pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ครั้งหนึ่งอู๋อ๋องเกิดมีอาการปวดท้อง บรรดาหมอหลวงทั้งหลายไม่สามารถให้การรักษาได้ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนได้ชิมอุจจาระของอู๋อ๋องต่อหน้าเสนาธิการทั้งปวง และบอกว่าอู๋อ๋องเพียงแค่มีพระวรกายที่เย็นเกินไป หากได้ดื่มสุราและทำร่างกายให้อบอุ่นขึ้นก็จะมีอาการดีขึ้นเอง และเมื่ออู๋อ๋องได้ทำตามก็หายประชวร อู๋อ๋องเห็นว่าเยว่อ๋องโกวเจี้ยนมีความจงรักภักดีจึงปล่อยตัวกลับคืนสู่รัฐเยว่ เมื่อกลับสู่รัฐเยว่ เยว่อ๋องโกวเจี๋ยนก็วางแผนที่จะกู้ชาติทันที โดยมีฟ่านหลี่เป็นอำมาตย์คอยให้คำปรึกษา ฟ่านหลี่ได้เสนอแผนการสามอย่าง คือ ฝึกฝนกองกำลังทหาร พัฒนาด้านกสิกรรม และ ส่งสาวงามไปเป็นเครื่องบรรณาการ พร้อมกับเป็นสายคอยส่งข่าวภายในให้ ไซซีเป็นหญิงสาวชาวบ้าน ลูกสาวคนตัดฟืนที่เขาจู้หลัวซาน (ภาษาฮกเกี้ยน กิวล่อซัว) นางถูกพบครั้งแรกขณะซักผ้าริมลำธาร นางมีหน้าตางดงามมาก พร้อมกับนางเจิ้งตัน (แต้ตัน) ซึ่งมีความงามไม่แพ้กัน ฟ่านหลี่ (เถาจูกง) เสนาบดีรัฐเยว่เป็นผู้ดูแลอบรมนางทั้ง 2 ให้มีอุดมการณ์เพื่อบ้านเมือง เป็นเวลานานถึง 3 ปี เพื่อที่จะไปเป็นบรรณาการให้กับรัฐอู่ เพื่อมอมเมาให้อู่อ๋องฟูซา เจ้านครรัฐอู่ ลุ่มหลงอยู่กับเสน่ห์ของนาง จนไม่บริหารบ้านเมือง ซึ่งอู๋อ๋องฟูซาหลงใหลนางไซซีมากกว่านางเจิ้งตัน ทำให้นางเจิ้งตันน้อยใจจนผูกคอตาย ขณะที่มาอยู่ได้เพียง 2 ปีเท่านั้น ผ่านไป 13 ปี เมื่อรัฐอู่อ่อนแอลง รัฐเยว่ก็สามารถเอาชนะได้สำเร็จในที่สุด
ภายหลังจากที่อู่อ๋องฟูซา ฆ่าตัวตายไปแล้ว นางกับอำมาตย์ฟ่านหลี่ที่ว่ากันว่า ได้ผูกสัมพันธ์ทางใจไว้ก่อนหน้านั้นแล้ว ก็ได้หายตัวไปพร้อมกันหลังเหตุการณ์นี้ บ้างก็ว่าทั้งคู่ได้เดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ และไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่ทะเลสาบไซ้โอว (ทะเลสาบซีหู) เป็นต้น
สิ้นสุดราชวงศ์โจว.
ราชวงศ์โจวและยุควสันตสารทยุคสุดท้าย คือ ยุครณรัฐ หรือ เลียดก๊ก ซึ่งเป็นยุคที่แต่ละรัฐรบกันอย่างต่อเนื่อง ในปี 246 ก่อนคริสต์ศักราช ฉินหวังเจิ้ง (ต่อมาคือ ฉินสื่อหวง หรือ จิ๋นซีฮ่องเต้ ฮ่องเต้องค์แรกของจีน) ได้สืบราชบัลลังก์รัฐฉินต่อมา โดยมีที่ปรึกษาเช่น เว่ยเหลียว, หลี่ซือ เป็นต้น ช่วยเหลือในการรวบรวมแผ่นดิน บ้างใช้เงินทองล่อซื้อบรรดาขุนนางของ 6 รัฐที่เหลือ แทรกซึมเข้าไปก่อความวุ่นวายในการปกครองของนครรัฐทั้ง 6 บ้าง อีกทั้งส่งกองกำลังรุกเข้าประชิดดินแดนปีแล้วปีเล่า เมื่อถึงปี 230 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐฉินโจมตีนครรัฐหานแตกพ่ายไป เมื่อถึงปี 221 ก่อนคริสต์ศักราชกำจัดรัฐฉีสำเร็จ จากนั้น 6 นครรัฐต่างก็ทยอยถูกรัฐฉินกลืนตกไป แผ่นดินจีนจึงรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ในยุคใหม่ คือ ราชวงศ์ฉิน
บัสเตอร์กันดั้ม
GAT-X103 บัสเตอร์กันดั้ม  เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดย จุนอิจิ อะคุทสึ
บัสเตอร์กันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะ เฟสชิฟท์อาเมอร์(Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอนแจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา
บัสเตอร์กันดั้มสร้างขึ้นมาโดยเน้นการยิงโจมตีระยะไกล มีอาวุธหลักเป็นกันลันเชอร์ 350 มม.และไรเฟิลพลังงานสูง ซึ่งทั้งสองกระบอกสามารถนำมาประกอบกันเพื่อเพิ่มพลังทำลายและระยะยิงได้ ที่ไหล่ทั้งสองข้างมีมิสไซล์ลันเชอร์แบบ6ลำกล้องอยู่แต่ไม่มีอาวุธระยะประชิดหรือโล่ โมบิลสูทของกลุ่มพันธมิตรโลก บัสเตอร์แด็กเกอร์เป็นแด็กเกอร์ซีรีส์ที่มีพื้นฐานมาจากบัสเตอร์กันดั้ม
บัสเตอร์กันดั้มถูกขโมยไปจากเฮลิโอโพลิสโดย ดิอัคก้า เอลส์แมน และได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของ ดิอัคก้า ในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง บัสเตอร์กันดั้มได้รับความเสียหายทำให้ ดิอัคก้า ต้องยอมแพ้และถูกจับเป็นเชลย เมื่อยานอาร์คแองเจิ้ลได้หันไปเข้ากับอาณาจักรออร์บที่โดนพันธมิตรโลกโจมตี ดิอัคก้าจึงใช้บัสเตอร์กันดั้มร่วมต่อสู้กับอาณาจักรออร์บแทน บัสเตอร์กันดั้มได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการต่อสู้กับ ZGMF-X13A โปรวิเดนซ์กันดั้มของราอู เลอ ครูเซ่ ในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ ในฉบับตัดต่อใหม่ของกันดั้มซี้ด ดิอาร์กาได้ใช้บัสเตอร์กันดั้มทำลาย GAT-X370 เรดเดอร์กันดั้มแทนที่จะเป็น ดูเอลกันดั้มเหมือนในฉบับดั้งเดิม
เวอร์เดบัสเตอร์.
