pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ถนนราษฎร์ยินดี  หรือถนนสามสิบเมตร  เป็นถนนสำคัญสายหนึ่งในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เส้นทางเริ่มต้นจากด้านทิศเหนือที่สามแยกตัดถนนเพชรเกษม ผ่านสี่แยกตัดถนนศุภสารรังสรรค์ สี่แยกตัดถนนธรรมนูญวิถี สิ้นสุดเส้นทางด้านทิศใต้ที่สามแยกตัดถนนศรีภูวนาถ สภาพเป็นถนนมีเกาะกลาง ตลอดสองข้างทางมีร้านค้าและอาคารสำนักงานอยู่เป็นจำนวนมาก
ปัจจุบันทางเทศบาลนครหาดใหญ่ได้วางแผนเพื่อเตรียมปรับปรุงถนนสายนี้ จากเดิมที่เป็นถนนสายวัฒนธรรมให้พัฒนาเป็นถนนเศรษฐกิจใหม่ เพื่อขยายฐานเศรษฐกิจจากย่านใจกลางเมืองหาดใหญ่ที่มีอยู่เดิมบริเวณถนนนิพัทธ์อุทิศ 1,2 และ 3 และถนนธรรมนูญวิถี มาสู่ฝั่งตะวันออกของตัวเมือง ตามนโยบายของนายไพร พัฒโน นายกเทศมนตรี โดยมีต้นแบบจากถนนออร์ชาร์ดของสิงคโปร์ ซึ่งการดำเนินงานจะเริ่มจากการย้ายสายไฟฟ้าลงใต้ดิน ปรับภูมิทัศน์ และเพิ่มพื้นที่สีเขียว พร้อม ๆ กับการปรับภูมิทัศน์บริเวณคลองเตยที่อยู่ใกล้เคียงและย่านธุรกิจอื่นในเมืองหาดใหญ่
แยกพาณิชยการธนบุรี
แยกพาณิชยการธนบุรี  หรือที่นิยมเรียกว่า แยกพาณิชย์ธนฯ และ แยกจรัญสนิทวงศ์ 13 เป็นสามแยกปากทางถนนพาณิชยการธนบุรี (ซอยจรัญสนิทวงศ์ 13 เดิม) บรรจบถนนจรัญสนิทวงศ์ ในพื้นที่เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเส้นทางเข้าสู่วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรีและวิทยาลัยพณิชยการธนบุรี ทั้งยังสามารถใช้เป็นเส้นทางลัดจากถนนจรัญสนิทวงศ์เชื่อมต่อไปยังถนนบางแวก ออกสู่ถนนราชพฤกษ์ในพื้นที่เขตภาษีเจริญและถนนกาญจนาภิเษกในพื้นที่เขตบางแคได้ โดยมีรถสองแถวให้บริการจากปากทาง นอกจากนี้บริเวณแยกยังเป็นจุดเริ่มต้นของรถโดยสารสี่ล้อเล็กและรถสามล้อสองแถวที่ให้บริการในเส้นทางจรัญฯ 13-แยกไฟฉาย-พรานนก-ท่าน้ำศิริราช
เป็นจุดบรรจบของถนนพาณิชยการธนบุรี ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันตก และถนนจรัญสนิทวงศ์ ขนาด 6 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้
แยกบางขุนนนท์
แยกบางขุนนนท์  เป็นทางแยกบริเวณจุดบรรจบระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนบางขุนนนท์ ในพื้นที่แขวงบางขุนนนท์ และแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับเชิงสะพานข้ามคลองบางกอกน้อยและจุดตัดทางรถไฟบริเวณป้ายหยุดรถไฟจรัญสนิทวงศ์ ซึ่งเป็นจุดบรรจบระหว่างถนนสุทธาวาสกับถนนเลียบทางรถไฟสายใต้ (ตลิ่งชัน)
เป็นจุดบรรจบของถนนจรัญสนิทวงศ์ ขนาด 6 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้, ถนนบางขุนนนท์ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ยังมีซอยจรัญสนิทวงศ์ 32 (วัดสุวรรณาราม) ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) แยกออกไปทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้อีกด้วย จึงอาจถือว่าทางแยกบางขุนนนท์เป็นสี่แยก แต่ทางการไม่ถือว่าซอยดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของทางแยกนี้ เนื่องจากทางแยกนี้มีสัญญาณไฟจราจรหลักเพียง 3 ด้าน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดลำปาง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดลำปางแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดลำปางแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน.
จังหวัดลำปางอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน ร่วมกับจังหวัดลำพูน และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 30 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 4 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1.
สพป.ลำปาง เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตอนกลางและตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองลำปาง อำเภองาว อำเภอห้างฉัตร และอำเภอแม่เมาะ
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2.
