pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สาวหิมะ หรือ ยูกิอนนะ  ตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่น เป็นชื่อที่ใช้เรียกภูตหิมะที่มีรูปร่างเป็นสตรีที่งดงาม ว่ากันว่าเป็นจิตวิญญาณแห่งฤดูหนาว ซึ่งยูกิอนนะนี้ จะมีลักษณะเป็นผู้หญิงสาวสวย สวมชุดกิโมโนสีขาวสะอาด นางจะปรากฏตัวบนภูเขาหิมะในวันที่มีพายุหิมะ และหลอกล่อให้ผู้ชายที่หลงใหลในความงามของนางไปสู่ความตาย เรื่องเล่าของสาวหิมะมีหลากหลายอยู่ว่า บางครั้งเล่ากันว่าในวันที่หิมะตกหนัก นักเดินทางที่โชคไม่ดี จะได้พบกับสาวหิมะท่ามกลางพายุหิมะที่อันตราย เธอจะสวมกิโมโนสีขาว และค่อนข้างตัวสูง บ้างก็เล่าว่าเธอสวมกิโมโนสีแดง แล้วรอยเท้าที่เธอเดิน เต็มไปด้วยคราบเลือด บางครั้งเชื่อว่าสาวหิมะเป็นวิญญาณของหญิงที่ตั้งครรภ์ ที่ตายเพราะพายุหิมะ และเมื่อใครเดินผ่านมาตามทางแล้วพบเห็นเธอเข้า เธอจะยิ้มแล้วยอมให้คนนั้นอุ้มลูก เหยื่อจะไม่สามารถปล่อยลูกของเธอได้เมื่ออุ้มแล้ว และลูกของเธอจะหนักขึ้นและเย็นจนแข็ง ทำให้เหยื่อขยับไปไหนไม่ได้ และจะจมหิมะตาย
ทว่าเรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงของสาวหิมะ เป็นเรื่องที่มีอยู่ว่า ชายตัดฟืน 2 คน คนหนึ่งยังหนุ่ม ส่วนอีกคนค่อนข้างมีอายุ ติดอยู่ท่ามกลางพายุหิมะไม่สามารถกลับได้ จึงต้องหาที่พักซึ่งเป็นกระท่อมร้างเพื่อหลบหิมะก่อน เมื่อทั้งคู่หลับลง กลางดึกนั้นมีเพียงชายคนที่อายุน้อยกว่ากึ่งหลับกึ่งตื่น เห็นผู้หญิงที่สวมกิโมโนสีขาว หน้าตาซีดเผือด และมีแววตาที่น่ากลัว เป่าลมหายใจใส่ชายคนที่มีอายุกว่า ชายคนที่อายุน้อยกว่าตกใจมากจนพูดไม่ออก แล้วสาวหิมะก็เข้ามากระซิบว่าเธอจะไว้ชีวิตเขา ตราบเท่าที่เขาไม่แพร่งพรายเรื่องของเธอให้ใครรู้ แล้วสาวหิมะก็หายตัวไป เขาพบว่าชายคนที่สูงวัยกว่าได้แข็งตายไปแล้ว
หลังจากนั้น 1 ปีให้หลัง เขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ค่อนข้างสูง หน้าตาซีดเผือด แต่เป็นผู้หญิงที่หน้าตาดี เขาตัดสินใจแต่งงานและอยู่กินกับเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะมีลูกกับเขาถึง 10 คน แต่ความงามของเธอไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยซักนิดเดียว วันหนึ่งสามีก็เกิดหลุดปาก เล่าเรื่องสาวหิมะออกมาให้เธอฟัง เมื่อเธอได้ยิน เธอก็คืนร่างกลับเป็นสาวหิมะตนเดิม ตนเดียวกับที่สามีเคยเจอ ด้วยความเป็นมนุษย์ ฝ่ายสามีเกิดหวาดกลัวภรรยา แต่เพราะว่าเธอเห็นแก่ลูกๆ จึงไว้ชีวิตสามีแล้วหายตัวไป หลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้พบกับสาวหิมะนางนั้นอีกเลย
ส่วนใหญ่แล้ว เรื่องเล่าของ ยุกิอนนะ จะปรากฏในทางตอนเหนือของเกาะญี่ปุ่นเสียเป็นส่วนมาก ไม่ว่าจะเป็นทางแถบฮกไกโดหรือทางแถบจังหวัดอิวาเตะ เนื่องจากทางตอนเหนือของญี่ปุ่นจะมีอากาศหนาวเย็น และมีหิมะปกคลุมอยู่เกือบตลอดทั้งปี จึงมีเรื่องเล่าขานของยูกิอนนะ มากกว่าท้องที่อื่นๆ
และนอกจากนี้เกมออนไลน์ชื่อดังอย่างเทลส์รันเนอร์ยังใช้เรื่องของสาวหิมะมาทำเป็นการแข่งขันโดยใช้ชื่อเจ้าหญิงหิมะ
รีวจิง
รีวจิง  หรือรีวโอ นับเป็นหนึ่งในจตุมหาราชทั้งสี่ของญี่ปุ่น
ริวโอ เป็นผู้ปกครองท้องทะเล มีลักษณะเป็นมังกรตัวมหึมา ถ้าหากจะเปรียบเทียบแล้ว จตุมหาราชทั้งสี่นี้ ได้รับอิทธิพลมาจากการเผยแพร่วัฒนธรรมจากอินเดีย ซึ่งจตุมหาราชทั้งสี่นี้ ริวโอ ก็คือ ท้าววิรูปักษ์ จอมนาคาตามความเชื่อของลัทธิพราหมณ์-ฮินดูนั่นเอง
เบ็นไซเต็ง
เบ็นไซเต็ง  หรือที่เรียกอย่างสั้นว่า เบ็นเต็ง  เป็นเทพีองค์หนึ่งตามคติพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่น เป็นเทพีองค์เดียวกับพระสรัสวดีของคติศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
คติการนับถือเบ็นไซเต็ง เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6-8 ผ่านการแปล "สุวรรณประภาสสูตร"  จากภาษาจีนสู่ญี่ปุ่น โดยเนื้อหาให้พระคัมภีร์ดังกล่าวมีเนื้อหาเกี่ยวกับเบ็นไซเต็ง และยังปรากฏใน "สัทธรรมปุณฑรีกสูตร"  ที่ปรากฏองค์พร้อมกับเครื่องดนตรีญี่ปุ่นดั้งเดิมที่เรียกว่า "บิวะ"  ต่างกับพระสรัสวดีที่ถือ "วีณา"
