pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
“ปีลาต​ผู้​ช่าง​สงสัย​และ​ชอบ​ถากถาง เป็น​บุคคล​ใน​ประวัติศาสตร์​ที่​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความ​สนใจ​ของ​ผู้​คน​จวบ​จน​บัด​นี้ บาง​คน​ถือ​ว่า​เขา​เป็น​นัก​บุญ ส่วน​คน​อื่น ๆ มอง​ว่า​เขา​เป็น​ตัว​อย่าง​ของ​ความ​อ่อนแอ​ของ​มนุษย์ เป็น​ต้น​แบบ​ของ​นัก​การ​เมือง​ที่​เต็ม​ใจ​จะ​แลก​ชีวิต​ของ​ใคร​คน​หนึ่ง​กับ​ความ​มี​เสถียรภาพ​ทาง​การ​เมือง.”"—ปนเตียว ปีลาต" (ภาษา​อังกฤษ) โดย​แอน โร.
ทิเบริอุส จักรพรรดิ​โรมัน​แต่ง​ตั้ง​ปีลาต​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​มณฑล​จูเดีย​ใน​ปี​สากล​ศักราช 26 คน​ที่​จะ​ได้​รับ​การ​แต่ง​ตั้ง​ใน​ตำแหน่ง​สูง​นี้​คือ​คน​ที่​เป็น​ทหาร​ม้า—ขุนนาง​ระดับ​ล่าง ซึ่ง​ต่าง​จาก​ขุนนาง​ชั้น​สูง​ที่​มี​ตำแหน่ง​ใน​สภา ดู​เหมือน​ว่า ปีลาต​เคย​เข้า​รับ​ราชการ​ทหาร​ใน​ตำแหน่ง​นาย​พัน​หรือ​หัวหน้า​ระดับ​ล่าง และ​ไต่​เต้า​ขึ้น​สู่​ตำแหน่ง​ที่​สูง​ขึ้น​ตาม​ลำดับ​ตลอด​ระยะ​เวลา​ใน​การ​ปฏิบัติ​หน้า​ที่ และ​ได้​รับ​การ​แต่ง​ตั้ง​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​ขณะ​ที่​เขา​อายุ​ไม่​ถึง 30 ปี
เมื่อ​สวม​เครื่อง​แบบ​ทหาร ปีลาต​คง​จะ​ใส่​เสื้อ​หนัง​และ​สวม​เกราะ เมื่อ​ปรากฏ​ตัว​ใน​ที่​สาธารณะ เขา​สวม​ชุด​ยาว​สี​ขาว​ที่​มี​ชาย​เสื้อ​สี​ม่วง เขา​คง​จะ​ตัด​ผม​สั้น​และ​โกน​หนวด​เครา​เรียบร้อย แม้​บาง​คน​เชื่อ​ว่า​เขา​มา​จาก​สเปน แต่​ชื่อ​ของ​เขา​บ่ง​บอก​ว่า​มา​จาก​ตระกูล​ปอน​ติ ซึ่ง​เป็น​ชาว​แซมไนต์ ชน​ชั้น​สูง​ที่​อาศัย​อยู่​ทาง​ตอน​ใต้​ของ​อิตาลี
ตาม​ปกติ​แล้ว ตำแหน่ง​นี้​ทำ​ให้​ปีลาต​ต้อง​ถูก​ส่ง​ไป​ยัง​เขต​ที่​ห่าง​ไกล​ความ​เจริญ โรม​ถือ​ว่า​จูเดีย​เป็น​เขต​แบบ​นั้น นอก​จาก​จะ​ดู​แล​ความ​สงบ​เรียบร้อย​แล้ว ปีลาต​ต้อง​ดู​แล​การ​เก็บ​ภาษี​ทาง​อ้อม​และ​ภาษี​ราย​หัว ศาล​ของ​ชาว​ยิว​จะ​ดู​แล​การ​ตัดสิน​คดี​ทั่ว ๆ ไป แต่​ถ้า​เป็น​คดี​ที่​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ประหาร​ชีวิต​จะ​ต้อง​อยู่​ใน​ความ​ดู​แล​ของ​ผู้​สำเร็จ​ราชการ ซึ่ง​เป็น​ผู้​มี​อำนาจ​สูง​สุด​ใน​การ​พิพากษา
ปีลาต​และ​ภรรยา​อาศัย​อยู่​ใน​ซีซาเรีย​ซึ่ง​เป็น​เมือง​ท่า โดย​มี​เพื่อน​ฝูง, เจ้าหน้าที่​อาลักษณ์, และ​ผู้​ส่ง​สาร​อยู่​ไม่​กี่​คน ปีลาต​เป็น​ผู้​บัญชา​การ​ทหาร​ห้า​กองพัน​ที่​ประกอบ​ด้วย​ทหาร​ราบ 500 ถึง 1,000 นาย รวม​ทั้ง​ทหาร​ม้า​ซึ่ง​ดู​เหมือน​ว่า​มี​จำนวน 500 นาย ตาม​ปกติ​แล้ว ทหาร​ของ​ปีลาต​มี​หน้า​ที่​ประหาร​พวก​ที่​กระทำ​ผิด​กฎหมาย ใน​ยาม​สงบ การ​ประหาร​ชีวิต​จะ​เกิด​ขึ้น​หลัง​จาก​มี​การ​ไต่สวน​คร่าว ๆ แต่​ใน​ยาม​ที่​เกิด​การ​จลาจล ผู้​ก่อ​การ​กบฏ​จะ​ถูก​ฆ่า​ทิ้ง​ทันที​และ​เป็น​การ​สังหาร​หมู่ ตัว​อย่าง​เช่น ทหาร​โรมัน​ได้​ประหาร​ทาส​ถึง 6,000 คน​เพื่อ​จะ​ยุติ​การ​กบฏ​ที่​นำ​โดย​สปาร์ตาคุส หาก​เกิด​ความ​วุ่นวาย​ใน​จูเดีย ตาม​ปกติ​แล้ว​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​จะ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​ตัว​แทน​ของ​จักรพรรดิ​ซึ่ง​เป็น​ผู้​บัญชา​การ​กองทัพ​ทหาร​ขนาด​ใหญ่​ที่​ประจำ​อยู่​ใน​ซีเรีย อย่าง​ไร​ก็​ตาม ช่วง​เวลา​ส่วน​ใหญ่​ที่​ปีลาต​ปกครอง​จูเดีย ตัว​แทน​ของ​จักรพรรดิ​ไม่​ค่อย​อยู่​ที่​ซีเรีย และ​ปีลาต​ก็​ต้อง​ยุติ​ความ​วุ่นวาย​โดย​เร็ว
ผู้​สำเร็จ​ราชการ​จะ​ต้อง​รายงาน​สภาพการณ์​ต่าง ๆ ให้​จักรพรรดิ​ทราบ​เป็น​ประจำ เรื่อง​ที่​มี​ผล​กระทบ​ต่อ​พระ​เกียรติ​ของ​จักรพรรดิ​หรือ​เป็น​ภัย​ต่อ​การ​ปกครอง​ของ​โรม​จะ​ต้อง​มี​การ​รายงาน​ให้​จักรพรรดิ​ทราบ​และ​พระองค์​ก็​จะ​ออก​คำ​สั่ง ผู้​สำเร็จ​ราชการ​อาจ​รีบ​รายงาน​เหตุ​การณ์​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​มณฑล​ของ​ตน​ก่อน​ที่​คน​อื่น​จะ​ร้อง​เรียน​เรื่อง​นี้​กับ​จักรพรรดิ ฉะนั้น เมื่อ​เกิด​ความ​วุ่นวาย​ขึ้น​ใน​จูเดีย ปีลาต​จึง​รู้สึก​หนัก​ใจ​อย่าง​ยิ่ง
