pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปรากฏตัวในภาคเวอร์ชวลออนฟอร์ซ ว็อกซ์ซีรีส์เป็นเวอร์ชัวรอยด์กลุ่มที่มีความหลากหลาย โดยส่วนใหญ่จะมีลักษณะคล้ายกับดอร์เดรย์หรือวอคซีรีส์
ว็อกซ์ซีรีส์เป็นเวอร์ชัวรอยด์รุ่นที่สามกลุ่มแรก โดยใช้โครงสร้างแบบ USSของวอคซีรีส์เพื่อให้สามารถติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆได้ตามสถานการณ์ ซึ่งอุปกรณ์ส่วนใหญ่จะใช้จำลองการทำงานของดอร์เดรย์หรือวอคซีรีส์ เวอร์ชัวรอยด์ซึ่งเป็นแกนกลางคือ L-48 ว็อกซ์ "ลี" และ L-43 ว็อกซ์ "ลู" นั้นสามารถใช้งานเป็นยูนิตเดี่ยวๆได้ แต่มีพลังในการต่อสู้ต่ำมาก
อาฟามด์.
เวอร์ชัวรอยด์ที่มีพลังทำลายในระยะประชิดสูงสุดและมีความเร็วในระดับสูงคล้ายกับเทมจิน แต่อาวุธระยะไกลจะด้อยประสิทธิภาพกว่า ตั้งแต่ภาค "โอราโทริโอ แทงแกรม" อาฟามด์จะแบ่งเป็นสองแบบคือแบบดั้งเดิมที่เน้นการต่อสู้ในระยะประชิดกับแบบที่เน้นการต่อสู้ในระยะไกล อาฟามด์ เดอะแฮตเตอร์ ยังเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏตัวในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟ่า3และได้รับการพากษ์เสียงโดยทาเคโนบุ มิตสึโยชิ
เดิมทีเป็นเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งบริษัท DNออกแบบให้เป็นยูนิตรบหลักที่แข็งแกร่งกว่าเทมจิน โดยมีอาวุธหลักเป็นบีมทอนฟาที่มีพลังทำลายสูงกว่าดาบของเทมจิน อาฟามด์ยังมีเกราะที่แข็งแกร่งกว่าและเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าจึงสามารถวิ่งได้เร็วกว่า แต่เนื่องจากอาวุธในระยะไกลมีประสิทธิภาพด้อยกว่าเทมจินจึงเหมาะกับการใช้งานแบบซุ่มโจมตีมากกว่าใช้ในการรบทั่วไปตามที่วางแผนไว้
หลังปฏิบัติการมูนเกต RNAได้พัฒนาอาฟามด์ต่อมาอีกหลายรูปแบบ ซึ่งที่มีความสำคัญก็คือ RVR-39 อาฟามด์ แบทเลอร์ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับอาฟามด์รุ่นแรก และ RVR-33 อาฟามด์ สไตรเกอร์ ซึ่งมีอาวุธระยะไกลที่มีอานุภาพมากกว่าเดิมและเสริมเกราะให้หนาขึ้นไปอีก แต่มีความเร็วที่ลดลงและไม่มีบีมทอนฟาจึงมีพลังทำลายในระยะประชิดตัวที่ด้อยกว่า ซึ่งในรุ่นที่สามนั้นอาฟามด์ สไตรเกอร์ได้รับการพัฒนาต่อมาเป็น อาฟามด์ ไทเกอร์ ส่วนอาฟามด์ แบทเลอร์ได้รับการพัฒนาเป็น อาฟามด์ จากัวร์ซึ่งมีเกราะที่บางกว่าเดิมเพื่อให้มีความเร็วสูงขึ้นอีก อาฟามด์รุ่นที่สามที่โดดเด่นที่สุดก็คือ MVZ-36-T อาฟามด์ เดอะแฮตเตอร์ของจ่าอิซซี ฮัตเตอร์ สมาชิกหน่วย MARZ ซึ่งใช้โครงสร้างของอาฟามด์ ไทเกอร์แต่ติดบีมทอนฟาเหมือนอาฟามด์ จากัวร์
บัลซีรีส์.
เวอร์ชัวรอยด์ที่สามารถปล่อยแขนทั้งสองข้างออกไปยิงโจมตีศัตรูเป็นเหมือนอาวุธควบคุมด้วยรีโมตจากระยะไกลได้ ตั้งแต่ภาค"โอราโทริโอ แทงแกรม" บัลซีรีส์จะมียูนิตอาวุธเพิ่มเป็นสี่ยูนิต ซึ่งสามารถผสานการใช้งานจนสามารถยิงอาวุธรูปแบบต่างๆกันออกมาได้มากมาย บัลซีรีส์มีความสามารถในการต่อสู้กลางอากาศในระดับสูง แต่เนื่องจากความสามารถด้านอื่นๆค่อนข้างต่ำจึงเป็นตัวละครที่ควบคุมยากที่สุด
ความสามารถในการปล่อยแขนทั้งสองข้างและลักษณะของบัลซีรีส์หลายๆรุ่นที่ไม่มีขาทำให้บัลซีรีส์คล้ายกับ MSN-02 ซีอองก์ในโมบิลสูทกันดั้ม
XBV-13-t11 บัลบัสบาว เป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่จำลองมาจากซากหุ่นยนต์ลึกลับซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเวอร์ชัวรอยด์ บัลบัสบาวเป็นเวอร์ชัวรอยด์รุ่นแรกที่ไม่มีขาแต่ใช้ระบบลอยตัวเหนือพื้น เนื่องจากเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่ใช้เพื่อทดลองและเก็บข้อมูลจึงมีสมรรถนะไม่สเถียรนัก แขนของบัลบัสบาวเป็นยูนิตอาวุธที่เรียกว่า E.R.L. (Eject Remote Launcher) ซึ่งสามารถปล่อยออกไปยิงโจมตีศัตรูจากระยะไกลได้ ในภาค"โอราโทริโอ แทงแกรม" บริษัทDNได้พัฒนาบัลซีรีส์ต่อมาโดยมีส่วนขาที่แตกต่างกันตามการใช้งานและเพิ่มจำนวนของ E.R.L.เป็นสี่ยูนิต
ลิลินพลาจิน่าซีรีส์.
