pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตั้งความหวังไว้ว่าจะดูแลวาตารุให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ถึงแม้เธอจะคิดกับวาตารุในแบบพี่สาวกับน้องชาย แต่บางครั้งเธอกลับแสดงอาการหึงวาตารุมากจนอาจคิดอีกแบบนึงก็ได้
ครอบครัวคัตสึระ.
คัตสึระ ฮินะกิคุ.
ประธานนักเรียนโรงเรียนฮัคคุโอ สมาชิกชมรมเคนโด้ เป็นสาวที่มีความมั่นใจในตนเองสูง หัวดี เรียนค่อนข้างเก่ง มีฝีมือในทุกๆเรื่อง ฝีดาบก็ไม่เป็นรองใคร แต่มีจุดอ่อนตรงที่กลัวความสูง ในภายหลังเธอหลงรักฮายาเตะ แต่ไม่ยอมบอกใครนอกจากนิชิซาว่า และไม่คิดที่จะบอกให้ฮายาเตะรับรู้ด้วย เพราะเธอคิดว่าการเข้าไม่เข้าไปบอกว่าชอบฮายาเตะก่อนก็เหมือนกับการประกาศว่าตนเองเป็นฝ่ายแพ้ แต่ในอนาคตก็ไม่แน่เหมือนกันนะ... เธอยังได้รับคะแนนโหวตตัวละครอันดับที่ 1 ในการโหวตตัวละครทุกครั้งอีกด้วย ฮินะกิคุ เหมือนกับ ฮายาเตะ มีความหลังที่พ่อแม่จริงๆของเธอ ทิ้งเธอไปตั้งแต่เด็กๆ พร้อมทิ้งหนี้ 80 ล้านเยนไว้ให้ จนภายหลังได้ครอบครัวคัตสึระ มารับดูแลไป
คัตสึระ ยูคิจิ.
พี่สาวของฮินะกิคุ เป็นอาจารย์สอนวิชาประวัติศาสตร์อยู่ที่โรงเรียนฮัคคุโอ มีนิสัยชอบดื่มเหล้าเป็นชีวิตจิตใจ ปัจจุบันเธอพักที่ห้องพักครูเวรในโรงเรียน
มักจะมีปัญหาในด้านการเงิน และรบกวนคนรอบข้างเป็นประจำ โดยเฉพาะกับ ฮายาเตะ บางครั้งเงินที่เธอได้มา มักถูกหักไปกับหนี้สิน ที่เหลือมักจะไปจบลงที่ขวดสุรา ยูคิจิ มีความหลังที่พ่อแม่จริงๆของเธอ ทิ้งเธอไปตั้งแต่เด็กๆ พร้อมทิ้งหนี้ 80 ล้านเยนไว้ให้ จนภายหลังได้ครอบครัวคัตสึระ มารับดูแลไป
สายตระกูลโอโคอุจิ.
โอโคอุจิ ไทกะ.
คุณหนูอายุ 10 ขวบ นักเรียนโรงเรียนฮัคคุโอ ชื่นชอบและศรัทธาในตัวฮิมุโระ พ่อบ้านของตนมาก และมักชอบที่จะช่วยเหลือฮิมุโระทำหน้าที่ต่างๆ ที่ได้รับไหว้วาน ดูแล้วผิดสถานะพ่อบ้านกับเจ้านายเอามากๆ
ซาเอกิ ฮิมุโระ.
พ่อบ้านประจำตระกูลโอโคอุจิ มีหน้าตาหล่อฉกาจบาดใจสาวๆ แต่นิสัยค่อนข้างเห็นแก่เงิน และเห็นคุณหนูไทกะที่ตนดูแลเป็นแค่ถังเงินสำหรับจ่ายรายได้ให้ตนเท่านั้น
สายตระกูลอาซึมามิยะ.
อาซึมามิยะ โคทาโร่.
คุณหนูผู้อ่อนแอ 1 ในสมาชิกชมรมเคนโด้ที่ฮินะกิคุสังกัดอยู่ แต่มีฝีมือห่วยแตกเอามากๆ เจ้าเล่ห์ในแบบที่ไร้ประโยชน์ เป็นคนที่ไม่มีมารยาท และมักได้รับการสั่งสอนมารยาทแบบเจ็บๆจากพ่อบ้านคาเอเดะเป็นประจำ ในบางครั้งอาจสงสัยว่าเขากับคาเอเดะใครกันแน่ที่เป็นเจ้านาย แอบหลงรักฮินะกิคุ แต่ท่าทางความหวังของเขาคงจะริบหรี่สุดๆ
โนโนฮาระ คาเอเดะ.
พ่อบ้านประจำตระกูลอาซึมามิยะ ผู้ที่มีฝีมือการต่อสู้เป็นยอด และเป็นคนที่บอกฮายาเตะให้รับรู้ว่า "พ่อบ้านควรมีท่าไม้ตายติดตัวด้วย" เป็นคนเจ้าระเบียบ และคอยดูแลอบรมมารยาทให้กับคุณหนูโคทาโร่ตลอดเวลา
สายตระกูลเซงาวะ.
เซงาวะ อิซึมิ.
