pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
- ผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมผังเมือง โครงการปรับปรุงฟื้นฟูย่านถนนราชดำเนิน เสนอต่อสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ พ.ศ. 2557
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการวิจัยเมืองสุขภาวะ เสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) พ.ศ. 2555
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำมาตรฐานผังเมือง กรุงเทพมหานคร เสนอต่อกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาเมืองกระบี่ พื้นที่ชุมชนศรีบอยา จังหวัดกระบี่ เสนอต่อจังหวัด
กระบี่ พ.ศ. 2549
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการสำรวจทางโบราณคดี เพื่อกำหนดขอบเขตโบราณสถานอุทยานประวัติศาสตร์พิมาย เสนอต่อกรม
ศิลปากร พ.ศ. 2548
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว น้ำพุร้อน ท่าปอมคลองสองน้ำ และสระมรกต
จังหวัดกระบี่ เสนอต่อจังหวัดกระบี่ พ.ศ. 2548
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการจัดทำแผนแม่บทและ โครงการพัฒนาเมืองภูเก็ต พื้นที่ชุมชนเทพกระษัตรี ป่าคลอก และศรีสุนทร /
พื้นที่ชุมชนเกาะแก้ว รัษฎา และกระทู้ / พื้นที่ชุมชนวิชิต และท่าเรือน้ำลึก จังหวัดภูเก็ต เสนอต่อจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2548
- ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบชุมชนและภูมิทัศน์เมือง โครงการศึกษาการใช้ที่ดินของ การทางพิเศษแห่งประเทศไทย เสนอต่อการทางพิเศษแห่งประเทศไทย พ.ศ.
งานด้านอื่นๆ
- ที่ปรึกษากรรมการตัดสินการประกวดแบบ ศูนย์การเรียนรู้แห่งใหม่ถนนราชดำเนิน สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2565
- ที่ปรึกษาอนุกรรมาธิการบริหารราชการแผ่นดิน การพัฒนาระบบราชการ และหหารผังเมือง วุฒิสภา พ.ศ. 2563 ถึงปัจจุบัน
- กรรมการสมาคมศิษย์เซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ในพระบรมราชินูปถัมภ์ พ.ศ. 2556 ถึงปัจจุบัน
- สามัญสถาปนิก สาขาสถาปัตยกรรมหลัก สภาสถาปนิก พ.ศ. 2539 ถึงปัจจุบัน
- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิตามมาตรา 28(4) แห่งพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2546 พ.ศ. 2556 ถึงพ.ศ. 2561
- กรรมการที่ปรึกษาคณะกรรมการมหานครแห่งความสุข (ฟื้นฟูย่านเมืองเก่า ชีวิตใหม่) กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 ถึง พ.ศ. 2558
- กรรมการตัดสินการประกวดแบบ อาคารสำนักงานใหญ่กรมทางหลวง พ.ศ. 2558
- ผู้ชำนาญการด้านสถาปัตยกรรม คณะกรรมการพิจารณาผลกระทบสิ่งแวดล้อม โครงการบ้านเอื้ออาทร สำนักงานแผนและนโยบายสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2552
ถึง พ.ศ. 2558
- อนุกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการออกแบบองค์กรและกระบวนการปฏิบัติด้านการผังเมืองแห่งชาติ ในคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการผังเมือง วุฒิสภา พ.ศ.
2556-2557
- กรรมการตัดสินการประกวดแบบ ลานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช ถนนราชดำเนิน สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและ
สังคม แห่งชาติ พ.ศ. 2554
- กรรมการสรรหาเพื่อคัดเลือกศิลปิน “ศิลปาธร” กระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ. 2551
- กรรมการตัดสินการประกวดแบบสัญลักษณ์ต้นน้ำเจ้าพระยา สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมกับจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2551
- รองประธานคณะทำงานประสานงานการตัดสินเพื่อการประกวดแบบนานาชาติ แนวความคิดอนุสรณ์สถานเหตุการณ์ภัยพิบัติจากคลื่นสึนามิแห่งชาติ จังหวัดพังงา
สำนักนายกรัฐมนตรี ร่วมกับสภาสถาปนิก พ.ศ. 2548
- กรรมการตัดสินการประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2548 / 2547 และ 2543
ประธานกรรมการตัดสินการประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม นานาชาติ สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2539
ด้านวิชาชีพ
- รางวัลชมเชย การประกวดงานสถาปัตยกรรมดีเด่น ARCASIA AWARD FOR ARCHITECTURE 2005-2006 โครงการ “บ้านล้อมลาน” ชลบุรี โดย Architect
Regional Council of Asia
- รางวัลชมเชย การประกวดงานสถาปัตยกรรมดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2543 โครงการ “บ้านล้อมลาน” ชลบุรี โดยสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
- รางวัลเกียรติยศ การประกวดแนวความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม โครงการพิพิธภัณฑ์ หอศิลปร่วมสมัย กรุงเทพฯ จัดโดยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2541
- รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง และรางวัลรองชนะเลิศ การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 9 หัวข้อ “Urban Phenomena” จัดโดย
สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2540
- รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง การประกวดความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 7 หัวข้อ “Reflection of Identity” จัดโดย สมาคมสถาปนิกสยามใน
พระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2538
- รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง และรางวัลชมเชย การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ ทางสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 6 หัวข้อ “Water Formation” จัดโดย สมาคม
สถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2537
- รางวัลรองชนะเลิศ การประกวดแบบความคิดสร้างสรรค์ทางสถาปัตยกรรม หัวข้อ “8x20 Glass House” จัดโดยบริษัท ไทย-อาซาฮี จำกัด กรุงเทพฯ พ.ศ. 2537
- Exhibited Entry Certificate, The 10th RIBA International Student competition หัวข้อ “HYBRID AND SUPERIMPOSITION” จัดโดย RIBA (Royal
Institute of British Archiects ที่ Royal Academy of Arts, London, England พ.ศ. 2535
ไขศรี สมรสกับ อนุสสอนน์ ภักดิ์สุขเจริญ ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน
ลอว์เรนซ์ เลสสิก
ลอว์เรนซ์ เลสสิก (Lawrence Lessig) (เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2504) เป็นนักวิชาการชาวอเมริกัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์กฎหมาย ที่วิทยาลัยกฎหมายสแตนฟอร์ด และเป็นผู้ก่อตั้ง ศูนย์เพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Center for Internet and Society) ของวิทยาลัย เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้สนับสนุนให้ลดข้อจำกัดกฎหมายเรื่องลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า และแถบความถี่คลื่นวิทยุ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับการประยุกต์กับเทคโนโลยี
เลสสิกเกิดที่เมืองแรพิดซิตี ในรัฐเซาท์ดาโคตา เข้ารับการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาเศรษฐศาสตร์และการจัดการจากวอร์ตัน มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ต่อระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเยล
ก่อนหน้าสแตนฟอร์ด เลสสิกสอนอยู่ที่วิทยาลัยกฎหมายฮาร์วาร์ด ที่ซึ่งเขาเคยเป็นผู้อำนวยการศูนย์เบิร์กมานเพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Berkman Center for Internet &amp; Society)
และที่วิทยาลัยกฎหมายชิคาโก เลสสิกถือว่าเป็นกลุ่มเสรีนิยม แต่เขาก็เคยเป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาอนุรักษนิยมที่ทรงอิทธิพลสองคน คือ Richard Posner และ Antonin Scalia
ลอเรนซ์ เลสสิก
Larry Lessig
นินเทนโด เรฟโวลูชัน
เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย
วี
เลขฐานสิบสอง
เลขฐานสิบสอง เป็นระบบตัวเลขที่ใช้เลข 12 เป็นฐาน นอกจากตัวเลขปกติ 10 ตัวแล้ว จำนวน 10 (ฐานสิบ) ก็อาจเขียนแทนด้วยเลข 2 กลับหัว (↊, U+218A) "A", "T", หรือ "X" และจำนวน 11 (ฐานสิบ) อาจเขียนแทนด้วยเลข 3 กลับหัว (↋, U+218B) หรือเขียนด้วยตัวอักษร  "B","E" หรือ E แบบตัวเขียน (ℰ, U+2130), 10 และจำนวน 12 (ฐานสิบ) จะเขียนเป็นหนึ่งกับศูนย์ คือ 10 นั่นเอง
จำนวน 12 นั้น มีตัวประกอบ 6 ตัว ได้แก่ 1, 2, 3, 4, 6, และ 12 นับเป็นระบบตัวเลขที่สะดวกมากขึ้นสำหรับการคำนวณเศษส่วน เมื่อเปรียบเทียบกับระบบฐานสิบ หรือฐานยี่สิบ ระบบเลขฐานสิบนั้น มีตัวประกอบเพียง 4 ตัว ได้แก่ 1, 2, 5 และ 10
ตัวเลขเขมร
ตัวเลขเขมรเป็นตัวเลขที่ใช้ในภาษาเขมร ปรากฏหลักฐานการใช้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดพบในจารึกอายุราว ค.ศ. 604 ในปราสาทบายัง ใกล้กับอังกอร์บอเรย์ ในประเทศกัมพูชา นอกจากนี้ในจารึกซัมบอร์ (Sambor) อายุราว ค.ศ. 683 ยังเป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏใช้เลขศูนย์ในฐานะทศนิยม
ทั้งตัวเลขในอักษรไทยและอักษรลาวล้วนพัฒนามาจากตัวเลขในอักษรเขมรเก่า
ตัวเลขเขมรสมัยใหม่มาจากตัวเลขฮินดู-อาหรับ และมีระบบทศนิยม กับ การระบุตำแหน่ง ตัวเลขเขมรมีใช้เลขศูนย์ในฐานะตัวเลขเป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 7 ราวสองร้อยปีก่อนปรากฏหลักฐานในลักษณะเดียวกันที่อินเดีย ในขณะที่ตัวเลขของเขมรเก่าหรือเขมรยุคอังกอร์ มีสัญลักษณ์เฉพาะสำหรับตัวเลข 10, 20 และ 100
ทั้งตัวเลขในอักษรไทยและอักษรลาวล้วนพัฒนามาจากตัวเลขในอักษรเขมรเก่า ตารางด้านล่างนี้แสดงความคล้ายคลึงในตัวเลขของทั้งสามระบบ:
ตัวเลขเขมรสมัยใหม่.
