pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บริเวณที่เป็นประเทศอุรุกวัยมีกลุ่มคนเก็บของป่าล่าสัตว์เข้ามาอาศัยอยู่เป็นครั้งแรกเมื่อ 13,000 ปีก่อน ชนเผ่าที่มีอำนาจเด่นในช่วงเวลาที่ชาวยุโรปมาถึงคือชาวชาร์รูอา อุรุกวัยตกเป็นอาณานิคมของชาวยุโรปค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน โปรตุเกสก่อตั้งกูลอเนียดูซากราเม็งตูขึ้นใน ค.ศ. 1680 สเปนก่อตั้งมอนเตวิเดโอเป็นฐานที่มั่นทางทหารในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 เนื่องจากการแข่งขันเพื่ออ้างกรรมสิทธิ์เหนือภูมิภาคนี้ อุรุกวัยได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1811 และใน ค.ศ. 1828 หลังการแย่งชิงจากสี่ฝ่ายระหว่างโปรตุเกสกับสเปนและระหว่างอาร์เจนตินากับบราซิลในเวลาต่อมา และยังคงอยู่ภายใต้อิทธิพลและการแทรกแซงจากต่างประเทศตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยทหารเข้ามามีบทบาทซ้ำ ๆ ในการเมืองภายในประเทศ วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจหลายครั้งและการต่อสู้กับกิจกรรมกองโจรฝ่ายซ้ายในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้ยุติช่วงเวลาแห่งประชาธิปไตยที่เริ่มมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนำไปสู่รัฐประหารใน ค.ศ. 1973 ซึ่งสถาปนาระบอบเผด็จการพลเรือน-ทหาร รัฐบาลทหารไล่ล่าฝ่ายซ้าย ฝ่ายสังคมนิยม และฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง ส่งผลให้มีผู้ถูกทรมานและผู้เสียชีวิตจำนวนมาก จนกระทั่งทหารได้มอบอำนาจให้แก่รัฐบาลพลเรือนใน ค.ศ. 1985 ปัจจุบันอุรุกวัยเป็นสาธารณรัฐรัฐธรรมนูญในระบอบประชาธิปไตย โดยมีประธานาธิบดีเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล
อุรุกวัยเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจรายได้สูงและติดอันดับหนึ่งในลาตินอเมริกาในด้านประชาธิปไตย สันติภาพ ภาพลักษณ์คอร์รัปชันต่ำ และรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ ประเทศนี้อยู่ในอันดับแรกในอเมริกาใต้ในด้านเสรีภาพสื่อ ขนาดชนชั้นกลาง และภาวะเศรษฐกิจรุ่งเรือง บนพื้นฐานต่อหัว อุรุกวัยส่งกำลังทหารไปปฏิบัติภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติมากกว่าประเทศอื่น ๆ และเป็นประเทศที่มีดัชนีการก่อการร้ายทั่วโลกอยู่ในอันดับต่ำที่สุดในอเมริกาใต้ เป็นอันดับสองของทวีปในด้านเสรีภาพทางเศรษฐกิจ ความเท่าเทียมกันของรายได้ รายได้ต่อหัว และการไหลเข้าของการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ และเป็นประเทศที่ดีที่สุดอันดับสามของทวีปในด้านดัชนีการพัฒนามนุษย์ การเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน อุรุกวัยถือเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความก้าวหน้าทางสังคมมากที่สุดในลาตินอเมริกา โดยติดอันดับสูงในการจัดอันดับด้านสิทธิส่วนบุคคล การยอมรับความต่าง และการนับรวมทุกกลุ่มคน รวมถึงการยอมรับประชาคมบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ กัญชา การสมรสเพศเดียวกัน และการทำแท้งได้รับการรับรองให้ถูกกฎหมายในประเทศนี้ อุรุกวัยเป็นสมาชิกก่อตั้งของสหประชาชาติ องค์การนานารัฐอเมริกา และตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง
ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งทั้งประมุขของรัฐและหัวหน้าคณะรัฐบาล รวมถึงเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี (ต้องได้รับการรับรองจากรัฐสภา) ประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งในคราวเดียวในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และไม่อาจดำรงตำแหน่งเป็นวาระที่ 2 ได้
ระบบสองสภาประกอบด้วยวุฒิสภาจำนวน 30 ที่นั่ง สมาชิกมาจากการเลือกตั้งในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี โดยรองประธานาธิบดีมีสิทธิ์ออกเสียงได้ 1 เสียง และสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 99 ที่นั่ง สมาชิกมาจากการเลือกตั้งในระบบคะแนนนิยม วาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี
ระบบประมวลกฎหมายมีรากฐานมาจากประมวลกฎหมายของสเปน ผู้พิพากษาศาลฎีกาได้รับการเสนอชื่อจากประธานาธิบดี และสภานิติบัญญัติเป็นผู้เลือก วาระการดำรงตำแหน่ง 10 ปี
ดอกผกากรอง
แมจิก จอห์นสัน
เออร์วิน "แมจิก" จอห์นสัน  เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน เขาเป็นนักบาสที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดคนหนึ่งในลีกบาสเก็ตบอลอาชีพอย่าง เอ็นบีเอ
ด้วยความสูงถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว หนัก 255 ปอนด์ เออร์วิน จอห์นสัน เป็นผู้เล่นตำแหน่ง พอยต์การ์ด ที่ตัวสูงที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว ทั้ง ๆ ที่ปกติตำแหน่งนี้เหมาะกับคนตัวเล็ก ๆ เพราะจำเป็นที่จะต้องเลี้ยงลูกครองบอล ซึ่งปกติคนตัวสูง ๆ จะทำไม่ได้ดีนัก แต่สำหรับ แมจิก จอห์นสัน คนนี้แล้ว มันไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขาเลย
ด้วยความสามารถของเขาที่หาจับตัวได้ยาก เออร์วิน จอห์นสัน ได้ฉายา "แมจิก" ซึ่งก็สมควรจะถูกขนานนามอย่างนั้น เพราะการที่สามารถควบคุมบอลได้คล่องแล้วราวกับคนตัวเล็ก ๆ, ความสามารถที่ไม่มีใครเทียบได้ และ นิสัยอารมณ์ดี ทั้งหมดนี้จึงไม่แปลกที่เขาจะเป็นฮีโร่ในดวงใจของเด็ก ๆ หรือเหล่านักบาสทั่วโลก
ในสมัยที่ แมจิก จอห์นสัน เล่นให้กับมหาวิทยาลัยอย่าง มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต แมจิก จอห์นสัน เป็นเหมือนกับคู่แข่งกับตำนานอีกคนอย่าง แลร์รี เบิร์ด ทั้งคู่สู้กันมาตั้งแต่เกมระดับ เอ็นซีดับเบิลเอ (NCAA ลีกระดับมหาวิทยาลัย) จนกระทั่งไปถึง เอ็นบีเอ เลยทีเดียว โดย แมจิก จอห์นสัน ถูกดราฟท์โดยทีมลอสแอนเจลิสเลเกอส์
ในปี 1991 เขาออกมาประกาศว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี พร้อมยอมรับว่ามีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวมากหน้าหลายตา แต่ภรรยาและลูกของเขามีผลการตรวจเลือดเป็นลบ (Negative) จากนั้นก็เขาได้ประกาศรีไทร์ ปัจจุบันเขายังมีร่างกายแข็งแรง และยังทำหน้าที่รณรงค์การป้องกันโรคเอดส์ตลอดมา
แผ่นตราไปรษณียากรพิเศษ
เหลืองคีรีบูน
เหลืองคีรีบูน ( Nees; อังกฤษ: Lollypops)เป็นพืชในเขตกึ่งร้อน มีสีเขียวตลอดปี ดอกช่อสีเหลือง ออกดอกในช่วงอากาศอบอุ่น เป็นไม้ประดับที่นิยมใช้ในการจัดสวน
อุจิวะ อิทาจิ
อุจิวะ อิทาจิ  เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เพื่อนร่วมทีม โฮชิงากิ คิซาเมะ
อุจิวะ อิทาจิ เด็กชายผู้ที่มีความสามารถเป็นถึงขั้นอัจฉริยะบุคคลของตระกูลจากหมู่บ้าน โคโนฮะงาคุเระ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาเมื่ออายุ 7 ปี(เรียน จบ 1 ปี) และ ผ่านการสอบจูนินเมื่ออายุ 10 ปี และเมื่ออายุได้ 13 ปี อิทาจิก็ได้กลายเป็นหัวหน้าของกลุ่มลับ อิทาจิได้เฝ้ามองการเติบโตของซาสึเกะ น้องชายของเขา และคอยกระตุ้นและส่งเสริมให้น้องชายฝึกฝนวิชาอยู่เสมอ ทำให้ซาสึเกะเคารพและรักพี่ชายของตนมากและเห็นพี่ชายของตนก้าวหน้าห่างจากตนมากขึ้น
ตอนอุจิวะเริ่มก่อกบฎ เพราะคดี 9 หาง(โอบิโตะคือตัวการ กับดันโซที่บีบคั้นอุจิวะแบบผิด) อิทาจิ ที่อายุแค่ 4 อาบเห็นสงคราม จึงรักสันติ กับไม่อยากให้เกิดสงคราม จึงเป็นสายลับของโฮคาเงะนำเรื่องตระกูลอุจิวะมาบอกเบื้องบน ร่วมภารกิจกับอุจิวะ ชิซุย
แต่ชิซุยคิดใช้แผนทางสันติเพื่อเปลี่ยนความคิดญาติๆ โดยไม่รู้ตัว แต่ถูกดันโซชิงเนตรขวาไป ชิซุยมอบเนตรซ้ายขอให้อิทาจิช่วยปกป้องตระกูลกับหมุ่บ้าน อิทาจิรู้ตัวตนของโทบิ จึงแอบติดต่อกัน ทั้ง 2 สมรู้ร่วมคิดกับในแผนฆ่าล้างตระกูลอุจิวะ(แผนของดันโซ) วันเกิดคดีตระกูลอุจิวะถูกฆ่ายกตระกูล พ่อแม่คือเหยื่อรายสุดท้ายกับชื่นชมที่อิทาจิเลือกทางกับปกป้องหมู่บ้านในฐานะนินจา ได้บอกลากัน อิทาจิทั้งเศร้าที่ต้องฆ่าตระกุลทั้งน้ำตากับสวมบทบาทเป็นคนชั่วหลอกน้องชาย เพื่อไล่น้องชาย ไม่ให้เดือดร้อน เพื่อที่จะบอกซาสึเกะเรื่องความลับของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ อิทาจิจึงให้ซาสึเกะไปที่ชุมนุมลับของตระกูลอุจิวะเพื่ออ่านม้วนคัมภีร์ในสถานที่นั้น
