pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อเป็นอัศวินเจได อนาคินสมรสกับแพดเม่ อมิดาลา ในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน สามปีต่อมา อมิดาลาให้กำเนิดบุตรชายหญิงฝาแฝด คือลุคและเลอา ลุคได้รับการเลี้ยงดูบนดาวทาทูอีนโดยลุงและป้า คือโอเวน และเบรู ลาร์ส ในขณะที่เลอาได้รับการเลี้ยงดูโดยเบลและเบรฮา ออร์กานา บนดาวอัลเดอราน
เลอาสมรสกับฮัน โซโล ในปีที่ 8 หลังยุทธการยาวิน และมีบุตรชายหญิงสามคน คือฝาแฝดไจนาและจาเซนในปีที่ 9 หลังยุทธการยาวิน และอนาคิน ในปีที่ 10.5 หลังยุทธการยาวิน (ถึงตรงนี้ต่อไปต้องเขียนประวัติครอบครัวสกายวอคเกอร์กันใหม่ เพราะหนังใหญ่ล่าสุด 7 ไม่ได้สร้างตามหนังสือการ์ตูน เพราะฝาแฝดไจน่า จาเซ็นไม่ปรากฏในหนัง และลูกของลุคก็ไม่ได้ชื่อเบน)
ในปีที่ 19 หลังยุทธการยาวิน ลุคสมรสกับมารา เจด บุตรชายของทั้งสองที่ถือกำเนิดในปีที่ 26.5 หลังยุทธการยาวิน ถูกตั้งชื่อว่าเบน ตามชื่อของอาจารย์คนแรกของลุค คือโอบีวัน "เบน" เคโนบี ซึ่งต่อมาเบนจะเป็นต้นตระกูลของพี่น้องแนทและคอล สกายวอล์คเกอร์ รวมถึงบุตรชายของคอล คือ เคด สกายวอล์คเกอร์ เคดมีชีวิตอยู่ในช่วงปีที่ 130 หลังยุทธการยาวิน และเป็นสมาชิกครอบครัวสกายวอล์คเกอร์คนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว ในขณะที่แนทผู้เป็นลุงได้ละทิ้งชื่อสกายวอล์คเกอร์ และใช้ชีวิตในนามแบนธา "รอว์ค"
หุ่นยนต์ซีทรีพีโอและอาร์ทูดีทูเป็นผลงานประสิทธิ์และทรัพย์สินของอนาคินและแพดเม่ตามลำดับ ต่อมาหุ่นยนต์ทั้งสองจะตกเป็นของบุตรหลานของทั้งคู่ โดยอาร์ทูดีทูจะอยู่ในครอบครองของสมาชิกครอบครัวฝ่ายลุค และซีทรีพีโอจะอยู่ในครอบครองของสมาชิกครอบครัวฝ่ายเลอาเป็นส่วนใหญ่
ครอบครัวนี้ไม่ทราบถึงความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวตนเองกับครอบครัวนาเบอร์รีแห่งนาบูจนถึงปีที่ 36 หลังยุทธการยาวิน ซึ่งลุคได้ค้นพบภาพโฮโลแกรมในอาร์ทูดีทูเกี่ยวกับช่วงท้ายของชีวิตของมารดาของเขา ต่อมาเลอาได้เดินทางไปยังนาบูเพื่อพบกับปูจา นาเบอร์รี และได้ค้นพบความสัมพันธ์ของทั้งสองครอบครัว
ฉมี สกายวอล์คเกอร์.
ฉมี สกายวอล์คเกอร์ (Shmi Skywalker) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในภาพยนตร์' และ' มีชีวิตตามเวลาในท้องเรื่องระหว่างปีที่ 72 ก่อนยุทธการยาวิน ถึงปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน
ฉมีเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ซึ่งหมายถึงการเป็น "ย่า" ของลุค สกายวอล์คเกอร์ และเลอา ออร์กานา โซโล เธอถูกขายเป็นทาสตั้งแต่ยังเล็ก จึงไม่อยากให้บุตรชายของเธอต้องมีชีวิตเช่นเดียวกับที่เธอเป็นอยู่ ฉมีเชื่อตลอดมาว่าอนาคินจะต้องจากเธอไปเพื่อทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่สักวันหนึ่ง หลังจากที่บุตรชายของเธอได้จากไป ฉมีได้รับการปลดปล่อยจากวัทโตโดยเจ้าของไร่ไอน้ำชื่อไคลก์ ลาร์สและได้แต่งงานกับเขาพร้อมคลอดบุตรชายอีกคนชื่อโอเวน ลาร์ส ในช่วงสงครามโคลน ฉมีเสียชีวิตภายใต้การทรมานของมนุษย์ทราย เพียงไม่นานหลังได้พบบุตรชายของเธอเป็นครั้งสุดท้าย
ชื่อของฉมีมาจากชื่อเทพีฮินดู "ลักษมี" (Lakshmi) และมีส่วนใกล้เคียงกับภาษาฮิบรู שְמִי (ออกเสียงว่า ชมิ) หมายถึง "ชื่อของฉัน" ซึ่งทำให้ชื่อของเธออ่านเป็นประโยคได้ว่า "ชื่อของฉันคือสกายวอล์คเกอร์"
เพอร์นิลลา ออกัสต์ ผู้แสดงเป็นฉมี เคยได้รับบทบาทเป็นมารดาของพระเยซูในภาพยนตร์เรื่อง "Mary, Mother of Jesus"
เบน สกายวอล์คเกอร์.
