East Shooting Championship Kuala Lumpur 2007 (SEAZA) ณ ประเทศมาเลเซีย จากปืนยาวท่านอนบุคคลชายและทีมชาย และปืนยาว 3 ท่าทีมชาย รวมถึงการคว้าเหรียญเงินปืนยาวท่านอนทีมชาย รายการ The 11th Asian Shooting Championships 2007 ณ ประเทศคูเวต
อัฐพลประสบความสำเร็จมาได้เพราะความนิ่ง สมาธิ และการนำเทคนิคที่ได้ฝึกซ้อมมาตลอดมาใช้ให้เกิดประโยชน์ มีความขยันซ้อมตามโปรแกรมที่วางไว้เป็นอย่างดี มีความรับผิดชอบ มีวินัย และสร้างผลงานในระดับประเทศ และระดับนานาชาติ ไว้อย่างมากมาย ในปี 2558 อัฐพลคว้าเหรียญทอง ปืนยาวท่านอนบุคคลชาย ยิงได้ 209.2 คะแนน รั้งตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของเอเชีย พร้อมทำลายสถิติเอเชีย รายการ 13th Asian Shooting Championships 2015 ณ ประเทศคูเวต และเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2559 อัฐพลสามารถคว้าเหรียญเงิน ปืนยาวท่านอนบุคคลชาย รายการ Asia Olympic Qualifying Competition For Shooting IND, 2016 ณ ประเทศอินเดีย พร้อมได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล มาครองได้สำเร็จ
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2559 ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล อัฐพลเป็นนักกีฬายิงปืน ประเภทปืนยาวท่านอนชาย คนแรกของไทยที่สร้างประวัติศาสตร์ผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ [8 คนสุดท้าย] ด้วยผลงาน 625.3 คะแนน โดยผ่านรอบคัดเลือกเข้ามาเป็นอันดับ 7 และรอบชิลชนะเลิศ ยิงได้ 80.8 คะแนน โดนตัดตัวออกคนแรกจบอันดับ 8 ซึ่งถือว่าอัฐพลประสบความสำเร็จตามเป้าหมายแรกที่ตั้งไว้ก่อนมาแข่งขันว่า "ขอให้ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายไปได้ก่อน จากนั้นค่อยไปชิงกันอีกที"
วีรบุรุษตระกูลหยาง
หม่า จิงเทา
หม่า จิงเทา (; จีนตัวเต็ม: 馬景濤; จีนตัวย่อ: 马景涛; พินอิน: Mǎ Jǐngtāo; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ที่เทศมณฑลไถจง ประเทศไต้หวัน) ดารานักแสดงชาวไต้หวัน มีผลงานและชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุทศวรรษที่ 90 เช่น "ดาบมังกรหยก" ในปี ค.ศ. 1994, "เปาบุ้นจิ้น ฉบับฮ่องกง" ตอน "หมอดูใจเพชร" ในปี ค.ศ. 1995, "เซี่ยงไฮ้ 1930 สู้เพื่อรัก" คู่กับ หลิว เจียหลิง, "กระบี่เย้ยยุทธจักร" ในปี ค.ศ. 1999 คู่กับ ฟั่น เหวินฟาง หรือ "เดชเซียวฮื่อยี้" ในปี ค.ศ. 2001 ในบทรับเชิญ เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัว หม่า จิงเทา ผ่านการสมรส 2 ครั้ง โดยกับภรรยาคนแรกทั้งคู่มีบุตรสาวที่เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1991 ชื่อ หม่า ซือหยวน (Ma Shiyuan; 馬世媛) และครั้งที่ 2 กับนักแสดงหญิงชาวจีน อู๋ เจียหนี้ (Wu Jia'ni; 吳佳妮) ในปี ค.ศ. 2007 ทั้งคู่มีบุตรชาย 2 คน คือ หม่า ซือเทียน (Ma Shitian; 馬世天) และ หม่า ซือฉิน (Ma Shixin; 馬世心)
หม่าจิงเทา
Steve Ma
เรือนแรม
เรือนแรม  คือการท่องเที่ยวหรือทัศนศึกษารูปแบบหนึ่งที่ผู้เยี่ยมเยียนจะเช่าห้องพักอาศัยและทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกับผู้คนในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่ง บางครั้งมีผู้พักเรือนแรมเพื่อฝึกฝนทักษะการใช้ภาษาและทำความคุ้นเคยกับวิถีชีวิตพื้นถิ่นด้วย
บางประเทศส่งเสริมการพักเรือนแรมเพราะเห็นว่าเป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การให้เช่าเรือนแรมมีส่วนทำให้บุคคลหรือครอบครัวผู้ให้เช่ามีรายได้เพิ่ม บรรดานักเรียนนักศึกษามักจะหาเรือนแรมผ่านทางโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษาของตน แต่พวกเขาก็สามารถเช่าพักเรือนแรมได้อย่างไม่เป็นทางการผ่านทางคนรู้จักหรือตัวแทนเอกชนซึ่งเป็นสื่อกลางระหว่างนักเรียนกับผู้ให้เช่า โดยมักจะเสียค่าธรรมเนียมในอัตราคงที่
ดมีตรี อุสตีนอฟ
ดมีตรี เฟโอโดโรวิช อุสตีนอฟ (; ; 30 ตุลาคม พ.ศ. 2451 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2527) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2519 จนกระทั่งเขาตาย
ดมีตรี เฟโอโดโรวิช อุสตีนอฟเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานในซามารา เมื่อความหิวโหยรุนแรงขึ้นในช่วงสงครามกลางเมือง พ่อที่กำลังป่วยของเขาจึงย้ายไปซามาร์กันต์ ทิ้งดมีตรีไว้ให้ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ไม่นานนักในปี พ.ศ. 2465 พ่อของเขาก็เสียชีวิต ในปี พ.ศ. 2466 เขาและแม่ของเขาย้ายไปยังเมืองมาคาเรฟ (ใกล้อีวาโนโว) ที่ซึ่งเขาทำงานเป็นผู้ดูแลเครื่องจักรในโรงงานกระดาษ หลังจากนั้นไม่นานในปี พ.ศ. 2468 แม่ของเขาเสียชีวิต
อุสตีนอฟเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2470 ในปี พ.ศ. 2472 เขาเริ่มการฝึกอบรมที่คณะกลศาสตร์ในสถาบันเทคนิคโปลีในอีวาโนโว หลังจากนั้น อุสตีนอฟ ย้ายไปที่โรงเรียนเทคนิคอุดมศึกษาบาวแมนกรุงมอสโก จากนั้นในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2475 เขาเข้า สถาบันวิศวกรรมเครื่องกลทหารในเลนินกราดจากที่เขาจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2477 หลังจากนั้นเขาทำงานเป็นวิศวกรก่อสร้างในสถาบันวิจัยปืนใหญ่ทางทะเลเลนินกราด ในปี พ.ศ. 2480 เขาได้รับการย้ายไปที่โรงงานผลิตอาวุธหลังจากนั้นเขาก็กลายเป็นผู้อำนวยการของโรงงาน
การรับใช้ชาติและหลังสงคราม.
ในช่วงที่นาซีบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2484 สตาลินได้แต่งตั้งอุสตีนอฟ วัย 32 ปีเป็นผู้บังคับการกรมอาวุธยุทโธปกรณ์เขาดูแลการอพยพใหญ่ของอุตสาหกรรมป้องกันจาก การล้อมเลนินกราด ไปทางทิศตะวันออกของเทือกเขายูรัล กว่า 80 โรงงานทหารได้อพยพลูกจ้างคนงานช่างเทคนิคและวิศวกรรวมกันมากกว่า600,000คน สตาลินได้ให้เหรียญฮีโร่พรรคสังคมนิยมแรงงานในภายหลัง หลังสงคราม อุสตีนอฟ, เกออร์กี มาเลนคอฟ, และมิฮาอิล ครุนนิเชฟ เริ่มโครงการขีปนาวุธโซเวียตและจรวด เป็นแรงผลักดันในการสร้างขีปนาวุธและโครงการอวกาศของโซเวียต
ในปี พ.ศ. 2495 อุสตีนอฟกลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2496 หลังจากที่สตาลินเสียชีวิตกระทรวงอาวุธยุทโธปกรณ์ได้ร่วมกับกระทรวงอุตสาหกรรมการบินที่จะกลายเป็นกระทรวงอุตสาหกรรมกลาโหมโดยอุสตีนอฟรับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าของกระทรวงใหม่นี้ ในปี พ.ศ. 2500 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีของสหภาพโซเวียตและกลายเป็นประธานของคณะกรรมาธิการทหารอุตสาหกรรม
ยุคเบรจเนฟ-โคซีกิน.
