pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจนคินส์เป็นผู้แสดงนำหญิง "Wonder Woman"กัล กาด็อต, Lynda Carter และ Diane Nelson ประธานบริษัท ดีซี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และ Cristina Gallach เลขาธิการทั่วไปขององค์การสหประชาชาติ (UN) ได้ปรากฏตัวที่สหประชาชาติในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ในงานครบรอบ 75 ปี "Wonder Woman" เพื่อให้ความสำคัญตัวละคร โดย UN ให้เกียรติตัวละคร Wonder Woman เป็นทูตกิตติมศักดิ์ในการส่งเสริมความสามารถของผู้หญิงและเด็กหญิงเพิ่มมากขึ้น" ท่าทีนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อปลุกจิตสำนึกตามเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนฉบับที่ 5 ขององค์การสหประชาชาติ ซึ่งพยายามทำให้มีความเท่าเทียมทางเพศ และช่วยให้ผู้หญิงและเด็กหญิงประสบความสำเร็จภายในปี 2030 อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการประท้วงจากภายใน UN เอง ร้องเรียนพัน กี-มุน เลขาธิการสหประชาชาติว่าตัวละครนั้น "ไม่ครอบคลุมความหลากลายทางวัฒนธรรม หรืออ่อนไหว" และอาจถูกใช้ในการมุ่งเป้าคัดค้านผู้หญิงได้ เรื่องนี้จึงเป็นผลให้ตัวละครถูกปลดออกจากการแต่งตั้ง และโครงการสิ้นสุดวันที่ 16 ธันวาคม
ใน ค.ศ. 2007 เจนคินส์แต่งงานกับ Sam Sheridan อดีตนักดับเพลิงและผู้เขียนหนังสือ "A Fighter's Heart" เธอและสามีมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน และพักอยู่ในซานตาโมนิก้า, แคลิฟอร์เนีย
ในปี 2004 เจนคินส์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best First Feature) โดย Independent Spirit Award จากภาพยนตร์ "Monster" และได้รับเหรียญเกียรติยศ Franklin J. Schaffner Alumni จากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ในปี 2011 เจนกินส์ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลเอ็มมี ประเภทซีรีส์ดราม่ายอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ "The Killing" เธอได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิง 2 รางวัล การกำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี 2012 โดยสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา (Directors Guild of America, DGA) และรางวัลการกำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ซีรีส์ จากภาพยนตร์ "The Killing" และภาพยนตร์ "Five"นอกจากนี้ในเดือนมกราคม 2012 เธอได้รับรางวัลการกำกับยอดเยี่ยมในสาขาซีรีส์ดราม่า โดย DGA จากภาพยนตร์ "The Killing"
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 2 เรื่องของ แพตตี เจนกินส์
สโมสรกีฬาอัลอะฮ์ลี
สโมสรกีฬาอัลอะฮ์ลี (อารบิก: النادي الأهلي للألعاب الرياضية) (El Nady El Ahly El Riadyสโมสรกีฬาแห่งชาติ) เป็นสโมสรกีฬาตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ มีชื่อเสียงในด้านทีมฟุตบอลซึ่งกำลังแข่งขันในอียิปเตียนพรีเมียร์ลีก ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศ อัลอะฮ์ลีก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1907 จากการรวมกลุ่มของนักศึกษาในไคโร
อัลอะฮ์ลีชนะเลิศลีกในประเทศ 40 สมัย, ถ้วยในประเทศ 36 สมัย และถ้วยซูเปอร์คัพอีก 10 สมัย จึงเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอียิปต์ นอกจากนี้ อัลอะฮ์ลียังไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุดอีกด้วย
ส่วนในรายการระหว่างประเทศ อัลอะฮ์ลีชนะเลิศซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก 8 สมัย, ซีเอเอฟคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 1 สมัย, ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ 6 สมัย, แอฟริกันคัพวินเนอร์สคัพ 4 สมัย, ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรแอโฟร-เอเชีย 1 สมัย, ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาหรับ 1 สมัย, อาหรับคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย และอาหรับซูเปอร์คัพ 2 สมัย นอกจากนี้ยังได้เหรียญทองแดงในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2006
คู่ปรับที่สำคัญคือ Zamalek SC ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่าไคโรดาร์บี โดยเกิดจากความขัดแย้งที่ว่าสโมสรไหนประสบความสำเร็จมากที่สุดในอียิปต์และแอฟริกา ทั้งอัลอะฮ์ลี และ Zamalek ถูกสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกากำหนดให้เป็นสโมสรอันดับที่ 1 และ 2 ของแอฟริกาตามลำดับ ทั้งสองสโมสรตั้งอยู่ในเขตมหานครไคโรด้วยกันทั้งคู่ นัดที่ทั้งคู่พบกันจะได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก จนต้องมีการถ่ายทอดสดไปยังประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคแอฟริกาเหนืออีกด้วย
อิศอม อัลฮะเฎาะรี
อิศอม อัลฮะเฎาะรี (; เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวอียิปต์ และเป็นกัปตันทีมของสโมสรฟุตบอลอัลตะอาวุนในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก และทีมชาติอียิปต์ เขาได้รับฉายาว่า "เขื่อนยักษ์"
อัลฮะเฎาะรีใช้ช่วงเวลาส่วนใหญ่ลงเล่นให้กับอัลอะฮ์ลี ซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกอียิปต์ 8 สมัย, อียิปต์คัพ 4 สมัย, อียิปเตียนซูเปอร์คัพ 4 สมัย, ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก 4 สมัย, ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ 3 สมัย, ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาหรับ 1 สมัย และอาหรับซูเปอร์คัพ 2 สมัย สโมสรอื่น ๆ ที่เขาประสบความสำเร็จ อาทิ Sion (ซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์สวิสคัพ) และ Al Merreikh (ซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์ซูดานพรีเมียร์ลีกและซูดานคัพ)
ณ ปัจจุบัน อัลฮะเฎาะรีลงเล่นให้กับทีมชาติอียิปต์มากเป็นอันดับที่ 3 เขาเคยพาทีมชาติคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 4 สมัย และยังมีชื่อเป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมในรายการนั้นอีก 3 ครั้ง
เซเรซโซ โอซะกะ
คะวะซะกิ ฟรอนตาเล
วัดน้ำจั้น (อำเภอเมืองลพบุรี)
วัดน้ำจั้น ตั้งอยู่หมู่ที่ 2–3 ตำบลเขาสามยอด อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี สังกัดนิกายมหายาน ชาวบ้านน้ำจั้น มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี้ ก็มีคนมาอาศัยอยู่มากมาย สาเหตุของการมีวัดน้ำจั้น มาเกิดขึ้นก็เพราะว่าลุงคำมีซึ้งเป็นคนในหมู่บ้านนี้ อาศัยอยู่กับภรรยา พอภรรยาเสียชีวิต ท่านก็มาบวชเป็นพระภิกษุ ชาวบ้านจึงช่วยกันสร้างกุฏิ ถวายและกันเขตวัดให้ แล้วก็ให้หลวงพ่อคำมีเป็นเจ้าอาวาสวัดน้ำจั้น หัวเรี่ยวหัวแรงที่ช่วยกันสร้างวัดน้ำจั้นขึ้นก็คือปู่เหลือก พ่อทิม พ่อทวน พ่อสอน บุคคลเหล่านี้ช่วยกันทำนุบำรุงวัด และมีบรรดาลูกหลานสืบทอดดูแลต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
โบสถ์ของวัดน้ำจั้น เป็นโบสถ์พวน อายุมากกว่า 300 ปี เมื่อก่อนนั้นหลังคาโบสถ์เป็นไม้ แต่เนื่องจากโบสถ์หลังนี้มีอายุหลายสิบปีจึงผุพังและทรุดโทรมตามกาลเวลา จึงได้เปลี่ยนหลังคาไม้เป็นหลังคากระเบื้องแต่ยังคงรูปเดิมของโบสถ์ไว้ บรรยากาศภายในร่มเย็นข้างในมีพระประธานให้เราได้กราบไหว้บูชา ส่วนด้านนอกก็มีลานโพธิ์กว้างไว้สำหรับนั่งพักผ่อน รอบๆ ลานโพธิ์ก้จะมีพระประจำวันเกิดให้สักการบูชาด้วย แต่ส่วนใหญ่จะนิยมไหว้กันในช่วงสงกรานต์ อุโบสถหลังใหม่เกิดเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2563
วัดยังมี ศาลเจ้าปู่บ้าน ศาลเจ้าปู่บ้านนี้เชื่อว่ามีความศักดิ์สิทธิ์มาก และมีโรงเจสร้างขึ้นที่หลังวัด
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โสม ฉนฺโน)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีนามเดิมว่า โสม ศุภเทศ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2417 เป็นบุตรของนายเทศ-นางภุม ศุภเทศ ภูมิลำเนาอยู่ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้ศึกษาในสำนักพระครูรัตนมุนีศรีสังฆราชาลังกาแก้ว (ทองอยู่) วัดโพธาราม จนอายุได้ 15 ปีจึงบรรพชาเป็นสามเณรแล้วเดินทางมาอาศัยกับพระราชมุนี (ปุ่น ปุณณโก) ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร ศึกษาภาษาบาลีกับอาจารย์หลายท่าน เช่น พระราชมุนี (ปุ่น) พระยาธรรมปรีชา (บุญ) อาจารย์เอื้อม เป็นต้น ถึงปี พ.ศ. 2439 พระราชมุนีจึงพาไปอุปสมบทเป็น ณ วัดชีปะขาว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีพระโพธิวงศาจารย์ (วิญญู รตนโชติ) ขณะยังเป็นพระปริยัติวงศาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูสมุห์แย้ม วัดสามกุฎี และสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) ขณะเป็นพระศรีสมโพธิ์ เป็นคู่พระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่าฉนฺโน บวชแล้วกลับมาอยู่วัดอรุณฯ ดังเดิม
พ.ศ. 2445 สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มรณภาพด้วยความชรา เมื่อวันอังคารที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2505 สิริอายุ พรรษา 67 ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันเสาร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2506 เวลา 17.00 น.