เป็นลูกของลุค สกายวอล์คเกอร์ และมารา เจด สกายวอล์คเกอร์ ได้รับการตั้งชื่อตามผู้เป็นอาจารย์ของพ่อของเขา คือ โอบีวัน "เบน" เคโนบี
เคด สกายวอล์คเกอร์.
เคด สกายวอล์คเกอร์  เป็นตัวละครจักรวาลขยายในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทเป็นตัวละครเอกในหนังสือการ์ตูนชุด ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงปีที่ 137 หลังยุทธการยาวิน ตามเวลาในท้องเรื่อง
เคด สกายวอล์คเกอร์ เป็นนักล่าเงินรางวัล เป็นโจรสลัด และเคยเป็นพาดาวันเจไดของวูลฟ์ ซาเซน เป็นบุตรชายของคอล สกายวอล์คเกอร์และมอร์ริแกน คอร์เด และเป็นทายาทของลุคและอนาคิน สกายวอล์คเกอร์
ซาโอริ คิมูระ
ซาโอริ คิมูระ (; เกิด 19 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 และเป็นขวัญใจของกองเชียร์ชาวญี่ปุ่น อีกทั้งเธอยังรับใช้ทีมชาติญี่ปุ่นมานาน เห็นได้จากการเข้าแข่งขันของเธอในนามทีมชาติญี่ปุ่นที่อยู่ตั้งแต่สมัยโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
และเธอยังเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นเพียงแค่คนเดียวที่มีโอกาสไปเล่นลีกอาชีพในตุรกีในนามสโมสร วาคีฟแบงก์ อิสตันบูล เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ก่อนที่ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จะย้ายสัญญามาอยู่กับสโมสร กาลาตาซาราย ไดกิน ในฤดูกาลตุรกีลีก 2013 ด้วยการเซ็นสัญญาค่าตัวเป็นเงิน 34 ล้านบาท ถือเป็นนักวอลเลย์บอลสัญชาติญี่ปุ่นที่มีค่าตัวสูงที่สุด
ซาโอริลำอาวงการวอลเลย์บอลเมื่อ ค.ศ. 2017
ซาโอริ คิมูระ ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดชิกะ ส่วนสูง 185 ซม. น้ำหนัก 65 กก. นอกจากนี้ เธอยังมีน้องสาวชื่อมิซาโตะ คิมูระ
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
ตึกเดอะเซ็นเตอร์
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ฉบับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1958 (ฉบับที่ 15 ของประเทศฝรั่งเศส) วางกฎเกณฑ์สำหรับสถาบันต่างๆ ของระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ซึ่งถือคติการปกครองว่า "รัฐบาลจากประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน"
ชาวฝรั่งเศสได้รับรองรัฐธรรมนูญฉบับนี้ด้วยประชามติเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1958 และกฎหมายสูงสุดฉบันนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว 24 ครั้ง โดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ทำด้วยวิธีต่างๆ คือ การแก้ไขโดยสภาผู้แทนแห่งรัฐหรือ Congrès (สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาลงคะแนนเสียงพร้อมกัน) หรือการแก้ไขซึ่งรับรองโดยประชาชนผ่านทางประชามติ
อารัมภบทของรัฐธรรมนูญฉบับนี้อ้างอิงถึง (1) คำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ฉบับวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1789 (2) อารัมภบทรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1946 (รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4) และ (3) กฎบัตรสิ่งแวดล้อมฉบับปี ค.ศ. 2004 เอกสารเหล่านี้ กอปรกับรัฐธรรมนูญ และหลักพื้นฐานซึ่งรับรองโดยกฎหมายแห่งสาธารณรัฐ ถือเป็นส่วนหนึ่งของแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญ (Le bloc de constitutionalité)
ตุลาการรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส (Le Conseil constitutionnel) เป็นผู้ตรวจสอบความสอดคล้องของกฎหมายต่างๆ ต่อรัฐธรรมนูญ โดยอาศัยแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญเป็นเกณฑ์ นอกจากตุลาการรัฐธรรมนูญแล้ว ระหว่างการพิพากษาอรรถคดีทั้งปวงอื่นๆ ผู้พิพากษาศาล (ศาลยุติธรรม ศาลปกครอง ฯลฯ) หรือผู้ร้องหรือผู้ถูกร้อง ก็สามารถยกแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญขึ้นอ้างได้โดยตรงเช่นกัน
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ให้ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งปกครองภายใต้ระบอบสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 หลุดพ้นจากความไม่มีเสถียรภาพของรัฐบาล และวิกฤตสงครามแอลจีเรีย โดยมีหลักการสำคัญคือสร้างความแข็งแกร่งให้กับฝ่ายบริหาร
มีแชล เดอเบร (Michel Debré) ผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญ มีแรงบันดาลใจในการยกร่างฯ มาจากระบอบรัฐสภาแบบประเทศอังกฤษ โดยเฉพาะความแข็งแกร่งของตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ ชาร์ล เดอ โกล (Charles de Gaulle) ยังได้ผลักดันให้รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นผู้พิทักษ์สถาบันต่างๆ ของรัฐ
บทบัญญัติที่สำคัญ.
