pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โกลด์เบิร์กได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมีในงานด้านโทรทัศน์มาแล้ว 13 ครั้ง เธอเคยเป็นผู้ช่วยโปรดิวเซอร์และเซนเตอร์สแควร์ในรายการเกมโชว์ Hollywood Squares ตั้งแต่ปี 1998 ถึง 2002 เธอยังประสบความสำเร็จในละครบรอดเวย์และอุตสาหกรรมดนตรี เป็น 1 ใน 10 คนที่ได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลเอมมี รางวัลแกรมมี่ รางวัลโทนี่ นอกจากนั้นเธอยังเคยได้รับรางวัลบาฟต้า ได้รับ 4 รางวัลพีเพิลส์ชอยส์ และยังได้รับเกียรติมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม หลังจากนั้นโกลด์เบิร์กยังดูแลและเป็นพิธีกรร่วมในรายการ "The View" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลเอมมีในปี 2009
วูปี้ โกลด์เบิร์ก
พรปวีณ์ นีระสิงห์ (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เฟย์ เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย เป็นสมาชิกเฟย์ ฟาง แก้ว ค่ายกามิกาเซ่ในเครือบริษัทอาร์เอส
พรปวีณ์เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เป็นบุตรสาวคนที่ 2 จากบุตรสาวทั้งหมด 3 คนของ พันเอก นายแพทย์ ทรงพล นีระสิงห์ และนาง วีนุกูล นีระสิงห์ โดยมีพี่สาว 1 คนคือ ฟาง ธนันต์ธรญ์ นีระสิงห์ และน้องสาว 1 คน คือ ฟิน พีร์พิชชา นีระสิงห์ และ ยังเป็นหลานสาวแท้ๆของ กุลวิทย์ เลาสุขศรี หรือ ฟอร์ด บรรณาธิการบริหารนิตยสาร โว้กไทยแลนด์
ด้านชีวิตส่วนตัวเคยคบหาดูใจกับ สิงห์ ประชาธิป มุสิกพงศ์ อดีตมือกีตาร์วง สควีซ แอนิมอล และเป็นบุตรชายของนาย วีระกานต์ มุสิกพงศ์ ปัจจุบันกำลังคบหาดูใจกับ บอย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ นักแสดง พิธีกร
บล็อกปาร์ตี
บล็อกปาร์ตี  เป็นวงอินดี้ร็อกจากอังกฤษ ปัจจุบันมีสมาชิกประกอบด้วยด้วย เคเล โอเกอร์เรเก (ร้องนำ) รัสเซลล์ ลิสแซ็ก (กีตาร์) จัสติน แฮร์ริส (เบส คีย์บอร์ด แซ็กโซโฟน ร้องประสาน) ลุยส์ บาร์เทิล (กลอง) และสมาชิกเก่าคือ กอร์ดอน โมกส์ (เบส) และ แม็ตต์ ตอง (กลอง)
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 2005 ชื่ออัลบั้ม Silent Alarm
ชรัฐฐา อิมราพร
วรัฐฐา อิมราพร
จริญญา ศิริมงคลสกุล (เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น แก้ว เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย เป็นสมาชิกเฟย์ ฟาง แก้ว ร่วมกับพรปวีณ์ นีระสิงห์ (เฟย์) และธนันต์ธรญ์ นีระสิงห์ (ฟาง) ค่ายกามิกาเซ่ในเครือบริษัทอาร์เอส
จริญญาเกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติทรีนิตี้ และระดับปริญญาตรีที่คณะบริหารธุรกิจการบิน มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
ศิลปินค่ายอาร์เอส.
จริญญาเปิดตัวในฐานะศิลปินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2550 ณ ลานพาร์ค พารากอน ศูนย์การค้าสยามพารากอน พร้อมกับการเปิดตัวค่ายกามิกาเซ่ และวงเฟย์ ฟาง แก้ว ที่จริญญาเป็นสมาชิก จริญญาจึงเป็นศิลปินรุ่นแรกของค่าย ในวันเดียวกัน อัลบัมแรกของวงเฟย์ ฟาง แก้ว ชื่อเดียวกับชื่อวง ก็ได้ออกจำหน่าย หลังจากได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว จึงออกอัลบัมที่สองชื่อ "มิซยูทู" ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2551 ออกอัลบัมที่สามชื่อ "ป็อปปารัซซี" ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2552 และออกอัลบัมที่สี่ชื่อ "เลดีส์แอนด์เจนเทิลเมน" ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ตามลำดับ
ก่อนเปิดตัว จริญญาได้รับการฝึกฝนมายาวนานจากสุทธิพงษ์ วัฒนจัง ผู้บริหารค่ายกามิกาเซ่ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกวงฟรุตตี้ เมื่อเปิดตัวแล้ว สุทธิพงษ์ก็ดูแลใกล้ชิดเสมอ จนสุทธิพงษ์ลาออกจากค่ายกามิกาเซ่ไปในกลาง พ.ศ. 2553
นอกจากความนิยมภายในประเทศแล้ว จริญญายังเป็นที่ชื่นชอบในต่างประเทศ ใน พ.ศ. 2552 จริญญาเปิดการแสดงสดชื่อ "กามิกาเซ่เกิลส์ไลฟ์อินแบ็งค็อก" (Kamikaze Girls Live In Bangkok) ที่กรุงเทพมหานคร มีชาวญี่ปุ่นจำนวนมากเดินทางมาประเทศไทยเพื่อชมดูเธอ
