pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จนกระทั่งวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 กรุงเทพมหานคร ได้ลงนามสัญญาจัดซื้อและติดตั้งระบบการเดินรถ ส่วนที่ 1 (ระบบอาณัติสัญญาณ) กับบริษัท บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชั่น ซิกแนล (ประเทศไทย) งบประมาณ 368 ล้านบาท กรอบระยะเวลาดำเนินการ 12 เดือน และเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้ดำเนินการจัดซื้อและติดตั้งระบบการเดินรถ (ไฟฟ้าและเครื่องกล) ส่วนที่ 2 (ระบบสื่อสาร, ระบบจ่ายไฟฟ้า, ระบบควบคุมและจัดเก็บข้อมูลและระบบประกอบอาคารในสถานีที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับระบบรถไฟฟ้า) กับกลุ่มบริษัท AAT Consortium จำกัด งบประมาณ 675 ล้านบาท และลงนามในสัญญาว่าจ้างเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 ใช้ระยะเวลาติดตั้งระบบประมาณ 300 วัน
เมื่อส่วนต่อขยายนี้ดำเนินการเสร็จสิ้น กรุงเทพมหานคร ได้เปิดทดลองเดินรถไฟฟ้าช่วงสะพานตากสิน-วงเวียนใหญ่ ข้าม แม่น้ำเจ้าพระยา เป็นครั้งแรก โดยทดสอบระบบอาณัติสัญญาณและระบบที่เกี่ยวข้อง ระหว่างวันที่ 1 มีนาคม - 12 เมษายน พ.ศ. 2552 และเริ่มทดลองให้บริการ (Trial Run) โดยไม่มีผู้โดยสารตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 ต่อมา กรุงเทพมหานคร ได้เปิดให้บริการแก่ประชาชนอย่างเป็นทางการโดยไม่คิดค่าโดยสารระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นจึงจะเก็บค่าโดยสารตามระยะทาง ซึ่งหลังจากเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 08.00 น. วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 พบว่าสถานีวงเวียนใหญ่มีผู้ใช้บริการ 28,800 เที่ยวคน/วัน และ สถานีกรุงธนบุรี มีผู้ใช้บริการ 12,000 เที่ยวคน/วัน รวม 40,800 เที่ยวคน/วันและวันที่ 18 พฤษภาคม มีผู้โดยสารมากขึ้นเป็น 43,500 เที่ยวคน/วัน คาดว่าในอนาคตจะมีผู้โดยสารมาใช้บริการส่วนต่อขยายนี้ถึงวันละ 50,000 เที่ยวคน/วัน
ถนนกรุงธนบุรี เชิงสะพานลอยข้ามทางแยกตากสิน (จุดตัดระหว่างถนนกรุงธนบุรี, ถนนราชพฤกษ์ และถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน) บริเวณปากซอยสารภี 3 (ซอยกรุงธนบุรี 1 และ 4) ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทรและแขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
บริเวณโดยรอบสถานีเป็นชุมชนที่พักอาศัยหนาแน่น มีโครงการก่อสร้างคอนโดมิเนียมใหม่เป็นจำนวนมากหลังจากที่มีโครงการส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าเกิดขึ้น จากสถานีสามารถเดินทางไปยังชุมชนและย่านค้าเครื่องหนังบริเวณถนนเจริญรัถ ใกล้ตลาดวงเวียนใหญ่และถนนลาดหญ้าได้ โดยใช้เส้นทางผ่านซอยสารภี 3 ระยะทางประมาณ 400 เมตร
ก่อนหน้าที่ส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าจะเปิดให้บริการ ผู้โดยสารจากฝั่งธนบุรีจำนวนมากต้องโดยสารเรือข้ามฟากที่ท่าเรือเป็ปซี่หรือเดินทางข้ามสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเพื่อเข้าสู่ระบบรถไฟฟ้าที่สถานีสะพานตากสินและสถานีสุรศักดิ์ แต่จากการเปิดให้บริการที่สถานีวงเวียนใหญ่ ทำให้ผู้โดยสารรถประจำทางจากถนนสมเด็จพระเจ้าตากสินและบริเวณวงเวียนใหญ่สามารถเข้าสู่ระบบรถไฟฟ้าได้โดยตรง ซึ่งที่ตั้งของสถานีวงเวียนใหญ่ห่างจากสถานีแรกของฝั่งธนบุรีคือ สถานีกรุงธนบุรี เพียง 640 เมตรเท่านั้น
สถานีแห่งนี้เคยใช้ชื่อในโครงการระหว่างการก่อสร้างว่า "สถานีแยกตากสิน" เพราะตั้งอยู่ใกล้ทางแยกตากสิน (แต่จุดกึ่งกลางสถานียังห่างจากทางแยกถึงประมาณ 400 เมตร เนื่องด้วยข้อจำกัดจากโครงสร้างสะพานข้ามทางแยกตากสิน) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีวงเวียนใหญ่" ในปัจจุบัน สอดคล้องกับวงเวียนใหญ่ที่ถือเป็นจุดหมายตาที่สำคัญในย่านนี้ แม้ที่ตั้งวัดจากจุดกึ่งกลางสถานีจะอยู่ห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ของเส้นทางรถไฟสายแม่กลอง ถึง 800 เมตรและห่างจากพระบรมราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ณ วงเวียนใหญ่กว่า 1 กิโลเมตร
ปัจจุบัน สถานีวงเวียนใหญ่ไม่ได้เป็นสถานีปลายทางอีกต่อไป เนื่องจากเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนต่อขยายวงเวียนใหญ่-บางหว้า ได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (Side Platform Station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
ภายในสถานี จัดแสดงนิทรรศการบริเวณชั้นขายบัตรโดยสารด้านทิศตะวันตก โดยมีแบบจำลองของสถานีวงเวียนใหญ่-กรุงธนบุรี และประวัติของโครงการรถไฟฟ้าสายสีลม ส่วนต่อขยายตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-แยกตากสิน)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 บริเวณถนนกรุงธนบุรี และทางออก 4 บริเวณถนนกรุงธนบุรี
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม สถานีวงเวียนใหญ่.
