pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในสหรัฐ รถบรรทุกทิลเลอร์ หรือที่เรียกว่าแทรกเตอร์-ดรอนแอเรียล, ทิลเลอร์แลดเดอร์ หรือรถดับเพลิงที่มีตะขอและบันไดยาว เป็นรถบันไดฐานหมุนแบบพิเศษที่ติดตั้งบนรถบรรทุกพ่วง ส่วนรถเทรลเลอร์และรถแทรกเตอร์ต่างจากรถบรรทุกพ่วงเชิงพาณิชย์ โดยจะต้องใช้เครื่องมือพิเศษในการแยกกัน ซึ่งมีคนขับสองคน พร้อมพวงมาลัยแยกสำหรับล้อหน้าและล้อหลัง
หนึ่งในคุณสมบัติหลักของรถบรรทุกทิลเลอร์คือความคล่องแคล่วที่เพิ่มขึ้น การบังคับเลี้ยวแบบอิสระของล้อหน้าและล้อหลังช่วยให้หางเสือสามารถเลี้ยวได้เฉียบขาดขึ้นมาก ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งบนถนนแคบ ๆ และในอะพาร์ตเมนต์คอมเพลกซ์ที่มีถนนเหมือนเขาวงกต คุณลักษณะเพิ่มเติมของรถบรรทุกทิลเลอร์คือความยาวโดยรวมที่มากกว่า สำหรับรุ่นส่วนใหญ่ ทำให้สามารถจัดเก็บเครื่องมือและอุปกรณ์เพิ่มเติมได้ ความยาวสูงสุดทำให้ห้องโดยสารมีความจุระหว่าง ในเทรลเลอร์ โดยเพิ่มอีก ในห้องคนขับ
รถบรรทุกแพลตฟอร์ม.
รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติ.
รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติเป็นรถดับเพลิงเฉพาะทางที่สามารถฝ่าภูมิประเทศที่ยากลำบากเพื่อการดับไฟป่า รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติมีขนาดเล็กกว่ารถดับเพลิงมาตรฐานและมีความสูงจากพื้นถึงจุดต่ำสุดใต้ท้องรถสูงกว่า พวกมันยังอาจตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินในภูมิประเทศที่ขรุขระซึ่งยานพาหนะอื่นไม่สามารถตอบสนองได้ รถที่ดินในสภาพธรรมชาติจำนวนมากมีความสามารถในการขับเคลื่อนสี่ล้อโดยทำให้มีความสามารถในการปีนเขาและภูมิประเทศที่ขรุขระดีขึ้น ยานพาหนะที่ดินในสภาพธรรมชาติในถิ่นทุรกันดารบางชนิดสามารถสูบน้ำขณะขับรถได้ (เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์แบบเดิมบางรุ่นซึ่งต้องอยู่กับที่เพื่อสูบน้ำ) ทำให้สามารถ "ดับเพลิงแบบเคลื่อนที่" ในไฟป่าเพื่อลดอัตราการลุกลาม
รถบรรทุกน้ำดับเพลิงอเนกประสงค์.
รถบรรทุกน้ำส่วนใหญ่มีระบบสูบน้ำบนรถ ปั๊มนี้มักไม่มีกำลังเพียงพอในการดับไฟ (เนื่องจากถูกออกแบบให้ติดกับรถดับเพลิง) แต่มักใช้เพื่อดึงน้ำเข้าสู่ท่อส่งน้ำจากหัวจ่ายน้ำหรือแหล่งน้ำอื่น ๆ รถบรรทุกน้ำจำนวนมากติดตั้งวาล์วระบายน้ำเร็วที่ด้านข้างและด้านหลังของรถบรรทุก ซึ่งช่วยให้นักดับเพลิงสามารถแบ่งสรรน้ำหลายพันแกลลอนลงในถังเก็บน้ำแบบพกพาได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
รถบรรทุกน้ำดับเพลิงอเนกประสงค์ส่วนใหญ่ได้รับการออกแบบให้รับน้ำหนักได้ 5,000–12,000 ลิตร (1,100–2,600 แกลลอนอังกฤษ)
รถดับเพลิงอากาศยาน.
รถดับเพลิงอากาศยานเป็นรถดับเพลิงเฉพาะทางที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามบินขนาดเล็กในอุบัติเหตุอากาศยาน คุณลักษณะบางอย่างที่ทำให้รถดับเพลิงอากาศยานมีความพิเศษไม่เหมือนใครคือความสามารถในการเคลื่อนที่บนภูมิประเทศที่ขรุขระนอกทางวิ่งเครื่องบินและบริเวณท่าอากาศยาน, ความจุน้ำขนาดใหญ่ เช่นเดียวกับถังโฟม, ปั๊มความจุสูง และสายส่งน้ำ/โฟม รถดับเพลิงอากาศยานที่ใหม่กว่ายังรวมระบบการฉีด/หัวฉีดแฝดที่เพิ่มสารเคมีหน่วงไฟทางเคมีแบบแห้ง (เช่น เพอร์เพิล-เค) เพื่อสร้างกระแสของโฟมดับเพลิงซึ่งสามารถหยุดไฟได้เร็วขึ้น บางคันมีถังดับเพลิงแบบใช้แก๊สสำหรับดับเพลิงจากไฟฟ้า คุณลักษณะเหล่านี้ทำให้รถดับเพลิงอากาศยานไปถึงอากาศยานได้อย่างรวดเร็ว และดับไฟขนาดใหญ่อย่างรวดเร็วในส่วนเชื้อเพลิงอากาศยานที่เกี่ยวข้อง
ยานพาหนะอื่น ๆ.
