pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แต่เดิมนั้นเคยมีกำหนดการออกจำหน่ายดีวีดีในฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2547 แต่ได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการแสดง "อะนิวเดย์" ได้บันทึกภาพอีกครั้งในวันที่ 17 - 21 มกราคม พ.ศ. 2550 ตามส่วนโบนัส "อะนิวเดย์ : เบื้องลึก เบื้องหลัง" ในแผ่นที่ 2 หนึ่งในสาเหตุสำคัญของการเลื่อนการออกจำหน่ายคือ เซลีนและผู้อำนวยการสร้างตระหนักถึงการไว้ผมทรงบ๊อบสีบลอนซ์ของเซลีน ซึ่งไม่ได้รับความนิยมจากฐานแฟนเพลงของเธอ ทรงผมดูไม่ดีในภาพดีวีดีอะนิวเดย์ครั้งแรก ส่งผลให้เซลีนได้ต่อผมและกลับมาไว้ผมทรงเดิม
ดีวีดี "ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..." เป็นการแสดงในแบบสุดท้ายที่แสดงตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 จนกระทั่งจบการแสดง ซึ่งการแสดงเมื่อปีก่อนหน้านั้น เซลีนได้แสดงเพลงอื่นๆ 7 เพลงได้แก่ "เนเทอร์บอย", "แอตลาส", "Fever," "เดอะเฟิสไทม์เอเวอไอซอยัวเฟซ", "แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ", "Et je t'aime encore", และ "วอทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" บางเพลงได้บบรจุในอัลบั้มบันทึกการแสดงสด "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ที่ออกจำหน่ายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2547
"เดอะพาวเวอออฟเลิฟ", "ไอโดรฟออลไนต์", "ไอเซอแรนเดอ", และ "ไอวิช" จากดีวีดีได้บรรจุในอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส (อัลบั้มของเซลีน ดิออน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551) ในรูปแบบดีลักซ์ และวิดีโอตัวอย่างเบื้องหลังของการแสดงครั้งนี้
"อะนิวเดย์..." ได้ออกอากาศในรายการโททัศน์ในบางประเทศ ได้แก่ เนเธอร์แลนด์ (ตอนที่ 1 ในวันที่ 18 พฤศจิกายน และตอนที่ 2 ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ช่อง SBS), สเปน (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ช่อง TF2), แอฟริกาใต้ (ตอนที่ 1 ในวันที่ 2 ธันวาคม และตอนที่ 2 ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ช่อง SABC 3), อิตาลี (วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ช่อง Italia 1), และควิเบก (เบื้องหลังออกอากาศในที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2550 และคอนเสิร์ตในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2550 ช่อง TVA)
อะนิวเดย์แพร่ภาพในโรงละครในบางประเทศ ได้แก่ โปแลนด์ (โรงละคร Multikino วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550) และสหรัฐอเมริกา (หลายโรงละครในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2550)
สถานีโทรทัศน์ควิเบก TVA ออกอากาศโทรทัศน์รายการพิเศษ แพร่ภาพการแสดงรอบสุดท้ายของเซลีย ดิออน ที่โรงละครเดอะคอลลอสเซี่ยม ที่ซีซ่าร์ พาเลซ ลาส เวกัส ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อว่า " Les Adieux de Céline Dion à Las Vegas" (Céline Dion's Vegas Farewells) อำนวยการโดย Julie Snyder .
ในประเทศไทยได้มีการแพร่ภาพการแสดงนี้ 2 เพลงในรายการพิเศษเซลีน ดิออน - เทกกิงแชนเซส ซึ่งออกอากาศในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแพร่ภาพเพลง แอมอะไลฟ์ และ มายฮาร์ตวิลโกออน (ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี)
แผ่นที่ 1.
คอนเสิร์ต:
ส่วนพิเศษ "อะนิวเดย์ : บีคอสยูเลิฟมี ขอมอบแก่แฟนเพลงทุกคน" (42 นาที)
แผ่นที่ 2.
