pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากความนิยมเริ่มถดถอยในยุค 90 สมาชิกหลายคนไปประสบความสำเร็จกับโปรเจกต์ส่วนตัว ซัมเนอร์ร่วมกับจอห์นนี มาร์ อดีตมือกีตาร์วง The Smiths ตั้งวงชื่อ Electronic ขณะที่ฮุกไปได้ดีกับโปรเจกต์อย่าง Revenge และ Monaco ขณะที่สองสมาชิกที่เหลือของวงก็ไปตั้งวงเฉพาะกิจอย่าง The Other Two ในปี 1993 วงออกอัลบั้มชุดที่ 6 "Republic" ที่เกือบจะติดท็อป 10 ในอเมริกา ก่อนจะแยกวง
นิวออร์เดอร์กลับมาอีกครั้งในปี 1998 และออกอัลบั้มที่ 7 "Get Ready" ในปี 2001 และอัลบั้มที่ 8 "Waiting for the Siren's Call" เมื่อปี 2005 ที่เข้าอันดับ 5 ในชาร์ตของอังกฤษ ในปี 2007 ฮุกเผยแพร่ข้อความในมายสเปซของเขาว่านิวออร์เดอร์ได้แยกวงอีกครั้ง ด้านซัมเนอร์ได้ก่อตั้งวงใหม่คือวง Bad Lieutenant และออกซิงเกิลแรก "Sink Or Swim" ในปีเดียวกัน
ในปี 2011 นิวออร์เดอร์กลับมารวมวงอีกครั้ง โดยได้ทอม แชปแมนมาเป็นมือเบสแทนฮุก ในปี 2013 พวกเขาออกอัลบั้มที่ 9 และอัลบั้มรวมเพลงชื่อ "Lost Sirens" ต่อมาในปี 2015 นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มที่ 10 คือ "Music Complete"
เครื่องบิน เอฟ 5 อี
โอวี 10
ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน
ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน (อาหรับ: مطار البحرين الدولي) ตั้งอยู่ที่เกาะอัล มูฮาร์รัก ทางตอนเหนือสุดของมานามา ประเทศบาห์เรน เป็นท่าอากาศยานหลักของกัลฟ์แอร์
เลขอโวกาโดร
กูกอลน้อย
Little googol
ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล
ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล (Newcastle Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองนิวคาสเซิล สหราชอาณาจักร ห่างจากตัวเมืองไปทางเหนือประมาณ 11 กิโลเมตร (6 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 ของสหราชอาณาจักร
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา (เยอรมัน: Flughafen Wien-Schwechat) ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรียนแอร์ไลน์ และระดับแอร์ไลน์
นาตาชา เบดิงฟิลด์
นาตาชา เบดิงฟิลด์  เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 ผลงานอัลบั้มแรก ‘Unwritten’ ที่ขายได้ 3 รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ออกขายในปี 2004
เพลง ‘Unwritten’ เข้าชาร์ท UK Album Chart ในอันดับที่ 1 ทันทีที่ออกวางขาย มีซิงเกิ้ลฮิตคือ ‘Single’, ‘These Words’ และ ‘Unwritten’ ก่อนที่เพลงนี้จะเป็นเพลงอันดับ 1 ในฝั่งอเมริกาบนชาร์ทบิลบอร์ด และเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งทางคลื่นสถานีวิทยุที่นั่น
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ในสาขา Best Female Pop Vocal Performance ส่วนยอดขายอัลบั้ม ‘Unwritten’ ในอเมริกานั้นมากถึง platinum เช่นกัน กับยอดขายของอัลบั้มแรกที่มากกว่า 6.5 ล้านแผ่นทั่วโลกของอัลบั้ม ‘Unwritten’
อัลบั้มชุดที่สองในชื่อ ‘N.B’ อัลบั้มชุดใหม่นี้ได้สะท้อนความเป็นตัวตนของเธอในหลายๆ แง่มุม แต่ละเพลงพูดถึงเรื่องราว “ความสัมพันธ์” และประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าซึ้งๆ อย่าง ‘Soulmate’ ไปจนถึงเพลงที่มีจังหวะจะโคนสนุกๆ อย่าง ‘How Do You Do’ และซิงเกิ้ลแรกติดหูอย่าง ‘I Wanna Have Your Babies’
อัลบั้มชุดนี้บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดย นาตาชา รับหน้าที่ร่วมแต่งและโปรดิวซ์อัลบั้มชุดนี้ ร่วมกับโปรดิวเซอร์ และ ศิลปินดังๆ หลายราย ไม่ว่าจะเป็น Mike Elizondo (โปรดิวซ์ให้ Eminem/Dre/50Cent), Adam Levine (นักร้องนำ มารูน ไฟฟ์ ที่มาร่วมร้องในเพลง “Say It Again”), ร่วมด้วยโปรดิวเซอร์ที่เคยทำงานร่วมกันมาแล้วในชุดแรกอย่าง Steve Kipner (โปรดิวซ์เพลง ‘These Words’) Danielle Brisbois (ที่โปรดิวซ์เพลง ‘Unwritten’)
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์  คือวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1986 มีบทบาทสำคัญกับยุคบริทป็อปเป็นวงที่ได้รับความนิยมสูงอีกวงหนึ่งของอังกฤษในปลายยุค 1990 นักฟังเพลงรู้จักพวกเขาในฐานะวงปัญญาชนที่ทำเพลงวิพากษ์วิจารณ์การเมือง
