pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนนีในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และเป็นพระอัยกาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นธิดาของพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง ท่านผ่องเป็นธิดาของพระยาพัทลุง (ทองขาว) กับปล้อง ท่านปล้องเป็นน้องของคุณหญิงเพ็ง พระชนนีในสมเด็จพระศรีสุลาลัย นั่นก็คือว่าคุณหญิงเพ็งเป็นป้าท่านผ่องเพราะว่าเป็นพี่สาวท่านปล้องผู้ที่เป็นมารดา และก็เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็นหลานตากับหลานยายของพระยาพัทลุง (ทองขาว)กับท่านปล้อง ดังนั้นก็เท่ากับว่า ท่านผ่องผู้เป็นมารดาของเจ้าจอมมารดาทรัพย์คือพระภคินี(ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นหญิง)ในสมเด็จพระศรีสุลาลัยเพราะว่าสมเด็จพระศรีสุลาไลยทรงเป็นธิดาของพี่สาวของท่านปล้องผู้ที่เป็นคุณยายของเจ้าจอมมารดาทรัพย์ ตามลำดับญาติทั้งหมด ดังนั้นเจ้าจอมมารดาทรัพย์จึงมีศักดิ์เป็นหลานป้าในสมเด็จพระศรีสุลาลัย เจ้าจอมมารดาทรัพย์มีพี่น้อง 2 คนคือ
พระอักษรสมบัติ (ทับ) บิดาได้พามาถวายตัวกับเป็นในกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ได้มีพระประสูติกาลหม่อมเจ้า 2 องค์ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าจึงได้เลื่อนขึ้นเป็นพระเจ้าลูกเธอ และหม่อมทรัพย์ก็ได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าจอมมารดาทรัพย์
เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็น 1 ใน 3 พระสนมเอกที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดมาก อีก 2 คนคือเจ้าจอมมารดาบางและเจ้าจอมมารดาอิ่ม เหตุผลที่ทรงโปรดเจ้าจอมมารดาทรพย์นั้นสันนิษฐานว่าเพราะเป็นพระญาติสนิทในสมเด็จพระศรีสุลาลัย
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์คือ
คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์
คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์ โดยพฤตินัยได้ก่อตั้งรัฐบาลแห่งนาซีเยอรมนีระหว่างวันที่ 30 มกราคม และ 30 เมษายน ปี ค.ศ. 1945 เมื่อครั้งที่ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันไรซ์โดยประธานาธิบดี เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค-ได้รับการสนับสนุนตามที่ได้วางแผนกันเอาไว้โดยนักการเมืองอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ฟรันซ์ ฟอน พาเพิน ซึ่งเป็นผู้รักษาการณ์สำนักงานรองนายกรัฐมนตรีของตัวเอง เดิมคณะรัฐมนตรีแรกของฮิตเลอร์ถูกเรียกว่า "คณะรัฐมนตรีไรซ์เพื่อการกอบกู้ชาติ" ซึ่งเป็นการร่วมมือกันของพรรคนาซีของฮิตเลอร์และฝ่ายอนุรักษ์นิยมแห่งชาติของพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน (DNVP) ต่อมาได้กลายเป็นคณะรัฐมนตรีโดยเฉพาะฝ่ายพรรคนาซีเท่านั้น เมื่อพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมันถูกข่มขู่ให้ทำการสลายตัว
ในช่วงรัฐบัญญัติมอบอำนาจในปี ค.ศ. 1933 ผ่านไปสองเดือนหลังจากที่ฮิตเลอร์ได้เข้ารับตำแหน่ง ได้มอบหมายให้คณะรัฐมนตรีมีอำนาจในการออกกฎหมายโดยไม่ผ่านความเห็นชอบของไรสทาคเป็นเวลาสี่ปี แต่ในความเป็นจริงอำนาจนี้ได้ตกเป็นของฮิตเลอร์และเจตนาและวัตถุประสงค์ทั้งหมดได้ทำให้ฮิตเลอร์กลายเป็นจอมเผด็จการ ภายหลังจากการผ่านรัฐบัญญัติมอบอำนาจ การอภิปรายอย่างจริงจังมากหรือน้อยได้สิ้นสุดลงในการประชุมคณะรัฐมนตรี.
