pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 1274 กุบไลข่านส่งเรือรบ 900 ลำพร้อมไพร่พล 33,000 นายเข้าสู่ทางตอนเหนือของเกาะคีวชู ในจำนวนนี้ส่วนหนึ่งเป็นทหารจากโครยอที่เป็นรัฐบรรณาการของมองโกล การรุกรานครั้งแรกล้มเหลวจากพายุไต้ฝุ่น ฝ่ายมองโกล–โครยอสูญเสียไพร่พลแทบทั้งหมด
ภายหลังความพ่ายแพ้ในการรุกรานครั้งแรก กุบไลข่านล่งคณะราชทูตไปอีกเป็นครั้งที่สามในปี 1279 ซึ่งโฮโจก็ได้สั่งตัดหัวพวกเขาเหมือนครั้งก่อน ทำให้ในปี 1281 กุบไลข่านส่งเรือรบ 4,400 ลำพร้อมไพร่พล 140,000 นายบุกยังฟูกูโอกะ แต่ญี่ปุ่นเองก็เตรียมพร้อมรับมือเป็นอย่างดี หลังจากรบได้เพียงสองศึกและยังไม่มีทีท่าว่าฝ่ายใดจะเพลี่ยงพล้ำ พายุไต้ฝุ่นได้พัดเข้าที่เกาะคีวชูเป็นเวลาถึงสองวัน ทำลายกองเรือของมองโกลพินาศไปเกือบทั้งหมด ทหารมองโกลและโครยอเสียชีวิตกลางทะเลมากกว่าแสนนาย
พายุที่เกิดขึ้นระหว่างการรุกรานทั้งสองครั้งทำให้ญี่ปุ่นขนานนามพายุไต้ฝุ่นนี้ว่า "คามิกาเซะ" (วายุเทพ)
นครฟูกูโอกะ เป็นเมืองพี่น้องกับอีก 7 เมืองได้แก่
ภาษาลอมบาร์ด
ลอมบาร์ด (ชื่อพื้นเมือง: , ขึ้นอยู่กับอักขรวิธี; ) เป็นภาษาที่ถือเป็นภาษาต่อเนื่อง ซึ่งมีผู้พูดหนึ่งล้านคนในอิตาลีตอนเหนือและสวิตเซอร์แลนด์ตอนใต้ โดยเฉพาะพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้นลอมบาร์เดีย และบางพื้นที่ในภูมิภาคใกล้เคียง เช่นฝั่งตะวันออกของแคว้นปีเยมอนเต และฝั่งตะวันตกของแคว้นเตรนติโนของประเทศอิตาลี และรัฐตีชีโนกับรัฐเกราบึนเดินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภาษาลอมบาร์ดเป็นภาษาในกลุ่มภาษาโรมานซ์ ซึ่งอยู่ในกลุ่มกัลโล-โรมานซ์
นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษาลอมบาร์ดในรัฐซังตากาตารีนาของประเทศบราซิลด้วย
ตารางข้างล่างนี้แสดงเสียงที่มีในภาษาลอมบาร์ดทุกสำเนียง
ในภาษาลอมบาร์ดตะวันออก เสียง , กับ รวมเป็นเสียง และเสียง , กับ รวมเป็นเสียง เสียงสุดท้ายมัก debuccalized ไปเป็น
ในแบบตะวันตก มีการเปรียบเทียบความยาวของสระ (เช่น "เพื่อไป" vs "ไปแล้ว" ในภาษามิลาน) แต่แบบตะวันออกมักใช้เฉพาะหน่วยเสียงย่อยสั้น
เมื่อมีรูปสระอักขรวิธีซ้ำกันสองตัวที่แยกกันด้วยยัติภาค ซึ่งหลีกเลี่ยงความสับสนกับสระยาว เช่น "a-a" ใน "ca-àl" "ม้า"
2เอส1
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 (2S1) ขนาด 122 มม. สร้างขึ้นในสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1971 โรงงานในคาร์คอฟ ประเทศยูเครนในปัจจุบัน รถคันแรกถูกเปิดเผยในปี ค.ศ. 1974 ในโปแลนด์ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับรถถัง พีที-76
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 สามารถยิงได้ไกลกว่า 15.2 กิโลเมตร/ 9.4 ไมล์ สามารถบรรทุกกระสุนปืนได้ 40 ลูก กระบอกปืนหมุนได้ 360 องศาโดยใช้ไฟฟ้าหรือแรงคนหมุนได้อีกด้วย และยังสามารถปรับฐานล้อได้กว้างเพิ่มขึ้นอีก 400 มม./ 15.7 นิ้ว หรืออาจจะปรับได้มากกว่านั้นเป็น 670 มม./ 26.4 นิ้ว ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาพพื้นผิวที่ปฏิบัติการซึ่งอาจจะเป็นพื้นหิมะหรือพื้นทราย สามารถวิ่งสะเทินน้ำสะเทินบกได้
สมเด็จพระสังฆราช (ศรี)
สมเด็จพระสังฆราช พระนามเดิม ศรี เป็นสมเด็จพระสังฆราชไทยพระองค์ที่ 2 แห่งกรุงธนบุรี และเป็นพระองค์แรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เสด็จสถิต ณ วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงดำรงตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2325 สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2337 ดำรงตำแหน่งอยู่ 12 ปี น่าจะมีพระชันษาไม่น้อยกว่า 80 ปี
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขึ้นครองราชย์ ณ กรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2325 ได้โปรดเกล้า ฯ ให้คงที่สมณฐานันดรศักดิ์ดังเดิม และไปครองพระอารามตามเดิมด้วย ทรงเห็นว่าเป็นผู้มีความสัตย์ซื่อมั่นคง ดำรงรักษาพระพุทธศาสนาโดยแท้ มิได้อาลัยแก่ร่างกายและชีวิต ควรแก่นับถือเคารพสักการบูชา
พระองค์ทรงเป็นกำลังสำคัญในการชำระและฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า ฯ ทั้งในด้านความประพฤติปฏิบัติของภิกษุสามเณร การบูรณปฏิสังขรณ์พุทธสถาน การชำระตรวจสอบพระไตรปิฎก ตลอดจนการประพฤติปฏิบัติของพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป
ทรงถูกถอดจากตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช.
