pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในรัชสมัยของพระองค์ได้โปรดเกล้าให้ขุดคลองลัดบางกอก เนื่องจากแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ปากน้ำไปถึง กรุงศรีอยุธยามีความคดเคี้ยวหลายแห่ง ทำให้เสียเวลาในการเดินทางเรือ พระองค์ทรงพิจารณาเห็นว่า แผ่นดินระหว่างคลองบางกอกใหญ่ และคลองบางกอกน้อยแคบ สามารถเดินถึงกันได้ ผลจากการขุดคลองลัดบางกอกทำให้สายน้ำเปลี่ยนทางเดินจนคลองลัดบางกอกกลายเป็นลำน้ำเจ้าพระยา จึงโปรดเกล้าให้ขุดคลองลัด ณ บริเวณดังกล่าวเป็นบริเวณตรงข้ามพระบรมมหาราชวัง ด้านท่าราชวรดิษฐ์ในปัจจุบัน
การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน
พายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อนจะได้รับการตั้งชื่อโดยศูนย์เตือนภัยต่าง ๆ เพื่อความสะดวกระหว่างนักพยากรณ์อากาศกับประชาชนทั่วไปในการคาดการณ์, ผู้สังเกตการณ์, และการเตือนภัย เนื่องจากระบบของพายุนั้น สามารถมีอายุนานกว่าสัปดาห์หรือมากกว่านั้น และในเวลาเดียวกัน ก็อาจมีพายุเกิดขึ้นได้มากกว่าหนึ่งลูกภายในแอ่งเดียวกัน การตั้งชื่อพายุจึงเกิดขึ้นเพื่อป้องกันการสับสนเกี่ยวกับพายุแต่ละลูก การใช้ชื่อที่ระบุเฉพาะตัวของพายุหมุนเขตร้อนแต่ละลูกต้องย้อนกลับไปหลายปี พร้อมกับระบบการตั้งชื่อตามชื่อสถานที่หรือสิ่งต่าง ๆ ก่อนจะมีการเริ่มต้นการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ โดยการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการมีใช้กับพายุที่ก่อตัวในแอ่งพายุหมุนเขตร้อนในแอตแลนติกเหนือ, พายุหมุนเขตร้อนในแปซิฟิกตะวันออก, กลาง, พายุหมุนเขตร้อนในแปซิฟิกตะวันตก, พายุหมุนเขตร้อนในแปซิฟิกใต้ ซึ่งรู้จักกันดีในชื่อพายุหมุนเขตร้อนในภูมิภาคออสเตรเลีย และพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดีย โดยชื่อต่าง ๆ จะได้รับการกำหนดไว้ล่วงหน้า โดยเมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนมีความเร็วลมเฉลี่ยในหนึ่ง, สาม หรือ สิบนาที มากกว่า 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง ซึ่งขึ้นอยู่กับแอ่งนั้น ๆ
ก่อนการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการจะเริ่มต้นขึ้น พายุหมุนเขตร้อนมักถูกตั้งชื่อตามสถานที่ วัตถุ หรือวันฉลองนักบุญทางศาสนาในวันที่เกิดพายุ การใช้ชื่อบุคคลมาตั้งเป็นชื่อระบบลมฟ้าอากาศในระบบอุตุนิยมวิทยานั้นริเริ่มโดยเคลเมนต์ แร็กก์ นักอุตุนิยมวิทยาแห่งรัฐบาลควีนสแลนด์ ซึ่งได้ตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนในระหว่างปี พ.ศ. 2430 ถึง 2450 ต่อมาระบบการตั้งชื่อลมฟ้าอากาศนั้นถูกเลิกใช้ไปหลังจากแร็กก์เกษียณอายุ จนกระทั่งถูกรื้อฟื้นอีกครั้งในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ต่อมาจึงได้มีการนำรูปแบบการตั้งชื่อไปใช้กับแอ่งแอตแลนติกเหนือ แอ่งแปซิฟิกตะวันออก กลาง ตะวันตก และใต้ รวมถึงภูมิภาคออสเตรเลียและมหาสมุทรอินเดีย
ปัจจุบัน พายุหมุนเขตร้อนได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการศูนย์เตือนภัยหนึ่งจากสิบเอ็ดแห่ง และชื่อนั้นจะถูกคงไว้ไปตลอดช่วงชีวิตของตัวพายุหมุนเขตร้อน ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกในการสื่อสารด้านการพยากรณ์อากาศ และการเตือนภัยอย่างมีประสิทธิภาพต่อสาธารณชน ลักษณะนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนหลายลูกเกิดขึ้นพร้อมกันในแอ่งมหาสมุทรเดียวกัน โดยทั่วไป ชื่อจะถูกนำออกมาจากลำดับรายชื่อที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า เมื่อพายุดังกล่าวมีความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่ง สาม หรือสิบนาทีมากกว่า อย่างไรก็ตาม มาตรฐานนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละแอ่ง เช่น พายุหมุนเขตร้อนบางลูกในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกที่ก่อตัวเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในหรือเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ จะได้รับชื่อท้องถิ่นสำหรับใช้ในประเทศฟิลิปปินส์จากองค์การบรริการบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และอุตุนิยมวิทยาฟิลิปปินส์ หรือในซีกโลกใต้ พายุหมุนเขตร้อนจะต้องมีลักษณะเฉพาะ คือ มีแรงลมแรงมากอย่างมีนัยสำคัญเกิดขึ้นรอบศูนย์กลางเสียก่อนจึงจะได้รับชื่อ
สมาชิกใดก็ตามของคณะกรรมการพายุเฮอริเคน พายุไต้ฝุ่น และพายุหมุนเขตร้อนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก สามารถร้องขอให้มีการถอนชื่อหรือยกเลิกชื่อของพายุหมุนเขตร้อนออกจากชุดรายชื่อของพายุหมุนเขตร้อนได้ ชื่อนั้นจะถูกถอนหรือปลดไปหากได้รับฉันทามติจากเสียงข้างมากของสมาชิกว่าพายุหมุนเขตร้อนที่มีชื่อดังกล่าวนั้นมีชื่อทางด้านไม่ดี เช่น ก่อให้เกิดการเสียชีวิตของประชาชนเป็นจำนวนมาก ก่อให้เกิดความเสียหายผลกระทบเป็นจำนวนมาก หรือด้วยเหตุผลพิเศษอื่นใด จากนั้นจึงจะส่งชื่อทดแทนไปยังคณะกรรมการที่เกี่ยวข้องเพื่อลงคะแนนเสียง ทั้งนี้ชื่อเหล่านั้นสามารถถูกปฏิเสธและแทนที่ด้วยชื่ออื่นได้ด้วยเหตุหลายประการ เช่น เหตุผลด้านการสะกดและการออกเสียงของชื่อ ความคล้ายคลึงกับชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่เพิ่งใช้มาไม่นาน หรือมีซ้ำอยู่ในชุดรายชื่ออื่น และความยาวของชื่อสำหรับช่องทางการสื่อสารในสมัยใหม่ เช่น สื่อสังคม
มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก (180° ถึง 100° ตะวันออก).
พายุหมุนเชตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา ถึง 100 องศาตะวันออก จะได้รับชื่ออย่างเป็นทางการจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น หากพายุหมุนเขตร้อนนั้นมีความรุนแรงขั้นต่ำเป็นพายุโซนร้อน อย่างไรก็ตาม PAGASA จะกำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อนของต้นเองหากมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน ก่อตัวหรือเคลื่อนตัวเข้าสู่บริเวณที่เรียกว่า พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเส้นขนานที่ 5 องศาเหนือ ถึง 25 องศาเหนือ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก ถึง 135 องศาตะวันออก ครอบคลุมประเทศฟิลิปปินส์ เป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนในภูมิภาคนี้มีชื่อจำนวนสองชื่อ อย่างไรก็ตาม ชื่อสากลเป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไปในระดับภูมิภาค ส่วนชื่อของฟิลิปปินส์เป็นชื่อที่ใช้กันเป็นการภายในของประเทศฟิลิปปินส์เอง
พายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกจะได้รับชื่อสากล โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น เมื่อมีความรุนแรงขั้นต่ำเป็นพายุโซนร้อนโดยมีความเร็วลมต่อเนื่องเฉลี่ยใน 10 นาทีอย่างน้อย ชื่อจะถูกใช้ตามลำดับต่อเนื่องกันไปในแต่ละปี ซึ่งชื่อเหล่านี้จะถูกเตรียมไว้อยู่ภายในชุดรายชื่อจำนวนห้าชุด โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่นของ ESCAP/WMO ซึ่งชื่อเหล่านี้ถูกส่งมาโดยประเทศและดินแดนสมาชิกจำนวน 14 ประเทศและดินแดน โดยประเทศหรือดินแดนละ 10 ชื่อในปี พ.ศ. 2543 และมีการจัดเรียงชื่อตามลำดับตัวอักษรโรมันของชื่อประเทศที่ส่งเองตามลำดับ ทั้งนี้ ประเทศหรือดินแดนสมาชิกคณะกรรมการไต้ฝุ่น สามารถยื่นขอถอนชื่อพายุในชุดรายชื่อได้ หากชื่อเหล่านั้นส่งผลกระทบอย่างมหาศาล หรืออาจด้วยเหตุผลอื่น เช่น จำนวนตัวเลขผู้เสียชีวิต เป็นต้น
นับแต่ปี พ.ศ. 2506 สำนักงานบริหารบริการบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์ฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้กำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่เข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของหน่วยงานเป็นชื่อของตัวเองอย่างอิสระ โดยชุดรายชื่อมีลักษณะเป็นชุดรายชื่อที่แตกต่างกันสี่ชุด ชุดละ 25 ชื่อ โดยจะนำมากำหนดให้กับพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงตั้งแต่พายุดีเปรสเขตร้อนขึ้นไป ที่ก่อตัวหรือเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตฟิลิปปินส์ ชุดรายชื่อทั้งสี่จะถูกนำมาใช้หมุนเวียนต่อเนื่องกันปีละหนึ่งชุด และหากชื่อพายุหมุนเขตร้อนใดที่สร้างความเสียหายขั้นต่ำ 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ หรือทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 300 คนในประเทศฟิลิปปินส์ ชื่อนั้นจะถูกถอนออก หากมีพายุหมุนเขตร้อนมากเสียจนชื่อในรายการหมดลง จะมีการนำชื่อในรายการเพิ่มเติมมาใช้ต่อ
ภายในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ พายุที่มีความรุนแรงถึงระดับพายุโซนร้อนหรือพายุกึ่งโซนร้อน จะได้รับชื่อโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (NHC/RSMC ไมอามี) โดยศูนย์ดังกล่าวจะเป็นผู้ตัดสิน เมื่อพายุทวีกำลังทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน ด้วยความเร็วลมอย่างน้อย 34 นอต (63 กม./ชม. หรือ 39 ไมล์/ชม.) ชื่อที่ถูกเลือกจะมาจากหนึ่งในหกรายการตามลำดับตัวอักษรที่หมุนเวียนจากรายชื่อทั้งยี่สิบเอ็ด ซึ่งมีคณะกรรมการพายุเฮอริเคน RA IV ขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกเป็นผู้ดูแล ชื่อในชุดรายชื่อดังกล่าวนี้เว้นการใช้ตัวอักษร Q, U, X, Y และ Z และมีการใช้แบบหมุนเวียนสลับกันไประหว่างชื่อผู้ชายและชื่อผู้หญิง ชื่อของพายุซึ่งมีนัยสำคัญจะถูกถอนออกจากชุดรายชื่อ และจะมีการตั้งชื่อขึ้นใหม่มาทดแทนในวาระการประชุมรอบถัดไปของคณะกรรมการพายุเฮอริเคน
จนถึงปี 2564 หากชื่อพายุในชุดรายชื่อของปีนั้นถูกใช้ไปจนหมด พายุโซนร้อนและพายุกึ่งโซนร้อนที่เกิดขึ้นใหม่จะถูกกำหนดชื่อเป็นชื่อของอักษรกรีกตามลำดับ กระทั่งในเดือนมีนาคม 2564 องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกได้ประกาศว่า พายุลูกใดก็ตามที่เกิดขึ้นใหม่นั้น ให้ใช้ชื่อจากรายการรายชื่อเพิ่มเติมแทน ทั้งนี้เพื่อป้องกันความสับสนที่อาจเกิดขึ้นจากชื่อของอักษรกรีก&lt;ref name="ATL/EPAC auxiliary list"&gt;&lt;/ref&gt;
มหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก.
ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก มีสองหน่วยงานที่ทำหน้าที่ประกาศใช้ชื่อกับพายุในนามขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เมื่อหน่วยงานดังกล่าวพบว่ามีพายุหมุนเขตร้อนใดที่ทวีกำลังแรงเป็นระดับพายุโซนร้อน ด้วยความเร็วมลมอย่างน้อย 34 นอต (63 กม./ชม. หรือ 39 ไมล์/ชม.) โดยพายุหมุนเขตร้อนใดที่ทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อน อยู่ระหว่างชายฝั่งทวีปอเมริกา ถึง 140°ต.ต. จะได้รับชื่อโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (NHC/RSMC ไมอามี) ขณะที่พายุหมุนเขตร้อนใดที่ทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อน อยู่ระหว่าง 140°ต.ต. ถึง 180° จะได้รับชื่อโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC/RSMC โฮโนลูลู) ส่วนชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญ จะถูกปลดจากรายการ และจะมีการคัดเลือกชื่อใหม่ขึ้นมาแทนในการประชุมคณะกรรมการเฮอร์ริเคนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกครั้งต่อไป
มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางทิศตะวันออกของละติจูด 140° ตะวันตก.
เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร ระหว่างชายฝั่งทวีปอเมริกา ถึง 140°ต.ต. จะได้รับชื่อโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ โดยมีรายการชื่อทั้งหมดหกชุด หมุนเวียนกันในทุก ๆ หกปี โดยในแต่ละชุดเริ่มต้นที่ตัวอักษรเอ (A) และสิ้นสุดด้วยตัวอักษรซี (Z) โดยชื่อที่ใช้มีทั้งชื่อผู้ชายและชื่อผู้หญิง ส่วนชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญ จะถูกถอนออกจากรายการ และจะมีการคัดเลือกชื่อใหม่ขึ้นมาแทนในการประชุมคณะกรรมการเฮอร์ริเคนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกครั้งต่อไป หากทุกชื่อในชุดถูกใช้ไปจนหมด พายุที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นจะใช้ชื่อในชุดรายชื่อเพิ่มเติมแทน
มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือตอนกลาง (ละติจูด 140° ตะวันตก ถึง 180°).
เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร ระหว่าง 140°ต.ต. ถึง 180° จะได้รับชื่อโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง โดยมีรายการชื่อสี่ชุดเป็นชื่อภาษาฮาวาย โดยได้รับการปรับปรุงโดยคณะกรรมการเฮอร์ริเคนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก โดยการใช้แบบหมุนเวียนโดยไม่คำนึงถึงปี คือ ชื่อแรกของปีถัดไปจะเป็นต่อจากชื่อสุดท้ายของปีก่อน ซึ่งยังไม่ได้ถูกใช้ ส่วนชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญ จะถูกปลดจากรายการ และจะมีการคัดเลือกชื่อใหม่ขึ้นมาแทนในการประชุมคณะกรรมการเฮอร์ริเคนครั้งต่อไป
มหาสมุทรอินเดียเหนือ (ละติจูด 45° ตะวันออก ถึง 100° ตะวันออก).
ภายในมหาสมุทรอินเดียเหนือ ระหว่าง 45°ต.อ. ถึง 100°ต.อ. พายุไซโคลนจะได้รับชื่อจากกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD/RSMC นิวเดลี) โดยกรมดังกล่าวจะเป็นผู้ตัดสิน เมื่อพายุไซโคลนมีความเร็วลมสูงสุด เฉลี่ยใน 3 นาที อย่างน้อย 34 นอต (63 กม./ชม. หรือ 39 ไมล์/ชม.) โดยมีรายการชื่อแปดชุด และได้รับการใช้หมุนเวียนน้อยมากในแต่ละปี อย่างไรก็ตาม ชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญก็จะถูกปลดออกจากรายการ ทั้งนี้เมื่อถึงคราวชื่อชุดแรกใกล้หมดลงแล้ว ได้มีการประกาศรายชื่อชุดใหม่ขึ้น โดยเพิ่มจากเดิมที่ 64 ชื่อ เป็น 169 ชื่อ จากทั้งหมด 13 ประเทศ
มหาสมุทรอินเดียใต้ด้านตะวันตก (แอฟริกา ถึง 90° ตะวันออก).
ในแอ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรอินเดีย พายุดีเปรสชันเขตร้อนและดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนจะได้รับการตั้งชื่อเมื่อศูนย์อุตุนิยมวิทยาประจำภูมิภาคที่เกาะเรอูว์นียงของฝรั่งเศสตรวจพบว่ามีความเร็วลมคงที่สูงสุด 10 นาทีอยู่ที่ 65 กม./ชม. (40 ไมล์) หรือมากกว่านั้นเป็นเวลาอย่างน้อย 6 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ตั้งชื่อพายุได้แก่ ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมอริเชียสและมาดากัสการ์
ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมอริเชียสจะตั้งชื่อพายุลูกหนึ่ง ๆ เมื่อมันมีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางระหว่างละติจูด 55° ตะวันออกกับละติจูด 90° ตะวันออก แต่ถ้าพายุลูกใดมีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางระหว่างละติจูด 30° ตะวันออกกับละติจูด 55° ตะวันออก ศูนย์แจ้งเตือนพายุหมุนเขตร้อนระดับอนุภูมิภาคในมาดากัสการ์จะเป็นผู้กำหนดชื่อที่เหมาะสมของพายุลูกนั้น
รายชื่อใหม่จะใช้เป็นประจำทุกปี ในขณะที่ชื่อปกติจะใช้เพียงครั้งเดียวจึงไม่มีการปลดชื่อออก
ภูมิภาคออสเตรเลีย (90° ตะวันออก ถึง 160° ตะวันออก).
ในภูมิภาคออสเตรเลียในซีกโลกใต้ อยู่ระหว่าง 90° ตะวันออก ถึง 160° ตะวันออก พายุหมุนเขตร้อนจะได้รับการใช้ชื่อเมื่อได้รับการสังเกตการณ์ และ/หรือ วิเคราะห์ความรุนแรง ว่าพายุมีลมแรงใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งจะได้รับการคาดการณ์ต่อไป สำหรับอินโดนีเซียโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศ และธรณีฟิสิกส์อินโดนีเซีย จะตั้งชื่อพายุที่ก่อตัวระหว่างเส้นศูนย์สูตรถึง 10° ใต้ และระหว่าง 90° ตะวันออก ถึง 141° ตะวันออก ในขณะที่สำนักงานบริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกีนี จะตั้งชื่อพายุที่พัฒนาระหว่างเส้นศูนย์สูตรถึง 10° ใต้ และระหว่าง 141° ตะวันออก ถึง 160° ตะวันออก นอกเหนือจากพื้นที่เหล่านี้ สำนักอุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลีย จะเป็นผู้ตั้งชื่อหากมีพายุไซโคลนเกิดขึ้น ซึ่งพายุที่ได้รับดารตั้งชือและเป็นพายุที่ทำให้เกิดการสูญเสียชีวิต และ/หรือ ความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญและการหยุดชะงักลงของวิถีชีวิตของชุมชน ซึ่งจะนำไปสู่การปลดของชื่อพายุนั้น ๆ และจะมีการส่งชื่อใหม่ไปให้องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เพื่อนำเข้าที่ประชุมคณะกรรมการพายุหมุนเขตร้อน
ถ้าพายุก่อตัวระหว่างเส้นศูนย์สูตรถึง 10° ใต้ และระหว่าง 90° ตะวันออก ถึง 141° ตะวันออก จะได้รับการตั้งชื่อโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศ และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG/TCWC จาการ์ตา) โดยจะใช้ตามลำดับจากชุดเอ ในขณะที่ชุดบี จะมีการทำไปแทนรายชื่อในรายการชุดเอ ซึ่งอาจจะมีการปลด ลบออก หรือด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม
ถ้าพายุก่อตัวระหว่างศูนย์สูตรถึง 10° ใต้ และระหว่าง 141° ตะวันออก ถึง 160° ตะวันออก จะได้รับการตั้งชื่อโดยสำนักงานบริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกีนี (NWS, TCWC พอร์ตมอร์สบี) รายชื่อที่ได้ใช้ในรายชื่อเอและจะได้รับการปลดโดยอัตโนมัติหลังจากใช้งาน โดยไม่มีการคำนึงถึงความเสียหายหรือผลที่เกิดจากพายุ รายชื่อบี จะมีการทำไปแทนรายชื่อในรายการรายชื่อเอ ซึ่งอาจจะมีการปลด ลบออก หรือด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม
เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนเกิดขี้นที่ต่ำกว่า 10° ใต้ และระหว่าง 90° ตะวันออก ถึง 160° ตะวันออก จะได้รับการตั้งชื่อโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลีย (BoM) ซึ่งดำเนินการโดยสามศูนย์เตือนภัยพายุไซโคลนเขตร้อนใน เพิร์ท, ดาร์วิน หรือบริสเบน ชื่อที่ใช้ได้รับมอบหมายตามลำดับตัวอักษร และใช้หมุนเวียนโดยไม่คำนึงถึงปี
มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ (160° ตะวันออก ถึง 120° ตะวันตก).
ภายในแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ในซีกโลกใต้ระหว่าง 160° ตะวันออก ถึง 120° ตะวันตก พายุหมุนเขตร้อนจะได้รับการใช้ชื่อเมื่อได้รับการสังเกตการณ์ และ/หรือ วิเคราะห์ความรุนแรง ว่าพายุมีลมแรงใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งจะได้รับการคาดการณ์ต่อไป กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี (FMS/RSMC นันจี) จะตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนระหว่างเส้นศูนย์สูตรถึง 25° ใต้ ในขณะที่สำนักงานบริการอุตุนิยมวิทยานิวซีแลนด์ (MetService, TCWC เวลลิงตัน) จะเป็นผู้ตั้งชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อที่ใช้ร่วมกับ RSMC นันจี ซึ่งพายุที่ได้รับดารตั้งชือและเป็นพายุที่ทำให้เกิดการสูญเสียชีวิต และ/หรือ ความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญและการหยุดชะงักลงของวิถีชีวิตของชุมชน ซึ่งจะนำไปสู่การปลดของชื่อพายุนั้น ๆ และจะมีการส่งชื่อใหม่ไปให้องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เพื่อนำเข้าที่ประชุมคณะกรรมการพายุหมุนเขตร้อน ชื่อของพายุหมุนเขตร้อนจะถูกใช้ตั้งแตารายการเอ ถึง ดี ตามลำดับ โดยไม่ต้องย้อนกลับเริ่มต้นใช้รายชื่อเอใหม่ เมื่อเริ่มปีต่อไป ชื่อพายุต่อไปคือทูนี
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้.
เมื่อมีพายุหมุนเกิดขึ้นในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาทางทะเลของศูนย์อุทกศาสตร์ กองทัพเรือบราซิล จะเป็นผู้ใช้ชื่อโดยใช้รายชื่อที่กำหนดไว้
สมาพันธ์สภาวิชาชีพแห่งประเทศไทย
สมาพันธ์สภาวิชาชีพ เป็นกลุ่มเครือข่ายของสภาวิชาชีพ ได้แก่ แพทยสภา สภาการพยาบาล สภาเภสัชกรรม สภาเทคนิคการแพทย์ สภากายภาพบำบัด ทันตแพทยสภา สภาวิศวกร สภาสถาปนิก และยังเตรียมเชิญสภาทนายความ สภาวิชาชีพวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และสภาวิชาชีพอื่น ๆ เข้าร่วมด้วย
สมาพันธ์สภาวิชาชีพแห่งประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศ โดยการให้ข้อเสนอแนะแก่องค์กรรัฐ เอกชน ในด้านการประกอบวิชาชีพ เพื่อสาธารณประโยชน์ ส่งเสริมจริยธรรม คุณธรรมผู้ประกอบวิชาชีพในสายงานวิชาชีพ
อำเภอนาทวี
นาทวี เป็นอำเภอในจังหวัดสงขลา และเป็นหนึ่งในสี่อำเภอจังหวัดสงขลาที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มพื้นที่ที่ยังมีเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย แยกมาเป็นกิ่งอำเภอจากหัวเมืองจะนะ และตั้งเป็นอำเภอนาทวี เมื่อปี พ.ศ. 2499 เป็นที่ตั้งของศาลจังหวัดนาทวีที่มีพื้นที่อำนาจศาลครอบคลุมอำเภอนาทวี สะเดา สะบ้าย้อย เทพา และจะนะ โดยพื้นที่ดังกล่าวยังเคยมีการพิจารณาจัดตั้งเป็น จังหวัดนาทวี อีกด้วย
อำเภอนาทวี เดิมเป็นที่ตั้งของอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา มีประวัติโดยสังเขปว่า อำเภอจะนะสมัยก่อนเรียกว่าเมืองจะนะ ที่ตั้งเมืองอยู่ที่ตำบลจะโหนง ท้องที่อำเภอจะนะ ต่อมาได้ย้ายที่ตั้งเมืองจะนะ มาตั้งอยู่ที่ตำบลนาทวี ทางด้านทิศตะวันออก ของที่ตั้งที่ว่าการอำเภอนาทวี เมืองจะนะสมัยนั้นเป็นเมืองชั้นตรี มีผู้ปกครองคือขุนศรีสรรพกรรม (นายซ้อน) และต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งให้ย้ายเมืองจะนะปัจจุบันนี้ เนื่องจากในขณะนั้นที่ตำบลนาทวีการคมนาคมไม่สะดวก
ครั้นเมื่อได้มีประกาศใช้ พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ พ.ศ. 2475 แล้ว จึงได้เปลี่ยนเมืองจะนะเป็น "อำเภอจะนะ" และยกฐานะท้องที่ตำบลนาทวีซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองจะนะเดิมรวมท้องที่ตำบลใกล้เคียงเป็น "กิ่งอำเภอนาทวี" ขึ้นอยู่กับอำเภอจะนะและประกาศเป็นอำเภอในเวลาต่อมา
อำเภอนาทวีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอนาทวีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 92 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอนาทวีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญคือ อุทยานแห่งชาติเขาน้ำค้าง ซึ่งมีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจทางธรรมชาติและสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ คือ อุโมงค์ของอดีตโจรคอมมิวนิสต์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ผลิตบัณฑิตในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ทั้งระดับปริญญาตรี โท และเอก
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนช่างชลประทาน สังกัดกรมชลประทาน กระทรวงเกษตราธิการ ซึ่งได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 โดยระยะแรกเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรช่างชลประทาน และมีประวัติความเป็นมายาวนานก่อนจะได้รับการจัดตั้งให้เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ อย่างเป็นทางการและได้มีการพัฒนาการต่าง ๆ เรื่อยมา ดังนี้
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์
การจัดอันดับตามสาขาโดย ARWU, QS และ THE.
ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา ARWU Global Ranking of Academic Subjects พบว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลกในกลุ่ม Engineering สาขา Chemical Engineering อันดับที่ 301-400 ในปี 2018, อันดับที่ 301-400 ในปี 2019, และอันดับที่ 401-500 ในปี 2020
ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา QS World University Rankings by Subject พบว่าในกลุ่ม Engineering &amp; Technology สาขา Engineering Mechanical, Aeronautical &amp; Manufacturing มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 451-500 ในปี 2019, อันดับที่ 451-500 ในปี 2020, อันดับที่ 451-500 ในปี 2021, และอันดับที่ 451-500 ในปี 2022 ในสาขา Engineering Chemical ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 351-400 ในปี 2020 อันดับที่ 351-400 ในปี 2021 และอันดับที่ 301-350 ในปี 2022 และในสาขา Electrical and Electronic Engineering ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลก อันดับที่ 451-500 ในปี 2022
การจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกแยกตามสาขาโดย Times Higher Education World University Rankings by subjects พบว่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับในสาขาวิศวกรรมและเทคโนโลยี (Engineering and Technology) อยู่ในอันดับที่ 601-800 ในปี 2019, ในอันดับที่ 801+ ในปี 2020, และได้รับการจัดอันดับในสาขาวิศวกรรม (Engineering) ในอันดับที่ 801–1000 ในปี 2021
ผลการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการโดย สกว..
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย หรือ สกว. ได้ทำการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยแยกตามสาขาวิชาต่าง ๆ ซึ่งในการประเมินครั้งที่ 2 พ.ศ. 2553 ในกลุ่มสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ พบว่า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีหน่วยงานได้รับการประเมินอยู่ในระดับ 5 (ดีมาก) และระดับ 4 (ดี) จำนวน 2 หน่วยงาน ใน 2 สาขา คือ สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ (Industrial Engineering) โดยภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสาขาวิศวกรรมเคมี (Chemical Engineering) โดยภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ต่อมาในการประเมินครั้งที่ 3 พ.ศ. 2554 ในกลุ่มสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ พบว่า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีหน่วยงานได้รับการประเมินอยู่ในระดับ 4 (ดี) จำนวน 1 หน่วยงาน คือ สาขาวิศวกรรมระบบการผลิต โดยภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คุณหญิง พ.ญ.พรทิพย์ โรจนสุนันท์
สมาพันธ์สภาวิชาชีพ
สมเด็จพระชัยราชาธิราช
อ.จังหาร
กิ่งอ.นาตาล
สมาคมสถาปนิกอเมริกัน
เจสัน ทีค
เจสัน ทีค เป็นแฟนสาวชาวฝรั่งเศสของลาน่า แลงก์ โดยพบกันเมื่อลาน่าไปเรียนต่อด้านศิลปะที่ฝรั่งเศส ด้วยทุนของเล็กซ์ ลูเธอร์ เจสัน ทีคได้กลับมาที่สมอลวิลล์พร้อมกับลาน่า โดยรับตำแหน่งผู้ช่วยโค้ชทีมอเมริกันฟุตบอลของโรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ
เจสัน ทีค แสดงโดยเจนเซ่น แอคเคิลส์ ซึ่งปัจจุบันกำลังโด่งดังในสหรัฐอเมริกา ด้วยบทบาทของหนึ่งในพี่น้องตระกูลวินเชสเตอร์ที่ออกตามหาพ่อแม่ที่หายสาบสูญไป รวมทั้งออกตามล่าปีศาจในละครเรื่อง "Supernatural" โดยอันที่จริงแล้ว ทางทีมงานของละครสมอลวิลล์คิดจะเอาเขามาแสดงเป็นคลาร์ก เค้นท์ถ้าหาทอม เวลลิ่งไม่รับบทแสดงนี้ แต่หลังจากนั้นชื่อของเขาก็ไม่ได้ถูกเมินเฉย ได้มารับบทเจสัน ทีคในละครสมอลวิลล์ ซึ่งทำให้เขาโด่งดัง
เจสัน ทีค เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2527 เป็นลูกของเศรษฐินีผู้โด่งดัง "เจเนวีฟ ทีค" (ทับศัพท์ตามคำพากย์ของ UBC) เจสัน ทีครู้เกี่ยวกับเรื่องลึกลับที่เกิดขึ้นกับตัวแม่เขา รวมทั้งปิดบังเรื่องนี้กับลาน่า แลงก์หลังจากคบเธอไป จนกระทั่งเล็กซ์ ลูเธอร์ได้บอกลาน่าให้เริ่มสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในละครไม่ได้บอกอะไรไว้อย่างชัดเจนนักเกี่ยวกับประวัติของเจสัน ทีค
เจสัน ทีคได้หายสาบสูญไปเมื่อเกิดห่าอุกกาบาตตกลงมายังสมอลวิลล์เป็นครั้งที่สอง หลังจากที่เขาได้บุกเข้าไปในไร่เค้นท์เพื่อสืบหาตัวคลาร์กแล้วอุกกาบาตตกลงมาใส่ที่บ้านเค้นท์ หลังจากนั้นไม่มีใครได้พบเขาอีกเลย
ความรักกับลาน่า แลงก์.
เจสันได้พบรักกับลาน่า แลงก์ที่ฝรั่งเศส และได้ตามเธอกลับมาด้วยเมื่อลาน่า แลงก์ตัดสินใจที่จะกลับมายังสมอลวิลล์เพื่อที่จะเรียนชั้นมัธยมปีสุดท้ายของเธออีกครั้ง โดยเจสันได้ตัดสินใจที่จะทำหน้าที่ผู้ช่วยโค้ชของโรงเรียนสมอลวิลล์ไฮเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับลาน่า แลงก์ต่อ
ความรักระหว่างเจสันกับลาน่ามีอุปสรรคบ้าง คือตอนที่เล็กซ์ ลูเธอร์ได้เข้ามาเตือนลาน่าเรื่องที่เจสันและแม่ของเธออาจจะรู้เรื่องบางอย่างที่เธอไม่รู้ โดยแสดงหลักฐาน แต่ว่าเธอกับเจสันก็ยังตัดสินใจที่จะรักกันต่อโดยที่ไม่สนเล็กซ์ ลูเธอร์ รวมทั้งแม่ของเขา เจเนวีฟ ทีค
นอกจากนั้น ความรักของเขากับลาน่าก็มีอุปสรรคมากที่สุดเมื่อแม่ของเขา เจเนวีฟ ทีคได้บอกกับเจสันว่า อันที่จริงแล้ว บรรพบุรุษตระกูลทีคเป็นดัทเชส ที่ตัดสินประหารบรรพบุรุษของลาน่าเมื่อนานมาแล้วคือมาร์กาเรต อีโซเบล เทอร์โรซ์ให้รับโทษเผาทั้งเป็นในฐานะเป็นแม่มด และเธอก็เตือนเจสันให้อยู่ห่างจากลาน่าไว้เพราะเธออาจจะกลับมาแก้แค้นเมื่อไรก็ได้
เคาน์เตส มาร์กาเร็ต อีโซเบล เทอร์โรซ์.
ในระหว่างที่เจสันพาลาน่าไปยังหลุมศพของเคาน์เตสมาร์กาเร็ต อีโซเบล เทอร์โรซ์ เจเนวีฟได้แอบสะกดรอยไป และเมื่อลาน่าสัมผัสหลุมศพของเคาน์เตสมาร์กาเร็ต อีโซเบล เทอร์โรซ์ เธอก็เรืองแสงและลอยขึ้นไปโดยไม่ทราบสาเหตุ หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไป ลาน่าก็พบว่ามีแผลรูปประหลาดอยู่บนเอวของเธอ เธอได้ปรึกษาทั้งเล็กซ์, คลาร์ก หรือแม้กระทั่งเจสันเองเกี่ยวกับแผลนี้ ซึ่งตอนหลังเธอก็ได้รู้ว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของบรรพบุรุษเธอ เคาน์เตส มาร์กาเรต อีโซเบล เทอร์โรซ์
การแย่งชิงคริสตัลแห่งความรู้.
หลังจากเจเนวีฟได้บอกความลับลาน่าให้เจสัน เธอได้บอกอีกว่าทางเดียวที่จะรอดพ้นจากหายนะคือการตามหาคริสตัลสามส่วน ซึ่งจะเป็นประตูสู่พลังอำนาจ ซึ่งคลาร์กก็ได้รับภาระนี้จากจอร์เอลเพื่อที่เขาจะได้ไปยังป้อมสันโดษ และเล็กซ์ก็ตามล่าหาส่วนของคริสตัลอยู่ จึงกลายเป็นว่าเนื้อเรื่องหลักของภาคนี้คือการที่ทั้งสามฝ่ายแย่งชิงคริสตัลสามส่วนเพื่อที่จะได้พลังอำนาจ
คริสตัลส่วนแรก คลาร์กได้มาจากเล็กซ์ในขณะที่คลาร์ก เค้นท์ยังความจำเสื่อมอยู่และยังคิดว่าตัวเองเป็นคาลเอล และไม่มีใครแย่งชิง คริสตัลส่วนที่สามอยู่ที่ไลโอเนลที่ได้มาจากผู้ช่วยของ ดร.สวอนน์ (คริสโตเฟอร์ รีฟ) ซึ่งตอนสุดท้ายเรื่องก็เฉลยว่าอยู่ที่ไลโอเนล ลูเธอร์ เมื่อคริสตัลส่วนนี้เรืองแสงขึ้น หลังจากคาล์กนำคริสตัล2ส่วนที่เหลือไปวางในถ้ำ
ส่วนคริสตัลส่วนที่สอง เป็นคริสตัลที่นับว่าแย่งชิงกันอย่างมันหยดเป็นที่สุดเพราะว่าไปบุกแย่งกันถึงประเทศจีน และผลปรากฏว่าลาน่าและเจสันเป็นผู้ได้คริสตัลอันนี้ไป
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน เป็นกองหลังของทีมอเมริกันฟุตบอล โรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ เก่งเรื่องการกีฬาด้านทีมอเมริกันฟุตบอลมากจนได้รับยกย่องเป็นผู้เล่นทรงคุณค่าของทีมอเมริกันฟุตบอลโรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ และเป็นแฟนของลาน่า แลงก์ โดยที่ตัวละครที่ชื่อ "วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน" นี้ เป็นหนึ่งในตัวละครที่ไม่มีในการ์ตูนซูเปอร์แมนของ DC Comics ฉบับดั้งเดิมอีกด้วย
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน รับบทโดยอีริก จอห์นสัน ในละครชื่อดังของอเมริกา "สมอลวิลล์" ที่ฉายทางช่อง The WB
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2526 เป็นลูกชายคนเดียวของแจ็ค ฟอร์ดแมน อดีตทหารเรือที่เคยรบในสงครามเวียดนาม และเบ็ตตี้ ฟอร์ดแมน โดยครอบครัวฟอร์ดแมน มีธุรกิจส่วนตัวเป็นร้านขายอุปกรณ์กีฬาในสมอลวิลล์
พ่อของวิทนี่ย์ ฟอร์ดแมนได้เสียชีวิตลงใน ภาคที่ 1 ตอนที่ 17 Reaper ด้วยโรคมะเร็ง ก่อนที่พ่อของวิทนี่ย์จะตาย เล็กซ์ได้จัดเซอร์ไพรซ์ให้กับพ่อของวิทนี่ย์ที่ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตว่าเขาจะได้เห็นวิทนี่ย์เล่นอเมริกันฟุตบอลกับทีมมืออาชีพ ด้วยการจ้างทีมของเขาเองทั้งหมดให้มาเล่นให้ดู
ส่วนวิทนี่ย์นั้น ได้เสียชีวิตลงขณะที่ทำสงครามที่อาเจะฮ์ อินโดนีเซีย ในภาคที่ 2 ตอนที่ 11
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมนเป็นแฟนผู้ขี้หวงของลาน่า แลงก์ เขาโกรธคลาร์กที่ไปคบกับลาน่าในตอนแรกสุด จึงจับเขาพร้อมห้อยสร้อยคอคริปโตไนท์สีเขียว ซึ่งทำให้คลาร์กอ่อนแรงไว้ และจับคลาร์กไปเป็นหุ่นไล่กา ซึ่งเป็นประเพณีของทีมอเมริกันฟุตบอลสมอลวิลล์ที่จะรุ่นพี่จะต้องจับรุ่นน้องที่เห็นว่าเป็นลูกแหง่มาหนึ่งคนเพื่อที่จะถูกตรึงกางเขนเป็นหุ่นไล่กาขณะที่มีงานเลี้ยงเต้นรำ หรืองานคืนสู่เหย้า ของสมอลวิลล์ ซึ่งนั่นทำให้ลาน่าโกรธวิทนี่ย์มาก ซึ่งก่อนนั้นเขาและลาน่าก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกันมาโดยตลอด หลังจากเหตุการณ์นั้น คลาร์กได้ตัดสินใจแก้แค้นวิทนี่ย์ด้วยการยกรถคันอื่นทับรถของวิทนี่ย์เสีย
ความรักระหว่างทั้งคู่ในเริ่มห่างเหิน เมื่อวิทนี่ย์ตัดสินใจที่จะไปเป็นนาวิกโยธิน ตามแบบพ่อของเขาหลังพ่อของเขาเสียชีวิตเพื่อสร้างเกียรติยศ โดยก่อนเขาจะไปเขาได้บอกกับคลาร์กว่าให้ดูแลลาน่าแทนเขาด้วย
ลาน่าและแม่ของวิทนี่ย์ได้รับคำแจ้งจากกระทรวงกลาโหม ของสหรัฐอเมริกา ในภาคที่ 2 ตอนที่ 10 Skinwalker ว่าวิทนี่ย์หายตัวไประหว่างการสู้รบที่อาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ก่อนตายวิทนี่ย์ได้แต่พร่ำบ่นถึงสมอลวิลล์และลาน่า และเขาก็ตายระหว่างการสู้รบ แต่ทว่าวิทนี่ย์ก็กลับมาหาลาน่าในภาคที่ 2 ตอนที่ 11 Visage โดยไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ แต่อันที่จริงแล้ว คลาร์กได้สังเกตว่าที่จริงแล้ววิทนี่ย์คือทีน่า เกรียร์ ซึ่งสามารถแปลงกายเป็นใครก็ได้ ซึ่งทีน่า เกรียร์ในคราบของวิทนี่ย์ได้จัดการสังหารพลเรือโทแม็กนัตตี้ ที่จะมาแจ้งข่าวการตายของวิทนี่ย์ให้แม่ของเขาทราบ และจับแม่ของวิทนี่ย์เป็นตัวประกัน ก่อนที่คลาร์กจะสกัดทีน่าไว้ได้ หลังจากการต่อสู้ระหว่างทีน่ากับคลาร์ก ทีน่าก็ตายด้วยความบังเอิญหลังร้านเดอะทาลอน