pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรเจอร์ อีเบิร์ต
โรเจอร์ โจเซฟ อีเบิร์ต (; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1942 – 4 เมษายน ค.ศ. 2013) เป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์​ นักประวัติศาสตร์ นักข่าว นักเขียนบท และนักเขียนชาวอเมริกัน เขาเคยเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ในหนังสือพิมพ์ชิคาโก ซัน-ไทมส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2013 เขาเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์คนแรกที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ด้านงานวิพากษ์ข่าวเมื่อปี ค.ศ. 1975
สตีเวน โซเดอเบิร์ก
สตีเวน แอนดรูว์ โซเดอเบิร์ก  เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงมาก เป็นผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์อิสระ
ผลงานภาพยนตร์ของเขาทำรายได้ทั่วโลกรวมกว่า 2.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเขาเคยถูกเสนอชื่อเข้ารับรางวัลออสการ์มากถึง 9 ครั้ง แต่ได้รับรางวัลเพียง 7 ครั้ง
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 31 เรื่องของ สตีเวน โซเดอเบิร์ก
ญาฮิลียะฮ์
ญาฮิลียะฮ์ ( "", "อวิชชา") เป็นแนวคิดของศาสนาอิสลามที่กล่าวถึงยุคในคาบสมุทรอาหรับก่อนที่ศาสนาอิสลามจะถือกำเนิดใน ค.ศ. 610 มักจะถูกแปลเป็น "ยุคแห่งความโง่เขลา" ในปัจจุบัน นักคิดอิสลามส่วนใหญ่มักใช้วิจารณ์สิ่งที่ไม่ใช่อิสลามในที่สาธารณะและส่วนตัวของโลกมุสลิม ดังเช่นในผลงานของซัยยิด อะบุล อะลา เมาดูดีย์ ผู้ที่มองสมัยปัจจุบันว่าเป็น “ญาฮิลียะฮ์สมัยใหม่” ส่วนกลุ่มพวกหัวรุนแรงมองว่าจะต้องต่อสู้กับระบอบฆราวาส เหมือนกับการญิฮาดต่อญาฮิลียะฮ์.
คำว่า "ญาฮิลียะฮ์" เป็นรากศัพท์จากคำว่า "ญะฮะละ" ซึ่งแปลว่า "ความเขลาหรือความโง่, ทำตัวงี่เง่า".
คำว่า "ญาฮิลียะฮ์" ถูกใช้ในอัลกุรอาน และการแปลมัน จะขึ้นอยู่กับศัพท์ที่ถูกกล่าวถึงมัน:
ญาฮิลียะฮ์มักจะใช้กับวัฒนธรรมอาหรับก่อนการมาของศาสนาอิสลาม
ญาฮิลียะฮ์สมัยใหม่.
ในประเทศอียิปต์ ซัยยิด กุฏบ์ ได้กล่าวไว้ในหนังสือ "มะอาลิม ฟิตเฏาะรีก" (معالم في الطريق‎; Milestones) ไว้ว่า "ประชาคมมุสลิมได้สูญพันธ์ไปในไม่กี่ศตวรรษที่แล้ว"
กลุ่มกุตบิตซึมอธิบายว่าการกลับมาของ "ญาฮิลียะฮ์" นั้นมาจากการไม่มีกฎชะรีอะฮ์ ซึ่งถ้าไม่มีมัน อิสลามก็จะอยู่ไม่ได้ และอิสลามที่แท้จริงคือระบบที่ไม่มีที่ว่างให้กับ"ญาฮิลียะฮ์"โดยสมบูรณ์, ทุกรูปแบบของ"ญาฮิลียะฮ์" ("มารยาท, ไอเดียและแนวคิด, กฎหมายและกฎข้อบังคับ, คุณค่าและบรรทัดฐาน") นั้น "ชั่วร้ายและไม่บริสุทธิ์"; และนักสมคบคิดชาวยิวและตะวันตกร่วมมือกันทำลายอิสลาม เป็นต้น.
ฮิซบุตตะฮ์รีร (حزب التحرير) กลุ่มอิสลามนิยม ได้กล่าวถึงแนวคิดของรัฐเคาะลีฟะฮ์ไว้ว่าโลกมุสลิมอยู่ในยุคญาฮิลียะฮ์ตั้งแต่รัฐเคาะลีฟะฮ์สุดท้ายถูกยุบลงในปีค.ศ.1924 และสังคมมุสลิมจะไม่ได้ถูกปลดปล่อยจากมันจนกว่าระบอบเคาะลีฟะฮ์จะถูกฟื้นฟู
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์  เป็นผู้ที่ควบคุมดูแลการผลิตภาพยนตร์ อาจทำงานโดยรับจ้างจากบริษัทผลิตภาพยนตร์หรือทำงานอิสระก็ได้ โดยมีหน้าที่วางแผนการผลิตภาพยนตร์ในทุก ๆ ส่วน เช่น การเขียนบท ฯลฯ รวมไปถึงกำกับดูแลการผลิตในทุก ๆ ขั้นตอน รวมถึงดูแลเรื่องการตลาดและการเผยแพร่ภาพยนตร์ด้วย
ชาบี อาร์นันดัส
รอเบิร์ต ออลต์แมน
รอเบิร์ต เบอร์นาร์ด ออลต์แมน (; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 – 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกันผู้เขียนบทและโปรดิวเซอร์ ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมถึงห้าครั้ง เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุดในวงการภาพยนตร์อเมริกัน
จิม จาร์มุช
จิม จาร์มุช  เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท นักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ บรรณาธิการ และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
วิม เว็นเดิร์ส
แอ็นสท์ วิลเฮ็ล์ม "วิม" เว็นเดิร์ส  เป็นนักถ่ายทำภาพยนตร์ นักเขียนบท ช่างภาพ และนักเขียนชาวเยอรมัน
ปิแอร์ เปาโล ปาโซลินี
ปิแอร์ เปาโล ปาโซลินี (; 5 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนชาวอิตาลี
ปาร์คแฮจิน
การสู้วัวกระทิง
การสู้วัวกระทิง คือ ศิลปะวัฒนธรรม หรือกีฬาอย่างหนึ่งของประเทศสเปน การสู้วัวกระทิงมีมาตั้งแต่ยุคสมัยโรมันช่วงศตวรรษที่ 8ปัจจุบันการสู้วัวกระทิงในประเทศสเปนถือว่ามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก
การสู้วัวกระทิง.
