pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2538 คณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย และคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหิดลได้เดินทางไปสำรวจพื้นที่ที่จังหวัดเสนอไว้ทั้ง 3 แห่ง และมหาวิทยาลัยมหิดลได้มีมติให้เลือกพื้นที่บริเวณอำเภอไทรโยค ซึ่งตั้งอยู่ที่หมู่บ้านไตรรัตน์ หมู่ที่ 9 ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอโทรโยค เนื้อที่ประมาณ 6,000 ไร่ และบางส่วนอยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 323 (กาญจนบุรี – ทองผาภูมิ) เป็นสถานที่ตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2538 คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้มหาวิทยาลัยมหิดลรับภารกิจในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี ในโครงการขยายการศึกษาขั้นอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค มหาวิทยาลัยมหิดล จึงจัดตั้งโครงการจัดตั้งมหาวิทยามหิดล ณ กาญจนบุรี ขึ้นในสังกัดสำนักงานอธิการบดีในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งจากการประสานงานระหว่าง รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ผู้แทนจังหวัดกาญจนบุรีและอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ได้เห็นชอบที่จะให้มหาวิทยาลัยมหิดลขยายวิทยาเขตการศึกษาไปที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยจังหวัดได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการการจัดหาที่ดินเพื่อเป็นที่ตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นใหม่ เพื่อทำหน้าที่สำรวจ ตรวจสอบและศึกษา พื่นที่แปลงต่างๆ ที่เหมาะสม โดยได้เสนอพื้นที่ให้มหาวิทยาลัยพิจารณารวม 3 แห่ง คือ อำเภอห้วยกระเจา อำเภอพนมทวน และอำเภอไทรโยค
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540 มหาวิทยาลัยมหิดล ได้เริ่มก่อสร้างอาคารเรียนรวมและอาคารอำนวยการขึ้นเป็นจุดแรกของพื้นที่ก่อสร้าง ซึ่งเป็นภาพความทรงจำและความภาคภูมิใจ ที่ชาวจังหวัดกาญจนบุรี และบุคลากรที่เข้ามามีส่วนร่วมในการเริ่มก่อตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี เป็นที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน อำเภอไทรโยค สภาพเป็นที่ราบสูงและภูเขา เป็นที่ดินจำนวน 58 แปลงเนื้อที่ประมาณ 4,000 ไร่ นอกจากนี้เพื่อให้มหาวิทยาลัยมีสถานที่สวยงานสำหรับการประชุมและสัมมนา ชาวจังหวัดกาญจนบุรียังได้จัดซื้อที่ดินติดริมแม่น้ำแควน้อย ในเขตสุขาภิบาลลุ่มสุ่ม อำเภทโทรโยค จำนวน 24 ไร่ 1 งาน 67 ตารางวา มอบให้แก่มหาวิทยาลัยอีกด้วย
เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2541 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงวางศิลาฤกษ์ “มหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี” (ชื่อในขณะนั้น) ณ หมู่บ้านไตรรัตน์ ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552 มีประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552 (ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เพื่อให้การบริหารงานของมหาวิทยาลัยมหิดลมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2550 โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี จึงยกฐานะเป็น มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี นับตั้งแต่บัดนั้นจนถึงปัจจุบัน
หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี มีดังนี้
พิพิธภัณฑ์พืช (Her barium) อาจเปรียบเทียบได้กับหอสมุดพรรณไม้ โดยเป็นแหล่งข้อมูลต่างๆ ของพืช และส่วนสำคัญที่สุด คือ เป็นที่เก็บรวบรวมพันธุ์ไม้รักษาสภาพ ซึ่งทำการเก็บเป็นตัวอย่างแห้ง ที่จัดเป็นหมวดหมู่อย่างมีระบบ
นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างในสภาพอื่นๆ เช่น ตัวอย่างดอง ภาพถ่าย ภาพวาด ตัวอย่างเนื้อไม้ เปลือกไม้ ซากดึกดำบรรพ์ (fossil) หนังสือ ตำราเกี่ยวกับพันธุ์ไม้ทั้งทางด้านอนุกรมวิธาน นิเวศวิทยา ธรรมชาติวิทยา พฤกษศาสตร์เศรษฐกิจ เป็นต้น
ทะเลสาบโบเดิน
ทะเลสาบโบเดิน  หรือ ทะเลสาบคอนสตันซ์  เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่บนแม่น้ำไรน์ บริเวณเชิงเขาทางตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ และยังเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างสามประเทศ คือ เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์ และออสเตรีย ทะเลสาบโบเดินเป็นทะเลสาบเพียงแห่งเดียวของยุโรปที่ไม่มีปักปันเขตแดนบนผืนน้ำอย่างเป็นกฎหมายหรือลายลักษณ์อักษร สวิตเซอร์แลนด์มองว่า พรมแดนควรบรรจบบริเวณกึ่งกลางของทะเลสาบ แต่ออสเตรียและเยอรมนีมองว่าเป็นอำนาจปกครองดินแดนร่วมกัน (condominium) เหนือทะเลสาบ ประเด็นเรื่องพรมแดนนี้ยังเป็นข้อพิพาทจนถึงปัจจุบัน ทำให้ในทางกฎหมายแล้วทะเลสาบโบเดินจึงมีสถานะเปรียบเสมือนน่านน้ำสากลที่ไม่ขึ้นกับชาติใด
