pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ด้วยรูปปิดดังกล่าว การคำนวณค่าฟีโบนัชชีจึงสามารถคำนวณได้โดยใช้จำนวนการดำเนินการเลขคณิต O(log "n") หรือใช้เวลา O("M"("n") log("n")) โดยที่ "M"("n") คือเวลาในการคูณเลข "n" หลัก 2 ตัว โดยใช้วิธียกกำลังโดยการยกกำลังสอง กล่าวคือ
เมื่อให้ "x" เป็นเมทริกซ์ จึงสามารถหาค่า "F""n" ได้ในเวลาที่กล่าวไว้แล้ว
ลำดับฟีโบนัชชีในธรรมชาติ.
สิ่งที่ปรากฏตามธรรมชาติมิได้มีแต่รูปร่างง่ายๆ เท่านั้น บางอย่างมีรูปร่างที่มีแบบแผนทางคณิตศาสตร์ที่ยุ่งยากขึ้นไปอีก ตัวอย่างที่น่าสนใจของธรรมชาติที่เป็นไปตามกฎเกณฑ์ของ คณิตศาสตร์ชั้นสูง ได้แก่ เส้นโค้งก้นหอย ซึ่งมีคุณสมบัติว่า ถ้าลากเส้นตรงจากจุดหลายของเกลียวข้างในสุดไปตัดกับเส้นโค้งแล้ว มุมที่เกิดจากเส้นตรงนั้นกับเส้นสัมผัสกับเส้นโค้ง ณ จุดตัดจะเท่ากันเสมอดังรูป มุม A = มุม B = มุม C เส้นโคังที่มีลักษณะเป็นก้นหอยจะพบได้ในหอยบางชนิด เช่น หอยทาก
นอกจากนี้ยังมีความโค้งของงาช้าง ความโค้งของเกสรดอกทานตะวัน ตาสับปะรดและตาลูกสน ก็มีลักษณะคล้ายส่วนของเส้นโค้งก้นหอยด้วย
ยังมีเรื่องที่น่าสนใจในธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับคณิตศาสตร์อีก จากการศึกษาเส้นโค้งของตาลูกสน ตาสับปะรด และเกสรดอกทานตะวัน จะเห็นว่าเส้นโค้งที่หมุนตามเข็มนาฬิกาของตาลูกสนมีจำนวน 5 เส้น และหมุนทวนเข็มนาฬิกามีจำนวน 3 เส้น หรืออาจกล่าวได้ว่า จำนวนเส้นโค้งสองแบบมีอัตราส่วนเป็น 5 ต่อ 8 สำหรับตาสับปะรด เส้นโค้งตามเข็มนาฬิกาและทวนเข็มนาฬิกา มีอัตราส่วนเป็น 8 ต่อ 13 เส้นโค้งที่เกิดจากเกสรดอกทานตะวันตามเข็มนาฬิกา และทวนเข็มนาฬิกามีอัตราส่วนเป็น 21 ต่อ 34 ปรากฏการณ์นี้เป็นไปตามกฎเกณฑ์ของเลขฟีโบนัชชี
จำนวนฟีโบนัชชีมีความสำคัญในการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของยูคลีเดียนอัลกอริทึมซึ่งใช้ในการหาตัวหารร่วมมากของจำนวนเต็มสองจำนวน โดยยูคลิเดียนอัลกอริทึมจะทำงานได้ช้าที่สุดถ้าข้อมูลเข้าเป็นจำนวนฟีโบนัชชีสองตัวที่ติดกัน
ยูริ มาทิยาเซวิช พิสูจน์ได้ว่าจำนวนฟีโบนัชชีมีนิยามในรูปของผลเฉลยของสมการไดโอแฟนไทน์ ซึ่งความจริงข้อนี้นำไปสู่การแก้ปัญหาข้อที่ 10 ของฮิลแบร์ท
จำนวนเต็มทุกจำนวนสามารถเขียนอยู่ในรูปของผลบวกของจำนวนฟีโบนัชชีที่ไม่ติดกินได้เพียงแบบเดียวเท่านั้น ความจริงข้อนี้เป็นที่รู้จักกันในนามทฤษฎีบทของเซคเคนดอร์ฟ การเขียนจำนวนเต็มในรูปดังกล่าวเรียกว่า "การนำเสนอแบบเซคเคนดอร์ฟ"
ตัวกำเนิดจำนวนสุ่มเทียมบางตัวใช้จำนวนฟีโบนัชชีเป็นเครื่องมือในการสร้างเลขสุ่ม
จำนวนฟีโบนัชชีถูกใช้กำหนดความยาวของส่วนประกอบต่างๆ ของงานศิลปะ และถูกใช้ในการเทียบเสียงเครื่องดนตรี ผลงานเพลงที่มีความเกี่ยวข้องกับจำนวนฟีโบนัชชี ได้แก่ "เพลงสำหรับเครื่องสาย เครื่องประกอบจังหวะ และซีเลสตา" ของ เบลา บาท็อก, และเพลง"แลเทอราทัส" ของวงทูล ซึ่งมีจำนวนพยางค์ในวรรคของเนื้อร้องเท่ากับจำนวนฟีโบนัชชี ("Black/Then/White are/All I see/In my infancy/Red and yellow then came to be")
อัตราส่วนทอง
อัตราส่วนทอง  ในทางคณิตศาสตร์และศิลปะนั้น เลขสองจำนวน (สมมุติให้เป็น a, b และ a&gt;b) จะเป็น "อัตราส่วนทอง" ถ้าอัตราส่วนระหว่างจำนวนมาก (a) ต่อผลรวม (a + b) มีค่าเท่ากับอัตราส่วนระหว่างจำนวนน้อย (b) ต่อจำนวนมาก (a)
"อัตราส่วนทอง" เป็นค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์ที่ไม่มีเหตุผลชัดเจน มีค่าประมาณ 1.6180339887 ชื่ออื่นที่เป็นที่รู้จักของ "อัตราส่วนทอง" ในภาษาอังกฤษได้แก่ golden section  และ golden mean, extreme and mean ratio, medial section, divine proportion, divine section , golden proportion, golden cut, golden number, และ mean of Phidias อัตราส่วนทองมักจะแทนด้วยตัวอักษรกรีก "ฟาย" (φ)
โดยค่านี้จะเป็นอัตราส่วนระหว่างค่าของลำดับฟีโบนัชชี 2 ค่า เช่น 610:987 =&gt; 1 : 1.618
อัตราส่วนทองในวิธีการเขียนต่าง ๆ.
