pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
น้ำนมส่วนหน้า (Foremilk) ซึ่งเป็นน้ำนมที่ไหลออกมาในช่วงแรกของการให้นม จะค่อนข้างใส ไขมันต่ำ คาร์โบไฮเดรตสูง น้ำนมส่วนหลัง (Hindmilk) ซึ่งเป็นน้ำนมจะไหลออกมาหลังจากให้นมทารกไปได้ระยะหนึ่ง จะมีลักษณะข้นกว่า แต่ไม่มีการแบ่งแยกที่ชัดเจนระหว่างน้ำนมส่วนหน้ากับน้ำนมส่วนหลัง น้ำนมจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลง งานวิจัยของ Human Lactation Research Group ซึ่งนำโดยศาสตราจารย์ปีเตอร์ ฮาร์ทมันน์ (Peter Hartmann) แสดงว่าปริมาณไขมันจะแปรผันไปตามความสามารถในการดึงน้ำนมออกจนหมดเต้า ยิ่งมีน้ำนมในเต้าน้อยเท่าไร ปริมาณไขมันในน้ำนมจะยิ่งมากขึ้น แต่ในความเป็นจริงเต้านมจะไม่มีทางหมดเต้าได้ เพระต่อมน้ำนมจะผลิตน้ำนมออกมาอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา
การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีประโยชน์ต่อทั้งแม่และทารก ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ สารอาหารและภูมิต้านทานต่างๆ จะถูกส่งผ่านไปยังทารก ในขณะที่ฮอร์โมนจะหลั่งออกมาในร่างกายของแม่ สายสัมพันธ์ระหว่างทารกและแม่จะแนบแน่นมากขึ้นในระหว่างการให้ลูกกินนมแม่
ประโยชน์ต่อทารก.
มีหลักฐานมากมายเกี่ยวกับประโยชน์ทางสุขภาพ ตามที่สถาบันกุมารแพทย์ของอเมริกากล่าวไว้ว่า
ทารกที่กินนมแม่จะมีอัตราเสี่ยงต่อการเป็นโรคไหลตายในเด็ก ( หรือ SIDS) และโรคอื่นๆ น้อยกว่า การดูดที่อกแม่จะช่วยกระตุ้นให้เกิดพัฒนาการของฟันและอวัยวะในการออกเสียงอย่างเหมาะสม นอกจากนี้น้ำนมแม่ยังมีอุณภูมิที่เหมาะสมและมีพร้อมให้ทารกกินได้ทันที
ประโยชน์อีกอย่างหนึ่งที่เด็กจะได้รับ จากการดื่มนมแม่ก็คือ เด็กจะมีภูมิคุ้มกันโรคได้หลายชนิด นอกจากนี้การให้ลูกดื่มนมยังช่วยให้ ลูกน้อยรู้สึกใกล้ชิดกับแม่ ซึ่งจะก่อให้เกิดความอบอุ่นใจและทำให้ลูกรู้สึกปลอดภัยอีกด้วย
ประโยชน์ต่อแม่.
การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีประโยชน์ต่อแม่ เพราะช่วยกระตุ้นการหลั่งของฮอร์โมนออกซีโทซินและโปรแลกติน ซึ่งทำให้แม่รู้สึกผ่อนคลายและมีความรู้สึกรักใคร่ทะนุถนอมทารก การให้ลูกกินนมแม่ทันทีหลังจากคลอดลูกจะช่วยเพิ่มระดับฮอร์โมนออกซีโทซินในร่างกาย ทำให้มดลูกเข้าอู่ได้เร็วและลดอาการตกเลือด
ไขมันที่ถูกสะสมในร่างกายในช่วงตั้งครรภ์จะถูกใช้ในการผลิตน้ำนม การยืดระยะเวลาการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้นานขึ้นจะช่วยให้แม่สามารถลดน้ำหนักตัวได้เร็ว การให้ลูกกินนมบ่อยๆ หรือให้ลูกกินนมแม่เพียงอย่างเดียวอาจจะทำให้การมีประจำเดือนช้าลง จึงมีส่วนในการช่วยคุมกำเนิด บางครั้งการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จึงถูกนำมาใช้เป็นวิธีการคุมกำเนิด ซึ่งอาจจะสามารถคุมกำเนิดได้ 98% โดยจะต้องประกอบด้วยเงื่อนไขต่อไปนี้
อย่างไรก็ตามไม่แนะนำให้ใช้การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นวิธีการคุมกำเนิด เนื่องจากการตกไข่หลังคลอดบุตรอาจเกิดขึ้นก่อนการมีประจำเดือน ดังนั้นผู้หญิงจึงสามารถ (และบ่อยครั้ง) ตั้งท้องได้ก่อนที่จะเริ่มกลับมามีประจำเดือนอีกครั้ง
แม่ยังคงสามารถให้ลูกกินนมแม่ในระหว่างตั้งครรภ์ได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว การผลิตน้ำนมจะลดลงหลังจากตั้งครรภ์ได้ระยะหนึ่ง
แม่ที่ให้ลูกกินนมแม่จะมีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคหลายๆ โรคลดลง เช่น มะเร็งเต้านม มะเร็งปากมดลูก ฯลฯ
สารประกอบไบนารี
สารประกอบไบนารี  คือ สารประกอบที่มีองค์ประกอบของธาตุเพียง 2 ธาตุเท่านั้น ตัวอย่างสารประกอบไบนารี เช่น
CaO (แคลเซียมออกไซด์) H2O (น้ำ) MgO (แมกนีเซียมออกไซด์) NaCl (เกลือแกง) เป็นต้น
สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต
สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต มีชื่อจริงว่า สเลมาลย์ สมานประธาน เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่ จังหวัดบุรีรัมย์ มีสถิติการชกทั้งหมด 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 13) แพ้ 5
