pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในยุคสมัยดนตรีดิสโก้เฟื่องฟู ชื่อเสียงบีจีส์ขจรขจายไปทั่วโลก ภายหลังปล่อยอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ “Saturday Night Fever” ที่มีจอห์น ทราโวตา แสดงนำประกอบด้วยเพลง “More Than A Woman” “Stayin' Alive” “Jive Talkin” ความสำเร็จได้รับการตอกย้ำด้วยอัลบั้ม “Spirits Having Flown” ปี 2522 ซึ่งมีเพลงอันดับ 1 อย่าง เพลง “Tragedy” ,“Too Much Heaven” และ “Love You Inside Out” จากนี้เองได้สร้างสถิติทำให้บีจีส์มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกาติดต่อกัน 6 เพลง เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของชาร์ทเพลงอเมริกา (ซึ่งต่อมาวิทนีย์ ฮูสตันทำได้อีกครั้ง) อัลบั้มชุดนี้ทำยอดขาย 30 ล้านชุดทั่วโลก แต่เมื่อยุคดิสโก้ถึงคราวดับสูญในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 แนวดนตรียุคนั้นก็เข้าสู่กระแสของ “พังก์ร็อกและนิวเวฟ” ชื่อเสียงของบีจีส์ก็เงียบตามไปด้วย แต่ก็มีเพลงฮิตบนเกาะอังกฤษในปี พ.ศ. 2530 กับเพลง “You Win Again” จากอัลบั้ม อี.เอส.พี. บีจีส์ ประคับประคองชื่อเสียงแบบเสมอตัวได้ต่อมาอีก 10 ปี และออกอัลบั้ม “Still Waters” ค.ศ. 1997 ซึ่งมีเพลงดังอย่าง “Alone” และมีอัลบั้มสตูดิโอชุดท้ายชื่อ
"This is where i came in" ในปี ค.ศ.2001 เนื้อเพลง "The Bee Gees" จะเน้นบทเพลงในด้านความรัก และจะมีมุมมองแปลกๆจากบทเพลงที่พวกเขาได้แต่งขึ้น
บีจีส์ในประเทศไทย.
ส่วนประเทศไทยเริ่มรู้จักบีจีส์ จากเพลง Melody Fair ในอัลบั้ม ‘Odessa’ ปี 2510 แต่ที่ถือว่าได้รับความนิยมจริงๆ เมื่อวงดนตรี “แกรนด์เอ๊กซ์” นิยมนำไปร้อง และบรรเลงในช่วงที่ยังเล่นดนตรีอยู่ที่แมนฮัตตัน คลับ ในยุคที่ยังมี “จำรัส เศวตาภรณ์” ทำหน้าที่ร้องนำระยะแรก จำรัสร้องเพลงบีบเสียงในสไตล์บีจีส์ แต่ไม่ได้รับการกล่าวขวัญมากนักจนกระทั่งเมื่อจำรัส ลาออกจากวงเพื่อไปทำธุรกิจของครอบครัว และได้ “แจ้-ดนุพล แก้วกาญจน์”เข้ามาเป็นนักร้องนำแทน จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แกรนด์เอกซ์ได้ฉายา “บีจีส์เมืองไทย”
เจ้าฟ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์
รัฐชัมมูและกัศมีร์
ชัมมูและกัศมีร์  หรือ จัมมูและแคชเมียร์  เป็นดินแดนใต้การปกครองของประเทศอินเดีย อดีตเขตการปกครองประเภทรัฐ ที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศอินเดีย ดินแดนส่วนมากตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย นอกจากนั้นยังเป็นบริเวณพิพาทระหว่างอินเดีย ปากีสถานและจีน
รัฐชัมมูและกัศมีร์เคยเป็นดินแดนที่เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนา ต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม เคยอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิดุรรานีในอัฟกานิสถาน จักรวรรดิโมกุล ในอินเดีย และเคยอยู่ภายใต้การปกครองของชาวสิกข์ ภายหลังขับไล่ชาวสิกข์ออกไปได้ ในยุคที่อังกฤษเข้ามา กษัตริย์ของชัมมูและกัศมีร์ช่วยอังกฤษรบกับชาวสิกข์และได้เป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ เมื่ออังกฤษให้เอกราชแก่อินเดียและมีการแบ่งเป็นอินเดียและปากีสถาน รัฐชัมมูและกัศมีร์กลายเป็นกรณีพิพาทของทั้งสองประเทศจวบจนปัจจุบัน
วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019 รัฐบาลอินเดียประกาศยุบรัฐชัมมูและกัศมีร์ โดยแบ่งพื้นที่รัฐออกเป็น 2 ดินแดนสหภาพ ได้แก่ ชัมมูและกัศมีร์ และลาดัก
เทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิซ
ภาษาอูร์ดู
เทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิส
เทศกาลภาพยนตร์เวนิส
รัฐชัมมูและแคชเมียร์
รัฐจัมมูและแคชเมียร์
ฉัตตีสครห์  เป็นหนึ่งใน 28 รัฐในประเทศอินเดีย ตั้งอย่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศ เป็นรัฐที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่เก้าของอินเดีย ด้วยพื้นที่ และประชากร 32.2 ล้านคน (ปี 2020) ฉัตตีสครห์เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 17 ของประเทศ
รัฐก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2000 โดยการแบ่งเขตแดนของอำเภอ สิบแห่งที่ประชากรใช้ภาษาฉัตตีสครห์ และหกอำเภอที่ประชากรใช้ภาษาโคนฑี จากรัฐมัธยประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือรายปุระ อาณาเขตของรัฐติดต่อกับรัฐมัธยประเทศทางตะวันตกเฉียงเหนือ รัฐอุตตรประเทศทางเหนือ รัฐฌารขัณฑ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐมหาราษฏระทางตะวันตกเฉียงใต้ และรัฐเตลังคานากับรัฐอานธรประเทศทางใต้ ในปี 2020 รัฐประกอบด้วย 28 อำเภอ
ฉัตตีสครห์เป็นหนึ่งในรัฐที่มีการพัฒนารวดเร็วที่สุดในประเทศอินเดีย ค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมของรัฐ (GSDP) นั้นอยู่ที่ และรายหัวอยู่ที่ ด้วยความที่รัฐฉัตตีสครห์เป็นรัฐที่มีทรัพยากรมากมาย ที่นี่จึงเป็นแหล่งพลังงานไฟฟ้าและเหล็กกล้าของประเทศ คิดเป็น 15% ของเหล็กกล้าที่ผลิตในอินเดียมาจากรัฐฉัตตีสครห์
รัฐทมิฬนาดู
รัฐเกรละ
เกรละ  เป็นรัฐหนึ่งในทางตะวันตกเฉียงใต้ของชายฝั่งมะละบาร์ของประเทศอินเดีย รัฐเกรละก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act โดยรวมภูมิภาคสองรัฐที่ใช้ภาษามลยาฬัมเข้าด้วยกันคือ ตรวันโกเล-โกจีน (Travancore-Cochin) และมัทราส รัฐเกรละมีพื้นที่กว่า มีพื้นที่เป็นอันดับที่ยี่สิบสาม มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐกรณาฏกะทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐทมิฬนาฑูทางตะวันออกและใต้ และลักษทวีปทางทะเล ทางตะวันตก รัฐเกรละประกอบด้วยประชากร 33,387,677 คนตามที่ระบุในสำมะโนประชากรปี 2011 คิดเป็นอันดับที่สิบสามของประเทศอินเดีย การปกครองของรัฐแบ่งออกเป็น 14 เขต โดยมีเมืองหลวงคือติรุวนันตปุรัม ภาษามลยาฬัมเป็นภาษาที่ใช้ทั่วไปในรัฐและเป็นภาษาราชการประจำรัฐ
จักรวรรดิเจระ (Chera Dynasty) เป็นอาณาจักรแรกที่ตั้งรกรากถาวรบนพื้นที่ของเกรละ ตามด้ายอาณาจักรอัย (Ay kingdom) ลึกเข้าไปทางใต้และ อาณาจักรเอญีมาลา (Ezhimala kingdom) ในทางตอนเหนือ และอาณาจักรอื่น ๆ ที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงปีหลังคริสตกาล บริเวณนี้เป็นจุดส่งออกเครื่องเทศที่สำคัญของโลกนับตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล ความโดดเด่นในแวดวงการค้าขายนั้นพบในบันทึกของพลินีผู้อาวุโสและในบันทึกเส้นทางการเดินเรือในทะเลอีริทเธรียน เมื่อราว ค.ศ. 100 ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 การค้าเครื่องเทศได้ดึงดูดพ่อค้าชาวโปรตุเกสมายังเกรละ และนำไปสู่อาณานิคมอินเดีย ในยุคสมัยของขบวนการเรียกร้องเอกราชอินเดีย ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มีอยู่สองรัฐมหาราชาที่ยังหลงเหลืออยู่ คือ รัฐเกรละ-รัฐตรวันโกเล (Kerala - Travancore State) กับราชอาณาจักรโกจีน (Kingdom of Cochin) ทั้งสองได้รวมกันเพื่อก่อตั้ง ติรู-โกจี (Thiru-Kochi) ในปี 1949 บริเวณภูมิภาคมะละบาร์ทางตอนเหนือของเกรละได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมัทราสในสมัยบริติชอินเดีย ซึ่งในภายหลังคือรัฐมัทราส ในยุคหลังได้รับเอกราช หลังการประกาศใช้ States Reorganisation Act, 1956 รัฐเกรละในปัจจุบันก็ได้จัดตั้งขึ้นโดยการรวมเขตมะละบาร์ของรัฐมัทราส (ยกเว้นเพียง Gudalur taluk ใน เขตนิลคีรีส (Nilgiris district), Topslip, ป่า Attappadi ทางตะวันออกของ Anakatti), รัฐติรู-โกจี (ยกเว้นตาลุกะทางใต้สี่แห่งของเขตกันยากุมารี (Kanyakumari), Shenkottai และ Tenkasi taluks), และตาลุกะใน Kasaragod (ปัจจุบันคือเขต Kasaragod District)
รัฐเกราลา
รัฐกรณาฏกะ
กรณาฏกะ  เป็นรัฐหนึ่งในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอินเดีย รัฐกรณาฏกะก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act ชื่อเดิมของรัฐขณะจัดตั้งคือรัฐไมซอร์ และต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นรัฐกรณาฏกะในปี 1973 รัฐกรณาฏกะตั้งอยู่ในภูมิภาคกรณาฏ (Carnatic region) เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดในรัฐคือเบงคลูรู
อาณาเขตของรัฐติดกับทะเลอาหรับทางตะวันตก, รัฐกัวทางตะตกเฉียงเหนือ, รัฐมหาราษฏระทางเหนือ, รัฐเตลังคานาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, รัฐอานธรประเทศทางตะวันออก, รัฐทมิฬนาฑูทางตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐเกรละทางใต้ รัฐกรณาฏกะจึงถือเป็นรัฐเดียวในอินเดียใต้ที่มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐทางใจ้อื่น ๆ ทั้งสี่รัฐ รัฐกรณาฏกะกินพื้นที่ราว หรือคิดเป็น 5.83% ของพื้นที่ทั้งประเทศ มีพื้นที่ใหญ่เป็นลำดับที่หกของอินเดีย ด้วยประชากร 61,130,704 คน (2011) ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ และประกอบด้วย 30 เขต ภาษากันนาดา ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาคลาสสิกของประเทศอินเดีย (classical language) เป็นภาษาที่ใช้อย่างแพร่หลายในรัฐและเป็นภาษาราชการประจำรัฐ ภาษาส่วนน้อยอื่น ๆ เช่นภาษาอูรดู, ภาษากงกณี, ภาษามราฐา, ภาษาตูลู, ภาษาทมิฬ, ภาษาเตลูกู, ภาษามลยาฬัม, ภาษาโกทวะ และภาษาบยารี (Beary) นอกจากนี้รัฐกรณาฏกะยังมีหมู่บ้านที่สื่อสารด้วยภาษาสันสกฤตอยู่เป็นหลัก
รัฐชัมมูแคชเมียร์
แคว้นปกครองตนเองคาตาโลเนีย
แคว้นปกครองตนเองคาเทโลเนีย
แคว้นปกครองตนเองวาเลนเซีย
แคว้นคาตาโลเนีย
จังหวัดโคโซโว
งานวิจัยที่มีความเริ่มแรก
งานวิจัยใหม่ที่มีความเริ่มแรก (original research) หมายถึงงานวิจัยมีเนื้อหาที่ไม่ได้ใช้ผลการสรุป งานปริทัศน์ หรือการสังเคราะห์ของงานวิชาการที่ตีพิมพ์ก่อนหน้านั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยใหม่ที่มีความเริ่มแรกก็เพื่อการสร้างความรู้ใหม่มากกว่าการนำเสนอความรู้ที่มีอยู่ก่อนแล้วในรูปแบบใหม่ (เช่น การสรุป หรือ การจำแนก)
ขอบเขตที่ยังไม่ชัดเจน.
ขอบเขตของงานวิจัยใหม่ที่มีความเริ่มแรก กับ งานรวมรวม (compilation) อาจยังดูคลุมเครืออยู่ ตัวอย่างเช่น การจำแนก (classification) ในด้านหนึ่งอาจดูว่าไม่มีความเริ่มแรก เป็นเพียงการรวมรวมสิ่งต่างๆ เข้าไว้ด้วยกันอย่างเป็นระบบเท่านั้น แต่ในอีกด้านหนึ่ง การจำแนกใหม่อาจทำให้เกิดการเข้าถึงความรู้ในวิชานั้นๆ ในระดับที่ลึกมากกว่าเดิมที่สามารถนำไปสู่การคาดการณ์หรือการค้นพบสิ่งใหม่ ดังตัวอย่างคลาสสิก เช่น การทำ ตารางธาตุทางเคมี ของ ดมีตรี เมนเดเลเยฟ (Mendeleev's periodic table of chemical elements.) เมื่อ พ.ศ. 2412 ที่นำไปสู่การค้นพบใหม่ทางเคมีในภายหลัง
รูปแบบอย่างอื่น.
งานวิจัยใหม่ที่มีความเริ่มแรกอาจมีรูปแบบได้หลายอย่างขึ้นอยู่กับสาขาวิชาซึ่งมีความแตกต่างกัน ในงานวิจัยเชิงทดลอง (experimental) ซึ่งโดยทั่วไปเกี่ยวข้องการสังเกตการณ์โดยตรงหรือทางอ้อมในหัวเรื่องงานวิจัยที่ทำ เช่น การสังเกตการณ์ในห้องทดลอง หรือในภาคสนาม การบันทึกเอกสาร การทำระเบียบวิธีวิทยา ผลลัพธ์และการสรุปการทดลองหรือชุดของการทดลอง หรือการเสนอการแปลความหมายของผลการทดลองที่ผ่านมาแล้ว ใน งานวิจัยเชิงวิเคราะห์ (anlytical) ซึ่งโดยทั่วไปจะได้ผลลัพธ์(เช่น) ผลลัพธ์เชิงคณิตศาสตร์ออกมาใหม่ หรือได้วิธีการเข้าสู่ปัญหาที่มีอยู่เดิมด้วยวิธีใหม่ ในบางสาขาวิชาที่ไม่มีการใช้วิธีการทดลองหรือการวิเคราะห์ในลักษณะดังกล่าว ความใหม่หรือความเริ่มแรกก็คือการเปลี่ยนหรือการแปลความความเข้าใจเดิมให้ถูกต้องโดยใช้ผลลัพธ์ที่ได้จากการวิจัยของนักวิจัยผู้นั้น
ความมากน้อยของความเริ่มแรกหรือความใหม่ของงานวิจัยถือเป็นเกณฑ์พิจารณาที่สำคัญสำหรับการตีพิมพ์ของวารสารทางวิชาการซึ่งปรกติจะใช้วิธีการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน (peer review)
มภูมิ
บะหมี่
บะหมี่ (肉麵) เป็นผลิตภัณฑ์อาหารประเภทเส้นที่ชาวจีนคิดค้นขึ้น มีส่วนประกอบของแป้งสาลี และน้ำเป็นส่วนประกอบเป็นส่วนใหญ่ อาจมีไข่ เกลือ และสารละลายด่างหรือสีผสมอาหาร
ถ้าแบ่งตามสูตร จะมีบะหมี่แบบจีนและบะหมี่แบบญี่ปุ่น บะหมี่แบบจีนนั้น ทำจากแป้งสาลีชนิดอเนกประสงค์ที่มีโปรตีนประมาณ 10-12 เปอร์เซ็นต์ ผสมกับโซเดียมคาร์บอเนต 0.5-2.0 เปอร์เซ็นต์ น้ำประมาณ 30-35 เปอร์เซ็นต์ และเกลือ 1.5 เปอร์เซ็นต์ บะหมี่ที่ได้จะมีสีเหลือง ส่วนบะหมี่แบบญี่ปุ่น จะทำจากแป้งสาลีโปรตีนต่ำ หรือแป้งผสมระหว่าง soft wheat และ hard wheat เพื่อให้มีโปรตีนประมาณ 9-10 เปอร์เซ็นต์ ผสมกับน้ำ 28-33 เปอร์เซ็นต์ เกลือ 2 เปอร์เซ็นต์ ไม่เติมด่าง ทำให้บะหมี่มีสีขาว เนื้ออ่อนนุ่ม
คนชนชาติชาวจีนนิยมนำมารับประทานเป็นอาหารจานหลัก เพราะมีความเชื่อตามบรรพบุรุษของชาวจีนว่าการรับประทานอาหารประเภทเส้นบะหมี่จะช่วยให้ลูกหลานเจริญรุ่งเรือง และมี "อายุยืนยาว" นอกจากนี้คนชนชาติจีนไม่นิยมนำบะหมี่ไปกราบไหว้ "บรรพบุรุษที่ล่วงลับ" ไปแล้ว เพราะเชื่อกันว่าจะทำให้ลูกหลานของตน "อายุสั้น"
สนามบินภูเก็ต
สายการบินวันทูโก
โฮม (เพลงไมเคิล บูเบล)
"โฮม" เป็นซิงเกิลจากไมเคิล บลูเบล ซึ่งในภายหลังได้นำมาร้องใหม่ในหลายฉบับ อาทิ ฉบับของเวสท์ไลฟ์, ฉบับของ Leon Jackson
ฉบับของไมเคิล บลูเบล.
"โฮม" (Home, บ้าน) เป็นเพลงต้นฉบับโดยนักดนตรีแนวแจ๊ซชาวแคนาดา ไมเคิล บลูเบล จากอัลบั้มอันดับ 1 "อิทส์ไทม์" เพลงนี้เป็นที่นิยมไปทั่วโลก และเป็นเพลงที่ไมเคิลเองร้องในหลายโอกาส Bublé himself, Alan Chang และ Amy Foster-Gillies เป็นผู้ประพันธ์เพลง
Chart positions.
ฉบับของเวสท์ไลฟ์.
เวสท์ไลฟ์ ปล่อยซิงเกิลในการนำมาร้องใหม่ของเพลง "โฮม" ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้ได้รวมอยู่ในอัลบั้ม"แบ็กโฮม" เพลงนี้แตกต่างจากเพลงโฮมของเวสท์ไลฟ์ในอัลบั้มเทิร์นอะราวด์ ไซมอน โคลเวนเลือกเพลงนี้ให้กับเวสท์ไลฟ์
ภาพปกซิงเกิลอย่างเป็นทางการเผยแพร่เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยมิวสิกวิดีโอ เผยแพร่เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ในปีเดียวกัน
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 91 ในเอ็มทีวี เอเชีย ในรายการยอดนิยม 100 ในปี พ.ศ. 2550 และยอดขายกว่า 150,000 แผ่นภายในสหราชอาณาจักร
วิตโตรีโอ กรีโกโล
วิททอริโอ กริโกโล่ (Vittorio Grigolo) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 เป็นนักร้องชาวอิตาลี วิททอริโอ เกิดที่ Rome แต่เติบโตที่ Arezzo เขาเริ่มต้นร้องเพลงเมื่อายุ 4 ปี เมื่อายุ 12 ปี เขาได้ร้องเพลงร่วมกับ ลูซิอาโน ปาวารอตติ ที่ Rome Opera House จนได้รับคำชมว่า "He's a little pavarotti" (พาราร็อตติ น้อย) พออายุได้ 18 ปี เขาได้เข้าร่วมกับ Vienna Opera Company เขาจึงกลายเป็นนักร้อง Tenor ชาวอิตาลีที่อายุน้อยที่สุด ณ โรงอุปรากรลา สกาลา ตอนอายุ 23 ปี วิททอริโอ ได้แจ้งเกิดในฐานะนักร้องโอเปร่า และได้ผันมาทางป๊อปเนื่องจากต้องการขยับขยายกลุ่มแฟนเพลงที่มากกว่า
ผลงานของวิทเทอริโอ กริโกโล่.
บันทึกสดที่ Hadrian's Villa ใน Tivoli ประเทศอิตาลี ซึ่งจะออกจำหน่ายในฤดูใบไม้ผลิ 2007 นี้
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ราชวรวิหาร
พระบรมธาตุแช่แห้ง
ห้องสมุดโรงเรียน
ห้องสมุดโรงเรียน จัดตั้งขึ้นในสถาบันการศึกษาทุกระดับตั้งแต่ระดับอนุบาล ระดับประถม ระดับมัธยม มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนตามหลักสูตรของโรงเรียนและเป็นแหล่งค้นคว้าของครูและนักเรียน
ปัจจุบันเพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันได้กว้างขวางขึ้น ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติร่วมมือกับกระทรวงศึกษาธิการ ศูนย์บริการไทยสารอินเทอร์เน็ต และองค์การสื่อสารแห่งประเทศไทย ร่วมกันดำเนินโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย หรือ School Net โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้โรงเรียนมัธยมศึกษาทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัดเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ตและเครือข่ายข้อมูลกลุ่มรงเรียนทั่วโลก เพื่อเป็นสื่อกลางแลกเปลี่ยนเอกสาร สื่อการสอน ฐานข้อมูลของห้องสมุดระหว่างโรงเรียนและระหว่างโรงเรียนกับส่วนราชการที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา (ปราณี วงศ์จำรัส, 2548:48)
คุณสมบัติของบรรณารักษ์ห้องสมุดโรงเรียน.
1.มีวุฒิทางวิชาชีพบรรณารักษ์ศาสตร์ ต้องได้ผ่านการศึกษาหรืออบรมมาทาง
สาขาวิชานี้โดยเฉพาะ เพราะงานห้องสมุดเป็นงานวิชาชีพขั้นสูงอย่างหนึ่ง จะให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ไม่มีคุณสมบัติมาปฏิบัติงานอาจทำให้งานไม่สัมฤทธิ์ผล และอาจเสียหายได้ ผู้ผ่านการศึกษาในทางสาขาวิชาชีพนี้แล้ว จะมีความรู้ในเรื่องการบริหารดำเนินงานห้องสมุดการจัดโปรแกรมห้องสมุด การวิเคราะห์เลขหมู่การทำบัตรรายการ กรให้บริการอ้างอิงแก่ผู้ใช้ อันเป็นหลักประกันว่าในกิจการงานเทคนิคนั้นบรรณารักษ์สามารถดำเนินการได้
2.มีวุฒิทางการศึกษา ต้องได้ผ่านวิชาชีพทางการศึกษา และถ้ายิ่งมีประสบการณ์ในการสอนด้วยจะเป็นการดีความรู้ทางวิชาชีพทางการศึกษาพื้นฐานที่ควรรู้ เช่น การบริหารและการนิเทศการศึกษา ทฤษฎีการเรียนรู้ การปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตร การให้คำปรึกษาและแนวแนว การสื่อสารมวลชน จิตวิทยาการศึกษา จิตวิทยาพัฒนาการ จิตวิทยาวัยรุ่น
ความรู้ทางด้านการศึกษาจะเป็นประโยชน์ต่อบรรณารักษ์ในแง่ที่ช่วยให้เข้าใจถึงหลักการจัดการศึกษาว่าเป็นอย่างไร จะได้ดำเนินงานห้องสมุดให้สอดคล้องกับการจัดการศึกษาได้ ส่วนความรู้ทางด้านจิตวิทยาจะช่วยให้เข้าใจในตัวผู้ใช้ได้ดียิ่งขึ้น กิจกรรมต่างๆที่จะจัดจะได้ตรงความสนใจของผู้ใช้
3.มีความรู้เกี่ยวกับวัสดุการศึกษาทุกชนิด เนื่องจากความคิดปัจจุบันห้องสมุดมิใช่จะมีเพียงหนังสือวารสารเท่านั้น แต่ห้องสมุดจะพยายามรวบรวมวัสดุการศึกษาทุกชนิดเอาไว้บริการหรือใช้เป็นสื่อนำความรู้ ประสบการณ์ไปยังนักเรียน ดังนั้นบรรณารักษ์จึงต้องพยายามค้นคว้าหาความรู้ในเรื่องวัสดุการศึกษาว่ามีอะไรบ้าง แต่ละประเภทใช้ประโยชน์อย่างไร มีคุณค่าในด้านใด ควรใช้ในโอกาสใด คุณสมบัติข้อนี้จะช่วยให้ห้องสมุดก้าวไปถึงสภาพสมบูรณ์ตามอุดมคติ
4.มีความศรัทธาในอาชีพบรรณารักษ์ แม้ว่างานบรรณารักษ์หลายวงการจะยอมรับว่าเป็นวิชาชีพชั้นสูง แต่ในด้านการสนับสนุนในด้านฐานะของวิชาชีพบรรณารักษ์ยังไม่ดีนักทั้งในต่างประเทศและในเมืองไทยเราเอง จากหลักการที่กล่าวมาแล้วข้างต้นจะเห็นว่าหน้าที่บรรณารักษ์จริงๆนั้นมิใช่น้อยเลย ฉะนั้นในสภาวะปัจจุบันผู้ที่จะประกอบอาชีพนี้ จำต้องมีความศรัทธา เสียสละพอสมควร
5.มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี งานบรรณารักษ์ตามแนวคิดปัจจุบันดังที่กล่าวแล้วต้องเกี่ยวข้องกับบุคคลหลายฝ่าย ทั้งผู้บริหาร ทั้งครูผู้สอน ทั้งตัวนักเรียนเอง บรรณารักษ์จึงต้องเป็นบุคคลที่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีบุคคลที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมักมีลักษณะดังนี้คือ มีความเชื่อมั่นในตนเอง มีความสามารถในการพูดจา มีอารมณ์ขัน มีความเป็นกันเองกับทุกๆคน มีความจริงใจกับผุมาติดต่ออย่างสม่ำเสมอ มีความใจกว้างยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีจะช่วยให้งานประสบผลสำเร็จเร็วขึ้น และในแง่ของบรรณารักษ์ การมีบุคลิกเช่นนี้จะเป็นการสร้างทัศนคติที่ดีต่อห้องสมุดให้แก่นักเรียน และผู้ใช้ได้
ปราณี วงศ์จำรัส. 2548. เอกสารคำสอนกระบวนวิชา009105สารสนเทศศึกษา.เชียงใหม่:ภาควิชาบรรณารักษ์ศาสตร์.
พวา พันธุ์เมฆา. 2528. ห้องสมุดโรงเรียนทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี (; 25 ธันวาคม ค.ศ. 1936) พระนามเดิม เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์  เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เจ้าหญิงอเล็กซานดราเป็นพระธิดาในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าสิบสามแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อนับจากสายพระชนก ส่วนพระชนนีเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีของสมเด็จพระราชินีนาถ
เจ้าหญิงอเล็กซานดราประสูติที่จตุรัสเบรเกรฟ ลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และเจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระนามอเล็กซานดรามาจากพระนามของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระปัยยิกา(ย่าทวด)
กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกลอสเตอร์ตั้งแต่พระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2517 และในปัจจุบันทรงอยู่ในอันดับที่ 27 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
เจ้าชายริชาร์ดประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ณ นอร์ทแฮมพ์ตัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
ดยุกแห่งกลอสเตอร์ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจมากมายในนามของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระญาติชั้นที่หนึ่ง
เจ้าชายริชาร์ดทรงพบกับบีร์กิตเทอ เอวา ฟาน เดอร์สครั้งแรกที่เคมบริดจ์ ทั้งสองหมั้นหมายกันเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 และมีพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมปีเดียวกัน ณ คริสตจักรนักบุญแอนดรูว์ เมืองบาร์นเวลล์ นอร์แทมป์ตันเชอร์ ฉลองพระองค์ในพระราชพิธีนี้ออกแบบโดยนอร์แมน ฮาร์ตเนลล์
หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ พระเชษฐาของพระองค์ เจ้าชายริชาร์ดจึงมีพระสถานะเป็นผู้สืบตำแหน่งดยุกแห่งกลอสเตอร์ต่อจากเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2517 ด้วยเหตุนี้เจ้าชายริชาร์ดและเบอร์จิตต์จึงมีตำแหน่งเป็นดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์สืบต่อจนถึงปัจจุบัน
เจ้าฟ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเว็สเซ็กส์
รัฐฉัตติสคฤห์
รัฐชัมมูและกัษมีร์
พระตะบอง
พระตะบอง อาจหมายถึง
ซาลอธ ซาร์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 สายนครสวรรค์ – จุดผ่านแดนภูดู่ (รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1325, 1104 และ 1047 สายคลองเมม – ม่วงเจ็ดต้น) เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหลักที่เชื่อมการขนส่งจราจรระหว่างจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร และจังหวัดพิษณุโลก และเป็นทางหลวงสายรองในช่วงจังหวัดพิษณุโลกถึงจังหวัดอุตรดิตถ์ รวมระยะทางตลอดทั้งสาย 396.784 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ในช่วงนครสวรรค์ถึงพิษณุโลก สัญญาก่อสร้างเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ใช้เวลาก่อสร้างทั้งหมด 47 เดือนจนแล้วเสร็จ และเปิดใช้งานในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 131 กิโลเมตร แต่เดิมเป็นเส้นทางลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ทิศทางละ 2 ช่องจราจรตลอดเส้นทางในปี พ.ศ. 2545–2547 โดยมีบางช่วงในจังหวัดพิษณุโลกมีการขยายการจราจรถึง 12 ช่องจราจร โดยเป็นช่องทางหลัก ทิศทางละ 4 ช่องจราจร และช่องทางคู่ขนาน ทิศทางละ 2 ช่องจราจร (ช่วงหน้ามหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก) สำหรับช่วงที่เหลือมีการรวมสายทางทางหลวงหมายเลข 1325 และ 1104 ในช่วงอำเภอเมืองพิษณุโลกถึงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1047 ในช่วงอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ถึงอำเภอบ้านโคก เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย
ทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่สามแยกมาตุลี ซึ่งแยกมาจากถนนพหลโยธินในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ไปตามทิศเหนือ ซึ่งถนนสายนี้ในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ มีชื่อว่า ถนนรังสิโยทัย ผ่านอำเภอเก้าเลี้ยวและอำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดพิจิตร ผ่านสี่แยกโพธิ์ไทรงาม ซึ่งตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 (ทางแยกเข้าอำเภอโพทะเล) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1073 (ทางแยกเข้าอำเภอบรรพตพิสัย) จากนั้นจึงผ่านอำเภอบึงนาราง อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอสามง่าม ก่อนตัดผ่านสี่แยกปลวกสูง (ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115 สายกำแพงเพชร-พิจิตร) ที่ อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร
จากนั้นตัดผ่านอำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร และเข้าสู่จังหวัดพิษณุโลกในเขตอำเภอบางระกำ จากนั้นจึงเข้าสู่อำเภอเมืองพิษณุโลก ผ่านสี่แยกหนองอ้อ (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้) สามแยกเอ็กซ-เรย์ (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ)สามแยกต้นหว้า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1058 ทางเข้าเมืองพิษณุโลก) และสิ้นสุดที่สี่แยกบ้านคลองในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก โดยตัดกับถนนสิงหวัฒน์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12) ชื่อเรียกถนนตั้งแต่แยกเอ็กซ-เรย์จนถึงสี่แยกบ้านคลองมีชื่อว่า ถนนสีหราชเดโชชัย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 จะแยกขวาจากทางหลวงหมายเลข 12 (ถนนสิงหวัฒน์) อีกครั้งหนึ่งที่บ้านคลองเมม อำเภอพรหมพิราม ไปยังเขื่อนนเรศวร ตำบลหนองแขม ผ่านตำบลมะต้อง ตำบลศรีภิรมย์ อำเภอพรมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ก่อนเข้าสู่ตำบลพญาแมน คำบลท่ามะเฟือง ตำบลคอรุม ตำบลไร่อ้อย ตำบลบ้านดารา ตำบลท่าสัก อำเภอพิชัย ตำบลหาดสองแคว ตำบลวังแดง อำเภอตรอน คำบลวังกะพี้ ตำบลบ้านเกาะ และบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 102 (ถนนบรมอาสน์) ที่บ้านคลองห้วยไผ่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ก่อนที่จะเป็นทางหลวงแผ่นดินร่วมไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (พิษณุโลก - เด่นชัย) ที่สี่แยกอุตรดิตถ์ ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และเลี้ยวขวาไปยังสี่แยกป่าขนุน
จากนั้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 จะแยกขวาที่สี่แยกป่าขนุน ผ่านตำบลน้ำพี้ ตำบลผักขวง อำเภอทองแสนขัน บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1214 (บ้านแก่ง - บ้านวังผาชัน) ที่ตำบลน้ำไคร้ ตำบลแสนตอ วนอุทยานสักใหญ่ บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1146 (บ้านปากปาด - บ้านห้วยหูด) และที่ว่าการอำเภอน้ำปาด ตำบลบ้านฝาย และตำบลเด่นเหล็ก อำเภอน้ำปาด บ้านเสี้ยว ที่ว่าการอำเภอฟากท่า ตำบลฟากท่า อำเภอฟากท่า ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคก สิ้นสุดระยะทางที่สามแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1241 (บ้านม่วงเจ็ดต้น - บ้านปางไฮ) ตำบลบ่อเบี้ย และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1268 (บ้านม่วงเจ็ดต้น - อำเภอนาแห้ว) จังหวัดเลย
ที่ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคกแห่งนี้ ยังมีถนนไปยังจุดผ่านแดนถาวรภูดู่ระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาวอีกด้วย
หลวงนายศักดิ์
โรงเรียนบ้านเหล่าแดง
โรงเรียนบ้านเหล่าแดง ตั้งอยู่ที่ บ้านกลาง ตำบลเหล่าแดง อำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี เปิดทำการครั้งแรก เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 ที่ศาลาวัดบูรพาโดยมี นายสุข ลักษณะศิลปะจัญ เป็นครูใหญ่คนแรก เมื่อ พ.ศ. 2486 ได้ย้ายโรงเรียนมาบริเวณโรงเรียนในปัจจุบัน เนื้อที่ 25 ไร่ พื้นที่บริการการศึกษา 4 หมู่บ้าน บนถนน คำไฮใหญ่ - ท่าศิลา จากอดีตสู่ปัจจุบันการศึกษาได้ฝังรากลึก ณ ปัจจุบัน มานานถึง 86 ปี
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เรียงชื่อตามลำดับอักษร
แม่น้ำแมคดาเลน่า
แม่น้ำโอริโนโค
แม่น้ำเซาฟรานซิสโก
เกรตแบเรียร์รีฟ
อะคองกากัว
โคลงนิราศหริภุญชัย
โคลงนิราศหริภุญชัย เป็นกวีเก่าที่มีประมาณ 720 บรรทัด เดิมแต่งเป็นภาษาไทยถิ่นเหนือ โดยคำว่า "นิราศ" มาจากคำศัพท์ภาษาสันสกฤตแปลว่า “ไม่มี” เป็นแนวการแต่งกวีที่มีการเดินทางไกลและแยกจากผู้เป็นที่รัก หริภุญชัยเป็นอาณาจักรโบราณที่มีศูนย์กลางที่จังหวัดลำพูน โดยพญามังรายทรงผนวกเข้ากับอาณาจักรล้านนาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 กวีนี้กล่าวถึงการเดินทางจากเชียงใหม่ไปยังลำพูนเพื่อสักการะพระบรมสารีริกธาตุที่วัดพระธาตุหริภุญชัย โดยไปเยี่ยมชมวัดและข้างทางประมาณ 20 แห่ง ในระหว่างการเดินทาง ผู้แต่งรู้สึกคร่ำครวญถึงการแยกจากนางศรีทิพ ผู้เป็นที่รักของเขา การเดินทางใช้เวลาสองถึงสามวัน กวีนี้จบลงที่เทศกาลพระบรมสารีริกธาตุที่ราชินีกับพระราชโอรสเสด็จมาด้วย เนื้อเรื่องเดิมสืบไปได้ถึง ค.ศ. 1517-1518 บทกวีได้รับการชื่นชมเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้เนื่องจากความยากของภาษาเก่า
เอกสารตัวเขียนและการเผยแพร่.
มีข้อความเจ็ดข้อความที่เขียนบนใบลานด้วยภาษาไทยถิ่นเหนือ ซึ่งพบในจังหวัดเชียงใหม่, เชียงราย, ลำพูน และพะเยา ส่วนอีกข้อความหนึ่งที่เขียนบนสมุดข่อยในภาษาไทยถูกเก็บอยู่ในสำนักหอสมุดแห่งชาติ มีสี่ฉบับที่มีเนื้อหาคล้ายกัน เชื่อกันว่าเอกสารตัวเขียนอาจนำมาจากล้านนาไปที่อาณาจักรอยุธยาตอนสมเด็จพระนารายณ์มหาราชตีเมืองเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2204 แล้วไปแปลเป็นภาษาไทย แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุนทฤษฎีนี้
ข้อความฉบับภาษาไทยได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักหอสมุดแห่งชาติใน พ.ศ. 2467 ที่มีคำนำโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพว่า ผลงานนี้ “อาจเป็นต้นแบบของ"นิราศ"ที่แต่งในอยุธยาและส่งลงมาถึงกรุงเทพ” อย่างไรก็ตาม ผลงานนี้มีคนอ่านน้อยเพราะใช้ภาษาที่คลุมเครือ ใน พ.ศ. 2486 ประเสริฐ ณ นครเริ่มถอดความอักษรล้านนาไปเป็นอักษรไทย ทำให้มีการตีพิมพ์ใช้งานเป็นการส่วนตัวและเป็นหนังสืองานศพในปีถัดมา ในช่วง พ.ศ. 2502 พระยาอนุมานราชธนส่งเสริมให้ประเสริฐแปลเพิ่มและตีพิมพ์ผลงานนี้ ทำให้มีการตีพิมพ์ในวารสารของสมาคมภาษาและวรรณคดีไทยใน พ.ศ. 2503 ใน พ.ศ. 2516 ประเสริฐตีพิมพ์ฉบับขยายที่มีอักษรล้านนา อักษรไทย คำอธิบาย และภาคผนวกของคำและสถานที่โดยวิจิตร ยอดสุวรรณ (Wijit Yodsuwan)
ใน พ.ศ. 2532 ลมูล จันทน์หอม จบการศึกษาวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยทำการเปรียบเทียบข้อความฉบับล้านนาหกบรรทัดที่เขาอ้างว่า “ใกล้เคียงกับต้นฉบับมากที่สุด”
ใน พ.ศ. 2535 ทิว วิชัยขัทคะ กับไพฑูรย์ ดอกบัวแก้ว ตีพิมพ์ฉบับอักษรล้านนาอีกฉบับที่พวกเขากล่าวว่าเป็น “ฉบับลำพูน” และใน พ.ศ. 2562 วินัย พงศ์ศรีเพียร เรียบเรียงนิราศแบบใหม่เสร็จที่มีการเทียบกับภาษาไทยและอังกฤษ พร้อมกับงานวิจัยทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับภูมิหลังของนักกวี
ชื่อ "นิราศหริภุญชัย" อาจมาหลังจากกวีแนว "นิราศ" ได้พัฒนาแล้ว เช่นในเอกสารตัวเขียนหนึ่งจากวัดเจดีย์หลวงกวีนี้มีชื่อว่า "ลำลพุน"
ปีที่แต่งและผู้ประพันธ์.
บทเปิดกวีให้ปีหนไทว่า “ปีเมิงเป้า” ซึ่งอาจเป็นไปได้ทั้งเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2000, 2060, 2120, 2180 เป็นต้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ คาดการณ์ว่าอยู่ใน พ.ศ. 2180 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองหรือก่อนหน้านั้น
ประเสริฐ ณ นคร กล่าวว่ากวีนี้เขียนใน พ.ศ. 2060-2061 โดยในกวีกล่าวถึงพระแก้วมรกต ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นจริงเฉพาะในช่วง พ.ศ. 2011 ถึง 2091 และพระพุทธสิหิงค์ประทับที่วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นจริงเฉพาะใน พ.ศ. 1950 ถึง 2091 ดังนั้น ช่วงปีที่ตรงกับปีนักษัตรนี้คือ พ.ศ. 2060/2061 แต่มีนักวิชาการบางส่วนตั้งข้อสงสัยถึงวันที่เริ่มเขียน