เลขฐานสอง : 1.1001111000110111011...
เลขฐานสิบ : 1.6180339887498948482...
เลขฐานสิบหก : 1.9E3779B97F4A7C15F39...
รากไม่รู้จบ : formula_3
เศษส่วนไม่รู้จบ : formula_4
การเขียนในรูปแบบพีชคณิต : formula_5
นวณัฐ โอศิริ
รองศาสตราจารย์ ดร.นวณัฐ โอศิริ (เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2512 — ) ภูมิสถาปนิกชาวไทย รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ดร. นวณัฐได้ทุนจากมหาวิทยาลัยไปศึกษาต่อและจบปริญญาเอกจาก วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน มหาวิทยาลัยลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2544 และจบปริญญาโทในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จาก[[บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด] เมื่อ พ.ศ. 2538 และปริญญาตรีทางด้านเดียวกัน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ดร. นวณัฐเคยได้รับรางวัลงานวิจัยดีเด่น จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความสนใจทางด้านภูมิทัศน์วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และงานภูมิสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น มีผลงานหนังสือเรื่อง "ศิลปะในงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรม ค.ศ.1920-ปัจจจุบัน" ISBN 978-974-032-260-3 ก่อนหน้าที่ ดร.นวณัฐจะเข้ามาสอนในภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมนั้น ดร.นวณัฐได้ทำงานที่สำนักงานภูมิสถาปนิก L-49
[[หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์]]
[[หมวดหมู่:ภูมิสถาปนิก]]
[[หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด]]
[[หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]]
[[หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.]]
[[หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน]]
เกรตบาร์ริเออร์รีฟ
เกรตเลกส์
เกรตเลกส์  เป็นชื่อเรียกทะเลสาบทั้ง 5 ได้แก่ สุพีเรีย มิชิแกน ฮูรอน อิรี และออนแทรีโอ เป็นกลุ่มของทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก บางครั้งชาวอเมริกันให้ฉายาว่าเป็น "ชายหาดที่สาม" เนื่องจากอาณาบริเวณที่กว้างขวาง ลักษณะระบบนิเวศ ชายหาดและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ ทำให้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ทะเลในแผ่นดิน" เพราะปริมาณน้ำจืดในทะเลสาบทั้ง 5 คิดเป็น 20 % ของปริมาณน้ำจืดที่มีอยู่บนโลก
ในทางภูมิศาสตร์เส้นแบ่งประเทศของสหรัฐอเมริกาและแคนาดาลากผ่านกลุ่มทะเลสาบเหล่านี้ มีเพียงทะเลสาบเดียวที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาคือทะเลสาบมิชิแกน บริเวณนี้เป็นแหล่งแร่เหล็กที่สำคัญของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะทะเลสาบซุพีเรีย
บริเวณเกรตเลกส์มิได้มีเฉพาะทะเลสาบใหญ่ทั้ง 5 เท่านั้น แต่ยังมีทะเลสาบและแม่น้ำอีกจำนวนมาก อีกทั้งยังมีเกาะอีกกว่า 35,000 เกาะ
ทะเลสาบมิชิแกน - ฮูรอน.
