pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติสหรัฐ เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับทีมชาติของสหรัฐ เป็นตัวแทนของสหรัฐในการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งระดับนานาชาติเช่น ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก เป็นต้น
ฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติฟินแลนด์
ฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติฟินแลนด์ เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับทีมชาติของประเทศฟินแลนด์ เป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งระดับนานาชาติเช่น ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก เป็นต้น ฟินแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของบิ๊กซิกซ์ซึ่งพร้อมด้วยแคนาดา, สหรัฐ, เช็กเกีย, รัสเซีย และ สวีเดน
5 Card Stud
แบนดิต
แบนดิต (เกาหลี: 밴디트, อังกฤษ: Bandit มักเขียนว่า Bvndit หรือ BVNDIT) เป็นเกิร์ลกรุปหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้กลุ่มแรกของค่ายเอ็มเอ็นเอชเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบไปด้วยสมาชิก 5 คน คือ อี-ย็อน, ซ็อง-ฮี, จ็อง-อู, ชี-มย็อง และ ซึง-อึน เปิดตัวเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2019 พร้อมซิงเกิลอัลบั้ม 'BVNDIT, BE AMBITIOUS!'
โดยชื่อกลุ่ม แบนดิต (Bvndit) ย่อมาจากคำว่า 'Be Ambitious N Do IT' ซึ่งแปลว่าจงมีความทะเยอทะยาน และลงมือทำโดยจะออกเสียงเหมือนกับคำว่า BANDIT ที่แปลว่าโจร
2019: การเปิดตัวและซิงเกิลอัลบั้ม.
เอ็มเอ็นเอชเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เปิดตัวเกิร์ลกรุปวงแรกของค่ายในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2019 โดยมีชื่อกลุ่มอย่างเป็นทางการว่า แบนดิต (BVNDIT) พร้อมซิงเกิลอัลบั้ม BVNDIT, BE AMBITIOUS! มีไตเติลแทร็คคือเพลง "'Hocus Pocus"' แบนดิตขึ้นแสดงดนตรีครั้งแรกในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ ทางช่องเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2019
วันที่ 15 พฤษภาคม แบนดิตได้ปล่อยดิจิตอลซิงเกิลที่สองออกมาในชื่อ '"Dramatic"' และเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม แบนดิตได้ปล่อยรูปภาพโปรโมตมินิอัลบั้มแรกออกมามีชื่ออัลบั้มว่า BE! ซึ่งจะถูกปล่อยออกมาในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีไตเติลแทร็คคือเพลง "'Dumb"'
จากเว็บไซต์ Naver
พอลกาดอท เอนเตอร์เทนเมนท์
บริษัท พอลกาดอท เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
30-sai no Hoken Taiiku
แบนดิท (กลุ่มนักร้อง)
เหตุเครื่องบินของเจแปนแอร์ไลน์เฉียดกันที่อ่าวซูรูงะ พ.ศ. 2544
เหตุเครื่องบินของเจแปนแอร์ไลน์เฉียดกันที่อ่าวซูรูงะ พ.ศ. 2544  เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยเครื่องบินสองลำซึ่งดำเนินการโดยเจแปนแอร์ไลน์บินเข้าใกล้กันเกินระยะปลอดภัยบริเวณน่านฟ้าเหนืออ่าวซูรูงะ เครื่องบินลำแรก เที่ยวบินที่ 907 เป็นเครื่องบินโบอิง 747-400 เดินทางจากท่าอากาศยานฮาเนดะไปยังนาฮะในโอกินาวะ ส่วนเครื่องบินลำที่สอง เที่ยวบินที่ 958 เป็นเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-40 เดินทางจากพูซาน ประเทศเกาหลีใต้ไปยังท่าอากาศยานนาริตะ โดยเครื่องบินทั้งสองลำมีผู้โดยสารและลูกเรือรวม 677 คน ถ้าเครื่องบินสองลำนี้ชนกันอาจกลายเป็นอุบัติเหตุทางอากาศที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดแทนที่ภัยพิบัติท่าอากาศยานเตเนริเฟซึ่งเกิดขึ้นที่หมู่เกาะคะแนรีใน พ.ศ. 2520 โดยสาเหตุหลักของเหตุการณ์มาจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ ทางการของประเทศญี่ปุ่นได้ร้องขอไปยังองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) เพื่อให้ออกมาตรการป้องกันเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก
เที่ยวบินที่ 907.
เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 907 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศ เดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) ไปยังท่าอากาศยานนาฮะในจังหวัดโอกินาวะ โดยใช้เครื่องบินโบอิง 747-400ดี หมายเลขทะเบียน JA8904 ซึ่งเป็นเครื่องบินโบอิง 747-400 รุ่นพิเศษที่ใช้สำหรับเที่ยวบินภายในประเทศญี่ปุ่น ควบคุมโดยกัปตันมาโกโตะ วาตานาเบะ  มีผู้โดยสาร 411 คนและลูกเรือ 16 คน ขึ้นบินจากท่าอากาศยานฮาเนดะเวลา 15:36 น. ตามเวลาท้องถิ่น (เร็วกว่าประเทศไทย 2 ชั่วโมง)
เที่ยวบินที่ 958.
เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 958 เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศ เดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติคิมแฮ นครพูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ โดยใช้เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-40 หมายเลขทะเบียน JA8546 ควบคุมโดยกัปตันทัตสึยูกิ อากาซาวะ  มีผู้โดยสาร 237 คนและลูกเรือ 13 คน ตามกำหนดแล้วเที่ยวบินทั้งสองจะผ่านกันที่ระยะห่าง 2,000 ฟุต
เหตุการณ์เกิดขึ้นขณะที่พนักงานบนเที่ยวบินที่ 907 เตรียมตัวบริการเครื่องดื่มให้กับผู้โดยสาร โดยระบบแจ้งเตือนการชน (TCAS) ของเที่ยวบินที่ 907 ส่งสัญญาณเตือนหลังจากขึ้นบินได้ 20 นาทีในระหว่างที่เครื่องบินกำลังไต่ระดับไปที่ระดับความสูง 39,000 ฟุต ในขณะที่เที่ยวบินที่ 958 รักษาระดับที่ 37,000 ฟุต นักบินของทั้งสองเที่ยวบินได้รับคำสั่งจากระบบแจ้งเตือนการชน แต่นักบินของเที่ยวบินที่ 907 ได้รับคำสั่งจากเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศประจำศูนย์ควบคุมพื้นที่โตเกียว (ตั้งอยู่ที่เมืองโทโกโรซาวะ จังหวัดไซตามะ) ซึ่งขัดแย้งกับคำสั่งจากระบบแจ้งเตือน กัปตันวาตานาเบะสั่งให้เที่ยวบินที่ 907 ลดระดับลงตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ควบคุม ในขณะที่กัปตันอากาซาวะสั่งให้เที่ยวบินที่ 958 ลดระดับลงตามคำสั่งจากระบบแจ้งเตือน ซึ่งหมายความว่าเครื่องบินทั้งสองลำยังมีโอกาสชนกันได้
ฮิเดกิ ฮาจิตานิ  เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรอายุ 26 ปี ซึ่งเพิ่งเข้าทำงานใหม่กำลังดูแลเที่ยวบินอื่นอีก 10 เที่ยวบินซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ฮาจิตานิตั้งใจจะบอกให้เที่ยวบินที่ 958 ลดระดับลง แต่กลับสั่งให้เที่ยวบินที่ 907 ลดระดับลงแทนเมื่อเวลา 15:54 น. หลังจากที่ฮาจิตานิพบว่าเที่ยวบินที่ 958 ยังคงรักษาระดับความสูงเดิม เขาจึงสั่งให้เที่ยวบินที่ 958 เลี้ยวขวา แต่นักบินบนเที่ยวบินที่ 958 ไม่ได้รับคำสั่ง ในขณะนั้น ยาซูโกะ โมมิอิ  ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงของฮาจิตานิได้สั่งให้เที่ยวบินที่ 907 ไต่ระดับ แต่กลับส่งคำสั่งไปยัง "เที่ยวบินที่ 957" ซึ่งน่านฟ้าบริเวณนั้นในขณะนั้นไม่มี "เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 957"
เมื่อเครื่องบินทั้งสองลำใกล้กันมากพอและนักบินของเที่ยวบินทั้งสองเห็นว่าเครื่องบินกำลังจะชนกัน นักบินของทั้งสองเที่ยวบินจึงหักหลบ เครื่องบินทั้งสองลำบินเฉียดกันโดยห่างกันเพียง เท่านั้น อเล็กซ์ เทิร์นเนอร์ ผู้โดยสารบนเที่ยวบินที่ 907 ซึ่งเป็นนักเรียนของโรงเรียนสำหรับบุตรของทหารอากาศอเมริกันที่ประจำฐานทัพอากาศคาเดนะในจังหวัดโอกินาวะ ได้ให้สัมภาษณ์ว่าการหักหลบใช้เวลาประมาณสองวินาที
ผู้โดยสาร 7 คนและลูกเรือ 2 คนบนเที่ยวบินที่ 907 ได้รับบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่ผู้โดยสาร 81 คนและลูกเรือ 10 คนบาดเจ็บเล็กน้อย แรงเหวี่ยงจากการหักหลบทำให้ผู้โดยสารที่ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย ลูกเรือที่กำลังเตรียมบริการเครื่องดื่ม และรถเข็นสำหรับบริการเครื่องดื่มลอยขึ้นไปกระแทกเพดานห้องโดยสาร เด็กคนหนึ่งถูกเหวี่ยงลอยข้ามที่นั่งไปสี่แถว ผู้โดยสารที่ได้รับบาดเจ็บส่วนใหญ่มีอาการฟกช้ำ ผู้โดยสารหญิงอายุ 54 ปีคนหนึ่งขาหัก นอกจากนี้ยังมีผู้โดยสารบางส่วนถูกน้ำร้อนจากรถเข็นเครื่องดื่มลวก เที่ยวบินที่ 958 ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ เที่ยวบินที่ 907 บินกลับมาที่ท่าอากาศยานฮาเนดะและลงจอดอย่างปลอดภัยเมื่อเวลา 16:45 น.
