pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บรรดาขันทีสามารถสยบกลุ่มต่อต้านได้ จึงเหิมเกริมและผยองใจมากขึ้น การกุมอำนาจในราชสำนัก การเชื่อฟังของจักรพรรดิ สร้างความระส่ำระสายในสังคม ราษฎรไม่พอใจการบริหารตามอำเภอใจของเหล่าขันที แรงบีบคั้นต่างๆ กระตุ้นให้ประชาชนลุกขึ้นต่อต้านผู้ปกครอง กลายเป็นกบฏประชาชน ราชสำนักจึงเพิ่มอำนาจให้ขุนนางท้องถิ่นเพื่อรับมือกับกบฏ ทำให้พวกขุนนางเหล่านั้นมีกำลังทหารเป็นของตนเอง จึงฉวยโอกาสนี้สร้างอำนาจและเพิ่มกำลังคนจนกลายเป็นขุนศึกแล้วแบ่งแยกดินแดนออกเป็นเอกเทศ ต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) ถือเป็นขุนศึกรุ่นแรกที่มีบทบาทโดดเด่นของยุคนี้
การกวาดล้างพวกขันทีและการสิ้นสุดของราชวงศ์อันยิ่งใหญ่.
เมื่อพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ขึ้นครองราชย์แล้ว อำมาตย์หยวนเซ่า (อ้วนเสี้ยว) เริ่มกำจัดขันทีกว่า 2000 คน อันเป็นการกวาดล้างอิทธิพลของขันทีทั้งหมด ต่อมาต่งจัว (ตั๋งโต๊ะ) นำกองทหารบุกโจมตีลั่วหยางและปลงพระชนม์พระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ แล้วยก พระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ (เหี้ยนเต้) ขึ้นครองราชย์แทน พร้อมกับบีบให้หยวนเซ่าออกจากเมืองหลวง ไม่นานหยวนเซ่ากับพันธมิตรยกทัพมาตีต่งจัว เขาจึงพาจักรพรรดิลี้ภัยไปฉางอาน (เตียงอัน) ต่อมา หลี่ปู้ (ลิโป้) กับพวก วางแผนลอบสังหารต่งจัวสำเร็จ จักรพรรดิจึงเดินทางกลับลั่วหยัง (ลกเอี๋ยง) แต่ถูกนายทัพเฉาเชา (โจโฉ) ย้ายพระองค์ไปอยู่ที่เมืองสี่ชาง (ฮูโต๋) ตั้งแต่บัดนั้นมาเฉาเชาจึงควบคุมและใช้อำนาจบริหารบ้านเมืองในนามจักรพรรดิ ถือเป็นผู้ครองอำนาจสูงสุดแท้จริง ปี ค.ศ. 220 เฉาเชาเสียชีวิตลง บุตรชายของเขา คือ เฉาพี (โจผี) ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน แล้วถอดถอนพระเจ้าฮั่นเซี่ยนตี้ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจึงล่มสลายอย่างสมบูรณ์
ซ่งไท่จู เจ้าควงอิ้น
ซ่งไท่จู่
อาณาจักรขอม
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่
สมเด็จพระปฐมบรมวงศ์ หรือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่ (สมัยกรุงศรีอยุธยา - พ.ศ. 2322) หรือ เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีพระนามเดิมว่า ฉิมใหญ่ หรือ หวาน เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี
เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่พระราชชายาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และได้ประสูติพระราชโอรสคือเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ (ต่อมาคือ เจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์, เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ และหม่อมเหม็น ตามลำดับ) แต่เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ได้ถึงแก่อนิจกรรมหลังจากนั้น 12 วัน หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้มีการสถาปนาเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ ขึ้นเป็น "เจ้าฟ้าฉิมใหญ่" ย้อนหลัง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่ ในจดหมายเหตุออกพระนามว่า "หวาน" เป็นพระราชธิดาลำดับที่สามในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เมื่อยังไม่สิ้นกรุงศรีอยุธยาและไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่าประสูติเมื่อใด
มีการสันนิษฐานว่าน่าจะประสูติเมื่อ พ.ศ. 2304 บ้างก็ว่าประสูติช่วงปี พ.ศ. 2306-2307 และไม่เกินปี พ.ศ. 2308 เพราะพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2310
เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขณะนั้นทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ได้ถวายตัวคุณฉิมใหญ่เป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และให้ประสูติการพระราชโอรสพระนามว่า "เจ้าฟ้าเหม็น" ต่อมาทรงพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์" เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2322 ดังปรากฏใน "จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี" ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า
เจ้าฟ้ากษัตริย์ศึกเข้าเมืองได้ ณ วันจันทร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๐ เจ้าเมืองหนี ได้พระแก้วพระบาง พระไอยกาเข้าเมืองได้ ๓ วัน เจ้าลูกทรงครรภ์ประสูตร์เจ้า ณ วันศุกร์ ขึ้น ๗ ค่ำ เดือน ๑๐ ประสูตร์เปนพระราชกุมาร ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย แมงมุมทั้งไข่จิ้งจกตกพร้อมกัน แมงมุมอนิจกรรม จิ้งจกไปได้ ๑๒ วัน เจ้าแม่สิ้นพระชนม์ ส่วนเจ้าลูกให้พระพี่นางเธอเอาไปเลี้ยง ให้นามเจ้าสุพันทวงษ์
ซึ่งนิมิตดีคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำศึกตีเวียงจันทน์แตกได้พระแก้วมรกตและพระบางมาสู่พระนคร ส่วนลางร้ายคือแมงมุมและจิ้งจกตกลงมาพร้อมกัน หลังจากนั้นเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็สิ้นพระชนม์ แต่ขณะเดียวกันการ "ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย" เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระราชโอรสที่ประสูติเป็นเจ้าฟ้าทั้ง ๆ ที่ผู้ให้กำเนิดเป็นเพียงเจ้าจอมมารดาเท่านั้น ซึ่งกรณีในกรณีดังกล่าวจัดว่าเป็นเจ้าฟ้าตั้ง
หลังการสิ้นพระชนม์.
เจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2322 การนี้ฝ่ายกรุงธนบุรีจึงมีใบบอกเพื่อแจ้งข่าวร้ายไปยังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชซึ่งขณะนั้นมิได้อยู่ในพระนคร และยังติดศึกอยู่ที่เวียงจันทน์ ความว่า
ศพนั้นก่อกุฎไว้ ณ วัดบางยี่เรือ ให้ประโคมทุกเพลาฯ ณ เดือนอ้าย มีศุภอักษรขึ้นไปถึงเจ้าฟ้ากษัตริย์ศึก ว่าสำเร็จการศึกแล้วให้กลับลงมา บุตรนั้นเสียแล้ว ยังแต่หลานเป็นผู้ชาย
ส่วนการศพของเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็ถูกจัดขึ้นอย่างเจ้าฟ้าที่วัดบางยี่เรือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชวิจารณ์เพิ่มเติมไว้ว่า
การพระศพสมเด็จพระเจ้าปฐมบรมไอยิกาเธอ ซึ่งเปนพระมารดาเจ้าฟ้าเหม็นองค์นี้ มีหมายว่า จุลศักราช ๑๑๔๓ ปีชวดโทศกมีหมายเวรควรรู้อัศว์ ว่าเจ้าพระยาจักรีรับมีรับสั่งใส่เกล้าฯ สั่งว่าจะได้พระราชทางเพลิงพระศพพระมารดาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ณ วัดบางยี่เรือนอก ให้ทำการเมรุเปนอย่างพระศพเจ้าฟ้า แลเครื่องการพระศพครั้งนี้ เจ้าพระยาจักรีให้ช่างทำสังเคตเอก ฉัตรราชวัตรหีบบุทองอังกฤษทั้งสิ้น แลโรงพิเศษ ทิมพระสงฆ์สังเคตสามสร้าง แลโรงโขนนางรำ ระทาดอกไม้เพลิงต้นกัลปพฤกษ์ การทั้งปวงเหมือนพระศพกรมขุนอินทรพิทักษ์ พระเจ้านราสุริวงษ์ จะได้พระราชทานเพลิงพระศพพระมารดาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ ณะ เดือน ๗ ปีวอกโทศก หลวงศรีกาฬสมุดให้ตัวอย่าง มีรูปเมรุ ในงานเมรุคราวนี้พระราชทานเงินโรงการเล่นขึ้นทุก ๆ อย่าง
ทั้งนี้การศพดังกล่าวถือเป็นการถวายพระเกียรติตามศักดิ์ที่เป็นพระราชมารดาของเจ้าฟ้า ปรากฏพระนามจารึกที่พระโกศว่า "เจ้าครอกฉิมใหญ่" และหลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ก็ได้ยกเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ขึ้นเป็นเจ้าฟ้าย้อนหลังด้วยเช่นกัน
ผู้สืบเชื้อสาย.