กลุ่มของเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งมีรูปร่างแบบผู้หญิง เวอร์ชัวรอยด์กลุ่มนี้มีความสามารถในการใช้ไฮเปอร์โหมดภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดเพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ได้ รูปร่างของเวอร์ชัวรอยด์ในกลุ่มลิลินพลาจิน่าจะคล้ายกับตัวละครจากการ์ตูนแนวสาวน้อยเวทมนตร์ โดยเฟยเยนจะคล้ายกับสึคิโนะ อุซางิจากเรื่องเซเลอร์มูน แองเจลันจะคล้ายกับเบลดันดี้จากเรื่องโอ้!เทพธิดา และการายากะจะคล้ายกับตัวละครจากแม่มดน้อยโดเรมี เฟยเยนเดอะไนท์ยังเป็นหนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏตัวในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟ่า3และได้รับการพากษ์เสียงโดยชิเอโกะ ฮิกุชิ
"เฟยเยน"เป็นเวอร์ชัวรอยด์รุ่นแรกเพียงแบบเดียวที่ไม่ได้พัฒนาโดยบริษัทDN ผู้ที่ออกแบบเฟยเยนก็คือเด็กหญิงลิลิน พลาจิน่าซึ่งในขณะนั้นมีอายุเพียงสิบขวบ ลิลิน พลาจิน่าได้ติดตั้งอีโมชันแนลซิสเต็มไว้ในวีคอนเวอร์เตอร์ของยูนิตต้นแบบ VR-014 เฟยยูป หรือ "ออริจินัลเฟยเยน" ซึ่งได้หนีหายสาบสูญไป เฟยยูปไม่เคยปรากฏตัวในเกม แต่มีบทบาทสำคัญในภาคออดิโอดราม่าทั้งสองภาคของเวอร์ชวลออนคือ "เคาเตอร์พ้อย 009เอ" และ "ไซเบอร์เนต ราฟโซดี้" บริษัทDNได้ใช้ข้อมูลของเฟยยูปสร้างเป็น SRV-14-A เฟยเยน วีคอนเวอร์เตอร์ของเฟยเยนมีประสิทธิภาพสูงกว่าของเวอร์ชัวรอยด์รุ่นแรกทั้งหมดจึงเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่มีความเร็วสูงสุด อาวุธของเฟยเยนมีพลังทำลายต่ำ แต่เมื่อในสถานการณ์คับขัน อีโมชันแนลซิสเต็มจะทำงานเป็นไฮเปอร์โหมดโดยเพิ่มพลังทำลายและอัตราการยิงของอาวุธเป็นสองเท่า
ในภาค"โอราโทริโอ แทงแกรม" RNAได้ปรับปรุงดีไซน์ของเฟยเยนเป็น RVR-14 เฟยเยนเดอะไนท์ ซึ่งใช้อาวุธที่มีพลังทำลายมากกว่าเดิมและเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นแบบชุดบัลเลต์ ลิลิน พลาจิน่ายังได้พัฒนาเวอร์ชัวรอยด์ VR-017 ไอซ์ดอลเพื่อใช้ผนึก "CVT-01 อาจิม" โดยใช้รูปแบบที่ผสมกันระหว่างเทพธิดาและแม่มด ซึ่งบริษัทDNใช้รูปแบบของไอซ์ดอลผลิตเป็นเวอร์ชัวรอยด์ SGV-417-L แองเจลัน ซึ่งมีพลังในการใช้เวทมนตร์ควบคุมน้ำแข็งได้และไฮเปอร์โหมดของแองเจลันจะกางปีกแสงเหมือนเทพธิดาออกจากด้านหลัง
ในภาคฟอร์ซและภาคมาร์ซ ลิลินพลาจิน่าซีรีส์ทั้งสองก็ได้รับการพัฒนาต่อมาโดยไม่มีความเปลี่ยนแปลงสำคัญนอกจากรูปร่างภายนอก โดยเฟยเยนรุ่นที่สาม TF-14A เฟยเยนวิธวิวิดฮาร์ทได้เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นชุดเมด และลิลิน พลาจิน่าได้พัฒนา VR-11 การายากะ เพื่อใช้ผนึกบั๊กของ M.S.B.S. "ยาการันเด" แต่เนื่องจากการผนึกยาการันเดนั้นไม่สมบูรณ์ บางครั้งยาการันเดจะสามารถออกมาได้โดยการแปลงสภาพการายากะผ่านกระบวนการรีเวิร์สคอนเวิร์ต ซึ่งเมื่อยาการันเดออกมาแล้วจะอาละวาดทำลายทุกอย่างจนอ่อนกำลังจึงกลับสู่สภาพการายากะตามเดิม ยาการันเดยังสามารถแปลงสภาพ"TG-11M" ซึ่งเป็นรุ่นผลิตใช้งานของการายากะได้เช่นกัน
ไวเปอร์/ไซเฟอร์/ไมเซอร์.
