pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตำนานเล่าว่าตอนที่ทูตของวิลเลียม ดยุคแห่งนอร์มองดี (ต่อมาเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษในชื่อวิลเลียมผู้พิชิต) มาเพื่อขอเธอแต่งงาน มาทิลดามองว่าตนเองมีชาติกำเนิดที่สูงส่งมากเกินว่าจะสนใจแต่งงานกับเขา เนื่องจากเขาถูกว่าเป็นลูกนอกสมรส (วิลเลียมเป็นลูกชายที่ยังมีชีวิตของรอแบร์ต์ที่ 1 ดยุคแห่งนอร์มองดีกับอนุภรรยา แอร์เลวา) เรื่องราวเล่าว่าเมื่อการตอบสนองของเธอถูกแจ้งให้เขาทราบ วิลเลียมขี่ม้าจากนอร์มองดีมาบรูชส์ เจอตัวมาทิลดาระหว่างที่เธอกำลังเดินทางไปโบสถ์ กระชากเปียลากเธอลงมาจากม้า โยนเธอลงบนถนนต่อหน้าผู้ติดตามของเธอที่ตื่นตกใจ แล้วขี่ม้าจากไป อีกเวอร์ชันหนึ่งเล่าว่าวิลเลียมขี่ม้าไปที่บ้านของบิดาของมาทิลดาในลีลล์ กระชากเปียโยนเธอลงบนพื้นห้อง และไม่ตีก็เขย่าเธออย่างรุนแรงก่อนจากไป บิดาของเธอ บาลด์วิน ย่อมไม่พอใจกับเรื่องนี้ ทว่าก่อนที่ทั้งคู่จะชักดาบใส่กัน มาทิลดา ที่ชัดเจนว่าประทับใจกับการแสดงความรักใคร่ชอบพอ จบปัญหาด้วยการตัดสินใจแต่งงานกับวิลเลียม แม้แต่การแบนของพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 (บนพื้นฐานที่ว่าเป็นการร่วมประเวณีของญาติที่ใกล้ชิดกัน) ก็ห้ามเธอไม่ได้
ในปี ค.ศ. 1051 ไม่ก็ 1052 วิลเลียมแต่งงานกับมาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส์โดยไม่มีการอนุมัติยินยอมจากพระสันตะปาปา ท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1159 ทั้งคู่ก็ได้รับการอนุมัติยินยอมจากพระสันตะปาปา แต่ทั้งวิลเลียมและมาทิลดาต้องสร้างแอบบีย์ในกองคนละแห่งเพื่อเป็นการสำนึกในบาป ซึ่งก็คือแอบเบย์-ยู-ซอมม์ส์ (ของนักบุญสตีเฟน) กับแอบเบย์-ยูซ์-ดาม (ของพระตรีเอกานุภาพ) วิลเลียมกับมาทิลดาซื่อสัตย์ต่อกันและไม่มีหลักฐานว่าวิลเลียมมีพระโอรสธิดานอกสมรส
วิลเลียมกับมาทิลดามีพระโอรสสี่คนกับพระธิดาอย่างน้อยห้าคน ทั้งที่มีภาระหน้าที่ในฐานะกษัตริยา แต่มาทิลดาคอยกำกับดูแลการอบรมสั่งสอนพระโอรสธิดาและเป็นที่รู้กันว่าพระโอรสธิดาของพระองค์ทุกคนได้รับการศึกษาอย่างดี พระธิดาของพระองค์ได้รับการศึกษาและได้รับการสอนให้อ่านภาษาละตินที่แอบเบย์-ยูซ์-ดาม (ของพระตรีเอกานุภาพ) ในกอง ส่วนพระโอรส ทรงให้ลองฟรองค์ ที่ต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรีเป็นอาจารย์สอนพวกเขา
ในเดือนมกราคมของปี ค.ศ. 1066 เอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพสิ้นพระชนม์และแฮโรลด์ กอดวินสัน เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ บุคคลที่มีอำนาจที่สุดในอังกฤษรองจากกษัตริย์ถูกประกาศชื่อให้เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษโดยวิทัน สภาของกษัตริย์ เมื่อวิลเลียมทราบว่าแฮโรลด์ กอดวินสันได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ พระองค์เริ่มต้นการเตรียมการอย่างระมัดระวังรอบคอบเพื่อรุกรานอังกฤษ ในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1066 พระองค์รวบรวมกองทัพและกองเรือที่จะใช้ในการรุกราน ขณะที่วิลเลียมกำลังเตรียมการรุกรานอังกฤษ มาทิลดาตกแต่งเรือลำหนึ่งด้วยทุนทรัพย์ของพระองค์เองและมอบมันให้กับวิลเลียม เรือลำนี้ โมรา กลายเป็นเรือธงของวิลเลียม วิลเลียมกับกองเรือของพระองค์ออกจากนอร์มองดีไปอังกฤษในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1066 มาทิลดาถูกแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งนอร์มองดีในช่วงที่วิลเลียมไม่อยู่ และเป็นตำแหน่งที่พระองค์มักครองยามที่วิลเลียมอยู่ในอังกฤษหลังจากขึ้นเป็นกษัตริย์
แฮโรลด์ กอดวินสัน พระเจ้าแฮโรลด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ถูกปราบและสังหารที่สมรภูมิเฮสติงส์ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066 ในวันคริสต์มาส ค.ศ. 1066 วิลเลียมได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในเดือนมีนาคมของปี ค.ศ. 1067 วิลเลียมกลับไปนอร์มองดีและยังคงอยู่ที่นั่นจนถึงต้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 1067 ช่วงวันท้ายๆ ในนอร์มองดีนี่เองที่พระโอรสธิดาคนสุดท้องของมาทิลดากับวิลเลียม อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ มาอยู่ในครรภ์ มาทิลดาที่ตั้งครรภ์ออกจากนอร์มองดีไปอังกฤษในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1068 พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1068 ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
