pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในการประชุมผู้พัฒนาของโรบล็อกซ์ในปี พ.ศ. 2560 โรบล็อกซ์ให้ข้อมูลว่าในขณะนั้นมีผู้พัฒนาอยู่ประมาณ 1.7 ล้านคน สร้างรายได้มากว่า 30 ล้านเหรียญสหรัฐในปีนั้น เวอร์ชันไอโอเอสของโรบล็อกซ์มีรายได้มากกว่า 2 ล้านเหรียญสหรัฐในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ทำให้เป็นแอพที่ได้รับรายได้มากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในระบบปฏิบัติการไอโอเอส ในเกมย่อยของโรบล็อกซ์หลายเกมมีรายได้มากกว่า 10 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยเมื่อคำนวณรายได้ของผู้พัฒนาบนแพลตฟอร์มทั้งหมดแล้ว จะมีรายได้สุทธิอยู่ที่ 250 เหรียญสหรัฐในปี พ.ศ. 2563 โดยเป็นเกมที่ทำรายได้มากที่สุดอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2563 หลัง PUBG และ Honor of Kings
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ผู้ผลิตของเล่น Jazwares ร่วมมือกับโรบล็อกซ์ เพื่อผลิตฟิกเกอร์ขนาดเล็กของคอนเทนต์ที่ผู้พัฒนาสร้างบนแพลตฟอร์ม โดยฟิกเกอร์เหล่านั้นมีลักษณะเหมือนเลโก้ แต่ขนาดต่างกันถึง 2 เท่า ฟิกเกอร์เหล่านี้มีเครื่องประดับที่สามารถสลับ ปรับเปลี่ยนกันได้ โดยในเซตที่ขายนั้นจะมีรหัสสำหรับรับไอเทมเสทือนจริงบนแพลตฟอร์ม และยังมีกล่องสุ่มที่จะสุ่มฟิกเกอร์ที่ได้ ในปี พ.ศ. 2562 โรบล็อกซ์ได้ปล่อย "Roblox Desktop" ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2564 โรบล็อกซ์ร่วมมือกับฮาสโบร เพื่อปล่อยของเล่นปืน Nerf ในธีมโรบล็อกซ์ และ เกมกระดานโมนอโพลี ธีมโรบล็อกซ์
โรบล็อก
วัดบ้านแพน
วัดบ้านแพน เป็นวัดราษฏร์ ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำน้อย เลขที่ 125 หมู่ที่ 1 ตำบลสามกอ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
บริเวณพื้นที่ตั้งวัดบ้านแพนแต่เดิมนั้นเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำน้อย มีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 67 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 15300 มีมีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 14 แปลง เนื้อที่ 151 ไร่ 2 งาน 21 ตารางวา มีอาณาเขต ดังนี้
เดิมชื่อวัดจันทรคูหาวาส สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา ราวปีพ.ศ. 2280 ภายหลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปีพ.ศ. 2310 แล้ว วัดบ้านแพนคงได้รับความเสียหายเป็นอย่างมาก เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้อยู่บนเส้นทางเดินทัพของกองทัพพม่า เวลาต่อมาเมื่อพระยาตาก ได้กอบกู้เอกราช และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ แห่งกรุงธนบุรี ก็ทรงเร่งฟื้นฟูทำนุบำรุงบ้านเมืองเป็นการใหญ่ ทั้งในส่วนของกรุงธนบุรี ที่ทรงใช้เป็นพระนครหลวงราชธานีแห่งใหม่ และในส่วนของกรุงศรีอยุธยาเดิม วัดบ้านแพนก็เช่นเดียวกัน ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ เมื่อพ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรี แต่มิได้ระบุไว้ว่าใครเป็นผู้ดำเนินการ ภายหลังเมื่อย้ายพระนครมายังกรุงรัตนโกสินทร์จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปีพ.ศ. 2325 ปัจจุบันสิ่งที่ยังหลงเหลือมาจากอดีต คือ พระประธานในอุโบสถ ที่ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปศิลาแลง ศิลปะอู่ทอง
พื้นที่ตั้งวัด  บริเวณที่ตั้งวัดแต่เริ่มสร้างเป็นที่ราบลุ่ม  อยู่ริมแม่น้ำแควน้อย  แขวงขุนเสนา  ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3  แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีการแบ่งขอบเขตพื้นที่การปกครองแขวงเสนา  ออกเป็น แขวงเสนาใหญ่  และแขวงเสนาน้อย  โดยพื้นที่อำเภอเสนาเป็นส่วนหนึ่งของแขวงเสนาใหญ่   ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2438  ในสมัยรัชกาลที่  5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์  สมัยเริ่มระยะแบ่งการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล  สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ  กรมพระยาดำรงราชานุภาพ  เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย  ทรงดำริเห็นว่าแขวงเสนา  มณฑลกรุงเก่า  ถึงแม้จะแบ่งขอบเขตแล้วก็ตาม  แต่ก็ยังปรากฏว่ามีพลเมืองมาก  ท้องที่กว้าง จึงให้ผู้รักษากรุงในขณะนั้น จัดแบ่งเขตพื้นที่เสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น  จึงแบ่งพื้นที่แขวงเสนาใหญ่  ออกเป็น 2  ตอน  คือ ตอนเหนือ  เรียกว่า  อำเภอเสนาใหญ่ ต่อมาเป็นอำเภอผักไห่ และตอนใต้  เรียกว่าอำเภอเสนากลาง  ต่อมาเปลี่ยนเป็นอำเภอเสนา   ปัจจุบันวัดบ้านแพน  ตั้งอยู่เลขที่  125  หมู่ที่  1  ตำบลสามกอ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มูลเหตุของการตั้งชื่อวัดนั้น ตำนานเก่าแก่ของท้องถิ่นบอกเล่าไว้ว่า แต่เดิมมีสำเภาใหญ่ล่องมาทางคลองรางจระเข้โดยหารู้ไม่ว่า บริเวณปากคลองนี้มีกระแสน้ำวนเชี่ยวกราก เรือสำเภาจึงเสียการทรงตัว กระแทกเข้าริมตลิ่ง แล้วบ่ายหัวไปอีกทาง สำเภากระแทกเข้ากับทุกอย่างที่ขวางหน้าอย่างไร้ทิศทาง จนเรือล่วงเข้าสู่ท้ายคลองจึงจมลงอย่างสงบนิ่ง มีเพียงเสากระโดงโผล่ขึ้นเหนือน้ำ ส่วนข้าวของและสัมภาระที่ติดมากับเรือต่างลอยกระจายอยู่ทั่วไป ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์ ต่างเข้าช่วยเหลือตามกำลัง ส่วนหนึ่งลากเอาเสื่อลำแพนที่ลอยไปติดเนินดินขึ้นตากแดดจนแห้ง ภายหลังจึงเรียกชื่อแห่งนั้นว่า “บ้านแพน”ส่วนกกที่ลอยไปติดใกล้โคกใหญ่ชาวบ้านได้ช่วยกันนำตากบนโคก จึงเรียกบริเวณนั้นว่า “โคกเสื่อ” ส่วนพ่อค้าสำเภา หลังจากเรืออับปาง ก็ตัดสินใจสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นจุดเตือนใจในสัจธรรมของชีวิต และนำเสากระโดงเรือตั้งไว้เป็นสัญลักษณ์ แล้วขนานนามวัดว่า “วัดเสากระโดงทอง” บริเวณที่นำเสื่อลำแพนไปตากนั้น เป็นพื้นที่ในการครอบครองของวัดจันทรคูหาวาส ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่สร้างมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ต่อมาชาวบ้านจึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น “วัดบ้านแพน” ส่วนเนินดินนั้นเมื่อสายน้ำเปลี่ยนทิศทางผ่านมายังจุดนั้น จึงกลายเป็นชุมทางเรือและการค้าขาย ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอเสนา
1.http://www.thailandtemples.org/watbanpan/index.html
เนื้อเยื่อท่อลำเลียง
เนื้อเยื่อท่อลำเลียง  เป็นเนื้อเยื่อที่พบในพืชมีท่อลำเลียง ที่สำคัญได้แก่ ไซเล็มและโฟลเอ็ม ทำหน้าที่ขนส่งน้ำ สารละลายและสารอาหารภายในต้นพืช นอกจากนี้ยังมีเนื้อเยื่อเจริญสองชนิดที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเยื่อท่อลำเลียงได้แก่ วาสคิวลาร์แคมเบียมและคอร์กแคมเบียม
แคมเบรียน
เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก  เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีลูอีสแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งเดนมาร์ก มีพระบุตร 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ยังมีศักดิ์เป็นพระอัยกาในเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก
อีเอ กอเทนเบิร์ก
อีเอ กอเทนเบิร์ก (รู้จักกันระหว่างปี 2012-2020 ในชื่อ โกสต์เกมส์) เป็นบริษัทพัฒนาวีดีโอเกมสัญชาติสวีเดนซึ่งมีบริษัทอิเล็กทรอนิก อาตส์ เป็นเจ้าของ บริษัทนี้ตั้งอยู่ในประเทศสวีเดนและก็อีกสองแห่งคือเมืองกิลด์ฟอร์ด สหราชอาณาจักร และเมืองบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ตั้งแต่ปี 2013 ถึง 2020 บริษัทนี้มีหน้าที่ในการดูแลและพัฒนาชุดเกม"นีดฟอร์สปีด" โดยอีเอ กอเทนเบิร์กมีพนักงานเก่าจาก อีเอ แบล็คบอกซ์, ไครทีเรียนเกมส์, และ Playground Games
"" เป็นเกมแรกที่อีเอ กอเทนเบิร์กนั้นได้พัฒนา โดยได้รับการช่วยเหลือจากไครทีเรียน และเกมล่าสุดที่พวกเขาพัฒนาคือ "นีดฟอร์สปีดฮีต" ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2019 โดยวิดีโอเกมทั้งหมดที่สตูดิโอนี้พัฒนาใช้เอนจินฟรอสต์ไบต์ อีเอประกาศแผนการในเดือนกุมภาพันธ์ 2020 ที่จะลดบทบาทโกสต์เกมส์ให้เป็นสตูดิโอสนับสนุนด้านวิศวกรรมสำหรับอีเอทั้งหมด และเปลี่ยนทีมพัฒนาแฟรนไชส์กลับไปที่ไครทีเรียนเกมส์
แคว้นลวิว
แคว้นลวิว  หรือที่บางครั้งเรียกว่า ลวิวช์ชือนา  เป็นหน่วยการปกครองระดับแคว้นทางทิศตะวันตกของประเทศยูเครน มีเมืองหลักคือเมืองลวิว มีจำนวนประชากร 2,478,133 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022)
โมโนเรลสวนสัตว์เชียงใหม่
โมโนเรลสวนสัตว์เชียงใหม่ เป็นรถรางเดี่ยวทางสั้นสำหรับโดยสารและอำนวยความสะดวกแก่ผู้เข้าชมสวนสัตว์เชียงใหม่ เปิดบริการแก่นักท่องเที่ยวตั้งแต่วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ก่อนให้เปิดบริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา ถือเป็นระบบรางเดี่ยวที่ให้บริการสายแรกของประเทศไทย ดำเนินการโดยบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัด ทั้งนี้โมโนเรลสวนสัตว์เชียงใหม่มีความยาว 2 กิโลเมตรในสี่สถานี ขบวนรถปรับอากาศ รองรับผู้โดยสารได้ 50–70 คน เดิมมีอัตราค่าโดยสาร เด็กราคา 50 บาท ผู้ใหญ่ราคา 70 บาท และชาวต่างชาติ 100 บาท แต่ภายหลังได้เพิ่มเป็น 100 บาททั้งหมด
แต่โมโนเรลสวนสัตว์เชียงใหม่ประสบปัญหาทางเทคนิคอยู่บ่อยครั้ง ประกอบกับการกระทำผิดสัญญาของบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัด จึงถูกสวนสัตว์เชียงใหม่ยกเลิกสัญญา และให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดภายในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2557
ธนภัทร พงษ์ภมร ผู้อำนวยการสวนสัตว์เชียงใหม่ในขณะนั้น ร่วมกับประเสริฐ เกษมโกเมศ กรรมการผู้จัดการบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัดซึ่งเป็นบริษัทที่รับสัมปทาน ได้ก่อสร้างเส้นทางรถรางเดี่ยวชมสวนสัตว์เชียงใหม่สำหรับให้บริการนักท่องเที่ยว เพื่อลดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์และเสียงรบกวนที่เกิดจากรถยนต์ส่วนตัวของนักท่องเที่ยว ประเสริฐอ้างว่าบริษัทได้ลงทุนการก่อสร้างและระบบไฟฟ้าใช้งบประมาณราว 200 ล้านบาท ต่อมาบอกว่า 150 ล้านบาท โดยทางสวนสัตว์เชียงใหม่และบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัดได้ตกลง โดยบริษัทจะสัมปทานเป็นระยะเวลา 20 ปี 10 ปีแรกจะแบ่งรายได้ส่วนเกินราว 2 ล้านบาทแก่สวนสัตว์เชียงใหม่ ส่วน 10 ปีหลังจะแบ่งรายได้ครึ่งหนึ่งของทั้งหมดแก่สวนสัตว์ และหลังครบ 20 ปีจะส่งมอบเส้นทางรถรางเดี่ยวให้ทางสวนสัตว์บริหารจัดการเอง และมีวงเงินประกัน 10 ล้านบาทต่ออุบัติเหตุหนึ่งครั้ง
แต่ตลอดระยะเวลาของการดำเนินกิจการ บริษัทกลับขาดทุนมาโดยตลอดเพราะต้องเสียเฉพาะค่าดอกเบี้ยที่กู้ยืมมาลงทุนไม่ต่ำกว่าปีละ 12 ล้านบาท รวมทั้งประสบปัญหาทางเทคนิคบ่อยครั้ง และปัญหาพิพาทกันระหว่างบริษัทกับสวนสัตว์ อาทิ การที่บริษัทเพิ่มราคาตั๋วในราคา 100 บาทโดยไม่ได้รับการยินยอมจากสวนสัตว์ และการค้างชำระเงินตอบแทนแต่สวนสัตว์เชียงใหม่ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2554 อันส่งผลให้สวนสัตว์เชียงใหม่ประกาศยกเลิกสัญญาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 แต่บริษัทก็ยังคงเปิดให้บริการวิ่งเป็นปกติแม้ถูกยกเลิกสัญญาและมีหนังสือแจ้งเตือนแล้วหลายครั้ง
นายสัตวแพทย์กาญจน์ชัย แสนวงศ์ ผู้อำนวยการสวนสัตว์เชียงใหม่กล่าวว่าบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัด กระทำผิดสัญญาข้อที่ 10 ทางสวนสัตว์จึงบอกเลิกให้ทางบริษัทรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง ยานพาหนะ และพนักงานออกจากสวนสัตว์ภายในหรือก่อนวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2557
เส้นทางเดินรถของโมโนเรลสวนสัตว์เชียงใหม่มีระยะทาง 2 กิโลเมตร มีสถานีขึ้นลง 4 สถานี โดยตั้งชื่อตามสัตว์และพรรณพืช เช่น คีรีบูน หรือพุดซ้อน เป็นต้น เบื้องต้นมีรถให้บริการ 4 ขบวน ขบวนละ 5 ตู้ รองรับผู้โดยสานได้ 50-70 คน มีความเร็ว 15-30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใช้เวลาวนแต่ละรอบ 25 นาที
มีอัตราค่าโดยสาร เด็กราคา 50 บาท ผู้ใหญ่ราคา 70 บาท และชาวต่างชาติ 100 บาท (บางแห่งว่าชาวต่างชาติ 150 บาท) แต่ภายหลังทางบริษัท ไทยโมโนเรล จำกัดได้เพิ่มอัตราค่าโดยสารขึ้นเป็น 100 บาทสำหรับคนไทยทั้งเด็กและผู้ใหญ่ โดยมิได้รับการยินยอมจากสวนสัตว์
เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา
เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา  เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ ใน เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์สมรสกับ เจ้าหญิงอันเนอมารี ดัชเชสแห่งปาร์มา มีพระบุตร 3 พระองค์ ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศ ดยุกแห่งปาร์มา
เจ้าหญิงมาร์การิตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา เคาน์เตสแห่งโคโรโน
เจ้าหญิงมาร์การิตาแห่งบูรบง-ปาร์มา เคาน์เตสแห่งโคโรโน  เป็นพระธิดาพระองค์แรก ใน เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์สมรสจำนวน 2 ครั้ง มีพระบุตร 2 คน
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ความเข้าใจอย่างเต็มรูปแบบเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซีย อิทธิพลของเลโอนิด เบรจเนฟเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญในประวัติศาสตร์ เขาเป็นทั้งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ (CPSU) และประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ เป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จนถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งถือเป็นยุคแห่งความซบเซาทางสังคมและเศรษฐกิจในสหภาพโซเวียต
แม้จะมีความล้มเหลวในการปฏิรูปประเทศการต่างประเทศและนโยบายการป้องกันของเขารวมถึงความพยายามให้สหภาพโซเวียตเป็นรัฐมหาอำนาจหนึ่งเดียว ความนิยมในหมู่ประชาชนลดลงในช่วงปีสุดท้ายของเขา ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินก็ของประชาชนโซเวียตเริ่มหายไปอย่างไรก็ตามการสนับสนุนเขายังคงมีอยู่เห็นได้ชัดในวันที่เขาถึงแก่อสัญกรรม หลังจากถึงแก่อสัญกรรมของเขาพรรคคอมมิวนิสต์และประชาชนโซเวียตได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ในการปฏิบัติหน้าที่อย่างรุนแรงทั้งเขาและครอบครัว โดยการวิจารณ์นโยบายของเขาว่านำสหภาพโซเวียตสู่"ยุคซบเซา"
นอกจากความซบเซาทางเศรษฐกิจและสังคมที่เบรจเนฟทิ้งไว้ให้ประเทศชาติแล้วยังมีมรดกทางวัฒนธรรมและกลุ่มอำนาจทั้งยูรี อันโดรปอฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโค ซึ่งเป็นผู้สูงอายุและอ่อนแอทางการเมือง นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าเบรจเนฟเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดยุคซบเซา อย่างไรก็ตามในการทำแบบสำรวจความนิยมในแต่ละยุคของรัสเชียในปี ค.ศ. 2006 ชี้ได้ว่า 61 เปอร์เซ็นต์ของประชาชนรัสเชียมองว่ายุคเบรจเนฟเป็นหนึ่งในยุคที่ดีของรัสเชีย
สิ่งที่ทิ้งไว้.
เมื่อ เลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 ยูรี อันโดรปอฟได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ การทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นวงกว้างในช่วงยุคเบรจเนฟกลายเป็นปัญหาสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตในช่วงทศวรรษที่ 1980 อันโดรปอฟ เริ่มมีนโยบายในการต่อต้านการทุจริตทั่วประเทศ อันโดรปอฟ เชื่อว่าเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตจะสามารถฟื้นตัวได้หากรัฐบาลโซเวียตสามารถเพิ่มความเชื่อมั่นในหมู่กรรมกรและประชาชนโซเวียตได้ การบริหารของเบรจเนฟถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพราะหละหลวมทางอุดมการณ์และความเอาแต่ใจตัวเอง รูปแบบการปกครองเบรจเนฟถูกค่อย ๆ ค่อย ๆ เอาออกไปโดย อันโดรปอฟ และได้มีการแต่งตั้งภายในพรรคใหม่โดยคำนึงความ "ศูนย์กลาง"เช่น ว่าที่นายกรัฐมนตรี Nikolai Ryzhkov และหัวหน้าคณะกรรมการกลาง Yegor Ligachevนโยบายด้านการต่างประเทศของสหภาพโซเวียตก็เลื่อนหายและเสื่อมลงไปในช่วงปีสุดท้ายของเบรจเนฟและเมื่อเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1982 ก่อนถึงแก่อสัญกรรมของเขา โรนัลด์ เรแกนได้กล่าวว่าสหภาพโซเวียตเป็น "จักรวรรดิปีศาจ" ท่าทีทางการทูตระหว่างประเทศได้หายไปก่อนที่มีฮาอิล กอร์บาชอฟเริ่ม "ความคิดใหม่" ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินเริ่มหายไปที่ประจักษ์ชัดในหมู่ชาวโซเวียตอย่างไรก็ดียังมีการสนับสนุนอย่างเล็กน้อยในช่วงยุคเบรจเนฟ ทำให้ชาวโซเวียตยังคงระมัดระวังในแนวคิด เช่น ความคิดเห็นแบบเสรีภาพประชาธิปไตยและการกระจายอำนาจ และด้วยเหตุนี้ลัทธิมากซ์ - เลนินยังคงเป็นแนวคิดสำคัญในการปกครองต่อไป เนื่องจากการสะสมทางทหารขนาดใหญ่ของทศวรรษที่ 1960 จงทำให้สหภาพโซเวียตยังคงเป็นมหาอำนาจในช่วงระหว่างการปกครองของเบรจเนฟ
ครอบครัวเบรจเนฟทุกคนยกเว้น กาลินา ลูกสาวของเบรจเนฟถูกจับกุมในข้อหาทุจริตทางการเมืองในระหว่างการบริหารของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ Churbanov ลูกเขยของเบรจเนฟถูกตัดสินจำคุกสิบสองปีเนื่องจากมีการฉ้อฉลและการทุจริตขนาดใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982 โดยถูกปลดออกจากตำแหน่งทั้งหมดและส่งไปยังค่ายกักกันแรงงาน กาลินาพร้อมกับครอบครัวที่เหลือของเบรจเนฟสูญเสียสิทธิ์ของรัฐทั้งหมด เมืองเบรจเนฟถูกเปลี่ยนเป็นชื่อเดิมคือ Naberezhnye Chelny และมีการเปลี่ยนชื่อเมือง ถนน โรงงานและสถาบันที่มีชื่อของเบรจเนฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโคทั้งหมดโดยที่มีรัฐบาลโซเวียตออกรัฐกฤษฎีกาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982ตามที่คำกล่าวของหลานชายของเขาอันเดรย์ เบรจเนฟ "ชื่อ เบรจเนฟ ได้กลายเป็นคำสาปแช่งสำหรับครอบครัวและสมาชิกในครอบครัว หลายคนถูกบังคับให้ออกจากงานของพวกเขาและเพื่อนของพวกเขาได้ทิ้งเขาไป"นอกจากนี้ รางวัล และ เครื่องอิสริยากรณ์ต่างๆที่ได้มาจากการสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สองของเบรจเนฟมีมติให้ยึดคืนในการประชุมสภาโซเวียตสูงสุดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1989
ในช่วงยุคกอร์บาชอฟ ยุคเบรจเนฟถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่ายุคสตาลินโดยในการสำรวจวามคิดเห็นเพียงร้อยละ 7 เลือกยุคเบรจเนฟเป็นยุคที่ดี ในขณะที่ร้อยละ 10 เลือกยุคสตาลินเป็นยุคที่ดี หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการปฏิรูปตลาดของบอริส เยลซินต่อมาชาวรัสเซียหลายคนมองว่ามีความคิดถึงยุคเบรจเนฟ คิดถึงเสถียรภาพของยุคเบรจเนฟซึ่งได้หายไปในช่วง ยุคกอร์บาชอฟ และ เยลซิน
บทความวิเคราะห์.
ประวัติศาสตร์ได้แสดงคำติชมของเบรจเนฟ และนโยบายของเขา บทความเกี่ยวข้องกับเขานั้นในช่วงเวลาก่อนถึงแก่อสัญกรรมนั้นหาได้ยาก ส่วนใหญ่จะเป็นบทความหลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาซึ่งเป็นแง่ลบอย่างท่วมท้น บทความเกี่ยวข้องเบรจเนฟ ได้รับการเขียนเป็นภาษาอังกฤษและแม้กระทั่งในภาษารัสเซีย อ้างอิงจาก มาร์ค แซนเดิล และเอ็ดวิน เบคอน ผู้เขียนเรื่อง"การพิจารณาเบรจเนฟใหม่ (Brezhnev Reconsidered) "กล่าวว่า เบรจเนฟ ได้รับความสนใจน้อยไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต
เมื่อ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ได้ขึ้นมาเป็นผู้นำก็ได้เริ่มนโยบายเปเรสตรอยคา เขาตำหนิเบรจเนฟในการทำให้เศรษฐกิจและสังคมโซเวียตซบเซา และเรียกยุคการปกครองของเขาว่า "ยุคซบเซา" กอร์บาชอฟได้กล่าวว่า เบรจเนฟเป็น "พวกนีโอ-สตาลินนิสต์"แม้ว่าในภายหลัง กอร์บาชอฟ ได้รับรองว่าเบรจเนฟไม่ได้เลวร้ายเหมือนที่เขาพูด และได้กล่าวว่า, "เบรจเนฟไม่ได้เป็นเหมือนรูปล้อเขาในตอนนี้"
นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ Robert Service เขียนไว้ในหนังสือของเขา "รัสเชีย:จากซาร์สู่ศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด (Russia: From Tsarism to the Twenty-First Century) " ว่า "เมื่อเขา (เบรจเนฟ) ประสบความสำเร็จในการยึดอำนาจ ครุชชอฟ เขายังคงเป็นนักการเมืองที่เข้มแข็งที่คาดว่าจะทำให้พรรคและรัฐบาลทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เขาเฉื่อยชาและอ่อนเพลียอย่างสิ้นเชิง แต่เขาได้กลายเป็นเลขาธิการได้นำลัทธิคอมมิวนิสต์สู่ความเกลียดชังที่สุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1917 " เขาเสริมว่า "ยากที่จะรู้สึกเสียใจมากสำหรับเบรจเนฟ"; นโยบายเศรษฐกิจและสังคมของเขาได้ส่งประเทศเข้าสู่ยุคของความซบเซาซึ่งผู้สืบทอดของเขาไม่สามารถฟื้นตัวเต็มที่ได้"Talal Nizameddin ระบุไว้ในหนังสือของเขา"รัสเซียและตะวันออกกลาง: ต่อนโยบายการต่างประเทศใหม่ (Russia and the Middle East: Towards A New Foreign Policy) "ว่า "มรดกของเบรจเนฟ"โดยทั่วไปไม่ได้รับผลกระทบจากผู้สืบทอดที่อ่อนแอของเขา (ยูรี อันโดรปอฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโค) ทั้งสงครามอัฟกานิสถาน ความตึงเครียดกับจีนและญี่ปุ่น เช่นเดียวกับ ความคาดหวังของมิติใหม่ในการแข่งขันอาวุธกับสหรัฐฯในรูปของยุทธศาสตร์การป้องกัน (Star Wars) "ตามนักประวัติศาสตร์ David Dyker ผู้เขียนหนังสือ"สหภาพโซเวียตภายใต้กอร์บาชอฟ: อนาคตสำหรับการปฏิรูป "เบรจเนฟสืบทอดฝ่ายซ้ายสหภาพโซเวียตผู้ทุกข์ทรมานจากปัญหาต่าง ๆ ในประเทศและต่างประเทศ" (The Soviet Union under Gorbachev: Prospects for Reform "Brezhnev left his successors a Soviet Union suffering from a host of domestic and foreign problems") "อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่ Dyker เจอคือจุดอ่อนของเศรษฐกิจที่ทำลายอิทธิพลของโซเวียตนอกพรมแดนอย่างมากในช่วงปลายยุคเบรจเนฟเนื่องจากความล้าหลังทางเทคโนโลยี
ผู้เขียน "ความขัดแย้งของสหภาพโซเวียต: การขยายตัวจากภายนอกความเสื่อมภายใน (The Soviet Paradox: External Expansion, Internal Decline) " Seweryn Bialer มีการประเมินยุคเบรจเนฟ Bialer กล่าวว่ายุคนั้นเป็นช่วงเวลาแห่ง "โอกาสที่หายไป" แต่ยอมรับว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจในช่วงปีแรกของเบรจเนฟอ่อนลง "เหตุผลในการปฏิรูปที่รุนแรง" ในหนังสือ"การเปลี่ยนแปลงของรัสเซีย: ภาพรวมของระบบที่ร่วน (Russia's Transformation: Snapshots of a Crumbling System) "ของ Robert Vincent Daniels ระบุว่า เบรจเนฟ"ให้เสถียรภาพของประเทศ" และนโยบายภายในประเทศและภายนอกของเขาพยายามที่จะให้เป็น "สถานะเดิม" Daniels เชื่อว่ายุคเบรจเนสามารถแยกออกเป็นสองส่วนส่วนแรกที่เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1964 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1975 สอดคล้องกับ "ความเป็นผู้นำสภาพการสร้างเศรษฐกิจที่ใฝ่หาการผ่อนคลายและการบำรุงรักษาสมดุลทางการเมือง" ระยะที่สองซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1975 เป็นเรื่องตรงกันข้าม; เศรษฐกิจหยุดการเจริญเติบโตความเป็นผู้นำร่วมกันสิ้นสุดลงด้วยการลาออกของนีโคไล ปอดกอร์นืย, เบรจเนฟ การพัฒนาสหภาพโซเวียตเริ่มที่จะซบเซา นักประวัติศาสตร์ จิริ วาเลนต้าและแฟรงก์ ซิบุลก้าที่ระบุไว้ในหนังสือ"กอร์บาชอฟ ความคิดใหม่และความขัดแย้งในโลกที่สาม (Gorbachev's New Thinking and Third World Conflicts) "ว่ามรดกของเบรจเนฟเป็น "ส่วนผสมของความสำเร็จและความล้มเหลวทั้งในประเทศและนโยบายต่างประเทศ" อย่างไรก็ตามพวกเขาโต้แย้งว่าเมื่อถึงเวลาที่เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม ความล้มเหลวของเขากลายเป็นปัญหาระบบที่เรื้อรังอย่างรุนแรง ความสำเร็จลิทธิเบรจเนฟตาม วาเลนต้า และ ซิบุลก้า เขียนไว้เป็นนโยบายต่างประเทศและการป้องกันประเทศของเขาอย่างไรก็ตามเศรษฐกิจที่ลดลงความสำเร็จเหล่านี้ไม่ยั่งยืนในระยะยาว พวกเขายังตั้งข้อสังเกตอีกว่าสหภาพโซเวียตสามารถรวมตัวเป็นมหาอำนาจซึ่งจะเพิ่มอิทธิพลในประเทศที่ไม่ใช่ประเทศคอมมิวนิสต์ในประเทศโลกที่สาม
ในบันทึกของเอียน แทตเชอร์ระบุว่า "สมควรได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลประสบความสำเร็จมากที่สุดในการเมืองโซเวียต" เขาระบุว่าเบรจเนฟเป็นนักการเมืองที่ดีภายในกรอบของระบบการเมืองโซเวียต Dmitry Peskov กล่าวว่า "เบรจเนฟ ไม่ได้เป็นด้านลบของประวัติศาสตร์ของประเทศของเรา เขาเป็นด้านบวกมาก เขาวางรากฐานสำหรับเศรษฐกิจของประเทศและการเกษตร." อาร์ชี บราวน์ เขียนไว้ในหนังสือของเขา"การเกิดและดับไปของคอมมิวนิสต์ (The Rise &amp; Fall of Communism) " ไว้ว่า"จากมุมมองของผู้ปกครองคอมมิวนิสต์ยุคเบรจเนฟประสบความสำเร็จในหลาย ๆ ด้าน" "ความเท่าเทียมกับสหรัฐอเมริกา" อย่างเข้มแข็งโดยต้นยุค 70 และกลายเป็นมหาอำนาจในความรู้สึกทางทหารของโลก "ยุคเบรจเนฟ เป็นช่วงเวลาที่หลายสิบล้านคนของโซเวียตอาศัยอยู่ในชีวิตที่เงียบสงบและสามารถคาดการณ์ได้กว่าบัดนี้" และ "คนส่วนใหญ่ไม่ได้หวาดกลัวคุมตัวของ KGB"
การสำรวจความคิดเห็น.
ความคิดเห็นของชาวรัสเชียต่อเบรจเนฟในส่วนใหญ่เป็นไปทางที่ดี อย่างไรก็ตามทางฝั่งตะวันตกมองว่าเขาเป็นผู้เริ่มต้นความซบเซาทางเศรษฐกิจจนนำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต การสำรวจโดย"กองทุนความคิดเห็นทางสาธารณะ (VTsIOM) " ในเดือนกันยายน ค.ศ 1999 ได้เลือกช่วงเวลาของเบรจเนฟเป็นช่วงเวลา"ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีที่สุด"ในศตวรรษที่ 20 โดยมีเสียง 51 ถึง 10 คะแนนอย่างชัดเจน ในการสำรวจความคิดเห็นที่คล้ายกันในปี ค.ศ 1994 เบรจเนฟ รวบรวมคะแนนได้เพียง 36 ถึง 16 การสำรวจความคิดเห็นในปี ค.ศ 2000 โดย "VTsIOM" ได้ถามคำถามต่างๆกับชาวรัสเซียว่า "ยุคสมัยใดบางที่ให้ผลดีและผลเสียต่อประเทศนี้" 36 เปอร์เซ็นต์วิจารณ์ยุคเบรจเนฟในเชิงบวกมากกว่าเชิงลบขณะที่นิกิตา ครุสชอฟตามหลังได้ไป 33 เปอร์เซ็นต์การสำรวจความคิดเห็นความนิยมในแต่ละยุคของรัสเชียในปี ค.ศ. 2006 ชี้ได้ว่า 61 เปอร์เซ็นต์ของประชาชนรัสเชียมองว่ายุคเบรจเนฟเป็นหนึ่งในยุคที่ดีของรัสเชียการสำรวจความคิดเห็นการเลือกที่จะใช้ชีวิตในศตวรรษที่ 20 โดย "VTsIOM" ในค.ศ. 2007 แสดงให้เห็นว่าชาวรัสเซียส่วนใหญ่เลือกช่วงยุคเบรจเนฟนักวิเคราะห์ได้ตั้งข้อสังเกตถึงความนิยมของเบรจเนฟในก่อนและหลังช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินของรัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 1998 เมื่อเปรียบเทียบช่วงเวลาทั้งสองทั้งก่อนและหลังช่วงวิกฤตการณ์ได้ชี้ว่าเบรจเนฟเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดว่าในการทำให้เกิดเสถียรภาพด้านเศรษฐกิจโดยชาวรัสเซียไม่มองว่าเป็นยุคซบเซาของสหภาพโซเวียตเหมือนในความคิดเห็นทางฝั่งตะวันตก
ฝักบัวล้างก้น
สโตนบริดจ์โรด
สโตนบริดจ์โรด หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คัฟลิงก์ สเตเดียม เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่นอร์ทฟลีต เทศมณฑลเคนต์ ประเทศอังกฤษ สนามแห่งนี้ถูกใช้งานในด้านการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เคยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนอร์ทฟลีตยูไนเต็ด ในช่วงก่อนจะควบรวมกิจการกับสโมสรฟุตบอลเกรฟเซนด์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 1946 ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด (หรือชื่อเดิมคือเกรฟเซนด์แอนด์นอร์ทฟลีต)โดยสนามแห่งนี้จัดเป็นสนามที่ถูกใช้เป็นสนามเหย้าในการแข่งขันฟุตบอลมากกว่า 100 ปี
นอกจากนี้ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง 2006 สโมสรคู่แข่งสำคัญของเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด อย่าง "สโมสรฟุตบอลดาร์ทฟอร์ด" ก็เคยใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าร่วมกันกับเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด รวมถึง "สโมสรฟุตบอลจิลลิงงัม" ที่เคยใช้เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 1960 - 1961 นอกจากนี้ชาร์ลตันแอธเลติกยังได้ใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าสำหรับการแข่งขันของทีมสำรอง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 บริษัทรับเหมาก่อสร้างของอังกฤษอย่างพีเอชบี คอนสตรักชัน ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักและได้สิทธิในการใช้ชื่อสนาม สนามแห่งนี้จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการตามผู้สนับสนุนว่า เดอะ พีเอชบี สเตเดียม ตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15 จนถึงฤดูกาล 2016–17
ต่อมาภายหลังจากหมดสัญญากับบริษัทพีเอชบี เดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 บริษัทคัฟลิงก์ ได้บรรลุข้อตกลงในการใช้ชื่อสนาม ทำให้ในฤดูกาล 2017-18 สนามแห่งนี้จึงมีชื่อว่า คัฟลิงก์ สเตเดียม
ลัมโบร์กินี ฮูราแคน
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 14
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 14 เป็นงานประกาศรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ในครั้งที่ 14 โดยพิจารณาจากผลงานด้านวงการบันเทิงของไทยสาขาต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2559 พิธีการมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ประเภทภาพยนตร์และละครโทรทัศน์.
ผู้ชนะจะขึ้น ตัวหนา
รถลอยฟ้าในสวนสนุกแฟชั่นไอส์แลนด์
ซินดี้ เบอร์บริดจ์
กาเลโก
กาเลโก  หรือ กาลาโก เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จัดอยู่ในอันดับไพรเมตหรือลิง เป็นสัตว์หากินกลางคืนที่พบในทวีปแอฟริกา
พฤติกรรมในกลุ่ม.
โดยทั่วไป กาเลโกมักใช้ชีวิตตามลำพัง และในกลุ่ม ซึ่งทั้งสองพฤติกรรมนี้ สามารถพบเห็นได้เวลากาเลโกเล่นกัน สัตว์ในวงศ์นี้ มักห้อยโหนไปมาจากกิ่งไม้ ปีนป่ายต้นไม้ หรือโยนขว้างสิ่งของ การละเล่น ได้แก่ การเล่นต่อสู้ การเล่นเสริมสวย และการวิ่งเล่นตามกัน โดยเมื่อเวลาสองตัววิ่งเล่นไล่ตามกัน ทั้งสองมักจะกระโดดและวิ่งไล่กันตามต้นไม้ ตัวที่มีอายุแก่กว่าตัวอื่น มักจะชอบนอนพักตามลำพัง ในขณะที่ตัวที่ยังอายุน้อย มักจะชอบเล่นกันอยู่ในฝูง พฤติกรรมนี้ สามารถพบเจอได้ในสปีชีส์ "Galago garnetti" ซึ่งตัวที่เป็นแม่มักจะปล่อยลูกอ่อนหลาย ๆ ตัว ทิ้งไว้ตามลำพังเป็นระยะยาวนาน และมักจะไม่ห้ามลูกอ่อนของตน ถ้าลูกอ่อนจะหนีจากตนไป ตรงกันข้ามกันกับลูก ๆ ซึ่ง พยายามจะตามติดแม่ของตนอย่างใกล้ชิด และจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นการสื่อสารกับแม่ก่อน
พฤติกรรมการเสริมสวย มีความสำคัญยิ่งกับชีวิตประจำวันของกาเลโก โดยส่วนใหญ่มักจะเสริมสวยตนเอง ก่อนการพักผ่อนและขณะการพักผ่อน การเสริมสวย เป็นพฤติกรรมของตัวผู้เท่านั้น โดยตัวเมียมักจะไม่ยอมให้ตัวผู้เสริมสวยมัน
Galagidae
กาลาโก
เรซิเดนต์อีวิล (ภาพยนตร์ชุด)
เรซิเดนต์อีวิล  เป็นซีรีส์ภาพยนตร์แอคชั่นหลายเรื่อง ที่มีจุดเริ่มต้นมาจากภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ ภาพยนตร์แอคชั่น-ผจญภัย ที่นำแสดงโดย มิลล่า โจโววิช ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2002 ซึ่งมีทั้งหมด 6 ภาค โดยแต่ละภาค มีเนื้อหาส่วนใหญ่ และตัวละครอิงมาจากเกม เรซิเดนต์อีวิล ทุก ๆ ภาค
ภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ สร้างชื่อเสียงให้กับทั้งมิลล่า โจโววิช และทีมผู้สร้างอย่างมหาศาล ด้วยรายได้ที่ถล่มทลายในหลักร้อยล้านเหรียญสหรัฐในทุก ๆ ภาค ต่อมาจึงมีการสร้างภาพยนตร์ภาคต่ออีก 5 ภาค ได้แก่
ในปีค.ศ. 2021 ภาพยนตร์ฉบับรีบู๊ตที่อ้างอิงเนื้อหาและตัวละครจากเกมได้ออกฉาย
ภาษาอังกฤษสมัยกลาง
ภาษาอังกฤษสมัยกลางมีความแตกต่างกับภาษาอังกฤษเก่าตรงที่ ภาษาอังกฤษเก่าได้ใช้มาตรฐานการสะกดตามภาษาแซกซอนตะวันตกตอนปลาย เป็นมาตรฐานสมัยก่อนชาวฝรั่งเศสนอร์มันได้ยึดครองอังกฤษ จากนั้น ภาษาอังกฤษก็เริ่มมีการสะกดหลายรูปแบบ (และมีภาษาถิ่นอีกหลายภาษาด้วย) อย่างไรก็ตาม ความหลากหลายในการสะกดเหล่านี้ ไม่ได้แสดงถึงรูปแบบของภาษาที่ชาวอังกฤษใช้สื่อสารก่อน ค.ศ. 1066 แต่กลับแสดงให้เห็นว่า เวสเซ็กซ์ไม่ได้เป็นสถานที่เดียวที่ผลิตเอกสารและวรรณกรรมภาษาอังกฤษ เพราะยังมีเมืองอื่นอีกที่มีการเขียนภาษาอังกฤษแต่เขียนตามสำเนียงตนเอง เมื่อเวลาผ่านไป เมืองต่าง ๆ เช่น นอร์ทธัมเบรีย อีสต์แองกเลีย และลอนดอน ก็ค่อย ๆ กลายเป็นศูนย์กลางของการตีพิมพ์เอกสารหรือวรรณกรรมภาษาอังกฤษ โดยมีรูปแบบการเขียนการสะกดที่ต่างกัน
ในสมัยเดียวกัน ภาษาอังกฤษสำเนียงนอร์ธัมเบรีย ซึ่งมีการพูดในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสกอตแลนด์ ได้มีวิวัฒนาการเป็นภาษาสกอตส์ในปัจจุบัน
เลขฐานสองหน่วยจินตภาพ