ใน พ.ศ. 2559 จริญญาสิ้นสุดสัญญากับบริษัทอาร์เอส ต้นสังกัดของค่ายกามิกาเซ่ และไม่ต่อสัญญา หลังจากนั้น จริญญาทำงานเป็นนักแสดงอิสระ และได้ร่วมงานกับบริษัทจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ คู่แข่งของบริษัทอาร์เอส มีผลงานเป็นละครเรื่องต่าง ๆ
จริญญาสามารถเล่นเปียโนได้
เมื่อเริ่มเป็นสมาชิกวงเฟย์ ฟาง แก้ว จริญญามักแต่งกายและไว้ทรงผมอย่างผู้ชาย จึงมีผู้เข้าใจผิดว่า จริญญาเป็นทอม และช่วงหนึ่ง ยังมีข่าวว่า จริญญาเป็นคู่รักกับมัฑณาวี คีแนน นักร้องหญิงร่วมค่าย แต่จริญญาปฏิเสธเรื่องดังกล่าวมาเสมอ และเพื่อนร่วมวงทั้งสองคนก็ออกความเห็นเช่นเดียวกับจริญญา อย่างไรก็ดี ภาพลักษณ์ดังกล่าวทำให้จริญญามักมีผลงานแนวทอม เช่น ใน พ.ศ. 2553 จริญญาได้รับบท กะปอม ในละครเรื่อง "บริษัทสร้างสุข" ตอน เขาหาว่าหนูเป็นทอม ออกอากาศเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ต่อมาใน พ.ศ. 2555 จริญญาออกอัลบัม "เอฟเอฟเค อะฮอลิก" และเปลี่ยนภาพลักษณ์เป็นหญิงมากขึ้น
ผู้ชื่นชอบจริญญามักกระตุ้นให้จริญญาคบหากับวิศว ไทยานนท์ (โทโมะ) นักร้องร่วมค่าย ทำให้ทั้งคู่มีผลงานร่วมกันบ่อยครั้ง โดยเฉพาะใน พ.ศ. 2554 ค่ายกามิกาเซ่ให้ทั้งสองออกผลงานร่วมกันเป็นเพลงชื่อ "เพื่อนที่ไม่รู้ใจ" และให้คนทั้งสองเล่นเป็นคู่รักกันในมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าว ซึ่งเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ปีนั้น นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2555 จริญญาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "บางกอกกังฟู" ซึ่งยุทธเลิศ สิปปภาค กำกับ โดยจริญญาเป็นนางเอกชื่อ กอหญ้า คู่กับรัฐภูมิ โตคงทรัพย์ (ฟิล์ม) แต่ภายหลังจากเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับรัฐภูมิ จึงมีการนำวิศวมาแสดงแทนรัฐภูมิ ภาพยนตร์นี้ถ่ายทำเสร็จในปลายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 และออกฉายในวันที่ 1 กันยายน ปีนั้น
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 จริญญาเปิดตัวเป็นคู่รักกับโทนี่ รากแก่น และวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โทนี่ รากแก่น ได้ทำการเซอร์ไพรส์ขอจริญญาแต่งงานต่อหน้าครอบครัว วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2563 จริญญาและโทนี่ รากแก่น ได้จัดงานพิธีมงคลสมรส
นอกจากงานด้านบันเทิงแล้ว จริญญายังสนับสนุนการกุศล เช่น ใน พ.ศ. 2553 จริญญาบริจาคเงินส่วนตัวให้แก่บ้านอุปถัมภ์สัตว์ วัดทำเลทอง จังหวัดปทุมธานี ในวันคล้ายวันเกิดของตน และในปีเดียวกัน สมาคมป้องกันการทารุณกรรมสัตว์แห่งประเทศไทยเลือกจริญญาเป็นทูตเยาวชนรณรงค์รักสัตว์ในโรงเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2554 สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยเลือกจริญญาเป็นผู้ประชาสัมพันธ์การขายดอกมะลิเพื่อนำรายได้เข้าสภา ในปีนั้น จริญญายังได้เข้าเยี่ยมให้กำลังใจแก่แป้ง ชนัญธิดา วัชระ เด็กหญิงอายุ 11 ปีซึ่งป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้ายที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และเป็นผู้ชื่นชอบจริญญา
ณปภัช วัฒนากมลวุฒิ
เพอร์รี โคโม
เพียริโน "เพอร์รี" โคโม  นักร้องชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ มีผลงานอยู่ในวงการเพลง และการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ของสหรัฐเป็นเวลานานกว่า 50 ปี เป็นที่รู้จักด้วยฉายา "มิสเตอร์ ซี" (Mr. C)
โคโมเกิดที่เมืองแคนนอนสเบิร์ก ใกล้พิตสเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรคนที่ 7 ในจำนวน 13 คนของเปโตร โคโม และลูเชีย ทราวากลินี ชาวอิตาเลียนที่อพยพมาจากเมืองพาลีนา แคว้นอาบรุซโซ ทางตะวันออกของอิตาลี บิดาของเขาเป็นนักร้อง และสนับสนุนให้ลูกๆ ได้รับการฝึกฝนการร้องเพลง
ช่วงวัยรุ่น โคโมเป็นนักทรอมโบนและออร์แกน เล่นให้กับโบสต์และวงดุริยางค์ของเมือง และเปิดกิจการร้านตัดผม เขาแต่งงานเมื่ออายุ 20 ปี กับโรเซล เบนลีน คู่รักที่รู้จักกันตั้งแต่อายุ 17 ปี และใช้ชีวิตคู่กันตลอดมาจนกระทั่งเธอเสียชึวิตด้วยวัย 84 ปี เมื่อ ค.ศ. 1998 มีบุตรด้วยกันสามคน
