pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โนเวล แจ๊ส เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร หลังจากออกจากวง อินฟินิตี้ไป ซึ่งเพลงในอัลบั้มชุดนี้มีคอนเซ็ปท์เป็นป๊อบ-แจ๊ส ฟิวชั่น ที่ผสมผสานความเป็นไทย ซึ่งก็มีเพลงทั้งไทยเดิม และเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่โดยเทวัญ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ เทวัญ ได้เรียบเรียงทั้งเพลงไทยเดิมและประพันธ์เพลงใหม่ในอัลบั้มชุดนี้ขึ้นมาเองทั้งหมด
อัลบั้มชุดนี้ มีคอนเซ็ปท์ว่า "กับความเป็นไทย ที่เคลื่อนไหวอย่างตะวันตก"
อ้อน (อัลบั้ม)
อ้อน เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร วางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2536 ซึ่งยังคงคอนเซ็ปท์ความเป็นป๊อบ-แจ๊ส ที่นำความเป็นไทยเข้ามาผสมผสาน โดยเทวัญเป็นผู้เรียบเรียง แต่งเพลงเองหมดที่เป็นเพลงใหม่ในอัลบั้ม ซึ่งปัจจุบัน เพลงกลองยาว ในอัลบั้มชุดนี้ ถูกนำมาเป็นเพลงไตเติ้ลประกอบรายการวิทยุ Music @ Night ของตัวเทวัญเอง ทุกๆวันพุธ
พระเจ้าอึยจา
พระเจ้าอึยจา  กษัตริย์องค์ที่ 31 และองค์สุดท้ายแห่ง อาณาจักรแพกเจ เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้ามู และพระราชินีซอนฮวาซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรชิลลา ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1175 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 1184 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาพระเจ้าอึยจาครองราชย์ได้ 19 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1203 พร้อมกับการล่มสลายของอาณาจักรแพกเจ
เอมี แกรนต์
เอมี ลี แกรนต์  เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นนักเขียน เป็นผู้ดำเนินรายการ เป็นนักแสดงในบางโอกาส เธอมีผลงานเป็นที่รู้จักในแนวเพลงดนตรีคริสเตียนร่วมสมัย แกรนต์เกิดในออกัสตา รัฐจอร์เจีย
แกรนต์ถือเป็นผู้บุกเบิกสำคัญสำหรับแนวเพลงคริสเตียนร่วมสมัย เธอมีอิทธิพลต่อวงการเพลงคริสเตียนและวัฒนธรรมคริสเตียนอย่างมากในสหรัฐอเมริกาและที่อื่น ถือเป็นศิลปินเพลงคริสเตียนที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล และถือเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวที่มียอดขายมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 19 แกรนต์ยังออกอัลบั้มเพลงป็อปในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 มีเพลงติดท็อป 40 และติดชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรีหลายเพลงหลังจากนั้น รวมถึงมีเพลงอันดับ 1 ด้วยอย่างเพลง "Baby Baby เธอยังมีผลงานอัลบั้มคริสต์มาสที่ประสบความสำเร็จอยู่หลายอัลบั้ม
เอสเอช-60 ซีฮอว์ก
เอสเอช-60/เอ็มเอช-60 ซีฮอว์ก  เป็นเฮลิคอปเตอร์หลากภารกิจที่มีเครื่องยนต์เทอร์โบชาฟท์สองเครื่องยนต์ โดยมีพื้นฐานโครงสร้างมาจากยูเอช-60 แบล็กฮอว์กและเฮลิคอปเตอร์ตระกูลซิคอร์สกี้ เอส-70 การดัดแปลงที่เด่นชัดที่สุดคือที่ส่วนหางเพื่อลดรอยขูดขีดที่อาจเกิดขึ้นเมื่อลงจอดบนดาดฟ้าเรือ
กองทัพเรือสหรัฐใช้โครงสร้างของเอช-60 พัฒนารุ่นที่มีชื่อว่าเอสเอช-60บี เอสเอช-60เอฟ เอชเอช-60เอช เอ็มเอช-60อาร์ และเอ็มเอช-60เอส มันสามารถใช้ได้บนเรือฟริเกต เรือพิฆาต เรือลาดตระเวน เรือสนับสนุนการรบ เรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก หรือเรือบรรทุกเครื่องบิน ซีฮอว์กสามารถใช้ทำหน้าที่ในสงครามปราบเรือดำน้ำ สงครามใต้น้ำ สงครามทำลายกำลังพื้นผิว สงครามพิเศษทางน้ำ ภารกิจค้าหาและช่วยเหลือ การกิจค้นหาและช่วยเหลือการรบ การส่งกำลังเพิ่มเติมทางดิ่ง และการเคลื่อนย้ายคนเจ็บ
