pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หม่อมเหม็น พระนามเดิม สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ กรมขุนกษัตรานุชิต หรือ เจ้าฟ้าเหม็น (17 กันยายน พ.ศ. 2322 — 13 กันยายน พ.ศ. 2352) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ประสูติแต่เจ้าครอกฉิมใหญ่ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระองค์ได้รับการละเว้นจากการประหาร ก่อนได้รับการเฉลิมพระนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศ และเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ก่อนทรงกรมเป็น "กรมขุนกษัตรานุชิต"
ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงถูกฟ้องร้องว่าคิดวางแผนก่อการกบฏ จึงถูกถอดยศเป็น "หม่อมเหม็น" และถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคา พร้อมทั้งประหารพระโอรสทั้งหกพระองค์ด้วยการไปล่มน้ำที่ปากอ่าว
หม่อมเหม็น ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 11 จ.ศ. 1141 หรือวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2322 ได้รับพระนามเมื่อประสูติว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่คนทั่วไปเรียกว่า "เจ้าฟ้าเหม็น" เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี กับเจ้าครอกฉิมใหญ่ (ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ดังปรากฏใน "จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี" ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า
"เจ้าฟ้ากษัตริย์ศึกเข้าเมืองได้ ณ วันจันทร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๐ เจ้าเมืองหนี ได้พระแก้วพระบาง พระไอยกาเข้าเมืองได้ ๓ วัน เจ้าลูกทรงครรภ์ประสูตร์เจ้า ณ วันศุกร์ ขึ้น ๗ ค่ำ เดือน ๑๐ ประสูตร์เปนพระราชกุมาร ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย แมงมุมทั้งไข่จิ้งจกตกพร้อมกัน แมงมุมอนิจกรรม จิ้งจกไปได้ ๑๒ วัน เจ้าแม่สิ้นพระชนม์ ส่วนเจ้าลูกให้พระพี่นางเธอเอาไปเลี้ยง ให้นามเจ้าสุพันทวงษ์"
ซึ่งนิมิตดีคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำศึกตีเวียงจันทน์แตกได้พระแก้วมรกตและพระบางมาสู่พระนคร ส่วนลางร้ายคือแมงมุมและจิ้งจกตกลงมาพร้อมกัน หลังจากนั้นสิบสองวันเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็สิ้นพระชนม์ แต่ขณะเดียวกันการ "ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย" เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระราชโอรสที่ประสูติเป็นเจ้าฟ้าทั้ง ๆ ที่ผู้ให้กำเนิดเป็นเพียงเจ้าจอมมารดาเท่านั้น ซึ่งในกรณีดังกล่าวจัดว่าเป็นเจ้าฟ้าตั้ง
หลังการสิ้นชีพของมารดาเจ้าฟ้าเหม็นก็ตกอยู่ภายใต้การดูแลของยายสา (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี) และมีพระพี่เลี้ยงชื่อหม่อมบุญศรี (เชื้อพระวงศ์กรุงศรีอยุธยาเก่า)
ต่อมาอีก 3 ปีก็กำพร้าบิดาเมื่อพระราชบิดาคือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงถูก "เจ้าคุณตา" สำเร็จโทษ แต่ด้วยทรงอาลัยในเจ้าฟ้าเหม็นจึงทรงรอดพ้นจากการประหาร ดังปรากฏพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรมพระราชวังฯ เสด็จลงมาเฝ้า กราบทูลว่าบรรดาบุตรชายน้อย ๆ ของเจ้าตากสิน จะขอรับพระราชทานเอาใส่เรือไปล่มน้ำเสียให้สิ้น คำบุราณกล่าวไว้ ตัดหวายอย่าไว้หนามหน่อ ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก ซึ่งจะเลี้ยงไว้นั้นหาประโยชน์ไม่ จะเป็นเสี้ยนหนามต่อไปภายหน้า สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงพระอาลัยอยู่ในเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ พระราชนัดดา จึงดำรัสแก่สมเด็จพระอนุชาธิราชเจ้า ขอชีวิตไว้ทั้งสิ้น"
ที่ทรงเป็นหลานคนโตของเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) พระราชทานนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์ คนทั่วไปเรียกว่าเจ้าฟ้าอภัยทศ แต่เนื่องจากพระนามพ้องกับเจ้าฟ้าอภัยทศ แผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ พ้องกับเจ้าฟ้าอภัย ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ซึ่งได้รับพระราชอาญาสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ในช่วงผลัดแผ่นดิน ทรงสดับรับสั่งว่า ไม่เป็นมงคล โปรดให้เปลี่ยนเป็นเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ต่อมาปี พ.ศ. 2349 เป็นกรมขุนกษัตรานุชิต ครั้งทรงเจริญพระชันษา จึงโปรดเกล้าพระราชทานวังถนนหน้าพระลาน ด้านตะวันตก ซึ่งเรียกว่า "วังท่าพระ"
ข้อหากบฏ.