บทบัญญัติที่สำคัญของรัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดหลักการในการบริหารแผ่นดินและจัดระเบียบการดำเนินการของสถาบันต่างๆ ของประเทศฝรั่งเศส
สิทธิเสรีภาพขั้นมูลฐานได้รับการรับรองโดยการอ้างอิงถึงคำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ค.ศ. 1789 อารัมภบทของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 ฉบับวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1946 หลักการพื้นฐานที่ได้รับการรับรองโดยกฎหมายแห่งสาธารณรัฐ (principes fondamentaux reconnus par les lois de la République) รวมถึงกฎบัตรสิ่งแวดล้อม ค.ศ. 2004
ในคำวินิจฉัยลงวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 ตุลาการรัฐธรรมนูญได้รับรองว่าบทบัญญัติต่างๆ ข้างต้นเป็นส่วนหนึ่งของรัฐธรรมนูญ กล่าวคือถือเป็นส่วนหนึ่งของแม่บทกฎหมายรัฐธรรมนูญ (Le bloc de constitutionalité)
การแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็นไปตามบทบัญญัติมาตรา 89 โดยมีขั้นตอน 4 ขั้นตอน ดังนี้
ในอดีต ได้เคยมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญด้วยประชามติบนพื้นฐานของมาตรา 11 กล่าวคือ การแก้ไขรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งประธานาธิบดีทางตรงเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 (ผ่านการรับรอง) และการแก้ไขรัฐธรรมนูญว่าด้วยการกระจายอำนาจระดับแคว้น (Régions) และการปรับปรุงระบบวุฒิสภาเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1969 (ไม่ผ่านการรับรอง)
ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญตามมาตรา 89 มีขั้นตอน 4 ขั้นตอน ดังนี้ :
ดังนี้ หากประธานาธิบดีต้องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ต้องได้รับความเห็นชอบจากนายกรัฐมนตรีก่อน
รัฐธรรมนูญของฝรั่งเศสทุกฉบับ.
ดูรายละเอียด (เป็นภาษาฝรั่งเศส) เพิ่มเติมได้ที่ " เว็บไซต์ตุลาการรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส
เดอะ ดาร์ก ไนท์ อัศวินรัตติกาล
คู่ซ่า ป่าระเบิด
คู่ซ่า ป่าระเบิด  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2006 กำกับโดยโรเจอร์ แอลเลอส์, จิล คัลตัน และแอนโทนี สแตกชี เขียนบทโดยสตีฟ เบนคิช, รอน ฟรีดแมน และแมท มอลดิน ผู้พากย์เสียงที่สำคัญได้แก่ มาร์ติน ลอร์เลนซ์ และแอชตัน คุชเชอร์ ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับบู๊กซึ่งเป็นหมีกริซลีที่ถูกเลี้ยง เขาได้ร่วมมือกับกวางเขาเดียวที่ชื่อว่า เอลเลียต และสัตว์ป่าอื่น ๆ ในการเอาชนะมนุษย์นักล่าสัตว์
"คู่ซ่า ป่าระเบิด" เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ผลิตโดยโซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชัน และออกฉายในโรงภาพยนตร์โดยโคลัมเบียพิคเจอร์สเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งภาพยนตร์ได้ฉายในรูปแบบไอแม็กซ์สามมิติ และวิดีโอเกมก็สามารถรองรับได้หลายแพลตฟอร์ม แม้ว่าภาพยนตร์จะถูกวิจารณ์ในหลายด้าน แต่ก็ประสบความสำเร็จในการทำเงิน โดยทำรายได้ถึง 200.8 ล้านดอลลาร์ เมื่อเทียบกับงบประมาณเพียง 85 ล้านดอลลาร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีก 3 ภาค ได้แก่ "คู่ซ่า ป่าระเบิด 2" (2008), "คู่ซ่า ป่าระเบิด 3" (2010) และ "" (2015)
2 คู่ซี้หน้าขน ที่บังเอิญต้องร่วมวีรกรรมหลบลูกปืนในป่าใหญ่ด้วยกัน บู๊ก (ให้เสียงโดย มาร์ติน ลอร์เลนซ์) หมีกริซลี่ร่างใหญ่ใจเสาะ ไร้ทักษะการอยู่รอดและไร้ความดุร้ายแบบที่สัตว์ป่าควรจะมี เพราะที่ได้รับการเลี้ยงดูแบบสัตว์เลี้ยงมาโดยตลอด กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในป่าใหญ่ โชคชะตาบันดาลให้ บู๊ก ต้องฝากชีวิตของไว้ในกำมือของ อิเลียต (ให้เสียงโดย แอชตัน คุชเชอร์) เจ้ากวางจอมกวนร่างผอมกระหร่อง การใช้ชีวิตเยี่ยงสัตว์ป่าจริงๆ จึงเริ่มเปิดฉากขึ้น
ลำพังแค่ดำรงชีวิตในป่าก็ยากอยู่แล้ว แต่เคราะห์ร้ายลูกใหญ่ของ 2 หน่อ ก็กำลังจะมาเยือนอีกหน เมื่ออีก 3 วัน จะถึงฤดูกาลเปิดป่าให้มนุษย์เข้ามาล่าสัตว์เสรี บู๊กและอิเลียต จึงต้องเรียนรู้ที่จะร่วมมือกัน และรวมพลังกับเหล่าสัตว์ป่าทั้งหมดเพื่อยึดครองผืนป่าให้กลับมาสงบสุขตามธรรมชาติให้ได้ งานนี้มิตรภาพที่แท้จริง จะช่วยนำพาให้เอาชนะอุปสรรค อันตราย และห่ากระสุนทั้งปวงได้หรือไม่
ปลาสร้อยขาว เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Henicorhynchus siamensis" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาว หัวโตและกลมมน ปากเล็กอยู่เกือบจะสุดจะงอยปาก กึ่งกลางของริมฝีปากมีปุ่มกระดูกยื่นออกมา ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีเงินอมเทา เหนือครีบอกมีจุดสีคล้ำ ครีบหลังเล็ก ครีบหางเว้าลึกและมีจุดประสีคล้ำ โคนครีบหางมีจุดสีจาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร
ปลาสร้อยขาวมีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ และในฤดูฝนจะมีการอพยพย้ายถิ่นขึ้นสู่ต้นน้ำหรือบริเวณที่น้ำหลากเพื่อวางไข่และหากิน พบในแหล่งน้ำหลาก หนองบึง และแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคอีสานของไทย เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างยิ่งของภาคอีสาน โดยนิยมนำมาทำปลาร้า และทำน้ำปลา เป็นที่มาของน้ำปลารสชาติดี คือ "น้ำปลาปลาสร้อย"
ปลาสร้อยขาวมีชื่อเรียกอื่นในภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาส้อยหัวกลม" ในภาษาอีสาน, หรือ "ปลากระบอก" ในภาษาเหนือ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ปลาสร้อยน้ำเงิน
ปลาสร้อยน้ำเงิน หรือ ปลาสร้อยปีกแดง ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cirrhinus caudimaculatus" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างที่เพรียวยาว ท้องป่องออก เหนือครีบหลังหลังช่องปิดเหงือกมีแถบสีน้ำเงิน ครีบหลังค่อนข้างใหญ่ โคนครีบหางมีแต้มสีคล้ำ ครีบหางสีส้มเว้าเป็นแฉกและมีขอบสีเข้ม
มีขนาดประมาณ 25–30 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการหากินเช่นเดียวกับปลาในสกุลเดียวกัน หรือปลาในสกุล "Henicorhynchus" ซึ่งเป็นชื่อพ้องของกันและกัน
พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณภาคกลางของประเทศไทย และในลุ่มแม่น้ำโขง
การติดเชื้อ
การติดเชื้อ  หมายถึงการเจริญของสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นบนร่างกายของโฮสต์ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายหรือเกิดโรคได้ จุลชีพก่อโรคจะมีการพยายามใช้ทรัพยากรของโฮสต์เพื่อใช้ในการเพิ่มจำนวนของตัวเอง จุลชีพก่อโรคจะรบกวนการทำงานปกติของร่างกายโฮสต์ซึ่งอาจทำให้เกิดบาดแผลเรื้อรัง (chronic wound), เนื้อตายเน่า (gangrene), ความพิการของแขนและขา และอาจทำให้เสียชีวิตได้ การตอบสนองของโฮสต์ต่อการติดเชื้อ เรียกว่า การอักเสบ (inflammation) จุลชีพก่อโรคที่ทำให้เกิดการติดเชื้อมักจะเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กซึ่งมีความหลากหลายเช่นแบคทีเรีย ไวรัส ปรสิต เชื้อรา พรีออน หรือไวรอยด์ ภาวะพึ่งพิงซึ่งกันและกันระหว่างปรสิตและโฮสต์ซึ่งปรสิตได้ประโยชน์แต่โฮสต์เสียประโยชน์นั้นในทางนิเวศวิทยาเรียกว่าภาวะปรสิต (parasitism) แขนงของวิชาแพทยศาสตร์ซึ่งเน้นศึกษาในเรื่องการติดเชื้อและจุลชีพก่อโรคคือสาขาวิชาโรคติดเชื้อ (infectious disease)
การติดเชื้ออาจแบ่งออกเป็นการติดเชื้อปฐมภูมิ (primary infection) คือการติดเชื้อหลังจากการได้รับจุลชีพก่อโรคเป็นครั้งแรก และการติดเชื้อทุติยภูมิ (secondary infection) ซึ่งหมายถึงการติดเชื้อที่เกิดขึ้นหลังหรือระหว่างการรักษาการติดเชื้อปฐมภูมิ
แอ็งกอญีโต
"สำหรับเพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ แอ็งกอญีโต (เพลง)"
แอ็งกอญีโต  คืออัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ซึ่งออกจำหน่ายในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2530 นับเป็นอัลบั้มที่ 13 ของเธอ และเป็นอัลบั้มแรกที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของเธอสู่นักร้องระดับสากล โดยไม่กี่ปีในภายหลังเธอก็กลายเป็นนักร้องระดับซูเปอร์สตาร์
อัลบั้มนี้เริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนภาพลักษณ์ใหม่ ดนตรีใหม่ ทีมงานนักแต่งเพลงใหม่ และโปรดิวเซอร์ใหม่ รวมถึงการสังกัดค่ายโซนี มิวสิก ของเซลีน (เป็นอัลบั้มแรกที่ออกจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้าของ โซนี มิวสิก) เพลงในอัลบั้มนี้ส่วนมากเป็นผลงานการประพันธ์ของ Eddy Marnay พร้อมกับนักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส-แคนาดา อีก 2 คนคือ ลุก ปลามงดง ซึ่งเซลีนได้ร่วมงานในภายหลังในอัลบั้ม "ดียงชองเตอปลามงดง"