ในเนื้อเรื่องของ กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ได้เปิดเผยว่ากลุ่มพันธมิตรโลกยังมีบัสเตอร์กันดั้มเครื่องอื่นอยู่อีก ซึ่งบริษัทแอ็คทายออนได้พัฒนาไปเป็น GAT-X103AP เวอร์เด้บัสเตอร์ เวอร์เด้บัสเตอร์มีกันลันเชอร์และบีมแคนน่อนพลังงานสูงติดตั้งตายตัวที่ไหล่ทั้งสองข้าง บีมไรเฟิลสองกระบอกที่เหน็บอยู่ตรงเอวใช้สามารถเอามาประกอบกันได้ทำให้มีพลังในการทำลายล้างที่สูงขึ้นและติดตั้งมีดดาบที่ปลายปืนสำหรับต่อสู้ในระยะประชิดรวมถึงติดตั้งมิซไซล์ลันเชอร์ที่เกราะตรงไหล่ด้วย เวอร์เดบัสเตอร์เป็นของสมาชิกหน่วยแฟนธอมเพน "ชาม โคซา" เวอร์เด้บัสเตอร์ถูกทำลายในภารกิจช่วงชิงสตาร์เกเซอร์โดย ชาม โคซา ได้ตั้งปณิธานไว้ว่า"จะกำจัดพวกโคอออิเดเตอร์ให้หมด"จึงได้ทำการยิงฐานที่มั่นของDSSDจนพลังงานของเวอร์เด้บัสเตอร์หมดเลยถูก UT-1D แอสเทรย์พลเรือนรุ่นเฉพาะ DSSD รุมยิงจนเวอร์เด้บัสเตอร์ระเบิดซึ่งก่อนตาย ชาม ได้ยิ้มเล็กน้อยเหมือนกับเป็นการบอกว่า ตนได้ทำตามปณิธานสำเร็จแล้วนั่นเอง
LH-GAT-X103 เฮลบัสเตอร์กันดั้ม.
ปรากฏตัวใน "โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์" เฮลบัสเตอร์กันดั้มเป็นบัสเตอร์กันดั้มที่ได้รับการดัดแปลงโดยกองกำลังลึกลับ "ไลบราเรียน" โดยใช้ระบบสไตรเกอร์แพ็คเพื่อให้สามารถปฏิบัติการได้หลายรูปแบบ โดยปืนประกอบของบัสเตอร์จะติดไว้กับแบ็คแพ็คบัสเตอร์สไตรเกอร์ที่ถอดออกได้ ที่ฝาครอบของมิสไซล์พ็อดมีปืนวัลแคนต่อต้านอากาสยานเป็นอาวุธเสริม ระบบเซนเซอร์ของเฮลบัสเตอร์ได้รับการปรับปรุงประสิทธิภาพทำให้สามารถล็อกเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว จึงสามารถยิงโจมตีศัตรูเป็นจำนวนมากอย่างต่อเนื่องได้ เฮลบัสเตอร์ยังมีระบบพรางตัวมิราจคอลลอยด์ จึงสามารถลอบเข้าโจมตีศัตรูโดยไม่รู้ตัวได้
สวนเสือศรีราชา
สวนเสือศรีราชา เป็นอดีตสวนสัตว์เอกชน อยู่ที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยมีเสือเป็นหลักและมีฟาร์มจระเข้เป็นส่วนเสริม
จัดการดำเนินงาน เพื่อที่จะพัฒนาพันธุ์สัตว์ และแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ และให้ความรู้กับนักท่องเที่ยว โดยสวนเสือศรีราชานั้นมีเสือโคร่งเบงกอล 200 กว่าตัว และจระเข้มีถึง 100,000 กว่าตัว เป็นฟาร์มจระเข้ขนาดกลาง และมีสัตว์อื่น ๆ อีกเช่น วัลบี จระเข้ งูหลาม ลิงอุรังอุตัง กวางดาว อูฐ มีละครสัตว์ที่ทำด้วยไม้ล้วน ๆ เป็นละครสัตว์แห่งเดียวของประเทศไทย ยังมีการแสดงโชว์ช้าง และ โชว์จระเข้ พิพิธภัณฑ์ช้างเป็นสถานที่จัดแสดงช้างในประวัติศาสตร์แตั้งอยู่บริเวณภายในลานโชว์จระเข้ ในบริเวณของสวนเสือนี้มีการแสดงของผู้หญิงยืนสวมชุดขาวมีแมงป่องเกาะตามลำตัว คือ นางพญาแมงป่อง นอกจากนี้ยังมีการวิ่งแข่งหมู หมูคิดเลข อาคารลูกเสือโคร่งที่ดูดนมแม่หมู และ เทศกาลฟักไข่จระเข้
ภาพถ่ายเสือเพศเมียให้นมกับลูกหมูในชุดเสือกับเรื่องแต่งเกี่ยวและสวนสัตว์ในรัฐแคลิฟอร์เนียที่กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมนั้น ที่จริงเป็นภาพถ่ายที่สวนเสือศรีราชา
Animal Welfare Institute รายงานใน ค.ศ. 2004 ว่าสวนสัตว์นี้ใช้เสือและช้างในการแสดง เช่น ให้เสือกระโดข้ามวงแหวนไฟ เดินบนเชือกตึงสองอัน เดินชบวนรอบวงด้วยขาหลัง และขี่บนหลังม้า
สมาคมพิทักษ์สัตว์แห่งโลกรายงานใน ค.ศ. 2016 ว่าเสือเหล่านี้ 'ปรากฏอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ที่สุดจากการวิจัยของเราทั้งหมด'
ไอร์แลนด์เหนือ (; "ทวฌเชอรท์ เอรัน") คือ 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของสหราชอาณาจักรซึ่งประกอบด้วยอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์เหนือตั้งอยู่บนเกาะไอร์แลนด์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีพรมแดนด้านตะวันตกและใต้ติดประเทศไอร์แลนด์ ทิศเหนือติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับช่องแคบเหนือ และทิศตะวันออกติดกับทะเลไอริช เมืองหลวงมีชื่อว่า เบลฟาสต์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 333,000 คน
