pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายหลังความล้มเหลวของยานมาริเนอร์ 1 ทางทีมงานตั้งใจที่ส่งยานสำรวจไปยังดาวศุกร์ให้ได้ภายในปีเดียวกัน มีการเร่งการประกอบยานสำรวจมาริเนอร์ 2 เข้ากับจรวดนำส่ง Atlas-Agena ลำที่สองทันที นอกจากนี้ยังมีการแก้ไขปัญหาในซอฟแวร์ของจรวด Atlas อีกด้วย ในตอนแรก มีการเริ่มกระบวนการปล่อยยานในวันที่ 25 สิงหาคม 1962 ในที่สุดยานสำรวจมาริเนอร์ 2 ก็ถูกส่งขึ้นอวกาศในวันที่ 27 สิงหาคม 1962 ที่ฐานยิงจรวดแหลมคะแนเวอรัล เพียงเดือนเดียวหลังการปล่อยยานมาริเนอร์ 1 เท่านั้น ระหว่างการเดินทางออกนอกโลก เกิดปัญหาการกับระบบนำร่องของจรวด Atlas แต่ไม่นานหลังจากนั้นระบบก็กลับมาทำงานปกติราวกับปาฏิหาริย์ หลังจากนั้นภารกิจก็ลุล่วงไปได้ด้วยดี ยานมาริเนอร์ 2 แยกตัวได้สำเร็จ และเดินทางมุ่งหน้าไปยังดาวศุกร์ตามแผน เกิดปัญหาระหว่างการเดินทางอีกครั้งในวันที่ 8 กันยายน ระบบควบคุมการทรงตัวเกิดทำงานผิดพลาด ส่งผลให้อุปกรณ์วิทยาศาสตร์ปิดการทำงาน แต่ท้ายสุดระบบก็กลับมาทำงานอีกครั้งโดยไม่ทราบสาเหตุ ข้อมูลที่ส่งมาจากยานมาริเนอร์ทำให้มีการประกาศการค้นพบลมสุริยะในวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกัน ซึ่งข้อมูลที่ได้ตรงกับแบบจำลองที่ยูจีนคาดการณ์ไว้ ต่อมาวันที่ 31 ตุลาคม เกิดเหตุขัดข้องกับแผงเซลล์แสงอาทิตย์ของยาน แต่ยานเดินทางเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากพอที่จะให้พลังงานไฟฟ้ากับยานด้วยแผงเซลล์แสงอาทิตย์เพียงแผงเดียว ในที่สุดยานก็เดินทางถึงดาวศุกร์และเริ่มการบินเฉียดดาวศุกร์ด้วยระยะใกล้สุด 34,773 กิโลเมตร ในวันที่ 14 ธันวาคม ถือเป็นยานสำรวจอวกาศลำแรกของสหรัฐที่ประสบความสำเร็จ ต่อจากนั้นยานเดินทางต่อไปยังดวงอาทิตย์ ก่อนจะขาดการติดต่อไปในวันที่ 3 มกราคม 1963
ภารกิจสำรวจอวกาศที่สำคัญในช่วงทศวรรษ 1970-1990.
ในช่วงทศวรรษที่ 1970 ถึง 1990 เจพีแอลภายใต้นาซาได้พัฒนาความเชี่ยวชาญทางด้านภารกิจระหว่างดาวเคราะห์ที่มีความซับซ้อนสูง เช่น การสำรวจดาวอังคารของโครงการไวกิ้ง (Viking) โดยการทำงานร่วมกับศูนย์วิจัยแลงลีย์ (Langley Research Center); ภารกิจยานสำรวจกาลิเลโอ (Galileo) ในการสำรวจดาวพฤหัสบดี; ภารกิจกัสซีนี–เฮยเคินส์ (Cassini–Huygens) เพื่อการสำรวจดาวเสาร์ โดยความร่วมมือกับองค์การอวกาศยุโรป (European Space Agency, ESA) และ องค์การอวกาศอิตาลี (Agenzia Spaziale Italiana, ASI) ภารกิจเหล่านี้ได้เปลี่ยนมุมมองในระบบสุริยะของมนุษยชาติ ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถระบุรายละเอียดของเหล่าดาวเคราะห์และเหล่าดาวบริวารได้มากขึ้น
ภายในองค์การนาซา ห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่น และศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด (Goddard Space Flight Center, GSFC) เป็นสองหน่วยงานที่รับผิดชอบการดำเนินงานภารกิจยานสำรวจอวกาศแบบไร้คนขับทั้งหมดของนาซา โดยหน่วยงานที่เหลือจะเน้นภารกิจการสำรวจอวกาศแบบใช้คนขับ เช่น ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล (Marshall Space Flight Center, MSFC), ศูนย์อวกาศจอห์นสัน (Johnson Space Center, JSC), ศูนย์อวกาศเคนเนดี (Kennedy Space Center, KSC) หรือหน่วยงานวิจัยการบินอวกาศ เช่น ศูนย์วิจัยแลงลีย์ (Langley Research Center, LaRC), ศูนย์วิจัยการบินอาร์มสตรอง (Armstrong Flight Research Center, AFRC), ศูนย์วิจัยเอมส์ (Ames Research Center, ARC) และศูนย์วิจัยเกลนน์ (Glenn Research Center)