ส่วนเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระองค์ ได้รับการสถาปนาในรัชกาลที่ 1 เป็น สมเด็จเจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์ กรมขุนกระษัตรานุชิต และเปลี่ยนพระนามเป็น ธรรมาธิเบศร์ ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงถูกฟ้องร้องว่าคิดวางแผนก่อการกบฏ จึงถูกถอดยศเป็น "หม่อมเหม็น" และถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ที่วัดปทุมคงคา พร้อมพระโอรสทั้งหกพระองค์ เหลือแต่เหล่าพระธิดาซึ่งถูกถอดพระยศเป็น "คุณ" หรือ "หม่อม"
อย่างไรก็ตามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สืบเชื้อสายของหม่อมเหม็นได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "อภัยกุล"
พระอิสริยยศภายหลังสิ้นพระชนม์
เจ้าครอกฉิมใหญ่
เม็ก ไรอัน
เม็ก ไรอัน  เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
ไรอันเกิดในคอนเน็กติกัส ชื่อเดิมคือ มาร์กาเร็ต แมรี่ เอมีลี่ แอนนา ไฮร่า เติบโตในนิวยอร์ก เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกหนังสือพิมพ์ และหารายได้พิเศษสำหรับการเรียนภาคค่ำ เธอได้รับบทในหนังตอนเรื่องหนึ่ง จากนั้นก็ปรากฏอยู่บนภาพยนตร์เรื่องแรกในเรื่อง "Rich and Famous" ในปี 1981 ซึ่งต่อมาก็ได้แสดงในละครช่วงกลางวันเรื่อง "As the World Turns" ในปี 1982-1984 และในช่วงปี 1983 เธอเล่นเรื่อง "Amityville 3-D" ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น และยิ่งเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Top Gun" ในปี 1986 และในปีต่อมาเธอเป็นตัวเอกในเรื่อง Innerspace แสดงคู่กับ เดนนิส เควด ซึ่งทั้งคู่ได้แต่งงานในเวลาต่อมา ในปี 1991 และทั้งคู่ยังได้เล่นหนังร่วมกันเรื่อง "D.O.A" ในปี 1988
ไรอันได้รับบทเด่นของผู้กำกับร็อบ ไรเนอร์ ในเรื่อง "When Harry Met Sally" ในปี 1989 และยังได้เล่นร่วมกับ ทอม แฮงค์ส ในเรื่อง "Joe Versus the Volcano" หลังจากนั้นเธอได้รับเสียงชื่นชมในภาพยนตร์ เรื่อง "The Doors" ของผู้กำกับโอลิเวอร์ สโตน หนังชีวประวัติ โดยเล่นบทเป็น Pamela ภรรยาขี้ยาของ จิม มอร์ริสัน จากนั้นเธอก็พิสูจน์ความสามารถให้เห็นอีกในละครเรื่อง "Flesh and Bone" ในปี 1993 ในปีเดียวกันเล่นคู่กับแฮงค์ส ในเรื่อง "Sleepless in Seattle" และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 1994 และในปีเดียวกัน แสดงภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "Restoration" และเรื่อง "When a Man Loves a Woman"
ในปี 1996 เธอได้รับบทเป็นทหารหญิงในเรื่อง "Courage Under Fire" และในปี 1997 แสดงใน "Addicted to Love" จนในปี 1998 แสดงร่วมกับแฮงค์สอีกครั้งในเรื่อง "You’ve Got Mail" และในปีเดียวกันกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากใน "City of Angels" แสดงร่วมกับ นิโคลัส เคจ และในปี 2000 กลับมาอีกครั้งในหนังแนวคอเมดี้ เรื่อง "Hanging Up" และจากนั้นตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่อง "Proof of Life" และ "Kate and Leopold" ที่ประกบคู่กับฮิวจ์ แจ็คแมน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแจ่ม
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน พรรคพลังประชาชน
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เกิดมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า "โอน" หรือที่นิยมเรียกกันว่า "เสี่ยโอน" เป็นบุตรชายของนายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ (บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพา พระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย) อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และนางอุไร หรือแม่เลี้ยงอุไร วงศ์วรรณ สำเร็จการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จ.เชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน จ.ชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช)
