pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จากการวิจัยพบว่ากลูโคคอร์ติคอยด์มีประสิทธิภาพพอ ๆ กับ NSAIDs และสามารถใช้ในกรณีที่ NSAIDs ถูกห้ามใช้ นอกจากนี้ ยานี้ยังทำให้อาการดีขึ้นเมื่อฉีดเข้าไปในข้อต่อ; อย่างไรก็ตามไม่ควรใช้ยานี้ในกรณีที่มีการติดเชื้อที่ข้อต่อเพราะสเตอรอยด์จะทำให้อาการแย่ลง
เพลโกลติเคส.
เพลโกลติเคส (Krystexxa) ได้รับการอนุมัติในประเทศสหรัฐอเมริกาให้ใช้รักษาโรคเกาต์ในปีค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ยานี้เป็นทางเลือกสำหรับ 3% ของผู้ป่วยที่ไม่สามารถต้านยาอื่น ๆ ได้ เพลโกลติเคสเป็นยาที่ใช้ฉีดเข้าเส้นเลือดดำทุกสองสัปดาห์และได้รับการค้นพบว่าช่วยลดระดับกรดยูริกในผู้ป่วยกลุ่มนี้
มาตรการป้องกัน.
มียาหลายชนิดที่มีประโยชน์ต่อการป้องกันการกำเริบครั้งต่อไปของโรคเกาต์ ไม่ว่าจะเป็นตัวยับยั้งแซนทีนออกซิเดส (จำพวกอัลโลพูรินอลและ ฟีบัคโซสตัต) และ ยาเร่งการขับกรดยูริกออกทางไต (จำพวกโพรเบเนซิดและซัลฟินพัยราโซน) ยาเหล่านี้มักไม่เริ่มใช้จนกว่าเวลาจะผ่านไปหนึ่งถึงสองสัปดาห์หลังจากอาการกำเริบเฉียบพลันหายไป เนื่องจากความกังวลทางทฤษฎีว่าอาจทำให้อาการกำเริบหนักขึ้น ยาเหล่านี้มักใช้ร่วมกันกับ NSAIDs หรือโคลชิซีนในช่วงสามถึงหกเดือนแรก ไม่แนะนำให้ใช้จนกว่าจะมีการกำเริบของโรคเกาต์สองครั้ง ยกเว้นในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงของข้อต่อ ก้อนโทไฟ หรือ โรคไตจากกรดยูริกที่อาจเป็นอันตราย เพราะพบว่ายาเหล่านี้ยังมีประสิทธิภาพไม่คุ้มราคาในปัจจุบัน ควรเพิ่มมาตรการลดกรดยูริกจนกว่าระดับของกรดยูริกจะลดต่ำกว่า 300–360 µmol/l (5.0-6.0 mg/dl) และลดลงเรื่อย ๆ แบบไม่จำกัด หากมีการใช้ยาเหล่านี้อย่างต่อเนื่องเมื่ออาการกำเริบ ขอแนะนำให้หยุดใช้ หากไม่สามารถลดระดับของกรดยูริกลงมาให้ต่ำกว่า 6.0 mg/dl และมีการกำเริบเกิดขึ้นให้ถือว่าเป็นความล้มเหลวของการรักษาหรือโรคเกาต์ดื้อยา โดยรวมแล้ว โพรเบเนซิดดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพน้อยกว่าอัลโลพูรินอล
ยาเร่งการขับกรดยูริกออกทางไต เป็นการรักษาที่ได้รับความนิยมเมื่อมีการหลั่งกรดยูริกน้อยเกินไป เช่น ตามที่แสดงในผลการตรวจปัสสาวะในช่วงเวลา 24 ชั่วโมงที่พบปริมาณของกรดยูริกน้อยกว่า 800 mg อย่างไรก็ตาม ยานี้ไม่แนะนำในผู้ป่วยที่มีประวัติเป็นโรคนิ่วในไต หากพบว่ามีการขับถ่ายกรดยูริกทางปัสสาวะในเวลา 24 ชั่วโมงมากกว่า 800 mg ซึ่งบ่งชี้การผลิตมากเกินไป การใช้ตัวยับยั้งแซนทีนออกซิเดสจะได้รับความนิยมมากกว่า
ตัวยับยั้งแซนทีนออกซิเดส (จำพวกอัลโลพูรินอลและ ฟีบัคโซสตัต) ยับยั้งการผลิตกรดยูริก การรักษาในระยะยาวมีความปลอดภัย ผู้ป่วยมักต้านทานยาได้ดีและสามารถนำมาใช้ในผู้ที่เป็นโรคไตหรือนิ่วเกลือยูเรทได้ แม้ว่อัลโลพูรินอลมีประวัติก่อโรคภูมิแพ้ในผู้ป่วยจำนวนหนึ่ง ในกรณีเช่นนี้ ยาทางเลือกฟีบัคโซสตัตได้รับการแนะนำ
หากไม่ได้รับการรักษา อาการกำเริบเฉียบพลันของโรคเกาต์มักจะหายไปเองภายในห้าถึงเจ็ดวัน อย่างไรก็ตาม 60% ของผู้ป่วยเหล่านี้มีอาการกำเริบอีกครั้งภายในหนึ่งปี ผู้ป่วยโรคเกาต์มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน กลุ่มอาการเมตาบอลิก โรคไต และ โรคระบบหัวใจและหลอดเลือด จึงมีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการเสียชีวิตส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะความเกี่ยวข้องกับภาวะดื้อต่ออินซูลินและโรคอ้วน แต่ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นมาบางอย่างก็ปรากฏว่าเกิดขึ้นเอง
