pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชาวฟาริสีมีปัญหาขัดแย้งในเรื่องสังคมและศาสนากับชาวสะดูสีมายาวนาน และรุนแรงขึ้นในสมัยที่จักรวรรดิโรมันเข้าครอบครอง ในด้านวัฒนธรรมชาวฟาริสีต่อต้านวัฒนธรรมกรีก จึงขัดแย้งกับชาวสะดูสีที่เป็นฝ่ายสนับสนุน โยเซพุสคาดคะเนว่าก่อนที่พระวิหารที่สองจะถูกทำลาย มีฟาริสีอยู่ราว 6 พันคน และอ้างว่าได้รับการอุปถัมภ์อย่างดีจากสามัญชน ต่างจากชาวสะดูสีที่เป็นพวกชนชั้นสูง นอกจากนี้ชาวฟาริสียังอ้างว่าตนมีอำนาจหน้าที่แท้จริงในการวินิจฉัยตีความกฎหมายยิว
ชาวฟาริสีเชื่อเรื่องทูตสวรรค์ วันสิ้นโลก เมสสิยาห์เชื้อสายดาวิด และเชื่อว่าผู้ชอบธรรมจะมีชีวิตนิรันดร์ในสวรรค์ ส่วนคนบาปจะถูกลงโทษนิรันดร์ในนรก
นอกจากนี้คัมภีร์พันธสัญญาใหม่ยังกล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างชาวฟาริสีกับยอห์นผู้ให้บัพติศมาและพระเยซู แต่ฟาริสีที่เป็นมิตรกับคริสตชนก็มี เช่น กามาลิเอล และเปาโลอัครทูตซึ่งเคยเบียดเบียนคริสตชนมาก่อน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ
คาโซวา.
โซนคาโซวามี 14 ทีม แต่โบแนเรอได้ถอนทีมออกภายหลัง ทีมอันดับ 3–14 ในโซนคาโซวาจะการแบ่งกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับสมาพันธ์วอลเลย์บอลนอร์เซกา ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 ทีมอันดับ 1–2 ในโซนคาโซวาไม่ต้องแข่งขันในรอบแรกและผ่านการคัดเลือกสำหรับรอบสอง (ในวงเล็บเป็นอันดับสมาพันธ์วอลเลย์บอลนอร์เซกา)
อีซีวีเอ.
โซนอีซีวีเอมี 14 ทีม แต่ซาบาได้ถอนทีมออกภายหลัง ทีมอันดับ 3–14 ในโซนเอกวาจะการแบ่งกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับสมาพันธ์วอลเลย์บอลนอร์เซกา ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 ทีมอันดับ 1–2 ในโซนเอกวาไม่ต้องแข่งขันในรอบแรกและผ่านการคัดเลือกสำหรับรอบสอง (ในวงเล็บเป็นอันดับสมาพันธ์วอลเลย์บอลนอร์เซกา)
อาเฟกาบอล.
โซนอาเฟกาบอลมี 7 ทีม รูปแบบการแข่งขันจะแข่งขันแบบพบกันหมด 7 ทีม เพียงรอบเดียว (ในวงเล็บเป็นอันดับสมาพันธ์วอลเลย์บอลนอร์เซกา)
แอดิวาเล แอคินูเย อากบาเจ
โคมินฟอร์ม
สำนักข่าวและข้อมูลคอมมิวนิสต์ หรือ โคมินฟอร์ม  มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการคือ สำนักข่าวและข้อมูลพรรคแรงงานและพรรคคอมมิวนิสต์  เป็นองค์กรคอมมิวนิสต์สากลที่มาแทนที่องค์การคอมมิวนิสต์โลกที่สาม หรือโคมินเทิร์น ซึ่งถูกยุบลงใน ค.ศ. 1943
หน้าที่ของโคมินฟอร์มคือการส่งข้อมูลข่าวสารให้กับขบวนการคอมมิวนิสต์ในกลุ่มตะวันออกและทั่วโลกโดยมีหนังสือพิมพ์ For Lasting Peace, for People's Democracy! เป็นกระบอกเสียงให้
โคมินฟอร์มมีที่ทำการที่นครเบลเกรดในยูโกสลาเวีย ภายหลังจากที่ยูโกสลาเวียออกจากกลุ่มในเหตุการณ์ความแตกแยกระหว่าง ยูโกสลาเวีย-โซเวียต โคมินฟอร์มได้ย้ายที่ทำการไปยังนครบูคาเรสต์ในโรมาเนีย โคมินฟอร์มยังเป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อโจมตียูโกสลาเวีย
โคมินฟอร์มถูกยุบลงในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1956 หลังจากที่ยูโกสลาเวียและสหภาพโซเวียตฟื้นสัมพันธไมตรีและการล้มล้างลัทธิสตาลิน
คาราวาน (อีพี)
สุเหร่ายิว
อุตสาหกรรม 4.0
อุตสาหกรรม 4.0 หรือ การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 คือ แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมการผลิตและแปรรูปสินค้าต่าง ๆ ที่มีแนวโน้มเข้าสู่ระบบอัตโนมัติ ) เป็นระบบอุตสาหกรรมที่ใช้เทคโนโลยียุคใหม่ที่ล้ำสมัยในการผลิต เน้นการใช้เทคโนโลยีการสื่อสารระหว่างเครื่องจักร ( หรือ M2M) และเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง  ในการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตของระบบอัตโนมัติ, เพิ่มประสิทธิภาพของการสื่อสารและการตรวจสอบระบบ, และเพื่อให้เครื่องจักรสามารถทำการวิเคราะห์ปัญหาและแก้ไขปัญหาเอง โดยปราศจากการแทรกแซงจากมนุษย์