ในทศวรรษที่ 2513 กองทัพเรือสหรัฐได้เริ่มมองหาเฮลิคอปเตอร์แบบใหม่เพื่อเข้ามาแทนที่เอสเอช-2 ซีสไปรท์ ซีสไปรท์นั้นถูกใช้เพื่อเป็นฐานให้กับระบบอเนกประสงค์ทางอากาศขนาดเบา เป็นระบบอิเลคทรอนิกอากาศสำหรับสงครามทางทะเลและมีความสามารถรองคือการค้าหนและช่วยเหลือ ด้วยความก้าวหน้าในเซ็นเซอร์และระบบอิเลคทรอนิกอากาศที่นำระบบดังกล่าวไปสู่รุ่นที่สอง แต่เอสเอช-2 ก็ไม่ใหญ่พอที่จะติดตั้งอุปกรณ์เหล่านั้นได้หมด ในกลางทศวรรษที่ 2513 กองทัพได้ประเมินซิคอร์สกี้ วายยูเอช-60 และโบอิง-เวอร์ทอล วายยูเอช-31 ในการแข่งขันหาอากาศยานขนส่งแบบใหม่ กองทัพเรือมีความต้องการเดียวกับกองทัพบกเพื่อลดราคา ซิคอร์สกี้และโบอิง-เวอร์ทอลได้ยื่นข้อเสนอให้กับกองทัพเรือโดยเป็นรุ่นที่ดัดแปลงมาจากของกองทัพบกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2520 กองทัพเรือยังได้มองหาเฮลิคอปเตอร์ที่ผลิตโดยเบลล์ คาแมน เวสท์แลนด์ และเอ็มบีบี แต่ก็ล้วนมีขนาดเล็กเกินไป พอต้นปีพ.ศ. 2521 กองทัพเรือได้เลือกการออกแบบเอส-70บีของซิคอร์สกี้ ซึ่งใช้ชื่อว่า"เอสเอช-60บี ซีฮอว์ก"
เอสเอช-60บี ซีฮอว์ก.
เอสเอช-60บีนั้นมีความคล้ายคลึงกับยูเอช-60เอถึง 83% การเปลี่ยนแปลงหลักการป้องกันการกัดกร่อน เครื่องยนต์ที700 ที่ทรงพลังมากขึ้น เลื่อนตำแหน่งของล้อหลังไปด้านหน้า 13 ฟุต แทนที่ประตูด้านข้างด้วยโครงสร้างลำตัว และเพื่อจุดติดอาวุธเข้าไปสองตำแหน่ง การเปลี่ยนแปลงส่วนอื่นๆ ก็มีทั้งเซลล์เชื้อเพลิงขนาดใหญ่ขึ้น ระบบับเก็บใบพัดด้วยไฟฟ้า ครีบหางที่พับเก็บได้ และท่อปล่อยกระบอกโซนาร์ 25 ท่อที่ด้านข้าง การเปลี่ยนตำแหน่งของล้อด้านหลังทำให้ลดรอยขูดขีดที่เกิดขึ้นเมื่อจอดลงบนดาดฟ้าเรือ
มีวายเอสเอช-60บี ซีฮอว์ก แลมป์ส 3 ที่เป็นต้นแบบ 5 ลำถูกสั่งซื้อ วายเอสเอช-60บีทำการบินครั้งแรกในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เอสเอช-60บีที่เป็นรุ่นผลิตนั้นทำการบินครั้งแรกในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เอสเอช-60บีได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2527 โดยใช้งานครั้งแรกในปีพ.ศ. 2528
เอสเอช-60บี แลมป์ส 3 จะถูกใช้บนเรือฟริเกต เรือพิฆาต และเรือลาดตระเวนเป็นหลัก ภารกิจหลักของมันคือสงครามทำลายกำลังพื้นผิวและการปราบเรือดำน้ำ
เอสเอช-60บีมีระบบเซ็นเซอร์ที่ซับซ้อนรวมทั้งเครื่องตรวจจับความผิดปกติของแม่เหล็กหรือแมด ("Magnetic Anomaly Detector, MAD") และกระบอกโซนาร์ เซ็นเซอร์อื่นๆ รวมทั้งเรดาร์ค้นหาเอพีเอส-124 ระบบอีเอสเอ็ม เอแอลคิว-142 และป้อมอินฟราเรดส่วนหน้าตรงปลายจมูก มันบรรทุกตอร์ปิโดมาร์ก 46 มาร์ก 50 หรือมาร์ก 54 ขีปนาวุธเอจีเอ็ม-114 เฮลไฟร์ และปืนกล เอ็ม60/เอ็ม240 ขนาด 7.62 หรือปืนกลจีเอยู-16 ขนาด 12.7 ม.ม.
เอสเอช-60บีต้องการนักบินเพียงหนึ่งนายและผู้ควบคุมระบบการสงครามหรือเซ็นเซอร์อีกหนึ่งนาย
เอสเอช-60เจเป็นรุ่นหนึ่งของเอสเอช-60บีที่ผลิตมาเพื่อกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศของญี่ปุ่น เอสเอช-60เคเป็นรุ่นที่ดัดแปลงมาจากเอสเอช-60เจ เอสเอช-60เจและเคถูกสร้างขึ้นภายใต้ใบอนุญาตโดยอุตสาหกรรมิตซูบิชิในญี่ปุ่น
เอสเอช-60เอฟ โอเชียนฮอว์ก.
