pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดนัลด์ คลาร์ก ออสมอนด์  เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่ออกเดน ยูทาห์ สหรัฐอเมริกา เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักดนตรี นักแสดง ออสมอนด์ยังเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์ เกมโชว์ โปรดิวเซอร์เพลง นักแข่งรถ นักเขียน เขาเป็นที่รู้จักโดยเป็นสมาชิกวง ดิ ออสมอนด์ส และคู่ดูโอกับน้องสาวในวง ดอนนีแอนด์แมรี
ดอนนี่ ออสมอนด์
พระนามทรงกรมของพระราชโอรส พระราชธิดาในรัชกาลที่ ๕
ดิ ออสมอนด์ส
ดิ ออสมอนด์ส  เป็นกลุ่มนักร้องพี่น้องเพลงป็อป ประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยสมาชิก อลัน ออสมอนด์,เวย์น ออสมอนด์ ,เมอร์ริลล์ ออสมอนด์ และเจย์ ออสมอนด์ ต่อมามีสมาชิกเพิ่มคือ ดอนนี ออสมอนด์ ,มารี ออสมอนด์ และจิมมี ออสมอนด์ โดยดอนนีเป็นชุดสนใจ (เหมือนในวงเดอะ แจ็กสัน ไฟฟ์ ที่มีไมเคิล แจ็กสัน) ประสบความสำเร็จอย่างมาในช่วงปี 1971-1972 จนมาหยุดอยู่ที่ปี 1974 หลังจากนั้นก็มีสมาชิกเริ่มผันตัวไปทำรายการโทรทัศน์ (ดอนนีและมารี) ส่วนสมาชิกคนอื่นไปเป็นศิลปินแนวคันทรี
พวกเขามีเพลง "One Bad Apple" ที่ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ทซิงเกิลของอเมริกาเป็นเวลา 5 สัปดาห์
เดอะ แจ็กสันไฟฟ์
อุงโกเลียนท์
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส (Digimon Savers)  เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ลำดับที่ 5 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิทีวี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน
ในอเมริกา ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ใช้ชื่อว่า "Digimon Data Squad"
"ดูบทความ รายชื่อตัวละครในดิจิมอนเซฟเวอร์ส"
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 9:00 - 9:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิทีวี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน
ในประเทศไทย ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2552 เวลา 08:30 - 09:00 น. ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี และลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบ VCD ของบริษัท ทีไอจีเอ (TIGA) จำกัด
เสื้อเกราะมิธริล
แผ่นดินอมตะ
RNAi
เฟทัลเฟรม
เฟทัลเฟรม (Fatal Frame, 零) หรือที่ยุโรปและออสเตรเลียรู้จักกันในชื่อว่า โปรเจกต์ซีโร่ (Project Zero) เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญใน เพลย์สเตชัน 2 และ เอกซ์บอกซ์ ซึ่งภายหลังมีการทำภาคต่อเพิ่มเติมใน เครื่องวี และ Nintendo 3DS อีกด้วย
เฟทัลเฟรม สร้างโดย เท็กซ์โม่ เฟทัลเฟรม เป็นเกมที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย และได้รับการทำเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา
Fatal Frame (零).
เริ่มจาก Fatal Frame ที่ว่าใต้คฤหาสน์ฮิมุโระจะมีประตูนรกตั้งอยู่ และเพื่อปิดผนึกประตูนรกไม่ให้เปิดออกมาจึงมีพิธีกรรมเชือกเกิดขึ้น พิธีกรรมนี้จัดทำโดยเหล่านักบวชตระกูลฮิมุโระที่จะนำเด็กมาเล่นยักษ์ไล่จับ เด็กที่ถูกจับได้คนแรกจะกลายเป็นยักษ์คนต่อไป ส่วนคนสุดท้ายจะกลายเป็นมิโกะเชือก (คนทรงเชือก) เพราะเชื่อว่าเด็กคนสุดท้ายมีพลังแห่งความบริสุทธิ์สามารถหลบหลีกจากอำนาจของยักษ์ที่เต็มไปด้วยความทรมานในการสูญเสียดวงตา เด็กทั้งสองจะถูกเลี้ยงดูจนถึงวัยอันควรโดยเฉพาะเด็กที่จะได้เป็นมิโกะเชือกคนต่อไปจะถูกเลี้ยงโดยไม่ให้รู้จักกับโลกภายนอกเพื่อให้บริสุทธิ์ทั้งกายใจคิดแต่เรื่องอุทิศตนให้แก่พิธีกรรม เมื่ออายุครบกำหนดเด็กสาวที่ถูกจับคนแรกจะต้องสวมหน้ากากที่ทำลายดวงตาของตนเพื่อเป็นยักษ์คนต่อไป ส่วนเด็กสาวที่เป็นมิโกะเชือกจะสวมชุดกิโมโนสีขาวแล้วนำไปทำพิธีบูชายัญโดยจะถูกรัดด้วยเชือกที่คอ แขน และขาจนตาย จากนั้นนำเชือกไปปิดกั้นประตูนรกโดยเชื่อว่าวิญญาณอันบริสุทธิ์ของมิโกะเชือกจะทำหน้าที่ปิดผนึกประตูนรกต่อไป ส่วนร่างของมิโกะก็นำไปบูชาต่อ
