pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 2021 จุนซูได้กลับมาแสดงบทบาทของ Dracula เป็นครั้งที่สี่ และเล่นละครเวทีเรื่อง Xcalibur เป็นครั้งที่สอง ยาวนานเป็นเวลาหลายเดือน และได้รับเชิญให้เป็นกรรมการตัดสินในรายการ Kookmin singer ที่ออกอากาศทางช่อง TV Chosun โดยเป็นกรรมการร่วมกับนักร้องระดับแนวหน้าอย่าง  Kim Beomsoo, Baek Jiyoung, K.Will และ Lee Seokhoon (SG wannabe)
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2021 สัญญาของ C-JeS Entertainment กับจุนซูได้สิ้นสุดลง และเขาตัดสินใจที่จะไม่ต่อสัญญา จุนซูเปิดบริษัทที่จัดการงานของเขาเอง ภายใต้ชื่อ Palm Tree Island Agency โดยมีมินซอกผู้จัดการที่ทำงานด้วยกันมายาวนานเป็นผู้ดูแล
Main article:
See also: and
แจจุง
คิม แจจุง  เป็นสมาชิกลำดับที่ 3 ของวงทงบังชินกี เขาละทิ้งบ้านเกิดที่ชุงชองเพื่อสานฝันให้เป็นจริง ทันทีที่ถึงโซล เขาก็ได้เข้าร่วมออดิชั่นของ SM Entertainment เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโดยไม่ได้คาดฝัน จากนั้นก็ได้รับการเทรนราวๆ 4 ปี จึงได้เป็นศิลปินเต็มตัว โดยได้ใช้ชื่อที่หมอดูเคยทำนายไว้แล้วเมื่อหลายปีก่อนว่า YoungWoong JaeJoong  หรือ Jejung  หรือรู้จักกันในชื่อ Hero ซึ่งเป็นความหมายของ ยองอุง
คิม แจจุง เป็นชื่อจริงที่ใช้อยุ่ในปัจจุบันซึ่งมาเปลี่ยนทีหลัง โดยมีชื่อที่ใช้ตั้งแต่เกิดว่า Han Jaejoon  เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2529 มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองกงจูทางใต้ของจังหวัดชุงชอง ชีวิตของแจจุงออกจากบ้านเกิดตัวเองเพื่อเข้าร่วมการออดิชั่นของ SM Entertainment แจจุงเปิดตัวครั้งแรกในชื่อ fortune teller foretold years
แต่คนเป็นแม่ที่แท้จริงของแจจุงเพิ่งจะลงในบล็อกว่าวันเกิดที่แท้จริงของแจจุงคือวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1986 สาเหตุที่แจจุงเกิดวันที่ 26มกราคม 1986 เพราะเป็นฤกษ์ที่ดี ในครอบครัวคิมที่เลี้ยงดูเขามา เขามีพี่สาวทั้งหมด 8 คน โดยเขาเป็นน้องชายสุดท้องเพียงคนเดียวในบ้าน ครอบครัวของเขาปัจจุบันเปิดกิจการร้านอาหาร ทำให้เขาชื่นชอบการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ
ยูช็อน
พัก ยู-ช็อน  สมาชิกคนที่ 5 ของวงทงบังชินกี เคยใช้ชีวิตที่ประเทศอเมริกา เขาชนะเลิศการประกวดร้องเพลงที่เวอร์จิเนียในปี 2001 และได้รับรางวัลพิเศษจากการประกวดร้องเพลงเยาวชน KBN ในปี 2003 จึงได้รับการทาบทามให้มาร่วมทีมเพียงแค่ 6 เดือนก่อนการเปิดตัววง TVXQ อย่างเป็นทางการ แต่เนื่องจากเขาเรียนรู้ได้เร็ว จึงเข้ากับสมาชิกคนอื่นได้ไม่ยาก นอกจากนี้เขายังมีความสามารถในการเล่นเปียโน และแต่งเพลงไว้มากมาย
พัก ยู-ช็อน เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2529 ในเขตจองโน โซล ประเทศเกาหลีใต้ น้ำหนัก 64 กิโลกรัม ส่วนสูง 182 เซนติเมตร ราศีเมถุน กรุ๊ปเลือด O การศึกษา - Kyung Hee University ความสามารถพิเศษ - ร้องเพลง, แต่งเพลง, พูดภาษาอังกฤษดีมาก งานอดิเรก - ร้องเพลง, บาสเก็ตบอล
ถึงแม้ว่าเขาจะต้องอยู่ห่างกันคนละซีกโลกกับครอบครัว แต่ เขาก็ได้ปฏิเสธที่จะเป็น US Citizenship เพื่อที่จะมุ่งมั่นในการเป็นศิลปินอย่างเต็มที่ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเพื่อใช้ในวงการเป็น Micky YooChun  หรือ Yuchun  จริงๆแล้วชื่อเขาในภาษาอังกฤษก็คือ Micky เขาเลยเลือกใช้ชื่อนี้ได้ทันทีอย่างไม่รีรอ
15.http://www.serieszap.com/article http://en.wikipedia.org/wiki/Yoochun สืบค้นเมื่อ 2013/12/23
ยุนโฮ
ชอง ยุนโฮ  เป็นหัวหน้าวง ของ ทงบังชินกี เข้ามาเป็นสมาชิกลำดับที่ 2 ของวง มีความมุ่งมั่นสูงและตัดสินใจเดินทางจากบ้านเกิดที่ควางจูมุ่งสู่โซล เพื่อตามหาความฝันที่จะเป็นนักร้อง
