pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การประชุมสาธารณะภูมิอากาศครั้งที่ 119 สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้อภิปรายถึงความเป็นได้ในการคุกคามของพายุคัมมูริต่อประเทศฟิลิปปินส์ และมีความเป็นไปได้ที่การพัดขึ้นฝั่งของคัมมูรินั้นจะเกิดขึ้นในพื้นที่บีโคล-เคโซน ระหว่างการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2019 ในความรุนแรงระดับพายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลัง วันที่ 28 พฤศจิกายน PAGASA เริ่มจัดแถลงข่าวแสดงมาตรการที่เหมาะสมและการเชื่อมโยงการทำงานกับผู้จัดงานซีเกมส์ 2019 เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับพายุไต้ฝุ่น เช่น การจัดให้มีนักล่าพายุ (storm chaser) และเรดาร์เคลื่อนที่ ส่งไปยังสถานที่จัดการแข่งขันในเขตเมโทรมะนิลาและลูโซนกลาง ต่อมาในช่วงบ่ายของวันที่ 30 พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันจัดพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ PAGASA ได้จัดชื่อท้องถิ่นให้กับพายุคัมมูริว่า "ตีโซย" ("Tisoy") เนื่องจากตัวพายุได้พัดเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปิน (PAR) และเริ่มมีการเตือนภัยไปยังจังหวัดซีลางังซามาร์และฮีลากังซามาร์
หน่วยงานปกครองท้องถิ่นเขตบีโคลได้เริ่มเตรียมการการมาถึงของพายุคัมมูริ มีการเตรียมหน่วยกู้ภัยและเครื่องมือจำเป็น และโรงพยาบาลในจังหวัดคาตันดัวเนส ซึ่งเป็นจังหวัดที่คาดการณ์ว่าพายุคัมมูริจะพัดขึ้นฝั่งเป็นที่แรก โดยมีการเตือนภัยในพื้นที่ ได้แก่ การจองสถานอพยพ, การห้ามสุรา และให้หยุดงานและชั้นเรียนตามคำสั่งของรัฐบาลท้องถิ่นของจังหวัด ในเมืองคามาลิก จังหวัดอัลไบ มีการเก็บเกี่ยวพืชผลเร็วขึ้น ขณะที่สำนักงานขนส่งในเขตสั่งงดการโดยสารรถบัสไปยังท่าเรือเพื่อหลีกเลี่ยงการติดอยู่ในอันตรายของผู้โดยสาร ขณะเดียวกันนั้น ผู้จัดงานซีเกมส์ได้รายงานว่ามีการจัดทำแผนฉุกเฉินเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับพายุคัมมูริไว้แล้ว
สัญญาณเตือนภัยระดับ 1, 2 และ 3 ถูกนำมาใช้กับพายุที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้เกาะลูซอน มีการอพยพประชาชน 43,000 คน และอีกจำนวนมากถูกสั่งให้หา "สถานที่กำบัง" เพราะเมื่อพายุคัมมูริเคลื่อนตัวเข้าใกล้เกาะลูซอน พายุจะทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว วันที่ 2 ธันวาคม เวลา 13:30 น. ตามเวลาท้องถิ่นฟิลิปปินส์ พายุไต้ฝุ่นคัมมูริทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (เทียบเคียงมาตรา SSHWS) ทางตะวันออกของซามาร์ โดยทำให้เกิดสภาพอากาศแบบพายุไต้ฝุ่นและฝนตกในเลย์เตและซามาร์ ก่อนที่พายุจะพัดขึ้นฝั่ง พายุไต้ฝุ่นคัมมูริทวีกำลังแรงขึ้นไปอีก โดยมีความเร็วลมสูงสุด 160 กม./ชม. (ต่อเนื่องสิบนาที) เวลา 17:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นฟิลิปปินส์ PAGASA รายงานว่ากำแพงตาด้านใต้ของคัมมูริทำให้เกิดลมพัดอย่างรุนแรงและฝนตกอย่างหนักในจังหวัดฮีลากังซามาร์ และได้เปลี่ยนแปลงจุดคาดการณ์ว่าพายุจะพัดขึ้นฝั่งไปยังพื้นที่อัลไบ-ซอร์โซโกน ภาพถ่ายจากเมืองมานาปัสและกาไม ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งแปซิฟิกของจังหวัดฮีลากังซามาร์ แสดงให้เห็นอุทกภัยและลมแรงจากพายุคัมมูริ และในประกาศฉบับสุดท้ายของวัน PAGASA รายงานว่าพายุคัมมูริพัดขึ้นฝั่งที่เมืองกูบัต จังหวัดซอร์โซโกน ในเวลา 23:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น
ชื่อของ PAGASA: อามัง
วันที่ 4 มกราคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ปรับให้พื้นที่การแปรปรวนของลมในเขตร้อน ที่อยู่ทางตอนเหนือของไบรีกีเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และให้รหัสว่า "01W" และคาดว่าจะมีการทวีกำลังแรงขึ้นได้บ้าง แต่พายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นล้มเหลวในการก่อตัว ทำให้ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมปรับมันลงเป็นการแปรปรวนของลมในเขตร้อนดังเดิมในวันที่ 6 มกราคม ระบบยังคงเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีการพัฒนาขึ้น เป็นเวลาถึงสองสัปดาห์ กระทั่งวันที่ 19 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับให้หย่อมความกดอากาศต่ำดังกล่าวเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่ระบบอยู่ห่างจากปาเลาไปทางตะวันตกประมาณ 200 กม.