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2545 คณะกรรมการสืบสวนอุบัติเหตุการบินและรถไฟ (Aircraft and Railway Accidents Investigation Commission) ของประเทศญี่ปุ่นได้เผยแพร่รายงานสรุปผลการสืบสวน โดยในรายงานฉบับดังกล่าวได้ร้องขอให้องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) กำหนดให้ชัดเจนว่าคำสั่งจากระบบแจ้งเตือนการชน (TCAS) มีอำนาจเหนือคำสั่งจากเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจร โดยสามเดือนถัดมาหลังจากรายงานฉบับนี้เผยแพร่ หน่วยงานด้านความปลอดภัยการจราจรทางอากาศของประเทศเยอรมนีได้ร้องขอในลักษณะเดียวกันหลังจากเหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่อือเบอร์ลิงเงิน พ.ศ. 2545 องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศยอมรับคำร้องของทั้งสองหน่วยงานและปรับปรุงข้อปฏิบัติในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546
จักรวรรดิซิลูซิด
จักรวรรดิซิลูซิด  เป็นรัฐอารยธรรมกรีกที่ดำรงอยู่ระหว่าง 312–63 ปีก่อนคริสตกาล มีเมืองหลวงคือซิลูเซียและแอนติออก จักรวรรดินี้ถูกสถาปนาโดยซิลูคัสที่ 1 ไนเคเตอร์ หลังมีการแบ่งราชอาณาจักรมาเกโดนีอาของอเล็กซานเดอร์มหาราชใน 321 ปีก่อนคริสตกาล การแบ่งดินแดนนี้ทำให้ซิลูคัสได้ครอบครองบาบิโลเนีย ก่อนจะขยายอำนาจไปทางตะวันออกเฉียงเหนือจนจรดแม่น้ำสินธุ จักรวรรดิซิลูซิดในช่วงเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดครอบครองพื้นที่ตั้งแต่อานาโตเลียกลาง ลิแวนต์ เมโสโปเตเมีย เปอร์เซีย เติร์กเมนิสถาน อัฟกานิสถาน ไปจนถึงบางส่วนของปากีสถานในปัจจุบัน
เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราชสวรรคตอย่างกะทันหันใน 323 ปีก่อนคริสตกาล ซิลูคัส หนึ่งในไดแอโดไค (ผู้ใกล้ชิดอเล็กซานเดอร์) ให้การสนับสนุนเพอร์ดิกคัส ผู้สำเร็จราชการแทนพีลิปโปสที่ 3 แห่งมาเกโดนีอา ลูกพี่ลูกน้องของอเล็กซานเดอร์ผู้ไม่สมประกอบซึ่งได้รับเลือกเป็นรัชทายาท การขึ้นสู่อำนาจของเพอร์ดิกคัสทำให้เกิดความขัดแย้งกับไดแอโดไคคนอื่น ๆ จนเกิดเป็นสงครามที่กินเวลายาวนานเกือบ 50 ปี ต่อมาเมื่อเพอร์ดิกคัสถูกสังหารโดยบันทึกบางแห่งระบุว่าซิลูคัสอาจมีส่วนเกี่ยวข้อง ซิลูคัสได้รับตำแหน่งเซแทร็ปแห่งบาบิโลน และร่วมมือกับแอนติโกนัสที่ 1 มอน็อพธาลมอส หนึ่งในไดแอโดไคผู้มีอำนาจสูงสุด แต่ภายหลังความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตกต่ำจนซิลูคัสต้องลี้ภัยไปที่อียิปต์ก่อนจะกลับมาทำสงครามกับแอนติโกนัส และสร้างฐานอำนาจในบาบิโลน มีเดียและเอลาม ใน 305 ปีก่อนคริสตกาล ซิลูคัสขยายดินแดนไปทางตะวันออกจนปะทะกับกองทัพของพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะแห่งราชวงศ์โมริยะในอินเดีย ทั้งสองทำสงครามกันนาน 2 ปี ก่อนซิลูคัสจะยอมหย่าศึกเพื่อยกทัพไปช่วยคาสแซนเดอร์และไลซีมาคัสรบกับแอนติโกนัสในยุทธการที่อิปซัส ชัยชนะในยุทธการที่อิปซัสทำให้จักรวรรดิมั่นคงยิ่งขึ้น 281 ปีก่อนคริสตกาล ซิลูคัสรบชนะไลซีมาคัสในยุทธการที่คอรูเปเดียม ทำให้จักรวรรดิซิลูซิดมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาอาณาจักรไดแอโดไคทั้งหมด
จักรวรรดิซิลูซิดดำรงต่อไปจนกระทั่งขัดแย้งกับสาธารณรัฐโรมัน กลายเป็นสงครามโรมัน–ซิลูซิดใน 192 ปีก่อนคริสตกาล ความพ่ายแพ้ในสงครามครั้งนี้ บวกกับสงครามกับจักรวรรดิพาร์เธีย การลุกฮือของชาวยิว และความขัดแย้งภายใน ทำให้จักรวรรดิซิลูซิดอ่อนแอลง กลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ดินแดนส่วนใหญ่ของจักรวรรดิซิลูซิดถูกพิชิตโดยจักรพรรดิมิทริเดทีสที่ 1 แห่งพาร์เธีย ในขณะที่ฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของจักรวรรดิแยกออกไปเป็นราชอาณาจักรกรีก-แบคเตรีย อย่างไรก็ตาม กษัตริย์ราชวงศ์ซิลูซิดยังคงปกครองดินแดนที่หลงเหลืออยู่ในซีเรีย จนกระทั่งถูกสมเด็จพระเจ้าไทกราเนสมหาราชโจมตีใน 83 ปีก่อนคริสตกาล และถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของโรมโดยปอมปีย์ใน 63 ปีก่อนคริสตกาล
สถานีฉัตรปติศิวาชี
สถานีรถไฟบางเขน
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2020
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2020 หรือ วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2563 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ซีพี วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) โดยครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน ซึ่งมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม โดยกำหนดเริ่มเปิดฤดูกาลทำการแข่งขันในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563 และสิ้นสุดฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2563
รูปแบบการแข่งขันในฤดูกาลนี้มีทีมร่วมแข่งขัน 8 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รอบ คือรอบคัดเลือก (เลกแรกและเลกสอง) และรอบสุดท้าย จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เมื่อการแข่งขันในเลกแรกเสร็จสิ้น 7 อันดับแรกจะผ่านเข้าแข่งขันในเลกสอง ส่วนอันดับที่ 8 จะหมดสิทธิ์แข่งขันในไทยแลนด์ลีก จากนั้นในเลกสองทั้ง 7 ทีม จะแข่งขันแบบพบกันหมดอีกครั้ง เมื่อการแข่งขันในเลกสองเสร็จสิ้น 4 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบสุดท้าย โดยในรอบสุดท้ายจะแข่งขันแบบพบกันหมด 2 ครั้ง เพื่อหาทีมชนะเลิศต่อไป
สัปดาห์ที่ 11.