ห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นดูแลภารกิจการสำรวจอวกาศกว่า 25 ภารกิจ ซึ่งหนึ่งในสามอยู่ระหว่างการพัฒนา งบประมาณที่ใช้ในโครงการมีตั้งแต่ 10 ล้านไปจนถึง 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ยานสำรวจบางลำยังทำงานไปได้อีกหลายทศวรรษ เจพีแอลรู้จักกันดีจากภารกิจยานสำรวจดาวอังคาร แต่แท้จริงแล้วยังมีการทำงานในด้านอื่นๆ อีกมาก ห้องปฏิบัติการมีการพัฒนาการสำรวจทางดาราศาสตร์ การสำรวจทรัพยากรโลก และอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ สำหรับใช้ในยานอวกาศหรืออากาศยานอื่นๆ นอกจากนี้ยังรับผิดชอบการดำเนินงานของสถานีสื่อสารซี่งใช้สำหรับติดต่อกับยานสำรวจอวกาศคือเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network, DSN) ซึ่งมีสถานีฐานกระจายอยู่ทั่วโลก และโครงการค้นหาดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก (Near-Earth Object Observations Program) และยังมีการพัฒนากล้องโทรทรรศน์อวกาศอีกด้วย เจพีแอลคอยให้การสนับสนุนด้านเทคนิคแก่ศูนย์วิจัยและพัฒนาเทคโลยีอวกาศอื่นๆ เช่น ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ประยุกต์ของมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์, สถาบันวิจัยตะวันตกเฉียงใต้ (Southwest Research Institute, SwRI), Ball Aerospace &amp; Technologies และแอร์บัส
เจพีแอลนับว่าเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาภารกิจการสำรวจอวกาศในระบบสุริยะโดยใช้ยานสำรวจแบบไร้คนขับ ได้แก่ การสำรวจดาวอังคาร (ยานมาร์สซายน์เอนซ์แล็บบอราทอรี, ยานมาร์เอกซ์พลอเรชันโรเวอร์) การสำรวจดาวเคราะห์ชั้นนอก (ยานกัสซีนี–เฮยเคินส์, ยานกาลิเลโอ) และการสำรวจอุกกาบาตและดาวหาง (ยานดีปอิมแพกต์) อีกทั้งยังมียานสำรวจอวกาศอยู่ระหว่างการพัฒนา เช่น ยานมาร์ส 2020 (Mars 2020), ยานไซคี (Psyche), ยานยูโรปาคลิปเปอร์ (Europa Clipper) เจพีแอลยังได้พัฒนาดาวเทียมสำรวจทรัพยากรโลก (Earth observation satellite) เป้าหมายเพื่อทำการศึกษาวัฏจักรของน้ำ แก๊สในชั้นบรรยากาศ (คาร์บอนไดออกไซด์, โอโซน, ฯลฯ) และพลังงาน (ดาวเทียม GRACE-FO, ดาวเทียมเจสัน-3) ซึ่งเกิดจากความร่วมมือกับหน่วยงานอวกาศอื่นๆ นอกจากนี้ เจพีแอลยังดูแลโครงการกล้องโทรทรรศน์อวกาศเพื่อทำการสังเกตรังสีอินฟราเรด และแสงที่มองเห็นได้ เช่น กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ และกล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ ที่ทำให้มีการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบ นอกจากนี้ยังมีโครงการที่อยู่ระหว่างการพัฒนา ได้แก่ กล้องโทรทรรศน์อวกาศ WFIRST (Wide Field Infrared Survey Telescope) และยังมีส่วนช่วยในการพัฒนากล้องโทรทรรศน์อวกาศยูคลิด (Euclid) ของยุโรปอีกด้วย
งบประมาณของหน่วยงานทั้งสิ้น 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐที่ได้รับในปี 2018 ถูกใช้ไปในโครงการสำรวจดาวอังคาร (ร้อยละ 20), การสำรวจส่วนอื่นของระบบสุริยะ (ร้อยละ 25), ดาราศาสตร์ (ร้อยละ 15), การสำรวจทรัพยากรโลก (ร้อยละ 25) และการดูแลหน่วยงานเครือข่ายอวกาศห้วงลึก หรือ DSN (ร้อยละ 8)
ห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นมีพื้นที่รวมประมาณ 72 เฮกตาร์ (450 ไร่) ตั้งอยู่ทางตีนเขาของเทือกเขาเซนต์คาเบรียล (San Gabriel Mountains) เมืองลาแคนาดา ฟลินทริดจ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย หรือ 19 กิโลเมตรทางตอนเหนือของเมืองลอสแอนเจลิส อาคารที่เก่าแก่ที่สุดตั้งอยู่ในพื้นที่ของเมืองแพซาดีนา ทำให้เมืองนี้มีความเป็นมาเกี่ยวเนื่องกับเจพีแอล (ก่อนหน้านี้ยังไม่มีเมืองลาแคนาดา ฟลินทริดจ์) ในปี 2018 เจพีแอลมีพนักงานเต็มเวลากว่า 6,000 คน และผู้รับเหมารายย่อยหลายพันคน มีอาคารมากกว่า 100 แห่งกระจายอยู่ทั่วพื่นที่ อาคารที่สำคัญได้แก่
โครงการที่ดำเนินการโดยเจพีแอล.
สตาร์ลิงก์ (โครงข่ายดาวเทียม)
สตาร์ลิงก์  เป็นโครงข่ายดาวเทียมเชิงพาณิชย์ที่อยู่ระหว่างการพัฒนาโดยบริษัทสัญชาติอเมริกา สเปซเอ็กซ์ เพื่อพัฒนาดาวเทียมที่ต้นทุนต่ำ แต่ประสิทธิภาพสูง และรองรับตัวรับส่งสัญญาณภาคพื้นของผู้ใช้บริการ เพื่อให้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านดาวเทียม นอกจากนี้ สเปซเอ็กซ์ยังวางแผนที่จะขายดาวเทียม โดยอาจใช้ตัวดาวเทียม (Bus) ในทางการทหาร วิทยาศาสตร์ และการสำรวจอวกาศ
ริลา
ริลา  เป็นเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย และเทือกเขาที่สูงที่สุดของบัลแกเรียและคาบสมุทรบอลข่าน โดยมียอดเขาสูงสุดเป็นมุซาลาที่ 2,925 เมตร เทือกเขานี้เป็นเทือกเขาที่สูงที่สุดเป็นอันดับหกในทวืปยุโรป (เมื่อภูเขาแต่ละลูกวัดที่ยอดเขาสูงสุดเท่านั้น) หลังเทือกเขาคอเคซัส เทือกเขาแอลป์ เซียร่าเนวาดา เทือกเขาพิเรนีส และภูเขาเอตนา นอกจากนี้ยังเป็นภูเขาที่โดดเดี่ยวทางภูมิประเทศอันดับ 4 ในทวีปยุโรป มากกว่าหนึ่งในสามของภูเขาเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติริลา ส่วนที่เหลืออยู่ภายในอุทยานธรรมชาติอารามริลา
ริลามีทะเลสาบน้ำแข็งอยู่มากมาย (ประมาณ 200 แห่ง) และน้ำพุร้อนในบริเวณรอยเลื่อนที่ฐานของภูเขา แม่น้ำที่ยาวที่สุดและลึกที่สุดของบอลข่านบางส่วนมาจากริลา ได้แก่ Maritsa, Iskar และ Mesta
ทางด้านวัฒนธรรม ริลามีชื่อเสียงในเรื่องอารามริลา ซึ่งเป็นอารามที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของบัลแกเรียซึ่งก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 10 โดยนักบุญจอห์นแห่งริลา นอกจากสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมแล้ว ภูเขาแห่งนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องทะเลสาบริลาทั้งเจ็ด
มหาลัญจกรสหรัฐ
ยฮวฮ
Jahovah
Yahova
กฤตย์ อัทธเสรี (ชื่อเล่น:กลิ้ง) เป็นนักแสดงชายชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานคร
กฤตย์ อัทธเสรี ชื่อเล่น กลิ้ง เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่ กรุงเทพมหานคร เป็นน้องชายของ หมู กลศ อัทธเสรี นักแสดงชาวไทยเช่นเดียวกันเขามีผลงานละครมากมายหลายเรื่อง
เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นที่ 13
ปัจจุบันเขาได้สมรสกับภรรยา (ผจงยศ อัทธเสรี นามสกุลเดิม ตันเจริญ) และมีบุตรสาว 1 คน (น้ำมนต์ อัทธเสรี)
พระยามนูสารบัญชา (อัมพร จารุประกร)
พระยามนูสารบัญชา นามเดิม อัมพร เกิดเมื่อ พ.ศ ๒๔๒๓ สันนิษฐานว่าสืบเชื้อสายมาจากสกุลหนึ่งในสกุลเจ้าเมืองมลายูที่ส่งลูกหลานเข้ามาศึกษาเล่าเรียนในบางกอก
เริ่มรับราชการในกระทรวงยุติธรรม และศึกษากฎหมายในโรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม ซึ่งก่อตั้งโดยมหาอำมาตย์เอก มหาเสวกเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ โดยสำเร็จเป็นเนติบัณฑิตไทยในปี พ.ศ. ๒๔๔๘ เมื่ออายุได้ ๒๕ ปี จึงได้รับราชการในตำแหน่งผู้พิพากษาในกระทรวงยุติธรรมเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๔๙
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ ดังนี้
พ.ศ. ๒๔๔๙ หลวงพฤฒิสารประสิทธิ์
พ.ศ. ๒๔๖๒ พระสารธรรมวินิจฉัย
พ.ศ. ๒๔๗๐ พระยามนูสารบัญชา
เคยมีหนังสือกราบบังคมทูลลาออกจากราชการครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. ๒๔๕๓ โดยเป็นการลาออกตามกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ จากคดีพญาระกา
หนังสือกราบบังคมทูลลาออก ลงวันที่ ๒ มิถุนายน ร.ศ. ๑๒๙ แสดงรายนามผู้ลงชื่อลาออก ได้แก่ พระยาจักรปาณีศรีศีลปริสุทธิ์, ขุนหลวงพระยาไกรสี, พระยาธนกิจรักษา, พระยามนูสารสาสตร์บัญชา, หลวงนรนิติบัญชาการ, หลวงสุธรรมานุวัตร, หลวงประไพพิทยาคุณ, หลวงประดิษฐ์พิจารณการ, หลวงภักดีวินิจฉัย, หลวงไพจิตรสัตยาดุล, หลวงนิติธรรมพิทักษ์, หลวงปริพนธพจนพิสุทธิ์, หลวงพิศัลย์สารนิติ, หลวงธรารักษ์มนตรี, หลวงอำไพพิจารณกิจ, นายบุญช่วย, หลวงวิศาลวินิจฉัย, พระยาธรรมสารเวทย์, พระยามนูเนตรบรรหาร, พระอนุบุตรศาสตราคม, หลวงศรีสัตยารักษ์, หลวงวิไชยนิตินาท, หลวงสกลสัตยากร, หลวงอาทรคดีราษฎร, นายชม, หลวงอภิบาลประเพณี, หลวงพฤฒิสารประสิทธิ์ และหลวงฤชาประมวญ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระมหากรุณาพระราชทานอภัยให้กลับเข้ารับราชการในภายหลัง
ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. ๒๔๗๕ โดยตำแหน่งราชการตำแหน่งสุดท้าย คือผู้พิพากษาศาลฏีกา
เดิมนับถือศาสนาอิสลาม แต่เมื่อสอบเนติบัณฑิตไทยได้ จึงเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ เพื่อเข้าพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาและรับราชการเป็นผู้พิพากษา
ในปี พ.ศ. ๒๔๕๖ ได้รับพระราชทานนามสกุล จารุประกร เนื่องจากอยู่ในสกุลช่างชุบ และมีร้านชื่อ นาถาจารุประกร (น.ถ.จ.ก.) ตั้งอยู่ในย่านถนนตีทอง ใกล้กับวัดราชบพิตรสถิตมหาสีมาราม ซึ่งผลิตทั้งทอง เหรียญพระ เช่น เหรียญหลวงพ่อโต พ.ศ. ๒๔๖๑ และเหรียญพระแก้วมรกตที่ระลึกในวาระสมโภชพระนครครบ ๑๕๐ ปี ในปี พ.ศ. ๒๔๗๕
สมรสกับนางสุ่น สารธรรมวินิจฉัย (บุตร คุณนางฮวย อัษรมัติ) มีบุตร-ธิดา อย่างน้อย ๓ คน ภายหลังภริยาคนแรกถึงแก่กรรม จึงสมรสกับ ประไพ (สกุลเดิม แว่นสุวรรณ) บุตรนายกรและนางเฮียง แว่นสุวรรณ บ้านบางปลาม้า มีบุตร-ธิดา รวม ๑๐ คน
ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๔ สิริอายุได้ ๘๑ ปี
กุลชนาถ จารุวดีรัตนา
แม็ตต์ เกรนิง
แมทธิว อับราฮัม เกรนิง (เกิด 15 กุมภาพันธ์ 1954) เป็นนักเขียนการ์ตูน นักเขียน โปรดิวเซอร์ ผู้ผลิตแอนิเมชัน และนักพากย์ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้สร้างการ์ตูน "Life in Hell" (1977–2012) และละครโทรทัศน์ "เดอะซิมป์สันส์" (1989–ปัจจุบัน), "ป่วนฮาโลกอนาคต" (1999–2003, 2008–2013), และ "ดิสเอนแชนท์เมนต์" (2018–ปัจจุบัน) "เดอะซิมป์สันส์" เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศมายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ และภาพยนตร์ชุดและซิตคอมแอนิเมชันที่ออกอากาศมายาวนานที่สุดของสหรัฐ
ไรชส์ครีกซฟลักเกอ
อาภาศิริ นิติพน หรือ อาภาศิริ จันทรัศมี (ชื่อเล่น : อุ๋ม) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวไทย เป็นน้องสาวของ อัมรินทร์ นิติพน นักร้อง นักแสดง เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์ใน "คู่กรรม" (2538) ,"เดอะเมีย" (2548), "ผีคนเป็น" (2549) และใน "5 แพร่ง" อาภาศิริ สำเร็จการศึกษา จาก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อาภาศิริเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นนางแบบตั้งแต่อายุ 18 ปี หลังจากการประกวด Trend Setter ค้นหานางแบบนายแบบใหม่ 10 คน จึงได้ไปถ่ายแบบนิตยสาร "อิมเมจ" และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในแวดวงนางแบบยุค 90 ด้วยรูปหน้าที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และรูปร่างสูง 173 เซนติเมตร เธอยังคงเป็นนางแบบแม้อายุมากกว่า 40 ปี
ด้านการแสดง เริ่มต้นการแสดงตอนอายุ 25 ปี เธอมีผลงานเรื่องแรกซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือภาพยนตร์เรื่อง "คู่กรรม" ในปี 2538 จากนั้นก็มีผลงานเป็นระยะ และหันมารับงานการแสดงอย่างเต็มตัว อาภาศิริรับบทนางเอกละครเรื่องแรก คือเรื่อง "มือปืน" (2542) ทางช่อง 3 โดยแสดงคู่กับฉัตรชัย เปล่งพานิช จากนั้นแสดงละครต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น "ก๊วนกามเทพ" (2552), "รักสุดฤทธิ์" (2556), "สามใบไม่เถา" (2557), "ตะวันยอแสง" (2560), "เมียหลวง" (2560) ในปี 2561 รับบทเป็น นิภา ใน "เลือดข้นคนจาง" จากบทบาทนี้ "เดอะสแตนดาร์ด" วิจารณ์ว่า "น้อยแต่มาก และยังช่วยประคับประคองรับส่งบทบาทให้พาริส อินทรโกมาลย์สุต แจ้งเกิดในบท อาฉี จนกลายเป็นดาวดวงใหม่ที่น่าจับตา" ในปี 2562 อาภาศิริแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ" จากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 16 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ บรรจง จันทรัศมี นักธุรกิจรถยนต์ ลูกครึ่งไทยเยอรมัน
ถิ่นผู้ดี
ถิ่นผู้ดี เป็นบทประพันธ์ของ กันตา ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ไทยและละครโทรทัศน์ไทยมาแล้ว 2 ครั้งด้วยกัน
การสร้างเป็นภาพยนตร์ไทยและละครโทรทัศน์.