ชื่อเรียก "อุตสาหกรรม 4.0" มีที่มาจากโครงการ Industrie 4.0 ของรัฐบาลประเทศเยอรมนีในกลยุทธ์การวางแผนพัฒนาอุตสาหกรรมที่นำระบบดิจิตัลเข้ามาเป็นแกนหลัก
วลี "การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4" (Fourth Industrial Revolution) ได้มีการกล่าวถึงและใช้อย่างกว้างขวางโดยประธานบริหารสภาเศรษฐกิจโลก  นายเคลาส์ ชวาบ  ในบทความ ปี ค.ศ.2015 ที่มีการตีพิมพ์โดย "ฟอเรียน แอฟแฟร์ (""" หัวข้อ "การเชี่ยวชาญในการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 (Mastering the Fourth Industrial Revolution)" คือหัวข้อในการประชุมสภาเศรษฐกิจโลก ปี 2016 ในเมืองดาวอส-คลอสเตอร์ส (Davos-Klosters) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หัวข้อเรื่องอุตสาหกรรม 4.0 ยังเป็นทีมหนังสือของชวาบใน ค.ศ.2016 ชวาบได้กล่าวว่าเทคโนโลยีในยุคอุตสาหกรรม 4.0 ประกอบด้วยการรวม ฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ และ ชีววิทยา (ระบบไซเบอร์กายภาพ; ) โดยเน้นเรื่องของเทคโนโลยีการสื่อสารและการเชื่อมต่อระหว่างกัน ชวาบได้กล่าวว่าในยุคสมัยนี้ สิ่งที่จะนิยามยุคสมัยคือการค้นพบที่เปลี่ยนแปลงโลกและการเกิดขึ้นของเทคโนโลยีล้ำสมัย เช่น วิทยาการหุ่นยนต์ (, ปัญญาประดิษฐ์ (,เทคโนโลยีนาโน (,คอมพิวเตอร์ควอนตัม (,เทคโนโลยีไบโอเทค (, อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (, อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งสำหรับอุตสาหกรรม (, ระบบคอมพิวเตอร์คลาวด์ (cloud computing), เทคโนโลยีไร้สายรุ่นที่ห้า (, การพิมพ์สามมิติ (, และพาหนะไร้คนขับ (
ก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4.
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งแรก ( คือ การเปลี่ยนจากวิธีการผลิตด้วยมือไปสู่เครื่องจักรโดยใช้พลังไอน้ำและพลังงานน้ำ เป็นช่วงเวลาระหว่างปี ค.ศ.1760-1820 ในสหราชอาณาจักร (เกาะอังกฤษ) หรือปี ค.ศ.1840 ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ผลกระทบของเครื่องจักรไอน้ำ มีผลต่อการผลิตสิ่งทอ อุตสาหกรรมเหล็ก การเกษตร และ การทำเหมืองแร่ ทำให้ชนชั้นกลางแข็งแกร่งขึ้น
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สอง  หรือที่เรียกว่า การปฏิวัติเทคโนโลยีเป็นช่วงเวลาระหว่างปีพ. ศ. 2414 ถึง 2457 ซึ่งเป็นผลมาจากการติดตั้งเครือข่ายทางรถไฟและโทรเลขที่กว้างขวางซึ่งทำให้สามารถถ่ายโอนผู้คนและความคิดได้เร็วขึ้น รวมถึงเทคโนโลยีด้านไฟฟ้าและการเพิ่มพลังงานไฟฟ้า ซึ่งทำให้โรงงานต่างๆสามารถพัฒนาสายการผลิตที่ทันสมัยได้ เป็นช่วงที่เศรษฐกิจเติบโตอย่างมากโดยมีผลผลิตเพิ่มขึ้น แต่ก็ทำให้เกิดการว่างงานเพิ่มขึ้นเนื่องจากคนงานในโรงงานจำนวนมากถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักร
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สาม หรือ ที่เรียกว่า การปฏิวัติดิจิทัล  เกิดขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 หลังจากสงครามโลกทั้งสองสิ้นสุดลง ซึ่งเป็นผลมาจากการชะลอตัวของอุตสาหกรรมและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเมื่อเทียบกับช่วงก่อนหน้า อันมีชนวนจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ค.ศ.1929 ซึ่งส่งผลกระทบต่อประเทศอุตสาหกรรมหลายประเทศ การผลิตคอมพิวเตอร์ Z1  ซึ่งใช้เลขทศนิยมฐานสอง  และพีชคณิตแบบบูล  ในอีกทศวรรษต่อมาเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาดิจิทัลขั้นสูง การพัฒนาที่สำคัญต่อไปในเทคโนโลยีการสื่อสาร คือ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ และ การใช้คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีการสื่อสารอย่างกว้างขวางในกระบวนการผลิต เครื่องจักรเริ่มยกเลิกความต้องการกำลังของมนุษย์
ยุทธศาสตร์เยอรมัน.
คำว่า "Industrie 4.0 หรือ อุตสาหกรรม 4.0" หรือเขียนย่อสั้น ๆ ว่า I4.0 หรือ I4 คำ ๆ นี้มีต้นกำเนิดในปี ค.ศ.2011 จากโครงการในยุทธศาสตร์ไฮเทคของรัฐบาลเยอรมันซึ่งส่งเสริมการใช้คอมพิวเตอร์ในการผลิต โดยคำว่า"Industrie 4.0" ได้รับการนำเสนอสู่สาธารณะในปีเดียวกัน ณ งาน (ฮันโนเฟอร์แฟร์) และในเดือนตุลาคม ค.ศ.2012 Working Group Industry 4.0 (คณะทำงานเกี่ยวกับอุตสาหกรรม 4.0) ได้นำเสนอชุดคำแนะนำสำหรับการประยุกต์ใช้แนวทาง Industry 4.0 ให้กับรัฐบาลกลางเยอรมนี โดยสมาชิกคณะทำงานและพันธมิตรได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ก่อตั้งและเป็นแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังอุตสาหกรรม 4.0
เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.2013 ที่งาน Hannover Fair ได้มีการนำเสนอรายงานฉบับสุดท้ายของ Working Group Industry 4.0 คณะทำงานนี้นำโดย Siegfried Dais จาก และ Henning Kagermann จาก (German Academy of Science and Engineering; สถาบันวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์เยอรมนี)
เนื่องจากหลักการของ Industry 4.0 ถูกนำไปใช้โดยบริษัทเอกชน จึงได้รับการตั้งโปรเจกต์ต่าง ๆ โดยการนำเลขสี่ใส่เข้าไป เช่น บริษัทสัญชาติอังกฤษ ผู้ผลิตชิ้นส่วนการบินและอวกาศ ได้รีแบรนด์โครงการวิจัย Industry 4.0 ของตัวเอง โดยเรียกโปรเจกต์ว่า M4
มีการอภิปรายในหัวข้อที่ว่า การเปลี่ยนจากอุตสาหกรรมปัจจุบันไปสู่อุตสาหกรรม 4.0 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กระแสการเปลี่ยนแปลงเป็นดิจิทัล  จะส่งผลกระทบต่อตลาดแรงงานในประเทศเยอรมนีอย่างไร ภายใต้หัวข้อ
ยุทธศาสตร์ Industry 4.0 ของรัฐบาลเยอรมัน เน้นการปรับแต่งผลิตภัณฑ์ได้เองตามที่ลูกค้าต้องการ ภายใต้เงื่อนไขของการผลิตสินค้าที่มีความยืดหยุ่นในสายงานการผลิตสูง เทคโนโลยีระบบอัตโนมัติที่จำเป็นได้รับการปรับปรุงโดยการนำวิธีการหลายกระบวนการมาประยุกต์ใช้ ประกอบด้วยเทคโนโลยี self-optimization (การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสูงสุดด้วยตนเอง), self-configuration (การจัดเรียงงานด้วยตนเอง), self-diagnosis (การวินิจฉัยข้อผิดพลาดด้วยตนเอง), cognition(การสร้างการรับรู้ให้กับเครื่องจักรกล) และ ระบบสนับสนุนอัจฉริยะสำหรับแรงงานในโรงงาน ในการทำงานที่มีความซับซ้อนสูง
โครงการที่ใหญ่ที่สุดในยุทธศาสตร์อุตสาหกรรม 4.0 ในเดือนกรกฎาคม 2013 คือ คลัสเตอร์ระดับแนวหน้าของกระทรวงศึกษาธิการและการวิจัยแห่งสหพันธ์เยอรมัน (BMBF) โครงการ"ระบบเทคนิคอัจฉริยะ Ostwestfalen-Lippe (OWL)" โครงการหลักอีกโครงการหนึ่งคือ โครงการ RES-COM ของ BMBF และโครงการกลุ่มความเป็นเลิศ "เทคโนโลยีการผลิตเชิงบูรณาการสำหรับประเทศที่มีค่าจ้างสูง" ในปี คศ 2015 คณะกรรมาธิการยุโรปได้เริ่มโครงการวิจัยระหว่างประเทศ โดย (ให้บริการ Rapid Elastic Manufacturing บนคลาวด์ตามแบบจำลอง และ Cloud) โดยเป็นโครงการริเริ่มที่สำคัญในการส่งเสริมหัวข้อ Industry 4.0
รูปแบบอุตสาหกรรมที่ผ่านมา.
ภาพรวมของการนิยามระบบอุตสาหกรรมภายใต้กรอบ 4.0 ได้แก่
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 มีส่วนประกอบที่สำคัญอยู่หลายอย่าง เมื่อเราสังเกตเทรนด์ดิจิทัลภายในสังคมปัจจุบัน โดยส่วนประกอบของการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งนี้นั้นมีอยู่อย่างหลากหลายแขนง ตัวอย่างเช่น:
โดยเทคโนโลยีเหล่านี้ สามารถจัดแบ่งได้เป็นสี่ประเภทใหญ่ ๆ ที่สามารถสร้างคำจำกัดความของ "อุตสาหกรรม 4.0” or “โรงงานอัจฉริยะ”:
เทรนด์ที่ใหญ่ที่สุด.
โดยสังเขปแล้ว อุตสาหกรรม 4.0 เป็นเทรนด์ที่มุ่งเข้าหาระบบอัตโนมัติ  และการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเครื่อง ในเทคโนโลยีการผลิตสินค้าและบริการ ซึ่งประกอบไปด้วย ระบบไซเบอร์กายภาพ (Cyber-physical systems (CPS), ระบบอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT), ระบบอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งสำหรับภาคอุตสาหกรรม, เทคโนโลยีการประมวลผลแบบกลุ่มเมฆ , คอมพิวเตอร์เสมือนมนุษย์ , และปัญญาประดิษฐ์
ระบบดูแลรักษาอัจฉริยะ.
ระบบอุตสาหกรรม 4.0 สามารถทำการบำรุงรักษาแบบคาดการณ์ล่วงหน้าได้ โดยการใช้เทคโนโลยีเซนเซอร์ IoT โดยการบำรุงรักษาแบบคาดการณ์ล่วงหน้าที่ระบุปัญหาที่ควรซ่อมแซมในขณะใช้งานจริงได้นั้น สามารถช่วยให้เจ้าของเครื่องจักรดำเนินการบำรุงรักษาอย่างคุ้มค่าและตัดสินใจล่วงหน้าได้ก่อนที่เครื่องจักรจะล้มเหลวหรือได้รับความเสียหาย ตัวอย่างเช่น บริษัทในเมืองลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา สามารถรู้ได้ว่าอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งในประเทศสิงคโปร์ทำงานด้วยความเร็วหรืออุณหภูมิที่ผิดปกติหรือไม่ จากนั้นพวกเขาสามารถตัดสินใจได้ว่าจะต้องซ่อมแซมหรือไม่
เครื่องพิมพ์ 3D.
การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 มีการพึ่งพาเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติอย่างกว้างขวาง ข้อดีบางประการของการพิมพ์ 3 มิติสำหรับอุตสาหกรรม คือ การพิมพ์ 3 มิติ สามารถพิมพ์โครงสร้างทางเรขาคณิตจำนวนมาก รวมทั้งทำให้ขั้นตอนการออกแบบผลิตภัณฑ์ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังค่อนข้างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในการผลิตปริมาณน้อย การพิมพ์ 3 มิติยังสามารถลดระยะเวลาในการผลิตและต้นทุนการผลิตทั้งหมด นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มความยืดหยุ่นลดต้นทุนคลังสินค้า และช่วยบริษัทในการปรับใช้กลยุทธ์ทางธุรกิจแบบ Mass Customization (การผลิตสินค้าจำนวนมาก ที่ลูกค้าสามารถปรับแต่รูปแบบของสินค้าตามที่ตัวเองต้องการได้) นอกจากนี้การพิมพ์ 3 มิติยังมีประโยชน์อย่างมากสำหรับการพิมพ์ชิ้นส่วนอะไหล่และการติดตั้งในเครื่องจักร ช่วยลดการพึ่งพาซัพพลายเออร์และลดระยะเวลาในการจัดหาชิ้นส่วนที่ต้องการ
การประยุกต์ใช้หลักการอุตสาหกรรม 4.0.
ในภาคธุรกิจอากาศยาน บริษัทอากาศยานหลายบริษัทได้มีการนำหลักการเทคโนโลยี 4.0 มาใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต โดยใช้ระบบอัตโนมัติ เช่น บริษัทผลิตชิ้นส่วนอากาศยาน , M4 เป็นต้น
ในภาคอุตสาหกรรมอื่น ๆ ก็ได้มีการนำเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตแห่งสรรพสิ่งในภาคอุตสาหกรรม  มาใช้ในการผลิต โดยเครื่องจักรจะสามารถทำนายความล้มเหลวในการผลิต และ ทำการปรับปรุงซ่อมแซมระบบเครื่องจักรเองโดยอัตโนมัติ รวมถึงตอบสนองกับปัจจัยที่ไม่คาดคิดที่เกิดในกระบวนการผลิตได้อย่างทันท่วงที
อุตสาหกรรม 4.0 ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเกิดขึ้นของ นวัตกรรม 4.0 (Innovation 4.0) ซึ่งเป็นการพัฒนานวัตกรรมและเทคโนโลยีสำหรับภาควิชาการ และ ภาคการวิจัยและพัฒนา ( หรือ R&amp;D) อาทิเช่น ในปี ค.ศ.2017 มีการเปิดโรงงานวัสดุนวัฒกรรม (Materials Innovation Factory หรือ MIF) ทุน 81 ล้านปอนด์อังกฤษ ณ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล  โดยมีจุดมุ่งหมายเป็นศูนย์สำหรับวิทยาศาสตร์วัสดุที่ใช้คอมพิวเตอร์ในการสนับสนุน โดยมีการใช้งานหุ่นยนต์, เทคโนโลยีการตรวจจับข้อมูล และ การสร้างโมเดลข้อมูล สำหรับการพัฒนาวัสดุใหม่ ๆ
โชะโกะ ไอดะ
โชะโกะ ไอดะ  เป็นนักร้อง เจป็อป และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองฮิงะชิมุระยะมะ
ชิเอโกะ ไอโออิ
เรโกะ โคมัตสึ  หรือชื่อในวงการคือ ชิเอโกะ ไอโออิ  (28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ไอโออิเกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 ที่กรุงโตเกียว
ในปี ค.ศ. 2008 ไอโอโกะได้ป่วยเป็นโรคเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง พร้อมกันนี้เธอก็ได้หยุดงานการแสดงนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเธอเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ด้วยอายุ 78 ปี ที่เมืองโตเกียว&lt;ref&gt;劇団東京芸術座の相生千恵子さん死去 (Japanese)
โยโกะ อากิ
โยโกะ อะกิ ( เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักแต่งเพลง, นักร้อง, นักเขียน และนักเขียนเรียงความชาวญี่ปุ่น
คุมิโกะ อะกิโยะชิ
คุมิโกะ อะกิโยะชิ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งเธอเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001
อากิโยชิ คุมิโกะ
อาโกะ (นักแสดงหญิง)
อาโกะ เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1958 เธอชนะเลิศรางลาวนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศเทศกาลภาพยนตร์โยโกฮามะครั้งที่ 1
ชิเงะรุ อะมะชิ
ชิเกะรุ อะมะชิ (4 มีนาคม ค.ศ. 1931 - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น ซึ่งชิเกะรุแสดงภาพยนตร์มากถึง 120 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1984
อะกิโยชิ คุมิโกะ
เค็นจิ อานัง
เค็นจิ อานัง  เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
ซากูระ อันโด
ซากูระ อันโด  เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
โนริโกะ อาโอยามะ
โนริโกะ อาโอยามะ (เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น ซึ่งโนริโกะเริ่มแสดงภาพยนตร์มากถึง 20 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
โซนันดะ ขบวนการอัจฉริยะ
โซนันดะ ขบวนการอัจฉริยะ  เป็นอนิเมะโทรทัศน์ของญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางทีวีโตเกียวออกอากาศในวันที่ 5 ตุลาคม 2546 ถึงวันที่ 28 มีนาคม 2547
ส่วนในประเทศไทยดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
ในประเทศไทยในปี 2550 อนิเมะนี้ยังเคยออกอากาศในช่องโมเดิร์นไนน์ทีวีด้วย
อนิเมะนี้จะเล่าเกี่ยวกับกลุ่มเด็กที่กำลังเล่นเกมออนไลน์และถูกดูดเข้าไปกลุ่มเด็กถูกแบ่งเป็นสองกลุ่มด้วยต้องไขปริศนาทางวิทยาศาสตร์และหาทางกลับบ้านให้ได้
Anime Homepage
ทรีเซินแบร์ค
ทรีเซินแบร์ค (, ท้องถิ่น: Trisabäärg) เป็นเทศบาล  หนึ่งใน 11 แห่งของประเทศลีชเทินชไตน์ อยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน  มีพื้นที่ 29.77 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเทศบาลที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศ และยังตั้งอยู่สูงที่สุดในประเทศ ความสูงของพื้นที่ในเทศบาลอยู่ระหว่าง 700–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ส่วนศูนย์กลางเทศบาลตั้งอยู่ที่ความสูง 884 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทรีเซินแบร์คประกอบด้วยพื้นที่สองส่วนซึ่งไม่ติดต่อกัน ส่วนหนึ่งอยู่ตรงกลางประเทศ มีพื้นที่ใหญ่กว่าอีกส่วน มีอาณาเขตติดต่อกับเทศบาลอื่นหลายแห่ง และอีกส่วนอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ติดต่อกับเทศบาลวาดุซ ชาน และประเทศออสเตรีย ทรีเซินแบร์คมีประชากรทั้งสิ้น 2,596 คน (พ.ศ. 2558) มีความหนาแน่นประชากร 97 คน/ตร.กม.
ยุคก่อนประวัติศาสตร์–อาณาจักรโรมัน.
พื้นที่ในเขตเทศบาลทรีเซินแบร์คถูกใช้ประโยชน์มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยพบหลักฐานเป็นฟางที่ใช้ในการปศุสัตว์ ซึ่งปัจจุบันชิ้นส่วนถูกเก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์แห่งรัฐประเทศลีชเทินชไตน์  และของจำลองแสดงในพิพิธภัณฑ์บ้านเกิดวัลเซอร์  ต่อมาเมื่ออิทธิพลของอาณาจักรโรมันได้ขยายมาถึง พื้นที่เกษตรกรรมต่าง ๆ ถูกตั้งชื่อในภาษาของชาวโรมัน เช่น กุฟลีนา (Guflina), รุงเกลีนา (Runggelina), ลาวาดีนา (Lavadina) เป็นต้น และชื่อดังกล่าวยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ภาษาโรมันก็ได้มีอิทธิพลมาตั้งแต่ก่อนหน้าการตั้งถิ่นฐานของชาววัลเซอร์
การตั้งถิ่นฐานของชาววัลเซอร์.
ชาววัลเซอร์ (Walser) ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรในพื้นที่เทศบาลทรีเซินแบร์คตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 บันทึกหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดมาจาก ค.ศ. 1355 ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่ชาววัลเซอร์ได้รับสิทธิ์ครอบครองพื้นที่บริเวณมัลบุนในปัจจุบันและได้กล่าวด้วยว่า "เคยครอบครองมาก่อน" ทำให้ทราบว่าชาววัลเซอร์ได้อาศัยในพื้นที่นี้มาตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1335 และได้รับศักดินาเป็นพื้นที่ในเทือกเขาแอลป์ เมื่อแรกนั้นชาววัลเซอร์ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนที่สูงและต่อมาจึงขยายชุมชนลดระดับลงมาทางหุบเขา ทำให้ปรากฏเป็นชุมชนหลายแห่งตั้งอยู่กระจายตามเชิงเขา
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง โครงสร้างทางเศรษฐกิจของทรีเซินแบร์คเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ชาวทรีเซินแบร์คในวัยทำงานส่วนใหญ่ทำงานบนพื้นที่ราบ (ซึ่งเป็นพื้นที่เทศบาลอื่นหรือเมืองหลวง) และไปกลับทุกวัน ปัจจุบันแรงงานมากกว่า 2 ใน 3 ของทรีเซินแบร์คทำงานในภาคอุตสาหกรรมและภาคบริการบนพื้นราบ ส่วนพื้นที่เกษตรกรรมในเทศบาลทรีเซินแบร์คลดลงอย่างต่อเนื่อง เป็นผลมาจากนโยบายการฟื้นฟูสภาพที่ดินระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1993
เทศบาลทรีเซินแบร์คมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
การตั้งถิ่นฐานในเทศบาลทรีเซินแบร์คมีลักษณะเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กเป็นกลุ่มกระจายไปบนเชิงเขาที่ความสูงต่างกัน ทำให้เป็นแหล่งพักตากอากาศและแหล่งเล่นสกีที่นิยมของประเทศ ชุมชนในเทศบาลทรีเซินแบร์ค เช่น
เทศบาลทรีเซินแบร์คมีภาษาที่สำเนียงแตกต่างจากพื้นที่รอบข้างเรียกว่า สำเนียงเยอรมันวัลเซอร์  ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากภาษาของชาววัลเซอร์ที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานถาวรในพื้นที่เทศบาลในปัจจุบันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 (ยุคกลาง) สำเนียงท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์นี้ยังคงได้รับการส่งเสริมและธำรงไว้โดยเทศบาล สำเนียงดังกล่าวยังเป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกถึงความหลากหลายทางภาษาศาสตร์ของประเทศลีชเทินชไตน์ นอกจากนี้ชาวทรีเซินแบร์คยังพูดภาษาเยอรมันมาตรฐานและภาษาท้องถิ่นเยอรมันแอลิแมนนิก (Alemannic German) อีกด้วย
เสน่ห์ ถิ่นแสน
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน หรือ ดร.เพียงดิน รักไทย เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นนักวิชาการและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองชาวไทยในต่างประเทศ ปัจจุบันมีชื่อในกลุ่มผู้ถูกเรียกให้ไปรายงานตัวต่อ คสช. และถูกออกหมายจับ ในฐานะผู้ที่ไม่ไปรายงานตัวคดีมาตรา 112
ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน เริ่มต้นทำงานเมื่อปี 2530 กับองค์กรของรัฐบาลอเมริกัน (Department of State) ชื่อ The Consortium ที่อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ที่เตรียมผู้อพยพชาวอินโดจีน อันได้แก่ ลาว กัมพูชา และเวียดนาม เพื่ออพยพไปสู่ประเทศที่สาม คือประเทศสหรัฐ โดยช่วยสอนด้านภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองและวัฒนธรรมอเมริกัน และหลังจากกลับจากการเรียนที่ออสเตรเลีย ดร. เสน่ห์ ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ ที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี 2537 จนถึงปี 2543 เมื่อได้รับทุนของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ไปเรียนต่อระดับปริญญาเอกด้านการใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่ University of Warwick เมืองโคเวนทรี ประเทศอังกฤษ โดยดร.เสน่ห์ ได้ทำงานด้านการสอนที่ต่างประเทศหลายแห่ง เช่น ที่ออสเตรเลีย อังกฤษ สหรัฐอเมริกา และอัฟกานิสถาน โดยเว็บไซต์ส่วนตัวของ ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน ยังได้ระบุว่า เขาเป็นผู้ก่อตั้งและ CEO ของมูลนิธิ Education for Peace Foundation ด้วย แต่รายละเอียดการดำเนินงาน ยังไม่ปรากฏชัด เขายังรับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ในภาควิชาภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต แห่ง สหรัฐอเมริกา จนถึงสิ้นปี 2553
กิจกรรมทางการเมืองและสิทธิมนุษยชน.
สถานีมดแดงล้มช้าง.
ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน เคลื่อนไหวทางการเมืองในนาม ดร.เพียงดิน รักไทย โดยเริ่มมีบทบาทเด่นชัด เมื่อเริ่มจัดรายการวิทยุออนไลน์ ที่เว็บไซต์ของกลุ่ม RedUDD เมื่อกลางปี 2554 จากนั้น ดร. เพียงดิน ได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยประชาชน (Thai People's Revolutionary University for Democracy) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 ในฐานะอธิการบดีมหาวิทยาลัย (ซึ่งไม่มีศักดิ์อย่างเป็นทางการ) และภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน (Thai Alliance for Human Rights) องค์กรไม่แสวงกำไร ซึ่งจดทะเบียนเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2555 กับมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งและประธานฝ่ายบริหาร บทบาทการวิจารณ์การเมืองแบบกึ่งวิชาการ ของดร. เสน่ห์ ในนามเพียงดิน รักไทย เป็นที่จับตาของผู้สนใจทางการเมือง เพราะการวิพากษ์ด้วยน้ำเสียงนุ่ม ราบเรียบ ไม่ด่าหยาบคาย แต่เนื้อหาสาระท้าทายให้คนคิด (เช่น รายการชวนคิดชวนคุย) โดยสถานียูทูปในเครือข่ายของ ดร. เพียงดิน มีหลายสถานี เช่นสถานีมหาวิทยาลัยประชาชน สถานีมดแดงล้มช้าง และสถานี ดร. เพียงดิน รักไทย Official เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีบล็อกที่เผยแพร่ข่าวสารทางการเมือง เช่น ที่ บทบาทที่เด่นชัดของ ดร. เสน่ห์ ในนาม เพียงดิน รักไทย คือการสร้างทฤษฎีปฏิวัติสันติ มดแดงล้มช้าง และพยายามปลุกให้ประชาชนลุกขึ้นมาร่วมแสดงพลังอย่างสันติ เพื่อปฏิเสธการปกครองที่ไม่เป็นประชาธิปไตย แล้วสร้างชาติใหม่บนหลักการประชาธิปไตยสากล
มีชื่อในกลุ่มล้มเจ้า.
ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน มีชื่อในกลุ่มล้มเจ้า ทำผิดคดีมาตรา 112 โดยทำงานใกล้ชิดกับนายอเนก ชัยชนะ ในการก่อตั้งภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน ซึ่งเป็นองค์กรที่ถูกมองว่า ใกล้ชิดกับ ดร.ทักษิณ ชินวัตร แต่ ดร.เสน่ห์ ยืนยันตลอดว่า ไม่เคยได้รับเงินทองจากใคร หรือเป็นลูกน้องของใคร และเมื่อนายจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้ลี้ภัยไปที่นครซานฟรานซิสโก ดร.เพียงดิน รักไทย มีบทบาทช่วยเหลือด้านการลี้ภัยในนามภาคีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชน และการก่อตั้งองค์การเสรีไทยเพือสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย
ปัจจุบัน ดร.เสน่ห์ ถิ่นแสน เป็นหนึ่งผู้ถูกเรียกให้ไปรายงานตัวต่อ คสช. และถูกออกหมายจับในฐานะผู้ที่ไม่ไปรายงานตัวคดีมาตรา 112 จัดเป็นผู้ที่อันตรายต่อความมั่นคงของชาติไทยและมีสถานะเป็นผู้ลี้ภัยกำลังอยู่ระหว่างหลบหนีคดีมาตรา 112 อยู่ที่สหรัฐอเมริกา
คันจูโร อะระชิ
คันจูโร อะระชิ (8 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 21 ตุลาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น โดยคันจูโร อะราชิเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1927
ผลงานโทรทัศน์.
คันจูโร อะระชิแสดงภาพยนตร์มากถึง 300 เรื่อง:
มิจิโยะ อาราตามะ
มิจิโยะ อาราตามะ (; 15 มกราคม ค.ศ. 1930 - 17 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
หลังจบการศึกษาจากโรงเรียนสอนดนตรีและเต้นรำทาการาซูกะ อาราตามะจึงเข้าร่วม Takarazuka Revue ใน ค.ศ. 1945 เธอเปิดตัวในภาพยนตร์ใน ค.ศ. 1951 แต่เธอออกจาก Takarazuka Revue ในช่วงก่อน ค.ศ. 1955 โดยเซ็นสัญญากับสตูดิโอภาพยนตร์นิกกัตสึ หลังสัญญาหมดอายุ จึงไปทำสัญญากับโตโฮ เธอทำงานให้กับผู้กำกับหลายคน เช่น มิกิโอะ นารูเซะ, ยาซูจิโร โอซุ และมาซากิ โคบายาชิ ปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "The Human Condition", "The End of Summer", "Kwaidan" และ "" นับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 เธอจดจ่ออยู่กับงานบนเวทีและโทรทัศน์เท่านั้น หลัง ค.ศ. 1994 เธอเริ่มปรากฏตัวน้อยลงเนื่องจากปัญหาทางสุขภาพ เธอเสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายใน ค.ศ. 2001
นาริมิ อาริโมริ
นาริมิ อาริโมริ (有森 也実 "Arimori Narimi", เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1967 ที่ โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
นะริมิ อะริโมริ
มีรอสวัฟ แคร์มัตแชฟสกี
มีรอสวัฟ แคร์มัตแชฟสกี  เป็นเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศโปแลนด์และเป็นชาวโปแลนด์คนแรกและคนเดียว ที่ได้ขึ้นสู่อวกาศจากภารกิจโซยุซ 30 ในโครงการอินเตอร์คอสมอส
มิโยโกะ อาซาดะ
มิโยโกะ อาซาดะ  เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1956 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น นอจากนี้ก็ยังเป็นนักร้องอีกด้วย
รุริโกะ อะซะโอะกะ
รุริโกะ อะซะโอะกะ, เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ที่เมืองซินเจียง Xinjing, Manchukuo (ปัจจุบันเป็นเมืองฉางชุน, Jilin, China), เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
ไทโช
ชินซุเกะ อะชิดะ
ชินซุเกะ อะชิดะ (14 มีนาคม ค.ศ. 1914 - 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น แสดงภาพยนตร์มากถึง 90 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง ค.ศ. 1999
เซ อาชินะ
เซ อาชินะ (; 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 – 14 กันยายน ค.ศ. 2020) ชื่อเกิด อิงาราชิ อายะ  เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น มีผลงานที่รู้จักคือภาพยนตร์เรื่อง "มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ 7 อสูรสงคราม"
คุมิโกะ อะโซ
คุมิโกะ อะโซ เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เกิดที่เมืองซันมุ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงและเป็นนางแบบชาวญี่ปุ่น
ชาวเดอร์
ชาวเดอร์  เป็นการ์ตูนโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกาออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คและบูมเมอแรง เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ถึง 7 สิงหาคม ค.ศ. 2010
เรี่องราว.
เป็นเรี่องของชาวเดอร์ ที่มีความฝันว่าอยากเป็นกุ๊กทำอาหารมาก เลยมาเรียนวิชาทำอาหารกับเชฟมุง ดาล ที่ร้านมุง ดาล แคสเธอริ่ง คอมพานี (Mung Daal Catering Company) รวมถึงอาศัยอยู่ร่วมกันกับมุง ดาล ทรัฟเฟิล ภรรยาของเขา และชนิสเชล ลูกจ้างแต่เปรียบเหมือนครอบครัวไปแล้ว ในเมืองมาซิปันซ์ ซิตี้ (Marzzipan Citty) ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเขา จึงทำให้มีเรื่องราวหลายๆตอนปนกันไปและยังมีตัวตัวละครอีกมากมาย
ชาวเดอร์ (Chowder).
ตัวละครเอกของเรี่อง อายุ 12ปี เป็นลูกผสม แมว หมี กระต่ายตัวสีม่วง มีความฝันอยากเป็นเชฟทำอาหาร จึงมาเป็นลูกศิษย์และอาศัยอยู่กับมุง ดาล เชฟที่มีชื่อเสียง มีนิสัยร่าเริงแต่ค่อนข้างจะสมาธิสั้น ประมาทและหุนหันพลันแล่นเป็นประจำ ทำให้เป็นที่น่าปวดหัวสำหรับมุง ดาลเสมอ บางครั้งก็ขี้เกียจ ชอบแอบกินอาหารตอนดึก ของหวานที่ชอบมากๆคือไทร์สครีม เขาหิวตลอดเวลาและสามารถกินได้ทุกอย่างที่เขาอยากกิน 20 ปีต่อมา ชาวเดอร์ได้เป็นเชฟตามที่ฝันหลังมุงดาว เกษียณตัวเอง เขาแต่งงานและมีลูกกับปานีนี่
มุง ดาล (Mung Daal).
เป็นเชฟที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง มีภรรยาชื่อทรัฟเฟิ้ล เป็นครูสอนทำอาหารของชาวเดอร์ เขาทำครัวมาเกือบ 386 ปี มักปวดหัวกับสิ่งที่ชาวเดอร์ทำอยู่บ่อยๆแต่ก็คอยช่วยเหลือแนะนำชาวเดอร์ในทุกๆเรื่อง บางครั้งเป็นขี้ลืม ทำอะไรเชื่องช้า รักห้องครัวมากแต่ชอบทำครัวไหม้เป็นประจำ จริงจังกับการทำอาหารมากแต่ชาวเดอร์มักจะทำให้เสียเป็นประจำ เป็นคนที่ใจดี กล้าได้กล้าเสีย รักภรรยามากแต่บางครั้งก็แอบเจ้าชู้บ้าง หวงหนวดของตัวเองกว่าสิ่งใด อยากทำอะไรต้องทำให้สำเร็จ 20 ปีต่อมา มุง ดาล เกษียณตัวเองและยกร้านของตัวเองให้ชาวเดอร์ดูแลต่อ ในอดีตเคยเป็นลูกศิษย์ของโลเมี่ยนจนกระทั่งเขาทำเกี๊ยวระเบิด ซึ่งทำได้แย่มาก ทำให้โลเมี่ยนไม่ให้เกียรติมุงดาลอีกเลย (แต่ในซีซั่นที่ 3 มุงดาลและชาวเดอร์ได้เข้าในลูกโป่งเล่าเรื่องและสลับเกี๊ยวที่อร่อย จนทำให้ทุกคนในเมืองโดยเฉพาะโลเมี่ยนชื่นชมเข้าตั้งแต่นั้นมา)
ชนิสเซล (Schnitzel).
สัตว์ประหลาดหิน อายุ 49 ปี เป็นมือขวาของมุง ดาล มีร่างกายแข็งแรง อึดทนมาก ชอบโดนทุกคนแซวอยู่บ่อยๆ เวลาโกรธจะไม่ดูน่ากลัว แต่ดูตลก เขาพูดภาษาคนไม่ได้ พูดได้แต่ "ลัดดา ลัดดา" โดนน้ำไม่ได้ มีความสามารถในการยกของที่หนักมากๆได้คนเดียว สนิทกับชาวเดอร์มาก ชอบตดเวลาที่ไม่มีใครเห็น เป็นคนที่เอนไดฟ์แอบชอบแต่เขานั้นมีแฟนอยู่แล้ว (อดีตแฟน) เคยน้อยใจมุงจนลาออกไปครั้งหนึ่ง เนื่องจากมุงใช้งานหนักเกินไปแต่สุดท้ายก็กลับมาทำงานที่ร้านเหมือนเดิม
เอนไดฟ์ (Endive).
เชฟหญิงสาว อายุ 46ปี รูปร่างใหญ่มหึมา มีจมูกยาว คู่แข่งของเธอคือ มุง ดาล และมีเรื่องกระทบกระทั่งกันตลอดเวลาที่เจอกัน เป็นเชฟที่ฝีมือดีเช่นกัน ชอบใส่วิกและมีรสนิยมแบบคนรวย มี ปานีนี่ เป็นลูกศิษย์ แอบชอบและหลงใหล ชาวเดอร์ เป็นอย่างมากตอนแรกเธอไม่สมหวังแต่สุดท้ายทั้งสองคนก็ได้แต่งงานกันจนได้
ปานีนี่ (Panini).
กระต่ายน้อยสีชมพู เป็นลูกศิษย์ของเอนไดฟ์ ชอบคิดว่าตัวเองเป็นแฟนของชาวเดอร์(แต่เธอก็สมหวังกับชาวเดอร์) ตามชาวเดอร์บ่อยจนเขากลัว มีนิสัยแฮปปี้ร่าเริงตลอดเวลา ว่านอนสอนง่ายกับเอนไดฟ์ มีฝีมือการทำอาหารที่ดี พูดจาอ่อนหวานแต่เวลาโกรธจะน่ากลัวมาก ชอบส่งตาหวานให้ชาวเดอร์ทุกครั้งที่เจอกัน
โลเมี่ยน (Lo Mein).
ครูสอนทำอาหารของมุง ดาล ชอบเล่าเรื่องที่น่าอายเกี่ยวกับมุงให้คนอื่นฟังอยู่บ่อยๆ
ทรัฟเฟิล (Truffles).