เลโอนิด เบรจเนฟ ได้เข้ามากุมอำนาจหลังการโค่นล้มครุชชอฟ อุสตีนอฟถูกลดตำแหน่งไปยังกรมอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ ในปี พ.ศ. 2508 เบรจเนฟแต่งตั้งให้อุสตีนอฟเป็นสมาชิกผู้สมัครของโปลิตบูโรและเลขานุการของคณะกรรมการกลางกำกับดูแลของทหาร, อุตสาหกรรมป้องกันประเทศและการรักษาความปลอดภัย นอกจากนี้เขายังอยู่ในความดูแลของการพัฒนาระเบิดเชิงกลยุทธ์ของสหภาพโซเวียตและระบบขีปนาวุธข้ามทวีป เขาออกคำสั่งในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2513 ให้มีออกแบบพัฒนาของสถานีอวกาศอวกาศของโซเวียต
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม.
ในปี พ.ศ. 2519 หลังจากที่อันเดรย์ เกรชโค เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 เมษายน อุสตีนอฟกลายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและได้รับการเลื่อนยศเป็นนายพลใน 29 เมษายน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคมเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นจอมพลของสหภาพโซเวียต แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีอาชีพทหารก่อน ร่วมกันกับจอมพล นีโคไล ตีโฮนอฟ อุสตีนอฟได้ลงมือเริ่มแผนการเพิ่มประสิทธิภาพและทันสมัยการพัฒนาของสหภาพโซเวียตของวิทยาศาสตร์ทหาร ในปี พ.ศ. 2522 เขายืนยันอย่างมั่นใจว่า "กองกำลังติดอาวุธของสหภาพโซเวียตอยู่ในระดับสูงที่ช่วยให้ความสำเร็จของงานที่กำหนดโดยพรรคและประชาชน"อิทธิพลที่เพิ่มขึ้นของทหารโซเวียตให้ อุสตีนอฟ บทบาทในเครมลิน
ในปี พ.ศ. 2522 ฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ได้ลอบสังหารผู้นำของอัฟกานิสถาน นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากี ในเดือนตุลาคม อุสตีนอฟและอันโดรปอฟมีความเชื่อมั่นสำหรับการแทรกแซงทางทหารของสหภาพโซเวียตในอัฟกานิสถานจะเพิ่มขึ้นแข็งแกร่งในโซเวียตโปลิตบูโร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของสหภาพโซเวียตอันเดรย์ โกรมืยโค ให้การสนับสนุนสำหรับการแทรกแซง
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 การพัฒนาของโครงการกระสวยอวกาศในสหรัฐอเมริกาทำให้เกิดความกังวลมากในสหภาพโซเวียต ขณะที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อุสตีนอฟ รับรายงานจากนักวิเคราะห์ของเขาว่ากระสวยอวกาศสหรัฐอาจถูกนำมาปรับใช้ยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์ตามพื้นที่เหนือดินแดนของสหภาพโซเวียต อุสตีนอฟ จึงกังวลเกี่ยวกับกระสวยอวกาศสหรัฐจึงมีการให้การพัฒนากระสวยอวกาศโซเวียตบูรัน อย่างเติมที่
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007.
