pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทีแอลซี  เป็นกลุ่มดนตรีสัญชาติอเมริกันในแนวเพลงฮิปฮอปและอาร์แอนด์บี ประกอบด้วยสมาชิก ทิออน "ที-บอซ" วัตคินส์, ลิซา "เลฟต์ อาย" โลปส์ และโรซอนดา "ชิลลี" โทมัส พวกเธอมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "Creep", "Waterfalls", "No Scrubs", และ "Unpretty" จากข้อมูลของ RIAA และบิลบอร์ด ทีแอลซีถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีที่ประสบความสำเร็จกับยอดขายยืนยันที่ 22 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในปี 2008 ยังได้มีชื่ออยู่ใน 100 ศิลปินตลอดกาลที่จัดโดยนิตยสารบิลบอร์ด ที่อันดับที่ 56 อัลบั้มชุดที่ 2 "CrazySexyCool" (1994) ถือเป็นอัลบั้มแรกของศิลปินกลุ่มหญิงที่ได้รับรางวัลระดับเพชรจากการยืนยันของ RIAA ด้วยยอดขายมากกว่า 11 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา
ต้นปี 2002 ก่อนที่จะออกอัลบั้มชุดที่ 4 ชื่อชุด "3D" โลปส์เสียชีวิตจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในฮอนดูรัส วัตคินส์และโทมัสจึงประชาสัมพันธ์อัลบั้ม "3D" ในฐานะศิลปินคู่ และในปี 2005 พวกเธอยังเป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้ที่ชื่อ "R U the Girl" ทั้งคู่ได้แยกออกไปทำงานผลงานเดี่ยวและยังมีโอกาสกลับมาร่วมงานด้วยกันบางครั้ง
TLC (band)
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานี
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานีแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานีแบ่งดังนี้
จังหวัดอุบลราชธานีอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ร่วมกับจังหวัดอำนาจเจริญ และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 60 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 9 สหวิทยาเขตได้แก่
โดยอำเภอน้ำขุ่น ไม่มีโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1.
สพป.อุบลราชธานี เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอเขื่องใน อำเภอม่วงสามสิบ อำเภอดอนมดแดง และอำเภอเหล่าเสือโก้ก
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2.
สพป.อุบลราชธานี เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอตระการพืชผล อำเภอกุดข้าวปุ้น อำเภอนาตาล อำเภอเขมราฐ และอำเภอโพธิ์ไทร
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3.
สพป.อุบลราชธานี เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอพิบูลมังสาหาร อำเภอศรีเมืองใหม่ อำเภอสิรินธร อำเภอโขงเจียม และอำเภอตาลสุม
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4.
สพป.อุบลราชธานี เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอวารินชำราบ อำเภอสำโรง อำเภอสว่างวีระวงศ์ และอำเภอนาเยีย
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5.
สพป.อุบลราชธานี เขต 5 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอเดชอุดม อำเภอน้ำยืน อำเภอนาจะหลวย อำเภอบุณฑริก อำเภอน้ำขุ่น และอำเภอทุ่งศรีอุดม
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน ได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 32 ตั้งอยู่ที่ตำบลกระโสบ อำเภอเมืองอุบลราชธานี
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 39 โรงเรียนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี (12 โรงเรียน) เทศบาลนครอุบลราชธานี (5 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 3 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองเดชอุดม (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร (2 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองวารินชำราบ (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 10 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 4 แห่ง
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี
โรงเรียนศูนย์พลาญข่อย อำเภอสิรินธร
โรงเรียนกีฬาในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ.
โรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่การฝึกซ้อมกีฬา
เคิร์ต โคเบน
เคิร์ต โดนัลด์ โคเบน  (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 - ประมาณวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันในฐานะนักร้องนำ นักกีตาร์และนักแต่งเพลงให้กับวงเนอร์วานา
จากซิงเกิล "Smells Like Teen Spirit" ในอัลบั้มที่สองของเนอร์วานาชุด "Nevermind" (1991) ทำให้เนอร์วานาได้ก้าวเข้าสู่กระแสนิยม ทำให้เกิดความนิยมในแนวเพลงย่อยของอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่เรียกว่า กรันจ์ และยังทำให้วงดนตรีซีแอตเทิลกรันจ์ อย่างเช่น อลิซอินเชนส์, เพิร์ลแจม และซาวด์การ์เดน มีกลุ่มคนฟังเพิ่มมากขึ้น และจากที่อัลเทอร์เนทีฟร็อกกลายเป็นแนวเพลงอันโดดเด่นทั้งในสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ดนตรี ในสหรัฐอเมริกาช่วงต้นถึงกลางทศวรรษ 1990 เนอร์วานาถือเป็นหัวเรือใหญ่ของ เจเนเรชันเอกซ์ และโคเบนในฐานะหัวหน้าวง ก็ถูกแต่งตั้งโดยสื่อในฐานะผู้แถลงให้กับเจเนเรชันเอกซ์ โคเบนรู้สึกไม่สะดวกในการถูกเพ่งเล็งเกี่ยวกับดนตรีพวกเขา โดยชื่อวงข้อความจากวงและมุมมองความเป็นศิลปิน อาจถูกตีความไปในทางที่ผิด เขายังท้าทายคนฟังกับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามที่ชื่อ "In Utero" (1993) cobain
เคิร์ต โคเบน เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 ในเมืองอเบอร์ดีน รัฐวอชิงตัน โดยเป็นบุตรของบริกรหญิง เวนดี้ เอลิซาเบธ ฟราเดนเบิร์ก และช่างซ่อมรถยนต์ โดนัลด์ เลแลนด์ โคเบน โดยที่พ่อของเขามีเชื้อสายไอริช และฝรั่งเศส ส่วนแม่ของเขามีเชื้อสายไอริช เยอรมัน และอังกฤษ โคเบนนั้นมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อว่าคิมเบอร์ลีย์ ซึ่งเกิดวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970
ถึงแม้ว่าโคเบนจะเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงาน ครอบครัวของเขานั้นมีประวัติเกี่ยวข้องกับอาชีพนักดนตรี โดยที่ลุงของเขา ชัค ฟราเดนเบิร์ก เล่นดนตรีอยู่ในวงที่ชื่อว่า The Beachcombers ส่วนป้าของเขา มารี เอิร์ล นั้นเล่นกีตาร์และแสดงในวงดนตรีหลายวงในย่านเกรยส์ฮาร์เบอร์เคาน์ตี และพี่น้องของปู่เขาคนหนึ่งที่ชื่อว่าเดลเบิร์ต มีอาชีพเป็นนักร้องเสียงเทเนอร์ ซึ่งเคยแสดงในหนังเรื่องคิงออฟแจ๊ส เมื่อปี ค.ศ. 1930 พรสวรรค์ของโคเบนในด้านศิลปะนั้นสามารถเห็นได้เด่นชัดเมื่อเขาอายุน้อย เห็นได้จากห้องนอนของเขาที่เป็นเหมือนสตูดิโอศิลปะ ซึ่งเขามักจะวาดภาพตัวละครจากการ์ตูนและหนังที่เขาชื่นชอบ เช่นอควาแมน,Creature from the Black Lagoon และตัวละครการ์ตูนดิสนีย์ เช่น โดนัลด์ ดั๊ก,มิกกี้ เมาส์และพลูโตได้เหมือนของจริง และเขาก็เริ่มสนใจในดนตรีตั้งแต่เด็กเช่นกัน เห็นได้จากการที่เขาเริ่มร้องเพลงตั้งแต่สองขวบ เมื่อสี่ขวบ โคเบนก็เริ่มร้องเพลง เล่นเปียโน อีกทั้งแต่งเพลงเกี่ยวกับการเดินทางของครอบครัวของเขาที่เดินทางไปยังสวนสาธารณะแถวบ้าน และเขายังฟังเพลงของเดอะราโมนส์ อีกทั้งร้องเพลง
เช่น Motorcyle Song ของอาร์โล กัทธรี Hey Jude ของเดอะบีตเทิลส์ Seasons in The Suns ของเทอร์รี แจ็กส์ และเพลงธีมของรายการของวงเดอะมังกีส์ เป็นต้น
ในช่วงเวลาท้าย ๆ ของชีวิตเขา โคเบนติดยาเสพติด และได้รับความกดดันทั้งทางด้านอาชีพ รวมถึงเรื่องครอบครัวจากภรรยาเขาที่เป็นนักดนตรี คอร์ตนีย์ เลิฟ จนเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1994 มีรายงานข่าวว่าพบศพของโคเบนเสียชีวิตอยู่ที่บ้านของเขาในซีแอตเทิล โดยรายงานระบุอย่างเป็นทางการว่ายิงตัวตายด้วยกระสุนเข้าที่ส่วนหัว เหตุการณ์การเสียชีวิตของเขากลายเป็นที่สนใจและถกเถียงกัน ตั้งแต่ก่อตั้งวงเนอร์วานา โดยที่โคเบนเป็นนักแต่งเพลง วงสามารถขายอัลบั้มได้ถึง 25 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา และ 50 ล้านอัลบั้มทั่วโลก
หนังสือหรือภาพยนตร์ที่กล่าวถึง.