ในปี พ.ศ. 2352 หลังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จสวรรคตได้เพียง 3 วัน เกิดการกล่าวโทษว่าพระองค์คบคิดกับขุนนางจำนวนหนึ่งว่าคิดแย่งชิงราชสมบัติ จนเกิดคดีเป็นกบฏ หลังจากไต่สวนได้ความเป็นจริง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงโปรดให้ชำระโทษถอดพระยศ ลงพระราชอาญา ให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เมื่อวันพุธ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 10 จ.ศ. 1171 หรือวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2352 พร้อมพระอนุชาต่างมารดา คือพระองค์เจ้าชายอรนิกา และพระขนิษฐา พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ซึ่งถูกข้อหาสมรู้ร่วมคิด ผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิดอื่นได้ถูกประหารชีวิตที่สำเหร่ รวมทั้งพระโอรสทั้งหมดในเจ้าฟ้ากรมขุนกษัตรานุชิตถูกสำเร็จโทษด้วยวิธีการถ่วงน้ำ ในเหตุกบฏเจ้าฟ้าเหม็นด้วย
หม่อมเหม็นมีพระโอรส พระธิดาทั้งหมด 13 ท่าน ดังรายพระนาม ดังนี้
ในจำนวนนี้ทราบแต่เพียงว่าหม่อมเจ้าหญิงสารภี ประสูติแต่หม่อมห้ามชื่อหม่อมคลี่จากสกุลอมาตยกุล ซึ่งพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ได้จดบันทึกไว้ว่าเป็นคนในสกุลอมาตยกุล ความว่า "...บุตรหลวงยศคงชื่อสิงเป็นบุตรเขยเจ้าพระยาธรรมา (มั่ง) แล้วได้เป็นหลวงยศแทนบิดาคน๑ น้องหลวงยศคงเป็นหญิงชื่อหม่อมคลี่เป็นห้ามหม่อมเหม็นคน๑ มีบุตรกับหม่อมเหม็นเป็นหญิง ชื่อภีคน๑..." แต่หม่อมห้ามท่านอื่น ๆ นั้นไม่พบว่ามีการบันทึกเกี่ยวกับหม่อมห้ามของหม่อมเหม็นไว้เลย และต้องสืบหากันต่อไป
หลังคดีกบฏเจ้าฟ้าเหม็น เจ้าฟ้าเหม็นถูกถอดพระยศและถูกสำเร็จโทษ ส่วนพระโอรสทั้งหกถูกประหารชีวิตทั้งหมด ขณะที่พระธิดาที่ยังเหลืออยู่ก็ถูกถอดให้มีพระยศเป็น "คุณ" หรือ "หม่อม" และยังพบว่าพระธิดาของหม่อมเหม็นสองท่านคือ หม่อมเจ้าตลับ และหม่อมเจ้าหอ ปรากฏตัวเมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปกรุงเก่าทางชลมารค ระหว่างนั้นก็มีเรือเก๋งพายเข้ามาเคียงเรือพระที่นั่งอย่างไม่เกรงพระอาญา นำโดยเจ้าจอมมารดาน้อย (ธิดาพระอินทรอภัย) พร้อมด้วยหม่อมเจ้าอีกสองท่านดังกล่าว เรื่องนี้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชหัตถเลขาเล่าความแก่เจ้าจอมมารดาพึ่ง ดังปรากฏความว่า "...อยากจะใคร่ให้เอาไปตัดหัวเสียตามสกุลพ่อมัน แซ่นี้มักเป็นเช่นนั้นเหมือนคุณสำลี...ข้าได้ยินว่าคนพวกเจ้าตลับ เจ้าครอกหอ ไปด้วย พวกนั้นเปนพวกใกล้เคียงกับยายป้าน้อยของเต่า เต่าอย่าไปไถ่ถามว่ากล่าวอะไรวุ่นวายน้อยมันจะด่าให้อายเขา..."
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สืบเชื้อสายของหม่อมเหม็นได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "อภัยกุล" เป็นนามสุกลพระราชทานลำดับที่ 3941 เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Abhayakul นายพิศาล เป็นบุตรหม่อมหลวงแฉล้ม หม่อมหลวงแฉล้มเป็นบุตรพระยาทิพรัตนอมร เป็นผู้ขอพระราชทาน พระราชทานเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2460
รายชื่อผลงานเพลงของมาอิ คูรากิ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเพลงของมาอิ คูรากิ นักร้องชาวญี่ปุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 จนถึงปัจจุบัน
อเนโดกิ
อเนโดกิ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย มิซุกิ คาวาชิตะ ผู้เขียนเรื่อง อิจิโกะ 100% เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มม.ต้นธรรมดาๆ นาม โอชิอาอิ โคตะ ที่บังเอิญไปพบกับหญิงสาวลึกลับกลางทางกลับบ้าน ที่อยู่ดีๆก็มาขอกินไอศกรีมที่เขาถืออยู่ และเขายังโดนหาว่าลามกอีก เมื่อกลับถึงบ้านเขาก็ยังต้องเจอกันอีกแถมคราวนี้ก็มาขอเป็นพี่เลี้ยงให้อีกด้วย
เรื่องนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2552 ในนิตยสาร โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ ชูเอฉะ
เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มอายุ 13 นาม โอชิอาอิ โคตะ ได้ไปพบกับหญิงสาวลึกลับระหว่างทางกลับจากโรงเรียน และเธอก็ได้ขอกินไอศกรีมที่โคตะถืออยู่ โคตะคิดว่านั่นคือการจูบทางอ้อม เมื่อเธอจับได้ว่าโคตะคิดว่านี่คือการจูบทางอ้อม เธอจึงพูดกับโคตะว่า "คนลามก" และโคตะก็ได้วิ่งหนีไปพร้อมกับทำสมุดตกไว้ เมื่อโคตะกำลังจะถึงบ้านของเขา เขาได้พบกับพ่อของเขาที่กำลังรีบจะออกไปทำธุระข้างนอกอย่างกะทันหัน และหญิงสาวลึกลับก็ปรากฏตัวขึ้น เธอได้คืนสมุดเรียนให้แก่โคตะ และเพื่อเป็นการตอบแทนเรื่องไอศกรีมเธอจึงอาสาที่จะดูแลโคตะระหว่างที่พ่อของโคตะไม่อยู่
วันต่อมาโคตะได้ไปพบซองที่นัตสึกิซ่อนไว้ ในซองนั้นมีเงินอยู่ ทำให้โคตะสงสัยว่า นัตสึกิไปเอามาจากไหนกันแน่ วันต่อมาจึงได้สะกดรอยตามนัตสึกิออกไป เพื่อหาคำตอบว่าเธอเอาเงินมาจากไหน
เมื่อนัตสึกิไปพบชายชุดดำสองคนที่เข้ามาถามทาง และได้หยิบซองออกมาจากเสื้อ ทำให้โคตะเข้าใจผิดคิดว่านัตสึกิเอาเงินมาจากสองคนนี้ โคตะเลยวิ่งเข้าไปเพื่อจะหยุดเธอ
เมื่อโคตะรู้ว่าทั้งสองคนกำลังจะไปงานแต่งงานของเพื่อนไม่รู้ทางจึงเข้ามาถามนัตสึกิ ทำให้โคตะหน้าแตกเต็มๆ และในขณะนั้นเองมีโจรวิ่งราวผ่านมานัตสึกิจึงได้กระโดดเข้าช่วยไว้ได้ทันที เจ้าของกระเป๋าจะให้ค่าตอบแทนแต่โคตะปฏิเสธออกไป แต่สุดท้ายก็รับไว้อยู่ดี วันนั้นทั้งโคตะและนัตสึกิก็โดดเรียน และออกไปซื้อของกันสองคน
เมื่อทั้งคู่กับมาถึงบ้าน นัตสิกิบอกให้โคตะลองใส่ชุดว่ายน้ำที่เธอเลือกมาให้โคตะใส่ดู และอยู่ดีๆ เพื่อนๆของโคตะก็แห่กันมาทำให้เข้าใจผิดว่าโคตะมีอะไรกันกับนัตสึกิ และ ซากุไร คานาเดะ ที่โคตะแอบชอบก็อยู่ด้วย และวันนั้นเพื่อนๆของโคตะที่มาทั้งหมดก็ค้างอยู่ที่บ้านของโคตะ
ต่อมาเมื่อถึงปิดเทอมหน้าร้อนพวกโคตะมีนัดจะไปว่ายน้ำกันแต่ว่าโคตะว่ายน้ำไม่เป็น แต่ด้วยที่อยากจะโชว์ให้คานาเดะได้เห็นจึงซื้อหนังสือสอนว่ายน้ำมาลองฝึกในอ่างที่บ้านดูแต่ก็ไม่ได้ผล นัตสึกิที่นั่งอยู่ข้างๆก็เลยอาสาที่จะเป็นครูฝึกให้ เขาและนัตสึกิจึงแอบเข้าไปใช้สระว่ายน้ำของโรงเรียนเป็นสถานที่ฝึก แต่ถูกคนมาเห็นทันใด้นั้นโคตะที่กำลังตกใจก็ว่ายน้ำเป็นขึ้นมาทันที
ปฏิบัติการดีเซิร์ทเซเบอร์
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 หรือ มอเตอร์เวย์สายเหนือ เป็นโครงการทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง เชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานคร โดยเริ่มต้นจากจังหวัดปทุมธานี ขึ้นสู่ภาคเหนือ และไปสิ้นสุดที่จังหวัดเชียงราย เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายเส้นทางในแผนแม่บทระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองที่ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2540
ต่อมาได้มีการรวมทางยกระดับอุตราภิมุข ช่วงรังสิต-บางปะอิน เข้ามาอยู่ในทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ด้วย และเมื่อสัมปทานโทลล์เวย์หมดลงในปี พ.ศ. 2577 กรมทางหลวงจะรวมทางยกระดับอุตราภิมุขทั้งหมดเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ด้วย
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ประกอบด้วยโครงการก่อสร้างเส้นทาง 6 สายต่อเนื่องกัน (ระยะทางตามมติคณะรัฐมนตรี พ.ศ. 2540) ได้แก่
รวมระยะทางตามแผ่นแม่บท พ.ศ. 2540 ทั้งหมด 890 กิโลเมตร ต่อมาได้มีการรวมส่วนต่อขยายของทางยกระดับอุตราภิมุข ช่วงรังสิต-บางปะอิน ระยะทาง 18 กิโลเมตร เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ด้วยอีก 1 สาย รวม 7 สาย ทำให้มีระยะทางเพิ่มขึ้นเป็น 908 กิโลเมตร และเมื่อสัมปทานโทลล์เวย์หมดลงในปี พ.ศ. 2577 กรมทางหลวงจะรวมทางยกระดับอุตราภิมุขตลอดทั้งสาย ระยะทาง 28 กิโลเมตร เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ด้วยอีก 1 สาย รวม 8 สาย ทำให้มีระยะทางเพิ่มขึ้นเป็น 937 กิโลเมตร
สายดินแดง-อนุสรณ์สถาน-รังสิต.
เมื่อสัมปทานโทลล์เวย์หมดลงในปี พ.ศ. 2577 กรมทางหลวงจะรวมทางยกระดับอุตราภิมุขตลอดทั้งสายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ด้วย
สายบางปะอิน−นครสวรรค์.
