pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การจัดอันดับโดย uniRank University Ranking ผลการจัดอันดับของเว็บไซต์และองค์กรระหว่างประเทศ 4 International Colleges &amp; Universities หรือ www.4icu.org ประกาศผล " The 2017 University Web Rankings : Top 200 Universities in the world " หรือ เว็บมหาวิทยาลัยยอดนิยมระดับโลก ที่มีการสืบค้นและเข้าชมมากที่สุดจากตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา จาก 200 ประเทศทั่วโลก ซึ่งมีการดำเนินการจัดอันดับความนิยมเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่างๆ มาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 และ รายงานผลปีละ 2 ครั้ง ในเดือนมกราคมและเดือนกรกฎาคม เรียกว่า uniRank University Ranking™
เพชรกิจกรรม.
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จัดให้มีการทำกิจกรรมนอกหลักสูตร โดยมีการกำหนดเป็นหัวข้อกิจกรรมต่างๆ เป็น 2 ลักษณะ ลักษณะแรก เป็นกิจกรรมเชิงบังคับ และลักษณะที่สอง เป็นกิจกรรมที่สามารถเลือกทำได้ ซึ่งนักศึกษาจะต้องบันทึกกิจกรรมต่างๆ ที่ทำลงในสมุดบันทึกกิจกรรม หรือ Electronic Diamond Book ซึ่งถือเป็นหลักฐานสำคัญว่านักศึกษาได้เรียนรู้กิจกรรมนอกหลักสูตร และได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยว่าตนมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ อันมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนานักศึกษาให้เป็นบัณฑิตที่สมบูรณ์เปี่ยมด้วยความรู้คู่ความดี ก้าวทันการเปลี่ยนแปลงของโลก และดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข
สำหรับกิจกรรมที่นักศึกษาต้องทำเป็น 8 หมวด คือ
นักศึกษาทุกหลักสูตรปริญญาตรี ต้องทำกิจกรรมให้ครบทั้งหมด โดย 4 ปีภาคปกติจะต้องมีจำนวนกิจกรรมที่กำหนดไม่น้อยกว่า 16 กิจกรรม ปีละไม่ต่ำกว่า 50 ชั่วโมง ครบ 8 หมวด และ 3 กิจกรรมบังคับ ส่วนการได้รับทรานสคริปและเกียรติบัตรแสดงการเข้าร่วมทำกิจกรรม ภาคปกติจะต้องมีจำนวนกิจกรรมที่กำหนดไม่น้อยกว่า 32 กิจกรรม ปีละไม่ต่ำกว่า 50 ชั่วโมง ครบ 8 หมวด และ 3 กิจกรรมบังคับ และภาคพิเศษต้องมีจำนวนกิจกรรมที่กำหนดไม่น้อยกว่า 8 กิจกรรม ครบ 8 หมวด และ 1 กิจกรรมบังคับ (ชมหอศิลป์) ส่วนการได้รับทรานสคริปและเกียรติบัตรแสดงการเข้าร่วมทำกิจกรรม ภาคปกติจะต้องมีจำนวนกิจกรรมที่กำหนดไม่น้อยกว่า 16 กิจกรรม ครบ 8 หมวด และ 1 กิจกรรมบังคับ (ชมหอศิลป์) จึงจะถือว่าทำกิจกรรมนอกหลักสูตรและได้รับประสบการณ์เพื่อพัฒนาตนเองสมคุณค่าแห่งการเป็นบัณฑิต
กิจกรรมปฐมนิเทศและรับน้องใหม่ของมหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยกรุงเทพจัดให้มีพิธีปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เป็นประจำทุกปี โดยเป็นการปฐมนิเทศรวมทั้งมหาวิทยาลัย ท่านอธิการบดี คณะผู้บริหาร คณบดี คณาจารย์ ให้เกียรติเข้าร่วมในพิธีดังกล่าวเป็นประจำทุกปี ซึ่งในงานจะมีพิธีบายสีสู่ขวัญ และการแสดงจากพี่จากคณะและชมรมต่างๆ คอนเสิร์ตจากศิลปินดารา เพื่อเป็นการต้อนรับน้องใหม่ ในแต่ละปีจะมีชื่องานที่แตกต่างกันไป เช่น
Sport Day.
Sport Day เป็นการแข่งขันกีฬาภายในของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ซึ่งจัดโดยสโมสรนักศึกษาภาคปกติ เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษาคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ซึ่งจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ที่สนามกีฬาสุรี บูรณธนิต และสนามกีฬาภายใน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
งานลอยกระทง วิทยาเขตรังสิต.
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีการจัดประเพณีลอยกระทงเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการสืบสานวัฒนธรรมประเพณีไทย ในงานจะมีการประกวดกระทง ประกวดนางนพมาศ ประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง การออกร้านขายของของคณะ และชมรมต่างๆ ซึ่งจะจัดขึ้นที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยเขตรังสิต
กิจกรรมชมรมและโครงการต่างๆ.
ชมรมวิชาการ
ชมรมศิลปวัฒนธรรม
ชมรมนักศึกษาสัมพันธ์
ชมรมบำเพ็ญประโยชน์
ชมรมกีฬา
กิจกรรมคณะ
บุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณา
(ไปรท์ YouTube:SPD)
คณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด
วิทยาเขตกล้วยน้ำไท
วิทยาเขตรังสิต
รถบริการภายในมหาวิทยาลัย
นิราศนครวัด
นิราศนครวัด เป็นนิราศร้อยแก้วเพียงเรื่องเดียวในบรรดาวรรณคดีของไทยทั้งหมด เป็นพระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ นักปราชญ์คนสำคัญของเมืองไทย นับเป็นหนังสือเล่าเรื่องเชิงประวัติศาสตร์และโบราณคดีเล่มแรกๆ ของไทย
เดิมนั้น สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งพระทัยจะแต่ง นิราศนครวัด นี้เป็นนิราศอย่างธรรมเนียมการแต่งนิราศโดยทั่วไป ทว่าด้วยทรงเปลี่ยนพระทัย มาแต่งเป็นร้อยแก้ว ดังความปรากฏอยู่แล้วในบทกลอนก่อนเข้าเรื่องนิราศนครวัด ซึ่งทรงเขียนไว้ว่า “กลอนนิราศนครวัด” ฉะนั้น ด้วยเจตนาของผู้ประพันธ์ เราอาจเรียก นิราศนครวัด นี้ ว่าเป็นนิราศคำกลอนก็คงจะได้ ด้วยทรงพระนิพนธ์ไว้ว่า “"มีกลอนนำสักนิดเหมือนติดแวว พอเนื่องแนวแบบนิราศปราชญ์โบราณ / มิฉะนั้นจะว่าไม่ใช่นิราศ ด้วยเหตุขาดคำกลอนอักษรสาร"”
ปีที่แต่งนั้น คงจะเป็น พ.ศ. 2468 เนื่องจากเป็นการเล่าเหตุการณ์ที่เสด็จประพาสกัมพูชา ช่วงปลายปี พ.ศ. 2467 (16 พฤศจิกายน – 14 ธันวาคม) แต่ที่ท้าย “กลอนนิราศนครวัด” ต้นเรื่อง “นิราศนครวัด” นี้ ลงวันที่ 31 มีนาคม 2467 (เป็นการนับแบบเก่า หากนับแบบใหม่ จะถือเป็น พ.ศ. 2468 แล้ว)
เมื่อ วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงมีโอกาสเสด็จส่วนพระองค์ไปยังประเทศกัมพูชา โดยเสด็จไปทางเรือ ออกจากท่าเรือบริษัทอิสต์อาเซียติค ข้างเหนือวัดพระยาไกร โดยมีผู้ตามเสด็จไปด้วยคือ หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย, หม่อมเจ้าหญิงพิลัยเลขา และหม่อมเจ้าหญิงพัฒนายุ พระธิดา นอกจากนี้ยังมีพระยาพจนปรีชา (ม.ร.ว.สำเริง อิศรศักดิ์ ณ อยุธยา) , หลวงสุริยพงศพิสุทธิแพทย์ (กระจ่าง บุนนาค) ซึ่งเป็นแพทย์และล่าม, ศาสตราจารย์ยอช เซเดส์ (บรรณารักษ์ใหญ่ในหอพระสมุดสำหรับพระนคร) เป็นมัคคุเทศก์ นายสมบุญ โชติจิตร เป็นเสมียน และนายเดช คงสายสินธุ์ เป็นมหาดเล็กรับใช้ รวม 9 คน กับครอบครัวของศาสตราจารย์ยอช อีก 5 คน รวมทั้งสิ้น 14 คน
เรือโดยสารนี้ชื่อว่า เรือสุทธาทิพย์ แล่นจากท่าเรือในกรุงเทพฯ ออกไปถึงสมุทรปราการ ออกทะเล ผ่านเกาะช้าง และเกาะกูด แล้วไปเทียบท่าขึ้นฝั่งที่เมืองกำปอดของกัมพูชา ในวันที่ 18
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเล่าถึงการเดินทาง และสิ่งที่ได้พบเห็นในกัมพูชา ตามลำดับเวลาที่ได้เสด็จไป เบื้องต้นได้ทอดพระเนตรสถานที่ต่างๆ ในกรุงพนมเปญ เล่าเรื่องและตำนานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง จากนั้นเสด็จไปยังพิพิธภัณฑสถาน และชมพระที่นั่งต่างๆ ทั้งนี้ได้ลำดับทำเนียบพระสมณศักดิ์ของพระราชาคณะกัมพูชา เล่าเรื่องพระราชพิธีประจำปี และคำถวายอติเรก ฯลฯ
จากนั้นได้เสด็จไปเมืองเสียมราฐ เพื่อทอดพระเนตรปราสาทนครวัด ทรงเล่าเรื่องและอธิบายประวัติเกี่ยวกับปราสาทนครวัด และปราสาทหินอื่นๆ โดยละเอียด นับได้ว่าเป็นหนังสือเล่มแรก ๆ ของไทยที่ใช้อ้างอิงเกี่ยวกับปราสาทหินของเขมรได้ ทั้งนี้ด้วยความสนพระทัยส่วนพระองค์อยู่แล้ว และยังมีศาสตราจารย์ยอช เซเดส์ผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์และโบราณคดีเป็นมัคคุเทศก์ด้วย
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และคณะได้พักที่บ้านของเมอสิเออ บอดูแอง เรสิดังสุปีริเอกรุงกัมพูชา (เวลานั้นกัมพูชาอยู่ในการดูแลของฝรั่งเศส) แม้ว่าจะเสด็จไปเป็นการส่วนพระองค์ แต่พระองค์และคณะก็ได้รับการต้อนรับจากหลายฝ่ายด้วยดี (ดังปรากฏในกลอนนิราศที่ทรงแต่งไว้) ทั้งนี้ยังได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระศรีสวัสดิ์ พระเจ้ากรุงกัมพูชา
เมื่อมีเวลาในช่วงท้ายของการเดินทาง ชาวคณะของสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เดินทางไปยังเมืองไซ่ง่อน เนื่องจากเวลานั้นเพิ่งมีถนนตัดใหม่จากกรุงพนมเปญ เมืองไซ่ง่อนของเวียดนาม ภายใต้การกำกับดูแลของฝรั่งเศสในเวลานั้น มีร้านรวงและห้างขายของใหม่ เจ้าหน้าที่บ้านเมืองของเวียดนามมาเฝ้ารับเสด็จด้วยดีเช่นเดียวกับในกัมพูชา ทั้งนี้ได้เสด็จไปทอดพระเนครละครโอเปร่า และทอดพระเนตรหนังฉาย ทั้งหนังข่าวและหนังเรื่อง มี “"เรื่องตลกฮาโรลด์ลอยด์ (แว่นตาโต) เรื่องหนึ่ง"”
เมื่อกลับถึงพนมเปญ ยังได้เสด็จไปทอดพระเนตรการแสดงละครของเขมร ซึ่งนิยมเล่นละครอย่างของไทย เรื่องพระสมุทร ทรงถึงการแต่งตัว เปรียบเทียบกับละครของไทยด้วย ก่อนเสด็จกลับยังได้พบกับคนไทยที่เคยเป็นครูละครหรือพนักงานในวังที่กรุงเทพฯ มาอาศัยในกัมพูชา 30-40 ปี ทรงเคยรู้จักหรือคุ้นเคยอยู่บ้าง
คณะของสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เดินทางกลับกรุงเทพมหานคร โดยเส้นทางเดิม แต่โดยสารเรืออีกลำหนึ่ง ชื่อเรือวลัย ถึงกรุงเทพฯ วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467
นิราศนครวัด เป็นหนังสือดีที่มีเกร็ดประวัติศาสตร์และโบราณคดีหลายเรื่องด้วยกัน ทั้งยังบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ของไทยในอดีต ผู้ที่ได้อ่านนอกจากจะได้ความเพลิดเพลินอย่างอ่านหนังสือนำเที่ยวแล้ว ยังได้ความรู้หลากหลาย ตามรสนิยมของปราชญ์ผู้ทรงพระนิพนธ์ ที่ล้วนแต่บันทึกและเล่าเรื่องความรู้เผยแพร่แก่สาธารณชนเสมอมา
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา  เป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งอยู่ที่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ได้เริ่มมีการจัดการศึกษาเพื่อฝึกหัดครู ตั้งแต่ พ.ศ. 2435 โดยโรงเรียนฝึกหัดครูแห่งแรก คือ "โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์" ต่อมา ทางกระทรวงธรรมการได้ดำเนินการจัดตั้งการฝึกหัดครูในหัวเมืองขึ้นในมณฑลกรุงเก่า เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า “ โรงเรียนฝึกหัดครูเมืองกรุงเก่า ” ตั้งอยู่ที่หลังพระราชวังจันทรเกษม โดยมีจุดประสงค์เพื่อฝึกหัดครูมูลสามัญ
ในปี พ.ศ. 2467 ได้มีการจัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลกสิกรรม" ณ ตำหนักเพนียด มณฑลกรุงเก่าอีกแห่งหนึ่ง เพื่อฝึกหัดครูกสิกรรมสอนวิชาวิสามัญ การฝึกหัดครูกสิกรรมกับการฝึกหัดครูมูลสามัญเป็นการฝึกหัดครูในระดับเดียวกัน แต่ได้แยกกันเรียนคนละแห่งนั้นเนื่องจากการฝึกหัดครูมูลกสิกรรมจำเป็นต้องมีสถานที่สำหรับฝึกหัดทำการกสิกรรมด้วยซึ่งบริเวณหลังพระราชวังจันทรเกษมไม่มีสถานที่นั่นเอง
ต่อมา พ.ศ. 2475 ได้มีการยุบ "โรงเรียนฝึกหัดครูเมืองกรุงเก่า" ลง ดังนั้น การฝึกหัดครูจึงรวมอยู่ใน "โรงเรียนฝึกหัดครูมูล" ตำหนักเพนียดเพียงแห่งเดียว โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และในปี พ.ศ. 2479 ทางราชการเห็นสมควรให้ย้ายโรงเรียนฝึกหัดครูมูลฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จากตำหนักเพนียดไปอยู่ในกรมทหารหัวแหลม เพราะมีสถานที่เหมาะสมกว่า โดยแยกเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และ "โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และเปิดทำการเรียนการสอน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479
ได้มีการย้ายโรงเรียนออกจากกรมทหาร โดยโรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้ย้ายไปสร้างอยู่ในที่ราชพัสดุติดกับวัดวรโพธิ์ ส่วนโรงเรียนฝึกหัดครูสตรี ย้ายไปอยู่ที่ ตำบลหอรัตนไชย อำเภอพระนครศรีอยุธยา โดยในปี พ.ศ. 2491 โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรจังหวัด พระนครศรีอยุธยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครู พระนครศรีอยุธยา"
จนกระทั่ง พ.ศ. 2509 โรงเรียนฝึกหัดครูพระนครศรีอยุธยา ได้ย้ายสถานที่ตั้งมาอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน พร้อมทั้งได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น " วิทยาลัยครูพระนครศรีอยุธยา" โดยโรงเรียนสตรีฝึกหัดครูพระนครศรีอยุธยาได้ถูกยุบรวมเข้ามาสังกัดวิทยาลัยครูพระนครศรีอยุธยา ตั้งแต่ พ.ศ. 2511 เป็นต้นมา
เมื่อปี พ.ศ. 2538 ได้มี พ.ร.บ.สถาบันราชภัฏ โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานนาม "ราชภัฏ" ให้เป็นชื่อใหม่ของวิทยาลัยครูทั่วประเทศ ทำให้วิทยาลัยครูพระนครศรีอยุธยา เปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา" และปี พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา ได้ยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา"
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน 1 ใน 5 แห่งแรกในประเทศไทยถูกสถาปนาขึ้นพร้อมกับ วิทยาลัยเกริก วิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาลัยไทยสุริยะ และวิทยาลัยพัฒนา ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 ปัจจุบัน เปิดการเรียนการสอนใน 6 คณะ 6 วิทยาลัย
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ภายใต้เจตนารมณ์ของ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ และอาจารย์สนั่น เกตุทัต โดยใช้ชื่อสถาบัน "ธุรกิจบัณฑิตย์" ตั้งอยู่ริมคลองประปา ถนนพระราม 6 สามเสน ในยุคเริ่มต้น ต่อมาจึงเปลี่ยนสถานภาพเป็นวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในปี พ.ศ. 2513 และเลื่อนฐานะเป็น "มหาวิทยาลัย" ในปี พ.ศ. 2527
เมื่อมีการพัฒนามากขึ้น และมีการขยายตัวของระบบการศึกษาในประเทศ มหาวิทยาลัยจึงย้ายสถานที่ตั้งมาอยู่ริมคลองประปา ถนนประชาชื่น บนเนื้อที่ 130 ไร่ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารปฏิบัติการทางการเรียนการสอน สิ่งอำนวยความสะดวกในรูปแบบที่เอื้ออำนวยประโยชน์ต่อนักศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศไทยที่ได้รับรอง ทั้งระบบ ทุกคณะวิชา ทุกหน่วยงาน ในองค์กร มหาวิทยาลัยถือเป็นมหาวิทยาลัยที่มีสภาวะแวดล้อมสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของสถานศึกษาในประเทศไทย ภายใต้ปรัชญาการดำเนินงานที่ว่า "นักธุรกิจเป็นผู้สร้างชาติ" โดยมี ดร.อรัญ ธรรมโน เป็นนายกสภามหาวิทยาลัย และ ดร.ดาริกา ลัทธพิพัฒน์ เป็นอธิการบดี
"ธุรกิจบัณฑิตย์" หมายถึง ความรอบรู้ทางด้านธุรกิจ
แบบที่ใช้ในปัจจุบัน.
โดยตราสัญลักษณ์ใหม่นั้นได้มีการปรับเปลี่ยนในปี 2555 โดยใช้ตัวอักษรตัวย่อ "DPU" และมีสัญลักษณ์ลูกโลกอยู่ที่ปลายด้านบนของตัว U ซึ่งมีลักษณะเป็นสัญลักษณ์ Infinity (∞) ซึ่งหมายถึงการเรียนรู้ที่ไม่ที่สิ้นสุด พร้อมกับสโลแกนใหม่ที่ว่า Progressive University หรือมหาวิทยาลัยแห่งอนาคตที่มุ่งสร้างโอกาส และสร้างอนาคตให้กับนักศึกษาทุกคน
ม่วง-ฟ้า หมายถึง การปฏิบัติทางธุรกิจ
วิทยาลัยนานาชาติ.
ดำเนินการสอนโดยคณาจารย์ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ มีความรู้และประสบการณ์ในสาขาวิชานั้นในระดับนานาชาติ
วิทยาลัยนานาชาติจีน.
วิทยาลัยนานาชาติจีน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เปิดดำเนินการในปีการศึกษา 2553 เป็นวิทยาลัยนานาชาติจีนที่เกิดขึ้นจากการเข้าร่วมทุน เพื่อทำการศึกษาร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยในประเทศจีนคือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคุนหมิงกับมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
วิทยาลัยนานาชาติจีน เปิดโอกาสให้ทั้งนักศึกษาไทย นักศึกษาจากประเทศจีน และนักศึกษาจากนานาชาติ เข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ระดับปริญญาตรีในหลักสูตรนานาชาติโดยใช้ภาษาจีนเป็นสื่อการสอน โดยวิทยาลัยนานาชาติจีน ทำหน้าที่ในการสร้างและพัฒนาความร่วมมือด้านต่าง ๆ ระหว่างมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์กับสถาบันเครือข่ายในประเทศจีน
สมาคมนักศึกษาเก่ามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สมาคมนักศึกษาเก่ามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2524 โดยการรวมตัวของนักศึกษาจากทุกคณะ ภายใต้การสนับสนุนของ ท่านอดีตอธิการบดี ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ที่ ต้องการให้องค์กรนี้เป็นศูนย์รวมของศิษย์เก่า ไม่ว่าจะเป็นยุคของสถาบัน หรือวิทยาลัย เพื่อร่วมกันทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ซึ่งในคณะก่อตั้งดังกล่าว ได้รับแนวทางมาปฏิบัติ และมีการยื่นจดทะเบียนขอจัดตั้งเป็น “สมาคมนักศึกษาเก่าวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์” อย่างถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 โดยมี คุณธารา รัตนพิภพ (ศิษย์เก่าคณะเศรษฐศาสตร์) เป็นนายกสมาคมคนแรก (พ.ศ. 2524 - 2526) มีเงินทุนในการดำเนินงานของสมาคมฯ จำนวน 50,000 บาท ซึ่งเป็นเงินที่เกิดขึ้นจากรายได้ในการฉลองปริญญาบัตร ที่สำเร็จการศึกษา โดยมีที่ทำการของสมาคมฯ อยู่ที่ 73 ถนนพระรามที่ 6 เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในสมัยที่ท่าน ศาสตราจารย์ไพฑูรย์ พงศะบุตร ดำรงตำแหน่งอธิการบดี ได้มีการยื่นขอเปลี่ยนแปลงชื่อและข้อบังคับสมาคมฯ ใหม่เป็น “สมาคมนักศึกษาเก่า มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์” เพื่อให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับสถานะภาพของมหาวิทยาลัย ซึ่งคณะกรรมการบริหารสมาคมฯ ในแต่ละยุคได้ดำเนินกิจกรรมต่างๆ เรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง โดยได้รับความกรุณาอย่างยิ่งจากท่านผู้บริหารมหาวิทยาลัย ในการอนุญาตให้ใช้สถานที่บริเวณชั้นล่างของอาคารสำนักอธิการบดี เป็นสถานที่ตั้งและทำงานของสมาคมฯ
ปัจจุบันสมาคมฯ มีสมาชิก ประมาณ 25,000 คน และจะยังคงมีอัตราเพิ่มขึ้นทุกปี จากบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาออกไป รับใช้สังคม และสมาคมฯ มีนโยบายที่ต้องการจะขยายส่วนงานของศิษย์เก่าและสมาชิกออกไปในภาคต่าง ๆ เพื่อ ประสานความดีงามและเป็นประโยชน์ให้กับสังคมต่อไป
คุณภาพของมหาวิทยาลัย.
ในด้านคุณภาพ.
รางวัลการประกันคุณภาพการศึกษา ประเภทดีเลิศ
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้รับรางวัลระบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา ระดับอุดมศึกษา ประเภทดีเลิศ ประจำปี 2551-2552 จากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา โดยเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งเดียวของประเทศที่ได้รับรางวัลประเภทดีเลิศในปีนี้ ทั้งนี้มีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับรางวัลประเภทดีเลิศในครั้งนี้ด้วย
มหาวิทยาลัยผ่านการประเมินหลักสองครั้งในปีนี้ (2552-2553)
การประเมินและยกระดับระบบบริหารคุณภาพจากมาตรฐาน ISO 9001:2000 เป็น ISO 9001:2008 โดยรับการประเมินจาก Bureau Veritas Certification (ซึ่งเป็นบริษัทระดับท็อปเท็นในบรรดาบริษัทผู้ตรวจ และมีอายุกว่า 180 ปี) ปรากฏว่าผ่านโดยได้รับการรับรองว่าได้บริหารจัดการตามระบบบริหารคุณภาพ ISO 9001:2008 ทำให้ มธบ. ยังคงเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกและแห่งเดียวที่ได้การรับรองคุณภาพที่มีมาตรฐานและกระบวนการประเมินระดับสากลนี้ครบทุกหน่วยงานและทุกระบบงาน
งานอื่นในความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัย.
ได้แก่ งานวิจัย งานบริการวิชาการ และงานทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม
ผลการประกวดและการแข่งขันระดับชาติของนักศึกษา.
ในรอบปีที่ผ่านมา นักศึกษาของ มธบ. ชนะได้รับรางวัลต่างๆ ประมาณ 50 รายการ จำนวนนักศึกษาที่ได้รับรางวัลประมาณ 150 คน (เท่ากับ 1 เปอร์เซ็นต์ของนักศึกษาทั้งหมดโดยประมาณ) ทั้งนี้รับเฉพาะการประกวดและการแข่งขันที่เกี่ยวกับวิชาการและสังคมเท่านั้น ไม่นับรางวัลทางการกีฬา
ผลการได้งานทำของบัณฑิต.
จากการสำรวจครั้งสุดท้ายในพิธีประสาทปริญญาครั้งที่แล้ว ปรากฏว่าบัณฑิตแทบทุกคณะวิชาได้งานทำภายในเวลา 6 เดือนในระดับ 70 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ ดีกว่าในปีก่อนหน้านั้น
ส่วนผลการประเมินบัณฑิตของ มธบ. โดยนายจ้าง (ผู้จบการศึกษา 2546 – 2549 สำรวจปี 2551) จากคะแนนเต็ม 5 ผลเป็นดังนี้
เป้าหมายและอนาคตของมหาวิทยาลัย.
เป้าหมายในอนาคตอันสั้น มธบ. ควรจะพัฒนาตนเองเพื่อก้าวขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยที่มีการจัดการเรียนการสอนดีที่สุด (Best teaching university) และเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่คุ้มค่าที่สุด (Best value-for-money private university)
ธรรมเนียมประเพณีและข้อควรปฏิบัติภายในสถาบัน.
ระเบียบนักศึกษา
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มีระเบียบว่าด้วยเรื่องการแต่งกายของนักศึกษา แต่ในปัจจุบันระเบียบดังกล่าวไม่จำเป็นต้องปฏิบัติอย่างเคร่ง เนื่องด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไป
กิจกรรมนักศึกษา โดย "สำนักกิจการนักศึกษา" และ "สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์" ประจำปีการศึกษานั้นๆ
ระบบการบริการนักศึกษาและบุคลากร.
ระบบ DPU LSS
ระบบ DPU LSS (DPU Learning Support System) คือ ระบบสนับสนุนการเรียนการสอน ในรูปแบบโฮมเพจส่วนตัวของอาจารย์
เป็นระบบที่ช่วยเพิ่มช่องทาง การติดต่อสื่อสารระหว่างอาจารย์ และนักศึกษา ช่วยลดช่องว่างระหว่างกัน ให้อาจารย์สามารถ
ส่งข้อมูลข่าวสารที่สำคัญเกี่ยวกับวิชาเรียนให้นักศึกษาได้อย่างทั่วถึง และนักศึกษาสามารถติดตามข่าวสาร ของวิชาเรียนได้ทุกที่ทุกเวลา
ระบบ DPU LSS ประกอบด้วย ข้อมูลอาจารย์ ประกาศ บทความวิชาการ เอกสารประกอบการสอน การส่งงาน กระดานสนทนา ตารางสอน
ชั่วโมงให้คำปรึกษา นอกจากนี้ยังสามารถส่งข้อความถึงอาจารย์ได้โดยตรง
ระบบSLCM - Student Life Cycle Management (SAP)
เป็นระบบงานที่ครอบคลุมการบริหารจัดการ เพื่อใช้ในการจัดการฐานข้อมูลนักศึกษา ตั้งแต่ “รับสมัคร” จนถึง “รับปริญญา” รวมถึง “ข้อมูลศิษย์เก่า" อันประกอบไปด้วยระบบงานหลักๆ ทั้งหมด 15 ระบบ ได้แก่
การเดินทางด้วยรถโดยสารฯ
การเดินทางด้วยรถไฟฟ้า
มหาวิทยาลัยเกริก
มหาวิทยาลัยเกริก เดิมชื่อสถาบันเทคโนโลยีสังคม (เกริก) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน 1 ใน 5 แห่งแรกในประเทศไทยถูกสถาปนาขึ้นพร้อมกับ วิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาลัยไทยสุริยะ วิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และวิทยาลัยพัฒนา ตั้งอยู่ที่ หลักสี่ ถนนรามอินทรา กม.1 กรุงเทพ เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2495 จัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2513 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2538
สถานศึกษาที่ต่อมาจะพัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยเกริก เปิดดำเนินการเป็นครั้งแรกที่อาคาร ก ราชดำเนิน เมื่อปี พ.ศ. 2495 ในชื่อ โรงเรียนภาษาและวิชาชีพ โดย ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ (พ.ศ. 2458-2521) ซึ่งเป็นนักการศึกษาผู้มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ จุดมุ่งหมายในการตั้งมหาวิทยาลัยในระยะแรกนั้น เพื่อดำเนินการเรียนการสอนด้านภาษาอังกฤษแต่เพียงอย่างเดียว เนื่องจากท่านมีความสามารถด้านภาษาอังกฤษเป็นพิเศษ ทั้งในด้านการเรียนการสอนและประสบการณ์จากการทำงาน นับได้ว่าท่านเป็นคนไทยคนแรกที่ทำการสอนภาษาอังกฤษใหม่ ซึ่งมุ่งให้นักศึกษาได้มีความรู้ในหลักภาษาและสามารถใช้ภาษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ต่อมาได้เปิดแผนกบริหารธุรกิจและการเลขานุการเพิ่ม และพัฒนาเป็น โรงเรียนเกริกวิทยาลัย และยกฐานะเป็น เกริกวิทยาลัย เปิดสอนปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจและคณะเศรษฐศาสตร์ และพัฒนาเป็น สถาบันเทคโนโลยีสังคม (เกริก) และ มหาวิทยาลัยเกริก ดังเช่นปัจจุบัน
ตราประจำมหาวิทยาลัย เป็นรูปธรรมจักรทับอยู่ด้านหน้าคบเพลิง ภายในธรรมจักรมีรูปต้นไม้ กงล้อธรรมจักรด้านบนมีอักษรภาษาบาลี
"วิชฺชา จรณ สมฺปนฺโน" [ความจริงต้องเขียนติดกันว่า วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน เพราะเป็นคำสมาส หากเขียนแยกกัน แปลไม่ได้] ด้านล่างมีอักษรภาษาไทยว่า "ความรู้ทำให้องอาจ" [ไม่ทราบว่าแปล หรือตีความตามใจตนเอง เพราะคำนี้แปลได้แนวเดียวว่า สมบูรณ์ด้วยความรู้ (วิชชา) และความประพฤติ (จรณะ)] และด้านล่างของธรรมจักร มีอักษรภาษาไทยว่า มหาวิทยาลัยเกริก และภาษาอังกฤษว่า KRIRK UNIVERSITY
การเข้ารหัสลับ  เป็นการเปลี่ยนรูปแบบของระบบการอ่านที่เป็นภาษาอัตโนมัติให้เป็นภาษาเครื่องหรือสัญญาณอื่น โดยเกี่ยวข้องกับวิธีการทางคณิตศาสตร์
รูปแบบการเข้ารหัสลับ.
รูปแบบการเข้ารหัสลับมีการใช้มากมายหลายแบบแต่มีรูปแบบที่ต้องใช้เป็นการแปลงสภาพของรหัสที่ไม่สามารถใช้งานได้ให้กลับมาเป็นภาษาอัตโนมัติที่เป็นได้ทั้งตัวเลขและตัวอักษรตามสิ่งที่ได้ตั้งใว้
การเข้ารหัสลับ.
การเข้ารหัสลับเป็นการนำ ภาษาอัตโนมัติที่เป็นทั้งตัวเลขและ ตัวอักษรให้กลับไปเป็นภาษาเครื่องหรือสัญลักษณอื่น เช่น แปลงตัวเลขเป็นรูปภาพ ตัวอักษร หรือลายเส้นบางประเภท เป็นการแปลงด้วยเครื่องมือบ้างประเภท หรือเทียบได้เป็น แม่กุญแจ
การถอดรหัสลับ.
การถอดรหัสลับเป็นการนำข้อมูลที่ได้รับการเข้ารหัสลับ มาถอดด้วยโปรแกรมภาษาอัตโนมัติที่เป็นแบบเดียวกันหรือรูปแบบการคำนวณชนิดเดียวกันมาใช้ ถือได้ว่าเป็นแม่กุญแจต้องมีลูกกุญแจที่เป็นแบบเดียวกันเท่านั้นจึงจะสามารถ ถอดแม่กุญแจออกมาเป็นภาษาซีได้
แบบสมการ.
เป็นการเข้ารหัสลับ ข้อมูลด้วยกุญแจเดี่ยว ทั้งงผู้ส่งและผู้รับ โดยวิธีการจำเป็นต้องมีการใช้การเข้ารหัสและถอดรหัสแบบเดียวกันโดยมี คีย์ลับ เพื่อป้องกันการเข้ารหัสลับใหม่ระหว่างทาง
แบบอสมการ.
พ.ศ. 2518 นายวิทฟิลด์ ดิฟฟี นักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา คิดค้นการเข้ารหัสลับโดยใช้กุญแจส่วนตัวและกุญแจสาธารณะ โดยหลักการทำงาน คือ ถ้าใช้กุญแจลูกใดเข้ารหัส ก็ต้องใช้กุญแจอีกลูกหนึ่งถอดรหัส
โมโนทรีม
โมโนทรีม หรือ โมโนทรีมาทา "  " เป็นอันดับในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์อันดับหนึ่ง อยู่ในชั้น Mammalia หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และอยู่ในชั้นย่อยโมโนทรีม (บางครั้งเรียกชั้นย่อยนี้ว่า Prototheria) สัตว์ในอันดับโมโนทรีมภาษาอังกฤษเรียกว่าโมโนทรีม (monotreme) มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก mono (หนึ่ง) + trema (รู) เนื่องจากสัตว์ในอันดับนี้มีช่องขับถ่ายและช่องสืบพันธุ์เป็นช่องเดียวกัน โมโนทรีมเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงอันดับเดียวที่ออกลูกเป็นไข่ แทนที่จะออกลูกเป็นตัวเหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆ
โมโนทรีมเป็นสัตว์เลือดอุ่นเช่นเดียวกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป มีอัตราเมแทบอลิซึมสูง (แต่ไม่สูงเท่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆ) มีขนปกคลุมร่างกาย มีน้ำนมสำหรับเลี้ยงลูกอ่อน มีกระดูกขากรรไกรล่างชิ้นเดียว และมีกระดูกหูชั้นกลางสามชิ้น (ปัจจุบันพบว่า กระดูกหูชั้นกลางสามชิ้นนี้ของโมโนทรีมมีลักษณะการวางผิดแผกไปจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆ)
โมโนทรีมถูกเข้าใจผิดๆ มาเป็นเวลานาน แม้แต่ในศตวรรษที่ 19 ก็ยังมีเรื่องเล่าขานอันไม่เป็นจริงเกี่ยวกับโมโนทรีมอยู่ เช่น ความเชื่อที่ว่าโมโนทรีมเป็นสัตว์ "ชั้นต่ำ" หรือเทียบเท่าสัตว์เลื้อยคลาน โมโนทรีมคือบรรพบุรุษยุคโบราณของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม "ชั้นสูง" ที่มีรกภายในครรภ์ เช่น คน ช้าง ฯลฯ โมโนทรีมมีระบบควบคุมอุณหภูมิภายในร่างกายที่ไม่พัฒนา
แต่การวิจัยเมื่อไม่นานมานี้พบว่าโมโนทรีม (น่าจะ) เหลือรอดมาจากกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่พัฒนาแตกกลุ่มออกไปกลุ่มแรกๆ (กลุ่มต่อมาคือสัตว์จำพวกจิงโจ้ และกลุ่มสัตว์ที่มีรกในครรภ์ ตามลำดับ) ในสภาพอากาศที่หนาวเย็น โมโนทรีมสามารถควบคุมอุณหภูมิของร่างกายได้เป็นอย่างดี ดูได้จากการที่ตุ่นปากเป็ดดำน้ำหาอาหารอยู่ในลำธารบนภูเขาที่เย็นเฉียบ
เรื่องการควบคุมอุณหภูมินี้ นักวิจัยยุคแรกๆ ถูกหลอกให้เข้าใจผิดด้วยสองปัจจัย คือโดยปกติแล้วโมโนทรีมมีอุณหภูมิของร่างกายต่ำกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น คือประมาณ 32 °C (สัตว์จำพวกจิงโจ้ 35 °C , สัตว์ที่มีรกในครรภ์ 38 °C , สัตว์จำพวกนก 41 °C) อีคิดนา จะรักษาอุณหภูมิปกติไว้เฉพาะตอนที่มันออกหาอาหารหรือทำกิจกรรมเท่านั้น เมื่ออยู่ในอากาศที่หนาวเย็นอีคิดนาจะประหยัดพลังงานด้วยการ "ปิดสวิตช์" ระบบหมุนเวียนความร้อนในร่างกาย
กายวิภาคและสรีรวิทยา.
เนื่องจากโมโนทรีมสืบเผ่าพันธุ์มาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่แยกตัวออกไปกลุ่มแรกๆ มันจึงมีทั้งลักษณะของสัตว์จำพวกจิงโจ้ สัตว์ที่มีรกในครรภ์ แล้วยังรักษาลักษณะของสัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์จำพวกนกเอาไว้ด้วย โมโนทรีมมีช่องสืบพันธุ์ ช่องถ่ายอุจจาระ และช่องถ่ายปัสสาวะ ร่วมกันเพียงช่องเดียว ซึ่งคล้ายกับของสัตว์เลื้อยคลาน แต่เป็นลักษณะที่แตกต่างจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นอย่างเด่นชัด นักวิทยาศาสตร์จึงนำลักษณะเด่นนี้มาตั้งชื่อ (โมโนทรีม = หนึ่งช่อง) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นมีช่องสืบพันธุ์ ช่องถ่ายอุจจาระ และช่องถ่ายปัสสาวะ แยกจากกันเป็นสามช่อง คือ ช่องสังวาส ช่องทวารหนัก และท่อปัสสาวะ ตามลำดับ
ระบบสืบพันธุ์ของโมโนทรีม ในเพศผู้จะมีลักษณะคล้ายของสัตว์ที่มีรกในครรภ์ มีข้อแตกต่างประการเดียว คือ โมโนทรีมไม่มีถุงอัณฑะ เพราะลูกอัณฑะฝังอยู่ในช่องท้อง บริเวณใกล้ไต ระบบสืบพันธุ์ของโมโนทรีมเพศเมียมีความแตกต่างจากของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีรกในครรภ์มาก โมโนทรีมมีรังไข่คล้ายของนกหรือสัตว์เลื้อยคลาน ในตุ่นปากเป็ดตัวเมีย แม้จะมีรังไข่สองข้าง แต่ทำงานได้เฉพาะข้างซ้ายข้างเดียว ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายกับของนก ส่วนอีคิดนามีรังไข่ที่ทำงานได้ทั้งสองข้าง แต่โดยปกติจะผลิตไข่ออกมาแค่ครั้งละหนึ่งใบเท่านั้น ก่อนโมโนทรีมวางไข่ ไข่ของมันจะอยู่ในท้องแม่ระยะหนึ่งก่อน นานประมาณเกือบหนึ่งเดือน อีคิดนามีถุงหน้าท้องคล้ายของสัตว์จำพวกจิงโจ้ เพื่อใช้เป็นที่กกไข่และเลี้ยงพักเกิ้ล (puggle - ลูกอ่อนของโมโนทรีม)
โมโนทรีมมีต่อมน้ำนมที่หลั่งน้ำนมได้ มีระบบท่อน้ำนมคล้ายของสัตว์ที่มีรกในครรภ์ แต่โมโนทรีมไม่มีหัวนม น้ำนมจะไหลออกมาทางท่อเล็กๆแทน โมโนทรีมทุกสปีชีส์มีอายุยืน มีอัตราการขยายพันธุ์ต่ำ และมีระยะดูแลลูกอ่อนค่อนข้างนาน โมโนทรีมพันธุ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันไม่มีฟัน แต่สำหรับตุ่นปากเป็ด ในวัยเด็กจะมีฟันกรามปลายแหลมสามซี่ ฟันกรามสามซี่นี้เป็นเครื่องหมายอย่างหนึ่งของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่ฟันของตุ่นปากเป็ดจะหลุดไปเมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ มันจึงพัฒนาปุ่มบดขึ้นมาที่ลิ้นและเพดานปาก เพื่อใช้บดอาหารแทนการเคี้ยว ส่วนโมโนทรีมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ซึ่งพบในรูปฟอสซิลนั้น พบว่าในวัยผู้ใหญ่ก็มีฟันไว้สำหรับเคี้ยวอาหารด้วย แต่อย่างไรก็ตาม การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ชี้ว่าฟันกรามของโมโนทรีมไม่ได้พัฒนามาจากฟันกรามของสัตว์ที่มีรกในครรภ์ หรือสัตว์จำพวกจิงโจ้แต่อย่างใด
กระดูกขากรรไกรของโมโนทรีมมีลักษณะแตกต่างจากของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆ กล้ามเนื้อที่ดึงขากรรไกรให้เปิดก็แตกต่าง ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่แท้จริงทุกชนิด กระดูกค้อน ทั่ง โกลน ในหูชั้นกลาง ซึ่งช่วยทำให้เกิดเสียงนั้น ยึดติดอยู่กับกะโหลกศีรษะ แทนที่จะวางอยู่ในกระดูกขากรรไกรเหมือนอย่าง cynodont และ synapsid (สัตว์เลื้อยคลานในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีลักษณะคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม) อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการอ้างอีกเช่นกันว่า ในโมโนทรีมและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ออกลูกเป็นตัว กระดูกสามชิ้นนี้ไม่ได้พัฒนามาจาก cynodont และ synapsid
โมโนทรีมมีกระดูกไหล่ที่ซับซ้อน ประกอบด้วยกระดูกสะบักและกระดูกไหปลาร้าเช่นเดียวกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น แต่กระดูกบางชิ้นที่เพิ่มเข้ามามีลักษณะคล้ายของสัตว์เลื้อยคลาน เช่นกระดูก coracoid, epicoracoid, interclavicle ซึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นไม่มี โมโนทรีม โดยเฉพาะตุ่นปากเป็ด ยังรักษาท่าเดินแบบสัตว์เลื้อยคลานเอาไว้ คือ เวลาเดินแทนที่ขาจะอยู่ใต้ลำตัว กลับยื่นออกนอกลำตัว และที่เท้าหลังของโมโนทรีมมีเดือยแหลมงอกออกมา เดือยของอีคิดนาไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรมาก แต่เดือยของตุ่นปากเป็ดมีพิษ ใช้เป็นอาวุธป้องกันตัว