pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14" ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 22 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ คือ โรมาเนีย (เป็นครั้งแรกของรายการ) สวิตเซอร์แลนด์ เยอรมนี ออสเตรีย อินเดีย ไทย สาธารณรัฐประชาชนจีน และ รัสเซีย (ดินแดนครัสโนยาสค์ และแคว้นโนโวซีบีสค์ ) ก่อนที่จะไปจบการแข่งขันที่ มาอุย รัฐฮาวาย โดยจากบทสัมภาษณ์กับผู้ผลิตรายการ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ เขากล่าวว่าทีมจะเดินทางระหว่างเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่งโดยรถไฟสายทรานส์ ไซบีเรียรวมถึงผจญพายุหิมะกลางทุ่งไซบีเรียที่อุณหภูมิต่ำกว่า 0 องศาเซลเซียส เขายังกล่าวอีกว่าทีมจะต้องเผชิญกับสภาพอากาศสุดโหด ภารกิจอุปสรรคที่เข้มข้นและเวลาในท่าอากาศยานที่น้อยลง ซึ่งอาจทำให้ทีมเกิดอาการอ่อนเพลียได้ นอกจากนี้ ซีบีเอสยังเปิดเผยว่าในการแข่งขันจะมีการบันจีจัมพ์จากหอที่สูงเป็นลำดับสองของโลก ผจญกับอากาศที่ร้อนอบอ้าวจนหายใจไม่ออกในอินเดีย และการท้าทายระหว่างกีฬาโอลิมปิก ฤดูร้อนประจำปี ค.ศ. 2008 ที่ทำให้ทีมเกิดอาการหอบได้
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน)
สำหรับฤดูกาลที่ 14 นี้ปิดรับสมัครเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551 และรอบสุดท้ายมีขึ้นเมื่อประมาณปลายเดือนมิถุนายน ถึงต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา การค้นหาสถานที่แข่งกระทำขึ้นในช่วงเดือน สิงหาคม และการถ่ายทำคาดว่ามีขึ้นในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้มีทั้งคู่แต่งงานที่แต่งกันมาแล้ว 17 ปีจากรัฐเวอร์จิเนีย พี่ชายกับน้องชายสตั๊นท์แมน ไปจนถึงผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ลูค อดัมส์ ที่อาศัยคุณแม่ของเขาในการสื่อสารด้วยภาษามือ โดยผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกในทุก ๆ เวอร์ชันคือเอเดรียน แย็บ ซึ่งเป็นผู้ชนะใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (สำหรับในกรณีที่ถ้ามาร์กี้กับลุคเข้าถึงจุดพักพิธีกรจะใช้ภาษามือในการบอกลำดับที่ของพวกเขา ซึ่งปรากฏขึ้นในตอนที่ 1)
คำสั่งย้อนกลับในเลกนี้เป็นแบบไม่ต้องเปิดเผยว่าใครเป็นผู้สั่งใช้โดย มาร์จี้กับลุค ใช้สั่งย้อนกลับ อแมนด้ากับคริส
มาร์คกับไมเคิลมาถึงเป็นที่ 1 ของเลคนี้ แต่พวกเขาถูกปรับเวลา 30 นาที 2 ครั้ง รวมเป็น 1 ชั่วโมง เนื่องจากอย่างแรกคือพวกเขาซ่อนเครื่องมือในการทำงานทางแยก 2 ไมล์ และอย่างที่สองก็คือให้แท็กซี่นำทางให้ หลังจากปรับเวลาเสร็จแล้ว ทำให้พวกเขาตกลงมาอันดับที่ 3
คิชากับเจนเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเธอไม่ได้นำกระเป๋าที่ใส่เงินและหนังสือเดินทางมาด้วย ทำให้จะแข่งต่อไปยังประเทศอื่นไม่ได้ ดังนั้นจะต้องกลับไปเอากระเป๋าแล้วค่อยเข้าจุดพักอีกครั้ง ทำให้ลำดับตกลงมาอยู่ที่ 4
มาร์คกับไมเคิลใช้ของส่วนตัวแทนเงินในการจ่ายค่าโดยสารแท็กซี่ (ปกติทีมสามารถขอเงินจากคนท้องถิ่นหรือขอลดหย่อนค่าโดยสารได้ถ้าไม่ได้สั่งห้ามไว้) จำนวน 2 ครั้งจึงถูกปรับครั้งละ 2 ชั่วโมงรวมเป็น 4 ชั่วโมง แต่เมื่อปรับเวลาไปได้ 50 นาทีก็ทำให้ตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายแต่ไม่ถูกคัดออกเนื่องจากเป็นด่านที่ไม่มีการคัดออก ฉะนั้นเวลาอีก 3 ชั่วโมง 10 นาที ที่เหลือจะถูกนำไปปรับเพิ่มตอนเริ่มการแข่งขันในด่านถัดไปแทน
เมื่อเข้าจุดเช็คในเลกที่ 10 นี้ทีมได้รับคำใบ้จากพิธีกรและแข่งต่อไปทันทีโดยไม่มีการหยุดพัก ทำให้กลายเป็นว่าทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายก็ไม่มีบทลงโทษ
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขันที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
เช่นเดียวกับฤดูกาลที่ผ่านมาที่ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพัก สำหรับฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่เกาะสมุยในประเทศไทยเพื่อรอให้การแข่งขันจบและได้ผู้ชนะ ซึ่งซีบีเอสได้โพสต์วิดีโอสั้นลงบนเว็บไซต์ของรายการหลังจากแต่ละตอนออกอากาศไปแล้วตามเวลาโซนแปซิฟิก เพื่อแสดงให้เห็นถึงการกระทำและความรู้สึกของทีมที่ถูกคัดออก ในระหว่างที่อยู่ในบ้านพัก
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → สวิตเซอร์แลนด์).
อุปสรรคแรกในการแข่งขันครั้งนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องกระโดดบันจีจัมพ์จากเขื่อนเวอซาสก้า ซึ่งเป็นสถานที่กระโดดบันจีจัมพ์ทางการค้าที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก ด้วยความสูง 70 ชั้น
เลก 2 (สวิตเซอร์แลนด์ → เยอรมนี → ออสเตรีย).
อุปสรรคในการแข่งขันครั้งนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องกระโดดร่มจากบนภูเขาลงมาที่พื้นโดยต้องอาศัยจังหวะลมที่ดี แต่ถ้าทีมไหนรอไม่ไหวก็สามารถลงเขาได้เลยโดยใช้เวลา 60 นาที ทางแยกในการแข่งขันครั้งนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ม้ามีล้อ (Balancing Dolly) และ เบาปัญญา (Austrian Folly) โดยทีมที่เลือกม้ามีล้อ ทีมจะต้องขับเช็กเวย์ เป็นระยะทาง 2 ไมล์(3.2 กิโลเมตร) โดยผ่านทางที่ขรุขระ สำหรับทีมที่เลือกเบาปัญญา ทีมจะต้องใช้เค้กของชาวบาวาเรียโยนใส่หน้าคู่ของตนจนกว่าจะเจอเค้กไส้เชอร์รี่จำนวน 1 ชิ้น
เลก 3 (ออสเตรีย → เยอรมนี → โรมาเนีย).
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องทำทักษะทางด้านยิมนาสติก 3 ด้านคือคานทรงตัว, บาร์คู่ และ Floor Exercise ให้เป็นที่พอใจของครูฝึกสอนแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ทางแยกในเลกนี้จะต้องเลือกระหว่าง การเคลื่อนที่ของคนยิปซี (Gypsy Moves) กับซากของแวมไพร์ (Vampire Remains) โดยทีมที่เลือก การเคลื่อนที่ของคนยิปซี จะต้องช่วยคนท้องถิ่น (ยิปซี)แบกของขึ้นบนรถม้า แล้วให้คนหนึ่งนั่งข้างคนขี่ แล้วอีกคนวิ่งตามรถม้าเพื่อเก็บของที่ตก เมื่อถึงที่แล้วต้องช่วยแบกของลงมา ส่วนทีมที่เลือก ซากของแวมไพร์ จะต้องหาหีบโลงศพตามทางลูกศรแล้วลากลงมา แล้วหากุญแจที่เสียบอยู่กับไม้นำมาไขกุญแจที่มีโซ่พันอยู่รอบโลง จากนั้นจึงนำแผ่นไม้กระดานในโลงมาฟาดกับไม้แหลมจนเจอแผ่นสีเหลือง - แดงแล้วนำไปแลกกับคนสวมชุดแวมไพร์
เลก 4 (โรมาเนีย → รัสเซีย).
ทางแยกของเลกนี้จะต้องเลือกระหว่าง เรียง (Stack) กับสร้าง (Construct) โดยทีมที่เลือกเรียง จะต้องก่อกำแพงจากกองไม้ถัดจากกำแพงไม้ที่สร้างไว้ก่อนแล้ว ถ้ากำแพงล้มจะต้องก่อใหม่ทั้ง 2 กำแพง ส่วนทีมที่เลือกสร้าง จะต้องไปที่บ้านนักก่อสร้างแล้วทำหน้าต่าง จากนั้นจึงแบกไปบ้านที่มีป้าย "ต้องการซ่อม" แล้วจึงติดตั้งหน้าต่างให้กับบ้านที่มีป้ายบอกนั้น อุปสรรคในเลกนี้สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องนั่งรถ bobsled ภายในระยะเวลา 4 นาที ขณะที่นั่งรถ ต้องสังเกตตัวอักษร 7 ตัวแล้วนำมาเรียงเป็นชื่อ "เชคอฟ"(CHEKHOV) ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย ให้ถูกต้องก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
เลก 5 (รัสเซีย).
ทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่างเจ้าสาวรัสเซีย (Russian Bride) กับเครื่องเกลี่ยหิมะรัสเซีย (Russian Snowplow) โดยทีมที่เลือกเจ้าสาวรัสเซีย จะต้องใช้รถขับไปด้วยตนเองที่อพาร์ตเม้นท์สมัยโซเวียต แล้วไปรับเจ้าสาวรัสเซียไปส่งที่โบสถ์ที่กำหนดไว้ที่เจ้าบ่าวของเธอรออยู่ เมื่อทีมถ่ายภาพคู่กับเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้ว เจ้าบ่าวจะให้คำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกเครื่องเกลี่ยหิมะรัสเซีย จะต้องใช้รถลาดาขับไปที่สนามกีฬาสปาร์ตัค ที่สมาชิกในทีมแต่ละคนจะต้องขับเลี้ยวเครื่องเกลี่ยหิมะ ไปตามทางที่กำหนดซึ่งมีคู่ช่วยบอกทาง อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกนักกีฬาวิ่งมาราธอนชาวรัสเซีย 2 คนที่จะช่วยอบอุ่นร่ายกาย ก่อนที่เขาหรือเธอจะเปลือยกายเหลือแค่ชุดชั้นใน แล้ววิ่งประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) ไปสู่โรงอุปรากรและบัลเลต์แห่งโนโวซีบีรสค์ ที่ที่คู่ของสมาชิกถูกขนส่งมาก่อนแล้วเข้าจุดหยุดพักด้วยกัน
เลก 6 (รัสเซีย → อินเดีย).
ทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่างผู้เคลื่อนที่ (Movers) กับผู้เขย่า (Shakers) โดยทีมที่เลือกผู้เคลื่อนที่จะต้องเดินทางไปที่ประตูแชกานีระ แล้วเลือกรถลากที่บรรจุไปด้วยถังใส่ฟางแล้วเคลื่อนย้ายเป็นระยะทาง 1.5 ไมล์ (2.4 กิโลเมตร) ไปที่ประตูโซราวาร์ ไช เมื่อพวกเขาถึงที่ประตูโซราวาร์ ไช แล้วพวกเขาจะต้องค้นหาเครื่องรางช้างเหล็กในถังใส่กองฟาง เมื่อหาเจอแล้วจะต้องนำไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกผู้เขย่า ทีมจะต้องแต่งกายชุดท้องถิ่นแล้วร่วมไปกับคณะนักเต้นพื้นเมือง เพื่อสะสมเงิน 100 รูปี (3 ดอลลาร์สหรัฐ) เมื่อพวกเขาให้เงินกับหัวหน้าวงแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องดูแลฝูงอูฐที่เป็นของมหาราชา โดยใช้เครื่องมือท้องถิ่นเพื่อย้ายกองฟางให้ถึงเส้นที่กำหนด แล้วเติมน้ำใส่ถัง ส่วนงานเพิ่มเติมสำหรับคริสตี้และโจดี้จะต้องตกแต่งใบหน้าของช้างโดยใช้สีจนกว่าควาญช้างจะรู้สึกพอใจกับผลงานของเธอ
เลก 7 (อินเดีย → ไทย).
ทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่าง 100 บาเรล (100 Barrels) กับ 2 ไมล์ (2 Miles) โดยทีมที่เลือก 100 บาเรลจะต้องเลือกเรือ 1 ลำจากทั้งหมด 6 ลำแล้วเติมน้ำใส่ถังจำนวน 47 ถังแล้วยกถังเข้าไปชั้นบนของเรืออีก 53 ถัง ส่วนทีมที่เลือก 2 ไมล์จะต้องขนส่งรถลากโดยให้สมาชิกอีกคนนั่งบนรถลากเพื่อบอกระยะทาง 2 ไมล์ (3.2 กิโลเมตร) ไปที่สวนหลวง ร.9 เพื่อค้นหาคำใบ้ต่อไป ส่วนทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศนั้น ทีมจะต้องไปที่ตลาดแล้วซื้อของให้แก่ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าโดยใช้เงินสดที่ทีมมีอยู่
เลก 8 (ไทย).
อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องต่อใบกังหันหลังเรือหางยาวของไทยให้ถูกต้อง ก่อนที่จะนั่งเรือหางยาวไปยังสถานที่ต่อไป ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ฟันหัก (Broken Teeth) หรือ ทำลายสถิติ (Broken Record) โดยทีมที่เลือกฟันหักจะต้องเดินทางไปที่ซอยแฮปปี้สไมล์ (Happy Smile) แล้วเติมฟันปลอมให้กับผู้คน 5 คนให้ถูกต้องก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกทำลายสถิติจะต้องเดินทางไปที่ไชน่า ทาวน์ ณ ถนนเยาวราช ที่วัดสัมพันธวงศาราม วรวิหาร แล้วเลือกกลุ่มของกะเทยและรถแท็กซี่ ซึ่งทีมจะต้องร้องเพลงลูกทุ่งคาราโอเกะ (เพลงสาวบางโพ) ไปตามการจราจรของถนนไปกับผู้ร่วมเดินทาง
เลก 9 (ไทย → สาธารณรัฐประชาชนจีน).
อุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องนั่งเรือแพออกไปในทะเลสาบ แล้วโยนปลาในเข่งทีละตัวลงในทะเลสาบเพื่อให้นกเป็ดน้ำคาบจำนวน 10 ตัว แล้วนำไปแลกกับคนบนฝั่งเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเต้นรำ (Choreography) กับการเขียน (Calligraphy) โดยทีมที่เลือกการเต้นรำนั้น จะต้องเดินทางไปที่เกาะกลางทะเลสาบ แล้วเรียนรู้การเต้นรำของจีนแบบท้องถิ่น แล้วเต้นรำไปพร้อมกับคนจีนให้เป็นที่พึงพอใจของครูฝึกทั้ง 2 ท่านจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกการเขียนจะต้องหาสถานที่ในการเขียนเพื่อใช้พู่กันจีนจุ่มหมึกเขียนชื่อสถานที่ต่อไปในการเขียนเป็นภาษาจีน ซึ่งถ้าอาจารย์ฝึกพึงพอใจจะประทับตราแสตมป์ 1 ดวง เมื่อประทับได้ครบ 4 ดวงจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากอาจารย์ฝึกคนสุดท้าย ส่วนงานเพิ่มเติมของมาร์คกับไมเคิลนั้น ทั้งคู่จะต้องสระผมแล้วเป่าผมให้แห้งสำหรับผู้หญิงชาวจีน 2 คนจึงจะสามารถแข่งขันต่อไปได้
เลก 10 (สาธารณรัฐประชาชนจีน).
อุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องได้รับการนวดฝ่าเท้าจากคนนวดชาวจีน ซึ่งก่อนนวดนั้นจะต้องดื่มน้ำชา ที่ได้ชื่อว่า "น้ำชาปาฏิหาริย์" จนกว่าเวลาจะหมดก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ในกรณีที่สมาชิกไม่สามารถอดทนต่อการนวดได้ สามารถร้องตะโกนว่า Uncle เพื่อเป็นการหยุด แต่ก็ต้องรับทำการนวดใหม่ด้วย ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างกระโดด (Sync) กับว่าย (Swim) โดยทีมที่เลือกกระโดด จะต้องเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำ ก่อนที่จะกระโดดน้ำลงมาจากสปริงบอร์ดให้พร้อมกัน เมื่อกรรมการทั้ง 2 ท่านให้ 5 คะแนนเหมือนกันแล้ว จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกว่ายจะต้องเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำสปีโด้ ซึ่งเป็นแบบของไมเคิล เฟ็ลปส์ ในการแข่งขันโอลิมปิกที่ปักกิ่ง ค.ศ. 2008 ซึ่งทีมจะต้องว่ายน้ำเป็นจำนวน 8 รอบ (หรือ 400 เมตร) ซึ่งสมาชิกในทีมจะต้องว่ายน้ำสลับกันคนละ 100 เมตร เมื่อวายน้ำได้ครบ 8 รอบแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป (สถิติโลกของไมเคิล เฟ็ลปส์ทำได้ 4.03.84 นาที แต่สมาชิกไม่ต้องว่ายน้ำทำลายสถิติหรือสนใจเวลานั้น)
ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างงิ้วจีน (Beijing Opera) กับพนักงานเสิ์ร์ฟจีน (Chinese Waiter) โดยทีมที่เลือกงิ้วจีน จะต้องเดินทางไปที่โรงโอเปร่า Hu Guang Hui Guan แล้วสมาชิกจะต้องแต่งหน้าเป็นงิ้วแบบผู้คนชายหญิง 2 คนที่อยู่บริเวณข้างหน้า ก่อนที่จะแต่งตัวแล้วขึ้นไปบนเวทีแล้วคำนับผู้เชี่ยวชาญ แล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกพนักงานเสิร์ฟจีน จะต้องเดินทางไปที่ร้านอาหาร Hu Guang Hui Guan แล้วจะต้องรับเมนูอาหาร 4 รายการซึ่งพูดเป็นภาษาจีนแมนดาริน (ได้แก่ ปลาที่ชาวจีนเชื่อว่าทำให้โชคดี บะหมี่มังสวิรัติ ไก่ทอด เนื้อทอดและซี่โครงหมู) จากนั้นสมาชิกจะต้องเดินไปหาผู้ทำอาหาร แล้วสั่งรายการอาหารเป็นภาษาจีนให้ถูกต้องทั้งหมด ก่อนที่เชฟจะไปทำอาหารแล้วให้สมาชิกไปเสิร์ฟ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากลูกค้าที่นั่งอยู่ อุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องรับประทานปลาดาว ตั๊กแตน ตัวอ่อนหนอนและแมงป่องทอดให้หมด เมื่อสมาชิกรับประทานหมดแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป
อุปสรรคสุดท้ายของรายการ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องทำภารกิจที่เกี่ยวกับความทรงจำในรายการ สมาชิกจะต้องเรียงกระดานโต้คลื่นทั้งหมด 11 อันที่มีรูปภาพที่สื่อถึงกิจกรรมในเลกก่อนๆ ทั้งหมด เมื่อกระดานโต้คลื่นทั้งหมด 11 อันเรียงในลำดับที่ถูกต้องแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
ซึ่งแผ่นป้ายที่ต้องเรียงมีดังนี้
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา
จุฬาฯยูไนเต็ด
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวสีทองและดาวแดงขอบทองตามอย่างธงชาติสหภาพโซเวียต ที่กลางธงมีแถบสีเขียวพาดยาวตามแนวนอน กว้างเป็น 2 ใน 8 ของความกว้างธง ธงนี้รัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียกำหนดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2495
ภายหลังสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียแยกตัวเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียต และสถาปนาประเทศใหม่ในชื่อประเทศมอลโดวา ในปี พ.ศ. 2534 แล้ว ดินแดนทรานส์นีสเตรียบางส่วนไม่ยอมรับอำนาจอธิปไตยของมอลโดวา จึงยังคงใช้ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียเป็นสัญลักษณ์ของตนเองต่อไป
อุจเฉททิฏฐิ
วิภวทิฏฐิ
ภวทิฏฐิ
อุปาทานขันธ์
จตุราริยสัจ
ธงชาติทรานส์นีสเตรีย
ธงชาติทรานส์นีสเตรีย เป็นธงพื้นสีแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน มีแถบขนาดเล็กสีเขียวพาดผ่านที่กลางธงตามแนวนอน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวและดาวแดงตามแบบของธงชาติสหภาพโซเวียต
สำหรับการใช้ธงนั้น ธงราชการของทรานส์นีสเตรียซึ่งมีรูปค้อนเคียวดาวแดงจะใช้สำหรับหน่วยงานของรัฐบาลเท่านั้น ส่วนเอกชนนั้นกฎหมายกำหนดให้ใช้ธงแบบไม่มีค้อนเคียวดาวแดงและไม่กำหนดขนาดสัดส่วน ซึ่งโดยทั่วไปนั้นนิยมใช้ธงสัดส่วน 1:2 อย่างไรก็ตามก็มีการใช้ธงนี้ในสัดส่วน 2:3 ด้วยเช่นกัน
โต๋ (มั้ง?)
โต๋ (มั้ง?) คืออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 5 ของศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (โต๋) ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ในประเทศไทย
อัลบั้มชุด "โต๋ (มั้ง?)" มีแนวคิดหลักคือการเปลี่ยนแปลงในภาคของดนตรี เนื้อหาของเพลง และภาพลักษณ์ของโต๋ แต่อย่างไรก็ตามอัลบั้มนี้ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร ยังคงเรียบเรียงดนตรี และอำนวยการผลิตด้วยตัวเองทั้งหมด
เอนธาลปี
สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี  จัดการเรียนการสอนที่หลากหลายแยกเป็นสาขาวิชา (คำว่า สาขาวิชาจะเทียบเท่ากับ ภาควิชาของมหาวิทยาลัยทั่วไป) ซึ่งในหนึ่งสาขาวิชาจะรับผิดชอบการเรียนการสอนและผลิตบัณฑิตทั้ง ในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยไม่มีบัณฑิตวิทยาลัย
สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เริ่มภารกิจด้านการเรียนการสอนทันทีที่มหาวิทยาลัยเสร็จสิ้นการพัฒนาอาคารสิ่งก่อสร้าง โดยเริ่มเปิดรับนักศึกษา เป็นครั้งแรกในระดับปริญญาตรี เมื่อเดือนพฤษภาคม 2536 ภายใต้การบริหารจัดการของ สำนักวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม และ สำนักวิชาเทคโนโลยีทรัพยากร ต่อมามหาวิทยาลัยฯ ได้ออกข้อกำหนดในการรวมทั้งสองสำนักวิชาดังกล่าว รวมทั้ง สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตรจากสำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร เข้าด้วยกันรวมทั้งสิ้น 15 สาขาวิชา เป็น สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2542 เป็นต้นมา
ปัจจุบัน สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เป็นสำนักวิชา 1 ในจำนวน 8 สำนักวิชา ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี คำว่า สำนักวิชา ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เทียบเท่ากับคำว่า คณะ ในมหาวิทยาลัยทั่วไป โดยมี คณบดี เป็นผู้บังคับบัญชาและรับผิดชอบ ซึ่งสำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์มีหน้าที่รับผิดชอบในการผลิตบัณฑิต มหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิตทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ ทั้งนี้ที่ผ่านมามีสัมฤทธิผลรวม ทั้งสิ้นประมาณร้อยละ 70 ของจำนวนการผลิตบัณฑิตทั้งหมดของมหาวิทยาลัยฯ
รายนามคณบดีสำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
เอเชียนบีชเกมส์
เอเชียนบีชเกมส์ (; ABG) เป็นการแข่งกีฬาหลายชนิดระดับนานาชาติ จัดขึ้นทุก 4 ปี ด้วยการแข่งขันของนักกีฬาจากทวีปเอเชีย จัดโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) เป็นการแข่งขันที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเอเชียนเกมส์ จัดขึ้นครั้งแรกที่เมืองบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18-26 ตุลาคม พ.ศ. 2551
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย หรือ “โอซีเอ” จัดกีฬาเอเชี่ยนบีชเกมส์มาเพื่อสร้างความหลากหลายให้กับวงการกีฬาของเอเชีย และได้นำกีฬาที่ไม่มีการแข่งขันในเอเชี่ยนเกมส์มาบรรจุแข่งขันในเอเชี่ยนบีชเกมส์ เจ้าภาพครั้งแรกคือ ประเทศอินโดนีเซีย ที่เกาะบาหลี มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 19 ชนิด โดยมีการชิงชัย 71 เหรียญทอง และมี 45 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน มีสโลแกนการแข่งขันว่า “ไมตรีจิต คำมั่นสัญญา ความศรัทธาอย่างแรงกล้า สปิริตในเกมกีฬา” โดยครั้งแรกมีการแข่งขันที่ 4 ชายหาด ของเกาะบาหลี คือ
ประเทศไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกนี้ 16 ชนิด กีฬาที่ไม่ได้ส่งเข้าแข่งขันเช่นโปโลน้ำ ว่ายน้ำมาราธอน เพราะไม่มีการเล่นแพร่หลายในประเทศไทยรวมนักกีฬาไทยที่เข้าแข่งขันครั้งนี้ทั้งหมด 201 คน จำนวนมากเป็นอันดับสองรองจากประเทศอินโดนีเซียที่เป็นเจ้าภาพ
ธงชาติแอลเบเนีย
ธงชาติแอลเบเนีย มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง ที่ตรงกลางธงมีรูปนกอินทรีสองหัวที่กำลังสยายปีก ซึ่งเดิมธงแดงดำเป็นธงประจำแคว้น โดยมีการเพิ่มตราซึ่งมีลักษณะเหมือนของ ตราสแกนเดอร์เบิร์ก ในศตวรรษที่15 แอลเบเนียอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันอีกครั้ง โดยปกครองแบบราชรัฐในปี พ.ศ. 1946 ถึง พ.ศ. 2021 ธงชาติผืนปัจจุบันประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2535 แต่รูปแบบธงที่ใช้เหมือนในสมัย ราชอาณาจักรแอลเบเนียซึ่งธงรัฐบาลจะมีตราเครื่องหมาย "หมวกแห่งสแกนเดอร์เบิร์ก" และในช่วงยุคการปกครองคอมมิวนิสต์ เหนือรูปนกอินทรีสองหัวมีดาวแดงขอบเหลืองวาง
Pes2008
ฟีลูเซีย
เต้าหู้เหม็น
เต้าหู้เหม็น (อักษรจีนตัวเต็มและตัวย่อ: 臭豆腐; พินอิน: chòu dòu fu) เป็นเต้าหู้หมักชนิดหนึ่งซึ่งมีกลิ่นที่มีเอกลักษณ์ เต้าหู้เหม็นเป็นอาหารที่ได้รับความนิยมทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน รวมถึงประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
เต้าหู้เหม็นมีประวัติความเป็นมามาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง โดยในปีที่ 8 แห่งรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2212) มีบัณฑิตชื่อ หวังจื้อเหอ เข้ามาสอบจอหงวนที่ปักกิ่ง แต่สอบไม่ได้ จึงตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ที่ปักกิ่งและหาเลี้ยงชีพด้วยการทำเต้าหู้ขาย จนกระทั่งเมื่อถึงวันหนึ่งในฤดูร้อนปีหนึ่ง เต้าหู้เกิดขายไม่หมดขึ้นมา หวังจื้อเหอจึงหั่นเต้าหู้เป็นชิ้นเล็กๆ โรยเกลือและฮฺวาเจียว แล้วจึงเก็บไว้ในไห เมื่อเวลาผ่านไปนาน หวังจื้อเหอนึกถึงเต้าหู้ที่เก็บไว้ในไหขึ้นมา จึงลองนำออกมาดู พบว่าเต้าหู้มีกลิ่นเหม็นมากและเปลี่ยนเป็นสีเทาเขียว แต่พอลองชิมดูก็พบว่ามีรสชาติดี จึงได้ลองนำไปขายที่ตลาด และเต้าหู้เป็นก็เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิกวางซวี เต้าหู้เหม็นได้กลายเป็นเครื่องเสวยในวัง เนื่องจากมีครั้งหนึ่งซูสีไทเฮามีพระอาการเบื่อพระกระยาหาร บรรดาข้าราชบริพารก็พยายามทำทุกทางให้พระองค์เสวย จนได้มีผู้หนึ่งนำเต้าหู้เหม็นมาจัดเรียงในภาชนะสวยงามและนำมาถวายแด่ซูสีไทเฮา พระองค์ได้ลองชิมและรับสั่งว่ามีรสชาติดีมาก ตั้งแต่นั้นมาเต้าหู้เหม็นจึงถูกบรรจุเป็นเครื่องเสวยของราชสำนักจีน
ซูสีไทเฮาทรงเห็นว่าเต้าหู้เหม็นมีชื่อเรียกที่ไม่เพราะนัก จึงทรงเปลี่ยนชื่อเป็น ชิงฟัง(青方) ซึ่งแปลว่า จัตุรัสเขียว แต่ชื่อนี้ก็ไม่เป็นที่นิยมเท่าชื่อเดิม
แสง ธรรมดา
แสง ธรรมดา มีชื่อจริงว่า แสงธรรมดา กิติเสถียรพร เป็นนักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลงเพื่อชีวิต ชาวจังหวัดสงขลา มีชื่อเสียงจากการนำเพลงเพื่อชีวิตไปประยุกต์กับคำร้องและสำเนียงภาษาปักษ์ใต้ มีชื่อเสียงจากเพลง "นายหัวครก" (หัวครก เป็นภาษาใต้ แปลว่า มะม่วงหิมพานต์)
ภาษาปักษ์ใต้
ดรอยด์
ดรอยด์ (บางครั้งก็ใช้เรียกแอนดรอยด์แบบสั้นๆ) เป็น เป็นเครื่องจักรโดยมีปัญหาประดิษฐ์ พวกมันถูกใช้ในหลายที่ มักเป็นงานที่ต้อยต่ำเกินไปหรือไม่ก็อันตรายเกินไปสำหรับมนุษย์และเผ่าพันธุ์อื่น ดรอยด์ยังถูกใช้ในสถานการณ์ที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านอย่างการแพทย์และซ่อมบำรุง
มันขึ้นอยู่กับว่าถูกออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ใด ดรอยด์นั้นเชื่อฟัง แข็งแรง มีประโยชน์หลายด้าน มีความจำดีเสียส่วนใหญ่ และมีความสามารถในการคำนวณและตัวเลข ด้วยเอกลักษณ์เหล่านี้ทำให้พวกมันเหมาะกับงานหลายๆ งาน แม้ว่าบางทีตัวที่ราคาถูกก็จะไม่ค่อยดีนัก และแบบที่ไม่ได้รับการพัฒนาก็มีข้อจำกัดในการทำงาน นี่เป็นข้อด้อยที่ชัดเจน ผู้ออกแบบได้เผชิญหน้ากับปัญหาพื้นฐาน การสร้างให้ดรอยด์ฉลาดเกินไป ก็อาจลงท้ายด้วยการที่มันคิดกบฏ ในทางกลับกัน ดรอยด์ที่มีความฉลาดไม่เพียงพอ ก็กลับไม่มีประสิทธิภาพในการทำงาน โดยปกติแล้วชื่อของดรอยด์จะเป็นตัวเลขหรือไม่ก็อักษร
ธงในประเทศแอลเบเนีย
แสงธรรมดา กิตติเสถียรพร
ต่อมน้ำลาย
ต่อมน้ำลาย  เป็นต่อมที่สร้างน้ำลายอยู่ภายในบริเวณช่องปาก พบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและแมลง สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจะผลิตน้ำลายเพื่อเป็นน้ำย่อยและคลุกเคล้าอาหาร ส่วนในแมลงจะใช้สำหรับสร้างกาวหรือใย ต่อมน้ำลายของมนุษย์มีด้วยกัน 4 คู่ คือ
เฟรเดริก มิสทราล
เฟรเดริก มิสทราล (; ; 8 กันยายน ค.ศ. 1830 - 25 มีนาคม ค.ศ. 1914) เป็นนักเขียนและนักทำพจนานุกรมชาวฝรั่งเศส บุตรของชาวนาผู้มีอันจะกินคนหนึ่งในภูมิภาคพรอว็องส์ เขาเป็นผู้ฟื้นฟูภาษาอุตซิตาและวรรณกรรมในภาษาอุตซิตาขึ้นใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1904 โดยได้รับร่วมกับโฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร
โฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร
โฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร (; 19 เมษายน ค.ศ. 1832 - 14 กันยายน ค.ศ. 1916) เป็นวิศวกรโยธา นักคณิตศาสตร์ และนักการเมืองชาวสเปน เขายังเป็นนักเขียนบทละครผู้มีชื่อเสียงของสเปนในช่วงยี่สิบห้าปีสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19
เอเชกาไรได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1904 ร่วมกับเฟรเดริก มิสทราล กวีชาวพรอว็องส์ ซึ่งทำให้เอเชกาไรเป็นชาวสเปนคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ บทละครที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ "El gran Galeoto" ซึ่งได้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ เปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่เป็น "The World and His Wife" นอกจากนี้ยังมีบทละครอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น "Saint or Madman?"; "Mariana"; "El estigma"; "The Calumny"; และ "El loco Dios"
ในกรุงมาดริด มีถนนชื่อ เอเชกาไร ซึ่งตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา มีชื่อเสียงมากจากผับฟลาเมงโกมากมาย
แคนรึก แชงกีเยวิตช์
แคนรึก อาดัม อาแล็กซันแดร์ ปียุส แชงกีเยวิตช์  หรือที่รู้จักในชื่อ "ลิตฟอส"  (5 พฤษภาคม ค.ศ. 1846 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916) เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวโปแลนด์ และนักประพันธ์นวนิยายซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1905 ในฐานะที่มีผลงานโดดเด่นในการเขียนงานมหากาพย์ เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20
แชงกีเยวิตช์เกิดในแผ่นดินโปแลนด์ใต้การปกครองของรัสเซีย เขาเขียนนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับยุคของสาธารณรัฐโปแลนด์ โดยมากตีพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ก่อน แล้วจึงได้รับรวมเล่ม ซึ่งยังคงมีการพิมพ์ซ้ำอยู่เสมอจนถึงปัจจุบัน เขาเป็นที่รู้จักโด่งดังในโปแลนด์จากผลงานนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "With Fire and Sword", "The Deluge", และ "Fire in the Steppe" (เป็นนวนิยายไตรภาค) ส่วนในแวดวงสากลเขามีชื่อเสียงจากงานเขียนเรื่อง "Quo Vadis" ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายต่อหลายครั้ง ฉบับที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือภาพยนตร์ดัดแปลงในปี ค.ศ. 1951
ไทยทาวน์
ไทยทาวน์  หรือรู้จักกันในชื่อ ลิตเติลไทยแลนด์  หรือ ลิตเติลแบงค็อก  เป็นกลุ่มชุมชนชาวไทยที่อาศัยอยู่นอกประเทศไทย ปัจจุบันมีอยู่แบบทางการสามแห่งคือ ลอสแอนเจลิส, ซิดนีย์, นครนิวยอร์ก
ไทยทาวน์ อาจหมายถึง
กันและกัน
"กันและกัน" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "รักแห่งสยาม" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล เรียบเรียงโดย ธีร์ ชัยธีระสุเวช ขับร้องโดยสุวีระ บุญรอด และในเวอร์ชันอื่นขับร้องโดยวิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล ซึ่งยังร้องในภาพยนตร์ 2 ครั้ง ในฉากงานเลี้ยง เป็นแบบอคูสติก และในคอนเสิร์ตช่วงท้ายเรื่อง เป็นแบบบันทึกเสียงสดกับวงออกัส และฉบับชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ขับร้องในฉบับอคูสติก อยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ ถ่ายทำที่สยามสแควร์ ซึ่งได้ทีมนักแสดงในภาพยนตร์ร่วมแสดงอย่าง มาริโอ้ เมาเร่อ,วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล,อธิชา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ และ กัญญา รัตนเพชร์ โดยในมิวสิกวิดีโอจะตัดภาพสลับกับภาพยนตร์ การถ่ายทำจะถ่ายท่ามกลางคนเดินพลุกพล่านในสยามสแควร์ เดินสวนไปสวนมากับนักแสดง อีกทั้งมีภาพ สุวีระ ปรากฏที่จอเชกเกอร์สกรีน
เพลงนี้ได้รับรางวัล Song of The Year จากงานแฟตอวอร์ด ครั้งที่ 6 ได้รับรางวัลเพลงยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี จากงานซีดอวอร์ดส และ เพลงแห่งปี จาก ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส 2008
เพลง "กันและกัน" เริ่มต้นจากเนื้อหาจากภาพยนตร์ ขณะนั้นที่ชูเกียรติเขียนบทภาพยนตร์เสร็จเรียบร้อยและต้องการหาเพลงประกอบ ตีโจทย์จากมิวที่รักใครสักคน ซึ่งมีวิธีมากมายในการบอกรัก และมีเพลงรักมากมายหลายร้อยหลายพันเพลง ถ้าเขียนเพลงให้คนที่รักสักเพลง จะปลื้มหรือไม่
เมื่อถามถึงว่าแต่งมาให้ใครหรือไม่ มะเดี่ยวอธิบายว่า "ในตอนนั้นที่เขียนเพื่อจะเอามาเป็นบทหนังเนี่ย คือตอนนั้นไม่รักแล้วเพราะว่าเค้าไม่รักเรา แต่เรายังรักเค้าอยู่ ก็...ก็เขียนได้ ก็เหมือนกับมิวในหนังอ่ะครับ "
ในด้านการจัดอันดับเพลง "กันและกัน" ขึ้นอันดับ 1 บนคลื่นซี๊ด ชาร์ทท็อป 20 นานกว่า 4 สัปดาห์ ส่วนบนชาร์ทเอ็มทีวีไทยแลนด์เพลงนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 6 และในการจัดอันดับประจำปีของคลื่น FM Max ประจำปี 2550 เพลง "กันและกัน" อยู่อันดับที่ 10 ของอันดับ
ในส่วนการนำมาร้องใหม่โดยศิลปินอื่น ในงานแฟตอวอร์ดครั้งที่ 6 วงเท็ดดี้สกา นำเพลง "กันและกัน" มาร้องใหม่ในแนวสกา ในการแข่งขัน ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 5 ภัทรภณ โตอุ่น นำเพลงมาร้องในโจทย์หัวข้อ My Songs Your Songs และในคอนเสิร์ต “คัฟเวอร์ไนท์ พลัส” ที่จัดโดยคลื่นกรีฟเวฟ ที่หอประชุมเล็ก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ซึ่งมีแนวคิดนำเพลงรักมาทำใหม่โดย ธนกฤต พานิชวิทย์ และ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร นำเพลงนี้มาร้องด้วยกันในงานนี้
หงส์ผงาดฟ้า