Joseph E Stiglitz
เชนมู
เชนมู  เป็นชุดวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนา, กำกับ และ อำนวยการสร้างโดยยู ซูซูกิ เกม "เชนมู" และ "เชนมู 2" นั้นถูกพัฒนาโดย Sega AM2 และจัดจำหน่ายโดยเซก้า สำหรับเครื่องดรีมแคสต์ ใน ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2001 ตามลำดับ เกม "เชนมู 2" ยังได้รับการพอร์ดลงเครื่องเอกซ์บอกซ์ ใน ค.ศ. 2002 เกม "เชนมู 3" พัฒนาโดย Ys Net บริษัทของซูซูกิ โดยมีกำหนดเปิดตัวใน ค.ศ. 2019 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ชุดเกม "เชนมู" นั้นประกอบไปด้วยสภาพแวดล้อม 3 มิติแบบเปิดโลกกว้างสลับกับการต่อสู้ที่ดุเดือดและการกดควิกไทม์อีเวนต์ รวมถึงองค์ประกอบของเกมสวมบทบาท, เกมจำลองชีวิต และ จำลองสังคม เช่นระบบกลางวันและกลางคืน, เอฟเฟกต์สภาพอากาศที่แปรปรวน, ตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมที่มีตารางเวลาประจำวัน และองค์ประกอบแบบเชิงโต้ตอบเช่นตู้หยอดเหรียญ เกมตู้ และมินิเกม โดยเนื้อเรื่องของเกมจะเล่าเกี่ยวกับศิลปินศิลปะการต่อสู้หนุ่มนาม Ryo Hazuki ที่เดินทางผ่านไประหว่างญี่ปุ่นและจีนเพื่อตามหาคนที่ฆ่าพ่อของเขา
เกม "เชนมู" ดั้งเดิมเป็นวิดีโอเกมที่มีทุนสร้างสูงที่สุดในเวลานั้นโดยมีค่าใช้จ่ายในการผลิตและการตลาดประมาณ 47 ถึง 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งการพัฒนาบางส่วนจะครอบคลุมถึงเกม "เชนมู 2" แม้ตัวเกมจะได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากนักวิจารณ์และกลายเป็นการตามเกินวิสัย (cult following) ตัวเกมกลับประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์และทำให้เกมภาคต่อมาประสบกับการพัฒนาที่นานเกินไป (development hell)
ใน ค.ศ. 2004 เซก้าได้ประกาศเปิดตัวเกมภาคแยกแนวออนไลน์แบบเล่นตามบทบาทชื่อ "เชนมูออนไลน์" แต่ไม่ได้มีการวางจำหน่าย ใน ค.ศ. 2010 เกมโซเชียลชื่อ "เชนมูซิตี้" ได้เปิดให้บริการในประเทศญี่ปุ่นและได้ปิดตัวลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ใน ค.ศ. 2015 Ys Net เริ่มพัฒนา เกม "เชนมู 3" หลังจากแคมเปญระดมทุนประสบความสำเร็จ ตัวเกมเวอร์ชันพอร์ตความละเอียดสูงของ "เชนมู" และ "เชนมู 2" สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ได้วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2018
ชุดเกม "เชนมู" ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่และได้กลายเป็นการตามเกินวิสัย โดยทั้งสองเกมถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล "เชนมู" ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้บุกเบิกเทคโนโลยีให้หลาย ๆ เกม สภาพแวดล้อมขนาดใหญ่ ความสมบูรณ์ของตัวเลือก และระดับของรายละเอียดได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับเกมเปิดโลกกว้างต่อมาประกอบไปด้วยชุดเกม "แกรนด์เธฟต์ออโต" ชุดเกม "ยากูซ่า" ของเซก้า, "ฟอลล์เอาท์ 3" (2008), และ "Deadly Premonition" (2010)
เกมอาร์เคด
เกมอาร์เคด  หรือ เกมหยอดเหรียญ  เป็นเครื่องความบันเทิงแบบหยอดเหรียญที่ปกติติดตั้งในธุรกิจสาธารณะ เช่น ร้านอาหาร, บาร์ และอาร์เคดสันทนาการ เกมอาร์เคดส่วนใหญ่จะนำเสนอเป็นเกมแห่งทักษะเป็นหลัก และรวมถึงวิดีโอเกมอาร์เคด, เครื่องพินบอล, เกมในทางกลไกไฟฟ้า, เกมอาร์เคดลุ้นแลกรางวัล และเกมอาร์เคดเมอร์แชนไดเซอร์
โดยทั่วไปแล้ว เกมอาร์เคดมักถูกมองว่าเป็นเกมแห่งทักษะ โดยมีเพียงบางองค์ประกอบของเกมแห่งโอกาสเท่านั้น ส่วนเกมที่เป็นเพียงเกมเสี่ยงโชค เช่น สล็อตแมชชีนและปาจิงโกะ มักจัดอยู่ในประเภทอุปกรณ์การพนันอย่างถูกกฎหมาย และเนื่องจากข้อจำกัด อาจไม่เปิดให้ผู้เยาว์หรือไม่มีการกำกับดูแลที่เหมาะสมในเขตอำนาจศาลหลายแห่ง
วิดีโอเกมอาร์เคด.
