pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บรัสเซลแอร์ไลน์ถือกำเนิดขึ้นจากการควบรวมกิจการระหว่างเอสเอ็นบรัสเซลแอร์ไลน์ (SNBA) กับเวอร์จินเอ็กซ์เพรส ภายหลังจากการล้มละลายของซาเบนาซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของเบลเยียมในขณะนั้น โดยได้ตั้งชื่อเป็น บรัสเซลแอร์ไลน์ โดยมีการจัดแถลงข่าวอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ณ ท่าอากาศยานนานาชาติบรัสเซล และได้เริ่มทำการบินเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007
ต่อมาเมื่อ 15 กันยายน ค.ศ. 2008 ได้มีการประกาศว่าลุฟต์ฮันซาจะเข้ามาเป็นเจ้าของเป็นสัดส่วนถึง 45% โดยมีทางเลือกที่จะซื้อส่วนที่เหลือทั้งหมดอีก 55% ในปีค.ศ. 2011 ซึ่งเงื่อนไขหนึ่งของการเข้าซื้อครั้งนี้รวมถึงการให้สายการบินเป็นสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์ โดยตั้งแต่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008 รหัสเรียกขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศได้เปลี่ยนจาก "DAT" เป็น "BEL"
ปัจจุบันให้บริการเที่ยวบินกว่า 121 เส้นทางทั่วยุโรป อเมริกาเหนือ แอฟริกา และเอเชีย
พันธมิตรการบิน.
บรัสเซลส์แอร์ไลน์เป็นสมาชิกของพันธมิตรการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 บรัสเซลส์แอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้ :
ฝูงบินของบรัสเซลแอร์ไลน์
แคชเมียร์ (ดีเจ)
ไนเลส โฮลโลเวล-เดียร์  หรือที่รู้จักกันดีในนาทของ Kshmr (ออกเสียง "Kashmir"; เขียนเฉพาะตัว KSHМR หรือบางครั้งเขียน KSHMЯ) เป็นดีเจชาวอเมริกัน,โปรดิวเซอร์ และนักดนตรีจากเมืองเบิร์กลีย์ ,รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาติดอันดับที่ 23 ของนิตยสาร DJ Mag's 2015 Top 100 DJs และได้รับรางวัล "The Highest New Entry"
Kshmr
มิสแกรนด์ไชน่า
มิสแกรนด์จีน  เป็นตำแหน่งในการประกวดนางงามระดับประเทศของจีน เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวด มิสไชน่า (The Miss China, Miss China Organization) จะได้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์จีนในปีนั้นๆ ทั้งนี้ ในบางปี ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์จีนอาจมาจากผู้ที่ได้รับตำแหร่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1 จากการประกวดดังข้างต้น โดยผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์จีนในปัจจุบัน คือ อดัม ลี (Adam Lee) ซึ่งได้รับสิทธิ์การจัดส่งตัวแทนจากประเทศจีนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแลตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2013-2019
เฟซออฟบิวตี้อินเตอร์เนชันแนล (Face of Beauty International) จัดประกวดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2012 ณ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย โดยองค์กรมิสไชน่าแลนด์สเคปได้รับสิทธิ์ในการส่งตัวแทนจากจีนเข้าร่วมการประกวดเฟซออฟบิวตี้อินเตอร์เนชันแนล ในปี ค.ศ. 2014 และตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา
ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล.
การประกวดซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล (Supermodel International) จัดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ปี ค.ศ. 2011 เดิมใช้ชื่อว่า "ซุปเปอร์โมเดลเอเซียแปซิฟิก" (Supermodel Asia-Pacific) ซึ่งรับสมัครผู้เข้าประกวดเฉพาะในเขตเอเชียแปซิฟิก ต่อมาใน ปี ค.ศ. 2012 ได้มีการเปิดรับผู้เข้าประกวดจากทั่วโลก จึงเปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น "ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล" ทั้งนี้ องค์กรมิสไชน่าแลนด์สเคปได้รับสิทธิ์ในการส่งตัวแทนจากจีนเข้าร่วมการประกวดซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล (Supermodel International) ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา
มิสแลนด์สเคปอินเตอร์เนชันแนล.
การประกวดมิสแลนด์สเคปอินเตอร์เนชันแนล (Miss Landscapes International) จัดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ปี ค.ศ. 2018 โดยเป็นเวทีการประกวดขององค์กรมิสไชน่าแลนด์สเคป
มิสไชน่า 2018.
มิสไชน่า 2018  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศจีน และถือเป็นการประกวดมิสไชน่าครั้งที่ 6 ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ส่วนผู้ที่ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และ 2 จะได้เข้าร่วมการประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2018 และมิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์ 2018 ตามลำดับ ทั้งนี้ มิสไชน่า 2018 มีการจัดการประกวดรอบพลีริมมินารีเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ณ โรงแรมรอยัลทิวลิป กว่างโจว (Royal Tulip Luxury Hotel Carat - Guangzhou) เมืองกว่างโจว ส่วนการประกวดรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นบนเรือสำราญกว่างโจวเพิร์ลริเวอร์ครูซ (Crystal liner cruise on Pearl River) เมืองกว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ ว่านซิน ซิง (Wanxin Xing) จากเทศบาลนครปักกิ่ง ซึ่งได้รับการมอบสายสะพายและมงกุฎโดย เฉิน เสวียเจียว – มิสไชน่า 2017 และมาเรีย โฮเซ โลรา – มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 และเธอจะต้องเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ในช่วงเดือนตุลาคมของปี ค.ศ. 2018
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสไชน่า 2018 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 24 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
มิสไชน่า 2017.