หลังจากการทำลายล้างตระกูลแล้ว อุจิวะ อิทาจิได้หนีออกจากหมู่บ้านโคโนะฮะงาคุเระ และเข้าร่วมกับกลุ่มแสงอุษา อิทาจิได้รับคำสั่งให้ร่วมจัดการหาสมาชิกใหม่ที่มีศักยภาพ คนคนนั้นคือ “เดอิดาระ” ร่วมกับโฮชิงากิ คิซาเมะ และซาโซริ ทั้งสามคนได้ตามหาเดอิดาระ และชวนเข้าร่วมกลุ่ม เดอิดาระบอกว่าเขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับพวกแสงอุษา ดังนั้นอิทาจิจึงได้กล่าวว่าถ้าเขาทำให้เดอิดาระพ่ายแพ้ในการต่อสู้ได้ เขาจะต้องมาเข้าร่วมกลุ่มกับแสงอุษา เดอิดาระจึงได้ปล่อยสัตว์ดินเหนียวระเบิดออกมาเพื่อต่อสู้ แต่อิทาจินั้นไม่ได้ขยับตัวเลยแม้แต่น้อยและสามารถจัดการได้โดยใช้คาถาลวงตา ทำให้เดอิดาระยอมแพ้ เดอิดาระพกความแค้นและความเกลียดจงชังที่มีต่อเนตรวงแหวนของตระกูลอุจิวะเรื่อยมา ต่อมาโอโรจิมารุเข้ามาหาอิทาจิโดยหวังจะยึดร่างของอิทาจิแต่โอโรจิมารุก็พ่ายแพ้ต่อคาถาลวงตาของอิทาจิ อิทาจิได้ตัดแขนของโอโรจิมารุ ซึ่งเป็นเหตุให้โอโรจิมารุหนีออกจากกลุ่มไป
โอโรจิมารุเข้ามาเพื่อจะยึดร่างของอิทาจิ
โอโรจิมารุถูกสะกดด้วยอ่านจันทราของอิทาจิและโดนตัดแขน
หลายปีผ่านไป อิทาจิได้หวนกลับไปที่โคโนฮะพร้อมคู่หูของเขาคิซาเมะ กลุ่มแสงอุษาต้องการจิ้งจอกเก้าหางในตัวของนารูโตะ ซึ่งเขาทั้งสองได้ปะทะกับนินจาหมู่บ้านโคโนฮะ ประกอบด้วย คาคาชิ อาซึม่า และ คุเรไน อิทาจิได้ใช้ อ่านจันทราโจมตีคาคาชิ อ่านจันทรา เป็น 1 ใน 3 พลังของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา ซึ่งเป็นคาถาลวงตาที่ทรงพลังที่สุดของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา ความสามารถนี้จะส่งเหยื่อเข้าไปในโลกของผู้ใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา และทำให้เหยื่อตกลงไปอยู่ในการควบคุมของผู้ใช้ เหยื่อจะตกลงอยู่ในห้วงทรมานดุจตกนรกนานหลายวันทั้งที่ความจริงแล้วผ่านไปไม่กี่วินาที เมื่อกำลังเสริมของโคโนะฮะได้มาถึง อิทาจิและคิซาเมะได้ล่าถอยไป หลังจากนั้นไม่นานซาสึเกะรู้ว่าอิทาจิกลับมาที่หมู่บ้านเพื่อตามหานารูโตะ เพื่อแก้แค้นอิทาจิ ซาสึเกะจึงได้ออกตามหานารูโตะ
อิทาจิและคิซาเมะ ปะทะกับอาซึม่า คุเรไนและคาคาชิ
คาคาชิโดนคาถาลวงตาของอิทาจิ
และแล้วอิทาจิและคิซาเมะก็ได้เจอเป้าหมายของพวกเขาแล้ว เมื่อนารูโตะและจิไรยะหยุดเพื่อที่จะพักผ่อนในโรงแรมแห่งหนึ่ง อิทาจิได้พบกับนารูโตะ
อิทาจิตามนารุโตะมาถึงห้องพัก
ซาสึเกะตามหาอิทาจิจนเจอ
ก่อนที่เขาจะจัดการกับนารูโตะนั้น ซาสึเกะได้มาถึงและใช้พันปักษาตรงรี่เข้าใส่อิทาจิ แต่อิทาจิก็รับมือได้อย่างง่ายดายและเตะน้องชายของตนเข้าไปที่กำแพงใกล้ๆ และตรึงซาสึเกะไว้ที่กำแพงนั้นพร้อมกับถามน้องชายของตนว่าทำไมถึงได้อ่อนแอนัก อิทาจิต้องการยุให้ซาสึเกะเกลียดชังเขามากยิ่งขึ้น อิทาจิทำให้ซาสึเกะหวนระลึกถึงภาพเหตุการณ์ในวันนั้นวันที่เขาเห็นภาพพี่ชาย ตนยืนอยู่บนร่างที่ไร้วิญญาณของพ่อแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยอ่านจันทรา
อิทาจิรับพันปักษาไว้ได้อย่างง่ายดาย
อิทาจิใช้อ่านจันทรา ทำให้ซาสึเกะเห็นภาพหลอน
จิไรยะมาถึง อิทาจิไม่ต้องการที่จะสู้และการจับตัวนารุโตะยังไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน ทั้งสองคนจึงได้ล่าถอยไปอีกครั้ง จิไรยะพยายามหยุดทั้งสองคนนั้น แต่อิทาจิก็ได้ใช้ เทวีสุริยา ซึ่งเป็นอีกหนึ่งพลังของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา พลังอันนี้เป็นไฟสีดำที่ไม่มีวันดับและ เป็นการโจมตีทางกายภาพที่แข็งแกร่งสูงสุด
จิไรยะสะกด เปลวไฟเทวีสุริยาไว้ในคัมภีร์
