pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เรือบรรทุกสัมภาระสำหรับเรือดำน้ำลำแรกของแคนาดาคือเรือหลวง"เชียร์วอเตอร์"
คำที่ใช้ในกองทัพเรือชิลีคือ "เรือแม่ของเรือดำน้ำ" ดังตัวอย่างเช่น เบเอเมเอเซ (บูเกมาเดรเดซุบมาริโนส) "อัลมิรันเตเมริโน"
ไม่สามารถปฏิบัติการเรือพี่เลี้ยงผิวน้ำตามแบบแผนได้จำนวนมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่ง"ครีคส์มารีเนอ"ของเยอรมนีใช้เรือดำน้ำแบบ XIV (ชื่อเล่นคือ"วัวนม") จำนวนมากเพื่อการเสริมกำลังในทะเล
กองทัพเรือรัสเซียได้ปลดประจำการเรือพี่เลี้ยงชั้นดอนและอูกราทั้งหมดที่สืบทอดมาจากกองทัพเรือโซเวียตในปี ค.ศ. 2001 เรือลำสุดท้ายที่เหลืออยู่ในชั้นนี้คือไอเอ็นเอส "อัมบา" (A54) ซึ่งขายให้กองทัพเรืออินเดียในปี ค.ศ. 1968 เพื่อใช้กับกองเรือเรือดำน้ำชั้น"ฟอกซ์ทรอต" และมีรายงานว่ามันถูกปลดประจำการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006
กองทัพเรือเนเธอร์แลนด์มีเรือสนับสนุนเรือดำน้ำหนึ่งลำคือเรือหลวง"แมคูเออ" (A900) ซึ่งขึ้นระวางในปี ค.ศ. 1987 เพื่อทดแทนเรือหลวง"โอนเวอโชแกน์" (M886) หรือที่รู้จักกันหลังจากนั้นในนามเรือหลวงแมคูเออ (A 856) ซึ่งขึ้นระวางในปี ค.ศ. 1956 ในฐานะเรือกวาดทุ่นระเบิดชั้นแอกเกรสซีฟเคลื่อนที่ในมหาสมุทร ซึ่งสร้างขึ้นในสหรัฐ และใช้เป็นเรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำในภายหลัง
กองทัพเรือไทย ใข้เรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบกเป็นเรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำครั้งแรกของโลก คือ เรือหลวง"ช้าง"
Submarine tender
เป็นสปีชีส์นกขนาดเล็กในวงศ์นกยาง (Ardeidae)
ชื่อสกุลวิทยาศาสตร์มาจากคำในภาษาอุตซิตาถิ่นพรอว็องส์ว่า "Aigrette" โดยเป็นคำอังกฤษว่า "egret" ซึ่งเป็นคำที่บ่งขนาดเล็กจากคำว่า "Aigron" โดยเป็นคำอังกฤษว่า "heron" ซึ่งแปลว่านกยาง
ส่วนชื่อสปีชีส์ว่า "garzetta" มาจากชื่ออิตาลีของนกนี้คือ ' หรือ '
นกมีสีขาว มีปากเรียวยาวสีดำ ขาดำยาว แต่นกเผ่าทางตะวันตกมีเท้าเหลือง
เป็นนกน้ำ หากินตามน้ำตื้น ๆ และบนพื้น กินสัตว์เล็กต่าง ๆ
อยู่เป็นฝูง บ่อยครั้งอยู่กับนกน้ำสปีชีส์อื่น ๆ ทำรังขนาดใหญ่ (platform nest) จากก้านไม้ พุ่มไม้ และหญ้า
วางไข่เป็นสีเขียวอมน้ำเงินที่ทั้งพ่อแม่ฟัก
ลูกนกจะมีขนนกราว
ช่วงสืบพันธุ์จะอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำเขตอบอุ่นจนถึงเขตร้อนในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชีย, และออสเตรเลีย
มีนกที่ค่อย ๆ กระจายตัวไปทางทิศเหนือจนมีกลุ่มประชากรที่เสถียรและคงตัวอยู่ได้เองจนถึงสหราชอาณาจักร
ในเขตที่อบอุ่น นกโดยมากจะอยู่ประจำถิ่น
นกในเขตเหนือรวมทั้งนกยุโรป จะอพยพไปสู่แอฟริกาและเอเชียใต้ช่วงหน้าหนาว
ราว ๆ ปี 1950 ยุโรปใต้จึงได้ออกกฎหมายสงวนป้องกันนกสปีชีส์ต่าง ๆ แล้วจำนวนจึงได้เพิ่มขึ้นอีก
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก็มีนกผสมพันธุ์อีกในฝรั่งเศส, เนเธอร์แลนด์, ไอร์แลนด์, และสหราชอาณาจักร
สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ  ได้ประเมินสถานะอนุรักษ์ทั่วโลกว่า น่าเป็นห่วงน้อยสุด (least concern)
นักวิชาการยอมรับสปีชีส์ย่อยของนกยางเปีย 2–3 พันธุ์โดยไม่เหมือนกัน
มีนกยางอีกสองพันธุ์ที่บางครั้งเคยจัดเป็นสปีชีส์ย่อยของนกนี้ แต่ปัจจุบันจัดเป็นสปีชีส์อื่น 2 สปีชีส์
นกโตแล้วยาว รวมปีกกว้าง หนัก
ซึ่งยาวประมาณ ปลายแหลมและมีรูปเรียว
มีขนคล้าย ๆ กันที่อกด้วย แต่ส่วนที่เป็นขนรูปตะขอ (barb) จะห่าง ๆ กันมากกว่า
ยังมีขนยาวที่สะบัก (กระดูกฐานที่ไหล่ด้านหลังซึ่งรองรับกระดูกปีก) ที่มีส่วนขนรูปตะขอยาวไม่ยึดเข้าด้วกันโดยขนอาจยาวถึง ช่วงฤดูหนาว ขนจะคล้ายกับช่วงฤดูผสมพันธุ์แต่ขนที่สะบักจะสั้นกว่าและดูเหมือนขนปกติมากกว่า
ปากยาวเรียวดำโดยบริเวณระหว่างตากับรูจมูกก็ดำด้วย
มีผิวโล่งสีเทาออกเขียว ๆ ที่ฐานขากรรไกรล่างและรอบ ๆ ตาซึ่งมีม่านตาเหลือง ขาสีดำแต่เท้าสีเหลือง
สปีชีส์ย่อย "nigripes" จะต่างโดยมีหนังเหลืองระหว่างปากกับตา มีเท้าออกดำ ๆ เมื่อถึงช่วงที่นกเกี้ยวกันมากสุด บริเวณระหว่างตากับรูจมูกจะเปลี่ยนเป็นสีแดงและเท้าของพันธุ์เท้าเหลืองจะเปลี่ยนเป็นสีแดง
นกโดยมากเงียบแต่ก็ร้องเสียงต่ำ ๆ หรือร้องเสียงเหมือนน้ำวิ่งผ่านหินในที่ผสมพันธุ์และร้องเสียงห้าวเมื่อถูกกวน
สำหรับมนุษย์ เสียงอาจไม่ต่างกับนกแขวกและนกยางควายซึ่งบางครั้งมันจะอยู่ร่วมด้วย
การกระจายตัวและที่อยู่.