อัลบั้มนี้ได้รับดับเบิลพลาตตินัมสำหรับยอดขายมากกว่า 200,000 แผ่นในแคนาดา เซลีนได้รับรางวัลเฟลิกซ์ 4 รางวัล ในเกแบ็ก มีซิงเกิลที่ติดอันดับ 1 ใน 10 ถึง 6 เพลง อันได้แก่ "องทราแวร์เซิงมีรัวร์" (อันดับที่ 2), "แอ็งกอญีโต" (อันดับที่ 1), "โลลีตา (โทรเฌินปูแรเม)" (อันดับที่ 1), "กอเมิงเกอร์ฟรัว" (อันดับที่ 1), "เดลีฟวร์-มัว" (อันดับที่ 4) และ "ดาบอร์ แซกัวลามูร์?"(อันดับที่ 1) "เดลีฟวร์-มัว" ได้นำมาร้องใหม่อีกครั้งโดยนักร้องชาวฝรั่งเศส อาลิซาเบธ เดลี ในอัลบั้ม "เลิฟอินเดอะแชโดวส์"
เพลง "Partout je te vois" ได้นำมาปรับปรุงเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษในชื่อว่า "แฮฟอะฮาร์ต" อันเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม "ยูนิซัน" ที่ออกจำหน่ายใน พ.ศ. 2533
"แอ็งกอญีโต" มีรายชื่อเพลงแตกต่างกัน โดยที่จำหน่ายในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ [[3 ตุลาคมล] [[พ.ศ. 2531]] มีเพลง with different tracklist, came out in France on [[October 3]] [[1988]]. It included "[[เนอปาร์เตปาซองมัว]]" ซึ่งชนะ[[การประกวดยูโรวิชชั่นซอง]] ในปี[[พ.ศ. 2531]] และ "Ma chambre" ทั้งสองเพลงได้นำมาออกจำหน่ายใน[[หน้า-B]] ของซิงเกิลที่จำหน่ายใน[[ประเทศแคนาดา|แคนาดา]] "แอ็งกอญีโต" ได้นำมาออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งใน[[ประเทศฝรั่งเศส]] ในปี [[พ.ศ. 2535]] โดยใช้รายชื่อเพลงตามฉบับที่จำหน่ายในแคนาดา
"[[ฌูร์เดอเฟียฟวร์]]" ออกจำหน่ายแบบซิงเกิลใน[[เดนมาร์ก]] ในปี[[พ.ศ. 2531]]
เซลีน ดิออนได้ออก[[คอนเสิร์ต|คอนเสิร์ตทัวร์]]ใน[[รัฐเกแบ็ก|เกแบ็ก]] ในปี[[พ.ศ. 2531]]
"แอ็งกอญีโต" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 65 ในชาร์ต[[วอลโลนี|เบลเยี่ยม วอลโลนี]] เมื่อวันที่ [[11 พฤศจิกายน]] [[พ.ศ. 2538]] (8 ปีภายหลังการออกจำหน่ายอัลบั้ม)
Jean-Alain Roussel หนึ่งในโปรดิวเซอร์ที่ทำงานกับศิลปินดังๆมาแล้ว อาทิ Joan Armatrading, Olivia Newton-John, Cat Stevens และ Elkie Brooks เพลงอื่นๆอำนวยการสร้างโดย Pierre Bazinet และ Aldo Nova ซึ่งทำงานร่วมกับเซลีน ใน[[อัลบั้มภาษาอังกฤษ]]และ[[ภาษาฝรั่งเศส|ฝรั่งเศส]] ในภายหลัง
ฉบับใน[[แคนาดา]] ([[พ.ศ. 2530]])/ ฉบับในฝรั่งเศส ([[พ.ศ. 2535]])
ฉบับในฝรั่งเศส ([[พ.ศ. 2531]])
[[หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2530]]
[[หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส]]
ประวัติศาสตร์อานาโตเลีย
ประวัติศาสตร์อานาโตเลียกล่าวถึงดินแดนที่เรียกว่าอานาโตเลียหรือเอเชียไมเนอร์ ซึ่งเป็นดินแดนทางตะวันตกของทวีปเอเชีย ในทางภูมิศาสตร์หมายถึงดินแดนส่วนใหญ่ของประเทศตุรกีในปัจจุบัน จากทะเลอีเจียนซึ่งเป็นขอบเขตทางตะวันตกจนถึงภูเขาชายแดนประเทศอาร์มีเนียทางตะวันออก และเทือกเขาทะเลดำทางเหนือจนถึงเทือกเขาเทารัสทางใต้
โดยสภาพทางภูมิศาสตร์ อานาโตเลียเป็นเสมือนสะพานที่เชื่อมระหว่างยุโรปและเอเชียตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ ดินแดนแห่งนี้จึงเป็นเส้นทางสำหรับการเดินทางไปมาระหว่างยุโรปและเอเชีย ตลอดระยะเวลากว่า 4 ถึง 5,000 ปีที่ผ่านมา มีชนหลายเผ่าพันธุ์เดินทางเข้ามายังอานาโตเลียและได้ตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนของตนบนดินแดนแห่งนี้ อาณาจักรของชนเหล่านี้ได้พัฒนาเจริญรุ่งเรืองและในที่สุดก็ต้องล่มสลายไปตามกาลเวลา ความเก่าแก่และหลากหลายของอารยธรรมที่เคยเจริญรุ่งเรืองบนผืนแผ่นดินแห่งนี้เป็น 1 ใน 3 สิ่งที่ชาวตุรกีมีความภาคภูมิใจเป็นพิเศษสำหรับดินแดนอันเป็นประเทศตนในปัจจุบัน
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ที่ราบสูงอานาโตเลียเคยเป็นที่อาศัยของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคหิน ยุคประวัติศาสตร์ของอานาโตเลียเริ่มต้นขึ้นในยุคโลหะ ประมาณ 3,000 - 1,200 ก่อนคริสตกาล หากมองย้อนหลังไปในยุคดังกล่าวกลับมาจนถึงยุคปัจจุบันจะพบว่าอานาโตเลียมีลักษณะพิเศษที่ไม่เหมือนดินแดนอื่นใดในโลกคือ เป็นดินแดนที่มีอารยธรรมที่เก่าแก่และหลากหลายของชนหลายกลุ่มซึ่งได้ผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาครอบครองดินแดนแห่งนี้
ฮัตไต (2,500 - 2,000 ปีก่อนคริสตกาล).