สพป.ลำปาง เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอแม่ทะ อำเภอสบปราบ อำเภอแม่พริก อำเภอเถิน อำเภอเกาะคา และอำเภอเสริมงาม
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 3.
สพป.ลำปง เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตอนเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอแจ้ห่ม อำเภอเมืองปาน และอำเภอวังเหนือ
จังหวัดลำปางมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์จิตต์อารี ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ตั้งอยู่ที่ตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง
จังหวัดลำปางมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง (1 โรงเรียน) เทศบาลนครลำปาง (6 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 9 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง
จังหวัดลำปางมีโรงเรียนสาธิต 2 โรงเรียนได้แก่
โรงเรียนกีฬาจังหวัดลำปาง เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลบ่อแฮ้ว อำเภอเมืองลำปาง จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่การฝึกซ้อมกีฬา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดลำพูน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดลำพูนแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดลำพูนแบ่งดังนี้
จังหวัดลำพูนอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน ร่วมกับจังหวัดลำปาง และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 15 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 3 สหวิทยาเขตได้แก่
โดยอำเภอเวียงหนองล่อง ไม่มีโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 1.
สพป.ลำพูน เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองลำพูน อำเภอแม่ทา อำเภอบ้านธิ และอำเภอป่าซาง
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2.
สพป.ลำพูน เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอลี้ อำเภอทุ่งหัวช้าง และอำเภอเวียงหนองล่อง
จังหวัดลำพูนมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน ได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26 ตั้งอยู่ตำบลน้ำดิบ อำเภอป่าซาง
จังหวัดลำพูนมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน (3 โรงเรียน) เทศบาลเมืองลำพูน (4 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 11 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 1 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษา อาชีวศึกษา (เอกชน).
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.)
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดเลย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดเลยแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดเลยแบ่งดังนี้
จังหวัดเลยอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู ร่วมกับจังหวัดหนองบัวลำภู และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 30 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 3 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1.
สพป.เลย เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตอนเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองเลย อำเภอนาด้วง อำเภอปากชม อำเภอเชียงคาน และอำเภอท่าลี่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 2.
สพป.เลย เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตอนกลางและตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอวังสะพุง อำเภอภูกระดึง อำเภอภูหลวง อำเภอผาขาว อำเภอเอราวัณ และอำเภอหนองหิน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 3.
สพป.เลยเขต3มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอด่านซ้าย อำเภอภูเรือ และอำเภอนาแห้ว
จังหวัดเลยมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน ได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 52 ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีสงคราม อำเภอวังสะพุง
จังหวัดเลยมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 26 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย (3 โรงเรียน) เทศบาลเมืองเลย (5 โรงเรียน) เทศบาลเมืองวังสะพุง (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 10 แห่งและองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง
จังหวัดเลยมีโรงเรียนสาธิต 2 โรงเรียนได้แก่
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดศรีสะเกษ
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดศรีสะเกษแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดศรีสะเกษแบ่งดังนี้
จังหวัดศรีสะเกษอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร ร่วมกับจังหวัดยโสธร และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 56 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 8 สหวิทยาเขตได้แก่
โดยอำเภอไพรบึง และอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ไม่มีโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1.
สพป.ศรีสะเกษ เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอกันทรารมย์ อำเภอโนนคูณ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอพยุห์ อำเภอวังหิน และอำเภอยางชุมน้อย
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 2.
สพป.ศรีสะเกษ เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอห้วยทับทัน อำเภอราษีไศล อำเภอเมืองจันทร์ ศิลาลาด โพธิ์ศรีสุวรรณ และอำเภอบึงบูรพ์
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3.
สพป.ศรีสะเกษ เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอขุขันธ์ อำเภอไพรบึง อำเภอภูสิงห์ และอำเภอปรางค์กู่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4.
สพป.ศรีสะเกษ เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุนหาญ อำเภอศรีรัตนะ และอำเภอเบญจลักษ์
จังหวัดศรีสะเกษมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 55 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ (39 โรงเรียน) เทศบาลเมืองศรีสะเกษ (7 โรงเรียน) เทศบาลเมืองกันทรลักษ์ (1 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 3 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 5 แห่ง
จังหวัดศรีสะเกษมีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ตั้งอยู่ที่ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ
โรงเรียนกีฬาจังหวัดศรีสะเกษ เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่การฝึกซ้อมกีฬา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสกลนครแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดสกลนครแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร.
จังหวัดสกลนครอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 45 โรงเรียน โดยจัดอยู่ใน 8 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1.
สพป.สกลนคร เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองสกลนคร อำเภอกุสุมาลย์ อำเภอโคกศรีสุพรรณ อำเภอเต่างอย อำเภอภูพาน และอำเภอกุดบาก
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2.