ครั้นถึง พ.ศ. 2324 อันเป็นปีสุดท้ายแห่งรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี สมเด็จพระสังฆราช (ศรี) ได้ถูกถอดจากตำแหน่งเนื่องจากได้ถวายวิสัชนาร่วมกับ พระพุฒาจารย์​ วัดบางหว้าน้อย (วัดอมรินทราราม) และพระพิมลธรรม​ วัดโพธาราม (วัดพระเชตุพนหรือวัดโพธิ์) เรื่องพระสงฆ์ปุถุชนไม่ควรไหว้คฤหัสถ์ที่เป็นอริยบุคคล เนื่องจากคฤหัสถ์เป็นหินเพศต่ำ พระสงฆ์เป็นอุดมเพศที่สูง เพราะทรงผ้ากาสาวพัสตร์และพระจาตุปาริสุทธิศีลอันประเสริฐ ดังความว่า
“ถึงมาตรว่าคฤหัสถ์เป็นพระโสดาก็ดี แต่เป็นหินเพศต่ำ
อันพระสงฆ์ถึงเป็นปุถุชน ก็ตั้งอยู่ในอุดมเพศอันสูง
เหตุทรงผ้ากาสาวพัสตร์ และพระจตุปาริสุทธิศีลอันประเสริฐ
ซึ่งจะไหว้นบคฤหัสถ์ อันเป็นพระโสดานั้นก็บ่มิควร”
ข้อวิสัชนาดังกล่าวนี้ไม่ต้องพระทัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์จึงให้ถอดเสียจากตำแหน่งพระสังฆราช นำไปเฆี่ยนแล้วให้ไปขนของโสโครกที่วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร แล้วทรงตั้งพระโพธิวงศ์ เป็นสมเด็จพระสังฆราช และตั้งพระพุทธโฆษาจารย์ เป็นพระวันรัต
สมเด็จพระสังฆราชครั้งที่ 2.
ครั้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงปราบดาภิเษกและสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้คืนสู่สมณฐานันดรศักดิ์และพระอารามตามเดิม และสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทตรัสสรรเสริญว่าพระองค์ท่านซื่อสัตย์มั่นคงที่จะรักษาพระศาสนาโดยไม่อาลัยชีวิต ควรเป็นที่นับถือ ต่อไปหากมีข้อสงสัยใดในพระบาลี ก็ให้ถือตามถ้อยคำพระองค์ท่าน แล้วให้รื้อตำหนักทองของเจ้ากรุงธนบุรีนั้นไปปลูกเป็นกุฎีถวาย ณ วัดบางว้าใหญ่
ถึงเดือน 5 ปีขาล จ.ศ. 1156 (พ.ศ. 2337) สมเด็จพระสังฆราช (ศรี) อาพาธถึงแก่มรณภาพ
การทำสังคายนาครั้งแรกในสมัยรัตนโกสินทร์.
งานสังคายนาพระไตรปิฎกในครั้งนี้ นับเป็นการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 2 ของราชอาณาจักรไทย กระทำเมื่อปี พ.ศ. 2331 โดยนำพระไตรปิฎก ที่รวบรวมบรรดาพระไตรปิฎกฉบับที่เป็นอักษรลาว อักษรรามัญ ตรวจชำระแล้วแปลงเป็นอักษรขอม จารึกลงลานประดิษฐานไว้ ณ หอพระมณเทียรธรรม และสร้างคัมภีร์พระไตรปิฎกถวายพระสงฆ์ ไว้ศึกษาทุกพระอารามหลวง เมื่อตอนต้นรัชกาล มาตรวจชำระ โดยอาราธนาสมเด็จพระสังฆราช พระราชาคณะให้ดำเนินการ สมเด็จพระสังฆราชได้เลือกพระราชาคณะฐานานุกรม เปรียญอันดับที่เล่าเรียนพระไตรปิฎกได้พระสงฆ์ 218 รูป กับราชบัณฑิตยาจารย์ 32 คน ทำการสังคายนาที่วัดนิพพานาราม แบ่งพระสงฆ์ออกเป็น 4 กอง ดังนี้
การชำระพระไตรปิฎกครั้งนี้ใช้เวลา 5 เดือน ได้จารึกพระไตรปิฎกลงลานใหญ่ แล้วปิดทองทึบ ทั้งปกหน้าปกหลัง และกรอบ เรียกว่า ฉบับทอง ทำการสมโภช แล้วอัญเชิญเข้าประดิษฐานในตู้ประดับมุก ตั้งไว้ในหอพระมณเทียรธรรม กลางสระในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
สมเด็จพระสังฆราช (ศุข)
สมเด็จพระสังฆราช พระนามเดิม ศุข หรือ สุก เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อปี พ.ศ. 2337 ทรงดำรงตำแหน่งอยู่ 23 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2359 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติในตอนต้นไม่ปรากฏหลักฐาน พระประวัติเมื่อครั้งกรุงธนบุรี เป็นพระราชาคณะที่พระญาณสมโพธ อยู่วัดมหาธาตุ ถึงปี พ.ศ. 2323 เมื่อปลายรัชกาลของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น "พระธรรมเจดีย์" ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้รับการโปรดเกล้า ฯ ให้เป็นที่ "พระพนรัตน" อันเป็นตำแหน่งรองสมเด็จพระสังฆราช
สมเด็จพระสังฆราช (ศุข) ขณะที่ทรงสมณศักดิ์ที่พระพนรัตน ได้เป็นแม่กองชำระพระวินัยปิฎก ในครั้งที่มีการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2331 ทรงรอบรู้แตกฉานในพระไตรปิฎก ทรงจัดระเบียบการสอบพระปริยัติธรรมเพื่อเป็นเปรียญ แบบ 3 ชั้น คือ เปรียญตรี เปรียญโท และเปรียญเอก
ในปี พ.ศ. 2336 เมื่อสมเด็จพระสังฆราช (ศรี) สิ้นพระชนม์ จึงโปรดตั้งเป็นสมเด็จพระสังฆราช และได้เป็นพระอุปัชฌาย์ในคราวผนวชสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กรมพระราชวังหลัง เจ้าฟ้ากรมขุนเสนานุรักษ์