ครอบครัวของเขาทำอาชีพทนาย เขามีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อ จองจีฮเย ยุนโฮเป็นคนรักครอบครัวมาก ครั้งหนึ่งที่ครอบครัวของเขาประสบมรสุมเศรษฐกิจ ยุนโฮจึงยอมนอนที่สถานีรถไฟ เพื่อให้น้องสาวของเขาได้ไปทัศนศึกษา
นอกจากการร้องและเต้นแล้ว Yunho ยังได้รับรับบทเป็น ชา บงกุน นักฟุตบอลทีมชาติเกาหลี ในละครซีรี่เรื่องแรกในชีวิต "Heading To The Ground"
เนื่องจากความสามารถด้านการเต้นที่โดดเด่น เขาจึงได้รับเลือกให้เข้าร่วมแสดงในคอนเสิร์ตรำลึกถึงอดีตราชาเพลงป็อป ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งใช้ชื่องานว่า "This Is It" และในการนี้เขาต้องบินลัดฟ้าสู่ลาสเวกัส เพื่อฝึกซ้อมทั้งการร้องและเต้นกับทีมงานมือฉมังของไมเคิล แจ็กสัน
Yunho ได้แสดงฝีมือด้านการแสดงอีกครั้ง โดยสวมบทบาทเป็นพระเอก Music Video ให้กับศิลปินกลุ่ม J.Rich ซึ่งเป็นเพื่อนในวงการเพลงเช่นเดียวกัน
นอกจากนี้ ในเดือนกันยายน ปี 2010 เขาได้รับบทบาทพระเอกในละครเพลงเรื่อง "กุง" หรือ "เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา" ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกสำหรับเขาที่ได้ทำงานด้านละครเวที
ต่อมา ในเดือนมกราคม ปี 2013 เขาได้รับบทบาท "เบคโดฮุน" ในละครเรื่อง "ควีน ออฟ แอมบิชัน (Queen Of Ambition)"
จอง ยุนโฮ เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2529 ที่เมืองควางจู จังหวัดจอลลาโด ประเทศเกาหลีใต้ ครอบครัวทำอาชีพเกี่ยวกับด้านกฎหมาย ยุนโฮเป็นพี่ชายคนโต มีน้องสาวหนึ่งคน หลังจากที่ยุนโฮได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการเต้นจากการแข่งขันออดิชั่นของ SM Entertainment แต่ว่าในตอนนั้นเขาไม่ชำนาญมากนัก เขาก็ได้เริ่มจากการเป็นแดนเซอร์ และแรปเปอร์ ให้กับศิลปินใน SM ที่ชื่อ ดาน่า ในเพลง Diamond ในตอนนั้นชื่อที่เขาเรียกตัวเองบนเวทีมีชื่อว่า U-know YunHo  หรือ Yunho  เพราะว่า ตามหลักภาษาเกาหลี ถ้าเขียนว่า ยุนโฮ เวลาอ่านจะควบตัวสะกด กลายเป็นพยางค์ถัดไปเลย เลยกลายเป็น ยูโน และเมื่อทางสังกัดเล็งเห็นความสามารถเกินตัวของเขา จึงเสนอให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง และเป็นที่รู้จักในนาม U-Know YunHo ในฐานะหัวหน้าวงเป็นต้นมา
แอนตี้แฟนวางยาพิษ.
เหตุการณ์เมื่อ 15 ตุลาคม 2549 ตอนตี 1
ข่าวจากประเทศเกาหลีรายงานว่ายูโนมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรงภายหลังจากการกินน้ำดื่มที่รับมาจากแฟนๆ ของพวกเขาในงานคอนเสิร์ตที่ผ่านมา ทำให้ต้องรีบนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน หลังจากนั้นหมอสรุปว่า ยูโนถูกวางยาในน้ำที่เขากิน ซึ่งในขณะนี้ หมอให้อยู่โรคพยาบาลดูอาการต่อไป ทำให้วันนี้รายการ SBS Ingygayo ที่ดงบังต้องไปออกอากาศ จากแผนเดิมซึ่งจะร้องเพลง O- Jung ban hap และ I'll be there ก็ต้องเปลี่ยนเป็นร้องเพลงหลังเท่านั้น เพราะเพลงแรกต้องมียุนโนเพื่อเปิดเพลง แต่เนื่องจากเขาไม่สามารถมาร่วมคอนเสิร์ตครั้งนี้ได้จึงต้องมีการเปลี่ยนแผน โดยในช่วงแรกที่ยูโนต้องร้องเปิดก็ให้ ชีอาจุนซู ขึ้นมาทำหน้าที่แทน และได้มนุษย์หน้ากากมาเต้นแทนยูโน พร้อมทั้งให้เพื่อนๆผลัดกันร้องเมื่อถึงคิวของยูโน
เขาบอกว่า “ผมต้องเผชิญกับสภาวะวิตกกังวลจากเหตุการณ์วางยาในปี 2006 ผมไม่สามารถดื่มน้ำส้มได้สักพักใหญ่เลย” ยุนโฮเล่าต่อว่า
“ผมรู้สึกโกรธตัวเอง ผมเชื่อว่าที่ผมวิตกมาจากความอ่อนแอของจิตใจของตัวเอง ผมเลยตัดสินใจแก้ปัญหาแบบถอนรากถอนโคน ผมเตรียมน้ำส้ม 10 ขวดไว้ และเปิดมัน มือของผมเริ่มสั่น แต่ผมทำเป็นไม่สนใจและดื่มน้ำส้ม อาการผมไม่ได้ดีขึ้นเลยหลังจากดื่มไปในตอนแรก แต่ก็เริ่มค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆ จนถึงตอนนี้ผมไม่มีอาการเหล่านั้นแล้ว ผมสามารถดื่มเครื่องดื่มได้เลยโดยไม่ต้องกลัวหลังจากเปิดฝาออก”
เข้ากรม.