หลังจากที่เอสเอช-60บีได้เข้าประจำการ กองทัพเรือก็เริ่มทำการพัฒนาเอสเอช-60เอฟขึ้นมาเพื่อแทนที่เอสเอช-3 ซีคิง การพัฒนาเริ่มขึ้นเมื่อได้ทำสัญญากับซิคอร์สกี้เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2528 เอสเอช060บีแบบแรกๆ นั้นถูกดัดแปลงให้กลายเป็นรุ่นเอฟ บริษัทได้ผลิตรุ่นเอฟออกมา 7 ลำในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 และทำการบนทดสอบครั้งแรกในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2530
เอสเอช-60เอฟทำหน้าที่ในหมวดเรือบรรทุกเครื่องบิน มันมีภารกิจหลักในสงครามปราบเรือดำน้ำและเป็นเฮลิคอปเตอร์ในการค้นหาและช่วยเหลือ มันจะล่าเรือดำน้ำด้วยการหย่อนโซนาร์เอเอ็น/เอคิวเอส-13 และมีโซนาร์กระบอก 14 กระบอก เอสเอช-60เอฟมีตอร์ปิโด มาร์ก 46 และปืนกลที่ประตู อาจเป็นเอ็ม60ดี เอ็ม240 หรือจีเอยู-16 มันมีนักบินหนึ่งนาย นักบินผู้ช่วยหนึ่งนาย ผู้ควบคุมเซ็นเซอร์ยุทธวิธีหนึ่งนาย และผู้ควบคุมเซ็นเซอร์เสียงอีกหนึ่งนาย
เอสเอช-60เอฟเข้าประจำการครั้งแรกในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ฝูงบินเอสเอช-60เอฟจะเปลี่ยนมาใช้เอสเอช-60เอสในปีพ.ศ. 2552
เอชเอช-60เอช เรสคิวฮอว์ก.
เอชเอช-60เอชทำการพัฒนาขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2529 โดยในสัญญาจะผลิตออกมา 5 ลำ มันทำการบินครั้งแรกในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531 เอชเอช-60เอชถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับเอชเอช-60 เจย์ฮอว์กของยามชายฝั่งสหรัฐ การส่งมอบเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2532 พวกมันเริ่มปฏิบัติการได้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2533
มันมีพื้นฐานมาจากเอสเอช-60เอฟ ทำให้มันมีหน้าที่หลักในการค้นหาและช่วยเหลือการรบ การรบพิเศษทางทะเล และสงครามทำลายกำลังพื้นผิว มันมีเซ็นเซอร์แบบรุกและป้องกันมากมาย จึงทำให้มันเป็นหนึ่งในเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่รอดได้ดีที่สุดในโลก เซ็นเซอร์นั้นประกอบด้วยป้อมออนฟราเรดหน้าที่มีเลเซอร์ระบบุตำแหน่งและอุปกรณ์ช่วยชีวิต โดยมีเครื่องรบกวนอินฟราเรดเอเแอลคิว-144 เครื่องตรวจจับเลเซอร์เอวีอาร์-2 เครื่องตรวจจับเรดาร์เอพีอาร์-39(วี)2 เครื่องตรวจจับการปล่อยขีปนาวุธเอเออาร์-7 และเครื่องปล่อยพลุล่อเป้าเอแอลอี-47 นอกจากนี้แล้วมันยังได้รับการพัฒนาด้านโครงสร้างของตัวสะท้อนไอเสียเครื่องยนต์ที่จะลดความร้อนซึ่งขีปนาวุธติดตามความร้อนมักมองหา เอชเอช-60เอชสามารถติดตั้งขีปนาวุธเฮลไฟร์ได้ถึง 4 ลูกบนปีกโดยใช้เครื่องยิงแบบเอ็ม299 และยังมีหน้าต่างที่หลากหลายเพื่อติดตั้งปืนกลอย่างเอ็ม60ดี เอ็ม240 จีเอยู-16 และจีเอยู-17/เอ ลูกเรือจะประกอบด้วยนักบินหนึ่งนาย นักบินผู้ช่วยหนึ่งนาย และพลปืนประจำประตูสองนาย
เอ็มเอช-60เอส ไนท์ฮอว์ก.