นอก​จาก​เรื่อง​ราว​ใน​กิตติคุณ​แล้ว นัก​ประวัติศาสตร์​ฟลาวิอุส โยเซฟุส​และ​ฟิโล​ก็​เป็น​ผู้​ที่​บันทึก​เรื่อง​ราว​ที่​เป็น​แหล่ง​ข้อมูล​สำคัญ​เกี่ยว​กับ​ปีลาต นอก​จาก​นี้ ทาซิทุส นัก​ประวัติศาสตร์​ชาว​โรมัน​กล่าว​ว่า​ปีลาต​เป็น​ผู้​สั่ง​ประหาร​พระ​คริสต์ ซึ่ง​คริสเตียน​ได้​ชื่อ​มา​จาก​พระ​คริสต์​ผู้​นี้
ตาม​ที่​โยเซฟุส​กล่าว​ไว้ เนื่อง​จาก​ชาว​โรมัน​ทราบ​ดี​ว่า​ชาว​ยิว​ไม่​ใช้​รูป​เคารพ ผู้​สำเร็จ​ราชการ​โรมัน​คน​อื่น ๆ เคย​หลีก​เลี่ยง​การ​นำ​ธง​สัญลักษณ์​ประจำ​กองทัพ​ที่​มี​รูป​จักรพรรดิ​เข้า​มา​ใน​กรุง​เยรูซาเลม เนื่อง​จาก​ปีลาต​ไม่​สนใจ​เรื่อง​นี้ ชาว​ยิว​ที่​โกรธ​แค้น​จึง​รีบ​ไป​ที่​ซีซาเรีย​เพื่อ​ร้อง​เรียน ปีลาต​ปล่อย​ให้​เวลา​ผ่าน​ไป​ประมาณ​ห้า​วัน วัน​ที่​หก เขา​สั่ง​ให้​ทหาร​ล้อม​พวก​ผู้​ต่อ​ต้าน​และ​ขู่​ว่า​จะ​ประหาร​ชีวิต​ถ้า​ไม่​ยอม​สลาย​การ​ชุมนุม เมื่อ​พวก​ยิว​กล่าว​ว่า​พวก​เขา​ยอม​ตาย​ดี​กว่า​ยอม​ให้​พระ​บัญญัติ​ถูก​ละเมิด ปีลาต​จึง​ยอม​และ​สั่ง​ให้​นำ​รูป​เคารพ​ออก​ไป
ปีลาต​ชอบ​ใช้​กำลัง ใน​เหตุ​การณ์​หนึ่ง​ที่​โยเซฟุส​บันทึก​ไว้ ปีลาต​เริ่ม​โครงการ​ทำ​ท่อ​ส่ง​น้ำ​เพื่อ​ลำเลียง​น้ำ​เข้า​ไป​ใช้​ใน​กรุง​เยรูซาเลม และ​ต้องการ​ใช้​เงิน​จาก​ตู้​เก็บ​เงิน​ถวาย​ใน​พระ​วิหาร​เพื่อ​เป็น​เงิน​ทุน​สำหรับ​โครงการ​นี้ ปีลาต​ไม่​ได้​ยึด​เงิน​จาก​พระ​วิหาร เพราะ​เขา​รู้​ว่า​การ​ปล้น​พระ​วิหาร​เป็น​การ​ลบหลู่​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์​และ​อาจ​เป็น​เหตุ​ให้​ชาว​ยิว​ที่​โกรธ​แค้น​ไป​ฟ้องร้อง​ต่อ​ทิเบริอุส​เพื่อ​ขอ​ให้​ส่ง​เขา​กลับ​โรม ดัง​นั้น จึง​ดู​เหมือน​ว่า​ปีลาต​ได้​รับ​ความ​ร่วม​มือ​จาก​เจ้าหน้าที่​ใน​พระ​วิหาร เนื่อง​จาก​เป็น​เรื่อง​สม​เหตุ​ผล​ที่​จะ​นำ “โกระบัน” หรือ​เงิน​ถวาย​ไป​ใช้​เพื่อ​สร้าง​สิ่ง​สาธารณูปโภค​ต่าง ๆ เพื่อ​ประโยชน์​ของ​เมือง แต่​ชาว​ยิว​หลาย​พัน​คน​ที่​โกรธ​แค้น​ได้​รวม​ตัว​กัน​เพื่อ​ประท้วง
ปีลาต​ส่ง​กอง​ทหาร​เข้า​ไป​เดิน​ปะปน​กับ​ฝูง​ชน​โดย​มี​คำ​สั่ง​ไม่​ให้​พวก​ทหาร​ใช้​ดาบ แต่​ให้​ใช้​กระบอง​ตี​พวก​ผู้​ต่อ​ต้าน​แทน ดู​เหมือน​ว่า เขา​ต้องการ​ควบคุม​ฝูง​ชน​ที่​ก่อ​ความ​วุ่นวาย​โดย​ไม่​ต้องการ​ยั่ว​ยุ​ให้​เกิด​การ​สังหาร​หมู่ นี่​ดู​เหมือน​ได้​ผล​ตาม​ที่​ต้องการ​แม้​มี​บาง​คน​เสีย​ชีวิต บาง​คน​ที่​เล่า​ให้​พระ​เยซู​ฟัง​ว่า ปีลาต​เอา​เลือด​ของ​ชาว​แกลิลี (ฆาลิลาย) บาง​คน​ระคน​กับ​เครื่อง​บูชา​ของ​เขา อาจ​พาด​พิง​ถึง​เหตุ​การณ์​นี้—ลูกา 13:1
เหตุ​การณ์​ที่​ทำ​ให้​ชื่อ​ของ​ปีลาต​เสื่อม​เสีย คือ​คราว​ที่​เขา​สอบสวน​พระ​เยซู​เนื่อง​จาก​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​และ​ผู้​เฒ่า​ผู้​แก่​กล่าวหา​ว่า​พระองค์​อ้าง​ตน​เป็น​กษัตริย์ เมื่อ​ได้​ฟัง​ว่า​พระ​เยซู​มา​เพื่อ​เป็น​พยาน​ถึง​ความ​จริง ปีลาต​จึง​เห็น​ว่า​นัก​โทษ​ผู้​นี้​ไม่​เป็น​ภัย​คุกคาม​ต่อ​โรม คำ​ถาม​ที่​ปีลาต​ถาม​ว่า “ความ​จริง​คือ​อะไร​เล่า?” แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เขา​คิด​ว่า​ความ​จริง​เป็น​แนว​คิด​ที่​หา​ข้อ​สรุป​ไม่​ได้​และ​ไม่​น่า​จะ​มา​เสีย​เวลา​กับ​เรื่อง​นี้ เขา​สรุป​อย่าง​ไร? “เรา​ไม่​เห็น​ว่า​คน​นั้น​มี​ความ​ผิด”—โยฮัน 18:37, 38; ลูกา 23:4
การ​พิจารณา​คดี​พระ​เยซู​น่า​จะ​จบ​ลง​ตรง​นั้น แต่​พวก​ยิว​ยืนกราน​ว่า​พระองค์​กำลัง​บ่อน​ทำลาย​ชาติ ความ​อิจฉา​เป็น​เหตุ​ให้​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​มอบ​พระ​เยซู​ให้​กับ​เจ้าหน้าที่​โรมัน และ​ปีลาต​ก็​รู้​เรื่อง​นี้​ดี เขา​ยัง​รู้​ด้วย​ว่า การ​ปล่อย​พระ​เยซู​ไป​จะ​ยิ่ง​สร้าง​ความ​วุ่นวาย ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​เขา​ต้องการ​หลีก​เลี่ยง ที่​จูเดีย​ก็​มี​ความ​วุ่นวาย​มาก​พอ​อยู่​แล้ว​เนื่อง​จาก​บาระบา​และ​คน​อื่น ๆ ถูก​จำ​คุก​เพราะ​การ​ก่อ​กบฏ​และ​ฆาตกรรม (มาระโก 15:7, 10; ลูกา 23:2) ยิ่ง​กว่า​นั้น เรื่อง​ที่​ปีลาต​มี​ข้อ​ขัด​แย้ง​กับ​ชาว​ยิว​ก่อน​หน้า​นี้​ทำ​ให้​ชื่อเสียง​ของ​ปีลาต​มัวหมอง​เฉพาะ​พระ​พักตร์​ทิเบริอุส ซึ่ง​เป็น​ที่​รู้​จัก​กัน​ว่า​ชอบ​ใช้​มาตรการ​รุนแรง​จัด​การ​กับ​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​ที่​ไม่​ดี กระนั้น การ​ยอม​ทำ​ตาม​ที่​พวก​ยิว​ขอ​ก็​แสดง​ให้​เห็น​ความ​อ่อนแอ ดัง​นั้น ปีลาต​จึง​เผชิญ​กับ​ภาวะ​กลืน​ไม่​เข้า​คาย​ไม่​ออก
เมื่อ​ได้​ยิน​ว่า​พระ​เยซู​มา​จาก​มณฑล​ใด ปีลาต​จึง​พยายาม​ส่ง​เรื่อง​ไป​ให้​เฮโรด อันติปา ซึ่ง​เป็น​ผู้​ปกครอง​แคว้น​แกลิลี เมื่อ​ไม่​เป็น​ผล ปีลาต​จึง​พยายาม​โน้ม​น้าว​คน​ที่​รวม​ตัว​กัน​อยู่​ข้าง​นอก​เพื่อ​ขอ​ให้​ปล่อย​พระ​เยซู​ไป โดย​อาศัย​ธรรมเนียม​การ​ปล่อย​นัก​โทษ​ใน​วัน​ปัศคา ฝูง​ชน​ตะโกน​ออก​มา​ว่า​ให้​ปล่อย​บาระบา—ลูกา 23:5-19
ปีลาต​อาจ​ต้องการ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง แต่​เขา​ก็​ต้องการ​ปก​ป้อง​ตำแหน่ง​ของ​ตน​และ​ต้องการ​ทำ​ให้​ฝูง​ชน​พอ​ใจ​ด้วย ใน​ที่​สุด เขา​ถือ​ว่า​ตำแหน่ง​ของ​ตน​สำคัญ​กว่า​สติ​รู้สึก​ผิด​ชอบ​และ​ความ​ยุติธรรม ปีลาต​ขอ​น้ำ​ล้าง​มือ​และ​อ้าง​ว่า​เขา​ไม่​มี​ส่วน​ใน​ความ​ผิด​เกี่ยว​กับ​ความ​ตาย​ที่​ตอน​นี้​เขา​ได้​อนุมัติ​ไป* แม้​ปีลาต​เชื่อ​ว่า​พระ​เยซู​ไม่​มี​ความ​ผิด แต่​เขา​ก็​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​พระ​เยซู​และ​ปล่อย​ให้​พวก​ทหาร​เยาะเย้ย, โบย​ตี, และ​ถ่ม​น้ำลาย​รด​พระองค์—มัดธาย 27:24-31
ปีลาต​ใช้​ความ​พยายาม​เป็น​ครั้ง​สุด​ท้าย​ที่​จะ​ปล่อย​พระ​เยซู แต่​ฝูง​ชน​ตะโกน​ว่า​ถ้า​ทำ​อย่าง​นั้น​ปีลาต​ก็​เป็น​ศัตรู​กับ​ซีซาร์ (โยฮัน 19:12) เมื่อ​ได้​ยิน​เช่น​นั้น ปีลาต​จึง​ยอม​ทำ​ตาม​ที่​พวก​ยิว​เรียก​ร้อง ผู้​คง​แก่​เรียน​คน​หนึ่ง​กล่าว​เกี่ยว​กับ​การ​ตัดสิน​ใจ​ของ​ปีลาต​ว่า “การ​แก้​ปัญหา​นั้น​ทำ​อย่าง​ง่าย ๆ นั่น​คือ​ประหาร​ชีวิต​ชาย​คน​นั้น อย่าง​มาก​ที่​สุด​ก็​แค่​เสีย​ชาว​ยิว​คน​หนึ่ง​ที่​ไม่​ใช่​คน​สำคัญ​อะไร ซึ่ง​คง​เป็น​เรื่อง​โง่​เขลา​หาก​จะ​ยอม​ให้​เกิด​ความ​วุ่นวาย​ขึ้น​เพราะ​ชาย​คน​นั้น”
เหตุ​การณ์​สุด​ท้าย​ที่​มี​บันทึก​ไว้​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ราว​ชีวิต​ของ​ปีลาต​นั้น​เกี่ยว​ข้อง​กับ​ความ​ขัด​แย้ง​อีก​เรื่อง​หนึ่ง โยเซฟุส​กล่าว​ว่า ชาว​ซะมาเรีย​หลาย​คน​พร้อม​อาวุธ​ได้​มา​รวม​ตัว​กัน​บน​ภูเขา​เก​ริ​ซิม (ฆะรีซีม) โดย​หวัง​จะ​พบ​สมบัติ​ที่​คิด​กัน​ว่า​โมเซ​ฝัง​ไว้​ที่​นั่น ปีลาต​เข้า​แทรกแซง​และ​ทหาร​ของ​เขา​ก็​สังหาร​คน​เป็น​อัน​มาก ชาว​ซะมาเรีย​ได้​ฟ้องร้อง​เรื่อง​นี้​ต่อ​ผู้​ที่​มี​อำนาจ​สูง​กว่า​ปีลาต นั่น​คือ​ลูคิอุส วิเทลลิอุส ซึ่ง​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​ของ​ซีเรีย ไม่​มี​บันทึก​ที่​ช่วย​ให้​เรา​รู้​ว่า วิเทลลิอุส​คิด​อย่าง​ไร​ที่​ปีลาต​ทำ​เกิน​กว่า​เหตุ ไม่​ว่า​จะ​อย่าง​ไร วิเทลลิอุส​สั่ง​ให้​ปีลาต​กลับ​ไป​กรุง​โรม​เพื่อ​ให้​การ​ต่อ​จักรพรรดิ​เกี่ยว​กับ​การ​กระทำ​ของ​เขา อย่าง​ไร​ก็​ตาม ก่อน​ที่​ปีลาต​จะ​มา​ถึง​โรม ทิเบริอุส​ก็​เสีย​ชีวิต​แล้ว
แหล่ง​อ้างอิง​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “ตั้ง​แต่​นั้น​มา เอกสาร​ทาง​ประวัติศาสตร์​ก็​ไม่​ได้​กล่าว​ถึง​ปีลาต​อีก​เลย แต่​มี​เรื่อง​เล่า​มาก​มาย​ที่​กล่าว​ถึง​ตัว​เขา” หลาย​คน​พยายาม​จะ​แต่ง​เติม​ราย​ละเอียด​ที่​ขาด​หาย​ไป บาง​คน​อ้าง​ว่า​ปีลาต​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน “คริสเตียน” ออร์โทด็อกซ์​ใน​เอธิโอเปีย​ยก​ให้​เขา​เป็น “นัก​บุญ” ยูเซบิอุส ซึ่ง​เป็น​ผู้​บันทึก​เหตุ​การณ์​ช่วง​ปลาย​ศตวรรษ​ที่​สาม​และ​ต้น​ศตวรรษ​ที่​สี่​สากล​ศักราช เป็น​คน​แรก​ใน​หลาย ๆ คน​ที่​กล่าว​ว่า ปีลาต​ฆ่า​ตัว​ตาย​เช่น​เดียว​กับ​ยูดา​อิศการิโอด อย่าง​ไร​ก็​ตาม ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​จริง ๆ แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ปีลาต
