pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก เถิงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2420 สิริรวมเวลาปกครองเมืองหนองสูง 35 ปี ต่อมาเจ้าอุปฮาด (ลุน) หรือท้าวสีสุวอ เจ้านายในคณะอาญาสี่เมืองหนองสูงผู้เป็นพระอนุชาได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่ พระไกรสรราช เจ้าเมืองหนองสูงองค์ที่ 2 แทน ตระกูลเจ้านายเมืองหนองสูงได้ปกครองบ้านเมืองในตำแหน่งเจ้าเมืองสืบต่อมารวมทั้งหมด 3 องค์ องค์สุดท้ายคือ พระไกรสรราช (ราชอาต) และปกครองเมืองหนองสูงในฐานะผู้รักษาราชการแทนเจ้าเมืองได้อีก 3 ท่าน ได้แก่ หลวงอำนาจณรงค์ (บุศย์) หลวงทรงฤทธิรอน (เสือ) และหลวงชะนาจอาจวิชัย (ตาอุปฮาต) รวมมีผู้ปกครองเมืองหนองสูงทั้งหมด 6 คน
พระอนุสาวรีย์แห่งที่ 1.
พระอนุสาวรีย์พระไกรสรราช (สิงห์) แห่งที่ 1 ตั้งอยู่ ณ บ้านหนองสูง หมู่ที่ 3 บริเวณริมน้ำหนองสูงใกล้กับวัดไตรภูมิ ตำบลหนองสูง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2537 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยความร่วมมือของอาจารย์บุญสงค์ แสนโคตร อาจารย์เข็ม จันปุ่ม อาจารย์จันหมี กลางประพันธ์ อาจารย์ทองไม จันทร์เต็ม อาจารย์เสมอ รอบรู้ อาจารย์ประยงค์ แสนสุข อาจารย์พูลสวัสดิ์ อาจวิชัยและชาวภูไทเมืองหนองสูงหลายท่าน องค์พระอนุสาวรีย์แกะสลักจากหิน พระหัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์หรือดาบยศ พระหัตถ์ขวายกขึ้นทรงบั้งจุ้มบรรจุดวงจุ้มหรือตราตั้งเจ้าเมือง ท่วงท่าประทับยืนเหนือแท่นแอวขัน นายโกเวช กลางประพันธ์ เจ้าหน้าที่สำนักงานวัฒนธรรมอำเภอหนองสูงกล่าวว่า คณะผู้ก่อสร้างพระอนุสาวรีย์ได้สืบค้นข้อมูลรูปร่างและบุคลิกลักษณะของพระองค์จากทายาทบุตรหลานของพระองค์ จากนั้นจึงให้หมอพราหมณ์จากกรุงเทพมหานครจัดพิธีเสี่ยงทายภาพเพื่อนำมาสร้างพระอนุสาวรีย์ พร้อมประกอบพิธีพราหมณ์สมโภช 3 วัน 3 คืน
พระอนุสาวรีย์แห่งที่ 2.
พระอนุสาวรีย์พระไกรสรราช (สิงห์) แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ตรงข้ามกับที่ว่าการอำเภอหนองสูง ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 2550 ซึ่งถือเป็นปีครบรอบ 163 ปี ของการก่อตั้งเมืองหนองสูง ตัวพระอนุสาวรีย์พระหัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์หรือดาบยศ พระหัตถ์ขวายกขึ้นทรงบั้งจุ้มบรรจุดวงจุ้มหรือตราตั้งเจ้าเมือง ท่วงท่าประทับยืนเหนือแท่นแอวขัน
งานโฮมเหง้าเผ่าผู้ไทย ไหว้พระไกรสรราชเมืองหนองสูง.
งานโฮมเหง้าเผ่าผู้ไทย ไหว้พระไกรสรราชเมืองหนองสูง เป็นงานประจำปีของอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2554 ซึ่งส่วนราชการอำเภอหนองสูง เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกแห่ง การท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดมุกดาหาร และสภาวัฒนธรรมอำเภอหนองสูงได้กำหนดจัดงานขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการยกย่องเชิดชูพระเกียรติยศของพระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก และเป็นวันคล้ายวันก่อตั้งเมืองหนองสูงเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2387 ตลอดจนเพื่อเป็นการอนุรักษ์ประเพณีและศิลปวัฒนธรรมอันดีงามของชนเผ่าภูไท ส่งเสริมการท่องเที่ยวของอำเภอหนองสูง เสริมสร้างความรักความสามัคคีของพี่น้องชาวภูไทอำเภอหนองสูง และชาวภูไทจากต่างถิ่นให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น กิจกรรมภายในงานมีพิธีทำบุญตักบาตรพระสงฆ์ตามจารีต มีพิธีบวงสรวงพระอนุสาวรีย์พระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก มีการแห่แหนศิลปวัฒนธรรมภูไทจากตำบลต่างๆ การแสดงศิลปวัฒนธรรมชาวภูไทจากต่างจังหวัดและต่างประเทศ หรือการแสดงศิลปวัฒนธรรมภูไท 3 แผ่นดิน ได้แก่ ชาวภูไทจากประเทศเวียดนาม ชาวภูไทจากประเทศลาว และชาวภูไททั่วประเทศไทย รวมทั้งมีการประกวดอาหารพื้นบ้าน การประกวดส้มตำลีลา การประกวดฟ้อนกลองตุ้ม การประกวดธิดาผู้ไทยพระไกรสรราช การประกวดศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านของชาวภูไทในด้านต่างๆ อาทิ การประกวดพานบายศรี การประกวดขันหมากเบ็ง การประกวดเสื้อเย็บมือ เป็นต้น
คำขวัญประจำอำเภอหนองสูง.