ใน สมัยของพระองค์ ได้มีการส่งสมณทูตไทยไปสืบข่าวพระศาสนา ณ ลังกาทวีป เป็นครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2358 หลังจากที่ว่างเว้นมา 60 ปี จากสมัยกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระสังฆราช (สุก) สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธ แรม 11 ค่ำ เดือน 6 ปีชวด จ.ศ. 1178 (ตรงกับวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2359) เวลา 2 โมงเช้า
สมเด็จพระอริยวงษญาณ (สุก ญาณสังวร)
สมเด็จพระอริยวงษญาณ พระนามเดิม สุก เป็นสมเด็จพระสังฆราชไทยพระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ได้รับการสถาปนาเมื่อปี พ.ศ. 2363 อยู่ในตำแหน่ง 3 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2365 พระชันษาได้
พระองค์ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนยี่ ปีฉลู จ.ศ. 1095 ตรงกับวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2276 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งอาณาจักรอยุธยา ในสมัยกรุงธนบุรี ได้เป็นพระอธิการอยู่วัดท่าหอย แขวงรอบกรุงเก่า มีพระเกียรติคุณในทางวิปัสสนาธุระ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดให้นิมนต์พระองค์มาอยู่ที่วัดพลับ (วัดราชสิทธารามราชวรวิหาร) และให้เป็นพระราชาคณะที่"พระญาณสังวรเถร" พระองค์เป็นพระอาจารย์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า ตั้งแต่ยังอยู่ที่วัดท่าหอย การที่โปรดให้นิมนต์มาอยู่ที่วัดพลับ ก็เนื่องจากเป็นวัดสำคัญฝ่ายอรัญวาสีของกรุงธนบุรี ซึ่งต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้รับพระราชทานชื่อใหม่ว่าวัดราชสิทธาราม
ปี พ.ศ. 2359 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่"สมเด็จพระญาณสังวร" นับว่าเป็นตำแหน่งพิเศษในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ที่พระราชทานแก่พระเถระผู้ทรงคุณทางวิปัสสนาธุระโดยเฉพาะ เมื่อสมเด็จพระสังฆราช (มี) สิ้นพระชนม์ เดิมทรงพระราชดำริจะตั้งสมเด็จพระพนรัตน (อาจ) วัดสระเกศ เปนสมเด็จพระสังฆราช แต่ภายหลังสมเด็จพระพนรัตนต้องอธิกรณ์จนถูกถอดจากสมณศักดิ์ แล้วทรงพระราชดำริว่า สมเด็จพระญาณสังวรเปนสมเด็จพระราชาคณะผู้ใหญ่ และเปนพระอาจารย์ที่เคารพในพระราชวงศ์ ในวันพฤหัสบดีที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2363 จึงโปรดให้แห่มาสถิต ณ วัดมหาธาตุ เมื่อถึงวันพฤหัสบดีที่ 7 ธันวาคม ศกนั้น จึงทรงตั้งเปนสมเด็จพระสังฆราช
เมื่อครั้งเกิดอหิวาตกโรคระบาดในกรุงเทพฯ เมื่อปี พ.ศ. 2363 มีผู้คนเสียชีวิตมากมาย ประมาณถึง สามหมื่นคนเศษ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงให้ตั้งพระราชพิธีอาพาธพินาศ โดยพระองค์ทรงศีลและให้ตั้งโรงทาน ส่วนสมเด็จพระสังฆราชทรงให้สังคายนาบทสวดมนต์ในพระราชพิธีดังกล่าว
ชาวบ้านทั่วไปมักเรียกพระองค์ว่า "พระสังฆราชไก่เถื่อน" เพราะร่ำลือกันว่า ทรงช่ำชองวิปัสสนาธุระถึงขนาดทำให้ไก่ป่าเชื่องด้วยอำนาจพรหมวิหารได้
ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชอยู่ 1 ปีกับ 10 เดือน สิ้นพระชนม์เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 10 ขึ้น 13 ค่ำ ปีมะเมีย พ.ศ.2365 มีพระชนมายุ 89 พรรษา
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระราชทานพระโกศทองใหญ่ให้ทรงพระศพ เมื่อตั้งที่พระเมรุท้องสนามหลวง พระโกศองค์นี้ นอกจากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกับพระบรมวงศานุวงศ์ที่พระเกียรติยศสูงบางพระองค์ มีปรากฏว่าได้ทรงแต่พระศพสมเด็จพระสังฆราชพระองค์นี้พระองค์เดียว นับเป็นการถวายพระเกียรติอย่างสูงด้วยเหตุที่ทรงเป็นที่เคารพนับถืออย่างยิ่งนั้นเอง
สมเด็จพระอริยวงษญาณ (ด่อน)
สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช มีพระนามเดิมว่า ด่อน เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2365 ดำรงตำแหน่ง 20 ปีสิ้นพระชนม์ เมื่อปี พ.ศ. 2385 สิริพระชันษาได้ 81 ปี
