pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในที่สุดเอลิซาเบธก็ยอมตกลงที่จะอภิเษกกับเจ้าชายเบอร์ตี แม้ว่าจะยังหวาดหวั่นกับชีวิตในพระราชวงศ์ก็ตาม ได้มีการประกาศการหมั้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1923 เสรีภาพของเจ้าชายอัลเบิร์ตในการเลือกเอลิซาเบธ ซึ่งเป็นสามัญชนเป็นพระชายาถือว่าเป็นสัญญาณไปสู่ความทันสมัยในทางการเมือง เนื่องจากในสมัยก่อนบรรดาเจ้าชายต้องอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงจากราชวงศ์อื่น ทั้งสองได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1923 ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ กรุงลอนดอน เอลิซาเบธได้วางช่อดอกไม้ลงบนหลุมฝังศพของทหารนิรนามระหว่างทางไปยังวิหาร ซึ่งนับว่าเป็นธรรมเนียมที่เจ้าสาวในราชวงศ์ปฏิบัติสืบต่อ ๆ กันมา แม้ว่าในเวลาต่อมาเจ้าสาวเลือกที่จะมาวางช่อดอกไม้หลังจากเข้าพิธีอภิเษกแล้วมากกว่าระหว่างทางที่จะไปเข้าพิธี นับแต่นั้นเอลิซาเบธจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งยอร์ก (HRH The Duchess of York) ทั้งสองพระองค์เสด็จไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ตำหนักโพลส์เดนลาเซย์ ซึงเป็นคฤหาสน์ตั้งอยู่ในมณฑลเซอร์เรย์และต่อจากนั้นก็ได้เสด็จไปยังสก็อตแลนด์
ในปี ค.ศ. 1926 ทั้งสองพระองค์ก็มีพระธิดาพระองค์แรกคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ที่ต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ส่วนพระธิดาอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรต โรส ที่ประสูติอีกสี่ปีต่อมา ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กเสด็จเยือนประเทศออสเตรเลียเพื่อเปิดอาคารรัฐสภาในกรุงแคนเบอร์ราในปี ค.ศ. 1927
สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1952).
การเสวยราชย์และสละราชย์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และการเสวยราชย์ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6.
ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1936 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคตและการสืบราชสมบัติก็ตกทอดไปสู่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาในเจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งได้เถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ทั้งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรีได้เตรียมรับมือกับความขัดแย้งต่อพระราชโอรสองค์โต อันที่จริงแล้วสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงแสดงความประสงค์ไว้ว่า "ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเป็นเจ้าว่าขอให้ลูกชายคนโตของข้าพเจ้าจะไม่ได้อภิเษกและจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเบอร์ตีและลิลีเบ็ต และราชบัลลังก์ได้"
ราวกับว่าความประสงค์ของพระบิดาและพระมารดาเป็นจริง เอ็ดเวิร์ดทำให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญขึ้นโดยการยืนยันจะอภิเษกสมรสกับนางวอลลิส ซิมป์สัน แม่ม่ายชาวอเมริกัน แม้ว่าในทางกฎหมายเอ็ดเวิร์ดจะทรงสามารถอภิเษกสมรสกับนางซิมป์สันได้และคงดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์ แต่คณะรัฐมนตรีของพระองค์เสนอแนะว่าประชาชนจะไม่มีทางยอมรับนางซิมป์สันในฐานะพระราชินีได้และยังขัดค้านการอภิเษกสมรสนี้ด้วย อันที่จริงถ้าสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเพิกเฉยต่อคำแนะนำเหล่านั้น พวกเขาก็จะตัองลาออก และจะทำให้เป็นการทำลายสถานภาพของพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญอย่างยากที่จะเยียวยาได้ จึงทำให้ทรงยอมรับคำแนะนำจากคณะรัฐมนตรีโดยดี พระองค์จึงได้ทรงเลือกที่จะสละราชสมบัติให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งมิได้ทรงมีความปรารถนาจะเป็นกษัตริย์และทรงได้รับการอบรมมาเพียงน้อยนิด (แม้ว่าทั้งพระชนกและพระชนนีจะคาดหวังกับพระองค์ไว้ล่วงหน้าแล้ว) เจ้าชายอัลเบิร์ตทรงเลือกพระปรมาภิไธยว่า จอร์จที่ 6 พระองค์และเอลิซาเบธ พระชายา ทรงเข้าพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์และดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร สมเด็จพระจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งอินเดียเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเป็นวันที่กำหนดไว้สำหรับพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงสนับสนุนการตัดสินใจของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ที่จะไม่พระราชทานพระอิสริยยศชั้นรอยัลไฮเนส (Royal Highness) ให้กับพระชายาและเชื้อสายคนใดในอดีตพระมหากษัตริย์ เมื่อเอ็ดเวิร์ดและวอลลิส ซิมป์สันอภิเษกกัน จึงทำให้นางซิมป์สันเป็นดัชเชสแห่งวินด์เซอร์
การเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1939.
ในปี ค.ศ. 1939 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และพระราชสวามีทรงเป็นกษัตริย์และพระราชินีในราชบัลลังก์พระองค์ที่เสด็จเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐ การเสด็จเยือนสถานที่ต่าง ๆ ทำให้สองพระองค์ต้องเสด็จไปทั่วประเทศแคนาดาจากอีกฝั่งทะเลหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งทั้งขาไปและกลับ พร้อมทั้งเสด็จอ้อมไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงสั้น โดยทรงพบกับครอบครัวรูสเวลท์ที่ทำเนียบขาวและบ้านพักในบริเวณหุบเขาแม่น้ำฮัดสันด้วย การต้อนรับทั้งสองพระองค์จากชาวแคนาดาและสาธารณชนอเมริกันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้ความรู้สึกว่าทั้งสองพระองค์เป็นตัวแทนที่ไม่มีความสลักสำคัญของสมเด็จเจ้าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ที่หลงเหลืออยู่มลายหายไป สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเคยตรัสกับแม็กเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีของแคนาดาว่า "การมาเยือนนี้ทำให้เราเป็นที่รู้จัก" และพระองค์ได้เสด็จกลับมาเยือนแคนาดาอีกหลายครั้งทั้งแบบราชการและส่วนพระองค์
ในประเทศแคนาดาพระองค์ทรงได้รับการกล่าวถึงตลอดพระชนม์ชีพเกี่ยวกับคำตอบแบบฉับพลันตามที่มีรายงานในคราวเสด็จมาถึงในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คนหนึ่งทูลถามพระองค์ในระหว่างการพบปะพสกนิกรติดต่อกันครั้งหนึ่งของทั้งสองพระองค์ในช่วงแรกสุดว่า "ฝ่าพระบาทรงเป็นชาวสก็อตหรือชาวอังกฤษ" พระราชินีตรัสตอบว่า "เราก็เป็นชาวแคนาดาไงล่ะ!"
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระมหากษัตริย์และพระราชินีทรงกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความอดทนของชาติ ภายหลังจากการประกาศสงครามได้ไม่นาน ได้มีการจัดทำหนังสือ "The Queen's Book of the Red Cross" (หนังสือกาชาดในสมเด็จพระราชินี) ขึ้น นักประพันธ์และศิลปินจำนวนห้าสิบคนได้ช่วยกันเขียนเนื้อหาภายในเล่ม โดยหน้าปกเป็นพระฉายาลักษณ์ที่ถ่ายโดยเซซิล บีตันและนำออกขายเพื่อช่วยเหลือกาชาด สมเด็จพระราชินีทรงปฏิเสธที่จะเสด็จออกจาก กรุงลอนดอนแม้ว่าจะมีการทิ้งระเบิดอย่างต่อเนื่องเมื่อทรงได้รับการถวายคำแนะนำจากเหล่าคณะรัฐมนตรี พระองค์ตรัสว่า "เด็ก ๆ จะไม่ไปไหนทั้งนั้นหากไม่มีเราไปด้วย เราจะไม่ทิ้งพระเจ้าอยู่หัว และพระเจ้าอยู่หัวจะไม่เสด็จหนีไปไหนเด็ดขาด"
พระองค์เสด็จเยี่ยมสถานที่ต่าง ๆ ที่ตกเป็นเป้าทิ้งระเบิดจากกองทัพอากาศนาซีเยอรมันในกรุงลอนดอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขตใน East End ใกล้กับเขต London's docks การเสด็จเยี่ยมในตอนแรกทำให้เกิดการต่อต้าน ผู้คนปาเศษขยะและหัวเราะเยาะใส่พระองค์ ส่วนหนึ่งมาจากการที่ฉลองพระองค์ด้วยอาภรณ์ที่หรูหราราคาแพง ซึ่งทำให้พระองค์ผิดแผกแปลกไปจากคนอื่นซึ่งทุกข์ทรมานจากการขาดแคลนสิ่งจำเป็นในการดำรงชีพอันเกิดจากสงคราม พระองค์ตรัสอธิบายว่าถ้าสาธารณชนมาเห็นพระองค์ก็จะแต่งตัวให้ดีที่สุดเช่นกัน ดังนั้นพระองค์จึงต้องตอบสนองไปในแบบเดียวกัน นอร์แมน ฮาร์ทเนลล์ ช่างพระภูษาประจำราชวงศ์ได้ฉลองพระองค์ให้สมเด็จพระราชินีด้วยสีอ่อนหวานและไม่ใช้สีดำเลย เพื่อแสดงให้เห็นถึง "สายรุ้งแห่งความหวัง" เมื่อพระราชวังบักกิงแฮมโดนระเบิดหลายครั้งระหว่างการทิ้งระเบิดหนักที่สุด พระองค์ตรัสว่า "ข้าพเจ้าดีใจที่พวกเราโดนทิ้งระเบิด มันทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าสามารถมองเห็น East End อยู่ไม่ไกลนัก"
แม้ว่าพระมหากษัตริย์และพระราชินีทรงปฏิบัติพระราชภารกิจระหว่างวันที่พระราชวังบักกิงแฮม ในส่วนของความปลอดภัยและเหตุผลของครอบครัวทั้งสองพระองค์จึงประทับค้างคืนที่ปราสาทวินด์เซอร์ (ประมาณ 20 ไมล์ หรือ 35 กิโลเมตรไปทางตะวันตกจากใจกลางกรุงลอนดอน) พร้อมกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ มกุฎราชกุมารีและเจ้าหญิงมาร์กาเรต สำนักพระราชวังต้องสูญเสียข้าราชบริพารจำนวนมากให้กับกองทัพและห้องในพระราชวังส่วนมากก็ถูกปิดลง
เนื่องจากอิทธิพลของสมเด็จพระราชินีต่อจิตใจชาวอังกฤษ กล่าวกันอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เรียกพระองค์เป็น "ผู้หญิงที่อันตรายที่สุดในยุโรป" อย่างไรก็ดี ก่อนสงครามจะประทุขึ้น พระองค์และพระราชสวามี เช่นเดียวกับเสียงข้างมากในรัฐสภาและสาธารณชนอังกฤษได้สนับสนุนการยอมอ่อนข้อและเนวิลล์ แชมเบอร์เลน ที่เชื่อในประสบการณ์จากสงครามโลกครั้งที่ 1 เห็นว่าจะต้องหลีกเลี่ยงสงครามไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หลังจากการลาออกของแชมเบอร์เลน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ทรงขอให้วินส์ตัน เชอร์ชิลล์ตั้งรัฐบาลขึ้นมา แม้ว่าในตอนแรกพระองค์ยังทรงลังเลที่จะสนับสนุนเชอร์ชิลล์ แต่ทั้งพระองค์และสมเด็จพระราชินีก็ทรงเคารพนับถือและชื่นชอบในความกล้าหาญและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของเขา
สมเด็จพระราชชนนี (ค.ศ. 1952 - ค.ศ. 2002).
บทบาทใหม่ในความเป็นหม้าย.
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เสด็จสวรรคตด้วยพระโรคมะเร็งที่บัปผาสะ หลังจากนั้นไม่นานสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี" พระราชอิสริยยศนี้ได้ถูกนำเอามาใช้เพราะว่าพระราชอิสริยยศตามธรรมดาของพระราชินีหม้ายในกษัตริย์องค์ก่อน "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ" คล้ายคลึงกับพระราชอิสริยยศของพระธิดาองค์โต ซึ่งตอนนี้คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มากเกินไป พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายว่า "สมเด็จพระราชชนนี" หรือ "ควีนมัม"
พระองค์ทรงโทมนัสกับการเสด็จสวรรคตของพระราชสวามีเป็นอย่างมากและได้ทรงปลีกพระองค์ไปประทับยังสก็อตแลนด์ แต่กระนั้นหลังจากการพบปะกับนายวินส์ตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีแล้วก็ทรงเลิกเก็บพระองค์อยู่โดดเดี่ยวและเสด็จกลับมาปฏิบัติพระราชกรณียกิจเช่นเดิม ในที่สุดพระองค์ก็ทรงงานมากมายในฐานะพระราชชนนีอย่างที่เคยทรงกระทำในสมัยเป็นพระราชินี ในช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 พระองค์เสด็จเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกตั้งแต่งานพระราชพิธีศพของพระราชสวามีไปในการวางฐานเสาหินที่เมือง Mount Pleasant ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยซิมบับเวในปัจจุบัน
สมเด็จพระราชชนนียังทรงควบคุมงานบูรณปฏิสังขรณ์ปราสาทเมย์ที่ตั้งอยู่ไกลออกไปตรงชายฝั่งมณฑลเคธเนส สก็อตแลนด์ ซึ่งได้เคยทรงใช้เป็นที่ "หลบให้พ้นจากทุกสิ่งทุกอย่าง" เป็นเวลาสามสัปดาห์ในเดือนสิงหาคมและสิบวันในเดือนตุลาคม พระองค์ทรงเริ่มสนพระทัยในการแข่งม้าที่ยังอยู่ต่อเนื่องตลอดพระชนม์ชีพ โดยทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ผู้ชนะจากการแข่งขันจำนวนห้าร้อยรายการ สีฟ้าอ่อนที่โดดเด่นของพระองค์ได้นำมาผูกไว้กับม้ามากมาย อย่างเช่น Special Cargo ซึ่งเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน Whitbread Gold Cup และ The Argonaut ในปี ค.ศ. 1984 แม้ (ตรงข้ามกับข่าวลือ) พระองค์ไม่ทรงเคยวางพนัน แต่ก็ทรงได้บทวิจารณ์การณ์การแข่งขันโดยตรงยังตำหนักคลาเรนซ์ พระราชฐานในกรุงลอนดอนของพระองค์ ดังนั้นจึงทรงติดตามการแข่งขันได้
ก่อนการอภิเษกสมรสของไดอานา สเปนเซอร์กับเจ้าชายชาลส์และหลังจากการสิ้นพระชนม์ของไดอานา สมเด็จพระราชชนนีซึ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องของเสน่ห์ส่วนพระองค์และต่อสาธารณชนทรงเป็นสมาชิกที่น่านิยมชมชอบมากที่สุดในพระราชวงศ์อังกฤษ ฉลองพระองค์อันเป็นสัญลักษณ์ที่มีพระมาลาเปิดหน้าประดับด้วยตาข่ายและชุดกระโปรงที่มีดิ้นประดับลายผ้ากลายมาเป็นรูปแบบส่วนพระองค์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ สมเด็จพระราชชนนีทรงมีความรักอันเข้าถึงได้ต่อศิลปะและทรงซื้อผลงานของโคลด โมเน็ต์ ออกัสตัส จอห์น และปีเตอร์ คาร์ล ฟาแบร์เช มากกว่าศิลปินคนอื่น ๆ ภาพเขียนต่าง ๆ ที่ทรงซื้อมาได้โอนย้ายไปสู่สำนักการสะสมงานศิลป์หลวง (Royal Collection) ภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระองค์
หนึ่งร้อยพรรษา.
ในช่วงปลายพระชนม์ชีพ สมเด็จพระราชชนนีทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องของพระชนมายุที่ยืนยาว งานเฉลิมพระชนมพรรษาครบรอบ 100 พรรษาจัดขึ้นในหลายรูปแบบ เช่น ขบวนพาเหรดที่เฉลิมฉลองเหตุการณ์สำคัญในพระชนม์ชีพของพระองค์ การร่วมแสดงของนอร์แมน วิสด็อมและจอห์น มิลส์ พระองค์ทรงร่วมเสวยพระกระยาหารกลางวันที่ศาลาว่าการกิลด์ฮอล กรุงลอนดอน กับ จอร์จ คาเรย์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ซึ่งพยายามจะดื่มไวน์ในแก้วของพระองค์โดยบังเอิญ แต่การรีบห้ามของพระองค์โดยตรัสว่า "นั่นของเรานะ" ได้สร้างความขบขันไปทั่ว
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 สมเด็จพระราชชนนีทรงหกล้ม ทำให้กระดูกเชิงกรานของพระองค์ร้าว แต่ยังทรงยืนกรานที่ยืนเคารพเพลงชาติในงานพระราชพิธีรำลึกถึงพระราชสวามีเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ในปีต่อมา เพียงสามวันต่อมา เจ้าหญิงมาร์กาเรต พระราชธิดาพระองค์ที่สองก็สิ้นพระชนม์ลง นอกจากนี้พระองค์ทรงหกล้มและ เกิดบาดแผลบนพระกรในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ณ พระราชวังซันดริงแฮม แพทย์และรถพยาบาลพร้อมด้วยหน่วยช่วยชีวิต (หน่วยหลังมาเพื่อการป้องกันไว้ล่วงหน้า) ถูกเรียกมายังพระราชวังแซนดริงแฮม ซึ่งแพทย์ได้รักษาบาดแผลที่พระกรให้กับพระองค์ แม้ว่าจะทรงหกล้ม สมเด็จพระราชชนนีมีพระประสงค์จะเสด็จไปในงานพระศพของเจ้าหญิงมาร์กาเรตที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ในสองวันต่อมา ซึ่งเป็นวันศุกร์ในสัปดาห์นั้น สมเด็จพระราชินีนาถและพระบรมวงศ์ต่างก็ทรงเป็นห่วงกับการเสด็จมาของสมเด็จพระราชชนนีซึ่งต้องเสด็จตรงจากนอร์โฟล์คยังวินด์เซอร์ แม้กระนั้นพระองค์ก็เสด็จมาแต่ทรงยืนกรานว่าจะต้องไม่ทรงเผชิญหน้ากับสื่อมวลชนเลย ดังนั้นจึงไม่มีภาพของพระองค์ประทับบนเก้าอี้รถเข็นให้เห็นเลย ซึ่งทำให้ได้เพียงแค่เป็นภาพที่พระองค์ประทับบนรถพระที่นั่งเท่านั้น
ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2002 เวลา 15.30 นาฬิกา สมเด็จพระราชชนนีเสด็จสวรรคตอย่างสงบขณะบรรทมหลับที่ตำหนักรอยัลล็อดจ์ เมืองวินด์เซอร์ โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระราชธิดายังคงทรงพระชนม์ชีพประทับอยู่เคียงข้าง พระองค์ประชวรด้วยโรคหวัดมาตลอดสี่เดือน มีพระชนมพรรษาได้ 101 พรรษาและยังทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่มีพระชนม์ชีพยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระองค์ทรงปลูกดอกชาในทุกอุทยานของพระองค์ และด้วยพระบรมศพของพระองค์ถูกนำมาจากตำหนักรอยัลล็อดจ์ เมืองวินด์เซอร์เพื่อตั้งไว้ให้พสกนิกรมาสักการะที่ห้องโถงใหญ่เวสต์มินสเตอร์ ดอกชาจากอุทยานของพระองค์จึงถูกนำมาวางบนโลงพระบรมศพคลุมด้วยธงพระอิสริยายศประจำพระองค์ พสกนิกรจำนวนมากกว่าสองแสนคนเรียงแถวมาถวายสักการะพระบรมศพเพราะว่าโลงพระบรมศพตั้งอยู่ในห้องโถงใหญ่เวสต์มินสเตอร์ ในอาคารรัฐสภาเป็นเวลาสามวัน ในช่วงเวลานั้นโลงพระบรมศพจะมีทหารม้าของสำนักพระราชวังและจากเหล่าทัพอื่นคุ้มกันอยู่ พระราชนัดดาทั้ง 4 พระองค์ และ 1 ท่านคือ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ และ เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน ได้ประทับยืนคุ้มกันอยู่สี่มุมของโลงพระบรมศพที่จุดหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีเจมส์ บลันท์ พนักงานหน่วยกู้ชีวิตหนุ่ม ซึ่งต่อมากลายเป็นนักร้องชื่อดัง ร่วมยืนแบกโลงพระศพในช่วงเวลาหนึ่งด้วยเหมือนกัน
9 เมษายน ซึ่งเป็นวันพิธีพระบรมศพ พสกนิกรมากกว่าหนึ่งล้านคนอยู่เต็มลานนอกเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์และยาวตลอด 23 ไมล์จากใจกลางกรุงลอนดอนจนถึงที่พำนักสุดท้ายของพระองค์เคียงข้างพระราชสวามีและพระราชธิดาองค์เล็กในโบสถ์เซ็นต์จอร์จ ที่ปราสาทวินด์เซอร์ และจากความต้องการของพระองค์ หลังจากพิธีพระบรมศพให้นำพวงหรีดที่ได้วางอยู่บนโลงพระศพไปวางไว้บนหลุมฝังศพของทหารนิรนามในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ซึ่งสะท้อนให้รำลึกถึงวันอภิเษกสมรสของพระองค์
เจ้าฟ้าหญิงมากาเร็ต
สเป็กทรั่มที่ต้องการของวิทยุสมัครเล่นและวิทยุสมัครเล่นผ่านดาวเทียม
เจ้าฟ้าหญิงแอนน์
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ (พ.ศ. 2456-พ.ศ. 2541) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในสมัยของจอมพลถนอม กิตติขจร
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ เกิดในประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นโอรสคนแรกในจำนวน 4 คนของพลตรี หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ และ หม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา สมรสกับศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิง นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา มีบุตร-ธิดา จำนวน 4 คน คือ
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ ได้เข้าเรียนศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบชั้นประถม 3 จนในปี พ.ศ. 2467 ท่านได้ตามครอบครัวไปเริ่มใช้ชีวิตในประเทศฝรั่งเศส โดยเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนบุฟฟง เป็นเวลา 3 ปี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยหม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ พระบิดาได้ฝากหม่อมราชวงศ์จักรทอง ไว้ในความดูแลของนายเบรองเจ พระสหายสนิท จนในปี พ.ศ. 2470 หม่อมราชวงศ์จักรทอง ย้าตามนายเบรองเจที่ถูกย้ายไปทำงานที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา และทำการศึกษาต่อที่นั่นจนจบชั้นมัธยมที่ 7 และได้กลับมาศึกษาต่อที่ประเทศไทย ที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์เป็นเวลาครึ่งปี จนศึกษาจบชั้นมัธยมที่ 8 และสอบเข้าศึกษาเตรียมแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเวลา 1 ปี ก็ได้ทุนหลวงจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์แนล สาขากีฏวิทยา ซึ่งท่านได้ใช้วิชาการที่ได้ศึกษามารับราชการในประเทศไทย จนไปถึงระดับสูงสุดของข้าราชการ คือเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2504 จนถึงปี พ.ศ. 2513 ก่อนจะได้รับการทาบทามเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี 2514 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2518
หัวไช้เท้าก้วย
หัวไช้เท้า
คลองสิบสี่
สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์
สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวตลกกีฬาในรูปแบบคนแสดงผสมกับแอนิเมชัน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1996 กำกับโดย โจ พิตกา และแสดงนำโดย ไมเคิล จอร์แดน นักกีฬาบาสเกตบอล ภาพยนตร์นำเสนอเรื่องราวสมมติเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการเลิกเล่นครั้งแรกของจอร์แดนกับเอ็นบีเอ ในปี ค.ศ. 1993 และการกลับมาของเขาในปี ค.ศ. 1995 ซึ่งเขาถูกเกณฑ์โดย "ลูนีย์ตูนส์" เพื่อช่วยเหลือพวกเขาชนะการแข่งขันบาสเก็ตบอลกับกลุ่มเอเลียนที่ตั้งใจจะจับพวกเขาไปเป็นทาส เพื่อเป็นเครื่องเล่นในสวนสนุกของพวกเขา เวย์น ไนต์และเทเรซา แรนเดิล ปรากฏตัวในบทบาทสมทบ ขณะที่ บิลลี เวตส์, ดี แบรดลีย์ เบเกอร์, แคท ซูซีและแดนนี เดวิโต มีชื่อเป็นผู้ให้เสียงตัวละคร
"สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์" เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างโดย วอร์เนอร์บราเธอร์สฟีเจอร์แอนิเมชัน ฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 จัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส ภายใต้แบนเนอร์ แฟมิลีเอนเทอร์เทนเมนต์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยทำเงินมากกว่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก กลายเป็นภาพยนตร์บาสเกตบอลที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สิบในปี ค.ศ. 1996 ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ ซึ่งถูกแบ่งเป็นการรวมจอร์แดนและอาชีพของเขาเข้ากับตัวละคร "ลูนีย์ตูนส์" แม้ว่าความสำเร็จทางเทคนิคของการผสมผสานระหว่างคนแสดงและแอนิเมชันนั้นได้รับการยกย่อง เช่น ฉากบาสเก็ตบอล
ภาพยนตร์แอนิเมชันข้ามฝั่งกับแอนิเมชันชุด "ทีนไททันโก!" ชื่อว่า "ทีนไททันโก! ซีสเปซแจม" ออกอากาศทางช่อง การ์ตูนเน็ตเวิร์ค เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ขณะที่ภาพยนตร์ภาคต่อยืนเดี่ยวชื่อว่า "สเปซแจม สืบทอดตำนานใหม่" แสดงนำโดย เลอบรอน เจมส์ ฉายเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 1973 เด็กชายไมเคิล จอร์แดน ที่ชื่นชอบกีฬาบาสเกตบอล ตั้งแต่ในสมัยวัยเด็ก จอร์แดนใฝ่ฝันอยากเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลและเล่นให้กับทีมนอร์ธแคโรไลน่าและเอ็นบีเอ จากชีวิตในวัยเด็กที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักกีฬาบาสเกตบอล ทำให้จอร์แดนประสบความสำเร็จกับกีฬาชนิดนี้กับการเล่นในลีกเอ็นบีเอ สังกัดทีมชิคาโก บูลส์จนถึงจุดอิ่มตัวของการเป็นนักกีฬาบาสเกตบอล จอร์แดนประกาศเลิกเล่นบาสเกตบอลอาชีพและหันไปเล่นกีฬาเบสบอลเหมือนกับพ่อของเขาแทน
สวนสนุกโมรอนในห้วงอวกาศ ไม่ประสบความสำเร็จกับการเปิดเครื่องเล่นในสวนสนุกให้ชาวเอเลี่ยนทั้งหลายเข้าเที่ยวชม บอสใหญ่ของสวนสนุกต้องการหาเครื่องเล่นชิ้นใหม่ที่สามารถดึงดูดความสนใจจากลูกค้า ที่มีความบ๊องส์และเพี้ยนอย่างถึงขีดสุด และได้พบกับพวกบั๊กส์ บันนี่และลูนีย์ทูนส์ จึงอยากได้มาไว้ในครอบครองสำหรับเป็นของเล่นชิ้นใหม่และเป็นตัวดึงดูดแก่สวนสนุก จึงมอบหมายให้เอเลี่ยนแคระจำนวน 5 ตัวที่ประกอบไปด้วยเอเลี่ยนสีส้มซึ่งเป็นตัวหัวหน้า เอเลี่ยนสีม่วง เอเลี่ยนสีแดง เอเลี่ยนสีเขียวและเอเลี่ยนสีน้ำเงินมายังโลกแห่งลูนีย์ทูนส์ ในการนำกลับไปยังสวนสนุกโมรอน
หลังจากหันหลังให้กับกีฬาเบลบอลและมาเริ่มต้นกับกีฬาเบลบอล แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จมากนัก จอร์แดนทำแต้มได้ไม่ดีนีกจากการแข่งขัน จอร์แดนตีไม่โดนลูกเลยสักครั้ง จนสไตรค์ 3 ครั้งและออกจากการแข่งขัน และได้พบกับสแตน โพโดแล็ค ที่เป็นประชาสัมพันธ์คนใหม่ของสนามกีฬาบารอนที่จะคอยดูแลจอร์แดนทุกอย่างตามที่เขาต้องการ แต่กลับกลายเป็นสร้างความวุ่นวายและปั่นป่วนให้กับจอร์แดนเป็นอย่างมาก
เอเลี่ยนแคระทั้ง 5 พายานอวกาศจากสวนสนุกโมรอนมายังโลกของลูนีย์ทูนส์ตามคำสั่งของบอสใหญ่ที่อยู่ใต้ดิน และเมื่อยานอวกาศลงจอดเอเลี่ยนแคระทั้ง 5 ก็พบกับบั๊กส์ บันนี่และนายพรานที่ไล่กวดกันเป็นกิจวัตร เอเลี่ยนสีส้มแจ้งถึงสาเหตุของการมาแก่บั๊กส์ บันนี่ ที่ต้องการได้ตัวบั๊กส์ บันนี่และเพื่อน ๆ ไปยังสวนสนุกโมรอน
ผลงานด้านเบสบอลของจอร์แดนที่ทำสถิติเฉลี่ยต่ำสุดที่ 214 คะแนน ทำให้เจฟ ลูกชายของเขาถูกเพื่อน ๆ ล้อเลียนถึงฝีมือด้านเบสบอลของจอร์แดน สถานีโทรทัศน์ออกข่าวกีฬาผลงานด้านเบสบอลของเขาและแนะนำให้เลิกเล่นเบสบอลและไปเล่นกีฬากอล์ฟแทน เจฟและลูก ๆ อีก 2 คนดูข่าวกีฬาในโทรทัศน์และให้คำแนะนำด้านทักษะการเล่นเบสบอลแก่จอร์แดนก่อนจะเปลี่ยนมาดูการ์ตูนของลูนีย์ทูนส์แทน แต่ภาพการ์ตูนในโทรทัศน์กลับไม่มีตัวการ์ตูนแสดง กลายเป็นภาพว่างเปล่าแทน
เหล่าตัวการ์ตูนลูนีย์ทูนส์ที่หายไปจากจอโทรทัศน์ กำลังประชุมเกี่ยวกับการกลายเป็นนักโทษของเหล่าเอเลี่ยนแคระ ที่จะพาทั้งหมดไปยังสวนสนุกโมรอน บั๊กส์ บันนี่ขอต่อรองเหล่าเอเลี่ยนแคระด้วยการแข่งขันบาสเกตบอล ถ้าผลการแข่งขันออกมาแพ้ ลูนีย์ทูนส์ทั้งหลายจะต้องกลายเป็นนักโทษและของเล่นชิ้นใหม่ของสวนสนุกโมรอน แต่เหตุการณ์กลับกลายเป็นพวกเอเลี่ยนแคระทั้งหมด แย่งชิงเอาพรสวรรค์ด้านบาสเกตบอลจากนักกีฬาบาสเกตบอลเอ็นบีเอทั้ง 5 คนในการแข่งขันลีกเอ็นบีเอ
หลังจากแย่งชิงเอาพรสวรรค์มาจากนักบาสเกตบอลเอ็นบีเอ เอเลี่ยนแคระทั้ง 5 ก็กลายสภาพจากเอเลี่ยนตัวเล็ก ๆ กลายเป็นมอนสเตอร์ยักษ์ ที่มีพลังและพรสวรรค์เต็มเปี่ยม ทำให้บั๊กส์ บันนี่และลูนีย์ทูนส์ต้องหาผู้ช่วยในการแข่งขันบาสเกตบอลกับเอเลี่ยนแคระ และไมเคิล จอร์แดนก็คือบุคคลที่จะมาช่วยเหลือเหล่าลูนีย์ทูนส์
จอร์แดนและสแตน มาออกรอบตีกอล์ฟพร้อมกับแลร์รี่ หลังจากตีกอล์ฟจนได้โฮลอินวันแรกในชีวิต แต่ภายหลังจากล้วงลูกกอล์ฟจากหลุม จอร์แดนกลับถูกดูดหายลงไปในหลุมแทนและไปโผล่ที่โลกของลูนีย์ทูนส์ จอร์แดนเผชิญหน้ากับเหล่าตัวการ์ตูนและบั๊กส์ บันนี่ และถูกขอร้องให้ช่วยเหลือในการแข่งบาสเกตบอลกับเอลี่ยนแคระ
เพลงประกอบภาพยนตร์ สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์ ประพันธ์โดยเจมส์ นิวตัน ฮาร์วาร์ด รวมทั้งสิ้น 14 เพลง ซึ่งเพลงที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในภาพยนตร์เรื่องนี้มีทั้งหมด 4 เพลง ได้แก่ Fly Like an Eagle, The Winner, Space Jam และ I Believe I Can Fly ซึ่งสำหรับ Space Jam นั้น ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เปิดตัวไตเติลของภาพยนตร์เรื่องนี้ และเพลงอื่น ๆ อีกภายในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์ ดังนี้
รัฐประหาร 19 กันยา
ผู้หญิงในสายน้ำ...นิทานลุ้นระทึก
ผู้หญิงในสายน้ำ...นิทานลุ้นระทึก  ภาพยนตร์ระทึกขวัญแฟนตาซีสัญชาติฮอลลีวู้ด ออกฉายในปี ค.ศ. 2006
คลิฟแลนด์ ฮิพ ผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่โคฟ คลิฟแลนด์ต้องประสบกับปัญหาสารพันของบรรดาผู้พักอาศัย คืนหนึ่ง เขาได้พบกับหญิงสาวลึกลับคนหนึ่งที่สระน้ำของอพาร์ทเมนต์ เธอมีชื่อว่า สตอรี่ สตอรี่ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เธอเป็นนาร์ฟ ซึ่งคล้ายกับตัวนิมฟ์ในนิทานก่อนนอนที่เล่าขานกันมานาน สตอรี่กำลังถูกตามล่าโดยสัตว์ร้ายที่ชื่อ "ทาร์-ทู-ทิค" ที่พยายามกีดกันไม่ให้เธอเดินทางฝ่าอันตราย กลับจากโลกมนุษย์เพื่อไปยังโลกของเธอ พลังพิเศษในการหยั่งรู้ของสตอรี่ ได้เผยชะตาของบรรดาผู้พักอาศัยของคลีฟแลนด์ ซึ่งผูกพันโดยตรงกับชะตาของเธอ และพวกเขาทุกคนจะต้องร่วมกันถอดรหัสที่หลากหลาย ซึ่งจะเป็นกุญแจสู่อิสรภาพของเธอ
"Lady in the Water" เป็นภาพยนตร์ที่แตกต่างไปจากเรื่องอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ของเอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ผู้กำกับฯชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย ไปโดยสิ้นเชิง โดยไม่มีจุดจบที่หักมุมหรือบรรยายกาศสยองขวัญตามที่คุ้นเคย หากแต่เป็นภาพยนตร์ในแนวแฟนตาซีผสมระทึกขวัญ ซึ่งชยามาลานได้รับเค้าโครงเรื่องมาจากมาจากนิทานก่อนนอนที่เล่าให้ลูก ๆ ฟัง และเป็นเรื่องแรกด้วยที่ได้เปลี่ยนมาสร้างภาพยนตร์กับวอร์เนอร์บราเธอร์พิกเจอร์ส จากเดิมซึ่งเป็นดีสนีย์พิกเจอร์ส ซึ่งได้เริ่มการสร้างเบื้องต้นไว้แล้วด้วยซ้ำ และหนึ่งในนักแสดงที่ทางชยามาลานวางตัวให้รับบทคลิฟแลนด์ ฮิพ คือ เควิน คอสต์เนอร์ ด้วย
เมื่อเข้าฉายแล้ว เสียงวิจารณ์ที่ออกมาแทบจะเป็นไปทางเดียวกันเลยว่า เช่น ไม่ดี ดูไม่รู้เรื่อง เนื้อเรื่องไม่ชวนให้ติดตามและความสัมพันธ์ของตัวละครแต่ละตัวยังอ่อนอยู่ เป็นต้น และต่อมาภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลราสเบอรี่ทองคำหรือภาพยนตร์ยอดแย่ถึง 3 รางวัลด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดแย่, ผู้กำกับยอดแย่, นักแสดงประกอบชายยอดแย่ และคว้ารางวัลนักแสดงประกอบชายยอดแย่ไปได้ ด้วยการรับบทเองของ ชยามาลาน ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มารับบทเป็นนักแสดงที่มีบทบาทเองแทนที่จะเป็นเพียงตัวประกอบฉากเหมือนอย่างที่ผ่าน ๆ มา ทางผู้ให้รางวัลให้เหตุผลว่า ชยามาลานหลงตัวเองกับความสำเร็จของตัวมากเกินไป ถึงขนาดในเรื่องยกให้ตัวเองเป็นนักเขียนที่กอบกู้โลกเลยทีเดียว
ทฤษฎีเกม
ทฤษฎีเกม เป็นสาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ที่ศึกษาการตัดสินใจของผู้ตัดสินใจหลายฝ่าย โดยที่ผลที่แต่ละฝ่ายได้รับขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้เล่นฝ่ายอื่นๆ เกมในทางทฤษฎีเกมหมายถึงสถานการณ์ใดๆ ที่ผู้ตัดสินใจ (เรียกว่าผู้เล่น) หลายฝ่ายมีปฏิสัมพันธ์กัน ซึ่งอาจหมายถึงเกมในความหมายทั่วไป เช่น เป่ายิ้งฉุบหรือหมากรุก หรือหมายถึงสถานการณ์ทางสังคมหรือทางธรรมชาติอื่นๆ ทฤษฎีเกมได้รับการนำไปประยุกต์ใช้ในสาขาสังคมศาสตร์ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเศรษฐศาสตร์ และในสาขาชีววิทยาวิวัฒนาการและวิทยาการคอมพิวเตอร์ด้วย
การศึกษาทางทฤษฎีเกมเป็นการศึกษาการตัดสินใจของผู้เล่นที่ตัดสินใจแบบ "เป็นเหตุเป็นผล" ซึ่งหมายถึงการที่ผู้เล่นตัดสินใจโดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนและตัดสินใจตามเป้าหมายของตนเองอย่างไม่ผิดพลาด
สาขาทฤษฎีเกมในรูปแบบปัจจุบันมักถือกันว่ามีจุดเริ่มต้นจากงานของจอห์น ฟอน นอยมันน์ และอ็อสคาร์ มอร์เกินสแตร์น โดยมีผลงานสำคัญคือหนังสือ "ทฤษฎีว่าด้วยเกมและพฤติกรรมทางเศรษฐกิจ" ที่ตีพิมพ์ในปี 1944 ผลงานของจอห์น แนชในการนิยามและพิสูจน์ทฤษฎีบทเกี่ยวกับสมดุลแบบแนช ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของเกมที่ผู้เล่นแต่ละฝ่ายไม่มีแรงจูงใจที่จะเปลี่ยนการตัดสินใจของตนเอง เป็นปัจจัยที่สำคัญที่ทำให้นักวิชาการสาขาต่างๆ สามารถนำวิชาทฤษฎีเกมไปใช้ประยุกต์อย่างแพร่หลาย
ทฤษฎีเกมเป็นเครื่องมือสำคัญของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์กระแสหลักในปัจจุบัน นักทฤษฎีเกมหลายคนจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ เริ่มจาก จอห์น แนช, ไรน์ฮาร์ท เซ็ลเทิน และจอห์น ฮาร์ชาญี ในปี 1994
แนวคิดพื้นฐานของทฤษฎีเกม.
ในทางทฤษฎีเกม "เกม" หมายถึงสถานการณ์ใดๆ ที่มีผู้ตัดสินใจตั้งแต่สองฝ่ายขึ้นไป โดยผู้ตัดสินใจแต่ละฝ่ายมีเป้าหมายของตนเองและผลลัพธ์ที่แต่ละฝ่ายได้รับขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของทุกฝ่าย ผู้ตัดสินใจแต่ละฝ่ายในเกมเรียกว่า "ผู้เล่น" โดยผู้เล่นนี้เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของเกมในทฤษฎีเกมทุกประเภท ทฤษฎีเกมตั้งข้อสมมติว่าผู้เล่นทุกฝ่ายตัดสินใจ "อย่างมีเหตุผล" ซึ่งหมายถึงการที่ผู้เล่นแต่ละฝ่ายมีเป้าหมายความต้องการของตัวเองที่ชัดเจนซึ่งมักแสดงในรูปของฟังก์ชันอรรถประโยชน์ และตัดสินใจโดยเลือกทางเลือกที่ทำให้ตัวเองได้รับอรรถประโยชน์สูงสุด ทฤษฎีเกมจึงมีความคล้ายกันกับทฤษฎีการตัดสินใจที่ศึกษาการตัดสินใจของผู้ตัดสินใจรายเดียว แต่แตกต่างกันที่ทฤษฎีเกมศึกษาการตัดสินใจในสถานการณ์ที่การตัดสินใจหลายฝ่ายส่งผลซึ่งกันและกัน ในการประยุกต์ทฤษฎีเกมในสาขาต่างๆ ผู้เล่นในเกมอาจใช้หมายถึงปัจเจกบุคคล แต่ก็อาจใช้หมายถึงกลุ่มบุคคล เช่น บริษัท รัฐบาล ไปจนถึงสิ่งอื่นๆ ที่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น สัตว์ พืช พระเป็นเจ้า เป็นต้น
การวิเคราะห์ทางทฤษฎีเกมมักกำหนดว่าผู้เล่นแต่ละฝ่ายมีฟังก์ชันอรรถประโยชน์แบบฟอน นอยมันน์–มอร์เกินสแตร์น ซึ่งมีลักษณะสำคัญคือ หากว่าผลลัพธ์ของการตัดสินใจมีความเป็นไปได้หลายทางและไม่แน่นอนว่าจะได้รับผลลัพธ์ใด ผู้เล่นนั้นจะตัดสินใจในลักษณะที่ให้ได้ค่าคาดหมายของฟังก์ชันอรรถประโยชน์นั้นสูงสุด
ทฤษฎีเกมแบบร่วมมือและแบบไม่ร่วมมือ.
ทฤษฎีเกมสามารถแบ่งออกได้เป็นสองสาขาใหญ่ๆ ได้แก่ ทฤษฎีเกมแบบร่วมมือ  และทฤษฎีเกมแบบไม่ร่วมมือ  แต่ละสาขาของทฤษฎีเกมมีแนวทางการศึกษาที่แตกต่างกันในด้านรูปแบบการนิยามเกมและแนวคิดที่ใช้ในการวิเคราะห์ การจำแนกทฤษฎีสองแบบนี้มีที่มาเริ่มแรกจากบทความของจอห์น แนช ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1951