วิดีโอเกมอาร์เคดได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 โดย"ป็อง"เป็นเกมแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ วิดีโอเกมอาร์เคดใช้วงจรอิเล็กทรอนิกส์หรือวงจรคอมพิวเตอร์เพื่อรับอินพุตจากเครื่องเล่น และแปลสิ่งนั้นเป็นจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์ เช่น จอภาพ หรือจอโทรทัศน์
ต็อกโบกี
ต็อกโบกี  หรือ เค้กข้าว-ผัด เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่ทำจากแป้ง "คาแรต็อก" ขนาดเล็กซึ่งเรียกว่า "ต็อกมย็อน" ("เส้นแป้งข้าวเจ้า") นำไปผัด โดย "ออมุก" (ลูกชิ้นปลา), ไข่ต้ม และต้นหอมเป็นส่วนผสมที่นิยมใส่เพิ่มมากที่สุด จะปรุงรสด้วยซอสแบบเผ็ดที่ทำจาก "โคชูจัง" (น้ำพริก) หรือซอสแบบไม่เผ็ดที่ทำจาก "คันจัง" (ซอสถั่วเหลือง) ก็ได้ แต่แบบแรกเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุด
ในขณะที่แบบหลังพบได้น้อยกว่า และบางครั้งเรียกว่า "คุงจุงต็อกโบกี" ("ต็อกโบกีชาววัง")
ในปัจจุบัน ต็อกโบกีมีรูปแบบหลากหลาย รวมไปถึงต็อกโบกีแกงกะหรี่, ต็อกโบกีครีมซอส, ต็อกโบกีชาจัง, ต็อกโบกีซีฟูด, ต็อกโบกีคัลบี และอื่น ๆ โดยทั่วไป ผู้คนมักซื้อและกินต็อกโบกีที่ "พุนชิกจิบ" (ร้านอาหารว่างหรืออาหารจานเดียว) เช่นเดียวกับ "โพจังมาชา" (แผงลอยริมถนน) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารเฉพาะสำหรับต็อกโบกีอีกด้วย
ต็อกโบกีปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในตำราอาหารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ "ชีอึยจ็อนซอ" โดยมีตัวสะกดแบบโบราณว่า "สต็อกบกกี" (steokbokgi; ) จากหนังสือดังกล่าว ต็อกโบกียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อต่าง ๆ รวมถึง "ต็อกจิม" (เค้กข้าว-ตุ๋น), "ต็อกจับแช" (เค้กข้าว-ผัด) และ "ต็อกจ็อนกล" (เค้กข้าวหม้อไฟ) ตามรูปแบบของราชสำนักเกาหลี ต็อกโบกีทำจาก "ต็อก" (เค้กข้าว), เซอร์ลอยน์, น้ำมันงา, ซอสถั่วเหลือง, ต้นหอม, ไลเคนชนิด "Umbilicaria esculenta", เมล็ดสน และเมล็ดงาคั่วบด ในขณะที่ต็อกโบกีที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสมได้รับการทำขึ้นในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลพาพย็องยุน ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตซอสถั่วเหลืองคุณภาพดี ในรูปแบบนี้ เนื้อส่วนซี่โครงส่วนปลายยังเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้อีกด้วย ชื่อของต็อกโบกียังปรากฏในหนังสือฉบับปรับปรุงและแก้ไขเพิ่มเติมชื่อ "โชซ็อนโยรีเจบ็อบ" ซึ่งอธิบายอาหารชนิดนี้ว่าเป็นอาหารคาวที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสม
สะพาน–อุโมงค์
สะพาน–อุโมงค์  คือการเชื่อมต่อถนนหรือทางรถไฟอย่างต่อเนื่องข้ามแหล่งน้ำที่ใช้การรวมสะพานและอุโมงค์ไว้ด้วยกัน และมีทางหลวงเป็นบางครั้ง โดยไม่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเป็นช่วง ๆ เช่น สะพานชักหรือเรือข้ามฟาก
สะพาน–อุโมงค์ คือ รูปแบบทั่วไปของการเชื่อมต่อกันหรือการข้ามโดยเฉพาะซึ่งแทนที่การให้บริการเรือข้ามฟาก การเชื่อมต่อนี้บ่อยครั้งเป็นการเชื่อมระหว่างทวีปหรือข้ามมหาสมุทรสู่เกาะที่ห่างไกลจากชายฝั่ง
สะพานวีเซิน
สะพานวีเซิน  คือสะพานรถไฟทางเดี่ยว สร้างจากบล็อกคอนกรีตด้วยการโค้งหิน (สะพานแบบโค้ง) สะพานทอดข้ามแม่น้ำลันท์วัสเซอร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่บ้านวีเซินในรัฐเกราบึนเดินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สะพานได้รับการออกแบบโดยวิศวกรหลักของบริษัท Rhaetian Railway นามว่า เฮ็นนิง ฟรีดริช สร้างระหว่าง ค.ศ. 1906–1909 โดยผู้รับเหมา G. Marasi (Westermann &amp; Cie, Zürich) ภายใต้การจัดการของ P. Salaz and Hans Studer (RhB) บริษัท Rhaetian Railway ยังคงเป็นเจ้าของและใช้สะพานสำหรับการให้บริการจนถึงปัจจุบัน สะพานเป็นองค์ประกอบสำคัญของทางรถไฟสาย Davos–Filisur สะพานแห่งนี้สูง 88.9 เมตร (292 ฟุต) และยาว 210 เมตร (690 ฟุต) และช่วงกลาง (main span) 55 เมตร (180 ฟุต)
