pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชอว์โลว์ และ ศาสตราจารย์ โรเบิร์ต ฮอฟสแตดเตอร์ ที่ สแตนฟอร์ด ผู้ซึ่งมีบุตรเป็นโรคออทิสติก เหมือนกัน ได้ร่วมมือและช่วยเหลือกันและกันเพื่อหาทางรักษาบุตรของตน บุตรของชอว์โลว์นั้นได้เข้ารับการดูแลที่ศูนย์พิเศษสำหรับผู้ป่วยออทิสติก โดยในภายหลังชอว์โลว์ได้รวบรวมทุนเพื่อตั้งสถาบันเพื่อดูแลผู้ป่วยออทิสติก ในเมือง พาราไดซ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และใน พ.ศ. 2542 สถาบันนี้ได้รับการตั้งชื่อเป็น ศูนย์อาเธอร์ ชอว์โลว์ ก่อนหน้าที่เขาเสียชีวิตไม่นานนัก
ชอว์โลว์เป็นผู้สนับสนุนทฤษฎีที่เป็นที่ถกเถียง เกี่ยวกับ การช่วยเหลือการสื่อสารสำหรับผู้ป่วยออทิสติก
นอกเหนือไปจากงานวิจัยของเขาทางด้านทัศนศาสตร์ โดยเฉพาะ เลเซอร์ และ การหาค่าความถี่จำเพาะด้วยเลเซอร์ เขายังสามารถที่จะทำการค้นคว้าวิจัยทางด้านตัวนำยิ่งยวด และ การสั่นพ้องแม่เหล็กนิวเคลียร์ได้อีกด้วย เขาได้รางวัลโนเบลในปีพ.ศ. 2524 ร่วมกับ นิโคลาส โบลมเบอร์เกน "สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาการหาความถี่จำเพาะโดยใช้เลเซอร์ (laser spectroscopy)" และ ไค มานเน บอร์เย ซีกบาห์น "สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาการหาความถี่จำเพาะความละเอียดสูงด้วยอิเล็กตรอน"
ในปี 2534 บริษัท เอ็นอีซี (NEC Corporation) และ สมาคมฟิสิกส์อเมริกัน (American Physical Society) ได้ร่วมกันจัดตั้งรางวัล "อาเธอร์ แอล. ชอว์โลว์ ใน วิทยาศาสตร์ทางด้านเลเซอร์" (Arthur L. Schawlow Prize in Laser Science) รางวัลนี้ได้ถูกมอบเป็นประจำทุกปีสำหรับผู้ที่ความโดดเด่นในการมีส่วนร่วมเพื่องานวิจัยพื้นฐานโดยใช้เลเซอร์
ชอว์โลว์เสียชีวิตในเมืองพาโล อัลโต รัฐแคลิฟอร์เนีย เนื่องจากเป็น มะเร็งในเม็ดเลือดขาว (ลูคีเมีย) โดยมีอายุรวมได้ 77 ปี
อาธีน่า
พรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นพรรคการเมืองไทยซึ่งก่อตั้งในกลางปี พ.ศ. 2550 มีนายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก เป็นพรรคการเมืองที่เคยได้รับเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย
ยุคก่อตั้ง.
ในช่วงก่อตั้ง นายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก ยุทธศาสตร์หาเสียงของพรรคคือ "นำรอยยิ้มกลับสู่สังคมไทย" มีอดีต ส.ส.ภาคอีสานเป็นสมาชิก เช่น กลุ่มของพินิจ จารุสมบัติ ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ วัฒนา อัศวเหม โสภณ เพชรสว่าง กลุ่มอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ในกลุ่มกรุงเทพ 50 ของสุรนันท์ เวชชาชีวะ รวมทั้งกลุ่มบ้านริมน้ำของสุชาติ ตันเจริญ และกลุ่มทางภาคเหนือของกิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ อีกด้วย ในส่วนของกลุ่มบุคคลอื่นที่ไม่ได้เป็นนักการเมืองมาก่อน แต่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคด้วยก็ได้แก่ นายสุระ แสนคำ หรือ เขาทราย แกแล็คซี่ อดีตแชมป์โลกชาวไทย และ นาวาอากาศตรีปิยะพงษ์ ผิวอ่อน อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย เป็นต้น
ยุค พ.ศ. 2554.
ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ผู้บริหารของพรรครวมชาติพัฒนา และพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ประกาศรวมตัวกันและตั้งพรรคใหม่ขึ้น ชื่อว่า "พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน" โดยสมาชิกของพรรคเพื่อแผ่นดินจำนวนมาก โดยเฉพาะอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ได้ลาออกจากพรรคเพื่อแผ่นดินและสมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรครวมชาติพัฒนา
กลางเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 กรรมการบริหารพรรคเพื่อแผ่นดินมีมติให้ ศาสตราจารย์ ดร.ชัยยงค์ พรหมวงศ์ รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เป็นหัวหน้าพรรค และนำสมาชิกพรรคสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทั้งแบบบัญชีรายชื่อและแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน เบอร์ 53
ยุคหลังการเลือกตั้ง 2562.
ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 พรรคเพื่อแผ่นดินได้จัดการประชุมใหญ่สามัญพรรคเพื่อแผ่นดิน ครั้งที่ 1/2563 ที่โรงแรมเชียงใหม่ออร์คิด จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหมจำนวน 12 คนพร้อมกับเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรคซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายประมวล เอมเปีย อดีตรองโฆษก พรรคประชาธิปัตย์ เป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่ พร้อมกรรมการบริหารพรรคอีก 11 คน
กรรมการบริหารพรรค (9 ธันวาคม 2551 - 27 มีนาคม 2552).
การเลือกกรรมการบริหารพรรคชุดดังกล่าวนี้ มีเรื่องวุ่นวายตามมาซึ่งมีสมาชิกพรรคบางส่วนอ้างว่าการที่พลตำรวจเอกประชา ขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค ถือเป็นโมฆะ เนื่องจากผิดข้อบังคับพรรค กระทั่งต้องมีการส่งเรื่องให้คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) พิจารณา โดยพลตำรวจเอกประชายังคงดำรงตำแหน่งเรื่อยมาระหว่างรอผลพิจารณา เรื่องราวได้ลุกลามจนถึงขั้นพยายามลงมติขับพลตำรวจเอกประชาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา ท้ายสุดผลของการพิจารณาจาก กกต. หลังจากตรวจสอบข้อเท็จจริงเรื่องข้อบังคับต่างๆ มติ กกต.เสียงข้างมากเห็นว่า การประชุมดังกล่าวไม่ชอบด้วย พ.ร.บ.พรรคการเมืองและข้อบังคับพรรคเพื่อแผ่นดิน จึงทำให้มติการเลือกพลตำรวจเอกประชา พรหมนอกเป็นหัวหน้าพรรค ถือเป็นโมฆะ
กรรมการบริหารพรรค (20 เมษายน 2552 - พ.ศ. 2554).
การเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหาร
สภานโยบายและยุทธศาสตร์พรรค.
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 พรรคเพื่อแผ่นดินได้แต่งตั้ง นายสุรเกียรติ์ เสถียรไทย เป็นประธานสภานโยบายและยุทธศาสตร์พรรค โดยมีคณะกรรมการสภาฯ ประกอบด้วย นายวิจิตร สุพินิจ อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย นายศุภชัย พิศิษฐวานิช อดีตปลัดกระทรวงการคลัง นายบรรพต หงษ์ทอง อดีตปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ นายวิเชียร เตชะไพบูลย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงิน และ นายนิทิต พุกกะณะสุต ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงิน โดยทั้งหมดจะเป็นทีมเศรษฐกิจของพรรคเพื่อแผ่นดินด้วย
ต่อมานายสุรเกียรติ ได้ลาออกจากตำแหน่ง ประธานสภานโยบายและยุทธศาสตร์พรรค เนื่องจากเป็นหนึ่งใน 111 อดีตกรรมกรรมบริหารพรรคไทยรักไทย ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี และ กกต. วินิจฉัยว่าไม่สมควรดำรงตำแหน่งใดๆ ในพรรคการเมืองระหว่างที่ถูกตัดสิทธิ์ดังกล่าว
การถอนตัวจากการร่วมรัฐบาล สมัยนายสมัคร สุนทรเวช เป็นนายกรัฐมนตรี.
ในค่ำวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 นายสุวิทย์ ในฐานะหัวหน้าพรรคได้จัดแถลงข่าวที่กระทรวงอุตสาหกรรมร่วมกับกรรมการบริหารพรรคอีก 2 คน ถอนตัวจากการร่วมรัฐบาลคณะรัฐมนตรีคณะที่ 57 โดยอ้างถึงมีความพยายามของรัฐบาลที่จะดึงดันแก้ไขรัฐธรรมนูญ การจาบจ้วงเบื้องสูง และความไม่ชัดเจนในกรณีปราสาทเขาพระวิหารขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก แต่ต่อมา บรรดาสมาชิกได้แถลงว่า การลาออกครั้งนี้เป็นการกระทำของนายสุวิทย์คนเดียว มิได้ผ่านมติของกรรมการบริหารพรรค
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2551.
ในการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีปี พ.ศ. 2551 ต่อจากนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี จากรณียุบพรรคพลังประชาชน การลงมติครั้งนี้มีกระแสข่าวถึงความไม่แน่นอนในการเปลี่ยวขั้วรัฐบาล ของพรรคร่วมรัฐบาล ซึ่งรวมถึงพรรคเพื่อแผ่นดินด้วยเช่นกัน ก่อนการลงมติมีการแถลงข่าวที่สร้างความสับสนถึงมติของพรรคเพื่อแผ่นดินอยู่เป็นระยะว่าจะเป็นเช่นไร จนมีเมื่อนายเสนาะ เทียนทอง หัวหน้าพรรคประชาราช ได้เสนอชื่อพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดินในขณะนั้น ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ด้วยเหตุว่าเป็นคนกลางและมีคุณวุฒิ เหมาะกับสถานการณ์บ้านเมือง แต่เมื่อถึงวันลงมติเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เสียงของ ส.ส. ในพรรคเพื่อแผ่นดินทั้งหมด 21 เสียงในเวลานั้น ได้แตกเป็น 2 ส่วน ดังนี้
การลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรี พ.ศ. 2553.
การอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรี 5 คน เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม และวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ซึ่งมีการลงมติในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553 โดย ส.ส.ของพรรคเพื่อแผ่นดินบางส่วน ได้ลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในรัฐบาล 2 คน คือ นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล และนายโสภณ ซารัมย์ จากพรรคภูมิใจไทย ทำให้แกนนำของพรรคภูมิใจไทย แสดงความไม่พอใจ และเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีปรับพรรคเพื่อแผ่นดินออกจากพรรคร่วมรัฐบาล
ต่อมาได้มีการปรับรัฐมนตรีในส่วนของพรรคเพื่อแผ่นดิน จำนวน 3 คน คือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงไอซีที รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ออกจากตำแหน่ง และมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีจากพรรคประชาธิปัตย์ พรรคมาตุภูมิ แทนในโควตาของพรรค โดยให้โควตารัฐมนตรีให้พรรคเพื่อแผ่นดิน เพียง 1 ตำแหน่ง คือ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
การเลือกตั้งภายหลังการย้ายออกของอดีต ส.ส..
พรรคเพื่อแผ่นดิน โดยนายกว้าง รอบคอบ รักษาการหัวหน้าพรรค ประกาศแสดงเจตนารมณ์ของพรรคว่าจะไม่มีการส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เพื่อป้องกันความสับสันระหว่างพรรคเพื่อแผ่นดิน และพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน ซึ่งสมาชิกของพรรคเพื่อแผ่นดินส่วนใหญ่ได้ย้ายเข้าไปร่วมงานทางการเมืองด้วย ส่วนกิจกรรมของพรรคเพื่อแผ่นดินยังคงมีต่อไป
พรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งซ่อมที่จังหวัดเชียงใหม่ เขต 3 แทนนางสาวชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ เมื่อวันที 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีหมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 53 แต่การเลือกตั้งในครั้งนั้นเป็นโมฆะตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ
องค์กรยุวชนเพื่อความยุติธรรม
องค์กรยุวชนเพื่อความยุติธรรม (Angkatan Pemuda Insaf) เป็นองค์กรที่แยกตัวออกมาจากพรรคชาตินิยมมลายูเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2489 เป็นกลุ่มที่ดำเนินนโยบายแบบหัวรุนแรง บทบาทของกลุ่มนี้เริ่มเด่นชัดในสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเป็นกลุ่มที่ให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นในฐานะผู้ปลดแอกมลายูจากอังกฤษ และยังติดต่อกับพรรคคอมมิวนิสต์มาลายาที่เป็นฝ่ายต่อต้านญี่ปุ่นอย่างลับๆ เป้าหมายที่แท้จริงของกลุ่มนี้คือต้องการรวมมาเลเซียเข้ากับอินโดนีเซียเป็นสมาพันธ์ของชาวมลายู
ใน พ.ศ. 2488 เริ่มมีแนวโน้มว่าญี่ปุ่นจะแพ้สงคราม กลุ่มชาตินิยมหัวรุนแรงจึงตั้งองค์กรสหภาพชาวอินโดนีเซียแห่งคาบสมุทรเพื่อประกาศเอกราชร่วมกันแต่ไม่สำเร็จ อินโดนีเซียภายใต้การนำของซูการ์โนประกาศเอกราชต่างหาก ส่วนอังกฤษกลับมาครอบครองคาบสมุทรมาลายาตามเดิม กลุ่มชาตินิยมหัวรุนแรงจึงตั้งพรรคชาตินิยมมลายูขึ้น
การเมืองในมาลายาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เต็มไปด้วยความขัดแย้งทางด้านเชื้อชาติ แผนการตั้งสหภาพมาลายาที่ให้โอกาสชนกลุ่มอื่นๆที่ไม่ใช่ชาวมลายูและกีดกันสิทธิของชนชั้นปกครองเดิมคือสุลต่านถูกชาวมลายูคัดค้าน จนต้องล้มเลิกไป หันมาใช้รูปแบบสหพันธรัฐมาลายาแทน เกิดกลุ่มการเมืองใหม่ที่เรียกว่าพรรคแนวร่วมชาตินิยมมลายูหรืออัมโน เมื่ออังกฤษดำเนินนโยบายเอียงไปทางกลุ่มสุลต่านและอัมโน บางส่วนของพรรคชาตินิยมมลายูได้แยกตัวออกมาเพื่อประสานงานกับกลุ่มฝ่ายซ้ายอื่นๆและเพื่อต่อรองกับกลุ่มอนุรักษนิยม
แนวทางขององค์กรยุวชนด้วยความยุติธรรมเป็นไปด้วยความรุนแรงกว่าพรรคชาตินิยมมลายู หัวหน้ากลุ่มคืออาหมัด โบเอสตามานที่เคยเป็นสมาชิกกลุ่มยุวชนภายใต้การสนับสนุนของญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 คำขวัญประจำองค์กรคือ Merdeka Dengan Durah (เสรีภาพที่ได้มาด้วยเลือด) ด้วยการเน้นการต่อสู้ด้วยความรุนแรง ทำให้อังกฤษเห็นว่ากลุ่มนี้เป็นภัยต่อประเทศ องค์กรยุวชนฯจึงถูกประกาศให้เป็นกลุ่มนอกกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2490 สมาชิกของกลุ่มพยายามรวมตัวกันอีกครั้งในชื่อ กลุ่มยุวชนมลายูหัวรุนแรงหรือกลุ่มปาริม เพื่อต่อต้านการตั้งสหพันธรัฐมาลายา กลุ่มนี้สลายตัวไปหลังเหตุการณ์การก่อจลาจลของพรรคคอมมิวนิสต์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2491
ดนตรีร็อก
กลุ่มยุวชนมลายูหัวรุนแรง
งานวิจัยต้นฉบับ
พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย
พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย หรือ พรรคปาส  เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซียที่นิยมแนวทางทางศาสนาอิสลาม พยายามต่อสู้เพื่อผลักดันให้รัฐธรรมนูญเพิ่มหลักการของศาสนาอิสลามเข้าไปด้วย พรรคนี้ประสบความสำเร็จในการทำให้สภานิติบัญญัติของรัฐกลันตัน อนุมัติให้ใช้กฎหมายอิสลามได้ใน พ.ศ. 2536
จุดกำเนิดของพรรคเริ่มจากการตั้งพรรคอิสลามมาลายาทั้งมวลเมื่อ พ.ศ. 2494 ซึ่งเป็นพรรคที่เคร่งศาสนาและมีอิทธิพลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พรรคปาสเข้าเป็นพันธมิตรกับบารีซัน นาซิยนนัลเมื่อ พ.ศ. 2516 แต่ถูกขับออกมาเมื่อ พ.ศ. 2520 หลังจากนันพรรคมีการเปลี่ยนผู้นำ เน้นนโยบายฟื้นฟูศาสนาอิสลามและจัดตั้งรัฐอิสลาม ทำให้ประนีประนอมกับกลุ่มที่ไม่ใช่มุสลิมได้ยาก และกลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของพรรคอัมโนที่เป็นพรรครัฐบาล
ผลจากคดีการจับกุมนายอันวาร์ อิบราฮิม ทำให้พรรคปาสได้รับความนิยมมากขึ้น สามารถควบคุมสภานิติบัญญัติของรัฐกลันตันและรัฐตรังกานูได้ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 และหัวหน้าพรรคคือนายฟัดซัล โนช์ได้เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาสหพันธรัฐ
พรรคปาส
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร  เป็นองค์กรทางการเมืองของฟิลิปปินส์ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1972 และมีอำนาจในเขตปกครองตนเองมุสลิมในมินดาเนา
ในช่วง พ.ศ. 2513 MNLF จัดตั้งโดย นูร์ มิสวารี เพื่อเรียกร้องเอกราขให้ชาติโมโร การต่อสู้ของกลุ่มนี้เป็นการดึงเอาการต่อสู้อิงแนวทางศาสนาอิสลามเข้ามาในฟิลิปปินส์เป็นกลุ่มแรก มีการเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ไม่สำเร็จ การต่อสู้จึงดำเนินต่อไป
MNLF ยังคงต่อสู้เพื่อเอกราชด้วยความรุนแรงจน พ.ศ. 2524 มีการแยกตัวออกเป็นกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร พ.ศ. 2529 MNLF กับรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้เจรจาสันติภาพกันสำเร็จ รัฐบาลยอมให้ตั้งเขตปกครองตนเองในบริเวณที่ชาวมุสลิมเป็นชนส่วนใหญ่ บริเวณดังกล่าวคือเขตปกครองตนเองมุสลิมมินดาเนา
งานค้นคว้าต้นฉบับ
กองทัพเสรีชาติกัมพูชา
กองทัพเสรีชาติกัมพูชา ( "กงทัพเสรีชาติกมฺพุชา"; ) เป็นขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดย ชุน ยาสิท ที่ปอยเปตใกล้กับชายแดนไทย กองบัญชาการใหญ่อยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียร์ สหรัฐอเมริกา มีสมาชิกในสหรัฐราว 500 คน และมีผู้สนับสนุนในกัมพูชาราว 20,000 คน
กองทัพเสรีชาติกัมพูชาปฏิเสธไม่เข้าร่วมการเลือกตั้งในกัมพูชาและปฏิเสธรัฐบาลของฮุนเซน โดยกล่าวอ้างว่ารัฐบาลนี้มีพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามหนุนหลัง กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากชุชนชาวเขมรในสหรัฐและชาวเขมรที่ลี้ภัยในยุโรป
เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 กองทัพเสรีชาติกัมพูชาก่อการจลาจลกลางกรุงพนมเปญและเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อเหตุการณ์สงบลงมีผู้เสียชีวิต 8 คน และผู้ก่อเหตุถูกจับกุมราว 200 คน รวมทั้ง ริชาร์ด กิรีกิม ชาวอเมริกันเชื้อสายเขมร ศาลอาญาของกัมพูชามีคำพิพากษาเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ให้จำคุกแกนนำผู้ก่อความไม่สงบจำนวน 24 คน เป็นเวลา 3 – 20 ปี
องค์กรเยาวชนกู้ชาติปัตตานี
พระจุฬาราชมนตรี (สอน อหะหมัดจุฬา)
พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม สอน อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา) กับคุณหญิงถนอม เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 เข้ารับราชการในกรมท่าขวา ได้เป็นหลวงราชเศรษฐีเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับการแต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2473 ถือเป็นจุฬาราชมนตรีคนสุดท้ายในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 รวมอายุได้ 56 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
เป็นจุฬาราชมนตรีคนที่ 9 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และเป็นคนที่13แห่งราชอาณาจักรไทย พระจุฬาราชมนตรี (สอน อหะหมัดจุฬา) เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (สัน) กับคุณหญิงถนอม ได้ถวายตัวเป็นหมาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่6  ได้รับราชกาลและโปรดเกล้าให้เป็น “หลวงราชเศรษฐี” รับราชการในกระทรวงมหาดไทยในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ได้เลื่อนเป็น “พระจุฬาราชมนตรี สอน อะหมัดจุฬา”
พระจุฬาราชมนตรี (สอน อะหมัดจุฬา) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2479 หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย ประมาณ 4 ปี ศพของท่านถูกฝัง ณ สุสานมัสยิดต้นสน (กุฎีใหญ่)
กุหลาบแวร์ซาย
Lady Oscar
John Forbes Nash
จอห์น ฟอร์บ แนช
จอห์น ฟอร์บ แนช จูเนียร์
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
อ.บ้านหลวง
อ.ทุ่งช้าง
อ.นาหมื่น
อ.สันติสุข
อ.สองแคว
พรรคชาติพัฒนากล้า
พรรคชาติพัฒนากล้า หรือในชื่อเดิมว่า รวมชาติพัฒนา และ รวมใจไทยชาติพัฒนา ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และ ชาติพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสมาชิกจากพรรคการเมืองที่เคยมีอยู่แล้ว อาทิ กลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวม กลุ่มรวมใจไทย เข้ากับ พรรคชาติพัฒนา มีบุคคลสำคัญทางการเมืองหลายคนเข้าร่วม เช่น นายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์, ดร.พิจิตต รัตตกุล, รศ.ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์, นายอุทัย พิมพ์ใจชน, นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นต้น
รวมใจไทยชาติพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่ อาทิ กลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวม กลุ่มรวมใจไทย เข้ากับ พรรคชาติพัฒนา มีบุคคลสำคัญทางการเมืองหลายคนเข้าร่วม เช่น นายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์, ดร.พิจิตต รัตตกุล, ศ.ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์, นายอุทัย พิมพ์ใจชน, นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นต้น
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ที่ทำการพรรคได้มีมติให้ พล.อ.เชษฐา ฐานะจาโร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค มี นายเกษมสันต์ วีระกุล เป็นรองหัวหน้าพรรค และมีนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พลเอก เชษฐา ฐานะจาโร หัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ได้ยื่นใบลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรค และหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา รวมถึงการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) สัดส่วน หลังจากที่ได้เลือก พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งขัดกับมติของพรรคที่ให้เลือกนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยเจ้าตัวยอมรับว่ารู้สึกไม่สบายใจ ที่มีความเห็นต่างจากพรรค แต่เห็นว่าบ้านเมืองขณะนี้แบ่งเป็น 2 ฝ่าย จึงอยากให้คนกลางเข้ามาบริหารประเทศ โดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นหลัก และเชื่อว่ารัฐบาลคงจะบริหารงานลำบาก แต่ก็ขอให้ ส.ส. ทำหน้าที่โดยยึดหลักของกฎหมาย จากนั้นในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 3/2551 ที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนใหม่
ในการประชุมใหญ่สามัญของพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ประจำปี 2553 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนาได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "รวมชาติพัฒนา" พร้อมกับเปลี่ยนสัญลักษณ์พรรคใหม่ด้วยเป็นรูปรูปหัวช้างจรดปลายงวงช้าง ที่เป็นสัญลักษณ์คู่บ้านเมือง ประกอบขึ้นด้วยแถบสีธงไตรรงค์ ปลายงวงบรรจบด้วยรูปวงกลมสีทอง หมายถึงสุวรรณภูมิอันเป็นศูนย์รวมของชาติไทย
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550.
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา (ในขณะนั้น) ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 9 คน และได้ร่วมกับพรรคพลังประชาชนในการจัดตั้งรัฐบาลถึง 2 ครั้ง คือ รัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ โดยมี วรรณรัตน์ ชาญนุกูล หัวหน้าพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เลขาธิการพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ต่อมาในในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 พรรครวมชาติพัฒนา ได้ร่วมสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล โดยพรรคฯ ยังได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในตำแหน่งเดิมอีกด้วย
ในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรครวมชาติพัฒนา ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2554 พรรครวมชาติพัฒนา และพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ประกาศรวมตัวกันโดยใช้ชื่อพรรคใหม่ว่า "พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน"โดยหลังจากมีการยุบสภาแล้ว สมาชิกของพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรครวมชาติพัฒนา และดำเนินการจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง โดยหลังจากนั้นอีก 3 วันคือในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2554 นายประดิษฐ์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค ต่อมาอีก 1 อาทิตย์คือในวันที่ 19 เมษายนนาย เกษมสันต์ วีระกุล ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคหลังจากนั้นได้มีการลาออกของกรรมการบริหารพรรคจำนวนมากทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคเพียง 2 คนจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 2/2554 เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 ได้มีการเปลี่ยนชื่อพรรคอีกครั้งเป็น พรรคชาติพัฒนา พร้อมกับการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์วรรณรัตน์ ให้ดำรงตำแหน่งต่อไปส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคที่ประชุมมีมติเลือก ร้อยตรี ประพาส ลิมปะพันธุ์ ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนใหม่และย้ายที่ทำการพรรคมายังที่ทำการพรรคแห่งใหม่ที่ 357 ถนนสุโขทัย แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต
พรรคชาติพัฒนา ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยมีพลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 เป็นผู้สมัครบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 ได้หมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 1 แต่การเลือกตั้งในครั้งนี้ได้ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
ในการประชุมใหญ่สามัญพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ที่ประชุมมีมติให้เปลี่ยนแปลงข้อบังพรรคฉบับใหม่พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรค จากนั้นในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าจำนวน 27 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนาย เทวัญ ลิปตพัลลภ และนาย ดล เหตระกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่
ใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคชาติพัฒนาได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 3 ที่นั่งแบ่งเป็นบัญชีรายชื่อ 2 คนคือ นายเทวัญซึ่งได้รับตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ นายดล และแบบแบ่งเขต 1 คนคือนาย วัชรพล โตมรศักดิ์ ต่อมาทางพรรคได้ ส.ส. เพิ่มอีก 1 คนคือ นาย สมัคร ป้องวงศ์ ส.ส. สมุทรสาคร ซึ่งย้ายมาจาก พรรคอนาคตใหม่
ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 นายเทวัญได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีและได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา จากนั้นทางพรรคได้จัดการประชุมใหญ่เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าที่พ้นจากตำแหน่งจำนวน 29 คนเมื่อวันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายเทวัญให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคต่อไปส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคได้มีการเลือกนาย วัชรพล โตมรศักดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งแทนนายดลที่ขยับขึ้นไปดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคพร้อมกับแก้ไขข้อบังคับพรรคโดยได้มีการเปลี่ยนแปลงที่ทำการพรรคจากที่เดิมไปอยู่ที่ 2222/2 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 1/2565 ของพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565 ที่ประชุมมีฉันทามติให้ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรคให้ดำรงตำแหน่งประธานพรรค ขณะเดียวกัน พลเอกฐิติวัจน์ กำลังเอก ก็ได้ขอลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคเนื่องจากปัญหาสุขภาพ
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 2/2565 เมื่อวันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2565 ที่จังหวัดนครราชสีมา ที่ประชุมมีมติเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค และชื่อพรรคเป็น พรรคชาติพัฒนากล้า พร้อมกันนี้ยังได้มีมติเลือกนาย กรณ์ จาติกวณิช อดีตหัวหน้าพรรคกล้าให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค กระทั่งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคมของปีเดียวกัน ในการประชุมใหญ่สามัญพรรคชาติพัฒนากล้าที่ โรงแรมแคนทารี่ จังหวัดนครราชสีมา โดยนายเทวัญ ลิปตพัลลภ หัวหน้าพรรคได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งกลางที่ประชุมทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ ซึ่งที่ประชุมได้มีมติเลือก นายกรณ์ จาติกวณิช เป็นหัวหน้าพรรค นายเทวัญ ลิปตพัลลภ เป็นเลขาธิการพรรค นายวัชรพล โตมรศักดิ์ เป็นรองหัวหน้าพรรคคนที่ 1 และนายอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี เป็นรองหัวหน้าพรรคคนที่ 2
เอ็กซ์วายแซด
เอ็กซ์วายแซด  เป็นกลุ่มดนตรีสัญชาติไทย เป็นการรวมตัวกันของสมาชิกรายการสโมสรผึ้งน้อย โดยการชักจูงของ น้าหมู (สัจจา อัยศิริ) และ น้านิด (ภัทรจารีย์ อัยศิริ)
จุดเริ่มต้นและยุคแรก.
จุดเริ่มต้นของเอ็กซ์วายแซด เกิดจาก น้านิด (ภัทรจารีย์ อัยศิริ) บุคคลสำคัญของรายการสโมสรผึ้งน้อย ที่ได้เล็งเห็นว่าเพลงในยุคสมัยนั้นบางเพลงมีเนื้อหาแบบความรักของหนุ่มสาว ซึ่งไม่เหมาะสมกับเด็ก จึงมีความคิดที่จะสร้างสรรค์วงดนตรีของเด็กขึ้นมา มีเนื้อหาเพลงสำหรับเด็ก โดยน้านิดได้ทำการคัดเลือกสมาชิกในรายการสโมสรผึ้งน้อย โดยให้สมาชิกซึ่งเป็นเด็กแสดงความสามารถทั้งเต้นและร้องเพลง เพื่อหาเด็กที่มีความสามารถมาเป็นสมาชิกของวง
เมื่อค้นหาเด็กเพื่อมาเป็นสมาชิกแล้ว จึงได้ก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อ แกรนด์เอ็กซ์วายแซด โดยได้ล้อเลียนวงดนตรีชื่อดังในตอนนั้นอย่าง แกรนด์เอ็กซ์ โดยสมาชิกรุ่นบุกเบิกที่ผ่านการคัดเลือกแล้วนั้นมีหลายคน แต่ที่เป็นที่รู้จักมีอยู่ด้วยกัน 3 คน คือ สัมฤทธิ์ สนเพ็ชร (ต่อ) เกศนีย์ ชุมชัย (อ้อ), สุรีย์ภรณ์ ปุญญมาโนชญ์ (โบว์) หลังจากนั้นได้มีสมาชิกใหม่เข้ามาเพิ่มเติมคือ สุคนธา วงษ์สงวน (หนึ่ง) และ วนิดา วิมลวัฒนาภัณฑ์ (เอ๋) รวมแล้วมีสมาชิกของวงรุ่นแรกอยู่ด้วยกัน 5 คน และออกอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2524 ชื่อชุดว่า รถไฟมีปีก โดยได้นำเพลงดังจากวงแกรนด์เอ็กซ์ มาดัดแปลงให้มีเนื้อหาเพลงสำหรับเด็กเช่น เพลง "รถไฟมีปีก" ดัดแปลงมาจากเพลง "หัวใจมีปีก", เพลง "บัวน้อยคอยแปลง" ดัดแปลงมาจากเพลง "บัวน้อยคอยรัก" เป็นต้น โดยอัลบั้มชุดแรกนี้อยู่ภายใต้การดูแลของประชา พงศ์สุพัฒน์ สิ่งที่เป็นจุดเด่นของวงช่วงนั้นคือ การที่สมาชิกแต่ละคนถือกีต้าร์ปลอม และแสดงลีลาเสมือนเล่นดนตรีจริง ด้วยเหตุนี้อัลบั้มชุดนี้จึงได้รับกระแสตอบรับที่ดีมากจนวงต้นตำรับอย่าง แกรนด์เอ็กซ์ ต้องเชิญไปร่วมออกคอนเสิร์ตก่อนเปิดตัววงแกรนด์เอกซ์
ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ของวง ในชื่อชุด คิดไม่ออก ในปี พ.ศ. 2525 อัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง มีเพลงฮิตอย่าง "คิดไม่ออก", "ไม่เป็นไร พอทนได้" และเพลง "เอาไปเผา" ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงพิษภัยของยาเสพติด และร่วมกันต่อต้านยาเสพติด จนทำให้เพลงนี้ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมจากคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ในอัลบั้มชุดนี้นอกจากจะอยู่ภายใต้การดูแลของประชา พงศ์สุพัฒน์ แล้วยังได้กลุ่มนักดนตรีฝีมือดีในยุคนั้นอย่างวงบัตเตอร์ฟลาย มาช่วยทำดนตรีให้ในอัลบั้มชุดนี้อีกด้วย
ปี พ.ศ. 2526 เอ็กซ์วายแซดได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่อง แก๊งค์ไอติม ทนงศักดิ์ ศุภการ และ อรพรรณ พานทอง แสดงนำ และมีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่โด่งดังอย่าง
"กินลมชมเมือง", "ผิดหวัง", "ไอติม" และ "เพื่อนใจ" ที่มีน้านิดมาร่วมร้องในเพลงนี้อีกด้วย ซึ่งเพลงประกอบภาพยนตร์ทั้งหมดได้นำใส่อยู่ในอัลบั้มชุดต่อมา
ในปี พ.ศ. 2527 ได้ออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 3 ในชื่อชุด อยู่กับยาย ในชุดนี้ ได้มีการเปลี่ยนชื่อวงใหม่โดยตัดคำว่าแกรนด์ออก ให้เหลือเพียงคำว่า เอ็กซ์วายแซด ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะแยกออกมาเป็นวงในแบบของตัวเอง และชื่อนี้ถูกเรียกขานหรือเป็นที่รู้จักกันมาจนถึงปัจจุบัน อัลบั้มชุดนี้ได้มีสมาชิกใหม่เพิ่มอีก 1 คน คือ สุธีรา โรจนตันติ (ติ๊ก) โดยติ๊กเข้ามาเป็นสมาชิกของวงโดยที่ไม่เคยผ่านการเป็นสมาชิกของสโมสรผึ้งน้อยมาก่อน(ตอนแรกติ๊กเข้ามาเอ็กซ์วายแซด เพื่อแทนที่เอ๋ หนึ่งในสมาชิกที่ออกจากวงชั่วคราว เพราะปัญหาส่วนตัว)และได้ยกเลิกการใช้กีต้าร์ปลอม หันมาเต้นให้เข้ากับจังหวะเพลงแทน แต่งานเพลงชุดนี้ยังอยู่ภายใต้การดูแลของทีมงานชุดเดิม
เข้าสู่แกรมมี่.
ภายหลังจากที่เอ็กซ์วายแซดออกอัลบั้มชุดที่สามแล้ว น้านิดได้มีความคิดใหม่ที่จะให้สมาชิกเอ็กซ์วายแซดทั้ง 6 คนหันมาเล่นดนตรีจริงแทนการเต้นประกอบเพลง จึงได้พักงานในวงการไปในระยะเวลาหนึ่งและให้สมาชิกทุกคนมารวมกันเก็บตัวฝึกซ้อมและมาเรียนดนตรีกันอย่างจริงจัง โดยให้ทุกคนมาอาศัยอยู่รวมกันในบ้านเช่าแห่งหนึ่ง เพื่อสะดวกในการเรียนและฝึกซ้อมดนตรีอย่างจริงจัง ในการเรียนและฝึกซ้อมดนตรีนั้นได้นำนักร้องนักดนตรีมากประสบการณ์มาฝึกสอนให้กับวงเอ็กซ์วายแซด เมื่อทุกคนมีฝีมือดนตรีที่มากพอแล้ว ในปี พ.ศ. 2530 ได้ออกอัลบั้มชุดที่หนึ่งหลังจากที่เล่นดนตรีจริงคืออัลบั้ม ดอกไม้บานเจ้าเอย ภายใต้สังกัด แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ซึ่งก่อนหน้าที่จะได้ร่วมงานกับแกรมมี่ สมาชิกทั้งวงเอ็กซ์วายแซดไม่เคยได้ยินหรือรู้จักค่ายนี้และศิลปินดังในวงมาก่อนเลย อัลบั้มชุดนี้มีโปรดิวเซอร์และผู้จัดการวงคนใหม่ของเอ็กซ์วายแซดคือ กริช ทอมมัส เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มชุดดอกไม้บานเจ้าเอยนั้นมีเนื้อหาที่โตขึ้น เป็นความเป็นวัยรุ่นมากขึ้นกว่าเดิม มีเพลงดังที่เป็นที่รู้จักกันจนถึงปัจจุบันคือเพลง "สบายดีหรือเปล่า" ซึ่งกล่าวถึงความคิดถึงที่มีต่อเพื่อนที่อยู่ห่างไกลกัน
ต่อมาเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 คือชุด นี่แหละ...เพื่อน อันเนื่องมาจากสมาชิกในวงเอ็กซ์วายแซดจะสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้นกันแล้ว ทำให้ในอัลบั้มนี้มีเนื้อหาเพลงที่เกี่ยวกับเพื่อนเป็นส่วนมาก มีเพลงฮิตที่เป็นที่รู้จักกันอย่างเพลง "กว่าจะรัก", "นี่แหละ...เพื่อน" อัลบั้มชุดนี้ ต่อ สัมฤทธิ์ สนเพ็ชร ได้ลาออกจากวงเอ็กซ์วายแซด เนื่องจากไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ จึงได้เปลี่ยนสมาชิกวงมาเป็น อุ้ม พละพงษ์ ปทุมานันท์ แทน