รายชื่อพิพิธภัณฑ์และศูนย์การเรียนรู้ในกรุงเทพมหานคร
อะห์มัด ฟัตฮี
อะห์มัด ฟัตฮี (; เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับอัลอะฮ์ลีในพรีเมียร์ลีกอียิปต์
ฟัตฮีเกิดที่เมืองบัญเฮาะ สามารถเล่นได้หลากหลายตำแหน่ง ไม่ว่าจะเป็นกองกลางตัวรับหรือกองหลัง เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรอิสเมลี ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้กับเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ต่อมาเขากลับมาที่อียิปต์อีกครั้ง เพื่อเซ็นสัญญากับอัลอะฮ์ลี และถูกปล่อยยืมตัวให้กับคัชเมาะและฮัลล์ซิตี ส่วนในนามทีมชาติ เขาเล่นให้กับทีมชาติอียิปต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 โดยลงเล่นไปมากกว่า 100 นัด
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
Ahmed Fathy
อับดุลลอฮ์ ซะอีด
อับดุลลอฮ์ ซะอีด (; เกิด 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลีในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก และทีมชาติอียิปต์ ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
มัรวาน มัวะห์ซิน
มัรวาน มัวะห์ซิน (; เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับอัลอะฮ์ลีในพรีเมียร์ลีกอียิปต์ และยังเล่นให้กับทีมชาติอียิปต์ด้วย
เขาลงเล่นทีมชาตินัดแรกเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2011 นัดที่พบกับเซียร์ราลีโอนในการแข่งขันรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 ซึ่งเขาทำประตูแรกในนามทีมชาติได้ ภายใต้การคุมทีมของ Hany Ramzy และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศบราซิล
พีทีที
สนามกีฬาธูวันนา
วัดราชผาติการาม วรวิหาร
รูธ เนกกา
รูธ เนกกา (; เกิด 7 มกราคม ปี ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงหญิงชาวไอร์แลนด์เชื้อสายเอธิโอเปีย เกิดที่กรุงอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย เธอเป็นนักแสดงในภาพยนตร์ "Capital Letters" (2004) (มีชื่อเรื่อง"Trafficked" ในบางประเทศ)," Isolation" (2005), "Breakfast on Pluto" (2005) และ  "Warcraft "(2016) เธอมีบทบาทการแสดงทางโทรทัศน์ รวมถึง BBC มินิซีรีส์ "Criminal Justice", RTÉ "Love/Hate", E4 "Misfits" และ ABC "Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D." ในปี 2016 เธอเริ่มรับบทแสนอเป็น Tulip O'Hare ในซีรีส์ AMC "Preacher"
ผลงานภาพยนตร์ที่โดดเด่นของเธอ คือ บทบาทของ Mildred Loving ในภาพยนตร์ "Loving" (2016) เนกกาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลลูกโลกทองคำ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์ดราม่า, ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม โดย อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ และนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม โดย Critics' Choice Movie Award นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัลแบฟตา นักแสดงดาวรุ่ง โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์บริติช
รูธ เนกกา เกิดในปี 1982 ในกรุงอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย แม่ของเธอ โนรา เป็นชาวไอร์แลนด์ พ่อของเธอ ดอกเตอร์เนกกา เป็นชาวเอธิโอเปีย พ่อแม่ของเธอพบกันในโรงพยาบาลที่เอธิโอเปีย ในขณะที่แม่ของเธอกำลังทำงานเป็นพยาบาล เธออาศัยในเอธิโอเปียจนถึงอายุ 4 ขวบ เป็นลูกคนเดียว พ่อของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ ตอนเธออายุ 7 ขวบ เนกกาเติบโตในเมืองลิมริก ประเทศไอร์แลนด์ และย้ายไปอยู่ในลอนดอนตั้งแต่ปี 2006
เนกกาสำเร็จการศึกษา BA สาขาการศึกษาการแสดง จาก Samuel Beckett Centre มหาวิทยาลัยทรินิตี ดับลิน
เนกกา เริ่มการแสดงในไอร์แลนด์ มีผลงานเปิดตัว คือ ภาพยนตร์ไอริข "Capital Letters" (2004) เธอแสดงเป็น Taiwo จากนั้นก็รับบท Mary ในภาพยนคร์ไอริช "Isolation" (2005) ในปีต่อมา ก่อนหน้านี้เธอทำงานส่วนใหญ่กับละครเวที หลังจากเห็นเนกกาแสดงละคร ผู้กำกับ นีล จอร์แดน ก็ปรับเปลี่ยนสคริปมินิซีรีส์ "Breakfast on Pluto" เพื่อให้เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์ดังกล่าว เนกกาแสดงในภาพยนตร์แนวคอมเมดี้อังกฤษ-ฝรั่งเศส "Colour Me Kubrick" (2005) กับจอห์น มัลโควิช และในภาพยนตร์สั้น "The Four Horsemen", "3-Minute 4-Play" และ "Stars"
ในด้านโทรทัศน์ เนกการับบทต่าง ๆ ในภาพยนตร์ "Doctors", "Criminal Justice" และ ซีรีส์ไอริช "Love Is the Drug" เธอรับบทแสดงนำเป็น Doris "Sid" Siddiqi ในซีรีส์ของ BBC "Personal Affairs "ซึ่งมี Laura Aikman, Annabel Scholey และ Maimie McCoy ร่วมแสดง เธอสวมบท Rosie ในสองตอนแรกของซีรีส์ "Love/Hate"
เนกการับบทเป็นคุณหญิงเชอร์ลีย์ บาสซีย์ ในภาพยนตร์โทรทัศน์ "Shirley" (2011) ของ BBC เธอได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม สาขาโทรทัศน์ โดย IFTA จากการแสดงของเธอ ในด้านละครเวที เธอรับบทละคร "Duck", "Titus Andronicus" และ "Lay Me Down Softly" ในช่วงปี 2007 เธอมีงานแสดงกับคณะการละครไอริชรุ่นใหม่ที่ Pan Pan Theatre ในปี 2010 เนกกาเล่นบท โอฟีเลีย (Ophelia) ในการผลิต "Hamlet" ของโรงละครแห่งชาติ เธอยังให้เสียงกับตัวละคร Shanalotte (หรืออีกชื่อหนึ่ง Emerald Herald) ในวิดิโอเกม "Dark Souls II "
ในปี 2013 เนกการับบทแสดงเป็น Raina ในซีรีส์อเมริกัน "Agents of S.H.I.E.L.D." เธอเล่น 17 ตอนของซีรีส์  เธอถ่ายบทในภาพยนตร์ "12 Years a Slave" (2013) กำกับโดย สตีฟ แม็กควีน และได้รับรางวัลออสการ์ แต่ส่วนในบทของเธอถูกตัดออกหมดจากภาพยนตร์ ในเดือนมีนาคม 2015 เธอแสดงในบท Tulip O'Hare ในซีรีส์แฟนตาซีของ AMC เรื่อง "Preacher" ซึ่งออกฉายในปีถัดไป
ในปี 2016 เนกกาแสดงนำในภาพยนตร์ "Loving " ซึ่งเปิดรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน โทรอนโต ในปี 2016 และต่อมาที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต  ภาพยนตร์นี้สร้างจากเรื่องจริง ความรักของชายหญิงต่างสีผิว คู่แต่งงานในยุค 1950-60 ในเวอร์จิเนีย ความสัมพันธ์ที่นำไปสู่การตัดสินใจของศาลฎีกา กรณี Loving v. Virginia เนกกาได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์บทบาทของเธอ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงหลายรางวัล รวมถึง รางวัลออสการ์ ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลลูกโลกทองคำ ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม สาขาโมชั่นพิกเจอร์ (ดราม่า), และ BAFTA นักแสดงดาวรุ่ง
เนกกามีความสัมพันธ์กับนักแสดงโดมินิก คูเปอร์ ตั้งแต่ปี 2010 อยู่ด้วยกันที่ลอนดอน มีรายงานข่าวว่า เธอและคูเปอร์แยกทางกันเดินในเดือนเมษายน 2018.
เนกกาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล นักแสดงดาวรุ่งที่สุดในปี 2003 โดย Olivier Awards ในปี 2006 เธอได้รับเลือกให้แสดงเป็น ดาวรุ้งของประเทศไอร์แลนด์ ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน เธอได้รับการเสนอชื่อเข่าหลายรางวัลสำหรับผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทของ Mildred Loving ในภาพยนตร์ปี 2016 "Loving" รวมถึง รางวัลออสการ์, Critic's Choice และรางวัลลูกโลกทองคำ
คอมมานโด (สหราชอาณาจักร)
คอมมานโด  ยังเป็นที่รู้จักกันว่า คอมมานโดบริติช  ถูกก่อตั้งขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ตามคำเรียกร้องจากนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล สำหรับกองกำลังที่สามารถดำเนินการจู่โจมปะทะกับเยอรมันในดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครอง เริ่มต้นจากภายในกองทัพอังกฤษจากทหารที่อาสาสมัครจากกองพันปฏิบัติการพิเศษ ตำแหน่งยศของหน่วยคอมมานโดในช่วงท้ายน่าจะเต็มไปด้วยสมาชิกของทุกสาขาของกองทัพสหราชอาณาจักรและจำนวนของอาสาสมัครต่างชาติจากประเทศที่ถูกเยอรมันยึดครอง โดยช่วงท้ายสงคราม จำนวน 25,000 คน ได้ผ่านหลักสูตรคอมมานโดที่แอคนาคารี่ (Achnacarry) นี่คือทั้งหมดรวมทั้งที่ไม่ได้มีเพียงแค่อาสาสมัครบริติช แต่มีอาสาสมัครจากเบลเยียม ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์ โปแลนด์ และหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ เรนเจอร์ ซึ่งทำตามรูปแบบอย่างคอมมานโด
ในช่วงเวลาสงคราม ความแข็งแกร่งของทั้งหมด 30 หน่วยและกองพันจู่โจมทั้งสี่ คอมมานโดได้ทำหน้าที่ในทุกภูมิภาคของสงครามจากวงกลมอาร์กติกไปยังยุโรปและจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและตะวันออกกลางไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปฏิบัติการของพวกเขาแบ่งออกเป็นประเภทตั้งแต่กลุ่มขนาดเล็กที่ทำการลงจอดจากทางทะเลหรือร่มชูชีพ ไปจนถึงกองพันทหารจู่โจมที่เป็นหัวหอกของการรุกรานของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปและทวีปเอเชีย
ภายหลังสงคราม หน่วยคอมมาโดส่วนมากได้ถูกยุบลง เหลือเพียงแต่กองพันทหารคอมมาโดทั้งสามแห่งราชนาวิกโยธิน ในช่วงสมัยใหม่ ราชนาวิกโยธินคอมมานโด กรมพลร่ม หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ (SAS) และหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางเรือ (SBS) ซึ่งพวกเขาได้เจริญรอยตามหน่วยคอมมานโด มรดกคอมมานโดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้แพร่ขยายไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่และสหรัฐอเมริกา คอมมานโดนาวีของฝรั่งเศส เหล่ากำลังคอมมานโดของเนเธอร์แลนด์ กองพลน้อยพลร่มของเบลเยียม กองพลน้อยพลร่มที่ 1 ของกรีซ และหน่วยทหารจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ ที่ได้รับอิทธิพลโดยคอมมานโดในช่วงสงคราม
สายชิโตะเซะ
สายเอะซะชิ
โนะโซะมิ (ชิงกันเซ็ง)
โคะดะมะ (ชิงกันเซ็ง)
ฮิกะริ (ชิงกันเซ็ง)
สถานีรถไฟคะนะซะวะ
ท่าเรือโยะโกะฮะมะ
ธนาคารกลางแห่งเยอรมนี
ตัวรับกระแสไฟ
ตัวรับกระแสไฟ  คืออุปกรณ์ที่ใช้รับกระแสไฟฟ้าเข้าสู่ระบบขับเคลื่อนตลอดจนระบบต่างๆของยานพาหนะ ทั้งรถบัส, รถราง, รถไฟ โดยไฟฟ้าที่รับเข้ามานี้อาจจะถูกจ่ายผ่านมาทางสายส่งไฟฟ้าเหนือหัวหรือรางที่สาม ตัวรับกระแสไฟทำจากวัสดุที่มีคุณสมบัติเป็นตัวนำไฟฟ้า ในระบบสายส่งเหนือหัว ตัวรับกระแสไฟถูกเรียกว่า "แหนบรับไฟ" ซึ่งทำมาจากก้อนถ่านแกรไฟต์ และนิยมใช้ไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) ส่วนในระบบรางที่สาม ตัวรับกระแสไฟถูกเรียกว่า "แป้นรับไฟ" หรือ "ขารับไฟ" ซึ่งทำมาจากโลหะ และนิยมใช้ไฟฟ้ากระแสตรง (DC)
