pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อถึงเวลา 18:00 น. วงดุริยางค์บรรเลงเพลงชาติไทย เพื่อให้สัญญาณเคารพธงชาติ พร้อมเชิญธงชาติลงจากยอดเสา ระหว่างนี้ ให้เวทีต่างๆ งดใช้เสียง จากนั้น จะได้เริ่มการถ่ายทอดสด ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ พร้อมกับเริ่มพิธีอัญเชิญพานพุ่มสักการะเข้าประจำที่ เสร็จแล้ว จะได้เชิญ แม่ทัพภาคที่ 1 เป็นผู้นำในการถวาย พานต้นไม้เงิน ต้นไม้ทอง พานพุ่มเงิน พานพุ่มทอง และพานธูปเทียนแพ ตามลำดับ ต่อมา ผู้แทนหน่วยงานองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน เข้าถวายพานพุ่มสักการะ
เวลาประมาณ 19:00 น. (เวลาฤกษ์ตามปกติ เป็นเวลา 19:19 น.) นายกรัฐมนตรี และคู่สมรส ผู้เป็นประธานในพิธี เดินทางมาถึง วงดุริยางค์บรรเลงเพลงมหาฤกษ์ จบแล้ว ประธานพิธีขึ้นประจำบนแท่นเกียรติยศ จากนั้น ประธานมูลนิธิฯ กล่าวรายงานถึงความร่วมมือในการจัดงานฯ และเรียนเชิญ ประธานคณะกรรมการจัดงานฯ กล่าวรายงาน พร้อมกราบเรียนเชิญประธานพิธี ถวายเครื่องราชสักการะ
ต่อจากนั้น ประธานพิธีเปิดกรวยกระทงดอกไม้ ถวายเครื่องราชสักการะ ถวายคำนับ จุดเทียนชัย กล่าวถวายราชสดุดีเฉลิมพระเกียรติ และกล่าวนำถวายพระพรชัยมงคล ต่อหน้าพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ วงดุริยางค์บรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี 1 จบ โดยประธานพิธีเป็นผู้นำร้อง (โดยวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558 บรรเลงเพลงมหาชัย ตามพระราชอิสริยยศขณะนั้น) จากนั้น ประธานพิธีเดินขึ้นประจำบนแท่นเกียรติยศ ประธานคณะกรรมการจัดงานฯ มอบโคมเทียนแก่ประธานพิธี
ระหว่างนั้น ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แขกผู้มีเกียรติ คณะกรรมการมูลนิธิฯ คณะกรรมการจัดงานฯ ที่อยู่บนเวที รับมอบโคมเทียนจากเจ้าหน้าที่ ส่วนประชาชนที่อยู่ในมณฑลพิธี จะได้รับเทียนมงคล ที่ปลุกเสกโดยพระเถรานุเถระชั้นผู้ใหญ่ และทุกคนจุดเทียนพร้อมกัน เสร็จแล้ว วงดุริยางค์บรรเลงเพลงเฉลิมพระเกียรติตามวาระต่างๆ ดังนี้
(สำหรับวันที่ 28 กรกฎาคม ในปี พ.ศ. 2555 - 2560 จะบรรเลงเพลงมาร์ชวชิราลงกรณ ส่วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 และวันที่ 3 มิถุนายน จะบรรเลงเพลงสดุดีจอมราชา, 2 เมษายน จะบรรเลงเพลงมาร์ชพระเทพของชาวไทย และวันที่ 12 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2561 จะบรรเลงเพลงสดุดีพระแม่เจ้า ส่วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 จะบรรเลงเพลงสดุดีพระแม่ไทย) โดยประธานพิธีเป็นผู้นำร้อง ร่วมกับผู้เข้าร่วมพิธีและประชาชน ทั้งในบริเวณมณฑลพิธี และทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักร จบแล้ว จะได้เริ่มการจุดพลุ ดอกไม้ไฟ และเริ่มการแสดงมหรสพต่าง ๆ ตลอดทั้งคืน ในบริเวณมณฑลพิธี
การประชุมลับของพรรคการเมือง
การประชุมลับของพรรคการเมือง  หมายถึงการรวมตัวของผู้สนับสนุนของพรรคการเมืองหรือกลุ่มความเคลื่อนไหว ความหมายแตกต่างกันได้ตามประเทศ
การประชุมลับของพรรคการเมืองในสหรัฐอเมริกา.