พระนามของพระไกรสรราช (สิงห์) ได้ถูกนำมาเป็นส่วนหนึ่งของคำขวัญประจำอำเภอหนองสูง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเผ่าภูไทเป็นเผ่าที่มีความรักเคารพในบรรพบุรุษผู้สร้างบ้านแปงของตนเองเมืองอย่างยิ่ง ดังปรากฏความว่า ""หนองสูงถิ่นผู้ไทย" " เมืองพระไกรสรราช " "ตาดโตนน้ำตกสวย ห้วยบังอี่น้ำใส ผ้าไหมเลิศหรู ภูจ้อก้อแหล่งวัฒนธรรม ลึกล้ำพิธีเหยา ทิวเขางามตา""
การประกวดธิดาผู้ไทยพระไกรสรราช.
การประกวดธิดาผู้ไทยพระไกรสรราช เป็นการประกวดสาวงามซึ่งมีสถานภาพโสด นัยว่าทายาทบุตรหลานเมืองหนองสูงทุกคนนั้นล้วนเป็นบุตรธิดาของพระไกรสรราช (สิงห์) การประกวดธิดาผู้ไทยพระไกรสรราชเป็นหนึ่งในกิจกรรมสำคัญประจำปีที่จัดขึ้นในงานโฮมเหง้าเผ่าผู้ไทย ไหว้พระไกรสรราชเมืองหนองสูงของอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร โดยผู้ได้รับตำแหน่งธิดาผู้ไทยพระไกรสรราชจะได้รับรางวัลเป็นเงินสด 10,000 บาท สายสะพาย ช่อดอกไม้และของชำร่วย รองอันดับ 1 จะได้รับเงินสด 7,000 บาท พร้อมช่อดอกไม้และของชำร่วย รองอันดับ 2 จะได้รับเงินสด 5,000บาท พร้อมช่อดอกไม้และของชำร่วย ส่วนตำแหน่งขวัญใจประชาชนจะได้รับเงินสด 5,000 บาท สายสะพาย พร้อมช่อดอกไม้และของชำร่วย ตำแหน่งแต่งผู้ไทงามจะได้รับเงินสด 5,000 บาท สายสะพาย พร้อมช่อดอกไม้และของชำร่วย และตำแหน่ง Miss Sudyek จะได้รับเงินสด 5,000 บาท สายสะพาย พร้อมช่อดอกไม้และของชำร่วย
จักรพรรดิฮานาโซโนะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮานาโซโนะ  เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 95 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์ รัชสมัยของพระองค์กินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 ถึง ค.ศ. 1318
ต่อมาพระนามของพระองค์ได้ถูกนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-ฮานาโซโนะ จักรพรรดิในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 15
จักรพรรดิฮานาโซโนะทรงมีพระนามก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายโทมีฮิโตะ (富仁親王)
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 93 โดยมาจากราชสกุลจิเมียวอิง
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิฮานาโซโนะ.