ทะเลสาบแห่งนี้มีเขตติดต่อกับรัฐไบเอิร์นและรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมนี รัฐฟอร์อาร์ลแบร์คของออสเตรีย รัฐทัวร์เกา รัฐซังคท์กัลเลิน และรัฐชัฟเฮาเซินของสวิตเซอร์แลนด์ แม่น้ำไรน์ไหลเข้าสู่ทะเลสาบจากชายแดนสวิต-ออสเตรียทางทิศใต้ และไหลออกสู่ประเทศเยอรมนีทางทิศเหนือ ทะเลสาบโบเดินเป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสามในทวีปยุโรปรองจากทะเลสาบทะเลสาบบอลอโตนและทะเลสาบเจนีวา มีความยาว 63 กิโลเมตร จุดที่กว้างที่สุดกว้าง 14 กิโลเมตร ผิวน้ำมีความสูงอยู่ที่ 395 เมตรจากระดับน้ำทะเล จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 252 เมตร
ทะเลสาบแห่งนี้ถือเป็นแหล่งน้ำอุปโภคบริโภคที่สำคัญที่สุดของภาคตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี และยังมีบริการเรือข้ามฟากในทะเลสาบอีกด้วย
ทะเลสาบทูน
ทะเลสาบทูน  เป็นทะเลสาบบริเวณเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในอดีตทะเลสาบแห่งนี้เป็นทะเลสาบผืนเดียวกับทะเลสาบบรีเอินซ์ โดยมันเคยมีชื่อว่า "ทะเลสาบเว็นเดิล" (Wendelsee) แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ทะเลสาบเวนเดิลก็แยกออกเป็นสองทะเลสาบ คือทะเลสาบทูนกับทะเลสาบบรีเอินซ์ โดยมีแม่น้ำอาเรเป็นแม่น้ำที่คอยเชื่อมทะเลสาบทั้งสองแทน โดยที่แม่น้ำอาเรจะไหลจากทะเลสาบบรีเอินซ์มาสู่ทะเลสาบทูน เนื่องจากผิวน้ำของทะเลสาบบรีเอินซ์นั้นอยู่สูงกว่าของทะเลสาบทูนอยู่ราว 6 เมตร
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ได้มีคำสั่งให้นำอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ไม่ได้ใช้งานจำนวนมากมาทิ้งลงในทะเลสาบทูน ยุทโธปกรณ์ดังกล่าวที่ถูกทิ้งลงในทะเลสาบนี้อาจมีน้ำหนักรวมถึงตั้งแต่ 3,000 ตันถึง 9,020 ตัน
ความเชื่อมูลฐานทางศาสนา
ฟุตซอลทีมชาติโปรตุเกส
ฟุตซอลทีมชาติโปรตุเกส  เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศโปรตุเกสร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตซอลโปรตุเกส โปรตุเกสได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกมาแล้ว 5 ครั้ง เคยได้อันดับ 3 ในปี ค.ศ. 2000
จากชุด ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป 2014.
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: Jorge Braz
รายชื่อหลอดเลือดแดงของร่างกายมนุษย์
นี่คือรายชื่อหลอดเลือดแดงของร่างกายมนุษย์
ทะเลสาบทุน
ซังค์กัลเลิน
รัฐซังค์กัลเลิน
อชัย เทวคัน
อชัย เทวคัน  เป็นนักแสดงชาวอินเดีย ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นคนหนึ่งในวงการหนังบอลลีวู้ด อชัย เทวคัน เป็นบุตรชายของ วีรู เทวคัน และ วีนา เทวคัน ครอบครัวของเขาเป็นคนเชื้อสายปัญจาบี
สสิน ทองภักดี
พลเอกสสิน ทองภักดี (ชื่อเล่น :ต้อ , บิ๊กต้อ , เกิด 14 กุมภาพันธ์ 2501) สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตรองเลขาธิการคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ตุลาการศาลทหารสูงสุด นายทหารพิเศษประจำหน่วยทหารรักษาพระองค์ อดีตรองผู้บัญชาการทหารบก ราชองครักษ์เวร อดีตรอง ลธ.รมน.และปฏิบัติหน้าที่ ผอ.ศปป.5 กอ.รมน.อดีตสมาชิก สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ อดีตเสนาธิการทหารบก อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 อดีตกรรมการอิสระ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน)
พลเอกสสินเกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 มีชื่อเล่นว่า ต้อ ทำให้บรรดาสื่อมวลชนสายทหารมักจะเรียกท่านว่า บิ๊กต้อ
พลเอกสสินจบการศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 17 และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 28 รุ่นเดียวกับพลเอก พิสิทธิ์ สิทธิสาร อดีตรองผู้บัญชาการทหารบกและอดีตเสนาธิการทหารบก
พลเอกสสิน สมรสกับ นางจิรยาพร ทองภักดี
พลเอกสสินเริ่มรับราชการและได้รับพระราชทานยศร้อยตรีเมื่อ พ.ศ. 2524 หลังจากนั้นจึงได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ
โดยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมยุทธการทหารบก ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2558
จากนั้นขึ้นเป็นรองเสนาธิการหารบกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558