การประชุมลับของพรรคการเมืองในสหรัฐอเมริกามีหลายความหมายเช่นกัน ความหมายหลักคือการรวมตัวผู้สนับสนุนผู้สมัครรับเลือกเป็นประธานาธิบดี และหลากหลายกันไปตามแต่ละรัฐ ตัวอย่างเช่นในรัฐไอโอวา การประชุมลับของพรรคการเมืองจะเป็นการรวมตัวประชาชนผู้สนับสนุนและจะมีน้ำหนักต่อการเลือกตั้งจริงทั่วประเทศ ในอดีตในประวัติการเมืองของสหรัฐอเมริกา การประชุมลับของพรรคการเมืองเป็นการประชุมของสมาชิกพรรคเพื่อร่วมหาผู้ที่เป็นตัวแทนเป็นประธานาธิบดี
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาวอลเลย์บอล  ในกีฬาโอลิมปิกนั้น องค์กรที่ควบคุมดูแลการแข่งขันคือ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (Federation Internationale De Volleyball - FIVB)
ในปี 1949 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee-IOC) ได้ประกาศรับรองกีฬาชนิดนี้ แต่ยังอยู่ในฐานะกีฬาที่ไม่ได้มีการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก และในปีเดียวกันนั้นเองก็ได้มีการจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลกขึ้นเป็นครั้งแรก ส่วนประเภทหญิงนั้นเกิดขึ้นอีก 3 ปีต่อมา และโซเวียตก็ครองความเป็นจ้าว
ในปี 1964 วอลเลย์บอลได้รับการบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ญี่ปุ่นซึ่งญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ และปีแรกนั้น โซเวียตได้เหรียญทองประเภทหญิง ทั้งโซเวียตและญี่ปุ่นก็ครองดับอันดับต้นๆมาตลอดจนถึงทศวรรษที่ 80 อเมริกาเริ่มทวงความเป็นจ้าวกลับคืนมาด้วยการคว้าเหรียญทองวอลเลย์บอลประเภทชายในโอลิมปิก 2 สมัยติดต่อกัน ในปี 1984 ที่ลอสแอนเจลิส และในปี 1988 ที่โซล
ส่วนวอลเลย์บอลชายหาดมีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิก ที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา ในปี 1996
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายกน้ำหนัก  มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ซึ่งครั้งนั้นยังไม่มีการแบ่งรุ่นตามน้ำหนัก ใครยกน้ำหนักได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะโดยไม่ต้องคำนึงถึงรูปร่างและขนาดของนักกีฬา
กีฬายกน้ำหนักกลายเป็นกีฬาหลักที่ถูกบรรจุเป็นประจำในโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1920 ที่เบลเยี่ยม จนในปี 1932 จึงเริ่มมีการแบ่งรุ่นน้ำหนัก และในปี 2000 ที่ซิดนีย์ มีการแข่งขันยกน้ำหนักประเภทหญิงเป็นครั้งแรก
กรีซยังถือว่าเป็นประเทศที่มีนักยกน้ำหนักอยู่ในระดับแถวหน้าของโลก ส่วนในประเภทหญิงทุกรุ่นดูจะเป็นของนักยกน้ำหนักจากจีนที่ครองความเป็นจ้าว
สำหรับในการโอลิมปิก ณ กรุงปักกิ่ง หรือปักกิ่งเกมส์ ผู้ชนะเหรียญทองในรุ่นน้ำหนัก 53 กิโลกรัม หญิง คือ ประภาวดี เจริญรัตนธารากุล โดยชนะไปด้วยคะแนนรวม 221 กิโลกรัม ทั้งยังทำลายสถิติโอลิมปิกในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก คือ 126 กิโลกรัม
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬามวยปล้ำ  มีมาตั้งแต่โอลิมปิกสมัยโบราณ และถือว่าเป็นการแข่งขันที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดากีฬาทั้งหลาย เมื่อโอลิมปิกสมัยโบราณเกิดขึ้นในปี 776 ก่อนคริสตกาล มวยปล้ำก็เป็นกีฬาชนิดหนึ่งที่รวมอยู่ด้วยและก็ยังเป็นกีฬาหลักสืบต่อมา
เมื่อเข้าสู่โอลิมปิกยุคปัจจุบันที่เริ่มในปี ค.ศ. 1896 คณะกรรมการจัดการแข่งขันมีความคิดที่จะพยายามเชื่อมโยงไปถึงสมัยโบราณโดยเสาะหากีฬาที่นิยมกันในทุกหย่อมหญ้า สร้างความบันเทิงให้แก่ผู้คนในสมัยนั้น ไม่ว่าในกรีซ อาณาจักรอัสซีเรีย บาบีลอน ตลอดจนอินเดีย จีน และญี่ปุ่น แล้วในที่สุด พวกเขาก็ได้พลิกฟื้นกีฬามวยปล้ำแบบที่เชื่อว่าพวกกรีก กับโรมันนิยมในสมัยก่อน เรียกว่า มวยปล้ำสไตล์เกร๊กโก-โรมัน (Greco-Roman) ให้คืนชีพขึ้นมา สไตล์นี้นักมวยปล้ำจะใช้แต่แขนและส่วนที่อยู่เหนือเอวขึ้นไปในการต่อสู้ และการจับคู่ต่อสู้ก็ต้องจับที่บริเวณแขนหรือส่วนบนของลำตัวเท่านั้น มวยปล้ำเกร๊กโก-โรมันนั้นเป็นที่นิยมในทวีปยุโรป ต่อมาในโอลิมปิกครั้งที่ 3 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา ปี 1904 ก็เกิดมวยปล้ำสไตล์ใหม่ขึ้นมา เรียกว่า แบบฟรีสไตล์ (Freestyle) ซึ่งอนุญาตให้ใช้ขาได้ โดยได้รับความนิยมจากทั่วโลกมากกว่าแบบแรก เพราะสามารถใช้ทุกส่วนของร่างกายได้
มวยปล้ำแบบฟรีสไตล์ถูกงดในโอลิมปิก 1912 ที่สวีเดน ให้มีแต่แบบเกร๊กโก-โรมัน ซึ่งก็เป็นเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่มีการกำหนดเวลาแบ่งเป็นยก
ตลอดระยะเวลาหลายปีนักมวยปล้ำจากทวีปยุโรปครองความเป็นจ้าวในมวยปล้ำแบบเกร๊กโก-โรมัน ส่วนแบบฟรีสไตล์นั้นไม่มีชาติใดโดดเด่นแต่เพียงผู้เดียว