ผู้เข้าร่วมวิ่งหนีวัวกระทิง จะต้องแต่งกายด้วยชุดสีขาวและแขวนผ้าพันคอสีแดง เพื่อล่อหรือดึงดูดสายตาจากวัว โดยในตอนเช้าจะมีการปล่อยวัวเพื่อให้คนวิ่งหนี โดยวิ่งภายในเส้นทางที่กำหนด ส่วนตอนบ่ายจะมีการต่อสู้กับวัวภายในสนาม โดย จะมีมาทาดอร์เป็นคนต่อสู้กับวัว และพวกวัวถูกฆ่าตาย
การทรมานวัว.
ถึงแม้ประเพณีสู้วัวกระทิงจะมีมาอย่างยาวนาน แต่ก็มีกลุ่มผู้รักสัตว์มองเรื่องการสู้วัวเป็นเรื่องที่โหดร้าย เป็นการทรมานสัตว์ ซึ่งกลุ่มดังกล่าวไม่เห็นด้วยกับประเพณีสู้วัวกระทิงและอยากให้ยกเลิกประเพณีสู้วัวกระทิง
วัวชน
ตำนานวีรบุรุษแห่งกาแล็กซี
แขนคนยิงธนู
เอล์ฟเฟลด (พระมเหสีของเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส)
Bipolar affective disorder
BPAD
Manic depression
Bipolar illness
Manic depressive disorder
Manic-depressive psychosis
Circular insanity
Bipolar disease
Herpes encephalitis
การกุเหตุ
ความผิดปกติทางความคิด
รพ.
สตีเว่น โซเดอเบิร์ก
วิม เวนเดอร์ส
โรเบิร์ต อัลท์แมน
เดนไดรติก สไปน์
โดยเฉลี่ย
เดนดริติก สไปน์
พฤติกรรมรุนแรง
ชีวภาพ
ความเจ็บป่วยทางจิต
ความเจ็บป่วยทางจิตใจ
ความผิดปกติทางจิตใจ
การประท้วงในประเทศอิหร่าน พ.ศ. 2562
เชเลปลา
เชเลปลา (Jelep La) หรือ ช่องเขาเชเลป (Jelep Pass) เป็นช่องเขาที่ระดับความสูง 4,267 เมตร หรือ 13,999 ฟุต ตั้งอยู่ระหว่างเขตสิกขิมตะวันออก รัฐสิกขิม ประเทศอินเดีย กับเขตปกครองตนเองทิเบต ของประเทศจีน เป็นเส้นทางเชื่อมต่อลาซา
กับอินเดีย ช่องเข้านี้ได้ใช้เป็นเส้นเดินทางของพ่อค้ามาหลายศตวรรษ เพราะเป็นเส้นทางที่มีความขรุขระน้อย มีทะเลสาบเมนเมโชตั้งอยู่ด้านล่างช่องเขานี้
เชเลปลา เป็นชื่อภาษาทิเบตที่มีความหมายว่า "ช่องระดับราบที่ดีเยี่ยม" ที่เรียกกันเช่นนี้เพราะ เป็นช่องพื้นราบที่ง่ายที่สุดที่จะเดินผ่านในบรรดาช่องเขาทุกแห่งในทิเบตและสิกขิม
ทางฝั่งอินเดีย มีสองเส้นทางที่สามารถเดินทางมายังเชเลปลาได้ เส้นทางหนึ่งผ่านเมืองกังต็อกและอีกเส้นทางผ่านเมืองคาลิมปอง เส้นทางจากคาลิมปองเป็นเส้นทางโบราณ ที่ได้ช่วยทางด้านเศรษฐกิจท้องถิ่น ทั้งการค้าขนแกะและขนสัตว์เมื่อช่วงต้นคริสต์ศตวรรษก่อน ช่องเขานี้ถูกปิดไปหลังเกิดสงครามจีน-อินเดีย เมื่อปี ค.ศ. 1962
เส้นทางมีความสวยงามทางธรรมชาติ มีป่ากุหลาบพันปีบานในช่วงฤดูใบไม้ผลิ
Jelep La
คราวฟุ้งพล่าน
Manic episode
ซิลเฮต
ขุลนา
ขุลนา  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศบังกลาเทศ เป็นที่ตั้งฝ่ายบริหารของเขตขุลนาและจังหวัดขุลนา จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 663,342 คน เขตมหานครมีประชากรราว 1.022 ล้านคน ในปี ค.ศ. 2014
ขุลนาเป็นเมืองท่าบนฝั่งแม่น้ำรัปชาและไภรพะ เป็นจุดศูนย์กลางอุตสาหกรรมของบังกลาเทศ เป็นที่ตั้งของบริษัทนานาชาติ มีท่าเรือมงคล (ท่าเรือทางทะเลที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ) และมีหนึ่งในสองของศูนย์กลางบัญชาการทางทะเลกองทัพเรือบังกลาเทศ ขุลนายังเป็นเส้นทางสู่สุนทรพน ป่าชายเลนที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นที่อยู่อาศัยของเสือโคร่งเบงกอล
Bipolar spectrum
Bipolar spectrum disorder
โรคสเปกตรัมอารมณ์สองขั้ว
โรคไบโพล่าร์สเปกตรัม
สเปกตรัมอารมณ์สองขั้ว
สเปกตรัมในโรคอารมณ์สองขั้ว
สเปกตรัมของโรคอารมณ์สองขั้ว
โรคอารมณ์สองขั้วเป็นสเปกตรัม
สเปกตรัมโรคอารมณ์สองขั้ว
Interpersonal and social rhythm therapy
IPSRT
ภาวะฟุ้งพล่าน