โอซานา เฟโดโรวา
สงครามโลกครั้งที่ศูนย์
จัสติน ไกลเฟิร์ต
จัสติน ไกลเฟิร์ต (; เกิด 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกให้กับบาเลนเซีย สโมสรในลาลิกา จากการยืมตัวมาจากโรมา และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ฮุจญะตุลลอฮ์ อัลมะฮ์ดี
ฮุจญะตุลลอฮ์ อิบน์ อัลฮะซัน อัลมะฮ์ดี (, "") เป็นบุคคลที่ชีอะฮ์สิบสองอิมามเชื่อว่าเป็นมะฮ์ดี และเป็นอิมามคนสุดท้ายในสิบสองอิมามที่จะมาพร้อมกับอีซา (พระเยซู) เพื่อนำสันติสุขกับความยุติธรรมมายังโลก ชีอะฮ์สิบสองอิมามเชื่อว่าอัลมะฮ์ดีเกิดวันที่ 15 ชะอ์บาน ค.ศ. 869/ ฮ.ศ. 255 และเป็นอิมามะฮ์ตอนอายุเกือบ 5 ขวบหลังจาก ฮะซัน อัลอัสกะรี พ่อของเขาถูกฆ่า ในช่วงแรก เขาได้ติดต่อกับผู้ศรัทธาผ่านทางตัวแทนทั้งสี่ (The Four Deputies) สมัยนั้นถูกเรียกเป็นความลึกลับขนาดเล็ก  ซึ่งมีระยะเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 873–941
ความเชื่อเกี่ยวกับมะฮ์ดีและกออิมของชีอะฮ์.
ตามที่ ญาซิม ฮุเซน ได้อธิบายไว้ว่า ความหมายของ "มะฮ์ดี" ในฐานะผู้ชี้นำนั้นถูกนำมาใช้ตั้งแต่สมัยท่านศาสดา (ศ็อลฯ)  ชาวซุนนีก็ใช้คำนี้เรียก คุละฟาอัรรอชิดีน  และชีอะฮ์ก็ใช้เรียกบรรดาอิมาม เช่น ในการลุกขึ้นต่อสู้ของ ฮุเซน บิน อา ชีอะฮ์กูฟะฮ์ได้เชิญชวนท่านในฐานะของมะฮ์ดี  และสุไลมาน บิน ศุร็อด ก็ถูกเรียกในฐานะนี้ภายหลังจากที่ถูกฆ่าเช่นกัน  แต่การใช้คำในความหมายของผู้ปลดปล่อยนั้นเกิดขึ้นในยุคของการลุกขึ้นสู้ของมุคตาร โดย มุคตาร ษะกอฟี ใช้เรียก มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์
ตามคำกล่าวของ Saïd Amir Arjomand  และ Wilferd Madelung  ว่า ความเชื่อเกี่ยวมะฮ์ดี ผู้เร้นกายและผู้ปลดปล่อย ในหมู่มุสลิมนั้นย้อนกลับไปในยุคนิกายกัยซานียะฮ์   เป็นกลุ่มหนึ่งที่เกิดขึ้นหลังจากความพ่ายแพ้ของการลุกขึ้นต่อสู้ของมุคตาร  พวกเขาเชื่อว่า มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ บุตรของ อาลี อิมามท่านแรกของชีอะฮ์ว่าคือ มะฮ์ดี และหลังจากที่เขาเสียชีวิตลงกลุ่มนี้ก็ประกาศว่าเขายังไม่ตาย แต่เร้นกายอยู่ในภูเขาริฎวา ในเมืองมะดีนะฮ์ และจะกลับมาปรากฏอีกครั้งในฐานะมะฮ์ดีและกออิม Wilferd Madelung กล่าว่า บรรดาชีอะฮ์เรียกลูกหลานหลายท่านของท่านศาสดาในฐานะมะฮ์ดี  เช่น มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ , อะบูฮาชิม บุตรของมุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ , มุฮัมหมัด บิน มุอาวิยะฮ์ มาจากครอบครัวของ ญะอ์ฟัร อะบูฏอลิบ , มุฮัมหมัด อิบนุ อับดุลลอฮ์ , นัฟส์ ซะกียะฮ์ , ญะอ์ฟัร ซอดิก , มูซา กาซิม   นอกจากกลุ่มกัยซานียะฮ์แล้ว กลุ่มซัยดียะฮ์ ก็ใช้คำนี้เรียกบรรดาผู้ลุกขึ้นต่อสู้ของพวกเขาในฐานะมะฮ์ดี ผู้ปลดปล่อยด้วยเช่นกัน และยังมีกลุ่มย่อยของอิมามียะฮ์ เช่น นาวูซียะ วากิฟียะฮ์ ที่ใช้ชื่อนี้เรียกอิมามท่านที่หกและอิมามท่านที่เจ็ด
