pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เติงกูซาฟียะฮ์ บินตี อัลมาร์ฮุม ซุลตัน มูฮัมเมด มูอัซซัม ชะฮ์ (; ราว พ.ศ. 2381 – 16 มกราคม พ.ศ. 2437) เป็นที่รู้จักในนาม ตนกูสุปิยา, สุเบีย, สุเปีย หรือ สะเปีย เป็นเจ้านายมลายูจากรัฐสุลต่านรีเยา-ลิงกา ที่เคยรับราชการเป็นบาทบริจาริกามุสลิมท่านแรกและท่านเดียวในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และหากเจ้าจอมท่านนี้ประสูติการพระราชบุตร พระราชบุตรพระองค์นั้นก็จะเป็นเจ้าฟ้าโดยอัตโนมัติ เพราะถือว่ามีพระชนนีเป็นเจ้า เช่นเดียวกับกรณีของเจ้าจอมพระองค์เจ้ากำโพชราชสุดาดวง บาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกท่านที่เป็นเจ้านายต่างด้าวเช่นกัน แต่เจ้าจอมทั้งสองท่านก็มิได้ประสูติพระราชบุตรแต่อย่างใด
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตแล้ว ตนกูสุเบียเสกสมรสใหม่กับเติงกูลง บินเติงกูกูดิน (Tengku Long bin Tengku Kudin) ที่รัฐตรังกานู
เจ้าจอมตนกูสุเบียเป็นพระธิดาของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 2 มูอัซซัม ชะฮ์แห่งลิงกา (Sultan Muhammed II Muazzam Shah) เกิดแต่เติงกูเกิลซุม เลอบาร์ ปูติฮ์ (Tengku Kelsum Lebar Putih) หรือปรากฏใน "พงษาวดารเมืองตรังกานู" ว่า ตนกูลีปอ หรือ ริบอ พระชายาพระองค์แรก และเป็นพระธิดาในสุลต่านอะฮ์มัด ชะฮ์แห่งตรังกานู (Sultan Ahmad Shah) หรือพระยาตรังกานูอามัด ใน "พงษาวดารเมืองตรังกานู" ระบุว่า "...ตนกูลีปอเปนภรรยาเจ้าเมืองสิงคา มีบุตร คือ สุลต่านมะหะมุด ๑ ตนกูสะเปีย ๑..." โดยเจ้าจอมตนกูสุเบียมีพระพี่น้องรวมพระชนกชนนีสามพระองค์ มีพระเชษฐาคือสุลต่านมะฮ์มุดที่ 4 มูซัฟฟาร์ ชะฮ์ (Sultan Mahmud IV Muzaffar Shah) หรือ สุลต่านมะหะมุด หรือมหะมุด เป็นสุลต่านเมืองลิงกาพระองค์ถัดมา
บางแหล่งข้อมูลระบุว่า ตนกูสุเบียเป็นพระธิดาลำดับที่เจ็ดของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 2 มูอัซซัม ชะฮ์ ประสูติแต่เอินจิกฮาลีมะฮ์ บินตี อับดุลละฮ์ พระชายาชาวจีนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม จากข้อมูลนี้ตนกูสุเบียมีเชื้อสายจีนครึ่งหนึ่ง และเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีของสุลต่านมะฮ์มุด มูซัฟฟาร์ ชะฮ์
ในราชสำนักสยาม.
เจ้าจอมตนกูสุเบียได้เข้าไปรับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4" ความว่า
"ณ วันศุกร เดือน ๘ อุตราสาธ แรม ๔ ค่ำโปรดฯ ให้สุลต่านเข้าเฝ้าพร้อมด้วยศรีตวันกรมการเมืองตรังกานู ซึ่งเข้ามาถวายต้นไม้ทองเงิน เสด็จออกรับใหญ่ให้เป็นเกียรติยศแก่สุลต่านมะหมุด ๆ คิดถึงพระเดชพระคุณ จึงยกน้องหญิงต่างมารดาอายุ ๒๓ ปี ชื่อตนกูสุปิยาถวายให้ทำราชการอยู่ข้างใน"
ตนกูสุเบียถือเป็นพระสนมที่เป็นอิสลามิกชนท่านแรกและท่านเดียวในรัชกาล และรับราชการอย่างไม่เต็มใจ แต่ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นหลักประกันสำหรับการแสดงความจงรักภักดีของรัฐสุลต่านตรังกานูและลิงกาที่มีต่อกษัตริย์สยาม รวมทั้งมุ่งหวังให้กรุงสยามแทรกแซงการเมืองของอาณาจักรปะหังที่สุลต่านมะฮ์มุดที่ 4 หมายพระทัยจะยึดครอง ด้วยความที่เจ้าจอมตนกูสุเบียมีพระชาติกำเนิดเป็นเจ้านายจากต่างประเทศ หากเจ้าจอมมีพระสูติการพระราชบุตร พระราชบุตรพระองค์นั้นจะถูกยกเป็น "เจ้าฟ้า" ตั้งแต่แรกประสูติหรือที่เรียกว่า "เจ้าฟ้าตรง" หรือ "เจ้าฟ้าไบไรต์" เช่นเดียวกับเจ้าจอมพระองค์เจ้ากำโพชราชสุดาดวง พระสนมอีกพระองค์หนึ่งที่เป็นเจ้านายจากเมืองเขมร แต่เจ้าจอมก็มิได้ให้ประสูติการพระราชโอรส ดังปรากฏใน "ธรรมเนียมในราชตระกูลสยาม" ความว่า
"...ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นักเยี่ยมซึ่งเป็นบุตรสมเด็จพระเจ้านโรดมเจ้ากรุงกัมพูชา ซึ่งโปรดฯ ให้เป็นพระองค์เจ้ากำโพชราชสุดาดวง แลตนกูสุเบีย ซึ่งเป็นน้องสาวสุลต่านมหมุดเมืองลิงงา เป็นพระสนมอยู่ทั้งสองคน ก็ได้ปรารภเป็นการดังทราบทั่วกัน ถ้าพระราชบุตรเกิดด้วยเจ้า ๒ คนนี้ ก็ต้องเป็นเจ้าฟ้าตามธรรมเนียมเหมือนกัน แต่ก็มีคนรังเกียจอยู่ในการที่จะต้องเป็นดังนั้นมาก"
ในงานเขียนของแอนนา ลีโอโนเวนส์ ครูสอนภาษาอังกฤษในราชสำนักรัชกาลที่ 4 กล่าวถึงเจ้าจอมตนกูสุเบียว่าเป็นเจ้าจอมที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตกหลุมรักตั้งแต่เธอเข้ามาในราชสำนัก แต่ตนกูสุเบียนั้นไม่ค่อยเต็มใจจะถวายงานและวางท่าทีนิ่งเฉย ที่สุดจึงถูกปลดจากตำแหน่งและใช้ชีวิตอยู่ล้าหลังในกำแพงวัง หลังสุลต่านมะฮ์มุด พระเชษฐาถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2407 พระยาตรังกานูจึงส่งหนังสือขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต นำครอบครัวของสุลต่านมะฮ์มุดในกรุงเทพมหานครกลับคืน ก็โปรดเกล้าพระราชทานให้ไป ส่วนตนกูสุเบียยังอยู่พำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังต่อไป
สมรสใหม่.
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2411 ล่วงมาในปี พ.ศ. 2419 เจ้าจอมตนกูสุเบียจึงกราบบังคมทูลลาออกไปอาศัยกับพระยาตรังกานูอุมา ผู้ลุง ก่อนเสกสมรสใหม่กับเติงกูลง บินเติงกูกูดิน (Tengku Long bin Tengku Kudin) หรือปรากฏใน "พงษาวดารเมืองตรังกานู" ว่าตนกูหลงบุตรตนกูเดน หลานพระยาตรังกานูกาโหด ในปีเดียวกันนั้น และไปใช้ชีวิตที่ตรังกานู มีบุตรธิดาสองคน เป็นชายชื่อเติงกูงะฮ์ บินเติงกูลง อีกคนเป็นหญิงไม่ปรากฏนาม ตนกูสุเบียอาศัยอยู่ที่นั่นจนกระทั่งสามีเสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2428
หลังเจ้าจอมตนกูสุเบียออกจากพระบรมมหาราชวังกรุงสยามไปแล้ว แต่ก็ยังปรากฏในบันทึกของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ที่ทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2431 ขณะโดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประพาสภาคใต้ที่ทรงพบเจ้าจอมตนกูสุเบียร่วมเฝ้าแหนที่ตรังกานูด้วย ความว่า
"๓ โมงเช้า ๔๐ มินิต (09.40 น.) ถึงเมืองตรังกานู [...] พระยาตรังกานูกับรายามุดาศรีตวันกรมการมาคอยรับเสด็จพร้อมกัน ประทับอยู่ครู่หนึ่งแล้วเสด็จลงเรือไปประทับ​ที่บ้านพระยาตรังกานู มีแขกแต่งเป็นคู่แห่เหมือนเมืองกลันตัน ถึงบ้านมีผู้หญิงแต่งตัวคลุมหัวมาคอยรับอยู่มาก มีตนกูสะเปียซึ่งเคยเข้าอยู่เป็นเจ้าจอมทูลหม่อมปู่เป็นต้น..."
เจ้าจอมตนกูสุเบียถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2437
อำเภอเฟิ่งหยาง
อำเภอเฟิ่งหยาง  เป็นอำเภอหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครฉูโจว มณฑลอานฮุย สาธารณรัฐประชาชนจีน ณ ปี 2013 อำเภอนี้มีประชากร 765,600 คน
อำเภอแห่งนี้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นนิวาสสถานที่ประสูติของจักรพรรดิหงอู่ หรือจักรพรรดิจูหยวนจาง ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง
อำเภอเฟิ่งหยางแบ่งการปกครองออกเป็น 14 เมือง และ 1 ตำบล โดยที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ในเมืองฝู่เฉิง
อำเภอเพ่ย์
อำเภอเพ่ย์  เป็นอำเภอหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครสฺวีโจว มณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครจี่หนิง มณฑลชานตง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครจ่าวจวง มณฑลชานตง
อำเภอเพ่ย์เป็นบ้านเกิดของหลิว ปัง ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นเกา ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่น ทั้งเป็นบ้านเกิดของฝาน ข่วย (樊哙) ขุนศึกคู่ใจของหลิว ปัง
ในอำเภอนี้ เคยมีเมืองโบราณชื่อ เสี่ยวเพ่ย์ (小沛) ตั้งอยู่ ในสมัยสามก๊กเสี่ยวเพ่ย์เป็นเมืองในสังกัดมณฑลชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ก่อนตายโตเกี๋ยมมอบมณฑลให้แก่เล่าปี่ ครั้นมณฑลถูกลิโป้ยึดครอง เล่าปี่ก็หนีมาอาศัยที่เสี่ยวเพ่ย์
ปัจจุบันอำเภอเพ่ย์ประกอบด้วย 15 เมือง ( "เจิ้น") ดังนี้
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา (เดิม หม่อมเจ้าดวงประภา; 17 มกราคม พ.ศ. 2382 – 2 เมษายน พ.ศ. 2438) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามาลัย ชาววังขนานพระนามลำลองว่า "พระองค์ตุ้ย" สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเรียกว่า "น้าตุ้ย"
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามาลัย เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 ขึ้น 2 ค่ำ ปีจอ สัมฤทธิศก จ.ศ. 1200 ตรงกับวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2381 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2482) มีพระโสทรขนิษฐา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุดาสวรรค์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันอังคาร เดือน 5 ขึ้น 8 ค่ำ ปีมะแม สัปตศก จ.ศ. 1257 ตรงกับวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2438 สิริพระชันษา 56 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2439)
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นประธานในการแจกเบี้ยหวัดฝ่ายในฝ่ายพระบวรราชวังและบังคับบัญชาการสิทธิ์ขาดมาจนตลอดรัชสมัย ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้ดูแลรักษาและบังคับบัญชาราชการฝ่ายในในพระบวรราชวัง
เมื่อปี พ.ศ. 2429 เมื่อกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ทิวงคตแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสถาปนาสยามมกุฎราชกุมาร อย่างสมเด็จหน่อพระพุทธเจ้าตามราชประเพณีเดิม จึงประกาศพระราชกฤษฎีกาเลิกตำแหน่งพระมหาอุปราชฝ่ายหน้าแต่นั้นมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริจะไม่ให้พระราชวังบวรสถานมงคลเป็นที่ร้าง จึงโปรดฯ ให้คงจัดรักษาเป็นพระราชวัง ให้มีเจ้าพนักงานรักษาหน้าที่อยู่อย่างเดิม ทรงมอบหมายการปกครองให้พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสำเร็จราชการฝ่ายในทั่วไป และโปรดฯ ให้เสด็จมาประทับที่พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส
เมื่อพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา สิ้นพระชนม์ โปรดฯ ให้ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุดาสวรรค์ พระโสทรขนิษฐาในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา ทรงสำเร็จราชการฝ่ายในวังหน้าต่อมา เหมือนอย่างพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงประภา และโปรดฯ ให้พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์ พระโสทรกนิษฐภคินีในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญเสด็จขึ้นมาประทับที่พระที่นั่งบวรบริวัติมาจนตลอดรัชสมัย
ราชวงศ์เนอร์วัน-อันโตเนียน
ราชวงศ์เนอร์วัน-อันโตเนียน เป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิโรมัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 96 ถึงปี ค.ศ. 192 ประกอบไปด้วย ห้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม (Five Good Emporors) เป็นช่วงเวลาที่จักรวรรดิโรมัน อยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิห้าพระองค์ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีความยุติธรรม ได้แก่ จักรพรรดิแนร์วา จักรพรรดิทราจัน จักรพรรดิเฮเดรียน จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส และจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส นอกจากนี้แล้วยังมีจักรพรรดิลูกิอุส เวรุสที่ปกครองร่วมกับจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส และจักรพรรดิก็อมมอดุส ผู้ที่มีจิตใจเหี้ยมโหดต่างจากจักรพรรดิคนก่อน ๆ ของราชวงศ์
เจ้าจอมบุญนาก ในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมบุญนาก หรือมีสมญาว่า บุญนากสีดา เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เจ้าจอมบุญนากมีบิดาเป็นชาวจีน กับมารดาชาวญวน แต่ไม่ทราบว่าบิดามารดามีจากตระกูลใดหรือประกอบกิจอันใดมา เธอได้สนองพระเดชคุณเป็นที่พอพระราชหฤทัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเป็นอย่างยิ่งจึงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดถึง 10 ชั่ง แต่มิได้ให้ประสูติพระราชโอรสธิดาแต่อย่างใด พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งอยู่ร่วมสมัยและได้ทันเห็นเจ้าจอมบุญนากนี้ ได้ตรัสเล่าถึงเจ้าจอมท่านนี้ไว้ว่า
"เมื่อในรัชกาลที่ ๑ ได้ทำการฉลองพระเดชพระคุณในพระบรมมหาราชวังโปรดพระราชทานเบี้ยหวัดถึงปีละ ๑๐ ชั่ง ทั้งเป็นเจ้าจอมตัวเปล่าไม่มีพระองค์เจ้าและชาติตระกูลก็หาทราบไม่ ทราบว่าบิดาเป็นจีน มารดาเป็นญวน [บิดามารดา] หาได้เป็นข้าราชการตำแหน่งใดไม่ แต่จะดีอย่างไร จึงเล่าจึงลือ จึงโปรดปรานนักหนาไม่ทราบเลย ได้เห็นเมื่อชราแล้ว เอาเป็นแน่ไม่ได้"
ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาอิ่ม ในรัชกาลที่ 1)
ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาอิ่ม) หรือ อิ่ม อิเหนา เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เจ้าจอมมารดาอิ่ม เป็นธิดาเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน รัตนกุล) สมุหนายกในรัชกาลที่ 2 เดิมเป็นละครหลวงสมัยกรุงธนบุรี แล้วได้เป็นละครหลวงรุ่นใหญ่ในรัชกาลที่ 1 เมื่อประมาณ พ.ศ. 2333 ได้รับราชการเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 1 มีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้รับราชการเป็นท้าววรจันทร์ท่านที่ 2 ต่อจากท้าววรจันทร์ (แจ่ม) มีหน้าที่บริหารงานฝ่ายในทั้งปวง
แม่น้ำซองกาเลีย
แม่น้ำซองกาเลีย หรือ ห้วยซองกาเลีย เป็นลำน้ำสายหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี ไหลผ่านคดเคี้ยวผ่านชุมชนและหมู่บ้านของชาวกะเหรี่ยงหลายแห่ง เป็นแม่น้ำที่แบ่งตัวอำเภอสังขละบุรีออกเป็นสองฝั่ง ก่อนไหลไปรวมกับลำน้ำอีกสองสายคือแม่น้ำรันตีและแม่น้ำบีคี่ใหญ่กลายเป็นแม่น้ำแควน้อย ณ จุดที่เรียกว่า "สามสบ" หรือ "สามประสบ" ใกล้กับสะพานอุตตมานุสรณ์ (สะพานมอญ) และวัดวังก์วิเวการาม คำว่า "ซองกาเลีย" เป็นภาษามอญแปลว่า "ฝั่งโน้น" ในปัจจุบันแม่น้ำซองกาเลียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบผจญภัยด้วยการล่องเรือคายักจากสะพานซองกาเลียไปยังสะพานอุตตมานุสรณ์
แม่น้ำซองกาเรีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า
สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า (, Pyihtaunghcu Soshallaitsammat Myanmar Ninengantaw) ตั้งแต่ปี 1974 ถึง 1988 สหภาพพม่า (, Pyidaunzu Myăma Nainngandaw) ตั้งแต่ 1962 ถึง 1974 เป็นรัฐสังคมนิยมในประเทศพม่า ตั้งแต่ปี 1962 ถึง 1988 โดยมีเป้าหมายจะพัฒนาเศรษฐกิจ ลดอิทธิพลจากต่างประเทศในพม่าและเพิ่มบทบาทของทหาร สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่าก่อตั้งจากการปฏิวัติสังคมนิยมที่นำโดย เน วิน และคณะปฏิวัติ (RC) ในปี 1962 ได้กระทำภายใต้ข้ออ้างของวิกฤตเศรษฐกิจศาสนาและการเมืองในประเทศโดยเฉพาะประเด็นเกี่ยวกับสหพันธรัฐ
แม่น้ำบีคี่ใหญ่