พายุดีเปรสชันเป็นตัวกระตุ้นโดยตรงให้เกิดดินถล่มและน้ำป่าไหลหลากในจังหวัดซีลางังดาเบาและจังหวัดฮีลากังอากูซัน ประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน สูญหายอีก 1 คน และสร้างความเสียหายทางการเกษตรขึ้น 216.49 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (4.11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 130 ล้านบาท)
ชื่อของ PAGASA: เชเดง
ความเสียหายด้านโครงสร้างพื้นฐานในเขตดาเบาอยู่ที่ประมาณ 1.2 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (23,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 7.2 แสนบาท)
วันที่ 26 มิถุนายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตรวจพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณทะเลจีนตะวันออก ใกล้กับเกาะรีวกีว ระบบมีการจัดระเบียบอย่างช้า ๆ ขณะเคลื่อนตัสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ อย่างไรก็ตาม ระบบพายุเผชิญเข้ากับสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวยในวันดังกล่าว และอ่อนกำลังลงเป็นความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือในเวลา 18:00 UTC ในวันเดียวกัน ขณะที่อยู่ใกล้กับคาบสมุทรเกาหลี
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W.
ชื่อของ PAGASA: เอไก
ชื่อของ PAGASA: โกริง
ชื่อของ PAGASA: แมริลิน
วันที่ 22 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อนที่ก่อตัวขึ้นจากพลังที่เหลือของพายุไต้ฝุ่นคัลแมกี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2562 คือ ปาบึก จากชุดที่ 2 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ฟานทอง จากชุดที่ 3 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 29 ชื่อ
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2023 (พ.ศ. 2566) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น ลีไวไว (Liwayway) และนิมฟา (Nimfa) ที่ถูกนำมาแทน ลันโด (Lando) และโนนา (Nona) ที่ถูกถอนไป โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะปรากฏเป็น
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2562 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ
สนามกีฬาอาลมักตูม
สนามกีฬาอาลมักตูม  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรกีฬาอัล นาเซอร์ ดูไบ สโมสรฟุตบอลที่แข่งขันอยู่ใน ยูเออีโปร-ลีก และเป็นสนามที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
กระโดดน้ำเวิลด์ซีรีส์
กระโดดน้ำเวิลด์ซีรีส์  เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ว่ายน้ำระหว่างประเทศ จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 ในแต่ละปีจะมีการแข่งขันทั้งหมด 4 สนามและผู้ที่มีคะแนนสูงสุดในแต่ละสนามจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน
การแข่งขันนี้จัดขึ้นเฉพาะนักกีฬาชั้นนำระดับโลกจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก, กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก และกีฬากระโดดน้ำเวิลด์คัพ รวมไปถึงนักกีฬาไวล์ดการ์ดจากต่างประเทศที่จะมีสิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันนี้ได้เท่านั้น
เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879)
เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ( 13 มิถุนายน ค.ศ. 1820 - 8 กันยายน ค.ศ. 1879) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์กับอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์ประสูติที่พระราชวังซุสต์ไดก์
เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์  ประสูติเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นพระราชอนุชาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1850 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงในประเทศลักเซมเบิร์ก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่พระองค์ทรงดำรงตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์มีส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลง รัฐธรรมนูญ ของ ลักเซมเบิร์ก
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ และต่อมาทรงเสกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1855-1888) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1878 จากการเสกสมรสทั้ง 2 ครั้งนั้น พระองค์ไม่มีพระบุตร เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1879 จากพระอาการโรคหัด สิริพระชันษา 59 ปี
เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2562
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2562 คือช่วงของฤดูกาลที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในซีกโลกเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นปีที่สี่ติดต่อกันแล้วที่มีกิจกรรมของฤดูกาลสูงกว่าค่าเฉลี่ยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 และเท่ากับเมื่อปี พ.ศ. 2512 และเป็นฤดูกาลที่มีการใช้ชื่อพายุมากที่สุดเป็นอันดับที่สี่ ในบรรดาฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติกที่มีการบันทึกไว้ด้วย โดยมีพายุได้รับชื่อ 18 ลูก และมีพายุหมุนเขตร้อนทั้งสิ้น 20 ลูก แม้ว่าหลายลูกจะเป็นพายุกำลังอ่อนและมีช่วงชีวิตที่สั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายของฤดูกาลก็ตาม ฤดูกาลอย่างเป็นทางการนั้นเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน วันเหล่านี้เป็นขอบระยะเวลาตามประวัติศาสตร์ที่จะมีพายุก่อตัวขึ้นมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลาในปี ซึ่งแสดงให้เห็นในฤดูกาลนี้ด้วยการก่อตัวขึ้นของพายุกึ่งโซนร้อนแอนเดรียในวันที่ 20 พฤษภาคม โดยเป็นเวลาห้าปีติดต่อกันมาแล้ว ที่มีพายุหมุนเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อนก่อตัวขึ้นก่อนวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ ทำลายสถิติเดิมที่ช่วงปี พ.ศ. 2494–2497 ทำไว้ นอกจากนี้ปีนี้ยังเป็นปีที่สองติดต่อกันแล้ว ที่ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวในเดือนมิถุนายนเลย
พายุเฮอริเคนลูกแรกของฤดูกาลชื่อว่า แบร์รี ก่อตัวขึ้นในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม ทางด้านเหนือของอ่าวเม็กซิโก และเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งที่รัฐลุยเซียนาของสหรัฐ จากนั้นกิจกรรมของแอ่งเว้นว่างไปเป็นเวลาห้าสัปดาห์ ก่อนที่จะเริ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนสิงหาคม โดยมีพายุก่อตัวขึ้นบ้าง รวมทั้งพายุเฮอริเคนโดเรียน ซึ่งส่งผลกระทบกับหมู่เกาะวินด์เวิร์ดและหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐในฐานะพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังแรง และจากนั้นได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 อย่างรวดเร็วขณะกำลังประชิดประเทศบาฮามาส ซึ่งสร้างความเสียหายให้เกาะที่อยู่ทางปลายสุดด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนจะมุ่งหน้าต่อไปยังอีสเทิร์นซีบอร์ดต่อ และสร้างความเสียหายเป็นจำนวนมาก
ในเดือนกันยายน พายุโซนร้อนเฟอร์นันด์ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วใกล้กับชายฝั่งเม็กซิโก และได้พัดขึ้นฝั่งในรัฐตาเมาลิปัสของประเทศเม็กซิโก ทำให้เกิดน้ำท่วมฉับพลันอย่างรุนแรงไปทั่วทั้งรัฐ พายุเฮอริเคนอุมเบร์โตทำให้เกิดฝนตกอย่างหนักและมีลมแรงระดับเฮอริเคนไปถึงเบอร์มิวดาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พายุเฮอริเคนนิโคลในปี พ.ศ. 2559 ต่อมาพายุโซนร้อนอีเมลดาก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในอ่าวเม็กซิโก ก่อนจะพัดขึ้นฝั่งในรัฐเท็กซัส ทำให้เกิดอุทกภัยขึ้นในพื้นที่ ขณะที่พายุเฮอริเคนลอเรนโซได้กลายเป็นพายุระดับ 5 ที่อยู่ทางด้านตะวันออกสุดในบันทึกของพายุเฮอริเคนแอตแลนติก และทำให้เรือสัญชาติฝรั่งเศสชื่อ "Bourbon Rhode" อับปางลงหลังจากที่แล่นผ่านตัวพายุ นอกจากนี้พายุเนสตอร์ยังทำให้เกิดเหตุการณ์พายุทอร์เนโดพัดถล่มไปทั่วทั้งด้านตะวันตกของรัฐฟลอริดา ในช่วงกลางเดือนตุลาคม ทำให้เกิดความเสียหายปานกลางในพื้นที่ที่เคยได้รับผลกระทบจากพายุเฮอริเคนไมเคิลเมื่อปีก่อน พายุเฮอริเคนลูกสุดท้าย คือ พายุเฮอริเคนปาโปล กลายเป็นพายุเฮอริเคนที่ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกที่สุดนับตั้งแต่พายุเฮอริเคนวินซ์ พายุโดเรียนและโลเรนโซ ทำให้ฤดูกาลกลายเป็นฤดูกาลที่สี่ติดต่อกันแล้วที่มีพายุอย่างน้อยหนึ่งลูกเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 (แมตทิวในปี 2559, ไอร์มาและมารีอาในปี 2560 และไมเคิลในปี 2561) และยังเป็นหนึ่งในเจ็ดฤดูกาลที่มีพายุเฮอริเคนระดับ 5 หลายลูกด้วย
