pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รายนามคณบดีของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มีดังต่อไปนี้
ศูนย์ฝึกนักศึกษาและการบริการทางวิชาการ.
ศูนย์บริการสุขภาพสัตว์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ประกอบด้วย 4 หน่วยงาน ได้แก่
แปะก๊วย
แปะก๊วย (；, ) เป็นพืชสมุนไพรที่มีต้นกำเนิดจากทางตะวันออกของประเทศจีน (แถบภูเขาด้านตะวันตกของนครเซี่ยงไฮ้) ที่มีการแยกต้นเป็นเพศผู้ และเพศเมีย ใบมีลักษณะคล้ายใบพัด แยกออกเป็น 2 กลีบพบว่ามีการนำเข้าไปปลูกในประเทศญี่ปุ่น พร้อมกับการเผยแผ่ศาสนาพุทธนิกายเซน เมื่อประมาณ ช่วงราวค.ศ. 1300 หรือสมัยคามากุระมีลักษณะพิเศษคือจะผลัดใบไม่พร้อมกันทุกต้น แต่เมื่อผลัดใบ ใบจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วร่วงหล่นทั้งต้นภายในไม่กี่วัน
เก๋ากี่
เก๋ากี่ หรือ เก๋ากี้, เก๋ากี๋, เก๋าคี่ (ชื่อทางการค้า: โกจิเบอรี่; ) เป็นชื่อทั่วไปที่ใช้เรียกผลไม้ซึ่งมีสปีชีส์ที่ใกล้เคียงกันสองชนิด คือ "Lycium barbarum"  และ "L. chinense"
จรัล บูรณพันธุ์ศรี
จรัล บูรณพันธุ์ศรี (18 กันยายน พ.ศ. 2485 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548) อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายสืบสวนสอบสวน ดูแลพื้นที่ภาคเหนือ
จรัลสำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 31
จรัล บูรณพันธุ์ศรี เคยรับราชการเป็นผู้พิพากษาประจำศาลอุทธรณ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และเป็นอธิบดีกรมคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรม ในระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึง พ.ศ. 2544 จากนั้นจึงได้ลาออกจากราชการ เพื่อมารับตำแหน่งกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายสืบสวนสอบสวนและวินิจฉัย ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 จนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
บีซ
บีซ (; , อ่านว่า บีซ) เป็นวงร็อกคู่ญี่ปุ่น ประกอบด้วยทากาฮิโระ "ทัก" มัตสึโมโตะ  นักกีตาร์ นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ และโคชิ อินาบะ  นักร้องและผู้เขียนเนื้อร้อง โดยเป็นที่รู้จักจากแทร็กแนวฮาร์ดร็อกแบบกระฉับกระเฉงและบัลลาดแนวป็อปร็อก บีซเป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปินที่ขายดีที่สุดในโลกและในประเทศญี่ปุ่น โดยเผยแพร่ซิงเกิลอันดับ 1 ต่อเนื่อง 49 ครั้ง, อัลบั้มอันดับ 1 ต่อเนื่อง 25 ครั้ง, ตอนอันดับ 1 ต่อเนื่อง 3 ครั้งบนชาร์ตดนตรีออริคอน และขายแผ่นเสียงมากกว่า 100 ล้านอันทั่วโลก
ใน ค.ศ. 2003 ทาง HMV Japan จัดให้พวกเขาอยู่ในอันดับที่ 30 จากรายชื่อ 100 วงป็อปญี่ปุ่นที่สำคัญที่สุด ใน ค.ศ. 2007 บีซกลายเป็นวงดนตรีแรกจากเอเชียที่ได้ทาบรอยมือและลายเซ็นบนฮอลลีวูดส์ร็อกวอล์ก ใน ค.ศ. 2008 "บันทึกสถิติโลกกินเนสส์" ให้รางวัลวงนี้ในด้าน "วงที่ขายอัลบั้มได้ดีที่สุดในประเทศญี่ปุ่น" และทางAllMusicจัดให้วงนี้เป็น "วงร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นและทั่วเอเชีย"
อัลบั้มเต็ม
Greatest hits Album
Must Have Album
Ballad Album
Miscellaneous Album
อาร์ เอช เดวิส
โชงาคุคัง
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา (4 มิถุนายน พ.ศ. 2461 – 10 กันยายน พ.ศ. 2549) พระมหากษัตริย์แห่งตองงา ทรงเป็นผู้หนึ่งซึ่งนิยมประชาธิปไตย ตองงา เป็นประเทศเดียวที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขในภูมิภาคโอเชียเนีย กินเนสบุคส์ได้บันทึกไว้ว่าทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีน้ำหนักพระองค์มากที่สุดในโลก คือ 201 กิโลกรัม ใน พ.ศ. 2513 แต่ต่อมาน้ำหนักพระองค์ก็ลดลงเหลือ 139 กิโลกรัม ใน พ.ศ. 2532 นอกจากนั้นพระองค์ยังเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของตองงา ระหว่างปี พ.ศ. 2492 – 2508
พระองค์ทรงพระราชสมภพเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2461 ทรงเป็นพระประมุขเมื่อ พ.ศ. 2508 สืบต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา (Salote Tupou III) ซึ่งเป็นพระบรมราชชนนีของพระองค์ พระองค์สวรรคตในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยโรคประจำพระองค์ พระชนมพรรษาได้ 88 พรรษา
พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาทางด้านกฎหมายจากออสเตรเลีย
ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ (Queen Halaevalu Mata'aho)
ในยุคนั้น พระองค์ยังทรงเป็นกษัตริย์ที่ต้องพัฒนาตองงาที่อยู่ในยุคหัวเลี้ยวหัวต่อให้ได้ อีกทั้งพระองค์ยังมีส่วนสำคัญที่ทำให้ตองงารอดพ้นจากการตกเป็นรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักรได้ ทำให้ตองงาเป็นประเทศเดียวในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ที่ไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของตะวันตกแม้เพียงครั้งเดียว อีกทั้งพระองค์ยังเป็นชาวคริสต์เวสเลยันที่เคร่งครัดและบำรุงศาสนานี้ในฐานะศาสนาประจำชาติ
แปะก้วย
เก๋ากี้
ถนนพระราม 1
ดักลาส แมกอาเธอร์
พลเอกอาวุโส ดักลาส แมกอาร์เธอร์ (; 26 มกราคม ค.ศ. 1880 - 5 เมษายน ค.ศ. 1964) เป็นชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลระดับห้าดาวและจอมพลแห่งกองทัพฟิลิปปินส์ เขาเป็นเสนาธิการของกองทัพบกสหรัฐในช่วงปี ค.ศ. 1930 และมีบทบาทที่สำคัญในเขตสงครามแปซิฟิกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับเหรียญมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ สำหรับการปฏิบัติหน้าที่ของเขาในการทัพฟิลิปปินส์ ซึ่งทำให้เขาและพ่อของเขาอย่างอาเธอร์ แมกอาเธอร์ จูเนียร์ เป็นสองพ่อลูกคนแรกที่ได้รับเหรียญนี้ เขาเป็นหนึ่งในห้าคนเท่านั้นที่ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งยศเป็นพลเอกแห่งกองทัพในกองทัพสหรัฐ และเป็นเพียงคนเดียวที่ได้รับตำแหน่งยศเป็นจอมพลแห่งกองทัพฟิลิปปินส์
เขาเติบโตในครอบครัวทหารใน American Old West แมกอาเธอร์เป็นผู้แทนนักเรียนที่กล่าวสุนทรพจน์ในวันรับประกาศนียบัตรที่โรงเรียนการทหารเท็กซัสตะวันตก(West Texas Military Academy) โดยที่เขาได้เรียนจบในโรงเรียนมัธยมและดำรงตำแหน่งยศเป็นกัปตันที่หนึ่งในโรงเรียนการทหารสหรัฐที่เวสต์พอยต์ ซึ่งเขาได้จบการศึกษาในอันดับสูงสุดของระดับชั้น ในปี ค.ศ. 1903 ในช่วงที่สหรัฐเข้ายึดครองเวรากรูซ ปี ค.ศ. 1914 เขาได้ปฏิบัติภารกิจการลาดตระเวน ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อในการรับเหรียญมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ ในปี ค.ศ. 1917 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากยศพันตรีมาเป็นพันเอก และกลายเป็นหัวหน้าเสนาธิการของกองพล(เรนโบว์) ที่ 42 ในการต่อสู้รบในแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ขึ้นสู่ตำแหน่งเป็นนายพลจัตวา ได้รับการเสนอชื่อในการรับเหรียญมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์อีกครั้ง และได้รับเหรียญดิสทิงกวิชด์ เซอร์วิส ครอสส์ถึงสองครั้งและเหรียญซิลเวอร์ สตาร์ ถึงเจ็ดครั้ง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง 1922 แมกอาเธอร์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนายการโรงเรียนการทหารสหรัฐที่เวสต์พอยต์ ซึ่งเขาได้พยายามปฏิรูปหลายครั้ง งานที่ได้รับมอบหมายต่อไปของเขาคือในฟิลิปปินส์ ซึ่งในปี ค.ศ. 1924 เขาได้มีส่วนช่วยในการปราบปรามพวกลูกเสือมูตินของฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 1925 เขาได้กลายเป็นพลตรีที่อายุน้อยที่สุดในกองทัพ เขาได้ทำหน้าที่ในศาลทหารของนายพลจัตวา Billy Mitchell และเป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปินอเมริกันในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1928 ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ในปี ค.ศ. 1930 เขาได้กลายเป็นเสนาธิการของกองทัพบกสหรัฐ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้มีส่วนร่วมในการขับไล่กองทัพโบนัสผู้ประท้วงให้ออกไปจากรุงวอชิงตัน ดี ซี ในปี ค.ศ. 1932 และการจัดตั้งและจัดระเบียบของกองทัพน้อยอนุรักษ์พลเรือน เขาได้ลาออกจากกองทัพในปี ค.ศ. 1937 เพื่อกลายเป็นที่ปรึกษาทางทหารของรัฐบาลเครือจักรภพแห่งฟิลิปปินส์