หากไม่ได้รับการรักษา การกำเริบของโรคเกาต์แบบเฉียบพลันอาจพัฒนาเป็นโรคเกาต์เรื้อรังที่มีการทำลายพื้นผิวข้อต่อ รูปร่างข้อต่อผิดปกติ และ ก้อนโทไฟที่ไม่สร้างความเจ็บปวด ก้อนโทไฟเหล่านี้เกิดขึ้นใน 30% ของผู้ที่ไม่ได้รับการรักษาเป็นเวลาห้าปี โดยส่วนมากเกิดที่วงใบหู เหนือปุ่มปลายศอก หรือบนเอ็นร้อยหวาย ซึ่งหากใช้การรักษาที่รุนแรงก็อาจทำให้สลายไปได้ นอกจากนี้ โรคนิ่วในไตก็มักก่อความซับซ้อนแก่ผู้ป่วยโรคเกาต์โดยมีผลกระทบต่อระหว่าง 10 ถึง 40% ของผู้ป่วย อาการนี้เกิดจากค่าพีเอชปัสสาวะต่ำซึ่งส่งเสริมการตกตะกอนของกรดยูริก รูปแบบอื่น ๆ ของความผิดปกติเรื้อรังของการทำงานของไตอาจเกิดขึ้นได้
โรคเกาต์เกิดกับประมาณ 1-2% ของประชากรชาวตะวันตก ณ ช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิตและกำลังพบมากขึ้นเรื่อย ๆ อัตราการเกิดโรคเกาต์ได้เพิ่มขึ้นประมาณสองเท่าระหว่างปีค.ศ. 1990 และ 2010 (พ.ศ. 2533-2553) การเพิ่มขึ้นนี้เชื่อว่าเกิดจากอายุขัยที่เพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และ การเพิ่มขึ้นของโรคที่เกี่ยวข้องกับโรคเกาต์ เช่น กลุ่มอาการเมตาบอลิกและภาวะความดันโลหิตสูง มีหลายปัจจัยที่พบว่ามีอิทธิพลต่ออัตราการเกิดโรคเกาต์ ไม่ว่าจะเป็นอายุ เชื้อชาติ และฤดูกาล ในผู้ชายที่มีอายุเกินกว่า 30 และผู้หญิงที่มีอายุเกินกว่า 50 อัตราการเกิดอยู่ที่ 2%
ในประเทศสหรัฐอเมริกา โรคเกาต์มีแนวโน้มการเกิดในชายชาวอเมริกันเชื้อชาติอาฟริกันมากกว่าชายอเมริกันเชื้อชาติยุโรปถึงสองเท่า มีอัตราการเกิดสูงในประชาชนของหมู่เกาะแปซิฟิกและชาวมาวรีในประเทศนิวซีแลนด์ แต่ไม่ค่อยพบในชาวพื้นเมืองออสเตรเลียแม้ว่ากลุ่มหลังจะมีความเข้มข้นของกรดยูริกในเลือดโดยเฉลี่ยสูงกว่า ต่อมามีการพบมากในประเทศจีน โพลีนีเซียและประเทศในอาฟริกาแถบทะเลทรายซาฮารา การวิจัยบางส่วนพบว่าโรคเกาต์มีการกำเริบบ่อยในฤดูใบไม้ผลิ โดยสันนิษฐานว่าเกิดจากการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคอาหารตามฤดูกาล การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กิจกรรมทางกายภาพ และ อุณหภูมิ
คำว่า "เกาต์" ถูกใช้ครั้งแรกโดยแรนดอลฟัส แห่ง บ็อกกิง เมื่อประมาณปีค.ศ. 1200 (พ.ศ. 1743) คำนี้รับมาจากคำในภาษาลาติน "gutta" แปลว่า "หยด" (ของเหลว) ตามพจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับออกซฟอร์ด (Oxford English Dictionary) คำนี้มาจากธาตุ และ "แนวคิดของ 'การหยด' ของสิ่งแปลกปลอมจากเลือดในข้อต่อและบริเวณรอบ ๆ"
อย่างไรก็ตาม โรคเกาต์เป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตจะถูกเรียกว่า "ราชาของโรคและโรคของราชา" หรือ "โรคของคนรวย" หลักฐานชิ้นแรกเกี่ยวกับโรคนี้มาจากประเทศอียิปต์เมื่อ 2,600 ปีก่อนคริสตกาล ในคำอธิบายของโรคข้ออักเสบของนิ้วหัวแม่เท้า แพทย์ชาวกรีกชื่อฮิปพอคราทีสได้ให้ความคิดเห็นเมื่อประมาณ 400 ปีก่อนคริสตกาลใน"แง่คิด" ของเขาโดยตั้งข้อสังเกตว่าโรคเกาต์จะไม่เกิดกับขันทีและสตรีวัยเจริญพันธุ์ ออร์ลุส คอร์เนลุส เคลซุส (ค.ศ. 30) อธิบายความเกี่ยวข้องกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การเริ่มตรวจพบในเพศหญิง และ ปัญหาไตที่เกี่ยวข้อง:
นอกจากนี้ ปัสสาวะข้นที่ตกตะกอนสีขาวแสดงให้เห็นว่าความเจ็บปวดและโรคต้องได้รับการรักษาบริเวณข้อต่อหรืออวัยวะภายใน... ปัญหาข้อต่อมือและเท้าเกิดขึ้นบ่อยมากและกินเวลานานเช่นที่เกิดขึ้นในกรณีของโพดากราและเชอิรากรา อาการเหล่านี้แทบจะไม่เกิดขึ้นกับขันทีหรือเด็กผู้ชายก่อนการมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงและไม่เกิดกับผู้หญิงยกเว้นผู้ที่อยู่ในวัยหมดประจำเดือน... บางคนมีภูมิคุ้มกันตลอดชีวิตโดยการละเว้นจากไวน์ สุราและ การมีเพศสัมพันธ์
ในปีค.ศ. 1683 (พ.ศ. 2226) โทมัส ซิดเดนแฮม แพทย์ชาวอังกฤษ ได้อธิบายการกำเริบของโรคเกาต์ในช่วงเช้ามืดและการที่เพศชายที่มีอายุมากมักพบปัญหามากกว่า:
ผู้ป่วยที่เป็นโรคเกาต์โดยทั่วไปจะเป็นชายชรา หรือ ชายที่บั่นทอนสุขภาพของตนในวัยเยาว์จนกระทั่งนำมาซึ่งความชราก่อนวัยอันควร ในบรรดาพฤติกรรมเสเพลต่าง ๆ ไม่มีสิ่งใดที่พบบ่อยไปกว่าความหลงระเริงก่อนวัยอันควรและมากเกินไปในกามารมย์ และ ความชอบที่สร้างความเหน็ดเหนื่อยในทำนองเดียวกัน ผู้ป่วยสามารถเข้านอนและหลับเหมือนมีสุขภาพดี ก่อนที่จะถูกปลุกให้ตื่นประมาณตีสองด้วยอาการปวดอย่างรุนแรงที่นิ้วหัวแม่เท้า; บางครั้งที่ส้นเท้า ข้อเท้า หรือ หลังเท้า ความเจ็บปวดเหมือนกับว่าอวัยวะเหล่านั้นเคลื่อน นอกจากนี้บางส่วนยังรู้สึกเหมือนกับถูกราดด้วยน้ำเย็น จากนั้นตามด้วยอาการหนาวสั่น ตัวสั่นและมีไข้เล็กน้อย... ค่ำคืนผ่านไปด้วยความทรมาน การนอนไม่หลับ การพลิกอวัยวะส่วนที่เจ็บและการเปลี่ยนท่านอนตลอดเวลา; ตัวโยนไปมาไม่หยุดหย่อนเพราะความเจ็บปวดของข้อต่อที่ได้รับความทรมาน และยิ่งเลวร้ายเมื่ออาการต่าง ๆ เกิดขึ้นพร้อมกัน
นักวิทยาศาสตร์ชาวเนเธอร์แลนด์ อังตวน แวน เลเวนฮุค ได้อธิบายลักษณะโมเลกุลของผลึกเกลือยูเรทเป็นครั้งแรกในปีค.ศ. 1679 (พ.ศ. 2222) ต่อมาในปีค.ศ. 1848 (พ.ศ. 2391) แพทย์ชาวอังกฤษ อัลเฟรด แบริง แกร์รอด ได้ค้นพบว่ากรดยูริกส่วนเกินในเลือดเป็นสาเหตุของโรคเกาต์
โรคเกาต์ไม่ค่อยเกิดในสัตว์อื่น ๆ สาเหตุส่วนใหญ่เนื่องจากพวกมันสามารถผลิตยูริเคสซึ่งย่อยสลายกรดยูริกได้เอง มนุษย์และวงศ์ลิงใหญ่อื่น ๆ ไม่มีความสามารถนี้ จึงประสบปัญหาโรคเกาต์ได้บ่อย อย่างไรก็ตาม เชื่อกันว่าตัวอย่าง"ไทแรนโนซอรัส" ที่รู้จักกันดีในชื่อของ "ซู" เคยมีอาการโรคเกาต์
ปัจจุบันมีการศึกษาวิจัยยาใหม่หลายชนิดสำหรับรักษาโรคเกาต์ไม่ว่าจะเป็น อนาคินรา คานาคินูมับ และริโลนาเซ็ปต์ การตัดต่อเอนไซม์ยูริเคส (ราสบูริเคส) สามารถใช้ได้; แต่การใช้นั้นถูกจำกัด เพราะอาจก่อให้เกิดภาวะภูมิต้านตนเองได้ รุ่นที่กระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกันน้อยกว่ากำลังได้รับการพัฒนา
จังหวัดอัสตูรีอัส
จังหวัดกันตาเบรีย
จังหวัดลารีโอคา
เขตปกครองตนเองชินเจียงอุยกูร์
เขตปกครองตนเองกวางซีจ้วง
บุศย์ ปัทมศริน
บุศย์ ปัทมศริน เป็นอดีตมหาดเล็กห้องบรรทมในรัชกาลที่ 8 ผู้ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2489 ต่อมาได้ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีดังกล่าวและได้รับการตัดสินโทษประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2498
นายบุศย์ ปัทมศริน เป็นบุตรของขุนวิสูตรเสนีย์ (จาง ปัทมศริน)กับนางปุก ปัทมศริน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2443 จบการศึกษาระดับมัธยมศีกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้ารับราชการครั้งแรกในกรมปลัดบัญชี ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จนิวัติพระนครใน พ.ศ. 2488 จึงได้เลื่อนเป็นมหาดเล็กตั้งเครื่อง และมหาดเล็กห้องบรรทมตามลำดับ
ในการพิจารณาคดีชั้นศาล ศาลอาญาได้พิพากษาให้ปล่อยตัวนายบุศย์ แต่ในชั้นศาลอุทธรณ์ได้กลับคำพิพากษาให้ประหารชีวิตนายบุศย์พร้อมกับนายชิต ที่สุดแล้วเมื่อมีการพิจารณาในชั้นศาลฎีกา ได้มีการพิพากษาให้ประหารชีวิตจำเลยในคดีนี้ทั้ง 3 คนเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 นายบุศย์จึงได้ถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวาง ในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เวลา 5.10 น. ขณะมีอายุได้ 55 ปี ศพของนายบุศย์ได้รับการบำเพ็ญกุศลที่วัดมกุฎกษัตริยาราม
นายเฉลียว ปทุมรส
นายบุศย์ ปัทมศริน
นครเซี่ยงไฮ้
แคว้นประเทศบาสก์