ถิ่นผู้ดี (ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2508) เป็นภาพยนตร์ไทยและเป็นบทประพันธ์ของ กันตา และเป็นบทโทรทัศน์ของ ผลิตโดย บริษัท สนั่นศิลป์ ภาพยนตร์ จำกัดกำกับการแสดงโดย สนั่น จรัสศิลป์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา,เพชรา เชาวราษฎร์ และนักแสดงร่วมอีกคับคั่ง ออกฉายภาพยนตร์เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์
ถิ่นผู้ดี (ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2561)เป็นละครโทรทัศน์ไทยและเป็นบทประพันธ์ของ กันตา โทรทัศน์ของ พิง ลำพระเพลิง ผลิตโดยบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์ นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล,ฉัตรดาว สิทธิผล,ชยพล บุนนาค,อิงฟ้า เกตุคำ,พรสวรรค์ มะทะโจทย์,ภูษณะ บัวงาม,ขวัญกวินท์ ธำรงรัฐเศรษฐ์,วิรายา ภัทรโชคชัย,เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์,ทูน หิรัญทรัพย์,กฤตย์ อัทธเสรี,จิระวดี อิศรางกูร ณ อยุธยาและนักแสดงร่วมอีกคับคั่งออกอากาศทางสถานีช่อง 7 เอชดีทุกวันจันทร์ พฤหัสบดี เวลา 18.50 และวันศุกร์ เวลา 18.30 น. เริ่มเวลาออกอากาศเสนอเป็นตอนแรกเมื่อวันพุธที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2561 และออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายเมื่อวันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2561ต่อจากละครเรื่องเขยผู้ใหญ่ สะใภ้กำนัน
หลี่ ชิงยฺหวิน
หลี่ ชิงยฺหวิน (; ค.ศ. 1677 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร, ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ และที่ปรึกษาด้านยุทธวิธีชาวจีน ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการมีอายุยืนยาวมาก
วันเกิดที่แท้จริงของเขาไม่ได้รับการตกลง การกล่าวอ้างของเขาถือเป็นตำนานโดยผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้สูงอายุ
เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในมณฑลเสฉวน ว่าหลี่มีความรู้ครบถ้วนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเมื่อถึงวันเกิดปีที่สิบของเขา ได้เดินทางไปมณฑลกานซู่, มณฑลชานซี, ทิเบต, เวียดนาม, ไทย และแมนจูเรีย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมสมุนไพรอย่างต่อเนื่องกับอาชีพนี้มานานนับศตวรรษ ก่อนที่จะเริ่มให้อาหารแทนสมุนไพรที่รวบรวมโดยคนอื่น ๆ
หลังจากนั้นเขาก็ย้ายไปที่ไคเสี้ยน และตามคาดคะเนที่นั่น หลี่มีอายุ 72 ปี ใน ค.ศ. 1749 เขาได้เข้าร่วมกองทัพของผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำมณฑล ในฐานะครูสอนศิลปะการต่อสู้และที่ปรึกษาด้านยุทธวิธี
ใน ค.ศ. 1927 นายพลหยาง เซิน (揚森) แห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ได้เชิญหลี่มาที่บ้านของเขาในว่านเสี้ยน มณฑลเสฉวน ซึ่งภาพที่แสดงในบทความนี้เป็นภาพที่ได้รับการถ่ายจากที่นั่น
ขุนศึกชาวจีน อู๋ เพ่ยฝู (吳佩孚) ก็ได้พาหลี่เข้าไปในบ้านของเขาเพื่อความพยายามที่จะค้นหาความลับของการใช้ชีวิต 250 ปี
เขาเสียชีวิตจากสาเหตุตามธรรมชาติในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 ในไคเสี้ยน มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐจีน และภรรยาที่ยังมีชีวิตคนที่ 24 ของเขา เป็นสตรีวัย 60 ปี คาดว่าหลี่จะมีลูกหลานกว่า 200 คนในช่วงชีวิตของเขา จากภรรยาที่มีชีวิตอยู่ 23 คน ส่วนแหล่งข้อมูลอื่นให้เครดิตเขาด้วยลูกหลาน 180 คน กว่า 11 รุ่น ผ่านการใช้ชีวิตในช่วงก่อนที่เขาเสียชีวิต และการแต่งงาน 14 ครั้ง
หลังจากที่เขาเสียชีวิต หยาง เซิน ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับเขาในผลงาน"เรื่องราวของชายผู้โชคดีอายุ 250 ปี" (一个250岁长寿老人的真实记载) ซึ่งเขาอธิบายลักษณะของหลี่ ดังนี้ "เขามีสายตาที่ดีและก้าวย่างอย่างรวดเร็ว หลี่ขณะยืนมีความสูงเจ็ดฟุต มีเล็บที่ยาวมาก และผิวสีแดงก่ำ"
เส้นเวลาแห่งอายุขัยอ้างอิงจากนายพลหยาง เซิน.
ในเขตฉีเจียง มณฑลเสฉวน ใน ค.ศ. 1677 ซึ่งเป็นปีที่หลี่ ชิงยฺหวิน เกิด เมื่ออายุสิบสามปีเขาเริ่มต้นชีวิตด้วยการรวบรวมสมุนไพรบนภูเขาพร้อมกับบุคคลที่แก่กว่าสามคน ครั้นเมื่ออายุห้าสิบเอ็ดปี เขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านยุทธวิธีและการทำแผนที่ในกองทัพของนายพลเยว่ จงฉี
เมื่ออายุเจ็ดสิบแปดปีเขาก็ออกจากอาชีพทหารหลังจากต่อสู้ในยุทธการที่แม่น้ำทอง และกลับสู่การใช้ชีวิตของการรวบรวมสมุนไพรบนภูเขาหิมะในมณฑลเสฉวน เนื่องจากการรับราชการทหารของเขาในกองทัพของนายพลเยว่ จงฉี รัฐบาลแห่งจักรวรรดิได้ส่งเอกสารแสดงความยินดีกับหลี่ในอายุหนึ่งร้อยปีของเขา เช่นเดียวกับวันเกิดครบรอบ 150 และ 200 ปีของเขาในเวลาต่อมา