วงประกอบด้วยสมาชิก เจมส์ ดีน แบรดฟิลด์ (ร้อง, กีตาร์), นิกกี ไวร์ (เบส, ร้องในบางครั้ง) และ ฌอน มัวร์ (กลอง, ร้องประสาน, ทรัมเปตในบางครั้ง) เดิมทีพวกเขามี 4 คน กับสมาชิกอีกคนคือริชชี เอดเวิร์ดส นักแต่งเพลงและกีตาร์ริทึม ที่หายตัวไปตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ต่อมามีการสมมติฐานว่าเขาเสียชีวิตแล้วในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
ในยุคแรก ดนตรีของ The Manics ถูกจัดไว้ในพวกพังค์-ร็อก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงซาวน์ดนตรีต่อมาพวกเขาถูกจัดไว้ในกลุ่มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก และมีแฟนเพลงเหนียวแน่นไม่เฉพาะในอังกฤษ แต่ยังข้ามมาถึงญี่ปุ่น อเมริกา ไม่เว้นแต่ในบ้านเราที่ทำให้เกิดกระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟขึ้นมา มือกีตาร์และนักแต่งเพลงคนสำคัญของวง Richey James Edwards หายตัวไปอย่างลึกลับในปี 1995 และไม่มีใครพบเขาเลยนับตั้งแต่บัดนั้น
จากการเติบโตมาในย่านแบล็ควูด ทางตอนใต้ของเวลส์ ในช่วงที่มีการสไตรค์ของชาวเหมืองในยุค 1980s The Manics จึงวางตัวเองเป็นวงสังคมนิยม เป็นกระบอกเสียงในชนชั้นแรงงาน ซึ่งสะท้อนจากเนื้อหาของเพลงและบทบาททางสังคมการเมืองของพวกเขา และต่อไปนี้คือเรื่องราวของ The Manic Street Preachers จากคำบอกเล่าของ Nicky Wire มือเบสและนักแต่งเพลงของวง "นับตั้งแต่ Everything Must Go และ This Is My Truth Tells Me Your เราพยายามที่จะลดตัวเองลงให้เท่ากับก้อนยางเล็กๆ ในการทำ Send Away The Tigers เรากลับไปนั่งฟังงานเก่าๆ อย่าง Everything Must Go และแม้แต่งานในอุดมคติของวัยหนุ่มสาวอย่าง ‘Generation Terrorists’ เอาตัวเองกลับไปเด็กอายุ 18 หรือ 21 อีกครั้ง การเสียดสีแดกดันเป็นเรื่องฉลาด แต่เรามาถึงจุดที่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาถ้าเราอยู่ในวงดนตรี"
ปี 2007 ได้ออกอัลบั้ม Send Away The Tigers พวกเขาได้แต่งเพลงทั้งหมดเกือบ 30 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้ และเลือก 10 เพลงที่ดีที่สุด แค่ 38 นาทีทั้งอัลบั้ม
อัลบั้มนี้เริ่มแต่งอัลบั้มนี้ตั้งแต่ปลายปี 2005 และเริ่มบันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม 2006 กับ Dave Eringa ที่ Stir Studio ใน Cardiff เวลส์ และ Grouse Lodge ในไอร์แลนด์ อัดเสียงเสร็จเดือนพฤศจิกายน 2006 และมิกซ์เสียงที่แคลิฟอร์เนียโดย Chris Lord-Alge (กรีน เดย์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ )
ซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มคือ ‘Your love alone is not enough ’ โดยได้ Nina Persson แห่งวงเดอะ คาร์ดิแกนส์
สตีวี วันเดอร์
สตีวี วันเดอร์ (Stevie Wonder มีชื่อตามเกิด Stevland Hardaway Judkins ภายหลังเปลี่ยนเป็น Stevland Hardaway Morris) เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักประพันธ์เพลง และโปรดิวเซอร์ดนตรี
สตีวี วันเดอร์มีเพลงติดท็อปเท็น มากกว่า 30 เพลงในอเมริกา ได้รับรางวัลแกรมมี่ 22 ครั้ง ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงยอดเยี่ยม
สตีวี วันเดอร์ตาบอดมาตั้งแต่เด็ก เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์ตั้งแต่อายุ 11 ปี และเริ่มแสดงและบันทึกเสียงกับค่ายเพลง โดยมีเพลงอันดับ 1 เพลงแรก Fingertips (Pt. 2) ตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีเพลงอันดับ 1 ในอเมริการวม 9 เพลง มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินดังหลายๆ คน ตัวเขาสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิดเช่น กลอง ,เบสกีตาร์,ออร์แกน,ฮาร์โมนิกา,เปียโน,เครื่องสังเคราะห์เสียง และอื่นๆ โดยเฉพาะเสียงฮาร์โมนิกาของเขาที่เป็นเอกลักษณ์
สตีวี่ วันเดอร์
Stevie wonder
ศิลปกรรมเมืองเพชร
เพชรบุรี เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีความเจริญมานาน จึงพบงานสร้างสรรค์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านศิลปกรรมอยู่มากมายหลายสาขา และเนื่องจากลักษณะทางสังคมของคนไทยสมัยก่อนผูกพันกับศาสนาพุทธที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจ ดังนั้นวัดต่าง ๆ ในจังหวัดเพชรบุรีเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นเสมือนศูนย์รวมศิลปกรรมสาขาต่าง ๆ ที่งอกงาม ซึ่งเป็นผลจากฝีมือของชาวเพชรบุรีในยุคสมัยต่าง ๆ ที่ช่วยกันสร้างสรรค์ไว้และจรรโลงสืบต่อมา
ช่างสิบหมู่.
วิชาที่เรียนกันสมัยก่อนมีอยู่มากมายหลายสาขา เช่น การเรียนหนังสือให้อ่านออก เขียนได้ การเรียนด้านตำราพิชัยสงคราม หรือจะเป็นทางช่าง ที่นี่ก็มีหลายแขนง ดังที่เรียกว่า “ ช่างสิบหมู่” ซึ่งหมายถึงหมู่ช่างศิลปะ เช่น ช่างกระจก ช่างไม้ ช่างแกะ ช่างเขียน ช่างทอง ช่างดอกไม้เพลิง ฯลฯ ช่างเมืองเพชรมักจะสร้างงานที่มีเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเอง ดังนั้นผู้ที่มีความรู้เรื่องศิลปะถึงได้เรียกว่า เป็นสกุลช่างเมืองเพชร
สกุลช่างเมืองเพชร.
ศิลปกรรมเมืองเพชร เป็นผลงานที่เกิดจากช่างพื้นบ้าน และได้พัฒนาทั้งระดับฝีมือ รูปแบบ เนื้อหา จนเป็นลักษณะเฉพาะของสกุลช่างเมืองเพชรบุรี และพร้อมกันนั้นก็ได้มีการถ่ายโอน ค้นคว้า ศึกษาวิธีการทางศิลปกรรมจากกลุ่มช่างต่าง ๆ อันได้แก่ สกุลช่างจากวัดต่าง ๆ เช่น กลุ่มช่างวัดใหญ่ กลุ่มช่างวัดพระทรง กลุ่มช่างวัดเกาะ กลุ่มช่างวัดยาง ฯลฯ
วรรณกรรมเมืองเพชร เพชรบุรีเป็นเมืองที่มีความเจริญในด้านศิลปวัฒนธรรมแขนงต่าง ๆ และมีการสั่งสมมรดกทางศิลปวัฒนธรรม
สืบทอดมาหลายยุคหลายสมัย ที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองมาในอดีต โดยเฉพาะงานวรรณกรรมที่มีอยู่มากตามพระอารามต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่
อยู่ในสภาพชำรุดและเป็นคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา เช่น พระอภิธรรม พระมาลัย มหาชาติ พระปฐมสมโพธิ คาถาอาคม นิทาน นิราศ
กฎหมาย บทละคร วรรณคดี เลขโบราณ ฯลฯ
ในการนี้ ศูนย์วัฒนธรรมสถาบันราชภัฏเพชรบุรีได้พิจารณากำหนดตามลักษณะคำประพันธ์ไว้ ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีวรรณกรรมประเภทแบบเรียน เช่น ปฐมมาลา ปฐม ก กา หัดอ่าน ปทานุกรม จินดามณี และศรีสวัสดิวัตร ฯลฯ
ปัจจุบันงานวรรณกรรมต่าง ๆ จะปรากฏในใบลานและสมุดข่อยโดยเก็บรักษาไว้ตามวัดต่าง ๆ เช่น วัดขุนตรา วัดเกาะ วัดพระรูป
วัดหนองกาทอง วัดต้นสน วัดบางทะลุ วัดโคก วัดศาลาเขื่อน ฯลฯ
Manic street preachers
ค่าคงที่อาโวกราโดร
ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา
ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา  ตั้งอยู่ที่เขตซิกทูนา เทศมณฑลสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ห่างจากกรุงสต็อกโฮล์มไปทางเหนือประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสวีเดน และเป็นท่าอากาศยานหลักสู่ประเทศสวีเดน เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักของสแกนดิเนเวียน แอร์ไลน์ ซิสเต็ม ใหญ่เป็นอันดับสามในประเทศกลุ่มนอร์ดิก มีผู้ใช้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศหนาแน่นเป็นอันดับสองในภูมิภาค รองรับผู้โดยสารกว่า 19 ล้านคนต่อปี ในปี ค.ศ. 2011 แบ่งเป็นผู้โดยสารระหว่างประเทศ 14 ล้านคน และผู้โดยสารภายในประเทศ 5 ล้านคนเป็นศูนย์จำลองการบินของสถาบันการบินออกซฟอร์ด
นอกจากนี้ท่าอากาศยานออลันดายังเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานที่ใช้เป็นที่ลงจอดฉุกเฉินของกระสวยอวกาศ ขององค์การนาซ่าอีกด้วย
ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา เปิดใช้ในปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) สำหรับการฝึกบิน เริ่มใช้งานจริงในปี พ.ศ. 2503 และเปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2505 เนื่องจากสนามบินบรุมม่า ซึ่งเป็นสนามบินเก่า มีทางวิ่งที่สั้นเกินไปที่จะรองรับอากาศยานขนาดใหญ่ ขณะนั้นสายการบินสแกนดิเนเวียน แอร์ไลน์ซิสเตม ได้เปิดเส้นทางการบินสู่อเมริกาเหนือ และสายการบิน Pan America ก็เป็นสายการบินแรกๆที่ใช้บริการท่าอากาศยานออลันดา ในเที่ยวบินระหว่างอเมริกาเหนือและสแกนดิเนเวีย
ชื่อออลันดา มาจากที่ตั้งอยู่ในเขตที่มีชื่อเป็นภาษาสวีเดนว่า Ärlinghundra หรือเขต Aarland ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามบินในปัจจุบัน และได้เติม "-a" ต่อท้ายเพื่อให้คล้ายคลึงกับสถานที่ของสวีเดนที่มักจะลงท้ายด้วยคำว่า "-landa" และเหมือนมีการเล่นคำในกริยาภาษาสวีเดนด้วย เพราะคำว่า "Anlända" หมายถึง การมาถึง (arrive) และการตั้งรกราก
ท่าอากาศยานออลันดามีอาคารผู้โดยสาร 4 หลัง อาคารที่ 2 และ 5 ใช้สำหรับสายการบินระหว่างประเทศ อาคารที่ 3 และ 4 สำหรับสายการบินภายในประเทศ อาคารโดยสารกลางหลังใหม่ และออลันดาฝั่งเหนือ ซึ่งเปิดใช้งานปลายปี พ.ศ. 2546 เชื่อมต่อกับอาคารโดยสาร 5
สายการบินขนส่งสินค้า.
ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดามีเที่ยวบินขนส่งสินค้าจำนวนมาก มีอาคารขนส่งสินค้าและเปลี่ยนถ่ายที่สะดวกสบาย ตั้งอยู่ฝั่งทิศใต้ของสนามบิน ชื่อว่า "Cargo city" มีสายการบินขนส่งสินค้าคือ
รูปแบบของสนามบิน.
ท่าอากาศยานออลันดา มีรันเวย์ 3 เส้น รันเวย์ 1 (01L/19R) รันเวย์ 2 (08/26) รันเวย์ 3 (01R/19L) รันเวย์ 1 ยาว 3,310 เมตร ใช้สำหรับวิ่งขึ้น ลงสำหรับเครื่องบินขนาดใหญ่ รันเวย์ 2 และ 3 ยาว 2,500 เมตร สามารถรองรับเครื่องบินที่ขึ้นและ ลงในเวลาเดียวกันได้ในรันเวย์ที่ 1 และ 3
การจัดการของสนามบินในฤดูหนาว.
เนื่องจากสภาพอากาศของภูมิภาคมีลักษณะหนาวยาวนานถึง 6 เดือนใน 1 ปี ท่าอากาศยานออลันดา ได้ถูกออกแบบมาสำหรับการบินในสภาวะอากาศหนาวจัด หิมะตกหนัก และสภาพอากาศที่เลวร้าย สนามบินมีเจ้าหน้าที่และเครื่องมือที่ทันสมัยในการกวาดหิมะออกจากรันเวย์ตลอดเวลา ในสภาวะหิมะตกหนักอาจจะทำให้เที่ยวบินล่าช้าได้บ้าง แต่ไม่เคยหยุดทำการบินในสภาวะที่หิมะตกหนักเนื่องจากความไม่พร้อมของสนามบินเลย แม้ว่าสนามบินจะมีพื้นที่กว่า 250,000 ตร.ม. และมีเที่ยวบินขึ้น-ลง และเข้าเทียบตลอดเวลา
ความสะดวกสบายของผู้โดยสารและการบริการ.
ในส่วนของอาคารผู้โดยสาร มีห้างสรรพสินค้า "Sky City" ประกอบไปด้วย
ร้านค้า 35 ร้าน
ร้านอาหาร 33 ร้าน
โรงแรม 3 แห่ง
ธนาคาร 2 แห่ง
ร้านขายยา 1 แห่ง
ห้องประชุม 49 ห้อง มีพื้นที่กว่า 6,300 ตร.ม.