สะพานวีเซินในมุมมองและช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
สวีหนิง
สวีหนิง (จีนตัวเต็ม : 徐寧 / อังกฤษ : Xu Ning) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซือเหล็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า ทวนทอง (จีน : 金槍手 / อังกฤษ : Gold Lancer) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 18 ของเขาเหลียงซาน เขารับราชการเป็นครูฝึกพลทวนตะขอในเมืองไคฟง เมื่อตอนที่ฝ่ายเขาเหลียงซานกำลังเผชิญศึกหนักกับฮูเหยียนจั๋ว เฉาไก้ได้ส่งทังหลง ไต้จง และสือเซียน ให้ไปเชิญตัวสวีหนิง สือเซียนได้ทำการขโมยเกราะทองขนห่านป่าของสวีหนิงออกไป พอรุ่งเช้า สวีหนิงหาเกราะทองของเขาไม่พบก็โกรธ บังเอิญไปเจอกับทังหลงพอดี ก็เลยชวนกันไปหาคนโขมยเกราะทอง ระหว่างทาง ทังหลงได้วางยาให้สวีหนิงเผลอหลับ และได้พาขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาก็ได้รับการเกลี้ยกล่อมจากซ่งเจียง เขามีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าอยากให้เขาร่วมทำการ ก็ต้องพาครอบครัวของเขามาด้วย ซึ่งซ่งเจียงได้จัดทำตามความประสงค์ของเขา เขาจึงยอมช่วยฝ่ายเหลียงซานจนสามารถเอาชนะฮูเหยียนจั๋ว
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็น 1 ใน 8 ขุนพลแนวหน้าของเหลียงซาน ในการรบกับฟางล่า เขากับห่าวซือเหวินได้เข้าโจมตีเมืองฮั่งจิวที่มี ฟางเทียนติ้ง (方天定 ท.ฮองเทียนเต๋ง) เป็นเจ้าเมือง ห่าวซือเหวินถูกจับ เขาจึงรีบเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกลูกธนูอาบยาพิษของศัตรูยิงเข้าที่ซอกคอ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ซากุระโนะคินินาโร
เออิเอ็นเพรสเชอร์
แชนซ์โนะจูมบัง
ดาเระกะโนะทาเมนิ-ว็อตแคนไอดูฟอร์ซัมวัน?-
นะมิดะเซอร์ไพรส์!
ซันนักจิ
เทศบาลตำบลยะหา
เทศบาลตำบลยะหา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอยะหา จังหวัดยะลา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลยะหา ตั้งอยู่ห่างจากเทศบาลนครยะลา 20 กิโลเมตร ใน พ.ศ. 2562 เทศบาลตำบลยะหามีประชากรทั้งหมด 2,601 คน
เดิมเทศบาลตำบลยะหาเป็นส่วนหนึ่งของตำบลยะหา ในยุครัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงครามได้ประกาศยกฐานะพื้นที่บางส่วนของตำบลยะหาจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลยะหา เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ด้วยเหตุนี้สุขาภิบาลยะหา จึงเปลี่ยนเป็นเทศบาลตำบลยะหา มาแต่นั้น
ทั้งนี้ชื่อ "ยะหา" มาจากคำว่า "ยาฮา" เป็นภาษามลายูปัตตานีแปลว่า "ขี้เหล็ก" ด้วยเหตุนี้ตราสัญลักษณ์ของเทศบาลตำบลยะหาจึงเป็นรูปดอกขี้เหล็กตามนามเมือง
เทศบาลตำบลยะหาตั้งอยู่ห่างจากเทศบาลนครยะลา 20 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในเขตตำบลยะหา มีพื้นที่ 1.89 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลตำบลยะหาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ชุมชน ดังนี้
ใน พ.ศ. 2562 เทศบาลตำบลยะหามีประชากรทั้งหมด 2,601 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูนับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 80 นอกนั้นเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนและชาวไทยพุทธร้อยละ 20
วัดอินทราวาส (จังหวัดเชียงใหม่)
ฉางชุน
ฉางชุน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบซงเหลียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนแผ่นดินใหญ่ ฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด โดยเขตการปกครองของฉางชุนประกอบด้วยเขตจำนวน 7 เขต นครระดับอำเภอจำนวน 2 แห่ง และอำเภอจำนวน 1 แห่ง ฉางชุนเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนร่วมกับเฉิ่นหยาง ต้าเหลียน และฮาร์บิน
ระหว่าง พ.ศ. 2475 และ 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ตั้งประเทศแมนจูขึ้นเป็นรัฐบาลหุ่นเพื่อยึดครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ฉางชุนกลายเป็นเมืองหลวงของประเทศแมนจูในระหว่างนั้นและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นซินกิง  เมื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งใน พ.ศ. 2492 หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นหมดอำนาจ รัฐบาลจีนได้สถาปนาฉางชุนให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลจี๋หลินใน พ.ศ. 2497
ฉางชุนเป็นฐานผลิตอุตสาหกรรมที่สำคัญโดยเฉพาะรถยนต์ และได้รับฉายาว่า "เมืองแห่งรถยนต์" และ "ดีทรอยต์เมืองจีน"
ฉางชุนมีสี่ฤดู ได้รับอิทธิพลลมมรสุม ภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: " Dwa ") ฤดูหนาวมีความยาวนาน (ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม) อากาศหนาวเย็นและลมแรง แต่แห้งเนื่องจากอิทธิพลของ ไซบีเรียแอนไทไซโคลน โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยเดือนมกราคมที่ − 14.7° C ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านที่ค่อนข้างสั้นโดยมีหยาดน้ำฟ้าอยู่บ้าง แต่อากาศมักจะแห้งและมีลมแรง ฤดูร้อนอากาศร้อนและชื้นโดยมีลมตะวันออกเฉียงใต้พัดปกคลุมเนื่องจากมรสุมเอเชียตะวันออก ค่าเฉลี่ยเดือนกรกฎาคม 23.2° C มักจะมีหิมะเล็กน้อยในช่วงฤดูหนาวและมีปริมาณน้ำฝนรายปีตกชุกตั้งแต่มิถุนายนถึงสิงหาคม ด้วยเปอร์เซ็นต์แสงแดดที่ได้รับต่อเดือนตั้งแต่ 47 เปอร์เซ็นต์ในเดือนกรกฎาคมถึง 66 เปอร์เซ็นต์ในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ปีปกติจะเห็นแสงอาทิตย์ประมาณ 2,617 ชั่วโมงและระยะเวลาปลอดน้ำค้างแข็ง 140 ถึง 150 วัน อุณหภูมิที่สูงที่สุดมีตั้งแต่ −33.0° C ถึง 35.7° C
ข้อมูลจากการสำมะโนประชากรครั้งที่หกเมื่อ พ.ศ. 2553 ฉางชุนมีประชากร 7.677 ล้านคน อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.08 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 5.51 คนต่อประชากร 1,000 คน ประชากรในเขตเมือง (ควานเฉิง เฉาหยาง ลู่ยเหฺวียน หนานกวาน และเอ้อร์เต้า) มีจำนวน 3.53 ล้านคนหรือประมาณร้อยละ 46 สัดส่วนประชากรเพศชายต่อเพศหญิงเป็น 1.021:1
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของฉางชุนใน พ.ศ. 2553 อยู่ที่ 332.9 พันล้านเหรินหมินปี้
อุตสาหกรรมสำคัญของฉางชุนได้แก่รถยนต์ ผลิตภัณฑ์เกษตรแปรรูป ยา อิเล็กทรอนิกส์ วัสดุก่อสร้าง และพลังงาน เครือ FAW (First Automotive Works) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนตั้งอยู่ในฉางชุน โดยโรงงานผลิตเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2496 และการผลิตเริ่มต้นใน พ.ศ. 2499 เครือ FAW ผลิตรถยนต์หลายยี่ห้อในประเทศจีน รวมทั้งรถยนต์หรู "หงฉี" และยังร่วมกับบริษัทรถยนต์จากต่างประเทศได้แก่อาวดี้ ฟ็อลคส์วาเกิน และโตโยต้า อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ในฉางชุนทำให้ฉางชุนมีฉายาว่า "ดีทรอยต์เมืองจีน"
ฉางชุนมีสถาบันอุดมศึกษาจำนวน 27 แห่ง โดยสถาบันที่สำคัญได้แก่มหาวิทยาลัยจี๋หลินและมหาวิทยาลัยครูแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สโมสรกีฬาที่สำคัญในฉางชุนได้แก่สโมสรฟุตบอลฉางชุนย่าไท่ซึ่งแข่งขันในไชนีสซูเปอร์ลีกและเคยชนะเลิศในฤดูกาล 2550 และสโมสรบาสเกตบอลจี๋หลินนอร์ทอีสต์ไทเกอร์ซึ่งแข่งขันในสมาคมบาสเกตบอลแห่งประเทศจีน นอกจากนี้ ฉางชุนยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007
ความสัมพันธ์เมืองพี่น้อง.
ฉางชุนได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้ (ปีที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์ระบุในวงเล็บ)
Unterammergau
สิทธารถะแห่งกุนทครามะ
พระเจ้าสิทธารถะ  เป็นพระบิดาของพระมหาวีระ ตีรถังกรลำดับที่ 24 และสุดท้ายของศาสนาเชน เป็นบุคคลวรรณะกษัตริย์จากราชวงศ์อิกษวากุ ทรงปกครองกุนทครามะชานเมืองเวสาลี (ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย) ข้อมูลบางแห่งอ้างว่าพระองค์มีภรรยาจากวรรณะพราหมณ์ชื่อเทวนันทา และเอกสารบางแหล่งระบุว่าเขามีภรรยาวรรณะกษัตริย์ชื่อตฤศลา (บ้างว่าชื่อวิเทหทินนา)
ผู้ที่นับถือศาสนาเชนให้การเคารพบูชาพระองค์ในฐานะพระบิดาของพระตีรถังกร
ตฤศลา
ตฤศลา หรือ ปริยการิณี เป็นพระมารดาของพระมหาวีระ ตีรถังกรลำดับที่ 24 และสุดท้ายของศาสนาเชน เป็นพระมเหสีของสิทธารถะแห่งกุนทครามะ (ปัจจุบันอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย) เรื่องราวของพระองค์ปรากฏอยู่ในเอกสารเชน
ตฤศลาประสูติในวรรณะกษัตริย์ ใน "อุตตรปุราณะ" และ "ศลากาปุรุษะ" กล่าวถึงกษัตริย์เชฏกะแห่งเวสาลี มีพระราชโอรสสิบพระองค์ และพระราชธิดาเจ็ดพระองค์ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ชื่อปริยการิณี (คือตฤศลา) เสกสมรสกับสิทธารถะ แต่แฮร์มัน จาโกบี นักภารตวิทยาชาวเยอรมัน ระบุว่าตฤศลาน่าจะเป็นพระขนิษฐาของเชฏกะมากกว่า ทั้งนี้ภรรยาคนที่สามของเชฏกะชื่อเกษมะ เป็นธิดาของผู้นำตระกูลมัทระแห่งปัญจาบ พระขนิษฐาของตฤศลาส่วนใหญ่ไปเป็นมเหสีกษัตริย์หัวเมืองใหญ่ต่าง ๆ มีพระองค์หนึ่งเป็นมเหสีพระเจ้าพิมพิสาร และมีพระขนิษฐาคนหนึ่งออกบำเพ็ญพรตตามคติเชน
ทั้งตฤศลาและสิทธารถะนับถือพระปารศวนาถ ตีรถังกรลำดับที่ 23 เอกสารเชนระบุว่าตฤศลาทรงครรภ์ได้เก้าเดือนกับอีกเจ็ดวันครึ่งจึงประสูติกาลพระโอรสตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 8 ส่วนเอกสารฝ่ายเศวตามพรระบุว่าเทวนันทา มเหสีวรรณะพราหมณ์ทรงครรภ์มาแต่เดิม พระอินทร์จึงใช้อำนาจวิเศษย้ายพระกุมารไปสู่พระครรภ์ตฤศลาแทน สาเหตุก็เพราะตีรถังกรทุกพระองค์ล้วนบังเกิดในวรรณะกษัตริย์เท่านั้น
สุบินนิมิตอันเป็นมงคล.
ก่อนประสูติกาลตฤศลามีสุบินนิมิตถึงสิ่งมงคล เอกสารว่าทิคัมพรระบุว่ามี 16 ประการ ส่วนเอกสารเศวตามพรระบุว่ามีเพียง 14 ประการเท่านั้น เมื่อตฤศลาตื่นบรรทม ก็ได้ทูลสวามีถึงนิมิตมงคล ในวันถัดมาสิทธารถะจึงเรียกให้โหรหลวงเข้าเฝ้าเพื่อทำนายนิมิตของตฤศลา ซึ่งโหรทั้งหลายจึงกราบทูลว่าพระราชโอรสที่จะประสูติจะเป็นผู้เข้มแข็งกล้าหาญ และเปี่ยมด้วยคุณธรรม
โดยสิ่งมงคลที่ปรากฏในสุบินนิมิตของตฤศลามีดังนี้
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม (อังกฤษ : School of Civil Architecture, UdonThani Rajabhat University) เป็นหนึ่งในสาขาวิชาในสังกัดคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยเปิดสอนในหลักสูตรด้านโยธาและสถาปัตยกรรมศาสตร์ให้กับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี แรกเริ่มก่อตั้งจากการเปิดสอนกลุ่มวิชาโยธาสถาปัตยกรรมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 โดยมีหน่วยงานคือ สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม สังกัดคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยเป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีความรู้ ความสามารถ และทักษะในงานก่อสร้าง ทั้งงานหมวดโยธา งานหมวดสถาปัตยกรรม งานปรับปรุงบูรณะอาคาร และงานสนับสนุนธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ซึ่งเป็นหลักสูตรระดับปริญญาตรี 4 ปีตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ที่มีความพร้อมเผยแพร่คุณภาพ มาตรฐานตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม ในปีการศึกษา พ.ศ. 2560 โดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) โดยหลักสูตรมุ่งเน้น
สีประจำ.
กลุ่มสาชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ปัจจุบันเปิดสอนดังนี้
หมายเหตุ : หลักสูตรได้รับการอนุมัติและรับรองโดย สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)
ฌอร์ฌ ด็องตง
ฌอร์ฌ ฌัก ด็องตง  เป็นนักกฎหมายและนักเคลื่อนไหวคนสำคัญในช่วงต้นของการปฏิวัติฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์ได้อธิบายว่าเขาเป็น "หัวหอกที่โค่นล้มระบอบกษัตริย์ฝรั่งเศสและสถาปนาสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1"