1 ใน สามสาวสมาชิกคณะกรรมการนักเรียน และทีมหัวหน้าห้อง ชอบหนีเรียน และแกล้งคนอื่น แต่ก็มักจะเป็นเป้าแกล้งประจำของ 2 สาวกรรมการนักเรียน เป็นลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์คัตสึระ ในอดีตเคยเธอได้รับการช่วยเหลือจากฮายาเตะ และกลายเป็น 1 ในตัวเต็งแย่งชิงหัวใจฮายาเตะไปอีกคน
เซงาวะ โคเท็ตสึ.
ฝาแฝดผู้พี่ของ อิซึมิ เขาทำงานเป็นพ่อบ้านของตระกูลตนเองและคอยดูแลอิซึมิเพื่อเป็นการฝีกฝนตนเอง เขาชื่นชอบรถไฟและชอบถ่ายรูปเก็บไว้เป็นงานอดิเรก เป็นคนไม่มีโชคด้านผู้หญิงเอาเสียเลย ขนาดรวบรวมความกล้าสารภาพรักได้ ก็ดันไปสารภาพรักฮายาเตะที่เป็นผู้ชายเสียอีก พอรู้ความจริงว่าฮายาเตะที่ตนเองชอบเป็นผู้ชาย ในตอนแรกก็โมโหฮายาเตะมาก เมื่อนางิเกลี้ยกล่อมให้หายโมโห กลับเข้าใจผิด จึงเปลี่ยนใจหันไปเป็นพวกรักร่วมเพศแทน
ตัวละครในโรงเรียนฮัคคุโอ.
ฮานาบิชิ มิกิ.
1 ใน สามสาวสมาชิกคณะกรรมการนักเรียน และทีมหัวหน้าห้อง ชอบหนีเรียน และแกล้งคนอื่น เป็นลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์คัตสึระ พ่อของเธอเป็นรัฐมนตรีของกระทรวงใดกระทรวงหนึ่ง ท่าทางของเธอบ่งบอกว่าชอบฮินะกิคุมากกว่าคำว่าเพื่อน แต่ไม่มีใครในเรื่องดูออกเลย
อาซาคาเซะ ริสะ.
1 ใน สามสาวสมาชิกคณะกรรมการนักเรียน และทีมหัวหน้าห้องชอบหนีเรียน และแกล้งคนอื่น เป็นลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์คัตสึระ บ้านของเธอเป็นศาลเจ้า
ฮารุคาเซะ จิฮารุ.
เลขาของคณะกรรมการนักเรียน ภาพลักษณ์ของเธอแสดงออกว่าเป็นคนเคร่งขรึม แต่ในความเป็นจริงๆลึกๆ เธอก็เป็นเพียงแค่เด็กสาวธรรมดา เนื่องจากบ้านของเธอเคยเกือบจะล้มละลาย ทำให้เธอไปสมัครทำงานพิเศษเป็นสาวใช้ในสังกัดตระกูลไอซาวะ แต่หลังจากที่บ้านของเธอเข้าสู่สภาวะปกติ เธอก็ยังคงทำงานนี้อยู่ เธอสนิทกับไอกะมากที่สุด
คาสึมิ ไอกะ.
รองประธานนักเรียนโรงเรียนฮัคคุโอ มีนิสัยค่อนข้างน่ากลัวแบบเงียบๆ ชื่อ "ไอ" ของเธอ มาจากชื่อของตระกูล "ไอซาวะ" ดูเหมือนเธอจะเคยมีความหลังอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเงินทอง เธอสนิทกับจิฮารุมากที่สุด
คาโอรุ เคียวโนะสุเกะ.
อาจารย์สอนวิชาพลศึกษา ชอบหุ่นโมเดล เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับ ยูคิจิ และพอมาเป็นครูก็อยู่ห้องพักครูเดียวกันอีก เขาเคยเล่าความในใจว่า เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว ตอนเด็กๆก็น่ารักและยิ้มแย้ม แต่พอโตขึ้น ก็มีนิสัยบ้าระห่ำขึ้น แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ยังชอบเขาอยู่เหมือนเดิม ซึ่งคนที่เขาชอบอยู่ก็คือ ยูคิจิ นั้นเอง แต่ตัวเขากลับคิดว่า เลยเวลาที่จะบอกความรู้สึกแล้ว จึงปล่อยให้ทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมต่อไป
เทนโนสึ อาเธน่า.
ลูกสาวตระกูล เทนนอส เจ้าของปราสาท "Royal Garden" ปัจจุบัน เป็น 1 ในผู้บริหารของโรงเรียนฮัคคุโอ ในอดีต เธอเป็นเจ้านายและคนรักคนแรกของฮายาเตะ เป็นคนที่ฝึกฝนร่างกาย และการต่อสู้ให้กับฮายาเตะด้วยตนเอง จนถึงตอนนี้ เธอเองก็ยังรักฮายาเตะอยู่ เธอมีชื่อเล่นที่ตั้งโดยฮายาเตะว่า อาตัน   ในตอนที่ฮายาเตะสอบไม่ผ่านแล้วได้รับการร้องขอให้มีการให้คะแนนใหม่ เธอเป็น 1 ในผู้ออกความเห็นในเรื่องนี้ และได้รู้ว่าตอนนี้ฮายาเตะเป็นยังไงบ้างแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างครอบงำเธออยู่...