สถานีวงเวียนใหญ่ (; รหัสสถานี: RS09) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในเส้นทาง รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม ตั้งอยู่บริเวณใกล้กับสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ ของทางรถไฟสายแม่กลอง
ใต้ถนนเจริญรัถ ใกล้กับสถานีรถไฟทางไกล สถานีวงเวียนใหญ่ ในพื้นที่แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟฟ้าสายสีม่วง สถานีวงเวียนใหญ่.
สถานีวงเวียนใหญ่ (; รหัสสถานี: PP25) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่ใต้ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของวงเวียนใหญ่ ตัวสถานีมีความยาว 360 เมตร อยู่ลึกจากระดับผิวดิน 24 เมตร มีทางเดินเชื่อมต่อกับสถานีวงเวียนใหญ่ของรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม และรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม
ใต้ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน ใกล้กับอาคารห้างสรรพสินค้าเมอรี่คิงส์เดิม ในพื้นที่แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี และแขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
สถานีวงเวียนใหญ่ มีทางเข้า-ออก 4 จุด ได้แก่
ถนนกรุงธนบุรี มุ่งหน้า แยกตากสิน รถขสมก. สาย 76 84 รถเอกชน สาย 167
ถนนกรุงธนบุรี มุ่งหน้า สะพานตากสิน รถขสมก. สาย 3 76 84 105 รถเอกชน สาย 120 167
โครงการรถรับ-ส่ง (Shuttle Bus).
ในอนาคตทาง กรุงเทพมหานคร จะจัดให้บริการรถประจำทาง (Shuttle Bus) เพื่อรับ-ส่งผู้โดยสารในฝั่งธนบุรีมายังสถานีวงเวียนใหญ่ 10 เส้นทาง ได้แก่ สายสีแดง (สายใต้ใหม่), สายสีส้ม (ตั้งฮั่วเส็ง), สายสีชมพู (สนามหลวง 2), สายสีม่วง (เดอะมอลล์), สายสีน้ำเงิน (แม็คโครบางบอน), สายสีฟ้า (โลตัส พระราม 2), สายสีน้ำตาล (จัสโก้ประชาอุทิศ), สายสีเขียวอ่อน (สุขสวัสดิ์), สายสีเขียวเข้ม (บิ๊กซีราษฎร์บูรณะ) และสายสีเหลือง (แม็คโครจรัญสนิทวงศ์)
สถานีกรุงธนบุรี
สถานีกรุงธนบุรี (Krung Thon Buri Station) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนต่อขยายช่วงตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-วงเวียนใหญ่) และ รถไฟฟ้าสายสีทอง ตัวสถานียกระดับเหนือถนนเจริญนครและถนนกรุงธนบุรีใกล้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส.