มิสไชน่า 2017  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศจีน และถือเป็นการประกวดมิสไชน่าครั้งที่ 5 ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ส่วนผู้ที่ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และ 2 จะได้เข้าร่วมการประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2017 และมิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์ 2017 ตามลำดับ ทั้งนี้ มิสไชน่า 2018 มีการจัดการประกวดรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมรอยัลทิวลิป กว่างโจว (Royal Tulip Luxury Hotel Carat - Guangzhou) เลขที่ 388 ถนนกวนหยวนกลาง (Guangyuan Middle Rd.), , เมืองกว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ เฉิน เสวียเจียว (陈雪姣/Xuejiao Chen) จากเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้ ซึ่งได้รับการมอบสายสะพายและมงกุฎโดย เหอ ซื่อหรู – มิสไชน่า 2016 และอาริสกา ปูตรี เปอร์ตีวี – มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 ต่อมาเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ในช่วงเดือนตุลาคมที่ประเทศเวียดนาม ซึ่งเธอสามารถทำผลงานได้ถึงรอบ 20 คนสุดท้ายและได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดชุดราตรียอดเยี่ยม
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสไชน่า 2017 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 23 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
มิสไชน่า 2016.
มิสไชน่า 2016  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศจีน ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 และมิสซูปราเนชันแนล 2016 การประกวดมิสไชน่า 2016 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมรอยัลทิวลิป กว่างโจว (Royal Tulip Luxury Hotel Carat - Guangzhou) เลขที่ 388 ถนนกวนหยวนกลาง (Guangyuan Middle Rd.), , เมืองกว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ เหวินฉี จาง (张雯棋/Wenqi Zhang) จากมณฑลจี๋หลิน ซึ่งจะต้องเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในช่วงเดือนตุลาคมของปีนั้น อย่างไรก็ตาม เหวินฉีได้สละตำแหน่งมิสไชน่า 2016 ในภายหลัง ทำให้ เหอ ซื่อหรู (何思儒/Siru He) ผู้เข้าประกวดจากมณฑลเหลียวหนิง ซึ่งได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ในการประกวดฯ ต้องเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 แทน
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสไชน่า 2016 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 23 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
มิสไชน่า 2015.
มิสไชน่า 2015  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศจีน ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจำนวน 2 คนในการประกวดนี้จะได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนในการประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2015 และมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 การประกวดมิสไชน่า 2015 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นที่ ณ โรงแรมรอยัลทิวลิป กว่างโจว (Royal Tulip Luxury Hotel Carat - Guangzhou) เลขที่ 388 ถนนกวนหยวนกลาง (Guangyuan Middle Rd.), , เมืองกว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 558554 ค.ศ. 2015 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ ซ่ง เจี่ยซ่าง (宋佳畅) จากเขตแยงซี ซึ่งได้รับการมอบสายสะพายและมงกุฎจาก อาชา บัต (Asha Bhat) – มิสซูปราเนชันแนล 2014 และ มิสไชน่า 2014 ตามลำดับ ซึ่งได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนบนเวทีการประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2015 และ เซี่ย ฮุ่ยลี่ (谢慧莉) จากมณฑลเหอหนาน ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์จีน 2015 และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 ที่ประเทศไทยในช่วงเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม เดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 อดัม ลี – ผู้อำนวยการการประกวดมิสไชน่าแลนด์สเคปได้ประกาศปลด ซ่ง เจี่ยซ่าง ออกจากตำแหน่งมิสไชน่าแลนด์สเปค 2015 เนื่องจากทำผิดสัญยาของกองประกวดฯ และแต่งตั้งให้ เซี่ย ฮุ่ยลี่ ดำรงตำแหน่งดังกล่าวแทน
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสไชน่า 2015 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 22 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
มิสไชน่า 2014.
