pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แกเบรียลได้ร่วมงานกับ โจนาธาน ชอร์ตเทน รวมทั้งอีกสามคนอย่าง จูเลียน แกลลาเกอร์, ริชาร์ด สแตนนาร์ด และ เฟอร์ดี้ อังเกอร์-ฮามิลตัน เพื่อทำงานในอัลบั้มชุดที่สี่ชื่อว่า "Play to Win" วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 10 ในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรและได้รับการรับรองในระดับแผ่นเสียงเงินจาก องค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงบริติช  อย่างไรก็ตามอัลบั้มนี้ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร โดยที่ "Stay the Same" ซิงเกิลนำจาก "Play to Win" สามารถติดอันดับที่ 20 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร แต่กลายเป็นซิงเกิลที่ติดชาร์ตต่ำสุดของแกเบรียลในรอบแปดปี แม้ว่าจะเป็นเพลงที่สิบในท้อป 20 ก็ตาม และซิงเกิลที่สองและสุดท้าย "Ten Years Time" ไม่สามารถติดชาร์ตท็อป 40 ได้เลย ต่อมามีการทัวร์คอนเสิร์ตขึ้นในสหราชอาณาจักรเพื่อโปรโมทอัลบั้ม
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 อัลบั้มชุดที่ห้าของแกเบรียลชื่อว่า "Always" ออกวางจำหน่าย และได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง แต่ก่อนหน้านั้นซิงเกิล "Why" ซึ่งร้องคู่กับ ไม่สามารถติดท็อป 40 เช่นเดียวกับตัวอัลบั้มเองที่ไม่สามารถติดท็อป 10 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรได้ ทำได้สูงสุดเพียงอันดับที่ 11 เท่านั้น แต่สามารถเข้าสู่อันดับที่ 4 บน และซิงเกิลสุดท้าย "Every Little Teardrop" ก็พลาดจากชาร์ตต่าง ๆ ไปด้วยเช่นกัน ในปีเดียวกัน แกเบรียลได้วางกำหนดการออกทัวร์คอนเสิร์ตภายในสหราชอาณาจักรเป็นเวลา 14 วัน ซึ่งได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกในด้านการแสดงสด ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2551 แกเบรียลได้เข้าร่วมในงานเทศกาลดนตรี "เซอร์แมต อันปลักด์"  พร้อมกับ อลานิส มอริสเซตต์ เช่นเดียวกันกับที่งาน "เบอร์มิงแฮม ไพรด์"  นอกจากนี้แกเบรียลยังได้รับรางวัล ไอเวอร์ โนเวลโล อะวอร์ด ในสาขา คอลเลคชันเพลงยอดเยี่ยม  และยังได้เป็นศิลปินรับเชิญพิเศษในทัวร์คอนเสิร์ตของ อัล กรีน ในสหราชอาณาจักร ในช่วง พ.ศ. 2551 ด้วย
พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน: อัลบั้ม Now and Always: 20 Years of Dreaming, อัลบั้ม Under My Skin และอัลบั้ม Do It Again.
หลังจากที่หยุดพักงานเพลงมานาน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 แกเบรียลได้ปล่อยอัลบั้ม ' ซึ่งบรรจุทั้งหมด 34 เพลง ประกอบไปด้วยซิงเกิลต่าง ๆ เพลงอื่น ๆ จากอัลบั้มที่ผ่านมา รวมทั้งเพลงรีมิกซ์จากอัลบั้ม "Rise Underground" และยังเพิ่มเพลงใหม่ 7 เพลงด้วย โดยอัลบั้มนี้ผลิตขึ้นผ่านค่ายไอแลนด์เรเคิดส์ ซึ่งเป็นเวลา 20 ปีแล้วตั้งแต่ที่เธอปล่อยซิงเกิลแรกที่ชื่อ "Dreams" ออกมา ในอัลบั้มนี้เธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ใหม่หลายคน เช่น ไซเอ็นซ์ (เคยโปรดิวซ์ให้กับ บียอนเซ่ และ แมรี เจ. ไบลจ์) และ นอตี้บอย"' (เคยโปรดิวซ์ให้กับ เอเมลี แซนดี้) ซึ่งเพลง "Dreams" ได้ถูกนำมาบันทึกเสียงและมิกซ์ใหม่ในเวอร์ชันของ Naughty Boy ส่วนเพลง "Say Goodbye" ถูกตัดมาเป็นซิงเกิลเดียวเพื่อใช้โปรโมทอัลบั้มนี้ "Now and Always: 20 Years of Dreaming" ประสบความสำเร็จในระดับปานกลางโดยติดที่อันดับ 38 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร ในด้านของทัวร์เพื่อโปรโมทอัลบั้มใช้ชื่อว่า The 20 Years of Dreaming Tour จัดขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557
แกเบรียลได้ออกผลงานเพลงอัลบั้มชุดที่หกชื่อว่า "Under My Skin" ออกจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2561 เป็นผลงานในรอบ 11 ปี และเป็นผลงานที่วางจำหน่ายผ่านสังกัดใหม่คือ BMG Rights Management นับว่าเป็นเวลา 25 ปีแล้วตั้งแต่ที่เธอออกซิงเกิลแรกในชีวิตที่ชื่อ "Dreams" อัลบั้มนี้เปิดตัวด้วยซิงเกิลแรกชื่อว่า "Show Me"
ในปี พ.ศ. 2564 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการ "" ของประเทศอังกฤษ โดยสวมหน้ากาก "Harlequin" และสิ้นสุดการแข่งขันอยู่ที่อันดับที่ 4 หลังจากนั้นเธอได้ประกาศเกี่ยวกับการออกอัลบั้มสตูดิโอชุดที่ 7 ที่ชื่อว่า "Do It Again" ออกจำหน่ายในวันที่ 5 มีนาคม
สองอัลบั้มแรกของแกเบรียลนั้นได้แรงบันดาลใจจาก ศิลปินสไตล์เพลงคลาสสิกโซล อย่างเช่น มาร์วิน เกย์, แบร์รี ไวต์ และ อย่างไรก็ตาม ส่วนหนึ่งในอัลบั้มนี้ก็ได้รับอิทธิพลจากสไตล์เพลงป็อปอังกฤษในช่วงต้นของยุค 80 อย่าง , ลิซา สแตนส์ฟิลด์ และ แมนโทรนิกซ์ ส่วน "Rise" อัลบั้มที่สามของแกเบรียลนั้นกล่าวถึง "การมองโลกในแง่ดี, ความโรแมนติก, ความศรัทธา, และความกระตือรือร้นในสัญชาตญาณของการอยู่รอด" ส่วนอัลบั้ม "Play to Win" เป็นการผสมผสานของสไตล์เพลงต่าง ๆ ซึ่งแกเบรียลได้กล่าวถึงอิทธิพลที่ได้รับว่า "มีเพลงอยู่สองสามเพลงที่เป็นแนวคันทรี มันอาจจะฟังดูแปลกสักหน่อย แต่เพลงคันทรีไม่ใช่อะไรที่ผิด ก็จริงที่ฉันอาจจะเป็นผู้หญิงผิวสี และฉันคิดว่าฉันสามารถร้องเพลงสไตล์นี้ได้ อัลบั้มนี้จึงดูมีความหลากหลาย และคนที่ซื้ออัลบั้มนี้ไปฟังจะได้ฟังเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับความรัก ชีวิต และการมองโลกในแง่ดี"
หนึ่งในบุคคลที่มีอิทธิพลต่อแกเบรียลคือคุณครูสมัยมัธยมปลายของเธอ แกเบรียลกล่าวว่า "ครูเป็นแรงใจให้เธอแต่งบทกลอนเป็นครั้งแรก มันได้เริ่มพัฒนาไปสู่บท​​เพลง แล้วเธอก็เริ่มร้องออกมาเป็นเพลง" นอกจากนี้ยังมีแรงบันดาลใจอื่น ๆ จากศิลปินแนวผสมผสานป๊อปยุค 80 เช่น มาดอนนา, คัลเจอร์ คลับ, แฮร์คัท วันฮันเดรด, ดูแรน ดูแรน, อดัมแอนด์ดิแอนต์ และ แวม! "ทั้งหมดคือเพลงป๊อป ฉันเองก็เป็นแฟนคลับตังยงของไมเคิล แจ็กสันด้วย และฉันก็มีรูปภาพของเขาเก็บไว้ เขาดูสง่างามเหมือนดั่งดาร์กช็อกโกแลตที่ชวนให้ลิ้มรสความหวาน มันเป็นความคิดที่ไร้เดียงสาเอามาก ๆ สมัยที่ฉันยังเป็นเด็ก"
แกเบรียลมีลูกชายชื่อ จอร์แดน (เกิด พ.ศ. 2538) และลูกสาวชื่อ แพทริเซีย (เกิด พ.ศ. 2546)
Black Music Awards
กลุ่ม 16
กลุ่ม 16 เป็นกลุ่มของนักการเมืองไทยที่มีบทบาททางการเมืองชัดเจน 2 ครั้ง คือ กลุ่ม 16 ในปี พ.ศ. 2535 และกลุ่ม 16 ในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน
กลุ่ม 16 พ.ศ. 2535.