ประเทศบาสก์ , ประเทศบัสโก  หรือ เอวส์กาดี  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งในภาคเหนือของราชอาณาจักรสเปน ประกอบด้วยจังหวัดกิปุซโกอา จังหวัดบิซกายา และจังหวัดอาลาบา
ประเทศบาสก์หรือแคว้นประเทศบาสก์มีสถานะเป็น "ชาติ" (nationality) ภายในประเทศสเปนตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 แคว้นปกครองตนเองแห่งนี้มีพื้นฐานอยู่บนธรรมนูญการปกครองตนเองแห่งประเทศบาสก์ ซึ่งเป็นกฎหมายมูลฐานที่กำหนดกรอบการพัฒนาของชาวบาสก์บนแผ่นดินสเปน อย่างไรก็ดี ดินแดนนาวาร์ซึ่งมีชาวบาสก์อาศัยอยู่เช่นกันก็ได้รับการจัดตั้งเป็นแคว้นปกครองตนเองแยกต่างหาก
ปัจจุบันแคว้นประเทศบาสก์ไม่มีเมืองหลักอย่างเป็นทางการ แต่เมืองที่เป็นที่ตั้งของสภานิติบัญญัติบาสก์และสำนักประธานแคว้นปกครองตนเองคือบิโตเรียซึ่งอยู่ในจังหวัดอาลาบา ขณะที่บิโตเรียเป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในแง่เนื้อที่ (276.81 ตารางกิโลเมตรหรือ 106.88 ตารางไมล์) บิลบาโอซึ่งอยู่ในจังหวัดบิซกายาก็เป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในแง่ประชากร โดยมีประชากรจำนวน 345,141 คน ภายในเขตเมืองขยายที่มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 900,000 คน ณ ปี พ.ศ. 2558
วลี "ประเทศบาสก์" ยังใช้หมายถึงภูมิภาคทางวัฒนธรรมซึ่งเป็นบ้านเมืองของชาวบาสก์และครอบคลุมแคว้นปกครองตนเองแห่งนี้ไว้ด้วย
เพียงเพื่อ รอพบหัวใจเรา
เพียงเพื่อ รอพบหัวใจเรา  หรือ April Story เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2541 ณ ประเทศญี่ปุ่น จัดจำหน่ายในประเทศไทยปี พ.ศ. 2548 โดย บริษัท อีวีเอส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
นิเรโนะ อุซุกิ สาวน้อยจากต่างจังหวัด ผู้ไม่เคยก้าวออกจากบ้านเกิด สอบติดมหาวิทยาลัยมุซาชิ ในกรุงโตเกียว จึงได้ย้ายเข้ามาพักในโตเกียว ต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ความไม่คุ้นเคยต่างๆ ผู้คนรอบตัวหลายหลากในเมืองใหญ่ เธอต้องพยายามปรับตัวเพื่อให้เข้ากับความแปลกใหม่ต่างๆที่พบเจอ เพียงเพื่อเป้าหมายบางอย่างที่เธอได้วาดหวังเอาไว้
เกร็ดละคร.
พบกับภาพยนตร์ที่จะพาคุณไปพบความหมายของคำว่า "รัก" สำหรับใครบางคนมันมีพลังมากมายขนาดที่จะเพิ่มความกล้าให้สามารถที่เผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆได้อย่างไม่น่าเชื่อ การแสดงนำของ ทาคาโกะ มัตสึ จะนำผู้ชมเข้าไปพบกับความรักอันสวยงามของสาวน้อยแรกรุ่นที่คุณจะต้องหลงรักเธอ เช่นเดียวกับผู้ชมอีกมากมาย
ซิมง เดอ ลา ลูแบร์
สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล
สาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน
Routing Protocol
Routing Protocol คือโพรโทคอลที่ใช้ในการแลกเปลี่ยน routing table ระหว่างอุปกรณ์เครือข่ายต่างๆที่ทำงานในระดับ Network Layer (Layer 3) เช่น Router เพื่อให้อุปกรณ์เหล่านี้สามารถส่งข้อมูล (IP packet) ไปยังคอมพิวเตอร์ปลายทางได้อย่างถูกต้อง โดยที่ผู้ดูแลเครือข่ายไม่ต้องแก้ไขข้อมูล routing table ของอุปกรณ์ต่างๆตลอดเวลา เรียกว่าการทำงานของ Routing Protocol ทำให้เกิดการใช้งาน dynamic routing ต่อระบบเครือข่าย
Multilayer Switch
Multilayer Switch อ้างถึงอุปกรณ์ Switch ที่ทำงานในหลายๆ Layer ตั้งแต่ Data Link Layer (Layer 2) และ Network Layer (Layer 3) ขึ้นไป โดยในบางอุปกรณ์นั้นสามารถทำงานได้ถึง Application Layer (Layer 7) ด้วย เช่นอุปกรณ์ Load Balancer
โดยทั่วไปแล้วอุปกรณ์ Multilayer Switch ที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายจะทำงานที่ Data Link Layer และ Network Layer ดังนั้นอุปกรณ์ดังกล่าวจะมีฟังก์ชันการทำงานที่สำคัญอันได้แก่ VLAN Assignment และ Routing Management
VLAN Assignment.