สพป.สกลนคร เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอส่องดาว อำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอพรรณานิคม อำเภอพังโคน อำเภอวาริชภูมิ และอำเภอเจริญศิลป์
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3.
สพป.สกลนคร เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอวานรนิวาส อำเภอบ้านม่วง อำเภอคำตากล้า และอำเภออากาศอำนวย มีโรงเรียนอยู่ 182 แห่ง ดังนี้
จังหวัดสกลนครมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน ได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 53 ตั้งอยู่ที่ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม
จังหวัดสกลนครมีโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 23 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร (6 โรงเรียน) เทศบาลนครสกลนคร (4 โรงเรียน) และเทศบาลตำบล 13 แห่ง
ซูซาน ซาแรนดอน
ซูซาน ไซโล
ยูคลิด
ปฏิทรรศน์ของรัสเซลล์
สี่แยกเอสเอบี
สามแยกไฟฉาย
เอฟ-20
ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี
องค์การนานารัฐอเมริกา
องค์การนานารัฐอเมริกา (; ; ; ) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1948 โดยเปิดรับสมาชิกในทวีปอเมริกาเพื่อความร่วมมือทางการเมือง เศรษฐกิจและการศาล สังคม วัฒนธรรม และสันติภาพ รวมถึงให้ความช่วยเหลือทางด้านทหารในกรณีที่รัฐสมาชิกใดถูกรุกราน โดยมีหน่วยงานสำคัญคือสำนักเลขาธิการ ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. มีสมาชิกอยู่ 34 ประเทศที่ล้วนเป็นรัฐเอกราชในทวีปอเมริกา
ล็อคฮีด เอซี-130
ล็อคฮีด ยู-2
กากะเยีย
กากะเยีย คือเครื่องสำหรับวางหนังสือใบลาน ทำด้วยไม้แปดอันร้อยไขว้กัน โดยไม้กลึงให้กลมมีเส้นรอบวงประมาณ 4-7 เซนติเมตร ยาวประมาณ 40-50 เซนติเมตร ไม้แต่ละอันเจาะรูที่ตรงกลางและปลายไม้ ร้อยเชือกในลักษณะที่ทำให้ไม้ทั้ง 8 อัน ตั้งเป็นฐานสำหรับวางใบลานได้
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์
วิทยุเสียงอเมริกา
วิทยุเสียงอเมริกา ( หรือ VOA หรือ VoA) เป็นหน่วยงานจัดรายการวิทยุนานาชาติของสหรัฐที่ถือครองโดยรัฐ เป็นสื่อกระจายเสียงและการแพร่ภาพระหว่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดที่ได้รับทุนของสหรัฐ VOA ผลิตเนื้อหาทางดิจิทัล ทีวี และวิทยุใน 48 ภาษา ซึ่งมีการถ่ายทอดไปยังสถานีที่เกี่ยวข้องทั่วโลก ผู้ชมและรับฟังส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวอเมริกัน
VOA ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1942 และมีการลงนามกฎบัตร VOA (Public Laws 94-350 and 103–415) เข้าในกฎหมายเมื่อ ค.ศ. 1976 โดยประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด
VOA มีสำนักงานใหญ่ที่วอชิงตัน ดี.ซี. และสังเกตการณ์โดย U.S. Agency for Global Media (USAGM) กองทุนมีการจัดสรรทุกปีภายใต้งบประมาณของสถานทูตและสถานกงสุล ใน ค.ศ. 2016 VOA ออกอากาศบนวิทยุและรายการโทรทัศน์ประมาณ 1,800 ชั่วโมงในแต่ละสัปดาห์ ให้แก่ผู้ฟัง/ชมประมาณ 236.6 ล้านคนทั่วโลกด้วยพนักงานประมาณ 1,050 คน และงบประมาณประจำปีของผู้เสียภาษีอากรที่ 218.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผู้ฟังต่างประเทศบางส่วนมองวิทยุเสียงอเมริกาในทางบวก ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งมองเป็นรูปแบบหนึ่งของโฆษณาชวนเชื่อและปากเสียงแก่รัฐบาลสหรัฐ
ภาษาที่ให้บริการ.
