pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี พ.ศ. 2518 วัดหนองป่าพงมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่มาก ส่งผลให้พระสงฆ์หาฟืนบ่มบาตรยาก พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)จึงอนุญาตให้พระชาวต่างชาติบางรูป ออกมาหาฟืนที่บ้านบุ่งหวาย แต่เดิมมีวัดร้างนามว่า"วัดหนองปลาเข็ง" อายุ 700 - 1,000 ปี ชาวบ้านบุ่งหวายมีจิตศรัทธาในพระสงฆ์วัดหนองป่าพง จึงได้นิมนต์คณะพระภิกษุสามเณรชุดแรกซึ่งมี 6 รูป บ่มบาตรและปักกลดปฏิบัติธรรมที่บ้านบุ่งหวาย เมื่ออยู่ได้ 3 วันญาติโยมได้ช่วยกันสร้างศาลามุงหญ้าคาพอหลบฝน หลังจากนั้นไม่นานชาวบ้านบุ่งหวายได้ไปกราบหลวงปู่ชา ขอนิมนต์ให้พระ-เณรอยู่จำพรรษาต่อ หลวงปู่ชาเมตตาให้สร้างสำนักสงฆ์ และมอบหมายให้พระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ) เป็นหัวหน้าสำนัก ญาติโยมได้แบ่งกันเป็นเจ้าภาพในการสร้างกุฏิและเพิงมุงหญ้าคา ในปีพ.ศ. 2528 เริ่มสร้างวิหาร (อุโบสถ) ในตำแหน่งที่พบเสมาเก่า เพื่อให้พระสงฆ์ใช้สวดทำสังฆกรรมต่างๆ สร้างเสร็จในอีกสองปีต่อมา ปีพ.ศ. 2530 ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาในชื่อ "วัดป่านานาชาติ" เดือนกันยายน พ.ศ. 2541 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2553 สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่นามว่า "ฐิตะธรรมศาลา" ต่อมาในปีพ.ศ. 2561-2562 สร้างอุโบสถหลังใหม่ เป็นสถาปัตยกรรมล้านช้างที่มีต้นแบบมาจากสิมเก่าวัดหลวง จ.อุบลราชธานี เสร็จในปีพ.ศ. 2565 วันที่ 27 ธันวาคม 2565 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จฯ ทรงประกอบพิธีตัดหวายลูกนิมิตอุโบสถหลังใหม่
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2016
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2012
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2008
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2004
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2000
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1996
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1992
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1988
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1984
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1980
พรรคพลังสร้างสรรค์
พรรคพลังสร้างสรรค์  พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เป็นลำดับที่ 15/2554 มีนาย วิบูลย์ แสงกาญจนวนิช อดีตหัวหน้า พรรคไทยสร้างสรรค์ และ นางอำไพ กาฬพันธ์ อดีตนายทะเบียนสมาชิก พรรคไทยสร้างสรรค์ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรค
ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2554 นายภูวิชช์ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคและรองหัวหน้าพรรค โดยพรรคได้รับหนังสือลาออกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 10 คน
จากนั้นในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 นายกิตติพัทธ์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคและโฆษกพรรค โดยพรรคได้รับหนังสือลาออกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 9 คน
ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2555 มีกรรมการบริหารพรรคได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคจำนวน 5 คนคือ นางอำไพ กาฬพันธ์ เลขาธิการพรรค นางสาวปิยวรรณ ลวณางกูร เหรัญญิกพรรค นางสมนึก จิตรีเนตร รองเลขาธิการพรรค นางธณัฉรัศมี สีโพธิ์ดก รองหัวหน้าพรรค และนายกิจการ ศรีพระพร กรรมการบริหารพรรคทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 4 คน
ต่อมาในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2555 นายวิบูลย์หัวหน้าพรรคและนางสาวประดับรัตน์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรครวมถึงหัวหน้าพรรคและนายทะเบียนสมาชิกพรรคทำให้เหลือกรรมการบริหารทั้งสิ้น 2 คน
พรรคพลังสร้างสรรค์ถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ตามคำสั่งนายทะเบียนพรรคการเมือง ที่ 62/2555 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ภายหลังจากที่ประชุมรักษาการคณะกรรมการบริหารพรรคมีมติให้เลิกพรรคเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2555
