pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดอะไลต์นิงซีดส์  เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากเมืองลิเวอร์พูล เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 โดยเอียน บราวดี้ โดยมีซิงเกิลแรก "Pure"
The Lightning Seeds
อิซาเบลลา (มิเล)
อิซาเบลลา หรือ ลอเรนโซและอิซาเบลลา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรสมัยกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเลเขียนภาพ "อิซาเบลลา" เสร็จในปี ค.ศ. 1849 เป็นงานเขียนแรกในแบบ "ก่อนราฟาเอล" ที่เขียนไม่นานหลังจากการก่อตั้งของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลในปีก่อนหน้านั้น ภาพตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1849 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์วอล์กเกอร์ เมืองลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร
ภาพเขียนเป็นฉากจากโคลงของจอห์น คีตส์ "อิซาเบลลา หรือกระถางใบโหระพา" (Isabella, or the Pot of Basil) ที่เป็นโคลงที่มาจากเรื่องใน "ตำนานสิบราตรี" ที่เขียนโดยโจวันนี บอกกัชโช ที่เป็นเรื่องของสตรีสาวชื่ออิซาเบลลาผู้ได้รับการหมั้นหมายกับพ่อค้าผู้มีฐานะ แต่อิซาเบลลาไปตกหลุมรักลอเรนโซผู้เป็นลูกจ้างของครอบครัว เมื่อครอบครัวทราบเข้าก็จัดการสังหารลอเรนโซแล้วนำร่างไปฝัง เมื่ออิซาเบลลารู้ความก็ไปขุดหัวของลอเรนโซมาฝังไว้ในกระถางใบโหระพาด้วยความโศรกเศร้า เหตุการณ์ในภาพเกิดขึ้นในขณะที่พี่น้องมองเห็นว่าอิซาเบลลาและลอเรนโซมีความรู้สึกต่อกัน จึงคิดที่จะทำการฆาตกรรมลอเรนโซ เพื่อจะเปิดทางให้อิซาเบลลาได้แต่งงานกับขุนนางผู้มีฐานะที่หมั้นหมายไว้ ในภาพลอเรนโซยื่นส้มเลือด (Blood orange) ให้แก่อิซาเบลลาที่ใส่เสื้อสีเทานั่งอยู่ทางด้านขวาของภาพ ส้มเลือดเป็นส้มที่มีเนื้อสีเหมือนเลือด ที่เป็นสัญลักษณ์ของคอของผู้ที่เพิ่งถูกตัด ซึ่งเป็นสัญญาณของชะตากรรมของลอเรนโซที่จะมาถึง พี่ชายคนหนึ่งยื่นเท้าไปเตะหมาขณะที่กำลังแกะลูกนัต
มิเลและศิลปินร่วมกลุ่มวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ต่างก็เขียนภาพจากโคลงบทเดียวกันแต่มิเลเท่านั้นที่เขียนทั้งภาพ ภาพทั้งสองบิดเบือนทัศนมิติและการวางท่าที่เป็นมุมของศิลปะยุคกลางซึ่งเป็นลักษณะการเขียนของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล นอกจากนั้นมิเลยังได้รับอิทธิพลจากการวางภาพในภาพเยาะเย้ยสังคมชุด "แต่งงานคลุมถุงชน" (Marriage à-la-mode) โดย วิลเลียม โฮการ์ท (William Hogarth) ที่เขียนก่อนหน้านั้น
องค์ประกอบและความหมาย.
การวางภาพเป็นการจงใจที่จะบิดเบือนทัศนมิติ โดยการทำให้ทางขวาของภาพยาวขึ้นและทำให้ตัวแบบทางด้านนั้นแบน ตามทฤษฎีของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล มิเลเกือบจะกำจัดค่าต่างสี (chiaroscuro) ออกเกือบหมดและเพิ่มความรุนแรงของสีและโทนสีที่เห็นได้จากเสื้อทูนิคสีดำราบกับผ้าสีขาวจัดบนแขนที่ร่างด้านล่างที่ใส่ถุงสีเหลืองแทบจะกลืนไปกับฉากหลัง
นอกจากนั้นมิเลยังให้ความสำคัญในการเขียนรายละเอียดของผู้อยู่ในภาพอย่างละเอียดเท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนแบบก่อนราฟาเอลอีกอย่างหนึ่ง ฐานม้านั่งของอิซาเบลลามีรอยแกะเป็นภาพคนคุกเข่าและอักษร "PRB" ซึ่งเป็นอักษรย่อของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล
กลางภาพเป็นที่เป็นพี่ชายที่พาลจะเตะหมาบนเก้าอี้ที่เอียงกะเท่เร่ซึ่งทำให้ลดความสมดุลของภาพโดยความจงใจ เช่นเดียวกับกลุ่มคนที่ดูสับสนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะ ทั้งสองอย่างเป็นการสร้างบรรยากาศที่สื่อความหมายของภาพถึงเหตุการณ์ร้ายที่จะเกิดขึ้น
น้ำผลไม้
น้ำผลไม้ คือของเหลวที่อยู่ในเนื้อเยื่อของผลไม้ตามธรรมชาติ อาจรวมถึงของเหลวจากผลของผักบางชนิดด้วยเช่น ส้ม น้ำผลไม้ได้มาจากการคั้นหรือการปั่นผลไม้เหล่านั้นโดยไม่ต้องใช้ความร้อนหรือตัวทำละลาย ตัวอย่างเช่น น้ำส้มก็คือของเหลวที่สกัดจากผลส้ม น้ำมะนาวก็คือของเหลวที่สกัดจากผลมะนาว น้ำผลไม้สำเร็จที่วางขายในท้องตลาดหลายยี่ห้อถูกกรองเอาเส้นใย เนื้อ หรือกากออก แต่น้ำผลไม้ที่มีเนื้อก็ยังคงเป็นเครื่องดื่มที่นิยม น้ำผลไม้อาจขายในรูปแบบเข้มข้น ซึ่งจำเป็นจะต้องเติมน้ำเพื่อลดความเข้มข้นจนกระทั่งอยู่ในสถานะปกติ อย่างไรก็ตาม น้ำผลไม้แบบเข้มข้นมักจะมีรสชาติที่ผิดแปลกไปจากน้ำผลไม้คั้นสดอย่างชัดเจน น้ำผลไม้บางชนิดอาจมีการแปรรูปเพื่อการถนอมอาหารก่อนวางจำหน่าย อาทิ พาสเจอร์ไรซ์ การแช่แข็ง การระเหย หรือการอบให้เป็นผงแห้ง เป็นต้น