โถงจัดนิทรรศการที่รองรับผู้ชมได้กว่า 1000 คน
ออลันดาเอ็กซ์เพร็สเป็นรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานออลันดาและสถานีรถไฟกลางของสต็อกโฮล์ม ออกทุก 10 นาที ใช้เวลาเดินทาง 20 นาที
นอกจากออลันดาเอ็กซ์เพร็สแล้ว ยังมีรถไฟระหว่างเมืองที่จอดที่สถานีท่าอากาศยานออลันดา บริเวณชั้นใต้ดินของอาคารผู้โดยสารออลันดาเซ็นทรัล จากที่นี่ผู้โดยสารสามารถโดยสารรถไฟเพื่อไปทางภาคเหนือของสวีเดนโดยไม่เข้ากรุงสต็อกโฮล์มได้เช่นเดียวกัน
รถโค้ชโดยสารระหว่างสนามบินกับสถานีรถโดยสารกลางของสต็อกโฮล์ม เป็นการโดยสารที่ถูกที่สุด ให้บริการโดย Flygbussana และ Swebus
คิส (วงดนตรีเกาหลี)
คิส ( หรือ K.I.S.S. ) เป็นวงดนตรีเกาหลีแนวป๊อปซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ Mini, Jini และ Umji
ในปี 2002 ได้ออกซิงเกิ้ลแรกชื่อ "여자 이니까" หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Because I'm a girl" และได้กลายเป็นมิวสิควิดีโอที่แพร่หลายทางอินเทอร์เน็ต จนทำให้วงคิสติดอันดับชาร์ทอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยุบวง โดยมีรายงานว่าเกิดจากการไม่ลงรอยกันภายใน และปัจจุบันมีข่าวจากเว็บไซต์ของ Jini หนึ่งในสมาชิกวงที่เป็นลูกครึ่งเกาหลี - อเมริกันว่าเธอกำลังเจรจาสัญญากับค่ายเพลงอยู่
แล ทิตตัพโพ
โยฮันเนส บราห์มส์
ปราสาทนครวัด
เจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ ๑๐
โรบินสัน (ห้างสรรพสินค้า)
เดอะเกรทซาสุเกะ
อ.ดอยเต่า
อ.อมก๋อย
อ.สารภี
อ.เวียงแหง
อ.ไชยปราการ
อ.แม่วาง
กิ่งอ.ดอยหล่อ
กิ่งอ.เวียงเก่า
วิตรูวิอุส
วิตรูวิอุส มีชื่อเต็มว่า มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ (; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา
วิตรูวิอุสเกิดในสถานภาพราษฎรโรมันเต็มตัว ได้เข้ารับราชการทหารและประจำอยู่ในกองวิศวกรรมซึ่งมีหน้าที่สร้างเครื่องกลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม ต่อมาได้รับการว่าจ้างจากจักรพรรดิเอากุสตุสให้ทำงานกับราชสำนัก วันเวลาของการเสียชีวิตของวิตรูวิอุสนั้นนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่า ในยุคสมัยที่เขาอยู่นั้น เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า วิตรูวิอุสเป็นผู้เขียนศาสตรนิพนธ์ชื่อ "ว่าด้วยสถาปัตยกรรม"  โดยเขียนเป็นภาษาละตินและภาษากรีก เป็นงานที่เขียนถวายให้กับจักรพรรดิเอากุสตุส และเป็นหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเพียงเล่มเดียวในยุคนั้นที่มีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ข้อความเขียนโดยวิตรูวิอุสที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดและยังคงใช้กันมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน คือ สถาปัตยกรรมต้องมีคุณลักษณะสามประการ ได้แก่ ความแข็งแรงมั่นคง , การใช้ประโยชน์ได้  และความงาม
แนวคิดที่สำคัญอีกประการของวิตรูวิอุสนั้นคือ แนวคิดเกี่ยวกับการมองสถาปัตยกรรมเป็นการสร้างสรรค์เลียนแบบองค์ประกอบของธรรมชาติ เพราะมนุษย์ต้องใช้วัสดุจากธรรมชาติมาสร้างสถาปัตยกรรม ภาษาของสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นต้องมีความสัมพันธ์กับลักษณะทางธรรมชาติของมนุษย์ ชาวกรีกได้นำหลักการนี้ไปเป็นพื้นฐานในการพัฒนาองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่น เสาแบบดอริก เสาแบบไอออนิก หรือเสาแบบคอรินเทียน ทุกสัดส่วนที่เกิดขึ้นนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่งานอันเป็นสุดยอดแห่งการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ ได้แก่ร่างกายของมนุษย์นั่นเอง แนวคิดเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ดังกล่าวได้รับการนำไปถ่ายทอดเป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงชื่อ "วิทรูเวียนแมน" หรือมนุษย์วิตรูวิอุส ซึ่งเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต (ค.ศ. 1444 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1514) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้นำรูปแบบหรือสไตล์ที่เรียกว่าเออร์ลี่เรเนซองส์เข้ามาในเมืองมิลาน และไฮเรเนซองส์สู่โรม ซึ่ง ณ โรมแห่งนี้ เขาได้ทำการออกแบบผลงานที่เป็นที่รู้จักทั่วโลกได้แก่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ (St. Peter's Basilica)
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (Filippo Brunelleschi) (ค.ศ. 1377 - 15 เมษายน ค.ศ. 1446) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี และเป็นหนึ่งในสถาปนิกกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกระบวนการเรอเนซองซ์ในเมืองฟลอเรนซ์ งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์แห่งนี้ บรูเนลเลสกีเป็นสถาปนิกที่โด่งดังและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคของเขา ผลงานหนึ่งที่สำคัญของเขาอันเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อวงการออกแบบสถาปัตยกรรมของโลกมาจนถึงทุกวันนี้คือ การคิดค้นระบบการเขียนแบบทัศนียภาพหรือเพอร์สเปกทีฟ (perspective)