ในปี พ.ศ. 2535 บอริส เยลต์ซิน ประธานาธิบดีรัสเซียเปิดเผยบันทึกลับสุดยอด 5 ฉบับสืบมาจากปลายปี พ.ศ. 2526 บันทึกที่ได้รับการเขียนภายในสัปดาห์เดียวกับที่เครื่องบินโคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 ถูกยิงตก บทบันทึกเหล่านี้ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ Izvestia จำนวน 228 บน 16 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ตามที่บันทึกเหล่านี้สหภาพโซเวียตก็สามารถที่จะกู้คืน "กล่องดำ" จากโคเรียนแอร์ไลน์ 007 และถอดรหัสเทป หลังจากนั้นเป็นต้นมา อุสตีนอฟพร้อมกับวิคตอร์ เชบรีคอฟ (Viktor Chebrikov) หัวหน้าเคจีบีแนะนำให้ยูรี อันโดรปอฟ ครอบครองกล่องสีดำเอาไว้และไม่บอกแก่ประชาชน เพื่อเอาไว้ในการต่อสู้กับสหรัฐในเหตุการณ์โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007
"ในการเชื่อมต่อกับทั้งหมดที่กล่าวถึงข้างต้นดูเหมือนดีกว่าที่จะไม่โอนบันทึกเที่ยวบินไปยังองค์การระหว่างประเทศการบินพลเรือน (ICAO) หรือบุคคลที่สามที่จะถอดรหัสเนื้อหาของพวกเขา ความจริงที่ว่าบันทึกอยู่ในความครอบครองของสหภาพโซเวียตจะถูกเก็บไว้เป็นความลับ ตอนนี้เรามีความตระหนักทั้งสหรัฐอเมริกาหรือญี่ปุ่นที่จะรู้ข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับบันทึกการบิน เราจำเป็นเพื่อป้องกันการเปิดเผยข้อมูลในอนาคตใด ๆ . "(บันทึกที่5)
วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 อุสตีนอฟไม่ได้เป็นประธานในการสวนสนามที่จัตุรัสแดงในวันครบรอบ 67 ปี การปฏิวัติเดือนตุลาคม จอมพล เซียร์เกย์ โซโคลอฟ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่ 1 ทำหน้าที่แทนอุสตีนอฟทั้งตรวจสอบทหารและกล่าวสุนทรพจน์ อุสตีนอฟเป็นโรคปอดบวมในช่วงปลายเดือนตุลาคม การผ่าตัดฉุกเฉินจะต้องมีการดำเนินการเพื่อแก้ไขหลอดเลือดที่โป่งพองในลิ้นเอออร์ตา ตับและไตของเขาเสื่อมโทรมในภายหลัง ในที่สุดก็เสียชีวิต พิธีศพของเขาได้รับเกียรติให้เป็นพิธีศพของรัฐ เถ้าถ่านของเขาถูกฝังอยู่ในกำแพงเครมลิน 24 ธันวาคม พ.ศ. 2527
โมเทล
จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ
จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ  เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 99 ตามประเพณีสืบราชสันตติวงศ์ พระองค์ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1383 ถึง 21 ตุลาคม ค.ศ. 1392 พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชสำนักใต้ พระนามเดิมของพระองค์คือ เจ้าชายฮิโรนาริ (煕成親王)
พระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ที่ปกครอง ราชสำนักใต้ เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า จักรพรรดิคะเมะยะมะยุคหลัง หรือ จักรพรรดิคะเมะยะมะที่ 2
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 พระมารดาของพระองค์คือ ฟูจิวาระ โนะ คัตสึโกะ (藤原勝子) หรือที่รู้จักกันดีในนาม คากิมง-อิง (嘉喜門院)
โดยไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับจักรพรรดินีหรือพระสนมของพระองค์ ส่วนเจ้าชายสึเนอัตสึ (恒敦親王) เชื่อว่าเป็นพระราชโอรสของพระองค์
จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะสืบราชบัลลังก์ในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ที่วุ่นวาย ซึ่งผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้รวบรวมผู้สนับสนุนโดยรู้จักกันในชื่อราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะกลายเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ของราชสำนักใต้เมื่อจักรพรรดิโชเกซึ่งเป็นพระเชษฐาสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1383 เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1392 ในการเจรจาสันติภาพระหว่างราชสำนักเหนือกับราชสำนักใต้ พระองค์ได้ร้องขอสันติภาพจากอาชิกางะ โยชิมิตสึ; และต่อมาพระองค์ก็เสด็จกลับไปยังเมืองหลวงซึ่งพระองค์ได้ส่งมอบไตรราชกกุธภัณฑ์ให้แก่ราชสำนักเหนือซึ่งเป็นคู่แข่งของพระองค์