ปีลาต​อาจ​เป็น​คน​ดันทุรัง, ไม่​จริงจัง, และ​ชอบ​กดขี่ แต่​เขา​ก็​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​ใน​จูเดีย​ราว ๆ สิบ​ปี ใน​ขณะ​ที่​ข้าหลวง​ใน​จูเดีย​ส่วน​ใหญ่​อยู่​ไม่​นาน​เท่า​เขา ด้วย​เหตุ​นั้น สำหรับ​ทัศนะ​ของ​ชาว​โรมัน​แล้ว ปีลาต​ทำ​งาน​ได้​อย่าง​มี​ประสิทธิภาพ เขา​ถูก​เรียก​ว่า​คน​ขี้ขลาด​เพราะ​ต้องการ​ปก​ป้อง​ตัว​เอง​อย่าง​น่า​ตำหนิ​โดย​ยอม​ให้​พระ​เยซู​ถูก​ตรึง​บน​หลัก​ทรมาน​จน​สิ้น​พระ​ชนม์ ส่วน​คน​อื่น ๆ แย้ง​ว่า ปีลาต​ไม่​มี​หน้า​ที่​รักษา​ความ​ยุติธรรม แต่​เขา​มี​หน้า​ที่​ส่ง​เสริม​สันติ​สุข​และ​ผล​ประโยชน์​ของ​โรม
สมัย​ของ​ปีลาต​ต่าง​จาก​สมัย​ของ​เรา​มาก กระนั้น คง​ไม่​มี​ผู้​พิพากษา​คน​ใด​มี​เหตุ​ผล​สม​ควร​ที่​จะ​พิพากษา​โทษ​ชาย​ที่​ไม่​ได้​กระทำ​ผิด ถ้า​ปีลาต​ไม่​ได้​พบ​พระ​เยซู เขา​อาจ​ไม่ได้เป็น​อีก​บุคคล​หนึ่ง​ที่​ถูก​บันทึก​ชื่อ​ไว้​ใน​หนังสือ​ประวัติศาสตร์​ก็​ได้
วันสิ้นปี คือ วันสุดท้ายของปีซึ่งตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ตามปฏิทินกริกอเรียน ทางการกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการ คืนวันนี้จะมีการจัดงานนับถอยหลังเพื่อเข้าสู่วันขึ้นปีใหม่ในเวลาเที่ยงคืนตามเมืองใหญ่ทั่วโลกซึ่งเกิดขึ้นไม่พร้อมกัน โดยมักมีการจุดพลุเฉลิมฉลองและการอยู่ร่วมกันในครอบครัว
วันส่งท้ายปีเก่า
ปิลาเต
ปิลาตุส
คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นคณะวิชาที่เน้นการบูรณาการศาสตร์แห่งการสื่อสาร คือ "นิเทศศาสตร์" กับ "เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร" เพื่อสร้างองค์ความรู้และผลิตบัณฑิตแห่ง "สังคมสารสนเทศ" (information society) และ "สังคมฐานความรู้" (knowledge-based society) ที่จะต้องพร้อมด้วยศักยภาพในการสื่อสาร การเข้าถึงข้อมูลสารสนเทศ และการใช้เทคโนโลยีอย่างเชี่ยวชาญ สร้างสรรค์ และรู้เท่าทัน อีกทั้งยังสามารถประยุกต์ความรู้เพื่อพัฒนาตนให้เป็นผู้นำทางวิชาชีพ ทางวิชาการ และทางสังคมในอนาคต
เมื่อปี 2532 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เล็งเห็นว่าคณะวิชาด้านการสื่อสารเป็นสาขาวิชาที่กำลังได้รับความสนใจจากนักเรียน และตลาดแรงงานในขณะนั้นเป็นอย่างมาก จึงได้ริเริ่มดำเนินการ “โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีและวิทยาการสื่อสารและสารสนเทศ” ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น “โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสาร” และได้เริ่มต้นร่างหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ในปี 2539
ต่อมาในปี 2540 ประเทศไทยประสบกับภาวะเศรษฐกิจวิกฤติ ทำให้การจัดตั้งหน่วยงานใหม่ภายในมหาวิทยาลัยหลายโครงการต้องหยุดชะงักไป รวมทั้งโครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารด้วย คณะกรรมการดำเนินงานฯ จึงร่วมมือกับภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เปิดสอนหลักสูตรวิชาโทนิเทศศาสตร์ โดยเริ่มรับนักศึกษาวิชาโทรุ่นแรกในปีการศึกษา 2542
จนกระทั่งในปีการศึกษา 2545 โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น “คณะวิทยาการสื่อสาร” เป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และในปีเดียวกันนั้นก็ได้เปิดสอนและรับนักศึกษารุ่นแรก ในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และในปีการศึกษา 2547 เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการ
ในปีการศึกษา 2548 คณะวิทยาการสื่อสารเปิดสอนอีก 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดเพื่อการพัฒนา และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการออกแบบสื่อและการผลิตสื่อ
คณะวิทยาการสื่อสาร เป็นคณะวิชาที่เน้นวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ที่สามารถสนับสนุนการผลิต บัณฑิตอย่างมีคุณภาพ และนำไปสู่การพัฒนา และแก้ปัญหาชุมชนท้องถิ่น ประเทศและภูมิภาค
นิตยสารสารคดี
มิตร ชัยบัญชา (28 มกราคม พ.ศ. 2477 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513) หรือชื่อจริง พันจ่าอากาศโท พิเชษฐ์ ชัยบัญชา (นามสกุลเดิม พุ่มเหม) เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงปลาย พ.ศ. 2499 เป็นพระเอกภาพยนตร์ไทยในช่วง พ.ศ. 2500–2513 มีผลงานเด่นในช่วง พ.ศ. 2501–2517 ซึ่งเป็นยุคเฟื่องฟูของภาพยนตร์ 16 มม. มีผลงานนับได้ขณะนั้น 266 เรื่อง จากทั้งสิ้น 300 กว่าเรื่อง
ผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง "ชาติเสือ" ผลงานเรื่องที่สองที่ออกฉายคือ "จ้าวนักเลง" หรือ"อินทรีแดง" ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ทำรายได้เกินล้านบาท มิตรมีผลงานแสดงที่โดดเด่นมากและหลากหลาย ทั้งบทบู๊ รักกุ๊กกิ๊ก รักรันทด ตลก เชยเด๋อด๋า หรือชีวิตเศร้าเคล้าน้ำตา
พ.ศ. 2506 ภาพยนตร์เรื่อง "ใจเพชร" ทำรายได้สูงสุด และมีภาพยนตร์ที่ทำรายได้เกินล้านอีกหลายเรื่อง โดยเมื่อ พ.ศ. 2508 รับพระราชทานรางวัล "โล่ห์เกียรตินิยม"นักแสดงนำชาย ที่ทำรายได้สูงสุด จากภาพยนตร์เรื่อง "เงิน เงิน เงิน" ซึ่งทำรายได้เป็นประวัติการณ์ ต่อมา พ.ศ. 2509 ภาพยนตร์เรื่อง "เพชรตัดเพชร" ทำรายได้ทำลายสถิติ "เงิน เงิน เงิน" ได้ 3 ล้านบาทในเวลา 1 เดือน และรับพระราชทานรางวัลดาราทอง จากคุณสมบัติหลัก 4 ประการ คือ ศรัทธา หน้าที่ ไมตรี และ น้ำใจ ซึ่งแสดงถึงคุณภาพของผู้รับรางวัล ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2513 ภาพยนตร์เรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์ เป็นภาพยนตร์เพลงลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ทำรายได้มากกว่า 6 ล้านบาทและยืนโรงได้นานกว่า 6 เดือนในกรุงเทพ ทำรายได้ทั่วประเทศกว่า 13 ล้านบาท
วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513 มิตรเสียชีวิตขณะถ่ายทำฉากโหนบันไดเชือกเฮลิคอปเตอร์ จากภาพยนตร์เรื่อง "อินทรีทอง" ท่ามกลางความอาลัยของมหาชน นับเป็นบุคคลธรรมดาที่มีผู้มาร่วมงานศพมากที่สุดเป็นประวัติศาสตร์ ได้มีการตั้งศาลบริเวณ หาดจอมเทียน พัทยาใต้ สถานที่ที่เขาเสียชีวิต ต่อมามีการปรับปรุงและสร้างรูปหล่อของมิตรในชุดอินทรีทองไว้ที่ศาลด้วย ปัจจุบันอยู่ด้านหลังโรงแรมจอมเทียน เมื่อ พ.ศ. 2548 ได้มีการสร้างละครเรื่อง "มิตร ชัยบัญชา มายา-ชีวิต" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ละครสร้างดัดแปลงมาจากเรื่องและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงของมิตร ชัยบัญชา เพื่อรำลึกถึงพระเอกดาราทองยอดนิยมอันดับ 1 ของประเทศไทย เป็นที่รักของมหาชนทั่วประเทศ พ.ศ. 2549–2550 มีการรวมใจสร้างอนุสรณ์สถานมิตร ชัยบัญชา พร้อมหุ่นไฟเบอร์กลาส ที่บ้านไสค้าน จังหวัดเพชรบุรี บ้านเดิมของมิตร ชัยบัญชา ด้วย
มิตร ชัยบัญชา เกิดที่อำเภอท่ายาง หมู่บ้านไสค้าน จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรชายของพลฯ ชม ระวีแสง ตำรวจชั้นประทวน กับนางยี หรือ สงวน ระวีแสง สาวตลาดท่ายาง นางยีให้กำเนิดลูกน้อย ขณะที่สามีไม่ได้ดูแลใส่ใจเพราะต้องไปปฏิบัติหน้าที่ราชการ
มิตร ชัยบัญชา เดิมเรียกกันว่า บุญทิ้ง เพราะพ่อแม่แยกทางกัน เมื่อมิตร ชัยบัญชาอายุได้ 1 ขวบ นางยีก็เข้ามาเป็นแม่ค้าขายผักในกรุงเทพ โดยฝากลูกชายไว้กับนายรื่นและนางผาด ซึ่งเป็นปู่และย่าของมิตร ชัยบัญชา ที่หมู่บ้านไสค้าน เมื่อนายรื่นและนางผาด เห็นว่าตนอายุมากขึ้นทุกวัน จวนจะเป็นไม้ใกล้ฝั่งเข้าทุกที จึงฝากเลี้ยงไว้กับสามเณรแช่ม ระวีแสง ผู้เป็นอา ซึ่งบวชเป็นสามเณรอยู่ที่วัดท่ากระเทียม ชีวิตในวัยเด็กของมิตร ต้องติดสอยห้อยตามสามเณรแช่มซึ่งต่อมาบวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดสนามพราหมณ์ เป็นเด็กวัดที่อาศัยข้าวก้นบาตรกิน ในเพลง"ข้าวก้นบาตร" ที่แต่งโดย สมโภชน์ ล้ำพงษ์และ บำเทอง เชิดชูตระกูล มีเนื้อเพลงบางท่อนกล่าวถึงชีวิตของ มิตร ชัยบัญชาในช่วงนี้
ต่อมา ได้เข้าศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนวัดไสค้าน และย้ายมาที่โรงเรียนประชาบาลวัดจันทร์ เมื่อมารดามีฐานะดีขึ้นจึงมาขอรับมิตรย้ายมาอยู่กรุงเทพ ที่บ้านย่านนางเลิ้ง เยื้องกับวัดแคนางเลิ้ง เมื่ออายุประมาณ 9 ปี เข้าเรียนที่โรงเรียนไทยประสาทวิทยา ถนนกรุงเกษม โดยเป็นบุตรบุญธรรมของน้ากับน้าเขย จากชื่อ บุญทิ้ง มาเป็น สุพิศ นิลศรีทอง (นามสกุลน้าเขย) และ สุพิศ พุ่มเหม (นามสกุลของนายเฉลิมพ่อเลี้ยง) เมื่อโอนกลับมาเป็นบุตรบุญธรรมของแม่กับพ่อเลี้ยง หลังเรียนจบมัธยม ก่อนเข้าโรงเรียนจ่าอากาศ มิตรเป็นเด็กเรียนดี เก่งศิลปะ งานช่าง และ ภาษาอังกฤษ นอกจากการเรียนและทำงานรับจ้างสารพัดแล้วมิตรก็เลี้ยงปลากัด ช้อนลูกน้ำขาย รวมถึงนำจักรยานเก่ามาซ่อมให้เช่าหัดถีบ เพื่อหาเงินใช้เองโดยไม่ต้องพึ่งครอบครัว เนื่องจากแม่มีหลานหลายคนที่ต้องดูแล
นอกจากนี้ยังชอบเล่นกีฬา และ หัดชกมวยไว้ป้องกันตัว ทั้งนี้เขาสามารถคว้าเหรียญทองมวยนักเรียน 2 ปี ในรุ่นเฟเธอร์เวท และ ไลท์เวท (135 ปอนด์) พ.ศ. 2492 และ พ.ศ. 2494 จากนั้น เขาได้ย้ายไปอยู่โรงเรียนปริยัติรังสรรค์ จังหวัดเพชรบุรี อยู่ระยะหนึ่ง แล้วเรียนต่อระดับเตรียมอุดมที่โรงเรียนพระนครวิทยาลัย และลาออกเพื่อมาสมัครสอบเข้าโรงเรียนจ่าอากาศ เพื่อรับราชการทหารอากาศ จังหวัดนครราชสีมา เพราะอยากเป็นนักบิน เริ่มการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นนักเรียนการบินรุ่นที่ ป.15 ของโรงเรียนการบินโคราช และ นักเรียนจ่าอากาศ เหล่าอากาศโยธิน รุ่นที่ 11 สำเร็จการศึกษา เดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 ติดยศจ่าอากาศโท เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 จนได้เป็นครูฝึกที่กองพันต่อสู้อากาศยาน กรมอากาศโยธิน กองทัพอากาศดอนเมือง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นจ่าอากาศโทพิเชษฐ์ พุ่มเหม
เมื่อ พ.ศ. 2499 จ่าโทสมจ้อยได้ส่งรูปและแนะนำมิตร ชัยบัญชา หรือ จ่าเชษฐ์ ในขณะนั้น ให้รู้จักกับ ก. แก้วประเสริฐ เพื่อให้เล่นหนังเพราะเห็นท่าทาง รูปร่างหน้าตาที่หล่อและสูงสง่าของมิตร ประกอบกับบุคลิกภาพที่สุภาพอ่อนโยน กระทั่งได้พบกับ ภราดร ศักดา นักเขียนนวนิยายชื่อดัง ภราดรได้เสนอกับผู้สร้างหนังหลายราย จ่าสมจ้อยและจ่าเชษฐ์ก็ไปถ่ายรูปและส่งไปตามโรงพิมพ์ โดยกิ่ง แก้วประเสริฐเป็นผู้พลักดันพาไปพบผู้สร้างหนังรายต่างๆ ตามกองถ่าย เพราะเห็นความตั้งใจจริงของจ่าเชษฐ์ รวมถึงส่งภาพให้ผู้สร้าง และ ถ่ายภาพลงประกอบนวนิยายในนิตยสารด้วย จนกระทั่งได้รับการตอบรับให้เป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง แต่ต้องทำใจปฏิเสธไปเพราะติดราชการสำคัญ ไม่สามารถไปพบผู้สร้างได้ หลังจากนั้นก็มักได้รับการปฏิเสธ ติจมูก ติโหนกแก้ม โดยเฉพาะเรื่องความสูง ที่จะหานางเอกมาเล่นด้วยลำบาก และจ่าเชษฐ์เองก็ไม่รับเล่นบทอื่นด้วย นอกจากพระเอก
ต่อมาได้พบกับ สุรัตน์ พุกกะเวส จนกระทั่งนัดให้ กิ่ง แก้วประเสริฐ พาจ่าเชษฐ์ ไปพบทีมงานผู้สร้าง "ชาติเสือ" ซึ่งวางตัวเอกไว้แต่แรก หลายคนรวมทั้ง ชนะ ศรีอุบล แต่ ประทีป โกมลภิส ไม่ถูกใจเลยสักคน ต้องการดาราหน้าใหม่
ซึ่งเมื่อพบแล้วทั้งผู้สร้าง ผู้กำกับ ก็พอใจบุคลิก ลักษณะ ของจ่าเชษฐ์ จึงได้รับจ่าเชษฐ์เข้าสู่วงการหนังไทย และตั้งชื่อให้ใหม่ โดยเมื่อประทีปตั้งคำถามให้ตอบ
ก้าวสู่วงการแสดง.
