pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก" ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ซิดนีย์เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2008, ฉายในไทยเมื่อวันที่ 30 เมษายนและฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ภาพยนตร์ทำเงินมากกว่า 585 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่แปดใน ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะการแสดงของดาวนีย์ เช่นเดียวกับการกำกับของแฟฟโรว์, วิชวลเอฟเฟกต์, ฉากโลดโผนและบทภาพยนตร์ ภาพยนตร์ได้รับการคัดเลือกจาก สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ให้เป็นหนึ่งในสิบภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของ ค.ศ. 2008 นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังได้รับการเสนอชื่อในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 81 ในสาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยมและเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม ภาพยนตร์มีภาคต่ออีกสองภาค ได้แก่ "ไอรอนแมน 2" (2010) และ "ไอรอนแมน 3" (2013)
โทนี่ สตาร์ค เป็นนักประดิษฐ์และนักอุตสาหกรรม มหาเศรษฐีพันล้านที่ถูกลักพาตัวไปขณะอยู่ต่างบ้านต่างเมือง แล้วก็ถูกบีบบังคับให้คิดค้นอาวุธที่มีประสิทธิภาพการทำลายล้างสูง แทนที่เขาจะใช้สติปัญญาอันปราดเปรื่อง และแนวคิดอัจฉริยะประดิษฐ์ตามคำสั่ง แต่ว่าโทนี่กลับสร้างชุดเกราะไฮเทค และหนีรอดการถูกจองจำมาได้ พอกลับมายังอเมริกาโทนี่ก็ต้องเผชิญหน้ากับอดีต และล่วงรู้แผนการชั่วร้ายที่มุ่งทำลายล้างโลก เขาจึงต้องสวมชุดเกราะทรงพลัง และปฏิญาณว่าจะพิทักษ์โลกใบนี้ในนาม ไอรอน แมน
อโรคา ปาร์ตี้
อโรคา ปาร์ตี้  เป็นรายการวาไรตี้โชว์เพื่อสุขภาพ ซึ่งเป็นรายการที่นำเสนอเรื่องราวที่เกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นรายการวาไรตี้โชว์จากประเทศญี่ปุ่น โดยมีชื่อว่า  มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "Medical Horror Check Show" ซึ่งเรียกห้องส่งของรายการว่า Black Hospital ผลิตขึ้นโดยบริษัท ทีวีอาซาฮี จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งถูกผลิตขึ้นให้ผู้คนหวาดกลัว (ต่อโรคที่เป็นแล้วจะมีลักษณะใด)
ในประเทศไทยได้รับลิขสิทธิ์รายการนี้มาผลิตในประเทศไทยโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมมือกับโรงพยาบาลพญาไท โดยใช้ชื่อว่า "อโรคา ปาร์ตี้" ดังกล่าว โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 22.05 น. - 22.50 น. (จากนั้นเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 22.15 น. - 23.00 น. และจะเปลี่ยนวันออกอากาศเป็นทุกวันจันทร์ เวลา 22.15 - 23.00 น.เริ่มตั้งแต่วันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2552) เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 และ ออกอากาศเป็นเทปสุดท้ายวันจันทร์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ดำเนินรายการโดย ธงชัย ประสงค์สันติ และ หมอพี (ทันตแพทย์หญิง พอลลีน เต็ง) โดยใช้คำปรัชญาประจำรายการว่า "อโรคาปาร์ตี้ วาไรตี้ไม่มีโรค"รายการอโรคาปาร์ตี้นำมาออกอากาศอีกครั้งหนึ่งในวันที่ 2 มกราคม 2553 เวลา 20.15 - 21.10 น.ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5และปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์โดยใช้ชื่อรายการเป็น ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์ ตอน อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้ แทน อโรคาปาร์ตี้
เป็นรายการวาไรตี้ที่ให้ความรู้เรื่องโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ว่า เมื่อเป็นโรคนี้แล้วจะมีอาการอย่างไรบ้าง ภายในรายการจะมีแขกรับเชิญ 5 คนเข้ามาคุยกันเกี่ยวกับเรื่องโรคที่จะนำเสนอในสัปดาห์นั้น ๆ ซึ่งทั้ง 5 คนที่เชิญเข้ามาจะมีลักษณะที่คาดว่าเสี่ยงต่อการเป็นโรคที่จะนำมาเสนอหรือไม่ และมีแพทย์ประจำโรงพยาบาลพญาไทที่เชี่ยวชาญเฉพาะโรคมาให้ความรู้และตอบปัญหาข้อสงสัยของแขกรับเชิญทั้ง 5 คนได้
ปัญหาของการออกอากาศ.
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 รายการก็หลุดออกจากผังช่อง 9 เนื่องจากความผิดพลาดในการสื่อสารและประสานงานกันของบริษัทกับสถานี
ในส่วนของการดำเนินรายการจะมีการนำเสนอโรคประจำสัปดาห์ที่ออกอากาศ โดยมีลำดับการดำเนินรายการอย่างเป็นขั้นตอนดังนี้
ช่วงเกริ่นนำ.
พิธีกรทั้ง 2 ท่านจะพูดคุยกับแขกรับเชิญทั้ง 5 คนในเรื่องการดูแลสุขภาพ และอาการที่แขกรับเชิญได้บอกว่าเป็นแบบนั้นบ่อย ๆ โดยที่เนื้อหาการคุยกันจะเกี่ยวข้องกับโรคที่จะนำเสนอ
ช่วงละคร.
ช่วงละครนั้น จะเป็นละครที่จำลองมาจากเหตุการณ์จริง ถึงผู้ที่ป่วยหรือเสียชีวิตด้วยโรคนี้ โดยมีผู้บรรยายเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในละคร ซึ่งจะบรรยายอาการของโรคที่จะนำเสนอดังกล่าวว่า มีอาการอย่างไรบ้าง และลักษณะของผู้ที่ป่วยหรือเสียชีวิตด้วยโรคดังกล่าวนั้นเป็นอย่างไรบ้าง ลักษณะเนื้อหาของละครนั้น จะมีลักษณะน่ากลัวคล้ายกับภาพยนตร์แนวสยองขวัญ เพื่อให้รู้ว่า อาการของโรคนั้น เป็นแล้วน่ากลัวมากแค่ไหน
หลังจากที่ละครได้ดำเนินมาถึงอาการขั้นสุดท้ายของโรค ผู้บรรยายจะเฉลยชื่อโรคที่นำเสนอพร้อมบรรยาย และเตือนผู้ชมทางบ้านว่า อาการลักษณะใดที่เสี่ยงต่อการทำให้เกิดโรคดังกล่าว ซึ่งข้อความคำพูดมักจะบอกว่า "คุณ (มีอาการตามลักษณะที่เสี่ยงต่อโรค) หรือไม่... หากปล่อยไว้เป็นเช่นนี้ คุณอาจเป็นผู้โชคร้ายคนต่อไปก็ได้..."
ช่วงตรวจอาการ.
ก่อนที่แขกรับเชิญทั้ง 5 คนเข้าร่วมรายการนั้น จะมีการตรวจสุขภาพเพื่อตรวจสอบความเสี่ยงที่จะเป็นโรคที่จะนำเสนอที่โรงพยาบาลพญาไท แล้วเข้ามาฟังผลในรายการ ผู้ที่มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคดังกล่าว จะถูกเชิญเข้าไปนั่งในพื้นที่สีแดง (RED ZONE) หรือพื้นที่อันตราย ซึ่งแต่ละสัปดาห์ อาจมีแขกรับเชิญเข้าไปนั่งในพื้นที่สีแดงมากกว่า 1 คนหรือไม่มีก็ได้
ต่อมา ทางรายการได้เปลี่ยนแปลงลักษณะการตรวจอาการ ให้ดูมีสาระและดูไม่น่ากลัวมากขึ้น โดยการแบ่งสีออกเป็น 4 สี นั่นคือ แดง ส้ม เหลือง และ เขียว ซึ่งบ่งบาอกลักษณะสุขภาพว่า ยังปลอดภัยจากโรคที่นำเสนอหรือไม่ โดยมีป้ายตามหมายเลขกำกับ เมื่อพิธีกรเปิดป้ายแล้วเป็นแขกรับเชิญคนใด แขกรับเชิญคนนั้นจะมีความเสี่ยงตามป้ายดังกล่าว ในบางครั้งในแต่ละป้ายอาจจะมีมากกว่าหนึ่งคนหรือไม่มีก็ได้ ซึ่งการแบ่งอัตราความเสียงจะเป็นดังนี้
หลังจากนั้น จะมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำโรคประจำสัปดาห์จากโรงพยาบาลพญาไท มาให้ความรู้พร้อมกับอธิบายโรคดังกล่าวโดยละเอียด และตอบคำถามของแขกรับเชิญต่าง ๆ ที่สงสัย เพื่อให้มีวิธีรักษาและป้องกันโรคดังกล่าวได้
ช่วงพิเศษ.
ทางรายการ ได้นำเอาช่วงพิเศษ มาเป็นสาระความรู้เพิ่มเติม โดยมีรายละเอียดดังนี้
มีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก ว่ารายการนี้นำเสนอให้ประชาชนมีความหวาดกลัวในโรคต่างๆ เกินจริง และร้องขอการตรวจทางการแพทย์ที่เกินความจำเป็น ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะความเครียดเพราะความกังวลดังกล่าวได้ในที่สุดจะเห็นได้จากการนำเสนออย่างเกินจริงในบางโรคซึ่งมิใช่โรคที่พบได้ทั่วไป แต่พบได้น้อยถึงน้อยมาก กลับมาทำให้หวาดกลัวกันในประชาชนหมู่มาก จึงนับว่าเป็นดาบสองคมของการบริโภคสื่อ ของผู้รักสุขภาพในปัจจุบัน
อย่างไรก็ดี รายการดังกล่าวก็ได้รับเสียงตอบรับอย่างดี ทำให้ผู้คนหมั่นใส่ใจในสุขภาพเพิ่มมากขึ้น
ธงประจำหมู่เกาะออร์คนีย์
ธงประจำกลุ่มเกาะออร์คนีย์ ที่ใช้ในปัจจุบัน เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดธงประจำหมู่เกาะ ในเดือน กุมภาพันธ์และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการประกวคครั้งนี้ ได้ให้ประชาชนในท้องถิ่นลงคะแนนเลือกแบบธงที่ชอบมากที่สุดจากธง 5 แบบซึ่งเป็นแบบที่ผ่านการรับรองจากศาลแห่งลอร์ดลีออน (Court of the Lord Lyon) อันเป็นองค์กรที่ดูแลเรื่องตราสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในสกอตแลนต์แล้ว แบบธงที่ได้รับเลือกด้วยจำนวนสูงสุดเป็นผลงานของดันแคน ทูลล็อก จากเขตเบอร์เซย์ โดยได้รับคะแนนเสียงร้อยละ 53 มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง กลางธงมีรูปกางเขนแบบนอร์ดิก ซึ่งเป็นรูปกางเขนที่มีจุดศูนย์กลางค่อนไปทางคันธง ปลายแขนกางเขนแต่ละด้านจดขอบธง รูปกางเขนนี้เป็นกางเขนสีน้ำเงินขอบเหลือง
สีแดงและสีเหลืองมาจากสีของตราแผ่นดิน 2 ประเทศ คือ ตราแผ่นดินของสกอตแลนด์และตราแผ่นดินของนอร์เวย์ ต่างก็ใช้สีเหลืองกับสีแดงและรูปสิงโตยืนประกอบอยู่ด้วยกัน ความหมายของธงนี้จึงหมายถึงออร์คนีย์เป็นมรดกที่สืบทอดมาจากสกอตแลนด์และนอร์เวย์ ส่วนสีน้ำเงินนั้นนำมาจากสีของธงชาติสกอตแลนด์ และใช้แทนความหมายถึงทะเลกับประวัติศาตร์ทางทะเลของดินแดนแห่งนี้
ธงใหม่ของออร์คนีย์นี้มีลักษณะคล้ายกับธงชาตินอร์เวย์ (กางเขนสีน้ำเงินขอบขาว) และธงชาติโอลันด์ (ใช้สีในธงที่แตกต่างกัน)
แบบธงก่อนหน้านี้ของกลุ่มเกาะออร์คนีย์ ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ธงดังกล่าวซึ่งเป็นธงแบบดั้งเดิมของเซนต์แม็กนัส (St Magnus) ถูกปฏิเสธการรับรองอย่างเป็นทางการโดยลอร์ดลีออน เนื่องจากความคล้ายคลึงกับธงประจำชาติอื่น เช่นธงของสหภาพคาลมาร์ (Kalmar Union)
คาบการหมุนรอบตัวเอง
คาบการหมุนรอบตัวเอง คือ ระยะเวลาที่ดาวดวงหนึ่งหมุนรอบตัวเองจนครบ 1 รอบ เช่น โลกของเรามีคาบการหมุนรอบตัวเองประมาณ 24 ชั่วโมง เป็นต้น
แฟน หมายถึง บุคคลที่ชื่นชอบ สามารถหมายถึงความรักหรือคนรักกันที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน หรืออาจหมายถึงสามี ภรรยา ในการพูดคุยครั้งหนึ่งๆที่พูดโดยฝ่ายสามีหรือฝ่ายภรรยา ในขณะเดียวกันแฟนในความหมายของพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานเป็นคำนาม หมายถึง ผู้นิยมชมชอบ เช่น แฟนเพลง แฟนภาพยนตร์ แฟนมวย,ผู้เป็นที่ชอบพอรักใคร่ คู่รัก สามีหรือภรรยา
รายชื่อหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นรายคาบ
รายชื่อนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
รายชื่อนักพากย์การ์ตูนญี่ปุ่น
รายชื่อสำนักพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่น
ธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์
ธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง กลางธงมีรูปกางเขนแบบนอร์ดิกสีแดง ธงนี้ได้รับอิทธิพลจากรูปแบบธงเดนินบรอกหรือธงชาติเดนมาร์กมาโดยตรง ภาพซึ่งแสดงอยู่นี้เป็นการจำลองขึ้นจากข้อมูลหลักฐานเอกสารต่างๆ ที่เหลืออยู่ เนื่องจากไม่มีธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์ของจริงหรือภาพวาดหลงเหลือมายังสมัยปัจจุบันนี้
สหราชอาณาจักรคาลมาร์เป็นการรวมกลุ่มประเทศทางการเมืองที่เกิดจากการรวมตัวของ 3 ราชอาณาจักรในแถบสแกนดิเนเวีย อันได้แก่ เดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดน โดยมีประมุขร่วมองค์เดียวกัน ซึ่งดำรงอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 1940 – พ.ศ. 2066
ทุกวันนี้ธงนี้ไม่ได้ถือเป็นสัญลักษณ์ของภูมิภาคนอร์ดิกทั้งหมดในหมู่ประชาชนส่วนใหญ่ แม้ธงของคณะมนตรีนอร์ดิกเองก็ไม่ใช้ธงนี้เป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้ธงมีสัญลักษณ์ที่ดัดแปลงจากรูปหงส์เป็นธงขององค์กร อย่างไรก็ตาม บรรดาขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อความเป็นเอกภาพของนอร์ดิกส่วนหนึ่ง ได้พยายามใช้หรือเผยแพร่ธงนี้ให้ประชาชนตระหนักถึงการมีอยู่ของธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์
ตั้งแต่ช่วงกลางพุทธทศวรรษที่ 2533 จนถึง พ.ศ. 2550 ธงลักษณะอย่างเดียวกับธงสหราชอาณาจักรคาลมาร์ได้ใช้เป็นธงประจำหมู่เกาะออร์คนีย์
ข้อสำคัญที่ควรทราบด้วยคือ ธงนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงศาสนจักรสวีเดนมาก
เฉลิมศักดิ์ รงคผลิน
ธงชาติบูร์กินาฟาโซ
ธงชาติบูร์กินาฟาโซ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527 หลังเหตุการณ์รัฐประหารในปีนั้น ซึ่งนำโดยร้อยเอกโตมาส์ ซังการา (Thomas Sankara - ต่อมาคือประธานาธิบดีคนแรกของประเทศนี้) สีในธงนี้ถือเป็นสีพันธมิตรแอฟริกาเช่นเดียวกับธงในหลายประเทศ ซึ่งมีต้นแบบมาจากธงชาติเอธิโอเปีย โดยสีแดงหมายถึงการต่อสู้ในการปฏิวัติประเทศ สีเขียวหมายถึงความหวังและความอุดมสมบูรณ์ ดาวสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรแร่ธาตุของประเทศ
ธงชาติอัปเปอร์วอลตา.
ก่อนหน้านี้ดินแดนของบูร์กินาฟาร์โซในปัจจุบันมีชื่อเรียกว่า อัปเปอร์วอลตา ซึ่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาลี ต่อมาจึงแยกตัวจากมาลีในปี พ.ศ. 2490 โดยยังคงอยู่ในกลุ่มอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส ธงชาติของอัปเปอร์วอลตาจึงได้มีการกำหนดให้ใช้ขึ้น โดยเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสีดำ-ขาว-แดง ตามแนวนอน เรียงลำดับแถบสีจากบนลงล่าง ลักษณะของธงดังกล่าวนี้พ้องกับธงชาติจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งล่มสลายไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462 ส่วนที่มาของสีธงนั้น มาจากแม่น้ำสายหลัก 3 สายในดินแดนนี้ ได้แก่ แม่น้ำวอลตาดำ (Black Volta) แม่น้ำวอลตาขาว (White Volta) และ แม่น้ำวอลตาแดง (Red Volta) ธงนี้ใช้สืบมาจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นบูร์กินาฟาโซในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ธงชาติโกตดิวัวร์
ธงชาติโกตดิวัวร์  มีลักษณะเป็นธงสามสี กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ประกอบด้วยแถบสีแนวตั้ง 3 แถบ ได้แก่ สีส้ม สีขาว และ สีเขียว เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน การออกแบบธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม และมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงชาติไอร์แลนด์ซึ่งใช้สีแบบเดียวกัน แต่ผิดกันที่การเรียงลำดับสีธงนั้นสลับที่กัน และสัดส่วนของธงชาติไอร์แลนด์นั้นยาวกว่าธงชาติโกตดิวัวร์ ธงนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502 ก่อนการประกาศเอกราชไม่นานนัก
ธงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน.
หลังการประกาศเอกราช ประเทศโกตดิวัวร์ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มประเทศแอฟริกาตะวันตก ซึ่งกลุ่มประเทศดังกล่าวล้วนใช้ธงที่ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศสและสีพันธมิตรแอฟริกา สีที่โกตดิวัวร์ใช้ในธงชาตินั้น ประเทศไนเจอร์ก็ได้นำไปใช้ในธงชาติของตนด้วยเช่นกัน เพื่อแสดงถึงความเป็นพันธมิตรต่อกันของทั้งสองชาติ ความหมายของสีธงที่ทั้งสองใช้มีดังนี้
พระธาตุชะเวดากอง
ธงชาติอิเควทอเรียลกินี
ธงชาติอิเควทอเรียลกินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงนั้น ที่ด้านติดคันธงมีรูปสามเหลี่ยมสีฟ้า ฐานยาวเท่าความกว้างของธง ความยาวเป็น 1 ใน 3 ของด้านยาวธง ส่วนที่เหลือแบ่งพื้นที่ภายในตามแนวนอนเป็น 3 แถบ ประกอบด้วยแถบสีเขียว สีขาว และสีแดง เรียงจากบนลงล่าง ทุกแถบนั้นกว้างเท่ากัน ที่ใจกลางแถบสีขาวนั้น มีภาพตราแผ่นดินของอิเควทอเรียลกินี ซึ่งเป็นรูปต้นฝ้ายในโล่สีเทา เบื้องบนมีรูปดาว 6 ดวงเรียงเป็นแถวโค้ง เบื้องล่างมีแพรแถบแสดงคำขวัญประจำชาติเป็นภาษาสเปนว่า "Unidad Paz Justicia" แปลว่า "เอกภาพ สันติภาพ ยุติธรรม" ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นวันที่อิเควทอเรียลกินีประกาศเอกราชจากสเปน
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงป่าไม้และทรัพยากรธรรมชาติในประเทศ สีฟ้าหมายถึงทะเล ซึ่งเชื่อมโยงเกาะกับแผ่นดินใหญ่ไว้ สีขาวหมายถึงสันติภาพ และสีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช ส่วนภาพตราแผ่นดินในธงนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะกลับมาใช้ตราแบบเดิมอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522
ตั๊ดสู้ฟุด
ตั๊ดสู้ฟุด เป็นภาพยนตร์ไทยโดยจีทีเอช ออกฉายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 กำกับโดย จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก) นำแสดงโดยบอย – สิทธิชัย ผาบชมภู (บอย AF3) ,จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก) ,อาเกรียง - เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง ,จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย ,นุ้ย เชิญยิ้ม (ชูเกียรติ เอี่ยมสุข) ,จิ้ม ชวนชื่น (นพดล ทรงแสง) ,แดนนี่ – ดนัย ศรีภิญโญ และโก๊ะตี๋ – เจริญพร อ่อนละม้าย
ที่เกาะฮ่องกง ในยุคที่มีแต่มาเฟีย ผู้คนแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายและใช้กำลังความรุนแรง มีมาเฟียอยู่ 3 กลุ่มคือ “แก๊งตรอกโรงเจ” คุมบ่อนไพ่นกกระจอก กำถั่ว และเต๋าปั่น มี อาเฟย (จตุรงค์ มกจ๊ก) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งประตูผี” คุมกิจการร้านเหล้าและหอนางโลมทั้งหมด มี เสิ่นปอ (อาเกรียง – เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งมังกรทอง” คุมตลาดทั้งน้อยใหญ่ มี หม่าหย่งให่ (จิ้ม ชวนชื่น) เป็นหัวหน้าแก๊ง
อาเต๋า ลูกชายของ หม่าหย่งให่ โดนศัตรูต่างแก๊งฟันจนแขนขาด จนอาคุน (นุ้ย เชิญยิ้ม) พ่อบ้านแห่งบ้านสกุลหม่า ต้องออกตามหา อาเทียน (บอย – สิทธิชัย ผาบชมภู บอย AF3) น้องชายฝาแฝดของอาเต๋า แต่อาเทียนเป็นตุ๊ด อาเทียนกับแม่ต้องออกมาตกระกำลำบากเพียงลำพังเพราะหม่าหย่งให่รับไม่ได้ที่ลูกชายคนเล็กเป็นตุ๊ด สองแม่ลูกเลี้ยงชีพด้วยการเปิดคณะเชิดสิงโต คุณนายหม่า หรือชื่อในยุทธจักรคือ “นางพญาเก็บไชเท้า” ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชา “มวยนารี” ให้แก่อาเทียนเอาไว้ป้องกันตัวเอง
อาเทียนจึงต้องยอมสวมรอยทำตัวแมนแทนอาเต๋าเพื่อรอวันขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมังกรทอง ทั้งยังต้องมาทำใจให้รักชะนีสาวอย่าง เพ่ย เพ่ย (จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย) ลูกสาวเสิ่นปอ แก๊งของอาเต๋าอีก
บุญเถิง แก้วศรีนวน
ยูทาเปา
ราชวงศ์ต้าหมิง
พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ค.ศ. 1701
มนฤดี ยมาภัย นักแสดงชาวไทย เป็นนางเอกยอดนิยมช่วงหนึ่ง ที่มีผลงานสร้างชื่อจากละครโทรทัศน์ ดาวพระศุกร์ (พ.ศ. 2523) และมีผลงานการแสดงมากมายเช่น นักรักรุ่นกระเตาะ นักเลงตราควาย นิสิตใหม่ แม่จอมยุ่ง กุ๊กมือเก่า บัวขาว ฯลฯ
มนฤดี ยมาภัย (ตุ๋ย) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 11 สิงหาคม 2505 มีพี่น้อง 4 คน เป็นผู้ชาย 1 คน หญิง 3 คน เป็นหลานแท้ๆ ของ คุณป้าผุสดี สังวริบุตร ภรรยาของ ไพรัช สังวริบุตร เจ้าของบริษัทดาราฟิล์ม จบการศึกษาจากวิทยาลัยพณิชยการพระนคร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระนคร) เล่นละครมาตั้งแต่ยังเด็ก คือ เรื่อง พระทิณวงศ์ และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "น้ำเซาะทราย" เมื่ออายุ 11 ขวบ เป็นนางเอกภาพยนตร์เต็มตัวเรื่องแรก ตอนอายุ 16 ปี เรื่อง "กาม " จากนั้นมีชื่อเสียงโด่งดังจากละครช่อง 7 เรื่อง ดาวพระศุกร์ คู่กับ พล พลาพร และต่อด้วย ดอกโศก คู่กับพระเอกคนเดียวกันจนกลายเป็นคู่ขวัญทางทีวี ซึ่งสองเรื่องนี้ได้กลับมาทำเป็นภาพยนตร์จอเงินอีกครั้ง ต่อมามีผลงานทางภาพยนตร์จอเงิน กับละครจอแก้วทางช่อง 7 และช่อง 3 อีกหลายเรื่อง ก่อนจะผันตัวไปเป็นผู้จัดละครค่ายพีดี วีดีโอ โปรดักชั่น ภายหลังไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน และหันหลังจากวงการมายาในที่สุด
ค่าย พีดี วิดีโอ โปรดักชั่น
มลฤดี ยมาภัย
ก้อง นูโว
ซันวัลแคน
โคเนโกะ โนะ นามิดะ
โคเนโกะ โนะ นามิดะ  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่กำกับโดยโทชิยูกิ โมริโอกะ ออกฉายในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศญี่ปุ่น
เป็นเรื่องราวที่สร้างขึ้น โดยอ้างอิงถึงนักมวยชาวญี่ปุ่น ที่ชื่อว่า "โคะเนะโคะ"
เจี๋ยฉวนเต้า
เจี๋ยฉวนเต้า  เป็นศิลปะการป้องกันตัวชนิดหนึ่งที่เน้นการ เตะ ต่อย เป็นพื้นฐาน โดยผู้คิดค้นศิลปะการป้องกันตัวชนิดนี้คือ "บรูซ ลี"
โดยมีพื้นฐานมาจากมวยหวิ่งชุน แนวคิดหลักคือ การวิเคราะห์ว่ามวยจีนโบราณแต่ละสายมีจุดอ่อนที่กระบวนท่าฟุ่มเฟือยมาก จึงปรับเปลี่ยนให้การออกท่ารวดเร็ว กระชับ รวมถึงนำแนวคิดของมวยหวิ่งชุน ที่เน้นชักหมัดกลับเร็วมาเพื่อโจมตีต่อเนื่อง และยังมีการนำศิลปะการป้องกันตัวหลายชนิดมาผสมผสานกัน เช่น มวยเส้าหลิน มวยสากล เทควันโด มวยปล้ำ ยูโด ฯลฯ
ก่อนหน้าที่บรูซ ลี จะเสียชีวิต เขาได้เขียนหนังสือ "TAO OF JEET KUNE DO" แล้วได้มีการจัดพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์  (อักษรย่อ: อสค, ASC) เป็นโรงเรียนโรมันคาทอลิกหญิงแห่งแรกของประเทศ และเป็นโรงเรียนแรกในเครือคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตรแห่งประเทศไทย ก่อตั้งโดยคุณพ่อหลุยส์ โชเวต์ บาทหลวงชาวฝรั่งเศส ณ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 1696
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์เริ่มเปิดทำการสอนโดยคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ในวันที่ 2 มีนาคม 2447 มีเซอร์แซงต์ ซาเวียร์ เป็นอธิการิณีท่านแรก เนื่องจากดำริของ "มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์" (Jean Louis Vey) ที่จะสร้างสถานศึกษาสำหรับเด็กหญิง จึงมอบหมายให้"คุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์" ผู้ก่อตั้งโรงเรียนอัสสัมชัญเป็นผู้ดำเนินงาน มีคุณพ่อ "เรอมิเออ" (Romier) เหรัญญิกของมิสซังเป็นผู้อำนวยการก่อสร้างตึกเรียน จากนั้นจึงได้มอบหมายหน้าที่ด้านการบริหารให้แก่ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ซี่งขณะนั้นดำเนินงานอยู่ที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ดังนั้นโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์จึงถือเป็นโรงเรียนแห่งแรกของเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ต
เมื่อเริ่มเปิดทำการสอนนั้นมีนักเรียน 37 คน โดยมีท่านอธิการิณีและภคินีอีก 7 คน และครูฆราวาสอีก 2 - 3 คน เป็นผู้สอน โดยจะเน้นการใช้ภาษาต่างประเทศเป็นหลัก ได้แก่ วิชาภาษาอังกฤษ ภาษาโปรตุเกส ภาษาเยอรมัน ภาษาไทย และดนตรี นอกจากนี้นักเรียนทุกคนต้องได้รับการอบรมด้านจริยธรรม สังคมสงเคราะห์ และกิริยามารยาท อันถือเป็นลักษณะเฉพาะของโรงเรียนซึ่งยังคงสืบทอดมาถึงปัจจุบันโรงเรียนตั้งอยู่บนที่ดินขนาด 3 ไร่ 2 งาน ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ในพื้นที่ของอาสนวิหารอัสสัมชัญ โดยได้มีการเสกอาคารเรียนหลังแรกในวันที่ 18 มิถุนายน 2448 ดังน้นจึงถือว่าวันนี้เป็นวันเปิดเรียนอย่างเป็นทางการ
2495 ด้วยจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นทุกปี ๆ ในที่สุดจึงได้ก่อตั้งโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษาขึ้น ซึ่งอยู่ในความดูแลของอาสนวิหารอัสสัมชัญ 2538 ได้แยกแผนกประถมไปที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ สีลม บน ถ.ประมวญ กรุงเทพฯ2541 ได้ขยายโรงเรียน โดยเปิดโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ลำนารายณ์ ขึ้นที่ อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี ทำการสอนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 (ปัจจุบันสอนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6) ปัจจุบันโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ทำการสอนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยมีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 3,658 คน ครู 203 คน
ประวัติโดยละเอียด.
พ.ศ. 2448- 2 มีนาคม เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 37 คน การสอนใช้ภาษาต่างประเทศเป็นหลัก เช่น ภาษาอังกฤษ เยอรมัน โปรตุเกส และฝรั่งเศส ภาษาไทยวันละชั่วโมง นอกจากนั้นยังมีวิชาจริยธรรม ดนตรี เย็บปักถักร้อย และมารยาททั่วไป ขณะนั้นยังไม่มีเครื่องแบบนักเรียน- 7 มีนาคม คณะเซอร์ย้ายเข้ามาอยู่ที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ โดยมี"เซอร์แซงต์ ซาเวียร์" ท่านอธิการิณีท่านแรกสอนภาษาฮอลันดา, "เซอร์อันนา ซาเวียร์" สอนภาษาฝรั่งเศส, "เซอร์อักแนส เดอ เซนต์ปอล" สอนภาษาอังกฤษและเยอรมัน, "เซอร์อังเชลิก โยแซฟ" สอนภาษาโปรตุเกส, "เซอร์มารีย์บลังซ์" สอนงานฝีมือและงานประดิษฐ์, "เซอร์ดอมินิก" สอนภาษาอังกฤษ, "เซอร์เทแรส (โนวิส)" สอนภาษาไทย,"เซอร์มาร์เกอริต" ดูแลเรื่องอาหาร โดยมี "คุณพ่อการิเอ" สอนภาษาไทยให้กับคณะเซอร์วันละ 1 ชั่วโมง- 18 มิถุนายน มีพิธีเปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการ ฯพณฯหลุยส์ เวย์ เป็นประธานการเสกอาคารเรียน 3 ชั้น และการเฉลิมฉลองเริ่มด้วยสหบูชามิสซา มีเซอร์จากโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์และสามเสนมาร่วมยินดี- 19 มิถุนายน หนังสือพิมพ์ในกรุงเทพฯลงข่าวเรื่องการเปิดโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์อย่างเป็นทางการ สำหรับหญิงสาวที่ต้องการเรียนภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน
โปรตุเกส ฯลฯ
ชื่ออัสสัมชัญคอนแวนต์ เดิมเขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "COUVENT DE L'ASSOMPTION" ภายหลังเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษว่า "ASSUMPTION CONVENT" คำว่า ASSUMPTION (AS+SUMP+TION) มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน แปลว่าการยกขึ้น ส่วนคำว่า COUVENT หมายถึงสถานที่ซึ่งภคินีพำนักอยู่รวมกัน การใช้ชื่อโรงเรียนว่าอัสสัมชัญคอนแวนต์เพราะสถานที่ตั้งของโรงเรียนอยู่ในบริเวณอาสนวิหารอัสสัมชัญ (Assumption Catherdral) แห่งมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นการถวายเกียรติแด่การที่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ เป็นการขอความคุ้มครองอารักขาและพระพรจากพระนางมารีพรหมจารีพระมารดาของพระเยซู นอกจากนี้ เจษฎาจารย์ "ฟ. ฮีแลร์" ยังได้อธิบายคำ "อัสสัมชัญ" ไว้ในอีกลักษณะหนึ่ง โดยการอ้างอิงภาษาบาลีและสันสกฤตว่า "อัสสัม" แผลงเป็นไทยว่า "อาศรม" ซึ่งแปลว่า ที่อยู่ ส่วน "ชัญ" แผลงมาจาก "ชญญ" แปลว่า ความรู้ เมื่อนำมารวมกันจะได้ความหมายว่า "สถานที่อยู่ของความรู้" หรือ "สถานที่ก่อให้เกิดความรู้" ดังนั้นชื่ออัสสัมชัญคอนแวนต์จึงเป็นชื่อที่มีความหมายพิเศษ
เครื่องหมายของโรงเรียน.
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์มีเครื่องหมายที่สำคัญ 3 รูปสัญลักษณ์ ดังนี้
ตราของคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร.
เนื่องจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์เป็นโรงเรียนแรกที่คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้จัดตั้งขึ้นในเมืองไทย ตราของคณะจึงได้จารึกไว้เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักและจดจำไว้ในดวงใจของศิษย์ตั้งแต่แรกเริ่มมาจนถึงทุกวันนี้ ความหมายของตรามีดังนี้รวงข้าวสีเขียวสดตั้งตรง 4 รวง หมายถึง ความซื่อสัตย์ ความราบเรียบและความเท่าเทียมของภคินี 4 คนแรก แม้พวกเธอจะเยาว์วัย แต่ก็อาจหาญรับงานหนักเกินกำลังเพื่อเป็นการพลีชีพประดุจเมล็ดพืชเล็กๆที่จะตกลงสู่พื้นดินพื้นที่สีทอง หมายถึง ความสว่างเจิดจ้าหลังวันแห่งความืดมนแห่งท้องทุ่งที่ราบโบซแห่งฝรั่งเศส ที่คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ถือกำเนิดมาสีฟ้า เป็นสีของพระนางมารีอา มารดาแห่งพระเยซูที่ภคินีรัก เธอพิสูจน์ความรักนี้ด้วยการสวดสายประคำ และเลียนแบบพระมารดาด้านความสุภาพอ่อนโยนเดอ ชาร์ตร เป็นชื่อที่ 2 บอกถึงแม่บ้าน ซึ่งเป็นหัวใจและศูนย์รวมเอกภาพของคณะภคินี ตั้งอยู่ใกล้อาสนวิหารแม่พระแห่งชาทร์ ประเทศฝรั่งเศสสีแดง สีแห่งความรัก เลือดแห่งความตาย และความกล้าหาญของนักบุญเปาโลอัครทูตและมรณสักขี องค์อุปถัมภ์ของภคินีผู้ถือดาบแห่งพระวาจาของพระเจ้า พร้อมจะประกาศข่าวดีแห่งความจริงแก่ทุกคนที่ได้พบหนังสือที่เปิดอยู่ มีคำจารึกว่า "จงเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน" บ่งบอกถึงฐานะ "ผู้รับใช้" ของภคินี ในการนำมนุษย์ให้รอด เพื่อเทิดเกียรติพระเจ้า
ประกอบด้วยปริมณฑล ภายในวงกลมมีเส้นขอบ และมีเส้นโค้งลงประดับรอบนอก บังเกิดเป็นกลีบกลางปริมณฑล มีโล่ป้องกันศัสตราวุธ ภายในโล่แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนบนมีอักษร อ.ส.ค อยู่หน้าเส้นตรงตั้ง ส่วนกลางเว้นว่าง ส่วนล่างมีตะเกียงเปล่งประทีปวางอยู่บนหนังสือซ้อนกัน 2 เล่ม มีเส้นนอกเป็นฐาน มีดาบขัดอยู่หลังโล่ ปลายดาบปรากฏที่ด้านบนซ้าย ด้ามดาบปรากฏที่ด้านล่างขวา มอฝเห็บใบไม้ทอดปลายด้านบนขวา และด้านล่างซ้ายวงกลม หมายถึงความมุ่งหมายร่วมกันในการพัฒนาเยาวชน ให้เป็นบุคคลผู้มีคุณสมบัติครบถ้วนตามคุณค่าแห่งศาสนธรรม วัฒนธรรม และวิชาความรู้ ขณะเดียวกันก็หมายถึงการรวมศรัทธาธรรมของนักบวชเข้ากับความรักของผู้ปกครอง เมตตาธรรมของครู และการแสวงหาความรู้ความเจริญของนักเรียนเส้นประดับเจ็ดกลีบ แทนพระคุณ 7 ประการ ของพระจิตเจ้า อันได้แก่ พระดำริ สติ ปัญญา ความคิดอ่าน กำลังความรู้ ความศรัทธา ความยำเกรงโล่ แสดงนัยของคุณธรรม ความรู้เป็นเครื่องป้องกันภัยดาบคม คือ "ปัญญา" ด้าม คือ "สติ" ดาบนี้จึงเป็นเครื่องประหารความเขลาและความไม่ชอบธรรมทั้งหลาย และป้องกันตนเอง จึงต้องใช้ด้วยความสุขุม คัมภีรภาพอย่างองอาจกล้าหาญใบไม้ แทน "ใบมะกอก" ใบของพืชเป็นส่วนที่ทำหน้าที่หายใจ ใบมะกอกจึงแทนการดำรงชีวิตในสันติสุขเพื่อสันติสุข
สัญลักษณ์ดอกลิลลี่ (Fleur De Lis).
คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้เลือกดอกลิลลี่เป็นสัญลักษณ์ของตราประจำโรงเรียน เพราะดอกลิลลี่มีสีขาวเปรียบเสมือนความบริสุทธิ์ ซื่อสัตย์ จงรักภักดี และเที่ยงตรง ดอกลิลลี่ผุดขึ้นจากดินชูก้านตรงสู่ความไพศาลและความสว่าง ความงดงามของดอกลิลลี่สีขาวเป็นที่ชื่นชมเปรียบได้กับปรัชญาชีวิตว่า "เจ้าของชีวิตพึงพัฒนาตนเองด้วยความตรง 2 ประการ คือ ซื่อตรงและเที่ยงตรง มีความถ่อมตน สุภาพ หนักแน่นอยู่เป็นเนืองนิตย์ ดุจดังแผ่นพื้นพสุธา มีความบริสุทธิ์เป็นความงามประจำตนและเป็นต้นฉบับ แม้ต้นกำเนิดจะอยู่ในที่อับก็พึงเจริญชีวิตสู่ความสว่าง ให้เป็นฉบับที่ดีงามเป็นที่ประจักษ์"
สีของโรงเรียน.
สัญลักษณ์สีประจำโรงเรียน คือ แดง ขาว ประกอบขึ้นเป็นความเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยความบริสุทธิ์อ่อนโยนอยู่ภายในสีแดง เป็นสีแห่งความรัก ความกล้าหาญ และเสียสละ เป็นพลังสำคัญในการต่อสู้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย เพื่อความถูกต้องยุติธรรม ไมหวาดหวั่นต่อภยันตรายทั้งปวง แม้จะเสียสละเลือดเพื่อให้คุณธรรมความดีคงอยู่ ก็จะยอมรักษาไว้แหนือสิ่งใดสีขาว เป็นสีแห่งความซื่อสัตย์ จงรักภักดี มั่นอยู่ในหลักธรรม ไม่ยอมให้สิ่งใดเข้ามาเจือปน เป็นความบริสุทธิ์พร้อมที่จะพัฒนาตนสู่ความดีเรื่อยไปอย่างไม่หยุดยั้ง
ต้นพิกุล เป็นพุ่มไม้ขนาดเล็กถึงกลาง ความสูง 5 - 15 เมตร ใบเป็บใบเดี่ยวรูปหอกแคบๆ โคนใบแหลม ปลายใบมนหรือแหลม ใบเกลี้ยง ขอบเรียบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นกระจุกใหญ่ตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบ ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเย็น นิยมใช้บูชาพระ ออกระหว่างเดือนตุลาคม - ธันวาคม ผลกลมรี หัวท้ายแหลม ผลสุกมีสีเหลือง ส้ม หรือแดง มี 1 - 2 เมล็ด เป็นไม้ที่ให้ร่มเงา เปรียบเสมือนโรงเรียนที่เป็นที่พักพิงให้แก่เด็กนักเรียน ดอกมีกลิ่นหอมเย็นๆเปรียบเสมือนชื่อเสียงของโรงเรียนที่ขจรขจายไปไกล มีชื่อเสียงมายาวนานและจะยั่งยืนตลอดไป
St.Paul Hymn เป็นเพลงที่ใช้ในพิธีจบการศึกษาของนักเรียนของโรงเรียนในเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตรทั่วโลก สำหรับโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์จะใช้แพลงนี้ในพิธีรับ Diploma ของนักเรียนที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6
อัสสัมชัญคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องโดยลมูล พูลวิทยกิจ ทำนองโดยพีระ ตรีบุปผา
ในรั้วคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องและทำนองโดยร้อยแก้ว รักไทย
เพลงในงานฉลองศตพรรษภัชรสมโภช.
100 ปี อัสสัมชัญคอนแวนต์ ประพันธ์คำร้องโดยศรีสุภางค์ อินทร์ไทร ทำนองโดยนคร ถนอมทรัพย์"เพลงร่มพิกุล"เพลงDaughter of Assumption Convent"เพลงปะแตง" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย "กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล" ศิษย์เก่า ควบคุมการผลิตโดย"ม.นาฎยา งามเสงี่ยม" ครูนาฏศิลป์และดนตรีไทยของโรงเรียน
นิกายแองกลิกัน
อัสสัมชัญคอนแวนต์
เพลงชาติพม่า
เรลโรด แมน
เรลโรด แมน   เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยยาสุโอะ ฟุรุฮะตะ (Yasuo Furuhata) ออกฉายในวันที่ 5 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2542 ณ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เมืองแห่งหนึ่งอันห่างไกล ยังคงมีรถไฟเส้นทางสายเก่าแก่เส้นหนึ่งใช้อยู่ และที่แห่งนั้นก็มีบุรุษรถไฟที่คอยทำหน้าที่ดูแลสถานีมาอย่างยาวนาน แต่ในไม่ช้านี้ เส้นทางรถไฟสายนี้จะต้องจบลง เพราะในเมืองแทบจะไม่มีใครอยู่อีกแล้ว แต่ก่อนที่สถานีจะปิดลง ก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาหาบุรุษรถไฟ และก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลย แล้วเธอคือใครกันล่ะ..
อาเลีย ซาบูร์