pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  หรือเรียกโดยย่อว่า สกสว.  เป็นหน่วยงานอิสระภายใต้ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มีฐานะเป็นนิติบุคคลทำหน้าที่รับผิดชอบงานด้านวิชาการและงานด้านธุรการของ คณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม หรือ กสว. มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริม สนับสนุน และขับเคลื่อนระบบการวิจัยและนวัตกรรมของประเทศด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และสหวิทยาการ เพื่อสร้างองค์ความรู้ พัฒนานโยบายสาธารณะ และสนับสนุนการนำผลงานวิจัยและนวัตกรรมไปใช้ในเชิงเศรษฐกิจและสังคม เพื่อให้เกิดการพัฒนาประเทศอย่างสมดุลและยั่งยืน แต่จะต้องไม่ดำเนินการวิจัยเอง
สกสว. ก่อตั้งขึ้นตามมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 แทนที่ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย ที่ถูกยุบเลิกไป
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรม
กุลภา เปี่ยมพงษ์สานต์
กุลภา เปี่ยมพงษ์สานต์ (กุล, เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ.1991 ใน ระยอง) เป็นผู้เล่นวอลเลย์บอล ซึ่งเป็นสมาชิกวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
ยูฟ่าคัพ 2000 นัดชิงชนะเลิศ
ยูฟ่าคัพ 2000 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จะจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 ที่ พาร์เคนสเตเดียม ในโคเปนเฮเกน, ประเทศเดนมาร์กที่จะตัดสินหาทีมชนะเลิศของ ยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1999–2000. เกมนัดนี้เป็นการแข่งขันระหว่าง กาลาทาซาไร ของตุรกี และ อาร์เซนอล ของอังกฤษ, และเป็นนัดชิงชนะเลิศของฤดูกาล 1999–2000, เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 29 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่สอง, ยูฟ่าคัพ. ครั้งนี้เป็นการลงสนามในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลสโมสรยุโรปของกาลาทาซาไรและเป็นนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพครั้งแรกของอาร์เซนอล.
ชิตพร กำลังมาก เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยชุดปัจจุบัน และอยู่ต้นสังกัดกับ ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
ชิตพรกำลังมาก ในวัย16 ปีศึกษาที่โรงเรียนหนองเรือวิทยาอำเภอหนองเรือจ.ขอนแก่นเป็นยสาวนักตบดาวรุ่งความหวังของทีมชาติไทยในอนาคตตอนนั้นเธอเป็นหนึ่งในนักตบยุวชนหญิงทีมชาติไทยที่กำลังจะไปแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงอายุต่ำกว่า17 ปีชิงแชมป์โลก2012 ที่ประเทศตุรกีแต่เธอมาบาดเจ็บเข่าซ้ายบิดระหว่างฝึกซ้อมกับทีมชาติชุดใหญ่พลาดทัวร์นาเมนต์ใหญ่ต้องพักฟื้นเพื่อรอวันคืนสังเวียน
ชิตพรกำลังมาก  เกิดที่อำเภอหนองบัวแดงจังหวัดชัยภูมิมีพี่น้องเป็นสาว“สามใบเถา” น้องยุ้ยเป็นคนกลางเริ่มเล่นวอลเลย์บอลตอนเรียนประถม4 ที่โรงเรียนโนนศรีสง่าอาจารย์โรจน์(เสียชีวิต) เป็นผู้ฝึกสอนพอจบประถมก็มาเรียนมัธยมที่โรงเรียนนาแดดวังชมพูเป็นโรงเรียนประจำตำบลนาแดดเรียนได้เทอมเดียวอาจารย์จิตนาที่ทำวอลเลย์บอลที่นี้ก็ส่งยุ้ยไปเรียนที่ที่หนองเรือวิทยาขอนแก่นที่สนับสนุนกีฬาวอลเลย์บอล
ด้วยความสูงทักษะกีฬาตบลูกยางที่พอมีมาแล้วมาได้ครูวอลเลย์บอลอย่างอ.บรรจงสมบัติฝึกสอนดูแลฝีมือเชิงตบของยุ้ยก้พัฒนาอย่างรวดเร็วยุ้ยผ่านประสบการณ์ได้เล่นกับเพื่อนร่วมรุ่นข้ามไปเล่นกับรุ่นพี่จนในที่สุดได้ถูกเรียกตัวเข้าคัดเลือกทำศึกยุวชนโลก2012 ที่ตุรกีแล้วก็ติดทีมชุดนี้แต่อย่างที่กล่าวเธอได้รับอุบัติเหตุกับการฝึกซ้อมกับทีมชาติชุดใหญ่ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์การกีฬาแห่งประเทศไทยในตอนนั้นเธอพักรักษาตัวอยู่หลายเดือนก่อนจะมาลงสนามฝึกซ้อมร่วมทีมกับเพื่อนๆหนองเรือด้วยความสมบูรณ์ไม่ร้อยเปอเซ็นต์ลงเล่นลงซ้อมยังรู้สึกว่าทำอะไรได้ไม่เป็นที่ในที่สุดน้องยุ้ยชิตพรกำลังมากจึงต้องเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์เมื่อวันที่30 สิงหาคมปีที่ผ่านมาเป็นระยะเวลาร่วม1 ปี
จากปลายเดือนสิงหาปี2556 หลังผ่าตัดเข่าเธอได้กลับคืนสนามเมื่อต้นเดือนมิถุนายนเป็นบทแรกของการทดสอบสภาพร่างกายมาล่าสุดกับทีมม.ศรีปทุมกับ7 สีวอลเลย์บอลอุดมศึกษา