กองทัพเรือได้ติดสินใจว่าจะแทนที่ซีเอช-46 ซีไนท์ของพวกเขาในปีพ.ศ. 2540 หลังจากมีการสาธิตยูเอช-60 ที่ถูกดัดแปลง กองทัพเรือก็ทำสัญญาให้มีการผลิตซีเอช-60 ในปีพ.ศ. 2541 มันทำการบินครั้งแรกในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2543 และเริ่มทำการบินทดสอบในปีต่อมา ซีเอช-60 ถูกตั้งชื่อใหม่ว่าเอ็มเอช-60เอสในเดือนมกราคม พ.ศ. 2544
เอ็มเอช-60เอสนั้นมีพื้นฐานมาจากยูเอช-60แอลและมีจุดเด่นมากมายจากเอสเอช-60 มันถูกใช้งานบนเรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกและเรือเร็วสนับสนุนการรบ มันมีสองภารกิจ คือ ขนส่งทหารและการส่งกำลังเพิ่มเติมในแนวดิ่ง แต่ก็สามารถทำหน้าที่ค้นหาและช่วยเหลือได้เช่นกัน เอ็มเอช-60เอสไม่มีเซ็นเซอร์ด้านการรุกแต่มีเครื่องรบกวนเรดาร์เอแอลคิว-144 ในอนาคตมันจะมีระบบตรวจหาทุ่นระเบิดเอคิวเอส-20เอและระบบตรวจหาทุ่นระเบิดเลเซอร์ทางอากาศสำหรับการระบุวัตถุที่ถูกฝังอยู่ใต้น้ำ รุ่นเอสนั้นเป็นเฮลิคอปเตอร์แบบแรกของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ห้องนักบินแก้วซึ่งข้อมูลการบินจะถูกส่งให้กับนักบินผ่านทางหน้าจอดิจิตอลแทนที่จะใช้เกจ์ธรรมดา การป้องกันหลักของมันคือปืนกลเอ็ม60ดี เอ็ม240 หรือจีเอยู-17/เอ ปีกของมันมีพื้นฐานมาจากยูเอช-60แอลของกองทัพบกเพื่อติดตั้งขีปนาวุธเฮลไฟร์ ไฮดรา 70 หรืออาวุธที่ใหญ่กว่านั้น
เอ็มเอช-60เอสรู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการว่า"ไนท์ฮอว์ก" ("Knighthawk") เพื่อสะท้อนการสืบทอดตำแหน่งจาก"ซีไนท์" ("Sea Knight") แม้ว่าชื่อดังกล่าวยังไม่ได้รับการอนุมัติเพื่อมีชื่อ"ซีฮอว์ก"แล้ว ลูกเรือของซีไนท์ประกอบด้วยนักบินหนึ่งนาย นักบินผู้ช่วยหนึ่งนาย และทหารอีกสองนายที่ขึ้นอยู่กับภารกิจ ฝูงบินที่ใช้เอ็มเอช-60เอสถูกตั้งชื่อใหม่เป็นเฮลิคอปเตอร์โจมตีทางทะเล ("Helicopter Sea Combat, HSC")
มันไม่เหมือนกับเอช-60 ทั้งหมดของกองทัพเรือ เอ็มเอช-60เอสนั้นไม่ได้มีพื้นฐานมาจากเอส-70บี/เอสเอช-60บีที่มันมีล้อคู่ด้านท้ายที่เยื้องไปทางด้านหน้าและประตูเลื่อนเพียงด้านเดียว แทนที่จะเป็นเช่นนั้นรุ่นเอสเป็นแบบผสม มันมีจุดเด่นที่โครงสร้างหลักของเอส-70เอ/ยูเอช-60 โดยมีประตูเลื่อนทั้งสองด้านและล้อเพียงอันเดียวที่เยื้องไปด้านหลัง และเครื่องยนต์กับใบพัดนั้นมาจากเอส-70บี/เอสเอช-60
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 สาธารณรัฐเกาหลีได้ร้องของเอ็มเอช-60เอส 8 ลำ เครื่องยนต์จีอี ที700-401ซี 16 เครื่อง และระบบเซ็นเซอร์สัมพันธ์ ซึ่งจะขายในการขายทางกองทัพข้ามประเทศ
เอ็มเอช-60อาร์ ซีฮอว์ก.
เดิมทีนั้นเอ็มเอช-60อาร์คือ"การพัฒนาแลมป์ส มาร์ก 3 บล็อก 2" ("LAMPS Mark III Block II Upgrade") เมื่อมันเริ่มพัฒนาในปีพ.ศ. 2536 เอสเอช-60บีสองลำถูกดัดแปลงโดยซิคอร์สกี้เพื่อโครงการดังกล่าว เอสเอช-60 ลำแรกที่ถูกดัดแปลงทำการบินครั้งแรกในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2542 การดัดแปลงทำให้มันได้ชื่อว่าวายเอสเอช-60เอส มันถูกส่งมอบเพื่อทำการทดสอบในปีพ.ศ. 2544 แบบสำหรับการผลิตได้รับชื่อใหม่ว่าเอ็มเอช-60เอส
เอ็มเอช-60อาร์ถูกออกแบบมาโดยผสมลักษณะเด่นของเอสเอช-60บีและเอสเอช-60เอฟ เซ็นเซอร์ของมันมีทั้งชุดเอเอสอี อินฟราเรดหน้า การเชื่อมโยงข้อมูลทางอากาศที่ก้าวหน้า และโซนาร์ทางอากาศแบบใหม่ มันไม่มีเครื่องตรวจจับความผิดปกติของแม่เหล็ก นักบินจะอยู่ในห้องนักบินแก้วแบบเดียวกับเอ็มเอช-60เอส ซึ่งใช้หน้าจอดิจิตอลแทนที่จะเป็นเกจ์วัด ความสามารถในการรุกของมันเพิ่มขึ้นโดยมีตอร์ปิโด มาร์ก 54 และขีปนาวุธเฮลไฟร์
รุ่นอาร์ทำการส่งมอบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 และเริ่มทำการฝึกนักบิน ในปีพ.ศ. 2550 เอ็มเอช-60 ก็เข้าสู่การทดสอบสุดท้ายเพื่อเข้าทำงานในกองบิน เมื่อถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 มันถูกส่งไปประจำการบนเรือยูเอสเอส จอห์น ซี. สเตนนิส ตามที่ล็อกฮีด มาร์ตินอ้าง "ภารกิจรองของมันคือการค้นหาและช่วยเหลือ การเพิ่มเติมกำลังในแนวดิ่ง การยิงสนับสนุนพื้วผิวทะเล การสนับสนุนทางจำนวน ยานลำเลียงพล การเคลื่อนย้ายคนเจ็บ และการสื่อสารและส่งข้อมูล"
เวสท์แลนด์ ลิงคซ์
ชุมทางหาดใหญ่
ซีล (นักดนตรี)
ซีล  เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 ในแพดดิงตัน ลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นนักร้องแนวโซลชาวอังกฤษและเป็นนักแต่งเพลง ซีลมีเพลงฮิตหลายเพลง เขาร้องเพลงให้อดัมสกี ในซิงเกิล "Killer" ในปี ค.ศ. 1990 ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร เพลง "Crazy" ติดอันดับ 7 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร หลังจากนั้นในปี 1995 มีซิงเกิลฮิต "Kiss from a Rose" ซึ่งยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Batman Forever" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ ในสาขาบันทึกเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี ในปี 1996 ด้านชีวิตส่วนตัว แต่งงานกับนางแบบชาวเยอรมัน ไฮดี คลูม แผลบนใบหน้าของเขาเป็นผลมาจากความเจ็บป่วยในวัยเด็ก เขาโชคร้ายที่ต้องเผชิญกับโรคชนิดหนึ่งที่เรียกว่า Discoid Lupus Erythematosus (DLE) ซึ่งอาการของโรคก็เหมือนกับโรคภูมิแพ้ชนิดหนึ่งซึ่งทำให้ผิวหนังไหม้เกรียมและกลายเป็นแผลเป็น โดยเฉพาะเวลาเจอแดดเข้าไป นอกจากผลกระทบทางผิวหนังแล้ว โรคนี้ยังทำให้ซีลผมร่วงอีกด้วย เขาเล่าว่า เนื่องจากไม่มีเงินรักษา เขาจึงต้องทุกข์ทรมานอยู่กับโรคนี้เป็นเวลาหลายปีทีเดียว
อาบานา
อาบานา  หรือ ฮาวานา  เป็นเมืองหลวง จังหวัด เมืองท่าที่สำคัญ และเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศคิวบา นครนี้มีประชากร 2.1 ล้านคน และมีพื้นที่รวม 728.26 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นนครใหญ่สุดและมีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคแคริบเบียน นครนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกและทางใต้จากอ่าวส่วนใหญ่ ซึ่งเข้าถึงได้ผ่านปากน้ำแคบ ๆ และซึ่งแบ่งแยกเป็นสามท่าเรือหลัก ได้แก่ มาริเมเลนา กัวนาบาโกอา และอาตาเรส แม่น้ำอัลเมนดาเรสตัดผ่านนครจากใต้ขึ้นเหนือ เข้าสู่ช่องแคบฟลอริดาที่อยู่ห่างจากอ่าวไปทางตะวันตกไม่กี่ไมล์
อาบานาก่อตั้งขึ้นโดยชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเนื่องด้วยที่ตั้งทางยุทธศาสตร์จึงใช้เป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตดินแดนภาคพื้นทวีปของสเปน โดยกลยเป็นจุดหยุดพักของเรือขนสมบัติระหว่างโลกเก่ากับโลกใหม่ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชทานสถานะนครแก่อาบานาใน ค.ศ. 1592 กำแพงเช่นเดียวกับป้อมค่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อคุ้มครองนครเก่า การจมเรือรบเมนของสหรัฐอเมริกาในอ่าวอาบานาใน ค.ศ. 1898 เป็นชนวนเหตุฉับพลันของสงครามสเปน-อเมริกัน
อาบานาร่วมสมัยโดยเนื้อแท้สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสามนครในหนึ่งเดียว คือ อาบานาเก่า เบดาโด และย่านชานเมืองใหม่ อาบานาเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลคิวบา เป็นที่ตั้งของกระทรวงหลายแห่ง สำนักงานใหญ่ของธุรกิจ และหน่วยงานทางการทูตมากกว่า 90 แห่ง นายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน คือ มาร์ตา เอร์นันเดซจากพรรคคอมมิวนิสต์คิวบา ใน ค.ศ. 2009 นคร/จังหวัดนี้มีรายได้สูงสุดอันดับ 3 ของประเทศ
อาบานาดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่าล้านคนต่อปี สำมะโนอาบานาอย่างเป็นทางการรายงานว่าใน ค.ศ. 2010 นครนี้มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางมาท่องเที่ยว 1,176,627 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 20 จาก ค.ศ. 2005 ศูนย์ประวัติศาสตร์ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1982 ยิ่งไปกว่านั้น อาบานายังมีชื่อเสียงในด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม สถาปัตยกรรม และสถานที่ต่าง ๆ
ราฟฟี่-แนนซี่
ราฟฟี่-แนนซี่  เป็นศิลปินคู่ดูโอ้พี่น้องชาย - หญิง ในสังกัดอาร์เอส ในช่วงปี พ.ศ. 2541 - 2544 มีอัลบั้มคู่ 2 อัลบั้มเต็ม และอัลบั้มพิเศษมากมายทางค่าย วงราฟฟี่-แนนซี่ โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันบเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ด้วยเพลงที่มีจังหวะเร็วสนุกสนานบวกกับท่าเต้นจึงทำให้เพลงเป็นที่นิยมของเด็กและวัยรุ่นในยุคนั้น
ราฟฟี่-แนนซี่ (ชื่อจริง: ธนัชชา สว่างแจ้ง, นันทพร สว่างแจ้ง), เป็นศิลปินดูโอ้คู่พี่น้องที่โด่งดังจากเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ทางสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ราฟฟี่เข้าสู่วงการเพลงตั้งแต่อายุ 18 ปี ส่วนแนนซี่ 12 ปี ทั้งคู่อายุห่างกันถึง 6 ปี มีสองอัลบั้มเต็มด้วยกันราฟฟี่-แนนซี่ออกอัลบั้มชุดแรกเมื่อปี 2541 ชื่ออัลบั้มว่า Raffy &amp; Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอกขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2542 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส
ราฟฟี่และแนนซี่ได้กลับมาขึ้นคอนเสิร์ตอีกครั้ง ในคอนเสิร์ต The Next Venture Concert ร่วมกับศิลปินกลุ่ม The Next และ The X-Venture ในวันที่ 6 มีนาคม 2559 ซึ่งเป็นการรวมตัวกันครั้งแรกในรอบ 19 ปี
ปี 2559-2560 แนนซี่ได้ไปร่วมรายการ The Mask Singer ในนาม "หน้ากากอียิปต์" โดยได้ร้องเพลง I have nothing และ Domino
ราฟฟี่ หลังหมดสัญญากับอาร์เอส และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้ทำงานที่เครือสหพัฒนพิบูลย์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟิก และเว็ปมาสเตอร์ ต่อมาราฟฟี่ได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้พบรักและแต่งงานกับภรรยาลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คนชื่อ Cha-Cha และบุตรชาย 1 คน ชื่อ Xavier
ด้านแนนซี่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ บริหารธุรกิจ หลังจากที่ไม่ได้เป็นดูโอ้ราฟฟี่-แนนซี่แล้ว ก็แยกตัวออกทำอัลบั้มเดี่ยวในสังกัดเดียวกัน มี 3 อัลบั้มเต็ม อัลบั้มชุดแรก "Nancy The Angel" วางจำหน่ายปี 2544 ต่อด้วยอัลบั้ม "Fly High (จุดหมายสุดปลายฟ้า)" วางจำหน่ายปี 2546 และอัลบั้มสุดท้าย "NANCY &amp; THE PIANIST" วางจำหน่ายปี 2548 และยังเคยทำโปรเจกต์พิเศษกับ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ และ เอิร์น จิรวรรณ มีชื่อว่า "Triangel &amp; The College Band" ในปี 2545 อีกด้วย ปัจจุบันแนนซี่ได้หมดสัญญากันทางอาร์เอส มา 7 - 8 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสัญญาเพิ่ม เธอทำงานอยู่เบื้องหลังและทำงานประจำ ส่วนการร้องเพลงเธอกล่าวว่า อยากออกซิงเกิ้ลแต่ไม่ใช่เป็นอัลบั้มเต็มเพราะเธอมีงานประจำอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีแผนจะทำซิงเกิ้ลใหม่ ปัจจุบันแนนซี่แต่งงานแล้วกับสามีชาวเกาหลี และมีบุตรสาว 1 คน ชื่อ Kim Ji Yoo
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์ เลออปอล มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ในนครลักเซมเบิร์ก เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก นอกจากทรงเป็นเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นเจ้าชายแห่งนัสเซา พระองค์มีพระบิดาและมารดาอุปถัมภ์คือ เจ้าชายฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กและคาทาลีนา เมสตร์ พระองค์มีพระนามเดียวกับพระปัยกาคือ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา
พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชาและพระกนิษฐารวม 3 พระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์สนพระทัยในกีฬาโปโล สกี และงานช่างไม้ มักทรงเป็นตัวแทนของราชวงศ์ไปแข่งขันกีฬาต่าง ๆ
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานสาธารณะการบริหารคณะกรรมการเอสเอของบริษัทสวิส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 ราชสำนักได้ประกาศว่าเจ้าชายเฟลิกซ์เริ่มปริญญามหาบัณฑิตจาก Regina Apostolorum Pontifical Athenaeum ที่กรุงโรม
เจ้าฟ้าชายเฟริกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก
เอสเอช-60 ซีฮอว์ค
ท็อปอวอร์ด 2003
ท็อปอวอร์ด 2003 เป็นการมอบรางวัลให้แก่คนในวงการบันเทิงช่วงปี2546
โดยจัดขึ้นใน พ.ศ. 2547
สาขาศิลปิน.