วิกิพีเดียบอท
ลีโอนาร์โด ดา วินชี
สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6
สมเด็จพระราชาธิบดีอาโฮเออิตู อูนัวกิโอตองงา ตูกู อาโฮ ตูโปอูที่ 6 แห่งตองงา เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรตองงารัชกาลปัจจุบัน และเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องของสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4กับ สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ และเป็นพระอนุชาของสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารของตองกาหลังจากการขึ้นครองราชสมบัติของสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทรงเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีตองงา แต่เนื่องจากการกดดันจากกลุ่มต่าง ๆ และปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง พระองค์จึงต้องทรงลาออกในปี พ.ศ. 2549 จึงทำให้มีนายกรัฐมนตรีพลเรือนคนแรกของตองงา คือ ดร. เฟเลติ เซเวเล
บุญวาทย์วิทยาลัย
ดักลาส แมกอาร์เธอร์
ดักลาส แมคอาร์เธอร์
อนุสัญญาบาเซล
อนุสัญญาบาเซล  ชื่อเต็ม อนุสัญญาบาเซลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายข้ามแดนของของเสียอันตรายและการกำจัด (Basel Convention on the Control of Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศซึ่งมุ่งหมายจะลดการเคลื่อนย้ายของเสียอันตราย (hazardous waste) จากรัฐหนึ่งไปสู่อีกรัฐหนึ่ง และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อป้องกันการถ่ายโอนของเสียอันตรายจากประเทศพัฒนาแล้วไปยังประเทศด้อยพัฒนา แต่อนุสัญญานี้ไม่ได้ว่าด้วยการเคลื่อนย้ายของเสียกัมมันตรังสี (radioactive waste) อนึ่ง อนุสัญญานี้ประสงค์จะลดปริมาณและความเป็นพิษของของเสียที่ก่อกำเนิดขึ้น (waste generated) กับทั้งสร้างความเชื่อมั่นว่า ของเสียจะได้รับการบริหารจัดการอย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมโดยใกล้เคียงสอดคล้องกับแหล่งก่อกำเนิด (source of generation) ของของเสียนั้นให้มากที่สุด ตลอดจนใช้วิธีการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมช่วยเหลือประเทศด้อยพัฒนาในการบริหารจัดการของเสียอันตรายและของเสียอย่างอื่นที่ประเทศเหล่านั้นก่อกำเนิดขึ้นด้วย
อนุสัญญานี้เปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1989 ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 และเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 มีภาคีเป็นรัฐ 186 รัฐ และกลุ่มรัฐอีก 1 กลุ่ม คือ สหภาพยุโรป ส่วนเฮติและสหรัฐลงนามแล้วแต่ยังไม่ให้สัตยาบัน
ภาษาเอฟชาร์ป
ภาษาเอฟชาร์ป (F#) เป็นภาษาสำหรับเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์แบบ บนดอตเน็ตเฟรมเวิร์กและ ที่สนับสนุนโมเดลการเขียนโปรแกรมหลายแบบรวมทั้ง การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ และการเขียนโปรแกรมเชิงคำสั่ง F# เป็นภาษาดอตเน็ต สามารถเรียกใช้เอพีไอของดอตเน็ต และถูกเรียกจากภาษาดอตเน็ตอื่นๆ นอกจากนั้น F# ยังสามารถถูกใช้กับโปรแกรมประยุกต์บนเว็บ เขียนโปรแกรมสำหรับหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ หรือ GPU และใช้เขียนโปรแกรมสำหรับแมคโอเอสเท็น ไอโอเอส และ แอนดรอยด์ โดยใช้ สร้างโดยบริษัท
F# ถูกเริ่มสร้างโดย Don Syme และทีม ที่ Microsoft Research โดยมีพื้นฐานมาจากภาษา (ซึ่งเป็นภาษาในตระกูลภาษา )
ปัจจุบันภาษาเอฟชาร์ปได้ถูกโอเพนซอร์ส และพัฒนาโดย F# Software Foundation, Microsoft, และผู้พัฒนาทั่วๆไป
F# เป็นภาษาแบบ strongly typed ที่สนับสนุนโมเดลการเขียนโปรแกรมหลายแบบ รวมทั้งการเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ และการเขียนโปรแกรมเชิงคำสั่ง โดยที่ทุกอย่างในเช่นฟังก์ชัน control flows ใน F# เป็น ที่มี type หรือ โครงสร้างข้อมูล ที่สามารถถูกประกอบเข้ากันได้
โครงสร้างข้อมูลที่สำคัญที่มีใน F# ได้แก่:
โปรแกรมหา Factorial.
ผลลัพธ์
กลุ่มภาษาอิตาลิก
กลุ่มภาษาอิตาลิก เป็นสมาชิกของสาขาเซนตุม (Centum) ของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ซึ่งรวมถึงกลุ่มภาษาโรมานซ์ (มีภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และภาษาสเปน กับภาษาอื่น ๆ) และภาษาที่สูญพันธุ์บางภาษา
อิตาลิกมี 2 สาขา คือ
คนที่พูดภาษาอิตาลิก ไม่ได้เป็นชาวพื้นเมืองของอิตาลี แต่ได้ย้างมาตั้งถิ่นฐานในอิตาลีในช่วง 2000 ปีก่อนคริสตกาล ตามหลักฐานโบราณคดี วัฒนธรรมแอปเปไนน์ (การฝังศพ) เข้ามาสู่คาบสมุทรอิตาลีประมาณ 1350 BC
จากตะวันออกสู่ตะวันตก ยุคเหล็กเจ้ามาสู่อืตาลีในช่วง 1100 BC กับวัฒนธรรมวิลลาโนวา (การ
เผาศพ) จากเหนือสู่ใต้ ก่อนหน้าที่จะมีชาวอิตาลิกนั้น ประชากรของอิตาลีส่วนใหญ่เป้นกลุ่มที่ไม่ใช่อินโด-ยุโรเปียน (
อาจรวมถึงชาวเอทรัสแกน) การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกที่เนินพาลาทีน (Palatine hill)
เกิดขึ้นเมื่อ 750 BC ส่วนการตั้งถิ่นฐานที่ เนินคิรินัล(Quirinal) เกิดขึ้นเมื่อ 720 BC ภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาอิตาลิกมากที่สุดคือกลุ่มภาษาเคลติก (ดู อิตาโล-เคลติก)
กลุ่มภาษาอิตาลิกพบเป็นอักษรครั้งแรกจากคำจารึกของ ภาษาอัมเบรียนและภาษาฟาลิสกันจากศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อักษรที่ใช้มาจากอักษรอิตาลิกโบราณ ซึ่งสืบมาจากอักษรกรีก กลุ่มภาษาอิตาลิกแสดงถึงอิทธิพลจากภาษาเอทรัสแกน (Etruscan) เล็กน้อย และจากภาษาของกรีกโบราณมากขึ้นในขณะที่โรม ได้แผ่อาณาเขตทั่วคาบสมุทรอิตาลี ภาษาละตินได้กลายเป็นภาษาที่เด่นเหนือภาษาอื่น ๆ ในกลุ่มอิตาลิก ซึ่งสูญพันธุ์ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1 และจากภาษาละตินสามัญ หรือ (Vulgar Latin) ก่อให้เกิดกลุ่มภาษาโรมานซ์
ภาษาเวเนติก (Venetic) ซึ่งเป็นภาษาโบราณที่ปรากฏในคำจารึก (ซึ่งรวมถึงประโยคเต็ม ๆ ด้วย) ถือโดยนักภาษาศาสตร์หลายท่านว่าใกล้เคียงกับกลุ่มภาษาอิตาลิก และในบางกรณีถือเป็นกลุ่มภาษาอิตาลิกด้วย
ระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไข
การควบคุมการปรับปรุงแก้ไข
การควบคุมการปรับปรุงแก้ไข (revision control, version control) คือการจัดการการปรับปรุงแก้ไขหลายครั้งบนสารสนเทศหน่วยเดิม มีการใช้งานการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขทั้งในทางวิศวกรรมและการพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อการจัดการการพัฒนาที่ดำเนินต่อไปของเอกสารดิจิทอล เช่น รหัสต้นฉบับของโปรแกรมประยุกต์ พิมพ์เขียว แบบจำลองอิเล็กทรอนิกส์ และสารสนเทศสำคัญอื่น ๆ ซึ่งพัฒนาโดยทีม การเปลี่ยนแปลงเอกสารเหล่านี้ระบุโดยใช้การเพิ่มหมายเลขหรืออักษรที่เชื่อมโยงกับการแก้ไขปรับปรุง ซึ่งเรียกว่า "หมายเลขการแก้ไขปรับปรุง" "ระดับการแก้ไขปรับปรุง" และเชื่อมโยงกับคนที่กระทำการแก้ไขปรับปรุง ตัวอย่างง่ายของการแก้ไขปรับปรุงเช่น เอกสารถูกสร้างขึ้นครั้งแรก จึงกำหนดให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 1 ต่อจากนั้นมีการแก้ไขครั้งแรกจึงให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 2 และต่อไปเรื่อย ๆ
อาร์ซีเอส
อาร์ซีเอส (; RCS) เป็นซอฟต์แวร์ที่ทำการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขให้ใช้งานได้จริง ซึ่งทำให้การจัดเก็บ การค้นคืน การบันทึกปูม การระบุและการผสานการปรับปรุงแก้ไขเป็นอัตโนมัติ ระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไขใช้สำหรับข้อความที่แก้ไขบ่อย ตัวอย่างเช่น โปรแกรม เอกสาร แผนภูมิเกี่ยวกับขั้นตอน และแบบฟอร์มจดหมาย อาร์ซีเอสยังสามารถจัดการกับไฟล์แบบไบนารี ถึงแม้ว่าจะทำให้ประสิทธิภาพลดลง การปรับปรุงแก้ไขแต่ละครั้งถูกจัดเก็บโดยการใช้โปรแกรมดิฟฟ์
อาร์ซีเอสได้เริ่มพัฒนาเมื่อทศวรรษ 1980 โดยวอลเทอร์ เอฟ. ทิชชี ขณะที่เขาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดู ปัจจุบันนี้อาร์ซีเอสเป็นส่วนหนึ่งของโครงการกนูแต่ก็ยังดูแลโดยมหาวิทยาลัยเพอร์ดู
เนื่องจากอาร์ซีเอสทำงานกับไฟล์เดียวต่อการดำเนินการ เดียวจึงไม่มีวิธีที่จะจัดการกับไฟล์ของทั้งโครงการ อีกทั้งไม่มีวิธีจัดการกับผู้ใช้หลายคนที่ใช้ไฟล์เดียวพร้อมกัน อาร์ซีเอสจึงถูกแทนที่โดยซีวีเอส (Concurrent Versions System; CVS) และโปรแกรมอื่นๆ ที่รองรับโครงการที่ซับซ้อน โครงการซีวีเอสเริ่มต้นสร้างบนอาร์ซีเอส
โดยทั่วไปอาร์ซีเอสจัดการการปรับปรุงแก้ไขหลายๆ ครั้งบนสารสนเทศหน่วยเดียว ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นเอกสารดิจิทอลที่เก็บรหัสต้นฉบับ สำหรับการใช้งานทั่วไปสามารถดูการควบคุมการปรับปรุงแก้ไข
TWiki ใช้อาร์ซีเอส
SE จงเจริญ
ภาษาโปรแกรมแบบโปรโตไทพ
อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
เมืองสุราษฎร์ธานี (ชาวจังหวัดสุราษฎร์ธานีเรียกว่า บ้านดอน) เป็นอำเภอศูนย์กลางระบบราชการ การคมนาคมขนส่ง การศึกษา และเศรษฐกิจของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอบ้านดอน ซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี เป็นชื่อท้องถิ่นที่เรียกกันมาแต่โบราณ ตามสภาพของบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่ดอน น้ำท่วมไม่ถึง
บริเวณบ้านดอน ในสมัยโบราณเป็นอู่ต่อเรือขนาดใหญ่ของเมืองไชยา ตรงบริเวณปากน้ำแม่น้ำตาปี ต่อมามีความเจริญมากขึ้นตามลำดับ จนเมืองสมัยรัชกาลที่ 6 พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายเมืองไชยาเดิมมาตั้งที่เมืองบ้านดอน และต่อมาในปี พ.ศ. 2459 มีรับสั่งให้เปลี่ยนชื่อเมืองไชยาที่บ้านดอนเป็นเมืองสุราษฎร์ธานี มาตราบจนปัจจุบันนี้
อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อ.เมืองสุราษฎร์ธานี
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต
มหาอำมาตย์โท นายพลตรี เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต  (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465) ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร (ครองราชย์ พ.ศ. 2441 - 2465) ตลอดรัชสมัย เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิตดำรงความมั่นคงสุจริตและความจงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี พระองค์ได้ทรงพัฒนานครลำปางและเมืองบริวารในด้านต่าง ๆ ให้ทันกับการพัฒนาในส่วนกลาง ได้ทรงประทานที่ดินและทุนทรัพย์ส่วนพระองค์ เพื่อจัดสร้างถาวรวัตถุในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และการก่อสร้างสถานศึกษา ตลอดจนสถานที่ราชการต่าง ๆ เพื่อความผาสุกแก่ประชาชนลำปางอย่างแท้จริง
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต มีนามเดิมว่า เจ้าบุญทวงศ์ ณ ลำปาง ประสูติเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 เป็นเจ้าราชโอรสในเจ้านรนันทไชยชวลิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 12 กับแม่เจ้าฟองแก้ว ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าอุปราช ในปี พ.ศ. 2438
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิตมีราชเชษฐา ราชภคินี ราชอนุชา และราชขนิษฐา ร่วมพระราชบิดา 23 พระองค์ มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2440 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2441) เจ้าอุปราช (บุญทวงษ์) ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น "เจ้าบุญวาทยวงษ์มานิต ลามันตวิชิตประเทศราช บริสัษยนารถทิพยจักราธิวงษ์ ดำรงโยนวิไศย อภัยรัษฎารักษ์ อุดมศักดิสัตยาธิวรางค์ ลำปางคมหานคราธิปตัย เจ้านครลำปาง"
ถึงแก่พิราลัย.
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ถึงแก่พิราลัยด้วยโรควัณโรคภายในเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465 สิริชันษา 65 ปี รวมระยะเวลาที่ทรงครองนคร 25 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 ณ เมรุชั่วคราวสนามเสือป่า (ปัจจุบันคือ โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศโถประกอบศพ มีฐานตั้ง 1 ชั้น พร้อมด้วยเครื่องอิสริยยศ ฉัตรเบญจาตั้ง 4 คัน เมื่อพระราชทานเพลิงมีเครื่องประโคมจ่าปี่ 1 กลองเป็นของสำหรับเมืองลำปาง เหตุที่มีการพระราชทานเพลิงศพหลังจากถึงแก่พิราลัยไปแล้วกว่า 5 ปี เนื่องจากในขณะนั้นไม่มีทายาทองค์ใด ที่มีทรัพย์มากเพียงพอที่จะจัดการถวายเพลิงพระศพ จนความทราบถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชหัตถเลขาไปยังเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในฐานะเจ้านายฝ่ายเหนือ ขอให้เสด็จมาเป็นองค์ประธานในการจัดการพระศพ และถวายเพลิงพระศพอย่างสมเกียรติ พร้อมกับขอให้เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ลำพูน และน่าน ร่วมเป็นกรรมการด้วย
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต มีราชโอรสและราชธิดา รวม 13 องค์ อยู่ในราชตระกูล ณ ลำปาง มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ได้ทรงบำเพ็ญพระกรณียกิจอันทรงคุณูปการต่อนครลำปางและประเทศชาติเป็นอเนกประการ มีรายละเอียดพอสังเขป ดังนี้
ด้านงานราชการ.