แม่น้ำบีคี่ใหญ่ เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในอำเภอทองผาภูมิและอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไหลไปรวมกับลำน้ำอีกสองสายคือแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำรันตีกลายเป็นแม่น้ำแควน้อย ณ จุดที่เรียกว่า "สามสบ" หรือ "สามประสบ" ใกล้กับสะพานอุตตมานุสรณ์ (สะพานมอญ) และวัดวังก์วิเวการาม
แม่น้ำบีคี่ใหญ่เป็นแม่น้ำที่ท่วมไหลลึกเข้าไปถึงต้นน้ำ เป็นแหล่งอาศัยที่สำคัญของสัตว์น้ำอันเป็นทรัพยากรที่สำคัญจำนวนมาก เป็นแหล่งอาศัยและแพร่กระจายพันธุ์ของพันธุ์ปลาขนาดใหญ่ เช่น ปลาค้าวดำ ปลายี่สก ปลากา ปลาตะเพียน และปลาเวียน เป็นต้น ปลาเหล่านี้มีพฤติกรรมวางไข่ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมอันเป็นช่วงฤดูฝนในบริเวณที่เป็นต้นน้ำจำนวนมาก อีกทั้งยังไหลผ่านชุมชนและหมู่บ้านของชาวกะเหรี่ยงอีกหลายแห่ง
ในปัจจุบัน แม่น้ำบีคี่ใหญ่เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดกาญจนบุรีร่วมกับแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำรันตี
แม่น้ำรันตี
แม่น้ำรันตี หรือ ห้วยแม่รันตี เป็นลำน้ำสายหนึ่งในอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไหลไปรวมกับลำน้ำอีกสองสายคือแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำบีคี่ใหญ่กลายเป็นแม่น้ำแควน้อย ณ จุดที่เรียกว่า "สามสบ" หรือ "สามประสบ" บริเวณแนวแบ่งเขตตำบลหนองลูกับตำบลปรังเผล
แม่น้ำรันตีมีต้นกำเนิดที่พื้นที่ทางตอนใต้ของทุ่งใหญ่นเรศวรฝั่งตะวันตก เกิดจากลำห้วยน้อยใหญ่หลายสายไหลมารวมกัน ทำให้เกิดมีน้ำตกน้อยใหญ่หลายแห่ง เช่น น้ำตกป่งป๊ง ซึ่งเกิดจากลำห้วยสาขาของแม่น้ำรันตีฝั่งซ้าย
ในปัจจุบัน แม่น้ำรันตีเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงผจญภัยและชื่นชมธรรมชาติแห่งหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรีร่วมกับแม่น้ำสองสายข้างต้น เช่น ล่องแก่ง พายเรือคายัก พักผ่อนบนเรือนแพ เป็นต้น
กุ้งพิงก์ฟลอยด์
กุ้งพิงก์ฟลอยด์  กุ้งทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์กุ้งดีดขัน หรือกุ้งกระเตาะ (Alpheidae) เป็นกุ้งที่เพิ่งค้นพบและได้รับการบรรยายเมื่อปี ค.ศ. 2017
กุ้งพิงก์ฟลอยด์ มีลักษณะเด่นที่มีลำตัวใสเกือบจะมองเห็นทะลุมีสีเขียวเหลือบ มีขนาดเล็กกว่ากุ้งดีดขันทั่วไป แต่มีจุดเด่นที่มีก้ามข้างขวาที่มีขนาดใหญ่สีชมพูสดใส จึงทำให้ได้ชื่อว่า "พิงก์ฟลอยด์" ตามชื่อของวงดนตรีร็อกระดับตำนานสัญชาติอังกฤษ พิงก์ฟลอยด์ อันเนื่องจากหัวหน้าคณะนักวิทยาศาสตร์จากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ผู้ทำการอนุกรมวิธานชื่นชอบในผลงานของวงมาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น อีกทั้งกุ้งพิงก์ฟลอยด์เป็นหนึ่งในกุ้งดีดขัน ที่สามารถดีดแรงน้ำด้วยก้ามขนาดใหญ่เป็นเสียงดังได้ถึง 210 เดซิเบล ซึ่งดังพอที่จะทำให้ปลาขนาดเล็กตายหรือช็อกได้ทันที ซึ่งเมื่อปี ค.ศ. 1980 วงพิงก์ฟลอยด์เคยถูกบันทึกว่าเสียงกลองทำให้ปลาในบ่อเลี้ยงข้าง ๆ สถานที่เล่นตายยกบ่อมาแล้ว
พบกระจายพันธุ์ในซากปะการังที่ตายแล้วและซอกหินใต้น้ำของอ่าวปานามา บริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
Synalpheus pinkfloydi
ฉลามบก
ฉลามบก (CHiPs) คือ ละครโทรทัศน์อเมริกันที่ออกอากาศตอนแรกบนบริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งชาติ (NBC) ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2520 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ฉลามบก เป็นละครที่เกาะติดชีวิตของสองเจ้าหน้าที่ตำรวจรถจักรยานยนต์ (motorcycle police officer) แห่งสายตรวจทางหลวงแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย (California Highway Patrol) (CHP) ละครซีรี่ส์นี้ได้ออกอากาศฉายไปถึง 139 ตอน กว่าหกฤดูกาล, รวมกับอีกหนึ่งครั้งของภาพยนต์โทรทัศน์ที่ได้นำกลับมาสร้างใหม่ เมื่อ 27 ตุลาคม 2541
ซื่อหม่าอี้
ละครคน
ละครคน เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า-โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ ว.วินิจฉัยกุล ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้งด้วยกัน
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530 ผลิตโดย บริษัท ทีวี เอ จำกัด บทโทรทัศน์ ดาลัด คุปตะเวทิน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช, อลิศ คริสตัน, ปรารถนา บรรจงสร้าง, รัญญา ศิยานนท์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2560 โดยสร้างในโปรเจกต์ The Writers ผลิตโดย บริษัท กู๊ดซีนส์ จำกัด บทโทรทัศน์ ธัญลักษณ์ จุลพงษ์ กำกับการแสดงโดย คฑาเทพ ไทยวาณิช นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี,นันทิดา แก้วบัวสาย,อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์,นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล,พิมพ์ทอง วชิราคม,อัครวุฒิ มังคลสุต,เดือนเต็ม สาลิตุล,อาภาศิริ นิติพน,สันติสุข พรหมศิริ,อภิรดี ภวภูตานนท์,เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล,เทวินทร์ สุรเชิดเกียรติ,ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล,รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 - 21.45 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2560−18 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 และตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็นทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 21.35 น.ทาง จีเอ็มเอ็ม 25 ต่อจากละครเรื่องป่ากามเทพ
เพราะชีวิตคือละคร ที่ทุกคนต่างมีบทบาทที่ต้องแสดง แต่ชีวิต...ต่างจากละครตรงที่ ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่า บทบาทของแต่ละคน จะจบลงที่ตรงไหนทุกคนทำได้แค่เพียง...แสดงในบทของตัวเอง ที่ได้รับในวันนี้ ให้ดีที่สุด
กองทัพลัตเวีย
กองทัพลัตเวีย  เป็น กองทัพ ของ สาธารณรัฐลัตเวีย มีกำลังพลประจำการประมาณ 12,000 นาย กองทัพลัตเวียมีกองทัพหลักคือ กองทัพบก, กองทัพเรือ, กองทัพอากาศ และ กองกำลังรักษาดินแดน
ภารกิจของกองกำลังแห่งชาติ (NAF) คือการปกป้องอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของประเทศและเพื่อปกป้องประชาชนจากการรุกรานทางทหารจากต่างประเทศหรือในประเทศ เพื่อดำเนินงานเหล่านี้กองกำลังแห่งชาติจัดให้มีการป้องกันประเทศ พื้นที่อากาศและน่านน้ำแห่งชาติมีส่วนร่วมในขนาดใหญ่วิกฤตการดำเนินการตอบสนองฉุกเฉินดำเนินการช่วยเหลือการดำเนินงานและมีส่วนร่วมในต่างประเทศการรักษาสันติภาพการดำเนินงาน
กองทัพลัตเวียประกอบด้วย:
เทศบาลตำบลโกสุมพิสัย
เทศบาลตำบลโกสุมพิสัย เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะ 3 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านคุ้มกลาง บ้านคุ่มสัวข์ และบ้านคุ้มไต้ ขึ้นเป็น "สุขาภิบาลหัวขวาง" มีประชากรทั้งหมด 4,857 คน ต่อมาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงแนวเขตสุขาภิบาลขวางใหม่ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอน 114 ทำให้สุขาภิบาลหัวขวางประกอบด้วยหมู่บ้านต่าง ๆ ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านคุ้มกลาง หมู่ที่ 2 บ้านคุ้มได้ หมู่ที่ 3 บ้านคุ้มสังข์ หมู่ที่ 10 บ้านคุ้มสังข์ หมู่ที่ 11 บ้านคุ้มใต้ หมู่ที่ 12 บ้านคุ้มสังจ์ และหมู่ที่ 13 บ้านคุ้มกลาง มีเขตพื้นที่ 5.55 ตารางกิโลเมตร ประชากร 10,456 คน จำนวน 2,064 หลังคาเรือน
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น "เทศบาลตำบลหัวขวาง" ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ซึ่งประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 มีผลบังคับใช้เมื่อพ้นกำหนด 90 วันนับแต่วันประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
วิทยาลัยสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: College of Allied Health Sciences, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันจัดการศึกษาที่ ศูนย์การศึกษาจังหวัดสมุทรสงคราม ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์การแพทย์
วิทยาลัยสหเวชศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งตามมติสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาได้อนุมัติให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เพื่อวัตถุประสงค์การจัดการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์การแพทย์ ซึ่งทางมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทามีความพร้อม มีประสบการณ์และมีความสำเร็จในการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ(การดูแลเด็กเล็กและผู้สูงอายุ) วิทยาศาสตร์สุขภาพและความงาม ในคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ขณะนั้น)