โรคไซโคลไทเมีย
(cyclothymia, cyclothymic disorder) หรือแปลตรง ๆ ว่า โรคอารมณ์หมุนเวียน เป็นความผิดปกติทางจิตใจอย่างหนึ่งที่มีระยะอาการซึมเศร้าและระยะอาการฟุ้งพล่านน้อย ๆ (hypomania) เป็นจำนวนมาก
แต่อาการไม่ผ่านเกณฑ์เป็นคราวซึมเศร้า (major depressive episode) หรือคราวเกือบฟุ้งพล่าน (hypomanic episode) แบบเต็มตัว
อาการต้องมีนานกว่า ในผู้ใหญ่และ ในเด็กและวัยรุ่น
เหตุของโรคไม่ชัดเจน
ปัจจัยเสี่ยงรวมการมีประวัติสมาชิกในครอบครัวเป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
โรคปกติรักษาด้วยการให้คำปรึกษาแนะนำกับคนไข้ (counselling) และยาปรับอารมณ์ให้เสถียร (mood stabilizer) เช่น ลิเทียม
ประเมินว่า คน มีโรคนี้ช่วงหนึ่งในชีวิต
โรคปกติจะเริ่มในปลายวัยเด็กจนถึงต้นวัยผู้ใหญ่
หญิงและชายมีโรคเท่า ๆ กัน
คนไข้ประสบกับทั้งระยะซึมเศร้าและระยะเกือบฟุ้งพล่าน (ซึ่งรุนแรงน้อยกว่าคราวเกือบฟุ้งพล่านแบบเต็ม ๆ)
อาการซึมเศร้าและฟุ้งพล่านในคนไข้จะคงยืนเป็นเวลาต่าง ๆ กันเพราะโรคจะไม่เสถียรและไวปฏิกิริยา
คนไข้มักล้า นอนบ่อย และนอนนาน
แต่คนไข้คนอื่น ๆ ก็อาจนอนไม่หลับ
อาการอื่น ๆ ในด้านซึมเศร้าอาจรวมความไม่สนใจผู้อื่นหรือกิจกรรมต่าง ๆ ที่เคยสำคัญมาก
ความซึมเศร้ายังทำให้ตัดสินใจได้ยาก
อนึ่ง คนไข้มักบ่นและตำหนิ
ความคิดฆ่าตัวตายเป็นเรื่องสามัญแม้ในโรครูปแบบอ่อน ๆ
ข้อแตกต่างระหว่างความซึมเศร้าธรรมดากับโรคนี้ก็คือ คนไข้โรคนี้มักมีอาการเกือบฟุ้งพล่านด้วย
คนไข้อาจเปลี่ยนจากภาวะซึมเศร้าเป็นภาวะฟุ้งพล่านไปเฉย ๆ
ทั้งช่วงเวลาและความบ่อยของระยะทั้งสองเอาแน่เอานอนไม่ได้
ในภาวะเกือบฟุ้งพล่าน คนไข้จะคิดได้เร็วกว่า มักเข้าสังคมกว่า และคุยมากกว่า
อาจใช้จ่ายอย่างไม่ระมัดระวัง ทำอะไรไม่คิด ภูมิใจในตนเองมากขึ้น หยิ่งยโสมากขึ้น
แต่เมื่อเทียบกับภาวะฟุ้งพล่านปกติในโรคอารมณ์สองขั้วประเภทที่ 1 อาการในระยะฟุ้งพล่านของโรคนี้จะรุนแรงน้อยกว่า
โรคที่เกิดร่วม (comorbidities).
โรคนี้เกิดร่วมกับโรคอื่น ๆ อย่างสามัญ
คนไข้โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล และโรคที่เกี่ยวข้องกันอื่น ๆ ประมาณ 30-50% ก็มีโรคนี้ด้วย
เมื่อคนไข้โรคนี้ไปหาแพทย์ มักจะเป็นเพราะอาการของโรคที่เป็นร่วม ไม่ใช่เพราะโรคนี้
ในเด็กและวัยรุ่น โรคเกิดร่วมซึ่งสามัญที่สุดคือโรควิตกกังวล ปัญหาการยับยั้งชั่งใจ โรคการกิน (eating disorder) และโรคซนสมาธิสั้น
ในผู้ใหญ่ โรคมักเกิดร่วมกับปัญหาการยับยั้งชั่งใจ
พฤติกรรมเที่ยวหาความสุขความตื่นเต้นมักจะเกิดในระยะฟุ้งพล่าน
บ่อยครั้งรวมการพนันและการมีเพศสัมพันธ์อย่างไม่ยับยั้งชั่งใจในชาย และการซื้อของและการกินไม่ยั้งในหญิง
โรคมักจะสัมพันธ์กับโรคซึมเศร้านอกแบบ (atypical depression)
งานศึกษาหนึ่งพบความสัมพันธ์ระหว่างความไวเรื่องในระหว่างบุคคล (interpersonal sensitivity) กับอารมณ์ที่ดีขึ้นเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ดีหรือที่อาจดี (mood reactivity) และกับอารมณ์สลับกันอันเป็นอาการของโรค
ซึ่งล้วนก็เป็นอาการของโรคซึมเศร้านอกแบบ (ปัจจุบัน DSM-5 จัดเป็นโรคซึมเศร้าที่ระบุว่ามีลักษณะนอกแบบ คือ atypical features\)
โรคยังมักเกิดพร้อมกับความวิตกกังวลเหตุจากกัน (separation anxiety) เมื่อคนไข้วิตกกังวลเพราะจากกับผู้ดูแล กับเพื่อน หรือกับบุคคลที่รัก
คนไข้โรคนี้มักหาเพื่อนในระยะฟุ้งพล่านและมักปลีกตัวในระยะซึมเศร้า
ซึ่งทั่วไปจะทำให้มีความสัมพันธ์แบบสั้น ๆ และอลวน
เหตุและพันธุกรรม.