หลังจากที่ลาออกจากพรรคพลังสร้างสรรค์นายวิบูลย์และอดีตกรรมการบริหารพรรคตั้งแต่สมัยพรรคไทยสร้างสรรค์และพรรคพลังสร้างสรรค์ก็ได้ก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ขึ้นมาอีกพรรคหนึ่งคือ พรรคถิ่นกาขาว หรือในปัจจุบันคือ พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555
โฮ ฮวัง-อก
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิตาลี
กรณีแรก ๆ ของการระบาดของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563 ในอิตาลีได้รับการยืนยันในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2563 เมื่อนักท่องเที่ยวชาวจีนสองคนในกรุงโรมถูกตรวจพบว่าเป็นโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 จากโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ชายชาวอิตาลีคนหนึ่งซึ่งถูกส่งตัวกลับจากเมืองอู่ฮั่นในจีนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและได้รับการยืนยันว่าเป็นผู้ติดเชื้อรายที่สามในอิตาลี ผู้ติดเชื้อรายอื่น ๆ ถูกตรวจพบเพิ่มในเวลาต่อมา เริ่มต้นด้วยผู้ติดเชื้อที่ได้รับการยืนยัน 16 รายในแคว้นลอมบาร์เดียเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ อีก 60 รายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายแรกของอิตาลีในวันเดียวกัน
ณ ต้นเดือนมีนาคม อิตาลีได้รับผลกระทบจากการระบาดหนักกว่าที่อื่นในสหภาพยุโรป และเป็นประเทศที่มีจำนวนผู้ติดเชื้อและผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับสองของโลกรองจากจีน เทศบาลสิบเอ็ดแห่งทางภาคเหนือของอิตาลีถูกระบุว่าเป็นพื้นที่ศูนย์กลางการระบาดสองพื้นที่หลักของอิตาลีและถูกกักด่าน กรณีการติดเชื้อส่วนใหญ่ในแคว้นอื่น ๆ ก็มีต้นตอมาจากพื้นที่หลักทั้งสอง เมื่อถึงวันที่ 8 มีนาคม อิตาลีได้ดำเนินการตรวจหาไวรัสดังกล่าวแล้ว 49,937 ครั้ง
ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563 นายกรัฐมนตรีจูเซปเป คอนเต สั่งขยายการกักด่านให้ครอบคลุมทั้งแคว้นลอมบาร์เดียและอีก 14 จังหวัดทางภาคเหนือ และในวันถัดมาก็สั่งขยายให้ครอบคลุมทั่วประเทศ ส่งผลให้ประชากรจำนวนมากกว่า 60 ล้านคนถูกจำกัดการเดินทางเคลื่อนที่ มาตรการนี้ได้รับการกล่าวว่าเป็นการปิดพื้นที่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
ณ วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2563 ในอิตาลีมีผู้ติดเชื้อที่ได้รับการยืนยันแล้ว 10,149 ราย ผู้เสียชีวิต 631 ราย และผู้ป่วยที่รักษาหายแล้ว 1,004 ราย
การปิดอิตาลี พ.ศ. 2563
เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563 รัฐบาลอิตาลีได้วางมาตรการกักด่านในแคว้นลอมบาร์เดียและอีกสิบสี่จังหวัดข้างเคียงในแคว้นปีเยมอนเต, เวเนโต, เอมีเลีย-โรมัญญา และมาร์เค เพื่อสกัดกั้นการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 มาตรการนี้เกิดขึ้นหลังจากการปิดพื้นที่เทศบาลสิบเอ็ดแห่งในจังหวัดโลดีซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ การปิดพื้นที่ที่กว้างขึ้นครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อผู้คนกว่าสิบหกล้านคนในพื้นที่ซึ่งถูกจำกัดการเข้าหรือออกไว้เฉพาะในสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น โดยมีข้อจำกัดเพิ่มเติมซึ่งรวมถึงการทำกิจกรรมสาธารณะและการเดินทางภายในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ
มาตรการนี้ได้รับการกล่าวว่าเป็นการปิดพื้นที่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ยุโรป และเป็นมาตรการที่รุนแรงที่สุดที่ถูกนำมาใช้นอกจีน กระทรวงมหาดไทยของอิตาลีประกาศว่าใครก็ตามที่พยายามหลบหนีออกจากพื้นที่กักด่านอาจต้องโทษ "ปรับ 206 ยูโร" หรือ "จำคุกสามเดือน"
เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2563 นายกรัฐมนตรีจูเซปเป คอนเต ประกาศขยายมาตรการกักด่านที่ใช้ในภาคเหนือไปทั่วประเทศ
พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล  พรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เป็นลำดับที่ 9/2555 ในชื่อ พรรคถิ่นกาขาว มีนาย วิบูลย์ แสงกาญจนวนิช อดีตหัวหน้า พรรคไทยสร้างสรรค์ และ พรรคพลังสร้างสรรค์ และ นางอำไพ กาฬพันธ์ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก โดยมีที่ทำการพรรคแห่งแรกตั้งอยู่ที่ 41 ซอยลาดพร้าว 134 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ ซึ่งเป็นอดีตที่ทำการพรรคพลังสร้างสรรค์
ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 นายวรเชษฐ์ วงค์จำปา ได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งโฆษกพรรคทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 14 คน ต่อมาพรรคถิ่นกาขาวได้จัดการประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2556 เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2556 เพื่อเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 17 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายวิบูลย์และนางอำไพให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคต่อเป็นสมัยที่ 2
ต่อมาในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีกรรมการบริหารพรรคยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งจำนวน 2 คนคือนาง อัครยา สุทธิศาสตร์ ตำแหน่งรองเลขาธิการพรรค และนางสาว มนต์นภา เจริญพร ตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 15 คน
จากนั้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 นายวิบูลย์ผู้เป็นหัวหน้าพรรคได้เสียชีวิตลงทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลือทั้ง 14 คนต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ โดยมีนาย ชุมชฎาธาร หาญณรงค์ รองหัวหน้าพรรคและนาง อำไพ กาฬพันธ์ เลขาธิการพรรคต้องรักษาการในตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคจนกว่าจะมีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่
พรรคถิ่นกาขาวได้จัดประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เพื่อแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรคโดยเปลี่ยนชื่อพรรคจาก พรรคถิ่นกาขาว เป็น พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล รวมถึงตราสัญลักษณ์พรรคและที่ทำการพรรคโดยย้ายมาอยู่ ณ ที่ทำการพรรคในปัจจุบัน พร้อมกับเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 25 คน ที่ประชุมมีมติเลือกนาย ชุมชฎาธาร หาญณรงค์ และนาง จุฑามาศ ปลอดดี เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่
ต่อมานาย วิเชียร เล็กวงษ์ ได้ขอลาออกจากสมาชิกพรรคจึงพ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 24 คน จากนั้นในวันพฤหัสบดีที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 นายชุมชฎาธารได้เสียชีวิตลงทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลือต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะแต่ยังต้องรักษาการในตำแหน่งจนกว่าจะมีการประชุมใหญ่เพื่อเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่
ต่อมาในการประชุมใหญ่ของพรรคเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ที่ จังหวัดลพบุรี ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าที่พ้นจากตำแหน่ง ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นางจุฑามาศ ปลอดดี อดีตเลขาธิการของพรรคเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่และนาย ชัยอนันต์ มานะกุล อดีตโฆษก พรรคพลังคนกีฬา เป็นเลขาธิการพรรคคนใหม่
ใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคถิ่นกาขาวชาววิไลส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งทั้งแบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อผลปรากฏว่าพรรคมิได้ที่นั่งในสภาแม้แต่ที่นั่งเดียว
ถนนประชาราษฎร์ สาย 1
ถนนประชาราษฎร์ สาย 1 เป็นถนนสายสั้น ๆ เลียบแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก แนวเส้นทางมีจุดเริ่มต้นที่แยกเกียกกาย จุดตัดกับถนนทหาร ในพื้นที่แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยเป็นแนวต่อเนื่องมาจากถนนสามเสน ขึ้นไปทางทิศเหนือ ข้ามคลองบางซื่อที่สะพานพิบูลสงคราม เข้าสู่พื้นที่แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ ตัดกับถนนประชาราษฎร์ สาย 2 ที่แยกบางโพ ลอดใต้สะพานพระราม 6 ของทางรถไฟสายใต้เข้าสู่พื้นที่แขวงวงศ์สว่าง จากนั้นตัดกับถนนวงศ์สว่าง 2 ครั้ง ที่แยกประชาราษฎร์ และสิ้นสุดที่แยกพิบูลสงคราม โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนพิบูลสงคราม
เสียงระเบิด ริมฝีปาก ก้อง
เสียงระเบิด เพดานแข็ง ไม่ก้อง
เสียงระเบิด ปุ่มเหงือก ก้อง
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
ประเทศไทยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศไทย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ THA
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติไทยได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 27 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 12 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน 5 เหรียญทองแดง
เสียงระเบิด เพดานอ่อน ก้อง
วายดิดเดอะชิกเกนครอสเดอะโรด?