นางสาวไทย 2562
นางสาวไทย 2562 เป็นการประกวดนางสาวไทย จัดมาทั้งหมด 86 ปี ครั้งที่ 51 หลังจากที่ได้มีการงดจัดประกวดเป็นเวลา 2 ปี และเป็นปีแรกที่ดำเนินการจัดการประกวดโดย บริษัท ทีดับเบิลยู เพเจ้นส์ จำกัด โดย ธนวัฒน์ วันสม และณัฐกาญจน์ เสนเนียม (เดิม) ก่อนจะมีการเปลี่ยนมือผู้จัดการประกวดเป็น อดิศร สุดดี ผู้อำนวยการ กองประกวดนางสาวเชียงใหม่ โดยได้รับสิทธิ์การจัดประกวดนางสาวไทยจากบริษัท นาการา จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทอันได้รับลิขสิทธิ์นางสาวไทยจากสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ อย่างเป็นทางการเป็นระยะเวลา 5 ปีต่อเนื่อง (ตั้งแต่ปี 2562–2566) โดยจัดประกวดรอบตัดสินในวันที่ 26 กันยายน 2562 ณ โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ ซึ่งในช่วงสุดท้ายของการประกวด ธนพร ศรีวิราช นางสาวไทย 2559 และอมรา อัศวนนท์ รองนางสาวไทย 2496 เป็นผู้สวมมงกุฏให้กับ สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ เป็นนางสาวไทยคนใหม่ และปีนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งนางสาวไทยจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ 2019 ที่ประเทศญี่ปุ่น
การประกวดครั้งนี้มีการเปลี่ยนรูปแบบใหม่ ซึ่งจะมีการทำกิจกรรมการเก็บตัวการประกวด ณ จังหวัดเชียงราย โดยใช้รูปแบบการคัดเลือกตัวแทนจากทั้ง 77 จังหวัดเข้าสู่รอบภูมิภาค แบ่งเป็นภูมิภาคอีสาน เหนือ กลาง ใต้ 4 ภูมิภาคคัดภูมิภาคละ 10 คนรวม 40 คน เข้าสู่การประกวดนางสาวไทย และปีนี้นางสาวไทยจะไม่มีตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 หรือ 2 แต่จะมีตำแหน่งรองชนะเลิศประจำภูมิภาค ซึ่งจะเป็นตำแหน่งที่ทำหน้าที่ทูตวัฒนธรรม ทูตการท่องเที่ยว และทูตพาณิชย์ ตลอดจนกิจกรรมเพื่อสังคมต่างๆ ในแต่ละภูมิภาค
การประกวดครั้งนี้มีการเปลี่ยนรูปแบบใหม่ โดยคัดเลือกจากผู้เข้าประกวดตัวแทนภูมิภาค แบ่งเป็นภูมิภาคอีสาน เหนือ กลาง ใต้ 4 ภูมิภาคคัดภูมิภาคละ 5 คน เข้าสู่การประกวดนางสาวไทย รอบ 20 คนสุดท้าย และ คัดภูมิภาคละ 2 คน เข้าสู่การประกวดรอบ 8 คนสุดท้าย และในรอบสุดท้าย คัดเลือกรองนางสาวไทยทั้ง 4 ลำดับ จากตัวแทนภูมิภาค ภูมิภาคละ 1 คน และผู้ชนะเลิศ นางสาวไทย 2562
ผู้เข้าประกวด 39 คนสุดท้ายได้รับการยืนยัน
การคัดเลือกตัวแทนรอบภูมิภาค.
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2019 นัดชิงชนะเลิศ
แอสตันวิลลา ชนะ 2–1 ทำให้กลับคืนสู่พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2016.
"หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, ผลการแข่งขันของคู่ชิงชนะเลิศจะถูกนำมาเป็นชื่อแรก (H: เหย้า; A: เยือน)."
เดวิด ซีแมน
เดวิด แอนดรูว์ ซีแมน เอ็มบีอี (; เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 จนถึง 2004 เป็นที่รู้จักจากการเล่นให้กับอาร์เซนอล และลงเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ 75 นัด และเป็นผู้รักษาประตูคนที่สองต่อจากปีเตอร์ ชิลตันที่ลงเล่นมากที่สุด ในปี ค.ศ. 1997 ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น เอ็มบีอี จากการทำคุณประโยชน์ให้กับฟุตบอล
ซีรีส์ แชนแนล
โอเล เคิร์ก คริสเตียนเซน
โอเล เคิร์ก คริสเตียนเซน (; 7 เมษายน ค.ศ. 1891 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปผู้ผลิตของเล่นก่อสร้าง (construction toy) สัญชาติเดนมาร์ก
คริสเตียนเซนเกิดที่ ประเทศเดนมาร์ก เขาได้รับการฝึกฝนเป็นช่างไม้และเริ่มประกอบอาชีพด้วยการสร้างของเล่นไม้ตั้งแต่ ค.ศ. 1932 หลังตกงานในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ จากนั้นไม่นาน คริสตีน ภรรยาของเขาได้เสียชีวิต ทำให้เขาต้องเลี้ยงลูกทั้งสี่ตามลำพัง เขาไม่เคยแต่งงานใหม่ คริสเตียนเริ่มจากการสร้างของเล่นเป็ดไม้ให้ลูก ๆ ของเขาเล่น ไม่นานเขาก็เห็นว่าลูก ๆ ของเขารักของเล่นใหม่ เขาจึงตัดสินใจเริ่มผลิตเป็ดไม้ของเล่นโดยใช้เศษไม้ที่เหลือจากธุรกิจเก่าของเขา
ใน ค.ศ. 1942 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่โรงงานของเขาทำให้ต้องสร้างโรงงานใหม่ เขาผลิตเฟอร์นิเจอร์และบ้านจำลองด้วยความที่เขาเคยทำงานเป็นช่างไม้มาก่อน ต่อมาใน ค.ศ. 1947 เขาเริ่มหันมาใช้พลาสติก ภายใน ค.ศ. 1949 เขาได้ผลิตของเล่นกว่า 200 แบบทำจากทั้งพลาสติกและไม้