ตามเงื่อนไขของสนธิสัญญาราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ควรจะสลับกันสืบราชสันตติวงศ์ อย่างไรก็ตาม สนธิสัญญาฉบับนี้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1412 เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 100 จากราชสำนักเหนือได้ทรยศต่อสนธิสัญญาดังกล่าวโดยสละราชสมบัติให้กับพระราชโอรสองค์โปรดของพระองค์ ต่อจากนั้นจึงไม่มีผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากราชสำนักใต้ได้ประทับบนราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอีกเลย จนถึงปี ค.ศ. 1911 รัฐบาลญี่ปุ่นในรัชสมัยของจักรพรรดิเมจิได้ประกาศว่าจักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์จากราชสำนักใต้เป็นจักรพรรดิโดยชอบธรรม แม้ว่าจักรพรรดิหลังจากนั้นรวมถึงจักรพรรดิเมจิจะสืบเชื้อสายมาจากราชสำนักเหนือก็ตาม ด้วยเหตุผลที่ว่าราชสำนักใต้ยังครอบครองไตรราชกกุธภัณฑ์อันศักดิ์สิทธิ์อยู่ ดังนั้นจึงเปลี่ยนจักรพรรดิจากอดีตราชสำนักเหนือให้กลายเป็นเพียงผู้อ้างสิทธิ์
นะริตะเอกซเพรสส์
อุทยานแห่งชาติเกลเชอร์
อุทยานแห่งชาติเกลเชอร์  เป็นอุทยานแห่งชาติในรัฐมอนแทนา สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณบริเวณชายแดนสหรัฐ-แคนาดา อุทยานแห่งชาตินี้กินพื้นที่กว่า 4,100 ตารางกิโลเมตร และประกอบด้วยเทือกเขาสองแห่ง (ซึ่งเป็นเทือกเขาย่อยของเทือกเขาร็อกกี) ในอุทยานแห่งชาติมีทะเลสาบมากกว่า 130 แห่ง มีพืชอยู่มากกว่า 1,000 ชนิด และมีสัตว์กว่าร้อยสายพันธุ์ อุทยานแห่งชาตินี้ยังได้รับการขนานนามว่า "มงกฎแห่งระบบนิเวศภาคพื้นทวีป" ซึ่งหมายความว่าเป็นสถานที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุดในบรรดาพื้นที่โดยรอบกว่า 40,000 ตารางกิโลเมตร ที่นี่ยังเป็นแหล่งต้นน้ำของสายน้ำลำธารที่ไหลไปยังมหาสมุทรแปซิฟิก อ่าวเม็กซิโก และอ่าวฮัดสัน โดยสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะมีผลต่อน่านน้ำในส่วนใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ จะมีการตรวจจับประชากรหอยแมลงภู่ในเขตภาคกลางของแม่น้ำมอนทาน่าอย่างสม่ำเสมอ
อุทยานแห่งชาติเกลเชอร์มีอาณาเขตติดต่อกับอุทยานแห่งชาติวอเตอร์ตันเลคส์ในประเทศแคนาดา ในปี พ.ศ. 2475 อุทยานทั้งสองแห่งได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานสันติภาพ (Peace Park) แห่งแรกของโลกในชื่อ อุทยานสันติภาพนานาชาติวอเตอร์ตัน-เกลเชอร์ และยังถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติในปี พ.ศ. 2538
ฝาดขาว
ฝาดขาว  เป็นพืชหนึ่งในสองชนิดในสกุลฝาด เป็นไม้ยืนต้น กลีบดอกสีขาว ขอบใบประดับและกลีบเลี้ยงมีต่อม เกสรตัวผู้เรียงเป็นสองวงชัดเจน เกสรตัวเมียติดที่ฐานรองดอก เนื้อไม้ใช้ทำด้าม และเครื่องมือเครื่องใช้
Lumnitzera racemosa
ดมิตรี ยูสตนอฟ
พรรคคอมมิวนิสต์ยูเอสเอ
พรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งสหภาพโซเวียต
เจ้าพ่อกวางตุ้ง
เจ้าพ่อกวางตุ้ง  เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532 แต่เดิม ภาพยนตร์นี้มีชื่อว่า ฉีจี้  นำแสดงโดย เฉินหลง, เหมย ยั่นฟาง, อู๋ หม่า, หยวน เปียว, กลอเรีย ยิป, จาง เสวโย่ว, ริชาร์ด อู๋, เคอ จุ้นสง, แอนโทนี่ ชาน, เคนนี่ บี, ฉูหยวน, เหริน ต๋าหัว ฯลฯ กำกับภาพยนตร์โดย เฉินหลง
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เฉินหลงรับบท หนุ่มชานเมือง ที่เข้ามาแสวงโชคหางานทำในฮ่องกง แต่เขาโชคร้ายถูกหลอก แต่ว่าได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าพ่อแก๊งอิทธิพลใต้ดินของฮ่องกง จากนั้นเขาได้รับความไว้วางใจให้ดูแลลูกสมุนกว่าครึ่งและร่วมงานไปได้ด้วยดีกับ มาดามโรส ผู้ปิดบังฐานะที่แท้จริงไม่ให้ลูกสาวล่วงรู้ แต่ทว่าลูกสาวตัดสินใจกลับมาเยี่ยมพร้อมกับคู่หมั้นและครอบครัว เฉินหลง จึงมาคอยช่วยขัดขวางเหล่าบรรดาแขกเหรื่อ แต่ในระหว่างนั้นก็ดันเกิดสงครามระหว่างแก๊งขึ้นอีก ลีลาบู๊ความมันส์และฮาในสไตล์เฉินหลงจึงเริ่มขึ้น
รางวัลที่เสนอชื่อเข้าชิง.