ใน ค.ศ. 1908 หลี่ ชิงยฺหวิน และหยาง เฮ่อเซียน ซึ่งเป็นศิษย์ของเขาได้ตีพิมพ์หนังสือ"ความลับแห่งความเป็นอมตะของหลี่ ชิงยฺหวิน"
ส่วน ค.ศ. 1920 นายพล สฺยง หยางเหอ ได้สัมภาษณ์หลี่ (ชายทั้งสองมาจากหมู่บ้านเฉินเจียชางของเขตว่านโจว ในมณฑลเสฉวน) โดยมีการตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ในเอกสารของมหาวิทยาลัยหนานจิงในปีเดียวกัน
และใน ค.ศ. 1926 อู๋ เพ่ยฝู ได้เชิญหลี่ไปปักกิ่ง การเยี่ยมชมครั้งนี้เกิดขึ้นพร้อมกันกับการสอนของหลี่ที่สมาคมการทำสมาธิแห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ตามคำเชิญของหยิ่น ซือจือ ซึ่งเป็นอาจารย์การทำสมาธิและนักเขียนที่มีชื่อเสียง
จากนั้นใน ค.ศ. 1927 นายพลหยาง เซิน ได้เชิญหลี่มาที่ว่านเสี้ยน ซึ่งภาพถ่ายแรกของหลี่อันเป็นที่รู้จักได้รับการถ่ายที่นี่ มีข่าวสารแพร่กระจายไปทั่วประเทศจีนเกี่ยวกับหลี่ ชิงยฺหวิน และนายพลหยาง เซิน นายพลเจียง ไคเชก จึงได้ขอให้หลี่ไปเยี่ยมหนานจิง อย่างไรก็ตาม เมื่อนักการทูตของหยาง เซิน เดินทางถึงที่เฉินเจียชางอันเป็นบ้านเกิด พวกเขาได้รับคำบอกเล่าจากภรรยาและลูกศิษย์ของหลี่ว่าเขาเสียชีวิตแล้วตามธรรมชาติ โดยไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม ดังนั้น วันเสียชีวิตและสถานที่แท้จริงของเขาจึงไม่เคยได้รับการยืนยัน ซึ่งหลี่ ชิงยฺหวิน เสียชีวิตที่ไคเสี้ยนใน ค.ศ. 1933
ใน ค.ศ. 1928 คณะบดี หวู จ้งเชียน ของกรมสามัญศึกษาที่มหาวิทยาลัยหมิ่นกว๋อ ได้ค้นพบเอกสารของจักรวรรดิที่แสดงคำอวยพรวันเกิดให้แก่ลี่ ชิงยฺหวิน การค้นพบของเขาได้รับการรายงานครั้งแรกใน"นอร์ธไชนาเดลีนิวส์" และ"ช่างไห่ดีแคลร์ชันนิวส์" ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ชั้นนำของจีนในช่วงเวลานั้น แล้วอาจจะเป็นอีกหนึ่งปีให้หลัง ใน ค.ศ. 1929 โดย"เดอะนิวยอร์กไทมส์" และนิตยสาร"ไทม์" สำหรับสิ่งพิมพ์ตะวันตกเชิงทฤษฎีทั้งสองนี้ก็อาจรายงานการเสียชีวิตของหลี่ ชิงยฺหวิน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1933
ชีวิตอันยืนนาน.
ในขณะที่หลี่ ชิงยฺหวิน อ้างว่าตัวเองเกิดใน ค.ศ. 1736 หวู จ้งเชียน ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเฉิงตู ได้ยืนยันว่าหลี่เกิดใน ค.ศ. 1677 ตามบทความ"นิวยอร์กไทมส์" ค.ศ. 1930 หวูได้ค้นพบบันทึกของรัฐบาลจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1827 ที่แสดงความยินดีกับหลี่ในวันเกิดครบรอบ 150 ปีของเขา และเอกสารเพิ่มเติมต่อมา ที่แสดงความยินดีกับเขาในวันเกิดครบรอบ 200 ปีของเขาใน ค.ศ. 1877 ใน ค.ศ. 1928 ผู้สื่อข่าว "นิวยอร์กไทมส์" เขียนว่าชายชราหลายคนในละแวกของหลี่ได้ยืนยันว่าปู่ของพวกเขารู้จักเขาเมื่อพวกเขายังเป็นเด็ก และในเวลานั้นเขาเป็นคนที่โตแล้ว
อย่างไรก็ตาม ผู้สื่อข่าวของ "เดอะนิวยอร์กไทมส์" รายงานว่า "หลายคนที่ได้เห็นเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้ประกาศว่าลักษณะใบหน้าของเขาไม่แตกต่างจากบุคคลที่อายุน้อยกว่าของเขาสองศตวรรษ" ยิ่งไปกว่านั้น นักวิจัยเกี่ยวกับวัยชราได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการอ้างอายุด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก ความถี่ของการอ้างอายุที่ไม่ถูกต้องเพิ่มขึ้นตามอายุที่อ้าง สิ่งที่ปรากฏขึ้นจาก 65 เปอร์เซ็นต์ของการอ้างต่ออายุ 110–111 ปีไม่ถูกต้อง, ต่อ 98 เปอร์เซ็นต์ของการอ้างเป็น 115 ปี กับอัตรา 100 เปอร์เซ็นต์สำหรับการอ้าง 120 ปีขึ้นไป มันไม่ชัดเจนว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากมี นัยสถิติเหล่านี้มีสำหรับเรื่องภายใต้การสนทนา ในฐานะตัวเลขอ้างอิงต่อ "การอ้างที่ผิดพลาดเนื่องจากข้อผิดพลาดด้านการจัดการ" ในเอกสารราชการของเบลเยียม นักวิจัยเรียกว่าการอ้างของเขา "แปลกประหลาด" และยังตั้งข้อสังเกตว่าอายุที่เขาอ้าง เมื่อเสียชีวิตที่ 256 ปีนั้น เป็นจำนวนพหุคูณของ 8 ซึ่งถือว่าเป็นเลขนำโชคในประเทศจีน ดังนั้นจึงบ่งบอกถึงการปลอมขึ้น นอกจากนี้การเชื่อมโยงอายุของหลี่ที่อ้างถึงการปฏิบัติทางจิตวิญญาณของเขา ได้รับการชี้ให้เห็นว่าเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่น่ากังขา นักวิจัยรับรู้ว่า "ตำนานประเภทนี้ [นักปรัชญาหรือนักปฏิบัติทางศาสนามักยกให้บุคคลดังกล่าวมีอายุยืนแบบสุดโต่ง] ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาส่วนใหญ่ในตะวันออกไกล"
อาจารย์ไท่เก๊ก ต้า หลิว หนึ่งในลูกศิษย์ลูกหาของหลี่ ได้เล่าถึงเรื่องราวของอาจารย์ของเขาว่า: เมื่ออาจารย์หลี่อายุ 130 ปีได้พบกับฤาษีผู้สูงวัยบนภูเขา ที่มีอายุมากกว่า 500 ปี ผู้สอนปา-กว้าจ่าง และชี่กงหนึ่งชุดแก่เขา พร้อมคำแนะนำในการหายใจ, การฝึกการเคลื่อนไหวผสานกับเสียงที่เจาะจง และคำแนะนำเกี่ยวกับอาหาร ต้า หลิว รายงานว่าอาจารย์ของเขากล่าวว่าชีวิตอันยืนยาวของเขา "นั้น เขาออกกำลังกายทุกวัน อย่างสม่ำเสมอ, ถูกต้อง และด้วยความจริงใจ เป็นเวลา 120 ปี"
บทความ "เต่า-นกพิราบ-สุนัข" จากนิตยสารนิตยสาร"ไทม์"ฉบับวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 ได้รายงานถึงประวัติของเขา พร้อมรวมคำตอบของหลี่เกี่ยวกับความลับของการมีอายุยืนยาว ดังนี้
บทความในหนังสือพิมพ์"อีฟนิงอินดิเพนเดนต์"อ้างว่าอายุยืนยาวของหลี่เกิดจากการทดลองสมุนไพรในฐานะเภสัชกร การค้นพบสมุนไพรของเขาในเทือกเขามณฑลยูนนานซึ่ง "ป้องกันความชราภาพ" และเขายังคงใช้อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงชีวิตของเขา
Li Ching-Yuen
สันนิบาตรัฐฉานแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย
สันนิบาตรัฐฉานแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (; ; ; ตัวย่อ SNLD, รู้จักกันในนาม หัวเสือ) เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1988 โดยเป็นพรรคการเมืองที่ให้ความใส่ใจกับชาวไทใหญ่ พรรคนี้ได้รับเลือกตั้งในAssembly of the Union ใน15 general election จำนวน 17 ที่นั่ง จากจำนวน 664 ที่นั่ง
ญะริชฎา วัธนวงส์ศิริ
ฟิล์ ฉัตรดาว
สยามรัฐ บัวเจริญ
วังแดร์เลย์ จีอัส มารีญู
วังแดร์เลย์ จีอัส มารีญู  หรือที่รู้จักกันในชื่อ แดร์เลย์ (; เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับราชบุรี มิตรผล ในไทยลีก
แดร์เลย์เกิดที่เซาลูอีส เขาได้เริ่มเล่นฟุตบอลกับเซอารา และได้เล่นให้กับหลายสโมสรฟุตบอลในลีกของประเทศบราซิล
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2556 แดร์เลย์ได้เซ็นสัญญา 4 ปีกับมารีตีมู สโมสรในปรีไมราลีกา เขาลงเล่นในฤดูกาล 2013–14 ด้วยการทำ 16 ประตูให้กับสโมสรในการแข่งขันลีก และ 18 ประตูในการลงเล่น 34 นัดทุกการแข่งขัน จากฟอร์มในการลงเล่นของเขาทำให้ได้รับความสนใจจากสปอร์ติงลิสบอนและไบฟีกา
ในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 แดร์เลย์ได้เซ็นสัญญา 4 ปีกับไบฟีกา ซึ่งเป็นทีมแชมป์ลีกโปรตุเกสในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในการแข่งขันซูเปร์คัพ และทีมได้ชนะเลิศในนัดนั้น โดยเป็นรางวัลถ้วยใหญ่ครั้งแรกในชีวิตของเขา ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม เขาทำประตูแรกกับไบฟีกาได้ในนัดที่ชนะอารูกา 4–0 ในการแข่งขันปรีไมราลีกา
ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 แดร์เลย์ได้ถูกยืมตัวไปคัยเซริสพอร์ สโมสรฟุตบอลในประเทศตุรกี ด้วยสัญญายืมตัวจนจบฤดูกาล ฤดูกาลถัดมา ได้ถูกยืมตัวไปยังเชียปัส สโมสรในประเทศเม็กซิโก ด้วยสัญญายืมตัวตลอดฤดูกาลพร้อมเงื่อนไขในการซื้อขาด
ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ.2562 เมืองทอง ยูไนเต็ด ตัดสินใจเซ็นสัญญาคว้าตัววันแดร์เลย์ ดิอาส มารินโญ่ "แดร์เลย์" พร้อมกับนักเตะชาวญี่ปุ่น-ฟิลิปปินส์ ไดซูเกะ ซาโต มาร่วมทัพอย่างเป็นทางการ
Vanderley Dias Marinho
พระเจ้าชัยวรรมันที่ 1
ชัยวรมันที่ 1
ชัยวรรมันที่ 1
พระนางชัยเทวี
Jayadevi
ชยเทวี
กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกะกุ
อาณาจักรอิศานปุระ
เจนฬา
Chenla
จิ่ง ไต้อิง
จิ่ง ไต้อิง (จีน:景黛音;พินอิน: Jǐng dài yīn จิ้งไต้ยิน; กวางตุ้ง: jiang1
Dai4 yin1
จิงไต้อิน; 5 กันยายน 2504-) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "ฟลอร่า คิง" (Flora king) เป็นอดีตนักแสดงสมทบหญิงชาวฮ่องกง ที่เคยเป็นที่รู้จักทั่วเอเชียอีกคนในช่วงยุคทศวรรษที่ 80
และเธอยังเป็นหนึ่งในกลุ่ม 7 สาวงามในชุดโบราณ (7 นางฟ้าทีวีบี รุ่นสอง) 被称为TVB七仙女
ร่วมกับ องเหม่ยหลิง (เติ้งชุ่ยเหวิน), ชีเหม่ยเจิน, เจิงหัวเชี่ยน, หลัน เจี๋ยอิง, หลิวเจียหลิง และ ซัง เทียนเอ๋อ
บทบาทที่เป็นที่จดจำได้มากที่สุด คือ บทองค์หญิงเจี้ยนหนิง (建宁) หนึ่งในเมียเจ็ดคนของอุ้ยเสี่ยวป้อ เวอร์ชันเหลียงเฉาเหว่ย เมื่อปีพ.ศ. 2527 (1984)และบท ซิปิง ในละครเรื่อง เล็กเสี่ยวหงส์ เวอร์ชันว่านจือเหลียง เมื่อปีพ.ศ. 2529 (1986) แต่ทว่าในขณะที่เธอยังสาวและมีชื่อเสียงอยู่นั้น เธอเกิดรู้สึกอิ่มตัวกับงานการแสดงขึ้นมาเลยถอนตัวออกจากวงการในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 80 ทำให้ชื่อเสียงของเธอเริ่มค่อย ๆ จางหายไป และมีข่าวในช่วงปีแรก ๆ ว่าเธอไปเป็นนายหน้าประกันภัย เพื่อใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา
ต่อมาในปีพ.ศ. 2530 ก็มีข่าวว่าเธอได้คบหาดูใจกับเศรษฐีหนุ่มนามว่า
เธอได้กลับเข้ามาวงการแสดงอีกครั้งในปีพ.ศ. 2562 (2019) โดยรับเล่นละครสากลยุคใหม่แนวดราม่าให้กับทางช่อง ViuTV นับได้ว่าเป็นเวลา
นานกว่า 32 ปีที่เธอห่างหายไปจากวงการละคร
ชีวิตช่วงแรกและก้าวแรกในวงการ (พ.ศ. 2504-2524).
จิ่งไต้อิง หรือที่สื่อเรียกย่อ ๆ ว่า จิ่งอิง (Jingyin) เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2504 (แต่ทางครอบครัวสมัยก่อนไปแจ้งเกิดเธอในปีพ.ศ. 2505) ในครอบครัวชนชั้นกลางฐานะดี หลังจากเรียนจบในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนมัธยมจิงหยานยิน เธอได้ตัดสินใจเข้าสมัครคัดเลือกเป็นนักแสดงในสังกัดของ สถานีโทรทัศน์ทีวีบี รุ่นที่ 8 ในปีพ.ศ. 2522 (1979) ด้วยบุคลิกที่โดดเด่นสดใสร่าเริงทำให้เธอผ่านการคัดเลือกและต้องเข้าอบรมหลักสูตรทางการแสดงกับทางช่องเป็นระยะเวลา 1 ปีโดยเพื่อนนักแสดงร่วมรุ่นเดียวกัน มี ทัง เจิ้นเยี่ย, เฉิน หมิ่นเอ๋อ, หวง เจ้าสือ (黃造時) และ โจวซิ่วหลัน (周秀蘭) เป็นต้น แต่เพื่อนร่วมรุ่นที่สนิทคือ หวงเจ้าสือ (ผู้รับ
บท “องค์หญิงหัวจึง” ในละครเรื่อง มังกรหยกภาค 1 เวอร์ชันองเหม่ยหลิง-หวงเย่อหัว)
ในขณะที่เธอยังคงเรียนการแสดงกับทางค่ายอยู่นั้น ก็มีโอกาสเล่นเป็นตัวประกอบในละครเรื่อง ชอลิ้วเฮียง เวอร์ชัน เจิ้งเส้าชิวแสดง ถือเป็นผลงานละครเรื่องแรกในชีวิตการแสดงของเธอ หลังจากเรียนจบการแสดงในปีถัดมา (พ.ศ. 2523) แรกเริ่มทางช่องให้เธอรับหน้าที่เป็นหนึ่งในสามพิธีกรดาวรุ่งมาแรงของทางช่องในรายการ "สุขสันต์วันนี้" (Happy Today) ซึ่งมีเธอร่วมทำหน้าที่พิธีกรกับอีกสองนักแสดงสาวสวยดาวรุ่ง ชี เหม่ยเจิน และเดปอรา มัวร์ ทั้งสามสาวถูกเรียกฉายาจากสื่อว่า "สามสาวบุปผาแรกแย้ม"
(Happy Three Little Flowers) และในช่วงแรกที่เธอกำลังรับหน้าที่เป็นพิธีกรอยู่นั้น ก็ได้พบกับ เหอโส่วซิ่น (何守信) พิธีกรหนุ่มใหญ่มากความสามารถที่ตอนนั้นมีข่าวว่ากำลังคบหาดูใจกับดาราสาวชื่อดัง วังหมิงฉวน ว่ากันว่านางเอกรุ่นพี่คนนี้อุตส่าห์ฟ้องหย่าสามีเพื่อมาคบกับเขาอย่างเปิดเผย เมื่อทางช่องให้เขาเข้ามาดูแลเป็นที่ปรึกษากับทั้งสามสาวและดูท่าทางพิธีกรชายรุ่นพี่คนนี้จะดูแล จิ่งไต้อิงเป็นพิเศษมากกว่าสองสาวที่ทำพิธีกรร่วม จนกลายเป็นที่มาของข่าวลือเรื่องรักสามเส้าระหว่างเธอกับเหอโส่วซิ่น และดารารุ่นพี่ชื่อดัง วังหมิงฉวน ถึงแม้ทั้งตัวเธอและพิธีกรหนุ่มใหญ่จะออกมาปฏิเสธข่าวลือดังกล่าวว่าไม่เป็นความจริงและทั้งสองคบกันแบบพี่น้องก็ตาม แต่ก็มีข่าวลือออกมาอีกว่าข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ทำให้ วังหมิงฉวน เครียดไม่น้อย ต่อมาไม่กี่เดือนข่าวซุบซิบก็ยุติลงเมื่อทางช่องได้ตัดสินใจย้าย จิ่งไต้อิงไปอยู่ฝ่ายแผนกละครเต็มตัว ทำให้ทั้งเธอและ เหอโส่วซิ่น ห่างกันไป ถือได้ว่าเป็นการยุติข่าวลือตั้งแต่นั้น
ในละครกึ่งสากลยอดฮิตตลอดกาลเรื่องเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้（The Bund I）ถือได้ว่าเป็นผลงานแจ้งเกิดของเธอในวงการบันเทิง จากความสำเร็จเธอยังได้ร่วมแสดงในละครภาคต่อของ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ อีกด้วย