เบ็นไซเต็ง เป็นหนึ่งในเทพแห่งโชคลาภทั้งเจ็ด และเป็นเทพีแห่งกวี อักษรศาสตร์ นาฏกรรม และดนตรี เชื่อกันว่าผู้ใดนับถือเทวีพระองค์นี้ก็จะพบแสงสว่างแห่งปัญญา ในอดีตเกชะนิยมบูชาเบ็นไซเต็งเพราะเชื่อว่าจะทำให้มีความสามารถเชิงระบำรำฟ้อน ส่วนพวกตีนแมวและพวกย่องเบาเองก็นิยมบูชาเทวีพระองค์นี้เช่นกัน เพราะเชื่อว่าเบ็นไซเต็งจะดลบันดาลให้ภารกิจลุล่วงไปด้วยดี
เทศบาลเมืองแสนสุข
แสนสุข เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลแสนสุขทั้งตำบล บางส่วนของตำบลเหมือง และบางส่วนของตำบลห้วยกะปิ ห่างจากตัวเมืองชลบุรีประมาณ 13 กิโลเมตร อยู่ภายใต้การบริหารงานของประชาชนในท้องถิ่น โดยมีนายสมชาย คุณปลื้ม อดีตนายกเทศมนตรี นายสวัสดิ์ หอมปลื้ม และนายสมชาติ คุณปลื้ม ร่วมกำหนดนโยบายและบริหารงานต่าง ๆ ในรูปแบบเทศบาล ทำให้ท้องถิ่นได้รับการพัฒนาเจริญก้าวหน้าภายในระยะเวลา 13 ปี สถานที่ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศไทย คือ ชายหาดบางแสน
เทศบาลเมืองแสนสุขได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลแสนสุข ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลแสนสุข เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ต่อมาด้วยศักยภาพของท้องถิ่น และ ผู้บริหารท้องถิ่น ในการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบสร้างความเจริญก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว และในปีพ.ศ. 2536 เทศบาลก็ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองลักษณะพิเศษ (เมืองท่องเที่ยว) ทำให้เทศบาลได้รับงบประมาณสนับสนุนจากหน่วยราชการต่างๆ มากมาย เช่น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี องค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง ฯลฯ ซึ่งเทศบาลได้นำมาใช้ในการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
เทศบาลเมืองแสนสุข ได้รับการประกาศเป็นเขตพื้นที่จัดการน้ำเสีย ตามมติคณะรัฐมนตรี โดยการดำเนินการขององค์การจัดการน้ำเสีย เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2542 และเทศบาลได้รับการเปลี่ยนแปลงจนขึ้นเป็นเทศบาลเมืองแสนสุข เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2544
ภูมิประเทศเป็นพื้นที่ที่ระดับน้ำทะเลปานกลาง เฉลี่ย 3 เมตร ภูมิอากาศจัดอยู่ในประเภทมรสุมเมืองร้อนหรือแบบทุ่งหญ้าเมืองร้อน ด้านตะวันออกเป็นที่ราบเชิงเขาลาดแนวชายฝั่งทะเล จึงเป็นหาดทรายยาวประมาณ 5 กิโลเมตร ความสูงของพื้นที่วัดจากน้ำทะเลประมาณ 3 เมตร
เมืองแสนสุขตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองชลบุรีบริเวณริมฝั่งทะเลตะวันออกของอ่าวไทย มีพื้นที่ทั้งสิ้น 20.268 ตารางกิโลเมตร (12,668 ไร่) โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ตราเทศบาลเมืองแสนสุขเป็นตรารูปพวงมาลัยขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 เซนติเมตร ตรงกลางมีรูปทรง กลมประกอบด้วยเรือใบหาปลาสมัยดั่งเดิมกำลังแล่นในทะเล โดยมีรูปเขาสามมุขและภาพนกประกอบด้านหลัง ด้านบนของรูปมีข้อความ เทศบาลเมืองแสนสุข ด้านล่างมีข้อความ จังหวัดชลบุรี การที่กำหนดรูปลักษณะดวงตราประจำเทศบาลเมืองแสนสุขเช่นนี้เนื่องจากเขาสามมุขเป็นภูเขาที่มีชื่อเสียงในพื้นที่ได้รับการนับถือต่อเนื่องมาเป็นเวลาช้านานจากประชาชนในท้องถิ่นและประชาชนทั่วไป ส่วนพวงมาลัยเรือและรูปเรือใบแสดงลักษณะเด่นของเมืองทะเลซึ่งในอดีต ประชาชนมีอาชีพด้านการประมงเป็นหลักตราบจนในปัจจุบันนอกจากนี้ชายทะเลแสนสุขหรือหาดบางแสนยังได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเพื่อมาพักผ่อนตากอากาศจนกระทั่งมีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ
เมืองแสนสุขมีประชากร ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 ทั้งสิ้น 46,217 คน จำนวนบ้าน 36,158 หลัง 11,230 ครอบครัว ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพค้าขาย เศรษฐกิจส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการพาณิชยกรรม กิจกรรมการค้าตั้งอยู่หนาแน่นบริเวณตลาดหนองมนและชายหาดบางแสนซึ่งเป็นผลมาจากการท่องเที่ยว นอกจากนี้ยังมีอาชีพประมง ทำสวนมะพร้าว ฟาร์มกุ้ง แปรรูปผลิตผลทางทะเล และรับจ้างรวมถึงกิจการ ที่เกี่ยวเนื่องกับการบริการด้านการท่องเที่ยว มีผู้นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 90 ของจำนวนประชากรทั้งหมด วัดในเขตเทศบาลมี 6 วัด และผู้นับถือศาสนาคริสต์ร้อยละ 10 ของจำนวนประชากรทั้งหมด มีโบสถ์ 2 แห่ง
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองแสนสุขมีชุมชนอยู่ในเขตจำนวน 10 แห่ง คือ ชุมชนหมู่บ้านโชคดี ชุมชนบ้านเหมือง ชุมชนบ้านแหลมแท่น ชุมชนท้ายตลาด ชุมชนหาดวอนนภา ชุมชนเขาสามมุข ชุมชนร่วมใจพัฒนา ชุมชนมุขแสนเจริญ ชุมชนตาลล้อม และชุมชนมณีแก้ว
เทศบาลเมืองแสนสุขจัดเป็นแหล่งศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งของภาคตะวันออก ประกอบด้วยสถานศึกษาที่เป็นของรัฐและเอกชน ในระดับต่างๆ ดังนี้
ในเขตเทศบาลเมืองแสนสุขมีหน่วยงานบริการด้านสาธารณสุขประกอบด้วย โรงพยาบาลสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา ขนาด 160 เตียง สถานีอนามัยตำบล 2 แห่ง ศูนย์บริการสาธารณสุขของเทศบาล 1 แห่ง และคลินิกเอกชนอีก 17 แห่ง
นอกเหนือจากโดรงข่ายถนนดังกล่าว ยังมีเส้นทางที่สามารถใช้ติดต่อกันในพื้นที่ได้ คือ ถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก (ค.ส.ล.) 101 สาย ถนนลาดยาง 10 สาย และถนนลูกรัง 23 สาย
หาดบางแสน.
หาดบางแสน ชายหาดที่มีชื่อเสียงมาช้านานของจังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากตัวเมืองชลบุรีเพียง 10 กิโลเมตร แยกขวาจาก ถนนสุขุมวิทตรงหลักกิโลเมตรที่ 104 เข้าไป 3 กิโลเมตร เป็นทางลาดยางตลอด ในบริเวณหาดมีเครี่องดื่ม และอาหารทะเลประเภทของกินเล่นหาบมาขาย เช่น ปลาหมึก หอยแมลงภู่ ห่อหมก ฯลฯ มีเก้าอี้ผ้าใบ ลูกยาง ว่ายน้ำให้เช่า มีห้องอาบน้ำจืดไว้บริการ ร้านอาหารหลายแห่งเรียงรายอยู่ริมหาด หาดบางแสนเหมาะสำหรับ นักท่องเที่ยวที่มีเวลาน้อยที่ต้องการพาครอบครัวไปพักผ่อนเพียงวันเดียว
แหลมแท่น.
อยู่บริเวณหาดบางแสนเลยมาทางเขาสามมุข เป็นสถานที่สวยงามที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยวมานาน เป็นแหลมที่ยื่นออกไปไม่มากนัก ในช่วงเย็นๆ จะมีนักท่องเที่ยวจากที่ต่างๆทั้งในจังหวัดและต่างจังหวัดมาพักผ่อนกันมากมาย มีร้านขายอาหาร เช่น ส้มตำ อาหารทะเล เครื่องดื่มชนิดต่างๆ เป็นจุดชมวิวที่สามารถมองไปที่เขาสามมุขได้ ส่วนทางด้านหาดบางแสนก็จะสามารถมองเห็นแนวหาดบางแสนเป็นแนวยาวสุดตา
ตลาดหนองมน.
อยู่ริมถนนสุขุมวิท ห่างจากทางแยกเข้าหาดบางแสนประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นแหล่งรวมของกินของฝากจากจังหวัดชลบุรี ทั้งผลิตภัณฑ์อาหารทะเลสดและแปรรูป เช่น ปลาเค็ม ปลาแห้ง กุ้งแห้ง ปลาหมึกแห้ง กะปิ น้ำปลา อาหารท้องถิ่น เช่น ห่อหมก ทอดมัน แจงลอน และขนมหวาน เช่น ข้าวหลาม ขนมจาก ขนมไทยอื่น ๆ
เขาสามมุข.
สัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี เป็นเนินเขาเตี้ยๆ อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลากับหาดบางแสน เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุขซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของคนทั่วไป บริเวณเขาสามมุขมีลิงป่าอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หากขับรถไปขึ้นไปบนเขาจะมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลบางแสนได้สวยงาม
สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล.
อยู่ด้านหน้ามหาวิทยาลัยบูรพา ก่อนถึงชายหาดบางแสน มีเนื้อที่ 30 ไร่ ภายในแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ทางทะเล สถานเลี้ยงสัตว์น้ำเค็ม ซึ่งมีสัตว์ทะเลนานาชนิดจัดแสดงไว้ และห้องปฏิบัติการวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเล
แหลมฉบัง เป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเพื่อรองรับการเป็นเมืองท่าพาณิชย์หลักของประเทศไทย อีกทั้งยังเป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่สำคัญของประเทศอีกด้วย ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชาและอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
จากบันทึกหลักการและเหตุผลประกอบร่างพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแหลมฉบัง อำเภอศรีราชาและอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พ.ศ. 2534 ให้เหตุผลว่า พื้นที่ในตำบลทุ่งสุขลาและพื้นที่บางส่วนของตำบลสุรศักดิ์ ตำบลหนองขาม ตำบลบึง อำเภอศรีราชา และพื้นที่บางส่วนของตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นพื้นที่ที่เป็นที่ตั้งของท่าเรือน้ำลึกอันเป็นท่าเรือพาณิชย์หลักของประเทศ ตลอดจนเป็นเขตพัฒนาอุตสาหกรรมและศูนย์พาณิชยกรรมเพื่อการส่งออกตามโครงการพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออกตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สมควรจัดตั้งท้องถิ่นในเขตพื้นที่ดังกล่าวเป็น เทศบาลตำบลแหลมฉบัง ด้วยการยกฐานะพื้นที่บางส่วนของสุขาภิบาลอ่าวอุดม อำเภอศรีราชา และพื้นที่บางส่วนของสุขาภิบาลบางละมุง อำเภอบางละมุง ขึ้นเป็นเขตเทศบาล เพื่อให้เป็นองค์กรการปกครองท้องถิ่นทำหน้าที่ควบคุมและบังคับใช้แผนพัฒนาเมือง ตลอดจนเป็นหน่วยงานที่จะให้บริการสังคมแก่ชุมชนและการดำเนินกิจการของอุตสาหกรรมต่าง ๆ กับให้ประชาชนได้ปกครองดูแลและทำนุบำรุงท้องถิ่นของตน
เทศบาลนครแหลมฉบังตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชาและอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครเป็นระยะทางประมาณ 125 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 109.65 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 2.5 ของพื้นที่จังหวัดชลบุรี
โดยเทศบาลนครแหลมฉบังมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรในเขตเทศบาลนครแหลมฉบังเป็นจำนวนไม่ต่ำกว่า 100,000 คนในแต่ละวัน ในขณะที่สถิติของสำนักงานทะเบียนราษฎรท้องถิ่นเทศบาลนครแหลมฉบัง มีจำนวน 86,833 คน แยกเป็นชาย 42,666 คน หญิง 44,167 คน ซึ่งส่วนมากจะเป็นประชากรแฝงประมาณ 40,000 คนที่เข้ามาทำงานในเขตนิคมอุตสาหกรรม ท่าเรือแหลมฉบัง และเครือสหพัฒน์ฯ และที่อื่น ๆ โดยที่ไม่มีการย้ายทะเบียนบ้านเข้ามาอยู่แต่อย่างใด โดยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพค้าขาย รับจ้างทั่วไป และบางส่วนประกอบอาชีพเกษตรและประมง
ภายในเขตเทศบาลนครแหลมฉบังมีวัด จำนวน 17 แห่ง และศาลเจ้า 5 แห่ง
สถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
โรงเรียนสังกัดเทศบาลนครแหลมฉบัง.
สถานศึกษาในกำกับของเทศบาลนครแหลมฉบัง มีจำนวน 3 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.).
สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3 (สพป.ชบ.3) จำนวน 11 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง (สพม.ชบ.รย.) จำนวน 1 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (โรงเรียนเอกชน).
สถานศึกษาเอกชนในกำกับสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) หรือโรงเรียนราษฎร์ มีจำนวน 2 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษาระดับอาชีวศึกษา - อุดมศึกษา.
สถานศึกษาระดับอาชีวศึกษาในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง มีจำนวน 3 แห่ง โดยเป็นสถานศึกษาเอกชนทั้งหมด ได้แก่
สถานศึกษาระดับอุดมศึกษา.
สถานศึกษาระดับอุดมศึกษา (มหาวิทยาลัย) ในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง มีจำนวน 1 แห่งได้แก่
เทศบาลนครแหลมฉบัง มีสถานพยาบาลสำหรับบริการประชาชน ดังนี้
โรงพยาบาลแหลมฉบัง.
