pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพื่อแจ้งข่าวของท่านหญิงอะสึ พวกหัวหน้าบ้านมารวมตัวกันที่ปราสาท ท่านหญิงอะสึมีโอกาสได้พบกับทาดะตาเกะ โอยุกิ อีกครั้ง แต่อิคุชิมะ อนุญาตให้ทักทายตามมารยาทเป็นพิธีเท่านั้น หลังจากนั้นวันที่ท่านหญิงอะสึเดินทางไปเอะโดะ ระหว่างที่เรือแล่นออกจากท่า ท่านหญิงอะสึอยู่บนดาดฟ้าของเรือทอดสายตามองเกาะซะกุระจิมะจนลับตา วันนี้เป็นครั้งแรกที่ไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ ท่านหญิงอะสึสาบานกับอิคุชิมะว่า ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะร้องไห้เพราะคิดถึงซะสึมะ
ตอน ท่านแม่ที่เอะโดะ.
องค์หญิงอัตสึ มาถึงเอะโดะและเข้าไปพักในจวนของแคว้นซะสึมะหลายวันแล้วก็ยังไม่ได้พบกับองค์หญิงฮิสะ ภรรยาของนะริอะคิระ ซึ่งนับเป็นท่านแม่ นอนจากนี้ในปราสาทเอะโดะ นะริอะกิ ยังคัดค้านการให้องค์หญิงอัตสึเป็นมิไดโดโกโระ ทางด้านซะสึมะ นะริอะคิระ เลือกไซโกให้ติดตามไปเอะโดะด้วย สุดท้ายเมื่อได้เข้าเฝ้าองค์หญิงฮิสะ ก็ได้ฟังคำพูดเย็นชาว่า อย่างองค์หญิงอัตสึนั้น ไม่มีทางที่จะเป็นมิไดโดโกโระได้
ตอน คำขอร้องของพ่อ.
คำพูดของท่านหญิงฮิสะว่า เจ้าไม่สมควรจะเป็นมิไดโดโกโระ ทำให้ท่านหญิงอัตสึ อยู่ไปอย่างเซ็ง ๆ ปีต่อมา เปอรี่นำกองเรือรบอเมริกา เข้ามาที่เอะโดะอีก ทำให้นะริอะคิระ ถูกเรียกตัวกลับเอะโดะโดยด่วน ก่อนออกเดินทางเขาไปแวะเยี่ยมทะดะตะเกะ ที่กำลังป่วยหนัก ทะดะตะเกะขอร้องเรื่องหนึ่งไว้ แต่เมื่อได้พบท่านหญิงอัตสึ นะริอะคิระกลับไม่สามารถทำตามสัญญาที่ให้ไว้แก่ทะดะตะเกะ
ตอน ท่านหญิงออกรบ.
ไซโก ได้รับแต่งตั้งให้เป็น นิวะโฮ และให้ทำหน้าที่เลือกของใช้สำหรับท่านหญิงอัตสึ (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ที่จะใช้เมื่อแต่งงาน ระหว่างนั้น นะริอะคิระ (ฮิเดกิ ทะกะฮะชิ) ล้มป่วยหนัก บนบานกี่วัดก็ไม่หาย คนในแคว้นซะสึมะเชื่อกันว่า เป็นเพราะท่านโอยุระ (มาโยะ สุสุคาเสะ) ทำพิธีสาปแช่ง ท่านหญิงอัตสึจึงตัดสินใจไปเผชิญหน้ากับโอยุระ และยิงคำถามใส่ทันทีที่พบ
ตอน พายุในงานชมดอกไม้.
การเตรียมงานแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ผ่านมาจนถึงขั้นตอนสุดท้าย ส่วนอิเอะซาดะ (มะซะโตะ ซะไก) ถูกฮงกิวอิน (จุนโกะ ทะกะฮะตะ) แนะนำ ยังเอาแต่พูดจาเฉไฉไปเรื่องอื่นเหมือนเดิม นะริอะคิระ (ฮิเดกิ ทะกะฮะชิ) ชวน นะริอะกิ (โทโอรุ เอะโมริ) ที่คัดค้านไม่เห็นด้วย ให้มาชมดอกไม้ที่ซะสึมะเพื่อเกลี้ยกล่อม ท่านหญิงอัตสึกลับโต้เถียงกับนะริอะกิเรื่องที่เขาเป็นแกนนำขับไล่คนต่างชาติ คำพูดของท่านหญิงอัตสึ ทำให้นะริอะกิโกรธมาก
ตอน การแต่งงานที่ไม่คาดคิด.
การแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ถูกกำหนดขึ้นต้นปีหน้า ทำให้จวนของแคว้นซะสึมะที่เอะโดะเต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริง ไซโก (ยูคิโยะชิ โอซะวะ) ก็กำลังยุ่งอยู่กับการซื้อข้าวของเครื่องใช้สำหรับท่านหญิงอัตสึ เพราะเลือกมาแล้วก็ถูกอิคุชิมะ (เคโกะ มะสึซากะ) บอกให้ซื้อของคุณภาพดีๆ ส่วนนะโอะโกะโระ (เอตะ) ก็ได้รับเลือกให้มาทำงานที่เอะโดะ เขาตื่นตาตื่นใจกับชีวิตที่เอะโดะมาก เพราะนี่เป็นการมาเป็นครั้งแรก นะโอะโกะโระได้ทำงานเป็นผู้รักษาความปลอดภัยในสวนส่วนในนะริอะคิระ (ฮิเดะกิ ทะกะฮะชิ) ไซโกมักกระตุ้นให้นะโอะโกะโระหมั่นศึกษาวิชาความรู้ของฝรั่งไว้
ตอน คำสั่งลับจากนะริอะคิระ.
นะโอะโกะโระ กลับมาที่ซะสึมะและตัดสินใจจะแต่งงานกับโอชิคะ ตามคำสั่งของนะริอะคิระ ส่วนทางเอะโดะ พิธีแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ ได้ถูกกำหนดขึ้น คืนก่อนที่ท่านหญิงจะเข้าไปอยู่ในปราสาทเอะโดะ นะริอะคิระ ได้สังว่า ให้เกลี้ยกล่อมอิเอะซาดะ ให้เสนอชื่อ ฮิโตสึบาชิ โยะชิโนะบุ เป็นทายาทโชกุน ท่านหญิงอัตสึจึงตระหนักถึงจุดประสงค์หลังของนะริอะคิระเป็นครั้งแรก ทะกิยะมะ จากฝ่ายในได้มารับและพอองค์หญิงอัตสึเข้าไปในปราสาทเอะโดะ
ตอน เข้าไปในโอโอะกุ.