พระประวัติในตอนต้นไม่พบรายละเอียด มีแต่เพียงว่าประสูติในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2304 ได้เป็นที่ "พระเทพโมลี" อยู่ที่วัดหงส์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้เป็นที่ "พระพรหมมุนี" ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นที่ "พระพิมลธรรม" เมื่อปี พ.ศ. 2359 ต่อมาได้เลื่อนเป็น "สมเด็จพระพนรัตน์" ในรัชกาลเดียวกัน ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์สุดท้ายที่สถิต ณ วัดมหาธาตุ เป็นพระราชอุปัธยาจารย์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งผนวชเมื่อปี พ.ศ. 2367
ในช่วงปลายสมัยของสมเด็จพระสังฆราช ได้มีการชำระความภิกษุที่ประพฤติอนาจารครั้งใหญ่ ได้ตัวมาชำระสึกเสียจำนวนมาก ประมาณถึง 500 รูปเศษ ที่หนีไปก็มีจำนวนมาก และพระราชาคณะก็เป็นปาราชิกหลายรูป นับเป็นการชำระสะสางอลัชชีในคณะสงฆ์ครั้งใหญ่ที่สุดของกรุงรัตนโกสินทร์ แสดงให้เห็นถึงความเสื่อมโทรมของคณะสงฆ์ในยุคนั้น และในขณะเดียวกัน ก็แสดงให้เห็นถึงความเอาพระทัยใส่ในการคณะสงฆ์ของพระมหากษัตริย์อย่างจริงจัง
โอ๊ทส์! ทาทาเกะ! โอเอนดัน!
2เอส3
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส3 (2S3 Akatsiya) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 152 มม.ที่ถูกสร้างขึ้นโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ซึ่งได้รับการพัฒนามาจาก ดี-20 ขนาด 152 มม./ 5.98 นิ้ว และใช้เครื่องยนต์แบบผสม ซึ่งในเวลาปกติจะใช้น้ำมันดีเซลและในช่วงเวลาฉุกเฉินสามารถใช้เชื้อเพลิงชนิดอื่น ป้อมปืนหมุนได้ 360 องศา และปรับใช้ปืนต่อต้านอากาศยานได้ กระบอกปืนขนาด 152 มม. ทำให้ยิงได้ไกลกว่า 30 กิโลเมตร / 18.6 ไมล์
ในปี ค.ศ. 1991 ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส3 มีประจำการในโซเวียตกว่า 2,012 คัน ในโซเวียตตะวันตก มีมากรองจากปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 และมีการใช้งานในอีกกว่า 14 ประเทศทั่วโลก
2เอส5
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส5 (2S5 Giatsint-S) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 152 มม./ 5.98 นิ้ว ซึ่งเป็นรถยิงปืนใหญ่รุ่นแรกๆของสหภาพโซเวียต โดยตัวรถมีเกราะหนาเพียง 15 มม./ 0.59 นิ้ว แต่ใช้เจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการได้ถึง 5 นาย เครื่องยนตเป็นแบบผสมใช้เชื้อเพลิงดีเซลในเวลาปกติและเชื้อเพลิงชนิดอื่นในเวลาฉุกเฉิน
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส5 ใช้งานในปี ค.ศ. 1974 แต่องค์การนาโตไม่เคยรับรู้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1981 โดยทางการสหรัฐฯ ซึ่งใช้ชื่อว่า เอ็ม1981
เอ็งโกว
เอ็งโกว เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก
เดิมที เอ็งโกว คือ สนมเล้าแห่งราชันย์ทักษิณ เมื่อครั้งที่เฮ้งเต็งเอี้ยงไปต้าหลี่เพื่อถ่ายทอดวรยุทธ์ให้ราชันย์ต้วนตี่เฮง เขาได้ให้จิวแป๊ะทงติดตามไปด้วย ซึ่งในตอนนั้นจิวแป๊ะทงก็แอบไปมีสัมพันธ์กับสนมเล้าเข้าจนมีลูกชายด้วยกันคนหนึ่ง เมื่อราชันย์ต้วนทราบเรื่องก็เมินเฉยกับสนมเล้า จนเกิดเรื่องเมื่อฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ คิ้วเชยยิ่ม ปลอมตัวลอบเข้ามาทำร้ายลูกชายของนางกับจิวแป๊ะทงจนบาดเจ็บสาหัส สนมเล้าจึงไปขอให้ต้วนตี่เฮ้งใช้ดรรชนีสุริยันรักษาลูกชายของตน แต่ต้วนตี่เฮ้งปฏิเสธ จนกระทั่งลูกของนางตาย สนมเล้าจึงโกรธแค้นต้วนตี่เฮง แต่วรยุทธ์สู้ไม่ได้ จึงลั่นวาจาไว้ว่าวันใดที่นางคืนกำไลหยกให้ต้วนตี่เฮง วันนั้นนางจะกลับมาแก้แค้นให้ลูก แล้วนางก็จากไปเก็บตัวฝึกวิชาอยู่ที่บึงทมิฬ และเปลี่ยนชื่อเป็น "เอ็งโกว" บึงทมิฬเป็นบ่อโคลนที่กว้างลึกมาก ผู้มีวิชาตัวเบาสูงส่งก็ยากที่จะเข้าไป เอ็งโกวอยู่ที่บึงนี้กับจิ้งจอกเก้าหางคู่หนึ่ง ปิดตัวไม่สนใจเรื่องราวภายนอก มีวิชาศรเหมันต์ กับพลังปลาไหล ภายหลังเมื่อทราบความจริงว่าคิ้วเชยยิ่มเป็นคนฆ่าลูกชายตนจึงสาบานจะแก้แค้นให้ได้ ในชีวิตนี้นางตั้งใจอยู่สองอย่างคือ แก้แค้นให้ลูกชาย และได้พบจิวแป๊ะทงอีกครั้ง
2เอส19
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส19 (2S19 Msta) เป็นรุ่นใหม่ที่เข้ามาแทนที่ 2เอส3 และ 2เอส5 ในช่วงปี ค.ศ. 1985 ซึ่งเก่าและล้าสมัย
2เอส19 เป็นปืนใหญ่อัตตาจรที่นำเอารถถัง ที-72 และ ที-80 มารวมเข้าด้วยกัน โดยใช้แคร่จาก ที-80 และใช้เครื่องยนต์จาก ที-72
กระบอกปืนหมุนได้ 360 องศา ใช้ได้ทั้งแรงหมุนและไฟฟ้า ระยะการยิงสามารถยิงได้ไกลกว่า 15 กิโลเมตร / 9.3 ไมล์ บรรทุกกระสุนได้ 40 ลูก
