pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอ็งกะได้รับความนิยมมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงช่วงทศวรรษล่าสุดนี้เองที่เพลงเอ็งกะได้เสื่อมความนิยมลงทั้งทางด้านยอดขายและการยอมรับ ประจวบกับการที่เพลงแนวเจ-ป็อปแบบอเมริกันโด่งดังขึ้นมาแทนที่พอดี เหตุหนึ่งที่เอ็งกะเดินทางมาถึงช่วงขาลงตรงจุดนี้ก็เพราะว่านักฟังชาวญี่ปุ่นรุ่นใหม่ ๆ ไม่ประทับใจแนวเพลงดั้งเดิม แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีชาวญี่ปุ่นอีกหลาย ๆ คนที่ยังหลงใหลกับเพลงแนวเอ็งกะนี้อยู่ จนกระทั่งต่อมา เมื่อนักร้องขวัญใจวันรุ่นของญี่ปุ่นในช่วงนั้นอย่างคิโยชิ ฮิกาวะ และยูโกะ นากาซาวะ (สมาชิกรุ่นก่อตั้งของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ) หันมาร้องเพลงแนวเอ็งกะบ้าง ก็ทำให้แฟนเพลงหนุ่มสาวของญี่ปุ่นหันมานิยมเพลงแนวนี้ได้พอสมควร
การแต่งกายของนักร้องเอ็งกะเวลาขึ้นแสดงส่วนใหญ่ ถ้าหากว่าเป็นผู้หญิงพวกเธอจะใส่ชุดกิโมโนหรือไม่ก็ชุดราตรีในการแสดง และถ้าหากว่าเป็นผู้ชายพวกเขาจะใส่ชุดที่เป็นทางการหรือไม่ก็ชุดญี่ปุ่นที่ถูกต้องตามประเพณี
เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงแนวเอ็งกะก็จะเหมือนกันกับที่ใช้ในเพลงดั้งเดิมของญี่ปุ่นทั่วไป อย่างเช่น ชิโนบูเอะ และชามิเซ็ง เป็นต้น ส่วนแหล่งที่จะสามารถฟังเพลงเหล่านี้ได้ในญี่ปุ่น นอกจากจะในรายการโทรทัศน์และวิทยุแล้ว ก็คือที่ร้านอาหาร ร้านสุรา คาเฟ่ และสถานที่ให้บริการคาราโอเกะ
ในสหรัฐอเมริกา เอ็งกะก็ยังได้รับความนิยมอยู่ในกลุ่มคนที่มีเชื้อสายญี่ปุ่น-อเมริกัน (โดยเฉพาะที่สูงอายุแล้ว) แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีแฟนเพลงเอ็งกะที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นอยู่ด้วย นอกจากนั้นแล้ว ในอเมริกาก็ยังมีวงดนตรีและนักร้องแนวเอ็งกะอยู่ด้วยเหมือนกัน อย่างเช่นวง ซานโฮเซ จิโดริ ที่เปิดการแสดงในเทศกาลโอบงในช่วงฤดูร้อนอยู่เป็นครั้งคราว เป็นต้น
ศิลปินแนวเอ็งกะ.
ฮิพฮ็อพ
เทคนิค SAR
เทคนิค SAR (Systematic Algebraic Reduction (SAR) Technique) คือ วิธีการในการลดรูปพีชคณิตแบบบูล (Boolean minimization) ที่มีความซับซ้อนยุ่งยากให้มีรูปแบบที่ง่ายขึ้น เพื่อช่วยในการลดความยุ่งยากของสมการลอจิก โดยทำสมการให้อยู่ในรูปของ Sum-of-product (SOP) แล้วนำกฎหรือทฤษฎีการลดรูปพีชคณิตมาใช้ในการลดรูปสมการ
ทฤษฎีในการลดรูปสมการ.
คือ การรวมเทอมต่างๆ ในสมการให้เล็กลงหรือมีขนาดของเทอมน้อยลง ตัวอย่างเช่น
คือ ทฤษฎีการรวมเทอมที่เหมือนกันให้เหลือเพียงเทอมเดียว ได้แก่
คือ ทฤษฎีการรวมเทอม โดยจะทำการเพิ่มตัวที่ขาดในแต่ละเทอมให้ครบก่อน แล้วจึงทำการลดรูปสมการ ตัวอย่างเช่น
การลดรูปสมการพีชคณิตด้วยเทคนิค SAR นั้นต้องทำสมการให้อยู่ในรูป SOP ก่อน แล้วจึงเปรียบเทียบเทอมทุกเทอม โดยใช้กฎทางตรรกศาสตร์ในการยุบเทอมให้มีขนาดลดลง
ขั้นตอนของลดรูปสมการ.
