pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลาสิกขา หมายถึงการลาจากเพศสมณะของภิกษุ ใช้ว่า ลาสึก ก็มี ที่เรียกว่าลาสิกขา เพราะภิกษุนั้นมีสิกขาหรือข้อที่พึงศึกษาอยู่คือศีล สมาธิ ปัญญา เมื่อต้องการจะบอกคืนหรือบอกลาข้อที่ศึกษานั้นโดยจะไม่ศึกษาต่อไปจึงเรียกว่า ลาสิกขา
การลาสิกขาของภิกษุเรียกว่า ลาสิกขา ไม่ใช่ ลาสิกขาบท
ลาสิกขาบท หมายถึงการลาจากสิกขาบทคือศีลที่สมาทาน เช่น แม่ชีหรือผู้ถือเพศนุ่งขาวห่มขาวไม่ปลงผม ประพฤติพรหมจรรย์โดยถือสมาทานสิกขาบท 8 ข้อไว้เป็นการชั่วคราว เมื่ออกจากการถือเพศนั้นโดยการบอกคืนสิกขาบท จึงเรียกว่า ลาสิกขาบท หรือ ลาศีล
ลาสึก
อันตรายิกธรรม หมายถึง ธรรมอันกระทำอันตราย คือเป็นเหตุขัดขวางต่าง ๆ ในพระไตรปิฎกและอรรถกถาแสดงไว้หลายนัย
ในการอุปสมบท ภิกษุจะถามอันตรายิกธรรมกับอุปสัมปทาเปกขะ (ผู้มุ่งจะบวช) เมื่อทราบว่าไม่มีอันตรายิกธรรมดังกล่าว จึงจะอุปสมบทได้
อันตรายิกธรรมของภิกษุ.
ชายผู้จะบวชเป็นพระภิกษุต้องปราศจากอันตรายิกธรรม 13 ข้อ ได้แก่
อันตรายิกธรรมของภิกษุณี.
หญิงผู้จะบวชเป็นพระภิกษุณีต้องปราศจากอันตรายิกธรรม 24 ข้อ ได้แก่
สวรรค์และนิพพาน.
คัมภีร์สมันตปาสาทิกา อรรถกถาปาจิตติยกัณฑ์ เรียกธรรมที่ทำอันตรายแก่สวรรค์และนิพพานว่า อันตรายิกธรรม มี 5 อย่าง คือ
วัดปัญญา
วัดปัญญานันทาราม
วัดปัญญานันทาราม ตั้งอยู่ที่ ต.คลองหก อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี เป็นวัดที่หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ อดีตเจ้าอาวาสวัดชลประทานรังสฤษดิ์ เป็นผู้ก่อตั้งและสร้างขึ้น โดยมุ่งหวังให้เป็นมรดกธรรม วัดปัญญานันทาราม เดิมเป็นที่ดินของ นายพิชิต - นางจำรัส ทองสีม่วง ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ได้ถวายที่ดิน 6 ไร่ แก่คณะสงฆ์โดยมีพระเฉลิม ปภสฺสโร เป็นผู้รับมอบ และก่อตั้งเป็น "สำนักสงฆ์สนเฒ่า" แต่ต่อมาขาดพระภิกษุดูแลไปช่วงระยะหนึ่ง นางบุญส่ง โพธิจันทร์ จึงได้ประสานงานและร่วมกันถวายที่ดินและสำนักสงฆ์นี้แด่ พระเทพวิสุทธิเมธี หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ องค์ประธานศูนย์สืบอายุพระพุทธศาสนา วัดชลประทานรังสฤษฏ์ (ที่ระลึก 80 ปี ปัญญานันทะ) เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และได้รับอนุญาตจัดตั้งวัดชื่อ วัดปัญญานันทาราม เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 มีเนื้อที่ 79 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา
วัดปัญญานันทาราม ก่อตั้งจากดำริของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปญฺญานนฺโท) โดยมีคำปรารภในการก่อตั้งวัดไว้ว่า
และได้มอบหมายให้ พระมหาสง่า สุภโร (ปัจจุบัน พระปัญญานันทมุนี) พระมหามานพ ปญฺญาวชิโร และพระมหาสมโภช ฐิติญาโณ ร่วมสนองงานก่อสร้างวัด และกิจกรรมงานเผยแผ่พระศาสนา โดยมุ่งเน้นการศึกษาอบรมปฏิบัติธรรม และเผยแผ่ธรรมตามหลักธรรมวินัย จนเป็นที่ยอมรับจากสถานศึกษา หน่วยงานราชการและ เอกชนหลายแห่ง ส่งบุคลากรเข้ารับการอบรมอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี
วัดปัญญานันทาราม เป็นวัดที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เคยเสด็จพระราชดำเนินมา 2 ครั้ง ครั้งแรก เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ทรงวางศิลาฤกษ์สร้างวัดปัญญานันทาราม และทรงปลูกต้นสาละเพื่อเป็นอนุสรณ์ ณ สวนสาละ และพระราชทานนามว่า “สวนสาละสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา”
ครั้งที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานเปิด อาคารเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และทรงประกอบพิธีเททองหล่อพระประธานประจำอุโบสถวัดปัญญานันทาราม เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 72 นิ้ว เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 72 พระชันษา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2541
และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จวัดปํญญานันทาราม เพื่อทรงเป็นองค์ประธานเปิดป้ายวัดวิถีพุทธเฉลิมพระเกียรติ 80 วัด 80 พรรษา และเข้าวัดปฏิบัติธรรมวันอาทิตย์ และทรงประทานใบประกาศเกียรติคุณ แก่วัดวิถีพุทธเฉลิมพระเกียรติ 80 วัด เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 5 มีนาคม 2552
นอกจากนี้ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา พระราชนัดดา ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้เสด็จร่วมปฏิบัติธรรมตามโครงการพัฒนาข้าราชการฝ่ายอัยการ ร่วมกับพระสหาย ตามหลักสูตร “อัยการผู้ช่วย” รุ่นที่ 39 พ.ศ. 2549 ระหว่างวันที่ 9-11 ตุลาคม 2549
ซึ่งในหลักสูตรดังกล่าวได้กำหนดให้มีการปฏิบัติธรรม เพื่อให้ทราบหลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนา เพื่อพัฒนาพฤติกรรม จิตใจ อารมณ์บนพื้นฐานของศีล สมาธิ ปัญญา
การเสด็จปฏิบัติพระภารกิจเข้ารับการฝึกปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ ได้ทรงศึกษารับฟังธรรม ปฏิบัติธรรมและประทับค่าย ณ วัดปัญญานันทาราม ตามหลักสูตร “ค่ายคุณธรรม” ตลอดระยะเวลา 2 คือ 3 วัน ทรงศีล 8 และทรงสวมฉลองพระองค์ สีขาว กางเกงสีดำ เช่นเดียวกับพระสหาย
และเสด็จเปิดค่ายคุณธรรม เยาวชนพุทธบุตร บ้านกาญจนาภิเษก และยังเสด็จมาทรงงานโครงการกำลังใจในพระดำริ หลายครั้ง
กิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณะ ของวัดปัญญานันทาราม.