ทั้งก่อนหน้าและในระหว่างฤดูกาล หน่วยงานด้านอุตุนิยมวิทยาระดับชาติหลายหน่วยงาน และองค์กรทางวิทยาศาสตร์ จะพยากรณ์จำนวนของพายุที่จะได้รับชื่อ (มีความรุนแรงถึงพายุโซนร้อน) จำนวนของพายุเฮอริเคน และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ (ระดับ 3 ขึ้นไปตามมาตราของแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน) ที่จะก่อตัวขึ้นในระหว่างฤดูกาล และ/หรือ จำนวนของพายุหมุนเขตร้อนที่จะส่งผลกระทบกับประเทศต่าง ๆ หน่วยงานต่าง ๆ นั้น ประกอบด้วย องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) และมหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด (CSU) การพยากรณ์จะประกอบด้วยการพยากรณ์รายสัปดาห์และรายเดือน โดยมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญด้านปัจจัย ที่จะกำหนดจำนวนของพายุโซนร้อน พายุเฮอริเคน และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ภายในปีนั้น ๆ การพยากรณ์บางชิ้นจะคำนึงถึงกิจกรรมในฤดูกาลที่ผ่านมา และเหตุการณ์ลานีญาที่กำลังดำเนินอยู่ในตั้งแต่ก่อตัวในเดือนพฤศจิกายน 2560 โดยเฉลี่ย ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติกในระหว่าง 2524 ถึง 2553 จะมีพายุโซนร้อนเกิดขึ้น 12 ลูก พายุเฮอริเคน 6 ลูก และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก โดยมีดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE index) อยู่ระหว่าง 66 ถึง 103 หน่วย
การพยากรณ์แรกถูกตีพิมพ์โดย TSR เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2561 โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาล 2562 จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีจำนวนพายุโซนร้อน 12 ลูก พายุเฮอริเคน 5 ลูก และพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก เนื่องจากคาดว่าจะมีสภาพของเอลนีโญเกิดขึ้นในช่วงฤดูกาล วันที่ 4 เมษายน 2562 มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดออกการคาดการณ์ของมหาวิทยาลัย โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่ใกล้เคียงค่าเฉลี่ย โดยมีพายุได้รับชื่อจำนวน 13 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 5 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก ต่อมาในวันที่ 5 เมษายน องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการพยากรณ์ฉบับปรับปรุง ซึ่งมีเนื้อความเช่นเดียวกับฉบับก่อนหน้า วันที่ 16 เมษายน มหาวิทยาลัยรัฐนอร์ทแคโรไลนาได้ออกการพยากรณ์ตามมาเช่นกัน โดยพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุได้รับชื่อ 13–16 ชื่อ เป็นพายุเฮอริเคน 5–7 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–3 ลูก วันที่ 6 พฤษภาคม The Weather Company ได้พยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุได้รับชื่อ 14 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 7 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก วันที่ 21 พฤษภาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาสหราชอาณาจักร (UK Met Office) ได้ออกการพยากรณ์ฤดูกาล โดยคาดหมายว่าจะมีพายุที่ได้รับชื่อ 13 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 7 ลูก เป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก และมีดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุนอยู่ที่ 109 หน่วย วันที่ 23 พฤษภาคม องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐ (NOAA) ได้ออกการพยากรณ์ฉบับแรกของหน่วยงาน โดยระบุว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่ใกล้เคียงค่าปกติ ด้วยมีพายุที่ได้รับชื่อจำนวน 9–15 ลูก ซึ่งเป็นพายุเฮอริเคน 4–8 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–4 ลูก วันที่ 30 พฤษภาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ปรับปรุงการคาดการณ์ของหน่วยงาน โดยเพิ่มจำนวนของการคาดการณ์พายุเฮอริเคนเป็น 5 ถึง 6 ลูก
การคาดหมายกลางฤดูกาล.
วันที่ 4 มิถุนายน มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดได้ปรับปรุงการคาดการณ์ของมหาวิทยาลัยฯ โดยเปลี่ยนเป็นมีพายุที่ได้รับชื่อ 14 ลูก ในจำนวนนั้นเป็นพายุเฮอริเคน 6 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2 ลูก ทั้งนี้หมายรวมไปถึงพายุกึ่งโซนร้อนแอนเตรียด้วย ต่อมาวันที่ 11 มิถุนายน มหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนา (UA) ได้ออกการคาดหมายว่าฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมสูงกว่าค่าเฉลี่ย โดยมีพายุที่ได้รับชื่อจำนวน 16 ลูก ในจำนวนนั้นเป็นพายุเฮอริเคน 8 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 3 ลูก และคาดว่ามีดัชนีการสะสมพลังงานพายุหมุนที่ 150 หน่วย วันที่ 4 กรกฎาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดหมายกลางฤดูฉบับแรกออกมา โดยยังคงจำนวนที่คาดการณ์ไว้เท่ากับฉบับก่อนหน้า วันที่ 9 กรกฎาคม มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดได้ออกการคาดการณ์กลางฤดูฉบับที่สอง โดยยังคงจำนวนที่พยากรณ์ไว้เท่ากันกับฉบับก่อนหน้าของมหาวิทยาลัยฯ เช่นกัน วันที่ 5 สิงหาคม มหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโดออกการคาดการณ์กลางฤดูฉบับที่สาม ทั้งนี้ยังคงจำนวนการพยากรณ์ไว้เท่าเดิมกับสองฉบับก่อนหน้า เว้นแต่จำนวนของพายุเฮอริเคนที่เพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย วันที่ 6 สิงหาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดหมายฉบับที่สองและฉบับสุดท้ายของการคาดหมายกลางฤดู โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพียงจำนวนของพายุที่ได้รับชื่อจาก 12 เป็น 13 ลูก. วันที่ 8 สิงหาคม องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐได้ออกการคาดหมายฉบับที่สองของหน่วยงาน โดยเพิ่มโอกาสของพายุที่จะได้รับชื่อเป็น 10–17 ลูก ในจำนวนนี้เป็นพายุเฮอริเคน 5–9 ลูก และในจำนวนพายุเฮอริเคนนั้นเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 2–4 ลูก
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2562 หากมีชื่อที่ถูกถอน จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2563 และชื่อที่ไม่ได้ถูกถอนจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2568 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2556 เว้นชื่อ อีเมลดา ซึ่งถูกนำมาใช้แทนที่ อิงกริด
ในปี 2562 มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 18 ชื่อ ดังนี้
ส่วนชื่อ "แทนยา" ("Tanya"), "แวน" ("Van") และ"เวนดี" ("Wendy") ไม่ถูกใช้ในฤดูกาลนี้
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2562 ประกอบด้วยชื่อพายุ ระยะเวลา พื้นที่ขึ้นฝั่งได้รับผลกระทบ ความเสียหาย และจำนวนผู้เลียชีวิตทั้งหมด ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและการเสียชีวิตโดยทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับพายุหมุนเขตร้อนอยู่ ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตนั้นจะรวมไปจนถึงขณะที่พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่นในเขตร้อน หรือ บริเวณความกดอากาศต่ำด้วย ความเสียหายทั้งหมดอยู่ในค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ
รายชื่อผลงานทั้งหมดของอลัน วอล์กเกอร์
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562 คือช่วงของฤดูกาลที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา
ฤดูกาลนี้เริ่มต้นขึ้นช้ากว่าวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ ซึ่งไม่มีพายุหมุนเขตร้อนตัวขึ้นเลยในเดือนพฤษภาคมเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2559 และเป็นครั้งแรกที่ไม่มีพายุก่อตัวขึ้นก่อนเดือนมิถุนายนนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 (แม้ว่าพายุเฮอริเคนปาลีจะก่อตัวขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ก็ตาม) ทำให้ฤดูนี้กลายเป็นฤดูที่มีพายุก่อตัวช้าที่สุดนับตั้งแต่ที่เริ่มมีการบันทึกฤดูพายุเฮอริเคนที่เชื่อถือได้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2514 โดยมีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นลูกแรกในวันที่ 25 มิถุนายน
วันที่ 15 พฤษภาคม บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก (SMN) ได้ออกการพยากรณ์ฉบับแรกสำหรับฤดูกาล โดยคาดหมายว่าจะมีพายุที่ได้รับชื่อรวม 19 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 11 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 6 ลูก วันที่ 23 พฤษภาคม องค์การบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐ ได้ออกการพยากรณ์รายฤดูกาล โดยคาดว่ามีโอกาส 70% ที่ฤดูกาลจะอยู่ในช่วงใกล้เคียงถึงสูงกว่าค่าเฉลี่ยในแอ่งแปซิฟิกกลางและตะวันออก โดยจะมีพายุที่ได้รับชื่อรวม 15–22 ลูก เป็นพายุเฮอริเคน 8–13 ลูก และเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ 4–8 ลูก โดยมีเหตุผลของการคาดหมาย คือ การพยากรณ์ว่าจะเกิดเอลนีโญดำเนินต่อไปในฤดูกาล ซึ่งจะส่งผลให้ลมเฉือนแนวตั้งที่พัดข้ามแอ่งลดลง และอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลสูงขึ้น นอกจากนี้ แบบจำลองคอมพิวเตอร์ทั่วโลกหลายแบบจำลองยังคาดหมายว่าค่าความผิดปกติรอบสิบปีแปซิฟิก (PDO) เป็นบวก โดย PDO คือระยะเวลารอบวัฏจักรในหลายทศวรรษซึ่งอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลจะอุ่นกว่าปกติ โดยดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี 2557 แล้ว ในทางกลับกัน ช่วงปี 2538–2556 จึงมีลักษณะเป็นช่วงที่มีกิจกรรมต่ำกว่าค่าปกติโดยทั่วไป
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2562 สำหรับชื่อที่ถูกถอน ถ้ามีจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2563 โดยชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2568 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2556 เว้น มารีโอ ซึ่งถูกนำมาใช้แทนที่ แมนูเวล
ในปี 2562 มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 17 ชื่อ ดังนี้
ส่วนชื่อ "โซเนีย" ("Sonia"), "ติโก" ("Tico"), "เวลมา" ("Velma"), "วอลลิส" ("Wallis"), "ซีนา" ("Xina"), "ยอร์ก" ("York") และ "เซลดา" ("Zelda") ไม่ถูกใช้ในฤดูกาลนี้
สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด ในปี 2562 มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 2 ชื่อ ดังนี้
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562 ประกอบด้วยชื่อพายุ ระยะเวลา พื้นที่ขึ้นฝั่งได้รับผลกระทบ ความเสียหาย และจำนวนผู้เลียชีวิตทั้งหมด ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและการเสียชีวิตโดยทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับพายุหมุนเขตร้อนอยู่ ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตนั้นจะรวมไปจนถึงขณะที่พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่นในเขตร้อน หรือ บริเวณความกดอากาศต่ำด้วย ความเสียหายทั้งหมดอยู่ในค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ
รายชื่อประเทศเรียงตามอัตราเงินออมในประเทศ
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามการออมทั่วประเทศ
Gross national savings (Worldbank)
ซิม วาร์
ซิม วาร์ (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 12 ตุลาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักการเมืองประเทศกัมพูชา เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกัมพูชา เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 จนถึงวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1958 และวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1958 จนถึงวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 สังกัดพรรคกรมประชาธิปไตย
เนียก เทียวลอง
เนียก เทียวลอง (; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1908 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เคยเป็นทหารและนักการเมือง โดยดำรงตำแหน่งที่สำคัญได้แก่ รักษาการนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 จนถึงวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1962 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เนียก เทียนลอง เสียชีวิตที่ฮ่องกง เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1996 ด้วยวัยอายุ 87 ปี
วินิจ เจริญศิริ
วินิจ เจริญศิริ (เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1936) เป็นอดีตนักสนุกเกอร์ เคยเข้าร่วมการแข่งขัน 50 เมตร 3 ตำแหน่ง ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
ไกรินทร์ จันทรวงศ์
ไกรินทร์ จันทรวงศ์ เป็นนักบาสเกตบอลทีมชาติไทย เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2562 คือรอบของพายุหมุนเขตร้อน ที่เคยมีการก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือในอดีต ซึ่งไม่มีการกำหนดฤดูอย่างเป็นทางการ แต่พายุไซโคลนมีแนวโน้มก่อตัวระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม โดยมีอัตราสูงที่สุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน
พายุไซโคลนปาบึก.
พายุโซนร้อนก่อตัวในทะเลจีนใต้เมื่อวันที่ 1 มกราคม และสองวันให้หลัง ปาบึกก็ได้เคลื่อนตัวลงสู่อ่าวไทย จากนั้นไม่เพียงนานหลังจากที่ปาบึกพัดขึ้นฝั่งในภาคใต้ เมื่อวันที่ 4 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียได้ออกคำแนะนำกับระบบพายุ ทำให้มันกลายเป็นพายุไซโคลนลูกแรกสุดในบรรดาพายุทั้งหมดของแอ่งนี้ จากที่ก่อนหน้านี้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นของพายุไซโคลนฮีบารูตั้งแต่ปี 2548 รวมถึงยังเป็นพายุไซโคลนลูกแรกที่มีชื่อเป็นชื่อจาก RSMC โตเกียวด้วย พายุปาบึกนับเป็นพายุที่ข้ามแอ่งมาลูกล่าสุดของแอ่งนี้ นับตั้งแต่พายุโซนร้อนฮวาเหม่ย์ เมื่อปี 2544 และพายุดีเปรสชันเขตร้อนวีลมาเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
พายุไซโคลนกำลังแรงมากวายุ.
ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน การเต้นเป็นจังหวะอย่างแรงของความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (MJO) เคลื่อนมาทางด้านตะวันออกเข้าสู่เขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย ทำให้บริเวณดังกล่าวมีเมฆปกคลุมและมีปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค
โดยในฤดูการนี้มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 7 ชื่อ ตั้งแต่ฟานี ถึง ปาวัน ดังนี้
วันที่ 4 มกราคม พายุโซนร้อน"ปาบึก" เคลื่อนตัวข้ามมาแอ่งจากอ่าวไทย ในฐานะพายุไซโคลน ส่วนชื่อ "ปาบึก" เป็นชื่อที่ได้รับมาจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของมหาสมุทรอินเดีย ในช่วงปี พ.ศ. 2562 ซึ่งจะระบุชื่อของพายุ, วันที่พายุเริ่มก่อตัว, ความรุนแรง (ตามสเกลของ IMD), ข้อมูลพื้นฐานของพายุ, พื้นที่ได้รับผลกระทบ และความเสียหายที่เกิดจากพายุ โดยตัวเลขที่แสดงความเสียหายจะถูกระบุเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ปี ค.ศ. 2019 และความเสียหาย การสูญเสียจากพายุ จะนับตั้งแต่พายุเริ่มรวมตัวจนถึงพายุถึงความรุนแรงสูงสุด
คาร์ล ฟรีดริช ฟ็อน ชไตน์เม็ทซ์
คาร์ล ฟรีดริช ฟ็อน ชไตน์เม็ทซ์  สมญา ราชสีห์แห่งนาซอด (Lion of Nachod) เป็นจอมพลเยอรมันแห่งราชอาณาจักรปรัสเซีย เขาเกิดที่เมืองไอเซอนัคและเข้าร่วมกับกองทัพปรัสเซียในช่วงสงครามนานาชาติ เมื่อพระเจ้าวิลเฮิล์มที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งปรัสเซีย ในช่วงสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในยุทธการนาชอดนั้น ชไตน์เม็ทซ์ได้รับชัยชนะเหนือกองทัพออสเตรียจนได้ฉายาว่า สิงโตแห่งนาชอด เนื่องจากเขาสามารถเอาชนะทหารออสเตรียที่มีจำนวน 5000 กว่านายด้วยยุทธวิธีการรบที่ดีเยี่ยมของเขา หลังจากการรบที่นาชอด ทำให้ปรัสเซียมีอิทธิพลเหนือแคว้นโบฮีเมีย
ในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เขาได้เกิดการทะเลาะกับเจ้าชายฟรีดริช คาร์ล หลังจากสงคราม เขาก็เกษียณออกจากราชการและได้ไปเสียชีวิตที่ไซลีเซีย
โยชัว แกลเซอร์
(, 29 ธันวาคม ค.ศ. 1927 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักฟุตบอลประเทศอิสราเอล เคยเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลมัคคาบีเทลอาวีฟ และฟุตบอลทีมชาติอิสราเอล
รายชื่อประเทศเรียงตามการออมทั่วประเทศ
เคะโมะโนะเฟรนด์ส
เคะโมะโนะเฟรนด์ส  เป็นสื่อแฟรนไชส์ญี่ปุ่นที่สร้างโดยนักวาดมังงะ มิเนะ โยชิซากิ โครงการแรกได้รับการผลิตเป็นเกมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ซึ่งพัฒนาโดยเน็กซอน เปิดให้บริการระหว่างเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 ถึงธันวาคม ค.ศ. 2016 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะโดยฟรายลงบนนิตยสารเก็กกังโชเน็งเอซของ คาโดกาวะระหว่างเดือนพฤษภาคม 2015 ค.ศ. ถึงมีนาคม ค.ศ. 2017 เกมลำดับที่สองของชุดในวางจำหน่ายโดยบูชิโรดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2018 ในขณะที่อนิเมะจำนวนสองฤดูกาลได้รับการอนุมัติในการผลิต ภาพยนตร์โทรทัศน์ชุดอนิเมะได้รับการผลิตโดยยาโอโยโรซุ ออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมมีนาคม ค.ศ. 2017 ซึ่งอนิเมะได้รับการร่วมทุนและถือลิขสิทธิ์โดยครันชีโรล และอนิเมะฤดูกาลที่สองได้รับการผลิตโดยโทมาสันได้รับการอนุมัติและมีกำหนดเปิดฉายในในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019
จาปารีปาร์คเป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสปีชีส์ที่เหลือรอดทั้งสปีชีส์ใกล้สูญพันธุ์ สปีชีส์สูญพันธุ์แล้ว สัตว์ประหลาดและสัตว์ในตำนานบางชนิด เนื่องจากสสารลึกลับที่รู้จักในชื่อ "แซนด์สตาร์" (Sandstar) ทำให้สัตว์จำนวนมากกลายเป็นมนุษย์ในลักษณะเด็กสาวหรือแอนิมอลเกิร์ลซึ่งเรียกว่า "เฟรนด์ส" (Friends)
ในมังงะเป็นเนื้อเรื่องของผู้ดูแลปาร์คชื่อนานะซึ่งดูแลเหล่าเฟรนด์ต่าง ๆ ในจาปารีปาร์ค ขณะที่อนิเมะเป็นเรื่องของเด็กสาวที่รู้จักกันในชื่อคะบังตื่นขึ้นมาในจาปารีปาร์คโดยไม่มีความทรงจำว่าเธอเป็นใครหรือมาอยู่ที่นั่นอย่างไรและได้พบเฟรนด์สายพันธุ์เซอร์วัล พวกเขาได้ออกเดินทางและผจญภัยด้วยกันเพื่อค้นหาว่าคะบังเป็นสัตว์ชนิดใดในหลายพื้นที่ของจาปารีปาร์คและพบกับเฟรนด์สายพันธุ์ต่าง ๆ ระหว่างทาง
แอปพลิเคชันแรกบนสมาร์ตโฟนโดยเน็กซอนเปิดตัวในญี่ปุ่นเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 และปิดบริการในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ก่อนอนิเมะเริ่มฉายหนึ่งเดือน โดยเน็กซอนระบุว่าไม่มีแผนในการเปิดให้บริการเกมอีกครั้งจากการที่อนิเมะได้รับความนิยม แม้ว่าบริษัทจะประกาศในภายหลังว่าการกลับมาให้บริการอีกครั้งเป็นไปได้แต่ก็ยังไม่มีการสรุปถึงการเปิดเกมใหม่อีกครั้ง
วันที่ 23 เมษายนมีการเปิดเผยเกมใหม่ที่พัฒนาโดยบูชิโรด และวันที่ 14 สิงหาคมได้เปิดเผยชื่อของเกมว่า Kemono Friends Pavilion  และเป็นเกมประเภทการจำลอง (simulation game) เดิมมีกำหนดจัดจำหน่ายในปลาย ค.ศ. 2017 แต่ถูกเลื่อนเป็นวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2018
"Kemono Friends Picross" เกมปริศนาซึ่งพัฒนาโดยจูปิเตอร์ได้รับการจัดจำหน่ายทั่วโลกสำหรับนินเท็นโดสวิตช์เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2018