ฌอง มิเชล ฌาร์
ธานี สมบูรณ์ทรัพย์
พลตำรวจเอก ธานี สมบูรณ์ทรัพย์ อดีตรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2491 ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของนายเพชร กับนางทองม้วน สมบูรณ์ทรัพย์ ที่มีกิจการของครอบครัวเป็นโรงงานน้ำตาลและมันสำปะหลัง ในวัยเด็กครอบครัวถูกตำรวจที่ไม่ดีคุกคาม จึงเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเป็นตำรวจ
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ศรีราชา ปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2511 การศึกษาเพิ่มเติมปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากประเทศสหรัฐอเมริกา, หลักสูตรฝ่ายอำนวยการ รุ่นที่ 4 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก, หลักสูตรการบริหารตำรวจชั้นสูง รุ่นที่ 12, สถาบันพัฒนาข้าราชการตำรวจ
ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.ธานี มีชื่อเล่นที่เพื่อน ๆ เรียกกันว่า "ล้าน" ทำให้มีชื่อเล่นหนึ่งจากสื่อมวลชนว่า "บิ๊กล้าน" สมรสกับนางชัชชมา สมบูรณ์ทรัพย์ (นามสกุลเดิม: ผดุงไทย) มีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อ นางสาวสดีธรณ์ สมบูรณ์ทรัพย์ (ชื่อเล่น: นกฮูก)
พล.ต.อ.ธานี รับราชการครั้งแรกในยศร้อยตำรวจตรี (ร.ต.ต.) เมื่อปี พ.ศ. 2516 ในตำแหน่งรองสารวัตร แผนก 3 กองกำกับการ 6 กองบังคับการปราบปราม (รอง สว.ผ.3กก 6 ป.) และเจริญเติบโตในหน้าที่การงานเรื่อยมาจนได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (ผู้ช่วย ผบช.น.) และเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (รอง ผบช.น.) เมื่อปี พ.ศ. 2546 และในที่สุดได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (ผบช.น.) เมื่อปี พ.ศ. 2547
จากนั้น พล.ต.อ.ธานีได้ย้ายไปเป็นผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (ผบช.ก.) และขึ้นเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ผู้ช่วย ผบ.ตร.) ก่อนที่จะได้เลื่อนเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รอง ผบ.ตร.) เมื่อปี พ.ศ. 2550
พล.ต.อ.ธานี มีประวัติการทำงานที่ตรงไปตรงมา โปร่งใส จนได้รับฉายาว่า "นายพลไม้บรรทัด" โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อภายหลังการรัฐประหารเมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่มีการเปลี่ยนแปลงขั้วการเมือง พล.ต.อ.ธานีได้พูดประโยคหนึ่งที่มีนัยว่า "บัดนี้ฟ้าเปลี่ยนสีแล้ว" เมื่อรับราชการอยู่ที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล มีนโยบายมิให้ลูกน้องใต้บังคับบัญชารับเงินส่วยทุกประเภท มีหลายคดีสำคัญ ๆ และอยู่ในความสนใจของสาธารณชนหลายคดีที่ดูแลรับผิดชอบ เช่น การไม่อนุญาตให้เปิดสถานบันเทิงยามราตรีเกินเวลารวมทั้งของนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์, คดีหายตัวไปของนายสมชาย นีละไพจิตร, คดีหายตัวไปของนักธุรกิจชาวซาอุดิอาระเบีย เป็นต้น
พล.ต.อ.ธานี สมบูรณ์ทรัพย์ กลายเป็นที่สนใจของสาธารณชนอีกครั้ง เมื่อได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบคดีลอบสังหารนายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ด้วยคำสั่งโดยตรงจากนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยเปลี่ยนหน้าที่นี้จาก พล.ต.อ.จงรัก จุฑานนท์ รอง ผบ.ตร.อีกคน ซึ่ง พล.ต.อ.ธานีมีความตั้งใจจะทำให้คดีนี้เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของตนก่อนจะเกษียณอายุราชการไปในปลายเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2552 ซึ่ง พล.ต.อ.ธานีมีความมั่นใจว่าจะสามารถสรุปคดีนี้ได้ก่อนเกษียณแม้จะมีหลายต่อหลายครั้งที่เป็นข่าวว่ามีอุปสรรคก็ตาม