เจ้าชายโทมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์จากการสวรรคตของพระญาติชั้นที่สองของพระองค์คือจักรพรรดิโกะ-นิโจจากราชสกุลไดกากูจิ
พระราชบิดาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิฟูชิมิ และพระเชษฐาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ ต่างก็ใช้อิทธิพลในฐานะไดโจโฮโอ (太上去皇) ในรัชสมัยนี้
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การเจรจาระหว่างรัฐบาลกับราชสกุลทั้งสองส่งผลให้มีข้อตกลงที่จะสลับราชบัลลังก์ระหว่างสองราชสกุลทุก ๆ 10 ปี (ความตกลงบัมโป) ข้อตกลงนี้อยู่ได้ไม่นาน การเจรจาก็ถูกทำลายโดยผู้สืบทอดบัลลังก์ของจักรพรรดิฮานาโซโนะ
ในปี ค.ศ. 1318 พระองค์ได้สละราชบัลลังก์ให้กับพระญาติชั้นที่สองของพระองค์คือ จักรพรรดิโกไดโงะจากราชสกุลไดกากูจิ ซึ่งเป็นพระอนุชาของจักรพรรดิโกะ-นิโจ
หลังจากการสละราชบัลลังก์ พระองค์ได้เลี้ยงดูพระราชนัดดาของพระองค์คือจักรพรรดิโคงง จักรพรรดิองค์แรกของราชสำนักเหนือ
วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 1891 อดีตจักรพรรดิฮะนะโซะโนะประชวรและสวรรคตขณะพระชนมายุเพียง 51 พรรษา
เจ้ามหาวงศ์ ณ เชียงใหม่
โปเกมอนโก
กง ฮโย-จิน
กง ฮโย-จิน ( เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ยุทธการมัดหัวใจนายแฟนเผลอ" (2008) และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "บันทึกหัวใจ…นายซางดู" (2003), "ขอขอบคุณจากดวงใจ" (2007), "อร่อยรัก รสพาสต้า" (2010), "ยัยนี่โดนใจซุปตาร์" (2011), "รักป่วนวิญญาณหลอน" (2013), "ถ้ารักกัน...มันก็โอเค" (2014), "โปรดิวเซอร์หน้าใส หัวใจกุ๊กกิ๊ก" (2015), "เจลลัสซีอินคาเน็ต" (2016) และ "วันที่ดอกไม้เบ่งบาน" (2019) เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีแห่งละครโรแมนติก-คอมเมดี" เนื่องจากเธอประสบความสำเร็จอย่างมากในการแสดงละครแนวรอมคอม
จักรพรรดิโกไดโงะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกไดโงะ  จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะไดโงะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1861 - พ.ศ. 1882
โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิไดโงะ ที่ครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 9 โดยเมื่อใส่คำว่า โก (後) ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดิไดโงะที่สอง หรือ จักรพรรดิไดโงะยุคหลัง
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะกะฮะรุ (尊治親王)
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ.
ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง
ในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ
ในปี พ.ศ. 1874 องค์จักรพรรดิได้พยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากที่ปรึกษาในพระองค์คนหนึ่งได้นำแผนการไปแจ้งแก่รัฐบาลที่ คะมะกุระ ทำให้รัฐบาลโชกุนได้ทำการเนรเทศองค์จักรพรรดิไปยัง จังหวัดโอะกิ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่อดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ เคยถูกเนรเทศไปภายหลัง สงครามปีโจคิว เมื่อปี พ.ศ. 1764 หรือ 110 ปีก่อนหน้านั้นและสถาปนาเจ้าชายคะซูฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินขึ้นเป็น จักรพรรดิโคงง
ปี พ.ศ. 1876 องค์จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังโดยความช่วยเหลือของ นะวะ นะงะโตะชิ ขุนศึกผู้จงรักภักดีในระหว่างนั้น อะชิกะงะ ทะกะอุจิ อดีตขุนศึกของฝ่ายรัฐบาลโชกุนที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายจักรพรรดิได้ทำการยึดคืน นครหลวงเฮอัง มาจากฝ่ายรัฐบาลได้สำเร็จพร้อมกันนั้นอีกหนึ่งขุนศึกแปรพักตร์คือ นิตตะ โยะชิซะดะ ได้ทำการยึด คะมะกุระ ได้สำเร็จทำให้รัฐบาลโชกุนล่มสลายและคนในตระกูลโฮโจกระทำเซ็ปปุกุ (ฆ่าตัวตาย) ทั้งหมด
ปี พ.ศ. 1877 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จนิวัติกลับไปยัง นครหลวงเฮอัง และปลดจักรพรรดิโคงงลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับรวมพระราชอำนาจทั้งหมดไว้ที่พระองค์อันเป็นจุดกำเนิด ยุคฟื้นฟูสมัยเก็งมู ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิซึ่งสามารถปราบปรามศัตรูทางการเมืองรวมถึงนิตตะ โยะชิซะดะและสถาปนาตนเองเป็นปฐมโชกุนแห่งอะชิกะงะไม่พอใจยกกองทัพบุกเข้านครหลวงเฮอังเมื่อปี พ.ศ. 1879 พร้อมกับสถาปนาพระอนุชาของอดีตจักรพรรดิโคงงขึ้นเป็น จักรพรรดิโคเมียว ทางฝั่งจักรพรรดิโกะ-ไดโงะและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยลงไปยังเมือง โยะชิโนะ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเฮอัง พร้อมกับตั้งราชสำนักขึ้นที่นี่เมื่อ เดือนมกราคม พ.ศ. 1880 ทำให้เกิด ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ขึ้นมา
สโมสรฟุตซอลราชนาวี
สโมสรฟุตซอลราชนาวี เป็นสโมสรฟุตซอลในประเทศไทยสนับสนุนโดยกองทัพเรือไทย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในฟุตซอลไทยลีก
ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน
ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน  หรือ เอเอฟเอฟ ฟุตซอล คัพ ชื่อเดิม อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ เป็นการแข่งขันฟุตซอลในระดับสโมสร เพื่อชิงชนะเลิศในระดับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดขึ้นโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน ถูกจัดขึ้นครั้งแรกในชื่อเดิมในปี ค.ศ. 2015 ก่อนได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบัน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019
การแข่งขันรายการนี้นับเป็นการแข่งขันรายการใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่สองของทวีปเอเชีย รองจากเอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ
ผลการแข่งขันแบ่งตามรายประเทศ.
