pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทรงได้รับการศึกษาขึ้นต้นในประเทศกัมพูชาต่อมา เสด็จไปทรงศึกษาระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษาที่ประเทศเช็กเกีย และทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ Musical Art Academy of Prague โดยทรงทำวิทยานิพนธ์ เรื่อง The Conception and Administration of Artisic Schools in Cambodia ทรงสำเร็จการศึกษาใน พ.ศ. 2518 และยังได้เสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ University Studies of Cinematography ที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีระหว่าง พ.ศ. 2518–2519
เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมพรรษา 51 พรรษา เมื่อเดือนตุลาคม 2547 โดยมติเป็นเอกฉันท์ของกรมปรึกษาราชบัลลังก์ ภายหลังการประกาศสละราชสมบัติของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ อันเนื่องจากปัญหาทางพระพลานามัย
พระราชพิธีราชาภิเษก.
ในพระราชพิธีพระราชาภิเษก ซึ่งถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์และวิทยุทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี ซึ่งทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่สองของราชอาณาจักรกัมพูชาในรอบ 60 ปี พระองค์ได้มีพระปฐมบรมราชโองการว่า "พระองค์จะทรงปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายกัมพูชา และจะทรงประกอบพระราชภารกิจเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชน"
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี ทรงได้รับการถวายพระปรมาภิไธยในพระราชพิธีราชาภิเษกว่า "พระกรุณา พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี สมานภูมิชาติศาสนา รักขตขัตติยา เขมรารัฐราษฎร์ พุทธินทราธรามหากษัตริย์ เขมราชนา สมูโหภาส กัมพุชเอกราชรัฐบูรณสันติ ศุภมังคลา สิรีวิบุลา เขมราศรีพิราษฎร์ พระเจ้ากรุงกัมพูชาธิบดี"
สร้อยพระปรมาภิไธยนั้นแปลได้ความว่า "ผู้รับใช้มาตุภูมิ ศาสนา ประชาชาติ และประชาราษฎร์เขมร โดยสวามิภักดิ์ และภักดีภาพ มหากษัตริย์ซึ่งพระพุทธและพระอินทร์ท่านอุปถัมภ์ ผู้รวบรวมเขมรชนทั้งสิ้น ผู้ปกป้องเอกราช บูรณภาพแผ่นดินและสันติภาพของกัมพูชา พร้อมทั้งศุภมงคล เสรีภาพ และวิบุลภาพ ของประชาราษฎร์เขมร"
พระราชกรณียกิจหลังขึ้นครองราชย์.
พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ประจำชาติกัมพูชา.
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงมีพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ประจำชาติกัมพูชาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2548 ในพระราชกฤษฎีกาได้ประกาศให้มีพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์เป็นสัญลักษณ์ของกัมพูชา 7 อย่างด้วยกันคือ ดอกลำดวน, ต้นตาล, กล้วยไข่, กูปรี, ปลากะโห้, นกช้อนหอยใหญ่ และ เต่าจาน
การที่ได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาดังกล่าว นาย Chuch Phoeurn รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมได้ให้สัมภาษณ์ว่า การเลทอกสัญลักษณ์ทั้ง 7 อย่างเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติกัมพูชานั้นเพื่อจะทำให้สามารถอนุรักษ์พันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ของกัมพูชาไม่ให้สูญพันธุ์ อย่างไรก็ตามสัญลักษณ์ทั้ง 7 อย่างที่ถูกเลือกเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ ได้ถูกสอนในโรงเรียนทั่วกัมพูชาในชั้นเรียนวิชาภูมิศาสตร์
ด้านการบริหารราชการแผ่นดิน.
ในด้านการบริหารราชการแผ่นดินในพระราชอาณาจักร พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกายกฐานะเมืองแกบ เมืองไพลิน และเมืองพระสีหนุขึ้นเป็นจังหวัด พร้อมทั้งปรับเขตแดนของจังหวัดหลายจังหวัดใหม่ ณ วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551
เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกาแยกจังหวัดกำปงจามออกเป็น 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกำปงจามและจังหวัดตโบงฆมุมเป็นจังหวัดใหม่ที่ 25 ในปัจจุบัน พระราชกฤษฎีกาดังกล่าวเป็นที่เรียกกันอย่างเป็นทางการว่า "พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยจังหวัดกำปงจาม พ.ศ. 2556" ตามดำริของนายกรัฐมนตรีสมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน โดยแบ่งมาจากพื้นที่ของจังหวัดกัมปงธม
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ไม่ทรงอภิเษกสมรส และไม่มีพระราชโอรสธิดา เนื่องจากประเทศกัมพูชาเป็นราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง พระมหากษัตริย์องค์ถัดไปจะถูกเลือกโดยกรมปรึกษาราชบัลลังก์ โดยเลือกจากสมาชิกในพระราชวงศ์กัมพูชา
ลิ้มจิงเฮียง
ลิ้มจิงเฮียง เป็นชื่อของร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์แปรรูปที่มีชื่อเสียงของประเทศไทยโดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ถนนเยาวราช
ร้าน ลิ้มจิงเฮียง เป็นชื่อของร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์แปรรูปประเภท หมูแผ่น หมูหยอง กุนเชียง ร้านลิ้มจิงเฮียงก่อตั้งโดยคุณมงคล เลิศปัญญาโรจน์ ตลอดระยะเวลากว่า 50 ปี ทางร้านได้ผลิตสินค้าที่มีคุณภาพ และคงรสชาติดั้งเดิมของสินค้า นอกจากนี้ ลิ้มจิงเฮียง ยังเป็นผู้ริเรื่มรายแรกในการผลิตสินค้าใหม่ๆ เช่น หมูเส้นทอง หมูหยองอัดแท่ง และหมูแผ่นกรอบเกลียวแบบเท่ง ที่เป็นที่นิยมในปัจจุบัน สินค้า ลิ้มจิงเฮียง ได้รับใบรับรองคุณภาพ HACCP และ GMP ซึ่งเป็นใบรับรองการผลิตที่มีความสะอาดถูกต้องตามมาตรฐานสากล ในการผลิตสินค้าประเภทอาหาร
ปัจจุบัน สินค้าของ ลิ้มจิงเฮียง ได้จัดจำหน่ายอยู่ในห้างซูเปอร์มาร์เก็ต ชั้นนำ ในเมืองไทย เช่น ทอปส์ และ บิ๊กซี ในนาม "ลิ้มส์" และจัดจำหน่ายสินค้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ต ในประเทศฮ่องกง และเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีในประเทศมาเลเซีย ฮ่องกง และ สิงคโปร์
เอทานอล
เอทานอล  หรือ เอทิลแอลกอฮอล์  (สูตรเคมี C2H5OH) เป็นแอลกอฮอล์ชนิดหนึ่งซึ่งเกิดจากการนำเอาพืชมาหมักเพื่อเปลี่ยนแป้งเป็นน้ำตาล จากนั้นจึงเปลี่ยนจากน้ำตาลเป็นแอลกอฮอล์ โดยใช้เอนไซม์หรือกรดบางชนิดช่วยย่อย เมื่อทำให้เป็นแอลกอฮอล์บริสุทธิ์ 95% โดยการกลั่น ส่วนใหญ่ผลิตจากพืช สองประเภทคือ พืชประเภทน้ำตาล เช่นอ้อย บีทรูท และพืชจำพวกแป้งเช่น มันสำปะหลัง ข้าว ข้าวโพด เป็นต้น
อุตสาหกรรมเอทานอล.
บราซิลเป็นผู้ผลิตเอทานอลอันดับหนึ่งในโลก ข้อมูลปี พ.ศ. 2551 ประเทศไทยมีโรงงานเอทานอล 11 แห่ง กำลังการผลิตรวม 1.75 ล้านลิตรต่อวัน ขณะที่ความต้องการใช้ในประเทศมีเพียง 800,000 ลิตรต่อวัน
เอทานอลเป็นเชื้อเพลิงที่สะอาดและเผาไหม้ได้สมบูรณ์ช่วยลดการเกิดมลพิษในอากาศและเป็นผลดีต่อสภาวะแวดล้อมและมีฐานวัตถุดิบมาจากพืชซึ่งสามารถดูดซับปริมาณ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซค์ในบรรยากาศได้
เอทานอลเป็นพลังงานหมุนเวียน (Renewable Energy) ผลิตได้จากวัตถุดิบทางการเกษตรซึ่งแบ่งได้เป็น 3 ประภท
1. วัตถุดิบประเภทน้ำตาล ได้แก่ น้ำอ้อย น้ำตาลจากบีท และกากน้ำตาลซึ่งยีสต์สามารถ ย่อยสลายวัตถุดิบประเภทนี้ได้เลยทันทีโดยไม่ต้องผ่านการย่อยเพื่อเป็นน้ำตาล (Pretreatment)
2. วัตถุดิบประเภทแป้ง ได้แก่ มันสำปะหลัง ธัญพืชและมันฝรั่งในการผลิตจะต้องย่อยแป้งในวัตถุดิบให้เป็นน้ำตาลกลูโคสซึ่งเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดียวเสียก่อนยีสต์จึงจะเปลี่ยนน้ำตาลเป็นเอทานอลได้
3. วัตถุดิบประเภทที่เป็นผลพลอยได้จากอุตสาหกรรมเกษตร เช่น กากอ้อย ฟางข้าวซังข้าวโพด และของเสียจากอุตสาหกรรม เยื่อกระดาษ ฯลฯ
เอทานอลมีค่าออกเทนสูงนำไปผสมกับน้ำมันเบนซินเรียกว่าน้ำมันแก๊สโซฮอล์ได้ ถ้าผสมกับน้ำมันดีเซล เรียกว่าน้ำมันดีโซฮอล์ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ นอกจากนี้ยังสามารถใช้เอทนอล บริสุทธิ์เป็นเชื้อเพลิงได้โดยตรงโดยไม่ต้องผสมกับน้ำมันได้อีกด้วย
ปัจจุบันไทยมีโรงงานเอทานอล 27 แห่ง กำลังการผลิตรวม 6.125 ล้านลิตร
ไชอา ลาเบิฟ
แพทยศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก
ไชอา ลาบัฟฟ์
จอห์นนี เด็ปป์
จูลส์ แดสซิน