มี 3 รางวัล คือ
มี 1 รางวัล คือ
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู  จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 5 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยูครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1371 - ค.ศ. 1382
พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า จักรพรรดิเอ็งยูยุคหลัง หรือ จักรพรรดิเอ็งยูที่ 2
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโอะฮิโตะ (, "Ohito-shinnō")
ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 4 และพระราชมารดาคือ ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ ธิดาของ ฮิโระฮะชิ คะเนะสึนะ
เดนิส ซัวเรซ
เดนิส ซัวเรซ เฟร์นันเดซ (; 6 มกราคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเซลตาเดบิโก ในลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน
เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2016–17
เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2016–17 เป็นฤดูกาลที่ 74 ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเยอรมันแบบแพ้คัดออกประจำปี ซึ่งจะเริ่มต้นเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) กับรอบแรกจากหกรอมและจะสิ้นสุดลงในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) กับรอบชิงชนะเลิศที่ สนามกีฬาโอลิมปิก ใน เบอร์ลิน. ทีมชนะเลิศของเดเอ็ฟเบ-โพคาลนั้นจะได้สิทธิ์สำหรับปีถัดไปของ ยูฟายูโรปาลีก, ถ้าไม่ได้สิทธิ์อยู่แล้วสำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผ่านอันดับในลีก.
แต่ละรอบของการแข่งขันฤดูกาล 2016–17 ที่มีกำหนดไว้ดังต่อไปนี้:
การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) ณ เวลา 23:30. แครอลิเนอ ไซเอมส์ เป็นผู้ทำการจับสลากในครั้งนี้.
"เวลาทั้งหมดเป็น UTC+2."
การจับสลากจะมีขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) ในเวลา 22:45, โดยมี โอลิเวอร์ เบียร์ฮอฟฟ์ เป็นผู้ทำการจับสลากในรอบนี้.
การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ณ เวลา 23:45, กับ ฟาเบียน ฮัมบูเชิน เป็นผู้ทำการจับสลากในรอบนี้.
"เวลาทั้งหมดเป็น CET ."
การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ในเวลา 23:15 (เวลาท้องถิ่น), กับ มาร์ค ฟอร์สเทอร์ เป็นผู้ทำการจับสลากในรอบนี้.
การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2560 เมื่อเวลา 23:15 (เวลาท้องถิ่น), โดยมี มัทธีอัส ซามเมอร์ เป็นผู้ทำการจับสลากในรอบนี้.
นัดชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 27 พฤษภาคม 2560 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน.
มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–กรีนเบย์
มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–กรีนเบย์  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองกรีนเบย์ รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา เป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในระบบมหาวิทยาลัยวิสคอนซินและเปิดสอนนักศึกษาในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้รับการสถาปนาเมื่อปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) โดยมีนกฟีนิกซ์เป็นสัตว์สัญลักษณ์
อุทยานแห่งชาติคาร์นาร์ฟอน
สกุลปลาหนวดพราหมณ์
ท่านผู้นำ &amp; คนทำหนัง
