pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พล.อ.ท.เพิ่ม ลิมปสวัสดิ์ สำเร็การศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ จากนั้นจึงกลับมารับราชการเป็นทหารอากาศในตำแหน่งประจำกรมอากาศยาน เคยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมการช่างทหารอากาศ เป็นประธานกรรมการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ในปี พ.ศ. 2519 หลังการรัฐประหารของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดยพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ จนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2520 ได้ถูกรัฐประหารอีกครั้งโดยพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ เช่นเดียวกัน
ศาสนามาณีกีแบบจีน
ศาสนามาณีกีแบบจีน  หรือเป็นที่รู้จักตามสำเนียงแต้จิ๋วว่า เม้งก่า  ในวรรณกรรมแปลเป็น พรรคจรัส หรือ นิกายเรืองโรจน์ ก็ว่า เป็นศาสนามาณีกีรูปแบบหนึ่งซึ่งตกทอดและได้รับการนับถือจากศาสนิกชนจีนผ่านการค้ากับโลกตะวันตกผ่านการพาณิชยนาวีและผ่านเส้นทางสายไหม พร้อม ๆ กับศาสนาคริสต์นิกายเนสเทอเรีย ซึ่งได้รับมาตั้งแต่ช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 9 ดังปรากฏหลักฐานเอกสารตุนหวงในถ้ำมั่วเกา
ศาสนามาณีกีแบบจีนเป็นศาสนาที่มีลักษณะแบบเอกเทวนิยม มุ่งมาดปรารถนาให้บูชาพระเจ้าเพียงองค์เดียวเรียกว่า ซ่างตี้ ( "มหาเทพ"), หมิงซุน ( "ผู้สว่างไสว") หรือเจินเฉิน ( "ผู้เที่ยงแท้") พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสิ่งต่าง ๆ จากจิตวิญญาณที่มีชีวิตของพระองค์เอง ก่อให้เกิดสรรพสิ่งที่มีชีวิตเช่นมนุษย์ ซึ่งรวมไปถึงพระมณี  ซึ่งเป็นศาสดา ต่อมาได้มีการรับความเชื่อนอกศาสนาเข้ามาผสานจนมีรูปแบบเป็นของตนเอง รวมทั้งส่งอิทธิพลก่อให้เกิดศาสนาใหม่ขึ้น เช่น ลัทธิเมตไตรยและลัทธิบัวขาว และในขณะเดียวกันศาสนามาณีกีเองกลับกลืนกลายไปกับศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าที่เฟื่องฟูกว่า หลังการปราบปรามศาสนาต่างด้าวเป็นต้นมา ศาสนามาณีกีก็อ่อนอิทธิพลลงและสูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ปัจจุบันมีศาสนิกชนจำนวนหนึ่งอ้างว่ายังนับถือศาสนามาณีกีหรือเม้งก่าอยู่
"เม้งก่า" ในสำเนียงแต้จิ๋ว หรือ "หมิงเจี้ยว" ในสำเนียงจีนกลาง มาจาก "หมิง" หรือ "เม้ง"  แปลว่า แสง กับ "เจี้ยว" หรือ "ก่า"  แปลว่า ศาสนา เมื่อรวมกันจะมีความหมายว่า "ศาสนาแห่งแสง" ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ถาวร สิกขโกศล อธิบายไว้ว่า "...ลัทธิเม้งก้ารับความเชื่อเรื่องเทพแห่งแสงสว่าง (ความดี) และเทพแห่งความมืด (ความชั่ว) ไปเป็นหลักคำสอนพื้นฐาน คำว่า ‘เม้ง’ อันเป็นชื่อลัทธิแปลว่า ‘แสงสว่าง’ เกิดจากอักษร ‘พระอาทิตย์’ (日) กับ ‘พระจันทร์’ (月) ผสมกันเป็น ‘เม้ง’ (明) ลัทธินี้จึงมีพิธีไหว้พระอาทิตย์ไหว้พระจันทร์…"
พจนานุกรมศัพท์ศาสนาของจีน ให้ความหมายไว้สองอย่าง ดังนี้
ในวรรณกรรมจีนที่แปลเป็นภาษาไทย จะเรียกว่า "พรรคจรัส" หรือ "นิกายเรืองโรจน์"
ราชวงศ์ถัง.
ศาสนามาณีกีเผยแผ่สู่ดินแดนจีนในยุคราชวงศ์ถัง ผ่านประชาคมผู้อพยพจากเอเชียกลาง แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่าศาสนามาณีกีเผยแผ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 694 แต่แท้จริงแล้ว มีการเผยแผ่เกิดขึ้นเร็วกว่าที่ระบุไว้มาก เพราะในเอกสารของชาวมาณีกีระบุว่ามีการเผยแผ่ศาสนาครั้งแรกในรัชกาลจักรพรรดิถังเกาจง (ค.ศ. 649–683) ต่อมาคณะศิษย์ของบิชอปโมซักแห่งมีฮร์ออร์แมซด์ (Mihr-Ohrmazd) ได้เดินทางไปยังประเทศจีนและได้เข้าเฝ้าจักรพรรดินีบูเช็กเทียน พวกเขานำหนังสือ "ชาฮ์ปูรากัน"  มาเผยแพร่ และกลายเป็นเอกสารมาณีกีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดฉบับหนึ่ง
ค.ศ. 731 จักรพรรดิถังซวนจงมีพระราชโองการให้ชาวมาณีกีสรุปคำสอนทางศาสนาของตนเอง เพราะเป็นศาสนาต่างด้าว คือเอกสาร "สรุปพิธีกรรมและคำสอนของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง" (敦煌本摩尼光佛教法仪略的) ผลปรากฏว่า พระมณีคือผู้ตื่นจากแสงสว่าง จากข้อความนี้บ่งว่าพระมณีคือการกลับชาติมาเกิดของเล่าจื๊อ ศาสดาของลัทธิเต๋า เพราะในขณะนั้นชาวมาณีกีมีปัญหากระทบกระทั่งกับพุทธศาสนิกชนชาวจีน แต่คงสัมพันธภาพอันดีกับลัทธิเต๋าแทน สอดคล้องกับเอกสารลัทธิเต๋าคือ "ฮว่าหูจิง" ( "คัมภีร์เปลี่ยนศาสนาของพวกอนารยชน") ที่ระบุว่าเล่าจื๊อกลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี เพื่อเผยแผ่ศาสนาแก่ชาวตะวันตก ซึ่งขณะนั้นจีนมองว่าเป็นพวกอนารยชน
ขณะที่รัฐข่านอุยกูร์รับศาสนามาณีกีจากชาวซอกเดีย จนกระทั่งเบอกือ คากัน (; ค.ศ. 759–780) ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองทรงเปลี่ยนไปนับถือศาสนามาณีกีใน ค.ศ. 763 หลังสนทนาธรรมกับนักบวชมาณีกีได้เพียงสามวัน และทรงยกย่องเป็นศาสนาประจำชาติ ทำให้สำนักงานใหญ่ของศาสนามาณีกีในบาบิโลนส่งนักบวชระดับสูงไปประจำที่ดินแดนของชาวอุยกูร์ แต่ก็ยังเป็นรองศาสนาพุทธที่ทรงอิทธิพลในดินแดนแถบนั้นมาช้านาน ในช่วงเวลาที่ชาวจีนและชาวอุยกูร์ยังปรองดองกันอยู่ ราชวงศ์ถังผ่อนคลายข้อจำกัดบางประการแก่ชาวอุยกูร์ อนุญาตให้ชาวอุยกูร์ก่อสร้างอารามมาณีกีตามหัวเมืองต่าง ๆ ได้แก่ ฉางอาน  ลั่วหยาง  เช่าซิง  หยางโจว  หนานจิง  และจิงโจว  โดยอารามมาณีกีแห่งแรกถูกสร้างใน ค.ศ. 768
แต่ความเจริญรุ่งเรืองของศาสนามาณีกีกลับสะดุดลง เมื่อรัฐข่านอุยกูร์พ่ายสงครามแก่ชาวคีร์กีซใน ค.ศ. 840 ศาสนามาณีกีจึงย้ายศูนย์กลางศาสนาไปที่อื่น และเริ่มเกิดความไม่พอใจคนต่างด้าวที่ไม่ใช่คนจีน ศาสนามาณีกีซึ่งเป็นศาสนาของคนต่างด้าวจึงถูกปราบปรามและถูกห้ามนับถืออย่างเป็นทางการหลังเหตุการณ์การต่อต้านและประหารพุทธศาสนิกชนครั้งใหญ่ในรัชกาลจักรพรรดิถังอู่จงเมื่อ ค.ศ. 847 โดยรัฐบาลจะริบทรัพย์สินทั้งหมดในศาสนสถาน มีการเผาทำลายวัด เผาพระคัมภีร์ สังหารนักบวชและฆราวาส แต่ที่โหดร้ายที่สุดคือกรณีประหารนักพรตหญิงของมาณีกีจำนวน 70 รูปที่ฉางอาน ต่อมารัฐบาลมีคำสั่งให้นักบวชมาณีกีสวมชุดฮั่นฝูตามธรรมเนียมจีน เพราะชุดดั้งเดิมของนักบวชนั้นเป็นชุดคนต่างด้าว และมีอีกกรณีที่รัฐบาลมีคำสั่งให้นักบวชมาณีกีแต่งกายแบบเดียวกับพระสงฆ์ในศาสนาพุทธ นักบวชมาณีกีซึ่งไว้ผมยาวต้องโกนศีรษะทั้งหมด ประมาณการกันว่าชาวมาณีกีมากกว่าครึ่งหนึ่งถูกสังหารจากการกดขี่ศาสนาครั้งใหญ่นี้ และสองปีหลังเหตุการณ์ข่มเหงทางศาสนา รัฐบาลประกาศปิดประเทศและต่อต้านชาวต่างชาติ ทำให้ศาสนามาณีกีต้องอยู่อย่างหลบซ่อน ไม่สู้รุ่งเรืองดังเก่าก่อน
นักบวชมาณีกีซึ่งเป็นคนต่างด้าวถูกประหาร บ้างก็ลี้ภัยไปถิ่นอื่น หลังจากนั้นได้มีชาวจีนสืบศาสนาเป็นนักบวชแล้วลี้ภัยไปยังมณฑลฝูเจี้ยน เพื่อหลบหนีการข่มเหงจากจีนตอนเหนือ พวกเขาลงหลักปักฐานที่เมืองเฉวียนโจว ทำให้เมืองนั้นกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนามาณีกีในจีนช่วงราชวงศ์ซ่ง เมื่อศาสนามาณีกีเสื่อมอิทธิพลลงก็แปรสภาพเป็นลัทธิเม้งก่าที่รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและเต๋าสูงขึ้น
ราชวงศ์ซ่งและหยวน.
ชาวมาณีกีก่อการกบฏต่อต้านรัฐบาลราชวงศ์ซ่ง ทำให้ชาวมาณีกีถูกจักรพรรดิทุกรัชกาลพากันข่มเหงคะเนงร้ายอยู่เสมอ ข้าราชการขงจื๊อก็ไม่สนใจชาวมาณีกี และเรียกชาวมาณีกีว่า "พวกมังสวิรัติผู้บูชาปีศาจ"  เพราะศาสนิกชนมาณีกีล้วนนุ่งขาวห่มขาว กินมังสวิรัติตามศาสดา บูชาพระอาทิตย์และพระจันทร์ เคารพเตียวก๊กและศาสดามณี ลัทธิเม้งก่ามักมีส่วนร่วมในการสนับสนุนกการกบฎต่อต้านรัฐบาลเสมอ ทั้งยังมีการแปลงคำสอนให้ศาสนิกชนต่อต้านอำนาจที่ไม่ชอบธรรม ทำให้เม้งก่าถูกเพ่งเล็งและปราบปรามมาตลอด ด้วยเหตุนี้องค์กรของเม้งก่าจึงดำเนินการอย่างลับ เพราะราชสำนักไม่ชอบพอการดำรงอยู่ของเม้งก่านัก
ครั้นเข้าสู่ยุคราชวงศ์หยวน ศาสนามาณีกีเฟื่องฟูขึ้น แม้ราชวงศ์หยวนจะยกย่องศาสนาพุทธแบบทิเบตนิกายสักยะขึ้นเป็นศาสนาประจำชาติโดยพฤตินัยก็ตาม ดังปรากฏการรังสรรค์ภาพจักรวาลวิทยาตามความเชื่อของศาสนามาณีกีซึ่งทำจากผ้าไหมแบบแขวนหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ "จักรวาลวิทยามาณีกี"  และ "คำเทศนาและคำสอนเรื่องความรอดของพระมณี" ( "ม้วนคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของยมราช") ปัจจุบันผืนผ้าไหมทั้งสองผืนถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ในประเทศญี่ปุ่น ศาสนามาณีกีหรือเม้งก่ามีส่วนร่วมในการสนับสนุนจู หยวนจาง  เป็นผู้นำการปฏิวัติโค่นล้มราชวงศ์หยวนและก่อตั้งราชวงศ์หมิงได้สำเร็จ ฌัก แฌร์เน  นักจีนวิทยาชาวฝรั่งเศส สันนิษฐานว่าชื่อราชวงศ์หมิงที่แปลว่าแสงสว่างนี้ คงรับอิทธิพลมาจากลัทธิเม้งก่า
ศาสนามาณีกีแบบจีนหรือเม้งก่ายังคงดำรงอยู่ แม้หลงเหลือศาสนิกชนจำนวนไม่มากโดยเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศ แต่ศาสนามาณีกีส่งอิทธิพลศาสนาพื้นบ้านจีนก่อให้เกิดเป็นลัทธิใหม่ เช่น ลัทธิเมตไตรย  และลัทธิบัวขาว  ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ศาสนิกชนมาณีกีแบบจีนเริ่มปฏิบัติศาสนกิจร่วมกับพุทธศาสนิกชนนิกายสุขาวดี ซึ่งเป็นมหายานรูปแบบหนึ่ง จนชาวมาณีกีไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างศาสนาทั้งสองได้ ศาสนามาณีกีก็อ่อนอิทธิพลลงและสูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 นั้นเอง
ปัจจุบันมีการอ้างว่ายังมีศาสนิกชนมาณีกีแบบจีนอาศัยอยู่มณฑลทางใต้ของจีนโดยเฉพาะเมืองเฉวียนโจว แถบวัดเฉ่าอัน ( "สำนักชีมุงจาก") ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาสนสถานของศาสนามาณีกีที่ถูกดัดแปลงเป็นพุทธสถาน ยังหลงเหลือเพียงแห่งเดียวมาจนถึงทุกวันนี้
ลัทธิมาณีกีแบบจีนเป็นศาสนาที่มีลักษณะแบบเอกเทวนิยม มุ่งมาดปรารถนาให้บูชาพระเจ้าเพียงองค์เดียวเรียกว่า ซ่างตี้ ( "มหาเทพ"), หมิงซุน ( "ผู้สว่างไสว") หรือเจินเฉิน ( "ผู้เที่ยงแท้") พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสิ่งต่าง ๆ จากจิตวิญญาณที่มีชีวิตของพระองค์เอง ก่อให้เกิดสรรพสิ่งที่มีชีวิตเช่นมนุษย์ ซึ่งรวมไปถึงพระมณี  ซึ่งเป็นศาสดา ผู้ถือว่าตนเองเป็นผู้เผยแพร่พระวจนะคนสุดท้าย ต่อจากอาดัม โซโรอัสเตอร์ พระพุทธเจ้า และพระเยซู ซึ่งพระมณีมองว่าเป็นการเผยแผ่ศาสนาก่อนหน้านี้ เป็นการเผยแผ่แค่จำเพาะกลุ่มชนย่อย ๆ เท่านั้น ไม่สู้แพร่หลายนัก
ศาสนามาณีกีนับถือแสงสว่างเป็นตัวแทนแห่งความดีต่อสู้กับความมืดซึ่งเป็นตัวแทนของความชั่ว จึงบูชาแสงสว่างเช่นเดียวกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ มีคำสอนที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธอย่างสูงมาตั้งแต่แรกเริ่ม ทั้งยังปรับปรุงคติความเชื่อให้เข้ากับบริบททางวัฒนธรรมของจีนจนมีรูปแบบเฉพาะ บรรดาสาวกของศาสนามาณีกีนำคำศัพท์และสัญลักษณ์ในศาสนาพุทธที่ประชาชนคุ้นเคยไปใช้ ดังจะพบว่าภาพเทวดาของมาณีกีมีลักษณะคล้ายพระโพธิสัตว์คือประทับสมาธิบนดอกบัว การสร้างประโยคและวลีของคัมภีร์ทางศาสนามีความใกล้เคียงกับพระสูตรในศาสนาพุทธอย่างยิ่ง และพบจารึกที่ตุนหวงที่ระบุข้อความไว้ว่า พระเยซูก็เป็นพุทธะ พระมณีก็เป็นพุทธะ ในเวลาต่อมาทั้งศาสนาพุทธ ศาสนามาณีกี ลัทธิเต๋า และศาสนาคริสต์นิกายเนสเทอเรีย มีการหยิบยืมคำสอนทางศาสนาของกันและกันไปปรับใช้ จนศาสนามาณีกีในจีนซึ่งได้รับอิทธิพลจากคำสอนในศาสนาพุทธมากอยู่แล้วยิ่งมีความเป็นพุทธมากขึ้น ทำนองเดียวกันกับศาสนามาณีกีในยุโรปที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาคริสต์มากจนถูกกลืนกลายไปเช่นกัน
ศาสนิกชนมาณีกีล้วนนุ่งขาวห่มขาว กินมังสวิรัติตามศาสดา บูชาพระอาทิตย์และพระจันทร์ เคารพเตียวก๊กและศาสดามณี หลังสิ้นยุคราชวงศ์ถัง ศาสนามาณีกียังคงดำรงอยู่และส่งอิทธิพลศาสนาพื้นบ้านจีนก่อให้เกิดเป็นลัทธิใหม่ เช่น ลัทธิเมตไตรย  และลัทธิบัวขาว  แต่ตัวศาสนามาณีกีเองกลับผสานกลมกลืนไปกับศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าไปเสีย ดังพบว่ามีการแปลเอกสารมาณีกีเป็นสำนวนทางพุทธศาสนา ส่วนพระมณีซึ่งเป็นศาสดานั้นถูกชาวจีนเรียกว่า "พระพุทโธภาส" ( "พระพุทธเจ้าแห่งแสงสว่าง") เพราะมีประวัติใกล้เคียงกับพระโคตมพุทธเจ้า ในเวลาเดียวกัน ลัทธิเต๋าได้ออกคัมภีร์ "ฮว่าหูจิง" ( "คัมภีร์เปลี่ยนศาสนาของพวกอนารยชน") ที่ระบุว่าเล่าจื๊อกลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี รวมทั้งมีการแปลงคำสอนให้ศาสนิกชนต่อต้านอำนาจที่ไม่ชอบธรรม ทำให้มาณีกีหรือเม้งก่าถูกเพ่งเล็งและปราบปรามมาตลอด
ปัจจุบันชาวบ้านในเมืองเฉวียนกู่  มณฑลเจ้อเจียง ยังคงปฏิบัติตนตามประเพณีมาณีกีในวันที่ 1 และ 15 ในช่วงปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติสืบทอดลงมา ทั้งนี้เฉวียนกู่เคยเป็นศูนย์กลางของศาสนามาณีกีในจีน และยังตั้งอยู่ใกล้กับวัดเฉ่าอัน ซึงเป็นวัดมาณีกีแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ โดยชาวเมืองเฉวียนกู่มีธรรมเนียมปฏิบัติที่สำคัญ ดังนี้
นอกจากวันสำคัญดังกล่าวแล้ว ชาวประมงในท้องถิ่นยังมีประเพณี "กินข้าวขาววันละสามคำ" ซึ่งมีความหมายว่า รับประทานอาหารมังสวิรัติสามมื้อต่อวัน ซึ่งคล้ายกับกิจกรรมต้อนรับของชาวมาณีกีในอำเภอเซี่ยผู่  มณฑลฝูเจี้ยน ที่บูชาหลิน เผิง โดยเกษตรกรชาวเซี่ยผู่จะนำข้าวขาวสามถ้วยขนาดน้อยมาบูชาเทพยดา และมีธรรมเนียมการสวมเครื่องแต่งกายสีขาวล้วนสำหรับไว้ทุกข์แก่ผู้ล่วงลับ ซึ่งตกทอดมาจากการแต่งกายของผู้ที่นับถือศาสนามาณีกีในอดีตที่จะสวมชุดและมงกุฎสีขาวล้วน พวกเขายังคงนับถือดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อย่างเหนียวแน่น แต่ชาวบ้านจะเรียกว่า "พระพุทธสุริโยภาส" (Sunlight Buddha) และ "พระพุทธจันทโรภาส" (Moonlight Buddha)
เอกสารทางศาสนา.
เอกสารทางศาสนามาณีกีที่บ่งถึงหลักคำสอนและพิธีกรรมเป็นสิ่งที่หายากมาก องค์ความรู้ทางศาสนามาณีกีในจีนยุคปัจจุบันศึกษาและอ้างอิงจากเอกสารเก่าก่อนสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 จำนวนสามเล่ม ได้แก่ "พระคัมภีร์มาณีกีที่ขาดหาย" "เพลงสวดมาณีกีท่อนล่าง"  และ "สรุปพิธีกรรมของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง"
เอกสารชิ้นแรก "พระคัมภีร์มาณีกีที่ขาดหาย" เป็นเอกสารทางศาสนาที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แต่เนื้อหาในช่วงแรกขาดหายไปสองสามบรรทัด เนื้อหาภายในเอกสารสอดคล้องกับเอกสารมาณีกีที่พบในประเทศอื่น ๆ ซึ่งกล่าวถึงพระมณีพุทโธภาสตอบคำถามกับศิษย์ชื่อ "อาโถ" (ตรงกับชื่อ "Addā") เกี่ยวกับจักรวาลวิทยาตามความเชื่อมาณีกีและหลักศีลธรรมจรรยา โดยอธิบายถึงการสร้างจักรวาลและมนุษย์ด้วยอำนาจแห่งแสง และต่อสู้กับเจ้าแห่งความมืด จนในที่สุดแสงสว่างก็มีชัยชนะเหนือความมืดทั้งปวง มีการใช้ภาพสัญลักษณ์ต้นไม้ และการจาระไนการนับกลางวันกลางคืนแบบเดียวกับเอกสารมาณีกีฉบับคอปติก และภาพวาดมีลักษณะใกล้เคียงกับเอกสารมาณีกีฉบับตุรกีมากที่สุด เมื่อ ค.ศ. 1983 แวร์แนร์ ซุนแดร์มันน์ (Werner Sundermann) ระบุว่า เอกสารมาณีกีฉบับจีน แปลมาจากฉบับตุรกีและซ็อกเดียที่เอเชียกลาง ซึ่งคัดลอกมาจากฉบับพาร์เทียซึ่งเป็นต้นฉบับ
เอกสารชิ้นที่สอง "เพลงสวดมาณีกีท่อนล่าง"  ประกอบด้วยเนื้อเพลงสวดจำนวน 30 เพลง เข้าใจว่าเป็นการแปลมาจากภาษาพาร์เทียเป็นภาษาจีนโดยตรง เพราะบางบทเป็นภาษาพาร์เทียตามต้นฉบับ ซึ่งชาวจีนฮั่นไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาได้ ท้ายหนังสือจบด้วยการขอพรจากพระเป็นเจ้า ทั้งนี้เอกสารนี้ถูกแปลและเรียบเรียงในเมืองตูร์ปัน ปัจจุบันอยู่ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
และเอกสารชิ้นที่สาม "สรุปพิธีกรรมและคำสอนของพระมณีพุทโธภาสจากตุนหวง"  อธิบายถึงเรื่องราวเบื้องประสูติของพระมณีพุทโธภาสที่อิงมาจากพุทธประวัติมาโดยตรง หลังจากนั้นมีการสรุปคำสอนมาณีกี ในย่อหน้าแรกระบุว่าเริ่มเขียนเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 731 ตรงกับยุคราชวงศ์ถัง และในตอนถัดมามีการระบุว่าเล่าจื๊อ ศาสดาของลัทธิเต๋า กลับชาติมาเกิดเป็นพระมณี
เชน แบล็ก
เชน แบล็ก  เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1961 เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้เขียนภาพยนตร์เรื่อง "ริกก์ส คนมหากาฬ" (1987), "แก๊งสู้ผี" (1987), "ริกก์ส คนมหากาฬ 2" (1989), "อึดทะลุเพดานบ้า" (1991), "คนเหล็กทะลุมิติ" (1993) และ "ชาร์ลีน มหาประลัย" (1996) ในฐานะนักแสดง แบล็กเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในบทบาทริก ฮอว์กินส์ จากภาพยนตร์เรื่อง "คนไม่ใช่คน" (1987) เขายังกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือเรื่อง "ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น" (2005) แบล็กยังคงเขียนและกำกับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง "มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3" (2013), ภาพยนตร์ตลก-โลดโผน "กายส์...นายแสบมาก" (2016) และภาพยนตร์ระทึกขวัญ-โลดโผน "เดอะ เพรดเดเทอร์" (2018)
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ เชน แบล็ก
เชน แบล็ค
เมอร์เซเดส กรังด์ปรีซ์
ซีนะมาสกอร์
ซีนะมาสกอร์  เป็น บริษัท วิจัยตลาดในลาสเวกัส มันสำรวจผู้ชมภาพยนตร์เพื่อจัดอันดับประสบการณ์การรับชมของพวกเขาด้วยเกรดตัวอักษร รายงานผลและและคาดการณ์รายรับบ็อกซ์ออฟฟิศตามข้อมูล
เป็นเวลานานกว่า 40 ปีที่ ซีเนม่าสกอร์ ได้ทำการวัดเสน่ห์ของภาพยนตร์โดยการสำรวจปฏิกิริยาของผู้ชมภาพยนตร์ต่อการออกภาพยนตร์ที่สำคัญ บริษัท คำนวณคะแนนภาพยนตร์เรื่อง "ซีเนม่าสกอร์" สำหรับการเปิดตัวภาพยนตร์ที่สำคัญในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาโดยการสำรวจตัวอย่างภาพยนตร์ภาคกลางคืนที่มีความสมดุลในระดับภูมิภาคและมีความแข็งแกร่งทางสถิติ
ซีเนม่าสกอร์ โดยรวมของภาพยนตร์สามารถมีตั้งแต่ A+ ถึง F แต่ละวันหยุดสุดสัปดาห์ ซีเนม่าสกอร์ จะสำรวจผู้ชมภาพยนตร์โดยตรงที่โรงภาพยนตร์ทั่วอเมริกาเหนือรวมถึงแคนาดา ผู้สำรวจความคิดเห็นจัดทำบัตรลงคะแนนด้วยคำถามหกข้อ - รวมถึงระดับคะแนน A ถึง F การซื้อและความสนใจการเช่าและข้อมูลประชากร ในการตอบคำถามเหล่านี้ผู้ชมภาพยนตร์งอแท็บกลับบนบัตรลงคะแนน ซีเนม่าสกอร์ (แทนที่จะต้องใช้ปากกาหรือดินสอเพื่อกรอกแบบสอบถามหรือแบบสำรวจ) หลังจากภาพยนตร์สิ้นสุดลงสมาชิกผู้ชมจะส่งคืนบัตรลงคะแนนให้กับโพลของ ซีเนม่าสกอร์ ซึ่งจะรวบรวมข้อมูลและส่งผลลัพธ์ไปที่ ซีเนม่าสกอร์ ทันที
ซีเนม่าสกอร์ ได้รับการยอมรับจากผู้นำในวงการบันเทิงข่าวและสื่อต่าง ๆ ในการสร้างวิธีการที่ง่ายที่สุดมีประสิทธิภาพมากที่สุดและน่าเชื่อถือที่สุดในการประเมินการตอบสนองของผู้ชมและการชมภาพยนตร์ในตอนกลางคืน
เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา
เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีและทำคุณประโยชน์แก่ประเทศฟิลิปปินส์ และมีการมอบแก่ทั้งชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติ นอกจากนี้ ยังมอบให้เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีทางด้านการทูตอีกด้วย เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นโดยเอลปิดิโอ กีริโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 6 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีการมอบเรื่อยมาตั้งแต่แรกก่อตั้งจนกระทั่งได้ระงับไปในสมัยของประธานาธิบดีดิออสดาโด มากาปากัล และได้มีการมอบขึ้นอีกครั้งในสมัยของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส และในปี พ.ศ. 2546 ในยุคประธานาธิบดีกลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย เครื่องอิสริยาภรณ์ชิ้นนี้ได้บรรจุในบัญญัติเครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปปินส์ มาตรา 236 หรือที่รู้จักกันดีในชื่อว่า "ระเบียบเกียรติยศแห่งฟิลิปปินส์" ซึ่งเป็นกฎหมายเกี่ยวกับการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์ของฟิลิปปินส์
เครื่องอิสริยาภรณ์มีทั้งหมด 6 ชั้น ดังต่อไปนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ยังคงไว้ทั้งสิ้น 6 ชั้น แต่มีการปรับปรุงแพรแถบย่อขึ้นใหม่ ดังนี้
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948)
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948)  ประสูติ 22 ธันวาคม 2442 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์เดียวใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และ เจ้าหญิงบาทิลดิสแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ ทรงเป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ยังทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใกล้ชิดของ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2464 รัชพระราชทานพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา ต่อมาในปี 2474 พระสวามีได้สืบพระอิสริยยศแทนพระบิดา พระองค์จึงทรงกลายเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา มีพระบุตร ดังนี้
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2491 หลังจากทรงประชวรมานาน
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลชายเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่เจียงเหมิน, ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7–12 มกราคม ค.ศ. 2020
แปดทีมสุดท้ายจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งยังไม่ผ่านคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ แต่คาซัคสถานได้เข้าแข่งขันแทนปากีสถาน ซึ่งถอนตัวออกจากการแข่งขัน ตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากวอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย 2019
การแบ่งสายของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019 โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2019
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนยุโรป
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา
ซีเนม่าสกอร์
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนยุโรป
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้
ตำรวจนิวซีแลนด์
ตำรวจนิวซีแลนด์  เป็นกองกำลังตำรวจแห่งชาติของประเทศนิวซีแลนด์ ที่รับผิดชอบในการบังคับใช้กฎหมายอาญา, เสริมสร้างความปลอดภัยของประชาชน รักษาความสงบเรียบร้อยและรักษาความสงบทั่วทั้งประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยพนักงานกว่า 11,000 คนจึงเป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่ใหญ่ที่สุดในนิวซีแลนด์ และมีข้อยกเว้นเล็กน้อย ที่มีเขตอำนาจศาลหลักเหนือกฎหมายอาญาส่วนใหญ่ของนิวซีแลนด์ ตำรวจนิวซีแลนด์ยังมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการจราจรและการบังคับใช้ยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์ รวมถึงความรับผิดชอบหลักอื่น ๆ ตลอดจนการคุ้มครองบุคคลสำคัญ, การออกใบอนุญาตอาวุธปืน และเรื่องความมั่นคงของชาติ
หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายแห่งแรกในประเทศนิวซีแลนด์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1840 โดยถ่ายแบบมาจากกองกำลังตำรวจที่คล้ายกันในสหราชอาณาจักรในเวลานั้น ซึ่งเป็นตำรวจส่วนหนึ่งและทหารกองหนุนส่วนหนึ่งในตอนแรก การควบคุมดูแลโดยได้รับความยินยอมเป็นเป้าหมายในตอนท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตำรวจนิวซีแลนด์มีชื่อเสียงในด้านการควบคุมดูแลที่ไม่รุนแรง แต่มีกรณีที่สำคัญซึ่งการใช้กำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์ เช่น ในช่วงสปริงบ็อกทัวร์ ค.ศ. 1981
ต้นกำเนิดและประวัติ.
การตำรวจในประเทศนิวซีแลนด์เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1840 ด้วยการมาถึงของตำรวจหกนายที่มาพร้อมกับทหารที่ขึ้นบกเข้าทำการยึด ของรองผู้ว่าการฮอบสัน เพื่อก่อตั้งอาณานิคมนิวซีแลนด์ การเตรียมการการตำรวจตอนต้นนั้นมีลักษณะคล้ายกับกองกำลังตำรวจของอาณานิคมอังกฤษและสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองกำลังตำรวจไอริชและกองกำลังตำรวจนิวเซาท์เวลส์ เจ้าหน้าที่คนแรกของหลายนายเคยรับราชการให้เห็นก่อนหน้าทั้งในไอร์แลนด์และออสเตรเลีย กองกำลังเป็นของฝ่ายตำรวจและฝ่ายทหารกองหนุนตั้งแต่แรก
เมื่อเริ่มแรก การจัดตั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจสาบานอย่างเป็นทางการการถืออำนาจตามกฎหมายเพื่อจับกุมผู้คนได้ประสบความสำเร็จจากผู้พิพากษาที่ได้รับอำนาจในการสาบานตนผ่านศาลผู้พิพากษา ค.ศ. 1842 โดย ค.ศ. 1846 องค์การที่เกิดขึ้นใหม่ของกองกำลังตำรวจได้รับการยอมรับผ่าน"พระราชกฤษฎีกากองตำรวจติดอาวุธ" กองกำลังตำรวจยุคแรกของนิวซีแลนด์ยังคงเติบโตไปพร้อมกับอาณานิคมและได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นด้วยโครงสร้างรวมถึงกฎระเบียบเพิ่มเติมผ่านพระราชบัญญัติตำรวจฉบับแรกคือ"พระราชบัญญัติกองตำรวจติดอาวุธนิวซีแลนด์" ค.ศ. 1867 ซึ่งกองตำรวจติดอาวุธมีส่วนร่วมในการปฏิบัติการทางทหารปะทะกับริวาทิโทโกวารูซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ของชาวมาวรีที่ทารานากิ และปะทะกับเทกูทิที่ใจกลางเกาะเหนือ ในช่วงสุดท้ายของสงครามนิวซีแลนด์
จากจุดเริ่มต้นของกองกำลังตำรวจใน ค.ศ. 1840 จนถึงอีกสี่สิบปีข้างหน้า การเตรียมการรักษาความปลอดภัยแตกต่างกันไปทั่วนิวซีแลนด์ ในขณะที่กองกำลังตำรวจที่จัดตั้งขึ้นในระดับประเทศได้แยกความพยายามระหว่างหน้าที่การบังคับใช้กฎหมายตามปกติและการสนับสนุนทหารกองหนุนในสงครามทางบก แต่บางจังหวัดก็ต้องการกองกำลังตำรวจในท้องที่ของตนเอง เรื่องนี้นำไปสู่การแยกร่างพระราชบัญญัติกองกำลังตำรวจภูธรผ่านรัฐสภา อย่างไรก็ตาม การตำรวจภูธรใช้เวลาเพียงสองทศวรรษเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ทำให้บางจังหวัดหยุดจ่ายเงินให้ตำรวจเนื่องจากเงินหมด ในที่สุด รัฐบาลก็ตัดสินใจว่าตำรวจที่จัดตั้งขึ้นในระดับประเทศจะเป็นการตำรวจที่ดีที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุด
กองกำลังตำรวจนิวซีแลนด์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นกองกำลังแห่งชาติเดียวภายใต้"พระราชบัญญัติกองกำลังตำรวจ" ใน ค.ศ. 1886 การเปลี่ยนชื่อมีความสำคัญและการจัดการตำรวจภูธรถูกยกเลิก และเจ้าหน้าที่ของพวกเขาส่วนใหญ่หมกมุ่นอยู่กับกองกำลังตำรวจนิวซีแลนด์ที่สร้างขึ้นใหม่ ในขณะเดียวกัน รัฐบาลได้ดำเนินการขั้นตอนสำคัญในการปิดกลุ่มทหารกองหนุนของกองตำรวจติดอาวุธเก่าและก่อกำเนิดกองกำลังป้องกันนิวซีแลนด์ในปัจจุบัน ซึ่งเริ่มแรกเรียกว่าทหารกองหนุนถาวรนิวซีแลนด์ใน ค.ศ. 1886
เพียงหนึ่งทศวรรษต่อมา การตำรวจในประเทศนิวซีแลนด์ได้รับการยกเครื่องครั้งใหญ่ โดยใน ค.ศ. 1898 ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการสอบสวนของตำรวจนิวซีแลนด์ขึ้น คณะกรรมการที่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ซึ่งรวมถึงข้าหลวงทันบริดจ์ ซึ่งมาจากตำรวจนครบาลในลอนดอน ได้จัดทำรายงานที่กว้างขวางซึ่งวางรากฐานสำหรับการปฏิรูปเชิงบวกของตำรวจนิวซีแลนด์ในอีกหลายทศวรรษข้างหน้า การทบทวนกฎหมายตำรวจฉบับสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1908 ได้สร้างขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจากงานของคณะกรรมการที่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง
พระราชบัญญัติกองกำลังตำรวจเพิ่มเติมใน ค.ศ. 1947 สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่างของประเทศนิวซีแลนด์ที่กำลังเติบโตและประเทศที่ออกมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดในโครงสร้างและการจัดการสำหรับตำรวจได้เกิดขึ้นหลังจากการจากไปของอธิบดีคอมป์ตันภายใต้ความมืดมัวของรัฐบาล และความกังวลของสาธารณชนเกี่ยวกับการจัดการตำรวจของเขาใน ค.ศ. 1955 การแต่งตั้งหัวหน้าตำรวจพลเรือนดูแลโดยเฉพาะอย่างยิ่งในคำนำหน้าชื่อ "ผู้ควบคุมทั่วไป" เพื่อรับรู้ถึงภูมิหลังที่ไม่ได้ปฏิบัติงานของเขา ได้เปิดหน้าต่างขององค์การ รวมถึงปล่อยให้ช่วงเวลาของการพัฒนาในเชิงบวกและสร้างสรรค์เกิดขึ้น
ครั้นใน ค.ศ. 1958 คำว่า "กองกำลัง" ถูกลบออกจากชื่อเมื่อมีการแก้ไขกฎหมายอย่างมีนัยสำคัญ
New Zealand Police
กรัมแมน เอฟ6เอฟ เฮลแคท
กรัมแมน เอฟ6เอฟ เฮลแคท  เป็นเครื่องบินขับไล่บนเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐ ได้รับการออกแบบมาเพื่อแทนที่เอฟ4เอฟ ไวลด์แคท และเพื่อต่อกรกับมิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ของญี่ปุ่น โดยเป็นเครื่องบินรบที่โดดเด่นของกองทัพเรือสหรัฐในช่วงครึ่งหลังของสงครามแปซิฟิก
ฮุสเซนสาคร
ฮุสเซนสาคร (Hussain Sagar) เป็นทะเลสาบรูปหัวใจในไฮเดอราบาด, เตลังคนา สร้างขึ้นโดย Ibrahim Quli Qutb Shah เมื่อปี 1563 ทะเลสายนี้มีพื้นที่ราว 5.7 ตารางกิโลเมตร และเชื่อมต่อกับแม่น้ำมุสิ ในทะเลสาบมีเกาะเทียมกลางทะเลสาบชื่อว่าหินยิบรอลตาร์ (Gibraltar Rock) ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปแห่งไฮเดอราบาด สร้างแบบโมโนลิธ ทะเลสาบแห่งนี้เป็นพื้นน้ำที่แบ่งใจกลางเมืองไฮเดอราบาดออกจากย่าน เสจุนเทอราบาด (Secunderabad) ส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลสาบลึกถึง 32 ฟุต
ซไวบรึคเคิน
ซไวบรึคเคิน  เป็นเมืองชนบทในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครแฟรงก์เฟิร์ตราว 170 กิโลเมตรใกล้กับพรมแดนประเทศฝรั่งเศส ทางเหนือของเมืองมีริมแม่น้ำชวาร์ซบัคไหลผ่าน
คำว่าซไวบรึคเคินมีความหมายว่า "สองสะพาน" เมืองนี้เคยเป็นเมืองหลวงของแคว้นฟัลทซ์-ซไวบรึคเคินในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ภายใต้การปกครองของราชวงศ์วิทเทิลส์บัค ประชาชนเมืองซไวบรึคเคินเคยถูกสั่งอพยพในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากเป็นพื้นที่พาดผ่านของแนวซีคฟรีท ในปีค.ศ. 1945 เมืองนี้ถูกทิ้งระเบิดโดยกองทัพอากาศหลวงแคนาดาจนทั้งเมืองเกือบย่อยยับ
ซไวบรึคเคินมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร
คอนเทรล
คอนเทรล (, มาจากคำ condensation trails (ทางควบแน่น)) หรือ เมฆหางเครื่องบิน เป็นเมฆเส้นตรงยาวปรากฏบนท้องฟ้า เกิดจากไอเสียเครื่องบินหรือการเปลี่ยนแปลงของความดันอากาศ คอนเทรลเป็นหนึ่งในเมฆกลุ่มโฮโมเจนิตัส หรือเมฆที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์