pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเกสริยาสถูปเป็นสถูปเดียวกับที่ปรากฏในบันทึกของพระถังซำจั๋ง ที่เคยจาริกแสวงบุญมายังสถานที่แห่งนี้ ท่านได้กล่าวไว้ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งของพระมหาสถูปที่ประดิษฐานบาตรของพระพุทธองค์ที่พระพุทธเจ้าทรงประทานแก่ชาววัชชีเมืองเวสาลีที่ตามมาส่งเสด็จพระพุทธองค์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเสด็จไปยังเมืองกุสินาราเพื่อเสด็จดับขันธปรินิพพาน
เกสริยาในปัจจุบันอยู่ห่างจากกุสินาราประมาณ 120 กิโลเมตร ในเขตรัฐพิหาร ระหว่างทางจากเมืองไวสาลีไปยังเมืองกุสินารา
เสาหินพระเจ้าอโศก
มหาวิหารเอ็กซีเตอร์
เกสปุตตสูตร
เกสาริยา
เกสเรีย
พระมหาสถูปแห่งเกสริยา
เกสเรียสถูป
เกสปุตติยนิคม
มิคกี รูร์ค
แพทริก สเวย์ซี
คิวลำดับความสำคัญ
หลุมเพดาน
หลุมเพดาน  เป็นหลุมที่มีลักษณะเป็นแผงติดต่อกัน (อาจจะเป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส สี่เหลี่ยม แปดเหลี่ยม หรือผสมกันหลายทรง) ลึกเข้าไปในเพดานหรือภายใต้โค้งหรือส่วนราบแบนภายในสิ่งก่อสร้าง แผงสี่เหลี่ยมลึกใช้เป็นเครื่องตกแต่ง บางครั้งก็เรียกว่า “caissons” (กล่อง) หรือ “lacunaria” (ช่อง) ทำให้บางครั้งก็เรียกว่า “lacunar ceiling” (เพดานช่อง) หลุมเพดานที่ทำด้วยหินของกรีกโบราณ และโรมันโบราณ เป็นตัวอย่างแรกของการสร้างเพดานลักษณะนี้ที่ยังเหลือให้เห็นอยู่ แต่เมื่อ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราชใช้ในการสร้างห้องเก็บศพอิทรัสกันที่เนินสุสาน (necropolis) ที่ซานจูลิอาโนที่ตัดจากหินทูฟา หลุมเพดานที่ทำด้วยไม้สร้างกันเป็นครั้งแรกโดยการไขว้สลับคานบนเพดานเข้าด้วยกัน ที่ใช้ในการตกแต่งวังในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น
การทดสอบรูปทรงของการวางหลุมเพดานจะเห็นได้ในทั้งสถาปัตยกรรมของอิสลามและสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัญหาที่ซับซ้อนคือการค่อยลดขนาดของหลุมลงไปตามลำดับในการสร้างเพดานโค้งหรือโดม
ตัวอย่างของหลุมเพดานของโรมันที่ใช้การลดน้ำหนักของเพดานคือเพดานของโดมโรทันดา (Rotunda) ในตึกแพนธีออนในกรุงโรม
โดมไม้.
“เจ่าจิ่ง”  หรือโดมไม้หรือหลุมเพดานใช้ในสถาปัตยกรรมของจีนเหนือพระราชบัลลังก์หรือรูปปั้น
Coffer
เพดานคอฟเฟอร์
Coffered ceiling
เดวิด คาร์ราดีน
เดวิด คาร์ราดีน  (8 ธันวาคม ค.ศ. 1936 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซีรีส์ทางโทรทัศน์ในทศวรรษ 1970 เรื่อง "Kung Fu" และผลงานภาพยนตร์ "Kill Bill" รับบทเป็นบิล เขามีผลงานแสดงภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง และยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำมาแล้ว 5 ครั้ง
4 มิถุนายน ค.ศ. 2009 พนักงานทำความสะอาดโรงแรมสวิสโซเทล ปาร์คนายเลิศในขณะนั้น (ปัจจุบันคือโรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท แบงค็อก) ได้พบศพของเขาที่ใช้เชือกพันรอบคอและตัวในห้องพัก
การจากไปของเดวิค คาร์ราดีน.