ทางหลวงพิเศษสายบางปะอิน−นครสวรรค์เป็นโครงการก่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ที่เริ่มดำเนินการเป็นโครงการแรก แนวเส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในเขตทางของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 โดยมีแนวเส้นทางตัดใหม่ช่วงต้นและช่วงปลายของเส้นทาง รวมระยะทางประมาณ 180 กิโลเมตร
เส้นทางในช่วงต้นจะไปเริ่มต้นที่ทางยกระดับอุตราภิมุขบริเวณทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แล้วเบี่ยงออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) ไปจนถึงทางแยกต่างระดับบางปะอิน 2 บริเวณบ้านคลองสอง อำเภอวังน้อย จากนั้นจะเป็นแนวเส้นทางตัดใหม่ โดยจะเบี่ยงออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านจุดตัดทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 (สายบางปะอิน-นครราชสีมา) และไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่อำเภอบางปะอิน เป็นทางหลวงพิเศษขนาด 8 ช่องจราจร ระยะทาง 10.1 กิโลเมตร
จากนั้นเส้นทางจะอยู่ในเขตทางของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ผ่านจังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี ไปจนถึงบ้านดอนเดื่อ ตำบลศิลาดาน อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ระยะทาง 135.5 กิโลเมตร โดยเส้นทางช่วงนี้ออกแบบเป็นทางหลวงพิเศษขนาด 6 และ 8 ช่องจราจร โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ทดแทนขนานและจัดการจราจรทิศเดียวกันกับทางหลวงพิเศษทั้ง 2 ฝั่ง พร้อมจุดกลับรถ สำหรับการจราจรท้องถิ่นและผู้ที่ไม่ต้องการใช้ทางหลวงพิเศษ
เส้นทางในช่วงปลายซึ่งเป็นแนวตัดใหม่เหมือนกับช่วงต้น โดยเริ่มจากแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 เบี่ยงออกไปทางด้านทิศตะวันตก ตัดกับถนนพหลโยธิน ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าสู่จังหวัดนครสวรรค์ อ้อมผ่านอำเภอพยุหะคีรีด้านทิศตะวันตก อำเภอโกรกพระ และตัวเมืองนครสวรรค์ด้านทิศตะวันตก ตัดถนนพหลโยธินอีกครั้ง ข้ามแม่น้ำปิง ไปสิ้นสุดโครงการที่จุดบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 บริเวณบ้านบึงน้ำใส อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นทางหลวงพิเศษขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 60.5 กิโลเมตร
ศูนย์บริการทางหลวงและสถานีบริการทางหลวง.
มีศูนย์บริการทางหลวง 2 แห่ง คือบริเวณทางแยกต่างระดับสิงห์บุรี-1 แยกเข้าจังหวัดลพบุรี (กม.68 ขาล่องเข้ากรุงเทพฯ และ กม.72 ขาขึ้นไปนครสวรรค์) และบริเวณถัดจากทางแยกต่างระดับอุทัยธานี (กม. 169) นอกจากนี้ยังมีสถานีบริการทางหลวง ที่มีขนาดเล็กกว่าศูนย์บริการทางหลวง โดยใช้พื้นที่สถานีบริการทางหลวงเดิมในปัจจุบันที่อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท
เบตง (แก้ความกำกวม)
เบตง อาจหมายถึง
ทะเลสาบอาบาชิริ
ทะเลสาบอาบาชิริ  เป็นทะเลสาบในเมืองอาบาชิริ บนเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น อยู่ในเขต Abashiri Quasi-National Park มีแม่น้ำเมมัมเบ็ตสึไหลลงสู่ทะเลสาบ และแม่น้ำอาบาชิริไหลผ่านทะเลสาบแล้วไหลออกไปอีก 7 กิโลเมตรจนออกสู่ทะเลโอค็อตสค์
ประวัติและการเกิด.
จากตัวอย่างชั้นดินที่เก็บจากก้นทะเลสาบ ทำให้ทราบว่าแอ่งทะเลสาบเกิดขึ้นเมื่อราว 20,000 ปีก่อนในช่วงสุดท้ายของการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็ง จนเมื่อราว 6,000 ปีก่อน แม่น้ำอาบาชิริได้ไหลกัดเซาะพื้นก้นทะเลสาบ ในบริเวณรอบแม่น้ำเมมัมเบ็ตสึยังพบเครื่องมือโบราณตั้งแต่ยุคโจมง ในปัจจุบันแม่น้ำอาบาชิริถูกปรับให้ไหลตรงมากขึ้นเพื่อการชลประทาน ซึ่งทำให้เกิดปัญหาทะเลสาบเต็มไปด้วยโคลนตะกอนอย่างหนัก
การแข็งตัวและความเค็ม.
น้ำในทะเลสาบจะจับตัวเป็นน้ำแข็งหนาเป็นเมตรตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน ในฤดูหนาวจะมีน้ำจากแม่น้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบน้อยลง ทำให้น้ำเค็มจากทะเลโอค็อตสค์ไหลทวนขึ้นมาในทะเลสาบ น้ำเค็มที่ไหลเอ่อเข้ามานี้ทำให้เกิดชั้นของน้ำที่มีคลอรีน 10,000 ppm อยู่ใต้ผิวทะเลสาบลงไป 10 เมตร
Delta smelt, Chum salmon และ Seema เป็นปลาที่นิยมในการตกปลา ใน พ.ศ. 2523 มีการจับปลาในทะเลสาบได้ 650 ตัน และยังมี Ice goby ("Leucopsarion petersi") ที่พบได้ในทะเลสาบเช่นกัน
คริสต์ทศวรรษ 1990
คริสต์ทศวรรษ 1990  เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 เป็นทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 เป็นทศวรรษแรกที่ตามมาด้วยผลกระทบของการสิ้นสุดสงครามเย็น
พิโกเมตร
แผ่นดินไหวในจังหวัดชวาตะวันตก พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวในจังหวัดชวาตะวันตก พ.ศ. 2552 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 7.0 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 เมื่อเวลา 14:55 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 79 ราย บาดเจ็บมากกว่า 1,250 รายและไร้ที่อยู่อาศัยกว่า 210,000 คน (อยู่ในเมืองทาสิกมาลายากว่า 140,000 คน)
แผ่นดินไหวยังส่งผลถึงจาการ์ตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่ทำให้เกิดความเสียหายเพียงเล็กน้อย นอกจากนี้หน่วยกู้ภัยยังต้องทำงานหนักเพื่อช่วยชีวิตผู้ประสบภัยที่ถูกดินถล่มลงมาทับ แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดตั้งแต่เหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2549
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งนี้ ตั้งอยู่บนรอยเลื่อนขนาดใหญ่ ระหว่างแผ่นเปลือกโลกอินโด-ออสเตรเลียซ้อนทับด้านล่างของแผ่นยูเรเชีย
แผ่นดินไหวอื่นๆ ที่เกิดขึ้นใกล้เคียงกัน เกิดหลังจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ 5 วัน ในทะเลทางตอนใต้ของย็อกยาการ์ตา วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 6.2 ริกเตอร์ ซึ่งถือว่าเป็นแผ่นดินไหวที่เกี่ยวเนื่องจากแผ่นดินไหวที่ชวาตะวันตกในครั้งนี้
อาคารสิ่งปลูกสร้างในเมืองบันดุงและทาสิกมาลายา เมืองที่อยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด เกิดความเสียหาย และมีผู้บาดเจ็บมากกว่าร้อยคน บ้านเรือนและอาคารประมาณ 18,300 หลังมีความเสียหายเล็กน้อย และต่อมาก็ได้เพิ่มเป็นมากกว่า 87,000 หลัง
แรงสั่นสะเทือนยังไปไกลถึงจาการ์ตา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย ทำให้มีการอพยพผู้คนออกจากอาคารสำนักงานและโรงแรมหลายแห่ง
และยังมีบ้านอย่างน้อย 11 หลังถูกดินถล่มทับในเมืองเคียนจูร์ นอกจากนี้มีโรงพยาบาลอย่างน้อย 1 แห่งถูกทำลายจากแรงสั่นสะเทือน
รายงานผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กันยายน
ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากไม่ยอมกลับเข้าที่อยู่อาศัยเนื่องจากกลัวว่าจะเกิดแผ่นดินไหวอีก
ถนนบางสายได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงเรียบร้อยในวันที่ 4 กันยายน ความช่วยเหลือก็มาถึงพื้นที่ประสบภัยเช่นเดียวกัน
หน่วยงานสุขภาพของบันดุงกล่าวว่าผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์ครั้งนี้มีสิทธิในการเข้ารักษาพยาบาลฟรีอย่างน้อย 1 เดือน มีการส่งแพทย์เข้าประจำการเพื่อทำการรักษา 34 คนและนักศึกษาแพทย์อีก 52 คนใน 12 อำเภอของจังหวัด
ประชาชนที่ได้รับผลกระทบมากกว่า 25,000 คนได้อาศัยอยู่ในเต้นท์ที่พักชั่วคราว
พลังอักษะ เฮตาเลีย
พลังอักษะ เฮตาเลีย  เขียนโดย ฮิมะรุยะ ฮิเดคาสึ  โดยเขียนเป็นการ์ตูนลงในเว็บไซต์ ก่อนที่จะได้ออกเป็นหนังสือการ์ตูน และกลายเป็นแอนิเมชันในที่สุด ลักษณะพิเศษของเรื่องนี้คือการสร้างตัวละครขึ้นมาเป็นตัวแทนของประเทศต่างๆในโลก และนำเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ยุคสงครามโลกและปัจจุบันมาเล่าอย่างน่ารัก โดยเลียนแบบลักษณะของคนในชาตินั้นๆ เช่น ให้อิตาลีชอบกินพาสต้า ให้รัสเซีย ไม่ชอบอากาศหนาว หรือให้อเมริกาชอบแฮมเบอเกอร์ ในเรื่องนี้การรวมประเทศเข้าด้วยกัน หมายถึง การแต่งงานของตัวละคร การทำสัมพันธมิตร หมายถึง การเป็นเพื่อนกัน และการแยกประเทศ หมายถึง การหย่าร้างของตัวละคร หรือเป็นการตัดขาดจากการเป็นเพื่อน
ชื่อเรื่องเฮตาเลียเกิดจากการรวมสองคำเข้าด้วยกัน ได้แก่ Hetare (ในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่าใช้ไม่ได้) และ Italia (ชื่อของประเทศอิตาลีในภาษาอิตาลี) เมื่อนำมารวมกันแล้ว เฮตาเลียจึงมีความหมายว่า "อิตาลีผู้ไม่ได้เรื่อง" การตั้งชื่อดังกล่าวนี้เป็นการล้อเลียนถึงความอ่อนแอของอิตาลีในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
เดิมฮิมะรุยะเขียนเรื่องเฮตาเลียลงในเว็บไซต์ส่วนตัวในลักษณะเว็บคอมมิค ต่อมาจึงได้มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นรูปเล่มโดยสำนักพิมพ์เก็นโตฉะครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 ปัจจุบันมีมังงะจำนวน 2 ภาค ต่อมาจึงได้มีการดัดแปลงการตูนชุดนี้ในรูปแบบของดราม่าซีดีและภาพยนตร์แอนิเมชั่นโดยสตูดิโอดีน
มีจำนวนมากกว่า 40 ประเทศที่ถูกนำมาเป็นตัวละครในเรื่องพลังอักษะ เฮตาเลีย ซึ่งตัวละครเหล่านี้โดยปกติมักจะถูกอ้างถึงด้วยชื่อประเทศของตนเอง รายชื่อที่แสดงไว้ในหน้านี้เป็นเพียงรายชื่อของตัวละครหลักจากฝ่ายอักษะและสัมพันธมิตรเท่านั้น
ตัวเอกของเรื่อง เขาเป็นหลานชายของจักรวรรดิโรมัน มีนิสัยขี้แย ชอบใช้ภาษากายขณะพูด เป็นคนที่เนื้อหอมมาก จีบผู้หญิงได้ไปทั่ว เป็นคนที่มีจิตใจดีและไม่อยากสู้รบกับใคร (รักสันติภาพ) ชื่อเวเนเซียโน มาจาก เวนิส (เมืองแห่งสายน้ำ อยู่ทางตอนเหนือของอิตาลี) งานอดิเรกของเขาคือ ทำอาหาร นอนกลางวัน และออกแบบวาดรูป เขาชอบทานพาสต้า พิซซ่ากับชีสมาก ในเมื่อยามคับขันเขาต้องให้เยอรมันคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด
อุปกรณ์ที่เขาพกติดตัวอยู่ตลอดเวลาก็คือธงขาว และบางครั้งก็จะทำให้คนอื่นด้วย
น้องชายของปรัสเซีย (มักถูกพี่ชายเรียกว่า West หมายถึง เยอรมันตะวันตก) เขาเป็นคนเคารพในกฎระเบียบอย่างมาก เขาเคร่งเครียดทั้งในการทำงานและการพักผ่อน เขาเป็นตัวละครที่ลำบากที่สุดในเรื่อง เนื่องจากเขาถูกอิตาลีอ้อนขอความช่วยเหลืออยู่บ่อยครั้ง แถมยังต้องเจอกับออสเตรียเพื่อนบ้านเจ้าระเบียบและฝรั่งเศสที่ชอบรุกราน แต่ในยามที่เขาได้แตะเบียร์ความเครียดของเขาจะมลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง
งานอดิเรกของเขา คือ สะสมเงิน ทำความสะอาด พาสุนัขไปเดินเล่น ทำขนม ฯลฯ
ประเทศเกาะเล็กๆ ที่เติบโตขึ้นเป็นมหาอำนาจของโลกอย่างรวดเร็วในระยะเวลาไม่กี่สิบปี เขามีวัฒนธรรมที่ทุกๆ ชาติเห็นว่าแปลกประหลาด แม้ว่าตัวเองจะเห็นว่านี่ปกติที่สุดก็ตาม เขาเป็นคนสุภาพเรียบร้อย ขยันขันแข็ง เคร่งเครียด มีฝีมือ แต่เขาไม่ค่อยรู้เรื่องโลกภายนอกนักและต้องใช้เวลาในการปรับตัวเข้ากับคนอื่นบ้าง เขาชอบเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลโดยชื่นชอบดอกไม้กับพระจันทร์ และเชื่อว่าความสง่างามนั้นเป็นสิ่งวิเศษที่สุด
ระหว่างที่เขาทำตัวตัดขาดจากโลกภายนอก (ปิดประเทศ) โลกก็เปลี่ยนแปลงไปมาก แต่เขาก็ปรับตัวเข้ากับโลกสมัยใหม่ได้ในเวลาเพียง 10 ปีเท่านั้น โดยในช่วงเวลาที่ปิดประเทศนั้น ได้อาศัยเนเธอร์แลนด์ที่เป็นเพื่อนชาวยุโรปเพียงหนึ่งเดียวกันมายาวนาน คอยบอกข่าวสารเกี่ยวกับโลกภายนอกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ก่อนที่จะถูกบังคับให้เปิดประเทศโดยอเมริกา
พี่ชายของแคนาดา เขาเป็นตัวละครที่คึกคักกระฉับกระเฉงและหัวแข็ง เขาถูกอังกฤษเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก แต่ภายหลังได้ต่อสู้กับอังกฤษเพื่อประกาศอิสรภาพของตนเอง (เมื่อถูกอังกฤษกดดันมากขึ้น) เขาได้ตั้งตัวเองเป็นผู้นำของฝ่ายสัมพันธมิตร มักพูดติดปากอยู่เสมอว่า "ฉันคือวีรบุรุษ" แนวคิดในการแก้ปัญหาระหว่างชาติของอเมริกาส่วนมากมักจะไร้ผลและตัวเขาเองก็มักลืมคำนึงถึงความคิดเห็นของคนอื่น หมู่นี้ก็เลยมีแค่อังกฤษกับญี่ปุ่นเท่านี้ที่เป็นเพื่อนด้วย ความคิดและสิ่งประดิษฐ์ที่อเมริกาสร้างขึ้นดูยิ่งใหญ่ แต่ยากนักที่จะใช้ได้กับที่อื่นๆ ลักษณะเด่นของอเมริกาอย่างหนึ่งในเรื่องนี้คือ เรามักจะพบเขาในขณะที่ถือแฮมเบอร์เกอร์หรือมักทานแฮมเบอร์เกอร์ไปพลางพูดไปพลางจนสำลักอยู่เสมอ