ชื่อตัวเลขเขมรสมัยใหม่ใช้ทั้งเลขฐานห้าและเลขฐานสิบ เช่น เลข 6  มาจาก 5  บวก 1
ตัวเลข 0 ถึง 5.
ศัพทมูลวิทยาของตัวเลขเขมรตั้งแต่ 1 ถึง 5 มีที่มาจากภาษามอญ–เขมรดั้งเดิม ยกเว้นเลข 0 ที่มาจากสันสกฤต
ตัวเลข 6 ถึง 20.
ตัวเลข 6 ถึง 9 สามารถสร้างด้วยการใช้เลขฐาน 5  ไปบวกกับตัวเลขระหว่าง 1 ถึง 4 นั่นทำให้เลข 7 มีที่มาจาก 5 บวก 2 ที่มากไปกว่านั้น ตัวเลขเขมรยังใช้เลขฐานสิบ ซึ่งทำให้เลข 14 มีที่มาจาก 10 บวก 4 แทนที่จะเป็น 2 คูณ 5 บวก 4 และ 16 มีที่มาจาก 10+5+1
ในภาษาพูด ตัวเลขจากสิบเอ็ดถึงสิบเก้าสามารถสร้างได้ด้วยการใช้คำว่า หน้าตัวเขจากหนึ่งถึงเก้า ทำให้เลข 15 สามารถเขียนได้เป็น แทนที่จะเขียนแบบมาตรฐานเป็น
ตัวเลข 30 ถึง 90.
ตามข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ชาวเขมรยืมตัวเลข 30 ถึง 90 จากภาษาจีนสมัยกลางตอนใต้ผ่านภาษาไท ซึ่งภาษาไทยมีความเป็นไปได้มากที่สุด ตารางข้างล่างแสดงคำในภาษาเขมรเมื่อเทียบกับกลุ่มภาษาไทและจีน
ก่อนที่จะใช้ระบบฐานสิบกับคำเหล่านี้ ตัวเลขเขมรเคยใช้ระบบเลขฐานยี่สิบ
ตัวเลข 100 ถึง 10,000,000.
ถึงแม้ว่าโดยทั่วไป มีความหมายว่าสิบล้าน ในภาษาพูดบางพื้นที่สามารถสื่อถึงหนึ่งพันล้าน (ซึ่งเขียนเป็น ) เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน ทำให้บางครั้งคำว่า ใช้เรียกสิบล้าน ร่วมกับ สำหรับหนึ่งร้อยล้าน และ สำหรับหนึ่งพันล้าน
สำเนียงที่ต่างกันอาจก่อให้เกิดตัวเลขฐานที่มีค่ามากกว่าหนึ่งพันต่างกัน ดังตัวอย่างบางส่วนตามตารางข้างล่างนี้:
สาธารณรัฐเชก
ฟัวกรา
ฟัวกรา (, ; แปลตรงตัว: "ตับอ้วน") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำมาจากตับของเป็ดหรือห่าน รายงานจากกฎหมายฝรั่งเศส ฟัวกราถือเป็นตับของเป็ดหรือห่านที่ถูกทำให้อ้วนด้วยวิธีการให้อาหารทางสายยาง ในประเทศสเปน และประเทศอื่น จะใช้วิธีการให้อาหารตามธรรมชาติ ฝูงเป็ดถูกบังคับให้กินอาหารสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 12.5 วัน ส่วนห่านอยู่ที่สามครั้งต่อวันเป็นเวลาประมาณ 17 วัน ฝูงเป็ดถูกฆ่าในวันที่ 100 และห่านถูกฆ่าในวันที่ 112
เทคนิคการให้อาหารผ่านหลอดสามารถสืบได้ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเริ่มเก็บนกไว้ทำอาหารและทำให้มันอ้วนโดยการบังคับกิน ปัจจุบัน ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตและบริโภคฟัวกรามากที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตและบริโภคทั่วโลกก็ตาม โดยเฉพาะชาติยุโรป สหรัฐ และจีน
ฟัวกรา เป็นอาหารที่มีไขมันมาก และยังมีเส้นใยมากอีกด้วย แต่เดิมแหล่งผลิตฟัวกราที่ดีที่สุด คือ เมืองตูลูซ ทางภาคใต้ของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันนี้สามารถหารับประทานได้เกือบทุกที่
องค์การสิทธิสัตว์และสวัสดิการสัตว์ถือว่า ขั้นตอนการผลิตฟัวกรานั้นโหดร้าย เนื่องจากเป็นการบังคับป้อนอาหารให้ห่านหรือเป็ดด้วยข้าวโพด เพื่อให้มีตับใหญ่กว่าปรกติ นอกจากนี้ การผลิตฟัวกรานั้นผิดกฎหมายในหลายพื้นที่ เพราะถือเป็นการทรมานสัตว์ เป็นต้นว่า ใน
ฟอ กราส์
วัดระฆังโฆสิตาราม
ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์
ชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์ หรือนามแฝงว่า Davis Kamol (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2504) เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตหัวหน้าพรรค และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อพรรครักประเทศไทย อดีตสมาชิกพรรคสู้เพื่อไทย และอดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทย
ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เกิดที่ฮ่องกง แต่เติบโตในย่านเยาวราช เป็นบุตรคนสุดท้อง ในจำนวนพี่น้อง 8 คน เป็นชาย 5 คน หญิง 3 คน ของนายเจริญ และนางจำเนียร กมลวิศิษฎ์ บิดามารดาเป็นคนจีน ครอบครัวที่ทำธุรกิจนำเข้าและผลิตเสื้อผ้ายีนส์ยี่ห้อฮาร่า โดยปัจจุบันธุรกิจนี้ดูแลโดยเลิศชัย กมลวิศิษฎ์ ผู้เป็นพี่ชาย
ชูวิทย์จบชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนสหพาณิชย์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของตึกชาญอิสสระ) มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยซานดิเอโกแต่ไม่สำเร็จการศึกษา และหลังจากเข้าสู่วงการเมือง พ.ศ. 2548 โดนศาลรัฐธรรมนูญปลดออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) เพราะว่าสังกัดพรรคชาติไทยไม่ถึง 90 วัน จึงมาศึกษาต่อในหลักสูตร รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จการศึกษาและเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร รัฐศาสตรมหาบัณฑิต เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2551
หลังจบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกา ชูวิทย์หันมาทำธุรกิจของตัวเองเช่น สร้างหมู่บ้านจัดสรรและเปิดอาบอบนวดชื่อ วิคทอเรีย ซีเคร็ท และขยายกิจการจนเป็นเจ้าของอาบอบนวด 6 แห่ง ในเครือเดวิสกรุ๊ป และก่อตั้งมูลนิธิต้นตระกูลกมลวิศิษฎ์ ให้การสนับสนุนก่อสร้างป้อมที่พักเจ้าหน้าที่ตำรวจตามแยกไฟแดง ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ออกมาเปิดเผยเรื่องส่วย เป็นเรื่องที่เกรียวกราว จนได้รับฉายาว่า เสี่ยอ่าง หรือ จอมแฉ จนเกิดผลกระทบกับธุรกิจอาบอบนวด ถูกคดีค้าประเวณีเด็กหญิงอายุต่ำกว่า 18 ปี ในสถานอาบอบนวด แต่ศาลสั่งยกฟ้องเนื่องจากหลักฐานไม่เพียงพอ
นอกจากนั้น ชูวิทย์ เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท ภาติฌาน จำกัด, บริษัท ซี.ดี แลนด์ จำกัด, เจ้าของ บริษัท สุขุมวิท ซิลเวอร์สตาร์ จำกัด, กรรมการบริษัทสุขุมวิท ซิลเวอร์สตาร์ และ ประธานบริษัท เดวิสกรุ๊ป ซิลเวอร์สตาร์ จำกัด
ชูวิทย์เป็นเจ้าของโรงแรม The Davis Bangkok Hotel ที่ตั้งอยู่บนถนน สุขุมวิท 24 มีพื้นที่ขนาด 7 ไร่ ความพิเศษของพื้นที่ตรงนี้คือมีหน้ากว้างต่างจากที่ดินต่างรอบบริเวณ โรงแรมขนาดใหญ่แบ่งเป็น Main Wing และ Corner Wing อีกทั้งยังแบ่งเป็นส่วนบ้านไทย และมีร้านอาหารและสปาในส่วนของ avenue โรงแรม The Davis Bangkok Hotel โดยเฉพาะที่ดินคาดว่าจะมีมูลค่าหลายพันล้านบาท เพราะสุขุมวิท ซอย 24 เป็นซอยที่ติดอันดับราคาที่ดินที่แพงที่สุดในเมืองไทย
ชูวิทย์ยังเป็นเจ้าของที่ดินขนาด 7 ไร่ อันเป็นที่ตั้งของ "สวนชูวิทย์" ตั้งอยู่บริเวณระหว่างถนนสุขุมวิท ซอย 8 และ ซอย 10 โดยที่ดินดังกล่าวเคยเกิดกรณีการขับไล่เป็นข่าวใหญ่เมื่อปี 2546 เป็นการรื้อทำลายร้านค้าบาร์เบียร์จำนวนกว่าร้อยร้านค้า ปัจจุบันชูวิทย์เปิดเป็นสวนให้ประชาชนทั่วไปเข้าใช้บริการ ที่ดินแปลงดังกล่าวมีมูลค่ามากกว่า 5,500 ล้านบาท และเป็นที่ดินแปลงใหญ่แปลงเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในบริเวณถนนสุขุมวิทตอนต้น
มีชื่อเสียง.
ชูวิทย์เป็นที่รู้จักในกลางปี พ.ศ. 2546 เมื่อปรากฏเป็นข่าวว่าได้หายตัวไปอย่างลึกลับ ขณะมีคดีรื้อบาร์เบียร์ที่ถนนสุขุมวิท ซึ่งเป็นคดีที่มีคู่ความเป็นตำรวจนครบาล ไม่กี่วันต่อมาชูวิทย์ก็ปรากฏตัวข้างถนนย่านชานเมืองแห่งหนึ่งด้วยสภาพอิดโรย มีการนำตัวส่งโรงพยาบาล เมื่อร่างกายเริ่มฟื้นแล้ว ชูวิทย์ได้แฉว่าถูกตำรวจกลุ่มหนึ่งอุ้มตัวไป
จากนั้นชูวิทย์ก็ปรากฏเป็นข่าวเป็นระยะ เมื่อเจ้าตัวเริ่มทำการแฉถึงพฤติกรรมการทุจริตต่าง ๆ ของตำรวจ เช่น การรีดไถ การรับส่วย เป็นต้น จึงทำให้เป็นจุดสนใจของสังคมในระยะนั้น โดยบุคลิกของชูวิทย์ขณะนั้นเป็นไปอย่างดุดัน ดุเดือด จริงจัง แต่หลังจากนั้นแล้ว ชูวิทย์เริ่มมีท่าทีที่เปลี่ยนไป กลายเป็นบุคคลที่สนุกสนานเฮฮา ผ่อนคลายมากขึ้น แต่ก็ยังไม่ทิ้งการแฉถึงเรื่องราวการทุจริตต่าง ๆ ในสังคม ทำให้เป็นที่นิยมชมชอบของผู้คนเป็นจำนวนมาก และจากชื่อเสียงที่โด่งดังนี้ทำให้ในปีเดียวกันนั้น ได้มีผู้สร้างภาพยนตร์แผ่นที่มีเนื้อหาดัดแปลงมาจากชีวประวัติของชูวิทย์เอง ใช้ชื่อว่า "เจ้าพ่ออ่างทองคำ" โดยมี จรัล งามดี มารับบทเป็น ชูวิช ที่แปลงชื่อมาจากชื่อของชูวิทย์
หลังจากนั้น ชูวิทย์ก็ได้ก้าวมาสู่วงการเมือง โดยขายหุ้นในกิจการอาบอบนวดทั้งหมด แล้วลงสมัคร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ด้วยเบอร์ 15 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งตรงกับวันเกิดของตัวเอง แม้ไม่ได้รับเลือกตั้ง แต่ได้คะแนนเสียงกว่าสามแสนคะแนนและได้คะแนนมาเป็นลำดับที่ 3 ต่อมาชูวิทย์นำพรรคต้นตระกูลไทย ที่ตนเองเป็นผู้ก่อตั้ง เข้าร่วมกับพรรคชาติไทยและรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคชาติไทย
ชูวิทย์ลงสมัครเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2548 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทย แต่ต่อมาถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า เป็นสมาชิกพรรคชาติไทยไม่ครบ 90 วัน จึงพ้นจากความเป็น ส.ส. ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ชูวิทย์ได้ลาออกจากพรรคชาติไทย เพื่อลงสมัครสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร แต่ก็ถูกคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เพิกถอนสิทธิการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา โดยระบุว่า ยังไม่พ้นจากสถานะภาพสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครบกำหนด 1 ปี ก่อนที่จะลงสมัครสมาชิกวุฒิสภาตามกฎหมาย
เข้าสู่พรรคชาติไทย.
หลังจากเข้าสู่พรรคชาติไทยแล้ว ชื่อเสียงของชูวิทย์เริ่มหายเงียบไป แต่ปรากฏเป็นข่าวเป็นระยะๆ เช่น เป็นผู้หิ้วข้าวผัดและโอเลี้ยงไปเยี่ยม 3 อดีตกรรมการการเลือกตั้งที่ถูกศาลพิพากษาจำคุก ในคดีทุจริตการเลือกตั้ง หรือ การออกป้ายหาเสียงแบบแปลกๆ แหวกแนวไม่เหมือนใคร เป็นต้น
ในระยะแรกๆ ที่เข้าร่วมกับพรรคชาติไทย ชูวิทย์เคยมีข่าวขัดแย้งกับ จณิสตา ลิ่วเฉลิมวงศ์ ส.ส.หญิงของพรรคชาติไทย โดยมีข่าวว่า จณิสตา ไม่ยอมรับในตัวชูวิทย์ ที่เคยประกอบธุรกิจอาบอบนวดมาก่อน จนได้รับฉายาว่า นักการเมืองฝีปากกล้า
ชูวิทย์มักจัดทำป้ายขนาดใหญ่ มีข้อความซึ่งเขากล่าวว่าสะท้อนความคิดเห็นทางการเมืองของประชาชน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 ชูวิทย์ประกาศว่าจะไม่ขอลงเลือกตั้งในปลายปีไม่ว่าจะเป็นแบบใดก็ตาม หลังได้รับการจัดให้เป็นตัวแทนพรรค สมัครรับเลือกตั้งแบบรายชื่อเป็นลำดับที่ 2 ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยยกลำดับที่ 1 ให้กับพลเอก อัครเดช ศศิประภา อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเชื่อว่าตนเองจะไม่ได้รับการเลือก รวมทั้งได้โจมตีการบริหารพรรคของบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคด้วย หลังการเลือกตั้ง เมื่อพรรคชาติไทยจากเดิมที่อยู่คนละข้างกับพรรคพลังประชาชนได้แสดงท่าทีจะไปร่วมจัดตั้งรัฐบาลกับทางพรรคพลังประชาชน ชูวิทย์ก็ได้โจมตีบรรหารอย่างรุนแรงขึ้น และได้ลาออกจากพรรค
12 ธันวาคม 2555 ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องคดีที่บรรหาร ศิลปอาชา อดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย ฟ้องร้องชูวิทย์ข้อหาหมิ่นประมาท จากเหตุการณ์ที่พรรคชาติไทยเข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคพลังประชาชน และชูวิทย์ ซึ่งขณะนั้นเป็นรองหัวหน้าพรรคชาติไทย ตั้งโต๊ะแถลงข่าววิจารณ์บรรหารว่า เคยให้สัมภาษณ์ก่อนการเลือกตั้งว่าจะไม่ร่วมรัฐบาลกับพรรคพลังประชาชน แต่กลับเข้าร่วม และว่าบรรหารไร้สัจจะ ไร้จุดยืน นอกจากนี้ ยังชูวิทย์ยังติดป้ายประจานบรรหารทั่วกรุงเทพมหานคร โดยศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยวิจารณ์การทำงานและความประพฤติของโจทก์ในฐานะบุคคลสาธารณะ เป็นการติชมโดยสุจริต มิได้หาประโยชน์ส่วนตน ซึ่งก่อนหน้านี้ ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้องไปแล้วเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2552
สมัครเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร.
ในปี พ.ศ. 2551 ชูวิทย์ซึ่งได้ลาออกจากพรรคชาติไทยแล้ว ก็มาลงสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ชูวิทย์ได้เบอร์ 8 หลังจากนั้นชูวิทย์ได้ดำเนินการหาเสียง โดยชูนโยบายการมองเห็นปัญหา และเน้นตรวจสอบการทำงานของอภิรักษ์ โกษะโยธิน อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เช่น การก่อสร้างศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ที่เขตดินแดง การติดตามคดีการจัดซื้อรถและเรือดับเพลิง เป็นต้น
วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลาประมาณ 12.45 น. ชูวิทย์ได้ไปออกรายการเที่ยงวันทันเหตุการณ์ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงเกาะประเด็นร้อน แกะประเด็นลึก โดยมีวิศาล ดิลกวณิช เป็นพิธีกร หลังจบช่วงดังกล่าว ชูวิทย์ก็เข้าทำร้ายร่างกายวิศาล ต่อมา ชูวิทย์ได้แถลงข่าวในเวลา 16.00 น. ของวันเดียวกัน โดยยอมรับในการกระทำ และอ้างว่าทำไปเพราะโมโหที่วิศาลถามคำถามไม่เป็นธรรมแก่ตน และแสดงกิริยาไม่ให้เกียรติ ส่วนวิศาลก็ได้เข้าแจ้งความที่ สน.ทองหล่อว่าถูกทำร้ายร่างกาย และพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสมิติเวช
วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ชูวิทย์ได้ยกเลิกกำหนดการหาเสียงในช่วงเช้า และเดินทางไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัดศรีบุญเรืองแทน โดยปล่อยเต่า 19 ตัว พร้อมทั้งเขียนชื่อ-นามสกุล อายุของ ตนเองติดใต้ท้องเต่า ปล่อยนก 7 ตัว ปลาไหล 7 ตัว และหอยขมอีก 600 ตัว ในวันเดียวกันนี้ ชูวิทย์ได้ส่งหนังสือถึงสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย และสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ สรุปใจความได้ว่า วิศาล ดิลกวณิช ผู้ดำเนินรายการ ใช้วาจาไม่สุภาพ เรียกชื่อโดยไม่ใช่คำว่า "คุณ" นำหน้า รวมทั้งยังตั้งคำถามยั่วยุว่า จุดด้อยของคุณคืออะไร ซึ่งไม่ได้ตั้งคำถามเดียวกันนี้กับผู้สมัคร 3 คนที่มาร่วมรายการก่อนหน้านี้ รวมทั้งอีกหลายกรณี จึงทำให้รู้สึกถูกข่มเหงอย่างรุนแรง และบันดาลโทสะ พร้อมยอมรับผิดในการทำร้ายร่างกายวิศาล แต่ขอความเป็นธรรมจากพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้องของวิศาล ด้วยเช่นกัน
พรรคสู้เพื่อไทย.
ชูวิทย์ ได้จดทะเบียนตั้งพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2551 ชื่อ “พรรคสู้เพื่อไทย” มีสัญลักษณ์รูปกำปั้น มีสโลแกนว่า “แตกต่างแต่ไม่แตกแยก”
พรรครักประเทศไทย.
ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทางคณะกรรมการการเลือกตั้งได้รับรองพรรครักประเทศไทย และรับรองสถานะชูวิทย์ให้เป็นหัวหน้าพรรครักประเทศไทย มีสโลแกนว่า “ฉันรักคุณ”
โดยในการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2554 ชูวิทย์ได้แถลงข่าวเปิดตัวพรรครักประเทศไทยอย่างเป็นทางการ พร้อมประกาศว่าจะเป็นฝ่ายค้านเพื่อตรวจสอบรัฐบาล
ขณะหาเสียงชูวิทย์ ใช้สุนัขคู่ใจชื่อ "โมโต โมโต้" พันธุ์บูลเทร์เรียร์ เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงความซื่อสัตย์ ซึ่งชูวิทย์บอกว่า สุนัขซื่อสัตย์กว่านักการเมือง เพราะไม่เคยคอรัปชั่น รวมทั้งใช้โปสเตอร์ที่มีสีสัน และความหมายสะท้อนถึงการเมืองในขณะนั้น จนได้รับคำชมจากสื่อมวลชน และนักวิจารณ์ชาวต่างชาติ ผลการเลือกตั้งพรรครักประเทศไทยได้คะแนนเสียงเกือบ 1 ล้านคะแนน ส่งผลให้ได้ ส.ส. เข้าสภาถึง 4 คน ในวันแถลงนโยบายของรัฐบาล เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2554 ชูวิทย์ได้นำคลิปวีดีโอแสดงถึงบ่อนการพนันขนาดใหญ่บริเวณถนนรัชดาภิเษกมาเปิดกลางห้องประชุมสภา ส่งผลให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางถึงการทำงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ปล่อยปละละเลย มีผลทำให้ พลตำรวจเอกวิเชียร พจน์โพธิ์ศรี หลุดออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ชูวิทย์เป็นผู้นำการใช้คลิปวีดีโอมาประกอบการอภิปรายในสภา ทำให้เกิดกระแสให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท่านอื่นต้องใช้คลิปประกอบทุกครั้งที่มีการอภิปราย โดยชูวิทย์ได้รับฉายา "เจ้าพ่อคลิป" จากกรณีที่ชูวิทย์มีการใช้กล้องแอบถ่ายในบ่อนการพนัน สถานค้าบริการหลายสิบที่ และนำมาเปิดแถลงข่าว ส่งผลให้ตำรวจในพื้นที่นั่งไม่ติด เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในสังคมถึงบ่อนการพนันซึ่งขยายตัวอย่างมาก และให้ความเชื่อถือกับข้อมูลของชูวิทย์ โดยเห็นว่าข้อมูลที่ชูวิทย์นำมาเปิดเผย เป็นประโยชน์ต่อสังคม
การทำงานของชูวิทย์ในสภาในฐานะฝ่ายค้าน ชูวิทย์ทำหน้าที่อย่างโดดเด่น รวมทั้งรับหน้าที่รองประธานคณะกรรมาธิการการตำรวจสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 แสดงจุดยืนในการเป็นฝ่ายค้าน เปิดเผยข้อมูล บ่อนการพนัน สถานอบายมุข อันมีผลกระทบต่อสำนักงานตำรวจแห่งชาติอย่างมาก จนกระทั่ง ร้อยตำรวจเอกเฉลิม อยู่บำรุง ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบกำกับดูแลสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต้องออกมาตอบโต้ และมีวาทะพิพาทกันในสภา จนทำให้ทั้งคู่ได้รับฉายาว่าเป็น "คู่กัดแห่งปี" ประจำปี 2555 จากสื่อมวลชน แม้ว่าทั้งคู่จะเคยมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก่อน
การอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 นายชูวิทย์ได้อภิปรายไม่ไว้วางใจ ร้อยตำรวจเอกเฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรีกำกับดูแลสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ถึงโครงการก่อสร้างโรงพักทดแทน 396 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งมีระยะเวลาเหลืออีกเพียงเดือนเศษจะครบกำหนดสิ้นสุดสัญญา แต่ปรากฏว่าการก่อสร้างยังไม่คืบหน้าเป็นจำนวนมาก ทั้งผู้รับเหมาทิ้งงาน สร้างได้แค่ฐานรากหรือตอม่อ ก่อให้เกิดความเดือดร้อนต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจในแต่ละโรงพัก ส่งผลให้ต่อมารัฐบาลพรรคเพื่อไทยนำโครงการดังกล่าวเป็นประเด็นการเมืองกล่าวหารัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นผู้เซ็นสัญญาริเริ่มโครงการนี้เมื่อปี 2553 และร้องให้กรมสอบสวนคดีพิเศษสอบสวน
31 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติวินิจฉัยกรณีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 คนของพรรครักประเทศไทย คือ ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ และ นายโปรดปราน โต๊ะราหนี เซ็นใบลาออกจากสมาชิกพรรค ชูวิทย์ได้นำยื่นกับคณะกรรมการการเลือกตั้งอันมีผลมาจากคลิปวีดีโอที่นายชูวิทย์อัดและเปิดเผยต่อสื่อมวลชนถึงการคอรัปชั่น กินเปอร์เซ็นต์งบประมาณของประเทศ โดยทั้งสองได้ยื่นหนังสือคัดค้านการลาออกอ้างว่าไม่ใช่ลายเซ็นของตัวเอง ต่อมาคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ไต่สวนมีผลสรุปว่าเป็นใบลาออกที่ทั้งสองลงลายมือชื่อด้วยตนเองจริง อันมีผลให้ทั้งสองพ้นจากสภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชูวิทย์อ้างว่าทั้งสองได้ทรยศต่ออุดมการณ์ พร้อมทั้งขอโทษต่อประชาชน และยืนยันว่าหากต่อไปพบว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในพรรคของตนกระทำการทุจริตอีก ก็ยินดีจะลาออกและยุบพรรครักประเทศไทย
8 ธันวาคม พ.ศ. 2556 หลังจากที่พรรคประชาธิปัตย์มีมติให้สมาชิกลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยกพรรค นำโดย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ชูวิทย์รักษาคำพูดโดยการลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทันที โดยระบุว่าสภาทำงานต่อไปไม่ได้ ทั้งนี้ชูวิทย์เคยแถลงข่าวแนะให้พรรคประชาธิปัตย์ลาออกยกพรรคเพื่อแสดงความจริงใจต่อประชาชน และไปช่วยสุเทพ เทือกสุบรรณ ที่ลาออกไปเป็นแกนนำหลักประท้วงขับไล่รัฐบาลของยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และหากพรรคประชาธิปัตย์ลาออกยกพรรคตามที่ตนแนะนำจริง ตนและลูกพรรคจะลาออกตาม เป็นเหตุให้ชูวิทย์ลาออกตามสัญญา
9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ตัดสินใจประกาศยุบสภา เพื่อคืนอำนาจให้ประชาชนตัดสินในการเลือกตั้งครั้งต่อไป
ชูวิทย์ สมรสครั้งที่ 1 กับเคต ดับเบิลยู จอห์นสัน (Kate W Johnson) หญิงชาวแคนาดา-อเมริกัน และมีบุตรด้วยกันสองคน คือ
สมรสครั้งที่ 2 กับนางงามตา กมลวิศิษฎ์ (สุขนิรันดร์) ปัจจุบันแยกทางกันแล้ว มี บุตร-ธิดา 4 คน ตามลำดับ ดังต่อไปนี้
นารูโตะ (จังหวัดโทกูชิมะ)
เมืองนารูโตะ  เป็นเมืองในจังหวัดโทกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และอยู่ห่างจากเมืองโทกูชิมะซึ่งเป็นเมืองเอกของจังหวัดไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร มีช่องแคบนารูโตะซึ่งกั้นระหว่างนารูโตะและเกาะอาวาจิ จังหวัดเฮียวโงะ ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อไปยังเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียว ช่องแคบนี้มีชื่อเสียงเรื่องน้ำวน
นารูโตะเป็นที่ตั้งของสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโทกูชิมะ วอร์ติสในเจลีก ดิวิชัน 2
พลังสามัคคี
ข้างหลังภาพ
ข้างหลังภาพ คือ นวนิยายประพันธ์โดยศรีบูรพา หรือชื่อจริงว่า กุหลาบ สายประดิษฐ์ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนๆ ลงในหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นเรื่องราวของความรักต่างวัย ต่างสถานะ นอกจากเรื่องราวที่กินใจแล้ว ภาษาที่ใช้ในเรื่องเป็นภาษาที่งดงาม มีวลีที่เป็นที่ชื่นชอบมากมาย นวนิยายเรื่องนี้เมื่อรวมเล่มได้รับการตีพิมพ์ซ้ำถึง 47 ครั้ง ยังได้รับการยกย่องด้วยความงามในเชิงวรรณศิลป์ และถูกนำไปแสดงเป็นละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ รวมถึงละครเวที ในรูปแบบละครเพลงอีกด้วย
กุหลาบ สายประดิษฐ์ เขียนเรื่องนี้โดยอาศัยประสบการณ์จริงที่เคยไปดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2479 และจากความคุ้นเคยกับเจ้านายใน หลายพระองค์ที่เป็นพี่น้องกับ หม่อมเจ้าวรรณไวทยากร วรวรรณ เจ้าของหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน โดยเป็นที่คาดหมายกันว่าตัวละคร หม่อมราชวงศ์กีรติ น่าจะถอดแบบมาจากหม่อมเจ้าบรรเจิดวรรณวรางค์ วรวรรณ บางคนคาดว่าถอดแบบมาจากพระนางเธอลักษมีลาวัณ แต่ชนิด สายประดิษฐ์ ภริยาของผู้แต่งระบุว่าเป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน
ข้างหลังภาพ ตีพิมพ์ตอนแรกในหนังสือพิมพ์ประชาชาติ ฉบับวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ต่อเนื่องจนจบบทที่ 12 ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2480 ถึงตอนที่ ม.ร.ว.กีรติ ลาจากนพพรที่ท่าเรือโกเบ โดยเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาเมื่อรวมพิมพ์ครั้งแรกโดย สำนักงานนายเทพปรีชา ศรีบูรพาได้แต่งเพิ่มอีก 7 บท รวมเป็น 19 บท โดยตอนที่แต่งขึ้นใหม่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2486 ศรีบูรพาได้เขียนเรื่องสั้นชื่อ "นพพร-กีรติ" เป็นจดหมายรัก ที่เขียนถึงระหว่างกัน ตีพิมพ์ในหน้า 255 ถึง 273 ของหนังสือรวมเรื่องสั้น "ผาสุก" ของสำนักพิมพ์อุดม และได้นำไปรวมเล่มใน ข้างหลังภาพ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 ในเวลาต่อมา