pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอ็กโทเดิร์ม (ectoderm) เป็นเนื้อเยื่อแรกที่ปกคลุมพื้นผิวของร่างกาย เกิดขึ้นมาเป็นชั้นแรกและอยู่ชั้นนอกสุดของ germ layer กล่าวโดยทั่วไป เอ็กโทเดิร์มเจริญไปเป็นระบบประสาท, หนังกำพร้า, และส่วนนอกของระบบปกคลุมร่างกาย ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง เอ็กโทเดิร์มแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ external ectoderm (หรือ surface ectoderm) , นิวรัล เครสต์ (neural crest) , และนิวรัล ทูบ (neural tube) ซึ่งสองอันหลังนี้เรียกรวมกันว่า นิวโรเอ็กโทเดิร์ม (neuroectoderm)
เมโซเดิร์ม (mesoderm) เจริญขึ้นภายในเอ็มบริโอของสัตว์จำพวกไตรโพลบลาสติก ในระหว่างกระบวนการแกสตรูเลชัน เซลล์บางส่วนที่เคลื่อนที่เข้าไปด้านในจะเจริญไปเป็นเมโซเดิร์มซึ่งเป็นชั้นที่อยู่ระหว่างเอ็กโทเดิร์มและเอนโดเดิร์มวิวัฒนาการของเมโซเดิร์มเกิดขึ้นมาเมื่อหลายร้อยล้านปีมาแล้วซึ่งเป็นวิวัฒนาการที่สำคัญที่ทำให้สัตว์มีโครงสร้างที่ซับซ้อนอย่างมาก การเกิดเมโซเดิร์มทำให้มีการเจริญของช่องตัว (coelom) อวัยวะที่สร้างขึ้นภายในช่องตัวสามารถเคลื่อนที่ เจริญเติบโตได้อย่างอิสระโดยไม่มีผนังลำตัวจำกัดและยังมีของเหลวหุ้มช่วยในการป้องกันอันตรายด้วย
เมโซเดิร์มเจริญไปเป็นอวัยวะต่าง ๆ ได้แก่ กล้ามเนื้อโครงร่าง, โครงกระดูก, ชั้นหนังแท้ของผิวหนัง, คริสตัลเลนส์ของตา, เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน, ระบบสืบพันธุ์และขับถ่ายปัสสาวะ, หัวใจ, เลือด (เซลล์น้ำเหลือง) และม้าม
เอนโดเดิร์ม (endoderm) เป็นหนึ่งใน germ layer ที่สร้างขึ้นระหว่างการเกิดเอ็มบริโอของสัตว์ เกิดจากเซลล์เดินทางเข้าด้านในผ่านอาร์เคนเทอรอน (archenteron; ส่วนเจริญเป็นทางเดินอาหาร) เกิดเป็นชั้นด้านในของแกสตรูลา ซึ่งจะพัฒนาไปเป็นเอนโดเดิร์ม
ในระยะแรกเอนโดเดิร์มประกอบด้วยชั้นเซลล์แบน ๆ ซึ่งต่อมาจะมีรูปทรงกระบอก (columnar) เนื้อเยื่อชั้นนี้จะสร้างเป็นเนื้อเยื่อบุผิวของท่อทางเดินอาหารทั้งหมด ยกเว้นส่วนปาก คอหอย และส่วนปลายของไส้ตรง (ซึ่งดาดโดยส่วนหวำของเอ็กโทเดิร์ม) นอกจากนี้ยังสร้างเป็นเซลล์บุของต่อมทั้งหมดที่เปิดออกสู่ท่อทางเดินอาหาร รวมทั้งตับและตับอ่อน เนื้อเยื่อบุผิวของท่อหู (auditory tube) และโพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity) ได้แก่ ท่อลม, หลอดลม, และถุงลมภายในปอด, กระเพาะปัสสาวะ, และส่วนของท่อปัสสาวะ ฟอลลิเคิลของต่อมไทรอยด์และต่อมไทมัส
ระบบย่อยอาหาร.
ระบบทางเดินอาหารไม่สมบูรณ์ (digestive system) มีแต่ปาก ไม่มีทวารหนัก
ระบบขับถ่าย.
ใช้แฟลมเซลล์ (flame cell) ในการขับถ่าย
ระบบแลกเปลี่ยนแก๊ส.
ไม่มีระบบหายใจ (Respiratory system)
การแลกเปลี่ยนก๊าซใช้การแพร่ผ่านผนังลำตัว
ระบบประสาท.
ระบบประสาทแบบวงแหวน (Nerve ring) หรือแบบขั้นบันได แล้วแต่วงศ์ มีปมประสาท (ganglion) บริเวณส่วนหัวมีจุดรวมประสาท และ photorecetor อยู่ในบางชนิด
ระบบโครงร่างค้ำจุน.
ไม่มีระบบโครงค้ำจุน
ระบบหมุนเวียน.
ไม่มีระบบหมุนเวียน (Circulatory system) อาศัยการแลกเปลี่ยนก๊าซและของเสียทางผิวหนังโดยตรง ดังนั้นผิวหนังจึงสร้างความชุ่มชื้นอยู่เสมอ บางชนิดอาจมีอวัยวะพิเศษช่วยในการกำจัดของเสียที่เรียก เนฟิเดีย (nephridia flame cell)
ระบบสืบพันธุ์.