ระหว่างปี ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1972 ไอร์แลนด์เหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เทศมณฑล (counties) ได้แก่
แต่ในปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครองแบบเทศมณฑลไม่มีอำนาจในทางปกครองแล้ว เนื่องจากมีการแทนที่ด้วย เขต (district) ซึ่งมีทั้งหมด 26 เขต
สมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) เป็นหน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลในไอร์แลนด์เหนือ เช่นเดียวกันกับนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีกที่ทำหน้าที่บริหารลีกในประเทศทั้งสามระดับและฟุตบอลลีกคัพ
การแข่งขันระดับสูงสุดในไอร์แลนด์เหนือคือเอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป และเอ็นไอเอฟแอล แชมเปียนชิป อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นจากไอร์แลนด์เหนือส่วนใหญ่จะลงเล่นให้กับสโมสรในอังกฤษและสกอตแลนด์
สโมสรในเอ็นไอเอฟแอลเป็นสโมสรกึ่งอาชีพ และสโมสรในเอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป มีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก โดยที่แชมป์ลีกจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรอบคัดเลือกรอบที่สองของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ส่วนสโมสรที่จบอันดับที่ 2 ในลีก สโมสรที่ชนะเพลย์ออฟยุโรป และแชมป์ไอริชคัพ จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรอบคัดเลือกรอบที่สองของยูฟ่ายูโรปาลีก ในประวัติศาสตร์ ไม่มีสโมสรใดเข้าถึงรอบแบ่งกลุ่มทั้งสองรายการ
แม้ว่าไอร์แลนด์เหนือจะมีประชากรน้อย แต่ทีมชาติเคยผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกปี 1958, 1982 และ 1986 โดยเคยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในปี 1958 และ 1982 นอกจากนี้ ยังเคยผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
วิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
ไกเซอร์วิลเลียม
ที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง
ที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง (; ตัวย่อ: DEA) หมายถึงบริการทางเลือกสำหรับแบ่งปันและจัดการที่อยู่อีเมล DEA มีจุดประสงค์เพื่อสร้างที่อยู่ติดต่อใหม่ที่ไม่ซ้ำกับใคร เพื่อใช้ในการสื่อสารระหว่างผู้ส่งและผู้รับ โดยที่หากในเวลาต่อมา ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนำที่อยู่อีเมลนี้ไปใช้ในทางอันตรายหรือก่อกวน เจ้าของที่อยู่ดังกล่าว ก็สามารถยกเลิก (หรือทิ้ง) ที่อยู่นั้นได้อย่างง่ายดาย โดยไม่กระทบกับที่อยู่ติดต่ออื่น ๆ
ตัวอย่างของที่อยู่ใช้แล้วทิ้ง เช่น ContactName@YourName.Provider.com
ประโยชน์ของที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้ง เช่น สำหรับใช้ป้องกันสแปม หรือเพื่อใช้สำหรับการติดต่อที่ต้องการความเป็นส่วนตัว อย่างไรก็ตามที่อยู่อีเมลใช้แล้วทิ้งอาจถูกใช้ในการส่งอีเมลในลักษณะจดหมายสนเท่ห์
Disposable e-mail addressing
Disposable e-mail address
ลูกกระสุนปืนใหญ่ของนิวตัน
ลูกกระสุนปืนใหญ่ของนิวตัน  เป็นการทดลองทางความคิดที่ ไอแซก นิวตัน ใช้ตั้งสมมติฐานว่า แรงของความโน้มถ่วงนั้นใช้ได้ทั่วไปและเป็นแรงสำคัญสำหรับการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์
ในการทดลองนี้ นิวตันนึกภาพปืนใหญ่ตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงมาก
หากไม่มีแรงโน้มถ่วง ลูกกระสุนปืนใหญ่จะสามารถเคลื่อนที่ไปตามเส้นตรงออกไปจาก โลก ได้
ดังนั้น ตราบใดที่ยังมีแรงโน้มถ่วงกระทำต่อลูกกระสุนปืนใหญ่ กระสุนยังเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางขึ้นอยู่กับความเร็วเริ่มต้นของมัน
อกาธา คริสตี้
เรซิเดนต์อีวิล 2
เรซิเดนต์อีวิล 2  หรือชื่อญี่ปุ่น ไบโอฮาซาร์ด 2  เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดซึ่งแคปคอมเป็นผู้พัฒนาและจัดจำหน่าย และวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันเมื่อปี 2541 ผู้เล่นควบคุมลีออน เอส. เคนเนดีและแคลร์ เรดฟิลด์ ซึ่งต้องหลบหนีออกจากแร็กคูนซิตีหลังพลเมืองกลายสภาพเป็นซอมบีโดยอาวุธชีวภาพสองเดือนหลังเหตุการณ์ใน"เรซิเดนต์อีวิล"ภาคแรก เกมการเล่นให้ความสนใจกับการสำรวจ ปริศนาและการต่อสู้ โดยข้อแตกต่างหลักจากภาคก่อนคือ เส้นทางแบบแตกกิ่ง โดยตัวละครผู้เล่นทั้งสองมีแนวนิยายและอุปสรรคเฉพาะของตนเอง
"เรซิเดนต์อีวิล 2" กำกับโดยฮิเดกิ คามิยะ ผลิตโดยชินจิ มิคามิ ผู้กำกับเกม"เรซิเดนต์อีวิล"ภาคแรก และพัฒนาโดยทีมงานประมาณ 50 คนในระยะเวลา 21 เดือน เกมรุ่นแรกที่มักเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" นั้น แตกต่างจากเกมจริงอย่างมากและมีการยกเลิกเมื่อพัฒนาไปได้สองในสามแล้วหลังมิคะมิมองว่ายังไม่เพียงพอ การออกแบบสุดท้ายริเริ่มการนำเสนอที่เป็นภาพยนตร์มากขึ้น
"เรซิเดนต์อีวิล 2" ได้รับคำชมจากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์ และเสียง และปรากฏอยู่ในรายการเกมยอดเยี่ยมเท่าที่เคยสร้างในหลายสื่อ ทว่า การควบคุม การพากย์เสียง ระบบคลังสิ่งของและปริศนาได้รับคำตำหนิอยู่บ้าง เป็นเกม"เรซิเดนต์อีวิล" ขายดีที่สุดสำหรับแพลตฟอร์มเดียว โดยขายได้เกิน 4.96 ล้านก๊อปปีทางเพลย์สเตชัน มีการพอร์ตไปไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเทนโด 64 ดรีมแคสต์ และเกมคิวบ์ และมีการวางจำหน่ายในรุ่น 2.5 มิติดัดแปรสำหรับมือถือเกม.คอม มีการนำเนื้อเรื่อง"เรซิเดนต์อีวิล 2" มาเล่าใหม่และต่อเติมในเกมหลัง ๆ อีกหลายเกม และมีการดัดแปลงเป็นงานมีลิขสิทธิ์อีกหลายงาน มีภาคต่อได้แก่ "" ในปี 2542 มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์และเอ็กซ์บ็อกซ์ในปี 2562
"เรซิเดนต์อีวิล 2" เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และมีกลไกระบบเกมพื้นฐานเหมือนภาคแรก "เรซิเดนต์อีวิล" ผู้เล่นสำรวจเมืองสมมุติขณะแก้ปริศนาและต่อสู้สัตว์ประหลาดไปด้วย ตัวเอกสองคนของเกมสามารถถืออาวุธปืนได้ แต่กระสุนปืนมีจำกัดจึงเพิ่มส่วนที่เป็นยุทธวิธีในการใช้อาวุธ บนจอสถานะ ผู้เล่นสามารถตรวจสอบสถานะของตัวเอก ใช้ยารักษาแผล และถืออาวุธ พลังชีวิตปัจจุบันของตัวละครดูได้จากท่ายืนและความเร็วในการเคลื่อนไหว ตัวอย่างเช่น ตัวละครจะกุมท้องด้วยความเจ็บปวดหากได้รับบาดเจ็บ และจะลากขาช้า ๆ หากตัวละครใกล้ตาย ตัวเอกแบกสิ่งของได้จำนวนจำกัด และต้องเก็บไว้ในกล่องที่วางอยู่ทั่วโลกเกม และสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ภายหลัง ตัวเอกแต่ละคนจะมีตัวละครสนับสนุนระหว่างเนื้อเรื่อง ตัวละครเหล่านี้จะสมทบผู้เล่นในบางฉาก และบางทีก็สามารถเล่นได้ ห้องบางห้องจะมีเครื่องพิมพ์ดีดที่ผู้เล่นใช้บันทึกเกมได้ แต่การบันทึกเกมต้องใช้แถบผ้าหมึกที่มีอยู่จำกัด โดยผู้เล่นต้องเก็บในเกม กราฟิกส์ของ"เรซิเดนต์อีวิล 2" ประกอบด้วยโมเดลตัวละครและสิ่งของหลายเหลี่ยมที่สร้างขึ้นแบบเรียลไทม์ ทำให้เคลื่อนไหวได้ วางอยู่ในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ที่มองจากมุมกล้องตั้งนิ่ง ตัวเกมใช้การควบคุมแบบรถถัง หมายความว่า เมื่อกดขึ้นจะเคลื่อนตัวละครไปในทิศทางที่กำลังมองไป กดลงจะหันหลังในทางตรงข้าม และซ้ายและขวาเป็นการหมุนตัวละคร ทั้งนี้ ไม่ขึ้นอยู่กับมุมกล้อง