ยีนเชื่อว่ามีอิทธิพล 60-80% ต่อความเสี่ยงการเกิดโรคอารมณ์สองขั้วซึ่งแสดงว่ากรรมพันธุ์เป็นองค์ที่สำคัญ
ญาติสายโลหิตที่ใกล้ชิด (พ่อแม่ลูก) ของคนไข้โรคนี้มีโรคซึมเศร้า โรคอารมณ์สองขั้วประเภทที่ 1 และประเภทที่ 2 บ่อยครั้งกว่าคนทั่วไป
สมาชิกในครอบครัวยังเสี่ยงมีโรคเกี่ยวกับยาเสพติด (substance-related disorders) สูงกว่า
พ่อแม่ลูกของคนไข้โรคอารมณ์สองขั้วประเภทที่ 1 มีโอกาสมีโรคนี้มากกว่าคนทั่วไป
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรุ่น 5 (-5) จัดโรคนี้เป็นแบบย่อยของโรคอารมณ์สองขั้ว
เกณฑ์วินิจฉัยคือ
นักวิชาการบางพวกคิดว่า เกณฑ์วินิจฉัยโรคของ DSM-5 จำกัดเกินไป
จึงวินิจฉัยว่าเป็นโรคน้อยเกินไป
คนที่มีอาการบางอย่างของโรคอาจไม่ได้การรักษาเพราะไม่ผ่านเกณฑ์ของ DSM-5
อนึ่ง มันทำให้สนใจโรคซึมเศร้าและโรคสเปกตรัมอารมณ์สองขั้วอื่น ๆ มากขึ้นเพราะเมื่อไม่ผ่านเกณฑ์ของโรคนี้ ก็มักวินิจฉัยเป็นโรคซึมเศร้าหรือโรคอารมณ์สองขั้วแบบอื่น ๆ
การวินิจฉัยไม่ถูกต้องอาจทำให้คนไข้ได้การรักษาของโรคที่เกิดร่วมอื่นแทนที่จะรักษาโรคนี้ด้วย
คนไข้และแพทย์พยาบาลบ่อยครั้งไม่สำนึกว่าคนไข้มีโรคนี้เพราะมีอาการอ่อนมาก
อนึ่ง โรคยังระบุและจัดหมวดได้ยาก
โรคนี้บ่อยครั้งวินิจฉัยเป็นโรคอารมณ์สองขั้วแบบ "bipolar not otherwise specified" เพราะความไม่เห็นพ้องต้องกันหรือความเข้าใจผิดของแพทย์พยาบาล
โรคมักสับสนกับความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง  เพราะมีอาการคล้าย ๆ กัน
โดยเฉพาะคนไข้ปลายวัยรุ่นและต้นวัยผู้ใหญ่
คนไข้โดยมากมักไปหาหมอเพราะอาการซึมเศร้า โดยไม่สำนึกว่าอาการเกือบฟุ้งพล่านก็ผิดปกติด้วย
อาการฟุ้งพล่านเบา ๆ มักตีความว่าเป็นบุคลิกภาพ หรือเป็นแค่อารมณ์ดี
อนึ่ง โรคนี้บ่อยครั้งปรากฏตั้งแต่วัยเด็กหรือวัยรุ่น ทำให้แยกแยะเป็นอาการของโรคหรือเป็นบุคลิกภาพได้ยาก
ยกตัวอย่างเช่น บุคคลอาจคิดว่าเป็นทุกข์เพราะอารมณ์แปรปรวนโดยไม่รู้ว่า นี่เป็นภาวะทางจิตเวชอย่างหนึ่ง
การบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม  จัดว่า อาจมีผลดีสำหรับคนไข้โรคนี้
ยังสามารถใช้ยาเพิ่มนอกเหนือจากการบำบัดพฤติกรรม
แต่ก็ควรใช้ยาปรับอารมณ์ให้เสถียร (mood stabilizer) ก่อนยาแก้ซึมเศร้า และถ้าใช้ยาแก้ซึมเศร้า ก็ควรทำด้วยความระมัดระวัง
เพราะอาจชักนำให้เกิดภาวะเกือบฟุ้งพล่านหรืออารมณ์สลับอย่างรวดเร็ว
ในปี 1883 จิตแพทย์ชาวเยอรมัน Karl Ludwig Kahlbaum ระบุโรคที่มีอาการเป็นอารมณ์หมุนเวียนซึ่งเกิดซ้ำ ๆ
โรคมีทั้งระยะซึมเศร้าและระยะฟุ้งพล่านโดยมีอาการอ่อนกว่าที่พบในโรคอารมณ์สองขั้ว
หมอและลูกศิษย์ซึ่งเป็นจิตแพทย์ชาวเยอรมันอีกท่านคือ Ewald Hecker ได้บัญญัติชื่อโรคว่า cyclothymia
หมอพัฒนาทฤษฎีโรคจากงานที่ทำกับคนไข้ผู้มีอาการดังกล่าว
หมอมีชื่อว่าเป็นนักสะกดจิตบำบัดและนักจิตบำบัดชั้นนำในสมัยนั้น
หมอเป็นคนแรกที่เขาใจว่า คนไข้โรคนี้ปกติไม่ไปหาแพทย์เพราะโรคมีอาการอ่อน
โรคมองได้หลายรูปแบบรวมทั้งเป็นรูปแบบย่อยของโรคอารมณ์สองขั้ว เป็นพื้นอารมณ์แต่กำเนิด (temperament) เป็นลักษณะทางบุคลิกภาพ (personality trait) และเป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพ
มีการเสนอด้วยว่าควรจัดเป็นความผิดปกติของพัฒนาการทางประสาท (neurodevelopmental disorder)
ตาม DSM-5 ลักษณะสองอย่างของโรคนี้ก็คือการมีระยะซึมเศร้าและระยะเกือบฟุ้งพล่าน
และยังจัดเป็นรูปแบบย่อยของโรคอารมณ์สองขั้ว แต่นักวิชาการบางส่วนก็ไม่เห็นด้วยและอ้างว่า มันควรจัดโดยหลักเป็นอารมณ์เกินส่วน (exaggeration of mood) และเป็นอารมณ์ไม่เสถียร (emotional instability)
ในอดีต โรคเคยระบุว่ามีอาการอื่น ๆ เช่น อารมณ์ที่ดีขึ้นเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ดีหรืออาจดี (mood reactivity) ความไม่ยับยั้งชั่งใจ (impulsivity) และความวิตกกังวล
โรคนี้ซึ่งเรียกใน DSM-5 ว่าเป็น cyclothymic disorder มักจะวินิจฉัยน้อยเกินเพราะอาการไม่รุนแรง
อัตราการเกิดโรคยังไม่ได้ศึกษาอย่างละเอียด
งานศึกษาบางงานประเมินว่า คนประมาณ 5-8% จะเกิดโรคในช่วงชีวิตเทียบกับงานศึกษาอื่น ๆ ที่ระบุอัตราระหว่าง 0.4-2.5%
ชายเป็นเท่ากับหญิง
แต่หญิงมีโอกาสได้การรักษามากกว่า
คนไข้ที่มีอาการซึมเศร้าในแผนกผู้ป่วยนอกของสถานพยาบาลทางจิตเวช 50% ได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้
คำว่า cyclothymia มาจากคำภาษากรีกว่า κυκλοθυμία
(จากคำว่า κῦκλος คือ "kyklos" แปลว่า หมุนรอบ/วน
และจากคำว่า θυμός คือ "thymos" แปลว่า อารมณ์)
ดังนั้น จึงหมายความว่า "หมุนเวียนหรือหมุนรอบอารมณ์ต่าง ๆ"
ประเด็นว่าแบบย่อย ๆ ของโรคอารมณ์สองขั้วเช่นโรคนี้ เป็นโรคต่างหาก ๆ หรือเป็นสเปกตรัมของโรคอารมณ์สองขั้ว ยังเป็นเรื่องที่ยังถกเถียงกันอยู่ในหมู่นักวิชาการ
โรคนี้มักไม่กล่าวถึงในงานวิจัยและไม่ค่อยวินิจฉัย จึงทำให้แพทย์พยาบาลไม่ค่อยเข้าใจโรคนี้
การไม่กล่าวถึงในสถานการณ์ทั้งสองเช่นนี้แสดงว่า คงจะวินิจฉัยโรคเป็นความผิดปกติทางอารมณ์อีกอย่างหนึ่ง หรือเป็นโรคทางจิตเวชที่ไม่เกี่ยวกับอารมณ์ (non-affective psychiatric disorder) หรือไม่ก็ไม่ได้รับความสนใจทั้งทางวิทยาศาสตร์และการตรวจรักษา
ซึ่งอาจเป็นเพราะเกณฑ์วินิจฉัยไม่ชัดเจน หรือเพราะลักษณะของโรคยังเป็นเรื่องไม่ลงตัว
อนึ่ง เกณฑ์วินิจฉัยปัจจุบันเน้นความคงยืนของอาการ จึงแสดงว่ามันเป็นลักษณะที่คงยืน ไม่ใช่ภาวะทางจิตใจ และดังนั้น จึงอ้างว่า ควรวินิจฉัยเป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพแทน
เนื่องจากอาการมักจะคาบเกี่ยวกับความผิดปกติทางอารมณ์ ความสมเหตุสมผลและความแตกต่างระหว่างหมวดวินิจฉัยสองอย่างนี้จึงยังเป็นเรื่องถกเถียง
ท้ายสุด เพราะโรคมักเกิดร่วมกับความผิดปกติทางจิตใจอื่น ๆ จึงทำให้วินิจฉัยได้ยาก
ปัญหาเหล่านี้จึงทำให้นักวิชาการและแพทย์ผู้รักษาไม่เห็นพ้องกันในเรื่องนิยามของโรคและความสัมพันธ์ของมันกับความผิดปกติทางจิตใจอื่น ๆ
ความไม่เห็นพ้องในเรื่องนิยามเชิงปฏิบัติการ (operational definition) และอาการแสดง จะปรากฏเด่นเป็นพิเศษในเด็กและวัยรุ่น เพราะเกณฑ์วินิจฉัยยังไม่ได้ปรับใช้กับระดับพัฒนาการของเด็ก ๆ อย่างเพียงพอ
Cyclothymic disorder
โรคอารมณ์หมุนเวียน
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย (; ; อักษรย่อ: IMCTC) เป็นพันธมิตรต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างรัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ในโลกอิสลาม ที่รวมตัวกันเพื่อการแทรกแซงทางทหารต่อต้านรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ และกิจกรรมต่อต้านการก่อการร้ายอื่น ๆ การสร้างพันธมิตรได้รับการประกาศครั้งแรกโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัด บิน ซัลมาน เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ซึ่งพันธมิตรนี้มีศูนย์ปฏิบัติการร่วมในรียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย
เมื่อมีการประกาศแนวร่วมมีสมาชิก 34 ประเทศ ประเทศเพิ่มเติมได้เข้าร่วมและจำนวนสมาชิกถึง 41 ประเทศเมื่อประเทศโอมานเข้าร่วมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 ครั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2017 อดีตเสนาธิการทหารบกปากีสถาน นายพล (เกษียณ) รอฮีล ชะรีฟ ได้รับการกล่าวว่าเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนแรกของพันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย โดยผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นสมาชิกขององค์การความร่วมมืออิสลาม
Islamic Military Counter Terrorism Coalition
ไฮโปเมเนีย
ไฮโปเมเนีย หรือ อาการเกือบฟุ้งพล่าน
( แปลตรง ๆ ว่า ใต้อาการฟุ้งพล่าน หรือน้อยกว่าอาการฟุ้งพล่าน)
อาจหงุดหงิด ทั่วไปเป็นภาวะที่รุนแรงน้อยกว่าอาการฟุ้งพล่าน (mania) อย่างเต็มตัว
ตามเกณฑ์ของคู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรุ่น 5 (DSM-5) อาการเกือบฟุ้งพล่านต่างกับอาการฟุ้งพล่านเพราะไม่ขัดการดำเนินชีวิตอย่างสำคัญ
คืออาการฟุ้งพล่านต้องขัดการดำเนินชีวิตและอาจมีอาการโรคจิต
พฤติกรรมที่เป็นอาการของภาวะนี้ก็คือจำเป็นต้องนอนน้อยลง มีกำลัง มีพฤติกรรมและการกระทำที่ไม่ปกติ คุยเก่งขึ้นและมั่นใจขึ้นอย่างสำคัญซึ่งมักปรากฏเป็นความคิดสร้างสรรค์เป็นชุด ๆ
อาการอื่น ๆ ที่อาจสัมพันธ์กับอาการนี้รวมความรู้สึกว่าตนเขื่อง (grandiosity) วอกแวกง่าย และมีเพศสัมพันธ์เกิน
ถ้าคราวฟุ้งพล่าน (manic episode) สามารถแบ่งเป็นระยะ ๆ ตามความหนักเบาของอาการ
บุคคลที่มีภาวะเกือบฟุ้งพล่านจำเป็นต้องนอนน้อยลง ชอบเข้าสังคมและชอบแข่งขันมาก และมีกำลังมาก
แต่ก็สามารถดำเนินชีวิตประจำวันได้เป็นปกติ ไม่เหมือนกับคนไข้ที่มีคราวฟุ้งพล่านอย่างเต็มตัว
ตัวบ่งชี้.
โดยเฉพาะแล้ว อาการเกือบฟุ้งพล่านต่างกับอาการฟุ้งพล่านเพราะไม่มีอาการโรคจิตและอาการคิดว่าตนเขื่อง (grandiosity) และมีผลน้อยต่อการดำเนินชีวิต
อาการนี้เป็นอาการอย่างหนึ่งของโรคอารมณ์สองขั้วประเภทที่ 2 และโรคไซโคลไทเมีย แต่ก็สามารถเกิดในโรค schizoaffective disorder ได้ด้วย
คนไข้โรคอารมณ์สองขั้วประเภท 1 บางคนมีทั้งคราวเกือบฟุ้งพล่านและคราวฟุ้งพล่าน
อาการเกือบฟุ้งพล่านยังสามารถเกิดเมื่ออารมณ์แปรจากฟุ้งพล่านกลับเป็นอารมณ์ปกติ
อาการนี้บางครั้งได้เครดิตว่า เพิ่มความสร้างสรรคถและพลังทำงาน
คนไข้โรคอารมณ์สองขั้วจำนวนมากให้เครดิตกับอาการเกือบฟุ้งพล่านว่า ทำให้ตนได้เปรียบในอาชีพของตน
คนที่จัดว่ามีไฮเปอร์ไทเมีย (hyperthymia) หรืออาการเกือบฟุ้งพล่านเรื้อรัง (chronic hypomania)
ก็จะมีอาการเหมือนอาการเกือบฟุ้งพล่านแต่นานกว่า
โรคไซโคลไทเมียซึ่งเป็นภาวะที่อารมณ์แปรปรวนอย่างต่อเนื่อง มีอาการเป็นการสลับเปลี่ยนภาวะเกือบฟุ้งพล่านกับความซึมเศร้าที่ไม่ผ่านเกณฑ์วินิจฉัยของคราวฟุ้งพล่าน (manic episode) หรือคราวเกือบฟุ้งพล่าน (hypomanic episode) หรือคราวซึมเศร้า (major depressive episode)
ระยะเหล่านี้บ่อยครั้งขั้นด้วยระยะที่สามารถดำเนินชีวิตเป็นปกติ
ในกรณีนี้ แพทย์จะระบุว่าเป็นตามฤดู (seasonal pattern)
เพราะทั้งยา norepinephrine และยาโดพามีนอาจจุดชนวนภาวะเกือบฟุ้งพล่าน จึงมีทฤษฎีว่าโรคมีมูลฐานจากระบบประสาทมอโนอะมีน (monoamine) ทำงานเกิน
ทฤษฎีหนึ่งที่รวมอธิบายทั้งภาวะซึมเศร้าและภาวะฟุ้งพล่านสำหรับคนไข้โรคอารมณ์สองขั้วเสนอว่า การควบคุมระบบประสาทมอโนอะมีนอื่น ๆ ที่ลดลงของระบบประสาทเซโรโทนิน (ซึ่งเป็นมอโนอะมีนอย่างหนึ่ง) อาจเป็นเหตุให้เกิดอาการซึมเศร้าหรืออาการฟุ้งพล่าน
อนึ่ง รอยโรคที่ซีกขวาของสมองกลีบหน้าและกลีบขมับยังได้สัมพันธ์กับอาการฟุ้งพล่านด้วย
บ่อยครั้งในคนไข้ที่เกิดคราวเกือบฟุ้งพล่านเป็นคราวแรกและทั่วไปไม่มีอาการโรคจิต
ก็จะมีประวัติความซึมเศร้าเป็นเวลานานหรือเร็ว ๆ นี้ หรือประวัติอาการฟุ้งพล่านผสมกับความซึมเศร้า (เป็นภาวะอารมณ์ผสม) ก่อนเกิดอาการฟุ้งพล่าน
ซึ่งเริ่มในวัยรุ่นตอนกลางหรือตอนปลายอย่างสามัญ
เพราะวัยรุ่นเป็นช่วงที่มีอารมณ์รุนแรงหลากหลาย
ในกรณีที่เกิดคราวเกือบฟุ้งพล่านเพราะยาสำหรับคนไข้โรคซึมเศร้าแบบขั้วเดียว
อาการเกือบฟุ้งพล่านสามารถกำจัดได้เกือบแน่นอนโดยลดระดับยา หรือเลิกยา หรือเปลี่ยนไปใช้ยาอื่นถ้าเลิกรักษาไม่ได้
DSM-IV-TR นิยาม คราวเกือบฟุ้งพล่าน (hypomanic episode) ว่ามีอาการต่าง ๆ ซึ่งเกิดเป็นอย่างน้อย 4 วัน อาการคือ"อารมณ์ดี"บวกกับอาการต่อไปนี้ "3 อย่าง" หรือ "อารมณ์หงุดหงิด"บวกกับอาการต่อไปนี้ "4 อย่าง" โดยเป็นพฤติกรรมต่างกับตอนเป็นปกติเมื่อไม่ซึมเศร้า
แพทย์กรีกโบราณฮิปพอคราทีสเรียกบุคลิกภาพชนิดหนึ่งว่า 'hypomanic' (กรีก: ὑπομαινόμενοι, "hypomainómenoi")
ในจิตเวชศาสตร์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อคำว่า mania มีความหมายกว้าง ๆ ว่าบ้า คำว่า hypomania จึงเท่ากับแนวคิดในเรื่อง บ้าเป็นบางส่วน หรือที่เรียกว่า monomania
จิตแพทย์ชาวเยอรมัน Emanuel Mendel เสนอการใช้ที่เฉพาะเจาะจงกว่าในปี 1881 โดยเขียนว่า "ผมแนะนำว่า เมื่อพิจารณาคำที่ใช้โดยฮิปพอคราทีส ให้ตั้งชื่อความบ้า (mania) ที่แสดงอาการหนักน้อยกว่าว่า 'hypomania' "
ส่วนนิยามเชิงปฏิบัติการ (operational definition) ที่แคบกว่าเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970
ยาต้านฟุ้งพล่าน (antimanic) ใช้ควบคุมอาการปัจจุบัน และใช้ป้องกันการเกิดคราวเกือบฟุ้งพล่านอีกร่วมกับการบำบัดทางจิตอื่น ๆ
แนะนำให้รักษาเป็นระยะ
ยาแก้ซึมเศร้าอาจจำเป็นสำหรับคนไข้ที่กินยาเพื่อรักษาอยู่ แต่มักหลีกเลี่ยงกับคนไข้ที่มีประวัติเร็ว ๆ นี้ว่ามีอาการเกือบฟุ้งพล่าน
ยาแก้ซึมเศร้าคือ sertraline บ่อยครั้งถกเถียงกันว่ามีผลข้างเคียงจุดชนวนอาการเกือบฟุ้งพล่านหรือไม่
ยาที่ใช้รักษารวม
ยาที่ปกติใช้รักษาโรคจิต
ยาที่ไม่ใช่ยารักษาโรคจิต
ยาอื่นที่มีประสิทธิผลน้อยกว่า
อาการเกือบฟุ้งพล่าน
อาการฟุ้งพล่านน้อย
คราวฟุ้งพล่านน้อย
ระยะฟุ้งพล่านน้อย
คราวเกือบฟุ้งพล่าน
ระยะเกือบฟุ้งพล่าน
อาการไฮโปเมเนีย
คราวไฮโปเมเนีย
ระยะไฮโปเมเนีย
Hypomanic episode
ความรู้สึกว่าตนเขื่อง
ในสาขาจิตวิทยา ความรู้สึกว่าตนเขื่อง
หมายถึงความรู้สึกอย่างเพ้อฝันหรือไม่จริงว่า ตนเองดีกว่าเก่งกว่าคนอื่น เป็นทัศนคติที่คงยืน ซึ่งอาจแสดงออกเป็นการดูถูกกคนอื่นว่าไม่เก่งไม่ดีเท่าตน
และหมายถึงความรู้สึกว่าตนเป็นหนึ่งเดียว ว่ามีคนน้อยคนที่มีอะไรเหมือนกับตนเอง และมีคนพิเศษน้อยคนที่เข้าใจตนได้
ลักษณะสืบสายพันธุ์ทางบุคลิกภาพที่ทำให้รู้สึกเช่นนี้ โดยหลักสัมพันธ์กับความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง  แต่ก็ปรากฏในความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบต่อต้านสังคม  และในคราวฟุ้งพล่าน (manic episode) หรือคราวเกือบฟุ้งพล่าน (hypomanic episode) ของโรคอารมณ์สองขั้ว
ลักษณะสืบสายพันธุ์ทางบุคลิกภาพที่ทำให้รู้สึกเช่นนี้ยังเป็นองค์ประกอบของ reactive attachment disorder (RAD) ซึ่งเป็นความผิดปกติทางความผูกพัน (attachment disorder) ที่รุนแรงและไม่สามัญโดยเกิดในเด็ก
มีอาการเป็นพฤติกรรมที่มีปัญหาและไม่เหมาะสมทางพัฒนาการเมื่อมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในสถานการณ์ทางสังคมโดยมาก เช่น ความไม่เริ่มหรือไม่ตอบสนองต่อปฏิสัมพันธ์ทางสังคมโดยวิธีที่เหมาะสมตามระดับพัฒนาการอย่างคงยืน เป็นรูปแบบ "inhibited form" ของโรค
Narcissist-Grandiose (oblivious) Subtype.
ความรู้สึกว่าตนเขื่องขั้นเป็นโรคสัมพันธ์กับแบบย่อยอย่างหนึ่งจากสองแบบของความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง
ลักษณะของแบบย่อย narcissist-grandiose (โดยเทียบกับแบบย่อย narcissist-vulnerable) ก็คือ
มีการศึกษาความแตกต่างระหว่างแบบย่อย grandiose (เขื่อง) กับ vulnerable (อ่อนไหว) โดยพบว่า
ส่วนย่อยเกี่ยวกับความคิดว่าตนเขื่องในแบบสัมภาษณ์คนไข้โรคหลงตนเอง คือ Diagnostic Interview for Narcissism (DIN) ฉบับที่สองเป็นไปดังต่อไปนี้
ในอาการฟุ้งพล่าน.
ในอาการฟุ้งพล่าน ความคิดว่าตนเขื่องจะมีกำลังมากกว่าในโรคหลงตัวเอง
คนไข้อาจโอ้อวดความสำเร็จที่จะเกิดในอนาคต
หรือโอ้อวดคุณสมบัติตัวเองเกินจริง
คนไข้อาจเริ่มทำอะไรที่ทะเยอทะยานอย่างไม่สมเหตุผล ก่อนหน้าที่คนอื่นหรือตัวเองจะโค่นความทะเยอทะยานนั้นลง
ในโรคจิต.
ในแบบคำถามประเมินโรคจิตคือ Hare Psychopathy Checklist-Revised (PCL-R) ความคิดว่าตนเขื่องอยู่ในส่วน Factor 1 Facet 1:Interpersonal
บุคคลที่ผ่านเกณฑ์นี้จะปรากฏว่าหยิ่งและโอ้อวด และอาจมองอนาคตของตนในแง่ดีเกินจริง
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรุ่น 5 (-5) ให้ข้อสังเกตว่า บุคคลที่ผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบต่อต้านสังคม  มักมีภาพพจน์ของตัวเองดีเกินจริง อาจปรากฏเป็นคนสำคัญตน ยึดมั่นความเห็นของตน หยิ่ง และมักดูถูกคนอื่น
การทดสอบความจริง.
บุคคลที่คิดว่าตนเขื่องยังสำนึกได้ว่าความคิดของตนไม่สมจริง (คือ ยังรู้ว่า พฤติกรรมของตนจัดว่าไม่ปกติ) เทียบกับคนที่มีอาการหลงผิดว่าตนเขื่อง (grandiose delusion) ผู้ไม่สามารถรู้ตามจริงได้
คนบางพวกอาจสับเปลี่ยนระหว่างภาวะสองอย่างเช่นนี้ คือตอนแรกคิดใหญ่โตเพ้อฝันที่ตนก็เข้าใจว่าไม่จริง แต่ตอนหลังกลายเป็นความหลงผิดเต็มตัวที่คนไข้เชื่อว่าเป็นจริง
จิตวิเคราะห์และความรู้สึกว่าตนเขื่อง.
จิตแพทย์ชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้มีชื่อเสียงในเรื่องทฤษฎีจิตวิเคราะห์เกี่ยวกับความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง  และโรคหลงตัวเอง คือ Otto Kernberg เห็นว่า ความรู้สึก/ความคิดว่าตนเขื่องขั้นเป็นโรคเกิดจากความรู้สึกในวัยเด็กเกี่ยวกับความเป็นคนพิเศษ อุดมคติส่วนตน และความเพ้อฝันถึงพ่อแม่อุดมคติ
ส่วนนักจิตวิเคราะห์ชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้มีชื่อเสียงในเรื่อง self psychology คือ Heinz Kohut เห็นความรู้สึก/ความคิดว่าตนเขื่องว่าเป็นเรื่องปกติทางพัฒนาการ และจะเป็นภาวะโรคก็ต่อเมื่อส่วนที่เขื่องและส่วนที่ถ่อมตัวของตัวตน แยกจากกันอย่างเด็ดขาด
เขาแนะนำให้รักษาโดยอดทนต่อลักษณะเช่นนั้นของคนไข้ แล้วช่วยรวมส่วนที่เขื่องกลับเข้ากับตัวตนที่มีความคาดหวังสมจริง
ความคิดว่าตนเขื่อง
Grandiosity
ภาวะหลงผิดคิดตนเขื่อง
เป็นแบบย่อยของอาการหลงผิด (delusion) ที่เกิดในคนไข้โรคทางจิตเวชหลายอย่าง รวมทั้ง คนไข้ที่มีอาการฟุ้งพล่านเหตุโรคอารมณ์สองขั้ว, ครึ่งหนึ่งของคนไข้โรคจิตเภท, คนไข้โรคหลงผิด (delusional disorder) ในแบบย่อยที่คิดว่าตนเขื่อง (grandiose) และในคนไข้โรคใช้ยาเสพติด (substance abuse) เป็นจำนวนสำคัญ
GD มีอาการเป็นความเชื่อเพ้อฝันหรือน่าอัศจรรย์ว่า ตนมีชื่อเสียง มีอำนาจไม่สิ้นสุด รวย หรือไม่ก็มีอำนาจมาก
ไม่ค่อยมีงานวิจัยในเรื่องนี้ เทียบกับอาการหลงผิดแบบคนตามรังควาน (persecutory delusion) หรือประสาทหลอนทางหู
คนปกติประมาณ 10% ประสบกับความคิดว่าตนเขื่อง แต่ก็ไม่ผ่านเกณฑ์วินิจฉัยอย่างบริบูรณ์ว่าเป็น GD
ตามเกณฑ์คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรุ่น DSM-IV-TR สำหรับโรคหลงผิด (delusional disorder) ภาวะหลงผิดคิดตนเขื่องมีความเชื่อเกินปกติไปมากในเรื่อง
ความหลงผิดว่าตนเขื่องนั้นจะรุนแรงไม่เท่ากันสำหรับคนไข้ต่าง ๆ
คนอื่นอาจไม่ใหญ่โตขนาดนั้นแต่คิดว่าตนเป็นนักกีฬาผู้สามารถหรือเป็นนักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่
ความหลงผิดอาจดำรงอยู่ได้เพราะประสาทหลอนทางหู ซึ่งคอยบอกคนไข้ว่าตนสำคัญ หรือเพราะการกุเหตุ (confabulation) เช่น เมื่อคนไข้เล่าเรื่องการขึ้นครองราชย์หรือการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าแผ่นดินอย่างละเอียดพิสดาร
ความหลงผิดว่าตนเขื่องอาจเป็นส่วนของความหลงผิดแบบพิสดารที่รวมความหลงผิดแบบอื่น ๆ หลายอย่าง
ผลในเชิงบวก.
ความหลงผิดนี้มักมีผลบวกต่อบุคคลเพราะธำรงรักษาหรือเพิ่มความภูมิใจในตน
ดังนั้น จึงสำคัญที่จะพิจารณาว่า การกำจัดความหลงผิดนี้จะมีผลอย่างไรต่อความภูมิใจแห่งตนเมื่อบำบัดคนไข้
ในหลายกรณี การปรับความหลงผิดนี้เพียงบางส่วนเป็นเรื่องเหมาะสม โดยปล่อยองค์ที่สำคัญในการธำรงรักษาความภูมิใจในตน
เหตุของความหลงผิด.
ความหลงผิดคิดตนเขื่องมีเหตุที่เป็นไปได้ คือ
คนไข้ความผิดปกติทางจิตหลายประเภทซึ่งรบกวนการทำงานของสมอง จะประสบอาการหลงผิดแบบต่าง ๆ รวมทั้งแบบนี้
อาการหลงผิดแบบนี้ปกติเกิดในคนไข้ที่มีอาการฟุ้งพล่านแบบทุติยภูมิ (ที่โรคทางจิตเวชไม่ใช่เหตุ) เช่น โรคฮันติงตัน