2เอส19 มีการส่งออกอย่างกว้างขวาง ในช่วงปี ค.ศ. 2000 มีราคาตกค้นละ 1.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ตรังกานู
ปะลิส
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต เป็นราชทินนามบรรดาศักดิ์ไทย ซึ่งสามารถหมายถึง
เอฟวี433 แอ็บบอท เอสพีจี
ปืนใหญ่สนาม เอฟวี 433 หรือ ปืนใหญ่อัตราจร "แอ็บบอท"  เป็นปืนใหญ่อัตตาจรแบบหนึ่งจากเอฟวี 432 เอเอฟวีของกองทัพบกอังกฤษ มันใช้โครงสร้างของเอฟวี 430 มากแต่ก็มีป้อมปืนที่หมุนได้รอบด้าน ปืนขนาด 105 มม. ของมันทำให้มันโดดเด่น
ชื่อจริงๆ ของมันคือ"อุปกรณ์ปืน 105 ม.ม. แอล109 (แอ็บบอท)" ("Gun Equipment 105mm L109 (Abbot))" แอล109 ถูกใช้น้อยมากอาจเนื่องมาจากเพื่อลดความสับสนกับเอ็ม109 ขนาด 155 มม. ที่อังกฤษนำมาใช้ในปีเดียวกัน เอฟวี433 ใช้ขุมกำลังที่แตกต่างจากเอฟวี430 รุ่นอื่น ๆ
ยิ่งศักดิ์
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร)
พลเอก เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) (21 เมษายน พ.ศ. 2410 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2504) อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหม ระหว่าง 1 เมษายน พ.ศ. 2465 - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2469 รับตำแหน่งสืบต่อจากเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (หม่อมราชวงศ์อรุณ ฉัตรกุล)
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2410 ณ จวนเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ซึ่งเดิมเป็นวังเจ้านคร จังหวัดนครศรีธรรมราช (ปัจจุบันเป็นศาลากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช ) เป็นบุตรคนที่ 5 ของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (หนู ณ นคร) และเป็นบุตรคนเดียว ที่เกิดกับหม่อมนิ่ม ณ นคร
พี่น้องต่างมารดา ของท่านเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต มีจำนวน 18 คน ดังนี้
ในวัยเยาว์ ได้ศึกษาหนังสือไทยและขอม ในสำนักเรียนครูคง เมืองนครศรีธรรมราช กับเรียนวิชาเลขไทย ในสำนักขุนกำจัดไพริน (เอี่ยม) จนถึงอายุ 13 ปี เมื่อได้ตัดจุกแล้ว ก็บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดพระธาตุเมืองนครศรีธรรมราช ต่อมาย้ายไปอยู่วัดใหม่กาแก้ว มีพระครูเทพมุนี (แก้ว) เป็นอุปัชฌาย์
ถึงปี พ.ศ. 2423 สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ได้ออกไปเมืองนครศรีธรรมราช จึงขอตัวท่านให้เข้ามารับราชการกับท่านที่กรุงเทพฯ ต่อมาก็ได้อยู่กับเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) และได้ถวายตัวเข้าเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบก (ปัจจุบันคือโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า) เมื่อ พ.ศ. 2431 เป็นนักเรียนนายร้อย เลขประจำตัว 3 ของประเทศไทย ได้ศึกษา ณ พระราชวังสราญรมย์ จนสำเร็จการศึกษา และเลื่อนยศเป็นร้อยตรี เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2432
หลังจากนั้นจึงรับราชการด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และความสามารถ จนมีความเจริญในราชการเป็นลำดับ คือ เป็นปลัดทัพบก ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2446, เป็นปลัดทูลฉลองกระทรวงกลาโหม ใน พ.ศ. 2453 , เป็นผู้รั้งตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงกลาโหม ใน พ.ศ. 2464 จนได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีกระทรวงกลาโหมในที่สุด เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465
ในระหว่างรับราชการ ได้เคยรับพระบรมราชโองการให้เป็นหัวหน้า ออกไปตรวจการที่ภาคพายัพ เพื่อจัดตั้งกองทหารในภาคนี้ และทำการปราบเงี้ยว ครั้งหนึ่ง เมื่อ พ.ศ. 2445 ต่อมาในปี พ.ศ. 2450 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เดินทางออกไปดูการประลองยุทธใหญ่ ที่ประเทศญี่ปุ่น และเมือ พ.ศ. 2453 ก็โปรดฯให้เป็นผู้ไปไต่สวนพวกจีน ที่จังหวัดแพร่ ซึ่งรวมตัวจะไปช่วยพวกกบฏที่ประเทศจีนกบฏ ร.ศ. 130 นอกจากนี้ ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง องคมนตรี ทั้งในรัชกาลที่ 6 และสืบมาถึงรัชกาลที่ 7 ด้วย