สิ่งที่เพิ่มหลัก ๆ จากเกมภาคแรกคือ "ระบบแซปปิง" โดยตัวละครที่เล่นได้สองตัวจะเผชิญปริศนาและเนื้อเรื่องต่างกันในฉากของตน หลังจากเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครหนึ่งแล้ว จะมีการปลดล็อกเนื้อเรื่อง "บี" ซึ่งเป็นการพรรณนาเหตุการณ์ในมุมมองของอีกตัวละครหนึ่ง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเริ่มเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครตัวใด ทำให้มีเนื้อเรื่องรวมสี่เนื้อเรื่อง การกระทำในการเล่นรอบแรกจะส่งผลต่อการเล่นรอบสอง ตัวอย่างเช่น ไอเท็มบางอย่างอาจมีหรือไม่มี หลังจบเกมแต่ละเกม ผู้เล่นจะได้รับระดับคะแนนขึ้นกับเวลาทั้งหมดที่ใช้เล่นจบเนื้อเรื่อง และจำนวนการบันทึกเกม และจำนวนการใช้ไอเท็มฟื้นฟูพลังพิเศษ ระดับความสำเร็จของผู้เล่นสามารถปลดล็อกอาวุธพิเศษและเสื้อผ้าเป็นรางวัล เกม"เรซิเดนต์อีวิล 2" รุ่นแรกมีมินิเกมแยกสองเกม คือ "เดอะโฟร์ธเซอร์ไวเวอร์" และ "เดอะโทฟูเซอร์ไวเวอร์" ในมินิเกมนี้ ผู้เล่นต้องไปถึงจุดหมายพร้อมกับต่อสู้ศัตรูทุกตัวตลอดทางโดยใช้ไอเท็มที่เตรียมไว้ให้ ในรุ่นถัดมาทั้งหมด (ยกเว้นนินเทนโด 64) เพิ่มมินิเกมเกมที่สาม "เอกซ์ตรีมแบตเทิล" ประกอบด้วยตัวละครที่เล่นได้สี่ตัวและด่านสามด่าน
วันที่ 29 กันยายน 2541 สองเดือนให้หลังเหตุการณ์ของ"เรซิเดนต์อีวิล"ภาคแรก ที่ชุมชนในแร็กคูนซิตี แถบภูเขาภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ ประชาชนเกือบทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นซอมบีด้วยทีไวรัส อาวุธชีวภาพที่บริษัทเภสัชกรรม อัมเบรลลา พัฒนาอย่างลับ ๆ ลีออน เอส. เคนเนดี เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ปฏิบัติหน้าที่วันแรก และแคลร์ เรดฟิลด์ นักศึกษาที่กำลังตามหาพี่ชายชื่อคริส เดินทางไปกรมตำรวจแร็กคูน พวกเขาพบว่าตำรวจส่วนใหญ่ถูกฆ่าแล้ว และคริสออกจากเมืองเพื่อไปสำรวจสำนักงานใหญ่ของอัมเบรลลาในทวีปยุโรป ทั้งสองแยกกันหาผู้รอดชีวิตและหาทางหนีออกจากเมือง ขณะหาทางออกอยู่นั้น แคลร์พบกับเด็กหญิงชื่อเชอร์รี เบอร์กินที่กำลังหนีจากสิ่งมีชีวิตลึกลับ และลีออนพบกับเอดา วอง ซึ่งอ้างว่ากำลังตามหาคนรักชื่อจอห์น นักวิจัยของอัมเบรลลา
หัวหน้าตำรวจแร็กคูนซิตี ไบรอัน ไอร์เอินส์ รับสินบนจากอัมเบรลลาให้ซ่อนหลักฐานเกี่ยวกับการทดลองของบริษัทที่อยู่นอกเมือง เขายังปกปิดการพัฒนาจีไวรัสใหม่ ซึ่งเป็นสารที่สามารถกลายพันธุ์มนุษย์ให้เป็นอาวุธชีวภาพสุดยอดได้ ลีออนเผชิญหน้าหลายครั้งกับสัตว์ประหลาดไทแรนต์ที่อัมเบรลลาปล่อยทางอากาศสู่กรมตำรวจแร็กคูนเพื่อแสวงจีไวรัส ไอร์เอินส์พยายามฆ่าแคลร์แต่ถูกมนุษย์กลายพันธุ์จากจีไวรัสตัวหนึ่งฆ่าเสียก่อนในสถานีตำรวจ จากนั้นแคลร์และเชอร์รีหลบหนีทางท่อน้ำทิ้งและพลัดหลงกัน หลังจากเอดาแยกทางกับลีออน เอดาพบกับเชอร์รีและเก็บสร้อยคอทองที่เชอร์รีทำหล่นไว้ขณะวิ่งหนีได้ ในท่อน้ำทิ้ง เอดากลับมารวมตัวกับลีออนอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจหลังจากลีออนยืนกรานว่าเขามีหน้าที่ต้องปกป้องเธอ ทั้งสองพบกับผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่ยิงปืนใส่เอดาแต่ลีออนกระโดดรับกระสุนแทน เอดาปล่อยลีออนที่สลบไว้และตามผู้หญิงคนนั้นไป ซึ่งต่อมาเผยว่าเธอคือ แอนเนตต์ แม่ของเชอร์รี และภรรยาของวิลเลียม เบอร์คินส์ นักวิทยาศาสตร์ของอัมเบรลลาผู้สร้างจีไวรัส เขาฉีดเชื้อใส่ตัวเองเพื่อพยายามปกป้องผลงานของเขาจากหน่วยพิเศษที่สำนักงานใหญ่อัมเบรลลาส่งมา และทำให้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดผิดรูป "จี" ที่ตามล่าเชอร์รี แอนเนตต์จำสร้อยคอของลูกสาวได้ และพยายามคว้ามาจากเอดา เกิดการต่อสู้ขึ้น และแอนเนตต์ถูกโยนข้ามลูกกรง เอดารับทราบว่าสร้อยคอท้องคำบรรจุตัวอย่างเชื้อจีไวรัสไว้ และต่อมา เธอกลับไปที่ลีออน และรักษาแผลถูกกระสุนปืนให้ลีออน หลังอารมณ์เป็นฝ่ายชนะ
ขณะเดียวกัน แคลร์กลับมาพบเชอร์รีอีกครั้งและพบว่า "จี" ปลูกฝังตัวอ่อนไว้ที่ลูกสาวพื่อผลิตลูกหลาน ลีออน เอดา แคลร์ และเชอร์รีมุ่งหน้าไปที่โรงงานร้างที่เชื่อมต่อกับสถานีวิจัยลับใต้ดินของอัมเบรลลา เบอร์คินทำร้ายเอดาจนบาดเจ็บสาหัส ส่วนลีออนสำรวจห้องทดลองเพื่อหาทางรักษาบาดแผลของเอดา แอนเนตต์ที่มีอาการทางจิตขัดจังหวะลีออน และอธิบายเขาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเอดากับจอห์นเป็นเพียงการล้วงข้อมูลของอัมเบรลลา เอดาเป็นสายลับที่ถูกส่งมาขโมยจีไวรัสให้กับองค์กรที่ไม่รู้จัก ขณะที่แอนเนตต์กำลังจะยิงลีออน สัตว์ประหลาดไทแรนต์ปรากฏตัวและบังคับเธอให้ถอย เอดากลับไปช่วยลีออนและสู้ชนะไทแรนต์ได้ ซึ่งตกลงไปในบ่อโลหะหลอมละลาย แต่ดูเหมือนว่าต้องแลกด้วยชีวิตของเธอ เธอสารภาพรักกับลีออนก่อนที่เขาจะทิ้งร่างที่ไม่ไหวติงของเธอไว้ ขณะเดียวกัน แอนเนตต์พยายามหนีไปพร้อมกับตัวอย่างจีไวรัสอีกอันหนึ่งแต่ถูกสามีที่กลายพันธุ์ทำร้ายจนเสียชีวิต ทว่าก่อนเสียชีวิตเธอบอกวิธีสร้างวัคซีนซึ่งจะหยุดการกลายพันธุ์ที่เกิดจากตัวอ่อนในตัวเชอร์รี หลังเตรียมยารักษาแล้ว ลีออนกับแคลร์กลับมาพบกันที่รถไฟหลบหนีฉุกเฉิน และฉีดวัคซีนให้เชอร์รีและช่วยชีวิตเธอไว้ ระหว่างทางลีออนได้รับความช่วยเหลือในการกำราบไทแรนต์ที่กลายพันธุ์แล้วจากหญิงในเงามืดและหลบหนีไปพร้อมกับจีไวรัสในสร้อยคอ "จี" ซึ่งปัจจุบันกลายพันธุ์เป็นกลุ่มเนื้อและฟันเกาะกัน ไล่กวดลีออนกับแคลร์ แต่ถูกทำลายเมื่อด้วยระบบระเบิดตนเองของรถไฟ หลังหนีออกจากเมืองได้ ลีออนตั้งใจโค่นบริษัทอัมเบรลลา ขณะที่แคลร์ยังคงตามหาพี่ชายต่อไป ฮังก์ เจ้าหน้าที่พิเศษคนหนึ่งที่อัมเบรลลาส่งมา สำเร็จภารกิจการเก็บกู้จีไวรัส
"เรซิเดนต์อีวิล 1.5".
การพัฒนา"เรซิเดนต์อีวิล 2" เริ่มต้นหนึ่งเดือนหลังเกมก่อนหน้าแล้วเสร็จในต้นปี 2539 มีการแสดงภาพแรกของเกมของวีจัมพ์เฟสติวัล '96 ในเดือนกรกฎาคม การสร้างระยะแรกที่ต่อมาผู้ผลิต ชินจิ มิคามิเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" แตกต่างอย่างมากจากรุ่นที่วางจำหน่ายทั้งเรื่องย่อ การนำเสนอและกลไกเกมการเล่น โครงเรื่องมีเค้าโครงเบื้องต้นแบบเดียวกับ"เรซิเดนต์อีวิล 2" และนำเสนอโรคระบาดซอมบีในแรกคูนซิตีสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเกมแรก ทว่า ในนิยายรุ่นนี้ อัมเบรลลาถูกปิดลงแล้วอันเนื่องจากการทดลองผิดกฎหมายของบริษัท
ทีมพัฒนามุ่งรักษาระดับความกลัวจากเกมดั้งเดิม และนำเสนอตัวละครสองตัวซึ่งขาดประสบการณ์กับสถานการณ์น่ากลัว หนึ่งคือ ลีออน เอส. เคนเนดี ซึ่งค่อนข้างเหมือนกับบุคลิกของเขาในการสร้างสุดท้าย และเอลซา วอล์กเกอร์ นักศึกษาวิทยาลัยและนักแข่งจักรยานยนต์ที่กำลังพักผ่อนในแรกคูนซิตี เมืองเกิดของเธอ รุ่นนี้ต่างจากรุ่นสุดท้ายที่วิถีนิยายของลีออนและเอลซาจะไม่พบกัน และตัวละครที่เล่นได้ทั้งสองตัวจะมีคู่หู่สนับสนุนสองคนไม่ใช่คนเดียว ลีออนได้รับความช่วยเหลือจากนายตำรวจ มาร์วิน บรานาก และนักวิจัยชื่อลินดา ซึ่งเป็นรุ่นแรกของเอดา ส่วนเอลซาจะได้รับความช่วยเหลือจากเชอร์รี เบอร์กินและชายชื่อจอห์น ซึ่งปรากฏใน"เรซิเดนต์อีวิล 2" เป็นเจ้าของร้านปืนชื่อ โรเบิร์ต เคนโด
ตัวอย่างโลกจริงต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการออกแบบตัวละครหลายตัวโดยศิลปิน อิซาโอะ โอฮิชิและเรียวจิ ชิโมกามา ตัวอย่างเช่น โอฮิชิยึดลีออนตามหมาบลัดฮาวน์ของเขา และแอนเนต เบอร์กินสร้างแบบตามนักแสดง โจดี ฟอสเตอร์ กรมตำรวจซึ่งเริ่มเรื่อง "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" นั้นมีการออกแบบที่ทันสมัยและสมจริงกว่า และมีขนาดเล็กกว่าอาคารสุดท้ายใน"เรซิเดนต์อีวิล 2" มีการพบตำรวจผู้รอดชีวิตมากกว่า เช่น นายตำรวจผู้บังคับบัญชาของลีออนชื่อรอย จำนวนพอลิกอนซึ่งใช้สำหรับโมเดลศัตรูมีน้อยกว่ารุ่นที่วางจำหน่ายมาก ทำให้มีซอมบีปรากฏในจอเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นวิธีกระตุ้นความกลัวแก่ผู้เล่นซึ่งใช้บ่อยตลอดทั้ง"เรซิเดนต์อีวิล 1.5" ยิ่งไปกว่านั้น เกมยังใช้ดนตรีพลวัต และมีการสับไปเป็นพื้นหลังพรีเรนเดอร์บ่อยครั้งเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ระหว่างเกมการเล่น ตัวละครที่เล่นได้สามารถสวมอุปกรณ์ เช่น เครื่องป้องกันซึ่งเสริมการป้องกันและทำให้สามารถถือไอเทมได้มากขึ้น แบบจำลองพอลิกออนของตัวละครเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้าและจากความเสียหายที่ได้รับจากศัตรู
รุ่นสุดท้าย.
กลุ่มบุคคล 40 ถึง 50 คนเป็นผู้พัฒนาซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 4 ผู้กำกับ ฮิเดกิ คามิยะเป็นผู้นำทีม โดยทีมประกอบด้วยลูกจ้างแคปคอมใหม่และกว่าครึ่งของเจ้าหน้าที่จาก "เรซิเดนต์อีวิล" ภาคแรก ในการพัฒนาขั้นแรก ๆ ผู้ผลิตมิยากิมักมีความเห็นไม่ลงรอยในด้านการสร้างสรรค์กับคามิยะและพยายามมีอิทธิพลต่อทีมด้วยทิศทางของเขา สุดท้ายเขายอมถอยไปมีบทบาทกำกับดูแลเป็นผู้ผลิต และเพียงเรียกร้องให้แสดงการสร้างปัจจุบันอย่างน้อยเดือนละครั้ง มิยากิเชื่อว่าแอสเซตของเกมโดด ๆ ดี แต่ยังไม่น่าพอใจในภาพรวม มิยากิคาดว่าทุกอย่างจะผสมกันในสามเดือนก่อนวันออกวางจำหน่ายที่ตั้งไว้ในเดือนพฤษภาคม 2540 ทว่า ไม่นานหลังจากนั้น "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" ถูกยกเลิก ณ ขั้นการพัฒนาร้อยละ 60–80 ต่อมามิยากิอธิบายว่าเกมจะไม่ถึงคุณภาพที่พึงประสงค์ในระยะเวลาดังกล่าว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ยอมรับเกมการเล่นและสถานที่เพราะ "ทื่อและน่าเบื่อ"
เนื้อเรื่องของ "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" ซึ่งมิยากิวางแผนจบซีรีส์นั้น ถูกผู้บังคับบัญชาโยชิกิ โอกาโมโตะวิจารณ์ว่าเป็นที่ยุติมากเกินไปทำให้ออกเกมในอนาคตอีกไม่ได้ โอกาโมโตะจึงเสนอให้สร้างจักรวาลเรื่อแงแต่งซึ่งเปลี่ยน "เรซิเดนต์อีวิล" เป็นเมตาซีรีส์ คล้ายกับแฟรนไชส์"กันดั้ม"และ"เจมส์ บอนด์" ซึ่งสามารถเล่านิยายที่จบในตอนและมีส่วนร่วมกันได้ ระหว่างช่วงที่ทีมไม่คืบหน้าในการเขียนโครงเรื่องใหม่ โอกาโมโตะได้รับการแนะนำให้รู้จักนักเขียนบทอาชีพ โนโบรุ ซูกิมูระ ซึ่งมีความกระตือรือร้นกับนิยายของเกมแรก เดิมซูกิมูระได้รับการปรึกษาแบบทดลอง แต่โอกาโมโตะประทับใจที่ซูกิมูระหาทางออกของปัญหาที่รบกวนบทมานานได้โดยง่าย ในไม่ช้าจึงขอให้เขาประพันธ์โครงเรื่องทั้งหมดแก่"เรซิเดนต์อีวิล 2" การดัดแปรนิยายถึงรากอย่างหนึ่ง ได้แก่ การเปลี่ยนเอลซา วอล์กเกอร์ใหม่เป็นแคลร์ เรดฟีลด์ เพื่อนำเสนอการเชื่อมโยงกับโครงเรื่องของเกมแรก ผู้อำนวยการคามิยะพยายามดึงดูดลูกค้าใหม่ด้วยการนำเสนอเรื่องที่โอ้อวดและคล้ายฮอลลีวูดเพื่อสนองแผนการขายสองล้านกอปปีของแคปคอม โอกาโมโตะไม่ต้องการหักคอบังคับคำสั่งใหม่ จึงให้ซูกิมูระถกการปรับแก้โครงเรื่องกับมิคามิและเจ้าหน้าที่พัฒนา ผู้วางแผนออกแบบเกมใหม่ตั้งแต่ต้นเพื่อให้สมกับการเปลี่ยนแปลง และมีการจัดให้โปรแกรมเมอร์และสมาชิกทีมที่เหลือไปทำงานใน "เรซิเดนต์อีวิลไดเร็กเตอส์คัต" ซึ่งถูกวางจำหน่ายพร้อมกับดิสก์พรีวิวเล่นได้ของรุ่น"เรซิเดนต์อีวิล 2" ใหม่เพื่อส่งเสริมภาคต่อและเพื่อขอโทษผู้เล่นสำหรับการวางจำหน่ายที่ล่าช้า
มีแอสเซตเล็กน้อยจาก "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" เท่านั้นที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เนื่องจากสถานที่หลักในการสร้างสุดท้ายมีการทำให้ดูโอ่อ่าและเป็นศิลปะมากขึ้น โดยอาศัยภาพถ่ายจากภายในอาคารแบบตะวันตกในนครของญี่ปุ่น มีการสร้างสิ่งแวดล้อมเหล่านี้จากโปรแกรมซอฟต์แวร์ชื่อ โอ2 และพื้นหลังแต่ละพื้นใช้เวลาเรนเดอร์สองถึงสามสัปดาห์ จำนวนซอมบีสูงสุดที่แสดงบนจอภาพถูกจำกัดที่เจ็ดตัวพร้อมกัน ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้พอลิกอน 450 พอลิกอนสำหรับแบบจำลองลีออนและแคลร์ที่มีรายละเอียดมากกว่าโดยเปรียบเทียบ จึงมีการทำให้ตัวเองเดินกะเผลกช้า ๆ เมื่อได้รับความเสียหายรุนแรงแทนทำให้เกิดแผลที่สามารถเห็นได้ นอกจากกราฟิกส์ คุณลักษณะใหม่สำคัญที่สุดได้แก่ "ระบบแซปปิง" ซึ่งบางส่วนได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ "เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2" ("Back to the Future Part II") ซึ่งเป็นภาคต่อภาพยนตร์ที่มีแก่นเรื่องเป็นการเดินทางข้ามเวลาซึ่งให้ทัศนะที่แตกต่างต่อนิยายของภาพยนตร์ภาคแรก มีการบันทึกเสียงพากย์ (voice-over) ของนักแสดง"เรซิเดนต์อีวิล 2" ชาวแคนาดาล้วนก่อนคัตซีนจริง ๆ จะแล้วเสร็จ โดยนักแสดงได้รับคัดเลือกจากบัญชีสิบคนต่อหนึ่งบทบาท ต่อมามีการสร้างวิดีทัศน์เต็มอัตราโดยการถ่ายแอนิเมชันสตอปโมชันของตุ๊กตา แล้วเรนเดอร์เป็นภาพสมบูรณ์ด้วยอุปกรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ แบบจำลองภาพยนตร์ของเอดาไม่เสร็จสิ้นทันเวลา ฉะนั้นจึงเป็นตัวละครหลักตัวเดียวที่ไม่ปรากฏในคัตซีนพรีเรนเดอร์
จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างระหว่างการวางจำหน่าย"เรซิเดนต์อีวิล 2" ในภูมิภาคต่าง ๆ รุ่นอเมริกาเหนือมีจอภาพ "จบเกม" ที่รุนแรงกว่า ซึ่งถูกลบออกจาก"ไบโอฮาซาร์ด 2" ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังมีการทำให้"เรซิเดนต์อีวิล 2" ยากกว่าเกมในญี่ปุ่นเพื่อป้องกันการเช่ามิให้กระทบยอดขายในสหรัฐ
มาซามิ อูเอดะ, ชูซากุ อูชิยามะและซิว นิชิงากิ ดนตรีสำหรับ"เรซิเดนต์อีวิล 2" โดยมีนาโอชิ มิซูตะเป็นผู้ประพันธ์หนึ่งเพลง งานดนตรีดังกล่าวตั้งใจถ่ายทอด "ความสิ้นหวัง" เป็นแก่นพื้นเดิม อูเอดะในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ ให้แนวเรื่อง ส่วนอูชิยามะรับผิดชอบต่อดนตรีแนวสยองขวัญซึ่งใช้สำหรับฉากสืบสวนและภาพยนตร์ แก่นหลักของเพลง ไลท์โมทีฟสามโน้ตที่มีหลากหลาย ปรากฏหลายครั้งตลอดทั้งเรื่อง โดยรวมอยู่ในเพลงอย่าง "โพรล็อก", "แร็กคูนซิตี" และ "เดอะเธิร์ตมัลฟอร์เมชันออฟจี" ลีลาดนตรีต่าง ๆ ซึ่งมีตั้งแต่ดนตรีสยองขวัญโดยรอบไปจนถึงดนตรีอุตสาหกรรมยังใช้แสดงถึงสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันของเกม ตัวอย่างเช่น ท้องถนนของแร็กคูนซิตีได้รับการเน้นด้วยดนตรีที่เน้นเครื่องเคาะจังหวะแนวทหาร ส่วนสถานีตำรวจมีการเสนออันเดอร์สกอร์เปียโนที่คุกคาม เหตุการณ์สำคัญของเรื่องมีดนตรีออเคสตราและดนตรีคล้ายภาพยนตร์ประกอบ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์
อัลบั้มที่มีเพลงจากเกมนี้สองอัลบั้มวางจำหน่ายในเดือนมกราคมและสิงหาคม 2541 ตามลำดับ อัลบั้มแรก "ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก" เป็นการวางจำหน่ายหลักและมีเพลงสำคัญส่วนใหญ่ อัลบั้มที่สอง "ไบโอฮาซาร์ด 2 คอมพลีทแทร็ก" ซึ่งส่วนใหญ่มีเพลงที่ใช้น้อยกว่า แต่มีเมดเลย์ออเคสตราและซีดีแผ่นที่สองที่มีเอฟเฟกต์เสียงและการสะสมเสียง ตลอดจนบทสัมภาษณ์กับเจ้าหน้าที่เสียง "ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก" ได้รับซีดียุโรปสองแบบเดียวกันชื่อ "เรซิเดนต์อีวิล 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก" ในอัลบั้มฝั่งอเมริกาเหนือที่มีชื่อเดียวกัน เพลงเปิด "เดอะบีกินนิงออฟสตอรี" มีการแบ่งเป็นสี่เพลงแยกกัน การเรียบเรียงออเคสตราห้าแบบในดนตรีของเกมรวมอยู่ใน ไบโอฮาซาร์ดออเคสตราอัลบั้ม ซึ่งเป็นบันทึกคอนเสิร์ตสดของนิวเจแปนฟิลฮาร์โมนิก ดิสก์จ็อกกี พิสตัน นิชิซาวะ สร้างรีมิกซ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับหลายเพลง ซึ่งต่อมาวางจำหน่ายเป็นอัลบั้ม "ไบโอฮาซาร์ด 2 รีมิกซ์: เมตามอร์โฟซีส"
การวางจำหน่ายและการพอร์ต.
หลังทีแรกวางจำหน่ายให้เพลย์สเตชันในเดือนมกราคม 2541 "เรซิเดนต์อีวิล 2" มีการนำมาทำใหม่และพอร์ตไประบบอื่น ซึ่งมักเพิ่มคุณลักษณะใหม่เข้าไปด้วย การวางจำหน่ายใหม่ครั้งแรกเป็น"ดูอัลช็อกเวอร์." ซึ่งรวมการสนับสนุนสำหรับฟังก์ชันการสั่นและการควบคุมแอนะล็อกสำหรับตัวควบคุมดูอัลช็อกของเพลย์สเตชัน การเสริมอื่นได้แก่ มินิเกมที่สามารถปลดบล็อกได้ใหม่ชื่อ "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" และภาวะ "รูกี" ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถเริ่มเนื้อเรื่องหลักพร้อมกับอาวุธทรงพลังที่มีกระสุนไม่จำกัด การวางจำหน่าย"ดูอัลช็อกเวอร์." ยังมีภาวะ "รุ่นยูเอสเอ" ซึ่งยึดระดับความยากของรุ่นตะวันตกของ "เรซิเดนต์อีวิล 2"