หลังจากนั้นไม่กี่ปีถัดมาเขาทั้งสองคนได้ช่วยกลุ่มแสงอุษาต่อเพื่อที่จะทำ ให้จุดมุ่งหมายของกลุ่มสำเร็จผล เมื่อเดอิดาระและซาโซริจับตัวกาอาระ คิซาเมะและอิทาจิอาสาที่จะช่วยถ่วงเวลานินจาที่ตามเดอิดาระและซาโซริมาตามพวกเขา อิทาจิได้โอกาสที่สู้กับคาคาชิและนารูโตะอีกครั้ง
อิทาจิมาดักรอทีมคาคาชิที่กำลังจะไปช่วยกาอาระ
อิทาจิเผยความสามารถใหม่ให้เห็นในการต่อสู้นั่นก็คือ ความสามารถที่ใช้ คาถาลวงตาโดยแค่เป้าหมายมองมาที่แหวนที่นิ้วมือของเขา นารูโตะตกไปเป็นเหยื่อของความสามารถนี้แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากซากุระและย่าโจ นินจาเฒ่าจากหมู่บ้านซึนะงาคุเระ
อิทาจิใช้คาถาลวงตาด้วยนิ้วของเขา
นารุโตะโดนคาถาลวงตาของอิทาจิทำให้เห็นภาพหลอน
ความสามารถของคาคาชิร่วมกับความสามารถของนารุโตะ นารูโตะทำให้ได้เปรียบอิทาจิ ในที่สุดนารุโตะก็โจมตีโดนอิทาจิด้วยคาถากระสุนวงจักรบอลยักษ์ ผลจากการโจมตีนี้ทำให้เผยให้เห็นว่าที่แท้แล้วร่างอิทาจิที่สู้อยู่กับพวกนารุโตะนั้นเป็นเพียงร่างสังเวยที่ใช้คาถาย้ายโฉมของเพน สู้โดยแบ่งจักระมาจากร่างจริงของอิทาจิเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ร่างที่ใช้เป็นร่างตัวแทนของอิทาจิ
การถ่วงเวลาครั้งนี้เป็นผลสำเร็จ กลุ่มแสงอุษาสามารถดึง หางเดี่ยว ออกจากตัวกาอาระก่อนพวกนารุโตะจะมาทัน อิทาจิและสมาชิกแสงอุษาคนอื่นๆ ก็ออกมาจากรังลับเหลือซาโซริและเดอิดาระไว้เผชิญหน้ากับพวกนารุโตะ หลายสัปดาห์ต่อมาอิทาจิและคิซาเมะได้รับคำสั่งให้ไปจับตัวพลังสถิตร่าง 4 หาง ซึ่งสัตว์หางตัวนี้อาศัยในร่างของนินจาเฒ่าซึ่งสามารถใช้ธาตุต่างๆโจมตีได้ ซึ่งคิซาเมะสามารถจัดการจับตัวมาได้สำเร็จ เขาทั้งสองได้นำตัวพลังสถิตร่างนี้ไปเพื่อทำการดึงสัตว์หางออก พวกเขาตั้งใจว่าจะจัดการกับจิ้งจอกเก้าหางเป็นตัวสุดท้าย ต่อมากลุ่มแสงอุษาก็ได้ประชุมกันและอิทาจิก็ได้รู้ว่าเดอิดาระจะฆ่าซาสึเกะในการต่อสู้
หลังจากการต่อสู้ เซ็ตสึสมาชิกอีกคนหนึ่งของกลุ่มแสงอุษาได้รายงานผลให้สมาชิกทั้งหมดทราบว่า ซาสึเกะจะได้หายสาบสูญจากการต่อสู้กับเดอิดาระ หายไปพร้อมๆกับการระเบิดครั้งสุดท้ายของเดอิดาระ เซ็ตสึคาดว่าซาสึเกะได้ตายไปในการต่อสู้ซึ่งแท้จริงแล้วซาสึเกะหนีจากระเบิดไปได้ผ่านร่างของมันดะสัตว์อัญเชิญของโอโรจิมารุ เพนหัวหน้ากลุ่มแสงอุษาบอกว่าการที่ซาสึเกะตายนั้นเป็นเรื่องที่ดีแล้ว แต่อิทาจิไม่มีท่าทีใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากนั้นเป็นเวลาไม่นานนัก เพนก็ได้ไปพบกับสมาชิกกลุ่มแสงอุษาอีกคนหนึ่ง โทบิ ซึ่งแท้จริงแล้วคือ อุจิวะ มาดาระ ซึ่งมาดาระได้อธิบายว่าซาสึเกะนั้นยังมีชีวิตอยู่และคิดว่าเนตรวงแหวนของซาสึเกะนั้นอาจจะก้าวหน้ากว่าของอิทาจิแล้วด้วยซ้ำ กล่าวถึงอิทาจิซึ่งยังคงอยู่ที่ชนบทแห่งหนึ่งกำลังเหม่อมองดูฝนตก คิซาเมะได้ถามว่าอิทาจิกำลังซ่อนน้ำตาท่ามกลางฝนนี้หรือเปล่า และอิทาจิเป็นสมาชิกตระกูลอุจิวะที่เหลือรอดคนสุดท้ายคนสุดท้ายแล้วหรือไม่ อิทาจิกล่าวว่าไม่ใช่และเขาก็ไม่ได้เป็นคนที่เหลือคนสุดท้าย ซาสึเกะและทีมของเขาที่เรียกตัวเองว่า “งู” เดินทางต่อเพื่อไล่ล่าหาตัวอิทาจิ ในที่สุดก็ได้ไปถึงฐานลับเก่าของกลุ่มแสงอุษา
กล่าวถึงอิทาจิที่เคลื่อนไหวอยู่ ณ ที่อื่น เพื่อไปเผชิญหน้ากับนารูโตะและทีมจากโคโนฮะผู้ที่ตามตัวเขา อิทาจิจึงได้อธิบายว่าเขามาเพียงต้องการแค่พูดไม่ได้มาเพื่อจับตัวนารูโตะ และก่อนที่นารูโตะจะรู้อะไรไปมากกว่านี้ อิทาจิได้กลายเป็นอีกาบินกระจายออกไปปล่อยให้นารูโตะยืนงงอยู่ตรงนั้น
นารุโตะเผชิญหน้ากับอิทาจิกลางป่าระหว่างตามหาซาสึเกะ
ภายในฐานลับของกลุ่มแสงอุษา ซาสึเกะได้พบกับพี่ชายของเขา หลังจากพูดคุยกับเล็กๆน้อยการต่อสู้ของ2พี่น้องก็เริ่มต้นขึ้น ซาสึเกะว่องไวขึ้นมากได้เปรียบอิทาจิแต่อิทาจิก็ได้กลายเป็นอีกาหนีไปอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับกล่าวกับน้องชายจองตนให้มาสู้กันที่รังลับของตระกูลอุจิวะ ตนจะรออยู่ที่นั่น ทีมงูจึงออกเดินทางไปยังสถานที่นั้นและได้เผชิญหน้าเข้ากับคิซาเมะ ซาสึเกะให้ลูกทีมที่เหลือของเขาคอยอยู่ข้างๆ เขาได้ล่วงหน้าไปต่อสู้ครั้งตัดสินระหว่างเขากับอิทาจิบนรังลับของตระกูลอุจิวะ อิทาจิได้เฝ้ามองการมาถึงของซาสึเกะพร้อมกับนั่งเก้าอี้หินหน้ารูปวาดจิ้งจอกเก้าหาง อิทาจิถามน้องชายของตนว่าเขาเห็นอะไรในเนตรวงแหวนนี้ ซาสึเกะตอบไปว่าเห็นความตายของอิทาจิ