ยานพาหนะอื่น ๆ ที่ใช้โดยหน่วยดับเพลิงแต่อาจไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการดับเพลิง อาจรวมถึง
อุปกรณ์ในยุคแรก ๆ ที่ใช้ในการฉีดน้ำไปยังกองไฟเรียกว่า"กระบอกฉีดน้ำ"หรือ"กระบอกฉีดดับเพลิง" เครื่องฉีดน้ำแบบใช้มือและเครื่องสูบน้ำแบบมือได้รับการบันทึกไว้ก่อนที่กเทซิเบียสแห่งอะเล็กซานเดรียจะประดิษฐ์เครื่องสูบน้ำดับเพลิงเครื่องแรกขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล และตัวอย่างของเครื่องสูบน้ำแบบใช้แรงที่อาจใช้สำหรับเครื่องจักรดับเพลิงได้กล่าวถึงโดยเฮรอนแห่งอะเล็กซานเดรีย
ใน ค.ศ. 1650 ฮันส์ เฮาช์ ได้สร้างเครื่องจักรดับเพลิงด้วยถังอัดอากาศ โดยในแต่ละด้าน ผู้ชาย 14 คนเดินเครื่องก้านลูกสูบไปมาในแนวนอน ส่วนถังลม ซึ่งเป็นถังแรงดันชนิดหนึ่ง ปล่อยกระแสน้ำที่สม่ำเสมอแม้ลูกสูบจะเคลื่อนที่ไปข้างหลัง สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ด้วยท่อหมุนที่ติดตั้งอยู่บนสายยาง ซึ่งทำให้ลำน้ำที่พุ่งออกไปสามารถเข้าถึงความสูงได้ถึง 20 ม. (65.6 ฟุต) โดยกัสปาร์ ช็อท ได้สังเกตเครื่องจักรดับเพลิงของเฮาช์ใน ค.ศ. 1655 และเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับมันใน"มาเฆียอูนิเบอร์ซาลิส"ของเขา
ส่วนกฎหมายอาณานิคมในอเมริกากำหนดให้บ้านแต่ละหลังมีถังน้ำที่หน้าระเบียงเล็ก ๆ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเกิดเพลิงไหม้ในตอนกลางคืน ถังเหล่านี้มีไว้สำหรับใช้โดยกองพลส่งถังที่จะจ่ายน้ำเมื่อเกิดเพลิงไหม้ขั้นต้น ทั้งนี้ ฟิลาเดลเฟียได้รับเครื่องจักรดับเพลิงแบบใช้มือสูบใน ต.ซ. 1719 หลายปีหลังจากรุ่น ค.ศ. 1654 ของบอสตันปรากฏขึ้นที่นั่น ซึ่งสร้างโดยโจเซฟ เจนเกส ซีเนียร์ แต่ก่อนที่เครื่องจักรทั้งสองของนิวยอร์กจะมาถึงลอนดอน
ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1730 ริชาร์ด นิวแชม ในลอนดอนได้ผลิตเครื่องจักรดับเพลิงที่ประสบความสำเร็จ นอกจากนี้ เขายังได้คิดค้นอุปกรณ์ที่ใช้ครั้งแรกในนครนิวยอร์กเมื่อ ค.ศ. 1731 โดยที่จำนวนกำลังคนและทักษะที่จำเป็นสำหรับการดับเพลิงได้กระตุ้นให้เบนจามิน แฟรงคลิน ก่อตั้งบริษัทดับเพลิงขึ้นใน ค.ศ. 1737 ส่วนทอมัส โลต สร้างเครื่องจักรดับเพลิงแรกที่ผลิตในอเมริกาใน ค.ศ. 1743 เครื่องจักรรุ่นแรก ๆ เหล่านี้เรียกว่า"แฮนด์ทับส์" (hand tubs) เนื่องจากขับเคลื่อนโดยต้องใช้กำลัง (ด้วยมือ) และน้ำถูกจ่ายโดยกองพลส่งถังที่เทลงในอ่าง (ถังเก็บน้ำ) ที่ปั๊มมีปากท่อทางน้ำแบบถาวร
ความก้าวหน้าที่สำคัญในราว ค.ศ. 1822 คือการประดิษฐ์เครื่องจักรที่สามารถดึงน้ำจากแหล่งน้ำได้ สิ่งนี้ทำให้กองพลส่งถังล้าสมัย โดยใน ค.ศ. 1822 บริษัทผู้ผลิตในฟิลาเดลเฟียชื่อ"เซลเลอส์แอนด์เพนน็อก" ได้สร้างแบบจำลองชื่อ "เดอะไฮดรอเลียน" ซึ่งว่ากันว่าเป็นเครื่องดูดแรก บางรุ่นมีสายดูดแข็งติดอยู่กับปากท่อทางน้ำ และขดตัวเหนืออุปกรณ์ที่เรียกว่าเครื่องกลหางกระรอก
เครื่องจักรช่วงแรกมีขนาดเล็กและถือโดยชายสี่คน หรือติดบนรางแล้วลากไปยังเหตุไฟไหม้ เมื่อเครื่องจักรมีขนาดใหญ่ขึ้น พวกมันก็กลายเป็นแบบรถม้าลากและขับเคลื่อนด้วยตัวเองในเวลาต่อมาด้วยเครื่องจักรไอน้ำ ซึ่งจอห์น เอริกสัน ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้สร้างรถดับเพลิงที่ใช้กำลังไอน้ำแบบอเมริกันคันแรก ส่วนจอห์น เบรธเวต สร้างงรถดับเพลิงพลังไอน้ำเครื่องแรกในบริเตน
จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 รถดับเพลิงส่วนใหญ่ใช้คนยักย้าย แต่การนำรถดับเพลิงที่ใช้ม้าลากมาใช้ทำให้เวลาในการตอบสนองต่อเหตุการณ์ดีขึ้นมาก รถดับเพลิงแบบรถสูบฉีดระบบไอน้ำแบบขับเคลื่อนด้วยตัวเองคันแรกได้รับการสร้างขึ้นในนิวยอร์กเมื่อ ค.ศ. 1841 น่าเสียดายสำหรับผู้ผลิต นักผจญเพลิงบางคนได้ทำลายเครื่องประดิษฐ์ดังกล่าวและเลิกใช้เครื่องจักรตัวแรกนี้ อย่างไรก็ตาม ความต้องการและประโยชน์ของอุปกรณ์กำลังทำให้รถสูบฉีดระบบไอน้ำประสบความสำเร็จในคริสต์ศตวรรษที่ยี่สิบ โดยหลายเมืองทั่วโลกได้ซื้อรถดับเพลิงระบบไอน้ำ