เป็นการกำหนด VLAN ให้กับ Interface ต่างๆของ Multilayer Switch เพื่อให้สามารถรับและส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ปลายทางภายในเครือข่ายเดียวกัน (Same Network) ได้อย่างถูกต้อง รวมไปถึงการกำหนด parameter ต่างๆ (เช่น Spanning Tree เป็นต้น) ของ VLAN เพื่อให้ Multilayer Switch สามารถทำงานร่วมกับอุปกรณ์ Switch อื่นๆที่เชื่อมต่อเข้ามา
Routing Management.
เพื่อให้ Multilayer Switch สามารถที่จะรับและส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ปลายทางที่อยู่ต่างเครือข่าย (Different Network) และทำงานร่วมกับอุปกรณ์ในระดับ Network Layer ที่เชื่อมต่อเข้ามาได้อย่างถูกต้อง
ภาษาจีนกั้น
กั้น (赣语) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลกลุ่มภาษาจีน มีผู้พูด 31 ล้านคนในมณฑลหูหนาน เสฉวน มณฑลหูหนาน และมณฑลเจียงซี แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณ และภาษาเซียงสมัยใหม่ที่มีอิทธิพลในภาษาจีนกลางมาก
รัฐเกแบ็ก
เกแบ็ก  หรือ ควิเบก  เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของแคนาดาอยู่ทางตะวันออกของประเทศ และเป็นรัฐเดียวที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการในระดับรัฐ แต่ใช้ภาษาฝรั่งเศสแทน รัฐเกแบ็กมีเมืองหลวงในชื่อเดียวกันคือนครเกแบ็ก และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือมอนทรีออล
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์และประชากรศาสตร์.
รัฐเกแบ็กมีพื้นที่ 1,542,056 ตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่กว่าประเทศไทยถึงสามเท่า (513,120 ตารางกิโลเมตร) หรือใหญ่กว่าประเทศญี่ปุ่นสี่เท่าตัว (377,944 ตารางกิโลเมตร) ตั้งอยู่ที่ละติจูด 17–22 องศาเหนือ
เมืองหลวงของรัฐเกแบ็กคือ นครเกแบ็ก ซึ่งมีประชากรมากเป็นอันดับสองของรัฐ
เมืองที่มีความสำคัญของรัฐคือ เมืองมอนทรีออล (Montreal) ซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรมากที่สุดของรัฐและยังเป็นเมืองที่ใหญ่และสำคัญเป็นอันดับสามของแคนาดารองจากโทรอนโตและแวนคูเวอร์
ความหนาแน่นของประชากรเบาบางมากมีประชากร 5 คน ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ทางตอนเหนือของเกแบ็กมีประชากรอาศัยอยู่น้อยมาก
ร้อยละ 8 จะอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ (St. Lawrence)
มีประชากรอาศัยอยู่ 7 669 100 คน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม.
ดินแดนนี้ค้นพบและสร้างเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสใหม่โดยฝรั่งเศส เนื่องจากฝรั่งเศสเป็นชาติแรกที่ค้นพบดินแดนแคนาดา แต่ภายหลังได้มีปัญหากับอังกฤษ ดินแดนนี้จึงถูกโอนไปเป็นของอังกฤษ และเมื่ออังกฤษให้เอกราชจึงถูกรวมไปกับประเทศแคนาดาโดยปริยาย
ชาวเกแบ็กซึ่งเรียกตัวเองว่า Québécois (อ่าน เกเบกัว, ภาษาอังกฤษเรียก Quebecer อ่าน ควิเบเกอร์) รักชาติกำเนิดของตัวเองมากและค่อนข้างเป็นชาตินิยม เห็นได้จากประโยคหนึ่งบนป้ายทะเบียนรถยนต์ทุกคันของรัฐนี้ คือ Je me souviens (= ฉันยังจำได้)
ประชากรร้อยละ 83 ใช้ภาษาฝรั่งเศส ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกแบ็กเป็นดินแดนที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสมากที่สุดของอเมริกาเหนือ และประกาศให้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ (ส่วนภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการของประเทศแคนาดา)
นอกจากภาษาฝรั่งเศสแล้วยังมีการใช้ภาษาอื่นอยู่บ้างแต่ค่อนข้างน้อยมาก อย่างเช่นภาษาอังกฤษประมาณร้อยละ 8 ของประชากรเกแบ็ก
ชาวเกแบ็กยังคงใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่และยังบังคับใช้กฎหมายให้ห้างร้านหน่วยงานของรัฐใช้เป็นภาษาหลัก ด้วยเหตุนี้ภาษาทางการของแคนาดาจึงมีสองภาษาดังที่กล่าวข้างต้น
ด้านศิลปวัฒนธรรมของที่นี่จะเป็นแบบฝรั่งเศส แต่ชาวเกแบ็กส่วนใหญ่มักดำเนินชีวิตแบบผสมผสาน ทั้งในแบบฝรั่งเศสและอังกฤษ เช่น เวลาอาหารเย็นของชาวเกแบ็กจะเป็นแบบอังกฤษ คือจะเริ่มรับประทานตั้งแต่ประมาณ 6 โมงเย็นเป็นต้นไป แต่ก็นิยมดื่มกาแฟมากกว่าชา ชาวเกแบ็กบางส่วน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ยังนิยมรับประทานอาหารฟาสต์ฟู้ดแบบอเมริกันด้วย
อย่างไรก็ดี ด้วยความเป็นชาตินิยมของชาวเกแบ็ก ได้มีการเรียกร้องขอเอกราชเพื่อแยกประเทศออกจากแคนาดาอยู่หลายครั้งแต่ก็ต้องล้มเหลวเนื่องมาจากผลการลงประชามติ กล่าวกันว่า ด้วยเหตุที่เกแบ็กเป็นรัฐที่ร่ำรวยมากของแคนาดาและมีเมืองมอนทรีออลซึ่งเป็นเมืองการค้าสำคัญที่กุมเศรษฐกิจในอเมริกาเหนือไว้ส่วนหนึ่ง หน่วยงานบางหน่วยของรัฐบาลกลางแคนาดาจึงใช้เงินในการจ้างและปล่อยโฆษณาชวนเชื่อให้ผู้อพยพต่างชาติที่พำนักในเกแบ็กให้โหวตว่าไม่ขอแยกจากประเทศแคนาดา
หุ้นบุริมสิทธิ์
The Private Eyes' Requiem (บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ)
Strategy Above the Depths (ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก)
รายนามศิลปินกรมศิลปากรเรียงตามอักษร
Magician of the Silver Sky (มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน)
Crossroad in the Ancient Capital (คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา)
The Phantom of Baker Street (ปริศนาบนถนนสายมรณะ)
Captured in Her Eyes (คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ)
The Last Wizard of the Century (ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ)
Countdown to Heaven (คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์)
ภาษาอัสสัม
อัสสัม (অসমীয়া โอสัมมิยะ; ) เป็นภาษาที่พูดโดยชาวพื้นเมืองในรัฐอัสสัม มีผู้พูดภาษานี้ในรัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนืออื่นๆของอินเดีย รวมทั้งในประเทศภูฏานและบังกลาเทศด้วย จัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนตะวันออก คำว่าอัสสัมเป็นภาษาอังกฤษหมายถึงกลุ่มชนที่อยู่ในหุบเขาพรหมบุตร แต่พวกเขาเรียกตัวเองว่า อาหม และเรียกภาษาของเขาว่า อาหมมิยา
ซงคาปา
ซงคาปา  เป็นลามะที่มีบทบาทสำคัญในนิกายเกลุก เกิดเมื่อ พ.ศ. 1900 ที่เมืองซงคา แคว้นอัมโด รับศีลอุบาสกจากอาจารย์รอลเปดอร์ เจ กรรมะปะองค์ที่ 4 กุงกะนิงโป ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ บวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 7 ขวบ ได้ฉายาว่า ลอบซัง ดรักปะ เข้ารับพิธีอภิเษกของเหรุกะ ยมานตกะและเหวัชระ
ซงคาปาออกเดินทางเพื่อแสวงหาความรู้จากอาจารย์นิกายต่างๆ ทั้งเรียนเรื่องจิตตรัสรู้และมหามุทราจากอาจารย์เซนงะ โชกบี เจลโป เรียนการแพทย์จากอาจารย์คอนซ็อก และไปศึกษาพระวินัย ปรากฏการณ์วิทยา การรับรู้ที่ถูกต้อง มาธยมิก คุยหสมาช ที่วัดสักยะ ได้รับถ่ายทอดคำสอนของนโรปะ กาลจักร มหามุทรา มรรควิถีและผล จักรสัมภวะ ซงคาปาได้นำความรู้นี้มาถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นนิกายเกลุก
ซงคาปาถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 60 พรรษา ท่านได้ยกตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดกานเด็นให้เจลซับเจ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นสืบทอดผู้นำสายนิกายเกลุก
ทรงสิบสองหน้าออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) หนึ่งอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 11 หน้า รวม 16 หน้า มี 21 จุดยอด 35 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 58 (Johnson solid: J58)
Augmented dodecahedron
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70  เป็นปืนขนาด 375 "Holland &amp; Holland Magnum" ลักษณะภายนอกเป็นปืนขนาดหนักและมีลูกเลื่อนซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นอมตะและเสน่ห์ของปืนวินเชสเตอร์ เริ่มทำการผลิตและออกวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ซึ่งปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70 เป็นปืนที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในบรรดาผู้ที่นิยม โมเดล 70 ต่อมาได้กลายเป็นปืนมาตรฐานของปืนไรเฟิลชนิดที่มีลูกเลื่อนของชาวอเมริกัน
