pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิก แถบทะเลแดง ชายฝั่งทวีปแอฟริกาและเอเชีย และยังสามารถปรับตัวให้อยู่น้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ด้วย โดยบางครั้งพบว่ายเข้ามาในลำคลองที่ติดกับทะเลหรือนากุ้ง นาเกลือของชาวบ้าน ปลาจะผสมพันธุ์ วางไข่ และลูกปลาวัยอ่อนจะเติบโตที่บริเวณปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน
เป็นปลากินเนื้อ อาหารได้แก่ ลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก นิยมตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
มีชื่อเรียกแตกต่างไปอีกเช่น "ข้าวเหนียวบูด" ภาษาใต้เรียก "เดือน" และภาษายาวีเรียก "บุหลัน" ซึ่งหมายถึง "ดวงจันทร์" เป็นต้น
[[หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย|ตาเหลือก]]
[[หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด|ตาเหลือก]]
[[หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม|ตาเหลือก]]
[[หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย|ตาเหลือก]]
[[หมวดหมู่:ปลาตู้|ตาเหลือก]]
[[หมวดหมู่:วงศ์ปลาตาเหลือก|ตาเหลือก]]
สถานีรถไฟกันตัง
สถานีรถไฟกันตัง (Kantang Railway Station) เป็นสถานีปลายทางของทางรถไฟสายชุมทางทุ่งสง–กันตัง ตั้งอยู่ที่ถนนหน้าค่าย ตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 850.08 กิโลเมตร โดยกันตังเป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ใช้สัญญาณแบบหลักเขตสถานี ตัวย่อของสถานีคือ กต.
สถานีรถไฟกันตัง เปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ในอดีตใช้เป็นที่รับส่งสินค้ากับต่างประเทศ ทั้งสิงคโปร์ มาเลเซีย และอินโดนีเซีย มีรางรถไฟต่อไปเป็นระยะทางประมาณ 500 เมตร
ตัวสถานีรถไฟกันตัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวทรงปั้นหยา ทาสีเหลืองมัสตาร์ดสลับน้ำตาล ตัวอาคารแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวอาคารและชานชาลา ด้านหน้าของอาคารมีมุขยื่น มีการตกแต่งประดับมุมเสาด้วยลวดลายไม้ฉลุคงเอกลักษณ์เดิมตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากรแล้ว ส่วนตัวอาคารที่ทำเป็นห้องมีผนังไม้ตีตามตั้งโชว์แนวเคร่า พร้อมช่องลมระแนงไม้ตีทแยง บานประตูหน้าต่างไม้แบบเก่า ส่วนที่เป็นโถงมีรั้วลูกกรงไม้พร้อมบานประตูขนาดเล็กกั้นพื้นที่ให้เป็นสัดส่วน ส่วนด้านหลังอาคารเป็นชานชาลามีหลังคาจั่วคลุมแยกต่างหากโดยเสารับหลังคาชานชาลานี้มีค้ำยันไม้ฉลุตกแต่งให้กลมกลืนกับตัวอาคาร
ภายในสถานียังมีของใช้ในอดีตคงเหลืออยู่ โดยภาพรวมแล้ว สถานียังคงรักษาเอกลักษณ์เดิมตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 ไว้ได้เป็นอย่างดี เป็นผลทำให้ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของจังหวัดตรัง โดยกรมศิลปากร ตั้งแต่ พ.ศ. 2539
นอกจากตัวสถานีแล้ว พื้นที่โดยรอบสถานีรถไฟแห่งนี้ในอดีตเคยมีโรงเก็บรถจักร และบ้านพักพนักงานการรถไฟ แต่ปัจจุบันก็ไม่มีการใช้งานแล้ว
ปลาย่าดุก  ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่ง ที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Batrachomoeus trispinosus" อยู่ในวงศ์ปลาคางคก (Batrachoididae) มีรูปร่างหัวโต ปากกว้าง มีติ่งเนื้อสั้น ๆ อยู่รอบมุมปาก ตาโต ครีบอกเป็นวงกลมและแผ่กางได้ ครีบหลังและครีบท้องยาวไปจรดหาง ครีบหางเป็นวงกลม ลำตัวอ่อนนุ่ม ไม่มีเกล็ด พื้นสีลำตัวสีน้ำตาลมีแถบดำเป็นลายเลอะพาดตลอดทั้งตัว ขนาดโตได้เต็มที่ราว 30 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่ตามชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก และยังพบในปากแม่น้ำ หรือในเขตน้ำกร่อยในภาคตะวันออก และภาคใต้ของประเทศไทย ในต่างประเทศพบตั้งแต่อินโด-แปซิฟิก, ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลีย มีพฤติกรรมมักกบดานอยู่นิ่ง ๆ ตามพื้นน้ำเพื่อดักรอเหยื่อ โดยสีของลำตัวกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม สามารถกินปลาที่ใหญ่กว่าตัวได้ โดยปรกติปลาในวงศ์นี้จะมีพิษอยู่ที่เงี่ยงครีบหลังและครีบอก แต่ปลาย่าดุกทุกครีบเป็นครีบอ่อน ไม่มีพิษใดๆ เมื่อถูกจับพ้นน้ำจะส่งเสียงร้องว่า "อุบ อุบ"