สเลมาลย์มีบิดาเป็นชาวปาทานจากประเทศปากีสถาน สเลมาลย์จบการศึกษาเพียงแค่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เท่านั้น และเริ่มชกมวยไทยเมื่ออายุเพียง 17 ปีที่ค่าย สิงค์บุรีรัมย์ จนกระทั่ง ทวี โฉมเฉลา เจ้าของค่ายอิทธิอนุชิตเห็นแววจึงพามาชกที่กรุงเทพฯและกลายเป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง
ต่อมา มาซากิ คาเนฮาระ ผู้จัดการของฮิโรยูกิ เอบิฮาระ เห็นแววด้านมวยสากลของสเลมาลย์เมื่อสเลมาลย์ไปเป็นคู่ซ้อมให้กับชาติชาย เชี่ยวน้อย จึงชักชวนให้สเลมาลย์ไปชกมวยสากลที่ประเทศญี่ปุ่น สเลมาลย์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ชนะคะแนน ทาเคโอะ บันโด จากนั้นชกชนะและแพ้อีกอย่างละครั้ง ก็กลับมาชกในไทย ชนะน็อค แสงดาว สมานชัย 2 ครั้ง แล้วไปชกชนะที่ญี่ปุ่นอีก 2 ครั้ง จึงกลับมาเมืองไทย และได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีลุมพินี ชนะน็อค จุมพล พงษ์สิงห์ ยก 3 ต่อมาได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีราชดำเนิน ชนะน็อค อนันตกร ส.ลูกเมืองราช (อนันตเดช ศิษย์หิรัญ) ยก 9 และยังชกชนะนักมวยชื่อดังในยุคนั้นได้อีกหลายคน เช่น ชาญชัย ไทรัฐ ศิริน้อย ลูกพระกฤษณ์ วีระนิด เจริญเมือง
ต่อมา สเลมาลย์ได้ชิงแชมป์ OPBF กับมิตสึโนริ เซกิ แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป สเลมาลย์กลับมาชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงอีกหลายครั้ง จนได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวทที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนน จิมมี โนเอล แชมป์เจ้าถิ่นอย่างเหนือความคาดหมาย และยังป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ช่วงนี้เป็นช่วงที่รุ่งโรจน์ของสเลมาลย์ มีชื่อติดเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 5 ในรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท และมีข่าวออกมาว่าจะได้ชิงแชมป์โลก ซึ่งในช่วงนี้ทั้งสเลมาลย์, ชาติชาย เชี่ยวน้อย และเบิกฤกษ์ ชาติวันชัย ต่างเป็น 3 นักมวยไทยที่ได้รับการจับตามองว่าใครจะได้เป็นแชมป์โลกก่อนกัน ซึ่งในส่วนของสเลมาลย์ท้ายที่สุดก็ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลก จนกระทั่งไปแพ้ เรเน บาเรียนโตส เสียแชมป์ OPBF ที่ฟิลิปปินส์
หลังจากเสียแชมป์ OPBF ให้บาเรียนโตสไปแล้ว สเลมาลย์หยุดชกไปถึง 2 ปี กลับมาชกอีกครั้ง โดยเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค คิม ฮุนชิ ยก 2 สเลมาลย์ไม่ได้รับการสนับสนุนอีก จึงแขวนนวม เลิกชกมวยไปในที่สุด หลังเลิกชก สเลมาลย์หันไปยึดอาชีพขับรถแท็กซี่ ต่อมาถูกคนร้ายลอบยิงเสียชีวิตขณะขับรถกลับบ้าน
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) เป็นหนึ่งใน ๙ โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2539 จัดตั้งโดยกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้น
ปัจจุบันโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) ได้มีการยกระดับให้ก้าวสู่การเป็นโรงเรียนส่งเสริมความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ เช่นเดียวกับโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และเพื่อสนองตอบต่อนโยบายการปฏิรูปการศึกษาของประเทศในการพัฒนาเยาวชนให้สู่ความเป็นเลิศ ร่วมกับโรงเรียนกาญจนาภิเษกอีกทั้ง 8 แห่ง ซึ่งคณะทำงานในการยกระดับโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัยก้าวสู่การเป็นโรงเรียนส่งเสริมความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ได้เสนอแผนโครงการ และ รมว.ศธ. ได้มอบให้ สพฐ. ได้ปรับใช้งบประมาณปี ๒๕๕๔ มาดำเนินการให้กับโรงเรียนในการปรับปรุงเบื้องต้น โรงเรียนละ ๕ ล้านบาท สำหรับแผนการพัฒนาตั้งแต่ปี ๒๕๕๕-๒๕๖๑ ให้ สพฐ. ดำเนินการตามแผนงบประมาณรายจ่ายประจำปีให้เป็นไปตามนโยบายที่ได้จัดทำร่วมกัน
ประวัติ กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้นได้มอบหมายให้นางสายพิณ มณีศรี ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีวิทยา ในขณะนั้น เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการประสานงาน และบริหารโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม โดยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2539 และตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2540
ประวัติ กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้นได้มอบหมาย นางลัดดา ผลวัฒนะ ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนถาวรานุกูล จังหวัดสมุทรสงคราม ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) และลาออกจากราชการเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2547
ประวัติ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้มอบหมายให้ นายประเสริฐ บุญฤทธิ์ ผู้ตรวจราชการ กระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้น มาดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) และเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2549
ประวัติ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครปฐม เขต 2 ได้มอบหมาย นางสุรีย์พร สุนทรศารทูล ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนสามพรานวิทยา จังหวัดนครปฐม ในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)
ประวัติ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 ได้มอบหมาย นายนพดล เด่นดวง ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนสามพรานวิทยา จังหวัดนครปฐม ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)
ความเป็นมา การจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กลุ่มโรงเรียนได้กำหนดโครงการจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษก วิทยาลัย "กาญจนาเกมส์" ขึ้นโดยมีเป้าหมายการพัฒนาการศึกษา ตามจุดเน้นของกลุ่มโรงเรียน นำไปสู่การพัฒนาด้านกีฬา ดนตรี และศิลปะ ให้กับนักเรียนในกลุ่มโรงเรียน ให้สามารถพัฒนาตนเองไปสู่การเป็นนักกีฬา นักดนตรี และศิลปะที่ดี มีศักยภาพสูงจนถึงระดับเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการแข่งขันในระดับที่สูง ขึ้นต่อไป และเพื่อส่งเสริมให้เกิดความรักความสามัคคีในหมู่คณะ ตลอดจนเปิดโอกาสให้ครู นักเรียนบุคลากรของแต่ละโรงเรียน ได้พบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาโรงเรียนตามเป้าหมาย และที่สำคัญการกีฬานับว่าเป็นกิจกรรมที่จะส่งเสริมให้เยาวชนรู้จักการอยู่ ร่วมกันในสังคม รู้จักเคารพกฎกติกา การมีน้ำใจนักกีฬา "รู้แพ้ รู้ชนะ และ รู้อภัย" เพื่อนักเรียนนำไปใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน และเพื่อเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถด้านกีฬาและมีพระคุณอันประเสริฐต่อการศึกษาไทย นับอเนกประการและกลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย ได้ดำเนินการจัดการแข่งขันกีฬากาญจนาเกมส์มาตั้งแต่ ปีการศึกษา 2543 โดยในครั้งนั้นโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย สุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพ
สัญลักษณ์ของสัตว์นำโชคประจำการแข่งขัน.
สุกร เป็นสัตว์เลี้ยงที่ชาวบ้านเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ และยังมีความหมายถึง ความอุดมสมบูรณ์และเครื่องแต่งกายของมาสคอร์ดสุกรนั้น สวมเสื้อสีเหลือและกางเกงสีม่วง ที่เป็นสีประจำโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม ( พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม ) ส่วนเลข ๙ ที่ติดอยู่บนผ้าโพกหัวของสุกรนั้น หมายความว่า การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันกีฬากาญจนาเกมส์ครั้งที่ ๙ คบเพลิงที่สุกรถือไว้มือขวา หมายถึง ความโชติช่วงชัชวาลความเจริญก้าวหน้าของการกีฬานั่นเอง