ฝ่ายวิจัยพลังงานมิคาโดะ M.H.E.（Mikado Hyper Energy）.
มากิมุระ ชิโอริ.
นักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานวิจัยให้กับตระกูลซันเซนอิง เป็นผู้คิดหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ เบอร์ 1-12 เธอเป็นคนฉลาดมากจนเข้าขั้นอัจฉริยะ แต่มีความคิดอ่านเหมือนเด็ก เคยเรียนที่โรงเรียนฮัคคุโอมาก่อน และตั้งชมรมวิจัยภาพเคลื่อนไหว ที่ มิกิ ริสะ และ อิซึมิ สังกัดอยู่ ปัจจุบันกำลังฝึกฝนความเป็นอยู่ของมนุษย์ด้วยการเป็นอาจารย์สอนวิชาวิทยาศาสตร์ และประวัติศาสตร์
เอท (หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์หมายเลข 8).
เป็นหุ่นยนต์ตัวแรกที่ปรากฏตัวในเรื่อง ปัจจุบันเป็นคนใช้บ้าน มากิมุระ ชิโอริ ชื่นชอบ ชิโอริ มาก และมักจะมาแก้แค้นฮายาเตะ ที่สามารถเอาชนะตนเองได้ ซึ่งเอท นั้นมี หลายเวอร์ชัน เช่น 8.1 , 8.2 ... 8.13 เป็นต้น และ มักจะอวดอ้างตัวเองว่า เป็นแฟนของ ชิโอริ
หมายเลข 13 (หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์หมายเลข 13).
เป็นหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ตัวที่ 2 ซึ่งใช้ในการทำงานบ้านโดยเฉพาะ ทำให้นางิ และ มาเรีย หัวเราะได้ในพริบตา สามารถทำอะไรก็ได้ ซึ่งใช้ความเร็วเสียง ในการทำงาน แขนและขา สามารถยืดหดได้ ในอนิเมะซีซันแรก เขายอมสละชีวิตตนเองเพื่อปกป้องโลกจากอุกกาบาตขนาดยักษ์ การดีไซน์ของเขาล้อเลียนคิไคเดอร์อย่างเห็นได้ชัด
โบสถ์อเล็กซานมาร์โก.
โซเนีย ชาฟุลนาส.
ในอดีตเคยปลอมตัว เป็น ซิสเตอร์ ฟอร์เตเชีย เพื่อหลอกพ่อบ้านมากมายหลายคนที่มาฝึกที่ ถ้ำเสือพ่อบ้าน ให้จบชีวิตลงที่นั้น ซึ่งเป้าหมายที่แท้จริงของเธอ คือการแก้แค้นให้พ่อ ที่ถูกฮายาเตะ ทำร้าย แอบชอบวาตารุ อยู่ด้วย
ซิสเตอร์ ฟอร์เตเชีย.
แม่ชีวัยสูงอายุคนหนึ่ง ผู้ที่ไปติดต่ออิสึมิให้มาปราบวิญญานในโบสถ์ จากคำบอกเล่าของริน เรจิออสเตอร์ เธอมีนิสัยไม่เจียมสังขารของตนเอง ชอบไล่ตามวงดนตรีที่ชื่นชอบเป็นงานอดิเรก
ริน เรจิออสเตอร์.
เป็นผู้สร้างดันเจี้ยนในโบสถ์อเล็กซานมาร์โก และเป็นผู้ที่สร้างโบสถ์นี้ขึ้นมาด้วย แต่แล้ววันหนึ่งเขาโดนกับดักอาบยาพิษของตนเอง เข้าไปทำให้เขาตายและกลายเป็นวิญญาณ ในดันเจี้ยน แต่เมื่อพวกฮายาเตะ ทำการปลดปล่อยดันเจี้ยน วิญญาณของเขาจึงสามารถออกมาสู่โลกปัจจุบันได้ ชอบให้คนอื่นเรียกตัวเองว่า "ลอร์ดบริติช แห่ง อากิบะ"
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส  เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน มีขนาดใหญ่กว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อบางส่วนถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้ออื่นๆ
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ส่วนด้านข้างของส่วนกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนาใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
ส่วนปลายของกล้ามเนื้อเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ผ่านเข้าไปในช่องในเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ที่แยกมาเฉพาะสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อนี้ เอ็นทอดตัวลงในร่องแคบเฉียงที่อยู่ด้านหลังของปลายล่างของกระดูกเรเดียส
จากนั้นเอ็นกล้ามเนื้อจะทอดเฉียงข้ามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor carpi radialis longus and brevis) และมีช่องว่างรูปสามเหลี่ยมเรียกว่า อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff box) คั่นแบ่งเอ็นกล้ามเนื้อนี้และเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) ซึ่งมีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) อยู่ด้านใน ก่อนที่เอ็นจะเข้าไปเกาะที่ฐานของกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ
เอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus), เอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor pollicis longus and brevis) ทอดข้ามเหนือหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ และช่วยเหยียดและกางข้อมือร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส
เอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส
Extensor pollicis longus
Extensor pollicis longus muscle
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส โพรเพรียส  เป็นกล้ามเนื้อแบน ยาว อยู่ด้านใกล้กลางและทอดขนานไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่พื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนา ใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
เอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ในช่องเดียวกันกับเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum) และเชื่อมร่วมกับด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่บริเวณหัวของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 แล้วเข้าไปเกาะที่นิ้วชี้
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสทำหน้าที่เหยียดนิ้วชี้ และหน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียดข้อมือ
เอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส โพรเพรียส
Extensor indicis
Extensor indicis muscle
Extensor indicis proprius
นัดกับนัด
นัดกับนัด เป็นละครซิตคอมทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ทุกวันอาทิตย์ ออกอากาศเวลา 17.00 น. - 18.00 น. สร้างโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ กำกับการแสดงโดย จิรศักดิ์ โย้จิ้ว ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2550 ในชื่อตอน "สวัสดีปีใหม่"
และตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม 2558 เป็นต้นไป เปลี่ยนวัน-เวลาออกอากาศเป็นทุกวันเสาร์ เวลา 18.00 - 19.00 น. โดยออกอากาศแทนละครซิตคอม ลูกพี่ลูกน้อง ของทุกวัน แต่มาออกอากาศช้ากว่าปกติประมาณ 15 นาทีในเวลา 18.15 น. โดยจะออกอากาศหลังจากจบการรับสัญญาณการออกอากาศของ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ให้สื่อวิทยุ สื่อโทรทัศน์และโทรทัศน์ดาวเทียมทุกสถานี ออกอากาศรายการพิเศษ "เดินหน้า ประเทศไทย (Thailand Moves Forward)" พร้อมกันทุกสถานีและให้ใช้สัญญาณของสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกออกอากาศไปจนกว่าจะได้รับคำสั่งเปลี่ยนแปลง)
ซึ่งนัดกับนัด ได้ออกอากาศเป็นครั้งสุดท้าย ในวันที่ 30 พฤษภาคม 2558 ในชื่อตอน Good Bye
ในอดีตวัยเด็กของจียอน พ่อกับแม่ของเธอหย่ากันตั้งแต่อายุ 10 ขวบ เธอเกิดที่ไทย เพราะเธออาศัยอยู่ในบ้านของคุณยาย (จังหวัดภูเก็ต) โดยจังหวัดภูเก็ตนั้นเธอกับครอบครัวอาศัยตั้งแต่เธอแบเบาะจนอายุ 5 ขวบ แล้วต่อมาก็ย้ายไปอยู่ที่เชียงใหม่ ซึ่งเป็นบ้านที่คุณทวดของเธออาศัย จากนั้นพ่อของเธอกับลูกน้องพาเธอย้ายไปอยู่ที่เกาหลีทางแม่เพ็ญก็เสียใจหนักมากจนกลายเป็นแม่ม่ายผัวทิ้ง พอเธอโตขึ้นมาก็มาตามหาแม่ที่ไทยแต่ยังไม่หาเจอมาจนทุกวันนี้ กับอาลัยอาวรณ์แม่มากที่สุด จนตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอสักที
ตัวละครที่ไม่ได้ปรากฏตัวแล้ว.
เป็นเสี่ยเพื่อเอาผิด แต่อาจารย์ป้ามาก่อเรื่องจนแผนแตก จนลุงหมายบอกนัดหล่อว่าปล่อยลุงนุ้ยไปให้โดนหลอก เพราะห้ามกับเตือนแล้วไม่ฟังให้โดนกับตัว พอลุงนุ้ยโดนกับตัวจริงก็เมาเพ้อจนเป็นบ้า แล้วจากนั้นคุณโรสกลับมาอีกครั้งโดยจะแต่งงานกับลุงนุ้ย แต่ผัวกับลูกที่คุณโรสทิ้งมานั้นตามมาหาตัวโรส นัตหล่อกับลุงหมายพยายามบอกลุงนุ้ย คุณโรสก็บอกว่าโสด แล้วผัวกับลูกมาแฉในงานแต่ง ซึ่งผัวนำทะเบียนสมรสมาเป็นหลักฐานกับต่อว่าคุณโรสที่ทิ้งผัวตอนธุรกิจล้มละลายไปว่า ผัวนั้นไม่โกรธแต่โกรธที่คุณโรสทิ้งลูกตัวเองได้ลง จนคุณโรสโดนผัวต่อว่ากับพากลับบ้านในงานแต่ง จนลูกมาเห็นใจ แล้วคุณโรสเสียใจกับสำนึกผิดจนงานแต่งล่ม แล้วคุณโรสก็กลับไป
