pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จากนั้น เทศบาลนครกรุงเทพฯ ก็แบ่งหน่วยงานบริหารภายในเสียใหม่ โดยจัดตั้งกองช่าง (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น กองการโยธา), กองถนน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น กองรักษาความสะอาด), กองสาธารณสุขพระนคร, กองตำรวจเทศบาล (แบ่งเป็น แผนกตำรวจจราจร แผนกตำรวจสุขาภิบาล และ แผนกดับเพลิง), วชิรพยาบาล และ โรงพยาบาลกลาง ขึ้นเพิ่มจากที่มีอยู่เดิม นอกจากนี้เทศบาลยังรับโอน กิจการประปา (รับโอนเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2482 แล้วโอนกลับคืนให้แก่กรมโยธาเทศบาล เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 เป็นการประปานครหลวง), กิจการดับเพลิง (รับโอนเมื่อปี พ.ศ. 2482 แล้วโอนกลับคืนให้แก่กรมโยธาเทศบาล เมื่อปี พ.ศ. 2495 ตามพระราชบัญญัติป้องกันและระงับอัคคีภัย), กิจการเดินรถประจำทาง (ไม่ทราบปีรับโอน ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2496), กิจการโรงพิมพ์ (ไม่ทราบปีรับโอน ขายต่อให้กรมตำรวจเมื่อ พ.ศ. 2500) และสวนลุมพินี (ปัจจุบันสังกัดสำนักสวัสดิการสังคม กรุงเทพมหานคร) จากกรมโยธาเทศบาล, เขาดินวนา (ปัจจุบันคือ สวนสัตว์ดุสิต) จากสำนักพระราชวัง (รับโอนเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2481 แล้วโอนต่อให้แก่องค์การสวนสัตว์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2497) และกิจการโรงฆ่าสัตว์ (รับโอนเมื่อ พ.ศ. 2490 ดำเนินงานในรูปบริษัท สามัคคีค้าสัตว์ จำกัด จนถึง พ.ศ. 2532) จากกระทรวงอุตสาหกรรม
เทศบาลนครธนบุรี.
เทศบาลนครธนบุรี เริ่มเปิดดำเนินงาน เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2480 โดยใช้จวนของเจ้าจอมพิศว์ บุนนาค ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งตั้งอยู่ข้างวัดประยุรวงศาวาส ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นสำนักงาน ส่วนเทศบาลนครธนบุรีที่จัดตั้งมาก่อนแล้วนั้น ย้ายสำนักงานไปตั้งอยู่ที่ปลายถนนลาดหญ้า ตอนปากคลองสาน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาเช่นกัน (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร) โดยเทศบาลนครธนบุรี แบ่งหน่วยงานบริหารภายใน ตามที่มีบันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2504 ประกอบด้วย สำนักบริหารของคณะเทศมนตรี, สำนักปลัดเทศบาล และ กองคลัง ซึ่งแบ่งเป็น แผนกผลประโยชน์ ซึ่งรับชำระภาษีอากรต่าง ๆ ทุกประเภทของเทศบาล, แผนกสาธารณสุข ประกอบด้วย หมวดบำบัดโรค รับบำบัดโรคแก่ประชาชนทั่วไป ในลักษณะคนไข้นอก, แผนกช่าง, แผนกรักษาความสะอาด และ แผนกการประปา ซึ่งรับติดตั้งประปา และชำระค่าน้ำประปาทุกประเภท
นอกจากนี้ ยังมีหน่วยงานที่ปฏิบัติราชการนอกสำนักงานเทศบาล ประกอบด้วยสำนักทะเบียนท้องถิ่น ซึ่งรับติดต่องานทะเบียนราษฎร แบ่งออกเป็น 7 แขวง ประกอบด้วย สำนักทะเบียนท้องถิ่นแขวงธนบุรี, แขวงคลองสาน, แขวงบางกอกใหญ่, แขวงบางกอกน้อย (ซึ่งรับชำระภาษีโรงเรือน ภาษีบำรุงท้องที่ และภาษีป้าย ของอำเภอบางกอกน้อย และอำเภอตลิ่งชันด้วย), แขวงภาษีเจริญ, แขวงบางขุนเทียน, แขวงตลิ่งชัน และสุขศาลา ซึ่งให้บริการบำบัดโรคแก่ประชาชนทั่วไป ในลักษณะคนไข้นอก จำนวนสองแห่ง โดยสุขศาลาเจ้าคุณพระประยุรวงศ์ ให้บริการทันตอนามัยด้วย และสุขศาลาจันทร์ไพบูลย์ ให้บริการด้านสงเคราะห์แม่และเด็กด้วย อนึ่งเมื่อแรกก่อตั้ง เทศบาลนครธนบุรีมีอาณาเขตประมาณ 47 ตารางกิโลเมตร ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลนครธนบุรี อีกสองฉบับ ในปี พ.ศ. 2498 และ พ.ศ. 2509 ทั้งนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2514 เทศบาลนครธนบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 52 ตารางกิโลเมตร ส่วนสถิติประชากรในเขตเทศบาล รวมทั้งหมด 726,086 คน
ยุคประกาศคณะปฏิวัติ.
เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2514 คณะปฏิวัติ ซึ่งมีจอมพล ถนอม กิตติขจร เป็นหัวหน้า ออกประกาศฉบับที่ 24 สั่งให้รวมจังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรีเป็นหนึ่งจังหวัด เรียกว่านครหลวงกรุงเทพธนบุรี โดยตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด ให้เรียกว่าผู้ว่าราชการนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และให้มีรองผู้ว่าราชการนครหลวงสองคน ส่วนสภาจังหวัดทั้งสองให้สิ้นสุดลง จากนั้นให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แต่งตั้งผู้ที่เห็นสมควรจำนวนหนึ่ง เป็นสมาชิกสภานครหลวงกรุงเทพธนบุรีไปพลางก่อน และประกาศฉบับที่ 25 สั่งให้รวมเทศบาลนครกรุงเทพ เข้ากับเทศบาลนครธนบุรี เพื่อเป็นเทศบาลสำหรับนครหลวงกรุงเทพธนบุรี เรียกว่า เทศบาลนครหลวง โดยให้ผู้ว่าราชการนครหลวงกรุงเทพธนบุรี เป็นนายกเทศมนตรีเทศบาลนครหลวงโดยตำแหน่ง แล้วให้นายกเทศมนตรีกับเทศมนตรีอื่นซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้ง อีกไม่เกิน 8 คนรวมกันเป็นคณะเทศมนตรีเทศบาลนครหลวง ส่วนสภาเทศบาลให้เรียกว่าสภาเทศบาลนครหลวง โดยให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งผู้ที่เห็นสมควรไม่เกิน 36 คนเป็นสมาชิก
ต่อมาในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515 คณะปฏิวัติออกประกาศฉบับที่ 335 สั่งให้เรียกนครหลวงของประเทศไทยว่ากรุงเทพมหานคร โดยให้มีผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เป็นผู้รับผิดชอบการบริหาร ตามนโยบายรัฐบาล มติคณะรัฐมนตรี คำสั่งนายกรัฐมนตรี และคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการและลูกจ้าง กทม. โดยจะให้มีรองผู้ว่าราชการ กทม. ด้วยก็ได้ ทั้งนี้ ยังถือเป็นครั้งแรก ที่กำหนดให้มีตำแหน่ง ปลัดกรุงเทพมหานคร (มีสถานะเทียบเท่าปลัดจังหวัด) เพื่อรับผิดชอบควบคุมราชการประจำของ กทม. โดยจะให้มีรองปลัด กทม. ด้วยก็ได้ ส่วนสภากรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยสมาชิกที่ราษฎรเลือกตั้งเขตละหนึ่งคน ร่วมด้วยผู้ทรงคุณวุฒิที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้ง จำนวนเท่ากับเขตใน กทม. มีวาระคราวละสี่ปี และให้มีประธานสภาหนึ่งคน กับรองประธานสภาไม่เกินสองคน ซึ่งสมาชิกเลือกกันเองภายในสภา
ในประกาศฉบับนี้ กำหนดให้เปลี่ยนชื่อเรียก พื้นที่แบ่งส่วนภายใน กทม. ว่าเขต (มีสถานะเทียบเท่าอำเภอ) ตั้งโดยพระราชกฤษฎีกา โดยให้มีหัวหน้าเขตหนึ่งคน (ระยะแรกให้นายอำเภอรักษาการในตำแหน่ง) ซึ่งจะให้มีผู้ช่วยหัวหน้าเขตด้วยก็ได้ และในแต่ละเขต จะแบ่งออกเป็นแขวง ตั้งโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย โดยให้มีหัวหน้าแขวงหนึ่งคน (ระยะแรกให้กำนันเป็นหัวหน้าแขวงโดยตำแหน่ง) ซึ่งจะให้มีผู้ช่วยหัวหน้าแขวงด้วยก็ได้ นอกจากนี้ ยังให้ประกาศข้อบัญญัติต่าง ๆ ลงในหนังสือที่เรียกว่า เทศกิจจานุเบกษาของกรุงเทพมหานคร อีกด้วย
ยุคพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2518.
จากนั้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 มีการตราพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานครขึ้นเป็นฉบับแรก โดยยกเลิกประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 335 แล้วกำหนดให้กรุงเทพมหานครเป็นทบวงการเมือง มีสถานะราชการบริหารส่วนท้องถิ่นนครหลวง โดยให้มีผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครหนึ่งคน เป็นผู้รับผิดชอบในการกำหนดนโยบาย และการบริหารราชการให้เป็นไปตามกฎหมาย รวมถึงบริหารราชการตามที่นายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี (หมายถึง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย) มอบหมาย และรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้สี่คน ทั้งสองตำแหน่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงและลับ อยู่ในตำแหน่งตามวาระคราวละสี่ปีนับแต่วันเลือกตั้ง ทั้งยังกำหนดให้มีปลัดกรุงเทพมหานคร หนึ่งคน และจะมีรองปลัดกรุงเทพมหานครหรือผู้ช่วยปลัดกรุงเทพมหานครหรือทั้งสองตำแหน่งก็ได้ ส่วนสภากรุงเทพมหานครให้มาจากการเลือกตั้งโดยราษฎร ตามอัตราส่วนราษฎรผู้มีสิทธิหนึ่งแสนคนต่อสมาชิกหนึ่งคน อยู่ในตำแหน่งตามวาระคราวละสี่ปี นับแต่วันเลือกตั้งทั่วไป และให้สมาชิกสภาเลือกประธานสภาหนึ่งคน กับรองประธานสภาไม่เกินสองคน ทั้งสองตำแหน่งมีวาระคราวละหนึ่งปี สำหรับพื้นที่การปกครอง ให้แบ่งออกเป็นเขตและแขวงตามลำดับ ซึ่งในแต่ละเขตให้มีหัวหน้าเขตหนึ่งคน และจะแต่งตั้งผู้ช่วยหัวหน้าเขตก็ได้ โดยแต่ละเขตอาจแบ่งออกเป็นแขวงได้ตามที่เห็นสมควร ซึ่งในแต่ละแขวงให้มีหัวหน้าแขวงหนึ่งคน
นอกจากนี้ ยังมีข้อกำหนดต่าง ๆ ที่น่าสนใจ คือ หากคณะรัฐมนตรีมีมติสั่งให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ออกจากตำแหน่ง เมื่อพิสูจน์ได้ว่าฝ่าฝืนความสงบเรียบร้อยของประชาชน ละเลยการอันพึงปฏิบัติ หรือปฏิบัติการในอำนาจหน้าที่โดยมิชอบ หรือมีความประพฤติในทางเสื่อมเสียแก่ตำแหน่งหน้าที่หรือแก่ราชการ สมาชิกสภา กทม. ไม่น้อยกว่าสองในสามของทั้งหมด มีสิทธิเสนอญัตติต่อสภาเพื่อพิจารณาลงมติ โดยต้องมีเสียงสนับสนุนไม่น้อยกว่าสามในสี่ของสมาชิกทั้งหมด จึงสามารถจัดให้ประชาชนออกเสียงประชามติได้ว่า เห็นควรให้ผู้ว่าราชการ กทม. ออกจากตำแหน่งหรือไม่ และหากผู้ว่าราชการ กทม. เสนอขอทบทวนคำแนะนำให้รัฐมนตรียุบสภา กทม.แล้ว 15 วัน รัฐมนตรียังไม่ดำเนินการใด ๆ และผู้ว่าราชการ กทม.ยังยืนยันว่าควรยุบสภา ให้เสนอรัฐมนตรีสั่งยุบสภากรุงเทพมหานคร ในกรณีเช่นนี้ ให้รัฐมนตรีสั่งยุบสภา กทม. พร้อมทั้งให้ผู้ว่าราชการ และรองผู้ว่าราชการ กทม. พ้นจากตำแหน่งในคราวเดียวกันด้วย รวมถึงกำหนดให้ดำเนินการจัดให้มีตำรวจกรุงเทพมหานคร และให้ประกาศข้อบัญญัติต่าง ๆ ลงในหนังสือที่เรียกว่า กรุงเทพกิจจานุเบกษา อีกด้วย (ซึ่งต่อมายกเลิก แล้วให้กลับไปลงในราชกิจจานุเบกษาตามเดิม)
หลังจากนั้น มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติฉบับนี้ โดยออกเป็นพระราชบัญญัติ จำนวน 4 ฉบับ และเป็นประกาศคณะปฏิวัติอีก 1 ฉบับ ดังมีรายละเอียดต่อไปนี้
ยุคเสนอจัดตั้งนครบาล.
เมื่อราวต้นปี พ.ศ. 2523 คณะรัฐมนตรีในสมัยที่พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นนายกรัฐมนตรี มีดำริให้เสนอร่างกฎหมายจัดตั้งทบวงนครบาล ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดให้แบ่งพื้นที่กรุงเทพมหานคร ออกเป็นเทศบาลจำนวน 7 แห่ง แล้วให้ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นผู้ใช้อำนาจกำกับดูแล ตามกฎหมายเทศบาลซึ่งกำหนดให้นำมาใช้บังคับแทน ส่วนทบวงนครบาลจะกำหนดให้เป็นหน่วยงานจัดสรรงบประมาณอุดหนุนแก่เทศบาลเหล่านั้น เป็นต้น ในระยะเดียวกันนั้นเอง พรรคกิจสังคมก็เสนอร่างกฎหมายจัดตั้งกระทรวงนครบาล ต่อสภาผู้แทนราษฎรเช่นกัน โดยกำหนดให้แบ่งพื้นที่กรุงเทพมหานคร ออกเป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่น ที่มีชื่อเรียกใหม่ว่านครบาล จำนวน 11 แห่ง และให้ผู้บริหารกับสภานครบาลแต่ละแห่ง มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ทั้งยังกำหนดให้องค์กรสาธารณูปโภคต่าง ๆ ในเขตนครหลวง ตลอดจนกองบัญชาการตำรวจนครบาล ย้ายมาขึ้นตรงต่อกระทรวงนครบาลด้วย และยังเปิดโอกาสให้จังหวัดหรือชุมชน ที่มีประชากรหนาแน่น และรายได้เพียงพอ ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ก็สามารถจัดตั้งเป็นนครบาลได้ และจะเข้าอยู่ในการกำกับดูแลของกระทรวงนครบาลโดยตรงเช่นกัน
ทว่าเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ เกรียงศักดิ์ต้องประกาศลาออกจากนายกรัฐมนตรีเสียก่อน จึงเป็นเหตุให้ร่างกฎหมายทั้งสองฉบับดังกล่าวต้องตกไป ตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 บัญญัติไว้ แม้สภาผู้แทนราษฎรจะรับหลักการในวาระแรกแล้วก็ตาม หลังจากนั้นมีการจัดตั้งคณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงแก้ไข พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2518 โดยมีศาสตราจารย์ เกษม สุวรรณกุล รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยคนแรก เป็นประธาน และถวิล ไพรสณฑ์ อดีตผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผน กรุงเทพมหานคร เป็นกรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการชุดนี้จัดตั้งคณะอนุกรรมการยกร่างขึ้นอีกคณะหนึ่ง โดยมีชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศานต์ เป็นประธาน (ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา)
ยุคพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2528.
เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2528 มีพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานครขึ้นอีกครั้ง โดยยกเลิกพระราชบัญญัติฯ ฉบับปี พ.ศ. 2518 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมทั้ง 4 ฉบับ รวมถึงประกาศคณะปฏิวัติแก้ไขเพิ่มเติมด้วย แล้วกำหนดให้กรุงเทพมหานครเป็นนิติบุคคลและราชการบริหารส่วนท้องถิ่น โดยให้สภา กทม. มีสมาชิกซึ่งราษฎรเลือกตั้งตามเกณฑ์ แต่ละเขตเลือกตั้งมีจำนวนราษฎรใกล้เคียงกันประมาณหนึ่งแสนคน สามารถเลือกสมาชิกสภาได้หนึ่งคน มีกำหนดวาระคราวละสี่ปีนับแต่วันเลือกตั้งทั่วไป โดยให้สภาเลือกสมาชิกเป็นประธานสภาหนึ่งคน และรองประธานสภาไม่เกินสองคน ทั้งสองตำแหน่งมีวาระคราวละสองปี ส่วนผู้ว่าราชการ กทม. กำหนดให้มีหนึ่งคน ซึ่งราษฎรเลือกตั้งขึ้น ด้วยการออกเสียงลงคะแนนโดยตรงและลับ วาระการดำรงตำแหน่งคราวละสี่ปีนับแต่วันออกเสียงลงคะแนน มีอำนาจหน้าที่กำหนดนโยบาย และบริหารราชการให้เป็นไปตามกฎหมาย เป็นผู้รับผิดชอบการปฏิบัติราชการ และบังคับบัญชาข้าราชการและลูกจ้างของ กทม. กับให้มีรองผู้ว่าราชการ กทม. ไม่เกินสี่คน, เลขานุการผู้ว่าราชการหนึ่งคน ผู้ช่วยเลขานุการอีกไม่เกินสี่คน หากมีประธานที่ปรึกษาและที่ปรึกษาผู้ว่าราชการ ต้องมีรวมกันไม่เกิน 9 คน
นอกจากนี้ ยังจัดระเบียบราชการ กทม. ขึ้นใหม่ ประกอบด้วย สำนักงานเลขานุการสภากรุงเทพมหานคร ทำหน้าที่เกี่ยวกับราชการประจำของสภา กทม. มีเลขานุการสภากรุงเทพมหานครเป็นผู้บังคับบัญชา ขึ้นต่อปลัดกรุงเทพมหานคร โดยให้มีผู้ช่วยเลขานุการ, สำนักงานเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ทำหน้าที่เกี่ยวกับราชการและภารกิจของผู้ว่าราชการ กทม. มีเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นผู้บังคับบัญชา ขึ้นต่อปลัดกรุงเทพมหานคร โดยให้มีผู้ช่วยเลขานุการ และหัวหน้าสำนักงานเลขานุการตามลำดับ, สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร ทำหน้าที่เกี่ยวกับราชการประจำของคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร มีหัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานครเป็นผู้บังคับบัญชา ขึ้นต่อประธานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร โดยจะให้มีผู้ช่วยหัวหน้าสำนักงานก็ได้, สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร ทำหน้าที่เกี่ยวกับราชการประจำทั่วไปของ กทม. มีปลัดกรุงเทพมหานครเป็นผู้บังคับบัญชา โดยจะให้มีรองปลัดกรุงเทพมหานครคนเดียวหรือหลายคนก็ได้, สำนักหรือส่วนราชการอื่นที่มีสถานะเทียบเท่า ทำหน้าที่ราชการตามที่กำหนดโดยประกาศ กทม. มีผู้อำนวยการสำนักเป็นผู้บังคับบัญชา โดยจะให้มีรองผู้อำนวยการสำนักก็ได้
สำหรับเขต กำหนดให้ตั้งสำนักงานเขตขึ้นเป็นครั้งแรก มีผู้อำนวยการเขตเป็นผู้บังคับบัญชา รับผิดชอบการปฏิบัติราชการภายในเขต โดยจะให้มีผู้ช่วยผู้อำนวยการเขตก็ได้ และให้แต่ละเขตมีสภาเขตขึ้นเป็นครั้งแรก โดยสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง จำนวนอย่างน้อยเขตละ 7 คน หากเขตใดมีราษฎรเกินทุกหนึ่งแสนคน ให้เลือกตั้งสมาชิกสภาของเขตนั้นเพิ่มอีกหนึ่งคน มีกำหนดวาระคราวละสี่ปีนับแต่วันเลือกตั้งทั่วไป อนึ่ง พระราชบัญญัตินี้ ยังกำหนดอำนาจหน้าที่ภายใต้บังคับของกฎหมายอื่น และการปฏิบัติสำหรับข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เป็นต้น แต่มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยแขวงอีก โดยในการแบ่งส่วนการปกครอง กทม. ยังคงมีแขวงเป็นหน่วยย่อยของเขตอยู่ตามเดิม
หลังจากนั้น มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติฉบับนี้ โดยออกเป็นพระราชบัญญัติ จำนวน 4 ฉบับ มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
กรุงเทพมหานครกำหนดเครื่องหมายราชการเป็นภาพพระอินทร์ พระหัตถ์ขวาทรงวชิราวุธ พระหัตถ์ซ้ายทรงตะขอ ประทับบนหลังช้างเอราวัณหนึ่งเศียรสี่งาทรงเครื่อง ประกอบด้วยรัศมีและลายเมฆ ซึ่งกรมศิลปากรออกแบบ โดยมีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีกำหนดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พ.ศ. 2482 ฉบับที่ 60 ลงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2516
ก่อนหน้านี้ ตราประจำจังหวัดพระนครเป็นภาพพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ต่อมาเมื่อยกสถานะขึ้นเป็นเทศบาลนครกรุงเทพฯ จึงเริ่มใช้ภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณตามรูปแบบปัจจุบัน ซึ่งมีที่มาจากพระดำริของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ที่ทรงเห็นว่าพระอินทร์เป็นผู้ปกครองเทวดาทั้งหลาย สืบเนื่องจากชื่อกรุงเทพมหานคร จึงเปรียบได้กับนายกเทศมนตรีซึ่งเป็นผู้ปกครองประชากรในเทศบาล อนึ่ง ในเครื่องหมายดังกล่าว พระอินทร์และช้างเอราวัณผินเฉียงไปทางซ้ายของตรา โดยไม่มีรัศมีและลายเมฆประกอบ และเมื่อยกสถานะขึ้นเป็นเทศบาลนครหลวง จึงเริ่มใช้รูปแบบดังเช่นปัจจุบัน ต่างเพียงชื่อที่กำกับเท่านั้น
ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร.
ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร เป็นที่ทำการของหน่วยงานเกือบทั้งหมดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีสองแห่งคือ เลขที่ 173 ถนนดินสอ แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร และบริเวณริมถนนมิตรไมตรี แขวงดินแดง เขตดินแดง อันเป็นที่ตั้งของหน่วยงาน 8 สำนัก ได้แก่ สำนักการจราจรและขนส่ง, สำนักการโยธา, สำนักการระบายน้ำ, สำนักพัฒนาสังคม, สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง, สำนักสิ่งแวดล้อม, สำนักอนามัย, สำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว
โครงสร้างส่วนราชการกรุงเทพมหานคร.
มีโรงเรียนทั้งหมด 437 แห่ง
สำนักงานเขตมีทั้งหมด 50 แห่ง
ระหว่างปี 2560 ถึง 2565 ซึ่งเป็นช่วงที่ พลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครนั้น พบว่ากรุงเทพมหานครมีงบประมาณรวมทั้งสิ้น 4.9 แสนล้านบาท
สำหรับรายจ่ายงบประมาณปี 2565 จำนวน 79,855 ล้านบาท แบ่งเป็น
โดยในปีนั้น กรุงเทพมหานครยังได้รับงบประมาณจากรัฐบาลปี 2566 อีกจำนวน 22,284 ล้านบาท
รายชื่อตัวละครในโค้ด กีอัส ภาคการปฏิวัติของลูลูช
รายชื่อตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่อง "โค้ด กีอัส ภาคการปฏิวัติของลูลูช"
ลูลูช แลมเพอรูจ.
ลูลูช แลมเพอรูจ  เป็นนักเรียมมัธยมปลาย อายุ 17 ปี เรียนที่แอชฟอร์ด ตัวจริงของเขาเป็นลูกของจักรพรรดิแห่งบริแทนเนีย มีชื่อจริงคือ ลูลูช วี บริแทนเนีย  รัชทายาทลำดับที่ 17 เมื่อตอนที่เขาอายุ 10 ขวบนั้น แม่ของเขาได้ถูกสังหาร โดยคนในเชื้อพระวงศ์เชื่อว่าเป็นฝีมือของพวกก่อการร้าย แต่พ่อของเขานิ่งเฉย เขาจึงสาบานที่จะทำลายล้างบริแทนเนีย
ภายหลังลูลูชและน้องสาวได้ถูกส่งตัวไปที่ญี่ปุ่นเพื่อเป็นตัวประกัน ในขณะนั้นพวกเขาได้พักที่บ้านของรัฐมนตรี เก็มบุ คุรุรุกิ ทำให้ลูลูชได้เป็นเพื่อนกับลูกชายของรัฐมนตรีที่ชื่อ สุซาคุ คุรุรุกิ การที่เขาใช้ชื่อปลอมเพราะไม่อยากถูกส่งกลับที่จักรวรรดิเพื่อถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองเหมือนตอนที่โดนส่งมาเป็นตัวประกันที่ญี่ปุ่น
เจ็ดปีหลังจากนั้น เขาได้เป็นนักเรียนของโรงเรียนขุนนางตระกูลแอชฟอร์ด และมีฝีมือในการเล่นหมากรุกอย่างมาก เขาหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำจากการเอาชนะขุนนางหลายคน แต่ต้องพบกับอุบัติเหตุที่ทำให้เขาต้องไปอยู่กลางสมรภูมิชินจุกุ เขาจึงได้รับพลัง "กีอัส" มาจากองค์หญิงองค์ที่ 2 ที่ ชื่อว่า "ซีทู" และได้นำทัพชาวญี่ปุ่นผู้ต่อต้านตีโต้กองทัพบริแทนเนีย รวมไปถึงสังหารโคลวิส ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องต่างแม่
เขาก็ได้รวมตัวกลุ่มกบฏกลุ่มหนึ่ง ก่อตั้งภาคีอัศวินดำขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับบริแทนเนีย ล้างแค้นให้แม่ของเขา และสร้างโลกที่อ่อนโยนที่เขาและนันนาลลี่น้องสาวจะอยู่ได้อย่างสงบสุข โดยเขาได้เป็นหัวหน้ากลุ่มใช้แฝงนามว่า ซีโร่ (ZERO) และปิดบังใบหน้าด้วยหน้ากาก เพื่อไม่ให้คนในกลุ่มรู้ว่าเขาเป็นใคร เขาออกปฏิบัติการร่วมกับกลุ่มที่เขาตั้งมา เขาเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจและมีฝีมือ แต่ด้วยกำลังกายอันอ่อนแอ ทำให้เขาถูกคุรุรุกิ สุซาคุจับตัวได้หลังเหตุการณ์ยุทธการโตเกียวครั้งแรก และส่งให้ชาร์ลส์ ผู้เป็นพ่อทำการตัดต่อความทรงจำ และผนึกกีอัสไว้
เขาปรากฏตัวอีกครั้งในนาม "จูเลียส คิงส์เลย์" แม่ทัพคนใหม่ของบริแทนเนีย ในศึกยูโรเปีย แต่เขาถูกจับได้ว่าเป็นซีโร่ ทำให้กีอัสของชาร์ลส์ที่ถูกผนึกคลายออก เขาจึงถูกตัดต่อความทรงจำอีกครั้ง ครานี้ให้กลับไปเป็นนักเรียนในโรงเรียนแอชฟอร์ด และมีน้องชายชื่อ "โรโล่ แลมเพอรูจ" เขาได้รับความทรงจำกลับคืนหลังเดินทางไปเล่นพนันกับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ และเกิดเหตุการณ์การก่อการร้ายของภาคีอัศวินดำพอดี เขาจึงนำกลุ่มภาคีอัศวินดำชนะกองทัพบริแทนเนีย และปลดปล่อยนักโทษชาวอีเลฟเว่นที่ถูกจับหลังเหตุการณ์กบฏดำ (Black Rebellion) ลูลูชนำทัพถล่มภาคีศาสนจักรกีอัสหลังการตายของเชอร์ลีย์ เฟเน็ต คนรักของลูลูช และนันนาลลี่ถูกลักพาตัว ก่อนที่จะได้พบกับชาร์ลส์ แต่ครานี้เขาไม่ถูกจับตัวได้ แม้จะไม่ชนะก็ตาม
เขาถูกภาคีอัศวินดำซึ่งตอนนี้อยู่ในการควบคุมของชไนเซลทรยศ แต่เอาตัวรอดมาได้จากการเสียสละชีวิตของโรโล่ เขาจึงมุ่งหน้าไปยังเกาะคามิเนะ และร่วมมือคุรุรุกิ สุซาคุ กับซีทู ทำการสังหารชาร์ลส์ และมารีแอนน์ ผู้เป็นพ่อแม่ของเขาในโลกแห่งซี และตั้งตนเองเป็นจักรพรรดิคนที่ 99 ของจักรวรรดิบริแทนเนียอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเขาเป็นจักรพรรดิ เขาได้ทำลายวัฒนธรรมผูกขาดชนชั้นของบริแทนเนีย แต่ยังคงอำนาจไว้กับตัวเอง และกำจัดผู้เห็นต่างอย่างมากมาย เขาออกอุบายนำบริแทนเนียขอเข้าร่วมมหาสหพันธรัฐด้วยการใช้กำลังข่มขู่ แต่ไม่สำเร็จ ก่อนที่เขาจะต้องทำศึกกับชไนเซล เอล บริแทนเนีย และป้อมปราการลอยฟ้าดาโมเคลส ลูลูชซึ่งสามารถพลิกแพลงได้ด้วยโอกาสเพียงครั้งเดียว สามารถ "รุกฆาต" ชไนเซล ด้วยการใช้วิดีโอหลอกความคิดชไนเซล และเข้าถึงตัวเมื่อถึงเวลาที่คาดหมาย ก่อนที่จะใช้กีอัสสั่งให้ชไนเซลรับใช้ซีโร่ และรวมโลกเป็นหนึ่งได้สำเร็จ ก่อนที่เขาจะถูกคุรุรุกิ สุซาคุ ในชุดซีโร่ สังหาร ตามที่เขาได้ตกลงกับตัวสุซาคุไว้ และเสียชีวิตในมณฑลญี่ปุ่น
คุรุรุกิ สุซาคุ.
คุรุรุกิ สุซาคุ  เป็นเพื่อนสมัยเด็กของลูลูช และหนึ่งในคนที่รู้ว่าลูลูชแท้จริงเป็นใคร หลังจากสงคราม สุซาคุได้เข้าเป็นทหารของบริแทนเนีย การที่สุซาคุเข้าเป็นทหารทำให้เขาเป็นประชากรบริแทนเนียผู้ทรงเกียรติ และได้รับสิทธิพิเศษในการขับหุ่นไนท์แมร์เฟรมที่ให้สิทธิเฉพาะชาวบริแทนเนียเท่านั้น โดยเป็นคนขับไนท์แมร์เฟรม รุ่นที่ 7 "ลานเซลอต" (Lancelot - มีที่มาจากชื่อหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลม) ซึ่งเป็นเบต้าที่ยังไม่สมบูรณ์ ในภายหลัง เขาได้เข้าเรียนที่แอชฟอร์ดตามคำสั่งของเจ้าหญิงยูเฟเมีย
สุซาคุไม่เชื่อในการกระทำที่ผิด และไม่เห็นด้วยกับการกระทำของซีโร่ เขาต้องการจะเปลี่ยนบริแทนเนียจากภายใน เขาถูกจับกุมในข้อหาการสังหารโคลวิส ข้าหลวงญี่ปุ่นของบริแทนเนีย แต่เขาถูกซีโร่ช่วยเอาไว้ ทำให้รอดพ้นข้อกล่าวหา กระนั้นก็ตามเขาก็ไม่ขอเข้าร่วมกับซีโร่ และเลือกเส้นทางที่จะเดินต่อไปกับบริแทนเนีย ภายหลังเขาได้กลายเป็นทหารคนสนิทที่ยูเฟเมีย ลี บริแทนเนีย โปรดมาก เขาจึงได้รับการแต่งตั้งยศอัศวิน (Sir) เป็นชาวอีเลฟเว่นคนแรกที่สามารถทำได้ เขาถูกกีอัสของซีโร่สั่งให้ "มีชีวิต" ต่อไป กล่าวคือไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม เขาจะพยายามเอาตัวรอด ไม่ยอมตาย ตามคำสั่งของกีอัสสาป ภายหลังยูเฟเมียถูกซีโร่ใช้กีอัส และถูกสังหาร เขาจึงเสียใจมาก และสามารถจับตัวซีโร่ได้สำเร็จ และส่งให้จักรพรรดิชาร์ลส์ ซี บริแทนเนีย โดยมีข้อแม้คือต้องแต่งตั้งให้เขาเป็น "อัศวินโต๊ะกลม" (Knights of the Round) อัศวินผู้มีฝีมือสูงสุดแห่งจักรวรรดิ โดยเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินหมายเลขเจ็ด (Knight of Seven)
ในศึกที่ยูโรเปีย เขาได้กลายเป็นทหารคนสนิทของจูเลียส คิงส์เลย์ และได้ทำศึกในยูโรเปียต่อ จนจบสงครามได้หนึ่งปี เขาได้กลับมาเรียนต่อที่แอชฟอร์ด โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าลูลูชได้ความทรงจำกลับคืนแล้ว จวบจนระยะหนึ่งที่เชอร์ลีย์ เฟเน็ตเสียชีวิต ทำให้เขาสงสัยในตัวลูลูช และนัดพบกับเขาที่ศาลเจ้าคุรุรุกิ แต่สุดท้ายก็ตกลงกันไม่ได้ จึงปะทะกันอีกครั้งในศึกโตเกียวครั้งที่สอง คราวนี้สุซาคุซึ่งถูกกีอัส ได้ยิงระเบิดที่มีชื่อว่า "เฟลยา" (F.L.E.I.J.A. - Field Limitary Effective Implosion Armament : อาวุธประสิทธิภาพจำกัดวงระเบิด) ทำลายโตเกียวทั้งเมือง ภายหลังเขาเข้าร่วมกับชไนเซลในการสังหารจักรพรรดิชาร์ลส์ แต่ทำไม่สำเร็จ เขาจึงเข้าร่วมกับลูลูชในการทำตามเป้าหมายเดิม เมื่อลูลูชแต่งตั้งตนเป็นจักรพรรดิ เขาจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "อัศวินหมายเลขศูนย์" (Knight of Zero)
เมื่อเขาได้เป็นอัศวินหมายเลขศูนย์ เกิดการลุกฮือของผู้ภักดีต่ออดีตจักรพรรดิชาร์ลส์ นำโดยบิสมาร์ค วอล์ดชไตน์ อัศวินหมายเลขหนึ่ง, จีโน่ ไวน์แบร์ก อัศวินหมายเลขสาม, โดโรเธีย แอ็ร์นสท์ อัศวินหมายเลขสี่ และ โมนิกา ครูเชฟส์กี้ อัศวินหมายเลขสิบสอง แต่เขาคนเดียวสามารถสังหารสมาชิกเหล่านี้ได้เกือบทั้งหมด มีเพียงจีโน่ที่สามารถรอดกลับไปได้ ภายหลังในศึกดาโมเคลส เขาเป็นผู้ใช้อุปกรณ์ตัดวงจรเฟลยา จนสร้างจังหวะให้ลูลูชเข้าไปยังป้อมปราการดาโมเคลสได้ เขาสามารถเอาชนะจีโน่ แต่ไม่สามารถเอาชนะคาเรนได้ แต่ถึงกระนั้น ทัพของฝ่ายลูลูชก็สามารถเอาชนะได้สำเร็จ
ภายหลังศึก เขาถูกรายงานว่าเสียชีวิตแล้ว แต่ความเป็นจริง เขายังมีชีวิตอยู่ โดยมีลูลูชส่งต่อตำแหน่ง "ซีโร่" ให้กับเขา เขาที่ตกลงกับลูลูช ก็ได้ทำการสังหารลูลูชลง และกลายเป็นทหารคนสนิทของนันนาลลี่ วี บริแทนเนีย น้องสาวของลูลูช ที่ขึ้นมาเป็นจักรพรรดินีต่อจากพี่ชายของเธอ
ซีทู.
ซีทู  ผู้หญิงปริศนาผู้เป็นอมตะ ผู้มอบพลังกีอัสให้กับลูลูช เธอเรียกตัวเองว่า "ผู้สมรู้ร่วมคิด" กับลูลูช เธอปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะหญิงสาวผู้ถูกจับในแคปซูล "อาวุธเคมี" ก่อนที่จะมอบพลังที่เรียกว่ากีอัสให้กับลูลูช ต้นกำเนิดของเธอไม่แน่ชัด แต่น่าจะอยู่ราวๆ 500-700 ปีก่อนหน้าที่เหตุการณ์จะเกิดขึ้น เธอคือหนึ่งในผู้ครอบครองโค้ดของกีอัสในโลก ซึ่งมีคุณสมบัติที่ทำให้สามารถอ่านความเคลื่อนไหวของคนที่ครอบครองกีอัสโดยการมอบจากตนเอง แต่เธอกลับเลือกที่จะไม่มอบโค้ดให้กับชาร์ลส์ โดยโค้ดของเธอปรากฏอยู่ที่แผลเป็นที่หน้าผาก รวมไปถึงการมีชีวิตอมตะก็เป็นผลจากโค้ดนั้น แม้เธอจะ "อยากตาย" ก็ตาม
เธอเลือกที่จะเข้ามาอาศัยร่วมกับลูลูช และนันนาลลี่ในโรงเรียนมัธยมปลายแอชฟอร์ด เธอคือคนเดียวที่สามารถล่วงรู้แผนการของลูลูชในฐานะซีโร่ได้ ความจริงแล้วเธอหลอกใช้ลูลูช เพื่อมอบโค้ดให้ แต่เมื่ออยู่นานเข้า ทั้งเธอและลูลูชมีความผูกพันกันในฐานะขุนศึกและแม่ทัพของภาคีอัศวินดำมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ลืมเป้าหมายที่อยากจะใช้ลูลูชเป็นเครื่องมือ หลังการก่อกบฏแบล็กรีเบลเลียน ไม่มีการกล่าวถึงเธอในช่วงเวลานี้ แต่หลังจากการก่อกบฏที่ตึกบาเบล เธอได้ปลุกความทรงจำของลูลูชคืน และร่วมสู้ด้วยกันอีกครั้ง จนถึงเหตุการณ์การทำลายศาสนจักร ทำให้เธอเสียความทรงจำไปชั่วคราว ก่อนที่มารีแอนน์ ผู้เป็นแม่ของลูลูชในร่างของอันยา อัลด์สเตรม จะมาปลุกเธอให้ออกมาอีกครั้ง และไปพบกับชาร์ลส์ ซี บริแทนเนีย เพื่อรวมโค้ดกัน แต่สุดท้ายเธอกลับไม่มอบโค้ดให้ชาร์ลส์ และเลือกที่จะเป็นอมตะต่อไป รวมถึงร่วมกับลูลูช และสุซาคุในการยึดบัลลังก์จักรพรรดิแห่งบริแทนเนีย และเธอคือพยานเพียงคนเดียวที่รู้ว่าสุซาคุและลูลูชได้ตกลงปลงใจที่จะให้สุซาคุสังหารลูลูช ในนามของ "ซีโร่เรเควียม" และสุดท้ายเธอก็ใช้ชีวิตต่อไป
คาเรน สแทดท์เฟลด์.
คาเรน สแทดท์เฟลด์  หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โคซุกิ คาเรน  เป็นลูกครึ่งอีเลฟเว่นและบริแทนเนีย เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ต่อต้านจักรวรรดิบริแทนเนียอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในชินจุกุเก็ตโต ในการต่อสู้ที่ชินจุกุ เธอได้รับการเรียกขานจาก "เสียงปริศนา" ของลูลูชว่า "คิว-1" (Q-1) อันหมายถึง "ควีน" ซึ่งเป็นหมากที่เดินได้ทุกทิศและได้ทุกระยะทางในเกมหมากรุก หลังการปะทะครั้งนั้น คาเรนได้เข้าเรียนที่แอชฟอร์ด และได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการนักเรียน เธอมักสร้างภาพว่าตัวเองอ่อนแอ เพื่ออำพรางใบหน้าจริงๆ ว่าสุดท้ายแล้วเธอคือหนึ่งในทหารของกลุ่มภาคีอัศวินดำ ในตำแหน่งทหารคนสนิทของซีโร่ เธอกลายเป็นหนึ่งในผู้ภักดีที่สุดต่อซีโร่ และมีไนท์แมร์แฟรม "กุเรน" (Guren) เป็นไนท์แมร์ประจำ ภายหลังการปะทะกันที่เกาะคามิเนะ เธอจึงได้รู้ว่าลูลูชคือตัวจริงของซีโร่ คาเรนเลือกที่จะไม่ช่วย และปล่อยให้ซีโร่ถูกสุซาคุจับกุม
ภายหลังในเหตุการณ์ก่อกบฏที่ตึกบาเบล เธอแฝงตัวเข้าไปเป็นหนึ่งในพนักงานภายในตึกนั้น เพื่อส่งข่าวให้กับฝ่ายกบฏ และพาตัวลูลูชมาคืนความทรงจำ แม้จะไม่สำเร็จ แต่สุดท้ายลูลูชก็ได้ความทรงจำกลับคืนมาและพาทัพภาคีอัศวินดำชนะที่นั่น เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มทหารไม่กี่คนที่รู้ว่าลูลูชคือซีโร่ และเธอก็โปรดปรานซีโร่มากเช่นกัน ภายหลังการลี้ภัยของชาวญี่ปุ่นตามแผนของซีโร่ คาเรนได้ปะทะกับกองกำลังรัฐบาลสหพันธ์จีนจากแผนของซีโร่ และถูกคณะขันทีจับกุมส่งให้บริแทนเนีย กระนั้นก็ตามเธอไม่ได้ถูกทรมาน ขณะเดียวกันก็ได้รู้จักกับอัศวินโต๊ะกลมหลายคนในนั้น แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอหันมาฝักใฝ่กับบริแทนเนียแม้แต่น้อย เมื่อเธอถูกกลุ่มภาคีอัศวินดำช่วยเหลือในเหตุการณ์กบฎแบล็ครีเบลเลียนครั้งที่สอง เธอจึงช่วยเหลือซีโร่อีกครั้ง แต่ไม่นานนักเธอและกลุ่มสามารถจับเจตนาที่แท้จริงของซีโร่ได้ ทำให้เธอและกลุ่มตัดสินใจละทิ้งลูลูช แต่ไม่นานหลังจากนั้นการทำรัฐประหารของลูลูชสร้างความตกใจให้เธอและกลุ่มอย่างมาก
เธอกลับมาพบลูลูชอีกครั้งในการประชุมเข้าร่วมองค์กรมหาสหพันธรัฐของบริแทนเนีย และกล่าวคำอำลาต่อลูลูช ก่อนที่จะเข้าร่วมกับภาคีอัศวินดำและอัศวินโต๊ะกลมที่รู้จักกันมาก่อนหน้า เพื่อร่วมกันปะทะกับลูลูช เธอปะทะกับขุนศึกทั้งสองของลูลูช โดยเอาชนะซีทูได้ และสู้กับสุซาคุได้อย่างสูสี ก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะกินกันไม่ลง กระนั้นก็ตาม ฝ่ายของเธอได้พ่ายแพ้ต่อลูลูช และต้องกลายเป็นนักโทษประหารหลอกของจักรพรรดิลูลูชในเหตุการณ์ "ซีโร่เรเควียม" โดยที่เธอไม่รู้ตัว หลังเหตุการณ์นั้นเธอได้กลับไปเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายแอชฟอร์ดอีกครั้ง
นานาลี่ แลมเพอรูจ.
นานาลี่ แลมเพอรูจ  น้องสาวแท้ๆของลูลูช เดิมชื่อ นานาลี่ วี บริแทนเนีย  เธอได้รับบาดเจ็บในเหตุการณ์ที่พระนางมาเรียน์แอน แม่ของลูลูชถูกลอบสังหาร จนทำให้เธอตาบอดและขาพิการนับแต่นั้นมา ลูลูชเชื่อว่าสักวันน้องสาวของเขาจะต้องมองเห็นอีกครั้งหนึ่ง เธอเป็นที่รู้จักดีในกลุ่มเพื่อนๆของลูลูช อีกทั้งยังสนิทกับสุซาคุตั้งแต่เด็กอีกด้วย นานาลี่มีจิตใจดีและเรียกชาวอีเลฟเว่นว่าชาวญี่ปุ่น เธอเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ลูลูชต้องการจะต่อสู้
โรโล่ แลมเพอลูช.