ภาพยนตร์ ชาติเสือ บทประพันธ์ของ เศก ดุสิต กำกับโดย ประทีป โกมลภิส เป็นเรื่องแรกที่มิตรได้ประกบกับนางเอกที่มีชื่อเสียงในขณะนั้นถึง 6 คน เช่น เรวดี ศิริวิไล นัยนา ถนอมทรัพย์ ประภาศรี สาธรกิจ และ น้ำเงิน บุญหนัก เป็นภาพยนตร์ที่เริ่มถ่ายทำในปลาย พ.ศ. 2500 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2501 ภาพยนตร์ทำรายได้กว่าแปดแสนบาท ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีมากของสมัยนั้น ทำให้ชื่อของ มิตร ชัยบัญชา เป็นที่รู้จักของประชาชน
มิตรโด่งดังเป็นอย่างมาก จากบท โรม ฤทธิไกร หรือ อินทรีแดง ในภาพยนตร์เรื่อง "จ้าวนักเลง" (2502) ซึ่งเป็นบทที่มิตร ชัยบัญชา ต้องการแสดงเป็นอย่างมากหลังจากได้อ่านหนังสือ จนทีมผู้สร้าง "ชาติเสือ" ตัดสินใจไปพบ เศก ดุสิต พร้อม มิตร ชัยบัญชา เพื่อขอซื้อเรื่องมาทำเป็นภาพยนตร์ เศก ดุสิต พูดต่อมิตร ชัยบัญชาว่า "...คุณคือ อินทรีแดง ของผม..." ซึ่งภาพยนตร์ทำรายได้มากและมีภาพยนตร์ภาคต่อหลายเรื่อง ต่อมามีภาพยนตร์สร้างชื่อเสียงให้มิตรอีกหลายเรื่อง เช่น "เหนือมนุษย์" "แสงสูรย์" "ค่าน้ำนม" "ร้ายก็รัก" "ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้า" "หงษ์ฟ้า" "ทับสมิงคลา" ใน พ.ศ. 2502 (ปีเดียวกับที่สร้างภาพยนตร์ "จ้าวนักเลง")
มิตร ชัยบัญชา มีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นเรื่อย ๆ จากบทบาทการแสดงที่ประชาชนชื่นชอบ และจากวินัยที่ดีในการทำงาน รวมถึงนิสัย และอัธยาศัยต่อเพื่อนร่วมงาน มิตรเป็นพระเอกดาวรุ่งที่โด่งดังอยู่ เมื่อแสดงภาพยนตร์คู่กับเพชรา เชาวราษฎร์นางเอกใหม่ เรื่อง "บันทึกรักของพิมพ์ฉวี" เป็นเรื่องแรกเมื่อ พ.ศ. 2504 ภาพยนตร์ออกฉาย พ.ศ. 2505 มิตรเริ่มก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งพระเอกอันดับ 1 ของประเทศ ที่เป็นที่รักของประชาชน ซึ่งต่อมา ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 ได้แสดงภาพยนตร์คู่กับเพชรามากขึ้น และเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จึงเป็นคู่ขวัญได้แสดงภาพยนตร์คู่กันมากที่สุดตลอดมา รับบทคู่รักในภาพยนตร์ ประมาณ 200 เรื่อง จนแฟนภาพยนตร์เรียกว่า มิตร-เพชรา (แฟนหนังบางส่วนเข้าใจผิดว่ามิตร นามสกุล เพชรา) มีแฟนภาพยนตร์จำนวนมากที่ชื่นชอบในตัวมิตร ถึงขนาดว่าถ้าไม่มีชื่อมิตรแสดงก็เดินทางกลับ ไม่ดูหนัง ทั้งที่เดินทางมาไกล แม้แฟนภาพยนตร์มักเข้าใจว่าเป็นคู่รัก แต่ก็เป็นเพียงในภาพยนตร์ ในความเป็นจริงแล้วทั้งคู่มีความสนิทสนมจริงใจเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีต่อกัน มิตรรักเพชราเหมือนน้องสาว คอยปกป้องและเป็นที่ปรึกษาแก้ปัญหาให้เพชรา แต่ก็มักโกรธกันอยู่บ่อย ๆ บางครั้งไม่พูดกันเป็นเดือน ทั้ง ๆ ที่แสดงหนังร่วมกันอยู่ โดยเพชรา เคยกล่าวว่า มิตรเป็นคนช่างน้อยใจ
ปลาย พ.ศ. 2504 มิตรประสบอุบัติเหตุ จากการเดินทางไปดูสถานที่ถ่ายทำหนังเรื่อง "ทวนสุริยะ" ของ ปรีชา บุญยเกียรติ เป็นเหตุให้มิตร สะบ้าแตก หน้าแข้งหัก กะโหลกศีรษะกลางหน้าผากเจาะ และฟันหน้าบิ่น เกือบพิการ ถูกตัดขา แต่ในที่สุดก็ใส่สะบ้าเทียมและดามเหล็กยาวที่หน้าแข้ง ต้องฝึกเดินอยู่นานจึงหายเป็นปกติ แต่อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ ปรีชา บุญยเกียรติ เสียชีวิต
พ.ศ. 2505 มิตรร่วมกับเพื่อนในวงการภาพยนตร์ เช่น อนุชา รัตนมาลย์ แดน กฤษดา ไพรัช สังวริบุตร จัดตั้ง วชิรนทร์ภาพยนตร์ สร้างภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ "ยอดขวัญจิต" และ "ทับสมิงคลา" (ภาคหนึ่งของอินทรีแดง)
พ.ศ. 2506 มิตร ชัยบัญชา ก่อตั้ง ชัยบัญชาภาพยนตร์ ของตัวเอง สร้างภาพยนตร์เรื่อง "เหยี่ยวดำ" (ครุฑดำ) ซึ่งแม้ว่าชื่อเรื่องจะมีปัญหา แต่มิตรก็ฝ่าฟัน ลงทุนแก้ไข จนออกฉายได้ โดยไม่ขาดทุน ท่ามกลางความเห็นใจของประชาชนและผู้อยู่รอบข้าง มีการกล่าวกันว่า ถ้าไม่ใช่หนังของ มิตร ชัยบัญชา คงจะล่มขาดทุนไปแล้ว
ลาออกจากอาชีพทหารอากาศ.