ท่านเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2469 เพราะป่วย หลังจากนั้นก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ ณ บ้านของท่านซึ่งได้รับพระราชทาน ชื่อ "บ้านมหาโยธิน" ที่ถนนวิทยุ กรุงเทพฯ และบริจาคเงินบำรุงศาสนวัตถุ เช่นสร้างโบสถ์, ศาลาการเปรียญ, หล่อพระประธาน ไว้ประดิษฐานยังวัดทั้งในกรุงเทพฯ และบ้านเดิม นครศรีธรรมราช หลายคราว
อนึ่ง เมื่อมีการพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว นั้น ท่านเมื่อครั้งเป็น พลโท พระยาวรเดชศักดาวุธ ได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานนามสกุลด้วยผู้หนึ่ง ทรงพิจารณาเห็นว่า วงศ์สกุลของท่าน ล้วนแต่ได้ดีมีชื่อเสียงกันจากนครศรีธรรมราชแทบทั้งนั้น จึงพระราชทานให้นามสกุลว่า "ณ นคร" (na Nagara) โดยมีคำว่า "ณ" เทียบกับคำว่า "De" ของสกุลขุนนางฝรั่ง สกุลนี้ได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2456
ด้านครอบครัว เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต สมรสกับท่านผู้หญิงเลียบ ธิดาหลวงสุนทรสินธพ (จอ ปัจฉิม) มีบุตร-ธิดารวม 4 คน คือ
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ถึงอสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2504 และ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันอังคารที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505
พลเอก เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เอเอ็มเอ็กซ์-10 อาร์ซี
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม ตั้งอยู่ในนครโฮจิมินห์
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตถือกำเนิดขึ้นเมื่อต้นทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473-2482) โดยรัฐบาลภายใต้อาณัติของฝรั่งเศสได้สร้างสนามบินขนาดเล็กขึ้นในหมู่บ้านเตินเซินเญิ้ต จึงเป็นที่รู้จักในชื่อว่า สนามบินเตินเซินเญิ้ต และเมื่อกลางปี พ.ศ. 2499 ทางสหรัฐอเมริกาได้สร้างทางวิ่งความยาว 2,160 เมตรและอาคารสนามบิน ซึ่งได้กลายเป็นท่าอากาศยานนานาชาติสำหรับเวียดนามใต้ ในช่วงสงครามเวียดนาม ฐานทัพอากาศเตินเซินเญิ้ตได้เป็นฐานทัพสำคัญทั้งของสหรัฐอเมริกาและกองทัพอากาศเวียดนามใต้ และก่อนปี พ.ศ. 2518 ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตยังเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้มาใช้บริการมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เครื่องบินโบอิง 747-400 ของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ UA869 ได้ร่อนลงสู่โฮจิมินห์ซิตี ถือเป็นสายการบินแรกของสหรัฐอเมริกาที่บินสู่เวียดนาม หลังจากเที่ยวบินสุดท้ายของสายการบินแพนแอม ในช่วงที่กรุงไซ่ง่อนล่มสลายลง จากข้อมูลทางสถิติ ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานมีผู้โดยสารเข้าออกราว 8.5 ล้านคน และมีเที่ยวบินทั้งขาเข้าและขาออกรวม 64,000 เที่ยว และเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีการบันทึกไว้ว่า ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับเที่ยวบินต่างประเทศถึง 2 ใน 3 จากที่มีในท่าอากาศยานทั้งหมดในเวียดนาม
ปืนใหญ่อัตตาจร เอ็ม107
ปืนอัตตาจร M107 175 มม. ถูกใช้โดยกองทัพสหรัฐฯ ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1960 ถึงปลายทศวรรษ 1970 มันเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลปืนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยตนเองซึ่งรวมถึง M110 ด้วย มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้การสนับสนุนการยิงระยะไกลในระบบขนส่งทางอากาศ มันยังถูกส่งออกไปยังประเทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศ เช่น เยอรมนี เกาหลีใต้ สเปน กรีซ อิหร่าน อิสราเอล อิตาลี เนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร และตุรกี ประวัติการใช้งานของ M107 ใน กองทัพสหรัฐ ถูกจำกัดไว้เฉพาะในสงครามเวียดนาม มันยังเห็นการใช้งานในการต่อสู้อย่างกว้างขวางในอิสราเอล M107 ใช้ส่วนประกอบหลายอย่างร่วมกัน และในหลายครั้งถูกแทนที่ด้วยปืนครก M110 203 มม. รุ่นที่ใหม่กว่า แม้ว่าจะปลดประจำการจากสหรัฐในช่วงปลายทศวรรษ 1970 แต่ยังคงประจำการกับกองทัพบางส่วนในปี 2019
ประวัติการออกแบบและการผลิต.