โคโมเริ่มเข้าสู่วงการร้องเพลงอาชีพเมื่อปี ค.ศ. 1933 หลังแต่งงานไม่นานได้ร้องเพลงบันทึกเสียงครั้งแรกกับวงออร์เคสตราของเท็ด วีมส์ เมื่อ ค.ศ. 1936 สังกัดเดคคาเรเคิดส์ ต่อมาเท็ด วีมส์ ยุบวงในปี ค.ศ. 1942 โคโมจึงไปเป็นนักร้องให้กับซีบีเอสอยู่หลายปี แต่ไม่ประสบความสำเร็จแต่อย่างใด เขาคิดที่จะเดินทางกลับบ้านเกิด เพื่อกลับไปเป็นช่างตัดผมตามเดิม แค่ได้รับการชักชวนจากผู้จัดรายการของเอ็นบีซี ให้แสดงในรายการ "Chesterfield Supper Club" ซึ่งทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียง
ผลงานบันทึกเสียงเพลงที่แรกที่สร้างชื่อให้โคโม ได้แก่เพลงป็อปบัลลาด "Till the End of Time" จากทำนองเพลง ของโชแปง โคโมประสบความสำเร็จในอาชีพอย่างรวดเร็ว มีซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ดถึง 14 เพลง ได้แก่ "Till The End Of Time" (1945); "Prisoner of Love" (1945); "Surrender" (1946); "Chi-Baba, Chi-Baba" (1947); "A - You're Adorable" (1949); "Some Enchanted Evening" (1949); "Hoop-De-Doo" (1950); "If" (1951); "Don't Let The Stars Get In Your Eyes" (1952); "No Other Love" (1953); "Wanted" (1953); "Hot Diggity (Dog Ziggity Boom)" (1956); "Round And Round" (1957); และ "Catch a Falling Star" (1957)
โคโมบันทึกเสียงกับอาร์ซีเอวิคเตอร์เป็นจำนวนมากตั้งแต่ปี 1952 ถึง 1987 และได้รับรางวัลแกรมมีเป็นครั้งแรก จากเพลง "Catch a Falling Star" ในปี ค.ศ. 1958 และได้รับรางวัล Grammy Lifetime Achievement Award ในปี 2002
ตั้งแต่ปี 1948 โคโมได้เป็นพิธีกร และร้องเพลงในรายการโทรทัศน์ของเอ็นบีซี สัปดาห์ละ 15 นาที ต่อมาได้ย้ายไปจัดกับซีบีเอสในปี 1950 ชื่อรายการ "เดอะเพอร์รี โคโมโชว์" สัปดาห์ละ 3 วัน หลังรายการข่าวของซีบีเอส พร้อมกับถ่ายทอดเสียงทางสถานีวิทยุ เป็นเวลาหลายปี และยังเป็นพิธีกรในรายการพิเศษช่วงวันหยุด จนถึงปี 1987
เมื่อเดือนมกราคม 1994 เพอร์รี โคโม ได้จัดการแสดงคอนเสิร์ตรอบพิเศษที่ดับลิน ไอร์แลนด์ ชื่อ "Como's Irish Christmas" เพื่ออำลาวงการ และได้ใช้ชีวิตอย่างสงบจนกระทั่งเสียชีวิตจากอาการแทรกซ้อนของภาวะสมองเสื่อม (อัลไซเมอร์) เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 ที่บ้านพักในฟลอริดา
แพร์รี โคโม
ข้อตกลงมิวนิค
อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง
พระศรีศิลป์
พระศรีศิลป์ เป็นพระนามของพระมหากษัตริย์และพระราชโอรสในสมัยกรุงศรีอยุธยา สามารถหมายถึง
ยุวชนแดง
ยุวชนแดง  หรือ หงเว่ยปิง  เป็นขบวนการทางสังคมกึ่งทหารของนักศึกษาเยาวชนซึ่งถูกเรียกระดมโดยเหมา เจ๋อตุง ในปี พ.ศ. 2509 และ พ.ศ. 2510 ในช่วงระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ตามที่ผู้นำยุวชนแดง ได้มีเป้าหมายของขบวนการ มีดังนี้
แม้ว่าจะพบกับการต่อต้านมาแต่เนิ่นๆ ยุวชนแดงได้รับการสนับสนุนอย่างส่วนตัวจากเหมา และขบวนการได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว เหมาได้ใช้กลุ่มนี้เป็นโฆษณาชวนเชื่อและบรรลุเป้าหมาย เช่น ทำลายสัญลักษณ์ของจีนในอดีตก่อนยุคคอมมิวนิสต์ รวมถึงศิลปวัตถุโบราณและสุสานของบุคคลสำคัญของจีน ยิ่งไปกว่านั้น, รัฐบาลได้ปล่อยให้ยุวชนแดงทำตามอำเภอใจอย่างมากและยังได้อนุญาตให้ยุวชนแดงทำร้ายต่อผู้คนที่ถูกมองว่า เป็นพวกที่ไม่เห็นด้วย ขบวนการได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะควบคุม ได้เกิดความขัดแย้งกับผู้มีอำนาจและคุกคามความมั่นคงของประชาชนบ่อยมากขึ้นจนกระทั่งรัฐบาลได้พยายามที่จะหาวิธีการควบคุมในยุวชน กลุ่มยุวชนแดงยังได้รับความยากลำบากจากการต่อสู่เช่นเดียวกับฝ่ายพัฒนาในท่ามกลางหมู่ของพวกเขา ในช่วงท้ายของปี ค.ศ. 1968 กลุ่มขบวนการอย่างเป็นทางการก็ได้ลบเลือนหายไป
ท็อปอวอร์ด 2005
ท็อปวอร์ด 2005 เป็นการมอบรางวัลให้แก่คนบันเทิงช่วงปี พ.ศ. 2548
จมื่นศรีสรรักษ์
จมื่นศรีสรรักษ์ เป็นตำแหน่งขุนนางมหาดเล็ก อาจหมายถึง
จมื่นศรีเสารักษ์
จมื่นศรีเสารักษ์ ซึ่งเป็นพระมหาอุปราชในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมนั้น ไม่ปรากฏว่ามีพระนามเดิมว่าอย่างไร แต่ปรากฏพระประวัติครั้งแรกในแผ่นดินสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ เป็นบุตรบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมเมื่อครั้งยังผนวชมีสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรมอนันตปรีชา และได้ร่วมสมคบคิดในการชิงพระราชบัลลังก์จากสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ โดยได้ร่วมมือกับผู้เลื่อมใสในพระพิมลธรรมอนันตปรีชานำกำลังเข้าสู่พระราชวัง และจับตัวสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