กลุ่ม 16 เป็นชื่อกลุ่มการเมืองที่เกิดจากการรวมกันของ ส.ส.รุ่นใหม่ ในปี พ.ศ. 2535 โดยส่วนใหญ่เป็น ส.ส.พรรคชาติไทย และ พรรคชาติพัฒนา ก่อตั้งกลุ่มเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 โดยมี นายเนวิน ชิดชอบ ส.ส.บุรีรัมย์ ร่วมกับ ว่าที่ร้อยตรีไพโรจน์ สุวรรณฉวี, นายจำลอง ครุฑขุนทด ส.ส.นครราชสีมา, นายธานี ยี่สาร ส.ส.เพชรบุรี, นายวราเทพ รัตนากร ส.ส.กำแพงเพชร เป็นแกนนำ และมี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ส.ส.เชียงใหม่ พรรคชาติพัฒนา เป็นหัวหน้ากลุ่ม
รายนามสมาชิก สส.กลุ่ม 16.
รายนามสมาชิกกลุ่ม 16 "(พรรคที่สังกัดที่ขณะนั้น)"
กลุ่ม 16 พ.ศ. 2565.
เป็นกลุ่มการเมืองที่ถูกกล่าวถึงโดย มงคลกิตติ์ สุขสินธารานนท์ ส.ส.บัญชรายชื่อ พรรคไทยศรีวิไลย์ และมี พิเชษฐ์ สถิรชวาล ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ (เดิมสังกัดพรรคประชาธรรมไทย) เป็นหัวหน้ากลุ่ม มีบทบาทในช่วงกลางปี 2565 ในการประสานรวบรวมเสียงในการอภิปรายไม่ไว้วางใจพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
Gabrielle (Singer)
แจ่มใส ศิลปอาชา
คุณหญิง แจ่มใส ศิลปอาชา เกิดวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2477 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
เป็นบุตรของ นายหงวน เลขวัต และนางทับทิม เลขวัต เป็นบุตรคนสุดท้องมีพี่ชายอีก 1 คน
สมรสกับนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย มีบุตร-ธิดารวม 3 คน เป็นชาย 1 คน คือ นายวราวุธ ศิลปอาชา (สมรสกับ เก๋ - สุวรรณา ไรวินท์ ทายาทตระกูลไรวินท์ เจ้าของธุรกิจ ซุปไก่ก้อนรีวอง) และเป็นหญิง 2 คน คือ น.ส. กัญจนา ศิลปอาชา และ น.ส. ปาริชาติ ศิลปอาชา
พ.ศ. 2487 : สำเร็จการศึกษาชั้นประโยคประถมศึกษา จากโรงเรียนผดุงศิลป์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2490 : สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสงวนหญิง เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสุพรรณบุรี
Princess Princess
ปริ๊นเซส ปริ๊นเซส
Purinsesu Purinsesu
โครงการตามแนวพระราชดำริ
คริสโตเฟอร์ โทลคีน
คริสโตเฟอร์ จอห์น รูเอล โทลคีน (, 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 – 16 มกราคม พ.ศ. 2563) คือบุตรคนสุดท้ายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการนำผลงานที่บิดาได้เขียนค้างไว้มาเรียบเรียงและตีพิมพ์ เขายังเป็นผู้วาดแผนที่ในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย โดยได้ลงชื่อไว้ว่า" C. J. R. T. The J."
เมื่อเดือนเมษายน 2550 คริสโตเฟอร์ได้ตีพิมพ์นวนิยายที่บิดาได้เขียนเล่มใหม่ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)" ซึ่งโทลคีนได้ทำการเขียนในช่วงปี พ.ศ. 2494 - 2500 (ช่วงที่เก่าแก่ที่สุดคือที่ขียนเมื่อปี พ.ศ. 2461) ซึ่งเขาเขียนเกือบจะจบแล้วแต่ก็ได้เลิกเขียนก่อน
ผลงาน เล่มสุดท้าย ที่คริสโตเฟอร์ โทลคีนตีพิมพ์ขึ้นมาคือเรื่อง "การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)" ถูกตีพิมพ์เมื่อปี 2018 ซึ่งเป็นงานเขียนปกรณัม ชิ้นแรก ที่ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีนเขียนขึ้นมา
คริสโตเฟอร์เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ที่เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษ เป็นลูกคนที่สามและเป็นบุตรชายคนเล็กของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กับเอดิธ โทลคีน เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ดรากอนสคูล (Dragon School) ในเมืองเชอร์เวล และต่อมาจึงเข้าโรงเรียนโอราโทรี (Oratory School) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้เข้าทำงานเป็นนักบินในกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาได้เข้าศึกษาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
คริสโตเฟอร์อาศัยอยู่กับภรรยาคนที่สองที่ประเทศฝรั่งเศส คือ เบลลี โทลคีน (สกุลเดิม คลาส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 พวกเขามีบุตรด้วยกันสองคน คือ อดัม โทลคีน และเรเชล แคลร์ โทลคีน นอกจากนั้นเขายังมีบุตรอีกคนกับภรรยาคนแรก ไซมอน โทลคีน ทำงานเป็นทนายและนักเขียน
คริสโตเฟอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมือง Draguignan ประเทศฝรั่งเศส
คริสโตเฟอร์ โทลคีน เป็นผู้เรียบเรียงผลงานของ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีน และนำออกตีพิมพ์หลังจากโทลคีนถึงแก่กรรม ดังนี้
ฌอร์ฌ ปงปีดู
ฌอร์ฌ ฌ็อง แรมง ปงปีดู (, 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 2 เมษายน พ.ศ. 2517) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและนายกรัฐมนตรี
บุญยอด สุขถิ่นไทย
บุญยอด สุขถิ่นไทย เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบแบ่งเขต เขต 4 กรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2551-2553) และแบบบัญชีรายชื่อ (2553-2556) พรรคประชาธิปัตย์ อดีตผู้ประกาศข่าว และอดีตนักจัดรายการวิทยุชาวไทย
นายบุญยอด เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่ย่านลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีอาชีพขายของชำ มีชื่อเล่นว่า "ฝัด" แปลว่า "ผู้รู้" จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี และปริญญาโท จากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประกาศนียบัตรชั้นสูงการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน, สถาบันพระปกเกล้า ปี พ.ศ. 2552
วงการข่าว.
นายบุญยอด สุขถิ่นไทย เริ่มทำงานทางด้านโฆษณาที่บริษัทโอกิลวี่ จากนั้นจึงเริ่มทำงานในสายข่าว โดยเข้าเป็นผู้สื่อข่าวภูมิภาคในช่อง 7 นาน 3 ปี แล้วจึงลาไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย เมื่อกลับมาจึงข่าวอ่านช่วงภาคค่ำทางช่อง 5 อยู่ 2 ปี จากนั้นจึงได้หันไปทำงานทางด้านวิทยุสไมล์ เรดิโอ 5 ร่วมกับ อัญชะลี ไพรีรัก และงานด้านสายข่าว ในปี พ.ศ. 2539 นายบุญยอดได้เป็นพิธีกรรายการวาไรตี้ตอนเช้าทางช่อง 9 คือ รายการ"สวัสดีบางกอก" ส่วนในปี พ.ศ. 2542 นายบุญยอดได้เป็นพิธีกรรายการตอบปัญหาทางวิชาการชื่อ "เกมคนเก่งกับแอลจี" และเป็นผู้ประกาศ พิธีกร และนักจัดรายการวิทยุอิสระเรื่อยมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้กลับมาอ่านข่าวกับทางช่อง 3 อีกครั้ง ในรายการ ข่าววันใหม่ อันเป็นการรายงานข่าวประจำวันช่วงดึกคู่กับอริสรา กำธรเจริญ รวมทั้งได้ร่วมงานกับทางเอเอสทีวีด้วยช่วงสั้น ๆ
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550 นายบุญยอด ได้ถูกปลดออกจากช่อง 3 ซึ่งเจ้าตัวเชื่อว่าเป็นเพราะตนเองได้วิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร รวมประสบการณ์การทำงานเป็นสื่อมวลชนทั้งหมด 18 ปี
ใน ปี พ.ศ. 2558 นายบุญยอด สุขถิ่นไทย เป็นผู้ประกาศข่าวทางสถานีโทรทัศน์ฟ้าวันใหม่ ในรายการ ข่าวฟ้าวันใหม่ ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 06.05 - 07.50 น. เริ่มวันจันทร์ที่ 4 พฤษภาคม เป็นต้นไป
นายบุญยอดได้ลงสมัครเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา (สว.) ในกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 นายบุญยอดได้เบอร์ 32 ได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนมาเป็นลำดับที่ 18 ซึ่งถือเป็นลำดับสุดท้ายของกรุงเทพมหานคร แต่ยังไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เนื่องจากได้รับร้องเรียนว่าขึ้นเวทีปราศรัยของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย จนกระทั่งเกิดการรัฐประหารขึ้นในวันที่ 19 กันยายน การเลือกตั้ง สว. ครั้งนี้จึงได้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2540
บุญยอด ได้ลงเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ในเขต 4 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตจตุจักร, บางซื่อ, หลักสี่ โดยร่วมทีมกับ นายอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี และ นายสกลธี ภัททิยกุล ซึ่งได้รับเลือกทั้ง 3 คน โดยนายบุญยอดได้รับคะแนนเป็นอันดับ 1 ของเขต รวม 113,280 คะแนน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
แต่ในปี 2562 เขาลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 42 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นายบุญยอด ได้เคยร่วมแสดงภาพยนตร์ เรื่อง “"ผู้หญิง 5 บาป"” ซึ่งเป็นที่มาของการวิพากษ์วิจารณ์ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ได้มีผู้เข้าไปโพสต์ข้อความไว้ในเว็บไซต์ประชาไท ถึงการร่วมเล่นภาพยนตร์ของนายบุญยอด เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวมีเนื้อหาล่อแหลมต่อเรื่องทางเพศ ทางวัฒนธรรมอย่างมาก ทำให้นายบุญยอด ฟ้องเว็บไซต์ประชาไท และหนังสือพิมพ์ประชาทรรศน์ ประมาณ 20 ล้านบาท เพราะตนอยู่ในวงการมา 20 ปี ทำรายการสารประโยชน์มาตลอด และจะนำเงินที่ได้ ไปให้สื่อดังกล่าวที่เกี่ยวข้อง ไปอบรมจริยธรรม ให้ทำสื่ออย่างมีคุณธรรม ไม่เอียงข้าง แต่อย่างไรก็ตามนายบุญยอดไม่ได้ฟ้องหนังสือพิมพ์มติชน ซึ่งนำเสนอข่าวดังกล่าวด้วยเช่นกัน
หลังจากมีการเจรจาไกล่เกลี่ยที่ศาล เว็บไซต์ประชาไท ยอมเขียนชี้แจงว่านายบุญยอด สุขถิ่นไทยไม่ได้แสดงหนังโป๊ แต่อย่างใด และยังคงเป็นบุคคลที่มิได้มีความเสื่อมเสียทางจริยธรรม
อุทัย พิมพ์ใจชน
อุทัย พิมพ์ใจชน อดีตประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 8 สมัย
นายอุทัย พิมพ์ใจชน เกิดวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของนายไพโรจน์ กับนางสมบุญ พิมพ์ใจชน และเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเทพศิรินทร์ สำเร็จการศึกษา นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิต สำนักการอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
นายอุทัย พิมพ์ใจชน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ จากการชักชวนของนายธรรมนูญ เทียนเงิน สมาชิกพรรค จนกระทั่งเกิดรัฐประหาร 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 จอมพลถนอม กิตติขจรและจอมพลประภาส จารุเสถียร ยึดอำนาจตัวเอง นายอุทัย พิมพ์ใจชน พร้อมด้วย ส.ส. อีก 2 คน คือนายอนันต์ ภักดิ์ประไพ และนายบุญเกิด หิรัญคำ ได้ยื่นฟ้องต่อศาลอาญาให้ดำเนินคดีต่อคณะปฏิวัติในข้อหากบฏ ถือเป็นท้าทายอำนาจของผู้มีอำนาจอย่างตรงไปตรงมา
จอมพลถนอม กิตติขจรได้ออกคำสั่งหัวหน้าคณะปฏิวัติ ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515
ทำให้ทั้งสามคนตกเป็นจำเลย และถูกจำคุก โดยเฉพาะส่วนนายอุทัยจำคุกเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งต่อมาในยุครัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ทั้งหมดก็ได้รับการปล่อยตัวออกจากคุก ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2517
ในปี พ.ศ. 2522 เมื่อ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้พ้นวาระและประกาศวางมือการเมือง นายอุทัยได้ลงแข่งขันเป็นหัวหน้าพรรคคนต่อไป กับ นายชวน หลีกภัย เพื่อนสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์รุ่นเดียวกับ และ พ.อ.(พิเศษ)ถนัด คอมันตร์ ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก ท่ามกลางการจับตามองของหลายฝ่าย โดยนายอุทัยได้รับการสนับสนุนจาก นายธรรมนูญ เทียนเงิน อดีตเลขาธิการพรรค ด้วยความเป็นคนชลบุรีด้วยกัน ปรากฏว่า ที่ประชุมพรรคได้เลือก พ.อ.(พิเศษ) ถนัด คอมันตร์ เป็นหัวหน้าพรรคคนต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน นายอุทัยก็ได้ลาออกไปตั้งพรรคการเมืองของตัวเองทั้งพรรคก้าวหน้า และพรรคเอกภาพ
นายอุทัย ได้ตกเป็นข่าวฮือฮาในปี พ.ศ. 2537 ขณะดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เมื่อถูกติวเตอร์คนหนึ่ง ปาถุงอุจจาระ ใส่ขณะแถลงข่าว หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น นายอุทัย ไม่ได้ดำเนินคดี หรือตอบโต้ใด ๆ กับผู้ก่อเหตุ ซึ่งส่งผลดีกับภาพลักษณ์ของนายอุทัย ในฐานะเป็นผู้มีอาวุโส ที่ไม่ใช้อำนาจกับผู้ด้อยอำนาจกว่า
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 นายอุทัยได้รับเลือกให้เป็น ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540
ในปี พ.ศ. 2544 เมื่อพรรคไทยรักไทยได้รับเสียงข้างมากในการเลือกตั้ง นายอุทัยก็ได้ย้ายตัวเองเข้าสังกัด พรรคไทยรักไทย ได้ดำรงตำแหน่ง ประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร ต่อมาในการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีที่ท้องสนามหลวง นายอุทัยได้ขึ้นปราศรัยบนเวทีขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ด้วย ต่อมาในการเลือกตั้งวุฒิสภาชิกเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 นายอุทัยก็ได้ลงรับสมัครในพื้นที่ กรุงเทพมหานคร และได้รับการเลือกตั้งอีกครั้ง โดยได้รับเลือกมาเป็นลำดับที่ 12 ได้คะแนน 25,407 คะแนน
ก่อนการลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญ ปี 50 เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550 นายอุทัยเป็นบุคคลหนึ่ง ที่แสดงความเห็นอย่างชัดแจ้ง ไม่เห็นด้วยกับการรับร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
ปัจจุบัน นายอุทัยได้ยุติบทบาททางการเมืองโดยสิ้นเชิงแล้ว โดยไปทำสวนเกษตรกรรมที่จังหวัดชลบุรี บ้านเกิด รวมถึงรับเป็นวิทยากรบรรยายเกี่ยวกับการเมืองเป็นครั้งคราว
Mighty Morphin พาวเวอร์เรนเจอร์ เดอะมูวี่
อำเภอเมืองตราด
เมืองตราด เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอของจังหวัดตราด เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และหน่วยงานราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด
ชื่อเมืองตราด หรือเมืองทุ่งใหญ่ปรากฏในทำเนียบหัวเมืองสมัยพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2178) ว่าเป็นหัวเมืองชายทะเล สังกัดฝ่ายการต่างประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับด้านการคลัง นอกจากเป็นแหล่งสินค้าแล้ว ตราดยังเป็นหนึ่งในเมืองท่าชายทะเลที่มีชัยภูมิเหมาะกับการแวะจอดเรือ เพื่อขนถ่ายซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า เติมเสบียงอาหารน้ำจืด บริเวณอ่าวเมืองตราดจึงเป็นที่ตั้งชุมชน พ่อค้าชาวจีนที่เดินทางมาค้าขาย ครั้งเมื่อสงครามกู้เอกราชสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเลือกเมืองตราดเป็นเมืองหน้าด่านกันชน ทำหน้าที่ส่งเสบียงอาหารก่อนเคลื่อนทัพเรือออกจากจันทบุรียกไปขับไล่พม่าเพื่อกอบกู้เอกราชคืนสู่ชาติไทย
อำเภอเมืองตราดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเมืองตราดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองตราดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ในพื้นที่ตำบลท่าพริกและเนินทรายมีการปลูกมันเทศจำนวนมาก
วิฑูรย์ นามบุตร
นายวิฑูรย์ นามบุตร (23 กันยายน 2502 - ) อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่ภาคอีสาน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 6 สมัย เกิดที่ตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของ นายลา และนางพิมพา นามบุตร ก่อนเข้าสู่วงการเมืองประกอบอาชีพเป็นทนายความ
วิฑูรย์ นามบุตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2529 และปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2540
เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาเคยทำกิจกรรมในพรรคแสงธรรม องค์การนักศึกษา และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักศึกษาร่วมรุ่นกับ สมคิด เลิศไพฑูรย์, อภิชาติ ดำดี, วสันต์ ภัยหลีกลี้, สุรพล นิติไกรพจน์, นพดล ปัทมะ, อัญชลี วานิช เทพบุตร และบุญสม อัครธรรมกุล
นายวิฑูรย์ เริ่มงานการเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี ปี พ.ศ. 2528 และ 2533 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี วิฑูรย์ นามบุตร เป็นกำลังสำคัญของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีเพียงไม่กี่คนในพื้นที่ ภาคอีสาน ปัจจุบัน โดยเป็น 1 ใน 2 ส.ส.ภาคอีสาน พรรคประชาธิปัตย์ ที่สามารถชนะการเลือกตั้งเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยได้เป็น ส.ส.อุบลราชธานี เขต 3 (อีกคนหนึ่งคือ นายอิสสระ สมชัย กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ส.ส.อุบลราชธานี เขต 8)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายวิฑูรย์ได้รับการแต่งตั้งเป็น หัวหน้าโซน 4 (ภาคอีสานตอนใต้ 6 จังหวัด) ในคณะกรรมการประสานงาน โซนเลือกตั้งต่างๆ ทั่วประเทศของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีทั้งสิ้น 8 โซน พร้อมกับลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ กลุ่ม 4 ในลำดับที่ 1 และได้รับการเลือกตั้ง
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเงา
ต่อมาพรรคประชาธิปัตย์ ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล ทำให้นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และได้ลาออกในเวลาต่อมาเพื่อแสดงความรับผิดชอบกรณีการทุจริตสิ่งของบริจาค
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 40 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2564 นายวิฑูรย์ได้ตัดสินใจลาออกจากพรรคประชษธิปัตย์ โดยให้เหตุผลว่าพรรคไม่ให้ดำรงตำแหน่งใดๆ
อิสสระ สมชัย
อิสสระ สมชัย (เกิด 16 ธันวาคม พ.ศ. 2489) อดีตรองหัวหน้าตามภารกิจ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (ดูแลพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานีและแบบบัญชีรายชื่อ หลายสมัย และมีบุตรสาวที่เป็นนักการเมืองคือ บุญย์ธิดา สมชัย ส.ส.อุบลราชธานี
อิสสระ สมชัย จบชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนโพธิ์ศรี จังหวัดอุบลราชธานี จบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนมัธยมพิบูลวิทยาลัย จังหวัดอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาระดับเตรียมอุดมศึกษาจาก โรงเรียนสิทธิ์ธรรมศาสตรศิลป์ จังหวัดอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษา ปริญญาตรีทางกฎหมาย จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาสังคม จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นอกจากนั้น ได้ผ่านการศึกษาหลักสูตรพิเศษเพิ่มเติม คือ ประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตร "การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารชั้นสูง" จาก สถาบันพระปกเกล้า (รุ่นที่ 2)
อิสสระ สมชัย เริ่มทำงานเป็นทนายความตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2518 ก่อนจะเข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเป็นนักการเมืองท้องถิ่น (สมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี 2 สมัย) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 7 สมัย (2529, 2535/1, 2535/2, 2538, 2539, 2548, 2550) เป็น 1 ใน 2 ส.ส.ภาคอีสาน ของพรรคประชาธิปัตย์ ที่สามารถชนะ การเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยได้เป็น ส.ส.อุบลราชธานี เขต 8 (อีกคนคือ วิฑูรย์ นามบุตร รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ที่ชนะเลือกตั้งได้เป็น ส.ส.อุบลราชธานี เขต 3) และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 เป็น 1 ใน 5 ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนืออีกด้วย (อภิวัฒน์ เงินหมื่น, วุฒิพงษ์ นามบุตร, ศุภชัย ศรีหล้า, อิสสระ สมชัย และณิรัฐกานต์ ศรีลาภ)
ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ แทนวิฑูรย์ นามบุตร ที่ลาออกจากตำแหน่ง ตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ในปี พ.ศ. 2554 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส.
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อีกสมัย
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 นายอิสสระเป็นหนึ่งใน 9 ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ที่ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคและกรรมการบริหารพรรค และเข้าเป็นหนึ่งในแกนนำ กปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข) โดยมีบทบาทเป็นแกนนำที่เวทีห้าแยกลาดพร้าว ในการชุมนุมตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 จนถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน เนื่องจากเป็นพื้นที่ ๆ เป็นจุดอันตราย ถูกโจมตีจากอาวุธชนิดต่าง ๆ บ่อยครั้ง
วันที่ 7 มีนาคม 2557 ศาลจังหวัดฉะเชิงเทราอนุมัติหมายจับอิสสระ สมชัย แกนนำ กปปส. ในข้อหาร่วมกันทำร้ายและพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กักขังหน่วงเหนี่ยวผู้อื่นให้ปราศจากเสรีภาพจนได้รับอันตรายสาหัส เนื่องด้วยมีการ์ดกลุ่ม นปช. ถูกคนร้ายอุ้มไปรุมซ้อมแล้วโยนทิ้งแม่น้ำบางปะกงวันที่ 1 มีนาคมของปีเดียวกัน แต่มีคนช่วยชีวิตเอาไว้ได้ โดยมีการรายงานข่าวว่า เหตุดังกล่าวมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มหน่วยรักษาความปลอดภัยของผู้ชุมนุม กปปส.โดยมีคนสั่งการคืออิสสระ สมชัย ซึ่งผู้ถูกทำร้ายได้เห็นหน้าชัดเจนและจำหน้าได้
ในวันที่ 14 พฤษภาคม ปีเดียวกัน จากวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย โดยอิสสระเป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 5
หลังจากนี้ อิสสระก็ได้เข้าอุปสมบทที่วัดธารน้ำไหล จังหวัดสุราษฎร์ธานี เช่นเดียวกับแกนนำและแนวร่วมคนอื่น ๆ ด้วย
วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ศาลอาญามีคำพิพากษาให้จำคุกอิสสระเป็นเวลา 7 ปี 16 เดือน พร้อมทั้งให้ตัดสิทธิเลือกตั้งเป็นเวลา 5 ปี และหยุดปฏิบัติหน้าที่ ส.ส. จนกว่าศาลรัฐธรรมนูญจะวินิจฉัยสมาชิกภาพของเขา
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพการเป็น ส.ส. ของอิสสระ ผู้ถูกร้องที่ 3 สิ้นสุดลงตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2564
อิสสระ สมชัย ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองตรีอิสสระ สมชัย เมื่อ พ.ศ. 2536
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส  เป็นตำแหน่งสูงสุดฝ่ายอำนาจบริหารของประเทศฝรั่งเศสโดยมาจากการเลือกตั้ง และดำรงตำแหน่งเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐ จอมทัพ ผู้รับรองรัฐธรรมนูญและผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา
ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสได้ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2391 (สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2) ซึ่งทำให้ระบอบประธานาธิบดีของประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นระบอบที่มีความเป็นมายาวนานที่สุดประเทศหนึ่งในทวีปยุโรป จวบจนปัจจุบัน มีผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวทั้งสิ้น 25 คน ซึ่งทุกคนได้พำนักในปาแลเดอเลลีเซมาแล้ว
รัฐธรรมนูญในแต่สาธารณรัฐนั้น ได้กำหนดอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบของประธานาธิบดีแตกต่างกันไป ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 เป็นต้นมา ประเทศฝรั่งเศสอยู่ในยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในระบอบกึ่งประธานาธิบดี โดยประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนปัจจุบันคือ แอมานุแอล มาครง ซึ่งเข้าดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
อำนาจประธานาธิบดี.
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 นั้นเป็นการปกครองด้วยระบอบกึ่งประธานาธิบดี ประธานาธิบดีเองก็มีอำนาจมากพอสมควรซึ่งไม่เหมือนกับประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรป แม้ว่าโดยส่วนมากการควบคุมดูแลและบัญญัติกฎหมายเป็นหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีและรัฐสภา แต่ประธานาธิบดีก็มีอิทธิพลด้วย
อำนาจสูงสุดของประธานาธิบดีนั้นคือการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี แต่อย่างไรก็ตามรัฐสภาฝรั่งเศสก็มีอำนาจที่จะปลดคณะรัฐมนตรีได้ ทำให้ประธานาธิบดีเหมือนกับถูกบังคับให้เลือกนายกรัฐมนตรีที่รัฐสภาให้การสนับสนุน
เมื่อไหร่ที่เสียงส่วนมากในรัฐสภามีความเห็นทางการเมืองตรงข้ามกับประธานาธิบดี ซึ่งจะทำให้เกิดการบริหารร่วมกัน เมื่อนั้นอำนาจประธานาธิบดีจะลดน้อยลง เนื่องจากอำนาจส่วนมากจะไปขึ้นอยู่กับนายกรัฐมนตรีและรัฐสภาแทน และอาจจะไม่สนับสนุนการแต่งตั้งของประธานาธิบดีอีกด้วย
เมื่อไหร่ที่เสียงส่วนมากในรัฐสภาสนับสนุนประธานาธิบดี ประธานาธิบดีก็จะมีบทบาทมากขึ้นและมีอิทธิพลต่อนโยบายการบริหารของรัฐบาล บทบาทของนายกรัฐมนตรีจึงลดลงและอาจถูกปลดออกจากตำแหน่งหรือเปลี่ยนคณะผู้บริหารถ้าไม่เป็นที่นิยม
ตั้งแต่พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีและรัฐสภามีวาระ 5 ปีและการเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้งจะใกล้กัน ทำให้ความเป็นไปได้ของการบริหารร่วมกันนั้นมีความน้อยลง
อำนาจของประธานาธิบดีมีดังนี้:
การตัดสินใจของประธานาธิบดีนั้น จะต้องมีการลงนามร่วมโดยนายกรัฐมนตรี ยกเว้นกรณีการยุบสภาผู้แทนราษฎร
การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี.
ในประเทศฝรั่งเศสนั้นมีประเพณีที่เรียกว่า "การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี" หลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีและรัฐสภาที่มาจากพรรคเดียวกันนั้น รัฐสภาจะมีการลงคะแนนเสียงในการประกาศกฎหมายนิรโทษกรรมให้แก่นักโทษที่กระทำผิดเล็กๆ น้อยๆ การกระทำนี้เป็นที่วิพากย์วิจารณ์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นการส่งเสริมให้มีการทำผิดกฎหมายก่อนหน้าการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม การออกกฎหมายนิรโทษกรรมนี้ อาจจะเป็นการให้อำนาจประธานาธิบดีในการนิรโทษกรรมนักโทษบางคนถ้าตรงตามเงื่อนไข บางคนก็พูดกันว่า การนิรโทษกรรมนี้เป็นการลดประชากรนักโทษในคุกอีกด้วย