รถดับเพลิงที่ใช้เครื่องยนต์มีอายุย้อนไปถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1897 เมื่อตำรวจชั้นผู้ใหญ่ในปารีสยื่นขอเงินเพื่อจัดซื้อ "เครื่องจักรที่ทำงานด้วยน้ำมันสำหรับลากรถดับเพลิง, บันได และอื่น ๆ รวมถึงสำหรับการลำเลียงเจ้าหน้าที่ที่จำเป็นของนักผจญเพลิง" รายงานดังกล่าวที่รู้ล่วงหน้าระบุว่า "หากการทดลองประสบความสำเร็จตามที่คาดการณ์ไว้ ม้าจะถูกแทนที่ด้วยรถยนต์ในที่สุด" ซึ่งอันที่จริงแล้ว ตัวอย่างที่เป็นจริงและเครื่องยนต์ดับเพลิงได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ใน ค.ศ. 1905 แนวคิดในการรวมรถบรรทุกเครื่องยนต์แก๊สเข้ากับรถดับเพลิงได้รับความสนใจอย่างมาก ตามบทความของนิตยสาร"พอพิวลาร์มาแคนิกส์"ในปีนั้น รถบรรทุกดังกล่าวได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วในประเทศอังกฤษ โดยในปีเดียวกันนั้น นอกซ์ออโตโมบิลคัมพานีในสปริงฟิลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เริ่มจำหน่ายสิ่งที่บางคนอธิบาย ว่าเป็นรถดับเพลิงสมัยใหม่เครื่องแรกของโลก และหนึ่งปีต่อมา เมืองสปริงฟิลด์ รัฐอิลลินอย ได้บรรจุรถดับเพลิงนอกซ์ให้แก่หน่วยดับเพลิงของพวกเขา อนึ่ง รถดับเพลิงแบบใช้เครื่องยนต์รุ่นแรก ๆ ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทปีเตอร์ เพิร์ช แอนด์ซันส์ แห่งคาโนชา รัฐวิสคอนซิน
ความเย็น
ความเย็นคือการมีอุณหภูมิต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบรรยากาศ สำหรับการใช้ทั่วไป ความเย็นมักเป็นการรับรู้อัตวิสัย ("หนาว") ขอบเขตล่างของอุณหภูมิได้แก่ ศูนย์สัมบูรณ์ ซึ่งนิยามว่าเป็น 0.00 K ในมาตราเคลวิน ซึ่งเป็นมาตราอุณหภูมิอุณหพลศาสตร์สัมบูรณ์ ซึ่งตรงกับ −273.15 °C ในมาตราเซลเซียส −459.67 °F ในมาตราฟาเรนไฮต์ และ 0.00 °R ในมาตราแรงกิน
เนื่องจากอุณหภูมิสัมพันธ์กับพลังงานความร้อนที่มีอยู่ในวัตถุหรือตัวอย่างสสาร ซึ่งเป็นพลังงานจลน์ของการเคลื่อนที่แบสุ่มขององค์ประกอบอนุภาคของสสาร วัตถุจะมีพลังงานความร้อนลดลงเมื่อเย็นลงและมีพลังงานมากขึ้นเมื่อร้อนขึ้น หากสามารถทำให้ระบบเย็นจนถึงศูนย์สัมบูรณ์ การเคลื่อนที่ทั้งหมดของอนุภาคในตัวอย่างของสสารจะหยุด และจะอยู่ในภาวะพักสมบูรณ์ในสำนึกคลาสสสิกนี้ ซึ่งจะเรียกได้ว่า วัตถุนั้นมีพลังงานความร้อนเป็นศูนย์ ทว่า ในทางจุลภาคในคำอธิบายของกลศาสตร์ควอนตัม สสารจะยังมีพลังงานจุดศูนย์แม้อยู่ที่ศูนย์สัมบูรณฺ เพราะหลักความไม่แน่นอน
เมษายน พ.ศ. 2562
เมษายน พ.ศ. 2562 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2562 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
อันเดรย์ เปลงกอวิช
อันเดรย์ เปลงกอวิช  เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวโครเอเชีย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโครเอเชียตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เขาเป็นประธานของสหภาพประชาธิปไตยโครเอเชียตั้งแต่ พ.ศ. 2559
ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส  เป็นอิงฟังตาโปรตุเกสแห่งราชวงศ์อาวิชและเป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากการเป็นพระมเหสีของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3
อิงฟังตาลียูโนร์แห่งโปรตุเกสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1434 ในโตรึชแวดรัช โดยเป็นหนึ่งในพระโอรสธิดาเก้าคนของพระเจ้าดูวาร์ตึที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับพระราชินีเลโอนอร์แห่งอารากอน เป็นพระธิดาคนที่สามแต่เนื่องจากพระเชษฐภคินีสองคนแรกสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ยังเล็ก ลียูโนร์จึงเป็นพระธิดาที่มีชีวิตรอดคนโต ทรงอยู่ในราชสำนักโปรตุเกสในยุคที่กำลังเฟื่องฟู พระเจ้าดูวาร์ตึนั้นเป็นหลานชายของจอห์นแห่งกอนต์จึงมีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับขุนนางอังกฤษ พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นอัศวินการ์เตอร์ พระอนุชาของพระองค์คือเอ็งรีกึราชนาวิก นักสำรวจผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่โปรตุเกสขึ้นมาอยู่ในชั้นแนวหน้าจากการออกสำรวจทางทะเล พระเจ้าดูวาร์ตึยังเป็นนักประพันธ์ผู้เขียนตำราพิชัยสงครามเรื่องทักษะการขี่ม้าและการประลองทวน
พระบิดาของลียูโนร์สิ้นพระชนม์ตอนพระองค์มีพระชนมายุเพียงสามพรรษา ก่อนหน้าวันครบรอบวันเสด็จพระราชสมภพปีที่สี่เพียงห้าวัน อาฟงซู พระอนุชาของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์คนใหม่โดยมีพระมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ทว่าเลโอนอร์แห่งอารากอนไม่เป็นที่นิยมของขุนนางโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1440 พระนางถูกบีบให้ออกจากประเทศไปอยู่ที่กัสติยาหลังพ่ายแพ้ในศึกแย่งชิงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินกับอิงฟังตึเปดรู ดยุคแห่งกูอิงบรา โดยพระนางได้ทิ้งพระธิดาคนโตไว้เนื่องจากพระธิดาประชวรอยู่ในตอนนั้น
จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์.