ต่อมาในปี ค.ศ. 1068 มาทิลดาติดตามวิลเลียมไปสู้รบเพื่อปราบความไม่สงบในอังกฤษตอนเหนือ พระโอรสธิดาคนเดียวของพระองค์ที่เกิดในอังกฤษ อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ประสูติอาจจะในเดือนกันยายน ค.ศ. 1068 ในเซลบี ยอร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เวลาส่วนใหญ่ของมาทิลดาถูกใช้ในนอร์มองดีที่พระองค์คอยดูแลกิจการภายในของดัชชีกับแอบบีย์ที่ทรงก่อตั้ง ในปี ค.ศ. 1080 พระองค์เป็นแม่ทูนหัวของอีดิธแห่งสกอตแลนด์ พระธิดาของพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 แห่งสกอตแลนด์กับนักบุญมาร์กาเร็ตแห่งสกอตแลนด์ ทารกน้อยอีดิธดึงผ้าคลุมผมของมาทิลดา ซึ่งถูกมองว่าเป็นลางบอกเหตุว่าพระองค์จะเป็นพระราชินีในวันหนึ่ง หลายปีต่อมา ชื่อแบบแองโกลแซกซัน อีดิธ ถูกเปลี่ยนเป็นชื่อแบบนอร์มัน มาทิลดา หลังการแต่งงานที่ทำให้ทารกน้อยกลายเป็นพระมเหสีคนแรกของพระโอรสของพระราชินีมาทิลด้า พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1077 พระโอรสคนโตของวิลเลียมกับมาทิลดา โรเบิร์ต (หรือรอแบร์ต์) ก่อกบฏต่อพระบิดา วิลเลียมมองว่าพระโอรสของพระองค์นั้นขี้เกียจ ยโส และไร้ประสิทธิภาพ ขณะที่มาทิลดานั้นรักโรเบิร์ต แม้พระโอรสของพระองค์จะทำผิดพลาด มาทิลดาสนับสนุนพระโอรสโดยการให้กำลังใจและทุนทรัพย์ ซึ่งย่อมทำให้วิลเลียมไม่พอใจ วิลเลียมปราบพระโอรสและมาทิลดาขอโทษในสิ่งที่พระองค์ทำลงไป แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก
ในปี ค.ศ. 1083 มาทิลดาล้มป่วย วิลเลียมรีบเดินทางจากอังกฤษมานอร์มองดีเพื่อมาอยู่ข้างเตียงสิ้นพระชนม์ของพระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ในกอง ดัชชีนอร์มองดี ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1083 ตอนพระชนมายุราว 52 พรรษา มาทิลดาถูกฝังที่แอบเบย์-ยูซ์-ดาม (ของพระตรีเอกานุภาพ) ในกองที่ก่อตั้งโดยมาทิลดากับวิลเลียมในตอนที่ทั้งคู่แต่งงานกัน หลุมฝังศพของพระองค์อยู่ที่หลังโบสถ์ ใต้หินสีดำที่จารึกข้อความรำลึกถึงพระองค์
ลัชรอส ดอไฟน์
อีเล็คทรอนิก้า
ป็อปพังก์
ป็อปพังก์  ในบางครั้งเรียกพังก์ป็อป เป็นแนวเพลงที่รวม ผสมองค์ประกอบของพังก์ร็อกเข้ากับดนตรีป็อป ให้มีความหลากหลายยิ่งขึ้น
ในครั้งแรกที่มีการใช้คำว่าป็อปพังก์ ก็ยังไม่มีความชัดเจนในการใช้ แต่เพลงพังก์ร็อกที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงป็อปก็เกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1970 โดยวงอย่าง เดอะราโมนส์, บัซค็อกซ์, เดอะแจม, เดอะแคลช, ดิอันเดอร์โทนส์ และ เดสเซนเดนต์ส วงแบดรีลิเจียน ที่เริ่มใน 1980 เป็นวงในยุคแรก ๆ ที่เล่นในแนวเพลงนี้ จนบางครั้งเรียกว่าเป็น มาเฟียของป็อปพังก์ จนกลางยุค 1990 วงจากแคลิฟอร์เนียตอนใต้ก็มีวงอย่าง กรีนเดย์, ดิออฟสปริงส์ และแรนซิด ประสบความสำเร็จไปทั่วโลก
เดอะราโมนส์
พังก์ป็อป
ป็อปพังค์
มิชิโยะ ฟุจิวะระ
วัง เสี่ยว หลวง
ประเวศ ลิมปรังษี
ประเวศ ลิมปรังษี (17 กันยายน พ.ศ. 2473 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2561) เป็นสถาปนิกชาวไทย เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช รับราชการจนดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษ (สถาปนิก 9) ด้านบูรณปฏิสังขรณ์ กรมศิลปากร มีผลงานการออกแบบสถาปัตยกรรมยาวนานกว่า 30 ปี ทั้งการออกแบบผูกลายไทย มีผลงานทั้งในและต่างประเทศ เช่น การออกแบบพระอุโบสถวัดพุทธประทีป ณ มหานครลอนดอน พลับพลาพระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบรมมหากษัตริยาธิราช ณ ท้องสนามหลวง พระเมรุมาศ พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี และบูรณะพระธาตุพนม เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2532 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
อาจารย์ประเวศ ลิมปรังษี เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2473 ที่อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช จบการศึกษาระดับชั้น ป.4 จาก โรงเรียนประถมเทศบาล 7 วัดท่าโพธิ์ ตำบลท่าวัง อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช ระดับมัธยมจากโรงเรียนวัดจันทรารามจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และมาเรียนต่อที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ธนบุรี จนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 ขณะนั้นกรมศิลปากรได้เปิดรับสมัครนักเรียนเตรียมช่างสิบหมู่ จึงได้สมัครเรียนวิชาช่างไทย หลักสูตร 2 ปี จนสำเร็จ ท่านเป็นศิษย์ของศาสตราจารย์พระพรหมพิจิตร (อู๋ ลาภานนท์) ซึ่งศาสตราจารย์พระพรหมพิจิตร นี้เป็นศิษย์เอกของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
ระหว่างที่ศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทย ได้ทำงานควบคู่ไปด้วย จนสำเร็จการศึกษาได้รับอนุปริญญาด้านสถาปัตยกรรมไทยเมื่อปี 2501 และได้รับราชการตำแหน่งครูตรีที่มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยทำหน้าที่สอนวิชาสถาปัตยกรรมไทย ต่อมาในปี 2508 ได้ย้ายไปรับราชการที่กองหัตถศิลป์ กรมศิลปากรในตำแหน่งช่างศิลป์ตรี จนได้รับตำแหน่งเป็นอำนวยการกองหัตถศิลป์ เมื่อปี 2521 และได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองสถาปัตยกรรม ในปี 2530 ต่อมาเลื่อนเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษกรมศิลปากร (สถาปนิก 9) ด้านบูรณปฏิสังขรณ์ จนเกษียณอายุราชการเมื่อปี 2533
ภายหลังเกษียณอายุราชการ ท่านยังคงได้รับเชิญให้เป็น อาจารย์พิเศษ สอนวิชาสถาปัตยกรรมไทย ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิจิตรศิลป์ จากมหาวิทยาลัยเคลย์ตัน ในปี 2529 จนในปี พ.ศ. 2532 ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
ประเวศ ลิมปรังษี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อเวลา 8.20 น.ของวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 สิริอายุ 88 ปี
สาขาวิจิตรศิลป์ (ด้านสถาปัตยกรรมไทย)
สงครามเธอร์โมไพเล
กฤษฎา
กฤษฎา สามารถหมายถึง
พระนางสิริมหามายา
มายาเทวี  หรือ สิริมหามายา เป็นพระมารดาของพระโคตมพุทธเจ้า พระศาสดาแห่งศาสนาพุทธ และเป็นพระเชษฐภคินีของพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี ภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนา
เอกสารทางพุทธศาสนาระบุว่า พระนางสิริมหามายาสวรรคตหลังประสูติการพระโคตมพุทธเจ้าได้เพียง 7 วัน เพราะสงวนครรภ์ไว้แด่พระโพธิสัตว์เพียงพระองค์เดียว หลังจากนั้นพระองค์จึงจุติบนสวรรค์ตามคติฮินดู-พุทธ ส่วนพระราชกุมารนั้นได้รับการอภิบาลโดยพระนางมหาปชาบดีโคตมี พระขนิษฐาที่ต่อมาได้เป็นอัครมเหสีในพระเจ้าสุทโธทนะ
พระนาม "มายา" เป็นคำสันสกฤตมีความหมายว่า "ภาพลวงตา" บ้างออกพระนามเป็นมหามายา (महामाया "มายาผู้ยิ่งใหญ่") หรือมายาเทวี (मायादेवी "พระนางมายา")
พระนางสิริมหามายามีพระชนม์ชีพตอนต้นเป็นอย่างไรไม่เป็นที่ทราบ ปรากฏความเพียงว่าเสด็จพระราชสมภพในวงศ์เจ้าผู้ปกครองแคว้นโกลิยะ เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอัญชนะแห่งโกลิยะกับพระนางยโสธราแห่งสักกะ มีพระเชษฐาสองพระองค์คือพระเจ้าสุปปพุทธะและพระเจ้าทัณฑปาณิ และมีพระขนิษฐาคือพระนางมหาปชาบดีโคตมี พระราชบิดาและพระราชชนนีเป็นเครือญาติกัน สืบมาแต่พระเจ้าโอกกากราช (Okkākarāj)
ผู้สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโอกกากราชนี้แบ่งออกเป็นสองตระกูลคือสักกะ (ศากยะ) กับโกลิยะ ซึ่งสายตระกูลโกลิยะสืบมาจากเจ้าหญิงปิยา (หรือปริยา) พระราชธิดาของพระเจ้าโอกกากราชที่ถูกพี่น้องเนรเทศออกมาจากวังไปประทับอยู่ในป่าเพราะเป็นทรงประชวรพระโรคเรื้อนน่ารังเกียจปรากฏบนพระวรกายเหมือนดอกทองหลาง ต่อมาได้ทรงพบกับพระเจ้ารามะ อดีตเจ้าผู้ครองพาราณสีที่ทรงพระประชวรพระโรคผิวหนังเช่นกันซึ่งสละราชสมบัติแก่พระราชโอรสและครองเพศฤๅษี ภายหลังทั้งสองพระองค์จึงอยู่กินกันและต่อมาได้เสวยผลจากไม้โกลัน (ต้นกระเบา) จึงทรงหายจากพระโรคผิวหนัง ด้วยสำนึกในบุญคุณของต้นไม้นี้จึงเรียกนามวงศ์ตระกูลตนเองว่า "โกลิยะ" แต่ใน "สัมมาปริพพาชนิยสูตร" อธิบายว่าที่ชื่อโกลนคร เพราะสร้างพระนครบริเวณที่เคยเป็นป่ากระเบามาก่อน ส่วนที่หายจากพระโรคเรื้อนนั้นก็เพราะเสวยรากไม้และผลไม้ในป่า พระฉวีจึงหายจากการเป็นพระโรคเรื้อน กลับผ่องพรรณดุจทอง
อย่างไรก็ตามสองตระกูลคือสักกะและโกลิยะถือตัวในระบบวรรณะยิ่ง ด้วยแต่งงานเกี่ยวดองกันภายในสองตระกูลเท่านั้น จะไม่แต่งงานกับตระกูลอื่นเด็ดขาดแม้ว่าจะเป็นวรรณะกษัตริย์จากเมืองอื่นก็ตาม แต่ดอนัลด์ เอส. โลเปซ (Donald S. Lopez) ศาสตราจารย์ด้านพุทธศาสนาและทิเบตศึกษา และริชาร์ด เอฟ. กอมบริช (Richard F. Gombrich) นักภารตวิทยาและนักวิชาการด้านภาษาบาลี-สันสกฤตและพุทธศึกษา อธิบายว่าช่วงเวลานั้นอิทธิพลของพระเวทไม่น่าจะเข้าถึงแคว้นทั้งสอง รวมทั้งการเสกสมรสในหมู่เครือญาตินั้นเป็นเรื่องต้องห้ามของสังคมอารยัน ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าตระกูลทั้งสองนี้อาจมิได้สืบเชื้อสายชาวอารยัน
"อรรถกถาอัปปายุกาสูตร" ระบุว่าแต่เดิมพระนางสิริมหามายาเป็นเทพบุตรอยู่สวรรค์ชั้นดุสิต แต่ได้อธิษฐานขอเป็นพุทธมารดา ชาตินี้จึงประสูติมาเป็นสตรี ทั้งได้ขอมีพระชนม์เพียงเจ็ดวันหลังประสูติกาล เพราะสงวนพระครรภ์ไว้แก่พระโพธิสัตว์เพียงพระองค์เดียว และเพื่ออยู่เชยชมพระโฉมพระโพธิสัตว์ ก่อนเสด็จสวรรคตกลับไปจุติบนสวรรค์ชั้นดุสิต
พุทธมารดา.
พระนางสิริมหามายาทรงอภิเษกสมรสระหว่างเครือญาติกับพระเจ้าสุทโธทนะแห่งสักกะตามพระราชประเพณี หลังการอภิเษกสมรส 20 ปี พระองค์ก็มิได้ทรงพระครรภ์ จนกระทั่งในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 ก่อนพุทธศักราช 81 ปี ขณะนั้นพระองค์ในช่วงมัชฌิมวัย พระองค์ทรงพระสุบินว่าจาตุมหาราชิกายกพระแท่นบรรทมของพระองค์ไปยังป่าหิมพานต์ เทพทั้งสี่ได้กราบบังคมทูลเชิญให้พระองค์สรงน้ำในสระอโนดาต ชำระพระองค์ด้วยเครื่องหอมนานาชนิด แล้วเสด็จขึ้นบรรทม ณ พระแท่นภายในวิมานทองบนภูเขาสีเงิน ทรงบ่ายพระพักตร์ไปทิศตะวันออก ขณะนั้นมีพญาช้างเผือกนำดอกบัวขาวกลิ่นหอมแรกแย้มมาถวาย ก่อนร้องเสียงดัง แล้วเดินทักษิณาวัตรรอบพระแท่นสามรอบ ครั้นรุ่งขึ้นจึงกราบบังคมทูลแก่พระภัสดาถึงนิมิตนั้น พระเจ้าสุทโธทนะจึงมีรับสั่งให้โหรประจำราชสำนักทำนาย ซึ่งโหรหลวงได้ทำนายไว้ว่า "พระนางสิริมหามายาทรงพระครรภ์พระองค์จักมีพระราชโอรส พระราชโอรสนั้นถ้าอยู่ครองราชย์ก็จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ แต่ถ้าเสด็จออกบวชจักได้เป็นพระพุทธเจ้า"
ครั้นเมื่อพระครรภ์ครบถ้วนทศมาสกับอีกเจ็ดวัน พระนางสิริมหามายาจึงกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระราชสวามี เพื่อเสด็จแปรพระราชฐานไปยังเทวทหะอันเป็นมาตุภูมิเพื่อประสูติการพระราชโอรสตามราชประเพณีนิยม ระหว่างเสด็จแปรพระราชฐาน ได้ทรงหยุดพักพระอิริยาบถใต้ต้นสาละ ณ ป่าลุมพินี ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์กับเทวทหะ เมื่อนั้นพระองค์จึงประชวรพระครรภ์และทรงยืนเหนี่ยวกิ่งสาละประสูติการพระราชโอรส เมื่อวันศุกร์ เพ็ญเดือน 6 ปีจอ ก่อนพุทธศักราช 80 ปี เมื่อพระกุมารประสูติขึ้นทรงพระดำเนิน 7 ก้าวโดยมีดอกบัวผุดขึ้นมารองรับ ผินพระพักตร์ไปทางทิศอุดร ทรงยกพระหัตถ์ขวา แล้วทรงชี้พระดัชนีขึ้นฟ้าแล้วกล่าวอภิวาทวาจาอย่างน่าอัศจรรย์ว่า "อคฺโคหมสฺมิ โลกสฺส เชฎฺโหมสฺมิ โลกสฺส เสฎฺโหมสฺมิ โลกสฺส อนมนฺติมา เม ชาติ นฺตถิทานิ ปุนพฺภโวติ" อันมีความหมายว่า "เราเป็นผู้เลิศที่สุดในโลก เราเป็นผู้เจริญที่สุดในโลก เราเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลก ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายของเรา ชาติอื่น ภพอื่นจะไม่มีอีก" หรืออาจแปลว่า "เราเป็นยอดของโลก เราเป็นใหญ่แห่งโลก เราเป็นผู้ประเสริฐแห่งโลก ความเกิดของเรานี้เป็นครั้งที่สุด บัดนี้ความเกิดอีกมิได้มี" ซึ่งกรณีที่พระพุทธเจ้าเดินได้เมื่อแรกประสูตินั้น พุทธทาสภิกขุ อธิบายว่าการเดินได้เจ็ดก้าวนั้นเป็นปริศนาธรรมมากกว่า เพราะสื่อถึงโพชฌงค์ 7 ประการ หาใช่เกิดจากอภินิหาริย์พิเศษจาการเป็นโพธิสัตว์จึงทำให้เดินได้แต่ประการใด
หลังประสูติกาลพระราชกุมารได้สามวัน อสิตดาบส (Asita) หรือกาฬเทวิลดาบส (Kāḷadevil) นักบวชที่คุ้นเคยกับพระเจ้าสุทโธทนะได้เดินทางมาชื่นชมพระบารมีของพระกุมาร และเมื่อได้ตรวจลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการอย่างละเอียด จึงก้มกราบพระกุมารด้วยความเคารพ พร้อมกับกำสรวลและหัวเราะไปด้วย สร้างความแปลกพระทัยแก่พระเจ้าสุทโธทนะยิ่งนัก พระเจ้าสุทโธทนะจึงทูลถามดาบสว่าเป็นเช่นนี้เพราะเหตุใด อสิตดาบสจึงตอบพระราชปุจฉาว่า "ที่หัวเราะเพราะตื้นตันใจที่ได้เจอพระกุมารที่มีบุญญาบารมี มีลักษณะมหาบุรุษครบ 32 ประการ นับว่าหาไม่ได้ในภัททกัปป์นี้ อาตมามีวาสนาแท้ที่ได้เห็น และที่ร้องไห้เพราะพระโอรสเจริญวัยขึ้นจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ศาสดาเอกของโลก พระองค์จะแสดงธรรมงามในเบื้องต้น งามในท่ามกลางและที่สุด เสียดายที่อายุอาตมาภาพแก่เกินไป คงไม่อาจได้สดับฟังคำสอนของพระองค์ จึงอดกลั้นน้ำตาไม่ไหว"
หลังจากประสูติกาลพระราชกุมารได้ห้าวัน พระเจ้าสุทโธทนะได้อัญเชิญพราหมณ์ 108 ตนที่เจนจบไตรเพทมาในพระราชวัง พราหมณ์ทั้งหลายขนานพระนามพระกุมารว่า "สิทธัตถะ" แปลว่า "ผู้มีความต้องการอันสำเร็จ"
หลังประสูติกาลพระราชกุมารได้เจ็ดวัน พระนางสิริมายามายาก็สวรรคต สร้างความโศกาอาดูรแก่พระเจ้าสุทโธทนะและพระประยูรญาติอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้เจ้าชายสิทธัตถะจึงอยู่ภายใต้การอภิบาลของพระนางปชาบดีโคตมี พระขนิษฐาพระนางสิริมหามายา ซึ่งต่อมาได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าสุทโธทนะ มีพระราชโอรส-ธิดาสองพระองค์คือ เจ้าชายนันทะ (Nanda) และเจ้าหญิงรูปนันทา (Rūpanandā) ส่วนพระนางสิริมหามายาได้ไปจุติเป็นเทพบุตรบนสวรรค์ชั้นดุสิต
หลังพระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว ได้มีดำริที่จะสนองพระคุณพุทธมารดาด้วยการแสดงธรรมเทศนาด้วยกตัญญูกตเวทิตาธรรม จึงเสด็จขึ้นไปแสดงธรรมบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อพระอินทร์เห็นพุทธองค์เสด็จขึ้นมายังสรวงสวรรค์นั้นก็เกิดปีติเกษมสานต์ ประณมหัตถ์อภิวาท ขอประกาศให้เทวดาทุกชั้นฟ้ามาเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าเพื่อสดับพระธรรมเทศนา ซึ่งพระพุทธเจ้าได้มีพระประสงค์ให้พุทธมารดาขึ้นมา ณ ที่ประชุมเทวดา แต่มิทรงทอดพระเนตรเห็น จึงทูลถามพระอินทร์ เมื่อพระอินทร์ทราบถึงความประสงค์ของพุทธองค์ จึงเสด็จไปทูลเชิญพุทธมารดาที่ประทับอยู่สวรรค์ชั้นดุสิตไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าตามพุทธประสงค์ เมื่อพระพุทธองค์ทอดพระเนตรเห็นพระนางสิริมหามายาแล้ว ก็ทรงปีติโสมนัสยิ่ง จึงยกพระหัตถ์เบื้องขวากวักทูลเชิญพระมารดาเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อประกาศพระคุณแห่งมารดาแก่เทวดาทั้งหลายที่มาชุมนุม ณ ที่นั้น ก่อนจะแสดงพระอภิธรรมเจ็ดพระคัมภีร์ เมื่อจบพระคัมภีร์ที่เจ็ด พระนางสิริมหามายาก็บรรลุพระโสดาปัตติผล สมประสงค์ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วจึงเสด็จกลับโลกมนุษย์เมื่อวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11
ในวรรณคดีทางพุทธศาสนาและงานพุทธศิลป์ พระนางสิริมหามายาจะมีภาพลักษณ์ของพระชนนีที่ทรงพระสิริโฉม ดังปรากฏใน "ลลิตวิสตรสูตร" ความว่า
"ประกายความงามของพระนางดุจทองคำบริสุทธิ์ พระเกศาหยักหอมจรุงขลิบนิลคล้ายผึ้งสีดำใหญ่ ดวงเนตรดุจกลีบปทุมชาติ พระทันต์เรียงงามดั่งดวงดาราบนฟ้าสุราลัย"
ประติมากรรมเกี่ยวกับพระองค์มักจะมาจากฉากที่พระองค์ทรงสุบินนิมิตเห็นพระยาช้างเผือก และฉากที่พระองค์ได้ให้ประสูติกาลสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ ป่าลุมพินี โดยทรงยืนหนี่ยวกิ่งสาละ มิแรนดา ชอว์ (Miranda Shaw) นักวิชาการพุทธศาสนาอธิบายว่าในฉากที่พระนางสิริมหามายาประสูติพระพุทธเจ้านั้นจะมีการสอดแทรกภาพของยักขินีซึ่งเป็นนางไม้ชนิดหนึ่งไว้ด้วย
ศาสนาเปรียบเทียบ.
