pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา บริเวณของอำเภอคอนสวรรค์ขึ้นกับเมืองท่งศรีภูมิ(ปัจจุบันคือ [[อำเภอสุวรรณภูมิ]] [[จังหวัดร้อยเอ็ด]]) อยู่ภายใต้การปกครองของ[[เจ้าแก้วมงคล]] บรรพบุรุษของชาวลาวอีสานกลุ่มใหญ่สายหนึ่ง ซึ่งถือว่าพื้นที่อำเภอคอนสวรรค์ในขณะนั้นเป็นเขตแดนตะวันตกปลายสุดของอาณาเขตเมืองท่ง ซึ่งเมืองท่งศรีภูมิขึ้นกับ[[อาณาจักร์ล้านช้างจำปาศักดิ์]] ต่อเกิดปัญหาของการแย่งชิงเมืองท่ง ฝ่ายชนะ จึงนำเอาเมืองท่งหันมาขึ้นกับอาณาจักร์กรุงศรีอยุธยา ภายหลังกรุงศรีอยุธยาแตก จึงมาขึ้นกับอาณาจักร์กรุงธนบุรีและอาณาจักร์รัตนโกสินทร์ เดิมทีบริเวณนี้ยังรกร้าง ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยหรือตั้งบ้านเมือง เป็นเพียงชายขอบดินแดนทางทิศตะวันตกและห่างไกลจากศูนย์กลางที่ตั้งเมืองท่งเป็นอย่างมาก(ที่ตั้งเมืองท่งอยู่ทางทิศตะวันออกเกือบสุด หากดูในแผนทีในยุคปัจจุบัน หากอิงพื้นที่จากอำเภอคอนสวรรค์ต้องข้ามพื้นที่ของจังหวัดชัยภูมิ ขอนแก่น มหาสารคาม แล้วจึงผ่านไปถึงจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งถือว่าเมืองท่ง ณ ขณะนั้น มีอาณาเขตดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาลเป็นอย่างมาก) ต่อมาในปีพ.ศ. 2315 เมืองท่งศรีภูมิเปลี่ยนชื่อเมือง เป็น เมืองสุวรรณภูมิ และในปีพ.ศ. 2335 ท้าวคำพาว ตำแหน่งเมืองแสน กรมการเมืองสุวรรณภูมิ ได้ขอแยกดินแดนออกจากเมืองสุวรรณภูมิหรือเมืองท่งศรีภูมิเดิม ออกมาตั้งเป็นเมืองใหม่ นามว่า "เมืองชลบทวิบูลย์" (ปัจจุบันคือ [[อำเภอชนบท]] [[จังหวัดขอนแก่น]]) บริเวณพื้นที่อำเภอคอนสวรรค์จึงถูกโอนย้ายมาขึ้นกับเมืองชลบทวิบูลย์หรือเมืองชนบทมานับตั้งแต่บัดนั้น ซึ่งบริเวณอำเภอคอนสวรรค์แห่งนี้ ในช่วงเวลาดังกล่าวก็ยังไม่มีเมือง ชุมชน หรือผู้คนมาอยู่อาศัย
ต่อมาล่วงเลยมาอีกหลายสิบปี จากข้อสันนิษฐาน บริเวณพื้นที่อำเภอคอนสวรรค์ เริ่มมี ผู้คนมาอยู่อาศัย และสร้างชุมชนขึ้นเป็นหลักเป็นแหล่งครั้งแรก มาก่อน ประมาณปี พ.ศ. 2369 ภายหลังจึงมีการตั้งเมืองขึ้น มีชื่อเมืองว่า "เมืองคอนสวรรค์" โดย เจ้าเมือง[[คอนสวรรค์]]คนแรก คือ พระยาขุนหาญ ซึ่งเป็นญาติกับเจ้าเมือง[[นครราชสีมา]]ในสมัยนั้น ได้อพยพไพร่พลมาสร้างเมืองใหม่บริเวณราบลุ่ม[[แม่น้ำชี]]ตอนบน เมื่อตั้งบ้านเมืองแห่งใหม่ได้สำเร็จแล้ว ปรากฏว่า ชาวเมืองมีความอยู่เย็นเป็นสุข ข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ แม้กระทั่งนกกาบินมาหากินเป็นต้องหลงใหลในความอุดมสมบูรณ์ทางพืชพรรณธัญญาหารของเมืองนี้ ดังนั้นพระยาขุนหาญจึงได้ให้นามเมืองแห่งนี้ว่า “นครกาหลง”
ในสมัยต่อมาเกิดสงครามแย่งชิงเมือง ส่งผลให้ชาวเมืองนครกาหลงต้องแยกย้ายกันเป็นกลุ่ม และอพยพไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อื่น เช่น บ้านบัวพักเกวียน บ้านเพชรใหญ่ บ้านแท่น บ้านมอญ และบ้านดอนไก่เถื่อน ภายหลังจากสงครามสงบลง ชาวเมืองที่เหลืออยู่จึงได้ร่วมกันสร้างและบูรณะเมืองขึ้นมาใหม่อีกครั้ง พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า “บ้านสวนหม่อน” หลายปีต่อมาเมืองก็แตกและกลายเป็นเมืองร้างอีกครั้ง
จนกระทั่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีผู้คนชาว[[ลาว]][[เวียงจันทน์]]จำนวนมากอพยพข้ามฝั่ง[[แม่น้ำโขง]]เข้ามาตั้งบ้านเรือนอยู่ ณ เมืองนครกาหลงเดิม ซึ่งมีชื่อใหม่ว่า “บ้านคอนสวรรค์” ตั้งอยู่ในบริเวณราบลุ่มแม่น้ำชีเขตเมืองไชยภูมิ์
ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองรูปแบบใหม่ในปี พ.ศ. 2449 ซึ่งกำหนดให้เปลี่ยนการปกครองจาก “เมือง” เป็น “จังหวัด อำเภอ ตำบล หมู่บ้าน” เมืองไชยภูมิ์จึงเปลี่ยนเป็น [[จังหวัดชัยภูมิ]] คอนสวรรค์จึงมีฐานะเป็นตำบลหนึ่งอยู่ในเขตการปกครองของ[[อำเภอเมืองชัยภูมิ]]
เมื่อปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้แยกพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลคอนสวรรค์และตำบลยางหวาย ออกจากอำเภอเมืองชัยภูมิ เพื่อจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอคอนสวรรค์ โดยมีที่ว่าการอำเภอและศูนย์ราชการตั้งอยู่ใกล้กับบึงหนองแวงในเขตตลาดบ้านจอก
เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีราชกิจจานุเบกษาให้จัดตั้ง “ตำบลช่องสามหมอ” โดยแยกออกจากตำบลคอนสวรรค์ และแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลยางหวายเพื่อจัดตั้ง “ตำบลโนนสะอาด” (เดิมเขียนสะกดว่า “โนนสอาด”)
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2499 ทางราชการมีประกาศ[[ราชกิจจานุเบกษา]] ให้ยกฐานะ กิ่งอำเภอคอนสวรรค์ สังกัดอำเภอเมืองชัยภูมิ ขึ้นเป็น อำเภอคอนสวรรค์ และภายหลังได้มีการขยายตัวของหมู่บ้านและจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ทางราชการจึงพิจารณาให้มีการจัดตั้งตำบลเพิ่มขึ้นตามลำดับ ดังนี้
วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2514 จัดตั้ง “ตำบลห้วยไร่” โดยแบ่งพื้นที่จากตำบลยางหวาย ตำบลคอนสวรรค์ และตำบลช่องสามหมอ
วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2522 จัดตั้ง “ตำบลบ้านโสก” โดยแยกมาจากตำบลยางหวาย
วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2527 จัดตั้ง “ตำบลโคกมั่งงอย” โดยแยกมาจากตำบลคอนสวรรค์
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2532 จัดตั้ง “ตำบลหนองขาม” โดยแยกออกจากตำบลโนนสะอาด และจัดตั้ง “ตำบลศรีสำราญ” โดยแยกมาจากตำบลช่องสามหมอ
อำเภอคอนสวรรค์ ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกสุดของจังหวัดชัยภูมิ ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 38 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 380 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอคอนสวรรค์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 [[ตำบล (ประเทศไทย)|ตำบล]] 103 [[หมู่บ้าน (ประเทศไทย)|หมู่บ้าน]] ได้แก่
ท้องที่อำเภอคอนสวรรค์ประกอบด้วย[[องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น]] 10 แห่ง ได้แก่
นอกจากนี้ยังมีงานประเพณีสำคัญทางพระพุทธศาสนา และงานบุญ[[ฮีตสิบสอง คองสิบสี่]] เป็นขนบธรรมเนียมที่ชาว[[อีสาน]]ได้ยึดถือปฏิบัติสืบต่อกันมาตั้งแต่บรรพชน อาทิ [[บุญผะเหวด]] บุญ[[สงกรานต์]] [[บุญบั้งไฟ]] [[บุญข้าวสาก]] [[บุญกฐิน]] เป็นต้น ซึ่งสามารถพบได้ตามหมู่บ้านต่าง ๆ ในอำเภอคอนสวรรค์
สินค้าพื้นเมือง.
อำเภอคอนสวรรค์ นับว่าเป็นดินแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ประกอบกับชาวบ้านมีภูมิปัญหลายด้าน ดังนั้น จึงได้นำเอาวัสดุและวัตถุดิบจากธรรมชาติและจากทางการเกษตร มารังสรรค์เป็นสินค้าพื้นเมือง เช่น
ระดับชั้นมัธยมศึกษา
ระดับชั้นประถมศึกษา
ระดับ ปวช.และ ปวส.
[[หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดชัยภูมิ|คอนสวรรค์]]
ปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์
อำเภอเกษตรสมบูรณ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ
อำเภอเกษตรสมบูรณ์เป็นชุมชนเก่าแก่ มีประวัติการตั้งถิ่นฐานยาวนาน มีโบราณสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเก่าแก่ มีพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองที่มีความศักดิ์สิทธิ์ มีทรัพยากรป่าไม้ ภูเขาที่อุดมสมบูรณ์ มีบุคคลสำคัญที่ชาวเกษตรสมบูรณ์เคารพเทิดทูน รวมถึงมีวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่สร้างความรู้สึกภาคภูมิใจแก่ชาวเกษตรสมบูรณ์ตลอดมา จากหลักฐานที่พบบนหลักศิลาจารึกที่มีการค้นพบ จำนวน 2 หลัก (ปัจจุบันหลักศิลาจารึกได้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติจังหวัดนครราชสีมา) และได้รับการพิสูจน์โดยกรมศิลปากรแล้ว พบว่าหมู่บ้าน/ชุมชนหลายแห่งในพื้นที่อำเภอเกษตรสมบูรณ์ในปัจจุบัน เป็นพื้นที่ที่มีการตั้งหลักแหล่งมาแต่โบราณ จากการสืบค้นพบว่า มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยทวาราวดีหรือเมื่อประมาณ พ.ศ. 1800 และในต้นสมัยรัตนโกสินทร์ บริเวณนี้ถูกเรียกขานว่า "เมืองยาง"
บริเวณเมืองยางหรืออำเภอเกษตรสมบูรณ์ในปัจจุบัน เคยเป็นชุมชนทางผ่านอีกเส้นทางหนึ่งที่ติดต่อระหว่างกรุงเทพมหานครกับกรุงเวียงจันทน์ ขบวนส่งส่วยหรือกองทัพมักพักค้างแรมบริเวณนี้ มีหลักฐานร่องรอยการตั้งทัพหรือการหยุดพักปรากฏบริเวณที่ชาวบ้านเรียก "ท่าหลวง" ในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2452 พระยาจ่าแสง ได้มาตรวจราชการที่เมืองผักปังหรือเมืองภูเขียว เห็นว่าเมืองภูเขียวกับเมืองยางตั้งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก จึงได้ยุบเมืองยางไปขึ้นการปกครองกับเมืองภูเขียว ชื่อว่า "อำเภอเกษตรสมบูรณ์" ต่อมาได้ยุบอำเภอเกษตรสมบูรณ์ลงเป็น "กิ่งอำเภอเกษตรสมบูรณ์" มีขุนราษฎร์ (กอง บุนนาค) เป็นปลัดอำเภอหัวหน้ากิ่งคนแรก และเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งอำเภอบ้านยาง" ในปี พ.ศ. 2460 และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ชื่อ "อำเภอเกษตรสมบูรณ์" มีขุนนิกรนันทกิจเป็นนายอำเภอคนแรก
อำเภอเกษตรสมบูรณ์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอเกษตรสมบูรณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 144 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเกษตรสมบูรณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอหนองบัวแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ
อำเภอหนองบัวแดงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
อำเภอหนองบัวแดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 130 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอหนองบัวแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
ฉลาด ส่งเสริม
ฉลาด ส่งเสริม หรือ ป.ฉลาดน้อย ส่งเสริม ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ปี พ.ศ. 2549 ชาวจังหวัดอุบลราชธานี
ฉลาด ส่งเสริม หรือ ป.ฉลาดน้อย มีชื่อเล่นว่า เป ศิลปินแห่งชาติปี พ.ศ. 2548 สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) เป็นหมอลำเรื่องต่อกลอน ที่มีความโดดเด่นเป็นที่รู้จักในด้านน้ำเสียงที่ก้องกังวาลเป็นแบบฉบับเฉพาะตัว เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ที่บ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี สมรสกับนางสมบูรณ์ ส่งเสริม มีบุตร 3 คน คือ นายอดิชาติ ส่งเสริม นางสาววาสนา ส่งเสริม และนางสาวจารุวรรณ ส่งเสริม
ประวัติด้านหมอลำกลอน.
นายฉลาด ส่งเสริม เป็นหมอลำเรื่องต่อกลอน ที่มีความโดดเด่นเป็นที่รู้จักในด้านน้ำเสียงที่ก้องกังวาลแจ่มใส คำร้องมีการใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติ เป็นแบบฉบับเฉพาะตัว ยากที่คนอื่นจะลอกเลียนแบบได้ โดยเฉพาะความสามารถแต่งกลอนลำทำนองเมืองอุบล จะนำเอาสิ่งแวดล้อม ธรรมชาติตามท้องถิ่น เช่น ดิน ลม ฟ้า อากาศ ต้นไม้ มาแต่งเป็นกลอนลำ กลอนลำแต่ละกลอนจะมีคติสอนใจผู้ฟังอยู่เสมอ ซึ่งถือว่าเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างแท้จริง และสามารถร้องหมอลำได้หลายประเภท ทั้งลำยาว ลำเพลิน ลำเรื่อง ลำต่อกลอน ผลงานเด่น ได้แก่ นางนกกระยางขาว ท้าวก่ำกาดำ พระเวสสันดรชาดก องคุลีมาลสำนึกบาป พุทธประวัติตอนสิทธัตถะกุมารออกบวช นางนกกระจอกน้อย ผาแดงนางไอ่ ลูกเขยไทยสะใภ้ลาว เพลงรักบุญบั้งไฟ เป็นต้น
ได้รับรางวัลทองคำฝังเพชร ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "นางนกกระยางขาว" จากกรมประชาสัมพันธ์ ได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นสุดยอดศิลปินอีสาน ในวาระ 40 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น นายฉลาด ส่งเสริม จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พุทธศักราช 2548
พ.ศ. 2515 ได้รับโล่รางวัลทองคำฝังเพชร ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "นางนกกระยางขาว" ของกรมประชาสัมพันธ์ ณ สถานีโทรทัศน์ ช่อง 4 จังหวัดขอนแก่น
พ.ศ. 2533 ได้รับโล่รางวัล ตัวประกอบฝ่ายชายยอดเยี่ยม ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พ.ศ. 2534 ได้รับเกียรติบัตร จากกระทรวงสาธารณสุข ในนามสื่อมวลชนและศิลปินท้องถิ่นส่งเสริมโครงการรณรงค์อีสานไม่กินปลาดิบ 17 จังหวัด ในภาคอีสาน และเกียรติบัตรจากจังหวัดอุบลราชธานี ในนามศิลปินผู้สนับสนุนการผลิตเทปเพลงหมอลำอุบลราชธานี 200 ปี
พ.ศ. 2538 ได้รับเกียรติบัตรจากจังหวัดศรีสะเกษ เป็นผู้สนับสนุนโครงการคาราวานอีสานไม่กินปลาดิบ
พ.ศ. 2542 ได้รับเกียรติบัตรกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในงานศิลปกรรมนักเรียน การประกวดแข่งขันวิชาการ วิชาชีพเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ
พ.ศ. 2544 ได้รับโล่เชิดชูเกียรติคุณ เป็นศิลปินดีเด่นของจังหวัดอุบลราชธานี สาขา ศิลปะการแสดง ประจำปี 2544
พ.ศ. 2545 ได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณยอดฝีมือหมอลำ ที่คงคุณภาพ ผลงาน และสามารถแก้จน ประสบความสำเร็จ จาก รายการ เกมแก้จน ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบท ช่อง 5
พ.ศ. 2547 ได้รับ เชิดชูเกียรติสุดยอดศิลปินพื้นบ้านอีสาน ประเภทลำเรื่องต่อกลอน ในโอกาส ฉลอง 40 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
โล่เชิดชูเกียรติผู้สร้างสรรค์ผลงานดีเด่นในด้านศิลปวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดง ของสถาบันวิจัยศิลปวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
โล่ประกาศเกียรติคุณผู้ส่งเสริมอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย จากหนังสือพิมพ์สื่อสารธุรกิจ
เข็มเชิดชูเกียรติ ของมูลนิธิอัฏฐมราชานุสรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ จากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามบรมราชกุมาร
นายฉลาด ส่งเสริม (ป. ฉลาดน้อย)
ประวัติการศึกษา พ.ศ. 2500 จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 โรงเรียนวิจิตรราษฎร์สามัคคี ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี และบิดาได้นำไปฝากพระครูเจียม วัดบูรพาพิสัย บ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อบวชเรียนพระธรรมวินัยบาลีไวยากร อักษรขอม และฝึกเทศน์เสียงตามบุญมหาชาติเกือบทุกหมู่บ้านในตำบลหนองบ่อ
พ.ศ. 2502 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสมเด็จ วัดสุปัฏนารามวรวิหาร ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2503 บิดาได้นำไปฝากเจ้าอาวาสวัดบูรพาพิสัย เพื่อเข้าเรียนนักธรรมโท
พ.ศ. 2504 ศึกษานักธรรมชั้นเอก และในขณะเดียวกันยังเทศน์เสียงในงานบุญมหาชาติในอำเภอเมืองอุบลราชธานีด้วยน้ำเสียงไพเราะ
พ.ศ. 2505 ขณะที่เป็นสามเณร ได้ฝึกร้องหมอลำตามเสียงทางวิทยุ ว.ป.ก. 6 ในแนวเสียงของหมอลำทองคำ เพ็งดี และหมอลำฉวีวรรณ ดำเนิน โดยเฉพาะลำล่องนิทานนางแตงอ่อน
พ.ศ. 2506 ลา สิกขาบทจากสามเณร บิดาได้พาไปฝากเป็นศิษย์อาจารย์สุวรรณ ติ่งทอง ให้ฝึกลำกลอน (ลำทางสั้น) และลำคู่ ฝึกได้ 4 เดือน ไม่เกิดความชำนาญ เพราะต้องท่องกลอนยาวซึ่งยาวมากจึงหยุดพักระยะหนึ่ง แล้วหันไปร้องหมอลำหมู่ที่บ้านหนองบ่อ กับคณะ ก.สำราญศิลป์ โดยมีอาจารย์กิ่ง ทิมา เป็นผู้ฝึกสอน
เป็นผู้วางแนวคิดในการแต่งกลอนลำประกอบการแสดงลำเรื่องต่อกลอนทุกเรื่องที่แสดง
เป็นผู้คิดค้นทำนองลำ "ทำนองเมืองอุบล" ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของจังหวัดอุบลราชธานี โดยเฉพาะสำนวนการ้องที่นำเอาธรรมชาติสิ่งแวดล้อมมาเป็นเนื้อหาประกอบ เช่น การบรรยายถึงลักษณะภูมิอากาศ ฟ้า ลม ฝน น้ำ ซึ่งนักแสดงทั้งหลายโดยเฉพาะนักแสดงตลกชอบนำคำร้องและทำนองลำเมืองอุบลไปล้อเลียน จากทำนองกลอนลำคิดค้นนี้ประชาชนชื่นชอบจนพากันเรียกว่า "ทำนอง ป.ฉลาดน้อย" เขียนกลอนลำ ลำเรื่องต่อกลอน เช่น อยากให้เพิ่นตาย โตตาย (สีโคตรพระตะบอง) ท้าวบัง โฮมบังฮอง (ขุนช้างขุนแผน) พระเวสสันดร (ท้าวกำพร้าปลาหลด) สุทนมโนราห์ ขูลูนางอั้ว จำปาสี่ต้น น้ำตาสาวลาว ผู้บ่าวไทย นางนกกระยางขาว น้ำตาสาวจีน แต่งกลอนลำส่งเสริมรณรงค์การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ฝึกสอนหมอลำให้ กับหมอลำรุ่นหลัง จนมีลูกศิษย์หมอลำที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ป.ประยุทธ วิไลศรี คณะขวัญอุบล ป.ประหยัด นามศรี คณะศรีอุบล นิคมน้อย อุทะศรี คณะเพชรอุบล สำเภา ภู่ใหญ่ คณะก้องอุบล ขวัญฟ้า ดุลประยูร คณะอุดรมิตรนิยม เป็นต้น ประดิษฐ์ท่ารำ และบทร้องชุด นางนกกระยางขาว ท้าวก่ำกาดำ น้ำตาสาวจีน โดยเฉพาะ ท่ารำนางนกกระยางขาวยังคงใช้เป็นท่าแม่แบบในการแสดง ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือ "กางเขนเหมือนนกถลาบิน ซอยเท้าถี่รุกเร้า สนุกสนาน"
ป.ฉลาดน้อย
คลอด
หินเชิร์ต
หินเชิร์ต  หินตะกอนเนื้อแน่น แข็ง เกิดจากการตกผลึกใหม่ เนื่องจากน้ำพาสารละลายซิลิกาเข้าไปแล้วระเหยออก ทำให้เกิดผลึกซิลิกาแทนที่เนื้อหินเดิม หินเชิร์ตมักเกิดขึ้นใต้ท้องทะเล เนื่องจากแพลงก์ตอนที่มีเปลือกเป็นซิลิกาตายลง เปลือกของแพลงตอนจะจมลงทับถมกัน หินเชิร์ตจึงปะปนอยู่ในหินปูน
ในประเทศไทยส่วนใหญ่หาพบได้ยาก มีประโยชน์ไว้ทำเครื่องประดับ ทำเลนส์
ตะละปัดฤๅษี
ผักพาย
ผักต้นจอง
วัดสิงห์ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสิงห์ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในท้องที่หมู่ที่ 2 บ้านธาตุ ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดสิงห์ได้รับวิสุงคามสีมา (ได้รับพระราชทานพื้นที่จากพระเจ้าแผ่นดินให้สร้างโบสถ์) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2210 ภายในวัดมีอุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 18.00 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 อาคารทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหารน้อย ศาลาดิน วิหารโถง กุฏิพระโบราณ
วรรณะ (ศาสนาฮินดู)
วรรณะ  เป็นคำในภาษาสันสกฤตที่มีความหมายหลายประการ เช่น ลำดับ สี และชนชั้น ในทางศาสนาฮินดูใช้เรียกชนชั้นทางสังคมในความเชื่อ ในงานเขียนฮินดู เช่น "มานุษมิรตี" ระบุว่ามีอยู่ทั้งหมดสี่วรรณะ คือ These and other Hindu texts classified the society in principle into four varnas:
ชุมชนที่เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็น สวรรณะ (savarna) หรือ "วรรณะฮินดู" ส่วนชาวทลิตและ ชนเผ่าต่าง ๆ ที่ไม่ได้เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็นพวก อวรรณะ
การแบ่งชนชั้นนี้ต่างกับการแบ่งชนขั้นตามภูมิภาค "ชาติ" (Jāti) ที่ซึ่งต่อมาถูกนำไปสร้างเป็นแผนที่โดยบริติชราช เพื่อให้ตรงกับ"ชนชั้น" (caste) ในแนวคิดยุโรป
เขาเอ๋อเหมย์
ภูเขาเอ๋อเหมย์ หรือ ภูเขาง้อไบ๊ ตามสำเนียงอื่น  เป็นภูเขาห่างจากเฉินตูราว 160 กิโลเมตร ชื่อของภูเขาแห่งนี้ได้มาจากรูปทรงของภูเขาที่มีลักษณะคล้ายคิ้ว
ภูเขาแห่งนี้เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน เนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระสมันตภัทรโพธิสัตว์เคยสถิตอยู่ (ประกอบด้วยเขาอู่ไถ เขาจิ่วหัว เขาเอ๋อเหมย์ และเขาผู่ถัว) และลัทธิเต๋าโดยมีอารามต่าง ๆ 151 แห่ง แต่ส่วนใหญ่ทรุดโทรม ยังคงเหลือที่เที่ยวชมได้ 20 แห่ง เขาเอ๋อเหมย์มียอดสูงถึง 3,099 เมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดหัวจ้วง และช่วงฤดูหนาวมีหิมะปกคลุม และยังเป็นแหล่งรวมความหลากหลายทางชีวภาพของทั้งพรรณพืชและสัตว์ป่า
ในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยก เขาเอ๋อเหมย์ที่เป็นที่ตั้งของสำนักชีง้อไบ๊ และปรากฏอยู่ในนิยายกำลังภายในหลายเรื่อง
เขาง้อไบ๊
ง้อไบ๊
ง้อไบ๊ หรือ เอ๋อเหมย อาจหมายถึง
เขาเอ้อเหมย
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) มีนามเดิมว่า เอลิสะเบธ เคอร์ลิง ฮันเตอร์  เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ กับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก หม่อมมารดาชาวรัสเซีย
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา หรือนามเดิมว่า เอลิสะเบธ ฮันเตอร์ เป็นที่รู้จักในหมู่ญาติพี่น้องและสหายสนิทว่า ลิสบา  เกิดมาในตระกูลชั้นเยนตรี้ (Gentry) ครอบครัวมีเชื้อสายอังกฤษและสกอต บิดาชื่อเอ็ดเวิร์ด วิลเลียม ฮันเตอร์ กับมารดาชื่อมาเบล เอลิซาเบท (สกุลเดิม ไพล์) มีน้องสาวอีกสองคนคือไอลีนและแคลร์ ตามลำดับ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์และเอลิสะเบธได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานทะเบียนถนนมาร์โลส์ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2481 หลังเสกสมรส พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ทรงดำริที่จะไม่มีบุตร ในจดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนถึงหม่อมเอลิสะเบธ ได้ตรัสไว้ว่า "ถ้าเผื่อเราแต่งงานกัน อย่ามีลูกกันเลย เพราะเด็กที่เกิดมาหลายเชื้อชาติ จะมีปัญหาตลอด" แต่ถึงกระนั้นหลังเสกสมรสเป็นเวลา 18 ปี หม่อมเอลิสะเบธจึงตั้งครรภ์ เมื่อหม่อมอายุ 41 ปี และเป็นทายาทเพียงคนเดียวของทั้งสองคือ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2499) สมรสกับแอลเลน เลวี และกอสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ ทอมสัน มีบุตรชายสองคนคือจุลจักร จักรพงษ์ และภูวสวัสดิ์ จักรพงษ์
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา ได้เยี่ยมประเทศไทยพร้อมพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ เมื่อครั้งงานฉลองรัฐธรรมนูญเมื่อปี 2481
หม่อมเอลิสะเบธถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ขณะอายุ 56 ปี ณ คอร์นวอล สหราชอาณาจักร
Elisabeth Hunter
อะลิสะเบธ ฮันเตอร์
อาลิซาเบท ฮันเตอร์
กองทัพเมิงไต
กองทัพเมิงไต  เป็นหน่วยงานทางทหารของสภาปฏิวัติไต ที่เกิดจากการรวมตัวของสหกองทัพปฏิวัติรัฐฉาน กองทัพรัฐฉานภาคใต้และกองทัพสหฉานเมื่อ พ.ศ. 2528 หลังจากการรวมตัวกัน ขุนส่าซึ่งเป็นอดีตผู้นำของกองทัพสหฉานกลายเป็นผู้มีอิทธิพลและควบคุมกองทัพเมิงไตได้
กองบัญชาการของกองทัพเมิงไตตั้งอยู่ในHo Mong (Homein), Langkho District หมู่บ้านที่อยู่ใกล้กับชายแดนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
กองทัพเมิงไตเป็นหน่วยงานทางทหารของไทใหญ่ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด มีฐานที่มั่นตลอดแนวพรมแดนไทย-พม่า บริเวณ จ.เชียงรายและ จ.เชียงใหม่ กองทัพภายใต้การนำของขุนส่ามีบทบาทในการผลิตและค้ายาเสพติดทำให้ภาพพจน์ขององค์กรไม่สู้ดี ความแตกแยกภายในกองทัพเริ่มเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2538 พันโทก้านยอดแยกตัวออกไปเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ทำให้ขุนส่าเริ่มติดต่อกับรัฐบาลพม่าเพื่อวางอาวุธ จน กองทัพเมิงไตประกาศวางอาวุธเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2538 กลุ่มที่ไม่พอใจ เช่นกลุ่มของเจ้ายอดศึก ได้แยกตัวออกไปตั้งกองกำลังของตนเองเพื่อต่อสู้กับพม่าต่อไป
กองทัพแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง
กองทัพแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง  ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 ผู้นำคือ ซอ มอเรห์ มีเป้าหมายเพื่อต่อต้านการยึดครองรัฐกะยาของพม่า โดยอ้างสิทธิ์ตามสนธิสัญญาฉบับ พ.ศ. 2418 ต่อมากลุ่มได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง (Karenni National Progressive Party; KNPP) เมื่อ พ.ศ. 2500 กลุ่ม KNPP เจรจาตกลงหยุดยิงด้วยวาจากับกองทัพพม่าเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 แต่การตกลงในรายละเอียดของการเจรจาครั้งนี้ล้มเหลวเพราะการแบ่งปันผลประโยชน์ระหว่าง KNPP กับรัฐบาลพม่าไม่ลงตัว จึงเกิดการสู้รบกันอีกครั้งตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538
พรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเรนนี
พระที่นั่งพุทไธสวรรค์
ชเวจีน
ชเวจีน  หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า นายชเวจีน หรือ ไนง์ชเวจีน (; 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2546) เป็นผู้นำของแนวร่วมมอญและพรรครัฐมอญใหม่ในเวลาต่อมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2456 ที่เมืองสะเทิม บิดาชื่ออูไนง์ชเวปอง มารดาชื่อมีไจง์ จบการศึกษาทางด้านศิลปศาสตร์เมื่อ พ.ศ. 2474 และเข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เลขานุการของรัฐบาลพม่าจนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงสงคราม ชเวจีนเข้ารับราชการเป็นทหารเรือในกองทัพเรืออังกฤษ แต่ลาออกเมื่อ พ.ศ. 2485 หลังจากนั้นเขาเข้าร่วมงานกับน้องชายทำงานใต้ดินต่อต้านญี่ปุ่น จนกระทั่งน้องชายถูกจับและถูกฆ่าตาย หลังจากได้รับเอกราช ชเวจีนไม่พอใจที่ชาวมอญไม่มีสิทธิ์ในสภา เขาพยายามติดต่อกับอู้นุ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเพื่อขอตั้งรัฐมอญเป็นส่วนหนึ่งในสหภาพพม่า ผลการเจรจาปรากฏว่าตกลงกันไม่ได้ ทางรัฐบาลจึงส่งทหารปราบปรามฝ่ายมอญ ชเวจีนจึงตั้งแนวร่วมมอญเพื่อเรียกร้องเอกราชตั้งแต่ พ.ศ. 2491
ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2492–2497 ชเวจีนถูกรัฐบาลพม่าจับคุมขังและกักบริเวณ เมื่อพ้นโทษ เขาจึงเข้าป่าไปสมทบกับแนวร่วมมอญเพื่อต่อสู้กับพม่าในเขตตะนาวศรี และได้ตั้งพรรคมอญใหม่ใน พ.ศ. 2502 หลังจากที่แนวร่วมมอญยอมวางอาวุธ ชเวจีนเป็นผู้นำพรรครัฐมอญใหม่สู้กับพม่าจนมีการลงนามหยุดยิงเมื่อ พ.ศ. 2538 รวมเวลาการต่อสู้เพื่อเอกราชมอญตั้งแต่ พ.ศ. 2491–2538 เป็นเวลา 49 ปี
ซน โฮ-ย็อง
ซอน โฮยอง  เป็นอดีตสมาชิกวง G.O.D วงบอยแบนด์ชื่อดังจากเกาหลี เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่นิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา และย้ายกลับมาที่เกาหลีตอนอายุ 4 ขวบ
ซอน โฮยอง เป็นสมาชิกจาก G.O.D คนแรกที่ออกผลงานเดี่ยวของตัวเอง ชุดแรกชื่ออัลบั้ม ‘Yes 1st’ เป็นอัลบั้มที่บ่งบอกถึงตัวตนของ Son Ho Young ไว้อย่างชัดเจน และด้วยความสามารถทั้งในการร้อง การเต้นและการแสดงบนเวที ปล่อยซิงเกิลแรก ‘Yes!!!’ เลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีเพลงดังอย่าง "운다" (Crying) และ "사랑은 이별을 데리고 오다" (Love Brings Separation) อีกด้วย
ปี 2007 ซอน โฮยองปล่อยซิงเกิ้ลล่าสุด ‘하늘에 내 마음이’ (My Heart in Heaven) เพื่อโปรโมท ซิงเกิ้ลอัลบั้ม Sweet Love
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
Groove Riders
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
บุษกร วงศ์พัวพันธ์ (สกุลเดิม: พรวรรณะศิริเวช; เกิด 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น หน่อย เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรโทรทัศน์ ผู้จัดละครชาวไทย
ชีวิตในวัยเด็ก หน่อย เรียนที่โรงเรียนอนุบาลผ่องเพ็ญวิทยาดอนเมือง จากนั้น ป.3 ย้ายไปโรงเรียนประชาอุทิศ(จันทาบอนุสรณ์) จากนั้นป.6 ไปเรียนมัธยมต้นโรงเรียนสีกัน(วัฒนานนันท์อุปถัมภ์) และเรียนระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนหอวัง ก่อนจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ตามที่หวังไว้ โดยเรียนคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้ศึกษาต่อปริญญาโท ที่คณะนิเทศศาสตร์ เอกสาขาสื่อสารมวลชน จุฬาฯ แต่เรียนไม่จบ
หน่อยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นเพื่อนก็ส่งรูปหน่อยไปให้โมเดลลิ่ง ต่อมาได้งานถ่ายมิวสิกวิดีโอ ของอู๋ ธรรพ์ณธร และ ของ เจ เจตริน เป็นมิวสิกวิดีโอแบบไตรภาค ตามด้วยถ่ายแบบให้ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง ซึ่งได้ค่าตัวถึง 40,000 บาท
จากนั้นก็ได้เข้าประกวดสาวแพรว ตามคำยุยงของเพื่อน และได้คว้าตำแหน่งหนุ่มสาวแพรวในปี 2533 คู่กับหนุ่มแพรว พิทยา ณ ระนอง หลังเป็นสาวแพรว ก็ได้งานโฆษณา ได้รับคัดเลือกเป็นสาวเชคคนที่ 3 (ต่อจาก อังคณา ทิมดี แสงระวี อัศวรักษ์) ในโฆษณาเนสกาแฟ ตามด้วยละครเรื่องแรก ภาพอาถรรพณ์ (พ.ศ. 2535) เรือนแรม สะพานข้ามดาว ทางช่อง 7 และมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง คนแซ่ลี้ ก่อนมาโด่งดังในเรื่องกระเช้าสีดาทางช่อง 3
ผลงานละครของหน่อย มีทั้งเล่นให้กับช่อง 3 และช่อง 7 ผลงานเรื่องที่เหลือ ได้แก่ คู่รัก พ่อครัวหัวป่าก์ เพลิงบุญ โปลิศจับขโมย ล่าปีศาจ เชลย เลื่อมสลับลาย คู่วุ่นอลวน บ่วงหงส์ จับตายวายร้ายสายสมร ระเริงไฟ ไก่แก่แม่ปลาช่อน ฝนตกขี้หมูไหล คนอะไรมาพบกัน คนของแผ่นดิน แรมพิศวาส ฯลฯ ส่วนงานพิธีกรเคยทำให้รายการบ้านเลขที่ 5 อยู่ช่วงหนึ่ง รายการบุพเพอาละวาด ช่อง 7 รายการเกมโชว์ แฟนซีเกม ช่อง 5
ทางด้านชีวิตส่วนตัว หน่อย และ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (เคน) ได้เข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จาก สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2550 พร้อมทั้งจดทะเบียนสมรส
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครช่อง 3 บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด ร่วมกับธีรเดช วงศ์พัวพันธ์
หน่อย บุษกร
Mtvth
วัดพิชยญาติการาม
เซ็นเซ
เซ็นเซ  มีความหมายตามตัวอักษรว่า "ผู้เกิดก่อน" ใช้เรียกตามหลังชื่อในภาษาญี่ปุ่น สำหรับอาจารย์ รวมถึงวิชาชีพอื่น เช่น แพทย์ ทนายความ นักการเมือง นักบวช ด้วย โดยจะใช้เรียกเพื่อให้เกียรติบุคคลนั้น
และมาจากคำว่า เซียนเซิง หรือ ซินแส (ภาษาจีน: 先生 พินอิน: Xiānshēng แต้จิ๋ว: ซิงแซน์ เพ็งอิม: sing1 sên1) มีความหมายว่าผู้เกิดก่อนเช่นกัน ใช้เรียกแพทย์ อาจารย์ หรือผู้รู้ แต่ปัจจุบัน ในภาษาจีนกลาง คำนี้แปลว่า นาย คือคำที่ใช้นำหน้าผู้ชาย หรือใช้เรียกผู้ชาย เช่น 先生: คุณผู้ชาย 林先生: คุณผู้ชายลิ้ม
เซ็นเซ (แก้ความกำกวม)
เซ็นเซ อาจหมายถึง
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
市町村
อัลบัม
จอห์น ทราโวลตา
จอห์น โจเซฟ ทราโวลตา  เกิดเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักร้อง,นักเต้นและนักบิน รุ่งโรจน์ที่สุดในฮอลลีวูด ด้วยหนังดังอย่าง Saturday Night Fever และ Grease ตลอดจนซีรีส์ทางโทรทัศน์ และผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ เขาเหมือนกับคนดังคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ตรงจุดสูงสุดได้เพียงไม่นาน ช่วงทศวรรษที่ 80 ชื่อเสียงของเขาก็โรยเสียแล้ว และกลายเป็นเพียงความทรงจำจากยุคของเขา ช่วงทศวรรษต่อ ๆ มา เขายังสามารถคืนสู่ความเป็นซูเปอร์สตาร์ได้อีก
จอห์น ทราโวลตา เกิดที่ เอ็นเกิลวูด รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นลูกคนสุดท้องจากทั้งหมด 6 คน พ่อของเขาเป็นอดีตนักฟุตบอลกึ่งอาชีพ ส่วนแม่เป็นอดีตนักร้องในคณะ ซันไชน์ ซิสเตอร์ และมีอาชีพเป็นครูสอนวิชาการละครในไฮสคูล จอห์นเริ่มเข้าสู่วงการแสดงเมื่ออายุเพียง 12 ขวบ กับการร่วมแสดงละครเวทีและละครเพลงท้องถิ่น และยังได้เรียนการเต้นแท๊ปจาก เฟร็ด เคลลี่ ซึ่งเป็นน้องชายของ จีน เคลลี่ ด้วย
จอห์นตัดสินใจลาออกจากไฮสคูลเมื่ออายุได้ 16 ปี แล้วย้ายไปแมนฮัตตันเพื่อร่วมแสดงในละครออฟบรอดเวย์เรื่องแรกของเขา คือ Rain ในปี 1972 ต่อจากนั้น เขาได้รับบทพระเอก ในเรื่อง Grease ที่เดินสายแสดงตามที่ต่าง ๆ ปีต่อมา เขาได้แสดงกับ แอนดริวส์ ซิสเตอร์ส์ ในละครบรอดเวย์เรื่อง Over Here! ในปี 1975 ต่อจากนั้นได้รับบทเป็นตัวประกอบในหนังน่ากลัวเรื่อง The Devil’s Rain และในปีเดียวกันนั้นเอง เขาได้รับบท วินนี่ บาร์บาริโน่ ในละครโทรทัศน์เบาสมองเรื่อง Welcome Back, Kotter หน้าของเขาอยู่บนเสื้อยืดและสินค้าต่าง ๆ มากมาย นับเป็นความสำเร็จก้าวแรก
ปี 1976 เขายังได้รับบทเล็ก ๆ อีกบทหนึ่ง ของ ไบรอัน เดอพัลมา เรื่อง Carrie เขาโด่งดังสุด ๆ จาก Kotter ทางด้านผลงานเพลงเขายังได้ออกอัลบั้มเพลงป๊อปซีรีส์หนึ่ง ชื่อ LPs ซึ่งประกอบด้วยอัลบั้ม Can’t Let Go (1977), John Travolta (1976) และ Travolta Fever (1978) โดยเพลง Let Her In ได้รับความนิยมมากจนติดบนชาร์ทเพลง ต่อมาเขาได้แสดงภาพยนตร์ทางโทรทัศน์เรื่อง The Boy in the Plastic Bubble ของ แรนดัล คลัยเซอร์ ซึ่งได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์พอควร ในหนังเรื่องนี้ ไดแอน ไฮแลนด์ แสดงเป็นแม่ของจอห์น และยังเป็นคู่รักนอกจอกันซึ่งต่อมาไดแอนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 1977
และในช่วงนั้นเองเขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Saturday Night Fever หนังฟอร์มใหญ่เรื่องแรกของจอห์นก็ออกฉาย แล้วตามด้วย Rebel Without a Cause หนังดิสโก้ท่ามกลางสีสันชีวิตราตรีในมหานครนิวยอร์ก ที่ทำให้จอห์นมีชื่อเสียงในฮอลลีวูดและยังส่งผลให้เขาได้รับรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ตลอดจนกลายเป็นขวัญใจแห่งยุคนั้น ในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีเพลงประกอบที่โด่งดังมาก ขับร้องโดยวงสามพี่น้องบีจีส์ ปีถัดมา เขาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง Grease สร้างโดย คลัยเซอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำเงินได้สูงกว่า Saturday Night Fever เสียอีก