โมเดล 70 ถูกผลิตออกมาเป็นจำนวนมากในลักษณะรูปร่างที่แตกต่างกันไป ทั้งขนาดและน้ำหนักของกระบอกปืนรวมถึงกระสุนที่ใช้งาน ซึ่ง โมเดล 70 ใช้กระสุนแบบ 375 "Holland &amp; Holland Magnum" ที่ได้รับการผลิตและพัฒนาโดยบริษัท "Holland &amp; Holland" ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2455 ลักษณะของกระสุนปืนเมื่อผลิตออกมาครั้งแรก เป็นกระสุนแบบที่ไม่มีจานท้ายขอบแต่จะมีขอบแบบ Belt แทน ที่ได้รับความนิยมนำมาทำในกระสุนหลายขนาดด้วยกัน ต่อมาเมื่อปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70 ได้รับความนิยมจากผู้ใช้ทั่วโลก ที่มีผู้กล่าวขานถึงขนาดและแรงปะทะของกระสุน 375 ที่สามารถนำไปใช้ได้กับสัตว์ขนาดเล็กจนถึงขนาดใหญ่ วิถีกระสุนราบ หัวกระสุนมีน้ำหนักประมาณ 200 เกรน - 350 เกรน โดยเฉพาะหัวกระสุนในขนาด 300 เกรน จะมีความเร็ว 27000 ฟิต/วินาที นับตั้งแต่กระสุนถูกขับออกจากรังเพลิง เกิดแรงปะทะอย่างสูงสุดถึง 4615 ฟุต - ปอนด์ ถือว่าเป็นกระสุนที่มีความเร็วและแรงเป็นอย่างมาก
ไรเฟิล เอฟเอ็น .375
ไรเฟิล เอฟเอ็น .375 " (Rifle FN .375) " หรือ บราวนิง เป็นปืนขนาด 375 ที่ได้รับความนิยมจากผู้ใช้ภายในประเทศไทยพอสมควร ผลิตจากโรงงานผลิตปืนที่มีประวัติเก่าแก่ยาวนานจากประเทศเบลเยียม โดยตัวย่อ FN ย่อมาจากคำว่า "Fabrique Nationale de Herstal" เป็นปืนไรเฟิลที่ใช้ระบบลูกเลื่อนในการป้อนกระสุนเข้ารังเพลิงในแบบของเมอร์เซอร์ 98 ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลที่มีลูกเลื่อนแบบเดียวกับทหารที่ประจำการในกองทัพของประเทศเยอรมัน เมื่อคราวเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้ระบบเมอร์เซอร์ 98 ในการควบคุมการป้อนกระสุนจากแม็กกาซีนเข้าสู่รังเพลิง โดยที่ขอรั้งบริเวณหน้าลูกเลื่อนจะจับบริเวณด้านท้ายของกระสุนทันที เมื่อปลอกกระสุนปืนมีการเคลื่อนตัวออกจากรังเพลิง ในลักษณะสูงขึ้น เป็นการป้องกันอันตรายจากผู้ยิงในกรณีเกิดการผิดพลาดจากการเอียงหรือเมื่อเกิดการกระแทกของกระบอกปืน ใช้กระสุนแบบ 375 Holland &amp; Holland Magnum เช่นเดียวกับปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70
ปืนไรเฟิล เอฟเอ็น .375 มีข้อเด่นซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะตัวคือ เมื่อมีการเหนี่ยวไกยิงแล้ว ปลอกกระสุนปืนจะถูกดีดกระเด็นออกทันทีเมื่อมีการกระชากลูกเลื่อนจนสุด เพราะถ้าเมื่อปลอกกระสุนออกจากรังเพลิงแล้ว แต่ผู้ยิงดึงลูกเลื่อนไม่สุด จะทำให้กระสุนนัดต่อไปไม่ถูกป้อนเข้าสู่รังเพลิงและสามารถยิงได้ทันที
ไรเฟิล ซีแซด .375
ไรเฟิล ซีแซด .375 " (Rifle CZ .375) " เป็นปืนไรเฟิลที่ผลิตในสาธารณรัฐเชค มีลูกเลื่อนที่แข็งแรงเช่นเดียวกับปืนไรเฟิล เอฟเอ็น .375 ที่ใช้ลูกเลื่อนแบบเมอร์เซอร์ 98 โดยตัวย่อ CZ มาจากคำว่า "Česká Zbrojovka Uherský Brod" ลักษณะลำกล้องมีความหนาและหนัก เพื่อช่วยลดแรงปะทะและแรงถีบของปืนเมื่อเหนี่ยวไกยิง ปืนไรเฟิล ซีแซด .375 มีความแรงและเร็วของกระสุนแม็กนั่มแบบแม็กกาซีน บรรจุกระสุนได้ 4 นัด ลำกล้องมีศูนย์หลังที่สามารถพับได้เมื่อต้องการเลือกระยะและวิถีในการยิง
ทรงสิบสองหน้าพาราไบออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สองอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่อยู่ตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 10 หน้า รวม 20 หน้า มี 22 จุดยอด 40 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 59 (Johnson solid: J59)
Parabiaugmented dodecahedron
.30-06 สปริงฟีลด์
ไรเฟิล .30 - 06 เป็นปืนไรเฟิลที่มีหมายเลขกำกับอยู่ 2 หมายเลขคือ หมายเลข 30 ซึ่งหมายถึงขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางของลำกล้องปืนเท่ากับ 0.30 นิ้ว และหมายเลข 06 หมายถึงเลขปี ค.ศ. 1906 ซึ่งเป็นปีที่ทหารในกองทัพสหรัฐอเมริกา นำปืนไรเฟิล .30 - 06 เข้ามาประจำการ สำหรับปืนไรเฟิล ซีแซด .30 - 06 " (Rifle CZ .30 - 06) " เป็นปืนที่ผลิตภายในสาธารณรัฐเช็ก " (Czech Republic) " มีความแข็งแรงและทนทาน ลำกล้องเรียบ น้ำหนักไม่มากและมีราคาถูก จึงได้รับความนิยมจากผู้ใช้เช่นชาวบ้านหรือพรานล่าสัตว์มืออาชีพ ใช้กระสุนขนาด 30 - 06 ที่ได้รับการพัฒนาในประเทศอเมริกาเพื่อใช้ภายในกองทัพ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906 และเป็นที่มาของหมายเลข 06 ต่อท้ายหมายเลข 30 เป็นกระสุนขนาดกลาง หัวกระสุนมีน้ำหนักที่แตกต่างกันออกไป สามารถเลือกใช้ได้ตามความเหมาะสม เช่น หัวกระสุนในขนาด 180 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2750 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 3023 ฟุต-ปอนด์
ปืนไรเฟิล มัลลิเคอร์ .30 - 06 " (Rifle Mannlicher .30 - 06) " เป็นปืนที่ผลิตและจำหน่ายภายในประเทศออสเตรีย ซึ่งเป็นประเทศที่มีการผลิตปืนยาวที่ใช้สำหรับราชการทหารและทางเชิงพาณิชย์ ลำกล้องปืนมีลักษณะเพรียว หนาและหนักรวมทั้งมีราคาค่อนข้างสูงตามแบบฉบับปืนในทวีปยุโรป
ไรเฟิล เวเธอร์บี .300 มาร์ค ไฟว์ แม็กนั่ม
ไรเฟิล เวเธอร์บี .300 มาร์ค ไฟว์ แม็กนั่ม " (Rifle Weatherby .300 Mark V Magnum) " เป็นปืนที่ผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเริ่มทำการผลิตปืนตามความต้องการของลูกค้าเท่านั้น และกระสุนปืนที่ใช้ก็เป็นกระสุนเฉพาะสำหรับปืนไรเฟิล เวเธอร์บี .300 มาร์ค ไฟว์ แม็กนั่ม เท่านั้น เป็นกระสุนปืนไรเฟิลที่ได้รับการดัดแปลงจากหัวกระสุนของปืนไรเฟิล .300 "Holland &amp; Holland Magnum" ในปี ค.ศ. 1944 ลักษณะเป็นกระสุนหน้าตัดขนาด .30 โดยมีขนาดความเร็วสูงสุด วิถีกระสุนราบ เกิดแรงปะทะอย่างสูงสุดจากผู้ยิงเมื่อเหนี่ยวไก ทำให้กลายเป็นปืนไรเฟิลที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจากผู้ใช้ที่ใช้สำหรับการยิงในระยะไกลโดยหวังผล
ไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส
ไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส " (Rifle .600 Nitro Express) " เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัท "Holland &amp; Holland Magnum" ซึ่งเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงทางด้านผลิตปืนไรเฟิลและปืนลูกซองของประเทศอังกฤษ โดยคำว่า "ไนโตรเอ็กสเปรส" เป็นที่มาจากคำว่า "ไนโตร" ที่เป็นชื่อเรียกของดินปืนที่มีควันน้อย ที่นำมาใช้แทนดินปืนชนิดธรรมดาหรือดินดำเมื่อต้นศตวรรษ และคำว่า "เอ็กสเปรส" มาจากคำว่า "Express Train" ที่มีความหมายว่าความเร็ว โดยนำมาใช้เรียกปืนไรเฟิลแฝดที่ใช้กระสุนปืนที่มีความเร็วของวิถีกระสุนสูง
ลำกล้องของปืนไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส เป็นลำกล้องแฝด มีขนาดใหญ่หนาและหนักรวมทั้งมีราคาสูง สามารถประทับบ่ายิงได้แต่เกิดแรงปะทะจากการยิงค่อนข้างมาก ส่วนใหญ่จะเป็นปืนไรเฟิลประจำมือของพรานอาชีพในทวีปแอฟริกา ใช้กระสุนปืน 600 ไนโตร ที่ได้รับการสร้างและพัฒนาโดยบริษัท "Jeffery" ในปี ค.ศ. 1901 เป็นกระสุนปืนขนาดใหญ่และมีแรงปะทะสูงที่สุดในโลก หัวกระสุนในขนาด 900 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2050 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 8400 ฟุต-ปอนด์
ไรเฟิล เวเธอร์บี .460 แม็กนั่ม
ไรเฟิล เวเธอร์บี .460 แม็กนั่ม " (Rifle .460 Weatherby Magnum) " เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัทเวเธอร์บี้ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตปืนที่มีชื่อเสียงของประเทศอเมริกา ผลิตในปี ปี 1958. ใช้หัวกระสุนในขนาด 500 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2,600 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 7,507 ฟุต-ปอนด์ หรือประมาณ 4 ตัน ซึ่งมากกว่าปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 ถึง 50%
การผลิตเริ่มโดยเป็นการขยายลำกล้องจาก.378 Weatherby Magnum ให้สามารถรับลูกกระสุนชนิด 11.6 มม. (.458 นิ้ว) ตัวปลอกกระสุนใช้ทองเหลือง ต้นกำเนิดของ .378 Weatherby Magnum ได้พัฒนามาจาก .416 Rigby.
ทรงสิบสองหน้าเมทาไบออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สองอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่ไม่อยู่ติดกันหรือตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 10 หน้า รวม 20 หน้า มี 22 จุดยอด 40 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 60 (Johnson solid: J60) (หากพีระมิดอยู่บนหน้าที่ติดกันจะไม่ใช่ทรงนูน และไม่สามารถจัดเป็นทรงตันจอห์นสันด้วย)
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 แอฟริกัน แม็กนั่ม