จากพระสุบินนิมิตของพระนางสิริมหามายาก่อนจะมีการปฏิสนธิในครรภ์ ตามพุทธประวัติฉบับบาลีได้ระบุว่าพระนางสิริมหามายาไม่ได้มีการร่วมเพศกับพระราชสวามีช่วงทรงครรภ์หรือเสพกามรสอื่นใด แต่เหตุผลนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าชายสิตธัตถะไม่ได้เกิดจากการร่วมเพศระหว่างพระบิดาและพระมารดา อย่างไรก็ตามด้วยความคล้ายคลึงบางประการนี้จึงถูกผูกเข้ากับเรื่องราวการประสูติของพระเยซูด้วย
ซี. พี. ทุนดี (Z. P. Thundy) ได้ตรวจสอบความคล้ายคลึงกันระหว่างของการประสูติพระพุทธเจ้าโดยพระนางสิริมหามายา กับพระเยซูโดยพระนางมารีย์พรหมจารี ซึ่งพบว่ามีส่วนคล้ายกัน แต่ก็มีส่วนที่ต่างออกไป เช่น พระนางมารีย์ถึงแก่มรณกรรมจึงถูกยกขึ้นสวรรค์ แต่พระนางสิริมหามายาสวรรคตหลังประสูติกาลพระพุทธเจ้าไม่นานเช่นเดียวกับพุทธมารดาองค์ก่อนหน้า แม้ทุนดีจะมิได้ยืนยันว่ามีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใด ๆ ที่เชื่อมโยงว่าการประสูติของพระเยซูรับความเชื่อมาจากคติพุทธศาสนา แต่เขาระบุว่า "คงถึงเวลาแล้วที่นักวิชาการคริสต์ศาสนาจะพิจารณาความเชื่อทางพุทธศาสนาสำหรับการค้นหาแนวคิด [เรื่องการประสูติ] นี้"
ทั้งนี้ได้มีนักวิชาการบางส่วนออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องกันของการกำเนิดพระศาสดา เป็นต้นว่าพอลา เฟรดริกเซน (Paula Fredriksen) กล่าวว่าไม่มีงานวิจัยใดพบว่าพระเยซูทรงออกจากความเป็นยิวปาเลสไตน์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 ส่วนเอ็ดดีและบอยด์ (Eddy and Boyd) กล่าวว่าไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์จากแหล่งข้อมูลภายนอกของผู้เขียนพันธสัญญาใหม่ และนักวิชาการส่วนใหญ่เห็นพ้องว่าอิทธิพลที่เข้ามาในศาสนาคริสต์ช่วงศตวรรษแรกนั้นไม่เชื่อถืออย่างสิ้นเชิง เพราะชาวยิวกาลิลีที่ยึดถือความเชื่ออย่างเอกเทวนิยมนั้นจะไม่ยอมรับความเชื่อของลัทธินอกศาสนา
พระนางปชาบดีโคตมี
ไนท์ไลฟ์ คืนหรรษา
คืนหรรษา
กุรบาน
กุรบานี  กุรบาน  บ้างก็สะกดว่า กุรบ่าน (, มลายูปาตานี: "ฆรือแบ, Gerbae") หรือในกฎหมายอิสลามเรียกว่า อุฎฮียะฮ์  เป็นพิธีการเชือดพลีปศุสัตว์ในช่วงอีดิลอัฎฮา
แนวคิดและคำอธิบายของศัพท์นี้มาจากอัลกุรอาน และมีความคล้ายกับkorbanในศาสนายูดาห์ และkourbaniaในศาสนาคริสต์ ถึงแม้ว่าคำศัพท์และแนวคิดจะมีความคล้ายกับศาสนาอับราฮัมอื่น ๆ แต่มีการต่อต้านเครื่องเผาบูชาอย่างชัดเจน แต่จะนำส่วนที่ผ่านการเชือดมาแจกจ่ายเป็นอาหารแก่ผู้ยากไร้และครอบครัวของผู้ที่ทำการเชือดเพื่อบริโภค สัตว์ที่ใช้เป็นสัตว์พลีนั้นได้แก่ อูฐ แพะ แกะ และวัว
ศัพท์ "กุรบาน" ปรากฏในอัลกุรอานสามครั้ง: มีหนึ่งครั้งที่กล่าวถึงการเชือดพลีตัตว์ และสองครั้งกล่าวถึงการเชือดในความหมายทั่วไปที่ว่าการกระทำใด ๆ อาจนำพาผู้หนึ่งเข้าใกล้พระผู้เป็นเจ้า ในทางตรงกันข้าม "ษะบีฮะฮ์"สื่อถึงการเชือดพลีทั่วไปของศาสนาอิสลามในช่วงนอกวันอุฎฮียะฮ์ ส่วนในฮะดีษมักใช้สลับกันระหว่างอุฎฮียะฮ์กับกุรบาน
ฮาบีลและกอบีล.
ศัพท์แรกในอัลกุรอานที่กล่าวถึงเรื่องนี้อยู่ในเรื่องราวการถวายของอาเบลและคาอิน (ฮาบีลและกอบีล)
อิบรอฮีมและอิสมาอีล.
การกุรบานมักมีความเกี่ยวโยงกับเรื่องราวทางศาสนาของอิบรอฮีม (อัครบิดรอับราฮัม) ที่ฝันว่าตนเองเชือดอิสมาอีล (อิชมาอิล) ลูกชายของท่าน ตามคำบรรยายในอัลกุรอาน ลูกชายของท่านยอมที่จะให้ตนเองถูกเชือดเพื่ออัลลอฮ์ แต่ก่อนที่ท่านจะเชือดลูกชาย อัลลอฮ์ทรงสั่งให้หยุดและประทานให้เชือดแกะแทน
เนื้อที่ผ่านการเชือดจะแบ่งออกเป็นสามส่วน โดยหนึ่งส่วนสามให้แก่ครอบครัวที่ทำการเชือดพลี ส่วนที่เหลือแจกจ่ายให้กับผู้ที่ต้องการและคนยากจน
เงื่อนไขการทำกุรบาน.
สำหรับมุสลิมส่วนใหญ่ การเชือดพลีกุรบานในช่วงอีดิลอัฎฮาถือมักเน้นย้ำถึงความสำคัญทางศาสนา แต่ไม่ถือเป็นฟะรีเฎาะฮ์ (; ข้อบังคับ) ยกเว้นสำนักฮะนะฟี
การเชือดพลีสัตว์จะทำได้ตั้งแต่ช่วงเช้าของวันที่ 10 ถึงช่วงดวงอาทิตย์ตกของวันที่ 13 ซุลฮิจญะฮ์ เดือนที่ 12 ในปฏิทินอิสลาม ในวันนั้น มุสลิมทั่วโลกจะทำการกุรบาน ซึ่งหมายถึงการเชือดพลีสัตว์ในวันที่กำหนด เงื่อนไขสัตว์ที่จะนำมาเชือด มีทั้งแกะ แพะ วัว (ควาย, โค) หรืออูฐ (ซึ่งตรงกันข้ามกับศาสนายูดาห์) สัตว์ที่จะเชือดต้องมีสุขภาพที่ดี ปราศจากโรค และไม่ตาบอดหรือบอดข้างเดียว ไม่พิกลพิการ หางหรือหูขาด (การตัดหูหรือหางสัตว์เป็นสิ่งที่ต้องห้าม) และต้องเชือดตามมาตรฐานษะบีฮะฮ์ สำนักฟิกฮ์ส่วนใหญ่อนุญาตให้สัตว์ที่เชือดต้องเป็นสัตว์เลี้ยง นอกจากนี้ กฎหมายอิสลามยังห้ามทำให้สัตว์ที่จะเชือดสลบ เพื่อให้หลอดเลือดแดงใหญ่ที่คอไหลออกมาได้โดยไม่ต้องใช้ยาสลบ
เนื้อที่ผ่านการเชือดจะแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนหนึ่งให้กับผู้ที่ต้องการและคนยากจน อีกส่วนหนึ่งให้แก่คนเชือด และอีกส่วนให้แก่ครอบครัว โดยส่วนที่สามสามารถให้ใครก็ได้ตามที่ต้องการ
อีดุลอัฎฮา
วรรณรท สนธิไชย (ชื่อเล่น: วิว เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดเอ็กแซ็กท์ ของ ถกลเกียรติ วีรวรรณ เริ่มเข้าวงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบตั้งแต่อายุยังน้อย
ด้านการศึกษาระดับอนุบาล จบจากโรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์ ระดับประถมศึกษาจบจาก โรงเรียนราชวินิต ระดับมัธยมศึกษาจบจาก โรงเรียนสตรีวิทยา สายอังกฤษ-คณิต(ศิลป์-คำนวณ) และระดับอุดมศึกษา คณะโบราณคดี เอกมานุษยวิทยา โทสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเรียนและทำงานควบคู่กันมาถึง 8 ปี ได้เข้าพิธีรับปริญญาไปเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2558 มีผลงานแสดงละครเรื่อง "แก้วล้อมเพชร", "สกุลกา", "ดอกรักริมทาง", "มาลัยสามชาย", "ตลาดอารมณ์" และ "ข้ามเวลาหารัก" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 1 ใน 5 รางวัลดาวรุ่งมาแรงหญิง จากงาน สยามดารา ปาร์ตี้ 2009 และ 1 ใน 5 รางวัลดาวรุ่งหญิง Hot แห่งปี จากงาน ทีวีอินไซด์ ฮอท อวอร์ด 2009
ประท้วง
ถนนสนามไชย
ถนนสนามไชย  เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตั้งของสถานที่สำคัญหลายแห่ง เช่น กระทรวงกลาโหม, กรมอัยการสูงสุด, พระบรมมหาราชวัง, พระราชวังสราญรมย์, หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ถนนสนามไชย มีจุดเริ่มต้นที่ถนนหน้าพระลานตัดกับถนนราชดำเนินใน ที่บริเวณแยกป้อมเผด็จ สิ้นสุดลงที่ถนนราชินี บริเวณปากคลองตลาด มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร เดิมเป็นถนนที่มีชื่อเรียกว่า "ถนนหน้าจักรวรรดิวังหลวง" เป็นลักษณะเป็นลานกว้าง ๆ มีความสำคัญตั้งแต่ยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์เนื่องด้วยเป็นเส้นทางที่ใช้สำหรับพระราชพิธีหรือกระบวนแห่ต่าง ๆ โดยชื่อ "สนามไชย" มาจากท้องสนามไชย ซึ่งเป็นลานอยู่ข้างท้องสนามหลวง เป็นสถานที่ ๆ ให้ข้าราชบริพารตลอดจนประชาชนใช้สำหรับเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในแต่ละรัชกาล ครั้นทรงเสด็จออก ณ พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท เนื่องในวโรกาสสำคัญต่าง ๆ โดยชื่อถนนสนามไชย เป็นชื่อพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2398 ตามท้องสนามไชย ที่เคยปรากฏอยู่แต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา
ปัจจุบัน บริเวณโรงเรียนวัดราชบพิธ และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม หรือวัดโพธิ์ ที่ถนนสนามไชยตัดผ่าน ยังเป็นที่ตั้งของสถานีสนามไชย ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าใต้ดิน อันเป็นสถานีที่มีความสวยงามด้วยสถาปัตยกรรมแบบไทย ด้วยการจำลองมาจากท้องพระโรงในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ด้วยแนวความคิดที่อิงกับประวัติศาสตร์ เนื่องด้วยตั้งอยู่ในเขตตัวเมืองชั้นในหรือเกาะรัตนโกสินทร์ จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่สวยงามที่สุดในประเทศไทย
คูโจ มิจิตากะ
คูโจ มิจิตากะ (九条 道孝, Kujō Michitaka? 1839-1906) , บุตรชายของนิโจ ฮิซาตาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับจักรพรรดิไทโช เป็น จักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคูโจ มิจิตากะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คูโจ มิจิตากะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคูโจ
วันเดย์
วันเดย์  เป็นวงดนตรีบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่าย JYP ประกอบด้วยสมาชิก 11 คน ที่ได้ผ่านการออดิชั่นมาก่อน ซึ่งทาง JYP ได้มีโครงการที่จะทำวงบอยแบนด์ขึ้นมา โดยได้จัดทำเป็นรายการเรียลลิตี้ที่ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ช่อง Mnet ชื่อว่า HotBlood โดยมีผู้เข้าร่วมเป็นผู้ได้รับการฝึกจำนวน 13 คน อันได้แก่ นิชคุณ, แทคยอน, จุนโฮ, แดฮอน, จุนซู , ซึลอง, จินอุน, ซือฉี, ดูจุน, โจควอน, แจบอม, ชานซอง และอูยอง และให้ผู้ชมทางบ้านทางบ้านโหวต จนเหลือผู้เข้ารอบและจะได้เดบิวจำนวน 10 คน
ต่อมาวง 2AM ได้เดบิวในวันที่ 11 ก.ค. 2551 โดย เป็นวงที่ออกมาเพื่อแสดงความสามารถด้านการร้องอย่างแท้จริง วง 2AM มีทั้งหมด 4 คนได้แก่ โจควอน, ซึลอง, จินอุน, ลี ชางมิน โดยชางมินนั้นเข้ามาแทนที่แดฮอนที่ไม่สามารถเข้าร่วมวงได้เนื่องจากปัญหาครอบครัว วง 2AM อยู่ ภายใต้การดูแลของ CUBE ENTERTAINMAENT
ส่วนวง 2PM แต่เดิมมีสมาชิก 7 คน ได้แก่ แจบอม (หัวหน้าวง), นิชคุณ, ชานซอง, แทคยอน, อูยอง, จุนโฮ, จุนซู ภายหลังสมาชิกที่เป็นหัวหน้าวงคือ แจบอม ตัดสินใจลาออกจากวงอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2552 จึงทำให้ปัจจุบัน 2PM มีสมาชิกแค่ 6 คน
ทูเอเอ็ม
ทูเอเอ็ม  เป็นกลุ่มนักร้องบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 4 คน ได้แก่ สมาชิก 3 คนจากรายการ "Hot Blood Man" ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง Mnet คือ อิม ซึลอง (Im Seul Ong), จอง จินอุน (Jung Jin Woon) และ โจ ควอน (Jo Kwon) และ อี ชัง-มิน (Lee Chang Min) ที่มาจากการออดิชั่นในรายการ "Talent Voice 99% Challenge" ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง SBS
นอกจากนี้รายการ "Hot Blood Man" ทำให้เกิดวงบอยแบนด์ที่มีสมาชิก 11 คน คือ ทูพีเอ็ม และทูเอเอ็ม เรียกรวมกันว่า "วันเดย์"  จึงถือว่าทั้งสองวงเป็นวงพี่วงน้องกัน
พร้อมเดบิวในซิงเกิลแรกซึ่งมีเพลงโปรโมทชื่อ "This Song" (이노래) ซึ่งได้รับการแต่งทำนองและเนื้อร้องโดยพัก จิน-ย็อง (Park Jin Young) นอกจากนี้ยังมีเพลง "Not Because" (아니라기에) และ "What Should I Do" (어떡하죠) รวมทั้งสิ้น 3 เพลง โดยเฉพาะในเพลงโปรโมทอย่าง "This Song" จะมีท่วงทำนองดนตรีที่นุ่มนวล และเนื้อเพลงที่เข้าถึงอารมณ์คลุกเคล้าไปกับความรู้สึกร่าเริงเบิกบาน
ทูเอเอ็มได้เปิดตัวเป็นครั้งแรกในรายการ Music Bank ทางช่อง KBS2 TV วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ในเดือนตุลาคม 2564 ทูเอเอ็มได้ประกาศถึงการกลับมาอีกครั้งในรอบ 7 ปีของวง หลังจากที่วงหยุดพักกิจกรรมไป โดยปล่อยอีพีที่ 4 ซึ่งมีชื่อว่า "Ballad 21 F/W" ในวันที่ 1 พฤศจิกายน และเผยแพร่โดย และสโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ อีพีนี้มีทั้งหมด 5 เพลง ซึ่งประกอบไปด้วยเพลงไตเติล 2 เพลง คือ "Should've Known" (가까이 있어서 몰랐어) และ "No Good in Good-Bye" (잘 가라니) ที่ถูกแต่งโดย และพัก จิน-ย็อง ตามลำดับ
เกิดใหม่กลายเป็นหมา