ใกล้จะถึงวันแต่งงาน องค์หญิงอัตสึ ถูกส่งตัวเข้าไปในปราสาทเอะโดะ ความใหญ่โตโอฬารของโอโอะกุ เครื่องเรือนที่หรูหรา และคนรับใช้นับพันคนทำให้องค์หญิงตื่นตาตื่นใจมาก เธอได้พบกับฮงจูอิน แม่สามีในอนาคต และทะกิยะมะ หัวหน้านางกำนัลทั้งหมดเพื่อแนะนำตัว เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดการซุบซิบไปทั่วโอโอะกุว่าเธอเป็น องค์หญิงเพี้ยน ถึงแม้จะยังไม่ได้พบกับโชกุนอิเอะซาดะ ว่าที่สามี แต่องค์หญิงอัทสึก็ได้ทราบว่าอิเอะซาดะมีสนมชื่อโอชิงะ
ตอน คืนแต่งงาน.
วันแต่งงานกำลังใกล้เข้ามา ท่านหญิงอัตสึ เริ่มค้นหาความจริงว่าอิเอะซาดะ ที่วิ่งเล่นซ่อนหาในสวนนั้นมีบุคลิคอย่างไรกันแน่ ส่วนนะโอะโกะโระ ก็ร้อนใจอยู่ที่ซะสึมะ เพราะตกข่าวไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่เอะโดะและเคียวโตะ พอโอคุโบะ เล่าให้ฟังว่าคนทั้งหลายนินทากันว่าอิเอะซาดะปัญญาอ่อน นะโอะโกะโระยิ่งเป็นห่างว่าท่านหญิงอัตสึจะตกเป็นเครื่องมือทางการเมือง ในที่สุดวันแต่งงานก็มาถึง ตลอดพิธีอันยาวนาน อิเอะซาดะไม่สนใจเจ้าสาวเลย เมื่อส่งตัวเข้าหอ ก็ยังหลับไปอย่างรวดเร็ว ท่านหญิงอัตสึพยายามคุยด้วยเพื่อให้เจ้าบ่าวตื่น เขาก็ตอบว่า เล่าเรื่องตลกให้ฟังสิ ท่านหญิงอัตสึจึงยิ่งสงสัย อิคุชิมะ บอกว่า คนลือกันว่าอิเอะซาดะเป็นคนปัญญาอ่อน แต่นะริอะคิระ คิดว่าไม่ใช่ เมื่อท่านหญิงอัตสึ เห็นอิเอะซาดะวิงไล่จับเป็ดอยู่ในสวน จึงตัดสินใจจะหาความจริงให้ได้
ตอน สงครามของเหล่าภรรยา.
ท่านหญิงอัตสึถามอิเอะซาดะว่า ทำไมต้องแสร้งทำเป็นคนสติไม่สมประกอบ แต่อิเอะซาดะทำเป็นไม่สนใจ อีกทั้งยังบอกอีกว่าไม่คิดที่จะมีลูกเป็นของตนเอง ทำให้ท่านหญิงอัตสึสะเทือนใจไม่น้อย ท่านหญิงอัตสึเอ่ยถามโอชิงะภรรยารองว่า คิดยังไงกับท่าทางของอิเอะซาดะแต่ โอชิงะบอกเพียงว่า ขอให้ได้อยู่เคียงข้างอิเอะซาดะก็พอใจแล้ว ท่านหญิงอัตสึรู้สึกอิจฉาที่โอชิงะทำใจได้
ตอน ความลับของโชกุน.
ท่านหญิงอัตสึรู้สึกว่าอิเอะซาดะแกล้งทำเป็นคนปัญญาอ่อนแต่ก็ยังไม่แน่ใจนัก จึงอยากจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วอิเอะซาดะเป็นคนยังไงกันแน่ นะโอะโกะโระได้ยินข่าวลือด้านร้ายเกี่ยวกับอิเอะซาดะ จึงเป็นห่วงท่านหญิงอัตสึ ระหว่างนั้นรัฐบาลก็เริ่มกดดันให้หาโชกุนคนใหม่เพื่อมาแก้ปัญหานี้ อะเบะซึ่งเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของโยะชิโนะบุได้ถึงแก่กรรมไป
ตอน การประลองกำลังภายใน.
อิเอะซาดะเลิกแกล้งทำเป็นปัญญาอ่อนเมื่ออยู่กับองค์หญิงอัทสึ แต่ยังคงทำเหมือนเดิมเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น องค์หญิงอัทสึกลุ้มใจมากว่านะริอะคิระ จะไม่สมปรารถนาเพราะแน่ใจว่าอิเอะซาดะจะไม่ยอมเสนอชื่อโยะชิโนะบุ เป็นโชกุนคนต่อไป ระหว่างนั้นฮาริส กงสุลอเมริกันยื่นข้อเสนอจะเข้าพบอิเอะซาดะให้ได้
ตอน จะไม่ให้อภัยท่านหญิงอัตสึ.
วันที่จะพบกับฮาริส ใกล้เข้ามา อิเอะซาดะสารภาพกับองค์หญิงอัทสึว่า เขากังวลมาก องค์หญิงดีใจและคิดหาหนทางไม่ให้โชกุนเสียหน้าระหว่างประชุม ขณะเดียวกัน ฮงจุอินไม่พอใจองค์หญิงอัทสึ เพราะคิดว่าจะให้อิเอะซาดะตกกระป๋องโดยการสนับสนุนโยะชิโนะบุ
ตอน ความรักและความเกลียดของแม่.
ฮงจุอินรู้ว่าอัตสึฮิเมะมีแผนที่จะสนับสนุนให้โยะชิโนะบุ ขึ้นเป็นโชกุนคนต่อไป จึงพยายามแยกอิเอะะซาดะออกจากอัตสึฮิเมะ และให้โอชิงะคอยเฝ้ารับใช้อิเอะะซาดะ อัตสึฮิเมะต้องการที่จะอธิบายเรื่องที่ฮงจุอินเข้าใจผิด กลับถูกพูดประชดให้ว่าคงไม่คิดจะให้กำเนิดทายาทสืบทอดอำนาจแล้ว ช่องว่างระหว่างฮงจุอินกับอัตสึฮิเมะนับวันยิ่งห่างเหินกันมากขึ้น
ตอน พายุฎีกา.