ทะเลสาบมิชิแกนและทะเลสาบฮูรอนมีผืนน้ำติดใหลถึงกันทำให้ทะเลสาบทั้งสองนี้บางครั้งเรียกว่า ทะเลสาบมิชิแกน - ฮูรอน ความสูงผิวน้ำของทั้งสองทะเลสาบนี้อยู่ในระดับใกล้เคียงกัน คือ 176 เมตร และไม่ได้เชื่อมต่อกันด้วยแม่น้ำ แต่เชื่อมต่อกันด้วยช่องแคบแมคคิแนค
แม่น้ำมิสซิสซิปปี
แม่น้ำมิสซิสซิปปี  อยู่ตอนกลางของสหรัฐอเมริกา เป็นเครือข่ายสาขาแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ(เครือข่ายแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรี) มีความยาวทั้งสิ้น 3,334 กม. ระบบแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรียาวเป็นอันดับที่ 4 ของโลก แม่น้ำมิสซิสซิปปีเริ่มต้นจากในรัฐมินนิโซตา และออกสู่ปากอ่าวเม็กซิโกที่ รัฐลุยเซียนา เป็นแหล่งเพาะปลูกที่สำคัญ โดยเฉพาะ ข้าวโพด ถั่วเหลือง ยาสูบ เป็นจุดที่ฝรั่งเศสเข้ายึดครองในช่วงแรกของการสำรวจทวีปอเมริกาเหนือ
จามรี อาระยานิมิตสกุล
ศาสตราจารย์ จามรี อาระยานิมิตสกุล (สกุลเดิม จุลกะรัตน์ ; 1 มีนาคม พ.ศ. 2498 — ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งรองคณบดี ฝ่ายบริการวิชาการของคณะกรรมการสภาสถาปนิก ชุดที่ 4 (พ.ศ. 2553-2556) ในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จามรี มีผลงานวิจัยและงานแต่งหนังสือเกี่ยวข้องกับภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมหลายเล่ม เช่นเดียวกันกับผลงานการออกแบบวางผัง และคู่มือการพัฒนาภูมิทัศน์ให้แก่หน่วยงานราชการหลายแห่ง เช่น อุทยานแห่งชาติ ภูมิทัศน์ทางหลวง ทางหลวงชนบท และเมืองเพื่อการท่องเที่ยวต่าง ๆ ในอดีตเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย มีผลงานจัดการประชุมนานาชาติทางภูมิสถาปัตยกรรมในประเทศไทย ซึ่งประสบผลสำเร็จเป็นอย่างมาก
จามรีจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ในสาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม สังกัดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2558
ทะเลสาบติติกากา
ทะเลสาบติติกากา  เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอนดีส บริเวณชายแดนของประเทศเปรูและประเทศโบลิเวีย ด้วยระดับความสูงเฉลี่ย 3,810 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบติติกากาเป็นทะเลสาบที่สามารถเดินเรือทางพาณิชย์ที่สูงที่สุดในโลก
ทะเลสาบติติกากาตั้งอยู่ในแคว้นปูโนทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรูและในแคว้นลาปาซทางตะวันตกของประเทศโบลิเวีย ครอบคลุมพื้นที่ 8,372 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยทะเลสาบย่อย 2 แห่งซึ่งเชื่อมต่อด้วยช่องแคบติกินาซึ่งมีระยะห่างประมาณ 800 เมตร ชูกุยโต (หรือทะเลสาบใหญ่) มีความลึกสูงสุดประมาณ 284 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 107 เมตร ส่วนทะเลสาบวิญไญมาร์กา (หรือทะเลสาบเล็ก) มีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 9 เมตร
ภายในทะเลสาบติติกากานอกจากจะมีเกาะน้อยใหญ่รวม 41 เกาะ เช่น เกาะอามันตานี เกาะตากิเล เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol) เกาะซูริกิ แล้วยังมีเกาะอูโรส ซึ่งเป็นเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นอีกด้วย
เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol).
เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเกาะหนึ่งในทะเลสาบ อยู่ในเขตประเทศโบลิเวีย ในบางตำนานกล่าวว่าเกาะนี้เป็นที่อาศัยของพระอาทิตย์
เกาะอูโรส.
เกาะอูโรสเป็นเกาะที่ชาวอูโรสสร้างขึ้นจากการใช้ต้นโตโตราที่มีอยู่ทั่วไปในทะเลสาบติติกากา เกาะถูกยึดไว้ด้วยเชือกผูกไม้ที่ปักอยู่กับพื้นของทะเลสาบ ชาวอูโรสต้องซ่อมแซมเกาะโดยการเพิ่มต้นโตโตราจากด้านบนอยู่เรื่อย ๆ เพราะส่วนที่อยู่ใต้น้ำจะค่อย ๆ เน่าตามกาลเวลา
อังสนา บุณโยภาส
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อังสนา บุณโยภาส (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500) อดีตหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความเชี่ยวชาญพิเศษทางด้านการวางแผนการท่องเที่ยว และสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) เพื่อการวางแผนออกแบบสิ่งแวดล้อม และมีผลงานวิชาการที่โดดเด่นในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาฟื้นฟูพื้นที่ดินบราวน์ฟิลด์หรือที่ดินที่เคยพัฒนามาก่อนแล้วเสื่อมโทรมถูกทิ้งร้าง (Brownfield)
ดร.อังสนา จบปริญญาเอก สาขาการออกแบบสิ่งแวดล้อม (Environmental Design) จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส เอแอนด์เอ็ม สหรัฐอเมริกา โดยดุษฎีนิพนธ์มีหัวข้อเกี่ยวกับ การประเมินศักยภาพเพื่อการท่องเที่ยวของเกาะสมุย
นิลุบล คล่องเวสสะ
รองศาสตราจารย์ นิลุบล คล่องเวสสะ (28 พฤศจิกายน 2498 — ) อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม และเคยดำรงตำแหน่งรองคณบดี ฝ่ายวางแผนของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จบการศึกษาปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต และปริญญาตรี สาขาสถาปัตยกรรม จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รศ.นิลุบลมีผลงานการวิจัยและให้คำปรึกษาแก่หน่วยงานราชการ ในด้านการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเมือง สวนสาธารณะ พื้นที่นันทนาการ พฤติกรรมมนุษย์ในที่สาธารณะ
กนก เหวียนระวี
อาจารย์ กนก เหวียนระวี (20 มกราคม 2490 — ) เป็นอาจารย์และนักธุรกิจเจ้าของกิจการบ้านจัดสรรและสนามกอล์ฟกรุงกวี เป็นอาจารย์รุ่นบุกเบิกของภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง มีความเชี่ยวชาญทางด้านพืชสวน สำเร็จปริญญาตรีและโทในสาขาพืชสวน จากมหาวิทยาลัยมิสซุรี สหรัฐอเมริกา อาจารย์กนกเป็นผู้ที่ส่งเสริมการออกแบบภูมิทัศน์โดยอิงกับธรรมชาติ เช่น การใช้ระบบนิเวศดูแลเรื่องแมลง แทนการใช้ยาฆ่าแมลง โดยมักยกกรณีตัวอย่างจากกิจการสนามกอล์ฟของอาจารย์เอง
ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!
ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!  เป็นหนังสือการ์ตูนและหนังสือนิยายไลท์โนเวลเล่มแรกในชุด “มะรุมะ” ผู้ประพันธ์ คือ อาจารย์โทโมะ ทาคาบายาชิ ผู้วาดภาพประกอบในนิยายและวาดการ์ตูน คือ อาจารย์เทมาริ มัตสึโมโตะ ทั้งนิยายและการ์ตูนอยู่ภายใต้การดูแลและพิมพ์จัดจัดหน่ายโดย คาโดคาวะ บีนส์ บุงโกะ ในเครือของคาโดคาวะ โชะเทน
ในปี พ.ศ. 2547 นิยายมะรุมะ ได้รับการนำไปดัดแปลงเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่น โดยใช้ชื่อว่า Kyo Kara Maoh! （今日からマ王！） ปัจจุบันมีทั้งหมด 3 ภาค จำนวนทั้งสิ้น 117 ตอน (หลังจบอนิเมะภาคสองแล้วมีการจัดทำโอวีเอ ใช้ชื่อว่า Kyo Kara Maoh! R （今日からマ王！R） ด้วย)
ในปี พ.ศ. 2548 อาจารย์เทมาริ มัตสึโมโตะ ได้เริ่มลงการ์ตูนมังงะในนิตยสารการ์ตูนรายเดือนอะสุกะ (Asuka)
นอกจากนี้ยังได้จัดทำเกมเพลย์สเตชัน 2 ได้แก่ “Kyo Kara Maoh! Hajimari no tabi” （今日から㋮王！はじ㋮りの旅） และ “Kyo Kara Maoh! Shinmakoku no kyuujitsu” （今日から㋮王！眞魔国の休日） รวมถึงเกมคอมพิวเตอร์ “Kyo Kara Maoh! Oresama QUEST” （今日から㋮王！俺さまクエスト）
วันหนึ่ง ชิบูยะ ยูริ นักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่รักเบสบอลเป็นชีวิตจิตใจ ได้บังเอิญไปพบกับเหตุการณ์เพื่อนร่วมห้องสมัย ม.ต้น กำลังถูกรังแกจึงพยายามเข้าไปช่วย แต่กลับถูกกลุ่มนักเรียนนักเลงเหล่านั้นลากตัวเข้าไปในห้องน้ำสาธารณะ กลุ่มนักเลงตั้งใจจะแก้แค้นยูริโดยการกดชักโครกแล้วเอาหน้าของเขากดลงไป แต่นั่นกลับทำให้ยูริถูกชักโครกดูดจนหลุดมาอยู่ในสถานที่หนึ่ง ซึ่งคล้ายกับหมู่บ้านของชาวยุโรปยุคกลาง
ที่นั่น ยูริไม่ได้รับการต้อนรับจากคนที่นั่นและยังถูกขับไล่ โชคดีที่มีกลุ่มคนขี่ม้าเข้ามาช่วยเขาไว้ได้ทัน จากนั้นยูริก็เดินทางไปยังบ้านพักแห่งหนึ่งเพื่อรับฟังเรื่องราวต่างๆ และแก้ข้อสงสัยของตัวเอง แต่กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นทั้งยังทำให้ยูริสับสนมึนงงมากกว่าเดิม เมื่อเขาได้ทราบว่า ตัวเขาจริงๆ แล้วเป็นคนของชนเผ่าปีศาจที่ดวงวิญญาณถูกส่งให้ไปเกิดยังโลกมนุษย์ อีกทั้งที่ว่าเขาเป็นว่าที่กษัตริย์องค์ใหม่แห่งอาณาจักรดังกล่าวด้วย ในระยะแรกยูริยังไม่ยอมรับกับสิ่งที่ได้รับฟังมา แต่ด้วยว่าเขารักความยุติธรรมและความถูกต้อง เขาจึงต้องยอมรับอำนาจดังกล่าวมาไว้ในมือเพื่อที่จะหยุดสงครามอันโหดเหี้ยมและทารุณระหว่างเผ่าพันธุ์ปีศาจและเผ่าพันธุ์มนุษย์
นอกจากต้องจัดการเรื่องต่างๆ ภายในประเทศของตัวเองแล้ว ยูริยังเดินทางไปยังต่างประเทศจนประสบพบกับเหตุการณ์มากมาย รวมถึงการแก้ปัญหาเรื่อง "กล่องต้องห้ามทั้งสี่" ด้วย
หนังสือนิยาย.
"ชื่อภาษาไทยในที่นี้เป็นการแปลโดยตรงจากภาษาญี่ปุ่น ไม่ใช่ชื่อที่ใช้จริงแต่อย่างใด (รอการยืนยันชื่อภาษาไทยจากเจ้าของลิขสิทธิ์) "
เล่มเนื้อหาหลัก.
ส่วนของอาณาจักรเผ่าพันธุ์ปีศาจ.
ปฐมบทแห่งราชาปีศาจ ยูริที่เป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาๆ กลับต้องมารับหน้าที่อันยิ่งใหญ่ นั่นก็คือหน้าที่ของราชาปีศาจ
ยูริซึ่งถูกเรียกตัวกลับมายังอาณาจักรเผ่าพันธุ์ปีศาจอีกครั้ง ต้องออกเดินทางสู่ดินแดนมนุษย์เพื่อตามหาอาวุธสงครามประจำกษัตริย์ปีศาจซึ่งได้หายสาบสูญไปราวสองร้อยปีมาแล้ว โดยคาดว่าจะทำให้เหล่ามนุษย์เกรงกลัวและไม่คิดทำสงครามอีก อาวุธดังกล่าวคือดาบมาร มีชื่อว่า มอร์กิฟ
ยูริถูกเรียกตัวกลับมายังอาณาจักรอีกครั้ง คราวนี้เขาถูกตั้งข้อหาว่าเป็นอาชญากรในดินแดนสเวเรล่าของเผ่ามนุษย์ จึงต้องออกเดินทางเพื่อจัดการกับปัญหาดังกล่าว
เกี่ยวกับการปรากฏตัวของคนที่อ้างว่าเป็น “ลูกสาว” นอกสมรสของราชาปีศาจ
ส่วนของดินแดนปกครองตนเองคาโลเรีย (Caloria).
ในฤดูร้อนนั้น ยูริซึ่งกำลังช่วยงานอยู่ที่บ้านญาติของมุราตะ ถูกเรียกตัวกลับอาณาจักรอีกครั้ง แต่คราวนี้ทั้งคอนราทและคนอื่นๆ กลับมีท่าทีที่แปลกไป และแทนที่จะโผล่กลับมายังอาณาจักรอีกครั้ง เขากลับโผล่ไปยังดินแดนปกครองตนเองคาโลเรีย ซึ่งอยู่ภายใต้อาณัติของอาณาจักรซีมารอนเล็ก (Small Cimaron) ที่น่าแปลกใจคือครั้งนี้มุราตะเองก็หลุดตามยูริมายังโลกนี้ตามด้วย
ส่วนของอาณาจักรผืนทรายศักดิ์สิทธิ์ (聖砂国).
อาณาจักรผืนทรายศักดิ์สิทธิ์เป็นเผ่าพันธุ์เทวดาที่ปิดประเทศไปเป็นระยะเวลานานแล้ว (แต่ก็ยังคงมีการติดต่อแลกเปลี่ยนกับอาณาจักรซีมารอนเล็กอยู่บ้าง) ฝ่ายพระราชายูริและเหล่าขุนนางต้องการทราบความเป็นไปภายในของอาณาจักรดังกล่าว จึงตัดสินใจเดินทางไปยังดินแดนดังกล่าว ทว่าเรื่องราวหลายอย่างกลับไม่ได้เป็นไปตามคาด หนึ่งในนั้นก็คือ เรื่องที่ยูริต้องออกเดินทางสู่อาณาจักรผืนทรายศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับพระราชาซาราเลกีแห่งอาณาจักรซีมารอนเล็ก และทูตเจริญสัมพันธไมตรีจากอาณาจักรซีมารอนใหญ่หรือก็คือ คอนราท
ส่วนเนื้อหาใหม่ (ダルコ国).
ยูริและมุราตะได้เดินทางไปสู่โลกอีกใบ แต่ทว่าพวกเขากลับหลุดไปยังอาณาจักรดาลโกซึ่งอยู่ติดกับอาณาจักรเผ่าพันธุ์ปีศาจ เกวนดัลจึงต้องรีบออกเดินทางไปยังอาณาจักรดังกล่าวเพื่อช่วยพระราชาและอัครเสนาบดี และในที่สุดแล้วพวกเขาทั้งสามก็ต้องถูกจองจำในเรือนจำที่นั่น
เล่มเนื้อหาพิเศษ.
เป็นภาคพิเศษ เนื้อหาจะเกี่ยวข้องกับตัวละคร แต่จะไม่เกี่ยวข้องกับส่วนเนื้อหาหลักเสียทีเดียว มีทั้งที่รวมเรื่องสั้นหลายๆ ตอน หรือเป็นเล่มเดียวจบก็มี
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับไดอารี่ของกุนเทอร์ที่ได้ออกพิมพ์จำหน่ายและได้รับความนิยมอย่างสูง
ไม่มีตัวละครจากเรื่องมะรุมะปรากฏเลย แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะมีส่วนสำคัญเกี่ยวกับเนื้อหาในภายภาคหน้า เนื่องจากมีการพูดถึงเรื่องกล่องต้องห้ามและผู้ถือกุญแจอยู่ด้วย เรื่องราวเกิดขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่สองบนโลกมนุษย์
เนื้อเรื่องดำเนินที่ตัวละครบ้านชิบุยะและความสัมพันธ์ภายในครอบครัวชิบุยะ
เนื่องจากอนิเมะได้รับความนิยมอย่างมาก ผู้เขียนจึงยืมชื่ออนิเมะมาดัดแปลงเล็กน้อย โดยการเติมเครื่องหมาย ? (เครื่องหมายปรัศนีย์) ลงไป
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับองค์ปฐมกษัตริย์และอัครเสนาบดี เป็นต้น
“จากวันนี้ผมคือราชาปีศาจ”(ชื่ออย่างไม่เป็นทางการ)  ฉายทางช่องเอ็นเอชเค BS2 (NHK BS2) ฉายซ้ำทางช่อง NHK教育 (NHK Kyouiku) ชื่อเรียกสั้นๆ ของซีรีส์อนิเมะคือ มะนิเมะ （㋮ニメ） ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการวางจำหน่าย OVA ออกมาเดือนละแผ่น ทั้งหมด 5 แผ่น กระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 จึงออกอากาศอนิเมะภาคสาม ปัจจุบันมีการนำอนิเมะไปฉายในหลายประเทศแล้ว เช่น ไต้หวัน ฮ่องกง สหรัฐอเมริกา เป็นต้น
เวลาออกอากาศ (ประเทศญี่ปุ่น).
ต้นฉบับของอนิเมะเดิมนั้นเป็นภาพขนาด 16:9 หากผู้ชมรับสัญญาณเป็นสัญญาณดิจิตอลภาคพื้นดิน จะได้รับชมภาพขนาดดั้งเดิม คือ 16.9 แต่หากรับสัญญาณเป็นสัญญาณอนาล็อก ทางช่อง BS2 จะปรับขนาดเป็น 4:3 ทางช่อง Kyouiku จะปรับขนาดเป็นเล็ทเตอร์บ็อกซ์
ชื่อตอน.
"ใช้ชื่อว่า Kyo Kara Maoh! R （今日から㋮王！R）"
การ์ตูนมังงะ.
อาจารย์เทมาริ มัตสึโมโตะ ผู้วาดภาพประกอบในนิยายนั้น ได้นำนิยายมาวาดเป็นการ์ตูนลงในนิตยสารอะสุกะซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน และได้มีการรวมเล่มออกจำหน่าย โดยใช้ชื่อว่า "ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!" （今日から㋮のつく自由業！） ทุกเล่ม (ไม่เหมือนนิยายที่ชื่อของแต่ละเล่มจะต่างกันไป) เนื้อหาหนังสือการ์ตูนจะยึดตามนิยายเป็นสำคัญ
จำนวนฉบับรวมเล่มที่จำหน่ายปัจจุบัน.
ในญี่ปุ่นฉบับรวมเล่มอยู่ในความดูแลของสำนักพิมพ์ Asuka Comics DX สำหรับในประเทศไทยฉบับรวมเล่มอยู่ในความดูแลของสำนักพิมพ์พีชคอมมิคส์ ในเครือบงกชคอมมิคส์ บริษัท บงกช พับลิชชิ่ง จำกัด
พรพรรณ ฟูตระกูล
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พรพรรณ ฟูตระกูล (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีผลงานวิจัยที่เน้นเรื่องท้องถิ่น เช่น ประวัติศาสตร์ภูมิสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของไทยที่สัมพันธ์กับชื่อเรียกสถานที่นั้น ๆ นับว่าเป็นนักวิชาการทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ทางด้านภูมิสถาปัตยกรรม ที่สำคัญยิ่งคนหนึ่ง
พรพรรณ จบปริญญาตรี เกียรตินิยม จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท เกียรตินิยม สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และปริญญาเอก ด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ จากมหาวิทยาลัยคอร์แนล
พรพรรณ เป็นอาจารย์ที่เป็นที่รักของศิษย์ และทุ่มเทกับการเรียนการสอน จนได้รับรางวัลอาจารย์ดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์
รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์ (เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการ สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(พ.ศ. 2552–2554) อดีตหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม (พ.ศ. 2540–2545) อดีตนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย(พ.ศ. 2542–2544) สภาสถาปนิกอาเซียน (ASEAN Architect Council -AAC) อดีตกรรมการสภาสถาปนิก ตัวแทนสาขาภูมิสถาปัตยกรรม 2 วาระ (พ.ศ. 2547–2550) และ (พ.ศ. 2550–2553)
รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ จบการศึกษาจากภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยม จากนั้นได้ศึกษาระดับปริญญาโทด้านภูมิสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา จากนั้นจึงศึกษาต่อในสาขาเกี่ยวกับการวางแผนชุมชนและภูมิภาค จนจบปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยบริทิชโคลัมเบีย เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ มีผลงานการวิจัยและวางแผนหลายชิ้น ทั้งในนามของภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม และสถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม
ภาวดี ธนวิสุทธิ์
รองศาตราจารย์ภาวดี อังศุสิงห์ (ธนวิสุทธิ์) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ปัจจุบันเป็นอาจารย์และดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา
ปวยร์โตรีโก
ปวยร์โตรีโก  หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐปวยร์โตรีโก  เป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในภูมิภาคทะเลแคริบเบียน ทางทิศตะวันออกของสาธารณรัฐโดมินิกัน ปวยร์โตรีโกเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีส มีพื้นที่รวมเกาะปวยร์โตรีโก เกาะเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง รวมทั้งกลุ่มเกาะ ได้แก่ โมนา เบียเกซ และกูเลบรา การเดินทางเข้าปวยร์โตรีโกนั้นต้องใช้วีซาของสหรัฐอเมริกา เพราะปวยร์โตรีโกถือเป็นดินแดน (territory) ของสหรัฐอเมริกา แม้จะไม่ถือว่าเป็นรัฐ (state) ก็ตาม
การเข้ามาของชาวสเปน.
