pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จันเนตา "จันนา" โตรฟิมอฟนา โปโฮเรนโค  เป็นนักแสดงชาวรัสเซีย และเป็นนักแสดงที่เป็นที่รู้จักใน ยุโรป และ อเมริกาเหนือ จากบทภาพยนตร์ ในเรื่อง "บัลลาดาโอซอลดาเต" ของ Grigori Chukhrai ในปี 1959
ร้องให้รอด
รายการ ร้องให้รอด เป็นรายการเกมโชว์การแข่งขันเพลงไทยสากล โดยออกอากาศครั้งแรกทุกวันเสาร์ เวลา 20.00 - 21.50 น. และตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม เป็นต้นไป ได้เลื่อนเวลาออกอากาศไปเป็นเวลา 20.20 - 21.50 น. ต่อจาก ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ ทาง ช่องวัน เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันเสาร์ที่ 7 มกราคม – 25 กุมภาพันธ์ 2560 ผลิตโดย บริษัท เดอะวันเอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด และ บริษัท มีมิติ จำกัด โดยมีผู้ดำเนินรายการ คือ วิศวะ กิตตันขจร (เป้)
พิธีกรดำเนินรายการ.
รายการ ร้องให้รอด เป็นรายการเกมโชว์การแข่งขันเพลงไทยสากลรูปแบบใหม่ โดยที่ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาแข่งขันในรายการไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือหญิงจะต้องใช้ทักษะ, ความสามารถ และไหวพริบของตัวเองมาฟาดฟันกับผู้แข่งขันคนอื่นเพื่อให้อยู่รอดเป็นคนสุดท้าย และคว้าเงินรางวัลทั้งหมดกลับบ้าน
โดยเหล่านักร้องยอดฝีมือที่มาพร้อมกับความฝันทั้ง 12 คนก็ได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 ทีมในแต่ละสัปดาห์
กติการายการ ร้องให้รอด.
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12 คน จะถูกแบ่งทีม ทีมละ 6 คน จะต้องออกมาร้องเพลงทีมละ 3 เพลง โดยจะต้องร้องกี่คนขึ้นอยู่กับกรรมการ ซึ่งทุกๆเพลงจะมีมูลค่า 20,000 บาท ทีมไหนสะสมเงินรางวัลมากที่สุด จะเป็นผู้ชนะ (ใช้ในวันที่ 7 มกราคม 2560 เท่านั้น)
ตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ถึง 4 กุมภาพันธ์ 2560 ลดเหลือทีมละ 2 เพลง ทุกๆเพลงจะมีมุลค่าเพิ่มขึ้นเป็น 30,000 บาท
ทีมที่แพ้จะต้องโหวตคนออก 2 คนเพื่อมาดวลกัน ทางรายการจึงเรียกรอบนี้ว่า "ร้องหนีตาย" เมื่อร้องครบทั้ง 2 คน กรรมการจะต้องเลือกใครอยู่รอด ถ้ารอด อยู่ต่อในเกม ถ้าไม่รอด ต้องออกจากการแข่งขันทันที และผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบจะไม่ได้อะไรเลยจากทางรายการนี้ไป (บางที กรรมการตัดสินให้เสมอ เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขัน อยู่ในเกมต่อไป หากเป็นแบบนี้ ในสัปดาห์ใด สัปดาห์นั้นจะไม่มีใครออกจากการแข่งขันเลย)
ในกรณีที่ผลออกมาเสมอกัน มี 3 กรณี ดังนี้
1. ร้องรอดทุกเพลงทั้ง 2 ทีม
2. ร้องรอดไม่ครบทุกเพลง แต่อาจจะรอดทีมละเพลง เช่น ร้อง 6 เพลง ร้องรอด 4 เพลง แต่ผลออกมาคือ ร้องรอดทีมละ 2 เพลง
3. ร้องไม่รอดเลยทุกเพลงทั้ง 2 ทีม
จะต้องโหวตคนออกทีมละ 1 คนเพื่อมาดวลกัน ถ้ารอด อยู่ต่อ ถ้าไม่รอด ต้องออกจากการแข่งขันทันที (บางที กรรมการตัดสินให้เสมอ เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขัน อยู่ในเกมต่อไป หากเป็นแบบนี้ ในสัปดาห์ใด สัปดาห์นั้นจะไม่มีใครออกจากการแข่งขันเลย)
หากสมาชิกในทีมหายไป 2 คนติดต่อกัน จะต้องดึงสมาชิกทีมตรงข้ามมา 1 คนเข้ามาในทีมให้สมาชิกทั้ง 2 ทีมเท่ากัน
ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านรอบแรก จะต้องออกมาร้องเพลง เพลงละ 2 คน และในระหว่างร้องเพลง จะต้องเจอโจทย์ที่จะต้องทำให้สำเร็จ เช่น
1.เพลงนี้ ดนตรี มีไม่ครบ จะต้องเลือกเพลงที่จะร้องมาร้องเพลง ทว่าเสียงดนตรี อินโทร เนื้อร้อง อาจหาย หรือเปลี่ยนต่ำแหน่งท่อนเพลง จะต้องหยุด หรือร้องเสียงสดๆในท่อนนั้นๆ ไป ขึ้นอยู่กับว่า จะตัดเสียงส่วนไหนบ้าง
2.เพลงนี้ ต้องมีเสียงสัตว์ จะต้องเลือกเพลงที่จะร้องมาร้องเพลง ทว่าทั้งเพลงจะต้องเลียนเสียงสัตว์ตัวใดก็ได้ในระหว่างร้อง
3.เพลงนี้ ร้องไป ใจจะขาดดดดดด จะต้องเลือกเพลงที่จะร้องมาร้องเพลง ทว่าจะต้องลากเสียงตามที่กำหนดไว้ให้ ให้ได้ 10 วินาทีขึ้นไปถึง 2 ครั้ง
4.เพลงนี้ ต้องมีแขกรับเชิญ จะต้องเลือกเพลงที่จะร้องมาร้องเพลง ทว่าจะต้องลิปซิ้งค์เสียงของเหล่าศิลปินนักร้องคนไหนก็ได้
ในโจทย์แรก และโจทย์ที่สอง จะทำการเลือกสมาชิก 2 คนมาร้อง แบ่งเป็นโจทย์แรก 4 คน โจทย์ที่สอง 4 คน
ส่วนโจทย์ที่สาม และโจทย์สุดท้าย จะต้องร้องแค่คนเดียว แบ่งเป็นโจทย์ที่สาม 3 คน โจทย์สุดท้าย 3 คน
กรรมการจะให้คะแนนท่านละ 10 คะแนน รวม 30 คะแนน ทุกคะแนนจะสะสมเงินรางวัลในแต่ละรอบ
หลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง จะต้องโหวตคนออกว่าใครจะต้องออก 1 คน
ในโจทย์แรก และโจทย์ที่สอง ผู้ที่โหวตคนออกมากที่สุด 2 อันดับ จะต้องออกจากการแข่งขันทันที
ส่วนโจทย์ที่สาม และโจทย์สุดท้าย ผู้ที่โหวตคนออกมากที่สุดเพียงคนเดียว จะต้องออกจากการแข่งขันทันที
แต่คะแนนที่สะสมมาทั้ง 2 สัปดาห์ จะไม่มีผลในการอยู่ หรือออกจากการแข่งขัน
ในกรณีที่ผู้ที่โหวตคนออกมากที่สุดมากกว่าที่กำหนดเอาไว้ จะต้องมาดวลกันในร้องหนีตาย ถ้ารอด อยู่ต่อ ถ้าไม่รอด ต้องออกจากการแข่งขันทันที (บางที กรรมการตัดสินให้เสมอ เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขัน อยู่ในเกมต่อไป หากเป็นแบบนี้ ในสัปดาห์ใด สัปดาห์นั้นจะไม่มีใครออกจากการแข่งขันเลย)
ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาจากรอบที่แล้ว จะต้องออกมาร้องเพลงทีละคน โดยจะต้องเอาโจทย์จากรอบที่แล้วให้ได้ 3 โจทย์ภายในเพลงเดียว
กรรมการจะให้คะแนนคนละ 10 คะแนน รวม 30 คะแนน ใครที่มีคะแนนรวมมากที่สุด จะได้เป็นแชมป์ร้องให้รอด และจะได้รับเงินรางวัลที่สะสมตั้งแต่รอบแรก จนถึงรอบสุดท้ายกลับบ้านไป
ปีก (ฟุตบอล)
โคเรียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2
โคเรียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กรกฎาคม ถึง 15 ตุลาคม 2011 ในรอบ 8 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ จะได้ไปแข่งขันกันต่อที่ไซปัน และในรอบ 2 คนสุดท้ายจะได้ไปแข่งขันต่อที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ผู้ชนะในฤดูกาลนี้คือ จิน จ็อง-ซ็อน อายุ 17 ปี
"ออกอากาศ 9 กรกฎาคม 2011"
ผู้เข้าแข่งขัน 26 คนสุดท้ายได้มาถ่ายภาพที่บริเวณคอกม้าเพื่อเลือกผู้เข้าแข่งขัน 13 คนสุดท้าย อี ซ็อน-ย็อง และ จิน จ็อง-ซ็อน ได้ถูกเพิ่มเข้าไปภายหลัง
"ออกอากาศ 16 กรกฎาคม 2011"
"ออกอากาศ 23 กรกฎาคม 2011"
"ออกอากาศ 30 กรกฎาคม 2011"
"ออกอากาศ 6 สิงหาคม 2011"
"ออกอากาศ 13 สิงหาคม 2011"
"ออกอากาศ 20 สิงหาคม 2011"
"ออกอากาศ 27 สิงหาคม 2011"
"ออกอากาศ 3 กันยายน 2011"
"ออกอากาศ 10 กันยายน 2011"
เป็นตอนประมวลภาพการแข่งขันที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มต้น
"ออกอากาศ 17 กันยายน 2011"
"ออกอากาศ 24 กันยายน 2011"
เป็นตอนรวมตัวและพูดคุยกันของผู้เข้าแข่งขัน
"ออกอากาศ 1 ตุลาคม 2011"
"ออกอากาศ 15 ตุลาคม 2011"
เทปพิเศษเกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขันสองคนสุดท้าย จิน จ็อง-ซ็อน และ พัก ซึล-กี
ฌัก อีแบร์
ดาร์บีลอนดอนเหนือ