จูลส์ แดนซิน หรือชื่อเกิด จูเลียส แดนซิน ( ; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1911 - 31 มีนาคม ค.ศ. 2008) เป็นผู้กำกับชาวอเมริกัน
แดนซินเริ่มอาชีพด้วยการเป็นนักแสดง เป็นโปรดิวเซอร์ละครเวที และเป็นผู้ช่วยของ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก จนมาแจ้งเกิดกับผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่อง "Brute Force" (1947) และ "The naked City" (1948) แต่ต่อมาในปี 1953 เขาถูกรัฐบาลอเมริกันในขณะนั้นเล่นงานข้อหาเคยเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ จนต้องหนีไปทีประเทสฝรั่งเศส แต่เขาก็ยังมีผลงานที่ฝรั่งเศสได้ ในภาพยนตร์ทุนต่ำเรื่อง "Du rififi chez les hommes" (1955) ซึ่งเขาได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจากคานส์ และเขาก็ได้รับรางวัลจากคานส์อีกครั้งในสาขาหนังยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง "Pote tin Kyriaki (Never on Sunday)" (1960)
เขาได้กลับอเมริกาอีกครั้ง และได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขากำกับและเขียนบทจากภาพยนตร์เรื่อง "Topkapi" (1964) และยังได้เป็นกรรมการของเทศกาลหนังสำคัญๆ ทั่วโลกอีกหลายครั้ง และอีกบทบาทนึงที่สำคัญของเขาคือ จับมือกับ เมลินา เมอร์กูรี (ภรรยาของเขา ที่เป็นนักแสดงชาวกรีก) ในการเรียกร้องประชาธิปไตยให้แก่กรีก
ยูนิกซ์เชลล์
เชล(ระบบปฏิบัติการ)
ระบบปฏิบัติการแบบเหมือนยูนิกซ์
Amd64
Playstation2
กูเกิลแมพส์
ศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์
เดอะ กิ๊ก 2
เดอะ กิ๊ก 2 (อังกฤษ : Gig Number Two) เป็น ภาพยนตร์ไทย ภาคต่อจากเรื่อง เดอะ กิ๊ก ผลงานการกำกับโดย "ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์" ออกฉายในวันที่ 20 กันยายน ปี พ.ศ. 2550 ใน ประเทศไทย
หลังจากชมรมกิ๊กคลับปิดตัวลง 4 หนุ่มใหญ่ไม่เอาไหนเรื่องความรักแต่อยากมีแฟนจึงออกตาม แจ๊ค (ณัฐชาต ชั้นกาญจน์) อดีตผู้ร่วมก่อตั้งชมรม เพื่อขอความรู้ไปใช้กับสาวกลุ่มเพื่อนซี้ที่นิสัยต่างกัน แล้วเรื่องราวความรักของหนุ่มทั้ง 4 ก็ได้เริ่มขึ้น ณ จุดนี้
นิธิ สมุทรโคจร (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดง นายแบบ และพิธีกรชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
นิธิ สมุทรโคจร จบการศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เอกวิชาการโฆษณา ในปี พ.ศ. 2539 และมีผลงานละครหลายเรื่อง เช่น กะล่อนคูณสอง, เกียรติยศกบฏรัก, สุดหัวใจ, ขมิ้นกับปูน เป็นต้น และเป็นพิธีกรเกมโชว์และผู้ผลิตรายการสารคดีท่องเที่ยว สมุดโคจร ทางช่อง 3 เอสดี
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานกับ "มิกิ" พรพรรณ ชนะรัตนโสภณ สาวนอกวงการบันเทิง ทายาทโรงแรมรอยัลฮิลด์ รีสอร์ทแอนด์สปา มีลูกชายชื่อ ด.ช.ธนิก สมุทรโคจร (เคนโด้) และ ลูกสาวชื่อ ด.ญ.ธนินี สมุทรโคจร (เคดาห์) และยังมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ ดนัย สมุทรโคจร ดารา/นักแสดง อีกด้วย
Royal Hills Golf Resort &amp; Spa : รอยัลฮิลล์กอล์ฟ รีสอร์ท แอนด์ สปา เป็นโรงแรม 4-5 ดาว, สนามกอล์ฟ, บริษัทนายหน้าขายที่ดิน กับภรรยานอกวงการทายาทเจ้าของโรงแรมที่จังหวัดนครนายก และก่อตั้งบริษัท สานฟ้า จำกัด เมื่อปี 2548 เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ให้แก่วงการบันเทิง และตอบสนองความต้องการที่หลากหลายทางด้านการตลาดในรูปแบบของงานด้าน Organizer และ Event โดยรายการโทรทัศน์ประกอบไปด้วยรายการ
ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16.55 - 16.57 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย, ช่อง 11 เริ่มตอนแรกวันที่ 4 พฤษภาคม - 27 กรกฎาคม 2560
จ็อบ นิธิ
ณัฐวุฒิ สะกิดใจ
สตาร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ดส์
เฟโดรา
วงศ์ย่อยปลาแรด