อะนิวเดย์ - หลังเวที (120 นาที) :
1. ก่อนคอนเสิร์ต
2. ขณะแสดงคอนเสิร์ต: behind the scenes songs selection&lt;br&gt;
3. หลังคอนเสิร์ต
Bonus: A New Day - the secrets (50 min)
อิคคิวซัง เณรน้อยเจ้าปัญญา
ไลฟ์อินเมมฟิส
ไลฟ์อินเมมฟิส  คือวิดีโอ/วีซีดีที่ 4 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพเมื่อวันท 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต Falling into You ซึ่งจัดที่ เมมฟิส รัฐเทนเนสซี ซึ่งส่วนมากนำเพลงมาจากอัลบั้มฟอลลิงอินทูยู
"ไลฟ์อินเมมฟิส" นำโดย "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" เพลงประจำพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2541 ที่แอตแลนตา จอร์เจีย และการเล่นไวโอลินของทาโร ฮากาสะในบทเพลง "ทูเลิฟยูมอร์", Marc Langis (สมาชิกวง) ร่วมแสดงกับเซลีน ดิออน ในเพลง "เชอเรอูตูอีรา" และ Terry Bradford ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" และยังแสดง"ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮต์" ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์แต่ไม่อยู่ในวิดีโอนี้
วิดีโอนี้รับรองสถานะโกลด์ ในแคนาดา (50,000 ม้วน) และฝรั่งเศส (10,000 ม้วน)
"ไลฟ์อินเมมฟิส" ออกจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดี ในสหราชอาณาจักร ออกจำหน่ายวันที่ 9 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2551 และในประเทศญี่ปุ่นออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
Live In Memphis (ดีวีดีของเซลีน ดิออน)
ยังดีเปอร์ตวนอากง
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย หรือ ยังดีเปอร์ตวนอากง ( (He Who is Made Lord) ) รู้จักกันในชื่อ ผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่, ผู้ปกครองสูงสุด หรือ ราจา เป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและประมุขแห่งรัฐของประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1957 เมื่อสหพันธรัฐมาลายา (ปัจจุบันคือมาเลเซีย) ได้รับอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร โดยเลือกตั้งผ่านที่ประชุมประมุขของรัฐ ประกอบไปด้วยผู้นำรัฐมาเลเซีย 9 แห่ง แต่โดยพฤตินัยเป็นการหมุนเวียนระหว่างกัน ทำให้มาเลเซียเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในโลกที่มีราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์ ชะฮ์ ยังดีเปอร์ตวนอากงองค์ที่ 16 และคนปัจจุบัน ได้ปกครองต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ผู้ที่สละราชสมบัติในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2019 ที่ประชุมประมุขของรัฐได้เลือกพระองค์ในวันที่ 24 มกราคม พระองค์ตรัสคำสัตยบันและได้ปฏิญาณที่อิสตานา เนอการาในวันที่ 31 มกราคม
สมเด็จพระราชินีของยังดีเปอร์ตวนอากงมีพระนามว่า รายา ประไหมสุหรี อากง  และทั้งคู่มียศตามภาษาอังกฤษว่า "ฮิสแมเจสตี" กับ "เฮอร์แมเจสตี"
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย (ยังดีเปอร์ตวนอากง).
นี่คือรายพระนามผู้เป็นยังดีเปอร์ตวนอากง:
รองสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซีย (ติมบาลันยังดีเปอร์ตวนอากง).
นี่คือรายพระนามผู้ปกครองที่ดำรงตำแหน่งติมบาลัน ยังดีเปอร์ตวนอากง (Timbalan Yang di-Pertuan Agong แปลตรงตัว: "รองยังดีเปอร์ตวนอากง)":
สมเด็จพระราชาธิบดี สุลตาน มีซาน ไซนัล อาบิดีน
ลายวาปารี (วิดีโอ)
ลายวาปารี  คือ สื่อวีดิทัศน์ที่ 3 ของเซลีน ดิออน ซึ่งบันทึกภาพที่ Zenith Theatre ใน ปารีสเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 ระหว่างคอนเสิร์ตทัวร์เดอ
คอนเสิร์ตนำโดยเพลงฝรั่งเศสและเพลงภาษาอังกฤษเล็กน้อย ฌ็อง-ฌัก กอลด์มานร่วมกับเซลีน ดิออน ในเพลง "เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย" และ "ฌีเรอูตูว์อีรา"
ลายวาปารี จำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ในรูปแบบวิดีโอ และวางจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดีเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งไม่ได้บรรจุเพลง "ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮ"
ลายวาปารี วิดีโอ ได้รับการรับรองสถานะ 3x พลาตตินัม ในฝรั่งเศส (60,000 แผ่น) และดีวีดีที่วางจำหน่ายใหม่ได้รับรับรองเป็นสถานะพลาตตินัม (20,000 แผ่น) ในชาร์ทมิวสิกวีดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 ตำแหน่งสูงสุดของชาร์ต ลายวาปารีคืออันดับที่ 24
นอกจากนี้ยังมี ลายวาปารี ในรูปแบบ ซีดี เพลงวางจำหน่ายอีกด้วย
โฮกุริกุ
โฮกูริกุ
โฮกูริกุ  เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น หมายถึงบริเวณทางทิศเหนืออยู่บริเวณตามชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในบริเวณภาคชูบุ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ประกอบไปด้วยจังหวัดโทยามะ จังหวัดอิชิกาวะ จังหวัดฟูกูอิ และจังหวัดนีงาตะ
เมืองที่มีประชากรเป็นจำนวนมากในบริเวณโฮกูริกุ คือ
โทไก
โทไก  เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู อยู่ในพื้นที่ทางตอนกลางของประเทศที่เรียกกันว่า ภาคชูบุ (ภาคกลาง) ชื่อ "โทไก" นั้นหมายถึง "ทะเลตะวันออก" มาจากคำว่า "โทไกโด" หรือถนนสายทะเลตะวันออก หนึ่งในเส้นทางการคมนาคมหลักของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ซึ่งปัจจุบัน อนุภูมิภาคโทไกนั้นประกอบไปด้วยจังหวัดชิซูโอกะ จังหวัดไอจิ จังหวัดกิฟุ และจังหวัดมิเอะ
เมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้คือนาโงยะ และอาณาเขตของเมืองนาโงยะและปริมณฑลที่เชื่อมต่อกันกลายเป็นมหานครก็กินพื้นที่ขนาดใหญ่และมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น นอกจากนี้แล้วเศรษฐกิจของเมืองนาโงยะยังส่งผลไปถึงเมืองต่าง ๆ ในสามจังหวัดโดยรอบ คือ ไอจิ กิฟุ และมิเอะ ซึ่งบางทีก็จะถูกเรียกว่า ภาคชูเกียว
โทไกจัดได้ว่าเป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเศรษฐกิจที่พึ่งพิงกับภาคอุตสาหกรรมเป็นหลัก
อนุภูมิภาคโทไกเคยประสบกับภัยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งในอดีต และจากงานวิจัยของคิโย โมงิพบว่ามีความเป็นไปได้ที่ภูมิภาคนี้จะประสบกับเหตุแผ่นดินไหวขนาด 8.0 ขึ้นไปในอนาคตอันใกล้ เมืองนาโงยะ ชิซูโอกะ และเมืองใหญ่อื่น ๆ อาจจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยอาจจะเป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดอันหนึ่งของโลก ดังนั้นรัฐบาลญี่ปุ่นจึงได้กำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเผ้าระวังในปี ค.ศ. 1970 และเปลี่ยนเป็นเขตเฝ้าระวังพิเศษในปี ค.ศ. 1974
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต  คือผลงาน ดีวีดี/วิดีโอ คอนเสิร์ตที่ 2 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพวันที่ 7-8 กันยายน 1993 ที่ Le Théàtre Capitole ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต The Colour of My Love ซึ่งออกอากาศ CTV television network ในเดือนธันวาคม 1993 และ Disney Channel ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
เซลีน ดิออนแสดงในบทเพลงภาษาอังกฤษใหม่ 3 อัลบั้ม รวมไปถึงแขกรับเชิญพิเศษอย่าง Peabo Bryson และ Clive Griffin นอกจากนี้ยังแสดงเพลงติดชาร์ทอย่าง "The Power Of Love" และ "Think Twice." นอกจากนี้ยังแสดงเพลงของ Elvis Presley ในเพลง "Can't Help Falling in Love." ในปี 2002 เธอร้องเพลงนี้อีกครั้งระหว่าง VH1 Divas Live concert.