นอกจากใช้เทคนิค SAR ในการลดรูปสมการแล้วยังสามารถใช้วิธีการอื่นๆ ได้อีก เช่น แผนผัง Karnaugh map และ Quine–McCluskey algorithm เป็นต้น
รหัสตัวเลข
แยกออกเป็นหัวข้อย่อย ๆ ได้ ดังนี้
1. Number systems แบ่งออกเป็นเลขฐานต่าง ๆ ดังนี้
1.1 เลขฐาน 2 ( Binary Number System ) ประกอบด้วยตัวเลข 0 และ 1
ระบบเลขฐานสอง มีสัญลักษณ์ที่ใช้เพียงสองตัว คือ 0 และ 1 และการคำนวณตัวเลขใน
เลขฐานสองมีการคำนวณ ดังตัวอย่าง
ตัวอย่าง เช่น
1101 = (1 x 23) + (1 x 22) + (0 x 21) + (1 x 20)
(0.1011)2 = (1 x 2- 1) + (0 x 2- 2) + (1 x 2- 3) + (1 x 2- 4)
1.2 เลขฐาน 8 ( Octal Number System ) ประกอบด้วยตัวเลข 0 – 7
1.3 เลขฐาน 10 ( Decimal Number System ) ประกอบด้วยตัวเลข 0 – 9
ระบบเลขฐานสิบ เป็นระบบเลขที่ใช้กันในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะนำไปใช้คำนวณประเภท
ใดโดยจะมีสัญลักษณ์ที่ใช้แทนตัวเลขต่างๆ ของเลขฐานสิบ จำนวน 10 ตัว ได้แก่ 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
และการคำนวณตัวเลขในเลขฐานสิบมีการคำนวณ ดังตัวอย่าง
456.395 = 4 x 102 + 5 x 101 + 6 x 100 + 3 x 10- 1 + 9 x 10- 2 + 5 x 10- 3
1.4 เลขฐาน 16 ( Hexadecimal Number System ) ประกอบด้วยตัวเลข 0 – 9 และA – F
การแปลงเลขฐาน
แปลงเลขฐานสองเป็นฐานสิบ
การแปลงเลขฐานสองให้เป็นเลขฐานสิบทำได้โดยการที่เรานำเลขฐานสองไปยกกำลังด้วยตำแหน่งของตัวเลข ดังตัวอย่าง
(110111)2 มีค่าเท่ากับเท่าไรในระบบเลขฐานสิบ
วิธีทำ (110111)2 = 1 x 25 + 1 x 24 + 0 x 23 + 1 x 22 + 1 x 21 + 1 x 20
= 32 + 16 + 0 +4 + 2 + 1
1101112 = 5510
การแปลงเลขฐานสิบเป็นฐานสอง
การแปลงเลขฐานสิบเป็นฐานสองทำได้หลายวิธีแต่ที่จะนำมาให้ดู คือ การนำมาหารสั้นโดยนำเลขฐานสิบมาหารด้วยเลข 2 แล้วเก็บค่าเศษไว้จนไม่สามารถหารต่อได้แล้ว จากนั้นก็นำเศษที่เก็บไว้นั้นมาเรียงจากเศษที่ได้ตัวสุดท้ายไปจนถึงตัวแรก
การแปลงเลขฐาน 10 เป็นฐาน 8 และฐาน 16
การแปลงเลขฐาน 10 เป็นเลขฐาน 8 และ เลขฐาน 16 มีลักษณะเดียวกับการแปลงเป็นเลขฐาน 2 โดยใช้ค่าฐานไปหารเพื่อหาเศษbin ดังตัวอย่าง
ฐาน 10 เป็น ฐาน 8
295 = 295 / 8 ได้ 36 เหลือเศษ 7
แล้วเอา 36 / 8 ได้ 4 เหลือเศษ 6
แล้วเอา 4 / 8 ซึ่งมาสามารถหารได้ เหลือเศษ 4
ดังนั้น 295 = 4678
ฐาน 10 เป็น ฐาน 16
295 = 295 / 16 ได้ 18 เหลือเศษ 7
แล้วเอา 18 / 16 ได้ 1 เหลือเศษ 2
แล้วเอา 1 / 16 ซึ่งมาสามารถหารได้ เหลือเศษ 1
ดังนั้น 295 = 12716
2. Conversion
3. Arithmetic
คือ ส่วนประกอบหลักส่วนหนึ่งของไมโครโปรเซสเซอร์เป็นวงจรลอจิกที่ใช้ประมวลผลข้อมูลหรือ
หน่วยคำนวณตรรกะ ทำหน้าที่คำนวณและดำเนินการเปรียบเทียบ เป็นหน่วยหลักของการประมวลผล ข้อมูลจะถูกส่งออกจากส่วนเก็บแล้วส่งไปยัง ALU ซ้ำไปมาหลายครั้งจนประมวลผลเสร็จ ส่วนที่ทำหน้าที่เก็บความจำระหว่างการประมวลผลของ ALUเรียกว่า เรจิสเตอร์ ( Register ) ส่วนที่เก็บผลลัพธ์จาก ALU คือ Accumulater Register เมื่อผู้ใช้ป้อนข้อมูลในระบบฐานสิบเข้าไปในเครื่องและสั่งให้ปฏิบัติการ ข้อมูลจะถูกเปลี่ยนไปเก็บไว้ในระบบเลขฐาน 2 โดยที่จำนวนเต็มบวก และทศนิยม Sign – Magnitude ส่วนจำนวนเต็มลบจะเก็บแบบ 2’s Complement จากนั้นจะทำการบวก ลบ คูณ หาร และให้ผลลัพธ์ ออกมาเป็นระบบฐาน 10
4. Binary coded decimal
BCD เป็นรหัสข้อมูลที่ประกอบด้วยเลขฐานสอง 6 บิต แทนข้อมูล 1 อักขระ (1 Character) จึงสามารถสร้างรหัสข้อมูลได้จำนวน 26 = 64 รหัส รหัสทั้ง 6 บิต แบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม โดย 2 บิตแรกเรียกว่า Zone Bit และ 4 บิตถัดไปเรียกว่า Numeric Bit
5. Gray code
รหัส Gray codeใช้ตัวเลขฐานสองจำนวน 4 บิท เช่นเดียวกับรหัส BCD , Excess-3, 4221 BCD code และปกติจะใช้แทนตัวเลขฐานสิบ ตั้งแต่ 0-9 แต่เราอาจจะเขียนรหัส Gray แทนเลขฐานสิบได้ตั้งแต่ 0-15 หลักการของ Gray code ตัวเลขที่อยู่ติดกันในลำดับ จะมีค่าต่างกัน เพียง 1 บิทเท่านั้น จากตารางข้างล่างนี้ เป็นการเทียบ 4-bit binary code กับ 4-bit Gray code
การเปลี่ยน Gray Code เป็น Binary Code
แปลง 1010GRAY เป็น binary
การเปลี่ยน Binary Code เป็น Gray Code
แปลง 11002 เป็น Gray code
6. Fixed-point number
เป็นค่าทศนิยมที่กำหนดตำแหน่งแน่นอน โดยไม่สนใจตำแหน่งที่อยู่ถัดไป มีค่าความผิดพลาด (Error) สูง ไม่เป็นที่นิยมใช้ในการคำนวณทางวิทยาศาสตร์ที่ต้องการความละเอียดสูง
7. Floating-point numbers
เป็นค่าทศนิยมที่มีการประมาณค่าตำแหน่งที่ต้องการโดยคำนึงตำแหน่งที่อยู่ถัดไปก่อนที่จะตัดทิ้ง โดยอาจจะทำการปัดเศษ (Rouding) ทำให้มีค่าผิดพลาดน้อยและน่าเชื่อถือมาก จึงนิยมใช้ในทางวิทยาศาสตร์
สัญญาณดิจิทัล
สัญญาณดิจิทัล เป็นสัญญาณทางกายภาพที่เป็นตัวแทดับของค่าที่แยกจากกัน เช่น กระแสบิตที่ไม่มีหลักเกณฑ์หรือสัญญาณแอนะล็อกที่ถูกทำเป็นบิตสตรีม ถูกสุ่มเลือกและแปลงจากแอนะล็อกให้เป็นดิจิทัล สัญญาณดิจิทัลสามารถอ้างถึงอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้
สัญญาณที่ถูกสร้างขึ้นโดยวิธี แบบดิจิทัลแบบหนึ่ง ที่จะถูกโอนย้ายระหว่างโมเด็มจะอยู่ในกรณีแรกและจะถือได้ว่าเป็นสัญญาณดิจิทัล ส่วนในกรณีที่สองเป็นการแปลงสัญญาณจากแอนะล็อกให้เป็นดิจิทัล
รูปคลื่นในระบบดิจิทัล.
ในสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์และระบบดิจิทัลอื่น ๆ รูปคลื่นที่สลับระหว่างสองระดับแรงดันไฟฟ้าที่เป็นตัวแทนของทั้งสองสถานะของค่าบูลีน จะถูกเรียกว่าเป็นสัญญาณดิจิทัล ถึงแม้ว่ามันจะเป็นรูปคลื่นแรงดันแอนะล็อก เพราะมันจะถูกแปลในรูปของสองระดับเท่านั้น
สัญญาณนาฬิกาเป็นสัญญาณดิจิทัลพิเศษที่ใช้ในการซิงโครไนส์กับวงจรดิจิทัลต่าง ๆ ภาพประกอบจะแสดงรูปคลื่นของสัญญาณนาฬิกา การเปลี่ยนแปลงแบบลอจิกจะถูกกระตุ้นโดยขอบที่กำลังขึ้นหรือขอบที่กำลังลงอย่างใดอย่างหนึ่ง
แผนภาพประกอบเป็นตัวอย่างของชีพจรในทางปฏิบัติและดังนั้นเราจึงได้แนะนำศัพท์ใหม่สองคำดังนี้:
ถึงแม้ว่าในรูปแบบของวงจรดิจิทัลที่ง่ายและในอุดมคติมาก ๆ ที่เราอาจจะต้องการให้การเปลี่ยนผ่านในระดับแรงดันให้เกิดขึ้นในทันทีทันใดเพื่อให้ได้รูปคลื่นที่ขึ้นลงทันทีทันใด โลกแห่งความจริงไม่มีวงจรที่สามารถเปลี่ยนระดับแรงดันไฟฟ้าได้อย่างรวดเร็วอย่างนั้น ซึ่งหมายความว่าในช่วงเวลาการเปลี่ยนผ่านระยะสั้น เอาต์พุตอาจจะไม่สะท้อนอย่างเหมาะสมกับอินพุท และ แน่นอนอาจไม่สอดคล้องกับระดับแรงดันไฟฟ้าลอจิกไม่ว่าที่ระดับสูงหรือระดับต่ำ
ระดับแรงดันลอจิก.
ในวงจรหนึ่ง ๆ มีการวัดคุณสมบัติทางไฟฟ้าเป็นสองสถานะโดยใช้: แรงดันไฟฟ้า ซึ่งพบมากที่สุด หรือใช้กระแส ที่ถูกนำมาใช้ในบางครอบครัวของลอจิก เกณฑ์อันหนึ่งจะถูกออกแบบมาสำหรับแต่ละครอบครัวลอจิกนั้น ถ้าต่ำกว่าเกณฑ์นั้นถือว่า"ต่ำ" ถ้าสูงกว่าถือว่า"สูง" วงจร ดิจิทัลสร้าง"พื้นที่ว่างเปล่า"หรือ"เขตยกเว้น" ที่กว้างกว่าความอดทนของชิ้นส่วน วงจรต่าง ๆ จะหลีกเลี่ยงพื้นที่นั้นเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงผลที่ไม่แน่นอน
มันเป็นเรื่องปกติที่จะยอมให้มีความอดทนบางอย่างในระดับแรงดันไฟฟ้าที่ถูกใช้ ตัวอย่างเช่น 0-2 โวลต์อาจเป็นตัวแทนของลอจิก 0 และ 3 ถึง 5 โวลต์เป็นลอจิก 1 แรงดันไฟฟ้าของ 2 ถึง 3 โวลต์จะไม่ถูกต้องและจะเกิดขึ้นเฉพาะในสภาพผิดปรกติหรือในระหว่างการเปลี่ยนผ่าน ระดับลอจิกเท่านั้น อย่างไรก็ตาม วงจรลอจิกไม่กี่วงจรสามารถตรวจสอบเงื่อนไขดังกล่าวและอุปกรณ์ส่วนใหญ่จะตีความสัญญาณเพียงเป็นสูงหรือต่ำในลักษณะที่ไม่ได้กำหนดไว้หรือลักษณะเฉพาะของอุปกรณ์นั้น ๆ บางอุปกรณ์ลอจิกประกอบด้วยอินพุทแบบชมิตต์ทริกเกอร์ที่มีพฤติกรรมที่กำหนดเกณฑ์การอดทนได้ดีกว่าและได้เพิ่มความยืดหยุ่นให้กับอินพุตที่มีแรงดันไฟฟ้าขนาดเล็ก
หลายระดับแรงดันเป็นตัวแทนของจำนวนเต็มเลขฐานสองหรือระดับลอจิกของในลอจิกที่จะทำงานเมื่อสูงระดับ"ต่ำ" หมายถึงไบนารี และระดับ"สูง"หมายถึงไบนารี 1 ลอจิกที่จะเป็นตรงกันข้าม
!เทคโนโลยี !! โวล์ทต่ำ !! โวล์ทสูง !! หมายเหตุ
จักรพรรดิเฉียนหลง  ฮกเกี้ยนว่า เขียนหลง (หมิ่นหนาน: Kiân-liông) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 ของราชวงศ์ชิง ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2254 (ค.ศ. 1711) เดิมมีพระนามว่าหงลี่ (弘曆) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิยงเจิ้ง และเป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของจักรพรรดิคังซี เพราะมีความเฉลียวฉลาดมาแต่ยังเด็ก จักรพรรดิเฉียนหลงขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ขณะมีพระชนมายุได้ 24 พรรษา ทรงพระนามว่า ชิงเกาจงฮ่องเต้ และใช้ชื่อศักราชว่า เฉียนหลง
จักรพรรดิเฉียนหลงได้สร้างความเจริญมากมายให้กับประเทศจีน โดยเฉพาะการจัดทำสารานุกรม ซื่อคู่เฉวียนซู ขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2316 (ค.ศ. 1773) - พ.ศ. 2325 (ค.ศ. 1782) ถือเป็นมรดกโลกที่สำคัญชิ้นหนึ่ง
รัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงมีเรื่องราวที่เป็นสีสัน เล่าขาน เป็นตำนานต่าง ๆ มากมาย ทั้งเรื่องที่ลือกันว่าแท้ที่จริงแล้วมิได้เป็นพระโอรสของจักรพรรดิหย่งเจิ้น หรือเรื่องราวที่ชอบแปลงตนเองเป็นสามัญชนท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่าง ๆ จนได้ฉายาว่า "จักรพรรดิเจ้าสำราญ" ส่วนเรื่องคำกล่าวที่ว่าจักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยนซึ่งเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิเฉียนหลงไม่โปรดเซียงเฟย์ ถึงขั้นสั่งประหาร ก็ไม่เป็นความจริงเช่นกัน เพราะสมเด็จพระพันปีหลวงเสด็จสู่สวรรคาลัยไปก่อนเซียงเฟย์ถึง 11 ปี ฉะนั้น สมเด็จพระพันปีหลวงจึงมาสั่งประหารไม่ได้แน่นอน
จักรพรรดิเฉียนหลงมีคนสนิทที่ทรงใกล้ชิดอยู่คนหนึ่งชื่อเหอเชิน ที่มักคอยเอาอกเอาใจอยู่ตลอด และมักชวนจักรพรรดิเฉียนหลงเสเพลอยู่เสมอ ๆ จักรพรรดิเฉียนหลงโปรดเหอเชินมากถึงขนาดยกพระธิดาองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงกู้หลุนเหอเซี่ยว ให้เป็นคู่หมั้นของลูกชายเหอเชินตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เหอเชินเหิมเกริม กระทำการทุจริตต่าง ๆ นานา ยิ่งโดยเฉพาะในปลายรัชสมัยมีการจับจ่ายใช้เงินทองจำนวนมากเพื่อความสำราญของคนในพระราชวัง กล่าวว่า นี่เป็นส่วนหนึ่งของความอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ของราชวงศ์ชิงด้วย หลังจากรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแล้ว
จักรพรรดิเฉียนหลงมีพระโอรสที่ปรีชาสามารถมากคือเจ้าชายหย่งฉี พระราชโอรสองค์ที่ 5 ซึ่งประสูติแต่ยฺหวีกุ้ยเฟย์ (愉貴妃) เจ้าชายหย่งฉีเป็นผู้ที่ปรีชาสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ เป็นความหวังว่าจะได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ แต่กลับสิ้นพระชนม์เสียก่อนตั้งแต่ยังหนุ่ม
ในปี พ.ศ. 2338 (ค.ศ. 1795) ปีที่ 60 ที่ทรงครองราชย์จักรพรรดิเฉียนหลงได้สละราชสมบัติให้พระโอรสที่ชื่อ หย่งเยี๋ยน พระราชโอรสลำดับที่ 15 ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ด้วยไม่ปรารถนาจะครองราชย์ยาวนานเกินกว่าจักรพรรดิคังซีผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) อย่างไรก็ตามแม้จะสละราชบัลลังก์แล้วแต่อำนาจที่แท้จริงยังคงอยู่กับพระองค์ โดยทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระเจ้าหลวง (太上皇帝)
ในปี พ.ศ. 2342 (ค.ศ. 1799) จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จสวรรคตจักรพรรดิเจี่ยชิ่งจึงได้ครองราชย์อย่างแท้จริงและพระองค์ก็เริ่มกำจัดเหอเชินทันทีและบังคับให้เขาฆ่าตัวตายหลังสิ้นสุดยุคของจักรพรรดิเฉียนหลงแล้วจักรพรรดิองค์ต่อ ๆ มาของราชวงศ์ชิงต่างไม่มีองค์ไหนมีความสามารถโดดเด่น ทำให้ราชวงศ์ชิงอ่อนแอลงเรื่อย ๆ และประเทศจีนเริ่มถูกต่างชาติเข้าแทรกแซงยึดครอง
ตลอดยุคสมัยที่ยาวนานกว่า 60 ปี ของจักรพรรดิเฉียนหลงเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีสีสันจนเลื่องลือมาถึงปัจจุบันมีวรรณกรรมมากมายที่บอกเล่าถึงยุคสมัยของพระองค์ รวมทั้งภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ ที่จัดสร้างหลายครั้งหลายหนกล่าวถึงเนื้อหาต่าง ๆ เช่น เรื่องที่เล่าลือกันว่า พระองค์แท้ที่จริงมิใช่พระโอรสของจักรพรรดิยงเจิ้ง แต่เป็นบุตรชายของอำมาตย์คนหนึ่ง เมื่อพระมเหสีของจักรพรรดิยงเจิ้งให้ประสูติกาลบุตรออกมาเป็นบุตรสาว จึงสลับลูกกันกับอำมาตย์ผู้นี้ ดังที่ปรากฏในเรื่อง จอมใจจอมยุทธ์ แต่เรื่องนี้คงเป็นได้แค่เรื่องแต่งเพราะจักรพรรดิเฉียนหลงเองก็ทรงมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกับจักรพรรดิยงเจิ้งแบบมากๆจึงไม่ควรยึดเป็นความจริงและ เรื่องราวในรัชสมัยพระองค์ยังถูกนำมาแสดงเป็นภาพยนตร์เรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ซึ่งเป็นเรื่องขององค์หญิงหวนจู ซึ่งดัดแปลงมาจากพระธิดาบุญธรรมขององค์จักรพรรดิมาเป็นองค์หญิงหวนจู
หลวงพ่อสุวรรณเภตรา
พระพุทธสุวรรณเภตรา หรือนามสามัญ หลวงพ่อสุวรรณเภตรา เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สำคัญ 1 ใน 9 องค์แห่งเมืองอุตรดิตถ์ องค์พระหล่อด้วยโลหะปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 47 นิ้ว สูง 62 นิ้ว (ตลอดถึงพระรัศมี) มีพุทธลักษณะสมัยสุโขทัย
หลวงพ่อสุวรรณเภตรา สถาปนาโดยพระครูธรรมกิจจาภิบาล พระครูเกจิใหญ่แห่งเมืองอุตรดิตถ์ในอดีต องค์พระได้อัญเชิญมาประดิษฐานเป็นพระพุทธรูปประธานในอุโบสถวัดคุ้งตะเภา ในฐานะที่เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สำคัญที่เป็นที่เคารพเลื่อมใสศรัทธาของชาวคุ้งตะเภามาช้านาน
ปัจจุบันหลวงพ่อสุวรรณเภตราประดิษฐานอยู่ ณ อุโบสถวัดคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ปัจจุบันทางวัดคุ้งตะเภาเปิดให้ประชาชนเข้าสักการะได้ทุกวัน
พระพุทธสุวรรณเภตรา ได้หล่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2489 โดยพระครูธรรมกิจจาภิบาล (กลม) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดดอยท่าเสาอยู่ในขณะนั้น ได้ปรารภให้จัดสร้างพระพุทธรูปขึ้น เพื่อนำไปประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถวัดคุ้งตะเภาที่ได้สร้างขึ้นใหม่
โดยได้ทำพิธีเททองหล่อขึ้น ณ วัดดอยท่าเสา โดยมีพระครูเกจิใหญ่ของเมืองอุตรดิตถ์ที่เป็นที่นับถือเลื่อมใสในสมัยนั้นร่วมนั่งปรกอธิษฐาน (เช่น หลวงพ่อไซร้ หลวงพ่อเจิม หลวงพ่อเพิ่ม หลวงพ่อกลอง) โดยในการหล่อครั้งนั้นมีประชาชนผู้เลื่อมใสศรัทธานำโลหะมีค่าต่าง ๆ เช่นทองคำ เงิน ฯลฯ มาร่วมถวายหล่อเป็นพุทธบูชาเป็นจำนวนมาก ซึ่งพิธีในครั้งนั้นนับเป็นงานที่มีพระเกจิอาจารย์ใหญ่แห่งเมืองอุตรดิตถ์มาร่วมปรกปลุกเสกมากที่สุดครั้งหนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์
และเมื่อหล่อองค์พระเสร็จ ก็ปรากฏว่าทองคำได้แล่นลงที่เศียรพระมากอย่างน่าอัศจรรย์ จึงปรากฏองค์พระพุทธรูปซึ่งกรอปไปด้วยพุทธสิริศุภลักษณะมีพระพักตร์อิ่มเอิบสุกปลั่งประดุจดั่งทองคำ (ซึ่งเมื่อผู้ใดมองไปที่พระพักตร์ขององค์ท่านก็จะทราบด้วยตนเองว่า พระพุทธรูปองค์นี้ "ยิ้มได้" อย่างน่าอัศจรรย์ )
อภินิหาร.
มีเรื่องเล่าที่ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านเล่ากันสืบมาด้วยความศรัทธาว่า ในวันที่ทำพิธีอัญเชิญหลวงพ่อมาทางน้ำเพื่อมาประดิษฐานที่อุโบสถวัดคุ้งตะเภา ปรากฏว่าวันนั้นมีพายุฝนรุนแรงมาก แต่เมื่ออัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้นฝั่งก็ปรากฏว่าฝนที่กำลังตกหนักอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกกลับพลันหยุดตกทันที และเมฆฝนที่ปกคลุมอาณาบริเวณมณฑลพิธีกลับพลันสลาย และแดดกลับออกจ้าอย่างน่าอัศจรรย์ใจแก่ผู้ร่วมพิธีในวันนั้นเป็นอย่างยิ่ง
หลวงพ่อสุวรรณเภตรา หรือที่แปลว่า หลวงพ่อสำเภาทอง เป็นพระนามที่ชาวบ้านคุ้งตะเภาได้ขนานถึงด้วยความเลื่อมใสศรัทธานับถือมาช้านาน ประวัติความเป็นมาอภินิหารความศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธรูปองค์นี้และวัตถุมงคลที่สร้างขึ้นเนื่องด้วยองค์ท่าน เป็นที่นับถือเลื่องลือ เห็นได้จากการกล่าวขานเลื่องลือถึงฤทธานุภาพความศักดิ์สิทธิ์แคล้วคลาดด้วยบารมีแห่งผู้ที่เคารพบูชาวัตถุมงคล เนื่องด้วยองค์ท่านอยู่เนือง ๆ และการที่มีผู้มาบนบานและแก้บนองค์หลวงพ่ออยู่เป็นประจำมิว่างเว้น