ทันใดนั้นอิทาจิก็ได้มายืนข้างๆ ซาสึเกะ และบอกว่าให้ซาสึเกะให้ลองเล่นภาพใหม่ดู แล้วพี่น้องทั้งสองคนก็ได้เริ่มต่อสู้กัน ซาสึเกะเคลื่อนไหวใช้ดาบและอิทาจิใช้คุไนในการป้องกัน
ซาสึเกะใช้พันปักษาลงที่พื้นทำให้อิทาจิต้องกระโดดหลบขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นซาสึเกะก็จัดการแทงอิทาจิด้วยดาบของเขา ซาสึเกะตรึงอิทาจิไว้ที่พื้นและจะให้อิทาจิตอบคำถามของเขา แต่อิทาจิชี้ไปที่เก้าอี้หินและพบว่าพบกับอิทาจินั่งอยู่ ร่างอิทาจิที่ซาสึเกะแทงอยู่นั่นเป็นเพียงคาถาลวงตา และแล้วคาถาลวงตาก็หายไป อิทาจิบอกให้ซาสึเกะสามารถถามคำถามในตอนนี้ได้ ทันใดนั้นเองซาสึเกะก็เข้าไปแทงอิทาจิทางด้านหลังทะลุเก้าอี้หินนั้น เผยให้เห็นว่าร่างของซาสึเกะที่แทงคาถาลวงตาของอิทาจิอยู่นั้นก็เป็นคาถาลวงตาของซาสึเกะเช่นกัน ซาสึเกะถามว่าใครเป็นผู้ใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเป็นคนที่สามหากเขาเบิกเนตรนี้ได้ อิทาจิตอบว่าผู้นั้นคือ อุจิวะ มาดาระ แต่ซาสึเกะไม่เชื่อ อิทาจิบอกว่ามันเป็นสิ่งที่ซาสึเกะยึดมั่นถือมั่นไปเอง เหมือนที่ซาสึเกะเชื่อว่าอิทาจิเป็นพี่ชายที่แสนดีของเขา
ซาสึเกะนึกถึงเรื่องราวที่อิทาจิฆ่าพ่อแม่เขาและตะโกนตอบอิทาจิว่ายังไงมันก็เป็นความจริงอยู่ดี พร้อมกันนั้นเขาก็ใช้พันปักษาแทงกลับไปดันหลังสู่ร่างของพี่ชายเขาที่หนึ่งอยู่ด้านหลังเขา ร่างอิทาจิที่ซาสึเกะแทงเป็นเพียงภาพลวงตาอีกแล้ว อิทาจิถามซาสึเกะว่ายังไม่มีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเหมือนกับเขาใช่ไหม แต่ซาสึเกะไม่สนใจและมั่นใจในความสามารถของตน และในที่เดียวกันนั้น เซ็ทสึได้เฝ้าสังเกตการร์และออกความเห็นในการต่อสู้ครั้งนี้ว่า สองพี่น้องไม่ค่อยเคลื่อนไหวเท่าไหร่ เป็นประลองคาถาลวงตาหยั่งเชิงกันเท่านั้น
ซาสึเกะพุ่งพันปักษาเข้าใส่ร่างจริงของอิทาจิ
อิทาจิอธิบายผลข้างเคียงของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาให้ซาสึเกะฟัง ซาสึเกะเองก็รู้เช่นกัน ว่าผลคือการสูญเสียการมองเห็นแลกกับความสามารถที่ควบคุมจิ้งจอกเก้าหางได้ อิทาจิจึงรู้ว่าซาสึเกะได้ไปอ่านคัมภีร์ในที่ประชุมลับของตระกูลอุจิวะที่อิทาจิเคยบอกไว้แล้ว อิทาจิเล่าถึงเรื่องราวของมาดาระและการได้มาของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ ซาสึเกะเป็นอะไหล่ของเขา และตระกูลอุจิวะต่างเข่นฆ่าเพื่อที่จะได้ซึ่งเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผามาครอบครอง และการฆ่าพี่น้องเพื่อที่จะได้มีไว้ชั่วนิรันดร์
อิทาจิเล่าว่า น้องชายของมาดาระยอมสละดวงตาให้พี่ชาย เพื่อทำให้พี่ชายของตนสามารถเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ได้
ซาสึเกะประกาศว่าในที่สุดวันที่เขาจะทำให้บรรลุเป้าหมายก็มาถึงแล้ว เขาจะได้แก้แค้นให้กับพ่อแม่ และฆ่าอิทาจิ อิทาจิบอกซาสึเกะว่าเขาไม่มีทางทำได้ เพราะซาสึเกะไม่มีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเหมือนกับเขา ไม่มีทางเอาชนะเขาที่มีเนตรนี้ได้ แต่ซาสึเกะบอกว่าความเคียดแค้นของเขาจะทำให้มันเป็นจริงขึ้น การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น ซาสึเกะและอิทาจิต่างซัดอาวุธใส่กันไปมาเหมือนห่าฝน
ซาสึเกะและอิทาจิ ต่อสู้แลกกันไปมาอย่างดุเดือด
ซาสึเกะเหวี่ยงดาวกระจายอันใหญ่ตัดร่างแยกเงาของอิทาจิ ซึ่งร่างแยกเงาของอิทาจิแตกตัวออกเป็นอีกาเพื่อบดบังการเคลื่อนไหวของซาสึเกะ อิทาจิเข้าไปตรึงซาสึเกะไว้ที่กำแพง ซาสึเกะที่โดนตรึงอยู่และช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ร้องตะโกนดังลั่นเมื่ออิทาจิ เข้ามาควักลูกตาของเขาออกไปข้างหนึ่ง
อิทาจิตรึงซาสึเกะไว้กับผนังและจะควักตาของเขา
ตาของซาสึเกะที่อิทาจิควักออกมา
ซาสึเกะใช้อักขระสาปเพื่อทำให้เกิดปีกอันใหญ่โตฟาดอิทาจิให้ถอยออกมา อิทาจิบอกกับซาสึเกะว่าพลังของเขาสองคนแตกต่างกันมาก อิทาจิเข้าไปควบคุมตัวซาสึเกะอีกครั้งเพื่อ ที่ควักตาอีกข้างของซาสึเกะ และแล้วภาพทั้งหมดก็หายไป ภาพที่เห็นเป็นเพียงภาพลวงตาของอิทาจิ ซาสึเกะสามารถทำลายมันได้ อิทาจิบอกซาสึเกะว่านั่นเป็นเพียงภาพลวงตา แต่จากนี้ไปเขาจะทำให้มันเป็นจริง
อิทาจิโดนซาสึเกะทำลายวิชา อ่านจันทราได้
อิทาจิประสานอิน ใช้เทวีสุริยา
อิทาจิหลับตาข้างหนึ่งลงเตรียมใช้เทวีสุริยา ขณะเดียวกันซาสึเกะก็ได้เหวี่ยงดาวกระจายอันใหญ่มาที่อิทาจิ อิทาจิหลบดาวกระจายอันแรกได้แล้วก็พบดาวกระจายอีกอันจากคาถาเงาดาวกระจายแต่เขาก็ยังหลบได้ แต่ซาสึเกะดึงกลไกในดาวกระจายทำให้ดาวกระจายแยกออกจากกันชิ้นส่วนหนึ่งปักเข้าที่อิทาจิ อิทาจิได้นำคมมีดออกและมองมาที่ซาสึเกะด้วยสายตาที่พร่ามัว
คาถาเงาดาวกระจาย ที่อิทาจิหลบไม่หมด ทำให้เซ็ตสึสงสัยว่าทำไมอิทาจิจึงหลบไม่ได้
การต่อสู้ย้ายขึ้นไปสู้บนหลังคา ทั้งคู่ใช้คาถาเพลิงลูกไฟยักษ์แต่ลูกไฟของซาสึเกะต้านทานและเอาชนะลูกไฟของอิทาจิได้ อิทาจิจึงได้ปิดตาข้างขวาของเขาเพื่อที่จะใช้ เทวีสุริยา
อิทาจิและซาสึเกะ แลกลูกบอลเพลิงกัน
อิทาจิใช้เทวีสุริยา เผาไฟของซาสึเกะจนหมด
ซาสึเกะเคลื่อนไหวเพื่อหลบหลีกไฟนั้นแต่ก็มีลูกหลงโดนเข้าที่ปีกข้างหนึ่งของเขา ซาสึเกะล้มลงบนหลังคา อิทาจิเคลื่อนที่มาเพื่อที่จะนำเอาตาของซาสึเกะ แต่กลับเห็นร่างของซาสึเกะหลอมละลายหายไป ซาสึเกะที่จริงนั้นอยู่ห้องข้างล่างและได้ใช้ความสามารถของโอโรจิมารุในคาถาสลับร่างเพื่อหลบเทวีสุริยา
เทวีสุริยาไล่ตามซาสึเกะ
ซาสึเกะได้เปลี่ยนอักขระเข้าสู่สภาวะที่ 2 และใช้คาถาพญามังกรเพลิงจากด้านล่างตรงไปหาพี่ชายของตน แม้จะไม่โดนจังๆ แต่ก็โดนเข้าไปเล็กน้อยที่แขนของอิทาจิ พี่น้องทั้งสองคนต่างหมดแรง ซาสึเกะเองก็บอกว่าเขาจะใช้คาถาสุดท้ายของเขาแล้ว
กิเลน เป็นคาถาสุดท้ายของซาสึเกะ
อิทาจิบอกให้ซาสึเกะเลิกอวดเก่งเพราะเขารู้ว่าซาสึเกะจักระหมดเกลี้ยงแล้ว ซาสึเกะบอกว่าถูกต้องจักระหมดไปกับคาถาพญามังกรแล้ว แต่เขาก็เตรียมการไว้แล้ว เสียงของสายฟ้าดังลั่นและซาสึเกะยกมือที่มีพันปักษาขึ้น เขากำลังจะใช้คาถาที่ไม่มีทางหลบได้ ฝนเริ่มตกเป็นผลมาจากคาถาพญามังกรที่มีความร้อนสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้เกิดเมฆสายฟ้าหลายก้อน ซาสึเกะได้ควบคุมสายฟ้าพวกนั้นมีพลังและเร็วกว่าสายฟ้าธรรมดา อิทาจิโดนคาถานี้เข้าอย่างจัง รังลับของตระกูลอุจิวะก็แหลกละเอียดไปด้วย แต่ทว่าร่างโครงกระดูกเริ่มออกมาล้อมรอบตัวอิทาจิ อิทาจิยอมรับในความแข็งแกร่งของซาสึเกะและกล่าวว่าหากไม่มีวิชานี้เขาก็อาจตายไปแล้ว คาถาเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา วิชาสุดท้าย นั่นคือ เทพวายุ รูปร่างกระดูกของเทพวายุมีกล้ามเนื้อและอาวุธครบสมบูรณ์แล้ว
เทพวายุ ป้องกันอิทาจิจากคาถากิเลนของซาสึเกะได้
ซาสึเกะที่หมดจักระไม่สามารถกดพลังของโอโรจิมารุได้อีก จากนั้นงูยักษ์แปดหัวได้โผล่มาปะทะเข้ากับ เทพวายุ มันเคลื่อนไหวได้เร็วมาก เทพวายุก็ได้เใช้ดาบตัดหัวของงูนั้นออก
เทพวายุ จัดการงูยักษ์ 8 หัว อย่างง่ายดาย
หัวหนึ่งของงูมีโอโรจิมารุโผล่ออกมา และขอบคุณอิทาจิที่ทำให้ซาสึเกะอ่อนแอจนเขาสามารถออกมาจากตัวซาสึเกะได้ ยังไม่ทันที่โอโรจิมารุจะพูดจบดาบของเทพวายุก็เสียบโอโรจิมารุทะลุ แล้วก็ได้ปิดผนึกเขาไว้ตลอดกาลด้วยความสามารถของดาบสะบั้นเมรัยของเทพวายุ อิทาจิได้เดินไปข้างหน้าซาสึเกะแต่ทันใดนั่นเองก็หยุดลงและเอามือจับหน้าอกของตัวเองและกระอักเลือดออกมา
เทพวายุของอิทาจิ ปิดผนึกโอโรจิมารุไว้ตลอดกาล
อิทาจิกระอักเลือด
ซาสึเกะได้ขว้างอาวุธที่เหลืออยู่ไปที่อิทาจิ แต่ก็โดนเกราะป้องกันของเทพวายุไว้หมด ซาสึเกะพบว่าตัวเองนั้นถูกตรึงอยู่ระหว่างซากหินกับเทพวายุ เขาตื่นกลัวเมื่ออิทาจิยื่นนิ้วมือที่เปื้อนเลือดทำท่าจะควักตาซาสึเกะ อิทาจิได้กระซิบพูดประโยคประโยคหนึ่งประโยคสุดท้ายแก่ซาสึเกะแต่เขาไม่ได้ยิน นิ้วมือของเขาหยุดลงและร่างกายของเขาหยุดชะงัก นิ้วมือเปื้อนเลือดถูกแตะไปที่หน้าผากของซาสึเกะ
ใบหน้ายิ้มแย้มของอิทาจิที่พูดกับซาสึเกะก่อนตาย
ร่างของอิทาจิล้มลงข้างๆซาสึเกะ ซาสึเกะประหลาดใจที่ตนเองนั้นยังมีชีวิตอยู่ เซ็ตสึดูเหตุการณ์อยู่ได้แปลกใจว่าอิทาจิพ่ายแพ้ได้อย่างไร ฝนเริ่มตกลงมาอีกครั้งหนึ่งและเลือดที่อยู่บนหน้าผากของซาสึเกะได้ไหลลงมาที่หน้าและแก้มของเขา รอยยิ้มของซาสึเกะเป็นรอยยิ้มที่เหนื่อยอ่อน เขาหลับตาลงและทรุดลงไปข้างๆ พี่ชายของเขา เขาได้แก้แค้นพี่ชายของเขาสำเร็จแล้ว
หลังการตายของอิทาจิ มาดาระนำซาสึเกะมาและเล่าเรื่องราวของอิทาจิให้ซาสึเกะฟังว่าที่จริงแล้วการฆ่าล้างตระกูลของอิทาจินั้น เป็นภารกิจที่ทางโคโนะฮะมอบให้ โดยอิทาจิต้องสังหารคนในตระกูลอุจิวะทุกคนแล้วถอนตัวออกจากหมู่บ้าน ซึ่งทำให้อิทาจิเครียดและหนักใจกับเรื่องนี้มาก
เทวีสุริยา ที่อิทาจิฝังไว้ในตาซาสึเกะก่อนตาย เพื่อป้องกันไม่ให้มาดาระเข้าใกล้ แต่มันกับใช้ไม่ได้ผล
มาดาระเล่าเรื่องอิทาจิให้ซาสึเกะฟัง
มาดาระยังกล่าวอีกว่าที่มาของภารกิจนี้ คือ ในสมัยก่อตั้งหมู่บ้านโคโนะฮะ มี 2 ตระกูลใหญ่ร่วมกันก่อตั้งหมู่บ้านคือ ตระกูลเซนจูและตระกูลอุจิวะ แต่ตำแหน่งโฮคาเงะกลับเป็นของตระกูลเซนจู มาดาระที่พยายามปลุกระดมให้ตระกูลอุจิวะลุกขึ้นสู้ แต่คนในตระกูลไม่เห็นด้วย เขาจึงออกจากหมู่บ้านไป หลังจากนั้นไม่นานเขาก็มาบุกโคโนะฮะและพ่ายแพ้ต่อโฮคาเงะรุ่นที่ 1 เมื่อถึงยุคของโฮคาเงะรุ่นที่2 เขาเกรงว่าอุจิวะจะทำการก่อกบฏอีก จึงให้นินจาตระกูลอุจิวะทำหน้าที่ตำรวจโคโนะฮะเพื่อง่ายแก่การดูแล ต่อมาเมื่อเกิดเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางถล่มโคโนะฮะครั้งที่ 2 ทำให้ตระกูลอุจิวะตกอยู่ในเป้าสายตา ท่ามกลางความสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องราวในครั้งนี้ ทำให้ตระกูลอุจิวะถูกไล่ต้อนให้มาตั้งบ้านอาศัยอยู่มุมๆ หนึ่งของหมู่บ้าน ไม่มีใครเชื่อตระกูลอุจิวะอีกแล้ว พ่อของอิทาจิ อุจิวะ ฟูกาคุจึงวางแผนก่อกบฏขึ้น
เหล่าผู้นำระดับสูงของโคโนะฮะ
เหล่าผู้นำระดับสูงในโคโนะฮะจึงมอบภารกิจให้อิทาจิในการเป็นสายลับในตระกูลของตนเองและจัดการฆ่าล้างตระกูล โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไม่เห็นด้วยโดยเห็นว่าควรเจรจากับตระกูลอุจิวะ แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้ว เมื่อคืนนั้นถึง คืนที่อิทาจิต้องสังหารคนในตระกูลเดียวกัน เขาฆ่าทุกคนอย่างเลือดเย็นแต่กลับฆ่าน้องชายขอตัวเองไม่ลงเพราะว่า อิทาจิเห็นน้องชายของเขาสำคัญยิ่งกว่าหมู่บ้าน หลังจากนั้นเขาก็เข้าพบโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เพื่อขอฝากซาสึเกะ และช่วยปกป้องเขาจากพวกดันโซ หลายปีผ่านไปหลังจากโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เสียชีวิตจากการบุกถล่มโคโนะฮะของโอโรจิมารุ อิทาจิก็มาปรากฏตัวที่โคโนะฮะในชุดองค์กรแสงอุษาเพื่อประกาศให้พวกผู้นำชั้นสูงรู้ว่า "เขายังมีชีวิตอยู่นะอย่าทำอะไรกับซาสึเกะ" เมื่อฟังเรื่องราวทั้งหมด แต่ซาสึเกะกลับไม่ทำตามความตั้งใจของอิทาจิที่จะปกป้องหมู่บ้านและให้ซาสึเกะเป็นคนดังของโคโนะฮะ เขาประกาศความตั้งใจใหม่นั้นก็คือ ถล่มโคโนะฮะ โดยเขาเปลี่ยนชื่อทีมจาก งู เป็น เหยี่ยว อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครทราบว่าสิ่งที่อุจิวะ มาดาระเล่ามาเป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรือไม่ หรือเป็นความจริงเพียงบางส่วนเท่านั้น
ซาสึเกะตกใจมาก เมื่อรู้ความจริงของอิทาจิจากมาดาระ
พ่อแม่อิทาจิชื่ออะไรอะคะ?ไม่รู้จริงๆ
ญาบิร
อะบูมูซา ญาบิร บินฮัยยาน ที่ชาวตะวันตกเรียกว่า เกเบอร์ (Geber) ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นบิดาแห่งเคมี ท่านเป็นนักเคมีที่ยิ่งใหญ่มาก ตำราชื่อ Kitab al-Kimya, Kitab al-Sab'een เป็นตำราถูกแปลเป็นภาษาของยุโรปหลายภาษา เช่น ภาษาลาติน ภาษาฮีบรู ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิผลต่อนักเคมีชาวยุโรปต่อมาอีกหลายศตวรรษ
ญาบิร บินฮัยยานเกิดราวปี ค.ศ. 721 และเสียชีวิตในเมืองกูฟะหฺ ประเทศอิรักราวปี ค.ศ. 815 (บ้างก็ว่า 803) หลังจากเกิดมาได้ไม่นาน บิดาของเขา ซึ่งพัวพันกับการก่อกบฏล้มรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ก็ถูกประหารชีวิต ญาบิรถูกส่งไปแผ่นดินอาระเบีย ที่นั่นเขาได้เข้านับถือมัซฮับชีอะหฺ และเข้าสมัครเป็นลูกศิษย์ของอิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก ในเมืองมะดีนะหฺ เนื่องจากท่านมีความสนใจในเรื่องเคมีและคณิตศาสตร์เป็นทุนเดิม อิมามญะอฺฟัรจึงประสิทธิ์ประสาทวิชาของนบีมุฮัมมัดที่ไม่เคยเผยแพร่ให้ใครมาก่อนแก่ญาบิร จนได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เด่นที่สุดในสมัยนั้น และภายหลังได้กลายเป็นนักเคมีแห่งราชสำนักของฮารูน อัรรอชีด
ญาบิร บินฮัยยานได้แต่งหนังสือและบทบันทึกเกี่ยวกับเคมี และวิทยาศาสตร์รวมทั้งหมดราว 2,000 เล่ม ในวิทยาการต่าง ๆ รวมทั้งแผนที่ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นบันทึกข้อมูลที่เขาเรียนรู้มาจากท่านอิมามญะอฺฟัร และส่วนหนึ่งแปลจากภาษาสันสกฤต ชาวยุโรปได้เริ่มแปลหนังสือของเขาเป็นภาษาละตินในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 13 หลายเล่ม และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมาก และกว่าจะหาผู้ที่เขียนได้เทียมเท่าก็อีก 8 ศตวรรษต่อมา
แม้ว่าเขาจะลือชื่อว่าเป็นบิดาแห่งแห่งนักเคมีอาหรับเปอร์เซีย แต่นักวิชาการเชื่อว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังเขาก็คือยอดอัจฉริยะ นั่นคือท่านอิมามญะอฺฟัร ผู้เป็นปรมาจารย์
เกเบอร์
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแห่งแรกของประเทศไทย ปัจจุบันสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 1 (สพม.1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480 (นับแบบเก่า) โดยพันเอก หลวงพิบูลสงคราม อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยขณะนั้น โดยวารสารข่าวภาพไทยบันทึกว่า "โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย มีกำเนิดเมื่อท่านอธิการบดี จอมพล หลวงพิบูลสงคราม ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อต้นพุทธศักราช 2481 เพื่อดำเนินการตามแผนการศึกษาใหม่ของรัฐบาล"
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 227 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีอาณาบริเวณติดกับหลายคณะ ได้แก่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ นอกจากนี้ภายในพื้นที่เช่าของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษายังเป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคารจุฬาวิชช์ และที่ตั้งของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เดิมชื่อว่า "โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" เกิดขึ้นตามแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๔๗๙ โดยนายกรัฐมนตรีพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) โดยเหตุที่ลดชั้นมัธยมบริบูรณ์ลงเหลือเพียงมัธยมปีที่ 6 และจัดชั้นเตรียมอุดมศึกษาขึ้นนั้นมีกล่าวไว้ว่า "แผนการศึกษาชาติซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๗๕ นั้น มีระยะเวลาในการศึกษาสามัญยาวเกินสมควร นักเรียนต้องเสียเวลาเรียนในสายสามัญถึง ๑๒ ปี และยังจะต้องไปเข้าเรียนต่อในสายวิสามัญอีก ซึ่งเมื่อรวมเข้าด้วยกันแล้วจะเห็นได้ว่าโครงการศึกษาเก่าของเรากำหนดเวลาเรียนไว้เป็นเวลานานมาก" ขุนสุคนธ์วิทย์ศึกษากร รัฐมนตรีสั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ ได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2480 ประกาศให้มีการเรียนชั้นเตรียมอุดมศึกษาก่อนอุดมศึกษา