วงศ์ย่อยปลาแรด  เป็นวงศ์ย่อยของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Osphroneminae ซึ่งมีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 1 สกุล 4 ชนิด (ดูในตาราง) มีลักษณะร่วมกันคือ ลำตัวป้อมและแบนข้าง เกล็ดสากมือเป็นรูปหยัก มีก้านครีบท้องคู่แรกเป็นเส้นเรียวยาวคล้ายหนวด ใช้สำหรับสัมผัส ปลายหางมนกลม ปากแหลม ริมฝีปากหนา ภายในปากมีฟันซี่เล็ก ๆ แหลมคมเรียงอยู่ภายใน ส่วนหัวเล็กและป้าน เมื่อโตขึ้นมาโดยเฉพาะในปลาตัวผู้จะมีโหนกนูนขึ้นมาเรื่อย ๆ จนดูคล้ายนอแรด อันเป็นที่มาของชื่อ โคนหางมีจุดสีดำคล้ำอยู่ทั้ง 2 ข้าง เมื่อโตขึ้นจุดดังกล่าวจะหายไป
เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ แต่จะกินพืชเป็นอาหารหลัก นิสัยก้าวร้าวพอสมควร และเป็นปลาที่มีความสามารถพิเศษคือ สามารถฮุบอากาศจากผิวน้ำได้โดยตรง เนื่องจากมีอวัยวะพิเศษที่อยู่ในช่องเหงือกช่วยในการหายใจ อีกทั้งยังสามารถเก็บความชื้นไว้ได้เมื่อถูกจับพ้นน้ำ มีขนาดโตเต็มที่ราว 90 เซนติเมตร ในชนิด "Osphronemus goramy" ซึ่งนับว่าเป็นปลาในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) ที่ใหญ่ที่สุด
พบกระจายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และที่เป็นหมู่เกาะ ชอบอาศัยในแหล่งน้ำนิ่งและน้ำไหลเอื่อย ๆ มีพืชน้ำขึ้นรก มีทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)
ปลาแรดจะสามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี โดยจะเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปี ปลาตัวผู้จะมีโหนกบนหัวสูงกว่า ตัวเมียจะมีท่อนำไข่เป็นจุดสีขาวเห็นได้ชัดเจน บริเวณใต้ครีบอก ปลาแรดจะมีพฤติกรรมการสร้างรังคล้ายกับรังนก โดยใช้หญ้า หรือวัสดุจำพวกพืชน้ำชนิดต่าง ๆ มาสานทอเป็นรังลักษณะกลมคล้ายตะกร้า โดยใช้โคลนเป็นตัวประสานให้ติดเข้าด้วยกัน และวางไข่ไว้ตรงกลางรัง การขวางไข่จะวางได้ครั้งละ 800-1,000 ฟอง ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลา 3-5 วัน
คณะรัฐมนตรีเงา
รัฐมนตรีเงา
ครม.เงา
ดิพโพลโดคัส
ดิพโพลโดคัส ( (, , หรือ )) หรือ คานคู่ เป็นไดโนเสาร์ซอโรพอดขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวจากปลายจมูกถึงปลายหางประมาณ 25-27 เมตร (David Gillete คำนวณขนาดมันว่า ใหญ่ได้มากที่สุด 33 เมตร) และมีนำหนักเพียง 17-25 ตัน อาศัยอยู่กลางถึงปลายยุคจูแรสซิก 154 - 152 ล้านปีก่อนในหมวดหิน Morrison Formation ดิพโพลโดคัสเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ซอโรพอดที่พบมากที่สุดในหมวดหินนี้ โดยพบร่วมกับอะแพทโทซอรัส อัลโลซอรัส แบรคคีโอซอรัส บรอนโทซอรัส และคามาราซอรัส
บทบรรยาย.
ดิพโพลโดคัสมีลำคอและหางที่ยาวมากถ่วงน้ำหนักกัน ที่ปลายหางมีก้อนกระดูกจำนวนมากที่หลอมรวมกัน สันนิษฐานว่าใช้เป็นอาวุธคล้ายแส้ ที่สามารถฟาดด้วยความเร็วกว่าเสียง และก่อปรากฏการณ์ Sonic boom ได้ (Nathan Myhrvold,1997) และเนื่องจากมีหางและคอที่ยาวมาก มันจำเป็นต้องวางลำคอและหางขนานไปกับพื้นโลก และน้ำหนักของมันจะถูกถ่ายลงบนขาทั้งสี่ที่ตั้งตรงคล้ายกับแท่งเสา กะโหลกของมันเล็กมากเมื่อเทียบกับลำตัว และภายในกะโหลกยังมีฟันรูปร่างคล้ายแท่งดินสออยู่บริเวณด้านหน้าของกรามที่มีทรงคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่สามารถเล็มพืชราบพื้นดินได้เป็นอย่างดี
เนื่องจากมีฟันคล้ายแท่งดินสอจำนวนมากและไม่มีฟันกรามอยู่เลย นักบรรพชีวินวิทยาจึงสันนิษฐานว่าดิพโพลโดคัสอาจมีพฤติกรรมการกินที่ไม่เคี้ยวอาหาร มันจะใช้ฟันด้านหน้าฉีกพืชเช่นใบสนและเฟิร์นและกลืนพืชลงไปโดยไม่เคี้ยว เพราะพืชที่ถูกกลืนเข้าไปจะถูกบดโดยหิน Gastroliths ที่มันได้กลืนลงไปในกระเพาะก่อนหน้านี้ นอกจากนี้จากการคำนวณด้วยวิธีการทางฟิสิกส์ยังพบว่าจุด centre gravity ของดิพโพลโดคัสยังอยู่บริเวณเหนือขาหลัง ทำให้ดิพโพลโดคัสสามารถยกตัวยืนด้วยสองขาหลังได้
ดิพโพลโดคัสในสื่อต่างๆ.
เนื่องจากดิพโพลโดคัสค่อนข้างโด่งดัง มันจึงได้ปรากฏตัวในสื่อต่างๆมากมายเช่นในสารคดีจาก BBC ชุด Walking with dinosaurs ดิพโพลโดคัสได้ปรากฏตัวในตอน Time of titans และนอกจากนี้มันยังได้ปรากฏตัวในวีดิโอเกมเกี่ยวกับ Jurassic Park และเป็นหุ่นจำลองใน ด้วยเช่นกัน
ซิตตะโกซอรัส
ซิตตะโกซอรัส  หรือ ไดโนเสาร์ปากนกแก้ว มีชีวิตอยู่ในยุคครีเตเชียสตอนต้น พบได้ในทวีปเอเชีย และทวีปยุโรป เป็นสัตว์กินพืช 2 เท้าที่มีขนาดเล็ก เพราะมีความ ยาวลำตัวเพียง 2 เมตร กะโหลกศีรษะแคบ กระดูกแก้มมีลักษณะคล้ายเขา ตาและรูจมูกอยู่ค่อน ข้างสูง จะงอยปากมีลักษณะงองุ้มคล้ายปากของนกแก้ว จึงทำให้มันได้ชื่อว่า "ไดโนเสาร์นกแก้ว" หน้าตาของมันไม่ค่อยดุร้ายเหมือนไดโนเสาร์ตัวอื่น ๆ ในตระกูลเดียวกัน
Psittacosaurus เป็นหนึ่งในตระกูล Ceratopsians แต่สายพันธ์ใกล้เคียงกับ Triceratops มากกว่า
ในภายหลัง ได้มีการค้นพบไดโนเสาร์ปากนกแก้วชนิดใหม่ ที่หมวดหินโคกกรวด อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ ซึ่งเป็นการค้นพบซากฟอสซิลไดโนเสาร์ปากนกแก้วครั้งแรกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จึงได้มีการตั้งชื่อให้กับไดโนเสาร์ปากนกแก้วชนิดใหม่นี้ว่า "ซิตตะโกซอรัส สัตยารักษ์กี" เพื่อเป็นเกียรติแด่นเรศ สัตยารักษ์ ซึ่งเป็นผู้ค้นพบซากฟอสซิลดังกล่าว
พรอมิธีเอิส
พาราซอโรโลฟัส
พาราซอโรโลฟัส  ชื่อของมันหมายความว่า "คล้ายกิ้งก่าหงอน" ซึ่งในเวลานั้นมีการค้นพบไดโนเสาร์ตระกูลเดียวกันมาก่อนแล้วอย่างเจ้าซอโรโลฟัสและชื่อมันก็แปลว่า "กิ้งก่าหงอน" พาราซอโรโลฟัสจึงถูกตั้งชื่อตามญาติห่างๆของมันไปด้วยเลย พาราซอโรโลฟัสเป็นไดโนเสาร์วงศ์แฮโดรซอริด (ไดโนเสาร์ปากเป็ด) ประเภทกินพืช อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือและเอเชียเมื่อปลายยุคครีเทเชียส ประมาณ 76 - 73 ล้านปีก่อน มันเป็นสัตว์กินพืชที่สามารถเดินได้ทั้ง 2 ขาและ 4 ขา แต่ส่วนใหญ่จะเดิน 4 ขา ณ เวลานี้มีการค้นพบสปีชีส์ที่แน่นอนของมันอยู่ทั้งหมด 3 สปีชีส์ ก็คือ P. walkeri P. tubican และ P. cyrtocristatus ตอนนี้ยังมีการนำเสนอสปีชีส์ที่ 4 อยู่นั่นก็คือ P. jiayensis แต่ก็ยังมีทฤษฎีที่ว่าสปีชีส์นี้คือ คาโรโนซอรัส อยู่ จึงอาจจะยังไม่เป็นที่ยอมรับกันสักเท่าไร ซากฟอสซิลที่รู้จักกันเป็นอย่างดีถูกค้นพบที่ รัฐอัลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา และ รัฐนิวเม็กซิโกกับรัฐยูทาห์ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยพาราซอโรโลฟัสถูกนำเสนอชื่อขึ้นในปี 1922 โดยนักธรณีวิทยาชาวแคนาดา Wiliam Parks จากการค้นพบกะโหลกศีรษะและโครงกระดูกบางส่วนที่รัฐอัลเบอร์ตา
พาราซอโรโลฟัสเป็นแฮโดรซอริดขนาดใหญ่โดยมีขนาดอยู่ที่ 8 - 10 เมตร ลักษณเด่นของมันก็คือ มีหงอนยาวขนาดใหญ่อยู่บนหัวเพื่อใช้ในการสื่อสารแต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ก็มีนักบรรพชีวินวิทยาหลายคนได้นำเสนอไว้ว่าหงอนบนหัวของมันสามรถใช้ในการสื่อสารหรือส่งเสียงร้องเพื่อใช้ในการข่มขู่ศัตรูและเรียกคู่ ซึ่งบางทฤษฎีได้เสนอว่า มันอาจจะใช้ในการรักษาอุณหภูมิได้ด้วย แต่ทฤษฎีหลายๆ ทฤษฎีจะนำเสนอว่าหงอนของพวกมันสามารถใช้ในการระบุเพศผู้เพศเมียได้ ซึ่งนั่นก็เป็นลักษณะเด่นของนกและกิ้งก่าโดยทั่วไปอยู่แล้วอีกด้วย
เช่นเดียวกันกับไดโนเสาร์ส่วนใหญ่ ฟอสซิลส่วนใหญ่ของเจ้าพาราซอโรโลฟัสยังไม่สมบูรณ์ ตอนนี้ฟอสซิลของมันทั้งหมดนั้นถูกค้นพบได้ประมาณ 80% แล้ว วึ่งถือว่าค่อนข้างสมบูรณ์เลยทีเดียว ขนาดของมันถูกประมาณไว้ที่ 8.56 - 9.45 เมตร โดยมีน้ำหนักประมาณ 2 ตัน แต่ Gregory S. Paul นักบรรพชีวินวิทยาได้ใช้หลักการของ Allometry ซึ่งได้น้ำหนักออกมาประมาณ 5 ตัน กะโหลกของพาราซอโรโลฟัสมีขนาดประมาณ 1.6 เมตร เป็นการวัดขนาดที่รวมหงอนของพวกมันด้วยแล้ว ขาหน้าของมันค่อนข้างสั้นและมีขาหลังที่ยาวเช่นเดียวกันกับไดโนเสาร์ในวงศ์แฮโดรซอริดตัวอื่นๆ เพราะเหตุนี้จึงทำให้มันสามารถยืน 2 ขาได้ มันจึงสามารถกินยอดไม้จากปลายกิ่งไม้ ที่ไดโนเสาร์บางชนิดไม่สามารถเอื้อมไปกินถึงได้ มันจึงมีข้อได้เปรียบในการกินอาหาร
ลักษณะเด่นของกะโหลกพาราซอโรโลฟัสแน่นอนว่าต้องเป็นกระดูกที่ยื่นออกมาทางด้านหลังของกะโหลก เป็นหงอนยาวขนาดใหญ่ที่สามารถใช้ในการดึงดูดเพศตรงข้าม และส่งเสียงร้อง กระดูกโพรงจมูกของมันนั้นแยกเป็น 2 ท่อ ยาวจนถึงปลายของหงอนเพราะเหตุนี้จึงทำให้มันสามารถส่งเสียงร้องดังกังวานได้ มีข้อสันนิษฐานที่ว่า พาราซอโรโลฟัสถือเป็นไดโนเสาร์ที่สามารถส่งเสียงร้องดังไปได้ไกลมาก จึงอาจจะทำให้มันเป็นไดโนเสาร์ที่สามารถส่งเสียงร้องดังได้มากที่สุดอีกด้วย แต่ย้ำว่ามันยังเป็นแค่การสันนิษฐานเท่านั้น...
ส่วนใหญ่แล้วนักบรรพชีวินวิทยาจะศึกษามันจากซากฟอสซิลของพาราซอโรโลฟัสที่โตเต็มวัยแล้ว ส่วนพวกตัวเล็กหรือตัววัยเด็กได้มีการค้นพบซากฟอสซิลที่สมบูรณ์ในช่วงปี 2009 และได้ถูกบันทึกไว้ในปีนั้นเช่นเดียวกัน โดยมีหมายเลขฟอสซิลคือ RAM 140000 และมันก็มีชื่ออีกด้วย...ชื่อของมันก็คือ Joe มันถูกค้นพบโดยอาสาสมัครที่พิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์ Raymond M. Alf (RAM) โดยมันถูกค้นในการก่อตัวของชั้นหิน Kaiparowits Formation ที่รัฐยูทาห์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เรียกได้ว่าเป็นฟอสซิลที่สมบูรณ์พาราซอโรโลฟัสวัยเยาว์ที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยได้มีการค้นพบมา โดยฟอสซิลมีอายุประมาณ 75 ล้านปี แต่ Joe มีอายุก่อนตายเพียงแค่ 1 ปีเท่านั้น
ลักษณะของ Joe นั้นมีความคล้ายคลึงกับ P. cyrtocristatus อยู่หลายประการ เช่น รูปแบบของหงอนบนหัวที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย และรูปทรงของกะโหลกที่ดูคล้ายกันกับพาราซอโรโลฟัสในวงศ์เดียวกัน มากกว่า แฮโดรซอริด สปีชีส์อื่น จึงทำให้นักบรรพชีวินวิทยาสามารถสันนิษฐานหน้าตาของพาราซอโรโลฟัสในแต่ละช่วงวัยได้
โดยพาราซอโรโลฟัสในวัยเด็กจะมีหงอนนูนขนาดเล็กอยู่บนหัว พอเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นมันอาจจะมีหงอนที่ไม่มีขนาดใหญ่สักเท่าไร แต่ก็อาจจะยาวจนยื่นไปทางด้านหลังท้ายทอยแล้วพอสมควร แต่ก็ยังเป็นข้อสันนิษฐานกันอยู่ เนื่องจากยังไม่มีการค้นพบซากฟอสซิลของพาราซอโรโลฟัสในวัยรุ่นเลย ส่วนใหญ่จะมีการค้นพบแต่พวกโตเต็มวัยจึงทำได้เพียงแค่สันนิษฐานหน้าตาของมันในช่วงวัยรุ่นเท่านั้น และช่วงวัยสุดท้าย ช่วงโตเต็มวัย ในช่วงวัยนี้พาราซอโรโลฟัสจะมีหงอนขนาดใหญ่อยู่บนหัว และมีสันหลังที่สูงเด่น จึงทำให้มันดูเป็นไดโนเสาร์ที่สง่างามมาก
พาราซอโรโลฟัสนั้นเป็นไดโนเสาร์ที่ถูกจัดอยู่ในวงศ์แฮโดรซอริด โดยไดโนเสาร์ในวงศ์นี้ถูกแบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อยนั่นก็คือ Saurolopinae (ซอโรโลฟีน) และ Lambeosaurinae (แลมบีโอซอรีน) ซึ่งในตอนแรกนั้นพาราซอโรโลฟัสถูกจัดไว้ว่าเป็นญาติใกล้ชิดกันกับซอโรโลฟัส แต่ในเวลาต่อมามันทั้งสองก็ได้ถูกแยกห่างออกจากกันหลังมีการจัดวงศ์ย่อยให้แฮโดรซอริดใหม่ ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น โดยซอโรโลฟัสถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อย ซอโรโลฟีน และพาราซอโรโลฟัสถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อย แลมบีโอซอรีน พวกมันทั้งสองจึงไม่ค่อยเกี่ยวเนื่องกันสักเท่าไรแล้ว
Saurolopinae (ซอโรโลฟีน).
ซอโรโลฟีนนั้นเป็นไดโนเสาร์วงศ์ย่อยของวงศ์ใหญ่อย่าง แฮโดรซอริด โดยที่ไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้จะมีลักษณะเด่นก็คือ มีจะงอยปากเป็ดอยู่ที่บริเวณปลายปากและมีฟันกรามที่คล้ายแบตเตอรี ที่สามารถงอกได้ตลอดชีวิต นี่คือหนึ่งในความมหัศจรรย์ของไดโนเสาร์วงศ์แฮโดรซอริด และลักษณะเด่นอย่างสุดท้ายของไดโนเสาร์ในวงศ์ย่อยนี้ก็คือ พวกมันไม่มีหงอน และมีทรงกะโหลกที่ยาวแบน ตัวอย่างเช่น ชานตงโกซอรัส,เอ็ดมอนโตซอรัส,ซอโรโลฟัส
Lambeosaurinae (แลมบีโอซอรีน).
