pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในอดีต ธงขาวแดงขาวถูกใช้โดยสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสใน พ.ศ. 2461 ก่อนที่เบลารุสจะกลายเป็นสาธารณรัฐโซเวียต จากนั้นถูกใช้โดยขบวนการชาติเบลารุสในเบลารุสตะวันตก ตามมาด้วยการใช้อย่างไม่เป็นทางการอย่างแพร่หลายระหว่างการยึดครองเบลารุสของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่าง พ.ศ. 2485 ถึง พ.ศ. 2487 และอีกครั้งหลังจากได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 จนถึงการลงประชามติใน พ.ศ. 2538 กลุ่มต่อต้านยังคงใช้ธงนี้ต่อไป แม้ว่าการแสดงธงนี้ในเบลารุสจะถูกจำกัดโดยรัฐบาลเบลารุส ซึ่งอ้างว่ามีความเชื่อมโยงกับความร่วมมือของนาซีเนื่องจากการใช้โดยผู้สมรู้ร่วมคิดชาวเบลารุสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ธงขาวแดงขาวถูกนำมาใช้ในการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ล่าสุดที่มีการใช้คือการประท้วงในประเทศเมื่อ พ.ศ. 2563 - 2564 และโดยชาวเบลารุสพลัดถิ่น
ธงขาวแดงขาว.
ธงขาวแดงขาวถูกใช้โดยสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสใน พ.ศ. 2461 ก่อนที่เบลารุสจะกลายเป็นสาธารณรัฐโซเวียต จากนั้นถูกใช้โดยขบวนการชาติเบลารุสในเบลารุสตะวันตก ตามมาด้วยการใช้อย่างไม่เป็นทางการอย่างแพร่หลายระหว่างการยึดครองเบลารุสของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่าง พ.ศ. 2485 ถึง พ.ศ. 2487 และอีกครั้งหลังจากได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 จนถึงการลงประชามติใน พ.ศ. 2538
กลุ่มต่อต้านยังคงใช้ธงนี้ต่อไป แม้ว่าการแสดงธงนี้ในเบลารุสจะถูกจำกัดโดยรัฐบาลเบลารุส ซึ่งอ้างว่ามีความเชื่อมโยงกับความร่วมมือของนาซีเนื่องจากการใช้โดยผู้สมรู้ร่วมคิดชาวเบลารุสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ธงขาวแดงขาวถูกนำมาใช้ในการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ล่าสุดที่มีการใช้คือการประท้วงในประเทศเมื่อ พ.ศ. 2563–2564 และโดยชาวเบลารุสพลัดถิ่น
สมัยโซเวียต.
ก่อน พ.ศ. 2494 มีการใช้ธงหลายแบบตั้งแต่การปฏิวัติ ธงแรกสุดเป็นธงสีแดงล้วนและเริ่มใช้ใน พ.ศ. 2462 ระหว่างการดำรงอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย-เบียโลรัสเซีย หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐเบียโลรัสเซีย ตัวอักษร ССРБ (SSRB) ถูกเพิ่มเป็นสีทองที่รอกด้านบน การออกแบบนี้เริ่มขึ้นพร้อมกับข้อความในรัฐธรรมนูญฉบับแรกของเบียโลรัสเซีย ต่อมาได้รับการแก้ไขในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2470 โดยตัวอักษรถูกเปลี่ยนเป็น БССР (BSSR) แต่ยังคงการออกแบบโดยรวมไว้เหมือนเดิม การออกแบบนี้เปลี่ยนไปใน พ.ศ. 2480 เมื่อมีการเพิ่มค้อน เคียว และดาวแดงไว้เหนือตัวอักษร ขนาดธงถูกกำหนดอย่างเป็นทางการเป็นอัตราส่วน 1:2 เป็นครั้งแรก ธงนี้ยังคงใช้อยู่จนกระทั่งมีการนำธงมาใช้ใน พ.ศ. 2494 ซึ่งเลิกใช้ตัวอักษร
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย.
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียเป็นธงของเบลารุส ซึ่งประกาศใช้ตามประกาศว่าด้วยแบบธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2494 ธงนี้ได้รับการแก้ไขเล็กน้อยใน พ.ศ. 2499 เมื่อมีการเพิ่มรายละเอียดสำหรับดาวแดงและค้อนและเคียวสีทอง ข้อกำหนดขั้นสุดท้ายของธงกำหนดไว้ในมาตรา 120 ของรัฐธรรมนูญเบียโลรัสเซียและมีความคล้ายคลึงกับธงชาติเบลารุสในปัจจุบันอย่างมาก ธงนี้มีสัดส่วนกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน เช่นเดียวกับธงชาติสหภาพโซเวียต (และธงของสาธารณรัฐองค์ประกอบอื่น ๆ อีก 14 แห่ง) พื้นธงส่วนใหญ่เป็นสีแดง (เป็นตัวแทนการปฏิวัติ) ส่วนที่เหลือเป็นสีเขียว (เป็นตัวแทนป่าไม้อันอุดมสมบูรณ์ของเบลารุส) ที่ด้านคันธงนั้นมีลวดลายสีขาวพื้นแดงตามธรรมเนียมท้องถิ่นของเบลารุส ซึ่งนิยมใช้ในเครื่องแต่งกายพื้นเมืองโดยทั่วไป ในพื้นสีแดงส่วนมุมธงบนด้านค้านธงนั้น มีรูปค้อนเคียวสีทองและดาวแดงขอบทองประดับไว้ ค้อนนั้นหมายถึงกรรมกรหรือชนชั้นกรรมาชีพ เคียวได้แก่ชาวนาและเกษตรกร ถ้ากล่าวตามอุดมคติของสหภาพโซเวียตแล้ว สัญลักษณ์ทั้งสองอย่างนี้มีความหมายถึงความร่วมมือระหว่างทั้งสองชนชั้นข้างต้น ส่วนรูปดาวแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่พรรคคอมมิวนิสต์ต่าง ๆ นิยมใช้โดยทั่วไป ซึ่งมักมีความหมายถึงกลุ่มสังคมในลัทธิคอมมิวนิสต์ 5 กลุ่ม ได้แก่ กรรมกร ยุวชน ชาวนา ทหาร และนักปราชญ์ หรือหมายถึงทวีปทั้งห้าแห่งในโลก หรือหมายถึงนิ้วมือทั้งห้าของชนชั้นกรรมกร รูปดังกล่าวนี้บางครั้งอาจไม่ปรากฏในด้านหลังของธง จุดประสงค์ในการออกแบบนี้เกิดจากการที่สาธารณรัฐเบียโลรัสเซียกลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของสหประชาชาติพร้อมกับสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐยูเครน ใน ค.ศ. 1945 ซึ่งต้องการธงที่แตกต่างกัน ผู้ออกแบบธงคือมีฮาอิล กูสเยฟ
การลงประชามติเรื่องธงชาติ พ.ศ. 2538.
การลงประชามติเพื่อรับรองสัญลักษณ์ของรัฐเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ด้วยคะแนนเสียง 64.7 เปอร์เซ็นต์ ธงแบบใหม่ได้รับการอนุมัติโดยเสียงข้างมากในอัตราส่วนสามต่อหนึ่ง (75.1 เปอร์เซ็นต์ ต่อ 24.9 เปอร์เซ็นต์) อีกสามคำถามก็ผ่านโดยผู้ลงคะแนนเช่นกัน แนวทางการทำประชามติและความชอบด้วยกฎหมายในการซักถามสัญลักษณ์ประจำชาติในการทำประชามติถูกฝ่ายค้านวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก พรรคฝ่ายค้านอ้างว่ามีเพียง 48.7 เปอร์เซ็นต์ของประชากรที่ลงคะแนนเสียงทั้งหมด (75.1 เปอร์เซ็นต์ของ 64.7 เปอร์เซ็นต์ที่ปรากฏตัวที่หน่วยเลือกตั้ง) สนับสนุนการใช้ธงใหม่ แต่กฎหมายของเบลารุส (เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ) ระบุว่ามีเพียงเสียงส่วนใหญ่ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำเป็นต้องตัดสินใจเกี่ยวกับปัญหาการลงประชามติ เมื่อผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจของประธานาธิบดีลูกาแชนกา เขาประกาศว่าการกลับมาของธงสมัยโซเวียตนำความรู้สึกของเยาวชนและความทรงจำอันน่ารื่นรมย์มาสู่ประเทศชาติ
ลูกาแชนกาเคยพยายามทำประชามติในลักษณะเดียวกันนี้มาก่อนใน พ.ศ. 2536 แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐสภา สองเดือนก่อนการลงประชามติในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2538 ลูกาแชนกาได้เสนอการออกแบบธงที่ประกอบด้วยแถบสีเขียวขนาดเล็กสองแถบและแถบสีแดงกว้างหนึ่งแถบ แม้ว่าจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้อเสนอแนะนี้ แต่การออกแบบใหม่ (เรียกว่า "โครงการ" ในภาษาเบลารุส) ได้รับการแนะนำในอีกไม่กี่วันต่อมา ซึ่งต่อมาได้ถูกนำไปลงคะแนนเสียงในการลงประชามติใน พ.ศ. 2538
การออกแบบพื้นฐานของธงชาติเบลารุสได้รับการอธิบายครั้งแรกในกฤษฎีกาประธานาธิบดี ฉบับที่ 214 ลงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ดังนี้
ธงนี้ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากธงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย นอกเหนือจากการยกเอาสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์ค้อนและเคียวและดาวแดงออก รวมถึงการสลับสีแดงและสีขาวในรูปแบบรอกจากสีขาวบนพื้นแดงเป็นสีแดงบนพื้นขาว แม้ว่าจะไม่มีการตีความอย่างเป็นทางการสำหรับสีของธง แต่คำอธิบายของอาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ประธานาธิบดีเบลารุส สีแดงหมายถึงเสรีภาพและการเสียสละของบรรพบุรุษของประเทศ ในขณะที่สีเขียวหมายถึงชีวิต
นอกเหนือจากกฤษฎีกาใน พ.ศ. 2538 "เอสทีบี 911-2008: ธงประจำชาติของสาธารณรัฐเบลารุส" ได้รับการเผยแพร่โดยคณะกรรมการแห่งรัฐว่าด้วยการกำหนดมาตรฐานของสาธารณรัฐเบลารุสใน พ.ศ. 2551 ซึ่งให้รายละเอียดทางเทคนิคของธงชาติ เช่น รายละเอียดของสีและลวดลายประดับ การออกแบบประดับสีแดงบนธงชาติยังมีจนถึงจน พ.ศ. 2555 ความกว้างของธง และขอบสีขาว ใน พ.ศ. 2555 รูปแบบสีแดงครอบครองขอบสีขาวทั้งหมด (ซึ่งอยู่ที่ )
สีของธงชาติได้รับการควบคุมใน "เอสทีบี 911-2008: ธงประจำชาติของสาธารณรัฐเบลารุส" และระบุไว้ในซีไออีแหล่งกำเนิดแสงมาตรฐานดี 65
ลวดลายประดับที่ด้านคันธง.
ลวดลายประดับซึ่งออกแบบใน พ.ศ. 2460 โดย ปรากฏอยู่บนที่ด้านคันธง (เหมือนที่เคยปรากฏบนธง พ.ศ. 2494) ลวดลายนี้ได้มาจากพืชและดอกไม้ในท้องถิ่นเป็นลวดลายดั้งเดิมที่ใช้กันทั่วไปในเบลารุส ลวดลายเหล่านี้บางครั้งใช้ในเสื้อผ้าทอ ที่สำคัญที่สุดคือผ้าทอแบบดั้งเดิมที่ใช้ในงานพิธีต่าง ๆ เช่น งานพิธีทางศาสนา งานศพ และงานสังคมเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น เจ้าภาพที่เสิร์ฟขนมปังและเกลือแก่แขกที่เสิร์ฟบนผ้ารุชนิก
สามีของมาโตรนา มาร์เควิช ถูกจับในข้อหาโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านโซเวียตและถูกประหารชีวิตระหว่างการปราบปรามของโซเวียตในเบลารุสใน พ.ศ. 2480 หลังจากนั้นครอบครัวก็ถูกปลดออกจากตำแหน่ง ผ้ารุชนิกดั้งเดิมสูญหายและถูกยึดโดยเอ็นเควีดีใน พ.ศ. 2480 หรือถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มิคาอิล คัทซาร์ น้องชายของมาโตรนา มาร์เควิช หัวหน้าแผนกชาติพันธุ์วรรณนาและคติชนวิทยาที่บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์เบลารุส ถูกรวมอยู่ในคณะกรรมาธิการที่ได้รับคำสั่งให้ออกแบบธงใหม่สำหรับสาธารณรัฐเบียโลรัสเซียใน พ.ศ. 2494 อนุสาวรีย์ของมาโตรนา มาร์เควิช ถูกสร้างขึ้นที่เซียนโนใน พ.ศ. 2558
ยอดธงคือวัตถุที่ใช้ประดับส่วนบนสุดของคันธง ในกฎหมายธงของเบลารุสได้ระบุว่า หากธงชาตินั้นมีการใช้โดยองค์กรของทางราชการในบางโอกาส เช่นในพิธีการสำคัญ ธงชาติเบลารุสนั้นจะต้องมีการประดับยอดธงไว้ด้วย ลักษณะของยอดธงนั้น มีรูปทรงอย่างสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ภายในส่วนฐานของยอดธงเป็นรูปดาวสีทอง รูปดาวนั้นมีห้าแฉก และมีลักษณะอย่างเดียวกับที่ปรากฏอยู่ในภาพตราแผ่นดินของเบลารุส ยอดธงดังที่ระบุไว้ข้างต้นเป็นสีทอง มีปลอกสีทองสำหรับสวมเข้ากับด้ามคันธง หากธงดังกล่าวนี้ใช้โดยองค์กรทางทหาร แพรแถบหูกระต่ายสีธงชาตินั้นจะต้องผูกไว้ที่ปลอกนี้
การใช้ชักหรือแสดงธงชาติ.
ธงชาติเบลารุส ต้องชักประจำอาคารสำนักงานของทางราชการไว้ทุกวันตามที่กำหนดไว้ในกฎหมาย สถานที่ดังกล่าวได้แก่:
ส่วนการชักธงชาติตามสถานที่อื่น ๆ ที่ทางราชการกำหนด มีดังนี้
นักการทูตเบลารุสและเจ้าหน้าที่ของรัฐหลายคน (เช่น ประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี) จะแสดงธงบนยานพาหนะ ตามกฎหมายดังกล่าว ยังได้อนุญาตให้สามารถใช้ธงชาติเบลารุสได้ในโอกาสพิเศษ เช่น พิธีการรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์สำคัญ และประชาชนกลุ่มต่าง ๆ ล้วนสามารถใช้ธงได้ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นองค์กรสาธารณะ บริษัท หรือองค์กรภาคเอกชน กฎหมายดังกล่าวนี้มีผลบังคับใช้พร้อมกันกับกฎหมายที่กำหนดแบบของธงชาติ รูปของธงชาตินั้นยังปรากฏการใช้อยู่ในสัญลักษณ์ต่าง ๆ ของหน่วยพิทักษ์ชาติในกองทัพเบลารุสด้วย เสาควรยาวกว่าความกว้างของธงสามเท่า
ตามกฤษฎีกาประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2538 ธงชาติให้ใช้บนเสาธงที่เป็นสีทอง (สีเหลืองสด) ส่วนอื่น ๆ ของพิธีสารระบุส่วนสุดท้าย (เครื่องประดับโลหะบนเสาธง) เป็นรูปเพชรและทาสีด้วยโลหะสีเหลือง ในเพชรนี้มีรูปดาว 5 แฉก (คล้ายกับที่ใช้ในตราแผ่นดิน) รูปแบบเพชรแสดงถึงความต่อเนื่องของประเพณีธงจากสมัยโซเวียต รัฐบาลเบลารุสได้กำหนดให้วันที่ 15 พฤษภาคม เป็นวันตราแผ่นดินและธงชาติเบลารุส (День Государственного герба и Государственного флага Республики Беларусь)
ธงอย่างอื่นที่เกี่ยวข้อง.
นับตั้งแต่การบังคับใช้ธงชาติแบบปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2538 ธงอย่างอื่นที่ใช้โดยรัฐบาลหรือหน่วยงานราชการของเบลารุสนั้น ได้ใช้ธงชาติเป็นหลักในการดัดแปลงและออกแบบ
ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีของเบลารุสซึ่งเป็นธงที่ใช้สำหรับประธานาธิบดีโดยเฉพาะ ได้เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ตามกฎหมายว่าด้วยธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเบลารุส ซึ่งลงนามโดยประธานาธิบดีลูกาแชนกา ลักษณะของธงนั้นถือได้ว่าลอกแบบมาจากธงชาติ โดยเพิ่มรูปตราแผ่นดินสีแดงลายเส้นสีทองไว้ตรงกลางธง ขนาดของธงนั้นกว้าง 5 ส่วน ยาว 6 ส่วน ซึ่งเกือบจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทำให้เห็นความแตกต่างจากธงชาติได้ชัดเจน ธงนี้ใช้ชักบนอาคารที่พักหรือยานพาหนะที่ประธานาธิบดีโดยสารอยู่
ใน พ.ศ. 2544 ประธานาธิบดีลูกาแชนกาได้ลงนามในกฎหมายว่าด้วยธงประจำกองทัพเบลารุส ลักษณะของธงนั้นมีสัดส่วนกว้าง 1 ส่วน ยาว 1.7 ส่วน พื้นธงเป็นสีแดง มีลวดลายตามแบบที่ปรากฏในธงชาติประดับที่ด้านคันธง ด้านหน้าธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินของเบลารุส เบื้องบนมีแถบอักษรโค้งความ "УЗБРОЕНЫЯ СІЛЫ" (แปลว่า "กองทัพ (เบลารุส)") เบื้องล่างเป็นอักษรข้อความ "РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ" (แปลว่า "สาธารณรัฐเบลารุส") ตัวอักษรในข้อความดังกล่าวนั้นเป็นสีทอง ที่ด้านหลังธงนั้นเป็นรูปตราประจำกองทัพเบลารุส ลักษณะเป็นรูปดาวแดงล้อมด้วยช่อกิ่งโอ๊กและใบลอเรล เหนือรูปดังกล่าวมีข้อความ "ЗА НАШУ РАДЗІМУ" (แปลว่า "เพื่อมาตุภูมิของเรา") เบื้องล่างของรูปนั้นจารึกชื่อเต็มของหน่วยทหาร
วัดราษฎร์บูรณะ (แก้ความกำกวม)
วัดราษฎร์บูรณะ อาจหมายถึง
ดอยขุนตาล
ดอยขุนตาน
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค  เป็นโครงสร้างข้อมูล ซึ่งใช้โครงสร้างต้นไม้ในการทำต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคต่างจากต้นไม้แบบทวิภาคตรงที่ส่วนของต้นไม้ด้านซ้ายของข้อมูลใดๆ จะน้อยกว่าข้อมูลนั้น และส่วนของต้นไม้ด้านขวาของข้อมูลใดๆ จะมากกว่าข้อมูลนั้นเสมอ ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคสร้างขึ้นมาเพื่อให้เติมลบ หรือหาได้ง่าย สำหรับข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคมักใช้ในการทำโครงสร้างข้อมูลชนิดอื่นๆต่อไป
ลักษณะของต้นไม้ค้นหาทวิภาค.
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคจะต้องเป็นต้นไม้ทวิภาค กล่าวคือมีสองลูกต่อหนึ่งโนด และส่วนของต้นไม้ด้านซ้าย (left subtree) จะต้องน้อยกว่า ตัวข้อมูล และส่วนของต้นไม้ด้านขวา (right subtree) จะต้องมากกว่า ตัวข้อมูลเสมอ สำหรับข้อมูลที่ใช้ในต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคเราจะใช้ข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (Comparable) เช่นตัวเลข ซึ่งสามารถบอกได้ว่าสิ่งใดมากกว่าหรือน้อยกว่าอีกสิ่งหนึ่งได้
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค.
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคคือการเอาออก นำเข้า และการเรียงลำดับของข้อมูลอยู่ตลอดเวลา และการค้นหาแบบ
ทวิภาค (binary search) ทำให้ตัดออกได้เป็นส่วนๆ และใช้เวลาโดยเฉลี่ย O(log n)
ความเร็วในการทำงานส่วนมากยังเป็น O(log n) เนื่องจากมีการค้นหาเป็นการค้นหาแบบทวิภาค ซึ่งตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกครึ่งหนึ่ง ทำให้ทำงานได้รวดเร็ว แต่บางกรณี ที่ต้นไม้ยาว (ยาวสุดคือต่อกันเป็นรายการโยง)
เช่นนี้อาจทำให้ต้นไม้ทำงานช้า ไม่สามารถการันตีประสิทธิภาพได้ นำไปสู่แนวคิดการทำต้นไม้เอวีแอลต่อไป
ปลาอะโรวานาเงิน
ปลาอะโรวาน่าเงิน หรือ ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Osteoglossum bicirrhosum" ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลาอะโรวาน่าดำ ("O. ferreirai") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยมีถิ่นกำเนิดในลุ่มน้ำอเมซอนในเฟรนช์เกียนา, บราซิลและเปรู มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวด้านท้ายจะเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนมองเห็นได้ชัด ส่วนท้องมีลักษณะแบนจนใต้ท้องเป็นสันคม ขณะที่ยังเล็กจะมีจุดสีน้ำเงินและล้อมรอบด้วยวงแหวนสีชมพูที่บริเวณหลังแผ่นเหงือก ตัวตัวโดยทั่วไปสีขาวออกเหลือบเงิน แต่ปลาในบางแหล่งน้ำเกล็ดอาจมีหลายเหลือบสี เช่น เหลือง, เขียว และฟ้า บริเวณครีบและหางโดยมากจะเป็นสีฟ้าหม่น หัวและปากมีขนาดใหญ่และกว้างมาก โดยเป็นปลาในวงศ์นี้ที่หัวและปากใหญ่ที่สุด มีหนวด 1 คู่ ซึ่งก็เป็นปลาที่มีหนวดยาวที่สุดด้วยเช่นกัน ขนาดโตเต็มที่ราว 1-1.5 เมตร จัดว่าเป็นปลาที่มีความยาวที่สุดในวงศ์นี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยมากแล้ว เมื่อปลาโตเต็มที่กรามล่างจะยื่นออกมาเลยกรามบน และลูกตาก็มักจะตกลงมามองข้างล่าง
ปลาอะโรวาน่าเงิน จัดเป็นปลาอะโรวาน่าที่โตเร็วที่สุด แพร่ขยายพันธุ์ง่ายที่สุด รวมทั้งอุปนิสัยในสถานที่เลี้ยงไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาอะโรวาน่าชนิดอื่น ๆ จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นหรือเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งการที่แพร่ขยายพันธุ์ง่าย ซึ่งทำให้เป็นปลาที่มีราคาถูก จึงเป็นที่นิยมสำหรับนักเลี้ยงปลา สำหรับในธรรมชาตินิยมบริโภคในพื้นถิ่น
บอสซาโนว่า
ตำบลปากทะเล
ตำบลปากทะเล เป็นตำบลหนึ่งในจำนวนสิบตำบลที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร
ตำบลปากทะเลตามความเป็นจริงไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด เข้าใจว่าตั้งชื่อเรียกตามธรรมชาติของภูมิประเทศ เพราะพื้นที่ที่ประชากรมีการตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนใหญ่ตั้งตามชายฝั่งทะเลอ่าวไทย ประกอบกับประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวประมงใช้เรือเข้าออกทางปากอ่าว (ปากทะเล) บ้างก็ใช้กระดานในการถีบด้วยเท้าเพื่อใช้เป็นยานพาหนะสัญจรบนโคลนชายฝั่งทะเลในพื้นที่ บริเวญชายฝั่งสมัยก่อนจะมีสภาพเป็นป่าชายเลน จึงต้องสัญจรผ่านคลอง จึงเรียกตามสภาพทางธรรมชาติว่า "ปากทะเล" ตามที่จะเรียกกันในสมัยนั้น บ้างก็ว่าในสมัยก่อนที่ยังคงการสัญจรด้วยเรือกันอยู่นั้น บริเวณปากทะเลเป็นแหลมยื่นเข้าทะเล จึงเป็นจุดพักแวะของเรือ และยังเป็นเส้นทางการเข้ามาค้าขายกับตัวเมืองเพชร โดยจะผ่านคลองแหลมที่เป็นแนวแบ่งเขตตำบลปากทะเลกับตำบลบางแก้ว ผ่านคลองใหญ่ ที่แบ่งเขตตำบลบางจาน กับ ตำบลบางแก้ว ผ่านตำบลช่องสะแก ไปเข้าคลองเจ็กสี ผ่านวัดเกาะ เข้าสู่แม่น้ำเพชรบุรี ฉะนั้นปากทะเล อาจจะได้ชื่อของสัญลักษณ์ตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นเอง
ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลบางขุนไทร ภายหลังจึงได้แยกออกมาเพื่อเป็นตำบลปากทะเล
รักพิมพ์ หรือ บริษัทรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด เป็นสำนักพิมพ์ไทย ที่ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ในรูปแบบแปลเป็นฉบับภาษาไทยที่ถูกลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นและเป็นสำนักพิมพ์แรกที่ใช้กระดาษถนอมสายตาพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน
สำนักพิมพ์รักพิมพ์ เปิดตัวด้วยหนังสือการ์ตูนไทยที่มีชื่อว่า Season Comic SUMMER 2007 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะมีผลงานลิขสิทธิ์ถูกต้องจากประเทศญี่ปุ่นเรื่องแรก คือ แก๊งอลวล ศึกอลเวง-NAOZARI DUNGEON-1 (บทจักรวรรดิ์แห่งรุ่งอรุณ) (ลิขสิทธิ์ของ JIVE ltd.) ตามมา ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และผลงานนวนิยายแปลเรื่องแรกคือ -เธอ ฉัน ในวันฟ้าคราม- (ลิขสิทธิ์ JIVE ltd.) ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้สำนักพิมพ์เป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สำนักพิมพ์ได้วางจำหน่ายนิตยสารการ์ตูนรายเดือน Comic 8-Alive นิตยสารการ์ตูนฉบับแรกของสำนักพิมพ์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ถูกต้องจากหนังสือ Monthly Comic Alive ในเครือ MEDIA FACTORY,INC. ประเทศญี่ปุ่น ในลงตีพิมพ์การ์ตูนจำนวน 8 เรื่อง ได้แก่ อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท, อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท-บทนอกตำนาน-การผจญภัยของทาบาสะ, โรงเรียนนักฆ่า, ภูตดาบสยบมาร, ปฏิบัติการ! เมี้ยวข้ามจักรวาล, อลวนมนต์ปุยปุย, ผู้พิทักษ์สลับขั้วและสะดุดรักคุณภูต โดยนิตยสารนั้นวางจำหน่ายทุกวันศุกร์แรกของเดือน จนกระทั่งวางจำหน่ายเล่มสุดท้ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556
กระจกสี
รัสเซียทูเดย์
อาร์ที (; อดีตมีชื่อว่า รัสเซีย ทูเดย์  หรือ รอสซียา เซกอดนียา ) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ข่าวต่างประเทศของรัสเซียที่ควบคุมโดยรัฐ ซึ่งได้รับทุนจากรัฐบาลรัสเซีย โดยให้บริการโทรทัศน์จ่ายค่ารับชมและช่องฟรีทูแอร์แก่ผู้ชมนอกประเทศรัสเซีย และให้บริการเนื้อหาอินเทอร์เน็ตในภาษารัสเซีย อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส เยอรมัน และอาหรับ
อาร์ทีเป็นแบรนด์ของ TV-Novosti องค์กรอิสระไม่แสวงหาผลกำไรที่ก่อตั้งโดยรีอะโนวัสติ สำนักข่าวของรัฐรัสเซีย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลรัสเซียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี วลาดีมีร์ ปูติน รวม ANO "TV-Novosti" เข้ากีบรายการองค์กรหลักที่มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ต่อรัสเซีย อาร์ทีเป็นบริษัทแม่ของ Ruptly ซึ่งถือครองช่องวิดีโอ Redfish และบริษัทสื่อดิจิทัล Maffick
อาร์ทีได้รับการกล่าวถึงเป็นประจำว่าเป็นช่องทางโฆษณาชวนเชื่อหลักของรัฐบาลรัสเซียและนโยบายการต่างประเทศ นักวิชาการ, ผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง และผู้ประกาศข่าว (รวมผู้ประกาศของของอาร์ทีทั้งในอดีตและปัจจุบัน) ระบุถึงอาร์ทีเป็นผู้จัดส่งข้อมูลบิดเบือน และทฤษฎีสมคบคิด
อาร์ทีถูกแบนในประเทศยูเครนใน ค.ศ. 2014 หลังการผนวกไครเมียโดยรัสเซีย ลัตเวียและลิทัวเนียดำเนินการแบนด้วยเหตุผลคล้ายกันใน ค.ศ. 2020 ประเทศเยอรมนีแบนRT DE ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ค.ศ. 2022 โปแลนด์และภายหลังทั้งสหภาพยุโรปกับแคนาดาประกาศแบนช่องอาร์ทีอย่างเป็นทางการ ในขณะที่ผู้ให้บริการอิสระมากกว่า 10 ประเทศหยุดถ่ายทอดสดช่องนี้ เว็บไซต์สื่อสังคมพากันบล็อกลิงก์เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของอาร์ทีและจำกัดการเข้าถึงเนื้อหาของอาร์ที ไมโครซอฟท์ถอดอาร์ทีออกจากแอปสโตร์ของตนและลดระดับผลการค้นหาใน Bing ส่วนแอปเปิลถอดแอปอาร์ทีออกจากทุกประเทศ ยกเว้นประเทศรัสเซีย
งานประดับกระจกสี
ปลาอะโรวานาออสเตรเลียจุด
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด หรือ ปลาตะพัดออสเตรเลียจุด  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างใกล้เคียงปลาตะพัด ("S. formosus") ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุด แต่มีเกล็ดขนาดเล็กกว่า ลักษณะลำตัวยาวเรียวกว่าปลาตะพัดชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด บริเวณสันหลังตรง ลำตัวบริเวณด้านหลังและด้านข้างลำตัวเป็นสีน้ำตาล หรือน้ำตาลอมเขียว หรือเหลืองอมเขียว บริเวณส่วนท้องสีจางกว่าลำตัว มีเกล็ดตามเส้นข้างตัว 35 เกล็ด มีจุดสีส้มอมแดงหรือชมพู สะท้อนแสงบนเกล็ดแต่ละเกล็ดจำนวน 1-2 จุด ยิ่งโดยเฉพาะในปลาที่โตเต็มที่จะเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ครีบมีขนาดเล็กกว่าปลาตะพัด ครีบหลังและครีบก้นสีส้ม ขอบครีบทั้งสองมีแถบสีน้ำตาลดำ ครีบก้นยาวกว่าครีบหลังเล็กน้อยมีก้านครีบ 31 ก้าน ครีบหลังมีก้านครีบ 20 ก้าน หัวมีลักษณะกลมป้านและสั้นกว่าปลาตะพัด หนวดทั้งคู่ม้วนงอเข้าหาหัว ปลาในวัยเล็กไม่มีจุดสีแดงดังกล่าวและมีสีลำตัวออกเงินแวววาว
โตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร พบในภาคตะวันออกและเหนือของประเทศออสเตรเลีย บริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี นอกจากนี้ยังพบในประเทศอินโดนีเซียบริเวณอิเรียนจายาและเกาะนิวกินี ด้วย โดยชื่อวิทยาศาสตร์ "leichardti" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ลูดวิก ลิชฮาร์ท นักสำรวจธรรมชาติชาวปรัสเซีย ที่ค้นพบปลาชนิดนี้ โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ แม่น้ำเบอดีกิน
ปัจจุบันมีสถานภาพเป็นปลาที่ขึ้นบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ตามอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) เป็นปลาที่พบได้ยากในธรรมชาติ แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมนัก จึงจัดเป็นปลาหายากในแวดวงปลาตู้ ทำให้มีราคาซื้อขายค่อนข้างสูง ซึ่งปลาตะพัดชนิดนี้มีนิสัยขี้ตกใจมากที่สุดในบรรดาปลาตะพัดทั้งหมด
มีชื่อเรียกในภาษาพื้นถิ่นว่า บารามุนดี (Barramundi) หรือ ซาราโตก้า (Saratoga)
แกนีมีด (ดาวบริวาร)
แกนีมีด  เป็นดาวบริวารดวงหนึ่งของดาวพฤหัสบดี และเป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ มีสนามแม่เหล็กสูง พื้นผิวหลายลักษณะแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงทางธรณีที่ชั้นผิวเปลือกอย่างซับซ้อนยาวนาน มีลักษณะสำคัญ 2 แบบ คือ พื้นที่เก่าแก่เป็นบริเวณมืดคล้ำเต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต ขรุขระ เป็นแอ่งลึก กับพื้นที่ใหม่เป็นบริเวณที่ราบเรียบ สว่างกว่า มีน้ำแข็งติดกับดินหิน บางพื้นที่เป็นรอยแยกยาวเหยียด
แกนีมีดเป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่ค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ตั้งชื่อตามเทพแกนีมีดในตำนานเทพเจ้ากรีก ผู้เป็นที่รักของเทพซูส
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: แฟร์ดีนันท์ คาร์ล เลโอพ็อลท์ โยเซ็ฟ ฟรันทซ์ มาร์เซอลิน, ภาษาเยอรมัน: Ferdinand Karl Leopold Joseph Franz Marcelin von Habsburg-Lorraine) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งออสเตรียองค์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิออสเตรีย ต่อจากจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1ผู้เป็นพระราชบิดา และทรงเป็นกษัตริย์แห่งฮังการีอีกด้วย พระองค์ทรงสละราชสมบัติให้กับจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซฟ ผู้เป็นพระราชภาติยะ หลังจากมีการประท้วงการครองราชย์ที่ไร้ประสิทธิภาพของพระองค์
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1793 เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ มาเรีย เทเรซา แห่งเนเปิลส์และซิซิลี เมื่อพระองค์ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1835 ซึ่งขณะนั้น พระองค์มีพระชนมายุ 42 พรรษา ทำให้เกิดปัญหาใหญ่สำหรับองคมนตรี และพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียหลายพระองค์ เพราะเนื่องจากพระองค์มีพระวรกายไม่แข็งแรง อีกทั้งพระองค์ทรงเป็นโรคลมบ้าหมู และสมองไม่กระเตื้อง ทำให้พระองค์ทรงอ่านไม่ค่อยออก เขียนไม่ค่อยได้ หรือที่เรียกว่า โรคดิสเล็กเซีย (Dyslexia) ในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ที่พระองค์ทรงเขียนเป็นประจำทุกวัน ก็ยังต้องมีข้าราชบริพารและราชเลขานุการมาช่วยในการทรงพระอักษรด้วย นอกจากนี้ ในรัชกาลของพระองค์ยังมีการก่ออาชญากรรมมาก อีกทั้งพระองค์ทรงไม่สามารถช่วยเหลือสังคมและพระราชกรณียกิจต่างๆ อย่างที่องค์พระประมุขทรงทำเป็นพระราชกรณียกิจได้ ดังนั้น พระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรีย อาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสทั้งหลายจึงทรงคิดที่จะร่วมมือกันโค่นอำนาจพระองค์ และมองพระราชบัลลังก์ให้แก่ผู้ที่เหมาะสมในการครองราชย์อย่างมีประสิทธิภาพ
สำหรับจักรพรรดิเอง พระองค์กลับไม่ทรงประกาศแก่ประชาชนว่าพระองค์ไม่สามารถปกครองจักรวรรดินี้ได้ สภาองคมนตรี รวมทั้งเจ้าชายคลีเมนส์ เว็นเซิล แห่งเม็ทเตอร์นิช สมุหนายกแห่งออสเตรีย มีการประชุมเกี่ยวกับการครองราชย์ที่ไร้ประสิทธิภาพของพระองค์ ส่งผลให้มีการปฏิวัติการปกครองในออสเตรียใน ค.ศ. 1848 โดยมีการประท้วงและตำหนิการปกครองของพระองค์จากประชาชนชาวออสเตรีย พระองค์ทรงขอคำแนะนำจากเจ้าชายเม็ทเตอร์นิชและเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งชวาร์เซนเบิร์ก นายกรัฐมนตรี ทั้งสองแนะนำให้พระองค์สละราชสมบัติเพื่อรักษาสมดุลของราชบัลลังก์และพระราชวงศ์อิมพีเรียล
พระองค์จึงทรงสละราชสมบัติให้กับพระราชอนุชาของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล แต่อาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ลทรงสละตำแหน่งให้กับพระโอรสของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เพื่อที่จะให้พระโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์ โดยอาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซฟได้เป็นจักรพรรดิแห่งออสเตรียต่อจากจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ โดยทรงครองราชย์นานที่สุดเป็นอันดับ 2 ในยุโรป คือ 68 ปี
หลังจากที่พระองค์ทรงสละราชสมบัติแล้ว พระองค์และพระชายาทรงประทับอยู่ที่ปราสาทปราก (Prague Castle) ในโบฮีเมีย (ปัจจุบันคือ รัฐโบฮีเมีย สาธารณรัฐเช็ก) พระองค์ทรงประทับอยู่ที่นั่นจนถึงช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ โดยพระองค์ได้รับสมญาพระนามจากชาวโบฮีเมียว่า Ferdinand V, the Good (Ferdinand Dobrotivý) และจากชาวออสเตรียว่า Ferdinand der Gütige (Ferdinand the Benign) แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า แฟร์ดีนันท์ผู้ใจดี เพราะหลังจากพระองค์ทรงสละราชสมบัติแล้ว พระองค์มีพระทัยดี ชอบช่วยเหลือประชาชนและทรงเป็นมิตรภาพต่อพสกนิกรด้วย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1875 รวมพระชนมพรรษาได้ 82 พรรษา พระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา
พระราชอิสริยยศเต็มของจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย คือ
ภาษาอังกฤษ: By the grace of God, Ferdinand Karl Leopold Joseph Franz Marcelin von Habsburg-Lorraine, Ferdinand the First, Emperor of Austria; Apostolic King of Hungary, Bohemia, Jerusalem, Dalmatia, Croatia, Slovenia, Galicia and Lodomeria; Archduke of Austria; Duke of Lorraine, Salzburg, Würzburg, Franconia, Styria, Carinthia and Carniola; Grand Duke of Cracow; Grand Prince of Transylvania; Margrave of Moravia; Duke of Sandomir, Masovia, Lublin, Upper and Lower Silesia, Auschwitz and Zator, Teschen and Friule; Prince of Berchtesgaden and Mergentheim; Princely Count of Habsburg, Gorizia and Gradisca and of the Tyrol; and Margrave of Upper and Lower Lusatia and in Istria".
ภาษาไทย: ด้วยอำนาจแห่งพระผู้เป็นเจ้า แฟร์ดีนันท์ คาร์ล เลโอพ็อลท์ โยเซ็ฟ ฟรันทซ์ มาร์เซอลิน, แฟร์ดีนันท์ที่ 1 จักรพรรดิแห่งออสเตรีย กษัตริย์แห่งฮังการี ผู้ทรงเปรียบเสมือนอัครสาวกเบื้องขวาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย เยรูซาเลม ดาลมาเทีย โครเอเชีย สโลวีเนีย กาลิเซีย และโลโดมีเรีย อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ดยุกแห่งลอร์เรน ซาล์สบูร์ก วืร์ซบูร์ก ฟรานโซเนีย สตีเรีย คารินเธีย และคาร์นิโอล่า แกรนด์ดยุกแห่งคราโคว์ แกรนด์พรินซ์แห่งทรานซิลวาเนีย มาร์เกรฟแห่งโมราเวีย ดยุกแห่งซานโดเมียร์ โมซาเวีย ลูบลิน อัปเปอร์และโลเวอร์ซิลิเซีย ออชวิตส์ และเซเตอร์ เทสเชน และฟริวลี เจ้าชายแห่งเบิร์ชเท็สกาเดน และเมอร์เจ็นเธิม เคานต์แห่งฮาพส์บวร์ค การิเซีย กราดิสก้า และทีรอล มาร์เกรฟแห่งอัปเปอร์ และโลเวอร์ ลูซาเทีย และอิสเตรีย
พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์เป็นพระญาติกัน และจะเห็นว่าพระปัยกาและพระปัยยิกา ทั้งฝ่ายพระชนกและฝ่ายพระชนนี ก็เป็นพระองค์เดียวกันอีกด้วย
ปลาอัลลิเกเตอร์
ปลาอัลลิเกเตอร์ หรือ ปลาจระเข้ (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Atractosteus spatula") เป็นปลากินเนื้อน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในกลุ่มปลาการ์
มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนปากยาวคล้ายกับจระเข้หรืออัลลิเกเตอร์ รูปร่างกลมยาว ตากลมสีดำ บริเวณลำตัวจรดหางคล้ายปลา มีครีบเล็กใต้ท้อง 2 ครีบคู่ ใต้ท้องสีขาว บริเวณปลายหาง ใกล้หางมีครีบใหญ่อีก 2 ครีบ ซึ่งโคนหางด้านบนมีขนาดใหญ่กว่าโคนหางด้านล่างอย่างเห็นได้ชัดเจน ครีบหางกลมมนเป็นรูปพัด เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อยู่ในแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ เช่น แม่น้ำ หรือทะเลสาบ ของสหรัฐอเมริกาทางตอนใต้ เช่น รัฐฟลอริดา และหลุยส์เซียนา
ปลาอัลลิเกเตอร์มีปากเรียวยาวเหมือนอัลลิเกเตอร์ ที่ภายในมีฟันที่แหลมคม 2 แถว ประมาณ 500 ซี่ ใช้สำหรับงับเหยื่อก่อนที่จะกลืนลงไป เกล็ดของปลาอัลลิเกเตอร์มีความหนาและแข็ง ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมเหมือนเพชร มีสารเหมือนกับสารเคลือบฟันเคลือบอยู่ มีความคมเมื่อถูจะถูกบาดทำให้เกิดบาดแผลได้ อินเดียนแดง ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของอเมริกาใช้เกล็ดของปลาอัลลิเกเตอร์ทำเป็นหัวลูกศร