"หมายเหตุ : รวมทั้งทีมชายและทีมหญิง"
รัฐจัณฑีครห์
ปลาโรนันยักษ์
ปลาโรนันยักษ์  ปลากระดูกอ่อนขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในกลุ่มปลากระเบน จัดอยู่ในวงศ์ Rhynchobatidae และสกุล "Rhynchobatus" โดยแยกออกจากปลาโรนันซึ่งอยู่ในวงศ์ Rhinobatidae อีกที (โดยในบางแหล่งข้อมูลยังคงจัดให้อยู่รวมกัน)
พบกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของอินโด-แปซิฟิก โดยมีเป็นบางชนิดที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติกแถบตะวันออก โดยเป็นปลาที่ถูกประเมินไว้จากสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แล้วว่าทุกชนิดตกอยู่ในสภานะของการเสี่ยงหรือล่อแหลมต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์
เป็นปลาขนาดใหญ่ ความยาวที่สุดที่พบคือ 3 เมตร (9.8 ฟุต) จัดว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มปลากระเบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ขนาดเล็กที่สุดมีความยาวเพียงครึ่งเดียว ทุกชนิดมีความคล้ายคลึงกันโดยมองอย่างผิวเผิน โดยสามารถจำแนกออกจากกันด้วยการพิจารณาลักษณะโดยรวมของส่วนปลายจมูก, การนับกระดูกสันหลัง ตลอดจนสีตามลำตัว (การกระจายตัวของจุดสีขาว และการมีหรือไม่มีฐานสีดำที่ใต้ครีบอก
ปัจจุบันได้มีการจำแนกไว้ 7 ชนิด โดยที่ผ่านมาจะมีการสับสนในชนิดของปลาโรนันจุดขาว ("R. djiddensis") ซึ่งปัจจุบันนับได้ว่าพบได้ในแถบมหาสมุทรอินเดียด้านตะวันตก
นอกจากนี้แล้วยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ "Rhynchobatus sp. nov." A หรือ 1 ซึ่งยังไม่ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์
ชนิดที่มีชื่อสามัญในภาษาไทยกำกับ หมายถึง มีรายงานว่าพบได้ในน่านน้ำไทย
Rhynchobatus
Rhynchbatidae
Wedgefishes
วงศ์ปลาโรนันยักษ์
สกุลปลาโรนันยักษ์
Giant guitarfish
Rhynchobatidae
ดิสนีย์แลนด์พาร์ก (สหรัฐอเมริกา)
เออแฌน เดอ โบอาร์แน
เออแฌน โรแซ เดอ โบอาร์แน  เป็นบุตรชายคนเดียวของนายพลอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แน กับ นางโฌเซฟีน ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต
เขาเกิดในปารีสและเป็นบุตรบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี
Eugène de Beauharnais
เจ้าฟองจันทร์ ศิริวัติ
อาเรนาอามาโซเนีย
อาเรนาจีเซาเปาลู
อีไตปาวาอาเรนาฟงชีนอวา
อเมซอนอารีน่า
เซาเปาลูอารีน่า
ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญู
พระไกรสรราช (สิงห์ แสนโคตร)
อเมซอน อารีน่า
เซาเปาลู อารีน่า
ฟงชีนอวา อารีน่า
กบเลิฟแลนด์
กบเลิฟแลนด์ หรือ กิ้งก่าเลิฟแลนด์  เป็นสัตว์ประหลาดที่มีผู้อ้างว่าพบเห็นที่เมืองเลิฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา มีรูปร่างเหมือนกบหรือคางคกหรือสัตว์เลื้อยคลานที่ยืนด้วยสองขาหลังมีความสูงถึง 4 ฟุต (1.22 เมตร) เหมือนมนุษย์ จนกลายเป็นเรื่องเล่าขานกัน ศาสตราจารย์เอดการ์ สลอตกิน นักคติชนวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยซินซินแนติ กล่าวว่ากบเลิฟแลนด์เป็นเรื่องเล่าขานต่อกันมาเป็นรุ่น ๆ ในรอบหลายทศวรรษ โดยมีรายการการพบเห็นเป็นวงรอบ
กบเลิฟแลนด์ถูกรายงานพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1955 นักธุรกิจคนหนึ่งบอกว่าตนเองเห็นกบสูง 3 ฟุต เขาบรรยายลักษณะของมันว่ามันมีรอยย่นบนหัวแต่ไม่มีขน ตัวงอ ปากกว้างไม่มีริมฝีปาก นอกจากนี้มันยังมีกลิ่นเหม็น กลิ่นของมันแรงเหมือนกลิ่นของอัลฟัลฟา และเหมือนกลิ่นของเมล็ดอัลมอนด์
ผ่านไปกว่า 20 ปี ไม่มีรายงานการพบเห็นอีกเลย จนกระทั่งในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1972 เวลา 01:00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นคนหนึ่งชื่อ เรย์ ชอกกีย์ กำลังขับรถอย่างระมัดระวังเพราะพื้นถนนลื่นด้วยชั้นน้ำแข็ง เพื่อกลับไปเลิฟแลนด์ ที่ริมแม่น้ำลิตเติลไมแอมี เขาก็พบสิ่งผิดปกติบนถนน จากไฟหน้ารถที่ส่องไป เขาต้องตะลึงกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้า มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถอธิบายว่ามันคือตัวอะไรกันแน่ โดยเขาอธิบายว่า สัตว์ประหลาดตัวนั้นสูงประมาณ 3-4 ฟุต หนักประมาณ 50 ถึง 75 ปอนด์ ผิวหนังเหมือนกบ ผิวลื่นเปียก หางสั้น หัวและหน้าเหมือนกบ หรือสัตว์เลื้อยคลาน และยืนจ้องเขาด้วยสองขาหลัง ด้วยความตกใจเขาได้ยิงสวนไป มันกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ ในภายหลังตำรวจคู่หูของชอกกีย์ได้ตรวจสอบที่เหตุเกิดพบว่ามีร่องรอยเหล่านั้นจริง แต่ไม่มีรูปถ่ายหรือหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุนยืนยันมากกว่านี้
หลังจากนั้น สองสัปดาห์ต่อมาตำรวจอีกนายหนึ่งชื่อ มาร์ก แมททิวส์ ได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างจัง มันนอนกลางถนนเหมือนสุนัขหมอบไม่มีผิด ตอนแรกแมททิวส์นึกว่าเป็นซากสัตว์ เมื่อลงจากรถและพยายามจะเขี่ยมันทิ้งออกนอกทาง มันก็ลุกขึ้นด้วยสองขาหลัง เขาตกใจและยิงสวนไปถูกมันจนเขย่งและกระโดดข้ามรั้วลงไปในแม่น้ำ แมททิวส์ได้ให้คำอธิบายคล้ายกับชอกีย์ เว้นแต่คราวนี้สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่มีหาง
แต่ในปี ค.ศ. 2001 จากการให้สัมภาษณ์ทางอีเมล์ แมททิวส์ได้เปลี่ยนเรื่องราวของตนเองโดยเขาอ้างว่า สิ่งที่เขาเห็นนั้นมันไม่ใช่สัตว์ประหลาดแต่อย่างใด แต่อาจจะเป็นกิ้งก่าหรืออิกัวนาขนาดใหญ่ที่หนีออกมา เขาพยายามที่จะจับมันเพื่อจะสนับสนุนสิ่งที่ชอกกีย์เล่า ซึ่งไม่มีใครดำเนินการอย่างจริงจัง โดยบอกว่า มันอาจเป็นสัตว์เลี้ยงของใครบางคนที่หนีออกมาจากตู้เลี้ยง มันไม่ได้มีผิวหนังที่ลื่นเป็นมันหรือขนเปียกเป็นสังกะตัง มันไม่ได้สูง 3-5 ฟุต หรือยืนด้วยสองขาหลัง เพียงอาจจะเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดใหญ่ที่เกิดอุบัติเหตุหลบหนีได้ออกจากที่เลี้ยง ที่ตาพร่ามัวจากแสงไฟจากหน้ารถของตน และมันก็ไม่ได้พฤติกรรมก้าวร้าวด้วย
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 ได้มีผู้แต่งเพลงขึ้นมาชื่อ "Hot Damn! It’s the Loveland Frog"
ในคืนวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 มีวัยรุ่นสองคนเล่นโปเกมอนโกระหว่างถนนเลิฟแลนด์มาไดราและทะเลสาบอิซาเบลลา อ้างว่าพบเห็นกบขนาดใหญ่ใกล้ทะเลสาบ โดยบอกว่ามันยืนขึ้นและเดินด้วยสองขาหลังของมัน
กิ้งก่าเลิฟแลนด์
Loveland Frog
Loveland Lizard
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้ พ.ศ. 2558–2559
ฟุตบอลลีกคัพ
โช อิน ซ็อง
ฟุตบอลลีก
รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่
รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ หรือ รัฐบัญญัติ 11 มีนาคม  เป็นรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ร่างขึ้นในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 และลงนาม โดยสมาชิกทุกคนของสภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย นำโดยขบวนการซายูดิส (Sąjūdis) รัฐบัญญัตินี้เน้นย้ำถึงการฟื้นฟูและสถานภาพทางกฎหมายอันต่อเนื่องของลิทัวเนีย ซึ่งถูกยึดครองโดยและสูญเสียเอกราชแก่สหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ส่งผลให้ลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียตแห่งแรกที่ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
การสูญเสียเอกราช.