พล.ต.อ.ธานี ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 แทนที่ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ที่ได้ยื่นใบลาออกไปจากการที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ชี้มูลว่ามีความผิดคดีอาญาและวินัยร้ายแรงจากเหตุการณ์สลายการชุมนุม 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ปัจจุบัน หลังเกษียณราชการแล้ว พล.ต.อ.ธานี ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีด้านการเมือง ทำหน้าที่ดูแลด้านความมั่นคง ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยมี พล.ต.อ.ปทีป ตันประเสริฐ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ แทน
เอลนิโญ
รัฐบาลโชกุนโทะคุงะวะ
Edo era
เภา สารสิน
พลตำรวจเอก เภา สารสิน (18 กรกฎาคม 2472 - 7 มีนาคม 2556) อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และอดีตอธิบดีกรมตำรวจ ในระหว่างปี 2530 - 2532
พลตำรวจเอก เภา สารสิน เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายพจน์ สารสิน อดีตนายกรัฐมนตรี กับ ท่านผู้หญิงสิริ สารสิน สมรสกับท่านผู้หญิงถวิกา สารสิน (สกุลเดิม สุจริตกุล) บุตรีของพระยาอุดมราชภักดี (โถ สุจริตกุล) อดีตอธิบดีกรมชาวที่ และคุณหญิงเชิด อุดมราชภักดี มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ
พลตำรวจเอก เภา สารสิน สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2489 สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาชั้นสูง (High School) จาก Wilbraham Academy ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2491 จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาจนได้รับปริญญาตรีทางวิทยาศาสตร์ สาขาเคมี (Chemistry) จากมหาวิทยาลัยจอห์นส์ฮอปกินส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
ในปี พ.ศ. 2498 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีทางอาชญาวิทยา (Criminology) จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และ พ.ศ. 2522 สำเร็จการศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 21
พล.ต.อ.เภา เริ่มรับราชการประจำกองวิทยาการ กรมตำรวจ เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2497 และได้เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานเรื่อยมา
พล.ต.อ.เภา สารสิน ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน 2 สมัย
พลตำรวจเอก เภา สารสิน ป่วยด้วยโรคหลายชนิด โดยเฉพาะโรคเลือด เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2556 จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 20.55 น. ณ หออภิบาลการหายใจ ตึกอัษฎางค์ ชั้น 2 โรงพยาบาลศิริราช
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พลตำรวจเอก เภา สารสิน ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ในวันศุกร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18.00 น. และพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ พร้อมทั้งพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ มีกำหนด 7 คืน ระหว่างวันที่ 8 - 14 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 19.00 น. และสวดพระอภิธรรมศพ ระหว่างวันที่ 15 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 19.00 น. และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร บรมนาถบพิตรพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.30 น.
พระจันทร์สีรุ้ง
พระจันทร์สีรุ้ง เป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติกดราม่า ของบริษัท ละครไท จำกัด ผลงานของ ดา-หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ นำแสดงโดย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว และ ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2552 อำนวยการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ และกำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ ออกอากาศตอนแรกวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2552
พระจันทร์สีรุ้ง เป็นนวนิยาย โดยผลงานของผู้เขียน ในนามปากกา วัตตรา จัดพิมพ์ครั้งแรก ปี พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์เพื่อนดี เป็นผลงานที่สะท้อนแง่มุมเรื่องบทบาทหน้าที่ระหว่าง 'พ่อ' กับ 'ลูก' ของคำว่า 'พ่อ' ในความหมายของผู้ให้กำเนิด กับ 'พ่อ' ในความหมายแห่งผู้มีบุญคุณที่บุตรจะต้องตอบแทน แม้จะเป็นพ่อซึ่งมิใช่สายเลือดเดียวกันกับลูก แต่ก็ยังสามารถทำหน้าที่ของ 'พ่อ' ได้ดีกว่าพ่อซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดเสียอีก
ละครเรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อชายไม่จริงหญิงไม่แท้สวมบทบาทเป็น “พ่อ” รับบทโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ภาระอันยิ่งใหญ่จึงเริ่มขึ้น เขาเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งที่เก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แรกเกิด รับบทโดย บี้-สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว ซึ่งในครั้งนี้เป็นการร่วมงานละครเป็นครั้งแรกของ บี้ กับบริษัท ละครไท จำกัด คู่กับ แอฟ-ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
และในปี พ.ศ. 2563 ละครเรื่องพระจันทร์สีรุ้ง จะกลับมารีเมคอีกครั้ง สร้างโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด นำแสดงโดย ธิติ มหาโยธารักษ์ และ นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล ออกอากาศทาง ช่องวัน ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการเตรียมงาน
อารักษ์แสดงโดย (พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง) เป็นกระเทยนางโชว์ ที่รับเด็กผู้ชายแรกเกิดมาจากเพื่อนนางโชว์ด้วยกันที่คลอดแล้วทิ้งไว้ไปอยู่กับฝรั่งที่เมืองนอก อารักษ์ก็รักเด็กคนนี้มาก และหนีจากวงสังคมนางโชว์ไปเปิดร้านเสริมสวยที่เชียงใหม่ ทำตัวใหม่เป็นผู้ชายเจ้าของร้านเสริมสวยที่หล่อมาก และกิจการดีขึ้นเป็นลำดับเพราะเด็กผู้ชายคนนี้เป็นกำลังใจ ไม่มีใครรู้ว่าอดีตอารักษ์คือกระเทยนางโชว์ แม้แต่ตะวัน (สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว) ลูกชายที่น่ารัก อารักษ์สั่งสอนตะวันจากนิทานพระจันทร์ยามค่ำคืน2 พ่อลูกจะคุยกระหนุงกระหนิงกันด้วยความรัก จากนิทานพระจันทร์ เมื่อโตขึ้นอารักษ์ส่งตะวันเข้าเรียนในโรงเรียนที่ดีที่สุดของเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนฝรั่ง สองคนพ่อลูกรักกันมาก จนจะขาดจากกันไม่ได้ เมื่อตะวันเป็นหนุ่มมาสอบเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยในกรุงเทพและพบกับปลายฟ้า (ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ) เป็นเพื่อนมหาวิทยาลัยเดียวกัน ตะวันหลงรักปลายฟ้าตั้งแต่แรกเห็น และรักมาตลอด ไม่เคยปันใจให้ใครแม้จะมีเพื่อนสาวจำนวนมากมาให้ความสนใจ แต่ปลายฟ้าผู้เย่อหยิ่งจะคอยดูถูกตะวันตลอดเวลาเช่นกัน เพราะปลายฟ้าเป็นลูกคนรวย มีแฟนแล้วเป็นหนุ่มสังคมชื่อดัง จนวันหนึ่งตะวันกลายเป็นนักร้องซูเปอร์สตาร์ของฟ้าเมืองไทย และจากการตื๊อรักของตะวัน จนปลายฟ้าเห็นใจมาคบหาตะวันเป็นคู่รัก เรื่องกำลังจะดี แต่ปรากฏว่าแม่ของตะวัน อรดี (จินตหรา สุขพัฒน์) ที่ไปมีสามีฝรั่งกลับมาเมืองไทย มีฐานะร่ำรวยและคิดถึงลูก สืบทราบจนแน่ชัดว่าลูกอยู่กับอารักษ์จึงจะไปตามลูกกลับมา แต่ขณะนั้นตะวันผู้แสนน่ารัก นิสัยดี ร่าเริง มีน้ำใจ ก็พบอุบัติเหตุสมองกระทบกระเทือนจำความในช่วงต้นๆไม่ได้ รวมถึงจำอารักษ์พ่อของตนเอง และปลายฟ้าไม่ได้อีกด้วย อรดีจึงเข้ามาแทรกบอกว่าเป็นแม่ และกล่าวหาว่าอารักษ์คือผู้ชายที่ไม่หวังดีกับตะวันอย่าไปคบด้วยเด็ดขาด ทำให้ตะวันปวดหัวทุกครั้งที่คิดถึงอดีต แต่ต้องเชื่อแม่และรังเกียจอารักษ์ หลังอุบัติเหตุนิสัยของตะวันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจากคนน่ารัก กลายเป็นคนที่นิสัยดื้อรั้น มุทะลุ ปากจัด ไม่เกรงกลัวใครหน้าไหนทั้งสิ้น ปลายฟ้าจึงพยายามช่วยเหลืออารักษ์ด้วยการเล่าเรื่องนิทานพระจันทร์ให้ตะวันฟังบ่อยๆ..จนตะวันเริ่มเห็นอดีตขึ้นมารำไร ในที่สุดก็จำความได้และกลับมาเป็นตะวันที่น่ารักเหมือนเดิม เป็นลูกที่รักพ่ออารักษ์ และมีคู่รักที่รักกันมากชื่อปลายฟ้า
ชายหนุ่มช่างฝัน ละเอียดอ่อน สุภาพอ่อนโยน แต่มีไฟฝันทะเยอทะยาน ต้องการการยอมรับจากคนในสังคม คนแวดล้อม เอาจริงเอาจังมุ่งมั่น กตัญญู
หญิงสาวสุภาพอ่อนโยน เป็นตัวของตัวเอง กตัญญู มองโลกในแง่ดี รักความถูกต้อง เข้าใจโลก และชีวิต เป็นผู้คลี่คลายปัญหาต่างๆ ทั้งของพ่อตัวเองและของคนรักอย่างตะวัน
หนุ่มใหญ่วัย 35-55 เป็นกะเทยที่สุภาพเรียบร้อย เคร่งขรึม จริงจังกับชีวิตไม่กรี๊ดกร๊าด กรีดกราย มีความฝันสูงสุดกับการเป็นพ่อที่ดี เพื่อลบล้างภาพของตนเอง ขยันอดทน เก็บกด อ้างว้าง มองโลกในแง่ดี เสียสละ
สาววัย 25-45 เป็นอดีตหมอนวดที่เห็นแก่ตัว ไม่มีคุณสมบัติความเป็นแม่ รักสบาย เจ้าเล่ห์ เพทุบาย โรคบ้าอยากได้เงิน จอมโวยวาย ปากร้าย ใจนักเลง บ้าบอ
ชายหนุ่มวัย 28-30 เจ้าเล่ห์เจ้าเหลี่ยม เจ้าเสน่ห์ เห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตนเอง ปากร้าย ยกตนข่มท่าน ใจคอโหดเหี้ยม อำมหิต เลือดเย็น
สาวใหญ่วัย 35-40 ปี เป็นผู้ที่ปั้นให้ตะวันเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง ญาติผู้พี่ของปลายฟ้าที่มองโลกในแง่ดี มองคนเก่ง ใจดีแต่เข้มงวด มีระเบียบวินัย มองการณ์ไกล มีวาทะดี
สาววัย 20-25 เพื่อนสนิทที่แอบรักตะวัน หวังดีต่อเขา แต่เพราะความรักที่มั่นคงทำให้เกิดความเห็นแก่ตัว อยากเอาชนะใจตะวัน ยอมทำทุกอย่างทั้งที่รู้ว่าไม่ถูกต้อง
สาววัย 25-35 เป็นคนสุภาพอ่อนน้อมถ่อมตน จริงจัง จริงใจ รักและปรารถนาดีต่อทุกคนที่ เกี่ยวข้องกับอารักษ์และตะวัน
ชายวัย 35-40 เป็นครูที่ดีมีน้ำใจรักนักเรียน โดยเฉพาะกับตะวันที่รักเหมือนลูก เอาใจใส่อบรม ศิษย์โปรดทุกๆ ด้าน รักความถูกต้อง ทุ่มเทเสียสละ
ดาราสาววัย 20-25 เปรี้ยวจี๊ดจ๊าด จอมมารยา ใช้ชีวิตหวือหวา ชอบทำตัวเป็นข่าวกับเหล่าไฮโซ เพื่อยกระดับตัวเอง รักศศินมากจึงข่มขู่ปลายฟ้าทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเลิกยุ่งกับศศิน แต่เมื่อรักไม่สมหวัง จึงคิดทำร้ายศศินอย่างเลือดเย็น
หนุ่มใหญ่วัย 50-55 นายตำรวจระดับสูงที่ขี้โอ่ รสนิยมสูง หน้าใจใหญ่กว้าง เข้มงวดกับครอบครัว และกับหน้าที่การงานจนกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้ตกเป็นผู้ต้องสงสัยพัวพันคดีทุจริตเงินสวัสดิการ
หนุ่มใหญ่วัย 45-50 เป็นเจ้าของค่ายเพลงที่เข้มงวด รักความถูกต้อง เจ้าคารม มองทุกอย่างเป็นธุรกิจ เป็นเงิน
หญิงวัย 50-52 แม่ของปลายฟ้าที่ สวยสง่าสงบเยือกเย็นเป็นผู้ดี เป็นช้างเท้าหลัง ยอมทำตามบัญชาของสามีทุกอย่าง แม้รู้ว่าฝืนใจลูกสาว เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องยุ่งยากในครอบครัว
หนุ่มใหญ่วัย 50-55 พ่อของศศิน ผู้มีอิทธิพลทรงอำนาจ ขี้โอ่ ใจนักเลง เห็นแก่ตัว บ้าอำนาจ รักลูกชาย ลำเอียง
สาวใหญ่วัย 40-45 จอมอิทธิพลในแวดวงหญิงขายบริการย่านเพชรบุรีตัดใหม่ เค็ม เห็นแก่ตัว ขี้โม้ โลภมาก ปากกล้า
หนุ่มใหญ่วัย 45-50 เพื่อนสนิทของอารักษ์ที่ปากร้ายแต่ใจดี ขี้บ่นแต่จริงใจ รักเพื่อน ซื่อสัตย์ มีน้ำใจ
หนุ่มวัย 28-30 ปี คู่ขาของอารักษ์ รูปหล่อ เจ้าเล่ห์ ปากร้าย เห็นแก่ตัว โลภมาก อกตัญญู
หนุ่มวัย 20-25 เป็นเพื่อนสนิทของตะวันที่มหาวิทยาลัย
สาววัย 20-25 เป็นเพื่อนสนิทของปลายฟ้าที่มหาวิทยาลัย
แพลทีโอซอรัส
พลาทีโอซอรัส  เป็นไดโนเสาร์โปรซอโรพอดของยุคไทรแอสซิก ขนาด 7.8 เมตร อยู่กันเป็นฝูง กินพืชเป็นอาหาร พบที่ทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือ เมื่อหน้าแล้งมาถึงมันจะอพยพ มันสามารถเดินได้ทั้ง 4 ขาและ 2 ขา เวลากินอาหารบนต้นไม้จะยืนด้วย 2 ขา แต่เวลาเดินหรือกินอาหารที่อยู่บนพื่นอย่างหญ้า มันก็จะเดิน 4 ขา พบในยุคไทรแอสซิกตอนปลาย-ยุคจูแรสซิกตอนต้น
เท็นโชอิง
เท็นโชอิง  หรือที่รู้จักกันในนามว่า "อัตสึฮิเมะ"  เป็นมิไดโดโกโระหรือภรรยาเอกของของโชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ  โชกุนลำดับที่ 13 ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะแห่งญี่ปุ่น
เท็นโชอิงเกิดเมื่อ ค.ศ. 1835 ที่คาโงชิมะ แคว้นซัตสึมะ เดิมมีชื่อว่า "คัตสึ"  เป็นบุตรสาวของของชิมาซุ ทาดาตาเกะ  ผู้นำของตระกูลชิมาซุแห่งอิมาอิซูมิ  ซึ่งเป็นสาขาย่อยของตระกูลชิมาซุที่ปกครองแคว้นซัตสึมะอยู่ในขณะนั้น มารดาคือนางยูกิ  คัตสึมีพี่ชายร่วมมารดาเดียวกันจำนวนสองคน
ในปี ค.ศ. 1853 ชิมาซุ นาริอากิระ ไดเมียวที่ปกครองแคว้นซัตสึมะอยู่ในเวลานั้น ต้องการเชื่อมสัมพันธ์และแผ่ขยายอำนาจของซัตสึมะเข้าไปในรัฐบาลโชกุน จึงรับเอาคัตสึมาเป็นบุตรสาวบุญธรรมของตนเอง เพื่อที่จะส่งไปยังนครเอโดะเพื่อแต่งงานกับโชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ เมื่อได้เป็นธิดาบุญธรรมของชิมาซุ นาริอากิระแล้ว คัตสึได้รับชื่อใหม่ว่า "อัตสึโกะ"  หรือ "อัตสึ" และเนื่องจากอัตสึเป็นบุตรสาวบุญธรรมของไดเมียวเจ้าผู้ครองแคว้น อัตสึจึงมีฐานะเป็น"ฮิเมะ"หรือท่านหญิง หรือว่า ท่านหญิงอัตสึ หรือ อัตสึฮิเมะ อัตสึเดินทางจากเมืองคาโงชิมะมายังเมืองเอโดะและอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ของตระกูลชิมาซุในเอโดะ
เข้าสู่ตระกูลโทกูงาวะ.
หลังจากที่พำนึกอยู่ที่เมืองเอโดะเป็นเวลาสามปี ในค.ศ. 1856 อัตสึจึงแต่งงานกับโชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ เนื่องจากตามธรรมเนียมภรรยาเอกของโชกุนหรือมิไดโดโกโระในสมัยเอโดะต้องมาจากโกเซ็กเกะ  หรือตระกูลผู้สำเร็จราชการทั้งห้าซึ่งสืบเชื้อสายมาจากตระกูลฟูจิวาระ หรือมาจากสาขาย่อยของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น อัตสึจึงเข้าเป็นธิดาบุญธรรมของโคโนเอะ ทาดาฮิโระ  ขุนนางในราชสำนักเมืองเกียวโตซึ่งเป็นน้องเขยของชิมาซุ นาริอากิระ อัตสึได้รับชื่อใหม่อีกครั้งว่า ฟูจิวาระ โนะ ซูมิโกะ  อัตสึเข้าพิธีแต่งงานกับโชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1856 ได้รับตำแหน่งเป็น "มิไดโดโกโระ" หรือ ภรรยาเอกของโชกุน อัตสึย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ภายใน"โอโอกุ"  หรือฝ่ายในของปราสาทโชกุนอันเป็นเขตของสตรีซึ่งบุรุษอื่นใดนอกจากโชกุนไม่อาจย่างกรายเข้าไป
โชกุนอิเอซาดะนั้นขาดทายาทไว้สืบตำแหน่งโชกุน จึงเกิดความขัดแย้งภายในรัฐบาลโชกุนในประเด็นเรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน ฝ่ายสนับสนุนการปฏิรูปนำโดยชิมาซุ นาริอากิระ ให้การสนับสนุนแก่โทกูงาวะ โยชิโนบุ  ผู้นำของตระกูลโทกูงาวะสาขาฮิตตสึบาชิ  ในขณะที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมนำโดยอิอิ นาโอซูเกะ  ให้การสนับสนุนแก่โทกูงาวะ โยชิโตมิ  ไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ  อัตสึถูกคาดหวังให้การช่วยเหลือทางการเมืองแก่ฝ่ายของชิมาซุ นาริอากิระ ด้วยการสนับสนุนโทกูงาวะ โยชิโนบุ ให้ขึ้นเป็นโชกุน โดยคนสนิทของอัตสึคือ อิกูชิมะ  คอยส่งข่าวภายในให้แก่ชิมาซุ นาริอากิระอย่างสม่ำเสมอ แต่ทว่าสตรีอื่นส่วนมากภายใน"โอโอะกุ"นั้นให้การสนับสนุนแก่ฝ่ายอนุรักษ์นิยม และให้การสนับสนุนแแก่โทกูงาวะ โยชิโตมิ ในการสืบทอดตำแหน่งโชกุน
หลังจากที่อัตสึใช้ชีวิตคู่สมรสกับโชกุนอิเอซาดะเป็นเวลาทั้งสิ้นหนึ่งปีเก้าเดือน โชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะถึงแก่อสัญกรรมในปีค.ศ. 1858 โดยที่มิได้มีบุตรด้วยกัน และในอีกเพียงสิบวันต่อมาบิดาบุญธรรมของอัตสึคือชิมาซุ นาริอากิระ ก็เสียชีวิตลงเช่นกัน อัตสึจึงเข้าพิธีปลงผมบวชเป็นชีตามธรรมเนียมได้รับฉายาว่า "เท็นโชอิง"  และได้รับตำแหน่งเป็น "โอมิไดโดโกโระ"  หรือ ภรรยาเอกของโชกุนผู้ล่วงลับ ในสมัยเอโดะ"โอโอกุ"นั้นมีบทบาทอย่างมากในการคัดเลือกผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน แต่ทว่าเท็นโชอิงไม่สามารถใช้อิทธิพลทางการเมืองให้การสนับสนุนแก่โยชิโนบุได้เนื่องจากบิดาบุญธรรมของเท็นโชอิงได้ถึงแก่กรรมทำให้อำนาจของแคว้นซัตสึมะลดลงชั่วคราว ฝ่ายอนุรักษ์นิยมจึงสามารถผลักดันให้โทกูงาวะ โยชิโตมิ ขึ้นเป็นโชกุนลำดับที่ 14 ต่อมาจากโชกุนอิเอซาดะได้สำเร็จ โยชิโตมิเมื่อเข้ารับตำแหน่งโชกุนแล้วจึงเปลี่ยนชื่อเป็น โทกูงาวะ อิเอโมจิ  โชกุนคนใหม่เข้าฝากตัวเป็นบุตรบุญธรรมของโชกุนอิเอซาดะผู้ล่วงลับไปแล้วเพื่อให้การสืบทอดตำแหน่งเป็นไปอย่างราบรื่น เท็นโชอิงจึงอยู่ในฐานะเป็นมารดาบุญธรรมของโชกุนอิเอโมจิ อำนาจของแคว้นซัตสึมะถูกลดทอนอย่างมากในช่วงการปราบปรามปีอันเซ  ซึ่งอิอิ นาโอซูเกะ ใช้โอกาสนี้ในการกำจัดคู่แข่งทางการเมือง ทำให้เท็นโชอิงห่างเหินจากตระกูลชิมาซุและแคว้นซัตสึมะ และใกล้ชิดกับตระกูลโทกูงาวะมากขึ้น
ผู้นำของ"โอโอกุ".