เมื่อทรงมีพระชนมายุ 15 พรรษาการสมรสที่ดีมากมายเปิดทางให้แก่ลียูโนร์ พระองค์เป็นคู่สมรสที่ดีพอสำหรับผู้ปกครองผู้ทรงอำนาจในยุโรป พระองค์เกือบได้สมรสกับหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส แต่การตกลงล้มเหลว สุดท้ายพระองค์ได้สมรสกับพระเจ้าฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนีจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ว่าที่จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยได้มีการตกลงไว้ว่าจะให้เงิน 60,000 เหรียญทองฟลอรินเป็นสินเดิมติดตัว การสมรสผ่านตัวแทนเกิดขึ้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1451 ที่กรุงลิสบอน เดือนตุลาคมลียูโนร์ออกเดินทางทางทะเลไปอิตาลีเพื่อพบพระสวามี ระหว่างเดินทางเรือของพระองค์สิบลำถูกโจรสลัดโจมตี แต่ลียูโนร์สามารถไปถึงอิตาลีได้ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1452 พระเจ้าฟรีดริชที่ 3 กับข้าราชสำนักของพระองค์ได้มาพบพระมเหสีเป็นครั้งแรกที่ซีเอนา ว่ากันว่าพระองค์หน้าซีดขาวเมื่อได้เห็นพระมเหสีอันเนื่องจากความประหม่าหรือไม่พระองค์ก็อาจกังวลว่าอิงฟังตาผู้มีรูปร่างบอบบางอาจคลอดพระโอรสธิดาให้พระองค์ไม่ได้
ไม่กี่อาทิตย์ต่อมาทั้งคณะได้เดินทางไปยังโรม สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 ได้ประกอบพิธีสมรสอย่างเป็นทางการให้ทั้งคู่ในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1452 และได้ทำพิธีราชาภิเษกให้แก่จักรพรรดิและจักรพรรดินีในอีกสี่วันต่อมาในวันที่ 19 มีนาคม ที่มหาวิหารนักบุญเปโตร โดยจักรพรรดิฟรีดริชเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์คนสุดท้ายที่ได้รับการสวมมงกุฎในโรมตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิชาร์เลอมาญ สินเดิมของลียูโนร์ถูกนำไปใช้บรรเทาปัญหาด้านการเงินของพระสวามีและช่วยเพิ่มอำนาจให้แก่พระนาง
เมื่อกลับไปยังราชสำนักของจักรพรรดิฟรีดริชในกรุงเวียนนา ลียูโนร์ได้พบว่าดินแดนดังกล่าวช่างขาดสีสันและโดดเดี่ยวเมื่อเทียบกับโปรตุเกสที่กำลังอยู่ในช่วงรุ่งเรือง ทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่ไม่ค่อยชื่นมื่น พระสวามีเป็นคนเงียบขรึม ไว้ตัว และตระหนี่จนเกินควร ทั้งคู่มีรสนิยมที่แตกต่างกันอย่างมาก ลียูโนร์โปรดปรานการเต้นรำ การเล่นเกม และการล่าสัตว์ ซึ่งล้วนแต่ไม่ใช่สิ่งที่จักรพรรดิฟรีดริชโปรดปรานเลย แต่กระนั้นทั้งคู่ก็มีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 คน คือ
มีพระราชบุตรเพียงสองคนที่มีชีวิตอยู่จนถึงวัยผู้ใหญ่ คือ มัคซีมีลีอานและคูนีกุนเดอ ว่ากันว่าจักรพรรดิฟรีดริชโทษว่าเหตุผลที่ทำให้พระโอรสธิดาหลายคนสิ้นพระชนม์เป็นเพราะลียูโนร์ให้พระโอรสธิดาเสวยอาหารแบบโปรตุเกส พระองค์จึงทำหน้าที่เป็นผู้เลี้ยงดูพระโอรสธิดาอีกสองคนที่เหลือด้วยตนเอง ทว่าทุกบันทึกต่างกล่าวตรงกันว่ามัคซีมีลีอานรักพระมารดาเป็นอย่างมากมาตั้งแต่เด็ก พระองค์ได้รับความอบอุ่นจากพระมารดาซึ่งพระบิดาไม่เคยมีให้
ลียูโนร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1467 ด้วยวัย 32 พรรษาจากภาวะแทรกซ้อนจากการคลอดบุตร ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อารามคณะซิสเตอร์เชียนในน็อยชตัท นอกกรุงเวียนนา
ด๊าก ฮัมมาร์เฮิลด์
ด๊าก ฮัมมาร์เฮิลด์  เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักการทูตชาวสวีเดนผู้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการสหประชาชาติ
มิวส์ (กลุ่มไอดอลญี่ปุ่น)
มิวส์  เป็นกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยนักพากย์เสียงตัวละครเรื่อง"เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น" จำนวน 9 คน ได้แก่เอมิ นิตตะ, โยชิโนะ นันโจ, อายะ อูชิดะ, ซูซูโกะ มิโมริ, ริโฮะ อีดะ, เอริโกะ โฮริ อาอินะ คูซูดะ, ยูริกะ คูโบะ, และโซระ โทกูอิ ภายใต้สังกัดแลนติส (Lantis) และบันไดนัมโกอาตส์ (Bandai Namco Arts)
กิจกรรมครั้งสุดท้ายของมิวส์เป็นงานคอนเสิร์ตซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม และ 1 เมษายน ค.ศ. 2016 ที่โตเกียวโดม
มิวส์ประกอบด้วยนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น 9 คนที่ให้เสียงตัวละครหลักของแฟรนไชส์"เลิฟไลฟ์!" คำว่ามิวส์ (μ's) นั้นเป็นคำอ่านในภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสของ "มิวส์" ซึ่งเป็นเหล่าเทพธิดาจากเทพปกรณัมกรีกผู้เป็นแรงบันดาลใจให้แก่บทกวี วิทยาศาสตร์ และศิลปะ และมีจำนวนทั้งหมด 9 องค์ซึ่งคล้ายคลึงกับจำนวนสมาชิกของวงเอง
เพลงที่มีการจัดจำหน่ายทั้งหมด รวมทั้งงานประเภทอื่นเช่นงานคอนเสิร์ตหรือวีดีโอเกมที่เกี่ยวข้องกับแฟรนไชส์ จะได้รับการเผยแพร่ในนามของตัวละครในแฟรนไชส์แทน สมาชิกวงจะใช้ชื่อตัวละครเหล่านี้ในการเรียกถึงตนเอง และจะใช้ชื่อจริงของตนเมื่อมีส่วนร่วมในงานอื่นซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับ"เลิฟไลฟ์"
ท่าเต้นและการแสดงเพลงของวงมีการถอดแบบออกมาจากท่าเต้นของตัวละครในแฟรนไชส์ ซึ่งได้รับความนิยมจากภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ของแฟรนไชส์เอง ทำให้สมาชิกวงมีภาพลักษณ์เหมือนตัวละครในชีวิตจริง ส่งผลให้มีผู้สนับสนุนจากผู้ชมภาพยนตร์การ์ตูนเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงแรกแฟนคลับของวงจะเป็นผู้ชายเสียส่วนมาก แต่หลังจากความนิยมของภาพยนตร์การ์ตูนเพิ่มสูงขึ้นก็พบว่ามีจำนวนแฟนคลับหญิงเพิ่มขึ้นตามเช่นกัน โยเฮ คิซาระ ผู้ประพันธ์เพลงของแลนติส ได้วิเคราะห์ไว้ว่าผู้คนส่วนใหญ่สนใจในงานคอนเสิร์ตมากกว่างานในรูปแบบอื่น
ในชื่อผลิตภัณฑ์หรือชิ้นงานอาจมีการเล่นคำว่า "μ'sic" ซึ่งเป็นการผสมคำระหว่าง "μ's" และ "music"
นิตยสาร "เด็งเกกิจีส์แม็กกาซีน" (Dengeki G's magazine) ฉบับเดือนสิงหาคมในปี 2010 ได้ประกาศรายชื่อตัวละครในแฟรนไชส์"เลิฟไลฟ์!"เป็นครั้งแรกพร้อมซิงเกิล "โบกุระโนะไลฟ์คิมิโตะโนะไลฟ์" (Bokura no Live Kimi to no Life) ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ทั้งนี้เป็นการวางจำหน่ายตั้งแต่วงยังไม่มีชื่อ ซึ่ง ณ ขนะนั้นวงได้ใช้นามว่า "เลิฟไลฟ์! สคูลไอดอลโปรเจกต์" (Love Live! School Idol Project) แทน และได้มีการใช้ชื่อของตัวละครเองเป็นนักร้องบนปกซิงเกิลในขณะที่ชื่อของนักพากย์ตัวละครยังไม่ปรากฏ
หลังจากนั้นไม่นานก็ได้มีการประกาศชื่อนักพากย์เสียงใน "เด็งเกกิจีส์แม็กกาซีน" ฉบับเดือนพฤศจิกายนปี 2010 ซึ่งมีการเปิดโหวตให้ผู้ใช้โทรศัพท์มือถือได้ร่วมคัดเลือกชื่ออย่างเป็นทางการของวงตั้งแต่วันที่ 30 ตุลาคมถึง 14 พฤศจิกายน โดยในภายหลังวงได้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า "มิวส์" (μ's) และได้เริ่มเปิดตัววงอย่างเป็นทางการมานับแต่นั้น รวมทั้งได้มีการจัดคอนเสิร์ตย่อม ๆ ครั้งแรกในปี 2012 และถึงแม้ว่าซิงเกิลแรกบนชาร์ตออริกอนจะอยู่ในอันดับที่ 167 แต่ความนิยมของวงก็เริ่มเพิ่มสูงขึ้นหลังจากการเข้าร่วมในคอนเสิร์ต "อานิเมโลซัมเมอร์ไลฟ์" (Animelo Summer Live) ในปีเดียวกัน ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่ประกอบด้วยนักพากย์ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นหลาย ๆ เรื่อง
หลังการออกอากาศของการ์ตูนโทรทัศน์ในเดือนมกราคม 2013 และการวางจำหน่ายซิงเกิล "โนแบรนด์เกิลส์ / สตาร์ตแดช" (No Brand Girls / Start Dash) ในเดือนเมษายน 2013 ซิงเกิลของวงหลังจากนั้นก็ติดอยู่ใน 5 อันดับแรกบนชาร์ตออริกอนเป็นเวลา 10 ซิงเกิลติดต่อกันภายใต้ชื่อ "มิวส์" (μ's) การบันทึกการแสดงสดของคอนเสิร์ตในปี 2014 ติดอันดับ 1 บนชาร์ตแผ่นเพลงบลูเรย์ของออริกอน และในแต่ละปีวงได้จัดคอนเสิร์ตในระดับใหญ่มากขึ้นเรื่อย ๆ สำหรับคอนเสิร์ตในปี 2015 วงมียอดผู้ชมมากกว่า 70,000 คน
วงได้รับรางวัลจากเซยูอะวอดส์ครั้งที่ 9 ในฐานะนักร้องดีเด่น และได้ปรากฏตัวบนรายการเพลงของเอ็นเอชเคอยู่เป็นระยะ ๆ หลังเดือนเมษายน 2015 อายาเสะ เอริ (นันโจ โยชิโนะ) มีส่วนร่วมกับวงน้อยลงอันเนื่องมาจากอาการบาดเจ็บที่ข้อเข่า ส่งผลให้เธอเต้นได้ไม่ดีนัก แต่ทั้งนี้เธอยังคงมีส่วนร่วมกับวงในฐานะนักร้องนำ อัลบั้มลำดับที่ 2 ของวง "μ's Best Album Best Live! Collection II" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2015 และได้ชนะเลิศบนชาร์ตอัลบั้มรายเดือนของออริกอน ทำให้ได้รับตำแหน่งกลุ่มดนตรีจากตัวละครการ์ตูนโทรทัศน์ที่มียอดขายมากที่สุดหลังวงโฮกาโนะทีไทม์ที่เคยได้ตำแหน่งนี้มาแล้ว แผ่นดีวีดีบลูเรย์ของบันทึกการแสดงสดของคอนเสิร์ตเมื่อปี 2015 "Love Live! μ's Go → Go! Love Live! 2015 ~ Dream Sensation! ~" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2015 ติดอันดับสูงสุดบนชาร์ตบลูเรย์ออริกอนรายสัปดาห์
เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2015 สมาชิกวงจำนวน 8 คนได้เข้าร่วมรายการเพลงประจำสิ้นปี "เอ็นเอชเคโคฮากุอูตะกัซเซน" (งานขาวแดง) เป็นครั้งแรก และได้เผยแพร่คลิปวีดีโอสั้นสำหรับงานนี้โดยเฉพาะ หนังสือพิมพ์ซังเกสปอร์ตส์รายงานว่าเป็นนักพากย์เสียงกลุ่มที่ 2 ที่ได้เข้าร่วมงานนี้หลังจากมิซึกิ นานะ ชิโนซากิ เท็ตซึยะ ผู้อำนวยการผลิตประจำสถานีเอ็นเอชเค ระบุว่าเหตุผลในการคัดเลือกวงนี้ให้เข้าร่วมงานขาวแดงเนื่องจากมีกระแสและยอดขายในระดับสูง
มิวส์ประกอบด้วยสมาชิก 9 คน มีหัวหน้าวงชื่อโคซากะ โฮโนกะ (เอมิ นิตตะ)
สักการสถานบาไฮ
สักการสถานบาไฮ เป็นศาสนสถานหรือโบสถ์ของศาสนาบาไฮ ใช้เป็นที่สวดอธิษฐานและอ่านธรรมนิพนธ์ โดยอนุญาตให้ทุกคนไม่ว่ามีเชื้อชาติหรือความเชื่อใดเข้าไปนมัสการพระเป็นเจ้าได้
ปัจจุบันมีการสร้างสักการสถานบาไฮไว้แล้ว 11 แห่ง แต่สักการสถานที่กรุงอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน ถูกรื้อทำลายไปแล้ว คงเหลืออยู่ 10 แห่ง เป็นโบสถ์ระดับทวีป 8 แห่ง และระดับท้องถิ่น 2 แห่ง ส่วนใหญ่บาไฮศาสนิกชนจะพบปะกันที่บ้านส่วนตัว ศูนย์บาไฮของท้องถิ่น หรืออาคารเช่า
วัตถุนิยมทางเศรษฐกิจ
วัตถุนิยม  เป็นเจตคติส่วนบุคคลซึ่งยึดความสำคัญต่อการได้มาซึ่งและการบริโภคสินค้าที่เป็นวัตถุ วัตถุนิยมมักสัมพันธ์กับระบบคุณค่าซึ่งถือว่าสถานภาพทางสังคมตัดสินได้จากความร่ำรวย ตลอดจนความเชื่อว่าการครอบครองก่อให้เกิดความสุข สิ่งแวดล้อมนิยมสามารถถือว่าเป็นแนวคิดที่แข่งขันกับวัตถุนิยม
การใช้คำว่า "วัตถุนิยม" อธิบายบุคลิกภาพของบุคคลหรือสังคมมีแนวโน้มมีการส่อความทางลบหรือวิจารณ์ อย่างไรก็ดี คำนี้ยังถือว่าเป็นรูปปฏิบัตินิยมของอัตประโยชน์ภูมิธรรมซึ่งยึดความเข้าใจอย่างสมเหตุผลในคุณสมบัติของเศรษฐกิจและสังคมที่เน้นตลาด
การวิจัยผู้บริโภคส่วนใหญ่มองวัตถุนิยมสองทาง ทางหนึ่งเป็นการวบรวมลักษณะบุคลิกภาพ และอีกทางหนึ่งเป็นความเชื่อหรือค่านิยมที่อยู่นาน
ลักษณะบุคลิกภาพ.
รัสเซล ดับเบิลยู. เบลก์สรุปว่าวัตถุนิยมมีลักษณะบุคลิกภาพดั้งเดิมสามอย่าง ได้แก่
ความเป็นศูนย์กลางของการทำให้ได้ทรัพย์มา (Acquisition centrality) หมายถึง การได้มาซึ่งการครอบครองวัตถุเป็นเป้าหมายชีวิตศูนย์กลางโดยมีความเชื่อว่าการครอบครองเป็นกุญแจสู่ความสุขและความสำเร็จสามารถตัดสินได้จากความร่ำรวยทางวัตถุของบุคคล ตลอดจนคุณภาพและราคาของสินค้าวัตถุที่บุคคลนั้นสามารถซื้อหาได้
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัป
วอยส์เปอร์
วอยส์เปอร์ (อังกฤษ:Voisper;เกาหลี:보이스퍼) เป็นกลุ่มดนตรีชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในกรุงโซล ประกอบไปด้วยสมาชิก 4 คนคือ แดกวัง, กวังโฮ, คังซาน และ ชุงกิ หลังจากออดิชั่นในรายการ ในปี 2014 ในฐานะ "North Incheon Nineteen" และได้ลงนามภายใต้ Evermore Music ในเดือนมกราคม 2016 เปิดตัวครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 2016 กับมินิอัลบั้ม "" ชื่อวง "Voisper" มาจากการรวมกันของ Voice + Whisper
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพอร์ทดิคสัน แทนตำแหน่งที่ว่าง ค.ศ. 2018
โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์
โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์ (อังกฤษ: Pokémon Sword and Shield) หรือในชื่อภาษาญี่ปุน พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซอร์ด และ ชิลด์  เป็นเกมสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีกและจัดจำหน่ายโดยเดอะโปเกมอนคอมพานีร่วมกับนินเทนโดเมื่อ ค.ศ. 2019 จัดเป็นเกมตัวแรกในเกมชุดหลักรุ่นที่แปด และเป็นเกมที่สองที่จำหน่ายบนเครื่องวิดีโอเกมที่ไม่ใช่แบบพกพา ต่อจากโปเกมอน Let's Go! พิคาชู และ Let's Go! อีวุย วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 โดยแบ่งเป็น 2 เวอร์ชันด้วยกันคือ โปเกมอน ซอร์ด (อังกฤษ: Pokémon Sword) และ โปเกมอน ชิลด์ (อังกฤษ: Pokémon Shield)
โปเกมอน ซอร์ด และ ชิลด์ เปิดตัวแบบชิมลางในงาน E3 2017 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการจากคลิป Pokémon Direct เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 โดยเครื่องหมายโลโก้ของ โปเกมอน ของเกมนี้ได้ใช้แบบอักษรเดียวกับเครื่องหมายโลโก้ของเวอร์ชันต่างประเทศ
นอกจากนี้ได้มีส่วนภาคเสริมสำหรับดาวน์โหลดอีก 2 ภาค ผ่านระบบเอ็กซ์แพนชันพาส ได้แก่ เกาะโดดเดี่ยวแห่งเกราะ  และ ทุ่งหิมะแห่งมงกุฎ
โปเกมอนที่อยู่ในภูมิภาคกาลาร์จะสามารถถ่ายโอนไปยังเกมจากนินเท็นโด 3ดีเอส "โปเกมอน แบงก์", "โปเกมอน โก", 'โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!", และ"โปเกมอน เล็ตส์โกอีวุย' ผ่านบริการ"โปเกมอน โฮม"
เอ็กแพนชันพาส.
สำหรับเกมโปเกมอนได้มีส่วนของ เนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ (DLC) โดยเพิ่มส่วนเนื้อหาของเกม, เพิ่มพื้นที่ในแต่ละสถานที่ และ โปเกมอนที่ปรากฏตัว
"ซอร์ด" และ "ชีลด์" ตั้งอยู่ในภูมิภาคกาลาร์  ดินแดนกว้างใหญ่ที่ครอบคลุมไปด้วยภูเขาและปกคลุมไปด้วยเมฆซึ่งเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ภูมิภาคในโลกของโปเกมอน ชิเงรุ โอโมริได้บรรยายว่าเป็นฉากที่ทันสมัยมากขึ้นภูมิภาคและสถานที่สำคัญหลายแห่งดูเหมือนจะได้รับแรงบันดาลใจจากเกาะบริเตนใหญ่เช่น บิกเบน, พระราชวังเวสต์มินสเตอร์, และเนินเขาที่คล้ายกับยักษ์เซิร์นอับบาส หมู่บ้านและเมืองในภูมิภาคมีโปเกมอนยิมที่เหมือนสนามฟุตบอล ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของภูมิภาค
ผู้เล่นเริ่มต้นการเดินทางเพื่อที่จะเป็นผู้ฝึกโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคกาลาร์ด้วยกันกับเพื่อนบ้านและคู่แข่งทั้งสามคนตามลำดับ เป็นน้องชายของแชมเปียนแดนดี้ เขามีเป้าหมายที่จะจะเป็นแชมเปียนให้ได้เหมือนพี่ชาย, เป็นคู่แข่งที่เชียวชาญในโปเกมอนแบตเทิลและนอกจากอยากจะเป็นแชมเปียนยังมีเป้าหมายอื่นแอบแฝงอยู่, เป็นคู่แข่งที่คำนวณกลยุทธ์ในการแบตเทิลและมีนิสัยที่เยือกเย็นเลยทำให้มีกลุ่มแฟนคลับคอยติดตามที่เป็นกลุ่มองค์กรชั่วร้ายที่ชื่อ ซึ่งจะออกเดินทางเพื่อจะที่เป็นแชมเปียนไปพร้อมกับโปเกมอนคู่ใจ ตอนเริ่มต้นผู้เล่นและฮอปจะได้รับหนึ่งในสามโปเกมอนจาก หลังจากนั้นผู้เล่นและคู่แข่งทั้งสามจะได้รับจดหมายรับรองจากแชมเปียน ซึ่งจะสามารถเข้าร่วม เป็นมหกรรมของโปเกมอนแบตเทิลอย่างแท้จริง ผู้เล่นกับคู่แข่งต้องเผชิญหน้ากับยิมลีดเดอร์ในแต่ละเมืองที่เป็นผู้เชี่ยวชาญโปเกมอนในแต่ละชนิดเช่น , , และ และมีเป้าหมายที่จะเข้าร่วมในการแข่งขัน ในแต่ละปีในภูมิภาคกาลาร์เพื่อเฟ้นหาผู้ที่จะคุณสมบัติที่จะท้าประลองแชมเปียนและเอาแชมป์ไปครอง เทรนเนอร์ที่จะเข้าร่วมได้ต้องสะสมเหรียญตราให้ครบ 8 ชิ้น ซึ่งการแข่งขันจะถูกถ่ายถอดสดไปทั่วภูมิภาคกาลาร์
เป็นประธานของกาลาร์โปเกมอนลีกและยังเป็นประธานของกลุ่มธุรกิจในเครือขนาดใหญ่ เขาเป็นคนที่ทำให้ภูมิภาคกาลาร์มีชื่อเสียงไปทั่วโลกโดยการทำให้ยิมแบตเทิลเต็มไปด้วยปรากฏการณ์ไดแมกซ์ เป็นรองประธานของบริษัทประธานโรสซึ่งส่วนใหญ่เธอเป็นผู้ดูแลการดำเนินงานของบริษัทในแต่ละวันและก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นนักวิจัยที่คิดค้นไดแมกซ์แบนด์
การพัฒนาของเกม "โปเกมอน ซอร์ด"และ"ชีลด์" ได้เริ่มขึ้นทันทีหลังจากเสร็จสิ้นการพัฒนาเกม"โปเกมอน ซัน"และ"มูน" ในปี พ.ศ. 2559 เริ่มต้นด้วยช่วงแนวคิดที่ใช้เวลาประมาณ 1 ปีหลังจากนั้นย้ายไปสร้างอย่างเต็มรูปแบบ ทั้งหมดนี้รวมไปถึงขั้นตอนการแก้จุดบกพร่องใช้เวลาประมาณ 3 ปี ความคิดของการเป็นยิ่งใหญ่ที่สุดหรือแข็งแกร่งที่สุดคือหนึ่งในธีมหลักที่เกมฟรีกใช้ในการออกแบบเกม โดยสื่อให้เห็นผ่านสวิตช์ที่เป็นเครื่องเล่นเกมที่ทรงพลังที่สุดที่เกม "โปเกมอน" เคยมีมาในแง่ของประสิทธิภาพด้านกราฟิกและข้อกำหนดฮาร์ดแวร์ ที่เกี่ยวโยงไปถึง "ไดแมกซ์" และการอ้างอิงถึงคติชนบริติช เพลงประกอบของเกมได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพลงร็อกบริติช
ในระหว่างงานอีทรีปี พ.ศ. 2560 สึเนคาซุ อิชิฮาระประธานบริษัท โปเกมอน จำกัดได้ประกาศว่าเกมฟรีกกำลังพัฒนาเกมชุดหลักสำหรับเครื่องเล่นเกมลูกผสมนินเท็นโด สวิตช์ ณ งานโปเกมอนวิดีโอเกมเพรสคอนเฟอร์เรนซ์ในระหว่างการแถลงข่าวที่จัดขึ้นโดยบริษัท โปเกมอน จำกัด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 จุนอิจิ มาซูดะได้ยืนยันว่าเกมชุดหลักจะออกวางจำหน่ายในช่วงครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2562
"โปเกมอน ซอร์ด"และ"ชีลด์" ได้เปิดเผยอย่างเต็มรูปแบบผ่านวิดีโอนำเสนอพิเศษโปเกมอนไดเรกต์เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 โดยในวิดีโอจะนำเสนอภูมิภาคของเกม "กาลาร์" และโปเกมอนเริ่มต้น เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุไฟที่คล้ายกับกระต่าย เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุน้ำที่คล้ายกับกิ้งก่า เป็นโปเกมอนเริ่มต้นธาตุพืชที่คล้ายกับชิมแปนซี การนำเสนอครั้งนี้เกิดขึ้นพร้อมกันกับ "วันโปเกมอน" เป็นวันที่แฟนฉลองครบรอบการเปิดตัวของ"โปเกมอน เรด"และ"กรีน" ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเกมผ่านโปเกมอนไดเรกต์ครั้งทีสอง โดยในครั้งนี้จะแสดงตัวละครใหม่, โปเกมอนสายพันธุ๋ใหม่, ลูกเล่นใหม่, และโปเกมอนในตำนาน และ มีกำหนดออกวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ณ งานอีทรีได้มีการเปิดให้ผู้เข้าร่วมได้เล่นตัวเกมในฉบับเดโม ซึ่งในเดโมนั้นจะมีโปเกมอนสายพันธ์ใหม่เช่น คล้ายสุนัขพันธุ์คอร์กี้ ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ได้เปิดเผยโปเกมอนสายพันธ์ใหม่, ลูกเล่นใหม่, และคู่แข่งใหม่ผ่านโปเกมอนไดเรกต์ครั้งที่สาม ซึ่งจะคล้ายกับภูมิภาคอโลลาในภูมิภาคกาลาร์จะมีร่างเฉพาะที่มีรูปลักษณ์ภายนอกแตกต่างกันออกไปจากภูมิภาคอื่น ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2562 ได้มีการเปิดเผยข้อมูลของเกมอีกครั้งผ่านนินเท็นโดไดเรกต์ ซึ่งในวิดีโอจะแสดงโปเกมอนสายพันธ์ใหม่, ระบบปรับแต่งตัวละคร, และลูกเล่นใหม่
อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล
อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  เป็นการประกวดความงามชาย โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2561 ที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2561-2563 ใช้ชื่อ
ในการจัดประกวดว่า แอททิจูดแมนอินเตอร์เนชันแนล  ต่อมาได้เปรี่ยนชื่อในการประกวดว่า อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล
เหตุเพลิงไหม้อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2562 ประมาณเวลา 18:50 นาฬิกา ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง เกิดเหตุเพลิงไหม้บริเวณหลังคาของอาสนวิหารน็อทร์-ดามในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างสำคัญต่ออาคาร พลตรี ฌ็อง-มารี กอนเทียร์ พลตรี ฌอง-โคล้ด กัลเลต์ สามารถนำทีมดับไฟได้ทั้งหมดในวันรุ่งขึ้น แต่พนักงานดับเพลิงยังกำลังระบุและดับไฟที่ยังเหลืออยู่
ยอดและหลังคาของอาสนวิหารพังถล่มลงมา และบริเวณด้านใน กำแพงด้านบนและหน้าต่างของโบสถ์ได้รับความเสียหายพอสมควร เช่นเดียวกับงานศิลปะหลายชิ้น ยอดโค้งเพดานหินใต้หลังคาป้องกันไฟมิให้ลามลงไปด้านในของชั้นใต้ดินอาสนวิหาร