pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โทรเลขจากเมืองเอมส์จึงกลายเป็นประเด็นของความขัดแย้งทางการทูตของทั้งสองประเทศ และเป็นชนวนเหตุสงครามฝรั่งเศส - ปรัสเซีย (Franco - Prussian War) ในปี พ.ศ. 2413 - 2414 ซึ่งเป็นไปตามแผนการของบิสมาร์คที่จะใช้สงครามกับฝรั่งเศสเพื่อกระตุ้นกระแสชาตินิยมเพื่อรวมชาติเยอรมนี
พญาพาลี
ปุ่มกกหู
ปุ่มกกหู  เป็นส่วนยื่นรูปกรวยซึ่งยื่นออกมาจากพื้นผิวด้านล่างของส่วนกกหูของกระดูกขมับ (mastoid portion of the temporal bone) ตั้งอยู่ทางด้านหลังของปากรูหู (external acoustic meatus) และทางด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับ (styloid process) ขนาดและรูปร่างของปุ่มกกหูมีความแปรผัน ซึ่งในผู้ชายมักจะมีขนาดใหญ่กว่าผู้หญิง
ปุ่มนี้เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อไดแกสทริก (Digastric muscle) กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (Sternocleidomastoid) กล้ามเนื้อสปลีเนียส แคปิติส (Splenius capitis) และกล้ามเนื้อลองจิสสิมุส แคปิติส (Longissimus capitis)
มาสตอยด์ โพรเซส
Mastoid process
เกออร์กี กาปอน
เกออร์กี อะปอลโลโนวิช กาปอน (; ; 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2413 – 10 เมษายน พ.ศ. 2459) เป็นนักบวชชาวยูเครน ผู้นำชนชั้นแรงงาน และผู้ก่อตั้งสมัชชาแรงงานรัสเซีย (Assembly of Russian Factory and Workshop Workers) ในกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ใน พ.ศ. 2446 เกออร์กีมีความใกล้ชิดกับตำรวจและเป็นผู้นำกรรมกรให้เคลื่อนไหวต่อสู้ทางการเมืองในกรอบที่เข้มงวดของหลักศาสนาคือการมีขันติ ความสงบ และสันติวิธี โดยเป็นผู้นำในการเดินขบวนอย่างสันติครั้งใหญ่ของกรรมกรในกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในเดือนมกราคม พ.ศ. 2448 แต่กองทหารของซาร์นิโคลัสที่ 2 พยายามแยกสลายกลุ่มผู้ชุมนุมเดินขบวนและเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงจนเป็นเหตุการณ์ที่รู้จักกันว่า "วันอาทิตย์นองเลือด" (Bloody Sunday) และนำไปสู่การปฏิวัติรัสเซียในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2448
เกออร์กี อพอลโลโนวิช กาปอน
นิโคไล เชาเชสกู
นิโคไล เชาเชสกู (, ;  – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักการเมืองและเผด็จการคอมมิวนิสต์ชาวโรมาเนีย ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนียระหว่างค.ศ. 1965 ถึง 1989 เป็นผู้นำในระบอบคอมมิวนิสต์คนที่สองและคนสุดท้ายของประเทศโรมาเนีย เขายังเป็นประมุขแห่งรัฐตั้งแต่ปีค.ศ. 1967 ในตำแหน่งประธานคณะมนตรีแห่งรัฐ และหลังปีค.ศ. 1974 ในตำแหน่งประธานาธิบดี เชาเชสกูถูกโค่นล้มและถูกยิงประหารชีวิตในช่วงการปฏิวัติโรมาเนียเมื่อค.ศ. 1989 ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องจากการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก
นิโคไลเกิดในหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ สกอร์นีเชสตี (Scornicești) เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 เป็นบุตรคนที่สามในจำนวนเก้าคนของครอบครัวชาวไร่ยากจนเคร่งศาสนา บิดาของเขามีที่ดินขนาดยี่สิบไร่ใช้ปลูกผักและเลี้ยงแกะ นิโคไลหาแบ่งเบาภาระครอบครัวใหญ่ของเขาด้วยการช่วยตัดเสื้อ นิโคไลศึกษาที่โรงเรียนของหมู่บ้านจนถึงอายุสิบเอ็ดปี แล้วจึงย้ายไปยังกรุงบูคาเรสต์ เหตุผลของการย้ายไม่เป็นที่แน่ชัด บางสำนักข่าวระบุว่าเขาหนีจากความเข้มงวดของครอบครัว
ที่กรุงบูคาเรสต์ เขาทำงานในโรงงานรองเท้าอเล็กซันดรู ซันดูเลสกู (Alexandru Săndulescu) สมาชิกคนหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งขณะนั้นถือเป็นพรรคการเมืองนอกกฎหมาย และแล้วเชาเชสกูก็เข้าไปมีส่วนร่วมกับกิจกรรมต่างๆของพรรคคอมมิวนิสต์ (เข้าเป็นสมาชิกในค.ศ. 1932) เนื่องจากเชาเชสกูอายุยังน้อย จึงไม่ได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญ เชาเชสกูถูกจับกุมครั้งแรกในค.ศ. 1933 ขณะมีอายุสิบห้าปี ฐานทะเลาะวิวาทบนท้องถนนในช่วงการนัดหยุดงาน และถูกจับกุมอีกหลายครั้งจากการทำกิจกรรมสังคมนิยม และกลายเป็นหนึ่งในนักกิจกรรมคอมมิวนิสต์ที่ทางการจับตามอง
ครองอำนาจ.