ยุนโฮ ได้เข้ากรมรับใช้ชาติ ในฐานะ ทหารเกณฑ์ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2015 เป็นเวลา 21 เดือน และปลดประจำการในวันที่ 20 เมษายน 2017
ปองวุฒิ รุจิระชาคร
ปองวุฒิ รุจิระชาคร (เกิด 29 เมษายน พ.ศ. 2525)  เป็นนักเขียนและคอลัมนิสต์ชื่อดังผู้มีผลงานหลากหลายแนว ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น วรรณกรรมเยาวชน สืบสวนสอบสวน และบทความ โดยใช้นามปากกา ปองวุฒิ และ Pongwut Rujirachakorn ได้รับรางวัลทางด้านการเขียนในเวทีประกวดวรรณกรรมระดับประเทศหลายสาขา เช่นรางวัลพานแว่นฟ้า นายอินทร์อวอร์ด รวมทั้งเข้ารอบรางวัลซีไรต์ 3 หนในปี พ.ศ. 2558/2560/2561 ผลงานบางชิ้นได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ เช่น เรื่องสั้น สินเชื่อ Diamond เพชรพยาบาท รวมถึงได้รับการซื้อลิขสิทธิ์เป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เช่น Mystery Spot วงกตฆาตกรรม/Ghost Theory ทฤษฏีขังวิญญาณ/สานรักสลับกาล/ลางมรรคา มีเรื่องสั้นภาษาอังกฤษตีพิมพ์ในนิตยสารต่างประเทศอย่างอเมริกาและอังกฤษ ปัจจุบันมีผลงานเขียนของตนเองและเขียนร่วมกับคนอื่นออกมาเกือบ 100 เล่ม นอกจากนี้ยังทำงานร่วมกับหน่วยงานภาครัฐหลายแห่งเช่นเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญพิเศษในโครงการบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่โดยกระทรวงวัฒนธรรม
ปองวุฒิ รุจิระชาครเกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2525 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาการตลาด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับสอง บิดาเป็นนายตำรวจดังผู้ทำคดีใหญ่ระดับประเทศ มารดาเป็นข้าราชการใหญ่สังกัดกรุงเทพมหานคร
เริ่มต้นการเขียนนวนิยายเพราะความรักการอ่าน ชอบอ่านหนังสือหลากหลายแนว ต่อมาจนอายุ 15 ปี เขาเริ่มต้นการเขียนด้วยการเขียนไดอารี่ส่วนตัว ก่อนจะเขียนอย่างเป็นจริงเป็นจังในช่วงเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการส่งเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร เช่น ขวัญเรือน เป็นต้น งานเขียนชิ้นแรกที่ออกสู่สายตานักอ่านคือ เรื่องสั้น "ฟ้าหลังฝนที่เปลี่ยน" ตีพิมพ์ในนิตยสารขวัญเรือน ใช้นามปากกาว่า ปองวุฒิ ก่อนจะตีพิมพ์นวนิยายเรื่องยาวครั้งแรกชื่อ "Pornovel" ในอีก 4 ปีต่อมา
แรงบันดาลใจในการเขียนของเขามาจากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ เพลง ภาพยนตร์ และงานศิลปะแขนงต่างๆ รับเข้ามากลั่นกรองจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป้าหมายของเขาในอนาคตคือ การทำงานเขียนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้มีกลุ่มนักอ่านมากขึ้น ดึงให้คนรุ่นใหม่หันมาอ่านวรรณกรรมมากขึ้น รวมถึงการทำงานให้มีมาตรฐานและรูปแบบความเป็นสากลมากที่สุด
หนังสือในวัยเด็กที่เขาประทับใจจนกลายเป็นรากฐานสำคัญของการเป็นนักเขียนในทุกวันนี้คือ หนังสือของอกาธา คริสตี้ ไอแซค อาซิมอฟ โรอัลด์ ดาห์ล ส่วนนักเขียนไทยที่เขาชอบคือ วิรัตน์ โตอารีย์มิตร ชาติ กอบจิตติ และกนกพงศ์ สงสมพันธุ์
แนวทางการเขียน.
แนวคิดในการเขียนนวนิยายของปองวุฒิคือ การนำเสนอความแปลกใหม่ของนิยายที่นักอ่านเข้าถึงได้โดยง่าย สามารถอ่านและตีความได้หลายระดับ โดยเริ่มต้นจากการวางโครงเรื่องในตอนต้นและตอนท้ายอย่างรัดกุม ทั้งในส่วนของแก่นเรื่อง การกระทำ ความนึกคิดของตัวละคร และประเด็นเกี่ยวกับจิตใจมนุษย์ จุดเชื่อมต่อปริศนาต่างๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาให้ความสำคัญมาก โดยเฉพาะนวนิยายที่มีจำนวนหลายเล่มจบ เพื่อไม่ให้เรื่องราวหลุดจากกรอบของความสมจริงสมจัง และเพื่อให้เนื้อเรื่องออกมาสนุกและน่าสนใจ
จุดเด่นในนวนิยายของปองวุฒิ ได้แก่ การเล่าเรื่องที่โดดเด่น การบรรยายกระชับ เป็นเหตุเป็นผล การวางโครงเรื่องมีมาตรฐาน ใช้ลีลาเหมือนหนังสือวรรณกรรมตะวันตก มีความซับซ้อนในเนื้อหา กระตุ้นการตั้งคำถามของนักอ่านให้เกิดความอยากรู้และติดตามเรื่องราวต่อไปเรื่อยๆ
4. บทสัมภาษณ์ พบปะพูดคุย Writer of the Month, "Pongwut นักเขียนอาชีพเจ้าของไอเดียกระฉูดกับผลงานชิ้นที่ 14 ของเขา" เว็บไซด์เด็กดีดอตคอม กรกฎาคม 2552
5. คอลัมน์หนึ่งในใจ Pimkham Mag ฉบับที่ 4 ปักษ์หลัง กันยายน 2552
6. จีรนันท์ ชุ่มเพ็งพันธ์, คอลัมน์ AT HOME เอนหลังนั่งอ่าน นิตยสารเอนเตอร์เทน
แฮร์โรลด์ แพร์ริโน
แฮร์โรลด์ แพร์ริโน จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทไมเคิล ดอว์สัน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Lost" บท ลิงก์ ในภาพยนตร์ "The Matrix" และออกัสตุส ฮิล ในซีรีส์อเมริกันเรื่อง "Oz" และบท เมอร์คูติโอ ในภาพยนตร์ของบาซ ลูห์แมนน์ ใน "Romeo + Juliet" เขายังแสดงในซีรีส์ตลก-ดราม่า ทางช่องเอบีซี เรื่อง "The Unusuals"
โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล
โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล หรือ กลุ่มนักศึกษาแพทยศาสตร์พระบรมราชชนก เป็นโครงการที่ริเริ่มจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 เพื่อตอบสนองนโยบายในการแก้ไขปัญหาขาดแคลนแพทย์ในส่วนภูมิภาค เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2540 เป็นกลุ่มสถาบันผลิตแพทย์ ลำดับที่ 13 ของประเทศไทย จัดอยู่ในกลุ่มศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก (Medical Education Center; MEC) ของกระทรวงสาธารณสุขและเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล แต่ไม่ได้มีสถานะเป็น คณะหรือหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีโรงพยาบาล 4 แห่ง ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขในการจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ปีที่ 4-6 ได้แก่ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช และ โรงพยาบาลราชบุรี
ในช่วงปี พ.ศ. 2537 รัฐบาลในขณะนั้นมีนโยบายที่จะแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแพทย์ในส่วนภูมิภาค โดยให้มีการผลิตแพทย์เพิ่มและกระจาย
แพทย์ลงสู่ภูมิภาคให้มากขึ้น จัดทำโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทขึ้น (The Collaborative Project to Increase Production of rural Doctor; CPIRD) คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้กระทรวงสาธารณสุขร่วมมือกับทบวงมหาวิทยาลัย ดำเนินการโครงการ ผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท
จากแนวทางดังกล่าว ทำให้ศาสตราจารย์ นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ หนึ่งในคณะกรรมการอำนวยการกลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย; กสพท. (ชุดก่อตั้ง) ซึ่งงานส่วนหนึ่งคือ การประสานงานเรื่องโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท และในขณะนั้นท่านก็ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี จึงเป็นผู้ผลักดันแนวคิดในความร่วมมือการผลิตแพทย์ระหว่างกระทรวงสาธารณสุขและมหาวิทยาลัยมหิดล ในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท นี้ด้วย