เว็บไซต์ของวิทยุเสียงอเมริกา มีการออกอากาศภาษาอังกฤษ 5 ภาษาในปี 2014 (ทั่วโลก ภาษาอังกฤษพิเศษ กัมพูชา ซิมบับเว และทิเบต) นอกจากนี้เว็บไซต์ของวิทยุเสียงอเมริกามีภาษาต่างประเทศอีก 47 ภาษา (รายการวิทยุ กำกับด้วย "R"; รายการโทรทัศน์ กำกับด้วย "T")
จำนวนภาษาขึ้นอยู่กับลำดับความสำคัญของรัฐบาลสหรัฐและสถานการณ์โลก
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยุรวงศ์
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ
พระราชมณเฑียร (พระราชวังบวรสถานมงคล)
ผื่นหลายรูปแบบจากแสงแดด
ผื่นหลายรูปแบบจากแสงแดด  เป็นโรคแพ้แสงแดดชนิดหนึ่ง คือแพ้รังสีอัลตราไวโอเลตเป็นตัวกระตุ้นทำให้เกิดผื่นแพ้
เมื่อโดนแดดจะมีอาการคันยิบๆ จะเป็นมากที่หน้า มือ ผิวหนังจะแห้งแตกลึกไปถึงเนื้อในผิว ที่ศีรษะจะเป็นสะเก็ดและคัน
ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และตรวจว่าแพ้รังสียูวีบีหรือยูวีเอแล้วจึงทำการรักษาให้ตรงจุด
หลีกเลี่ยงแสงแดดหรือปกปิดร่างกายให้ปลอดภัยจากแสงแดด
วิลเลียมที่ 1
วิลเลียมที่ 1  อาจหมายถึง
พระเจ้าวิลเลียมที่ 1
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1
แอนเจวูมอน
สมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต แห่งอองจู
อากาศยานทางการทหาร
อากาศยานทางการทหาร คืออากาศยานปีกนิ่งหรือปีกหมุนแบบใดก็ตามที่ถูกใช้โดยกองทัพเพื่อวัตถุประสงค์ทางการทหาร อากาศยานปีกนิ่งทางทหารนั้นมักเรียกกันว่าเครื่องบินรบ
อากาศยานต่อสู้.
อากาศยานต่อสู้มักเป็นอากาศยานที่จะติดตั้งอาวุธที่มีไว้เพื่อโจมตีฝ่ายศัตรู อากาศยานต่อสู้แบ่งออกได้ดังนี้
อากาศยานที่ไม่ทำหน้าที่ต่อสู้.
อากาศยานประเภทนี้คืออากาศยานที่ไม่ได้ทำหน้าที่ในการต่อสู้เป็นหลัก ถึงแม้จะมีอาวุธแต่ก็เพื่อป้องกันตัวเท่านั้น แบ่งได้ดังนี้
สมเด็จพระราชินีโจน แห่งนาวาร์
สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ วูดวิลล์
สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ แห่งยอร์ค
สมเด็จพระราชินีเอลีเนอร์แห่งอากีแตน
สมเด็จพระราชินีมาทิลดา แห่งบูโลญ
สมเด็จพระราชินีอเดลิเซีย แห่งลูแวง
สมเด็จพระราชินีเอลีเนอร์ แห่งโพรวองซ์
สมเด็จพระราชินีเอลีเนอร์ แห่งคาสตีล
สมเด็จพระราชินีมาเกอร์ริต แห่งฝรั่งเศส
สมเด็จพระราชินีอิซาเบลลา แห่งฝรั่งเศส
ดยุคแห่งเอดินบะระ
สมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งโบฮีเมีย
สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งฝรั่งเศส
สมเด็จพระราชินีคาโรลีน แห่งแอนสแพค
สมเด็จพระราชินีชาร์ลอต แห่งเม็กเคล็นเบิร์ก-สเตรอลิทซ์
สมเด็จพระราชินีอเดเลด แห่งแซกซ์-เมนิงเก็น
สมเด็จพระราชินีคาโรลีน แห่งบรุนสวิค
สมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรีย แห่งฝรั่งเศส
UpDATE หรือ อัพเดท เป็นอดีตนิตยสารทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับผู้อ่านทั่วไปของเอกชนที่มีอายุยาวนานที่สุด โดยในชื่อเดิมคือ รู้รอบตัว ผลิดโดยบริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) ฉบับแรกจัดพิมพ์เมื่อเดือนธันวาคม 2528 และปิดตัวลงในฉบับเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน พ.ศ. 2558
ปี พ.ศ. 2521 ซีเอ็ดยูเคชั่นเริ่มผลิตวารสารรายเดือน “ทักษะฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี” และในปีต่อมานั้นก็ออกวารสารรายเดือนอีกฉบับ “มิติที่ 4” แต่ในที่สุดในปี พ.ศ. 2528 วารสารทั้งสองฉบับก็ถูกนำมารวมกันเป็นนิตยสาร “รู้รอบตัว” ซึ่งฉบับที่ 1 ของรู้รอบตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2528 นี้ก็ถือเป็นฉบับที่ 1 ของนิตยสารอัพเดทด้วย เนื่องจากในปี พ.ศ. 2535 รู้รอบตัวก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “อัพเดท”
อัพเดต
อัปเดต
สมเด็จพระราชินีแมรี แห่งโมเดนา
อิสซาเบลลาแห่งอองกูแลม สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ผจญ มูลสัน
ผจญ มูลสัน นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิกเมื่อ พ.ศ. 2531
ผจญ มูลสัน มีเดิมมีว่าชื่อ "รำพัน" เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2511 ที่บ้านวง ตำบลด่านช้าง อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ เป็นลูกคนที่ 5 ของนายสนิท และนางบาง มูลสัน จากจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน
หลังจากเรียนจบ ป.6 จากโรงเรียนบ้านวงฆ้องแล้ว ผจญได้หนีออกจากบ้านไปเรียนหนังสือที่จังหวัดตาก เมื่ออายุได้ 12 ปี และเริ่มชกมวยไทยเพื่อหาเงินเรียน เมื่อเห็นว่าตนพอมีฝีมือในการชกมวยอยู่บ้างจึงเดินทางเข้ากรุงเทพฯ สังกัดค่ายมวยโอสถสภาซึ่งอยู่ในการควบคุมของ ร.ต.ไฉน ผ่องสุภา ผจญ ได้เข้าเรียนในโรงเรียนบางกะปิ พร้อมกับขึ้นชกมวยไทยในชื่อ "พุฒ เกียรติลานสาง"
โดยรอบแรกผจญจับสลากผ่าน รอบสองชนะคะแนน มาร์คัส พรีอัลคซ์ (ออสเตรเลีย) 5-0 รอบสามชนะคะแนน อับราฮัม ทอร์เรส (เวเนซุเอลา) 3-2 รอบสี่ชนะคะแนน อัลตัน คูห์ยัก (มองโกเลีย) 5-0 ได้เหรียญทองแดง แต่ในรอบรองชนะเลิศพ่ายแพ้ เคนเนดี้ แมคคินนีย์ (สหรัฐอเมริกา-ต่อมาได้กลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลอาชีพในรุ่นแบนตั้มเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ หรือ IBF) แบบ RSC. (Referee Stop Contest) หรือ กรรมการผู้ห้ามบนเวทียุติการชก
ผจญจึงกลายเป็นนักกีฬาไทยเพียงคนเดียวที่ได้เหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนั้น ทั้ง ๆ ที่ผจญไม่ได้เป็นนักมวยที่เป็นตัวเต็งหรือมีความหวังเลย เพราะนักมวยที่ได้รับการจับตามองนั้น คือ วิชัย ขัดโพธิ์ และ ฉัตรชัย สาสกุล เท่านั้น
หลังจากนั้นผจญก็ได้แขวนนวมไป และได้ศึกษาจนจบปริญญาตรีที่วิทยาครูจันทรเกษม ในกลางปี พ.ศ. 2539 หลังจากที่ สมรักษ์ คำสิงห์ สามารถคว้าเหรียญทองมาได้จากการชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ผจญก็ได้ร่วมแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "นายขนมต้ม" ทางช่อง 7 โดยรับบทเป็น "ไอ้มิ่ง" ร่วมกับนักมวยคนอื่น ๆ เช่น สมรักษ์ คำสิงห์, ทวี อัมพรมหา, เขาทราย แกแล็คซี่, สามารถ พยัคฆ์อรุณ รวมทั้ง วิชัย ราชานนท์ ด้วย
ชาร์ลส์ที่ 7
ชาร์ลส์ที่ 7  อาจหมายถึง
พระเจ้าชาลส์ที่ 7
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7
ชาลส์ที่ 7
ราชวงศ์คาโรลินเจียน
Mérovingiens
เครื่องบินสกัดกั้น
เครื่องบินสกัดกั้น (ภาษาอังกฤษ Interceptor) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่ออกแบบมาเพื่อทำการสกัดกั้นและทำลายอากาศยานของข้าศึกโดยเฉพาะเครื่องบินทิ้งระเบิด กับ เครื่องบินสอดแนม โดยปกติแล้วมักมีจุดเด่นเป็นความเร็วสูง การไต่ระดับเพดานบินที่สูงและรวดเร็ว เครื่องบินแบบนี้จำนวนมากเริ่มผลิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและสิ้นสุดลงในปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อพวกมันมีความสำคัญน้อยลงเพราะมีการนำขีปนาวุธข้ามทวีปมาทำหน้าการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ และ จรวดพื้นสู่อากาศ ที่ทำหน้าที่ได้ดีกว่าเครื่องบินสกัดกั้นที่ใช้เชื้อเพลิงนํ้ามันมากและมีความเร็วที่ช้ากว่า
เครื่องบินสกัดกั้นนั้นมีอยู่สองประเภทโดยแบ่งออกตามการทำงาน แบบแรกคือเครื่องบินสกัดกั้นป้องกันเฉพาะบริเวณซึ่งออกแบบมาเพื่อวิ่งขึ้นและไต่ระดับไปถึงความสูงของเครื่องบินเป้าหมายได้รวดเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ สิ่งนี้คือความจำเป็นในสมัยที่เรดาร์มีระยะที่จำกัด ซึ่งหมายความว่าฝ่ายป้องกันมีเวลาที่จำกัดก่อนที่จะเข้าโจมตีศัตรู แบบที่สองคือเครื่องบินสกัดกั้นป้องกันพื้นที่เป็นแบบที่มีขนาดใหญ่กว่าเพื่อป้องกันพื้นที่ได้มากยิ่งขึ้น สิ่งเหล่านี้จำเป็นแค่ในช่วงสงครามเย็นเมื่อสหรัฐฯ และสหภาพโซเวียตต้องการที่จะสร้างพื้นที่ป้องกันให้ได้มาก
ทั้งสองประเภทลดความสามารถในการครองความได้เปรียบทางอากาศ (กล่าวคือไม่สนในการต่อสู้กับเครื่องบินขับไล่) ด้วยการเพิ่มความเร็วในการไต่ระดับและความเร็ว ผลที่ได้คือเครื่องบินสกัดกั้นที่มักดูน่าประทับใจในกระดาษ โดยปกติแล้วจะเร็วกว่า ไต่ระดับเร็วกว่า มีกำลังมากกว่าเครื่องบินขับไล่ ถึงกระนั้นพวกมันก็มีแนวโน้มว่าอ่อนแอกว่าในการต่อกรกับเครื่องบินขับไล่เพราะความคล่องตัวของมันนั่นเอง
ในทศวรรษที่ 1970 เครื่องบินสกัดกั้นอเนกประสงค์ได้ลดบทบาทลงจนกลายเป็นเครื่องบินขับไล่ นอกจากนั้นมันเป็นที่โต้เถียงกันว่าการเปลี่ยนแปลงของมหาภัยแห่งยุค คืออาวุธนิวเคลียร์ที่มากับเครื่องบินทิ้งระเบิดได้มาอยู่ในรูปแบบของขีปนาวุธ ทำให้เครื่องบินสกัดกั้นไร้ซึ่งเป้าหมายของมัน ในปัจจุบันภารกิจสกัดกั้นมักทำหน้าที่โดยเครื่องบินขับไล่ ตัวอย่างเช่น เอฟ-15 อีเกิลและเอฟ-16 ไฟท์ติ้งฟอลคอนของกองทัพอากาศสหรัฐ ยกเว้นสหภาพโซเวียตที่ยังคงมีเครื่องบินสกัดกั้นจำนวนมากเพื่อป้องกันพื้นที่มหาศาลและชายฝั่งที่น้อยนิด และอาจรวมทั้งสหราชอาณาจักรที่ได้ดัดแปลงกองบินพานาเวีย ทอร์นาโดในทศวรรษที่ 1980 และยังคงใช้พวกมันในขณะที่รอคอยยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูนที่จะมาในปีพ.ศ. 2548 ยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูนได้เข้ามาทำหน้าที่สกัดกั้นและทอร์นาโดก็ทำหน้าที่ครองความได้เปรียบทางอากาศและโจมตี
ป้องกันเฉพาะบริเวณ.
เครื่องบินสกัดกั้นป้องกันเฉพาะจุด โดยเฉพาะในยุโรป ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันเป้าหมายเฉพาะจุด พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อวิ่งขึ้นและไต่ระดับให้ได้รวดเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้เพื่อเข้าทำลายเครื่องบินทิ้งระเบิดศัตรู
เมื่อเริ่มสงครามโลกครั้งที่สองเครื่องบินขับไล่หนึ่งเครื่องยนต์ส่วนใหญ่นั้นมีเชื้อเพลิงที่น้อยเกินไป พวกมันไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นเครื่องบินสกัดกั้น แต่บทบาทคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกลนั้นก็ไม่ได้มีการคาดการเอาไว้เช่นกัน สิ่งนี้ได้พิสูจน์ถึงปัญหาร้ายแรงสำหรับเครื่องบินขับไล่หนึ่งเครื่องยนต์ของเยอรมนีในยุทธการบริเตน ซึ่งสามารถคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดข้ามช่องแคบอังกฤษได้ แต่มีเชื้อเพลิงไม่มากพอในการต่อสู้และบินกลับฐานในฝรั่งเศส ด้วยเหตุนี้เองฝ่ายอังกฤษจึงไม่ค่อยมีปัญหาในการป้องกันนัก
เมื่อกองบัญชาการกองบินทิ้งระเบิดของอังกฤษเริ่มทำการทิ้งระเบิดใส่เยอรมนี ภารกิจส่วนใหญ่คือการบินในตอนกลางคืน โดยไร้การคุ้มกัน หรือคุ้มกันโดยเครื่องบินขับไล่กลางคืน เมื่อสงครามดำเนินต่อไปกองบัญชาการกองบินทิ้งระเบิดได้ทำการบินมากขึ้นในตอนกลางวัน สปิตไฟร์ถูกใช้ในบทบาทอื่น เครื่องจักรที่เก่ากว่าถูกนำไปทำหน้าที่ขับไล่ทิ้งระเบิด ทำงานในแนวหน้า ในขณะที่เครื่องจักรที่ใหม่กว่าทำหน้าที่ในการสกัดกั้น ต่อมาเครื่องสปิตไฟร์ก็เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ของโรลส์-รอยซ์และทำหน้าที่สกัดกั้น[บจรวด วี1]] และเครื่องบินทิ้งระเบิดของเยอรมนี แบบที่ใหม่กว่าอย่างฮอว์คเกอร์ เทมเพสท์และพี-51 มัสแตงได้เข้ามาทำหน้าที่เครื่องบินขับไล่พิสัยไกล
เยอรมนีที่สูญเสียความสามารถทางอากาศของพวกเขาอย่างรวดเร็วเหนือเขตแดนของศัตรูในที่สุดก็หมดเครื่องบินขับไล่พิสัยไกลของพวกเขา พวกเขายังคงใช้บีเอฟ 109 ตลอดสงคราม ถึงแม้ว่ามันจะพัฒนามาจากเครื่องบินทิ้งระเบิดก็ตาม เยอรมนีขาดทรพยากรอย่างมากในการสร้างเครื่องบินสกัดกั้นและฝ่ายอเมริกาก็โจมตีพวกเขาทั้งกลางวันและกลางคืน เมื่อการทิ้งระเบิดมากขึ้นโดยเฉพาะในปีพ.ศ. 2487 กองทัพอากาศเยอรมันได้พยายามใช้การออกแบบใหม่มากมายอย่างเมสเซอร์สมิต เอ็มอี 163 และแม้กระทั่งเครื่องบินสกัดกั้นพิสัยสั้นอย่างแบกเฮม บีเอ 349 ส่วนใหญ่แล้วพวกมันใช้งานยากและมีผลต่อการทิ้งระเบิดน้อยมาก
ในสงครามเย็นเครื่องบินทิ้งระเบิดถูกคาดว่าจะเข้าโจมตีด้วยความสูงและความเร็วเหนือเสียง สิ่งนี้ทำให้การออกแบบเครื่องบินขับไล่เน้นไปที่การเร่งความเร็วและเพดานบินอย่างการผสมเครื่องยนต์จรวดเข้ากับเครื่องยนต์ไอพ่น แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้ใช้งานก็ตาม การพัฒนาของเครื่องยนต์ไอพ่นทำให้จรวดหมดประโยชน์ไป และการออกแบบรุ่นใหม่ก็เป็นเครื่องยนต์ไอพ่นล้วนๆ รวมทั้งมิก-21 อิงลิช อิเลคทริก ไลท์นิ่ง และเอฟ-104 สตาร์ไฟเตอร์ เครื่องบินชนิดนี้ทำให้เครื่องบินชนืดอื่นๆ เริ่มลดบทบาทมารวมกันเป็นเครื่องบินที่มีหลากบทบาทแทนและนั้นทำให้ไม่จำเป็นที่จะต้องมีเครื่องบินเฉพาะทางอีกต่อไป
ตัวอย่างของเครื่องบินสกัดกั้นป้องกันเฉพาะบริเวณ
ป้องกันพื้นที่.
เครื่องบินสกัดกั้นป้องกันพื้นที่มักเป็นของอเมริกาเหนือหรือโซเวียต พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันพื้นที่ขนาดใหญ่จากการถูกโจมตี การออกแบบเน้นไปที่พิสัย ความสามารถในการใช้ขีปนาวุธ แบะเรดาร์ที่มีคุณภาพมากกว่าที่จะเน้นไปที่การเร่งและไต่ระดับ พวกมันมักใช้ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพิสัยไกลหรือกลาง และมักไม่มีระเบิด
ในสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ทั้งกองทัพต้องพึ่งพาเครื่องบินชนิดนี้ เครื่องบินในกองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียตนั้นแตกต่างออกไปจากของกองทัพอากาศตรงที่พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับสนามบินเท่านั้น พวกมันไม่สามารถวิ่งขึ้นจากสนามหญ้า ไม่สามารถลากจากสนามบินหนึ่งไปอีกสนามบินหนึ่งผ่านที่โล่งไม่ได้ พวกมันไม่สามารถแยกชิ้นส่วนออกและนำไปซ่อมแซมที่ศูนย์ด้วยการขนส่งทางรถ และพวกมันมันมีเรดาร์ที่ทรงพลัง ในทำนองเดียวกันพวกมันไม่ได้มีการฝึกในแบบการต่อสู้ จึงไม่เหมาะกับการต่อสู้ทางอากาศ แต่จะได้รับการบอกเป้าของศัตรูทางวิทยุ เครื่องบินสกัดกั้นพื้นฐานได้แก่ ซุคฮอย ซู-9 ซุคฮอย ซู-15 และมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 แบบที่ใหม่และก้าวหน้าที่สุดคือมิโคยัน มิก-31 ตูโปเลฟ ตู-28 ของโซเวียตเป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเข้าประจำการมา
กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีเครื่องบินสกัดกั้นเฉพาะทาง แบบมากมายก่อนสงครามมีการทำงานที่จำกัดอย่างเอฟ-86 เซเบอร์และเอฟ-89 สกอร์เปี้ยน ในปลายทศวรรษที่ 1940 สหรัฐฯ เริ่มทำโครงการสร้างเครื่องบินสกัดกั้นที่ก้าวหน้ายิ่งขึ้นโดยมีพื้นฐานมาจากเครื่องบินในปีพ.ศ. 2497 ซึ่งในที่สุดก่อให้เกิดเอฟ-106 เดลต้า ดาร์ทหลังจากที่มีการพัฒนามาอย่างยาวนาน เอฟ-106 สิ้นสุดการทำงานของมันในทศวรรษที่ 1980 เมื่อการทำงานของเครื่องบินขับไล่หลากบทบาทอย่างเอฟ-15 อีเกิลนั้นดูจะเหนือกว่า
หลายประเทศยังมีการออกแบบเครื่องบินสกัดกั้นอย่างมากมาย อัฟโร แคนาดาได้ผลิตอัฟโร ซีเอฟ-100 ซึ่งคล้ายกับเอฟ-89 ซึ่งเข้าประจำการเป็นเวลานานในกองทัพอากาศแคนาดา การแทนที่ของอัฟโรคืออัฟโร แอร์โรว์นั้นถูกยกเลิกในทศวรรษที่ 1950 กองทัพอากาศอังกฤษได้ใช้งานกลอสเตอร์ เมเทโอและจากนั้นก็เป็นกลอสเตอร์ จาเวลิน แต่โอเปอร์เรชั่นแนล รีไควเมนท์ เอฟ.155 ที่จะเข้ามนแทนที่นั้นก็ไม่บรรลุผล ในที่สุดทอร์นาโด เอดีวีก็ปรากฏตัวในทศวรรษที่ 1980 และยังคงทำหน้าที่ของมันจนถึงปัจจุบัน
ตัวอย่างของเครื่องบินสกัดกั้นป้องกันพื้นที่
เฮนรีที่ 5
เฮนรีที่ 5  อาจหมายถึง
พระเจ้าเฮนรีที่ 5
ปลาคราฟ
สาวบลอนด์หัวใจดี๊ด๊า 2
สาวบลอนด์หัวใจดี๊ด๊า 2  เป็นภาพยนตร์ในปี 2003 เป็นภาคต่อของ "สาวบลอนด์หัวใจดี๊ด๊า" สร้างโดย Metro-Goldwyn-Mayer นำแสดงโดยรีส วิเธอร์สปูน แสดงเป็นแอลล์, เช่นเดียวกับ ลูค วิลสัน, แซลลี ฟิลด์, เรจินา คิง, บรูซ แม็กกิล และบ็อบ นิวฮาร์ต
ถึงแม้ภาพยนตร์จะมีเรื่องราวในวอชิงตันดีซี แต่ภาพยนตร์ก็ถ่ายทำที่เดลตาเซ็นเตอร์ และยูทาห์เสตตแคปิตอลในซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ และอิลลินอยสเตดแคปิตอล ในสปริงฟิลด์ รัฐอิลลินอย ส่วนฉากภาพสูงในภาพยนตร์ของเมืองวอชิงตันดีซี เป็นการทำแบบจำลองขึ้นมาโดยทีมงาน
ดยุกแห่งออลบานี
ดยุคแห่งอัลบานี  เป็นบรรดาศักดิ์สืบตระกูลที่พระราชทานให้แก่พระโอรสคนรองในพระราชวงศ์ของสกอตแลนด์ และต่อมาภายหลังในพระราชวงศ์ของสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะภายในราชวงศ์สจวต และราชวงศ์วินด์เซอร์
อาคม เฉ่งไล่
อาคม เฉ่งไล่ นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก พ.ศ. 2535 เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่ ตำบลนาท่ามใต้ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นบุตรของนายแวก และนางชีพ เฉ่งไล่ การศึกษา เริ่มเรียนชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนวัดศรีสุวรรณาราม ก่อนมาศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนวิเชียรมาตุ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่สถาบันราชภัฏจันทรเกษม