สาเหตุการเสียชีวิตของ เดวิด คาร์ราดีน ยังไม่เป็นที่แน่ชัด เบื้องต้น แพทย์หญิงคุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ได้สันนิษฐานว่าอาจเกิดจากการกระทำออโตอีโรติกแล้วพลาดจนขาดอากาศหายใจ ส่วนเอฟบีไอสหรัฐฯก็ขอร่วมพิสูจน์สาเหตุการเสียชีวิตนี้เช่นกัน ทางการสหรัฐฯได้ขอร้องให้ไทยสื่อข่าวการเสียชีวิตในลักษณะที่ไม่เป็นการประจานผู้เสียชีวิต เพราะไม่ต้องการให้ละเมิดสิทธิ์ผู้ตาย ซึ่งยังคงเป็นเรื่องที่ต้องชี้แจงกันสักระยะหนึ่ง
บางกอกแดนเจอรัส
บางกอกแดนเจอรัส  เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย พี่น้องแปง ได้แก่
บางกอกแดนเจอรัส (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2551)
เดวิด คาราดีน
หนังกำลังภายใน
วิลล์ ฟาร์เรลล์
Benedictine monasticism
ระบบสำนักสงฆ์เบ็นนาดิคติน
ซานติอาโกเดอคอมโพสเตลา
มิกกี เมาส์
เบอร์แบงก์
เบอร์แบงก์  เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือในลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีประชากรอยู่ประมาณ 103,340 คนในปี ค.ศ. 2010 ซึ่งเมืองเบอร์แบงก์นั้นได้ชื่อว่าเป็น "เมืองหลวงในด้านสื่อของโลก" ("Media Capital of the World") เนื่องจากเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทด้านสื่อหลายแห่ง ได้แก่ เดอะวอลต์ดิสนีย์ วอร์เนอร์บราเธอร์ส มาร์เวลสตูดิโอส์ การ์ตูนเน็ตเวิร์ค เอ็นบีซี พีบีเอส เป็นต้น
โดยชื่อเมืองนั้นได้ตั้งตาม ดร.เดวิด เบอร์แบงก์ ทันตแพทย์ผู้บุกเบิกงานอสังหาริมทรัพย์รวมไปถึงผู้ก่อตั้งโรงละครเบอร์แบงก์
เบอร์แบงค์
บัวแต่งโค้ง
บัวแต่งโค้ง  คือบัวหรือแถบที่ใช้ตกแต่งตามทรงโค้งที่เว้าเข้าไปในตัวอาคารที่อาจจะอยู่เหนือประตูหรือหน้าต่าง เป็นคำที่มาจากภาษาอิตาลีหรือฝรั่งเศสที่แปลว่าโค้งหรือเพดานโค้ง
Archivolt
เพชฌฆาตเงียบ อันตราย
บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย
บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย เป็นภาพยนตร์ไทยที่เขียนบทและกำกับโดยออกไซด์ แปงและแดนนี แปง อำนวยการสร้างโดยฟิล์มบางกอกและบีอีซี-เทโร เอนเตอร์เทนเมนท์ เป็นผลงานชิ้นแรกในนามพี่น้องแปง ออกฉายครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2542 และเข้าฉายอีกครั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2543 เนื้อเรื่องกล่าวถึงชีวิตของมือปืนที่เป็นใบ้และหูหนวก
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม กำกับภาพ ลำดับภาพ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2543 ส่วนนักแสดงนำคือ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล ปวริศร์ มงคลพิสิฐ ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ ได้รับทั้งรางวัลนักแสดงนำชาย นักแสดงนำหญิง นักแสดงประกอบชาย นักแสดงประกอบหญิง รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ และชมรมวิจารณ์บันเทิง
ภาพยนตร์ได้รับความชื่นชมในการฉายในต่างประเทศ จนได้รับการติดต่อซื้อลิขสิทธิ์จากบริษัท Saturn Films ของนิโคลัส เคจ และประกาศถึงแผนการนำกลับมาสร้างใหม่ ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ ประจำปี 2006 โดยให้พี่น้องแปงเป็นผู้กำกับ และนิโคลัส เคจ เป็นนักแสดงนำ ภาพยนตร์ฉบับสร้างใหม่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อ "Bangkok Dangerous" ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า ฮีโร่ เพชฌฆาต ล่าข้ามโลก
บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบอันตราย
บางกอกแดนเจอรัส (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2543)
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์
แบร์น
แบร์น  หรือ เบิร์น  เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เทศบาลกรุงแบร์นมีประชากรราว 140,000 คน (ปี ค.ศ. 2019) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ หากรวมปริมณฑลจะมีประชากรราว 6.6 แสนคน นอกจากนี้ กรุงแบร์นยังเป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีชื่อเดียวกัน คือรัฐแบร์น ซึ่งเป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของประเทศ ภาษาทางการในกรุงแบร์นคือภาษาเยอรมัน ภาษาพูดทั่วไปในกรุงแบร์นคือภาษาเยอรมันสำเนียงสวิส กรุงแบร์นเป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาลกลางแห่งสมาพันธรัฐสวิส
