pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย จะจัดขึ้นในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2020. นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 12 มีนาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2020.
การแข่งขันมีทั้งหมด 548 ประตูที่ทำได้ใน 197 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
เจ้าชายกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา
เจ้าชายกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา  ประสูติ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และ เฟรเดอริกาแห่งบาเดิน พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน เจ้าชายแห่งวาซา เคานต์แห่งอิตเตนเบิร์ก พระองค์มิได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งสวีเดนต่อจากพระราชบิดา เนื่องจากเกิดรัฐประหารเมื่อปี ค.ศ. 1809 พระองค์สามารถดำรงพระอิสริยยศดังกล่าว
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2373 และทรงหย่ากันในปี 2386 มีพระบุตรดังนี้
ชิเงโกะ ฮิงาชิคุนิ
Shigeko Higashikuni
ชนิดของตัวนำยวดยิ่งจำแนกตามสมบัติทางแม่เหล็ก
ตัวนำยวดยิ่ง (superconductors) คือวัสดุซึ่งความต้านทานไฟฟ้ามีค่าเป็นศูนย์อย่างทันทีทันใด เมื่อลดอุณหภูมิลงจนถึงอุณหภูมิวิกฤต ซึ่งปรากฏการณ์นี้ถูกพบครั้งแรกในปรอทบริสุทธิ์โดย คาร์เมอร์ลิง ออนเนส นักฟิสิกส์ชาวเนเธอร์แลนด์ และจากการค้นพบทำให้ออนเนสได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1913 โดยตัวนำยวดยิ่งแบ่งเป็นชนิดต่างๆได้ตามการจัดจำแนก ถ้าใช้สมบัติทางแม่เหล็กเป็นตัวกำหนดชนิดของตัวนำยวดยิ่งจะสามารถแบ่งตัวนำยวดยิ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 (Type I superconductors) และตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 (Type II superconductors)
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 (Type I superconductors).
เมื่อให้ค่าสนามแม่เหล็กภายนอกน้อยกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤต (critical magnetic field :"H"c) ตัวนำจะยังคงสภาพนำยวดยิ่งอยู่ แต่ถ้าสนามแม่เหล็กที่ให้มีค่ามากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤต ตัวนำจะสูญเสียสภาพนำยวดยิ่งและกลายเป็นตัวนำปกติ ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะยังคงต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตก็ตาม โดยตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 นี้จะให้ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ที่สมบูรณ์ คือ เส้นแรงแม่เหล็กไม่สามารถพุ่งผ่านเนื้อสารตัวนำได้ และโดยทั่วไปแล้วค่าสนามแม่เหล็กวิกฤตของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 นี้จะมีขนาดต่ำมากจึงไม่เพียงพอที่จะนำไปประยุกต์ใช้งาน ซึ่ง สนามแม่เหล็กวิกฤตจะมีความสัมพันธ์กับอุณหภูมิตามสมการ
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 (Type II superconductors).
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 ให้ค่าสนามแม่เหล็กวิกฤต 2 ค่า คือสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 1 (Lower critical magnetic field field :"H"c1) และสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 2 (Upper critical magnetic field field :"H"c2) เมื่อให้สนามแม่เหล็กจากภายนอกเข้าไปแล้วมีค่าน้อยกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 1 ตัวนำยวดยิ่งาจะมีสภาพเป็นตัวนำยวดยิ่งอย่างสมบูรณ์ เมื่อสนามแม่เหล็กภายนอกที่ให้เข้าไปมีค่ามากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 1 แต่น้อยกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 2 ตัวนำยวดยิ่งจะแสดงปรากฏการณ์ไมสเนอร์ไม่สมบูรณ์ ทำให้มีเส้นแรงแม่เหล็กบางส่วนสามารถพุ่งผ่านบริเวณนี้ได้ และเมื่อสนามแม่เหล็กภายนอกมีค่ามากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 2 ตัวนำยวดยิ่งจะเปลี่ยนสภาพเป็นตัวนำปกติ ดังภาพแสดงพฤติกรรมของสนามแม่เหล็กวิกฤตต่างๆซึ่งเป็นฟังก์ชันของอุณหภูมิ โดยสามารถนำตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้มาประยุกต์ใช้งานในเชิงแม่เหล็กได้ดี
สนามแม่เหล็กวิกฤตเชิงผิว (Surface critical magnetic field field :"H"c3).
เมื่อให้สนามแม่เหล็กภายนอกมากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 2 แล้วยังคงมีสถานะนำยวดยิ่งบางๆบริเวณผิว เรียกว่า สนามแม่เหล็กวิกฤตเชิงผิว (Surface critical magnetic field field) หรือสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 3 (Third critical field field :"H"c3) ซึ่งในปี ค.ศ. 1963 เจมส์และเจนเนสได้อธิบายถึงค่าสนามแม่เหล็กวิกฤตบริเวณผิว โดยอธิบายว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตนี้มีค่าเป็นสัดส่วนกับสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ 2
ตัวนำยวดยิ่งแบบแม่เหล็ก (Magnetic superconductors).
ตัวนำยวดยิ่งแบบแม่เหล็ก (Magnetic superconductors) คือตัวนำยวดยิ่งที่มีสมบัติเป็นตัวนำยวดยิ่งและมีสมบัติทางแม่เหล็ก ตัวนำยวดยิ่งแบบนี้สามารถเกิดขึ้นได้เมื่อตัวนำยวดยิ่งถูกเจือด้วยสารเจือแบบแม่เหล็ก จะมีผลทำให้เกิดสภาพความเป็นแม่เหล็กในโครงสร้างขึ้น แต่เนื่องจากแม่เหล็กมีผลทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้ ดังนั้นจะทำให้อุณหภูมิวิกฤตมีค่าน้อยลง และจากการทดลองสารตัวนำยวดยิ่งแบบแม่เหล็กบางชนิดพบว่า ที่อุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤต สารจะอยู่ในสถานะที่มีสภาพนำยวดยิ่งร่วมกับสภาพแม่เหล็กเฟอร์โร เช่น "ErRh"4"B"4, "HoMo"6"S"8 เป็นต้น และสถานะนำยวดยิ่งร่วมกับสภาพแม่เหล็กแอนไทม์เฟอร์โร เช่น "ErMo"6"S"8, "SmRh"4"B"4 เป็นต้น พิจารณาตารางแสดงค่าอุณหภูมิวิกฤตและสนามแม่เหล็กวิกฤตของตัวนำยวดยิ่ง
สารแม่เหล็กพารา สารแม่เหล็กไดอา และสารแม่เหล็กเฟอร์โร.
วัสดุที่มีสมบัติแม่เหล็กพารา (paramagnetic) คือวัสดุซึ่งมีโมเมนต์แม่เหล็กรวมเป็นศูนย์ วัสดุที่มีสมบัติแม่เหล็กไดอา (diamagnetic) เมื่อให้สนามแม่เหล็กจากภายนอก ("H") โมเมนต์แม่เหล็กจะเรียงตัวเป็นระเบียบในทิศตรงกันข้ามกับสนามแม่เหล็ก และวัสดุที่มีสมบัติแม่เหล็กเฟอร์โร (ferromagnetic) โมเมนต์แม่เหล็กจะเรียงตัวเป็นระเบียบอยู่ในแต่ละโดเมน (Domain Wall) เมื่อให้สนามแม่เหล็กจากภายนอก โมเมนต์แม่เหล็กของทุกโดเมนจะมีทิศเดียวกับสนามแม่เหล็ก ซึ่งค่าสภาพยอมรับได้ทางแม่เหล็ก (magnetic susceptibility) ของสภาพแม่เหล็กต่างๆ มีค่า χ&gt;0 , χ&lt;0 และ χ»0 ตามลำดับ
ค่าสภาพยอมรับได้ทางแม่เหล็ก (magnetic susceptibility).
เมื่อวัสดุวางอยู่ในสนามแม่เหล็ก ("H") ค่าความเป็นแม่เหล็ก (magnetization, "M") จะถูกเหนี่ยวนำให้เกิดขึ้นตามความสัมพันธ์
จังหวัดแอลโบร์ซ
แอลโบร์ซ  เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ห่างจากเตหะรานไปทางตะวันตกประมาณ 20 กิโลเมตร โดยมีเมืองหลักคือแคแรจ จังหวัดแอลโบร์ซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010 โดยได้รับการแยกออกจากจังหวัดเตหะราน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2016 จังหวัดมีประชากร 2,712,400 คน
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019 รอบแพ้คัดออก
การแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019 รอบแพ้คัดออก จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน ถึง 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562. 16 ทีมทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขันในรอบแพ้คัดออกที่จะตัดสินหาทีมชนะเลิศของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019.
แชมป์และรองแชมป์ของแต่ละกลุ่มจากแปดกลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย. ทั้งโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–ดี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม อี–เอช) จะมีแปดทีมที่ผ่านเข้ารอบ.
ในรอบแพ้คัดออก, 16 ทีมลงเล่นในระบบแพ้คัดออก, กับทีมที่ถูกแบ่งระหว่างสองโซนจนกระทั่งมาถึงรอบชิงชนะเลิศ. โดยแต่ละสายจะลงเล่นในรูปแบบสองนัดเหย้าและเยือน. กฎยิงประตูทีมเยือน, การต่อเวลาพิเศษ (ประตูทีมเยือนไม่สามารถนำมาใช้ในการต่อเวลาพิเศษ) และ การดวลลูกโทษ เป็นการใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศในกรณีที่จำเป็น (บทความที่ 11.3)..&lt;section end=รูปแบบการแข่งขัน /&gt;
ตารางการแข่งขันของแต่ละรอบจะมีดังนี้. แต่ละนัดในโซนตะวันตกจะลงเล่นในทุกวันจันทร์และทุกวันอังคาร, ในขณะที่แต่ละนัดในโซนตะวันออกจะลงเล่นในทุกวันอังคารและทุกวันพุธ.
สายการแข่งขันของรอบแพ้คัดออกเป็นไปตามกำหนดดังนี้:
&lt;section end=รอบ 16 ทีมสุดท้าย /&gt;
"รวมผลสองนัด อัล-นัสเซอร์ ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด อัล-อิตติฮัด ชนะ 6–4."
"รวมผลสองนัด อัล-ซาดด์ ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด อัล-ฮิลาล ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. คาชิมะ แอนต์เลอส์ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ ชนะลูกโทษ 6–5."
"รวมผลสองนัด อูราวะ เรด ไดมอนส์ ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี ชนะลูกโทษ 5–3."
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, ทีมที่ชนะเลิศของหนึ่งกลุ่มจะลงเล่นพบกับทีมรองชนะเลิศของอีกกลุ่มที่มาจากโซนเดียวกัน, กับแชมป์กลุ่มที่จะได้เป็นเจ้าบ้านในเลกที่สอง, และแมตช์การแข่งขันขึ้นอยู่กับผลการจับสลาก, นอกเหนือจากทีมวางหรือระบบการป้องกันประเทศ.
"รวมผลสองนัด อัล-ซาดด์ ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด อัล-ฮิลาล ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. อูราวะ เรดไดมอนส์ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน."
"รวมผลสองนัด อัล-ฮิลาล ชนะ 6–5."
"รวมผลสองนัด อูราวะ เรดไดมอนส์ ชนะ 3–0."
ในรอบชิงชนะเลิศ, ทีมผู้ชนะรอบรองชนะเลิศทั้งสองคู่จะลงเล่นพบกันเอง, ตามคำสั่งของเลก (เลกแรกเป็นเจ้าภาพโดยทีมที่มาจากโซนตะวันตก, เลกที่สองเป็นเจ้าภาพโดยทีมที่มาจากโซนตะวันออก) ย้อนกลับมาจากรอบชิงชนะเลิศของฤดูกาลที่ผ่านมา.
"รวมผลสองนัด อัล-ฮิลาล ชนะ 3–0."&lt;section end=รอบชิงชนะเลิศ /&gt;
จูริ ทากาฮาชิ
จูริ ทากาฮาชิ (; เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ร็อกเก็ตพันช์ อีกทั้งเธอเป็นอดีตสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต และกัปตันเอเคบีโฟร์ตีเอตทีมบี
เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2019 ทากาฮาชิประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เพื่อไปปฏิบัติงานที่เกาหลีใต้ ในรายงานเดียวกันระบุว่าเธอเซ็นสัญญากับอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ ค่ายเพลงจากเกาหลีใต้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 (สายบางมูลนาก–โพธิ์ไทรงาม) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดพิจิตร พาดผ่านพื้นที่ 3 อำเภอของจังหวัดพิจิตร ได้แก่ อำเภอบางมูลนาก อำเภอโพทะเล และอำเภอบึงนาราง ระยะทางตลอดทั้งสาย 29.874 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 มีจุดเริ่มต้นสายทางบริเวณแยกตลาดบางมูลนาก โดยเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (สายเก่า) โดยแนวเส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ข้ามแม่น้ำน่านที่ กม. 0+450 ผ่านหน้าวัดบางมูลนาก หน้าโรงเรียนบางมูลนากภูมิวิทยาคม ผ่านสี่แยกบางมูลนากที่ กม. 0+900 โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1374 (ตะพานหิน–บางมูลนาก) แยกออกไปทางทิศเหนือ ผ่านหน้าโรงพยาบาลบางมูลนาก จากนั้นจึงเข้าสู่เขตอำเภอโพทะเลที่ กม. 3+100 ผ่านบ้านท่าบัว ข้ามแม่น้ำพิจิตรที่ กม. 8+100 ผ่านหน้าศูนย์ราชการอำเภอโพทะเล สถานีตำรวจภูธรโพทะเล สำนักงานขนส่งจังหวัดพิจิตร สาขาโพทะเล ผ่านบ้านคลองตางาว ผ่านหน้าสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สาขาโพทะเล จากนั้นเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลโพทะเล ข้ามแม่น้ำยมที่ กม. 15+000 จากนั้นจึงเข้าสู่เขตอำเภอบึงนารางที่ กม.26+050 และสิ้นสุดสายทางโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1073 ที่ กม. 29+874 (สี่แยกโพธิ์ไทรงาม)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่
เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน
เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน  ประสูติ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1811 เดิมทรงมีพระอิสริยยศคือ เจ้าหญิงแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระธิดาใน แกรนด์ดยุกชาลส์แห่งบาเดิน กับ สเตฟานีแห่งโบอาร์แน พระราชมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชธิดาบุญธรรมใน จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ใน คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าชายกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 และทรงหย่ากันในปี ค.ศ. 1843 มีพระบุตรดังนี้
ปลวก
ปลวกเป็นแมลงสังคมชั้นสูง (eusocial insect) ที่ถูกจัดลำดับอนุกรมวิธานอยู่ในอันดับฐาน Isoptera หรือวงศ์ Terimitoidae ซึ่งอยู่ภายใต้อันดับแมลงสาบ Blattodea ปลวกเคยถูกจัดลำดับในอันดับแยกจากแมลงสาบแต่จากการศึกษาทางวงศ์วานวิวัฒนาการล่าสุดพบว่าปลวกวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษร่วมกับแมลงสาบในยุคจูแรสสิกหรือไทรแอสซิก อย่างไรก็ตามปลวกตัวแรกอาจจะกำเนิดในยุคเพอร์เมียนหรือแม้กระทั่งยุคคาร์บอนิเฟอรัส ประมาณ 3106 สปีชีส์ได้ถูกศึกษาแล้วยังคงเหลืออีกประมาณไม่กี่ร้อยสปีชีส์ที่ยังไม่ได้รับการศึกษา
ปลวกมีการแบ่งวรรณะในลักษณะเดียวกับมดและผึ้งและตัวต่อบางชนิด โดยมีปลวกงานและปลวกทหารซึ่งมีทั้งตัวผู้และตัวเมียที่เป็นหมัน และ ราชาและราชินีปลวกซึ่งสามารถสืบพันธ์ได้ ในแต่ละรังจะมีราชินีปลวกหนึ่งตัวหรือมากกว่าและมีราชาปลวกหลายตัว ปลวกกินอาหารจากซากพืชและเซลลูโลสจากไม้, เศษใบไม้, ดิน หรือ มูลสัตว์ ปลวกนับว่าเป็นผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ที่สำคัญโดยเฉพาะในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน การย่อยสลายไม้และซากพืชของปลวกนั้นมีความสำคัญต่อระบบนิเวศน์อย่างมาก
ปลวกจัดว่าเป็นแมลงกลุ่มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลกกลุ่มหนึ่งเพราะว่ากระจายอยู่ทุกพื้นดินในโลกยกเว้นแอนตาร์กติกา รังของมันมีขนาดตั้งแต่ไม่กี่ร้อยตัวจนถึงกลุ่มขนาดยักษ์ที่มีสมาชิกหลายล้านตัวเลยทีเดียว ราชินีปลวกมีอายุขัยยาวนานที่สุดในแมลงทุกชนิด บางตัวอยู่ได้ถึง 30-50 ปี  ปลวกแต่ละตัวจะมีการเปลี่ยนสัณฐาน (metamorphosis) แบบไม่สมบูรณ์ โดยเริ่มจากไข่ไปยังตัวอ่อนและตัวเต็มวัย รังของปลวกสามารถถูกเรียกว่าเป็นระบบมีชีวิตพิเศษ (superorganism) เพราะว่าในรังของปลวกนั้นมีระบบจัดการบริหารตัวเองและแบ่งหน้าที่เหมือนอวัยวะต่างๆ ทำงานร่วมกันเพื่อชีวิตที่ดำรงอยู่เป็นหนึ่งเดียว
ในบางวัฒนธรรมปลวกถูกบริโภคเป็นอาหารและยารักษาโรค ปลวกหลายร้อยชนิดเป็นสัตว์รังควาน สร้างความเสียหายให้กับสิ่งปลูกสร้างพืชไร่และสวน บางสปีชีส์เช่น ปลวกไม้แห้งอินเดียตะวันตก ("Cryptotermes brevis") เป็นชนิดพันธุ์รุกราน (invasive species) อีกด้วย
ชื่ออันดับฐาน Isoptera มาจากภาษากรีก iso (เท่ากัน) และ ptera (มีปีก) ซึ่งมาจากขนาดที่เท่ากันของปีกหน้าและปีกหลัง ส่วนคำภาษาอังกฤษ termite มาจากภาษาละติน "termes" (หนอนไม้, มดขาว)
ปลวกเคยถูกจัดอยู่ในอันดับ Isoptera โดยเป็นอันดับของปลวกอย่างเดียว ในปีค.ศ.1934 มีการเสนอว่าปลวกนั้นมีความใกล้เคียงกับพวกแมลงสาบกินไม้ (สกุล "Cryptocercus") โดยดูจากการที่พวกมันต่างมีโปรตัวซัวย่อยไม้ในท้อง  ในปีค.ศ.1960 มีหลักฐานเพิ่มเติมสนับสนุนสมมิตฐานนี้โดยดูจากลักษณะทางสัณฐานวิทยาที่ใกล้เคียงกันของตัวอ่อนปลวกและแมลงสาบกินไม้ ในปีค.ศ.2008 ผลการศึกษาดีเอ็นเอสนับสนุนว่าปลวกมีความใกล้ชิดกับอันดับแมลงสาบ Blattodea โดยแมลงสาบกินไม้ "Cryptocercus" มีความใกล้เคียงทางพันธุกรรมกับปลวกมากที่สุด พวกมันมีความคล้ายคลึงกันทั้งทางสัณฐานและพฤติกรรมทางสังคม อาทิเช่น ในขณะแมลงสาบส่วนใหญ่จะไม่มีลักษณะทางสังคมแต่แมลงสาบกินไม้มีพฤติกรรมเลี้ยงดูตัวอ่อน, แลกเปลี่ยนสารเคมี และ ทำความสะอาดให้กัน ด้วยเหตุนี้จึงสันนิฐานว่าปลวกวิวัฒนาการมาจากแมลงสาบกินไม้ นักวิจัยบางกลุ่มได้เสนอให้จัดปลวกอยู่ในวงศ์ใหญ่ Termitoidae ภายใต้อันดับแมลงสาบอีกที เพื่อที่จะได้แบ่งแยกปลวกภายใต้วงศ์นี้ นอกจากนี้ปลวกยังได้ถูกยอมรับมานานแล้วให้อยู่ในอันดับใหญ่ Dictyoptera ซึ่งประกอบด้วยแมลงสาบและตั๊กแตนตำข้าวเนื่องจากความใกล้เคียงของพวกมัน
ฟอสซิลปลวกที่เก่าแก่ที่สุดนั้นมาจากยุกครีเตเชียสช่วงต้น แต่จากการที่ฟอสซิลปลวกที่พบในยุคนี้มีความหลากหลายมากและหลักฐานของภาวะการพึ่งพาอาศัยกันของจุลชีพและพวกมัน ทำให้คาดว่าปลวกน่าจะกำเนิดมาก่อนหน้านี้ในยุคจูแรสสิกหรือไทรแอสซิก หลักฐานอื่นที่ชี้ว่าปลวกกำเนิดในยุกจุแรสสิกมาจากสมมุติฐานของสิ่งมีชีวิตที่สูญพันธ์ไปในยุคจุแรสสิกที่เรียกว่า "Fruitafossor" นั้นน่าจะกินปลวก เนื่องด้วยมันมีลักษณะคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินปลวกในยุคปัจจุบัน [23] รังปลวกที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบนั้นมาจากยุกครีเตเชียสตอนบนในเทกซัสตะวันตกซึ่งเป็นที่ที่ค้นพบมูลปลวกที่เก่าแก่ที่สุดอีก อย่างไรก็ตามยังมีแนวคิดที่ว่าปลวกกำเนิดมาก่อนยุคครีเตเชียส ตัวอย่างเช่น นักวิทยศาสตร์กล่าวว่าปลวกวงศ์ Mastotermitidae นั้นน่าจะมีมาตั้งแต่ 251 ล้านปีก่อน ในยุคเพอร์เมียน และฟอสซิลปีกที่ค้นพบในชั้นหินเพอร์เมียนนั้นยังมีความใกล้เคียงกับปีกของพวก "Mastotermes" ที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้เชื่อว่ามีความเป็นไปได้ที่ปลวกกลุ่มแรกกำเนิดในยุกคาร์บอนิเฟอรัส นักวิทยาศาสตร์อีกกลุ่มกลับคิดว่าแมลงในยุคไทรแอสสิกและก่อนหน้าที่ถูกจัดว่าเป็นปลวกจริงๆแล้วไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับปลวกและควรอยุ่คนละอันดับกับ Isoptera
ปลวกยักษ์เขตเหนือ ("Mastotermes darwiniensis") มีลักษณะคล้ายแมลงสาบซึ่งไม่พบในปลวกชนิดอื่น อาทิเช่น การวางไข่เป็นแพ และ การมีกลับทวาร (anal lobe)ที่ปีก ในภาษาอังกฤษปลวกบางครั้งถูกเรียกว่ามดขาว (white ant) เนื่องจากมีลักษณะคล้ายมด และมีพฤติกรรมเป็นสัตว์สังคม แต่ลักษณะเหมือนที่ว่านั้นมาจากวิวัฒนาการแบบเบนเข้า (convergent evolution) โดยปลวกเป็นแมลงสังคมจำพวกแรกที่วิวัฒนาการระบบการแบ่งวรรณะมามากกวาา100ล้านปี ก่อนที่พวกมดจะวิวัฒนาการพฤติกรรมนี้ในภายหลัง จีโนมของปลวกนั้นมีขนาดใหญ่เทียบกับแมลงชนิดอื่น ปลวกสปีชีส์แรกที่ถูกลำดับดีเอ็นเอ "Zootermopsis nevadensis" มีจีโนมขนาด 500Mb ในขณะที่อีกสองสปีชีส์ที่ถูกลำดับดีเอ็นเอภายหลัง "Macrotermes natalensis" and "Cryptotermes secundus" มีจีโนมขนาดใหญ่กว่ามากประมาณ 1.3Gb
การกระจายและความหลากหลาย.
ปลวกนั้นพบได้ทุกทวีปยกเว้นแอนตาร์กติกา ความหลากหลายของสปีชีส์ปลวกนั้นต่ำในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป (10 สปีชีส์ในยุโรป และ 50 สปีชีส์ในอเมริกาเหนือ) แต่สูงในอเมริกาใต้ประมาณ 400 สปีชีส์ได้ถูกค้นพบ  จากจำนวนทั้งหมด 3000 สปีชีส์นั้น ประมาณ 1000 สปีชีส์พบในแอฟริกาที่จอมปลวกนั้นพบได้ทั่วไปในบางพื้นที่ มีจอมปลวกประมาณ 1.1 ล้านที่ยังใช้งานอยู่สามารถพบได้ในอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ ในเอเชียมี 435 สปีชีส์ซึ่งส่วยใหญ่กระจายทั่วไปในประเทศจีนที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตร้อนและกึ่งร้อนทางต้อนใต้ของแม่น้ำแยงซีเกียง ในทวีปออสเตรเลียมีปลวกทุกกลุ่ม (ไม้ชื้น, ไม้แห้ง, ใต้ดิน)  มีการจำแนกแล้วมากกว่า 360 สปีชีส์ เนื่องจากเปลือกของมันนิ่มปลวกไม่สามารถอยู่ในที่ที่อากาศหนาวเย็นได้ ปลวกมีสามประเภทตามระบบนิเวศน์ที่มันอยู่: ปลวกไม้ชื้น, ปลวกไม้แห้งและปลวกใต้ดิน ปลวกไม้ชื้อพบในเจตป่าสนในขณะที่ปลวกไม้แห้งพบในป่าไม้เนื้อแข็ง ปลวกใต้ดินอยู่ในหลากหลายพื้นที่ ตัวอย่างปลวกไม้แห้งได้แก่ปลวกไม้แห้งอินเดียตะวันตก ("Cryptotermes brevis") ที่เป็นเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในออสเตรเลีย
ปลวกมักมีขนาดเล็ก ความยาวระหว่าง 4 ถึง 15 มิลลิเมตร ปลวกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังไม่สูญพันธ์คือราชินีปลวกของสปีชีส์ "Macrotermes bellicosus" ที่มีความยาวถึง 10 เซนติเมตร ปลวกยักษ์อีกชนิดคือ "Gyatermes styriensis" ซึ่งสูญพันธ์ไปแล้ว พบในออสเตรียในสมัยไมโอซีน มีความยาวปีก 76 มิลลิเมตร และตัวยาว 25 มิลลิเมตร
ปลวกงานและปลวกทหารส่วนใหญ่นั้นไม่มีดวงตาทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ บางสปีชีส์ อาทิ "Hodotermes mossambicus" มีตาประกอบ (compound eye) ซึ่งพวกมันใช้ในการหาทิศทางและจำแนกแสงอาทิตย์จากแสงจันทร์ ในขณะที่พวกแมลงเม่า (ปลวกตัวผู้และตัวเมียที่มีปีกที่พร้อมสืบพันธ์) มีดวงตาแบบปกติ หนวดของปลวกมีหน้าที่หลายออยากเช่น รับรู้การสัมผัส, รสชาติ, กลิ่น, ความร้อน และการสั่นสะเทือน ส่วนอกของปลวกแบ่งเป็นสามปล้องเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น แต่ละส่วนมีขาหนึ่งคู่ ในแมลงเม่าปีกจำอยู่ที่ปล้องที่สองและปล้องที่สามซึ่งมีเกราะแข็งที่พัฒนาเต็มที่ ในขณะที่ปล้องแรกนั้นมีเกราะขนาดเล็กกว่า
ในส่วนท้องประกอบด้วยสิบปล้องและแต่ละปล้องมีเปลือกสองซีก ซีกท้อง(tergites) และ ซีกหลัง(sternites) ปล้องท้องที่สิบมีเงี่ยง(cerci)สั้นหนึ่งคู่ เปลือกท้องทั้งสิบชิ้นนั้น เก้าชิ้นเป็นแบบกว้างในขณะที่ชิ้นที่สิบเป็นแบบยาว อวัยวะสืบพันธ์คล้ายกับของแมลงสาบแต่เรียบง่ายกว่า
ระบบวรรณะ.
วรรณะแรงงานมีหน้าที่เป็นแรงงานส่วนใหญ่ภายในรัง มีหน้าที่หาอาหาร เก็บอาหาร ดูแลซ่อมแซมไข่และรัง ปลวกงานยังมีหน้าที่ย่อยเซลลูโลสในอาหารและจึงเป็นกลุ่มที่กินไม้ พฤติกรรมการนำอาหารที่ย่อยแล้วไปป้อนปลวกตัวอื่นในรัง มันทำให้ปลวกราชาและราชินีไม่ต้องหาอาหารให้ลูกๆ ทำให้รังสามารถเติบโตเป็นขนาดใหญ่ได้และทำให้จุลชีพที่มีส่วนในการย่อยไม้ในท้องปลวกสามารถส่งต่อสู่รุ่นลูกหลานได้ ปลวกบางสปีชีส์ไม่มีวรรณะแรงงานแต่อาศัยให้ตัวอ่อนมาเป็นแรงงาน
วรรณะทหารมีการเปลี่ยนแปลงทางกายวิภาคและพฤติกรรมไปเฉพาะทาง หน้าที่ของวรรณะนี่คือเพื่อปกป้องรังเท่านั้น ปลวกทหารมีหัวขนาดใหญ่ทีมีขากรรไกรอันทรงพลังที่ใหญ่มากจนมันไม่สามารถกินอาหารเองได้ มันจึงต้องอาศัยปลวกงานคอยป้อนอาหารมันเหมือนกับพวกตัวอ่อน[ ปลวกทหารในวงศ์ Rhinotermitidae มีลักษณะเฉพาะมีรูที่หัวที่สามารถหลั่งสารสำหรับป้องกันตัวเองได้ ลักษณะพิเศษที่แตกต่างกันของพวกปลวกทหารอาทิ ขนาดและสีของขากรรไกรและหัวมักถูกใช้ในการจำแนกสปีชีส์ ในบางชนิดปลวกทหารสามารถใช้หัวของมันปิดเส้นทางในรังได้ ปลวกทหารยังแบ่งประเภทได้อีกเป็นขนาดใหญ่ ขนาดเล็ก และประเภทที่มีจะงอยปาก ซึ่งใช้จะงอยปากในการพ่นสารพิษเหนียวใส่ศัตรู
วรรณะสืบพันธ์ของรังประกอบด้วยตัวผู้และตัวเมียที่เจริญพันธ์เรียกว่าราชาและราชินีปลวก ราชินีปลวกมีหน้าที่ในการผลิตไข่สำหรับสืบพันธ์ ราชาปลวกจะผสมพันธ์กับราชินีตลอดทั้งชีวิตของมัน ซึ่งต่างจากมดที่ตัวผู้จะผสมพันธ์แค่ครั้งเดียว ในบางสปีชีส์ส่วนท้องของราชินีปลวกขยายขนาดใหญ่มากเพื่อเพิ่มความเจริญพันธ์ ตามแต่ชนิดของปลวก ราชินีจะผลิตแมลงเม่าเป็นเวลาประจำในแต่ละปี และจะบินออกไปเป็นฝุงใหญ่เมื่อถึงเวลาผสมพันธ์ ซึ่งบางครั้งเป็นการดึกดูดนักล่าหลายชนิด
ปลวกมักถูกเปรียบเทียบกับแมลงสังคมในอันดับแตน Hymenoptera (มด, ผึ้ง และ ตัวต่อ) แต่วิวัฒนาการที่ต่างกันทำให้วัฏจักรชีวิตนั้นแตกต่างออกไปด้วย ในพวกมด, ผึ้งและตัวต่อ วรรณะแรงงานจะประกอบด้วยตัวเมียทั้งหมด ตัวผู้จะมีโครโมโซมแค่ครึ่งเดียวและพัฒนามาจากไข่ที่ไม่ได้ปฏิสนธิ ในขณะที่ตัวเมียทั้งคนงานและนางพญามีโครโมโซมครบคู่และพัฒนามาจากไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิ ในทางกลับกันปลวกงานมีโครโมโซมครบคู่ประกอบด้วยทั้งสองเพศและพัฒนามาจากไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิ ในบางสปีชีส์ปลวกเพศผู้และเพศเมียอาจมีบทบาทต่างกันในรัง
วัฒจักรชีวิตของปลวกเริ่มจากไข่ แต่จะต่างจากพวกผึ่งหรือมดที่กระบวนการเมตามอร์ฟอซิสของปลวกนั้นไม่สมบูรณ์ ประกอบด้วยไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัย ตัวอ่อนมีลักษณะคล้ายตัวเต็มวัยและจะมีการลอกคราบหลายครั้งเมื่อเจริญเติบโต ในบางสปีชีส์ไข่จะมีการลอกคราบสี่ครั้งและตัวอ่อนจะลอกคราบสามครั้ง ตัวอ่อนจะลอกคราบไปเป็นปลวกงาน จากนั้นปลวกงานสามารถลอกคราบต่อไปเป็นปลวกทหารหรือแมลงเม่าได้ โดยจะเป็นแมลงเม่าได้ต้องลอกคราบไปเป็นตัวอ่อนแมลงเม่าก่อน
ราชินีปลวกของสปีชีส์ "Reticulitermes speratus" สามารถมีอายุขัยยืนยาวโดยไม่สุญเสียความเจริญพันธ์ ราชินีเหล่านี้มีอัตราการเสียหายจากอนุมูลอิสระในร่างกายและในโครงสร้างดีเอ็นเอ น้อยกว่าพวกปลวกงาน ทหาร และตัวอ่อน ซึ่งเกิดจากการหลั่งเอนไซม์ catalase ที่ปกป้องความเสียหายจากอนุมูลอิสระ
การสืบพันธ์.
แมลงเม่าปลวกบินออกจากรังเมื่อถึงเวลาผสมพันธ์เท่านั้น แมลงเม่าตัวผู้และตัวเมียจะจับคู่กันและหาที่ที่เหมาะสมกับการสร้างรังใหม่ ปลวกราชาและราชินีจะไม่ผสมพันธ์กันจนกว่าจะเจอที่สร้างรังที่เหมาะสม เมื่อเจอแล้วพวกมันจะขุดโพรงขนาดใหญ่พอสำหรับทั้งคู่ ปิดทางเข้า แล้วจึงสืบพันธ์ หลังจากสืบพันธ์ปลวกทั้งคู่จะไม่ออกไปข้างนอกตลอดชีวิต ช่วงเวลาผสมพันธ์ของปลวกนั้นขึ้นอยู่กับแตกต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บางสปีชีส์จะออกหาคู่ในกลางวันของฤดูร้อนในขณะที่บางสปีชีส์จะใช้ฤดูหนาว จำนวนปลวกในรังก็มีแตกต่างกันจาก 100-1000 หรือใหญ่จนถึงหลักล้านตัว
ราชินีจะวางไข่ครั้งละ 10-20 ฟองในช่วงแรกของรัง แต่อาจจะวางไข่ได้มากถึงวันละ 1000 ฟอง เมื่อมีอายุหลายปี ในบางสปีชีส์ราชินีปลวกจะมีส่วนท้องที่ขยายใหญ่มากเพื่อที่จะได้วางไข่ได้มากขึ้นถึงวันละ 40000 ฟอง โดยรังไข่แต่ละข้างนั้นอาจจะมีท่อผลิตไข่ได้ถึง 2000 ฟอง การที่ส่วนท้องขยายตัวเป็นหลายเท่าของขนาดตัวปกตินั้นทำให้ราชินีปลวกไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ต้องอาศัยการช่วยเหลือจากพวกปลวกงาน
ส่วนราชาปลวกจะมีโตขึ้นหลังจากที่ผสมพันธ์เล็กน้อยเท่านั้น และจะผสมพันธ์กับราชินีปลวกตัวเดิมตลอดทั้งชีวิต ซึ่งต่างจากพวกมดที่นางพญามดจะผสมพันธ์กับตัวผู้ครั้งเดียวแล้วจะกับเซลล์สืบพันธ์ของตัวผู้เอาไว้ทั้งชีวิตเนื่องจากมดตัวผู้จะตายหลังจากผสมพันธ์ในไม่ช้า ถ้าราชินีปลวกหายไปจากรัง ราชาปลวกจะผลิตฟีโรโมนที่จะกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงให้ปลวกงานเปลี่ยนมาเป็นราชินีปลวกตัวใหม่ เนื่องจากราชินีและราชาปลวกนั้นจะมีคู่ผสมพันธ์แค่ตัวเดียวจึงไม่มีการแข่งขันเพื่อแย่งคู่แต่อย่างใดในปลวก
ในบางสปีชีส์ปลวกจะพัฒนาผ่านกระบวนการเมตามอร์โฟซิสแบบไม่สมบูรณ์เพื่อจะมาเป็นแมลงเม่ามาเป็นวรรณะพิเศษสำหรับเป็นตัวสำรองในการสืบพันธ์ โดยปลวกสำรองพวกนี้จะพัฒนาไปเป็นราชาหรือราชินีปลวกที่สมบูรณ์ก็ต่อเมื่อราชาหรือราชินีปลวกตัวเดินตายไปหรือหายไปจากรังเท่านั้น ในแต่ละรังอาจจะมีปลวกสำรองได้หลายตัว ราชินีปลวกบางสปีชีส์สามารถเปลี่ยนจากการสืบพันธ์แบบอาศัยเพศเป็นแบบไม่อาศัยเพศได้ โดยจะใช้เพื่อสร้างราชินีปลวกสำรองด้วยวิธีนี้
ปลวกเขตร้อนสปีชีส์ "Embiratermes neotenicus" และอีกหลายสปีชีส์ที่ใกล้เคียงกันมีราชาและราชีนีปลวกหนึ่งคู่ และยังมีราชีนีปลวกสำรองกว่า 200 ตัว ซึ่งกำเนิดจากการสืบพันธ์แบบไม่อาศัยเพศของราชินีปลวก กระบวนการนี้ทำให้ยีนส์ของรุ่นลูกที่กำเนิดจากราชินีปลวกที่มาทดแทนนั้นไม่ผิดปกติทางพันธุกรรม เพราะว่าราชินีปลวกตัวใหม่ไม่ได้มียีนส์จากฝั่งพ่อ จึงไม่ถือเป็นการผสมพันธ์กันในเครือญาติ
พฤติกรรมและนิเวศน์วิทยา.
ปลวกเป็นผู้ย่อยสลายที่บริโภคซากพืชในทุกระยะของการย่อยสลาย พวกมันยังมีบทบาทที่สำคัญในระบบนิเวศโดยการรีไซเคิลวัสดุจำพวกซากไม้, มูล และ พืช หลายสปีชีส์ย่อยเซลลูโลสโดยมีระบบย่อยอาหารพิเศษที่สามารถย่อยเส้นใยอาหารได้ ปลวกถือเป็นแหล่งกำเนิดที่สำคัญ (11%) ของแก็สมีเทนในชั้นบรรยากาศซึ่งหนึ่งในแก็สเรือนกระจกจากการย่อยเซลลูโลส ปลวกพึ่งพาอาศัยโปรโตซัวและจุลชีพอื่น ๆ ที่อยู่ในกระเพาะในการย่อยเซลลูโลสให้พวกมัน และดูดซึมสารอาหารที่ได้จากการย่อยโปรตัวซัวพวกนี้เช่น "Trichonympha" อาศัยแบคทีเรียที่อยู่ในกระเพาะปลวกให้สร้างเอนไซม์ให้กับพวกมันเป็นการตอบแทน ปลวกชั้นสูงส่วนใหญ่โดยเฉพาะจากวงศ์ Termitidae สามารถผลิตเอนไซม์เซลลูเลสได้เอง แต่มักจะพึ่งจากการผลิตของแบคทีเรียเป็นหลัก พวกโปรตัวซัวจึงไม่มีบทบาทและหายไปในปลวกวงศ์นี้ นักวิทยาศาสตร์เข้าใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างปลวกและพวกจุลชีพนั้นไม่ได้มีการพัฒนามากนัก โดยในปลวกทุกสปีชีส์จะมีการป้อนอาหารที่ย่อยแล้วให้กันและกันจากปากหรือรูทวาร ทำให้คาดว่าจุลชีพย่อยอาหารในปลวกและแมลงสาบได้มาจากบรรพบุรุษร่วมกันของพวกมันบางสปีชีส์เช่น "Gnathamitermes tubiformans" มีนิสัยกินอาหารตามฤดูกาล  พวกมันจะกินพืชคนละชนิดกันในแต่ละฤดู และจะบริโภคอาหารในฤดูใบไม้ผลิน้อยกว่าในฤดูใบไม้ร่วง
ไม้แต่ละชนิดจะทนต่อการรุกรานของปลวกได้ต่างกัน ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยเช่น ความชื้น ความแข็ง ปริมาณยางไม้และลิกนิน ในงานวิจัยหนึ่งพบว่าปลวกไม้แห้ง "Cryptotermes brevis" มักจะนิยมไม้พอปลาร์และเมเปิ้ลมากกว่าไม้ประเภทอื่นที่จะไม่เป็นที่ต้องการของรัง คาดว่าเป็นพฤติกรรมที่เกิดจากเรียนรู้ของพวกมัน
บางสปีชีส์มีการเพาะเลี้ยงเชื้อรา ในรังของพวกมันจะดูแลสวนราสกุล "Termitomyces" ซึ่งจะได้สารอาหารจากมูลของพวกปลวก เมื่อรานี้ถูกกิน สปอร์ของมันจะคงสภาพอยุ่ในระบบย่อยอาหารของปลวกมาอยู่ในลำไส้เพื่อที่จะสืบพันธุ์ในมูลสดของปลวก หลักฐานทางโมเลกุลชี้ว่าปลวกวงศ์ Macrotermitinae พัฒนาการเพาะเลี้ยงรามาประมาณ 31 ล้านปีก่อน คาดว่ามากกว่า 90% ของปลวกไม้แห้งในระบบนิเวศกึ่งแห้งแบบสะวันนาในแอฟริกาและเอเชียคือพวกปลวกเหล่านี้ โดยการเพาะเลี้ยงรานั้นซึ่งมีต้นกำเนิดจากป่าฝนร้อนชื้น ทำให้มันสามารถยึดครองสะวันนาในแอฟริกาและขยายอานาเขตมายังเอเชียได้
ปลวกแบ่งได้ออกเป็นสองกลุ่มตามพฤติกรรมการหาอาหารของมันคือปลวกชั้นต่ำและปลวกชั้นสูง ปลวกชั้นต่ำจะบริโภคไม้เป็นหลัก เนื่องจากเนื้อไม้นั้นย่อยยาก ปลวกเหล่านี้จึงมักจะชอบไม้ที่ถูกราย่อยแล้วเพราะย่อยง่ายและรามีโปรตีนสูง ในขณะที่ปลวกชั้นสูงจะบริโภคหลายอ่างเช่น มูลสัตว์ หญ้า ใบไม้และรากไม้ ในกระเพาะของปลวกชั้นต่ำจะมีทั้งโปรโตซัวและแบคทีเรียหลายสปีชีส์ แต่ปลวกชั้นสูงจะมีแบคทีเรียไม่กี่สปีชีส์เท่านั้นและจะไม่มีโปรโตซัว
ผู้ล่า.
ปลวกถูกล่าโดยนักล่าหลากหลายชนิด ตัวอย่างเช่น ปลวกสปีชีส์ "Hodotermes mossambicu"s นั้นถูกพบในกระเพาะของนก 65 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 19 ชนิด สัตว์ขาปล้องเช่น มด ตะขาบ แมลงสาบ จิ้งหรีด แมลงปอ แมงป่องและแมงมุม สัตว์เลื้อยคลานเช่น กิ้งก่า และ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเช่น กบ และคางคก นั้นล่าปลวกเป็นอาหาร โดยแมงมุมสองสปีชีส์ใยวงศ์ Ammoxenidae ล่าปลวกเป็นอาหารหลัก ยังมีนักล่าอื่น ๆ ได้แก่ ตัวกินมด ค้างคาว หมี นก อีคิดนา หมาจิ้งจอก กาเลโก้ นัมแบท หนู และตัวนิ่ม เป็นต้น หมีจะทำลายจอมปลวกและกินปลวกในรัง ในขณะที่ลิงชิมแฟนซีพัฒนาเครื่องมือสำหรับจับปลวกจากในรัง หลักฐานพบว่ามนุษย์โบราณ "Paranthropus robustus" มีการสร้างเครื่องมือจากกระดูกเพือขุดจอมปลวก