pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปลาไหลผีอะบาอะบา  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gymnarchus niloticus" ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) อยู่ในวงศ์ Gymnarchidae ซึ่งมีอยู่เพียงชนิดเดียวเท่านั้น เป็นปลาขนาดใหญ่ สามารถยาวได้ถึง 1-1.5 เมตร มีรูปร่างยาวเรียวคล้ายปลาไหล ส่วนหัวมีขนาดเล็ก ตาเล็ก มีครีบพริ้วไหวตลอดลำตัวด้านบน พื้นลำตัวสีเทา ส่วนท้องสีขาว ปลายหางเล็กและเรียวยาว เกล็ดมีขนาดเล็กมาก
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำของทวีปแอฟริกาแถบตะวันตก ในลุ่มแม่น้ำแกมเบีย โดยอาศัยในความลึกประมาณ 1-1.5 เมตร เป็นปลาที่สามารถอาศัยในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้เป็นอย่างดี ด้วยสามารถฮุบอากาศได้เอง สายตาไม่ดี หาอาหารด้วยการนำทางโดยการสร้างกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดอื่นเป็นอาหาร
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ราคาไม่แพง จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมากชนิดหนึ่ง แต่ว่าเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เลย
เบเรนการ์ที่ 2 แห่งอิตาลี
เบเรนการ์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ เบเรนการ์แห่งอิฟริอา  (ค.ศ. 900 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 966) เบเรนการ์เป็นมาร์กราฟแห่งอิฟริอาและผู้อ้างตัวเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีผู้สืบเชื้อสายมาจากลอมบาร์ด เบเรนการ์เป็นบุตรของอดาแบร์ตที่ 1 แห่งอิฟริอาและกิเซลาแห่งฟริอุลิ และเป็นหลานของเบเรนการ์ที่ 1 แห่งอิตาลี และ แบร์ทิลาแห่งสโปเลโต
Berengar II of Italy
เบเรนการ์แห่งอิฟริอา
Berengar of Ivrea
Berengar II
Pope Sylvester II
ความแตกแยก
ความแตกแยก  อาจหมายถึง
Great Schism
ดัชชีมันโตวา
ดัชชีแห่งมานตัว  เป็นดัชชีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ปกครองโดยดยุกแห่งมานตัว ดัชชีแห่งมานตัวตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดียในอิตาลีเหนือ
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันแล้วมานตัวก็ถูกรุกรานโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์, ลังโกบาร์ด และ แฟรงค์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 มานตัวก็ตกไปเป็นของโบนิฟาเซแห่งคานอสสามาร์ควิสแห่งทัสเคนี ประมุขคนสุดท้ายของตระกูลคือมาทิลเด เคานเทสแห่งทัสเคนี (เสียชีวิต ค.ศ. 1115) ผู้ตามตำนานกล่าวว่าเป็นผู้สั่งให้สร้างโรทอนโดดิซานโลเรนโซ (ค.ศ. 1082) หลังจากการเสียชีวิตของมาทิลเด มานตัวก็กลายเป็นราชนครรัฐอิสระ และพยายามต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13
ระหว่างที่เกิดความยุ่งเหยิงระหว่างรัฐกับสถาบันศาสนาพินามอนเต โบนาโคลซิก็ถือโอกาสยึดอำนาจในฐานะกัปตันของประชาชน (Captain General of the People) ในปี ค.ศ. 1273 ตระกูลโบนาโคลซิปกครองมานตัวต่อมาอีกร้อยปีและทำให้มานตัวรุ่งเรืองทั้งทางเศรษฐกิจและศิลปกรรม
ซีล (แก้ความกำกวม)
Duchy of Mantua
Marquisate of Mantua
ดยุคแห่งมานตัว
อาณาจักรมาร์ควิสแห่งมานตัว
Marquis of Mantua
Duke of Mantua
Dukes of Mantua
Kingdom of Italy (1861-1946)
เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ (แก้ความกำกวม)
วัดธรรมปทีป (วัดไทยในฝรั่งเศส)
วัดธรรมปทีป
วัดธรรมปทีป อาจหมายถึง
ดัชชีซาวอย
ดัชชีแห่งซาวอย (, , ) ระหว่างปี ค.ศ. 1416 จนถึง ค.ศ. 1714 ดินแดนที่เป็นของตระกูลซาวอย (House of Savoy) รู้จักกันว่า “ดัชชีแห่งซาวอย” ที่เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรอิตาลีพร้อมด้วยดินแดนบางส่วนในฝรั่งเศส และเป็นอาณาจักรที่สืบเนื่องมาจากอาณาจักรเคานต์แห่งซาวอย และเป็นอาณาจักรก่อนหน้าราชอาณาจักรซาร์ดิเนียและราชอาณาจักรอิตาลี
โบสถ์น้อยตอร์นาบูโอนี
ชาเปลทอร์นาบุโอนิ  เป็นชาเปลหลักหรือชาเปลของบริเวณร้องเพลงสวดอยู่ภายในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สิ่งที่สำคัญที่สุดภายในชาเปลคืองานจิตรกรรมฝาผนังที่ยังอยู่ในสภาพที่ดีและสมบูรณ์ที่เขียนโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาและห้องเขียนภาพระหว่างปี ค.ศ. 1485 ถึงปี ค.ศ. 1490
งานจิตรกรรมฝาผนังของชาเปลหลักของบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาเขียนครั้งแรกในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยอันเดรอา ออร์ชานยา ร่องรอยที่เหลือจากภาพเขียนของออร์ชานยาพบในคริสต์ทศวรรษ 1940 ที่เป็นภาพจากพันธสัญญาเดิม บางส่วนของภาพได้รับการร่อนออกเป็นแผ่นมาตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของวัด
เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จิตรกรรมฝาผนังของออร์ชานยาก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ตระกูลซาสเซ็ตติซึ่งเป็นตระกูลที่มั่งคั่งในฟลอเรนซ์ผู้เป็นนายธนาคารของตระกูลเมดิชิมีสิทธิในการตกแต่งแท่นบูชาเอกของชาเปลหลักในวัดนี้มาเป็นเวลานาน ขณะที่หน้าที่ตกแต่งผนังของบริเวณร้องเพลงสวดเป็นหน้าที่ของตระกูลริชชิ แต่ตระกูลริชชิไม่มีโอกาสได้ฟื้นตัวจากการล้มละลายในปี ค.ศ. 1348 จึงได้ขายสิทธิการตกแต่งบริเวณร้องเพลงสวดให้แก่ตระกูลซาสเซ็ตติ ฟรานเชสโค ซาสเซ็ตติต้องการจะตกแต่งชาเปลด้วยภาพที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ แต่นักบวชโดมินิคันผู้เป็นเจ้าของบาซิลิกาปฏิเสธ ซาสเซ็ตติจึงต้องย้ายการตกแต่งที่ต้องการไปยังชาเปลซาสเซ็ตติภายในวัดซานตาทรินิตา ที่เป็นที่ที่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาสร้างงานชิ้นเอก สิทธิในการตกแต่งจึงถูกขายให้กับจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิ
แต่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้ขณะนั้นมีห้องเขียนภาพที่ใหญ่ที่สุดในฟลอเรนซ์ไม่ได้เสียสัญญาจ้างในการตกแต่งชาเปล เพราะเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1485 จิโอวานนิก็จ้างให้เกอร์ลันเดาเขียนภาพในชาเปลหลัก ครั้งนี้หัวเรื่องเปลี่ยนเป็นฉากชีวิตของพระแม่มารีและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของทอร์นาบุโอนิและเมืองฟลอเรนซ์ อาจเป็นไปได้ว่าภาพที่เขียนใหม่เขียนตามโครงที่อันเดรอา ออร์ชานยาเขียนไว้ก่อนหน้านั้น
เกอร์ลันเดาทำงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลระหว่างปี ค.ศ. 1485 ถึงปี ค.ศ. 1490 ร่วมกับห้องเขียนภาพของตนเองที่รวมทั้งพี่น้องดาวิเด และ เบเนเดตโต, น้องเขยเซบาสติอาโน มาอินาร์ดิ (Sebastiano Mainardi) และอาจะรวมทั้งไมเคิล แอนเจโล นอกจากนั้นหน้าต่างก็ยังสร้างตามแบบที่เกอร์ลันเดาออกแบบ การตกแต่งชาเปลจบลงด้วยฉากแท่นบูชา “พระแม่มารีให้นมกับเทวดาและนักบุญ” (Madonna del Latte in Glory with Angel and Saints) และ “นักบุญแคทเธอรินแห่งเซียนนาและนักบุญลอเร็นซ์” ด้านหลังเป็นภาพ “การคืนชีพของพระเยซู” ภาพนี้แบ่งกันระหว่างพิพิธภัณฑ์ที่เบอร์ลิน และพิพิธภัณฑ์เก่าแห่งมิวนิก
โครงสร้างของภาพ.
ภาพเขียนฉากชีวิตเขียนบนผนังสามด้านเป็นฉาก “ชีวิตของพระแม่มารี” และฉาก “ชีวิตของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ทางผนังซ้ายและขวาแต่ละผนังแบ่งเป็นสามชั้นแต่ละชั้นแบ่งเป็นช่องสี่เหลี่ยมสองช่องที่ล้อมกรอบด้วยลวดลายสถาปัตยกรรม และตอนบนเป็นช่องพระจันทร์ครึ่งดวง (lunette) แต่ละผนังเป็นฉากชีวิตเจ็ดภาพที่เริ่มจากมุมล่าง
ผนังด้านพิธีเป็นหน้าต่างเป็นซี่ที่ตกแต่งด้วยกระจกสีที่สร้างโดยอเลสซานโดร อโกลันติในปี ค.ศ. 1492 ตามแบบที่เกอร์ลันเดาเขียน ตอนล่างของผนังเป็นภาพเหมือนผู้อุทิศของจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิและภรรยาฟรานเชสคา พิตติ สองข้างหน้าต่างเป็นภาพเล็กๆ ที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญของลัทธิโดมินิคัน เหนือหน้าต่างเป็นช่องพระจันทร์ครึ่งดวงอีกช่องหนึ่ง ที่เป็นภาพ “การสวมมงกุฎของพระแม่มารี” และบนเพดานโค้งเป็นภาพ “ผู้ประกาศข่าวอันประเสริฐทั้งสี่”
Tornabuoni Chapel
ชาเปลตอร์นาบุโอนิ
หอศีลจุ่มซันโจวันนี
หอศีลจุ่มซันโจวันนี หรือ หอศีลจุ่มฟลอเรนซ์  เป็นหอศีลจุ่มนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และมีฐานะเป็นไมเนอร์บาซิลิกา
ตัวหอเป็นทรงแปดเหลี่ยมที่ตั้งอยู่กลางจตุรัสเดลดูโอโมตรงกันข้ามกับมหาวิหารฟลอเรนซ์และหอระฆังของจอตโต ดี บอนโดเน (หอระฆังจอตโต) หอศีลจุ่มซันโจวันนีเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าที่สุดสิ่งหนึ่งของฟลอเรนซ์ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1059 ถึงปี ค.ศ. 1128 เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบฟลอเรนซ์
สิ่งที่มีชื่อเสียงของหอศีลจุ่มคือประตูสัมริดสามประตูที่เป็นประติมากรรมภาพนูนที่สร้างโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ ที่มีเกลันเจโลเรียกว่า “ประตูสวรรค์” เพราะความงามของงานประติมากรรมบนประตู และถือกันว่าเป็นงานที่เป็นการเริ่มต้นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
กวีชาวอิตาลีดานเต อลิเกียริและศิลปินและผู้นำคนสำคัญๆ ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา รวมทั้งสมาชิกในตระกูลเมดีชีต่างก็ได้รับการรับศีลจุ่มที่นี่ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวฟลอเรนซ์ที่เป็นโรมันคาทอลิกทุกคนได้รับศีลจุ่มกันที่นี่
หอศีลจุ่มซานจิโอวานนี
Florence Baptistry
หอศีลจุ่มซานฟีเรนเซ
หอศีลจุ่มฟลอเรนซ์
Battistero di San Giovanni (Florence)
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  (ค.ศ. 955 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 983) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์อ็อทโท ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 967 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 983 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ อเดลัยเดแห่งอิตาลี
อ็อทโทที่ 2 ทรงได้รับการเลี้ยงดูและการศึกษาจากบรูโน อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญพระปิตุลา และวิลเลียม อาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์ พี่น้องต่างมารดา ในระยะแรกพระองค์ก็ทรงครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระราชบิดา และทรงได้รับเลือกที่เวิร์มสให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินของเยอรมนีในปี ค.ศ. 961 และทรงเข้าทำพิธีราชาภิเษกที่มหาวิหารอาเคินเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 961 และเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 967 พระองค์ก็ทรงได้รับราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 13.
อ็อทโทที่ 2 ทรงเสกสมรสกับธีโอฟานู (Theophanu) พระราชนัดดาของจักรพรรดิจอห์นที่ 1แห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 972 หลังจากที่ทรงเข้าร่วมในการรณรงค์ร่วมกับพระราชบิดาในอิตาลีแล้วอ็อทโทก็เสด็จกลับเยอรมนีและทรงเป็นจักรพรรดิโดยพระองค์เองหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 973 โดยไม่มีผู้ใดคัดค้าน
อ็อทโททรงดำเนินนโยบายเดียวกับพระราชบิดาในการสร้างเสริมความมั่นคงของจักรวรรดิในเยอรมนีและขยายอำนาจลึกเข้าไปในอิตาลี
จักรพรรดิออตโตที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิออตโตที่ 2
Otto II
Emperor Otto II
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  (ค.ศ. 980 - 23 มกราคม ค.ศ. 1002) ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์อ็อทโทผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 996 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1002 อ็อทโทที่ 3 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 และธีโอฟานู
กษัตริย์วัยเยาว์แห่งเยอรมนี.
อ็อทโทเป็นพระโอรสของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 กับธีโอฟาโน เจ้าหญิงไบเซนไทน์ ทรงเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 980 เมื่อทรงมีพระชนมายุได้ 3 พรรษา พระบิดาของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ พระองค์ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีที่เวโรนาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 983 และได้รับการสวมมงกุฎที่อาเคินในวันคริสต์มาส ทว่ากษัตริย์น้อยกลับถูกควบคุมตัวโดยไฮน์ริชที่ 2 ผู้ชอบวิวาท อดีตดยุคแห่งบาวาเรียที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งซึ่งได้อ้างตนเป็นผู้พิทักษ์ของกษัตริย์และขึ้นสำเร็จราชการแผ่นดิน ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 984 สภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิได้บีบจนทำให้ไฮน์ริชยอมคืนตัวเด็กน้อยให้แก่ธีโอฟาโนผู้พระมารดาเพื่อแลกกับการได้ดัชชีบาวาเรียกลับคืนมา ธีโอฟาโนได้แสดงตนเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและปกครองเยอรมนีด้วยพระปรีชาสามารถจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 991 หลังจากนั้นจักรพรรดินีม่ายอาเดอแลด พระอัยกีของพระเจ้าออทโทได้ถือสิทธิ์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินจนกระทั่งกษัตริย์บรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ. 994 ด้วยวัย 14 พรรษา
ในช่วงวัยเยาว์ของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 จักรพรรดินีธีโอฟาโนและจักรพรรดินีม่ายอาเดอแลดประสบความสำเร็จรักษาความสงบสุขในเยอรมนีและสามารถยับยั้งไม่ให้กษัตริย์ฝรั่งเศสได้ผนวกลอแรนดังที่ใจต้องการ แต่ทั้งคู่กลับล้มเหลวในการรับมือกับชาวเดน, ชาวสลาฟที่อาศัยอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำเอลเบอ และชาวแมกยาร์ ชาวสลาฟรุกรานเยอรมนีตอนเหนืออย่างต่อเนื่อง, กษัตริย์เดนสามารถควบคุมคริสจักรของตนที่เดิมเคยอยู่ในกำมือของเยอรมนี, พระเจ้าเมียซโกที่ 1 แห่งโปแลนด์ได้รับการสวมมงกุฎจากสมเด็จพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 990 และชาวแมกยาร์ยังคงตั้งตนเป็นศัตรู
หลังได้อำนาจมาอยู่ในมือ ในปี ค.ศ. 996 จักรพรรดิอ็อทโทได้เดินทางข้ามเทือกเขาแอลป์เข้าสู่อิตาลีเพื่อไปปราบกลุ่มกบฏในโรมซึ่งนำโดยเครสเซนทิอุสที่ 3 ขุนนางโรมตามคำร้องขอสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 15 พระองค์ได้ประกาศตนเป็นกษัตริย์ของชาวลอมบาร์ดที่ปาเวีย แต่ทรงไปถึงโรมหลังสมเด็จพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์แล้ว ในการเลือกตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ พระองค์ได้แทรกแซงจนทำให้บรูโนแห่งคารินเทีย ลูกพี่ลูกน้องวัย 23 ปีของพระองค์ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาชาวเยอรมันคนแรกในชื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 ซึ่งต่อมาได้ทำการสวมมงกุฎจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้แก่พระเจ้าอ็อทโท หลังจักรพรรดิอ็อทโทเดินทางออกจากโรม สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีก็ถูกขับไล่ออกจากโรมโดยเครสเซนทิอุสที่ต่อมาได้แต่งตั้งสมเด็จพระสันปาปาจอห์นที่ 16 เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ จักรพรรดิยกทัพกลับไปที่อิตาลีในช่วงปลายปี ค.ศ. 997 ทรงยึดโรมในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 998, ทำการประหารชีวิตเครสเซนทิอุส, ปลดจอห์นออกจากตำแหน่ง และคืนตำแหน่งให้เกรกอรี
จักรพรรดิอ็อทโทมีแนวคิดที่จะสร้างจักรวรรดิโรมันขึ้นมาใหม่ในรูปรัฐคริสเตียนสากลที่มีพระองค์เป็นประมุขสูงสุดทั้งในทางโลกและทางศาสนา พระองค์ได้ตั้งโรมเป็นที่พำนักและเป็นศูนย์กลางการบริหารราชการซึ่งสร้างความไม่พอใจให้แก่ชาวเยอรมัน พิธีการอันมากขั้นตอนของราชสำนักไบเซนไทน์และธรรมเนียมแบบโรมันโบราณถูกนำกลับมาใช้ใหม่โดยมีการปรับเปลี่ยนเพื่อความเหมาะสม กษัตริย์จะปรากฏตัวในวโรกาสต่างๆ ในชุดเสื้อคลุมไร้แขนที่มีเย็บติดด้วยระฆัง 365 ใบตามจำนวนวันของปี ทรงสวมผ้าคลุมที่ปักลายนกอินทรีสีทองกับรองเท้าที่ปักลายนกอินทรี, มังกร และสิงโตของจักรวรรดิ ทรงอ้างตนเป็น "ข้ารับใช้แห่งพระเยซู", "ข้ารับใช้แห่งพระอัครสาวก" และ "จักรพรรดิของโลกมนุษย์" พระองค์พยายามบริหารจักรวรรดิทั้งในเยอรมนีและในอิตาลีจากโรมโดยมีข้าราชสำนักเป็นชาวอิตาลี เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 999 จักรพรรดิได้แทรกแซงให้จีลแบร์แห่งโอรียัก อดีตอาจารย์ที่เห็นดีเห็นงามกับแนวคิดเรื่องจักรพรรดิของพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2
จักรพรรดิอ็อทโทเป็นชาวซัคเซินและเป็นลูกหลานของจักรพรรดิชาร์เลอมาญในทางฝั่งบิดา ในปี ค.ศ. 1000 พระองค์ออกจาริกแสวงบุญไปยังหลุมฝังศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญในอาเคินที่ได้เปิดให้พระองค์ได้ยลสิ่งที่อยู่ภายใน จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่กำลังอยู่บนบัลลังก์, ทรงมงกุฎและคทา และยังคงสภาพได้อย่างน่าเหลือเชื่อ อ็อทโทหนุ่มได้ตัดเอาเล็บมือของอดีตจักรพรรดิคนก่อนที่โผล่พ้นถุงมือออกมาด้วยความเคารพเลื่อมใส และได้ดึงฟันซี่หนึ่งของพระองค์มาเก็บไว้เป็นเครื่องรางนำโชค
เดือนมกราคม ค.ศ. 1001 ได้มีการก่อกบฏต่อจักรพรรดิอ็อทโทที่เมืองตีโวลีในอิตาลี พระองค์ได้ทำการปิดล้อมโจมตี, บีบจนเมืองยอมจำนน และอภัยให้แก่ชาวเมือง การกระทำดังกล่าวสร้างความโกรธเคืองให้แก่ชาวโรมที่ต้องการให้เมืองคู่อริถูกทำลาย เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1001 ชาวโรมได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าอ็อทโทและปิดล้อมพระราชวังของพระองค์ หลังปราบปรามกลุ่มกบฏให้สงบลงได้ชั่วคราวจักรพรรดิอ็อทโทได้ถอยทัพเข้าสู่อารามเซนต์อะพอลโลนาริสใกล้กับราเวนนาทำการสำนึกบาป เมื่อไม่สามารถกลับมาควบคุมนครต่างๆ ของจักรวรรดิได้ พระองค์ได้ขอให้ทหารของพระองค์สนับสนุนไฮน์ริชแห่งบาวาเรีย ลูกพี่ลูกน้องซึ่งเป็นบุตรชายของไฮน์ริชผู้ชอบวิวาทได้สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีคนต่อไป
จักรพรรดิอ็อทโทสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1002 ก่อนหน้าที่กองทหารบาวาเรียจะมาถึงฐานบัญชาการของพระองค์ไม่นาน ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาเคิน
Otto III, Holy Roman Emperor
จักรพรรดิออตโตที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิออตโตที่ 3
Emperor Otto III
เอร์เกซ
Ehrgeiz เป็นเกมต่อสู้ พัฒนาโดย Dream Factory ผลิตเมื่อ ค.ศ. 1998
มาเจสตี้ เดอะ แฟนตาซี คิงดอมส์ ซิม
เชลล์ควิซ
หทัยวรรณ งามสุคนธภูสิต
AF1
AF2
AF3
AF4
AF6
เอซออฟเบส
เอซออฟเบส  เป็นวงแนวป็อปจาก Gothenburg ประเทศสวีเดน ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก Ulf Ekberg (Buddha) และสองพี่น้อง Jonas Berggren (Joker) และ Jenny Berggren พวกเขาออกผลงานอัลบั้มแรกในปี 1993 และมียอดขายมากกว่า 30 ล้านชุดทั่วโลก มีเพลงดังติดอันดับ 1 ทั่วโลก อย่างเพลง "All That She Wants" และ "The Sign" หลังจากนั้นหนึ่งในสมาชิกของวง Malin "Linn" Berggren ออกจากวงไปในปี 2007 ปัจจุบันสมาชิกทั้งสามคนยังคงแสดงตามงานต่าง ๆ ในยุโรปและเอเชีย มีแผนการออกอัลบั้มชุดที่ 5 ในปี 2009
สถานีสวางคนิวาส
สถานีเมืองโบราณ
สถานีศรีจันทร์ประดิษฐ์
สถานีบางปู
สถานีตำหรุ
Anaglyphs
GeV
เลอ คอร์บูซิเอร์
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส (; ; ; ) เป็นประมวลกฎหมายแพ่งแห่งประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) มาจวบจนปัจจุบันนี้ ประมวลกฎหมายนี้ได้อีกชื่อว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส ฉบับวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1912" (Swiss Civil Code of 10 December 1907)
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิสเป็นผลงานการร่างของออยเกิน ฮูเบอร์ (|Eugen Huber) นักกฎหมายชาวสวิส เนื่องจากประเทศสวิสเซอร์แลนด์มีภาษาทางการหลายภาษา เมื่อร่างเสร็จแล้วก็ได้รับการแปลจากฉบับภาษาเยอรมัน เป็นภาษาฝรั่งเศสโดย วีร์ชีล โรสแซล (Virgile Rossel) และเป็นภาษาอิตาลีโดย เบรนโน แบร์โตนี (Brenno Bertoni) ตามลำดับ
ประมวลกฎหมายฉบับนี้ร่างขึ้นโดยมีประมวลกฎหมายแพ่งเยอรมัน (Bürgerliches Gesetzbuch) เป็นต้นแบบหลัก และมีประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศส (Code civil) เป็นต้นแบบรอง ประมวลกฎหมายแพ่งสวิสยังมีอิทธิพลต่อการจัดทำประมวลกฎหมายแพ่งเป็นของตนเองในหลาย ๆ ประเทศ เช่น ประเทศเปรู ประเทศตุรกี และประเทศไทยด้วย
Zivilgesetzbuch
มาร์ติน สกอร์เซซี
มาร์ติน ชาร์ลส์ สกอร์เซซี  เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์รางวัลออสการ์ชาวอเมริกัน นักเขียนบทภาพยนตร์ ผู้สร้างและนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ เขาเป็นผู้ก่อตั้ง World Cinema Foundation และยังได้รับรางวัลความสำเร็จในชีวิตจาก AFI เขาได้รับหลายรางวัลจากรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟต้าและรางวัลจากสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์อเมริกัน สกอร์เซซียังเป็นประธาน Film Foundation มูลนิธิไม่แสวงหาประโยชน์ ที่รักษาและป้องการเสื่อมสลายของภาพยนตร์
ผลงานของสกอร์เซซี มีเนื้อหาอย่างเช่นความเป็นชาวอเมริกัน-อิตาลี แนวความคิดเรื่องโรมันคาทอลิกเกี่ยวกับความสำนึกผิดและการไถ่บาป ความเป็นลูกผู้ชายและความรุนแรง สกอร์เซซีมีผลงานอันโดดเด่นอย่างเช่น "แท็กซี่มหากาฬ", "นักชกเลือดอหังการ์" และ "คนดีเหยียบฟ้า" ที่ทั้งสามเรื่องได้นักแสดงอย่าง โรเบิร์ต เดอ นิโร มาแสดง เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง "ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ"
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 25 เรื่องของ มาร์ติน สกอร์เซซี
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ มาร์ติน สกอร์เซซี
มาร์ติน สกอร์เซสซี
Unkle
แคธารีน เฮปเบิร์น
แคว้นมาร์เค
มาร์เค  หรือ มาร์ชิส  เป็นแคว้นหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี อยู่ในภาคกลางของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและประเทศซานมารีโนทางทิศเหนือ ติดกับแคว้นตอสคานาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับแคว้นอาบรุซโซและแคว้นลัตซีโยทางทิศใต้ และติดต่อกับทะเลเอเดรียติกทางทิศตะวันออก มีประชากรทั้งหมดประมาณ 1.6 ล้านคน และมีพื้นที่ 9,694 ตารางกิโลเมตร มีเมืองหลักคือ อังโคนา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ยกเว้นเพียงแค่แม่น้ำระหว่างหุบเขา และชายฝั่งทะเลที่มีพื้นที่แคบ ๆ เท่านั้น การคมนาคมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเพียงทางรถไฟที่มาจากโบโลญญาไปยังบรินดีซี พาดผ่านตลอดชายฝั่งทะเลในภูมิภาคแห่งนี้ แต่ในวันนี้การเดินทางจากเหนือไปใต้ ก็มีเส้นทางถนนตัดผ่านแม้กระทั่งในแผ่นดินใหญ่ที่มีภูเขาหนาแน่น
แคว้นมาร์เคมีพื้นที่ครอบคลุม 9,694 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและประเทศซานมารีโนทางทิศเหนือ ติดกับแคว้นตอสคานาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับแคว้นอาบรุซโซและแคว้นลัตซีโยทางทิศใต้ และติดต่อกับทะเลเอเดรียติกทางทิศตะวันออก ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา ที่ลาดลงจากเขตแนวเขาแอเพนไนน์ในแผ่นดินใหญ่สู่ทะเลเอเดรียติก มีมอนเตเวตโตเร (Monte Vettore) ที่มีความสูง 2,476 เมตรเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในแคว้นนี้ ส่วนภูเขาอื่น ๆ ไม่มีลูกไหนที่สูงกว่า 2,000 เมตรเลย พื้นที่ 2 ใน 3 ของแคว้นเป็นภูเขาและมีลำห้วยกว้างหลายสายที่ไหลผ่าน มีชายฝั่งทะเลที่ติดกับทะเลเอเดรียติกยาว 173 กิโลเมตร
แคว้นมาร์เคแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด
กล้องโลโม่
อีเอ็มไอกรุ๊ป
To Aru Majutsu no Index
สเตเปิลส์เซ็นเตอร์
สเตเปิลส์เซ็นเตอร์  เป็นสนามกีฬาในร่ม ความจุสูงสุด 20,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ที่ย่านดาวน์ทาวน์ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
การก่อสร้างสเตเปิลส์เซ็นเตอร์ เริ่มในปี พ.ศ. 2541 และเปิดใช้ในปีต่อมา โดยเป็นสนามเหย้าของ ลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ ในเอ็นบีเอ นอกจากนี้ยังสามารถปรับเป็นสถานที่แสดงคอนเสิร์ต ศูนย์ประชุม และสถานที่สำหรับประกาศผลรางวัล โดยสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา ได้ใช้สถานที่นี้ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 และครอบครัวของไมเคิล แจ็กสัน ได้ใช้สถานที่นี้ในพิธีไว้อาลัยไมเคิล แจ็กสัน เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
สเตเปิลส์เซ็นเตอร์เป็นสนามเหย้าของทีมกีฬาหลายทีมได้แก่
ราชอาณาจักรอิตาลี (1861–1946)
Umineko no Naku Koro ni
Minami-ke
จูเลียส ฟอน เมเยอร์
ถนนสีหบูรานุกิจ
โคบี ไบรอันต์
โคบี บีน ไบรอันต์ (, 23 สิงหาคม ค.ศ. 1978 – 26 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นอดีตนักบาสเกตบอล ตำแหน่งชูตติ้งการ์ด สังกัดทีม ลอสแอนเจลิสเลเกอส์ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในวงการบาสเกตบอล เจ้าของตำแหน่งแชมป์เอ็นบีเอจำนวน 5 สมัย ผู้เล่นทรงคุณค่าประจำฤดูกาล (MVP) 1 สมัย (ค.ศ. 2008) และ ผู้เล่นทรงคุณค่าในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศอีก 2 สมัย (ค.ศ. 2009 - 2010) โคบียังลงแข่งขันในรายการออล สตาร์ ในลีกอีก 18 สมัย และ เป็นผู้เล่นที่ทำคะแนนรวมในอาชีพสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ตลอดกาลในเอ็นบีเอ จำนวน 33,643 คะแนน เป็นรองเพียง คารีม อับดุล-จับบาร์, คาร์ล มาโลน และ เลอบรอน เจมส์
โคบี ถือเป็น ผู้เล่นที่ทำคะแนนสูงที่สุดตลอดกาลให้แก่ทีมเลเกอส์ และ เป็นผู้เล่นตำแหน่งการ์ดคนแรกในลีกที่ลงเล่นอย่างน้อย 20 ฤดูกาลในเอ็นบีเอ โดยตลอดเส้นทางอาชีพบาสเก็ตบอลของโคบี เขาเล่นให้เลเกอส์เพียงทีมเดียวจำนวน 20 ฤดูกาล (1996 - 2016) สถิติการลงแข่งขัน ออล สตาร์ เกม จำนวน 18 สมัยของเขาถือเป็นสถิติอันดับสองตลอกกาลรองจาก คารีม อับดุล-จับบาร์ ตำนานผู้เล่นทีม มิลวอกี บักส์ และ แอลเอ เลเกอร์ส เขามีฉายาที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า "Black Mamba" ซึ่งเขาตั้งฉายานี้ให้แก่ตนเองในปี 2003 โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง "Kill Bill" ซึ่งฆาตรกรได้ใช้งูแมมบาที่มีลักษณะการเคลื่อนไหวว่องไวและดุร้ายในการปราบคู่ต่อสู้โดยเป็นงูที่กัดไม่ปล่อยจนกว่าเหยื่อจะตาย ในการแข่งขันระดับชาติ โคบีประสบความสำเร็จในการพาทีมบาสเกตบอลของสหรัฐอเมริกาคว้าเหรียญทองโอลิมปิกได้ 2 สมัย ใน ค.ศ. 2008 และ ค.ศ. 2012
โคบีเป็นลูกชายคนสุดท้องของ โจ "เยลลีบีน" ไบรอันต์ อดีตนักบาสเกตบอลเอ็นบีเอ ทีมฟิลาเดลเฟีย เซเวนตีซิกเซอส์ ส่วนมารดาชื่อ พาเมล่า ค็อกซ์ ไบรอันต์ พ่อแม่ตั้งชื่อ โคบี หรือ โกเบ (Kobe) ตามชื่อเนื้อโคเบะ เนื้อชื่อดังของประเทศญี่ปุ่นซึ่งพวกเขาเห็นในเมนูร้านอาหารแห่งหนึ่ง โคบีมีพี่สาวสองคนชื่อ ชาเรีย และ ชาญา
เมื่อโคบีอายุได้ 6 ขวบ คุณพ่อของเขาออกจากสมาคมบาสเก็ตบอลเอ็นบีเอ และพาครอบครัวไปย้ายไปอยู่ที่ประเทศประเทศอิตาลี เพื่อเล่นบาสเก็ตบอลอาชีพที่นั่น โคบีต้องปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตใหม่ ๆ และฝึกหัดพูดภาษาอิตาลีและภาษาสเปนจนคล่องแคล่ว ในช่วงฤดูร้อนของทุกปี โคบีจะเดินทางกลับมายังสหรัฐอเมริกา เพื่อเข้าร่วมแข่งขันบาสเก็ตบอลลีกฤดูร้อน (Summer League) โคบีเริ่มเล่นบาสเก็ตบอลตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และช่วงวัยเด็กเขายังเล่นฟุตบอลด้วย ทีมโปรดของเขาคือเอซี มิลาน เขาเคยบอกว่า ถ้าเขายังอยู่ในอิตาลี เขาอาจจะลองพยายามเป็นนักฟุตบอลอาชีพ นักฟุตบอลที่เขาชื่นชอบ คือ แฟรงค์ รายการ์ด และ โรนัลดิญโญ่
คุณพ่อของโคบี เกษียณจากการเล่นบาสเกตบอลในอิตาลีเมื่อค.ศ. 1991 และครอบครัวเขาได้ย้ายกลับสหรัฐอเมริกา
ไบรอันต์เริ่มเป็นที่รู้จักในระดับประเทศเมื่อเขาสร้างผลงานกับทีมบาสเก็ตบอลของ Lower Merion High School ในเมืองฟิลาเดลเฟีย ทีมเป็นที่รู้จักในชื่อทีม Aces ในปีที่สองที่เขาเล่นนั้น พ่อของเขาได้มาเป็นโค้ชให้กับทีมด้วย หลังจากนั้น ในค่ายบาสเก็ตบอล Adidas ABCD camp โคบีแสดงฝีมือจนได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าประจำปี 1995 สำหรับผู้เล่นปีสุดท้าย ในการแข่งขันนั้นโคบีได้เล่นทีมเดียวกับ ลามาร์ โอดอม ซึ่งปัจจุบันคือเพื่อนร่วมทีม LA Lakers ใน NBA ด้วย ระหว่างที่เขาเล่นบาสเก็ตบอลมัธยมปลายอยู่นั้น John Lucas โค้ชของทีม Philadephia 76ers ใน NBA ได้เรียกตัวเขาไปฝึกซ้อมด้วย และให้โอกาสเขาได้เล่นตัวต่อตัวกับดาราชื่อดังของทีมในขณะนั้น คือ Jerry Stackhouse ในปีสุดท้ายของมัธยม โคบีพาทีมคว้าแชมป์ของรัฐได้สำเร็จ ซึ่งเป็นครั้งแรกในรอบ 53 ปีของทีม ด้วยผลงานเฉลี่ยต่อเกม 30.8 คะแนน 12 รีบาวน์ 6.5 แอสซิสต์ 4 สตีล 3.8 บล็อก นำทีม Aces ชนะ 31 แพ้ 3 โคบีจบการเล่นบาสเก็ตบอลระดับมัธยมด้วยการเป็นผู้เล่นที่ทำคะแนนรวมสูงสุดตลอดกาลของ เพนซิลเวเนียตอนใต้ คือ 2,883 คะแนน แซงหน้านักบาสเก็ตบอลระดับตำนานทั้ง Wilt Chamberlain และ Lionel Simmons เขายังได้รับรางวัลมากมายจากผลงานการเล่นปีสุดท้ายของเขา ไม่ว่าจะเป็นรางวัล Naismith High School Player of the Year, Gatorade Men's National Basketball Player of the Year, McDonald's All-American และ SA Today All-USA First Team player ในปี 1996 โคบีสร้างความฮือฮาโดยการพา Brandy Norwood นักร้อง R&amp;B สาวชื่อดังไปที่งานเต้นรำเมื่อจบการศึกษา แต่เขาทั้งสองก็เป็นเพียงแค่เพื่อนกันเท่านั้น ถึงแม้ว่าโคบีจะสอบวัดระดับ SAT ได้ถึง 1,080 คะแนน และมีทุนการศึกษาสำหรับนักกีฬาจากหลายต่อหลายมหาวิทยาลัยรออยู่ แต่ไบรอันต์วัย 17 ปี ก็ตัดสินใจที่จะเข้าสู่วงการบาสเก็ตบอลอาชีพ NBA แทน ทำให้เขาเป็นถูกรุมล้อมไปด้วยสื่อมากมายที่ยังไม่คุ้นเคยกับเด็กที่จบมัธยมแล้วเลือกจะเข้าเป็นนักบาสเก็ตบอล NBA โดยไม่เรียนมหาวิทยาลัยก่อน โคบีเคยกล่าวว่า ถ้าหากเขาเลือกเรียนมหาวิทยาลัย เขาจะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยดุ๊ก (Duke University)
บาสเกตบอลอาชีพ NBA.
NBA Draft ปี 1996.
ผู้เล่นตำแหน่งการ์ดคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้รับเลือกเข้าสู่เอ็นบีเอ ตั้งแต่จบมัธยมปลาย ไบรอันต์ได้รับเลือกเป็นอันดับที่ 13 จากการดร๊าฟรอบแรกโดยทีม ชาร์ล็อตต์ ออร์เน็ตส์ ในปี 1996 อย่างไรก็ตาม ตัวแทนของไบรอันต์ในขณะนั้นเห็นว่าโคบีไม่ควรจะเล่นให้กับทีมชาร์ล็อตต์ และชาร์ล็อตต์เองก็คิดที่จะแลกเปลี่ยนตัวผู้เล่นกับทีมเลเกอส์อยู่แล้ว ก่อนหน้าการดร้าฟตัวผู้เล่นนั้น โคบีมีโอกาสได้ร่วมฝึกซ้อมกับทีมในลอสแอนเจลิส ซึ่งเขาได้ต่อกรในสนามกับอดีตผู้เล่นของเลเกอส์ คือ แลร์รี่ ดรู และ ไมเคิล คูเปอร์ จนสะดุดตา เจอร์รี่ เวสต์ ผู้จัดการทีมในขณะนั้น ในที่สุดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ปี 1996 West ตัดสินใจแลกตัวผู้เล่นเซ็นเตอร์ตัวจริงของทีมเลเกอส์ คือ วเลด ดีวาซ ไปให้ทีมออร์เน็ตส์ เพื่อแลกกับสิทธิ์ในการดร้าฟตัวไบรอันต์ และเนื่องจากโคบีเพิ่งอายุได้ 17 ปี พ่อแม่ของเขาต้องร่วมเซ็นสัญญากับเลเกอส์ จนกระทั่งโคบีสามารถเซ็นสัญญาเองได้เมื่ออายุครบ 18 ปี ก่อนจะเปิดฤดูกาล
สามฤดูกาลแรก (ปี 1996-99).
ช่วงปีแรกนั้น ไบรอันต์ต้องเป็นตัวสำรองให้กับการ์ดรุ่นพี่อย่าง Eddie Jones และ Nick Van Exel ในขณะนั้น โคบีคือผู้เล่นที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์(ปัจจุบันสถิตินี้โดนทำลายโดยเพื่อนร่วมทีมเลเกอส์ ชื่อ Andrew Bynum) และยังเป็นผู้เล่นตัวจริงที่อายุน้อยที่สุดที่เคยมีมาด้วย ในช่วงเริ่มต้นเขาอาจไม่ได้ลงเล่นมากนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็มีโอกาสได้ลงเล่นมากขึ้น เขาจบฤดูกาลแรก (1996-97) ด้วยเวลาลงสนามเฉลี่ย 15.5 นาทีต่อเกม สร้างชื่อจนกลายเป็นจอมเหินเวลาและขวัญใจของแฟน ๆ ด้วยการคว้าแชมป์ Slam Dunk Contest ได้รับเลือกให้ติดทีมอันดับสองของ NBA All Rookies พร้อมกับเพื่อนร่วมทีม ชื่อ Travis Knight นาทีสุดท้ายของฤดูกาลนั้นของเขาจบลงด้วยหายนะ เมื่อชู้ตบอลพลาดแบบไม่โดนห่วง (air ball) ถึง 3 ครั้ง ในช่วงเวลาสำคัญ คือ ลูกแรกเขาชู้ตสุดท้ายที่จะทำให้ทีมชนะพลาด ก่อนจะหมดเวลาปกติ ทำให้เกมต้องเข้าสู่ช่วงต่อเวลา และในช่วงท้ายของการต่อเวลายังยิงสามคะแนนพลาดอีก 2 ครั้ง ทำให้ทีมเลเกอส์ต้องตกรอบแรกใน Playoffs (ระบบแพ้คัดออก เล่นแบบชนะ 4 ใน 7 เกม) ให้กับทีม Utah Jazz หลังการแข่งขัน แชคิล โอนีล (Shaquille O'Neal) เพื่อนร่วมทีมในตอนนั้น ให้ความเห็นว่า "ไบรอันต์เป็นคนเดียวในตอนนั้นที่กล้าพอจะชู้ตลูกเหล่านั้น"