pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จากเหตุการณ์นั้น ทำให้สิงหารู้สึกผิด จึงติดตามมิถุนาไปที่บ้าน เพื่อขอโทษเธอ จนพบความจริงว่า เธอต้องดูแลตัวเองและแม่ ที่เป็นใบ้ และหูหนวกด้วย เขาจึงพยายามขอโทษเธอด้วยวิธีต่างๆ แม้แต่เปิดตำราเรียนภาษามือด้วยตัวเอง เพื่อสื่อสารกับแม่มิถุนา จนสนิทสนมกับมิถุนา และแม่ของเธอมากขึ้น จนเมื่อปิดภาคเรียนที่ 1 พวกสิงหามาพบแม่มิถุนา เพื่อขออนุญาตชวนเธอไปออกค่ายอาสาพัฒนา ที่เขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นผลให้เขาและเธอ ตลอดจนเพื่อนในกลุ่ม สนิทสนมรักใคร่กันมากยิ่งขึ้นด้วย หลังกลับจากค่าย นักเรียนนักเลงกลุ่มเดิม ใช้มีดแทงเข้าที่ท้องของแหลมจนเสียชีวิต ทำให้เพื่อนๆ ตกอยู่ในอาการโศกเศร้า
ก่อนสอบไล่ ปลายภาคเรียนที่ 2 ทั้งสิงหาและมิถุนา ต่างก็รู้ว่า ครอบครัวของทั้งสอง จะต้องย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัด แต่ก็ไม่ได้บอกกัน ต่อมา ในวันประกาศผลสอบไล่ ทั้งสองนัดกันที่"สวนกรกฎา" (สวนสาธารณะที่ทั้งสองช่วยกันตั้งชื่อให้) พร้อมเพื่อนๆ เพื่อเอาสมุดเฟรนด์ชิพมาแลกกันเขียน แต่ในวันนั้น พวกซ้ง ป๋อง และจุดเด่น กลับชวนเขาไปฉลองจบ ม.6 ด้วยการทดลองดื่มเบียร์ จนกระทั่งเมาหลับไป เมื่อตื่นขึ้นมาก็เลยเวลานัดเสียแล้ว เขาจึงรีบวิ่งไปตามหาที่โรงเรียน สวนกรกฎา และบ้านมิถุนา แต่ไม่พบ ขณะที่บ้านก็ว่างเปล่า
หลังจากงานเลี้ยงรุ่นในปัจจุบันนี้เอง สิงหาก็ตั้งใจที่จะทำงานโปรดิวเซอร์ถ่ายทำสารคดีโทรทัศน์ตามต่างจังหวัดทั่วประเทศต่อไป เพื่อตามหามิถุนา ตามที่เขาได้ปฏิญาณกับตัวเองไว้ วันหนึ่ง ขณะถ่ายทำรายการ เขาได้พบแม่มิถุนาอีกครั้ง จึงได้สอบถามด้วยภาษามือ จนทราบว่า เธอป่วยด้วยโรคเอชไอวี-เอดส์ ซึ่งเขาก็อยู่เฝ้าเธอจนลมหายใจสุดท้าย จากนั้น เขาได้รับไดอารีของมิถุนาจากแม่ของเธอ ภายในนั้นเล่าย้อนกลับไป ในวันประกาศผลสอบไล่ ซึ่งเธอก็วิ่งตามหาเขา เพื่อแลกเฟรนด์ชิพกัน แต่ก็คลาดกันตลอด ซ้ำร้ายระหว่างที่รออยู่ในสวนสาธารณะ ก็ถูกพวกนักเรียนนักเลงกลุ่มเดิมรุมข่มขืน จนกระทั่งติดเชื้อเอชไอวี-เอดส์ นั่นเอง
ที่มาเริ่มแรกของภาพยนตร์เรื่อง "เฟรนด์ชิพ เธอกับฉัน" มาจากบทเพลงที่โด่งดังเพลง "เพื่อน" ของวงแกรนด์เอ็กซ์ ที่ทางทีมงานของไร้ท์ บียอนด์ ฟิล์ม เกิด
แรงบันดาลใจที่จะสร้างภาพยนตร์สักเรื่องเพื่อให้คนดูได้หวนระลึกถึงความประทับใจสมัยเรียนมัธยมปลาย จากนั้นจึงได้ประชุมและเสร็จเป็นบทภาพยนตร์โดยฝีมือการเขียนของปวันรัตน์ นาคสุริยะ
เมื่อบทหนังผ่านความเห็นชอบจากทีมงานผู้สร้าง จึงเป็นขั้นตอนการคัดเลือกตัวนักแสดง ซึ่งได้คัดตัวในส่วนนักแสดงภาคโตได้อย่างลงตวคือ เจตริน วรรธนะสิน, ยุทธนา บุญอ้อม, วรุฒ วรธรรม, กพล ทองพลับ, บุญญิตา งามศัพพศิลป์, และ ปุณยวีร์ สุขกุลวรเศรษฐ์ จากนั้น จึงได้คัดเลือกตัวนักแสดงรุ่นใหม่ โดยส่วนใหญ่คัดตัวโดยผ่านการสมัครทางเว็บไซต์ รวมทั้ง มาริโอ้ เมาเร่อ, แจ๊ค แฟนฉัน และทีมนักแสดงหน้าใหม่ เอ้ก-คณวัฒน์ จันทรลาวัณย์, จูน-ภัทราภรณ์ พูนพิริยะพงศ์, โอ๊ค-ธนโชติ อ่อนจันทร์ประเสริฐ, หล้า-ณัฐฐกันย์ ทยุตาจารุวิชญ์ และ ท็อป-จรณ สอโส แต่สำหรับสายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุขได้รับการติดต่อจากทีมงาน ซึ่งเห็นผลงานจากโฆษณาสินค้าตัวหนึ่ง จึงเรียกไปคุยกัน พร้อมรับบทไปอ่าน ซึ่งคุณแม่ได้อ่านบทก่อน และชื่นชอบมาก ต่อมา ป่านได้อ่านบท จึงตกลงรับแสดง ซึ่งในช่วงที่เปิดตัวนักแสดง ทีมงานจะเปิดตัวนักแสดงรุ่นใหญ่ก่อน
เมื่อทีมนักแสดงลงตัว จึงนัดมาลองอ่านบทร่วมกัน มาลองเสื้อผ้าที่จะใช้ในการถ่ายทำ เรียนการแสดงเพิ่มเพื่อจะได้แสดงออกมาแล้วดูเป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยเฉพาะมีบางส่วนในเรื่องที่มีคิวบู๊ด้วย รวมถึงเปลี่ยนภาพลักษณ์บ้างเล็กน้อย อย่างทรงผม ส่วนปัญหาระหว่างการถ่ายทำมีบ้างเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นลมฟ้าอากาศในบางครั้งที่ไม่เต็มใจต้องเลิกกลางคัน บางทีก็ถ่ายกันหามรุ่งหามค่ำชนิดข้ามวันข้ามคืน อีกทั้งการจัดคิวนักแสดงให้ลงตัวที่สุด
เดิมทีวางตัวผู้กำกับไว้ที่ คุณฉัตรชัย นาคสุริยะ จนหนังถ่ายไปได้กว่าครึ่งจึงเปลี่ยนผู้กำกับเป็นพัชนนท์ ธรรมจิรา แต่ก็ยังมีการเปลี่ยนตัวผู้กำกับอีกหลายครั้ง มีข่าวว่าอนัต ยวงเงิน ผู้กำกับเรื่อง "โคตรเพชฌฆาต" มารับหน้าที่บ้าง หรือบางคิวมีการให้ผู้ช่วยขึ้นมากำกับแทน
ฉากในการถ่ายทำในเรื่องถ่ายทำที่โรงเรียนสายปัญญารังสิต ,โรงเรียนบางกะปิ และยังมีการลงทุนกว่า 1 ล้านบาท เพื่อฉากลานสเก็ตย้อนยุคซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น ฉากการถ่ายทำที่สำคัญในเรื่องอีกฉากคือที่ยกกองไปถ่ายทำที่เขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งตรงกับหน้าหนาวพอดี จบฉากใหญ่ที่เขาค้อ การถ่ายทำที่เหลือต่อจากนั้นก็
เป็นการเก็บตกฉากเล็กๆ น้อยๆ หรือถ่ายเพิ่มในฉากที่ทีมงานคิดว่าน่าจะช่วยเพิ่มความสมบูรณ์ให้กับเนื้อเรื่องได้
ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกรอบสื่อมวลชนไปเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นวันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ก็มีการจัดฉายรอบพิเศษที่โรงภาพยนตร์แกรนด์อีจีวี สยามดิสคัฟเวอรี่ เป็นรอบการกุศลหารายได้ช่วยคนบกพร่องทางการได้ยิน อันเนื่องจากภาพยนตร์มีเนื้อหาเรื่องราวที่เกี่ยวข้อง รายได้มอบให้กับโรงเรียนเศรษฐเสถียรในพระราชูปถัมภ์ และถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่จะมีการแปลภาษามือบนจอภาพยนตร์
ส่วนรอบฉายอย่างเป็นทางการ จากกำหนดเดิมที่หนังเรื่องนี้จะเปิดฉายอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แต่ทางไร้ท์ บิยอนด์ ฟิล์ม ได้เลื่อนกำหนดฉายให้เร็วขึ้นมาเป็นวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แทน ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 15.6 ล้านบาท
คำวิจารณ์ของนักวิจารณ์.
ณัฐพงษ์ โอฆะพนม จากหนังสือพิมพ์คมชัดลึก วิจารณ์ไว้ว่า "เฟรนด์ชิพ เธอกับฉัน ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่แล้ว รายละเอียดต่าง ๆ ยังดูเก่า เชย และอาจดูล้าสมัย" ในด้านการกำกับ "หนังทั้งเรื่องเดินไปในทิศทางไหนขึ้นอยู่กับผู้กำกับ ซึ่งหนังเรื่องนี้คืออาการแบบลักปิดลักเปิด กั๊ก ๆ ไม่ไปไหนสักทาง" ส่วนด้านการแสดง "หนังเรื่องนี้ได้นักแสดงที่เก่งในการบริหารเสน่ห์ ตั้งสายป่าน ... รวมทั้งมาริโอ้ ที่เป็นเครื่องพิสูจน์ความสามารถทางการแสดงได้ในระดับหนึ่ง...เขาทำให้ตัว สิงหา ดูเป็นตัวละครที่มีมิติมากที่สุดในหนังเรื่องนี้ ไม่รวมถึง แจ็ค แฟนฉัน...ที่ช่วยทำให้หนังมีชีวิตชีวาขึ้น"
ณัฎฐ์ธร กังวาลไกล จาก thaicinema.org วิจารณ์ไว้ว่า "ส่วนประกอบอื่นๆ ของหนังดูไม่กลมกลืนกัน ในช่วงแรกหนังอาจจะเดินเรื่องอย่างฉับไว หนังที่ผู้กำกับอยากจะให้เรื่องมันไปทางไหน ก็เปลี่ยนฉับเสียดื้อๆ " และในส่วนการคัดเลือกนักแสดง "ดูเหมือนว่าผู้ที่รับบทเดียวกันทั้งสองรุ่น หน้าตาจะไม่ค่อยเหมือนกัน"
ในส่วนการใช้เพลงประกอบภาพยนตร์ อภินันท์ บุญเรืองพะเนา จากผู้จัดการออนไลน์ให้ความเห็นว่า "หนังเรื่องนี้ ใช้เพลงประกอบเป็นเครื่องมือสื่อสารแทนความรู้สึกในช่วงนั้นๆ ของตัวละคร เพียงแต่บางช่วง ทั้งเพลงและดนตรีประกอบมันเยอะเสียจนฟังดูรกหูไปหน่อย" และยังพูดถึงตอนจบของหนังว่า "หนังทำได้ดีมาโดยตลอด แต่กลับมาตกม้าตายเอาเมื่อตอนใกล้จะจบ"
ในการมอบรางวัลท็อปอวอร์ดส 2008 มาริโอ้ เมาเร่อ นักแสดงนำ ได้รับรางวัลดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้
สิ่งต่อเนื่อง.
นอกจากภาพยนตร์แล้ว ยังได้ออกหนังสือ "เฟรนด์ชิพ เธอกันฉัน" นวนิยายการ์ตูนที่มีเรื่องราวช่วงที่ขาดหายไปของ สิงหา และมิถุนา ออกโดยสำนักพิมพ์จิณนา เดือนตุลาคม พ.ศ. 2552
ในด้านเพลงประกอบ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้นำเพลง "เพื่อน" เพลงเก่าของแกรนด์เอ็กซ์ ที่ดนุพล แก้วกาญจน์ร้องไว้ แต่งโดย ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ อยู่ในอัลบั้มชุด "เพชร" ออกวางจำหน่ายปี พ.ศ. 2526มาทำดนตรีใหม่โดย ตรัย ภูมิรัตน ร้องโดยพีระพัฒน์ เถรว่อง และยังมีเพลงแต่งใหม่ที่ร้องโดยตรัย ภูมิรัตน ในเพลง "จะได้พบกันอีกไหม"
นอกจากการนำเสนอภาพในช่วงราวทศวรรษ 2530 ยังมีเพลงประกอบ ของศิลปินหลายๆ คนของค่ายคีตา รายการถ่ายทอดสดคอนเสิร์ตยอดฮิตแห่งยุคอย่าง โลกดนตรี
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ จัดจำหน่ายโดยไรท์บียอนด์ วางขายเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง "เฟรนด์ชิพ เธอกับฉัน" จัดจำหน่ายโดย ไรท์บียอนด์ ออกวางขายวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยออกมา 2 รูปแบบคือ ดีวีดีฉบับปกติ และดีวีดีบ็อกซ์เซ็ต จำนวน 1 แผ่น มีระบบภาพแบบ Widescreen ระบบเสียงแบบ Dolby Digital 5.1 โดยฉบับบ็อกซ์เซ็ตจะมีแถมเสื้อยืด
ส่วนวีซีดีออกขายวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551 สำหรับการวางขายในร้านเซเว่น อีเลฟเว่นและบุ๊คสไมล์ส จะแถมมินิวีซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
เฟรนด์ชิพ...เธอกับฉัน
ชีวิน โกสิยพงษ์
โต้สู้
โต้สู้  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก นายถ้ำอิมตองสันในดินแดนม่านภายใต้การบัญชาของเบ้งเฮ็ก ภายหลังจากเบ้งเฮ็กถูกขงเบ้งจับครั้งที่ 3 ขงเบ้งได้ปล่อยตัวไป เบ้งฮิวน้องของเบ้งเฮ็ก ได้แนะนำให้ไปตั้งมั่นที่ถ้ำอิมตองสันเพราะโต้สู้นายถ้ำกับเบ้งฮิวสนิทกัน
เบ้งเฮ้กได้กระทำตามนั้น โต้สู้ยินดีให้เบ้งเฮ็กตั้งมั่น ทั้งกำชับว่าขงเบ้งไม่มีวันมาถึงที่นี่เพราะทางไปถ้ำอิมตองสันมี 2 ทางโดยทางหนึ่งให้ทหารไปปิดทางไว้แล้ว อีกทางหนึ่งต้องผ่านป่ามรณะที่มีสัตว์ร้ายมาก และน้ำยังเป็นพิษอีกด้วย ซึ่งนอกจากม้าอ้วนแล้วยังไม่มีใครเคยผ่านมาทางนี้โดยยังมีชีวิตรอดอีกเลย แต่ขงเบ้งกลับยกทัพผ่านป่านี้ได้ด้วยความช่วยเหลือของม้าอ้วนเทพารักษ์และเบ้งเจียด พี่ชายของเบ้งเฮ็ก
ต่อมาเอียวหองแห่งเขางินติสันที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อขงเบ้งได้แสร้งทำเป็นเข้าร่วมกับเบ้งเฮ็กกับโต้สู้ที่ถ้ำอิมตองสัน และได้จัดงานเลี้ยงฉลอง จากนั้นก็มอมเหล้าเบ้งเฮ้กและโต้สู้จนเมา เอียวหองก็จับทั้งคู่ส่งไปมอบให้กับขงเบ้งได้ในที่สุด แต่โต้สู้ก็ได้รับการปล่อยตัวพร้อมกับเบ้งเฮ้ก
เตียวเหียน
เตียวเหียน (張紘; 153-212), ชื่อรอง จื่อกาง (子綱), เป็นขุนนางจีนที่รับราชการภายใต้ผู้นำทางด้านทหาร ซุนเซ็ก และ ซุนกวน ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน.
มีพื้นเพมาจาก กฺวังหลิง (廣陵郡; รอบ หยางโจว มณฑลเจียงซู ทุกวันนี้), เตียวเหียน และ เตียวเจียว เป็นที่รู้จักในนาม "สองเตียว" และพวกเขาได้รับคัดเลือกจาก ซุนเกี๋ยน ให้เป็นที่ปรึกษาของเขา. เขาเป็นเพื่อนสนิทของตระกูลซุน,
เฮอร์ไมโอนี
ดาวเคราะห์น้อยเฮอร์ไมโอนี่
ลิฉุย
ลิฉุย  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก นายทหารของตั๋งโต๊ะ มีความทะเยอทะยานสูงไม่แพ้เจ้านาย เมื่อตั๋งโต๊ะถูกลิโป้ฆ่า ลิฉุยได้ร่วมมือกับกุยกี เตียวเจ หวนเตียว จัดตั้งกองทัพบุกยึดอำนาจในเมืองหลวงมาได้ ทำให้ลิโป้ต้องหนีออกมา และกลายเป็นขุนพลเร่ร่อน ส่วนอ้องอุ้นถูกประหาร เมื่อมีอำนาจก็กระทำการหยาบช้าไม่ต่างจากสมัยของตั๋งโต๊ะ
ต่อมา เอียวปิวได้ทำให้ลิฉุยกับกุยกีผิดใจกัน แต่ก็ให้เกิดความวุ่นวายขึ้น จนทำให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ลกเอี๋ยง ต่อมา ลิฉุย กุยกีได้กลับมาร่วมมือกันอีกครั้งหวังปลงพระชนม์ฮ่องเต้ แต่กองทัพของลิฉุย กุยกีก็ถูกโจโฉปราบปรามจนสิ้น ลิฉุย กุยกีหนีรอดมาได้ แต่ก็ถูกตวนอุย งอสิบ ฆ่าตายในเวลาต่อมา
203 Pompeja
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ (16 ตุลาคม พ.ศ. 2362 - พ.ศ. 2416) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าอุไร เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเขียว (พระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์) ทรงเป็นต้นราชสกุลอุไรพงศ์
ประสูติเมื่อวันเสาร์ เดือน 11 แรม 12 ค่ำ ปีเถาะเอกศก จ.ศ. 1181 โดยประสูติก่อนพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวบรมราชาภิเษก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับกรมแสงและกรมช่างศิลา และทรงสถาปนาทรงกรมเป็นกรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานวังท่าพระให้เป็นที่ประทับ สืบต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนราชสีหวิกรม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 แรม 11 ค่ำ ปีระกาเบญจศก จ.ศ. 1235 รวมพระชันษา 55 ปี
พระโอรส - พระธิดา.
มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพงา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพงา บ้างออกพระนามว่า พังงา หรือใหญ่ (28 มิถุนายน พ.ศ. 2359 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2399) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาเขียว (สกุลเดิม: สุนทรกุล ณ ชลบุรี) โดยพระชนนีเป็นพระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์ เศรษฐีเมืองบางปลาสร้อยที่มีสัมพันธ์เป็นภราดาร่วมสาบานกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท จึงได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้า พระองค์เจ้าพงามีพระอนุชาร่วมพระชนนีเพียงพระองค์เดียว คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ
พระองค์สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันเสาร์ เดือน 11 แรม 4 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จุลศักราช 1218 ตรงกับวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2399 พระชันษา 40 ปี
เจ้าจอมมารดาเขียว ในรัชกาลที่ 3
เจ้าจอมมารดาเขียว ในรัชกาลที่ 3 เป็นพระธิดาในกรมขุนสุนทรภูเบศร์ (ต้นราชสกุล สุนทรกุล ณ ชลบุรี) และรับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชโอรสและพระราชธิดา คือ
นนทิ
อุสุภราช หรือ นนทิ (; สันสกฤต: नंदी) เป็นชื่อโคเผือกที่เป็นพาหนะของพระศิวะ กำเนิดมาจากเมื่อครั้งกวนเกษียณสมุทร พระกัศยปะต้องการให้นางโคสุรภีเป็นพาหนะประจำพระองค์ แต่ติดว่านางโคสุรภีเป็นโคเพศเมีย หากจะเป็นโคพาหนะจึงควรเป็นโคเพศผู้มากกว่า พระกัศยปะจึงได้เนรมิตรโคเพศผู้ขึ้นมาให้สมสู่กับนางโคสุรภี ลูกโคที่เกิดมาเป็นโคสีขาวปลอดเพศผู้ลักษณะดีคือ โคอุสุภราช พระกัศยปะจึงได้ประทานชื่อให้ว่า นนทิ หรือ นันทิ และได้ถวายให้เป็นพระพาหนะแด่พระศิวะ
อีกตำนานหนึ่งของการกำเนิดโคอุสุภราช กล่าวว่า เดิมทีเป็นเทพบุตรองค์หนึ่งชื่อ นนทิ เป็นเทพที่ดูแลบรรดาสัตว์ 4 ขาต่าง ๆ ที่เชิงเขาไกรลาส และมักเนรมิตรตนให้เป็นโคเผือกสีขาวเพื่อเป็นพาหนะของพระศิวะเมื่อเสด็จไปยังที่ต่าง ๆ
โคอุสุภราชในความเชื่อของชาวฮินดูไม่เพียงแต่เป็นสัตว์พาหนะตัวหนึ่งเท่านั้น แต่ยังได้รับการบูชาดุจดั่งเทพเจ้าองค์หนึ่ง ดังนั้น โคหรือวัวสำหรับชาวฮินดูจึงถือเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ชาวฮินดูจึงไม่ฆ่าโคและกินเนื้อวัว ในพิธีการมงคลแบบฮินดู พราหมณ์จะนำมูลโคมาเจิมหน้าผาก ถือว่าเป็นมงคลประการที่ 7 และในวิหารบูชาพระศิวะมักมีรูปปั้นโคอุสุภราชนี้ประดิษฐานที่กลางวิหารด้วย ด้วยถือว่าเป็นสัญลักษณ์หนึ่งขององค์พระศิวะ
ทอมัส เกรย์
ทอมัส เกรย์  กวีชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1716 ในครอบครัวชนชั้นกลาง เขามีพี่น้องทั้งหมด 12 คน แต่เป็นเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ ในปี 1727 โทมัสได้เข้าเป็นนักเรียนที่โรงเรียนอีตัน ซึ่งเป็นที่ที่เขามีเพื่อนมากมายที่เป็นหนอนหนังสือเช่นเดียวกับเขา และหนึ่งในนั้นคือ ริชาร์ด เวสต์ (เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1742 ความตายของเขาทำให้ทอมัส เกรย์ รู้สึกเศร้าสลดอย่างยิ่ง และโทมัสได้สะท้อนความรู้สึกนี้ไว้ในบทกวีของเขาหลายบท) และฮอเรส วัลโพล บุตรชายของนายกรัฐมนตรีซึ่งต่อมาเป็นนักประพันธ์ที่ยิ่งใหญ่
ทอมัส เกรย์ เข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่เคมบริดจ์ ระหว่าง ค.ศ. 1734 – 1738 และออกจากมหาวิทยาลัยโดยศึกษาไม่จบการศึกษา เขาท่องเที่ยวไปทั่วยุโรปร่วมกับวัลโพลในช่วงปี ค.ศ. 1739 ถึง 1741 ในช่วงที่ท่องเที่ยวกันนั้น เขาสองคนได้ทะเลาะกัน แต่ได้กลับคืนดีกันได้ในปี 1745 และวัลโพลได้กลายเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญในบทกวีของเกรย์ในปีต่อๆ มา ในปี 1742 เกรย์ได้กลับเข้าศึกษาต่อที่เคมบริดจ์อีกครั้ง และได้รับปริญญาทางกฎหมายในปีต่อมา แม้ว่าความจริงแล้ว เกรย์มีความสนใจในวรรณคดีกรีกมากกว่ากฎหมาย ในชีวิตของเกรย์นั้น นอกเหนือจากการเดินทางไปพักที่ลอนดอนหรือเดินทางเพื่อไปเขียนภาพในชนบท ส่วนมากแล้ว เขาจะอยู่ที่เคมบริดจ์ตลอดเวลา เพราะที่นั่นคือที่ที่เขาได้สร้างสรรค์งานประพันธ์และได้ศึกษาหาความรู้อย่างมากมาย
งานกวีของเกรย์ ส่วนใหญ่ที่เขาประพันธ์ขึ้นในปีที่หลังจากเขากลับจากเคมบริดจ์นั้น ได้พิสูจน์ว่าการเคร่งครัดในวิธีการประพันธ์แบบโบราณไม่สามารถแสดงออกถึงความรู้สึกส่วนลึกได้ (เกรย์เป็นนักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงมากในอังกฤษ งานของเขาแสดงอารมณ์ความรู้สึกได้กว้างขวางไม่มีข้อจำกัด)
บทกวีที่มีชื่อเสียงที่มากสุดของเกรย์ คือ “Elegy Written in a Country Churchyard” (ปี ค.ศ. 1751) เกรย์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในการแสดงออกถึงความยิ่งใหญ่ในความเป็นกวีเอกของตน ความคิดเห็นของเขาต่อความเศร้าสะเทือนใจในวิถีชีวิตและวิธีการประพันธ์มีความสมบูรณ์แบบเป็นที่สุดสำหรับความเป็นจริงของมนุษย์
เกรย์ปฏิเสธไม่รับรางวัลกวียอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1757 เขาเสียชีวิตในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1771
Thomas Gray
โธมัส เกรย์
การอักเสบ
การอักเสบ  เป็นการตอบสนองทางชีวภาพที่ซับซ้อนของเนื้อเยื่อหลอดเลือดต่อสิ่งกระตุ้นที่เป็นอันตราย เช่นเชื้อโรค เซลล์ที่เสื่อมสภาพ หรือการระคายเคือง ซึ่งเป็นความพยายามของสิ่งมีชีวิตที่จะนำสิ่งกระตุ้นดังกล่าวออกไปและซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่ถูกทำลาย การอักเสบไม่ใช่อาการของการติดเชื้อ แม้ว่าการอักเสบหลาย ๆ ครั้งก็เกิดขึ้นจากการติดเชื้อ เพราะว่าการติดเชื้อนั้นเกิดจากจุลชีพก่อโรคภายนอกร่างกาย แต่การอักเสบคือการตอบสนองของร่างกายเพื่อต่อต้านจุลชีพก่อโรคหรือต่อปัจจัยอื่น ๆ เช่น การบาดเจ็บ สารเคมี สิ่งแปลกปลอม หรือภูมิคุ้มกันต่อต้านตนเอง
หากไม่มีการอักเสบเกิดขึ้น เชื้อโรคจะไม่ถูกกำจัดออกไปและแผลจะไม่ถูกรักษาให้หาย ซึ่งอาจเกิดความเสียหายของเนื้อเยื่อมากขึ้นจนอันตรายถึงชีวิตได้ แต่ทั้งนี้อาการอักเสบที่มีมากเกินไปก็สามารถเกิดโรคต่าง ๆ ได้ เช่นไข้ละอองฟาง โรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง และข้ออักเสบรูมาทอยด์ ด้วยเหตุผลนี้เอง ร่างกายจึงต้องมีกระบวนการควบคุมการอักเสบอย่างใกล้ชิด
การอักเสบอาจถูกแบ่งออกเป็นแบบ "เฉียบพลัน" หรือ "เรื้อรัง" "การอักเสบเฉียบพลัน" (acute inflammation) เป็นการต่อต้านวัตถุอันตรายของร่ายกายในระยะเริ่มแรก โดยเกิดการเคลื่อนที่ของพลาสมาและเม็ดเลือดขาวจากเลือดไปยังเนื้อเยื่อที่อักเสบ กระบวนการทางชีวเคมีที่เกิดขึ้นเป็นขั้นเป็นตอนนี้เองที่ทำให้เกิดการอักเสบ ซึ่งต้องอาศัยส่วนร่วมของระบบไหลเวียนโลหิต ระบบภูมิคุ้มกัน และเซลล์ต่าง ๆ ในเนื้อเยื่อที่เสียหาย "การอักเสบเรื้อรัง" (chronic inflammation) นำไปสู่การเปลี่ยนชนิดของเซลล์ที่นำเสนอในบริเวณอักเสบ และมีลักษณะพิเศษของการทำลายที่เกิดขึ้นพร้อมกับการรักษาเนื้อเยื่อจากกระบวนการอักเสบ
ชนิดของการอักเสบ.
ตารางเปรียบเทียบการอักเสบฉับพลันและเรื้อรัง
ไทยลังกาวี
รายชื่อธงในคอซอวอ
รายการต่อไปนี้เป็นธงที่มีการใช้อยู่ในดินแดนคอซอวอ (สถานะความเป็นประเทศของดินแดนนี้ยังเป็นที่ถกเถียง)
ธงในประเทศโคโซโว
ธงในประเทศคอซอวอ
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร  เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้มีหนังสือที่ กส 0205/8792 ลงวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2521 เสนอขอยกฐานะกองเศรษฐกิจการเกษตรขึ้นเป็น "สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร" มีฐานะเทียบเท่ากรมในสังกัดกระทรวงเกษตรฯ เมื่อเสนอขอยกฐานะกองเศรษฐกิจการเกษตรเป็น สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร แล้วได้มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 216 ลงวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2515 (ฉบับที่ 22) พ.ศ. 2522 ข้อ 14 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีส่วนราชการ 13 กรม และสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร เป็นกรมที่ 13 โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 96 ตอนที่ 40 ลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2522
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรมีหน้าที่ความรับผิดชอบ ตามที่กำหนดไว้ใน พระราชบัญญัติเศรษฐกิจการเกษตร พ.ศ. 2522 ดังนี้
การแบ่งส่วนราชการและอำนาจหน้าที่ ของส่วนราชการในสังกัดสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ตามกฎกระทรวง
แบ่งส่วนราชการสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2557 มีดังนี้
ศูนย์สารสนเทศการเกษตร.
วิเคราะห์ผลและรายงานเผยแพร่ข้อมูลสารสนเทศทางการเกษตร
เพื่อใช้สนับสนุนการวางแผนพัฒนาการเกษตรและการกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจ
กองเศรษฐกิจการเกษตรระหว่างประเทศ.
ด้านการเกษตร ความมั่นคงด้านอาหาร และความร่วมมือทางเศรษฐกิจการเกษตรระหว่างประเทศ ทั้งระดับทวิภาคี พหุภาคี และองค์การระหว่างประเทศ
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจการเกษตรระหว่างประเทศ ภายใต้กรอบการค้าเสรี ข้อตกลงระหว่างประเทศและองค์การระหว่างประเทศ
จักษณ์ จันทร
จักษณ์ จันทร เป็นกวีและนักเขียนชาวไทย เกิดในครอบครัวชาวสวนแถบชานเมืองจังหวัดปราจีนบุรี สำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเพาะช่าง
ผลงานเขียนชิ้นแรกที่ได้รับการตีพิมพ์คือบทกวี 'เพ้อพร่ำร่ำเมรัย' ตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ พ.ศ. 2544 ตามด้วยเรื่องสั้น 'ฝัน-ลวง-จริง' ตีพิมพ์ในนิตยสารกุลสตรี พ.ศ. 2545
กลางปี พ.ศ. 2550 จักษณ์ จันทร ได้เขียนนวนิยายรายวัน (อาจเป็นเพราะเหตุบังเอิญ) ลงพิมพ์เป็นตอนๆ ให้กับหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์จนได้รับความนิยมอย่างสูงจากผู้อ่าน และทำให้ชื่อของเขากลายเป็นนักเขียนที่โดดเด่นขึ้นมาในทันที ด้วยลีลาและสำบัดสำนวนที่สะบัดสะบิ้งพริ้งพราย สื่อหลายฉบับวิจารณ์ว่างานของเขา ดิบ เถื่อน เซอร์ มีเสน่ห์ แยบยล มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แต่บางฉบับวิจารณ์ว่าเขาเป็นจอมขบถ...
เคยได้รับรางวัลวรรณกรรมการเมืองพานแว่นฟ้า,รางวัลแว่นแก้ว,รางวัลเซเว่นบุ้คอะวอร์ด
1.เมรัยรำพัน (รวมบทกวี พ.ศ.2546)
2.ฌาปนกิจชีวิตบัดซบ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ.2549)
3.ไฟฝันกลางสายฝน (รวมบทกวี พ.ศ.2550)
4.จากอ้อมกอดถึงดวงดาว (นวนิยาย พ.ศ.2550)
5.อาจเป็นเพราะเหตุบังเอิญ --Ugly Society (นวนิยาย พ.ศ.2550)
6.ความรักมีคม (รวมเรื่องสั้น พ.ศ.2551)
7. อำยวนฤดี (นวนิยาย พ.ศ.2553)
8 สมมุติว่าเป็นเรื่องจริง (รวมเรื่องสั้น พ.ศ.2557)
9 เซนในสวน (นวนิยาย พ.ศ.2557)
คาร์ทูม
คาร์ทูม  คือเมืองหลวงของรัฐคาร์ทูมและประเทศซูดาน ตั้งอยู่ในบริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ำไวต์ไนล์ที่ไหลมาจากทะเลสาบวิกตอเรีย และแม่น้ำบลูไนล์ที่ไหลมาจากประเทศเอธิโอเปีย ตัวเมืองมีประชากรประมาณ 5,274,321 คน
ใน ค.ศ. 2019 มีชาวซีเรียเกือบ 250,000 คนที่อาศัยอยู่ในคาร์ทูม ซึ่งเท่ากับร้อยละ 5 ของประชากรเมือง ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายวัยหนุ่มที่หนีสงครามจากซีเรีย ซูดานเป็นประเทศเดียวที่รับนักเดินทางที่ถือพาสปอร์ตซีเรียโดยไม่มีวีซ่า
กรมขุนสุนทรภูเบศร์
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ (จีนเรือง สุนทรกุล ณ ชลบุรี) หรือ กรมขุนสุนทรภูเบศร (เรือง) มีพระนามเดิมว่า เรือง หรือ จีนเรือง เป็นเศรษฐีชาวเมืองบางปลาสร้อย (ชลบุรี) ที่เคยถวายการอุปการะสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเมื่อครั้งยกทัพไปตีเมืองจันทบุรี ภายหลังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นเจ้านาย ด้วยเกี่ยวข้องกับราชวงศ์จักรีจากการเป็นภราดาร่วมสาบานกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ ทรงเป็นต้นสกุล "สุนทรกุล ณ ชลบุรี" และบางสายใช้ "สุนทรมนูกิจ"
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ แต่เดิมเป็นเศรษฐีเมืองบางปลาสร้อย มีพระนามเดิมว่า "เรือง" หรือ "จีนเรือง" ที่ทรงอุปการะสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เมื่อครั้งเสด็จยกทัพไปตีเมืองจันทบูร มีความสนิทชิดเชื้อกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทมาก ถึงขั้นร่วมสาบานเป็นภราดรภาพคือเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน
ครั้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงปราบดาภิเษก จึงโปรดเกล้าฯ สถาปนา "จีนเรือง" ขึ้นเป็นเจ้านาย นามว่า "หม่อมเรือง" ต่อมาได้สถาปนาเป็นเจ้าราชินิกุลด้วยความชอบด้านสงครามว่า "เจ้าบำเรอภูธร" (บ้างว่า หม่อมเจ้าบำเรอภูธร), "กรมหมื่นสุนทรภูเบศร์" และจนท้ายที่สุดได้สถาปนาที่พระยศที่ "กรมขุนสุนทรภูเบศร์" ตามลำดับ ดังพระราชประสงค์ของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ภายหลังพระราชทานให้ทรงสร้างวังอยู่ปากคลองวัดชนะสงคราม (หรือปากคลองโรงไหม) ตรงข้ามวังหน้า
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ สิ้นพระชนม์เมื่อใดไม่ปรากฏทราบแต่เพียงว่าน่าจะสิ้นพระชนม์หลังปี พ.ศ. 2348 เพราะมีหลักฐานว่าในปีนั้นพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ หลังการสิ้นพระชนม์ วังปากคลองโรงไหมได้ตกเป็นของเจ้าฟ้าอิศราพงศ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ ทรงมีโอรส-ธิดาอยู่จำนวนหนึ่ง ที่บางท่านมีฐานันดรศักดิ์เป็น "หม่อมเจ้า" ซึ่งอาจได้รับพระราชทานเป็นรายบุคคลตามพระราชประสงค์เท่านั้น โดยพระโอรสและธิดาเท่าที่ปรากฏพระนามและนาม ได้แก่
กรมขุนสุนทรภูเบศร์ ทรงเป็นต้นสกุล "สุนทรกุล ณ ชลบุรี" เป็นนามสกุลพระราชทานลำดับที่ 4603 พระราชทานให้แก่หม่อมหลวงจาบ สุนทรกุล ตามราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 35 หน้า 1719 พระราชทานเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2461 สำหรับบรรดาผู้สืบสกุลโดยตรงลงมาจากกรมขุนสุนทรภูเบศร์ นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2485 หลวงสุนทรมนูกิจ (ทิพย์ สุนทรกุล ณ ชลบุรี) ได้ขอพระบรมราชานุญาตใช้ราชทินนามเป็นนามสกุลใหม่ว่า "สุนทรมนูกิจ"
ฟ้อนต์
พระเจ้าหลานเธอ กรมขุนสุนทรภูเบศร์
สุวรรณมาลี
ดินแดนในเรื่องพระอภัยมณี
สำหรับ ดินแดนในเรื่องพระอภัยมณี อันเป็นผลงานประพันธ์ของสุนทรภู่นั้น มีความโดดเด่นที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เนื่องจากการวางตำแหน่งเมืองและสถานที่ต่าง ๆ ในท้องเรื่องอย่างมีหลักการ ประหนึ่งว่าผู้ประพันธ์มีแผนที่อยู่ในมือ เหตุการณ์ส่วนใหญ่ในเรื่อง พระอภัยมณี เกิดขึ้นในท้องทะเล นักวิชาการหลายคนต่างวิเคราะห์ข้อมูลและนำเสนอว่า ทะเลในเรื่องพระอภัยมณี คือทะเลอันดามัน มิใช่อ่าวไทย นอกจากนี้ ผู้ประพันธ์ยังจินตนาการถึงเมืองและสถานที่ของชนชาติต่าง ๆ มากมายนอกเหนือจากชาวไทย เช่น เมืองของชาวจีน (กึงตั๋งกังจิ๋วจุนติ๋วเซียง) แขก (อรุมเขตคุ้งสุหรัดปัตหนา ไปปะหังปังกะเราะเกาะชวา มะละกากะเลหวังตรังกะนู) จาม (อัดแจจามข้ามหน้ามลายู) ฝรั่ง วิลันดา (ฝรั่งข้ามฟากเข้าอ่าวเยียระมัน ที่บางเหล่าก็เข้าอ่าววิลาส) พราหมณ์ พม่า มอญ และอื่น ๆ อีกมากมาย
รายชื่อดินแดนในเรื่องพระอภัยมณี.
เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของพระอภัยมณีและศรีสุวรรณ เป็นสถานที่เปิดเรื่องของกลอนนิทานเรื่องนี้ เจ้าเมืองคือท้าวสุทัศน์ เป็นพระบิดาของพระอภัยมณีและศรีสุวรรณ เชื่อว่าเมืองรัตนานี้น่าจะหมายถึงกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นจุดเริ่มต้นการผจญภัยของพระอภัยมณีและศรีสุวรรณ
เจ้าเมืองคือท้าวทศวงศ์ มีราชธิดาคือนางเกษรา ตำแหน่งของเมืองอยู่ไม่ไกลจากบริเวณที่พระอภัยมณีถูกนางผีเสื้อสมุทรลักตัวไป รวมถึงประชาชนพลเมืองก็เป็นชาวไทย จึงน่าจะอยู่บนคาบสมุทรเดียวกันกับเมืองรัตนา
เป็นเกาะเล็กๆ อยู่กลางมหาสมุทรที่ห่างไกล บนเกาะมีพระฤๅษีอาศัยอยู่ นักเดินทางที่เรือแตกเพราะพายุหรือถูกโจรสลัดปล้นชิง จะมาขออาศัยอยู่ที่เกาะนี้
เจ้าเมืองคือท้าวสิลราช กับพระนางมณฑา มีราชธิดาองค์เดียวคือนางสุวรรณมาลี เมืองนี้ตั้งอยู่ริมทะเลแห่งหนึ่ง ตรงข้ามกับเกาะลังกา ตามการวิเคราะห์ของกาญจนาคพันธ์เห็นว่าน่าจะอยู่ราวพม่าใต้ แถวๆเมืองถลาง (ภูเก็ต)
คาดว่าอาจจะเป็นศรีลังกา
เกาะนาควาริน.
อาจจะเป็นหมู่เกาะนิโคบาร์
กรุงรัตนา
เมืองการะเวก
เกาะนาควาริน
เมืองผลึก
เมืองการเวก
เมืองลังกา
เมืองรมจักร
Nepenthes × sharifah-hapsahii
Nepenthes × sharifah-hapsahii เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง "N. gracilis" กับ "N. mirabilis". ถูกบันทึกว่าพบในบอร์เนียว, สุมาตรา, มาเลเซียตะวันตก และประเทศไทย
ส่วน "Nepenthes" × "ghazallyana" (ตั้งชื่อตาม Ghazally Ismail) เป็นชื่อพ้องของ "N." × "sharifah-hapsahii".
สนธิสัญญาว่าด้วยความช่วยเหลือซึ่งกันและกันฝรั่งเศส-โซเวียต
สนธิสัญญาให้ความช่วยเหลือระหว่างกันระหว่างฝรั่งเศส-โซเวียต
เป็นสนธิสัญญาสองฝ่ายระหว่างทั้งสองประเทศ มีเป้าหมายที่จะจำกัดวงของการรุกรานจากเยอรมนีในปี ค.ศ. 1935 สนธิสัญญานี้เป็นไปตามนโยบายของ หลุยส์ บาร์ธู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของฝรั่งเศส แต่เขาถูกลอบสังหารเสียก่อนที่การเจรจาจะสำเร็จผล ผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาคือ ปิแอร์ ลาวาล เกิดความสงสัยเกี่ยวกับความจำเป็นและประโยชน์ที่จะได้จากการตกลงเป็นพันธมิตรกับสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตาม หลังจากมีการประกาศฟื้นฟูกองทัพเยอรมันในเดือนมีนาคม 1935 รัฐบาลฝรั่งเศสก็กดดันให้เขาต้องฝืนใจเจรจากับสหภาพโซเวียตให้สำเร็จ
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 1935 ฝรั่งเศสและสหภาพโซเวียตได้ข้อสรุปในการลงนามในสนธิสัญญาให้ความช่วยเหลือระหว่างกัน ปิแอร์ ลาวาล ได้ยึดหลักปลอดภัยไว้ก่อนเพื่อให้ความมั่นใจว่าข้อตกลงของทั้งสองฝ่ายนั้นจะตรงกันอย่างแน่นอนกับข้อตกลงของสันนิบาตชาติและสนธิสัญญาโลคาร์โน การให้การสนับสนุนกันทางทหารนั้นจะได้รับในทันทีที่ส่งสนธิสัญญาดังกล่าวให้กับสันนิบาตชาติ และความเห็นพ้องต้องกันกับชาติอื่นๆ ที่ลงนามในสนธิสัญญาโลคาร์โน ประสิทธิภาพของสนธิสัญญาดังกล่าวนั้นได้ถูกบ่อนทำลายโดยการยืนกรานปฏิเสธของรัฐบาลฝรั่งเศสที่จะยอมรับเงื่อนไขของสัญญา ซึ่งทั้งสองฝ่ายสามารถเข้าไปมีส่วนร่วมกับเหตุการณ์กับเยอรมนี
หลังจากสนธิสัญญาดังกล่าว ได้มีการเปรียบเทียบว่าสนธิสัญญาดังกล่าวนั้นเป็นมากกว่าภัยทางการทูตต่อเยอรมนีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผู้สังเกตการณ์ได้กล่าวว่าแนวรบทั้งสองด้านจะไม่ส่งผลกระทบต่อเยอรมนีไม่มากนัก และควรที่จะดำเนินการต่อด้วยนโยบายต่างประเทศที่รุนแรง ชาติในสนธิสัญญาโลคาร์โนส่วนใหญ่รู้สึกว่ามันเป็นการกระทำที่จะลากพวกเขาไปสู่ความพินาศ และการเข้าสู่สงครามกับเยอรมนีนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อสหภาพโซเวียตเอง และฮิตเลอร์ยังได้ใช้สาเหตุดังกล่าวในการยึดครองไรน์แลนด์ หลังจากที่เยอรมนีเสียเปรียบอย่างมากจากสนธิสัญญาแวร์ซาย
มาตราที่ 1