ด้วยความที่อยากหาชื่อให้บริษัทโอเลจึงจัดการแข่งขันขึ้นใน ค.ศ. 1934 โดยมีรางวัลเป็นไวน์ที่เขาทำเอง สุดท้ายเขาเอาเป็นผู้ชนะ เลโก้เป็นคำย่อของคำภาษาเดนิชที่ว่า "leg godt" แปลว่า "เล่นดี" ต่อมาบริษัทเติบโตจนกลายเป็น เดอะเลโก้กรุ๊ป
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1958 คริสเตียนเซนเสียชีวิตจากอาการหัวใจล้มในวัย 66 ปี ลูกชายคนที่ 3 ของเขาได้รับช่วงต่อบริษัท
ยุทธการที่เป่ย์ผิง–เทียนสิน
ยุทธการเป่ย์ผิง-เทียนสิน , หรือรู้จักกันใน ยุทธการปักกิ่ง และ ปฏิบัติการปักกิ่ง-เทียนสิน หรือถูกทางฝ่ายญี่ปุ่นเรียกว่า (25–31 กรกฎาคม 1937) เป็นหนึ่งในยุทธการในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ที่ทำการสู้รบบริเวณกรุงเป่ย์ผิง (กรุงปักกิ่งในปัจจุบัน สมัยนั้นเรียกว่า เป่ย์ผิง) และเมือง เทียนสิน (เทียนจินในปัจจุบัน) ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของญี่ปุ่น
ระหว่างเหตุการณ์สะพานมาร์โค โปโล ในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 กองทัพญี่ปุ่นประจำประเทศจีน ได้เริ่มโจมตีกำแพงเมืองหว่านผิง (宛平鎮) หลังจากได้ยื่นคำขาดให้แก่ทางการจีนเพื่ออนุญาตให้กองกำลังของญี่ปุ่นเข้าเมืองหว่านผิง เพื่อค้นหาทหารที่ฝ่ายญี่ปุ่นอ้างว่าได้หายตัวไปในเมืองดังกล่าว
ในวันที่ 9 กรกฎาคม ญี่ปุ่นได้ทำการหยุดยิงและเสนอเงื่อนไขพักรบ เงื่อนไขหนึ่งคือ กองพลที่ 37 ของกองทัพจีน ซึ่งญี่ปุ่นตั้งข้อสงสัยว่ามีความเป็นปฏิปักษ์และปฏิบัติต่อตนในฐานะ "ศัตรู" จะต้องถูกแทนที่ด้วยอีกกองกำลังหนึ่งจากจีน ซึ่งก็คือ กองทัพประจำที่ 29 ทางการจีนเห็นว่าเพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงสงคราม จึงยอมข้อเสนอของญี่ปุ่น เงื่อนไขนี้ถูกตกลงโดยจีนในวันเดียวกัน อย่างไรก็ตามตั้งแต่เที่ยงคืนของวันที่ 9 กรกฎาคม ซึ่งผ่านการตกลงสงบศึกเพียงชั่วครู่ ญี่ปุ่นกลับเป็นฝ่ายละเมิดฝ่าฝืนข้อตกลงหยุดยิงเสียเอง กองทัพญี่ปุ่นเริ่มระดมพลขึ้นและกำลังทหารญี่ปุ่นยังคงเพิ่มเข้าประชิดเมืองหว่านผิงอย่างต่อเนื่อง พลโททะนิชิโระ ทาชิโร่ ผู้บัญชาการกองทัพญี่ปุ่นประจำประเทศจีนล้มป่วยและเสียชีวิตในวันที่ 12 กรกฎาคมและถูกแทนที่ด้วยพลโทคิโยะชิ คัตสึกิ
การซ้อมรบทางการทูต.
ขณะเดียวกันรัฐบาลพลเรือนญี่ปุ่น นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เจ้าชายฟูมิมาโระ โคโนเอะ ในกรุงโตเกียว ทรงจัดการประชุมวิสามัญเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมและมีมติให้พยายามคลี่คลายความขัดแย้งและแก้ไขปัญหาทางการทูต อย่างไรก็ตามเจ้าหน้าที่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อนุญาตให้มีการติดตั้งกองทหารราบ กองทัพโชเซ็น สองกลุ่มที่เป็นอิสระจาก กองทัพคันโตและทหารอากาศเป็นกำลังเสริม การติดตั้งนี้ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคมโดยมีข่าวว่าการเจรจาถูกควบคุมโดยผู้บัญชาการของ กองทัพญี่ปุ่นทางตอนเหนือของจีน และกองทัพประจำที่ 29 ของจีน หลังจากได้มีการเจรจาระหว่างกันทั้งสองฝ่าย ตามการเสนอของนักการทูตญี่ปุ่นที่เมืองหลวงของสาธารณรัฐจีนกรุงหนานจิง
การระดมพลครั้งนี้ทำให้นายพลเคนจิ อิชิฮาฮาระได้มีปฏิกิริยาไม่เห็นด้วยอย่างมาก เนื่องเขาเห็นว่าการปะทะกับจีนเป็นภาระและไม่มีความจำเป็น อีกทั้งยังส่งผลกระทบต่อตำแหน่งและกำลังของญี่ปุ่นในประเทศแมนจูกัวซึ่งกำลังเผชิญหน้ากับสหภาพโซเวียต นายพลเคนจิได้เสนอให้ชะลอการรุกรานจีนไปก่อน เอาชนะโซเวียตก่อนและค่อยมายึดครองจีนทีหลัง ในการคัดค้านของนายพลเคนจิเป็นไปอย่างล่าช้า ในขณะที่นายกรัฐมนตรีเจ้าชายฟูมิมาโระ โคโนเอะทรงใช้การติดต่อในความพยายามที่จะสร้างข้อตกลงทางการทูตโดยตรงกับรัฐบาลจีนคณะชาติของพรรคก๊กมินตั๋งซึ่งเป็นรัฐบาลกลางของสาธารณรัฐจีนในกรุงหนานจิง โดยทรงยื่นข้อเสนอให้รัฐบาลจีนยอมยกดินแดนเมืองเป่ย์ผิงและเทียนสินให้แก่ญี่ปุ่นเป็นการหลีกเลี่ยงสงคราม แต่รัฐบาลจีนคณะชาติกลับตอบปฏิเสธและพร้อมป้องกันประเทศหากมีการรุกรานอธิปไตย เมื่อการเจรจาทางการทูตของเจ้าชายโคโนเอะล้มเหลวในวันที่ 23 กรกฎาคมและกองทัพญี่ปุ่นในจีนได้มีการระดมกำลังเสริมกำลังเริ่มขึ้นอีกครั้ง โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม
วิกฤตการณ์หลานฟาง.
กองทัพญี่ปุ่นได้เรียกร้องให้นายพลซ่งจีหยวนออกคำสั่งเรียกให้กองทัพจีนทั้งหมดถอนกำลังออกจากชานเมืองเป่ย์ผิงไปทางตะวันตกของแม่น้ำหย่งติง ภายใน 24 ชั่วโมง นายพลซ่งปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่ากองทัพจีนกระทำเพื่อปกป้องประเทศถือว่าไม่มีความผิด ส่วนกองทัพญี่ปุ่นเป็นผู้รุกรานและละเมิดข้อตกลง นายพลซ่งสั่งให้หน่วยของเขาเตรียมพร้อมสำหรับการดำเนินการและขอกำลังเสริมจำนวนมากจากรัฐบาลกลางจีนคณะชาติไม่ได้จัดเตรียมไว้ให้
ญี่ปุ่นเปิดฉากบุกกรุงเป่ย์ผิง.
ในวันที่ 28 กรกฎาคมกองบังคับการกองพลที่ 20 แห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น และกลุ่มกำลังพลอิสระรวม 3 กลุ่มได้เปิดฉากการโจมตีกรุงเป่ย์ผิง โดยได้รับการสนับสนุนจากการสนับสนุนทางอากาศ การโจมตีได้เริ่มที่เขตหนานหยวนเป็นเป้าหมายแรกและการโจมตีครั้งที่สองต่อเขตเป่ย์หยวน การต่อสู้ที่ขมขื่นเกิดขึ้นกับทั้งนายพลตงชิง รองผู้บัญชาการของกองทัพเส้นทางประจำที่ 29 ของจีนและนายพลจ้าว เติ้งหยู ผู้บังคับบัญชากองทหารจีนที่ 132 นายพลทั้งสองคนได้เสียชีวิตในขณะทำการต้านทานญี่ปุ่นอย่างห้าวหาญและหน่วยของพวกเขาต้องประสบกับการบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
อย่างไรก็ตามการโตัตอบของจีนเป็นเพียงการทุเลาชั่วคราวและในเวลาพลบค่ำ เมื่อการสู้รบทำให้ทหารจีนเริ่มสูญเสียหนักขึ้น นายพลซ่ง จีหยวนยอมรับว่าการสู้รบครั้งต่อไปนั้นไร้ประโยชน์และตัดสินใจถอนกำลังหลักของกองทัพประจำเส้นทางที่ 29 ไปทางตอนใต้ของแม่น้ำหยุงกิง ผู้ว่าการเมืองเทียนสิน นายพลจาง ซื่อจงได้ออกจากกรุงเป่ย์ผิง เพื่อดูแลเรื่องการเมืองในมณฑลเหอเป่ย์ และ ชาฮาร์ โดยแทบไม่มีกองทหาร กองพลที่ 29 ของนายพลหลิว หลู่เจินได้แยกตัวออกมาใหม่ถูกทิ้งให้อยู่ในกรุงเป่ย์ผิง เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย
การเสียเมืองเทียนสิน.
ในขณะเดียวกันบนชายฝั่งในตอนเช้าของวันที่ 29 กรกฎาคมกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นและ กองพลที่ 5 แห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นได้แยกย้ายกันโจมตีเมืองเทียนสินและท่าเรือใกล้เคียงที่เขตตางกู ซึ่งได้รับการปกป้องโดยหน่วยกองทหารจีนที่ 38 และอาสาสมัครภายใต้รักษาการผู้บังคับบัญชา หลิว เหวินเทียน นายพลหวง เหว่ย์คังผู้บัญชากองพลน้อยปกป้องป้อมปราการต้ากูโข่ว (ซึ่งเป็นป้อมโบราณสมัยราชวงศ์ชิงในช่วงสงครามฝิ่น) กองพลน้อยของนายพลหวงได้เริ่มการตีโต้ญี่ปุ่นอย่างกล้าหาญและสามารถโจมตีสนามบินญี่ปุ่นที่อยู่ใกล้เคียงทำลายเครื่องบินจำนวนมาก อย่างไรก็ตามด้วยการเพิ่มกำลังทหารของญี่ปุ่นทำให้ตำแหน่งของเขาไม่สามารถป้องกันได้และในคืนนั้น (30 กรกฎาคม)ทำให้กองทัพญี่ปุ่นเริ่มยึดพื้นที่คืน เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี นายพลจาง ซื่อจงเห็นว่าเพื่อถนอมกำลังไว้จึงได้ออกคำสั่งให้ถอนทัพถอยไปตั้งหลักที่หม่าชางและหยางลิ่วชิง ทางตอนใต้ของเมืองเทียนสินและปล่อยให้เมืองเทียนสินและป้อมต้ากูโข่วตกแก่ญี่ปุ่น
การเสียกรุงเป่ย์ผิง.
ในวันที่ 28 กรกฎาคม จอมทัพเจียง ไคเชกออกคำสั่งให้นายพลซ่ง จีหยวนสู้แบบออมกำลัง หากสูญเสียหนักให้ถอยทัพ และให้ทำการถอยทัพไปที่เป่าติ้ง ตอนใต้ของมณฑลเหอเป่ย์ ในอีกสองวันข้างหน้าการสู้รบอย่างรุนแรงเกิดขึ้นในเทียนสิน ที่กองกำลังจีนทำการต่อต้านอย่างหนัก แต่ต่อมาจีนก็ถอยกลับไปทางทิศใต้ตามแนวรถไฟเทียนสิน-ฝู่โข้ว และรถไฟ เป่ย์ผิง-ฮั่นโข้ว
ในวันที่ 4 สิงหาคม กำลังพลที่หลงเหลืออยู่ของนายพลหลิว หลู่เจินได้ถอยทัพไปตั้งหลักที่มณฑลชาร์ฮาร์ กรุงเป่ย์ผิงที่โดดเดี่ยวและบอบช้ำได้ถูกยึดครองโดยกองทัพญี่ปุ่น แม้จะมีการต่อต้านของพลเรือนจีนในกรุงเป่ย์ผิง แต่ทางกองทัพญี่ปุ่นก็สามารถจัดการรักษาคงามสงบได้เรียบร้อย จนถึงที่ 8 สิงหาคม นายพลมาซะคะซึ คาวะเบะแห่งกองทัพญี่ปุ่นเคลื่อนทัพเข้าเมืองเมื่อวันที่ 18 สิงหาคมในขบวนสวนสนามทหารและมีการประกาศต่อชาวเมืองว่า ณ ขณะนี้เมืองเป่ย์ผิงถูกกองทัพญี่ปุ่นยึดครองแล้ว และเขาจะเป็นผู้ว่าราชการทหารคนใหม่ของเมือง
สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร
สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร หรือ องค์การควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร  หรือเรียกอีกอย่างว่า สี่ชาติ  เป็นองค์กรปกครองของเขตการยึดครองเยอรมนีและออสเตรียของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรปสิ้นสุดลง สมาชิกอันได้แก่ สหภาพโซเวียต สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศส องค์กรเหล่านี้ได้ตั้งอยู่ที่กรุงเบอร์ลิน-เชินเนอแบร์ก สภาได้มีการประชุมหารือเพื่อพิจารณาแผนการต่างๆสำหรับยุโรปในช่วงหลังสงคราม รวมทั้งวิธีการเปลี่ยนเส้นเขตชายแดนและถ่ายโอนโยกย้ากประชากรในยุโรปตะวันออกและเยอรมนี ในขณะที่อำนาจฝ่ายสัมพันธมิตรทั้งสี่ได้รวมตัวกันเป็นคอนโดมิเนียมซึ่งได้มีอำนาจสูงสุดในเยอรมนี สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตรคืออำนาจอธิปไตยทางกฎหมายเพียงอย่างเดียวของเยอรมนีทั้งหมด ซึ่งได้เข้ามาแทนที่รัฐบาลพลเรือนที่ล่มสลายไปแล้วของนาซีเยอรมนี
เอฟเอ็นซีเอนเตอร์เทนเมนต์
เอฟซีเอนเตอร์เทนเมนต์ ( ฮันกึล : FNC 엔터테인먼트 ; ย่อมาจาก "fish and cake") เป็น บริษัท บันเทิงของเกาหลีใต้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2549 โดยนักร้องและโปรดิวเซอร์ของเกาหลีใต้ ฮัน ซอง-โฮ ดำเนินงานเป็นค่ายเพลงที่มีความสามารถ บริษัท ผลิตเพลง บริษัท จัดการเหตุการณ์ และบริษัทผลิตคอนเสิร์ต และสำนักพิมพ์เพลง ก่อนหน้านี้ค่ายเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า เอฟเอ็นซี มิวสิค ซึ่งเป็นผู้จัดการนักดนตรี และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เอฟเอ็นซี เอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี พ.ศ. 2555 และเริ่มขยายขอบเขตความบันเทิงทางธุรกิจได้ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2555 อยู่ในสำนักงานของ บริษัทของตัวเองในย่านชองดัมดง
ชื่อนี้ตั้งอยู่บนความมหัศจรรย์ของการเลี้ยงฝูงชนโดยใช้ five loaves and the two fish นี่เป็นเพราะฮันซองโฮเป็นคริสเตียนที่เคร่งศาสนาเขาใช้ชื่อเพื่อหวังปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นกับบริษัท
บริษัทนี้เป็นที่ตั้งของศิลปินเคป๊อปที่มีชื่อเสียง เช่น เอฟ.ที. ไอส์แลนด์ , ซีเอ็นบลู , เอโอเอ , เอ็น.ฟลายอิง , เอสเอฟไนน์ , เชอร์รีบุลเลต และ InnoVator นอกจากนี้ยังเป็นผู้ให้ความบันเทิงหลายแห่งรวมถึง ยู แจ-ซ็อก , จอง ฮยองดน , อีกุกจู , อีเซยอง , มุน เซ-ยุน , โนฮงชอล , ซง อึน-หยี , คิม ยง-แมน , มุน จี-เอ , โจ อู-จอง และจำนวนนักแสดงรวมทั้ง จองแฮอิน , ช็อง จิน-ย็อง , ช็อง อู , อี ดง-ก็อน , พัก กวัง-ฮยอน , ซองฮยอก , ยุน จิน-ซอ , คิมวอนฮี , คิม ย็อน-ซอ
หนอนปล้อง
ตัวรับแสง
รูปแบบสิ่งเร้า
Phase (waves)
การได้กลิ่น
การเห็น
การถูกต้องสัมผัส
ขาดเลือด
เปลือกสมองรับความรู้สึกทางกาย
คอร์เทกซ์รู้รส
Otolithic organs
Saccule
Utricle
ระบบกำหนดรู้การทรงตัว
ระบบประสาทการทรงตัว
Vestibular labyrinth
การเพาะเลี้ยงวงศ์ปลาแซลมอน
เป็นการเลี้ยงแล้วจับปลาในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) ในสถานการณ์ที่ควบคุมไว้ไม่ว่าจะเพื่อการพาณิชย์หรือเพื่อนันทนาการ
ปลาในวงศ์ (โดยเฉพาะจำพวกปลาแซลมอนและปลาเรนโบว์เทราต์) บวกกับปลาคาร์ป และ เป็นปลาสามชนิดที่เพาะเลี้ยงกันมากที่สุด
ส่วนปลาในวงศ์เองที่เลี้ยงทางพาณิชย์มากที่สุดก็คือปลาแซลมอนแอตแลนติก
สหรัฐเลี้ยงและมากที่สุดเพื่อตกเป็นกีฬาและจับกินแบบโลว์เท็ค (subsistence fishing) เป็นฟาร์มเนื่องกับระบบบริหารจัดการของรัฐบาลกลางสหรัฐคือ National Fish Hatchery System
ยุโรปเลี้ยงปลาเทราต์สีน้ำตาลมากสุดเพื่อตกเป็นนันทนาการ
ปลานอกวงศ์ปลาแซลมอนที่เลี้ยงอย่างสามัญที่สุดก็คือ ปลาทิลาเพีย, ปลาหนัง, black sea bass (วงศ์ปลากะรังพันธุ์ "Centropristis striata") และปลาบรีม
ในปี 2007 การเลี้ยงปลาแซลมอนมีมูลค่าถึง ทั่วโลก
ผลผลิตของฟาร์มปลาแซลมอนเพิ่มเป็นสิบเท่าในช่วง ระหว่าง 1982-2007
ในปี 2012 ประเทศผลิตชั้นนำคือนอร์เวย์ ชิลี สกอตแลนด์ และแคนาดา
เป็นเรื่องโต้แย้งอย่างมากว่า การเลี้ยงปลาแซลมอนจำนวนมากขนานี้มีผลต่อระบบนิเวศและต่อสุขภาพมนุษย์เท่าไร
ที่น่าเป็นห่วงมากก็คือผลต่อปลาแซลมอนธรรมชาติและสิ่งมีชีวิตในทะเลอื่น ๆ
ประเด็นบางอย่างมีมูลจากการแข่งขันทางพาณิชย์ในเรื่องการครองตลาดและราคาปลาระหว่างชาวประมงปลาแซลมอน (ธรรมชาติ) เพื่อการพาณิชย์กับอุตสาหกรรมเลี้ยงปลาแซลมอนที่กำลังพัฒนาเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
การทำฟาร์มปลาแซลมอนสามารถเปรียบเทียบกับการจับปลาธรรมชาติที่ใช้เทคนิกการประมงพาณิชย์
แต่แนวคิดว่าอะไรเป็นปลา "ธรรมชาติ" (wild) ตามสถาบันการตลาดอาหารทะเลอะแลสก้าก็รวมเอาปลาที่ฟักในบ่อเลี้ยงปลา เลี้ยงไว้ระยะสั้น ๆ แล้วปล่อยลงทะเล ซึ่งบางคนจัดเป็นการเลี้ยงปลาแบบ ocean ranching
เปอร์เซ็นต์ปลาแซลมอนที่จับได้เนื่องกับ ocean ranching จะขึ้นอยู่กับสปีชีส์และทำเล
วิธีเลี้ยงปลาแซลมอนเริ่มจากการทดลองผสมพันธุ์ปลาในยุโรปคริสต์ศตวรรษที่ 18
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ฟักไข่ปลา (fish hatchery) ก็ได้ตั้งขึ้นทั้งในยุโรปและอเมริกาเหนือแล้ว
ปลาแซลมอนที่เลี้ยงในฟาร์มบางที่จะแบ่งเป็นสองระยะแต่บางที่ก็มากกว่านั้น
ระยะแรก แซลมอนจะฟักจากไข่แล้วเลี้ยงในบ่อน้ำจืดบนดิน
การเพิ่ม accumulated thermal unit (ATU) หรือการเพิ่มอุณหภูมิน้ำในช่วงฟักไข่จะทำให้ปลาออกจากไข่ได้เร็วขึ้น
เมื่อลูกปลาถึงอายุ ซึ่งเรียกว่า smolt
การฟาร์มปลาในทะเลเช่นนี้เรียกในภาษาอังกฤษว่า mariculture
โดยเลี้ยงด้วยอาหารอัดเม็ดเป็นเวลา แล้วจึงจับ
นอร์เวย์ผลิตปลาแซลมอนเลี้ยง 33% ของโลกและชิลีผลิต 31%
เพราะชายฝั่งทะเลของประเทศต่างก็มีอุณหภูมิน้ำเหมาะสมและมีบริเวณหลายแห่งที่ปลอดภัยจากพายุ
อนึ่ง ชิลียังอยู่ใกล้ที่มีการประมงปลาเหยื่อซึ่งใช้เป็นอาหารสำหรับปลาแซลมอนเลี้ยง
สกอตแลนด์และแคนาดาก็เป็นผู้ผลิตสำคัญด้วย
ระบบการเลี้ยงปลาแซลมอนในปัจจุบันให้ผลผลิตสูง (intensive)
เจ้าของเป็นบริษัทธุรกิจการเกษตรอันมหึมา ผลิตเป็นสายการประกอบ (assembly line) ในระดับอุตสาหกรรม
ในปี 2003 บริษัทเพียงแค่ 5 บริษัทผลิตปลาแซลมอนเลี้ยงครึ่งหนึ่งของโลก
ที่ฟักไข่ปลา (Hatcheries).
ที่ฟักไข่ปลาเพื่อพาณิชย์ที่ส่งลูกปลาแซลมอนคือ smolt ให้กับผู้เลี้ยงปลาในกรงทะเล ได้เริ่มพัฒนาการเลี้ยงโดยนำน้ำจืดที่ใช้แล้วกลับมาใช้ใหม่ภายในที่ฟักไข่ปลา (เป็นระบบที่เรียกว่า recirculating aquaculture systems ตัวย่อ RAS)
การฟักไข่ดั้งเดิมใช้น้ำแบบไหลผ่าน คือ น้ำที่ได้จากน้ำพุหรือแหล่งอื่นจะให้ไหลเข้าไปในที่ฟักไข่
ให้ปลาออกจากไข่ในถาด แล้วเลี้ยงลูกปลาให้โตเป็น smolt ในรางน้ำ (raceway)
ของเสียของลูกปลาระยะ fry ที่กำลังโตและจากอาหารโดยปกติจะปล่อยลงในแม่น้ำใกล้ ๆ
ที่ฟักไข่แบบน้ำไหลผ่าน (flow-through hatcheries) ดั้งเดิมเช่นนี้ เช่นที่พบในระบบการเพิ่มประชากรปลาอาศัยที่ฟักไข่ในรัฐอะแลสกา ใช้น้ำมากกว่า เพื่อให้ได้ลูกปลา (smolt) หนัก
แทนการเลี้ยงปลาในถังน้ำจืด อีกวิธีหนึ่งก็คือใช้ช่องน้ำวางไข่ (spawning channel)
น้ำจากทางน้ำข้าง ๆ จะปัมพ์เข้าไปที่ต้นช่องน้ำโดยบางครั้งมีสระพักน้ำให้ตกตะกอน
การวางไข่จะได้ผลในช่องน้ำนี้มากกว่าทางน้ำธรรมชาติที่ติดกันเพราะควบคุมน้ำท่วมได้ดีกว่า เพราะบางปีน้ำอาจพัดเอารังวางไข่ (redd) ของปลาไป
แต่เพราะไม่มีน้ำท่วม ช่องเช่นนี้บางครั้งต้องลอกเอาสิ่งตกตะกอนออก
เพราะจริง ๆ น้ำท่วมที่พัดพาเอารังปลาไปก็ทำความสะอาดทางน้ำธรรมชาติไปด้วย
ดังนั้น โปรแกรมเพิ่มจำนวนปลาที่ไม่หวังผลกำไร (ของรัฐ หรือของเอกชน) เท่านั้นที่ใช้ประโยชน์ได้
กรงทะเล.