ท่านผู้นำ &amp; คนทำหนัง (อังกฤษ: "The Lovers &amp; The Despot") คือ ภาพยนตร์สารคดีกำกับโดย รอส แอดัม และ โรเบิร์ต แคนแนน เล่าเรื่องราวของ ชิน ซัง-อก และ ชเว อึน-ฮี ผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ที่ถูกลักพาตัวไปประเทศเกาหลีเหนือในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1970 เพื่อให้ทำหน้าที่พัฒนาวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือตามความต้องการของ คิม จ็อง-อิล ลูกชายของ คิม อิล-ซ็อง ประธานาธิบดีเกาหลีเหนือในขณะนั้น โดยเรื่องราวในภาพยนตร์ถูกถ่ายทอดผ่านการให้สัมภาษณ์ของชเวและบุคคลที่แวดล้อมตัวเธอและเหตุการณ์ดังกล่าว เช่น ชิน ช็อง-คยุน กับ ชิน มยุง-คิม บุตรชายและบุตรสาวของชินและชเว ปีแยร์ รีซีย็อง นักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสผู้อยู่ร่วมสมัยกับชิน จัง จิน-ซ็อง กวีชาวเกาหลีเหนือที่เคยทำงานให้กับ คิม จ็อง-อิล ฯลฯ นอกจากนั้น ภาพยนตร์ยังใช้ข้อมูลจากเทปบันทึกเสียงบทสนทนาระหว่าง ชิน ซัง-อก กับ คิม จ็อง-อิล ด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 3 รางวัลในปี พ.ศ. 2559 ได้แก่ รางวัล Greg Gund Memorial Standing Up ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติคลีฟแลนด์ รางวัลภาพยนตร์สารคดีขนาดยาวยอดเยี่ยม ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเอดินบะระ และรางวัลแกรนด์จูรี ของเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ในสาขาสารคดีสายเวิร์ลด์ซีเนมา
ชิน ซัง-อก และ ชเว อึน-ฮี คือผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเสียงอย่างมากในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ทั้งคู่ร่วมงานภาพยนตร์ด้วยกันหลายเรื่องจนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งและแต่งงานกัน แต่เนื่องจากปัญหาหนี้สินจากงานภาพยนตร์และปัญหาชู้สาวของชิน ทำให้ทั้งคู่หย่าร้างกันและเข้าสู่ช่วงตกต่ำในเวลาต่อมา
ในปี พ.ศ. 2521 ชเวได้รับการติดต่อจากหญิงคนหนึ่งให้เดินทางไปฮ่องกงเพื่อไปเจรจาธุรกิจกับเศรษฐีผู้หนึ่งที่ต้องการเธอมาแสดงภาพยนตร์ เธอเดินทางไปตามคำเชิญดังกล่าว แต่แล้วก็ถูกลักพาตัวไปยังประเทศเกาหลีเหนือ (หญิงที่ติดต่อกับเธอในตอนแรกได้รับการเปิดเผยภายหลังว่าเป็นสายลับของเกาหลีเหนือ) เมื่อเดินทางไปถึงเกาหลีเหนือ เธอได้พบกับ คิม จ็อง-อิล ลูกชายของ คิม อิล-ซ็อง ประธานาธิบดีเกาหลีเหนือในขณะนั้น เธอให้สัมภาษณ์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า คิม จ็อง-อิล ให้การต้อนรับเป็นอย่างดีและให้เกียรติเธออย่างมาก แต่ขณะเดียวกันก็ข่มขู่ว่า หากเธอทรยศก็จะถูกกำจัดทิ้งทันที
ไม่นานหลังจากการหายตัวไปของชเว ชินได้เดินทางไปฮ่องกงเพื่อตามหาเธอ แต่ก็ถูกลักพาตัวไปเกาหลีเหนือเช่นกัน โดยถูกกักขังและถูกปลูกฝังอุดมการณ์เกาหลีเหนืออยู่เป็นเวลา 4 ปี ก่อนที่จะถูกปล่อยตัวออกมา และได้พบกับชเวอีกครั้ง
หลังจากที่ชินได้รับอิสระอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อิล ได้ร้องขอให้ชินและชเวช่วยพัฒนาวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือให้อยู่ในระดับโลก เนื่องจากคิมมองว่า ภาพยนตร์เกาหลีเหนือในขณะนั้นคุณภาพต่ำเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ของเกาหลีใต้ และมีแต่ภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อที่เน้นแต่การเชิดชูผู้นำและบีบน้ำตาผู้ชมมากเกินไป
ทั้งชินและชเวตกลงตามคำขอของ คิม จ็อง-อิล และได้ทำงานภาพยนตร์อีกครั้งหลังช่วงเวลาตกต่ำในเกาหลีใต้ โดยมี คิม จ็อง-อิล ที่คอยให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ ทั้งคู่สร้างภาพยนตร์เกาหลีเหนือได้ 17 เรื่องภายใน 2 ปี ซึ่งเนื้อหาในภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้เปิดเผยว่าชินมีความสุขอย่างมากกับการได้ทำงานที่นั่น จนนำไปสู่ความเคลือบแคลงว่าแท้จริงแล้วชินอาจจะสมัครใจแปรพักตร์ไปอยู่กับเกาหลีเหนือเอง เพื่อหาโอกาสใหม่ ๆ ให้กับหน้าที่การงานของตน