pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
(ครั้งที่ 2) ออกอากาศ พ.ศ. 2559 เป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดย บริษัท ป๊าสั่งย่าสอน จำกัด กำกับการแสดงโดย รฤกฤกษ์ กัลย์จาฤก นำแสดงโดย เคลลี่ ธนะพัฒน์ กิตตน์ก้อง ขำกฤษ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า พัชญา เพียรเสมอ อานัส ฬาพานิช และนักแสดงร่วมอีกมากมาย ทุกวันพุธ พฤหัสบดี เวลา 20.30 เริ่มออกอากาศวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2559 ต่อจากละคร มรสุมสวาท
เชษฐ์ สารวัตรใหญ่แห่งวัฒนานิมิต กับ จ่าเที่ยง ตำรวจคู่ใจ รู้ข่าวการหักหลังกันในกลุ่มอิทธิพลของเมือง เกิดเหตุการณ์ต่อสู้ชุลมุนกันขึ้น ก็ปรากฏตัว ชายลึกลับ (ธนุส) เข้ามาช่วยตัวประกัน แต่สารวัตรเชษฐ์นั้นเสียชีวิต จ่าเที่ยงโกรธแค้น ทรงยศ นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล เพราะเขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง แต่จ่าเที่ยงก็มักจะถูกขัดขวางการทำงานจาก ธนสาร รองสารวัตร ที่ไปเข้ากับพวกทรงยศ ถาวร พาราไดซ์ แหล่งบันเทิงชั้นนำของเมือง ระมาดลูกน้องทรงยศชอบ ถมทอง ลูกสาวของถาวร แต่ถมทองไม่สนใจ ธนุส ปลอมตัวเป็นยมมาสังเกตการณ์ เกิดมีเรื่องกับลูกน้องของระมาด จนถูกจ่าเที่ยงจับ ถมทองมาช่วยประกัน และให้ยมพักที่โรงแรม
รุสบัคอัมพัสคชึท
รุสบัคอัมพัสคชึท ( แปล: "รุสบัคในช่องเขาคชึท") หรือเรียกอย่างง่ายว่า รุสบัค ("Rußbach") เป็นเทศบาลในรัฐซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูท
อูร์รากาแห่งโปรตุเกส พระราชินีแห่งเลออน
อูร์รากา  เสด็จพระราชสมภพที่กูอิงบราในปี ค.ศ. 1148 สิ้นพระชนม์ที่วัมบา จังหวัดบายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1211 ทรงเป็นอินฟันตาแห่งโปรตุเกส เป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับพระราชินีม็อดแห่งซาวอยผู้เป็นพระเหสี พระองค์เป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนและเป็นพระมารดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน
อูร์รากาเป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับม็อดแห่งซาวอยผู้เป็นพระมเหสี พระองค์มีพี่น้องหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส
ในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน ทำให้พระองค์เป็นอินฟันตาของโปรตุเกสคนแรกที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์เลออน ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันเพียงคนเดียว คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในซาโมราเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1171
ทว่าการแต่งงานของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 กับอูร์รากาถูกสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1171 หรือ 1172 ด้วยทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองกัน ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา อูร์รากาได้บวชเป็นแม่ชีเข้าร่วมนิกายนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลมและเกษียณตัวไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ดินที่ซาโมราซึ่งได้รับมาจากอดีตพระสวามี ต่อมาพระองค์เกษียณตัวเข้าสู่อารามซานตามาริอาเดวัมบาของนิกายนักบุญยอห์น
ร่างของพระราชินีอูร์รากาถูกฝังที่อารามซานตามาริอาเดวัมบาซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดบายาโดลิด อารามเป็นของนิกายนักบุญยอห์น ภายในโบสถ์ของซันตามาเรียมีเพียงส่วนเดียวที่หลงเหลือมาจากสมัยกลาง คือ โบสถ์น้อยของพระราชินีอันเป็นที่ตั้งของแผ่นจารึกที่กล่าวว่า ร่างของพระราชินีอูร์รากาแห่งโปรตุเกสถูกฝังอยู่ภายในโบสถ์แห่งนี้
เปโตรนิยาแห่งอารากอน
เปโตรนิยา เสด็จพระราชสมภพ 29 มิถุนายน / 11 สิงหาคม ค.ศ. 1136 สวรรคต 15 ตุลาคม ค.ศ. 1173 ครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอารากอนหลังการสละบัลลังก์ของพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1137 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1164 ทรงเป็นพระราชธิดาและผู้สืบทอดต่อตำแหน่งของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งอารากอน ซึ่งเกิดจากอาแญ็สแห่งอากีแตนผู้เป็นพระมเหสี พระองค์เป็นผู้ปกครองคนสุดท้ายของอารากอนที่มาจากราชวงศ์ฆิเมเนซ และการแต่งงานของพระองค์ทำให้บัลลังก์ถูกส่งต่อให้ราชวงศ์บาร์เซโลนา
พระราชินีแห่งอารากอน.
รามิโร พระบิดาของเปโตรนิยาเป็นพระอนุชาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน และเป็นบิชอปแห่งบาร์บัสโตร-โรดา ทว่าในปี ค.ศ. 1134 พระเจ้าอัลฟอนโซได้สิ้นพระชนม์โดยร้ซึ่งทายาท พระองค์ยกราชบัลลังก์ให้กลุ่มนักรบศาสนาสามกลุ่ม แต่ความประสงค์ของพระองค์ไม่ได้รับการทำตาม กลุ่มชนชั้นสูงของอารากอนเลือกพระอนุชาของพระองค์เป็นกษัตริย์ ด้วยเป็นบิชอป รามิโรจึงต้องขอการผ่อนผันจากสมเด็จพระสันตะปาปา สละคำปฏิญาณตนเป็นพระเพื่อมาสานต่อการสืบทอดต่อบัลลังก์
การอภิเษกสมรสของพระเจ้ารามิโรกับอาแญ็สแห่งอากีแตน ซึ่งเป็นพระปิตุจฉาของอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ถูกจัดเตรียมขึ้นมาอย่างเร่งรีบ และอาแญ็สตั้งครรภ์อย่างรวดเร็ว เปโตรนิยาซึ่งป็นพระโอรสธิดาเพียงคนเดียวของทั้งคู่เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1136 พระองค์มีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในตอนที่ถูกจับหมั้นหมายกับราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ซึ่งขณะนั้นมีอายุ 24 ปี ต่อมาในปีเดียวกันนั้นพระบิดาของพระองค์สละราชสมบัติให้พระองค์และส่งต่ออำนาจให้ราโมน บารังเก พระองค์กลับไปใช้ชีวิตในทางศาสนา ที่วิหารซันเปโดรในเวสกา ทรงสิ้นพระชนม์ที่วิหารดังกล่าวในปี ค.ศ. 1157 พระมารดาของเปโตรนิยาก็เกษียณตัวไปใช้ชีวิตในทางศาสนาที่อารามฟงเตฟวูด์และสิ้นพระชนม์ราวปี ค.ศ. 1159
การแต่งงานและการสิ้นพระชนม์.
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1150 เปโตรนิยาเข้าพิธีแต่งงานกับราโมนที่แยย์ดา การแต่งงานถูกทำให้สมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1151 เมื่อพระองค์มีพระชนมายุ 15 พรรษา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน และพระองค์ไว้วางใจในตัวพระสวามีเป็นอย่างมาก ขณะกำลังตั้งครรภ์พระโอรสธิดาคนแรก ทรงสั่งเสียไว้ว่าจะยกราชอาณาจักรอารากอนให้พระสวามีหากพระองค์สิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตร
พระสวามีของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1162 ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1164 เปโตรนิยาสละราชบัลลังก์ให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน พระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนโตซึ่งมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษา พระองค์เกษียณตัวจากชีวิตสาธารณะเช่นเดียวกับที่พระบิดาของพระองค์เคยทำ เปโตรนิยาสิ้นพระชนม์ในบาร์เซโลนาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1173 ด้วยพระชนมายุเพียง 73 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาสนวิหารบาร์เซโลนา แต่หลุมฝังศพของพระองค์สูญหายไป
อูร์ฮากาแห่งโปรตุเกส พระราชินีแห่งเลออน
ประเทศพม่าแบ่งการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 15 หน่วยการปกครอง ซึ่งประกอบไปด้วย 7 รัฐ, 7 ภาค และ 1 ดินแดนสหภาพ ในบางรัฐและบางภาคมีพื้นที่ปกครองตนเองและเขตปกครองตนเองของกลุ่มชาติพันธุ์
ภาคของประเทศพม่าตั้งชื่อตามเมืองหลักของภาคนั้น ๆ ยกเว้นภาคซะไกง์ ภาคตะนาวศรี และภาคอิรวดี เขตการปกครองประเภทภาคนี้สามารถบ่งบอกได้ว่ามีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า ขณะที่รัฐ พื้นที่ปกครองตนเอง และเขตปกครองตนเองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชนกลุ่มน้อย
ภาคย่างกุ้งเป็นภาคที่มีประชากรมากที่สุดและมีความหนาแน่นมากที่สุด ส่วนรัฐกะยามีประชากรน้อยที่สุด ในแง่ของพื้นที่ รัฐฉานมีพื้นที่ใหญ่ที่สุด ส่วนดินแดนสหภาพเนปยีดอมีพื้นที่เล็กที่สุด
แอนน์ สมเด็จพระราชินินาถแห่งบริเตนใหญ่
พัก แช-ย็อง
ภาษาจิ่งพัว
Maggie Shiu
Kitty Lai
เส้าเหม่ยฉี
มยองเมียะ
อดีตพระนางชิน
อดีตพระนางชิน (폐비 신씨; 15 ธันวาคม 2019 - 16 พฤษภาคม 2080) สมเด็จพระราชินี ของ เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน
พระนางถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 2049 หลังจากเหตุการณ์ รัฐประหารพระเจ้าจุงจง
แม่น้ำมายู
ซอมินตุน
ซินมินตุน
นันดา ลิน จอ ชิต
มโยไลง์วีน
เดวิด ตาน
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2018 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2018 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2018, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลที่เป็นเจ้าภาพโดย ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 15 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, ทัวร์นาเมนต์ที่มีการจัดขึ้นโดยฟีฟ่าระหว่างสโมสรที่เป็นผู้ชนะจากแต่ละทีมแต่ละสมาพันธ์จากหกทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกจากชาติเจ้าภาพ.
รอบชิงชนะเลิศเป็นการตัดสินกันระหว่าง สโมสรจากสเปน เรอัลมาดริด, เป็นตัวแทนของ ยูฟ่า ในฐานะครองแชมป์ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และสโมสรจากยูเออี อัล-ไอน์, เป็นตัวแทนเจ้าภาพในฐานะทีมชนะเลิศของ ยูเออี โปร-ลีก. จะลงเล่นที่ ซาเหย็ด สปอร์ตส์ ซิตี สเตเดียม ในเมือง อาบูดาบี เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2561.
คุณไสย
พระเจ้าจอห์นที่ 3 โซบีสกีแห่งโปแลนด์
โรเซ่
ภูมิอากาศวิทยา
ภูมิอากาศวิทยา ( จากภาษากรีก , "klima" แปลว่า "สถานที่ หรือเขต" และ หรือ "-logia") หรือ ภูมิอากาศศาสตร์ (climate science) คือการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูมิอากาศซึ่งนิยามทางวิทยาศาสตร์ว่าคือสภาพของลมฟ้าอากาศเฉลี่ยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในสาขาการศึกษาสมัยใหม่ถือเป็นสาขาหนึ่งของบรรยากาศศาสตร์และสาขาย่อยของภูมิศาสตร์กายภาพซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์โลก ภูมิอากาศวิทยาปัจจุบันศึกษาทั้งสมุทรศาสตร์และชีวธรณีเคมี องค์ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับภูมิอากาศสามารถนำมาใช้ในการพยากรณ์อากาศระยะสั้นโดยใช้เทคนิคแอนะล็อก เช่น เอลนีโญ-ความผันผวนซีกโลกใต้ (El Niño–Southern Oscillation: ENSO) ความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (Madden–Julian oscillation: MJO) ความผันผวนแอตแลนติกเหนือ (North Atlantic oscillation: NAO) ภาวะวงแหวนซีกโลกเหนือ (Northern Annular Mode: NAM) ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าความผันผวนอาร์กติก (Arctic oscillation: AO) ดัชนีแปซิฟิกเหนือ (Northern Pacific: NP) ความผันผวนทศวรรษแปซิฟิก (Pacific Decadal Oscillation: PDO) และความผันผวนระหว่างทศวรรษแปซิฟิก (Interdecadal Pacific Oscillation: IPO) แบบจำลองภูมิอากาศถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลายสำหรับการศึกษาตั้งแต่การศึกษาพลวัตของลมฟ้าอากาศและระบบภูมิอากาศไปจนถึงการคาดการณ์ภูมิอากาศในอนาคต ลมฟ้าอากาศเป็นที่รู้จักกันว่าคือสภาพของบรรยากาศในช่วงเวลาหนึ่ง ในขณะภูมิอากาศเกี่ยวข้องกับสภาพบรรยากาศในช่วงเวลานาน
เต้นต้านวี่น
เต้นต้านวี่น (; เกิด 25 พฤศจิกายน 2534) เป็นนักฟุตบอลอาชีพจากพม่า เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับฟุตบอลทีมชาติพม่า ปัจจุบันย้ายจากสโมสรฟุตบอลยะดะนาโบนมาร่วมทีมราชบุรี มิตรผล ด้วยสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 ฤดูกาล
คริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-ไบร็อยท์
คริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-ไบร็อยท์  เป็นชายาในเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกซัคเซินและสมเด็จพระราชินีแห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย โดยการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าออกัสตัสที่ 2 แห่งโปแลนด์ ในระหว่างที่ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินี พระองค์ไม่เคยเสด็จเยือนเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียเลย ทรงประทับอยู่ในซัคเซินตลอดรัชสมัย ทรงดำรงพระอิสริยยศ มาร์คกราฟวีน ตั้งแต่แรกประสูติ พระองค์มีพระราชสมญานามว่า "เสาหลักแห่งความเชื่อของแซกโซนี"  อันเนื่องมาจากการปฏิเสธที่จะเข้ารีตในนิกายคาทอลิกของพระองค์ ในขณะที่พระราชสวามีและพระราชโอรส เจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์ ต่างเข้ารีตในนิกายคาทอลิกทั้งสิ้น
พระองค์เป็นพระราชธิดาใน คริสเตียน แอ็นสท์ มาร์คกราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-ไบร็อยท์ และพระชายาองค์ที่สอง โซฟี ลูอีเซอ พระราชธิดาของ อีเบอฮารด์ที่ 3 ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระราชบิดา คริสเตียน และ พระอัยกา อีเบอฮารด์ ในฐานะพระราชธิดาของมาร์คกราฟแห่งราชรัฐไบร็อยท์ พระองค์ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ มาร์คกราฟวีน ตั้งแต่แรกประสูติ พระองค์ทรงมีพี่น้องที่ทรงพระเยาว์กว่าอีกห้าพระองค์ มีเพียงสองพระองค์เท่านั้นที่ทรงเจริญพระชนม์มายุถึงวัยผู้ใหญ่ พระองค์ทรงใกล้ชิดกับพระประยูรญาติในไบร็อยท์ และเสด็จกลับมาเยี่ยมบ่อย ๆ หลังจากทรงอภิเษกสมรสแล้ว
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ ฟรีดิช เอากุสท์ ดยุกแห่งซัคเซิน พระอนุชาของเจ้าผู้คัดเลือกโยฮัน เกออรค์ที่ 4 ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1693 เมื่อพระชนม์มายุ 21 ชันษา การอภิเษกสมรสเป็นเรื่องผลประโยชน์ทางการเมืองและไม่ค่อยราบรื่นนัก ดยุกเอากุสท์ทรงเห็นว่าพระองค์น่าเบื่อ ขณะเดียวกันพระองค์ก็ทรงเจ็บปวดจากการนอกใจของพระราชสวามี
สามปีต่อมา ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1696 ทรงให้กำเนิดพระราชโอรส เจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์ ในกรุงเดรสเดิน นี้เป็นการทรงพระครรภ์ครั้งเดียว ตลอดระยะเวลา 34 ปี แห่งการอภิเษกสมรส พระราชโอรสองค์น้อยถูกเลี้ยงดูโดยพระอัยกี เจ้าหญิงอันนา โซฟีแห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระสัสสุเข้ากันได้ดี ดังนั้นพระองค์จึงเสด็จไปเยี่ยมพระราชโอรสบ่อยครั้ง
สมเด็จพระราชินีและชายาในเจ้าผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน.
พระองค์กลายมาเป็นชายาในเจ้าผู้คัดเลือกเมื่อดยุกเอากุสท์สืบตำแหน่งเป็นเจ้าผู้คัดเลือกต่อจากพระเชษฐาในปี ค.ศ. 1694 ในพิธีเฉลิมฉลองการขึ้นเป็นเจ้าผู้คัดเลือกของดยุกเอากุสท์ เหล่าข้าราชบริพารและเชื้อพระวงศ์ต่างแต่งตัวเป็นเทพและเทพี รวมทั้งพระสนมของพระราชสวามี มาเรีย ออโรร่า ฟ็อน เคอนิจมารค์ รวมในขบวบพิธีด้วยในฐานะเทพีออโรร่า
ในขณะที่พระองค์รับบทเป็นสาวพรหมจารีที่ติดตามเทพีเวสต้า ใน ค.ศ. 1696 พระองค์ทรงให้กำเนิดพระราชโอรสและรัชทายาทองค์เดียว เจ้าชายฟรีดิช เอากุสท์ นับว่าเป็นการทรงพระครรภ์ครั้งเดียวตลอดระยะเวลาแห่งการอภิเษกสมรส
ใน ค.ศ. 1697 ดยุกเอากุสท์เข้ารีตเป็นคาทอลิกและได้รับการเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ดยุกเอากุสไม่ได้บอกเรื่องเหล่านี้กับพระองค์ การเข้ารีตของดยุกเอากุสท์ก่อให้เกิดคำครหาไปทั่วดินแดนซัคเซิน และพระองค์ก็ถูกบังคับให้รับรองเสรีภาพทางศาสนาของซัคเซิน ตามหลักการแล้ว พระองค์ต้องตามเสด็จดยุกเอากุสไปยังโปแลนด์เพื่อราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเครือจักรภพ ในนครกรากุฟ และจากฤดูร้อน ค.ศ. 1697 จนถึงวันบรมราชาภิเษกในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1697 ดยุกเอากุสท์พยายามให้พระองค์เสด็จมาโปแลนด์ อย่างไรก็ตามพระองค์ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมพิธีราชาภิเษก ถึงแม้พระราชบิดาและดยุกเอากุสท์จะพยายามเกลี้ยกล่อมพระองค์มากแค่ไหนก็ตามตามเงื่อนไขในกฏบัตรที่ดยุกเอากุสท์ลงนามหลังการขึ้นครองราชย์ ซึ่งมีเงื่อนไขว่าพระองค์ จะต้องทำให้พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ มาเข้ารีตนิกายคาทอลิก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1698 พระเจ้าออกัสตัสทรงเชิญพระนางมายังนครดันท์ซิช
พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอเหล่านั้น และปฏิเสธที่จะตามพระราชบิดาไปยังนครดันท์ซิช. ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1698 พระราชสวามีและพระราชบิดาลงนามในเอกสารที่กรุงวอร์ซอ เพื่อรับรองเสรีภาพทางศาสนาให้แก่พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอในนครดันท์ซิชและทอร์น พระราชบิดาทรงกลับมายังเดรสเดินแบบลับ ๆ พร้อมเอกสาร และพยายามให้พระองค์เสด็จไปโปแลนด์ ถึงแม้พระราชบิดาจะพยายามอยู่หลายครั้ง และคำขอร้องจากพระราชสวามี พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ ก็ปฏิเสธที่จะเสด็จไปยังโปแลนด์ และพระองค์ก็ไม่เคยเสด็จเยือนเครือจักรภพเลย ตลอดรัชสมัยของพระเจ้าออกัสตัส
ตลอดรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าออกัสตัสเสด็จไป-มาระหว่างโปแลนด์และซัคเซิน ในระหว่างที่พระราชสวามีทรงประทับในซัคเซิน พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอมักจะปรากฏพระองค์เคียงข้างพระราชสวามี เช่น การประพาสซัคเซินของพระราชสวามีหลังการขึ้นครองราชบัลลังก์โปแลนด์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1699 และทรงปรากฏพระองค์เคียงข้างกันในโรงละครในกรุงเดรสเดิน แต่ก็บางครั้งเช่นกันที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้พบกันเป็นเวลานาน เช่นช่วงปี ค.ศ. 1700–ค.ศ. 1703 และ ค.ศ. 1714–ค.ศ. 1717 ซึ่งพระเจ้าออกัสตัสทรงใช้เวลาอยู่ในโปแลนด์ อันเนื่องมาจากทรงติดพันการรบใน มหาสงครามเหนือ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าออกัสตัสจะเสด็จมาเยี่ยมพระองค์เป็นประจำทุกปีที่พรีคเซน ระหว่างทางที่จะเสด็จไปเดรสเดิน
พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ ทรงแยกกันอยู่กับพระราชสวามี เสด็จไปประทับ ณ ปราสาทฮาร์เทนเฟรด ในทอร์เกา ตลอดถดูหนาวและปราสาทส่วนพระองค์ในพรีคเซน ตลอดถดูร้อน ซึ่งอยู่ใกล้ตำหนักของพระสัสสุและพระราชโอรส พระองค์เสด็จไปเยี่ยมทั้งสองพระองค์บ่อยครั้ง และบางครั้งก็เสด็จประพาสไปยังไบร็อยท์ และบางครั้งก็เสด็จไปที่เอมม์เพื่อทรงสปา เสด็จไปยังกรุงเดรสเดินในช่วงเทศกาลและคริสต์มาส
พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ ยังทรงมีบทบาทในราชสำนักเสมอๆ โดยจะทรงปรากฏพระองค์ในพระราชพิธีสำคัญๆ เช่น การเสด็จเยือนซัคเซินของพระมหากษัตริย์เดนมารก์ ในปี ค.ศ. 1709 และพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1719
หลังจากการที่ทรงแยกกันอยู่กับพระราชสวามี ทำให้พระองค์หันไปสนใจกิจกรรมทางการกุศลและวัฒนธรรมแทน ทรงสนใจและเอาใจใส่ความเป็นอยู่ของเด็กกำพร้า และทรงอุปถัมภ์การศึกษาของพระประยูรญาติหลายพระองค์ เช่น ชาร์ล็อต คริสทีนแห่งบรันสวิก ผู้ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับ อเล็กเซย์ เพโทรวิช ซาเรวิชแห่งรัสเซีย พระราชโอรสใน จักรพรรดิปีเตอร์มหาราช โซฟี มักดาเลเนอ แห่งบรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค ผู้ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับ มงกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก และโซฟี คาโรไลเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค ผู้ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายแห่งโอสไฟร์ลันด์ นอกจากนี้พระองค์ยังทรงสนใจในการทำธุรกิจอีกด้วย ในปี ค.ศ. 1697 พระองค์ทรงซื้อกิจการโรงงานกระจกจากคอนสแตนติน ฟรีเมล พระองค์โปรดการเล่นไพ่และบิลเลียด ซึ่งก่อให้เกิดภาระหนี้สินเป็นจำนวนมากในปี ค.ศ. 1711 อีกทั้งยังทรงสร้างเรือนส้ม และในบั่นปลายพระชนม์ชีพทรงวางแผนที่จะสร้างคอนแวนต์โปรเตสแตนต์สำหรับสตรีชนชั้นสูง
พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ และพระสัสสุ เจ้าหญิงอันนา โซฟีแห่งเดนมาร์ก ทรงได้รับความนิยมอย่างสูงในซัคเซิน ในฐานะสัญลักษณ์แห่งนิกายโปรแตสแตนท์และผู้ปกป้องแซกโซนีจากการครอบงำของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ด้วยเหตุนี้นักเทศน์โปรแตสแตนต์จึงมองภาพลักษณ์ของพระองค์ในฐานะคริสต์ชนโปรเตสแตนต์ผู้เศร้าโศก ผู้ถูกคุมขังอยู่ปราสาทของพระองค์เอง ซึ่งสะท้อนออกมาชัดเจนยิ่งขึ้นหลังจากที่พระราชโอรสเสด็จไปยังโปแลนด์และเข้ารีตในนิกายคาทอลิก
พระนางคริสทีอาเนอ เอเบอร์ฮาร์ดีเนอ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 55 ชันษา และมีพิธีฝังพระบรมศพในโบสถ์ประจำเขตที่พรีคเซนในวันที่ 6 กันยายน พระราชสวามีและพระราชโอรสไม่ได้เสด็จมาร่วมพิธี โยฮัน เซบัสทีอัน บัค ได้ประพันธ์คันตาตาเพื่อระลึกถึงพระองค์ ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1727 ที่โบสถ์ประจำ มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
ไฮน์ริช บรือนิง
ไฮน์ริช อาโลอีซียึส มารีอา อีลีซาเบท บรือนิง  เป็นนักการเมืองพรรคกลางเยอรมันและนักวิชาการ ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1932
นักรัฐศาสตร์และนักเคลื่อนไหวทางสังคมคริสเตียนด้วยปริญญาเอกที่เกี่ยวข้องกับระบบรางรถไฟบริติชที่เป็นของรัฐ เขาได้เข้าสู่วงการเมืองในปี ค.ศ. 1920 และได้รับเลือกให้เข้าสู่รัฐสภาไรชส์ทาคในปี ค.ศ. 1924 ไม่นานหลังจากนั้น บรือนิงได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1930 เขาต้องเผชิญกับวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ บรือนิงได้ตอบสนองด้วยการให้สินเชื่ออย่างรัดกุมและลดค่าจ้างและเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นทั้งหมด นโยบายเหล่านี้นำไปสู่การว่างงานที่เพิ่มมากขึ้นและทำให้บรือนิงหมดความเป็นที่นิยมอย่างมาก, สูญเสียจากการสนับสนุนต่อเขาในรัฐสภาไรชส์ทาค ด้วยผลลัพธ์นี้ บรือนิงได้จัดตั้งสิ่งที่เรียกว่า รัฐบาลประธานาธิบดี ซึ่งเป็นรากฐานอำนาจรัฐบาลของเขาในกฤษฏีกาภาวะฉุกเฉินประธานาธิบดีซึ่งได้เรียกใช้ตามอำนาจรัฐธรรมนูญของประธานาธิบดี เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค บรือนิงได้ประกาศลาออกจากคณะรัฐมนตรีของเขา เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 ภายหลังจากนโยบายของเขาในการแจกจ่ายที่ดินแก่คนงานที่กำลังตกงาน ทำให้เขาเกิดความขัดแย้งกับประธานาธิบดีและเจ้าของที่ดินปรัสเซีย และประธานาธิบดีจึงได้ปฏิเสธที่จะลงนามอีกต่อไป
ด้วยความหวาดกลัวที่จะถูกจับกุม หลังระบอบนาซีรุ่งเรืองอำนาจ บรือนิงได้หนีออกจากเยอรมนีในปี ค.ศ. 1934 หลังจากนั้นก็ได้ไปอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร จนท้ายที่สุดเขาได้ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา เขาได้อาศัยอยู่ที่นั้นซึ่งอยู่ในภาวะเศรษฐกิจที่ยากลำบากในช่วงปีแรกในฐานะผู้ลี้ภัยจากนาซี แต่ก็ได้กลายเป็นศาสตราจารย์รับเชิญที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1937 และเป็น Lucius N. Littauer ศาสตราจารย์ของรัฐบาลที่ฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939 - 1952 เขาได้กล่าวเตือนต่อสาธารณชนอเมริกันเกี่ยวกับแผนการสำหรับการทำสงครามของฮิตเลอร์ และต่อมาเกี่ยวกับการรุกรานสหภาพโซเวียตและแผนการสำหรับแผ่ขยายอำนาจ เขาได้เดินทางกลับมายังเยอรมนีในปี ค.ศ. 1951 เพื่อรับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์วิชารัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโคโลญ แต่ก็ได้เดินทางกลับมายังสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1955 และเขาได้ใช้ชีวิตในวัยเกษียณในรัฐเวอร์มอนต์ เขาได้กลายเป็นสมาชิกของสถานศึกษาศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1938
บรือนิงยังคงเป็นที่ถกเถียงกันในประวัติศาสตร์เยอรมนี ในขณะที่นักประวัติศาสตร์ได้โต้เถียงกันว่า เขาเป็นป้อมปราการสุดท้ายของสาธารณรัฐไวมาร์ หรือสัปเหร่อของสาธารณรัฐ หรือทั้งสองอย่าง นักวิชาการได้แบ่งออกเป็นห้องจำนวนมากสำหรับการวางแผนที่เขามีในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำและช่วงเวลาที่ไร้เสถียรภาพางการเมืองครั้งใหญ่ ในขณะที่เขาได้มุ่งหมายที่จะปกป้องรัฐบาลสาธารณรัฐ นโยบายของเขา ที่โดดเด่นจากการใช้อำนาจฉุกเฉินของเขา ยังมีส่วนทำให้เกิดความเสื่อมถอยอย่างทีละน้อยของสาธารณรัฐไวมาร์ในช่วงที่เป็นนายกรัฐมนตรี
เทียนทันวิน
อองซอ
อองซอ (; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวพม่า เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับทีมชาติพม่า และหงสาวดียูไนเต็ดในเมียนมาเนชันแนลลีก
กองกำลังสหรัฐภาคพื้นแปซิฟิก–อินโด
รายนามประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต
รายชื่อนครในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร
นานดะจอ
นานดะจอ (; เกิด 3 กันยายน 2539) นักฟุตบอลอาชีพจากพม่าเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติพม่าและชานยูไนเต็ด เขาเกิดในเมืองอมรปุระ เขตมัณฑะเลย์ เขาเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 10 ปี ใน พ.ศ. 2555 เขาร่วมทีมเยาวชนของมะกเว เขาเป็นกัปตันฟุตบอลทีมชาติพม่ารุ่นอายุต่ำกว่า 19 ปี
ย่านวังบูรพา
พระเจ้าอัลฟอนโซมหาราช
อัลฟอนโซที่ 3 หรือ อัลฟอนโซมหาราช  เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 838 สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 910 ที่ซาโมรา ราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอัสตูเรียสตั้งแต่ปี ค.ศ. 866 ถึง ค.ศ. 910 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 1
เมื่อชนะในการต่อสู้แย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดบัลลังก์ พระองค์ย้ายเมืองหลวงจากเดิมที่เคยอยู่ที่โอบิเอโดมาอยู่ที่นครเลออนของชาวโรมันที่บูรณะใหม่ พระองค์สามารถยึดครองโปร์ตู (โอพอร์โต) ได้ในปี ค.ศ. 868 และทำให้ราชอาณาจักรกัสตียาเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแถวๆ บูร์โกส ทรงผูกสัมพันธไมตรีกับชาวบาสก์ และกำลังฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ของชาววิซิกอธขึ้นมาในตอนที่กำลังสร้างโบสถ์ของนักบุญเจมส์ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ศาสนสถานของราชอาณาจักรคริสเตียน การขยายอาณาเขตของพระเจ้าอัลฟอนโซอาจเกิดขึ้นในช่วงที่รัฐเอมีร์กอร์โดบาของชาวมุสลิมกำลังสั่นสะเทือน การครองความเป็นใหญ่ของชาวอาหรับได้ถูกท้าทายโดยผู้คัดค้านชาวเบอร์เบอร์ ช่วงที่กอร์โดบาตกอยู่ในอันตราย ความเกรียงไกรของพระเจ้าอัลฟอนโซก็เริ่มปราฏกตัวขึ้นมา ในปลายรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 สามารถยึดครองกูอิงบรา, ซาโมรา และบูร์โกส พระองค์ถูกปลดลงจากบัลลังก์โดยพระโอรสในปี ค.ศ. 910 และสิ้นพระชนม์ระหว่างถูกขับไล่ออกจากประเทศ พระองค์อาจเป็นคนเขียนหรือเป็นคนสั่งให้เขียน "พงศาวดารของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3" แหล่งข้อมูลสำคัญของประวัติศาสตร์สเปนยุคแรกๆ
ทรงปราบกบฏชาวบาสก์ในปี ค.ศ. 867 ต่อมาก็กบฏชาวกาลิเซีย ทรงพิชิตโอพอร์โตกับกูอิงบราในปี ค.ศ. 868 และ 878 ตามลำดับ ราวปี ค.ศ. 869 พระองค์สานสัมพันธไมตรีกับราชอาณาจักรปัมโปลนาและกระชับสายสัมพันธ์ด้วยการแต่งงานกับฆีเมนา ที่เข้าใจกันว่าเป็นพระธิดาของพระเจ้าการ์เซีย อีนญีเกส หรือไม่ก็อาจเป็นสมาชิกของราชวงศ์ฆีเมเนสแต่เป็นไปได้น้อย และยังทรงแต่งพระขนิษฐา เลโอเดกุนเดีย กับเจ้าชายแห่งปัมโปลนา
พระองค์มีคำสั่งให้เขียนพงศาวดารสามฉบับที่แสดงให้เห็นว่าราชอาณาจักรอัสตูเรียสเป็นรัฐที่สืบทอดมาจากอดีตราชอาณาจักรวิซิกอธ พระองค์ยังเป็นผู้อุปถัมภ์งานศิลปะเช่นเดียวกับพระอัยกา ทรงสร้างโบสถ์ซันโตอาดริอาโนเดตูญโญน
พระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซ ได้แก่ การ์เซีย, ออร์ดอญโญ, กอนซาโล, ฟรูเอลา และรามีโร ได้สบคบคิดกันต่อต้านกระองค์ โดยมีพระสสุระของการ์เซียเป็นผู้ยุยง พระเจ้าอัลฟอนโซจับการ์เซียจำคุกแต่เหล่าพระโอรสของพระองค์สามารถถอดพระองค์ออกจากตำแหน่งได้ ทรงหนีไปบูร์โกส แต่ก็กลับมาโน้มน้าวการ์เซียให้ไปสู้รบกับชาวมัวร์ร่วมกับพระองค์ ในปี ค.ศ. 910 พระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ในซาโมราด้วยสาเหตุทางธรรมชาติ ทรงครองราชย์เป็นเวลา 44 ปี หลังการสิ้นพระชนม์ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่งออก การ์เซีย พระโอรสคนโตกลายเป็นกษัตริย์แห่งเลออน ออร์ดอญโญ พระโอรสคนที่สองขึ้นครองราชย์ในกาลิเซีย ขณะที่ฟรูเอลาได้รับอัสตูเรียสที่มีโอบิเอโดเป็นเมืองหลวง ดินแดนทั้งหมดกลับมารวมเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งหลังพระเจ้าการ์เซียสิ้นพระชนม์โดยไร้ซึ่งพระโอรสธิดา เลออนจึงตกเป็นของพระเจ้าออร์ดอญโญ เมื่อพระเจ้าออร์ดอญโญสิ้นพระชนม์ ดินแดนทั้งหมดกลับมารวมเป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้การปกครองของพระเจ้าฟรูเอลา ทว่าการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าฟรูเอลาในปีต่อมาได้เริ่มต้นการต่อสู้ห่ำหั่นกันเองอันนำไปสู่ความไร้เสถียรภาพในการสืบทอดบัลลังก์ที่ดำเนินอยู่เป็นเวลาหนึ่งปี
คุรุเมะ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งเลออน
อัลฟอนโซที่ 4 หรือ อัลฟอนโซผู้เป็นพระ  สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 933 ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนและอัสตูเรียสตั้งแต่ ค.ศ. 926 ถึง ค.ศ. 932 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 และเป็นผู้สืบทอดต่อตำแหน่งของพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 พระปิตุลา ทรงผนวชเป็นพระ, สละราชบัลลังก์ และพยายามกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมา รัชสมัยสั้นๆ ของพระองค์คือหนึ่งในความวุ่นวายทางการเมืองที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 932
เมื่อพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 924 ผู้สืบทอดต่อบัลลังก์แห่งเลออนไม่ใช่หนึ่งในพระโอรสแต่กลับเป็นพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งอัสตูเรียสผู้เป็นพระอนุชา หลังพระเจ้าฟรูเอลาสิ้นพระชนม์ในอีกหนึ่งปีต่อมา สถานการณ์ด้านการสืบทอดตำแหน่งนั้นคลุมเครือ แต่อัลฟอนโซ โฟรอีลัซ พระโอรสของพระองค์ ก็ได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์ อย่างน้อยก็ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรของพระบิดา ซันโช ออร์ดอนเญซ, อัลฟอนโซ และรามีโร พระโอรสทั้งสามของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 อ้างตนเป็นทายาทโดยชอบธรรมและก่อกบฏต่อลูกพี่ลูกน้องของตน ทั้งสามผลักดันอัลฟอนโซ โฟรอีลัซไปทางชายแดนตะวันออกของอัสตูเรียสโดยมีฆีเมโน การ์เซสแห่งปัมโปลนาให้การสนับสนุน จากนั้นทั้งสามได้แบ่งอาณาจักรกัน อัลฟอนโซ ออร์ดอนเญสได้ราชบัลลังก์เลออน ส่วนซันโชผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการยกย่องให้เป็นกษัตริย์ในกาลิเซีย
พระเจ้าอัลฟอนโซถอนตัวจากราชบัลลังก์ให้รามีโร พระอนุชา ในปี ค.ศ. 931 ไปอยู่ที่ศาสนสถาน หนึ่งปีต่อมาพระองค์จับอาวุธ ช่วยออร์ดอนโญและรามีโร พระโอรสของพระเจ้าฟรูเอลา ต่อกรกับรามีโร พระอนุชาของพระองค์เอง และกลับมาใช้ชีวิตในทางโลกอีกครั้ง พระองค์พ่ายแพ้ ถูกทำให้ตาบอด และถูกส่งกลับไปตายที่ซาฮากุน พระเจ้าอัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับโอเนกา ซันเชซแห่งปัมโปลนา หลานอาของฆีเมโน การ์เซส พันธมิตรของพระองค์ และเป็นพระธิดาของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนากับตอดาแห่งนาวาร์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน คือ พระเจ้าออร์ดอนโญที่ 4 แห่งเลออนกับฟรูเอลา ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในความขัดแย้งเรื่องดินแดนในช่วงรัชสมัยของพระเจ้ารามีโรที่ 3 แห่งเลออน
โรงเรียนนาด้วงวิทยา
โรงเรียนนาด้วงวิทยา (อักษรย่อ : น.ด.ว.; อังกฤษ: Naduang Wittaya School) หรือเรียกอย่างย่อว่า นาด้วง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางในจังหวัดเลย เปิดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษาประจำอำเภอนาด้วง จังหวัดเลย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19 เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษา สหวิทยาเขตหลักเมืองเลย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนนาด้วงวิทยา ก่อตั้งวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 แรกเริ่มใช้ศาลาการเปรียญวัดเวียงล้อมเป็นที่ทำการเรียนการสอนเป็นการชั่วคราว โดยเปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 จำนวน 3 ห้องเรียน มีนักเรียนทั้งหมด 95 คน มีนายถนอม จันทนา ศึกษาธิการกิ่งอำเภอนาด้วง รักษาการครูใหญ่ ต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้นายธวัชชัย ศรีภูมิสวัสดิ์ อาจารย์ 1 โรงเรียนศรีสงครามวิทยา อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย มาดำแรงตำแหน่งครูใหญ่มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ หลังจากก่อตั้งโรงเรียนได้ 1 ปี โรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินเพื่อปรับสภาพที่ตั้งโรงเรียนจากชาวบ้านซึ่งเป็นที่ที่โรงเรียนตั้งอยู่ในปัจจุบัน เป็นเนื้อที่ทั้งหมด 78 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา
ปัจจุบันโรงเรียนนาด้วงวิทยา นายประเสริฐ อินทรมณีพันธ์ เป็นผู้อำนวยการ โดยโรงเรียนเปิดทำการเรียนการสอนในระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 มีอาคารเรียนทั้งหมด จำนวน 3 หลัง อาคารโรงฝึกงาน 2 หลัง อาคารหอประชุม 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง โรงเรียนนาด้วงวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ประจำอำเภอนาด้วง จังหวัดเลย
โรงเรียนนาด้วงวิทยามีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 2 หลัง อาคารชั่วคราว 1 หลัง หอประชุม 1 หลัง และสถานที่ต่างๆ ดังนี้
พระเจ้ายันที่ 2 กาชีมีแยช วาซา