เนื่องจากในปี พ.ศ. 2554 เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ สถานที่ถ่ายทำละครนัดกับนัด ได้รับผลกระทบ ทำให้ไม่สามารถถ่ายทำละครได้ ทางบริษัทจึงได้นำตอนเก่ามาออกอากาศซ้ำ (ระหว่างวันที่ 4 ธันวาคม 2554 - 8 มกราคม 2555)
งิ้ว (พืช)
งิ้ว ( L.) ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น
ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน
ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ
ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ
ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่
สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย
เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว
เกล็นน์ โคลส
ขึ้นฉ่าย
ขึ้นฉ่าย  เป็นพืชล้มลุกชอบพื้นที่ลุ่ม อยู่ในวงศ์ Apiaceae เป็นผักและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม นิยมใช้ในการปรุงอาหารที่ต้องการดับกลิ่นคาว หรือเพิ่มความหอมของน้ำซุป หรือ นำไปผัดเพื่อดับคาวปลา ขึ้นฉ่ายมีลำต้นและใบหลากหลายตามพันธุ์ปลูกและสถานที่ปลูกซึ่งแบ่งกว้าง ๆ ได้ 3 กลุ่มคือ ขึ้นฉ่าย ใช้กินใบและตกแต่งอาหาร, ขึ้นฉ่ายฝรั่ง ใช้กินก้านที่อวบน้ำ และขึ้นฉ่ายหัว ที่ใช้หัวในการปรุงอาหาร เมล็ดขึ้นฉ่ายยังใช้เป็นเครื่องเทศและมีการใช้สารสกัดในยาสมุนไพร
เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1–2 ปี สูง 40–60 เซนติเมตร ใบประกอบแบบ ขนนกออก ตรงข้าม สีใบเป็น สีเหลืองอมเขียว ใบย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยัก ก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbels) ผลมีขนาดเล็กมากเป็นสีน้ำตาล
มีโพแทสเซียมสูง ทำให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยขับปัสสาวะ รักษาโรคปวดข้อ เช่น รูมาติกและโรคเกาต์ มีโซเดียมอินทรีย์ที่สามารถช่วยปรับความเป็นกรดและด่างในเลือดให้สมดุล น้ำคั้นจากขึ้นฉ่ายมีสรรพคุณเป็นยากล่อมประสาท ทำให้รู้สึกสบาย และนอนหลับได้ดี การกินขึ้นฉ่ายจะทำให้อสุจิลดลงถึง 50% หลังจากยุติการกินแล้ว จำนวนเชื้ออสุจิจะเพิ่มกลับมาระดับปกติใน 8-13 สัปดาห์
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก
สังข์ทอง สีใส (19 มีนาคม พ.ศ. 2491 - 25 มกราคม พ.ศ. 2527) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง เจ้าของฉายา "เทพบุตรหน้าผี"
สังข์ทอง สีใส เป็นชาวตำบลจรเข้สามพัน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี มีชื่อจริงว่า เปี๊ยก ศรีเหรา ตั้งแต่เด็กมีร่างกายไม่แข็งแรง ไม่สามารถทำงานหนักได้ จึงทำงานเป็นโฆษก เล่นปาหี่ และร้องเพลงขายของตามงานวัด โดยมีความชื่นชอบเพลงของชาย เมืองสิงห์ สามารถร้องเพลงของชายได้ทุกเพลง
ต่อมาได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกวงดนตรีจุฬารัตน์ของครูมงคล อมาตยกุล และมีโอกาสได้ร่วมงาน และร้องเพลงของชาย เมืองสิงห์จริงๆ ครูมงคล เป็นผู้ตั้งชื่อให้ว่า สังข์ทอง สีใส เพราะมีหน้าตาอัปลักษณ์เหมือนตัวละคร สังข์ทอง ได้บันทึกเสียงเพลงแรก คือเพลง "อกอุ่น" เริ่มมีชื่อเสียง และมีเพลงดังต่อมา เช่น "นิ้งหน่อง" (แต่งโดย สุชาติ เทียนทอง) "หนาวลมห่มรัก" (แต่งโดย ชาย เมืองสิงห์)
ในปี พ.ศ. 2513 สังข์ทอง สีใส ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "โทน" ของเปี๊ยก โปสเตอร์ นำแสดงโดย ไชยา สุริยัน อรัญญา นามวงศ์ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ จารุวรรณ ปัญโญภาส โดยได้ร้องเพลง "โทน" (แต่งโดย สุชาติ เทียนทอง) และมีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ขับร้องโดย ดิ อิมพอสซิเบิ้ล ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ทำให้สังข์ทองเป็นดาราชื่อดัง และได้แสดงภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายเรื่อง
จำคุก.