เวอร์ชัวรอยด์แบบเน้นการต่อสู้กลางอากาศโดยสามารถกระโดดกลางอากาศได้อีกครั้งและเป็นตัวละครที่มีพลังทำลายในระยะไกลและความเร็วในระดับสูง แต่พลังป้องกันแย่ที่สุด
หนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่พัฒนาต่อมาจากเทมจิน โดยศาสตราจารย์ไอเซอร์แมน ผู้พัฒนาได้ปรับปรุงโครงสร้างโดยลดเกราะป้องกันลงเพื่อให้มีน้ำหนักเบาที่สุด จึงมีความเร็วสูงและสามารถลอยตัวกลางอากาศได้ดี ในการทดสอบเครื่องต้นแบบXMU-06A ไวเปอร์อัลฟ่านั้น นักบินทดสอบได้ใช้กำลังของไวเปอร์ถึงขีดสุดจนเป็นพลังงานห่อหุ้มไวเปอร์ไว้ แต่ได้เสียการควบคุมและกระแทกกับพื้นจนไวเปอร์ถูกพลังงานของตัวเองสลายไป ในรุ่นผลิตใช้งานคือ TRV-06-E ไวเปอร์ทูว์ได้แก้ไขสามารถใช้งานพลังงานนี้เป็นอาวุธได้โดยการพุ่งกระแทกเป้าหมายจากกลางอากาศ ซึ่งการโจมตีนี้ได้ชื่อว่า "S.L.C.ไดฟ์"ตามคำพูดก่อนตายของนักบินทดสอบของไวเปอร์อัลฟ่า "She's Lost Control!"
ในภาค "โอราโทริโอ แทงแกรม" ศาสตราจารย์ไอเซอร์แมนได้พัฒนาเวอร์ชัวรอยด์ที่พัฒนามาจากไวเปอร์นั่นก็คือRVR-42 ไซเฟอร์ซึ่งได้เพิ่มความสามารถในการต่อสู้กลางอากาศขึ้นอีกขั้นโดยสามารถแปลงร่างเป็นเครื่องบินได้ ในภาคฟอร์ซนั้นไซเฟอร์ได้รับการปรับปรุงไปเป็นYZR-8000 ไมเซอร์ซึ่งในภาคมาร์ซนั้นได้มีไมเซอร์รุ่นพิเศษของทหารรับจ้างกลุ่ม"ซิสเตอร์ออฟโรส"
สเปซซิเนฟ.
เวอร์ชัวรอยด์ที่ใช้รูปร่างแบบยมทูตและมีอาวุธหลักเป็นเคียวแสงที่สามารถใช้เป็นบีมลันเชอร์ได้ ความเร็วของสเปซซิเนฟค่อนข้างช้าแต่สามารถพุ่งตัวได้เร็ว ลักษณะเด่นของสเปซซิเนฟอยู่ที่อาวุธซึ่งสามารถทำให้อาวุธของคู่ต่อสู้ไม่สามารถใช้การได้ชั่วขณะ และยังมีเดธโหมดซึ่งทำให้สเปซซิเนฟเป็นอมตะและสามารถพุ่งตัวและยิงอาวุธได้อย่างต่อเนื่อง แต่ถ้าผู้เล่นที่ใช้สเปซซิเนฟไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ใน13วินาทีก็จะแพ้ทันที
RVR-87 สเปซซิเนฟ เวอร์ชัวรอยด์ที่ศาสตราจารย์ไอเซอร์แมนได้พัฒนาจนสมบูรณ์ในช่วง "โอราโทริโอ แทงแกรม" โดยใช้ EVLไบน์เดอร์ซึ่งทำให้วีคอนเวอร์เตอร์เพิ่มพลังได้จากความรู้สึกด้านลบของมนุษย์ เนื่องจาก EVLไบน์เดอร์มีผลกระทบต่อนักบินผู้ใช้งานสเปซซิเนฟอย่างรุนแรง ในภาคฟอร์ซได้มีการปรับปรุงต่อมาเป็นYZR-XIII สเปซซิเนฟ เทอร์ทีนซึ่งเน้นสมรรถนะจากเทคโนโลยีพื้นฐานมากกว่าเดิม
คาเงะคิโยะ.
เวอร์ชัวรอยด์ที่มีรูปร่างแบบซามูไร คาเงะคิโยะเป็นตัวละครเพียงแบบเดียวในภาคฟอร์ซที่ไม่ได้ปรากฏตัวในภาคมาร์ซเลย
หนึ่งในเวอร์ชัวรอยด์ที่พัฒนาโดยศาสตราจารย์ไอเซอร์แมน ซึ่งใช้วิธีผนึกวิญญาณของนักรบซามูไรในสมัยโบราณไว้ในวีคอนเวอร์เตอร์ เวอร์ชัวรอยด์รุ่นคาเงะคิโยะจะใช้รหัสเป็นตัวอักษรคันจิแทนตัวอักษรโรมันและใช้อาวุธแบบซามูไรโบราณ
โอเมก้าซีรีส์.
กลุ่มของเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งเป็นบอสกลาง โอเมก้าซีรีส์เป็นเหมือนตัวละครที่มีไว้ลงโทษผู้เล่นที่ใช้กลยุทธถ่วงเวลาในฉากแรกๆโดยปล่อยให้เวลาหมดในขณะที่มีพลังชีวิตมากกว่าศัตรู ในภาคแรกนั้นผู้เล่นจะเจอกับ ยาการันเด ส่วน ในโอราโทริโอ แทงแกรมจะเจอกับ อาจิม ซึ่งในภาคฟอร์ซและมาร์ซนั้น อาจิมจะมีเกลันเป็นเพื่อนร่วมทีม ในภาคโอราโทริโอ แทงแกรม ผู้เล่นสามารถควบคุมอาจิมได้ แต่อาจิมที่ผู้เล่นควบคุมจะอ่อนแอกว่าที่เป็นบอสกลางมาก
ยาการันเดเกิดจากบั๊กของ M.S.B.S.ซึ่งจะออกมาโจมตีในขณะที่ M.S.B.S.ส่งข้อมูลไปยังเวอร์ชัวรอยด์หลังจากที่ผู้เล่นเกมผ่านระบบจำลองแล้ว โดยยาการันเดมีลักษณะคล้ายกับไรเดนที่เปลี่ยนสภาพไปอย่างมาก ในภาคฟอร์ซ ยาการันเดถูกเวอร์ชัวรอยด์ "TG-11M การายากะ"ผนึกไว้ในตัว แต่เนื่องจากการผนึกนั้นไม่สมบูรณ์ ยาการันเดจะสามารถออกมาได้โดยแปลงสภาพการายากะผ่านกระบวนการรีเวิร์สคอนเวิร์ต ในภาคแรกยาการันเดจะมีขนาดเล็กพอๆกับดอร์คัส แต่มีขนาดใหญ่มากในภาคฟอร์ซและมาร์ซ
อาจิมเป็นผลึกวีคริสตัลที่ผ่านกระบวนการรีเวิร์สคอนเวิร์ตจนเป็นเวอร์ชัวรอยด์ที่เป็นผลึกล้วนๆและมีพลังในการต่อสู้สูง ซึ่งในภาคฟอร์ซนั้นได้มี เกลันซึ่งเป็นเวอร์ชัวรอยด์ผลึกเหมือนอาจิมแต่มีรูปร่างแบบผู้หญิงเป็นคู่หูของอาจิมในการป้องกันผลึกจูปิเตอร์คริสตัล
ชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์.
เวอร์ชัวรอยด์ซึ่งปรากฏตัวเป็นศัตรูในภาคมาร์ซ ชาโดว์ซีรีส์จะมีรูปร่างเหมือนกับเวอร์ชัวรอยด์รุ่นปกติแต่มีสีดำลายแดง ชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์ใช้รูปแบบการต่อสู้เหมือนเวอร์ชัวรอยด์ต้นแบบแต่มีความสามารถสูงกว่า ชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์ตัวแรกปรากฏในโมเดลซีรีส์ "วันแมนเรสคิว" คือSDK/04 เทมจิน เดอะชาโดว์
ชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์เป็นเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งถูกไวรัสคอมพิวเตอร์ของแทงแกรมเข้าควบคุม ชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์จะเคลื่อนไหวด้วยตัวเองและไม่สามารถควบคุมได้ กระบวนการรีเวิร์สคอนเวิร์ตทำให้สีของชาโดว์เวอร์ชัวรอยด์กลายเป็นสีดำลายแดงและมีพลังในการต่อสู้สูงกว่าเดิมมาก
รายชื่อเวอร์ชัวรอยด์.
รายชื่อของเวอร์ชัวรอยด์แบ่งตามภาคที่ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก
ชุดตัวอักษรลิเชีย
ชุดตัวอักษรลิเชีย  พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกรูปโค้ง มีอักษรที่ประดิษฐ์เองเพียงไม่กี่ตัวหรืออาจยืมมาจากอักษรอื่น พบจารึกอักษรนี้ราว 180 ชิ้นเมื่อราว พ.ศ. 43–143 เขียนเป็นภาษาลิเชีย ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้ในด้านไวยากรณ์ยังน้อย จารึกส่วนใหญ่จึงยังอ่านไม่ได้โดยสมบูรณ์ เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน มีพยัญชนะ 23 ตัว สระ 6 ตัว แยกคำด้วยเรื่องหมายคล้าย :
ใบเสร็จ
.vg เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
โกปาอาเมริกา
โกปาอาเมริกา  หรือ กอปาอาแมรีกา  เป็นการแข่งขันฟุตบอลนานาชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1916 การแข่งขันเกิดขึ้นไม่สม่ำเสมอจากสาเหตุต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 เป็นต้นมามีการแข่งขันทุกสองปี จนกระทั่งถึงในปี ค.ศ. 2004 ที่ห่างจากการแข่งขันครั้งก่อนหน้าใน ค.ศ. 2001 เป็นเวลาสามปี จนกระทั่งใน ค.ศ. 2007 จึงมีการตกลงในหมู่ประเทศที่เข้าทำการแข่งขันว่าจะจัดการแข่งขันทุกสี่ปี
คำว่า "โกปา" ในภาษาสเปน และ "กอปา" ในภาษาโปรตุเกส แปลว่า "ถ้วย"
IUPAC nomenclature
นางสาวไทย
นางสาวไทย เป็นการประกวดนางงามรายการที่ 2 ของประเทศไทย ต่อจากนางสาวสยาม โดยในยุคแรกจัดขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมส่งเสริมงานฉลองรัฐธรรมนูญ ต่อมาจัดขึ้นเพื่อส่งผู้ชนะเลิศเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดนางงามจักรวาล และในปัจจุบันจัดขึ้นเพื่อให้เป็นทูตวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว
ในปี พ.ศ. 2562 นางสาวไทย ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบใหม่ โดยใช้รูปแบบการคัดเลือกตัวแทนจากทั้ง 76 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร เข้าสู่รอบภูมิภาค และแบ่งเป็น 4 ภาค แล้วคัดเลือกตัวแทนระดับภาค ภาคละ 10 คน จนเหลือ 40 คน เข้าสู่การประกวดนางสาวไทย และนางสาวไทยจะไม่มีตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 หรือ 2 แต่จะมีตำแหน่งรองชนะเลิศประจำภูมิภาค ซึ่งจะเป็นตำแหน่งที่ทำหน้าที่ทูตวัฒนธรรม ทูตการท่องเที่ยว และทูตพาณิชย์ ตลอดจนกิจกรรมเพื่อสังคมต่างๆ ในแต่ละภูมิภาค
พ.ศ. 2477-2483.
การประกวดนางสาวไทย จัดครั้งแรกในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2477 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 โดยใช้ชื่อว่า "นางสาวสยาม" รัฐบาลได้จัดขึ้นในงานเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญ ภายในพระราชอุทยานสราญรมย์ ซึ่งเป็นสโมสรคณะราษฎร ในปี พ.ศ. 2477 เป็นการเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญเป็นปีที่สอง แต่เริ่มจัดการประกวดนางสาวสยามเป็นปีแรก กำหนดระยะเวลาจัดงาน 5 วัน คือวันที่ 8 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2477 ในคืนวันที่ 8 ธันวาคม เป็นการคัดเลือก นางสาวธนบุรี คืนวันที่ 9 ธันวาคม เป็นคัดเลือก นางสาวพระนคร และคืนวันที่ 10 - 12 ธันวาคม เป็นการประกวด "นางสาวสยาม" โดยผู้เข้าประกวดแต่งกายด้วยชุดไทยห่มสไบเฉียง นุ่งซิ่นยาวกรอมเท้า ต่อมาในพ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อกระโปรงติดกัน ตัดเย็บด้วยผ้าไหมของไทย เสื้อเปิดหลัง กางเกง กระโปรงยาวถึงเข่า และได้เพิ่มการสวมใส่ชุดกีฬา กางเกงขาสั้น เสื้อแขนกุดเปิดหลังในปีถัดมา
ในยุคที่ 1 จัดการประกวดที่พระราชอุทยานสราญรมย์ ประเทศไทยมีผู้ได้รับเลือกเป็น "นางสาวสยาม" จำนวน 5 คน และ "นางสาวไทย" จำนวน 2 คน เนื่องจากรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขครั้งที่ 1 ว่าด้วยนามของประเทศ พ.ศ. 2482 กำหนดเรียกนามของประเทศว่าประเทศไทย ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายอื่นใด ซึ่งใช้คำว่า "สยาม" ให้ใช้คำว่า "ไทย" แทน ดังนั้น การประกวด "นางสาวสยาม" จึงเปลี่ยนมาใช้การประกวด "นางสาวไทย" นับตั้งแต่ พ.ศ. 2482
ขณะที่รัฐบาลกำลังเตรียมจัดงานฉลองรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2484 ซึ่งกำหนดเริ่มในวันที่ 8 ธันวาคม แต่ในเช้าตรู่วันที่ 8 ธันวาคมนั้น กองทัพญี่ปุ่นได้ยกพลขึ้นบกที่ชายฝั่งหลายแห่ง มีการสู้รบกันที่ บางปู สมุทรปราการ อ่าวมะนาว ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร ปัตตานี ฯลฯ ประเทศไทยเข้าสู่สภาวะสงคราม งานฉลองรัฐธรรมนูญในปีนั้นจึงถูกยกเลิกทันที และไม่มีการจัดงานไปจนสงครามสงบ
พ.ศ. 2491-2497.
หลังสงครามสงบ ใน พ.ศ. 2488 พระนครบอบช้ำจากการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรมาก ต้องใช้ระยะเวลาฟื้นฟูอยู่ระยะหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2491 รัฐบาลจึงได้จัดงานฉลองรัฐธรรมนูญขึ้นอีกครั้ง และการประกวดนางสาวไทยในยุคที่ 2 ได้เริ่มอีกครั้งในปี พ.ศ. 2491 แต่ปี พ.ศ. 2492 มีงานฉลองรัฐธรรมนูญแต่เว้นการประกวดไป ปีถัดมารัฐบาลกลับมาจัดการประกวดอีกครั้ง โดยเพิ่มการสวมใส่ชุดว่ายน้ำในการประกวดด้วยและได้จัดการประกวดต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2497 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่รัฐบาลเป็นผู้มีบทบาทในการจัดการประกวด เนื่องจากงานฉลองรัฐธรรมนูญได้ถูกยกเลิกไปอีก เนื่องจากเหตุผลทางการเมืองในช่วงรอยต่อของประชาธิปไตยและเผด็จการ การประกวดนางสาวไทยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองรัฐธรรมนูญ ก็จึงไม่ได้จัดขึ้นด้วย
พ.ศ. 2507-2515.
จากการที่งานเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญได้ถูกยกเลิกไป ทำให้ไม่มีการประกวด นางสาวไทยในช่วงเวลาดังกล่าว แต่มักจะมีการจัดในระดับท้องถิ่น หรือการประกวดเนื่องในโอกาสหรือวาระพิเศษต่าง ๆ เช่น การประกวดเทพีลุมพินี ที่สวนลุมพินี (คนสมัยนั้นส่วนใหญ่จะเรียกสวนลุมพินีรวมว่า สนามมวยลุมพินีแต่ไม่ได้เป็นจัดการประกวดในสนามมวยแต่อย่างใด), การประกวดนางสาวไทย โทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม, การประกวดนางงามตุ๊กตาทอง ในงานประกวดภาพยนตร์ตุ๊กตาทอง, การประกวดสาวงาม องค์กฐินชิงถ้วยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นต้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2503 สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ทดลองจัดการประกวด "นางงามวชิราวุธ" ขึ้นในงานวชิราวุธานุสรณ์ ซึ่งเป็นงานที่สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดขึ้นโดยมี วัตถุประสงค์เพื่อให้ประชาชนชาวไทย ได้น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของ องค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และ อีกวัตถุประสงค์คือ เพื่อสร้างความบันเทิง แก่ประชาชนผู้มาเที่ยวงาน ส่วนสถานที่จัดงานคือบริเวณพระราชอุทยานสราญรมย์ จากการเติบโตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งมีความสัมพันธ์กับ จุดมุ่งหมายของการจัดประกวด นางสาวไทย ซึ่งเป็นการประชาสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยการใช้ตำแหน่งนางสาวไทย เป็นสื่อเผยแพร่ชื่อเสียง ให้แก่ประเทศ และ ใช้รูปแบบของการเข้าร่วมประกวดนางงาม ระดับชาติทำให้ชาวต่างชาติรู้จักประเทศไทยมากยิ่งขึ้น ดังนั้นในปี พ.ศ. 2507 คณะกรรมการการจัดงานวชิราวุธานุสรณ์ ได้มีการเปลี่ยนชื่อการประกวดมาเป็นการประกวด "นางสาวไทย " ซึ่งสมาคมนักเรียนเก่าวชิรวุธฯ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ตั้งแต่นั้นมา
พ.ศ. 2527-2542.
ในปี พ.ศ. 2516 ได้เกิดเหตุการณ์ไม่สงบขึ้นในบ้านเมือง การประกวดนางสาวไทยจึงได้หยุดจัดไป จนปี พ.ศ. 2527 สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัยฯ โดยนายชาติเชื้อ กรรณสูต นายกสมาคม และเป็นผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ได้รื้อฟื้นการจัดประกวดนางสาวไทยขึ้นอีกครั้ง เพื่อคัดเลือกตัวแทนไปประกวดนางงามจักรวาล โดยในปี พ.ศ. 2527 ได้จัดการประกวดขึ้นที่ เวทีกลางแจ้ง โรงแรมแกรนด์พาเลซ พัทยา จังหวัดชลบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ได้จัดการประกวดที่เวทีกลางสวนน้ำสวนสยาม ซึ่งในปีนั้นได้เกิดฝนตกอย่างหนัก ทำให้การประกวดต้องหยุดชะงักเป็นช่วงๆ เป็นอุปสรรคต่อการประกวด หลังจากนั้น ตั้งแต่ พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา การประกวดจึงได้จัดในอาคาร ซึ่งจากการเว้นว่างการประกวดไปนานหลายปี ทำให้ช่วงสองปีแรกไม่ได้รับความสนใจจากผู้คนเท่าใดนัก ทั้งผู้สมัครที่มีจำนวนน้อยและหาผู้สนับสนุนการประกวดยาก หลังจากนั้นผู้คนเริ่มรู้จัก "นางสาวไทย" กันมากขึ้น จึงมีผู้สนใจสมัครเข้าประกวด และภาคเอกชนเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่างๆกันมาก นางงามคนที่ 36 ได้เข้าประกวดเป็นครั้งสุดท้ายในปี 1999 สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ดูแลการผลิตรายการของช่อง7 ได้รับผิดชอบการประกวดสิ้นสุดการประกวดนางงามช่อง7สี ปี พ.ศ. 2542
พ.ศ. 2543-2559.
เนื่องจากเกิดปัญหาเรื่องสิทธิประโยชน์ในชื่อ "นางสาวไทย" ซึ่งเจ้าของลิขสิทธิ์คือสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธฯ กับเจ้าของสิทธิ์ในการจัดการประกวดคัดเลือกตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล คือ คุณสุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้บริหารสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ในขณะนั้น ทั้งสองฝ่ายจึงได้แยกกันจัด โดยทางสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธฯ ยังจัดการประกวดนางสาวไทยต่อไป แต่นางสาวไทยไม่ได้สิทธิ์ไปประกวดนางงามจักรวาล และสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธฯ ได้ให้สถานีโทรทัศน์ไอทีวี เป็นผู้ดำเนินการจัดการประกวด ต่อมาก็ย้ายไปจัดร่วมกับบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) โดยสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 - 2558 มีการพัฒนารูปแบบการจัดประกวดให้เหมาะสมกับความเป็นกุลสตรี สภาพเศรษฐกิจ และสังคมปัจจุบันมากยิ่งขึ้น อาทิ การยกเลิกการใส่ชุดว่ายน้ำบนเวที เพื่อเป็นการรักษาภาพลักษณ์ของสตรีไทย, การใช้คอมพิวเตอร์เพื่อการประมวลผลคะแนน, การวัดระดับ IQ และ EQ รวมทั้งการนำความสามารถพิเศษของผู้เข้าประกวด มาใช้ประกอบในการพิจารณาการตัดสิน เพื่อคัดเลือกผู้ที่มีความเหมาะสมที่สุดในทุกๆด้าน ไม่ใช่แต่เพียงความสวยอย่างเดียว นอกจากนี้ยังได้จัดให้มีการประกวดรอบคัดเลือกในภูมิภาคต่างๆ เพื่อเปิดโอกาส ให้ผู้หญิงไทยทั่วประเทศ ได้มีโอกาสเข้าร่วมการประกวดอย่างทั่วถึง ในยุคนี้ ผู้ที่ได้รับตำแหน่ง นางสาวไทยจะเป็นผู้ดำรงตำแหน่ง "ทูตวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว" ทำหน้าที่เผยแพร่วัฒนธรรม ประเพณีของไทย ให้ชาวต่างชาติได้รู้จัก ซึ่งต้องเดินทางไป ยังสำนักงานของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ที่มีสำนักงานสาขาถึง 17 แห่งทั่วโลก รวมถึงการทำกิจกรรมต่างๆ ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยตามจังหวัดต่างๆ ภายในประเทศตลอดทั้งปี จุดมุ่งหมายของการประกวดในยุคนี้ ตรงกับแนวคิดของคำว่า "นางสาวไทย" ที่คนไทยเข้าใจความหมาย จึงได้รับการสนับสนุนจากองค์กรและส่วนราชการต่าง ๆ มากมาย อาทิ สภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย รวมทั้งจังหวัดต่างๆ ทั่วประเทศ และในปี พ.ศ. 2559 สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ดำเนินการถ่ายทอดการประกวด เนื่องจากหมดสัญญากับบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) โดยสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์
พ.ศ. 2562-2564.