ในช่วงทศวรรษ 1950 ปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 203 มม. ที่ใช้เครื่องยนต์ของกองทัพบกสหรัฐฯ คือ M55 โดยอิงจากโครงเครื่องและป้อมปืนของปืนอัตตาจร M53 155 มม. ซึ่งใช้ส่วนประกอบบางส่วนจากรถถัง M48 น้ำหนักของ M55 ที่ 44 ตัน ห้ามขนส่งทางอากาศและเครื่องยนต์เบนซินของมันถูกจำกัดระยะไว้ที่ประมาณ 260 กม. รวมทั้งอันตรายจากการระเบิดในการรบ
สิ่งนี้ทำให้กองทัพสหรัฐฯ ออกข้อกำหนดสำหรับชุดระบบปืนใหญ่อัตตาจรรุ่นใหม่ รุ่นใหม่ต้องเบาลง เพื่อให้สามารถขนส่งทางอากาศได้ และยังคงสืบทอดพาหนะหลายคันจากแชสซีเดียวกัน เพื่อลดความซับซ้อนในการบำรุงรักษาและการฝึกอบรม บริษัท Pacific Car and Foundry (Paccar) ได้พัฒนาต้นแบบหลายรุ่น ปืนอัตตาจร 175 มม. T235 และปืนครกขับเคลื่อนด้วยตนเอง 203 มม. T236 ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซล และนอกจากอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ต่างกัน ยังเป็นพาหนะชนิดเดียวกันโดยพื้นฐานแล้ว พวกมันเป็นที่รู้จักในกองทัพสหรัฐ ในชื่อ M107 และ M110 ในปี 2505 และ 2506 ตามลำดับ
Paccar ได้รับสัญญาการออกแบบ M107 และ M110 และการเสนอราคาการผลิตเบื้องต้นจาก Detroit Arsenal สิ่งนี้อิงตามคุณสมบัติหลักที่ได้รับการจดสิทธิบัตรของ M55 เครื่องปรับสมดุลก๊าซ ซึ่งปรับปรุงความสมดุลของลำกล้องปืน ทำให้ปืนสามารถยกขึ้นได้ง่ายขึ้น (ซึ่งเชื่อมโยงกับลูกตุ้มที่ควบคุมด้วยระบบไฮดรอลิก) กลไกวงล้อที่ได้รับการปรับปรุงเพื่อปรับปรุงการเล็ง การออกแบบกลไกการหดตัวของไฮดรอลิกใหม่ และช่วงล่างของแชสซีที่ควบคุมด้วยระบบไฮดรอลิกค้ำยันเมื่อปืนถูกยิง อีกสองบริษัทผลิต M107: FMC ระหว่างปี 1965 ถึง 1980 และ Bowen-McLaughlin-York
M107 จำนวนมากถูกสร้างขึ้นใหม่ในชื่อ M110A2
เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์
เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์  เป็นปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรขนาด 105 ม.ม.ของอเมริกา นำมาใช้ครั้งแรกในต้นทศวรรษ 1960
เอ็ม108 มีขุมกำลังเป็นเครื่องยนต์ดีเซลแบบดีทรอยท์ 8วี-71ที 8 ลูกสูบ ใช้ป้อมปืนแบบเดียวกับเอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์ขนาด 155 ม.ม. และมีส่วนประกอบเหมือนกับเอ็ม113 เอ็ม108 ถูกเลิกใช้ไม่นานหลังจากอเมริกาเข้าแทรกแซงในสงครามเวียดนาม เมื่อเอ็ม109 นั้นเป็นที่มองว่าได้เปรียบกว่าสำหรับสงครามยุคใหม่
มีการใช้ เอ็ม108 ในหลายประเทศของกลุ่มนาโต้
เนื้อที่
เอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์
เอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์  เป็นปืนใหญ่อัตตาจรสัญชาติอเมริกันขนาด 155 ม.ม.ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในต้นทศวรรษ 1960 มันได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนถึงรุ่นในปัจจุบันคือเอ็ม109เอ6 พาลาดิน ปัจจุบันถูกใช้เพียงกองทัพสหรัฐฯ เท่านั้น สหรัฐฯ ยังคงมีเอ็ม109เอ5 จำนวนมากอยู่ในประจำการ ตระกูลเอ็ม109 เป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยตามกองพลยานเกราะของโลกตะวันตก
กองทัพอังกฤษได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยเอเอส-90 กองกำลังติดอาวุธในยุโรปจำนวนมากได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยพีซีเอช 2000 ของเยอรมนี ซึ่งดีเหนือกว่าเอ็ม109 ในหลายๆ ด้าน การพัฒนาที่สำคัญของเอ็ม109 เกิดขึ้นโดยสหรัฐฯ และสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยการยกเลิกโครงการครูเซเดอร์ในสหรัฐฯ พาลาดินยังคงเป็นปืนใหญ่อัตตาจรหลักของกองทัพบกสหรัฐฯ ไปอีกหลายปี จนกระทั่งจะมีโครงการใหม่ของสหรัฐฯ ที่จะเริ่มในปี พ.ศ. 2551–2553
ลูกเรือของเอ็ม109 จะประกอบด้วยหัวหน้า พลขับ พลปืนสามนายที่ต้องเตรียม บรรจุ และยิง และพลปืนอีกสองนายที่จะเป็นคนเล็งปืนใหญ่ พลปืนจะเล็งปืนไปทางซ้ายขวา โดยที่อีกคนจะเล็งขึ้นลง เอ็ม109เอ6 พาลาดินนั้นต้องการพลปืนเพียงหนึ่งนายและคนบรรจุกระสุนสองนาย
เอ็ม 110
อากิระ คูชิดะ
อากิระ คูชิดะ  เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2489 ที่จังหวัดคานางาวะ เป็นนักร้องชายชาวญี่ปุ่น ส่วนใหญ่จะร้องเพลงภาพยนตร์แนวโทกูซัตสึ และการ์ตูนแอนิเมชั่น ส่วนเพลงประกอบที่ผู้ฟังคุ้นที่สุดคือ ขบวนการสุริยะ ซันวัลคัน, คินนิคุแมน และ ตำรวจอวกาศเกียบัน ส่วนชื่อเล่นจริงๆ นั้นไม่มี แต่แฟนเพลงตั้งชื่อให้ว่า "คุชชี่"
เขาเข้าสู่วงการเพลงครั้งแรก โดยเป็นสมาชิกกลุ่มนักร้องในรายการ Stage 101 ทางสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคเมื่อปี 1969 และได้ออกซิงเกิลแรก "คะรัปโปะ โนะ เซอิชุน"(からっぽの青春)ในสังกัดโตชิบาอีเอ็มไอในปีเดียวกันด้วย สำหรับผลงานเพลงภาพยนตร์โทคุซัตสึเรื่องแรกที่เขาได้ร้องเพลงประกอบคือภาพยนตร์ซูเปอร์เซนไท ซันวัลคัน เมื่อปี 1981 และเป็นที่รู้จักของแฟนๆมากขึ้น เมื่อเขาได้ร้องเพลงประกอบในเรื่อง ตำรวจอวกาศเกียบัน จนทำให้เขามีผลงานเพลงประกอบอนิเมะและโทคุซัตสึหลายๆเรื่องจนถึงปัจจุบันนี้
สัดส่วนทอง
สัดส่วนทองคำ
สมาคมเนชันแนลจีโอกราฟฟิก
MAZ-543 / MAZ-7310 "อูราแกน" (/Hurricane) เป็นรถยิงขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เป็นรถบรรทุกขับเคลื่อน 8 ล้อ ที่ออกแบบและผลิตโดยบริษัท MAZ (Minsk Automobile Plant) ในเบลารุส มีสายการผลิตตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 โดยเปิดเผยสู่สาธารณะตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 ในพิธีสวนสนามของโซเวียตที่จัตุรัสแดง โดยเป็นส่วนหนึ่งของระบบขีปนาวุธ SS-1c สกั๊ด (9K72 Elbrus) มีรหัสการผลิต 9P117
ในปี ค.ศ. 1974 โซเวียตได้เปิดเผยรถต้นแบบ MAZ-543 รุ่นใหม่ ใช้รหัสว่า MAZ-7310 เริ่มสายการผลิตตั้งแต่ ค.ศ. 1976 และพัฒนาเป็น MAZ-7313 ในปี ค.ศ. 1983
รายชื่อนิตยสารในประเทศไทย
นี่คือ รายชื่อนิตยสารในประเทศไทย
Star group
กะหรี่พัฟ
รายชื่อนักวาดการ์ตูน
โอโลริน
มิธรันเดียร์
เสือโคร่งขาว
"ความหมายอื่น ดูที่: เสือขาว"
เสือโคร่งขาว  เป็นลักษณะพิเศษประการหนึ่งของเสือโคร่ง ที่เป็นโดยมากในชนิดย่อยเสือโคร่งเบงกอล
โดยมีรูปร่างลักษณะเหมือนกับเสือโคร่งเบงกอลทุกประการ เพียงแต่มีลักษณะเด่น คือ แต่มีขนพื้นสีขาวและลายสีน้ำตาลเข้ม ม่านตาสีฟ้า จมูกสีชมพูและสีขาวครีม ซึ่งเกิดจากการผิดปกติของยีน โดยมิใช่สัตว์เผือกโดยแท้จริง (albino) แต่เป็นอาการผิดปกติที่ผิวหนังมีจำนวนเม็ดสีน้อย ที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (leucism)
เสือโคร่งขาวเบงกอลตัวแรกที่มีประวัติบันทึกไว้ในธรรมชาติ พบที่ประเทศอินเดีย ในรอบ 100 ปี พบเพียง 12 ตัวเท่านั้น ปัจจุบันพบได้น้อยมากในธรรมชาติ และด้วยความโดดเด่นในสีผิวจึงนิยมแสดงไว้ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ มีการนำไปเพาะเลี้ยงในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา จนมีแพร่ขยายพันธุ์ออกลูกในที่เลี้ยง ปัจจุบันมีเสือโคร่งขาวประมาณ 200 ตัว ส่วนใหญ่อยู่ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งในประเทศไทยด้วย