ใน ค.ศ. 1983 เขตเมืองเก่ากรุงแบร์นถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก กรุงแบร์นยังถูกอันดับโดยสถาบัน ECA International ให้เป็นเมืองน่าอยู่ที่สุดของยุโรปในปี ค.ศ. 2019 - 2020 ควบคู่กับกรุงโคเปนเฮเกน
แบร์นถูกก่อตั้งโดยดยุกแบร์โทลด์ที่ 5 แห่งเซริงเงิน ในปี ค.ศ. 1191 แต่เมื่อดยุกแบรชโทลด์เสียชีวิตและไม่มีทายาทสืบทอด แบร์นก็ได้รับสถานะเป็นเสรีนครจักรวรรดิโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แบร์นเข้าร่วมสมาพันธรัฐสวิสในปี ค.ศ. 1353 ถือเป็นรัฐลำดับที่ 9 ที่เข้าร่วมสมาพันธ์
ที่มาของชื่อ "แบร์น" นั้นไม่เป็นที่ชัดเจน เรื่องเล่าพื้นเมืองระบุว่าที่มาของชื่อมาจากการที่ดยุกแบร์โทลด์ที่ 5 แห่งเซริงเงิน  ผู้ก่อตั้งเมืองแบร์น ประสงค์จะตั้งชื่อเมืองเป็นชื่อสัตว์ตัวแรกที่เขาพบระหว่างล่า และสัตว์ตัวนั้นก็คือหมี ซึ่งในภาษาเยอรมันออกเสียงว่า "แบร์"  บ้างก็บอกว่า ชื่อเมืองนี้ถูกตั้งตามชื่อเมืองเวโรนาในอิตาลี ซึ่งตอนนั้นมีชื่อเรียกในภาษาเยอรมันบนว่า "แบร์น" อย่างไรก็ตาม การศึกษาแผ่นเหล็กโกบันนุส (Gobannus tablet) ในปีค.ศ. 1980 ทำให้มีสมมติฐานใหม่ว่า ชื่อแบร์นอาจเป็นคำเรียกของชาวเคลต์ว่า "แบร์นา" (Berna) ที่มีความหมายว่าร่อง
สี่พยัคฆ์พิทักษ์มังกร
สี่พยัคฆ์พิทักษ์มังกร (天下第一,The Royal Swordsmen) เป็นภาพยนตร์จีนแนวกำลังภายในออนแอร์ในประเทศจีนครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 และออนแอร์ในประเทศไทยทางช่อง ทรู เอเชียน ซีรีส์ ช่อง 22 ของ ทรู วิชั่นส์ ตั้งแต่ วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม ที่ผ่านมาโดยเนื้อเรื่องเล่าย้อนไปถึงช่วงสมัยกลาง ราชวงศ์หมิง เมื่อพระปิตุลา (อา) ขององค์ จักรพรรดิ ชื่อว่า เสินโหวใจเหล็ก ได้ฝึกลูกบุญธรรมทั้ง 4 คนให้เป็นจอมยุทธ์ผู้มีฝีมือสูงส่งเพื่อไว้ต่อกรกับ เฉาเจิ้งฉุน หัวหน้าขันทีตัวร้ายผู้มีวรยุทธ์สูงแต่พวกเขาหารู้ไม่ว่าพวกเขาได้กลายเป็นหมากของเสินโหวในการกำจัดคู่แข่ง
+ เรื่องย่อ: 4 พยัคฆ์ พิทักษ์มังกร
สมัยราชวงศ์หมิง เถี่ยตานเสินโหวเสด็จอาฮ่องเต้องค์ปัจจุบันได้รับพระราชบัญชาจากฮ่องเต้พระองค์ก่อนให้สร้างคุ้มพิทักษ์มังกรขึ้นเพื่อเก็บรักษาพระสุพรรณบัฏและกระบี่อาญาสิทธิ์ฮ่องเต้ โดยมีสิทธิและอำนาจเหนือขุนนางข้าราชการในราชสำนัก เถี่ยตานเสินโหวมีองครักษ์สี่คนได้แก่ เทียน,ตี้,เสียน,หวง
- เทียน หรือ ต้วนเทียนหยาเป็นคนสุขุมเยือกเย็น ได้รับการเลี้ยงดูจากเถี่ยตานเสินโหวมาตั้งแต่ยังเล็ก โดยได้สำเร็จวิชานินจาจากแดนอาทิตย์อุทัยและเพลงกระบี่มายา วรยุทธลึกล้ำยากจะหาผู้ใดเทียบเทียม จากนั้นก็เข้าสู่คุ้มพิทักษ์มังกร
- ตี้ หรือ กุยไห่อี้เตาเป็นคนหยิ่งทรนง พูดน้อย เก็บเนื้อเก็บตัว ในสมัยที่กุยไห่อี้เตายังเล็กอยู่นั้น กุยไห่ไป่เลี่ยนพ่อของเขาถูกคนฆ่าตาย กุยไห่อี้เตาสาบานว่าจะล้างแค้นให้พ่อให้ได้ ดังนั้นจึงฝึกเพลงดาบจนสำเร็จ สามารถฆ่าคนภายใน คมดาบเดียว
- เสียน หรือ ไห่ถังหน้าตาหมดจดงดงาม เฉลียวฉลาด เป็นหมอดูที่ล่วงรู้เรื่องราวทุกอย่าง ปกติชอบแต่งตัวเป็นชาย ก่อตั้งหมู่บ้านเอกอุขึ้นมาเพื่อเก็บรวบรวมข่าวสารต่างๆในยุทธภพ รวมทั้งยังเป็นที่ชุมนุมของผู้ที่มีความรู้ความสามารถอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นหมอเทวดา นักสืบเทวดา ต่างก็เข้ากับหมู่บ้านเอกอุแห่งนี้ด้วย
- หวง หรือ เฉิงซื่อเฟยเดิมทีเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เป็นคนขี้เล่น ไม่ยึดติดและไม่ชอบใฝ่หาความรู้ใส่ตัวแต่อย่างใด ทว่าเป็นคนที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม ด้วยวาสนาของเฉิงซื่อเฟย ทำให้ได้เป็นศิษย์ของกู่ซันทงซึ่งมีฉายาว่าจอมซุกซน ทุกครั้งที่เขาใช้วิชากายทอง ร่างกายของเขาก็จะกลายเป็นสีทอง รูปร่างจะสูงถึงเจ็ดศอก พละกำลังมหาศาล หอกดาบฟันแทงไม่เข้า
ศัตรูตัวฉกาจของคุ้มพิทักษ์มังกรก็คือมหาขันทีเฉาเจิ้งชุน มหาขันทีเฉาเจิ้งชุนมักใหญ่ใฝ่สูง สมคบคิดกับต่างชาติล้มราชสำนัก ซ่องสุมกำลังคน สมคบกับขุนนางที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ทำความเลวทุกอย่าง ต้วนเจิ้งชุนไม่กินเส้นกับเสินโหว โดยจ้องหาโอกาสที่จะกำจัดเสินโหวและทำลายล้างคุ้มพิทักษ์มังกรให้ได้
+ นักแสดง : 4 พยัคฆ์ พิทักษ์มังกร
- กัวจิ้นอัน รับบทเป็น เฉิงซื่อเฟย พยัคฆ์จอมทะเล้น 1 ใน 4 พยัคฆ์ ผู้สืบทอดสุดยอดวิชาจากเจ้ากู่ซันทง สุดยอดเคล็ดวิชากายทอง
- หลีหย่าเผิง รับบทเป็น ต้วนเทียนหยา พยัคฆ์ดาบซามูไร พยัคฆ์ตัวที่ 2 สุขุมเยือกเย็น สำเร็จเคล็ดวิชาจากแดนอาทิตย์อุทัย
- ฮั่วเจี้ยนหัว รับบทเป็น กุยไห่อี้เตา พยัคฆ์ผู้เดียวดาย พยัคฆ์ตัวที่ 3 นิสัยทะนงตัวเคล็ดวิชาพิชิตศัตรูในดาบเดียว
- เย่ชวน รับบทเป็น ไห่ถังพยัคฆ์เจ้าสำอาง 1 ใน 4 พยัคฆ์ ตัวที่ 4 หน้าตางดงาม เฉลียวฉลาด คาดการณ์แม่นยำ
ธงชาติหมู่เกาะเติร์กส์และเคคอส
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติร์กส์และเคคอส
วัดพรหมทินใต้
วัดพรหมทินใต้ เป็นวัด ตั้งอยู่หมู่ที่ 11 ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี โดยมีโบราณสถาน , แหล่งขุดค้นทางโบราณคดี , พิพิธภัณฑ์วัตถุโบราณ , หลวงพ่อพระพุทธพรหม สูง 9 เมตร (หล่อเสร็จในวันเดียว) และยังมีพระพนัสบดีที่ขุดค้นพบในบริเวณวัดซึ่งมีอายุกว่า 1,300 ปี ปัจจุบันมีพระอธิการสายันต์ อินทวัณโณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วัดพรหมทินใต้ และแหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ ตั้งอยู่ที่บ้านพรหมทินใต้ หมู่ที่ 11 ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี วัดพรหมทินใต้ สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ปี พุทธศักราช 2375 เดิมเรียกว่า "วัดโพธิ์ศรีสว่าง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พุทธศักราช 2380 พื้นที่ของวัดตั้งอยู่บนที่ราบสูง คณะสงฆ์สังกัดมหานิกาย มีที่ดิน 27 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา แต่ผู้เฒ่าผู้แก่ท่านบอกว่าประมาณ 30-40 ปีก่อนมีการใช้สถานที่ของวัดเป็นโรงเรียนสำหรับใช้สอนเด็กๆในท้องถื่น และต่อมามีการสร้างโรงเรียนขึ้นทดแทน นั่นคือโรงเรียนบ้านพรหมทิน อยู่กึ่งกลางระหว่างวัดพรหมทินใต้และวัดพรหมทินเหนือ ซึ่งวัดนี้เคยมีเชื้อพระวงศ์เดินทางมาร่วมพิธีทอดกฐินหลายครั้ง เช่น ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร ซึ่งเป็นพระมารดาของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ
การค้นพบซากโบราณสถาน.
โบราณสถานของวัดมีสภาพเป็นเนินดิน ที่ถูกสร้างทับลงบนตัวโบราณสถานเดิมที่มีมาตั้งแต่สมัยทวารวดี เมืองพรหมทินใต้แผนที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู มีลำน้ำโพนทองไหลผ่านทางด้านทิศตะวันออก เนินดินมีการปลูกทำไร่พริกและปรับเป็นพื้นที่ทำการเกษตร ปัจจุบันยังคงเหลือแนวอิฐทางใต้ และคูเมืองเดิมบ้างทางทิศตะวันออก และมีพระอุโบสถตั้งอยู่ด้านบนเนินดิน มีฐานอิฐล้อมรอบตัวโบสถ์ ด้านหลังมีเจดีย์สามองค์แต่ปัจจุบันเหลือเพียงเฉพาะฐานของเจดีย์เท่านั้น และนอกจากนี้ยังมีใบเสมาที่มีสภาพสมบูรณ์ประมาณ 5 ใบที่สามารถยังมองเห็นลวดรายได้อย่างชัดเจน และภายในพระอุโบสถก็มีพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่ชาวบ้านนิยมมาสักการบูชาอยู่เสมอ คำเล่าว่าเมื่อประมาณร้อยกว่าปีได้มีชาวอิสานที่เดินทางมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อทำการค้าวัวควาย และได้ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่จนกลายเป็นหมู่บ้านและสืบลูกหลานมาจนถึงปัจจุบัน
การตั้งถิ่นฐานของชาวบ้าน.
คำเล่าว่าเมื่อประมาณร้อยกว่าปีได้มีชาวอิสานที่เดินทางมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อทำการค้าวัวควาย และได้ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่จนกลายเป็นหมู่บ้านและสืบลูกสืบหลานมาจนถึงปัจจุบัน และในปัจจุบันชาวบ้านยังนิยมใช้ภาษาลาวในการพูดคุยและสนทนากันอยู่ และมีการสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในชุมชน น่าเป็นที่ชื่นชบว่าชาวบ้านยังคงอนุรักษ์ภาษาท้องถิ่นเอาไว้อยู่เสมอ
พระพนัสบดี ศรีทวารวดี.
วัดพรหมทินใต้ได้มีการขุดค้นพบพระพุทธรูปเก่าชื่อว่าพระพนัสบดี ปัจจุบันทางวัดได้จัดเก็บไว้ที่กุฏิของเจ้าอาวาส ก่อนที่ทางวัดจะขุดค้นพบพระดังกล่าวได้มีชายในหมู่บ้านคนหนึ่งชื่อ นายทอง โพธะนัน ได้นิมิตถึงพระพนัสบดี พอรุ่งเช้าได้นำวัวมากินหญ้าที่วัด และได้ทำการขุดตรงบริเวณที่ตนได้ฝันถึงอยู่หลายวัน แต่ก็ยังขุดไม่พบอะไร และเป็นที่น่าแปลกว่าเมื่อนายทองขุดที่ไรก็ยิ่งรู้สึกง่วงนอน และในขณะเดียวกันนายสมบัติ ฉลาดคิด จึงได้ทำการติดต่อกับทางองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี เพื่อขอเครื่องมือในการขุดมาช่วยทำการขุดบริเวณดังกล่าว และอีกไม่นานก็ขุดพบก้อนหินประหลาดชิ้นหนึ่งในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และหลังจากนั้นทางวัดได้ทำการติดต่อกรมศิลปากรเพื่อทำการตรวจสอบดูว่าสิ่งที่ขุดพบคืออะไร ซึ่งทำการตรวจสอบแล้วพบว่าสิ่งที่ขุดพบคือ พระพนัสบดี
พระพนัสบดี วัดพรหมทินใต้เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ที่มีอายุประมาณ 1,200-1,300 ปี และเป็นศิลปะที่มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับศิลปะมอญในภาคกลาง แกะสลักจากหินสีดำ ประทับยืนบนหลังสัตว์ประหลาดซึ่งเป็นสัตว์ที่เกิดจากจินตนาการ องค์ประทับยืนจีวรห่อหุ้ม พระเกศาหมุ่น พระกรรณยาวจรดพระพาหา พระหัตถ์ทั้งสองข้างตั้งฉากกับพระวรกาย กริยาทรงแสดงธรรม ความสูงจากพระบาทถึงพระเกศ 21 เซนติเมตร วัดพรหมทินใต้ได้ถวายนามเกี่ยวกับพระพุทธรูปองค์นี้ไว้ว่า พระพนัสบดี ศรีทวารวดี วัดพรหมทินใต้
โบราณสถานวัดพรหมทินใต้.
โบราณสถานวัดพรหมทินใต้ ประกอบไปด้วยแนวกำแพงรอบนอกทั้งสองด้าน และด้านในก็มีแนวกำแพงล้อมรอบตัวโบราณสถานและมีใบเสมา ส่วนด้านหลังนั้นมีฐานเจดีย์ 3 องค์ ซึ่งตั้งอยู่บนเนินดิน ซากโบราณสถานก่อด้วยอิฐ มีประวัติการสร้างที่ยาวนานนับพันปี เป็นสถานที่ที่มีความศักดิ์สิทธิ์และและภายในพระอุโบสถนั้นประกอบไปด้วยพระประธานและพระพุทธรูปอื่นๆอีกหลายองค์ ตัวพระอุโบสถนั้นสร้างด้วยสังกะสีที่ชาวบ้านพรหมทินใต้ร่วมกันสร้างขึ้น ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของ ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี และเป็นสถานที่ศึกษาหาความรู้ที่สำคัญอีกที่หนึ่ง และกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ใน พ.ศ. 2479
พระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ภายใน.
ปัจจุบันตัวของโบราณสถานวัดพรหมทินใต้นั้นชาวบ้านเรียกว่าโบสถ์เก่าที่ชาวบ้านร่วมใจกันสร้างโดยใช้สังกะสี และนำพระพุทธรูปไปประดิษฐานเอาไว้ภายใน ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อโบสถ์ ซึ่งตัวโบราณสถานไม่มีการปรับแต่งหรือเพิ่มเติมแต่อย่างใด เพราะเพื่อเป็นการอนุรักษ์โบราณสถานเอาไว้ให้คงเดิมจนถึงปัจจุบัน และมีการปลูกฝังให้ลูกหลานรู้จักการอนุรักษ์และพัฒนาท้องถิ่น ทั้งทางด้านพิธีกรรมและประเพณีที่สื่บทอดกันมาแต่โบราณ
โบราณสถานวัดพรหมทินใต้ มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยทวารวดี ซึ่งโบราณสถานแห่งนี้เป็นที่ประกอบพิธีกรรม ทางศาสนา สภาพทั่วไปเป็นลักษณะเป็นพระอุโบสถดังปรากฏใบเสมาอยู่ล้อมรอบ และนอกจากนั้นยังมีองค์เจดีย์อยู่สามองค์ ต่อมาในสมัยอยุธยาได้มีการสร้างทับลงไปในตัวโบราณสถานเดิมและในปัจจุบันมีสภาพเป็นเนินดิน บริเวณรอบๆมีลำน้ำใหลผ่าน ซึ่งบริเวณเป็นที่ราบสูงของภาคกลางอยู่ทาง ทิศตะวันตกสภาพทั่วไปในปัจจุบันจะเหลือเพียงฐานของโบราณสถาน และใบเสมาอยู่ประมาณ 4-5 ใบ ในส่วนของเจดีย์ด้านหลังก็เหลือเพียงฐานเท่านั้น
การพัฒนาโบราณสถาน.
ในอดีตนั้นบริเวณโดยรอบนั้นเป็นท้องทุ่งนามาก่อน หลังจากที่มีการสร้างวัดจึงได้มีการขยายพื้นที่ของวัดให้มีพื้นที่เพียงพอ และความศรัทธาของพุทธศาสนิกชนจึงได้มีการซื้อที่ดินถวายให้กับวัดจึงได้มีการพัฒนาจากทุ่งนาให้เป็นวัดจนถึงปัจจุบัน และตั้งแต่มีการขุดค้นแต่งซากโบราณสถานแห่งนี้ ตั้งแต่ปี 2535 เป็นต้นมา ก็มีการพัฒนาและปรับปรุงให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางโบราณสถานและวัตถุตลอดยังเป็นสถานที่ศึกษาประวัติความเป็นมาตั้งแต่ยุคทวารวดี อยุธยา มาจนถึงยุคปัจจุบัน ในปัจจุบันได้มีหน่วยงานต่างๆทั้งภาครัฐและเอกชนให้การสนับสนุนในการพัฒนา และนอกจากนี้ยังมีการขุดค้นพบซากโครงกระดูกที่มีอายุราว 3,000 ปีอีกด้วย ประกาศขึ้นทะเบียน ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 53 หน้า 906 วันที่ 2 สิงหาคม 2479
ก่อนปี 2553 ทางวัดและชาวบ้าน และองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นได้มีการเสนอเรื่องไปทางจังหวัดเพื่อให้ทางจังหวัดนำไปดำเนินการต่อ และโบราณสถานวัดพรหมทินใต้ได้รับการบูรณะและปรับแต่งโดยกรมศิลปากร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 และมีการขุดค้นค้นและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้.
แหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ ตั้งอยู่ที่วัดพรหมทินใต้ หมู่ที่ 11 ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ปี พ.ศ. 2529 กรมศิลปากรได้เข้ามาสำรวจในเขตจังหวัดลพบุรี ซึ่งได้พบเมืองโบราณหลายแห่งรวมไปถึงแหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ จากการสำรวจครั้งนั้นพบหลักฐานประเภทเศษภาชนะดินเผาตั้งแต่เนื้อธรรมดาจนถึงเนื้อแกร่ง ไม่ค่อยมีการตกแต่งมากนักเพราะว่าน่าจะเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตขึ้นในชุมชน และยังพบเครื่องถ้วยแบบจีนสมัยราชวงศ์เหม็ง ภาชนะรูปแบบไหขอม เครื่องเคลือบจากกลุ่มเตาศรีสัชนาลัย รวมทั้งยังพบภาษาบาลี อักษรปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 11-12) และอักษรปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 13)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดค้นและขุดแต่งภายในวัดพรหมทินใต้ บริเวณด้านข้างพระอุโบสถหลังเก่า โดยได้ทำการบูรณะพระอุโบสถหลังเก่าหลังเก่าในสมัยอยุธยา
ในปี พ.ศ. 2547 ผศ.ดร.ธนิก เลิศชาญฤทธิ์ นำคณะนักศึกษาจากภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ทำการขุดค้นบริเวณด้าน ทิศตะวันตกของ พระอุโบสถ หลักฐานที่พบได้แก่โครงกระดูกมนุษย์ สิ่งที่พบร่วมกับโครงกระดูก เช่น ภาชนะดินเผารูปทรงต่างๆ (เกือบทั้งหมด
มีการตกแต่งผิวด้วยการขัดมัน) ชั้นดินมีความหนาเฉลี่ยประมาณ 100 เซนติเมตร เป็นชั้นที่วางตัวอยู่ถัดขึ้นมาจากชั้นดินก่อนสมัยประวัติศาสตร์ตอนปลายหลักฐานที่พบ เช่น ภาชนินเผาแบบต่างๆโดยเฉพาะภาชนะแบบมีสัน ลูกปัดแก้ว เบี้ยดินเผา ชิ้นส่วนพวยกา หินดุ ฯลฯ (ราวพุทธศตวรรษที่ 11-13)
พบโครงกระดูกพร้อมภาชนะดินเผารูปทรงต่าง ๆ กำไลสำริด ลูกปัด เครื่องปั้นดินเผา เครื่องมือเหล็ก สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย ซึ่งอาจจะรวมถึงยุคสำริดตอนปลาย
หลวงพ่อพระพุทธพรหม.
พระพุทธพรหม หรือ หลวงพ่อพระพุทธพรหม เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ภายในวัดพรหมทินใต้ หมู่ที่ 11 ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี หันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก มีความสูง 9 เมตร ไม่รวมฐาน ภายในบรรจุสิ่งของอันมีค่าและรวมไปถึงได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เพื่อให้ประชาชนได้บูชาสัการะ ซึ่งทำการหล่อเสร็จในวันเดียว คือ วันอาทิตย์ที่ 4 เดือนมีนาคม 2555 โดยมีผู้บริจาคหลักคือ คุณนิรันดร พานทอง , คุณสุมะนา พานทอง ประธานสร้างหลวงพ่อพระพุทธพรหม
Buchenwald
บูเคนวอลด์
ปาวา
ปาวา  คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล เคยเป็นเมืองหลวง 1 ใน 2 เมืองหลวงของเจ้ามัลลกษัตริย์แห่งแควันมัลละ 1 ใน 16 มหาชนบทในสมัยพุทธกาล ปาวาตามที่ปรากฏเรื่องราวในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนานั้นเป็นเมืองที่พระพุทธเจ้าเคยเสด็จผ่านเมื่อคราวเสด็จจากเมืองเวสาลีไปยังกุสินารา เพื่อเสด็จดับขันธปรินิพพาน โดยพระพุทธเจ้าได้แวะพักที่ป่ามะม่วงของนายจุนทะเพื่อฉลองศรัทธาเสวยอาหารมื้อสุดท้ายของพระองค์ที่นายจุนทะกัมมารบุตร (นายจุนทะบุตรของนายช่างทอง) จัดถวาย
ปัจจุบันเมืองปาวาเป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่ 15 กิโลเมตรทางตะวันออกของกุสินารา ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
พระพุทธเจ้าได้เสด็จผ่านเมืองแห่งนี้เพื่อไปยังสาลวโนทยาน เมืองกุสินารา โดยได้แวะพักที่ป่ามะม่วงของนายจุนทะและรับฉลองศรัทธาด้วยสุกรมัทวะตามรับสั่งของพระองค์ เป็นพระกระยาหารมื้อสุดท้าย หลังจากพระองค์เสร็จภัตตกิจ พระองค์ได้ประชวรลงปักขันธิกาพาธอย่างหนัก ทรงสั่งให้นายจุนทะนำสุกรมัทวะไปฝังไว้ ณ บ่อน้ำ (ซึ่งบ่อนี้ยังปรากฏมาจนปัจจุบัน) หลังจากอนุโมทนาทานแล้ว ได้เสด็จไปยังเมืองกุสินาราโดยแวะที่กกุธารนทีระหว่างทาง
หลังพุทธปรินิพพาน เมืองปาวาได้รับส่วนแบ่ง 1 ใน 8 ส่วน แห่งพระบรมสารีริกธาตุจากโทณพราหมณ์ด้วย โดยปรากฏสถูปบรรจุพระบรมสารีริกธาตุอยู่จนปัจจุบันนี้ (แต่พระบรมสารีริกธาตุได้ถูกพระเจ้าอโศกอัญเชิญไปประดิษฐานในที่อื่นแล้ว)
ปัจจุบันนอกจากสถูปพระบรมสารีริกธาตุแล้ว ยังมีจุนทะสถูป สถานที่เสยพระกระยาหารครั้งสุดท้ายของพระพุทธองค์ด้วย โดยใกล้ ๆ กับสถูปมีบ่อน้ำโบราณซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นบ่อเดียวกันกับบ่อที่ฝังพระกระยาหารมื้อสุดท้ายของพระพุทธเจ้า
คิม โจ-ซุน
คิม โจ-ซุน (; ค.ศ. 1765 – ค.ศ. 1832) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองของเกาหลีในสมัยโชซอนตอนปลาย เขามาจาก ตระกูลคิมแห่งอันดง เขารับราชการเป็นเสนาบดีในราชสำนักและเตรียมการครอบครองอำนาจของตระกูลคิมแห่งอันดง เขาเป็นพระบิดาของ พระนางซุนว็อน หลังจากที่ธิดาของเขาเป็น พระราชินี พระเจ้าซุนโจแห่งโชซ็อน บุตรเขยของเขาได้ให้เกียรติเขาในฐานะ ยองอัน บูว็อนกุน (영안 부원군)
หลังจากที่ พระนางช็องซุน ก้าวลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแล้ว คิม โจ-ซุน ซึ่งทรงอิทธิพลอยู่เหนือราชสำนัก ได้กวาดล้างคู่แข่งทางการเมืองเพื่อรักษาตำแหน่งของครอบครัวและกลุ่มการเมืองของเขา นี่เริ่มยุคของการเมืองแบบ Sedo หรือการปกครองแบบ คณาธิปไตย ของ ตระกูลคิมแห่งอันดง
รัฐอุตตระประเทศ
อุตรประเทศ
พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน
อังรี ดูนังต์
ดับขันธปรินิพพาน
พระพุทธรูปปางปรินิพพาน
อังรี ดูนังต์ (แก้ความกำกวม)
อังรี ดูนังต์ หรือ อ็องรี ดูว์น็อง  อาจหมายถึง
อิสิปตนมฤคทายวัน
เพลงชาติไม่มีชื่อ
เพลงชาติไม่มีชื่อ  เป็นเพลงชาติที่ไม่ได้ตั้งชื่อของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซึ่งเพลงนี้ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยซาฮิรา ฮิลิแมน ชาวเกาะซินต์มาร์เติน โดยบทร้องที่ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกนั้นเป็นบทภาษาอังกฤษ ต่อมาได้มีการแปลเป็นภาษาปาเปียเมนตู ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของดินแดนแห่งนี้ โดยลูซิลล์ เบร์รี-ฮาเซท (Lucille Berry-Haseth) ชาวเกาะกือราเซา เพลงนี้ได้รับการรับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติประจำดินแดนเมื่อ ค.ศ. 2000 อนึ่ง นอกจากเพลงนี้แล้ว เกาะอื่น ๆ ที่ขึ้นกับเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสก็ยังมีเพลงประจำดินแดนของตนเองใช้ด้วยเช่นกัน
ณ วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิกไปเป็นกือราเซา, ซินต์มาร์เติน และทบวงการเมือง (public body) สามแห่งในแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์
ภาษาปาเปียเมนตู.
เชื่อม
1. Our island in the sea, like gems they seem to be,
outstanding from a golden crown of blissful royalty.
Though their people and their culture colorful may seem,
they yet uniquely blend to be just one family.
So we, your people raise our voice in love and unity
Dear Netherlands Antilles, so beautiful to me.
I’m proud to be a part of you, a patriot I shall be.
Yes Netherlands Antilles, I pledge my loyalty,
To you always will be true; I say may God bless you.
2. So blessed with sunny skies and clear welcoming seas,
each island like a link that forms this chain of unity.
May differ in our language, yet meet on common ground,
When some say "Sweet Antilles", some say "Dushi Antia ta".
3. Yes, proud are we to be identified with you,
dear Netherlands Antilles, to you we will be true.
So we declare and vow, with dignity and love,
Our nation we will always serve, may God keep us as one.
Volkslied zonder titel
Anthem without a title
แอร์บัส เอ330
แอร์บัส เอ330 (อังกฤษ: Airbus A330) เป็นอากาศยานลำตัวกว้าง ผลิตโดยแอร์บัส มีความจุมาก เป็นอากาศยานที่มีพิสัยบินระยะปานกลางถึงระยะไกล โครงสร้างของ แอร์บัส 330 ใช้เทคโนโลยีใหม่ล่าสุดในการออกแบบโครงสร้าง ใช้วัสดุผสมยุคใหม่และอัลลอยด์ที่มีความแข็งแรงและน้ำหนักเบาเป็นพิเศษมาประกอบเป็นตัวโครงสร้างและพื้นผิว ซึ่งสามารถลดน้ำหนักของตัวเครื่องลงได้มาก ลดค่าบำรุงรักษาและยังประหยัดน้ำมัน การออกแบบปีกที่มีประสิทธิภาพสูง ทำให้ได้สมรรถนะที่ดีทั้งขณะที่บินขึ้นและร่อนลงจอด และยังทำความเร็วได้เหมาะสมกับอัตราบรรทุกและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง
แอร์บัส เอ330-200.