วัดปัญญานันทาราม ได้รับการยอมรับว่ามีความโดดเด่นในการใช้กระบวนการบูรณาการศาสนธรรมเข้าสู่การศึกษาในทุกระดับ ตั้งแต่โรงเรียนถึงมหาวิทยาลัย เช่น ใช้ศีลธรรมผ่านการจัดกิจกรรม “ค่ายพุทธบุตร” “ค่ายพุทธธรรม” ด้านประชาชนและข้าราชการซึ่งอยู่ในวัยทำงานและผ่านการใช้ชีวิตมาพอสมควร จะนำหลักธรรมหรือหัวข้อความรู้ทางพุทธศาสนาทั้งหมดมาบูรณาการเพื่อนำไปใช้ในการดำเนินชีวิต เรียกว่า “ค่ายคุณธรรม” โดยมีการจัดกิจกรรมต่างๆ ดังนี้
หมวดหมู่ รายชื่อวัดในจังหวัดปทุมธานี เถรวาท มหานิกาย
สมมติสงฆ์
สมมติ (อ่านว่า สมมด, สมมดติ) ในคำวัดแปลว่า "รู้พร้อมกัน, รู้กันพร้อมหน้า" ใช้ในความหมายทั่วไปว่าอนุญาต, เลือกเฟ้น, ยินยอม, ยอมรับ, พิจารณา
สมมติ ในคำไทยใช้ในความหมายว่ารู้สึกนึกคิดเอาเอง, ต่างว่า, ถือเอาว่า, ข้อคิดเห็นที่ใช้เป็นมูลฐานแห่งการหาเหตุผลหรือการค้นคว้าทดลอง
สมมติสงฆ์ หมายถึงพระสงฆ์โดยสมมติ คือเป็นพระสงฆ์โดยการยอมรับกันในหมู่สงฆ์ หลังจาการได้ผ่านการคัดเลือกเฟ้นคุณสมบัติถูกต้องและผ่านพิธีกรรมที่เรียกว่าอุปสมบทกรรมครบถ้วนตามพระวินัยแล้ว ใช้เรียกพระสงฆ์ที่ยังไม่ได้บรรลุมรรคผล เช่นพระสงฆ์ทั่วไปในปัจจุบัน ถ้าได้บรรลุมรรคผลแล้ว เช่นเป็นพระโสดาบันขึ้นไปเรียกว่า พระอริยสงฆ์ ถ้าเป็นคฤหัสถ์ที่บรรลุธรรมตั้งแต่พระโสดาบันถึงพระสกิทาคามีแต่ไม่ได้บวช เรียกว่า อริยบุคคล
สมมุติสงฆ์
ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต
ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต (Silverstone Circuit) เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ใกล้เมืองซิลเวอร์สโตน นอร์แธมป์ตันเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นสถานที่จัดการแข่งขัน บริติชกรังด์ปรีซ์ เป็นครั้งคราวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) และแข่งขันเป็นประจำที่นี่ทุกปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) เป็นต้นมา
ที่ตั้งสนาม เดิมเป็นสนามบินของกองทัพอากาศอังกฤษ ประกอบด้วยรันเวย์ 3 รันเวย์ประกอบเป็นรูปสามเหลี่ยม สร้างขึ้นใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943) สำหรับเครื่องบินทิ้งระเบิด โดยรันเวย์ทั้งสามยังเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางแข่งมาจนถึงปัจจุบัน
สนามแห่งนี้มีที่นั่งบรรจุผู้ชมได้ 125,000 คน
โฮเฮา
สมเด็จพระจักรพรรดินีเหอ  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ฮองเฮาในพระเจ้าฮั่นเลนเต้ มีพระเชษฐาร่วมพระบิดามารดาเดียวกันคือโฮจิ๋น ดำรงตำแหน่งขุนนางผู้ใหญ่ซึ่งเป็นที่ปรึกษา มีพระราชบุตรชื่อหองจูเปียน ภายหลังจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้เสด็จสวรรคต โฮจิ๋นได้แต่งตั้งหองจูเปียนขึ้นเป็นพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ โฮเฮาซึ่งเป็นพระมารดาจึงมีฐานะตามตำแหน่งเป็นไทเฮาแห่งราชวงศ์ฮั่น ต่อมาตั๋งโต๊ะสถาปนาหองจูเหียบขึ้นเป็นพระเจ้าเหี้ยนเต้ และควบคุมตัวหองจูเปียน โฮเฮาและพระสนมไปคุมขังและลอบสังหารด้วยการนำไปมัดจนถึงแก่ความตายในปี พ.ศ. 732
โฮเฮาเป็นบุตรสาวของนางบูยงกุ๋น เดิมเป็นเพียงสามัญชนธรรมดา ได้รับการสถาปนาดำรงตำแหน่งเป็นฮองเฮาแห่งราชวงศ์ฮั่น ภายหลังจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้ขึ้นครองราชย์เสวยราชสมบัติครบหกปีเศษ โฮเฮาซึ่งดำรงตำแหน่งฮองเฮาเกิดความหึงหวงริษยานางอองบีหยินสนมเอกในพระเจ้าฮั่นเลนเต้ ซึ่งมีพระราชบุตรเช่นเดียวกันคือหองจูเหียบ จึงเกิดความหึงหวงและริษยานางอองบีหยินจนพาลใส่ร้ายด้วยความผิดใหญ่หลวง และสั่งให้บู๋ซูนำตัวไปประหาร ทำให้หองจูเหียบอยู่ภายใต้ความดูแลของนางตังไทฮอพระมารดาของพระเจ้าฮั่นเลนเต้สืบต่อมา
หลังจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้สวรรคต โฮจิ๋นมีความคิดที่จะแต่งตั้งหองจูเปียนขึ้นเป็นจักรพรรดิ ซึ่งขัดกับความคิดของสิบขันทีที่คิดจะยกหองจูเหียบขึ้นเป็นฮ่องเต้แทน โฮจิ๋นจึงปรึกษากับโจโฉและอ้วนเสี้ยว ที่เสนออาสานำทหารห้าพันนายเข้าจับกุมและสังหารสิบขันทีและเกนหวน แต่เตียวเหยียงชิงลอบสังหารเกนหวนและโยนความผิดทั้งหมดให้ ก่อนหลบหนีไปสวามิภักดิต่อโฮเฮาให้ช่วยชีวิต โฮเฮาจึงกล่าวแก่โฮจิ่นว่า "เตียวเหยียงกับขันทีเก้าคนหามีความผิดมิได้ เป็นไฉนพี่จะให้อ้วนเสี้ยวฆ่าเสีย แลเกนหวนซึ่งคิดมิชอบก็ตายแล้ว อันขันทีสิบคนนี้พี่อย่าทำวุ่นวายเลย" และให้ตังไทเฮาออกจากวังหลวงไปอยู่ ณ ตำหนักกลางสระเมืองและถูกโฮจิ๋นลอบสังหารในภายหลังด้วยสุราพิษ
ต่อมาโฮจิ๋นคิดกำจัดสิบขันที จึงเรียกตั๋งโต๊ะเจ้าเมืองซีหลงมาช่วยกำจัด แต่ถูกเตียวเหยียงและเก้าขันทีซ้อนแผนลอบสังหารจนเกิดความวุ่นวายในราชสำนัก พระเจ้าฮั่นเซ่าตี้และหองจูเหียบถูกสิบขันทีลักพาตัวไปจากวังหลวง และได้บินของให้การช่วยเหลือ ภายหลังตั๋งโต๊ะยึดครองอำนาจทั้งหมด สั่งปลดพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้และสถาปนาหองจูเหียบขึ้นเป็นพระเจ้าเหี้ยนเต้ และสั่งให้นำตัวหองจูเปียน โฮเฮาและนางสนมไปคุมขัง ให้ลิยูคุมบู๋ซูสิบคนลอบไปสังหารหองจูเปียนและโฮเฮาด้วยสุราพิษ แต่โฮเฮากล่าวแก่ลิยูว่า "ซึ่งตั๋งโต๊ะให้เอาสุรามาให้บุตรเรากินก็ขอบใจแล้ว ตัวท่านผู้เอามาจงกินเข้าไปให้เราเห็นก่อนเราจึงจะให้บุตรเรากิน"
ลิยูได้ฟังโฮเฮาก็โกรธ จึงเรียกบู๋ซูให้นำกระบี่และโซ่มาวางตรงหน้าและกล่าวว่า "ซึ่งมหาอุปราชให้เอาสุรามาให้กิน นางโฮเฮาขัดมิกินนั้น จงเลือกเอาของสิ่งนี้จะเอาโซ่หรือกระบี่" แต่นางสนมขอรับจอกสุรามากินแทนและขอให้ไว้ชีวิตโฮเฮาและหองจูเปียน แต่ลิยูบังคับให้โฮเฮากินสุรา โฮเฮามิได้รับและกล่าวลำเลิกว่า "เพราะอ้ายโฮจิ๋นผู้พี่ไม่มีความคิด พาเอาพวกโจรเข้ามาในพระราชฐาน อันตรายจึงมาถึงกูกับบุตรครั้งนี้" ลิยูจึงกล่าวแก่หองจูเปียนว่า "จะเลือกกระบี่หรือโซ่ก็เร่งเลือกเอาจงเร็ว" สร้างความหวาดกลัวให้แก่หองจูเปียนเป็นอย่างยิ่งจึงกอดเท้าโฮเฮาและร้องไห้ โฮเฮาจึงว่า "อ้ายตั๋งโต๊ะนั้นเป็นนายโจรขบถต่อแผ่นดิน ซึ่งมันจะให้ทำร้ายแก่กูกับหองจูเปียนผู้บุตรในวันนี้ ถึงมาตรว่ากูแม่ลูกจะตาย เทพดาแลมนุษย์ทั้งปวงก็หาสรรเสริญมันไม่ ทั้งอ้ายลิยูเป็นพวกขบถก็หาเจริญไม่ ถึงกูทำมึงมิได้ นานไปก็จะมีผู้ฆ่ามึงเสียเป็นมั่นคง" และว่ากล่าวด่าทอลิยูด้วยถ้อยคำหยาบคายจนทำให้ลิยูโกรธ จึงจับข้อมือโฮเฮามือหนึ่งและนางสนมมือหนึ่งลากออกไปที่ชาลา แล้วให้บู๋ซูมัดโฮเฮาและนางสนมจนตาย
จำนวนเฉพาะร่วม
โคไพรม์
ตัวประกอบเฉพาะ
ตัวประกอบเฉพาะ ในทฤษฎีจำนวน หมายถึงจำนวนเฉพาะใดๆ ที่สามารถหารจำนวนเต็มหนึ่งได้ลงตัวโดยเหลือเศษเป็นศูนย์ กระบวนการของการหาตัวประกอบเฉพาะเรียกว่า การแยกตัวประกอบจำนวนเต็ม หรือการแยกตัวประกอบเป็นจำนวนเฉพาะ
สำหรับตัวประกอบเฉพาะ "p" ของจำนวน "n" ภาวะรากซ้ำ (multiplicity) ของ "p" คือเลขชี้กำลัง "a" ที่มากที่สุดจาก "pa" ที่หาร "n" ลงตัว การแยกตัวประกอบที่เป็นจำนวนเฉพาะของจำนวนเต็มหนึ่งๆ จะได้ผลลัพธ์เป็นรายการตัวประกอบเฉพาะของจำนวนนั้น ซึ่งจะมีบางจำนวนที่ซ้ำกัน (เกิดภาวะรากซ้ำ) ทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิตกล่าวว่า จำนวนเต็มทุกจำนวนมีรูปแบบการแยกตัวประกอบที่เป็นจำนวนเฉพาะได้เพียงแบบเดียว