แม่น้ำบางตะบูน
แม่น้ำบางตะบูน หรือ คลองบางตะบูน เป็นลำน้ำสายหนึ่งในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่คลองไหหลำและคลองบางสามแพรกไหลมารวมกันบริเวณวัดเกาะแก้ว ตำบลบางตะบูนออก ไปลงอ่าวบางตะบูนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวไทย มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร
รายนามประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ  หรือ ไอยูซีเอ็น (IUCN) ชื่อเต็มว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน โดยมีส่วนร่วมในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล วิจัย ทำโครงการภาคสนาม ให้การสนับสนุน และจัดการศึกษา ภายใต้ภารกิจ "ชักจูง กระตุ้น และสงเคราะห์สังคมทั่วโลกให้อนุรักษ์ธรรมชาติ และสร้างความเชื่อมั่นว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติด้วยประการใด ๆ จะเป็นไปอย่างเสมอภาคและมีความยั่งยืนทางนิเวศ" ("influence, encourage and assist societies throughout the world to conserve nature and to ensure that any use of natural resources is equitable and ecologically sustainable")
หลายสิบปีที่ผ่านมา ไอยูซีเอ็นขยายเป้าหมายออกไปยังการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และปัจจุบันได้รวมประเด็นต่าง ๆ ทางด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนเข้าไว้ในโครงการของตนด้วย แต่ไอยูซีเอ็นต่างจากองค์การระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมองค์การอื่น ๆ ตรงที่ไอยูซีเอ็นไม่มีเป้าหมายโดยตรงที่จะระดมการสนับสนุนจากสาธารณชนในการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่พยายามจะชักจูงกิจกรรมของภาครัฐและภาคเอกชนโดยการให้ข้อมูลข่าวสารและคำแนะนำ ตลอดจนการสร้างแนวร่วม ไอยูซีเอ็นมีชื่อเสียงมากในการประมวลและเผยแพร่บัญชีแดงไอยูซีเอ็นเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม (threatened species) ซึ่งมีการประเมินสถานะการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วโลก
ไอยูซีเอ็นมีมีสมาชิกเป็นองค์การรัฐบาลและองค์การนอกรัฐบาลกว่า 1,400 แห่ง คณะกรรมการของไอยูซีเอ็นมีนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมโดยสมัครใจกว่า 16,000 คน ไอยูซีเอ็นยังมีพนักงานราว 1,000 คนที่ทำงานเต็มเวลาในประเทศกว่า 50 แห่ง ส่วนไอยูซีเอ็นเองนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ แกลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ไอยูซีเอ็นมีผู้สังเกตการณ์ประจำอยู่ ณ สหประชาชาติ และมีอำนาจให้คำปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทั้งมีบทบาทในการบังคับใช้อนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ ไอยูซีเอ็นมีบทบาทในการจัดตั้งกองทุนทั่วโลกเพื่อธรรมชาติ (World Wide Fund for Nature) และศูนย์เฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (World Conservation Monitoring Centre) ไอยูซีเอ็นยังเคยถูกวิจารณ์ที่ให้ความสำคัญแก่ธรรมชาติยิ่งกว่าผู้คนดั้งเดิมในท้องถิ่น ทั้งความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่ไอยูซีเอ็นมีต่อภาคธุรกิจในปัจจุบันนั้นก็เป็นที่ถกเถียงกันมาก
ไอยูซีเอ็นจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1948 ระหว่าง ค.ศ. 1948–1956 ใช้ชื่อว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ (International Union for the Protection of Nature) และระหว่าง ค.ศ. 1990–2008 ใช้ชื่อว่า องค์การสากลว่าด้วยการอนุรักษ์ (World Conservation Union)
กูกอลเพลกซ์
กูกอลเพลกซ์  หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10กูกอล หรือ formula_1 นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 1 กูกอลตัวในเลขฐานสิบ
ในปี ค.ศ. 1920 หลานชายของนักคณิตศาสตร์ เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ที่ชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) เคยนิยามคำจำกัดความของกูกอลเอาไว้ มิลทันจึงนิยามอีกคำหนึ่งเพิ่มคือกูกอลเพลกซ์ โดยให้ความหมายว่า "เลขหนึ่ง และตามด้วยการเขียนเลขศูนย์ไปจนกว่าคุณจะเหนื่อย" แคสเนอร์จึงดัดแปลงนิยามนั้นให้มีกฎเกณฑ์เพิ่มขึ้นเป็น "เพราะว่าต่างคนก็ต่างเหนื่อยในเวลาที่ต่างกัน และมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ เหมือนการนำคาร์เนรา (นักมวยแชมป์โลก) มาเป็นนักคณิตศาสตร์แทนที่ด็อกเตอร์ไอน์สไตน์ เนื่องจากเขามีความอดทนมากกว่า"
กูกอลเพลกซ์มากแค่ไหน.
หนึ่งกูกอลนั้นก็ยังมากกว่าจำนวนอนุภาคในเอกภพที่มองเห็น ซึ่งมีค่าอยู่ระหว่าง 1079 ถึง 1081 และเมื่อกูกอลเพลกซ์เป็นจำนวนที่มีเลขศูนย์ถึง 10100 ตัว จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเขียนหรือเก็บบันทึกกูกอลเพลกซ์ให้เห็นเป็นจำนวนเต็มโดยไม่ใช้รูปเลขยกกำลัง
หรือหากตั้งใจจะพิมพ์จำนวนหลักของกูกอลเพลกซ์ด้วยฟอนต์ขนาด 1 พอยท์ที่อ่านไม่ออก และ 1 พอยท์ของ TeX นั้นกว้าง 0.3514598 มิลลิเมตร นั่นหมายความว่าจะต้องพิมพ์ให้ยาวถึง 3.5×1096 เมตรด้วยขนาดฟอนต์นั้น และเอกภพที่มองเห็นมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 7.4×1026 เมตร จึงหมายความว่าจะต้องเขียนหลักทั้งหมดของกูกอลเพลกซ์ยาวประมาณ 4.7×1069 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของเอกภพ
ฉากในลำกล้องปืน
ฉากในลำกล้องปืน  เป็นฉากเปิดเรื่องที่เป็นเอกลักษณ์ของ ภาพยนตร์ "เจมส์ บอนด์" เกือบทุกเรื่อง โดยเป็นฉากจากมุมมองในลำกล้องปืน สันนิษฐานว่าเป็นของนักฆ่า จากนั้นขณะที่ เจมส์ บอนด์ กำลังเดินมา เขาได้หันหน้าแล้วยิงปืนใส่นักฆ่า ทำให้เลือดของนักฆ่าไหลท่วมลำกล้อง ในฉากนี้มักจะมาคู่กับเพลง "เจมส์ บอนด์ ธีม" โดย มอนตี นอร์แมน
ผู้ออกแบบคือ มอริซ ไบน์เดอร์ โดยเป็นฉากที่ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ทุกเรื่องที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ ในขณะที่ฉากนี้ในภาพยนตร์แต่ละเรื่องนั้นมีองค์ประกอบพื้นฐานเหมือนกัน แต่ก็มีพัฒนาการอย่างเห็นได้ชัด เป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่รู้จักกันมากที่สุดของแฟรนไชส์ และได้ใช้เป็นจุดเด่นในสื่อการตลาดสำหรับภาพยนตร์และเกิดการล้อเลียนตามมา
เจมส์ แชปแมน นักประวัติศาสตร์สื่อชาวอังกฤษ บอกว่าฉากนี้เป็นส่วนที่สำคัญของตำนานเจมส์ บอนด์ เพราะมัน "ทำให้เห็นภาพที่เป็นหัวใจสำคัญของภาพยนตร์แนวสายลับ"
ฉากนี้เริ่มต้นด้วยมีจุดสีขาวกระพริบในพื้นหลังสีดำวิ่งจากด้านซ้ายไปขวา เมื่อจุดสีขาวมาถึงขอบด้านขวาของภาพ จุดสีขาวจะขยายเผยให้เห็นเป็นภาพภายในลำกล้องปืน เป็นมุมมองของนักฆ่าซึ่งอยู่นอกจอ มีการแพนกล้องตามเจมส์ บอนด์ขณะเดินอยู่จากขวาไปซ้ายตัดกับพิ้นหลังสีขาว ทันใดนั้นเขาก็รู้ว่ากำลังถูกมองอยู่และหยุดที่กลางหน้าจอก่อนที่เขาจะหันเข้าหากล้องอย่างรวดเร็วและยิงปืนไปทางนั้น จากนั้นก็มีเลือดสีแดงของมือปืนไหลลงมาท่วมหน้าจอ ภาพในลำกล้องปืนก็จางไปกลายเป็นจุดสีขาว แล้วขยับจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งผ่านหน้าจอและเข้าไปยังมุมใดมุมหนึ่งของภาพ แล้วก็หดเล็กลงและก็หายไป บางครั้งจุดสีขาวก็เผยให้เห็นภาพของฉากแรกแล้วขยายเต็มจอ หรือเพียงแค่จางหายไปเป็นสีดำหลังจากบอนด์ยิงปืน
พัฒนาการของฉากในลำกล้องปืน.
ฌอน คอนเนอรี.
1962–1964.
ไบน์เดอร์ออกแบบฉากในลำกล้องปืนให้เห็นบอนด์แค่เงา โดยใช้อัตราส่วนของภาพที่ไม่ใช่แบบจอกว้าง เขาให้สตันแมน บอบ ซิมมอนส์ แสดงแทน ฌอน คอนเนอรี ซิมมอนส์กระโดดเล็กน้อยและหมุนเล็กน้อย เพื่อสมมติตำแหน่งการยิงและหลังจากเลือดไหลท่วมจอแล้ว จุดสีขาวนั้นก็เล็กลงและกระโดดไปที่มุมขวาล่างของภาพก่อนที่จะหายไป
ใน "พยัคฆ์ร้าย 007" จุดสีขาวหยุดอยู่ที่กลางจอและมีข้อความว่า "Harry Saltzman &amp; Albert R. Broccoli present" ปรากฏ ข้อความนั้นก็หายไปแล้วจุดสีขาวก็วิ่งต่อ ฉากนี้มาพร้อมกับดนตรีประกอบที่เป็นเสียงอิเล็กทรอนิกส์กับเสียงที่คล้ายจะมาจากตุ๊กตาไขลานที่อยู่ในกล่อง ก่อนจะหายไปด้วยเสียงยิงปืน จากนั้นก็เล่นเพลงธีมของเจมส์ บอนด์ แม้ว่าส่วนแรกที่บรรเลงด้วยกีตาร์ไฟฟ้าถูกตัดทอนออกไป
ฉากในลำกล้องปืนใน "พยัคฆ์ร้าย 007" ตัดเข้าสู่ฉากแสดงเครดิตทันที โดยมีลักษณะเป็นตารางเมทริกซ์ของขนาดใหญ่ แสดงจุดวงกลมสีที่สว่างและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตัดพื้นหลังสีดำ ฉากในลำกล้องปืนนี้แบบไม่มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์กับไม่มีข้อความของผู้อำนวยการสร้าง บรอคโคลีและซอลต์ซแมน ถูกใช้ใน "เพชฌฆาต 007" โดยมีการเพิ่มสีเลือดให้แดงขึ้น และใน "จอมมฤตยู 007" ได้จางหายไปก่อนเข้าสู่ฉากก่อนเครดิต
1965–1967.
"ธันเดอร์บอลล์ 007" ถ่ายทำโดยใช้อัตราส่วนภาพแบบจอกว้างของพานาวิชัน ทำให้ต้องถ่ายทำฉากในลำกล้องปืนใหม่ โดยครั้งนี้ ฌอน คอนเนอรี เป็นคนแสดงเอง เป็นครั้งแรกที่จุดสีขาวเผยให้เห็นบางส่วนของฉากก่อนเครดิต ก่อนที่จะขยายจนเผยให้เห็นฉากทั้งหมด
คอนเนอรีโยกเยกเล็กน้อยในขณะที่เขายิงปืน เพราะเขางอเข่ายิงทำให้เสียการทรงตัวเล็กน้อย ถึงแม้ว่าฉากนี้จะถ่ายทำเป็นภาพสีซึ่งใช้ใน "ธันเดอร์บอลล์ 007" แต่ว่าได้มีการปรับภาพเป็นขาวดำใน "จอมมหากาฬ 007"
1969 (จอร์จ เลเซนบี).
จอร์จ เลเซนบี เป็นนักแสดงคนใหม่ที่มารับบทเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์ "007 ยอดพยัคฆ์ราชินี" (1969) ทำให้ต้องมีการถ่ายทำฉากในลำกล้องปืนใหม่เป็นครั้งที่สาม โดยครั้งนี้ถ่ายทำเป็นภาพสีเหมือนกับใน "ธันเดอร์บอลล์ 007"
ครั้งนี้จุดสีขาวหยุดอยู่กลางจอแล้วขึ้นข้อความว่า "Harry Saltzman and Albert R. Broccoli Present" เหมือนกับใน "พยัคฆ์ร้าย 007" (แม้ว่าจะเปลี่ยนจาก "&amp;" เป็น "and" แทน) ดนตรีประกอบยังเป็นเพลงธีมของเจมส์ บอนด์ เมื่อกระบอกปืนเริ่มเคลื่อนไหวตาม บอนด์นั้นเหมือนเดินอยู่กับที่อยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหยุดอยู่กลางจอแล้วยิง เลเซนบีเป็นบอนด์คนเดียวที่คุกเข่ายิง และยังเป็นรูปแบบเดียวที่เลือดไหลได้ลบภาพของบอนด์จนหมด เหลือเพียงแค่วงกลมสีแดง นอกจากนี้ในลำกล้องปืนยังมีแสงคล้ายปริซึม
1971 (ฌอน คอนเนอรี).
เมื่อฌอน คอนเนอรีกลับมารับบทบอนด์อีกครั้งใน "007 เพชรพยัคฆราช" (1971) ฉากยิงปืนนั้นใช้ฉากเดียวกับที่เคยถ่ายทำใน "ธันเดอร์บอลล์ 007" เป็นภาพสีขาวดำเหมือนใน "จอมมหากาฬ 007" แต่ภาพนั้นออกโทนสีน้ำเงิน มีแสงคล้ายปริซึมในลำกล้องเหมือน "007 ยอดพยัคฆ์ราชินี" ซึ่งแสงมีการเคลื่อนไหวเป็นระลอกคลื่นแต่เมื่อเลือดไหลลงมา แสงนั้นก็หายไป นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉากยิงปืนเป็นสีขาวดำจนกระทั่ง "007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก" (2006) และยังเป็นครั้งสุดท้ายที่บอนด์สวมหมวก
โรเจอร์ มัวร์.
1973–1974.
โรเจอร์ มัวร์ รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ ทำให้มีการถ่ายทำฉากในลำกล้องปืนใหม่เป็นครั้งที่สี่ ในภาพยนตร์ "พยัคฆ์มฤตยู 007" กับ "007 เพชฌฆาตปืนทอง" ใช้อัตราส่วนภาพ 1.85:1 มัวร์สวมชุดสูทธุรกิจ เขาใช้มือขวายิงปืนในขณะที่มือซ้ายจับแขนขวาไว้ ลำกล้องปืนเคลื่อนไหวไปมาเฉพาะทางด้านซ้ายด้านเดียว เป็นฉากในลำกล้องฉากแรกที่บอนด์ไม่สวมหมวก ฉากนี้ยังได้ถ่ายทำเพิ่มเติม โดยหลังบอนด์ยิงเสร็จ บอนด์ถือปืนเดินเข้ามาหากล้อง เผยให้เห็นหน้าของบอนด์ โดยฉากนี้ปรากฏในตัวอย่างภาพยนตร์ของทั้งสองเรื่อง จุดก่อนจะเข้าฉากในลำกล้องปืนของ "007 เพชฌฆาตปืนทอง" นั้นเป็นสีน้ำเงิน แต่ได้เปลี่ยนเป็นจุดสีขาวในภายหลัง และยังเป็นฉากในลำกล้องปืนฉากสุดท้ายที่บอนด์สวมชุดสูทธุรกิจ จนกระทั่งใน "007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก"
1977–1985.