pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทรงสร้างวัดพระธาตุจอมกิตติ เป็นเจดีย์ย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง เพื่อบรรจุพระบรมธาตุ นอกกำแพงเมืองเชียงแสน
วิทยาลัยชุมชนสงขลา
วิทยาลัยชุมชนสงขลา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ตามนโยบายการแก้ปัญหาพื้นที่พิเศษภาคใต้ตามยุทธศาสตร์การพัฒนาสู่สังคมสันติสุขของศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) โดยเฉพาะพื้นที่บริการ 5 อำเภอ ของจังหวัดสงขลา ได้แก่ อำเภอเทพา อำเภอจะนะ อำเภอนาทวี อำเภอสะบ้าย้อย และอำเภอสะเดา
วิทยาลัยชุมชนสงขลา ตั้งอยู่ ณ บริเวณอาคารที่ว่าการอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา
โรงเรียนทหาร-ตำรวจ
อิซเซ มิยาเกะ
อิซเซ มิยาเกะ (, 22 เมษายน ค.ศ. 1938 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022) เป็นดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักจากการใช้เทคโนโลยีกับสิ่งทอ การจัดนิทรรศการ และน้ำหอม เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งแบรนด์อิซเซ มิยาเกะ แบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่นในปี 1971 ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
อิซเซ มิยาเกะเกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเขาอายุ 7 ปีเขาอยู่ในเหตุการณ์และรอดชีวิตมาจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เขาศึกษาการออกแบบกราฟิกที่มหาวิทยาลัยศิลปะทามะในกรุงโตเกียว ตอนที่ศึกษาอยู่ทำคอลเลกชั่นแรก ชื่อวิทยานิพนธ์ว่า "บทโคลงแห่งวัตถุและก้อนหิน" สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1964 หลังจากจบการศึกษา เขาเดินทางไปปารีส เรียนต่อที่สถาบันออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้าชั้นสูงที่ Chambre Syndicale dela Couture Parisience ในปี ค.ศ. 1966 เขาทำงานเป็นผู้ช่วยดีไซเนอร์กับห้องเสื้อกี ลาร็อช (Guy Laroche) และย้ายไปอยู่กับจีวองชี (Givenchy) ในปี ค.ศ. 1968 และเดินทางกลับมาที่โตเกียวในปี ค.ศ. 1970 มายาเกะก่อตั้ง the Miyake Design Studio ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาเริ่มต้นทดลองกับการจับพลีต ซึ่งทำให้เกิดความเคลื่อนไหวขณะสวมใส่และง่ายต่อการดูแลรักษา ต่อมาเขาได้คิดค้นเทคนิคใหม่ที่ชื่อว่า garment pleating และในปี ค.ศ. 1993 เสื้อผ้าชิ้นแรกของ Pleats Please ก็ได้ถูกเย็บขึ้น เขาตัดเย็บชุดสำหรับ Ballett Frankfurt ด้วยพลีต ในชื่อว่า "the Loss of Small Detail" และทำงานกับ "Garden in the setting" เขาร่วมมือกับนักเซรามิคชาวออสเตรเลีย Lucie Rie เพื่อผลิตกระดุมที่สวยงามจากดินเผาและใช้ประกอบการตัดเย็บ ในปี ค.ศ. 1994 และค.ศ. 1999 มายาเกะเริ่มไลน์เสื้อผ้าชายและหญิง และได้ร่วมงานกับนาโอกิ ทากิซาวา ผู้สานต่อธุรกิจ และในปี ค.ศ. 2007 นาโอกิ ทากิซาวาได้เปิดผลิตภัณฑ์ของตัวเอง ด้านงานดีไซน์นาโอกิได้ให้ได ฟูจิวาราดูแลแทน ส่วนตัวอิซเซ มิยาเกะได้กลับไปทำงานค้นคว้า ทดลองต่อไป
อิซเซ มิยาเกะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022
ลิงสามตัว
ลิงสามตัว ( san'en "ซันเอ็ง" หรือ sansaru "ซันซะรุ"; sanbiki no saru "ซันบิกิโนะซะรุ") คือภาพปริศนาธรรมที่มีใจความสำคัญหลักว่าด้วย "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" ในบรรดาลิงสามตัว ตัวที่หนึ่งเรียกว่า มิซะรุ (見猿 / 見ざる) มีลักษณะใช้มือปิดตา หมายถึงการไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งไม่ดี ตัวที่สอง คิกะซะรุ (聞か猿 / 聞かざる) ใช้มือปิดหู หมายถึงการไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี ตัวสุดท้าย อิวะซะรุ (言わ猿 / 言わざる) ใช้มือปิดปาก บ่งบอกถึงการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี ในบางโอกาส สามารถกล่าวได้ว่ามีการเพิ่มลิงตัวที่สี่เข้ามาเกี่ยวข้อง ลิงตัวที่สี่นั้นมีนามว่า ชิซะรุ (し猿) บ่งบอกถึงใจความสำคัญของการไม่กระทำสิ่งที่ไม่ดี ลักษณะของลิงตัวนี้คือใช้มือทั้งสองข้างปิดบริเวณท้องหรืออวัยวะเพศ หรือในบางครั้งมีลักษณะนำมือทั้งสองข้างไขว้กัน ความหมายของลิงสามตัวนี้มีการเพิ่มเติมและแปลตามลักษณะโวหารเกี่ยวข้องกับการคิดดี พูดดี และกระทำดี ในโลกตะวันตกประโยคของลิงสามตัวหมายถึงความไม่ประมาทโดยการมองในอีกมุมหนึ่ง ได้แก่การไม่ยอมรับหรือไม่รับรู้ในสิ่งนั้นๆ หรือการแสร้งที่จะไม่รับรู้
ต้นกำเนิดของภาพปริศนาธรรมอันโด่งดังนี้มีที่เริ่มมาจากลักษณะภาพแกะสลักบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช จังหวัดโทะชิงิ ประเทศญี่ปุ่น ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็แล้วแต่ตัวปรัชญาของปริศนาธรรมนั้นน่าจะมาพร้อมกับตำนานของ ศาสนาพุทธนิกายเทียนไท้ ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากประเทศจีนในศตวรรษที่ 8 (ยุคนะระ)
ในภาษาจีนนั้น ประโยคคล้ายกับเรื่องลิงสามตัวนี้สามารถอ่านเจอในคัมภีร์ของหลักขงจื๊อ ถอดความได้ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" จากที่กล่าวมาในประโยคข้างต้นนั้นสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อปรัชญานี้มาถึงญี่ปุ่น ตัวปรัชญาเองนั้นถูกทำให้กระชับและได้ใจความขึ้น
ถึงแม้ว่าคำสอนนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับลิงทั้งสามตัว แต่วิธีการคิดนั้นมาจากการเล่นคำ
คำในภาษาญี่ปุ่นคือ "มิซะรุ" (見ざる), "คิคะซะรุ" (聞かざる), "อิวะซะรุ" (言わざる) นั่นคือ "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี"
นอกจากนี้คำว่า "ชิซะรุ" ยังเขียนอีกอย่างว่า し猿 หมายถึง ไม่ทำในสิ่งที่ไม่ดี และในภาษาญี่ปุ่น ซารุ (zaru) นั้นคือการออกเสียงส่วนที่ต่อท้ายคำสำหรับ saru ที่หมายถึงลิงนั้น (มีคำหนึ่งคือ 猿 ซึ่งเป็น kanji สำหรับคำว่าลิง) ดังนั้นเราจะเห็นได้ชัดว่าคำว่า ลิง นั้น อาจจะเริ่มต้นมาจากการเล่นคำขำขัน โดยมากแล้วชื่อของลิงในภาษาอังกฤษนั้นจะมี มิซารุ (Mizaru), มิคะซารุ (Mikazaru), และ มาซารุ (Mazaru). และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าสองชื่อสุดท้ายนั้นได้เปลี่ยนไปจากต้นฉบับซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นได้อย่างไร
แอนอเมริกันเทล
แอนอเมริกันเทล  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 1986 จากผลงานการสร้างของบริษัทแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสตีเวน สปีลเบิร์ก และกำกับโดยดอน บลัธ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกในการสร้างของยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
ศิลปะใต้ดิน
ศิลปะใต้ดิน  คือความเคลื่อนไหวทางทัศนศิลป์ใต้ดิน (underground visual art) ซึ่งเฟื่องฟูขึ้นในบริเวณลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนี่ย สหรัฐอเมริกา ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โลวโบรว คือ ศิลปะป๊อปอาร์ต ที่มีต้นกำเนิดมาจาก คอมมิกซ์ใต้ดิน, พังค์ร็อค, hot-rod วัฒนธรรมข้างถนน และ วัฒนธรรมอื่นๆ อีกมากมาย
โลวโบรว ( lowbrow art ) มีชื่อเรียกชื่อว่า ป๊อป เซอเรียลลิสซึ่ม (pop surrealism)ศิลปะประเภทนี้นั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ขัน บ้างก็ร่าเริงแจ่มใส ซุกซน และ ประชดประชัน ศิลปะโลวโบรว ส่วนมากเป็นรูปวาด และ ระบายสี แต่อาจมีของเล่น ศิลปะดิจิตอล และ หุ่นปั้นอยู่บ้าง
ศิลปินคนแรกๆที่สร้างงานศิลปะแนวนี้ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาในวงการlowbrow คือ underground cartoonist ชื่อ Robert Williams และ Gary Panter งานแสดงศิลปะล่าสุดแสดงอยู่ที่ แกลอรี่ในนิวยอร์ก และ ลอสแอนเจลิส เช่น Psychedelic Solutions Gallery ใน Greenwich Village LaLuz de Jesus และ 01 gallery ใน Hollywood
ความเคลื่อนไหวทางศิลปะนี้ค่อยๆงอกเงยจากยุคเริ่มต้น จนมีศิลปินที่นำแนวความคิดนี้ไปปรับใช้หลายร้อยชีวิต เมื่อจำนวนศิลปินเพิ่มขึ้น งานแสดงผลงานทางศิลปะแนวโลวโบรว ก็มากขึ้นตามไปด้วย Julie Rico และ Bess Cutler Gallery เป็น ผู้เผยแพร่ผลงานชิ้นสำคัญ และ เผยแพร่ความเคลื่อนไหวทางศิลปะนี้ ให้เป็นที่รู้จักในวงการศิลปะ
นิตยสาร Juxtapoz โดย Robert Williams ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1994 และ เป็นแกนนำในการเขียนวิจารณ์ หรือ ถกแถลงกันเกี่ยวกับ Lowbrow art ซึ่งช่วยชี้แนวทาง และ สนับสนุนการเติบโตขึ้นของความเคลื่อนไหวนี้
นักเขียนได้กล่าวไว้ว่าตอนนี้ลักษณะพิเศษของ Lowbrow art สามารถบ่งเบิกต้นกำเนิดของมันได้อย่างชัดเจน อเมริกาฝั่งตะวันตก นั้นได้รับอิทธิพลจาก underground commix และ hot rod car-culture มากกว่าที่อื่น เมื่อ lowbrow art ได้กระจายไปทั่วโลก มันได้หลอมรวมวัฒนธรรมในสถานที่นั้นๆเข้ากับศิลปะแนวนี้ทำให้เกิดเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น ศิลปะชนิดนี้ยังสามารถแบ่งแยกออกเป็นหลากหลายสาขา หรือแม้กระทั่งความเคลื่อนไหวทางศิลปะใหม่ๆอีกแนวหนึ่งก็เป็นได้
ต้นกำเนิดของคำว่า “Lowbrow”
ในบทความเดือน กุมภาพันธ์ 2006 ในฟัวข้อหนึ่งของนิตยสาร Juxtapoz Robert Williams ได้ประกาศว่าเป็นผู้บัญญัติศัพท์นี้ขี้นมา เขาได้เขียนหนังสือชื่อว่า , "The Lowbrow Art of Robt. Williams,"[6] ซึ่งพิมพ์ขึ้นในปี 1979 ในเมื่อศิลปะในยุคนั้นยังไม่มีใครแยกแยะว่าศิลปะของเขาเป็นประเภทอะไร เขาจึงก่อตั้งศิลปะแนว Lowbrow ขึ้นมา ซึ่ง ตรงกันข้ามกับศิลปะแนว Highbrow William เรียกความเคลื่อนไหวนี้ว่า caron-tainted abstract surrealism
Lowbrow หรือ Pop surrealism
โลวโบรว นั้นโดยทั่วไปถูกกล่าวถึงว่า ป๊อป เซอเรียลลิสซึ่ม Kristen Anderson ผู้จัดพิมพ์และแก้ไขหนังสือ Pop Surrealism กล่าวไว้ว่า pop surrealism กับ Lowbrow นั้นเป็นศิลปะคนละแนวกัน แต่ Matt Dukes Jordan ผู้เขียนหนังสือ Weirdo Deluxe กล่าวว่ามันแทนกันได้
Lowbrow vs. fine art
พิพิธภัณฑ์ การวิจารณ์งานศิลปะ แกนนำ แกลอรี่ และ อื่นๆ ได้พยายามตลอดมาที่จะบอกสถานะของศิลปะโลวโบรวให้เกี่ยวข้องกับ fine art แต่ก็ยังคลุมเครือ ศิลปะแนวนี้เสมือนถูกแยกออกจากศิลปะแนวอื่นๆ ถึงอย่างไรก็ตาม นักสะสมงานศิลปะ ก็ยังคงซื้องานศิลปะโลวโบรวไว้ครอบครอง ผู้วิจารณ์งานศิลปะยังคงมีคำถามว่าโลโบรวนั้นเป็นความเคลื่อนไหวทางศิลปะที่ถูกกฎเกณฑ์ หรือไม่ มีนักวิชาการด้านการวิจารณ์นั้นน้อยคนที่จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับโลวโบรว
โลกศิลปะยังมีความสงสัยอย่างมาก กับ ความเป็นโลวโบรว การเล่าเรื่องราว และ คุณค่าทางเทคนิคของงาน ซึ่งได้รับการดูถูกจากโรงเรียนศิลปะ และ นักวิจารณ์ในยุค 1980s-1990s
อย่างไรก็ตาม ศิลปินโลวโบรวผู้โด่งดัง ก็ยังแสดงงานศิลปะตาม แกลลอรี่จิตรกรรมต่างๆเช่น Mark Ryden (Tree Show) 2007 เป็นต้น
ต้นกำนิดของโลวโบรวในบางแง่มุมสามารถอ้างได้ถึงความเคลื่อนไหวทางศิลปะในศรรตวัตร ที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานของ Dadaists และ American Regionalism ของ Marcel Duchamp และ Thomas Hart Benton ศิลปะในยุคนี้ต้องการสื่อความแตกต่างระหว่างศิลปะชั้นสูง และ ศิลปะของคนธรรมดา จิตรกรม หรือ ศิลปะพื้นบ้าน popular culture หรือ high culture ในยุค 1960 และ ต้นยุค 1970
ศิลปินร่วมสมัยหลายคนได้รับอิทธิพล และ นำกลวิธีของโลวโบรวมาสร้างสรรค์งานร่วมสมัยมากขึ้น เช่นLisa Yuskavage, Kenny Scharf, Takashi Murakami, Greg Colson, Inka Essenhigh, Jim Shaw, John Currin, Mike Kelley, และ Mission School, ประกอบด้วย Barry McGee และ Margaret Kilgallen.
1. ^ The Birth of Lowbrow Art - Answer dot Com
2. ^ The Lowbrow Movement - Art History Basics on Lowbrow - ca 1994-Present
3. ^ La Luz de Jesus Gallery
4. ^ Billy Shire Fine Arts Gallery
5. ^ Juxtapoz Magazine
6. ^ Beinart - Origination of the term Lowbrow Art
7. ^ Robt Wms Explains Lowbrow
8. ^ Kristen Anderson of Roq La Rue
An american tail
ดาราวีดีโอ
9 จังหวัดภาคเหนือตอนบน
วิทยาลัยชุมชนสมุทรสาคร
Three wise monkeys
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ ตำบลบัวทอง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพ และคุณภาพชีวิต
เพลง มาร์ชวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีคุณธรรมนำความรู้คือปรัชญา สร้างสรรค์ร้อยดวงใจปวงประชา เพื่อพัฒนาชุมชนท้องถิ่นไทย
บัวทองสัญลักษณ์งามเด่น ร่มเย็นมะค่าแต้ได้อาศัย เขียวอ่อน-ขาว พราวสกาวงามวิไล สานดวงใจเราน้องพี่ด้วยศรัทธา
ปณิธานวิทยาลัยชุมชน สร้างคน สร้างสรรคการศึกษา บริการวิชาการเพื่อพัฒนา สร้างคุณค่าภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย
วิทยาลัยชุมชนบุรีรีมย์ แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นจาก "นโยบายของรัฐบาลขณะนั้น ที่แถลงต่อรัฐสภา" เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2544 ด้านการศึกษา ข้อ 4 จัดให้มีวิทยาลัยชุมชนขึ้น โดยเฉพาะในจังหวัดที่ยังขาดแคลนสถาบันอุดมศึกษา จำนวน  10  จังหวัด และวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นหนึ่งในนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่  17  เมษายน  2545 ตามนโยบายเร่งด่วนของรัฐบาล โดยยึดหลักการ  การศึกษาสร้างชาติ  สร้างคน  และสร้างงาน จากการที่มีผู้สำเร็จการศึกษา  ในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานหรือเทียบเท่ามีจำนวนมาก    ที่ไม่สามารถเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา  ด้วยเหตุของความไม่พร้อมด้านต่างๆ เช่น ทุนทรัพย์ ภารกิจงาน    งานประจำ ความห่างไกลจากสถานศึกษา  ความไม่สะดวกในการเดินทาง เวลา  เป็นต้น  นอกจากนี้ยังมีประชาชนผู้ที่ขาดโอกาสทางการศึกษา  ผู้ที่ประกอบอาชีพแล้ว  แต่ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติม  เพื่อเพิ่มทักษะในอาชีพ ตลอดจนผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับต่าง ๆ จึงเป็นการเพิ่มโอกาสทางการศึกษาขั้นต่ำกว่าปริญญา(หลักสูตรอนุปริญญา)  เพื่อให้ผู้เรียน  นำไปพัฒนาคุณภาพชีวิต เพิ่มทักษะในการทำงาน การประกอบอาชีพ  รวมถึงการศึกษาต่อในระดับสูงขึ้นและเป็นการศึกษาต่อเนื่องตลอดชีวิต  สามารถเชื่อมโยงกับการศึกษาทุกระดับ เติมเต็มการศึกษาให้สมบูรณ์ขึ้น นอกจากนี้ยังสนองตอบการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ความเป็นอยู่ของบุคคลท้องถิ่นชุมชน ยุทธศาสตร์การพัฒนาของจังหวัดบุรีรัมย์   ตามนโยบายที่มุ่งสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน โดยเปิดสอนหลักสูตรที่หลากหลาย  ตามความต้องการของท้องถิ่นชุมชน  และชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดทำและพัฒนาหลักสูตร การบริหารจัดการ การดำเนินงานของวิทยาลัยชุมชน ในด้านต่างๆ ตามความเหมาะสม
การศึกษามีคุณค่าอันประมาณการมิได้ ต่อบุคคลและสังคมโดยส่วนรวม
ต้นมะค่าแต้
สีเขียวอ่อน และสีขาว
หลักสูตรอนุปริญญา.
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 6 สาขาวิชา ได้แก่
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีหน่วยจัดการศึกษา 9 แห่ง คือ
วิทยาลัยชุมชนตาก
วิทยาลัยชุมชนตาก  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน รวมทั้งร่วมกับชุมชนในการจัดการด้านการท่องเที่ยว
วิทยาลัยชุมชนตาก เป็นวิทยาลัยชุมชนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตาก ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ตั้งอยู่ถนนพหลโยธิน ตำบลหนองบัวใต้ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา หลักสูตรฝึกอบรม และหลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 5 สาขาวิชา ได้แก่ การปกครองท้องถิ่น การศึกษาปฐมวัย การแพทย์แผนไทย คอมพิวเตอร์ธุรกิจ และสาธารณสุขชุมชน รวมนักศึกษาประมาณ 806 คน หลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี ที่เปิดสอนในปัจจุบัน มี 1 สาขาวิชา ได้แก่ หลักสูตรพนักงานสุขภาพชุมชน และโครงการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาส โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของวิทยาลัยชุมชนจังหวัดตาก
วิทยาลัยชุมชนตาก มีหน่วยจัดการศึกษาจำนวน 7 แห่ง 1 ห้องเรียน 1 ศูนย์ คือ
ฝั่งตะวันตก
ฝังตะวันออก
Sheamus O'Shaunessy
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรแพร่
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรแพร่(ชื่อเดิม: ศูนย์วิจัยพืชสวนแพร่) ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติห้วยเปิ้ล ครอบคลุมพื้นที่ 729 ไร่ เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 เป็นหน่วยงานในสังกัด สำนักงานวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 1 กรมวิชาการเกษตร โดยทำงานทดสอบและผลิตพันธุ์ไม้ผลให้แก่เกษตรกรและผู้สนใจในจังหวัดแพร่ มีพืชหลักในพื้นที่ ได้แก่ ส้มเขียวหวาน ส้มโชกุน มะขามหวาน มะม่วง และผักพื้นบ้านทางภาคเหนือ
ศูนย์วิจัยพืชสวนแพร่
รายชื่อสถานศึกษาของทหารและตำรวจในประเทศไทย
วิทยาลัยชุมชนระนอง
วิทยาลัยชุมชนระนอง เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสถาบันอุดมศึกษาที่สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ทำการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับอนุปริญญา และจัดการศึกษาหลักสูตรฝึกอบรมให้กับประชาชนในชุมชนที่ต้องการเรียนรู้ในด้านสาขาอาชีพต่างๆ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจในชุมชน สร้างงาน สร้างอาชีพ เสริมรายได้กับประชาชนทั่วไปในชุมชน จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลในการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่น ให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต ตามหลักการ "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างาน" สืบเนื่องจากการแถลงนโยบายต่อรัฐสภาของรัฐบาล พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524
วิทยาลัยชุมชนระนอง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 พร้อมกับวิทยาลัยชุมชนอีก 9 แห่งทั่วประเทศ โดยเปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2545 เป็นปีแรก โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดระนอง ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม และมีสถานศึกษาเครือข่ายอีก 3 แห่ง คือ วิทยาลัยเทคนิคระนอง วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง และวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี
ในปี พ.ศ. 2546 วิทยาลัยชุมชนระนอง ได้ย้ายสถานที่ทำการมายัง อาคารพาณิชย์เลขที่ 7/20-21 ถนนผาดาด ตำบลเขานิเวศน์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง และในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 จึงได้ย้ายสำนักงานมายังสำนักงานถาวรบริเวณที่ดินของสำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (เดิม) เลขที่ 300/1 หมู่ 1 ถนนเพชรเกษม ตำบลบางริ้ว อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง บนเนื้อที่ 7 ไร่
ในระยะแรกวิทยาลัยชุมชนระนอง มีหน่วยจัดการศึกษา 6 แห่ง คือ วิทยาลัยการอาชีพกระบุรี โรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่น โรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ โรงเรียนกะเปอร์วิทยา โรงเรียนบ้านภูเขาทอง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงสถานที่จัดการศึกษา เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้รับบริการทางการศึกษาได้มากขึ้น โดยในอำเภอกระบุรี จากวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี เป็นโรงเรียนกระบุรีวิทยา อำเภอละอุ่น จากโรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร เป็น สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่นเดิมซึ่งยุบเลิกสำนักงานไป อำเภอเมืองระนองจากโรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ เป็นที่วิทยาลัยชุมชนระนอง
บทบาทการพัฒนาท้องถิ่น.
วิทยาลัยชุมชนระนอง ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคน พัฒนาท้องถิ่น ประกอบกับจังหวัดระนองเป็นจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศพม่า เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้กับผู้สนใจ วิทยาลัยฯ จึงเปิดทำการสอนหลักสูตรระยะสั้น 60 ชั่วโมง "ภาษาพม่าเพื่อการสื่อสารและธุรกิจ" ขึ้น
เก่งกับเฮง
เก่งกับเฮง  เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชั่นตลกออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982
เก่งกับเฮง เล่าถึงจอมโจรชื่อดังนาม คิงคอง ที่จับพลัดจับผลูต้องมาช่วยตำรวจจับหัวขโมยระดับชาตินาม ถุงมือขาว โดยมี
ผู้หมวดอัลเบิร์ตและผู้หมวดแนนซี่เป็นผู้ช่วย
เควิน (วิ่งสู้ฟัด)
สูตรเสน่หา
สูตรเสน่หา เป็นบทประพันธ์ของนักเขียน “กิ่งฉัตร” ซึ่งตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารสกุลไทย ได้รับความนิยมมากจนมีภาค 2 ออกมาที่ชื่อ “ค่าของหัวใจ” จากนั้นกิ่งฉัตรได้ขายลิขสิทธิ์ละครให้ทางช่อง 3 โดยได้ค่ายอาละดิน ณ บางกอก เป็นฝ่ายดำเนินการสร้างละคร เดิมศุภลักษณ์ ตงศิริ ผู้บริหารค่ายได้วางตัวพระเอก-นางเอกคือ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ คัทลียา แมคอินทอช แต่ไม่ได้สร้าง จนตกมาอยู่ในมือผู้จัด หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ แห่งค่ายละครไท ได้พระเอก-นางเอกคือ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ แอน ทองประสม นำแสดง ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ชมอย่างท่วมท้น อันเป็นที่มาของกระแสฟีเวอร์ "ครูกุ๊ก" และ "อลิน" ที่พูดกันติดปาก
ละครโทรทัศน์นี้กำกับการแสดงโดยอำไพพร จิตต์ไม่งง เขียนบทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 จนถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เห็ดแครง
เห็ดแครง หรือ เห็ดตีนตุ๊กแก  เป็นเห็ดที่ขึ้นได้ทั่วทุกภูมิภาคทั่วโลกและเจริญเติบโตได้ตลอดปี เป็นเห็ดขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-4 เซนติเมตร รูปทรงคล้ายพัด ไม่มีก้านดอก
ในด้านคุณค่าทางโภชนาการ เห็ดแครงมีคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนสูง นิยมนำมาแกงคั่วกับปลาย่าง หรือนำมาย่างโดยโขลกพริกขี้หนู ข่า ตะไคร้ ขมิ้น พริกไทย แล้วนำเห็ดแครงผสมลงไป พร้อมด้วยมะพร้าวขูดและไข่ไก่ แล้วห่อด้วยใบตองนำไปปิ้งกับเตาถ่าน เห็ดชนิดนี้ยังเป็นที่รู้จักมากในแถบภาคใต้ พบมากบนท่อนไม้ยางพาราที่ตัดทิ้งไว้ โดยนิยมนำมาทำแกงสมรมซึ่งเป็นแกงที่ขาดไม่ได้สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ ส่วนในประเทศญี่ปุ่นใช้ทำเป็นยาเนื่องจากมีสารที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านเชื้อไวรัสและยับยั้งเซลล์มะเร็ง
นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยซึ่งใช้สารสกัดจากเห็ดแครงในกระบวนการขุดเจาะน้ำมันดิบ โดยสารสกัดจากเห็ดแครงที่เป็นสารไบโอพอลิเมอร์นี้จะถูกนำมาผสมกับน้ำ และสูบเข้าไปในบ่อน้ำมันดิบเพื่อชะล้างและพาน้ำมันดิบที่ยังคงเหลืออยู่ภายในบ่อน้ำมันให้ออกมาได้มากที่สุด
เห็ดตีนตุ๊กแก
หม่อมเจ้าหญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี
แกงสมรม
แกงสมรม เป็น แกงกะทิ แบบแกงคั่ว น้ำคลุกคลิก โดยคำว่า "" เป็นภาษาใต้ หมายถึงถึงการใช้ผักและส่วนผสมนานาชนิดมาผสมกันในตัวแกง มีส่วนประกอบคือกุ้งสด หรือปลาย่าง หน่อไม้สับ มะเขือยาวและเห็ดแครง กินกับข้าวสวยหรือข้าวหลามหรือข้าวเหนียว (ต้มแบบภาคใต้) เป็นแกงที่ขาดไม่ได้ สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร แรกเริ่มก่อตั้งครั้งแรกเป็น "วิทยาลัยการอาชีพโพทะเล" เปิดการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปีการศึกษา 2540 ในระดับ ปวช. และ ปวส. ต่อมารัฐบาลมีนโยบายจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนให้เป็นสถาบันอุดมศึกษาในท้องถิ่น วิทยาลัยการอาชีพโพทะเลจึงได้รับการยกฐานะมาเป็นวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา ซึ่งจังหวัดพิจิตร เป็นหนึ่งใน 10 จังหวัดแรกที่มีการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน โดยวิทยาลัยชุมชนพิจิตร ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิมในการจัดการศึกษาสายวิชาชีพ
ในปี 2558 สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้มีมติผ่านพระราชบัญญัติสถาบันวิทยาลัยชุมชน พ.ศ. 2558 มีผลให้วิทยาลัยชุมชนพิจิตร มีสถานะเป็นส่วนราชการหนึ่งในสถาบันวิทยาลัยชุมชน
ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนพิจิตร จัดการศึกษาใน 4 ระดับ คือ ประกาศนียบัตริวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) อนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น โดยมีหน่วยจัดการศึกษา จำนวน 12 แห่ง โดยมีหน่วยจัดการศึกษาแม่ข่าย ตั้งอยู่เลขที่ 150 หมู่ที่ 6 ถนนบางมูลนาก-โพทะเล ตำบลท่าบัวบนพื้นที่กว่า 120 ไร่ ปัจจุบันมีการพัฒนาหน่วยจัดการศึกษาดังนี้ หน่วยจัดการศึกษาทับคล้อ(ขุนไผ่ภูมิเขต) หน่วยจัดการศึกษาโพธิ์ประทับช้าง หน่วยจัดการศึกษาเมืองเก่า หน่วยจัดการศึกษาสามงาม หน่วยจัดการศึกษาสากเหล็ก และหน่วยจัดการศึกษาอบต. ปากทาง
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร ได้ร่วมลงนามและจัดฝึกอบรมเพื่อสอบใบขับขี่กับกรมการขนส่งทางบก ทุกวัน พฤหัสบดีและศุกร์ ของทุกสัปดาห์ เพื่อลดภาระและความหนาแน่นของผู้ใช้บริการอบรม ณ ขนส่ง อ.โพทะเล
ด้านอาคารสถานที่ ณ หน่วยจัดแม่ข่าย อำเภอโพทะเล วิทยาลัยชุมชนพิจิตร ตั้งอยู่บนพื้นที่ 120 ไร่ อันเป็นที่ตั้งของบึงสรรพงาย มีอาคารสถานที่อันเอื้ออำนวยต่อการศึกษาเล่าเรียนและฝึกอบรม ได้แก่ อาคารหอประชุมและโรงอาหาร อาคารหอสมุด "อัมพร ภักดีชาติ" อาคารเรียนชั่วคราวขนาด 6 ห้องเรียน อาคารโรงฝึกงานชั่วคราวซึ่งเป็นศูนย์ฝึกปฏิบัติและบริการชุมชนเกี่ยวกับยานยนต์และเครื่องยนต์ขนาดเล็ก อาคารวิทยาบริการ อาคารโรงฝึกงานขนาดสามชั้น อาคารพานิชยกรรม อาคารศูนย์วิชาการศึกษาทั่วไป โรงฝึกงานช่างเชื่อมโลหการ อุทยานการเรียนรู้ที่ประกอบด้วยอาคารชั่วคราว 8 หลัง สนามกีฬาชุมชน บ้านพักครูและบ้านพักนักการกว่า 20 ยูนิต นอกจากนี้ ในหน่วยจัดการศึกษาหลักอีกแห่งคือ หน่วยจัดการศึกษาทับคล้อ ขุนไผ่ภูมิเขตร์ ยังมีอาคารเรียนและโรงฝึกงานอีกกว่า 10 หลัง บนเนื้อที่ซึ่งได้รับบริจาคจากพ.อ.พิเศษ หญิง สมสมัย สิทธิเกษร อีกกว่า 800 ไร่
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร มีผู้อำนวยการ ดังนี้
การเดินทางสู่วิทยาลัย.
การเดินทางสู่วิทยาลัยชุมชนพิจิตร สามารถเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว จาก กรุงเทพมหานคร ผ่านเส้นทาง เอ 32 สายเอเชีย สู่นครสวรรค์ แล้วใช้เส้นทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 117 ถึงสี่แยกโพธิ์ไทรงามใช้ถนนโพธิ์ไทรงาม- บางมูลนาก ระยะทางจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 280 กม. การเดินทางโดยรถโยสารสาธารณะสามารถเดินทางจากจังหวัดเพชรบูณณ์ หรือนครสวรรค์โดยใช้รถโดยสารปรับอากาศ สาย นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ ซึ่งมีรอบการเดินรถประมาณวันละ 5 เที่ยว การเดินทางโดยรถไฟ สามารถเดินทาง จากสถานีกรุงเทพ ลงที่สถานี บางมูลนาก และต่อรถจักรยานยนต์ รับจ้าง การเดินทางโดยรถร่วมบขส.ประเภท ไม่เกิน 13 ที่นั่ง เดินทางจาก สถานีขนส่งสายเหนือ หมอชิต 2 โดยรถของบริษัท โพทะเลทัวร์ และ อมรทัวร์ จะมีบริการส่งตรงถึงวิทยาลัย แม่ข่ายโพทะเล
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร เปิดสอนหลักสูตรระยะสั้นหลายหลักสูตร อาทิ คอมพิวเตอร์เบื้องต้น การใช้งานอินเทอร์เน็ตเบื้องต้น ฯลฯ โดยคิดค่าใช้จ่ายชั่วโมงละ 1-5 บาท (แล้วแต่รายวิชา)
พญาคชราช
พญาคชราช หรือ หูปอ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Talipariti macrophyllus" (Roxb. Ex Hornem.) Fryxell หรือ "Hibiscus macrophyllus") เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูง 15-60 เมตร สามารถนำเนื้อไม้มาใช้ประโยชน์ได้ โดยเนื้อไม้จัดอยู่ในชั้นไม้คุณภาพปานกลางหรือเกรดบี มีความหนาแน่น ประมาณ 630 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร เนื้อไม้คล้ายไม้สักทอง แต่เป็นไม้ที่มดมอดปลวกชอบกิน ระยะเวลาปลูกถึงตัดใช้งานได้อยู่ที่ 10 ปี
หูปอ
เทศบาลเมืองนาสาร
เทศบาลเมืองนาสาร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลนาสาร เมื่อปี พ.ศ. 2547
นาสารเป็นตำบลแห่งหนึ่งอยู่ในท้องที่อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เนื่องจากเป็นท้องที่ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร และแร่ธาตุ จึงมีประชากรต่างถิ่นเคลื่อนย้ายมาตั้งบ้านเรือนทำมาหากิน เช่น ทำกิจการเหมืองแร่ ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ ทำให้ตำบลนาสารมีประชากรหนาแน่น การค้าเจริญ รุ่งเรือง เศรษฐกิจโดยร่วมดีขึ้นตามดำดับ พร้อมทั้งยังเป็นที่ตั้งของส่วนราชการและสถานศึกษา ด้วยองค์ประกอบดังกล่าวในปี พ.ศ. 2483 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง เทศบาลตำบลนาสาร ขึ้น เพื่อความสะดวกในบริหารและการปกครอง แต่เนื่องจากมีพื้นที่กว้างขวางเกินกว่าที่จะปกครองควบคุมดูแลได้ทั่วถึง ดังนั้นในปี พ.ศ. 2484 มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลนาสาร คงเหลือพื้นที่ทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน 67.13 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลนาสารเป็น เทศบาลเมืองนาสาร
เทศบาลเมืองนาสาร ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครทางรถยนต์ 700 กิโลเมตร และทางรถไฟ 673 กิโลเมตร อาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ลักษณะของพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา มีภูเขา ภายในบริเวณเขตเทศบาล มีลำห้วยหลายแห่งและมีลำคลองฉวางกว้างไหลผ่านกลางตัวเมืองจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก พื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ ส่วนที่ราบสูงมีเพียงเล็กน้อย
พื้นที่ของเขตเทศบาลเมืองนาสาร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวจังหวัดสุราษฏร์ธานี ได้รับอิทธิพลจากลมสรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดผ่านอ่าวไทย และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ จากมหาสมุทรอินเดีย จึงทำให้มีช่วงฤดูฝนที่ยาวนาน ระหว่างเดือนพฤษภาคม ถึง เดือนมกราคม
ตราเทศบาลเมืองนาสารเป็นรูปวงกลมภายในมีรูปช้างสามเศียรทูนพานแร่มีเปลวแสงสว่างจากก้อนแร่ และมีตัวอักษรชื่อ "เทศบาลเมืองนาสาร สุราษฎร์ธานี" อยู่รอบนอก นายบุญสม ชูสวัสดิ์ นายกเทศมนตรีคนที่สองของเทศบาลเป็นผู้คิดค้นร่างภาพขึ้นมา รวบรวมความคิดจากหลาย ๆ ฝ่ายถือภาพร่างเข้าที่ประชุม ที่ปรึกษาประกอบด้วยสมาชิกสภาเทศบาล พนักงาน เทศบาล และชาวบ้าน ท่านเอารูปให้ดูแล้วถามว่า "ใครช่วยอธิบายภาพเหล่านี้ด้วยว่าความคิดจะตรงกันหรือไม่" คณะที่ปรึกษานายกเทศมนตรีปรึกษาหารืออยู่พักหนึ่งแล้วท่านผู้หนึ่งก็ตอบว่า "เป็นรูปช้างสามหัวทูนลูกส้มโอ" นายกเทศมนตรีหน้าเสียไปเล็กน้อย "เราเขียนรูปช้างสามหัวทูนพานแร่ ทำไมดูเป็นลูกส้มโอไป" ที่ปรึกษาท่านหนึ่งจึงแก้ว่า "แร่ที่เหมือนส้มโอหรือคล้าย ๆ ก็มี ไม่ต้องแก้ให้ยาก เอาอย่างนี้แหละ" ตราเทศบาลจึงปรากฏเช่นที่เห็นในปัจจุบัน
เทศบาลเมืองนาสารแบ่งเขตการปกครองและการบริหารออกเป็น 24 ชุมชน ดังนี้