จำนวนเต็มบวกสองจำนวนจะเรียกว่าเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ (coprime) ซึ่งกันและกัน ก็ต่อเมื่อไม่มีตัวประกอบเฉพาะอื่นใดนอกจากสองจำนวนนี้ แต่จำนวนเต็ม 1 จะเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ของทุกๆ จำนวนเต็มบวกรวมทั้งตัวมันเอง เนื่องจาก 1 ไม่มีตัวประกอบเฉพาะใดอยู่เลย ซึ่งมันคือผลคูณว่าง (empty product) ด้วยเหตุผลนี้ทำให้สามารถนิยาม "a" และ "b" ว่าเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ต่อกันเมื่อ gcd("a", "b") = 1 (gcd คือตัวหารร่วมมาก) ดังนั้น gcd(1, "b") = 1 สำหรับ "b" ≥ 1 ขั้นตอนวิธีของยุคลิด (Euclid's algorithm) สามารถใช้เพื่อพิจารณาว่าจำนวนเต็มสองจำนวนเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์หรือไม่ โดยไม่ต้องมีความรู้ในเรื่องตัวประกอบเฉพาะ เพราะขั้นตอนวิธีดังกล่าวใช้พหุนามในรูปแบบตัวเลขช่วยคำนวณ
สำหรับจำนวนเต็มบวก "n" จำนวนตัวประกอบเฉพาะทั้งหมดของ "n" และผลรวมของตัวประกอบเฉพาะทั้งหมดของ "n" (โดยไม่นับตัวซ้ำ) คือตัวอย่างหนึ่งของฟังก์ชันเชิงคำนวณของ "n" ที่สามารถบวก (additive) กันได้ แต่เป็นการบวกที่ไม่บริบูรณ์
การพิจารณาแยกตัวประกอบเฉพาะ เป็นตัวอย่างของข้อปัญหาที่มักใช้สำหรับการรักษาความปลอดภัยด้วยการเข้ารหัส ซึ่งเชื่อว่ายิ่งจำนวนขนาดใหญ่มากขึ้น เวลาที่ใช้ในการแยกตัวประกอบเฉพาะก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ข้อปัญหาที่สร้างขึ้นอย่างง่ายๆ อาจใช้เวลาแก้มากกว่าอายุของเอกภพด้วยขั้นตอนวิธีของคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ในปัจจุบันเป็นจำนวนที่ไม่สามารถคูณกันได้
ฮ็อคเคินไฮม์ริง
ฮ็อคเคินไฮม์ริง บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค  เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ที่เมืองฮ็อคเคินไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค บริเวณหุบเขาแม่น้ำไรน์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี
ฮ็อคเคินไฮม์ริงสร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 เดิมมีความยาว 8 กิโลเมตร ใช้ป็นสถานที่จัดแข่งขันเยอรมันกรังด์ปรีซ์หลายครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 มีการตัดทางหลวงออโตบาห์นผ่านพื้นที่ จึงได้มีการปรับปรุงเส้นทางใหม่
เส้นทางแข่งปัจจุบันได้รับการออกแบบใหม่ในปี พ.ศ. 2543 โดยแฮร์มัน ทิลเคอ (Hermann Tilke) มีการก่อสร้างอัฒจันทร์ใหม่ รวมความจุผู้ชมในสนามทั้งสิ้น 120,000 คน
Nepenthes anamensis
Nepenthes anamensis ( ภาษาละติน: "Anam" = ดินแดนส่วนใจกลางประเทศเวียดนาม, -"ensis" = จาก ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของอินโดจีน ในอดีตถูกจัดเป็นชื่อพ้องของ "N. mirabilis" และต่อมามีข้ออภิปรายที่มีเหตุผลเพียงพอจึงยกระดับสถานะเป็นชนิด (สปีชีส์)
เท่าที่รู้ "N. anamensis" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ แต่มันอาจจะมีการผสมกันกับ "N. mirabilis" ไม่มีการจัดจำแนกรูปแบบหรือความหลากหลาย
Nepenthes beccariana ( ได้ชื่อตามโอโดอาร์โด เบคคารี , นักพฤกษศาสตร์ ) เป็นพืชเขตร้อนชื้นในสกุล"หม้อข้าวหม้อแกงลิง" มันถูกจัดจำแนกโดยจอห์น มิวร์เฮด แมกฟาร์แลน  ในปี ค.ศ. 1908 จากตัวอย่างที่เก็บมาจากเกาะเนียส์ (Nias) ที่ทอดตัวยาว 120 กิโลเมตรนอกชายฝั่งของเกาะสุมาตรา ใกล้กับเมืองซิโบลกา (Sibolga) มันเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. longifolia" และ "N. sumatrana" และเป็นไปได้ที่ "N. longifolia" อาจเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของหน่วยอนุกรมวิธานนี้