โรงพยาบาลแหลมฉบัง (เดิมชื่อว่า โรงพยาบาลอ่าวอุดม) เป็นโรงพยาบาลของรัฐ ประเภทโรงพยาบาลชุมชนแม่ข่าย M2 (91-120) มีอัตราการครองเตียงอยู่ที่ 114 เตียง แรกเริ่มก่อตั้งมีสถานะเป็น "สถานีอนามัยตำบลทุ่งศุขลา" ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 กระทรวงสาธารณสุขได้อนุมัติงบประมาณจำนวน 1,224,000 บาท เป็นค่าก่อสร้างโรงพยาบาลสาขาอ่าวอุดมศรีราชา เพื่อเป็นการเตรียมให้บริการด้านสาธารณสุขแก่ประชาชนตามแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก
ต่อมาผู้นำชุมชนและประชาชนได้ร่วมกันผลักดันการยกฐานะสถานีอนามัยตำบลทุ่งศุขลา ให้เป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 10 เตียง โดยสถานีวิจัยศรีราชามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้แบ่งที่ดินจำนวน 30 ไร่ เพื่อใช้เป็นสถานที่สร้างโรงพยาบาล และได้รับการบริจาคและสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างอาคารโรงพยาบาลและคุรุภัณฑ์ทางการแพทย์จากหน่วยงานต่างๆ ดังนี้
วันที่ 10 สิงหาคม 2530 ได้มีพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารโรงพยาบาล ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 5 ธันวาคม 2530 และได้รับการกำหนดชื่อสถานพยาบาลอย่างเป็นทางการว่า "โรงพยาบาลอ่าวอุดมอำเภอศรีราชา" โดยมี นพ.สุภาชัย สาระจรัส เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนแรก และได้มีการจัดพิธีเปิดโรงพยาบาลอ่าวอุดมอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 เมษายน 2531
ต่อมาโรงพยาบาลอ่าวอุดมได้รับงบประมาณการก่อสร้างอาคารใหม่ขนาด 4 ชั้น โดยได้รับพระราชทานชื่ออาคาร "สิรินธร" จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมทั้งเสด็จทรงวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2539 และก่อสร้างแล้วเสร็จจนเปิดใช้อาคารเพื่อให้บริการประชาชนตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2542 เป็นต้นมา
หลังจากที่โรงพยาบาลอ่าวอุดมได้เปิดให้บริการประชาชนต่อเนื่องมา 25 ปี ตั้งแต่ปีงบประมาณ 2531-2555 คณะผู้บริหาร สมาชิกสภาเทศบาล หัวหน้าส่วนราชการ และคณะกรรมการชุมชนในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง ได้มีมติที่ประชุมฯ เห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อ "โรงพยาบาลอ่าวอุดมอำเภอศรีราชา" เป็น "โรงพยาบาลแหลมฉบัง" ตั้งแต่ปีงบประมาณ 2555 จนถึงปัจจุบัน
โรงพยาบาลวิภารามแหลมฉบัง.
โรงพยาบาลวิภารามแหลมฉบัง (เดิมชื่อว่า โรงพยาบาลแหลมฉบังอินเตอร์เนชั่นแนล) เป็นโรงพยาบาลเอกชนเพียงแห่งเดียวในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง
ศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลนครแหลมฉบัง.
เทศบาลนครแหลมฉบัง ได้จัดตั้งศูนย์บริการสาธารณสุขจำนวน 3 แห่ง เพื่อให้บริการด้านสาธารณสุขแก่ประชาชนในเขตเทศบาลนครแหลมฉบังอย่างทั่วถึง ได้แก่
องค์กรการกุศล มูลนิธิ-สมาคม.
มูลนิธิเจ้าพ่อโกมินทร์ซำเทียนไกล่ (หน่าจาเสี่ยงตึ๊ง).
มูลนิธิเจ้าพ่อโกมินทร์ซำเทียนไกล่ หรือ หน่าจาเสี่ยงตึ๊ง（三天界哪吒三太子善堂）เป็นองค์กรมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไร และเป็นองค์กรการกุศล ซึ่งคณะศิษยานุศิษย์ขององค์เจ้าพ่อโกมินทร์ได้ร่วมกันจัดตั้งขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์ สืบสาน ฟื้นฟู และส่งเสริม ประเพณีและวัฒนธรรมไทย-จีน ส่งเสริมและสนับสนุนการเผยแพร่หลักคำสอน รวมถึงภารกิจการโปรดสรรพสัตว์ของเจ้าพ่อโกมินทร์ เทวาจารย์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกพระองค์ เพื่อสงเคราะห์และช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากสาธารณภัยหรือภัยพิบัติต่างๆ รวมถึงผู้ที่ได้รับความทุกข์ยากหรือยากไร้ อีกทั้งยังจัดการบริจาคโลงศพ และช่วยเหลือสงเคราะห์ด้านการศึกษาแก่เด็กในท้องถิ่น โดยเป็นการก่อตั้งขึ้นตามเทวดำริแห่งองค์เจ้าพ่อโกมินทร์ และเจตนารมณ์แห่งคณะศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย
มูลนิธิเจ้าพ่อโกมินทร์ซำเทียนไกล่ ได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งให้เป็นมูลนิธิและมีฐานะเป็นนิติบุคคลจากนายทะเบียนจังหวัดชลบุรี ตามทะเบียนเลขที่ ชบ 1/2563 เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 โดยมี นายนพรัตน์ ก่อซื่อวานิช เป็นประธานกรรมการมูลนิธิคนแรก และนายภคนันท์ เขียวศิริ เป็นเลขาธิการมูลนิธิคนปัจจุบัน
มูลนิธิอาสาบรรเทาภัย สาขาจังหวัดชลบุรี.