แอร์บัส เอ330-200 เป็นเครื่องบินรุ่นที่สั้นกว่าของ แอร์บัส เอ330-300 และมีความคล้าายคลึงกับ แอร์บัส เอ340-200
ในปีค.ศ. 1990 แอร์บัสขาย เอ340-200 ไม่ได้มากนัก (สร้างเพียง 28 ลำเท่านั้น) ดังนั้น แอร์บัสจึงใช้ลำตัวของ เอ340-200 และยึดปีกและเครื่องยนต์ของ แอร์บัส เอ330-300 สิ่งนี้ทำให้เครื่องบินมีประสิทธิภาพมากขึ้นและ ได้รับความนิยมมากกว่า เอ340-200 มาก
หางเสือของ เอ330-200 นั้นสูงกว่ารุ่น 300 เล็กน้อย เพื่อสร้างแรงบิดเช่นเดียวกับ เอ330-300
มี MTOW (น้ำหนักเครื่องสูงสุด) เท่ากับ เอ330-300 จึงสามารถกินน้ำมันได้มากกว่า ซึ่งหมายความว่า แอร์บัส เอ330-200 สามารถบินได้ไกลกว่า เอ330-300 โดยรุ่น 200 นั้นมีระยะทาง 12,500 กม. ซึ่งเท่ากับ 6,750 ไมล์ทะเล
แอร์บัส เอ330 มีตัวเลือกเครื่องยนต์สามแบบ เครื่องยนต์ General Electric CF6-80E, เครื่องยนต์ Pratt &amp; Whitney PW4000, หรือเครื่องยนต์ Rolls-Royce เทรนต์ 700 สองเครื่อง (ลำละสองเครื่อง)
แอร์บัส เอ330-300.
แอร์บัส เอ330-300 เริ่มทำงานในปี 1993 เป็นเครื่องบิน เอ330 ประเภทแรก แข่งขันกับโบอิง 777-200 และ โบอิง 767-400อีอาร์ มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทดแทน แอร์บัส เอ300 มีลำตัวคล้ายกับ เอ300-600 แต่มีปีกและระบบใหม่
รองรับผู้โดยสารได้ 295 คนใน 3 ชั้น หรือ 335 คนใน 2 ชั้น หรือ 440 คนในชั้นเดียว สามารถบินได้สูงถึง 5,650 ไมล์ทะเล (10,500 กิโลเมตร)
มีเครื่องยนต์ General Electric CF6-80E สองเครื่อง เครื่องยนต์ Pratt &amp; Whitney PW4000 สองเครื่อง หรือเครื่องยนต์ Rolls Royce เทรนต์ 700 สองเครื่อง เครื่องยนต์ทั้งหมดได้รับการจัดอันดับ ETOPS ที่ ETOPS-180 ซึ่งหมายความว่า เอ330-300 สามารถบินได้ถึง 180 นาทีจากสนามบินที่สามารถลงจอดได้
แอร์บัส เอ330นีโอ.
แอร์บัส เอ330-800 มีพื้นฐานมาจาก เอ330-200 โดยมีการปรับเปลี่ยนห้องโดยสาร เครื่องยนต์เทรนต์ 7000 ของ Rolls Royceที่ใหญ่ขึ้น และการปรับปรุงด้านอากาศพลศาสตร์ เที่ยวบินแรกของ A330-800 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 แอร์บัส เอ330-800 สองลำแรกได้ส่งมอบให้กับลูกค้าของสายการบิน คูเวตแอร์เวย์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ.2563
แอร์บัส เอ330-900 มีการนำลำตัวเครื่องบินของ เอ330-300 มาใช้ โดยที่นั่งเพิ่ม 10 ที่นั่ง เนื่องจากการเพิ่มประสิทธิภาพห้องโดยสาร ด้วยเครื่องยนต์เทรนต์ 7000 ที่ทันสมัยและปีกเครื่องบินที่ออกแบบใหม่ เครื่องบินลำนี้จะเผาผลาญเชื้อเพลิงต่อที่นั่งน้อยลง 14% เมื่อเทียบกับ เอ330-300 ในระยะทาง 4,000 ไมล์ทะเล ควรเดินทาง 6,550 ไมล์ทะเล (12,130 กม.) พร้อมผู้โดยสาร 287 คนในรูปแบบมาตรฐาน
เครื่องบินขนส่ง.
แอร์บัส เอ330-200F.
เนื่องจาก แอร์บัส เอ300-600F และ แอร์บัส เอ310F เริ่มเก่าและบริษัทต่างๆ หยุดสั่งซื้อเครื่องบินรุ่นดังกล่าว แอร์บัสจึงตัดสินใจสร้างเครื่องบินขนส่งสินค้าลำใหม่เพื่อทดแทน เริ่มให้บริการเครื่องบินในช่วงปี พ.ศ. 2543-2544 เครื่องบินถูกพูดถึงอีกครั้งในงาน 2006 ฟาร์นโบโร แอร์โชว์ แอร์บัสได้รับอนุญาตให้ขายเครื่องบินในเดือนมกราคม 2550 และเครื่องบินลำแรกออกจากโรงงานเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2552 เครื่องบินลำแรกบินเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2552
แอร์บัสได้รับคำสั่งซื้อเครื่องบิน เอ330-200F จำนวน 67 ลำ ลูกค้าที่สั่งซื้อเครื่องบินมากที่สุดคือ อินเทอร์พิด เอวิเอชั่น กรุ๊ป ซึ่งสั่งซื้อเครื่องบินไปแล้ว 20 ลำ
แอร์บัส เอ330P2F.