pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แต่ในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่สองกับมาร์ลอน ทาปาเลส ผู้ท้าชิงรองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวฟิลิปปินส์ ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผึ้งหลวงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในเวลา 37 วินาที ของยกที่ 11 ทั้งที่เป็นฝ่ายชกทาปาเลสลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ก่อนถึง 2 ครั้ง ในยกที่ 5 แต่ไม่สามารถที่จะเอาชนะทาปาเลสได้ ซ้ำในยกที่ 6 ยังเป็นฝ่ายถูกนับ 8 บ้าง และตั้งแต่ยกที่ 9 ก็ได้รับบาดเจ็บจนกรามหัก แต่ยังคงชกต่อไปจนกระทั่งแพ้ไปในที่สุด โดยขณะนั้นคะแนนของผึ้งหลวงยังนำอยู่จากกรรมการให้คะแนน 2 ท่าน จากทั้งหมด 3 ท่าน
อำเภอเมืองหนองคาย
เมืองหนองคาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย โดยถือเป็นศูนย์กลางทางราชการ เศรษฐกิจ การศึกษา สาธารณสุข และการคมนาคมของจังหวัด
อำเภอเมืองหนองคายมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเมืองหนองคายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 181 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองหนองคายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 16 แห่ง ได้แก่
จากกรุงเทพมหานคร ใช้ถนนพหลโยธินจนถึงจังหวัดสระบุรี บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แล้วแยกขวาเข้าถนนมิตรภาพ ผ่านจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดอุดรธานี จนไปถึงตัวจังหวัดหนองคาย
ในปัจจุบัน อำเภอเมืองหนองคายมีสถานีขนส่งผู้โดยสารเทศบาลเมืองหนองคาย ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนประจักษ์ศิลปาคม ตำบลในเมือง ส่วนการขนส่งในตัวอำเภอ ประกอบไปด้วย รถสองแถวกับรถสามล้อเครื่อง (รถเหมา) ซึ่งคิดค่าโดยสารตามระยะทาง และแท็กซี่ ซึ่งคิดค่าโดยสารตามระยะทางบนมิเตอร์
การรถไฟแห่งประเทศไทยให้บริการขบวนรถไฟจากกรุงเทพฯ มายังสถานีรถไฟหนองคายทุกวัน โดยขบวนรถไฟที่มีศักย์สูงที่สุดคือรถด่วนพิเศษอีสานมรรคา ซึ่งเป็นรถไฟกลางคืนที่ให้บริการมาตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 นอกจากนี้ยังมีขบวนรถไฟพิเศษข้ามประเทศ หนองคาย–ท่านาแล้ง
ฮง ซู-ฮวัน
ฮง ซู-ฮวัน (; เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 14) เสมอ 4 แพ้ 5
ซูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2515 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 จากนั้นได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA ด้วยการชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทเลอร์ (แอฟริกาใต้) เมื่อ พ.ศ. 2517 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อัลฟองโซ่ ซาโมร่า เมื่อ พ.ศ. 2518
หลังจากเสียแชมป์โลก ซูกลับมาครองแชมป์ OPBF อีกครั้งด้วยการชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. เมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมาขึ้นชิงแชมป์โลกกับซาโมร่าเป็นการแก้มือแต่ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง จากนั้นซูจึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทและประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาราสควิล (ปานามา) ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2520 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ริคาร์โด คาร์โดน่า เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากเสียแชมป์ ซูหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2523 เสมอกับ ดอง ยุนยัม จากนั้นก็ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
อักษรไทยล้านนา
อักษรตัวธรรม
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยไม่แบ่งส่วนราชการ ทำการสอนด้านทรัพยากรธรรมชาติ และด้านอุตสาหกรรมเกษตร
ตามที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขตเพื่อจัดการเรียนการสอนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งอยู่ที่สนามบินเก่า บ้านเชียงเครือ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 19 กิโลเมตร ตามเส้นทางหมายเลข 22 (สกลนคร-นครพนม) บนเนื้อที่วิทยาเขต 4,000 ไร่ หนองหารน้อย 700 ไร่ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาล ในการกระจายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาคของ ประเทศไทย และพัฒนาให้จังหวัดสกลนครเป็นศูนย์กลางด้าน การศึกษาของภูมิภาคตะวันออก เฉียงเหนือตอนบน โดยจัดให้มีคณะวิชาจัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการเกษตร และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อีกทั้งให้เป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้าวิจัย การรวบรวมข้อมูลในการบริการวิชาการด้านเกษตร การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอีสานตอนบน เพื่อพัฒนาให้ภูมิภาคแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการเกษตรครบวงจรที่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมเกษตร และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของภูมิภาคอินโดจีน
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตรรับนิสิตและเปิดเรียน ณ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นครั้งแรก ในภาคต้น ของปีการศึกษา 2543-44 (KU60)
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2551
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2551 เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 12 ในปี พ.ศ. 2551 โดยในฤดูกาลนี้มี 5 สโมสรที่สนามแข่งขันอยู่นอก กรุงเทพมหานคร เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 สิ้นสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกหลังจากการปรับโครงสร้างลีกอย่างเป็นทางการเสร็จสิ้น
"สิ้นสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551"
ครูพิเศษ จอมป่วน
Powder Metallurgy คือ เทคนิคการขึ้นรูปโลหะผง ซึ่งประกอบด้วย 3 ขั้นตอนหลักๆ ขั้นตอนแรก เป็นการคัดแยกผงโลหะ ขั้นตอนต่อไป ผงโลหะจะถูกฉีดเข้าไปในโมลด์ (mold) หรืออัดขึ้นรูปด้วยดาย (die) จะได้ชิ้นงานในรูปของกรีน (green) ซึ่งอนุภาคโลหะผงจะจับกันด้วย mechanical locking ซึ่งมีความแข็งแรงต่ำ รูปร่างหรือมิติที่ได้ใกล้เคียงของจริง(รูปร่างที่ต้องการ) ขั้นตอนสุดท้าย คือการเผาผนึก (sintering)ด้วยเตาอบแบบต่างๆที่มีการควบคุมบรรยากาศ
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (E-Saan Software Park)
2 Stupid Dogs
โลหวิทยาสารละลาย
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Majesty Queen Wilhelmina of the Netherlands, วิลเฮลมินา เฮเลนา พอลีน มารี ฟาน ออรันเย-นัสเซา; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) พระองค์ทรงเป็นธิดาของพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ สมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 ถึง 1948 และเป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งอินโดนีเซีย (พระองค์สุดท้าย) ตั้งแต่ปี 1890 - 1945 และสมเด็จพระราชชนนี (พระอิสริยยศ เจ้าหญิง) ตั้งแต่ ค.ศ. 1890 ถึง 1962 พระองค์ทรงปกครองเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลา 58 ปี ซึ่งยาวนานกว่ากษัตริย์พระองค์ใด รัชกาลของพระองค์เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ดัตช์และของโลก เช่น สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ เมื่อ ค.ศ. 1933 รวมถึงความเสื่อมสลายของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหนึ่งในจักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ของโลก ส่วนนอกประเทศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นที่จดจำในบทบาทช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจอันยิ่งใหญ่ของชาวดัตช์ในการต่อต้านเยอรมนี และประมุขอันโดดเด่นของรัฐบาลดัตช์พลัดถิ่น
ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 หลังจากการครองสิริราชสมบัติมาเป็นระยะเวลา 58 ปี 50 วัน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาได้ทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าหญิงยูเลียนา พระราชธิดาพระองค์เดียว และนับแต่นั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Royal Highness Princess Wilhelmina of the Netherlands) หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ อิทธิพลของระบอบราชาธิปไตยดัตช์ได้เริ่มลดน้อยลงแต่ความรักของพสกนิกรต่อพระราชวงศ์ยังคงมีอยู่ เมื่อมิได้ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่พระราชวังเฮตลู และปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งประเทศประสบกับอุทกภัยจากทะเลเหนือในปี ค.ศ. 1953 พระองค์จึงเสด็จทั่วประเทศเพื่อทรงเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้แก่พสกนิกรชาวดัตช์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 ขณะมีพระชนมพรรษา 82 พรรษา และพระบรมศพฝังอยู่ที่ห้องฝังพระบรมศพใต้ดินประจำพระราชวงศ์ที่โบสถ์ใหม่ (Niuewe Kerk) เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1962 งานพระบรมศพของพระองค์ ซึ่งเกิดขึ้นตามพระประสงค์และต่างจากพิธีการทั่วไป เป็นแบบสีขาวเพื่อแสดงถึงความเชื่อของพระองค์ที่ว่าการสิ้นชีพในทางโลกเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอันเป็นนิรันดร์
ถ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินามิได้ทรงสละราชสมบัติให้กับพระราชธิดาก่อนการสวรรคต พระองค์จะทรงครองสิริราชสมบัติเป็นเวลา 72 ปี 5 วัน ซึ่งเป็นการครองราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับที่สองของทวีปยุโรป (หลังจากรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส) เป็นอันดับที่หกของโลกและเป็นรัชกาลที่ยาวนานที่สุดของพระประมุขที่เป็นผู้หญิงในประวัติศาสตร์
โลหวิทยาการละลาย
โลหวิทยาสารละลาย (Hydrometallurgy) เป็นวิชาเกี่ยวกับกระบวนการแยกสกัดและการผลิตโลหะ โดยการใช้ตัวทำละลายที่เหมาะสมชะละลายสินแร่หรือสารประกอบที่ได้จากการประกอบโลหกรรมอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างจากโลหวิทยาความร้อนสูง (Pyrometallurgy) โลหวิทยาสารละลายแบ่งเป็น 2 กระบวนการที่แตกต่างกัน
(1) ชะละลายโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการจากสินแร่ลงในสารละลาย
(2) ชะละลายมลทินออกจากสินแร่ ส่วนโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการยังอยู่ในรูปของแข็งแล้วแยกออกจากสารละลายในภายหลัง โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพแร่ให้สูงขึ้น เช่น การใช้กรดเกลือชะละลายแคลไซด์ จากหัวแร่ทังสเตนที่ได้จากการลอยแร่
การเลือกกระบวนการหนึ่งกระบวนการใดขึ้นอยู่กับความยากง่ายในการละลายสิ่งที่ต้องการหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกมาโดยคำนึงถึงด้านค่าใช้จ่ายและกรรมวิธีเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้วโลหวิทยาสารละลายใช้วิธีการแรกดำเนินการเป็นส่วนใหญ่
Metallurgical engineering
สมเด็จพระจักรพรรดิคังซี
สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
คลันนาด
ภีศเดช รัชนี
มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์
พลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์ หรือ พระเวชยันตรังสฤษฏ์ (นามเดิม: มุนี มหาสันทนะ; 29 มีนาคม พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2528) ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศคนแรกของกองทัพอากาศไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์, กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์ มีนามเดิมว่า มุนี มหาสันทนะ ศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยสายสวลี จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2454 จากนั้นไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยวิคตอเรีย ประเทศอังกฤษ หลังจากจบการศึกษาแล้วเริ่มรับราชการกองทัพบกไทย พร้อมกับรับพระราชทานยศร้อยตรีเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2462 สังกัดกรมอากาศยานทหารบก
วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 ร้อยเอก มุนี มหาสันทนะ ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น"หลวงเวชยันต์รังสฤต" ถือศักดินา 800
ในปี พ.ศ. 2472 ขณะดำรงตำแหน่ง พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์ รั้งตำแหน่งผู้บังคับฝูงกองโรงงาน กรมอากาศยาน ท่านเป็นผู้ออกแบบเครื่องบินทิ้งระเบิด ปีก 2 ชั้น 2 ที่นั่งลำแรกของไทย ใช้ชื่อว่า "เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 2" หรือ "เครื่องบินบริพัตร" ใช้ประจำการในกองทัพตั้งแต่ พ.ศ. 2472 - 2483
ต่อมากำลังทางอากาศของไทยเติบโตขึ้น และได้รับการยกฐานะเป็น "กองทัพอากาศ" เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2480 ขณะนั้นท่านมียศเป็น นาวาอากาศเอก พระเวชยันต์รังสฤษฏ์ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอากาศคนแรกเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2480 ดำรงตำแหน่งนี้จนถึงวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2484 ก่อนจะย้ายไปดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาการป้องกันพระราชอาณาจักร โดยมีนายนาวาอากาศเอก หลวงอธึกเทวเดช ดำรงตำแหน่งแทน และได้รับยศทางทหารสูงสุดเป็น พลอากาศโท เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2496
ในเวลาต่อมาเมื่อรัฐบาลจะยกเลิกบรรดาศักดิ์ไทย พระเวชยันตรังสฤษฏ์ในฐานะรัฐมนตรีพร้อมด้วยคณะรัฐมนตรีชุดที่ 9 จึงลาออกจากบรรดาศักดิ์ โดยเลือกใช้ราชทินนามเป็นนามสกุล และนามสกุลเดิมเป็นชื่อรองว่า มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์
ท่านดำรงตำแหน่งในรัฐบาล ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 ตำแหน่งรัฐมนตรี ในรัฐบาลพระยาพหลพลพยุหเสนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ (พ.ศ. 2481-2484) ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (พ.ศ. 2489, 2491, 2494) กระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2490) ในรัฐบาลควง อภัยวงศ์ สำนักนายกรัฐมนตรี ใน พ.ศ. 2494
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2500) ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พ.ศ. 2507-2513) ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร นอกจากนี้แล้วยังได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.จังหวัดพระนคร สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ด้วย
หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์
มุนี มหาสันทนะ
พระเวชยันต์รังสฤษฎ์
อิสตาริ
กนิษฐา วิเชียรเจริญ
คุณหญิงกนิษฐา วิเชียรเจริญ (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 - 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) นักรณรงค์เพื่อสิทธิสตรี เยาวชน และแม่ชีในศาสนาพุทธ ผู้ก่อตั้งสมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี และ "มหาประชาบดีเถรีวิทยาลัย" วิทยาลัยแม่ชีแห่งแรกของประเทศไทย เกิดวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 ที่กรุงเทพมหานคร ในสกุล "สามเสน"
บิดาของคุณหญิงกนิษฐา เป็นทนายความและคหบดีที่มีชื่อเสียง ได้รับแต่งตั้งให้มีบทบาทเสมือน วุฒิสมาชิก หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ใหม่ ๆ ทำให้ น.ส.กนิษฐา สามเสน ในขณะนั้นได้รับการสนับสนุนให้เรียนต่อด้านบัญชีและกฎหมายที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง หลังจบมัธยมปลาย จากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ในยุคที่สตรีไม่ค่อยจะได้รับการสนับสนุนให้เรียนสูงๆ ทำให้เป็นนักศึกษาหญิงเพียง 1 ใน 10 คนของผู้เรียนกฎหมาย ในชั้นปีเดียวกันกว่า 300 คน และคุณหญิงกนิษฐาเคยเป็นดาวเด่นได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ในการแข่งขัน ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ อีกด้วย
เมื่อสำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาตรี ธรรมศาสตร์บัณฑิต ในปีพ.ศ. 2488 ได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านความสัมพันธ์ ระหว่างประเทศที่ American University , Columbia University ประเทศสหรัฐอเมริกา และ Geneva University ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เนื่องจากเป็นผู้สนใจในงานด้านสังคมสงเคราะห์ จึงศึกษาเพิ่มเติมที่ Howard University ประเทศสหรัฐอเมริกา แล้วเริ่มต้นทำงานที่ กรมสหประชาชาติ กระทรวงต่างประเทศ
คุณหญิงกนิษฐา สมรสกับ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2493 มีบุตรธิดาด้วยกันรวม 3 คนคือ
หลังจากแต่งงานและมีบุตร คุณหญิงกนิษฐาได้ลาหยุด เพื่อเลี้ยงดูบุตรอยู่ 3 ปี จึงได้เริ่มงานอีกครั้งที่ บริษัทแสตนดาร์ดแวคคัมออยส์จำกัด (ปัจจุบันคือ ESSO) และ องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยว (ปัจจุบันคือ ททท.) ตามลำดับ หลังจากนั้นได้ทำงานที่องค์การยูซอม (USOM ปัจจุบันคือ UNAID) และในที่สุดได้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการสมาคมไทยอเมริกัน ยาวนานถึง 21 ปี
ในปี พ.ศ. 2505 คุณหญิงกนิษฐารับตำแหน่ง นายกสมาคมบัณฑิตสตรีทางกฎหมาย อีกตำแหน่งหนึ่งควบคู่กับตำแหน่ง เลขาธิการสมาคมไทยอเมริกัน มีภารกิจหลัก คือการระดมนักกฎหมายสตรี มาให้บริการเป็นที่ปรึกษากฎหมาย ให้ประชาชนฟรีทุกวันเสาร์ โดยขอยืมใช้สถานที่ใน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นที่มาของ การได้รับรู้ปัญหาสตรีอย่างลึกซึ้งและรอบด้าน ได้เห็นถึงการเลือกปฏิบัติ ต่อสตรี และความเหลื่อมล้ำระหว่างเพศ อันนำไปสู่ การลิดรอนสิทธิส่วนบุคคล เอารัดเอาเปรียบผู้หญิงและเด็ก เช่น ล่อลวง ข่มขืน ล่วงละเมิดทางเพศ บังคับให้ค้าประเวณี เกิดปัญหาท้องเมื่อไม่พร้อม บ้างก็ถูกทารุณกรรม ทอดทิ้ง ติดเชื้อ HIV/AIDS จากบุคคลในครอบครัว ทำให้คุณหญิงกนิษฐาตัดสินใจเริ่มงานส่งเสริมสถานภาพสตรี ด้านกฎหมาย ด้านสังคมสงเคราะห์ และด้านศาสนา ตามลำดับ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการทำงานรณรงค์เพื่อสิทธิสตรี แม่ชีในพุทธศาสนา และเยาวชน อย่างต่อเนื่องถึง 50 ปีในเวลาต่อมา
การทำงานเพื่อสิทธิสตรี แม่ชีในพุทธศาสนา และเยาวชน.