นักร้องเดี่ยวยอดเยี่ยม.
นรนัระ
เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายหลุยส์ กซาวีเย มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก มีพ่อแม่ทูนหัวคือ ซาเวียร์ ซานส์ และเจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายหลุยส์มีพระเชษฐา 2 พระองค์คือเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก มีพระกนิษฐาและพระอนุชารวม 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนี ทั้งคู่มีพระโอรส 2 พระองค์คือเจ้าชายกาบรีแยลแห่งนัสเซา และเจ้าชายโนอาแห่งนัสเซา
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์
เจ้าชายหลุยส์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนีในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่เมืองกิลสดอฟ เหนือการอภิเษกสมรสพระองค์ได้รักษาพระยศเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ยศเจ้าชาย ในขณะที่เทสซีและคาเบรียลได้รับนามสกุล "เดอ นัสเซา" แต่ไม่มีพระยศ
ในวันชาติลักเซมเบิร์ก วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 แกรนด์ดยุกอ็องรีทรงพระราชทานพระอิสริยยศของเทสซีเป็นเจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก และพระยศชั้น "รอยัลไฮนิส" แก่พระโอรสของทั้งสอง
วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2560 ศาลได้ประกาศการแยกกันอยู่และการหย่าร้างระหว่างเจ้าชายหลุยส์กับเจ้าหญิงเทสซี เนื่องจากเจ้าชายหลุยส์ "ทรงมีพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์"
Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ตระเปียงเตีย
กสิน
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต  เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันยังคงอยู่ที่วิลลาลูโดวีซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ "จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เขียนราว ค.ศ. 1597 เป็นภาพที่นักเขียนชีวประวัติคนหนึ่งบรรยายว่าการาวัจโจเขียนขึ้นเพื่อแสดงความประทับใจให้แก่นักวิจารณ์ผู้กล่าวหาว่าไม่มีความรู้เรื่องทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวในภาพลวงตาของทัศนมิติ (foreshortening) หรือ "ลักษณะกินตา" ที่เห็นได้อย่างเด่นชัด และยังเป็นการท้าทายผู้วิจารณ์ว่าการาวัจโจเขียนได้แต่จากผู้เป็นแบบที่มีชีวิตเท่านั้น
"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า
Jupiter, Neptune and Pluto
Girly Berry
เอฟ. ดับเบิลยู. เดอ เคลิร์ก
นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม (การาวัจโจ)
นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เทศบาลเมืองเกรโมนาในประเทศอิตาลี
ภาพ “นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่าง ค.ศ. 1604 ถึง ค.ศ. 1606 หรือราวระหว่าง ค.ศ. 1607 ถึง ค.ศ. 1610 เป็นภาพหนึ่งในสองภาพที่เกือบจะมีขนาดเดียวกันที่เป็นภาพของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีขณะที่กำลังรำพึงธรรมกับหัวกะโหลก (ดู “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน”) ทั้งสองภาพไม่มีหลักฐานบันทึกและต่างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นงานดั้งเดิมหรือเป็นงานก็อปปี การพยายามบ่งเวลาเขียนก็เป็นปัญหาเช่นกัน แม้ว่าลำต้นไซเปรสหลังนักบุญฟรานซิสจะดูคล้ายคลึงกันกับต้นไม้ในภาพ “ยอห์นแบปติสต์” ฉบับของวังกอร์ซีนี
นักบุญฟรังซิสเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในสมัยการปฏิรูปคาทอลิก ที่เน้น - อย่างน้อยก็อย่างเป็นทางการ - ในความสมถะและการดำเนินการใช้ชีวิตตามแบบอย่างของพระเยซูของพระองค์
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6  เป็นการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปีที่ 6 โดยเริ่มรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่เดือนตุลาคม-พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี
การแข่งขันภาคกลางได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 31 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน,7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่ตึก GMM Grammy Place กรุงเทพมหานคร โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 17 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 22 คนสุดท้ายมี 8 คน ดังนี้
การแข่งขันภาคใต้ได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่โรงแรมลี การ์เดนส์ พลาซา
อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 8 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 22 คนสุดท้ายมี 4 คน ดังนี้
