pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในระหว่างออกอากาศ การรายงานข่าวของช่อง 3 จะแสดงกราฟิกที่มุมขวาล่างของจอโทรทัศน์ เป็นตราสัญลักษณ์ของช่อง 3 (ไม่มีอักษรชื่อย่อ อสมท) ถัดไปทางซ้าย มีตัวอักษรสีเหลืองทอง คำว่า "ข่าว" โดยเมื่อมีการเผยแพร่เว็บไซต์ข่าว www.becnews.com จึงเริ่มแสดงชื่อโดเมนดังกล่าว กำกับอยู่เบื้องล่างของกราฟิกดังกล่าวข้างต้นด้วย ทั้งนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ยังคงมีการใช้รูปแบบของกราฟิกดังกล่าวเฉพาะในช่วงข่าวด่วนเท่านั้น แต่ปัจจุบันมีการจัดทำและแสดงกราฟิก สำหรับช่วงข่าวด่วนขึ้นเฉพาะแล้ว จึงมิได้นำมาใช้อีก
ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ช่อง 3 มีนโยบายเปลี่ยนแปลงรูปแบบการนำเสนอข่าวออกเป็นหลายชื่อรายการในแต่ละช่วงเวลา เช่น "เที่ยงวันทันเหตุการณ์, 180 วินาทีข่าว" เป็นต้น จึงมีการออกแบบตราสัญลักษณ์เป็นของแต่ละรายการเอง ซึ่งนับเป็นช่องโทรทัศน์แห่งแรกที่สร้างเอกลักษณ์ของการนำเสนอกราฟิกบนหน้าจอในรูปแบบที่แตกต่างจากสถานีอื่น ๆ
อัตลักษณ์ประกอบการนำเสนอ.
กรอบล่ามภาษามือ.
สืบเนื่องที่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ออกประกาศเรื่องหลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการสำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 ซึ่งระบุให้จัดบริการต่าง ๆ เพื่อผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ฝ่ายข่าว ไทยทีวีสีช่อง 3 จึงได้นำเสนอการบรรยายภาษามือในรายการข่าวภาคต่าง ๆ ตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2557 โดยเริ่มจากรายการเที่ยงวันทันเหตุการณ์ ก่อนจะขยายไปยังรายการข่าวทั้ง 4 ช่องของกลุ่มช่อง 3 โดยปัจจุบัน ช่อง 3 เอชดี นำเสนอกรอบล่ามภาษามือในรายการเที่ยงวันทันเหตุการณ์ และเรื่องเล่า เสาร์-อาทิตย์ (ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557) โดยเป็นกรอบพื้นหลังสีเทา ขอบสีขาว อยู่ที่บริเวณมุมล่างขวาของจอโทรทัศน์
ไทยทีวีสีช่อง 9
สถาปัตยกรรมแบบตะวันตก
ฝ่ายข่าว ไทยทีวีสีช่อง 3
ฝ่ายข่าวช่อง 3
ร่างทรงมรณะ
ร่างทรงมรณะ เป็นตอนหนึ่งที่ปรากฏในเล่มที่ 4 จากนวนิยายชื่อ คินดะอิจิยอดนักสืบ แต่งโดย "โยโกะมีโซะ ซาจิ"
คดีนี้เริ่มต้นขึ้นด้วยการตายอย่างสยดสยองของคนทรงชื่ออุงะจิน คุซึริโกะ เธอนอนตายในบ้าน ที่ศพมีรอยกรีดทั่วร่าง และข้างศพยังมีแมวเป็น ๆ ห้าตัว ที่ถูกย้อมจนตัวแดงฉานไปด้วยเลือดของเธอ พวกมันเดินเลียเลือดไปรอบศพ และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ต่อมาพบว่าสุนัขในบ้านถูกวางยาและแม่บ้านที่หายตัวไปตั้งแต่คืนเกิดเหตุก็ถูกพบเป็นศพอยู่ไม่ไกลจากบ้านนั้น ทาคิงาวะ เคียวโกะว่าที่เจ้าสาวซึ่งถูกพบอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ แถมยังมีถุงมือของเธอตกอยู่ในที่เกิดเหตุอีกด้วย จึงตกเป็นผู้ต้องสงสัย คินดะอิจิจึงถูกจ้างวานโดยคู่หมั้นของเธอให้มาคลี่คลายปมปริศนานี้ คดีอันน่าสยดสยองนี้มีผู้ต้องสงสัยหลายคน ไม่ว่าจะเป็นทาเทเบะ ทะมง ร่างทรงชายที่บังคับให้หญิงร่างทรงในเครือข่าย และผู้ศรัทธาหญิงมอบร่างกายปรนเปรอความสุขให้ตน ร่างทรงหญิงคนอื่นที่ต่างอิจฉาริษยากัน ใครคือฆาตกรตัวจริง...หรือสุดท้ายคดีก็จะพลิกผันสุดคาดหมาย เช่นเดียวกับคดีอื่นที่คินดะอิจิเคยสืบสวนมาแล้ว
หากมีข้อมูลเพิ่มเติมให้เขียน
ตรี อภิรุม
เชื่อมโยงหลายมิติ
บุรุษวิญญาณ
คินดะอิจิ ฉบับ นวนิยาย เล่ม 11 บุรุษวิญญาน
โดย โยโกะมีโซ โกชิ
คินดะอิจิ เล่มที่ 11 บุรุษวิญญาน เหตุน่าสะพรึงมาเยือนคลับจัดหานางแบบนู้ด เมื่อมีชายลึกลับมาขอว่าจ้างนางแบบ เขาปกปิดรูปร่างหน้าตามิดชิด เคลื่อนไหวเงียบเชียบราวภูตผี สมกับนามแฝงว่า ‘บุรุษวิญญาณ’ ไม่นานนักเหตุฆาตกรรมวิปริตก็เปิดฉากขึ้น โดยมีนางแบบในคลับรายแล้วรายเล่าเป็นเหยื่อสังเวยแต่คดีนี้ไม่ธรรมดาเพราะทำให้คินดะอิจิถึงกับมีอารมณ์โกรธ เพราะไม่เพียง
ถูกหยามด้วยเหตุเกิดใกล้เพียงปลายจมูก หากคู่ต่อสู้รายนี้ยังท้าทายด้วยแผนซับซ้อนจนนักสืบชื่อก้องเกือบเสียที
- คินดะอิจิ โคสุเกะ
ผู้ต้องสงสัย
- คาโน ซันซาคุ สมาชิกชมรมพิสดาร
- คิคุจิ โยสึเกะ สมาชิกชมรมพิสดาร
- ทาเทเบะ เคนโซ นักข่าวและเป็นสมาชิกชมรมพิสดาร
โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ
โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี (ตัวอักษร) เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน แต่เดิมเป็นโรงเรียนชายล้วน ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ รูปแบบสหศึกษา ตั้งอยู่บริเวณถนนขุนลุมประพาส ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน เป็นโรงเรียนในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
โรงเรียนห้องสอนศึกษาเดิมเรียกกันว่า “โรงเรียนหลวง” เปิดทำการสอนครั้งแรกราว  พ.ศ. 2445 โดยอาศัยศาลากลางเวียงซึ่งใช้เป็นที่ขายข้าวสาร เป็นสถานที่เรียน เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายให้ประชาชนมีการศึกษา จึงเปิดโอกาสให้บรรดาบุตรหลานของข้าราชการมาเรียนในโรงเรียนระดับประถมศึกษา โดยมีนักเรียนในระยะก่อตั้งโรงเรียน ประมาณ 30 คน
ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2450  เกิดเหตุการณ์ไม่ปกติ เนื่องจากมีคนบ้าใช้ดาบทำร้ายผู้คนแถวสี่แยกกลางเมือง ใกล้กับโรงเรียนหลวง บรรดาข้าราชการเกรงว่าจะเกิดอันตรายต่อลูกหลานจึงพากันเรียกร้องให้ย้ายโรงเรียนออกจากศาลากลางเวียงหรือสถานที่ขายข้าวสาร และได้ย้ายไปจัดการศึกษาที่ศาลาวัดพระนอนหลังเก่า
โดยสอนรวมกันตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3
ครั้นถึง ปี พ.ศ. 2453 โรงเรียนหลวงมีจำนวนนักเรียนมากขึ้น ประกอบกับสถานที่ในวัดคับแคบ                รวมทั้งนักเรียนเล่นกันเสียงดังรบกวนสมาธิของพระสงฆ์ จึงได้ย้ายไปเปิดสอนที่บริเวณหลังวัดจองคำ
ซึ่งต่อมาใช้เป็นสถานที่ตั้งของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีนักเรียนประมาณ 100 คน เปิดทำการสอนตั้งแต่
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยมีขุนสุวรรณสิงหราช (พัฒน์ สุวรรณสิงห์ราช)  เป็นครูใหญ่ ในครั้งนั้นเรียกชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนแม่ฮ่องสอนศึกษา”
ปี พ.ศ. 2457 บรรดาข้าราชการพ่อค้าและประชาชน ร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อก่อสร้างอาคารไม้ กว้าง 5 วา ยาว 11 วา 2 ศอก หลังคามุงด้วยใบตองตึง (ต้นตองตึงเป็นไม้ยืนต้น ใบมีขนาดใหญ่ ใบสดใช้ห่ออาหาร ใบแห้งนำมาผ่านกระบวนการตามภูมิปัญญาชาวบ้านเอามาเย็บเป็นตับใช้มุงหลังคากันแดดกันฝนได้ใช้ได้ราว 4 – 5 ปี) พร้อมกับได้ดำเนินการ ประสานงานผ่านสมุหเทศาภิบาลมณฑลพายัพ
ขอพระราชทานนามโรงเรียนเพื่อถวายพระเกียรติรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ และอุทิศส่วนกุศลถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ (รัชกาลที่ 5) ในขณะนั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ (รัชกาลที่ 6) ได้พระราชทานนามโรงเรียนว่า “โรงเรียนห้องสอนศึกษา”  เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2457 และได้มีพิธีเฉลิมฉลอง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ในวโรกาสคล้ายวันสิ้นพระชนม์
ปี พ.ศ. 2474 ได้ย้ายโรงเรียนจากหลังวัดจองคำ มาตั้ง ณ บริเวณสำนักงานเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน มีการสร้างอาคารอย่างถาวร มีนักเรียนประมาณ 200 คน โดยการบริหารงานของครูใหญ่ คือ
นายจันทร์แก้ว ทองเขียว
ปี พ.ศ. 2482 ได้ยกอาคารเรียนถาวรให้กับทางราชการเพื่อจัดตั้งสำนักงานสุขาภิบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ซึ่งใช้เป็นสถานที่รักษาพยาบาลแก่คนทั่วไป และได้ย้ายโรงเรียนไปตั้งบริเวณหน้าสำนักงานป่าไม้จังหวัดแม่ฮ่องสอน (บริเวณกลางท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอนในปัจจุบัน) ซึ่งในสมัยนั้นเป็นทุ่งนากว้าง
ปี พ.ศ. 2486 สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ย้ายโรงเรียนจากบริเวณกลางท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน
ไปตั้งอยู่ทางทิศใต้ของท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน เพราะการอยู่กลางทุ่งนาเกรงจะได้รับอันตรายจากการทิ้งระเบิดของข้าศึก อาคารหลักเป็นอาคาร 2 ชั้น และเปิดสอนนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6  จำนวน 200 คน ครูใหญ่ คือ นายนิยม คำนวณมาสก
ปี พ.ศ. 2487 สงครามโลกครั้งที่ 2 ในช่วงนี้ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น  มีเครื่องบิน มาทิ้งระเบิดอยู่ตลอดเวลา เกรงว่าจะเกิดอันตรายกับนักเรียน จึงได้ย้ายโรงเรียนไปที่ใต้ถุนวัดก้ำก่อ  เป็นการชั่วคราว
ปี พ.ศ. 2488 สงครามสงบลง จึงย้ายโรงเรียนกลับมาที่เดิม คือบริเวณทิศใต้ของท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน ขณะนั้นจำนวนนักเรียนมีมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2506 ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน เริ่มต้นการก่อสร้างอาคารและรันเวย์ จึงได้ย้ายโรงเรียน ไปอยู่ที่บริเวณโรงเรียนการช่างแม่ฮ่องสอนซึ่งอยู่ทางด้านทิศเหนือของท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน (ปัจจุบันนี้ใช้เป็นที่ตั้งของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแม่ฮ่องสอน)  ทั้งนี้เนื่องจากที่เดิมพื้นที่แคบและมีเครื่องบินขึ้นลง รบกวนสมาธิในการเรียนของนักเรียน และเกรงว่าจะมีอันตรายต่อนักเรียนซึ่งมีจำนวน 400 คน ครู จำนวน 20 คน อาคารแห่งนี้ เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น 12 ห้องเรียน เปิดสอนชั้น ม.ศ.1 –
ม.ศ.5
ดังนั้น ในปี พ.ศ. 2513 โรงเรียนได้รายงานปัญหาการปรับปรุงท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน โดยได้ขยายพื้นที่ จึงเสมือนเป็นกำแพงขวางกั้นระหว่างตัวเมืองกับโรงเรียน เป็นสาเหตุให้ครูและนักเรียน
ต้องเดินเท้า ข้ามท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน เพื่อมาโรงเรียนและกลับบ้านอย่างยากลำบาก จึงได้ดำเนินการของบประมาณจากรัฐบาล เพื่อก่อสร้างอาคารเรียน ณ สถานที่แห่งใหม่ รัฐบาลโดยกรมสามัญศึกษารับทราบปัญหา ได้จัดสรรงบประมาณให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนใหม่ คือสถานที่ปัจจุบันก่อสร้างอาคาร (อาคาร 1 ในปัจจุบัน) ดำเนินการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2515
ในปี พ.ศ. 2516 โรงเรียนได้ดำเนินการสร้างอาคารเสร็จเรียบร้อย (อาคาร 1) จึงได้ย้ายโรงเรียน
จากข้างสนามบินมายัง ณ สถานที่ปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2552 สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับโรงเรียนห้องสอนศึกษาไว้ในพระอุปถัมภ์ ซึ่งถือเป็นโรงเรียนแห่งสุดท้ายก่อนที่พระองค์ท่านจะเสด็จสู่สวรรคาลัย ในกาลเดียวกันพระองค์ทรงพระกรุณาพระราชทานพระอนุญาตให้ออกชื่อองค์กรแห่งนี้อย่างเป็นทางการว่า “โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ  เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี” นับตั้งแต่วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ปี พ.ศ. 2558 วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โรงเรียนได้ทำพิธีเปิดหอพักนักเรียนโรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ โดยได้รับงบประมาณสนับสนุนการก่อสร้างอาคารเรือนนอน และอาคารอเนกประสงค์ จำนวน 4 อาคาร จากมูลนิธิสามสาระ ประจำประเทศไทย ในการนี้ ดร.สิทธิชัย มูลเขียน ผอ.สพม.34 เป็นผู้รับมอบอาคารเอนกประสงค์ ครุภัณฑ์ วัสดุอุปกรณ์ ตามโครงการของมูลนิธิสามสาระ จากนางรัตนนา เขื่อนแก้ว ผู้แทนมูลนิธิสามสาระ ประจำประเทศไทย โดยคุณครูนิพนธ์ หมูทอง เป็นผู้เสนอชื่อหอพัก ดังนี้ หอพักนักเรียนหญิงอาคาร 1 ชื่อว่า พูลพิสมัย หอพักนักเรียนหญิงอาคาร 2 ชื่อว่า ดนัยเยาววิทย์ หอพักนักเรียนชาย ชื่อว่า พิศิษฏ์เมธี และอาคารอเนกประสงค์ ชื่อว่า คีรีวัฒนา
ปี พ.ศ. 2559 วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โรงเรียนได้จัดพิธีเฉลิมฉลองวาระคล้ายวันพระราชทานนาม "ห้องสอนศึกษา" เป็นปีที่ 102
“ห้องสอนศึกษา” นามนี้มีที่มาด้วยพระมหากรุณาธิคุณ.
ณ แดนดินถิ่นเขากลางลำเนาไพร อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยความ          งดงามทางธรรมชาติและความงดงามภายใจจิตใจของชาวแม่ฮ่องสอน ดินแดนอันสุขสงบนี้มีบุญกุศลยิ่งนักเนื่องด้วยได้รับพระมหากรุณาธิคุณในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ล้นเกล้ารัชกาลที่ ๖ พระองค์ทรงมีพระเมตตาและพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นแก่ราษฎรชาวแม่ฮ่องสอน ด้วยการลงพระราชหัตถ์พระราชทานนามให้แก่โรงเรียนแห่งนี้ว่า “ โรงเรียนห้องสอนศึกษา” อันเป็นที่มาของชื่อโรงเรียน ณ ปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. ๒๔๕๗  โรงเรียนแม่ฮ่องสอนศึกษาได้รับความร่วมมือจากบรรดาข้าราชการ พ่อค้า และประชาชนจังหวัดแม่ฮ่องสอนได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างโรงเรียนประจำเมืองขึ้นบริเวณสถานที่เดิม    เพื่ออุทิศส่วนกุศลถวายแด่สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง “พระปิยะมหาราชเจ้า” โดยโรงเรียนก่อสร้างเป็นอาคารไม้กว้าง ๕ วา ยาว ๑๑ วา ๒ ศอกหลังคามุงด้วยใบตองตึง ซึ่งมีกำหนดเปิดใช้เป็นสถานที่เล่าเรียนในวัน ๒๒ ตุลาคม ๒๔๕๗ ซึ่งเป็นอภิลักขิตสมัยตรงกับวันสวรรคตในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ดังนั้นบรรดาข้าราชการ พ่อค้า และประชาชนจึงได้ดำเนินการประสานงานผ่านสมุหเทศาภิบาลมณฑลพายัพในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๔๕๗ เพื่อส่งเอกสารกราบบังคลทูลขอพระราชทานนามโรงเรียนจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อถวายพระเกียรติรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณและอุทิศส่วนกุศลถวายสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง “สมเด็จพระปิยมหาราช” และในเดือนเดียวกันพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวล้นเกล้ารัชกาลที่ ๖ พระองค์ทรงมีพระเมตตาและพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นแก่ราษฎรชาวแม่ฮ่องสอน โดยการที่พระองค์ได้ทรงลงพระราชหัตถ์พระราชทานนามให้แก่โรงเรียนแห่งนี้ว่า “ โรงเรียนห้องสอนศึกษา” อันเป็นที่มาของชื่อโรงเรียน ณ ปัจจุบัน
“ห้องสอนศึกษา” สู่องค์กรในพระอุปถัมภ์ฯ.
“ฉันขอกล่าวต่อท่านทั้งปวงว่า จะพยายามบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์แก่บ้านเมือง ด้วยความจงรักภักดี
ต่อบ้านเกิดและต่อองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็นประมุขของชาติ ทั้งจะได้รักษาเกียรติศักดิ์
แห่งความเป็นราชนารีในมหาจักรีบรมราชวงศ์ไว้ชั่วชีวิต”
พระราชดำรัสของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
ที่พระราชทานในงานฉลองพระชนมายุ  ๖๑ พรรษา
เมื่อวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๙   ณ วชิราวุธวิทยาลัย
พระราชดำรัสดังกล่าวข้างต้นได้สะท้อนพระปณิธานอันแน่วแน่ของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ในการปฏิบัติพระกรณียกิจต่างๆแทนพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถด้วยวิริยภาพ และยังหมายรวมถึงการปฏิบัติพระกรณียกิจต่างๆเพื่อสืบสานพระราชกรณียกิจที่สมเด็จพระบรมชนกนาถทรงบำเพ็ญไว้เป็นสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ด้านการศึกษา ในฐานะพระราชธิดาพระองค์เดียวในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และราชนารีแห่งราชวงศ์จักรีแห่งสยามประเทศ
ด้วยพระปณิธานดังกล่าว จึงทำให้โรงเรียนอันได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งนี้  ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้นจากสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ  เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้ารับโรงเรียนห้องสอนศึกษาไว้ในพระอุปถัมภ์ ซึ่งถือเป็นโรงเรียนแห่งสุดท้ายก่อนที่พระองค์ท่านเสด็จสู่สวรรคาลัย ในกาลเดียวกันพระองค์ทรง พระกรุณาพระราชทานพระอนุญาตให้ออกชื่อองค์กรแห่งนี้อย่างเป็นทางการว่า “โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ  เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี” นับตั้งแต่วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๕๒ เป็นต้นมา ด้วยพระมหากรุณาธิคุณนี้จึงทำให้โรงเรียนห้องสอนศึกษาได้มีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก “โรงเรียนห้องสอนศึกษา” กลายมาเป็น “โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ”
แม้ในเวลานี้สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีจะเสด็จสวรรคตแล้ว แต่พระองค์ยังคงสถิตย์อยู่ในดวงใจและเป็นดั่งดวงแก้วดวงขวัญแห่งกำลังใจให้แก่คณะผู้บริหาร ข้าราชการครู บุคลากรและนักเรียนโรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ อยู่เสมอ
โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ มีเพลงประจำโรงเรียนทั้งหมด 10 เพลง ได้แก่
ประพันธ์คำร้องโดย คุณครูอุไรวรรณ มณีกาญจน์
ประพันธ์ทำนองโดย คุณครูวัลลภ ชัยชนะ
ประพันธ์ทำนองโดย คุณครูทินกร สถิตเจริญกุล
วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ ได้จัดพิธีเฉลิมฉลองเนื่องในวาระคล้ายวันพระราชทานนาม "ห้องสอนศึกษา" เป็นปีที่ 102 งานประชาสัมพันธ์ กลุ่มงานบริหารงานทั่วไป จึงเห็นความสำคัญของคุณค่าในเกียรติศักดิ์ของความเป็น “ห้องสอนศึกษา” และได้ดำเนินการจัดทำและปรับปรุงบทเพลงประจำโรงเรียนโดยได้จัดการประกวดประพันธ์เนื้อเพลงประจำโรงเรียน และได้รับความอนุเคราะห์จากผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ชัชพล ไชยพร รองคณบดีคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรองเลขาธิการมูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ประพันธ์เนื้อเพลงมอบให้แก่โรงเรียนเป็นสมบัติของโรงเรียนต่อไป ประกอบด้วยเพลงที่แต่งขึ้นใหม่ ดังนี้
ประพันธ์คำร้องโดย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ชัชพล ไชยพร
ประพันธ์คำร้องโดย คุณครูนิพนธ์ หมูทอง
ประพันธ์ทำนองโดย คุณครูยงยุทธ ประวีณชัยกุล
ประพันธ์คำร้องโดย คุณครูคีต์รามิลธ์ ปุรณธวิทย์
ประพันธ์คำร้องโดย นายพิทักษ์ภูมิ โพธิ์คำ
แนวคิดที่ตรงกันข้ามกับประชาธิปไตย
แนวคิดที่ตรงกันข้ามกับประชาธิปไตย หมายถึง การต่อต้านการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ของรัฐบาล และผู้ที่นิยมการปกครองที่ไม่ใช่ระบอบประชาธิปไตย และมีแนวคิดต่อต้านการปฏิรูปประชาธิปไตย และการสนับสนุนประชาธิปไตย
แนวคิดประชาธิปไตยสมัยใหม่ได้รับการต่อต้านจากบางรัฐ การสนับสนุนให้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตยในรัฐอันมิใช่ประชาธิปไตยจะนำมาซึ่งการปฏิวัติประชาธิปไตย โดยการปกครองในระบอบราชาธิปไตย ได้ต่อต้านแนวคิดประชาธิปไตย และพยายามป้องกันการล้มล้างสถาบันกษัตริย์ ถึงแม้ว่าจะมีการประนีประนอม โดยการจัดรูปแบบของรัฐบาลร่วมกัน
ในปัจจุบันนี้ แนวคิดต่อต้านประชาธิปไตยได้ปรากฏในรัฐคอมมิวนิสต์ สมบูรณาญาสิทธิราชและรัฐอิสลาม ซึ่งแต่ละแนวคิดต่างก็มีเหตุผลของตนในการต่อต้านระบอบประชาธิปไตยหรือการปฏิรูปประชาธิปไตยภายในประเทศของตน
ราชาธิปไตย.
แนวคิดราชาธิปไตยดั้งเดิมนั้นไม่ต้องการให้มีการปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งอาจจะหมายถึงการแยกตัวออกจากอำนาจของกษัตริย์
โดยผู้ที่สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์ได้ให้ความเห็นว่า มีความจำเป็นที่จะต้องรักษาเสถียรภาพของสังคม และมอบสิทธิมนุษยชนบางประการที่ไม่อาจพบได้ในการปกครองแบบเสรีประชาธิปไตย และอ้างว่าจะทำให้เศรษฐกิจของประเทศมีความเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็วกว่าระบอบอื่น
แม้ว่ารัฐบาลของประเทศกลุ่มมุสลิมได้มีแนวคิดที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่การปกครองในระบอบประชาธิปไตยก็ตาม แต่ก็ได้มีเสียงขัดแย้งจากกลุ่มทางศาสนาของอิสลาม และนักบวชทางศาสนา แนวคิดประชาธิปไตยที่พบในรัฐอิสลามจึงมักเป็นการประนีประนอมโดยได้รับการสนับสนุนจากแนวคิดทางศาสนาอิสลาม
ปัฏนา
ปัฏนา (; ชื่ออื่น: ปาตลีบุตร, ปาฏลีบุตร, ปัตนะ, มคธ) เป็นเมืองหลวงของรัฐพิหาร รัฐหนึ่งในประเทศอินเดีย ปัฏนาเป็นเมืองเก่าแก่ที่ยังมีผู้อาศัยอยู่ต่อเนื่องยาวนานที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยเมื่อ 2,500 ปีก่อน ในสมัยพุทธกาล เมืองแห่งนี้เป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ในแคว้นมคธ ที่ตั้งโดยพระเจ้าอชาตศัตรู เพื่อเป็นเมืองหน้าด่านสำหรับการเตรียมทำสงครามกับแคว้นวัชชี หลังจากพุทธกาล เมืองนี้มีความสำคัญ เพราะได้กลายเป็นเมืองหลวงของแคว้นมคธและมีพระมหากษัตริย์ดำรงตำแหน่งพระจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของอินเดีย คือพระเจ้าอโศกมหาราช แห่งราชวงศ์เมารยะ ผู้อุปถัมภ์พระพุทธศาสนาให้รุ่งเรือง ทรงอุปถัมภ์การทำตติยสังคายนา ณ อโศการาม โดยให้เมืองปัฏนา (หรือปาตลีบุตร ตามที่เรียกกันในสมัยนั้น) เป็นศูนย์กลางในการส่งสมณทูตออกเผยแพร่พระพุทธศาสนาไปยังดินแดนอื่น ๆ ทั่วโลก ซึ่งรวมถึงสุวรรณภูมิ
ปัจจุบัน เมืองแห่งนี้ยังคงเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐพิหาร (แคว้นมคธในสมัยโบราณ) มีพื้นที่เมืองประมาณ 25 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรมากกว่า 1 ล้าน 8 แสนคน โดยประมาณ
เมืองปัฏนา มีชื่อเรียกหลายคำ เช่น ปาฏลีบุตร ปาตลีบุตร ปัตนะ ในพระไตรปิฏกเรียกว่า บ้านปาฏลิคาม เมืองนี้สร้างโดยพระเจ้าอชาตศัตรู พระราชาแห่งแคว้นมคธผู้ครองกรุงราชคฤห์ในสมัยปลายพุทธกาล โดยความประสงค์จะให้เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชั่วคราวเพื่อใช้เป็นหมู่บ้านหน้าด่านสำหรับตรวจความเคลื่อนไหวของแคว้นวัชชีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสงครามยึดแคว้นวัชชี ซึ่งพระเจ้าอชาตศัตรูได้ส่งมหาอำมาตย์ชื่อสุนีธะและวัสสการพราหมณ์มาเพื่อเป็นแม่กองในการสร้างหมู่บ้านปาฏลิคาม ในพระไตรปิฎกได้กล่าวถึงการเสด็จมาของพระพุทธเจ้า ณ สถานที่นี้ในขณะกำลังสร้างหมู่บ้านด้วย ตามความในปาฏลิคามิยสูตรว่า พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาและได้ทรงแสดงปาฏิหาริย์ข้ามฝั่งแม่น้ำเพื่อข้ามมายังหมู่บ้านนี้ ชาวบ้านจึงเรียกท่าที่พระองค์เสด็จขึ้นและประตูหมู่บ้านที่พระองค์เสด็จเข้าว่า โคตมติตถะและโคตมทวาร ตามลำดับ ซึ่งหลังจากพระองค์ได้ทอดพระเนตรที่ตั้งของหมู่บ้านห่างไกลแห่งนี้แล้ว ได้ทรงทำนายไว้ว่า
จากความดังกล่าวพระพุทธองค์ทรงทำนายว่าหมู่บ้านเล็กๆ ห่างไกลแห่งนี้ จะมีความสำคัญในอนาคต และปรากฏว่า หลังพระพุทธปรินิพพานไม่ถึงร้อยปี หมู่บ้านสุดชายแดนแห่งนี้ก็กลายเป็นเมืองที่สำคัญที่สุดเมืองหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์แห่งชมพูทวีป คือได้เป็นเมืองหลวงแห่งแคว้นมคธ จากความผันผวนทางการเมืองจากเหตุการณ์ล้มราชวงศ์พิมพิสาร และการย้ายเมืองหลวงแห่งแคว้นมคธหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 70 ที่เริ่มจากการที่อำมาตย์และราษฎรพร้อมใจกันถอดกษัตริย์นาคทัสสก์แห่งราชวงศ์ของพระเจ้าพิมพิสารออกจากพระราชบัลลังก์ และยกสุสูนาคอำมาตย์ซึ่งมีเชื้อสายเจ้าลิจฉวีในกรุงเวสาลีแห่งแคว้นวัชชีเก่า ให้เป็นกษัตริย์ตั้งราชวงศ์ใหม่ แล้วพระเจ้าสุสูนาคจึงได้ทำการย้ายเมืองหลวงของแคว้นมคธไปยังเมืองเวสาลีอันเป็นเมืองเดิมของตน และกษัตริย์พระองค์ต่อมาคือพระเจ้ากาลาโศกราช ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสุสูนาค ได้ย้ายเมืองหลวงของแคว้นมคธอีก จากเมืองเวสาลีมายังบ้านปาฏลิคาม ซึ่งกลายเป็นเมืองหลวง และเป็นเมืองศูนย์กลางที่ยิ่งใหญ่ของพระพุทธศาสนาในเวลาต่อมา โดยเมืองนี้เป็นสถานที่ๆ มีการทำตติยสังคายนาโดยพระบรมราชูปถัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราช พระมหาจักรพรรดิผู้ทรงเป็นมหาราชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์อินเดีย และเมืองแห่งนี้ก็ได้เจริญรุ่งเรืองในฐานะศูนย์กลางทางการค้าและเศรษฐกิจมาจนปัจจุบัน
อโศการาม สถานที่จาริกแสวงบุญของชาวพุทธ.
ปัจจุบัน หลักฐานที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองในฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางทางพระพุทธศาสนาของเมืองแห่งนี้ได้สูญหายไปแทบหมดสิ้น เนื่องด้วยเมืองแห่งนี้มีพัฒนาการมาโดยตลอดช่วงประวัติศาสตร์ เป็นไปได้ว่าผู้คนในยุคหลังช่วงความเจริญของพระพุทธศาสนา ได้ทำลายหรือทอดทิ้งพุทธศาสนสถานไป และถูกฝังกลบจนไม่เหลือร่องรอยให้เห็น เช่นเดียวกับ อโศการาม สถานที่นี้เคยเป็นที่ทำตติยสังคายนา อารามแห่งเดียวในพระพุทธศาสนาในเมืองปัฏนาที่ยังคงเหลือซากอยู่ ปัจจุบันคงเหลือเพียงเสาหินของอาคารใหญ่ที่พระเจ้าอโศกทรงสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ทำตติยสังคายนาอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่จมอยู่ใต้ดินในสระซึ่งมีน้ำเต็มตลอดทั้งปี และโบราณสถานส่วนใหญ่ยังคงจมอยู่ใต้ดิน แต่ทางการอินเดียไม่มีความประสงค์เพื่อขุดค้นโบราณสถานแห่งนี้ เพราะจะกระทบต่อบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ในเมืองปัฏนาเมืองหลวงของรัฐพิหารในปัจจุบัน
การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์
การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์  เป็นกฎเกณฑ์การตัดสินใจซึ่งเลือกทางที่มีคะแนนเสียงข้างมาก คือ มีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่ง การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์เป็นกฎเกณฑ์การตัดสินใจทวิภาคที่ใช้มากที่สุดในหน่วยงานวินิจฉัยสั่งการที่มีอิทธิพล รวมทั้งสภานิติบัญญัติของชาติประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน นักวิชาการบางส่วนแนะนำคัดค้านการใช้การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์อย่างน้อยในบางพฤติการณ์ เพราะป็นการแลกโดยปริยายระหว่างประโยชน์ของการถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์กับคุณค่าอื่นที่สำคัญต่อสังคมประชาธิปไตย ข้อโต้แย้งที่ขึ้นชื่อที่สุด คือ การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์อาจนำไปสู่ "ระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก" ฉะนั้น จึงแนะนำให้ใช้คะแนนเสียงข้างมากพิเศษ (supermajority) และการจำกัดอำนาจรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญเพื่อบรรเทาผลกระทบเหล่านี้ ล่าสุด นักทฤษฎีการออกเสียงลงคะแนนแย้งว่า การถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์เป็นเกณฑ์ที่ดีที่สุดในการคุ้มครองฝ่ายข้างน้อย
ปาตลีบุตร
ปาฏลีุตร
ปัตนะ
ปัตนา
ปาฏลิคาม
โซฟี มาร์โซ
โซฟี มาร์โซ  มีชื่อจริงว่า Sophie Danièle Sylvie Maupu เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์และนักเขียนหญิงชาวฝรั่งเศส
โซฟี มาร์โซ เกิดที่ปารีส ฝรั่งเศส เริ่มชีวิตการแสดงตั้งแต่อายุ 13 ปี เมื่อเธอและมารดาได้ไปลงชื่อในโมเดลลิ่งแห่งหนึ่ง และได้รับเลือกให้แสดงภาพยนตร์วัยรุ่น "ลาบูม" ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1980 และได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในฝรั่งเศส อิตาลี รวมถึงหลายประเทศในทวีปเอเชีย ทั้งญี่ปุ่น ฮ่องกง และประเทศไทย มีการสร้างภาคต่อ "ลาบูม 2" ออกฉายในปี ค.ศ. 1982
โซฟี มาร์โซ ยังมีผลงานแสดงอย่างต่อเนื่อง โดยมักเป็นภาพยนตร์ภาษาฝรั่งเศส จนกระทั่งมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ เมื่อรับบทเด่นในภาพยนตร์ของเมล กิบสันเรื่อง "Braveheart" (เบรฟฮาร์ท วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ) ในปี ค.ศ. 1995 และบทสาวบอนด์ในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์เรื่อง "The World Is Not Enough" (พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก)
ในปี ค.ศ. 1995 โซฟี มาร์โซเริ่มมีงานกำกับภาพยนตร์สั้นเป็นครั้งแรก เป็นภาพยนตร์สั้นความยาว 9 นาที ชื่อเรื่อง "L'Aube à l'envers" และได้กำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเต็มรูปแบบเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2002 เรื่อง "Speak to Me of Love" ได้รับความชื่นชม และได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในเทศกาลภาพยนตร์โลกมอนทรีออล (Montreal World Film Festival)
การจาริกแสวงบุญของชาวพุทธในดินแดนพุทธภูมิ
ดิสนีย์
ไบรอัน แม็กไนต์
ไบรอัน แม็กไนต์  เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1969 ในบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก เป็นศิลปินที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ เขาเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเรียบเรียงเพลง โปรดิวเซอร์ ในแนวเพลงป็อปและอาร์แอนด์บี เขายังสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายประเภทอย่าง เปียโน กีตาร์ กีตาร์เบส กลอง เพอร์คัชชัน ทรอมโบน ทูบา เฟรนช์ฮอร์น และทรัมเปต
จอห์นนี นอกซ์วิลล์
ฟิลิป จอห์น แคลปป์  เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1971 ในนอกซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี หรือมีชื่อการแสดงว่า จอห์นนี นอกซ์วิลล์  เป็นนักแสดง ดาราตลก และสตันต์ เขามีผลงานภาพยนตร์หลายเรื่อง แต่เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดในผลงานร่วมสร้างและดาราหลักในรายการซีรีส์ทางช่องเอ็มทีวี ที่ชื่อ แจ็กแอส (Jackass)
ถนนออร์ชาร์ด
ถนนออร์ชาร์ด  เป็นถนนในสิงคโปร์ ที่เป็นศูนย์รวมของร้านค้าและสิ่งบันเทิง แหล่งช็อปปิ้ง ซึ่งได้รับความนิยมจากชาวสิงคโปร์และเช่นเดียวกันกับนักท่องเที่ยว มักจะเรียกบริเวณนี้อย่างง่ายว่า ออร์ชาร์ด
ถนนถูกตั้งชื่อตามสวนพริกไทยและจันทน์เทศ แต่เดิมในช่วงปี 1840 โดยในอดีตเป็นที่ทำการเพาะปลูกพืชสวน มีเจ้าของชื่อ Scotts, Cairnhill และ Cuppage (ในปัจจุบันเป็นชื่อถนนในละแวกเดียวกัน) ต่อมาในปี 1900 เกิดโรคระบาดทำลายพืชผลเสียหายไป เจ้าของจึงต้องอพยพออกไป จนรัฐบาลเริ่มเข้ามาฟื้นฟูและขุดคลอง ในยุคปี 1970 มีการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่ขึ้นตามแนวถนน ไล่จาก C. K. Tangs, Plaza Singapura และโรงแรม the Mandarin Hotel จนเกิดเอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอมเพล็กซ์ ขึ้นมาในเวลาต่อมา
ทราวิส พาสทรานา
ทราวิส อลัน พาสทรานา  เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ในแอนนาโพลิส รัฐแมริแลนด์ เป็นผู้แข่งขันกีฬาประเภทมอเตอร์สปอร์ต ที่เป็นแชมป์รายการ เอ็กซ์เกม เหรียญทองมาหลายรางวัล ในหลายประเภท อย่างเช่น ซูเปอร์ครอส, โมโตครอส, ฟรีสไตล์โมโตครอส และการแข่งขันรถแรลลี
แจ็กแอส
แจ็กแอส  เป็นรายการโทรทัศน์อเมริกัน ออกฉายครั้งแรกทางช่องเอ็มทีวี ตั้งแต่ปี 2543 ถึงปี 2545 เป็นรายการที่นำคนมาแสดงความอันตรายหลายรูปแบบ หยาบคาย ความขำขันและ การทำให้ตัวเองบาดเจ็บ และการเล่นพิเรนทร์ รายการนี้เป็นฐานให้กับอาชีพการแสดงให้กับจอห์นนี นอกซ์วิลล์ และแบม มาร์เกรา ในปี 2545 ภาพยนตร์แจ็กแอสสองเรื่อง ผลิตและออกโดยบริษัทลูกของเอ็มทีวี ในเครือพาราเมาท์พิกเจอร์ส และทางด้านโทรทัศน์ยังมีรายการลูกออกมาตามกัน แจ็กแอสถือเป็นรายการหนึ่งทางช่องเอ็มทีวีที่ประสบความสำเร็จรายการหนึ่ง และทำให้แตกรายการย่อยรายการอื่นอย่าง "Viva La Bam", "Wildboyz", "Homewrecker", "Dr. Steve-O", และ "Blastazoid"
ในปี 2551 นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี จัดอนดับรายการแจ็กแอส อยู่อันดับ 68 ของโชว์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบ 25 ปี
ถนนออชาร์ด
เอ็มทีวีเอเชีย
เอ็มทีวีเอเชีย  เป็นช่องเครือข่ายโทรทัศน์ดนตรีและบันเทิง 24 ชั่วโมง มีเจ้าของคือเอ็มทีวีภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก บริษัทลูกของเวียคอม เอ็มทีวีเอเชียออกฉายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่าง สิงคโปร์ (ผ่านสตาร์ฮับทีวี), มาเลเซีย (แอสโตร), ฮ่องกง (นาวทีวี), อินโดนีเซีย (แอสโตรนูซานตารา) และเวียดนาม (VTC,VCTV,SCTV) นอกเหนือจากนั้นแล้ว ในประเทศอินโดนีเซีย ประเทศไทย และฟิลิปปินส์ ก็มีช่องเอ็มทีวีท้องถิ่นของประเทศนั้น ๆ ด้วย
MTV Southeast Asia
ปาฏลีบุตร
มหาวิทยาลัยนาลันทา
คยา
คยา  คือตำบลหนึ่งในอำเภอคยา จังหวัดมคธ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ 100 กิโลเมตร ทางใต้ของเมืองปัฏนา ตัวเมืองทอดยาวไปตามชายฝั่งของแม่น้ำเนรัญชรา เมืองแห่งนี้เป็นเมืองสำคัญทั้งของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู เพราะเป็นทั้งที่ตั้งของสถานที่เกิดเหตุการณ์สำคัญ ๆ ของพระพุทธศาสนา และสถานที่ ๆ ถูกกล่าวถึงในตำนานปรัมปราในคัมภีร์รามายณะของศาสนาฮินดู โดยภูมิประเทศของคยาเต็มไปด้วยภูเขาหินขนาดเล็ก คยาเป็นเมืองที่เป็นทั้งที่ตั้งของคยาสีสะ สถานที่พระพุทธองค์ทรงแสดงอาทิตตปริยายสูตรเพื่อโปรดแก่เหล่าชฏิล 1,003 รูป และวัดวิษณุบาท วัดฮินดูที่เป็นที่ประดิษฐานของหิน ที่ชาวฮินดูนับถือว่าเป็นรอยบาทของพระวิษณุ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำคัญ 1 ใน 7 แห่งของศาสนาฮินดู