และล่าสุด เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2013 ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปีของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้มีมติ ให้ถอดถอนการแข่งขันกีฬาชนิดนี้ ออกจากการเป็นหนึ่งในชนิดกีฬาของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน โดยจะมีผล หลังจากจบการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งหมายความว่า นับจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020เป็นต้นไป จะไม่มีการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกต่อไป
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิก  มีการแข่งขันมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ และถูกงดไปในปี 339 ก่อนคริสตกาล พอกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่กลับมาในปี 1896 ยิมนาสติกก็เข้าสู่โอลิมปิกด้วยซึ่งเป็นประเภทอาร์ทิสทิค ยิมนาสติก
โดยยิมนาสติกที่แข่งขันในโอลิมปิกมี 3 ประเภท คือ อาร์ทิสติก ยิมนาสติก (Artistic Gymnastics) หรือยิมนาสติกสากล เป็นประเภทที่ใช้อุปกรณ์ เช่น ม้ากระโดด ม้าหู บาร์ต่างระดับ บาร์คู่ บาร์เดี่ยว ห่วง คานทรงตัว รวมทั้งฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ ประเภทริธมิค ยิมนาสติก (Rhythmic Gymnastics) หรือ ยิมนาสติกลีลาซึ่งมีเฉพาะประเภทหญิงเท่านั้น และเริ่มแข่งขันในโอลิมปิกในปี 1984 และประเภทสุดท้ายคือ ประเภททรัมโปลีน (Trampoline) มีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิกปี 2000 ที่ซิดนีย์
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เริ่มแข่งขันวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน ยิมนาสติกสากล, แทมโพลีน แข่งที่ North Greenwich Arena ยิมนาสติกลีลา แข่งที่ Wembley Arena
มีนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 264 คน
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬากรีฑา  หมายถึงทั้งประเภทลู่และลาน (Track and Field) ในปัจจุบันแบ่งกรีฑาออกเป็น 6 ประเภท
กรีฑา  หมายถึงเฉพาะรายการแข่งขันกีฬาที่เกี่ยวข้องกับการวิ่งแข่ง การกระโดด การขว้างและการเดิน ประเภทการแข่งขันกรีฑาที่พบแพร่หลายที่สุด คือ ลู่และลาน วิ่งทางเรียบ วิ่งวิบาก และเดินแข่ง ด้วยความเรียบง่ายของการแข่งขัน และไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ราคาแพง ทำให้กรีฑาเป็นหนึ่งในกีฬาที่มีการแข่งขันกันมากที่สุดในโลก
กรีฑาซึ่งได้รับการจัดตั้งสามารถสืบย้อนไปได้ถึงกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณนับแต่ 776 ปีก่อนคริสตกาล และรายการแข่งขันกรีฑาสมัยใหม่ส่วนใหญ่มีสโสมรสมาชิกของสหพันธ์กรีฑานานาชาติ (IAAF) กรีฑาเป็นกระดูกสันหลังของโอลิมปิกฤดูร้อนสมัยใหม่ และการชุมนุมระหว่างประเทศชั้นนำอื่น ๆ รวมทั้ง การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก (IAAF World Championships) และการแข่งขันกรีฑาในร่มชิงแชมป์โลก (World Indoor Championships) และกรีฑาสำหรับผู้พิการทางกายแข่งขันกันที่ พาราลิมปิกฤดูร้อน และการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลกของคณะกรรมการพาราลิมปิกระหว่างประเทศ (IPC Athletics
ประเภทของการแข่งขัน กรีฑาในโอลิมปิก 2012.
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิก  ได้รับการยอมรับบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยในระยะแรกมีเพียงการแข่งขันประเภทชาย เปิดโอกาสให้นักกีฬาว่ายน้ำใช้ท่าอะไรก็ได้ แต่ผลปรากฏว่า คนที่ได้รับชัยชนะคราวนั้นคือคนที่ใช้ท่าทรัดเจิ้น ในปี 1900 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้เพิ่มการว่ายน้ำท่ากรรเชียงเข้าไปอีก 1 รายการ ต่อมาปี 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จึงเพิ่มท่ากบ และไม่นานนักท่าผีเสื้อจึงตามมาเป็นท่าสุดท้าย
อย่างไรก็ตาม ในสมัยนั้นการจัดการแข่งขันยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง การแข่งขันที่กรุงเอเธนส์ นักว่ายน้ำยังต้องใช้วิธีออกสตาร์ตด้วยการกระโดดจากบนเรือลงไปในน้ำท่เย็นจัดราวกับน้ำแข็งของทะเลเมดิเตอร์รเนียน แถมยังมีคลื่นอีกด้วย ดังนันผู้ที่จะเข้าแข่งต้องคิดถึงความแข็งแกร่งทนทานของตนเองว่ามีเพียงพอหรือไม่ที่จะเอาชีวิตให้รอดเสียก่อน จึงจะคิดเรื่องเอาชนะ
ปี 1900 โอลิมปิกที่กรุงปารีสนั้น มีการแข่งขันว่ายใต้น้ำ รวมทั้งการว่ายน้ำผ่านเครื่องกีดขวางอีกด้วย อีก 4 ปีต่อมาที่เมืองเซนตหลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีการแข่งดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) ซึ่งรายการเหล่านั้นไม่ได้รับความนิยม เพราะผู้ชมจะไม่เห็นอะไรเลลยนอกจากน้ำในขณะที่นักว่ายน้ำดำน้ำอยู่ ทำให้ถูกยกเลิกไป ส่วนการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในโอลิมมปิกปี 1912 ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
นับตั้งแต่โอลิมปิกครั้งที่ 3 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา สหรัฐฯก็ครองความเป็นจ้าวกีฬาชนิดนี้มาโดยตลอด ในปัจจุบันการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกทั้งประเภทชายและหญิงนั้น นักว่ายน้ำจากสหรัฐฯ และออสเตรเลียนับว่าอยู่แถวหน้าเหนือชาติอื่นๆ
"ปรับปรุงหลังจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2012"
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิก  ได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาที่มีการชิงชัยเฉพาะนักกีฬาหญิงในโอลิมปิกอย่างเป็นทางการ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา มีชิงชัย 2 เหรียญทอง คือ ประเภทเดี่ยวและคู่ ซึ่งนักกีฬาระบำใต้น้ำ จากสหรัฐฯ กวาดไปทั้งสองเหรียญทอง
ประเทศที่ครองความยิ่งใหญ่ในกีฬาระบำใต้น้ำ คือสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ที่ต่างผลัดกันครองเหรียญทองในโอลิมปิกมาตลอด แต่จุดหักเหที่ทำให้สหรัฐฯและแคนาดา มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นคือหลังจากโอลิมปิกในปี 1996 ที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา เมื่อทั้งสหรัฐฯและแคนาดา เจอปัญหาเดียวกันคือ นักกีฬาหลักต่างพร้อมใจกันวางมือ ขณะที่หลายประเทศต่างพัฒนาขีดความสามารถขึ้นมา โดยเฉพาะรัสเซียและญี่ปุ่นที่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในช่วงการแข่งขันระบำใต้น้ำชิงแชมป์โลกที่ประเทศฝรั่งเศส ในปี 1998 นอกจากนี้ยังมีจีนและอิตาลีเป็นคู่แข่งที่พัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโปโลน้ำ  ถือเป็นกีฬาที่เล่นเป็นทีมชนิดแรกๆที่เข้าสู่กีฬาโอลิมปิก ซึ่งได้รับการบรรจุเข้าในโอลิมปิก ในปี 1900 เป็นครั้งแรก ซึ่งมีการแข่งขันตลอดมาทุกครั้งจนถึงปัจจุบัน และในโอลิมปิกปี 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการแข่งขันโปโลน้ำหญิงเป็นครั้งแรก หลังจากที่ประเภทชายกลายมาเป็นกีฬาหลักของโอลิมปิกมากว่า 1 ศตวรรษ
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิงธนู  เป็นกีฬาที่ไม่ได้เน้นที่ความแข็งแรงหรือความเร็วเป็นหลัก หากแต่เป็นศิลปะที่ต้องอาศัยการฝึกฝนและทักษะความแม่นยำเป็นอย่างมาก ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกนั้นมีการแข่งขันยิงธนูด้วยในโอลิมปิกสมัยโบราณแต่ก็เลิกไป และได้รับการบรรจุใหม่ตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกปี 1972 ที่กรุงมิวนิก ประเทศเยอรมัน
กีฬายิงธนูมีการแข่งขันหลายประเภท เช่น ประเภทลาน (field shooting) จัดการแข่งขันคล้ายกับการล่าสัตว์ คือวางเป้าเล็กๆไว้ที่ตำแหน่งและระยะต่างๆกันตามสภาพแวดล้อมแบบธรรมชาติ ประเภทไฟลท์ ชู้ตติ้ง (flight shooting) จะเน้นที่ระยะมากกว่าความแม่นยำ หรือประเภทสกีอาร์เชอรี (ski-archery) แข่งขันยิงธนูในสภาพภูมิประเทศต่างๆ โดยมีเล่นสกีหรือสเก็ตด้วย แต่ที่นิยมแพร่หลายมากที่สุดและใช้จัดการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ก็คือ ประเภทเป้า (target shooting)
ฬา
ญิฮาด
ญิฮาด  มาจากคำกริยา ญะฮะดะ ในภาษาอาหรับหมายถึง การดิ้นรนต่อสู้หรือความพยายาม ในทางศาสนาหมายถึง ความพยายามที่จะเพิ่มศรัทธาในพระเจ้ารวมทั้งการทำความดี การเผยแพร่ศาสนา ผู้ทำการญิฮาดเรียกว่ามุญาฮิด พหูพจน์เรียกว่ามุญาฮิดีน
ในทางศาสนาอิสลามแล้ว คำนี้ไม่ได้หมายถึงสงครามศักดิ์สิทธิ์ดังที่ผู้มิใช่มุสลิมเข้าใจ และเป็นศัพท์ทางศาสนาคำหนึ่งที่ถูกเข้าใจผิดบ่อยครั้ง คำว่าญิฮาดนี้มีปรากฏทั้งในอัลกุรอ่านและหะดิษต่างๆ
ความหมายของญิฮาดฺ.
ญิฮาดในอัลกุรอาน.
ความหมายของญิฮาดในอัลกุรอานมีหลายความหมาย เช่น
โดยสรุปในอัลกุรอานให้มุสลิมทำญิฮาดเพื่อความโปรดปรานและได้ใกล้ชิดกับพระเจ้า มิใช่การต่อสู้กับผู้ที่มิใช่มุสลิมด้วยอาวุธหรือความรุนแรง
ญิฮาดในหะดิษ.
ในหะดิษซึ่งเป็นการรวบรวมคำพูด โอวาทหรือการปฏิบัติตนของมุฮัมมัด ได้ให้ความหมายของญิฮาดในการต่อสู้เพื่อทำให้จิตใจของตนบริสุทธิ์ เช่นกล่าวว่า การรบในสมรภูมิเพื่อศาสนาเป็นญิฮาดเล็ก การต่อสู้กับความอ่อนแอของตนคือญิฮาดใหญ่ และญิฮาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ การพูดความจริงต่อหน้าผู้กดขี่
ญิฮาดในคำอธิบายของนักวิชาการมุสลิม.
นักวิชาการมุสลิมแบ่งญิฮาดเป็น 4 ประเภทคือ
ญิฮาดในยุคกลางของศาสนาอิสลาม.
ยุคกลางของศาสนาอิสลามอยู่ระหว่าง พุทธศตวรรษที่ 13-16 นักนิติศาสตร์อิสลามในยุคนั้นได้เพิ่มเติมการจัดประเภทดินแดนตามสภาพการณ์ที่เปลี่ยนไปในขณะนั้น ซึ่งดินแดนดังกล่าว ได้แก่
การจะกำหนดว่าดินแดนใดเป็นแดนข้าศึกจะต้องมีคุณสมบัติครบทั้งสามประการโดยชัดแจ้ง ไม่ใช่เพียงการสงสัยหรือสันนิษฐาน
เงื่อนไขของญิฮาด.
การประกาศญิฮาดในทางศาสนาจะเกิดขึ้นเมื่อมีเงื่อนไขต่อไปนี้ครบสมบูรณ์
ญิฮาดในประวัติศาสตร์.
ตั้งแต่การเกิดขึ้นของศาสนาอิสลาม มีการประกาศญิฮาดทั้งที่ได้รับการยอมรับและไม่ยอมรับจากมุสลิมดังนี้
จีฮัด
จิฮาด
กายสัณฐานวิทยา
สำนักข่าวประชาธรรม
สำนักข่าวประชาธรรม (PNN News) เป็นองค์กรสื่อส่วนกลางของภาคประชาชน ที่ทำงานร่วมกับสื่อมวลชนทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อให้ข่าวสารภาคประชาชน โดยเฉพาะด้านปัญหาความยากจน ปัญหาคนชายขอบและปัญหาของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ สื่อไปถึงสังคมได้อย่างกว้างขวางโดยผ่านสื่อมวลชน และเว็บไซต์ และเพื่อให้องค์กรประชาชนพัฒนาความรู้ ความเข้าใจในการใช้สื่อ ผลิตสื่อ และวิธีการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
สำนักข่าวประชาธรรม เริ่มก่อตั้งโดยกลุ่มนักคิด นักพัฒนาเอกชน และนักกิจกรรมภาคเหนือในช่วงปลายปี พ.ศ. 2542 โดยมีการระดมหุ้นกันเองทั้งจากองค์กรพัฒนาเอกชน องค์กรชาวบ้าน นักกิจกรรม นักธุรกิจ สื่อมวลชน นักวิชาการ
ผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว เป็นผู้สื่อข่าวระดับพื้นที่ ซึ่งมิใช่ผู้สื่อข่าวอาชีพ แต่เป็นผู้สัมผัสใกล้ชิดกับข้อเท็จจริง กระจายอยู่ตามสาขาอาชีพต่างๆ ในชนบททั่วประเทศ โดยมีศูนย์ข่าวภูมิภาคประจำอยู่ใน 3 ภูมิภาค คือ ภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคอีสาน ทำหน้าที่ฝึกอบรมจัดตั้งผู้สื่อข่าวระดับพื้นที่ และรายงานข่าวแก่สมาชิกเป็นประจำผ่านทางจดหมายข่าวออนไลน์
พระไตรโลกยวิชัยโพธิสัตว์
พระไตรโลกยวิชัย
พระประภูตรัตนะ
พระประภูตรัตนะ เป็นพระพุทธเจ้าตามความเชื่อของฝ่ายมหายาน นิยมนับถือในประเทศจีน แต่ไม่พบในอินเดีย ในคัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตรกล่าวว่าเป็นพระพุทธเจ้าในอดีตที่จะปรากฏพระองค์ทุกครั้งที่มีการแสดงพระสัทธรรมปุณฑริกสูตร ซึ่งรวมทั้งในการแสดงพระสูตรนี้ของพระศากยมุนีพุทธเจ้าด้วย เป็นหนึ่งในคำสอนที่ยืนยันความเชื่อของฝ่ายมหายานว่าความเป็นพระพุทธเจ้ามิได้สิ้นสุดลงที่การปรินิพพานแต่จะคงอยู่ในโลกต่อไปในอนาคตอันยาวนานด้วย
ซ้าบ
ซาบ เอบี  เป็นบริษัทอากาศยานและการป้องกันที่อยู่ในสวีเดน
ซ้าบ เอบี เน้นการผลิตเครื่องบินรบ โดยปัจจุบันเป็นรุ่น ยาส 39 เข้าประจำการในสวีเดนและเช็ก กำลังทยอยส่งมอบให้กับฮังการีและแอฟริกาใต้ และมีสัญญาสั่งซื้อจากกองทัพอากาศไทย
เครื่องบินรบที่บริษัทเคยผลิต ได้แก่
รถยนต์ซาบในประเทศไทย.
ในประเทศไทยเคยมีรถยนต์ซาบขายโดยบริษัท ออโต้เทคนิค (ประเทศไทย) จำกัด คือ Saab 9000 / Saab 900 / Saab 9-5 และ Saab 9-3
ปรัศนีและอัศเจรีย์กลับหัว
ปรัศนีกลับหัว (¿) และ อัศเจรีย์กลับหัว (¡) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง ใช้ขึ้นต้นประโยคคำถามและประโยคแสดงการอุทานที่ลงท้ายด้วยปรัศนีและอัศเจรีย์ตามลำดับ เครื่องหมายชนิดนี้มีใช้เฉพาะในภาษาสเปน
ปรัศนีกลับหัว
อัศเจรีย์กลับหัว
โรงแรม มณเฑียร
โรงแรม ดุสิตธานี
ต้นชิงชัน
รักเรา กัลปาวสาน
รักเรา กัลปาวสาน (不能說的秘密, Secret) เป็นภาพยนตร์ไต้หวันที่ออกฉายในปี 2007 กำกับโดยนักร้องเพลงไต้หวัน เจย์ โชว์ แสดงนำโดย เจย์ โชว์ และนางเอก เกย ลุนเม่ย ร่วมด้วย แอนโทนี่ หว่อง
มีอีกชื่อภาษาอังกฤษอีกชื่อหนึ่งว่า The Secret That Cannot Be Told
ยี่ เซียง หลุน (เจย์ โชว์) เป็นนักเรียนใหม่ที่เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมเก่าแก่แห่งหนึ่ง เขาได้พบกับนักเรียนหญิงท่าทางลึกลับคนหนึ่ง ชื่อ ลู เสี่ยว ยู (เกย ลุนเม่ย) ที่ชื่นชอบเปียโนเหมือนกัน ทั้งคู่ได้พัฒนาความสัมพันธ์ขึ้นเรื่อย ๆ ได้เล่นเปียโนร่วมกัน จนกลายเป็นความรัก แต่ผ่านไป เสี่ยว ยู ก็เริ่มไม่มาโรงเรียน เซียง หลุน ตามไปถึงบ้าน และพบว่าเธอป่วยเป็นโรคหอบหืด ก่อนจะพบว่าแท้จริงว่า เธอไม่ได้อยู่ในศตวรรษเดียวกับเขา แต่เธอมีชีวิตอยู่ในปี 1979 มาแล้ว
อนันต์ อัศวโภคิน
อนันต์ อัศวโภคิน (21 มีนาคม พ.ศ. 2493 -) เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นเจ้าของธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังของไทย เป็นอดีตประธานและกรรมการผู้จัดการ บริษัทแลนด์แอนด์เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) เคยได้รับรางวัล "Best CEO Of The Year" และเคยได้ตำแหน่งเศรษฐีหุ้นที่มีมูลค่าสูงที่สุดในไทยหลายปีซ้อน
อนันต์มีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 840 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 26,000 ล้านบาท) และได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บให้เป็นมหาเศรษฐีของไทยลำดับที่ 18 (ประจำปี พ.ศ. 2555)
จบการศึกษาจากระดับประถมถึงมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่น 11 รุ่นเดียวกับบุญคลี ปลั่งศิริ ปริญญาโท M.S. Industrial Engineering, สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์, ปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อนันต์ สมรสกับ วารุณี อัศวโภคิน (มีบุตร 3 คน ได้แก่ อาชวิณ-อลิสา-อาชนัน อัศวโภคิน)
Saab 39 Gripen
วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล (ชื่อเล่น: พิช) เป็นนักแสดง และนักร้องชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากการแสดงเป็น “มิว” ตัวละครเอกของภาพยนตร์ไทยเรื่อง “รักแห่งสยาม” (2550) และการเป็นนักร้องนำวงออกัส
วิชญ์วิสิฐ (เดิมชื่อ พิชญ์ โพธิ์คัณธา) เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรชายคนเดียวของครอบครัว ซึ่งนับถือศาสนาพุทธ แต่เนื่องจากศึกษาในโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย) จึงมีความศรัทธาในศาสนาคริสต์ด้วย
ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาวิชาภาพยนตร์และภาพถ่าย คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีงานอดิเรกคือ การแต่งเพลง เล่นเปียโนและถ่ายภาพแบบโลโมกราฟี นอกจากนี้ เขายังชื่นชอบ "เคน ฮิราอิ" นักร้องแนวอาร์แอนด์บีชาวญี่ปุ่นและการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "วุ่นรัก นักดนตรี" เป็นพิเศษ
เข้าวงการจากการชักชวนของ มะเดี่ยว-ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ ศิษย์เก่ารุ่นพี่ที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
เริ่มชีวิตการแสดง จากการเป็นตัวประกอบ (เห็นแขน) ในเรื่อง “13 เกมสยอง” (2549) ในปีถัดมา ได้รับบทเป็น “มิว” ในภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม (2550) ที่สร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมาก และทำให้วิชญ์วิสิฐ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี "เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 5" ประจำปี พ.ศ. 2550 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 17 และรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
ในปี พ.ศ. 2551 วิชญ์วิสิฐร่วมแสดงภาพยนตร์สั้นเรื่อง "โดปามีน (Dopamine)" ซึ่งกำกับโดยชูเกียรติ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก ในมุมมองทางวิทยาศาสตร์ ออกฉายต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก ในงาน "วันทูคอล ไอดี โชว์เคส" เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ต่อมา วิชญ์วิสิฐยังมีส่วนร่วมแสดงภาพยนตร์สั้น แนวโรแมนติกแฟนตาซี ผลงานกำกับของชูเกียรติ ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "ฝัน-หวาน-อาย-จูบ" โดยแสดงในตอน "ฝัน" ร่วมกับวงออกัส
เมื่อปี พ.ศ. 2554 วิชญ์วิสิฐมีผลงานร่วมกับเพื่อนสมาชิกวงออกัส ในเรื่อง "เพื่อนไม่เก่า" รับบทเป็น "บาส" เข้าฉายวันแรก 26 พฤษภาคม ผลงานกำกับของ เกรียงไกร วชิรธรรมพร (ปิง) ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ร่วมงานกับชูเกียรติอีกครั้ง ในผลงานเรื่อง "Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ" รับบทเป็น "เลี่ยม" (มอส) น้องชายของปรียา (นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) นางเอกของเรื่อง นอกจากนี้ ยังรับเชิญร่วมแสดง ในภาพยนตร์เรื่อง "เธอเขาเราผี" และ "เกรียนฟิคชั่น" อีกด้วย
เริ่มปรากฏความเป็นศิลปินตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ด้วยการเป็นนักร้องนำในวงดนตรีของโรงเรียน มีผลงานซึ่งเป็นที่รู้จักครั้งแรกคือ การร้องนำในเพลง "ไม่เป็นไร (สมมุติว่า รีมิกซ์)" ที่ใช้ประกอบภาพยนตร์"ข้าวเหนียวหมูปิ้ง" (2549) และในปีต่อมา วิชญ์วิสิฐเป็นผู้ร้องเกือบทุกเพลง ที่ประกอบภาพยนตร์"รักแห่งสยาม" (2550) เนื่องจากบทบาทที่ได้รับ เป็นนักร้องนำของวงออกัส โดยเพลง "รู้สึกบ้างไหม" เป็นผลงานการแต่งเนื้อร้องของเขาเอง จากนั้น วิชญ์วิสิฐร่วมแสดงกับนัสนันท์ เธียไพรัตน์ (พลอย) ในมิวสิกวิดีโอเพลง"หากเธอหมดรัก" ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้มของพลอย ที่ออกอากาศเป็นครั้งแรก ในช่วงปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2551
ต่อมา วิชญ์วิสิฐออกอัลบั้มเพลง "ออกัส * แตงซ์ (august * thanx)" ร่วมกับวงออกัส ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ล่าสุด วิชญ์วิสิฐมีงานเพลงร่วมกับวงออกัส ในอัลบัม"เรดิโอโดรม (RadioDrome)" โดยเมื่อวันที่ 1 กันยายน ที่ผ่านมา ได้ออกซิงเกิลเพลงเปิดตัว "ดวงตะวัน (Sunshine)" ซึ่งวิชญ์วิสิฐเป็นผู้แต่งทั้งเนื้อร้องและทำนอง เพื่อประชาสัมพันธ์เบื้องต้น ตามรายการเพลงทางสถานีวิทยุกระจายเสียงต่างๆ ทั้งนี้ อัลบัมเต็มออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ก่อนที่ภาพยนตร์"ฝัน-หวาน-อาย-จูบ (4 Romances)" จะเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ในวันที่ 25 ธันวาคม
นอกจากนี้ ยังร้องเพลงประกอบ"ละครวารสารฯ" ของคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปี พ.ศ. 2551 เรื่อง "Dear Passenger" ชื่อเพลง "ปีก" โดยเป็นคนแต่งเพลงเอง และต่อมาร้องเพลง "ผู้เป็นที่รัก" ประกอบละครวารสารฯ เรื่อง "ดาลิต" ที่จัดแสดงในปี พ.ศ. 2553 อีกด้วย จากนั้นในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 วิชญ์วิสิฐออกซิงเกิลเพลง(Take care) เป็นภาษาไทยและภาษาจีน และหลังจากนั้น ออกซิงเกิลเพลง "จุดหมาย" (Goal) เพื่อประกอบภาพยนตร์ "เกรียนฟิคชั่น"
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 วิชญ์วิสิฐได้รับเชิญ จาก "โดฟ แชมพู" ร่วมกับชูเกียรติ ให้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาชุด "เช้าวันใหม่"  ต่อมา ในเดือนมีนาคมปีเดียวกัน เขาร่วมกับวงออกัส และมนต์ชีพ ศิวะสินางกูร (ครูเป็ด เอเอฟ หรือ นายสะอาด) แสดงภาพยนตร์โฆษณา บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป"มาม่า" รสหมูสับ ในชุด “สามัคคี” อีกด้วย จากนั้น ในเดือนธันวาคม วงออกัสปรากฏตัวร่วมกับนักแสดงนำ ในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ เพื่อประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ "ฝัน-หวาน-อาย-จูบ"
วิชญ์วิสิฐได้ร่วมเป็นหนึ่งในดารารับเชิญ ของละครซิตคอม"ระเบิดเถิดเทิง" ในตอนที่ 631 "สอบซ่อม" ซึ่งออกอากาศเมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 14:00-16:00 น. ทาง ททบ.5 โดยรับบทเป็น “เอ” ลูกชายคนเดียวของ"หมออาร์ต" เจ้าของคลินิกลดความอ้วน ในตลาดเถิดเทิง เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับ"ลูกเกลี้ยง" ลูกบุญธรรมของเท่ง เถิดเทิง (แสดงโดย อเล็กซ์ เรนเดลล์) เอเรียนหนังสือเก่งมาก ได้เกรด 4 ทุกวิชา แต่กลับตกในวิชาพลศึกษา จึงต้องสอบซ่อมเดาะตะกร้อ โดยมีเท่งกับโหน่งช่วยฝึกสอน ทั้งนี้ ในรอบถอดสลักระเบิด วิชญ์วิสิฐต้องเข้าไปดึงสลักในโดมถึงสองครั้ง ครั้งแรกเลือกสลักหมายเลข 3 ไม่ระเบิด จึงได้รับรางวัลทองคำมูลค่า 10,000 บาท ครั้งที่สองเลือกสลักหมายเลข 2 ซึ่งเป็นสลักระเบิด เขาจึงโดนระเบิดแป้ง และไม่ได้รับรางวัลเครื่องปรับอากาศ
ต่อมา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เวลา 22:55-23:45 น. วิชญ์วิสิฐพร้อมด้วยวงออกัส ร่วมเป็นดารารับเชิญ ในรายการ"สาระแน" ทาง ททบ.5 โดยทีมงานได้จัดสถานการณ์ให้วงออกัสไปแสดงดนตรี พร้อมทั้งนำทุนการศึกษา และสิ่งของไปบริจาคแก่นักเรียน โรงเรียนวัดโคกสว่าง จังหวัดนครนายก ซึ่งมีการฝึกฝนนักเรียนที่สนใจ ให้สามารถขี่จักรยานล้อเดียวแบบผาดโผนได้ ระหว่างที่แสดงดนตรีอยู่นั้น มีหน้าม้าของรายการ ที่ใช้ชื่อว่า "คุณครูเม็ดนุ่น" ปลอมเป็นวงดนตรีไทยชื่อ "วงดนตรีแห่งสยาม" เข้ามาท้าเล่นดนตรีประชันกัน แต่ในที่สุด วงออกัสก็เป็นฝ่ายแพ้ ทันใดนั้น "ลุงปุ๋ย" หน้าม้าที่ปลอมตัวเป็นภารโรงของโรงเรียน อาสาเข้าช่วยเหลือวงออกัส โดยเปิดเผยตัวว่า เป็นมือกีตาร์ที่เก่งกาจ มีฉายาว่า "กิตติพงศ์ กีตาร์เป๋" พร้อมอ้างว่าเป็นถึงลูกศิษย์ของ "กิตติ กีตาร์ปืน" เลยทีเดียว ทว่าความจริงก็เปิดเผยออกมาว่า ทั้งคุณครูเม็ดนุ่น และลุงปุ๋ย ต่างก็มีแบ็กอัพช่วยเล่นอยู่หลังเวที สุดท้ายระนาดของคุณครูเม็ดนุ่นเกิดระเบิดขึ้น ทำให้เวทีเกิดไฟไหม้ และทุกคนต่างก็กระจัดกระจายหนีไป เป็นอันจบเรื่องราว
จากนั้นวิชญ์วิสิฐรับเชิญจากเชฟอิ๊ก-บรรณ บริบูรณ์ ให้มาร่วมทำอาหาร แบบไม่ต้องใช้ก๊าซหุงต้ม สำหรับงานเลี้ยงเล็กๆ ภายในห้องพัก โดยมีวงออกัสมาร่วมรับประทานด้วย เพื่อนำไปออกอากาศในรายการ "ครัวอินดี้" ตอน "แรงบันดาลใจที่ 36 : ปาร์ตี้เด็กหอ" เมื่อวันเสาร์ที่ 13 กันยายน ปีเดียวกัน ระหว่างเวลา 10:25-10:55 น. ทาง ททบ.5 ในส่วนของอาหารที่ทำนั้น ประกอบด้วย "มะกะโรนีชีส" ซึ่งใช้หม้อหุงข้าวทำ เป็นอาหารจานหลัก, "ขนมปังแผ่นหน้าทูน่า" ที่ทำจากเตาอบไมโครเวฟ เป็นอาหารทานเล่น และ"ม็อกเทล"จากการผสมน้ำแอปเปิล และน้ำเลมอนโซดาเป็นเครื่องดื่ม โดยในระหว่างปาร์ตี้ วงออกัสก็เล่นเพลงดวงตะวัน ซิงเกิลเปิดอัลบั้มเรดิโอโดรม คลอไปด้วย
วิชญ์วิสิฐรับงานแสดงทางโทรทัศน์ครั้งแรก โดยเป็นตัวละครชื่อ "เตวิช ไหมแก้ว" (ชื่อเล่น: เต้) ลูกชายวัยรุ่นของ"อรละออ" (แสดงโดย: ณหทัย พิจิตรา) พี่สาวต่างแม่ของ"ชลธี" (แสดงโดย: วรินทร ปัญหกาญจน์) ซึ่งแม่มักมีเหตุทะเลาะกับเขาอยู่เป็นประจำ ช่วงแรกของเรื่อง ได้รับการดูแลจาก คุณอาชลธี และคุณตาทวด"มาริโอ ปีเปิล คอนเนลิโอ" (แสดงโดย: อังเดร มาคิลเซน) อดีตมาเฟียชาวอิตาลีเป็นอย่างดี เขาจึงตอบแทนบุญคุณ ด้วยการอำนวยความสะดวก เมื่อทั้งสองต้องหนีออกจากบ้าน และคอยรายงานความเคลื่อนไหวที่บ้านให้รู้เป็นระยะ ในระหว่างที่คุณอาไม่อยู่
แต่ต่อมาถูกอรละออจับได้ว่าส่งข่าวให้ชลธี เตวิชจึงจำต้องหักหลังคุณตาทวดและคุณอา โดยรายงานเรื่องของชลธีให้กับคุณยายโรส (แสดงโดย: จารุณี สุขสวัสดิ์) และแม่แทน กระนั้นก็ดี เขายังได้กลับไปช่วยออกแบบร้านขายพิซซาของมาริโอ้และชลธี จนได้พบรักข้ามรุ่นกับ"จันทร์เจ้า" (แสดงโดย: พิจิตตรา สิริเวชชพันธ์) เพื่อนชลธีและหุ้นส่วนร้านพิซซา โดยมี"ผู้กองชัชนินทร์" (แสดงโดย: วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย) เป็นคู่แข่งคนสำคัญ