การแข่งขันภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่โรงแรมเจริญธานี จังหวัดขอนแก่น ซึ่งในปีนี้ผู้สมัครมีจำนวนมากจนทำให้ผู้สมัครบางคนไม่ได้สมัครคัดเลือก โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 9 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 22 คนสุดท้ายมี 4 คน ดังนี้
การแข่งขันภาคเหนือได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โรงแรมโลตัส ปางสวนแก้ว
จังหวัดเชียงใหม่ โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 10 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 22 คนสุดท้ายมี 6 คน ดังนี้
มีผู้ที่ผ่านเข้ารอบจากภาคต่าง ๆ ทั้งสิ้น 22 คน โดยทั้ง 22 คนนี้จะต้องเดินทางไปแข่งขันต่อที่กรุงเทพมหานคร เพื่อค้นหา 8 คนสุดท้ายที่จะเข้าไปสู่รอบสุดท้าย แต่มีเหตุการณ์ที่ทุกคนไม่คาดฝันเกิดขึ้น คือ คุณเพชร-เผ่าเพชร เจริญสุข หนึ่งในตัวแทนจากภาคกลางมีอาการอึดอัดและรู้สึกเบื่อ เมื่อต้องรอเป็นเวลานาน และไม่สามารถเอาชนะกับความอึดอัดนั้นได้ คุณเพชรจึงขอถอนตัวออกจากการแข่งขัน ดังนั้นจึงเหลือผู้เข้าแข่งขันเพียง 21 คน ดังนี้
ในสัปดาห์แรกของการถ่ายทอดสดรายการเดอะสตาร์ หัวข้อ"เพลงแสดงถึงความเป็นตัวเอง"(6 มีนาคม พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 6.28%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
ในสัปดาห์ที่ 1 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงฮิตในรอบปีที่ผ่านมา"(13 มีนาคม พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 13 มีนาคม พ.ศ. 2553.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 8.60%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 14 มีนาคม พ.ศ. 2553.
ในวันประกาศผล จะมีผู้เข้าแข่งขันเดอะสตาร์ในปีที่ผ่านมา ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนขึ้นมาร้องเพลงในช่วงที่ 2 ของรายการ ซึ่งในสัปดาห์นี้คือ ศุภรุจ เตชะตานนท์ (รุจ) ร้องเพลง เธอหลอกฉัน ฉันหลอกเธอ และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ วาโย อัศวรุ่งเรือง (เก่ง) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 4 อำลาด้วยเพลง "เล่าสู่กันฟัง" (เบิร์ด ธงไชย)
ในสัปดาห์ที่ 2 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงร็อค" (20 มีนาคม พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 20 มีนาคม พ.ศ. 2553.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 15.81%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 21 มีนาคม พ.ศ. 2553.
ในวันประกาศผล วิชญาณี เปียกลิ่น (แก้ม) เดอะสตาร์หญิงคนแรกของเมืองไทย ได้มาร้องเพลง รักแพ้..แม้ใกล้ชิด และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ ณัฐพัชร์ ธนนนทร์กิติยศ (ไอซ์) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 2 อำลาด้วยเพลง "รักเดียวใจเดียว" (รุจ เดอะสตาร์)
ในสัปดาห์ที่ 3 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงลูกทุ่ง" (27 มีนาคม พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 27 มีนาคม พ.ศ. 2553.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 19.06%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 28 มีนาคม พ.ศ. 2553.
ในวันประกาศผล สหรัฐต์ หิรัญญ์ธนภูวดล (สิงโต) เดอะสตาร์ที่อายุน้อยที่สุด ได้มาร้องเพลง อย่าเอาเพื่อนเป็นแฟน และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ นวกชมณ ชื้นครองธรรม (เกรซ) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 7 อำลาด้วยเพลง "แค่มีเธอ" (ปนัดดา เรืองวุฒิ)
ในสัปดาห์ที่ 4 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงป๊อบช้า และ ป๊อบแดนซ์" (3 เมษายน พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 26.44%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้ และสัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายในการประกาศผลคะแนนสะสมกลางสัปดาห์ด้วย
วันประกาศผล 4 เมษายน พ.ศ. 2553.
ในวันประกาศผล พรรณวรท ด้วยเศียรเกล้า (แกรนด์) รุ่นพี่เดอะสตาร์ ได้มาร้องเพลง คนในกระจก และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ จิณภัค เปียกลิ่น (ลูกเกต) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 1 อำลาด้วยเพลง "ครั้งหนึ่ง..เราเคยรักกัน"
ในสัปดาห์ที่ 5 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงของรุ่นพี่ เดอะสตาร์ และ เพลงคู่กับศิลปินรุ่นพี่จาก เดอะสตาร์" (10 เมษายน พ.ศ. 2553) มีรายละเอียดดังนี้
วันประกาศผล 11 เมษายน พ.ศ. 2553.