แลมบีโอซอรีนเป็นกลุ่มของไดโนเสาร์วงศ์ย่อยของกลุ่มไดโนเสาร์วงศ์ใหญ่อย่าง แฮโดรซอริด โดยไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้มีลักษณะที่มีความแตกต่างจากซอโรโลฟีนอยู่หลายอย่าง ซึ่งบางคนอาจจะแยกไม่ออกหรือดูแล้วยังไม่เข้าใจ แต่ถ้าสังเกตรายละเอียดลึกๆ แล้วจะเห็นความแตกต่างอยู่มาก ซึ่งกลุ่มไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้จะมีลักษณะเด่นที่สุดก็คือ หงอนที่มีหลากหลายรูปแบบที่อยู่บนหัว ในแต่ละสปีช๊ส์ก็จะมีลักษณะของหงอนแตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็นโคริโทซอรัสที่มีหงอนคล้ายหมวกของนักรบโบราณ และพระเอกของเราอย่างเจ้าพาราซอโรโลฟัสที่มีหงอนยาวสูงอยู่บนหัว
และอันที่จริงแล้วหงอนของพวกมันนั้นไม่ได้มีไว้ดึงดูดเพศตรงข้ามเพียงอย่างเดียวแต่ยังสามารถส่งเสียงร้องดังกังวานได้แตกต่างกันออกไปอีกตามลักษณะของหงอนที่ต่างกันออกไป แต่ใครจะร้องได้เสียงดังที่สุดหละ!? ได้มีการศึกษากันอย่างละเอียดโดยเหล่านักบรรพชีวินวิทยาและนักวิทยาศาสตร์หลายต่อหลายคน โดยศึกษาลักษณะของโครงสร้างของกะโหลกและโพรงภายใน..ซึ่งได้ผลสรุปออกมาว่า ยิ่งมีโพรงในกะโหลกมากและหงอนมีขนาดใหญ่จะอำนวยต่อการส่งเสียงร้องดังกังวานได้ ซึ่งผู้ชนะของเราก็ได้แก่...พาราซอโรโลฟัส!!!! ของพวกเรานั่นเองและไม่ได้เป็นเพียงแค่ แฮโดรซอริด ที่ร้องเสียงดังที่สุดแต่ยังได้ขึ้นแท่นเป็น ไดโนเสาร์ที่มีเสียงร้องดังที่สุด อีกด้วย
ดัชนีไดโนเสาร์
อิคะเริส
อิคะเริส หรือ ไอคะเริส (; ภาษากรีก Ἴκαρος, ภาษาลาติน Íkaros) อิคะเริสเป็นบุตรชายของเดลาลัส (Daedalus) 2 พ่อลูกคู่นี้ถูกจองจำไว้ในหอคอยบนเกาะครีต สถานที่เดียวกับมิโนทอร์ โดยกษัตริย์ไมนอส ทั้งคู่มองจากหน้าต่างออกไปเห็นทะเลสีฟ้าครามและฝูงนกนางนวลที่บินอย่างอิสระเป็นเวลานานทุกวัน จึงโหยหาอิสรภาพและต้องการออกไปจากที่คุมขังนี้
วันหนึ่ง อิคะเริสสามารถฆ่านกนางนวลตัวหนึ่งได้ และนำมาให้เดลาลัสดู เดลาลัสจึงเกิดความคิดที่จะหนีได้ โดยการถอนขนปีกนกออกและเย็บขึ้นมาใหม่ด้วยขี้ผึ้ง แล้วติดเข้าที่แขนของตน จากนั้นจึงได้ลองกระพือปีกและพบว่า มันสามารถทำให้ร่างของตนบินได้ อิคะเริสจึงเรียกร้องให้เดลารัสบิดาตนสร้างปีกแบบนี้ขึ้นมาใหม่อีกคู่ เดลารัสได้ย้ำเตือนอิคะเริสว่า ปีกใหม่นี้ไม่สามารถบินได้สูง เมื่อสร้างเสร็จแล้ว อิคะเริสดีใจจนลืมตัว ใช้ปีกขี้ผึ้งคู่นี้บินสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ อพอลโล สุริยเทพซึ่งเฝ้ามองอยู่ เห็นมนุษย์อย่างอิคะเริสบินสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบถึงดวงอาทิตย์ อพอลโลพิโรธด้วยเห็นว่า เป็นการกระทำของมนุษย์ที่ท้าทายต่อเทพเจ้า จึงเร่งแสงของดวงอาทิตย์ให้ร้อนขึ้น ๆ จนกระทั่งปีกขี้ผึ้งของอิคะเริสละลาย และอิคะเริสก็ตกลงมาจมน้ำตาย
พีต พอเซิลธ์เวต
พีต พอเซิลธ์เวต  มีชื่อจริงว่า พีเทอร์ วิลเลียม พีต พอเซิลธ์เวต (Peter William Postlethwaite; 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 — 2 มกราคม ค.ศ. 2011) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
พีต พอเซิลธ์เวต เริ่มต้นอาชีพนักแสดงโดยการเล่นละครเวที ในโรงอุปรากรณ์ระดับชาติของอังกฤษ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วกันจากการรับบทเป็น จูเซปเป คอนลอน ในภาพยนตร์เรื่อง "In The Name of the Father" พ่อของแกรี คอนลอน (แสดงโดย แดเนียล เดย์-ลูอิส) ที่ถูกตัดสินให้จำคุกด้วยข้อหาเป็นกบฏไอ.อาร์.เอ. ซึ่งพอเซิลธ์เวตแสดงบทนี้ได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งทำให้ได้รับเสนอชื่อนำชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชาย ในปี ค.ศ. 1993
จากนั้น พอเซิลธ์เวตได้รับให้แสดงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ โดยมากเป็นตัวประกอบ เช่น "The Last of the Mohicans" ในปี ค.ศ. 1992, "Dragon Heart" ในปี ค.ศ. 1996, "William Shakespeare's Romeo + Juliet" ในปีเดียวกัน, "The Lost World" ในปี ค.ศ. 1997 (กำกับโดยสตีเว่น สปีลเบิร์ก ซึ่งสปีลเบิร์กได้ออกปากชมว่า โพสเทลเวทเป็นนักแสดงที่ดีที่สุดในโลก), "The Constant Gardener" ในปี ค.ศ. 2006 เป็นต้น
ธงชาติปาเลา
ธงชาติปาเลา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นสีฟ้าน้ำทะเล ที่กลางธงค่อนมาด้านคันธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลือง ธงนี้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 หลังจากที่ดินแดนแห่งนี้พ้นจากสถานะภาพการเป็นดินแดนในภาวะทรัสตี ซึ่งดูแลโดยสหประชาชาติ พื้นสีฟ้านั้นหมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก อันเป็นที่ตั้งของประเทศ (ในความเป็นจริงแล้ว ยังหมายถึงการเปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองประเทศ จากประเทศผู้ยึดครอง มาสู่การปกครองตนเองโดยชาวปาเลา) วงกลมสีเหลืองหมายถึงพระจันทร์เพ็ญ ซึ่งตามความเชื่อของชาวปาเลาแล้ว ยามที่พระจันทร์เต็มดวงถือเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดในการทำกิจกรรมใดๆ ของมนุษย์ และดวงจันทร์ก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ ความรัก และความสงบด้วย
ก่อนหน้านี้ ปาเลาเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยมีสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ปกครองดูแล ในดินแดนนี้จึงได้ใช้ธงของสหประชาชาติเป็นเครื่องหมายมาจนถึง พ.ศ. 2505 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ธงของดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งหมู่เกาะมหาสมุทรแฟซิฟิก (the Trust Territory of the Pacific Islands) จนกระทั่งปาเลาได้รับเอกราช โดยทั้งสองธงดังกล่าวนี้ จะต้องชักขึ้นควบคู่กับธงชาติสหรัฐอเมริกาด้วย
แพนโดร่า
Depapepe
แพทย์กายภาพบำบัด
มีเชีย
มีเชีย (MISIA; ; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี ซึ่งชื่อมีเชียของเธอก็มาจาก MISaki + ASIA
มีเชีย ค้นพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ทางด้านเสียงร้องขั้น Five-Octave ในชั้นเรียนดนตรีของพี่สาว จึงเริ่มเรียนร้องเพลงกับเทรนเนอร์ชาวอเมริกัน-แอฟริกัน 2 คนในด้านเพลง กอสเปลและอาร์แอนด์บี พออายุได้ 19 ปี มีเชีย ผ่านการออดิชั่นของ BMG (Japan) และออกอัลบั้มแรก ‘Mother Father Brother Sister’ ในวัย 20 ปี ในปี 1998 ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 1 และทำให้เธอได้รับรางวัล Best New Artist of The Year และ Best Pop Album of The Year จาก Nihon Gold Disc Awards
ในปี 2000 มีเชียได้ร่วมงานกับวง Dreams Come True โดยการทำเพลงร่วมกับ Masato Nakamura นักร้องนำ ซึ่งเธอเป็นคนเขียนเนื้อร้องทั้งหมด จากผลงานทั้งหมดที่ผ่านมา ทำให้ มีเชีย เป็นนักร้องหญิงคนแรกของญี่ปุ่นที่ได้เล่นคอนเสิร์ตที่โดมหลัก 5 แห่งของญี่ปุ่นในปีเดียวกัน คือปี 2004และนี่คือผลงานระดับ Masterpiece ในอัลบั้มลำดับที่ 8 ‘Eighth World’ มีซิงเกิ้ลแรก ‘Royal Chocolate Flush’
กระดูกปีกสะโพก
กระดูกปีกสะโพก หรือ กระดูกไอเลียม (ilium) เป็นกระดูกของเชิงกราน แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวกระดูก (body) และส่วนปีก (ala) รอยแยกระหว่าง 2 ส่วนนั้นเป็นเส้นโค้งที่อยู่บนพื้นผิวด้านใน เรียกว่า เส้นคาร์คูเอท (arcuate line) และเบ้าหัวกระดูกต้นขา (acetabulum) บนพื้นผิวด้านนอก ชื่อของกระดูกนี้ในภาษาละตินซึ่งแปลว่า ขาหนีบ (groin)
อีลาสโมซอรัส
อีลาสโมซอรัส (; (; จากภาษากรีก ελασμος "elasmos" 'แผ่นบาง' (หมายถึง แผ่นบาง ๆ ในกระดูกเชิงกราน) + σαυρος "sauros" 'กิ้งก่า') เป็นสัตว์เลื้อยคลานทะเลในสกุล "Elasmosaurus" ในตระกูลเพลสิโอซอร์ เป็นสัตว์ประเภทคอยาว โดยมีคอยาวกว่าครึ่งหนึ่งของลำตัวเสียอีกอาศัยอยู่ยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อราว 80.5 ล้านปีก่อน ในสถานที่ ๆ ปัจจุบัน คือ ทวีปอเมริกาเหนือ
อีลาสโมซอรัส มีลำตัวยาวประมาณ 10.3 เมตร (37 ฟุต) มีลักษณะเด่น คือ มีคอยาวถึง 5 เมตร (ประมาณ 16 ฟุต) ส่วนขาเป็นครีบ 4 ข้าง ความยาวของลำตัวมากกว่าครึ่งเป็นส่วนคอ ประกอบด้วยกระดูกมากกว่า 70 ชิ้น ซึ่งมีจำนวนกระดูกคอมากกว่าสัตว์ทุกชนิด ส่วนหัวค่อนข้างเล็ก และฟันคมกริบ
ธงชาติไนเจอร์
ธงชาติไนเจอร์ เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบนั้นกว้างเท่ากัน โดยแถบบนมีสีส้ม แถบกลางเป็นสีขาว และแถบล่างคือสีเขียว กลางแถบสีขาวเป็นดวงกลมสีส้ม ลักษณะของธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม เช่นเดียวกับธงของหลายประเทศที่เคยเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส