pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาษามาร์กอัปต่าง ๆ เช่น HTML, XML, SGML ใช้เครื่องหมายนี้สำหรับแปลงอักขระที่อาจทำให้เกิดปัญหากับการแจงโครงสร้าง อาทิ &lt;, &gt;, &amp;, " เมื่อเก็บอยู่ในไฟล์ข้อมูลจะกลายเป็น &lt;, &gt;, &amp;, " ตามลำดับ เรียกว่า "เอนทิตี" (entity) แต่เมื่อแจงโครงสร้างออกมาแล้วก็จะได้ข้อมูลดังเดิม สิ่งนี้อาจทำให้เกิดปัญหากับยูอาร์แอลที่ปรากฏในลิงก์ของเอกสาร HTML หรือส่วนอื่นที่จำเป็นต้องใช้แอมเพอร์แซนด์เช่นจาวาสคริปต์ ซึ่งจำเป็นจะต้องแทนที่ &amp; ในยูอาร์แอลด้วย &amp; เสมอจึงจะตรงตามมาตรฐาน แต่หลายเบราว์เซอร์ก็สามารถอนุโลมให้ใช้ &amp; ได้
เครื่องหมายแอนด์
เครื่องหมายและ
มีซอน
Epershand
เอเพอร์แชนด์
ปราสาทหมีเซิน
แกแล
แกแล (ชื่อวิทยาศาสตร์ : Maclura cochinchinensis Corner) มีเกิดตามป่าโปร่งทางภาคกลาง ภาคเหนือ และภาคใต้ มีชื่ออื่น แกก้อง (แพร่) แกแล สักขี เหลือง (กลาง) แกล แหร (ใต้) เข (นครราชสีมา) ช้างงาต้อก (ลำปาง) น้ำเคี่ยโซ่ (ปัตตานี) หนามเข (ประจวบคีรีขันธ์) กะเลอะเซอะ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) กระจายพันธุ์ตั้งแต่เทือกเขาหิมาลัยไปจนถึงญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
แกแลเป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ตามเถามีหนามตลอดเถา เนื้อไม้สีค่อนข้างขาว มียางขาว เปลือกลำต้นสีเทา แก่นเป็นสีเหลือง ใบเดี่ยว เรี่ยงสลับ เวียนรอบกิ่งรูปวงรี กว้าง 1 - 3.5 ซม. ยาว 2 - 9 ซม. มีหนามแหลมออกตรงซอกใบ 1 อัน ยาวประมาณ 1 ซม. ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ แยกเพศ อยู่คนละต้น รูปกลม ผล เป็นผลรวม ผลแก่สีเหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นสีส้มแดง เมล็ดกลม สีน้ำตาล
แก่น มีรสขม ใช้แก่นแก้ไข้รากสาด แก้ท้องร่วง บำรุงน้ำเหลือง บำรุงกำลัง บำรุงเลือด แก้พุพอง เป็นยาขับปัสสาวะ และสารสกัดด้วยเฮกเซนและคลอโรฟอร์มจากรากของสมุนไพรแกแล สามารถออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระใช้แก่นซึ่งให้สีเป็นสีเหลืองสดเหมาะแก่การย้อมไหมเป็นสีเหลือง ในอินโดนีเซียใช้ย้อมผ้า ย้อมเสื่อ ใบอ่อนรับประทานเป็นผัก
อำเภอบ้านฉาง
บ้านฉาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา
อำเภอบ้านฉาง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอบ้านฉางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอบ้านฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
นกเงือก
นกเงือก เป็นนกขนาดใหญ่ ที่อยู่ในวงศ์ Bucerotidae ในอันดับนกตะขาบ (Coraciiformes) (บางข้อมูลซึ่งเป็นข้อมูลเก่าจะจัดให้อยู่ในอันดับ Bucerotiformes ซึ่งเป็นอันดับเฉพาะของนกเงือกเอง แต่ปัจจุบันนับเป็นชื่อพ้อง โดยนับรวมนกเงือกดินเข้าไปด้วย) เป็นนกที่เชื่อว่าถือกำเนิดมานานกว่า 45 ล้านปีมาแล้ว
นกเงือก เป็นนกป่าขนาดใหญ่ ที่มีจุดเด่น คือ จะงอยปากหนาที่ใหญ่และมีโหนกทางด้านบนเป็นโพรง ภายในโพรงมีเนื้อเยื่อคล้ายฟองน้ำ ส่วนใหญ่ลำตัวมีสีขาวดำหางยาว ปีกกว้างใหญ่ บินได้แข็งแรง เวลาบินจะโบกปีกช้า ๆ กินผลไม้เป็นอาหารหลัก และสัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เป็นอาหารเสริม ทำรังในโพรงไม้ ตัวเมียจะเข้าไปกกไข่ในโพรงโดยใช้โคลนและมูลปิดปากโพรงไว้ เหลือเพียงช่องพอให้ตัวผู้ยื่นส่งอาหารเข้าไปได้ เมื่อลูกนกโตพอแล้ว จึงเจาะโพรงออกมา
และจากจะงอยปากและส่วนหัวที่ใหญ่เหมือนโหนกหรือหงอนนั้น ทำให้นกเงือกถูกใช้ในเชิงสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมมาแต่โบราณ โดยใช้ทำเป็นเครื่องประดับของชนเผ่าต่าง ๆ
พบทั่วโลกมี 55 ชนิดใน 14 สกุล (ดูในตาราง) มีการแพร่กระจายอยู่ในแถบเขตร้อน ของทวีปแอฟริกา และเอเชีย
นกเงือก มีลักษณะการทำรังที่แปลกจากนกอื่น คือ เมื่อถึงฤดูกาลทำรัง นกคู่ผัวเมียจะพากันหารัง ซึ่งได้แก่ โพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ เช่น ต้นยาง ที่อยู่ในที่ลับตา เมื่อตัวเมียเข้าไปอยู่ในโพรง จะทำความสะอาดแล้วเริ่มปิดปากโพรง ด้วยวัสดุต่าง ๆ เช่น ดิน เปลือกไม้ ตัวเมียจะขังตัวเองอยู่ภายในเพื่อออกไข่และเลี้ยงลูก
แสดงความสมบูรณ์ของป่า.
นกเงือก เป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติได้ประการหนึ่ง เนื่องจากจะอาศัยอยู่ในป่าหรือพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์เท่านั้น เนื่องจากนกเงือกเป็นนกขนาดใหญ่ถึงใหญ่มาก กินทั้งผลไม้และสัตว์เป็นอาหาร อีกทั้งธรรมชาติในการหากินต้องอาศัยพื้นที่ป่าที่กว้าง และยังเป็นตัวแพร่กระจายพันธุ์พืชชนิดต่าง ๆ ในป่าได้อย่างดีอีกด้วย เนื่องจากเป็นนกที่กินผลไม้ชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 300 ชนิด และทิ้งเมล็ดไว้ตามที่ต่าง ๆ
นกเงือกในประเทศไทย.
ประเทศไทยมีนกเงือก 13 ชนิด ด้วยกัน โดยในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ซึ่งมีอาณาเขตส่วนหนึ่งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา มี 4 ชนิด ได้แก่ นกกก หรือ นกกะวะ หรือ นกกาฮัง นกเงือกสีน้ำตาล นกเงือกกรามช้าง หรือ นกกู่กี๋ และนกแก๊ก หรือนกแกง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา พบ 9 ใน 12 ชนิดของนกเงือกที่พบในไทย ได้แก่ นกเงือกปากย่น นกเงือกชนหิน นกแก๊ก นกกก นกเงือกหัวหงอก นกเงือกปากดำ นกเงือกหัวแรด นกเงือกดำ นกเงือกกรามช้าง
รายชื่อนกเงือกและที่ชนิดนกเงือกที่พบในประเทศไทย.
โดยนกเงือกทุกชนิดในประเทศ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และมีการศึกษา วิจัย และอนุรักษ์นกเงือกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 มีการจัดตั้งเป็นมูลนิธิศึกษาวิจัยนกเงือก โดยทางคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งได้กำหนดให้วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็น “วันรักนกเงือก” เพื่อเป็นการรณรงค์และสร้างความเข้าใจให้ทุกภาคส่วนตระหนักถึงการอนุรักษ์นกเงือกอย่างจริงจัง
นักวิชาการที่ศึกษาเกี่ยวกับนกเงือกโดยเฉพาะ จนได้รับฉายาว่า "มารดาแห่งนกเงือก" คือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.พิไล พูลสวัสดิ์
กบทูด
กบทูด, กบภูเขา หรือ เขียดแลว  เป็นกบขนาดใหญ่ที่สุดในที่พบได้ในประเทศไทย ความยาวจากปลายปากถึงก้น ประมาณ 1 ฟุต น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีถิ่นอาศัยอยู่บริเวณป่าต้นน้ำบนภูเขาสูง อยู่ตามลำห้วยป่าดิบเฉพาะแห่ง โดยพบภาคตะวันตกของไทย ตั้งแต่ภาคเหนือจรดภาคใต้ไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย เช่นในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา, อุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในกัมพูชา, ลาว และเวียดนาม
มีลักษณะ ปลายปากเรียวแหลมจนเห็นได้ชัด ส่วนลำตัวอ้วนใหญ่ ผิวเป็นตุ่มเล็ก ๆ ไม่สะดุดตาดูคล้ายเป็นผิวหนังเรียบ เมื่อโตเต็มที่ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดง ริมฝีปากดำ มีขีดดำจากท้ายตาลากมาจนถึงเหนือวงแก้วหู บริเวณสีข้างอาจมีลาย หรือจุดสีดำ น้ำตาลเข้ม ส่วนขามีลายเข้มคาด เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ ยังพบว่าสามารถปรับเปลี่ยนสีผิวไปตามที่อยู่อาศัย เช่น ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดงเมื่ออาศัยอยู่ตามพงหญ้าแห้ง หรือมีสีดำเมื่อหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้ กบทูดเป็นสัตว์ที่มีนิสัยหากินตอนกลางคืน ชอบสภาพอากาศค่อนข้างเย็น เวลากลางวันมักหลบซ่อนอยู่ตามที่มืดทึบ เช่น โพรงไม้, หลุม, พงหญ้า บริเวณเหล่านี้ล้วนมีสภาพชุ่มชื้นอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากกบทูดไม่สามารถอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งหรือร้อนจัดได้นาน เพราะสภาพเช่นนี้จะทำให้ผิวหนังแห้ง อาจทำให้ตายได้
ความแตกต่างเพศผู้เพศเมีย สามารถดูได้จากระยะห่างระหว่างตากับวงแก้วหู ตัวผู้จะมีระยะห่างดังกล่าวนี้ยาวกว่าตัวเมีย นอกจากนี้ ยังสังเกตได้จากเขี้ยว ซึ่งตัวผู้จะเห็นได้เด่นชัดมากกว่าตัวเมียที่มีลักษณะคล้ายตุ่มเล็ก ๆ และโดยส่วนใหญ่แล้ว กบทูดตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
ฤดูผสมพันธุ์ของกบทูดอยู่ระหว่างเดือนมกราคม–มีนาคม เมื่อช่วงฤดูวางไข่ ตัวผู้จะขุดหลุมสำหรับตัวเมียวางไข่ เวลาผสมพันธุ์ตัวผู้ลงไปอยู่ในหลุมที่ตัวเองขุด แล้วจะส่งเสียงร้องเรียกตัวเมีย ตัวเมียที่พร้อมผสมพันธุ์ก็จะลงไปในหลุมนั้น หลังจากผสมพันธุ์เสร็จ ตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันกลบหลุมไข่ ซึ่งมีลักษณะเป็นกองหินนูนขึ้นมา ทั้งตัวเมียและตัวผู้จะผลัดกันเฝ้าหลุมไข่พร้อมกับออกหาอาหาร
กบทูดจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่จัดเป็นสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้
ปัจจุบัน กบทูดเป็นสัตว์ที่หายากชนิดหนึ่งในประเทศไทย อันเนื่องจากสภาพแวดล้อมและถิ่นที่อยู่อาศัยเปลี่ยนไป กรมประมงจึงส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ เช่น สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดแม่ฮ่องสอนสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ และกลายเป็นสัตว์เศรษฐกิจได้แล้วในขณะนี้
กบภูเขา
เขียดแลว
อำเภอวังจันทร์
วังจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง
ท้องที่อำเภอวังจันทร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลกระแสบน อำเภอแกลง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น ตำบลวังจันทร์ และตำบลชุมแสง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลวังจันทร์ และตำบลชุมแสง ของอำเภอแกลง ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังจันทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ของตำบลชุมแสง มาจัดตั้งเป็น ตำบลป่ายุบใน และแบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ของตำบลวังจันทร์ มาจัดตั้งเป็น ตำบลพลงตาเอี่ยม ในปี พ.ศ. 2534
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอวังจันทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ปีเดียวกัน
อำเภอวังจันทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอวังจันทร์ แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอวังจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
บัวดอย
บัวดอย หรือ ผู้เฒ่าลืมไม้เท้า  เป็นพืชล้มลุกวงศ์ Convallariaceae พบในป่าดิบเขาที่ขึ้นปกคลุมและการกระจายอยู่ตามภูเขาสูงที่มีความสูงจากระดับทะเล ประมาณ 1,400- 2,000 เมตร ในประเทศไทย สำรวจพบต้นบัวดอย ได้แก่ ดอยอ่างขาง (ไม่รวมพันธุ์ที่นำเข้ามาปลูกจากต่างประเทศ) ดอยผ้าห่มปก ดอยเชียงดาว ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และดอยปุย (อุทยานแห่งชาติ น้ำตกแม่สุรินทร์) ปางตอง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ลำตัน มีลำต้นใต้ดินแบบเหง้า เห็นข้อและปล้องได้ชัดเจน พร้อมกาบหุ้มลำต้น แตกรากตามข้อ
ใบ ออกเป็นกระจุกบริเวณโคนต้น รูปใบรี ก้านใบยาว 30-50 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยว โคนก้านใบมีกาบหุ้ม ปลายใบเรียวแหลม ฐานใบสอบ ก้านใบเป็นร่องด้านบน ขนาดแผ่นใบ กว้าง 5-10 ซม. ยาว 30-40 ซม. เนื้อใบหนาคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ขอบใบมีหนามเล็กน้อย
ดอก เป็นดอกเดี่ยวแตกตามข้อของเหง้า ก้านดอกยาว 2-8 ซม. ก้านชูดอกอยู่แนวเดียวกับผิวดิน ก้านดอกมีกาบรองรับ ก้านดอกมีข้อ 2-3 ข้อ กลีบเลี้ยง 6-8 กลีบ ดอกตูม รูปกลมแป้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ซม. ดอกบานขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-3 ซม. กลีบดอก 8 กลีบเรียงจรดกัน โคนกลีบเชื่อมติดกันคล้ายหม้อ (ฐานกว้าง ปากแคบผายออก) ผนังด้านนอกกลีบดอกสีขาว หรือ ขาวปนชมพู ผนังกลีบดอกเรียบ ปลายกลีบโค้ง ผนังด้านในกลีบดอก นูนเป็นสันยาวตามยาวของกลีบ ไม่เรียบ สีม่วงแดงไปจนถึงม่วงเข้ม ปลายเกสรตัวเมียแบบ ก้นปิด เกสรตัวผู้มี 8 อันไม่มีก้านชู อับเรณูแตกเป็นร่องยาว และอับเรณูหันเข้าใจกลางดอก รังไข่ฝังตัวอยู่ที่ฐานของก้านชูปลายเกสรตัวเมีย
ผล รูปกลมมีหลายเมล็ด
นำเอาเหง้าไปดองเหล้ารับประทาน ช่วยรักษาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแก่ผู้เฒ่า ผู้แก่จนมีสุขภาพแข็งแรงและลืมไม้เท้าไปจึงเป็นที่มาของชื่อ
ผู้เฒ่าลืมไม้เท้า
โรงเรียนเสนาธิการทหาร
จิตต์ สังขดุลย์
พลเรือเอก จิตต์ สังขดุลย์ (นามเดิม จงจิตต์ สังขดุลย์) นายทหารผ่านศึกในยุทธนาวีเกาะช้าง อดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร เจ้ากรมส่งกำลังบำรุง เสนาธิการทหารเรือ และปลัดกระทรวงกลาโหม
พลเรือเอกจิตต์ สังขดุลย์เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 เป็นบุตรคนที่ 4 ของพระพิจิตรจำนง (แจง สังขดุลย์) และนางยิ่ง สังขดุลย์ จากจำนวนพี่น้องชายหญิงทั้งหมด 11 คน ท่านเป็นพี่ชายของคุณหญิงบรรจบพันธุ์ นวรัตน ณ อยุธยา ภริยาของหม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน อดีตทหารอากาศและนักประพันธ์ชื่อดังของเมืองไทย
พลเรือเอกจิตต์จบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือและได้เข้าประจำการเป็นนายทหารเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480
ขณะที่พลเรือเอกจิตต์มียศเป็นเรือโทนั้น ท่านได้รับคำสั่งให้ประจำอยู่ที่แผนกการปืน เรือหลวงธนบุรี ซึ่งเป็นเรือปืนยามฝั่งที่ทันสมัยที่สุดของกองทัพเรือในขณะนั้น ต่อมาเมื่อเกิดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศส เรือหลวงธนบุรีจึงได้รับคำสั่งให้ไปรักษาน่านไทยบริเวณพรมแดนด้านตะวันออกที่หมู่เกาะช้าง จังหวัดตราด เมื่อเกิดเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้างในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 เรือโทจงจิตต์ สังขดุลย์ (ยศและชื่อในขณะนั้น) ก็ได้เข้าร่วมรบในฐานะนายป้อมปืนท้ายด้วย ภายหลังสิ้นสงครามแล้ว เรือโทจงจิตต์จึงได้รวบรวมบันทึกความทรงจำของตนเอง และของเพื่อนทหารที่ร่วมรบ ตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "เมื่อธนบุรีรบ" เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2484
หลังจากสิ้นสุดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสแล้ว พลเรือเอกจิตต์ได้รับราชการในกองทัพเรือ และเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานตามลำดับ จากตำแหน่งในหน่วยรบของกองต่อสู้อากาศยาน เป็นต้นเรือเรือหลวงศรีอยุธยา ย้ายมาประจำอยู่ที่กรมเสนาธิการทหารเรือ และโรงเรียนนายเรือ จนได้เป็นผู้บัญชาการโรงเรียนใน พ.ศ. 2500 จากนั้นก็ได้ย้ายไปเป็นทูตฝ่ายทหารเรือประจำประเทศฝรั่งเศสและประเทศสเปน ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด (1 ตุลาคม พ.ศ. 2507 - 30 กันยายน พ.ศ. 2510 ) เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหาร (1 ตุลาคม พ.ศ. 2510 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ) เสนาธิการทหารเรือ และเกษียณอายุราชการในตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2519 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
พลเรือเอกจิตต์ สังขดุลย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 รวมอายุได้ 78 ปี
ไก่ฟ้าสีทอง  เป็นสัตว์ป่าประเภทไก่ฟ้าที่นำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม ได้รับความนิยมอย่างมาก มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมบนภูเขาสูง พบมากทางภาคกลางและภาคตะวันตกของสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมถึงบางส่วนในปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา มีความสวยงามและทนทานต่ออากาศหนาวได้เป็นอย่างดี
ไก่ฟ้าสีทอง ตัวผู้จะมีหลายสี (5 สี) แต่ถ้าเป็นสีทองส่วนของอกจะมีสีแดง ส่วนหลังมีสีเหลืองและปีกมีสีน้ำเงิน นัยน์ตาจะเป็นวงแหวนนสีน้ำเงิน สำหรับตัวเมียจะมีสีน้ำตาลพื้นธรรมดา นัยน์ตาไม่มีวงแหวน เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะมีน้ำหนักตัวประมาณ 500-700 กรัม มีรูปร่างป้อม และไม่มีหงอน
ไก่ฟ้าสีทอง สามารถแยกแยะเพศออกได้เมื่อมีอายุ 3 เดือน ดูความแตกต่างที่วงแหวนของดวงตา ส่วนสีขนจะค่อย ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งตัวเต็มวัย เฉลี่ยประมาณ 1.5-2 ปี จึงจะมีสีเหมือนกับไก่ตัวเต็มวัย โตเต็มวัยเมื่อมีอายุได้ 2 ปี ออกลูกในช่วงฤดูร้อนเพียงปีละครั้ง ช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม ออกไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ใช้เวลาฟักประมาณ 21-23 วัน
ปัจจุบัน ในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นฟาร์มอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ซึ่งสามารถเพาะเลี้ยงได้อย่างเสรี เนื่องจากไม่จัดว่าเป็นสัตว์ที่จะจัดอยู่ในสถานะคุ้มครองตามกฎหมายแต่ประการใด โดยการเลี้ยงในแบบฟาร์ม สามารถทำให้ไก่ออกไข่ได้ตลอดทั้งปี เฉลี่ยแล้วปีละถึง 20-30 ฟอง มีอายุขัยในที่เลี้ยงประมาณ 15 ปี โดยมีราคาขายในฐานะสัตว์เลี้ยงสวยงามถึงราคาคู่ละ 6,000-7,000 บาท (อายุ 1.5 ปีขึ้นไป) ทั้งนี้ราคาจะถูกหรือแพงขึ้นอยู่กับอายุของไก่ที่ขายและสายพันธุ์ โดยราคาสูงอาจไปถึงคู่ละ 400,000-500,000 บาท ในอดีตราว 20 ปีก่อน (นับจาก พ.ศ. 2555) ไก่ฟ้าสีทองมีราคาขายเพียงคู่ละไม่เกิน 1,000 บาท เท่านั้น