หลังจากนั้น จึงได้เชิญพระพิมลธรรมอนันตปรีชาขึ้นเสวยราชสมบัติทรงพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โดยพระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาจมื่นศรีเสารักษ์เป็นพระมหาอุปราช ดำรงตำแหน่งที่พระมหาอุปราชได้ 7 วัน เกิดประชวรลง และอีก 3 วันจึงเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แต่งการพระราชทานเพลิงตามอย่างพระมหาอุปราช
เรดการ์ด
เรดการ์ด  สามารถหมายถึง
เจ้าหมื่นศรีสรรักษ์
มิชชันอิสยู
วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก
วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก  เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1990 นำแสดงโดยแพทริก สเวย์ซี, เดมี มัวร์, โทนี โกลด์วิน และวูปี โกลด์เบิร์ก เขียนโดยบรูซ โจเอล รูบิน และกำกับโดยเจอร์รี ซักเกอร์ ภาพยนตร์ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ 2 รางวัล คือ บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และ นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในการแสดงของวูปี โกลด์เบิร์ก
ในปี ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์ยังได้ถูกสร้างในรูปแบบละครเพลง ในเวสต์เอนด์อีกด้วย
พาราเมาต์พิกเจอส์
พาราเมาต์ พิกเจอส์ คอร์โปเรชัน  เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์อเมริกันและจัดจำหน่ายระดับนานาชาติ ตั้งอยู่ที่ 5555 ถนนเมลโรสเอเวนิว ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย ปัจจุบันมีเจ้าของคือเวียคอม ถือเป็นสตูดิโออเมริกันที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และยังคงเป็นสตูดิโอหลักที่ยังมีฐานอยู่ในฮอลลีวูด พาราเมาต์เป็นสตูดิโอที่มีภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูง สตูดิโอหนึ่ง
พาราเมาท์ พิกเจอร์ส
พาราเมาท์พิกเจอร์ส
ทมัส มุลเลอร์ (นักฟุตบอล)
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน  หรือชื่อเดิม เอ็ดเวิร์ด แอนโทนี เมเซน  เป็นตัวละครในชุดนิยายทไวไลท์ ประพันธ์โดยสเตฟานี เมเยอร์ ตัวละครนี้ปรากฏในนิยายเรื่อง "แรกรัตติกาล" "นวจันทรา" "คราสสยุมพร" "รุ่งอรุโณทัย" เช่นเดียวกับในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" รวมถึงในนิยายที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์อย่าง "Midnight Sun" ที่เป็นเรื่องเล่าในมุมมองของเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดเป็นแวมไพร์ที่ตกหลุมรักและแต่งงาน ทั้งยังมีบุตรกับเบลล่า สวอน หญิงสาวมนุษย์ที่ต่อมาเลือกที่จะเป็นแวมไพร์เช่นกัน ในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ผู้ที่สวมบทบาทเป็นเอ็ดเวิร์ดคือ โรเบิร์ต แพตตินสัน
สเตฟานี เมเยอร์
Edward Cullen
แวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน
นิวมูน  หรือชื่อทางการตลาดว่า แวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน  เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2009 แนวโรแมนติกแฟนตาซี ออกในสหรัฐอเมริกาวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ที่มีเนื้อเรื่องจากนวนิยาย "นวจันทรา" ของสเตเฟนี เมเยอร์ และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ทั้งนี้ผู้สร้างบริษัทซัมมิต เอนเตอร์เทนเมนต์ให้สร้างภาคต่อนี้เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ในช่วงต้นความสำเร็จของภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ภาพยนตร์กำกับโดยคริส วีตซ์ นำแสดงโดยคริสเตน สจ๊วต, โรเบิร์ต แพตตินสัน และเทย์เลอร์ เลาต์เนอร์ รับบทเป็นเบลล่า สวอน, เอ็ดเวิร์ด คัลเลน และเจค็อบ แบล็ก ตามลำดับ ส่วนเมลิสซา โรเซนเบิร์กก็กลับมารับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทสำหรับภาพยนตร์เช่นเคย เธอเริ่มเขียนบทภาพยนตร์แรกในสัปดาห์เปิดตัวของภาพยนตร์ภาคแรก
New Moon (2009 film)
New Moon (novel)
แวมไพร์ ทไวไลท์ 2
โฟร์คัลเลอร์ส
โฟร์คัลเลอร์ส เป็นอัลบั้มชุดที่ 7 ของวงอินฟินิตี้ ที่สังกัดกับค่าย ใบตอง เร็คคอร์ด ของ ศรายุทธ สุปัญโญ ซึ่งจัดจำหน่ายโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้เป็นการกลับมาของวง หลังจากที่ห่างหายจากการทำอัลบั้มไปนานถึง 11 ปี นับตั้งแต่อัลบั้มชุด Together โดยเหลือสมาชิกแกนนำหลักอยู่สองคน คือ ศรายุทธ สุปัญโญกับ ชุมพล สุปัญโญ และได้สมาชิกใหม่อย่างเป็นทางการมาเพิ่มอีกคือ วิโรจน์ สถาปนาวัตร และ วรรณยศ มิตรานนท์
อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดแรกของวงที่ทำเพลงออกมาเป็นรูปแบบ ฟิวชั่นแจ๊ส ที่ผสมผสานดนตรีไทยพื้นบ้าน 4 ภาคทุกๆเพลง (เช่น The Legend Of Chaphraya, I-San Dancing, Siam Romance) และมีธีมของตัวเพลงในด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมและธรรมชาติ (เช่นเพลง Phayoonloand) และยังนำเพลงไทยเดิมอย่าง สร้อยแสงแดง มาทำใหม่อีกด้วย
อัลบั้มชุดนี้ยังมีแขกรับเชิญมาร่วมงานด้วยหลายคน ไม่ว่าจะเป็น โชคดี พักภู่, อรวรรณ เย็นพูนสุข, ดวงพร ผาสุก เป็นต้น
Fourcolors
ราชสกุลโก
ราชสกุลโก เป็นราชสกุลที่สืบเชื้อสายจาก พระเจ้าทงมย็องซ็อง หรือ โก จูมง ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรโคคูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี
ราชสกุลโก  เป็นหนึ่งในเรี่ยวแรงสำคัญที่ร่วมกันก่อตั้งและสถาปนาอาณาจักรโกคูรยอโดยมีพระราชา 24 ใน 28 พระองค์ของราชวงศ์นั้นมาจากราชสกุลโกทั้งสิ้นหลังจากพระเจ้าดงเมียงยองเสด็จสวรรคตลงเมื่อ พ.ศ. 525 องค์ชาย แฮ ยูริ จากราชสกุลแฮพระราชโอรสองค์โตก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ายูริ พระราชาหลังจากนั้นอีก 3 พระองค์ล้วนมาจากราชสกุลแฮทั้งสิ้นแต่เมื่อสิ้นรัชสมัย พระเจ้าโมบอน พระราชาองค์ที่ 5 ในปี พ.ศ. 596 แล้วองค์ชาย โก กุง จากราชสกุลโกจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าแทโจมหาราช หลังจากนั้นราชสกุลโกก็ปกครองโกคูรยอเรื่อยมาจนอาณาจักรล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1213
ครีค
Pidgin (แก้ความกำกวม)
Pidgin สามารถหมายถึง
รายชื่อตอนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ (มังงะ)
รายชื่อตอนนารูโตะ ในประเทศญี่ปุ่นได้มีการตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นจัมป์ เมื่อปี พ.ศ. 2542 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ชูเอฉะ
ส่วนในประเทศไทย นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ตีพิมพ์ใน หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ บูม ภายใต้ลิขสิทธิ์ของบริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ฟือร์นังดู ปึไรรา
ฟือร์นังดู ปึไรรา (; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นช่างภาพอิสระชาวดัตช์เชื้อสายโปรตุเกสที่เสียชีวิตไปพร้อมกับการอัปปางของเรือเรนโบว์วอร์เรียร์ ที่เมืองออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ เนื่องจากถูกสายลับหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก  ของฝรั่งเศส ลอบวางระเบิด
เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 รัฐบาลฝรั่งเศสได้เตรียมทำการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดินที่เกาะโมรูโรอา บริเวณเฟรนช์พอลินีเชีย กรีนพีซได้ส่งเรือเรนโบว์วอร์เรียร์มายังน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเพื่อประท้วง โดยเดินทางจากวานูอาตู เข้าเทียบท่าที่ออกแลนด์ เพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อไปยังโมรูโรอา
สายลับฝรั่งเศสได้ลักลอบส่งนักประดาน้ำสองคนเข้ามาวางระเบิดใต้ท้องเรือจำนวนสองลูก บริเวณใบพัดและห้องเครื่อง หลังจากระเบิดลูกแรกทำงาน ขณะที่ลูกเรือคนอื่นพากันหนีเอาตัวรอด ปึไรราได้วิ่งกลับเข้าไปที่ห้องพักใต้ท้องเรือเพื่อขนกล้องถ่ายภาพและอุปกรณ์ออกมา เมื่อระเบิดลูกที่สองทำงาน เขาถูกแรงกระแทกหมดสติและจมน้ำเสียชีวิต
ทางการนิวซีแลนด์ได้จับตัวสายลับฝรั่งเศสสองคน ชื่อ ดอมีนิก พรีเยอร์ (Dominique Prieur) และอาแล็ง มาฟาร์ (Alain Mafart) ขณะกำลังหลบหนีโดยปลอมตัวเป็นสามีภรรยา ใช้หนังสือเดินทางปลอมสัญชาติสวิส ส่วนสายลับคนอื่นล้วนหลบหนีไปได้ สายลับทั้งสองถูกดำเนินคดีข้อหาฆาตกรรม ถูกตัดสินจำคุกสิบปี แต่รัฐบาลฝรั่งเศสได้ใช้อิทธิพลต่อรองให้ส่งตัวกลับมารับโทษในฝรั่งเศส และได้รับอิสรภาพ พร้อมกับการเลื่อนยศในเวลาต่อมา
ยี่สิบปีหลังเหตุการณ์วินาศกรรม พลเรือเอก ปีแยร์ ลาก็อสต์ หัวหน้าหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก ผู้รับผิดชอบปฏิบัติการ ได้ออกมาเปิดเผยว่า ปฏิบัติการนี้มีชื่อว่า "ปฏิบัติการซาตาน"  ได้รับความเห็นชอบและอนุมัติจากนายฟร็องซัว มีแตร็อง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และกล่าวว่าปฏิบัติการครั้งนี้มีเป้าหมายเพียงเพื่อให้เรือเรนโบว์วอร์เรียร์เสียหายจนใช้การไม่ได้ ไม่ได้ต้องการสังหารชีวิตผู้ใด
Fernando Pereira
บ้านผีสิง
บ้านผีสิง หมายถึงบ้านหรือที่อยู่อาศัยที่เชื่อว่าเป็นที่ที่มีสิ่งลึกลับเกิดขึ้นหรือปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้น ซึ่งอาจหมายถึง ผี วิญญาณ หรือ สิ่งชั่วร้ายอย่างปีศาจ
บ้านผีสิงมักจะเป็นที่อยู่อาศัยของวิญญาณคนตายที่อาจเคยอาศัยอยู่เดิมหรือคุ้นเคยกับสถานที่ เรื่องราวในบ้านที่เกิดขึ้นอาจจะพูดได้ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์รุนแรงหรือโศกนาฏกรรม ภายในอาคารในอดีตที่ผ่านมาอย่างเช่น ฆาตกรรม การเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ หรือการฆ่าตัวตาย ทั้งในเรื่องไม่นานไปจนถึงในอดีตอันยาวนาน ในความเชื่อหลายวัฒนธรรมและศาสนา เชื่อว่าหลังความตายยังคงมีวิญญาณล่องลอยอยู่ ในบ้านผีสิงอาจจะมีเสียงลึกลับหรือการปรากฏตัวของผี หรือแม้กระทั่งการทำให้วัตถุ สิ่งของเคลื่อนที่
หลายตำนานเกี่ยวกับบ้านผีสิง มีปรากฏในวรรณกรรม ที่แสดงในเนื้อเรื่องของนิยายสยองขวัญหรือนิยายแนวกอธิก หรือนิยายปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ นักเขียนในยุคโรมันอย่าง เพลาตุส พลินิผู้ลูก และ ลูเซียน เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับบ้านผีสิงไว้ เช่นเดียวกับวรรณกรรม อาหรับราตรี และนักเขียนรุ่นใหม่ตั้งแต่ เฮนรี เจมส์ ไปจนถึง สตีเฟน คิง ก็มีเรื่องราวที่เขียนเช่นนี้เช่นกัน ส่วนเรื่องเขียนเกี่ยวกับปราสาทและคฤหาสน์ผีสิง มีทั่วไปในวรรณกรรมกอธิก เช่นเรื่อง "แดร็กคูลา"
โครงสร้างของนิยายแนวบ้านผีสิง เป็นได้ตั้งแต่ปราสาทผีสิงเก่า ๆ ไปจนถึงบ้านนอกเมืองแบบชาวไร่ โดยบ้านเก่า ๆ มักจะใช้ในการแต่งเป็นบ้านผีสิง ส่วนบ้านผีสิงในฉบับอเมริกันที่ใช้บ้านในสไตล์วิกตอเรียน (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แบบเซคันด์เอมไพร์) มีที่มาจากเหตุการณ์วิกฤตการณ์ ค.ศ. 1893
เฟอร์นานโด เปเรร่า
ขุนวิจิตรมาตรา
จดหมายเหตุวันวลิต
จดหมายเหตุวันวลิต เป็นจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่งขึ้นด้วยภาษาฮอลันดาโดยนายเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (Jeremais van Vliet) ชาวฮอลันดา เมื่อปี พ.ศ. 2183 โดยใช้ชื่อหนังสือว่า "The historical account of the war of Succession following the death of King Pra Interajasia, 22nd King of Ayuthian Dynasty" หนังสือเล่มนี้ได้หายสาบสูญไป จนกระทั่ง ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2หนังสือเล่มนี้จึงถูกค้นพบโดยศาสตราจารย์ไซอิชิ อิวะโอะ (Saichi Iwao) จากมหาวิทยาลัยโตเกียว
หนังสือเล่มนี้ได้แปลเป็นภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ สำหรับภาษาไทยนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพโปรดให้ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) แปลจากฉบับภาษาอังกฤษและโปรดให้ใช้ชื่อภาษาไทยว่า "จดหมายเหตุวันวลิต" ซึ่งแผลงมาจากนามผู้แต่งหนังสือ เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ ในครั้งนั้นขุนวิจิตรมาตราแปลไม่จบเรื่องเนื่องจากติดงานอย่างอื่น แต่ก็ได้มีการตีพิมพ์ฉบับแปลดังกล่าวอยู่ 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2477 และ พ.ศ. 2490 ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จึงมอบหมายให้นางสาวนันทา สุตกุล แปลจดหมายเหตุวันวลิตเป็นภาษาไทยตั้งแต่ต้นจนจบ และได้ขอให้นางชูศรี สวัสดิสงคราม หัวหน้าแผนกหนังสือตัวพิมพ์ กองหอสมุดแห่งชาติ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกแปล กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ ช่วยตรวจทานแก้ไข ก่อนจะตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปีเดียวกันนั้นเอง
เนื้อหาของจดหมายเหตุวันวลิตกล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงปลายแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมจนถึงต้นแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
อัล มาร์ติโน
อัล มาร์ติโน (7 ตุลาคม ค.ศ. 1927 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 2009) นักร้องและนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1960 ถึงกลางทศวรรษ 1970 ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่นเพลง "Here in My Heart", "I Love You Because", "Spanish Eyes", "Love Is Blue" และ "Speak Softly Love"
อัล มาร์ติโน เดิมชื่อ แจสเปอร์ ชินี (Jasper Cini) เกิดที่ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย บิดามารดาอพยพมาจากมอลตาและทำงานเป็นช่างก่อสร้าง อัล มาร์ติโน ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ จอห์นนี ฟอนเทน (Johnny Fontane) เป็นตัวละครนักร้องที่สนิทสนมกับครอบครัวคอร์เลโอเน ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) และ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" (1990) ที่มาร์ติโนรับบท และร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จำนวนสามเพลง คือ "Speak Softly Love" (ภาคแรก), "I Have But One Heart" (ภาคแรก) และ "To Each His Own" (ภาคสาม) ว่ากันว่าตัวละครนี้ถอดแบบมาจากชีวิตจริงของแฟรงก์ ซินาตรา ที่มีความเกี่ยวพันกับแก๊งมาเฟีย และยังใกล้เคียงกับชีวิตจริงของตัวมาร์ติโนเองด้วย
อัล มาร์ติโน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ด้วยวัย 82 ปี ที่บ้านพักในวัยเด็กที่สปริงฟิลด์ เพนซิลเวเนีย ก่อนหน้าจะเสียชีวิตไม่นาน มาร์ติโนเพิ่งเสร็จจากการบันทึกเสียงอัลบัมใหม่ ชื่อ “Thank You for Being My Wife” ที่อุทิศให้กับจูดี มาร์ติโน ภรรยาของเขา
ภาษาฮอลันดา
Jeremias Van Vliet
จดหมายเหตุวันวลิต (ฉบับสมบูรณ์)
รายชื่อทางหลวงแผ่นดิน
อิสติกลาล มาร์เชอ
อิสติกลาล มาร์เชอ ( มีความหมายว่า "มาร์ชเอกราช") เป็นชื่อของเพลงชาติของสาธารณรัฐตุรกี ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1921 อันเป็นเวลาสองปีครึ่งก่อนหน้าการสถาปนาสาธารณรัฐในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1923 ประพันธ์คำร้องโดย เมห์เหม็ด อากีฟ เอร์ซอย (Mehmet Akif Ersoy) ทำนองโดย ออสมัน เซกี อืนเกอร์ (Osman Zeki Üngör)
บทเพลงนี้มักมีการบรรเลงอยู่เสมอในรัฐพิธี พิธีการทางทหาร การแข่งขันกีฬา และพิธีการในสถานศึกษา
จากเนื้อเพลงที่มีอยู่ทั้งหมด 10 บท มีเฉพาะสองบทแรกเท่านั้นที่มีการขับร้องอยู่เสมอ พร้อมกับการแสดงอาการยืนตรง สงบนิ่ง เพื่อแสดงความเคารพ เนื้อเพลงชาติเหล่านี้มักมีการนำไปใส่กรอบภาพประดับไว้บนกำแพงเหนือกระดานดำในห้องเรียนของโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนในประเทศตุรกี โดยประดับร่วมกับธงชาติตุรกี ภาพถ่ายของมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก (Mustafa Kemal Atatürk) บิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกี และสำเนาของสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาตาเติร์กซึ่งมีถึงเยาวชนของชาติ
บทเพลงดังกล่าวยังได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงชาติของประเทศสาธารณรัฐตุรกีแห่งนอร์เทิร์นไซปรัสอีกชาติหนึ่ง ทำนองเดียวกันกับการยอมรับเพลงชาติกรีซเป็นเพลงชาติของประเทศไซปรัสซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะแห่งนี้
อนึ่ง เนื้อร้องของเพลงอิสติกลาล มาร์ชี ยังได้เคยนำลงตีพิมพ์ในธนบัตรตุรกีราคา 100 ลีรา ระหว่างปี ค.ศ. 1983-1989
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก ในรัชกาลที่ ๙
พระราชินีวิคตอเรีย
สหภาพสากลไปรษณีย์
Meiji Era
คลองอนุศาสนนันท์
คลองอนุศาสนนันท์ หรือ คลองชัยนาท-ป่าสัก บ้างก็เรียก คลองหนึ่งซ้ายเก้าขวา เป็นคลองชลประทานที่ขุดขึ้นเพื่อผันน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปยังแม่น้ำป่าสัก บริเวณเหนือเขื่อนพระราม 6 ก่อสร้างขึ้นหลังจากที่เขื่อนเจ้าพระยาก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2500 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเจ้าพระยาใหญ่ ในปี พ.ศ. 2495 โดยก่อสร้างพร้อมกับคลองชัยนาท-อยุธยา แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2505 สามารถส่งน้ำได้ปริมาณสูงสุด 210 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที
คลองอนุศาสนนันท์ แยกจาก แม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณประตูระบายน้ำมโนรมย ตำบลวัดโคก อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ก่อนะไหลลงถึงบริเวณคลองอู่ตะเภา ตำบลอู่ตะเภา อำเภอมโนรมย์ แล้วผ่านสะพานเบี่ยง ตำบลเสือโฮก อำเภอเมืองชัยนาท ก่อนเข้าสู่ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ อำเภอบ้านหมี่ อำเภอโคกสำโรง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เข้าสู่ อำเภอหนองโดน อำเภอพระพุทธบาท อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี บรรจบกับแม่น้ำป่าสักที่ ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีความยาวทั้งสิ้น 134 กิโลเมตร
บางช่วงของคลองคลองอนุศาสนนันท์ จะมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 ขนานทางด้านทิศตะวันตกของคลอง ตั้งแต่ถนนพหลโยธิน ตำบลดงพลับ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ถึงถนนพระโหราธิบดี เขตเทศบาลเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3048 ตั้งแต่ ตำบลท่าลาน อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี ลงมาถึงถึงแยกสะพานชลประทานที่ 12 ตำบลบ้านครัว อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี
โซเฟีย คอปโปลา
โซเฟีย คาร์มินา คอปโปลา  เป็นนักเขียนบท ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักแสดง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์สตรีคนที่สาม และสตรีชาวอเมริกันคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง "Lost in Translation" (2003) ต่อจากลินา เวิร์ทมูลเลอร์ (ชาวอิตาเลียน-สวิส ปี 1975 จากเรื่อง "Seven Beauties") และเจน แคมเปียน (ชาวนิวซีแลนด์ ปี 1993 จากเรื่อง "The Piano")
โซเฟีย คอปโปลาเกิดที่นิวยอร์ก เป็นบุตรคนสุดท้องของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา และเอเลนอร์ คอปโปลา จบการศึกษาด้านการออกแบบเสื้อผ้า และเคยเปิดบริษัทผลิตเสื้อผ้า "Milkfed" วางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น
โซเฟียปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องของบิดาตั้งแต่เด็ก โดยในเรื่อง "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) ขณะยังเป็นทารก รับบทเป็นแอนโทนี ลูกชายของไมเคิล คอร์เลโอเน (อัล ปาชิโน) ในฉากรับศีลจุ่ม ในเรื่อง "Peggy Sue Got Married" (1986) รับบทเป็นน้องสาวของเพ็กกี ซู (แคทลีน เทอร์เนอร์)
ในปี 1990 เธอรับบทเป็น มาเรีย คอร์เลโอเน ตัวเอกใน "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" โดยรับบทนี้แทนวิโนนา ไรเดอร์ ที่ต้องถอนตัวเนื่องจากอาการป่วย เนื่องจากบทนี้เป็นบทสำคัญ และเธอขาดประสบการณ์ด้านแสดง ทำให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อ่อนด้อย และได้รับรางวัลราสเบอร์รี สาขานักแสดงประกอบหญิงยอดแย่ และสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดแย่ ประจำปี 1990
นอกเหนือจากผลงานที่บิดาเป็นผู้กำกับแล้ว เธอยังรับบทเล็ก ในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น "Frankenweenie" (1984) ของทิม เบอร์ตัน, "Inside Monkey Zetterland" (1992), "Star Wars Episode I" (1999) ของจอร์จ ลูคัส และในมิวสิกวิดีโอหลายเรื่องที่กำกับโดยสไปค์ จอนซ์ อดีตสามี
ผลงานเขียนบทและกำกับภาพยนตร์.
โซเฟีย คอปโปลาเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "New York Stories" (1989) เป็นภาพยนตร์สั้นสามเรื่องที่กำกับโดยวูดดี อัลเลน มาร์ติน สกอร์เซซี และฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา โดยเธอเป็นผู้เขียนบทตอน "Life Without Zoe" ร่วมกับบิดา