pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเฉพาะก็คือ ความซึมเศร้าดูจะมีโอกาสเกิดสูงขึ้นหลังเหตุการณ์เครียด แต่จะสูงกว่าสำหรับคนที่มีอัลลีลของยีน 5-HTT แบบสั้น 1 อัลลีลหรือทั้งสอง
นอกจากนั้นแล้ว เซโรโทนินยังอาจช่วบควบคุมระบบสื่อประสาทแบบอื่น ๆ และการทำงานที่ลดลงของเซโรโทนินอาจจะปล่อยให้ระบบอื่น ๆ ทำงานอย่างผิดปกติและอย่างผิดพลาด
ลักษณะต่าง ๆ ของโรคซึมเศร้าอาจเป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบเหล่านี้ที่ทำงานผิดปกติ
ส่วนทฤษฎีแขนงของสมมติฐานโมโนอะมีนเสนอว่า เอนไซม์ monoamine oxidase A (MAO-A) ที่ช่วยสลายโมโนอะมีนอาจจะทำงานมากเกินไปในคนซึมเศร้า
ซึ่งทำให้โมโนอะมีนอยู่ในระดับต่ำเกินไป
เป็นสมมติฐานที่มีหลักฐานจากงานที่สร้างภาพสมองโดยใช้ PET ซึ่งพบการทำงานในระดับสูงของ MAO-A ในคนซึมเศร้า
ส่วนงานศึกษาทางพันธุกรรมพบว่า ความต่าง ๆ ของยีนที่มีผลต่อเอนไซม์ MAO-A ไม่สัมพันธ์อย่างสม่ำเสมอกับโรคซึมเศร้า
และพบผลคัดค้านข้อสมมุติของสมมติฐานโมโนอะมีน คือ ระดับการทำงานที่ต่ำลงของเอนไซม์กลับสัมพันธ์กับอาการซึมเศร้าในผู้เยาว์
ซึ่งพบในผู้เยาว์ที่ถูกทารุณ ซึ่งแสดงว่าทั้งปัจจัยทางชีวภาพ (คือ ยีนเกี่ยวกับ MAO) และทางจิตวิทยา (การถูกทารุณกรรม) มีผลสำคัญต่อโรคซึมเศร้า
นอกจากนั้นแล้ว มีหลักฐานบางอย่างที่แสดงว่า ปัญหาการแปลข้อมูลของเครือข่ายประสาทเป็นเหตุของโรคซึมเศร้า ไม่ใช่ความเปลี่ยนแปลงของความสมดุลทางเคมี
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 งานวิจัยได้พบข้อจำกัดหลายอย่างของสมมติฐานโมโนอะมีน ซึ่งเป็นเรื่องที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ในวงการจิตแพทย์
อย่างหนึ่งก็คือ การทำงานผิดพลาดของระบบประสาทแบบเซโรโทนินไม่สามารถเป็นเหตุเดียวของความซึมเศร้า
เพราะว่า ยาแก้ซึมเศร้าปกติจะปรับให้เซโรโทนินกลับสู่ระดับปกติอย่างรวดเร็วมาก แต่ว่า บ่อยครั้งกลับใช้เวลาอย่างน้อย 2-4 สัปดาห์ก่อนที่อารมณ์ของคนไข้จะดีขึ้นอย่างสำคัญ
การตรวจสอบอย่างเข้มข้นล้มเหลวที่จะพบหลักฐานที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับการทำงานผิดปกติในระบบประสาทแบบเซโรโทนินใดระบบหนึ่งโดยเฉพาะสำหรับคนไข้โรคซึมเศร้า (MDD)
นอกจากนั้นแล้ว ยังมียาแก้ซึมเศร้าที่ได้ผลแม้ไม่ได้ออกฤทธิ์ผ่านระบบเซโรโทนิน เช่น tianeptine และ opipramol
การทดลองยาที่ลดระดับโมโนอะมีนแสดงว่า มันไม่ได้ก่อความซึมเศร้าในคนปกติ และก็ไม่ได้ทำอาการคนไข้ซึมเศร้าให้แย่ลง
และถึงแม้ว่าจะมีความจำกัดเยี่ยงนี้ สมมติฐานนี้มักจะใช้อธิบายโรคให้สาธารณชนแบบง่าย ๆ เกินไป
บริเวณสมอง.
งานวิจัยในสมองคนซึมเศร้ามักจะแสดงรูปแบบปฏิสัมพันธ์ที่มีปัญหาระหว่างเขตต่าง ๆ หลายเขตในสมอง
และงานวิจัยที่พยายามเข้าใจชีววิทยาของโรคซึมเศร้าได้กำหนดบริเวณสมองหลายเขตที่มีส่วน
Raphe nuclei.
แหล่งกำเนิดเดียวของเซโรโทนินในสมองก็คือ raphe nuclei ซึ่งเป็นนิวเคลียสของเซลล์ประสาทที่ตอนบนของก้านสมอง โดยอยู่ที่ mid-line ของสมอง
มีหลักฐานว่า มีประสาทพยาธิสภาพใน rostral raphe nuclei ในคนไข้โรคซึมเศร้า
แม้ว่าจะมีขนาดเล็ก raphe nuclei ก็ส่งสัญญาณไปทั่วในสมอง และมีบทบาทในกิจต่าง ๆ มากมาย ยาแก้ซึมเศร้าโดยมากออกฤทธิ์กับระบบเซโรโทนิน
Suprachiasmatic nucleus (SCN).
suprachiasmatic nucleus (SCN) เป็นศูนย์ควบคุมนาฬิกาชีวภาพของร่างกาย โดยมีเซลล์ประสาทที่ทำงานเพิ่มและลดลงตลอดทั้งวัน
สัญญาณจาก SCN ควบคุมวงจรการตื่นการหลับและจังหวะทางชีวภาพอื่น ๆ เช่น การขึ้น ๆ ลง ๆ ของอุณหภูมิร่างกาย
ปัญหาในวงจรเหล่านี้เป็นอาการที่คงเส้นคงวาของโรคซึมเศร้า โดยเฉพาะโรคประเภท melancholic
รูปแบบบคลาสสิกของคนซึมเศร้าก็คือมีปัญหาในการนอนหลับตอนกลางคืน แล้วตื่นขึ้นราว ๆ ตีสาม
การตื่นขึ้นมักจะนำด้วยการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิร่างกาย ซึ่งปกติจะไม่เกิดขึ้นจนกว่าอีกหลายชั่วโมงต่อมา
เป็นเรื่องปกติที่ยาแก้ซึมเศร้าจะช่วยให้กลับไปสู่รูปแบบการนอนปกติก่อนที่จะช่วยปรับอารมณ์ ถ้าการนอนหลับที่ดีไม่กลับคืนมา นี่เป็นอาการที่ส่องว่า การรักษาจะไม่ได้ผล
และโดยกลับกัน การหยุดชะงักของการนอนเยี่ยงนี้บ่อยครั้งเป็นอาการแรกว่าโรคกำลังจะกลับมา
มีการทำงานร่วมกันอย่างสำคัญระหว่าง Raphe nuclei และ SCN
คือ ในด้านหนึ่ง Raphe nuclei ส่งสัญญาณแบบเซโรโทนินไปให้ SCN
ในงานศึกษาในสัตว์ การส่งสัญญาณแนวนี้มีผลควบคุมความสามารถใช้แสงรีเซ็ตนาฬิกาทางชีวภาพ คือ ยิ่งมีเซโรโทนินมากเท่าไร ผลของแสงก็มีกำลังยิ่งเท่านั้น
และในด้านตรงกันข้าม นาฬิกาทางชีวภาพก็มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อ Raphe nuclei คือ ในช่วงนอนหลับ ระดับเซโรโทนินจะลดลง และเกือบจะไม่มีเหลือในช่วงการนอนหลับที่ตาเคลื่อนไหวเร็ว (REM)
ให้สังเกตว่า คนซึมเศร้ามีการนอนแบบ REM เกิดขึ้นเร็วมาก เทียบกับคนปกติที่มันจะไม่มีอิทธิพลมากจนกระทั่งชั่วโมงท้าย ๆ คือในตอนเช้า ๆ
ยาแก้ซึมเศร้ามีผลระงับการนอนแบบ REM
Ventral tegmental area (VTA).
ventral tegmental area (ตัวย่อ VTA) เป็นสมองส่วนกลางส่วนฐาน (basal midbrain) ที่ขาดไม่ได้ในระบบรางวัลของสมอง
VTA ส่งสัญญาณประสาทไปยัง nucleus accumbens (ตัวย่อ NAcc) โดยใช้สารสื่อประสาทโดพามีน
ยาที่ทำให้ติดมักจะเพิ่มผลของโดพามีนในระบบนี้ เทียบกับยาที่ต้านผลโดพามีนซึ่งจะก่อภาวะสิ้นยินดีเหมือนอย่างที่พบในคนซึมเศร้า
ยาเพิ่มโดพามีนเช่น โคเคน บ่อยครั้งจะบรรเทาภาวะสิ้นยินดีในโรคซึมเศร้า แต่มีผลตราบที่ยายังอยู่ในร่างกายเท่านั้น ดังนั้น ยาเพียงช่วยบรรเทาอาการแต่ไม่ได้ช่วยรักษาโรค
Nucleus accumbens (NAcc).
การมีปัจจัยทางความเครียดที่เลี่ยงไม่ได้ต่าง ๆ เป็นระยะยาวนานจะลดการปล่อยโดพามีนใน Nucleus accumbens shell
ดังที่พบในการบังคับให้หนูว่ายน้ำ ซึ่งเป็นแบบจำลองความซึมเศร้าในสัตว์
Anterior cingulate cortex (ACC).
Anterior cingulate cortex (ACC) เป็นเขตในสมองที่ทำงานเมื่อเกิดประสบการณ์ลบหลายอย่าง และแสดงการทำงานในคนซึมเศร้าที่สูงกว่าคนปกติ
บทบาทของ ACC ยังเป็นเรื่องไม่ยุติ แต่ข้อเสนออย่างหนึ่งก็คือมันช่วยอำนวยการประสบความทุกข์แบบรู้ตัว
หลายทศวรรษก่อน มีการทดลองตัด ACC เพื่อพยายามบรรเทาความเจ็บปวดที่รับไม่ได้ของคนไข้ระยะสุดท้าย
คนไข้เหล่านี้รายงานว่าหลังจากผ่าตัด ตนก็ยังรู้สึกเจ็บปวดทางกาย แต่ไม่รู้สึกทำให้เครียดต่อไป
เมื่อไม่นานมานี้ มีการทดลองทางคลินิกโดยวิธี deep brain stimulation (การกระตุ้นสมองระดับลึก ตัวย่อ DPS) ที่ใช้อิเล็กโทรดส่งสัญญาณไฟฟ้าเพื่อระงับการทำงานของ ACC ในคนไข้ที่ซึมเศร้าอย่างรุนแรง
แม้ว่าจะไม่ได้ผลในทุกเค้ส แต่คนไข้บางคนได้ผลที่ชัดเจนโดยมีอารมณ์ดีขึ้นทันทีหลังจากที่ทำการกระตุ้น
Subgenual cingulate.
งานวิจัยปี 2543 พบว่า บริเวณบรอดมันน์ 25 หรือที่รู้จักอีกอย่างว่า Subgenual cingulate มีเมแทบอลิซึมสูงกว่าปกติในคนไข้ซึมเศร้าที่ดื้อการรักษา (treatment-resistant depression)
บริเวณนี้มากไปด้วยโปรตีน serotonin transporter ซึ่งพิจารณาว่าเป็นตัวควบคุมเครือข่ายประสาทขนาดใหญ่ที่รวมเขตสมองเช่น ไฮโปทาลามัสและก้านสมอง ซึ่งมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนความอยากอาหารและการนอนหลับ,
อะมิกดะลาและ Insular cortex ซึ่งมีผลต่ออารมณ์และความวิตกกังวล,
ฮิปโปแคมปัส ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อความจำ,
และบางส่วนของสมองกลีบหน้า ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับกับความภูมิใจในตนเอง (self-esteem)
ปัญหาต่อบริเวณนี้หรือแม้แต่บริเวณที่น้อยกว่านี้มีส่วนในความซึมเศร้า
การกระตุ้นสมองระดับลึกบริเวณนี้มีผลลดการทำงานเกินผิดปกติ และช่วยบรรเทาความซึมเศร้าในคนไข้ที่ไม่สามารถรักษาด้วยยาแก้ซึมเศร้า
แกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-อะดรีนัล (HPA).
แกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-อะดรีนัล (HPA) เป็นโครงสร้างระบบต่อมไร้ท่อแบบเป็นลูกโซ่ที่ทำงานเป็นปฏิกิริยาต่อตัวก่อความเครียดหลายรูปแบบ ซึ่งบ่อยครั้งทำงานเพิ่มขึ้นในคนซึมเศร้า
โดยมีอะมิกดะลาเป็นตัวควบคุมแบบเร้าและฮิปโปแคมปัสเป็นตัวควบคุมแบบยับยั้ง
งานศึกษาโดยการสร้างภาพประสาท (neuroimaging) แสดงว่า อะมิกดะลาและฮิปโปแคมปัสมีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) คือ ในคนไข้ พบว่าอะมิกดะลาใหญ่ขึ้นโดยมีการทำงานสูงขึ้นและฮิปโปแคมปัสเล็กลง
การมีความเครียดเรื้อรังหรือโรคซึมเศร้าอาจมีผลทางชีวเคมีเช่นเดียวกัน เช่น การทำงานเรื้อรังของเขต HPA มีผลเป็นการผลิต corticotrophin-releasing hormone (CRH), adreno-corticotrophin hormone (ACTH), และในที่สุดฮอร์โมนความเครียดคือ cortisol โดยฮอร์โมนต่าง ๆ ผลิตในช่วงต่อของการทำงานแบบลูกโซ่ ถ้า cortisol เพิ่มขึ้นอย่างชั่วคราวก็จะมีผลเป็นปฏิกิริยาการตอบสนองโดยสู้หรือหนี โดยระงับภูมิคุ้มกันของร่างกาย เพิ่มแหล่งพลังงานให้ส่วนที่จำเป็น เพิ่มสมรรถภาพการรู้คิด และอาจเพิ่มความมั่นใจ แต่ว่า การเพิ่มขึ้นของ cortisol อย่างเรื้อรังเนื่องจากการทำงานของ HPA ดังที่พบในกลุ่มอาการคุชชิง บ่อยครั้งมีผลเป็นโรคซึมเศร้าและโรคนอนไม่หลับ
แม้ว่าการวัดความผิดปกติในการทำงานของ HPA ยังไม่ไวและจำเพาะพอที่จะใช้วินิจฉัยโรคซึมเศร้า แต่ความผิดปกติในการตอบสนองต่อความเครียดดังว่าอาจเป็นองค์ประกอบสำคัญในคนไข้เป็นจำนวนมาก
ถ้าความซึมเศร้าเรื้อรังเป็นเหตุให้ฮิปโปแคมปัสฝ่อลงดังที่สันนิษฐานด้านบน ปัญหาของโรคอาจจะเป็นเพราะการมีฮอร์โมน cortisol มากเกินไป มีทฤษฎี 2 อย่างที่แสดงกลไกที่อาจเป็นไปได้คือ ทฤษฎีแรกเสนอว่า ระดับ cortisol ซึ่งเป็น glucocorticoid ประเภท ที่มากเกินอย่างสม่ำเสมอทำให้เกิดพิษต่อนิวรอนที่พัฒนาสมบูรณ์แล้ว ส่วนทฤษฎีที่สองเสนอว่า ระดับ cortisol ที่มากเกินหรือเหตุอื่น ๆ จากความเครียดขัดขวางกำเนิดเซลล์ประสาทใหม่ (neurogenesis) ทำให้มีเซลล์ใหม่กำเนิดในฮิปโปแคมปัสน้อยลง (ซึ่งปกติเป็นเขตที่รู้ว่ามีเซลล์เกิดใหม่เนื่องจากหน้าที่เกี่ยวกับความจำ) แล้วจึงทำให้ฝ่อ ซึ่งยาแก้ซึมเศร้าสามารถแก้โดยทั้งเพิ่มการผลิตเซลล์ใหม่และลดการหลั่ง cortisol
โพรงสมอง.
งานศึกษาหลายงานพบหลักฐานว่าโพรงสมอง (Ventricle) ใหญ่ขึ้นในคนไข้โรคซึมเศร้า โดยเฉพาะโพรงที่สาม
สังเกตการณ์นี้ตีความว่าเป็นการเสียเนื้อประสาท (neural tissue) ในเขตต่อจากโพรงสมองที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการเสนอว่า cytokine และตัวช่วยอำนวยกระบวนการสมองเสื่อม (neurodegeneration) อื่น ๆ อาจมีบทบาทให้เกิดโรค
สภาพพลาสติกทางประสาทที่เปลี่ยนไป.
งานศึกษาเมื่อไม่นานนี้ได้เรียกร้องให้ใส่ใจในบทบาทของการปรับสภาพทางประสาท (neuroplasticity) ที่เปลี่ยนไปในโรคซึมเศร้า งานทบทวนวรรณกรรมหนึ่งพบการประจวบกันของปรากฏการณ์ 3 อย่างคือ
ข้อสรุปก็คือ สภาพพลาสติกทางประสาทที่ขัดข้องเป็นเหตุอย่างหนึ่งของโรคซึมเศร้า และสามารถใช้ยาแก้ซึมเศร้าทำให้ฟื้นสภาพได้
ทฤษฎีเครือข่ายทางสมองขนาดใหญ่.
แทนที่จะศึกษาบริเวณสมองบริเวณใดบริเวณหนึ่ง การศึกษาเครือข่ายสมองอย่างกว้าง ๆ เป็นอีกวิธีหนึ่งเพื่อเข้าใจความผิดปกติทางจิตเวชและทางประสาท
ซึ่งสนับสนุนโดยงานปี 2554 ที่แสดงว่า มีเขตสมองหลายเขตที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติเหล่านี้
การเข้าใจความขัดข้องในเครือข่ายเหล่านี้อาจให้ความรู้สำคัญใหม่ ๆ ต่อการแทรกแซงเพื่อบำบัดความผิดปกติ
งานยังเสนอเครือข่ายสมองใหญ่ ๆ 3 เครือข่ายที่สำคัญต่อจิตพยาธิวิทยา
เครือข่าย executive functions.
เครือข่าย executive functions เป็นเขตในสมองกลีบหน้าและกลีบข้าง รวมทั้ง dorsolateral prefrontal cortex และ lateral posterior parietal cortex (สมองกลีบข้างส่วนหลังด้านข้าง)
เครือข่ายนี้สำคัญมากต่อการทำงานทางการรู้คิด (cognitive function) ในระดับสูง เช่น การดำรงและการใช้ข้อมูลในระบบความจำใช้งาน (working memory) การแก้ปัญหา และการตัดสินใจ
ความบกพร่องในเครือข่ายนี้เป็นเรื่องสามัญในความผิดปกติทางจิตเวชและทางประสาทโดยมาก รวมทั้งโรคซึมเศร้า
เพราะว่าเครือข่ายนี้ขาดไม่ได้ในชีวิตประจำวัน คนซึมเศร้าจะแสดงความพิการในกิจกรรมพื้นฐานเช่นการสอบหรือการตัดสินใจ
Default mode network.
default mode network (เครือข่ายภาวะปริยาย) รวมศูนย์ต่าง ๆ ในสมองเขต prefrontal cortex และ posterior cingulate บวกกับเขตเด่น ๆ ของเครือข่ายใน medial temporal lobe และ angular gyrus
เครือข่ายภาวะปริยายจะทำงานเมื่อกำลังใจลอยหรือคิดถึงเหตุการณ์ทางสังคม เปรียบเทียบกับเมื่อกำลังทำงานแบบเฉพาะอื่น ๆ ที่มักใช้ในการศึกษาทางประชานศาสตร์ (เช่น งานให้ใส่ใจง่าย ๆ) ซึ่งเครือข่ายนี้มักจะระงับการทำงาน
งานวิจัยแสดงว่า เขตต่าง ๆ ในเครือข่ายนี้ (รวมทั้ง medial prefrontal cortex และ posterior cingulate) ทำงานเมื่อคนซึมเศร้ากำลังครุ่นคิดถึงสถานะตัวเองซ้ำ ๆ ซาก ๆ มากกว่าเมื่อคนปกติครุ่นคิด
คนไข้โรคซึมเศร้ายังแสดงการทำงานเชื่อมกันที่สูงกว่าระหว่าง default mode network กับสมองเขต subgenual cingulate และ ventromedial prefrontal cortex ที่ติด ๆ กัน เทียบกับคนปกติ หรือเทียบกับคนไข้ภาวะสมองเสื่อมหรือออทิซึม
งานศึกษาจำนวนมากเสนอว่าเขต subgenual cingulate มีบทบาทสำคัญในการทำหน้าที่ผิดปกติที่เป็นลักษณะของโรคซึมเศร้า
การทำงานที่เพิ่มขึ้นของ default mode network ในระหว่างการครุ่นคิด และการทำงานเชื่อมต่อกันที่ผิดปกติระหว่างเครือข่ายกับเขต subgenual cingulate อาจเป็นเหตุที่คนไข้ซึมเศร้ามักจะติดกับอยู่กับความคิดเกี่ยวกับตนในเชิงลบที่บ่อยครั้งเป็นลักษณะกำหนดโรค
แต่ว่า ยังต้องมีงานวิจัยเพิ่มขึ้นเพื่อที่จะเข้าใจให้แม่นยำว่าปฏิสัมพันธ์ระหว่างเครือข่ายต่าง ๆ เหล่านี้เกี่ยวข้องกับอาการโดยเฉพาะ ๆ ของโรคอย่างไร
Salience network.
salience network (เครือข่ายส่วนเด่นของการรับรู้) เป็นเครือข่ายระหว่าง anterior cingulate (ACC) และ operculum ด้านหน้า ที่รวมส่วนต่าง ๆ ใน ACC และ anterior insula
salience network เป็นเครือข่ายทางประสาทกว้าง ๆ ที่มีส่วนร่วมในการตรวจจับและแสดงส่วนที่ตรงประเด็นที่สุดของสิ่งเร้าภายนอกและเหตุการณ์ภายในที่กำลังปรากฏ
บุคคลที่มักจะประสบกับอารมณ์เชิงลบ (คือ ได้คะแนนสูงในการวัด neuroticism) แสดงการทำงานที่สูงขึ้นใน anterior insula ข้างขวาเมื่อกำลังตัดสินใจ แม้ว่าอาจจะได้ตัดสินใจแล้ว
การทำงานสูงผิดปกติของ anterior insula ด้านขวาเช่นนี้เชื่อว่า มีส่วนในการประสบความรู้สึกที่ไม่ดีและที่ให้เป็นห่วง
ในโรคซึมเศร้า ความวิตกกังวลบ่อยครั้งเป็นอารมณ์ที่กำหนดโรค
เมก้าก็อดซิลลา
Missile Dropkick
ริโก คอนสแตนติโน
Solofa Fatu
พานิช สัมภวคุปต์
พานิช สัมภวคุปต์ (1 เมษายน พ.ศ. 2458 – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 5 สมัย
พานิช สัมภวคุปต์ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2458 เป็นบุตรชายของหลวงมหาภรณ์พิทักษ์ (สำเภา สัมภวคุปต์) และ จำเนียร สัมภวคุปต์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสครั้งแรกกับสงวน ลักษณา มีบุตร-ธิดา 3 คน และได้สมรสครั้งที่สองกับพวงแข วีระทัต มีบุตร-ธิดา 3 คน รวมมีบุตร-ธิดาทั้งสิ้น 6 คน
พานิช ประกอบวิชาชีพทางกฎหมายหลังสำเร็จการศึกษา และ ได้ร่วมทำธุรกิจกับเพื่อนร่วมคณะ จนประสบความสำเร็จในฐานะนักธุรกิจ ก่อนที่ต่อมาจะเข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2522 รวม 5 สมัย
พานิช สัมภวคุปต์ เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคอิสระ เมื่อปี พ.ศ. 2512 และพรรคสังคมชาตินิยม เมื่อปี พ.ศ. 2518
พานิช สัมภวคุปต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
พานิช สัมภวคุปต์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการหัวใจวายกระทันหัน เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 สิริอายุรวม 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
Carlos Colón Sr.
Rikishi Bomb
ไรโน (นักมวยปล้ำ)
ฟันดังโก (นักมวยปล้ำ)
จักรวาล (, , ) คือ เอกภพซึ่งอยู่ในรูปแบบที่ซับซ้อนและเป็นระบบระเบียบ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับความยุ่งเหยิง (chaos) นักปรัชญา พีทาโกรัส ใช้คำว่า "จักรวาล" ("cosmos)"  เพื่อกล่าวถึงความเป็นระเบียบของเอกภพ ทว่าคำนี้ไม่ถูกใช้ในภาษาสมัยใหม่จนคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อนักภูมิศาสตร์ อเล็กซันเดอร์ ฟอน ฮุมโบลท์ ได้นำคำนี้จากกรีกโบราณกลับมาใช้อีกครั้ง ในชุดหนังสือของเขา "Kosmos "ซึ่งส่งผลกระทบต่อมุมมองสมัยใหม่องค์รวม ที่มองเอกภพเป็นสิ่งสิ่งเดียวซึ่งปฏิสัมพันธ์กัน
จักรวาลวิทยา คือ การศึกษาเกี่ยวกับจักรวาลในความหมายต่าง ๆ ตามบริบท จักรวาลวิทยาทั้งหมดมีเป้าหมายเดียวกัน คือการพยยามทำความเข้าใจ ระเบียบอันเป็นนัยในการเป็นอยู่ทั้งหมด ศาสนาและระบบปรัชญาส่วนใหญ่มีจักรวาลวิทยาในรูปแบบนี้
จักรวาลวิทยา คือ สาขาหนึ่งในอภิปรัชญา ซึ่งอธิบายเกี่ยวกับธรรมชาติของเอกภพ ทฤษฎีหรือหลักซึ่งกล่าวถึงระเบียบตามธรรมชาติของเอกภพ ความหมายพื้นฐานของจักรวาลวิทยา คือวิทยาศาสตร์ของจุดกำเนิดและการพัฒนาของเอกภพ ในดาราศาสตร์สมัยใหม่ทฤษฎีบิกแบงเป็นสมมุติฐานที่มีคนสนับสนุนมากที่สุด
ในจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ คำว่า "จักรวาล "มักถูกใช้ในทางเฉพาะ เพื่อกล่าวถึงภาวะต่อเนื่องของปริภูมิ-เวลา ใน (สมมุติฐาน) พหุภพ โดยจักรวาลของพวกเรา หรือ เอกภพที่สังเกตได้ มักถูกเขียนโดยใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่นำหน้า ("Cosmos)"
อ้างว่า ปรัชญาของพีธาโกรัสกล่าวถึงเอกภพดังภาพ
ในเทววิทยา จักรวาลถูกสร้างบนดวงดาวต่าง ๆ (ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ และดวงดาว) ในเทววิทยาศาสนาคริสต์ คำนี้ถูกใช้ในความหมายเดียวกับคำว่า "aion" เพื่อกล่าวถึง "ชีวิตซึ่งเจนโลก" หรือ "โลกใบนี้" หรือ "ยุคนี้" ใช้ในทางตรงข้ามกับ "ชีวิตหลังความตาย" (afterlife) หรือ "โลกที่กำลังจะมาถึง" (World to Come)
รายชื่อรหัสอัจฉริยะใน เกมจารชน คู่หูอันตราย
ในรายการเกมจารชน คู่หูอันตราย ที่ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 ผู้แข่งขันที่ผ่านเข้ารอบ จะต้องไขรหัสอัจฉริยะ โดยคะแนนของผู้แข่งขันที่สะสมได้จะกลายเป็นจำนวนสิทธิ์ที่สามารถใช้ไขรหัสเปิดตู้เซฟที่ถูกล็อกด้วยรหัส 4 หลักของตัวเอง โดยจะมีคำใบ้รหัสอัจฉริยะซึ่งจะคล้ายกับ รหัสลับอัจฉริยะ ที่ถูกใช้ในรายการ อัจฉริยะข้ามคืน, อัจฉริยะยกบ้าน และ วิทยสัประยุทธ์ ผู้แข่งขันจะต้องไขรหัสให้เป็นตัวเลขออกมาภายในเวลา 3 นาที (เวลาจะหยุดชั่วคราวทุกครั้งที่ผู้เข้าแข่งขันท่านใดท่านหนึ่งพยายามไขตู้เซฟ) ซึ่งเมื่อผู้เข้าแข่งขันท่านใดลองไขรหัสออกมาแล้วยังไม่ใช่รหัสที่ถูกต้อง สิทธิ์ในการไขรหัสตู้เซฟของตัวเองจะถูกใช้ไปทีละ 1 ครั้ง แต่ถ้าผู้แข่งขันท่านใดที่สามารถไขรหัสออกมาแล้วเป็นรหัสที่ถูกต้องได้เป็นคนแรก ผู้เข้าแข่งขันท่านนั้นก็จะเป็นผู้ชนะ และได้รับตำแหน่งสุดยอดจารชนประจำสัปดาห์ทันที ส่วนผู้แข่งขันที่เหลือจะถูกลงโทษโดยการละเลงแป้งจากด้านบนและจะมีสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวละเลงแถมมาด้วย แต่ถ้าไม่มีใครสามารถถอดรหัสอัจฉริยะได้ภายในเวลา 3 นาทีหรือภายในจำนวนสิทธิ์ที่มีอยู่ ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ารอบทั้งหมดก็จะถูกทางรายการลงโทษและไม่มีสุดยอดจารชนในสัปดาห์นั้น
รุษยา เกิดฉาย หรือ อุ๋ม เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย โดยมีผลงานละครโทรทัศน์ส่วนใหญ่กับทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานสร้างชื่อได้แก่ ละครเรื่องงน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์, ละครเรื่องหลานสาวคุณยาย หลานชายคุณย่า เป็นต้น
ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จนถึงมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนเซนต์จอห์น และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ปัจจุบัน "อุ๋ม รุษยา เกิดฉาย" ได้ผันตัวมาเป็นแอร์โฮสเตส สายการบิน เจแปนแอร์ไลน์ JAL
สุพันธุศาสตร์
สุพันธุศาสตร์  คือประมวลความเชื่อและวิธีปฏิบัติว่าด้วยการพัฒนาคุณภาพทางพันธุกรรมของประชากรมนุษย์ คำว่า "สุพันธุศาสตร์" นี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกโดยนักสังคมวิทยาชาวอังกฤษ เซอร์ ฟรานซิส แกลตัน ในปีค.ศ. 1883
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ถูกบังคับใช้ครั้งแรกในโลกที่รัฐอินดีแอนาในปี 1907 ซึ่งเปิดทางให้มีการบังคับทำหมัน ก่อนที่ศาลสูงรัฐอินดีแอนาจะสั่งยกเลิกกฎหมายฉบับนี้ในปี 1921 แต่ยังมีรัฐอื่นอีก 13 แห่งที่นำกฎหมายเช่นนี้ไปบังคับใช้ตาม หนึ่งในนั้นคือรัฐเวอร์จิเนียซึ่งตรากฎหมายทำหมันขึ้นในปี 1924 กฎหมายนี้ถูกฟ้องต่อศาลสูงสุดสหรัฐว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่ท้ายที่สุด ศาลสูงสุดสหรัฐก็รับรองกฎหมายฉบับนี้ให้บังคับใช้ต่อไปในรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งอนุญาตให้มีการบังคับทำหมันแก่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวช
กฎหมายทำหมันในสหรัฐนี้เองที่เป็นต้นแบบของกฎหมายสุพันธุศาสตร์ในประเทศนาซีเยอรมนี โดยมีมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์เป็นผู้ออกทุนสนับสนุน บุคลากรสหรัฐจำนวนมากจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นรัฐที่มีการบังคับทำหมันมากที่สุดมากกว่ารัฐอื่นๆรวมกัน ถูกส่งตัวไปยังเยอรมนีเพื่อให้คำแนะนำแก่บรรดาแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ยังถูกใช้งานในอีกหลายประเทศเช่นกัน อาทิ ประเทศเม็กซิโกในปีค.ศ. 1932 และประเทศญี่ปุ่นระหว่างปีค.ศ. 1948-96 ซึ่งล้วนมีลักษณะเนื้อหาคล้ายคลึงกัน โดยจะอนุญาตให้แพทย์สามารถบังคับทำหมันบุคคลที่มีความบกพร่องด้านสติปัญญาซึ่งอาจถ่ายทอดไปสู่ลูกหลาน เพื่อป้องกันไม่ให้ประชากรรุ่นหลังเกิดมาอย่างด้อยคุณภาพ
คอสมอส
เรอเน อาดเลอร์
เรอเน อาดเลอร์  นักฟุตบอลอาชีพชาว เยอรมัน ในตำแหน่ง ผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร ฮัมบวร์ค ในศึก บุนเดิสลีกา และ ทีมชาติเยอรมัน นอกจากนี้อ๊าดเลอร์ยังเป็นรองกัปตันทีมให้กับฮัมบวร์คอีกด้วย
เรอเนเป็นลูกชายของ อดีตผู้รักษาประตู ทีมชาติเยอรมันตะวันออก ซึ่งเป็นนักฟุตบอลคนสุดท้ายที่ได้ลงเล่นในนามทีมชาติเยอรมันตะวันออก
เรอเนเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสร ทีมในบ้านเกิดเมื่อ ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ขณะอายุเพียง 6 ปีกระทั่งได้ย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของ ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน เมื่อ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ขณะอายุได้ 15 ปี
กระทั่ง ค.ศ. 2002 ขณะมีอายุได้ 17 ปีเรอเนได้ขึ้นมามีชื่อในทีมสำรองของสโมสรเลเวอร์คูเซินต่อมาใน ค.ศ. 2006 เมื่ออายุได้ 21 ปีได้ก้าวขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่โดยเป็นมือ 2 ต่อจาก มือ 1 ของทีมในขณะนั้นกระทั่งบุทท์ได้รับบาดเจ็บอ๊าดเลอร์จึงได้ขึ้นมาเป็นมือ 1 เป็นการชั่วคราวแต่ด้วยฟอร์มที่ดีทำให้เขาได้รับความไว้วางใจและสามารถยึดตำแหน่งมือ 1 เป็นการถาวรทำให้บุทท์ตัดสินใจย้ายออกจากถิ่น ไบอารีนา สนามเหย้าของทีมเลเวอร์คูเซินในที่สุด
มาร์ลบะระ
มาร์ลบะระ  เป็นชื่อในภาษาอังกฤษ อาจหมายถึง:
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2017
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2017 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของ โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2016–17, ถือเป็นครั้งที่ 115 ของ โกปาเดลเรย์.
ครั้งนี้เป็นการลงเล่นระหว่าง บาร์เซโลนา และ อาลาเบส ที่ บีเซนเต กัลเดรอน ใน มาดริด.
ทีมชนะเลิศจะได้เข้ารอบสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม, เช่นเดียวกับการเผชิญหน้ากับทีมชนะเลิศ ลาลิกา ในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2017.
บาร์เซโลนามีสถิติการลงสนามนัดชิงชนะเลิศที่ผ่านมาทั้งหมด 38 ครั้ง, เป็นรองถึงสองครั้งเท่านั้นต่อ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ที่จำนวน 39 ครั้ง, และมีสถิติได้รับชัยชนะไปถึง 28 ครั้ง. พวกเขาเคยเป็นแชมป์เก่า, ซึ่งพวกเขาเอาชนะ เซบิยา 2–0 หลังต่อเวลาพิเศษ ใน รอบชิงชนะเลิศปีที่ผ่านมา ที่สนาม บีเซนเต กัลเดรอน ในเมือง มาดริด. นี่เป็นการเข้าชิงชนะเลิศครั้งที่สี่ของพวกเขา.
ในขณะเดียวกัน, อาลาเบสได้เข้าร่วมการแข่งขันในนัดชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ได้เป็นครั้งแรก, และเป็นเมเจอร์ในนัดชิงชนะเลิศครั้งแรกของพวกเขานับตั้งแต่พ่ายแพ้ 5–4 ต่อ ลิเวอร์พูล ใน ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 2001.
เซร์ชี โรเบร์โต และ ลุยส์ ซัวเรซ จะได้รับโทษแบนและไม่ได้ลงเล่นในเกมนัดชิงชนะเลิศสำหรับบาร์เซโลนา, ในขณะที่พวกเขาทั้งคู่โดนไล่ออกในแมตช์รอบรองชนะเลิศเลกที่สองนัดที่พบกับ อัตเลติโกเดมาดริด.
ไรแฟมพิซิน  หรือ ไรแฟมพิน  เป็นยาปฏิชีวนะ ใช้รักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อจากแบคทีเรีย อาทิ วัณโรค, โรคเรื้อน หรือ โรคลีเจียนแนร์ ยานี้มักใช้ควบคู่กับยาปฏิชีวนะอื่นๆ ยกเว้นเป็นการใช้เพื่อป้องกันแบคทีเรีย "Haemophilus influenzae" ชนิด b และไข้กาฬหลังแอ่น ในผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อโรคดังกล่าว ก่อนใช้ยาชนิดนี้จำเป็นต้องมีการตรวจนับเม็ดเลือดและวัดประสิทธิภาพของตับเสียก่อน สามารถรับยาไรแฟมพิซินได้โดยวิธีรับประทานหรือวีธีฉีดเข้าหลอดเลือดดำ
ผลข้างเคียงทั่วไปจากการใช้ยาได้แก่ คลื่นไส้, อาเจียน, ท้องร่วง หรือ ไม่อยากอาหาร น้ำปัสสาวะและเหงื่อเป็นสีแดงออกส้ม และยังอาจก่อให้เกิดอาการภูมิแพ้ แม้ว่าจะยังไม่ได้ข้อสรุปว่ายานี้ปลอดภัยต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่ แต่ที่ผ่านมามักใช้ยานี้รักษาวัณโรคในสตรีมีครรภ์ ยานี้ทำงานโดยไปขัดขวางการสร้างอาร์เอ็นเอของแบคทีเรีย
ยาไรแฟมพิซินถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1965 และเริ่มวางจำหน่ายในประเทศอิตาลีในปี ค.ศ. 1968 ต่อมาได้รับอนุญาตให้จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1971 เป็นหนึ่งในยาที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันมีวางจำหน่ายในฐานะยาสามัญ
อินโดไมนัส เร็กซ์
อินโดไมนัส เร็กซ์  เป็นไดโนเสาร์ที่ไม่มีอยู่จริง แต่ถูกสร้างขึ้นมาในภาพยนตร์เรื่อง Jurassic World ซึ่งเข้าฉายในปี 2015 โดยมันเป็นตัวเด่นในหนัง มันถูกสร้างขึ้นมาจากไดโนเสาร์ล่าเนื้อพันธุ์โหดหลายชนิด เช่น ไทแรนโนซอรัส,วิลอซิแรปเตอร์,เทอริซิโนซอรัส,คาร์โนทอรัส,มาจันกาซอรัส,รูกอปส์,จิกแกนโนโตซอรัส และสัตว์ในยุคปัจจุบันอีกหลายชนิด เช่น งูหางกระดิ่งไม่ทราบสายพันธุ์,กบต้นไม้,หมึกกระดอง และ สัตว์ในปัจจุบันอื่นๆที่ยังไม่ได้ระบุไว้
อินโดไมนัส เร็กซ์ ถูกสร้างขึ้นภายใต้การนำของดร.เฮนรี วู นักพันธุศาสตร์ผู้อยู่เบื้องหลังการแสกให้เหล่าไดโนเสาร์กลับมามีชีวิตอีกครั้ง แม้ภายนอกของอินโดไมนัส เร็กซ์ จะคลายคลึงกับทีเร็กซ์ ไดโนเสาร์สุดโหดเจ้าปัญหาของ Jurassic Park ทว่าลักษณะส่วนหัวของมันและปุ่มตามผิวหนังที่คล้ายกระดูกนั้นกลับถูกนำมาจากเหล่าเทอโรพอด กลุ่มไดโนเสาร์ยุคครีเตเชียสอย่างกลุ่มเอบิลิซอร์ที่เป็นสัตว์กินเนื้อ ซึ่งมีความแข็งแกร่ง ความทนทานและฉลาดเป็นที่สุด นอกจากหน้าตาจะน่ากลัวแล้ว ทางผู้สร้างยังใส่ “เขา” ให้เจ้าอินโดไมนัส เร็กซ์เพื่อเพิ่มความดุร้ายและโหดเหี้ยมเข้าไปอีก โดยใส่มันไว้ที่บริเวณเหนือดวงตา ด้วยการผสมเทียมทางพันธุกรรมรวมกันจาก คาร์โนทอรัส มาจันก้าซอรัส รูกอฟ จิกแกนโนโตซอรัส และชนิดอื่นๆ ซึ่งจิกแกนโนโตซอรัสเป็นถึง 1 ใน 5 ไดโนเสาร์เทอโรพอดที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
ดีเอ็นเอของอินโดไมนัส เร็กซ์ ถูกนำไปสร้างไดโนเสาร์ไอคิวสูงชนิดหนึ่งคืออินโดแร๊พเตอร์
ความสามารถของอินโดไมนัส เร็กซ์.
1.เสียงคำรามกังวานดังอันตราย
เสียงคำรามของมันดังกังวานถึง 140 – 160 เดซิเบลด้วย ซึ่งมีค่าเท่ากับเสียงบินขึ้นและลงจอดของเครื่องบินโบอิง 747 อดีตเครื่องบินโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยระดับนี้ถือเป็นอันตรายต่อระบบการได้ยิน อาจถึงขั้นสูญเสียการได้ยินด้วย
2.เร็ว แรง ทะลุกรง
อินโดไมนัส เร็กซ์ สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วและว่องไว ซึ่งมันสามารถวิ่งได้เร็วถึง 50 กิโลเมตร/ชม. ในขณะที่ถูกคุมขังอยู่ภายในกรงล้อมของมันด้วย โดยคาดว่า มันน่าจะได้ความเร็วนี้มาจาก จิกแกนโนโตซอรัส หนึ่งในไดโนเสาร์ที่ถูกนำยีนส์มาตัดแต่ง ซึ่งเจ้าจิกแกนโนโตซอรัสสามารถวิ่งทำความเร็วได้ถึง 14 เมตร / วินาที หรือเท่ากับ 50 กิโลเมตร / ชม. ด้วยขนาดอันใหญ่โตและขาที่ยาวของมันนั่นเอง
3.ฟันที่ถูกตัดแต่งให้แหลมคมพร้อมฉีกขย้ำเนื้อ
ฟันของเจ้าอินโดไมนัสถูกตัดแต่งพันธุกรรมให้มีลักษณะเช่นเดียวกับเทอโรพอด (Theropoda) ไดโนเสาร์ประเภทกินเนื้อ ซึ่งมีความแหลมคมพอๆกับฟันของฉลามทีเดียว ซึ่งเหล่าเธอโรพอดที่ว่าก็ได้แก่ไดโนเสาร์จำพวกทีเร็กซ์ ใน Jurassic Park (1993) หรือ สไปโนซอรัส จาก Jurassick Park 3 (2001) นั่นเอง
เฮนรี แอดดิงตัน ไวเคานต์ซิดมัธที่ 1
เฮนรี แอดดิงตัน ไวเคานต์ซิดมัธที่ 1  เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีควบรัฐมนตรีคลังระหว่าง ค.ศ. 1801 ถึง 1804 ในสมัยของเขาได้มีการลงนามในสนธิสัญญาอาเมียงกับฝรั่งเศสในค.ศ. 1802 ซึ่งยุติสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม สงครามกับฝรั่งเศสก็ได้ปะทุขึ้นอีกครั้งเพียงหนึ่งปีให้หลัง สหราชอาณาจักรได้ประกาศสงครามต่อฝรั่งเศสอีกครั้งในต้นปี ค.ศ. 1803 อย่างไรก็ตาม สหราชอาณาจักรซึ่งอยู่ในสภาวะถังแตกและไร้พันธมิตรได้แต่เป็นฝ่ายตั้งรับ เขาพยายามเจรจากับรัสเซีย, ออสเตรีย และ ปรัสเซีย ในการต่อต้านนโปเลียน
การที่ประเทศอยู่ในสภาวะถังแตกและไร้พันธมิตรในสงครามทำให้เขาถูกกดดันจากวิลเลียม พิตต์ให้ลาออกจากตำแหน่ง และพิตต์ก็กลายเป็นนายกฯคนต่อไป อย่างไรก็ตาม สัมพันธมิตรที่สามซึ่งประกอบด้วยสหราชอาณาจักร, รัสเซีย, ออสเตรีย และปรัสเซีย ได้ถือกำเนิดขึ้นไม่นานหลังที่เขาพ้นจากตำแหน่ง
เฮนรี แอดดิงตัน เป็นบุตรของแอนโทนี แอดดิงตัน นักฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียง กับนางแมรี ไฮลีย์ จากตำแหน่งหน้าที่การงานของบิดาทำให้เขาเป็นเพื่อนกับวิลเลียม พิตต์ ตั้งแต่สมัยเยาวัย
สโมสรฟุตบอลทรู แบงค็อก ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลบีทียู ยูไนเต็ด
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (มินนีแอโพลิส เวอร์ชั่น)
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (NWA World Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของNWA Minneapolis Wrestling and Boxing Club ที่ใช้ตั้งแต่ปี 1957 จนถึงเดือนสิงหาคม 1960 หลังจากที่ก่อตั้ง American Wrestling Association ทำให้แชมป์เส้นนี้ถูกแทนที่โดย AWA World Tag Team Championship
มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2016