สามารถสืบพันธุ์ได้ทั้งแบบไม่อาศัยเพศ โดยอาศัยการงอกใหม่ (regeneration) และโดยมีอาศัยเพศ แบบสองเพศในตัวเดียวกัน (hermaphodise) และสามารถผสมข้ามตัว หรือผสมภายในตัวเอง แล้วแต่วงศ์ ไข่มีขนาดเล็ก เมื่อผสมแล้วจะปล่อยออกภายนอกตัว มีทั้งที่หากินเป็นอิสระและเป็นปรสิต
ปัจจุบันจำแนกสัตว์ในกลุ่มนี้ออกเป็น 4 ชั้น คือ
แพลทีเฮลมินทีส
ไฟลัมแพลทีเฮลมินทีส
พยาธิตัวแบน
อันดับวานร
อันดับวานร หรือ อันดับไพรเมต  เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อันได้แก่ สัตว์จำพวกลีเมอร์, ลิง และลิงไม่มีหาง ซึ่งรวมถึงมนุษย์ด้วย มีชื่อสามัญเรียกกันโดยทั่วไปว่า ไพรเมต จึงกล่าวได้ว่าสามารถพบไพรเมตได้ทั่วโลก โดยไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์ ส่วนใหญ่จะอยู่ในแอฟริกา, ตอนล่างของทวีปเอเชีย, อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ แต่จะพบไพรเมตอยู่เพียงไม่กี่ชนิดในแถบตอนเหนือของทวีปเอเชีย จนถึงตอนเหนือของญี่ปุ่น หรือตอนเหนือของอเมริกา และเม็กซิโก โดยที่ไม่พบในทวีปยุโรป และทวีปโอเชียเนีย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Primates
คำว่า Primate มีรากศัพท์มาจากภาษาลาติน คำว่า "Primus" ซึ่งแปลว่า "ปฐม" หรือ"ที่หนึ่ง" หรือ"ผู้นำ" ซึ่งมีนัยว่าสัตว์ที่อยู่ในอันดับนี้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือสัตว์ทั้งมวล
ค้างคาวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในอันดับ Chiroptera ค้างคาวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดเดียวที่บินได้จริงและต่อเนื่องด้วยขาหน้าที่ปรับตัวกลายเป็นปีก ค้างคาวบินได้คล่องตัวกว่านก เนื่องด้วยขาที่ยื่นยาวออกมาและคลุมไปด้วยเยื่อบุผิวบาง ๆ หรือพาทาเจียม ค้างคาวขนาดเล็กที่สุด คือ ค้างคาวคุณกิตติ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็กที่สุดด้วย ลำตัวยาว 29–34 มิลลิเมตร เมื่อกางปีกออกมีความยาว 15 เซนติเมตร และหนัก 2–2.9 กรัม ค้างคาวขนาดใหญ่ที่สุด คือ ค้างคาวในสกุล "Pteropus" และ "Acerodon jubatus" ซึ่งหนักได้ถึง 1.6 กิโลกรัม และมีความยาวตลอดปีกที่ 1.7 เมตร
ค้างคาวเป็นอันดับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองรองจากอันดับสัตว์ฟันแทะ ค้าวคาวคิดเป็น20%ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทั้งหมด โดยมีชนิดมากกว่า 1,400 ชนิด ค้างคาวได้รับการจำแนกออกเป็นสองอันดับย่อยโดยดั้งเดิม ได้แก่ ค้างคาวผลไม้ที่เป็นส่วนใหญ่ และค้างคาวกินแมลงที่สามารถใช้เสียงสะท้อนระบุตำแหน่งที่ตั้งได้ แต่หลักฐานใหม่เมื่อไม่นานมานี้สนับสนุนการจำแนกอันดับออกเป็นอันดับย่อย Yinpterochiroptera และ Yangochiroptera โดยจัดค้างคาวผลไม้บางกลุ่มรวมกับค้างคาวกินแมลงหลายชนิดในอันดับย่อยแรก ค้างคาวจำนวนมากบริโภคแมลง และส่วนใหญ่ของค้างคาวที่เหลือบริโภคผลไม้ มีค้างคาวบางชนิดที่บริโภคสัตว์อื่นเป็นอาหารแทนแมลง เช่น ค้างคาวแวมไพร์ที่บริโภคเลือด ค้างคาวส่วนใหญ่เป็นสัตว์ออกหากินตอนกลางคืน และส่วนใหญ่ในจำนวนนี้ก็เกาะอาศัยอยู่ในถ้ำหรือที่พักอื่น ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าค้างคาวมีพฤติกรรมเช่นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงจากผู้ล่าเหยื่อ ค้างคาวพบได้ทั่วโลกยกเว้นในบางบริเวณที่หนาวจัด ค้างคาวเป็นองค์ประกอบสำคัญของระบบนิเวศในการผสมเกสรดอกไม้และกระจายเมล็ดของดอกไม้ไปตามที่ต่าง ๆ พืชเขตร้อนจำนวนมากต้องพึ่งพาค้างคาวเหล่านี้ในการผสมเกสรและการกระจายเมล็ด
ค้างคาวให้ประโยชน์บางอย่างแก่มนุษย์ แต่แลกมากับภัยคุกคามบางอย่าง มูลค้างคาวสามารถนำมาทำเป็นปุ๋ยขี้นกได้ ค้างคาวยังบริโภคแมลงศัตรูพืช ลดความต้องการในสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ บางครั้งค้างคาวก็มีจำนวนมากพอที่จะกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว และใช้บริโภคเป็นอาหารในทวีปเอเชียและขอบแปซิฟิก ค้างคาวยังเป็นพาหะธรรมชาติของจุลชีพก่อโรคหลายชนิด เช่น โรคพิษสุนัขบ้า และ ไวรัสโคโรนาเนื่องจากค้างคาวเคลื่อนไหวได้ง่ายมาก ชอบสมาคม และมีอายุยืน ค้างคาวจึงแพร่โรคได้อย่างรวดเร็ว ในวัฒนธรรมจำนวนมาก ค้างคาวมักมีความเกี่ยวข้องกับความมืด ความประสงค์ร้าย เวทมนตร์ แวมไพร์ และความตาย
มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดนอกจากค้างคาวที่ใช้ชีวิตเหินหาวกลางอากาศได้ เช่นชูการ์ไกลเดอร์ บ่าง และ กระรอกบิน แต่การเคลื่อนที่ของสัตว์เหล่านั้นเป็นการร่อน ส่วนการเคลื่อนที่ของค้างคาวเป็นการบิน นับเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมเพียงชนิดเดียวที่บินได้อย่างแท้จริง ปีกของค้างคาวคือพังผืดที่เชื่อมระหว่างนิ้ว กระดูกนิ้วที่ยืดยาวทำหน้าที่เป็นโครงปีก
ค้างคาวมีเขตกระจายพันธุ์กว้างขวางไปทั่วโลก พบได้ในทุกทวีปยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา
ในประเทศไทยมีจำนวนชนิดของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมประมาณ 310 ชนิดโดยมีจำนวนชนิดของค้างคาว เป็นจำนวนประมาณ 120 ชนิดและคิดเป็น 11 เปอร์เซ็นต์ของทั้งโลก
โดยแบ่งเป็นค้างคาวกินผลไม้ 20 ชนิด ค้างคาวกินแมลง 99 ชนิด ส่วนอีก 1 ชนิด เป็นค้างคาวที่กิน สัตว์อื่นเป็นอาหาร โดยมีค้างคาวที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือค้างคาวแม่ไก่ป่าฝน ("Pteopus vampyrus") เป็นค้างคาวกินผลไม้ ที่มีน้ำหนักตัว 1 กก. เมื่อกางปีกออกทั้งสองข้างจะ กว้างถึง 2 เมตร และมีค้างคาวที่เล็กที่สุดในโลก คือ ค้างคาวคุณกิตติ ("Craseonycteris thonglongyai") เป็นค้างคาวกินแมลง มีน้ำหนักเพียง 2 กรัม ช่วงปีกกว้างเพียง 16 เซนติเมตร
ค้างคาวในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ค้างคาว เป็นสัญลักษณ์ ของการมีชีวิตหรือ ออกหากินช่วงกลางคืน มีการสื่อถึง ผีดูดเลือด ที่แปลงร่างเป็นค้างคาว และมีการนำมาสร้างเป็นสัญลักษณ์อื่นๆ เช่น มนุษย์ค้างคาว
Chiroptera
สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์  หรือ อาษา (ASA) เป็นสมาคมของบุคคลในวิชาชีพสถาปนิกและผู้ที่สนใจในงานสถาปัตยกรรมของประเทศไทย โดยเป็นหนึ่งในสี่สมาคมวิชาชีพออกแบบสถาปัตยกรรม
สมาคมสถาปนิกสยาม เป็นสมาคมที่มีลักษณะเป็นนิติบุคคล
สมาคมเป็นศูนย์รวมของผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม และผู้ที่มีความสนใจในวิชาชีพสถาปัตยกรรม มีวัตถุประสงค์ดังนี้
สมาคมสถาปนิกสยามมีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาวงการวิชาชีพสถาปัตยกรรม ที่ทางด้านวิชาชีพและทางด้านวิชาการ โดยจะมีการทำงานใกล้ชิดกับ สภาสถาปนิก (Council of Thai Architects) ในเชิงของกฎหมายและกรอบการปฏิบัติวิชาชีพ ส่วนในด้านวิชาการก็จะมีการจัดพิมพ์เอกสารวิชาการและการจัดสัมนาวิชาการอยู่เสมอ นอกจากนี้ยังมีเว็บบอร์ดที่ใช้เป็นที่แลกเปลี่ยนความเห็นและความรู้โดยสมาชิก
งานอาษา.
สิ่งที่ประชาชนไทยรู้จักดีที่สุดที่เกี่ยวข้องกับสมาคมสถาปนิกสยาม ได้แก่งานสถาปนิกประจำปี หรือ "งานอาษา" โดยจะจัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ ปี ในช่วงประมาณต้นเดือนพฤษภาคม ภายในงานจะมีกลุ่มสถาปนิกอาสาที่เรียกกันว่า "หมอบ้าน" ซึ่งจะให้คำปรึกษาปัญหาการก่อสร้างฟรี มีงานแสดงผลงานของนิสิตนักศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์จากทุกสถาบัน และผลงานของสำนักงานสถาปนิกชั้นนำของประเทศ มีการสัมนาเกี่ยวกับวิชาชีพโดยบุคคลสำคัญทั้งในและนอกวงการสถาปัตยกรรม ทั้งจากภายในและต่างประเทศ และสิ่งที่ได้รับความสนใจที่สุดคือ งานแสดงวัสดุก่อสร้าง โดยบริษัทผลิตและจำหน่ายวัสดุก่อสร้างชั้นนำของประเทศมารวมตัวกัน
งานสถาปนิกประจำปีดังกล่าว จะเรียกแตกต่างกันออกไปในแต่ละปี โดยใช้ปีพุทธศักราชในชื่อภาษาไทย (เช่น "งานสถาปนิก ๔๙") และใช้คริสต์ศักราชในชื่อภาษาอังกฤษ (เช่น "Architect'06")
การเข้าเป็นสมาชิกของสมาคมสถาปนิกสยาม ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ที่ทำงานในวงการสถาปัตยกรรม ประชาชนทั่วไปที่มีความสนใจในงานสถาปัตยกรรมสามารถเป็นสมาชิกได้
ตระกูลวาฬและโลมา
Insectivora
พระเทียมเท็จ