บริษัท ทีดับเบิลยู เพเจ้นส์ จำกัด โดย ธนวัฒน์ วันสม และณัฐกาญจน์ เสนเนียม ได้รับลิขสิทธิ์การจัดประกวดนางสาวไทยจากสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ อย่างเป็นทางการเป็นระยะเวลา 5 ปีต่อเนื่อง โดยถ่ายทอดทางเอ็มคอตเอชดีและปีนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งนางสาวไทยจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ ในภายหลังได้มีเปลี่ยนมือผู้จัดการประกวดเป็น อดิศร สุดดี ผู้อำนวยการกองประกวดนางสาวเชียงใหม่ เป็นผู้อำนวยการกองประกวดในปี 2562-2563
พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน.
ต่อมาในปี 2564 บริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด ได้รับลิขสิทธิ์จากสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ในการจัดการประกวดนางสาวไทยครั้งที่ 53 ประจำปี 2565 โดยมีธีมงานว่า "Revival of the Original" กำเนิดใหม่ไปด้วยกัน
รายนามนางสาวไทยและรองนางสาวไทย.
นับจนถึงปี พ.ศ. 2562 มีการจัดประกวดนางสาวไทยมาแล้ว 51 ครั้ง โดยมีผู้ได้รับตำแหน่งนางสาวสยาม 5 คน, รองนางสาวสยาม 4 คน, นางสาวไทย 46 คน และรองนางสาวไทย 147 คน ทั้งนี้ มีนางสาวไทยสองคนที่เคยรับตำแหน่งนางงามจักรวาล ได้แก่อาภัสรา หงสกุล และภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก มีนางสาวไทยหนึ่งคนเคยรับตำแหน่งรองนางงามจักรวาล คือ จีรนันทน์ เศวตนันทน์ และมีนางสาวไทยหนึ่งคนเคยรับตำแหน่งนางงามนานาชาติ คือ สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์
รายนามนางสาวไทยและรองนางสาวไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 จนถึงปัจจุบัน (ชื่อในสูจิบัตรการประกวด)
ศูนย์สูตร
เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์
เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์  เป็นโรงละครของซีเนริโอ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ตั้งอยู่ที่ชั้น 4 และ 6 ศูนย์การค้าเอสพลานาด ถนนรัชดาภิเษก แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ใช้สำหรับจัดแสดงละครเวทีของซีเนริโอ คอนเสิร์ต การแสดง การประชุม และกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ รวมถึงงานที่จัดแสดงโดยบริษัทในกลุ่มเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เวทีโรงละครเป็นแบบกรอบโพซีเนียม รองรับผู้ชมถึง 1,512 ที่นั่ง นับเป็นโรงละครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยในปัจจุบัน และได้มาตรฐานระดับเดียวกับโรงละครบรอดเวย์
บอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ กรรมการผู้จัดการในขณะนั้นของซีเนริโอ ซึ่งเป็นผู้จัดแสดงละครเวทีแห่งเดียวของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เล็งเห็นถึงความสำเร็จและกระแสตอบรับที่ดีของละครเวทีที่ตัวเองจัดแสดงขึ้น จึงได้ต่อยอดเล็งเพื่อสร้างโอกาสและช่องทางทางธุรกิจใหม่ เพื่อขยายฐานลูกค้าให้มากขึ้นและสร้างกระแสให้คนดูหันมาดูละครเวทีมากขึ้น โดยการสร้างโรงละครขึ้นเพื่อรองรับละครเวทีที่ซีเนริโอจะจัดแสดงในอนาคต โดยซีเนริโอได้ร่วมทุนกับเมืองไทยประกันชีวิต และธนาคารไทยพาณิชย์ สร้างเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ ขึ้นภายในศูนย์การค้าเอสพลานาด รัชดาภิเษก โดยใช้เงินลงทุนรวมจากทั้ง 3 บริษัทเป็นจำนวนเงินมากกว่า 500 ล้านบาท และคาดว่าจะสามารถคืนทุนได้ภายในเวลา 7 ปี
วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดโรงละครอย่างเป็นทางการ และได้ทำการแสดงละครเวที ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล รอบปฐมทัศน์ เป็นละครเวทีเรื่องแรกที่จัดแสดงในโรงละครแห่งนี้
เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ มีพื้นที่ใช้สอยภายในรวมทั้งสิ้นประมาณ 6,500 ตารางเมตร พื้นที่ทั้งหมดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้
รัชดาลัย เธียเตอร์
World Conservation Union
อาร์เคดไฟร์
อาร์เคดไฟร์  เป็นวงดนตรีอินดี้ร็อก มาจากเมืองเล็ก ๆ นอกเมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา มีสมาชิกทั้งหมด 6 คน ก่อตั้งโดย พี่น้อง Win กับ William Butler และ ภรรยาของ Win คือ Regine Charssagne รวมถึงสมาชิกปัจจุบันอีกคือ Richard Reed Parry, Tim Kingsbury และ Jeremy Gara
รวมตัวกันเมื่อปี 2003 มีอัลบั้มชุดแรกชื่อ "Funeral" ซึ่งได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงจากงานศพและดนตรีในโบสถ์ และมีอัลบั้มชุดที่ 2 คือ "Neon Bible"
ดนตรีของพวกเขามีทั้งเครื่องเป่า เครื่องสาย ไซเคเดลิกร็อกและแจ๊สผสมผสานกัน เสียงร้องที่ทุกข์ระทม เนื้อหาที่โอดครวญถึงชีวิตที่อยู่กับความเงียบเหงาเดียวดายในเมืองเล็ก ๆ สมาชิกวงนี้แทบทั้งหมดสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชิ้น จึงไม่เจาะจงว่าใครเล่นอะไรเป็นพิเศษ นอกจากเครื่องดนตรีพื้นฐานอย่าง กีต้าร์, เบส, กลอง แล้ว ยังมีเครื่องดนตรีอื่น ๆ อีกมากมายหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น เปียโน , ไวโอลิน , เชลโล , ดับเบิ้ลเบส , คีย์บอร์ด, เฟรนช์ฮอร์น, หีบเพลงชัก, พิณ ฯลฯ มาเป็นส่วนช่วยเสริม โดยในอัลบั้ม "Neon Bible" ยังได้เพิ่ม Pipe Organ (ที่ใช้กันในโบสถ์คริสต์) , เฮิร์ดดี้-เกอร์ดี้, การร้องประสานเสียง และวงออร์เคสตร้าของฮังการี เข้าไปอีกด้วย
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชาลำดับที่ 6 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นโรงเรียนแพทย์ที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 5 ของประเทศไทย เป็นโรงแพทย์แห่งแรกของภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ได้รับการรับรองจากแพทยสภาและเป็นแห่งที่ 6 ของประเทศถัดจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ, คณะแพทยศาสตร์ เชียงใหม่, คณะแพทยศาสตร์รามาธิบดี และคณะแพทยศาสตร์ สงขลานครินทร์ มีสถานปฏิบัติการคือโรงพยาบาลศรีนครินทร์
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เริ่มการพิจารณาจัดตั้งขึ้นเมื่อในปี พ.ศ. 2511 ศาสตราจารย์ พิมล กลกิจ ได้นำเสนอโครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ สภามหาวิทยาลัยขอนแก่น รับหลักการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ และได้ตั้งคณะกรรมการขึ้น เพื่อพิจารณารายละเอียด วิธีการดำเนินงาน และได้รับความร่วมมือจากรัฐบาลอิสราเอล ส่งผู้เชี่ยวชาญและเจ้าหน้าที่ รวม 5 คน มาจัดการทำ Master plan ของศูนย์แพทยศาสตร์
สภามหาวิทยาลัยขอนแก่น มีมติให้เสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อรับหลักการ และแต่งตั้งกรรมการพิจารณารายละเอียดการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตร์ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2514 และรับหลักการโครงร่างการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามที่เสนอกับให้เสนอคณะรัฐมนตรีอนุมัติต่อไป ซึ่งกรณีสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติได้เสนอไปแล้วจนได้บรรจุเข้าใน "แผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 3" (พ.ศ. 2515 - 2519)
คณะกรรมการบริหารสภาการศึกษาแห่งชาติ อนุมัติการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2515 และประกาศจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์อย่างเป็นทางการขึ้น เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายแพทย์ กวี ทังสุบุตร รักษาการในตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์ และเป็นผู้อำนวยการศูนย์แพทยศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์ เริ่มรับนักศึกษาแพทย์รุ่นที่ 1 ในปี พ.ศ. 2517 โดยคัดจากคณะวิทยาศาสตร์ - อักษรศาสตร์ จำนวน 16 คน เพื่อมาเรียนปีที่สองในคณะแพทยศาสตร์ และเปิดรับสมัครรุ่นที่ 2 เป็นจำนวน 44 คน ในปี พ.ศ. 2518 มหาวิทยาลัยขอนแก่น นำเรื่องเสนอคณะรัฐมนตรี เพื่อขอความเห็นชอบในการรับความช่วยเหลือจากรัฐบาลนิวซีแลนด์ ในการออกแบบและควบคุมการก่อสร้างโรงพยาบาล และคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเริ่มเปิดบริการผู้ป่วยนอกที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยขอนแก่น ณ อาคารชั่วคราวบริเวณสีฐาน โดยมีรองศาสตราจารย์ นายแพทย์ นภดล ทองโสภิต ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนแรก
การก่อสร้างโรงพยาบาล.
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยขอนแก่น เริ่มก่อสร้างในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2518 โดยบริษัท Llewelyn-Davies Weeks Forester-Walkers and Bor. แห่งประเทศอังกฤษ เป็นผู้ออกแบบ และบริษัท Kingston Reynolds Thom &amp; Allardice Limited (KRTA) แห่งประเทศนิวซีแลนด์เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง และเป็นที่ปรึกษาการวางแผนผังออกแบบสร้างคลังเลือดกลาง เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินวางศิลาฤกษ์อาคารโรงพยาบาล ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ชื่อว่าโรงพยาบาลศรีนครินทร์ (SRINAGARIND HOSPITAL) โรงพยาบาลแล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2521 และเริ่มเปิดบริการรักษาพยาบาล ณ โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ในปัจจุบัน