ภายหลังการแบ่งแยกเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลิทัวเนียถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ถัดมาเกิดการปฏิวัติขึ้นในปี ค.ศ. 1917 สภาที่ปรึกษาแห่งลิทัวเนียซึ่งมีนายโยนัส บาซานาวิเชียส (Jonas Basanavičius) เป็นประธาน จึงได้ประกาศรัฐบัญญัติว่าด้วยเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ลิทัวเนียจึงมีสถานะเป็นรัฐเอกราชเป็นเวลาสองทศวรรษ เมื่อเวลาก้าวล่วงถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตและนาซีเยอรมนีได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพซึ่งทำให้เกิดการแบ่งแยกเขตอิทธิพลของทั้งสองฝ่ายในภูมิภาคยุโรปตะวันออก รัฐบอลติก (ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย) จึงตกอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลของสหภาพโวเวียต และถูกเข้ายึดครองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ก่อนที่จะถูกแปรสภาพไปเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในภายหลัง
ในกรณีของลิทัวเนีย ประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา (Antanas Smetona) เลือกที่จะลี้ภัยออกนอกประเทศแทนการยอมรับการเข้ายึดครองของโซเวียต เขาไม่ได้ลาออกจากตำแหน่ง แต่ทำการถ่ายโอนหน้าที่ของประธานาธิบดีแก่นายกรัฐมนตรีอันตานัส เมอร์คีส (Antanas Merkys) แทน ซึ่งรัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ว่าพึงกระทำได้ ในวันถัดมานายเมอร์คีสจึงได้ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีและแต่งตั้งนายยุสตัส พาเลกคีส (Justas Paleckis) นักการเมืองผู้อยู่ฝ่ายตรงข้ามนายสเมโตนามาอย่างยาวนาน ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี จากนั้นนายเมอร์คีสก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้นายพาเลกคีสเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสืบต่อมา สหภาพโซเวียตจึงได้ใช้นายพาเลกคีสเป็นผู้นำหุ่นเชิดเพื่อให้การผนวกรวมลิทัวเนียทั้งในทางปฏิบัติและในทางกฎหมายสามารถดำเนินไปได้อย่างสมบูรณ์
จากนั้นทางการโซเวียตได้ริเริ่มนโยบายทำให้รัฐบอลติกเป็นโซเวียต (Sovietization) เช่น ยึดเอาทรัพย์สินเอกชนมาเป็นของชาติ ริเริ่มเกษตรกรรมแบบนารวม ปราบปรามคริสตจักรโรมันคาทอลิก และเข้าปกครองประเทศอย่างเบ็ดเสร็จ ในขณะเดียวกันนั้นเองยังได้ริเริ่มโครงการการศึกษาและสาธารณสุขฟรีอีกด้วย ในปี ค.ศ. 1953 กลุ่มติดอาวุธต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียถูกกำจัด โดยประมาณการณ์กันว่าสมาชิกกองกำลังชาวลิทัวเนียกว่า 130,000 คน หรือถูกเรียกขานโดยโซเวียตว่า "ศัตรูของประชาชน" ถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย (การเนรเทศเดือนมิถุนายนและเดือนมีนาคม) ถัดมาในปีเดียวกันนั้นเอง โจเซฟ สตาลิน ถึงแก่อสัญกรรม สหภาพโซเวียตจึงได้ริเริ่มนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน (de-Stalinization) ซึ่งทำให้การประหัตประหารผู้คนจำนวนมากสิ้นสุดลงไปด้วย ทั้งนี้ขบวนการต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียที่ปราศจากความรุนแรงยังคงดำเนินต่อไปทั้งในลิทัวเนียเองและในหมู่ชาวลิทัวเนียพลัดถิ่น ขบวนการนี้เป็นขบวนการลับ ผิดกฎหมาย และมุ่งเน้นไปที่ประเด็นปัญหาทางสังคม สิทธิมนุษยชน และกิจการด้านวัฒนธรรม มากกว่าการเรียกร้องทางการเมือง
ขบวนการเรียกร้องเอกราช.
ในขณะที่มิฮาอิล กอร์บาชอฟ พยายามพลิกฟื้นเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตด้วยนโยบายกลัสนอสต์ (glasnost; การเผยแพร่) และเปเรสตรอยคา (perestroika; การปรับโครงสร้าง) กอร์บาชอฟได้เปลี่ยนแปลงท่าทีทางการเมืองของรัฐบาลโซเวียตครั้งใหญ่ เช่น เปิดกว้างให้สาธารณชนชาวโซเวียตได้ถกเถียงและอภิปรายกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สำหรับชาวลิทัวเนียผู้ไม่พอใจสหภาพโซเวียตแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสทองที่พลาดไม่ได้ในการนำขบวนการใต้ดินของตนขึ้นมาบนดิน
ต่อมาในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1987 (ตรงกับวันครบรอบปีที่ 48 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ) สันนิบาตเสรีภาพลิทัวเนียได้จัดการเดินประท้วงขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งไม่ได้มีการปราบปรามหรือจับกุมจากทางการโซเวียตแต่อย่างใด โดยหลังจากการเดินประท้วงครั้งดังกล่าวส่งผลให้กลุ่มปัญญาชน 35 คนรู้สึกถึงแรงกล้าที่จะจัดตั้งขบวนการปฏิรูปซายูดิส (Sąjūdis) ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1988 มีเป้าหมายดั้งเดิมเพื่อสนับสนุน อภิปราย และริเริ่มการปฏิรูปของกอร์บาชอฟ รวมถึงสนับสนุนการแยกตัวเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตอย่างเปิดเผยด้วยเล็กน้อย ขบวนการดังกล่าวได้รับความนิยมมากขึ้นและดึงดูดผู้คนให้มาเข้าร่วมการเดินประท้วงในสวนสาธารณะวินกีสจำนวนมาก ส่งผลให้แนวทางและเป้าหมายของขบวนการมีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นโดยอาศัยโอกาสที่กอร์บาชอฟมีท่าทีที่เพิกเฉย
เมื่อก้าวล่วงถึงปี ค.ศ. 1989 ขบวนการซายูดิสไม่เกรงกลัวอำนาจของมอสโกหรือการปราบปรางที่รุนแรงแต่อย่างใด แต่ยังคงพลักดันข้อเรียกร้องของตนอย่างต่อเนื่อง โดยลดทอนการอภิปรายในประเด็นการปฏิรูปของกอร์บาชฟลงและเพิ่มน้ำหนักไปที่ข้อเรียกร้องถึงสิทธิการมีส่วนรวมในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจที่มากขึ้น รวมถึงสิทธิในการปกครองตนเองภายใต้สหภาพโซเวียตอีกด้วย
ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1989 เกิดเหตุการณ์ "บอลติกเวย์" (Baltic Way) ที่ผู้คนร่วมออกมาเรียงแถวเป็นโซ่มนุษย์ยาวมากกว่า 600 กิโลเมตร (370 ไมล์) ผ่านรัฐบอลติก 3 รัฐ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 50 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ ซึ่ง ณ เวลานี้เองขบวนการซายูดิสได้ถือเอาการเรียกร้องเอกราชแบบเต็มขั้นมาเป็นเป้าหมายอย่างเป็นทางการของกลุ่ม
การเลือกตั้งในแบบประชาธิปไตย.
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาลิทัวเนีย ค.ศ. 1990 นับเป็นการเลือกตั้งเสรีตามระบอบประชาธิปไตยครั้งแรกในลิทัวเนียนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง ผู้คนจำนวนมากออกมาใช้เสียงเลือกผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกโดยขบวนการซายูดิส แม้ขบวนการดังกล่าวจะไม่ได้ดำเนินงานในฐานะพรรการเมืองก็ตาม ลิทัวเนียจึงได้รัฐบาลที่ไม่ใช่ฝ่ายคอมมิวนิสต์เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยสงครามโลก และในสมัยประชุมแรกของรัฐสภาในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 นี่เองที่สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (Supreme Soviet of the Lithuanian SSR) ได้เลือกนายวีเทาตัส ลันสเบอร์กีส (Vytautas Landsbergis) เป็นประธานสภา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย" (Supreme Council of the Republic of Lithuania) พร้อมกับประกาศจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ด้วยรัฐบัญญัติซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกสภาฯ จำนวน 124 คน (งดออกเสียง 6 คน) เมื่อเวลา 22.44 น. โดยปราศจากเสียงคัดค้าน
วาทกรรมของรัฐบัญญัตินี้ที่ว่าลิทัวเนียไม่เคยสูญเสียเอกราชนั้น ตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดที่ว่าประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา ไม่เคยลาออกจากตำแหน่ง ดังนั้นการสืบทอดตำแหน่งของประธานาธิบดีอันตานัส เมอร์คีส จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งขณะนี้ลิทัวเนียได้โต้แย้งว่าการกระทำทุกอย่างหลังจากที่นายเมอร์คีสเข้าสืบทอดตำแหน่งไปจนถึงการเข้ายึดครองของโซเวียตถือเป็นโมฆะ
แม้รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่จะถือเป็นแบบอย่างและแรงบันดาลใจให้แก่สาธารณรัฐโซเวียตแห่งอื่น ๆ แต่ประเด็นปัญญาเกี่ยวกับการประกาศเอกราชก็ไม่ได้รับการคลี่คลายลงในทันที ส่วนการยอมรับจากประเทศอื่น ๆ ก็ยังไม่เป็นที่แน่นอน
มิฮาอิล กอร์บาชอฟ กล่าวว่ารัฐบัญญัติดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย สหภาพโซเวียตเองก็เรียกร้องให้มีการเพิกถอนกฎหมายดังกล่าวและเริ่มมาตรการคว่ำบาตรลิทัวเนีย เช่น การปิดกั้นทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1991 กองกำลังของโซเวียตได้เข้าโจมตีอาคารรัฐสภาในกรุงวิลนีอุสและหอแพร่ภาพสัญญาณโทรทัศน์ของวิลนีอุสด้วย พลเรือนชาวลิทัวเนียผู้ไม่มีอาวุธจึงเข้าเผชิญหน้ากับทหารโซเวียต ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน และอีก 700 กว่าคนได้รับบาดเจ็บ ภายหลังได้มีการขนานนามเหตุการณ์นี้ว่า "เหตุการณ์เดือนมกราคม"
ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียลงมติยอมรับการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ให้เป็นเอกราช จึงเป็นรัฐสภาประเทศแรกในโลกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียอย่างเป็นทางการ แม้มอลเดเวียจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตก็ตาม
ไอซ์แลนด์เป็นประเทศนอกสหภาพโซเวียตประเทศแรกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ตามมาด้วยเดนมาร์ก สโลวีเนีย โครเอเชีย และลัตเวีย ต่อมาหลังความพยายามรัฐประหารที่ล้มเหลวในเดือนสิงหาคม เอกราชของลิทัวเนียก็ถูกยอมรับโดยสหรัฐอเมริกาในวันที่ 2 กันยายน ซึ่งประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ประกาศว่าหากโซเวียตรัสเซียใช้กำลังเข้าโจมตีลิทัวเนียสหรัฐอเมริกาก็จะตอบโต้ในแบบเดียวกัน จนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในที่สุด ลิทัวเนียจึงได้รับการยอมรับจากนานาชาติอย่างรวดเร็ว เช่น จีน อินเดีย และเบลารุส เป็นต้น ในท้ายที่สุดในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1991 ลิทัวเนียก็ได้เข้าเป็นสมาชิกของสหประชาชาติเช่นเดียวกับเอสโตเนียและลัตเวีย
อีเอฟเอลแชมเปียนชิป
ปุนท์แลนด์
ยูบีลองวิดมี
Digital elevation model
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร  เป็นภาพยนตร์อนิเมะของญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2558 เขียนบทและกำกับโดย มะโมะรุ โฮะโซะดะ ได้รับรางวัลเป็นอนิเมะแห่งปี 2015 ในงานประกาศผลรางวัลเจแปนอะแคเดมีครั้งที่ 37
โลกมนุษย์นั้นแท้จริงแล้วมีโลกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งคือ "จูเต็น" (渋天 สวรรค์ของสัตว์) อันเป็นที่อยู่ของสัตว์ทรงปัญญา โลกทั้งสองใบนี้เปรียบเสมือนกระจกสะท้อนกันและกันและเชื่อมต่อกันอยู่ ประมุขของแคว้นๆหนึ่งในจูเต็นต้องการที่จะเกษียณตนเองและลงมาจุติใหม่เป็นเทพเจ้า แต่ยังไม่ได้ตันสินใจว่าจะเป็นเทพอะไร ระหว่างที่ตัดสินใจไมได้นี้จึงประกาศจะยกตำแหน่งประมุขให้ผู้สืบทอดที่แข็งแกร่ง ซึ่งมีตัวเต็งอยู่สองคน คือ "อิโอเซ็น" (猪王山) ผู้สุภาพบุรุษ และ "คุมะเทะสึ" (熊徹) จอมอันธพาล
อิโอเซ็นนั้นมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย แต่คุมะเตะสึกลับไม่มีลูกศิษย์เลย ประมุขจึงบอกให้เขาหาลูกศิษย์ไว้บ้าง ในขณะที่คุมะเตะสึไปยังโลกมนุษย์ที่โตเกียวนั้นเองก็ไปพบกับเด็กหนุ่มชื่อเร็นเข้า ซึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่พึ่งสูญเสียมารดาไปและหนีออกจากบ้านมา คุมะเตะสึชวนเร็นให้มาเป็นศิษย์แต่เร็นกำลังตกใจที่เห็นอสูรครั้งแรก และคุมะเตะสึก็เดินจากไป เร็นแอบตามคุมะเตะสึจนผ่านประตูเข้าไปในโลกจูเต็นโดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากหาทางกลับไม่ได้จึงตัดสินใจอยู่กับคุมะเทะสึในฐานะศิษย์และเรียนวิชาการต่อสู้
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560 เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2560 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2560 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (Regional Specialized Meteorological Center) ในเรอูว์นียง