เมทริกซ์เอกลักษณ์
ในพีชคณิตเชิงเส้น เมทริกซ์เอกลักษณ์ หรือ เมทริกซ์หน่วย คือเมทริกซ์จัตุรัส (หรือเมทริกซ์ทแยงมุม) ที่มีตัวเลขบนเส้นทแยงมุมเป็น 1 ซึ่งสมมติให้เส้นทแยงมุมนั้นลากจากสมาชิกบนซ้ายไปยังสมาชิกขวาล่าง (เฉียงลง) ส่วนสมาชิกที่เหลือเป็น 0 ทั้งหมด เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ formula_1 หรือเพียงแค่ "I" (ไอ) ส่วนทางกลศาสตร์ควอนตัมจะเขียน 1 ด้วยตัวหนาแทน ตัวอย่างเมทริกซ์เอกลักษณ์เช่น
ตำราคณิตศาสตร์บางเล่มก็ใช้ "U" หรือ "E" เขียนแทนเมทริกซ์เอกลักษณ์ (ซึ่งมาจาก "unit matrix" และ "elementary matrix" ตามลำดับ) ถึงแม้ว่า "I" จะเป็นที่นิยมใช้มากกว่าก็ตาม
คุณสมบัติสำคัญของ "I""n" อยู่ที่การคูณเมทริกซ์ ได้แก่
เมื่อใดก็ตามที่การคูณเมทริกซ์นั้นได้นิยามไว้แล้ว โดยเฉพาะเมทริกซ์เอกลักษณ์ ถือเป็นเมทริกซ์หน่วยของริงของเมทริกซ์ขนาด "n"×"n" และถือเป็นสมาชิกเอกลักษณ์ของกรุปเชิงเส้นทั่วไป GL("n") ที่ประกอบด้วยเมทริกซ์ที่หาตัวผกผันได้ (เมทริกซ์เอกลักษณ์นั้นสามารถผกผันได้ผลลัพธ์เป็นตัวมันเอง)
หากเมทริกซ์มิติ "n"×"n" ถูกใช้เป็นการนำเสนอการแปลงเชิงเส้น จากปริภูมิเวกเตอร์ "n" มิติไปยังปริภูมิเดิม formula_1 จะเป็นฟังก์ชันเอกลักษณ์ โดยไม่ต้องคำนึงถึงฐานหลัก (basis)
หลักที่ "i" ในเมทริกซ์เอกลักษณ์คือเวกเตอร์หน่วย formula_6 และเวกเตอร์หน่วยเหล่านั้นก็เป็นเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะ (eigenvector) ของเมทริกซ์เอกลักษณ์ ซึ่งมีค่าลักษณะเฉพาะ (eigenvalue) เท่ากับ 1 เหมือนกันทั้งหมดเพียงค่าเดียว และมีภาวะรากซ้ำเป็น "n" ทำให้ดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์เอกลักษณ์เท่ากับ 1 และรอยเมทริกซ์ (trace) เท่ากับ "n"
เราสามารถใช้สัญกรณ์ของเมทริกซ์ทแยงมุมเพื่อเขียนเมทริกซ์เอกลักษณ์ได้ดังนี้
และเขียนให้อยู่ในรูปของเดลตาโครเนกเกอร์ (Kronecker delta) ได้ดังนี้
เมทริกซ์หน่วย
ศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซุ้ก๋ง
ศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซู้ก๋ง อ.เหนือคลอง จ.กระบี่
มีประวัติความเป็นมาการกินเจของศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซู้ก๋ง อ.เหนือคลอง จ.กระบี่ ยุคแรก เริ่มก่อตั้งโดย กำนันตำบลเหนือคลอง ขุนชลาลัยพิศาล พวกสกุล เจียวก็ก โดยมีนายอังก๋าว เอ่งฉ้วน เป็นผู้จัดการเป็นคนแรกของอ๊ามเฉ้งจุ้ยจ้อซุ้ก๋ง บ้านเหนือคลอง ประมาณ 140 ปีมาแล้ว สิ่งของที่ชาวบ้านเหนือคลองนำมาจากเมืองจีนทางเรือสำเภา เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมกินเจในช่วงสมัยนั้น คือ
1. เก่ว(เกี้ยว)
2. ป้ายหนังสือจีน
3.ป้ายชื่อเทพเจ้า
4.หัวมังกรและน้ำเต้า
5.รูปมือ
6.รูปปั้นเทพเจ้า 3 องค์ คือ จ้อซู้ก๋ง , เล่าจ้อ , ยี่จ้อ
ยุคที2เริ่มมีผู้ดำเนินการจัดให้มีการกินเจ มีการแสดงอยู่ประมาณ 2- 3 คืน ผู้ที่เทพเจ้าเข้าประทับทรง " ม้าทรง " มีประมาณ 6 คน ตลอดเวลาศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซู้ก๋ง จะมีผู้ดูแลจัดการภายในทุกๆด้าน ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยด้วยความเสียสละตลอดมา คือ 1. นายสิ่ว เอี่ยนเล่ง 2. นายสมนึก เอ่งฉ้วน 3. นายสวัสดิ์ อริยวงศ์ แต่เดิมศาลเจ้าจะเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวหลังคามุงจาก กอปรกับจิตเลื่อมใสศรัทธาของชาวกระบี่และจังหวัดใกล้เคียง ร่วมกันบริจากทรัพย์ โดยที่ทางศาลเจ้าไม่เคยเรี่ยไรแม้แต่ครั้งเดียว จำนวนผู้คนที่มาร่วมกินเจก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกปี ไม่ว่าจะเป็นคนจีน คนไทยเชื้อสายจีน แม้กระทั่งคนไทยแท้ก็มาร่วมกินเจ มีผู้คนหลากหลายสาขาอาชีพ มีทั้นคนรวย มีทั้งคนจน ต่างก็มารับประทานอาหารหม้อเดียวกันในโรงเจ ปัจจุบันศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซู้ก๋ง ได้พัฒนาไปอย่างรวดเร็วด้วยแรงศรัทธา ทำให้มีอาคารเพิ่มมากขึ้นหลายหลัง มีความสะอาด สะดวก และสบาย พร้อมที่จะต้อนรับทุกท่านได้เป็นอย่างดี ศาลเจ้าเฉ้งจุ้ยจ้อซู้ก๋ง ได้รับคัดเลือกจากกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทยประกาศเกียรติคุณให้เป็นศาลเจ้าที่บริหารงานดีเด่น ปี 2538 และ ปี 2541 ]]
เบื้องต้นแห่งพิธีกรรมกิวอ๋องเจ
นพราชา (พระกิวอํอง) เกี่ยวข้องกับมนุษย์อย่างไร
ดาวพระเคราะห์ทั้ง 9 ดวงคือ
คนกินเจได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาท
เริ่มงานกินเจวันแรก
พิธีรับพระประธานงานกินเจ
พิธีเลี้ยงอาหารทหารเทพ (พิธีโกกุ้น)
พิธีลุยไฟ
พิธีไหว้ดาว
กำลังเทวดาทั้ง 9 พระองค์
พิธีเดินข้ามสพานสะเดาะพระเคราะห์ (พิธีโกยฮั่น)
ทางศาลเจ้ามีข้อห้ามมิให้เดินข้ามสะพาน คือ
คืนสุดท้ายของการกินเจ
กิจกรรมทั่วไป
การรับประทานอาหารเจ ให้ผลทางด้านจิตใจ ดังนี้
รัฐมหาราษฏระ
มหาราษฏระเป็นรัฐทางตะวันตกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่อยู่บนบางส่วนของที่ราบสูงเดกกัน เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ และพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศ คิดเป็นพื้นที่ มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับทะเลอาหรับ ทิศใต้ติดกับรัฐกัวและรัฐกรณาฏกะ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับรัฐเตลังคานา ทิศตะวันออกติดกับรัฐฉัตตีสครห์ ทิศเหนือติดกับรัฐคุชราตและรัฐมัธยประเทศ และทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับดินแดนสหภาพดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู นอกจากนี้ รัฐมหาราษฏระจัดเป็นหน่วยการปกครองระดับที่หนึ่งที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก
รัฐมหาราษฏระก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 เกิดจากการรวมกันของพื้นที่บางส่วนของรัฐบอมเบย์ (Bombay State), มณฑลเบราร (Berar Division), วิทรภา (Vidarbha), บางส่วนของรัฐไฮเดอราบาด (Hyderabad State) และบางส่วนที่แยกออกมาจากรัฐเสาราษฏระ (Saurashtra State) ตามรัฐบัญญัติการจัดระเบียบรัฐ ค.ศ. 1956 (States Reorganisation Act, 1956) รัฐมหาราษฏระมีประชากรกว่า 112 ล้านคน ในจำนวนนี้ราว 18.4 ล้านคนอาศัยอยู่ในมุมไบ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ ทำให้มุมไบเป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในอินเดีย เมืองที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ นาคปุระ ซึ่งเป็นเมืองที่จัดสมัยประชุมภาคฤดูหนาวของสภานิติบัญญัติแห่งรัฐมหาราษฏระ ปูเณ เป็นเมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็น "ออกซฟอร์ดแห่งโลกตะวันออก" ด้วยสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงหลายแห่งในเมือง และนาศิก เป็นเมืองที่มีฉายาว่า "เมืองหลวงไวน์แห่งอินเดีย" เนื่องจากมีไร่องุ่นและโรงกลั่นเหล้าองุ่นตั้งอยู่ที่เมืองนี้เป็นจำนวนมาก
แม่น้ำหลักสองสายของรัฐคือแม่น้ำโคทาวรีและแม่น้ำกฤษณา และมีแม่น้ำนรรมทากับแม่น้ำตาปตีไหลผ่านตรงรอยต่อกับรัฐมัธยประเทศและรัฐคุชราต รัฐมหาราษฏระถือเป็นรัฐที่เกิดการนคราภิวัฒน์ (Urbanisation) สูงเป็นอันดับสามในอินเดีย ก่อนประเทศอินเดียจะถูกยึดครองโดยอังกฤษ บริเวณรัฐมหาราษฏระเคยปกครองโดยจักรวรรดิสาตวาหนะ จักรวรรดิราษฏรกุตะ จลุกยะตะวันตก รัฐสุลต่านเดกกัน จักรวรรดิโมกุล และจักรวรรดิมราฐา ก่อนจะถูกปกครองโดยบริติชราชในที่สุด โบราณสถาน อนุสาวรีย์ สุสาน ป้อมปราการ และศาสนสถานต่าง ๆ ที่สร้างโดยจักรววรดิและความเชื่อที่แตกต่างกันจึงสามารถพบได้จำนวนมากในบริเวณนี้ในปัจจุบัน ในจำนวนนั้นประกอบด้วยแหล่งมรดกโลก ถ้ำอชันตาและถ้ำเอลโลรา ป้อมปราการจำนวนมากที่สร้างขึ้นโดยยจักรพรรดิศิวาจี
รัฐมหาราษฏระเป็นรัฐที่มั่งคั่งที่สุดในอินเดียในทุกตัวแปรการประเมิน และยังเป็นรัฐที่เกิดการกลายเป็นอุตสาหกรรม (Industrialisation) มากที่สุดในอินเดีย จีดีพีกว่า 15% ของประเทศอินเดียมาจากรัฐมหาราษฏระ ทำให้รัฐมหาราษฏระเป็นหนึ่งในรัฐที่มีส่วนสำคัญที่สุดรัฐหนึ่งที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศอินเดีย รัฐมหาราษฏระผลิตอุตสาหกรรม 17% ของผลผลิตทางอุตสาหกรรมทั้งประเทศ และผลิต 16% ของผลิตภัณฑ์ทางบริการทั้งประเทศอินเดีย
หลักฐานการตั้งถิ่นฐานจากยุคทองแดง ของวัฒนธรรมจอร์เว (Jorwe culture) (1300–700 ก่อนคริสตกาล) นั้นพบไปทั่วทั้งรัฐมหาราษฏระ
มหาราษฏระตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิเมารยะ ในคริสต์ศตวรรษสามถึงสี่ร้อยปีก่อนคริสตกาล ต่อมา 230 ปีก่อนคริสตกาล รัฐมหาราษฏระได้อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสาตวาหนะ เป็นเวลากว่า 400 ปี จักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจักรวรรดินี้คือ โคตมิปุตระ สาตกรณี (Gautamiputra Satakarni) ในปี ค.ศ. 90 บุตรของพระเจ้าสาตกรณี (Satakarni) ผู้ทรงเป็น "จ้าวแห่งทักษิณาปถา (Lord of Dakshinapatha), ผู้ทรงจักรที่ไม่อาจหยุดยั้งได้แห่งเอกราช (wielder of the unchecked wheel of Sovereignty)" ตั้งเมืองจุนนาร์ (Junnar) ซึ่งตั้งอยู่ 30 ไมล์ทางตอนเหนือของปูเณในปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของอาณาจักร ต่อมารัฐมหาราษฏระยังเคยอยู่ภายใต้การปกครองของทั้ง Western Satraps, จักรวรรดิคุปตะ, Gurjara-Pratihara, วากาฏกะ (Vakataka), Kadambas, จักรวรรดิจาลุกยะ, Rashtrakuta Dynasty, และจาลุกยะตะวันตก ก่อท่ในที่สุดจะถูกปกครองภายใต้Yadava ถ้ำอชันตา ในอำเภอออรังคาบาดแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากศิลปะแบบสาตวาหนะและวากาฏกะ เป็นไปได้ว่าการเจาะถ้ำน่าจะเริ่มต้นในยุคนี้
จักรวรรดิจาลุกยะได้ปกครองบริเวณนี้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่หกถึงแปด โดยมีกษัตริย์องค์สำคัญสองพระองค์คือ Pulakeshin II ผู้เอาชนะกษัตริย์จากอินเดียเหนือ Harsha และ Vikramaditya II ผู้ปราบผู้รุกรานชาวอาหรับในศควรรษที่แปด จักรวรรดิ Rashtrakuta ปกครองพื้นที่ต่อในศตวรรษที่แปดถึงสิบ นักเดินทางชาวอาหรับนามว่า Sulaiman al Mahri เล่าถึงผู้ปกครองของจักรวรรดิ Rashtrakuta พระนามว่า Amoghavarsha เป็น "หนึ่งในสี่กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลก"
ภาษามราฐีในปัจจุบันนั้นพัฒนามาจากประกริตมหาราษฏระ (Maharashtri Prakrit)และคำว่า มรหัตตะ ("Marhatta") (ต่อมาคือมราฐา) นั้นก็พบในวรรณกรรมมหาราษฏระไชนะ คำว่า มหาราษฏระ (Maharashtra), มหาราษฏรี (Maharashtri), มราฐี (Marathi) และ มราฐา (Maratha) อาจมาจากรากเดียวกัน อย่างไรก็ตามรากศัพทมูลที่แน่ชัดยังเป็นที่ไม่ชัดเจน
ทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางมากที่สุดในบรรดานักวิชาการด้านภาษา นั้นคือคำว่า มราฐา (Maratha) และ มหาราษฏระ (Maharashtra) ในท้ายที่สุดน่าจะเกิดจากการรวมกันของคำว่า มหา ("Maha"; ) กับ "ราษฏริกา" (rashtrika; ) ชื่อของชนเผ่าหรือจักรวรรดิในแถบที่ราบสูงเดกกัน อีกทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่ามาจากการรวมกันของคำว่า มหา ("Maha" - "ยิ่งใหญ่") กับ "รถ" (ratha) / "รถี" (rathi) (ราชรถ / สารถี) อันสื่อถึงกองทัพที่เก่งกาจทางตอนเหนือ ที่ได้ย้ายถิ่นฐานลงมาทางใต้ในแถบบริเวณมหาราษฏระในปัจจุบัน
อีกทฤษฎีที่มาแทนคือเกิดากการรวมของคำว่า มหา ("Maha" - "ยิ่งใหญ่") และ ราษฏระ ("Rashtra" - "ราษฎร/เชื้อชาติ") อย่างไรก็ตามมมุงมองนี้เป็นที่ถกเถียงมากในหมู๋นักวิชาการสมัยใหม่ ซึ่งเชื่อว่าเป็นการตีความจากนักเขียนรุ่นหลัง ๆ ที่ใช้การทำคำเดิมเป็นสันสกฤต (Sanskritised)
รัฐมหาราษฏระครอบคลุมพื้นที่อินเดียตะวันตกและตอนกลางของประเทศและมีชายฝั่งยาว 720 กิโลเมตร ไปตามทะเลอาหรับ หนึ่งในองค์ประกอบภูมิศาสตร์สำคัญของรัฐมหาราษฏระคือที่ราบสูงเดกกัน (Deccan plateau) ซึ่งแยกออกจากชายฝั่งมณฑลโกนกันด้วยหมู่เทือกเขาฆาฏ หนึ่งในองค์ประกอบเทือกเขาที่มีชื่อเสียงของรัฐคือ เทือกเขาฆาฏตะวันตกหรือเทือกเขาสาหยาตรี (Sahyadri Mountain range) ทางตะวันตก และมีเทอกเขาสัตปุระ (Satpura Hills) ทางตอนเหนือ และเทือกเขาภัมรคัท-จิโรลี-ไคขุรี (Bhamragad-Chiroli-Gaikhuri) ทางตะวันออก
รัฐมหาราษฏระมีภูมิอากาศแบบเขตร้อน (tropical climate) ประกอบด้วยสามฤดู ฤดูร้อน (มีนาคม-พฤษภาคม) ฤดูมรสุม (เมษายน–กันยายน) และฤดูหนาว (ตุลาคม-กุมภาพันธ์) อย่างไรก็ตามอาจมีน้ำค้างและลูกเห็บบ้างในบางครา ฤดูร้อนนั้นร้อนมากเป็นพิเศษ อุณหภูมิอาจสูงขึ้นจาก 22 °C ไปถึง 43 °C ในฤดูร้อน ในฤดูฝนมีเดือนกรกฎาคมที่เป็นเดือนที่รัฐมหาราษฏระชุ่มแฉะมากเป็นพิเศษ และฝนจะเริ่มลดลงในเดือนสิงหาคม ปริมาณน้ำฝนนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละเมือง ฐาเน, อำเภอไรคัท, อำเภอรัตนคีรี และ อำเภอสินธุทุรค์ มีฝนตกหนักถึง 200 ซม ต่อปี ในขณะที่อำเภอนาศิก, อำเภอปูเณ, อำเภออะห์เมดนะคร, อำเภอธุเล, อำเภอชลคะโอน, อำเภอสตร, อำเภอสังคลี, อำเภอโสลปุระ และบางส่วนของอำเภอโกลหปุระ มีปริมาณน้ำฝนที่ต่ำกว่า 50 ซม ในฤดูหนาวมหาราษฏระ อุณหภูมิอยู๋ที่ 12 °C ถึง 34 °C
มหาราษฏระประกอบด้วยมณฑลการปกครอง (administrative divisions) 6 มณฑล:
ซึ่งส่วนการปกครอง (administrative divisions) ทั้ง 6 มณฑลจะแบ่งออกเป็น 36 อำเภอ, 109 แขวง (sub-divisions) และ 357 ตลุกะ (taluka)
ภาษาซาซา
ภาษาซาซา (Zaza) หรือ ภาษาซาซากี (Zazaki)  เป็นภาษากลุ่มอิหร่านที่พูดโดยชาวซาซาในตุรกีตะวันออกเป็นหลัก ภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาซาซา–โกรานีในสาขาตะวันตกเฉียงเหนือของกลุ่มภาษาอิหร่าน คำว่า Zaza มีต้นกำเนิดเป็นคำเหยียด และชาวซาซาหลายคนเรียกภาษาตนเองว่า Dimlî
ในขณะที่ภาษาซาซามีความใกล้ชิดทางภาษากับภาษาโกรานี, คิเลกี, ตาชิซ, Tati, มอแซนแดรอน และSemnani ภาษาเคิร์ดส่งอิทธิพลต่อภาษานี้ผ่านการติดต่อกันหลายศตวรรษ ซึ่งทำให้ขอบเขตของสองภาษานี้ทับซ้อนกัน สิ่งนี้กับข้อเท็จจริงที่ว่านักวิชาการบางส่วนระบุว่าผู้พูดภาษาซาซาระบุตนเองเป็นผู้มีเชื้อสายเคิร์ด ทำให้นักภาษาศาสตร์หลายคนจัดให้ภาษานี้เป็นภาษาย่อยของภาษาเคิร์ด
Ethnologue รายงานว่ามีผู้พูดภาษาซาซาประมาณ 3 ถึง 4 ล้านคน อย่างไรก็ตาม Nevins ระบุจำนวนไว้ที่ระหว่าง 2 ถึง 3 ล้านคน
เมทริกซ์สลับเปลี่ยน
ในพีชคณิตเชิงเส้น เมทริกซ์สลับเปลี่ยน (ทับศัพท์ว่า "ทรานสโพส") คือเมทริกซ์ที่ได้จากการสลับสมาชิก จากแถวเป็นหลัก และจากหลักเป็นแถว ของเมทริกซ์ต้นแบบ เมทริกซ์สลับเปลี่ยนของ "A" ที่มีมิติ "m"×"n" จะเขียนแทนด้วย "A"T (บางครั้งอาจพบในรูปแบบ "A"t, "A"tr, t"A" หรือ "A"′) ซึ่งจะมีมิติเป็น "n"×"m" (สลับกัน) นิยามโดย
สำหรับทุกค่าของ "i" และ "j" ที่ 1 ≤ "i" ≤ "n" และ 1 ≤ "j" ≤ "m" ตัวอย่างเช่น
กำหนดให้เมทริกซ์ "A", "B" และสเกลาร์ "c" คุณสมบัติของเมทริกซ์สลับเปลี่ยนมีดังนี้
วัดป่าสักเรไร
วัดป่าสักเรไร ชื่อที่ชาวบ้านเรียก วัดหัวหาด ตั้งอยู่เลขที่ 48 หมู่บ้านหัวหาด หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5
วัดป่าสักเรไร ตั้งอยู่ที่บ้านหัวหาด หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2464 สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 9 ไร่ 21 ตารางวา
ประชาชนชาวบ้านหัวหาดได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่ประกอบศาสนกิจและกิจกรรมของชุมชน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร
ทำเนียบเจ้าอาวาสวัดป่าสักเรไร.
รายนามเจ้าอาวาสวัดป่าสักเรไร พ.ศ. 2464 - ปัจจุบัน
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะเป็นพื้นที่ราบ
ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2464
มีพระบรมราชโองการพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2520
ที่ดินของวัด.
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 9 ไร่ 21 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ ที่ดินเป็นโฉนด กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด
และมีที่ดินที่มีผู้อุทิศถวายอีกสองแปลงคือ
เมเปิล
เมเปิล (maple) หรือ ก่วม คำว่า " ก่วม " ใช้เรียกต้นไม้กลุ่มเมเปิลที่มีถิ่นกำเนิดในเเถบประเทศไทย เป็นคำภาษาไทย ไม่ได้มีความหมายรวมถึงเมเปิลทุกชนิดในโลก ส่วนคำว่าเมเปิลเป็นคำสากลที่ใช้เรียกต้นไม้ทั้งหมดที่อยู่ในสกุลเมเปิลเดียวกัน
"Acer" มาจากคำ ภาษาละติน แปลว่า : แหลม, คม หมายถึงปลายแหลมของใบ ,Acer ใช้เป็นชื่อสกุล (คำแรกของชื่อวิทยาศาสตร์ของสิ่งมีชีวิต) ของพืชกลุ่มเมเปิล นิยามของ Acer คือสกุล (genus) ของต้นไม้หรือพุ่มไม้ ที่เรียกทั่วไปว่า เมเปิล
(maple) สกุล Acer นี้ถูกจัดไว้อยู่ในวงศ์ Sapindaceae พืชสกุล Acer มีประมาณ 128 ชนิด หรือ สปีชีส์ ส่วนมากมีต้นกำเนิดในแถบทวีปเอเชีย แต่ก็มีในแถบทวีปยุโรป, ตอนเหนือของทวีปแอฟริกาและทวีปอเมริกาเหนือ เกือบทั้งหมดพบที่ซีกโลก
เหนือ มีเพียงสปีชีส์เดียว คือ "Acer laurinum" ที่พบปรากฎอยู่ฝั่งซีกโลกใต้ ชนิดที่เป็น type species หรือ ชนิดต้นแบบ ในทางอนุกรมวิธาน(ชนิดแรกที่ถูกระบุบในสกุล หรือเป็นตัวอย่างที่เอกเทศ ที่กำหนดชื่อของสกุล) คือ sycamore maple, "Acer"
"pseudoplatanus :" ซึ่งเป็นชนิดเมเปิลที่พบมากในยุโรป เมเปิลมีลักษณะใบ palmate leave และผล winged fruits (samaras) ส่วนพืชที่มีความใกล้ชิดกับเมเปิลที่สุดคือ horse chestnuts หรือ เกาลัดม้า ซึ่งอยู่วงศ์เดียวกัน
มันถูกจัดเข้าสู่สกุลครั้งแรกโดย โจเชฟ ปีตตอง เดอ ตัวเนฟอร์ต (Joseph Pitton de Tournefort) นักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1700
Fossil ของเมเปิล หรือซากพืชดึกดำบรรพ์ของพืชสกุล Acer ถูกค้นพบครั้งแรกที่ Alaska ซึ่งเป็นแบบ single leaf หรือ ใบเดี่ยว ผลแบบ samaras พบในหินอายุราว 66.5 ล้านปี แต่ผลแบบ samaras ที่พบดังกล่าวยังไม่ระบุว่าเป็นของพืชสกุล Acer
เมเปิลส่วนมากจะสูง 10-40 เมตร (30-130 ฟุต) อาจมีบางชนิดสูงน้อยกว่า 10 เมตร โดยมีลำต้นแตกเป็นลำเล็กหลายลำ ลักษณะเป็นไม้พุ่ม ส่วนมากจะมีการผลัดใบแต่มีบางชนิดในเอเชียใต้และแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่จะเขียวตลอดทั้งปีโดยไม่ผลัดใบ เมื่อยังเล็กจะเติบโตในที่ร่มและเข้าแทนที่กลายเป็นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงานั้นเสียเองในระบบนิเวศ ระบบรากของเมเปิลจะเป็นเส้นหนาแน่น และบางชนิดอย่าง "Acer cappadocicum" บ่อยครั้งที่มันจะผลิตรากที่สามารถพัฒนากลายเป็นต้นใหม่ได้
ใบเมเปิลส่วนใหญ่เป็นแบบนิ้วมือ(เป็นแฉก) ประมาณ 3-9แฉก (อาจถึง 13 แฉก) มีหนึ่งแฉกตรงกลางเป็นยอด มีไม่กี่ชนิดเท่านั้น ที่ใบไม่ได้เป็นแฉก (เป็นแบบขนนก) ในหลายๆชนิดเช่น "Acer griseum" (Paperbark Maple) , "Acer mandshuricum" (Manchurian Maple) , "Acer maximowiczianum" (Nikko Maple) , และ "Acer triflorum" (Three-flowered Maple) มีสามใบ อีก 1 ชนิด: "Acer negundo" (Manitoba Maple) , มีใบแบบขนนกที่ทั่วไปมีสามใบหรืออาจจะมี 5, 7, หรือ 9 ใบย่อย อีก 2-3 ชนิดอย่างเช่น "Acer laevigatum" และ "Acer carpinifolium" (Hornbeam Maple) , ทั่วไปมีใบแบบเส้นใบขนนก
ดอกมีห้าส่วนสม่ำเสมอ, และอยู่ในช่อกระจะ, เป็นช่อเชิงหลั่น, หรือช่อซี่ร่ม มีกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ กลีบดอก 4-5 กลีบยาวประมาณ 1–6 มม. (ยกเว้นบางชนิด) , มีเกสรเพศผู้ 4-10 เกสรยาวประมาณ 6-10 มม.และมีเกสรเพศเมีย 2 แบบคือมี 2 เกสรหรือเกสรเดียว รังไข่อยู่สูงกว่าและมี 2 คาร์เพลซึ่งมีปีกยืดจากดอกทำให้ทราบโดยง่ายว่าเป็นดอกเพศเมียเมเปิลจะออกดอกปลายฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิส่วนมากจะออกดอกหลักจากเริ่มผลิใบใหม่แต่บางชนิดจะออกดอกก่อน ดอกของเมเปิลมีสีเขียว, เหลือง, ส้มหรือแดง