สถานีกรุงธนบุรี (รหัสสถานี S7) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนต่อขยายช่วงตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-วงเวียนใหญ่) และเป็นสถานีรถไฟฟ้าสถานีแรกในฝั่งธนบุรี ตัวสถานียกระดับเหนือถนนกรุงธนบุรี ใกล้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน และถนนเจริญนคร ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
สถานีกรุงธนบุรี เป็นสถานีที่ก่อสร้างพร้อมกับสถานีวงเวียนใหญ่ ในโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนต่อขยายสะพานตากสิน-บางหว้า ช่วงที่ 1 (สะพานตากสิน-แยกตากสิน) ระยะทาง 2.2 กิโลเมตร ซึ่งสถานีทั้ง 2 แห่งได้ก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนแล้วเสร็จและมีกำหนดเปิดให้บริการกลางปี พ.ศ. 2550 แต่เนื่องจากทาง กรุงเทพมหานคร (กทม.) ประสบปัญหาการจัดจ้างบริษัทติดตั้งระบบอาณัติสัญญาณที่เสนอราคาสูง ประกอบกับทางบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ BTSC ได้ปรับเปลี่ยนระบบอาณัติสัญญาณของ รถไฟฟ้าบีทีเอส มาเป็นระบบของบริษัท บอมบาดิเอร์ ทำให้การติดตั้งระบบการเดินรถล่าช้ากว่ากำหนดการไปมาก
จนกระทั่งวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 กรุงเทพมหานคร ได้ลงนามสัญญาจัดซื้อและติดตั้งระบบการเดินรถ ส่วนที่ 1 (ระบบอาณัติสัญญาณ) กับบริษัท บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชั่น ซิกแนล (ประเทศไทย) งบประมาณ 368 ล้านบาท กรอบระยะเวลาดำเนินการ 12 เดือน และเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้ดำเนินการจัดซื้อและติดตั้งระบบการเดินรถ (ไฟฟ้าและเครื่องกล) ส่วนที่ 2 (ระบบสื่อสาร, ระบบจ่ายไฟฟ้า, ระบบควบคุมและจัดเก็บข้อมูลและระบบประกอบอาคารในสถานีที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับระบบรถไฟฟ้า) กับกลุ่มบริษัท AAT Consortium จำกัด งบประมาณ 675 ล้านบาทและลงนามในสัญญาว่าจ้างเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 ใช้ระยะเวลาติดตั้งระบบประมาณ 300 วัน
เมื่อส่วนต่อขยายนี้ดำเนินการเสร็จสิ้น กรุงเทพมหานคร ได้เปิดทดลองเดินรถไฟฟ้าช่วงสะพานตากสิน-วงเวียนใหญ่ ข้าม แม่น้ำเจ้าพระยา เป็นครั้งแรก โดยทดสอบระบบอาณัติสัญญาณและระบบที่เกี่ยวข้อง ระหว่างวันที่ 1 มีนาคม - 12 เมษายน พ.ศ. 2552 และเริ่มทดลองให้บริการ (Trial Run) โดยไม่มีผู้โดยสารตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน ต่อมา กรุงเทพมหานคร ได้เปิดให้บริการแก่ประชาชนอย่างเป็นทางการโดยไม่คิดค่าโดยสารระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นจึงจะเก็บค่าโดยสารตามระยะทาง ซึ่งหลังจากเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 08.00 น. วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 พบว่าสถานีกรุงธนบุรี มีผู้ใช้บริการ 12,000 เที่ยวคน/วันและ สถานีวงเวียนใหญ่ มีผู้ใช้บริการ 28,800 เที่ยวคน/วัน รวม 40,800 เที่ยวคน/วันและวันที่ 18 พฤษภาคม มีผู้โดยสารมากขึ้นเป็น 43,500 เที่ยวคน/วัน คาดว่าในอนาคตจะมีผู้โดยสารมาใช้บริการส่วนต่อขยายนี้ถึงวันละ 50,000 เที่ยวคน/วัน
ถนนกรุงธนบุรี บริเวณปากซอยกรุงธนบุรี 8 หน้าปั๊มน้ำมันบางจาก (โรงเรียนเทคนิคสัจจวัฒน์เดิม) และท่าปล่อยรถประจำทางสาย 3, 84, 105 ก่อนถึงเชิง สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน ฝั่งธนบุรี ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ก่อนหน้าที่ส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าจะเปิดให้บริการ ผู้โดยสารจากฝั่งธนบุรีจำนวนมากต้องโดยสารเรือข้ามฟากที่ท่าเรือเป็ปซี่หรือเดินทางข้าม สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเข้าสู่ระบบรถไฟฟ้าที่ สถานีสะพานตากสิน และ สถานีสุรศักดิ์ แต่จากการเปิดให้บริการที่สถานีกรุงธนบุรี ทำให้ผู้โดยสารรถประจำทางจาก ถนนเจริญนคร และถนนกรุงธนบุรีสามารถเข้าสู่ระบบรถไฟฟ้าได้โดยตรง ซึ่งที่ตั้งของสถานีกรุงธนบุรีอยู่ห่างจากริมฝั่ง แม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าเรือเป็ปซี่ประมาณ 900 เมตร ห่างจาก สถานีสะพานตากสิน ประมาณ 1.2 กิโลเมตรและห่างจากสถานีต่อไปคือ สถานีวงเวียนใหญ่ ประมาณ 640 เมตร นับว่าเป็นสถานีรถไฟฟ้าสถานีแรกที่ระบบรถไฟฟ้าข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามายังฝั่งธนบุรี
สถานีแห่งนี้ใช้ชื่อในโครงการระหว่างการก่อสร้างว่า "สถานีกรุงธนบุรี" ตามชื่อถนนที่ตั้งสถานี ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีเจริญนคร" ตามเส้นทางถนนเจริญนครที่อยู่ใกล้เคียง แต่จุดกึ่งกลางสถานียังห่างจากถนนเจริญนครถึงประมาณ 700 เมตร เนื่องด้วยข้อจำกัดจากโครงสร้างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงทำให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "สถานีกรุงธนบุรี" อีกครั้งในปัจจุบัน
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าคิว เฮ้าส์ คอนโด สาทร และ ทางออก 4 หน้าเดอะ แบงค็อก สาทร-ตากสิน
สถานีรถไฟฟ้าสายสีทอง.