กรงในทะเล  ปกติทำเป็นตาข่ายมีเหล็กกล้าหรือพลาสติกเป็นโครง
อาจล้อมเป็นวงกลมหรือเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส
มีหน้าตัด
ลึก
มีปริมาตร
กรงใหญ่อาจมีปลาถึง
กรงมักจะวางต่อ ๆ กันรวมกับเป็นฟาร์ม (seafarm, seasite) โดยมีท่าเรือลอยน้ำและทางเดินตามขอบ ๆ กรง
อาจขึงตาข่ายรอบฟารม์อีกทีหนึ่งเพื่อกันสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทะเลที่ล่าเหยื่ออื่น ๆ
ปลาจะอยู่อย่างหนาแน่นต่างกันขึ้นอยู่กับสปีชีส์
สำหรับปลาแซลมอนแอตแลนติกอยู่ที่
และสำหรับปลาแซลมอนชินูกอยู่ที่
เทียบกับระบบปิด กรงตาข่ายเปิดเช่นนี้ลดค่าใช้จ่าย แต่ไม่มีอะไรกั้นการปล่อยของเสีย ปรสิต และโรคลงในน้ำทะเลตามชายฝั่งรอบ ๆ
ปลายังอาจหนีออกจากกรงไปสู่ทะเลได้ เช่นในช่วงมีพายุ
วิธีเลี้ยงปลาแซลมอนเช่นนี้เริ่มใช้กับปลากินเหยื่ออื่น ๆ เช่น ปลาคอด ปลาทูน่าครีบน้ำเงิน (bluefin tuna) ปลาแฮลิบัต และปลาสแน็ปเปอร์ (snapper) โดยเป็นนวัตกรรม
แต่นี่ก็น่าจะสร้างปัญหาทางสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับการเลี้ยงปลาแซลมอน
นวัตกรรมอีกอย่างก็คือการใช้โลหะผสมทองแดงเป็นวัสดุของตาข่าย
เพราะมีคุณสมบัติต้านจุลชีพ (คือทำลายแบคทีเรีย ไวรัส รา สาหร่าย หนอนปล้อง เพรียง มอลลัสกา และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ) ดังนั้นจึงช่วยป้องกันไม่ให้สิ่งเหล่านี้เกาะที่กรง/ตาข่าย (เป็นสิ่งสะสมที่เรียกว่า biofouling)
จึงช่วยให้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงในการเปลี่ยนตาข่ายที่จำเป็นถ้าใช้วัสดุอื่น
การต้านจุลชีพของโลหะผสมทองแดงยังทำให้สิ่งแวดล้อมสะอาดและถูกอนามัยสำหรับปลาเลี้ยง
เพราะอาหารสัตว์ที่ผลิตจากปลาทั่วโลกไม่ได้เพิ่มขึ้นภายในระยะ 30+ ปีที่ผ่านมาโดยอยู่ในระดับสูงสุดที่ผลิตได้อย่างคงยืน (maximum sustainable yield) อยู่แล้ว
นักวิชาการก็ยังพยายามแทนที่โปรตีนในอาหารปลาโดยสกัดทำจากพืช
ของที่มาใช้ทดแทนเนื้อปลาอื่นก็ยังมีอยู่ และอาหารที่ไม่มีเนื้อปลาเลยก็เป็นไปได้
ยกตัวอย่างเช่น ฟารม์เลี้ยงปลาแซลมอนเป็นระบบปิดในสกอตแลนด์ใช้หนอน (ragworm วงศ์ Nereididae), สาหร่าย และกรดอะมิโนเป็นอาหาร
การทดแทนส่วนประกอบอาหารอาจลดระดับกรดไขมันโอเมกา-3 ที่ผู้บริโภคให้คุณค่ามากในปลาแซลมอน
ปัจจุบัน น้ำมันปลาที่ผลิตได้เกินครึ่งในโลกใช้เลี้ยงปลาแซลมอน
อนึ่ง ยังให้ปลาแซลมอนเลี้ยงกินสารรงควัตถุประเภทแคโรทีนอยด์ (carotenoid) คือ แอสตาแซนทิน (astaxanthin) แต่ก็มีแคนทาแซนทิน (canthaxanthin) ด้วย เพื่อให้สีเนื้อเหมือนกับสีธรรมชาติ ซึ่งก็มีสารรงควัตถุเดียวกันแต่ได้จากอาหารตามธรรมชาติ
ถ้าวัดน้ำหนักเมื่อแห้ง ต้องจับปลาธรรมชาติถึง เพื่อผลิตปลาแซลมอน
เทียบกับปลาแซลมอนธรรมชาติที่ต้องได้ปลาเหยื่อประมาณ 10 กก. จึงจะได้เนื้อ 1 กก. โดยเป็นการโอนต่อพลังงานตามระดับโซ่อาหารที่มีตามธรรมชาติ
บริษัทอเมริกันคือคาร์กิลล์ได้ทำงานวิจัยร่วมกับบริษัทขายอาหารเลี้ยงปลาคือ EWOS เพื่อผลิตอาหารทางเลือกในโปรแกรมอาหารราพิด (RAPID) และคอมพาส (COMPASS) ในนอร์เวย์
ซึ่งตรวจดูสารอาหารหลักที่จำเป็นในอาหารปลาโดยขึ้นอยู่กับเขตภูมิภาคและฤดู
เมื่อใช้อาหารราพิด ฟาร์มแซลมอนอาจลดเวลาเลี้ยงปลาเหลือเพียงแค่ 15 เดือนซึ่งเร็วกว่าปกติ 1/5 (20%)
การจับปลา.
วิธีการจับปลาปัจจุบันได้เปลี่ยนไปใช้เรือที่มีบ่อน้ำเพื่อส่งปลาเป็น ๆ ไปยังโรงงาน
ทำให้สามารถฆ่าปลา เอาเลือดออก แล้วแกะกระดูกออกก่อนที่ตัวปลาจะแข็ง
ทำให้สามารถส่งผลิตภัณฑ์คุณภาพดีกว่า โดยเป็นกระบวนการที่มีมนุษยธรรมดีกว่า
วิธีก่อนหน้านี้เป็นการใช้อวนแบบ sweep net ซึ่งทำงานคล้ายกับอวนล้อมจับมีสายมาน (purse seine)
คือเป็นอวนขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักถ่วงข้างล่าง
จะกางข้ามตลอดกรงปลาโดยส่วนล่างสุดจะไปถึงก้นกรงปลา
แล้วก็จะยกดึงเชือกที่ผูกติดกับมุมอวนด้านล่าง รวบปลาเข้าไปในตาข่าย
ระบบที่ก้าวหน้ากว่าจะฆ่าปลาโดยทันทีและมีมนุษยธรรมยิ่งกว่าโดยตีปลาที่หัวด้วยลูกสูบลมอัด (pneumatic piston)
แล้วตัดเหงือก (gill arch) เอาเลือดออกตามด้วยแช่ในน้ำเย็น
ปลาธรรมชาติเทียบกับปลาเลี้ยง.
ปลาแซลมอนธรรมชาติจะจับจากที่อยู่ตามธรรมชาติด้วยเทคนิกการประมงทางพาณิชย์
โดยมากจับได้ในอเมริกาเหนือ ญี่ปุ่น และรัสเซีย
ตารางต่อไปนี้แสดงผลผลิตของการประมงปลาธรรมชาติและการเลี้ยงปลาแซลมอนในระยะ 25 ปีตามรายงานของ FAO
แต่รัสเซีย ญี่ปุ่น และอะแลสก้าต่างก็มีที่ฟักปลาเพื่อปล่อยเพิ่มจำนวนปลาธรรมชาติ ซึ่งจริง ๆ จัดเป็นการเลี้ยงปลาที่เรียกว่า ocean ranching
แต่ก็ระบุว่าเป็นปลาธรรมชาติ (wild) ทั้งในรายงานของ FAO และในการตลาด
ปัจจุบันมีเรื่องโต้แย้งอย่างมากว่า การเลี้ยงปลาแซลมอนจำนวนมากขนาดนี้มีผลต่อระบบนิเวศและต่อสุขภาพมนุษย์เท่าไร
แต่ผลที่ได้จากโปรแกรมเพิ่มลูกปลาตามธรรมชาติ เช่น ที่เพิ่มการจับปลา "ธรรมชาติ" ในรัฐอะแลสกาได้เป็นสิบ ๆ เปอร์เซ็นต์ (20-50%) ก็ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องปราศจากข้อโต้แย้ง และจำนวนปลาที่จับได้ในอะแลสกาก็ขึ้นอยู่กับโปรแกรมที่ดำเนินการโดยสมาคมเลี้ยงปลาแถบอะแลสก้าเป็นอย่างมาก
อนึ่ง ความยั่งยืนของการเพิ่มลูกปลาแล้วจับเป็นปลา "ธรรมชาติ" ก็เป็นเรื่องที่ก่อข้อโต้แย้งอย่างเผ็ดร้อน
ทั้งในมุมมองทางวิทยาศาสตร์ ทางการเมือง และทางการตลาด
ข้อโต้แย้งจากมุมมองต่าง ๆ เช่นนี้เป็นเหตุให้องค์กร Marine Stewardship Council (MSC) พักการให้การรับรองการประมงปลาแซลมอนในอะแลสก้าในปี 2012
แล้วต่อมาจึงถึงให้อีก
แต่การรับรองการประมงในเขต Prince William Sound ซึ่งเป็นบริเวณที่ตกปลาได้มีมูลค่ามากที่สุดในรัฐ
ก็ยังไม่ได้การรับรองมาหลายปีแล้ว (คือยู่ในสถานะ "กำลังประเมิน")
โรคและปรสิต.
ในปี 1972 ปรสิตนอก (ectoparasite) ชั้นหนอนตัวแบน (monogenea) สกุล "Gyrodactylus" จากปลาเทราต์และแซลมอนเป็น ๆ จากสวีเดน (เพราะปลาในทะเลบอลติกมีภูมิต้านทาน) ได้กระจายไปในที่ฟักไข่ปลาซึ่งรัฐเป็นผู้ดำเนินการในนอร์เวย์
จากที่ฟักไข่ปลา ไข่และลูกปลา (ทั้ง smolt และ fry) ก็ได้นำไปปล่อยที่แม่น้ำต่าง ๆ มากมายเพื่อเพิ่มจำนวนปลาแซลมอนธรรมชาติ แต่กลับทำลายล้างกลุ่มประชากรบางกลุ่ม
ในปี 1984 มีการค้นพบโรคโลหิตจางในแซลมอนที่ติดต่อได้  ในที่ฟักไข่ปลาแซลมอนแอตแลนติกในนอร์เวย์
โรคระบาดคราวนี้ทำให้ปลาตาย 80%
เป็นโรคเกิดจากไวรัส และปัจจุบันเป็นภัยสำคัญต่อการอยู่รอดของธุรกิจฟาร์มปลาแซลมอน
เป็นโรคที่อยู่ในรายการ List One ของคณะกรรมาธิการยุโรป
ซึ่งบังคับให้ฆ่าปลาทั้งฝูงถ้ายืนยันได้ว่าเกิดโรคระบาดในฟาง
ISAv มีผลเสียหายทางธุรกิจต่อฟาร์มแซลมอนในประเทศชิลี นอร์เวย์ สกอตแลนด์ และแคนาดาที่เกิดโรค
โรคทำให้ปลาที่ติดโรคมีเลือดจางเหมือนกับชื่อ
ไม่เหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เซลล์เม็ดเลือดแดงของปลามีดีเอ็นเอ จึงทำให้ติดไวรัสได้