"N. beccariana" ไม่มีการจัดจำแนกทั้งรูปแบบและความหลากหลาย
ตัวอย่างต้นแบบของ "N. beccariana" ถูกเก็บได้โดยนักสำรวจชาวอิตาลีที่ชื่อเอลิโอ มอดิลยานี  ระหว่างปี ค.ศ 1886 ในการสำรวจเกาะเนียส์ ซึ่งห่างจากเมืองท่าซิโบลกาบนเกาะสุมาตราประมาณ 120 กม. ตัวอย่างถูกตั้งชื่อว่า "E.Modigliani s.n." และเป็นตัวอย่างรหัส FI-HB 7485 ที่เก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ในฟีเรนเซ ประเทศอิตาลี ตัวอย่างต้นแบบประกอบด้วยใบสามใบและหม้อสามหม้อ (หม้อล่างสองหม้อ หม้อบนหนึ่งหม้อ)และอยู่ในสภาพเสียหายโดยใบหลุดออกมาจากลำต้น ทำให้เราไม่รู้ว่าส่วนเชื่อมต่อเป็นอย่างไร
"N. beccariana" ถูกตีพิมพ์อย่างเป็นทางการโดยจอห์น มิวร์เฮด แมกฟาร์แลนในเอกสารของเขาในปี ค.ศ. 1908 และถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โอโดอาร์โด เบคคารี นักธรรมชาติวิทยาชาวอิตาลี ในรายละเอียดที่บรรยายโดยแมกฟาร์แลนมีภาพร่างของ "N. beccariana" ที่แสดงแผ่นใบ, หม้อล่าง และหม้อบน รวมอยู่ด้วย
ยี่สิบปีต่อมา บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ทำการพ้องหม้อข้าวหม้อแกงลิงบางชนิดกับ "N. mirabilis" ในเอกสารสัมมนา "The Nepenthaceae of the Netherlands Indies "(หม้อข้าวหม้อแกงลิงแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์)"" ของเขา และได้สนใจสถานะทางอนุกรมวิธานของ "N. beccariana" แดนเซอร์เขียนไว้ว่า:
อย่างไรก็ตามแดนเซอร์ก็ไม่เคยเห็นตัวอย่างต้นแบบของ "N. beccariana" เลย การผนวกรวมเข้ากับ "N. mirabilis" ของเขาอยู่บนพื้นฐานของวัตถุในหอพรรณไม้เท่านั้น ในปี ค.ศ. 1997 เอกสารเกี่ยวกับวงศ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงของ แมตทิว จิบบ์ (Matthew Jebb) และ มาร์ติน ชีก (Martin Cheek) จัดให้ "N. beccariana" เป็นชื่อพ้องของ "N. mirabilis" แต่ไม่มีการพิจารณาตัวอย่างต้นแบบเช่นเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 2000 เจน สเชลาเลอร์ (Jan Schlauer) และ ซี. นีปิ (C. Nepi) พิจารณาตัวอย่างต้นแบบของ "N. beccariana" และหมายเหตุถึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่าง "N. beccariana" และ "N. mirabilis" เป็นการแสดงถึงว่ามันเป็นชนิดที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ในหนังสือ "Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia (หม้อข้าวหม้อแกงลิงแห่งสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย)" ชาร์ลส์ คลาร์ก (Charles Clarke) เห็นด้วยที่ "N. beccariana" แตกต่างจาก "N. mirabilis" และ "N. sumatrana" แต่หมายเหตุไว้ว่าถ้า "N. beccariana" เป็นชนิดเดียวกับ "N. longifolia" จะทำให้ "N. longifolia" กลายเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของ "N. beccariana"
ลำต้นของ "N. beccariana" เกลี้ยง กว้าง 10 ถึง 12 มม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง มีก้านใบ แผ่นใบรูปรีใบหอกถึงรูปไข่กลับ ยาว 40 ซม.กว้าง 9 ซม. ก้านใบยาว 7 ถึง 10 ซม.และมีปีก กึ่งหุ้มลำต้นด้วยปีกบางๆ สายดิ่งยาว 25 ถึง 35 ซม.
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างยาว 18 ซม.กว้าง 5 ซม. ฝาปิดรูปหัวใจกึ่งไข่ยาว 7 ซม.กว้าง 5 ซม. เดือยเป็นรูปทรงกระบองรูปเส้นด้ายยาว 15 มม.อยู่ตรงฐานของฝา
หม้อบนทรงกระบอกใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 30 ซม.กว้าง 6 ซม.
ดอกและผลไม่มีข้อมูล
ไม่มีการจัดจำแนกทั้งรูปแบบและความหลากหลายของ "N. beccariana" ถูกจัดจำแนกไว้
นิเวชวิทยา.
เป็นที่รู้กันว่า "N. beccariana" มีถิ่นอาศัยที่แน่ใจจากที่ตั้งแบบฉบับบนเกาะเนียส์เพียงแห่งเดียวเท่านั้น ซึ่งเป็นที่ๆตัวอย่างต้นแบบถูกเก็บมา
ต้นไม้ที่คล้ายกับ "N. beccariana" และอาจเป็นชนิดเดียวกันพบเติบโตริมถนนจากเมืองซิโบลกาถึงทารุทัง (Tarutung) ในสุมาตราเหนือ หม้อข้าวหม้อแกงลิงนี้อยู่ที่เดียวกันกับ "N. ampullaria", "N. gracilis", "N. rafflesiana", "N. reinwardtiana", และ "N. tobaica"
สถานะการอนุรักษ์ของ "N. beccariana" ยังไม่ได้ถูกกำหนดอย่างเป็นทางการและไม่มีชื่อในบัญชีแดงของ IUCN 2006
"N. beccariana" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. longifolia" และ "N. sumatrana" นอกจากนี้มันอาจเป็นชนิดเดียวกันกับ "N. longifolia" ขอบเขตของความหลากหลายใน "N. beccariana" และ "N. longifolia" ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดทำให้ยากที่จะกำหนดขอบเขต การเฝ้าดู "N. beccariana" ในที่ตั้งแบบฉบับเป็นที่ต้องการเพื่อแก้ปัญหาความสับสนนี้
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะมีลักษณะบางประการที่เหมือนกันของ "N. sumatrana" และ "N. beccariana" แต่มันก็แยกจากกันได้ง่าย "N. sumatrana" มีหม้อบนเป็นรูปกรวยมีเพอริสโตมส่วนหน้ายกขึ้น ("N. beccariana" มีรูปทรงกระบอก) ในหม้อล่างคล้ายรูปไข่ของ "N. sumatrana" มีฝารูปวงกลม ตรงข้ามกับฝารูปไข่ของ "N. beccariana"
หม้อข้าวหม้อแกงลิงที่ยังไม่ระบุบชนิด ("N." cf. "beccariana") ที่เติบโตริมถนนจากเมืองซิโบลกาถึงทารุทังนั้นคล้ายกับ "N. longifolia" แต่ผิดแบบไปจากชนิดนี้ มันแตกต่างไปจากแบบต้นแบบของ "N. longifolia" ในส่วนก้านใบตรงไม่เป็นครีบในส่วนของปีกเหนือปล้องและขนขอบใบร่วงง่าย ถิ่นอาศัยของมันก็ต่างกันโดยหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่ยังไม่ระบุบชนิดขึ้นท่ามกลางพุ่มไม้หนาแน่นในที่เปิดโล่ง ขณะที่ "N. longifolia" พบในป่าทึบ
เป็นลูกผสมทางธรรมชาติที่มีการสันนิษฐานไว้
ทวิภพ เป็นชื่อหนึ่งในบทประพันธ์ที่มีชื่อเสียงของทมยันตี ตีพิมพ์ลงในนิตยสารสกุลไทย ใช้เวลา 2 ปี ที่นำเสนอเรื่องราวของความรักต่างภพ ระหว่างอดีตและปัจจุบันมาบรรจบกัน โดยมีเรื่องของประวัติศาสตร์บ้านเมืองมาเกี่ยวข้องด้วย เพื่อให้มีอรรถรส ในการอ่านให้ดูเข้มขึ้น โดยตัวละคร มณีจันทร์ ผู้มีความรักต่อชาติบ้านเมืองและแผ่นดินสยาม บทประพันธ์ชิ้นนี้ คุณทมยันตี ได้ใส่รายละเอียดของความเป็นอยู่ของบุคคลในสมัยเก่าได้อย่างแนบเนียนยิ่ง เป็นนวนิยายรักที่แฝงไปด้วยเรื่องของประวัติศาสตร์บ้านเมืองและเกร็ดความรู้ทางด้านความเป็นอยู่ของบุคคลสมัยนั้นเป็นอย่างดี ถึงแม้เยาวชนหรือวัยรุ่นอ่านก็เหมาะสม เพราะไม่ได้มีความรักที่เป็นเรื่องราวของทาง "เพศ" แต่เป็นเรื่องราวความรักที่มีความผูกพันข้ามชาติที่ดูลึกซึ้ง
มณีจันทร์ (เมณี่) นางเอกของเรื่องเป็นบุตรีของเอกอัครราชทูตไทยที่ต้องไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง มณีจันทร์ได้ซื้อกระจกบานหนึ่งมาและต่อมาได้พบว่ากระจกบานนั้น สามารถพาเธอย้อนกลับอดีตไปในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ และได้โผล่ไปที่เรือนของหลวงอัครเทพวรากร ข้าหลวงประจำกรมเจ้าท่า มณีจันทร์หายไปจากบ้านอย่างไร้ร่องรอยบ่อยครั้ง เป็นเหตุให้เพื่อนสนิทอันมีกุลวรางค์, ไรซ์ (ตรอง), ไรวัติ (หนุ่มที่มาติดพัน) ต้องเดือดร้อนตามหาตัวกัน
การปรากฏตัวของมณีจันทร์สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนในบ้านหลวงอัครเทพวรากรเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความฉลาดของมณีจันทร์ ทำให้คนที่ได้พบเห็นอดที่จะรักเธอไม่ได้ มณีจันทร์เดินทางข้ามภพบ่อยครั้งขึ้น เมื่อได้ทำความคุ้นเคยกับหลวงอัครเทพวรากรและคุณหญิงแสร์ มารดาของคุณหลวงแล้ว เธอก็ยิ่งรู้สึกรักและผูกพันกับหลวงอัครเทพวรากรและคนที่บ้านหลวงอัครเทพวรากรมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ทุกคนรวมทั้งมณีจันทร์ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมเธอจึงเดินทางข้ามกาลเวลามาที่นี่ นอกเหนือจากที่จะมาพบกับเนื้อคู่ที่แท้จริงแล้ว ยังต้องมาช่วยกอบกู้สถานการณ์ของสยามซึ่งกำลังอยู่ในช่วงคับขัน เพราะทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษ ซึ่งอยู่ในยุคล่าอาณานิคม กำลังจะเอาสยามเป็นแดนกันชน และลงท้ายจะแบ่งแยกประเทศออกโดยเอาแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นปักปันเขต
มณีจันทร์จึงต้องใช้ความรู้ทางด้านภาษาช่วยหลวงอัครเทพวรากรและเจ้าคุณวิศาลคดีแก้เกมของประเทศนักล่าเมืองขึ้นทั้งสอง ในขณะเดียวกันเธอก็เริ่มผูกพันกับอดีตภพและความรักที่มีต่อหลวงอัครเทพวรากรมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ปัญหาใหญ่ของบ้านเมืองจะต้องเร่งแก้ไข มณีจันทร์เองก็มีอีกปัญหาหนึ่งที่รอคอยให้เธอตัดสินใจเช่นกัน กระจกซึ่งเป็นประตูเชื่อมเวลาจะมีรอยร้าวเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เธอผ่านเข้าออก มันจะต้องแตกลงในวันหนึ่ง นั่นหมายถึงว่าเธอจะไม่สามารถเดินทางข้ามผ่านเวลาได้อีกต่อไป และเมื่อวันนั้นมาถึง มณีจันทร์จะตัดสินใจเช่นไร ระหว่างการอยู่ในภพอดีตกับหลวงอัครเทพวรากรผู้ที่รักเธอสุดหัวใจ หรือการกลับไปยังภาพที่เธอจากมา กลับไปเป็นสาวทันสมัยแห่งโลกปัจจุบันที่มีแม่ผู้เป็นที่รักรอคอยอยู่
จากอรรถรสในการประพันธ์ที่เป็นเลิศชิ้นนี้ของทมยันตี ทำให้ทวิภพได้รับการสร้างเป็นละครและภาพยนตร์หลายครั้ง โดยมีการแก้ไข แต่งเติม ดัดแปลงบทไปตามเจตนารมณ์ของผู้สร้างเหล่านั้น
ทวิภพโด่งดังเป็นประวัติการณ์เมื่อมีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ กำกับโดยเชิด ทรงศรี สร้างโดยเชิดไชย ภาพยนตร์ จัดจำหน่ายโดยสหมงคลฟิล์ม ออกฉายในปี พ.ศ. 2533 โดยฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบทหลวงอัครเทพวรากร ส่วนบทมณีจันทร์ ในครั้งแรกวางตัวปรียานุช ปานประดับ และถ่ายทำไปบางส่วน แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็นจันทร์จิรา จูแจ้ง และได้ถ่ายทำใหม่จนเสร็จสมบูรณ์ และในปี พ.ศ. 2547 กำกับโดยสุรพงษ์ พินิจค้า สร้างโดยฟิล์มบางกอก นำแสดงโดยรังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง และฟลอเรนซ์ วนิดา เฟเวอร์
ละครทวิภพออกอากาศทางช่อง 7 เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 โดยสุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายฉบับปี พ.ศ. 2537 นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ นำแสดงโดยศรัณยู วงษ์กระจ่าง และสิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์
ในปี พ.ศ. 2554 โดยดาราวิดีโอนำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างอีกครั้ง นำแสดงโดยอรรคพันธ์ นะมาตร์ และเขมนิจ จามิกรณ์ กำกับโดยมานพ สัมมาบัติ ซึ่งเสียชีวิตในขณะที่ละครยังถ่ายทำไม่เสร็จ ทางดาราวิดีโอจึงมอบหมายให้เพ็ญลักษณ์ อุดมสิน
กำกับละครต่อ
Nepenthes bellii
Nepenthes bellii (ได้ชื่อตาม ซี.อาร์. เบลล์ (C. R. Bell) นักพฤกษศาสตร์ชาวอเมริกัน) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเมืองซูริกาโอ (Surigao) จังหวัดของประเทศฟิลิปปินส์ ในเกาะมินดาเนา เป็นพืชพื้นราบ ขึ้นสูงจากระดับน้ำทะเล 250 - 800 เมตร
"N. bellii" เป็นญาติใกล้ชนิดกับ "N. sibuyanensis"
รัฐอุตตรขันท์
Nepenthes bongso ( จากภาษาอินโดนีเซีย: "Putri Bungsu" = ลูกสาวคนเล็ก; อ้างถึงตำนานท้องถิ่นของวิญญาณผู้พิทักษ์ภูเขามาราปี (Marapi) ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของเกาะสุมาตรา ขึ้นสูงจากระดับน้ำทะเล 1000-2700 เมตร มันมีลักษณะคล้ายกับ "N. carunculata" และมีการโต้แย้งกันว่าควรถือเอา 2 ชนิดนี้เป็นชนิดเดียวกันหรือไม่
"N. bongso" ไม่มีการจัดจำแนกรูปแบบหรือความหลากหลาย (ยกเว้น "N. carunculata" ที่ถูกพิจารณาเป็นชนิดเดียวกัน)
ในปี ค.ศ. 1928 The Nepenthaceae of the Netherlands Indies " (หม้อข้าวหม้อแกงลิงแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์) "" เอกสารเฉพาะเรื่องของ บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) กล่าวถึงหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่เขาคิดว่าเป็นลูกผสมของ "N. bongso" × "N. pectinata" อย่างไรก็ตามพืชชนิดนี้กลับกลายเป็น "N. densiflora" ที่ถูกจัดจำแนกใน 12 ปีต่อมาโดยแดนเซอร์
รัฐชัมมูและกัษมีระ
รัฐฌาร์ขันท์
Nepenthes danseri
Nepenthes danseri ( ได้ชื่อตาม บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) , นักพฤกษศาสตร์ ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของฮัลมาเฮรา เกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะโมลุกกะ และชายฝั่งด้านเหนือของเกาะไวเกียว (Waigeo) "N. danseri" มีรูปร่างลักษณะหลายอย่างเหมือนกับ "N. gracilis" ที่กระจายตัวอย่างกว้างขวาง
โดยทั่วไป "N. danseri" จะขึ้นในป่าละเมาะที่เปิดโล่งหรือบนดินลูกรัง (หินอัลตราเมฟิก) กลางแจ้ง สามารถพบในป่าทึบได้เหมือนกันแต่ต้นไม้จะไม่มีหม้อเพราะมันต้องการแสงมาก "N. danseri" พบในระดับความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเลถึงความสูง 300 เมตร
"N. danseri" ไม่มีการจัดจำแนกรูปแบบและความหลากหลาย
สำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ประวัติสำนักคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
เป็นหน่วยงานบริการทางวิชาการมีฐานะเทียบเท่าคณะ มีประวัติการก่อตั้งสำนักคอมพิวเตอร์ ก่อตั้งวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เริ่มต้นจากการเป็น “ศูนย์บริการการศึกษาและประมวลผลไมโครคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา” ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒสงขลา โดยคณะกรรมการบริหารวิทยาเขต ได้อนุมัติให้ใช้เงินสำรองของมหาวิทยาลัย จัดตั้งขึ้น เป็นโครงการเงินทุนหมุนเวียน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น “ศูนย์คอมพิวเตอร์มศว สงขลา” และ “ศูนย์คอมพิวเตอร์ มศว ภาคใต้” ตามลำดับการดำเนินงานใช้รูปแบบคณะกรรมการดำเนินการประจำศูนย์คอมพิวเตอร์และดำเนินงานด้วยค่าใช้จ่ายจาก เงินงบประมาณรายได้ของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันมี อาจารย์นิพัทธุ์ อินทอง ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
ชิเรโตโกะ
ชิเรโตโกะ  เป็นชื่อสถานที่ในญี่ปุ่น อาจหมายถึง
ชิเรโทโกะ
ธนาคารแห่งชาติ
ธนาคารแห่งชาติ มีความหมายหลายประการเช่น
ในสมัยก่อน คำว่า "ธนาคารแห่งชาติ" สามารถใช้ร่วมกับคำว่า "ธนาคารกลาง" ได้ แต่เราไม่ใช้สื่อความหมายนั้นอีกต่อไปแล้ว ธนาคารกลางบางแห่งอาจมีคำว่า "ธนาคารแห่งชาติ" ในชื่อของมัน แต่ในทางกลับกัน หากธนาคารใดมีคำดังกล่าวอยู่ในชื่อก็ไม่ได้หมายความว่าธนาคารนั้นจะเป็นธนาคารกลางโดยปริยาย ตัวอย่าง: National-Bank AG ในเอสเสน เยอรมนีก็เป็นเพียงธนาคารทั่วๆ ไปที่ทำงานในแบบเอกชน เช่นเดียวกับธนาคารแห่งแคนาดาของมูนเทอเรียล แคนาดา ในอีกด้านหนึ่งธนาคารแห่งอีธิโอเปียเป็นธนาคารกลางแห่งอีธิโอเปีย และธนาคารแห่งกัมพูชาก็เป็นธนาคารกลางของกัมพูชา
ดานิ นุญเญซ
ปอร์ฟิริโอ ดานิ นุญเญซ  เป็นนักมวยสากลชาวโดมินิกัน เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2512 ที่เมืองซานติอาโกเดโลสกาบาเยโรส จังหวัดซานติอาโก เสียชีวิตเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2547 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 19) แพ้ 3
อนุสาร อ.ส.ท.
อนุสาร อ.ส.ท.เป็นนิตยสารท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นพร้อมกับองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (อ.ส.ท.) (ปัจจุบันเป็น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย)ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2503 อนุสารอ.ส.ท.ออกวางตลาดฉบับแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2503 โดยนำคำว่าอนุสารอันหมายถึงสารฉบับเล็ก ๆ มาประกอบกับอักษรย่อของหน่วยงานคือ อ.ส.ท.เป็นชื่อนิตยสาร มียอดพิมพ์ครั้งแรก 50,000 ฉบับ เนื้อหาของนิตยสารนำเสนอเรื่องราวของแหล่งท่องเที่ยวในประเทศไทยทั้งในด้านธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ โบราณคดี ศิลปวัฒนธรรมประเพณี วิถีชีวิต และแม้ว่าองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ในปี พ.ศ. 2522 อนุสาร อ.ส.ท.ก็ยังคงใช้ชื่อเดิมมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2561) รวมเป็นเวลา 58 ปีแล้ว โดยล่าสุดมียอดพิมพ์ 50,000 ฉบับ ต่อเดือน ถือเป็นนิตยสารท่องเที่ยวที่เก่าแก่ที่สุด และมียอดจำหน่ายสูงสุดของประเทศไทย ปัจจุบัน (ปีพ.ศ. 2561) มีนายวินิจ รังผึ้ง เป็นบรรณาธิการ และนายภาคภูมิ น้อยวัฒน์ เป็นบรรณาธิการฝ่ายภาพ และในปี พ.ศ.2553 เริ่มมีการผลิตอนุสาร อ.ส.ท. ในรูปแบบออนไลน์ โดยนำเนื้อหาและภาพในฉบับพิมพ์มาออกแบบใหม่ในรูปแบบนิตยสารอิเล็กทรอนิกส์ มีการเพิ่มภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหวนอกเหนือจากฉบับพิมพ์ ปัจจุบันใช้ช่องทางจำหน่ายทาง application ของ ookbee ais se-ed ใช้ชื่อว่า อนุสาร อ.ส.ท. ฉบับอีแม็กกาซีน
ราคาฉบับละ 85.00 บาท
เซอร์กิตเดอสปา-ฟรองโกชองส์