ดาร์บีลอนดอนเหนือ  ชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลแบบดาร์บี หรือสโมสรร่วมเมืองเดียวกันพบกัน โดยเป็นการแข่งขันกันระหว่างสโมสรฟุตบอลในทางตอนเหนือของกรุงลอนดอนสองสโมสรที่มีประวัติยาวนาน คือ อาร์เซนอล กับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยได้ชื่อว่า เป็นดาร์บีที่ดุเดือดและแปดเปื้อนกันมากที่สุดแห่งหนึ่ง เพราะทั้งสองสโมสรมีความหลังที่ไม่ใช่เป็นเพียงคู่แข่ง แต่เป็นถึงขั้นคู่อริหรือขัดแย้งกันอย่างรุนแรง
การแข่งขันของทั้งสองสโมสรครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 ที่ย่านพลัมสตีด (ในขณะนั้นอาร์เซนอลใช้ชื่อว่า รอยัลอาร์เซนอล) ซึ่งเป็นการแข่งขันมิตรภาพหรือกระชับมิตร โดยขณะนั้นสเปอร์นำอยู่ 2–1 แต่แล้วในนาทีที่ 75 ผู้ตัดสินก็ได้ตัดสินให้ยุติการแข่งขันลง โดยอ้างว่าฟ้ากำลังจะมืด จึงทำให้สเปอร์เป็นฝ่ายชนะไปก่อนอย่างไม่เป็นทางการ จากนั้นการแข่งขันอย่างเป็นทางการจึงได้เริ่มขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1909 ในระดับดิวิชัน 1 อาร์เซนอลชนะไป 1–0
ต่อมา เซอร์เฮนรี นอร์ริส นักธุรกิจที่ได้เข้ามาเป็นผู้บริหารอาร์เซนอลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1910 ได้พยายามให้อาร์เซนอลย้ายที่ตั้งสโมสรจากย่านพลัมสตีด (ตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน) ไปที่ไฮบิวรี (ตะวันออกเฉียงเหนือของลอนดอน) โดยมีที่ตั้งสนามเหย้า คือ ไฮบิวรี ห่างจากไวต์ฮาร์ตเลนของสเปอร์แค่ 4 ไมล์ ท่ามกลางการคัดค้านของบรรดาผู้สนับสนุนสเปอร์ รวมถึงสโมสรอื่นด้วย เช่น เชลซี เนื่องจากการย้ายเข้ามาของอาร์เซนอลจะทำให้สโมสรเหล่านี้มิได้ผูกขาดเป็นสโมสรในแถบลอนดอนเหนือเพียงแค่สโมสรเดียวอีกแล้ว
หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้ยุติลง การแข่งขันฟุตบอลในประเทศอังกฤษที่ได้หยุดไปในช่วงสงครามก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง การขับเคี่ยวกันของทั้งสองสโมสรก็ยังดำเนินต่อไป เมื่อในฤดูกาล 1919–20 ทั้งอาร์เซนอลและสเปอร์ต่างจบอันดับอยู่ในสถานะที่ต้องตกชั้นลงไปเล่นในระดับดิวิชัน 2 ทั้งคู่ แต่ทว่าสมาคมฟุตบอลอังกฤษ (เอฟเอ) ได้ตัดสินให้อาร์เซนอลยังคงอยู่ต่อไปในระดับดิวิชัน 1 ได้ โดยทางอาร์เซนอลได้อ้างว่า หากเป็นเช่นนั้นจะไม่มีสโมสรจากกรุงลอนดอนเล่นอยู่ในระดับดิวิชัน 1 อยู่เลย ในที่สุดก็เป็นสเปอร์ที่ต้องตกชั้นลงไปแทน แม้ทางสเปอร์จะได้ยื่นฟ้องเรื่องนี้ต่อศาล แต่มิได้อาจเปลี่ยนแปลงคำตัดสินใด ๆ และยังต่อมาในระดับดิวิชัน 2 อาร์เซนอลที่อยู่ในอันดับ 5 กลับได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในระดับดิวิชัน 1 ได้ โดยมีเหตุผลว่า เป็นสโมสรที่เก่าแก่ ขณะที่บาร์นสลีย์ และวุลเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์ ที่มีอันดับดีกว่าอาร์เซนอลกลับไม่ได้รับการเลื่อนชั้น โดยทั้งหมดนี้มีเสียงซุบซินนินทากันว่าเป็นเพราะอิทธิพลและการติดสินบนของนอร์ริสเพื่อให้อาร์เซนอลได้อยู่ต่อไป เรื่องดังกล่าวกลายเป็นที่อื้อฉาวในขณะนั้น แต่ทว่าก็มิได้หลักฐานใด ๆ อีกทั้งสื่อมวลชนก็มิได้นำเสนอถึงเรื่องนี้
นอกจากนี้แล้วยังเป็นเรื่องของการขับเคี่ยวแข่งขันแย่งแชมป์กันอย่างดุเดือดของทั้งสองสโมสรอีก เช่น การแย่งแชมป์ลีกคัพ ในปี ค.ศ. 1987 ที่ตัองแข่งกันถึง 3 นัด เป็นต้น จึงทำให้ทั้งคู่เปรียบเสมือนคู่ปรับหรือคู่อริกันมานับแต่บัดนั้น เมื่อถึงดาร์บีลอนดอนเหนือเมื่อไหร่ การแข่งขันจะเป็นไปอย่างดุเดือด กดดัน ไม่มีรอยยิ้มหรือมิตรภาพใด ๆ ตลอดจนบรรดาผู้สนับสนุนของท้งสองสโมสรก็มักปะทะหรือยกพวกต่อยตีวิวาทกันเสมอ
อันดับดาวซัลโวตามโปรแกรมการแข่งขันในดาร์บีลอนดอนเหนือ (ยุคพรีเมียร์ลีก).
ผู้เล่นที่อยู่ใน ตัวหนา เป็นตัวแทนของผู้ที่กำลังลงเล่นให้กับอาร์เซนอลหรือทอตนัม. อ้างอิง:
North London derby
ลอนดอนเหนือดาร์บี
พระนางอินย็อล
พระนางอินย็อล (; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1594 – 16 มกราคม ค.ศ. 1636) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี เสกสมรสกันขณะที่พระนางพระชนม์ได้ 17 ชันษาและพระเจ้าอินโจยังทรงดำรงตำแหน่งนึงยังกุน (능양군) ครั้นนึงยังกุนขึ้นครองราชย์แล้ว พระนางก็ได้เป็นพระมเหสี แต่เมื่อพระนางประสูติพระโอรสพระองค์ที่ 6 ของพระเจ้าอินโจได้ 4 วัน พระนางก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าอินโจมีพระราชประสงค์จะพระราชทานนาม "มย็องฮ็อน" (Myeongheon) ให้แก่พระนางหลังพระนางสิ้นพระชนม์ แต่ราชบัณฑิตคิม ซัง-ฮ็อน (김상헌) เสนอให้เปลี่ยนนาม "อินย็อล" เป็น "อินรย็อล" (인렬) แทน สุสานของพระนางอยู่ที่พาจูในคย็องกี
พระมเหสีอินรยอล
เม่นหางพวง  เป็นสัตว์ฟันแทะจำพวกเม่นชนิดหนึ่ง ในวงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae)
เป็นเม่นขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวและส่วนหัว 36–52 เซนติเมตร ความยาวหาง 14–23 เซนติเมตร ขนตามลำตัวและหนามเป็นสีน้ำตาล มีลักษณะเด่น คือ มีหางที่ยาวกว่าหางของเม่นในสกุล "Hystrix" ปลายหางเป็นพู่ แต่จะไม่มีขนแผงคอ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐอัสสัมในอินเดีย, ภาคใต้และมณฑลไหหลำของจีน, ภาคเหนือและตะวันออกของเมียนมา, ทั่วทุกภาคของไทย, ลาว, กัมพูชา และเวียดนาม, มาเลเซีย ตลอดจนถึงเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย มีชื่อพ้อง คือ "Atherurus assamensis" (Thomas, 1921) และ "Atherurus macrourus" (Thomas, 1921) และชนิดย่อย คือ "assamensis"
เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ป่าอุดมสมบูรณ์ไปจนถึงพื้นที่เกษตรกรรม อาหารได้แก่ รากไม้, ผลไม้, เปลือกไม้ของพืชบางชนิด และซากกระดูกหรือเขาสัตว์ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยมักจะอยู่รวมกันเป็นฝูง ๆ ละ 6–8 ตัว นอนตามโพรงไม้ในเวลากลางวัน โดยใช้โพรงไม้เดิมเป็นเวลาหลายปี บางครั้งพบว่าอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ในโพรงเดียวกัน
Atherurus macrourus
กีฬาสกีกระโดดไกลในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
กีฬาสกีกระโดดไกลในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลที่จัดขึ้นในเมืองซัปโปะโระ, ประเทศญี่ปุ่น กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21–25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยได้จัดขึ้นที่สนามกีฬาสกีกระโดดไกลมิยะโนะโมะริ (ประเภทนอร์มอลฮิลล์) และสนามกีฬาชิระฮะตะยะมะโอเพน (ประเภทลาร์จฮิลล์)
ซึ่งครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภทชายทั้งหมด 3 รายการ
ในการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลครั้งนี้ มีประเทศเข้าแข่งขันทั้งสิ้น 4 ประเทศ
สถานีรถไฟสึ
สถานีรถไฟสึ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองสึ จังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง รถไฟคินเต็ตสึ และรถไฟอิเซะ เป็นสถานีรถไฟที่มีชื่อสั้นที่สุดในประเทศญี่ปุ่น หากนับตามการเขียนด้วยอักษรคานะ
กีฬาสกีลงเขาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
กีฬาสกีลงเขาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 เป็นการแข่งขันกีฬากีฬาสกีลงเขาที่จัดขึ้นในเมืองซัปโปะโระ, ประเทศญี่ปุ่น กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 22–25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยได้จัดขึ้นที่สกีรีสอร์ทเตเนะ
ซึ่งครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภทชาย 2 รายการ และประเภทหญิง 2 รายการ
ในการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาครั้งนี้ มีประเทศเข้าแข่งขันทั้งสิ้น 19 ประเทศ โดยที่ประเทศออสเตรเลีย อยู่ในฐานะประเทศรับเชิญ ซึ่งไม่มีสิทธิ์ในการรับเหรียญรางวัล
Enalapril
กีฬาสกีลีลาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
กีฬาสกีลีลาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 เป็นการแข่งขันกีฬากีฬาสกีลีลาที่จัดขึ้นในเมืองซัปโปะโระ, ประเทศญี่ปุ่น กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 24–26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยได้จัดขึ้นที่ลานสกีซัปโปะโระบังเก
ในการแข่งขันกีฬาสกีลีลาครั้งนี้ มีประเทศเข้าแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ โดยที่ประเทศออสเตรเลีย อยู่ในฐานะประเทศรับเชิญ ซึ่งไม่มีสิทธิ์ในการรับเหรียญรางวัล
แอมโลดิพีน
แอมโลดิพีน (Amlodipine) หรือชื่อทางการค้าคือ นอร์วาสค์ (Norvasc) เป็นยาสามัญสำหรับแก้ความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ ทำงานโดยการไปขยายหลอดเลือดแดง ยานี้ถูกใช้แทนยาในกลุ่มแคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ที่อาจก่อให้เกิดภาวะหัวใจวาย และจะถูกใช้ก็ต่อเมื่อยาชนิดอื่นไม่สามารถแก้ความดันโลหิตสูงและอาการปวดเค้นหัวใจได้แล้ว สามารถรับยานี้ได้โดยวิธีการรับประทานและจะออกฤทธิได้อย่างน้อยที่สุดยาวถึงหนึ่งวัน
ผลข้างเคียงของการใช้แอมโลดิพีนได้แก่ อาการบวมน้ำ, รู้สึกล้า, ปวดท้อง และคลื่นไส้ ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงได้แก่ ใจสั่น, ความดันโลหิตต่ำ หรือกล้ามเนื้อหัวใจตาย ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ายานี้ปลอดภัยต่อสตรีมีครรภ์และสตรีให้นมบุตรหรือไม่ สำหรับผู้สูงอายุและผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับตับควรใช้ยานี้ในปริมาณแต่น้อย
แอมโลดิพีนได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1986 และเริ่มวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1990 เป็นยาที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันสิทธิบัตรได้สิ้นสุดลงแล้วจึงถือว่าเป็นยาสามัญชนิดหนึ่ง
กิ้งกือกระสุน
กิ้งกือกระสุน  เป็นสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่อยู่ในสามอันดับของกิ้งกือ ซึ่งมักจะถูกจัดให้อยู่ในอันดับใหญ่ Oniscomorpha ชื่อของอันดับใหญ่ หมายถึงกิ้งกือที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับตัวกะปิ แต่ในความเป็นจริงตัวกะปิกับกิ้งกือกระสุนไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้เคียงกันเลย และถูกจัดให้อยู่ในไฟลัมย่อยกุ้ง-กั้ง-ปูและไมเรียโพดา ตามลำดับ
กื้งกือกระสุนมีลักษณะอ้วนป้อม เมื่อตกใจขดตัวจะเป็นก้อนกลมเหมือนกระสุน จึงได้ชื่อว่า "กิ้งกือกระสุน" และยังมีชื่อภาษาถิ่นอื่นอีกเช่น "แมงมดชิด" พวกมันชอบอาศัยตามที่ชื้นแฉะ หรือป่าดิบชื้น กินเศษพืชที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร กิ้งกือกระสุนแต่ละชนิดมีสีเปลือกที่แตกต่างกัน เพื่อใช้ในการหลบซ่อน หรือพรางตัวจากศัตรูและผู้ล่า สิ่งแวดล้อมหรือถิ่นที่อยู่อาศัยที่ต่างกัน มีผลทำให้มีสีเปลือกที่แตกต่างกันไป ซึ่งสีของเปลือกของกิ้งกือกระสุนมีความแตกต่างกัน เช่น ในแถบภาคเหนือมักพบกิ้งกือกระสุนดำ ส่วนกิ้งกือกระสุนสีน้ำตาลมักพบอย่างกว้างขวางทั่วไป
กิ้งกือกระสุนมีลำตัวที่สั้นมากเมื่อเทียบกับกิ้งกือประเภทอื่นๆ ด้วย 11–13 ปล้องลำตัวเท่านั้น และมีความสามารถในการม้วนตัวเป็นลูกกลมๆ เมื่อถูกรบกวน ซึ่งเป็นการป้องกันตัวจากผู้ล่า ความสามารถนี้วิวัฒนาการแยกแตกต่างกันชัดเจนในแต่ละอันดับของทั้งสอง ทำให้ถูกจัดเป็นวิวัฒนาการเบนเข้า กิ้งกือกระสุนยังสามารถปล่อยของเหลวที่มีพิษออกมาได้ ซึ่งกัดกร่อนและเป็นพิษต่อตัวผู้ล่า พวกมันถูกจัดเป็นผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ โดยมีอาหารเป็นซากพืชในบริเวณป่าไม้
กีฬาสกีวิบากในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
กีฬาสกีวิบากในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 เป็นการแข่งขันกีฬากีฬาสกีวิบากที่จัดขึ้นในเมืองซัปโปะโระ, ประเทศญี่ปุ่น กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20–26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยได้จัดขึ้นที่สนามกีฬาชิระฮะตะยะมะโอเพน
ซึ่งครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ คือ ประเภทชาย 5 รายการ และประเภทหญิง 5 รายการ
ในการแข่งขันกีฬาสกีวิบากครั้งนี้ มีประเทศเข้าแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ โดยที่ประเทศออสเตรเลีย อยู่ในฐานะประเทศรับเชิญ ซึ่งไม่มีสิทธิ์ในการรับเหรียญรางวัล
มุสตาฟา อาลี
อดีล อแลม (Adeel Alam) เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1986 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายปากีสถานและอินเดียที่ได้เซ็นสัญญากับWWEในนาม มุสตาฟา อาลี (Mustafa Ali) เขาเป็นนักมวยปล้ำ WWE คนแรกที่มีเชื้อสายปากีสถาน
พระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858
พระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858  เป็นกฎหมายที่รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรตราขึ้นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1858 รัฐบาลของไวเคานต์พาลเมอร์สตันเสนอกฎหมายนี้ขึ้นหลังเกิดกบฏอินเดีย ค.ศ. 1857 กฎหมายฉบับนี้ถ่ายโอนอำนาจการปกครองอนุทวีปอินเดียจากบริษัทอินเดียตะวันออกมาขึ้นกับราชสำนักอังกฤษโดยตรง ทำให้พระมหากษัตริย์อังกฤษทรงสามารถแต่งตั้งสมาชิกรัฐบาลอินเดียและแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการไปปกครองอินเดีย กฎหมายฉบับนี้ทำให้การปกครองของบริษัทในอินเดียสิ้นสุดลง และเป็นจุดเริ่มต้นบริติชราช โดยมีใจความสำคัญดังนี้
Mustafa Ali
Doxylamine
Brompheniramine
Dexchlorpheniramine
Azatadine
Triprolidine
Acrivastine
Astemizole
Azelastine
Desloratadine
Fexofenadine
สารต้านฮิสทามีน
UTC−9.30
UTC−8
UTC−7
UTC−6
UTC−5
UTC−4.30
UTC−3.30
UTC−2.30
UTC−1
UTC+3.30
UTC+4.30
UTC+5.30
UTC+5.45
UTC+6.30
วีระพล ตั้งสุวรรณ
วีระพล ตั้งสุวรรณ (7 ตุลาคม พ.ศ. 2494 - ) เป็นประธานศาลฎีกา คนที่ 43 และนายกเนติบัณฑิตยสภา เริ่มดำรงตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 และเป็นประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรม แทนที่ดิเรก อิงคนินันท์ ที่เกษียณไป
วีระพลเกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทยจากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ก่อนที่จะไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
วีระพลรับราชการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2521 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวงในปีถัดมา และช่วยทำงานในตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลจังหวัดกระบี่และพิจิตร รวมทั้งช่วยทำงานในตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแพ่ง ศาลอาญา และศาลอุทธรณ์ ก่อนจะเลท่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวงเมื่อปี พ.ศ. 2532 รวมถึงเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาและเลขานุการศาลอุทธรณ์ภาค 1 รวมถึงเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ศาลอาญา และศาลอุทธรณ์ ในปี พ.ศ. 2537 - 2546 ซึ่งช่วงนั้นวีระพลได้ทำงานธุรการในตำแหน่งรองปลัดกระทรวงยุติธรรมควบคู่กันด้วย ก่อนที่ใน พ.ศ. 2549 วีระพลจะได้เลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค 4
วีระพลเลื่อนขึ้นมาทำงานในศาลฎีกาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในตำแหน่งผู้พิพากษา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาในปี พ.ศ. 2552 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2556 วีระพลจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธานศาลฎีกา จากนั้นในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2558 คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมมีมติเอกฉันท์เลือกวีระพลเป็นประธานศาลฎีกาคนใหม่ มีผลในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558หลังพ้นตำแหน่งประธานศาลฏีกา ได้เข้ารับตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฏีกาและลาออกจากราชการเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
ปราสาทกิฟุ
ปราสาทกิฟุ  หรือ ปราสาทอินาบายามะ (稲葉山城, "Inabayama-jō") เป็นปราสาทประจำจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น และถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญประจำจังหวัด ตัวปราสาทตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่บนภูเขาคิงกะ ริมแม่น้ำนางาระ หากเดินทางโดยรถไฟมาจากเมืองนาโงยะก็จะเห็นปราสาทกิฟุบนยอดเขาคิงกะ ถือการต้อนรับเข้าสู่จังหวัดกิฟุ
ปราสาทกิฟุสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกโดย ตระกูลนิไกโด ยูกิมาซะ นิไกโด (Yukimasa Nikaido) ระหว่างปี ค.ศ. 1201 ถึง ค.ศ. 1204 ในช่วงยุคคามากูระ มิตสึซาเกะ อิบานะผู้ครอบครองปราสาทในยุคต่อไปได้นำนามสกุลของตัวเองมาตั้งชื่อปราสาทเป็น"ปราสาทอินาบายามะ"  หลังจากนั้นในยุคมูโรมาจิ (ค.ศ. 1336-1573) ตระกูลไซโตได้เข้ามาครองครอง ปราสาทกิฟุนั้นได้มีการซ่อมแซมหลายครั้งในหลายสมัย ถึงแม้ว่าจะถูกยกย่องให้เป็นปราสาทที่มีความแข็งแกร่งแต่ครั้งหนึ่งเคยถูกยึดได้ด้วยกำลังพล 16 คนเพียงเท่านั้น
ในระหว่างยุคเซ็งโงกุ (ค.ศ 1467 - 1603) ตระกูลไซโต โดย ไซโต โดซัง (Saitō Dousan) ซามูไรสมญานาม "อสรพิษแห่งแคว้นมิโนะ (美濃の蝮)" ได้พักอาศัยอยู่ที่ปราสาทอิบานายามะ ต่อมาภายหลังบุตรชายนามโยชิตัตสึ (Saitō Yoshitatsu) แอบรู้ความลับว่าพ่อจะมอบแคว้นมิโนะให้แก่บุตรชายคนใดคนหนึ่งหรือลูกเขย คือ โอดะ โนบูนางะ โยชิตัตสึจึงได้สังหารน้องชายทั้งสองคนของตนในปี ค.ศ. 1555 หลังจากนั้น 1 ปี เกิดสงครามระหว่างพ่อลูกที่แม่น้ำนางาระ หรือเรียกว่าสงครามนางารากาวะ โดยฝ่ายพ่อเป็นฝ่ายปราชัยและถูกโยชิตัตสึสังหารในสงคราม หลังจากโยชิตัตสึปกครองแคว้นมิโนะได้ 5 ปี ก็เสียชีวิตด้วยโรคร้าย
ต่อมาไซโต ทัตสึโอกิ บุตรชายของไซโต โยชิตัตสึได้ขึ้นเป็นผู้ปกครองแคว้นมิโนะและปราสาทอินาบายะมะแทน หลังจากนั้นสามปีซามูไรผู้รับใช้ตระกูลไซโต ทาเกนากะ ฮัมเบะ ได้ยึดอำนาจโดยเดินทางมายังปราสาทเพื่อเยี่ยมน้องชายที่กำลังป่วยอยู่ แต่ที่จริงแล้วเป็นการออกอุบายเพื่อกำจัดทัตสึโอกิ ครั้นเมื่อฮัมเบะเริ่มโจมตี ไดเมียวทัตสึโอกิที่ไหวตัวทันจึงหลบหนีไป ฮัมเบะก็ได้ครอบครองปราสาทอินาบายามะช่วงเวลาหนึ่งแต่ยังคงให้อำนาจแก่ทัตสึโอกิเช่นเดิม ต่อมาฮัมเบะได้กลับมาพบไดเมียวทัตสึโอกิที่ปราสาทอีกครั้ง พบว่าไดเมียวทัตสึโอคิได้สูญเสียความนับหน้าถือตาอันเนื่องมาจากการที่เขาหนีออกจากปราสาทในช่วงที่มีการโจมตีจากฮัมเบะอย่างขี้ขลาดนั่นเอง
ใน ค.ศ. 156 โอดะ โนบูนางะได้เริ่มปฏิบัติการโจมตีที่แคว้นมิโนะ จากปราสาทซูโนมาตะ โนบูนางะนำกองกำลังพลข้ามแม่น้ำคิโซะ " (Kiso River) " และนำทัพเข้าสู่เมืองอิโนงูจิ (ปัจจุบันคือเมืองกิฟุ) ตลอดการเดินทางได้รวบรวมกำลังพล โดยโนบูนางะได้ล้อมปราสาทอินาบายามะ " (siege to Inabayama Castle) " การนำทัพพร้อมด้วยธงทัพโดยโนบูนางะทำให้กองกำลังป้องกันปราสาทอินาบายามะของไดเมียวทัตสึโอกิเสียขวัญ และสามารถยืนหยัดสู้บนปราสาทอินาบายามะได้เพียง 2 สัปดาห์เท่านั้น ในระหว่างการปิดล้อมนั้น คิโนชิตะ โทกิจิโร ผู้ติดตามของโนบูนางะได้นำกำลังพลกลุ่มเล็กและทหารอีก 7 นายพร้อมด้วยนำเต้าบรรจุน้ำดื่ม ปีนขึ้นไปตามทางลาดชันของภูเขาคิงกะ ลอบโจมตีทางด้านหลังของปราสาทซึ่งไร้กองกำลังคุ้มกัน เผาคลังเก็บของและโรงเก็นดินปืน โดยอาศัยช่วงชุลมุนฝ่าด่านทหารและเข้าไปเปิดประตูด้านหน้าของปราสาท เปิดทางให้กองกำลังโจมตีเข้ามาภายในปราสาทได้ หลังจากที่ทัตสึโอกิพ่ายแพ้ โนบูนางะก็ครอบครองปราสาทอินาบายามะและใช้ปราสาทอินาบายามะเป็นฐานบัญชาการในเวลาต่อมา
ภายหลังโนบูนางะก็เปลี่ยนชื่อปราสาทอินาบายามะเป็น "ปราสาทกิฟุ" โนบูนางะซ่อมแซมปราสาทใหม่ให้ยิ่งใหญ่และหรูหรากว่าเดิม ปราสาทกิฟุถือเป็นหนึ่งสถานที่ที่มีความสำคัญและสวยงาม ตามบันทึกของ หลุยส์ ฟรออิส มิชชันนารีนิกายเยซูอิตชาวโปรตุเกสที่มีชื่อเสียง ครั้งหนึ่งโนบูนางะได้เชิญเขามาเยี่ยมเยียนปราสาท และได้มาพักอยู่ที่กิฟุช่วงระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็เขียนในบันทึกยกย่องว่าเป็นปราสาทกิฟุเป็นปราสาทที่มีความสวยงามเป็นอย่างมาก
หลังจากยุคสมัยของโนบูนางะ ปราสาทก็ตกเป็นของบุตรชายคือโอดะ โนบูตาดะ (Oda Nobutada) ซึ่งภายหลังได้ฆ่าตัวตายโดยการคว้านท้องพร้อมกับพ่อที่วัดฮนโนะในเกียวโต ภายหลังโนบูตากะบุตรชายคนที่ 3 เป็นผู้รับช่วงต่อ และหลัจากนั้นปราสาทก็ตกเป็นของตระกูลฮิเกดะและโทโยโตมิ ตามลำดับ ท้ายที่สุด โอดะ ฮิเดโนบุ บุตรชายของโอดะ โนบุทาดะ เป็นผู้ครอบครองปราสาท หลังจากนั้น 8 ปี ก็เกิดยุทธการศึกปราสาทกิฟุ (岐阜城の戦い) ซึ่งเป็นศึกระหว่างสองขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ โทโยโตมิ ฮิเดโยริ กับ โทกูงาวะ อิเอยาซุ โดยฮิเดโนบุอยู่ข้างเดียวกับฮิเดโยริ และได้ถูกกองกำลังของอิเอยาซุ นำโดยไดเมียวทารูมาซะ ฮิเกดะ และไดเมียวมาซาโนริ ฟูกูชิมะ บุกเข้ามาตีก่อนที่จะยึดครองได้สำเร็จ หลังจากนั้นปราสาทกิฟุได้ถูกทำลายลง ได้มีการรื้อถอนบางชิ้นส่วนไปสร้างเป็นปราสาทคาโน (Kanō Castle) เพื่อเสริมความแข็งแกร่ง แต่ในปัจจุบันไม่มีปราสาทนี้แล้ว
ปราสาทกิฟุในปัจจุบันเป็นโครงสร้างปูนซีเมนต์ สร้างขึ้นใหม่เมื่อประมาณ ค.ศ. 1950 หลังจากที่ปราสาทถูกทำลายโดยระเบิดจากสงครามโลกครั้งที่ 2 (World War II) ภายในปราสาทมีการจัดแสดงนิทรรศการประวัตศาสตร์ของประสาทกิฟุแบ่งออกเป็น 3 ชั้น นิทรรศการประกอบด้วยแผนที่ อาวุธ รูปภาพ และสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตของปราสาทกิฟุ ชั้นบนสุดเป็นจุดชมวิวพาโนราม่า 360 องศา สามารถชมทัศนียภาพอันสวยงานของเมืองกิฟุได้โดยรอบที่มีแม่น้ำนางาระไหลผ่านระหว่างเมืองและสามารถมองเห็นเมืองนาโงยะได้ด้วย และสามารถรับชมทัศนียภาพในยามค่ำคืนได้ในระหว่างเวลาทำการช่วงกลางคืน
ระหว่างทางเดินจากปราสาทประกอบไปด้วยสิ่งประดิษฐ์จากปราสาทกิฟุ รวมไปถึงรูปภาพปราสาทชื่อดังของประเทศญี่ปุ่นด้วย
พิพิธภัณฑ์หอจดหมายเหตุปราสาทกิฟุ.
นักท่องเที่ยวสามารถเข้าชมพิพิธภัณฑ์หอจดหมายเหตุปราสาทกิฟุได้ ซึ่งตั้งอยู่ในปราสาทกิฟุ จากประตูทางเข้า (ค่าธรรมเนียมเข้าขมจะรวมอยู่กับค่าเข้าชมปราสาทกิฟุ) ภายในประกอบด้วยจดหมายเหตุของปราสาทกิฟุ ชั้นที่สองประกอบด้วยเครื่องดนตรีจากประเทศญี่ปุ่นทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมไปถึงรูปภาพปราสาทที่ตกแต่งอย่างสวยงามรายล้อมรอบพิพิธภัณฑ์
ค่าเข้าชม.
ผู้ใหญ่ - 200 เยน (อายุ 16 ปีขึ้นไป)  เด็ก - 100 เยน (อายุ 4 - 15 ปี)
ราคาสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาเป็นกลุ่ม (30 คนขึ้นไป) : ส่วนลดจากราคาปกติ 20%
ราคาหลังจาก 18.00 น.:
ผู้ใหญ่ - 900 เยน / ไปกลับ
เด็ก - 450 เยน / ไปกลับ
สามารถใช้บริการรถบัสจากสถานี เจอาร์ กิฟุ (JR Gifu Station) หรือ เมอิเทะซึ กิฟุ (Meitetsu Gifu Station) เดินทางไป “Gifu Park/ Gifu City Museum of History”. (ใช้เวลาเดินทางประมาณ 15 นาที. 210 เยน/เที่ยว) รถบัสที่ให้บริการมีดังนี้
เดินเท้าประมาณ 3 นาที จากป้ายสถานี “Gifu Park/ Gifu City Museum of History. ขึ้นไปยังประสาทกิฟุโดยกระเช้าลอยฟ้า (Mt. Kinka Ropeway), (ใช้เวลาประมาณ 3 นาที) และเดินเท้าอีกประมาณ 8 นาที หรือสามารถเดินเท้าจากตีนเขาไปยังปราสาทกิฟุ (ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง)
UTC−4
วิลเฮล์ม มอลเคอร์
UTC+9.30
ดิก แมกแทกการ์ต
ริชาร์ด ดิก แมกแทกการ์ต (Richard "Dick" McTaggart ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวสก๊อตแลนด์จากสหราชอาณาจักร เกิดเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ในเมืองดันดี สหราชอาณาจักร
แมกแทกการ์ตเข้าแข่งกันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2499 ที่เมลเบิร์นในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน จันทรเสนา ชยสุริยา เมื่อ 27 พฤศจิกายน รอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน อันเดร ไวโรลัตโต (ฝรั่งเศส) เมื่อ 29 พฤศจิกายน รอบรองชนะเลิศ ชนะคะแนน อนาโตลี ลาเก็ตโต (สหภาพโซเวียต) เมื่อ 30 พฤศจิกายน รอบชิงชนะเลิศ ชนะคะแนน แฮร์รี กุสชาต (เยอรมัน) เมื่อ 1 ธันวาคม ได้เหรียญทอง หลังจากได้เรียญทอง เขาปฏิเสธการชกมวยสากลอาชีพ และยังคงชกมวยสากลสมัครเล่นต่อไป ได้เหรียญทองกีฬาเครือจักรภพอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2501 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2503 ที่ โรม อิตาลี ในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน โพธิ์ สุขน้อย จากไทย รอบสาม ชนะคะแนน เอ็ดดี้ บลาย (กานา) เมื่อ 1 กันยายน รอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน เฟเรน เคลเนอร์ (ฮังการี) เมื่อ 2 กันยายน รอบรองชนะเลิศ แพ้คะแนน คาซิเมียร์ ปาดซิออร์ (โปแลนด์)ได้เหรียญทองแดง
หลังจากนั้น เขาเลื่อนรุ่นไปชกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทตั้งแต่ พ.ศ. 2505 และได้เหรียญเงินกีฬาเครือจักรภพอังกฤษ ใน พ.ศ. 2506 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน จูเลียน รอสซี (ออสเตรเลีย) เมื่อ 15 ตุลาคม รอบสาม แพ้คะแนน เจอร์ซี คูเลซ (โปแลนด์) เมื่อ 18 ตุลาคม ตกรอบไม่ได้เหรียญรางวัล เขาแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2508 ขณะอายุ 30 ปีหลังจากแขวนนวม แมกแทกการ์ตเป็นโค้ช และได้คุมทีมของสก๊อตแลนด์ในกีฬาเครือจักรภพ พ.ศ. 2533
จันทรเสนา ชยสุริยา
จันทรเสนา ชยสุริยา (Chandrasena P. Jayasuriya) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวศรีลังกา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2478 ติดทีมชาติศรีลังกา ได้เหรียญทองแดงกีฬาเอเชียนเกมส์ในรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2497 ที่มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ และติดทีมชาติเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่เมลเบิร์น รอบแรกได้บาย รอบสอง แพ้คะแนน ดิก แมกแทกการ์ต (สหราชอาณาจักร) เมื่อ 27 พฤศจิกายน ตกรอบไม่ได้เหรียญรางวัล
พี่ชายของเขาคือเฮนรี ชยสุริยา หรือเหมปาลา ชยสุริยาเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติศรีลังกาเช่นกัน เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ในรุ่นแบนตัมเวท แต่ตกรอบแรก ไม่ได้เหรียญรางวัลเช่นกัน
หลี่ เหฺวย์เจีย
ศูนย์การค้าเกษร
เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส