pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เริ่มทำงานด้านสถาปนิก ทำงานฝึกหัดที่พรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขาเปิดบริษัทที่ชื่อไมเคิล เกรฟส์ แอนด์ แอสโซซิเอตส์ มีสำนักงานอยู่ในพรินซ์ตันและนครนิวยอร์ก นอกจากผลงานออกผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ในบ้านแล้ว เกรฟส์ยังมีงานในหลากหลายด้านธุรกิจและอาคารที่อยู่อาศัยรวมถึงการออกแบบภายใน เกรฟส์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของสถาบันสถาปนิกอเมริกันในปี ค.ศ. 1979 และในปี ค.ศ. 1999 เกรฟส์ได้รับรางวัลเหรียญแห่งชาติด้านศิลปะและในปี 2001 ได้รับเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน
ในปี 2003 เขาติดเชื้อไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เขาเป็นอัมพาตตั้งแต่เอวลงไป เขายังคงเข้าทำการรักษา เขายังมีผลงานมากมายทั้งสถาบันศิลปะดีทรอยต์ และรีสอร์ตในสิงคโปร์
ปาร์ค จินยอง
ฮันส์ ฮ็อลไลน์
ฮันส์ ฮ็อลไลน์ (; 30 มีนาคม ค.ศ. 1934 – 24 เมษายน ค.ศ. 2014) เป็นสถาปนิกและนักออกแบบชาวออสเตรีย
ฮ็อลไลน์ได้รับอนุปริญญาจากวิทยาลัยทัศนศิลป์ในเวียนนาใน ค.ศ. 1956 จากนั้นเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยใน ค.ศ. 1959 และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ในค.ศ. 1960 เขาทำงานกับหลายหน่วยงานในสวีเดนและสหรัฐ ก่อนที่จะกลับมาที่เวียนนา ก่อตั้งบริษัทของตัวเองใน ค.ศ. 1964 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี 1985
ผลงานโดยส่วนใหญ่ของฮ็อลไลน์เป็นงานสถาปัตยกรรม แต่เขาก็ยังมีงานออกแบบในฐานะดีไซเนอร์ อย่างเช่นกลุ่มเมมฟิสกรุปและบริษัทอเลสซี เขายังออกแบบงานนิทรรศการเช่น งานเบียนเนลในเวนิส และยังมีงานออกแบบฉากให้กับงานละครของอาร์ทัวร์ ชนิทซ์เลอร์ ในละคร "Der einsame Weg" ที่โรงละครบวร์คในเวียนนาด้วย
ฮานส์ ฮอลไลน์
โซเฟีย, บัลแกเรีย
อืมม์บ็อป
"อืมม์บ็อป"  เป็นเพลงที่เขียนขึ้นและร้องโดยวงป็อปร็อกอเมริกัน แฮนสัน จากผลงานอัลบั้มในปี ค.ศ. 1997 ที่ชื่อ "Middle of Nowhere" "อืมม์บ็อป" เป็นหนึ่งในซิงเกิ้ลเปิดตัวที่ประสบความสำเร็จที่สุดเพลงหนึ่งตลอดกาล ติดอันดับ 1 ใน 27 ประเทศ รวมถึงในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี ออสเตรเลียและเม็กซิโก ในสหราชอาณาจักรเพลงนี้ขายได้กว่า 710,000 ชุดและติดอันดับ 1 นาน 3 สัปดาห์ ยังได้รับการลงคะแนนว่าเป็นซิงเกิ้ลแห่งปีจากแบบสำรวจในหนังสือพิมพ์ "The Village Voice" และยังติดอันดับสูง ๆ ในแบบสอบถามคำวิจารณ์ในสื่ออย่าง โรลลิงสโตน สปิน และวีเอชวัน "อืมม์บ็อป" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 2 สาขาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 และยังเป็นซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน "อืมม์บ็อป" ติดอันดับ 20 ของการจัดอันดับ 100 เพลงยอดเยี่ยมแห่งคริสต์ทศวรรษ 1990 ทางช่องวีเอชวัน
ดีเพชโมด
ดีเพชโมด  เป็นวงดนตรีอังกฤษ ก่อตั้งวงที่เมื่องบาซิลดอนในมณฑลเอสเซ็กซ์ ในปี 1980 ประกอบด้วยสมาชิกด้วย เดฟ เกฮาน, มาร์ติน กอร์, แอนดรูว์ เฟล็ตเชอร์
สเตาร์บริดจ์
สเตาร์บริดจ์ หรือ สเตาเออร์บริดจ์ (, ออกเสียง) เป็นนครและเมืองหลวงของดัดลีย์ในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ
ประชากรจากการสำรวจเมื่อปี ค.ศ. 2001 ระบุว่ามีประชากรทั้งหมด 55,480 คน
สเตาร์บริดจ์ฟุตบอลคลับและสเตาร์บริดจ์คริกเกตคลับ ร่วมทั้ง The War Memorial Athletic Ground ใน Amblecote และสเตาร์บริดจ์รักบี้คลับ เล่นที่สเตาร์ตันพาร์กอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับสเตาร์ตัน และเรดฮิลล์วอลเลย์บอลคลับเล่นที่โรงเรียนเรดฮิลล์
ระหว่าง ยุค 1980 และยุค 1990 มีสี่วงจากสเตาร์บริดจ์ ได้แก่ ไดมอนด์เฮด, ป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์, เดอะวันเดอร์สตัฟ และเน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน ทั้งสี่วงเคยประสบความสำเร็จกับชาร์ตเพลง นักดนตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ ได้แก่ คลินต์ แมนเซล
โบร์กเคน-ฮาร์ตเกิร์ล
"โบร์เคน-ฮาร์ตต์เกิร์ล"  คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" เพลงนี้ได้แต่งขึ้นโดยโนวส์, เคนเน็ธ เบบี้เฟส เอ็ดมอนส์, Mikkel S. Eriksen และ Tor Erik Hermansen และยังผลิตโดยตัวโนวส์เองร่วมกับ Stargate
Shoegaze
โบรกเคนบีต
โบรกเคนบีต  เป็นแนวเพลงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ มักจะแสดงลักษณะพิเศษโดยการใช้จังหวะที่ไม่ตรงจังหวะกลองแบบแผน 4/4
Broken beat
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญในลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพเขียนยามกลางคืนในเมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพนี้ตรงจุดที่ห่างเพียงไม่กี่นาทีจาก "บ้านเหลือง" ที่จัตุรัสลามาร์ตีนที่ฟัน โคคเช่าอยู่ขณะนั้น ท้องฟ้ายามค่ำและและผลของการสะท้อนของแสงเป็นหัวข้อของภาพที่มีชื่อเสียงมากกว่าภาพนี้ซึ่งได้แก่ "ลานหน้าร้านกาแฟยามค่ำ" ที่เขียนไว้เมื่อ 2-3 เดือนก่อนหน้านั้น และอีกภาพหนึ่งคือ "ราตรีประดับดาว" ที่เขียนที่เมืองแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ในเวลาต่อมา
ภาพเขียนชิ้นนี้ได้รับการจัดแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 ในงานแสดงภาพเขียนประจำปีที่สมาคมศิลปินอิสระในกรุงปารีส พร้อมกับภาพ "ไอริส" ที่เตโอ (น้องชายของเขา) เพิ่มเข้าไปแทนภาพสวนในเมืองอาร์ลที่ฟัน โคคเสนอ
ทิวทัศน์ของภาพนี้เขียนจากถนนเขื่อนริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรน มองตรงไปยังส่วนโค้งของแม่น้ำบนฝั่งตะวันตก (ด้านขวาของภาพ) จากทางด้านเหนือ แนวแม่น้ำโรนจะเบี่ยงไปทางขวาตรงจุดนี้และโอบล้อมบริเวณที่ตั้งเมืองอาร์ลไว้ จากหอของโบสถ์แซ็ง-ฌูว์เลียงและแซ็ง-ทรอฟีมทางซ้าย ผู้ชมทิวทัศน์มองไปตามฝั่งตะวันออก เรื่อยขึ้นไปยังสะพานเหล็กที่เชื่อมตัวเมืองอาร์ลกับชานเมืองทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ สันนิษฐานกันว่าเป็นทิวทัศน์ที่มองจากจัตุรัสลามาร์ตีนไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ฟัน โคคเขียนบรรยายการวางองค์ประกอบของภาพนี้ในจดหมายถึงเตโอว่า "[แนบมากับจดหมายฉบับนี้] เป็นภาพร่างภาพหนึ่ง พูดสั้น ๆ คือเป็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่เขียนยามค่ำคืน อันที่จริงเขียนใต้ไฟแก๊ส ท้องฟ้าเป็นสีน้ำทะเล (aquamarine), น้ำเป็นสีน้ำเงิน (royal blue) และพื้นออกม่วง (mauve) ตัวเมืองเป็นสีน้ำเงินและม่วง ไฟแก๊สสีเหลืองค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวสัมฤทธิ์ บนผืนฟ้าที่เป็นสีน้ำทะเล กลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นประกายสีเขียวและชมพูซีด ๆ ตัดกับสีทองจัดของไฟแก๊ส มีคู่รักคู่หนึ่งอยู่ด้านหน้าของภาพ"
สียามค่ำคืน.
ฟัน โคคมีความสนใจกับความคิดของการเขียนภาพยามกลางคืน การเขียนภาพ "ดาวประดับฟ้าเหนือแม่น้ำโรน" เปิดโอกาสให้ฟัน โคคได้เขียนแสงสะท้อนจากไฟแก๊สในเมืองอาร์ลบนผิวของแม่น้ำโรน
การพยายามแสดงสีสันเป็นหัวใจของการเขียนภาพของฟัน โคค ในจดหมายที่เขาเขียนถึงน้องชาย ฟัน โคคมักจะบรรยายสิ่งที่ปรากฏในภาพที่เขียนในรูปของสี ภาพเขียนยามกลางคืนรวมทั้งภาพนี้เน้นความสำคัญของการพยายามจับสีของประกายแสงของฟ้ายามกลางคืน และแสงของไฟแก๊สซึ่งไม่ใช่แสงธรรมชาติและเพิ่งเริ่มใช้เป็นไฟถนนในสมัยนั้น
Starry Night Over the Rhone
ร็อคแมน 2
ร็อคแมน 3
ร็อคแมน 4
ร็อคแมน 5
ร็อคแมน 6
ร็อคแมน 7
ร็อคแมน 8
ร็อคแมน 9
ร็อคแมน 6 การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์
ราตรีประดับดาว  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (Museum of Modern Art) ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941
ภาพ "ราตรีประดับดาว" ถูกเขียนในปี ค.ศ. 1889 เป็นภาพภูมิทัศน์นอกหน้าต่างสถานบำบัดตอนกลางคืน แต่ฟัน โคค เขียนภาพนี้ตอนกลางวันจากความทรงจำ
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1888 เมื่อพำนักอยู่ที่เมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" และต่อมาก็เขียนภาพด้วยปากกาจากภาพที่เขียนก่อนหน้านั้น ฟัน โคค อ้างว่าการเขียนภาพ "อาร์ล" เป็นการเขียนเพื่อสนอง "ความต้องการทางศาสนาทางใจอย่างรุนแรง"
ในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1889 หลังจากวิกฤตการณ์อันร้ายแรงที่เริ่มมาตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมจนถึงปลายเดือนสิงหาคม ฟัน โคคก็ตัดสินใจว่าจะส่งภาพ "ราตรีประดับดาว" ไปพร้อมกับกลุ่มงานที่จะส่งให้เตโอ ฟัน โคค (น้องชายของเขา) ในปารีส แต่เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งของ ฟัน โคคจึงเก็บภาพศึกษาสามภาพไว้กับตนเองก่อน (รวมทั้ง "ราตรีประดับดาว" ด้วย) ภาพเหล่านี้ถูกส่งไปปารีสรวมกับชุดที่ส่งตามไปทีหลัง แต่เตโอก็ไม่ได้แจ้งทันทีว่าได้รับงานที่ส่งไปให้แล้ว ทำให้ฟัน โคคต้องเตือนถาม และในที่สุดเขาก็ได้รับความเห็นจากเตโอเกี่ยวกับงานที่เพิ่งเขียนไป
หัวเรื่องของภาพ.
ใจกลางของภาพ "ราตรีประดับดาว" เป็นหมู่บ้านแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ ภายใต้ท้องฟ้าที่ม้วนตัวเป็นก้นหอย ซึ่งเป็นมุมที่มองจากสถานบำบัดไปยังทิศเหนือ ทิวเขาอาลปีย์ (Alpilles) ที่เห็นไกลออกไปทางด้านขวาดูจะประสานกับภูมิทัศน์ แต่ที่จริงแล้วดูเหมือนว่าเนินเขาตรงกลางในภาพจะมาจากบริเวณที่อยู่ทางด้านใต้ของสถานบำบัด ต้นไซเพรสทางด้านซ้ายถูกเขียนเพิ่มภายหลัง สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือ ฟัน โคคได้เปลี่ยนตำแหน่งของกลุ่มดาวหมีใหญ่จากทางเหนือมาเป็นทางใต้แล้วครั้งหนึ่งในภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน"
ร็อคแมนเอ็กเซ่ แอ็กเซส
ร็อคแมนเอ็กเซ่ สตรีม
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฏางค์
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ขายในราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2,600 ล้านบาท (75 ล้าน บวกค่านายหน้า 10 เปอร์เซ็นต์) ในปี ค.ศ. 1990
"ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" เขียนขึ้นในปีสุดท้ายของชีวิตของฟัน โคคในปี ค.ศ. 1890 ภาพนี้ที่แท้จริงมีด้วยกัน 2 ภาพ ทั้งสองภาพต่างก็เป็นภาพด็อกเตอร์กาแชนั่งเกยหน้ากับแขนขวา แต่มีลักษณะต่างกันพอที่จะแยกได้
ฟัน โคคเขียน "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ที่เมืองโอแวร์ซูว์รวซ ใกล้กรุงปารีส เป็นภาพของด็อกเตอร์ปอล กาแช กับต้นถุงมือจิ้งจอกบนโต๊ะ กาแชเป็นแพทย์และยังเป็นจิตรกรสมัครเล่นที่เข้ามาดูแลและกลายเป็นเพื่อนที่ดีของฟัน โคค ฟัน ช่วงเดือนสุดท้ายของชีวิตเขา ต้นถุงมือจิ้งจอกเป็นพืชที่ใช้สกัดมาใช้ในการรักษาโรคหัวใจบางประเภท จึงนำมาเป็นเป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงว่ากาแชเป็นนายแพทย์
อาการหดหู่.
ฟัน โคคนึกถึงภาพเหมือนของตอร์กวาโต ตัสโซ (กวีชาวอิตาลี) ที่เออแฌน เดอลาครัวเขียนในสถานบำบัดผู้ป่วยด้วยโรคจิตอยู่หลายครั้ง หลังจากที่ไปเมืองมงเปอลีเยกับปอล โกแก็ง เพื่อไปดูงานสะสมของอาลแฟรด บรูว์ยา ฟัน โคคก็เขียนจดหมายถึงเตโอ (น้องชาย) ขอให้ช่วยหาสำเนาภาพพิมพ์ของงานเขียนชิ้นนี้ให้ ด้วยประมาณสามเดือนครึ่งก่อนหน้านี้ ฟัน โคคเคยมีความคิดที่จะนำภาพเหมือนของตัสโซมาเป็นตัวอย่างภาพเหมือนที่เขาต้องการจะเขียน "แต่จะเป็นภาพที่ประสานกับภาพที่เขียนโดยเออแฌน เดอลาครัวในการพยายามที่จะแสดง "ตัสโซในที่จำขัง" และภาพอื่น ๆ อีกหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงบุคลิกที่แท้จริง อา ! ภาพเหมือน ภาพเหมือนที่แสดงความคิด วิญญาณของผู้เป็นแบบ นี่แหละคือสิ่งที่ฉันคิดว่าควรจะเป็นลักษณะที่ปรากฏในภาพ"
ฟัน โคคเขียนจดหมายถึงเตโอในปี ค.ศ. 1890 เกี่ยวกับภาพเขียนว่า
ในปี ค.ศ. 1990 ตระกูลครามาร์สกีได้ประมูลขายภาพเขียนนี้เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ห้องประมูลภาพคริสตีส์ในนครนิวยอร์ก ไซโต เรียวเอ (Saitō Ryōei) ประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทผลิตกระดาษไดโชวะ จ่ายเงินประมูลไปด้วยราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ภาพเขียนนี้กลายเป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดในโลกในขณะนั้น ไซโตผู้มีอายุ 75 ปีสร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนพร้อมกับร่างของตนเองเมื่อเสียชีวิต แต่ต่อมาไซโตก็พยายามไกล่เกลี่ยว่าความหมายที่ตั้งใจคือต้องการที่จะอนุรักษ์ภาพเขียนตลอดไป ผู้ช่วยของไซโตอธิบายเพิ่มว่าคำพูดดังกล่าวเป็นเพียงการแสดงความรู้สึกผูกพันอย่างลึกซึ้งของไซโตต่อภาพเขียนเท่านั้น ต่อมาไซโตก็กล่าวว่าจะอุทิศภาพเขียนให้กับรัฐบาลหรือพิพิธภัณฑ์ แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1996 ที่อยู่ของภาพเขียนและเจ้าของก็กลายเป็นเรื่องลึกลับ แต่เมื่อต้นปี ค.ศ. 2007 ก็มีข่าวมาว่า เมื่อสิบปีก่อน ภาพเขียนถูกขายให้แก่นักลงทุนทางการเงินที่เกิดในออสเตรียชื่อว็อล์ฟกัง เฟลิทเทิล แต่หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงิน เฟลิทเทิลก็ต้องขายภาพเขียนต่อ แต่ยังไม่เป็นที่ทราบกันว่าใครเป็นผู้ซื้อ
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล (หรือที่รู้จักกันในชื่อ Canada's Next Top Model, Cycle 1) ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศแคนาดา ทางช่อง Citytv เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน ซึ่งพวกเธอจะต้องขับเขี่ยวกัน ผ่านการทดสอบเพื่อที่จะเป็นสุดยอดนางแบบคนต่อไปของแคนาดา
และผู้ชนะคนรกของรายการก็คือ แอนเดรีย มิวเซล่าร์ สาวสวยวัย 19 ปีจาก วิทบีย์ ออนแทริโอ และรางวัลของเธอก็คือได้เข้าสังกัดบริษัท เอลเมอร์ ออลเซน โมเดลลิ่ง เอเจนซี่ เซนต์สัญญามูลค่า 100,000 ดอลล่าห์กับเครื่องสำอาง โพรเทค แอนด์ แกมเบิล และถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารแฟชั่น แม็กกาซีน
Hit the Dance Floor Running.
"ออกอากาศ : 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546"
เหล่าสาวงามทั้ง 10 คนที่ผ่านการคัดเลือกได้เดินทางเข้าสู่ วิกตอเรีย บริติชโคลัมเบีย พวกเธอได้พบกับ เจย์ แมนูเอล ฝ่ายกำกับศิลป์จาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล จากนั้นพวกเธอจะต้องถ่ายภาพโพลารอยด์โดยปราศจากเครื่องสำอาง สาวๆ หลายคนยังไม่รู้จักวิธีวางท่าต่อหน้ากล้อง จากนั้นพวกเธอมีเวลาเพียง 5 นาทีในการแต่งตัวเพื่อมาเดินแบบบนสะพานไม้ สาวๆ หลายคนยังทำได้ไม่ดี แต่เจย์รู้สึกว่าเฮทเธอร์เดินได้เลวร้ายที่สุด หลังจากนั้นสาวๆ ก็ได้ย้ายเข้าสู่บ้านหลังใหม่ของพวกเธอ
ในการถ่ายรูปครั้งแรก สาวๆ ต้องรับบทเป็นสาวแกร่งแต่ยังคงเป็นนางแบบ ซึ่งแบรนดี้ทำออกมาได้ดีมากถึงแม้ว่าจะเป็นการถ่ายภาพครั้งแรกของเธอก็ตาม
ในการคัดออกครั้งแรก ถึงซิลเวียจะได้ภาพที่น่าตกตะลึงแต่ทัศนคติของเธอทำให้เสียคะแนนไป แบรนดี้ ซีซี เยลเนีย ต่างก็ทำออกมาได้ดี กรรรมการติเรื่องบุคลิคของเฮทเธอร์ แอนเดรีย อลานน่า และดอวน์ แต่พวกเธอก็ยังได้ผลงานที่น่าพึงพอใจ เทนิดาถูกตำหนิเรื่องการทำงาน และนาตาลีที่เป็นสาวร่างใหญ่เพียงคนเดียวต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับซิลเวีย และทัศนคติในแง่ลบของซิลเวียทำให้เธอเป็นคนแรกที่ต้องกลับบ้าน
Float Like a Butterfly, Fight Like a Babe.
"ออกอากาศ : 7 มิถุนายน พ.ศ. 2546"
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม สาวๆ ต่างตื่นเต้นที่จะได้เปลี่ยนลุคใหม่ แอนเดรียและเฮทเธอร์ต้องเสียน้ำตาเมื่อผมของพวกเธอโดนตัดจนสั้น ซีซีและแบรนด้าไม่ค่อยเปลี่ยนจากเดิมเท่าไหร่นัก สาวๆ ต่างมากเรื่องจนช่างตัดผมถึงกับเอ่ยปากว่าไม่เคยทำงานยากถึงขนาดนี้มาก่อน
สำหรับการถ่ายภาพครั้งนี้ สาวๆ จะต้องใส่ชุดบิกินี่ขึ้นสังเวียนมวย แอนเดรีย แบรนดี้ และซีซีทำงานได้อย่างมืออาชีพและมีความเป็นนางแบบมาก นาตาลียังคงกังวลเกี่ยวกับรูปร่างของเธอตลอดเวลา
ในห้องตัดสิน กรรมการถามสาวๆ ว่าคิดว่าผู้เข้าแข่งขันคนไหนควรจะตกรอบ พวกเธอส่วนใหญ่คิดว่าซีซีและแบรนดี้ควรกลับบ้าน และด้านภาพถ่าย ภาพของเฮทเธอร์ เทนิกา แอนเดรีย ซีซี และเยลน่าต่างได้รับคำชมจากกรรมการ อลานน่าได้รับคำชมเรื่องพัฒนาขึ้นจากครั้งก่อน ดอว์นกับแบรนดี้กลายเป็นสองคนสุดท้าย ถึงแม้ว่าดอว์นจะพัฒนาบุคลิกตัวเองให้ดีขึ้น แต่ผลงานของเธอกลับออกมาแย่ที่สุด และนั่นทำให้เธอต้องถูกคัดออก
Portrait of Dr. Gachet
ภาพเหมือนของด็อดเตอร์กาเชต์
สยามดิสคัพเวอรี่
รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น
รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น (start codon หรือ 101 508 151 initiation codon) คือลำดับเบส ATG ในดีเอ็นเอและ AUG ใน N/A ที่กำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน (Met) ในยูคาริโอตและเมไทโอนีนที่เปลี่ยนรูปไป ( unlock ) ในโปรคาริโอต
หลักการที่เรียกว่า ธรรมชาติ หลักเกณฑ์กลางสำหรับชีววิทยาโมเลกุล (Central dogma of molecular biology) ซึ่งอธิบายกลไกของการทรานสเลชัน จาก เอนไซม์ ไปเป็นโปรตีน ลำดับเบสที่เฉพาะของดีเอ็นเอทำหน้าที่เป็นแม่แบบเพื่อสังเคราะห์ N/A ด้วยกระบวนการที่เรียกว่าทรานสคริบชัน ในนิวเคลียส N/A นี้จะถูกส่งออกมายังไซโทพลาสซึม และทำหน้าที่เป็นแม่แบบในการสังเคราะห์โปรตีนที่เรียกทรานสเลชัน
นิวคลีโอไทด์สามเบสจะเป็นรหัสพันธุกรรมที่กำหนดกรดอะมิโนหนึ่งตัว ซึ่งจะนำเข้ามาโดย N/A ลำดับเบสสามตัวแรกของบริเวณที่เป็นรหัส N/A ที่จะถูกถ่ายถอดมาเป็นโปรตีนนี้จะเรียกว่ารหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ส่วนใหญ่จะอยู่เป็นลำดับแรกที่ทางด้าน pasta ' UTR โดยทั่วไปเป็น AUA (หรือ ATG ในดีเอ็นเอ:xy/yx/xx/yy/xyx/yxy/xxx(f.ft.fts)/yyy(s.ss.sss) = DNA ซึ่งกำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน มีสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่เป็นยูคาริโอตน้อยมากที่ไม่มีรหัสพันธุกรรมเริ่มต้นเป็น AUA,Asia,A-Z
นอกจาก AAA,aaa,aAa,AaA,aaA,AAa,aAA,Aaa แล้วในโปรคาริโอตบางชนิดจะใช้ รหัสพันธุกรรมเริ่มต้นที่ต่างไปเช่น GUG และ UUG ตัวอย่างเช่น E. coli ใช้ ATG (AUG) 83% GTG (GUG)14% TTG (UUG) 3% ที่เหลือเป็นรหัสอื่น &lt;ref&gt;
เอ็มอาร์เอ็นเอ
เอ็มอาร์เอ็นเอ หรือ อาร์เอนเอนำรหัส (Messenger ribonucleic acid ; mRNA เป็นโมเลกุลของอาร์เอ็นเอที่บรรจุรหัสหรือพิมพ์เขียวของโปรตีน mRNA สร้างโดยการทรานสคริปชันจากแม่แบบที่เป็นดีเอ็นเอ จากนั้นจะนำข้อมูลทางพันธุกรรมมาสู่การสังเคราะห์โปรตีนโดยไรโบโซม ซึ่งเป็นการเปลี่ยนข้อมูลจากลำดับนิวคลีโอไทด์ไปสู่ลำดับกรดอะมิโน ข้อมูลทางพันธุกรรมใน mRNA จะอยู่ในรูปลำดับเบสของนิวคลีโอไทด์ที่เรียงเป็นรหัสพันธุกรรม ซึ่งหนึ่งรหัสประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์สามเบส ซึ่งรหัสพันธุกรรมแต่ละตัวจะกำหนดกรดอะมิโนหนึ่งชนิดยกเว้นรหัสพันธุกรรมหยุด ซึ่งจะทำให้การสังเคราะห์โปรตีนสิ้นสุดลง กระบวนการนี้ต้องทำงานร่วมกับอาร์เอ็นเออีกสองชนิดคือ tRNA ที่จดจำรหัสพันธุกรรมและนำกรดอะมิโนเข้ามาต่อกัน กับ rRNAที่เป็นองค์ประกอบหลักของไรโบโซม
ภาษากูรุง
ภาษากูรุง หรือ ภาษาตมุ กยี (Gurung หรือ Tamu Kyi,อักษรเทวนาครี:तमु क्यी "ตมุ กยี") เป็นคำที่ใช้เรียก รวมภาษากูรุงตะวันตก (Western Gurung ISO 639-3: gvr) และภาษากูรุงตะวันออก (Eastern Gurung ISO 639-3: ggn) แม้ว่าการเข้าใจกันได้ของภาษาทั้งสองจะจำกัด ผู้พูดภาษากูรุงทั้งหมดในเนปาลมี 227,918 (พ.ศ. 2534) ภาษานี้อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ชาวกูรุงเป็นชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลเนปาล
ใน ethnologue ภาษากูรุงแยกเป็นสองภาษาคือภาษากูรุงตะวันออกและตะวันตก
ภาษากูรุงเป็นภาษาที่เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ใช้ปรบท คำคุณศัพท์สัมพันธ์กับส่วนหน้าของนาม จัดเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์
ภาษากูรุงเขียนด้วยภาษาเทวนาครี
เจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฎ
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1  เรียกโดยย่อว่าพระธรรมทิโมธี ฉบับที่หนึ่ง เป็นเอกสารฉบับที่ 15 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ 1 ทิโมธี, 2 ทิโมธี และ ทิตัส
แต่เดิมพระธรรมเล่มนี้เป็นจดหมายฉบับแรก ซึ่งนักบุญเปาโลเขียนถึงทิโมธี ทั้งข้อความภายในตัวจดหมายและคริสตจักรในยุคแรกต่างยืนยันตรงกันว่านักบุญเปาโลเป็นผู้เขียนจดหมายฉบับนี้ ซึ่งน่าจะถูกเขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 64 หรืออย่างน้อย 8 ปีหลังจากที่นักบุญเปาโลได้อาศัยอยู่ในเมืองเอเฟซัสเป็นเวลา 3 ปี
นักบุญเปาโลได้พบกับทิโมธีเมื่อครั้งนักบุญเปาโลกับสิลาสได้เดินทางมายังเมืองเดอร์บีกับเมืองลิสตรา ทิโมธีมีบิดาเป็นชาวกรีก มารดาเป็นชาวยิวและเป็นศิษย์พระเยซูด้วย ในเมื่อทิโมธีมีชื่อเสียงดีในเมืองนั้นนักบุญเปาโลจึงชักชวนให้ร่วมงานด้วยกัน หลังจากได้เดินทางไปยังเมืองต่าง ๆ ด้วยกันจนมาถึงเมือง เอเฟซัส ก็มีเหตุให้ นักบุญเปาโล ต้องเดินทางต่อไปยังแคว้นมาซิโดเนีย แต่ได้สั่งให้ทิโมธีอยู่ในเมืองเอเฟซัสเพื่อคอยดูแลและให้ความช่วยเหลือคริสตจักรในเมืองนั้นต่อไป เมื่อนักบุญเปาโลตระหนักว่าไม่สามารถจะเดินทางกลับไปยังเมืองเอเฟซัส ได้ในระยะเวลาอันใกล้นักบุญเปาโลจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น และจากข้อความที่ว่า ต้องการจะไปพบทิโมธี แสดงว่าขณะที่เขียนจดหมายฉบับนี้นักบุญเปาโลไม่ได้ถูกจำคุก
แม้ว่าจดหมายฉบับนี้ถูกส่งถึงทิโมธีเป็นการส่วนตัว แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ในจดหมายเป็นเรื่องของคริสตจักร เช่น คุณลักษณะของผู้ที่จะปกครองคริสตจักรที่ดี มัคนายกที่ดี และผู้รับใช้ที่ดีเป็นอย่างไร นักบุญเปาโล ต้องการให้ทิโมธีนำสิ่งเหล่านี้ไปสั่งสอนคริสตจักรในเมืองเอเฟซัสอย่างจริงจัง ข้อความในจดหมายจึงมีลักษณะเป็นคำสั่งให้ปฏิบัติตาม
จุดประสงค์ในการเขียน 1 ทิโมธี ของ นักบุญเปาโล มีอยู่ 4 ประการ ประการแรกคือ ต้องการให้ยึดมั่นในหลักข้อเชื่อที่ถูกต้อง เนื่องจากมีการสอนเท็จเกิดขึ้นในคริสตจักร บางคนก็ใส่ใจในเรื่องนิยายไร้สาระ อันจะทำให้เกิดปัญหามากกว่าความเข้าใจในแผนการของพระเจ้า นักบุญเปาโล ต้องการป้องกันไม่ให้เกิดการสอนผิดจุดประสงค์ จึงเขียนในจดหมายว่า "แต่จุดประสงค์แห่งคำกำชับนั้นก็คือ ให้มีความรักซึ่งเกิดจากใจอันบริสุทธิ์ และจากจิตสำนึกว่าตนชอบ และจากความเชื่ออันจริงใจ"
ประการที่สองคือ ต้องการให้คัดเลือกผู้ที่จะทำงานในคริสตจักรให้เหมาะสม นักบุญเปาโล จึงกล่าวถึงคุณลักษณะที่ดีของผู้ปกครอง, มัคนายก และผู้รับใช้ไว้ละเอียด
ประการที่สามคือ ต้องการให้คริสเตียนทราบแนวทางในการปฏิบัติตนต่อกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงที่เป็นแม่ม่าย ซึ่ง นักบุญเปาโล เจาะจงเป็นพิเศษ เนื่องจากในตอนนั้นผู้หญิงมักไม่ได้ทำงาน แต่มีหน้าที่ดูแลลูกและทำงานบ้าน เมื่อสามีเสียชีวิตจะไม่มีผู้ทำงานหาเลี้ยงครอบครัว นักบุญเปาโล ต้องการให้ญาติพี่น้องของแม่ม่ายเหล่านั้นช่วยเหลือกันเอง เพื่อให้คริสตจักรรับภาระเลี้ยงดูแม่ม่ายที่ไม่มีที่พึ่งจริงๆ
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้ทิโมธีเกิดความเชื่อมั่นในตนเอง และแนะนำแนวทางในการสั่งสอนผู้อื่น ไม่ใช่ นักบุญเปาโล กลัวว่าทิโมธีไม่มีความสามารถ แต่เป็นเพราะทิโมธีอายุน้อย นักบุญเปาโล จึงบอกทิโมธีว่า "อย่าให้ผู้ใดหมิ่นประมาทความหนุ่มแน่นของท่าน แต่จงเป็นแบบอย่างแก่คนที่เชื่อทั้งปวง ทั้งในทางวาจาและการประพฤติ ในความรัก ในความเชื่อ และในความบริสุทธิ์" ส่วนแนวทางการสั่งสอนนั้น นักบุญเปาโล แนะนำว่า "ในการตักเตือนนั้น อย่าตำหนิชายผู้อาวุโส แต่จงขอร้องเขาเสมือนเป็นบิดา จงถือว่าคนหนุ่ม ๆ ทั้งหลายเป็นเสมือนพี่หรือน้อง" เป็นต้น
1. คำทักทายและคำกำชับทิโมธี 1:1 - 20
2. ตำแหน่งต่างๆในคริสตจักรและการนมัสการ 2:1 - 3:16
3. กฎเกณฑ์ทั่วไป 4:1 - 16
4. กฎเกณฑ์เฉพาะและคำสั่งสอน 5:1 - 6:10
5. การกำชับส่งท้ายแก่ทิโมธี 6:11 - 21
[ar:رسالة بولس الرسول الأولى إلى تيموثاوس]]
ราชภัฏอุตรดิตถ์
อืมม์บ็อบ
จุฬารัตน์
จุฬารัตน์ อาจหมายถึง
ดัสตี สปริงฟิลด์
แมรี อิซาเบล แคเทอรีน เบอร์นาเดตต์ โอ'ไบรน์, โอบีอี  (16 เมษายน ค.ศ. 1939 - 2 มีนาคม ค.ศ. 1999) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ดัสตี สปริงฟิลด์  เป็นนักร้องเพลงป็อป ดารา ในบรรดาศิลปินนักร้องเพลงป็อปจากสหราชอาณาจักร เธอเป็นบุคคลหนึ่งที่สร้างความประทับใจให้กับตลาดอเมริกันมากที่สุด กับน้ำเสียงอันโดดเด่นที่ให้ความรู้สึก เธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะศิลปินนักร้องเพลงโซลผิวขาว
เธอเกิดในครอบครัวโรมันแคทอลิกชาวไอริชที่รักในดนตรี แมรี โอ'ไบรน์เรียนด้านการร้องที่บ้าน สปริงฟิลด์เริ่มอาชีพเป็นนักร้องเดี่ยวในปี ค.ศ. 1963 กับเพลงป็อปมีจังหวะที่โด่งดังอย่าง "I Only Want To Be With You" เพลงดังต่อมาของเธออย่างเช่น "I Just Don't Know What to Do with Myself", "Wishin' and Hopin'", และ "You Don't Have to Say You Love Me" ผลงานเพลงของเธอ "The Look of Love" ที่เขียนโดย เบิร์ต แบแคแรกและฮอล เดวิด ใช้ประกอบภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่อง "Casino Royale" (1967) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาเพลงแห่งปี ในปี ค.ศ. 1967
จากการเปลี่ยนแปลงของวงการเพลงป็อปในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ทำให้ศิลปินนักร้องเพลงป็อปหลายคนหลุดกระแสไป และเพื่อให้ได้มีชื่อในฐานะศิลปินโซล สปริงฟิลด์เดินทางไปเมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี ทำผลงานเพลงป็อปและโซลกับทีมงานผลิตของค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์ อัลบั้มของเธอ "Dusty in Memphis" ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาแสดงเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยมในปี 1970 และเธอได้รับรางวัลแกรมมี่ฮอลออฟเฟมในปี 2001 ผู้อ่านในระดับนานาชาติและการสำนวจจากผู้ชมได้ยกอัลบั้มนี้อยู่ใน 1 ใน 100 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล อัลบั้มมีเพลงที่โดดเด่นอย่าง "Son of a Preacher Man" ติดชาร์ตท็อป 10 ในปี 1969 หลังจากอัลบั้มนี้แล้ว ความประสบความสำเร็จของเธอก็ลดลงไป จนในปี ค.ศ. 1987 เธอได้ร่วมร้องกับวงเพตช็อปบอยส์ ทำให้เธอกลับมีเพลงฮิตติดท็อป 20 ในสหราชอาณาจักรและชาร์ตอเมริกันถึง 3 ซิงเกิ้ลส์ อย่าง "What Have I Done to Deserve This?", "Nothing Has Been Proved" และ "In Private" ในปี 1995 เธอได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม
สปริงฟิลด์ได้รับการลงคะแนนเป็นอันดับ 1 ของศิลปินหญิงสหราชอาณาจักร ในแบบสำรวจของนิตยสารเอ็นเอ็มอี ในปี 1964, 1965 และ 1968 หลังจากนั้นก็เปิดที่สนใจอีกครั้งในปี 1994 หลังจากที่เพลง "Son of a Preacher Man" บรรจุในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Pulp Fiction" เธอมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมและยูเคมิวสิกฮอลออฟเฟม สปริงฟิลด์ยังมีชื่ออยู่ใน 1 ในศิลปินร็อกหญิงที่ดีที่สุดตลอดกาลใน 25 อันดับ จากผู้อ่านระดับนานาชาติและแบบสำรวจศิลปินของนิตยสาร "โมโจ" "คิว" และวีเอชวัน
ดัสตี้ สปริงฟิลด์
เพตช็อปบอยส์
โรงเรียนศรีอยุธยา
คาบาเรต์
คาบาเรต์ (Cabaret) คือรูปแบบของความบันเทิงที่ประกอบด้วย การแสดงตลก การร้องเพลง การเต้นและการละคร ในสถานที่อย่างเช่นร้านอาหารหรือไนต์คลับ ที่มีเวทีการแสดง และมีผู้ชมที่นั่งอยู่กับโต๊ะ (มักมีการดื่มหรือกินอาหาร) และดูการแสดงนั้นไปด้วย โดยมีการแนะนำของเอ็มซี
คาบาเรต์ยังสามารถหมายถึง รูปแบบซ่องเมดิเตอร์เรเนียน ที่เป็นบาร์พร้อมโต๊ะและผู้หญิงที่ร่วมให้ความบันเทิงกับลูกค้าทั้งหมด มักมีรูปแบบการแสดงบนเวที ที่มักมีการร้องและการเต้น
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อาร์มาเกดดอน
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อาร์มาเกดดอน เป็นรายการมวยปล้ำของ WWE ที่ดำเนินการฉายตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2008 รวม 10 ปี ปัจจุบัน รายการที่แทนที่คือ
^ "Preview:Unified Tag Team Champions Chris Jericho &amp; Big Show vs. D-Generation X (Tables, Ladders &amp; Chairs Match)". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/wwetlc/matches/12728814/preview/. Retrieved 2009-11-24. "Although the innovative, new WWE pay-per-view will feature matches utilizing ladders, tables and chairs, the Unified Tag Team Title Match will be the one battle that will incorporate all three."
คดีทุจริตที่ดินรัชดา
ปรมาณู
ปรมาณูเป็นหน่วยที่เล็กที่สุด ที่สอนกันในพระพุทธศาสนา ในพระพุทธศาสนาอธิบายด้วยการแยกจากเม็ดข้าวเปลือกให้เล็กลงๆ ไปเรื่อยๆ จนถึงปรมาณู ซึ่งปรมาณูในทางพระพุทธศาสนามีองค์ประกอบ ๒ อย่างคือ วิชชุรูป ที่หมุนรอบ มูลรูปด้วยกำลังแห่งอวิชชา
คาถาจาปลินิคัณฑุ (อภิธานนัปปทีปิกา) คาถาที่ ๑๙๔ และคาถาที่ ๑๙๕ ในภูมิกัณฑ์ว่า
ฉตฺตึส ปรมาณูน เมโก ณุจ ฉตึ เต
ตชฺชรี ตาปี ฉตฺตึส รถเรณูจฺ ฉตึส เต
ลิกฺขา ตา สตฺต อูกา ตา ธญฺญมาโสติ สตฺเต
ข้อความบางตอนจากอรรถกถาวิภังคปกรณ์มีกล่าวถึงเรื่องนี้ดังนี้
พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 377
ในเถรวาทแห่งอันเตวาสิกของท่าน กล่าวว่า การเปิดเผยโดยการ
ออกด้วยสติ ชื่อว่า การรื้อถอนออก เพราะความเป็นผู้ต้องอาบัติ. สำหรับใน
ที่นี้ ภิกษุเห็นปานนี้ ชื่อว่า ย่อมเห็นโทษทั้งหลายมีประมาณน้อย โดยความ
เป็นโทษ โดยความเป็นภัย. เพื่อแสดงซึ่งโทษมีประมาณน้อย โดยความเป็น
โทษ โดยความเป็นภัยนั้น ท่านกล่าวมาตรา (ประมาณ) ดังนี้.
บรรดาชื่อเหล่านั้น ชื่อว่า ปรมาณู เป็นส่วนแห่งอากาศ
(อนุภาคที่เล็กที่สุดซึ่งเห็นด้วยตาเนื้อไม่ได้ เห็นได้ด้วยทิพยจักษุ) ไม่มาสู่คลอง
แห่งตาเนื้อ ย่อมมาสู่คลองแห่งทิพยจักษุเท่านั้น. ชื่อว่า อณู คือรัศมีแห่ง
พระอาทิตย์ที่ส่องเข้าไปตามช่องฝา ช่องลูกดาล เป็นวงกลม ๆ ด้วยดี ปรากฏ
หมุนไปอยู่. ชื่อว่า ตัชชารี (สิ่งที่เกิดจากอณูนั้น) เพราะเจาะที่ทางโค ทาง
มนุษย์ และทางล้อแล้วปรากฏพุ่งไปเกาะที่ข้างทั้งสอง. ชื่อว่า รถเรณู (ละออง
รถ) ย่อมติดอยู่ที่รถนั้น ๆ นั่นแหละ. ชื่อว่า ลิกขา (ไข่เหา) เป็นต้น
ปรากฏชัดแล้วทั้งนั้น.
ก็ในคำเหล่านั้น พึงทราบประมาณดังนี้
๓๖ ปรมาณู ประมาณ ๑ อณู
๓๖ อณู " ๑ ตัชชารี (สิ่งที่เกิดจากอณูนั้น)
๓๖ ตัชชารี " ๑ รถเรณู (ละอองรถ)
๓๖ รถเรณู " ๑ ลิกขา (ไข่เหา)
๗ ลิกขา " ๑ โอกา (ตัวเหา)
๗ โอกา " ๑ ธัญญมาส (เมล็ดข้าวเปลือก)
๗ ธัญญมาส " ๑ อังคุละ (นิ้ว)
๑๒ อังคุละ " ๑ วิทัตถิ (คืบ)
๑๒ วิทัตถิ " ๑ รัตนะ (ศอก)
๗ รตนะ " ๑ ยัฏฐิ (หลักเสา)
๒๐ ยัฏฐิ " ๑ อุสภะ (ชื่อโคจ่าฝูง)
๘๐ อุสภะ " ๑ คาวุต
๔ คาวุต " ๑ โยชน์
๑๐,๐๖๘ โยชน์ " ๑ ภูเขาสิเนรุราช.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2321
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2321 สายใหม่สามัคคี - สระโบสถ์ เป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องทางจราจร แนวสายทางเริ่มจากถนนคชเสนีย์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21) หรือถนนสระบุรี-หล่มสักช่วงกิโลเมตรที่ 74 ผ่านพื้นที่ตำบลนิคมลำนารายณ์และตำบลบ้านใหม่สามัคคี อำเภอชัยบาดาล จากนั้นจึงผ่านพื้นที่อำเภอสระโบสถ์บริเวณตำบลนิยมชัยและตำบลสระโบสถ์ ไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3326 ระยะทางทั้งหมด 34.802 กิโลเมตร
โรงพยาบาลลพบุรี
รัฐอามาโซนัส (เวเนซุเอลา)