คณะรัฐมนตรีประชุมนาน ๆ ครั้งหลังปี ค.ศ. 1934 และมีประชุมเต็มคณะครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1938 อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีมีขนาดในกระดาษเพิ่มขึ้นมหาศาลเนื่องจากการเพิ่มผู้บัญชาการกองทัพและรัฐมนตรีลอยหลายคน
รัฐมนตรีแห่งไรซ์ประกอบด้วยรัฐมนตรีดังต่อไปนี้:
ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ
ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ  เป็นเข็มขัดแชมป์จาก นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2003 เป็นเข็มขัดแชมป์สำหรับรุ่นโอเพ้นต์เวท ที่นักมวยปล้ำอายุต่ำกว่า 30 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันที่เรียกว่า G2 U-30 Climax โดย Hiroshi Tanahashi ได้ชนะในทัวร์นาเมนต์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 และเป็นแชมป์คนแรก แชมป์ U-30 Openweight ได้รับการยอมรับให้เป็นเข็มขัดแชมป์ของ IWGP ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นตำแหน่งแชมป์ได้ว่างลงในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดยมุ่งให้ความสำคัญกับแชมป์ IWGP Heavyweight Championship และทำให้แชมป์ IWGP U-30 Openweight ถูกรีไทร์ไป
IWGP U-30 Openweight Championship
ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ (藤原宮子; ? – 11 สิงหาคม 1297) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 44 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
พระสนมมิยะโกะเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเมียว จักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุจึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (ป้า) ของ จักรพรรดินีโคเก็ง จักรพรรดิองค์ที่ 46 กระทั่งใน พ.ศ. 1292 เมื่อจักรพรรดินีโคเก็งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระสนมมิยะโกะเป็นไทโคไทโงหรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า
พระสนมมิยะโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 1297 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดินีโคเก็ง
เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาสัก
เจ้าชายคูซากาเบะ
เจ้าชายคูซากาเบะ (; ค.ศ. 662 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 689) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นตั้งแต่ ค.ศ. 681 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเท็มมุ พระมารดาของพระองค์คือจักรพรรดินีจิโต
พระองค์เป็นพระบุตรพระองค์เดียวของพระมารดาอ้างอิงจาก นิฮงโชกิ ใน ค.ศ. 681 พระองค์ได้รับสถาปนาให้เป็นมกุฎราชกุมาร ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 686 พระบิดาของพระองค์ จักรพรรดิเท็มมุ ประชวรหนักและมอบพระราชอำนาจให้จักรพรรดินีของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต และ มกุฎราชกุมาร เจ้าชายคูซาคาเบะ หลังการสวรรคตของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ตกพระทัยที่พระองค์ไม่ได้ขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์นำการจัดพระราชพิธีฝังพระศพและก่อสร้างพระราชสุสานของจักรพรรดิเท็มมุ แต่ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 689 พระชนมายุเพียง 28 พรรษา พระองค์มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า จักรพรรดิโอกาโนมิยาเงียว (岡宮御宇天皇)
ตำแหน่งพระสุสานของพระองค์ไม่แน่นอน บางคนคิดว่าอยู่ใน ทากาโทริ จังหวัดนาระ
พระองค์อภิเษกกับ เจ้าหญิงอาเบะ พระธิดาของ จักรพรรดิเท็นจิ ทั้งสองพระองค์มีโอรสธิดาอย่างน้อยสามพระองค์ เจ้าชายคารุ เจ้าหญิงฮิดากะ และ เจ้าหญิงคิบิ หลังจากการสวรรคตของพระองค์ พระมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ ภายหลัง เจ้าชายคารุ และ เจ้าหญิงฮิดากะ ครองราชบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิมมมุ และ จักรพรรดินีเก็นโช ตระกูลอาซากูระอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากพระองค์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน (; ตัวอักษรย่อ: AZMOC) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาเซอร์ไบจาน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ในปี ค.ศ. 1996 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่แอตแลนตา สหรัฐ