นอกจากนี้ตามการวางแผนงานของวิทยาลัยสหเวชศาสตร์ยังได้มีการเตรียมการเปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องในอนาคต อาทิเช่น
วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: College of Nursing and Health, Suansunandha Rajabhat University)  เป็นส่วนราชการไทยเทียบเท่าระดับคณะวิชา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการผลิตบัณฑิตสาขาวิชาพยาบาลศาสตร์และสาขาวิชาด้านสุขภาพ ที่มีความรู้และความสามารถทั้งทางด้านทฤษฏีและด้านปฏิบัติตามมาตรฐานวิชาชีพ มีคุณธรรมและจริยธรรมในการดำเนินชีวิตและประกอบวิชาชีพ มีภาวะผู้นำและมีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศเพื่อการสื่อสารและการทำงานในระดับสากล
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ระบุไว้ว่า "บุคคลย่อมเสมอภาคกันในการรับบริการทางสาธารณสุขที่ได้มาตรฐานและผู้ยากไร้มีสิทธิได้รับการรักษาพยาบาลจากสถานบริการสุขภาพของรัฐโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และการบริการทางสาธารณสุขของรัฐต้องเป็นไปอย่างทั่วถึงและมีประสิทธิภาพ"
เมื่อปี พ.ศ. 2545 ประกาศใช้พระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ โดยมีเป้าหมายให้ประชาชนทุกคนได้รับบริการสุขภาพอย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน ซึ่งการที่จะบรรลุตามเป้าหมายนั้นได้จะต้องมีบุคลากรด้านสุขภาพเพื่อให้บริการทางสาธารณสุขให้มีจำนวนเพียงพอ และมีประสิทธิภาพที่จะให้บริการแก่ประชาชนได้อย่างทั่วถึง
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตระหนักถึงบทบาทหน้าที่ของมหาวิทยาลัย ที่จะช่วยตอบสนองนโยบายของรัฐในการผลิตบัณฑิตทางการพยาบาล เพื่อมุ่งเน้นการพัฒนาสุขภาพของประชาชน ตลอดจนความเสมอภาคของประชาชน ในการได้รับการบริการสุขภาพ เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนอันเป็นพื้นฐานในการพัฒนาประเทศต่อไป
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จึงมีคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการพัฒนาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตโดยคณะกรรมการมีหน้าที่วางแผนและกำหนดทิศทางในการเปิดสอนสาขาพยาบาลศาสตร์ และดำเนินโครงการจัดตั้งวิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพจัดทำหลักสูตร ดำเนินการในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อให้การเปิดสอนและการจัดตั้ง "วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ" เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ
คณะกรรมการฯ ได้ยกร่างหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และประชุมวิพากษ์หลักสูตร 2 ครั้ง โดยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จากนั้นร่างหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ได้ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัย และคณะกรรมการสภาวิชาการของมหาวิทยาลัย และนำเข้าสู่การพิจารณาของสภามหาวิทยาลัยในคราวประชุม เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2549 ซึ่งสภามหาวิทยาลัยมีมติให้ความเห็นชอบหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่) พ.ศ. 2550 และอนุมัติการเปิดรับนักศึกษาในภาคเรียนที่ 1/2550 ต่อมาสภามหาวิทยาลัยมีมติในคราวประชุม
ต่อมาวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 สภามมหาวิทยาฯ ได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ และสภาการพยาบาลมีมติให้การรับรองวิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาและให้ความเห็นชอบหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตในเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550
ปี พ.ศ. 2550 วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ เริ่มเปิดสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตเป็นรุ่นแรก รับโดยรับนักศึกษาจำนวน 80 คน จนกระทั่งปัจจุบัน
ความร่วมมือกับหน่วยงานอื่น ๆ.
ความร่วมมือในทางวิชาการตลอดจนการดำเนินกิจกรรม การบริหารโครงการข้อมูลที่เป็นความลับ การรักษาความลับ การตีพิมพ์ผลงาน ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ตามโครงการฯ ให้หน่วยงานทั้งสองฝ่ายร่วมกันพิจารณาในรายละเอียดของโครงการที่จัดขึ้นเป็นรายกรณี
หน่วยงานที่ทำความร่วมมือ
การรับนักศึกษาเข้าศึกษา.
วิทยาลัยพยาบาลและสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดรับสมัครนักเรียน ผู้จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (สายวิทย์-คณิต) เพื่อเข้าศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ระดับปริญญาตรี  หลักสูตรการศึกษา ๔ ปี ประเภทรับตรงเท่านั้น ใในช่วงระหว่างเดือนมกราคม - เมษายน ของทุกปี
วิทยาลัยการภาพยนตร์ศิลปะการแสดงและสื่อใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดอุดรธานี
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดอุดรธานี (อังกฤษ: Suan Sunandha Rajabhat University, Udon Thani Education Center) เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2557 ตั้งอยู่ที่ตำบลสามพร้าว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
จังหวัดอุดรธานี มีแผนแผนการพัฒนาจังหวัดในทางด้านเศรษฐกิจและสังคมระดับภูมิภาคและความต้องการเป็นศูนย์กลางการศึกษาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ประกอบกับแนวความคิดของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี (อบจ.) ต้องการที่จะพัฒนาบุคลากรท้องถิ่นเตรียมความพร้อมในนโยบายดังกล่าวและต้องการแก้ปัญหาสังคมอันสืบเนื่องมาจากนักเรียนทั้งจังหวัดอุดรธานีและในจังหวัดข้างเคียงสำเร็จการรศึกษามัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 มีจำนวนมากทุกๆปี แต่จังหวัดมีสถาบันการศึกษาของรัฐบาลเพียง 2 สถาบัน คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี และสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตอุดรธานี เท่านั้น ไม่เพียงพอต่อการรับนักเรียนที่จบการศึกษาได้ทั้งหมดประกอบกับต้องการที่จะลดค่าใช้จ่ายของผู้ปกครองที่ต้องส่งบุตรหลานเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเอกชนทั้งในกรุงเทพมหานครและส่วนภูมิภาค ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี จึงมีความต้องการที่จะสนับสนุนให้มีสถาบันการศึกษาเข้ามาจัดตั้งในจังหวัดอุดรธานี โดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานีจะเป็นผู้รับผิดชอบงบประมาณการก่อสร้าง ครุภัณฑ์และสถานที่ตั้งทั้งหมดประกอบกับยุทธศาสตร์ประจำจังหวัดที่ต้องการเปลี่ยนแปลงทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น
เหตุผลจังหวัดอุดรธานีเลือก "มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา"
จังหวัดอุดรธานีประกอบกับแนวความคิดผู้บริหารองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี (อบจ.) ได้สอดคล้องตรงกับปรัชญาของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาที่ไม่ได้เป็นเพียงแหล่งการศึกษาที่มีบทบาทหน้าที่สำคัญในการพัฒนาและผลิตบัณฑิตที่มีความรู้และความสามารถในสาขาวิชาชีพต่างๆ ออกไปสู่สังคมไทยมาโดยตลอดระยะเวลาอันยาวนานกว่า 6 ศวรรษเท่านั้น หากแต่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทายังได้มุ่งเน้นการดำเนินกิจกรรมในลักษณะอื่นๆ อีกมากมายกี่ยวกับการค้นคว้าวิจัยเพื่อเพิ่มพูนองค์ความรู้ให้แก่แวดวงวิชาการ การทำนุบำรุงและเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมอันดีงามของชาติ รวมทั้งการบริการวิชาการต่างๆ ให้กับสังคมไทย เหตุผลเพราะ
เหตุผลการก่อตั้งเป็น "ศูนย์การศึกษาจังหวัดอุดรธานี"
ดังนั้นจังหวัดอุดรธานี และผู้บริหารองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี ร่วมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จึงมีแผนพัฒนาเบื้องต้นโดยการจัดตั้งเป็นศูนย์นอกสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา(ศูนย์กลาง)ในจังหวัดอุดรธานีขึ้น  แล้วยกระดับเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตอุดรธานี และพัฒนาต่อเนื่องเป็นมหาวิทยาลัยอุดรธานีในอนาคต โดยมุ่งเน้นให้มหาวิยาลัยอุดรธานี มีการจัดการเรียนการสอนที่โดดเด่นตรงกับยุทธศาสตร์จังหวัดอุดรธานีและงจังหวัดใกล้เคียงต่อไป
ศูนย์การศึกษาจังหวัดอุดรธานี ปัจจุบันเปิดทำการสอน 3 หลักสูตร ได้แก่
โรงเรียนไชยวานวิทยา
โรงเรียนไชยวานวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสหวิทยาเขตหนองหาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20 (จังหวัดอุดรธานี) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 7 หมู่  11 บ้านค่ายเสรี ตำบลไชยวาน อำเภอไชยวาน  จังหวัดอุดรธานี