พระเท็จเทียม (False god) ในศาสนายิว หมายถึง เทพเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่นนอกเหนือจากพระยาห์เวห์ (พระเป็นเจ้าในศาสนายิว) โดยอาจจะเป็นรูปปั้น รูปเคารพ หรือเทพเจ้าในศาสนาอื่น การไปนับถือหรือนมัสการสิ่งต่าง ๆ นอกเหนือจากพระยาห์เวห์นั้น ถือว่ามีความผิดใหญ่หลวง
ประกาศก
ยุคหิน
ยุคหิน  หมายถึง ช่วงเวลาสมัยบรรพบุรุษมนุษย์สร้างเครื่องมือจากหิน ไม้ และกระดูก หรือวัสดุอื่น ๆ เป็นเครื่องมือในการดำรงชีวิต
โดยมีหินลักษณะเฉพาะที่ใช้ในการตัดสิ่งของต่าง ๆ ที่เรียกว่าฟลินต์ (flint)
จุดเริ่มต้นของยุคหินนั้นนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเกิดอยู่ในช่วง 2-5 ล้านปีมาแล้ว ระยะเวลานั้นแตกต่างกันไปตามสถานที่พบซากวัตถุ แต่เนื่องจากไม่ได้มีหลักฐานบันทึกไว้แน่ และมนุษย์ก็ยังมีการใช้เครื่องมือที่ทำจากหินเป็นระยะเวลานานต่อมา
หลังจากหมดยุคหินแล้ว จะเข้าสู่ยุคที่เรียกว่า ยุคสำริด (Bronze Age) เนื่องจากมีพัฒนาวัสดุที่จำนำมาใช้เป็นเครื่องมือ จากหินมาเป็นโลหะสำริดแทน พบหลักฐานจากบริเวณตะวันออกกลาง คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วง 2,000 - 3,000 ปีก่อนคริสตกาล
ยุคหินนั้นยังแบ่งออกได้เป็นอีก 3 ช่วงย่อยคือ
โคเปนเฮเกน (; "เคอเปินเฮาน์") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเดนมาร์ก จำนวนประชากรในมีเมืองมีทั้งหมดประมาณ 500,000 คนและ เขตนครหลวงหรือเมโทรทั้งหมดประมาณ 1,200,000 คนเศษ กรุงโคเปนเฮเกนเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการบริหารประเทศ รัฐสภา รัฐบาลและเป็นที่ตั้งพระราชวังหลวง เป็นที่ประทับของสมาชิกพระราชวงศ์ของเดนมาร์ก โคเปนเฮเกนถือว่าเป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งของยุโรป ก่อตั้งมาราว ๆ คริสต์ศตวรรษที่ 10 และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศในแถบสแกนดิเนเวีย
ซาราเยโว (, , ) เป็นเมืองหลวง และเมืองใหญ่สุดของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ด้วยประชากร 275,569 คนในเขตปกครองของซาราเยโว พื้นที่ของเขตมหานครซาราเยโวครอบคลุมรัฐซาราเยโว, ซาราเยโวตะวันออก และเทศบาลรอบ ๆ ทั้งเขตมหานครมีประชากรรวม 555,210 คน ซาราเยโวมีแม่น้ำมิลยัตสกาเป็นแม่น้ำสายหลัก
ซาราเยโวเป็นศูนย์กลางทางการเมือง การเงิน สังคม และวัฒนธรรมของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา รวมถึงเป็นศูนย์กลางสำคัญหนึ่งของภูมิภาคบอลข่าน ซาราเยโวมีประวัติศาสตร์ของความหลากหลายทางศาสนาที่เก่าแก่ยาวนาน จึงได้รับฉายาว่าเป็น "เยรูซาเลมยุโรป" หรือ "เยรูซาเลมบอลข่าน" ซาราเยโวเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองหลักของยุโรปที่มีทั้งมัสยิด โบสถ์คาทอลิก โบสถ์ออร์ทอดอกซ์ และโบสถ์ยิวตั้งอยู่ด้วยกันในย่านเดียวกัน ซาราเยโวยังเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษาหนึ่งของภูมิภาคบอลข่าน เป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษาระดับอุมศึกษาแห่งแรกของภูมิภาค (หากไม่รวมตุรกีและกรีซ) คือวิทยาลัยอิสลามโบราณหรือมัดเราะซะฮ์ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยซาราเยโว
เตหะราน
เตหะราน หรือ เตฮ์รอน  เป็นนครในจังหวัดเตหะราน และเมืองหลวงของประเทศอิหร่าน มีประชากรราว 8.7 ล้านคนในเขตนครเตหะราน และราว 15 ล้านคนหากรวมเตหะรานและปริมณฑล ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศอิหร่านและของเอเชียตะวันตก เตหะรานและปริมณฑลถือเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสอง ในตะวันออกกลาง รองจากไคโร ประเทศอียิปต์ และเป็นอันดับที่ 24 ของโลก
เตหะรานถูกเลือกให้เป็นเมืองหลวงของอิหร่านครั้งแรกโดยออฆอ โมฮัมมัด ข่าน แคแจร์ แห่งราชวงศ์แคแจร์ ในปี 1786 อันเป็นผลจากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของอิหร่านที่ใกล้กับคอเคซัสซึ่งในเวลานั้นถูกตัดขาดจากอิหร่านด้วยสงครามกับรัสเซีย เมืองหลวงของอิหร่านมีการเปลี่ยนไปหลายครั้ง และเตหะรานเป็นเมืองหลวงที่ 32 ของเปอร์เซีย ในทศวรรษ 1920s ได้เริ่มมีการทุบทำลายและก่อสร้างเมืองขึ้นใหม่ขนานใหญ่ เตหะรานกลายมาเป็นจุดหมายปลายทางของการอพยพประชากรขนาดใหญ่จากพื้นที่อื่น ๆ ของอิหร่าน นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มากมายในเตหะราน เช่น วังโกเลสตาน, วังซอแดแบด และ วังเนียแวแรน จุดหมายตาสำคัญของเตหะรานที่สร้างในยุคหลัง ๆ เช่น หอคอยออซอดีที่สร้างขึ้นโดยชาฮ์ในปี 1971 ในโอกาสครบรอบ 2,500 ปีของจักรวรรดิเปอร์เซีย, หอคอยมีลอด ซึ่งเป็นหอคอยที่สูงที่สุดในโลกอันดับที่หก สร้างเสร็จในปี 2007 และ สะพานแตเบียต ซึ่งสร้างเสร็จในปี 2014
ชื่อเมืองเตะหรานนั้นประกอบมาจากคำสองคำ คำแรกคือ "Tah" อันมีความหมายถึง จุดจบ จุดต่ำสุด กับอีกคำหนึ่งนั้นก็คือ "Ran" อันมีความหมายว่า หุบเขา ชื่อของเตหะรานจึงมีความหมายว่า เมืองที่อยู่ปลายตีนเขา อันมาจากสภาพที่ตั้งของเมือง ที่ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาของกลุ่มเทือกเขาแอลโบร์ซ
เตหะรานเป็นเพียงแค่ชุมชนเล็กๆ ในเขตเมืองเรห์ ซึ่งมีการตั้งหลักถิ่นฐานมาตั้งแต่คราวจักรวรรดินูเบีย เดิมเมืองนี้ไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรเท่าไหร่ และเป็นแค่เพียงเมืองเล็กๆที่อยู่ใต้เขตอิทธิพลของของเมืองเรห์ที่มีอำนาจมากและมีขนาดใหญ่ในตอนนั้น ด้วยความที่เมืองเรห์เป็นเมืองที่ใหญ่ และค่อนข้างจะเจริญรุ่งเรืองอยู่พอสมควร ทำให้เมืองเรห์เป็นจุดหมายปลายทางของชาวอาหรับในการเข้ามาค้าขาย หรือมาตั้งถิ่นฐานบนพื้นแผ่นดินชาวเปอร์เซีย
ความรุ่งเรืองของเมืองเรห์ทำให้เมืองเป็นเป้าถูกโจมตีหลายครั้ง จากหลายกลุ่มชาติพันธุ์ไม่ว่าจะเป็นพวกเซลจุก พวกเติร์ก และพวกควาราซเมียน เพื่อแย่งชิงดินแดน แต่ไม่มีครั้งไหนที่ทำให้เมืองพินาศได้เท่ากับการรุกรานของพวกมองโกลในศตวรรษที่ 13 การโจมตีของพวกมองโกลนำไปสู่การปล้นสะดม เผาทำลายเมือง และการสังหารหมู่ชาวเมือง ว่ากันว่าจำนวนประชากรนับกว่า 500,000 คนภายในเมืองเรห์ เหลือเพียงไม่กี่แสนคนในช่วงที่มองโกลรุกราน และเพราะความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเมือง ทำให้ผู้คนที่เหลือรอดอยู่เลือกที่จะย้ายขึ้นเหนือไปอยู่ที่เตหะรานที่อยู่ใกล้เคียงกัน ทำให้ชุมชนเล็กๆของเตหะรานค่อยๆขยายตัวขึ้นมา โดยในช่วงปี 1404 บันทึกของคณะทูตชาวกัสติยาที่นำโดย รอย กอนซาเลส เดอ คัลวาโย (Ruy González de Clavijo) ก็ได้เดินทางผ่านเมืองเตหะราน ซึ่งบันทึกว่าไว้ว่ามีบ้านเรือนปลูกขึ้นราว 3000 หลังคาเรือน
เมืองเตหะรานกลับมามีบทบาทสำคัญมากขึ้นสมัยราชวงศ์กอญัร เมื่อพระเจ้าชาห์อัคกาห์ โมฮัมหมัด (Agha Mohammad Qajar) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์กอญัรได้ทรงย้ายเมืองหลวงขึ้นจากอิสฟาฮานขึ้นเหนือไปที่เตหะราน เมืองเล็กๆแห่งหนึ่งทางตอนเหนือ ด้วยเหตุผลทางด้านความมั่นคงเพื่อหนีห่างจากกลุ่มขุนนางที่ยังคงมั่นคงในราชวงศ์เก่า รวมทั้งกลุ่มขุนนางพื้นถิ่นเดิม ด้วยความที่เตหะรานนั้นเป็นเมืองเล็กๆ ที่ขาดแคลนสาธารณูปโภคต่างๆ จึงเป็นโอกาสดีที่ทางพระเจ้าชาห์อัคกาห์ โมฮัมหมัดจะได้ตั้งตัวขึ้นมา และลดการต่อต้านของทั้งขุนนางและประชาชน ที่สำคัญเมืองแห่งนี้ยังอยู่ใกล้กับบริเวณเทือกเขาคอเคซัสและพื้นที่อาร์เซไบจาน ซึ่งเป็นพื้นที่่ความขัดแย้งที่กำลังปะทุขึ้นมาระหว่างเปอร์เซีย-รัสเซีย ในอนาคตอันสั้น
การย้ายมาปักหลักที่เตหะราน ทำให้ราชวงศ์กอญัรต้องพัฒนาเมืองหลวงขึ้นมาใหม่ เพราะแต่เดิมเตหะรานนั้นไม่มีอะไรเลย โดยทางราชำสำนักใช้เวลาร่วมกว่า 50 ปี ในการเนรมิตเมืองใหม่ขึ้นมา กำแพงเมืองแปดเหลี่ยมถูกสร้างขึ้นรอบเมืองอย่างสมมาตร ย่านการค้าและชุมชนขยายตัวไปทั่วเมืองและกระจายขยายออกไป ในเวลานั้นประชากรในเมืองขยายตัวเพิ่มขึ้น จนมีเกือบ 80,000 ครัวเรือนอาศัยอยู่ในเขตเมืองเตหะราน
ภายใต้อำนาจราชวงศ์ปาห์ราวี.
หลังจากความวุ่นวายทางการเมืองหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่การมีระบบสภาและการเลือกตั้ง สภาความมั่นคงแห่งอาณาจักรก็ได้มีการแต่งตั้งเรซา ชาห์ ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่แห่งราชวงศ์ปาห์ราวี การขึ้นมามีอำนาจของราชวงศ์ปาห์ราวีนอกจากจะรวมศูนย์อำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางอีกครั้งแล้ว ยังสร้างความเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ให้กับเตหะรานที่เป็นเมืองหลวงอีกต่างหาก
ในช่วงทศวรรษ 1920-1930 พระเจ้าชาห์เรซา ปาห์ราวี ทรงเริ่มวางแผนเมกะโปรเจกต์ขนานใหญ่ในการปรับปรุงภูมิทัศน์ของเมืองใหม่ ทั้งการบูรณะอาคารสถานที่ราชการและวังต่างๆ ให้อยู่ในรูปลักษณ์ของศิลปกรรมแบบคลาสสิคเปอร์เซีย พื้นที่ภายในพระราชวังโกเลสถาน โรงละครแห่งชาติ หรือจัตุรัสกลางเมือง ทุกอย่างถูกเพิ่มศิลปกรรมแบบเปอร์เซียเข้าไป เช่นเดียวกับกลุ่มอาคารราชการสมัยใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ อย่างธนาคารกลาง สถานีตำรวจ หรือว่าค่ายทหารเอง ก็จะถูกสร้างขึ้นมาด้วยศิลปกรรมแบบคลาสสิกเปอร์เซีย ในขณะเดียวกันตามแผนการพัฒนาเมืองยังมีการตัดถนนขนาดใหญ่ขึ้นรอบเมือง เพื่อสร้างพื้นที่สาธารณะและลานอเนกประสงค์ให้ประชาชนใช้งาน และการตัดถนนนั้นได้ทำให้พื้นที่ของตลาดขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองอย่าง แกรนด์ บาซซาร์ ต้องหายไปกว่าครึ่ง
การพัฒนาเมืองในครั้งนี้ พระเจ้าชาห์หวังให้เตหะรานมีความเจริญเทียบเท่ากับทางตะวันตก ที่เต็มไปด้วยจัตุรัสและพื้นที่โล่งให้คนมาเดินเล่น แต่ในขณะเดียวกันก็ยังคงรักษากลื่นอายของความเป็นเปอร์เซียเอาไว้
ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เตหะรานเป็นพื้นที่กลางในการพบปะคุยกันของผู้นำกลุ่มสัมพันธมิตร ได้แก่วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร แฟลงคิน ดี.โรสต์เวลล์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสูงสุดของสหภาพโซเวียต
ในช่วงทศวรรษที่ 1950-1960 เตหะรานเต็มไปด้วยโครงการสิ่งก่อสร้างจนาดใหญ่ที่แสดงถึงความทะเยอทะยานในการพัฒนาเมือง อย่างไรก็ตามเตหะรานก็เผชิญกับปัญหาไม่ต่างอะไรจากเมืองหลวงของประเทศกำลังพัฒนาทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นปัญหาประชาชนแออัดจากการเข้ามาของผู้คนในชนบทสู่เมืองหลวง ปัญหามลพิษทางอากาศจากพายุทราย ปัญหาเกี่ยวกับน้ำ ปัญหาเกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐาน นอกจากนี้ยังมีปัญหาทางเศรษฐกิจที่สร้างความเหลื่อมล้ำภายในเมืองที่มาจากภาคธุรกิจน้ำมันเป็นแกนหลักของประเทศ และปัญหาเหล่านั้นยิ่งตอกย้ำงมากในนโยบายการปฏิรูปที่ดินของพระเจ้าชาห์อีก
ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (, "ซูปาโรบ็อตโตะไทเซ็น"; ) หรือในชื่อย่อว่า SRW เป็นตระกูลเกมซิมูเลชันอาร์พีจี (วางแผนการรบ + พัฒนาตัวละคร) พัฒนาโดยบริษัทแบนเพรสโต ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเกมสำหรับเครื่องเล่นเกมแทบทุกชนิด เช่น แฟมิคอม, ซูเปอร์แฟมิคอม, เกมบอย, เพลย์สเตชัน, เกมบอยแอดวานซ์ ฯลฯ เป็นการจับเอาตัวละครและหุ่นจากอนิเมะแนวหุ่นยนต์ยอดฮิตหลายๆ เรื่องมายำรวมกัน และร้อยเรียงเนื้อเรื่องขึ้นมาใหม่ให้กลายเป็นเรื่องเดียวกัน โดยในเกมจะมีการแบ่งประเภทหุ่นออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ซูเปอร์โรบ็อต และ เรียลโรบ็อต ซึ่งหุ่นทั้ง 2 ประเภท ต่างก็มีจุดเด่นและประสิทธิภาพที่ยอดเยี่ยมกันไปคนละแบบ ให้ผู้เล่นสามารถเลือกใช้ได้ตามแต่สถานการณ์และความถนัดของตนเอง
อย่างไรก็ตาม แม้ในข้างต้นจะบอกว่าเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น จะนำตัวละครและหุ่นจากอนิเมะแนวหุ่นยนต์หลายเรื่องมาใช้ แต่ปัจจุบัน ตัวละครจากอนิเมะที่ไม่ใช่แนวหุ่นยนต์อย่าง เทคก้าแมนเบลด กับ เบ็ตเตอร์แมน รวมไปถึง มังงะ และ เกม อย่าง ครอสโบนกันดั้ม
และ เวอร์ชวลออน ก็ได้มามีบทบาทอยู่ในเกมด้วยแล้วเช่นกัน
เกมในตระกูลส่วนใหญ่มีรูปแบบคล้ายๆ กัน กล่าวคือ ตอนเริ่มเกมผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครเอกของเกม (อย่างไรก็ดีบางเกมผู้เล่นไม่สามารถเลือกตัวละคร) ซึ่งตัวละครนี้มักเป็นตัวละครที่บันเพรสโตสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะสำหรับเกมนั้นๆ ไม่ได้มาจากอนิเมะเหมือนตัวละครส่วนใหญ่ เนื้อเรื่องของเกมนำเอาเนื้อเรื่องของอนิเมะแนวหุ่นยนต์ต่างๆ มาผสมผสาน โดยมีเรื่องราวการต่อสู้ของตัวละครเอก และกองทัพใหญ่ๆ หนึ่งหรือหลายฝ่าย เป็นตัวรวมเนื้อเรื่องเหล่านี้เข้าด้วยกัน ยกตัวอย่างเช่น ใน "ซูเปอร์โรบอตไทเซ็น อัลฟา" กองทัพไวท์แฟงจากกันดั้มวิงรวมตัวกับกองทัพกบฏจากเซต้ากันดั้มเป็นกองทัพศัตรูขนาดใหญ่ เป็นต้น
เกมทุกเกมถูกแบ่งออกเป็นด่านๆ ตอนเริ่มต้นด่านจะมีการแสดงบทสนทนาระหว่างตัวละครเป็นการดำเนินเรื่อง หลังจากนั้นการต่อสู้ระหว่างหุ่นยนต์จึงเริ่มขึ้น เกมแบ่งออกเป็นตาๆ ในแต่ละตา ผู้เล่นควบคุมหุ่นยนต์ของฝั่งตนทีละตัวๆ ให้ไปโจมตีหุ่นยนต์ฝั่งตรงข้ามผ่านทางเมนู โดยสามารถบังคับให้หุ่นยนต์เคลื่อนที่ไปยังจุดที่ตนเองต้องการ เลือกเป้าโจมตี เลือกอาวุธหรือท่าไม้ตายที่จะใช้โจมตี นอกจากนี้ยังมีคำสั่งพิเศษที่เรียกว่า เซชิน (精神; แปลตรงตัวว่า "จิต") ที่ผู้เล่นสามารถใช้ช่วยเพิ่มประสิทธิผลของการโจมตี การรับการโจมตี หรือการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ได้ เมื่อสั่งการหุ่นทุกตัวเสร็จแล้ว ผู้เล่นสามารถเลือกเมนูเพื่อจบการเล่นในตานั้น เป็นการส่งสัญญาณหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้ามซึ่งควบคุมโดยซอฟต์แวร์เกมโจมตีบ้าง ตาจบเมื่อการโจมตีของหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้ามเสร็จสิ้น การต่อสู้ในด่านหนึ่งๆ จะจบลงเมื่อผู้เล่นบรรลุจุดประสงค์ของด่านนั้นๆ ซึ่งจุดประสงค์ส่วนใหญ่มักจะเป็นการทำลายหุ่นยนต์ของฝ่ายตรงข้าม หรือการเคลื่อนพลหุ่นยนต์ฝ่ายของตนไปยังบริเวณหนึ่งบนสนามรบ หลายๆ เกมมีจุดประสงค์เพิ่มเติมซึ่งบรรลุได้ยากขึ้น แต่ถ้าทำได้จะได้รับคะแนนทักษะการรบ (熟練度 "จุคุเร็นโดะ") ซึ่งถ้าสะสมได้มากพอจะมีด่านพิเศษให้เล่น หลังจากการต่อสู้จะมีบทสนทนาของตัวละครอีกรอบ เมื่ออ่านจบแล้วผู้เล่นจะสามารถปรับแต่งหุ่นยนต์และอาวุธ เปลี่ยนตัวละครที่บังคับหุ่นยนต์ต่างๆ เพิ่มคุณสมบัติของตัวละคร และบันทึกการเล่นเกม ก่อนที่จะเริ่มด่านต่อไป
นอกเหนือจากคำลั่งพื้นฐาน เช่น เคลื่อนที่ โจมตี ใช้เซชิน หุ่นยนต์บางตัวมีคำสั่งพิเศษซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะตัว เช่น MSZ-006 เซต้ากันดั้ม สามารถแปลงร่างเป็นเครื่องบินได้(เวฟไรเดอร์) และหุ่นยนต์ อาร์-1 อาร์-2 และอาร์-3 จาก "ซูเปอร์โรบอตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน" สามารถรวมร่างเป็นหุ่นยนต์ยักษ์เอสอาร์เอ็กซ์ เป็นต้น
สนามรบถูกแบ่งออกเป็นช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัส แต่ละช่องสามารถจุหุ่นยนต์ได้หนึ่งตัว (หรือหนึ่งกลุ่มในเกมภาคหลังๆ) โดยแต่ละช่องจะมีสมบัติซึ่งส่งผลกระทบต่อหุ่นยนต์ที่อยู่ในช่องนั้นต่างๆ กันไป เช่น ความน่าจะเป็นที่หุ่นยนต์ในช่องที่เป็นป่าจะถูกยิงจะน้อยกว่าหุ่นยนต์ที่อยู่ในที่โล่ง, หุ่นยนต์กันดั้มไม่สามารถยิงปืนเลเซอร์หากมันอยู่ในช่องที่เป็นน้ำ, มาชินก้าแซดไม่สามารถใช้ท่ารัสต์เฮอริเคน ซึ่งเป็นการโจมตีด้วยลม ในอวกาศได้
เกมในตระกูลส่วนใหญ่นำเนื้อเรื่องมาจากอนิเมะหุ่นยนต์ที่นำมาใช้โดตรง ด้วยเหตุนี้เหตุการณ์ของด่านหลายๆ ด่านจึงสอดคล้องกับเนื้อเรื่องของอนิเมะนั้นๆ เช่น ด่านหนึ่งของ "ซูเปอร์โรบอตไทเซ็น อัลฟา 3" มีฉากเป็นการต่อสู้ที่ยาคินดูเอะจากเรื่องกันดั้มซี้ด โดยผู้เล่นต้องบังคับหุ่นยนต์ไปต่อสู้กกับโพรวิเดนซ์กันดั้มซึ่งควบคุมโดย ราอูล เลอ ครูเซ เป็นต้น ในบางเกมเหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่ในบางเกมเหตุการณ์จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อผู้เล่นได้ทำตามเงื่อนไขบางอย่าง โดยทั่วไปแล้วเกมเกือบทุกเกมจะมีเนื่อเรื่องให้เลือกเล่นอย่างน้อยสองแบบ ซึ่งเกิดจากกองทัพของฝั่งผู้เล่นแบ่งออกเป็นสองทีมเพื่อไปต่อสู้กับศัตรูคนละที่กัน โดยผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะติดตามทีมไหน
หากหุ่นยนต์ตัวหนึ่งของผู้เล่นถูกทำลายในด่านๆ หนึ่ง ในด่านต่อไปนักบินยังมีชีวิตและหุ่นยนต์จะถูกซ่อมแซมและสามารถนำไปเล่นได้ตามปกติ หุ่นยนต์จะถูกทำลายหรือตัวละครจะตายก็ต่อเมื่อเหตุการณ์นั้นเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง และหลายครั้งผู้เล่นยังสามารถเลือกที่จะช่วยชีวิตตัวละครที่ต้องตายตามเนื้อเรื่องได้โดยทำตามเงื่อนไขบางอย่าง นอกจากนี้ผู้เล่นยังสามารถชักชวนให้ศัตรูบางคนเข้ามาเป็นพวก ทำให้ผู้เล่นสามารถสร้างกองทัพที่ไม่ปรากฏในอนิเมะต้นฉบับได้