มูลนิธิอาสาบรรเทาภัย ได้จัดตั้งสาขาในชื่อว่า "ศูนย์ประสานงานมูลนิธิอาสาบรรเทาภัยจังหวัดชลบุรี" ขึ้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2549 โดยมีที่ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 159/2 หมู่ที่ 12 ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เพื่อเป็นกำลังสำรองของทางราชการ ช่วยเหลือผู้ประสบภัยและพัฒนาชุมชน รวมทั้งให้ความร่วมมือในการสาธารณประโยชน์กับองค์กรทุกองค์กร โดยมี นายสัมฤทธิ์ มากมี เป็นผู้อำนวยการศูนย์ประสานงานคนแรก และในปี พ.ศ. 2556 ได้ทำการย้ายที่ทำการมาอยู่ ณ เลขที่ 163/52 หมู่ที่ 7 ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
เมื่อปี พ.ศ. 2561 คณะกรรมการบริหารศูนย์ประสานงานมูลนิธิอาสาบรรเทาภัยจังหวัดชลบุรี ได้มีการประชุมและลงมติขอยุบเลิกศูนย์ประสานงานมูลนิธิอาสาบรรเทาภัยจังหวัดชลบุรี โดยมี นายประสานต์ เขียวศิริ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์ประสานงานฯ คนสุดท้าย ภารกิจการปฏิบัติหน้าที่ดำเนินการสิ้นสุดจนถึงวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2561
สภาพทางเศรษฐกิจภายในเขตเทศบาลแหลมฉบัง ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมเป็นหลัก มีอัตราการขยายตัวของการลงทุนด้านอุตสาหกรรมที่สูงมาก เนื่องจากเป็นพื้นที่เป้าหมายในเขตเศรษฐกิจใหม่ของการพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก ซึ่งมีภารกิจหลักที่จะต้องพัฒนา คือ ท่าเรือพาณิชย์หลักระหว่างประเทศ นิคมอุตสาหกรรม และชุมชนเมืองใหม่ ด้านการพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐานสาธารณูปโภคและสาธารณูปการอย่างครบวงจร ทำให้เหมาะแก่การจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมแหลมฉบังและในเขตสวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ฯ กลุ่มอุตสาหกรรมภายในเขตเทศบาลนครแหลมฉบังเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีบทบาทสำคัญต่อจังหวัดชลบุรีและภาคตะวันออกเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากมีมูลค่าการลงทุนสูงสุดของจังหวัดชลบุรีประมาณไม่ต่ากว่า 1 แสนล้านบาท มีผู้ประกอบการไม่น้อยกว่า 154 บริษัท และมีการจ้างงานเป็นจำนวนมากที่สุดของจังหวัดชลบุรีประมาณ 5 หมื่นคน มีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมสูงที่สุดในสาขาการผลิตของจังหวัด
กลุ่มอุตสาหกรรมปิโตรเลียม.
อุตสาหกรรมปิโตรเลียมเป็นอุตสาหกรรมที่มีค่าการลงทุนสูงสุดในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง แยกเป็น
กลุ่มนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง.
นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบังเป็นกิจกรรมหลักในการพัฒนาที่สำคัญอย่างหนึ่งในพื้นที่เป้าหมายเขตเศรษฐกิจใหม่บริเวณแหลมฉบัง อยู่ในความรับผิดชอบของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่บนพื้นที่ 3,556 ไร่ ตำบลทุ่งสุขลาระหว่างกิโลเมตรที่ 126-129 แบ่งเป็น
ในปัจจุบัน นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบังมีบริษัทเข้าไปลงทุนจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมประมาณ 98 บริษัท
กลุ่มสวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ฯ.
โครงการสวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ฯ ศรีราชา เป็นโครงการของเอกชนก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยบริษัท สหพัฒนาอินเตอร์โฮลติ้ง จำกัด (มหาชน) ที่ตำบลหนองขาม บนพื้นที่ประมาณ 1,300 ไร่ แบ่งเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม 780 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 60 และพื้นที่สาธารณูปโภคและสิ่งแวดล้อม 520 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 40 มีพนักงานและคนงานทั้งสิ้นไม่ต่ำกว่า 20,000 คน ประกอบด้วยโรงงานอุตสาหกรรมประมาณ 71 บริษัท
ท่าเรือแหลมฉบัง.
ท่าเรือแหลมฉบังตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก ห่างจากกรุงเทพมหานคร ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 120 กิโลเมตรและห่างจากเมืองพัทยาประมาณ 15 กิโลเมตร มีพื้นที่อาณาบริเวณทางบกประมาณ 6,341 ไร่ (ประมาณ 4 ตารางกิโลเมตร) อาณาบริเวณทางน้ำประมาณ 55 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ถมทะเลเพื่อสร้างท่าเทียบเรือในโครงการขั้นที่ 1 ประมาณ 900 ไร่ มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อรับเรือบรรทุกตู้สินค้า เรือสินค้าประเภทสินค้าเกษตรกรรมขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถเข้าเทียบท่าเรือกรุงเทพได้และการส่งเสริมการส่งออกที่สำคัญของไทยในอนาคต
พื้นที่ในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี เคยเป็นแหล่งปลูกสับปะรดที่มีชื่อเสียงคือ สับปะรดพันธุ์ศรีราชา แล้วยังเคยเป็นแหล่งปลูกมันสำปะหลัง และได้มีการพัฒนาสายพันธุ์มันสำปะหลังที่มีคุณภาพดีในพื้นที่ คือ มันสำปะหลัง พันธุ์เกษตรศาสตร์ 60 โดยสถานีวิจัยศรีราชา (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)
ปัจจุบันการประกอบอาชีพเกษตรกรรมในท้องที่เทศบาลนครแหลมฉบังได้ลดน้อยลงอย่างมาก โดยนำพื้นที่ประกอบอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่
แพลงตอน
ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ
ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ  ตั้งอยู่ระหว่างเมืองอิตามิ จังหวัดเฮียวโงะ และเมืองโทโยนากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มักจะเรียกโดยทั่วกันว่า สนามบินอิตามิ
เที่ยวบินส่วนมากของโอซากะจะเป็นเที่ยวบินภายในประเทศ รองรับการจราจรภายในเขตคันไซ ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศจะให้บริการอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
ชายในชุดดำ
ท่าอากาศยานฮาเนดะ
จักรพรรดิเจียชิ่ง
จักรพรรดิเจียชิ่ง ( 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2303 – 2 กันยายน พ.ศ. 2363) พงศาวดารไทยเรียก เกียเข้ง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ชิงและจักรพรรดิชิงองค์ที่ 5 ที่ปกครองแผ่นดินจีนโดยชอบธรรม จากปี ค.ศ. 1796 ถึงปี ค.ศ. 1820 พระองค์ดำเนินคดี เหอเชิน จอมทุจริตซึ่งเป็นคนโปรดของพระราชบิดา และพยายามคืนความสงบเรียบร้อยภายในจักรวรรดิต้าชิง ควบคุมการลักลอบขน ฝิ่น ภายในประเทศจีน
จักรพรรดิเจียชิ่งประสูติใน พระราชวังฤดูร้อนเดิม 8 กิโลเมตร (5 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกำแพงเมือง ปักกิ่ง พระนามส่วนพระองค์คือ หย่งเยี่ยน (永琰) ต่อมาเปลี่ยนเป็น หย่งเยี่ยน (顒琰) เมื่อทรงเป็นจักรพรรดิ ตัวอักษรจีน คำว่า หย่ง ในพระนามของพระองค์เปลี่ยนจาก 永 เป็น 顒 ความแปลกใหม่นี้ได้รับการแนะนำโดยจักรพรรดิเฉียนหลง ที่เชื่อว่าไม่ควรมีภาษาจีนที่ใช้กันทั่วไป เนื่องมาจากธรรมเนียมการตั้งพระนามต้องห้ามในราชวงศ์มาช้านาน
เจ้าชายหย่งเยี่ยนเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 15 ของจักรพรรดิเฉียนหลง พระราชมารดาของพระองค์คือ พระมเหสีหลิง บุตรสาวของ เว่ย ชิงไท่ (魏清泰) ขุนนางชาวฮั่นซึ่งครอบครัวได้รวมเข้ากับ แปดกองธง ของแมนจูมาเป็นเวลานานเป็นส่วนหนึ่งของกองธงฮั่น
จักรพรรดิเฉียนหลงเดิมมีพระราชโอรสอีก 2 พระองค์ในพระทัยสำหรับการสืบทอดต่อจากพระองค์ แต่ทั้ง 2 พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างรวดเร็วด้วยโรคภัยต่าง ๆ เพราะฉะนั้นในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 1773 พระองค์เลือกเจ้าชายหย่งเยี่ยนเป็นผู้สืบทอดของพระองค์เป็นการลับ ในปี ค.ศ. 1789 จักรพรรดิเฉียนหลงสถาปนาเจ้าชายหย่งเยี่ยนเป็น เจี่ยชินหวัง (嘉親王)
เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์.
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1795 ปีที่ 60 ในรัชสมัยของพระองค์ จักรพรรดิเฉียนหลงประกาศความตั้งพระทัยที่จะสละราชบัลลังก์เพื่อเจี่ยชินหวัง พระองค์ตัดสินพระทัยครั้งนี้เพราะพระองค์รู้สึกว่าเป็นการหมิ่นพระเกียรติที่จะปกครองนานกว่าพระอัยกาของพระองค์ จักรพรรดิคังซี ที่ครองบัลลังก์มา 61 ปี เจี่ยชินหวังเสด็จขึ้นครองบัลลังก์และรับศักราช เจียชิ่ง ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1796 ดังนั้นพระองค์จึงเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ว่าจักรพรรดิเจียชิ่ง อย่างไรก็ตาม ตลอด 3 ปีจักรพรรดิเจียชิ่งเป็นเพียงจักรพรรดิในนามเพราะการตัดสินพระทัยยังคงกระทำโดยพระราชบิดาของพระองค์ ซึ่งกลายเป็น ไท่ช่างหวัง (พระเจ้าหลวง) หลังการสละราชบัลลังก์ของพระองค์
หลังการสวรรคตของจักรพรรดิเฉียนหลงในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1799 จักรพรรดิเจียชิ่งเข้าควบคุมราชสำนักและดำเนินคดี เหอเชิน ขุนนางคนโปรดของพระราชบิดา เหอเชินถูกตั้งข้อหาทุจริตและใช้อำนาจโดยมิชอบ เขาถูกปลดออกจากตำแหน่ง ทรัพย์สินของเขาถูกยึด และมีพระบัญชาให้ฆ่าตัวตาย ลูกสะใภ้ของเหอเชิน เจ้าหญิงกู้หลุนเหอเซี่ยว พระขนิษฐาต่างพระมารดาของจักรพรรดิเจียชิ่งรอดพ้นจากการลงโทษและได้รับทรัพย์สินเล็กน้อยจากที่ดินของเหอเชิน
ในเวลานั้น จักรวรรดิต้าชิงเผชิญหน้าความผิดปกติภายในที่สำคัญที่สุดคือกลุ่มกบฏบัวขาวขนาดใหญ่ (1796–1804) และแม้ว (1795–1806)
เปลี่ยนชื่อเวียดนาม.
จักรพรรดิเจียชิ่งปฏิเสธคำขอของ จักรพรรดิซา ล็อง ผู้ปกครองเวียดนามที่จะเปลี่ยนชื่อประเทศของพระองค์เป็น นามเวียด พระองค์เปลี่ยนชื่อแทนเป็น เวียดนาม พงศาวดารของเวียดนามมีจดหมายโต้ตอบทางการทูตเกี่ยวกับการตั้งชื่อ
ต่อต้านศาสนาคริสต์.
มาตราหนึ่งเรื่อง ข้อห้ามเกี่ยวกับพ่อมดและแม่มด (禁止師巫邪術) ในปี ค.ศ. 1811 มีการเพิ่มประโยคโดยอ้างอิงถึงศาสนาคริสต์ แก้ไขเมื่อ ค.ศ. 1815 และ ค.ศ. 1817 แก้ไขรูปแบบครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1839 ภายใต้ จักรพรรดิเต้ากวัง และยกเลิกในปี ค.ศ. 1870 ภายใต้ จักรพรรดิถงจื้อ มีการตัดสินประหารชีวิตชาวยุโรปเพราะเผยแพร่ ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ในหมู่ชาวจีนฮั่นและชาวแมนจู คริสเตียนที่ไม่กลับใจถูกส่งไปยังเมืองมุสลิมใน ซินเจียง ให้เป็นทาสผู้นำมุสลิม
สวรรคตและการฝังพระศพ.
ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1820 จักรพรรดิเจียชิ่งเสด็จสวรรคตที่ สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ (熱河行宫) 230 กิโลเมตร (140 ไมล์) ตะวันออกเฉียงเหนือของ ปักกิ่ง ซึ่งเป็นช่วงที่ราชสำนักมาพำนักพักร้อน ชิงฉือเกา หรือ ต้นฉบับประวัติศาตร์ราชวงศ์ชิง ไม่ได้บันทึกสาเหตุการสวรรคต บางคนกล่าวว่าพระองค์สวรรคตหลังจากถูกฟ้าผ่า แต่บางทฤษฎีว่าพระองค์สวรรคตด้วยพระโรคหลอดเลือดสมอง เนื่องจากจักรพรรดิมีพระวรกายค่อนข้างอ้วน พระองค์ถูกสืบทอดราชบัลลังก์โดยโอรสองค์ที่สองของพระองค์ เจ้าชายเหมียนหนิง ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดิเต้ากวัง
จักรพรรดิเจียชิ่งถูกฝังอยู่กลาง สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของ ปักกิ่ง
โซนิคแบทเทิล
โซนิคแบทเทิล  เป็นเกมต่อสู้สองมิติสำหรับเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ ผลิตโดยบริษัท Dimps (ภายใต้ชื่อโซนิคทีม) จัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาโดย THQ โดยเกมนี้เป็นหนึ่งในเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เกมโซนิคแบทเทิ้ลส์ได้นำตัวละครหลักๆจากตระกูลโซนิคมาทั้งหมดซึ่งแต่ละคนจะมีท่าต่อสู้และความสามารถที่ต่างกันออกไป ฉากในเกมจะถูกสร้างมาในแบบกึ่ง 3 มิติ หรือก็คือฉากจะมีความกว้าง,ยาว, สูง เป็นแบบ 3 มิติ สามารถหมุนฉากได้ แต่ไม่อิสระมากนัก
4000 ปีก่อน อารยธรรมยุคโบราณได้มีการสร้างอาวุธโบราณนามว่า "กิซอยด์" ไว้ 4000 ปีต่อมาศาสตรจารย์เจอรัลด์ โรบ็อทนิก ได้ค้นพบมันเข้า 50 ปีต่อมาหลานชายของเขาดร.เอ็กแมน ได้นำหุ่นตัวนี้มาลองใช้งานดูปรากฏว่าไม่สามารถทำได้ เขาจึงทิ้งไว้ที่ชายหาดจนกระทั่งโซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อกไปพบมันเข้า
กิซอยด์ซึ่งถูกเรียกว่า "เอเมิร์ล" ได้เปิดเผยความสามารถของตนที่สามารถลอกเลียนแบบความสามารถของอีกฝ่ายหนึ่งได้ ขณะที่เขาออกต่อสู้และได้เรียนรู้ผ่านทั้งมิตรและศัตรู แต่ท้ายที่สุดแล้วเอเมิร์ลต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่แท้จริงว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาคืออาวุธที่จะทำลายล้างคนทั้งโลก
ระบบการเล่นในเกมโซนิคแบทเทิลส์เป็นเกมต่อสู้ โดยพื้นฐานตัวละครจะมีท่าต่อสู้ที่ค้ชล้ายๆกันคือการเตะและต่อยเพื่อสร้างคอมโบ มีท่ากระโดดและท่าปัดขึ้นฟ้า จุดที่สำคัญคือทักษะพิเศษที่ตัวละครแต่ละตัวจะมีกันคนละ 3 อย่างคือ ซ็อต (ยิง) พาวเวอร์ (แรง) เซ็ต (กับดัก) โดยจะติดตั้งให้กับปุ่ม R ซึ่งจะแบ่งย่อยออกไปได้อีก 3 แบบคือพื้น (ใช้ทักษะบนพื้น), อากาศ (ใช้ทักษะกลางอากาศ), และป้องกัน (สามารถป้องกันทักษะนั้นๆได้) เท่ากับว่าในหนึ่งตัวละครผู้เล่นสามารถติดตั้งทักษะให้กับตัวละครให้ต่างกันได้ถึง 6 แบบ
ในการต่อสู้ผู้เล่นแต่ละคนจะมีแถบพลังชีวิตและจำนวนชีวิตที่เหลือ (หรือจำนวนศัตรูที่ล้มได้ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าการต่อสู้นั้นๆ) เมื่อผู้เล่นพลังชีวิตหมดก็จะแพ้หรือน็อคเอาท์และผู้เล่นจะโดนหักค่าชีวิตลงหนึ่งแต้ม(หรือผู้ที่ทำให้ผู้เล่นแพ้จะได้หนึ่งแต้ม) และจะให้โอกาสผู้เล่นลงติดตั้งทักษะก่อนจะนำลงเข้าสู่สนามอีกครั้ง เกมจะจบลงเมื่อทำตามเงื่อนไขที่เกมวางไว้ (เช่น ชีวิตหมด, ทำคะแนนได้, เวลาหมด)
ระหว่างเล่นเกมผู้เล่นจะสะสมเกจพลังงานที่เรียกว่า "อิจิฮิโระ" ซึ่งเมื่อเต็มจะทำให้ท่าพิเศษที่ใช้ R สามารถทำให้ศัตรูพลังชีวิตหมดได้ทันที