อารยธรรมแห่งแรกบนแผ่นดินอานาโตเลียได้ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับพัฒนาการและความเจริญรุ่งเรืองของชาวฮัตไต ชนพื้นเมืองดั้งเดิมบนที่ราบสูงอานาโตเลีย ชาวฮัตไตได้สถาปนาอาณาจักรของตนขึ้นในราวปี 2500 - 2000 ก่อนคริสตกาล ประมาณปี 2000 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรของชาวฮัตไตเริ่มเสื่อมอำนาจลง เปิดทางให้ชนต่างถิ่นเข้ามาครอบครองดินแดนอันเป็นถิ่นฐานเดิมของชาวฮัตไต
ฮิตไทต์ (2,000 - 1,200 ปีก่อนคริสตกาล).
ฮิตไทต์เป็นชนเชื้อสายอินโด-ยูโรเปียน สันนิษฐานกันว่าอพยพเข้ามายังอานาโตเลียจากทางยุโรป โดยผ่านทางคอเคซัสหรือบอลข่านในราวปี 2000 ก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงที่อาณาจักรฮัตไตกำลังเสื่อมอำนาจลง เมื่อได้เข้ามายังอานาโตเลียแล้ว ชาวฮิตไทต์ได้รับเอาวัฒนธรรมของชาวฮัตไตมาใช้ แม้แต่ชื่อของประเทศหรือดินแดนที่ชาวฮิตไทต์อาศัยก็ยังใช้ชื่อดั้งเดิมที่ชาวฮัตไตใช้เรียกชื่อประเทศตน “The land of Hatti” ชาวฮิตไทต์เป็นชนกลุ่มแรกในอานาโตเลียที่สามารถสร้างจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่และเป็นปึกแผ่นในดินแดนแห่งนี้ อาณาจักรฮิตไทต์ได้เจริญรุ่งเรืองแผ่ขยายอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของอานาโตเลีย และยังสามารถขยายดินแดนออกไปได้ไกลถึงเมโสโปเตเมีย การรุกรานของฮิตไทต์ต่ออาณาจักรบาบิโลนในเมโสโปเตเมียได้นำไปสู่การล่มสลายของอาณาจักรบาบิโลน ชาวฮิตไทต์ได้รับเอาวัฒนธรรม ความเชื่อทางศาสนา และระบบกฎหมายของบาบิโลนมาใช้
อาณาจักรฮิตไทต์เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในราวปี 1380 - 1346 ก่อนคริสตกาล ในรัชสมัยพระเจ้า Suppiluliumas ที่ 1 อาณาจักรฮิตไทต์กลายเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่เทียบเคียงได้กับอาณาจักรอียิปต์ การแข่งขันกันในการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรทั้งสองได้นำไปสู่สงครามแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือดินแดนคาเดช ในปี 1274 ก่อนคริสตกาล ในรัชสมัยของพระเจ้า Muwattalis แห่งอาณาจักรฮิตไทต์ และฟาโรห์รามเสสที่ 1 แห่งอาณาจักรอียิปต์ สงครามในครั้งนี้ปรากฏว่า ไม่มีฝ่ายใดสามารถเอาชนะได้อย่างเด็ดขาด สงครามจึงยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาแห่งคาเดช (Treaty of Kadesh) ในปี 1269 ก่อนคริสตกาล
สนธิสัญญาแห่งคาเดช เป็นสนธิสัญญาสันติภาพที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบมา เนื้อหาสำคัญกล่าวถึงการสงบศึกและการแลกเปลี่ยนเชลยศึก สนธิสัญญาฉบับนี้ได้ถูกจารึกในภาษาอัคคาเดียน (Akkadian) ซึ่งเป็นภาษาสากลในยุคนั้น สนธิสัญญาตัวจริงฉบับของฮิตไทต์ เชื่อกันว่า จารึกลงบนแผ่นเงิน ปัจจุบันยังหาไม่พบ แต่ได้มีการค้นพบสำเนาของจริง จารึกลงบนแผ่นดินเหนียว (Cuneiform Tablet) ค้นพบเมื่อปี 1906 ที่เมืองฮัตตูซา ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของฮิตไทต์ สนธิสัญญาสันติภาพแห่งคาเดช ฉบับสำเนาของจริงปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันออก (Museum of Orient Art) ในพระราชวังทอปกาปี นครอิสตันบูล สนธิสัญญาฉบับของอียิปต์ถูกจารึกลงบนผนังวิหารแห่งหนึ่งในประเทศอียิปต์ องค์การสหประชาชาติได้จำลองสนธิสัญญาฉบับนี้ประดับไว้ที่ทางเข้าอาคารสำนักงานองค์การสหประชาชาติที่นครนิวยอร์ก
ภายหลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพดังกล่าว พระเจ้า Hattusilis ที่ 3 ของฮิตไทต์ ได้ส่งพระราชธิดามาอภิเษกสมรสกับฟาโรห์รามเสสที่ 2 แห่งอียิปต์ อาณาจักรฮิตไทต์และอียิปต์จึงอยู่ร่วมกันอย่างสันติเรื่อยมาเกือบ 50 ปี จนถึงในราวปี 1190 ก่อนคริสตกาลอาณาจักร ฮิตไทต์ถูกโจมตีโดย“ชาวทะเล” (Sea Peoples) ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากแถบทะเลอีเจียน เมืองฮัตตูซ่า เมืองหลวงของฮิตไทต์ ถูกทำลายพร้อมกันการล่มสลายของอาณาจักรฮิตไทต์ เรื่องราวเกี่ยวกับอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเทียบรัศมีกับอียิปต์และบาบิโลนได้ถูกลบเลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ จนกระทั่งในปี 1906 ได้มีการขุดค้นพบคลังเอกสารของกษัตริย์ฮิตไทต์ ที่เมืองฮัตตูซ่า อดีตอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรฮิตไทต์จึงได้ถูกเปิดเผยให้ชาวโลกได้รับทราบ นักโบราณคดีต้องใช้เวลานานถึง 7 ปี จึงสามารถอ่านจารึกแผ่นดินเหนียวภาษาฮิตไทต์ (Hittite Tablet) ได้สำเร็จ (แต่ไม่ทั้งหมด)
ในปี 1987 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเมืองฮัตตูซาเป็นมรดกโลก เมืองฮัตตูซ่าตั้งอยู่บนยอดเขาที่เต็มไปด้วยโขดหิน ซึ่งถูกนำมาใช้เป็นวัสดุสำคัญในการก่อสร้างเมืองของชาวฮิตไทต์ ชาวฮิตไทต์มีความเชื่องในเรื่องเทพเจ้าหลายองค์ เมืองหลวงของฮิตไทต์จึงเต็มไปด้วยวิหารที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่เทพเจ้าต่างๆ เมืองฮัตตูซ่าล้อมรอบไปด้วยกำแพงยาวถึง 6 กิโลเมตร ในสมัยที่ยังรุ่งเรืองเมืองฮัตตูซ่าคงจะเป็นเมืองที่ใหญ่มากเมืองหนึ่งในสมัยเมือง 3,000 ปีที่แล้วชาวฮิตไทต์คงจะเป็นชนชาติที่เก่งในด้านการสงครามมากกว่าในด้านศิลปะและสถาปัตยกรรม เพราะร่องรอยที่หลงเหลือให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน ไม่ค่อยจะมีอะไรที่บ่งบอกถึงความวิจิตรงดงามในทางศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมมากนัก เปรียบเทียบไม่ได้เลยกับอียิปต์ ซึ่งเคยเป็นคู่อริของฮิตไทต์
ฮิตไทต์ใหม่ ( 1,200 - 800 ปีก่อนคริสตกาล).
ภายหลังการล่มสลายของอาณาจักรฮิตไทต์ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล อานาโตเลียเข้าสู่ยุคมืดที่ปราศจากศูนย์กลางแห่งอำนาจเป็นระยะเวลานานเกือบ 500 ปี อย่างไรก็ดี ในช่วงระหว่างปี 1200-800 ก่อนคริสตกาล ได้มีการก่อตั้งอาณาจักรฮิตไทต์ใหม่ (Neo-Hittite) ขึ้นทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอานาโตเลียที่ติดกับซีเรียในปัจจุบัน อาณาจักรแห่งนี้ไม่ได้มีความสำคัญมากนัก ในราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรแห่งนี้ได้ถูกโจมตีและทำลายลงโดยชาวอัสซีเรีย (Assyria)
ยุคหลังฮิตไทต์ (800-550 ปีก่อนคริสตกาล).
ในราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล อานาโตเลียได้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้งภายใต้อาณาจักรน้อยใหญ่ของชนหลายกลุ่มที่ได้อพยพเข้ามายังอานาโตเลียจากที่ต่างๆ อาณาจักรเหล่านี้ตั้งกระจัดกระจายทั่วไปในอานาโตเลีย อาณาจักรที่สำคัญที่สุดอาณาจักรหนึ่งได้แก่ อาณาจักรฟรีเจีย (Phrygia) นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าชาวฟรีเจียอพยพมายังอานาโตเลียจากทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรปแถบลุ่มแม่น้ำดานูบในราวปี 1250 ก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงปลายสมัยฮิตไทต์ ภาษาของชาวฟรีเจียคร้ายคลึงกับภาษากรีก ในระยะแรกที่อพยพเข้ามายังอานาโตเลียชาวฟรีเจียยังใช้ชีวิตแบบเร่ร่อน จนกระทั่งในราวปี 738 ก่อนคริสตกาล ชาวฟรีเจียได้พัฒนาและสถาปนาอาณาจักรของตนเองขึ้น โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองกอร์เดียน (Gordion) ในภาคตะวันตกของอานาโตเลีย
อาณาจักรฟรีเจียครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ในภาคกลางฃองอานาโตเลียซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรฮิตไทต์ในบริเวณเมืองฮัตตูซา เมืองหลวงของฮิตไทต์ก็ปรากฏร่องรอยหลักฐานการก่อสร้างต่อเติมโดยชาวฟรีเจีย เมืองกอร์เดียนอดีตราชธานีของอาณาจักรฮิตไทต์ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตเมืองโพลัดลี (Polatli) ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงอังการาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 100 กิโลเมตร เมืองกอร์เดียมีขนาดเล็กกว่าเมืองฮัตตูซ่า อดีตราชธานีของฮิตไทต์มาก โบราณสถานสำคัญของเมืองกอร์เดีย คือ เนินฝังศพ (Tumulus) ซึ่งมีปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไปมากกว่า 80 แห่ง ซึ่งหากไม่สังเกตให้ดีจะเข้าใจว่าเป็นเพียงเนินเขาธรรมดา อาณาจักรฟรีเจียเจริญรุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาสั้นๆ ไม่ถึง 100 ปีก็ล่มสลาย โดยในราวปี 650 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรฟรีเจียถูกอาณาจักรลีเดีย (Lydia) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะสันตกเฉียงใต้ของอานาโตเลียแถบทะเลอีเจียนโจมตีและทำลาย
อาณาจักรลิเดียมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองซาร์ดิส (Sardis) สันนิษฐานกันว่าชาวลิเดียเป็นลูกผสมระหว่างกรีกและชนพื้นเมืองในอานาโตเลีย อาณาจักรลิเดียเจริญรุ่งเรืองอยู่ในราวศตวรรษที่ 6-7 ก่อนคริสตกาล ในรัชกาลของพระเจ้า Croesus ซึ่งครองราชย์ในระหว่างปี 563-546 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรลิเดียมีความเจริญมั่งคั่งอย่างมาก เนื่องจากเป็นศูนย์การค้าระหว่างยุโรปและเอเชีย ชาวลิเดียเป็นชนชาติแรกที่ผลิตเหรียญกษาปณ์ ซึ่งทำด้วยโลหะทองและเงินขึ้นใช้เป็นชาติแรกในโลก ความมั่งคั่งของอาณาจักรลิเดียเป็นที่ล่ำลือไปถึงอาณาจักรเปอร์เซีย พระเจ้าไซรัส (Cyrus) มหาราชแห่งเปอร์เซียได้ยกกองทัพเข้ามายังอานาโตเลีย และสามารถตีกรุงซาร์ดิส (Sardis) เมืองหลวงของอาณาจักรลิเดียได้สำเร็จในปี 546 ก่อนคริสตกาล
อานาโตเลียภายใต้การยึดครองของเปอร์เซียและกรีก (546 - 113 ปี ก่อนคริสตกาล).
ภายหลังที่ยึดครองอาณาจักรลิเดียได้สำเร็จในปี 546 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าไซรัสมหาราชได้พยายามที่จะใช้อานาโตเลียเป็นฐานในการโจมตีกรีซแต่ไม่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ดี เปอร์เซียสามารถขยายอำนาจครอบครองอานาโตเลียไว้ได้เกือบทั้งหมดเป็นระยะเวลายาวนานเกือบ 200 ปี จนกระทั่งถึงปี 330 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แห่งมาซิโดเนียได้ยกกองทัพเข้ามายังอานาโตเลีย เพือใช้เป็นทางผ่านไปโจมตีเปอร์เซีย เมืองต่างๆ ในอานาโตเลียได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ ในปี 334 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ทรงมีชัยชนะเหนืออาณาจักรเปอร์เซีย
อย่างไรก็ดี การครอบครองอานาโตเลียของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเกิดขึ้นเพียงระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้นในปี 323 ก่อนคริสตกาล พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชก็ทรงสิ้นพระชนม์ที่บาบิโลน (ประเทศอิรักในปัจจุบัน) ระหว่างที่เสด็จกลับจากการทำสงครามในเอเชียใต้ ด้วยพระชนมายุเพียง 33 พรรษา อาราจักรอันกว้างใหญ่ของพระองค์ได้ถูกแบ่งแยกและปกครองโดยเหล่าขุนพลของพระองค์ แม้การปกครองของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชในอานาโตเลียจะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ ไม่ถึง 10 ปี แต่ก็ได้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญมากมายในอานาโตเลีย ภาษาและวัฒนธรรมของกรีก ได้กลายเป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลายในอานาโตเลียเป็นเวลาอีกหลายร้อยปีต่อมา นอกจากนี้ อาณาจักรที่ถูกสถาปนาขึ้นโดยเหล่าขุนพลของพระองค์ก็เป็นเสมือนทายาทของพระองค์ในอานาโตเลีย ยุค “เฮลเลนลิสติก” (Hellenistic) ซึ่งถือว่า เป็นยุคทองของศิลปะและวิทยาการของกรีก ได้เริ่มต้นขึ้นในสมัยของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช โดยเริ่มนับตั้งแต่ช่วงที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ทรงมีชัยชนะเหนืออาณาจักรเปอร์เซีย ไปจนถึงรัชสมัยของพระเจ้าออกุสตุส (Augustus) แห่งอาณาจักรโรมัน
อานาโตเลียภายใต้การปกครองของโรมัน (133 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 395).
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช อาณาจักรของพระองค์ได้ถูกแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ปกครองโดยขุนพลสำคัญของพระองค์ 4 คน ได้แก่