"ทำไมไก่ถึงข้ามถนน?"  เป็นหนึ่งในมุกตลกหลักที่มักมีคำตอบว่า "เพื่อข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง" มันเป็นตัวอย่างของแอนตี-ฮิวเมอร์ (anti-humor) ซึ่งเป็นมุขที่ผู้ฟังคาดหวังถึงพันช์ไลน์ (punchline; มุก) แต่มันให้คำตอบเป็นความจริง "ทำไมไก่ถึงข้ามถนน?" จึงกลายเป็นมุกตัวอย่างทั่วไปที่มีรูปแบบเฉพาะ ซึ่งผู้คนมักรู้คำตอบแล้ว และถูกเปลี่ยนแปลงและเล่นซ้ำไปหลายรอบในประวัติศาสตร์
มุกนี้ปรากแฎตัวครั้งแรกในวารสารประจำเดือนของนิวยอร์กชื่อ "เดอะนิกเกอร์บอกเกอร์" (The Knickerbocker) เมื่อปีค.ศ.1847 ไว้ว่า:
มันมีทั้ง 'เชาวน์ปัญญา และการเล่นสำนวน' ซึ่ง "ดูแล้ว" เหมือนกับปริศนาคำทาย แต่หาได้เป็นเช่นนั้นไม่. ดังเช่นประโยคนี้: 'ทำไมไก่ถึงข้ามถนน?['] นี่คุณ 'อยู่ห่างจากตัวเมืองหรือ?' คุณ 'ยอมแพ้ไหม?' ถ้าอย่างนั้นแล้ว: 'เพราะว่ามันต้องการข้ามไปอีกฝั่งหนึ่งไง!'
ในทศวรรษที่ 1890s มีการเล่นคำของมุกนี้ในวารสาร "Potter's American Monthly":
ทำไมไก่ไม่ควรข้ามถนน?
เพราะว่าอาจจะมีไก่ตามมาเรื่อย ๆ
มีรูปแบบอื่นที่มีการดัดเปลี่ยนมุขนี้ ตัวอย่างเช่น:
&lt;q&gt; "ทำไมไก่ถึงข้ามถนน? เพื่อไปยังบ้านของคนโง่" ซึ่งจะตามมาด้วยมุกก็อกก็อก: "ก็อกก็อก", "นั่นใครน่ะ?" "ไก่"&lt;/q&gt;
"ทำไมไก่ถึงข้ามสนามเด็กเล่น? เพื่อขึ้นไปที่สไลเดอร์อันต่อไป"
"ทำไมหมากฝรั่งถึงข้ามถนน? มันติดอยู่ที่เท้าของไก่"
"ทำไมวาฬถึงข้ามมหาสมุทร? เพื่อข้ามไปอีกคลื่นหนึ่ง"
ในแบบคณิตศาสตร์มักถามว่า "ทำไมไก่ถึงข้ามแถบเมอบิอุส?" "เพื่อไปฝั่งเดียวกัน"
อีกรูปแบบหนึ่งคือ มันอาจจะล้อเลียนถึงบุคคล หรือพฤติกรรมของบุคคลหนึ่ง ตัวอย่างเช่น:
&lt;q&gt;ทำไมไก่ถึงข้ามถนน?&lt;/q&gt;
วายดิดเดอะชิกเกมครอสเดอะโรด?