เมื่อ พ.ศ. 2506 จำต้องลาออกจากอาชีพทหารอากาศ ขณะมียศพันจ่าอากาศโท เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เนื่องจากการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "ครุฑดำ" โดย ชัยบัญชาภาพยนตร์ จากบทประพันธ์ของ เศก ดุสิต ที่เขาถูกกล่าวหาว่านำสัญลักษณ์ตราครุฑมาใช้อย่างไม่เหมาะสม "ครุฑดำ" จึงต้องเปลี่ยนชื่อเป็น "เหยี่ยวดำ" และผู้บังคับบัญชาระดับสูงในกองทัพอากาศขณะนั้นเห็นควรให้เลือกทำเพียงอาชีพเดียว มิตร ชัยบัญชา กล่าวกับแฟน ๆ ที่หน้าโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุงขณะยืนแจกภาพถ่ายในเครื่องแบบทหารอากาศ ในวันที่ "เหยี่ยวดำ" เข้าฉาย เมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ว่า
สู่การแสดงอย่างเต็มตัว.
หลังจากนั้นเขาจึงได้ใช้เวลาอย่างเต็มที่กับการแสดง ทำให้มีผลงานมากถึง 35–40 เรื่องต่อปี ซึ่งเป็นจำนวนที่มากถึงครึ่งหนึ่ง หรือ มากกว่าครึ่งของจำนวนภาพยนตร์ที่ออกฉายทั้งปี กิ่งดาว ดารณี เคยให้สัมภาษณ์นิตยสาร ว่า มิตร ชัยบัญชา มีภาพยนตร์ต้องถ่ายเดือนละประมาณ 30 เรื่อง ผลงานภาพยนตร์เรื่องต่อมา ได้เพิ่มชื่อเสียงให้กับมิตร ชัยบัญชา ได้แก่ "ใจเดียว", "ใจเพชร", "จำเลยรัก", "เพลิงทรนง", "อวสานอินทรีแดง", "นางสาวโพระดก", "เก้ามหากาฬ", "ชายชาตรี", "ร้อยป่า", "สมิงบ้านไร่", "หัวใจเถื่อน", "สาวเครือฟ้า", "ทับเทวา", "สิงห์ล่าสิงห์", "5 พยัคฆ์ร้าย", "ทาสผยอง", "อินทรีมหากาฬ", "เดือนร้าว", "ดาวพระศุกร์", "มือนาง", "พนาสวรรค์", "ลมหนาว", "แสงเทียน", "พระอภัยมณี", "ปีศาจดำ", "พระลอ", "ทรชนคนสวย", "7 พระกาฬ", "พยัคฆ์ร้ายใต้สมุทร", "ชุมทางเขาชุมทอง", "ไฟเสน่หา", "ฟ้าเพียงดิน", "เงิน เงิน เงิน", "เพชรตัดเพชร" ฯลฯ ในช่วงนั้นมิตรมีรายได้เข้าบัญชีธนาคารเฉลี่ยสัปดาห์ละ 1 แสนกว่าบาท ซึ่งเขาก็สละเวลา 1 วันในแต่ละปีเพื่อไปชำระภาษีอากรอย่างถูกต้อง
พ.ศ. 2507 และ 2508 ภาพยนตร์เรื่อง "นางสาวโพระดก" และ "สาวเครือฟ้า" ที่มิตร แสดงนำคู่กับ พิศมัย ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมประจำปี
พ.ศ. 2508 มิตร แสดงภาพยนตร์เรื่อง "เงิน เงิน เงิน" เป็นภาพยนตร์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. ระบบซูเปอร์ซีเนสโคป สีอิสต์แมน ร่วมแสดงกับ เพชรา เชาวราษฎร์, ชรินทร์ นันทนาคร, สุมาลี ทองหล่อ, สุเทพ วงศ์กำแหง, อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ทำรายได้มากเป็นประวัติการณ์ และมิตร-เพชรา ได้รับพระราชทานโล่ห์เกียรตินิยม ของสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิง จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในงานมอบรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำ พ.ศ. 2508
เมื่อ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ในฐานะนักแสดงนำที่ทำรายได้สูงสุด จากภาพยนตร์เรื่อง "เงิน เงิน เงิน" ต่อมา พ.ศ. 2509 ภาพยนตร์เรื่อง "เพชรตัดเพชร" สามารถทำรายได้สูงกว่า "เงิน เงิน เงิน"
เมื่อ พ.ศ. 2509 สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทยมีความคิดที่จะจัดงานมอบรางวัลให้กับดารา นักแสดง ที่มีคุณสมบัติที่ดีในการทำงาน เป็นที่รักของคนในอาชีพเดียวกัน เป็นที่รักของประชาชน มีความรับผิดชอบ และเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อนร่วมงาน โดยมิตร ชัยบัญชา ได้รับพระราชทานรางวัล "ดาราทอง" สาขานักแสดงนำภาพยนตร์ ฝ่ายชาย และพิศมัย วิไลศักดิ์ ฝ่ายหญิง จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ เวทีลีลาศ สวนอัมพร เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2510 จากคุณสมบัติ 4 ประการ คือ ศรัทธา หน้าที่ ไมตรี และ น้ำใจ
13 มีนาคม พ.ศ. 2510 มิตร ชัยบัญชา ขอเปลี่ยนนามสกุลที่อำเภอดุสิต โดยขอจดทะเบียนตั้งชื่อสกุลว่า "ชัยบัญชา" หลังจากอยู่วงการภาพยนตร์ร่วม 10 ปี โดยตามบัตรประชาชนใบใหม่ที่ออกให้เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2512 หมดอายุวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2518 ใช้ชื่อและนามสกุลว่า พิเชษฐ์ ชัยบัญชา
สู่บทบาทอื่น ๆ.