ปี พ.ศ. 2540 เนื่องด้วย มหาวิทยาลัยมหิดล มีโรงพยาบาลที่เป็นโรงเรียนแพทย์ในสังกัดอยู่ 2 แห่ง ได้แก่ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ซึ่งในขณะนั้น โรงเรียนแพทย์ทั้งสองแห่งไม่สามารถรองรับนักศึกษาแพทย์โครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทได้ ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดล ครั้งที่ 280 มีมติอนุมัติให้รับ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งทางมหาวิทยาลัยรับผิดชอบดำเนินการคัดเลือกนักศึกษา และจัดการเรียนการสอนนักศึกษาโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล รุ่นแรกจำนวน 16 คน โดยในระดับปรีคลินิกชั้นปีที่ 1-3 มีคณะวิทยาศาสตร์เป็นผู้ดำเนินการ และฝ่ายการศึกษาเป็นผู้ประสานงาน ส่วนทางโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมารับผิดชอบจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ในระดับคลินิก ชั้นปีที่ 4-6
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ให้โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช และโรงพยาบาลราชบุรี รับผิดชอบจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ในระดับคลินิก ชั้นปีที่ 4-6 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบอนุมัติให้ขยายโครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบทเพิ่มอีก 2 ปี จากปีพ.ศ. 2538-2547 เป็น พ.ศ. 2538-2549
ภายหลัง กระทรวงสาธารณสุขได้จัดตั้ง สำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เพื่อรับผิดชอบโครงการแทนสถาบันพระบรมราชชนก และได้เปลี่ยนชื่อโครงการเป็น โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล แต่ทางกลุ่มนักศึกษาแพทย์ฯ ได้ขออนุโลมใช้ชื่อเรียกกลุ่มนักศึกษาฯ ขณะที่ยังศึกษาในมหาวิทยาลัยมหิดลว่า แพทยศาสตร์พระบรมราชชนก (PI) ตามโครงการรุ่นก่อตั้งสมัยที่โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ยังสังกัดสถาบันพระบรมราชชนกอยู่ ซึ่งมีรหัสประจำตัวนักศึกษาคือ XX22XXX PIMD/B และใช้ในการเข้าร่วมเป็นสมาชิกเข็มลำดับที่ 13 ของสหพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์แห่งประเทศไทย (สพท.) จากทั้งหมด 22 สถาบันแพทย์
วันที่ 15 มิถุนายน 2547 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ดำเนินโครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ระหว่างปี พ.ศ. 2547-2556 เป็นเวลา 8 ปี โดยมีเป้าหมายรับนักศึกษาแพทย์ตลอดโครงการ 3,807 คนและอนุมัติงบประมาณดำเนินการประเภทอุดหนุนทั่วไป 300,000 บาทต่อคนต่อปีรวมทั้งสิ้น 6,853 ล้านบาท
เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2552 ที่มหาวิทยาลัยมหิดล จ.นครปฐม นพ.ปราชญ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข พร้อมด้วย ศ.คลินิก นพ.ปิยะสกล สกลสัตยาทร อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล เป็นประธานพิธีลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือในการเพิ่มโรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี และโรงพยาบาลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลทั่วไปของกระทรวงสาธารณสุข ให้เป็นสถาบันสมทบจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิก ปีที่ 4-6 ในโครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ของกระทรวงสาธารณสุข
ภาพลักษณ์ของบัณฑิตแพทย์ในโครงการ.
“ เป็นแพทย์ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์มาตรฐานผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมที่กำหนดล่าสุดโดยแพทยสภา และเน้นหนักให้เป็นผู้ที่มีความรู้ ความเข้าใจ มีประสบการณ์และมีเจตคติที่ดีต่อการปฏิบัติงานในชนบท พร้อมที่จะให้บริการสาธารณสุขเชิงรุกแก่ประชาชนทั้งชุมชน”
โรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) ซึ่งเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล มีทั้งสิ้น 4 โรงพยาบาล โดยได้มีการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ในโรงพยาบาลต่างๆ ที่ร่วมผลิตแพทย์ เพื่อเป็นหน่วยงานในการจัดการเรียนการสอน ดังนี้
เรียนวิชาพื้นฐานที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
เรียนที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกที่สังกัดจนจบหลักสูตร
ปริญญา และการชดใช้ทุนเมื่อสำเร็จการศึกษา.
เมื่อสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแล้ว จะได้รับปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิต (พ.บ.) จากมหาวิทยาลัยมหิดล นักศึกษาแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบทซึ่งเป็นคู่สัญญากับกระทรวงสาธารณสุข จะต้องกลับไปปฏิบัติงานชดใช้ทุนในจังหวัดที่เป็นภูมิลำเนา หรือที่กระทรวงสาธารณสุขกำหนด
จะต้องปฏิบัติงานชดใช้ทุนในจังหวัดที่เป็นภูมิลำเนา เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 3 ปี กรณีที่ผิดสัญญา ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขต้องชดใช้เงินจำนวน 400,000 บาท (สี่แสนบาทถ้วน) แทนการปฏิบัติงาน
จะต้องปฏิบัติงานชดใช้ทุนในอำเภอ หรือในจังหวัดที่เป็นภูมิลำเนา หรือในจังหวัดที่ขาดแคลนแพทย์ตามที่กระทรวงสาธารณสุขกำหนดเป็นเวลา 12 ปี กรณีที่ผิดสัญญา ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขต้องชดใช้เงินจำนวน 2,000,000 บาท (สองล้านบาทถ้วน) แทนการปฏิบัติงาน
ผู้รับทุนจะได้รับอนุญาตให้ลาฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านในระหว่างปฏิบัติงานชดใช้ทุน หลังฝึกอบรมแล้วให้ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชนที่เป็นต้นสังกัด และระยะเวลาในการฝึกอบรมไม่นับรวมเป็นระยะเวลาในการชดใช้ทุน ตามเงื่อนไขเวลาและสาขาวิชาดังนี้
โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท เปิดรับสมัครนักศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตในระบบโควตาพื้นที่ ซึ่งคุณสมบัติผู้มีสิทธิ์จะต้องมีภูมิลำเนาและกำลังศึกษาในจังหวัดที่ตั้งของโรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์ เปิดรับสมัครช่วงเดือน สิงหาคม – กันยายน ของทุกปี ในเวลาราชการ ที่สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดที่ตนมีสิทธิ์สมัคร
การคัดเลือกนักศึกษาใช้วิธีสอบวัดความรู้พื้นฐานที่จำเป็นสำหรับการเข้าศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ ซึ่งเป็นข้อสอบทางวิชาการของมหาวิทยาลัยมหิดลและศูนย์แพทยฯ จัดสอบโดยตรงช่วงเดือน พฤศจิกายน / ธันวาคม โดยในปีการศึกษา 2558 เปิดรับนักศึกษาเป็นรุ่นที่ 19 จำนวนรับทั้งสิ้น 144 คน
เขตจังหวัดที่มีสิทธิ์สมัคร ได้แก่ จ.นครราชสีมา จ.บุรีรัมย์ จ.สุรินทร์ และ จ.ชัยภูมิ
เขตจังหวัดที่มีสิทธิ์สมัคร ได้แก่ จ.นครสวรรค์ จ.อุทัยธานี และ จ.กำแพงเพชร
เขตจังหวัดที่มีสิทธิ์สมัคร ได้แก่ จ.นครศรีธรรมราช จ.กระบี่ จ.พังงา จ.ตรัง และ จ.ภูเก็ต
เขตจังหวัดที่มีสิทธิ์สมัคร ได้แก่ จ.กาญจนบุรี จ.ราชบุรี จ.สุพรรณบุรี จ.เพชรบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์ และ จ.นครปฐม
โดมินิก โมนาแฮน
โดมินิก โมนาแฮน  เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากบทเมอร์รี ในภาพยนตร์ของปีเตอร์ แจ็กสันที่ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน เรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" และจากบทชาร์ลี เพซ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "อสุรกายดงดิบ"
โดมินิก โมนาก์ฮาน
สารล้างมือ
สารล้างมือ  หรือ สารระงับเชื้อในมือ  คือ สิ่งใช้ทำความสะอาดมือในฐานะเป็นเครื่องเสริมหรือเป็นทางเลือกเพิ่มเติมจากน้ำและสบู่ โดยอาจอยู่ในรูปเจล, โฟม หรือของเหลวอื่น เป็นต้น ส่วนประสมหลักที่ออกฤทธิ์ คือ ไอโซโพรพรานอล (isopropanol), เอทานอล (ethanol), เอ็น-โพรพานอล (n-propanol) หรือ โพวิโดน-ไอโอดีน (povidone-iodine) และส่วนประสมที่ไม่ออกฤทธิ์มักเป็นสารเพิ่มความเข้มข้น เช่น ในรูปเจลมักใส่กรดพอลิอะครีลิก (polyacrylic acid), ในรูปของเหลวมักใส่สารจำพวกฮิวเม็กแทนต์ (humectant) อาทิ กลีเซอรีน (glycerin) นอกจากนี้ อาจใส่ โพรพิลีนไกลคอล (propylene glycol) และน้ำมันหอมระเหย (essential oil) สะกัดจากพืชด้วย โดยสารล้างมือที่ทำจากแอลกอฮอล์เป็นหลักนั้นมีประสิทธิภาพกำจัดเชื้อโรคดียิ่งกว่าสบู่ธรรมดา และไม่ทำให้มือแห้งสากมากเท่าสบู่
ดาบเหล็กน้ำพี้
เอลิซาเบธ มิตเชลล์
เอลิซาเบธ มิตเชลล์  เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบท ดร. จูเลียต เบิร์ก ในซีรีส์โด่งดังทางช่องเอบีซี เรื่อง" อสุรกายดงดิบ"
ปีศาจแห่งโรงอุปรากร
ปีศาจแห่งโรงอุปรากร  เป็นวรรณกรรมฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก ซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสนามว่า กัสตง เลอรู เป็นนวนิยายแนวโกธิกแบบลึกลับสยองขวัญซึ่งอิงจากเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในโรงอุปรากรการ์นิเย่ของฝรั่งเศส และมีเนื้อหาที่กล่าวถึงความรักสามเส้าระหว่างชายอัปลักษณ์ชื่ออีริค (แฟนธ่อม) คริสติน ดาเอ้ ผู้เป็นนักร้องอุปรากรสาวซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขา และราอูล ซึ่งเรื่องนี้จบลงด้วยโศกนาฏกรรมที่เศร้าสลด
จากเนื้อหาที่คลาสสิกของ "ปีศาจแห่งโรงอุปรากร" นี้เอง ที่ทำให้มีการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์, ละครเวที และละครเพลงอยู่บ่อยครั้งตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา และยังมีบทประพันธ์ลูกอีกหลายเรื่อง อาทิเช่น The Phantom (โดย Susan Kay), แฟนทอมออฟเดอะแมนแฮตตัน เป็นต้น
นิยายเรื่อง "ปีศาจแห่งโรงอุปรากร" นับเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ด้วย เนื่องจากกัสตง เลอรูได้เขียนขึ้นโดยได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงโดยนับจากช่วงเวลาที่เขาเขียนนิยายย้อนกลับไปประมาณสามสิบปี ซึ่งเหตุการณ์ที่สร้างความสนใจแก่เลอรู คือ "การตกลงมาอย่างไม่ทราบสาเหตุของโคมระย้า" ระหว่างอุปรากรเรื่อง "เฟาสต์" ซึ่งทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายคนและเสียชีวิตหนึ่งคน, การจมน้ำเสียชีวิตของคนกลุ่มเล็กๆ ในคลองใต้โรงละครอย่างลึกลับ, การเสียชีวิตอย่างเป็นปริศนาของเคาต์ฟิลลิปป์ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์โรงละคร และมีการพบศพของเขาที่ปากท่อระบายน้ำ, เรื่องเล่าเกี่ยวกับ "ผี" ในโรงละคร และการที่โรงละครจะต้องสูญเงินอย่างเป็นปริศนามากถึง 20,000 ฟรังส์ต่อเดือนในช่วงนั้น
แม้ในนิยาย "ผีแห่งโรงละคร" จะเป็นเรื่องที่พูดกันมากในช่วงเวลานั้นจริง ๆ แต่แท้จริงแล้ว เรื่องของผีไม่ใช่เรื่องแพร่หลาย หากเป็นเรื่องที่รู้กันลับ ๆ เฉพาะในหมู่คนที่ทำงานในโรงอุปรากรเท่านั้น หรืออีกนัยหนึ่งคือ เรื่องของผีตนนี้โด่งดังขึ้นจากนวนิยายของเลอรูนั้นเอง
กัสตง เลอรูได้แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาเชื่อเรื่องที่เขาเขียน และยังอ้างว่าระหว่างการซ่อมแซมโรงอุปรากรการ์นิเย่ เขาได้พบศพของมนุษย์ ซึ่งเขาแน่ใจว่านั่นคือ อีริค-ผีแห่งโรงละคร โดยอ้างว่าโครงกระดูกนั่นมี "แหวนทองคำเกลี้ยง" สวมที่นิ้ว ซึ่งตรงกับคำบอกเล่าของคนเปอร์เซียที่ว่า "เขาได้รับแหวนทองคำจากคริสติน ดาเอ้ในวันที่เธอทิ้งเขาไป" แต่เลอรู ไม่ได้บอกว่าร่างที่เชื่อว่าเป็นอีริคนั้นถูกย้ายไปไว้ที่ไหน
คริสตินได้สูญเสียพ่อและแม่จนต้องมาอยู่ที่โรงอุปรากรการ์นิเย่ มีโอกาสได้รับการสอนร้องเพลงจากครูที่ลึกลับที่เห็นพรสวรรค์ของเธอ ซึ่งเธอเรียกเขาว่า "เทวดาแห่งบทเพลง" เพราะความลึกลับและน้ำเสียงที่ไพเราะยิ่งกว่าเสียงของมนุษย์คนใดในโลกที่เธอเคยได้ยินได้ฟัง จากการเคี่ยวเข็ญอย่างจริงจัง ในที่สุดเธอก็เก่งพอที่จะขึ้นร้องเพลงแทนคาลอตต้าที่ป่วยได้ ซึ่งเหตุการณ์นั้นประจวบกันที่เคาต์ฟิลลิปป์ได้เข้ามาเป็นผู้อุปถัมป์โรงละคร ทำให้ราอูลซึ่งเป็นน้องชายของท่านเคาต์ และเป็นเพื่อนวัยเด็กของเธอเกิดจำเธอได้และเข้ามาเชื่อมความสัมพันธ์กับเธอ เหตุการณ์นี้ทำให้อีริคอิจฉาและกลัวว่าจะถูกทิ้งจึงมาแนะนำตัวกับเธอในคืนๆ หนึ่ง และพาเธอไปยังถ้ำใต้ดินของโรงอุปรากรซึ่งเขาใช้เป็นที่ซ่อนตัว คืนนั้นอีริคได้สารภาพรักกับคริสติน ระหว่างที่ร้องเพลงประสานเสียงกันนั้นเอง คริสตินอดทนต่อความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้และถอดหน้ากากเขาออก ทำให้เธอได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเทวดาของเธอไม่ใช่เทพจากสวรรค์อย่างที่วาดฝันไว้ แต่เป็นชายอัปลักษณ์ที่น่าสังเวชซึ่งถูกสังคมทารุณจนกลายเป็นคนเสียสติ คริสตินหวาดกลัวและขอร้องให้เขาปล่อยเธอไป ซึ่งเขาก็ยอมตาม โดยมีข้อแม้ว่าเธอต้องไม่แพร่งพรายเรื่องของเขา และติดต่อกับเขาตามปกติ
ราอูลแอบได้ยินคริสตินกับอีริคคุยกันในห้องแต่งตัว ด้วยความหึงหวงราอูลจึงพยายามสืบหาว่าคริสตินแอบพบกับใครเป็นการลับๆ กันแน่ จนกระทั่งในงานราตรีหน้ากาก เมื่อคริสตินพาราอูลออกจากงานเลี้ยงเพราะอีริคได้ปรากฏตัวในคราบ "มัจจุราชแดง" (the red Death) เขาจึงคาดคั้นเอากับเธอ และรู้ความจริงว่าภายใต้ชุดมัจจุราชแดงนั้นคือคนบ้า-อัปลักษณ์ (ไม่ใช่หนุ่มน้อยรูปงามอย่างที่กลัว) ที่มีความเป็นอัจฉริยะในตัว ทำให้เขาสบายใจและบอกเธอว่าจะปกป้องเธอ ทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจจะรักกัน และทำให้อีริคที่แอบฟังอยู่เสียใจมาก การพยายามค้นหาความจริงทำให้ราอูลได้รู้เรื่องราวของอิริคจากชายลึกลับชาวเปอร์เซีย ส่วนอีริคนั้น เมื่อทนต่อความเสียใจและอุปสรรคที่บีบเข้ามาทุกทางไม่ได้ อีริคก็ลักพาคริสตินไปขังไว้ที่ถ้ำใต้ดินของโรงอุปรากรและขอร้องไปจนถึงบังคับให้เธอเลือกเขา เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้มีคนตายจากการกระทำของอีริคมากมาย รวมทั้งเคานต์ฟิลลิปป์ ทำให้ราอูลตัดสินใจตามหาเขาเพื่อช่วยคริสตินและล้างแค้น
อีริคได้ไปพบชายชาวเปอร์เซียที่บ้าน และบอกเล่าเรื่องราวเกิดขึ้น ทำให้ชายชาวเปอร์เซียเข้าใจในความรักที่อีริคมีต่อคริสติน ในการพบกันครั้งสุดท้ายคริสตินได้ยอมเสียสละเพื่อช่วยชีวิตราอูล โดยก้มลงจูบอีริคอย่างไม่รังเกียจ ทำให้อีริคที่พิการทั้งร่างกายและจิตใจได้รับความสุขอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในชีวิต อีริคตัดสินใจปลดปล่อยคริสติน และราอูลเป็นอิสระ จากนั้นก็ล้มป่วยด้วยความตรอมใจ และเสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในอีก 3 สัปดาห์ถัดมา
เปเดรัสติส
เปเดรัสติส  คือการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายนอกครอบครัว เป็นจารีตที่พบในวัฒนธรรมกรีกโบราณและโรมโบราณ คำว่าเปเดรัสติสในภาษากรีกแปลว่า "ผู้รักเด็กชาย" เป็นคำประสมที่มาจาก "เปด" (παῖς) ที่แปลว่าเด็กชาย และ "เอรัสติส" (ἐραστής) แปลว่าผู้รัก
ในประวัติศาสตร์ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายมีหลายรูปแบบในหลายประเพณีและการปฏิบัติในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป สถานะของการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ บางคราวก็ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีและในบางคราวก็ถือว่าเป็นอาชญากรรม ในประวัติศาสตร์ยุโรป วัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นอย่างเปิดเผยคือ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายของชาวเอเธนส์ และเป็นที่โดดเด่นใน 6 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช โดยมีแนวคิดว่าเพศชายนั้นดูสวยงามมาก การมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศไม่ถือเป็นเรื่องน่ารังเกียจ หากไม่ทำให้มีปัญหาต่อการสมรสและการกำเนิดบุตรหลาน และยังเชื่อว่าความเป็นชาย (manliness) สามารถส่งสัญลักษณ์สู่เด็กชายผ่านมาทางอวัยวะเพศชาย และน้ำกามของผู้ใหญ่เพศชาย เป็นในลักษณะความสัมพันธ์แบบครูกับลูกศิษย์ เป็นรูปแบบหนึ่งของ การเป็นคู่รัก และพระเจ้าหรือพี่เลี้ยง สามารถส่งผ่านความเป็นชายเต็มตัวแก่ผู้ที่เคารพบูชา หรือนักเรียน ด้วยการร่วมเพศทางทวารหนัก ชีวิตของเด็กหนุ่มอยู่ในสถานะผู้รองรับ และเมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เขาจะเลิกบทบาทเช่นนั้น เพื่อแต่งงานมีลูกหลาน แต่ก็สามารถมีคู่รักกับเด็กหนุ่มอื่นอีกได้ ส่วนชาวโรมันไม่ยอมรับ ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศระหว่าง ผู้ใหญ่กับเด็กแบบกรีก ในเรื่องบทบาทการเป็นครูผู้สอน แต่จะเป็นในลักษณะพ่อมากกว่าการเป็นคู่รัก
ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศปรากฏออกมาอย่างเปิดเผยในศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จนราวศตวรรษที่ 13-14 เกิดการคิดต่อต้านรักร่วมเพศ ทั้งยังมีคำสอนของทอมัส อไควนัส ทำให้ความเปิดกว้างลดลง ชาวรักร่วมเพศถูกรังเกียจทางสังคมและศีลธรรม ถูกสะกัดจากทางวัฒนธรรมอีกราว 600 ปี จนในศตวรรษที่ 17 การควบคุมเรื่องเพศทางศาสนาลดลง ความเบี่ยงเบนทางเพศทุกชนิด กลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในอังกฤษและ ฝรั่งเศส กฎหมายเกี่ยวกับการห้ามการมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศได้สิ้นสุดลง
ในวัฒนธรรมอื่น เด็กชายชาวแซมเบียในช่วง 7-8 ปี จะถูกนำนำไปจากแม่ เพื่อขึ้นครู (Initiation) ชาวแซมเบียเชื่อว่าเด็กหนุ่มจะต้องบริโภคน้ำกาม โดยการมีออรัลเซ็กซ์กับเด็กชายที่โตกว่า ให้เกิดความแข็งแกร่งต่อเด็กชาย จนเมื่ออายุราว 15 ปี จะเปลี่ยนบทบาทใหม่ ต้องเตรียมน้ำกามให้กับเด็กรุ่นใหม่ ชาวเอียตมูล (Iatmul) ในนิวกีนี จะร่วมเพศกับชายจากเผ่าอื่นในช่วงเวลางาน ส่วนชาวซีแวนในแอฟริกา ผู้ชายและเด็กชายจะต้องมีการร่วมเพศทางทวารหนัก หรือเด็กหนุ่มชาวเมลาเนเซียนตะวันออก (East Bay Melanesian) จะได้รับประสบการณ์ตื่นตัวทางเพศจากชายอายุมากกว่า ซึ่งเลือกโดยบิดาของเด็กหนุ่ม
Pederasty
พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ
ซีพี
เคาน์ตีบูร์กอญ