ต่อมา สังข์ทองต้องคดีอาญาข้อหาพยายามฆ่า เนื่องจากความพยายามควบคุมความเรียบร้อยให้ผู้ชมที่มาชมการแสดงของเขา โดยเรื่องเกิดจากการสังข์ทองและคณะมาถึงที่แสดงช้ากว่ากำหนด โดยสังข์ทองเองกล่าวกับผู้ที่มาชมการแสดงของเขาว่า เกิดจากรถของคณะสังข์ทองเองเกิดขัดข้อง และการแสดงก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง จนถึงเวลาประมาณ 23:00 น. สังข์ทองขึ้นแสดงบนเวที แต่แสดงไปได้ไม่นาน ผู้ชมกลุ่มหนึ่งเริ่มขว้างปาแก้วน้ำ ขวดน้ำ เข้าไปในเวที และมีเสียงปืนดังขึ้นมาหลายครั้ง หลังเหตุการณ์สงบ ตำรวจได้จับกุมสังข์ทองในข้อหาพยายามฆ่า ต้องติดคุกอยู่นานหลายปี ซึ่งลำดับเหตุการณ์ดังกล่าวได้มีการนำมากล่าวถึงในเพลง "สังข์ทองแถลงการณ์" ระหว่างต้องขังก็ยังรับหน้าที่ร้องเพลงภายในเรือนจำ และได้แต่งเพลงชื่อ ”รักข้ามกำแพง” จากชีวิตจริง เป็นเพลงดังหลังจากพ้นโทษแล้ว ในระหว่างติดคุกสังข์ทองได้รู้จักกับเพื่อน่ร่วมคุกอย่าง วีระกานต์ มุสิกพงศ์ ที่ย้ายมาจากคุกโรงเรียนพลตำรวจบางเขนในคดีกบฏ 26 มีนาคม 2520 วีระก็ได้เขียนหนังสือชื่อ “ เรื่องของคนขี้คุก “ ซึ่งมีอยู่ 2 เล่มโดยมีเนื้อหาพูดถึงสังข์ทอง สังข์ทองติดคุกอยู่เป็นเวลา 4 ปี 7 เดือน พ้นโทษเมื่อปี พ.ศ. 2524 และออกมารับงานร้องเพลงและแสดงภาพยนตร์อีกครั้ง
สังข์ทอง สมรสกับ ฉันทนา สีใส มีบุตรชายชื่อ "ป๊อบ" สุรัตน์ (ศรีเหรา) สีใส (เกิด พ.ศ. 2512) มีอาชีพนักดนตรี ส่วนตัวสังข์ทอง สีใส เสียชีวิตเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ระหว่างเดินทางไปทำการแสดง
หลังจากการเสียชีวิตของ "สังข์ทอง สีใส" ในปี พ.ศ. 2527 เพลงของสังข์ทองหลายๆเพลง เช่น "กลับมาทำไม" "หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว" "นิ้งหน่อง" ของสังข์ทองก็ได้รับความนิยมอยู่ไม่สร่าง ไม่ว่าจะคณะลิเก ตลก ก็มักจะทำไปร้องรำหรือแปลงเพื่อการแสดง โดยรายการ คุณพระช่วยสำแดงสด ก็เคยนำขึ้นแสดงสด หรือแม้แต่ภาพยนตร์อย่าง "แหยม ยโสธร" ก็นำเองเพลง "กลับมาทำไม" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์
ในปี พ.ศ. 2558 "แจ๊ส ชวนชื่น" ร่วมกับวงสามบาทห้าสิบ ก็ได้นำเพลงนี้ไปดัดแปลงเป็นเพลงในฉบับ­ของตัวเอง ชื่อเพลง "แว้นฟ้อหล่อเฟี้ยว"
วิทยาเอ็มบริโอ
วิทยาเซล
กองซุนจ้าน
กองซุนจ้าน มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากงซุนจ้าน  มีชื่อรองว่า โป๋กุย  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองปักเป๋ง กองทัพส่วนใหญ่ของกองซุนจ้านส่วนใหญ่ขี่ม้าสีขาว เนื่องจากกองซุนจ้านปราบพวกชนเผ่าพื้นเมืองเกียง เข้าผนวกทัพของตน กองซุนจ้านเป็นเพื่อนกับเล่าปี่มาตั้งแต่ครั้งยังเรียนหนังสือด้วยกัน ในสงครามปราบตั๋งโต๊ะ ในที่ประชุมพล อ้วนเสี้ยวถามว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกองซุนจ้านเป็นใคร กองซุนจ้านจึงแนะนำว่า ผู้นี้เป็นสหายข้าพเจ้า ชื่อเล่าปี่ เป็นเชื้อสายราชวงศ์ฮั่น บรรดาขุนพลจึงได้รู้จักเล่าปี่เป็นครั้งแรก และเป็นที่มาของวีรกรรมกวนอู เมื่ออาสาตัดหัวฮัวหยงได้โดยที่สุราที่โจโฉรินอวยพรให้ ยังอุ่น ๆ อยู่
เมื่อครั้งเล่าปี่ตกอับ กองซุนจ้านได้เขียนฎีกาทูลฮ่องเต้ ให้อภัยโทษแก่เล่าปี่ ต่อมาอ้วนเสี้ยวอยากได้กิจิ๋ว ซึ่งเจ้าเมืองกิจิ๋วคือฮันฮก เป็นคนอ่อนแอ อ้วนเสี้ยวคิดแผนการไม่ออก ฮองกี๋จึงแนะแผนการใช้กองซุนจ้านนำทัพมา แล้วให้อ้วนเสี้ยวนำทัพไปกิจิ๋ว อ้างว่ามาช่วย สุดท้ายอ้วนเสี้ยวยึดเมืองกิจิ๋วไว้เอง กองซุนจ้านส่งกองซุนอวดน้องชายตนไปเจรจา แต่กลับถูกทหารอ้วนเสี้ยวปลอมเป็นทหารตั๋งโต๊ะดักยิงตาย กองซุนจ้านโกรธเป็นอย่างมาก จึงได้รบกับอ้วนเสี้ยวอยู่หลายครั้ง