ประเทศบราซิลในโอลิมปิก
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศบราซิล คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BRA
นับตั้งแต่ประเทศบราซิลส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาบราซิลได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 129 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 30 เหรียญทอง 36 เหรียญเงิน และ 63 เหรียญทองแดง
เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์
เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์  ประสูติเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2469 เป็นพระโอรสองค์โตใน เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ กับ อานิตา ลิมี พระองค์ทรงเติบโตและได้รับสัญชาติอเมริกัน เมื่อทรงศึกษา ณ มหาวิทยาลัยปารีส ทรงงานในด้านการทนาคาร
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารี-ฟรังซัวแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระภคินีใน เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2502 โดยได้พระชายารับพระนามว่า เจ้าหญิงเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายเอดูอาร์ด เดอ ลอบโควิซซ์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2553 สิริพระชันษา 83 ปี
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ IVB
นับตั้งแต่ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิก
ประเทศโคลอมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโคลอมเบีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ COL
นับตั้งแต่ประเทศโคลอมเบียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโคลอมเบียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 28 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 9 เหรียญเงิน และ 14 เหรียญทองแดง
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิก
ประเทศดอมินีกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศดอมินีกา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ DMA
นับตั้งแต่ประเทศดอมินีกาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาดอมินีกาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิก
ประเทศโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโดมินิกัน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ DOM
นับตั้งแต่ประเทศโดมินิกันส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโดมินิกันได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 7 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเอกวาดอร์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ECU
นับตั้งแต่ประเทศเอกวาดอร์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเอกวาดอร์ได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ลามาฮาเดสนูดา
ประเทศกรีเนดาในโอลิมปิก
ประเทศกรีเนดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกรีเนดา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GRN
นับตั้งแต่ประเทศกรีเนดาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากรีเนดาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิก
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกัวเตมาลา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GUA
นับตั้งแต่ประเทศกัวเตมาลาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากัวเตมาลาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิก
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SKN
นับตั้งแต่ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซนต์คิตส์และเนวิสได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศเซนต์ลูเชียในโอลิมปิก
ประเทศเซนต์ลูเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซนต์ลูเชีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ LCA
นับตั้งแต่ประเทศเซนต์ลูเชียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซนต์ลูเชียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ในโอลิมปิก
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ VIN
นับตั้งแต่ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
นี่คือพระราชพงศาวลีของอังกฤษและสหราชอาณาจักรโดยย่อ สำหรับตารางที่มีรายละเอียดมากกว่านี้ ดูที่: พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์อังกฤษ (ตั้งแต่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช จนถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1); พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ (ตั้งแต่เคนเนธ แมคอัลพิน จนถึงพระเจ้าเจมส์ที่ 6 และ 1); และพระราชพงศาวลีราชวงศ์สหราชอาณาจักร (ตั้งแต่พระเจ้าเจมส์ที่ 6 และ 1 จนถึงปัจจุบัน) สำหรับพระมหากษัตริย์องค์ก่อนพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ดูที่พระราชพงศาวลีราชวงศ์เวสเซกซ์
เรืออูวิเทศ
เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง
เกออร์ค ฟรีดริช คาร์ล "ไฟรแฮร์" ฟ็อน แฮร์ทลิง  หรือหลัง ค.ศ. 1914 ได้ยศขุนนางเป็น กราฟแห่งแฮร์ทลิง  เป็นนักการเมืองเยอรมัน ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งราชอาณาจักรบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 1912–1917 และมุขมนตรีราชอาณาจักรปรัสเซียควบตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมันระหว่าง ค.ศ. 1917–1918 ถือเป็นนักการเมืองสังกัดพรรคคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้
แฮร์ทลิงเดิมเป็นอาจารย์วิชาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยมิวนิก เขาได้เป็นสมาชิกสภาไรชส์ทาคระหว่าง ค.ศ. 1875–1890 ต่อมาใน ค.ศ. 1891 ได้รับแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการบาวาเรียให้เป็นสมาชิกสภาสูงบาวาเรียตลอดชีวิต และได้กลับเข้าเป็นสมาชิกไรชส์ทาคอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1893–1912 ซึ่งใน ค.ศ. 1909 เขาได้ขึ้นเป็นผู้นำพรรคกลาง พรรคสำคัญในสภาไรชส์ทาค
เจ้าจอมมารดาห่วง ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาห่วง เป็นนางละครและบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชโอรสและพระราชธิดาสามพระองค์คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบันบัวผัน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์
เจ้าจอมมารดาห่วง เป็นธิดาของขุนเทพฯ กับเกษ ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชโอรสและพระราชธิดาทั้งสิ้นสามพระองค์คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบันบัวผัน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์
เจ้าจอมมารดาห่วงมีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นนางจินตะหรา จากละครเรื่อง "อิเหนา" และได้เป็นครูละครหลวงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปีวอก พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส
พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน
พอล วิลเลียม สก็อตต์ แอนเดอร์สัน  เกิดวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1965 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างและนักเขียนบทชาวอังกฤษที่ทำงานด้านภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์และดัดแปลงวิดีโอเกมเป็นประจำ เขากำกับภาพยนตร์ภาพยนตร์เรื่อง "ช้อปปิ้ง" (1994), ' (1995), ' (1997), "" (2004), "เดธ เรซ: ซิ่ง สั่ง ตาย" (2008) และไตรภาค "เรซิเดนต์อีวิล: ผีชีวะ" (2002–2017)
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 11 เรื่องของ พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 9 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดบุรีรัมย์
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์ (ยกเว้นตำบลสวายจีก ตำบลสองห้อง ตำบลเมืองฝาง และตำบลสะแกโพรง)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสตึก อำเภอแคนดง (ยกเว้นตำบลสระบัว) อำเภอบ้านด่าน (ยกเว้นตำบลบ้านด่าน) และอำเภอห้วยราช (เฉพาะตำบลเมืองโพธิ์ ตำบลตาเสา และตำบลโคกเหล็ก)
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอพุทไธสง อำเภอนาโพธิ์ อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ อำเภอคูเมือง (ยกเว้นตำบลคูเมืองและตำบลพรสำราญ) อำเภอบ้านด่าน (เฉพาะตำบลบ้านด่าน) และอำเภอแคนดง (เฉพาะตำบลสระบัว)
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ อำเภอคูเมือง (เฉพาะตำบลคูเมือง และตำบลพรสำราญ) อำเภอหนองหงส์ (เฉพาะตำบลไทยสามัคคี และตำบลเมืองฝ้าย) และอำเภอชำนิ (เฉพาะตำบลช่อผกา)
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอกระสัง อำเภอพลับพลาชัย (ยกเว้นตำบลป่าชัน) อำเภอห้วยราช (ยกเว้นตำบลเมืองโพธิ์ ตำบลตาเสา และตำบลโคกเหล็ก) และอำเภอเมืองบุรีรัมย์ (เฉพาะตำบลสวายจีก)
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง อำเภอชำนิ (ยกเว้นตำบลช่อผกา) อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (เฉพาะตำบลเจริญสุข) และอำเภอเมืองบุรีรัมย์ (เฉพาะตำบลสะแกโพรง ตำบลสองห้อง และตำบลเมืองฝาง)
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอหนองกี่ อำเภอปะคำ อำเภอโนนสุวรรณ และอำเภอหนองหงส์ (ยกเว้นตำบลไทยสามัคคี และตำบลเมืองฝ้าย)
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยอำเภอบ้านกรวด อำเภอโนนดินแดง และอำเภอละหานทราย
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยอำเภอประโคนชัย อำเภอพลับพลาชัย (เฉพาะตำบลป่าชัน) และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ (ยกเว้นตำบลเจริญสุข)
พระราชโพธิวิเทศ (รีด แพรี ปสนฺโน)
พระราชโพธิวิเทศ มีชื่อเดิมว่า รีด แพรี  เป็นพระภิกษุชาวแคนาดา ศิษย์รุ่นอาวุโสที่สุดของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง ในสหรัฐ และอาวุโสรองจากพระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ) และพระภาวนาวิเทศ (อลัน อดัมส์ เขมธมฺโม) เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดป่านานาชาติ จังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงปลายยุค พ.ศ. 2540 ได้ย้ายไปจำพรรษาและเป็นเจ้าอาวาสที่วัดป่าอภัยคีรี แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตลอด 40 ปีในสมณเพศ พระอาจารย์ปสันโนมีส่วนสำคัญในการฝึกของพระภิกษุมากมายทั้งในประเทศไทยและสหรัฐ และสนับสนุนการฝึกของผู้หญิง
เนื่องในมหามงคลวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นที่ พระโพธิญาณวิเทศ จากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวครั้งยังดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสยามมกุฎราชกุมาร ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในพระบรมมหาราชวัง
ในพระราชพิธีมหามงคลวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เนื่องท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เป็นที่ พระราชโพธิวิเทศ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย
เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย
เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (เดนมาร์ก และ ; 1152/55 - 1 มิถุนายน ค.ศ. 1197) ทรงเป็นดัชเชสแห่งชวาเบินด้วยเป็นชายาในฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบิน และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคนุดที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
เกอร์ทรูดเป็นธิดาในไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย ที่ประสูติแต่เคลเม็นท์เทียแห่งเซริงเงิน ราวปีค.ศ. 1152 หรือ 1155 เกอร์ทรูดเสกสมรสครั้งแรกกับฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบิน ในปีค.ศ. 1166 และตกพุ่มหม้ายในปีค.ศ. 1167 ในปีค.ศ. 1171 ทรงหมั้นและในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1177 เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายคนุดแห่งเดนมาร์ก ที่เมืองลุนด์ ทั้งสองพระองค์ประทับร่วมกันในสกัวเนอ ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1182 ทั้งสองได้กลายเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินี แต่ก็ไม่มีพระโอรสธิดา พระนางทรงมีพระประสงค์ที่จะครองตนเป็นพรหมจรรย์เช่นเดียวกับพระสวามี พระที่ชื่อว่า อาร์โนลด์แห่งลือแบร์ก ได้จดจำถึงทั้งสองพระองค์ว่า ทรงเป็น "สตรีที่ครองพรหมจรรย์ยิ่งที่สุดคนหนึ่งทรงใช้ชีวิตร่วมกับคู่ครองที่ทรงพรหมจรรย์เช่นกัน" และทรงครองพรหมจรรย์จวบจนสิ้นพระชนม์
มงกุฎดอกหญ้า
มงกุฎดอกหญ้า เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว ชีวประวัติ ดราม่าโรแมนติกสะท้อนสังคม เพลงแนวลูกทุ่ง ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เขียนโดย บุตรรัตน์ บุตรพรม นำแสดงโดย ณัชพัณณ์ ปรมะเจริญโรจน์, พรสรวง รวยรื่น และมีนักร้องลูกทุ่งมีร่วมแสดงอีกหลายคน อาทิ ไผ่ พงศธร, ต่าย อรทัย, ตรี ชัยณรงค์, ข้าวทิพย์ ธิดาดิน, ณัฏฐ์ ทิวไผ่งาม, ปริศนา วงศ์ศิริ, เฉลิมพล มาลาคำ, ลำเพลิน วงศกร, เบียร์ พร้อมพงษ์, ณหทัย พิจิตรา ฯลฯ กำกับการแสดงโดย บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์
ละครเรื่องนี้ใช้ภาษาอีสานในการดำเนินเรื่อง ออกฉายตอนแรก 10 มีนาคม พ.ศ. 2563 ทางช่องวัน โดยมีเรตติ้งตอนแรก 3.6 หรือมีคนดู 4 ล้านคน เรื่องนี้ใช้วิธีถ่ายทำไปพร้อม ๆ กับออกอากาศ ฉากทุ่งนาในเรื่องถ่ายทำที่จังหวัดนครนายก ปทุมธานี
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิก
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศออสเตรเลีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ AUS