จนกระทั่งวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2559 พลเอกสสินซึ่งดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทหารบกได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารบกสืบต่อจากพลเอกพิสิทธิ์ที่ได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารบก
ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560 ได้มีพระราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้พลเอกสสินดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้บัญชาการทหารบก
ลาลิกา ฤดูกาล 2010–11
ลาลิกา ฤดูกาล 2010–11  หรือ ลีกา เบเบอูเบอา  ตามชื่อผู้สนับสนุน, เป็นฤดูกาลที่ 80 ของการแข่งขันฟุตบอลลีกลาลิกา นับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1930 การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2010 และสิ้นสุดลงในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
บาร์เซโลนา คือแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่ผ่านมา และสามารถคว้าแชมป์สมัยที่ 21 และเป็นแชมป์สามสมัยติดต่อกัน ได้สำเร็จในฤดูกาลนี้ หลังจากพวกเขาเสมอกับ เลบันเต 1–1 ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งทำให้พวกเขามีแต้มนำห่างเรอัลมาดริด 6 คะแนนและเหลือการแข่งขันอีกสองนัด แต่บาร์เซโลนามีสถิติการพบกันที่ดีกว่าจึงเป็นทีมชนะเลิศทันที ในวันดังกล่าว หลังจากพวกเขาอยู่ลำดับที่ 1 ของตารางมาตั้งแต่นัดที่เอาชนะเรอัลมาดริด 5–0 ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ปีก่อน
ขณะที่ เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา ต้องตกชั้นลง โดยเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พวกเขาคว้าแชมป์ลาลิกาได้ในฤดูกาล 1999–2000 หลังจากพ่ายแพ้ต่อบาเลนเซียในนัดสุดท้ายของฤดูกาล เช่นเดียวกับเอร์กูเลส ทีมที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมา หลังจากเสมอกับมายอร์กา 2–2 ในนัดที่ 36และอัลเมเรีย หลังจากแพ้ให้กับเฆตาเฟ 2–0 ในวันที่ 7 พฤษภาคม
เรอัลบายาโดลิด, เซเด เตเนริเฟ และเฆเรซ ต้องตกชั้นลงสู่เซกุนดาดิบิซออน หลังจบฤดูกาล 2009–10 โดยบายาโดลิด เตเนริเฟ ตกชั้นสู่ลีกลองอีกครั้งหลังจากเลื่อนชั้นมาได้ฤดูกาลเดียว ในขณะที่ บายาโดลิด ต้องสิ้นสุดการได้ลงเล่นในลาลีกาตั้งแต่ ฤดูกาล 2007–08 ทีมที่ตกชั้นถูกแทนที่ด้วยทีมชนะเลิศ เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2009–10 เรอัลโซซิเอดัต จากซานเซบัสเตียน, ทีมรองชนะเลิศ เอร์กูเลส จากอาลิกันเต และเลบันเต จากบาเลนเซีย โดยเอร์กูเลส กลับขึ้นสู่ลีกสูงสุดได้เป็นครั้งแรกในรอบ 13 ปี ขณะที่เลบันเต และโซซิเอดัต ใช้เวลาในเซกุนดาเพียง 2 และ 3 ปี ตามลำดับ
แฮท-ทริก.
สิทธิโชค กันหนู
สิทธิโชค กันหนู (, เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ไอซ์ เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ตำแหน่ง กองหน้า เกิดที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเล่นให้กับ ราชบุรี มิตรผล ใน ไทยลีก
สิทธิโชค กันหนู เกิดที่กรุงเทพมหานคร เคยศึกษาที่โรงเรียนพระแม่มารีสาทร และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
สวนกุหลาบวิทยาลัย.
สิทธิโชค กันหนู เล่นฟุตบอลในระดับโรงเรียนกับโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ถือเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งฝีเท้าดี ที่หลายสโมสรชั้นนำในเมืองไทย ต่างแย่งลายเซ็นเพื่อดึงตัวเข้าสู่ทีม ทั้ง เมืองทองฯ และ บุรีรัมย์ฯ ต่างพร้อมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อต้องการ "เจ้าไอซ์" มาร่วมทีมเยาวชน แต่สุดท้ายเป็น "เซราะกราว" ปาดหน้าวินาทีสุดท้ายมอบสัญญานักฟุตบอลอาชีพให้กับศูนยหน้าผู้ถูกยกเป็น "ดาวยิงเบอร์ 1 ทีมชาติไทย" ในอนาคต
ในเกมระดับชาติ ปี 54 - 55 สิทธิโชค กันหนู ลงเล่นและทำประตูให้ทีมชาติไทยเป็นว่าเล่นจนสามารถพาขุนพลลูกหนังเยาวชนทีมชาติไทย ชุด 16 ปี ตีตั๋วเข้าไปเล่นรอบสุดท้ายในศึกฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย
สิทธิโชค กันหนู ย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในปี พ.ศ. 2557 และได้ย้ายไปร่วมทีมสโมสรสุรินทร์ ซิตี้พันธมิตรลูกหนังในขณะนั้นด้วยสัญญายืมตัว เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์
ฤดูกาลต่อมา(พ.ศ. 2558) สิทธิโชค กันหนู ได้ย้ายกลับมาคืนยังต้นสังกัดเดิม เขายิงประตูแรกให้กับต้นสังกัดบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในนาทีที่ 75 ในนัดที่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ดบุกไปเสมอนครราชสีมา 1-1
ไทยฮอนด้า ลาดกระบัง.
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 สโมสรไทยฮอนด้า ลาดกระบัง เอฟซี น้องใหม่ไฟแรงบนเวทีไทยลีก ได้บรรลุข้อตกลงในสัญญายืมตัว สิทธิโชค กันหนู จากสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เป็นเวลา 1 ฤดูกาล โดยได้สวมเสื้อหมายเลข 23
นายวฤษณิ์ พรประภา ผู้จัดการทั่วไปของสโมสรไทยฮอนด้า ลาดกระบัง เอฟซี ได้เผยถึงการมาถึงของไอ้หนูแข้งโหดรายนี้ว่า "ก่อนอื่นก็ต้องขอต้อนรับไอซ์เข้าสู่สโมสรไทยฮอนด้า ลาดกระบัง เอฟซี สำหรับการเซ็นสัญญาครั้งนี้คาดหวังว่า "ไอซ์" ซึ่งเป็นกองหน้าดาวรุ่งทีมชาติไทยจะแสดงศักยภาพออกมาอย่างเต็มที่ และทำผลงานได้ดี ช่วยให้ทัพพญาอินทรีบินสูงได้ตามเป้าหมายครับ"
เขื่อนแม่กวงอุดมธารา
เขื่อนแม่กวงอุดมธารา เป็นเขื่อนดินเก็บกักน้ำ ปิดกั้นลำน้ำแม่กวง ตำบลลวงเหนือ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ เขื่อนหลัก เขื่อนฝั่งขวา และเขื่อนฝั่งซ้าย ระดับสันเขื่อนสูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลาง 390 เมตร มีพื้นที่อ่างเก็บน้ำที่ระดับกักเก็บ 15 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำไหลลงอ่าง 204 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ส่งน้ำให้พื้นที่การเกษตร 148,400 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอสันทราย อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอบ้านธิ และอำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ลำน้ำแม่กวง เป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำปิง มีต้นน้ำอยู่บริเวณเทือกเขาในเขตอำเภอดอยสะเก็ด ไหลผ่านอำเภอดอยสะเก็ด อำเภอสันทราย อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอบ้านธิ อำเภอเมืองลำพูน และอำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน ในอดีตน้ำในลำน้ำกวงไหลเอ่อท่วมพื้นที่ของราษฎรได้รับความเสียหาย จนในปี พ.ศ. 2472 พระองค์เจ้าบวรเดช ทรงวางแผนจะสร้างฝายทดน้ำพร้อมเหมืองส่งน้ำ เพื่อช่วยเหลือเกษตรกรในพื้นที่อำเภอดอยสะเก็ด และอำเภอสันกำแพง แต่เนื่องจากขาดแคลนงบประมาณจึงต้องล้มเลิกไป
ในปี พ.ศ. 2478 เจ้าราชภาคินัย (เมืองชื่น ณ เชียงใหม่) ได้สร้างฝายกั้นลำน้ำแม่กวงที่ดอยลอง บ้านผาแตก จนในปี พ.ศ. 2491 กรมชลประทาน ได้สร้างฝายหินขึ้นทดแทน จนในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรในท้องที่อำเภอดอยสะเก็ด และได้พระราชทานพระราชดำริให้กรมชลประทาน สำรวจและศึษาการพัฒนาลำน้ำสาขาของแม่น้ำกวง
เขื่อนแม่กวงอุดมธารา สร้างขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยกรมชลประทาน เริ่มสำรวจออกแบบ และก่อสร้าง ในปี พ.ศ. 2520 พร้อมทั้งขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่นในการศึกษาความเหมาะสมของโครงการเพื่อขอใช้เงินกู้จากต่างประเทศ โดยขอกู้เงินจากญี่ปุ่น ในระหวาง พ.ศ. 2525 ถึงปี พ.ศ. 2530 รวมเป็นเงิน 7,000.5 ล้านเยน
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเขื่อนว่า เขื่อนแม่กวงอุดมธารา เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ในปี พ.ศ. 2558 กรมชลประทาน ได้เริ่มต้นดำเนินโครงการเพิ่มปริมาณน้ำในเขื่อนแม่กวงอุดมธารา โดยการก่อสร้างอุโมงค์ผันน้ำขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4 เมตร ด้วยงบประมาณกว่า 15,000 ล้านบาท เพื่อผันน้ำจากลำน้ำแม่แตง และเขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล มายังเขื่อนแม่กวงอุดมธารา
สมบัติตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง
สมบัติของตัวนำยวดยิ่ง หมายถึง สารที่อยู่ในสถานะนำยวดยิ่งมีสมบัติหลายประการที่แตกต่างกันจากสารที่อยู่ในสถานะนำปกติต่อไปนี้จะกล่าวถึงสมบัติเบื้องต้นของตัวนำยวดยิ่งทั้งแบบเดิมและตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง อาทิเช่น ความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์ ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ สนามแม่เหล็ก ปรากฏการณ์ไอโซโทป และความไม่ต่อเนื่องของฟลักซ์แม่เหล็ก
สมบัติทางไฟฟ้าของตัวนำยวดยิ่ง.
ในปี พ.ศ. 2451 (T.A.Vanderah. 1990) นักฟิสิกส์ชาวเนเธอแลนด์ ชื่อคาร์เมอร์ลิงน์ ออนเนส (Kamerling Onnes) ได้ทำฮีเลียมเหลวขึ้นมาได้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 ออนเนสได้ทำการวัดสภาพต้านทานไฟฟ้าของปรอทบริสุทธิ์เป็นครั้งแรก โดยได้ใส่ปรอทลงในภาชนะรูปวงแหวน จากนั้นนำไปแช่ในฮีเลียมเหลวเมื่ออุณหภูมิของสารลดลงแล้ว พบว่าสภาพต้านทานไฟฟ้าของปรอทมีค่าเป็นศูนย์ที่อุณหภูมิประมาณ 4.2 เคลวิน โดยอุณหภูมินี้เป็นอุณหภูมิที่ปรอทเกิดการเปลี่ยนสถานะ จากสถานะปกติเป็นสถานะนำยวดยิ่งอย่างทันทีทันใด เรียกอุณหภูมินี้ว่า อุณหภูมิวิกฤต (Critical Temperature,Tc) ซึ่งปรอทไร้สภาพต้านทานไฟฟ้าที่อุณหภูมินี้ ต่อจากนั้นมาเขาก็ได้ทดลองวัดสภาพต้านทานไฟฟ้าของโลหะชนิดต่างๆ เพิ่มเติม เช่น ตะกั่ว (Pb) ดีบุก (Sn) ไนโอเบียม (Nb)
โดยโลหะที่ทดลองเพิ่มเติมเหล่านี้มีค่าอุณหภูมิวิกฤต เท่ากับ 3.69, 7.26 และ 9.2 เคลวิน ตามลำดับ ในการค้นพบตัวนำยวดยิ่งยุคแรกๆ ค่าอุณหภูมิวิกฤตของสารค่อนข้างต่ำโดยไม่เกิน 10 เคลวิน และเรียกตัวนำยวดยิ่งกลุ่มนี้ว่าตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิต่ำ (Low Temperature Superconductors) หรือ ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม (Conventional Superconductors)
เมื่อตัวนำยวดยิ่งที่ไร้สภาพต้านทานไฟฟ้า จะทำให้กระแสที่ให้เข้าไปไม่มีการสูญเสียพลังงานเมื่อเวลาผ่านไป เรียกกระแสไฟฟ้านี้ว่า กระแสไฟฟ้ายืนยง (Persistent Current) หรือกระแสไฟฟ้ายวดยิ่ง (Supercurrent)
จากกฎของแอมแปร์(Ampere’ s Law) ที่ใช้อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างสนามแม่เหล็กและกระแสไฟฟ้า จะพบว่าเมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลวนรอบวงแหวนของตัวนำยวดยิ่งที่มีค่าความเหนี่ยวนำตนเอง (L) เมื่อกระแสไฟฟ้ามีค่าลดลงเนื่องจากมีความต้านทานไฟฟ้าจะได้ค่าคงที่เวลา (Time Constant) มีสมการเป็น τ= L/R และพบว่า ค่ากระแสนี้มีระยะเวลาประมาณ 100,000 ปี เมื่อนำมาหาค่าสภาพต้านทานไฟฟ้า จะได้ค่าสภาพต้านทานไฟฟ้าที่น้อยมากๆ ซึ่งเท่ากับ 10-26 Ω.m ค่าสภาพต้านทานไฟฟ้านี้มีค่าน้อยกว่าสถานะปกติ มากกว่า 1018 เท่า ซึ่งปกติแล้วสภาพต้านทานไฟฟ้าของทองแดงถือว่าเป็นโลหะนำไฟฟ้าที่ดีที่สุดชนิดหนึ่ง ณ อุณหภูมิห้องมีค่าประมาณ 10-8 Ω.m ดังนั้นจึงถือเป็นข้อพิสูจน์ได้อย่างสมเหตุสมผลว่ามีความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์จริงในตัวนำยวดยิ่ง นอกจากนี้กระแสยืนยงจะมีอยู่ได้เมื่อค่าของกระแสมีค่าที่ต่ำกว่าค่ากระแสค่าหนึ่งเท่านั้นและถ้ากระแสที่ไหลผ่านมีค่าสูงกว่าค่านี้แล้วจะทำให้สภาพนำยวดยิ่งถูกทำลายกลายสภาพเป็นตัวนำปกติได้ทันที เรียกกระแสที่ทำลายสภาพนำยวดยิ่งนี้ว่า กระแสวิกฤต (Critical Current, Jc) ค่ากระแสนี้ มีค่าไม่เท่ากันขึ้นกับตัวนำยวดยิ่งแต่ละชนิด
สมบัติทางแม่เหล็กของตัวนำยวดยิ่ง.
ในปี พ.ศ. 2476 นักฟิสิกส์ชาวเยอรมันชื่อไมส์เนอร์ และโอเซนฟิลด์ (Meissner&amp; Ochsenfeld. 1933) ได้ทำการทดลองและพบว่าเมื่อตัวนำยวดยิ่งมีอุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตแล้วให้สนามแม่เหล็กภายนอกกับตัวนำยวดยิ่งนี้ ตัวนำยวดยิ่งจะไม่ยอมให้สนามแม่เหล็กพุ่งผ่านเข้าไปในเนื้อได้เลยและยังผลักสนามแม่เหล็กออกอีกด้วย จึงเรียก ปรากฏการณ์นี้ว่า ปรากฏการณ์ไมส์เนอร์และโอเซนฟิลด์ ต่อมาเรียกสั้นๆ ว่าปรากฏการณ์ไมส์เนอร์
ปรากฏการณ์ไมส์เนอร์เป็นปรากฏการณ์ที่นิยมใช้ในการทดสอบว่าสารมีสภาพนำยวดยิ่งซึ่งเกิดขึ้น จากการให้สนามแม่เหล็กภายนอกเข้าไปในขณะที่สารมีสภาพนำยวดยิ่ง สนามแม่เหล็กภายนอกทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำที่ผิวของตัวนำยวดยิ่งและกระแสไฟฟ้าดังกล่าวจะสร้างสนามแม่เหล็กที่มีขนาดเท่ากันแต่มีทิศตรงข้ามกับสนามแม่เหล็กที่ให้เข้าไปจึงทำให้สนามแม่เหล็กภายในของสารนั้นมีค่าเป็นศูนย์
จากปรากฏการณ์ข้างต้นจึงจัดว่าตัวนำยวดยิ่งมีคุณสมบัติเป็นสารแม่เหล็กไดอาแบบสมบูรณ์ (Perfect Diamagnetic) การค้นหาสมบัติยังคงมีอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2498 เดเวอร์และแฟร์แบงค์ (Deaver &amp; Fairbank. 1961) ได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างสมบัติทางไฟฟ้าและสมบัติทางแม่เหล็กของตัวนำยวดยิ่งอีกประการหนึ่ง เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ฟลักซ์แม่เหล็กแบบ ควอนไทด์เซชัน (Flux Quantization) โดยการนำตัวนำยวดยิ่งมาทำเป็นรูปวงแหวนและให้สนามแม่เหล็กเข้าไป ตัวนำยวดยิ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าอุณหภูมิวิกฤต สนามแม่เหล็กจะสามารถพุ่งผ่านตัวนำยวดยิ่งได้และถ้าลดอุณหภูมิของวงแหวนให้ต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตแล้วให้สนามแม่เหล็กเข้าไปอีกครั้ง สนามแม่เหล็กดังกล่าวจะเหนี่ยวนำให้เกิดกระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำไหลวนในวงแหวนและจะสร้างสนามแม่เหล็กพุ่งผ่านตรงช่องว่างของวงแหวน
ปรากฏการณ์ไอโซโทป.
เป็นปรากฎการณ์จากการทดลองหาความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิวิกฤต (Tc) กับมวลไอโซโทป (M) ค่าต่างๆของตัวนำยวดยิ่ง พบว่าสามารถเขียนความสัมพันธ์ได้ดังสมาการ
M∝ Tc = ค่าคงตัว
เมื่อ α คือค่าคงตัวของไอโซโทป
และต่อมาเมื่อทำการทดลองกับสารอื่นจะพบว่ามีสัมประสิทธิ์ของไอโซโทปตามตารางที่ 1.1 ดังนี้
วัสดุตัวนำยวดยิ่ง
ตัวนำยวดยิ่ง  เป็นธาตุหรือสารประกอบที่จะนำไฟฟ้าได้ร้อยเปอร์เซ็นต์โดยไม่มีความต้านทานไฟฟ้าและไม่มีการสูญเสียพลังงาน ภายใต้อุณหภูมิค่าหนึ่งหรือที่เรียกว่าอุณหภูมิวิกฤต ซึ่งถือเป็นสมบัติทางฟิสิกส์ที่สำคัญ
ตัวนำยวดยิ่งเป็นวัสดุที่มีสมบัติทางด้านฟิสิกส์ของแข็ง (Solid-state physics) ที่โดดเด่นกว่าวัสดุชนิดอื่นสองด้านสำคัญ คือ สมบัติทางไฟฟ้าและสมบัติทางแม่เหล็ก ในระยะแรกการค้นพบตัวนำยวดยิ่งจะพบอยู่เฉพาะในรูปแบบของโลหะบริสุทธิ์ ต่อมามีการค้นพบที่หลากหลายขึ้น ได้แก่ ตัวนำยวดยิ่งแบบโลหะ โลหะผสมหรือแม้แต่เซรามิก
ในปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์สามารถนำทฤษฎีตัวนำยวดยิ่งมาประยุกต์ใช้งานจริงในชีวิตประจำวันของมนุษย์ได้โดยอาศัยสมบัติโดดเด่นที่ว่าวัสดุนี้มีความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์และการลอยตัวเหนือแม่เหล็กได้ เช่น รถไฟความเร็วสูงแม็กเลฟ (Maglev) ของญี่ปุ่น ที่วิ่งด้วยความเร็วสูงเนื่องจากไม่มีแรงเสียดทานจากพื้น หรือแม้แต่ในทางการแพทย์ก็มีการนำมาสร้างเครื่องมือสำหรับวินิจฉัยโรคที่สำคัญ คือ การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็กหรือการตรวจเอกซเรย์ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI)
ประวัติการค้นพบตัวนำยวดยิ่ง.
การค้นพบตัวนำยวดยิ่งเริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 หรือกว่า 100 ปีมาแล้ว ในปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์แบ่งการค้นพบเป็นสองยุค คือ การค้นพบตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม และการค้นพบตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง
ในปัจจุบันตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงที่ถูกค้นพบมีมากมายหลายชนิด แต่ในที่นี้จะสนใจเฉพาะตัวนำยวดยิ่งที่มีคอปเปอร์อไซด์เป็นคงประกอบคง ซึ่งนอกจะมีอุณหภูมิวิกฤตที่สูงแล้ว ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงยังมีสมบัติอีกหลายประการที่แตกต่างจากตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม ซึ่งพอจะสรุปได้ดังนี้ (Bums, 1992)
1. สมบัติของสารตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงจะมีลักษณะขึ้นกับทิศทางเป็นอย่างมาก คือ มี โครงสร้างของอะตอมในผลึกเป็นชั้น ๆ และการนำไฟฟ้าในแนวตั้งฉากกับแกนหลักของผลึกเกือบจะไม่มี ทำให้ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมีโครงสร้างการนำไฟฟ้าเกือบเป็น 2 มิติ
2. ตัวนำยิ่งยวดแบบดั้งเดิมเป็นตัวนำยวดยิ่งที่ไม่ขึ้นกับทิศทางซึ่งจะมีความยาวอาพันธ์ค่าเดียว แต่ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงส่วนใหญ่จะมีความยาวอาพันธ์ 2 ค่า คือ ความยาวอาพันธ์ในระนาบ ab และความยาวอาพันธ์ตามแกน C โดยความยาวอาพันธ์ทั้ง 2 ค่านี้มีขนาดที่แตกต่างกันมาก เช่น ในสารประกอบบิสมัทจะมีความยาวอาพันธ์ตามแกน C ประมาณ 2 อังสตรอม แต่ในระนาบ ab มีความยาวอาพันธ์ประมาณ 40 อังสตรอม
3. ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมีความยาวอาพันธ์ประมาณ 10-40 อังสตรอม แต่ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดมจะมีค่าประมาณ 10,000 อังสตรอม ซึ่งมากกว่าตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงประมาณ 1000 เท่า
4. ในตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม เมื่ออุณหภูมิวิกฤกเพิ่มสูงขึ้นความหนาแน่นของประจุก็จะเพิ่มขึ้นด้วย แต่ในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงความหนาแน่นของประจุมีรูปแบบที่ไม่ชัดเจน ซึ่งได้มีการพบว่าในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงบางชนิดที่มีอุณหภูมิวิกฤตสูง แต่จะมีความหนาแน่นประจุค่อนข้างน้อย
5. ค่าช่องว่างพลังงานของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง ในแต่ละวิธีของการวัดจะให้ค่าที่ไม่เท่ากันและมีค่าสูงกว่าของตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมมาก โดยวิธีการวัดค่าช่องว่างพลังงานที่ใช้มีหลายวิธี เช่น การทะลุผ่าน (Tunneling) การแพร่รังสีอินฟราเรด (Infrared radiation) การดูดกลืน (Absorption) และการสะท้อน (Reflection)
6. ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงบางชนิดจะมีค่าสัมประสิทธิ์ของไอโซโทปน้อยกว่าและบางชนิดจะให้ค่าที่มากกว่าทฤษฎี BCS
7. ในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง อุณหภูมิวิกฤตจะขึ้นกับความเข้มข้นของสารเจือแบบไม่เป็นแม่เหล็ก แต่ในขณะที่ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมอุณหภูมิวิกฤตจะขึ้นตามความเข้มข้นของสารเจือแบบแม่เหล็ก โดยอุณหภูมิวิกฤตจะไม่ขึ้นกับสารเจือแบบไม่เป็นแม่เหล็ก
เนื่องจากมีความแตกต่างระหว่างตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมกับตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมสูงหลายประการ แสดงว่าการอธิบายสัมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงตามทฤษฎี BCS โดยใช้กลไกของอันตรกิริยาที่ใช้โฟนอนแบบอ่อนและใช้การประมาณในขั้นตอนการคำนวณจะไม่สามารถอธิบาย สมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงได้ถูกต้องครบถ้วน แนวทางหนึ่งในการความพยายามเพื่อ อธิบายตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงคือการปรับปรุงทฤษฎี BCS และทฤษฎีกินซ์เบิร์กแลนดาวโดยเพิ่ม ความละเอียดในการคำนวณให้มากขึ้นและใช้การประมาณในการคำนวณให้น้อยที่สุด เพื่อให้ครอบคลุมวมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมากที่สุด
การแบ่งประเภทตัวนำยวดยิ่งตามสารประกอบ.
การแบ่งประเภทตัวนำยวดยิ่งตามสารประกอบเป็นการแบ่งประเภทของตัวนำยวดยิ่งโดยคำนึงถึงสารประกอบที่ทำให้เกิดตัวนำยวดยิ่ง ดังนั้นการแบ่งประเภทแบบนี้ส่วนใหญ่จึงเป็นการแบ่งประเภทโดยพิจารณาข้อมูลที่ได้จากการทดลอง แต่ก็มีบางส่วนที่ผลการคำนวณตามทฤษฎีสามารถอธิบายการทดลองได้ดี การเรียกชื่อจึงคำนึงถึงข้อมูลทางทฤษฎีมากกว่าการทดลอง ซึ่งการแบ่งประเภทของตัวนำยวดยิ่งตามชนิดของสารประกอบมีดังนี้
1. ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม
ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม (Conventional superconductors) เป็นตัวนำยวดยิ่งที่สามารถใช้ทฤษฎี BCS อธิบายได้ดี ตัวนำยวดยิ่งตัวแรกที่ค้นพบคือปรอทมีอุณหภูมิวิกฤต 4.15 เคลวิน ถูกค้นพบในปี 1911 โดยตัวนำยวดยิ่งในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นธาตุและสารประกอบ เช่น Al มีอุณหภูมิวิกฤต 1.19 เคลวิน, Nb มีอุณหภูมิวิกฤต 9.2 เคลวิน สารประกอบ เช่น CuS มีอุณหภูมิวิกฤต 1.6 เคลวิน โดยสารประกอบที่มีอุณหภูมิวิกฤติสูงสุดคือ Nb3Ge คือมีอุณหภูมิวิกฤต 23.2 เคลวิน
2. ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง
นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้ความพยายามในการสังเคราะห์ตัวนำยวดยิ่งให้มีอุณหภูมิวิกฤตสูงขึ้นโดยใช้เวลาถึง 75 ปี คือตั้งแต่ปี 1911 จนถึงปี 1986 จึงจะสามารถค้นพบตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงได้ครั้งแรกในปี 1986 โดยเบทนอร์ซและมูลเลอร์ ในสารประกอบ Ba-La-Cu-O ซึ่งต่อมามีการค้นพบในสารประกอบ Y-Ba-Cu-O และสารประกอบอีกหลายกลุ่มโดยมีองค์ประกอบสำคัญคือระนาบของคอปเปอร์ออกไซด์และมีลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งคือตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้จะมีอุณหภูมิวิกฤตที่สูงมากกว่า 35 เคลวิน ซึ่งเกินขอบเขตของตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมตามทฤษฎี BCS ดังนั้น ตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้จึงถูกเรียกว่า ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง และเนื่องจากคอปเปอร์ออกไซด์เป็นองค์ประกอบหลักที่สำคัญของสภาพนำยวดยิ่ง ดังนั้น ในบางครั้งจึงถูกเรียกว่า ตัวนำยวดยิ่งแบบคิวเพร์ท ปัจจุบันตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงกำลังเป็นที่สนใจศึกษาของนักวิจัยทั่วโลกเนื่องจากมีสมบัติที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้งานได้ง่ายกว่าตัวนำยวดยิ่งชนิดอื่นๆ อย่างไรก็ตามตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้ยังมีสมบัติหลายประการที่ไม่มีทฤษฎีใดสามารถอธิบายได้
3. ตัวนำยวดยิ่งแบบแม่เหล็ก
ตัวนำยวดยิ่งแบบแม่เหล็ก (Magnetic superconductors) นี้ เป็นตัวนำยวดยิ่งที่มีสมบัติเป็นทั้งสมบัติตัวนำยวดยิ่งและสมบัติทางแม่เหล็ก ตัวนำยวดยิ่งแบบนี้สามารถเกิดขึ้นได้เมื่อตัวนำยวดยิ่งถูกเจือด้วยสารเจือแบบแม่เหล็ก จะมีผลทำให้เกิดสภาพความเป็นแม่เหล็กขึ้นในโครงสร้าง แต่เนื่องจากแม่เหล็กมีผลทำลายสภาพตัวนำยวดยิ่งได้ ดังนั้นจะทำให้อุณหภูมิวิกฤตมีค่าน้อยกว่าตัวนำยวดยิ่งแบบอื่น นอกจากนี้ยังทำให้เกิดตัวนำยวดยิ่งที่ไม่มีช่องว่างพลังงานได้ (Gapless superconductor) โดยเกิดขึ้นจากการประมาณทางทฤษฎีของอะบิโคซอฟและกอร์คอฟ (Gorkov) ในปี 1961 ทั้งสองได้พิจารณาผลของการแลกเปลี่ยนสปิน (Spin-exchange) ของสารเจือแบบแม่เหล็กที่ไม่เข้มข้นแล้วพบว่ามีผลทำให้อุณหภูมิวิกฤตลดลง โดยที่ความเข้มข้นของสารเจือแบบแม่เหล็กที่เหมาะสมค่าหนึ่งจะทำให้อุณหภูมิวิกฤตลดลงจนกลายเป็นศูนย์ได้และเมื่อความเข้มของสารเจือมีค่าที่เหมาะสมอีกค่าหนึ่งจะทำให้ช่องว่างพลังงานมีค่าเป็นศูนย์ได้ด้วย
การค้นพบตัวนำยวดยิ่งในกลุ่มธาตุโลหะหายาก (Rare-earth, RE) เช่น ในปี 1975-1977 ค้นพบสภาพในยวดยิ่งในสารประกอบเชวรอลเฟส (Chevrel-phase) ใน Re Mo6X8 (X = S หรือ Se) และใน XRh4B4 (X = Y ,Th หรือ RE) ทำให้มีการศึกษาผลของการอยู่รวมกันของสภาพตัวนำยวดยิ่งกับสภาพความเป็นแม่เหล็กมากขึ้น ในสารประกอบ HoMo6S8 จะเป็นตัวนำยวดยิ่งที่ Tc1  1.8 K แต่ที่ Tc2  0.7 K สารจะกลับเป็นสภาพปกติได้อีกครั้งทำให้ได้ชื่อว่า Reentrant superconductor และมี TM ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของสภาพนำยวดยิ่งกับสภาพแม่เหล็ก สำหรับตัวนำยวดยิ่ง Re Mo6X8 จะมี Tc2  TM ตัวอย่างของสารประกอบกลุ่มนี้อีกตัวคือ ErRh4B4 จากการทดลองสำหรับ ErRh4B4 และ HoMo6S8 ที่อุณหภูมิต่ำกว่า Tc2 พบว่าสารจะอยู่ในสถานะที่มีสภาพนำยวดยิ่งอยู่ร่วมกันกับสภาพแม่เหล็กเฟร์โร (Ferromagnetic) และในสารประกอบ ErMo6S8 และ SmRh4B4 พบว่ามีสภาพนำยวดยิ่งอยู่รวมกับสภาพแม่เหล็กแอนไทเฟร์โร (Antiferromagnetic)
4. ตัวนำยวดยิ่งแบบออกไซด์