pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ขนมสามเกลอ ขนมชะมด (รวมถึงขนมละมุด) นั้น เป็นขนมที่ใช้ในพิธีแห่ขันหมาก รวมถึง พิธีแต่งงาน อีกด้วย ทั้งนี้เนื่องจาก ขนมที่กล่าวมานี้ มีความหมายถึงครอบครัวอันเป็นปึกแผ่น และยังเป็นขนมเสี่ยงทายด้วย กล่าวคือ การที่เอาขนม 3 ลูก ติดกันแล้วนำไปชุบแป้งทอดนั้น ถ้าขนมยังติดกันทั้ง 3 ลูก หมายความว่า คู่บ่าวสาว จะอยู่กันราบรื่น ไม่ทะเลาะเบาะแว้ง จะมีลูกด้วยกัน แต่ถ้าขนมติดกัน 2 ลูก หลุดออกไป 1 ลูก หมายความว่า คู่บ่าวสาวนี้ จะมีลูกยากไม่มีลูกด้วยกัน แต่ถ้าทั้ง 3 ลูก แตกจากกัน หมายความว่า จะอยู่กันไม่ยืด ไม่มีความสุข (อ้างอิงจาก หนังสือ แกะรอยสำรับไทย) ซึ่งถ้าเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว จะใช้ไม้เสียบไว้ ไม่ให้ขนมหลุดแยกออกจากกัน หรืออาจนำขนมมาชุบแป้งทอดใหม่ ๓-๔ ครั้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ขนมแยกออกจากกันได้ หรืออีกทางเลือกหนึ่งอาจเปลี่ยนคนทอดขนมใหม่ เรียกว่า หาหมอมาแก้ นอกจากนี้ ตอนทอดขนมก็มีความสำคัญ กล่าวคือ ถ้าทอดขนมฟู ลูกที่พองขึ้นกลมสวย ไม่แตกไม่ยุบ เรียกกันว่า หัวแก้วหัวแหวน เสี่ยงทายได้ว่าเป็นคู่ที่ดีเลิศ (อ้างอิงจาก หนังสือ อาหารที่เกี่ยวกับความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวเนื่อง) ซึ่งนี่อาจจะเป็นกลอุบายของคนโบราณ ต้องการให้คนทำมีสมาธิในการปล่อยวางก้อนขนมสามเกลอในกระทะ ถ้าไม่ตั้งจิตตั้งใจทำ ขนมก็จะแยกจากกัน (อ้างอิงจาก หนังสือ แกะรอยสำรับไทย)
ที่สูง
กะลอจี๊
กะลอจี๊ หรือ กะลอจี๋  เป็นขนมที่ใช้ในพิธีไหว้ในเทศกาลต่าง ๆ ของชาวจีน ร่วมกับขนมเข่งและขนมเทียน แต่สำหรับประเพณีไหว้อาพั้งของชาวแต้จิ๋วในวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปีจะมีกะลอจี๊เป็นขนมสำคัญ กะลอจี๊ทำมาจากแป้งข้าวเหนียวกวนกับน้ำจนข้น เติมน้ำร้อน แล้วนำไปนึ่งให้สุก จากนั้นนำไปทอดน้ำมันน้อยให้เหลืองกรอบ เมื่อจะรับประทานจึงตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ คลุกด้วยงาและน้ำตาล
กะลอจี๋
ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา
ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา มีประกาศใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกโดยสภาแห่งชาติเวเนซุเอลาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1836 โดยลักษณะของดวงตราในปัจจุบันเป็นดวงตราที่ได้การแก้ไขเพิ่มเติมจากแบบที่ใช้ในอดีตเล็กน้อย ดังบรรยายต่อไปนี้
ดวงตราแผ่นดินของเวเนซุเอลาในปัจจุบันได้กำหนดขึ้นตามรัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และ เพลงชาติของเวเนซุเอลา ("Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales") ลงนามวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 โดยประธานาธิบดี มาร์กอส เปเรซ จีเมเนส (Marcos Pérez Jiménez) ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งแบ่งภายในเป็น 3 ช่องตามสีของธงชาติเวเนซุเอลา โดยช่องซ้ายบนมีพื้นสีแดงมีรูปมัดรวงข้าวสาลี 20 ต้น หมายถึงรัฐทั้ง 20 รัฐของประเทศเวเนซุเอลาและความมั่งคั่งของชาติ ในช่องขวาบนเป็นพื้นสีเหลือง มีรูปดาบ 1 เล่ม กระบี่ 1 เล่ม หอก 3 เล่ม และ ธงชาติเวเนซุเอลา 2 ผืน มัดไขว้รวมกันด้วยช่อใบลอเรล หมายถึง ชัยชนะในสงคราม ช่องล่างสุดเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีรูปม้าป่าสีขาววิ่งอย่างเป็นอิสระ (รูปม้าขาวนี้ยังอาจหมายถึงม้าขาวของนายพลซีมอง โบลีวาร์ ซึ่งมีชื่อว่า "ปาโลโม" ("Palomo") หมายถึง เอกราชและเสรีภาพ เหนือรูปโล่นั้นมีรูป "กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์" ไขว้กันและหลั่งเอาความอุดมสมบูรณ์ออกมา โดยแสดงไว้ในรูปของกอดอกไม้ 2 กอที่ปากกรวย รอบโล่นั้นโอบล้อมด้วยช่อใบมะกอกและใบปาล์ม ซึ่งมีแพรแถบสีธงชาติพันอยู่ที่ตอนล่าง (แถบสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรซึ่งแบ่งแยกเวเนซุเอลาออกจากสเปน สีแดง หมายถึง โลหิตและความหาญกล้าของประชาชน) ภายในแพรแถบสีธงชาติมีข้อความจารึกในแถบสีน้ำเงินดังต่อไปนี้
สภาแห่งชาติของเวเนซุเอลาได้รับรองการแก้ไขแบบธงชาติและตราแผ่นดินให้เป็นแบบปัจจุบัน โดยมีผลอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2006 อันเป็นวันธงชาติเวเนซุเอลาในปีนั้น
บีโอวาย
ยานวอยเอจเจอร์
ขนมจาก
ขนมจาก คือของหวานชนิดหนึ่งสำหรับกินเล่น เป็นขนมพื้นบ้านในย่านจังหวัดสมุทรปราการมาก่อน ภายหลังมีขายในระหว่างเทศกาลงานไหว้พระสมุทรเจดีย์ประจำปี แต่ละปีผู้ที่ไปไหว้พระหรือชมงานออกร้านในเทศกาลดังกล่าวมักซื้อเป็นของติดมือไปฝากญาติ
ขนมจากทำด้วยแป้งข้าวเหนียว ส่วนมากนิยมใช้ข้าวเหนียวดำ มะพร้าวทึนทึกขูดหยาบ ๆ น้ำตาลมะพร้าว และเกลือเล็กน้อย ที่เรียกว่าขนมจากเพราะเป็นขนมที่ห่อด้วยใบจากสด ที่ได้จากต้นจากซึ่งเป็นพืชในวงศ์ปาล์ม ขึ้นเป็นกออยู่ตามป่าชายเลนและบริเวณริมน้ำเค็ม ขนมนี้ทำให้สุกด้วยการย่างไฟคล้ายการเผาข้าวหลาม แต่ใช้ความร้อนน้อยกว่า
ไข่เต่า
ประเสริฐ จันทรรวงทอง
ประเสริฐ จันทรรวงทอง เป็นเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตรองโฆษกพรรคเพื่อไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตสมาชิกสภาจังหวัดนครราชสีมา 2 สมัย
นายประเสริฐ จันทรรวงทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จบปริญญาโท มหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นายประเสริฐเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาจังหวัดนครราชสีมา 2 สมัย ต่อมาได้เป็น ส.ส.พรรคไทยรักไทยในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบ และย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชาชน นายประเสริฐลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งและได้รับเลือก ก่อนที่พรรคพลังประชาชนจะถูกตัดสินยุบพรรค ทำให้นายประเสริฐต้องย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทยในเวลาต่อมา โดยนายประเสริฐเป็นหนึ่งในผู้ที่ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายกรณ์ จาติกวณิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะด้วย
ต่อมาวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2552 นายพร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทย แถลงผลการประชุมคณะทำงานโฆษกพรรคว่า การประชุมเป็นการแบ่งหน้าที่การทำงานของรองโฆษกพรรคที่มีการตั้งขึ้นเพิ่มเติมอีก 8 คน จากเดิมที่มีรองโฆษกเพียงคนเดียว โดยเป็น ส.ส.ถึง 6 คน คือ นายชลน่าน ศรีแก้ว ส.ส.น่าน นายประเสริฐ จันทรรวงทอง ส.ส.นครราชสีมา นางฐิติมา ฉายแสง ส.ส.ฉะเชิงเทรา นายสุชาติ ลายน้ำเงิน ส.ส.ลพบุรี ร.ท.ปรีชาพล พงษ์พานิช ส.ส.ขอนแก่น น.ส.วิสาระดี เตชะธีราวัฒน์ ส.ส.เชียงราย สำหรับคนนอกที่มารับตำแหน่งรองโฆษกอีก 2 คนคือ นายจิรายุ ห่วงทรัพย์ และนายพิทยา พุกกะมาน อดีตผู้สมัคร ส.ส.สัดส่วน รวมขณะนี้พรรคเพื่อไทยมีรองโฆษก 9 คน เพื่อต้องการให้มีการประสานเชื่อมโยงกับการทำงานในสภาฯของ ส.ส.ด้วยกันให้มากขึ้น เพราะบางครั้งข้อมูลที่พรรคได้รับมานั้นมาจากคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทน ราษฎร ที่มี ส.ส.พรรคเพื่อไทยเป็นคณะกรรมาธิการ
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการป้องกันปราบปรามการฟอกเงินและยาเสพติด สภาผู้แทนราษฎร ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556
ในปี 2563 นายประเสริฐ ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคเพื่อไทย
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 6
จักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 6 (; ; 1 ตุลาคม ค.ศ. 1685 – 20 ตุลาคม ค.ศ. 1740) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเอลีนออนอเรอ มัคดาเลเนอแห่งน็อยบวร์ค อภิเษกสมรสกับ เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอแห่งเบราน์ชไวค์ พระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษก ณ แฟรงก์เฟิร์ต
นอกจากนี้พระองค์ยังดำรงพระอิสริยยศเป็น
เซกันด์ไลฟ์
เรณูวิทยา
เรณูวิทยาในชั้นหิน ( หรือ ) เป็นวิทยาศาสตร์ที่นักธรณีวิทยาศึกษาเกี่ยวกับเรณูสัณฐานของสิ่งมีชีวิตปัจจุบันและซากดึกดำบรรพ์เพื่อศึกษาหาอายุเปรียบเทียบและการลำดับชั้นหิน จากซากเหลือของ ละอองเรณู (pollen) สปอร์ (spores) ไดโนแฟลกเจลเลต (dinoflagellates: resting cysts หรือ hypnozygote) อาคริทาร์ช (acritarchs) ไคตินโนซัว (chitinozoans) และสโคเลโคดอนต์ (scolecodonts) รวมไปถึงอินทรีย์วัตถุ (other microfossils) และเคอโรเจนที่มีลักษณะเฉพาะที่พบในตะกอนและหินตะกอน บางครั้งการศึกษาเรณูสัณฐาน (Palynomorphs) จะรวมถึงการศึกษาไดอะตอม (diatom) ฟอแรมมินิเฟอรา (microforaminifera) หรือสิ่งมีชีวิตอื่นที่มีโครงร่างภายนอกเป็นสารพวกซิลิก้าและเนื้อปูน (อ้างอิงจาก "Palynology" ที่ U. of AZ)
เรณูวิทยาเป็นวิทยาศาสตร์เชิงสหวิทยาการและเป็นสาขาหนึ่งของธรณีวิทยาและชีววิทยาโดยเฉพาะอย่างยิ่งพฤกษศาสตร์ วิชาการลำดับชั้นหินทางเรณูวิทยาเป็นสาขาหนึ่งของวิชาบรรพชีวินวิทยาจุลภาคและพฤกษศาสตร์โบราณซึ่งศึกษาเกี่ยวกับซากดึกดำบรรพ์ของเรณูสัณฐานจากช่วงพรีแคมเบรียนตลอดจนถึงสมัยโฮโลซีน
ประวัติวิชาเรณูวิทยา.
มีรายงานการค้นพบละอองเรณูภายใต้กล้องจุลทรรศน์เป็นครั้งแรกสุดในช่วงทศวรรษที่ 1640 โดย เนเฮเมียห์ กรีว นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษเป็นผู้บรรยายลักษณะของละอองเรณู เกสรตัวผู้ และเป็นผู้ทำนายได้อย่างถูกต้องว่าละอองเรณูเป็นสิ่งจำเป็นในการสืบพันธุ์ของพืชทั้งหลาย กล้องจุลทรรศน์ได้เข้ามามีบทบาทในการศึกษาเรณูวิทยามากยิ่งขึ้นรวมไปถึงผลงานของโรเบิร์ต คิดสตัน และพี เรนช์ผู้ตรวจสอบพบสปอร์ในชั้นถ่านหินที่เปรียบเทียบได้กับสปอร์ของพืชปัจจุบัน ผู้บุกเบิกช่วงแรก ๆ ยังรวมถึงคริสเตียน กอทต์ฟรายด์ อีห์เรนเบิร์ก (ผู้ศึกษาเรดิโอลาเรียนและไดอะตอม) ไกเดียน แมนเทลล์ (ผู้ศึกษาสาหร่ายเดสมิด) และเฮนรี โฮฟเรย์ ไวต์ (ผู้ศึกษาไดโนแฟลกเจลเลต)
เรณูวิทยายุคใหม่.
การวิเคราะห์ละอองเรณูเชิงปริมาณแรกสุดถูกตีพิมพ์โดยเลนนาร์ต วอง โพสต์ เป็นผู้วางรากฐานในการวิเคราะห์ละอองเรณูยุคใหม่ในการบรรยายที่คริสเตียนาของเขาในปี ค.ศ. 1916 การวิเคราะห์ละอองเรณูช่วงแรก ๆ ถูกจำกัดเฉพาะในแถบประเทศกลุ่มนอร์ดิกเนื่องจากการตีพิมพ์ในช่วงแรก ๆ จำนวนมากเป็นภาษานอร์ดิก การจำกัดการศึกษาจำกัดเฉพาะในหมู่ประเทศนอร์ดิกนี้ได้สิ้นจุดลงด้วยการตีพิมพ์วิทยานิพนธ์ของกุนนาร์ เอิร์ดมัน ในปี ค.ศ. 1921 เมื่อมีการวิเคราะห์ละอองเรณูอย่างแพร่หลายทั่วทั้งยุโรปและอเมริกาเหนือสำหรับใช้ในการศึกษาพืชพันธุ์และการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศยุคควอเทอร์นารี
คำว่า “palynology” (มีความหมายว่า “เรณูวิทยา”) ถูกเสนอใช้โดยไฮด์ และวิลเลียม ในปี ค.ศ. 1944 (ตามการใช้โดยแอนเทฟส์ นักธรณีวิทยาชาวสวีเดน) ในหลายหน้าของเอกสารแจก (เป็นหนึ่งของวารสารฉบับแรก ๆ ที่อุทิศให้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางละอองเรณูผลิตโดยพอล เซียร์ ในอเมริกาเหนือ) ไฮด์และวิลเลียม เลือกคำว่า “palynology” บนพื้นฐานรากศัพท์ภาษากรีกโบราณจากคำว่า “paluno” หมายถึงการหว่านหรือพรมและ “pale” หมายถึงฝุ่นละออง (ซึ่งตรงกับคำว่า “pollen” ในภาษาละติน)
เรณูสัณฐานมีความหมายกว้าง ๆ ว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีผนังเป็นอินทรีย์สารมีขนาดระหว่าง 5 ถึง 500 ไมครอน สกัดออกมาจากหินและตะกอนทั้งโดยวิธีการทางกายภาพ (ด้วยการกรองและปรกติจะใช้คลื่นอัลตราโซนิกด้วย) และวิธีการทางเคมี (โดยการย่อยสลายด้วยสารเคมีแล้วแยกออกจากส่วนที่ไม่เป็นอินทรีย์วัตถุ)
การเตรียมทางเคมี.
การย่อยสลายด้วยสารเคมีจะประกอบด้วยหลายขั้นตอน เริ่มต้นด้วยการแช่ตัวอย่างหินหรือตะกอนในสารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์เพื่อแยกกรดฮิวมิกออกมา ซึ่งจะทำให้เรณูสัณฐานจมตัวลงจากผิวของสารละลาย หรือโดยการใช้คลื่นอัลตราโซนิกที่อาจจะส่งผลกระทบสร้างความเสียหายต่อผนังเซลล์ของเรณูสัณฐานได้ การใช้กรดไฮโดรฟลูออริกย่อยสลายแร่ซิลิเกตถูกนำมาใช้โดยแอสซาร์สันและแกรนลุนด์ ในปี ค.ศ. 1924 ช่วยย่นเวลาในการค้นหาเรณูสัณฐานบนแผ่นสไลด์ภายใต้กล้องจุลทรรศน์เป็นอย่างมาก การศึกษาทางเรณูวิทยาจากตัวอย่างพีตทำให้เห็นอินทรีย์วัตถุในสภาพที่สมบูรณ์ดีประกอบด้วยรากฝอยเล็ก ๆ ใบเล็ก ๆ ของมอสส์ และอินทรีย์สารอื่น ๆ วิธีการอะซีโตไลซีสถูกพัฒนาขึ้นโดยกุนนาร์ เอิร์ดมันกับน้องชายของเขา เพื่อย่อยสลายและแยกเอาวัตถุเซลลูโลสขนาดเล็ก ๆ ออกมา ในการทำอะซีโตไลซีสวัตถุจะทำปฏิกิริยากับสารเคมีอะซีติกแอนไฮไดรด์และกรดกำมะถันเพื่อย่อยสลายเซลลูโลสซึ่งจะทำให้เห็นเรณูสัณฐานได้ชัดเจนขึ้น
ในบางขั้นตอนทางเคมีมีความจำเป็นที่จะต้องเอาใจใส่เพื่อความปลอดภัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้กรดไฮโดรฟลูออริกซึ่งซึมผ่านผิวหนังได้อย่างรวดเร็วและทำให้ผิวหนังไหม้เกิดการพองบวมได้
มีวิธีการอื่น ๆ อีกอย่างเช่นการลอยตัวในเคอโรซีนสำหรับวัตถุจำพวกไคติน
เมื่อดำเนินการเตรียมตัวอย่างทางเคมีแล้ว ตัวอย่างจะถูกนำไปทำสไลด์กล้องจุลทรรศน์โดยการใช้น้ำมันซิลิโคน กลีเซอรอล หรือกลีเซอรอลเยลลี แล้วทำการตรวจสอบภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงหรือกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องกราด
ปกตินักวิจัยจะทำการศึกษาจากตัวอย่างปัจจุบันจากหลาย ๆ แห่งในพื้นที่หนึ่ง ๆ ที่กำหนด หรือไม่ก็จากตัวอย่างจากแห่งหนึ่ง ๆ ที่มีการสะสมตัวหลายช่วงกาลเวลาอย่างต่อเนื่องอย่างเช่น จากพีตหรือจากตะกอนทะเลสาบ การศึกษาในปัจจุบันมีการใช้เทคนิคเชิงเปรียบเทียบจากตัวอย่างเรณูสัณฐานปัจจุบันกับตัวอย่างที่มีอายุเก่าแก่กว่า เพื่อเปรียบเทียบให้เข้าใจชุมชนพืชดั้งเดิม
เมื่อทำการดูสไลด์ภายใต้กล้องจุลทรรศน์นักวิจัยจะนับจำนวนเรณูสัณฐานของพืชแต่ละชนิดแล้วจัดทำแผนภูมิเรณูสัณฐาน ข้อมูลเหล่านี้สามารถนำไปใช้ในการตรวจสอบผลกระทบอันเกิดจากการกระทำของมนุษย์อย่างเช่นการตัดและลากซุงในอดีต, รูปแบบการใช้ที่ดิน หรือการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศของภูมิภาคในระยะยาว
เรณูวิทยาสามารถนำไปประยุกต์แก้ปัญหาได้หลายด้าน ได้แก่ ธรณีวิทยา พฤกษศาสตร์ บรรพชีวินวิทยา โบราณคดี ปฐพีวิทยา และภูมิศาสตร์
เรณูวิทยาถูกนำไปประยุกต์ใช้ที่หลากหลาย มีความเกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์แขนงอื่น ๆ มากมาย
เพราะว่าการกระจายตัวของอาคริทาร์ช ไคตินโนซัว ไดโนแฟลกเจลเลตซิสต์ ละอองเรณู และสปอร์ เป็นหลักฐานในการเปรียบเทียบการลำดับชั้นหินในการวิเคราะห์การลำดับชั้นหินทางชีววิทยาและสภาพแวดล้อมโบราณ การประยุกต์ใช้ทั่วไปของเรณูวิทยาและก่อให้เกิดผลประโยชน์สูงคือในการใช้ประกอบในการสำรวจปิโตรเลียมและแก๊สธรรมชาติ
เรณูวิทยายังช่วยให้นักวิทยาศาสตร์อนุมานสภาพภูมิอากาศได้จากการปรากฏของชุมชนพืชในพื้นที่ตลอดช่วงเวลาทางธรณีวิทยาย้อนหลังไปนับเป็นพันปีหรือนับเป็นล้าน ๆ ปีทีเดียว และนี้เป็นสิ่งพื้นฐานในการวิจัยถึงการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ
การศึกษาเรณูวิทยาในประเทศไทย.
นักพฤกษศาสตร์เรณูวิทยา (Botanist &amp; Palynologist) 2526. ได้ศึกษาเรณูพืชในประเทศไทยและการเทียบเคียงเรณูพืชของป่าฝนเขตร้อน นอกจากนี้ยังติดตามคณะศึกษาโครงการงานทางด้านเรณูวิทยาโบราณคดีร่วมกับคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งลาวัลย์ รักสัตย์ ได้นำดินจากหลุมศพทางภาคใต้ (ภายใต้โครงการของ ศ.ดร.สุรินทร์ ภู่ขจร และคณะ คณะโบราณคดี ม.ศิลปากร) มาศึกษาวิเคราะห์พบเรณูสัณฐานบ่งชี้สภาพของพื้นที่นั้นเคยเป็นแอ่งน้ำมาก่อน ด้วยการปรากฏเรณูสัณฐานของแพงพวยน้ำ ("Jussiaea repens" L.) เป็นจำนวนมากกว่าเรณูของพืชชนิดอื่น ๆ นอกจากนี้ยังได้ติดตามคณะสำรวจภายใต้โครงการ (ดร.สว่าง เลิศฤทธิ์ และคณะ) ของคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรไปศึกษาการขุดซากของวัตถุโบราณที่ จ.ลพบุรี และได้เก็บตัวอย่างดินมาวิเคราะห์ศึกษา พบเรณูสัณฐานบ่งชี้ของพืชหลายชนิดโดยภาพรวมเป็นสภาพป่าแดงหรือป่าโคก และมีเรณูสัณฐาณของพรรณไม้สัก ("Tectona grandis" L.) เป็นจำนวนมาก ทั้งนี้เนื่องจากบริเวณพื้นที่ที่ทำการสำรวจรอบ ๆ นั้นมีร่องรอยของการทำสวนป่าสัก
กรประเสริฐ ช่างเขียน
เจ้าคณะตำบล
เจ้าคณะตำบลเป็นตำแหน่งพระสังฆาธิการ ปกครองคณะสงฆ์ในส่วนตำบล
คณะสงฆ์ภาค 18.
! ลำดับที่
! ตำแหน่งและเขตปกครอง
! รายนามเจ้าคณะปกครองระดับอำเภอ
! วัด (อำเภอ)
นายกรัฐมนตรีสวีเดน
นายกรัฐมนตรีสวีเดน ( หรือแปลตรงตัวว่า รัฐมนตรีแห่งรัฐ) คือผู้นำฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) แห่งราชอาณาจักรสวีเดน ซึ่งก่อนหน้าการสถาปนาตำแหน่งนี้ในปี พ.ศ. 2419 สวีเดนมีผู้นำฝ่ายบริหารดำรงตำแหน่งเดียวกับประมุขแห่งรัฐ คือพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน ผู้มีพระราชอำนาจในการบริหารแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียว โดยมีนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศก็คือ หลุยส์ ยาราร์ด เดอ ยาร์ ผู้วางรากฐานระบบรัฐสภาแบบสองสภาของสวีเดนในปี พ.ศ. 2409 ซึ่งมาแทนที่ระบบรัฐสภาเก่าที่มีชื่อว่า "สภาฐานันดร" (Riksens ständer)
ก่อนปี พ.ศ. 2419 เมื่อมีการสถาปนาสำนักนายกรัฐมนตรีขึ้น สวีเดนไม่มีผู้นำรัฐบาลแยกเป็นเอกเทศจากตำแหน่งพระมหากษัตริย์ ซึ่งในประวัติศาสตร์ปรากฏว่าตำแหน่งองคมนตรีผู้มีอาวุโสสูงสุดในบรรดาองคมนตรีทั้งหมด (ในช่วงระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ตำแหน่งดังกล่าวก็คืออัครมหาเสนาบดี; Lord High Chancellor) มีลักษณะคล้ายคลึงกับตำแหน่งผู้นำคณะรัฐบาลอยู่แล้ว โดยเฉพาะในช่วงยุคแห่งเสรีภาพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2261 ถึง พ.ศ. 2315 ที่พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ถูกลดทอนลงไปมาก ส่วนตำแหน่งประธานองคมนตรีสภาคือตำแหน่งทางการเมืองที่ทรงอำนาจมากที่สุดในขณะนั้น
หลังจากการประกาศใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยกลไกของรัฐบาล พ.ศ. 2352 (Instrument of Government of 1809) ได้มีการจัดตั้งตำแหน่งขึ้นมาสองตำแหน่งคือ นายกรัฐมนตรีว่าการยุติธรรม  และ นายกรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศ  โดยที่ตำแหน่งทั้งสองมีอำนาจจำกัดอยู่แค่งานราชการตามกระทรวงที่ตนรับผิดชอบ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2419 ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีทั้งสองที่มีอยู่เดิมจึงถูกแปลงไปเป็นตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ โดยที่การเรียกขานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศยังคงใช้คำว่า "เอ็กเซิลเลนซี" (Excellency) ต่อไปโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวในรัฐบาลสวีเดนที่ใช้คำเรียกขานเช่นนี้ร่วมกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2460 เป็นต้นมา สวีเดนนำหลักการด้านรัฐสภามาบังคับใช้ ส่งผลให้พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและคณะที่ปรึกษาแห่งรัฐ (Councillors of State; ซึ่งเทียบเท่ากับตำแหน่งคณะรัฐมนตรี) ตามพระราชอัธยาศัยถูกยกเลิก และกลไกการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีจึงเปลี่ยนมาเป็นการลงคะแนนสนับสนุนโดยสมาชิกรัฐสภาแทน ทั้งนี้เมื่อเวลาล่วงเลยไป ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้กลายมาเป็นตำแหน่งซึ่งใช้พระราชอำนาจแทนพระมหากษัตริย์ในทางพฤตินัย อย่างไรก็ตามคำที่ใช้เรียกรัฐบาลในช่วงเวลานี้ยังคงเป็นคำว่า "Kungl. Maj:t" ซึ่งเป็นคำย่อของ "Kunglig Majestät" แปลว่า "พระเจ้าอยู่หัว" ในภาษาสวีเดน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 อำนาจของฝ่ายบริหารมีกลไกการบังคับใช้ผ่านสภาองคมนตรีหรือ "คิงอินเคาน์ซิล" (คล้ายคลึงกับกลไก "ควีนอินเคาน์ซิล" ของเครือจักรภพ) การปฏิรูปรัฐธรรมนูญในครั้งนี้ยังได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่ากลไกของรัฐบาลฉบับใหม่ ซึ่งได้มีการสถาปนาระบบรัฐสภาในทางนิตินัยและคณะรัฐมนตรีขึ้น โดยที่อำนาจอธิปไตยตามรัฐธรรมนูญไม่ได้บังคับใช้ผ่านพระมหากษัตริย์อีกต่อไป
พระคณาจารย์
พระคณาจารย์ หมายถึง พระภิกษุผู้ทรงคุณวุฒิในฝ่ายปริยัติที่ได้รับการแต่งตั้ง ตามประกาศสังฆนายก เรื่องระเบียบการแต่งตั้งพระคณาจารย์ พ.ศ. 2488 แบ่งเป็น 3 ประเภท คือ พระคณาจารย์ทางเทศนา, พระคณาจารย์ทางรจนา และพระคณาจารย์ทางคันถธุระ
การแต่งตั้งพระคณาจารย์ มีขึ้นเพื่อยกย่องพระภิกษุผู้ทรงความรู้ด้านปริยัติ และเพื่อสนับสนุนในการให้พระภิกษุผู้ได้รับการแต่งตั้ง ได้ช่วยในการปฏิบัติหน้าที่ทางด้านการส่งเสริมสนับสนุนกิจการพระพุทธศาสนาด้านพระปริยัติธรรมตามแต่ที่สังฆสภา (มหาเถรสมาคม) มอบหมาย
ปัจจุบันหลังจากพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2503 ได้ยกเลิกสังฆสภา ทำให้ไม่มีการแต่งตั้งพระภิกษุเพื่อให้เป็นพระคณาจารย์อีกต่อไป
พระคณาจารย์ตรี (เทียบเจ้าคณะอำเภอ).
พระคณาจารย์ตรีทางเทศนา.
ต้องมีคุณสมบัติดังนี้
พระคณาจารย์ตรีทางรจนา.
พระคณาจารย์ตรีทางคันถธุระ.
พระคณาจารย์โท (เทียบเจ้าคณะจังหวัด).
พระคณาจารย์โททางเทศนา.
พระคณาจารย์โททางรจนา.
พระคณาจารย์โททางคันถธุระ.
พระคณาจารย์เอก (เทียบเจ้าคณะตรวจการภาค).
พระคณาจารย์เอกทางเทศนา.
พระคณาจารย์เอกทางรจนา.
พระคณาจารย์เอกทางคันถธุระ.
จาค็อบ ซูมา
จาค็อบ เกดเลยีห์เลคีซา ซูมา (; ; เกิด 12 เมษายน ค.ศ. 1942) เป็นนักการเมืองชาวแอฟริกาใต้ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแอฟริกาใต้คนที่สี่จากปี ค.ศ. 2009 ถึง 2018 นอกจากนี้เขายังถูกเรียกด้วยชื่อย่อ เจเซ็ด (JZ) และชื่อชนเผ่า อึมโชโลซี ( )
ซูมาเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1999 ถึง 2005 แต่ต่อมาถูกบังคับออกจากตำแหน่งโดย ทาบอ อึมแบกี ในปี ค.ศ. 2005 หลังที่ปรึกษาด้านการเงินของซูมา Schabir Shaik ถูกตัดสินความผิดฐานรับเงินใต้โต๊ะ ซูมาได้รับเลือกตั้งขึ้นเป็นประธานของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา (ANC) เมื่อ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2007 หลังพ่ายแพ้ให้กับอึมแบกี ในการประชุมของพรรค ANC ในเมือง Polokwane ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2008 อึมแบกีประกาศออกจากตำแหน่งหลังถูกคณะกรรมการฝ่ายบริหารแห่งชาติ (ANC) เรียกร้องให้เขาออกจากตำแหน่ง ภายหลังผู้พิพากษาของศาลสูง Christopher Nicholson ตัดสินว่าอึมแบกีได้แทรกแซงการดำเนินงานขององค์การอัยการแห่งชาติ (NPA) โดยไม่เหมาะสม รวมถึงในการดำเนินความผิดฐานฉ้อโกงกับซูมา
ซูมาเผชิญกับความท้าทายทางกฎหมายตั้งแต่ก่อนดำรงตำแหน่งจนสิ้นสุดการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกดำเนินคดีฐานข่มขืนในปี ค.ศ. 2005 ซึ่งต่อมาได้พ้นจากข้อกล่าวหา เขาต่อสู้ทางกฎหมายต่อข้อครหาว่าเขาก่อการอั้งยี่ และ ฉ้อโกง ซึ่งมีผลนับตั้งแต่ที่ปรึกษาการเงินของเขา Schabir Shaik ถูกดำเนินคดีฐานฉ้อโกงและหลอกลวง เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2009 NPA ยกเลิกการดำเนินคดีฟ้องร้องต่อซูมา โดยอ้างการแทรกแซงทางการเมือง อย่างไรก็ตามการกระทำนี้ถูกปฏิเสธโดยพรรคฝ่ายค้าน หลังโครงการพัฒนาเคหสถานชนบทของเขาโดยใช้เงินของรัฐที่ Nkandla ผู้สำเร็จการแผ่นดินพบว่าซูมาได้รับการเอื้อประโยชน์อย่างไม่เหมาะสมจากค่าใช้จ่ายส่วนนี้ และศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ในปี ค.ศ. 2016 ผ่านการตัดสินคดีความ "Economic Freedom Fighters v Speaker of the National Assembly" ว่าซูมากระทำการฝ่าฝืนรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้เกิดการเรียกร้องให้เขาลงจากตำแหน่งและการอภิปรายไม่ไว้วางใจของรัฐสภาที่ต่อมาไม่ประสบผลสำเร็จ มีการประมาณว่าสมัยการดำรงตำแหน่งของซูมาฉ้อโกงเงินของรัฐไปมากกว่า R1 พันล้านแรนด์ (ราว $83 พันล้านเหรียญสหรัฐ)
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ผู้พิพากษายืนยันการตัดสินจำคุกเจคอบ ซูมาเป็นเวลา 15 เดือน
อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี  เป็นอัครมุขนายกและผู้นำหลักของคริสตจักรแห่งอังกฤษ เป็นประมุขเชิงสัญลักษณ์ของแองกลิคันคอมมิวเนียนทั่วโลกและบิชอปประจำมุขมณฑลแคนเทอร์เบอรี
อัครมุขนายกแห่งแคนเทอร์เบอรีคนปัจจุบันคือศาสนาจารย์จัสติน เวลบี (Justin Welby) เป็นอัครมุขนายกคนที่ 105 ซึ่งสืบตำแหน่งที่ตกทอดมากว่า 1400 ปีจากนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีผู้ก่อตั้งคริสตจักรโรมันคาทอลิกในอังกฤษในปี ค.ศ. 597
ตั้งแต่สมัยของนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 อัครมุขนายกแห่งแคนเทอร์เบอรีขึ้นตรงต่อสันตะสำนัก จนระหว่างการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ คริสตจักรแห่งอังกฤษก็แยกตัวจากอำนาจการปกครองของพระสันตะปาปาและคริสตจักรโรมันคาทอลิก เมื่อเริ่มแรกเป็นการชั่วคราวแต่ต่อมาก็เป็นการถาวร ตั้งแต่นั้นมาระบบฐานันดรต่าง ๆ ก็แยกตัวจากระบบของโรมันคาทอลิกมาเป็นระบบอิสระของตนเอง
ในสมัยกลางการเสนอชื่อและแต่งตั้งอัครมุขนายกแห่งแคนเทอร์เบอรีและบิชอปอื่น ๆ มีด้วยกันหลายวิธี บางครั้งก็เลือกโดยแคนันของมหาวิหารแคนเทอร์เบอรี บางครั้งก็โดยพระมหากษัตริย์ หรือบางครั้งก็โดยพระสันตะปาปา แต่ตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในอังกฤษแล้วคริสตจักรแห่งอังกฤษก็เป็นคริสตจักรประจำชาติ (state church) และอำนาจการเลือกก็เป็นของพระมหากษัตริย์ ในปัจจุบันการแต่งตั้งเป็นหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีผู้ทำหน้าที่แทนพระองค์ที่มาจากรายนามสองนามที่เสนอโดย “คณะกรรมมาธิการส่วนพระมหากษัตริย์ในการเสนอชื่อ” (Crown Nominations Commission)
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1939)
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1940)
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1941)
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1942)
เคราร์ด ดาฟิด
เคราร์ด ดาฟิด (; ราว ค.ศ. 1460 - 13 สิงหาคม ค.ศ. 1523) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสำหรับหนังสือวิจิตร ประวัติศาสตร์ คริสต์ศาสนา ภูมิทัศน์ และชีวิตประจำวัน
เคราร์ด ดาฟิดเกิดที่เอาเดอวาเตอร์ (Oudewater) ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดยูเทรกต์ และใช้เวลาในสมัยรุ่งเรืองในการอาชีพในบรูชที่ดาฟิดเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกา เมื่อฮันส์ แม็มลิง เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1494 ดาฟิดก็กลายเป็นช่างเขียนคนสำคัญแทนที่
หลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว งานของดาฟิดถูกลืมกันไปจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 เมื่อวิลเลียม เฮนรี เจมส์ วีล ทำงานค้นคว้าที่หอหนังสือเอกสารของเมืองบรูช และพบข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของดาฟิด ที่ทำให้วีลเริ่มสร้างภาพพจน์ของจิตรกรโดยเริ่มด้วยภาพเดียวที่มีบันทึกหลักฐานไว้ ("เวอร์จินในหมู่เวอร์จิน") ที่รูอ็อง ตามหลักฐานดาฟิดมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองบรูชในปี ค.ศ. 1483 ที่อาจจะย้ายมาจากฮาร์เลมที่ดาฟิดเริ่มงานเขียนภายใต้อิทธิพลของอัลเบิร์ต ฟัน เอาเดอวาเตอร์ (Albert van Oudewater) ดาฟิดเข้าเป็นสมาชิกสมาคมช่างนักบุญลูกาที่บรูช ในปี ค.ศ. 1484 (และเป็นนายกของสมาคมในปี ค.ศ. 1501) ในปี ค.ศ. 1496 ดาฟิดก็แต่งงานกับกอร์เนเลีย กโนป ลูกสาวของนายกสมาคมช่างทอง และได้กลายมาเป็นพลเมืองชั้นนำของบรูช ดาฟิดเสียชีวิตที่บรูชเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1523
งานในสมัยแรกของดาฟิดเป็นงานที่เขียนตามแบบจิตรกรของฮาร์เลมเช่นดีร์ก เบาตส์, อัลเบิร์ต ฟัน เอาเดอวาเตอร์ และเคร์ตเคิน โตต ซินต์ ยันส์ (Geertgen tot Sint Jans) แต่ดาฟิดเองก็เริ่มมีความสามารถในการใช้สี งานในช่วงนี้ก็ได้แก่ภาพ "นักบุญจอห์น" (งานสะสมเคาฟ์มันน์ในเบอร์ลิน) และ "นักบุญเจอโรม" เมื่อมาถึงบรูช ดาฟิดก็ลอกเลียนงานของยัน ฟัน ไอก์, โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และฮือโค ฟัน เดอร์คุส นอกจากนั้นก็ยังได้รับอิทธิพลโดยตรงจากฮันส์ แม็มลิง ที่ดาฟิดติดตามอย่างใกล้ชิด ดาฟิดศึกษาและได้รับลักษณะการเขียนหลายอย่างจากแม็มลิงที่รวมทั้งการวางลักษณะภาพ การวาดให้เป็นสัจนิยมมากขึ้น และการจัดองค์ประกอบของตัวแบบในภาพ
งานของศิลปินมีชื่ออีกคนหนึ่งที่มีอิทธิพลต่องานช่วงต่อมาในชีวิตเมื่อดาฟิดเดินทางไปแอนต์เวิร์ป ในปี ค.ศ. 1515 และได้รับความประทับใจจากงานเขียนของกวินเติน มัตไซส์ (Quinten Matsijs) ผู้ทำให้ดาฟิดเข้าใจถึงความมีชีวิตและความใกล้ชิดของภาพเขียนในหัวเรื่องทางศาสนา ภาพ "ปีเอตา" (หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน) และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" (งานสะสมกาวัลโลที่ปารีส) เป็นตัวอย่างของงานจากช่วงนี้และเป็นภาพที่แสดงความเป็นนาฏกรรมที่เด่น แต่งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของดาฟิดคืองานฉากแท่นบูชาที่เขียนก่อนที่จะเดินทางไปแอนต์เวิร์ป ได้แก่ "การแต่งงานของนักบุญแคเธอริน" (หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน); บานพับภาพ "พระแม่มารีบนบัลลังก์และนักบุญ" (งานสะสมบริญโญเล-ซาเลที่เจนัว); "การประกาศของเทพ" (งานสะสมซีคมาริงเงิน) และที่ดีเด่นที่สุดก็คือภาพ "พระแม่มารีกับเทวดาและนักบุญ" ที่เขียนให้กับชีคาร์มิไลต์ (Carmelite) ในบรูชที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่รูอ็อง
บรูชมีภาพเขียนของดาฟิดเหลืออยู่เพียงไม่กี่ภาพ ได้แก่ "การตัดสินของแคมไบซีส" (The Judgment of Cambyses), "การถลกหนังซิแซมนิส" (The Flaying of Sisamnes), "พระเยซูรับศีลจุ่ม" และ "พระเยซูแปรรูป" นอกจากนั้นก็กระจัดกระจายไปทั่วโลก ชื่อเสียงของดาฟิดมาฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งเมื่อภาพเขียนของดาฟิดเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงภาพเขียนของจิตรกรชั้นครูของเฟลมิชจากสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ในปี ค.ศ. 1902
นอกจากงานจิตรกรรมแล้ว ดาฟิดก็ยังเขียนภาพสำหรับหนังสือวิจิตร เช่นในงาน "เวอร์จินในหมู่เวอร์จิน" (ห้องสมุดมอร์แกน) และภาพเหมือนของจักรพรรดิมักซีมีเลียนในเวียนนา นอกจากนั้นก็มีงานวาดเส้น และงานบางชิ้นก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรในหลายสิบปีต่อมา
ในเวลาที่ดาฟิดเสียชีวิตการเป็นเมืองศูนย์กลางของบรูชในทางศิลปะก็เริ่มลดถอยลง โดยมีแอนต์เวิร์ปเข้ามาแทนที่ทั้งในด้านการเมืองและการค้าขาย ในบรรดาลูกศิษย์ของดาฟิดในบรูชก็ได้แก่อาดรียาน อีเซินบรันต์ (Adriaen Isenbrant), อัลเบิร์ต กอร์เนลิส (Albert Cornelis) และอัมโบรเซียส เบนสัน (Ambrosius Benson) ที่กลายมาเป็นจิตรกรมีชื่อ ส่วนในบรรดาจิตรกรเฟลมิชโยอาคิม ปาตีนีร์ (Joachim Patinir) และยัน โคสซาร์ต (Jan Gossaert) ก็ได้รับอิทธิพลของดาฟิดบ้าง
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1943)
Gerard David
เจอราร์ด เดวิด
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1944)
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง (1945)
21632 สุวรรณศรี
21632 สุวรรณศรี (1999 NR11) เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งในแถบหลัก ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยทีมวิจัยดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกลินคอล์น เมืองโซคอร์โร รัฐนิวเม็กซิโก
ชื่อนี้สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ครองรัฐ สุวรรณศรี อดีตนักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา หนึ่งในคณะผู้ร่วมทำโครงงานพฤกษศาสตร์ “การแตกตัวของฝักต้อยติ่ง” และได้รับรางวัลที่ 2 ในงาน Intel International science and Engineering Fair (ISEF) เมื่อ พ.ศ. 2549 ตามที่เสนอโดยโครงการ Ceres Connection ของหอดูดาวลินคอล์น สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ซึ่งเป็นสถาบันที่ค้นพบดาวเคราะห์น้อยดวงนี้
เส้นเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง
เซอร์ไวเวอร์ โทแคนติน - ที่ราบสูงแห่งบราซิล
เซอร์ไวเวอร์ ดิ ออสเตรเลีย เอาต์แบคก์
เซอร์ไวเวอร์ วานูอาตู - วงแหวนแห่งไฟ
เซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลา - จักรวรรดิ์มายา