เริ่มด้วยการรณรงค์ให้เกิดการทบทวนแก้ไขกฎหมาย ให้เกิดความเป็นธรรมต่อผู้หญิงและเด็ก ก่อตั้งกลุ่มส่งเสริมสถานภาพสตรีขึ้นในปี พ.ศ. 2518 จัดให้มีโครงการบ้านพักฉุกเฉิน เพื่อเป็นที่พักพิงของผู้หญิง ที่ประสบปัญหาเดือดร้อน โดยเริ่มต้นขึ้นที่บ้านของตัวเอง ต่อมาเมื่อสถานที่คับแคบ เพราะมีผู้เดือดร้อนมาขอรับความช่วยเหลือเพิ่มขึ้น จึงได้หาที่ทำการใหม่ และจดทะเบียนเป็น สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี เมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยอยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ
บ้านพักฉุกเฉินนี้ ได้เป็นที่พักพิงชั่วคราวของสตรี และเยาวชนที่ประสบปัญหาครอบครัว เช่น ท้องเมื่อไม่พร้อม หรือ ติดเชื้อ HIV/AIDS ถึงประมาณวันละ 150-200 คน โดยแต่ละคนได้รับการดูแลจากนักสังคมสงเคราะห์ และนักจิตวิทยา ตามหลักสังคมสงเคราะห์
เมื่อตั้งบ้านพักฉุกเฉินเป็นที่พึ่งเพื่อบรรเทาปัญหาเฉพาะหน้าได้แล้ว คุณหญิงกนิษฐาเห็นว่า การศึกษา เป็นอีกทางหนึ่งที่จะช่วยพัฒนา คุณภาพชีวิต จึงได้จัดตั้ง ศูนย์การศึกษาและฝึกอาชีพสตรี เพื่อเปิดหลักสูตรการเรียนการสอนทางไกลสายสามัญ ในระดับชั้นมัธยมศึกษา และเสริมหลักสูตรวิชาชีพ ให้แก่สมาชิก บ้านพักฉุกเฉินและผู้สนใจทั่วไป รวมทั้งจัดตั้งคลินิกเพื่อรับปรึกษาปัญหาสุขภาพผู้หญิง ขึ้นในบริเวณเดียวกัน จากการทุ่มเททำงานเพื่อสังคม อย่างต่อเนื่องยาวนาน ทำให้ในปี พ.ศ. 2512 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จตุตถจุลจอมเกล้า จึงได้ใช้คำนำหน้านามว่า "คุณหญิง" ตั้งแต่นั้นมา และต่อมาก็ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตติยจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2522 และ ทุติยจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 เพื่อให้เกิดการปรับเปลี่ยนทัศนคติ ค่านิยม และสร้างการตระหนักรับรู้เกี่ยวกับมิติของหญิงชาย คุณหญิงกนิษฐาได้ร่วมกับ คุณหญิงกนก สามเสน วิล (น้องสาว) และ ดร.สุธีรา วิจิตรานนท์ ก่อตั้ง สถาบันวิจัยบทบาทหญิงชายและการพัฒนา ขึ้น เพื่อดำเนินการวิจัยเชิงปฏิบัติการ และรณรงค์ในระดับนโยบาย เพื่อเสริมสร้างศักยภาพของสตรี ให้มีส่วนร่วมในกระบวนการตัดสินใจทุกระดับ อันจะนำไปสู่ความเสมอภาคระหว่าง หญิงชายในสังคม
จนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2536 ระหว่างที่ไปร่วมประชุมสตรีชาวพุทธสากล ครั้งที่ 3 ที่ประเทศศรีลังกา คุณหญิงกนิษฐาได้ตัดสินใจบวชเป็นแม่ชี ตามที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่สาวๆ เพื่อมุ่งศึกษาพุทธธรรม และอุทิศตนเพื่อช่วยเหลือสังคมอย่างจริงจัง โดยมีภาพของภคินีคาทอลิกเป็นต้นแบบ และยังคงมุ่งมั่นที่จะพัฒนาสถานภาพแม่ชีไทย ให้ได้รับการศึกษาและได้รับการยอมรับ จนในที่สุดได้ก่อตั้ง "มหาประชาบดีเถรีวิทยาลัย" ซึ่งเป็นวิทยาลัยการศึกษาพระพุทธศาสนาสำหรับสตรี แห่งแรกในประเทศไทยขึ้น ในสังกัดคณะศาสนาและปรัชญา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อเปิดโอกาสให้แม่ชี สามารถเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ เผยแพร่ธรรมะ กล่อมเกลาจิตใจแก่ประชาชน ให้ได้ใช้ธรรมะในชีวิตประจำวัน
แม่ชีคุณหญิงกนิษฐาเห็นว่าเยาวชนเป็นพลังสำคัญของชาติ จึงได้ก่อตั้ง ศูนย์เยาวชนดอนเมืองร่วมพัฒนาสังคมไทย ขึ้นเพื่อฝึกอบรมเยาวชน ให้เป็นผู้นำ กล่อมเกลาให้มีทัศนคติที่ถูกต้องเหมาะสม เคารพในความเสมอภาคและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ที่เท่าเทียมกัน อีกทั้งปลูกฝังจิตสำนึก ให้รับผิดชอบต่อตนเอง ครอบครัว และสังคม
ด้วยความมุ่งมั่นและทุ่มเททำงานถึง 50 ปี ทำให้ แม่ชีคุณหญิงกนิษฐา ได้รับยกย่องอย่างกว้างขวางทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในฐานะบุคคลที่อุทิศตน เพื่อสังคมอย่างแท้จริง เป็นสตรี 1 ใน 12 คน ที่ได้รับรางวัลสตรีดีเด่นของโลก, เป็น 1 ใน 5 คนที่ได้รับรางวัล Sacred Souls Award, ได้รับรางวัล สตรีดีเด่นในพระพุทธศาสนา, ได้รับโล่เกียรติคุณ ในฐานะบุคคลที่มีผลงานและบทบาทดีเด่น สาขาแก้ไขปัญหาโสเภณี อีกทั้งยังได้รับ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพัฒนาสังคม จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
แม่ชีคุณหญิงกนิษฐา วิเชียรเจริญ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 สิริอายุที่สร้างคุณูปการแก่สังคมไทยได้ 82 ปี โดยได้รับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
อ.ศรีเชียงใหม่
อ.ปากคาด
อ.สังคม
อ.พรเจริญ
อ.โซ่พิสัย
อ.โพนพิสัย
อ.เมืองหนองคาย
ร.5
ธงชาติออสเตรีย
ธงชาติออสเตรีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบตามแนวนอน ความกว้างเท่ากันทุกแถบ แต่ละแถบเป็นแถบสีแดง ขาว และแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงนี้ได้ปรากฏการใช้ตั้งแต่สมัยสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (พ.ศ. 1732 - 1735) นับว่าเป็นธงชาติธงหนึ่งที่เก่าแก่มากที่สุดในโลก เช่นเดียวกับธงชาติเดนมาร์ก
จากหลักฐานที่ค้นพบ กล่าวว่า ดยุคเฟดเดอริกที่ 2 แห่งออสเตรีย ดยุคองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เบเนนเบิร์ก ได้ปลดแอกออสเตรียเป็นอิสระจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้เริ่มใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของตนเป็นครั้งแรกเป็นตราอาร์ม แดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นสีของธงชาติออสเตรีย เมื่อ พ.ศ. 1773
แต่ยังมีตำนานอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับที่มาของธงชาติออสเตรีย ซึ่งเป็นที่แพร่หลายทั่วไป เล่าไว้ว่า ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ดยุคลีโอโปลด์ที่ 5 แห่งออสเตรีย ได้สวมใส่เสื้อสีขาวเข้าร่วมรบในสมรภูมิอย่างดุเดือด จนเสื้อตัวนั้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด ยกเว้นแต่ส่วนที่ถูกเข็มขัดคาดเอาไว้เท่านั้นที่ยังคงเป็นสีขาว ท่านจึงเอาสีเสื้อดังกล่าวมาใช้ปรับใช้เป็นสีและธงประจำตัว ซึ่งต่อมาสีดังกล่าวนี้เอง ก็ได้กลายเป็นสีของธงชาติออสเตรียในเวลาต่อมา
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ
เพลงชาติออสเตรีย  หรือที่รู้จักกันในนามตามวรรคแรกว่า "ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ" (; ; "แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ") ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1946 เดิมนั้นทำนองได้รับการประพันธ์โดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ในปัจจุบันยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประพันธ์หลายคน (โดยบางครั้งอาจเป็นของโยฮันน์ ฮ็อลแซร์ เป็นส่วนใหญ่) ทำนองถูกประกอบกับเนื้อร้องซึ่งได้รับการประพันธ์โดยเปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช ในปีถัดมา
ทำนองของเพลงนี้คือเพลง KV 623 "Freimaurerkantate" ผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์ที่สุดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท คีตกวีชื่อดังของออสเตรีย ซึ่งได้ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียง 19 วัน ต่อมาส่วนหนึ่งของบทเพลงนี้ได้ปรากฏอยู่ในผลงานชื่อ "Chain Song" ของโยฮันน์ โฮลเซอร์ (Johann Holzer) ซึ่งต่อมาทำนองเพลงนี้เองก็ได้นำมาใช้ทำนองของเพลงชาติออสเตรีย
สำหรับเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานของนักประพันธ์ชาวออสเตรียชื่อ พอลลา ฟอน เปรราโดวิช (Paula von Preradovic)
เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติออสเตรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2489
รายชื่อธงในประเทศออสเตรีย
นี่คือธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศออสเตรีย สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับธงชาติ ดูที่ ธงชาติออสเตรีย
Rice husk
แกลบข้าว
พลอย จริยะเวช
พลอย จริยะเวช นักเขียนสไตล์ Informative Entertaining นักแปล และนักออกแบบคอนเซปต์
พลอย จริยะเวช เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ที่กรุงเทพมหานคร บุตรสาวของ ศาสตราจารย์ ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช อดีตผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย ผู้ว่าการการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และวุฒิสมาชิก กับ นางสุภาธร สมุทวณิช เป็นบุตรคนกลางมีพี่ชายคือ นายพชร สมุทวณิช ผู้บริหารหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ และน้องชายคือ นายพลาย สมุทวณิช สมรสกับ พันโทธีระ จริยะเวช นายทหารประจำกรมยุทธบริการ กองบัญชาการทหารสูงสุด เริ่มเรียนชั้นอนุบาล จนถึงประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย จากนั้นย้ายไปเรียนโรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตรอีกสองปี แล้วถูกส่งไปเรียนต่อที่ โรงเรียนสาธิต มศว.ปทุมวัน อีกสามปี สามารถสอบเข้า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สายศิลป์-ฝรั่งเศส แล้วสอบเทียบเพื่อเอนทรานซ์เข้า คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกกฎหมายธุรกิจ เมื่อสำเร็จปริญญาตรีแล้วได้เดินทางไปศึกษาต่อ สาขา Tourist Management ที่ Klessheim IHT เมืองซาลซ์เบิร์ก (Salzburg) ประเทศออสเตรีย
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากออสเตรียได้กลับประเทศไทย เข้าทำงานในบริษัทเอกชนและเปลี่ยนงานหลายแห่ง สุดท้ายได้ทำงานหน่วยงานรัฐในตำแหน่ง ผู้ช่วยวุฒิสมาชิก และเลขานุการตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ พร้อมทั้งทำงานเขียนบทความลงตีพิมพ์ในนิตยสาร และหนังสือพิมพ์รายวันหลายฉบับ และมีผลงานแปลหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊คหลายเล่ม ที่มีชื่อเสียงมากคือ บริดเจ็ท โจนส์ ไดอารี่
ล่าสุด พลอย จริยะเวช เป็นเจ้าของธุรกิจแนวใหม่คืองานออกแบบแนวคิด (Concept Design) ให้กับสินค้าและบริการที่ต้องการทำไลฟ์สไตล์มาร์เก็ตติ้ง โดยร่วมกับเพื่อนคือ เหมียว-ปิยะพรรณ อัตถากร หนิง-วศินี ตันติยาพงศ์ และ อ้น-ศุภศิริ สุ่มสวัสดิ์ เปิดบริษัทคอนเซปต์ดีไซเนอร์ชื่อ เออร์แบนนิสตา คอนเซปต์ สตูดิโอ (Urbanista Concept Studio)
พลอย จริยะเวช เริ่มทำงานที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในตำแหน่งเจ้าหน้าที่กฎหมาย จากนั้นเปลี่ยนงานอีกหลายแห่ง จนมาได้ตำแหน่งเจ้าหน้าที่อาวุโส ฝ่ายวาณิชธนกิจ ของ บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์นครหลวงเครดิต จำกัด ต่อมาเกิดเหตุการณ์วิกฤติเศรษฐกิจ จึงตัดสินใจสมัครเข้าทำงานในหน่วยงานของรัฐ โดยรับตำแหน่งเป็น ผู้ช่วยวุฒิสมาชิก สังกัดวุฒิสภา และเลขานุการตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ควบคู่กับการเริ่มเขียนบทความลงนิตยสาร Corporate Thailand เขียนคอลัมน์ “ผู้หญิงมองกระแส” ให้กับหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน โดยใช้นามปากกาว่า จารียา พลเวชช์ และเขียนคอลัมน์ “21st Century Woman” กับ “5 Passion” ให้กับนิตยสาร Image โดยชื่อจริงคือ พลอย จริยะเวช และต่อมารับเป็นบรรณาธิการหนังสือหลายเล่มเช่น ท่องเที่ยว และ Lifestyle
พลอย จริยเวช ทำงานแปลโดยเริ่มจากเป็นผู้แปลบทพากย์ภาษาอังกฤษให้ยูทีวี (ปัจจุบันคือ UBC) และเป็นนักแปลอิสระให้กับนิตยสารสไตล์ต่างประเทศ อาทิเช่น ELLE , CLEO และ Cosmopolitan ต่อมามีผลงานแปลหนังสือแนวผู้หญิง (Chic Lit) หลายเล่ม เช่น คำสารภาพของสาวนักช้อป, สาวนักช้อปสละโสด, สาวนักช้อปปะทะพี่สาวผู้เกลียดการช้อป แต่ที่มีชื่อเสียงมากคือ บริดเจ็ท โจนส์ ไดอารี่ นิยายแปลเรื่องแรกที่ได้รับความนิยมอย่างสูง จนพิมพ์ซ้ำมากกว่า 20 ครั้ง นอกจากงานด้านหนังสือ พลอย จริยะเวช ยังรับเป็นวิทยากรพิเศษ เกี่ยวกับการท่องเที่ยวให้กับ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และการท่องเที่ยวนิวซีแลนด์ จากความรู้ที่ร่ำเรียนมาในสาขาวิชา Tourist Management และจากประสบการณ์การท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ
จากความรู้ในเรื่องเทรนด์ไลฟ์สไตล์ใหม่ทั้งในและต่างประเทศ ที่มาจากการทำงานคอลัมน์นิสต์ กลายเป็นงานแนวใหม่ที่เรียกว่า Concept Designer หรือ "นักออกแบบแนวคิด" ซึ่งเป็นงานออกแบบสไตล์สินค้าและบริการ ที่เกิดจากการสะสมข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจ และลูกค้า นำมาผสมผสาน กับทิศทางกระแสโลก ที่เกี่ยวเนื่องกัน มีผลงานสินค้าและบริการที่ต้องการทำไลฟ์สไตล์มาร์เก็ตติ้ง เช่น งานออกแบบ เทวารัณย์สปา ในเครือโรงแรมดุสิตธานี งานออกแบบคอนเซปต์ ชื่อและบุคลิก ให้กับกลุ่มผลิตภัณฑ์ใหม่ประเภทสโตนแวร์และครีมแวร์ ของ "รอยัลปอร์ซเลน" (Royal Porcelain) งานออกแบบ คอนเซปต์ รูปแบบ และเนื้อหา ไกด์บุ๊คเชิงไลฟ์สไตล์ "Lifestyle Destination Guide: NYC" ของ การบินไทย และ งานออกแบบโบรชัวร์บัตรกรุงศรีจีอี
พลอย จริยะเวช ได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005" ที่นิตยสารเปรียวมอบให้ 10 บุคคลคุณภาพแห่งปี ซึ่งประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และเป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมไทย โดยมีการเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จ จากหลากหลายวิชาชีพมาทำหน้าที่เป็น คณะกรรมการคัดเลือก และตัดสิน ภายใต้หลักเกณฑ์สำคัญคือ จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติพร้อม ทั้งเรื่องบุคลิกภาพ, สัมพันธภาพ, ความฉลาด, ความสง่างาม และมีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับในสังคม โดย พลอย จริยะเวช ได้รับรางวัลพร้อมกับผู้ได้รับรางวัลหญิง อีก 4 คน คือ
และผู้ได้รับรางวัลชาย อีก 5 คน คือ
ทีโอดอร์ โรสเวลต์
ยุทธการที่มอสโก
ยุทธการที่มอสโก เป็นการทัพทางทหารที่ประกอบไปด้วยสองช่วงเวลาของการสู้รบที่มีนัยสำคัญทางยุทธศาสตร์จากระยะทาง 600 กิโลเมตร (370 ไมล์) เขตภาคของแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง เกิดขึ้นระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 1941 และเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ความพยายามในการป้องกันของโซเวียตทำให้การโจมตีของฮิตเลอร์ต่อกรุงมอสโก เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของสหภาพโซเวียต ไม่ประสบความสำเร็จ มอสโกเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักทางทหารและการเมืองสำหรับกองกำลังฝ่ายอักษะในการบุกครองสหภาพโซเวียตของพวกเขา
การรุกทางยุทธศาสตร์ของเยอรมัน รหัสนามว่า ปฏิบัติการไต้ฝุ่น เรียกร้องสำหรับการรุกแบบก้ามปูสองด้าน ด้านหนึ่งไปทางเหนือของมอสโกเข้าปะทะกับแนวรบคาลีนินโดยกองทัพยานเกราะที่ 3 และที่ 4 พร้อมกับตัดเส้นทางรถไฟจากมอสโก-เลนินกราด และอีกด้านหนึ่งไปทางใต้ของแคว้นมอสโกเข้าปะทะกับแนวรบตะวันตก ทางใต้ของตูลา โดยกองทัพยานเกราะที่ 2 ในขณะที่กองทัพยานเกราะที่ 4 ได้เข้ารุกโดยตรงสู่มอสโกจากตะวันตก