pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากอังกฤษแยกตัวออกมาเป็นนิกายอิสระจากคาทอลิก พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ก็มีพระราชโองการสั่งให้ยุบอารามและยึดทรัพย์อารามทั้งหมดในประเทศอังกฤษตามการยุบอาราม ยกเว้นอาสนวิหารบาธและอาสนวิหารโคเว็นทรีซึ่งได้รับการสถาปนาใหม่ให้เป็นอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ โดยมี Dean เป็นผู้ปกครองและมีแคนันระหว่าง 12 คน อย่างเช่นที่ อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และอาสนวิหารเดอร์แรม จนลงไปถึง 4 คนที่ อาสนวิหารคาร์ไลส์ (Carlisle Cathedral) ตำแหน่ง “” ที่เคยเป็นตำแหน่งสำคัญของ “ระบบเก่า” (Old Foundation) ก็ถูกลดความสำคัญลงมา
นอกจากยุบอาสนวิหารเดิมแล้วพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่ 6 แห่งจากอารามเดิม แต่ละแห่งปกครองโดยแคนันประจำมุขมณฑล (secular canon) ทั้ง 6 แห่งมี เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เท่านั้นที่มิได้รักษาฐานะอาสนวิหารเอาไว้
โบสถ์ใหญ่ ๆ ที่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะเป็นอาสนวิหารหลังจากการปฏิรูปศาสนาก็มี อาสนวิหารเซาท์เวลล์ (Southwell cathedral) อาสนวิหารซัทเธิร์ค (Southwark cathedral) อาสนวิหารริพอน (Ripon cathedral) อาสนวิหารเซนต์อัลบัน
ตามปกติแล้วสภาเคลอจีของอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ จะมีตำแหน่งสำคัญสี่ตำแหน่งหรือมากกว่านอกเหนือไปจากแคนัน สี่ตำแหน่งดังกล่าวนี้คือ Dean, Precentor, Chancellor และ Treasurer ผู้ถือตำแหน่งทั้งสี่นี้เรียกรวมกันว่า "quatuor majores personae" จะมีที่นั่งประจำตำแหน่งเฉพาะในบริเวณที่พิธีภายในโบสถ์
นอกจากตำแหน่งดังกล่าวแล้วบางอาสนวิหารก็อาจจะมีตำแหน่งอื่นเช่น Praelector, รอง dean, รอง chancellor, Succentor-canonicorum และอื่นๆ นอกจากตำแหน่งต่างๆเหล่านี้ก็มีแคนันที่ไม่มีตำแหน่งอะไร
แคนันส่วนใหญ่แล้วจะมีที่อยู่นอกโบสถ์ฉะนั้นทำให้มีความแตกต่างระหว่างแคนันในโบสถ์ และแคนันที่ไม่อยู่ในโบสถ์ แคนันที่อยู่นอกโบสถ์รู้จักกันว่า prebendaries ถึงแม้จะไม่อยู่ในโบสถ์แต่ แคนันก็ยังมีตำแหน่งเป็นแคนันและยังสามารถออกเสียงในการประชุมได้
ระบบการอยู่นอกโบสถ์เช่นนี้ทำให้เกิดระบบที่เรียกว่า Vicars choral แคนันแต่ละคนจะมี Vicar ที่ทำหน้าแทน จะนั่งประจำที่ของแคนนอนในที่ทำพิธีในกรณีที่แคนันไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ และจะนั่งที่นั่งต่ำกว่าถ้าแคนนอนปฏิบัติหน้าที่ได้ Vicar ไม่มีสิทธิออกเสียงในที่ประชุมและเป็นตำแหน่งที่ปลดไม่ได้ ความสำคัญของ Vicar คือเป็นผู้ทำหน้าที่แทนแคนันเมื่อแคนนอนไม่อยู่ Vicar บางที่ก็จะจัดเป็น สภาเคลอจีของตนเอง ภายใต้การปกครองของ Dean และ สภาเคลอจีของอาสนวิหาร
ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและนักบวช.
ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและสภาเคลอจีของอาสนวิหารแบบ“เซ็คคิวลาร์” ก็ไม่ต่างกับ ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและมุขมณฑลของอาสนวิหารแบบอาราม ทั้งสองกรณีเคลอจีจะทำหน้าที่เป็นปรึกษาของมุขนายกฉะนั้นโยบายทุกอย่างของมุขนายกก่อนที่จะนำมาปฏิบัติได้จะต้องได้รับการอนุมัติจากนักบวชก่อน
สถาปัตยกรรมของอาสนวิหาร.
ในปัจจุบันเมื่อเรานีกถึงอาสนวิหารเราจะนึกถึงสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่โตโอฬารโดยเฉพาะอาสนวิหารที่สร้างในยุคกลางหรือยุคเรอเนซองส์ แต่ขนาดหรือความใหญ่โตมิได้เป็นสิ่งที่กำหนดไว้ในการสร้างอาสนวิหารโดยเฉพาะในปัจจุบันซึ่งถือว่าความสำคัญเหนือสุดคือความมีประโยชน์ในการใช้สอยเช่น อาสนวิหารของชนเคลต์ และชนแซ็กซอน ซึ่งมักจะค่อนข้างเล็ก เช่นเดียวกับ อาสนวิหารแบบไบแซนไทน์ที่เอเธนส์ ที่บางทีเรียกกันว่า "Little Metropole Cathedral of Athens"
แผนผังของอาสนวิหารส่วนใหญ่ถ้ามองจากด้านบนจะเป็นรูปกางเขน (Latin cross) หรือ กากบาท (Greek cross) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของหน้าที่ของอาสนวิหารที่เป็นสถานที่คริสต์ชนใช้เป็นที่สักการบูชา นอกจากนั้นสิ่งก่อสร้างจะประกอบด้วยที่สำหรับบุคลากร ที่ทำคริสต์ศาสนพิธี ชาเปล ออร์แกน และสึ่งอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับประเพณีทางศาสนาและการบริหารอาสนวิหาร
อาสนวิหารก็เช่นเดียวกับโบสถ์คริสต์อื่นๆ จะประกอบด้วย แท่นบูชา หรือแท่นที่ใช้ในการประกอบพิธีศีลมหาสนีท, “แท่นอ่านคัมภีร์ไบเบิล” (Lectern) และ แท่นเทศน์ บางแห่งก็ยังมีอ่างศีลจุ่ม สำหรับทำพิธีล้างบาปเพี่อเป็นเครื่องหมายการยอมรับผู้ที่ถูกจุ่มหรือเจิมด้วยน้ำมนต์เข้าสู่คริสตจักร ซึ่งมักจะทำกับเด็ก การทำพิธีศึลจุ่มในบางประเทศอาจจทำในสิ่งก่อสร้างนอกตัววัดที่สร้างขึ้นเฉพาะสำหรับพิธีนี้ เช่นที่ หอล้างบาป เมืองปิซาในประเทศอิตาลี ถ้าอ่างสำหรับพิธีศีลจุ่มอยู่ในวัดก็มักจะอยู่ทางด้านตะวันตกใกล้ประตูทางเข้าวัด และจะมีที่นั่งสำหรับพระราชาคณะและที่ทำพิธีสวด
อาสนวิหารแบบอารามและอาสนวิหารแบบ “เซ็คคิวลาร์” บางทีจะมีระเบียงคดยื่นออกมาทางด้านข้างของวัด กันผู้ใช้จากลมและฝน เช่นที่ อาสนวิหารกลอสเตอร์ เดิมบริเวณนี้ใช้เป็นที่ทำวัตร เช่น ลอกหนังสือ หรือใช้เป็นที่เดินวิปัสนา นอกจากนั้นบางอาสนวิหารก็ยังมีหอประชุมนักบวช สำหรับเคลอจี ห้องประชุมที่ยังพบกันอยู่ที่ประเทศอังกฤษมักจะเป็นรูปแปดเหลี่ยม เช่นที่อาสนวิหารเวลส์ บางครั้งด้านหน้าอาสนวิหารจะเป็นจัตุรัสสำคัญของเมืองที่ตั้งอยุ่เช่นที่เมืองฟลอเรนซ์ หรืออาจจะตั้งอยู่ในบริเวณของอาสนวิหารเองที่มีกำแพงล้อมรอบ เช่นที่อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี หรือ อาสนวิหารซอลสบรี ที่ยังเห็นกำแพงบางส่วน นอกจากตัวอาสนวิหารแล้วก็อาจจะมีสิ่งก่อสร้างอื่นที่เป็นของอาสนวิหารอยู่ในบริเวณเดียวกันด้วย เช่นโรงเรียน
คุณค่าของอาสนวิหาร.
อาสนวิหารหลายแห่งมีความสวยงามทางสถาปัตยกรรมและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์จนทำให้ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
มาจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 อาสนวิหารจะเป็นสัญลักษณ์ของเมือง เพราะความใหญ่โตและส่วนใหญ่จะมีหอสูงทำให้มองเห็นได้แต่ไกล แต่ในปัจจุบันอาสนวิหารส่วนใหญ่จะถูกล้อมรอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างหรือถูกบังโดยตึกระฟ้า นอกจากอาสนวิหารบางแห่งที่ชุมชนต่อต้านทางกฎหมาย โดยห้ามสิ่งก่อสร้างสูงใกล้อาสนวิหารอย่างอาสนวิหารโคโลญ ที่ประเทศเยอรมนี
นอกเหนือจากการเป็นสถานที่สำหรับการสักการบูชาแล้วอาสนวิหารยังเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและความสำคัญทางศิลปะและสถาปัตยกรรมเป็นอย่างมากเพราะอาสนวิหารหลายแห่งใช้เวลาหลายร้อยปีจึงสร้างเสร็จ ทำให้เราได้เรียนรู้ถึงการวิวัฒนาการของศิลปะ เช่นเราจะเห็นการพัฒนาของสถาปัตยกรรมกอธิคได้อย่างชัดเจนที่อาสนวิหารกลอสเตอร์ นอกจากสิ่งก่อสร้างแล้วอาสนวิหารก็ยังเป็นที่สะสมวัตถุที่มีค่าเช่นหน้าต่างประดับกระจกสี ประติมากรรมไม้และหิน อนุสาวรีย์สำหรับสำหรับผู้เสียชีวิตที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เฟอร์นิเจอร์ไม้แกะสลัก และเรลิก ต่าง ๆ ซึ่งมีความสำคัญทั้งทางศาสนาและศิลปะ เช่นที่อาสนวิหารอาเคิน ที่เป็นที่เก็บเสื้อที่เชื่อกันว่าเป็นเสื้อที่นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ใส่วันที่ท่านถูกตัดหัว นอกจากนั้นอาสนวิหารยังเป็นที่ที่มีความสำคัญต่อชุมชนที่อาสนวิหารตั้งอยู่เพราะอาสนวิหารเป็นที่รวบรวมสิ่งของเช่น ป้าย ข้อเขียน กระจกสี หรือภาพเขียนที่บอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาของเมืองนั้น
ความสวยงามและความสำคัญดังกล่าวนี้ทำให้อาสนวิหารเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวมาเป็นเวลาหลายร้อยปี บางอาสนวิหารที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวจะมีระบบเก็บค่าผ่านประตูสำหรับผู้ที่เข้าชมอาสนวิหารที่มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสนพิธี บางทีก็จะมีบริการมัคคุเทศก์ ร้านขายหนังสือ หรือร้านกาแฟเล็ก ๆ เช่นที่ อาสนวิหารแห่งชาติที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
อาร์คดยุคคาร์ล มกุฏราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี
ทฤษฎีความอลหม่าน
สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย
สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย หรือที่นิยมเรียกกันว่า พาบา (; ตัวย่อ: PABA) เป็นสถาบันมวยในเครือข่ายของสมาคมมวยโลก (WBA)
ถือกำเนิดขึ้นจากการประชุมที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยมีประเทศร่วมก่อตั้ง 10 ประเทศ คือ รัสเซีย มองโกเลีย อุซเบกิสถาน คาซัคสถาน นิวซีแลนด์ คีร์กีซสถาน เติร์กเมนิสถาน จีน เวเนซุเอลา และเกาหลีใต้ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
PABA เริ่มจัดอันดับครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 และมีสมาชิกเพิ่มอีก 4 ประเทศคือ ไทย เนปาล อินโดนีเซียและออสเตรเลีย ไทยได้เสนอจัดชิงแชมป์ PABA เป็นประเทศแรก โดยมวยชิงแชมป์ PABA คู่แรกมีขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดย พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ชิงแชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะคะแนน อารีส เฮตูบัน (อินโดนีเซีย) โดยมี ทรงชัย รัตนสุบรรณ เป็นโปรโมเตอร์
ปัจจุบันสถาบันมวยนี้ได้ยกเลิกการดำเนินการแข่งขันแล้ว เพื่อให้สอดรับกับสถาบันมวยย่อยของสมาคมมวยโลกในภูมิภาคอื่นที่ก่อตั้งขึ้นภายหลัง
โครโนมิเตอร์
โครโนมิเตอร์  อาจหมายถึง
พระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าเยจง (예종, 睿宗 ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1469) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เกาหลี พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระเจ้าเซโจในปี ค.ศ. 1468 เมื่อพระองค์พระชนมายุได้ 18 พรรษา (19 พรรษาตามระบบของเกาหลี) แต่พระองค์ประชวรหนักเกินกว่าจะว่าราชการ และสวรรคตในอีกหนึ่งปีต่อมา
เหตุการณ์สำคัญอย่างหนึ่งในรัชสมัยของพระองค์คือการพิจารณาคดีและการเสียชีวิตของขุนพล นัม อี ผู้มีชื่อเสียงในการปราบปรามการกบฏของ Yi Si-ae ร่วมกับขุนพล กัง ซุน เมื่ออายุ 28 ปี นัม อี ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้ากรมกลาโหม อย่างไรก็ตาม เมื่อ พระเจ้าเยจง ขึ้นเป็นกษัตริย์ รยู จา-กวัง ที่อิจฉา นัม อี กล่าวหาเขาว่าทรยศกษัตริย์เองก็ไม่โปรดขุนพลนัม รยูก็มีส่วนร่วมกับคังซุน
พระเจ้าเยจง ยางโด ฮุมมุน ซองมู อึยอิน โซฮโย แห่งเกาหลี
บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์
บุคคลแห่งปี  เป็นฉบับประจำปีของนิตยสารข่าวไทม์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเสนอและพรรณนาถึงบุคคล กลุ่ม แนวคิดหรือวัตถุซึ่ง "ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ...ได้มีอิทธิพลมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในปีนั้น"
ธรรมเนียมการเลือกบุคคลแห่งปีเริ่มต้นใน พ.ศ. 2470 โดยบรรณาธิการนิตยสารไทม์พิจารณาเรื่องที่น่าสนใจเป็นข่าวที่เป็นไปได้ระหว่างสัปดาห์ข่าวช้า แนวคิดดังกล่าวยังเป็นความพยายามที่จะเยียวยาความกระดากของบรรณาธิการในปีเดียวกันนั้นซึ่งไม่ได้มีนักบินชาลส์ ลินเบิร์กบนปกหลังการบินเที่ยวประวัติศาสตร์ข้ามแอตแลนติก จนถึงสิ้นปี ไทม์จึงตัดสินว่าเรื่องปกเสนอลินเบิร์กเป็นบุคคลแห่งปีจะสนองจุดประสงค์ทั้งสองได้
นับแต่นั้น บุคคล ชนชั้นของบุคคล คอมพิวเตอร์และดาวเคราะห์โลก ล้วนได้เคยถูกเลือกสำหรับฉบับพิเศษสิ้นปีทั้งสิ้น ใน พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Person of the Year อย่างไรก็ดี สตรีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการกล่าวขานหลังมีการเปลี่ยนชื่อนี้ส่วนบุคคลมี "ผู้รายงานเบาะแส" (Whistleblower) ประกอบด้วย ซินเธีย คูเปอร์ม โคลีน โรว์ลีย์ และเชอร์รอน วัตคินส์ใน พ.ศ. 2545 และเมลินดา เกตส์ ร่วมกับบิล เกตส์และโบโนใน พ.ศ. 2548 ก่อนหน้านั้น มีสตรีสี่คนที่ได้รับการกล่าวขานโดยบุคคลเป็นสตรีแห่งปี วอลลิส ซิมพ์สัน ใน พ.ศ. 2479, ซ่ง เหม่ยหลิง (มาดามเจียง ไคเช็ก) ใน พ.ศ. 2480, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ใน พ.ศ. 2495 และโคราซอน อากีโน ใน พ.ศ. 2529 มีหลายชนชั้นบุคคลซึ่งประกอบด้วยทั้งบุรุษและสตรีหรือเฉพาะสตรี ได้แก่ นักรบเพื่ออิสรภาพฮังการีใน พ.ศ. 2499, "นักวิทยาศาสตร์สหรัฐ" ใน พ.ศ. 2503, ผู้มีอายุยี่สิบห้าปีหรือต่ำกว่าใน พ.ศ. 2509, ชาวอเมริกากลางใน พ.ศ. 2512, "สตรีอเมริกา" ใน พ.ศ. 2528, "ทหารอเมริกัน" ใน พ.ศ. 2546, คุณ ใน พ.ศ. 2549, และ "ผู้ประท้วง" ใน พ.ศ. 2554 (แสดงภาพบนปกเป็นสตรี)
นับแต่มีการจัดบุคคลแห่งปีมา ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาทุกคนได้เคยเป็นบุคคลแห่งปีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง ยกเว้นแคลวิน คูลิดจ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งในขณะที่ออกฉบับแรก, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีคนถัดมา และเจอรัลด์ ฟอร์ด ส่วนใหญ่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีในปีที่ถูกเลือกตั้งหรือขณะที่อยู่ในตำแหน่ง มีเพียงผู้เดียวที่ได้รับการจัดให้เป็นบุคคลแห่งปีก่อนได้รับเลือกตั้ง คือ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ซึ่งได้รับการจัดใน พ.ศ. 2487 เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกำลังรุกรานฝ่ายสัมพันธมิตร แปดปีก่อนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ภายหลังเขาได้รับการจัดเป็นบุคคลแห่งปีอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ขณะอยู่ในตำแหน่ง
นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เสนอให้อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นบุคคลแห่งศตวรรษ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และมหาตมะ คานธีถูกเลือกให้เป็นรอง
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เป็นเพียงบุคคลเดียวที่เคยได้รับการจัดถึงสามครั้ง ใน พ.ศ. 2475, 2477 และ 2484
รายชื่อบุคคลแห่งปี.
ผู้ที่ได้รับการเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีมีดังนี้
Person of the Year
ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ
บารอนเนส ฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ หรือ อดีตฟรันท์เช็สคา ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค (ชื่อเต็ม: ฟรันท์เช็สคา อันเนอ ไฟรอิน; Francesca Anne Freiin von Habsburg-Lothringen, ราชสกุลเดิม ทิสเซน-โบร์แนมิสซอ เดอ คาสซอน; Thyssen-Bornemisza de Kászon) เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นอดีตพระชายาของคาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค พระโอรสพระองค์โตของออทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คและเจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เป็นหนึ่งในราชนิกุลหญิงที่มีบทบาทมากที่สุดในวงการสังคมออสเตรีย และเป็นนักสะสมผลงานศิลป์ชื่อดัง บางสื่อก็เปรียบเทียบเธอกับเจ้าหญิงไดอาน่าถึงการมีบทบาททางสังคม
ฟรันท์เช็สคาเป็นธิดาของบารอนฮันส์ ไฮน์ริช ทึสเซิน-โบร์แนมิสซอ ซึ่งเป็นนักอุตสาหกรรมและนักสะสมผลงานศิลป์ และฟีโอน่า ฟรานเซส เอเลนน์ แคมป์เปล วอลเตอร์ ภริยาเมื่อเข้าพิธีรับศีลล้างบาป มีแม่ทูนหัวคือ คาร์เมน จี. เซอเวรา ซึ่งเป็นอดีตนางงามสเปน มีน้องชาย 1 คนคือ บารอนลอร์น ทิสเซน (ประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506)
ฟรันท์เช็สคาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเลอ โรเซ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นก็เข้ารับการศึกษาด้านศิลป์ที่ วิทยาลัยศิลป์เซนต์ มาร์ติน ไอซีเอกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น หลังจากสำเร็จการศึกษาในวิทยาลัยเซนต์ มาร์ติน ไอซีเอแล้ว เธอทำงานเป็นนักแสดง นักร้องและพิธีกรโทรทัศน์ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้น 10 ปีต่อมา ก็เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่รัฐนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอได้เป็นหัวหน้า ควบคุมดูแลงานนิทรรศการ ทิสเซน-โบร์แนมิสซอ คอเลกชัน (Thyssen-Bornemisza Collection) ที่ วิลล่า เฟเวอริต้า เมืองลูกาโน่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เมื่อปี พ.ศ. 2534 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์ช (Arch Foundation) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่สงวนและฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม และเมื่อปีพ.ศ. 2545 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งทิสเซน-โบร์แนมิสซอ (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) ในกรุงเวียนนา โดยมีน้องชายของเธอเป็นผู้ดูแล
ก่อนหน้านี้ ฟรันท์เช็สคาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันท์เช็สคาสมรสกับคาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันท์เช็สคา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary)
ทั้งสองมีธิดา 2 พระองค์ และบุตร 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากสมรสแล้ว ก็ทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของพระบิดาและพระมารดาของพระสวามี เธอสนใจเรื่องศิลปะเป็นพิเศษ อย่างเช่น เมื่อเหตุสงครามยูโกสลาฟ เมื่อระหว่างปีพ.ศ. 2534 ถึงพ.ศ. 2544 สงบลง เธอก็ลงพื้นที่ประเทศยูโกสลาเวียเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย หรือผู้บาดเจ็บจากภัยสงคราม นอกจากนี้ด้วยความสนใจในศิลปะแล้ว เธอยังทรงช่วยปกป้องสถานที่ที่เป็นมรดกโลก หรือสถานที่เก่าแก่ต่าง ๆ ของประเทศ โดยทรงบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ หรือสถานที่เก่าแก่อันเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกทำลายจากภัยสงคราม
เธอได้ใช้ประสบการณ์ของการเคยเป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษมาก่อน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2525 ที่ผ่านมา โดยผลงานแรกที่เธอได้แสดงนั้น คือบทของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งเบลเยียม ในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ Kronprinz Rudolf เมื่อปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา
เธอกับอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรียแยกกันอยู่เมื่อ พ.ศ. 2546 จนหลังจากเจ้าหญิงเรกีนา พระมารดาของอาร์ชดยุกสิ้นพระชนม์ลง ทั้งสองก็ทรงหย่ากันเมื่อปี พ.ศ. 2560
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันมีเกียรติยศยิ่ง มงกุฎไทย
เมกามิเทนเซย์
เมกามิเทนเซย์  เป็นเกมชุดของเกมอาร์พีจี ที่จำหน่ายโดยแอตลัส ยกเว้นเพียงเกมของเครื่องแฟมิคอมที่จัดจำหน่ายโดยนัมโค อีกทั้งยังมีการสร้างเป็นอนิเมะและสินค้าอื่นๆ รวมถึงมังงะ เกมอาร์พีจีแบบเล่นบนโต๊ะ และเกมการ์ดสะสม
เกมชุดเมกามิเทนเซย์นี้มีเค้าโครงมาจากนิยายเรื่อง "ดิจิตัลเดวิล โมโนกาตาริ: เมกามิเทนเซย์" (デジタル・デビル物語 女神転生) ซึ่งประพันธ์โดย อายะ นิชิทานิ ชื่อเมกามิเทนเซย์ (เทพธิดากลับชาติ) นั้น มีที่มาจากตัวละครเอกคนหนึ่งของนิยายและเกมภาคแรก เป็นเทพธิดาอิซะนะมิกลับชาติมาเกิด แม้ว่าในเกมภาคต่อๆมาจะไม่กล่าวถึงเนื้อเรื่องของนิยายอีก แต่ยังคงชื่อไว้ โดยตั้งแต่ภาคของเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชินเมกามิเทนเซย์ (真・女神転生) ยกเว้นเกมในภาคเสริมชุด มาจินเทนเซย์ (魔神転生 ; เทพมารกลับชาติ) ซึ่งเป็นแนววางแผนการรบ
เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์มักเป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับอำนาจเหนือธรรมชาติ ซึ่งสัตว์ประหลาดในเกมจะเรียกว่า "ปิศาจ" (悪魔) แต่จริงๆแล้วปิศาจในเกมนี้ยังรวมถึงเทพเจ้าในตำนานของศาสนาต่างๆด้วย นอกจากเป็นศัตรูแล้ว ผู้เล่นยังสามารถชักชวนมาเป็น "สหายมาร" (仲魔) ได้และสามารถรวมร่างสหายที่เป็นพวกเดียวกันให้กลายเป็นตัวใหม่หรืออาวุธได้ เนื่องจากลักษณะที่เกี่ยวพันกับศาสนาและความเชื่อนี้เอง ทำให้เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์หลายๆภาคค่อนข้างรุนแรง เช่น ในชินเมกามิเทนเซย์ภาคสองที่มียาเวห์ของคริสต์ศาสนาเป็นศัตรูตัวสุดท้าย
นอกจากภาคหลักแล้ว เมกามิเทนเซย์ยังมีเกมชุดย่อยในภาคเสริมเป็นจำนวนมาก ได้แก่
ปิศาจแจ็คฟรอสซึ่งเป็นมาสคอตของแอตลัสก็มีที่มาจากเกมชุดเมกามิเทนเซย์
ในปัจจุบัน มีอนิเมะซึ่งสร้างจากเรื่องราวในชุดเมกามิเทนเซย์ทั้งหมดห้าเรื่อง โดยเป็นโอวีเอสองเรื่องและซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์อีกสามเรื่อง
งานศิลป์ในเกมชุดเมกามิเทนเซตั้งแต่ภาคแรกได้รับการออกแบบโดยคาสึมะ คาเนโกะ และได้มีผู้ร่วมออกแบบงานในภาคหลังๆ มา
รักสยาม เท่าฟ้า
รักสยาม เท่าฟ้า หรือ แรกบิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค เรื่องราวเกี่ยวกับการก่อตั้ง กองบินทหารบกของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นกองทัพอากาศไทย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ เป็น ดวง เด็กหนุ่มลูกชาวบ้านที่เห็นเครื่องบินเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วเกิดประทับใจใฝ่ฝันจะเป็นนักบิน และขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย เป็น พันตรีหลวงกาจยุทธการ หนึ่งในทหารไทยรุ่นแรกที่ไปฝึกเป็นนักบินที่ประเทศฝรั่งเศส และทอม เคลย์เตอร์ เป็น ปิแอร์ ปูร์ปอง ครูฝึกบินชาวฝรั่งเศส ที่มาช่วยจัดตั้งกองการบินสยาม เป็นหน่วยเล็กที่ตั้งขึ้นใหม่ในกองทัพบกไทย
กองการบินสยามประสบอุปสรรคมากมายในช่วงก่อตั้ง ทั้งในเรื่องงบประมาณ อาคารสถานที่ และถูกขัดขวางจากผู้ใหญ่ในกองทัพที่ไม่เห็นด้วย ถูกเหยียดหยามจากทหารหน่วยอื่น แต่ด้วยความมานะพยายาม กองการบินสยามก็จัดตั้งขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ และทำการบินเหิรเวหา แสดงแก่ประชาชนทั่วไปได้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 และได้รับมอบหมายให้ไปร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในทวีปยุโรป
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อว่า แรกบิน มีกำหนดฉายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่ภายหลังเกิดอุบัติเหตุวัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 ตกที่สนามบินภูเก็ตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางอาร์เอสฟิล์มได้เลื่อนวันฉายเป็นเดือนธันวาคม พร้อมกับเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ และได้เลื่อนวันฉายอีกครั้งเป็นเดือนมกราคม 2551 ทำรายได้รวม 5 ล้านบาท
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
รักสยามเท่าฟ้า
แรกบิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ คือ เหรียญ และตรา อันเป็นเครื่องประดับยศของฝรั่งเศส และ สหราชอาณาจักร (อังกฤษ) และจากนั้นได้แพร่หลายไปยังประเทศที่มีราชวงศ์
เครื่องอิสริยาภรณ์จากประเทศที่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ส่วนประเทศที่ไม่มีกษัตริย์เรียกว่า เครื่องอิสริยาภรณ์
อาเซียน.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยทรงเรียกว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระปิยมหาราช ทรงสร้างเครื่องราชอิสริยยศขึ้นอีกหลายตระกูล และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เปลี่ยนจากคำว่า "เครื่องราชอิสริยยศ" มาเป็นคำว่า "เครื่องราชอิสริยาภรณ์" สำหรับพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดีให้แก่ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ทั้งที่เป็นบุรุษและสตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ในสหราชอาณาจักร เริ่มมีการใช้ครั้งแรกเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2460 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งเครื่องราชย์นี้แบ่งเป็น 5 ระดับชั้น ได้แก่
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทาน น.ร.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ มีอักษรย่อว่า น.ร. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีความเป็นมาสืบแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ มีเฉพาะชั้นสายสะพายชั้นเดียว ทั้งนี้ ผู้รับพระราชทานต้องเป็นพุทธมามกะเท่านั้น และจะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในงานมงคล หรืองานที่มีหมายกำหนดการระบุไว้เท่านั้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 3 รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์และเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ และเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่สามัญชนจะได้รับพระราชทาน โดยมีรายพระนามและรายนาม เช่น
ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังทรงพระชนม์
สามัญชน.
ผู้ได้รับพระราชทาน น.ร. ที่ยังมีชีวิตอยู่
โกลด์ ชุดที่ 2
โกลด์ ชุดที่ 2  คืออัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสยุคแรกๆของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศฝรั่งเศส และในประเทศอื่น ๆ ในภายหลัง (ซึ่งได้ใช้อีกชื่อหนึ่งของอัลบั้ม คือ Les premières chansons vol. 2)
อัลบั้มรวมรวมเพลงนี้วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเพราะ เซลีนประสพความสำเร็จอย่างสูง กับอัลบั้มเดอ โกลด์ ชุดที่ 2 บรรจุทุกเพลงจากอัลบั้ม แองก็อกยีโต และเพลงฝรั่งเศสอื่นๆ
ความสำเร็จในชาร์ต.
ได้รับสถานะ "โกลด์" ในฝรรั่งเศสกับยอดขาย 100,000 แผ่น โดยไม่มีการโปรโมตแต่อย่างใด และอยู่อันดับสูงสุดที่ 51 ในเบลเยี่ยม และมียอดขายทั่วโลกกว่า 300,000 แผ่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎไทย
วัดพระธาตุศรีสองรักษ์
จลนพลศาสตร์เคมี
จลนพลศาสตร์เคมี  เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเคมี ที่ศึกษาเกี่ยวกับอัตราการทำปฏิกิริยาเคมีของสารต่างๆ ทั้งในด้านปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมี, กลไกในการเกิดปฏิกิริยาเคมี และสถานะกัมมันต์ และรวมไปถึงการสร้างสมการคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ในปี ค.ศ. 1864 ปีเตอร์ วาจจ์ และคาโต กุลด์เบิร์ก ถือเป็นผู้แรกในการอ้างถึงความสัมพันธ์ของความเร็วในการเกิดปฏิกิริยาเคมีกับปริมาณของสารเคมีในระบบ
ภูมิแพ้
ภูมิแพ้  คือความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินของระบบภูมิคุ้มกัน อาการภูมิแพ้เกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ตอบสนองต่อสสารที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายซึ่งมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติ ซึ่งสารที่ก่อให้เกิดการตอบสนองนั้นเรียกว่า "สารก่อภูมิแพ้" โดยอาการตอบสนองต่อสารเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติแต่กำเนิด, สามารถคาดเดาได้ และไม่เรื้อรัง ภูมิแพ้เป็นหนึ่งในความผิดปกติจากภาวะภูมิไวเกินและถูกเรียกในเชิงวิชาการว่า "ประเภทที่หนึ่ง" (type I) หรือ "ประเภทเฉียบพลัน" (immediate) อาการภูมิแพ้เหล่านี้เฉพาะเจาะจงเนื่องจากเกิดขึ้นโดยการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวที่มากเกินไป คือ แมสต์เซลล์ และเบโซฟิล โดยแอนติบอดีที่ชื่อว่า "อิมมูโนโกลบูลินอี" (IgE) การกระตุ้นนี้ส่งผลให้เกิดการอักเสบซึ่งมีระดับตั้งแต่ทำให้ระคายเคืองไปจนถึงการเสียชีวิต
ภูมิแพ้ระดับเบา เช่น เยื่อจมูกอักเสบ พบได้ทั่วไปในหมู่ประชากรของมนุษย์และก่อให้เกิดอาการ เช่น ตาแดง, การคัน, น้ำมูกไหล, กลาก, ลมพิษ และหอบหืด ซึ่งภูมิแพ้นี้เองที่ในบางสถานการณ์อาจจะเป็นต้นเหตุสำคัญในอาการหอบหืด ในคนไข้บางราย อาการแพ้รุนแรงต่อสภาวะแวดล้อม, สารก่อภูมิแพ้ทางโภชนาการ หรือยาบางชนิด อาจส่งผลให้เกิดอาการตอบสนองที่เป็นอันตรายต่อชีวิตที่เรียกว่าแอนาฟิแล็กซิส นอกจากนี้อาการแพ้อาหารหรืออาการตอบสนองต่อพิษของการกัดต่อยจากแมลง เช่น ต่อและผึ้ง ก็มักเกี่ยวข้องกับอาการรุนแรงเหล่านี้
การทดสอบหลากหลายวิธีเพื่อวินิจฉัยอาการภูมิแพ้ เช่น การนำสารก่อภูมิแพ้ที่น่าจะเป็นไปได้ทาลงบนผิวหนังเพื่อให้เกิดอาการแพ้ เช่น อาการบวม หรือการทดสอบเลือด ต่างก็สามารถช่วยให้ค้นพบสารก่อภูมิแพ้แบบเจาะจงที่เป็นอิมมูโนโกลบูลินอีได้
การรักษาภูมิแพ้ เช่น การหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ หรือการรับประทานยาต้านฮิสทามีน ก็สามารถป้องกันการเกิดอาการภูมิแพ้แบบเจาะจงได้ หรือไม่ว่าจะเป็นการรับสารสเตอรอยด์ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกัน และยาบรรเทาอาการคัดจมูกก็สามารถบรรเทาอาการแพ้ลงได้ ส่วนมากแล้วยาเหล่านี้เป็นยาที่ใช้รับประทาน ยกเว้นอะดรีนาลินที่จำเป็นต้องรับผ่านทางการฉีดยา นอกจากนี้แล้วยังมีอีกวิธีคือการบำบัดด้วยสารก่อนภูมิแพ้ ซึ่งจะฉีดสารก่อนภูมิแพ้เข้าไปในร่างกายทีละน้อยเพื่อให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันต่ออาการแพ้นั้นได้เอง
เคมีไคเนติกส์
มนต์รักเพลงสวรรค์
มนต์รักเพลงสวรรค์  เป็นภาพยนตร์เพลง (Musical) ของสหรัฐอเมริกา​ อำนวยการสร้างและกำกับการแสดงโดยโรเบิร์ต ไวส์ เขียนบทภาพยนตร์โดยเออร์เนสต์ เลห์มัน นำแสดงโดยจูลี่ แอนดรูว์และคริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์​ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากละครเพลงเรื่อง "The Sound of Music" ที่เขียนบทละครโดยฮาเวิร์ด ลินด์ซีย์ และ รัสเซลล์ เคราส์ ส่วนภาคดนตรีประพันธ์โดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และเนื้อร้องประพันธ์โดย ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 ซึ่งเป็นผลงานร่วมชิ้นสุดท้ายของ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์ โดยละครเพลงเรื่องดังกล่าวสร้างมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของ มาเรีย ฟอน แทรปป์ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1949 เรื่อง "​The Story of the Trapp Family Singers" โดยภาพยนตร์เป็นเรื่องของมาเรีย หญิงสาวผู้รักในเสียงเพลงและได้มาสมัครบวชเป็นแม่ชีในแอบบีย์​แห่งหนึ่งของเมืองซาลซ์บูร์ก สหพันธรัฐออสเตรีย​ เธอถูกอธิการิณีอาราม​ส่งตัวให้มาเป็นพี่เลี้ยงของเด็ก 7 คน ที่เป็นลูกของ จอร์จ ฟอน แทรปป์ ทหารเรือพ่อหม่ายผู้เคร่งครัดในระเบียบวินัยโดยเฉพาะกับลูกๆ โดยมาเรียได้นำความรักและเสียงเพลงเข้ามาในครอบครัวและได้แต่งงานกับจอร์จ ก่อนที่ทั้งคู่จะต้องหนีจากการคุกคามของนาซี
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเป็นครั้งแรกที่ประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1965 และประสบความสำเร็จรวมถึงได้รับคำชื่นชมอย่างสูง โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของบ็อกซ์ออฟฟิส ในปี ค.ศ. 1965 ก่อนที่ในปีต่อมาจะสร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินได้สูงที่สุดในโลกเมื่อทำรายได้แซงภาพยนตร์เรื่อง Gone with the Wind -​ วิมานลอย​ โดยครองสถิติดังกล่าวอยู่นาน 5 ปี นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับความนิยมไปทั่วโลกเมื่อทำลายสถิติภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดใน 29 ประเทศ และได้รับรางวัลออสการ์​ถึง 5 สาขา
ในละครมีการประพันธ์บทเพลงที่โด่งดังขึ้นมากมายหลายเพลง เช่น "Edelweiss", "My Favorite Things", "Climb Ev'ry Mountain", "Do-Re-Mi", "Sixteen Going on Seventeen" และ "The Lonely Goatherd" รวมถึงเพลงนำเรื่องที่มีชื่อเดียวกับชื่อเรื่องด้วย คือเพลง "The Sound of Music"
"มนต์รักเพลงสวรรค์" ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี พ.ศ. 2508 10 รางวัล และได้รับชนะเลิศ 5 รางวัล ได้แก่
สำหรับอีก 5 สาขาที่ได้เสนอชื่อเข้าชิง ได้แก่ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (จูลี่ แอนดรูว์) นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เพ็กกี้ วูด - ผู้แสดงเป็นคุณแม่อธิการ) ถ่ายภาพยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และ ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
เอเลโอโนเรอ ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน
อาร์ชดัชเชสเอลีนอร์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เอลีนอร์ เจเลน่า มาเรีย เดล พีล่าร์ ไอโอน่า; Eleonore Jelena Maria del Pilar Iona von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ณ เมืองซาล์ซบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์โตในอาร์ชดยุคคาร์ล และอาร์ชดัชเชสฟรานเซสก้า จักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเข้ารับพิธีรับศีลล้างบาป โดยมีพระคาร์ดินัลชาวสเปนมาทำพิธีให้ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในโรงเรียนเมื่อพระชนมายุเพียง 2 พรรษา
เสนาะฉันท์
เสนาะฉันท์ เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
ลักษณะคำประพันธ์ โคลงสี่สุภาพ
จุดมุ่งหมายในการแต่ง แสดงความสามารถของกวี และเพื่อส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อ พ.ศ. 2470
ที่มาของเรื่อง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ได้ทรงนิพนธ์ไว้และทรงส่งเข้าประกวดราชบัณฑิตยสภา เมื่อพ.ศ. 2470 ได้ทรงเขียนบันทึกไว้ว่า "ชวดรางวัล" ซึ่งหมายความว่า ไม่ได้รางวัล แต่อย่างไรก็ดี บทโคลงนี้เป็นที่นิยมยกย่องกันมานานว่า มีความไพเราะ ใช้โวหารลึกซึ้งคมคาย เด่นเป็นพิเศษที่มีการใช้โวหารอุปมาต่างๆ กันไปโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง