pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในบทสรุปของเนื้อเรื่อง วอลแตร์ได้เสนอคำพูดที่ว่า ‘Il faut cultiver notre jardin’ เพื่อแสดงทัศนะของเขาที่เรียกร้องให้ทุกคนทำงานและทำตัวเป็นประโยชน์ต่อสังคม เนื่องจากเขาต้องการสะท้อนให้เห็นเรื่องค่านิยมของคนในสมัยนั้นที่เชื่อว่าพวกชนชั้นสูง เช่น พวกขุนนาง และพระ ที่ไม่ต้องทำงาน เพราะจะเป็นการเสียเกียรติ โดยในที่นี้วอลแตร์ได้เสนอการทำกสิกรรม เนื่องจากเขาได้รับแนวความคิดมาจากพวกชาวบ้านที่ทำกสิกรรมอยู่บริเวณที่ใกล้กับที่ดินที่เขาได้ไปซื้อไว้ โดยที่เขาคิดว่าควรเริ่มจากครอบครัวซึ่งเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดของสังคม เมื่อทุกคนทำงานแล้ว ผลแห่งการทำงานนั้นย่อมครอบคลุมไปยังหน่วยของสังคมที่ใหญ่ขึ้น เช่น หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ เป็นต้น และในอีกแง่หนึ่งที่วอลแตร์เสนอก็คือ ให้ทุกคนทำงานโดยไม่มัวแต่พร่ำเพ้ออ้างเหตุผลลอย ๆ ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งที่สามารถทำให้ชีวิตดำเนินต่อไปได้ เขาคิดว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อกระทำมิใช่พูดหรือคอยใช้เหตุผลอย่างเดียว จากคำพูดนี้แสดงให้เห็นว่าวอลแตร์ไม่ได้มีความเชื่อในพระเจ้าเลย เขาเชื่อว่ามนุษย์ต่างหากที่เป็นผู้กำหนดทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวของตัวเอง
วอลแตร์เสนอผ่านทางตัวละครคุณลุงบ้านนอกว่า การถกคิดปัญหาทางการเมือง จะทำให้ปวดหัวไม่สิ้นสุด เลิกคิดซะดีกว่าเพราะจะได้ไม่นำภัยมาถึงตัว เพราะการเมืองไม่ใช่เรื่องของเหตุผลเพียงอย่างเดียวแต่ยังเป็นเรื่องของอำนาจด้วย
และสอนให้ยอมรับโลกที่เป็นอยู่ และทนอยู่กับมัน ไม่จำเป็นต้องขวนขวายใฝ่หาสังคมอุดมคติ เช่นสอนว่าความเลวร้ายของมนุษย์ก็ยังติดตัวไปทุกยุคทุกสมัยไม่มีทางสลัดหลุดได้ ไม่มองโลกแต่ในแง่ดีอย่างเดียวเพื่อหลอกลวงตัวเอง และไม่มองโลกแต่ในแง่ร้ายอย่างเดียวซึ่งก็เป็นการหลอกตัวเองเช่นกัน ซึ่งก็องดีดเคยประสบมาทั้งสองอย่างแล้ว ดังเช่นมาร์แต็งแนะนำก็องดีดว่าไม่ต้องไปรอเพราะกะกอมโบคงหอบเพชรและเงินทองหนีไปเสวยสุขแล้ว ซึ่งไม่ได้เป็นเช่นนั้นจริง สรุปก็คือเลิกขบคิดปัญหาแล้วหันมาใช้แรงงานดีกว่า
สอนว่าความร่ำรวยแบบฉับพลับเหมือนมีโชคก็ไม่ได้ช่วยอะไร เพราะสุดท้ายเงินทองที่ได้มาจากโชคก็หมดอยู่ดี
สิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจเดียวของก็องดีด คือแม่หญิงกุเนก็องด์ผู้เลอโฉม โดยเขาจะบูชาชื่อเธออยู่ตลอดเวลา และอยากให้เธอได้แบ่งปันความรู้สึกที่เขามีต่อสิ่งรอบข้าง เขาได้ทุ่มเทเวลาค้นหาเธอ แต่สุดท้ายเธอกลับกลายเป็นหญิงอัปลักษณ์ เป็นการทรยศความรู้สึกเขา เขาจึงอุทานออกมาว่า "ถือดียังไงนังน่าเกลียด" ก่อนที่จะขอโทษเธอ
ตัวอย่างตอนที่สำคัญของเรื่อง.
"ไม่มีภาพใดจะงดงาม สดใส สง่างามและเป็นระเบียบยิ่งไปกว่าภาพกองทัพทั้งสองนี้อีกแล้ว เสียงเครื่องดีดสีตีเป่า เสียงปืนใหญ่ขานรับกันเป็นจังหวะกลมกลืนดังเช่นที่มิเคยปรากฏในห้วงนรก เริ่มประเดิม ปืนใหญ่ก็ส่งผู้คนเกือบหกพันคนในแค่ละกองทัพให้ล้มระเนระนาด จากนั้นเสียงปืนยาวก็ได้ฉุดคร่าชีวิตที่ดีที่สุดในโลกนี้ไปอีกประมาณเก้าพันถึงหนึ่งหมื่นคน ดาบปลายปืนก็เป็นเหตุนำซึ่งความตายมาสู่คนนับพัน จำนวนวิญญาณทั้งหมดคงจะนับได้ถึงสามหมื่น ก็องดีดตัวสั่นสะท้านดังที่นักปราชญ์ควรจะเป็น เขาซ่อนตัวมิดชิดระหว่างการฆ่าฟันอย่างกล้าหาญครั้งนี้"
ในที่สุด ขณะที่กษัตริย์ทั้งสองฝ่ายมีโองการมีการร้องเพลงสวดในค่ายของพระองค์อยู่นั้น ก็องดีดถือโอกาสหลบไปไตร่ตรองเรื่องความเป็นผลและความเป็นเหตุเสียที่อื่น เขาเดินย่ำไปบนกองศพและผู้คนที่นอนรอความตาย เขาไปถึงหมู่บ้านใกล้เคียง ซึ่งได้กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว หมู่บ้านนั้นเป็นของพวกอาบารส์ซึ่งพวกบุลกาเรียได้เผาทิ้งตามสิทธิของผู้ชนะสงคราม ณ ที่นี้ บรรดาคนชราที่ถูกแทงจนร่างพรุนต่างนอนดูศพภรรยาของตนซึ่งถูกเชือดคอทั้งๆ ที่สองแขนยังประคองกอดทารกซบแนบกับอกเปื้อนเลือด ที่นั่น บรรดาหญิงสาวนอนท้องแหวะอ้า ผ่อนลมหายใจเฮือกสุดท้ายหลังจากได้เป็นเครื่องบำบัดความหื่นกระหายของวีรบุรุษบางคน คนอื่นๆ ที่ถูกไฟลวกเผานอนร้องขอความตาย มันสมองเกลื่อนกระจายอยู่ข้างๆ แขนขาดขาขาดที่ระเกะระกะอยู่ทั่ว
ในส่วนของ les beautés de la guerre วอลแตร์ได้บรรยายให้เห็นภาพอย่างชัดเจนของการตายของเหยื่อสงคราม ทั้งเด็ก สตรี คนชรา วอลแตร์ได้ใช้คำว่า ‘Cette boucherie héroïque’ หมายความว่า การฆ่าคนอย่างกล้าหาญในสงครามซึ่งเป็นคำพูดที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง เราเรียกเทคนิคการบรรยายชนิดนี้ว่า ‘l’ronie’
ในบทนี้ วอลแตร์ได้ใช้ถ้อยคำที่เข้าใจง่าย ซึ่งบรรยายให้เห็นภาพความสวยงามและความโหดร้ายของสงคราม ตัวเครื่องดนตรีเปรียบราวกับเป็นเสียงอึกทึกครึกโครมของเหล่าอาวุธที่ใช้ในการทำสงคราม เขาต้องการเหน็บแนมอย่างรุนแรง ในแต่ละคำเน้นให้เห็นถึงความไม่ยุติธรรมของสงคราม ทำให้เราสามารถเห็นถึงวิถีชีวิตของมนุษย์ที่อยู่ท่ามกลางสงคราม ส่วนรายละเอียดแต่ละด้านชี้ให้เห็นถึงความสูญเสีย ลักษณะเด่นที่วอลแตร์ใช้ก็คือ การบรรยายการรบ เขาไม่ได้พูดถึงการประลองยุทธ ไม่ได้พูดถึงชัยชนะ แต่เขาเน้นแค่เพียงจำนวนคนตายในสงครามเท่านั้น ตอนท้ายเขาได้รวบรวมรายละเอียดที่แท้จริงให้เห็นถึงความน่าเกลียดน่ากลัวของสงคราม ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความโหดร้ายและนำมาซึ่งความน่าพรึงกลัว
วอลแตร์ยังได้กล่าวโจมตีสถาบันศาสนาอย่างรุนแรงในด้านความอยุติธรรม ความบ้าคลั่งและความไร้สาระของศาลศาสนา (L’inquistion) ที่จับพวกนอกรีตมาไต่สวนและตัดสินลงโทษโดยการจับคนมาทรมานและเผาทั้งเป็น
ภายหลังการเกิดแผ่นดินไหวซึ่งได้ทำลายเมืองลิสบอนน์ไปสามวัน บรรดานักปราชญ์ของประเทศก็มองไม่เห็นว่าการป้องกันมิให้เมืองถล่มทั้งเมืองนั้นจะมีวิธีอื่นใดที่จะเหมาะสมไปกว่า การเผาคนทั้งเป็นโดยทำให้เป็นพิธีกรรมที่งดงาม มหาวิทยาลัยโกอิมเบรอะได้ลงความเห็นว่าภาพบุคคลสองสามคนที่ถูกเผาไฟในพิธีที่จัดขึ้นอย่างใหญ่โต ย่อมเป็นเคล็ดลับสุดยอดในการป้องกันมิให้เกิดแผ่นดินไหวได้
การประมาณค่านอกช่วง
การประมาณค่านอกช่วง  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต โดยหลักเป็นวิธีการมองในระยะสั้นซึ่งสันนิษฐานว่าอนาคตเป็นตอนต่อจากปัจจุบันและเศรษฐกิจสังคม และเทคโนโลยีจะดำเนินต่อไปในรูปแบบคงที่ วิกฤตการทางการเงินในเอเชียที่ผ่านมาสะท้อนให้เห็นข้อบกพร่องของวิธีการนี้อย่างชัดเจน
วิธีเดลฟาย
วิธีเดลฟาย หรือ วิธีเดลฟี  เป็นวิธีการคาดการณ์ผลลัพธ์โดยวิธีการออกความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ เทคนิคเดลฟายเป็นเทคนิคที่มีขั้นตอนและระเบียบแบบแผนที่ชัดเจน โดยผู้เชี่ยวชาญตอบแบบสอบถามจำนวนสองรอบหรือมากกว่านั้น โดยในแต่ละรอบผู้จัดทำจะสรุปคำตอบของรอบนั้นเพื่อเป็นข้อมูลสำหรับตอบคำถามในรอบถัดไป โดยเชื่อว่าคำตอบในแต่ละรอบจะถูกเกลาให้ "ถูกต้อง" มากยิ่งขึ้น ซึ่งสุดท้าย การสอบถามจะหยุดลงเมื่อได้ข้อสรุปที่มั่นคง และคะแนนค่าเฉลี่ยหรือมัธยฐานจะเป็นตัวกำหนดคำตอบ
เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต ได้รับการพัฒนาโดย RAND Corporation ในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 เป็นวิธีสำรวจความเห็นจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสาขาหนึ่งๆ เพื่อให้ได้คำตอบที่น่าเชื่อถือมากที่สุด โดยให้ผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้นๆ ตอบแบบสอบถามชุดเดียวกันหลายครั้ง ในการสำรวจรอบที่หนึ่ง ผู้ตอบแบบสอบถามจะตอบคำถามพร้อมข้อคิดเห็นส่วนตัวเกี่ยวกับคำถาม จากนั้นคณะวิจัยจะคำนวณหาค่าควอไทล์ (quartile) ของคำตอบและรวบรวมข้อคิดเห็นเพิ่มเติมของผู้ตอบเพิ่มลงในชุดแบบสอบถามรอบที่สอง พร้อมส่งคำตอบที่ได้ในรอบแรกคืนให้ผู้ตอบ ผู้ตอบจะเปรียบเทียบคำตอบของตนกับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่นและข้อคิดเห็นเพิ่มเติม เพื่อตัดสินใจใหม่ว่า จะยืนยันความคิดเดิม หรือจะเปลี่ยนใจโดยมิต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่น ความเห็นที่แตกต่างจากความเห็นของคนส่วนใหญ่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าความเห็นของคนส่วนใหญ่ ผลการศึกษาหลายชิ้นระบุว่าความเห็นของสมาชิกที่ดีที่สุดของกลุ่มอาจไม่ตรงกับความเห็นของคนส่วนใหญ่
ในระยะแรกมีการใช้เทคนิคเดลฟายกันมากในการคาดการณ์เทคโนโลยี โดยทำนายว่าเทคโนโลยีใดจะมีการพิสูจน์หลักการได้เมื่อใด จะเริ่มพร้อมใช้งานหรือจะมีการใช้อย่างแพร่หลายได้เมื่อใด แต่ต่อมามีการใช้อย่างแพร่หลายในการสำรวจและประเมินนโยบายด้านต่างๆ ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน ทางด้านการศึกษา การจัดการ และสาธารณสุข เรียกว่าเป็นเดลฟายเชิงนโยบาย (policy Delphi)
ตัวอย่างโครงการที่ใช้เทคนิคเดลฟาย.
ประเทศญี่ปุ่นได้มีการมองอนาคตโดยใช้เทคนิคเดลฟายระดับประเทศทุก 5 ปีมาตั้งแต่ปี 2514 นอกจากระดับประเทศแล้ว ญี่ปุ่นได้มีการมองอนาคตในระดับกระทรวง ระดับอุตสาหกรรม และระดับบริษัท/องค์กรมาโดยตลอด การมองอนาคตครั้งที่ 8 เพิ่งจะเสร็จไปในเดือนพฤษภาคม 2549 ซึ่งครั้งนี้นอกจากเทคนิคเดลฟายแล้ว ยังใช้วิธีการสร้างภาพอนาคต การวิเคราะห์บทความวิชาการ และการวิเคราะห์ความต้องการด้านเศรษฐกิจและสังคมควบคู่กันด้วย ตัวอย่างอีกประเทศหนึ่งคือ ประเทศออสเตรียซึ่งทำการสำรวจเดลฟายด้านเทคโนโลยีพร้อมๆ กับการสำรวจเดลฟายเชิงนโยบายในปี 1999
การปรึกษาหารือ  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต วิธีการนี้ขอความเห็นจากชุมชนในวงกว้าง เพื่อพัฒนามุมมองในเรื่องอนาคตที่คาดหวัง อนาคตที่เป็นไปได้ และอนาคตที่พึงปรารถนาในระยะยาว อนาคตที่คาดหวังตั้งอยู่บนพื้นฐานการวิเคราะห์ของผู้เชี่ยวชาญ รวมทั้งทิศทางและการขยายแนวโน้มต่อจากในปัจจุบัน อนาคตที่เป็นไปได้เป็นการให้ทางเลือกหลายทางแก่โลกซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในระยะยาว อนาคตที่พึงปรารถนา คือ อนาคตที่ชุมชนต้องการจะบรรลุ ซึ่งประกอบด้วยค่านิยมและความปรารถนาของปัจเจกชน ยุทธวิธีของภาคเอกชนและองค์กรในชุมชน และแผนการของรัฐบาล จากการเปรียบเทียบอนาคตทั้งสามแบบดังกล่าว จะช่วยบ่งชี้ประเด็นหลักและแรงผลักดันหลักในการเปลี่ยนแปลง เพื่อนำมาพัฒนายุทธศาสตร์ของชาติเพื่อให้บรรลุอนาคตที่พึงปรารถนา และในขณะเดียวกันก็จัดการกับการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น
เทคนิคนี้ก่อให้เกิดประโยชน์ของกระบวนการในแง่การสื่อสาร การประสานงาน ความผูกพันและความเข้าใจที่กล่าวถึงก่อนหน้า เช่นเดียวกันวิธีวิธีเดลฟาย กระบวนการนี้ใช้เงินและเวลาสูงมากเนื่องจากใช้คนจำนวนมากในกระบวนการปรึกษา แต่ข้อแตกต่างคือ วิธีการนี้ค่อนข้างเฉพาะเจาะจงในแต่ละประเทศและวัฒนธรรม จึงไม่สามารถนำผลลัพธ์แต่ละประเทศมาเปรียบเทียบกันได้โดยสะดวก ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ มีประสบการณ์ใช้เทคนิคการปรึกษา และเมื่อเร็ว ๆ นี้ อังกฤษใช้ทั้งเทคนิคการปรึกษาและวิธีเดลฟาย
การวางแผนด้วยสถานการณ์
การวางแผนด้วยสถานการณ์  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต สถานการณ์นั้นสร้างขึ้นมาโดยอาศัยโครงเรื่อง (plot) ที่มาจากแนวโน้ม (trends) ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันและความไม่แน่นอน (uncertainties) ที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคต สถานการณ์จึงมีได้หลายสถานการณ์ขึ้นอยู่กับชุดแนวโน้มและความไม่แน่นอนที่เลือกมาประกอบกันเป็นโครงเรื่อง เราจะเลือกโครงเรื่องที่แตกต่างกันและครอบคลุมเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคตให้มากที่สุดโดยทั่วไปประมาณ 3-4 โครงเรื่อง ดังนั้น สถานการณ์คือ ภาพรวมเหตุการณ์ในอนาคตที่เป็นจริงได้ (plausible) และเกี่ยวข้องกับประเด็นที่อยู่ในความสนใจ (relevant) แต่ละภาพจะเป็นการดำเนินเรื่องเล่าที่ไม่มีการขัดแย้งภายใน และมีทั้งเหตุการณ์ที่พึงประสงค์และไม่พึงประสงค์ กระบวนการสร้างสถานการณ์จะกระตุ้นจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ ทำให้กล้าคิดนอกกรอบปัจจุบัน กล้าหาวิธีการใหม่ในการแก้ไขปัญหาเดิม การสร้างสถานการณ์เป็นการซักซ้อมอนาคตให้เข้าใจถึงผลการปฏิสัมพันธ์ระหว่างแรงผลักดันต่างๆ ซึ่งอาจเสริมกันหรือหักล้างกัน ซึ่งอาจชักนำให้เกิดการตัดสินในในประเด็นที่คั่งค้างอยู่ในใจมานาน และทำให้สามารถวางแผนกลยุทธ์ที่รอบคอบกว่าเดิม
สิ่งที่จะต้องเน้นคือ การเขียนสถานการณ์มิใช่เป็นการทำนายอนาคต (forecasting) สถานการณ์ที่ดีจึงมิได้อยู่ที่ว่าจะสามารถบรรยายอนาคตได้ถูกต้องเพียงใด แต่อยู่ที่ว่าจะสามารถชักนำให้เกิดการตัดสินใจที่ดีกว่าเดิมหรือไม่ การเขียนสถานการณ์มีสมมติฐานว่าอนาคตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน ไม่มีใครทำนายได้ จึงพยายามสร้างสถานการณ์หลายภาพ เพื่อให้ครอบคลุมอนาคตที่เป็นไปได้ให้มากที่สุด อนาคตยิ่งไกลออกไปก็ยิ่งมีความไม่แน่นอนมากขึ้น ดังนั้น การเขียนสถานการณ์จึงเหมาะสำหรับการมองอนาคตระยะกลางและระยะยาว ที่ไม่สามารถใช้การวางแผนเชิงกลยุทธ์โดยทั่วไปได้ เพราะขาดข้อมูลที่มีความชัดเจนพอ รวมทั้งปัญหาที่ซับซ้อนและไม่มีคำตอบที่ถูกต้องเพียงคำตอบเดียว หรือผู้มีส่วนร่วมเป็นเจ้าของ (stakeholders) มีหลากหลายและอาจมีผลประโยชน์ขัดแย้งกัน ในการนี้ การเขียนสถานการณ์ระยะยาวตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป มีข้อดีที่ทำให้ผู้เข้าร่วมระดมความคิดสามารถหยุดคิดถึงผลประโยชน์ส่วนบุคคลในปัจจุบันและกล้าคิดในสิ่งที่ปัจจุบันนี้เป็นไปไม่ได้ เพราะเป็นที่แน่ชัดว่าในอีก 10 ปี ทุกคนจะไม่อยู่ในตำแหน่งเดิม หลายสิ่งจะเปลี่ยนไป ผู้เข้าร่วมระดมความคิดจึงมีอิสระที่จะวางแผนสำหรับคนรุ่นต่อไปได้
ขั้นตอนการเขียนสถานการณ์.
การเขียนสถานการณ์มีทั้งหมด 8 ขั้นตอน ดังนี้
ความสำเร็จของการสร้างสถานการณ์.
ความสำเร็จของการสร้างสถานการณ์ ที่มักมีผู้กล่าวขานถึงคือกรณีของบริษัทเชลล์ ซึ่งได้ตัดสินใจวาดสถานการณ์ภาวการณ์น้ำมันในตลาดโลก ณ เวลาที่น้ำมันในขณะนั้นมีราคาคงที่ มิได้มีวิกฤตการณ์ใดๆ มาบีบบังคับให้บริษัทจำเป็นต้องเร่งวาดสถานการณ์แต่อย่างใด น้ำมันในตลาดโลกมีราคาคงตัวอยู่ที่ 2 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรลต่อเนื่องมาตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ราคาน้ำมันที่ค่อนข้างคงตัวนี้เองที่ทำให้บริษัทน้ำมันรายอื่นๆ มิได้ใส่ใจกับการเตรียมการการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงใดเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม บริษัทเชลล์ได้คิดถึงความเป็นไปได้ที่อาจจะเกิดขึ้นและมีผลกระทบรุนแรงต่อสถานการณ์น้ำมันโลก หากกลุ่มประเทศผู้ค้าน้ำมันรายใหญ่ของโลก (OPEC) มีท่าทีเปลี่ยนแปลง มีความขัดแย้ง หรือในทางตรงกันข้ามอาจรวมหัวกันขึ้นราคาน้ำมันเพื่อบีบลูกค้า กลุ่มพนักงานของบริษัทเชลล์ที่ได้รับมอบหมายให้มองอนาคตได้วาดสถานการณ์ไว้ 2 ภาพ ภาพแรกเป็นภาพเหตุการณ์ราคาน้ำมันคงที่ ธุรกิจซื้อขายน้ำมันดำเนินไปตามปกติ ภาพที่สองเป็นภาพที่ OPEC รวมหัวกันขึ้นราคาน้ำมัน เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ราคาน้ำมันในปี ค.ศ. 1973 บริษัทเชลล์สามารถรับมือกับเหตุการณ์ดังกล่าวได้ดี และได้ขยับตัวจากการเป็นบริษัทน้ำมันขนาดใหญ่อันดับ 7 ของโลก ขึ้นมาเป็นอันดับที่ 2 ได้และมีกำไรสูงสุด นอกจากนี้ บริษัทเชลล์ยังได้คาดการณ์การล่มสลายของระบบคอมมิวนิสต์ในรัสเซียและตัดสินใจไม่เข้าไปลงทุนด้านก๊าซธรรมชาติ ทั้งที่บริษัทน้ำมันรายอื่นๆ หลายรายต่างเข้าไปลงทุนกัน เมื่อเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น บริษัทน้ำมันต่างๆ ต้องเผชิญกับความวุ่นวาย และยังขาดทุนจากการลงทุนในรัสเซียด้วย จะเห็นได้ว่าการมองอนาคตของบริษัทเชลล์ให้ผลที่เป็นประโยชน์ต่อบริษัทมาก
การสร้างมโนภาพสิทธิบัตร
การสร้างมโนภาพสิทธิบัตร  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต ซึ่งเป็นเทคนิคมองอนาคตระยะใกล้ ใช้ฐานข้อมูลสิทธิบัตรในการระบุเทคโนโลยีใหม่และโอกาสในการประยุกต์ใช้ในสาขาอื่น ๆ เป็นเทคนิคที่ใช้กันแพร่หลายในการวางแผนการคิดค้นนวัตกรรมของบริษัทและการวิเคราะห์บริษัทคู่แข่ง อย่างไรก็ดีการใช้ฐานข้อมูลสิทธิบัตรเพื่อการวิเคราะห์แบบ “การมองอนาคต” ควรกระทำด้วยความระมัดระวังเนื่องจากข้อมูลระดับชาติส่วนมากมักลำเอียงไปทางประเทศเจ้าของสิทธิบัตร จึงไม่สามารถนำมาดำเนินการเปรียบเทียบระหว่างชาติได้อย่างแท้จริง
ประโยชน์ของเทคนิคนี้คือสามารถทำการวิเคราะห์ผ่านฐานข้อมูลออนไลน์เป็นระยะเช่น รายปีโดยใช้แรงงานและค่าใช้จ่ายค่อนข้างต่ำ บริษัทเทคโนโลยีชั้นนำของประเทศเยอรมนีใช้เทคนิคนี้
เทคโนโลยีที่สำคัญยิ่ง
เทคโนโลยีที่สำคัญยิ่ง  - เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต เทคนิคนี้ขอความร่วมมือจากผู้เชี่ยวชาญกลุ่มเล็กๆ ที่เลือกสรรแล้วเพื่อรวบรวมรายชื่อเทคโนโลยีที่สัมพันธ์กับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศในอนาคต สหรัฐอเมริกาใช้วิธีการนี้ในการกำหนดเทคโนโลยีที่สำคัญยิ่งสำหรับอุตสาหกรรมและการป้องกันประเทศ
จุดเด่นคือ เป็นเทคนิคที่ค่อนข้างง่ายในเชิงปฏิบัติ แต่ข้อเสียก็คือ ก่อให้เกิดประโยชน์จากกระบวน “การมองอนาคต” เพียงเล็กน้อย เพราะผลที่ได้นั้นเป็นความคิดของคนกลุ่มเดียวและค่อนข้างจะเป็นหัวข้อเทคโนโลยีกว้างๆ ที่ไม่มีประโยชน์ในการพัฒนายุทธศาสตร์ที่ต้องการละเอียดหรือการจัดลำดับความสำคัญมากนัก
พ.ศ. 2332
พุทธศักราช 2332 ใกล้เคียงกับ
15 ตุลาคม พระนางมารี อองตัวแนต ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยกิโยติน
พ.ศ. 2390
พุทธศักราช 2390 ใกล้เคียงกับ
20 สิงหาคม - พระธาตุหล้าหนอง​ ได้ล้มจมลงแม่น้ำโขง​ เนื่องจากน้ำกัดเซาะตลิ่ง
มคตาร์ ลูบิซ
มคตาร์ ลูบิซ (; เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1922 ถึงแก่กรรม 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) ในเมืองปาดัง ตอนกลางของสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นนักเขียนนวนิยาย นักหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ และนักเรียกร้องเสรีภาพคนสำคัญของอินโดนีเซีย เคยได้รับรางวัลแมกไซไซ เมื่อ ค.ศ. 1958 สาขาวารสารศาสตร์ วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์
"... สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มนุษย์ ไม่ว่าต่ำต้อยหรือยากจน ก็มีสิทธิ์แห่งความเป็นมนุษย์ เขาพึงได้รับความเคารพเสมือนมนุษย์ทั้งปวง ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงดำเนินตามอุดมการณ์ที่ว่ามนุษย์ทั้งปวงเป็นครอบครัวเดียว โดยไม่คำนึงถึงสีผิว เชื้อชาติ หรือศาสนา ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า มนุษย์สามารถอยู่รอดได้ ก็ต่อเมื่อชาติต่าง ๆ เติบโตรวมเป็นครอบครัวชาติเท่านั้น"
"สำหรับข้าพเจ้า นักชาตินิยมที่ดีในโลกของเราทุกวันนี้ จะต้องเป็นนักนานาชาตินิยมที่ดีด้วยเป็นประการแรก นั่นคือ จะต้องชั่งน้ำหนักสวัสดิภาพของบุคคลอื่นให้หนักพอ ๆ กับน้ำหนักแห่งสวัสดิภาพของตัวเขาเอง"
"ผลงานของนักเขียน คือความจริงเท่านั้น เพราะหัวใจของเขานั้นเป็นจริง..."
รางวัลแมกไซไซ
อาตส์วิชัน
อาตส์วิชัน หรือ "อาตส์"  , ) คือบริษัทเอเจ็นซี่ รับจัดหา นักพากย์ และ นักแสดง ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) โดย ซาคุมิ มัตสึดะ อดีตผู้จัดการในสังกัดไฮเคียว มีสินทรัพย์รวม 10 ล้านเยน นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนสอนนักพากย์ในเครือบริษัทชื่อ นิฮงนาร์เรชัน และบริษัทลูกชื่อ ไอม์เอนเตอร์ไพรซ์ ซึ่งเป็นบริษัทเอเจ็นซี่ รับจัดหานักพากย์เช่นเดียวกัน
Arts Vision
โซอิจิโร โฮชิ
โซอิจิโร โฮชิ  เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่นสังกัดอาร์ตส์วิชัน แจ้งเกิดจากบทเคน บลูริเวอร์ ในเรื่องลอสต์ยูนิเวิร์ส แต่มีชื่อเสียงจากบทคิระ ยามาโตะ ในเรื่องกันดั้มซี้ด
เขามักจะได้พากย์อนิเมะที่เป็นผลงานการกำกับของโกโร ทานิงูจิ อยู่บ่อย ๆ เช่น มุเก็น โนะ รีไวอัส, สไครด์, แพลเน็ตทิส และ กัน x ซอร์ด
โซอิจิโร โฮชิ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
วงกลุ่มสาม
วงกลุ่มสาม  เป็นวงดนตรีที่ประกอบด้วยผู้เล่นดนตรี 3 คน ใช้เครื่องดนตรี 3 ชิ้น วงที่มีความนิยมสูงคือวงที่ประกอบด้วยเปียโน, ไวโอลิน และเชลโล เรียกว่า "เปียโนทริโอ" วงกลุ่มสามนี้อาจมีการผสมผสานเครื่องดนตรีที่แตกต่างออกไป เช่น ใช้คลาริเน็ตแทนไวโอลิน (คลาริเน็ตทริโอ), ใช้เฟรนช์ฮอร์นแทนเชลโล (ฮอร์นทริโอ) หรือแม้แต่การผสมวงที่ไม่มีเปียโน เช่น ไวโอลิน, วิโอลา, เชลโล (สตริงทริโอ), คลาริเน็ต, โอโบ, บาสซูน (วุดวินด์ทริโอ) เป็นต้น
วงเปียโนทริโอพัฒนามาจาก "อักคัมพานีดโซนาตา" ในสมัยของโมทซาร์ท ความจริงแล้ว โมทซาร์ทเปียโนทริโอที่เรารู้จักกันทุกวันนี้ก็คือโซนาตาสำหรับเปียโนที่มีการเล่นประกอบโดยไวโอลินและเชลโล โดยบทเด่นที่สุดและยากที่สุดจะเป็นของเปียโน ไวโอลินกับเชลโลอาจเพียงเล่นโน้ตเดียวกันกับมือซ้ายหรือมือขวาของเปียโน
ต่อมาในสมัยของเบทโฮเฟิน เครื่องสายได้มีบทบาทมากขึ้น เนื่องจากเป็นที่นิยมมากในหมู่ผู้เล่นดนตรี จุดเปลี่ยนแปลงที่จะเห็นได้ชัดที่สุด คือเปียโนทริโอที่ประพันธ์โดยเบโธเฟน ซึ่งไวโอลินและเชลโลในเปียโนทริโอบางบท มีบทบาทมากกว่าเปียโนเสียอีก ซึ่งเป็นผลให้นักประพันธ์เพลงในสมัยต่อ ๆ มา ประพันธ์เพลงด้วยความมีอิสระมากขึ้น มีการผสมผสานเครื่องดนตรีในรูปแบบที่แปลกใหม่ออกไป
นิราศพระบาท
นิราศพระบาท เป็นนิราศคำกลอนของ สุนทรภู่ มีความยาวถึง 462 คำกลอน นับเป็นนิราศที่ยาวมากเรื่องหนึ่งของสุนทรภู่ โดยมีเนื้อหาบรรยายการเดินทางขณะโดยเสด็จพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ไปนมัสการพระพุทธบาทสระบุรี (ในจังหวัดสระบุรี ปัจจุบัน) เมื่อวันขึ้น 12 ค่ำ เดือน 3 ปีเถาะ พ.ศ. 2350
การเดินทางเริ่มต้นจากคลองขวาง กรุงเทพมหานคร ไปยังพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ใช้เส้นทางทางน้ำโดยใช้เรือ และการเดินทางทางบกโดยใช้ช้าง โดยลงเรือจากพระนครผ่านโรงสุราบางยี่ขัน ผ่านบ้านปูน บางพลู บางพลัด สามเสน บางซื่อ บางซ่อน เข้าปากเกร็ด บางพูด จังหวัดนนทบุรี แล้วล่องเรือไปขึ้นฝั่งที่บ้านขวาง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จากนั้นนั่งช้างและเดินเท้าต่อไปยังวัดพระพุทธบาท โดยผ่านสถานที่ในบริเวณนั้น อย่าง เขาโพธิ์ลังกา เขาขาด ถ้ำกินนร ถ้ำจักรี ฯลฯ
สุนทรภู่แต่งนิราศพระบาทขณะมีอายุ 21 ปี โดยบรรยายเรื่องราวชีวิตและอุปนิสัยส่วนตัวของสุนทรภู่ โดยเน้นความรักที่มีต่อนางจันภรรยา โดยบรรยายผ่านสถานที่ที่เดินทางผ่าน บางตอนสะท้อนชีวิตสาวชาววังและชาวบ้าน ตลอดจนวิถีชีวิตของคนในสังคมไว้ด้วย เช่น การแต่งกายของสาวชาววังที่ร่วมขบวนเสด็จ การแต่งกายของสาวมอญที่สามโคก และลักษณะบ้านของชาวมอญในสังคมไทย เล่าถึงงานวัดพระพุทธบาทอันเป็นงานสำคัญและยิ่งใหญ่
อาทิตย์ ดำขำ
จอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์มงคลการ
การเดิน
การเดินเป็นท่าเดินหลักหนึ่งของการเคลื่อนไหวในหมู่สัตว์มีขา และตรงแบบช้ากว่าการวิ่งและท่าเดินอื่น นิยามการเดินด้วยท่าเดิน "ลูกตุ้มกลับใน" (inverted pendulum) ซึ่งร่างกายโค้งเหนือขาที่ยึดในแต่ละก้าว ซึ่งใช้ได้ไม่ว่าสัตว์นั้นมีกี่ขา แม้สัตว์ขาปล้อง ซึ่งมีหกขา แปดขาหรือกว่านั้นเดิน
ปิกัสโซ่
ศตวรรษที่ 20
ศตวรรษที่ 20 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 19
ศตวรรษที่ 19 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 18
ศตวรรษที่ 18 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 17
ศตวรรษที่ 17 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 16
ศตวรรษที่ 16 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 15
ศตวรรษที่ 15 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 14
ศตวรรษที่ 14 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 13
ศตวรรษที่ 13 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 12
ศตวรรษที่ 12 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 11
ศตวรรษที่ 11 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 10
ศตวรรษที่ 10 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 9
ศตวรรษที่ 9 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 8
ศตวรรษที่ 8 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 7
ศตวรรษที่ 7 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 6
ศตวรรษที่ 6 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 5
ศตวรรษที่ 5 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 4
ศตวรรษที่ 4 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 3
ศตวรรษที่ 3 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 2
ศตวรรษที่ 2 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 1
ศตวรรษที่ 1 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 21
ศตวรรษที่ 21 อาจหมายถึง
สมอลล์วิลล์
สมอลวิลล์ ผจญภัยหนุ่มน้อยซูเปอร์แมน  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ ผลิตโดย นักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้าง แอลเฟร็ด กัฟและไมล์ส มิลล่าร์ โดยมีพื้นฐานจากการ์ตูนเรื่อง ซูเปอร์แมน ตัวละครจากสำนักพิมพ์ ดีซีคอมิกส์ ซึ่งสร้างโดย เจอร์รี ชีเกล และ โจ ชูสเตอร์
สมอลวิลล์ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ The WB ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2544 โดยทำลายสถิติผู้ชมสูงสุดตลอดกาลของตอนแรกในละครของสถานี โดยมีผู้ชมกว่า 8.4 ล้านคนในตอนแรกทั่วสหรัฐอเมริกา ซึ่งมากกว่าละครเรื่อง Charmed ที่ทำสถิติไว้ที่ 7.7 ล้านคน ซึ่งละครสมอลล์วิลล์ก็ยังรักษาสถิติละครอันดับ 1 ของช่อง The WB ไว้ตลอดจนกระทั่งสิ้นสถานี และได้ออกอากาศต่อที่ช่อง The CW โดยยังเป็นละครที่ได้รับความนิยมสูงเสมอมา ถึงแม้จะถูกย้ายเวลาไปอยู่คืนวันศุกร์ซึ่งถือเป็น "คืนมรณะ" สำหรับวงการโทรทัศน์อเมริกา แต่จำนวนคนดูก็ยังมากกว่าละครที่ฉายในวันปกติเสมอ
สมอลล์วิลล์ ออกอากาศตอนสุดท้ายในคืนวันศุกร์ที่ 13 พฤษภาคม 2554 ด้วยตอนพิเศษ 2 ชั่วโมงทางสถานีโทรทัศน์ The CW หลังจากออกอากาศมา 10 ปีกับ 218 ตอนและ 2 สถานีโทรทัศน์ Smallville กลายเป็นละคร Sci-fi ที่ออกอากาศต่อเนื่องยาวนานที่สุดในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน ทำลายสถิติเดิมของ Stargate SG-1 ที่เคยทำไว้ก่อนหน้านี้
ภาพรวมของละคร สมอลวิลล์.
ละคร สมอลวิลล์ เป็นละครที่กล่าวถึงชีวิตของคลาร์ก เค้นท์ โดยเริ่มจากชีวิตในช่วงมัธยมของตัวเขาและเพื่อน ๆ ของเขาซึ่งส่วนใหญ่เองตัวละครก็มีการอ้างชื่อมาจากการ์ตูน ซูเปอร์แมน ในของเดิมทั้งสิ้น รวมทั้งละครเรื่องนี้ยังแสดงถึงพัฒนาการของ Clark Kent ในมิติต่าง ๆ ก่อนที่จะก้าวสู่ความเป็นซูเปอร์แมน ทั้งชีวิตครอบครัว การงานอาชีพ ความรัก ความสามารถพิเศษ หรือชะตากรรมของตัวเขาเองที่เขาต้องเขียนขึ้น
ในละครจะกล่าวถึงชีวิตตอนเป็นวัยรุ่นของคลาร์ก เค้นท์กับการเลี้ยงดูของพ่อแม่บุญธรรมของเขา โจนาธาน และ มาร์ธ่า เค้นท์ (Jonathan and Martha Kent) ชีวิตของเขากับเพื่อนสนิทเขาสี่คน คือ โคลอี้ ซัลลิแวน (Chloe Sullivan) , พีท รอสส์ (Pete Ross) , ลาน่า แลงก์ (Lana Lang) และเล็กซ์ ลูเธอร์ (Lex Luthor) ชีวิตรักสามเส้าของ คลาร์ก เค้นท์, โคลอี้ ซัลลิแวน, และ ลาน่า แลงก์ รวมทั้งมิตรภาพของศัตรูตลอดกาลของคลาร์ก เค้นท์อย่างมิตรภาพกับเล็กซ์ ลูเธอร์ รวมทั้งการเติบโตของเล็กซ์ ลูเธอร์โดยการปลูกปั้นของพ่อเขา ไลโอเนล ลูเธอร์ (Lionel Luthor) รวมทั้งพัฒนาการของตัวละครต่าง ๆ ที่จะพัฒนาร่วมกับคลาร์ก เค้นท์ เช่นจิมมี่ โอลเซ่น (Jimmy Olsen) ซึ่งจะเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของคลาร์ก เค้นท์, โลอิส เลน (Lois Lane) ในฐานะนักข่าวผู้รู้ความลับ และเนื้อคู่ของคลาร์กในอนาคต และคาร่า ซอร์เอล (Kara Zor-El) ลูกพี่ลูกน้องผู้ลึกลับที่จะเติบโตเป็นซูเปอร์เกิร์ลในอนาคต
หลังจากภาคที่เจ็ด เล็กซ์ ลูเธอร์ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าบททดสอบสู่การเป็นยอดฮีโร่ของคลาร์ก เค้นท์ จะสิ้นสุดลง เขายังต้องเจออุปสรรคมากมายทั้งหนุ่มลึกลับ เดวิส บลูม (Davis Bloome) ที่ได้รับชะตาลิขิตมาให้เป็นผู้ทำลายซูเปอร์แมนในนาม Doomsday หรือว่านายพลซ็อด (General Zod) ผู้ทำลายล้างดาวคริปตันที่สามารถแหกคุกอวกาศออกมาเพื่อมาตามล่าล้างคลาร์ก แต่คลาร์กก็มีผู้ที่ช่วยเขามากขึ้น ทั้ง โอลิเวอร์ ควีน (Oliver Queen) หรือ Green Arrow รวมถึงโคลอี้ที่ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตโอลิเวอร์ และโลอิสที่ได้เข้ามาร่วมทุกข์ร่วมสุขในชีวิตคลาร์กมากขึ้น การเผชิญอุปสรรครวมถึงการสนับสนุนเหล่านี้นี่เองจะกลายเป็นบททดสอบก่อนที่เขาจะกลายเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกเคยมีมา นั่นคือ ซูเปอร์แมน (Superman) นั่นเอง
เนื้อเรื่องย่อของละคร สมอลวิลล์.
สมอลวิลล์ฉายจบแล้ว และมีจำนวนภาคทั้งหมด 10 ภาค รวมทั้งหมด 218 ตอน (ตอนที่ฉาย 2 ชั่วโมง ได้แก่ตอน Absolute Justice ในภาค 9 และตอน Finale ในภาค 10 นับเป็น 2 ตอน)
ตุลาคม 2532 อุกกาบาตห่าใหญ่ตกลงมายังสมอลล์วิลล์ เล็กซ์ ลูเธอร์ได้รับบาดเจ็บ ลาน่า แลงก์เสียพ่อและแม่ รวมทั้งผู้คนจำนวนมากต้องสูญเสียที่อยู่ ชีวิต และทรัพย์สินมากมาย โจนาธานและมาร์ธ่า เค้นท์เก็บทารกที่ออกมาจากยานอวกาศลึกลับที่ตกลงมาพร้อมหินอุกกาบาตเอามาเลี้ยง สิบสองปีต่อมา คลาร์ก เค้นท์ หนุ่มน้อยที่เติบใหญ่จากการเลี้ยงของโจนาธานและมาร์ธ่าได้เผชิญกับภัยมากมายที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับเขาและหินอุกกาบาตที่ตกลงมาด้วยโดยตรง คลาร์กจะทำอย่างไรเพื่อปกป้องพ่อแม่เขา เพื่อน ๆ ของเขาอย่างลาน่า แลงก์, โคลอี้ ซัลลิแวน, พีท รอสส์, เล็กซ์ ลูเธอร์ หรือแม้แต่ศัตรูหัวใจของเขาอย่างวิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน รวมทั้งปกป้องความลับของตัวเขาเอง
หลังจากทอร์นาโดถล่มสมอลล์วิลล์ โรเจอร์ นิกสันถูกเล็กซ์สังหาร ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ของโจนาธานและเล็กซ์ดีอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน เพื่อนชายของลาน่าตายระหว่างสงครามที่เขาต้องไปเป็นนาวิกโยธินซึ่งทำให้ลาน่าเศร้าใจมาก คลาร์กค้นพบพรสวรรค์ใหม่กับสายตาหลอมละลาย พีท รอสส์รู้ความลับของคลาร์กที่ทำให้สองเกิดเข้าใจผิดกันชั่วคราว คลาร์กรู้เรื่องความลับในอดีตบางอย่างจากกุญแจยานและความช่วยเหลือจากดอกเตอร์ระดับโลกอย่างดอกเตอร์เวอร์จิ้ล สแวนน์ แน่นอนว่าในภาคนี้ความผิดปกติต่าง ๆ ก็ยังมีอยู่และส่งผลต่อตัวของคลาร์กเองมากด้วย จนบางครั้งเพื่อนหลายคนแทบจะแตกหักกันได้เลยทีเดียว
คลาร์กสวมแหวนที่มีคริปโตไนท์สีแดง ซึ่งทำให้เขาเสียสติ โจนาธานเข้าถ้ำพร้อมคุยกับจอร์เอลเพื่อหาทางนำตัวคลาร์กกลับมา สุดท้ายจอร์เอลได้มอบพลังทัดเทียมคลาร์กให้พร้อมกับข้อเสนอที่เขานึกไม่ถึงว่าเป็นข้อเสนอที่ทำให้เขาต้องพรากจากคลาร์กไป เล็กซ์หายสาบสูญระหว่างการฮันนีมูนซึ่งนั่นทำให้เมื่อเขากลับมาแล้วทำให้เขาพยายามหาผู้วางแผนจนกระทั่งฆ่าภรรยาตน รวมทั้งรู้ถึงความเลวของพ่อตน คลาร์กค้นพบพรสวรรค์ใหม่ในการได้ยินที่ได้ยินแม้เสียงกระซิบจากที่ไกล เซเกธ (ศัตรูของนาแมน ชายผู้ "ร่วงหล่นมาจากดาวแสนไกล" โปรดดู Episode 31 Skinwalkers) ที่แท้จริงจะเป็นใครระหว่างเล็กซ์หรือไลโอเนล พีทจำต้องย้ายตนไปอยู่ที่วิชิตาเพราะถูกเอฟบีไอไล่ล่าเพื่อเอาความจริงเกี่ยวกับคลาร์ก คลาร์กต้องเผชิญหน้ากับอดีตของพ่อที่แท้จริงของเขา อุปสรรคมากมาย ซึ่งเขาจะต้องเผชิญไปให้ได้