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ได้อุทิศที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งของคุ้มหลวงให้ทางราชการเพื่อก่อสร้างศาลากลางจังหวัดลำปาง
ด้านการทหารและการป้องกันนคร.
พระองค์ทรงเป็นผู้ริเริ่มและวางรากฐานด้านการทหารให้แก่นครลำปาง ได้ทรงระดมชาวเมืองต่อสู้ป้องกันนครจากพวกเงี้ยวที่ก่อการจลาจล ยกกำลังเข้าตีนครลำปางเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2445 และสามารถปราบปรามเงี้ยวราบคาบ การที่ทรงระดมพลเมืองเป็นทหารเพื่อรบพุ่งทำสงครามดังกล่าว ทำให้เกิดมีกองทหารนครลำปางขึ้น และเพื่อความเป็นปึกแผ่นมั่นคงของกิจการทหาร พระองค์ได้ประทานที่ดินส่วนพระองค์สร้างโรงทหาร โรงพยาบาลทหาร และค่ายทหาร
เจ้าบุญวาทย์วงศ์มานิต ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองครักษ์พิเศษ เมื่อปี พ.ศ. 2458
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ทรงได้รับการศึกษาหนังสือไทยเหนือในสำนักอภิไชย วัดเชียงมั่น นครลำปาง และหนังสือไทยกลางที่คุ้มหลวง เนื่องจากขณะนั้นยังไม่มีโรงเรียน พระองค์ทรงตระหนักดีว่าการศึกษาของประชาชนลำปางที่มีอยู่ในวัดนั้นไม่เพียงพอต่อการพัฒนานคร เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ทรงสนพระทัยติดตามความเคลื่อนไหวด้านการจัดการศึกษาของส่วนกลาง แล้วทรงนำมาปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาของนครลำปาง ทรงนำการศึกษาแบบสอนภายในโรงเรียนเข้ามาแทนการศึกษาในวัดเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2447 ณ สถานที่ตั้งโรงเรียนเทศบาล 3 (บุญทวงศ์อนุกูล) ในปัจจุบัน
พระองค์ทรงเล็งเห็นความสำคัญของการศึกษาว่าจำเป็นยิ่งต่อการพัฒนานครลำปาง พระองค์ได้สนับสนุนส่งเจ้านายบุตรหลานและประชาชนลำปาง ที่ทรงคัดเลือกว่ามีสติปัญญาความสามารถไปศึกษาต่อที่กรุงเทพมหานคร โดยให้อยู่ในความดูแลของกระทรวงมหาดไทย ซึ่งบุคคลเหล่านั้นก็ได้กลับมาทำงานสร้างคุณประโยชน์ให้แก่นครลำปางและประเทศชาติหลายท่าน นอกจากนั้น พระองค์ยั่งได้ทรงสละราชทรัพย์ส่วนพระองค์ซื้อที่ดินและอาคารของห้างเซ่งหลี สร้างโรงเรียนขึ้นอีกแห่งหนึ่งแล้วประทานให้เป็นของรัฐ ซึ่งในปี พ.ศ. 2448 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงอิสริยยศเป็นสยามมกุฎราชกุมารได้เสด็จประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือ และทรงพระกรุณาเสด็จทรงเปิดโรงเรียนใหม่แห่งนี้เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน และพระราชทานนามว่า "โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย" เพื่อถวายเป็นพระอนุสรณ์แด่ เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ทรงเคยเข้ารับการอุปสมบท ณ สำนักพระปัญญา วัดสวนดอก (จังหวัดลำปาง) พระองค์ทรงมีราชศรัทธาอย่างแรงกล้าในทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ได้ทรงพระราชทานพระอุปถัมภ์แก่วัดต่าง ๆ โดยในนครลำปางและเมืองบริวารอย่างทั่วถึง ทรงสละราชทรัพย์ส่วนพระองค์ในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาด้วยความศรัทธาเลื่อมใสอย่างแท้จริง อนึ่ง เพื่อให้พระสงฆ์ในจังหวัดลำปาง ได้มีความรู้ความเข้าใจ ในเรื่องพระศาสนาดียิ่งขึ้น พระองค์ยังได้ทรงสนับสนุนส่งพระสงฆ์ให้เข้ารับศึกษาพระปริวัติธรรม ณ วัดมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร อีกด้วย
ด้านการอุตสาหกรรมและการคมนาคม.
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ทรงมีสายพระเนตรยาวไกล ทรงเล็งเห็นว่าการอุตสาหกรรมต่อไปจักเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งในการพัฒนาเศรษฐกิจของบ้านเมือง ได้ทรงจัดตั้งโรงงานทอผ้าและโรงงานฟอกหนังขึ้นในนครลำปาง ซึ่งนับเป็น โรงงานฟอกหนังแห่งแรกของประเทศไทย นอกจากนั้น พระองค์ยังทรงส่งเสริมกิจการด้านการคมนาคม ทรงมีราชดำริให้มีการก่อสร้างปรับปรุงถนนต่างๆ เพื่อเชื่อมโยงนครลำปางและเมืองบริวารใกล้เคียง รวมทั้ง ได้ประทานที่ดินส่วนพระองค์เพื่อก่อตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข เพื่อเป็นศูนย์กลางในการติดต่อสื่อสารของประชาชน
การขอพระราชทานนามสกุล.
เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ได้รับพระราชทานนามสกุล ณ ลำปาง  ซึ่งเป็นนามสกุลพระราชทาน ลำดับที่ 1,166 จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2457 โดยพระราชทานให้แก่ผู้สืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษที่มีนิวาสถานตั้งอยู่ในที่แห่งนั้นเป็นเวลานานมาก มีผู้คนรู้จัก และนับถือโดยมาก โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการห้ามไม่ให้ผู้ที่ไม่ได้รับพระบรมราชานุญาตใช้คำว่า "ณ" นำหน้าสกุลเป็นอันขาด ต่อมาภายหลังตระกูล ณ ลำปาง เป็นหนึ่งในสิบตระกูลที่ได้เข้าเฝ้าในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
(ชื่อเดิม มหาวราภรณ์)
(ชื่อเดิม มหาสุราภรณ์)
ศาลเจ้าพ่อกว้าน
ศาลเจ้าพ่อกว้าน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญในจังหวัดลำปาง ตั้งอยู่หลังบ้านพักผู้พิษากษา หัวหน้าศาล ถนนบุญวาทย์ เป็นศาลทรงไทยขนาดใหญ่ กว้ายาวประมาณ 10 คูณ 20 เมตร สร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายที่หน้าจั่วอย่างสวยงาม เป็นศาลตัดสินความของทางราชการ ภายในศาลมีแท่นสำหรับเจ้านาย หรือบัลลังก์ของจ่าบ้าน หรือผู้พิพากษา
สมัยโบราณ เมื่อมีคดีความที่จะต้องพิพากษาตัดสินก่อนจะให้การต่อศาล คู่กรณีต้องไปสาบานต่อหน้าหอเล็กๆ ที่กล่าวนี้ คือ ที่สิงสถิตของเจ้าพ่อกว้าน และศาลสถิตยุติธรรมก็พลอยมีชื่อเรียกว่า ศาลเจ้าพ่อกว้านตามไปด้วย
ต่อมามีการสร้างศาลยุติธรรมขึ้นใหม่ (ศาลจังหวัดปัจจุบัน) การชำระคดี จึงได้ย้ายไปทำกันที่ศาลใหม่ ทางการจึงได้รื้อศาลเจ้าพ่อกว้านหลังเดิมมาสร้างขึ้นใหม่ในบริเวณโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย เพื่อเป็นการอนุรักษ์เอาไว้ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2479 และโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยได้ใช้ศาลเจ้ากว้านเป็นสโมสรลูกเสือ และใช้เป็นสถานที่อบรมครูจังหวัด ต่อมาได้ใช้เป็นห้องเรียนของนักเรียน ชั้น ม. 1 นักเรียนบุญวาทย์ครั้งนั้นจึงได้ชื่อว่าเป็นลูกเจ้ากว้านด้วย
ในพ.ศ. 2497 โรงเรียนได้งบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ ซึ่งมีเนื้อที่ครอบคลุมถึงบริเวณศาลเจ้าพ่อกว้าน ดังนั้นศาลเจ้าพ่อกว้านเดิมจึงถูกรื้อถอน บางส่วนของชิ้นไม้ที่ประกอบเป็นศาลถูกนำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์วัดเมืองศาสน์บ้าง วัดพระแก้วดอนเต้าบ้าง และทางโรงเรียนได้สร้างศาลเล็กๆ ขึ้นมาแทน เพื่อเป็นที่สถิตย์ของเจ้าพ่อกว้าน ต่อมาได้ย้ายมาสร้างใหม่ให้ใหญ่โตสวยงามขึ้น ณ บริเวณที่ตั้งปัจจุบัน
ทุกครั้งที่มีงานสำคัญ หรือมีกิจกรรมของโรงเรียน ครูและนักเรียนบุญวาทย์ฯ จะไปบอกกล่าวขอความคุ้มครอง ขอกำลังใจจากเจ้าพ่อกว้าน ทุกคนสำนึกว่า นอกจากความเป็นลูกเจ้าพ่อบุญวาทย์ฯ เลือดแดง - ขาวแล้ว ชาวบุญวาทย์ฯ ยังเป็นลูกเจ้าพ่อกว้านด้วย
เจ้ากว้าน.
ตามที่ปรากฏในหนังสือ "ที่ระลึก วันครบ 60 ปี บุญวาทย์" โดยแหลนน้อย กล่าวไว้ว่า เจ้ากว้าน เป็นเจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง ความสำคัญของเจ้ากว้านคงพอๆ กับเจ้าพ่อหลักเมือง ทั้งนี้สันนิษฐานจากการเซ่นสังเวยทุกครั้งที่มีการสังเวยเจ้าพ่อหลักเมือง จะต้องแบ่งครึ่งหนึ่งของเซ่นไปสังเวยเจ้าพ่อกว้านอยู่เสมอ เมื่อเกิดศึกสงครามทหารจะออกรบ หรือเมื่อตำรวจตามจับผู้ร้ายสำคัญ จะต้องไปบวงสรวงเจ้ากว้านเสียก่อน เครื่องเซ่นมีมีหมูดำปลอด 1 ตัว ไก่คู่ ตีนหมู (สี่ตัว) วัวกีบผึ้ง หางไหม 1 ตัว สมัยก่อนไม่มีที่นั่ง (ม้าขี่คนทรง) การบวงสรวงตกเป็นหน้าที่ของลุงแก่ๆ คนหนึ่ง ชื่อลุงแสน ภวังค์ความศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าพ่อนั้น เป็นที่นับถือตั้งแต่เจ้าผู้ครองนครมาจนถึงราษฏรสามัญ ทุกๆปีจะมีการบวงสรวงเซ่นไหว้ประจำปีในเดือน 9 เหนือ แรม 5ค่ำ ไม่มีการเชิญเข้าทรงและฟ้อนฝี ดังเช่นปัจจุบัน "
วีระชัย แนวบุญเนียร
วีระชัย แนวบุญเนียร อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายการมีส่วนร่วมของประชาชน อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2483
นายวีระชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์ จากสหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาโท สังคมศาสตร์ จากสหราชอาณาจักร และสำเร็จหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
นายวีระชัย รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย ได้รับตำแหน่งสำคัญในกระทรวง อาทิ ผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ผู้ว่าราชการ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดนนทบุรีจังหวัดสงขลา จังหวัดมหาสารคาม รองปลัดกระทรวงมหาดไทย(ฝ่ายความมั่นคง) และอธิบดีกรมโยธาธิการ
ภายหลังจากเกษียณอายุราชการ ได้รับการคัดเลือกเป็นกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายการมีส่วนร่วมของประชาชน จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 สืบเนื่องจากศาลอาญา มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง นายวีระชัย พร้อมกับ พล.ต.อ.วาสนา เพิ่มลาภและนายปริญญา นาคฉัตรีย์ เป็นเวลา 10 ปี และให้จำคุกเป็นเวลา 4 ปี ในคดีที่สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ฟ้องในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ มีความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งปี 2541 มาตรา 24, 42 ประกอบ ป.อาญามาตรา 83 (ร่วมกันทำผิด) ต่อมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จากนั้นจึงได้ยื่นคำร้องเพื่อให้อยู่ในการพิจารณาของศาลฎีกาแต่นายวีระชัย เสียชีวิตลงเสียก่อน
นายวีระชัย ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อคืนวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ด้วยอาการติดเชื้อในปอด และไตวายจากโรคไต สิริอายุได้ 71 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
สถาปัตยกรรมสากล
สถาปัตยกรรมสากล เป็นความพยายามออกแบบสถาปัตยกรรมให้เป็นแบบสากล (International Style) คือสามารถไปก่อสร้างที่ไหนในโลกนี้ ก็ได้โดยเมินเฉยต่อบริบทในช่วงกลางศตวรรษที่20 แต่มิได้ประสบผลสำเร็จ เพราะตอบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยไม่ได้ เนื่องจากไม่สนใจบริบทด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมอันมีเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละถิ่นแต่ละที่
จารุภัทร เรืองสุวรรณ
พลเอก จารุภัทร เรืองสุวรรณ (เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2487) อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายกิจการพรรคการเมือง และเป็นอาของนายจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ อดีตหัวหน้า พรรคเพื่อไทย
ตำแหน่งหน้าที่ราชการในอดีตที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา.
ด้านการบริหารการศึกษา
การร่วมประชุมระหว่างประเทศ.
ได้เข้าร่วมประชุมทางวิชาการระหว่างประเทศหลายครั้ง อาทิ
ปีใหม่ม้ง ที่หมู่บ้านของชาวไทยม้งประเพณีปีใหม่ของพวกเขาตรงกับ วัน ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 1 ของม้ง ซึ่งตรงกับปฏิทินไทยคือ ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 2 หรือ ปฏิทินจีน คือ ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในระยะเวลาระหว่างเดือนธันวาคม-มกราคมของทุกปี ซึ่งในวันปีใหม่นี้ของชาวม้งจัดเป็นงานประเพณีที่ชาวม้งรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ เนื่องจากจะเป็นการพบปะกันระหว่างกลุ่มญาติมีประเพณีขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์และผู้อาวุโส เป็นวันที่หนุ่มๆสาวๆในหมู่บ้านจะได้เลือกคู่ มีการจัดการแข่งขันกีฬาประเพณีและการละเล่นต่างๆ เช่น ลูกข่าง ลูกช่วง และยังมีการแข่งขันล้อเลื่อนไม้ชิงแชมป์ประเทศไทยซึ่งเป็นกีฬาที่ท้าทายน่าสนใจเป็นอย่างมาก
แต่นอกการละเล่นที่สร้างความสนุกสนานแล้วชาวม้งก็ไม่ลืมที่จะทำพิธีกรรมต้อนรับปีใหม่ซึ่งจัดเป็นพิธีกรรมที่ชาวม้งให้ความสำคัญกันมากโดยมี 4 อย่างดังนี้
วันดา.