เกมในตระกูลมีหุ่นยนต์พิเศษซึ่งผู้เล่นสามารถนำเข้ามาเสริมกองทัพของตนได้หากทำตามเงื่อนไขที่เกมกำหนด เงื่อนไขดังกล่าวมักเกี่ยวกับการดำเนินเรื่องตามเนื้อเรื่องของอนิเมะต้นฉบับอย่างเคร่งครัด การพยายามชักชวนศัตรูบางคนหลายๆ ครั้ง การเอาชนะหุ่นยนต์ศัตรูบางตัวดัวยหุ่นยนต์ตัวหนึ่งๆ ฯลฯ หุ่นยนต์พิเศษเหล่านี้มักเป็นหุ่นยนต์ของศัตรูที่ฝ่ายของผู้เล่นนำมาใช้ แต่บางครั้งก็เป็นหุ่นยนต์ใหม่ที่ไม่ปรากฏในอนิเมะใดๆ เลย
ตั้งแต่ภาคซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 4 เป็นต้นมา เกมในตระกูลนี้หลายๆภาคจะมีฐานข้อมูลของตัวละครและยูนิตทั้งหมดในเกมมาให้ด้วย ซึ่งข้อมูลในฐานข้อมูลจะอ้างอิงจากเนื้อเรื่องเดิมของตัวละครหรือยูนิตนั้นไม่ว่าเนื้อเรื่องจะถูกเปลี่ยนแปลงในเกมอย่างไร โดยทั่วไปแล้วผู้เล่นจะสามารถดูรายละเอียดของฐานข้อมูลได้เฉพาะตัวละครหรือยูนิตที่ได้พบเข้าระหว่างเล่นไปแล้วเท่านั้น
หุ่นยนต์ในเกมซุปเปอร์โรบอตไทเซ็นแบ่งออกเป็นสองชนิด คือ "ซูเปอร์โรบ็อต" และ"เรียลโรบ็อต" ซูเปอร์โรบ็อตคือหุ่นยนต์ที่มีพลังชีวิตสูง สามารถรับการโจมตีได้หลายๆ ครั้ง แต่ขาดความว่องไวทำให้โดนโจมตีบ่อยๆ ซูเปอร์โรบ็อตมีอาวุธหรือท่าไม้ตายสำหรับโจมตีระยะใกล้ที่มีพลังทำลายสูง แต่ความแม่นยำต่ำ ตัวอย่างหุ่นยนต์ซูเปอร์โรบ็อต ได้แก่ มาชินก้าแซด เก็ตเตอร์โรโบ เป็นต้น เรียลโรบ็อตเป็นหุ่นยนต์ที่มีความว่องไว สามารถหลบการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้บ่อยกว่าซูเปอร์โรบ็อต แต่มีพลังชีวิตน้อยและพลังป้องกันต่ำ จึงถูกทำลายได้ง่ายโดยการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้ง อาวุธของเรียลโรบ็อตส่วนใหญ่เป็นอาวุธระยะไกลซึ่งมีความแม่นยำสูง แต่พลังโจมตีต่ำ ทำให้ต้องโจมตีศัตรูหลายครั้งก่อนจะเอาชนะได้ ตัวอย่างเรียลโรบ็อต ได้แก่ หุ่นยนต์กันดั้มเกือบทั้งหมด และวาลคิรีจากเรื่องมาครอส เป็นต้น อย่างไรก็ดีหุ่นยนต์บางตัวก็มีลักษณะไม่เป็นไปตามกฎข้างต้น เช่น ไรดีนเป็นซูเปอร์โรบ็อตที่อาวุธส่วนใหญ่เป็นอาวุธระยะไกล และดันไบน์เป็นเรียลโรบ็อตที่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิตตัว
หุ่นยนต์ส่วนใหญ่สามารถโจมตีหุ่นยนต์ได้เพียงหนึ่งตัวต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง แต่หุ่นยนต์บางตัวมีอาวุธที่สามารถโจมตีหุ่นยนต์ทั้งหมดในบริเวณบริเวณหนึ่งของแผนที่ได้(อาวุธMap) เช่น ไฮเมก้าแคนน่อนของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม อย่างไรก็ดีอาวุธเหล่านี้จะไม่ทรงพลังเท่าอาวุธธรรมดา ในเกมใหม่ๆ ยังมีอาวุธที่ไม่เน้นทำลายพลังชีวิตของศัตรู แต่ทำให้ศัตรูอ่อนแอลงในทางอื่น เช่น ลดพลังป้องกัน ลดพลังงาน หรือทำให้ศัตรูเคลื่อนที่ไม่ได้ เป็น
หุ่นยนต์บางตัวทำหน้าที่เป็นหน่วยสนับสนุนการรบมีหน้าที่เติมพลังชีวิตและพลังงานให้หุ่นยนต์ตัวอื่นๆ หุ่นยนต์เหล่านี้มักจะเป็นคู่หูของหุ่นยนต์ตัวเอกในอนิเมะเรื่องต่างๆ ยกตัวอย่างเช่น อะโฟรไดท์เอ และบอสโบรอท จากมาชินก้าแซด, เมธัส จากเซต้ากันดั้ม, และกินเรโรโบ จากไจแอนท์โรโบ นอกจากนี้ หุ่นยนต์ของพระเอกจากเรื่อง มาครอส 7 ยังสามารถเล่นดนตรี ซึ่งช่วยให้หุ่นยนต์ในฝั่งเดียวกันโจมตีมีประสิทธิภาขึ้นอีกด้วย
ในเกมยังมียานรบขนาดใหญ่ ซึ่งมีหน้าที่ขนส่งและเติมพลังให้หุ่นยนต์ หุ่นยนต์ที่อยู่ใกล้ยานรบจะหลบการโจมตีได้ดีขึ้นและโจมตีได้แม่นยำขึ้น ตัวอย่างยานรบที่ปรากฏในเกม ได้แก่ ไวท์เบส จาก โมบิลสูทกันดั้ม, ราไคลัม จาก ชาร์ เคาน์เตอร์แอทแทค, เอสดีเอฟ-1 และ มาครอส จาก มาครอส, และเอ็กซ์เซลเลียน จาก กันบัสเตอร์
หุ่นยนต์จะทำงานได้ประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อได้นักบินที่เหมาะสม เนื่องจากนักบินแต่ละคนมีระดับความเชี่ยวชาญในการโจมตีระยะใกล้ ระยะไกล และมีความสามารถในการหลบการโจมตีเฉพาะตัว นักบินบางคนยังมีทักษะพิเศษซึ่งทำให้เขาสามารถใช้ท่าไม้ตายของหุ่นยนต์บางตัวที่นักบินคนอื่นไม่สามารถใช้ได้ เช่น นักบินจากเรื่องกันดั้มที่เป็นนิวไทป์เท่านั้นที่สามารถใช้ฟันเนลของหุ่นยนต์ในตระกูลกันดั้มได้ เป็นต้น