ศึกชิงตำแหน่งทายาทโชกุนกำลังเข้มข้น อี นาโอสุเกะเข้าไปพบฮงจุอินในโอโอะกุตกลงเป็นพันธมิตรกันสนับสนุนโยะชิโตมิแห่งแคว้นคิชู นะริอะคิระส่งจดหมายลับไปบอกท่านหญิงอัตสึให้เร่งรัดโชกุนว่า "ให้ตั้งโยะชิโนะบุเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน" ทำให้ท่านหญิงอัตสึจนตรอก แล้วยังส่งฎีกาถึงรัฐบาล แสดงจุดยืนที่ชัดเจนด้วย ทำให้เกิดความปั่นป่วนอย่างมากทั้งในโอโอะกุและรัฐบาล
ตอน ศรีภรรยาแห่งโทะกุงะวะ.
เพื่อไม่ให้เป็นการทรยศต่อนะริอะคิระ ท่านหญิงอัตสึจึงตัดสินใจไม่สนับสนุนทั้งโยะชิโนะบุและโยะชิโตมิ ขณะนั้น ทะกิยะมะ ได้นำคำร้องขอให้แต่งตั้ง อี นาโอสุเกะ เป็นไทโร มาให้ท่านหญิงอัตสึล่ารายชื่อผู้สนับสนุนและลงชื่อเห็นชอบด้วย อิคุชิมะห้ามไว้อย่างแข็งกร้าวแต่ท่านหญิงอัตสึไม่ฟัง จึงเกิดความบาดหมางกันอย่างรุนแรงระหว่างท่านหญิงอัตสึกับอิคุชิมะ
ตอน คำสั่งเสีย 2 ข้อ.
อี ได้รับตำแหน่งไทโรและแต่งตั้งให้โยะชิโตมิ เจ้าแคว้นคิชูเป็นทายาทโชกุน อิเอะซาดะสั่งอีกับฮตตะไว้ว่า "ให้ท่านหญิงอัตสึ เป็นผู้ปกครองโยะชิโตมิ" หลังจากนั้นอิเอะซาดะล้มป่วยหนัก แต่ปกปิดไม่ให้ท่านหญิงอัตสึและฮงจุอินรู้อาการที่แท้จริง ขณะนั้นก็มีข่าวจากทางซะสึมะว่านะริอะคิระถึงแก่กรรมแล้ว
ตอน กำเนิดเท็นโชอิง.
ท่านหญิงอัตสึไม่ฟังคำทัดทาน ได้บอกให้โอชิงะกับฮงจุอินทราบว่า อิเอะซาดะเสียแล้ว โอชิงะรู้ว่าอิเอะซาดะป่วยอยู่แล้วจึงยอมรับได้ แต่ฮงจูอินนั้นหาว่าท่านหญิงอัตสึวางยาพิษอิเอะซาดะ ท่านหญิงอัตสึเข้าพิธี "ระขุโชขุ" และเปลี่ยนชื่อเป็น เท็นโชอิง แล้วจะทำตามที่อิเอะซาดะสั่งเสียไว้คือ "เป็นผู้ปกครองของโชกุนคนใหม่" ทำให้เกิดการเผชิญหน้ากับไทโร อี
ตอน แม่ของโชกุน.
เท็นโชอิงมุ่งหวังจะเป็นผู้ปกครองของอิเอะโมะจิ ส่วนไทโร อี เริ่มปราบปรามพวกต่อต้านอย่างรุนแรง เรียกว่า "การกวาดล้างครั้งใหญ่อันเซ" อีไปหาเท็นโชอิงเพื่อถามว่า รู้ที่อยู่ของไซโกหรือไม่ อิคุชิมะ รู้สึกว่าตัวเองแพ้ในศึกชิงตำแหน่งโชกุน จึงไปบอกเท็นโชอิงว่าขอลาออกไปจากโอโอะกุ
ตอน จำลาจากอิคุชิมะ.
อี นาโอสุเกะ ยังคงปราบปรามฝ่ายที่ต่อต้านอย่างต่อเนื่อง แถมยังจับตัวมุราโอกะ ที่เคยทำหน้าที่เป็นตัวแทนมารดาของเท็นโชอิง ตอนเข้าพิธีสมรส เท็นโชอิงได้สั่งให้อิคุชิมะทำอะไรบางอย่าง อิคุชิมะไปพบมุราโอกะเพียงลำพัง พอถึงวันสอบสวนมุราโอกะสวมกิโมโนสีขาวชุดเดียวกับที่สวมในงานสมรสของเท็นโชอิง หลังจากปฏิบัติทำหน้าที่สำเร็จลงด้วยดี อิคุชิมะเอ่ยปากกับเท็นโชอิงว่าถึงเวลาที่ตนจะหยุดพักผ่อน
ตอน ความเปลี่ยนแปลงนอกซากุราดะมง.
อิเอะะโมะจิ กับเท็นโชอิง มีโอกาสได้พบกับ คัตสึ รินทาโร่ อาจารย์สอนเดินเรือของเรือรบคังรินมารุอีกครั้ง ความเป็นกันเองของเขาทำให้เท็นโชอิงประทับใจเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนั้นเท็นโชอิงยังได้พูดคุยกับ อี ตอนที่ได้พบกันเพียงลำพัง อีกล่าวว่า "หากมีใจอยากที่จะรักษาประเทศเอาไว้ ขอเพียงทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ก็พอ" เท็นโชอิงรู้สึกประทับใจคำพูดนั้นเป็นอย่างมาก และตั้งใจว่าจากนี้ไปจะพูดคุยกับอีให้มากขึ้น แต่พอถึงวันที่ 3 เดือน 3 ก็เกิดเรื่องขึ้นที่นอกซากุราดะมง
ตอน พระขนิษฐาคะสุโนะมิยะ.
การตายของอี (ไบจะขุ นาคามุระ) ทำให้บะขุฝุสั่นคลอนอย่างยิ่ง เพื่อเรียกศรัทธาในกลับคืนมา บะขุฝุจึงสู่ขอเจ้าหญิงคะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) พระขนิษฐาของจักรพรรดิโคเม (ฮิเดกิ โทกิ) ให้มาแต่งงานกับโชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) ถึงแม้เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) จะคัดค้านอย่างหนัก เพราะเจ้าหญิงคะสุโนะมิยะมีพระคู่หมั้นอยู่แล้วแต่พวกที่ปรึกษาก็ไม่เชื่อฟัง ขณะเดียวกันมีจดหมายมาจากซะสึมะเกลี้ยกล่อมให้เท็นโชอิง "กลับบ้านเกิดที่ซะสึมะ จะดีมั้ย?"
ตอน ราชนิกูล กับ ซะมุไร.
คะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) ได้เข้ามาในปราสาทเอะโดะ และได้พบกับโชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) เป็นครั้งแรก คะสุโนะมิยะเริ่มเกิดรักแรกพบ เมื่อเห็นความใจดีและสง่างามของ อิเอะโมะจิ แต่ในการพบกับเท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ครั้งแรก คะสุโนะมิยะถูกจัดให้นั่งในที่ต่ำกว่าและไม่มีเบาะรองนั่งไว้ให้ พวกคะสุโนะมิยะจึงโกรธมาก และคะสุโนะมิยะก็ส่งของฝากมาให้โดยเขียนว่า "ถึงเท็นโชอิง" โดยไม่มีคำนำหน้าชื่อว่า ท่าน ทั้ง 2 ฝ่ายจึงหมางใจกันตั้งแต่นั้นมา
ตอน มีดพกที่พากันสงสัย.
พิธีแต่งงานของอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) กับ คะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) ผ่านไปด้วยดี อุปสรรคที่ยังเหลืออยู่ก็คือ ขนบธรรมเนียมของปราสาทเอะโดะที่แตกต่างจากของวังหลวงอย่างสิ้นเชิง เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) กังวลใจเกี่ยวกับการเข้าหอครั้งแรกของอิเอะโมะจิ จริงตามคาดคะสุโนะมิยะปฏิเสธอิเอะโมะจิ แถมคะสุโนะมิยะยังแอบซ่อนมีดพกเอาไว้ด้วยท่าทีหวาดกลัว เท็นโชอิงตัดสินใจแก้ปัญหาเรื่องที่สงสัย แต่คะสุโนะมิยะไม่ยอมบอก ใช้กำลังค้นตัวคะสุโนะมิยะเพื่อหาสิ่งที่หลายคนพากันหวาดกลัว
ตอน ซะสึมะหรือโทะกุงะวะ.
คะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) กับอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) สนิทสนมกันมากขึ้น เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) จึงโล่งใจ ขณะเดียวกัน ชิมะซุ ฮิสะมิทสึ (ยูอิชิโร่ ยามากุจิ) ก็ยกกองทัพทหารเป็นพันคนไปเคียวโตะ ทำให้โอโอะกุ เกิดข่าวลือว่า "เท็นโชอิงชักใยอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า ?" แม้กระทั่งอิเอะโมะจิก็พูดแสดงความสงสัยทำให้เท็นโชอิงเสียใจมาก
ตอน มิตรภาพกับการอำลา.
ฮิสะมิทสึ (ยูอิจิโร่ ยามากุจิ) นำกองทหารซะสึมะพร้อมด้วยราชทูตของจักรพรรดิมายังเอะโดะ ฮิสะมิทสึกับโอคุโบะ (ไทโซ ฮาราดะ) ใช้อุบายข่มขู่จนบะขุฝุต้องยอมทำตามคำสั่งจักรพรรดิ เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) เชิญฮิสะมิทสึมาพบ ทาเตวากิ (เอตะ) ก็มาด้วยแต่ไม่สบโอกาสคุยกัน ฮิสะมิทสึยืนยันว่า "จะทำให้ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เข้มแข็ง จึงต้องล้มล้างรัฐบาลเก่าเสียก่อน " เท็นโชอิงจึงบอกว่า "จะปกป้องตระกูลโทะกุงะวะและประเทศญี่ปุ่น" ทั้ง 2 คนจึงมีความคิดขัดแย้งกัน
ตอน หัวอกสะใภ้ หัวใจแม่สามี.
มีจดหมายจากทาเตวากิ (เอตะ) ส่งมาถึงเท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) เล่าถึงเหตุการณ์จริงของคดีนะมะมุกิ ทำให้เท็นโชอิงยืนยันว่า รัฐบาลกับซะสึมะจะต้องชดใช้ค่าเสียหายให้อังกฤษเป็นการขอโทษ ขณะเดียวกัน ทางเคียวโตะพวกแคว้นโชชู มีบทบาททางการเมืองโดดเด่นขึ้นมา ทำให้ชิมะซุ ฮิสะมิทสึ (ยูอิจิโร่ ยามากุจิ) ต้องนำทัพล่าถอยกลับซะสึมะ อิวาคุระ โทโมมิ (สึรุทาโร่ คาตะโอกะ) ต้องเงียบเสียงลงไป ขณะเดียวกัน ทูตจากราชสำนักก็มากดดันโชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) เรื่องที่รัฐบาลสัญญาว่าจะขับไล่ฝรั่ง เมื่อไปปรึกษากับเท็นโชอิงก็ถูกผลักดันให้ไปเคียวโตะ เพื่ออธิบายให้จักรพรรดิเข้าพระทัยว่า การขับไล่ฝรั่งและปิดประเทศอีกนั้นเป็นไปไม่ได้ แต่คะสุโนะมิยะ (มากิ โอริคิตะ) คัดค้านการที่อิเอะโมะจิจะไปเมืองหลวงด้วยตนเอง ตอนนั้น ซากะโมะโตะ เรียวมะ (ฮิโรชิ ทามากิ) ได้ไปหาคัตสึ รินทาโร่ (คินยะ คิตะโอจิ) ด้วยเจตนาจะฆ่าในตอนแรก แต่เมื่อได้ฟังวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ก็กลับใจ ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของคัตสึ ส่วนทางซะสึมะ ทาเตวากิได้เลื่อนตำแหน่งเป็นคะโร่ ทำให้คิโมสึกิ คาเนโยะชิผู้เป็นพ่อดีใจมาก ในปราสาทเอะโดะเกิดการถกเถียงกันว่า จะให้อิเอะโมะจิเดินทางไปเคียวโตะโดยทางบกหรือทางน้ำ เมื่อคะสุโนะมิยะทราบว่า เท็นโชอิงเป็นคนผลักดันให้อิเอะโมะจิไปเมืองหลวงก็มาพูดแสดงความโกรธเท็นโชอิงอย่างเปิดเผย
ตอน ซะสึมะลุกเป็นไฟ.
โชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) ไปถึงเมืองหลวงแล้ว แต่ที่เคียวโตะพวกหัวรุนแรงที่นิยมขับไล่ฝรั่งจากแคว้นโชชูสมคบกับพวกราชนิกูลขัดขวางไม่ให้อิเอะโมะจิได้พูดเปิดอกกับจักรพรรดิ ทำให้รัฐบาลทหารจำต้องปฏิบัติการขับไล่ฝรั่งตามคำสั่งของราชสำนัก เพราะอิเอะโมะจิถูกกักไว้เป็นตัวประกัน และหลังจากนั้นก็ล้มป่วย เมื่อได้ข่าวเท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ก็ไปหาคะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) เพื่อขอร้องให้คะสุโนะมิยะส่งจดหมายไปทูลขอให้จักรพรรดิโคเม (ฮิเดกิ โทกิ) ปล่อยให้อิเอะโมะจิกลับมาเอะโดะ แต่คะสุโนะมิยะปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย
ตอน ลูกชายออกศึก.
แคว้นโชชูซ่องสุมกำลังยกเข้าโจมตีวังหลวง เรียกว่า "คดีขบถที่ประตูฮะมะกุริ" ทาเตวากิ (เอตะ) นำกองทัพซะสึมะเข้าช่วยบะขุฝุรบได้ชัยชนะอย่างงดงาม ส่วนทางโอโอะกุ ทะกิยะมะ (อิสุมิ อินาโมริ) เสนอความคิดว่าควรจะให้โชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) มีภรรยาน้อย แต่เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) คัดค้านอย่างแข็งขันทันที ระหว่างนั้นคะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) ก็มีอาการเหมือนกับแพ้ท้อง ทำให้โอโอะกุดีใจกันมาก แต่ทว่า ...
ตอน การผูกสัมพันธ์ระหว่าง ซัตสึมะและโชชู.
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และคะสุโนะมิยะ (มะคิ โฮริคิตะ) ไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก อิเอะโมะจิ (โชวตะ มะสึดะ) ได้ออกรบเพื่อจะทำสงครามกับโชชู อีกด้านหนึ่ง ทาเตวากิ (เอตะ) และเรียวมะ (ฮิโรชิ ทามะคิ) ให้ซะสึมะร่วมมือกับโชชู ด้วยมีแนวคิดที่จะปฏิรูปรัฐบาลโชกุน ซะสึมะกับโชชูได้ผูกสัมพันธ์กันอย่างรวดเร็ว เท็นโชอิงทราบเรื่องราวทั้งหมดจากคัตสึ (คินยะ คิตะโอจิ) ว่าผู้ที่เป็นศูนย์กลางของแผนการนี้ ก็คือ ทาเตวากิ ซึ่งสร้างความประหลาดใจยิ่งนัก ในเวลานั้นก็ถึงเวลาการผูกสัมพันธ์ระหว่างซะสึมะกับโชชูได้เริ่มต้นขึ้นที่เมืองเคียวโตะ
ตอน ความตายของลูกชาย.
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) กับคะสุโนะมิยะ (มาคิ โฮริคิตะ) ได้สวดมนต์ขอพรให้อิเอะโมะจิ (โชวตะ มะสึดะ) ที่ออกไปรบที่โอซาก้าปลอดภัย อิเอะโมะจิได้เรียกคัตสึ (คินยะ คิตะโอจิ) มาจากเอะโดะ และพยายามฝ่าฟันอุปสรรคนั้น แต่แล้วไม่นานก็ได้ล้มป่วยลง อิเอะโมะจิยังหนุ่มยังแน่น รู้สึกหนาวสั่นและเต็มไปด้วยความกลัว ความเจ็บปวดที่ต้องลาจากโลกนี้ไป ได้ฝากฝั่งเรื่องของ เท็นโชอิงและคะสุโนะมิยะไว้กับคัตสึก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ
ตอน การตัดสินใจของลูกสะใภ้.
เท็นโชอิง ได้ยินมาว่าคะสุโนะมิยะ (มะคิ โฮริคิตะ) ไม่ตัดผมและจะกลับเคียวโตะ จึงได้ถามความตั้งใจจริง คะสุโนะมิยะได้ตอบว่า "ไม่ว่าจะเป็นบะขุฝุ ตระกูลโทะกุงะวะ โอโอะกุ สำหรับตัวเองแล้ว จะเป็นอย่างไรก็ช่าง" อีกด้านหนึ่ง ทาเตวากิ (เอตะ) ได้ร่วมมือกับไซโก (ยูคิโยะชิ โอซาว่า) กับโอคุโบะ (ไทโซว ฮาระดะ) พยายามที่จะเปิดประชุมรัฐสภารูปแบบใหม่ ซึ่งมีไดเมียวที่มีอิทธิพลเข้าร่วมรัฐบาล แต่ทว่าถูกโยะชิโนะบุ (ทาเกะฮิโร ฮิระ) ขัดขวาง การประชุมจึงต้องจบลงด้วยความล้มเหลว
ตอน วาระสุดท้ายของเรียวมะ.
ทาเตวากิ (เอตะ) ทราบแผนการไทเซโฮคัง (การคืนอำนาจการปกครองให้กับราชสำนัก) จากเรียวมะ (ฮิโรชิ มะซะคิ) และตัดสินใจจะดำเนินแผนการนี้ ในที่ประชุมของเหล่าขุนนาง ได้กล่าวถึงความหมายของไทเซโฮคัง ทางโอโอะกุได้ทราบข่าวของโยะชิโนะบุ (ทาเกะฮิโร่ ฮิระ) ที่ยอมคืนอำนาจการปกครองแล้ว ก็รู้สึกกังวลหวั่นไหว เท็นโชอิง (อาอิ มิยะซะกิ) เองก็ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดี เท็นโชอิงได้ทราบถึงความหมายของไทเซโฮคังและเรื่องของเรียวมะที่ยอมสละชีวิตเพื่อแผนการนี้จากคัตสึ (คินยะ คิตะโอจิ) จากนั้นจึงได้พูดการตัดสินใจหนึ่งต่อหน้าทุกคนในโอโอะกุ
ตอน จดหมายจากแม่.
อย่างไรก็ตาม ทาเตวากิ (เอตะ) คิดจะหยุดไซโก ( โยคิโยะชิ โอซาว่า ) และโอคุโบะ ( ไทโซว ฮาระดะ ) ที่ดำเนินการตามแผนการที่จะล้มตระกูลโทะกุงะวะร่วมกับอิวาคุระ ( สึรุทาโร่ คาตาโอกะ ) แต่ว่าทั้งสองไม่ยอมฟัง ทาเตวากิต้องการช่วยเหลือเท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) จึงได้เดินทางไปหาโอยุกิ ( คานาโกะ ฮิงุจิ) พร้อมกับโอชิคะ ( เอริ โทโมเอะ) ทาเตวากิขอร้องให้โอยุกิเขียนจดหมายถึงเท็นโชอิง ให้กลับมาที่ซะสึมะ
ตอน การช่วยเหลือโยะชิโนะบุ.
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และเซคังอิน ( มะคิ โฮริคิตะ ) การสวดมนต์ของสองคนไม่เป็นผล สงครามระหว่างโยะชิโนะบุ ( ทาเกฮิโร่ ฮิระ) แห่งกองกำลังของบะขุฝุและไซโก ( ยูคิโยะชิ โอซาว่า) แห่งกองกำลังของซะสึมะได้เริ่มต้นขึ้น กองกำลังหลักของซะสึมะ ได้ชักธงนิชิคิโนะมิฮะตะ ( ธงที่มีตราสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ) ที่ทางอิวาคุระ (สึรุทาโร่ คะตาโอกะ) บะขุฝุที่กลายเป็นศัตรูของจักรพรรดิมีท่าทีว่าจะพ่ายแพ้ โยะชิโนะบุจึงได้หนีกลับไปเอะโดะ โยะชิโนะบุได้ขอร้องให้คัตสึ ( คินยะ คิตะโอจิ) "ช่วยเหลือ" แต่กลับถูกตอบกลับมาว่า "คนที่ควรจะขอร้อง ก็คือ เท็นโชอิง"
ตอน คนรับใช้ของโอโอะกุ.
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และเซคังอิน ( มะคิ โฮริคิตะ) ได้ปรึกษากันถึงวิธีการช่วยเหลือและขอร้องให้ทางราชสำนักให้ละเว้นชีวิตของโชกุนโยะชิโนะบุ ( ทาเกฮิโร่ ฮิระ) ทาเตวากิ (เอตะ) ที่คัดค้านการโจมตีเอะโดะ ได้เดินทางไปยังที่ตั้งของกองทัพใหญ่แห่งซะสึมะ เพื่อจะพบกับไซโก (ยูคิโยะชิ โอซาว่า) แต่ว่าได้รับการปฏิเสธการเข้าพบ และได้นำกองทัพที่จะเข้าตีโยะชิโนะบุออกจากเคียวโตะทันที เท็นโชอิงที่มีแต่ความวิตกกังวล แต่ว่า ณ ตอนนั้น อิคุชิมะ (เคโกะ มะสึซากะ) ได้ปรากฏตัวขึ้นที่โอโอะกุ ปราสาทเอะโดะ
ตอน การเปิดปราสาทโดยไม่หลั่งเลือด.
เท็นโชอิงได้คิดหาหนทางร่วมกับอิคุชิมะ (เคโกะ มะสึซากะ) ถึงวิธีการที่จะโน้มน้าวใจของไซโก ( ยูคิโยะชิ โอซาว่า) ให้หันไปหาทางสันติ ณ ตอนนั้น กองกำลังของจักรพรรดิที่นำโดยไซโกก็เข้าสู่เอะโดะ คัตสึเมื่อพบกับไซโกแล้ว ได้ขอร้องให้รักษาตระกูลโทะกุงะวะไว้ โดยที่สัญญาว่าจะมอบปราสาทเอะโดะให้ แต่ว่าไซโกก็ยังเดินหน้าที่จะเข้าโจมตีปราสาทเอะโดะด้วยกองกำลังของจักรพรรดิต่อไป ณ ตอนนั้นเอง คัตสึได้นำจดหมายของนะริอะคิระที่ได้รับมาจากเท็นโชอิงออกมา
ตอน การพบกันอีกครั้ง ก่อนเข้าสู่สมัยเมจิ.
ที่ปราสาทเอะโดะ วันที่เปิดปราสาท โดยไม่มีการหลั่งเลือดก็มาถึง เท็นโชอิง (อาโอิ มิยะซะกิ ) รู้สึกเสียใจที่ต้องจากคนของโอโอะกุ เซคังอิน (มะคิ โฮริคิตะ) บอกว่าจะร้องขอไปยังราชสัมนักเพื่อให้ตระกูลโทะกุงะวะกลับคืนมายังปราสาทเอะโดะอีกครั้ง และแล้ววันที่พวกเท็นโชอิงต้องออกจากปราสาทเอะโดะก็มาถึง เท็นโชอิงก็หวนนึกถึงวันเก่าๆที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่โอโอะกุแห่งนี้ และได้เดินไปรอบๆโอโอะกุ เพียงลำพัง และแล้วเมื่อการจัดเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็มาเฝ้ารอฮงจุอิน (อัทสึโกะ ทะกะฮะตะ) ที่กำลังจัดดอกไม้อยู่
ตอน ถนนหนึ่งสาย.
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ที่ออกจากปราสาทเอะโดะ ได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายร่วมกับฮงจุอิน (อัทสึโกะ ทะกะฮะตะ) และคาระฮาชิ ( ยูมิโกะ ทะกะฮะชิ) โอยูกิ (คะนะโกะ ฮิงุจิ) กับ ทาดายูกิ ( โยะชิโยริ โอคาดะ) จากซะสึมะเดินทางมาเยี่ยมเท็นโชอิง เท็นโชอิงได้บอกขอบคุณที่ได้เลี้ยงดูอบรมสั่งสอนของแม่แก่โอยูกิที่ต้องทนลำบากเหนื่อยยากมาจนถึงทุกวันนี้ วันคืนผ่านไป ชิเงโนะ ( อะกิโกะ นากาจิมา) ทะกิยะมะ ( อิซึมิ อินะโมริ) ได้มารวมกันที่บ้านของเท็นโชอิง เพื่อมาอวยพรงานหมั่นของอิเอะซาโตะ ( เรโอะ โยะชิทะเกะ) ได้ฟังเรื่องราวการใช้ชีวิตของแต่ละคนหลังจากที่ได้ออกจากโอโอะกุไปแล้ว เท็นโชอิงยิ้มอย่างพอใจและได้ถ่ายรูปร่วมกับทุกคนไว้เป็นที่ระลึก จากนั้นเท็นโชอิงก็ถึงแก่กรรมขณะกำลังนั่งปักผ้าด้วยอาการที่สงบเหมือนคนนอนหลับ
พระอรหันตสัมมาสัมพุึทธเจ้า
พระปฐมเทศนา
สมัยสจวต
สมัยสจวต  เป็นสมัยของประวัติศาสตร์อังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1603 จนถึงปี ค.ศ. 1714 ตรงกับการครองราชย์ของกษัตริย์ราชวงศ์สจวต ซึ่งเป็นระยะเวลาระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 หรือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ และมาสิ้นสุดลงในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เมื่อสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1แห่งราชวงศ์ฮาโนเวอร์ขึ้นครองราชย์ สมัยสจวตเป็นสมัยที่ต่อมาจากสมัยเอลิซาเบธ และตามด้วยสมัยจาโคเบียน สมัยสจวตเป็นสมัยของความขัดแย้งภายในราชอาณาจักรและศาสนา
สงครามกลางเมืองอังกฤษเริ่มขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 กษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์สจวต ที่มาสิ้นสุดลงเมื่อพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์โดยฝ่ายรัฐสภาผู้ได้รับชัยชนะในปี ค.ศ. 1649
หลังจากนั้นอังกฤษก็เข้าสู่สมัยไร้กษัตริย์ ระหว่างปี ค.ศ. 1649 จนถึงปี ค.ศ. 1660 ในช่วงนั้นอังกฤษก็ตกอยู่ภายใต้การนำของเจ้าผู้พิทักษ์โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ระหว่างปี ค.ศ. 1653 - ค.ศ. 1659 หลังจากการเสียชีวิตของครอมเวลล์แล้วเครือจักรภพแห่งอังกฤษก็เริ่มสลายตัวลง จนกระทั่งรัฐบาลต้องหันไปอัญเชิญสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ผู้ไปลี้ภัยอยู่บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปกลับมาครองราชย์ในเหตุการณ์ที่เรียกว่าการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์.
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์เป็นสงครามต่อเนื่องที่เกิดขึ้นสามครั้งที่เป็นการต่อสู้ระหว่างอังกฤษและเนเธอร์แลนด์ระหว่าง ค.ศ. 1652 จนถึง ค.ศ. 1674 ความพ่ายแพ้ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ต่อเนเธอร์แลนด์ทำให้เนเธอร์แลนด์กลายมามีอำนาจอันแข็งแกร่งในการควบคุมเส้นทางการค้าทางเรือมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1713
การคบคิดโพพพิช.
การคบคิดโพพพิช (ค.ศ. 1678) เป็นข่าวลือเกี่ยวกับการคบคิดของหมู่ผู้นับถือโรมันคาทอลิกที่จะปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ที่เป็นผลที่ทำให้ประชาชนเกิดมีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงไปทั่วราชอาณาจักรอังกฤษ ที่เป็นผลทำให้ผู้บริสุทธิ์ถูกสังหารไปราว 35 คน
การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ของปี ค.ศ. 1688.
ราชวงศ์สจวตมีพระมหากษัตริย์อังกฤษ 7 พระองค์ (นับรวมสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ซึ่งครองราชย์ร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ด้วย) ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษ
Stuart period (England)
อังกฤษสมัยสจวต
The Chameleons
พระภัททิยกาฬิโคธาบุตร
พระภัททิยกาฬิโคธาบุตร หรือ พระภัททิยะ เป็นพระภิกษุสาวกเอตทัคคะของพระพุทธเจ้า นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญในพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล พระภัททิยเถรศากยราชา เป็นพระประยูรญาติของพระพุทธเจ้า โดยเป็นพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นสักกะก่อนทรงสละราชสมบัติออกผนวชจนบรรลุเป็นพระอรหันต์
พระภัททิยะ ออกผนวชโดยการชักชวนของเจ้าชายอนุรุทธกุมารผู้เป็นพระสหาย พระองค์ออกผนวชพร้อมกับเจ้าราชกุมารอีก 5 พระองค์ และนายอุบาลีภูษามาลา ณ อนุปิยนิคม เมื่อท่านบรรลุเป็นพระอรหันต์แล้ว ท่านมักอุทานเสมอว่า "สุขหนอ ๆ" พระพุทธเจ้ายกย่องท่านให้เป็นพระเอตทัคคะผู้เลิศทางผู้เกิดในสกุลสูง
พระภัททิยะ เป็นพระประยูรญาติของพระพุทธเจ้า โดยท่านเป็นเจ้าชายนับเนื่องในพระศากยราชวงศ์ ไม่ปรากฏว่าพระราชบิดาของพระองค์ทรงพระนามใด แต่พระราชมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่าพระนางกาฬิโคธาราชเทวี พระองค์ได้เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระราชบิดาจวบจนเสด็จออกผนวช
สาเหตุที่ทรงออกผนวช.
พระภัททิยะ มีพระราชศรัทธาเสด็จออกผนวชในพระพุทธศาสนาพร้อมกับเจ้าราชกุมารทั้ง 5 คือ เจ้าชายอนุรุทธะ, เจ้าชายอานันทะ, เจ้าชายภัคคุ, เจ้าชายกิมพิละ และเจ้าชายเทวทัตต์ และนายช่างกัลบกนามว่านายอุบาลีภูษามาลาอีก 1 ท่าน รวมเป็น 7 ณ อนุปิยอัมพวัน ในอนุปิยนิคม โดยการชักชวนของเจ้าชายอนุรุทธะ โดยในวันผนวชนั้น เจ้าชายทั้ง 6 ได้ตกลงกันให้นายอุบาลีผู้เป็นช่างภูษามาลาออกบวชก่อนตน เพื่อจะได้ทำความเคารพเป็นการลดทิฐิและมานะแห่งความเป็นเชื้อสายกาษัตริย์ของตนลง โดยทั้งหมดได้อุปสมบทด้วยวิธีเอหิภิกขุอุปสัมปทาโดยตรงจากพระพุทธเจ้า
เมื่อผนวชแล้ว ได้ทรงตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรมจนบรรลุพระอรหันต์ จนเมื่อบรรลุแล้วพระองค์มักเปล่งอุทานว่า "สุขหนอ ๆ" อยู่เสมอ ๆ จนพระสงฆ์เข้าใจผิดว่าท่านคำนึงเสียดายราชสมบัติที่ทรงสละมา พระสงฆ์เหล่านั้นจึงไปกราบบังคมทูลความนั้นแด่พระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าจึงเรียกท่านมาสอบถาม ท่านกราบบังคมทูลพระพุทธเจ้าว่าที่ท่านชอบอุทานเช่นนั้นเป็นเพราะความสุขคือความสบายและปลอดภัยอันเกิดจากการสละราชสมบัติ เพราะเมื่อยังทรงครองราชสมบัตินั้น มีแต่ความหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลา ต้องมีข้าราชบริพารและทหารรักษาพระองค์ล้อมรอบเพื่อถวายการอารักขา ทำให้เมื่อออกบวชแล้วจะอยู่ที่ไหนก็ไม่ต้องมานั่งมัวระแวงภัย อาศัยบิณฑบาตเลี้ยงชีพ มีใจดุจมฤคา คือคนผู้ไม่มีภาระท่องเที่ยวไป เมื่อกราบทูลเสร็จ พระพุทธองค์จึงตรัสชมเชยพระภัททิยเถรศากยะ
และด้วยความที่ท่านเกิดในตระกูลแห่งกษัตริย์ ดำรงพระราชสถานะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงกบิลพัสดุ์ผู้เป็นประธานแห่งแคว้นสักกะ แต่มีใจพระราชศรัทธาออกผนวชเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา บำเพ็ญสมณธรรมจนบรรลุพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าจึงยกย่องท่านว่าเป็นผู้เลิศด้าน ผู้เกิดในตระกูลสูง
พระภัททิยะศากยราชา
พระภัททิยศากยะ
เดอะชาร์ลาทันส์ (วงดนตรีอังกฤษ)
เดอะชาร์ลาทันส์  ที่อเมริกาจะเรียก เดอะชาร์ลาทันส์ ยูเค (The Charlatans UK) เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิกด้วย ทิม เบอร์เกส(ร้องนำ) มาร์ก คอลลินส์ (กีตาร์) มาร์ติน บลันท์ (เบส)โทนี้ โรเจอร์ส์ (คีย์บอร์ด) และ จอน บรูคส์ (กลอง และ เพอร์คัชชัน) ส่วนอดีตสมาชิกคือ จอหน์ เบเกอร์ (กีตาร์คนเก่าในระหว่างปี 1989-1991) บาซ เคทลี (นักร้องนำคนเก่าในระหว่างปี 1989) และ ร็อบ คอลลินส์ (มือคีย์บอร์ดนำคนเก่าที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 1996) มีอัลบัมแรกชื่อ Some Friendly ในปี 1990 และอัลบัมที่สอง Between 10th and 11th ใน 1992 2อัลบัมนี้เป็นอัลบัมแนวแมดเชสเตอร์ โดยมีซิงเกิล "The Only One I Know" และ "Then" กระแสความนิยมของแมดเชสเตอร์ก็ลดลง ต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มใหม่โดยเปลี่ยนแบบอย่างดนตรีใหม่ไปด้วย ตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นดนตรีแนวร็อกและบริตป็อป
The Charlatans (UK band)
วาเนสสา (มิเลส์)
วาเนสซา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่คฤหาสน์ซัดลีย์ที่เมืองลิเวอร์พูลในอังกฤษ
มิเลเขียนภาพ “วาเนสซา” ในปี ค.ศ. 1863 เป็นภาพของสตรีที่เป็นคนรักและผู้ที่เขียนจดหมายติดต่อกับโจนาธาน สวิฟต์ (Jonathan Swift) เอสเธอร์ แวนโฮมริกห์ (Esther Vanhomrigh) ผู้ที่รู้จักกันในนามปากกา “วาเนสซา”
“วาเนสซา” แตกต่างไปจากภาพเขียนอื่นๆ ของมิเลเพราะการละทิ้งการเขียนรายละเอียดเป็นครั้งแรกที่ยังเห็นในภาพเขียน “ตื่น” และ “หลับ” ที่แสดงในปีก่อนหน้านั้น จากอิทธิพลของเดียโก เบลัซเกซ และโจชัว เรย์โนลด์ส มิเลเขียนด้วยอย่างมีลักษณะเป็นนาฏกรรมที่เห็นได้จากฝีแปรงในสีที่สด สร้างการใช้สีที่รุนแรงและสมัยใหม่
เอสเธอร์ แวนโฮมริกห์หรือที่รู้จักกัน “วาเนสซาของสวิฟต์” เพราะเป็นชื่อที่สวิฟต์ตั้งให้เมื่อพิมพ์จดหมายติดต่อ ภาพเขียนเป็นภาพจินตนาการ เอสเธอร์ไม่มีภาพจริงที่ให้เห็น ในภาพเอสเธอร์ยืนถือจดหมายที่น่าจะเป็นจดหมายจากสวิฟต์หรือจดหมายที่เขียนถึงสวิฟต์ ท่าทางเศร้าเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเอสเธอร์กับสวิฟต์ซึ่งมายุติลงเมื่อสวิฟต์ไปมีผู้หญิงอื่นเอสเธอร์ จอห์นสันที่สวิฟต์เรียก “สเตลลา” มิเลเขียนภาพคู่กันของสเตลลาด้วย
“วาเนสซา” เป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูศิลปะอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อความสนใจในการเขียนของเรย์โนลส์และทอมัส เกนส์เบรอถูกนำกลับมาอีกครั้งหนึ่ง
Vanessa (Millais painting)
เดอะไลต์นิงซีดส์