ภายหลังประเทศโรมาเนียตกอยู่ภายใต้การปกครองของระบอบคอมมิวนิสต์เมื่อค.ศ. 1947 เชาเชสกูได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตร, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ต่อมาในค.ศ. 1952 ได้เป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ ต่อมาเมื่อนายกีออร์เก กีออร์กีอู-เดจ เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1965 เชาเชสกูได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์คนที่สอง
ช่วงแรกของการครองอำนาจ เชาเชสกูมีนโยบายต่อต้านอิทธิพลของสหภาพโซเวียต ทำให้เขาได้รับความนิยมจากชาวโรมาเนียและจากชาติตะวันตก เขาอนุมัติกฎหมายเซ็นเซอร์สื่อและประกาศว่าโรมาเนียจะยุติบทบาทในกติกาสัญญาวอร์ซอ แต่ยังคงสถานะสมาชิกภาพอยู่ เขาประณามอย่างเปิดเผยต่อการบุกครองเชโกสโลวาเกียของฝ่ายกติกาสัญญาวอร์ซอในค.ศ. 1968 ซึ่งส่งผลให้ความนิยมของเขาพุ่งสูง เชาเชสกูมีความทะเยอทะยานนำพาประเทศโรมาเนียเป็นมหาอำนาจของยุโรป นโยบายของเขาด้านเศรษฐกิจ, การต่างประเทศ และกิจการในประเทศต่างถูกออกแบบมาเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น เชาเชสกูดำเนินนโยบายต่างประเทศเข้าหาสหรัฐและชาติยุโรปตะวันตก โรมาเนียกลายเป็นประเทศแรกในกติกาสัญญาวอร์ซอที่ยอมรับอิทธิพลของเยอรมนีตะวันตกและเข้าร่วมกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ต่อมาในค.ศ. 1971 โรมาเนียกลายเป็นสมาชิกในความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า ประเทศโรมาเนียกับประเทศยูโกสลาเวียเป็นเพียงสองชาติในยุโรปตะวันออกที่เข้าร่วมความตกลงทางการค้ากับประชาคมเศรษฐกิจยุโรปก่อนการล่มสลายของกลุ่มตะวันออก ซึ่งในค.ศ. 1973 เชาเชสกูเป็นผู้นำชาติยุโรปตะวันออกคนแรกที่ได้ต้อนรับการมาเยือนของประธานาธิบดีสหรัฐ
แม้ว่าเชาเชสกูมีนโยบายออกห่างโซเวียตและเข้าหาชาติเสรี แต่ในเวลาไม่กี่ปี รัฐบาลของเขากลายเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จและถูกกล่าวขานว่าเป็นรัฐบาลกดขี่ที่สุดในประเทศกลุ่มตะวันออก หลังค.ศ. 1971 เขาเริ่มออกโฆษณาชวนเชื่อและจัดตั้งลัทธิเชิดชูท่านผู้นำ มีรูปภาพของเขาติดอยู่ในทุกสถานที่ ตำรวจลับและฝ่ายความมั่นคงดำเนินการสอดแนมมวลชนและปราบปรามฝ่ายต่อต้าน มีการละเมิดสิทธิมนุษยชน มีการควบคุมคุกคามสื่อมวลชน
ความล้มเหลวในการร่วมทุนด้านกิจการน้ำมันในทศวรรษที่ 1970 นำไปสู่การพุ่งทะยานของหนี้ต่างประเทศ ส่งผลให้ในปีค.ศ. 1982 ประธานาธิบดีเชาเชสกูสั่งการให้รัฐบาลประกาศใช้มาตรการรัดเข็มขัดในประเทศโรมาเนีย คริสต์ทศวรรษ 1980 เพิ่มการส่งออกผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรและอุตสาหกรรมเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ต่างประเทศ คุณภาพชีวิตของชาวโรมาเนียตกต่ำลงอย่างมาก
ถูกโค่นอำนาจ.
22 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เชาเชสกูกล่าวสุนทรพจน์โฆษณาความสำเร็จของระบอบคอมมิวนิสต์ต่อฝูงชนราวหนึ่งแสนคนที่อาคารพรรคคอมมิวนิสต์ในกรุงบูคาเรสต์อย่างเช่นทุกครั้ง เมื่อกล่าวสุนทรพจน์ได้แปดนาที มวลชนเริ่มส่งเสียงโห่และร้องตะโกน เขาชูมือเพื่อปราม ความสงบกลับคืนมาอีกครั้ง เขาเริ่มกล่าวสุนทรพจน์ต่อ สีหน้าตื่นตระหนกของเขาตอนถูกโห่และตะโกนใส่ถูกถ่ายทอดสดไปทั่วยุโรปตะวันออก แต่แล้วเหตุการณ์ก็เริ่มควบคุมไม่ได้ เกิดเสียงปืนดังขึ้น เขาเข้าไปหลบภายในอาคารและประกาศกฎอัยการศึก มีการชุมนุมใหญ่ที่จัตุรัสมหาวิทยาลัยและถูกปราบปรามโดยกำลังตำรวจ มีผู้ถูกจับกุมหลายร้อยคน
การปราบปรามประชาชนทำให้เหตุการณ์ลุกลามไปในหลายเมืองใหญ่ทั่วประเทศ รัฐมนตรีกลาโหม-วาซีลี มีเลีย (Vasile Milea) เสียชีวิตอย่างปริศนา ทางการประกาศว่ามีเลียฆ่าตัวตาย หลังจากนั้น ประธานาธิบดีเชาเชสกูประกาศเป็นผู้นำกองทัพด้วยตนเอง ทหารจำนวนมากเชื่อว่ารัฐมนตรีกลาโหมถูกฆาตกรรม จึงพากันย้ายข้างมาเข้ากับฝ่ายประชาชนปฏิวัติ ถึงจุดนี้ นายทหารระดับสูงเห็นว่าเชาเชสกูหมดความชอบธรรมและไม่ต้องการรับใช้รัฐบาลเชาเชสกูอีกแล้ว เชาเชสกูดิ้นรนครั้งสุดท้ายโดยการออกมาเกลี้ยกล่อมฝูงชนที่หน้าอาคารแต่ถูกขว้างปาสิ่งของใส่ และแล้วเขาก็ตัดสินใจหลบหนีด้วยเฮลิคอปเตอร์
ถูกประหารชีวิต.
เชาเชสกูและพวกหนีออกจากเมืองหลวงโดยเฮลิคอปเตอร์ ฝ่ายปฏิวัติประกาศชัยชนะและประกาศจัดตั้งคณะรัฐบาลเฉพาะกาล เมื่อเฮลิคอปเตอร์ของเชาเชสกูไปถึงบริเวณเมืองตีมีชวาราก็จำเป็นต้องร่อนลงจอดและทิ้งเครื่องไว้เนื่องจากกองทัพประกาศให้ทั้งประเทศเป็นเขตห้ามบิน เชาเชสกูถูกตำรวจจับกุมและส่งตัวให้แก่กองทัพ ในวันคริสมาสต์ เขาเข้ารับการพิจารณาคดีโดยศาล ตามคำสั่งของของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ (คณะรัฐบาลเฉพาะกาล) ศาลพิพากษาว่าเขามีความผิดฐานยักยอกเงินรัฐและกระทำพันธฆาต เขาถูกประหารชีวิตด้วยการยิงโดยแถวทหาร
ท่าอากาศยานเพชรบูรณ์
ท่าอากาศยานเพชรบูรณ์ หรือ สนามบินเพชรบูรณ์  ตั้งอยู่ที่ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ที่ตำบลลานบ่า อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่ห่างจากตัวอำเภอหล่มสักประมาณ 16 กิโลเมตร และห่างจาก ตัวจังหวัดเพชรบูรณ์ประมาณ 31 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 4,100 ไร่ เป็นสนามบินที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นลำดับที่สองในประเทศไทย (รองจากสนามบินสุวรรณภูมิ) ทำพิธีเปิดเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2543 เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
ปัจจุบันท่าอากาศยานเพชรบูรณ์ไม่มีบริการเที่ยวบินพาณิชย์
ความพร่าเหตุขอบเลนส์
ท่าอากาศยานนานาชาติแม่สอด
ท่าอากาศยานนานาชาติแม่สอด หรือ สนามบินแม่สอด ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยตั้งอยู่ห่างจากอำเภอแม่สอดประมาณ 3 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอเมืองตากประมาณ 87 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และเป็นท่าอากาศยานที่มีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 แต่ได้มีการสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ มีพื้นที่ทั้งหมด 12,000 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 600 คนต่อชั่วโมงและขยายทางวิ่งเป็น 2,100 เมตรในปีพ.ศ. 2556-2563
การบินในช่วงแรก.
ท่าอากาศยานแม่สอดเดิมเป็นท่าอากาศยานเล็ก ๆ อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย สร้างขึ้นมาหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ใช้ในกิจการทหารอยู่ในความดูแลของกองทัพอากาศ ต่อมามีการดำเนินการขนส่งพัสดุภัณฑ์ และผู้โดยสารในกิจการการบินพลเรือนขึ้น ซึ่งในระยะเริ่มแรกนั้นการดำเนินกิจการอยู่ในความรับผิดชอบของทหาร และใช้ท่าอากาศยานแม่สอดเป็นครั้งคราว
ในปี พ.ศ. 2473 กิจการการบินพลเรือนของประเทศได้แยกตัวออกจากกิจการบินทหาร โดยมีบริษัท เดินอากาศ จำกัด เป็นผู้ดำเนินการการขนส่งทางอากาศ โดยได้รับสัมปทานการขนส่งทางอากาศเมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ได้เปิดขยายดำเนินการขนส่งทางอากาศในทาง พิษณุโลก-อำเภอเมืองตาก-แม่สอด ขึ้น จนเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทฯ จึงได้งดบินและยุบเลิกกิจการเนื่องจากมีอุปสรรคบางประการ โดยเฉพาะเครื่องบินของบริษัทฯ ถูกเครื่องบินฝ่ายตรงข้ามยิงตก บริษัทฯ จึงงดทำการบินเมื่อ วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2488 และยุบเลิกกิจการด้านการบินในปี พ.ศ. 2489
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศญี่ปุ่น ได้ใช้สนามบินแห่งนี้เป็นหน่วยบินในการปฏิบัติการทางอากาศ โจมตีฝ่ายสัมพันธมิตรในประเทศพม่า ซึ่งในขณะนั้นพื้นผิวทางวิ่ง ยังเป็นดินลูกรัง ทางวิ่งเป็น 05 - 23 ขนาดประมาณ 30 x 1,100 เมตร บริเวณโดยรอบเป็นป่าโปร่งและหนองน้ำ ยังไม่มีเครื่องช่วยในการเดินอากาศใดๆ ทั้งสิ้น แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง สงบลงในปี พ.ศ. 2489 กองทัพอากาศ ได้ริเริ่มดำเนินการบินขึ้นใหม่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2503-2504 สำนักงานการบินพลเรือนได้เห็นความสำคัญในการขนส่งทางอากาศในขณะนั้น จึงได้ปรับปรุงสภาพท่าอากาศยานโดยทำการเสริมพื้นผิวบดอัดดินลูกรังให้แน่นและเรียบขึ้น และทำการสร้างอาคารท่าอากาศยานและหอบังคับการบิน โดยเป็นอาคารไม้สองชั้นครึ่ง สำหรับให้บริการควบคุมจราจรทางอากาศ สร้างสถานีเครื่องช่วยการเดินอากาศ และได้ทำการติดตั้งอุปกรณ์เครื่องช่วยการเดินอากาศ NDB (NONDIRECTIONAL BEACON) ขึ้นในปีต่อมา ซึงในช่วงเวลาดัวกล่าวนี้ บริษัทเดินอากาศไทยได้นำเครื่อง DC-3 หรือ DAGOTA มาใช้บริการรับ-ส่งผู้โดยสาร สินค้า และพัสดุภัณฑ์
ช่วงพัฒนาท่าอากาศยาน.
ในปี พ.ศ. 2506 สำนักงานการบินพลเรือน กรมการขนส่ง ได้รับการยกฐานะเป็นกรม ชื่อว่ากรมการบินพาณิชย์ ในระหว่างนี้ท่าอากาศยานแม่สอดก็ได้เปิดให้บริการเรื่อยมา จนกระทั่ง บริษัทเดินอากาศไทย ได้ทำการงดบินในปี พ.ศ. 2513 เพื่อให้กรมการบินพาณิชย์ดำเนินการพัฒนาปรับปรุงท่าอากาศยานแม่สอดอีกครั้งเพื่อให้เป็นมาตรฐาน คือการสร้างทางวิ่งใหม่ กำหนดทางวิ่ง 09 - 27 พื้นผิวลาดยางแอสฟัลส์ ขนาด 30x1500 เมตร สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2515 และสร้างหอควบคุมจราจรทางอากาศขึ้นใหม่แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2517 แต่เมื่อสร้างเสร็จ บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ก็ยังไม่เปิดบินที่ท่าอากาศยานแม่สอดทันที คงเปิดบริการ ขึ้น-ลง เฉพาะเครื่องบินของทางราชการ ทั้งทางราชการ หน่วยบินตำรวจและเกษตร เท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2526 บริษัทเดินอากาศไทย ได้ส่งเจ้าหน้าที่มาสำรวจข้อมูลที่จะเปิดบินใหม่ และกรมการบินพาณิชย์ ได้ส่งเจ้าหน้าที่มาสำรวจทางวิ่ง อาคารผู้โดยสาร และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ โดยได้ซ่อมแซมปรับแต่งอาคารที่ทำการท่าอากาศยานอีกครั้งหนึ่ง แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2527 จากนั้นจึงได้เปิดเส้นทางบิน พิษณุโลก-อำเภอเมืองตาก–แม่สอด-เชียงใหม่ ในเดือนพฤศจิกายน 2528 กรมการบินพาณิชย์ได้ทำการซ่อมผิวทางวิ่ง ลานจอด ถนนต่างๆ ภายในท่าอากาศยาน แล้วเสร็จในเดือน กุมภาพันธ์ 2529
จากนั้นเดือน กรกฎาคม 2530 กรมการบินพาณิชย์ทำการขยายและต่อเติมอาคารที่ทำการท่าอากาศยาน ดำเนินการแล้วเสร็จในเดือน มิถุนายน 2531 ด้วยงบประมาณ 4,347,000 บาท โดยสร้างเป็นอาคารชั้นครึ่ง
การปรับปรุงพัฒนาหลังจากเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ.
เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ท่าอากาศยานแม่สอดได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากร ทำให้สามารถรับเที่ยวบินจากต่างประเทศได้ และต่อมาได้ต่อเติมและปรับปรุงอาคารที่พักผู้โดยสาร พื้นที่ศุลกากร ด่านตรวจคนเข้าเมือง และด่านควบคุมโรคพร้อมสายพานลำเลียงกระเป๋า งบประมาณทั้งสิ้น 1,980,000 บาท
ในปีพ.ศ. 2556 ท่าอากาศยานแม่สอดได้ซ่อมปรับปรุงอาคารที่พักผู้โดยสาร งบประมาณ 2,975,000 บาท โดยได้ปรับปรุงขยายทางวิ่ง (รันเวย์) ให้มีความยาวมากขึ้น จากเดิม 1,500 เมตร เป็น 2,100 เมตร เพื่อให้สามารถรองรับเครื่องบินขนาดโบอิง 737 และแอร์บัส เอ320 และขยายพื้นที่จอดเครื่องบิน ให้สามารถจอดเครื่องบินขนาดดังกล่าวได้ 3 ลำในเวลาเดียวกัน รวมถึงการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ โดยแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2562 และกรมท่าอากาศยานมีแผนที่จะใช้ท่าอากาศยานแม่สอดเป็นฐานการบินในการเชื่อมต่อไปยังประเทศเพื่อนบ้าน อาทิ จีน เวียดนาม และลาว
อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ มีพื้นที่ทั้งหมด 12,000 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 600 คนต่อชั่วโมง หรือ 1,700,000 คนต่อปี มีทั้งหมด 2 ชั้น โดยมีรายละเอียดดังนี้
ลานจอดอากาศยานมีขนาด 60x180 เมตร และ 85x180 เมตร สามารถรองรับเครื่องบินขนาดโบอิง 737 จำนวน 3 ลำ และ เอทีอาร์ 72 จำนวน 2 ลำ
ทางวิ่งของท่าอากาศยานนานาชาติแม่สอดมี 1 เส้น ความกว้าง 45 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และความยาว 1,500 เมตร (อยู่ระหว่างการขยายเป็น 2,100 เมตร) พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 และ 90 เมตร และความยาวข้างละ 60 เมตร
ทางขับของท่าอากาศยานนานาชาติแม่สอดมี 3 เส้น ขนาด 23x150 เมตร 1 เส้น และ ขนาด 23x178 เมตร 2 เส้น
ท่าอากาศยานนานาชาติแม่สอดตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (เขตแดนไทย/พม่า–มุกดาหาร) ในบริเวณ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และมีลานจอดรถยนต์ความจุประมาณ 165 คันหน้าอาคารผู้โดยสารหลังใหม่
ที่ท่าอากาศยานมีบริการรถเช่าอยู่หลายบริษัท
การกลายเป็นกระดูก
การกลายเป็นกระดูก หรือ การสร้างกระดูก  เป็นกระบวนการสร้างเนื้อกระดูก โดยที่เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน เช่นกระดูกอ่อนเปลี่ยนแปลงไปเป็นกระดูกหรือเนื้อเยื่อที่คล้ายกระดูก เนื้อเยื่อที่เกิดกระบวนการกลายเป็นกระดูกจะมีหลอดเลือดยื่นเข้าไปข้างใน หลอดเลือดเหล่านี้จะนำแร่ธาตุ เช่นแคลเซียม และเข้ามาในเนื้อเยื่อเพื่อให้เกิดการสร้างเนื้อกระดูกแข็ง การสร้างกระดูกเป็นกระบวนการที่เป็นพลวัต คือมีกระบวนการสร้างและสลายทดแทนกันอยู่ตลอด โดยมีเซลล์ออสติโอบลาสต์ (osteoblast) ทำหน้าที่พาเอาแร่ธาตุเข้ามา และมีออสติโอคลาสต์ (osteoclast) ทำหน้าที่สลายเนื้อกระดูก กระบวนการดังกล่าวนี้เรียกว่า กระบวนการก่อรูปกระดูก (bone remodeling) ซึ่งจะเกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิต
มีหลายทฤษฎีที่กล่าวเสนอขึ้นเพื่ออธิบายว่ากระดูกวิวัฒนาการมาเป็นโครงสร้างในสัตว์มีกระดูกสันหลังได้อย่างไร แนวความคิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมกล่าวว่ากระดูกวิวัฒนาการมาจากเนื้อเยื่อซึ่งวิวัฒนาการเพื่อเก็บสะสมแร่ธาตุ จากแบบจำลองดังกล่าว แร่ธาตุเช่นแคลเซียมถูกสะสมไว้ในกระดูกอ่อน และกระดูกเป็นการปรับตัวโดยกระบวนการสร้างเนื้อกระดูกของกระดูกอ่อน อย่างไรก็ตาม ความเป็นไปได้อื่นๆ กล่าวว่าเนื้อเยื่อกระดูกวิวัฒนาการขึ้นมาเพื่อเป็นตัวกั้นออสโมติก หรือเพื่อเป็นโครงสร้างที่ใช้ป้องกัน
การสร้างกระดูก
กระบวนการสร้างเนื้อกระดูก
Ossification
ท่าอากาศยานนครราชสีมา
ท่าอากาศยานนครราชสีมา หรือ สนามบินหนองเต็ง ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติหนองเต็ง-จักราช ตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองนครราชสีมาไปทางทิศตะวันออกระยะทางประมาณ 26 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 4,625 ไร่ เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2542 โดยสร้างขึ้นเพื่อใช้แทนท่าอากาศยานกองบิน 1 นครราชสีมาของกองทัพอากาศซึ่งอยู่ในเขตทหาร
ท่าอากาศยานนครราชสีมามีสิ่งอำนวยความสะดวกพอรองรับอากาศยานประเภทโบอิง 737 ได้ และมีอาคารผู้โดยสารขนาด 5,500 ตารางเมตร แต่เนื่องจากท่าอากาศยานนครราชสีมาตั้งอยู่ห่างจากตัวเมือง และไม่มีบริการรถสาธารณะในปัจจุบัน จึงทำให้สายการบินต่าง ๆ ปิดเส้นทางบินอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันเกิดแผนปรับปรุงหลายแบบ เช่นการสร้างศูนย์ซ่อมอากาศยาน หรือการตั้งสายการบินของตนเอง
พ.ศ. 2529 ท่าอากาศยานนครราชสีมาเริ่มเปิดทำการบินเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรก โดยตั้งอยู่ที่ในตัวเมือง และใช้ทางวิ่งและลานจอดของกองทัพอากาศกองบิน 1 ในการทำการบิน แต่ประสบปัญหาเนื่องจากต้องใช้พื้นที่ของกองทัพบกในการสร้างอาคารที่พักผู้โดยสาร ซึ่งอยู่ห่างจากลานจอดประมาณ 2 กิโลเมตร เพราะกองทัพอากาศไม่สามารถจัดสรรพื้นที่บริเวณติดกับลานจอดให้กรมการบินพาณิชย์ (กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) ก่อสร้างอาคารที่พักผู้โดยสาร และยังมีปัญหาเข้าออกท่าอากาศยานของผู้โดยสาร เนื่องจากอยู่ในเขตทหาร ซึ่งมีมาตรการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างเข้มงวด
ใน พ.ศ. 2537 กรมการบินพาณิชย์ (กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) จึงจัดหาที่ก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้บริการ โดยได้พื้นที่บริเวณป่าสงวนแห่งชาติหนองเต็ง–จักราช ตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และได้เริ่มก่อสร้าง จากนั้นในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ได้เริ่มเปิดใช้บริการท่าอากาศยาน สายการบินพานิชย์ที่ให้บริการในขณะนั้นจึงย้ายไปใช้ท่าอากาศยานแห่งใหม่ทั้งหมด
การพยายามตั้งเที่ยวบิน.
หลังจากการย้ายท่าอากาศยานไปที่ตั้งแห่งใหม่ก็มีปัญหาเรื่องความสะดวกสบาย เพราะตั้งอยู่ห่างไกลจากเทศบาลนครนครราชสีมา จึงทยอยยกเลิกการบินจนหมด โดยเริ่มจากการบินไทยที่พยายามบินในเส้นทางจากกรุงเทพฯ-ดอนเมืองอยู่ราว 2 ปี จากนั้นแอร์อันดามันได้เข้ามาบินแทนในช่วงปี 2542–2543 โดยมีการช่วยเหลือจากการบินไทย ด้วยการซื้อที่นั่งช่วยจำนวน 10 ที่นั่งในทุกเที่ยวบิน จากนั้นการบินไทยก็พยายามบินเองอีกครั้ง ต่อด้วยไทยแอร์เอเชียที่นำสายการบินราคาประหยัดเข้ามาบินเพื่อหวังให้อยู่ได้ แต่ก็ต้องปิดตัวเช่นกัน
ต่อมาแฮปปี้แอร์ได้เปิดเส้นทางบินจากกรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ ใน พ.ศ. 2553 จากนั้นไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์จึงเข้ามาทำการบินในเส้นทางเดียวกันใน พ.ศ. 2554 จากนั้นกานต์แอร์จึงเข้ามาบินแทน แต่อยู่บนเส้นทางจากเชียงใหม่ โดยเริ่มเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 แต่ต่อมาต้องยกเลิกการทำการบิน เนื่องจากปัญหาด้านใบอนุญาตทำการบิน
ในปี พ.ศ. 2560 โรงเรียนการบินกรุงเทพ บริษัท บางกอกเอวิเอชั่นเซ็นเตอร์ จำกัด หรือ BAC (Bangkok Aviation Center) ได้ขอกรมท่าอากาศยานเข้ามาใช้พื้นที่เพื่อฝึกนักเรียนการบิน
สายการบินนิวเจนแอร์เวย์เป็นสายการบินที่ 7 ที่ได้เปิดเที่ยวบินมายังท่าอากาศยานนครราชสีมา จากกรุงเทพฯ-ดอนเมือง, ภูเก็ต และ เชียงใหม่ โดยเริ่มบินเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2560 ใช้เครื่องบินโบอิง 737-400 ขนาด 168 ที่นั่ง และเครื่องบินโบอิง 737-800 ขนาด 189 ที่นั่งแต่บินได้ 4 เดือนก็ต้องหยุดบิน เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารน้อยมาก บางเที่ยวบินมีผู้โดยสารไม่ถึง 50 คน จนขาดทุนตลอดทุกเดือน
ล่าสุดท่าอากาศยานนครราชสีมาได้ปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร โดยมีการทาสีใหม่ และปรับปรุงป้ายไฟบนอาคารผู้โดยสาร
ในอดีตมีแผนปรับปรุงที่เกี่ยวกับท่าอากาศยานนครราชสีมาออกมาอยู่หลายแบบ แต่ส่วนมากจะไม่มีความคืบหน้า เช่น
ในปี พ.ศ. 2562 กรมท่าอากาศยานมีแผนที่จะให้เอกชนมาร่วมลงทุนท่าอากาศยานนครราชสีมา ร่วมกับท่าอากาศยานเพชรบูรณ์ และท่าอากาศยานบุรีรัมย์ โดยกรมท่าอากาศยานเบื้องต้นพบว่าท่าอากาศยานนครราชสีมามีความเหมาะสมกับศูนย์ซ่อมบำรุงอากาศยาน และมีทุนจีนสนใจลงทุนปรับปรุงพื้นที่ พร้อมเพิ่มความยาวรันเวย์เป็น 3,000 เมตร เพื่อให้รับเครื่องเครื่องบินขนาดใหญ่ได้ และให้ท่าอากาศยานนครราชสีมาเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ และมีการเสนอเพิ่มเติมว่า จะมีการตกแต่งเพิ่มเติมหรือพัฒนาบริเวณโดยรอบให้ดูสวยงาม แต่ต้องรอให้อธิบดีกรมท่าอากาศยานลงมาหารือด้วยตนเอง ถึงจะมีอำนาจในการตัดสินใจว่า จะสามารถร่วมลงทุนกับจีนได้หรือไม่ พร้อมกับมีการติดต่อสายการบิน JC (Cambodia) International Airline ของกัมพูชาว่าจะให้พักเครื่องที่ท่าอากาศยานนครราชสีมา เวลาบินจากกรุงเทพฯ ไปตามเมืองต่างๆ ในกัมพูชาหรือเวียดนาม
อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานนครราชสีมาเป็นอาคาร 2 ชั้น พื้นที่ใช้สอยของอาคารประมาณ 5,500 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 300 คนในเวลาเดียวกัน โดยชั้น 1 ให้บริการผู้โดยสารขาเข้าและขาออก มีทางออกขึ้นเครื่องบิน 1 ประตู มีบริการห้องรับรองพิเศษ และชั้น 2 เป็นสำนักงานท่าอากาศยาน และบริษัท บางกอกเอวิเอชั่นเซ็นเตอร์ จำกัด
ท่าอากาศยานนครราชสีมามีลานจอดอากาศยานขนาดกว้าง 85 เมตร และยาว 323 เมตร สามารถรองรับอากาศยานประเภทโบอิง 737 ได้ 4 ลำพร้อมกัน
อาคารของโรงเรียนการบินกรุงเทพ.
อาคารของโรงเรียนการบินกรุงเทพตั้งอยู่บริเวณริมถนนทางเข้าท่าอากาศยาน มีพื้นที่ประมาณ 15 ไร่ มีห้องเรียน, หอพัก 2 อาคาร รวม 200 ห้อง, ห้องประชุม, ศูนย์กีฬา และพื้นที่สันทนาการที่ทันสมัย
ไม่สายการบินพาณิชย์ให้บริการ
และปัจจุบันท่าอากาศยานนครราชสีมาได้ใช้เป็นพื้นที่เพื่อฝึกนักเรียนการบิน ของโรงเรียนการบินกรุงเทพ ของ บริษัท บางกอกเอวิเอชั่นเซ็นเตอร์ จำกัด หรือ BAC (Bangkok Aviation Center)
ท่าอากาศยานนครราชสีมา ตั้งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 เข้าไปประมาณ 7 กิโลเมตร และห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 26 กิโลเมตร โดยการเดินทางสู่ท่าอากาศยานนครราชสีมาในปัจจุบันจะเป็นทางรถยนต์ส่วนบุคคลเท่านั้น และบริเวณหน้าอาคารผู้โดยสารจะมีลานจอดรถความจุประมาณ 150 คัน
ในปัจจุบันไม่มีการขนส่งสาธารณะที่มายังท่าอากาศยานนครราชสีมา แต่เมื่อสายการบินนิวเจนแอร์เวย์ยังทำการบินมายังท่าอากาศยานนครราชสีมา ได้มีบริการรถตู้รับส่งจากเดอะมอลล์ โคราชใช้เวลาเดินทางประมาณ 30 นาที และบริการรถตู้รับส่งจากเซ็นทรัลพลาซา นครราชสีมา โดยมีรถคอยบริการรับส่งทุกไฟล์ทที่ขึ้น-ลงที่ท่าอากาศยาน และบริการแท็กซี่มิเตอร์
บลูส
พระอภิธรรม
สตาดิโอ โอลิมปิโก
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง (พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2529) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ ผู้อำนวยการสร้างละครเวที และเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง เช่น เล็บครุฑ มังกรแดง ภูตเหลือง ทหารเสือกรมหลวงชุมพร เพชรพระอุมา การะเกด กุหลาบแสนสวย เกล็ดแก้ว เป็นต้น และเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสารจักรวาล
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง เป็นชาวแม่กลอง เกิดที่จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มเข้าวงการประพันธ์ตั้งแต่อายุ 15 ปี เขียนเรื่องสั้นเรื่องแรก ชื่อ "สุภาพสตรีในชุดดำ" ได้ตีพิมพ์ในไทยใหม่วันจันทร์ เมื่อ พ.ศ. 2486 เข้าเรียนที่เตรียมธรรมศาสตร์รุ่นเดียวกับหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ และกายสิทธิ์ ตันติเวชกุล แต่เรียนไม่จบเพราะหันไปทำงานเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์อิสระธรรมของเจริญ ไชยชนะ และย้ายมาเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไทรายวัน รุ่นเดียวกับสมชาย อาสนจินดา และเสนีย์ บุษปะเกษ เป็นเจ้าของฉายา "สาม ส."
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประสิทธิ์ออกมาทำนิตยสารรายสัปดาห์ใช้ชื่อว่าพวงพยอม ของชานนท์ พวงพยอม แล้วมาตั้งคณะละครเวทีของตัวเอง ชื่อ "ธัญวันการละคร" แสดงที่เฉลิมนคร เรื่องแรกคือเรื่อง "เดนพิศวาส" ตามด้วย "บัลลังก์เลือด" โดยเรื่องหลังเป็นทั้งผู้เขียนบทประพันธ์และบทละครได้รับความนิยมมาก
เมื่อความนิยมสร้างละครเวทีลดลง ประสิทธิ์จึงหันไปทำนิตยสารสกุลไทย และได้รับชักชวนจากสุพรรณ พราหมณ์พันธุ์ ให้มาช่วยเขียนบทภาพยนตร์เรื่องเล็บครุฑ ซึ่งมาจากบทประพันธ์ของพนมเทียน ให้กับบริษัทภาพยนตร์สหนาวีไทย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างสูง ทำให้ประสิทธิ์มีผลงานเขียนบทภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายสิบเรื่อง
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง สมรสกับจงกลณี พุทธิแพทย์ นักเขียนชื่อดัง เจ้าของนามปากกา "แขไข เทวิณ" เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2529 ด้วยโรคมะเร็ง อายุได้ 59 ปี
ประสิทธิ์ ศิริบันเทิง
พระเจ้าอนุรุทธ
พระเจ้าอโนรธา
กรดยูริก
กรดยูริก  เป็นสารประกอบเฮเทอโรไซคลิก (heterocyclic) ที่มีคาร์บอน ไนโตรเจน ออกซิเจน และไฮโดรเจน โดยมีสูตรเคมีเป็น C5H4N4O3
มันมีรูปแบบทั้งเป็นไอออนและเกลือที่เรียกว่าเกลือยูเรต (urate) และเกลือกรดยูเรต (acid urate) เช่น ammonium acid urate
กรดยูริกเป็นผลของกระบวนการสลายทางเมแทบอลิซึมของนิวคลีโอไทด์คือพิวรีน (purine) และเป็นองค์ประกอบปกติของปัสสาวะ
การมีกรดยูริกในเลือดสูงอาจทำให้เกิดโรคเกาต์ และสัมพันธ์กับโรคอื่น ๆ รวมทั้งโรคเบาหวาน และนิ่วในไตที่เกิดจาก ammonium acid urate
สภาพทางเคมี.
กรดยูริกเป็นกรดไดพร็อกติก (diprotic acid)
ประเภทหนึ่ง โดยมี p"K"a1 = 5.4 และ p"K"a2 = 10.3
ดังนั้น ในภาวะที่เป็นด่างมากคือมีค่า pH สูง มันจะอยู่ในรูปแบบไอออนยูเรตเต็มตัวและมีประจุสองหน่วย แต่ที่ค่า pH ในระบบชีวภาพ หรือเมื่อมีไอออนไบคาร์บอเนตอยู่ด้วย มันก็อยู่ในรูปแบบไฮโดรเจนยูเรต (hydrogen urate) หรือไอออนกรดยูเรต ซึ่งมีประจุหน่วยเดียว
เนื่องจากการแตกตัวเป็นไอออนโดยประจุที่สองเกิดได้ง่ายมาก เกลือยูเรตแบบเต็มตัวจึงแยกสลายด้วยน้ำเป็นไฮโดรเจนยูเรตที่ค่า pH ประมาณกลาง ๆ
มันเป็นสารประกอบแอโรแมติกเพราะการมี pi bonding ในวงแหวนทั้งสอง
เพราะเป็นสารอนุพันธ์ของพิวรีน (purine) แบบเฮเทอโรไซคลิก (heterocyclic) และไบไซคลิก (bicyclic) กรดยูริกจะไม่ให้โปรตอนคือ H+ (protonation) จากออกซิเจน (คือจากด้าน −OH) เหมือนกับกรดคาร์บอกซิลิก
งานศึกษาด้วยการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์กับไอออนของไฮโดรเจนยูเรตของผลึกแอมโมเนียมไฮโดรเจนยูเรต (ammonium hydrogen urate) ซึ่งเกิดในร่างกาย (in vivo) โดยเป็นตะกอนสะสมเนื่องจากโรคเกาต์
แสดงว่า ออกซิเจนแบบคีโทนในตำแหน่งที่ 2 ของโครงสร้างพิวรีน (บนคาร์บอนระหว่างไนโตรเจนสองอะตอมในวงแหวนที่มีสมาชิก 6 หน่วย)
อยู่ในรูปแบบของ OH group ในขณะที่ออกซิเจนที่อยู่ข้าง ๆ ไนโตรเจนในตำแหน่งที่ 1 และ 3 มีประจุไอออนร่วมกันในวงแหวนแบบ pi-resonance-stabilized ที่มีสมาชิก 6 หน่วย
ดังนั้น ในขณะที่กรดอินทรีย์โดยมากจะให้โปรตอน (deprotonated) เนื่องกับการแตกตัวเป็นไอออนของพันธะเคมีไฮโดรเจน-ออกซิเจนที่มีขั้ว
ปกติพร้อมกับการเกิด resonance stabilization โดยมีผลเป็นไอออนคาร์บอกซิเลต
กรดยูริกจะให้โปรตอนจากอะตอมไนโตรเจน และจะใช้หมู่ keto/hydroxy ที่เป็นเทาโทเมอร์
สำหรับถอนอิเล็กตรอนเพื่อเพิ่มค่า p"K"1
วงแหวนที่มี 5 หน่วยยังมีหมู่ keto (ในตำแหน่งที่ 8) ล้อมรอบด้วยหมู่อะมิโนทุติยภูมิสองหน่วย (ในตำแหน่ง 7 และ 9)
และการเสียโปรตอนของหน่วยเหล่านี้ที่ค่า pH สูงก็จะสามารถอธิบายค่า p"K"2 และปฏิกิริยาโดยเป็นกรดไดพร็อกติก
การจัดระเบียบใหม่เป็นเทาโทเมอร์
และ pi-resonance stabilization ในรูปแบบที่คล้ายกัน ก็จะทำให้ไอออนนี้เสถียรโดยระดับหนึ่ง
การคำนวณดูจะบ่งว่า ในสารละลาย (และในเฟสที่เป็นแก๊ส) รูปแบบที่มีประจุเดียวจะไม่มีไฮโดรเจนบนออกซิเจน และจะไม่มีไฮโดรเจนหนึ่งไม่ว่าจะเป็นบนไนโตรเจนตำแหน่ง 9 หรือบนไนโตรเจนตำแหน่ง 3
เทียบกับกรดยูริกที่ไม่ได้แตกประจุซึ่งจะมีไฮโดรเจนอยู่ที่ไนโตรเจนหมดทั้งสี่ตำแหน่ง
(ในโครงสร้างที่แสดงด้านบนขวา NH ที่บนขวาบนวงแหวนที่มี 6 หน่วยคือ "1" ถ้านับตามเข็มนาฬิกาไปรอบ ๆ วงแหวน "6" ก็คือคาร์บอนแบบคีโทนที่ยอดของวงแหวน
ส่วน NH บนยอดของวงแหวนมี 5 หน่วยนับเป็น "7" เมื่อนับย้อนเข็มนาฬิกาตามวงแหวน NH ด้านล่างก็จะเป็น "9")
กรดยูริกแยกออกจากนิ่วไตเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1776 โดยนักเคมีชาวสวีเดน (Carl Wilhelm Scheele)
ต่อมาในปี 1882 นักเคมีชาวยูเครน (Ivan Horbaczewski) จึงเป็นคนแรกที่สังเคราะห์กรดยูเรตโดยหลอมละลายยูเรียกับไกลซีน
สภาพละลายได้.
โดยทั่วไปแล้ว การละลายได้ของกรดยูริกและเกลือของมันที่เป็นโลหะแอลคาไลและโลหะแอลคาไลน์เอิร์ท จะค่อนข้างต่ำ
เกลือทั้งหมดเหล่านี้ละลายในน้ำร้อนได้ดีกว่าน้ำเย็น ทำให้สามารถตกผลึกใหม่ได้ง่าย
การละลายได้ไม่ดีเป็นสมุฏฐานสำคัญอย่างหนึ่งของโรคเกาต์
การละลายได้ของกรดและเกลือต่าง ๆ ของมันในเอทานอลจะต่ำมากหรือไม่สำคัญ
เมื่ออยู่ในเอทานอลหรือในน้ำ เอทานอลและน้ำแทบจะมีค่าเป็นสารบริสุทธิ์