บริเวณผสมพันธุ์ของพันธุ์ตะวันตก ("E. g. garzetta") รวมยุโรปใต้ ตะวันออกกลาง แอฟริกาโดยมาก และเอเชียใต้
ในบรรดานกพันธุ์ตะวันออก "E. g. nigripes" เป็นนกประจำถิ่นในอินโดนีเซียและเกาะนิวกินี ในขณะที่ "E. g. immaculata" อยู่ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์แต่ก็ไม่ผสมพันธุ์ในนิวซีแลนด์
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 นกได้กระจายไปทางเหนือของยุโรปและโลกใหม่ โดยมีกลุ่มนกผสมพันธุ์ที่ประเทศบาร์เบโดส (ในหมู่เกาะแคริบเบียน) ในปี 1994
ต่อจากนั้นได้กระจายไปที่อื่นในหมู่เกาะแคริบเบียนและตามชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของสหรัฐ
ตามชายฝั่ง มันจะอยู่ที่ป่าชายเลน ที่ลุ่มน้ำขัง ที่โคลนชายฝั่ง หาดทราย และพืดหินใต้น้ำ
นาข้าวเป็นที่อยู่สำคัญในอิตาลี ส่วนชายฝั่งทะเลและป่าชายเลนจะสำคัญในแอฟริกา
นกบ่อยครั้งอยู่ร่วมกับวัวควายหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกีบอื่น ๆ
นกเป็นสัตว์สังคมและบ่อยครั้งเห็นอยู่ในฝูงเล็ก ๆ
แต่นกแต่ละตัวก็ไม่ยอมให้ตัวอื่นมาใกล้ที่ ๆ ตนหากินโดยขึ้นอยู่กับว่า เหยื่อมีมากน้อยแค่ไหน
มีวิธีหลายอย่างเพื่อจับเหยื่อ
บางครั้งจะถือโอกาสเมื่อนกกาน้ำไล่ปลาหรือเมื่อมนุษย์เรียกร้องความสนใจจากปลาด้วยอาหาร
นกทำรังเป็นฝูง บ่อยครั้งกับนกลุยน้ำอื่น ๆ
ตามชายฝั่งตะวันตกอินเดีย ฝูงนกอาจอยู่ในเขตเมือง และนกที่อยู่ร่วมกันอาจรวมนกยางควาย ("Bubulcus ibis") นกแขวก ("Nycticorax nycticorax") และนกช้อนหอยขาว ("Threskiornis melanocephalus")
ในยุโรป นกที่อยู่ร่วมกันอาจเป็นนกยาง "Ardeola ralloides" (squacco heron) นกยางควาย นกแขวก และนกช้อนหอยดำเหลือบ ("Plegadis falcinellus")
รังปกติจะมีขนาดใหญ่ (platform nest) ทำด้วยกิ่งไม้สร้างในต้นไม้หรือไม้พุ่ม หรือตามหญ้า หรือตามดงไผ่
ในภูมิประเทศบางแห่งเช่นหมู่เกาะกาบูเวร์ดี นกอาจทำรังอยู่ที่หน้าผา
คู่นกจะป้องกันอาณาเขตผสมพันธุ์ปกติรอบ ๆ รัง
ทั้งตัวผู้ตัวเมียจะฟักไข่ เป็นเวลา
ไข่มีรูปรี มีเปลือกไม่เงาเป็นสีเขียวออกน้ำเงินอ่อน ๆ
ลูกนกจะมีขนอ่อนสีขาว ทั้งพ่อแม่จะเลี้ยง และจะออกขนปีกภายใน
ทั่วโลก นกยางเปียไม่จัดว่าเสี่ยงสูญพันธุ์และจริง ๆ ได้ขยายที่อยู่ในช่วงทศวรรษที่ผ่าน ๆ มา
สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ  ได้ระบุว่าเพราะนกอยู่กระจายอย่างกว้าขวางและมีจำนวนมาก จึงเป็นสปีชีส์ที่น่าเป็นห่วงน้อยสุด (least concern)
แต่ใน ก็ยังเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
อาณานิคมในโลกใหม่.
นกได้เริ่มสร้างอาณานิคมในโลกใหม่
มีบันทึกว่าเห็นมันที่เกาะบาร์เบโดสในเดือนเมษายน 1954
นกเริ่มผสมพันธุ์ที่เกาะในปี 1994 และปัจจุบันก็ผสมพันธุ์ในหมู่เกาะบาฮามาสด้วย
การติดป้ายที่ขานก (bird ringing) จากประเทศสเปนช่วยระบุแหล่งที่มาของนก
นกคล้ายกับนกยางหิมะ ("Egretta thula") มากและยังอยู่รวมฝูงกับนกเหล่านี้ในเกาะบาบาโดส โดยเป็นนกที่เพิ่งเริ่มอาณานิคมใหม่ทั้งสองชนิด
แต่นกยางเปียใหญ่กว่า มีวิธีการหากินหลากหลายกว่า และเป็นนักเลงใหญ่กว่าในที่หากิน
ยังมีรายงานเห็นนกในบริเวณเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มตั้งแต่ประเทศซูรินามและบราซิลทางทิศใต้จนไปถึง รัฐควิเบก และรัฐออนแทรีโอในประเทศแคนาดาทางทิศเหนือ
นกทางชายฝั่งตะวันออกของอเมริกาเหนือเชื่อว่าอพยพไปทางทิศเหนือพร้อมกับนกยางหิมะจากหมู่เกาะแคริบเบียน
ในเดือนมิถุนายน 2011 มีรายงานว่าเห็นนกในรัฐเมนของสหรัฐ
Egretta garzetta garzetta
Egretta garzetta immaculata
Egretta garzetta nigripes
Ardea garzetta
แอสคอร์เบต
L-ascorbic acid
Ascorbate
โครงการสวนนวัตกรรมเกษตรและอาหารล้านนา
จหมื่นศรีสรรักษ์ (วังหน้า)
จหมื่นศรีสรรักษ์
รีเฟล็กซ์ทารก
รีเฟล็กซ์เด็กเกิดใหม่
รีเฟล็กซ์เด็กแรกเกิด
Infantile reflex
Infant reflex
Newborn reflex
Sucking reflex
รีเฟล็กซ์ดูดนม
Rooting reflex
Moro reflex
รีเฟล็กซ์โมโร
Walking reflex
Stepping reflex
รีเฟล็กซ์เดิน
รีเฟล็กซ์ก้าวเท้า
Asymmetrical tonic neck reflex
ATNR
Fencing reflex
Fencing posture
รีเฟล็กซ์ฟันดาบ
ท่าฟันดาบ
Symmetrical tonic neck reflex
STNR
Tonic labyrinthine reflex
Abnormal extension pattern
Abnormal extensor tone
Palmar grasp reflex
รีเฟล็กซ์จับ
รีเฟล็กซ์ฝ่าเท้า
Plantar reflex
Babinski response
Babinski sign
Galant reflex
Galant's infantile reflex
Swimming reflex
รีเฟล็กซ์ว่ายน้ำ
รีเฟล็กซ์แบ็บกิน
Babkin reflex
รีเฟล็กซ์ร่มชูชีพ
Parachute reflex
Palmomental reflex
Snout reflex
Glabellar reflex
Ardeola
Ardeola  เป็นชื่อสกุลหนึ่งของวงศ์นกยาง (Ardeidae) ประกอบด้วยสปีชีส์ต่าง ๆ มีนกยางกรอกพันธุ์อินเดียเป็นต้น ปกติยาว รวมปีกกว้าง
โดยมากผสมพันธุ์ในเขตร้อนของโลกเก่า แต่ก็มีนกอพยพคือ squacco heron ("Ardeola ralloides") ในยุโรปใต้และตะวันออกกลางที่หลบหนาวไปยังแอฟริกา
ชื่อวิทยาศาสตร์มาจากคำละตินว่า "ardeola" ซึ่งแปลว่า นกยางเล็ก
นกมีลักษณะอ้วนเตี้ย คอสั้น ปากหนาสั้น ปกติหลังสีเหลืองหรือน้ำตาล คอด้านหน้าและอกมีสีหรือเป็นลาย
ในฤดูร้อน นกโตแล้วอาจมีขนคอยาว
นกยางกรอกจะดูเปลี่ยนไปเมื่อบิน เพราะจะดูขาวมากเนื่องจากปีกสีขาวสด
แหล่งผสมพันธุ์เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ
ทำรังเป็นฝูงเล็ก ๆ บ่อยครั้งกับนกลุยน้ำอื่น ๆ ปกติเป็นรังใหญ่ (platform nest) ทำด้วยก้านไม้อยู่ในต้นไม้หรือพุ่มไม้
วางไข่
นกกินแมลง ปลา และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
บ่อยครั้งพบที่หนองน้ำเล็ก ๆ ซึ่งเป็นเหตุให้สปีชีส์ต่าง ๆ ของนกมีชื่อภาษาอังกฤษเป็น pond heron (นกยางหนองน้ำ)
คัมภีร์พุทธศาสนากล่าวถึงนกยางกรอกไว้ในเวสสันดรชาดก มหาวนวัณณนา คือ เมื่อสนทนากับชูชก อัจจุตฤๅษีได้พรรณนาถึงป่าที่พระเวสสันดรทรงอาศัยอยู่ว่ามีนกชนิดนี้
นกยางกรอก
Pond heron
เป็นนกลุยน้ำในวงศ์นกยาง พบในพื้นที่ชุ่มน้ำในเอเชียอาคเนย์ กินแมลง ปลา และปู โดยปกติลำตัวยาว มีปีกขาว ปากเหลืองปลายดำ ตาและขาเหลือง ในฤดูผสมพันธุ์ สีโดยทั่วไปจะเป็นสีเหลือง ๆ เทา ๆ (เหมือนกระดานชนวน) และขาว คือ หัวและคอสีเหลือง หลังสีเทาอมดำ อกสีเหลือง นอกฤดูผสมพันธุ์จะมีสีน้ำตาลออกแดง มีลายและจุดสีขาว ๆ
ขนนอกฤดูผสมพันธุ์จะคล้ายกับของนกยางกรอกพันธุ์จีนและนกยางกรอกพันธุ์อินเดีย จึงไม่สามารถแยกกันได้
มันผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน
เป็นนกอพยพ
ใน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก แต่เนื่องจากอาศัยอยู่ทั่วไปและเขตการกระจายพันธุ์ขนาดใหญ่ จึงจัดในสถานะน่าเป็นห่วงน้อยสุด (Least Concern) ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
Ardeola speciosa
Javan pond heron
นกปรากฏว่าอ้วนเตี้ย คอสั้น ปากหนาสั้น มีหลังเหลืองปนน้ำตาล
ในฤดูผสมพันธุ์ นกโตแล้วจะมีขนคอยาว หัวและคอสีเหลือง หลังสีแดงเข้ม อกสีน้ำตาลเหลือง
นกเหมือนจะเปลี่ยนไปจากสีทื่อ ๆ เมื่อบิน เพราะสีขาวสดของปีกทำให้เห็นได้ชัด
มันคล้ายกับนกสกุลเดียวกันอีกอย่างหนึ่ง คือ squacco heron ("Ardeola ralloides") มาก แต่หลังมีสีเข้มกว่า
ทางด้านตะวันออกจากแหล่งที่มันอยู่ จะพบ ("Ardeola bacchus") แทน และทางทิศใต้ นกยางกรอกพันธุ์ชวา ("Ardeola speciosa")
ในฤดูผสมพันธุ์ มีผู้พบนกรายตัวที่มีขาแดง
สีแดง/น้ำตาลที่ไม่ปกติ (erythrism) ของขนก็พบด้วยเหมือนกัน
จนกระทั่งเสนอเป็นสปีชีส์ย่อย "phillipsi" สำหรับกลุ่มที่พบในหมู่เกาะมัลดีฟส์ แต่นี่ยังไม่ได้การยอมรับ
นกพันธุ์นี้บวกกับสปีชีส์ที่ใกล้เคียงกันคือนกยางกรอกพันธุ์จีน นกยางกรอกพันธุ์ชวา และนกยางกรอกพันธุ์มาดากัสการ์ ("Ardeola idae") รวมเป็น superspecies
นกปกติจะเงียบแต่อาจร้องเสียงต่ำห้าวเมื่อบินหนีหรือใครเข้าไปใกล้ ๆ รังของมัน
นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ พันเอกวิลเลียม เฮ็นรี่ ไซกส์ ได้พรรณนาถึงนกนี้เมื่อปี 1832 แต่ได้ให้ชื่อวิทยาศาสตร์ของมันเพื่อยกย่องนักสัตววิทยาชาวอังกฤษจอห์น เอ็ดวาร์ด เกรย์ (John Edward Gray)
งานศึกษาทางแคริโอไทป์ได้แสดงว่า นกยางกรอกมีโครโมโซม (นับทั้งสองชุด คือ 2N) หรือมี เทียบกับมนุษย์ที่มี หรือ
นกสามัญมากในอินเดีย มันผสมพันธุ์อยู่เป็นฝูงแต่ไม่ใหญ่มาก (semi-colonial)
ปกติหากินตัวเดียวตามพื้นที่ชุ่มน้ำ
อาจหากินตามขยะด้วย แต่หลายตัวอาจจะหากินใกล้ ๆ กันในช่วงหน้าแล้งเมื่อที่ชุ่มน้ำเล็ก ๆ มีเหยื่อมาก
ในช่วงหน้าแล้ง มันบางทีหากินตามสนามหญ้าที่ชุ่มน้ำหรือแม้แต่ทุ่งหญ้าที่แห้ง ๆ
เมื่อหากินอยู่ อาจเข้าไปใกล้มันมากได้ก่อนที่จะบินหนี
บางครั้งอาจพักอยู่เป็นฝูง (communal roost) บ่อยครั้งที่ต้นไม้ตามถนนในเขตเมือง
ที่หาอาหารของนกพันธุ์นี้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ
ปกติจะหากินอยู่ที่ขอบ ๆ หนองน้ำ แต่ก็ชอบใช้พืชลอยน้ำเช่น ผักตบชวา เพื่อให้เข้าไปถึงที่ลึกได้
บางครั้งอาจว่ายเหนือน้ำ หรือบินจับปลาแล้วลงยืนในน้ำที่ลึกกว่า
ยังมีรายงานว่านกบินจับปลาที่กระโดดขึ้นจากน้ำ
บางครั้งมันบินต่ำ ๆ เหนือน้ำเพื่อไล่กบและปลาไปที่ฝั่งก่อนจะลงเกาะตามชายฝั่ง
มีรายงานว่ามันคาบเศษขนมปังแล้วทิ้งลงที่ผิวน้ำเพื่อล่อปลา
อาหารหลักของนกนี้รวมกุ้งกั้งปู แมลงน้ำ ปลา ลูกอ๊อด และบางครั้ง ปลิง
นอกพื้นที่ชุ่มน้ำ นกเหล่านี้กินแมลง (รวมจิ้งหรีด แมลงปอ
และผึ้ง)
ปลา (เช่น ปลาดอกหมาก) และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
ฤดูผสมพันธุ์เริ่มที่ต้นฤดูมรสุม
นกทำรังเป็นฝูงเล็ก ๆ บ่อยครั้งกับนกลุยน้ำอื่น ๆ ปกติในรังขนาดใหญ่ (platform nest) ทำด้วยก้านไม้อยู่ในต้นไม้หรือพุ่มไม้
รังโดยมากสร้างในที่สูง ในต้นไม้ใบใหญ่
ตัวผู้หาวัสดุ ตัวเมียสร้างรัง
ลูกนกออกจากไข่ไม่พร้อมกันโดยใช้เวลา
ทั้งพ่อและแม่เลี้ยงลูกนก
ปลาเป็นอาหารเลี้ยงลูกหลัก
รังที่ไม่ถูกกวนอาจใช้อีกในปีต่อ ๆ ไป
นกมีสัตว์ล่าน้อยแต่นกล่าเหยื่ออาจจับนกที่บาดเจ็บกิน
งานศึกษาต่าง ๆ ได้แยกเจออาร์โบไวรัสที่เป็นเหตุโรค "Balagodu", พยาธิใบไม้
และปรสิตอื่น ๆ อีกหลายอย่างในนก
งานศึกษาได้ตรวจเจอสารภูมิต้านทานสำหรับโรคสมองอักเสบญี่ปุ่น (Japanese encephalitis) และสำหรับไวรัสเวสต์ไนล์ (เหตุของไข้เวสต์ไนล์) ในนกยางกรอกและนกยางควาย ("Bubulcus ibis") จากอินเดียใต้
โลหะหนักที่ได้จากอาหารในน้ำเน่าเสียอาจมีอยู่ในขนหางอย่างเข้มข้น
นิสัยแบบยืนนิ่ง ๆ จนบินหนีเมื่อเข้าไปใกล้ก่อความเชื่อพื้นบ้านที่มีอย่างกว้างขวางว่านกตาไม่ดี จึงได้ชื่อในภาษาต่าง ๆ ที่ระบุลักษณะนี้
เช่น ในศรีลังกา นกเรียกว่า "kana koka" ในภาษาสิงหลซึ่งแปลว่า นกยางครึ่งบอด
ส่วนวลีภาษาฮินดูสตานี ว่า "bagla bhagat" ได้ใช้เหมือนกับสำนวนฝรั่งที่มีกำเนิดจากคัมภีร์ไบเบิลว่า "หมาป่าในหนังแกะ"
และกับสำนวนไทยว่า "มือถือสากปากถือศีล" คือนกยางกรอกทำเป็นเหมือนนกฤๅษียืนเข้าสมาธิ ซึ่งก็มีในสุภาษิตมราฐีด้วย
นกยังปรากฏเป็นตัวละครในนิทาน Hitopadesha
ที่มันยอมเจ็บตัวเพื่อช่วยพระราชา
นักเขียนธรรมชาติวิทยาทั้งชาวอังกฤษและอินเดียได้ตั้งข้อสังเกตว่านกเปลี่ยนสีได้อย่างน่าแปลกใจ เช่น สจวร์ต โรบินสันได้พรรณนาถึงนกว่า นั่งเป็นสีเทาซอมซ่อ แต่บินเป็นสีขาวสด
ในอดีต คนอินเดียเคยกินมันเป็นอาหาร
ในช่วงที่ค้าขายขนนกต่าง ๆ มาก ขนนกนี้ได้ส่งออกจากอินเดียไปยังประเทศอังกฤษ
Indian pond heron
Paddybird
Ardeola grayii
การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ
Allopatric speciation
การเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ
Peripatric speciation
การเกิดสปีชีส์ข้างบริเวณ
การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 59 ของการแข่งขัน โดยในรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่ Max-Schmeling-Halle ในเบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
เป็นพันธุ์หนึ่งใน 6 สปีชีส์ที่อยู่ในสกุล "Ardeola"
มันเป็นสปีชีส์ที่เกิดข้างบริเวณ (parapatric) หรือเกือบอย่างนั้นกับนกยางกรอกพันธุ์อินเดีย ("A. grayii") ทางทิศตะวันตก และนกยางกรอกพันธุ์ชวา ("A. speciosa") ทางใต้ นกสามสปีชีส์นี้สมมุติว่าประกอบเป็นซูเปอร์สปีชีส์
นกกลุ่มนี้เป็นญาติกับ squacco heron ("A. ralloides") และนกยางกรอกพันธุ์มาดากัสการ์ ("A. idae")
จนถึงกลางปี 2011 ก็ยังไม่ได้วิเคราะห์ยีนของนกสกุลนี้ว่าสัมพันธ์กับกันและกันเช่นไร
และก็ยังไม่ได้วิเคราะห์กระดูกเพื่อเปรียบเทียบนกต่าง ๆ ที่เป็นประเด็นเช่นกัน
นกปกติยาว มีปีกขาว ปากเหลืองปลายดำ ตาและขาเหลือง
ในฤดูผสมพันธุ์ สีทั่วไปเป็นสีแดง น้ำเงิน (หรือเทา-ดำ) และขาวคือ หัวสีน้ำตาลแดง หลังสีเทาอมดำ อกสีแดง
และนอกฤดูผสมพันธุ์ เป็นสีน้ำตาล-เทามีลายและจุดขาว ๆ
เพราะเป็นนกที่ลุ่ม ที่อยู่จึงจำกัดโดยเขตกึ่งอาร์กติกทางเหนือ โดยทิวเขาทางตะวันตกและทางใต้
นกเดี่ยว ๆ อาจจะจรจัดไปไกลในที่อื่นบ้าง
มีรายงานปี 1995 ว่าเห็นนกมีขนช่วงผสมพันธุ์ตัวหนึ่งที่แม่น้ำ Bonzon ใกล้เมือง Gangaw ในเขตมะกเว (รัฐชีน) ของประเทศพม่า เกินจากแนวตะวันตกที่เป็นเขตของสปีชีส์นี้
มีรายงานปี 1997 ว่าเห็นนกมาหยุดพักที่เกาะเซนต์พอล รัฐอะแลสกา เป็นการบันทึกเห็นนกเป็นครั้งแรกในสหรัฐ
นกกินแมลง ปลา และกุ้งกั้งปู
มักทำรังกับนกยางพันธุ์ต่าง ๆ
วางไข่สีเขียวออกน้ำเงิน
นกค่อนข้างสามัญและไม่จัดว่าเสี่ยงสูญพันธุ์ (threatened) โดยสหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
แต่ใน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
Chinese pond heron
Ardeola bacchus
Parapatric speciation
การตอบสนองเหตุตกใจ
ในสัตว์รวมทั้งมนุษย์ การตอบสนองเหตุตกใจ  เป็นการตอบสนองเพื่อป้องกันตัวโดยมากเหนืออำนาจจิตใจต่อสิ่งเร้าที่น่ากลัวหรือปรากฏอย่างฉับพลัน เช่น เสียงที่เกิดขึ้นทันที หรือการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หรือแสงที่จ้าขึ้น และสัมพันธ์กับอารมณ์เชิงลบ
อาจต่าง ๆ กันขึ้นอยู่กับสภาพทางอารมณ์
กับกิริยาท่าทางของร่างกาย
กับการเตรียมจะทำอะไรอยู่
และกับกิจกรรมอื่น ๆ
ปกติแล้ว การตอบสนองเริ่มต้นด้วยรีเฟล็กซ์
ซึ่งเกิดจากก้านสมอง เพื่อป้องกันอวัยวะที่บาดเจ็บได้ง่าย เช่น หลังคอ (เมื่อสะดุ้งทั้งตัว) ตา (เมื่อกะพริบ) และเพื่อเตรียมตัวให้หนีจากสิ่งนั้นได้
เป็นปฏิกิริยาที่มีตลอดชีวิตสำหรับสัตว์หลายชนิด
และเชื่อว่ามีบทบาทให้เกิดโรคกลัวเฉพาะอย่าง ๆ (specific phobia)
รีเฟล็กซ์ตกใจ.
ประสาทสรีรภาพ.
รีเฟล็กซ์ตกใจอาจเกิดที่ร่างกายเป็นการตอบสนองในรูปแบบผสม
รีเฟล็กซ์เนื่องกับเสียงดังจะเกิดในวิถีประสาทรีเฟล็กซ์ตกใจทางเสียง (primary acoustic startle reflex pathway) ซึ่งมีไซแนปส์หลัก ๆ 3 อัน เป็นวิถีประสาทที่สัญญาณเสียงวิ่งผ่านเข้าไปในสมอง
รีเฟล็กซ์ต่าง ๆ.
มีรีเฟล็กซ์หลายอย่างที่อาจเกิดพร้อม ๆ กันในช่วงปฏิกิริยาตกใจ
รีเฟล็กซ์ที่วัดได้ไวสุดในมนุษย์เกิดที่กล้ามเนื้อแมสซีเตอร์ (masseter muscle) คือกล้ามเนื้อคาง
การวัดด้วยการบันทึกคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ
พบว่า เวลาระหว่างการแสดงสิ่งเร้ากับการตอบสนองของกล้ามเนื้ออยู่ที่
ส่วนการกะพริบตา ซึ่งเป็นรีเฟล็กซ์ของกล้ามเนื้อปิดตา คือ orbicularis oculi muscle ใช้เวลา
ในส่วนร่างกายที่ใหญ่ ศีรษะขยับได้เร็วสุดโดยใช้เวลาระหว่าง
คอเกือบขยับได้พร้อมกัน ๆ คือใช้เวลาระหว่าง
ไหล่ขยับภายใน ใกล้ ๆ กับแขนที่
และช้าสุดก็คือขาซึ่งตอบสนองภายใน
รีเฟล็กซ์ตกใจทางเสียง (Acoustic startle reflex).
รีเฟล็กซ์ตกใจทางเสียง (acoustic startle reflex) เชื่อว่าเกิดเพราะเสียงที่ดังกว่า
มีโครงสร้างและวิถีประสาทในสมองหลายอย่างที่คิดว่า มีบทบาทในรีเฟล็กซ์
เช่น อะมิกดะลา, ฮิปโปแคมปัส, bed nucleus of the stria terminalis (BNST) และ anterior cingulate cortex (ACC) พิจารณาว่า มีบทบาทปรับควบคุมรีเฟล็กซ์
เชื่อว่าเป็นบริเวณหลักที่ตอบสนองและรับรู้ทางอารมณ์ จึงมีบทบาทให้ตกใจ
ใน เพียงแต่ส่วนที่ตอบสนองเกี่ยวกับความเครียดและความวิตกกังวลโดยเฉพาะ จึงจะมีบทบาทในรีเฟล็กซ์นี้
ฮอร์โมนบางอย่างที่กระตุ้นให้ BNST ทำงาน คิดว่าสนับสนุนการตกใจ
วิถีประสาททางหูสำหรับการตอบสนองนี้ ได้ระบุในหนูตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 แล้ว
คือหูส่งกระแสประสาทไปยังเซลล์ประสาทในนิวเคลียส nucleus of the lateral lemniscus (LLN) ซึ่งก็จะกระตุ้นศูนย์ประสาทสั่งการใน reticular formation ให้ทำงาน
ซึ่งก็ส่งกระแสประสาทไปยังเซลล์ประสาทสั่งการล่างของแขนขา
ถ้าเพิ่มรายละเอียดอีกหน่อย นี่เท่ากับการส่งกระแสประสาทไปจากหู คือ คอเคลีย → ประสาทสมองเส้นที่ 7 (การได้ยิน) → cochlear nucleus (ventral/inferior) → →
ซึ่งใช้เวลาน้อยกว่า
ในสมองส่วนกลาง superior colliculus และ inferior colliculus ไม่มีบทบาทในปฏิกิริยากระตุกกล้ามเนื้อขาหลัง แต่โครงสร้างเหล่านี้อาจสำคัญในการขยับหูและตาให้ไปทางแหล่งเสียง หรือในการกะพริบตา
การประยุกต์ใช้เกี่ยวกับอาชีพ.
เนื่องกับอุบัติเหตุเครื่องบินที่พึ่งเกิดขึ้น งานศึกษาปี 2005 ได้ตรวจสอบประสิทธิภาพของนักบินหลังเกิดเหตุการณ์วิกฤติที่ไม่คาดฝัน
และพบว่า ผลร้ายของความตกใจเป็นเหตุหรือมีส่วนในอุบัติเหตุเหล่านั้น
The authors argue that fear resulting from threat
ผู้เขียนอ้างว่า ความกลัวที่เกิดเพราะมีอันตราย
(especially if life-threathening
potentiates startle effects and has significant deleterious effects on cognition.
ทำให้ตกใจมากขึ้น และเป็นอันตรายอย่างสำคัญต่อการทำงานทางประชาน
ซึ่งอาจทำให้นักบินทำการอย่างไม่มีประสิทธิภาพหลังจากเกิดเหตุการณ์วิกฤติทางการบินอย่างไม่คาดฝัน
แล้วนำเสนอวิธีการฝึกนักบินเพื่อให้เพิ่มประสิทธิภาพ โดยฝึกให้ประสบกับเหตุการณ์วิกฤติที่ไม่คาดฝันบ่อยขึ้น ซึ่งจะเพิ่มความมั่นใจในตนเอง
ปฏิกิริยาเหตุตกใจ
ปฏิกิริยาตกใจ
รีเฟล็กซ์ตกใจ
ความตกใจ
การตกใจ
Startle response
Startle reaction
Startle reflex
Relflex pathway
สมเด็จพระราชินีราเนียแห่งจอร์แดน
ธรรมนัส พรหมเผ่า
ร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า (เกิด 18 สิงหาคม 2508) เป็นนักการเมืองและอดีตทหารบกชาวไทย อดีตหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาเป็นผู้แก้ปัญหาทางการเมืองให้แก่รัฐบาลทหาร และเขาเคยเรียกตนเองว่าเป็นเส้นเลือดสำคัญในรัฐบาลผสม
ธรรมนัสเกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่อำเภอภูกามยาว จังหวัดพะเยา สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 25 (รวมเหล่ารุ่นที่ 2) ปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 36 รุ่นเดียวกับพลเอกร่มเกล้า ธุวธรรม ปริญญาโทพุทธศาสนมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์​ (พระพุทธศาสนา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาเอกปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เอฟซีอี ประเทศสหรัฐ
ในการศึกษาระดับปริญญาเอก ธรรมนัสได้ทำวิทยานิพนธ์ชื่อ "The Forms of the Local Performance Development and Promotion with Image and Identity in Order to Increase the Value Added and Value Creation: A Case Study of Phayao Province." (รูปแบบของการพัฒนาศักยภาพท้องถิ่นและการส่งเสริมภาพลักษณ์รวมถึงอัตลักษณ์เพื่อเพิ่มมูลค่าและคุณค่าเชิงการสร้างสรรค์ : กรณีศึกษาจังหวัดพะเยา) ร่วมกับคณะอีก 4 คน เผยแพร่ในเว็บไซต์วารสารงานวิจัยวิทยาศาสตร์แห่งยุโรป (European Journal of Scientific Research) เมื่อปี พ.ศ. 2557
ก่อนหน้าที่จะเป็นนักการเมือง ธรรมนัสเคยเป็นประธานกรรมการบริษัทในเครือธรรมนัสกรุ๊ป ดำเนินธุรกิจหลากหลาย ที่สำคัญคือการถือหุ้นใน บจก.รักษาความปลอดภัย ที.พี.การ์ด ซึ่งมีพลเอกไตรรงค์ อินทรทัต อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร เป็นหนึ่งในกรรมการบริษัท และ หจก.ขวัญฤดี ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวแทนจำหน่ายสลากกินแบ่งรัฐบาลรายใหญ่ นอกจากนี้ธรรมนัสยังเคยเป็นประธานสโมสรฟุตบอลจังหวัดพะเยาอีกด้วย
ธรรมนัส พรหมเผ่า ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 คณะกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐมีมติขับเขา และ ส.ส. อีก 21 ออกจากพรรค และในวันที่ 10 มิถุนายน ปีเดียวกัน เขาได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกพรรคเศรษฐกิจไทย ให้เป็นหัวหน้าพรรค สืบต่อจากพลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ที่ลาออกไปก่อนหน้านั้น
สมรสกับนางอริสรา (หรือธนสร) พรหมเผ่า และใช้ชีวิตคู่ร่วมกับธนพร ศรีวิราช เหรัญญิกพรรคเศรษฐกิจไทย และ นางสาวไทยประจำปี 2559 มีบุตร 7 คน ก่อนดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีมีทรัพย์สินรวม 866 ล้านบาท และหลังพ้นจากตำแหน่งมีทรัพย์สินรวม 702.92 ล้านบาท
ในเดือนมีนาคม 2564 เขาได้รับพระราชทานกระเช้าของขวัญจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
การถอดยศ.
เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2541 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ถอดยศ ร้อยโท พชร พรหมเผ่า (ชื่อในขณะนั้น) เนื่องจากประพฤติตนไม่เหมาะสมตามพระราชบัญญัติวินัยทหาร พุทธศักราช 2476 ซึ่งต่อมาในโลกโซเชียลต่างแชร์พระบรมราชโองการดังกล่าว ซึ่งต่อมานายชวน หลีกภัย ซึ่งเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการในขณะนั้น ได้ให้ความเห็นว่า ส่วนนั้นก็เป็นไปตามระบบราชการ สามารถไปดูข้อมูลย้อนหลังได้ว่ามีการประกาศพระบรมราชโองการว่าอย่างไร โดยก่อนหน้านั้น ธรรมนัสเคยถูกปลดออกจากราชการในปี พ.ศ. 2534 เนื่องจากขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชา และในปี พ.ศ. 2536 เนื่องจากหนีราชการในเวลาประจำการ แต่ธรรมนัสก็ทำเรื่องขอกลับเข้ารับราชการใหม่ทั้งสองครั้ง
เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2562 เฟซบุ๊กเพจ "CSI LA" ได้ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับวุฒิการศึกษาของธรรมนัส ซึ่งระบุในเว็บไซต์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรว่า สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เอฟซีอี ว่าแท้จริง ธรรมนัสสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนานาชาติคาลามัส (Calamus International University) ซึ่งเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้รับการยอมรับวุฒิการศึกษาในหลายประเทศ ด้านธรรมนัสได้นำหลักฐานมาแสดงเพื่อตอบโต้ นอกจากนี้ยังมีข้อสังเกตว่าเว็บไซต์ที่เผยแพร่วิทยานิพนธ์ของธรรมนัสและคณะนั้น ถูกระบุว่าเป็นสำนักพิมพ์ที่เปิดเพื่อแสวงหาประโยชน์โดยการเก็บค่าตีพิมพ์จากผู้เขียน โดยไม่ได้ให้บริการในการแก้ไขและตีพิมพ์ตามหลักของวารสารวิชาการ และเนื้อหาของวิทยานิพนธ์ฉบับดังกล่าว อาจเข้าข่ายการคัดลอกงานวิชาการ
คนใกล้ชิดกักตุนหน้ากากอนามัย.
แต่งตั้งคู่ชีวิตเป็นข้าราชการ.
วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 ธนพร ศรีวิราช อดีตนางสาวไทย คู่ชีวิตของธรรมนัส ได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
คดีนำยาเสพติดเข้าประเทศออสเตรเลีย.
เอกสารทางการออสเตรเลียระบุว่าธรรมนัสขณะใช้ชื่อเดิมถูกพิพากษาจำคุกฐานนำเฮโรอีนน้ำหนัก 3.2 กิโลกรัมเข้าประเทศออสเตรเลียกับพวกรวม 4 คนเมื่อปี 2536 มีคำพิพากษาในปี 2537 จากนั้นถูกปล่อยตัวหลังรวมเวลาจำคุกได้ 4 ปีและเนรเทศออกนอกประเทศ ศาลยังระบุว่าเป็นผู้มีความใกล้ชิดกับผู้จัดหาเฮโรอีนในประเทศไทยในการลักลอบนำเข้าประเทศออสเตรเลียด้วย ในปี 2564 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าธรรมนัสรับว่าตนได้กระทำผิดตามคำพิพากษาของศาลออสเตรเลียจริง แต่สมาชิกภาพ ส.ส. และความเป็นรัฐมนตรีไม่สิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ โดยอ้างหลักอธิปไตยทางศาลและหลักต่างตอบแทน
ปฏิบัติการอีเกิลพูล
ปฏิบัติการอีเกิลพูล เป็นปฏิบัติการถอนกำลังของกองทัพสหรัฐออกจากพนมเปญอันเป็นเมืองหลวงของกัมพูชา ในวันที่ 12 เมษายน 1975 โดยตั้งแต่เข้าเดือนเมษายนปี 1975 เป็นต้นมา พนมเปญอันเป็นเมืองหลวงและเมืองสำคัญของทางฝ่ายสาธารณรัฐกำลังโดนล้อมโดยกำลังทหารของฝ่ายเขมรแดง ทางฝ่ายสหรัฐเมื่อเจอทั้งปัญหาภายในและภายนอกทำให้มีคำสั่งจากเบื้องบนให้มีการถอนทัพออกจากกัมพูชา โดยมีการเพิ่มเที่ยวบินในท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ รวมถึงยังเริ่มเอาเฮลิคอปเตอร์ และเรือรบที่จอดอยู่ในบริเวณอ่าวไทยมาเป็นส่วนร่วมในการถอนทัพครั้งนี้ด้วย ปฏิบัติการนี้นั้นได้รีบดำเนินการไปอย่างรวดเร็วโดยปราศจากการเสียชีวิตของพลทหาร และหลังการถอนทัพของอเมริกาได้ 5 วัน กองทัพเขมรแดงก็สามารถบุกเข้ามาภายในพนมเปญได้สำเร็จ
การปิดล้อมพนมเปญ.