ในรูปแบบวิดีโอยังมีโบนัสพิเศษมิวสิกวิดีโอ "Pour que tu m'aimes encore"
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" อยู่ในชาร์ต 39 สัปดาห์ท๊อปมิวสิกวิดีโอ ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งอันดับสูงสุดคืออันดับ 19 ซึ่งได้รับการรับรองสำหรับยอดขายกว่า 100,000 แผ่น และรับรองสถานะ platinum ในฝรั่งเศส (20,000 แผ่น) ในชาร์ตมิวสิกวิดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 อันดับสูงสุดคืออันดับ 27 และชาร์ทดีวีดีเพลง โปรตุเกสตั้งแต่มีนาคม พ.ศ. 2547 อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 10
พ่อ เป็นบิดาหรือมารดาเพศชายผู้เลี้ยงบุตร ให้อสุจิผ่านเพศสัมพันธ์หรือบริจาคอสุจิซึ่งเจริญเป็นเด็ก และ/หรือ บริจาคเซลล์ร่างกายซึ่งทำให้เกิดโคลน บิดากำหนดเพศของบุตรผ่านเซลล์อสุจิซึ่งมีโครโมโซมเอ็กซ์ (หญิง) หรือวาย (ชาย)
เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ให้กำเนิดที่เป็นผู้ชายเป็นส่วนมาก บางครั้งอาจจะใช้เรียก พระ เช่น หลวงพ่อ เป็นต้น หรือในศาสนาคริสต์จะเรียกบาทหลวงเช่น คุณพ่อ คนแต่ละเชื้อชาติจะขานเรียกพ่อไม่เหมือนกัน เช่น ภาษาไทย เรียก คุณพ่อ ภาษาอังกฤษ เรียก ฟาเธอร์ ภาษาจีน เรียก ป่าป๊า เป็นต้น
ยูนิซัน (วิดีโอ)
ยูนิซัน  เป็นวิดีโอแรกของเซลีน ดิออน ในรูปแบบ วิดีโอ ออกจำหน่าย 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งรวมสื่อวิดิทัศน์เพลงในอัลบั้มภาษาอังกฤษแรกของเธอ ยูนิซัน
"Unison" (ปี พ.ศ. 2533) เป็นการรวบรวมสื่อวิดิทัศน์ของเธออย่าง "Calling You","Where Does My Heart Beat Now รวมไปถึงส่วนพิเศษของเซลีน ดิออน ที่บ้านของเธอ
3 วิดีโอ: "Délivre-moi," "Have a Heart," และ "Calling You"บันทึกภาพขณะทัวร์คอนเสิร์ต Unison ใน Winter Garden Theatre, Toronto, ประเทศแคนาดา
ในสหรัฐอเมริกา "(If There Was) Any Other Way" ปี พ.ศ. 2534 รวมอยู่ด้วย ในแคนาดา ฉบับแคนาดา ปี พ.ศ. 2533
"ยูนิซัน" ได้รับการรับรองสถานะทองคำ ในแคนาดาสำหรับยอดขายกว่า 50,000 แผ่น
เลิฟเซเลบ
เลิฟเซเลบ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่สร้างโดย มายุ ชินโจ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 มีทั้งหมด 7 เล่ม
เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)
เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)  เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบัมภาษาฝรั่งเศส "แดล" อันได้รับการแผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศส, แคนาดา, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยียมเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายด้วยการให้ดาวน์โหลดผ่านทางอินเทอร์เน็ตในวันเดียวกันข้างต้น ส่วนรูปแบบซีดีการค้านั้นออกจำหน่ายในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
"เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)" เป็นผลงานการประพันธ์คำร้องของฟร็องซวซ ดอแร็ง และเรียบเรียงดนตรีโดยดาวีด กาเตอโญ
สำหรับฟร็องซวซ ดอแร็งนั้นเป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส ผลงานเลื่องชื่อได้แก่ นิยายเรื่อง "วีร์ฌีนีเอโปล ", "ลาเซอกงด์ด็องรอม ", "เลลีซาอูนปลัส เลฌุปกูว์ล็อต  และ "เลกอร์โบเอเรอนาร์ด " ส่วนผลงานประเภทอื่น ๆ ได้แก่ ละครเรื่อง "ลาฟักตูร์ ", "เอิงซาเลกออิสต์ แล็งต็อกซ์ " และเพลงขบขันอย่าง "ลาวาลีซ็องการ์ตง "
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดยตีแยรี วาร์ญ  ถ่ายทำที่ในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในโทรทัศน์ของแคนาดา ช่องทีวีเอ  เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ชาร์ตซิงเกิลฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลที่ 5 ของเซลีน ดิออนที่ขึ้นอันดับ 1 ในประเทศดังกล่าว (60,000 แผ่น) และขึ้นสู่อันดับที่ 2 ในเกแบ็ก อันดับที่ 4 ในเบลเยียม อันดับ 7 ในยุโรป และอันดับ 34 ในสวิตเซอร์แลนด์
นมร.สว.2
สมเด็จพระราชาธิบดี ตวนกู ไซอิด ซิรอญุดดีน
อะ นิว เดย์...
อี ย็อง-แอ
อี ย็อง-แอ (; ; เกิด 31 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยฮันยัง และปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยจุงอัง สามารถพูดได้ถึง 3 ภาษาคือเกาหลี, อังกฤษ และเยอรมัน มีผลงานเด่นคือละครซีรีส์เรื่อง "대장금" หรือ แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง
ชีวิตส่วนตัว ในกลางปี ค.ศ. 2009 สมรสกับ จุง โฮ-ยัง นักธุรกิจที่มีอายุ 55 ปี ซึ่งมากกว่าเธอหลายปี โดยทั้งคู่คบหากันมานานกว่า 10 ปี
โจรสลัดในทะเลสีน้ำเงิน
อธิษฐาน
อธิษฐาน อาจหมายถึง
ประเพณีไหว้พระจันทร์
ชามด์
ชามด์  เป็นรายการโทรทัศน์อเมริกันที่ออกอากาศถึงแปดฤดูกาลที่สถานีโทรทัศน์ The WB ซึ่งอำนวยการสร้างโดย Aaron Spelling เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพี่น้องสามคนซึ่งเป็นแม่มดที่มีอำนาจที่สุดในโลก และเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้เหนือธรรมชาติในชื่อ "สามดรุณี" (หรือ The Charmed Ones) แต่รู้จักในโลกมนุษย์ทั่วไปในครอบครัว Halliwell โดยแต่ละคนควบคุมพลังเวทมนตร์ที่แตกต่าง ซึ่งจะมีอำนาจขึ้นและเกี่ยวพันกับวิถีชีวิตของพวกเขา พวกเธออาศัยอยู่ที่บ้าน Halliwell (หรือ Halliwell Manor) และใช้พลังเหนือธรรมชาติของพวกเธอต่อสู้กับพวก วอร์ล็อก (หรือ Warlock) ปีศาจและพลังอำนาจมืดอื่น ๆ ที่เข้ามารบกวนในย่านแซนแฟรนซิสโก, แคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ชุดในรูปแบบนี้เป็นภาพยนตร์ชุดเหนือธรรมชาติในรุ่นสุดท้าย ดั่งเช่น "Buffy the Vampire Slayer, " "Angel" และ "Roswell" และภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ยังแตกต่างจากเรื่องอื่นโดยการผสมผสานกันในประเภทของภาพยนตร์ชุด (ตั้งแต่สยองขวัญ จินตนาการ ถึงเบาสมอง รวมถึงละครด้านน้ำเน่าอีกด้วย) จนถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่มีรูปแบบที่ไม่เหมือนใคร โดยรวมถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับการจากไปของนักแสดงนำหญิงคนหนึ่งในตอนจบของฤดูกาลที่สามอีกด้วย ในการออกอากาศครั้งแรกของรายการภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้มีจำนวนผู้ชมสูงที่สุดของสถานี The WB ถึง 7.70 ล้านคนในตอนแรกที่ชื่อว่า "Something Wicca This Way Comes" ในวันที่ 7 ต.ค. 1998 ก่อนที่ละคร Smallville จะมาทำลายสถิติด้วยจำนวนคนดูตอนแรกสูงสุดของประวัติศาสตร์สถานี The WB สถิติใหม่ซึ่งกลายเป็นสถิติจนสิ้นสถานีในปี 2006 ที่จำนวนคนดูตอนแรกของสมอลวิลล์ในวันที่ 16 ต.ค. 2001 ที่จำนวน 8.4 ล้านคน
ในการออกอากาศตอนที่ชื่อว่า "Playback's a Witch" ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2006 "Charmed" กลายเป็นรายการที่แสดงนำโดยนักแสดงหญิงทั้งหมดที่ออกอากาศยาวนานที่สุด ทำลายสถิติเดิมของ "Laverne &amp; Shirley" ภาพยนตร์ชุดนี้ได้จบลงในวันที่ 21 พฤษภาคม ปีค.ศ. 2006 ในอเมริกา โดยตอนสุดท้ายชื่อ "Forever Charmed" มีคนดูจำนวน 4.49 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนคนดูที่สูงที่สุดในฤดูกาลนั้นโดยนับเป็นหนึ่งในละครหลายเรื่องที่จบพร้อมกับการจากไปของช่อง The WB ที่ไปรวมตัวกับช่อง UPN ในปี 2006 กลายเป็นช่อง The CW โดยมีละครและเรียลลิตี้จากช่อง The WB ที่ยังไปฉายต่อในช่องใหม่นี้คือ Smallville, Supernatural, One tree hill, Gilmore Girls, 7th Heaven และ Beauty and the geek
เพลงประกอบภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ชื่อ "How Soon Is Now?" โดย Love Spit Love ซึ่งเคยถูกบันทึกไว้ก่อนหน้านี้โดย The Smiths และเคยถูกใช้ในภาพยนตร์เรื่อง "The Craft" มาก่อนแล้ว ในประเทศไทย สามารถรับชมภาพยนตร์ชุดเรื่อง Charmed ได้ทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง True Series 23
เรื่องราวของ "Charmed" เริ่มต้นเมื่อพี่น้อง Halliwell — Prudence "Prue", Piper และ Phoebe — ได้พบกันอีกครั้งหกเดือนหลังจากการเสียชีวิตของคุณยายของพวกเธอ โดย Phoebe น้องสาวคนเล็กได้ย้ายกลับเข้ามาอยู่ในบ้าน Halliwell ในแซนแฟรนซิสโกอีกครั้ง โดยเธอได้ค้นพบหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง — คัมภีร์แห่งเงามืด (หรือ The Book of Shadows) — ในห้องใต้หลังคา โดยเธอได้อ่านคาถาจากหนังสืออย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้คำทำนายอันเก่าแก่ได้เป็นจริง และในเวลาเดียวกัน สิ่งประหลาดต่าง ๆ ก็ได้เกิดขึ้นรอบตัวของพวกเธอ จนในที่สุด ทำให้พวกเธอรู้ตัวว่า พวกเธอเป็นแม่มด
พวกเขาไม่เพียงแต่ค้นพบว่าตัวเองได้ควบคุมพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังพบว่าพลังนี้ตกทอดมาจากบรรพบุรุษซึ่งเป็นแม่มดที่มีอำนาจ โดยแม่มดคนแรกคือ Melinda Warren ซึ่งได้ควบคุมพลังเหนือธรรมชาติสามอย่าง นั่นก็คือ อำนาจในการเคลื่อนย้ายสิ่งของโดยใช้จิต อำนาจในการหยุดเวลา และอำนาจในการมองเห็นอนาคต แต่เธอกลับถูกเผาทั้งเป็นใน The Salem Witch Trials (ซึ่งเป็นการฆ่าแม่มดในซาเล็ม) แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอได้ทำนายว่าในแต่ละรุ่นของเหล่าเชื้อสาย Warren (โดยภายหลังเปลี่ยนเป็น Halliwell) แม่มดจะมีอำนาจมากขึ้นและมากขึ้น จนถึงการมาถึงของพี่น้องผู้หญิงสามคน ซึ่งจะเป็นแม่มดที่มีอำนาจมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา แม่มดสามคนนี้จะได้พลังสามดรุณี เป็นพลังที่มีอำนาจที่สุด
Prue Halliwell ซึ่งเป็นพี่สาวคนโต ได้รับพลังการเคลื่อนไหวโดยที่ไม่ได้สัมผัสกับวัตถุ (หรือ Telekinesis) และสามารถเคลื่อนสิ่งต่าง ๆ โดยใช้จิตของเธอ โดยพลังการเคลื่อนไหวของเธอในตอนแรกนั้นเกิดขึ้นโดยความโกรธ และเธอใช้ครั้งแรกผ่านทางดวงตา โดยภายหลังเธอสามารถใช้มือในการเคลื่อนสิ่งของได้ เหมือนกับบรรพบุรุษของเธอ Brianna รวมถึงคุณยายของเธอ (โดยสามารถเห็นได้ครั้งแรกในฤดูกาลแรก ชื่อตอนว่า "Out of Sight") โดยภายหลังเธอได้รับพลัง Astral Projection ซึ่งเธอสามารถสร้างตัวของเธอขึ้นมาได้อีก โดยเลือกปรากฏตัวได้ตามที่จิตเธอต้องการ โดยที่ร่างแท้จริงของเธอจะยืนไร้สติอยู่ ในฤดูกาลที่สาม ชื่อตอนว่า "Primrose Empath" ซึ่งเป็นหนึ่งในครั้งสุดท้ายที่เธอได้ใช้พลังนี้ เธอได้สร้างตัวของเธอขึ้นมาอีกร่าง โดยที่ร่างแท้จริงยังมีสติอยู่ได้ อำนาจ Astral Projection ของเธอได้พัฒนาขึ้นจากอำนาจ Telekinesis ของเธอเมื่อเธอต้องการจะอยู่ในที่สองที่พร้อมกัน
Piper เป็นลูกคนกลาง ซึ่งได้รับอำนาจในการหยุดเวลาหรือสิ่งของชั่วคราว (หรือ Time Freeze) หรือเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าการหยุดการเคลื่อนไหวในระดับโมเลกุล (หรือ Molecular Immobilization) โดยในตอนแรก Piper สามารถควบคุมพลังของเธอได้น้อย เธอไม่สามารถหยุดสิ่งของที่อยู่ไกลเกินไปได้ และเธอทำให้สิ่งของหรือปีศาจหยุดได้ในเวลาอันสั้น แต่หลังจากพลังของเธอมีอำนาจมากขึ้น เธอสามารถหยุดสิ่งของที่อยู่ไกลออกไปได้ เธอสามารถหยุดเวลาทุกอย่างในห้องได้ หรือเธอสามารถเลือกที่จะหยุดสิ่งของสิ่งเดียวหรือคน ๆ เดียวได้ และต่อมา ภายหลังจากที่เธอสามารถหยุดเวลาคนหรือปีศาจไว้ เธอสามารถทำให้ร่างการบางส่วนเคลื่อนไหวได้ ซึ่งสามารถใช้กับปีศาจเพื่อการซักถามคำถามได้ Piper ยังสามารถหยุดคนได้เป็นระยะเวลานาน โดยที่เธอไม่ต้องอยู่ในห้องเพื่อคอยทำให้คน ๆ นั้นหยุดเคลื่อนไหวตลอดเวลา โดยภายหลัง เธอได้ทราบว่าอำนาจของเธอนั้นทำงานโดยการหยุดการทำงานในระดับโมเลกุลจนถึงระดับที่วัตถุถูกหยุดเวลาไว้ โดยต่อมาเธอได้พัฒนาพลังของเธอแทนที่จะสามารถทำให้โมเลกุลเคลื่อนที่ช้าลงอย่างเดียว เธอยังสามารถทำให้โมเลกุลเคลื่อนที่เร็วและระเบิดวัตถุนั้น ๆ ซึ่งเรียกว่าการเผาไหม้ในระดับโมเลกุล (หรือ Molecular Combustion) พลังของเธอนั้นถูกกระตุ้นโดยความกลัว ตกใจและประหลาดใจ ในระหว่างที่พลังการระเบิดของเธอนั้นถูกกระตุ้นโดยความโกรธ (ก่อนที่เธอจะสามารถควบคุมพลังของเธอได้ทั้งหมด)
Phoebe ซึ่งเป็นน้องคนเล็กสุด ได้อำนาจในการเห็นนิมิต ซึ่งเป็นอำนาจที่ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ โดยเธอสามารถเห็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต (ภายหลังเธอสามารถเห็นเหตุการณ์ในอดีตได้ด้วย) อำนาจเธอถูกกระตุ้นโดยการจับต้องผู้คนหรือสิ่งของ รวมถึงสิ่งที่ตกเหลือในบริเวณนั้นมีพลังมากพอ ภายหลังอำนาจของเธอมีพลังมากขึ้น โดยเธอสามารถรู้สึกถึงอารมณ์ต่าง ๆ ในนิมิตได้ เช่น เมื่อเธอสามารถรู้สึกได้ว่าแม่ของเธอจมน้ำตอนที่เธอมองเห็นภาพในอดีต ในฤดูกาลที่สองของภาพยนตร์ชุด ชื่อตอน "P3 H2O" โดยความสามารถในการรู้ถึงอารมณ์ในนิมิตนั้นอาจสามารถคาดคะเนได้ถึงอำนาจในการหยั่งรู้ในอนาคตได้ ในฤดูกาลที่ห้า ชื่อตอน "The Eyes Have It" หลังจากที่เธอไม่ได้ใช่อำนาจนิมิตมาเป็นระยะเวลาหลายเดือนเนื่องจากความเครียดและการทำงานมากเกินไป เธอได้ไปหาชาวยิปซีเพื่อที่จะช่วยให้เธอสามารถใช้อำนาจของเธอได้อีกครั้ง จนเธอได้เห็นนิมิต โดยคราวนี้เธอสามารถสร้างตัวเองขึ้นมาอีกคนในอนาคต และความสามารถในการรู้สึกได้มีอำนาจขึ้น โดยเมื่อเธอรู้สึกเจ็บในภาพนิมิต ตัวที่แท้จริงของเธอก็รู้สึกเจ็บเช่นกัน โดยการมีนิมิตแบบนี้เกิดขึ้นในจำนวนที่น้อยมาก เธอยังสามารถสร้างตัวเองขึ้นมาในอนาคตแล้วคุยกับตัวเธอเองในอนาคตได้ ในขณะนั้น Phoebe ยังสามารถที่จะส่งต่อภาพนิมิตให้ผู้อื่นที่สามารถเห็นภาพนิมิตได้เช่นกัน และในที่สุด เธอก็ยังได้อำนาจในการลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งมีประโยชน์เมื่อเธอใช้คู่กับทักษะศิลปะการต่อสู้ของเธอ โดยพลังนี้เห็นได้ครั้งแรกในตอนแรกของฤดูกาลที่สาม ชื่อ "The Honeymoon's Over" อำนาจในการหยั่งรู้ของเธอได้พัฒนาขึ้นภายหลังในเรื่องนี้ ซึ่งทำให้เธอสามารถอ่านใจผู้อื่นได้ ทำให้เธอสามารถต่อสู้กับปีศาจต่าง ๆ ได้ รวมถึงพวก Valkyries ที่ได้พบเจอในตอน "Valhalley of the Dolls (Part 2)"
หลังจากการเสียชีวิตของ Prue พวกเธอได้รู้ว่ายังมีน้องสาวครึ่งสายเลือดชื่อ Paige ซึ่งให้กำเนิดโดยแม่ที่ชื่อ Patty และเทวทูตขาว (หรือ Whitelighter) ที่ชื่อ Sam ซึ่งเป็นผู้ปกป้องสำหรับแม่มด แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเทวทูตขาวกับแม่มดในตอนนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามและยังไม่เคยเกิดขึ้น พวกเขายกลูกสาวให้กับแม่ชี Sister Agnes และภายหลัง ครอบครัว Matthew รับเลี้ยงเธอ โดยพ่อแม่ที่แท้จริงของพวกเธอขอเพียงแค่ให้ตั้งชื่อลูกขึ้นต้นด้วยตัวอักษร 'P' ตามธรรมเนียม Paige ได้รับพลังในการเคลื่อนตัว ซึ่งได้มาจากพ่อซึ่งเป็นเทวทูตขาว ในตอนแรก Paige ทำได้เพียงแค่เคลื่อนหายตัวออกไปเพียงชั่วขณะ และกลับมาอยู่ที่จุดเดิม ซึ่งถูกกระตุ้นโดยความกลัวและความประหลาดใจ ภายหลัง เธอสามารถเคลื่อนหายตัวในไหนก็ได้ที่เธอต้องการ เพื่อให้คำทำนายที่กล่าวว่าสามดรุณีจะมีอำนาจสามอย่างเป็นจริงนั้น พี่น้องคนที่สามจะต้องมีอำนาจในการเคลื่อนย้าย ซึ่งการเป็นครึ่งแม่มด ครึ่งเทวทูตขาว ทำให้อำนาจของ Paige ที่ได้รับตกทอดมาจาก Patty ซึ่งเป็นแม่นั้นแตกต่างจากการเคลื่อนย้ายที่ Prue มี Paige นั้นสามารถที่จะเคลื่อนย้ายสิ่งของด้วยการเรียกหา แล้วสิ่งของนั้นจะเคลื่อนหายตัวมาหาเธอหรือไปยังสถานที่ที่เธอต้องการให้ไป จะเห็นได้ว่าอำนาจนี้ต้องใช้การเปล่งเสียง แต่เธอยังสามารถทำได้โดยไม่เปล่งเสียงในสถานะที่สูงขึ้นและในกรณีอื่น ๆ อำนาจนี้เรียกว่า การเคลื่อนย้ายด้วยการเคลื่อนหายตัว (หรือ Telekinetic Orbing) ในฤดูกาลที่ห้า Paige เปิดเผยว่าเธอยังมีอำนาจอื่นที่ได้มาจากเทวทูตขาว เช่นการเปลี่ยนลักษณะรูปร่างของสิ่งของ (หรือ Glamouring) ในตอนกลางของฤดูกาลที่แปด Paige ได้พัฒนาอำนาจเทวทูตขาวของเธอ โดยเธอสามารถรักษาผู้บริสุทธิ์ได้และยังรู้ว่าบุคคลที่ตนดูแลอยู่นั้นอยู่ที่ใดจากการรู้สึกได้
ใจความของเรื่องทั้งหมดในภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้นั้นเกี่ยวกับการที่สามพี่น้องพยายามที่จะใช้ชีวิตปกติของพวกเขากับภาระด้านสิ่งเหนือธรรมชาติ ภาระที่จะต้องเก็บเรื่องทุกอย่างให้เป็นความลับจากโลกภายนอกนั้นสร้างความตึงเครียดให้พวกเธอด้านความสัมพันธ์ การทำงาน และด้านความรัก โดยมีคนไม่กี่คนที่รู้ถึงความลับของพวกเธอและคอยช่วยเหลือเธอ โดยบุคคลที่สำคัญที่สุดคือ Leo Wyatt ซึ่งเป็นเทวทูตขาว โดยท่านผู้เฒ่า (หรือ Elders) ได้ส่งเขามาดูแลสามดรุณี Leo นั้นมีส่วนเกี่ยวข้องมากมายทั้งในด้านการงานและด้านส่วนตัว โดยเขาสามารถจะรักษาบาดแผลพวกเธอ คอยแนะนำพวกเธอโดยรวมหรือเป็นการส่วนตัว พยายามไกล่เลี่ยพวกเธอกับพวกผู้เฒ่า และเขายังกลายเป็นบุคคลที่ Piper รัก เป็นสามีของ Piper และเป็นพ่อของลูก ๆ โดยผู้อื่นที่ได้รู้ความลับของพวกเธอยังมีตำรวจที่ชื่อ Andy Trudeau และ Darryl Morris ครึ่งคนครึ่งปีศาจที่ชื่อ Cole Turner ผู้ท่องเวลาลึกลับชื่อ Chris Perry สองพี่น้อง Christy และ Billie Jenkins สามีของ Paige ที่ชื่อ Henry Mitchell และเหล่าชุมชนเวทมนตร์อื่น ๆ
ลำดับชื่อในฉากเปิดตัวของเรื่อง.
ลำดับชื่อในห้าตอนแรกของภาพยนตร์ชุดนี้มีลำดับตามนี้: Shannen Doherty, Holly Marie Combs, T.W. King, Dorian Gregory, และ Alyssa Milano โดยเริ่มตั้งแต่ตอนที่หกเป็นต้นมา นักแสดงหญิงที่แสดงเป็นแม่มดสามดรุณีจะมีลำดับมาก่อนเสมอ แล้วตามด้วยชื่อนักแสดงสมทบที่ได้เซ็นสัญญาในแต่ละฤดูกาลของภาพยนตร์ชุดนี้ และหากนักแสดงสมทบที่ไม่ได้ปรากฏในบางตอน ชื่อของเขาหรือเธอจะไม่ปรากฏในฉากเปิดตัวของเรื่อง ในฤดูกาลที่สอง ตอน "Morality Bites" เป็นตอนเดียวที่มีเพียงนักแสดงนำสามคน นั่นก็คือ Shannen Doherty, Holly Marie Combs และ Alyssa Milano
ตั้งแต่ฤดูกาลที่หนึ่งถึงหนึ่งสาม นักแสดงนำหญิงเรียงลำดับตามอายุของตัวละคร ดังนี้: Shannen Doherty, Holly Marie Combs, และ Alyssa Milano หลังจากการไปของ Shannen Doherty ฉากเปิดตัวได้เปลี่ยนลำดับ โดยให้นักแสดงที่แสดงนำก่อนหน้านี้อยู่ในอันดับแรกและอันดับสุดท้าย โดยมีนักแสดงใหม่อยู่ตรงกลาง ดังนี้: Alyssa Milano, Rose McGowan, และ Holly Marie Combs เป็น "Piper" Brian Krause ซึ่งกลายเป็นตัวละครหลักในครึ่งฤดูกาลหลังของฤดูกาลที่สองเป็นต้นมา มีลำดับที่สี่ในฉากเปิดตัวของเรื่องตั้งแต่ฤดูกาลที่สามถึงเจ็ด แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ในฤดูกาลที่แปด Kaley Cuoco กลายเป็นลำดับที่สี่ในฉากเปิดตัวของเรื่อง
ใจความของเรื่อง.
ภาพยนตร์ชุดนี้สนใจเกี่ยวกับการพัฒนาของตัวละครหลัก โดยแต่ละตัวละครต่างมีปัญหาในชีวิต โดยเป็นผู้หญิงในวัยยี่สิบตอนปลายจนถึงสามสิบต้น ๆ พี่น้องสามคนต่างก็ต้องพยายามสร้างความสมดุลระหว่างชีวิตด้านเวทมนตร์กับชีวิตธรรมดาในแต่ละวัน รวมถึงด้านการงาน (อาชีพของ Prue, การเรียนและการงานของ Phoebe, Piper ในการเป็นแม่ และ Paige เกี่ยวกับการยอมรับว่าเวทมนตร์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ) รวมถึงด้านชีวิตรักของพวกเธอ และปัญหาที่มาจากการปกปิดชีวิตพวกเธอจากมนุษย์คนอื่น ความรักของ Leo และ Piper ที่ขัดกับกฎของเหล่าผู้เฒ่า และความรักระหว่าง Phoebe กับมนุษย์ครึ่งปีศาจ Cole
การตายของตัวละครหลัก.
หลังจากต้องต่อสู้กับพลังอำนาจมืดหลาย ๆ ครั้ง ทำให้การตายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกเธอ โดยพวกเธอได้ตายมาแล้วหลายครั้ง Piper และ Phoebe ได้เสียชีวิตมาแล้วเก้าครั้ง โดยที่ Paige เสียชีวิตเจ็ดครั้ง และ Prue เสียชีวิตมาสามครั้ง ยกเว้นการตายของ Prue ในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่สาม โดยผู้ที่สนับสนุนตัวละครหลักหรือตัวละครหลักจะหาทางที่จะทำให้พวกเธอกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม การตายที่เกี่ยวข้องกับสามดรุณีก็ไม่ได้ทำให้ตัวละครบางตัวฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาได้ ยกตัวอย่างเช่น Andy, Cole, Kyle Brody, และ Chris ในรูปผู้ใหญ่ แต่ถึงกระนั้น Chris, Kyle, และ Cole ได้ปรากฏตัวในตอนบางตอนหลังจากการตายของพวกเขา แต่ไม่มีการฟื้นคืนชีวิต Kyle ได้กลายเป็นเทวทูตขาว Cole ไปอยู่ในสถานที่ที่ถูกทอดทิ้งหรือถูกลืม (หรือ Limbo) และ การปรากฏตัวของ Chris ในตอนแรกนั้นเป็นความผิดพลาดของ Leo แต่การปรากฏตัวของเขาครั้งที่สองนั้นเป็น Chris จากอนาคตที่แตกต่าง
การถูกเปิดโปงด้านเวทมนตร์.
ในโลกของสามดรุณี โลกแห่งเวทมนตร์นั้นได้ถูกปกปิดจากเหล่าสังคมมนุษย์ โดยปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวละครหลักนั้นเกี่ยวกับการต่อสู่เหล่าอำนาจมืด โดยไม่ให้เหล่ามนุษย์ล่วงรู้และปกปิดเวทมนตร์ โดยในภาพยนตร์ชุดนี้ นักเขียนของเรื่องได้สร้างตอนที่เกี่ยวกับผลกระทบอันร้ายแรงจากการเปิดโปงด้านเวทมนตร์ในสังคมมนุษย์ โดยเห็นได้ชัดจากฤดูกาลที่สอง ตอน "Morality Bites" ซึ่งเป็นการประหารชีวิตของ Phoebe ในอนาคตอีกรูปแบบหนึ่ง และในฤดูกาลที่สาม ตอน "All Hell Breaks Loose" ซึ่งเป็นการตายของ Prue และสุดท้ายในฤดูกาลที่เจ็ด ตอน "Something Wicca This Way Goes" ซึ่งเป็นการจำลองการตายของเหล่าสามดรุณีและ Leo เพื่อปกปิดจากเหล่าสังคมมนุษย์และเวทมนตร์เช่นกัน
ในฤดูกาลที่หก ตอน "Forget Me...Not" ได้มีตัวละครที่ชื่อ Cleaners ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตด้านเวทมนตร์ซึ่งมีความสามารถในการบิดเบือนโลกแห่งความจริงเพื่อปกป้องความลับเกี่ยวกับเวทมนตร์ โดยส่วนใหญ่จะถูกสั่งให้ตามบิดเบือนตามสามดรุณี แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่เคยอธิบายว่าทำไมตัวละครเหล่านี้ไม่บิดเบือนหรือแซกแทรงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอน "All Hell Breaks Loose"
การเปลี่ยนแปลงของรายการ.