เป็นปลาที่เมื่อกินเบ็ดแล้ว กินลึกลงถึงในคอ ในบางพื้นที่มีการบริโภค โดยเนื้อนุ่ม มีรสชาติอร่อย และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยต้องทำการปรับสภาพน้ำให้อยู่ในน้ำจืดให้ได้เสียก่อน
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอุบ" หรือ "ปลาสิงโต" ในแวดวงปลาสวยงาม
ที่หยุดรถไฟนาป้อ
Hddvd
ที่หยุดรถไฟบ้านป่ากอ
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 (Windows Server 2003) เป็นระบบปฏิบัติการเซิร์ฟเวอร์จากไมโครซอฟท์ เป็นรุ่นที่ถัดจากวินโดวส์ 2000 เซิร์ฟเวอร์ วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 ได้ออกวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งนับเป็นหนึ่งผลิตภัณฑ์ของ Windows Server System
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์เป็นระบบปฏิบัติการแรกที่ออกมาหลังจากไมโครซอฟท์ประกาศแนวทาง Trustworthy Computing จึงเป็นผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเรื่องความปลอดภัย โดยเน้นความปลอดภัยเป็นหลัก เช่นหลังจากการตั้งแต่ติดตั้งเสร็จนั้น ไม่มีส่วนประกอบเซิร์ฟเวอร์ที่เปิดการใช้งานเพื่อลดช่องทางโจมตีตั้งแต่แรกเริ่ม และได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากใน IIS 6.0 โดยเกือบเขียนขึ้นมาใหม่หมด เพื่อเพิ่มความปลอดภัยประสิทธิภาพการทำงาน
ในปีพ.ศ. 2548 ไมโครซอฟท์ได้ประกาศ วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ "ลองฮอร์น" ซึ่งจะเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ เซิร์ฟเวอร์ 2003 โดยมีกำหนดการที่จะออกครึ่งปีแรกใน พ.ศ. 2550
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ได้แบ่งเป็นรุ่นดังนี้:
รังสีอัลตราไวโอเลต
รังสีอัลตราไวโอเลต หรือ รังสียูวี  หรือในชื่อภาษาไทยว่า รังสีเหนือม่วง เป็นช่วงหนึ่งของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่นสั้นกว่าแสงที่มองเห็น แต่ยาวกว่ารังสีเอกซ์อย่างอ่อน มีความยาวคลื่นในช่วง 100-400 นาโนเมตร และมีพลังงานในช่วง 3-124 eV
มันได้ชื่อดังกล่าวเนื่องจากสเปกตรัมของมันประกอบด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่สูงกว่าคลื่นที่มนุษย์มองเห็นเป็นสีม่วง
แหล่งกำเนิดรังสีอัลตราไวโอเลต.
1. การแผ่รังสีของดวงอาทิตย์ (solar radiation) เป็นแหล่งกำเนิดสำคัญของการแผ่รังสีที่ส่องมาถึงโลก โดยประกอบด้วยรังสีUVC UVB และUVA รวมถึงช่วงคลื่นที่มนุษย์มองเห็น และรังสีอินฟาเรด แต่รังสีบางส่วนจะถูกดูดซับไว้ในชั้นบรรยากาศ ส่วนที่เหลือสามารถส่องมาถึงผิวโลกในระดับไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์
2. แหล่งที่มนุษย์สร้างขึ้น (artificial sources) ได้แก่วัตถุทุกชนิดที่ถูกทำให้ร้อน จนมีอุณหภูมิสูง มากกว่า 2500 องศาเคลวิน สามารถปล่อยรังสีอัลตราไวโอเลตได้ ซึ่งเป็นวัตถุ อุปกรณ์ที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นสำหรับการใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆ เช่น ทางการแพทย์ ทางการเกษตร เป็นต้น
พลังงานของช่วงคลื่นที่แผ่มาจากดวง อาทิตย์ ตั้งแต่ช่วงคลื่นสั้นต่างๆจนถึง 175 นาโนเมตร จะถูกดูดซับด้วยออกซิเจนในชั้นสตราโทสเฟียร์ที่ความสูงประมาณ 100 กิโลเมตร และพลังงานความยาวคลื่นตั้งแต่ 175 ถึง 280 นาโนเมตร หรืออยู่ในช่วงคลื่นอัลตร้าไวโอเลตซี (UVC) จะถูกดูดชั้นโอโซนทำลาย ซึ่งช่วงคลื่นเหล่านี้มีระดับพลังงานสูงหากผ่านมาถึงผิวโลกจะเป็นอันตรายต่อ มนุษย์มาก แต่ปัจจุบันชั้นโอโซนถูกทำลายลงมากทำให้อัตราการแผ่รังสียูวีซี (UVC) ลงมาถึงผิวโลกมีเพิ่มมากขึ้น
สำหรับพลังงานในช่วงคลื่นตั้งแต่ 280-3000 นาโนเมตร ประกอบด้วยรังสีอัลตร้าไวโอเลตบี (UVB) 280-315 นาโนเมตร รังสีอัลตร้าไวโอเลตเอ (UVA) 315-400 นาโนเมตร ช่วงคลื่นที่ตามนุษย์มองเห็น 400-760 นาโนเมตร และรังสีอินฟาเรด 760-3000 นาโนเมตร
ช่วงคลื่นที่ตามองเห็น และช่วงคลื่นรังสีอินฟาเรดจะสามารถเข้าสู่ผิวหนังของมนุษย์ได้ แต่จะไม่ถูกดูดซับไว้จึงไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ แต่รังสีอัลตร้าไวโอเลตเอ และบี (UVA), (UVB) สามารถเข้าสู่ผิวหนัง และถูกดูดซับไว้ โดยรังสี UVA จะเข้าสู่ผิวหนังลึกสุด และดูดซับมากกว่ารังสี UVB
รังสี UVB มีค่าพลังงานมากกว่ารังสี UVA มีผลสามารรถทำลายดีเอ็นเอ (DNA) และเกิดมะเร็งส่วนผิวหนังได้ รังสี UVA ถึงแม้จะมีระดับพลังงานที่ต่ำกว่า แต่ยังสามารถแทรกสู่ผิวได้ลึกกว่า หากสัมผัสในระยะเวลานาน และต่อเนื่องจะทำให้เซลล์ผิวหนังอ่อนล้า เสื่อมเร็ว แลดูเหี่ยวย่น จนถึงระดับรุนแรงที่อาจเกิดเป็นเซลล์มะเร็งขึ้นได้
รังสี UV หากได้รับในระดับต่ำจะมีประโยชน์ต่อการสร้างวิตามินดี และช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตของร่างกาย แต่หากได้รับในปริมาณมากเกินความเป็นประโยชน์จะมีผลต่อการทำลายระบบภูมิคุ้ม กัน การทำลายเนื้อเยื่อเซลล์ ทำให้ผิวหนังแลดูเหี่ยวหยุ่นจนถึงขั้นระดับรุนแรงกลายเป็นเซลล์มะเร็ง
สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าของแสงเหนือม่วงสามารถแบ่งย่อยได้หลายวิธี
ร่างมาตรฐาน ISO ที่กำหนดชนิดแสงเปล่งของดวงอาทิตย์ (ISO-DIS-21348) อธิบายช่วงเหล่านี้:
หลังจากที่รังสีอินฟราเรดถูกค้นพบ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมันชื่อ โยฮันน์ วิลเฮล์ม ริตเตอร์ (Johann Wilhelm Ritter) ได้ทดลองค้นหารังสีที่อยู่ตรงข้ามกับรังสีอินฟราเรด นั่นคือ รังสีอินฟราเรดมีความยาวคลื่นยาวกว่าแสงสีแดง แต่ริตเตอร์ต้องการจะหารังสีชนิดหนึ่งที่มีความยาวคลื่นสั้นกว่าสีม่วง เขาได้ใช้กระดาษอาบซิลเวอร์คลอไรด์วางไว้กลางแดด พบว่ากระดาษนั้นเปลี่ยนเป็นสีดำ ริตเตอร์เรียกรังสีนี้ว่า deoxidizing rays ต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็นยูวีดังเช่นในปัจจุบัน
การรับรังสีอัลตราไวโอเลตมากเกินควร ก่อให้เกิดอันตรายกับระบบต่าง ๆ ของร่างกายได้ รังสีอัลตราไวโอเลตในช่วง UVC มีพลังงานสูงที่สุด และที่สำคัญคืออันตรายที่สุด แต่พบได้น้อยเพราะบรรยากาศกรองเอาไปหมดแล้ว ทว่าเครื่องมือฆ่าเชื้อในน้ำดื่มอาจปล่อยรังสีช่วงนี้ออกมาก็ได้ รังสีอัลตราไวโอเลตทั้งสามชนิดคือ UVA, UVB และ UVC สามารถทำให้คอลลาเจนในผิวหนังเสื่อมสภาพได้ ยังทำให้ผิวคล้ำขึ้น แต่ UVA มีความรุนแรงน้อยที่สุด เพราะไม่สามารถก่อให้เกิดอาการแดดเผา (sunburn) ทว่ายังน่ากลัวอยู่ที่สามารถแปลงสภาพ DNA ได้ จนอาจก่อให้เกิดมะเร็งผิวหนัง แต่ร่างกายก็สามารถป้องกันได้ โดยการสร้างเม็ดสีเมลานินขึ้นมา เพื่อป้องกันการทะลวงของยูวี จึงทำให้ผิวคล้ำดำมากขึ้น
นอกจากผิวหนังแล้ว ยูวียังเป็นอันตรายต่อดวงตา โดยเฉพาะ UVB ทำให้เกิดอาการที่เรียกว่า arc eye คือรู้สึกเหมือนมีทรายเข้าตา หรือถ้ารุนแรงกว่านั้นอาจทำให้เป็นโรคต้อกระจก (cataract) อักเสบได้ โดยเฉพาะในหมู่ช่างเชื่อมโลหะ การป้องกันก็คือ สวมใส่แว่นกันแดดป้องกัน
หรือแค่ทาโลชั่นที่มีค่า SPF 50+ ขึ้นไป
นอกจากมีโทษต่อร่างกายแล้วรังสีอัลตราไวโอเลต มีผลกระทบต่อพืชด้วย คือ
รังสีอัลตราไวโอเลตที่เพิ่มขึ้นมีโทษทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อพืช เช่น ยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์แสง  ทำลาย DNA และเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบในพืช ทำให้ลักษณะทางกายภาพ และขบวนการเจริญเติบโตของพืช เปลี่ยนแปลงไป นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงมวลทางชีวภาพและผลิตผลลดลง ถึงแม้ว่าจะมีกลไกที่ลดหรือซ่อมแซมและความสามารถในการปรับตัวต่อการเพิ่มระดับของ UV ที่จำกัด ทำให้การเจริญเติบโตของพืชได้รับผลกระทบโดยตรงจากรังสี UV-B
การเปลี่ยนแปลงทางอ้อมที่เกิดจาก UVB (เช่น การเปลี่ยนรูปร่างของพืช) อาจสำคัญเท่าๆกันหรือบางครั้งก็มากกว่าผลกระทบในการทำลายของ UVB การเปลี่ยนแปลงนี้มีความสำคัญต่อพืชที่มีการแข่งขันกันอย่างสมดุล สัตว์ที่กินพืช โรคพืช และวัฏจักร biogeochemical เช่นกัน
ประโยชน์ของรังสีอัลตราไวโอเลตนั้นมีมาก ดังจะได้กล่าวคร่าว ๆ ต่อไปนี้
แบล็กไลต์.
แบล็กไลต์ (black light) เป็นหลอดที่เปล่งรังสียูวีคลื่นยาว มีสีม่วงดำ ใช้ตรวจเอกสารสำคัญ เช่น ธนบัตร, หนังสือเดินทาง, บัตรเครดิต ฯลฯ ว่าเป็นของจริงหรือปลอม หลายประเทศได้ผลิตลายน้ำที่ไม่สามารถมองเห็นได้ในรังสีชนิดนี้
นอกจากนี้ แบล็กไลต์ยังสามารถใช้ล่อแมลงให้มาติดกับ เพื่อที่จะกำจัดภายหลังได้
หลอดฟลูออเรสเซนต์.
หลอดฟลูออเรสเซนต์ หรือหลอดเรืองแสง ใช้หลักการผลิตรังสีอัลตราไวโอเลต โดยการทำให้ไอปรอทแตกตัว รังสีที่ได้จะไปกระทบสารเรืองแสงให้เปล่งแสงออกมา
ในทางดาราศาสตร์ โดยปกติแล้ววัตถุที่ร้อนมากจะเปล่งยูวีออกมา เราจึงสามารถศึกษาวัตถุท้องฟ้าได้โดยผ่านทางยูวี ทว่าต้องไปปฏิบัติในอวกาศ เพราะยูวีส่วนมากถูกโอโซนดูดซับไว้หมด
การวิเคราะห์แร่.
รังสีอัลตราไวโอเลตสามารถใช้ตรวจวิเคราะห์แร่ได้ แม้ว่าจะดูเหมือนกันภายใต้แสงที่มองเห็น แต่เมื่อผ่านยูวีแล้วก็จะเห็นความแตกต่างได้
การฆ่าเชื้อโรค.
รังสีอัลตราไวโอเลตสามารถใช้ฆ่าเชื้อโรคได้ โดยเฉพาะในน้ำดื่ม และยังสามารถนำไปฆ่าเชื้อในเครื่องมือ หรืออาหารได้ด้วย
ซึ่งปัจจุบันได้นำเทคโนโลยีเหล่านี้ไปใช้กับเครื่องกรองน้ำอย่างแพร่หลาย
เรียล หรีอ ริอัล สามารถหมายถึง
และธนาคารกลางแห่งประเทศจีน
ธนาคารแห่งประเทศจีนจำกัด (หุ้นฮ่องกง: 3988 ) ( หรือเขียนเป็นตัวย่อว่า 中行; หรือ BOC) คือหนึ่งในสี่ธนาคารพาณิชย์ใหญ่ที่รัฐบาลจีนเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2455 เพื่อแทนที่ธนาคารรัฐบาลต้าฉิง ซึ่งเป็นธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีน โดยตั้งแต่การก่อตั้งของธนาคารจนถึง พ.ศ. 2485 ธนาคารนี้ได้ทำการออกธนบัตรในนามของรัฐบาลกลางร่วมกับอีกสามธนาคารใหญ่ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของในช่วงนั้น ได้แก่ ธนาคารกลางแห่งประเทศจีน, ธนาคารกสิกรแห่งประเทศจีน และธนาคารแห่งการสื่อสาร (Bank of Communications หรือ BoComm ในปัจจุบัน) แม้ว่าธนาคารแห่งประเทศจีนจะทำหน้าที่เป็นธนาคารกลางของจีนในช่วงแรกๆ ของการก่อตั้ง แต่หลังจากที่ตำแหน่งนี้ถูกแทนที่โดยธนาคารกลางแห่งประเทศจีนในปี พ.ศ. 2471 ธนาคารแห่งประเทศจีนจึงกลายเป็นธนาคารพาณิชย์ไปโดยสมบูรณ์
หลังจากสงครามกลางเมืองจีนสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2492 ธนาคารแห่งประเทศจีนได้แยกที่ทำการของธนาคารเป็นสองส่วนต่างหาก ส่วนหนึ่งตั้งเป็นธนาคารใหม่อยู่ในไต้หวันที่ปกครองโดยรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋ง และอีกส่วนหนึ่งตั้งที่ทำการอยู่ในจีนแผ่นดินใหญ่ ธนาคารแห่งประเทศจีนในไต้หวันได้แปรรูปไปเป็นธนาคารเอกชนในปี พ.ศ. 2514 และเปลี่ยนชื่อเป็นธนาคารพาณิชย์นานาชาติแห่งประเทศจีน ในเวลาต่อมา ธนาคารในไต้หวันจึงได้เข้ารวมกิจการกับธนาคารแห่งการสื่อสารไต้หวัน และรวมเป็นอัครธนาคารพาณิชย์นานาชาติ ส่วนในจีนแผ่นดินใหญ่นั้น ธนาคารแห่งประเทศจีนยังคงมีลักษณะเป็นธนาคารที่รัฐบาลเป็นเจ้าของอยู่ดังเดิม
ธนาคารแห่งประเทศจีนเป็นผู้ให้กู้รายใหญ่เป็นอันดับสองโดยรวมจีน (อันดับหนึ่งเป็นสถาบันการเงินและธนาคารพาณิชย์และอุตสาหกรรมแห่งประเทศจีน) และเป็นผู้ให้กู้อันดับหนึ่ง ถ้าไม่รวมสถาบันการเงินเข้าไปด้วย และเป็นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับแปดของโลกประเมินจากมูลค่าหุ้นตามราคาตลาด (Market capitalization value) อีกทั้งยังเป็นผู้ให้กู้เงินตราต่างประเทศอันดับหนึ่งในประเทศจีนอีกด้วย ครั้งหนึ่งเคยเป็นของรัฐบาลกลาง 100% ผ่านการถือหุ้นของบริษัทจัดการลงทุนหุยจิ่นกลางและคณะกรรมการแห่งชาติเพื่อกองทุนประกันสังคม (SSF) ที่มีรัฐบาลจีนเป็นเจ้าของอีกที ธนาคารแห่งประเทศจีนเริ่มเสนอขายหุ้นเป็นครั้งแรก (Initial public offering หรือ IPO) ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 สัดส่วนผู้ถือหุ้นรายย่อย (Free-float) ในปัจจุบันอยู่ที่ 26%
ธนาคารแห่งประเทศจีนมีทรัพย์สินกว่า 3 ล้านล้านหยวน (RMB) และทำกำไรกว่า 52.7 พันล้านหยวนใน พ.ศ. 2545 ซึ่งมากกว่าปีที่ผ่านๆ มาถึง 20%
การทำการนอกจีนแผ่นดินใหญ่.
ธนาคารแห่งประเทศจีน (ต่อจากนี้จะเรียกว่า BOC) มีธนาคารสาขาย่อยทำการอยู่ในหลายประเทศนอกสาธารณรัฐประชาชนจีนในลักษณะของบริษัทเอกชน แต่ธนาคารย่อยเหล่านี้ยังคงมี BOC ที่ตั้งอยู่ในปักกิ่งที่เป็นของรัฐบาลจีนควบคุมอยู่ BOC เริ่มตั้งสำนักงานทำการนอกประเทศแห่งแรกที่ฮ่องกง (ซึ่งในขณะนั้นยังคงตกอยู่ใต้อาณัติของจักรวรรดิอังกฤษอยู่) ในปี พ.ศ. 2460 และกลายเป็นธนาคารชั้นนำที่เป็นคู่แข่งสำคัญของธนาคารสัญชาติอังกฤษต่างๆ ในฮ่องกง BOC เป็นธนาคารผู้ออกธนบัติให้กับฮ่องกงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 และเป็นผู้ออกธนบัติให้กับมาเก๊าตั้งแต่ พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา
ต่อมาสาขาทำการในฮ่องกงของ BOC ได้ทำการตั้งกลุ่มบริษัทใหม่และเปลี่ยนเป็นธนาคารแห่งประเทศจีน (ฮ่องกง) จำกัดมหาชน หรือ Bank Of China (Hong Kong) หรือ BOCHK ในปี พ.ศ. 2544 และต่อมาก็เข้าไปเปิดขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยที่ทุนเรือนหุ้นของ BOCHK ถึงสองในสามเป็นของผู้ถือหุ้นรายย่อย ในปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของ BOC ฮ่องกงตั้งอยู่ในอาคารแบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ ซึ่งเมื่ออาคารเปิดให้สาธารณชนเช่าเปิดสำนักงานในปี พ.ศ. 2533 อาคารดังกล่าวก็กลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดในฮ่องกงไปอีกพักใหญ่
ธนาคารแห่งประเทศจีนเปลี่ยนจากบริษัทเป็นบริษัทจำกัดในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 และได้เข้าทำการเปิดขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง (โดยขายหุ้นแยกกับ BOCHK ต่างหาก) และสามารถทำการเสนอขายหุ้นต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกได้มากที่กว่าสถาบันทางการเงินใดๆ ในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา โดยในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ที่มีการเปิดตัวขายหุ้นสามารถทำรายได้ได้ 9.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีนักลงทุนรายย่อยสั่งซื้อหุ้น IPO ไปถึง 286 พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง (36.7 พันล้าน USD) ซึ่งเป็นการสั่งซื้อหุ้นเกินยอดที่กำหนดไว้มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง โดยมีการสั่งซื้อเกินยอดที่กำหนดไว้กว่า 76 เท่าตัว จนทำให้มีนักวิชาการสาขาการวิเคราะห์การเงินบางส่วนออกมาเตือนว่าเหตุการณ์ดังกล่าวอาจทำให้ปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPL) เพิ่มสูงขึ้น กระนั้น กระแสสั่งซื้อจากนักลงทุนก็ไม่ได้ลดลงมากนัก และทำให้ราคาหุ้น IPO ของธนาคารแห่งประเทศจีนที่มีราคาเริ่มต้นที่ 2.95 ดอลลาร์ฮ่องกงต่อหุ้น มีราคาเพิ่มขึ้น 15% ในการซื้อ-ขายในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงในวันถัดมาโดยเพิ่มเป็น 3.40 ดอลลาร์ฮ่องกงต่อหุ้น
ต่อมาธนาคารแห่งประเทศจีนได้ทำการเปิดตัวเสนอขายหุ้นต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก (อีกครั้ง) ที่ตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้ในปี พ.ศ. 2549 และสามารถทำรายได้ได้ประมาณ 20 พันล้านหยวน (2.5 พันล้าน USD) BOC นั้นเป็นธนาคารที่ดูเป็นสากลที่สุดในบรรดาธนาคารสัญชาติจีนทั้งหลาย โดยมีธนาคารสาขาย่อยตั้งทำการอยู่ในแทบทุกทวีป โดยมีที่ทำการอยู่ใน 25 ประเทศ ได้แก่ออสเตรเลีย, แคนาดา, สหราชอาณาจักร, ประเทศฝรั่งเศส, เยอรมนี, ประเทศอิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, สหพันธรัฐรัสเซีย, ฮังการี, สหรัฐอเมริกา, ปานามา, บราซิล, ประเทศญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, สิงคโปร์, ไต้หวัน, ฟิลิปปินส์, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, คาซัคสถาน, บาห์เรน, แซมเบีย, แอฟริกาใต้ รวมถึงในประเทศไทย และยังมีสาขาย่อยอีกสาขาหนึ่งที่หมู่เกาะเคย์แมน (ที่ไม่ใช่ประเทศแต่เป็นดินแดนโพ้นทะเลบริติช) แต่แม้ว่าจะมีสาขาย่อยเป็นจำนวนมาก ระดับกิจกรรมการเงินภายนอกประเทศจีนโดยรวมกลับมีน้อยกว่า 4% ทั้งในด้านของกำไรและสินทรัพย์ ในขณะที่กิจกรรมทางการเงินในประเทศจีนนั้นทำกำไรให้กับ BOC ถึง 60% ของกำไรทั้งหมด และมีสินทรัพย์โดยรวม 76% ในประเทศจีนจากสินทรัพย์ทั้งหมดที่ BOC มี จากการประเมินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548
ส่วนธนาคารหรือบริษัทที่ทำงานในด้านการเงินและมีความเกี่ยวข้องกับธนาคารประชาชนแห่งประเทศจีน (เป็นธนาคารกลางของจีนในปัจจุบัน) และ BOC ได้แก่:
จังหวัดนาระ
จังหวัดนาระ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ในภาคคันไซ มีเมืองหลวงในชื่อเดียวกันคือนครนาระ ซึ่งในอดีตเป็นเมืองหลวงเก่าของประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 1,300 ปีก่อน ในนครนาระมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มากมายอาทิ เช่น พระพุทธรูปไดบุตสึซึ่งเป็นพระพุทธหล่อองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ถูกสร้างเมื่อ 1,200 ปีก่อน และยังมีวัดโฮรีว สิ่งก่อสร้างซึ่งทำด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และยังได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกโลกเมื่อ ค.ศ. 1993 สร้างขึ้นโดยเจ้าชายโชโตกุ
จังหวัดนาระตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซหรือคิงกิ ทิศเหนือติดกับจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดโอซากะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดวากายามะ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดมิเอะ จังหวัดนาระมีความยาวจากเหนือถึงใต้ 103.6 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกถึงตะวันตก 78.5 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดนาระเป็นที่ราบสลับหุบเขา มีเพียงที่สามารถใช้ทำประโยชน์ได้เพียง 851 ตารางกิโลเมตรหรือร้อยละ 23 นับว่าน้อยที่สุดในเขตการปกครองของญี่ปุ่น
จังหวัดนาระประกอบด้วย 12 นคร, 7 อำเภอ, 15 เมือง และ 12 หมู่บ้าน ได้แก่
คณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
คณะมนุษยศาสตร์ก่อตั้งขึ้นจากแผนกภาษาอังกฤษและแผนกศิลปศาสตร์ซึ่งเดิมเป็นแผนก อิสระที่จัดสอนวิชาภาษาอังกฤษและวิชาศึกษาทั่วไปให้แก่นักศึกษาทุกคณะ ต่อมาได้รับอนุมัติจาก ทบวงมหาวิทยาลัยให้จัดตั้งคณะมนุษยศาสตร์ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2524 คณบดีคณะ มนุษยศาสตร์ นับจากก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เปิดสอน 8 สาขาวิชา ใน 6 ภาควิชา ได้แก่
สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (English).
เปิดสอนสาขาวิชา สาขาวิชาภาษาอังกฤษ เนื่องด้วยตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในทุกด้านของสังคม จึงมุ่งผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ทางภาษาอังกฤษอย่างลึกซึ้ง ทั้งด้านภาษาศาสตร์และวรรณคดี โดยเชี่ยวชาญในทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน ให้ได้ใกล้เคียงกับเจ้าของภาษา อีกทั้งมีความพร้อมที่ศึกษาต่อในระดับที่สูงยิ่งขึ้นไป
ภาควิชาภาษาอังกฤษจัดหลักสูตรที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (Learner-Centered Design) เพื่อพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนโดยรวม ทั้งทางด้านเชาวน์ปัญญา (IQ) และเชาวน์อารมณ์ (EQ) โดยเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้ด้วยตนเองจากประสบการณ์จริง และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทเรียน โดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นในการสื่อสาร ผ่านสื่อการเรียนการสอนต่างๆ อาทิ คอมพิวเตอร์ และห้องปฏิบัติการทางภาษา
สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (Thai for Communication).
เป็นการศึกษาภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารงานธุรกิจ งานสื่อสารมวลชน รวมถึงลีลาการใช้ภาษาไทยในแง่มุมต่างๆ โดยสามารถประยุกต์ใช้ในโอกาสต่างๆ ได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
ในการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ มุ่งฝึกฝนทักษะการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนให้มีประสิทธิภาพในมิติต่าง ๆ อาทิ การใช้ภาษาไทยในสื่อมวลชน การเขียนเพื่อการประชาสัมพันธ์ การเขียนเพื่อธุรกิจ ฯลฯ ส่วนการศึกษาด้านวรรณกรรม ศึกษาวรรณกรรมไทยสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง การศึกษาทั้ง 2 ด้านนี้เป็นพื้นฐานสำหรับการประกอบอาชีพ และศึกษาทางด้านภาษาไทยในระดับสูงต่อไป
สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว (Tourism Management).
มุ่งเน้นพัฒนานักศึกษาให้เป็นบุคลากรที่มีคุณภาพและเป็นมืออาชีพในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จึงนำวิทยาการและเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอน เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการประกอบอาชีพในอนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิชาต่างๆ ที่เปิดสอนมีเนื้อหาครอบคลุมความรู้ทางด้านการบริหารจัดการธุรกิจท่องเที่ยวทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ อีกทั้งนักศึกษาจะได้มีโอกาสทัศนศึกษานอกสถานที่ทั้งในประเทศและต่างประเทศ และเข้าร่วมกิจกรรมหรือโครงการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว นอกจากนี้สาขาวิชายังมีความสัมพันธ์อันดีกับธุรกิจและองค์กรที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว รวมถึงสถาบันการศึกษาต่างประเทศ เพื่ออำนวยประโยชน์แก่นักศึกษาในการแสวงหาประสบการณ์จากการฝึกงานและโอกาสในการศึกษาต่อต่างประเทศ
สาขาวิชาการจัดการการโรงแรม (Hotel Management).
มุ่งเน้นที่จะพัฒนานักศึกษาให้มีทักษะภาษาต่างประเทศและเป็นบุคลากรที่มีคุณภาพในสาขาวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม สาขาวิชาได้นำเทคโนโลยีและวิทยาการที่ทันสมัยมาใช้ในการเรียนการสอนซึ่งพร้อมด้วยห้องปฏิบัติการต่างๆ เช่น ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ห้องปฏิบัติการส่วนหน้าของโรงแรม ห้องพักมาตรฐานและห้องชุด ภัตตาคาร คอฟฟี่ชอป ห้องครัว เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเฉพาะสาขาแก่นักศึกษา นอกจากนี้สาขาวิชาได้จัดโครงการพิเศษเพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้และประสบการณ์ในต่างประเทศสำหรับนักศึกษาที่สนใจ เช่น โครงการทัศนศึกษาและดูงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ และโครงการศึกษาภาษาและฝึกงานต่างประเทศ
สาขาวิชาการจัดการธุรกิจสายการบิน (Airline Business Management).
มุ่งเน้นผลิตนักศึกษาให้มีความรู้และความเชี่ยวชาญ เป็นบุคลากรที่มีคุณภาพ สนองตอบความต้องการของธุรกิจสายการบินและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง โดยนำวิทยาการและเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในการเรียนการสอน เพื่อเสริมทักษะและประสบการณ์ในการปฏิบัติงานภายหลังจบการศึกษา หลักสูตรให้ความสำคัญกับการเรียนทั้งในภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ วิชาต่างๆ มีเนื้อหาครอบคลุมความรู้เกี่ยวกับการจัดการธุรกิจสายการบินในด้านต่างๆ เช่น การบริการผู้โดยสาร การจัดการตลาด การขนส่งสินค้า การบริหารท่าอากาศยาน เทคโนโลยีและทักษะภาษาต่างประเทศ ภาควิชาจัดให้มีห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์และห้องปฏิบัติการจำลองสถานที่ทำงานของพนักงานสายการบินเพื่อฝึกทักษะการปฏิบัติงานในตำแหน่งต่างๆ เช่น การบริการผู้โดยสารบนเครื่องบิน การบริการผู้โดยสารภาคพื้น การสำรองที่นั่ง การคิดราคาและการออกบัตรโดยสาร นอกจากนี้ ภาควิชายังมีความสัมพันธ์อันดีกับธุรกิจสายการบินและธุรกิจที่เกี่ยวข้องทั้งในและต่างประเทศ เพื่อเอื้อประโยชน์ให้นักศึกษานำความรู้จากการเรียนไปประยุกต์ใช้กับสถานการณ์จริงระหว่างการฝึกงาน เพื่อเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่ตลาดแรงงานอย่างมืออาชีพ สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ Facebook Fan Page : http://www.facebook.com/HumanAirlineBU
สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยวและการโรงแรม (Chinese for Tourism and Hospitality).
มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในการใช้ภาษาจีน ทั้งทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียน อันเป็นการตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ที่มีนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนหรือผู้ที่ใช้ภาษาจีน เดินทางเข้ามายังประเทศไทยเป็นจำนวนมากในระยะหลัง นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจในธุรกิจการท่องเที่ยวและการโรงแรม เพื่อประกอบอาชีพหรือศึกษาต่อในระดับสูงต่อไป
สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อธุรกิจระหว่างประเทศ (Chinese for International Business).
เป็นหลักสูตรสหวิทยาการที่บูรณาการความรู้และทักษะภาษาจีนทั้งในด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ให้เข้ากับทฤษฎีและความรู้ในการทำธุรกิจระหว่างประเทศ รวมถึงการศึกษาดูงานในประเทศจีน เพื่อให้ผู้เรียนมีความรอบรู้ทั้งในด้านวิชาการ และประสบการณ์ตรงทางการทำธุรกิจระหว่างประเทศ อันจะเป็นประโยชน์ในการศึกษาต่อ หรือการทำธุรกิจกับชาวจีนทั้งที่อยู่ในประเทศไทย ในประเทศจีน และในประเทศอื่นๆ ทั่วโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพ
UHF (ระบบออกอากาศโทรทัศน์)
T-Virus
T-virus เป็นเชื้อไวรัสในภาพยนตร์และเกมชุดในซีรี่ย์ Resident Evil เรซิเดนต์อีวิล [ไบโอฮาซาร์ด (เฉพาะในประเทศญี่ปุ่น)] มีชื่อเต็มว่า Tyrant Virus เป็นเชื้อไวรัสที่เกิดจากงานวิจัยโดยฝีมือศาสตราจารย์ด็อกเตอร์เจม มาคัส[James Marcus ]หนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัท Umbrella Corporation บริษัทผลิตเวชภัณฑ์ยาและผู้ผลิตอาวุธชีวภาพรายใหญ่ของโลกขายให้กับรัฐบาลและผู้ก่อการร้าย นอกจากนี้เชื้อT-ไวรัสยังนำไปสู่การพัฒนาเชื้อไวรัสตัวอื่น ๆ มากมายภายในเกมชุดซีรี่ย์เรซิเดนต์อีวิล ภายหลังเนื่องจากเกิดอุบัติเหตุภายในห้องแลปของ Umbrella Corporation ที่ใต้ดินเมือง Raccoon city จึงทำให้ T-Virus แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองผ่านทางท่อระบายน้ำโดยมีหนูและแมลงสาปเป็นตัวพาหะ
ทีมงานวิจัย.
T-ไวรัส (น.) เกิดจากการตัดต่อยีนAnilidเข้ากับจีโนมของProgenitorไวรัส[ (น.) ไวรัสที่เกิดจากการศึกษาค้นคว้าพิษSonnentreppeร่วมกันของสเปนเซอร์ แอชฟอร์ด มาคัสและคณะผู้ก่อตั้งUmbrella ] หลังจากนั้นจึงมีการนำไปเชื่อมต่อกับRNAของโรคอีโบลาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการแพร่เชื้อ ไวรัส T นี้มีความสามารถในการเชื่อมต่อหรือผสานยีนระหว่างรูปแบบชีวิตต่าง ๆ ทำให้มีการนำไปดัดแปลงหรือพัฒนาเป็นอาวุธชีวภาพ
ในช่วงแรกของการพัฒนาได้มีการแบ่งทีมวิจัยออกเป็น3ทีม ดังนี้
1.ทีมวิจัยของออซเวลส์ E สเปนเซอร์ ณ คฤหาสน์สเปนเซอร์ในเมือง Raccoon city
การวิจัยไม่มีความคืบหน้ามากเท่าใดนัก สเปนเซอร์สามารถสกัดเอาพิษจากดอกSonnentreppeและสร้างเชื้อไวรัสProgenitor A type และไวรัสProgenitor B typeเพียงสองชนิดและไม่ได้ประสบค์ผลสำเร็จตามความต้องการของสเปนเซอร์ในการสร้างโลกใหม่ให้มีแต่เฉพาะผู้ที่เหมาะสมเท่านั้นในโปรเจคเวสเกอร์ สเปนเซอร์จึงลอบสังหารแอชฟอร์ดเพื่อนสนิทของเขาเพื่อชิงผลงานการวิจัย
2. ทีมวิจัยของ เอ็ดเวิร์ด แอชฟอร์ด ณ เกาะร็อคฟอร์ดในมหาสมุทรแอนตาร์คติก
การวิจัยของแอซฟอร์ดเริ่มต้นจากการค้นพบสายพันธุ์มดโบราณและเชื้อไวรัสชนิดหนึ่ง แอซฟอร์ดจึงมีไอเดียในการผสานรวมเชื้อไวรัสชนิดนี้และProgenitorไวรัสเข้าด้วยกันผ่านการปลูกถ่ายจีโนมลงไปบนกิ่งDNA แต่ยังไม่ทันที่การทดลองจะประสบผลสำเร็จ เขาก็ถูกลอบสังหารโดยเพื่อนสนิทและถูกปกปิดว่าเป็นการทดลองที่ผิดพลาดของตัวแอชฟอร์ดเอง การทดลองนี้ได้รับการสานต่อโดยหลานสาวของเขาอเล็กเซีย แอชฟอร์ดในปีค.ศ.1980 และเธอก็ได้ฉีดให้กับตนเองในปีค.ศ.1983และผนึกตนเองเอาไว้ในหลอดแก้วพยุงชีพเพื่อให้สมองไม่ถูกทำลายโดยเชื้อไวรัสและปรับสภาพเข้ากับร่างกายในท้ายที่สุด เป็นต้นเหตุการหายตัวไปที่แท้จริงของเธอที่ยาวนานถึงกว่า14ปี
3. ทีมวิจัยของเจม มาคัส
การวิจัยไวรัสProgenitorของมาคัสถือว่าประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง ทำให้เกิดเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่แตกต่างจากเชื้อไวรัสProgenitorโดยสิ้นเชิง เกิดจากการตัดต่อยีนAnilidเข้ากับจีโนมของProgenitorไวรัสซึ่งมีผลทำให้เชื้อไวรัสสามารถในการเชื่อมต่อหรือผสานยีนระหว่างรูปแบบชีวิตต่าง ๆ ทำให้มีการนำไปดัดแปลงหรือพัฒนาเป็นอาวุธชีวภาพ ต่อมาภายหลังมาคัสก็ถูกบุตรบุญธรรมอย่างด็อกเตอร์วิลเลี่ยม เบอร์กิ้นแย่งชิงผลงานการวิจัยทั้งหมด ทำให้เชื้อไวรัสต้นแบบชนิดนี้ถูกเปลี่ยนผู้พัฒนาไปในตอนท้าย วิลเลี่ยมนั้นเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีพรสวรรค์ในการตัดต่อพันธุกรรม ทำให้เกิดมีการสร้างhunter[อาวุธชีวภาพที่เกิดจากการตัดต่อพันธุกรรมของมนุษย์และกิ้งก่า]และการสร้างไวรัสชนิดใหม่โดยการนำตัวเชื้อT-virusเดิม (prototype) ไปเชื่อมต่อกับRNAของโรคอีโบลาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการแพร่เชื้อ
การจัดเก็บ.