ในปี ค.ศ. 1862 เพื่อเป็นการสานความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลโชกุนและราชสำนักของพระจักรพรรดิที่เมืองเกียวโต รัฐบาลโชกุนจึงจัดให้โชกุนโทกูงาวะ อิเอโมจิ เข้าเสกเสกสมรสกับเจ้าหญิงคาซูโนมิยะ  พระขนิษฐาในจักรพรรดิโคเม ในเวลานี้เองทางแคว้นซัตสึมะได้เชิญให้เท็นโชอิงกลับมาพำนักที่แคว้นซัตสึมะแต่เท็นโชอิงปฏิเสธคำเชิญนั้น เมื่อเจ้าหญิงคาซูโนมิยะเสด็จมาถึงปราสาทเอโดะและเข้าประทับอยู่ภายใน"โอโอกุ"แล้วนั้น ก็เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างนางเท็นโชอิงและเจ้าหญิงคาซุในเรื่องของพิธีการ แม้ว่าเจ้าหญิงคาซูโนมิยะจะทรงมีชาติกำเนิดสูงเป็นพระขนิษฐาในพระจักรพรรดิ แต่เท็นโชอิงก็ยังมีฐานะเป็นพระสัสสุของเจ้าหญิงคาซุ ภายใน"โอโอกุ"มีการจัดที่นั่งให้ที่นั่งของเท็นโชอิงอยู่สูงกว่าและใหญ่กว่าพระอาสน์ของเจ้าหญิงคาซุ อีกทั้งเจ้าหญิงคาซุยังทรงยึดมั่นในขนมธรรมเนียมของราชสำนักเมืองเกียวโตแม้ว่าจะทรงอภิเษกเข้ามาในตระกูลของซามูไรแล้วก็ตาม ท้ายที่สุดทั้งเท็นโชอิงและเจ้าหญิงคาซุต่างปรองดองและเคารพซึ่งกันและกัน
ต่อมาในปีค.ศ. 1866 โชกุนโทกูงาวะ อิเอโมจิ ยกทัพของรัฐบาลโชกุนเข้าปราบปรามแคว้นโชชู (จังหวัดยามางูจิในปัจจุบัน) ในระหว่างสงครามโชกุนอิเอโมจิล้มป่วยจนถึงแก่อสัญกรรมที่ปราสาทโอซากะในปีนั้น เจ้าหญิงคาซุโนมิยะทรงปลงพระเกศาบวชเป็นชีได้รับพระนามว่า เซกันอิง  ทั้งนางเท็นโชอิงและพระนางเซกันอิงต่างต้องการให้ตำแหน่งโชกุนตกเป็นของโทกูงาวะ คาเมโนซูเกะ  ซึ่งมีอายุเพียงสามปีตามคำสั่งเสียของโชกุนอิเอโมจิ แต่รัฐบาลโชกุนมีความเห็นว่าในภาวะวิกฤตการณ์ทางการเมืองไม่ควรที่จะมีโชกุนอายุน้อยเป็นผู้นำ รัฐบาลโชกุนจึงผลักดันให้โทกูงาวะ โยชิโนบุ ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนเป็นโชกุนคนสุดท้ายของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
ในปีต่อมาค.ศ. 1867 โชกุนโยชิโนบุสละตำแหน่งโชกุนล้มเลิกระบอบรัฐบาลโชกุนถวายอำนาจคืนแด่พระจักรพรรดิ หลังจากที่พ่ายแพ้ต่อกองทัพของซัตสึมะและโจชูในการรบที่โทบะ-ฟูชิมิ (Battle of Toba-Fushimi) ในค.ศ. 1868 อดีตโชกุนโยชิโนบุหลบหนีกลับมายังเมืองเอโดะ ไซโง ทากาโมริ  ยกทัพของซัตสึมะซึ่งอยู่ฝ่ายพระจักรพรรดิเข้าติดตามโยชิโนบุเข้าประชิดเมืองเอโดะ เท็นโชอิงร่วมกับคัตสึ ไคชู  และพระนางเซกันอิงในการเจรจาสงบศึกกับทัพฝ่ายพระจักรพรรดิ โดยเท็นโชอิงเขียนจดหมายไปยังไซโง ทากาโมริ ในฐานะชาวแคว้นซัตสึมะเหมือนกัน ร้องขอให้ระงับการใช้กองกำลังทหารเข้ายึดครองเมืองเอโดะ และยอมจำนนยินยอมที่จะยกปราสาทเอโดะให้แก่ไซโง ทากาโมริแต่โดยดี กองทัพฝ่ายพระจักรพรรดิจึงเข้ายึดปราสาทเอโดะได้อย่างสันติปราศจากการเสียเลือดเนื้อ  เท็นโชอิงนำสตรีหลายพันชีวิตภายใน"โอโอกุ"ออกมาสู่โลกภายนอก เป็นการปิดฉากของ"โอโอกุ"ซึ่งดำรงอยู่เคียงคู่กับรัฐบาลโชกุนมาเป็นเวลาประมาณสองร้อยห้าสิบปี
หลังจากออกจาก"โอโอกุ"แล้วเท็นโชอิงพำนักอยู่ที่คฤหาสน์ของตระกูลโทกูงาวะที่เซ็นดางายะ  แขวงชิบูยะในปัจจุบัน เท็นโชอิงไม่ได้รับความช่วยเหลือทางการเงินใด ๆ จากแคว้นซัตสึมะและไม่กลับไปที่ซัตสึมะอีกเลยตลอดชีวิต เท็นโชอิงใช้เวลาที่เหลือในบั้นปลายชีวิตดูแลหลานชายบุญธรรมคือโทกูงาวะ คาเมโนซูเกะ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น โทกูงาวะ อิเอซาโตะ  โทกูงาวะ อิเอซาโตะ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำตระกูลโทกูงาวะในสมัยเมจิ เป็นผู้นำตระกูลโทกูงาวะลำดับที่ 16 เท็นโชอิงถึงแก่กรรมที่เมืองโตเกียวในค.ศ. 1883 ขณะมีอายุได้ 48 ปี และได้รับการฝังศพไว้ที่วัดคันเอจิ  ย่านอูเอโนะในกรุงโตเกียว เคียงข้างกับร่างของโชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ ผู้เป็นสามี
เรื่องราวของเธอได้มีการนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง "เจ้าหญิงอัตสึ" (篤姫, Atsuhime) โดยบรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น (NHK) ในปี พ.ศ. 2551 โดยอาศัยเค้าโครงจากนิยายอิงชีวประวัติของเธอชื่อ "เท็นโชอิงอัตสึฮิเมะ" (天璋院篤姫, Tenshō-in Atsuhime) ซึ่งประพันธ์โดย โทมิโกะ มิยาโอะ (Tomiko Miyao) เมื่อปี ค.ศ. 1984 (พ.ศ. 2527)
เมลานี อูแด็ง
เมลานี อูแด็ง นักเทนนิสสาวชาว อเมริกัน เชื้อสาย ฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1991 โดยเธอเข้าแข่งขันระดับอาชีพเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และผลงานที่สร้างชื่อของเธอคือการเอาชนะ เอเลนา ดีเมนเทียวา นักเทนนิสหญิงมือวางอันดับ 4 ของรายการจาก รัสเซีย ในรอบ 2 ของ ยูเอสโอเพน 2009
และในรอบ 3 สามารถเอาชนะนักเทนนิสสาวสวยชาวรัสเซีย มาเรีย ชาราโปวา แบบพลิกความคาดหมายอีกครั้ง ในรอบ 4 เธอจะเข้าไปพบกับนักเทนนิสจากรัสเซียอีก 1 คนคือ นาเดีย เปโตรวา ซึ่งเธอสามารถเอาชนะไปได้อีก 2-1 เซตทำให้เธอผ่านเข้าไปสู่รอบก่อนรองชนะเลิศและเข้าไปพบกับมือวางอันดับ 9 ของรายการจาก เดนมาร์ก อย่าง คาโรไลน์ วอซเนียคกี และแพ้ต่อวอซเนียคกีตกรอบ 8 คนสุดท้าย
คตินิยมศิลปะญี่ปุ่น
คตินิยมศิลปะญี่ปุ่น  เดิมมาจากภาษาฝรั่งเศสที่ใช้ในภาษาอังกฤษด้วย เป็นคำที่หมายถึงศิลปะตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะของญี่ปุ่น คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกโดยชูลส์ แคลตีในหนังสือ "L'Art Français en 1872" ("ศิลปะฝรั่งเศสของปี ค.ศ. 1872") ที่ตีพิมพ์ในปีเดียวกัน งานที่ถ่ายทอดจากพื้นฐานของศิลปะญี่ปุ่นโดยตรงในศิลปะตะวันตกโดยเฉพาะงานที่สร้างโดยศิลปินชาวฝรั่งเศสเรียกว่า "japonesque" ("แบบญี่ปุ่น")
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1860 ภาพพิมพ์แกะไม้ภาพอุกิโยะ (ukiyo-e) ของญี่ปุ่นกลายเป็นแหล่งของแรงบันดาลใจสำหรับจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ชาวยุโรปในฝรั่งเศสและในประเทศตะวันตกและในที่สุดก็รวมไปถึงจิตรกรนวศิลป์และบาศกนิยม (cubism) ต่อมา สิ่งที่กระทบความรู้สึกของศิลปินของศิลปะญี่ปุ่นคือการละการใช้ทัศนมิติและเงา, การใช้สีจัดในบริเวณภาพที่ราบ, เสรีภาพในการจัดองค์ประกอบในการวางหัวเรื่องของภาพจากศูนย์กลางของภาพ ที่ส่วนใหญ่อยู่ในมุมทแยงด้านต่ำจากฉากหลัง
ระหว่างสมัยKaei era (ค.ศ. 1848 - ค.ศ. 1854) เรือของพ่อค้าชาวต่างประเทศเริ่มเข้ามาค้าขายในญี่ปุ่น หลังจากการการฟื้นฟูราชวงศ์เมจิ ในปี ค.ศ. 1868 แล้วญี่ปุ่นก็เริ่มการเปิดประเทศรับสิ่งต่างๆ จากตะวันตกที่รวมทั้งภาพถ่าย และเทคนิคการพิมพ์ ขณะเดียวกับที่ภาพพิมพ์แกะไม้และงานเซรามิคภาพอุกิโยะ ที่ตามด้วยผ้าทอ งานสัมริด เอ็นนาเมลคลัวซอนเน (cloisonné enamel) และศิลปะสาขาอื่นของญี่ปุ่นเข้าไปเป็นที่นิยมกันในยุโรปและสหรัฐอเมริกา
ผู้นิยมญี่ปุ่นก็เริ่มสะสมงานศิลปะของญี่ปุ่นกันอย่างขนานใหญ่ โดยเฉพาะงานพิมพ์ศิลปะภาพอุกิโยะ ที่จะเห็นได้จากตัวอย่างแรกๆ ในปารีส ราว ค.ศ. 1856 ศิลปินชาวฝรั่งเศสเฟลีซ บราเคอมงด์ (Félix Bracquemond) พบงานก็อปปีของภาพร่างเป็นครั้งแรกของหนังสือ "งานร่างของโฮะกุไซ" ("Hokusai Manga") ในห้องพิมพ์ของช่างพิมพ์ของตนเอง ซึ่งเป็นกระดาษที่ใช้ห่อสินค้าพอร์ซีเลน ในปี ค.ศ. 1860 และ ค.ศ. 1861 ก็เริ่มมีการพิมพ์งานขาวดำของภาพอุกิโยะในหนังสือเกี่ยวกับญี่ปุ่น