เคิร์ต โคเบนถูกใส่เป็นตัวละครในวิดิโอเกม Guitar Hero 5
เคิร์ท โคเบน
ลุมพินี สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า
เนินชันเดี่ยว
ชีนา อีสตัน
ชีนา อีสตัน  เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1959 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวสก็อต มีชื่อเสียงจากตอนในรายการโทรทัศน์สหราชอาณาจักรชุด "The Big Time" ซึ่งบันทึกเรื่องราวความพยายามในการเซ็นสัญญาแผ่นเสียง จนเธอได้เซ็นสัญญากับอีเอ็มไอ
อีสตันถือเป็นศิลปินหญิงจากสหราชราชอาณาจักรคนเดียวที่มีสองซิงเกิล ("9 to 5" – หรืออีกชื่อในสหรัฐอเมริกาว่า "Morning Train" – และ "Modern Girl") ที่ติดชาร์ตท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรในเวลาเดียวกัน โดยในสหราชอาณาจักรเธอมีซิงเกิลติดท็อป 40 อยู่ 8 ซิงเกิลและ มี 3 อัลบั้มที่ติดท็อป 40 อัลบั้ม
อีสตันยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 2 ครั้งและมียอดขาย 4 ล้านชุดอัลบั้ม เฉพาะในสหรัฐอเมริกาอย่างเดียว และ 20 ล้านชุดทั่วโลก เธอมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด ออกซิงเกิล 23 ซิงเกิล ซึ่งติดท็อป 40 ในบิลบอร์ดฮ็อต 100 อยู่ 15 ซิงเกิล ชีนา อีสตันยังถือเป็นศิลปินคนเดียวในสถิติชาร์ตบิลบอร์ตที่ติดท็ฮป 3 ในชาร์ตหลักอย่าง อเดาต์คอนเทมโพแรรี,แดนซ์, ป็อป, คันทรี และอาร์แอนด์บี
ชีน่า อีสตัน
ทิมบาแลนด์
ทิโมที เซเชรี มอสลีย์  หรือที่รู้จักในชื่อ ทิมบาแลนด์  เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1971 เป็นโปรดิวเซอร์เพลง นักร้อง แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ทิมบาแลนด์ร่วมผลิตผลงานอัลบั้มและซิงเกิ้ลให้กับหลายศิลปินตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 จนถึงปัจจุบัน
ทิมบาแลนด์ได้รับเครดิตเต็มจากผลงานครั้งแรกในปี 1996 กับอัลบั้ม "Ginuwine...the Bachelor" ให้กับศิลปินอาร์แอนด์บีที่ชื่ จินูไวน์ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ หลังจากนั้นเขาประสบความสำเร็จจากผลงานของอาไลยาห์ในปี 1996 ชุด "One in a Million" และของมิสซี เอลเลียต ในปี 1997 ชุด "Supa Dupa Fly" จากนั้นทิมบาแลนด์ก็มีชื่อเสียงจากการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอป เขายังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง ซึ่งมักจะร่วมงานกับ Magoo และในระหว่างปี 2003 และปี 2005 เขาทำงานร่วมกับแบรนดี้ จากนั้นทำงานร่วมกับเจย์-ซี และบับบา สปาร์กซ์ ทิมบาแลนด์ยังมีรายได้กว่า 22 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2008
ไวต์ลายส์
ไวต์ลายส์  เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อก จาก Ealing ในเวสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันเซ็นสัญญากับฟิกชันเรคอร์ด หรือเป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่า เฟียร์ออฟฟลายอิง  ประกอบด้วยสมาชิก แฮร์รี แม็กวีจ (ร้องนำ, กีตาร์) ชาร์ลส เคฟ (กีตาร์เบสและร้องประสาน) และแจ็ก ลอว์เรนซ์-บราวน์ (กลอง) วงออกซิงเกิลมา 4 ซิงเกิลคือ "Unfinished Business", "Death", "To Lose My Life" และ "Farewell to the Fairground" และมีผลงานอัลบั้มชุดแรกชุด "To Lose My Life..." ออกวางขายเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2009 สามารถขึ้นชาร์ตในสัปดาห์แรกในยูเคอัลบั้มชาร์ตที่อันดับ 1
White Lies (band)
โมทาวน์
โมทาวน์เรเคิดส์  เป็นค่ายเพลง ก่อกำเนิดในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดยเบอร์รี กอร์ดี จูเนียร์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1959 ในชื่อ แทมลาเรเคิดส์ (Tamla Records)
โมทาวน์ยังมีบทบาทสำคัญในการผสานเพลงป็อปหลากเชื้อชาติ โดยเป็นค่ายเพลงแรกที่มีเจ้าของเป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน และมีศิลปินส่วนใหญ่เป็นศิลปินชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่ประสบความสำเร็จข้ามมายังเพลงป็อป ในทศวรรษ 1960 โมทาวน์ประสบความสำเร็จกับเพลงที่ทำในลักษณะโซลเป็นหลัก ที่เรียกว่า เดอะโมทาวน์ซาวด์ ซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของดนตรีโซล ที่ได้รับอิทธิพลเด่นชัดจากเพลงป็อป
