pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามการบันทึกของแทซิทัส ซึ่งมีอายุ 9 ขวบในเหตุการณ์ดังกล่าว ระบุว่า ไฟได้ลุกลามอย่างรวดเร็วและลุกไหม้ติดต่อกันเป็นเวลานานห้าวัน ทำลายพื้นที่ 4 เขต และสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับพื้นที่อีก 7 เขต ส่วน พลินิผู้อาวุโส นักประวัติศาสตร์อีกคนหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ในช่วงที่เกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่ ก็ได้กล่าวถึงอัคคีภัยครั้งนี้ด้วย ในขณะที่นักประวัติศาสตร์ชาวโรมันคนอื่น ๆ ไม่ได้กล่าวถึงอัคคีภัยครั้งนี้เลย ส่วนอีกบันทึกหนึ่งเกี่ยวกับขนาดของอัคคีภัยอยู่ในจดหมายของเซเนกา ที่ส่งไปยังพอลแห่งทาร์ซัส ว่า "บ้านเรือนกว่า 132 หลังคาเรือน และอาคารกว่าสี่ช่วงตึกถูกเผาทำลายภายในเวลาหกวัน และไฟเริ่มมอดลงในวันที่เจ็ด" บันทึกดังกล่าวยังระบุว่า อัคคีภัยครั้งนี้ได้เผาทำลายกรุงโรมไปน้อยกว่าหนึ่งในสิบของกรุงโรมทั้งหมด เนื่องจากกรุงโรมมีบ้านพักอาศัยส่วนตัวกว่า 1,700 หลังคาเรือน และห้องชุดกว่า 47,000 หน่วย
สิบสองปันนา (ปาล์ม)
สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์
ค่า (วิทยาการคอมพิวเตอร์)
ค่า ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ หมายถึงนิพจน์ที่ไม่สามารถประเมินค่าต่อได้อีก (รูปแบบบรรทัดฐาน) สมาชิกของแบบชนิดก็คือค่าของแบบชนิดนั้น ตัวอย่างเช่น นิพจน์ codice_1 ยังไม่เรียกว่าเป็นค่า เพราะยังสามารถลดทอนได้อีกเป็นนิพจน์ codice_2 แต่นิพจน์ codice_2 ก็ไม่สามารถลดทอนได้มากกว่านี้อีกแล้วดังนั้นมันจึงเป็นค่า
"ค่าของตัวแปร" จะถูกกำหนดโดยการจับคู่ที่สอดคล้องกันในสภาพแวดล้อมของแบบชนิด (typing environment) ในภาษาโปรแกรมที่ตัวแปรสามารถกำหนดค่าได้ การแยกออกเป็น ค่าทางขวา (r-value คือเนื้อหา) และค่าทางซ้าย (l-value คือตำแหน่ง) ในการกำหนดค่าของตัวแปรเป็นสิ่งจำเป็น
ในภาษาโปรแกรมเชิงประกาศ (ระดับสูง) ค่าจะต้องมีคุณสมบัติความโปร่งใสเชิงอ้างอิง (referential transparency) หมายความว่า ค่าผลลัพธ์เป็นอิสระจากตำแหน่งของหน่วยความจำที่เก็บบันทึกซึ่งนิพจน์ (หรือนิพจน์ย่อย) จำเป็นต้องใช้คำนวณหาค่า เฉพาะเนื้อหาที่ตำแหน่งนั้น (คือบิตต่าง ๆ อันประกอบด้วย 0 และ 1) และการตีความของมันเท่านั้นที่มีนัยสำคัญ
ค่าทางซ้ายและค่าทางขวา.
ภาษาโปรแกรมบางภาษาใช้แนวคิด ค่าทางซ้าย (l-value) และ ค่าทางขวา (r-value) กล่าวคือ ค่าทางซ้ายมีตำแหน่งหน่วยความจำที่สามารถเข้าถึงได้โดยโปรแกรมที่กำลังทำงาน (ผ่านตัวดำเนินการตำแหน่งเช่น "&amp;" ในภาษาซี/ซีพลัสพลัสเป็นต้น) หมายความว่าค่าทางซ้ายจะเป็นตัวแปร หรือตัวอ้างอิงที่ถูกอ้างอิงกลับไปยังตำแหน่งที่เจาะจง ส่วนค่าทางขวาอาจเหมือนค่าทางซ้ายหรือไม่เหมือนก็ได้ (ศัพท์ "ค่าทางขวา" ถูกใช้เพื่อแยกความหมายออกจาก "ค่าทางซ้าย" เท่านั้น) ให้ลองพิจารณานิพจน์ของภาษาซี codice_4 เมื่อทำงาน คอมพิวเตอร์จะสร้างค่าจำนวนเต็ม 13 ขึ้นมา แต่เนื่องจากโปรแกรมยังไม่ได้กำหนดอย่างชัดเจนว่าค่า 13 นี้จะเก็บไว้ที่ใดในคอมพิวเตอร์ ดังนั้นนิพจน์ดังกล่าวจึงเป็นค่าทางขวา ในทางตรงข้าม ถ้าโปรแกรมภาษาซีประกาศตัวแปร x และกำหนดค่า 13 ให้กับ x ดังนั้นนิพจน์ codice_5 ก็จะมีค่าเป็น 13 และเป็นค่าทางซ้าย
ศัพท์ "ค่าทางซ้าย" ในภาษาซี เดิมทีหมายถึงบางสิ่งบางอย่างที่สามารถกำหนดค่าได้ (ด้วยชื่อของมันที่แสดงว่าอยู่ทางซ้ายของตัวดำเนินการกำหนดค่า) แต่ตั้งแต่มีคำสงวน codice_6 (ค่าคงตัว) เพิ่มเข้ามาในภาษา ศัพท์ดังกล่าวกลายเป็น "ค่าทางซ้ายที่ดัดแปรได้" (modifiable l-value)
นิพจน์ค่าทางซ้ายเป็นตัวกำหนด (หรืออ้างถึง) วัตถุ ค่าทางซ้ายประเภทดัดแปรไม่ได้ สามารถระบุตำแหน่งได้แต่เปลี่ยนแปลงค่าไม่ได้ ส่วนค่าทางซ้ายประเภทดัดแปรได้ อนุญาตให้วัตถุที่กำหนดสามารถระบุตำแหน่งและเปลี่ยนแปลงค่าได้ด้วย สำหรับค่าทางขวาสามารถเป็นนิพจน์อะไรก็ได้ รวมทั้งนิพจน์ที่ไม่มีการระบุตำแหน่ง
แนวคิดสัญกรณ์ค่าทางซ้ายและค่าทางขวาเสนอแนะขึ้นครั้งแรกในภาษาซีพีแอล
ในภาษาแอสเซมบลี.
ค่าที่ใช้ในภาษาแอสเซมบลีสามารถเป็นข้อมูลเสมือนอะไรก็ได้โดยชนิดข้อมูลที่กำหนด ตัวอย่างเช่นสายอักขระ ตัวเลข หรือตัวอักษรตัวเดียว
ตัวประมวลผลส่วนใหญ่มีชุดคำสั่งหนึ่งชุดหรือมากกว่านั้นเพื่อเก็บบันทึก "ค่าใช้ทันที" (immediate value) ค่าใช้ทันทีที่เก็บไว้จะเป็นส่วนหนึ่งของชุดคำสั่งเมื่อเรียกใช้งาน ซึ่งมักจะบรรจุเข้า บวกเพิ่ม หรือลบออกจากเรจิสเตอร์ ชุดคำสั่งส่วนอื่นเป็นรหัสปฏิบัติการและเป้าหมาย อย่างหลังนี้บอกเป็นนัยว่า ค่าที่ไม่ได้ใช้ทันทีอาจยังหลงเหลืออยู่ในเรจิสเตอร์ หรือถูกเก็บอยู่ที่ใดสักแห่งในหน่วยความจำ ซึ่งจำเป็นต้องใช้ชุดคำสั่งที่มีการระบุตำแหน่งทางตรงหรือทางอ้อมไปยังค่านั้น
ตัวประมวลผลบางชนิดรองรับค่าใช้ทันทีที่มีขนาดมากกว่าหนึ่งหน่วย เช่น 8 บิตหรือ 16 บิต โดยใช้รหัสปฏิบัติการและรหัสช่วยจำที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับแต่ละชุดคำสั่งที่แตกต่างกัน หากโปรแกรมเมอร์ให้ค่าของข้อมูลที่ไม่เหมาะสม แอสเซมเบลอร์จะแจ้งเตือนข้อความผิดพลาด "เกินพิสัย" (out of range) แอสเซมเบลอร์ส่วนมากอนุญาตให้ค่าใช้ทันทีแสดงออกเป็นข้อมูลแอสกี เลขฐานสิบ ฐานสิบหก ฐานแปด หรือฐานสอง ดังนั้นตัวอักขระ "A" จึงมีความหมายเหมือนกับ "65" หรือ "0x41" เป็นต้น ลำดับไบต์ของสายอักขระอาจต่างกันไปในตัวประมวลผล ขึ้นอยู่กับแอสเซมเบลอร์และสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
Rvalue
เสาวรสสิบสองปันนา
เสาวรสสิบสองปันนา  เป็นพืชในวงศ์ Passifloraceae เป็นพืชพื้นเมืองในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน เถายาว 1–3 เมตร ดอกสีเขียวและเหลือง เส้นผ่านศูนย์กลาง 3.2–3.8 เซนติเมตรเมื่อบานเต็มที่ มี 1-2 ดอกต่อข้อ เจริญในที่ชื้นและมีแสงแดดส่องถึง ในพื้นที่สูงได้ถึง 1,200 เมตร
กะทกรกสิบสองปันนา
แกะภูเขา
แกะภูเขา หรือ แกะบาร์บารี  เป็นแกะชนิดหนึ่ง จัดอยู่เพียงชนิดเดียวในสกุล "Ammotragus"
มีลักษณะลำตัวมีขนแผงยาวนุ่มที่คอ หน้าอก และส่วนบนของขาหน้า มีเขาขนาดใหญ่โง้งยาวไปทางด้านหลังทั้งตัวผู้และตัวเมีย ลำตัวยาว 1.3-1.9 เมตร เมื่อโตเต็มที่จะสูงถึง 90 เซนติเมตร หางยาว 25 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 130-150 กิโลกรัม
มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบภูเขาสูงชันและทะเลทรายในทวีปแอฟริกาตอนเหนือ เช่น ประเทศอียิปต์, แอลจีเรีย, ลิเบีย, ชาด, ซูดาน และตูนิเซีย มีอุปนิสัยอยู่ตามลำพัง หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ เป็นครอบครัว มีสีขนออกสีน้ำตาล เพื่อประโยชน์เมื่อเวลาที่หลีกหนีศัตรู จะใช้การพรางตัวให้กลมกลืนกับทรายและหิน สามารถปีนป่ายตามเขาชัน ด้วยความเร็ว 15 ไมล์/ชั่วโมง และสามารถกระโจนข้ามซอกหินได้ถึง 6 เมตร กินหญ้า, ต้นไม้, ใบไม้, เปลือกไม้ เป็นอาหาร ได้น้ำจากอาหารและเลียน้ำค้าง ออกลูกครั้งละ 1-2 ตัว ปีละ 1 ครั้ง แกะภูเขาถูกล่าโดยมนุษย์เพื่อเอาเนื้อ, หนัง, ขน และเอ็น เพื่อใช้ประโยชน์
นอกจากนี้แล้วแกะภูเขาได้ถูกนำไปเผยแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปใต้อีกด้วย
แกะบาร์บาร์รี่
จำกัด พลางกูร
พันตรี จำกัด พลางกูร (30 ตุลาคม พ.ศ. 2457 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486) สมาชิกและเลขาธิการเสรีไทยสายในประเทศ และ ผู้แทนขบวนการเสรีไทยผู้มีอำนาจเต็มเดินทางไปแจ้งข่าวและเจรจากับฝ่ายสัมพันธมิตรที่เมืองฉงชิ่ง ประเทศจีน ระหว่างปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นวันที่ จำกัด พลางกูร เสียชีวิตที่เมืองฉงชิ่ง
จำกัด พลางกูร เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2457 จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตสุดของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร พ.ศ. 2426 - พ.ศ. 2497) และคุณหญิงเหรียญ สกุลเดิม นิโครธานนท์ มีพี่น้องรวมทั้งสิ้น 9 คนได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร. กำแหง พลางกูร แพทย์หญิงคุณหญิงตระหนักจิตร (หริณสุต) ดร. บรรเจิด พลางกูร นางลำเพา (สุทธเสถึยร) พลตรีเกรียงเดช รองศาสตราจารย์สลวย (กรุแก้ว) ศาสตราจารย์เกียรติคุณ น.พ. กัมปนาท และนางเสาวรส (ทองปาน)
จำกัดใช้ชีวิตสมรส ชื่อนางฉลบชลัยย์ พลางกูร (นามสกุลเดิม มหานีรานนท์)
ทั้งปู่และบิดาของจำกัดจบการศึกษาจากประเทศอังกฤษ บิดารับราชการเป็นครูและดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแต่งตำราและเจ้ากรมสามัญศึกษา เมื่อเยาว์วัย จำกัดศึกษาที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ โรงเรียนเทพศิรินทร์และเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและได้ทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2474 เข้าเรียนที่โรงเรียน Bromsgrove School เมือง Worcestershire และเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเมื่อ พ.ศ. 2478 ศึกษาวิชาปรัชญาการเมืองและเศรษฐศาสตร์ เรียนจบได้รับปริญญาตรีเกียรตินิยม (B.A. Hons.) และเดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 (เท่ากับ พ.ศ. 2482 เนื่องจากปีใหม่เริ่มนับวันที่ 1 เดือนเมษายน)
วีรกรรมในขบวนการเสรีไทย.
จำกัด พลางกูร เป็นปัญญาชนที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญในการต่อต้านญี่ปุ่น จึงได้รับความไว้วางใจจากนายปรีดี พนมยงค์ ผู้นำขบวนการเสรีไทยในประเทศไทย ให้เดินทางไปในประเทศจีน เพื่อประกาศท่าทีของประเทศไทยต่อจีนว่า การประกาศสงครามกับสัมพันธมิตรของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามนั้น เป็นโมฆะ เพราะคนไทยส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย และขอทราบท่าทีของจีนรวมถึงชาติสัมพันธมิตรอื่น ๆ จำกัดได้เดินทางเข้าประเทศจีนพร้อมกับ นายไพศาล ตระกูลลี้ ล่ามภาษาจีน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2486 ได้มีจดหมายถึงประเทศไทยว่า เดินทางถึงคุนหมิงโดยปลอดภัยแล้ว แต่ต่อมาก็ขาดการติดต่อไป ซึ่งจำกัดได้เข้าพบกับจอมพลเจียงไคเช็ค ผู้นำจีนในขณะนั้น ซึ่งจอมพลเจียงไคเช็คได้สัญญาว่าเมื่อสงครามสงบ รัฐบาลจีนจะประกันเอกราชให้กับประเทศไทย
ชีวิตในจุงกิงและมรณกรรม.
จำกัด พลางกูร ขณะอยู่ที่ฉงชิ่ง (ในขณะนั้นเรียกว่า "จุงกิง") ซึ่งสรุปภารกิจได้ 4 ประการ ได้แก่ 1. เสนอแผนการของขบวนการเสรีไทยอย่างเป็นทางการต่ออังกฤษ และได้รับคำตอบจากอังกฤษในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 2. การพบกับจอมพลเจียงไคเช็คนั้น ทำให้ทราบถึงท่าทีของจีนที่มีต่อไทย 3. การพบกันระหว่างจำกัด กับ หม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ ผู้นำเสรีไทยในอังกฤษ ได้รับทราบถึงท่าทีของอังกฤษที่มีต่อเสรีไทยในประเทศ 4. การมาถึงของนายสงวน ตุลารักษ์ เพื่อสานงานต่อจากจำกัด
ระหว่างที่จำกัดพำนักอยู่ฉงชิ่งนั้น ได้เขียนบันทึกส่วนตัวเป็นจำนวนกว่า 900 หน้า ที่บันทึกเรื่องราวของตัวเองในปี พ.ศ. 2486 โดยทางการจีนอนุญาตให้จำกัดจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นที่นั่น แต่จำกัดได้ไตร่ตรองแล้วเกรงว่าจะทำให้ชาติอื่น ๆ ที่สนับสนุนเสรีไทยแคลงใจ จึงไม่ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้น
จำกัด พลางกูร ถึงแก่กรรมในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ซึ่งแพทย์ชาวแคนาดาลงความเห็นว่าเป็นมะเร็งตับและกระเพาะอาหาร แต่ก็ยังมีข้อกังขาจากเจ้าหน้าที่สืบราชการลับของอังกฤษและสหรัฐอเมริกาว่า อาจถูกวางยาพิษโดยทางการจีนเอง แต่ทาง ศ.ดร.ฉัตรทิพย์ นาถสุภา ผู้เขียนหนังสือชีวประวัติของจำกัด พลางกูร มีความเห็นส่วนตัวว่าน่าจะเป็นฝีมือของฝ่ายญี่ปุ่นมากกว่า เนื่องจากผู้ดูแลจำกัดคนหนึ่งในปีถัดมา ถูกจับได้ว่าเป็นสายลับให้ฝ่ายญี่ปุ่น
หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา
หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ถาวร; เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล
หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา มีชื่อเล่นว่า แอ๊ด เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นบุตรคนที่สี่จากทั้งหมดหกคน บิดาขับรถแท็กซี ส่วนมารดาเป็นแม่ค้าขายกาแฟให้กับชาวบ้านและชาวเรือที่ล่องอยู่ตามแม่น้ำนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนพร้อมพันธ์แล้วไม่ได้ศึกษาต่อเพราะฐานะทางบ้านไม่อำนวย หลังจากนั้นจึงช่วยแม่ขายข้าวแกงที่ซอยเฉยพ่วง
ครั้นเวลาต่อมาหม่อมไฉไลได้สมัครเป็นนางเอกภาพยนตร์เรื่อง "ลาวดวงเดือน" ที่อัศวินภาพยนตร์แล้วพบรักกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แล้วเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2519 ขณะที่สามีพระชันษา 61 ปี และหม่อมไฉไลมีอายุ 16 ปี และมีพระโอรส-ธิดาสององค์ คือ
หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา เป็นเจ้าของกิจการธุรกิจร้านเครื่องเพชรที่สยามพารากอนและเพนนินซูลาพลาซา และกิจการบ้านพักตากอากาศ
หม่อมไฉไล ยุคล
โซคูล
วงโซคูล  เป็นวงร็อกรุ่นใหม่ที่ยึดเอาความเป็นไทยมาเป็นเอกลักษณ์ ในเครือGMM Grammy สังกัด อัพจี มีเพลงที่ปล่อยทางวิทยุมากมาย เช่น คนเจียมตัว อกหักจากมือถือ เลี้ยงส่ง คนถัดไป ซากอ้อย ย้อมใจ ฟ้าสาป Message ผิดเบอร์ Out ใจ คนขำๆ ไผ่ลู่ลม บาดตา สวรรค์ไม่มีตา เบอร์สำรอง ถาม และฝันดี โดยเพลงล่าสุดที่จะปล่อยออกมาคือเพลง เหตุผลที่ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ
สมาชิกในวงโซคูลทุกคนเป็นคนจังหวัดพิษณุโลก โจ๊กกับมาร์ช เป็นพี่น้องกัน ส่วนแจนกับเจมส์ก็เป็นพี่น้องกัน ทั้งสี่คนนี้จะอยู่บ้านใกล้กัน เมื่อวงโซคูลว่างงานก็มักจะกลับบ้านเกิด บางครั้งก่อนจะมีคอนเสิร์ตก็จะมีการซ้อมดนตรีก่อนเล่นจริง
โซคูลเคยมีสมาชิกด้วยกัน 4 คน ซึ่งทั้งหมดเป็นญาติพี่น้องกัน แต่ในปี พ.ศ. 2551 ได้มีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 คนคือ กอล์ฟ ชาวจังหวัดสุโขทัย รวมเป็น 5 คน เป็นนักร้องนำคู่กับโจ๊ก ซึ่งเป็นนักร้องคนเดิม โดยโจ๊กได้เห็นฝีมือของกอล์ฟจากการร้องเพลงเปิดตัวให้วงโซคูลก่อนขึ้นเล่นในคอนเสิร์ตของโซคูลแห่งหนึ่ง ในจังหวัดพะเยา จึงตั้งใจจะให้กอล์ฟออกอัลบั้มเดี่ยว แต่ด้วยความสนิทสนมกันจึงได้ตัดสินใจพาเข้าร่วมวงจนถึงปัจจุบัน
ปลายปี พ.ศ. 2558 โจ๊กหรือกรภพ จันทร์เจริญ หนึ่งในนักร้องนำของวงประกาศลาออกจากวงโซคูล เนื่องจากต้องการเวลาอยู่กับครอบครัวมากขึ้น จึงเป็นการยุบวงโซคูลโดยปริยาย สมาชิกวงต่างแยกย้ายไปทำวงใหม่ โดยโจ๊กและมาร์ช มือกลองร่วมกันทำวง "มัชรูมฮันเตอร์" (Mushroom Hunter), แจนและเจมส์ มือกีตาร์และมือเบส ทำวงใหม่ชื่อ "เซ็กเตอร์ไนน์" (SECTOR 9) ด้านกอล์ฟ นักร้องนำอีกคนของวงไปเป็นนักร้องนำวง "โซฮอต" (SoHot)
แรกเริ่มเดิมที วงโซคูลมีสมาชิก 4 คน ซึ่งประกอบด้วยพี่น้องแท้ ๆ 2 ครอบครัว ได้แก่ โจ๊กกับมาร์ช และ แจนกับเจมส์ ทั้ง 2 ครอบครัวนี้เป็นญาติกัน กล่าวคือ ตาของโจ๊กและมาร์ช เป็นพี่ชายของยายของแจนและเจมส์ โดยในขณะนั้น แจนและเจมส์ยังศึกษาอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3-4 ส่วนตัวโจ๊กศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ทุกคนในวงขณะนั้นสนใจเครื่องดนตรีเดียวกันหมดนั่นคือกีต้าร์ เหล่าบรรดาญาติจึงหากีต้าร์เก่า ๆ มาให้ครบทุกคน เมื่อเวลาผ่านไป สมาชิกแต่ละคนจึงได้เปลี่ยนไปเล่นเครื่องดนตรีชนิดอื่น จนได้เป็นวงขึ้นมา มาร์ชเปลี่ยนไปเล่นกลองให้กับวง และเจมส์ก็ถูกแจนบังคับให้ไปเล่นเบส วงโซคูลขณะนั้นได้ห้องซ้อมเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ติดกับบ้านยายของโจ๊ก มีเพื่อนบ้าน 3-4 คนพยายามจะเข้าวงด้วย แต่ก็อยู่ได้ไม่นาน
วงโซคูลมีความใฝ่ฝันอยากเป็นวงร็อก อยากแต่งเพลง อยากเล่นคอนเสิร์ต วงโซคูลมีวง[[โลโซ]]เป็นทั้งแรงบันดาลใจ ต้นแบบ และเป็นแม่พิมพ์เดียวในยุคนั้นที่โซคูลเดินตามรอยเท้า พวกเขาเล่นดนตรีจนเป็นเรื่องเป็นราวโดยไม่รู้ตัว พวกเขาได้ไปเล่นดนตรีให้กับงานหลายงาน ไม่ว่าจะเป็นงานแต่งงาน งานวัด งานเทศกาล หรือเล่นใน[[สถานพินิจ]] ครั้งหนึ่งเขาได้ออกทาง[[สถานีโทรทัศน์]]ช่องหนึ่ง เป็นงานวันเด็ก ทางสถานีต้องการให้ทางวงระบุชื่อวง โจ๊กจึงได้วิธีเปิด[[พจนานุกรม]]แบบสุ่มจนกระทั่งเจอคำว่า "มิลเลเนียม" (millennium) จึงนำมาเป็นชื่อวงในยุคนั้น ต่อมาพวกเขาตั้งใจจะเปลี่ยนชื่อวงอีกครั้ง โดยจะต้องเป็นชื่อที่มั่นคงและแน่นอน โจ๊กให้ผู้เป็นอาคัดชื่อภาษาอังกฤษไว้หลาย ๆ ชื่อ และโจ๊กก็ได้เลือกชื่อ so cool ซึ่งแปลว่า "เจ๋ง" เพราะรู้สึกสะดุดตา และเป็นชื่อที่ยังไม่เป็นที่รู้จักใน[[ประเทศไทย]]ยุคนั้น