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีจนกระทั่งเมื่อถึงคิวของฮิมุโระ คิริเอะบุตรสาวของผู้นำตระกูลฮิมุโระที่ได้กลายเป็นมิโกะเชือกคนต่อไปตอนที่อายุได้ 7 ขวบ หลังจากถูกเลี้ยงดูจนใกล้จะถึงเวลาทำพิธี (ประมาณ 10 ปี) สาวใช้ของคิริเอะถูกฆ่าและโยนลงบ่อน้ำหลังคฤหาสน์เพื่อรักษาความลับของตระกูลทำให้คิริเอะต้องอยู่คนเดียว ในเวลานั่นเองที่คิริเอะได้มองออกจากนอกหน้าต่างห้องและพบกับแขกผู้มาเยี่ยมคฤหาสน์ ทั้ง 2 เริ่มพูดคุยกันถูกคอ โดยชายหนุ่มมักจะเล่าเรื่องราวของโลกภายนอกให้คิริเอะฟังเสมอจนหลงรักกันและกัน คิริเอะเริ่มไม่อยากตายเพราะต้องการอยู่กับคู่รักและออกไปเผชิญโลกภายนอก เมื่อเจ้าบ้านฮิมุโระรู้จึงรีบสั่งจัดการกับชายหนุ่มแล้วบอกกับคิริเอะว่าเขากลับไปแล้ว อย่างไรก็ตามคิริเอะได้รู้ความจริงในที่สุด เธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่ตนเป็นต้นเหตุให้ชายหนุ่มต้องตาย
เมื่อพิธีกรรมมาถึงเหล่านักบวชทั้ง 5 (รวมเจ้าบ้านด้วย) ได้นำเชือกที่เปื้อนไปด้วยเลือดของคิริเอะ ไปปิดผนึกประตูนรก หากแต่วิญญาณของคิริเอะในเชือกไม่ได้บริสุทธิ์อีกต่อไปจึงไม่สามารถปิดผนึกประตูนรกได้ ประตูนรกเปิดออกอย่างรุนแรง กระจกที่ผนึกประตูแตกออกเป็น 5 ส่วน เหล่าวิญญาณพยาบาทมากมายพวยพุ่งออกมาอาละวาดฆ่าคนไปทั่ว ทั้งคนที่ตายไปแล้วยังกลายเป็นวิญญาณพยาบาทขึ้นมาอีก แม้แต่คิริเอะก็ถูกวิญญาณร้ายครอบงำกลายเป็นวิญญาณพยาบาทที่จะฆ่าคนโดยให้ทรมารเหมือนกับตัวเองก่อนตาย (วิญญาณส่วนที่บริสุทธิ์ของคิริเอะถูกแยกออกมาเป็นรูปร่างของคิริเอะตอนเด็ก) คฤหาสน์จมอยู่ในความมืดมิด ภายหลังพิธีกรรมล้มเหลว หัวหน้าตระกูลฮิมุโระ เกิดบ้าคลั่งเอาดาบคาตานะไล่ตัดคอคนในบ้านรวมทั้งนักบวชตายกันหมด จนเหลือเพียงหัวหน้าตระกูลและหลังจากนั้น หัวหน้าตระกูลก็ฆ่าตัวตายในที่สุด คฤหาสน์ฮิมุโระ ต้องคำสาบเชือกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
Fatal Frame (零 zero).
ทากามิเนะ จุนเซอิ นักเขียนนิตยสารและนวนิยายลึกลับ ได้เข้าไปหายังคฤหาสน์ฮิมุโระ เพื่อค้นหาหนังสือวิจัย พร้อมกับบรรณาธิการโอกาตะ โคจิ และโทโมเอะ ฮิราซากะ เพื่อนที่พึ่งได้ในเหตุการณ์เหนือธรรมชาติพวกเขานำสิ่งของไปเพียงแค่อาวุธกับไฟฉายเท่านั้น และไม่ได้กลับออกมาอีกเลย หลังจากนั้นฮินาซากิ มาฟุยุ ชายหนุ่มผู้มีพลังในการมองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็นได้ จึงออกเดินทางไปที่แมนชั่นฮิมุโระเพื่อตามหา
ทากามิเนะ จุนเซอิ ที่ปรึกษาในสำนักพิมพ์ของเขา เขานำกล้องลึกลับที่ได้รับมาจากแม่ที่เสียแล้ว ติดตัวไปด้วยเพราะรู้ว่ามันอาจจะช่วยป้องกันตัวเขาได้ ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์มาฟุยุไม่ได้กลับมาหรือแม้แต่จะติดต่อกลับมา น้องสาวของเขา ฮินาซากิ มิกุ (นางเอก) ผู้มีความสามารถมองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็นเหมือนกับพี่ชายก็รู้สึกเป็นห่วง จึงออกเดินทางไปยังแมนชั่นฮิมุโระอีกคน มิกุ (มีพลังรุนแรงกว่าพี่ชาย) สามารถสัมผัสได้ว่าในแมนชั่นแห่งนี้มีอดีตเกี่ยวกับการฆ่าฟัน การสาปแช่ง และพิธีกรรมที่ลึกลับเคยเกิดขึ้น เธอพบกับกล้องลึกลับที่มาฟุยุนำมากับเขาตกอยู่ ซึ่งมันสามารถปราบผีได้เมื่อเธอถ่ายรูปใส่พวกนั้น
ในระหว่างที่เธออยู่ในแมนชั่น เธอพบกับการปรากฏตัวของพี่ชายที่หายไปของเธอบ่อยครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังได้พบกับ คิริเอะ หญิงสาวในชุดกิโมโนสีขาวที่มีวิญญาณอาฆาตมากมายติดตามตัว ปรากฏตัวขึ้นในแมนชั่น มิกุได้สืบจนรู้ว่า คิริเอะเป็นสาวบริสุทธิ์ที่ทุกเลือกให้เป็นมิโกะเชือกเพื่อที่จะคุ้มกันประตูนรกไม่ให้เปิดออกมา พร้อมกับวิญญาณอาฆาตมากมายที่จะหลั่งไหลออกมา แต่เพราะก่อนจะทำพิธีกรรมเธอได้หลงรักชายหนุ่มคนหนึ่ง เขาทำให้วิญญาณเธอไม่อาจทำหน้าที่ได้เต็มที่ และถูกวิญญาณอาฆาตครอบงำในที่สุด มิกุยังพบว่ามาฟุยุ พี่ชายของเธอมีใบหน้าที่คล้ายกับชายคนรักของคิริเอะมาก คิริเอะจึงต้องการที่จะได้ตัวมาฟุยุไป ในที่สุดมิกุได้พบกับคิริเอะที่หน้าประตูนรก และได้ต่อสู้กัน แม้ว่าสุดท้ายกล้องจะแตกออก แต่มิกุก็เอาชนะคิริเอะ พร้อมกับกำจัดวิญญาณอาฆาตออกไปจากจิตใจ และจิตวิญญาณของคิริเอะ เมื่อกลับเป็นคิริเอะคนเดิม เธอรีบปิดผนึกประตูนรกแล้วบอกให้มิกุกับมาฟุยุหนีไปโดยที่เธอจะคอยปิดผนึกประตูนี้ไปตลอดกาล ไม่สามารถกลับชาติไปเกิดใหม่ได้ เมื่อเห็นเช่นนั้นมาฟุยุที่รู้ว่าคิริเอะต้องการที่จะอยู่กับคนรักด้วยเช่นกัน จึงตัดสินใจจะอยู่กับคิริเอะ โดยบอกให้มิกุหนีไปคนเดียว
มิกุฟื้นขึ้นอีกทีพบว่าตนอยู่หน้าแมนชั่นคนเดียว ในเวลาเดียวกันนั้นวิญญาณมากมายที่ถูกกักขังอยู่ในแมนชั่นก็ได้รับการปลดปล่อยขึ้นสู่ฟากฟ้า หลังจากนั้น...พลังของมิกุก็หายไปโดยมองไม่เห็นสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็นอีกเลย... (ถ้าเล่นโหมดยาก มาฟุยุจะรอดชีวิตด้วย)
Fatal Frame II: Crimson Butterfly (零 紅い蝶).
มิโอะ และ มายุ อามาคุระ 2 พี่น้องฝาแฝด ไปยังสถานที่ที่ชอบในวัยเด็ก มายุเดินอย่างเหนื่อยอ่อนและพบกับผีเสื้อลึกลับโดยบังเอิญ มายุได้ตามผีเสื้อลึกลับตัวนั้นมาจนถึงป่าแห่งหนึ่ง เธอกังวลถึงฝาแฝดของเธอมาก มิโอะตามมายุมาตลอดทาง จนกระทั่งทั้งสองมาถึงหมู่บ้านที่ซ่อนอยู่ในหมอก ดูเหมือนว่าหมู่บ้านนี้จะถูกทอดทิ้ง แฝดทั้งสองเข้าใจถึงความทรมานของดวงวิญญาณที่ต้องท่องไปในโลกแห่งความตายอย่างรวดเร็ว และเข้าไปยังหมู่บ้านนั้น 2 พี่น้องตระกูลอามาคุระ พยายามค้นหาความจริง พวกเธอพบกับกล้องลึกลับที่สามารถโจมตีผีได้ หลังจากนั้นมิโอะได้พลัดพรากกับพี่สาวของเธอ มิโอะเด็ดเดี่ยวที่จะช่วยมายุและหนีออกจากที่นี่ ก่อนที่ทั้งสองจะได้พบกันดูเหมือนว่าผู้ที่อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนี้จะถูกสาปแช่ง มายุได้คิดแผนการบางอย่างเอาไว้ และทำให้พวกเธอต้องตรงเข้าไปยังหมู่บ้านที่อยู่ลึกเข้าไป จนเจอ มายุ กลางหมู่บ้าน และเรี่ม chapeter แรก
Fatal Frame III: The Tormented (零 刺青ノ聲).
คุโรซาว่า เรย์ (นางเอกภาค 3) ช่างภาพอิสระ วัย 23 ปี ประสบอุบัติเหตุรถคว้ำทำให้คู่หมั้นของเธออาโสะ ยู เสียชีวิต หลังจากที่เอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้านด้วยความเสียใจหลายเดือนในที่สุดเรย์ก็กลับมาทำงานอีกครั้ง โดยได้รับมอบหมายให้ไปถ่ายภาพสิ่งลี้ลับในคฤหาสน์โบราณแห่งหนึ่งที่ลือว่าเป็นคฤหาสน์ผีสิง ที่นั่นเธอได้พบกับคู่หมั้นที่เสียชีวิตไปแล้ว หลังจากนั้นทุกคืน เรย์ จะฝันถึงยังคฤหาสน์ผีสิงที่เธอเพิ่งจะไปมา ในคืนที่มีหิมะตก ซึ่งในความฝันเธอจะพยายามตามหาคู่หมั้นของเธอในคฤหาสน์หลังนั้น
ในเวลาเดียวกันก่อนที่ยูจะเสียชีวิตได้นำน้องสาว ฮินาซากิ มิกุ (นางเอกภาค 1)ของเพื่อนสนิท (ฮินาซากิ มาฟุยุ) มาอยู่ด้วยเนื่องจากพี่ชายของเธอหายตัวไป มิกุจึงทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเรย์ ซึ่งในวันที่เรย์ออกทำงานอีกครั้งหลังจากที่เก็บตัวอยู่ในบ้านมานาน มิกุก็ตามไปด้วย หลังจากนั้นมิกุก็ฝันเห็นคฤหาสน์หลังเดียวกันกับเรย์ เพียงแต่คนที่เธอตามหาคือพี่ชายที่หายตัวไปของเธอ
เรย์กับมิกุได้พบกับหญิงสาวที่มีรอยสักคอยไล่ตามทั้งสอง และพบว่าเมื่อตื่นขึ้นจากความฝัน บนตัวของพวกเธอก็เริ่มมีรอยสักปรากฏขึ้นพร้อมกับความเจ็บปวด อีกทั้งบ้านของพวกเธอก็เริ่มมีการปรากฏของวิญญาณที่ได้พบเจอในความฝัน ด้วยความหวาดกลัวทั้งสองได้ช่วยกันค้นหาข้อมูลจนได้รู้ว่าหากรอยสักลามไปทั่วตัวเมื่อไหร่พวกเธอจะต้องตาย (ลามไปถึงดวงตา)
ในระหว่างที่ฝันร้ายคุกคามทุกคืนอย่างห้ามไม่ได้ พวกเธอก็ได้รับการติดต่อจากอามาคุระ เคย์ (พระเอก,อาของนางเอกภาค 2)ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของยู เคย์พบมิโอะ (นางเอกภาค 2) หลานของตนหลังจากที่หายสาบสูญไปหลายวันเดินเหม่อลอยอยู่กลางป่า และพาเธอกลับบ้าน (ส่วนมายุ หายสาบสูญ)มิโอะไม่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ใครฟัง เอาแต่ซึมเศร้า กับนอน ซึ่งนอนนานขึ้นเรื่อยๆ เหมือนฝันร้าย โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าการกระทำของเธอนั้นได้ดึงเอาเคย์เข้าไปในคฤหาสน์แห่งฝันร้ายด้วย เคย์ที่เข้าไปในคฤหาสน์จึงต้องออกตามหามิโอะ ซึ่งในเวลาเดียวกันมิโอะก็เอาแต่ตามหามายุ (นางเอกอีกคนในภาค 2) พี่สาวของตนในคฤหาสน์เช่นเดียวกัน เนื่องจากเคย์เป็นนักวิจัยเรื่องความเชื่อโบราณของท้องถิ่นจึงมีความรู้เยอะ และติดต่อมาหายูเพื่อขอความช่วยเหลือโดยที่ไม่รู้ว่ายูนั้นได้เสียชีวิตแล้ว
เรย์กับมิกุเริ่มรู้จากข้อมูลต่างๆ และข้อมูลจากเคย์ว่าสิ่งที่พวกตนกำลังทำอยู่จะนำตนไปสู่ความตาย (ไล่ตามคู่หมั้นกับพี่ชายที่เสียชีวิตแล้ว)แต่ก็ไม่อาจหักห้ามใจได้ กว่าเคย์จะมาถึงมิกุก็พลาดท่าให้กับความอ่อนแอของตนที่ไม่อาจหักห้ามตัวเองไม่ให้ตามพี่ชายไปจนไม่ตื่นจากฝันอีก เรย์กับเคย์เริ่มรู้ตัวตนที่แท้จริงของหญิงสาวในรอยสัก (เรกะ) ที่ไล่ตามพวกเธอในความฝัน (รายละเอียดติดตามในเกม) เคย์คิดว่าการที่หญิงสาวในรอยสักคนนี้ออกมาอาละวาดฆ่าคนเป็นว่าเล่นสืบเนื่องมาจากลิ่มที่ควรจะตอกศพเธออยู่หลุดออก จึงได้รวบรวมลิ่มเพื่อกลับไปตอบศพเธอไว้อีกที (ในความฝัน)กลับปรากฏความจริงอันน่าสะพรึงเพราะที่ศพของเธอมีลิ่มตอกอยู่แล้ว เขาคาดการณ์ผิด และถูกเรกะจับได้ในที่สุด เมื่อตื่นขึ้นเรย์พบว่าร่างของเคย์กลายเป็นขี้เถ้าไปเสียแล้ว เหลือเธอเพียงคนเดียว (เคย์ มีเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่านี้ โปรดติดตามรายละเอียดในเกม ซึ่งหากเล่นรอบที่ 2 จะรู้ละเอียดยิ่งกว่าเดิม และจากกลายเป็นขี้เถ้า จะกลายเป็นว่าแค่หลับไม่ตื่นเหมือนกับมิกุ)
ในที่สุด เรย์ก็ได้พบกับหญิงสาวในรอยสักอีกครั้ง และต่อสู้กัน โดยครั้งนี้เรย์รู้เรื่องอันน่าสงสารเกี่ยวกับเธอคนนี้ทั้งหมดแล้ว (โปรดติดตามในเกม)เมื่อเอาชนะได้ เรย์จัดการทำพิธีส่งวิญญาณสู่โลกหน้าเพื่อให้ทุกวิญญาณได้หลุดพ้นความทุกข์ ที่นั่นเธอได้พบกับยูอีกครั้ง และขอตามเขาไปที่โลกหน้าด้วย ยูพูดด้วยประโยค (ซึ้งโคตร)หนึ่งที่ทำให้เรย์ยอมมีชีวิตอยู่ต่อไป ก่อนจะดูดเอารอยสักต้องสาปจากเธอไปจนหมด และเดินไปโลกหน้า
เรย์ตื่นขึ้นพบว่ามิกุเองก็ตื่นเช่นกัน โดยทั้งคู่ได้เข้าใจถึงเหตุผลที่ตนควรมีชีวิตอยู่แล้ว (โปรดติดตามในเกมถึงเหตุผลที่ตัวละครทุกตัวถูกดึงไปยังคฤหาสน์แห่งฝันร้าย)หากเล่นให้เคย์รอดชีวิต เขาจะตื่นขึ้นในตอนจบเช่นกัน แล้วพามิโอะที่ตื่นเช่นกันมาแนะนำให้กับเรย์และมิกุ
Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse (零 月蝕の仮面).
เด็กสาว 5 คนที่อยู่ในโรงพยาบาลบนเกาะโรเก็ทซึถูกชายหนุ่มปริศนานามไฮบาระ โย ลักพาตัวไปอย่างลึกลับเพื่อทำพิธีกรรมบูชาจันทรคราส ซึ่งพวกเธอได้รับการช่วยเหลือโดยนักสืบคิริชิมา โชชิโร่(พระเอก)
หลายปีหลังจากเหตุการณ์นั้น เด็กทั้งห้าใช้ชีวิตปกติโดยปราศจากความทรงจำในอดีต จนกระทั่งเมื่อเด็กทั้งห้าอายุได้ 17 ปี ชิโนมิยะ มาริเอะ กับ นานามุระ โทโมเอะ สองในห้าเด็กสาวที่ถูกลักพาตัวไปในเหตุการณ์นั้นได้เสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา (เหลืออีก 3 คน) อาโสะ มิซากิ (ตัวเด่นภาค 4), ทซึคิโมริ มาโดกะ (ตัวเกือบเด่นภาค 4) เด็กสาวอีกสองคนจึงออกเดินทางไปยังเกาะโรเก็ทซึเพราะคิดว่าสาเหตุที่มาริเอะกับโทโมเอะตายจะต้องมีอะไรบางอย่างเกี่ยวข้องกับความทรงจำที่หายไปของพวกตน ไม่นานจากนั้นมินาซุกิ รูกะ ("นางเอก"ภาค 4) ที่สงสัยอยากรู้เกี่ยวกับความทรงจำที่หายไปของตนมานาน รวมกับความต้องการที่จะไขปริศนาการตายของเพื่อนทั้งสองคน อีกทั้งรู้ว่ามิซากิและมาโดกะที่ออกเดินทางไปยังเกาะโรเก็ทซึแต่ยังไม่กลับมา จึงออกเดินทางไปยังเกาะนั้นอีกคนโดยไม่ฟังคำเตือนของแม่ นักสืบโชชิโร่จึงถูกซายากะ แม่ของรูกะขอร้องให้ตามรูกะไปพร้อมกับช่วยเธอกลับมา
มิซากิกับมาโดกะเข้ามาถึงในโรงพยาบาลที่พวกเธอเคยอยู่ได้ไม่นาน ก็แยกจากกันด้วยสาเหตุบางอย่าง ในขณะที่มาโดกะกำลังตามหามิซากิก็ได้พบกับกล้องเก่าๆ ที่ทำให้เธอสามารถถ่ายรูปสิ่งที่มองไม่เห็นได้ด้วยตาเปล่า หลังจากนั้นเธอก็หายตัวไป (เหลือ 2 คน)...ในขณะเดียวกันมิซากิเดินอย่างไม่รู้ตัวมาหยุดอยู่ที่ที่หนึ่ง (มิซากิมีกล้องถ่ายวิญญาณอยู่กับตัวอยู่แล้ว [หากสังเกตดูจะพบว่านามสกุลอาโสะของมิซากิเป็นนามสกุลเดียวกันกับดร.อาโสะผู้ประดิษฐ์กล้องถ่ายวิญญาณ คาดว่าเธออาจมีความเกี่ยวข้องกับเขาจึงมีกล้องถ่ายวิญญาณติดตัว,อาโสะ มิซาโอะ พ่อของนางเอกฝาแฝดภาค 2,อาโสะ ยู คู่หมั้นของนางเอกในภาค 3 ก็เช่นกัน,ซึ่งเชื่อว่าตระกูลนี้มีคำสาปที่จะต้องมีอันเป็นไปอย่างน่ากลัว ไม่ก็หายสาบสูญ ซึ่งเป็นสาเหตุให้มิซาโอะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลอามาคุระของภรรยา เพื่อหนีจากคำสาป {รู้สึกจะหนีไม่พ้นเพราะหายสาบสูญไป} นางเอกฝาแฝดในภาค 2 จึงมีนามสกุลอามาคุระตามแม่]...หมายเหตุเพิ่มเติม:ในบรรดากล้องของตัวละครทั้งหมดกล้องของมิซากิมีฟังชั่นที่ค่อนข้างสะดวกในการปราบผีอย่างง่ายๆ โดยไม่ต้องออกแรงวิ่งหนีผีเพื่อสร้างระยะห่างมากเหมือนคนอื่น แถมยังแรงอีกด้วย)
เมื่อมิซากิก็รู้ตัวว่ามาโดกะไม่ได้ตามเธอมาจึงเริ่มออกตามหามาโดกะ แต่เหตุการณ์ประหลาดก็เริ่มปรากฏขึ้นเมื่อหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมกันพยายามบอกใบ้มิซากิถึงอดีตของเธอ มิซากิจึงเริ่มค้นหาอดีตของตัวเองด้วยเช่นกัน
รูกะที่มาถึงโรงพยาบาลเองก็ได้พบกล้องเก่าๆ (กล้องอันเดียวกับที่มาโดกะพบ)เช่นเดียวกับเงาของมาโดกะที่ปรากฏตัวตามที่ต่างๆ ในโรงพยาบาล รูกะจึงเริ่มค้นหาเพื่อนทั้งสอง พร้อมกับอดีตของตัวเองเช่นเดียวกับมิซากิ
โชชิโร่ผู้ตามมาที่หลังพร้อมกับไฟฉายโบราณที่ได้รับมาจากซายากะซึ่งสามารถปกป้องเขาจากวิญญาณร้ายได้(ยิงรัวได้ไม่ต้องรอปรับโฟกัสเหมือนกล้อง ชาร์จแล้วยิงเพิ่มความแรงได้,ทั้งนี้ซายากะมีเหตุผลแอบแฝงที่ขอให้โชชิโร่มาที่เกาะโรเก็ทซึอีกครั้ง)เช่นเดียวกับกล้องของมิซากิกับรูกะ เริ่มการตามหารูกะในโรงพยาบาล (ดันเข้าฝั่งรักษาคนไข้หรือห้องฝ่าตัด ซึ่งอยู่คนละฝั่งกับพวกรูกะกับมิซากิที่เป็นฝั่งห้องพักคนไข้) เขาได้พบว่าที่เกาะร้างแห่งนี้กำลังจะเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นอีกครั้ง อีกทั้งไฮบาระ โย เองก็ได้กลับมาที่เกาะแห่งนี้เช่นกัน การสืบสวนของโชชิโร่จึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
Fatal Frame: Maiden of Black Water (零 濡鴉ノ巫女).
ข้อมูลจะทยอยมาเร็ว ๆ นี้
ภาพยนตร์เรื่อง "เฟทัลเฟรม" จัดสร้างโดย จอห์น โรเจอร์ จาก ดรีมเวิร์ก ใน ค.ศ. 2002
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ  เป็นชุดงานเขียนขนาดยาวของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นักประพันธ์ชาวอังกฤษ ว่าด้วยโลกแฟนตาซีในจินตนาการของเขาคือ โลกอาร์ดา ประกอบด้วยงานเขียนหลายชิ้นที่เขาใช้เวลาเขียนตั้งแต่มีอายุได้ 22 ปี ไปจนตลอดชั่วชีวิตของเขา คำว่า "Legendarium" นำมาใช้โดยโทลคีนและนักวิจารณ์อื่น ๆ เกี่ยวกับงานเขียนชุดนี้โดยเฉพาะ
เรื่องราวในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธเริ่มตั้งแต่กาลกำเนิดของพิภพจากการสร้างสรรค์ของมหาเทพอิลูวาทาร์ การกำเนิดปวงเทพ การกำเนิดมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ การกำเนิดดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ อามัน รวมถึง มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งกลายมาเป็นชื่อของชุดปกรณัมด้วย เหตุการณ์ต่าง ๆ ในยุคที่หนึ่ง ยุคที่สอง ยุคที่สาม และยุคที่สี่ของอาร์ดา รวมถึงงานเขียนที่กล่าวอ้างถึงสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอยู่ในปกรณัม แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นในยุคสมัยใด เช่น "Smith of Wootton Major" และ "Roverandom" เป็นต้น
รายชื่องานเขียนจิตนิมิตในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธนี้ได้แก่
รายชื่องานเขียนในปกรณัมชุดอื่นก่อนหน้าเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนนี้ได้แก่
หมายเหตุ มิดเดิลเอิร์ธ คือส่วนที่เกิดขึ้นหลังจากการอพยพของพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าองค์อิลูวาทาร์
งานเขียนและงานแสดงของริชาร์ด วากเนอร์ เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีที่แล้ว
ส่วนงานเขียนของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว
ซอยคาวบอย
ซอยคาวบอย เป็นย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนในกรุงเทพมหานคร ซึ่งทราบกันโดยทั่วไปว่ามีการแอบแฝงค้าประเวณีอยู่ในซอยแห่งนี้ เช่นเดียวกับนานาพลาซ่าและพัฒน์พงษ์ ซอยคาวบอยเป็นซอยสั้นๆ ประกอบไปด้วยบาร์ต่างๆ กว่า 40 บาร์ การบริการเน้นไปที่ลูกค้านักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติที่มาเมืองไทย
บาร์เกือบทั้งหมดในซอยคาวบอยจะเป็นรูปแบบบาร์อะโกโก้ ซึ่งเหมือนกับที่อื่นๆ ในประเทศไทย โดยจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำหน่าย และมีผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำเต้นอยู่บนเวที ในบาร์บางแห่งผู้หญิงเหล่านี้จะเปลือยท่อนบนหรือแม้กระทั่งเปลือยทั้งตัว ซึ่งถือว่าผิดกฎหมาย ผู้หญิงที่เต้นนี้ส่วนใหญ่มักจะขายบริการทางเพศด้วย พวกเธอจะดูแลลูกค้าที่จ่ายค่าธรรมเนียมบาร์ (Barfine) ซึ่งเงินส่วนหนึ่งจะถูกแบ่งให้กับพวกเธอ ส่วนการบริการทางเพศจะไม่ทำในบาร์ โดยจะทำในห้องโรงแรมของนักท่องเที่ยวหรือแล้วแต่การตกลงกัน ลูกค้าชาวไทยมักจะถูกปฏิเสธให้เข้าบาร์เหล่านี้ ยกเว้นจะมากับชาวต่างชาติ
ซอยคาวบอยตั้งอยู่ระหว่างถนนสุขุมวิท ซอย 21 (ถนนอโศกมนตรี) กับ ถนนสุขุมวิท ซอย 23 สามารถเดินมาจากรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสุขุมวิท ใกล้กับโรงแรมแกรนด์มิลเลนเนียม
ซอยคาวบอยตั้งชื่อตามทหารอากาศอเมริกันที่เกษียณแล้วคนหนึ่ง ชื่อว่า ที. จี. เอ็ดเวิร์ดส์ ที่มีชื่อเล่นหรือฉายาว่า "คาวบอย" ซึ่งเช่าพื้นที่ของ นายมนตรี สิงหเสมานนท์ ผู้บุกเบิกถนนสายนี้ มาเปิดกิจการบาร์ชื่อ "คาวบอย" ในซอยนี้ในปี พ.ศ. 2520 เอ็ดเวิร์ดส์เป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน (อเมริกันสี) เหตุได้ชื่อเล่นว่า "คาวบอย" มาจากการที่เขามักจะใส่หมวกคาวบอยเป็นประจำ
ปี พ.ศ. 2543 วงดนตรีสัญชาตินอร์เวย์ Getaway People ได้แต่งเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับซอยแห่งนี้ ในขณะเดียวกันวงดนตรีร็อกอเมริกัน Sun City Girls ก็มีบทเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ในอัลบั้ม "330,003 Crossdressers From Beyond The Rig Veda" ออกในปีพ.ศ. 2539
ฮิวจ์ แกรนท์และผู้ติดตามได้ไปที่ซอยคาวบอยในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2546 ขณะที่ถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ที่เมืองไทยเรื่อง Bridget Jones: The Edge of Reason ซึ่งสาวๆ จากซอยคาวบอยบางคนก็ได้แสดงในเรื่องนั้นด้วย แท็บลอยด์ของลอนดอน ชื่อ The Sun ฉบับวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 กล่าวว่า ฮิวจ์ แกรนท์ได้ถูกผู้หญิงในบาร์ Tilac ไล่ตามซึ่งเขาก็วิ่งหนี
เมื่อช่วงหน้าร้อนปี พ.ศ. 2547 ซีรีส์ตลกดรามาของอังกฤษเรื่อง Auf Wiedersehen, Pet มี 2 ตอนที่บางฉากถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปี พ.ศ. 2548 บาร์ Moonshine Joint และ Dollhouse ในซอยคาวบอยปรากฏในสารคดีของ Jodan Clark เรื่อง Falang: Behind Bangkok's Smile หรือ Bangkok Girl ซึ่งได้สัมภาษณ์นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการทางเพศในซอยคาวบอย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่อง Bangkok Dangerous ถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปีพ.ศ. 2556 นิกกี้ หรือ สุระ ธีระกล เจ้าของฉายา นิกกี้เก้านิ้ว ได้แต่งและขับร้องบทเพลง G-String ซึ่งเนื้อหาช่วงหนึ่งบอกว่า ตัวนิกกี้เป็นเพลย์บอยที่ยืนอยู่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวที่ ซอยคาวบอย
Embryogenesis
การเจริญของเอ็มบริโอในสัตว์
พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์
พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์  เป็นต้นไม้ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์ ตั้งอยู่ในอุทยานของเมืองมินัสทิริธซึ่งเป็นเมืองหลวง พฤกษาขาวยังปรากฏอยู่บนธงของกอนดอร์ ร่วมกับมงกุฎปีกและดาวเจ็ดดวง เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์เอเลนดิล
ต้นที่หนึ่ง.
พฤกษาขาวต้นแรกเกิดขึ้นจากผลของนิมล็อธ พฤกษาขาวแห่งนูเมนอร์ ที่อิซิลดูร์ลอบนำออกมาจากอุทยานแห่งนูเมนอร์ก่อนที่จะถูกเซารอนทำลาย และก่อนเกาะนั้นจะจมลง อิซิลดูร์ต้องได้รับบาดเจ็บปางตายเพื่อจะนำผลของนิมล็อธหนีออกมาได้ แล้วนำลงเรือแล่นออกจากนูเมนอร์ ลี้ภัยมายังมิดเดิลเอิร์ธ
อิซิลดูร์นำผลของนิมล็อธมาปลูกที่อุทยานของมินัสอิธิล ซึ่งเป็นเมืองที่สร้างสำหรับตัวเขา แต่ต่อมามินัสอิธิลถูกเซารอนตีแตกและยึดเมืองไปได้ ส่วนต้นพฤกษาขาวที่ปลูกไว้ที่อุทยานก็ถูกทำลาย
ต้นที่สอง.
อิซิลดูร์หนีออกจากมินัสอิธิลได้ และได้นำต้นอ่อนของพฤกษาขาวมาด้วย เขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานของมินัสอะนอร์หน้าหอคอยขาว พฤกษาขาวต้นนี้ตายไปเมื่อคราวเกิดโรคระบาดใหญ่ในปีที่ 1636 ของยุคที่สาม
ต้นที่สาม.
กษัตริย์ทารอนดอร์เป็นผู้ปลูกพฤกษาขาวต้นที่สามในปีที่ 1640 ของยุคที่สาม ต้นนี้ยืนต้นอยู่จนถึงปีที่ 2872 และตายลงไปในยุคของเสนาบดี เบเลคธอร์ที่ 2
ในครั้งนี้ไม่มีเมล็ดของต้นพฤกษาขาวเหลืออีก เพราะหลังจากสิ้นราชวงศ์กษัตริย์ ต้นไม้นี้ก็ไม่ค่อยออกดอกอีก จึงไม่ค่อยออกผล พฤกษาขาวยืนต้นตายอยู่ที่อุทยานหน้าหอคอยขาวเพื่อ "รอกษัตริย์คืนบัลลังก์"
ต้นที่สี่.
หลังจากที่อารากอร์นได้เป็นกษัตริย์แห่งกอนดอร์ เขาได้พบต้นอ่อนของพฤกษาขาวอีกครั้ง (ด้วยความช่วยเหลือของแกนดัล์ฟ) บนไหล่เขามินโดลลูอิน ที่อยู่สูงเหนือนคร เขานำต้นอ่อนมาปลูกใหม่ที่อุทยาน ส่วนต้นเก่าที่ยืนต้นตายถูกถอนออกไปนำไปไว้ที่สุสานกษัตริย์ เมื่อถึงเดือนมิถุนายน ปี 3019 ยุคที่สาม พฤกษาขาวต้นนี้ก็ออกดอกสีขาวเต็มต้น
เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~
"เดอะเบิร์ธเดย์~ที อาโม~"  เป็นซิงเกิลที่ 28 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นซิงเกิลฉลองครบ 7 ปีก่อตั้งวงเอกซ์ไซล์ โดยมีเพลง "Ti Amo" เป็นเพลงหลัก เปิดตัวโดยขึ้นชาร์ตออริกอนในอันดับที่ 1 ด้วยยอดขาย 171,435 แผ่นในสัปดาห์แรก
ส่วนเพลง "ซูเปอร์ชายน์" ได้ร้องร่วมกับ VERBAL จากวง m-flo เพลง "24karats" ได้ J Soul Brothers มาร้องแทนในส่วนของ Sowelu และเพลง "ยัวร์อายส์ออนลี~曖昧なぼくの輪郭~" ได้มีการเปลี่ยนทำนองใหม่และ TAKAHIRO ร้องแทนในส่วนของ SHUN ที่ลาออกจากวงไป
มิวสิกวิดีโอเพลง "ทีอาโม" ได้แบ่งเป็น 2 ตอน โดยในตอนที่ 1 บรรจุอยู่ในดีวีดี และตอนที่ 2 จะอยู่ในอัลบั้ม "เอกซ์ไซล์บัลลาดเบสต์"
ซิงเกิล "เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~" ได้รับรางวัลพลาตินัมจาก RIAJ เป็นเวลา 1 ปี กับอีก 9 เดือนครั้งสุดท้ายในซิงเกิล "Lovers Again"
นิมล็อธ
นิมล็อธ  เป็นชื่อต้นไม้ในตำนานปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสืบตระกูลมาจากพฤกษาขาว เคเลบอร์น และ กาลาธิลิออน และ เทลเพริออน พฤกษาเงินแห่งวาลินอร์
พวกเอลฟ์แห่งโทลเอเรสเซอาได้มอบหน่ออ่อนของเคเลบอร์นให้เป็นของขวัญแก่ชาวนูเมนอร์ ซึ่งพวกเขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานหลวงในกรุงอาร์เมเนลอส เมืองหลวงของนูเมนอร์ ต่อมาเมื่อเซารอนเข้ามามีอิทธิพลในนูเมนอร์ นิมล็อธถูกเซารอนโค่นลงและเผาทำลายทิ้งจนหมด อย่างไรก็ดี อิซิลดูร์ได้ลอบเข้ามาขโมยผลของนิมล็อธหนีไปได้ทัน และนำไปปลูกบนมิดเดิลเอิร์ธ กลายเป็น พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ ในเวลาต่อมา
นิมล็อธ ยังเป็นชื่อของเอลฟ์นรีนางหนึ่ง คือบุตรีของกาลาธิล บุตรของกาลาธอน ซึ่งเป็นบุตรของเอลโม เอลโมผู้นี้เป็นน้องชายของโอลเวแห่งอัลควาลอนเด และเอลเว ซิงโกลโล (หรือธิงโกล) ราชาแห่งชาวซินดาร์ ต่อมานางได้แต่งงานกับ ดิออร์ บุตรชายของเบเรนและลูธิเอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันคือ เอลูเรด เอลูรีน และเอลวิง บางครั้งชาวลินดอนเรียกนางว่า เลดี้ลินดิส
นิมล็อธเสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง ในเมเนกร็อธ
ตาลปัตร
ตาลปัตร (อ่านว่า ตาละปัด) ตามรูปศัพท์แปลว่า "พัดใบตาล", "พัดใบลาน"
ตาลปัตร ของเดิมเป็นพัดที่ทำจากใบตาลหรือใบลานสำหรับพัดตัวเองเวลาร้อนหรือพัดไฟ ใช้กันทั้งพระและคฤหัสถ์ ต่อมามีการต่อด้ามให้ยาวขึ้นและใช้บังหน้าเวลาทำพิธีทางศาสนาของพระสงฆ์ เช่นในเวลาให้ศีลและให้พร และแม้ภายหลังจะใช้ผ้าสีต่างๆ หุ้มลวดหรือไม้ไผ่ซึ่งขึ้นรูปเป็นพัดก็อนุโลมเรียกว่าตาลปัตร
ตาลปัตร ปัจจุบันนิยมปักลวดลายศิลปะแสดงสัญลักษณ์ของงานและอักษรบอกงานพร้อมวันเดือนปีไว้ด้วย ทำให้มีคุณค่าทางศิลปะขึ้นนอกเหนือจากวัตถุประสงค์เดิม
ตาลปัตร ที่ใช้ทั่วไปเรียกว่า พัดรอง เป็นคู่กับคำว่า พัดยศ ซึ่งเป็นพัดพระราชทานบอกตำแหน่งชั้นสมณศักดิ์ จึงนิยมเรียกันว่า ตาลปัตรพัดยศ
ชเว ชี-ว็อน
ชเว ชี-ว็อน (; ; เกิด ) รู้จักกันในชื่อของ ชี-ว็อน  เป็น นักแสดง, นักร้อง, นักเต้น และสมาชิกของวงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ ซูเปอร์จูเนียร์ ผลงานสร้างชื่อของชีว็อนอยู่ในปี พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์แอคชั่นประวัติศาสตร์ของฮ่องกง เรื่อง "มหาบุรุษ กู้แผ่นดิน" (A Battle of Wits) ที่เขารับบทเป็นเจ้าชาย Liang Shi
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 ชเว ชี-ว็อนกลายเป็นชาวเกาหลีคนแรกที่มีผู้ติดตามทวิตเตอร์ถึง 5 ล้านคน
ก่อนหน้าการเปิดตัว.
ชี-ว็อนโตมาในครอบครัวที่เคร่งศาสนา ศาสนาคริสต์ นิกายโปรเตสแตนท์ในโซล เกาหลีใต้ ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนเจ้าของธุรกิจห้างสรรพสินค้า(Hyundai Department Store Group)กลุ่มธุรกิจรายใหญ่ที่สุดในเกาหลี หลังจากที่ความสามารถของชี-ว็อนเริ่มปรากฏใน "Starlight Casting System" ในปีพ.ศ. 2546 ในตอนแรกพ่อแม่ของเขาก็ไม่สนับสนุนให้เขาทำอาชีพในวงการบันเทิง(ชาวเกาหลี เมื่อก่อนส่วนใหญ่จะไม่นิยมทำงานสายบันเทิง เพราะเป็นอาชีพที่ไม่มั่นคง) หลังจากได้พิจารณาแล้ว พ่อแม่ของเขาก็อนุญาตให้ชี-ว็อนเซ็นสัญญาภายใต้สังกัดเอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ โดยพ่อของเขามีข้อแม้ว่า จะยินยอมให้ชี-ว็อนเซ็นสัญญาได้ แต่พ่อของเขาจะไม่ให้ความช่วยเหลือใด ๆ แก่ลูกชายทั้งสิ้น หลังจากนั้นชี-ว็อนได้ย้ายเข้าไปอยู่หอพักกับเพื่อนเด็กฝึกหัด และฝึกทักษะเรื่องการร้องเพลง, การแสดง และการเต้น เขาได้ปรากฏตัวครั้งแรกใน มิวสิกวิดีโอของดาน่าแห่งเดอะเกรซ ตอนที่เธอยังเป็นนักร้องเดี่ยวในปีพ.ศ. 2546 หนึ่งปีให้หลัง ชี-ว็อนก็ได้รับบทเล็ก ๆ ในละครสั้นเรื่อง "Precious Family"
พ.ศ. 2548 - ปัจจุบัน: ซูเปอร์จูเนียร์.
ในต้นปี พ.ศ. 2548 ต้นสังกัดของชี-ว็อนได้ออกประกาศว่า ชี-ว็อนจะได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกของวงบอยแบนด์กลุ่มใหญ่ ในนาม ซูเปอร์จูเนียร์05 เป็นชื่ออัลบั้มแรกของซูเปอร์จูเนียร์เช่นกัน ซึ่งได้วางแผนว่าจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการตอนปลายปี ไม่กี่เดือนก่อนการเปิดตัว ชี-ว็อนได้เปิดตัวทางสื่ออย่างเป็นทางการร่วมกับฮันเกิงในฐานะนายแบบในรายการเดินแบบของบอมซอก