โมทาวน์ออกผลงานหลากหลายแนวเพลง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีชื่อเสียงจากเพลงแนวอาร์แอนด์บี โซล ฮิปฮอป และป็อป ในปี 1972 โมทาวน์ได้ย้ายจากดีทรอยต์มายังลอสแอนเจลิส และยังถือเป็นบริษัทอินดี้จนเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1988 เมื่อกอร์ดีได้ขายบริษัทให้กับ เอ็มซีเอ และบอสตันเวนเจอร์ส ซึ่งจากนั้นเปลี่ยนไปเป็นบริษัทโพลีแกรมในปี 1994 มีสำนักงานหลักในนิวยอร์กซิตี ปัจจุบันโมทาวน์เรเคิดส์ เป็นค่ายย่อยของ เดอะยูนิเวอร์ซัลโมทาวน์/ยูนิเวอร์ซัลรีพับลิกกรุป ซึ่งย่อยมาจากยูนิเวอร์ซัลกรุป
โมทาวน์เรคอร์ด
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (เมษายน–มิถุนายน ค.ศ. 1268 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1285 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314 และเนื่องจากทรงอภิเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีโจนที่ 1 แห่งนาวาร์ ทำให้ทรงเป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งราชอาณาจักรนาวาร์ และเคานท์แห่งชองปาญด้วย
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1268 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสและ พระราชินีอิสซาเบลลา
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 ทรงได้รับพระนามว่า “le Bel” เพราะมีพระโฉมงาม แต่แท้จริงพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทะเยอทะยานและมีความชาญฉลาดในการปกครอง รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของการเริ่มรวมอำนาจเข้าสู่ส่วนกลางของฝรั่งเศส จากที่เคยเป็นสังคมแบบขุนศึกศักดินามาก่อน พระเจ้าฟีลิปปกครองโดยอาศัยข้าราชบริพารที่มีทักษะความสามารถสูง เช่น กิโยม เดอ โนกาเร (Guillaume de Nogaret) แทนที่จะอาศัยขุนศึกบารอน พระองค์แสวงหาความเด็ดขาดในอำนาจของสถาบันกษัตริย์โดยการใช้สงครามกดดันขุนศึกใต้ปกครอง และจำกัดการใช้วิธีปกครองแบบศักดินา นอกจากนี้พระองค์ยังขวนขวายให้พระประยูรญาติของพระองค์ได้ครองราชบัลลังก์ในประเทศต่าง ๆ ทั่วยุโรป ความทะเยอทะยานนี้ทำให้พระองค์ทรงมีอิทธิพลในการเมืองระหว่างประเทศสูง และภายใต้รัชสมัยของพระองค์ฝรั่งเศสได้ขยายดินแดนออกไปทางตะวันออกผ่านการรวบรวมเอาพื้นที่ปกครองศักดินา (fief) ที่กระจัดกระจายกันเข้ามาไว้ในอาณัติ การแสวงหาอำนาจที่เด็ดขาดของราชบัลลังก์ทำให้พระองค์พยายามเข้าควบคุมสถาบันสงฆ์ในฝรั่งเศสและนำไปสู่ความขัดแย้งกับสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 (Pope Boniface VIII) เหตุการณ์นี้นำไปสู่สมณสมัยอาวีญง ซึ่งเป็นช่วงที่พระสันตปาปาทรงประทับอยู่ ณ เมืองอาวีญง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส แทยที่จะเป็นกรุงโรม
ความขัดแย้งทางทหารที่รู้จักกันดีที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 คือสงครามกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ในช่วงเดียวกันนี้พระองค์ยังได้เข้าเป็นพันธมิตรกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ซึ่งเริ่มในรัชสมัยของจอห์น บัลลิออลเพื่อต่อต้านแผนการรุกรานฝรั่งเศสของพระเจ้ากรุงอังกฤษ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (; ; ตุลาคม ค.ศ. 1289 - 5 มิถุนายน ค.ศ. 1316) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314 ต่อจากพระราชบิดา จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1316
พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวเดือนตุลาคม ค.ศ. 1289 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและ สมเด็จพระราชินีนาถโจนที่ 1 แห่งนาวาร์ ทรงได้รับตำแหน่งเป็น “พระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์” หลังจากที่พระมารดาสวรรคตเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1305 รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่สั้นและไม่มีเหตุการณ์สำคัญเท่าใดนักนอกไปจากความขัดแย้งระหว่างขุนนางฝ่ายต่าง ๆ ในราชอาณาจักร
กษัตริย์แห่งนาวาร์และการสมรสครั้งแรก.
พระเจ้าหลุยส์เสด็จพระราชสมภพในกรุงปารีสเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1289 โดยทรงเป็นพระราชโอรสคนโตของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีนาถโจนที่ 1 แห่งนาวาร์ ทรงมีพี่น้องที่มีชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่สามคน คือ ฟีลิป (ต่อมาคือพระเจ้าฟีลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส), ชาร์ลส์ (ต่อมาคือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส) และอีซาแบล (ต่อมาเป็นพระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ) ส่วนพี่น้องอีกสามคน คือ มาร์เกอรีต, บล็องช์ และรอแบร์ สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1305 ขณะมีพระชนมายุได้ 15 พรรษา พระราชินีนาถฌานที่ 1 นาวาร์ พระราชมารดาของหลุยส์เสด็จสวรรคต หลุยส์ในฐานะพระราชโอรสคนโตจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งนาวาร์และเคานต์แห่งช็องปาญ โดยทรงเข้ารับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ที่ปัมโปลนา ในอาสนวิหารซันตามารีอาเอลเรอัล เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1307
วันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1305 หลังมีพระชนมายุครบ 16 พรรษาได้ไม่นาน พระเจ้าหลุยส์แห่งนาวาร์ได้สมรสกับมาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ ธิดาของรอแบร์ที่ 2 ดยุคแห่งบูร์กอญกับแอนเญ็สแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาคนสุดท้ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส จึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่หนึ่งซึ่งอยู่ห่างกันหนึ่งขั้นของพระเจ้าหลุยส์ (พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ตาของมาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญเป็นพระปัยกาของพระเจ้าหลุยส์) มาร์เกอรีตน่าจะเกิดในปี ค.ศ. 1290 จึงน่าจะมีอายุไล่เลี่ยกับพระเจ้าหลุยส์ การสมรสครั้งนี้ให้กำเนิดพระราชธิดาเพียงคนเดียว คือ ฌาน ซึ่งเกิดในปี ค.ศ. 1311 โดยก่อนการสมรส หลุยส์มีธิดานอกสมรสอยู่แล้วหนึ่งคนนามว่าอาเดอลีน ซึ่งต่อมาได้บวชเป็นชีและเป็นพระอธิการิณีของคอนแวนต์กอร์เดอลีเยร์ในปารีส
กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและการสมรสครั้งที่สอง.
วันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314 พระเจ้าฟีลิป เลอ เบลเสด็จสวรรคต พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งนาวาร์ขึ้นสืบทอดบัลลังก์ฝรั่งเศสเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 เลอ อูแต็งแห่งฝรั่งเศส โดยปล่อยให้มาร์เกอรีตผู้เป็นชายาถูกคุมขังต่อไปจนเธอถึงแก่กรรมในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1315 ที่ชาโตกียาร์ ซึ่งเป็นผลมาจากการได้รับการดูแลอย่างแย่ในระหว่างถูกคุมขังจนเป็นไข้และหนาวตาย แม้จะมีตำนานเล่าว่าเธอถูกฆ่ารัดคอตามคำสั่งของพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ที่ต้องการจะสมรสใหม่
วันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1315 พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 สมรสครั้งที่สองกับเคลเม็นเชียแห่งฮังการี ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สามผู้เป็นธิดาของชาร์ลส์แห่งอ็องฌูหรือชาร์ลส์ มาร์เตล กษัตริยแห่งฮังการีโดยในนาม ทั้งยังเป็นญาติกับชาร์ลส์แห่งวาลัว พระปิตุลาและที่ปรึกษาผู้ทรงอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ ในวันที่ 24 สิงหาคม พระเจ้าหลุยส์ได้เข้ารับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสพร้อมกับพระมเหสีคนใหม่ที่แร็งส์
การสวรรคตและการสืบทอดบัลลังก์.
พระเจ้าหลุยส์ครองราชย์เป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสได้เพียงสิบแปดเดือน คือ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1314 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1316 ทรงเสด็จสวรรคตในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1316 ที่บัวเดอแว็งเซียนด้วยพระชนมายุเพียง 26 พรรษาโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่สันนิษฐานกันว่าพระองค์น่าจะเป็นไข้หรือติดชื้ออย่างฉับพลัน หรืออาจร้อนจัดเกินไปขณะกำลังเล่นฌูเดอโปมหรือเทนนิสยุคแรก หรืออาจดื่มไวน์เย็นจัดหลังเล่นฌูเดอโปมทั้งร้อนจัด หรืออาจถูกวางยาพิษ ร่างของพระองค์ถูกฝังที่สุสานหลวงของกษัตริย์ฝรั่งเศสในแซ็งต์-เดอนี โดยขณะนั้นพระราชินีเคลเม็นเชียกำลังตั้งครรภ์ได้สี่เดือน หากทารกในครรภ์เป็นเพศชายจะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสทันทีที่คลอด หลังการสวรรคตไม่นาน ฟีลิป เคานต์แห่งปัวติเยร์ พระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์เดินทางจากลียงกลับมาปารีส ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 พระราชินีเคลเม็นเชียได้ให้กำเนิดพระโอรส คือ พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ทว่ากษัตริย์วัยทารกมีพระชนมายุได้เพียง 5 วัน ส่งผลให้เกิดวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์ เนื่องจากผู้สิทธิ์ในลำดับถัดไปคือฌานแห่งนาวาร์ พระเชษฐภคินีต่างมารดาวัย 5 พรรษาของพระเจ้าฌ็อง มีชาวฝรั่งเศสเพียงไม่กี่คนที่ให้การสนับสนุนฌานร่วมกับแอนเญ็ส ดัชเชสม่ายแห่งบูร์กอญ ยายของฌานและอูเดที่ 5 ดยุคแห่งบูร์กอญซึ่งเป็นลุงของฌาน แต่ด้วยมาร์เกอรีตถูกตัดสินว่าคบชู้ จึงเกิดข้อสงสัยว่าใครคือพ่อที่แท้จริงของฌาน แม้พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 จะยอมรับบนเตียงสวรรคตว่าเธอคือธิดาของพระองค์ก็ตาม สุดท้ายฌานถูกริดรอนสิทธิ์ในฝรั่งเศสและนาวาร์ ฟีลิปแห่งปัวติเยร์ อาของเธอขึ้นเป็นกษัตริย์ของทั้งสองประเทศ ส่วนอูเด ลุงของเธอได้สมรสกับฌานแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาคนโตของพระเจ้าฟีลิป ฌานแห่งนาวาร์นั้นต่อมาได้สมรสกับฟีลิปแห่งเอเวรอ บุตรชายของหลุยส์ เคานต์แห่งเอเวรอซึ่งเป็นพี่น้องต่างมารดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ทั้งคู่จึงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
พระเจ้าฟีลิปที่ 5 เสด็จสวรรคตในช่วงต้นปี ค.ศ. 1322 ด้วยพระชนมพรรษา 30 พรรษา โดยมีพระอนุชาขึ้นสืบทอดบัลลังก์เป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 ด้วยพระชนมพรรษา 35 พรรษา ฌานแห่งเอเวรอ พระราชินีม่าย (ซึ่งเป็นพี่น้องของฟีลิปแห่งเอเวรอ) กำลังตั้งครรภ์และอีกสองเดือนต่อมาได้ให้กำเนิดพระราชธิดานามว่าบล็องช์ ซึ่งต่อมาได้เป็นดัชเชสแห่งออร์ลีอ็อง สามพี่น้อง (คือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 10, พระเจ้าฟีลิปที่ 5 และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4) ไม่มีใครมีพระราชโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่ บัลลังก์ฝรั่งเศสจึงตกเป็นของฟีลิปแห่งวาลัว ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่หนึ่งซึ่งเป็นบุตรชายของชาร์ลส์แห่งวาลัว พระอนุชาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 พระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วาลัวของฝรั่งเศส ทั้งนี้ฟีลิปแห่งวาลัวไม่มีสิทธิ์ในราชอาณาจักรนาวาร์เนื่องจากพระองค์ไม่ใช่ลูกหลานของพระราชินีนาถฌานที่ 1 ฌานแห่งนาวาร์ ธิดาวัย 16 ปีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 กับมาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญจึงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีฌานที่ 2 แห่งนาวาร์
นิตยสารโรลลิ่ง สโตน
Louis X of France
พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเพียงห้าวันระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316
พระเจ้าจอห์นที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 ที่ปารีส ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส และ พระราชินีเคลเม็นเชีย พระเจ้าจอห์นประสูติหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตไปแล้ว และทรงมีชีวิตอยู่เพียงห้าวันก็เสด็จสวรรคต มีผู้เชื่อกันว่าพระปิตุลาทรงมีส่วนในการเสด็จสวรรคตของพระองค์เพื่อชิงราชบัลลังก์จากพระองค์โดยการขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส บ้างก็ว่าพระเจ้าฟิลิปมีพระราชโองการให้ลักพาตัวพระเจ้าจอห์นและแทนที่ด้วยเด็กที่เสียชีวิตไปแล้ว ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1350 ชายชื่อจานนิโน ดิ กูชชิโอ (Giannino di Guccio) อ้างตัวว่าเป็นพระเจ้าจอห์นที่บริเวณโปรวองซ์ แต่ก็ถูกจับเข้าคุกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1360 และเสียชีวิตในคุก
พระเจ้าจอห์นทรงปกครองราชอาณาจักรเพียงห้าวันโดยมีพระปิตุลาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมศพของพระองค์ถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ พระปิตุลาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
John I of France
Charles le Sage
กรุงเทพมหานคร (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น)
กรุงเทพมหานคร (ย่อ: กทม.) เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ ซึ่งทำหน้าที่บริหารเขตการปกครองพิเศษกรุงเทพมหานคร ตามกฎหมายปัจจุบันคือ
การเรียกขานเมืองหลวงของประเทศไทย ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ว่ากรุงเทพมหานครนั้น มีที่มาจากชื่อเต็มซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรับปรุงแก้ไขเล็กน้อย ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริให้ทดลองนำระบบคณะกรรมการปกครองเมืองหลวงมาใช้อยู่ระยะหนึ่ง ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ทั้งชาวบ้านก็ยังไม่พร้อม จึงโปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกเสีย แล้วกลับมาบริหารโดยกรมเวียง ในระบบจตุสดมภ์ตามเดิม ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นกระทรวงเมือง และกระทรวงนครบาล อันมีเสนาบดีทำหน้าที่รับผิดชอบการปกครอง มณฑลกรุงเทพมหานคร ที่ประกอบด้วย กรุงเทพมหานครและธนบุรี (เป็นเมืองเดียวกัน) รวมถึงสมุทรปราการ นนทบุรี ปทุมธานี ธัญบุรี (ปัจจุบันคือ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี) มีนบุรี (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งในหลายเขตของกรุงเทพมหานคร) และนครเขื่อนขันธ์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งในอำเภอพระประแดงของจังหวัดสมุทรปราการ) อันเป็นหัวเมืองใกล้เคียง ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 และข้อบังคับการปกครองหัวเมือง
ยุคจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี.
เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476 กำหนดหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคให้มีเพียงจังหวัดและอำเภอเท่านั้น มณฑลกรุงเทพมหานครจึงแบ่งออกเป็นจังหวัดต่าง ๆ ตามเดิม ส่วนกรุงเทพมหานครและธนบุรี กำหนดให้แยกเป็นสองจังหวัด คือ จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี มีผู้ว่าราชการจังหวัดรับผิดชอบการบริหารงาน ส่วนอำเภอมีนายอำเภอทำหน้าที่รับผิดชอบการบริหารงาน ผู้ดำรงตำแหน่งทั้งสองจะทำงานร่วมกับผู้แทนหน่วยราชการต่าง ๆ ที่ส่วนกลางส่งมาทำงานประจำในส่วนภูมิภาค นอกจากนี้ ยังมีการยกสถานะแก่เขตที่เป็นชุมชนหนาแน่นให้เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นที่เรียกว่าเทศบาล ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 อีกด้วย ต่อมาในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 มีการตราพระราชบัญญัติจัดตั้งเทศบาลนครกรุงเทพฯ และพระราชบัญญัติจัดตั้งเทศบาลนครธนบุรี โดยให้มีผลในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480
อนึ่ง คณะรัฐมนตรีในสมัยที่จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี เคยตราพระราชกำหนดระเบียบราชการบริหารนครบาลกรุงเทพธนบุรี พ.ศ. 2487 ลงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ กำหนดให้จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีรวมเป็นราชการบริหารส่วนภูมิภาคเดียวกัน เรียกว่า "นครบาลกรุงเทพธนบุรี" มีคณะกรมการจังหวัดเพียงคณะเดียว เรียกว่าคณะกรมการนครบาลกรุงเทพธนบุรี มีข้าหลวงนครบาลกรุงเทพธนบุรีเป็นประธานโดยตำแหน่ง รวมทั้งรองข้าหลวงนครบาล ปลัดนครบาล (สองตำแหน่งนี้ให้มีมากกว่าหนึ่งคนก็ได้) ผู้บังคับการตำรวจนครบาล ข้าหลวงตรวจการกรมอัยการ และตำแหน่งอื่นเช่นที่บัญญัติแก่กรมการจังหวัด ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476 แต่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 สภาผู้แทนราษฎรลงมติไม่อนุมัติพระราชบัญญัติที่คณะรัฐมนตรีเสนอ รัฐบาลจึงต้องลาออกจากตำแหน่ง ตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยามบัญญัติไว้ ควง อภัยวงศ์ ได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน และได้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ ในพระราชบัญญัติไม่อนุมัติพระราชกำหนดระเบียบราชการบริหารนครบาลกรุงเทพธนบุรี พ.ศ. 2487 ลงวันที่ 9 กันยายน
เทศบาลนครกรุงเทพฯ.
เทศบาลนครกรุงเทพฯ เริ่มเปิดดำเนินงาน ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 โดยเช่าบ้านพักของคุณหญิงลิ้นจี่ สุริยานุวัติ ที่ถนนกรุงเกษม เป็นสำนักงาน โดยมี พลเอก เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก แต่เนื่องจากสถานที่ไม่อำนวยให้รวมศูนย์หน่วยงานต่าง ๆ ทั้งหมดไว้ได้ เป็นผลให้การติดต่องานไม่สะดวก ทั้งยังสิ้นเปลืองค่าเช่าสถานที่หลายแห่งด้วย ดังนั้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 จึงย้ายสำนักงานเทศบาลมายังตำบลเสาชิงช้า (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร) โดยเทศบาลนครกรุงเทพฯ มีสถานะเป็นทบวงการเมือง และเป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เช่นเดียวกับเทศบาลอื่นทั่วไป เมื่อแรกก่อตั้งมีอาณาเขต 50.778 ตารางกิโลเมตร ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ อีกสามฉบับ โดยเมื่อ พ.ศ. 2485 เพิ่มอาณาเขตเป็น 72.156 ตร.กม., พ.ศ. 2497 ขยายเป็น 124.747 ตร.กม. และครั้งสุดท้าย พ.ศ. 2508 รวมเนื้อที่ทั้งหมด 238.567 ตร.กม. สำหรับสถิติประชากรในเขตเทศบาลนครกรุงเทพ เมื่อ พ.ศ. 2514 รวมทั้งหมด 2,349,215 คน
หน่วยงานบริหารภายในเทศบาลนครกรุงเทพฯ เมื่อแรกก่อตั้งประกอบด้วย สภานคร ซึ่งมีหน้าที่เป็นสำนักงานเลขานุการของสภาเทศบาลนครกรุงเทพฯ มีเลขานุการสภานครเป็นหัวหน้า ขึ้นตรงต่อประธานสภาเทศบาล (ต่อมายุบรวมกับสำนักปลัดเทศบาล โดยให้เจ้าหน้าที่สำนักปลัด ทำหน้าที่เลขานุการสภาเทศบาล), สำนักปลัดเทศบาล, กองคลัง และ กองผลประโยชน์ ต่อมามีการตราพระราชกฤษฎีกามอบสิทธิกิจการบางส่วนมาให้เทศบาลนครกรุงเทพฯ เป็นผู้จัดทำ จำนวนสองฉบับ โดยกำหนดให้เทศบาล รับมอบสิทธิในกิจการและพนักงานเจ้าหน้าที่ ของหน่วยราชการในกระทรวงมหาดไทย อันประกอบด้วย กองช่างนคราทร และ กองถนน จากกรมโยธาเทศบาล (ปัจจุบันคือ กรมโยธาธิการและผังเมือง), กองสาธารณสุขพระนคร (ยกเว้นกิจการอันเกี่ยวกับลหุโทษ), โรงพยาบาลกลาง และวชิรพยาบาล จากกรมสาธารณสุข (ปัจจุบันคือ กระทรวงสาธารณสุข) และ กองตำรวจเทศบาล (ยกเว้นแผนกยานพาหนะพระนครและธนบุรี และ แผนกยานพาหนะหัวเมือง) จากกรมตำรวจ (ปัจจุบันคือ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ) ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480