ในปี พ.ศ. 2551 อนุสรณ์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 19 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม" ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ ทรงพระศพ แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงแจ่มกระจ่างฟ้า
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (14 มกราคม พ.ศ. 2320 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366) มีนามเดิมว่า "เอี้ยง" เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชกับสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกา นพศก จ.ศ. 1139 ตรงกับวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2320 เมื่อพ.ศ. 2325 หลังจากสถาปนาอาณาจักรรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานนามใหม่ว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี" (แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงออกพระนามว่า "ประภาวดี") ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงเทพยวดี เมื่อปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับปี พ.ศ. 2351
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อเมื่อวันศุกร์ เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จุลศักราช 1185 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366 สิริพระชนมายุ 46 ปี
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงเอี้ยง
จอย ศิริลักษณ์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าหญิงแจ่ม กรมหลวงศรีสุนทรเทพ
คานยี เวสต์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ (พ.ศ. 2326 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายทับทิม ประสูติเมื่อปีเถาะ เบญจศก จุลศักราช 1145 ตรงกับ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทา และเป็นองค์ต้นราชสกุล อินทรางกูร
ในปี พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น "กรมหมื่นอินทรพิพิธ" และทรงได้ว่าการกรมคชบาล และกรมช่างแสงใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ สิ้นพระชนม์เมื่อวันศุกร์ เดือน 7 แรม 6 ค่ำ ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1182 ตรงกับวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363 สิริพระชันษา 37 ปี พระราชทานเพลิง ณ วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร
สมาคมนักวิจัย
สมาคมนักวิจัย ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดย ศาสตราจารย์ ดร.จุมพล สวัสติยากร เลขาธิการสภาวิจัยแห่งชาติ เนื่องจากมีผู้สำเร็จการฝึกอบรม "นักวิจัยทางสังคมศาสตร์" อยู่เป็นจำนวนมาก และเพื่อช่วยกันดำเนินการวิจัยเพื่อให้เป็นองค์กรที่มีความคล่องตัวในการบริหารงานในหน่วยงาน จึงได้เห็นสมควรที่จะก่อตั้งสมาคมขึ้น อีกทั้งยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนรวมถึงให้ใช้สถานที่
แคปปิทูลัม
แคปปิทูลัมของกระดูกต้นแขน  เป็นส่วนด้านข้างของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน มีลักษณะเป็นเนินเรียบ และกลม ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกเรเดียสซึ่งเป็นพื้นผิวรูปถ้วยคว่ำ เรียกว่าข้อต่อฮิวเมอโรเรเดียล (humeroradial joint)
Capitulum
ซันเหอ
ซันเหอ ตามสำเนียงกลาง หรือ ซาฮะ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน  หรือในภาษาไทยนิยมเรียกกันว่า อั้งยี่ ( "หงจื้อ"; "อักษรสีชาด") เป็นสมาคมลับของชาวจีนในต่างประเทศที่แตกแขนงมาจากสมาคมเทียนตี้ (天地, "Tiān Dì") ซึ่งในภาษาไทยก็เรียกว่า "อั้งยี่" เช่นกัน
สมาคมเทียนตี้นั้นพระสงฆ์ห้ารูปจากวัดเส้าหลินที่เรียกกันว่า "บุรุษทั้งห้า" (五祖, "Wǔ Zǔ") ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าคังซี ครั้งนั้น ราชวงศ์ชิงเคลือบแคลงพฤติกรรมของวัดเส้าหลินจึงเผาฆ่าล้างวัด สมาชิกวัดที่เหลือรอดมีเพียงพระสงฆ์ทั้งห้ารูปดังกล่าว จึงพากันก่อตั้งสมาคมลับเพื่อ "โค่นชิงฟื้นหมิง" (反清復明, "Fǎn Qīng Fù Míng") แต่พอแตกแขนงไปยังประเทศอื่นแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะล้มราชวงศ์ชิง เดิมมีวัตถุประสงค์จะช่วยเหลือกันในหมู่ชาวจีนที่อยู่ต่างด้าว แต่ภายหลังก่อความวุ่นวายในประเทศที่ตนอยู่จนถูกปราบปรามเรื่อยมา และปัจจุบันกลายเป็นองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติซึ่งยังดำรงอยู่ในหลาย ๆ ประเทศ กับทั้งมีส่วนพัวพันการค้ามนุษย์ ค้าประเวณี ฟอกเงิน กรรโชกทรัพย์ ปลอม แปลง และรับจ้างฆ่า
"ซันเหอ" แปลว่า องค์สาม สื่อถึงฟ้า ดิน และมนุษย์ ส่วนชื่อ "Triad" ในภาษาอังกฤษนั้นแปลว่า องค์สาม เช่นกัน แต่รัฐบาลอังกฤษซึ่งเข้ายึดครองฮ่องกงตั้งให้เพราะเห็นว่า พวกอั้งยี่มักใช้ยันต์รูปสามเหลี่ยม
อั้งยี่เป็นสมาคมลับที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ ตั้งขึ้นด้วยวัตถุประสงค์จะช่วยเหลืออนุเคราะห์กลุ่มชาวจีนด้วยกันเอง ต่อมาสมาคมเหล่านี้ดำเนินงานอย่างไร้ระเบียบ ก่อปัญหารุนแรงขึ้นหลายครั้งจนทางการต้องใช้อำนาจขั้นเด็ดขาดเข้าจัดการ
สมาคมอั้งยี่ลักลอบนำฝิ่นเข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งในเวลานั้นมีคนไทยและจีนติดฝิ่นเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2390 พวกอั้งยี่ก่อเหตุขึ้นครั้งแรก ซึ่งทำให้ฝ่ายไทยเริ่มไม่ไว้ใจคนจีนตั้งแต่นั้นมา ต่อมาก่อนจะสิ้นรัชกาลที่ 4 ในปี พ.ศ. 2410 อั้งยี่ในเมืองภูเก็ตสองก๊กคือ ก๊กงี่หิน มีกำลังประมาณ 3,500 คนกับ อั้งยี่ก๊กปูนเถ้าก๋ง มีกำลังประมาณ 4,000 คน เกิดปะทะกัน สาเหตุจากการแย่งชิงสายน้ำแร่ดีบุก ทางการในเมืองภูเก็ตเข้าระงับเหตุไม่สำเร็จ ต้องขอกำลังจากกรุงเทพฯ ไปปราบ พวกอั้งยี่เกรงกำลังจากกรุงเทพฯ จึงอ่อนน้อมโดยดี เหตุการณ์จึงได้สงบลง
โทรเคลียร์
บริเวณตรงกลางของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน (humerus) เรียกว่า โทรเคลียร์  มีลักษณะเป็นร่องลึกระหว่างขอบยกทั้งสอง มีลักษณะนูนในแนวหน้า-หลัง และเว้าในแนวข้าง และกินพื้นที่ด้านหน้า ด้านล่าง และด้านหลังของส่วนปลายกระดูกต้นแขน (lower extremity of humerus)
ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา (ulna)
ที่เขี่ยบุหรี่ เป็นภาชนะที่ใช้ประโยชน์ในการรองรับขี้เถ้าจากการสูบบุหรี่หรือซิการ์ โดยมากเป็นลักษณะคล้ายถ้วยจานขนาดเล็กทำจากวัสดุประเภท แก้ว โลหะ หรือ เซรามิก นอกจากนี้ ยังมีที่เขี่ยบุหรี่แบบติดตั้งเช่นในรถยนต์เป็นต้น
การบำรุงความงามของสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย พระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย ทรงได้พระสมญานามว่า ทรงพระสิริโฉมงดงามมากที่สุดในโลก พระองค์ทรงมั่นใจและทรงใส่พระทัยต่อการรักษาความงามของพระองค์ โดยพระองค์ทรงมีวิธีการรีกษาความงามด้วยพระองค์เอง ไม่ว่าจะเป็นการดูแลพระพักตร์ พระทนต์ การรักษาพระวรกายให้แข็งแรงสมบูรณ์ การใช้สมุนไพร การทะนุถนอมพระเกศา การรักษาพระฉวี ตลอดจนการเลือกกินพระกระยาหาร เป็นต้น
จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของราชสำนักออสเตรีย จากบุคคลที่ใกล้ชิดกับพระองค์ เช่น บารอนเนสวัลเลอร์ ซี (Baroness Waller Zee) ซึ่งเป็นหนึ่งในนางกำนัลคนสนิทของพระองค์ ได้เขียนลงบันทึกส่วนตัวไว้ดังนี้
พระวรกาย.
เมื่อตอนกลางคืน พระองค์จะทรงทรงพอกหน้าด้วยหน้ากากที่มีเนื้อลูกวัวสด ๆ อยู่ข้างใน ส่วนพระหัตถ์และพระศอของพระองค์จะทรงชโลมด้วยน้ำสตรอเบอร์รี่คั้น ผิวจะทรงบำรุงด้วยการสรงน่ำด้วยน้ำมันมะกอกอุ่น และจะบรรทมในอ่างอาบน้ำ โดยเฉพาะในห้องสรงน้ำในพระราชวังอิมพีเรียลฮอฟบูร์ก พระองค์จะทรงตื่นบรรทมประมาณ 5 นาฬิกา พระองค์จะทรงสรงน้ำเย็นก่อน ก่อนจะมาบรรทมในอ่างน้ำอุ่นที่ผสมกับน้ำมันมะกอก เพื่อให้พระฉวีของพระองค์นุ่ม ซึ่งเวลาจะเสด็จพระราชดำเนินไปที่ไหน จะมีพระบัญชาให้นางกำนัลนำอ่างน้ำอุ่นเคลื่อนที่ติดตามพระองค์ไปทุกที่ นอกจากนี้ เวลาพระองค์บรรทมทุกคืน พระองค์จะบรรทมแบบนอนหงายราบไปกับพื้นพระแท่นบรรทมเหล็ก ซึ่งพระองค์ทรงเชื่อว่าเป็นวิธีที่จะช่วยให้สุขภาพดีที่สุด
พระเกศา.
ส่วนอีกส่วนหนึ่งที่พระองค์ทรงใส่พระทัยมากที่สุดคือ พระเกศา ซึ่งหากปล่อยตามธรรมชาติจะยาวเกือบถึงพระบาทเลยทีเดียวซึ่งพระเกศาของพระองค์เป็นสิ่งเดียวในพระวรกายที่พระองค์ทรงชื่นชมมากที่สุด แม้กาลเวลาจะเปลี่ยนสีพระเกศาจากสีบลอนด์เข้มเป็นสีน้ำตาลไหม้ แต่พระองค์ก็ทรงดูแลรักษาพระเกศาให้ดีอยู่เสมอ โดยช่างตัดพระเกศาจะต้องถักเป็นเปียก่อนรวบขึ้นไปม้วนเป็นเหมือนมงกุฎบนพระเศียร โดยจะต้องสระพระเกศาทุก ๆ 3 สัปดาห์ แต่ละครั้งใช้เวลา 1 วันเต็ม ๆ โดยจะสระพระเกศาโดยแชมพูหรือครีมนวดสูตรพิเศษที่คิด และดัดแปลงอยู่เรื่อย ๆ ตั้งแต่สูตรคอนยัคผสมกับไข่ ซึ่งจะต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าพระเกศาจะแห้งตามกรรมวิธี หลังจากสระพระเกศาเสร็จแล้ว พระองค์ก็จะทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดไหมกันน้ำ จากนั้นก็จะเสด็จพระราชดำเนินไปมาเรื่อย ๆ จนกว่าพระเกศาของพระองค์จะแห้ง ส่วนวันธรรมดาก็จะสระพระเกศาอีกรูปแบบหนึ่งคือสูตรไข่ดิบผสมบรั่นดี โดยใช้เวลาสระไม้น้อยกว่า 3 ชั่วโมงเช่นกัน หรืออาจจะมากกว่าเสียด้วยซ้ำ
ดังนั้น ช่างพระเกศาจึงเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของราชสำนัก เพราะส่วนใหญ่ พระอารมณ์ของพระองค์จะดีหรือเสียในแต่ละวัน ส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับผีมือการแต่งพระเกศาของช่าง ว่าจะเป็นที่พึงพอพระทัยแค่ไหน โดยช่างพระเกศาที่พระองค์ทรงพึงพอพระทัยมากที่สุดคือ แฟนนี่ แอนเจอเรอร์ (Fanny Anjerer) ซึ่งได้มาทำงานในราชสำนักได้อย่างบังเอิญ
วันหนึ่ง พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรงานละครโอเปร่าในกรุงเวียนนา พระองค์ทอดพระเนตรเห็นทรงผมของนักแสดงคนหนึ่งสวยสะดุดพระทัย จึงทรงถามผู้จัดงานละครว่าใครทำผมให้ ผู้จัดละครจึงตอบว่าเป็นฝีมือของช่างทำผมประจำโรงละครชื่อ แฟนนี่ พระองค์จึงทรงนำแฟนนี่เข้ามาทำงานในราชสำนัก เป็นช่างพระเกศาประจำพระองค์ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา โดยได้รับพระราชทางเงินรายปี ปีละ 20,000 กูลเด้น ซึ่งเท่ากับรายได้ของศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยเลยทีเดียว
พระองค์ทรงพอพระทัยในฝีมือการทำพระเกศาของแฟนนี่มาก เมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปที่ต่าง ๆ จะมีแฟนนี่คอยยืนอยู่ข้างหลังที่ประทับอยู่ตลอดเวลา คอยจับตาดูความเรียบร้อยของทรงพระเกศา และความงามของพระองค์อยู่ตลอดเวลา ยิ่งตอนที่แฟนนี่สมรสกับฮิวโก ไฟฟาลิก นายธนาคาร (Hugo Fyfalic) พระองค์ก็ทรงจัดงานสมรสของทั้ง 2 แต่ด้วยกฎมณเฑียรบาลได้ระบุไว้ว่า หากนางในราชสำนักแต่งงานจะต้องออกไปอาศัยอยู่ข้างนอก พระองค์จึงหาทางขอพระบรมราชานุญาตพิเศษจากสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟพระสวามี ให้ทรงแก้กฎมณเฑียรบาลข้อนี้ ทำให้แฟนนี่สามารถแต่งงานและสามารถอาศัยอยู่ภายในเขตพระราชฐานต่อไปได้ และนอกจากนี้ พระองค์ยังทรงนำฮิวโก้ สามีของแฟนนี่ มาเป็นราชเลขานุการส่วนพระองค์อีกด้วย
พระทนต์ และพระสุรเสียง.
ถึงอย่างไรก็ตาม ความงามของพระองค์ก็ยังมีข้อบกพร่องอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือ พระทนต์ 2 ซี่หน้า ที่มีสีออกน้ำตาลอมเหลือง เนื่องจากสุขภาพพระทนต์ไม่ค่อยดี โดยเมื่อพระองค์มีพระราชปฏิสันถารกับผู้ใด จะทรงใช้พัดปิดพระโอษฐ์ของพระองค์ เพื่อไม่ให้ผู้ใดได้เห็นพระทนต์ของพระองค์
ไม่ว่าจะทรงแปรงพระทนต์เป็นประจำแค่ไหน ก็ไม่สามารถแก้ไขพระทนต์ให้ขาวขึ้นมาได้ พระองค์จึงทรงใช้วิธีธรรมชาติคือ จะทรงเม้มริมพระโอษฐ์บนมาคลุมพระทนต์ไว้ เมื่อเวลาจำเป็นต้องเผยพระโอษฐ์ ก็จะทรงใช้ผ้าซักพระพักตร์มาบังไว้ ทำให้ผู้ที่มาเข้าเฝ้าพระองค์จะรู้สึกอึดอัดใจ ในพระอิริยาบถแปลก ๆ ของพระองค์ จนกระทั่งต่อมา วิวัฒนาการด้านทันตกรรมดีขึ้น พระองค์จึงมีพระบัญชาให้ถอนพระทนต์ 2 ซี่หน้าออกเสีย แล้วทรงใส่พระทนต์ปลอมแบบถอดเข้าออกได้แทน ซึ่งทรงสามารถถอดออกล้างทำความสะอาดในแก้วน้ำ แล้วทรงใส่กลับเข้าไปใหม่ได้อย่างรวดเร็ว โดยแทบมองตามไม่ทันเลยทีเดียว
ส่วนอีกส่วนหนึ่งของข้อบกพร่องในความงามของพระองค์คือ พระสุรเสียง ซึ่งจะมีพระสุรเสียงที่ทุ่มต่ำและเบามาก จนกลายเป็นปมด้อย ทำให้พระองค์ทรงไม่ค่อยโปรดออกสังคม และปฏิบัติพระราชกรณียกิจอันใดเลย บางครั้งที่พระองค์ทรงจำเป็นต้องปฏิบัติพระราชกรณียกิจ พระองค์จะทรงใช้วิสาสะกับผู้คนให้น้อยที่สุด หรือทรงเลือกตอบแต่น้อยที่สุด
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุมากขึ้น พระองค์ยิ่งต้องทรงต่อสู้กับการทำให้มีพระวรกายคงดีอยู่เสมอ ทรงใช้วิธีการควบคุมอาหารเพื่อทรงไม่ให้อ้วน ทรงใช้วิธีออกกำลังกายเพื่อให้พระพลานามัยแข็งแรงทุกวัน วันละหลายชั่วโมง บำรุงพระฉวีด้วยน้ำมันจากธรรมชาติหลายอย่าง อีกทั้งเครื่องสำอางที่จะทรงต้องคิดค้นสูตรเครื่องสำอางขึ้นมาเอง และทรงเก็บเป็นความลับอีกด้วย เพื่อทรงป้องกันการระแคะระคายจากอาร์คดัชเชสหลายพระองค์ที่ทรงไม่ชอบพระองค์
พระองค์ทรงมีนางกำนัลที่ซื่อสัตย์คนหนึ่งคือ มารี ลาริสซ์ (Marie Larisz) ช่วยคิดค้นสูตรผลิดเครื่องสำอางขึ้นมาในการบำรุงพระฉวี เช่น เมื่อถึงฤดูการปลูกสตรอเบอร์รี่ ก็จะทรงใช้สตรอเบอร์รี่พอกพระพักตร์ สรงน้ำอุ่นผสมน้ำมันมะกอก เพื่อให้พระฉวีนุ่มและชุ่มชื้นขึ้น และบางครั้ง พระองค์จะทรงใช้ผ้าชื้น ๆ มาพันรอบบั้นพระองค์ไว้ เพื่อความกระชับ และป้องกันไขมันสะสม ยิ่งเมื่อพระองค์มีพระชนมายุมากขึ้น รอยพระพักตร์ก็เริ่มมีขึ้นตามธรรมชาติเช่นกัน พระองค์ทรงยิ่งต่อสู้เพื่อให้มีพระพักร์ที่เปล่งปลั่ง และสิริโฉมงดงามอยู่เสมอ
ส่วนการออกกำลังพระองค์ พระองค์ก็ทรงใส่พระทัยในการออกกำลังพระวรกายเหมือนกัน โดยไม่ว่าจะเสด็จพระราชดำเนินไปที่ใด จะต้องมีอุปกรณ์ออกกำลังพระวรกายด้วย โดยพระองค์จะทรงออกกำลังพระวรกายอย่างน้อย 2 ชั่วโมง พร้อมกับทรงชักชวนผู้คนรอบข้างมาร่วมออกกำลังกายร่วมกับพระองค์ ซึ่งผู้คนสมัยนั้นถือว่าเป็นเรื่องแปลก ที่พระองค์ทรงใส่พระทัยการออกกำลังพระองค์มากขนาดนี้ ซึ่งการรักษาพระวรกาย และพระพลานามัยอย่างเข้มงวดที่ทรงปฏิบัติมาตั้งแต่ต้น ทำให้พระวรกายและรูปร่างของพระองค์ทรงดูสง่า ปราดเปรียวอยู่เสมอ แม้พระชนมายุจะมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็ตาม
พระกระยาหาร.
ในเรื่องพระกระยาหารที่พระองค์จะเสวย พระองค์ก็จะทรงตรวจดูพระกระยาหารทุกมื้อ ดังนั้น พระองค์ทรงเข้มงวดและควบคุมพระกระยาหารอย่างเคร่งครัด โดยแต่ละมื้อจะมีของคาว 4 อย่าง ของหวาร 4 อย่าง กาแฟ และอื่น ๆ อีกมากมาย พระองค์จะใช้เวลาเสวยพระกระยาหารไม่เกิน 25 นาที แต่นาน ๆ ครั้ง พระองค์จะเสวยพระกระยาหารหนัก ๆ เช่น พวกไก่ นกกระทา เนื้อกวาง หรือเนื้อวัว โดยส่วนใหญ่แล้ว จะไม่เสวยอะไรมากไปกว่า ไข่ น้ำส้ม และนมสด ซึ่งเครื่องดื่มที่พระองค์โปรดมากที่สุดคือ นมวัวสด ๆ จากเต้าของวัว และจะไม่ใช่จากวัวตัวไหนก็ได้ เพราะว่ารสชาติจะไม่เหมือนกัน วัวนมของพระองค์จะต้องคัดพิเศษจากฟาร์มในกรุงเวียนนา ที่ทรงเลือกเองและทรงทดสอบรสชาติน้ำนมด้วยพระองค์เอง นอกจากนั้น ยังโปรดไอศกรีม หอยนางรม และเบียร์เยอรมัน
ส่วนเครื่องดื่มที่พระองค์โปรดมากที่สุด จนนางกำนัลทั้งหลายแปลกใจไปตาม ๆ กันคือ พระองค์โปรดเครื่องดื่มที่ปรุงพิเศษอย่างหนึ่งที่มีส่วนผสมของไข่ดิบ 5-6 ฟองกับเกลือ ที่ทำให้พระองค์ทรงสิริโฉมงดงามดั่งที่ผู้คนร่ำลือกัน
Trochlea
ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน
ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกขนาดเล็ก โค้งเล็กน้อยทางด้านหน้า เป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (Supinator) และกลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดนิ้วบางมัด
ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มดอร์ซัล อีพิคอนไดล์ (dorsal epicondyle of the humerus)
ตำบลไทรม้า (อำเภอเมืองนนทบุรี)
Lateral epicondyle
ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน
ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน มีขนาดใหญ่กว่าและยื่นออกมามากกว่าปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ ยื่นไปทางด้านหลังเล็กน้อย ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มเวนทรัล อีพิคอนไดล์ (ventral epicondyle of the humerus)
ปุ่มนี้เป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (ulnar collateral ligament) ของข้อศอก, กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres) , และจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกลุ่มกล้ามเนื้องอของปลายแขน (เอ็นคอมมอนเฟล็กเซอร์ (common flexor tendon))
เส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) วิ่งอยู่ในร่องที่อยู่ด้านหลังของปุ่มกระดูกนี้ ถ้ามีกระดูกหักบริเวณมีเดียล อีพิคอนไดล์จะทำให้มีอันตรายต่อเส้นประสาทอัลนา
Medial epicondyle
อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย  (พระนามเต็ม: โซฟี เฟรเดอริคเก้ โดโรเธีย มาเรีย โจเซฟ่า, Sophie Friederike Dorothea Maria Josepha von Habsburg-Lothringen) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย