pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ระยะเวลาการแข่งขันแบ่งเป็น 2 ครึ่ง แต่ละครึ่งแบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงละ 15 นาที เรียกว่า ควอเตอร์ (Quarter) รวมเป็นเวลาแข่งขัน 60 นาที และ มีช่วงเวลาพักครึ่งระหว่าง ควอเตอร์ที่ 2 และ ควอเตอร์ที่ 3 เป็นเวลา 10 นาที ทว่าในการเล่นแต่ละครั้งอาจจะมีการหยุดเวลาหลังการเล่นเมื่อลูกตาย ดังนั้นเวลาที่ใช้ในการแข่งขันจริงโดยปกติจะยาวนานกว่า 3 ชั่วโมง ในการแข่งขันเอ็นเอฟแอล หากมีคะแนนเสมอกันหลังจบเวลาการแข่งขันปกติ จะมีการต่อเวลาการแข่งขันออกไปอีก 10 นาที การตัดสินว่าทีมใดจะครองลูกครั้งแรกใช้การเสี่ยงเหรียญทาย ทีมแรกที่สามารถทำคะแนนได้จะเป็นฝ่ายชนะทันที แต่ถ้าหากไม่มีทีมใดทำคะแนนได้ใน 10 นาทีนี้ ถ้าเป็นการแข่งขันในฤดูกาลปกติการแข่งขันนัดนั้นจะตัดสินผลเป็นเสมอกัน แต่ถ้าหากเป็นการแข่งขันเพลย์ออฟ จะต่อเวลาไปอีกครั้งละ 15 นาที จนกว่าจะมีทีมใดทีมหนึ่งทำคะแนนได้
ในปัจจุบัน เอ็นเอฟแอลได้มีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดกฎกติกาการแพ้-ชนะในช่วงต่อเวลาเป็นดังนี้
การขอเวลานอก.
แต่ละทีมมีสิทธิ์ขอเวลานอกครึ่งละสามครั้ง โดยการขอเวลานอกทำโดยการส่งสัญญาณมือให้ผู้ตัดสินทราบ การขอเวลานอกกระทำได้ทั้งโดยหัวหน้าผู้ฝึกสอนหรือผู้เล่นในสนาม
อนึ่ง หากมีการต่อเวลา แต่ละทีมจะสามารถขอเวลานอกได้สองครั้งในช่วงฤดูกาลปกติ ส่วนในรอบเพลย์ออฟจนถึงซูเปอร์โบวล์นั้นแต่ละทีมสามารถขอเวลานอกได้ทีมละสามครั้ง
การเตะเปลี่ยน หรือ คิกออฟ (kickoffs).
เป็นการเตะลูกให้ฝ่ายตรงข้ามเริ่มเล่นเป็นฝ่ายรุก โดยจะมีการเตะเปลี่ยนตอนเริ่มเกม ตอนเริ่มครึ่งหลัง (หลังจากพักครึ่งเวลา) และหลังจากที่ทำคะแนนได้จากการทัชดาวน์ หรือ การเตะประตู โดยทีมที่ทำคะแนนได้จะเตะเปลี่ยนให้ทีมคู่แข่งได้เป็นฝ่ายรุก ในการเตะลูกจะวางอยู่บนที่วางลูก ที่ตำแหน่งเส้น 35 หลาในฝั่งของตัวเอง ผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม จะรับลูกที่เตะไปให้และวิ่งย้อนกลับมาให้ได้ระยะมากที่สุด จุดที่ผู้ถือลูกสวนกลับมาถูกหยุดจะเป็นจุด ที่ทีมรุกของฝ่ายนั้นเริ่มเล่น ถ้าผู้รับลูกรับลูกที่เตะมาในเขตเอนด์โซนของตน ผู้เล่นนั้นสามารถเลือกที่จะวิ่งพาลูกสวนกลับไป หรือ ทำการ ทัชแบค (touchback) โดยการคุกเข่ากับพื้นสนามในเขต endzone ของฝ่ายตัวเอง และทีมรุกจะได้เริ่มเล่นที่เส้น 25 หลา
การรุกคืบ.
การรุกคืบในอเมริกันฟุตบอล กระทำโดยการพาลูกรุกคืบไปยังปลายสนามของฝ่ายตรงข้าม ทีมรุก (offense) คือทีมที่ได้ครอบครองลูก และ มีโอกาสเล่น 4 ครั้ง เรียก ดาวน์ (down) เพื่อพาลูกรุกคืบไปยังแดนของฝ่ายตรงข้าม ให้ได้ระยะทาง 10 หลา เมื่อทีมรุกพาลูกรุกคืบไปได้ระยะทางมากกว่า 10 หลา ก็จะกลับไปเริ่มนับ ดาวน์ที่หนึ่ง (first down) เพื่อรุกคืบให้ได้ 10 หลาใหม่ หากทีมรุกไม่สามารถรุกคืบหน้าได้เป็นระยะทาง 10 หลาใน 4 ดาวน์ คือ ไม่สามารถกลับไปเริ่มดาวน์ที่หนึ่งใหม่ได้ ทีมนั้นก็จะสูญเสียการครอบครองลูกให้ฝ่ายตรงข้ามได้เล่นเป็นฝ่ายรุกบ้าง
การ สแนป (snap) เป็นการเริ่มเล่น ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายจะเรียงตัวหันหน้าเข้าหากัน ที่ เส้นแบ่งแดน (line of scrimmage) ซึ่งเป็นตำแหน่งวางลูกบอลเพื่อเริ่มเล่น การเล่นจะเริ่มเมื่อผู้เล่นฝ่ายรุก ตำแหน่งเซนเตอร์ (center) ส่งลูกบอลผ่านใต้ขาให้กับเพื่อนรวมทีมซึ่งปกติจะเป็นผู้เล่นตำแหน่งควอเตอร์แบค (quarterback)
การเล่นแต่ละรอบ หรือที่เรียกว่า ดาวน์ ในอเมริกันฟุตบอลนั้นจะจบลงเมื่อลูกบอลตาย เนื่องจาก
การเตะทิ้ง หรือ พันท์ (punt).
ถ้าทีมรุกไม่สามารถกลับไปเริ่มดาวน์ที่หนึ่งได้หลังจากเล่น 3 ครั้งแล้ว คือ เปลี่ยนเป็นดาวน์ที่ 1 ไม่ได้ภายใน 3 ครั้ง
ส่วนมากดาวน์ที่ 4 ทีมที่ได้บุกจะไม่เล่นต่อ แต่จะให้ทีมพิเศษของผ่ายตนเองลงมาพั้นท์เพื่อกินระยะ แล้วเปลี่ยนให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายบุกแทน
เนื่องจากถ้าเล่นครบ 4ดาวน์แล้วยังไม่สามารถบุกได้ระยะ 10 หลา จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามสามารถเริ่มบุกจากจุดสุดท้ายที่ลูกตาย ดังนั้นเลยต้องพั้นทิ้ง
เพื่อเอาระยะและให้ฝ่ายตรงข้ามเริ่มบุกให้ห่างจากระยะ endzone ของฝ่ายตัวเอง
ส่วนในการรับลูกพันท์แล้ววิ่งย้อนนั้นสามารถทำได้เหมือนกับการรับลูก kick off แต่จะมีกฎพิเศษก็คือเมื่อทีมพิเศษรับลูกหรือแตะถูกลูก
จะทำให้การเล่นเพลย์นั้นเป็นฟรีเพลย์ กล่าวคือ การเล่นครั้งนั้นถ้าการเล่นสิ้นสุดลงทีมไหนครอบครองลูกได้ก็จะได้เป็นฝ่ายบุกทันที ยกตัวอย่าง
เช่น ทีมเอพันท์ไปให้ทีมบี แล้วทีมบีรับลูกวิ่งย้อนคืนมาแล้วเกิดฟัมเบิ้ล แล้วทีมเอเก็บลูกได้ ทีมเอก็จะได้บุกต่อทันที ณ ตำแหน่งที่ลูกตาย ในการรับลูก
พันท์นั้น เราจะเห็นตัวรับลูกวิ่งย้อนชูมือแล้วโบกไปมาบ่อยๆ มันก็คือการเรียกแฟร์แคช (Fair Catch) ในการเรียกแฟร์แคชหมายถึง การที่ตัวรับลูกวิ่งย้อนเมื่อรับลูก
แล้ว จะไม่สามารถวิ่งต่อเพื่อเพิ่มระยะได้ แต่จะได้สิทธิพิเศษก็คือ รับพิเศษของฝ่ายพันท์จะไม่มีสิทธิเข้ามาแท๊คเกิลได้โดยเด็ดขาด
การสูญเสียการครอบครองลูก (Turnover).
นอกจากการที่ทีมบุกสูญเสียการครอบครองลูกเนื่องจากไม่สามารถรุกคืบได้เกิน 10 หลาภายใน 4 ดาวน์แล้ว ยังมีปัจจัยอื่นๆที่ทำให้ทีมบุกสูญเสียการครอบครองลูกซึ่งมีดังต่อไปนี้:
ในทั้งสามกรณีข้างต้น ผู้เล่นทีมรับที่ได้ลูกบอลมาครอบครอง สามารถพาบอลวิ่งไปสู่เอนด์โซนของทีมตรงข้ามได้ การเล่นจะไม่จบจนกว่าจะถูกแทกเกิล วิ่งออกนอกสนาม หรือ ทำคะแนนได้
การทำคะแนน.
แต่ละทีมสามารถทำคะแนนได้โดย:
การทำผิดกติกา.
อเมริกันฟุตบอลเป็นการแข่งขันที่มีกติกาละเอียด ทำให้มีการทำผิดกติกาขึ้นบ่อยครั้งระหว่างการแข่งขัน เมื่อมีการทำผิดกติกาเกิดขึ้นผู้ตัดสินจะโยนธงสีเหลืองลงมาบนพื้นสนาม หรือเป่านกหวีดถ้าการทำผิดกติกาเกิดขึ้นก่อนการเริ่มเล่นแต่ละดาวน์ เมื่อการเล่นหยุดลง หัวหน้าผู้ตัดสินจะใช้เครื่องขยายเสียงประกาศให้ผู้เล่นและผู้ชมทราบว่ามีการทำผิดกติกาใดเกิดขึ้นพร้อมทั้งประกาศการลงโทษ
ตัวอย่างการทำผิดกติกาที่เกิดขึ้นบ่อย
ถ้าการกระทำผิดเกิดขึ้นและเหลือระยะไม่พอให้ลงโทษ จะนำลูกไปตั้งที่ระยะครึ่งหนึ่งของการเล่นก่อนหน้า เช่น ถ้าทีมบุก ฟอล์ท สตาร์ท ที่เส้น 4 หลาในแดนตนเอง ผู้ตัดสินจะนำลูกไปตั้งเพื่อเริ่มเล่นใหม่ที่เส้น 2 หลา
บางครั้งอาจจะมีการไม่เอาโทษ (Penalty Decline) ในกรณีดังต่อไปนี้
- ทีมบุกทำคะแนนได้ และทีมรับทำผิดกติกา ทีมบุกสามารถเลือกไม่เอาโทษเพื่อเปลี่ยนเป็นการทำคะแนนได้
- ทีมรับทำผิดกติกา แต่ทีมบุกสามารถรุกคืบจนได้ดาวน์ที่หนึ่ง ทีมบุกสามารถเลือกไม่เอาโทษเพื่อเอาดาวน์ที่หนึ่งได้
- ทีมบุกทำผิดกติกาในดาวน์ที่สาม ทีมรับสามารถเลือกไม่เอาโทษเพื่อให้ทีมบุกต้องเล่นดาวน์ที่สี่ได้
- ทีมเดียวกันทำผิดกติกามากกว่า 1 ข้อหาในดาวน์นั้น ทีมฝ่ายตรงข้ามมีสิทธิ์เลือกพิจารณาลงโทษในข้อหาที่สามารถสร้างความได้เปรียบให้กับทีมตัวเองมากที่สุดเพียงข้อหาเดียวเท่านั้น ส่วนข้อหาอื่นจะถูกยกเลิกไม่สามารถนำมาลงโทษรวมกันได้
การท้าทายคำตัดสินของกรรมการ.
ในการแข่งขัน เอ็นเอฟแอล เมื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมใดทีมหนึ่งไม่เห็นด้วยกับคำตัดสินของผู้ตัดสิน สามารถร้องขอให้มีการดูภาพซ้ำ(instant replay)โดยการขว้างธงสีแดงลงไปในสนาม หัวหน้าผู้ตัดสินจะประกาศความไม่เห็นด้วยของหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้ผู้ชมทราบ และเข้าไปดูการฉายภาพซ้ำจากมุมกล้องต่างๆที่ถูกบันทึกไว้บริเวณข้างสนาม หลังจากหัวหน้าผู้ตัดสินดูภาพซ้ำจะออกมาประกาศคำตัดสินอีกครั้ง โดยอาจจะเปลี่ยนแปลงคำตัดสินหรือยืนยันคำตัดสินเดิมพร้อมกับประกาศเหตุผลของการให้คำตัดสินนั้นๆ แต่ละทีมมีสิทธิ์ในการขอดูภาพซ้ำ 2 ครั้งต่อเกม โดยหากผู้ตัดสินยืนยันคำตัดสินเดิม ทีมจะถูกริบสิทธิ์การขอเวลานอก 1 ครั้ง หากสามารถท้าทายคำตัดสินจนสามารถทำให้กลับคำตัดสินได้ทั้ง
2 ครั้งจะได้รับสิทธิ์เพิ่มอีก 1 ครั้ง อย่างไรก็ตามการขอดูภาพซ้ำโดยหัวหน้าผู้ฝึกสอนจะกระทำไม่ได้ในช่วงเวลา 2 นาทีสุดท้ายของแต่ละครึ่งเวลารวมไปถึงช่วงต่อเวลาด้วย โดยในช่วงเวลาดังกล่าวสิทธิ์ขอดูภาพซ้ำจะตกอยู่กับผู้ควบคุมการแข่งขันที่อยู่ด้านบนอัฒจันทร์
ผู้เล่นตำแหน่งต่างๆ.
ผู้เล่นในอเมริกันฟุตบอลตำแหน่งต่างๆ จะมีการเล่นที่เฉพาะเจาะจง โดยส่วนใหญ่แล้วผู้เล่นคนหนึ่งจะเล่นเฉพาะทีมรุก หรือทีมรับ เท่านั้น ไม่เล่นทั้งสองทีม
ทีมพิเศษ (Special teams).
กลุ่มของผู้เล่นที่มีหน้าที่ในเกี่ยวกับการเตะทั้งหลาย เรียกว่า ทีมพิเศษ หรือ สเปเชียลทีม  ผู้เล่นในทีมพิเศษนี้จะมี พันท์เตอร์  (P) ซึ่งเป็นผู้เตะทิ้ง โดยเป็นการถือลูกเตะ และ คิกเกอร์ (kicker) หรืออาจเรียก เพลซคิกเกอร์ (placekicker) (K หรือ PK) เป็นผู้เตะเปลี่ยน และ ผู้เตะประตู ซึ่งเป็นการเตะลูกบอลจากการวางบนพื้นสนาม โดยวางบนอุปกรณ์ตั้งลูก และ การจับวางโดยเพื่อนร่วมทีม ตามลำดับ.
นาโนอิเล็กทรอนิกส์
นาโนอิเล็กทรอนิกส์  คือสาขาหนึ่งของวิชาอิเล็กทรอนิกส์ที่มีขอบเขตความรู้ในระดับนาโน ถูกพัฒนาขึ้นเนื่องจากการสร้างวงจรโดยใช้แนวทางอิเล็กทรอนิกส์เดิมกำลังถึงทางตัน ด้วยเหตุผลที่ว่า
แนวทางพัฒนา.
การพัฒนานาโนอิเล็กทรอนิกส์ในอนาคตจึงดำเนินไปเพื่อแก้ข้อจำกัดทั้ง 2 แบบนั้น โดยแบ่งออกเป็น 3 ระยะดังนี้
วัดพระแก้ว
วัดพระแก้ว โดยทั่วไปหมายถึงวัดที่อาจเคยประดิษฐานพระแก้วมรกต ซึ่งอาจหมายถึง
แยกคอกวัว
แยกคอกวัว (อังกฤษ: Khok Wua Intersection) เป็นสี่แยกที่เป็นจุดตัดระหว่างถนนราชดำเนินกลางกับถนนตะนาว ตั้งอยู่ในแขวงบวรนิเวศ และแขวงตลาดยอด เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เคยเป็นที่เลี้ยงวัวของชาวฮินดู ที่อาศัยรอบ ๆ เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ เนื่องจากเป็นทุ่งหญ้าและป่าละเมาะ บริเวณป้อมเผด็จดัสกรตามแนวกำแพงพระบรมมหาราชวัง เป็นที่ตั้งของโรงเลี้ยงวัวหลวง เพื่อผลิตน้ำนมส่งพระราชวัง ซึ่งไม่ปรากฏร่องรอยเหลืออยู่อีกแล้วในปัจจุบัน (ความปรากฏอยู่ในบทละครล้อเลียนเรื่อง ระเด่นลันได ของ พระมหามนตรี (ทรัพย์) ในสมัยรัชกาลที่ 3) จนไปถึงบริเวณคลองมอญ รวมถึงเคยเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวมุสลิมที่อพยพมาจากภาคใต้และประเทศอินโดนีเซีย โดยมีศาสนสถานที่เป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ คือ มัสยิดบ้านตึกดิน และมัสยิดจักรพงษ์ ที่อยู่ทางย่านบางลำพู (ปัจจุบันก็ได้แยกย้ายไปอาศัยอยู่ที่อื่นจนเกือบหมดแล้ว)
ในบริเวณแยกคอกวัวยังเคยเป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงานสำคัญ ๆ หลายแห่งด้วยกัน เช่น ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่ (ปัจจุบันย้ายอยู่บริเวณริมถนนพหลโยธิน ใกล้แยกสะพานควาย) นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ทำการของสถานีวิทยุ ททท. บริษัทไทยโทรทัศน์ ซึ่งต่อมาได้เกิดเพลิงไหม้ในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 จึงถูกรื้อทำลายอาคารทั้งหมด ปล่อยว่างอยู่นาน กระทั่งได้สร้างอนุสาวรีย์สถาน ทางฝั่งถนนตะนาวที่มุ่งหน้าไปยังย่านบางลำพู ดังปรากฏโดดเด่นอยู่ในปัจจุบันนี้
แยกคอกวัวนับเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญจุดหนึ่งของมวลชนที่จะรวมตัวเดินขบวนประท้วงในภาวะวิกฤตทางสังคมการเมืองของไทย (นอกจากอยู่ใกล้กับสนามหลวงและอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย) ปรากฏในหลายช่วงของประวัติศาสตร์ ทั้งในปี พ.ศ. 2516, พ.ศ. 2519, พ.ศ. 2535, พ.ศ. 2549, พ.ศ. 2551, พ.ศ. 2553, พ.ศ. 2556–57 และ พ.ศ. 2563–2564
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยอาจารย์สมัย ชินะผา ตั้งอยู่บริเวณห้าแยกลาดพร้าว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ได้รับอนุมัติจัดตั้งจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2532 อนุญาตให้จัดการศึกษาหลักสูตรปริญญาตรี ภายใต้การกำกับดูแลของทบวงมหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2522 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535
หลักสูตรปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น เป็นหลักสูตรที่สร้างขึ้นเพื่อให้ครบถ้วนสมบูรณ์ในการที่จะเสริมต่อระบบการศึกษา ที่คณะผู้บริหารเซนต์จอห์นรับผิดชอบอยู่ นับตั้งแต่ระดับแรกสุด คือ อนุบาล ประถม มัธยม สูงขึ้นเป็นระดับ อาชีวศึกษา และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ซึ่งยังไม่ครบถ้วน สมบูรณ์ตามแผนการศึกษาแห่งชาติ และความต้องการของสังคมสมัยใหม่ คณะผู้บริหารจึงได้ขออนุญาตจัดตั้งวิทยาลัย และเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรีขึ้น คณะแรกที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ตั้งใจจะประสานต่อสายใยทางการศึกษาในกลุ่มเซนต์จอห์น ให้สมบูรณ์ในระดับอุดมศึกษาก็คือ คณะบริหารธุรกิจ ซึ่ง ประกอบด้วย 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการบัญชี และสาขาวิชาการตลาด รับนักศึกษาภาคกลางวันเรียน 4 ปี และต่อเนื่อง 2 ปี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ได้ขยายการสอนเพิ่มสาขาในคณะบริหารธุรกิจอีก 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการจัดการ และสาขาวิชาการจัดการสารสนเทศคอมพิวเตอร์ พร้อมกับขอเปิดคณะวิชาใหม่ คือ คณะนิเทศศาสตร์ ซึ่ง ประกอบด้วย 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการโฆษณา สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ และสาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
ในปีการศึกษา 2535 มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ได้เปิดดำเนินการหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล และสาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ส่วนในกลุ่มวิชาภาษาศาสตร์นั้น มหาวิทยาลัยเปิดดำเนินการ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล
ในปีการศึกษา 2536 คณะวิศวกรรมศาสตร์ เปิดดำเนินการหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ เพิ่มขึ้นอีกสาขาหนึ่ง ส่วนคณะวิชาในด้านมนุษยศาสตร์ได้จัดตั้งคณะนิติศาสตร์ขึ้น และเปิดดำเนินการสอน ในสาขาวิชานิติศาสตร์
ในปีการศึกษา 2537 มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ได้เปิดดำเนินการสาขาวิชาการท่องเที่ยว คณะศิลปศาสตร์ และจัดตั้งคณะวิชาเพิ่มอีก 1 คณะ คือ บัณฑิตวิทยาลัย เปิดดำเนินการหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ในกลุ่มการจัดการการเงิน และการธนาคาร กลุ่มการจัดการการตลาด และกลุ่มการจัดการ และในปีการศึกษา 2538 ได้เปิดดำเนินการหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการเงินและการธนาคาร สำหรับแผนการขยายการศึกษา หลังจากได้รับการอนุมัติให้เปลี่ยนประเภทจาก "วิทยาลัย" เป็น "มหาวิทยาลัย" เมื่อวันที่ 19 มีนาคมพ.ศ. 2539 มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์นได้เปิดดำเนินการหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชา บริหารธุรกิจ และสิ่งแวดล้อม และขอเพิ่มกลุ่มการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศในปีการศึกษา 2540 และในปีการศึกษา 2541 ได้ขอเปิดดำเนินการ หลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการตลาด
ในปีการศึกษา 2544 เปิดดำเนินการหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า และสาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคปกติ) หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ต่อเนื่อง 2 ปี) ภาคปกติและภาคค่ำ สาขาวิชาการท่องเที่ยว หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ สารสนเทศคอมพิวเตอร์ (โปรแกรมภาษาอังกฤษ) ภาคปกติ
ปีการศึกษา 2545 มหาวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญาและศาสนา Ph.D. (Philosophy and Religion)
และปีการศึกษา 2549 มหาวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา กลุ่มวิชาพัฒนานักเรียนนักศึกษา เป็นแห่งแรกของประเทศไทย
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ  หรือที่เรียกกันติดปากว่า เอแบค (ABAC) จัดอยู่ในเครือคณะภราดาเซนต์คาเบรียล มี 2 วิทยาเขตหลัก วิทยาเขตหัวหมาก ตั้งอยู่ที่ แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร และ วิทยาเขตสุวรรณภูมิ ตั้งอยู่ที่ ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทยที่มีระบบการสอนหลักสูตรนานาชาติ และยังเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีจำนวนศาสตราจารย์มากที่สุดในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญเป็นสถาบันการศึกษาชั้นสูงที่มูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย โดยมีอนุสนธิจากการที่เจษฎาจารย์คณะเซนต์คาเบรียลที่ได้เข้ามาเผยแพร่ธรรมในประเทศไทยเมื่อกว่าหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา ได้ชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นที่จะต้องศึกษาภาษาต่างประเทศเพราะเล็งเห็นว่าต่อไปสังคมโลกจะมีความใกล้ชิดติดต่อกันมากขึ้นเพราะกระแสโลกาภิวัตณ์และความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และได้เริ่มโครงการจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2512 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ (ACC) ซึ่งต่อมาได้รับวิทยฐานะเป็นวิทยาลัยเอกชนเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2515 และสถาปนาอย่างเป็นทางการโดยใช้ชื่อว่า “วิทยาลัยอัสสัมชัญบริหารธุรกิจ” (Assumption  Business Administration College) เอแบค (ABAC) ซึ่งชื่อ "อัสสัมชัญ" เป็นชื่อเดียวกันกับที่หลวงพ่อเอมีล โอกุสต์ กอลงแบ (บาทหลวงคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส และ อดีตเจ้าอาวาสอาสนวิหารอัสสัมชัญ แห่ง มิสซังสยาม ปี ค.ศ. 1871) เคยได้ประทานไว้ให้แก่โรงเรียนอัสสัมชัญ. วิทยาลัยอัสสัมชัญบริหารธุรกิจมีโยบายที่จะสนองความต้องการของชาติในการจัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์มนุษยศาสตร์ และโดยเฉพาะสาขาวิชาทางธุรกิจวิทยาการจัดการ การวิจัย และการศึกษาเชิงสหวิทยาการ. นอกจากนี้ ยังเน้นถึงความเป็นนานาชาติ โดยจัดการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษทุกหลักสูตร จนได้รับการยอมรับว่าเป็นสถาบันอุดมศึกษานานาชาติแห่งแรกในประเทศไทย รวมทั้งส่งเสริมให้ตระหนักถึงความแตกต่างกันในด้านวัฒนธรรม ความคิดและการอยู่ร่วมกันในสังคมโลก
มหาวิทยาลัยได้ขยายหลักสูตรเพิ่มขึ้นจากเดิม โดยได้เปิดดำเนินการสอนในหลักสูตรต่างๆ ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในคณะวิชาต่าง ๆ อย่างหลากหลาย จนได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้เปลี่ยนประเภทเป็นมหาวิทยาลัย ใช้ชื่อว่า “มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ” เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยมหาวิทยาลัยได้ใช้ตัวอักษรย่อในภาษาไทยว่า มอช. และภาษาอังกฤษว่า "AU" ซึ่งทำให้อักษรชื่อย่อของมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญมีความสัมพันธ์ กับสัญลักษณ์ทางเคมี คือ Au (ทองคำ)
หลังจากนั้นมหาวิทยาลัยได้บุกเบิกพัฒนาด้านเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่องตลอดมา โดยเฉพาะด้านอินเทอร์เน็ต ซึ่งมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เป็นสถาบันเดียวในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ที่เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันอินเทอร์เน็ตของโลกเมื่อปี พ.ศ. 2536 และเพื่อให้พัฒนาการของมหาวิทยาลัยเป็นไปอย่างต่อเนื่องและรองรับการขยายตัวในอนาคต ในปี พ.ศ. 2538 มหาวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการ วิทยาเขตแห่งที่ 2 บนพื้นที่กว่า 374 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 26 ถนนบางนา-ตราด ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ โดยใช้ชื่อว่า “มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญวิทยาเขตสุวรรณภูมิ” เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2550 โดยมีแนวคิดให้เป็น “มหาวิทยาลัยในวนอุทยาน” ภายใต้การวางรากฐานของเจษฎาจารย์ ประทีป มาร์ติน โกมลมาศ อธิการบดีกิตติคุณ จัดให้มีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ ประกอบด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด อาคารเรียนที่ทันสมัย ห้องปฏิบัติการ หอสมุดขนาดใหญ่ ศูนย์ประชุมนานาชาติ โบสถ์ หอพักนักศึกษากว่า 1,250 ห้อง และศูนย์กีฬาขนาดใหญ่ เพื่อหล่อหลอมให้นักศึกษาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบในทุกๆ ด้าน เพื่อออกไปรับใช้สังคมและประเทศชาติต่อไป วิทยาเขตแห่งนี้จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ส่วนที่เดิมใช้ชื่อว่า “มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ” วิทยาเขตหัวหมาก มุ่งเน้นการจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีหลักสูตร ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ที่เปิดดำเนินการจัดการเรียนการสอนในคณะวิชาต่างๆ จำนวน 61 หลักสูตร มีนักศึกษา 9,358 คน ในจำนวนนี้เป็นนักศึกษาต่างชาติ 2,369 คน จาก 57 ประเทศ และได้สามารถผลิตบัณฑิตออกไปรับใช้สังคม ประเทศชาติแล้ว เป็นจำนวน 104,871 คน
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่างๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่นๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ อยู่ในอันดับที่ 899 ของโลก อันดับที่ 97 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอันดับที่ 6 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
การจัดอันดับของ 4 International Colleges &amp; Universities หรือ 4ICU เป็นการจัดอันดับความนิยมของเว็บไซต์มหาวิทยาลัย ในปี 2016 ได้รับการจัดอันดับความนิยมเว็บไซต์เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศไทย
สถาบัน/ศูนย์และหน่วยงานในมหาวิทยาลัย.
วันที่ 24 ก.ย. 57 เวลา 16.00 น. ANA Holdings หรือ สายการบินออลนิปปอน แอร์เวย์ หนึ่งในสายการบินชั้นนำของโลกสัญชาติญี่ปุ่น และสายการบินนกแอร์ สายการบินโลว์คอสชั้นนำสัญชาติไทย ได้จับมือร่วมลงทุนกับมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญเปิดศูนย์ฝึกการบินนานาชาติแพนแอมประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ณ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ วิทยาเขตสุวรรณภูมิ โดยความร่วมมือครั้งนี้ถือเป็นการพลิกโฉมวงการธุรกิจการบินไทย ที่จะสร้างศูนย์ฝึกการบินที่ได้มาตราฐานสากล และทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พร้อมให้บริการฝึกอบรมนักบินให้แก่สายการบินต่างๆ เปิดให้บริการแล้วตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2557 เป็นต้นไป ปัจจุบันมี เครื่องฝึกบินจำลอง Full Flight Simulator (FFS) แบบแอร์บัส A320 จำนวน 1 เครื่อง เพื่อใช้ฝึกนักบิน และในอนาคตมีแผนจะเพิ่มอีก 3 เครื่อง แบ่งเป็นเครื่อง FFS แบบแอร์บัส A320 อีกจำนวน 1 เครื่อง และแบบโบอิ้ง B-737NG จำนวน 2 เครื่อง รวมทั้งสิ้น 4 เครื่อง ขณะนี้ศูนย์การบินฯ แพนแอมไทย สามารถเปิดให้บริการทั้งในส่วนของการฝึกการบินให้แก่นักบินและบุคลากรการบินในส่วนอื่นๆ ได้อีกด้วย เช่น พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน (Cabin Crew Training) , Dry Simulator Rental, Type rating training, Ab Initio Pilot w/ Airline Transition, Maintenance Training, Aircraft Dispatcher Training และ Aviation English Training เป็นต้น
ภารดาบัญชา แสงหิรัญ อธิการบดี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ได้ร่วมลงนามบันทึกข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางวิชาการ กับ Mr. Zheng Yan Kang  และ Mr. Bai He Lin (China Railways) จัดตั้ง สถาบันวิจัยชิงหัว - เอแบค เพื่อประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (Tsinghua - ABAC AEC Research Institute) ณ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ วิทยาเขตสุวรรณภูมิ วัตถุประสงค์หลักของสถาบันวิจัยชิงหัว - เอแบค เพื่อประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
1. เพื่อการแสวงหาความรู้ ความจริง เพื่อได้มาซึ่งปัญญาทางการตลาด การท่องเที่ยวและบริการ การพัฒนาองค์กร และด้านสังคมสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
2. เพื่อการสร้างความรู้โดยใช้กระบวนการ วิจัย วินิจฉัย เพื่อเป็นฐานรากแห่งปัญญา
3. เพื่อการนำความรู้ที่ได้ผ่านกระบวนการ กลั่นกรอง วิเคราะห์ สังเคราะห์เพื่อสร้างให้เป็นความรู้เชิงลึกและเชิงปฏิบัติการ
4. เพื่อเป็นแหล่งถ่ายทอดซึ่งปัญญาทางการตลาดที่เลือกเฟ้นสู่ผู้ประกอบการโดยมุ่งเป้าไปที่วิสาหกิจการขนาดกลางและย่อม และธุรกิจขนาดใหญ่ ที่มีความมุ่งมั่นจะพัฒนาตนเองสู่ความยั่งยืน
สถาบันวิจัยมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (RIAS) เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ตั้งอยู่ที่ ชั้น 9 อาคาร เฉลิมรัชมงคล ก่อตั้ง ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยใช้ชื่อว่า "ศูนย์วิจัยธุรกิจ" หรือที่รู้จักกันในนาม CRIB ภายใต้การดูแลของ Dr. Federic L. Ayer รองอธิการบดี ฝ่ายวิจัยในขณะนั้น ซึ่งท่านเป็นรองอธิการบดี ฝ่ายวิจัยคนแรกของมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ โดยให้บริการศึกษาวิจัยทางด้านธุรกิจแก่วงการธุรกิจ ทั้งภายในและนอกประเทศ และจากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา ศูนย์วิจัยธุรกิจได้ประสบความสำเร็จในการให้บริการอย่างสูง ประกอบกับมีผู้สนใจงานวิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ กับทั้งมีการประยุกต์งานวิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ต่าง ๆ ไปใช้ในวงการธุรกิจ มากขึ้น ทางศูนย์วิจัยฯ จึงเริ่มมีการให้บริการค้นคว้า วิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ด้วย ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา ภายใต้ชื่อ "ศูนย์วิจัย ธุรกิจและสังคมศาสตร์" (CRIB&amp;SSc.) ต่อมา ในปี พ.ศ. 2541 วงการวิจัยได้พัฒนามากยิ่งขึ้น มีการศึกษา ค้นคว้า และการทำวิจัยตาม สาขาวิชาต่าง ๆ ในลักษณะเจาะจงมากขึ้น เพื่อเป็นการปรับตัวให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของประชาคม การวิจัยของประเทศ และของโลก ศูนย์วิจัยธุรกิจและสังคมศาสตร์ ภายใต้การควบคุม ดูแลของ ผศ.ดร. จิระวัฒน์ วงศ์สวัสดิวัฒน์ รองอธิการบดี ฝ่ายวิจัย จึงได้เสนอ ที่ประชุมผู้บริหารของมหาวิทยาลัย เพื่อทำการปรับเปลี่ยนโครงสร้างของศูนย์วิจัยฯ ใหม่ โดยใช้ชื่อว่า "สถาบันวิจัยและบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ" เพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการในการให้บริการทางด้านการวิจัยแก่ประชาคม วิจัย ทั้งภายใน และภายนอกมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ได้รับทราบจากห้องเรียนขงจื่อโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ ว่ารัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยคณะผู้แทนสำนักงานส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาจีนนานาชาติ หรือ ฮั่นปั้น (The Office of Chinese Language Council International : Hanban)มีนโยบายก่อตั้งสถาบันขงจื่อเพิ่มขึ้นอีก 1 แห่งในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยพิจารณาแล้วเห็นว่าปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น มีการทำความตกลงร่วมมือกันกับมหาวิทยาลัยหลายแห่งในประเทศจีน มีนักศึกษาจากประเทศจีนสนใจเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังจัดการเรียนการสอนหลักสูตรภาษาจีนทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโท เป็นระยะเวลานานกว่า 20 ปี และภาษาจีนเป็นภาษาหนึ่งที่ใช้กันมากในประชาคมอาเซียน จึงเห็นเป็นโอกาสอันดีที่จะจัดตั้งสถาบันขงจื่อขึ้นในมหาวิทยาลัย โดยในเบื้องแรกได้ลงนามทำความตกลงร่วมมือกับสำนักงานส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาจีนนานาชาติ หรือ ฮั่นปั้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2557 เพื่อจัดตั้งสถาบันขงจื่อที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (Confucius Institute) และต่อมาในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเทียนจิน ได้ร่วมลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ เพื่อดำเนินการจัดตั้งสถาบันขงจื่อร่วมกัน ที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญโดยภราดาบัญชา แสงหิรัญ อธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และ ศาสตราจารย์ Wang Shuo อธิการบดี มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเทียนจิน เป็นผู้ลงนาม
มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเทียนจินนั้น เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำขนาดใหญ่ เปิดดำเนินการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 จัดการเรียนการสอนในระดับ ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก จำนวนกว่า 168 หลักสูตร ในจำนวนนี้มีหลักสูตรการสอนภาษาจีนสำหรับชาวช่างชาติ (Teaching Chinese as Foreign Language) ปัจจุบันมีนักศึกษามากกว่า 23,000 คน มีคณาจารย์ 2,189 คน
โครงการสำรวจข้อมูลดัชนีผู้บริโภค เก็บรวบรวมข้อมูลผู้บริโภคจากทั้งในและต่างประเทศ เพื่อสร้างคลังข้อมูลดัชนีผู้บริโภคในภูมิภาคอาเซียนในปี 2011 โดยอิงอยู่กับการให้บริการสังคมของมหาวิทยาลัย 2 ระดับ คือ ระดับอาจารย์ โดยนำความรู้ไปเผยแพร่สู่สาธารณชน และส่วนของสถาบันคือการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพออกไปรับใช้สังคมให้บริการสังคม
เป็นศูนย์วิจัยที่ให้ความรู้และข้อมูลงานวิจัยทางด้านการเมืองสังคมและธุรกิจ
เป็นศูนย์ให้ความรู้ด้านการทำธุรกิจแก่ผู้ประกอบการ SMEs ทั่วไป
ให้ความรู้และฝึกอบรมบุคลากรขององค์กรให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงในโลกปัจจุบัน
การรับรองมาตรฐานการศึกษา และการเข้าร่วมเป็นสมาชิกองค์การระหว่างประเทศ.
พัฒนาการของมหาวิทยาลัยที่ผ่านมา ได้สร้างชื่อเสียง และการยอมรับให้เกิดขึ้นในสังคมภายในประเทศและต่างประเทศเป็นลำดับมา โดยพิจารณาได้จากการที่หน่วยงาน องค์การ หรือสถาบันต่างๆ ของไทย และของต่างประเทศได้ให้การรับรองมาตรฐานการศึกษา หรือได้มีความตกลงร่วมมือกันทางวิชาการดังนี้
อาสนแห่งปัญญา.
เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมานานหลายศตวรรษของชาวคริสเตียนที่จะเคารพ เซเดส ซาปิเอนซีเอ ในฐานะ "พระที่นั่งแห่งปัญญา". ตามความเชื่อของคริสเตียน พระคริสต์ทรงประทับบนพระเพลาของพระมารดาบนบัลลังก์ ในแง่หนึ่งหมายความว่าพระมารดาของพระคริสต์ทรงเป็นที่ประทับของปัญญาอันสูงสุดแห่งวิทยาศาสตร์ทั้งปวง แต่ในเชิงเปรียบเทียบ มหาวิทยาลัยถือเป็นศูนย์รวมแห่งความรู้และวิทยาการเช่นเดียวกัน และ คำว่า"อัสสัมชัญ" ซึ่งนอกจากความหมายทางศาสนาในการถวายเกียรติแด่พระมารดาของพระคริสต์แล้ว ยังมีความหมายในภาษาไทยอีกประการหนึ่งคือ "ที่พำนักแห่งความรู้".
เซเดส ซาปิเอนซีเอ ได้รับพรจาก พระคาร์ดินัล ไมเคิล มีชัย กิจบุญชู เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ในโอกาสเดียวกันนี้ พระคาร์ดินัลยังได้อวยพรอาคารมหาวิทยาลัยอื่นๆ ด้วย รวมทั้งช่างทองได้รับมอบหมายให้ประดิษฐ์มงกุฎทองคำบริสุทธิ์สำหรับรูปปั้นพระแม่มารี วันที่ 15 สิงหาคม 2544 มงกุฎทองคำนี้ได้รับพรจากพระสังฆราชลอว์เรนซ์ เทียนชัย สมานจิตต์ ตามปฏิทินคริสตจักรคาทอลิก วันที่ 15 สิงหาคม ซึ่ง เป็นวันฉลองอัสสัมชัญของพระแม่มารี และมหาวิทยาลัยจึงมีการเฉลิมฉลองด้วยความจงรักภักดีอย่างยิ่งใหญ่ทุกปีในวันแม่พระรับยกขึ้นสวรรค์หรือวันอัสสัมชัญในเดือนสิงหาคม. เพื่อเป็นเกียรติแก่โอกาสนี้ ในปี 2544 อธิการบดีของมหาวิทยาลัยได้จัดพิธีพิเศษขึ้นเพื่อสวมมงกุฎรูปเคารพในวันฉลองอัสสัมชัญและเพื่อเป็นเกียรติแก่พระแม่มารีในฐานะมารดาและราชินีแห่งมหาวิทยาลัย.
https://www.au.edu/