มิสไชน่า 2014  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศจีน ผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศจะได้เป็นตัวแทนจากประเทศจีนในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ส่วนผู้ที่ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 1 จะได้เข้าร่วมการประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2014 การประกวดมิสไชน่า 2014 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นที่ ณ ห้องประชุมเอ็นเอชเอเวสตินแกรนด์บอลรูม (NHA Westin Grand Ballroom), ตึกสกายริเวอร์ (Sky River หรือ Tianhe), , เมืองกว่างโจว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ หาน เสวี่ย (韩雪/Han Xie) จากมณฑลเหอหนาน
ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสไชน่า 2016 รอบสุดท้าย มีทั้งสิ้น 19 คน ดังรายชื่อต่อไปนี้:
บ้านสราญแลนด์
บ้านสราญแลนด์ เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม (Situation Comedy) สร้างโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เป็นเรื่องราวความอลวนของ 4 ครอบครัวพร้อมก๊วนเพื่อนบ้านตัวจี๊ดที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ชื่อว่า "บ้านสราญแลนด์" ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.00 - 19.55 น. ทางช่องวัน เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2561 และยุติการออกอากาศในวันที่ 27 กันยายน ปีเดียวกัน ยกเว้น สุภาพบุรุษสุดซอย ที่ออกอากาศมาจนถึงปัจจุบัน
ดูเพิ่มเติมที่: รายชื่อตอนในบ้านสราญแลนด์
ศึกรักข้ามรั้ว
สุภาพบุรุษสุดซอย
ชะนีหนีคาน
วัดป่าวิเวกธรรม
วัดป่าวิเวกธรรม หรือ วัดเหล่างา เป็นวัดป่าอรัญวาสี สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ก่อตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2471 โดยคณะพระกรรมฐานลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต นำโดย หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม มาเผยแผ่พระพุทธศาสนาสายวิปัสสนากรรมฐาน และตั้งสำนักสงฆ์อบรมปฏิบัติกรรมฐานขึ้น ซึ่งกลายเป็น"ศูนย์กลางพระพุทธศาสนาฝ่ายอรัญวาสีของภาคอีสานตอนกลาง"ในขณะนั้น ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 ตั้งอยู่ที่ ถนนศรีจันทร์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
ปี พ.ศ. 2471 "พระครูพิศาลอรัญเขต" สมณศักดิ์ในขณะนั้น ต่อมาก็คือ พระเทพสิทธาจารย์ (จันทร์ เขมิโย) ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดศรีจันทร์และเจ้าคณะจังหวัดขอนแก่น(ธรรมยุต)ในขณะนั้น ได้ทำหนังสือไปนิมนต์หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม ลูกศิษย์ต้นของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ให้มาช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาธรรมปฏิบัติให้แก่ประชาชนจังหวัดขอนแก่น หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ไปกราบเรียนปรึกษาหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต เมื่อท่านเห็นว่าเหมาะสมดีแล้ว จึงมอบให้เป็นหน้าที่ของหลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม รับนิมนต์
หลังจากออกพรรษาแล้ว หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม หลวงปู่มหาปิ่น ปญฺญาพโล กับคณะศิษย์ ได้เดินเท้านำกองทัพธรรมจากบ้านนาหัววัว อำเภอกุดชุม จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร) มุ่งสู่จังหวัดขอนแก่น และได้ตั้งสำนักสงฆ์ขึ้นที่ ป่าช้าโคกเหล่างา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดขอนแก่น และได้มีคณะพระกรรมฐานลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต จากวัดบ้านหนองน่อง ตำบลห้วยทราย อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งนำโดยพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร เดินทางมาสมทบ
ครั้นพระสงฆ์สามเณรทั้งหลายได้ทราบข่าวว่า หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ธุดงค์กรรมฐานมาอยู่ที่ป่าช้าโคกเหล่างา ต่างก็ทยอยเดินทางมาอยู่กับท่านเพื่อรับการอบรมและปฏิบัติกรรมฐาน ในขณะนั้นมีพระสงฆ์สามเณรไม่ต่ำกว่า 70 รูป ด้วยเหตุนี้ หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม จึงได้ประชุมคณะสงฆ์ตกลงกันให้แยกย้ายกันไปตั้งเป็นสำนักสงฆ์วัดป่าอรัญวาสีในพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและพื้นที่ใกล้เคียง จึงทำให้วัดป่าอรัญวาสีและคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายตั้งขึ้นในจังหวัดขอนแก่นเป็นจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้เอง จึงนับได้ว่า วัดป่าวิเวกธรรม เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาฝ่ายอรัญวาสีของภาคอีสานตอนกลาง
พระกรรมฐานยุคแรกของวัดวัดป่าวิเวกธรรม (เหล่างา) ซึ่งท่านได้ธุดงค์กรรมฐานมารับการอบรมธรรมปฏิบัติและเผยแผ่พระพุทธศาสนาสอนให้ผู้คนหันมานับถือพระไตรสรณคมน์ยึดมั่นในพระรัตนตรัย อาทิ หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม, หลวงปู่มหาปิ่น ปญฺญาพโล, หลวงปู่ฝั้น อาจาโร, หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ, หลวงปู่หลุย จนฺทสาโร, หลวงปู่ภุมมี ฐิตธมฺโม, หลวงปู่ดี ฉนฺโน, หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี, หลวงปู่กงมา จิรปุญโญ, หลวงปู่สีโห เขมโก, หลวงปู่เกิ่ง อติมุตฺตโก, หลวงปูสีลา อิสฺสโร, หลวงปู่อุ่น ธมฺมธโร, หลวงปู่ซามา อจุตฺโต, หลวงปู่นิล มหนฺตปญฺโญ, สามเณรสิม (หลวงปู่สิม พุทฺธจาโร), สามเณรจาม (หลวงปู่จาม มหาปญฺโญ), สามเณรบุญมี (หลวงปู่บุญมี โชติปาโล), สามเณรวัง (หลวงปู่วัง ฐิติสาโร) เป็นต้น
ปี พ.ศ. 2503 ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที 77 ตอนที่ 65
ปี พ.ศ. 2522 การก่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ได้เสร็จสิ้นและได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2522 ในการนี้ได้รับเมตตาจากเจ้าประคุณสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (วาสน์ วาสโน) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 18 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เสด็จมาเป็นประธานในพิธี และในการผูกพัทธสีมาครั้นี้มีพิธีพุทธาภิเษกเหรียญที่ระลึก 5 แบบคือ (1) หลวงปู่ฝั้น อาจาโร - อำนาจ (2) หลวงปู่แหวน สุจิณโณ - องอาจ (3) หลวงปู่ผาง จิตฺตคุตโต - อิทธิฤทธิ์ (4) หลวงปู่ขาว อนาลโย - เมตตา (5) หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม - ครูเสือ
ปี พ.ศ. 2525 การก่อสร้าง ศาลาขันตยาคมานุสรณ์ แล้วเสร็จและได้ทำพิธีฉลองศาลาในปีนั้น โดยได้รับเมตตาจาก "พระเทพบัณฑิต (อินทร์ ถิรเสวี)" เจ้าอาวาสวัดศรีจันทร์ และรองเจ้าคณะภาค 9 ธรรมยุต ในขณะนั้น มาเป็นประธานในพิธี
ปี พ.ศ. 2533 ฉลองสมโภชพระประธานในพระอุโบสถวัดป่าวิเวกธรรม เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2533 โดยมีพิธีพุทธาภิเษก ในการนี้ได้รับความเมตตาจาก "พระครูญาณธราภิรัต" สมณศักดิ์ในขณะนั้น ต่อมาก็คือ พระราชญาณวิสุทธิโสภณ (ท่อน ญาณธโร) มาเป็นประธานในพิธี
ปี พ.ศ. 2536 สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช (เจริญ สุวฑฺฒโน) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 19 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้เสด็จมาเป็นประธานในพิธีพุทธาภิเษก พระผง มุตโตทัย ณ พระอุโบสถวัดป่าวิเวกธรรม
ปี พ.ศ. 2540 "พระราชญาณวิสุทธิโสภณ" สมณศักดิ์ในขณะนั้น ต่อมาก็คือ พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้เมตตามาวัดป่าวิเวกธรรม เพื่อเป็นในพิธีเททองหล่อพระประธานวัดกู่ทอง ซึ่ง "พระครูวิเวกวัฒนาทร" เจ้าอาวาสในขณะนั้น ต่อมาก็คือ พระโสภณวิสุทธิคุณ (บุญเพ็ง กปฺปโก) ได้จัดสร้างขึ้น และในโอกาสนี้ยังได้เมตตาเททองหล่อรูปเหมือนพระบูรพาจารย์ 7 องค์ ได้แก่ หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล, หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต, หลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม, หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี, หลวงปู่หลุย จนฺทสาโร, หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม และหลวงปู่สิม พุทฺธจาโร เพื่อประดิษฐานไว้ ณ วัดป่าวิเวกธรรม
ปี พ.ศ. 2552 การก่อสร้าง พระมหาเจดีย์บูรพาจารย์ แล้วเสร็จและได้ทำพิธีอัญเชิญยอดฉัตรขึ้นประดิษฐาน เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
ปี พ.ศ. 2553 พระโสภณวิสุทธิคุณ (บุญเพ็ง กปฺปโก) ได้เมตตาเป็นประธานเททองหล่อพระพุทธรูปปางนาคปรก นามว่า พระพุทธมุจลินท์วิเวก เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2553 ซึ่งต่อมาได้อัญเชิญไปประดิษฐานเป็นพระประธานใน "พระมหาเจดีย์บูรพาจารย์" วัดป่าวิเวกธรรม
นับตั้งก่อตั้งวัดป่าวิเวกธรรม สำนักวิปัสสนากรรมฐานแห่งนี้ มีเจ้าอาวาสดังรายนามต่อไปนี้
การประชุมเตหะราน
การประชุมเตหะราน (รหัสนามว่า ยูเรก้า) เป็นการประชุมทางยุทธศาสตร์ของโจเซฟ สตาลิน, แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และวินสตัน เชอร์ชิล ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1943 ภายหลังจากอังกฤษ-โซเวียตได้บุกเข้ายึดครองอิหร่าน ถูกจัดตั้งขึ้นในสถานทูตของสหภาพโซเวียตในเตหะราน, อิหร่าน เป็นครั้งแรกของการประชุมสงครามโลกครั้งที่สองของ "สามผู้ยิ่งใหญ่" ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตร (สหภาพโซเวียต, สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร) เป็นความต่อเนื่องของการประชุมไคโรซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22-26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 และก่อนที่การประชุมครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 1945 ที่การประชุมยัลตาและพ็อทซ์ดัม ซึ่งแม้ผู้นำทั้งสามจะได้มาเข้าร่วมด้วยเป้าหมายวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน แต่ผลลัพธ์หลักของการประชุมเตหะรานก็คือความมุ่งมั่นของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกเพื่อเปิดแนวรบที่สองในการสู้รบกับนาซีเยอรมนี การประชุมครั้งนี้ยังได้กล่าวถึง "สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งฝ่ายสัมพันธมิตร" เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับตุรกีและอิหร่าน ปฏิบัติการในยูโกสลาเวียและต่อกรกับญี่ปุ่น และการคาดการณ์ถึงการตั้งถิ่นฐานภายหลังสงคราม พิธีสารได้ถูกแบ่งแยกต่างหากที่ได้ลงนามในที่ประชุมได้ให้คำปฏิญาณของสามผู้ยิ่งใหญ่ว่าจะยอมรับอิสรภาพของอิหร่าน
โอดะ โนบูฮิเดะ
โอดะ โนบูฮิเดะ (; ค.ศ. 1510 – 8 เมษายน ค.ศ. 1551) ขุนศึกและเจ้าแคว้นโอวาริระหว่างยุคเซ็งโงกุ เป็นบิดาของโอดะ โนบูนางะ
โอดะ โนบูยูกิ
โอดะ โนบูยูกิ (; ค.ศ. 1536 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1557) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โอดะ โนบูกัตสึ  บุตรชายของโอดะ โนบูฮิเดะ เจ้าแคว้นโอวาริ และเป็นน้องชายของโอดะ โนบูนางะ
ต่อมาโนบูยูกิได้ร่วมมือกับซามูไรอีก 2 คน คือ ฮายาชิ ฮิเดซาดะ  และชิบาตะ คัตสึอิเอะ  ในการล้มล้างการปกครองของโนบูนางะผู้เป็นพี่ชายแต่ไม่สำเร็จ โนบูยูกิจึงถูกประหารเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1557
การฆ่าตัวตายเลียนแบบ
การฆ่าตัวตายเลียนแบบ (copycat suicide) คือการที่คนคนหนึ่งฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตาย เลียนแบบเหตุการณ์การฆ่าตัวตาย หรือภาพจำลองเหตุการณ์การฆ่าตัวตาย ของคนอื่นที่เป็นคนรู้จัก หรือคนในสื่อ เช่นข่าวโทรทัศน์ เป็นต้น
ปรากฎการณ์ที่มีการเพิ่มขึ้นอย่างมากของจำนวนการฆ่าตัวตาย ซึ่งเกิดตามหลังการฆ่าตัวตายที่เป็นข่าวในวงกว้าง มักถูกเรียกว่า ปรากฎการณ์แวเธ่อร์ (Werther effect) ซึ่งตั้งตามนิยายของเกอเธ่เรื่อง "แวเธ่อร์ระทม"
ในคนที่มีความเสี่ยงและไม่มีปัจจัยป้องกัน ข่าวสารเรื่องการฆ่าตัวตายอาจเป็นตัวกระตุ้นให้คนคนนั้นฆ่าตัวตายได้ อาจเรียกว่า การฆ่าตัวตายแพร่ระบาด (suicide contagion) ซึ่งอาจพบ "แพร่ระบาด" ได้ในระดับโรงเรียน ชุมชน หรือหากเป็นบุคคลมีชื่อเสียง ก็อาจแพร่ระบาดในระดับประเทศ หรือนานาชาติได้ เรียกว่า การฆ่าตัวตายเป็นกลุ่มก้อน (suicide cluster) ซึ่งเกิดจากการแพร่ไปของข่าวการฆ่าตัวตายหรือพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าตัวตายออกไปในชุมชน กลุ่มก้อนแบบเป็นจุด (point cluster) คือกลุ่มของการฆ่าตัวตายที่เกิดขึ้นในสถานที่เดียวและเวลาเดียว สัมพันธ์กับการทราบข่าวโดยตรงในสังคมจากบุคคลใกล้ชิด ส่วนกลุ่มก้อนแบบใหญ่ (mass cluster) คือกลุ่มก้อนของการฆ่าตัวตายที่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกันแต่ต่างสถานที่ สัมพันธ์กับการออกสื่อของข่าวการฆ่าตัวตายของคนมีชื่อเสียง ผ่านสื่อมวลชน
เพื่อเป็นการป้องกันการฆ่าตัวตายประเภทนี้ บางประเทศจึงถือเป็นธรรมเนียมที่จะไม่นิยมรายงานข่าวการฆ่าตัวตาย ยกเว้นเฉพาะกรณีพิเศษบางกรณี
เมงเยสีหตูที่ 2 แห่งตองอู
เมงเยสีหตูที่ 2 แห่งตองอู (, ; ประมาณ 6 สิงหาคม 1550 – 11 สิงหาคม 1609) เป็นพระเจ้าตองอูในฐานะประเทศราชของหงสาวดีในรัชสมัยพระเจ้านันทบุเรงพระญาติของพระองค์ ระหว่าง ค.ศ. 1584 ถึง 1597 แล้วประกาศเอกราชระหว่าง ค.ศ. 1597 ถึง 1609 อาณาจักรเล็ก ๆ ของพระองค์เป็นหนึ่งในจำนวนหลายรัฐที่แยกตัวหลังจากการล่มสลายของอาณาจักรตองอู
ภายหลังจากการแยกตัว พระองค์ได้เป็นพันธมิตรกับพระเจ้ากรุงยะไข่ และเมื่อเข้ายึดหงสาวดีเมืองหลวงของอาณาจักรตองอูในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1599 พันธมิตรทั้งสองได้เข้าปล้นกรุงหงสาวดีและเผาเมืองทิ้งก่อนที่ไฟจะมอดดับในอีก 2 เดือนถัดมา พร้อมกันนี้ยังได้ตอบโต้การรุกรานของอาณาจักรอยุธยาแห่งสยาม
เมงเยสีหตูที่ 2 สวรรคตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1609 หรือ 5 วันหลังจากวันคล้ายวันพระราชสมภพขณะมีพระชนมายุครบ 59 พรรษาและก่อนที่อังวะจะมารุกรานตองอูในปีถัดมา
Minye Thihathu II of Toungoo
พระนางสิริมหาธัมมราชาธิบดีเทวี
พระนางสิริมหาธัมมราชาธิบดีเทวี ; พระอัครมเหสีใน พระเจ้าญองยาน แห่ง ราชวงศ์ตองอู พระองค์เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าบุเรงนอง ทรงอภิเษกกับพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าญองยาน เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1577 นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอูถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าอะเนาะเพะลูน และ พระเจ้าตาลูน
Thiri Maha Dhamma Yaza Dipadi Dewi
หลี่มี่ (ราชวงศ์สุย)
หลี่มี่ ( , 562 – 20 มกราคม 619) ชื่อรอง เสฺวียนสุ่ย  เป็นผู้นำขบวนการกบฏต่อต้านการปกครองของ ราชวงศ์สุย ของจีน ตอนแรกเขาเป็นที่ปรึกษาทางการทหารของขุนพลของราชวงศ์สุย หยาง เสฺวียนกัง ที่ก่อการกบฏต่อต้าน จักรพรรดิสุยหยาง ในปี ค.ศ. 613 แต่ล้มเหลว และหลี่ก็นำกบฏต่อจักรพรรดิหยางด้วยมือของตัวเองในปี ค.ศ. 617 เขาได้รับผู้ติดตามจำนวนมากตามมาจนมีความคาดหวังอย่างกว้างขวางว่าอีกไม่นานเขาจะสามารถเอาชนะกองกำลังสุยและสร้างราชวงศ์ใหม่ได้ มากเสียจนแม้แต่ผู้นำกบฏคนสำคัญคนอื่นๆ รวมถึง โต้วเจี้ยนเต๋อ, เหมิง ไห่กง (孟海公), สฺวี ยฺเหวียนหลาง และ จู คัน กำลังเรียกร้องให้เขารับตำแหน่งจักรพรรดิ แม้แต่ หลี่หยวน (ในไม่ช้าก็จะกลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในฐานะจักรพรรดิเกาจู่) ก็เขียนถึงเขาด้วยคำวิงวอนที่สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของจักรพรรดิโดยปริยาย หลี่ มี่ พยายามที่จะเข้าควบคุมเมืองหลวงทางตะวันออกของสุย ลั่วหยาง แต่กองกำลังของเขาถูกกองกำลังสุยขัดขวาง และเขาไม่เคยมาเพื่อเรียกร้องตำแหน่งจักรพรรดิ แต่ยอมรับตำแหน่ง เว่ยหวัง
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 618 ขุนพลราชวงศ์สุย หวัง ซื่อชง บดขยี้กองกำลังของเขาที่หยานฉี หลี่ มี่ หนีไปยังดินแดนถังและยอมจำนนต่อจักรพรรดิเกาจู่ แต่ต่อมาก็ก่อกบฏต่อถังและพยายามฟื้นฟูกองทัพของเขาเอง ขุนพลราชวงศ์ถัง เฉิง หยันจือ (盛彦师) จับกุมและประหารชีวิตเขา
หลี่ มี่ มาจากสายขุนนางในราชวงศ์ที่ต่อเนื่องกัน ราชวงศ์เว่ยตะวันตก, ราชวงศ์โจวเหนือ และ ราชวงศ์สุย บิดาของเขา หลี่ กวน (李宽) ผู้ซึ่งได้รับตำแหน่ง ผูชานโหว เดิมตระกูลหลี่ไม่ได้มาจากที่นั่น แต่เดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฉางอัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์สุย เนื่องจากตำแหน่งบิดาของเขา หลี่ มี่ จึงกลายเป็นราชองครักษ์ของจักรพรรดิสุยหยาง และเขาได้รับการกล่าวขานว่าใช้เงินเพื่อรวบรวมเพื่อน ๆ รอบตัว อยู่มาวันหนึ่ง เมื่อจักรพรรดิหยางเห็นเขา จักรพรรดิหยางรู้สึกวิตกกับรูปร่างหน้าตาของเขา และบอกกับ อวี้เหวิน ฉู่ ซูกง ให้ถอด หลี่ มี่ จากนั้น อวี้เหวิน เกลี้ยกล่อม หลี่ มี่ ให้ลาออกจากกองทหารรักษาการณ์ และหลี่มักจะเดินทางไปทั่วเมืองหลวง ขี่วัวกระทิงและอ่านหนังสือขณะทำเช่นนั้น โดยเฉพาะ ฮั่น ชู เมื่อ อัครมหาเสนาบดี หยาง ซู เยว่โหวเห็นเขา เขาประหลาดใจกับความขยันหมั่นเพียรของ หลี่ มี่ และเมื่อหลี่รู้ว่าเขาเป็นอัครมหาเสนาบดี ก็กราบไหว้และกล่าวชื่อของเขาด้วยความเคารพ หยาง ซู พาหลี่ไปที่คฤหาสน์และพูดคุยกับเขา เขาพูดคุยกับลูกชายของเขา หยาง เสฺวียนกัง ว่า "สติปัญญาและความสามารถของ หลี่ มี่ อยู่ไกลเกินกว่าของเจ้า ตอนนี้ หยาง เสฺวียนกัง และ หลี่ มี่ กลายเป็นเพื่อนกัน บางครั้ง หยาง เสฺวียนกัง จะกลั่นแกล้ง หลี่ และ หลี่ จะตอบโต้กลับ
หยาง เสฺวียนกัง ไม่โกรธเคือง และในความเป็นจริง กลายเป็นมิตรกับหลี่มากขึ้นหลังจากการตำหนิของหลี่
โทโมกะ คูโรตานิ
โทโมกะ คูโรตานิ (; เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1975 ที่ซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
ไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ  คือการที่ผู้ป่วยมีไข้ร่วมมีเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในระดับต่ำกว่าปกติ บางครั้งเรียกว่า ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดร่วมกับมีเม็ดเลือดขาวต่ำ (neutropenic sepsis) ซึ่งมักหมายถึงผู้ป่วยที่มีอาการโดยรวมไม่ดี ผู้ป่วยไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำเหล่านี้ ประมาณ 50% จะสามารถตรวจพบได้ว่ามีการติดเชื้อ และ 20% จะพบว่าตรวจพบแบคทีเรียในกระแสเลือดร่วมด้วย
Febrile neutropenia
ไข้เหตุนิวโตรฟิลในเลือดต่ำ
จ้ำเลือดฮีน็อช–เชินไลน์
จ้ำเลือดฮีน็อช-เชินไลน์  หรือ โรคหลอดเลือดอักเสบจากไอจีเอ  จ้ำเลือดอะนาฟิแล็กตอยด์  จ้ำเลือดรูมาติกา  เป็นโรคของผิวหนัง เยื่อเมือก และอวัยวะภายใน ซึ่งมักพบในเด็ก ทำให้เกิดรอยจ้ำเลือดนูนคลำได้ มักพบมีอาการปวดข้อและปวดท้องร่วมด้วย บางรายอาจมีอาการทางไตร่วมด้วยทำให้เกิดไตอักเสบและมีโปรตีนและเลือดปนมากับปัสสาวะแต่มักไม่ปรากฏชัดเจน ผู้ป่วยจำนวนหนึ่งอาจมีอาการทางไตที่รุนแรงและกลายเป็นโรคไตเรื้อรังได้ โรคนี้มักเกิดตามหลังการติดเชื้อ เช่น การติดเชื้อที่คอหอย เป็นต้น
HSP เป็นโรคในกลุ่มของโรคหลอดเลือดอักเสบทั่วร่าง มีลักษณะเฉพาะคือเกิดมีสารภูมิคุ้มกันเชิงซ้อน ซึ่งมีองค์ประกอบหนึ่งเป็นอิมมูโนกลอบูลินเอ (IgA) ไปจับในตำแหน่งต่างๆ ของร่างกาย ส่วนสาเหตุที่ทำให้เกิดกระบวนการนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ในเด็กมักพบว่าเป็นอยู่หลายสัปดาห์ และจะหายได้เองโดยไม่ต้องใช้การรักษาจำเพาะ (ใช้เฉพาะการรักษาบรรเทาอาการ) หนึ่งในสามจะกลับเป็นซ้ำ และหนึ่งในร้อยจะทำให้เกิดโรคไตเรื้อรัง ส่วนในผู้ใหญ่จะมีพยากรณ์โรคที่ต่างไปจากเด็ก โดยอาการทางผิวหนังจะเป็นอยู่กว่า 2 ปีโดยเฉลี่ย และมักกลับเป็นๆ หายๆ ได้หลายปี ไม่ได้หายเองอย่างในเด็ก และมักพบภาวะแทรกซ้อนบ่อยกว่า
Henoch–Schönlein purpura
Henoch–Schonlein purpura
Henoch-Schonlein purpura
เหงียน กาว กี่
เหงียน กาว กี่ (, ; เกิด 8 กันยายน ค.ศ. 1930 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011) ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารอากาศสาธารณรัฐเวียดนาม ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ก่อนที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีเวียดนามใต้ จากเผด็จการทหาร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 ถึง ค.ศ. 1967 แล้วก็เกษียณอายุการเมืองในปี ค.ศ. 1971 เหงียน กาว กี่ เคยเป็นรองประธานาธิบดีของเวียดนามใต้มาก่อน
เหงียน กาว กี่ เกิดเมืองฮานอย ประเทศเวียดนาม เคยเข้าร่วมกองทัพเวียดนามแห่งชาติ ของฝรั่งเศส-รัฐเวียดนาม และเริ่มจากการเป็นทหารราบ ก่อนที่ฝรั่งเศสจะส่งเขาฝึกฝนเป็นนักบิน ภายหลังที่ฝรั่งเศสถอนตัวออกจากประเทศเวียดนามและชาติอื่นๆ เหงียน กาว กี่ ก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นทหารอากาศแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม และกลายเป็นผู้นำจากการมีส่วนร่วมในการรัฐประหารยึดอำนาจโง ดิ่ญ เสี่ยม ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963
พระนางขิ่นเมียะ
พระนางขิ่นเมี๊ยะ  พระมเหสีของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ แห่ง ราชวงศ์ตองอู พระราชบิดาของพระนาง ชินนิต่า เป็น 1 ใน 7 ขุนนางที่ได้รับการอวยยศจากพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ให้เป็นเจ้าเมือง แปร ใน ค.ศ. 1530 พระนางและพระสหายคือ ขิ่นโปนซอ ได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
Khin Myat of Toungoo
Bodyslam นั่งเล่น
พระนางขิ่นเมี๊ยะ
เทศกาลทูมอร์โรว์แลนด์
เทศกาลทูมอร์โรว์แลนด์  เป็นเทศกาลดนตรีแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ที่จะขึ้นที่ บูม, เบลเยียม โดยเริ่มจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2005 และกลายเป็น 1 ในเทศกาลดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และมีชื่อเสียงมากที่สุดในโลก มักขายบัตรหมดภายในไม่กี่นาที
เทศกาลถูกจัดขึ้นครั้งแรกในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2005 โดยบริษัท ID&amp;T โดยมีการแสดงดนตรีรวมอยู่ ได้แก่ Push (M.I.K.E.), Armin van Buuren, Cor Fijneman, Yves Deruyter, Technoboy, Yoji Biomehanika และCoone.
ครั้งที่ 2 ถูกจัดขึ้นในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 โดยมี Armin van Buuren, Axwell, Marco Bailey, Fred Baker, David Guetta, Ruthless และDJ Zany เดิมที DJ และโปรดิวเซอร์ พอล โอกเคนโฟลด์ ถูกประกาศในโปสเตอร์ด้วย แต่ยกเลิกในวินาทีสุดท้าย ซึ่งขณะนั้นเขากำลังทัวร์กับมาดอนน่า Emjay โปรดิวเซอร์ของ 'Stimulate' เพลงของปี 2006 ได้ขึ้นแสดงบนเวทีหลักกับ The Atari Babies ปีที่ 3 เป็นเวลาสองวัน และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่จัดขึ้นในวันที่ 28 และ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2006
ในปี ค.ศ. 2008 ถูกจัดขึ้นในวันที่ 26 และ 27 กรกฎาคม โดยเป็นครั้งแรกที่มี DJ เข้าร่วมแสดงมากกว่า 100 คน และมีจำนวนผู้เข้าชมเกิน 50,000 คนเป็นครั้งแรก
ในครั้งที่ห้า ID&amp;T ได้นำไปสู่การจัดในสถานที่อื่นที่ยิ่งใหญ่กว่า รวมถึงเวที "I Love the 90's" ซึ่งมีนักดนตรีเช่น Push, Natural Deejays และ SASH จากฉากการเต้นอยู่ในปัจจุบัน La Rocca ได้แสดงสดในงานเป็นครั้งแรก และการแสดงพิเศษบนเวทีหลักคือ Moby เทศกาลปี 2009 ถูกจัดขึ้นในวันที่ 25 และ 26 กรกฎาคม และดึงดูดผู้เข้าชม 90,000 คน
เทศกาลทูมอร์โรว์แลนด์ ถูกขายหมดก่อนวันเริ่มงาน ด้วยจำนวนผู้เข้าชมงาน 120,000 คนภายในสองวัน ในปี 2010 Dada Life, Dimitri Vegas &amp; Like Mike และ Tara McDonald ประพันธ์เพลง "Tomorrow / Give To The Night" อย่างเป็นทางการ เพื่อแสดงเพลงสองครั้งบนเวทีหลัก หลังจากโชว์ Swedish House Mafia เพลงที่ทำโดย Mike, Dada Life และ Dimitri Vegas และทำนองและเนื้อเพลงถูกเขียน และบันทึกโดย Tara McDonald เพลงนี้ติดอันดับที่ 5 ในชาร์ตของ Belgian commercial charts และเป็นเพลงที่ขายดีที่สุดในงาน Tomorrowland