เขามีเอกลักษณ์ประจำตัวคือ คิ้วหนาเป็นเส้นเรียงกัน ในอดีตเคยเป็นโจรสลัด (สมัยล่าอาณานิคม) ปัจจุบันเป็นสุภาพบุรุษเจ้าคารมและชอบพูดจาเหน็บแนมคนอื่น คุณสมบัติเด่นที่ปรากฏคือมีฝีมือการทำอาหารที่แย่มาก ชอบพูดจาประชดประชัน สามารถมองเห็นภูตผีปีศาจ และสามารถใช้เวทมนตร์ร่ายคำสาปใส่ศัตรูได้ อังกฤษไม่ถูกกับฝรั่งเศสซึ่งเป็นคู่แข่งต่อกันมาอย่างยาวนาน และอเมริกาซึ่งตนเองเคยเลี้ยงดูมาก่อน เขาเป็นที่จดจำด้วยคิ้วที่หนา ผมปลายแหลมสีบลอนด์ และดวงตาสีเขียว เวลาเมาเหล้าแล้วจะอาละวาด สู้รบกับเยอรมันอยู่บ่อยครั้ง เพื่อนสนิทของเขาคือญี่ปุ่น อังกฤษยังมีพี่ชาย 3 คน ที่ติดประเทศเขา คือ สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์เหนือ และเวลส์ โดยประเทศอื่นๆ จะเรียกเขาว่า สหราชอาณาจักร ในขณะที่พี่น้องของเขา จะเรียกเขาว่า อังกฤษ
หนุ่มผู้ซึ่งรักการแสดงออก โดยเฉพาะ เรื่องความรัก นิยมทำอะไรตามแบบของตัวเอง มั่นใจสุดๆ ทั้งเรื่องอาหาร รักศิลปะ วัฒนธรรม และ เสื้อผ้า มีความเป็นนักรักสูง หากรักใครแล้วจะหญิงหรือชายก็ชอบหมดทุกอย่าง เป็นรุ่นพี่ของอิตาลีเวเนเซียโน่และโรมาโน่ ชอบเรียกตัวเองว่าคุณพี่ ชอบดื่มไวน์ ชอบเปิดเผย
ไม่เคยเปิดความลับให้ใครเห็น แต่ก่อนก็เคยเลี้ยงดูแลแคนาดา ทรงผมจึงคล้ายกับเขา สนิทกับสเปน ตอนเด็กพวกเขาเคยนั่งคุยด้วยกันอยู่บ่อยๆ และยังมีเพื่อนอีกคนหนึ่ง คือ ปรัสเซีย
เห็นหน้าแบบนี้แล้วดูเหมือนคุณปู่ไม่ก็นักพรต มีประสบการณ์ในการดำเนินชีวิตอย่างมาก เป็นพี่ใหญ่ของฝั่งเอเซีย มีการค้าและวัฒนธรรมที่ทรงพลัง วาดรูปได้สวยงาม และเก่งกาจ เลี้ยงดูแล น้องๆเอเชียทั้งหลายรวมถึงญี่ปุ่นด้วย ชอบตุ๊กตาแมวที่ญี่ปุ่นนำมาให้มากๆ แต่ตุ๊กตาตัวนั้นกลับถูกใส่ปากโดยเจ้านายแทน
ประเทศทางเหนือขนาดใหญ่มหึมาเป็นอันดับ 1 แต่ผู้คนไม่ค่อยมากเท่าไหร่ เนื่องจากอากาศหนาวเย็น เขาชอบดื่มวอดก้า มีสองบุคลิกคือด้านโหดเหี้ยมและด้านเหงาโดดเดี่ยว ด้วยความที่มีขุนพลฤดูหนาวเป็นอาวุธหลัก ทำให้ไม่มีประเทศใดบุกโจมตีได้เลย (ยกเว้นเหล่าประเทศเมืองหนาว) มีผู้ติดตาม 3 คน คือ ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโทเนีย (รัฐบอลติก) แม้ความคิดจะดูน่ากลัวแต่สิ่งที่เขากลัวมากที่สุดคือน้องสาวตนเอง เบลารุส​
มังงะเรื่องเฮตาเลีย โดยปกติ จะเป็นการ์ตูนบนเว็บ โดยผู้แต่งคือคุณ Himaruya Hidekaz โดยเริ่มต้นครั้งแรกในปีค.ศ2006 ที่เว็บไซต์ของเขา Kitayume ของประเทศญี่ปุ่น ต่อมาเป็นเป็นเว็บคอมิคส์แบบตัวเต็มในปี 2006 ช่วงปลายปี และได้รับการดัดแปลงในแบบการพิมพ์เป็นมังงะ ดราม่าซีดี และได้ทำเป็นแอนิเมชันในที่สุด
การ์ตูนเรื่องนี้เกี่ยวกับตัวละครต่างๆจัดเป็นตัวละครแทนประเทศ โดยโครงเรื่องหลักๆจะอธิบายเกี่ยวกับสงครามโลก ทั้งสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง แต่นำมาประยุคให้ทันสมัยมากขึ้น การ์ตูนชุดนี้กล่าวถึงตัวละครหลักของเรื่องคือ อิตาลี โดยมีคำว่า Hetalia เป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงคำว่า Hetare (ไม่ได้เรื่อง) และ อิตาเลีย
เป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมนี ได้ออกค้นหาทายาทอาณาจักรของกรุงโรม ได้ค้นพบอิตาลี ที่ซ่อนตัวอยู่ในลังมะเขือเทศและใช้เขาเป็นเชลย สงครามโลกครั้งที่สอง อิตาลีก็ได้เป็นพันธมิตรกับเยอรมนี และญี่ปุ่น ก็เข้าร่วมเป็นอันดับต่อมา รวมกันจึงได้ตั้งชื่อว่า ฝ่ายอักษะ โดยจะต้องสู้รบกับกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งมี อเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส จีน และ รัสเซีย
มีการเปิดตัวดราม่าซีดี ถึง7ชุด จนถึงขณะนี้
ดราม่าซีดี "นับแกะก่อนนอน" (Hitsuji Oyasumi Series)
แอนิเมชั่นเรื่องนี้ ออกฉายใน Animate.TV เมื่อวันที่24 มกราคม 2009 กำกับโดย บ๊อบ ชิโรฮาตะ ในเดือน กรกฎาคม 2010 มีการเปิดตัวช่องโทรทัศน์ของญี่ปุ่น BS11 เวลา 23:30น. ส่วนใหญ่เรื่องราวเกิดขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง การ์ตูนเป็นที่ดัดแปลงมาจาก web comic แต่ storyline บางตอนก็เอาไปตัดแต่งแล้วฉายออกอย่างสมบูรณ์
ถึงแม้ว่าการวางแผนไว้ว่าจะจบลงในตอนที่26 แต่ได้มีการประกาศในวันที่ 25 เมษายน 2009 ซึ่งจะเริ่มฉายต่อภาค2 จนถึง 52ตอน เฮตาเลีย จึงเริ่มออกอากาศใน Animate.TV บริการทางโทรศัพท์มือถือวันที่ 24 กรกฎาคม 2009 โดยมีการออกอากาศทางเว็บของตนดังต่อไปนี้เป็นต้นไป และในที่สุด ภาค3 ก็ได้มีการประกาศภายหลังเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2009 และได้ถูกเปลี่ยนโฉมใหม่ มีชื่อว่า เฮตาเลีย เวิร์ล ซีรีส์ ในเดือนมีนาคม 2010
เพลงเปิด :
เพลงปิดภาค พลังอักษะ เฮตาเลีย :
เพลงปิดภาค เฮตาเลีย เวิร์ล ซีรีส์ :
อัลบั้ม Marukaite Chikyuu :
อัลบั้ม Hata Futte Parade :
อัลบั้ม Character CD :
อัลบั้ม Original Sound Track
ภาพยนตร์เฮตาเลีย ปรากฏในรูปแบบจอเงิน ในชื่อว่า Hetalia: Axis Powers - The Movie: Paint it, White เปิดตัวเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2010 และเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของ ไอซ์แลนด์
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับแรงลึกลับที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ผิดปกติไปทั่วโลก คือ ทำให้ทุกๆสิ่งกลับกลายเป็นสีขาว และทุกชาติต้องพยายามที่จะป้องกันภัยที่เกิดขึ้น โดยต่อสู้กับมนุษย์ต่างดาว ซึ่งอิตาลีเป็นผู้ที่สามารถสยบเหล่ามนุษย์ต่างดาวได้ด้วยการใช้ปากกาเคมีเขียนหน้าให้เหล่ามนุษย์ต่างดาว และมอบมันให้กับหัวหน้าของมนุษย์ต่างดาว
และในวันที่ 26 มกราคม 2011 ทางเว็บไซต์ Official ได้เริ่มขาย DVD ภาพยนตร์เฮตาเลียชุด Paint it, White ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก
เกมของเฮตาเลียเกมแรก ได้ใช้ชื่อว่า Gakuen Hetalia (กักคุเอน เฮตาเลีย หรือ โรงเรียนเฮตาเลีย) เป็นเกมที่ยังสร้างไม่เสร็จ เป็นแค่เพียงมินิเกม สร้างโดย ฮิมะรุยะ เปิดตัวครั้งแรก เป็นเพียงแค่ตัวอย่างเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2007 โดยผู้เล่นจะเป็น เซเชลส์ นักเรียนที่ย้ายเข้ามาใหม่ และจะเจอ ประธานนักเรียนอังกฤษ ดักรออยู่ทางเข้า
ภายหลังได้ทำเป็น PSP โดยให้ใช้ชื่อว่า Gakuen Hetalia Portable (กักคุเอน เฮตาเลีย พอร์เทเบิล) สามารถเล่นได้คนเดียว เกม PSP กำหนดเวลาเปิดตัวในปี 2011 มีการดัดแปลงมาจาก Gakuen Hetalia เกมนี้ได้รับการพัฒนาโดย Otomate , Idea , Inc และ Frontier Works
เกมปรัสเซียทำความสะอาดบ้าน อีกเกมหนึ่งที่ผู้แต่ง ได้ทำไว้ โดย ตัวหลักของเรื่อง เป็น ปรัสเซีย ที่รู้สึกอยากทำความสะอาดขึ้นมา จึงไปทำความสะอาดบ้านของคนอื่นๆ เปรียบเสมือนตนเองได้ช่วยลดภาวะโลกร้อน
เกี่ยวกับการเมือง.
การ์ตูนเรื่องนี้ได้สร้างความไม่พอใจแก่ชาวเกาหลีใต้เป็นอย่างมาก เนื่องจากฉากหลังของเนื้อเรื่องอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่2 ซึ่งในช่วงนั้นญี่ปุ่นได้ยึดครองเกาหลี สำหรับชาวเกาหลี การที่ประวัติศาสตร์ในช่วงนั้นถูกกล่าวถึงในมุมมองของญี่ปุ่นอย่างตลกขบขันนั้นจึงถือว่าเป็นการดูถูกเหยียดหยามเกาหลีอย่างยิ่ง อีกทั้งนิสัยของเกาหลีใต้ที่ลามกเกินไป วันเกิดและชุดของเขาที่ไม่ถูกต้องจึงทำให้ชาวเกาหลีใต้ไม่พอใจมาก
ในอนิเมะ ตัวละครเกาหลีใต้เกือบปรากฏตัวในอนิเมะแล้ว แต่เนื่องจากกระแสความไม่พอใจจากชาวเกาหลีใต้ ทำให้บางตอนและบางฉากถูกตัดออกไปจากอนิเมะ และเกาหลีใต้ก็ไม่ได้ปรากฏตัวในมังงะช่วงหลังอีกเลย
Hetalia Animation Official website
Lamy
จักรพรรดิสันตะปาปานิยม
จักรพรรดิสันตะปาปานิยม  คือแนวคิดที่ต้องการรวมอำนาจฝ่ายอาณาจักรให้เข้ากับ (หรือเหนือกว่า) อำนาจฝ่ายศาสนจักร โดยเฉพาะในแบบของการเชื่อมคริสตจักรกับฝ่ายรัฐบาล