pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลใน กัลโช่ เซเรีย อา และกัลโช่ เซเรีย บีถูกบริหารโดยเลกา กัลโช่แต่เนื่องจากมีปัญหาการทุจริตและการล้มบอลมากมายทำให้บรรดาทีมชั้นนำอย่าง ยูเวนตุส,เอซี มิลานและ อินเตอร์ มิลาน ได้ตัดสินใจประชุมเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้โดยผลสรุปของการประชุมในครั้งนั้นคือ ทีมในกัลโช่ เซเรีย อาจะแยกตัวออกจากเลกา กัลโช่เพื่อออกมาเปิดลีกใหม่เป็นของตัวเองซึ่งหลังจากนั้น 19 ทีมในลีกกัลโช่ เซเรีย อาในฤดูกาล 2009-10 ก็ตกลงใจเห็นด้วยกับแนวความคิดนี้จึงตัดสินใจยื่นขอถอนตัวออกจาก เลกากัลโช่ หรือฟุตบอลลีกอย่างเป็นทางการยกเว้นทีมเลชเชเท่านั้นที่ไม่เห็นด้วยเนื่องจากถ้าทุกทีมในลีกกัลโช่ เซเรีย อาแยกออกมาเปิดลีกใหม่จะทำให้ทุกทีมในลีกเซเรียบีและซึ่งล้วนแต่เป็นทีมเล็กๆนั้นพลอยขาดรายได้และล้มละลายไปแต่ทั้ง 19 ทีมในลีกกัลโช่ เซเรีย อาก็ได้ออกแถลงการณ์ในการแยกตัวมาเปิดลีกใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2009 ว่าลีกใหม่ของอิตาลีนั้นจะทำการเปิดตัวในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งก็คือ 1 เดือนก่อนการเปิดฤดูกาล 2010-11 จึงทำให้ฟุตบอลลีกสูงสุดของอิตาลีที่มีอายุยาวนานถึง 80 ปีต้องยุติลง
โกปปาอีตาเลีย.
นอกจากแยกตัวออกจาก เลกากัลโช่ แล้วพวกเขายังได้แบ่งแยกบอลถ้วยตามแบบอย่าง พรีเมียร์ลีก ของ อังกฤษ คือ โกปปาอีตาเลีย จะลักษณะคล้ายกับ เอฟเอ คัพ คือนำทีมที่ลงทะเบียนกับสมาคมฟุตบอลอิตาลีมาแข่งขันและห้ามทีมนอกลีกที่ไม่ได้ลงทะเบียนเข้าร่วมแข่งขัน
ซูเปอร์โคปป้า อิตาเลียน่า.
เป็นบอลอุ่นเครื่องก่อนเปิดฤดูกาลเปรียบได้กับ คอมมูนิตีชีลด์ คือนำแชมป์ลีกมาเจอกับแชมป์โกปปาอีตาเลีย
เป็นลีกที่นำทีมเยาวชนของสโมสรในลีก เลกาเซเรียอา และ เลกาเซเรียบี มาแข่งแบบทีมชุดใหญ่และมีบอลถ้วยแบบทีมชุดใหญ่อีกด้วย
นอกจาก เทเลคอมโมบาย หรือทิมที่เป็นสปอนเซอร์หลักแล้วยังมี ไนกี้ ผลิตภัณฑ์กีฬาชื่อดังจากสหรัฐ ร่วมเป็นสปอนเซอร์
บลู (ดาบาดี)
"บลู (ดาบาดี)"  หรืออกจำหน่ายในชื่อการค้าว่า "แอมบลู"  ในบางประเทศ เป็นเพลงแดนซ์ป๊อปโดยวงไอเฟล 65 วงดนตรีชาว อิตาลี "บลู (ดาบาดี)" เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้ม "ยูโรป๊อป" อัลบั้มแรกของพวกเขา
เอซีที
สโนว์พาโทรล
สโนว์พาโทรล  เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกไอร์แลนด์เหนือ ที่มีสมาชิกจากไอร์แลนด์เหนือและสก็อตแลนด์ ก่อตั้งวงที่มหาวิทยาลัยแห่งดันดีในปี 1994 ปัจจุบันวงอยู่ในกลาสโกว์ มีผลงาน 3 ชุดแรกของวงคือ อีพีชุด "Starfighter Pilot" และสตูดิโออัลบั้มอย่าง "Songs for Polarbears" และ "When It's All Over We Still Have to Clear Up" ที่ไม่ประสบความสำเร็จ สังกัดค่ายอีเลกทริกฮันนีย์และจีปสเตอร์ ตามลำดับ และเมื่อวงย้ายไปค่ายเพลงใหญ่ โพลีดอร์เรเคิดส์ พวกเขาออกผลงานในปี 2003 ชุด "Final Straw" ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่นในสหราชอาณาจักร และถือเป็นครั้งแรกที่วงประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่างดี และตามมาด้วยความสำเร็จของอัลบั้ม "Eyes Open" ที่ออกในปี 2006 กับยอดขาย 4.7 ล้านชุดทั่วโลก มีเพลงดังอย่าง "Run", "Chasing Cars" และ "Signal Fire" ที่ถือเป็นเพลงฮิตที่สุดของวง
สโนว์พาโทรลยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริตอวอร์ดส และได้รับ 5 รางวัลมีทีเออร์ไอร์แลนด์มิวสิกอวอร์ดส ต่อมาในปี 2008 พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ชุด "A Hundred Million Suns" และออกอัลบั้มรวมเพลงชุด "Up to Now" ในปี 2009 วงมียอดขายทั่วโลกกว่า 10 ล้านชุด
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสนมหาเถระ)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสณมหาเถระ)
ลูกทุ่งเอฟเอ็ม
ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม.  เป็นรายการวิทยุ เอฟ.เอ็ม. รายแรกของไทยที่เปิดเพลงลูกทุ่งตลอด 24 ชม. ดำเนินการผลิตโดย "ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม." โดยเริ่มกระจายเสียงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ทางสถานีวิทยุกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ เอฟเอ็ม 90.0 เมกะเฮิร์ตซ์
ผู้ร่วมก่อตั้ง "ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม." ได้แก่ คุณวิทยา ศุภพรโอภาส อดีตนักจัดรายการเพลงสากลและไทยสากลชื่อดัง ร่วมกับ ไพวงษ์ เตชะณรงค์ นักธุรกิจชื่อดัง (บิดาของสงกรานต์ เตชะณรงค์) และ สุรพงษ์ เตรียมชาญชัย แห่งบริษัท ทราฟฟิกคอร์เนอร์ จำกัด (ผู้รับสัมปทาน) โดยจัดเปิดเพลงไทยลูกทุ่งที่กำลังได้รับความนิยม เพลงในอดีต ของทุกศิลปิน ทุกค่ายเพลง มีการพูดคุย เสนอข้อมูลข่าวสาร และกิจกรรมต่าง ๆ ตลอดทั้งวัน
"ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม." ได้รับความนิยมจากผู้ฟังเป็นอันดับ 1 หลังการกระจายเสียงเพียงไม่กี่เดือน โดยขึ้นนำหน้ารายการจากสถานีอื่นในระบบเอฟเอ็มด้วยกันซึ่งเปิดแต่เพลงสตริง จนวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ได้ย้ายไปกระจายเสียงทางสถานีวิทยุกระจายเสียง อ.สม.ท. เอฟเอ็ม 95.0 เมกะเฮิร์ตซ์ ซึ่งการย้ายในช่วงนี้ได้เวลาการจัดที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิม สัญญาเช่านานกว่าเดิม และเริ่มมีการกระจายเสียงไปทั่วประเทศด้วย นอกจากนี้ยังเพิ่มช่องทางต่าง ๆ ทั้งทางเว็บไซต์ แมกกาซีน รายการวาไรตี้โชว์ "ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. ทีวี 9" มีการจัดมหกรรมคอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงเดือนสิงหาคม และการมอบ "รางวัลมาลัยทอง" ให้กับคนทำงานในวงการเพลงลูกทุ่งโดยมีการประกาศผลในช่วงเดือนมกราคมของทุกปี
ราวปี พ.ศ. 2544-พ.ศ. 2545 ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. ยังได้นำอดีตนางเอกนัยน์ตาหยาดน้ำผึ้ง "เพชรา เชาวราษฎร์" มาเผยเสียงโดยร่วมจัดรายการวิทยุเป็นประจำ และมีการจัดคอนเสิร์ตครบรอบ 10 ปี รำลึก "พุ่มพวง ดวงจันทร์" โดยเชิญนักร้องเพลงลูกทุ่งและดารานักแสดงชื่อดังมาร่วมร้องเพลงบนเวทีเดียวกัน อีกทั้งยังได้สร้างภาพยนตร์เรื่อง "มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม." ร่วมกับสหมงคลฟิล์ม โดยรวมเอานักร้องและคนลูกทุ่งกว่า 168 ชีวิตมาร่วมแสดง จนประสบผลสำเร็จไม่แพ้งานอื่นๆ ที่ทำมา
รายการ "ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม." ดำเนินเรื่อยมาจนถึงเดือน เมษายน พ.ศ. 2547 ได้ย้ายคลื่นอีกครั้ง เนื่องจากทาง อสมท จะจัดรายการเพลงลูกทุ่งด้วยตนเอง (คลื่นลูกทุ่งมหานคร FM 95 ของ อสมท.) โดยย้ายกลับไปกระจายเสียงทางเอฟเอ็ม 90.0 และ 103.0 เมกะเฮิร์ตซ์ ตามลำดับ ซึ่งเป็นสถานีวิทยุในเครือกองทัพบก มีการเปลี่ยนเจ้าของผู้รับสัมปทาน แต่ทีมผู้จัดรายการยังคงเป็นชุดเดิม และได้ออกอากาศทางสถานีวิทยุชุมชนอยู่ช่วงหนึ่ง และปิดสถานีไป
ในปี พ.ศ. 2552 วิทยา ศุภพรโอภาส ได้นำลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. กลับมาบนหน้าปัดวิทยุหลักอีกครั้งพร้อมกับสโลแกน "ต้นฉบับสถานีวิทยุลูกทุ่งตัวจริง" โดยมีบริษัท เอ็น บีซี แอ็ด จำกัด (แมกซิม่า) เป็นผู้รับสัมปทาน เริ่มกระจายเสียงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ทางสถานีวิทยุ จส. เอฟเอ็ม 94.5 เมกะเฮิร์ตซ์ อีกทั้งยังกระจายเสียงทั่วประเทศผ่านเครือข่าย Network โดยทีมนักจัดรายการชุดนี้มีทั้งคนเก่าเช่น เจนภพ จบกระบวนวรรณ, หมู ตะวัน , ตุ๋ย มหาชัย , วดี ,เสริมเวช ช่วงยรรยง และคนใหม่อีกหลายท่าน รวมทั้งดาราดังอย่าง ติ๊ก กลิ่นสี มาร่วมจัดด้วย นอกจากนี้ยังได้มีการจัดรายการคอนเสิร์ต "ลูกทุ่ง ททบ.5" ถ่ายทอดสดทุกเย็นวันอาทิตย์ ทาง ททบ.5 และ Thai TV Global Network ผลปรากฏว่าการจัดรายการวิทยุในช่วงนี้ได้รับความนิยมจากผู้ฟังระดับหนึ่ง แต่กลับล้มเหลวทางด้านธุรกิจการขายโฆษณา เพราะเป็นเรื่องของแบรนด์ที่ไม่สอดรับกับกระแสความนิยมของผู้ฟังเพลง ประกอบกับรูปแบบของดนตรีลูกทุ่งตามท้องตลาดเปลี่ยนไป ต่อมาทางบริษัทผู้รับสัมปทานจึงปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการใหม่แทบทั้งหมด ทำให้ ลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. ยุติลงในที่สุด พร้อมกับการลาออกของทีมผู้บริหารและนักจัดรายการที่ร่วมกันมาแต่แรกเริ่ม
ลูกทุ่งอินเตอร์.
เดือนมกราคม พ.ศ. 2553 ลูกทุ่งเอฟเอ็ม 94.5 ได้เปลี่ยนชื่อรายการเป็น "เอฟเอ็ม 94.5 ลูกทุ่งอินเตอร์" โดยมีบริษัท คลิก-วี อาร์ วัน เรดิโอ จำกัด ร่วมบริหารงานด้วย โดยวางคอนเซ็ปต์ให้เป็นคลื่นเพลงลูกทุ่งระบบ Format Station อย่างแท้จริงเป็นแห่งแรก โดยทุกเพลงที่เปิดจะผ่านระบบการสำรวจความนิยมมาก่อนแล้วว่า เป็นเพลงที่ถูกใจกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งสามารถการันตีและพิสูจน์ได้จริง ส่วนทีมนักจัดรายการได้มีการปรับเปลี่ยนใหม่หมด โดยมี ดี.เจ.จากลูกทุ่งเอฟ.เอ็ม.บางคน และดี.เจ.หน้าใหม่ที่มีชื่อเสียงด้านอื่นๆ อาทิ อ.วันชัย สอนศิริ, อ.ประมาณ เลืองวัฒนะวณิช, สาลินี ปันยารชุน, ทัศน์สรวง วรกุล, ครูเทียม ชิงช้าสวรรค์, อู๊ด เป็นต่อ, ปุ๊ย ตีสิบ ฯลฯ มาร่วมจัดด้วย
อย่างไรก็ตาม มีกระแสข่าวว่า การเปลี่ยนชื่อครั้งนี้ทำให้เกิดความแคลงใจของคนลูกทุ่งด้วยกัน เนื่องจากมีเจ้าของตัวจริงใช้อยู่แล้ว คือ "ตุ่น อินเตอร์"(บุตรชายของ ส.ลือเนตร) ซึ่งเคยใช้ชื่อในการทำนิตยสาร รายการโทรทัศน์ และสถานีวิทยุชุมชนในนาม "ลูกทุ่งอินเตอร์" โดยตุ่นเตรียมแจ้งความดำเนินคดีกับเจ้าของรายการ "เอฟเอ็ม 94.5 ลูกทุ่งอินเตอร์" ข้อหาใช้ชื่อโดยไม่ถูกต้อง ส่วนจะมีการเปลี่ยนชื่อใหม่อีกหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้บริหารคลื่นเอฟเอ็ม 94.5 เพื่อหาทางออก ปัจจุบันคลื่นเอฟเอ็ม 94.5 ลูกทุ่งอินเตอร์ ยุติกระจายเสียงแล้ว
นักจัดรายการวิทยุลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม..
พ.ศ. 2540 - 2548
บลู (ดา บา ดี)
แจ้งวัฒนะ
อ็องรี รูโซ
อ็องรี ฌูว์เลียง เฟลิกซ์ รูโซ (; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 - 2 กันยายน ค.ศ. 1910) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีลักษณะการเขียนแบบศิลปะนาอีฟ (Naïve art) และ แบบบรรพกาลนิยม (Primitivism) รูโซเป็นที่รู้จักกันว่า “Le Douanier” (เจ้าหน้าที่ศุลกากร) ตามหน้าที่การงาน ระหว่างที่มีชีวิตอยู่รูโซก็ถูกเย้ยหยัน แต่ต่อมาก็เป็นที่นับถือในการที่เป็นผู้สอนตนเองผู้เป็นอัจฉริยะผู้เขียนภาพที่มีคุณภาพสูง
อ็องรี รูโซเกิดที่เมืองลาวาลในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ ครอบครัวมีอาชีพเป็นช่างประปา เมื่อยังเยาว์วัยก็ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนประจำระดับมัธยมในลาวาลเองในฐานะนักเรียนไปกลับ หลังจากบิดาไปเป็นหนี้จนถูกยึดบ้าน รูโซเป็นนักเรียนระดับปานกลางในวิชาทั่วไป แต่ได้รับรางวัลทางด้านการวาดภาพและดนตรี ต่อมารูโซก็ทำงานเป็นทนายความและศึกษากฎหมาย แต่ก็ “ไปทำผิดกฎหมายเล็กน้อย แต่ก็เลี่ยงไปเป็นทหาร” อยู่เป็นเวลาสี่ปีเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1863 เมื่อบิดาเสียชีวิตรูโซก็ย้ายไปรับราชการอยู่ในปารีสในปี ค.ศ. 1868 เพื่อไปเลี้ยงดูแม่ที่เป็นหม้าย ในปี ค.ศ. 1871 รูโซก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพนักงานเก็บภาษี และเริ่มทำการเขียนภาพอย่างจริงจังเมื่ออายุได้สี่สิบกว่าๆ พออายุได้ 49 ก็ลาออกจากราชการมาเป็นจิตรกรเต็มตัว เมื่อภรรยาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1888 รูโซก็แต่งงานใหม่
รูโซอ้างว่า “ไม่มีผู้สอนแต่อย่างใด นอกไปจากธรรมชาติ” แต่ก็ยอมรับว่าได้รับ “คำแนะนำ” จากจิตรกรศิลปะสถาบัน, เฟลิกซ์ โอกุสต์-เคลมงต์ และ ฌอง-เลยง เฌโรม แต่ตามความเป็นจริงแล้วรูโซก็เป็นผู้ที่เรียนรู้การเขียนจิตรกรรมด้วยตนเอง และเขียนในลักษณะที่เรียกว่าเป็นแบบบรรพกาล และ แบบนาอีฟ
ภาพที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดหลายภาพเป็นภาพป่าดิบ แม้ว่ารูโซเองจะไม่เคยออกจากฝรั่งเศสไปเห็นป่าดิบด้วยตาของตนเองก็ตาม ข่าวลือโดยผู้ที่ชื่นชมที่ว่าเมื่อรูโซรับราชการเป็นทหารแล้วมีส่วนเกี่ยวข้องกับการรุกรานเม็กซิโกก็ไม่มีมูลแต่อย่างใด แรงบันดาลใจของภาพเขียนมาจากหนังสือที่มีภาพประกอบ และสวนพฤกษชาติในกรุงปารีส และภาพสัตว์ป่า แต่รูโซก็มีโอกาสได้สนทนากับทหารผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรุกรานเม็กซิโก และได้ฟังเรื่องราวต่างที่ทหารได้ไปประสบมาในประเทศกึ่งร้อน รูโซกล่าวกับนักวิพากษ์ศิลป์อาร์เซเน อเล็กซองเดรว่าเมื่อได้ไปเยี่ยมชมสวนพฤกษชาติว่าเมื่อเข้าไปในเรือนกระจกตนเองก็จะเห็นต้นไม้ที่แปลกจากดินแดนอันห่างไกล ที่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนอยู่ในฝัน
นอกจากภาพเขียนที่แปลกตาแล้ว รูโซก็เขียนภาพของบ้านเมืองและปริมณฑลของปารีสที่มีขนาดเล็กกว่าด้วย รูโซอ้างว่าเป็นผู้ริเริ่มแนวการเขียนภาพประเภทใหม่ที่เรียกว่า “ภาพเหมือนภูมิทัศน์” (portrait landscape) โดยเริ่มการเขียนทิวทัศน์ของบริเวณต่างในกรุงปารีสที่ชอบ และเขียนภาพคนไว้ด้านหน้าของภาพ
ปฏิกิริยาต่อผลงาน.
ลักษณะการวาดของรูโซที่ดูราบและที่มีลักษณะเหมือนวาดโดยเด็กทำให้ได้รับการวิจารณ์ และมักทำให้ผู้ดูออกจะตกตลึง หรือเย้ยหยัน นักวิจารณ์กล่าวว่าแม้ว่าจะมีลักษณะที่ดูง่ายคล้ายการเขียนของเด็ก แต่ก็เป็นลักษณะที่แสดงความมีความสามารถสูง (sophistication) ในการเขียนลักษณะดังกล่าว
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886 รูโซก็แสดงผลงานอย่างสม่ำเสมอที่สมาคมศิลปินอิสระ แม้ว่าในปีแรก ๆ ภาพเขียนจะไม่ได้รับการตั้งแสดงในที่เด่น แต่งานของรูโซก็มีผู้นิยมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ “"เสือตื่นเหยื่อ"” แสดงในปี ค.ศ. 1891 เมื่อได้รับการวิพากษ์อย่างจริงจังเป็นครั้งแรกโดยเฟลิกซ์ วาลโลต์ตองผู้กล่าวว่า: “ภาพ “"เสือตื่นเหยื่อ"” ไม่ควรจะเป็นภาพที่ผู้ดูพลาดจากการชม ภาพนี้เป็นทั้งภาพแรกและภาพสุดท้าย” แต่กระนั้นก็ยังเป็นเวลาอีกกว่าสิบปีก่อนที่รูโซจะหันกลับมาวาดภาพป่าดงดิบอีก
ในปี ค.ศ. 1893 รูโซย้ายห้องเขียนภาพไปยังมงปาร์นัสที่รูโซพำนักและทำงานจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1910 ระหว่าง ค.ศ. 1897 รูโซเขียนงานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งชื่อ “"ยิบซีหลับ"” (La Bohémienne endormie)
ระหว่างปี ค.ศ. 1905 ภาพ “"สิงโตหิวกระโจนงับแอนตีโลพ"” ได้รับการแสดงที่สมาคมศิลปินอิสระเคียงข้างกับงานของจิตรกรอาวองการ์ดชั้นนำเช่นอ็องรี มาติสซึ่งถือกันว่าเป็นปีแรกที่มีการแสดงภาพเขียนของลัทธิโฟวิสต์ ซึ่งภาพเขียนของรูโซอาจจะมีอิทธิพลต่อการตั้งชื่อลัทธิก็เป็นได้
ในปี ค.ศ. 1907 รูโซได้รับจ้างโดยเบิร์ทเธอคองเทส เดอ โลเนย์มารดาของจิตรกรโรแบร์ต เดอโลเนย์ให้เขียนภาพ “"หมองู"” (The Snake Charmer)
เมื่อบังเอิญไปเห็นภาพเขียนโดยรูโซถูกขายอยู่ตามถนนเพื่อจะเอาผ้าใบไปเขียนทับเป็นภาพใหม่ ปาโบล ปีกัสโซก็ทราบถึงคุณค่าของงานของรูโซทันทีและได้ไปทำความรู้จักกับรูโซ ในปี ค.ศ. 1908 ปีกัสโซก็จัดงานเลี้ยงกึ่งเป็นจริงเป็นจังในห้องเขียนภาพใน “"Le Bateau-Lavoir"” เพื่อเป็นเกียรติแก่รูโซ
หลังจากปลดเกษียณในปี ค.ศ. 1893 รูโซก็หารายได้เพิ่มเงินบำนาญจำนวนเล็กน้อยโดยการเล่นไวโอลินตามถนน และทำงานอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งที่ “"Le petit journal"” ที่ได้มีโอกาสเขียนภาพหน้าปกหลายภาพ
รูโซเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1910 ในโรงพยาบาลในกรุงปารีส ผู้ไปงานศพก็มีเพื่อนเจ็ดคนที่รวมทั้งจิตรกรพอล ซียัค และ มานูเอล ออร์ทีซ เดอ ซาราต, โรแบร์ต เดอโลเนย์ และภรรยา ซอนยา เดอโลเนย์, ประติมากรคอนสแตนติน บรังคูซิ, เจ้าของบ้าน อาร์มองด์ เควาล และ กีโยม อาโปลีแนร์ ผู้เขียนบทอนุสรณ์สำหรับหินบนหลุมศพว่า:
“We salute you
Gentle Rousseau you can hear us
Delaunay his wife Monsieur Queval and myself
Let our luggage pass duty free through the gates
of heaven
We will bring you brushes paints and canvas
That you may spend your sacred leisure in the
light of truth Painting
as you once did my portrait
Facing the stars
lion and the gypsy”
งานจิตรกรรมของรูโซมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อศิลปินแวนการ์ดอีกหลายชั่วคนต่อมา ที่เริ่มต้นด้วยปีกัสโซ และฌอง อูโก, แฟร์นองด์ เลแชร์ และ แม็กซ์ เบ็คมันน์ และ ลัทธิเหนือจริง ตามความเห็นของโรเบิร์ตา สมิธนักวิพากษ์ศิลปะของ “"เดอะนิวยอร์กไทมส์"” “ตัวอย่างเช่นภาพเหมือนตนเองอันน่าทึ่งของเบ็คมันน์ มีรากฐานมาจากลักษณะการเขียนอันเข้มข้นของภาพเหมือนของนักเขียนปิแยร์ โลตีโดยรูโซ”
ลักษณะของภาพของภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง “"Kirikou and the Sorceress"” โดย Michel Ocelot ที่สร้างในปี ค.ศ. 1998 ก็มีอิทธิพลบางส่วนมาจากงานเขียนของรูโซ โดยเฉพาะฉากที่เป็นป่า
จีไอโจ สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ
จีไอโจ สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ  เป็นภาพยนตร์อเมริกันปี 2009 แนวไลฟ์แอ็กชัน ดัดแปลงจากตัวละครของเล่น จีไอโจ ที่ได้รับแรงบันดาลใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการ์ตูนเรื่อง "" ภาพยนตร์กำกับโดยสตีเฟน ซอมเมอส์ มีโปรดิวเซอร์คือโลเรนโซ ดี โบนาเวนตูรา และร่วมเขียนโดยสจ๊วต บีตตี โดยยึดมาจากบทของจอห์น พอล เคย์ นอกจากนั้นจีไอโจยังมีตัวละครหลายของของเล่น มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับทหารอเมริกัน 2 คน ดู๊กและริปคอร์ด ทีร่วมทีมจีไอโอจหลังจากถูกกองทหารคอบร้าจู่โจม
หลังจากที่บทร่างที่หลุดออกมาก่อน ได้รับเสียงวิจารณ์จากแฟน ๆ แลร์รี ฮามา ผู้เขียนการ์ตูนก็ได้รับจ้างให้มาเป็นที่ปรึกษาด้านครีเอทีฟและร่วมเขียนใหม่ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ดาวนีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และสตูดิโอบาร์แรนดอฟ เมืองปราก ใช้บริษัททำภาพพิเศษ 6 บริษัท ภาพยนตร์ออกฉายราววันที่ 5-7 สิงหาคม ทั่วโลก ตามมาด้วยการดำเนินการทางตลาดโดยมุ่งเน้นไปที่อเมริกากลาง ภาพยนตร์ได้รับเสียงตอบรับทั้งบวกและลบ แต่เปิดตัวที่อันดับ 1 บนบ็อกซ์ออฟฟิส ทำรายได้มากกว่า 300 ล้านเหรียญทั่วโลก นอกจากนั้นยังมีโครงการสร้างภาคต่อมาในปี 2013 คือ จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ
D2B (อัลบั้ม)
เฟียร์เลส (อัลบัมเทย์เลอร์ สวิฟต์)
เฟียร์เลส  คือสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของเทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องสาวเพลงคันทรี-ป็อป อัลบั้มนี้ออกจากจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ในประเทศสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ออกครั้งแรกก็ติดอันดับ 1 ในบิลบอร์ด 200 จำหน่ายได้ 592,304 แผ่นในสัปดาห์แรก โดยเป็นศิลปินหญิงที่มีอัลบั้มขายดีที่สุดในสัปดาห์แรก นอกจากนี้ ยังเป็นอัลบั้มแรกที่ขายได้หนึ่งล้านแผ่นในปี พ.ศ. 2552 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 RIAA ได้จัดอัลบั้มนี้ให้มียอดขายระดับ 4x แพลตินัม
เริ่มต้นที่ซิงเกิ้ลแรก "เลิฟสตอรี" คือเพลงแรกที่สวิฟต์ประสบความสำเร็จไปทั่วโลก เพลง "Love Story" สามารถติดอันดับ 1 ในชาร์ทออสเตรเลีย และอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร ต่อมา ซิงเกิ้ลที่สามของสวิฟต์ "ยูบีลองวิทมี" โดยเข้าถึงอันดับที่ 2 ของบิลบอร์ดฮอต 100 อัลบั้มนี้ติดอันดับ 1 ในบิลบอร์ด 200 11 สัปดาห์และติดอันดับ 1 ในชาร์ทอัลบั้มเพลงคันทรีนานถึง 35 สัปดาห์
ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2009 อัลบั้มนี้ได้เปลี่ยนใหม่เป็น "Fearless Platinum Edition " กับอีกหกเพลงใหม่
อัลบั้มเฟียร์เลสได้รับการยกย่องว่าเป็น อัลบั้มแห่งปี และอัลบั้มคันทรียอดเยี่ยมแห่งปีในการประกาศผลรางวัล แกรมมี่อวอร์ดส ครั้งที่ 52
Love Story.
วางจำหน่าย วันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2008
"Love Story" เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม "Fearless" ออกจำหน่ายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 และออกวางจำหน่ายตามประเทศทั่วโลกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 "Love Story" ได้รับการตอบรับดีเยี่ยมทั้งในสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่นๆ เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แคนาดา และสหราชอาณาจักร โดยติดชาร์ทบิลบอร์ด Hot 100 ที่อันดับ 4 และบิลบอร์ดคันทรีที่อันดับ 1 นอกจากนี้เพลง "Love Story" ยังยกให้เป็นเพลงคันทรีที่ดาวน์โหลดมากที่สุดในประวัติศาสตร์และเป็นเพลงคันทรีที่ออกจำหน่ายมากที่สุดด้วยการรองรับ 4x เพลตินัม จาก RIAA
White Horse.
วางจำหน่าย วันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2008
"White Horse" ซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม "Fearless" โดยเพลงนี้เปิดตัวในบิลบอร์ด Hot 100 ที่อันดับที่ 13 ทำให้สวิฟต์กลายเป็นศิลปืนที่มีการเปิดตัวเพลงมากที่สุดอันดับ 2 ในเพลง 20 อันดับแรกของบิลบอร์ด Hot 100 เท่ากับ มารายห์ แครี และ เดอะบีตเทิลส์
You Belong with Me.
วางจำหน่าย วันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2009
"You Belong with Me" เป็นซิงเกิลอันดับที่สามจากอัลบั้ม '"Fearless" เพลงนี้เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมมาก สามารถขึ้นถึงอันดับ 2 ในบิลบอร์ด Hot 100 และบิลบอร์ดคันทรีที่อันดับ 1 นอกจากนี้เพลงนี้ยังติดอันดับ 1 เพลงที่มีคนขอมากที่สุดทางวิทยุ นับเป็นเพลงคันทรีเพลงแรกในประวัติศาสตร์ที่ติดอันดับ 1 บนชาร์ตนี้
วางจำหน่าย วันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2009
"Fifteen" ซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม "Fearless" และเปิดตัวสูงสุดในชาร์ตบิลบอร์ด Hot 100 ที่อันดับ 23
Fearless.
วางจำหน่าย วันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010
"Fearless" เป็นซิงเกิลที่ห้าและเป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มนี้ เพลงนี้เปิดตัวที่อันดับ 9 เดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 ในบิลบอร์ด Hot 100 โดยที่ยังไม่ได้ออกวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ นับเป็นการเปิดตัวเพลงสูงที่สุดของเทย์เลอร์ สวิฟต์รองจาก "Today Was a Fairytale" ที่เปิดตัวสูงสุดที่อันดับ 2 นอกจากนี้ "Fearless" ยังเป็นเพลงแรกในประวัติศาสตร์ที่ออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการโดยที่มีการรับรอง Gold จาก RIAA ไว้แล้ว
การโปรโมตอัลบั้ม.
สำหรับการโปรโมตอัลบั้มได้มีการเผยแพร่เพลงโปรโมตจำนวน 4 เพลง ก่อนอัลบั้มวางจำหน่ายในกิจกรรม นับถอยหลังสู่เฟียร์เลส โดยเพลงทั้ง 4 เพลงได้แก่
อัลบั้มแพลตินัม อิดิชั่น.
ในอัลบั้มยังมีข้อความลับที่สวิฟต์ใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่แฝงเอาไว้ในหนังสือเนื้อเพลงที่ติดอยู่กับอัลบั้ม มีดังต่อไปนี้:
1. Jump Then Fall - LAST SUMMER WAS MAGICAL
2. Untouchable - WE ALWAYS WANT WHAT WE CANT REACH
3. Forever &amp; Always (Piano Version) - STILL MISS WHO I THOUGHT HE WAS
4. Come In With The Rain - WONT ADMIT THAT ID WISH YOUD COME BACK
5. Superstar - ILL NEVER TELL
6. The Other Side Of The Door - WHAT I WAS REALLY THINKING WHEN I SLAMMED THE DOOR
7. Fearless - I LOVED YOU BEFORE I MET YOU
8. Fifteen - I CRIED WHILE RECORDING THIS
9. Love Story - SOMEDAY ILL FIND THIS
10. Hey Stephen - LOVE AND THEFT
11. White Horse - ALL I EVER WANTED WAS THE TRUTH
12. You Belong With Me - LOVE IS BLIND SO YOU COULDNT SEE ME
13. Breathe - IM SORRY IM SORRY IM SORRY
14. Tell Me Why - GUESS I WAS FOOLED BY YOUR SMILE
15. You're Not Sorry - SHE CAN HAVE YOU
16. The Way I Loved You - WE CANT GO BACK
17. Forever &amp; Always - IF YOU PLAY THESE GAMES WERE BOTH GOING TO LOSE
18. The Best Day - GOD BLESS ANDREA SWIFT
19. Change - YOU MADE THINGS CHANGE FOR ME
ถนนพัฒน์พงษ์
พระพรหมมุนี (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต)
แมกซ์ ฟอน ซีโดว
คาร์ล อดอล์ฟ "แมกซ์" ฟอน ซีโดว  นักแสดงอาวุโสชาวสวีเดน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์หลายสิบเรื่อง สามารถพูดได้หลายภาษาทั้งภาษาสวีเดน นอร์เวย์ อังกฤษ อิตาลี เยอรมัน เดนมาร์ก และสเปน ฟอน ซีโดว ได้ถือสัญชาติฝรั่งเศสเพิ่มเติมจากสัญชาติสวีเดน ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2002
ฟอน ซีโดวเกิดที่เมืองลุนด์ มณฑลสโกเน ประเทศสวีเดน บิดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย มารดาเป็นครู เริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่ Royal Dramatic Theatre กรุงสต็อกโฮล์ม ได้ฝึกฝนการแสดงเพิ่มเติมจากอิงมาร์ เบิร์กแมนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 และแสดงในภาพยนตร์ของเบิร์กแมนหลายเรื่อง
ในปี ค.ศ. 1965 ฟอน ซีโดวและครอบครัวย้ายไปอาศัยในสหรัฐอเมริกา และย้ายไปอาศัยในอิตาลี ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ในปี 1996 เขาหย่าขาดกับภรรยานักแสดงชาวสวีเดนที่แต่งงานกันมา 45 ปี และแต่งงานใหม่กับนักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส และใช้ชีวิตอยู่ในปารีส จนถึงปัจจุบัน
แม็กซ์ วอน ซีโดว์
นอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลิน
เยือร์เกิน พร็อคโน
เยือร์เกิน พร็อคโน  เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ "Das Boot" ในปี 1981 ของวูล์ฟกัง ปีเตอร์เซน และภาพยนตร์ไซไฟ "Dune" ในปี 1984 สร้างจากนวนิยายของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต และบทผู้ร้ายใน "Beverly Hills Cop II" คู่กับเอ็ดดี้ เมอร์ฟี ในปี 1987
เยือร์เกิน พร็อคโน เกิดที่เบอร์ลิน เติบโตที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เข้าโรงเรียนการแสดงที่เมืองเอสเซิน และมีผลงานการแสดงตั้งแต่ปี 1974 หลังจากประสบความสำเร็จจาก Das Boot เขาย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา
พร็อคโนเคยเป็นตัวเลือกหนึ่งในนักแสดงที่จะได้รับบท "เทอร์มิเนเตอร์" ใน "เดอะ เทอร์มิเนเตอร์" (1984) ยี่สิบปีหลังจากนั้น เขาได้รับบทเป็นอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "See Arnold Run" (2005) ภาพยนตร์ชีวประวัติของชวาร์เซเน็กเกอร์ จนกระทั่งเข้ามาเล่นการเมือง เป็นผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย เขารับบทนี้ร่วมกับโรแลนด์ คิคคิงเจอร์ ที่ภายหลังได้เป็นนักแสดงแทนอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ใน "เทอร์มิเนเตอร์ ซาลเวชั่น" (2009)
Jurgen Prochnow
เอทีพี
เจอร์เกน พรอกนูว์
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน  เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดยโคเซ รูฟีโน เรเยส เซียงกัส (José Rufino Reyes Siancas, พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2448) คำร้องโดยเอมีเลียว ปรูดอม (Emilio Prud'homme, พ.ศ. 2399 - พ.ศ. 2475) เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า "กิสเกยาโนสบาเลียนเตส"  อันมีความหมายว่า "ชาวกิสเกยาผู้กล้าหาญ" ซึ่งชื่อดังกล่าวนี้มาจากวลีในวรรคแรกสุดของเพลง และได้มีการบรรเลงในฐานะเพลงชาติครั้งแรกที่อาคารองค์กรฟรีเมสันที่มีชื่อว่า อาคารเอสเปรันซาหมายเลข 9 (Esperanza No.9) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2426
เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
หลังจากผ่านการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงบทร้องที่มีการแก้ไขใหม่ สภาคองเกรสของสาธารณรัฐโดมินิกันจึงได้มีมติด้วยเสียงส่วนมาก ผ่านร่างกฎหมายรับรองเพลงนี้ให้มีฐานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2440 แต่ว่าประธานาธิบดีอูลีส เออโร (Ulises Heureaux, พ.ศ. 2389 - 2443) ได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุที่ปรูดอมซึ่งเป็นผู้ประพันธ์บทร้องของเพลงนี้เป็นนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีเออโรถูกฆาตกรรมในปี พ.ศ. 2443 ภาวะความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ดำเนินต่อเนื่องหลายปีได้กลายเป็นสิ่งกีดขวางต่อการรับรองฐานะอย่างเป็นทางการของเพลงชาติของสาธารณรัฐโดมินิกัน
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกันได้รับการรับรองฐานอย่างเป็นทางการในที่สุด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
ในบทเพลงนี้ ผู้แต่งมิได้กล่าวถึงชาวโดมินิกันด้วยคำว่า "Dominican" แต่ใช้คำว่า "ชาวกิสเกยา" (Quisqueyano) ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายในเชิงกวีและประวัติศาสตร์
อีแวน บอร์น
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะตั้งอยู่บนถนน 53 ฝั่งตะวันตก, ระหว่าง 5th และ 6th Avenue ย่านมิดทาว์น แมนฮัตตัน ในนครนิวยอร์กซิตี้ MoMA มีส่วนสำคัญในการพัฒนาและเป็นที่เก็บรวบรวมงานศิลปะสมัยใหม่และมักจะได้รับการกล่าวขานว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดของศิลปะสมัยใหม่ งานศิลปะซึ่งถูกรวบรวมไว้ที่นี้ มีทั้งศิลปะสมัยใหม่และศิลปะร่วมสมัย เช่น ผลงานสถาปัตยกรรมและการออกแบบ, ภาพวาด, รูปปั้น, ภาพถ่าย, สิ่งพิมพ์และหนังสือแสดงผลงานของศิลปิน, ภาพยนตร์และสื่ออิเล็กทรอนิกส์
ห้องสมุดของที่นี้รวบรวม หนังสือกว่า 300,000 เล่ม หนังสือศิลปินและวารสารรวมทั้งไฟล์แต่ละไฟล์ได้มากกว่า 70,000 ศิลปิน คลังมีเนื้อหาหลักที่เกี่ยวข้องกับแหล่งประวัติศาสตร์ของศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัย นอกจากนี้ MoMA ยังเป็นแหล่งรวมร้านอาหารที่ได้รับรางวัล, ชื่อ “The Modern” ดำเนินการโดยพ่อครัว Gabriel Kreuther
แนวคิดริเริ่มสำหรับพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ได้รับการพัฒนาในปี ค.ศ. 1928 โดย Abby Aldrich Rockefeller (ภรรยาของ John D. Rockefeller Jr.) และเพื่อนของเธอคือ Lillie P. Bliss และ Mary Quinn Sullivan. พวกเขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างหลากหลาย ในนาม"คุณผู้หญิง"หรือ"ผู้หญิงอันเป็นที่รัก"หรือ"ผู้หญิงใจแข็ง" พวกเขาเช่าพิพิธภัณฑ์ใหม่ในช่องว่างให้เช่าในอาคาร Heckscher ที่ 730 Fifth Avenue ในแมนฮัตตันและจะเปิดให้ประชาชนวันที่ 7 พฤศจิกายน 1929, เก้าวันหลังจาก เหตุการณ์ Wall Street Crash . Abby ได้เชิญ invited A. Conger Goodyear, อดีตประธานคณะกรรมการมูลนิธิของ Albright Art Gallery ใน Baffalo, New York, เพื่อเป็นประธานของพิพิธภัณฑ์ใหม่ Abby กลายเป็นเหรัญญิก ในขณะที่MoMAจัดเป็นเป็นพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของอเมริกาแห่งเดียวแห่งแรกในแมนฮัตตันที่อุทิศเฉพาะกับศิลปะสมัยใหม่ในยุโรป
A. Conger Goodyear Paul J. Sachsและ Crowninshield เข้าร่วมเขาเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิฯ Sachs้ ผู้อำนวยการและภัณฑารักษ์ สิ่งพิมพ์และภาพวาดที่ Fogg Art Museum ที่ Harvard University, A. Conger Goodyear ถามเขาเพื่อแนะนำผู้อำนวยการ Moma โดยPaul J. Sachs แนะนำAlfred H. Barr Jr.ภายใต้การแนะนำ เและบริหารของAlfred H. Barr Jr. พิพิธภัณฑ์ขยายตัวได้อย่างรวดเร็วจากแปดภาพพิมพ์และวาดภาพหนึ่ง เงินกู้ก้อรแรกได้รับการอนุมั่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายนปี 1929 ทำให้มีการแสดงกภาพวาดที่วาดโดย Van Gogh, Gauguin, Cézanne และ Seurat.
พิพิธภัณฑ์หอศิลป์แบ่งออกเป็น6 ห้อง และมีสำนักงานอยู่ชั้นที่ 12 ในอาคาร Heckscher และย้ายออกเป็นสามสถานที่ชั่วคราวภายในสิบปีถัดไปตั้งอยู่หกครั้งแรกในห้องพักของและสามีของ Abby John D. Rockefeller Jr.ต่อต้าน พิพิธภัณฑ์ เช่นเดียวกับศิลปะสมัยใหม่และปฏิเสธที่จะปล่อยเงินสำหรับกิจการที่ได้จะได้รับจากแหล่งลงทุนอื่นอื่น และรวมถึงการเปลี่ยนสถานที่ตั้งชั่วคราว ในสุดเขาจึงตัดสินใจบริจาคที่ดินปัจจุบันและอื่นอื่น ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ John D. Rockefeller Jr. เป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ The Museum of Modern Art
ในช่วงเวลาที่ผ่านมาพิพิธภัณฑ์ได้มีส่วนร่วมในการการจัดแสดงนิทรรศการของศิลปินที่มีชื่อเสียง เช่นนิทรรศการ Vincent Van Gogh ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 1935 ที่มีภาพน้ำมัน60รูปและ50ภาพวาดจากเนเธอร์แลนด์และข้อความจดหมายที่ตัดตอนมาจากตัวอักษรของศิลปิน ซึ่งนิทรรศการนี้ถือว่าประสบความสำเร็จของประชาชนที่สำคัญและได้รับการกล่าวขาญว่า"เป็นตัวแนะนำรอยต่อVincent van Goghเข้ากับศิลปะร่วมสมัย