A New Day... (ดีวีดีของเซลีน ดิออน)
ไม-Otome ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว
ห้วยแถลง เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอห้วยแถลง ได้ชื่อของลำห้วยเป็นชื่อของอำเภอ โดยมีต้นกำเนิดจากทางน้ำฝนไหลจากสันเขาอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ตั้งอำเภอ มีลำห้วย 4 สาย คือ ลำห้วยสระมะค่า ลำห้วยเหวห้า ลำห้วยหยะหยาย และลำห้วยกะเพรา ไหลมารวมกันระหว่าง บ้านโนนสำราญ หมู่ที่ 9 ตำบลเมืองพลับ-พลา ซึ่งสมัยโบราณเรียกว่า “ลำห้วยกะเพรา” ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น “ลำห้วยแถลง” คำว่า “แถลง”สันนิษฐานมาจากคำว่า “แถล” ซึ่งเป็นภาษาถิ่นอิสาน แปลว่า ลาดเอียง เช่น แถล+ขึ้น หมายถึง ลาดขึ้น แถล +ลง หมายถึง ลาดลง เป็นต้นเมื่อปี พ.ศ. 2493 ได้สร้างทางรถไฟสายอุบลราชธานี ผ่านตำบลหินดาด ตำบลงิ้ว อำเภอพิมาย พลเมืองต่างถิ่น ได้เดินทางอพยพตั้งบ้านเรือนประกอบอาชีพโดยอาศัยลำน้ำ จากลำห้วยแถลง บริโภคและใช้สอย จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “ ห้วยแถลง ” ขึ้นอยู่ในการปกครองของตำบลงิ้ว อำเภอพิมาย
อำเภอห้วยแถลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอห้วยแถลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 120 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอห้วยแถลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอห้วยแถลงมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 พาดผ่าน และมีสถานีรถไฟห้วยแถลงเป็นสถานีประจำอำเภอ มีขบวนรถด่วนและรถเร็วหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารพอสมควร นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟหินดาษซึ่งเป็นสถานีที่อยู่ใกล้กับอำเภอพิมายมากที่สุด
สีคิ้ว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
อำเภอสีคิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอสีคิ้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 169 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอสีคิ้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
สกุลส้ม
สกุลส้ม (Citrus) อยู่ในวงศ์ Rutaceae มีต้นกำเนิดในเขตร้อนและเขตร้อนชื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่หรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 5-15 เมตร มีหนามที่ต้น มีใบแบบสลับและเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อดอกขนาดเล็ก แต่ละดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-4 ซม. มีกลีบดอกสีขาว 5 กลีบ (น้อยชนิดมี 4 กลีบ) และมีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ปกติดอกมีกลิ่นหอม ผลกลมจนถึงยาว ขนาดยาว 4 – 30 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 4 – 20 ซม. พืชสกุลนี้มีความสำคัญทางการค้า โดยหลายชนิดมีการปลูกเพื่อนำผลไปกินสด ๆ หรือคั้นเป็น น้ำผลไม้
ผลมีกลิ่นหอม เนื่องจากมีสาร ฟลาโวนอยด์ และ ลิโมนอยด์ (ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นสาร เทอร์พีน) ในเปลือกและในน้ำ นอกจากนี้น้ำมี กรดซิตริกจำนวนมากจึงทำให้มีรถเปรี้ยว และเป็นแหล่ง ไวตามินซี และ ฟลาโวนอยด์
อนุกรมวิธานในสกุลส้มนี้มีความซับซ้อน และ ไม่ทราบจำนวนชนิดที่แน่นอนในธรรมชาติ หลายชนิดที่รู้จักเป็นพันธุ์ผสม พืชใน"สกุลส้ม"ที่นำมาปลูกกันอาจได้มาจาก 4 ชนิดที่เป็นชนิดดั้งเดิม พันธุ์ผสมหลายชนิดที่พบมากในธรรมชาติ และที่นำมาปลูกกัน รวมถึงชนิดที่มีความสำคัญทางการค้า เช่น ส้มเช้ง ส้มเกรพฟรุท เลมอน มะนาว และ ส้มเขียวหวาน จากงานวิจัยเร็ว ๆ นี้ได้แสดงว่าพืชในสกุลที่ใกล้เคียง เช่น "สกุลส้มคัมควอท" "สกุลส้มสามใบ" และสกุลพื้นเมืองของออสเตรเลีย "Microcitrus" และ "Eremocitrus" ควรถูกจัดรวมอยู่ใน "สกุลส้ม" ในปัจจุบันนักพฤกษศาสตร์หลายท่านจัดสกุลพื้นเมืองของออสเตรเลีย "Microcitrus" และ "Eremocitrus" อยู่ใน "สกุลส้ม".
พืชในสกุลส้มเกิด พันธุ์ลูกผสม ได้ง่ายมาก (เช่น เมล็ดที่โตจาก มะนาวตาฮิติ สามารถให้ผลที่ใกล้เคียงส้มเกรฟฟรุตได้) พืชในสกุลส้มที่ปลูกเป็นการค้าทั้งหมดใช้กิ่งตอน ของ สายพันธุ์ที่ต้องการ มาปลูกบนต้นตอที่ต้านทานโรค และทนทาน
สีของผลไม้สกุลส้มจะมีสีสดเฉพาะในเขตภูมิอากาศที่หนาวเย็น ส่วนในเขตภูมิอากาศร้อน ผลของต้นไม้สกุลส้มจะยังมีสีเขียวอยู่แม้ว่าจะโตเต็มที่ จึงมักถูกเรียกว่า "ส้มสีเขียว" ต้นมะนาวเป็นตัวอย่างหนึ่งซึ่งมีไวต่อสภาพอากาศเย็นมากดังนั้นจึงไม่เคยถูกทิ้งในสภาพอากาศที่เย็นเหมาะสมพอจะสร้างสีสดได้ ถ้าผลมะนาวถูกทิ้งไว้ที่ต้นให้อยู่ข้ามฤดูหนาว ผลจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ไม้ในสกุลส้มหลายชนิดจะถูกเก็บตั้งแต่ยังมีสีเขียวและไปสุกขณะที่ขนส่งไปยังร้านค้า
ต้นไม้ในสกุลส้มปกติจะไม่ทนทานต่อความเย็นกว่าจุดเยือกแข็ง ส้มบางพันธ์ในชนิด "Citrus reticulata" มีแนวโน้มเป็นชนิดทั่วไปที่ทนทานต่อความเย็นที่ตำกว่าจุดเยือแข็งได้มากที่และสามารถอยู่รอดได้ระยะเวลาสั้น ๆ ในอุณหภูมิ −10 องศาเซลเซียส แต่ในความเป็นจริงอุณภูมิที่เหมาะสมต่อการเพาะปลูกต้องไม่ตำกว่า −2 องศาเซลเซียส พันธุ์ผสมบางชนิดทนทานต่ออุณหภูมิที่ตำกว่าจุดเยือกแข็งแต่ไม่สามารถให้ผลที่มีคุณภาพดีได้ ส่วนพืชที่ใกล้เคียงคือ ส้มสามใบ ("Poncirus trifoliata") สามารถอยู่รอดได้ในอุณหภูมิที่ตำกว่า−20 องศาเซลเซียส ผลมีรสชาติฝาดและไม่สามารถกินผลสดได้ ต้องนำไปประกอบอาหาร
ต้นไม้ในสกุลส้มเจริญเติบโตดีที่สุดในที่มีแสงแดดแรง มีความชื้นพร้อมกับดินอุดมสมบูรณ์ และปริมาณน้ำฝนหรือการชลประทานที่เพียงพอ
รายชื่อของผลไม้ในสกุลส้ม.
"สกุลส้ม" เชื่อว่ามีต้นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนที่มนุษย์จะนำมาทำเกษตรกรรม, มีจำนวนชนิดเพียงเล็กน้อย:
ส้มคัมควอท อยู่ในสกุล "สกุลส้มคัมควอท"
พันธุ์ลูกผสมและพันธุ์ต่าง ๆ.
เรียงตามพันธุ์รุ่นพ่อแม่ พันธุ์ลูกผสมและพันธุ์ต่าง ๆ แต่ละพันธุ์ผสมมาจาก (อย่างน้อย) รุ่นพ่อแม่ 2 ชนิด, จึงมีรายชื่อซ้ำได้
สำหรับพันธุ์ลูกผสมด้วย ส้มจี๊ด (ส้มกิมจ๊อ) , ดูที่ × "Citrofortunella". สำหรับพันธุ์ลูกผสมด้วย ส้มสามใบ, ดูที่ citrange.
พืชสกุลส้ม
พืชตระกูลส้ม
พระอุมาเทวี
เดวิด เฮลฟ์ก็อต
เดวิด เฮลฟ์ก็อต  เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เป็นนักเปียโนชาวออสเตรเลีย ผู้ที่ความสามารถในการเล่นเปียโน และ อาการโรคจิตเภทและอารมณ์แปรปรวน (Schizoaffective disorder) ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากผลงานภาพยนตร์เมื่อปี 1997 เรื่อง Shine ที่ทำให้นักแสดงนำ เจฟฟรีย์ รัช ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายในปีนั้นไปครอง
เดวิด เฮลฟ์ก็อต เกิดที่เมืองเมลเบิร์นในครอบครัวชาวโปลิช-ยิว ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 5 ขวบ ได้ย้ายไปเมืองเพิร์ท ช่วงวัยรุ่นเขาได้ชนะการแข่งขัน ABC Instrumental and Vocal Competition ถึง 6 ครั้ง ต่อมาเขาเข้าเรียนดนตรีที่สถาบันดนตรีโรยัลคอลเลจที่กรุงลอนดอน กับไซริล สมิธ แต่แล้วเขาก็มีอาการป่วยทางจิตทำให้เขาเกือบจะกลับมาเล่นเปียโนอีกไม่ได้ จนกระทั่งการกลับมาอีกครั้งของเขาในการแสดงครั้งแรกในรอบ 12 ปีเมื่อปี 1984
ในปี 1997 เมื่อภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวประวัติของเขาอย่าง Shine ออกฉายที่ทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้น
สแปนนิ่งทรี
ฟรองซัวส์ มิแตรรอง
เดอะนิวยอร์กไทมส์
เดอะนิวยอร์กไทมส์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่ตีพิมพ์ในนครนิวยอร์กและจัดจำหน่ายไปทั่วโลก จัดการโดยบริษัทเดอะนิวยอร์กไทมส์ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์อื่น ๆ อีก 15 ฉบับ รวมถึง "International Herald Tribune" และ "The Boston Globe" ด้วย เดอะนิวยอร์กไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์มหานครที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีฉายาว่า "Gray Lady" (สุภาพสตรีสีเทา) ก็เพราะหน้าตาและสำนวนที่ขรึมขลัง ถูกเรียกว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่บันทึกแห่งการณ์ต่าง ๆ ของชาติ เพราะมันมักถูกใช้เป็นแหล่งอ้างอิงที่เป็นทางการและได้รับความเชื่อถือ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1851 ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 95 รางวัล ซึ่งเยอะกว่าหนังสือพิมพ์อื่น ๆ อย่างมาก ถูกเรียกย่อ ๆ ว่า "เดอะไทมส์" อย่าสับสนกับหนังสือพิมพ์ "เดอะไทมส์" ที่ตีพิมพ์ในลอนดอน หรือหนังสือพิมพ์อื่น ๆ ที่ใช้ชื่อย่อเดียวกัน เช่น "เดอะลอสเองเจลิสไทมส์"
สโลแกนที่โด่งดังของหนังสือพิมพ์นี้คือ "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ("All the News That's Fit to Print") ตีพิมพ์บนด้านบนซ้ายหน้าแรกของหนังสือพิมพ์
นิวยอร์กไทมส์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1851 โดยนักหนังสือพิมพ์และนักการเมืองชื่อ เฮนรี จาร์วิส เรย์มอนด์ และอดีตนายธนาคารชื่อ จอร์จ โจนส์ โดยตอนนั้นมีชื่อว่า "นิว-ยอร์ก เดลี่ ไทมส์" ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะนิวยอร์กไทมส์"ใน ค.ศ. 1857 ในตอนแรก ๆ หนังสือพิมพ์นี้ตีพิมพ์ทุกวันยกเว้นวันอาทิตย์ จนกระทั่งช่วงเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกา จึงเริ่มตีพิมพ์ฉบับวันอาทิตย์ตั้งแต่นั้นมา
ในช่วงทศวรรษที่ 1880 นิวยอร์กไทมส์เปลี่ยนจากการสนับสนุนพรรครีพับลิกัน มาเป็นหนังสือพิมพ์ที่เป็นกลางทางการเมือง ค.ศ. 1884 นิวยอร์กไทมส์สนับสนุนให้ โกรเวอร์ เคลเวลแลนด์ เป็นประธานาธิบดี ส่งผลให้สูญเสียจำนวนผู้อ่านไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็เรียกผู้อ่านกลับมาได้อีกครั้งในเวลาสองถึงสามปีถัดมา
ค.ศ. 1896 Adolph Ochs เข้ามารับช่วงต่อเดอะนิวยอร์กไทมส์ เขาตั้งสโลแกนให้หนังสือพิมพ์ว่า "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ซึ่งเป็นการตอกหน้าหนังสือพิมพ์ในช่วงนั้นอย่างแรง เพราะหนังสือพิมพ์สมัยนั้นมักได้ชื่อว่าตีพิมพ์ข่าวใส่ร้ายป้ายสีต่าง ๆ ภายใต้การนำของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์ประสบความสำเร็จและได้รับชื่อเสียงจากระดับนานาชาติ
ค.ศ. 1904 เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ถนนที่ 42 และตั้งชื่อให้พื้นที่แถวนั้นว่าไทมส์สแควร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของประเพณีการนำลูกบอลไฟลงมาจากตึกของสำนักงานทุก ๆ วันสิ้นปี เก้าปีต่อมา เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานไปที่ 229 ถนนที่ 43 และดำเนินงานอยู่ที่นั่นจนถึง ค.ศ. 2007 ปัจจุบันสำนักงานนี้ตั้งอยู่ที่ 620 Eigth Avenue
สองทศวรรษถัดมา เดอะไทมส์ได้ใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อรับและส่งข่าวให้ผู้อ่านอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1904 เดอะไทมส์รับรายงานเกี่ยวกับการทำลายกองทัพเรือรัสเซียจากเครื่องส่งสัญญาณไร้สายที่ติดอยู่บนเรือรบ
ประตูหลัง (ความมั่นคงของระบบคอมพิวเตอร์)
จังหวัดภาคใต้เรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด (GPP)
กิ่งแก้ว บัวตูม
กิ่งแก้ว บัวตูม (4 มกราคม พ.ศ. 2510 - ) นักปีนเขา นักผจญภัย นักสำรวจชาวไทย เป็นหญิงไทยคนแรกๆ ที่ปีนยอดเขาที่มีชื่อเสียงหลายยอด
กิ่งแก้ว บัวตูม เกิดในครอบครัวชาวนาที่จังหวัดพะเยา จบชั้นประถม 6 แล้วมีอาชีพทำนา จนกระทั่งได้พบรักกับสามีชาวอเมริกัน คือ ดร.ชาร์ลส มิตเชล เมื่อ พ.ศ. 2533 และย้ายมาใช้ชีวิตในกรุงเทพ และเรียนต่อ จากนั้นเธอได้ติดตามสามีเดินทางและได้มีโอกาสร่วมผจญภัย ในที่ต่างๆ ทั่วโลก
กิ่งแก้ว มีประสบการณ์ปีนเขาครั้งแรกกับยอดเขากีนาบาลู บอร์เนียว มาเลเซีย ความสูง 4,101 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2536 หลังจากนั้นได้พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ เมื่อ พ.ศ. 2540 ผ่านทางทิเบต และขึ้นได้ถึงแคมป์ 1 ที่ความสูงประมาณ 7,000 เมตร นับเป็นคนไทยคนแรกที่พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ ในปี พ.ศ. 2545 กิ่งแก้ว ปีนขึ้นถึงยอดเขาไอส์แลนด์พีค เป็นหญิงไทยคนแรกที่ขึ้นถึงยอดเขานี้ ก่อนหน้าคนไทยกลุ่มที่สองในรายการ TITV Everest 2007 ซึ่งมีหญิงไทยคนที่สองคือ วันเพ็ญ สินธุวงษ์ รวมอยู่ด้วย
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 กิ่งแก้วปีนยอดเขาชาสตา (Mt. Shasta) เป็นยอดเขาสูงอันดับ 5 ในแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ความสูง 4,322 เมตร โดยไม่ใช้ทีมงานสนับสนุน และนำธงชาติไทย ธงตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี และธงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ติดตัวไปปักบนยอดเขาด้วย เส้นทางที่เธอปีนเป็นเส้นทางบุกเบิกใหม่ ซึ่งเธอตั้งชื่อเป็นภาษาไทยว่า ใจทอง (Jai Tong - Heart of Gold)
กิ่งแก้ว บัวตูม เป็นอีกผู้หนึ่งในโครงการของคนไทยที่จะปีนให้ถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ให้ได้ภายในปี พ.ศ. 2553
Kingkaew Buatoom
ภาษาอาคู
ภาษาอาคู เป็นภาษากลุ่มปาปวน ใช้พูดบนเกาะปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย ใช้พูดในหลายหมู่บ้าน เช่น เกงฆี อังไฆ ซูซู บานา วาคาบัง ตานะห์ บีฆีซา และดูบา เป็นต้น
ยูชิ เอื้อสัมพันธ์
ยูชิ เอื้อสัมพันธ์ หรือนายประภัส ยูชิ แชมป์มวยประเทศไทยรุ่นฟลายเวท เกิดเมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2529 ที่ จ.ขอนแก่นสถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 9) แพ้ 13
ภาษาแอย์นู
ภาษาแอย์นู เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้พูดในภาคตะวันตกของจีน นักภาษาศาสตร์บางส่วนจัดให้เป็นภาษาผสม เนื่องจากมีไวยากรณ์ส่วนใหญ่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีศัพท์ส่วนใหญ่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่าน นักภาษาศาสตร์อีกกลุ่มโต้แย้งว่าภาษานี้ไม่ตรงตามข้อกำหนดของภาษาผสม ปัจจุบันใช้พูดโดยชนร่อนเร่ชาวแอย์นู
ภาษานี้มีรูปสะกดหลายแบบ เช่น Abdal, Aini, Ainu, Ayni, Aynu, Eyni และ Eynu. ข้อมูลภาษาอุยกูร์มักใช้คำว่า "Abdal" (ئابدال) ส่วนข้อมูลภาษารัสเซียใช้คำว่า "Eynu", "Aynu", "Abdal" (Эйну, Айну, Абдал) และผู้พูดภาษาจีนใช้รูปสะกด "Ainu" ชาวแอย์นูเรียกภาษาตนเองว่า Äynú
ยอดเขาอิมชาตเซ
ยอดเขาอิมชาตเซ (Imja Tse) รู้จักกันในชื่อ ยอดเขาไอแลนด์พีก (Island Peak) เป็นภูเขาอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกของเนปาล เป็นทิวเขาต่อเนื่องมาจากยอดเขาโลตเซ ภูเขาสูงอันดับ 4 ของโลก ถูกตั้งชื่อโดยริชาร์ด ชิปตัน นักปีนเขาชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากมองจากระยะไกลเหมือนเกาะโผล่ขึ้นมาจากทะเลหิมะ
ไอแลนด์พีกมีความสูง 6,189 เมตร ถูกปีนขึ้นถึงยอดเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยกลุ่มนักปีนเขาชาวอังกฤษ เพื่อเป็นการฝึกซ้อมก่อนขึ้นยอดเขาเอเวอเรสต์ จนถึงปัจจุบันก็ยังนิยมใช้เป็นที่ฝึกซ้อม เตรียมความพร้อมของร่างกาย
ไอแลนด์พีกถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิมชาตเซ" เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ชื่อไอแลนด์พีกยังเป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อปัจจุบัน
นกน้อย สิทธิประเสริฐ
นกน้อย สิทธิประเสริฐ (ชื่อจริง: นเรศ เอี่ยนเหล็ง; เกิด: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529; ที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย ในสังกัดเพชรยินดีบ็อกซิ่งโปรโมชั่น โดยชื่อ "นกน้อย" นั้นมาจากนกแต้วแร้วท้องดำ ซึ่งเป็นนกที่หาได้ยาก ใกล้สูญพันธุ์ โดยพบได้เฉพาะที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ อันเป็นถิ่นกำเนิดของนกน้อยเท่านั้น