สถานีกรุงธนบุรี (รหัสสถานี G1) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีทอง ช่วงที่ 1 ระยะที่ 1 (กรุงธนบุรี-คลองสาน) ตัวสถานียกระดับเหนือถนนกรุงธนบุรีขาออก ใกล้เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ถนนกรุงธนบุรี บริเวณด้านหน้าจุดจอดแล้วจร สถานีกรุงธนบุรี ก่อนถึงเชิง สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน ฝั่งธนบุรี ในพื้นที่แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง และเปิดใช้ชานชาลาที่ 1 เพียงชานชาลาเดียว ขบวนรถที่มาจากสถานีเจริญนครจะสับรางเพื่อเข้าสู่ชานชาลาที่ 1 จากนั้นผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางจะต้องลงจากขบวนรถทั้งหมด และผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีคลองสานจะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีคลองสานจะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถทั้งหมด และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน จากนั้นขบวนรถจะออกจากสถานีไปสถานีเจริญนครและให้บริการต่อ หรือเดินรถเข้าสู่ศูนย์ซ่อมบำรุงต่อไป
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง (Island Platform Station) ขนาดมาตรฐาน กว้าง 31.5 เมตร ระดับชานชาลาสูง 15.20 เมตร ยาว 107 เมตร เนื่องจากสถานีทำหน้าที่เป็นศูนย์ซ่อมบำรุงในตัว ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร ชานชาลา และพื้นที่ควบคุมการเดินรถทั้งหมด ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
ถนนกรุงธนบุรี มุ่งหน้าทางแยกตากสิน รถขสมก. สาย 84 76 รถเอกชน สาย  167
ถนนกรุงธนบุรี มุ่งหน้าสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช รถขสมก. สาย 3 84 105 76 รถเอกชน สาย 120 167
[[หมวดหมู่:สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส|กรุงธนบุรี]]
[[หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2552]]
[[หมวดหมู่:สถานีขนส่งผู้โดยสารในเขตคลองสาน|กรุงธนบุรี]]
สถานีแบริ่ง
สถานีแบริ่ง  เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้า ในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยายอ่อนนุช-แบริ่ง ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร บริเวณทางแยกแบริ่ง ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดเขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร ก่อนเข้าสู่พื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นพื้นที่ในความรับผิดชอบของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ที่ดำเนินการก่อสร้างส่วนต่อขยายต่อไปจนถึงย่านบางปู
ถนนสุขุมวิท ระหว่างปากทางถนนลาซาล (สุขุมวิท 105) กับซอยสุขุมวิท 107 (แบริ่ง) ในพื้นที่แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
ระหว่างการก่อสร้าง สถานีแบริ่งใช้ชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่าสถานีสุขุมวิท 107 แต่ตัวสถานีจริงๆ ตั้งอยู่หน้าปากถนนลาซาล (สุขุมวิท 105)
โดยหลังจากเปิดให้ใช้บริการส่วนต่อขยายฟรีใน พ.ศ. 2554 สถานีแบริ่ง เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารเข้ามาใช้บริการมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง (อันดับสองคือสถานีอุดมสุข และอันดับสามคือสถานีบางจาก) เนื่องจากเป็นเขตที่สิ้นสุดกับเขตจังหวัดสมุทรปราการ จึงทำให้ผู้ที่พำนักอยู่ในเขตจังหวัดสมุทรปราการมาใช้งานมากเป็นพิเศษโดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วนทั้งเช้าและเย็น
ในช่วง พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2560 สถานีแบริ่งเคยทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางของระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพแทนสถานีอ่อนนุช แต่ปัจจุบันไม่ได้ทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางอีกต่อไป เนื่องจากกรุงเทพมหานคร และการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ได้เปิดใช้งาน โครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียวอ่อน ช่วงแบริ่ง-สมุทรปราการ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561
อนึ่ง เสาตอม่อรถไฟฟ้าต้นสุดท้ายที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่หน้าปากซอยสุขุมวิท 107 ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดเขตกรุงเทพมหานครอีกด้วย
เนื่องมาจากมีการปรับแผนการเดินรถให้มีประสิทธิภาพด้วยการแยกระหว่างขบวนไปสถานีสำโรงและสถานีเคหะฯ ผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางไปสถานีเคหะฯ แต่มากับขบวนรถที่มุ่งหน้าไปสถานีสำโรง จะต้องเปลี่ยนขบวนรถที่สถานีนี้ หรือเปลี่ยนชานชาลาที่สถานีสำโรง
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 70/4 และ ทางออก 4 หน้าเบ็นซ์ บีเคเค กรุ๊ป
แซมซั่น ส.ศิริพร
แซมซั่น ส.ศิริพร มีชื่อจริงว่า ศิริพร ทวีสุข ชื่อเล่น "ส้ม" เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2526 ที่ จังหวัดลพบุรี สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 21) แพั 4 เป็นแชมป์โลกมวยสากลอาชีพหญิงคนแรกของประเทศไทย
แซมซั่นเป็นลูกสาวของนายมานพ ทวีสุข และนางพรศิลป์ ขำศรี พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ยังเด็กและเสียชีวิตแล้วทั้งคู่ เธอจึงอาศัยอยู่กับยาย เรียนจบชั้นป.6 แล้วไม่ได้เรียนต่อและไม่ได้ทำงานใด ๆ จึงถูกเพื่อนชักชวนให้เสพยาเสพติดและกลายเป็นผู้ค้าในที่สุด จนกระทั่งถูกจับพร้อมกับยาบ้าของกลาง ถุกศาลตัดสินจำคุก 10 ปี เมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เมื่อรับโทษได้ 2 ปี จึงถูกส่งมาอยู่ที่ทัณฑสถานบำบัดพิเศษหญิง
เมื่อทางทัณฑสถานบำบัดพิเศษหญิงตั้งค่ายมวย ส.ศิริพร เมื่อ พ.ศ. 2547 แซมซั่นซึ่งเดิมอยู่ที่โรงงานฝึกวิชาชีพเย็บผ้าได้เข้ามาดูด้วยความสนใจ จนตัดสินใจสมัครเข้าฝึกมวยด้วย
เมื่อน้องใหม่ ส.ศิริพรขึ้นชิงแชมป์โลกหญิงรุ่นมินิมัมเวท WBC ไม่สำเร็จ แพ้น็อค นานาโกะ คิคูชิ ยก 7 แซมซั่นได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับคิคูชิเป็นการแก้มือ แต่เธอยังขาดประสบการณ์จึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ถึงจะแพ้ เธอยังไม่ท้อ คงฝึกซ้อมมวยต่อไปจนตำแหน่งแชมป์โลกหญิงรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ว่างลงเพราะแชมป์จากเกาหลีเหนือสละตำแหน่ง เธอจึงได้ชิงแชมป์ที่ว่างกับอายากะ มิยาโนะ และเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์โลกมาครอง เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2550
ด้วยผลงานนี้ ทางกรมราชทัณฑ์ได้ประกาศให้แซมซั่นได้พักโทษตั้งแต่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ออกมาใช้ชีวิตนอกเรือนจำได้แต่ต้องมารายงานตัวทุกเดือน ทั้งนี้ นางสิริพร ชูติกุลังหัวหน้าคณะ ส.ศิริพรเป็นผู้ปกครองและผู้ให้การรับรอง
บัญญัติสิบประการ
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุคแห่งเคนต์  (เอ็ดเวิร์ด จอร์จ นิโคลัส พอล แพทริค; "ประสูติ" 9 ตุลาคม ค.ศ. 1935) เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็น ดยุกแห่งเคนต์ มาตั้งแต่ปีค.ศ. 1942
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงปฏิบัติพระกรณียกิจแทนสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระญาติชั้นที่หนึ่ง บางครั้งทรงเป็นที่รู้จักอย่างดีที่สุดในฐานะประธานสโมสรคร็อกเก็ตและเทนนิสแห่งอังกฤษ (All England Lawn Tennis and Croquet Club) โดยทรงมอบรางวัลเป็นโล่เกียรติยศแก่ผู้ชนะเลิศการแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดันชาย อีกทั้งยังทรงเป็นผู้แทนพิเศษด้านการค้าและการลงทุนแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทรงเกษียณในปีค.ศ. 2001
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดประสูติเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ.1935 ที่เลขที่ 3 จัตุรัสเบลเกรฟ ลอนดอน เป็นพระโอรสพระองค์โตในเจ้าชายจอร์จ ดยุคแห่งเคนต์ กับ ดัชเชสแห่งเคนต์ พระบิดาของพระองค์ทรงเป็นพระราชโอสรพระองค์ที่ 4 ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กับสมเด็จพระราชินีแมรี พระมารดาเป็นบุตรของเจ้าชายนิโคลัสแห่งกรัซและเดนมาร์กกับแกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์ได้เข้าพิธีศีลล้างบาป ณ โบสถ์น้อยในพระราชวังบักกิงแฮม เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ.1935 โดยทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวดังต่อไปนี้คือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งฮาร์วุด เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น และเจ้าหญิงลูอิส ดัชเชสแห่งอาร์กายล์
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงเริ่มศึกษาที่โรงเรียนลุดโกรฟในบาร์กเชอร์ ก่อนจะทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตัน และที่สถาบันเลอ รอเซย์ในสกอตแลนด์ หลังจากนั้นพระองค์ทรงได้เข้าศึกษาโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ ซึ่งพระองค์ได้ชนะรางวัลเซอร์ เจมส์ มอนคริฟฟ์ เกียร์สัน ในด้านภาษาต่างประเทศ พระองค์สามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่ว ตามคำกล่าวของเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ว่า พระมารดาและพระปิตุจฉาของพระองค์จะพูดกันเป็นภาษาฝรั่งเศส
ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ.1942 พระบิดาของพระองค์ทรงประสบอุบติเหตุเครื่องบินตกในเคธเนส เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดขณะทรงมีพระชนมายุ 6 พรรษาทรงสืบทอดตำแหน่งดยุกแห่งเคนต์,เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์และบารอนแห่งดาวน์แพทริค ในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดเริ่มปฏิบัติพระกรณียกิจตั้งแต่พระชนมายุยังน้อย ในปีค.ศ.1952 ขณะพระชนมายุ 16 พรรษา ทรงเดินอยู่เบื้องหลังพระโกศของพระปิตุลาของพระองค์หรือสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และในค.ศ.1953 ทรงเข้าร่วมพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 2 โดยพระองค์ได้ถวายความเคารพ เป็นลำดับที่ 3 หลังจากดยุคแห่งเอดินบะระ และดยุคแห่งกลอสเตอร์
ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ.1955 เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ และได้รับราชการทหารจนได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ.1961
จากนั้นในช่วงค.ศ.1962 - ค.ศ.1963 พระองค์ได้ไปปฏิบัติราชการที่ฮ่องกง หลังจากปฏิบัติราชการอยู่ในกองบัญชาการทางตะวันออก และได้รับเลื่อนยศเป็นพันตรีเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.1967 ในค.ศ.1970 พระองค์ทรงบัญชากองทหารกองทหารของเขาที่ประจำการในพื้นที่ฐานอธิปไตยของอังกฤษในไซปรัส ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1970 และยังทรงทำหน้าที่ในไอร์แลนด์เหนือกับกองทหารของพระองค์ และได้รับการเลื่อนยศเป็นพันโทเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ.1973 ก่อนที่จะทรงเกษียณจากการเป็นทหารเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ.1976 ต่อมาทรงได้รับการเลื่อนยศเป็นพลตรีในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1983 และจอมพลในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1993
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ทรงอภิเษกสมรสกับ แคทริน ลูซี แมรี เวิร์สลีย์ ลูกสาวคนเดียวของวิลเลียม เวอร์สลีย์ ที่ อาสนวิหารยอร์กในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ.1961
ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์มีพระบุตรสี่คน ได้แก่ จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ (26 มิถุนายน ค.ศ. 1962), เลดีเฮเลน เทย์เลอร์ (28 เมษายน ค.ศ. 1964) ,ลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ (25 กรฎาคม ค.ศ. 1970) และลอร์ดแพทริค วินด์เซอร์(5 ตุลาคม ค.ศ.1977)ตามลำดับ
ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์อาศัยอยู่ที่พระราชวังเค็นซิงตันในลอนดอน
ดยุกแห่งเคนต์ได้ปฏิบัติงานในนามสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2มานานกว่า 50 ปี ดยุคได้เป็นตัวแทนของสมเด็จพระราชินีในระหว่างการเฉลิมฉลองเอกราชในประเทศเครือจักรภพ ได้แก่ เซียร์ราลีโอน ยูกันดา กายอานา แกมเบีย และกานา เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบ 50 ปีการได้รับเอกราช และเขายังเคยเป็นที่ปรึกษาแห่งรัฐอีกด้วย
หนึ่งในบทบาทที่สำคัญของดยุคหลายปีเป็นรองประธานคณะกรรมการการค้าระหว่างประเทศอังกฤษที่เคยเป็นคณะกรรมการการค้าโพ้นทะเลของอังกฤษและต่อมาก็เป็นตัวแทนพิเศษสำหรับการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศของสหราชอาณาจักร ทำให้ดยุคแห่งเคนต์ได้เดินทางไปต่างประเทศเพื่อเป็นตัวแทนของรัฐบาลอังกฤษในการส่งเสริมความสัมพันธ์ทางการค้ากับต่างประเทศและองค์กรต่างๆ โดยต่อมาเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุคแห่งยอร์กได้มารับตำแหน่งนี้ต่อ
ตั้งแต่ปีค.ศ.1971 ถึง ค.ศ. 2000 ดยุคแห่งเคนต์ได้ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลอังกฤษ และได้รับประธานสมาคมลูกเสือตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975
ม.จ. ชวลิตโอภาศ รพีพัฒน์
โค้ดอิกไนเทอร์
โค้ดอิกไนเทอร์  เป็น โปรแกรมขอบข่ายงานสำหรับพัฒนาบนเว็บ สำหรับ
ผู้ที่ต้องการสร้างเว็บไซต์โดยใช้ภาษา PHP จุดมุ่งหมายของโปรแกรม มีเพื่อให้การพัฒนาซอฟต์แวร์รวดเร็วกว่าการเขียนโปรแกรมเองทั้งหมด
โดยมี ไลบรารีสำหรับงานหลักๆให้มาด้วย รวมไปถึงการติดต่ออย่างง่ายๆ และโครงสร้างที่สมเหตุสมผลสำหรับการเรียกใช้งานไลบรารี
โค้ดอิกไนเทอร์ช่วยให้ผู้ใช้มุ่งเน้นไปที่งานพัฒนา โดยลดปริมาณการเขียนโค้ดในแต่ละงาน
ความสามารถของโปรแกรม.
คล้ายกับ , โค้ดอิกไนเทอร์ช่วยให้การติดต่อกับฐานข้อมูล ง่ายขึ้นด้วยแอ็กทิฟ เรคอร์ด
และสนับสนุนการใช้
ตานหม่อน
ตานหม่อน  เป็นพืชชนิดเดียวในสกุล "Tarlmounia" มีถิ่นกำเนิดในอินเดีย, พม่า และไทย รวมถึงกลายเป็นพืชท้องถิ่นในตอนใต้ของไต้หวันและรัฐควีนส์แลนด์ของออสเตรเลีย ลักษณะเป็นไม้เถาหรือไม้พุ่มเลื้อย ขึ้นแทรกในซอกหินตามหน้าผาชัน ลำต้นแตกกิ่งแขนงระเกะระกะ ห้อยระย้าลงมาตามหน้าผา กิ่งก้านเล็กเรียว มีสันตามยาว ขนสีเงิน ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปใบหอกกลับ ขอบใบเรียบ เนื้อใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ด้านบนเกลี้ยง ด้านล่างมีขนสีเงิน ด้านบนสีเขียว ด้านล่างสีขาว ดอกเป็นช่อกระจุกแน่น ดอกเล็กมีขนาดเล็ก เริ่มบานเป็นสีม่วง เมื่อโรยเป็นสีขาว มีกลิ่นหอม ออกที่ยอดหรือซอกใบ กลีบดอกสีนวล ผลเป็นผลแห้งไม่แตก ผลแห้งมีต่อมใส ๆ สีน้ำตาลอ่อน กระจายตามผิวผล มีขนเป็นพู่ติดรอบปลายผล
ตานหม่อนจัดเป็นสมุนไพรที่สามารถนำมาทำเป็นยาขับพยาธิได้ ใช้เป็นยาแก้พิษตานซาง ใช้ขับพยาธิไส้เดือนในท้อง และเป็นสมุนไพรหนึ่งในตำรับยาประสะมะแว้ง ซึ่งใช้บรรเทาอาการไอ ขับเสมหะ ช่วยให้ชุ่มคอ
หุ่นยนต์อาซิโม
หญ้าลอยลม
หญ้าลอยลม  เป็นหญ้าที่ขึ้นตามชายหาด ลำต้นทอดเกาะติดกับผืนทราย ลำต้นเหนียวขึ้นทอดต่อกันเป็นร่างแหคลุมพื้นทราย โดยหยั่งรากยึดเป็นจุด ๆ ใบงอกจากต้นเป็นรูปดาวกระจาย เมื่อถูกทรายกลบจะแทงยอดใหม่ขึ้นมาใหม่ได้ และใบที่หลุดออกจากต้นก็จะปลิวตามลมแล้วไปงอกเป็นต้นใหม่ได้เช่นกัน ใบแข็ง ป้องกันการสูญเสียน้ำ ระบบรากและลำต้นแบบร่างแหช่วยยึดผืนทรายและหาน้ำ และคอยดักเศษไม้เศษใบไว้ย่อยสลายสะสมเป็นสารอินทรีย์หน้าผิวดิน ช่อดอกออกเป็นรัศมีทุกทาง เมื่อผลแก่ ช่อผลจะหลุดจากต้น
ลากาเดเมีย
ลากาเดเมีย  เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่สามารถปลุกกระแสความสนใจต่อรายการประเภทนี้ได้ในประเทศเม็กซิโก ออกอากาศทางช่อง TV Azteca โดยรายการนี้มีจุดประสงค์เพื่อค้นหานักล่าฝันที่ได้รับความนิยมสูงสุด เพื่อรับรางวัลมากมายพร้อมกับโอกาสที่จะได้ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง รายการลากาเดเมียมีรูปแบบคล้ายกับรายการ Star Academy ที่เป็นที่แพร่หลายไปทั่วโลกกว่า 40 ประเทศแต่ไม่ได้จัดทำเป็นเรียลลิตี้ 24 ชั่วโมง ซึ่งทางรายการก็ได้ใช้รูปแบบนี้และได้หักมุมโดยการทำเป็นเรียลลิตี้โชว์ 24 ชั่วโมงขึ้นมาซึ่งทำให้รายการมีความแปลกใหม่จาก Star Academy เป็นอย่างมาก จนทำให้รายการนี้โด่งดังไปทั่ว และที่สำคัญแม้กระทั่งสหรัฐอเมริกาเองซึ่งก็มีรายการ Star Academy อยู่แล้วก็ยังได้ซื้อลิขสิทธิ์ลากาเดเมียไปทำอีกด้วย
รูปแบบรายการจะเป็นการคัดเลือกนักล่าฝันจากทั่วประเทศ (จำนวนนักล่าฝันและจำนวนสัปดาห์ในการแข่งขันแต่ละฤดูกาลจะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ) ซึ่งจะเข้ามาเพื่อให้ครูในบ้านในแต่ละสาขา ไม่ว่าจะเป็น Voice Trainer, Acting Trainer หรือ Dance Trainer ได้ขัดเกลาเพื่อให้นักล่าฝันแต่ละคนฝึกซ้อมพร้อมกับรับโจทย์ในแต่ละสัปดาห์เพื่อขึ้นทำการแสดงคอนเสิร์ตในวันอาทิตย์เป็นเวลากว่า 3 ชั่วโมงและอยู่ในบ้านท่ามกลางบ้านที่มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดเพื่อถ่ายทอดให้เห็นทุกสิ่งตลอด 24 ชั่วโมง โดยออกอากาศถึง 2 ช่องตลอด 24 ชั่วโมงด้วยมุมกล้องที่ต่างกันออกไป ซึ่งจะใช้วิธีการตัดสินผ่านการโหวตจากผู้ชมทั่วประเทศซึ่งค่าโหวตนั้นจะสูงถึง 25 เปโซเม็กซิโกหรือ 2.5 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 100 บาท) แต่ก็ดูเหมือนชาวเม็กซิโกจะไม่ค่อยใส่ใจนักกับค่าโหวตที่สูงเช่นนี้ จึงทำให้รายการนั้นถูกจัดขึ้นมาทุก ๆ ปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 แล้ว
ผู้ชนะในแต่ละฤดูกาลจะได้เงินรางวัล 3,000,000 เปโซเม็กซิโกหรือ 300,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 12,000,000 บาท) ส่วนผู้ที่ได้คะแนนโหวตน้อยที่สุดในแต่ละสัปดาห์เมื่อจบคอนเสิร์ตในวันอาทิตย์จะต้องเป็นผู้ที่เดินออกจากบ้านไป อีกทั้งรายการนี้ยังได้ถูกซื้อลิขสิทธิ์และได้รับความนิยมอย่างมากในหลายประเทศโดยใช้ชื่อต่างกันออกไป เช่น Akademi Fantasia ประเทศมาเลเซีย, Akademi Fantasi Indosiar ประเทศอินโดนีเซีย, True Academy Fantasia ประเทศไทย La Academia USA สหรัฐอเมริกา ซึ่งรายการได้ออกอากาศเป็นเวลา 10 ปีและได้ปิดตัวลงไปเป็นที่เรียบร้อยก่อนที่จะต่อยอดด้วย La Academia Kids สำหรับเด็ก
รอยเตอร์
รอยเตอส์
รอยเตอรส์
โค้ดอิ๊กไน้เตอร์
รอมาดอน
รอมดอน
รอมฎอน
เวิลด์ออฟอาวเวอร์โอน
เวิลด์ออฟอาวเวอร์โอน  เป็นอัลบั้มที่ 3 ของบอยแบนด์ชาวไอริช เวสท์ไลฟ์ วางแผงเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2001 โดยอัลบั้มนี้สามารถขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในสหราชอาณาจักร ได้แก่ ซิงเกิลเพลง "Uptown Girl", "When You're Looking Like That", "Queen of My Heart", "World of Our Own" และ "Bop Bop Baby" และมีเพลง Evergreen ซึ่งได้ขับร้องใหม่ภายหลังโดย วิล ยัง ในอัลบั้ม From Now On
ฤทธิ์ปืนมนตรา เทพธิดาทมิฬ
ฤทธิ์ปืนมนตรา เทพธิดาทมิฬ   เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ มาซาโนริ คาตาคุระ เรื่องราวของคุโรฮิเมะ แม่มดผู้เก่งกาจที่สุดในโลก แต่กลับต้องคำสาปให้กลายเป็นเด็กและผนึกฤทธานุภาพไว้ เนื่องจากเธอได้ต่อต้านเทพเจ้าผู้เป็นใหญ่เหนือสรรพสิ่ง หนทางที่เธอจะพ้นคำสาปได้ก็คือ "รักแท้" เธอได้พบกับ "ซีโร่" เด็กหนุ่มผู้รักเธอและมอบรักแท้ให้ จนเธอเกิดความรักอันแท้จริงต่อเขา และสามารถคลายคำสาปได้ หากแต่เมื่อหนทางการปลดปล่อยมนุษย์คือการต่อต้านเทพเจ้า คุโรฮิเมะและซีโร่จึงร่วมมือกันต่อต้านเทพเจ้า และทำให้เธอสูญเสียซีโร่ผู้เป็นที่รักไป คุโรฮิเมะจึงต้องแสวงหาหนทางที่จะชนะเทพเจ้าและให้ได้ผู้เป็นที่รักกลับคืน
ในเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2549 ฤทธิ์ปืนมนตรา เทพธิดาทมิฬ ได้ถูกสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 โดย ทาการะโทมี (Takara-Tomy)
อันเบรคเอเบิลเดอะเกรเทสฮิต ชุดที่ 1
Unbreakable: The Greatest Hits Vol. 1 เป็นอัลบั้มที่ 4 จาก เวสท์ไลฟ์ และเป็น The Greatest Hits อัลบั้มแรก วางแผงเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2002 ขึ้นสู่อันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรและอันดับที่ 66 ในออสเตรเลีย ซิงเกิลที่ออกในอัลบั้มนี้ได้แก่Unbreakable" และ "Tonight"/"Miss You Nights" สามารถขายได้ถึง 1.4 ล้านแผ่นในสหราชอาณาจักร
เทิร์นอะราวด์
เทิร์นอะราวด์  เป็นอัลบั้มที่ 5 จาก เวสท์ไลฟ์ สามารถขึ้นชาร์ทอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร รวมไปถึงซิงเกิล "Hey Whatever", "Mandy" และ "Obvious" และเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ Bryan McFadden ร่วมร้องด้วย ก่อนแยกไปออกอัลบั้มเดี่ยว
อะลาวด์อัสทูบีแฟรงค์
อะลาวด์อัสทูบีแฟรงค์  เป็นอัลบั้มที่ 6 จากหนุ่มชาวไอริช เวสท์ไลฟ์ วางแผงเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 ขึ้นอันดับที่ 3 ในสหราชอาณาจักร
สามสี