เมื่อครั้งกองซุนจ้านนำทัพมาเผชิญหน้ากับกองทัพของอ้วนเสี้ยวที่สะพานจีเกี้ยว บุนทิวนายทหารเอกของอ้วนเสี้ยว ได้บุกมาจับกองซุนจ้าน จนกองซุนจ้านจนตรอก แต่ดีที่จูล่ง มาช่วยไว้ทันและได้เป็นทหารของกองซุนจ้านในกาลต่อมา ภายหลังกองซุนจ้านสติวิปลาส ไม่ดูแลลูกน้องของตนเองให้ดี เมื่ออ้วนเสี้ยวยกทัพมา ก็ไม่ส่งทหารไปช่วยเหล่าเมืองขึ้น จนสุดท้ายอ้วนเสี้ยวบุกมาถึงเมืองอี้จิง กองซุนจ้านสั่งทหารสร้างกำแพงแน่นหนา แต่ก็ไม่วาย อ้วนเสี้ยวส่งทหารขุดอุโมงค์ไปจับกองซุนจ้าน กองซุนจ้านเมื่อจนตรอก จึงฆ่าบุตรและภรรยา และก็ฆ่าตัวตาย ในปี พ.ศ. 742 อันเป็นปีเดียวกับที่อ้วนสุด น้องชายอ้วนเสี้ยวตาย
เล็กซ์ ลูเธอร์
อเล็กซานเดอร์ โจเซฟ "เล็กซ์" ลูเธอร์  เป็นตัวละครผู้ร้ายในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ โดยเป็นนักวิทยาศาสตร์บ้าคลั่ง เจ้าของอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน ที่อาฆาตแค้นและเป็นศัตรูของซูเปอร์แมนมาตลอด
ตัวละครเล็กซ์ ลูเธอร์ สร้างขึ้นโดยเจอร์รี ซีเกล และโจ ชูสเตอร์ ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 เป็นศัตรูตัวฉกาจที่คอยจะฆ่าซูเปอร์แมน เพื่อครอบครองโลก ในระยะแรกเจอร์รี ซีเกลกำหนดให้เป็นตัวละครที่มีผมสีแดง ต่อมาในภายหลังได้เกิดความผิดพลาดจากนักวาด ทำให้กลายเป็นตัวละครที่มีศีรษะล้าน และในช่วงทศวรรษ 1960 เจอร์รี ซีเกล ได้ขยายเนื้อเรื่องโดยกำหนดให้เล็กซ์ ลูเธอร์ เป็นเพื่อนรักในวัยเด็กของคลาร์ก เคนต์ ที่ประสบอุบัติเหตุถูกสารเคมีในห้องทดลองที่โรงเรียนไฮสคูลจนทำให้ผมหายไปทั้งศีรษะ และด้วยความเข้าใจผิดจึงทำให้กลายเป็นศัตรูกับคลาร์ก เคนต์มาตั้งแต่นั้น เล็กซ์ ลูเธอร์ได้แต่งงานกับลานา แลงก์ ที่เป็นอดีตแฟนสาวของเคนต์
เล็กซ์ ลูเธอร์ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารไอจีเอ็น ให้ติดอันดับ 4 ของ "ผู้ร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ส่วนจากการจัดอันดับของนิตยสารวิซเซิร์ด ในปี 2006 เล็กซ์ ลูเธอร์ ติดอันดับ 8
เจสซี ไอเซนเบิร์ก สวมบทเป็นเล็กซ์ ลูเธอร์ปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม, จัสติซ ลีก
เมงกะยอชวา
ซูเลอว็อง
"ซูเลอว็อง" ( - "ในสายลม") คือการร้องคู่กันระหว่างเซลีน ดิออน และการู ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของการู จากอัลบั้ม Seul (พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) "ซูเลอว็อง" ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน ในปี พ.ศ. 2548 "องเนอช็องฌ์ปา"
"ซูเลอว็อง" เป็นผลงานการประพันธ์ของ ชาก เวอเนอรุสโซผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "เฌอเนอวูซูบลีปา"
มิวสิกวิดีโอ เพลง "ซูเลอว็อง" อำนวยการสร้างโดย Istan Rozumny และแพร่ภาพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งได้บรรจุลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอของเซลีน ใน พ.ศ. 2548 "องเนอช็องฌ์ปา" ซึ่งเคยมีอีกรูปแบบหนึ่งของมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ เป็นภาพการร้องเพลงของทั้งคู่ในสตูดิโอ บันทึกภาพเมื่อปี พ.ศ. 2543
เซลีน เคยร้องเพลงนี้คู่กับการู ได้แก่ พ.ศ. 2544 รางวัล ADISQ gala และร้องคู่กับ มาร์ก ดูว์เพร ในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งต่อมาได้ร้องเพลง "ตูแพรดูว์บอเนอร์" ร่วมกันใน พ.ศ. 2548
เพลงนี้เป็นที่นิยมในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส อันดับ 1 ในฝรั่งเศส 3 สัปดาห์, เบลเยียม 1 สัปดาห์ และที่ 2 ในสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งได้รับรองสถานะเพชรที่ฝรั่งเศส (ยอดขาย 750,000 แผ่น) และทองคำขาว (พลาตตินัม) ในเบลเยียม (50,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (40,000 แผ่น) "ซูเลอว็อง" ลงจากอันดับที่ 1 อย่างช้าๆ โดยอยู่ในชาร์ตนานถึง 16 สัปดาห์ของชาร์ตเบลเยียม ก่อนจะออกจากชาร์ต
"ซูเลอว็อง" ชนะเลิศรางวัล เอ็นอาร์เจมิวสิก ในปี พ.ศ. 2545 ในสาขาเพลงร้องคู่ภาษาฝรั่งเศสแห่งปี และ Victoire de la Musique ในปีเดียวกันนี้ในสาขาเพลงต้นตำรับแห่งปี
เพลงนี้ควบคู่บีไซด์กับเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในซิงเกิลของสหราชอาณาจักร และ "ตูลอร์เดซอม" ในซิงเกิลยุโรป รวมถึงในแบบใหม่ที่ร้องกับคณะประสานเสียง 500 คนซึ่งได้บรรจุในซิงเกิล เฌอเนอวูซูบลีปา ใน พ.ศ. 2548
พญาหงส์
ชีววิทยาการเจริญ
ชีววิทยาการเจริญ  เป็นการศึกษากระบวนการที่สิ่งมีชีวิตเจริญและเติบโต ชีววิทยาการเจริญในสมัยใหม่จะเน้นการศึกษาเกี่ยวกับการควบคุมทางพันธุกรรมต่อการเจริญเติบโตของเซลล์ การเปลี่ยนแปลงของเซลล์ และการเกิดสัณฐาน ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้เกิดเนื้อเยื่อ, อวัยวะ และกายวิภาคศาสตร์
โมสาท
ชีววิทยามนุษย์
ชีววิทยามนุษย์  เป็นสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับหลายสาขาวิชารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นชีววิทยา, มานุษยชีววิทยา และแพทยศาสตร์ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่มนุษย์ มีความเกี่ยวข้องกับชีววิทยาของไพรเมตและสาขาอื่น ๆ อีกมาก
การวิจัยทางชีววิทยามนุษย์เกี่ยวข้องกับ
เนื่องจากขอบเขตของวิชานี้ยังไม่แน่ชัด ชีววิทยามนุษย์แตกต่างจากการวิจัยทางการแพทย์ทั่วไปในแง่ที่เน้นไปยังมุมมองต่อสุขภาพในระดับประชากร และเป็นสากล และเน้นที่วิวัฒนาการของมนุษย์ การปรับตัว และพันธุศาสตร์ประชากรมากกว่าการวินิจฉัยเป็นรายบุคคล
ภัทราวดี มีชูธน (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2491) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เป็นนักแสดง ละครโทรทัศน์ ละครเวที เป็นครูสอนศิลปะการแสดง เจ้าของโรงละครภัทราวดีเธียเตอร์
ภัทราวดี เป็นบุตรสาวของ สอาด มีชูธน อดีตอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม กับคุณหญิงสุภัทรา สิงหลกะ ผู้ก่อตั้งเรือด่วนเจ้าพระยา มีพี่สาวชื่อ สุภาพรรณ พิชัยรณรงค์สงคราม (สมรสกับ เปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม) เป็นหลานตาของพระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี
เติบโตแถวซอยวัดระฆัง ศึกษาที่โรงเรียนราชินี ชอบรำละคร พออายุได้ 12 ปี ได้ไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ แล้วเดินทางไปอเมริกาเพื่อไปศึกษาทางด้านการแสดง
ปี พ.ศ. 2516 เข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยร่วมแสดงนำในเรื่อง "ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง จากภาพยนตร์เรื่องนี้ หลังจากนั้นจึงได้แสดงภาพยนตร์ และละครมาตลอด โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า 'ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์' ซึ่งก็ประสบความสำเร็จและใช้ชื่อนี้มาตลอด กระทั่งแต่งงาน
ปี พ.ศ. 2520 - 2523 เป็นผู้สร้างละครโทรทัศน์ ผู้ประพันธ์ กำกับการแสดง และร่วมแสดงละครโทรทัศน์เป็นตอนสั้นๆ ให้กับช่อง 3 เช่น "จิตไม่ว่าง ,ตุ๊กตาเสียกบาล,ปะการังสีดำ ฯลฯ" ปี พ.ศ. 2526 สร้างละครโทรทัศน์ให้ช่อง 9 ปี พ.ศ. 2527 สร้างละครเวทีให้บริษัทไนท์สปอต และเป็นที่ปรึกษาจัดตั้ง มณเฑียรทองเธียเตอร์ จนได้ก่อตั้งคณะภัทราวดี Theatre and Dance company ในปี พ.ศ. 2530
ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการและครูสอนการแสดงของโรงละครภัทราวดีเธียเตอร์ และยังสละเวลาไปสอนพิเศษและบรรยายวิชาศิลปะการแสดงที่ โรงเรียนภัทราวดีมัธยมศึกษา หัวหิน ภัทราวดี มีชูธนได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2557
ภัทราวดี เคยสมรสกับครรชิต ทิมกุล โดยมีลูกสาว 1 คนคือ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล ปัจจุบันได้แยกทางกันแล้ว
ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์
สมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ เบรดี้
ภัทราวดี เบรดี้
แอนโทนี มิงเกลลา
แอนโทนี มิงเกลลา  (6 มกราคม ค.ศ. 1954 – 18 มีนาคม ค.ศ. 2008) เป็นผู้กำกับผู้ได้รับรางวัลออสการ์คนสำคัญของอังกฤษ มิงเกลลาเป็นประธานกรรมการสถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (British Film Institute) ระหว่างปี ค.ศ. 2003 ถึงปี ค.ศ. 2007