วัดคุ้งตะเภาได้จัดสร้างวัตถุมงคลเหรียญหลวงพ่อสุวรรณเภตรา เพื่อมอบเป็นที่ระลึกแก่ผู้ร่วมสมทบทุนบูรณะอุโบสถเป็นรุ่นแรกใน ปี พ.ศ. 2538 และจัดสร้างเหรียญหลวงพ่อสุวรรณเภตราเพื่อมอบแก่ผู้มีจิตศรัทธาและพุทธศาสนิกชนผู้เลื่อมใสในโอกาสที่ทางวัดได้จัดให้มีงานทำบุญฉลองซุ้มประตูใหญ่ใน ปี พ.ศ. 2545 เป็นรุ่นที่สอง
สำหรับเหรียญวัตถุมงคล รุ่นบูรณะโบสถ์ นั้นจัดสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2538ด้วยเนื้อโลหะสุวรรณชาดรมดำ ผสมโลหะศักดิ์สิทธิ์ มี 2 แบบคือ เหรียญรูปไข่ และเหรียญทรงอาร์ม มีห่วงคล้อง
สำหรับเหรียญวัตถุมงคล รุ่นสร้างซุ้มประตู นั้นจัดสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2545 ด้วยเนื้อโลหะสุวรรณชาดรมดำ มีทรงเดียวคือ เหรียญทรงอาร์ม มีห่วงคล้อง ใส่ตลับพลาสติกปั้มลายทอง
วัตถุมงคลที่วัดคุ้งตะเภาได้จัดสร้างขึ้นทั้งหมดนั้น ได้รับการปลุกจิตอธิษฐานและผ่านพิธีพุทธาภิเษกจาก
พระเดชพระคุณ พระนิมมานโกวิท (หลวงปู่ทองดำ) ทุกรุ่น และทุกรุ่นมิได้จัดสร้างขึ้นเพื่อมุ่งหารายได้ ดังนั้นจึงนับได้ว่า เหรียญและล็อกเก็ตหลวงพ่อสุวรรณเภตรานี้ เป็นวัตถุมงคลที่สร้างขึ้นด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์อย่างแท้จริง ควรค่าแก่การเคารพบูชาและนำติดตัวเพื่อเป็นขวัญกำลังใจ เป็นเครื่องเตือนสติให้พุทธศาสนิกชนผู้บูชาได้รำลึกถึงคุณของ พระรัตนตรัย และเป็นเครื่องหมายแห่งความยึดมั่นในองค์คุณแห่งผู้มีสัมมาทิฐิและเลื่อมใสศรัทธาในพระบวรพุทธศาสนาสืบไป
ร็อค เล็ก เล็ก
หมื่นฟาเรนไฮต์
ควีน (วงดนตรี)
ยิ่งยง ยอดบัวงาม เป็นนักร้องลูกทุ่งชาย ที่มีผลงานเพลงออกมามากมายหลายชุด นอกจากนั้นเขาก็ยังได้ร่วมแสดงภาพยนตร์และละครอีกหลายเรื่อง ยิ่งยง โด่งดังอย่างมากจากเพลง
สมศรี 1992 และเพลงนี้นี่เอง ที่ช่วยปลุกกระแสเพลงลูกทุ่งที่ซบเซาอย่างหนัก ให้กลับมาคึกคักอยู่ได้จนถึงปัจจุบัน
ยิ่งยง ยอดบัวงาม มีชื่อจริงว่า ประยงค์ บัวงาม เป็นบุตรนายพลอย และนางใน บัวงาม เกิดเมื่อวันอังคารที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่บ้านเลขที่ 39 หมู่ 3 บ้านโคกโพน ตำบลกันทรารมย์ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ในครอบครัวเกษตรกรที่มีฐานะยากจน เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนประชาบาลกันทรารมย์ (โรงเรียนบ้านกันทรารมย์) ต้องหาเช้ากินค่ำ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาเรียนหนังสือ เมื่อต้องออกไปทำงานช่วยครอบครัว จึงต้องเรียนซ้ำชั้น ประยงค์มีพี่น้อง 6 คน สมัยเรียนอยู่ชั้น ป.3 หลังจากที่ได้ดูหนังเรื่อง " นักเลงสามสลึง " ประยงค์เริ่มชอบร้องเพลง และพอถึง ป.6 ก็เริ่มประกวดร้องเพลง หลังจบ ป.6 ประยงค์ได้บวชเป็นสามเณร และระหว่างที่มาเที่ยวที่กรุงเทพ ก็ได้พบกับ "ภมร อโนทัย " นักแต่งเพลง และนักจัดรายการวิทยุชื่อดังเป็นครั้งแรก
ด้วยความช่วยเหลือของพระที่วัดประยงค์บวช สามเณรประยงค์ได้เรียนต่อจนจบชั้น ม.3 ที่โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง และลาสิกขาบทในปี 2524 เพราะหลงใหลในเสียงของสายัณห์ สัญญา จนถึงกับแอบร้องเพลงอยู่บ่อย ๆ ช่วงที่เป็นเณร จากนั้นก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ และมาฝากเนื้อฝากตัวกับภมร แต่ยังไม่ได้รับการตอบรับ จึงไปทำงานเป็นจับกัง และรับจ้าง ก่อนจะกลับบ้านเมื่อท้อแท้ หลังจากหายท้อ เขาก็ลงมากรุงเทพฯอีก โดยไปสมัครเป็นนักร้องตามวงดนตรีต่าง ๆ และได้ไปอยู่กับวงของคนที่ประยงค์เรียกว่า " เจ๊หมวย " และเปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า " เสียงสน มนต์ไพร " จากการตั้งให้ของบรรจง มนต์ไพร
ประมัน ยอดบัวงาม ประยงค์จบปริญญา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ได้อัดแผ่น.
ประยงค์ อยู่กับเจ๊หมวยราว 6 เดือนก็ลาออกเพราะไม่มีงาน เขากลับไปหาภมรอีก ซึ่งภมรก็ได้หางานประเภททำงานบ้านทำสวน แต่เขาก็ทำได้เพียง 2 เดือนก็ลาออก และมาพักช่วยงานภมรอยู่ที่ สถานีวิทยุกรมทหารรักษาดินแดน เขาทำอยู่ที่นี่ได้ 2 ปี ในปี 2528 ภมร ก็ให้เพลงประยงค์มาบันทึกเสียง 2 เพลง คือ " ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย " และ "รัก รัก รัก " ที่ภมร อโนทัย แต่งให้ " ศิริ สินชัย " แต่ศิริร้องไม่ถูกใจ โดยเพลง " ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย " แต่เดิม ภมรตั้งใช้จะให้ใช้ชื่อว่า " สัญญารักมั่น " หลังบันทึกเสียงเสร็จ ภมร ตั้งชื่อให้กับนักร้องใหม่ว่า " ยิ่งยง ยอดบัวงาม "
หลังจากที่เพลงของยิ่งยงถูกเปิดทางวิทยุ คนในวงการหลายคนก็เริ่มถามหาคนที่ร้องเพลงเหล่านี้ และระหว่างที่เพลงเริ่มเป็นที่รู้จัก วันชนะ เกิดดี ก็ได้มาติดต่อให้ยิ่งยงไปร้องเพลงที่คาเฟ่แทนเขา ที่ติดธุระทำผลงานเพลงชุดใหม่
และหลังยิ่งยงได้เข้ามาทำงานที่สถานีวิทยุรักษาดินแดนเต็มตัว เขาก็ถือโอกาสนำผลงานเพลงของตัวเองออกเผยแพร่ทางวิทยุอยู่บ่อย ๆ
ต่อมาวันหนึ่ง คุณสากล อนันตวิชัย นักจัดรายการชื่อดังจากภาคใต้ แห่งสถานีวิทยุ จส.2 อ.พุนพิน จ.สุราษฎร์ธานี ได้มีโอกาสฟังเพลงของยิ่งยง ก็เกิดชอบใจ และตกลงเป็นนายทุนตั้งวงดนตรีให้ โดยให้ค่าร้องเขาคืนละ 3,000 บาท
ทำให้ภมรต้องเร่งทำเพลงเพิ่มให้ยิ่งยงอีก 8 เพลง ก่อนจะนำมารวมตัดเป็นแผ่นเต็มใช้ชื่อว่า " ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย " นับเป็นผลงานชุดแรกของ ยิ่งยง ยอดบัวงาม จากนั้นก็ตามมาด้วยชุด " วิมานรัก " , " ขอบคุณแฟนเพลง " , และ " หนุ่มชาวเรือ "
เดินสาย.
หลังเพลงเริ่มติดตลาดทางใต้ ยิ่งยงก็ออกเดินสายทางใต้ และได้รับการต้อนรับเป็นอย่าง ยิ่งยงเดินสายอยู่ราว 6 เดือนก็หยุดวง พร้อมกับมีปัญหากับภมร เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ จากนั้นเขาหันกลับมาร้องเพลงตามคาเฟ่อีกประมาณครึ่งปี พอดี เอกพจน์ วงศ์นาคจะเปิดวง เด๋อ ดอกสะเดา จึงชวนไปอยู่วงเอกพจน์ จากนั้นก็ออกเดินสายกับสายัณห์ สัญญา และพุ่มพวง ดวงจันทร์ หลังจากที่หมดสัญญากับต้นสังกัดเดิม ยิ่งยงก็กลับไปหา ภมรอีกครั้ง
ตำนานสมศรี.
จากนั้นทั้งสองก็ตั้งหน้าตั้งตาผลิตผลงานเพลงชุดใหม่ โดยในชุดนี้ ยิ่งยงได้แสดงฝีมือการแต่งเพลงด้วยเพลงหนึ่งชื่อว่าเพลง " ยิ่งยงมาแล้ว " ระหว่างนั้นได้พบกับ ปัญญา กตัญญู ที่เคยร้องเพลงตามคาเฟ่ด้วยกัน และปัญญา ได้มอบเพลง " สมศรีขายตัว "ผลงานประพันธ์ของ วุฒิ วรกานต์ ให้ยิ่งยงเอาไปบันทึกเสียง หลังบันทึกเสียงเสร็จช่วงนั้นเป็นปี 2535 ภมรจึงเปลี่ยนชื่อเพลงนี้เป็น " สมศรี 1992 " และเป็นเพลงแรกของหน้า 2 เพราะไม่มีใครคิดว่ามันจะดังเป็นพลุแตกหลังจากนำออกเผยแพร่ตามสถานีวิทยุ
และนับตั้งแต่นั้นมา ชื่อของ ยิ่งยง ยอดบัวงาม ก็เป็นชื่อของหนึ่งในนักร้องลูกทุ่งที่คนไทยรู้จักกันดี กระแสความโด่งดังของเขา ทำให้มีการผลิตนักร้องลอกเลียนแบบ ชื่อ ยิ่งยง ยอดบัวบาน พร้อมกับผลงานเพลงชุด สมศรีไปญี่ปุ่น
ยิ่งยง ยอดบัวงาม มีบุตรสองคนที่เกิดกับยศยา ภูนาแร่ คือ พรศิริ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พิมพ์นารา; ชื่อเล่น: น้ำฝน) และวุฒิไกร บัวงาม (มีชื่อในวงการนักร้องว่า อ้น นิธิพัฒน์) ต่อมายิ่งยงได้สมรสกับมณฑาทิพย์ บัวงาม ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อศิมลมาศ บัวงาม
ประคง เขียนหนังสือออกมาเล่มหนึ่งชื่อ " ประคง คงทน...คนเย้ยคลื่นชีวิต" เพื่อบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของเขา
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ : Demonstration School of Khon Kaen University : สธ.มข. - DSKKU) เป็นหน่วยงานเทียบเท่าภาควิชา สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยจัดการเรียนการสอนในระดับก่อนประถมศึกษาไปจนถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งอยู่ 2 แห่งภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น แบ่งเป็น 7 ฝ่าย ได้แก่
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ศึกษาศาสตร์).
เป็นโรงเรียนทดลองเพื่อศึกษาวิจัย ตั้งอยู่อยู่บริเวณริมบึงสีฐาน ประตูมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่ 2 ถนนมะลิวัลย์ มีเนื้อที่ 60 ไร่ ประกอบด้วย
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (มอดินแดง).
เป็นโรงเรียนสวัสดิการสำหรับบุคลากรของมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่บริเวณศาลเจ้าพ่อมอดินแดง ประตูมหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ 1 ถนนมิตรภาพ ประกอบด้วย
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น เดิมชื่อ โรงเรียนสาธิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2513 โดย ดร.สายสุรี จุติกุล คณบดีคนแรกของคณะศึกษาศาสตร์ เปิดสอนด้วยกัน 3 ระดับ คือ ระดับอนุบาล ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา
โดยโรงเรียนสาธิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นแหล่งค้นคว้า วิจัย ทดลอง และสาธิตวิทยาการทางการศึกษาเพื่อให้เหมาะสมกับความแตกต่างกันระหว่างบุคคล มีคณาจารย์จากคณะศึกษาศาสตร์เป็นผู้ดำเนินการสอน โรงเรียนได้มีการรับนักเรียนโดยการทดสอบวัดความสามารถทางสติปัญญา ทั้งภายนอกและภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ไม่มีนโยบายรับสวัสดิการ
ภายหลังมหาวิทยาลัยขอนแก่นได้ขยายหน่วยงาน ก่อตั้งคณะวิชาและสำนักงานต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น บุคลากรที่มาปฏิบัติหน้าที่ก็เพิ่มมากขึ้นตาม ทำให้บุคลากรของมหาวิทยาลัยมีปัญหาเรื่องที่เรียนของบุตร โรงเรียนสาธิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ไม่สามารถสนองความต้องการนี้ได้ทั้งหมด เพราะต้องดำเนินตามวัตถุประสงค์และหลักการเดิมของการก่อตั้งโรงเรียนไว้ ในปี พ.ศ. 2524 รศ.นพ.กวี ทังสุบุตร อธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่นในขณะนั้น จึงมีดำริใหก่อตั้งโรงเรียนสวัสดิการขึ้น ใช้ชื่อว่า โรงเรียนสาธิตมอดินแดง มีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ สังกัดสำนักงานอธิการบดี เปิดสอน 3 ระดับเช่นเดียวกับโรงเรียนสาธิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อดำเนินการได้ระยะหนึ่งโรงเรียนสาธิตมอดินแดงได้เกิดปัญหาขึ้นมากมาย โดยเฉพาะด้านการเงินและงบประมาณที่ไม่เพียงพอ บุคลากรขาดขวัญและกำลังใจ ลาออกเพื่อหางานที่มีความมั่นคงกว่า ทางผู้บริหาระดับคณะและมหาวิทยาลัยจึงได้ปรับเปลี่ยนวิธีการดำเนินการใหม่
พ.ศ. 2527 ได้มีการโอนโรงเรียนสาธิตมอดินแดงมาสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ และได้รวมโรงเรียนสาธิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นและโรงเรียนสาธิตมอดินแดงเข้าด้วยกัน และยังคงให้ดำเนินการตามวัตถุประสงค์การจัดตั้งเดิม ภายใต้ชื่อ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประกอบด้วย โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ศึกษาศาสตร์) เป็นโรงเรียนทดลองเพื่อศึกษาวิจัย และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (มอดินแดง) เป็นโรงเรียนเพื่อสวัสดิการเพื่อบุคลากรของมหาวิทยาลัยขอนแก่น นอกจากนี้ยังให้ปรับเปลี่ยนเครื่องแต่งกายของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (มอดินแดง) จากเดิมสีน้ำตาลแก่ มาเป็น สีเทาแก่ ให้เหมือนเครื่องแบบนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ศึกษาศาสตร์)
พ.ศ. 2532 รศ.นพ.นพดล ทองโสภิต อธิการบดี และ รศ.ดร.แก้วตา คณะวรรณ คณบดีคณะศึกษาศาสตร์ ขณะนั้น มีนโยบายให้ย้ายนักเรียนโรงเรียนสาธิตฯ (มอดินแดง) มารวมกันที่โรงรียนสาธิตฯ (ศึกษาศาสตร์) ทั้งหมด เพื่อความเป็นเอกภาพ แต่ทำได้เพียงรับนักเรียนระดับอนุบาล 1 ของโรงเรียนสาธิตฯ (มอดินแดง) มาเรียนรวมกันที่โรงเรียนสาธิตฯ (ศึกษาศาสตร์) เป็นปีแรกเท่านั้น ทำให้โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ศึกษาศาสตร์) ระดับอนุบาล เปลี่ยนมาเป็น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ระดับอนุบาล
พ.ศ. 2542 สภามหาวิทยาลัย ได้มอบหมายให้คณบดีคณะศึกษาศาสตร์ ปรับแก้โครงสร้างเชิงบริหารของโรงเรียนสาธิตทั้ง 2 แห่ง ให้เป็นเอกภาพโดยให้มีผู้อำนวยการคนเดียวกัน รวมทั้งใช้นโยบายการจัดการเป็นอันเดียวกัน เพื่อลดช่องว่างระหว่างความรู้สึกเปรียบเทียบของผู้ปกครองที่ต้องการความทัดเทียม จึงการยกเลิกข้อบังคับมหาวิทยาลัยขอนแก่นว่าด้วยโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2534 โดยใช้ข้อบังคับฯ ว่าด้วยโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2544 และระเบียบว่าด้วยโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2546 แทน
พ.ศ. 2545 ได้มีการจัดตั้งศูนย์วิจัยและพัฒนาการจัดการศึกษาพิเศษแบบเรียมรวมสำหรับเด็กออทิสติก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น เพื่อพัฒนาหารูปแบบการพัฒนาเด็กออทิสติกให้เรียนรวมกับเด็กปกติได้
วันที่ 2 กันยายน 2557 ได้รับการแจ้งมติโครงการจัดตั้งโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (นานาชาติ) และได้รับแจ้งผลการขออนุมัติใช้พื้นที่สำหรับจัดตั้งโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายนานาชาติ โดยมีการรับนักเรียนระดับประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 และ 2 ในปีการศึกษา 2560
ปัจจุบันโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นหน่วยงานเทียบเท่าภาควิชา สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งอยู่ 2 แห่งภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น แบ่งเป็น 7 ฝ่าย