ทั้งมุฮัมหมัดบาเกร และ ญะอ์ฟัร ซอดิก บรรดาผู้ปฏิบัติตามท่านได้กล่าวสร้างความมั่นใจให้แก่พวกท่านไว้ในหลายกรณีว่า หากลุกขึ้นต่อสู่กับผู้ปกครองแห่งยุคก็จะให้การสนับสนุนพวกท่าน แต่ทั้งสองอิมามได้ให้คำตอบที่สร้างความสงบแก่พวกเขาลงว่า แม้ว่าอิมามทั้งหมดจะเป็นกออิมก็ตามและมีความสามารถที่จะต่อกรกับผู้ปกครองที่อธรรมได้ แต่กออิมผู้ถูกสัญญาไว้นั้นจะมาปรากฏหลังจากบัญชาของพระเจ้าเพื่อมาทำลายความอธรรมให้หมดไป  เกี่ยวกับการใช้คำว่า มะฮ์ดี ในฐานะ ผู้ปลดปล่อยนั้นก็มีทัศนะที่แตกต่างกันออกไปในหมู่ชีอะฮ์  มุดัรริซี เขียนไว้ว่า ชีอะฮ์อิมามียะฮ์รู้จักกับแนวคิดกออิมตั้งแต่ยุคของอาลี และกลุ่มกัยซานียะฮ์  กระทั่งยุคการเร้นกายระยะสั้น ความหมายของมะฮ์ดี  ไม่ใช่เป็นแนวคิดของอิมามียะฮ์ ทว่าในยุคการเร้นกายบรรดาชีอะฮ์เร่มค่อยๆให้ความหมายของมะฮ์ดีนั้นเกี่ยวข้องกับกลุ่มที่ไม่ใข่ชีอะฮ์ และให้ความหมายของกออิมนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับกับอิมามียะฮ์ แม้ว่าในตำราต่างๆจะถือว่าอิมามท่านที่สิบสองของชีอะฮ์ก็คือกออิมมากระทั่งช่วงปลายศตวรรษที่สาม / ค.ศ. ที่ 9 ก็ตาม แต่ต้นศตวรรษต่อมาตำราต่างๆของชีอะฮ์เรียกอิมามท่านที่สิบสองว่า มะฮ์ดี Abdulaziz Sachedina  กล่าวไว้เช่นกันว่า มะฮ์ดะวียัต ของอิมามท่านที่สิสอง เป็นทฤษฎีอิมามัตของอิมามผู้เร้นกายที่ผนวกเข้ากับความเชื่อการมาปรากฏของอิมามมะฮ์ดีและการสร้างความยุติธรรม ทั้งที่ก่อนหน้านี้อิมามท่านที่สิบสองไม่ถูกเรียกว่ามะฮ์ดีผู้ถูกสัญญามาก่อน ในทางตรงกันข้ามญาวิม ฮุเซน เขียนว่า ไม่เพียงแต่มะฮ์ดี จะหมายถึงผู้ปลดปล่อย ในมุมมองของอิมามียะฮ์ที่ใช้มาตั้งแต่ยุคบรรดาอิมาม ทว่าบรรดาอิมามก็มีความเชื่อว่าพวกท่านแต่คนสามารถเป็นมะฮ์ดีกออิมได้หากสถานการณ์ตอบรับ บรรดามุสลิมเชื่อกันมานมนานแล้วว่าท่านศาสดาได้ให้ความหวังถึงการมาของบุรุษผู้หนึ่งที่มาจากเชื้อสายของฮุเซน บิน อาลี ที่จะยืนหยัดขึ้นทำลายอุตริกรรมให้หมดไปจากอิสลาม  แต่การแข่งขันกันทางการเมืองระหว่างมสุลิมเป็นเหตุให้บางกลุ่มได้ทำการบิดเบือนฮะดีษต่างๆ ของศาสดาเพื่อแสวงหาผลประโยชน์ในเวทีทางการเมือง
ตามคำกล่าวของ Saïd Amir Arjomand ว่า ส่วนใหญ่กลุ่มกัยซานีจะเป็นชาวอิหร่าน และคาดว่าชาวอิหร่านมีความรู้เกี่ยวกับผู้ปลดปล่อยจากความเชื่อของศาสนาโซโรแอสเตอร์ วีรบุรุษ อย่าวเชน โฆรชอซิบ  ที่หลังจากตื่นจากการนอนหลับอันยาวนาน พวกอะฮ์รีมันก็จะปรากฏขึ้นบนหน้าแผ่นดิน มุฮัมหมัดอะมีร มุอิซซี และ ตีมูตี ฟิรนีช ว่าส่วนใหญ่ความเชื่อเกี่ยวกับผู้ปลดปล่อย การมาปรากฏของผู้ปลดปล่อย การเร้นกาย และเรื่องที่เกี่ยวข้องกันนี้ นั้นได้มาจากศาสนาก่อนหน้านี้ เช่น ศาสนามานี ศาสนาโซโรแอสเตอร์ ศาสนาวยูดาย และศาสนาคริสต์
ตามที่ญาวิม ฮุเซน ได้เขียนไว้ว่า ที่มาของทัศนะเกี่ยวกับมะฮ์ดีในฐานะผู้ปลดปล่อยนั้นมีอยู๋ในฮะดีษของท่านศาสดา ที่บรรดาสาวกจำนวน 26 ท่านได้รายงานไว้ซึ่งมีอยู่ในหนังสือฮะดีษของพี่น้องซุนนี ซัยดียะฮ์และอิมามียะฮ์  เขาปฏิเสธความฎออีฟของฮะดีษ โดยกล่าวว่า ฮะดีษเหล่านี้ก็แพร่หลายในยุคราชวงศ์อุมัยะฮ์ และก็มีอยู่ในหนังสือ สุลัยม์ บิน เกส ซึ่งอ้างถึงสุลัยม์ บิน เกส ฮิลาลี (ประมาณ ฮ.ศ. 80-90 / ค.ศ. 699-708)  อีกด้านหนึ่งนักประวัติศาสตร์ และนักเทววิทยาของชีอะฮ์ เช่น ซัยยิดมุรตะฎอ อัสกะรี และมุฮัมหมัด ฮุเซน ฏอบาฏอบาอี  ย้ำถึงจุดร่วมระหว่างศาสนาเกี่ยวกับความหวังการมาของมะฮ์ดี และสร้างความยุติธรรมขึ้นบนหน้าแผ่นดิน โดยถือว่าเป็นธรรมชาติที่มีอยู่ในตลาดต่างๆ กลุ่มนี้เริ่มจากการกล่าวถึงมะฮ์ดีในฮะดีษต่างๆ ของศาสดาแห่งอิสลามที่ทั้งชีอะฮ์และซุนนีรายไว้ และเชื่อว่าการมีอยู่ของมะฮ์ดีนั้นเป็นสิ่งจำเป็นหนึ่งที่จะต้องเกิดขึ้นตามสัญญาที่มีอยู่ในอิสลามและกุรอานเพื่อสร้างความยุติธรรมให้เกิดขึ้นในหน้าแผ่นดิน
สถานการณ์ทางการเมืองและความเชื่อในช่วงปลายศตวรรษที่สามและสี่.
ในยุคการปกครองของ มุตะวักกิล อับบาซี (ฮ.ศ. 232-247/ค.ศ. 847-861) การเมืองที่ประนีประนอมของมะมูน (ฮ.ศ. 198-218 /ค.ศ. 813-833) และบรรดาคอลีฟะฮ์ภายหลังจากเขามีท่าทีที่ที่แข็งกร้าวต่อชีอะฮ์ ในยุคของมุตะวักกิลเขาสั่งให้ทำลายสุสานของ ฮุเซน บิน อาลี  เขาได้เรียกตัวอิมามท่านท่านที่สิบของชีอะอ์ อิมามฮาดีย์ กับบุตรของท่าน อิมามฮะซันอัสการี จากเมืองมะดีนะฮ์มายังเมืองซามัรรอ เพื่ออยู่ในการควบคุมของคอลีฟะฮ์  มุตะวักกิลทำทุกวิถีทางในการกลั่นแกล้งและไม่เกียรติต่ออิมาม มีรายงานมากมายบ่งบอกว่าผู้ปกครองได้กดดันบรรดาอิมามในเมืองซามัรรออย่างหนัก บรรดาชีอะฮ์ในอิรักและฮิญาซก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก มุนตะซิร ผู้เป็นลูกชายและขึ้นปกครองต่อหลังจากผู้เป็นบิดาได้ยกเลิกนโยบายนี้จึงทำให้อิมามฮาดีมีเสรีภาพมากขึ้น แต่นโยบายทางการเมืองของมุตะวักกิลก็ดำเนินต่อไปในยุคของมุสตะอีน (ฮ.ศ. 862-866)  เป็นไปได้ว่าในยุคนี้เองที่อิมามท่านที่สิบของชีอะฮ์ได้ส่ง อุษมาน บินสะอีด เป็นตัวแทนไปยังอิรัก (ซึ่งตัวแทนคนนี้ก็ได้รับการรับรองในยุคของอิมามท่านที่สิบเอ็ด อิมามฮะซันอัสการี ด้วยเช่นกัน)   ยุคสุดท้ายของบรรดาชีอะฮ์ เป็นยุคของตัวแทน แต่แตกต่างจากการแต่งตั้งตัวแทนอื่นๆในยุคอะละวี (อิสมาอีลียะฮ์ ซัยดียะฮ์  ลูกหลานของฮะซัน บิน อาลี) ที่มีขึ้นเพื่อการลุกขึ้นต่อสู้ ทว่าตัวแทนในยุคปลายของบรรดาอิมามนั้นมีขึ้นเพื่อกิจด้านศาสนา เช่น การเก็บเงินคุมส์และซะกาตดี
เนื่องจากนโยบายทางการเมือง การเงิน การทหารของมุตะวักกิล การเปลี่ยนเมืองหลวงไปยังเมืองซามัรรอ และการโอนเอียงทางด้านมัซฮับไปสู่กลุ่มฮะนาบิละฮ์ ทำให้อำนาจการปกครองอ่อนแอลง กระทั่งเมื่อเขาถูกลอบสังหารในปี ฮ.ศ. 247 ค.ศ. 861 โดยทาสชาวเติร์ก เป็นเหตุให้อำนาจของราชวงศ์อับบาซีเร่มเสื่อมถอยลง  เกิดสงครามขึ้นภายในแบกแดดและซามัรรอ หลังจากการตายของมุตะวักกิล ก็มีการสังหารคอลีฟะฮ์อีกสี่คน ทำให้ราชวงศ์อับบาซีแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เป็นหัวหน้ากลุ่ม (อะมีร) กระจัดกระจายในดินแดนอิสลาม เช่นกลุ่มซอฟาริยอน ที่ขัดแย้งกับผู้นำคนก่อนของกลุ่มฏอฮิรียอน เกี่ยวกับเรื่องเอกราชของตน สถานการณ์ทางการเมืองและศาสนาในช่วงปลายตำแหน่งฮะซัน อัสการี และช่วงต้นหลังจากที่ท่านได้เสียชีวิตไปนั้นอยู่ในยุคการปกครองของมุอ์ตะมิด อับบาซี (ฮ.ศ. 256-892) ที่ถือว่าวิกฤติอย่างมาก ทางด้านการเมืองที่อยู่ในยุคอ่อนแอของราชวงศ์อับบาซี  เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายแข่งแย่งกันขึ้นอย่างกว้างขวาง มุอ์ตะมิด จึงควบคุมอิมามฮะซัน อัสการี ที่ถือว่าเป็นคู่แข่งที่อันตรายในการขึ้นสู่คอลีฟะฮ์ไว้ในเมืองซามัรรอ กระทั่งห้ามไม่ให้บรรชีอะฮ์เข้าพบ อีกด้านหนึ่ง มุอ์ตะมิด อับบาซี อยู่ใต้อำนาจของพี่ชาย คือ  มุวัฟฟัก บิลลาฮ์ ที่มีอำนาจทางการทหาร ในลักษณะที่ว่า ค.ศ. 882 สามารถยึดอำนาจของคอลีฟะฮ์ได้เบ็ดเสร็จ มุวัฟฟักและลูกชายของเขา มุอ์ตะฏิด (คอลีฟะฮ์ตั้งแต่ ค.ศ 892-902)และลูกๆ ของเขา มุกตะฟี (ค.ศ.902-908) และมุกตะดิร (ค.ศ. 908-932)  ประสบความสำเร็จในการกู้อำนาจคอลีฟะฮ์กลับมาอีกครั้ง แม้ว่าจะมีอำนาจปกครองเฉพาะในอิรักเท่านั้นก็ตาม แต่พวกเขาก็สามารถขยายอำนาจของตนไปยังอียิปต์ ตะวันตกและอิหร่านผ่านกองกำลังทหารและทางการทูต นับจากยุคของมุอ์ตะฎิดจากนั้นเป็นต้นมาอับบาซีก็ตกอยู่ในอำนาจของครอบครัวชีอะฮ์ชาวฟุรอตและตระกูลที่เพิ่งเข้ารับอิสลาม ชาวญะรอห์ การแก่งแย่งของสองตระกูลนี้ยิ่งทำให้การปกครองระบบเจ้าขุนมูลนายของอับบาซีต้องล่มสลายลง
ช่วงปลายศตวรรษที่สามแห่งฮิจเราะฮ์ศักราช ชาวชีอะฮ์ประสบกับวิกฤติผู้นำ เกิดกลุ่มอิสมาอีลียะฮ์ขึ้นในดินแดนต่างๆ เช่น แอฟริกาเหนือ และซีเรียทางตอนเหนือ การเชิญชวนของกลุ่มอิสมาอีลียะฮ์เพิ่มมากขึ้น กระทั่งอะบูอับดิลลาฮ์ ชีอีย์ สามารถรวบรวมผู้ปฏิบัติตามได้ในฝั่งตะวันตกของอาหรับ ในยุคนี้มีบุคคลหนึ่งนามว่า สะอีด บิน ฮุเซน รู้จักกันในนามของ อุบัยดิลลาฮ์ มะฮ์ดี อ้างตนเป็นอิมาม และอะบูอับดิลลาฮ์ก็เป็นผู้หนึ่งที่ปฏิบัติตามเขา อะบูอับดิลลาฮ์สามารถยึดแอฟริกาได้สำเร็จในปี ฮ.ศ. 297/ค.ศ. 909  ต่อมาในปีเดียวกันนั้น ก็แต่งตั้งให้อุบัยดิลลาฮ์มะฮ์ดีขึ้นดำรงตำแหน่งคอลีฟะฮ์ และจัดตั้งรัฐฟาฏิมียานขึ้น  ส่วนอิสมาอีลีที่ไม่ยอมรับคอลีฟะฮ์ ฟาติมียาน ก็จัดตั้งกลุ่มการ์มาติยานขึ้น อีด้านหนึ่ง ชีอะฮ์ซัยดี ก็เกิดกลุ่มซัยดีขึ้นในปี ฮ.ศ. 250 / ค.ศ. 864 ในฏับริสตอน และในปี ฮ.ศ. 284 / ค.ศ. 879 ก็เจัดตั้งรัฐขึ้นในเยเมน ในยุคนี้ชาวขีอะฮ์จะยึดหลักเทวะวิทยาตาม อะบูสะฮ์ล นูบัคตี (เกิด ฮ.ศ. 237 เสียขีวิต ฮ.ศ. 311) จากนั้นก็ยึดหลักเทวะวิทยาตามเชคมุฟีด
ช่วงต้นการเร้นกายระยะยาว เป็นยุคที่รู้จักกันในนามของ "ศตวรรษแห่งชีอะฮ์" ช่วงต้นศตวรรษที่สี่แห่งฮิจเราะฮ์ศักราช/ศตวรรษที่สิบแห่งคริสต์ศักราช นิกายซัยดี ครอบครัวอาลิบูยะฮ์ มีอำนาจเหนือดินแดนที่สำคัญของอิหร่าน ได้แก่ ฟอร์ส เรย์ และอิศฟาฮาน ในปีฮ.ศ. 334/ค.ศ. 945 บะนีอับบาสตกอยู่ภายใต้อำนาจของชีอะฮ์อาลิบูยะฮ์  เบื้องต้นอาลิบูยะฮ์นั้นเป็นชีอะฮ์ซัยดี เมื่องขึ้นปกครองก็เปลี่ยนมาเป็นชีอะฮ์สิบสองอิมาม ในยุคอาลิบูยะฮ์ ก็มีการปกครองชีอะฮ์ในดินแดนอื่นๆ เช่น ฟาฏิมียาน ในอียิปต์และแอฟริกาเหนือ บะนีฮัมดาน ทางตอนเหนือของอิรักและซีเรีย  และการปกครองของอิดรีซิยาน ที่ปกครองดินแดนส่วนหนึ่งทางแอฟริกาเหนือ  เนื่องจากอิทธิพลของฟาฏิมียานและอาลิบูยะฮ์ในดินแดนที่เป็นจุดศูนย์กลางของอิสลามทำให้ชีอะฮ์มีความเข้มแข็งทั้งทางด้านศาสนาและแนวความคิด ถือได้ว่าเป็นยุครุ่งเรืองและผลงานทางวิชาการก็เกิดขึ้นมากมายในยุคนี้ อาลิบูยะฮ์เป็นผู้เผยแผ่วิชาการของชีอะฮ์  อีกทั้งให้การสนับสนุนบรรดานักการศาสนา กระทั่งเป็นการปูทางการเข้ามาของแนวคิดด้านเทวะวิทยาของมุอ์ตะซีละฮ์สู่ชีอะฮ์
สัตบริภัณฑ์คีรี
แพทริก ไกลเฟิร์ต