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานตั้งอยู่ที่เมืองบากู
เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล
เจ้าชายมูฮัสซัน บิน เฏาะลาล  เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน ทรงเสกสมรสกับ นางซาร์วาธ อิครามูลลาห์ (ภายหลัง :เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน) มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ คือ
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)
สุสานทหารนิรนาม  เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967
อนุสรณ์ประกอบไปด้วย แท่นหินพอร์ไฟรีสีแดง โดยในแท่นมีประติมากรรมทองแดง โดยในประติมากรรมประกอบด้วย ใบlaurel หมวกทหารและธงชัย ในส่วนหน้าของอนุสรณ์ มีดาวห้าแฉกในจัตุรัสที่ทำจาก labradorite ด้วยในดาวห้าแฉกมีคบเพลิงนิรันดร์กาลอยู่ตรงกลาง ในคบเพลิงมีข้อความสลักไว้ว่า "นามผู้กล้าวายชนม์หารู้ วีรกรรมสู้คงประจักษ์" ("Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен") ไฟสำหรับคบเพลิงนี้ได้มาจาก Field of Mars ที่เลนินกราด ทางซ้ายของสุสานมีข้อความตรงกำแพงว่า "1941 - แด่ผู้ที่สละชีพเพื่อมาตุภูมิ - 1945" ("1941 Павшим за Родину 1945")
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง
คูนิเกียว
คูนิเกียว  อดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง พ.ศ. 1283 – พ.ศ. 1287 ซึ่งพระราชวังหลวง  ถูกสร้างขึ้นในเมืองคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโตตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
ซึ่งเมืองคูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ พ.ศ. 1287 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปีจากนั้นในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1288 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ พ.ศ. 1289 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบะนะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของ ตระกูลทาจิบานะ
Mosfilmovskaya Street
มิสแกรนด์จันทบุรี
มิสแกรนด์ระยอง
พระแม่พรหมาณี
พระแม่พรหมาณี (สันสกฤต: ब्रह्माणी อังกฤษ: Brahmani)หรือพรหมมี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่พรหมมาณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระพรหมและพระสุรัสวดี พระแม่พรหมาณีทรงมีลักษณะเหมือนพระพรหม เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น
พระอินทราณี
พระอินทราณี(Sanskrit: इन्द्राणी, IAST: "Indrāṇī, lit." ราชินีแห่งพระอินทร์), หรือเป็นที่รู้จักในอีกนาม คือ พระแม่ศจี (Sanskrit: शची, IAST: "Śacī")เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ชายาของพระอินทร์ และเป็นหนึ่งในคณะเทวีมาตฤกา
นิรุกติศาสตร์และฉายา.
ในสมัยพระเวท นามของนางนั้นมาจากสามีของนาง, นามว่า อินทราณี นั้น ("Indrāṇī") มาจาก พระอินทร์ และหมายถึง 'ราชินีแห่งพระอินทร์' อย่างไรก็ตาม, เช่นเดียวกัน, คำไวพจน์นามของพระอินทร์นั้นมาจากความเกี่ยวข้องในฐานะสามีของนางเช่นกัน; เช่น ศจีปติ (สามีของนางศจี), ศจีทระ (นางศจีของพระอินทร์), หรือ ศจีวระ (ผู้ดูแลนางศจี)
"ศจี" ("Śacī") เป็นอีกนามไวพจน์ยอดนิยมของพระอินทราณี นักวิชาการชาวอังกฤษ นามว่า เซอร์ โมเนียร์ โมเนียร์‑วิลเลียมส์, ได้ศึกษาและอธิบายความหมายอันแปลว่า 'วจี', 'พลังแห่งวจี', หรือ 'วจีอันคารมคมคาย' ซึ่งมาจากคำสันสกฤต "ศจะ", ซึ่งหมายถึง 'คำพูด', 'กล่าว' หรือ 'บอก' "ศจี" ยังเกี่ยวข้องกับคำว่า "ศักดิ์", อันหมายถึง 'พละกำลัง', 'ความแข็งแกร่ง', 'การสำแดง' หรือ 'ความสำเร็จ'. เดวิด คินสลีย์, ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญในด้านเทพีในศาสนาฮินดู , เชื่อว่า คำว่า "ศจี" เป็นการตีความอธิบายจากศักติ, อันหมายถึง พละกำลังอำนาจ และนักวิชาการท่านอื่นๆแปลความหมายของคำนี้ว่า 'ผู้มีความงาม' อันหมายถึงคำว่า "ศจี"
สำหรับนามอื่นรวมถึง:
ในศาสนาอื่นๆ.
พระอินทราณียังปรากฏในคติศาสนาอื่นๆ ถึงแม้จะมิได้มีบทบาทมากนัก ในประเพณีศาสนาเชน,นางนั้นเป็นดังภาพสะท้อนของพระอินทร์, และเป็นตัวแทนของคู่รักในอุดมคติ ตามตำนานเมื่อครั้งประสูติ ตีรถังกร นางพร้อมด้วยสามีทรงช้างเอราวัณมาถวายพระพรและนบนมัสการพระองค์เพื่อศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคล
ในพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎกภาษาบาลี พระอินทราณีได้รับการขนานนาม คือ สุชาดา (Sujā) ชายาของท้าวสักกะ เป็นบุตรีของท้าวเวปจิตติ โดยก่อนกหน้านี้นางได้เวียนว่ายตามวัฏสงสารด้วยกุศลของนางมาหลายภพชาติก่อนเป็นชายาของท้าวสักกะ อันนางได้มาบุตรีของราชาอสูรศัตรูของสามีของและคณะ ด้วยอุบายของท้าวสักกะได้นิรมิตตนเองอสูรชราเข้านางและได้เกี้ยวพาราสีนางจนเกิดจิตปฏิพัทธ์ หลังจากชนะการประลองยุทธ์กับบิดรของนางสำเร็จ จึงได้รับกายกย่องเป็นเอกชายาของพระองค์
8 เทพอสูรมังกรฟ้า
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
เจ้าจอมมารดาฉิม เดิมในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้ามารับราชการฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่กับเจ้าจอมมารดาปิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เลื่อนมารับตำแหน่งเฝ้าที่ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ต่อมาได้เป็นเจ้าจอม และมีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
รักใหญ่
รักใหญ่  เป็นพืชในวงศ์มะม่วง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินโดจีน
รักใหญ่เป็นไม้ยืนต้น สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านในและกลีบดอกทั้งสองด้าน ใบเรียงเวียนรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายใบมน กลมหรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย ก้านใบยาว 1.5-3 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร มีดอกจำนวนมาก กลีบเลี้ยงคล้ายหมวกแฉกลึกด้านเดียว ยาวได้ถึง 7 มิลลิเมตร ร่วงเร็ว ดอกสีขาวอมชมพูมี 5-7 กลีบ รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ติดบนฐานดอกนูน (torus) ยาวเท่า ๆ กลีบดอก รังไข่มีช่องเดียว มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรมีขนยาว ผลเป็นแบบผนังชั้นในแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร มีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ปลายปีกมน มีเส้นกลีบ ก้านผลยาว 1.5-2 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดเดียว
สรรพคุณและการใช้ประโยชน์.
เปลือกต้นรักใหญ่มีรสเมา ใช้ต้มดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้กามโรค บิดและโรคเรื้อน เปลือกรากมีรสเมาเบื่อ แก้พยาธิลำไส้ รักษาโรคผิวหนัง เมล็ดใช้แก้ปากคอเปื่อย แก้ปวดฟัน น้ำยางจากรักใหญ่ใช้เป็นน้ำยางเคลือบเงา แต่มีส่วนประกอบของสารอูรูชิออล ซึ่งมีฤทธิ์ระคายเคืองต่อผิวหนัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาถ่ายอย่างรุนแรง น้ำยางรักใหญ่ผสมน้ำผึ้งใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (เดิม หม่อมเจ้าราษี; 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น "หม่อมเจ้าราษี" หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น "พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าราษี"
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าราษี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443
การสร้าง
พระแม่เกามารี
พระแม่เกามารี (สันสกฤต: कौमारी อังกฤษ: Kaumari) เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่เกามารีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระขันทกุมารกับพระแม่เทวเสนาและพระแม่วัลลี บางตำนานก็ว่าเป็นองค์เดียวกับพระแม่เทวเสนา
สมเด็จเจ้าฟ้าศรีสุพรรณ กรมหลวงโยธาทิพ
พระแม่วาราหี
พระแม่วาราหี  เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นพลังศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ
พระแม่จามุณฑา
จามุณฑา (Sanskrit: चामुण्डा, IAST: Cāmuṇḍā), หรือ นามอันนิยมขนานอื่นๆ คือ จามุณเฑศวรี, จามุณฑี หรือ จารจิกา, เป็นเทพีภาคดุร้ายของพระเทพีจัณฑีอันเป็นเทพมารดรอิตถีพละและเป็นหนึ่งในหมู่คณะสัปตมาตฤกา (เจ็ดเทพมารดร)ในศาสนาฮินดู
พระนางยังเป็นหนึ่งในประมุขของโยคินีทั้งหลาย เช่น คณะหกสิบสี่โยคินี หรือ แปดสิบเอ็ดเทพีตันตระอันเป็นเทพีอัศวินนารีบริวารของเจ้าแม่ศรีมหาอุมาเทพี นามของนางนั้นมาจากนามของเทพปกรณัมการสงครามกับอสูรจัณฑะ และ มุณฑะสองอสูรที่นางได้สังหารในยุทธรณรงค์สงคราม นางมีความใกล้ชิดกับเจ้าแม่กาลีและเป็นอีกแง่มุมของความดุร้ายของเจ้าแม่อุมาเทวี ในเทพปกรณัมมักกล่าวว่านางนั้นคือภาคหนึ่งของพระแม่ศรีมหาอุมาเทวี, กาลี หรือ ทุรคา
นางนั้นมักถูกพรรณนาว่าสถิตย์อยู่ในบริเวณที่เผาศพ เชิงตะกอนหรือรอบต้นมะเดื่อ นางนั้นยังได้รับการบวงสรวงบัตรีพลีสังเวยด้วยเลือดเนื่อสัตว์และเหล้าตามธรรมเนียมประเพณีพิธีกรรมเดิมพื้นเมือง ซึ่งลดน้อยลงด้วยการมาถึงและแพร่อิทธิพลของลัทธิไศวะ และ ลัทธิไวษณพ ของศาสนาฮินดู
ในคติพุทธศาสนา.
นางนั้นได้มีการเคารพบูชาในฐานะพุทธมารดาในทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ในพระคาถา นมะ​ สมันตะ พุทธานัม จามุณฑาเย สวาหะ โอม​ หุรุ​ หุรุ​ จามุณฑา สวาหะ
พลเอกแห่งกองทัพ
พลเอกแห่งกองทัพ  เป็นยศทหารระดับอาวุโสหลายประเทศ และเป็นยศทหารระดับพลเอกในบางประเทศ
วอยนาอีมีร์
วอยนาอีมีร์  เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง "สงครามและสันติภาพ" ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 "วอยนาอีมีร์" ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
พระแม่พรหมมาณี
พิภพวานร (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2554)
พระมเหศวรี
วราหาวตาร
แดน เควล
เจมส์ แดนฟอร์ธ "แดน" เควล (; เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490) เป็นนักการเมือง และนักกฎหมายชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 44 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จนถึง พ.ศ. 2536 ก่อนหน้านั้นดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ตั้งแต่ปี 2520 ถึง 2524 และ สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ถึง 2532 ซึ่งมาจากรัฐอินดีแอนา
เควล เป็นชาวอินดีแอน่าโพลิส รัฐอินดีแอน่า แต่ใช้ชีวิตวัยเด็กใน พาราไดส์ วัลเลย์, รัฐแอริโซนา ย่านชานเมืองฟินิกซ์ เขาได้แต่งงานกับ มาริลีน ทักเกอร์ ในปี พ. ศ. 2515 และได้รับ นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตจาก วิทยาลัยการกฎหมายแม็คคินนี่ย์ มหาวิทยาลัยอินดีแอนา (Indiana University Robert H. McKinney School of Law) ในปี พ. ศ. 2517 เควลฝึกประสบการณ์ทางด้านกฎหมายในเมืองฮันติงตัน รัฐอินดีแอนา กับภรรยาของเขาก่อนการเลือกตั้งในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ในปีพ. ศ. 2519 ซึ่งเขามีอายุ 29 ปี และในปีพ. ศ. 2523 เควลได้รับเลือกให้เข้าดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ
ในปี พ.ศ. 2531 รองประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (ในขณะนั้น) เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาจากพรรคริพับลิกัน และได้เลือก เควลให้เป็นผู้ร่วมท้าชิงตำแหน่ง (Running Mate) ซึ่งในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2531 สามารถเอาชนะ ไมเคิล ดูคาคิส และ ลอยด์ เบนเซ่น จากพรรคเดโมแครต ลงไปได้
ในฐานะรองประธานาธิบดี, เควล ได้ไปเยือน 47 ประเทศอย่างเป็นทางการและได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานสภาอวกาศแห่งชาติ เขาได้รับการเสนอชื่อชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีอีกครั้งในปีพ. ศ. 2535 แต่พ่ายแพ้แก่ผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ บิล คลินตัน และ วุฒิสมาชิก อัล กอร์ จากพรรคเดโมแครตในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2535
ในปี 1994 เควลได้ตีพิมพ์ไดอารี่ชื่อ Standing Firm แต่ได้ปฏิเสธที่จะทำงานสาธารณะในช่วงเวลานี้เนื่องจากเป็นโรคกระดูกอ่อน เขาเคยเสนอชื่อเข้ารับการคัดเลือกเป็นผู้แทนพรรคในการชิงตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ได้ถอนตัวและหันไปสนับสนุนจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ในปีพ. ศ. 2558 เขาได้รับรับรองจากเจบ บุช และหลังจากนั้นเขาก็สนับสนุน ดอนัลด์ ทรัมป์ สำหรับแคมเปญจน์หาเสียง ปัจจุบัน เควลและมารีลีน พำนักอยู่ที่ พาราไดส์ วัลเลย์, รัฐแอริโซนา
ปัจจุบันเควลดำรงตำแหน่งประธานการลงทุนทั่วโลกของ Cerberus Capital Management.
เควล เกิดที่อินดีแอนาโพลิส รัฐอินดีแอนา เป็นบุตรนาง มาร์ธา คอรินน์ (สกุลเดิม Pulliam) และนาย เจมส์ ไคลน์ เควล บางครั้งเขาก็ถูกเรียกขานว่า James Danforth Quayle III อย่างไม่ถูกต้องนัก ในบันทึกความทรงจำของเขาเขาชี้ให้เห็นว่าชื่อที่เกิดของเขาคือ James Danforth Quayle ชื่อเควลมาจากไอล์ออฟแมน ซึ่งเป็นที่เกิดของปู่ย่าตายายของเขา
คุณตาของเขา ยูจีน ซ. พูลเลี่ยม (Eugene C. Pulliam) เป็นผู้มั่งคั่งและมีอิทธิพลผู้ก่อตั้ง Central Newspapers, Inc. เจ้าของหนังสือพิมพ์สำคัญหลายสิบรายเช่น The Arizona Republic และ Indianapolis Star เจมส์ ซี. เควล (James C. Quayle) ได้โยกย้ายครอบครัวของเขาไปที่แอริโซนาในปี 1955 เพื่อดำเนินการขยายสาขาของอาณาจักรการพิมพ์ของครอบครัว
หลังจากใช้ชีวิตในวัยเด็กส่วนมากในรัฐแอริโซนา เควลได้ย้ายกลับไปอยู่อินดีแอน่าที่ซึ่งเขาเกิด และได้รับศึกษาจนจบชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนฮันทิงตัน นอร์ท(Huntington North High School) ต่อมาปี พ.ศ. 2507 เควลสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัย เดอพาวว์ ที่ซึ่งได้รับปริญญารัฐศาสตร์บัณฑิต ในปีพ.ศ. 2512 และได้เป็นผู้เล่นในทีมกอล์ฟของมหาวิทยาลัย (1967-69) และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของพี่น้อง Delta Kappa Epsilon (บทของ Psi Phi) หลังจากสำเร็จการศึกษา เควลได้เข้าร่วมกองกำลังแห่งชาติฝ่ายการทัพอากาศ รัฐอินดีแอนา และประจำการในช่วงปีพ.ศ. 2512 ถึง พ.ศ. 2518 จนครองยศจ่าสิบเอก
ในขณะที่ทำหน้าที่ในกองกำลังแห่งชาติเขาได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ในปีพ. ศ. 2517 ที่วิทยาลัยการกฎหมายแม็คคินนี่ย์ มหาวิทยาลัยอินดีแอนา (Indiana University Robert H. McKinney School of Law) เขาได้พบกับภรรยาในอนาคตของเขา, มาริลินซึ่งกำลังเรียนอยู่ที่โวิทยาลัยกฎหมายเดียวกันในเวลานั้น
การดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา (2532–2536).
บุช และ เควล คว้าชัยในการเลือกตั้งในเดือนพฤศจิกายนด้วย 426 เสียงจากคณะผู้เลือกตั้ง ในฐานะประธานวุฒิสภาสหรัฐโดยตำแหน่ง เควลไม่เคยได้ออกเสียงตัดสินชี้ขาดในญัตติใดๆเลยจนหมดวาระซึ่งเป็นคนที่สอง สืบต่อจากรองประธานาธิบดี ชาร์ส แฟร์-แบงส์
ประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ได้เสนอชื่อของเควลให้ตำรงตำแหน่งประธานสภาการแข่งขันทางเศรษฐกิจ และเป็นประธานคนแรกของสภาอวกาศแห่งชาติ ในฐานะหัวหน้า NSC เขาเรียกร้องให้มีความพยายามมากขึ้นในการปกป้องโลกจากอันตรายจากผลกระทบดาวเคราะห์น้อยที่อาจเกิดขึ้น
หลังจากพลโท ดาเนียล โอ. เกรแฮม แม็กซ์ ฮันเทอร์ และเจอร์รี่ พัวเนลล์ ได้สรุปโครงการอากาศให้รับทราบ เควล สนับสนุนการพัฒนาของการทดลองโครงการ Single Stage to Orbit X-Program
ในฐานะรองประธานาธิบดี, เควล ได้ไปเยือน 47 ประเทศอย่างเป็นทางการ
ในระหว่างการรณรงค์หาเสียงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อปีพ.ศ. 2535 เควลบอกกับสื่อข่าวว่าเขาเชื่อว่าการรักร่วมเพศเป็น"ทางเลือกที่ผิดพลาด"
เควล ได้พรรณาตั้งแต่ได้ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ว่า "มันเป็นอะไรที่ดูน่าอึดอัดมากครับ คุณดำรงตำแหน่งประธานวุฒิสภา ไม่ใช่แม้แต่จะเป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายบริหารเลย แต่เป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายนิติบัญญัติต่างหาก วุฒิสภาสหรัฐจ่ายเงินเดือนให้คุณไม่ใช่ฝ่ายบริหาร และก็อะไรที่เป็นวาระของประธานาธิบดี มันก็ไม่ใช่วาระของคุณอยู่ดี ถึงแม้จะไม่เห็นด้วยในบางทีก็เถอะครับ แต่คุณก็เคารพและปฏิบัติตามคำสั่งให้ดีที่สุดเท่าที่ได้ก็เพียงพอ"
สัปตมาตฤกา
ตุ๊กตาหิมะ
ตุ๊กตาหิมะ  เป็นประติมากรรรมที่ทำออกมาให้เหมือนมนุษย์หิมะมักสร้างโดยเด็ก ๆ ในช่วงที่มีหิมะตก ส่วนมากตุ๊กตาหิมะจะถูกปั้นเป็นก้อนหิมะกลม ๆ 2-3 ก้อนเรียงต่อกันและตกแต่งด้วยกิ่งไม้, แครอท, และเสื้อผ้า เช่นหมวกหรือผ้าพันคอ
หิมะนั้นมีหลายรูปแบบนั้นจึงทำให้หิมะบางชนิดนั้นไม่สามารถนำมาปั้นตุ๊กตาหิมะได้ การเลือกหิมะในการปั้นนั้นจะมีวิธีคือเอาหิมะมากำในมือแล้วแบมือออกหากหิมะบ่นกล้ายเป็นผงให้เปลียนที่เนื่องจากหิมะบริเวณนั้นไม่สามารถนำมาปั้นได้ แต่ถ้าหากมันไม่แตกออกจากกันก็ปั่นให้เป็นลูกบอลขนาดเล็ก ๆ และเข็นไปตามพื้นให้มีขนาดใหญ่ขึ้นจำนวนสามก้อนจากนั้นก็วางต่อกันและตกแต่งด้วยอุปกรณ์ต่าง ๆ
หนังสือบาเล่นได้อธิบายลักษณะคร่าวของตุ๊กตาหิมะว่าใส่หมวกสีดำผ้าพันคอสีแดง มีสองตาจมูกทำจากแครอท
เอกสารอ้างอิงที่กล่าวถึงตุ๊กตาหิมะครั้งแรกนั้นในตอนนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่บ็อบ เอ็คชไตน์ผู้เขียนประวัติและความเป็นมาของต๊กตาหิมะนั้น ได้ทำการศึกษาค้นคว้างานศิลปะของยุโรปในพิพิธภัณฑ์,หอศิลป์และห้องสมุด ซึ่งได้มีการค้นพบเอกสารที่เก่าแก่ที่สุดที่เขาพบคือภาพประกอบจากหนังสือเรื่อง Book of Hours ที่เขียนใน ค.ศ. 1380 ซึ่งพบในหอสมุดแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในกรุงเฮกส่วนภาพของตุ๊กตาหิมะที่เป็นที่รู้จักในช่วงแรกถ่ายโดยช่างภาพชาวเวลส์ใน ค.ศ. 1853 นามว่าแมรี ดิลล์วินซึ่งภาพต้นฉบับอยู่ในคอลเลกชันของหอสมุดแห่งชาติแห่งเวลส์
ใน ค.ศ. 2015 มีชายชาวอเมริกันได้สร้างตุ๊กตาหิมะขนาดใหญ่ซึ่งสูง 22 ฟุตและมีฐานกว้าง 12 ฟุตในรัฐวิสคอนซินสหรัฐ
ตุ๊กตาหิมะที่ใหญ่ที่สุดในโลกถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 2008 ที่เมืองเบเทลรัฐเมน โดยมีความสูง 37.21 เมตรและถูกตั้งชื่อว่าโอลิมเปีย สโนว์เพื่อเป็นเกียรติแก่โอลิมเปีย สโนว์วุฒิสมาชิกสหรัฐฯซึ่งเป็นตัวแทนรัฐเมน
ส่วนตัวที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ถูกสร้างในที่เมืองเบเทลรัฐเมนเช่นกัน โดยถูกสร้างในเดือนกุมภาพันธุ์ ค.ศ. 1999 ได้รับการตั้งชื่อว่า "แอนกัส คิง ออฟเดอะเมาท์เท็น" เพื่อเป็นเกียรติแก่แอนกัส คิงผู้ว่าการรัฐเมนในปัจจุบัน โดยมันมีความสูง 34.62 เมตร และมีน้ำหนักประมาณ 4,080,000 กิโลกรัม
ตุ๊กตาหิมะเป็นที่นิยมมากในช่วงฤดูหนาวและเทศกาลคริสต์มาสดังนั้นจึงได้มีการสร้างการ์ตูนเกี่ยวกับตุ๊กตาหิมะขึ้นเช่น Frosty ซึ่งเป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากซึ่งต่อมาได้ปรับให้เป็นภาพยนตร์และรายการพิเศษทางโทรทัศน์และนอกจากนี้ยังมีอีกหลายตัว เช่นโอลาฟ
ยูนิโคดของตุ๊กตาหิมะคือ « snow man » is U+2603 (☃).
หรือ « snowman without snow » is U+26C4 (⛄).
แชมป์เทเลวิชั่น TNA
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง  หรือ ไอชินกากูระ เอเซ (; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 — 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นเจ้านายจากราชวงศ์ชิง เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย พระราชอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น