ในปี 1509 สเปนเข้ามายึดครองเกาะปวยร์โตรีโก จนกระทั่งถึงปี 1898 จึงถูกยกให้สหรัฐอเมริกาหลังจากสเปนแพ้สงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา
ปวยร์โตรีโกไม่มีหน่วยการปกครองลำดับแรกที่กำหนดโดยรัฐบาลสหรัฐฯ แต่มี เทศบาล  78 แห่งเป็นหน่วยการปกครองลำดับรอง (เกาะโมนาไม่มีฐานะเป็นเทศบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมายาเกวซ) เทศบาลของปวยร์โตรีโกแบ่งย่อยออกเป็น เขต  และ แขวง  แต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลซึ่งมีการเลือกตั้งใหม่ทุก ๆ 4 ปี
เทศบาลแห่งแรก (เดิมเรียกว่า "เมือง") ของปวยร์โตรีโกคือเทศบาลซานฮวน จัดตั้งขึ้นในปี 1521 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้ตั้งเทศบาลใหม่ขึ้น ได้แก่ โกอาโม (1570) และซันเฮร์มัง (1570) จากนั้นเทศบาลอีก 3 แห่งก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้แก่ อาเรซีโบ (1614) อากวาดา (1692) และปอนเซ (1692)
การตั้งถิ่นฐานในปวยร์โตรีโกขยายตัวเพิ่มขึ้นในอีก 2 ศตวรรษถัดมา โดยเกิดเทศบาลขึ้นใหม่ 30 แห่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และอีก 34 แห่งแห่งเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเทศบาลเพียง 6 แห่งที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเทศบาลแห่งใหม่ที่สุดคือ โฟลรีดา จัดตั้งขึ้นในปี 1971
สิรินทรา วัณโณ
ผศ.สิรินทรา วัณโณ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 - ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลขานุการหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบสถาปัตยกรรม (หลักสูตรนานาชาติ) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศึกษาระดับประถมและมัธยมจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท 2 สาขาทั้งสถาปัตยกรรม และภูมิสถาปัตยกรรม โดยอาจารย์ได้จบปริญญาตรีและโทสาขาสถาปัตยกรรม จาก Savannah College of Art and Design (SCAD) สหรัฐอเมริกา 2544 และจบปริญญาโทในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา 2547 การที่อาจารย์เป็นบุตรสาวของอุปนายกสมาคมไม้ประดับแห่งประเทศไทย อาจารย์สุรัตน์ วัณโณทำให้อาจารย์สนใจเรื่องต้นไม้มาแต่เล็ก
ดอกธรรมรักษา
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
นี่คือรายพระนามและรายนาม พระมเหสี เจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว​
ฉมาวงศ์ สุริยจันทร์
ดร.ฉมาวงศ์ สุริยจันทร์ เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทยและอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ฉมาวงศ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อจนจบปริญญาโทสาขาภูมิสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และปริญญาโทอีกใบในสาขาภูมิสถาปัตยกรรมและออกแบบชุมชนเมือง จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา หลังจากนั้นได้รับทุนจากรัฐบาลไทย ศึกษาต่อจนจบในระดับปริญญาเอก ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย หัวข้อเกี่ยวกับการบริหารระบบจัดการน้ำเสีย
ภาวิณี อินชมภู
อาจารย์ภาวิณี อินชมภู ภูมิสถาปนิกชาวไทย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลขาภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อจนจบปริญญาโท สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา อาจารย์ได้รับทุนจากรัฐบาลไทย ศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา หัวข้อเกี่ยวกับสวนสาธารณะ อาจารย์เป็นหนึ่งในนักวิชาการรุ่นใหม่ ที่ผสมผสานความรู้ความเชี่ยวชาญ ทางด้านการออกแบบชุมชนเมืองและภูมิสถาปัตยกรรมเข้าด้วยกัน
มหาวิทยาลัยรัฐบาล
เพชร
เพชร เป็นอัญมณีรูปแบบหนึ่งของคาร์บอน จัดเรียงตัวเป็นทรงแปดหน้า เป็นแร่ที่แข็งที่สุดตามสเกลของโมส์ (Moh's scale) มีค่าความแข็งเท่ากับ 10
เพชรมีหลายสี โดยสีที่นิยมที่สุดคือสีขาวบริสุทธิ์ ส่วนสีที่หายากคือสีแดง ฟ้า เขียว ส้ม ชมพู เรียก "แฟนซีคัลเลอร์ไดมอนด์" ซึ่งมีราคาสูงมาก
โดยทั่วไปการเจียระไนเพชรกลม เป็น 57 เหลี่ยม (หากรวมก้นเพชรรวมเป็น 58 เหลี่ยม) หรือ ที่เรียกว่าเหลี่ยมเกสร นับว่าสวยที่สุด เพชรเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ ความแข็งแกร่ง แหล่งของเพชรมีอยู่ทั่วโลก ส่วนมากพบที่บราซิล แคนาดา รัสเซีย ออสเตรเลีย และแอฟริกาใต้
คำว่า เพชร ในภาษาไทย มาจาก वज्र (วชฺร) ในภาษาสันสกฤต หมายถึง สายฟ้า หรืออัญมณีชนิดนี้ก็ได้ ส่วนในภาษาอังกฤษ "diamond" มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณ "αδάμας" "(adámas)" ซึ่งมีความหมายว่า "สมบูรณ์" "เปลี่ยนแปลงไม่ได้" "แข็งแกร่ง" "กล้าหาญ" มาจาก ἀ- (a-) มีความหมายว่า "ไม่-" + "δαμάω" ("damáō"), "เอาชนะ" "ขี้ขลาด" ภายหลังได้แผลงเป็น adamant, diamaunt, diamant และ diamond ในที่สุด
เพชรมีการกล่าวถึงและทำเหมืองเพชรครั้งแรกในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะชั้นหินที่เกิดจากการทับถมของตะกอนน้ำพาเป็นเวลาหลายศตวรรษตามแม่น้ำเพนเนอร์ กฤษณะ และ โคธาวารี เพชรเป็นที่รู้จักในประเทศอินเดียมาไม่น้อยกว่า 3,000 ปีแต่ไม่เกิน 6,000 ปี
อัญมณีเพชรกลายเป็นสิ่งมีค่าเมื่อมีการนำไปใช้เป็นรูปเคารพทางศาสนาในอาณาจักรอินเดียโบราณ นอกจากนี้ ยังมีการใช้งานเพชรเป็นเครื่องมือแกะสลักตั้งแต่สมัยต้นประวัติศาสตร์ของมนุษย์อีกด้วย ความนิยมของเพชรได้เพิ่มขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากอุปทานที่เพิ่มขึ้น เทคนิคการตัดและขัดเกลาที่ดีขึ้น การเติบโตของเศรษฐกิจโลก และการปฏิรูปและความสำเร็จของการโฆษณาเผยแพร่
ในปี ค.ศ. 1772 อ็องตวน ลาวัวซีเยได้ใช้แว่นขยายรวมรังสีดวงอาทิตย์ไปบนเพชรในบรรยากาศที่มีแต่ออกซิเจน ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ผลิตภัณฑ์จากการเผาไหม้มีเพียงแต่คาร์บอนไดออกไซด์ เป็นการพิสูจน์ว่าเพชรเป็นองค์ประกอบของคาร์บอน ต่อมาในปี ค.ศ. 1797 สมิทสัน เท็นแนนต์ (Smithson Tennant) ได้ทำซ้ำและเพิ่มเติมการทดลองนี้ โดยแสดงให้เห็นว่าการเผาไหม้เพชรและกราไฟท์จะปลดปล่อยก๊าซที่มีองค์ประกอบเดียวกัน สมิทสันได้สร้างสมดุลสมการเคมีของสารเหล่านี้ขึ้นมา
การใช้งานเพชรส่วนมากในปัจจุบันเป็นการใช้ในเชิงอัญมณีซึ่งใช้ทำเครื่องประดับ การใช้งานในลักษณะนี้สามารถนับย้อนไปได้ถึงในสมัยโบราณ การกระจายของแสงขาวในสเปกตรัมสีเป็นลักษณะพื้นฐานทางด้านอัญมณีวิทยาของอัญมณีเพชร ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้เชี่ยวชาญในด้านอัญมณีวิทยาได้พัฒนาวิธีแบ่งระดับของเพชรและอัญมณีชนิดอื่นบนพื้นฐานของลักษณะที่สำคัญในเชิงมูลค่าของอัญมณี 4 ลักษณะหรือที่รู้จักกันในชื่อ "4 ซี" ถูกใช้เป็นพื้นฐานการบ่งชี้ของเพชร ประกอบด้วย "กะรัต (carat)" "การตัด (cut)" "สี (color)" และ "ความสะอาด (clarity)" เพชรไม่มีตำหนิที่มีขนาดใหญ่ที่สุดรู้จักกันในชื่อ พารากอน
เพชรเป็นผลึกโปร่งใสของอะตอมคาร์บอนที่จับยึดกับแบบรูปพีระมิด (sp3) ตกผลึกกลายเป็นโครงข่ายเพชรที่เป็นการแปรผันของโครงสร้างลูกบาศก์แบบเฟซเซ็นเตอร์ (face centered cubic)
หลักสากล 4Cs.