วงโซคูลเคยผ่านการแสดงดนตรีมากว่า 100 เวที เคยประกวด 3-4 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง การประกวดครั้งสุดท้ายเป็นการประกวดถ้วยพระราชทานชิงแชมป์ประเทศ ซึ่งรางวัลที่หนึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งชิงแชมป์เอเชีย การแข่งขันแบ่งเป็นสองรุ่น ซึ่งจะคัดเทปเดโม่ 10 ม้วนจากทั้งประเทศ วงโซคูลส่งไป 2 เพลงตามกฎ ได้แก่เพลง "เข้ามาเลย" ของวงโลโซ และอีกหนึ่งเพลงแต่งเอง (ดนตรีแบบเดียวกับเพลงอกหักจากมือถือ) วงโซคูลซ้อมอย่างหนักหน่วงทุกวัน พวกเขาเช่าห้องซ้อม 1-2 ชั่วโมงหลังเลิกเรียนตอนเย็นเพื่อซ้อมดนตรี เมื่อถึงวันประกาศผล ปรากฏว่าเทป[[เดโม่]]ของวงโซคูลก็เป็น 1 ใน 10 ม้วนจริง ๆ ทำให้พวกเขารู้สึกคึกคักและท้าทายมากขึ้น ในวันแข่งขัน แต่ละวงก็แสดงความสามารถของตนเต็มที่ รวมถึงโซคูล ผลการประกวดรอบสุดท้ายประกาศว่าวงโซคูลได้รับรางวัลชนะเลิศ และรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมซึ่งจะพาพวกเขาแข่งชิงแชมป์เอเชียในฐานะตัวแทนประเทศไทย แต่ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น เนื่องจาก[[วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544|เหตุการณ์วินาศกรรมวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544]] จึงทำให้การแข่งขันถูกยกเลิกไป ต่อมา โซคูลจึงได้ออกเทปกับค่ายแกรมมี่
ผลงานหลังจากอัลบั้มชุดที่ 5 โซคูลเริ่มทำเพลงออกมาเป็นซิงเกิล โดยจะปล่อยออกมาเรื่อย ๆ และพยายามปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงเป็นเวลาพอสมควร ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 โซคูลได้ปล่อยคลิปวิดีโอตัวอย่างเพลงใหม่ความยาว 1-2 นาที ซึ่งเป็นคลิปที่โจ๊กกับกอล์ฟร้องเพลงใหม่พร้อมกีต้าร์หนึ่งตัว หลังจากนั้นโซคูลก็เริ่มถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "เหตุผลที่ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ" ซึ่งเป็นคนละเพลงกับที่อยู่ในคลิป พร้อมอัดเพลงใหม่เพลงอื่น ๆ และถ่ายปกอัลบั้มใหม่ ในเวลาไล่เลี่ยกัน ล่าสุดได้ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอประกอบคาราโอเกะเมื่อเช้าวันที่ 8 ธันวาคม ปีเดียวกัน ส่วนอัลบั้มเต็มชุดที่ 6 ได้ชื่ออัลบั้มว่า So Cold โดยในอัลบั้มนี้สมาชิกวงทุกคนได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ใหม่ ในด้านการทำดนตรี โซคูลได้ [[สก๊อต ม็อฟแฟ็ต]] อดีตสมาชิกวง [[เดอะม็อฟแฟ็ต]] มาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ถึง 4 เพลง
ในด้านการตอบรับ มีการก่อตั้งกลุ่มแฟนคลับที่เรียกตนเองว่า โซคูลเลี่ยน (So Coolian) ส่วนตัวของโจ๊กเองถูกกล่าวถึงมากในเว็บไซต์พันทิป.คอม และประมูล.คอม และมีคำพูดใหม่ ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น บร๊ะเจ้า ชาบู ๆ เมพขิง ๆ บร๊ะลานุภาพ มีการแต่งบทความล้อเลียนโจ๊ก 38 ประการโดยกลุ่มโซคูลเลี่ยนแห่งเว็บประมูล.คอม ด้วยเหตุนี้โซคูลจึงได้ทำเพลงพิเศษที่ ชื่อว่า "โจ๊ก พันธุ์ทิพย์" (ทำนองเดียวกับเพลง "พันธุ์ทิพย์" ของ[[โลโซ]]) เพื่อตอบรับกระแสนี้ นอกจากนี้ โจ๊กยังได้เขียนหนังสือ[[พ็อคเก็ตบุ๊ค]]เล่มแรกในชีวิตชื่อ "เขาเรียกผมว่าบร๊ะเจ้า โจ๊ก โซคูล" พิมพ์โดยสำนักพิมพ์เนชั่นบุ๊คส์ เพื่อตอบรับกระแสนี้เช่นกัน
โซคูลได้ทัวร์คอนเสิร์ตไปทุกที่ทุกแห่งทั่ว[[ประเทศไทย]] เคยไปร่วมเล่นกับศิลปินกลุ่มอื่นเช่น [[แคลช]] [[เสกสรร สุขพิมาย| เสก โลโซ]]
ถึงแม้วงโซคูลยังไม่เคยมี[[คอนเสิร์ต]]ใหญ่เป็นของตัวเองก็ตาม แต่พวกเขาก็เคยแสดงคอนเสิร์ตในงานต่างๆมากมาย เช่น
[[หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติไทย‎]]
[[หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย‎]]
[[หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่]]
[[หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000]]
โซ คูล
แกะบาร์บารี
แกะบาร์บารี่
อัลจีเรีย
โลว์คาร์บ
มุสโซลินี
ลาวเฉียง
มณฑลลาวเฉียง
เพชรตัดเพชร เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509 สร้างจากบทประพันธ์ของ เศก ดุสิต และ ส. เนาวราช สร้างโดย ปริญญา ทัศนียกุล แห่งบริษัทสหการภาพยนตร์ไทยจำกัด มีผู้กำกับการแสดงถึง 3 ท่านคือ วิจิตร คุณาวุฒิ (เจ้าของฉายาเศรษฐีตุ๊กตาทอง) พร้อมสิน สีบุญเรือง (พันคำ) และประกอบ แก้วประเสริฐ
ภาพยนตร์เรื่องเพชรตัดเพชรเป็นภาพยนตร์ในระบบ 35 มม.ซีเนมาสโคป สีอิสต์แมน เสียงในฟิล์ม ตามแบบมาตรฐานโลก นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา ให้มาประกบกับการกลับมาของพระเอกเก่า ลือชัย นฤนาท เป็นจุดขายอย่างหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ และนางเอกคู่ขวัญ เพชรา เชาวราษฎร์ มาร่วมแสดง และมีนักแสดงสาวจากฮ่องกงเรจิน่า ไป่ปิง นอกจากนี้ยังมี เกชา เปลี่ยนวิถี อดุลย์ ดุลยรัตน์ วิไลวรรณ วัฒนพานิช พร้อมดาราอีกมากร่วมแสดง ออกฉายครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2509 ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ จุดเด่นที่ทำให้หนังโด่งดังคือ การทำถ่ายด้วยฟิล์ม 35 มม. แล้วมาบันทึกเสียงพากย์ เสียงแบ็คกราวน์ลงในฟิล์ม ทำให้มีความสมจริงในเรื่องคุณภาพเสียงซึ่งต่างจากหนัง 16 มม. ในยุคนั้นที่ใช้การพากย์สด ๆ ฉากวิวทิวทัศน์ของเกาะฮ่องกงก็เป็นที่ตื่นตาตื่นใจคนไทยสมัยนั้น บทบู๊ก็เล่นได้มันสะใจโดยเฉพาะฉากที่มิตรต่อยกับลือชัย และฉากที่มิตรขับรถยนต์หนีตำรวจ พอรถวิ่งลงน้ำก็แล่นไปได้เหมือนเรือ ฉากที่มิตรทิ้งขวดเป๊ปซี่เต็มถนนสกัดการติดตามที่ทุกคนจดจำ และยังมีเพลง เพชรตัดเพชร ร้องโดย คณะสุเทพโชว์ วงดนตรีซิลเวอร์แซนด์ และเพลง ดวงใจ ร้องโดย สวลี ผกาพันธ์ ซึ่งเป็นเพลงดังของหนังเรื่องนี้
ในปี พ.ศ. 2544 ดาราวิดีโอ และ ช่อง7 ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาสร้างในรูปแบบ ละครโทรทัศน์ นำแสดงโดย เจตริน วรรธนะสิน , อัมรินทร์ นิติพน , พัชราภา ไชยเชื้อ , กัลยกร นาคสมภพ และในปี พ.ศ. 2559 พอดีคำ และ ช่อง7 ได้นำมาสร้างใหม่อีกครั้ง ในรูปแบบ ละครโทรทัศน์ นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ , มิกค์ ทองระย้า , อุษามณี ไวทยานนท์ , ขอขวัญ เรสตอล
ออกอากาศตอนแรก ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - 8 มกราคม พ.ศ. 2560 ต่อจากละครเรื่อง ข้ามาคนเดียว
ยอด (ลือชัย นฤนาท) สมุนมือขวาของ มิสเตอร์ตัน (เกชา เปลี่ยนวิถี) หักหลังฆ่า ชาติ (มิตร ชัยบัญชา) แล้วชิงเอาเฮโรอีนหนีข้ามไปขายยังเกาะฮ่องกง แต่ยอดก็ถูกมิสเตอร์ตันซ้อนแผนแจ้งข่าวให้ตำรวจฮ่องกงจับกุมยอด เมื่อยอดถูกปล่อยตัวกลับกรุงเทพฯ ตำรวจฮ่องกงให้นักร้องสาว ไป่หลู (เรจิน่า ไป่ปิง) สายลับตีสนิทติดตามมาสืบหาผู้เป็นหัวหน้าใหญ่ ร.ต.ท.ศักดิ์ชัย (มิตร ชัยบัญชา) นายตำรวจหนุ่มจากกองปราบที่มีหน้าตาเหมือนกับชาติถูกเรียกตัวให้มาพบและวางตัวให้ปลอมตัวเป็นชาติเพื่อเข้าไปในองค์การฯ จนได้เป็นแขนขวาของมิสเตอร์ตัน ภายหลังยอดและ รัศมี (เพชรา เชาวราษฎร์) คนรักพร้อมด้วยศักดิ์ชัยและไป่หลูได้ร่วมมือกันสืบหาจนรู้ว่า ใจสมร (วิไลวรรณ วัฒนพานิช) เป็นหัวหน้าใหญ่ แต่เหล่าร้ายก็รู้ตัวแล้ว ความมันระดับเพชรตัดเพชร จึงเกิดขึ้น
ชาติชายผู้สุขุมมุ่งมั่นรักความยุติธรรม ต้องกลายเป็นคู่ปรับรับมือกับการตามล่าของ ยอด ชายผู้เต็มไปด้วยไฟแห่งความทะเยอทะยาน หลังจากที่ทั้งคู่ต้องกลายเป็นคนที่ตายแล้ว และถูกนำตัวมาฝึกเป็น อีกายมทูต สุดยอดมือสังหารขององค์กรก่อการร้าย อีกาพญายม ซึ่งมี มาตามหลุยส์ เป็นผู้นำองค์กรเพื่อเป้าหมายเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้มีอำนาจสูงสุดในเอเชีย แต่ชาติไม่เห็นด้วยกับแผนการผลิตยาเสพติดโคคิโน่เพื่อทำลายประเทศแล้วสร้างไทยขึ้นมาใหม่ตามโรคแมพของมาดามหลุยส์ที่ร่วมกับ ไตร มือขวาคนสำคัญ
ราชอาณาจักรลาว เป็นชื่อของประเทศลาวตั้งแต่ พ.ศ. 2496 จนถึงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เมื่อพรรคประชาชนปฏิวัติลาวสามารถล้มล้างระบอบกษัตริย์​และสามารถสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวได้สำเร็จ โดยได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ใช้การปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
หลังการประกาศเอกราชของลาวตามสนธิสัญญาเจนีวาในปี พ.ศ. 2496 รัฐบาลแห่งพระราชอาณาจักรลาวถือเป็นรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองทั่วประเทศลาวทั้งหมด โดยรัฐธรรมนูญแห่งพระราชอาณาจักรได้กำหนดให้ใช้การปกครองระบอบประชาธิปไตยและราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มีรัฐบาลกลางตั้งอยู่ที่นครหลวงเวียงจันทน์ ส่วนสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตทรงประทับ ณ เมืองหลวงพระบาง โดยเวลานั้น สมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ทรงเป็นสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตพระองค์แรก และเจ้าสุวรรณภูมาทรงเป็นนายกรัฐมนตรีองค์แรกแห่งราชอาณาจักรลาว
ในเวลาต่อมา ความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ทำให้เกิดความพยายามที่จะจัดตั้งรัฐบาลผสมขึ้นหลายครั้ง และส่วนมากจะเป็นรัฐบาลที่มีอายุสั้น เนื่องจากความไร้เสถียรภาพทางการเมืองภายในประเทศ และการแทรกแซงจากชาติมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา
ราชอาณาจักรลาวได้เผชิญกับสงครามกลางเมืองระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์หรือปะเทดลาวซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต ต่อสู้กับรัฐบาลฝ่ายราชอาณาจักรลาวซึ่งสนับสนุนสถาบันพระมหากษัตริย์และได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรลาวทำให้ลาวต้องเข้าไปเป็นพันธมิตรกับสหรัฐ มีการก่อรัฐประหารและการปกครองภายใต้ระบอบเผด็จการทหารอยู่หลายครั้งเช่น การรัฐประหารของภูมี หน่อสวรรค์และกองแล วีระสาน การที่ราชอาณาจักรลาวเข้าไปพัวพันกับยาเสพติดของซีไอเอและการเพิ่มอำนาจทางการเมืองให้กับกลุ่มทหารและสถาบันพระมหากษัตริย์จนขัดกับหลักการประชาธิปไตยที่มีกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญอย่างร้ายแรง ในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 ขบวนการนักศึกษา 21 องค์กรที่ไม่พอใจการปกครองของราชอาณาจักรลาวได้จัดชุมนุมในเวียงจันทน์เพื่อเรียกร้องให้ล้มเลิกสถาบันกษัตริย์
ต่อมาในภายหลังขบวนการนักศึกษา​ 21​ องค์กร​ได้หันไปเข้าร่วมกับกองกองกำลังฝ่ายประเทดลาวและทำให้ฝ่ายปะเทดลาวสามารถรุกคืบได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในที่สุดก็บรรลุข้อตกลงหยุดยิงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ตาม ข้อตกลงสันติภาพปารีสระหว่างสหรัฐอเมริกาและเวียดนามเหนือ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลของเอกภาพแห่งชาติขึ้น โดยมีเจ้าสุวรรณภูมาเป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ตามถึงเวลานี้ กองกำลังประชาชนปะเทดลาวได้เข้าควบคุมพื้นที่ขนาดใหญ่ของประเทศ และหลังจากกรุงไซง่อนและ พนมเปญถูกกองทัพคอมมิวนิสต์ปลดปล่อย กองกำลังคอมมิวนิสต์ปะเทดลาวได้เข้าปลดปล่อยกรุงเวียงจันทร์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 ภายใต้การสนับสนุนจากองค์การนักศึกษาได้ขจัดโอกาสใด ๆ ที่รัฐบาลผสมที่จัดตั้งขึ้นในประเทศลาว
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงเวียงจันทน์ เจ้าชายวงศ์สว่าง มกุฎราชกุมารได้ทรงส่งพระราชสาส์นสละราชสมบัติของพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา ถึงกองกำลังประเทศลาว นำไปสู่การจัดตั้งการประชุมสมัชชาใหญ่ในที่ประชุมได้ลงมติเป็นเอกฉันท์สถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวขึ้นโดยมีเจ้าสุภานุวงศ์เป็นประธานประเทศ ส่วนไกรสอน พรหมวิหารดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและเลขาธิการ พรรคปฏิวัติประชาชนลาว
พระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ประจันตคีรีเขตต์
กัมพูชาประชาธิปไตย
กัมพูชาประชาธิปไตย ( "กมฺพุชาบฺรชาธิบเตยฺย"; ) คือ ชื่อของประเทศกัมพูชาระหว่างปี พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2525 ซึ่งเกิดจากการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของนายพลลอลนอล และได้จัดปกครองในรูปแบบรัฐคอมมิวนิสต์โดยพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาหรือเขมรแดง ในสมัยนี้องค์กรของรัฐบาลมักเรียก "องค์การเหนือ" ( "องฺคการเลี") ส่วนพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชานั้น แกนนำของพรรคให้เรียกชื่อว่า "องค์การปฏิวัติ" (; "องฺคการบฎิวตฺต") โดยผู้นำสูงสุดของประเทศที่ครองอำนาจยาวนานที่สุดคือนายพล พต ซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของเขมรแดงด้วย
ในปี พ.ศ. 2522 กองกำลังพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาภายใต้การนำของเฮง สัมริน และกองทัพเวียดนามได้รุกเข้ามาทางชายแดนตอนใต้ของกัมพูชาและสามารถโค่นล้มรัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้สำเร็จ พร้อมทั้งได้จัดการปกครองประเทศใหม่ในชื่อ สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา กองทัพเขมรแดงจึงได้ถอยร่นไปตั้งมั่นในทางภาคเหนือของประเทศและยังคงจัดรูปแบบการปกครองตามระบบของกัมพูชาประชาธิปไตยเดิมต่อไป
ด้วยการสนับสนุนของชาวกัมพูชาในชนบท เขมรแดงจึงสามารถเข้าสู่กรุงพนมเปญได้เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 พวกเขายังให้พระนโรดม สีหนุเป็นผู้นำประเทศแต่ในนามจนถึง 2 เมษายน พ.ศ. 2519 หลังจากนั้น พระนโรดม สีหนุ ถูกกักบริเวณในพนมเปญ จนกระทั่งเกิดสงครามกับเวียดนาม พระองค์จึงลี้ภัยไปที่ประเทศจีน
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2519 พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาได้ประกาศรัฐธรรมนูญของกัมพูชาประชาธิปไตยโดยกำหนดให้มีสภาตัวแทนประชาชนกัมพูชา การเลือกตั้งและการแต่งตั้งประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี สภานี้มีการประชุมเพียงครั้งเดียวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2519 สมาชิกของสภานี้ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง แต่มาจากการแต่งตั้งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐ อำนาจของรัฐที่แท้จริงแล้วยังเป็นของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาซึ่งนำโดยเลขาธิการพรรคและนายกรัฐมนตรี คือ พล พต รองเลขาธิการพรรคคือนวน เจีย และคนอื่นๆอีก 7 คน สำนักงานตั้งอยู่ที่ สำนักงาน 870 ในกรุงพนมเปญ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในขณะนั้นว่า ศูนย์กลาง, องค์กร, หรืออังการ์
เขมรแดงได้ทำลายระบบกฎหมายและระบบศาลของสาธารณรัฐเขมร ไม่มีศาล​ ผู้พิพากษา​หรือกฎหมายใดๆ ในกัมพูชาประชาธิปไตย ศาลประชาชนที่มีระบุในหมวดที่ 9 ของรัฐธรรมนูญไม่เคยถูกตั้งขึ้น เจ้าหน้าที่ในระบบศาลเดิมถูกส่งตัวเข้าค่ายสัมมนาและสอบสวน ส่วนเจ้าหน้าที่รัฐและผู้สนับสนุนรัฐบาลเดิมถูกกักขังและประหารชีวิต
ทันทีที่พนมเปญแตก เขมรแดงสั่งให้อพยพประชาชนจำนวนมากออกจากเมืองโดยกล่าวอ้างว่าสหรัฐอเมริกาจะมาทิ้งระเบิด การอพยพประชาชนเช่นนี้เกิดขึ้นในเมืองอื่นด้วยเช่น พระตะบอง กำปงจาม เสียมราฐ กำปงธม เขมรแดงจัดให้ประชาชนเหล่านี้ออกมาอยู่ในนิคมในชนบท ให้อาหารแต่เพียงพอรับประทาน ไม่มีการขนส่ง บังคับให้ประชาชนทำการเกษตรเพื่อผลิตอาหารให้เพียงพอ เขมรแดงต้องการเปลี่ยนประเทศไปสู่ความบริสุทธิ์ที่ไม่มีการฉ้อราษฎร์บังหลวงและปรสิตในสังคมเมือง นิคมที่สร้างขึ้นบังคับให้ทั้งชายหญิงและเด็กออกไปทำงานในทุ่งนา ทำลายชีวิตครอบครัวดั้งเดิมซึ่งเขมรแดงกล่าวว่าเป็นการปลดแอกผู้หญิง