pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดันแฮโร่ว์ (Dunharrow) สถานที่หลบภัยอีกแห่งของโรฮัน และยังเป็นประตูสู่เส้นทางสายความตาย (Paths of the Dead) ด้วย ดันแฮโร่ว์ตั้งอยู่ในหุบเขาฮาร์โรว์เดลของเทือกเขาขาว เป็นที่บรรจบของภูเขาถึงสามลูก สภาพทั่วไปเป็นสถานที่สูงชัน หลายชั้น ปกคลุมไปด้วยหญ้าสีเขียว บนหุบเขานี้ยังมีป่าเล็กๆ เรียกว่า ดิมโฮลท์ (Dimholt) ซึ่งเป็นประตูสู่เส้นทางสายความตาย
ม้าของชาวโรฮัน.
ในบรรดาม้าสายพันธุ์ดีของชาวโรฮัน มีสายพันธุ์ที่ดีที่สุดอยู่สายหนึ่งชื่อว่า เมอารัส (Mearas) ซึ่งเชื่อกันว่าสืบสายมาจาก นาฮาร์ อาชาของเทพโอโรเม
ม้าตัวแรกในสายพันธุ์เมอารัส ที่เป็นที่รู้จักกันก็คือ เฟลารอฟ ตำนานกล่าวว่ามันเป็นม้าที่เฉลียวฉลาด มีอายุยืนนานเหมือนมนุษย์ และยังเข้าใจภาษามนุษย์ด้วย เฟลารอฟถูกจับได้โดยเลโอด์ บิดาของเอออร์ล แต่เมื่อพยายามจะจับมันใส่อาน เขาถูกมันเตะจนเสียชีวิต เอออร์ลจึงต่อสู้กับมันเพื่อแก้แค้น แต่เมื่อเขาชนะก็ไม่ได้เอาชีวิต เพียงให้เฟลารอฟยินยอมเป็นพาหนะให้แก่เขาในยามศึก ชื่อ 'เฟลารอฟ' เป็นชื่อที่เอออร์ลตั้งให้แก่มัน และเขาต้องขึ้นขี่มันโดยไม่ใช้อาน
เจ้าแห่งอาชาในตอนปลายยุคที่สามคือ ชาโดว์แฟกซ์ ซึ่งยินยอมเป็นพาหนะให้แก่แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา สำหรับภารกิจในสงครามแหวน
ลิลี
ลิลี (; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lilium) เป็นไม้ดอกประเภทหัว  ที่มีการชื้อขายกันมากเป็นอันดับห้า รองจากกุหลาบ เบญจมาศ ทิวลิป และคาร์เนชัน ส่วนใหญ่จะปลูกบนที่สูง ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย และจังหวัดเลย เนื่องจากมันเป็นพืชที่เจริญเติบโตในสภาพอากาศที่หนาวเย็น มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศจีน และบริเวณตอนเหนือของญี่ปุ่น มีฉายาว่า "ดอกไม้ของเจ้าหญิง"
ดอกลิลี่เป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์ สดใส ไร้เดียงสา จึงมักนำมาใช้ประดับในงานสังสรรค์รื่นเริง เป็นตัวกลางในการสื่อความหมาย โดยจะมีความหมายจำเพาะตามสีของดอก
แต่ในความสวยงามนั้น ก็ยังมีความอันตรายอยู่ เพราะลิลีเป็นพืชมีพิษ ถ้าเผลอรับประทานเข้าไปจะทำให้ไตวาย และนำไปสู่อัมพาตในที่สุด
ความหมายของดอกลิลีสีต่าง ๆ.
เนื่องจากลิลีมีสีของดอกที่หลากหลาย จึงมีการตีความในความหมายที่แตกต่างกัน ดังนี้
ดอกสีขาว (white lilly) แสดงออกถึงความรักที่บริสุทธิ์  ความรักแบบอ่อนหวาน จริงใจ และเทิดทูน ความอ่อนหวานแสนดี เป็นเหมือนการบอกเป็นนัยว่าคือรักแรกพบ
ดอกสีชมพู (pink lilly) แสดงออกถึงการค้นหาความรักที่ดีที่สุดแล้วพบเจอมัน  เป็นดอกไม้ที่ผสมผสานอารมณ์ของความรักได้ อย่างลงตัว สื่อถึงความรักความจริงใจที่มี นอกจากนี้ยังเป็นนิยมเป็นดอกไม้ที่จะให้แก่คนรักอีกด้วย
ดอกสีส้ม (orange lilly) แสดงออกถึงความร่าเริง สดใส ความปิติสุขที่ได้อยู่ใกล้  เป็นดอกไม้ที่นำความน่ารักและความสดใสมารวมกันอย่างพอดี นิยมให้เพื่อนสนิท หรือคนรู้จัก
ดอกสีเหลือง (yellow lilly) แสดงออกถึงความอบอุ่นห่วงใย อวยพรให้ปลอดภัยจากภยันอันตราย
ลิลี่เป็นไม้ดอกที่มีหัวสะสมอาหารอยู่ใต้ดิน หัวของลิลี่ คือ ส่วนลำต้นที่อัดตัวกันแน่น ประกอบด้วยฐานของหัว ลักษณะเป็นแผ่นแบน ๆ ด้านบนเป็นกลีบเรียงซ้อนกันเป็นชั้นคล้ายกลีบหอมหัวใหญ่ ทำหน้าที่เก็บสะสมอาหาร ด้านล่างของฐานจะมีรากงอกออกมา หัวของลิลี่จะเจริญเติบโตและเพิ่มขนาดขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละปีจะสร้างจุดเจริญใหม่ภายในหัว เมื่อหัวพัฒนาเต็มที่และ ได้ผ่านช่วงฤดูหนาวเกิดการทำลายการฟักตัวของหัว ยอดใหญ่จะเจริญเติบโตเป็นลำต้นเหนือดิน และส่วนยอดะสร้างช่อดอก ซึ่งดอกจะมีกลีบดอก 6 กลีบ แยกออกจากกัน มีเกสรตัวผู้ชูขึ้นอยู่ใจกลางดอก ลิลี่นั้นมีหลายสี มีทั้งสีขาว ชมพู ส้ม แดง ม่วง และมีสองสีในดอกเดียวกัน ดอกจะบานได้ 2-4 วัน
ลิลี่เป็นไม้ยืนต้นที่มีความสูงตั้งแต่ 2-6 ฟุต (60-180 เซนติเมตร) มีการสร้าง Bulb เปลือยเปล่าที่สามารถมีชีวิตอยู่ใต้ในฤดูหนาว สามารถพัฒนาไปเป็นไรโซม rhizomes หรือ stolon ได้ในบางสายพันธุ์
ปัจจัยสำคัญในการปลูก.
สภาพที่เหมาะสมในการปลูก
แปลงปลูกควรยกแปลงสูง 20-30 ซ.ม กว้าง 1 เมตร เว้นทางเดิน 50 ซ.ม
ระยะปลูก ขึ้นอยู่กับขนาดของหัวพันธุ์ เมื่อได้รับหัวพันธุ์ ในลักษณะแช่แข็ง (-4 องศาเซลเซียส) ให้เปิดถุงพลาสติกในร่มมีหลังคา และปล่อยให้ละลายในถุง เป็นเวลา 1-2 วัน จากนั้น จึงนำไปปลูก โดยขุดหลุม และกลบดินเหนือหัวพันธุ์ประมาณ 10-15 เซนติเมตร เพื่อให้รากที่เกิดขึ้นบนต้นเหนือหัวพันธุ์ เจริญได้สมบูรณ์ที่สุด ร้อยละ 90 ของการเจริญของลิลลี่ขึ้นอยู่กับรากนี้
การให้น้ำ
ควรให้น้ำ 2 – 3 วันก่อนปลูกเพื่อให้ดินชื้น ในระยะแรกที่ปลูกใหม่ จากนั้น ควรรดน้ำวันละครั้ง ในช่วงเช้า พยายามให้ดินมีความชื้นอยู่ เสมอ
การให้ปุ๋ย
ควรใส่ปุ๋ยคอกเก่า ๆ หรือปุ๋ยหมัก ปริมาณ 1 ลูกบาตรเมตร ต่อพื้นที่ 100 ตรม. ให้ปุ๋ยครั้งแรก 3 สัปดาห์หลังปลูก ควรให้ปุ๋ย แคลเซี่ยมไนเตรต สูตร 15 – 0 – 0 อัตรา 1 กก. ต่อพื้นที่ 100 ตรม. ต่อมาให้สูตร 12 – 10 – 18 ทุก 2 สัปดาห์ หลังตัดดอกแล้วหากต้องการเก็บหัวพันธุ์ ควรให้ปุ๋ยที่มี โปแตสเซี่ยมสูง เพื่อช่วยในการพัฒนาหัว เช่นสูตร 13 – 13 -21 ทุก 2 สัปดาห์
การเก็บเกี่ยวและปฏิบัติหลังเก็บเกี่ยว
ระยะที่เหมาะสมในการตัดดอกลิลลี่จะแตกต่างกันตามสายพันธุ์ หลักการทั่วไปคือ ควรตัดดอกลิลลี่ ในระยะที่ดอกล่างสุดตูม เริ่มมีสี และพร้อมที่จะบานในวันถัดไป เพื่อความสะดวกในการขนส่ง หรือสังเกตระยะก่อนดอกบาน 1 วัน เป็นระยะที่เหมาะสมในการตัดดอก การตัดดอกเร็วเกินไปจะทำให้ดอกบานช้า สีซีด จำนวนดอกบานน้อย และคุณภาพต่ำ ควรตัดที่ช่อ โดยเหลือต้นไว้เหนือดินประมาณ 10-20 ซม. จากนั้นทำการคัดเกรด ตามจำนวนดอก ความยาว และความแข็งแรงของก้าน ควรเอาใบที่โคนก้านใบออกทั้งหมดเป็นระยะประมาณ 10 ซม. เพื่อยืดอายุในการปักแจกัน และป้องกันน้ำเสีย มัดกำ คัดก้าน เนื่องจากดอกลิลลี่เสียหายง่าย หากได้รับแก๊สเอ็ทธิลีน หลังการตัดดอก ควรแช่ในสาร ชิลเวอร์ไธโอซัลเฟส อัตรา 30 ซีซี ต่อน้ำ 1 ลิตร เป็นเวลา 20 นาที จากนั้นจึงย้ายใส่ในน้ำสะอาด ที่ปรับค่า pH เท่ากับ 3.5 เก็บที่อุณหภูมิ 3-5 องศาเซลเซียส หากได้รับการปฏิบัติที่ถูกต้อง จะสามารถเก็บดอกลิลลี่ในห้องเย็นเป็นเวลานานถึง 4 สัปดาห์
http://natres.psu.ac.th/Department/PlantScience/510-111web/510-482web/510-482web-1-10-46/Lily.htm
https://sites.google.com/site/pakaporntunsuwan/dxk-lilli
https://zack43095.wordpress.com/2011/01/16/%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88/
มิธลอนด์
มิธลอนด์ (Mithlond) หรือ เกรย์ฮาเวนส์ (Grey Havens) คือเมืองท่าเรือในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ริมฝั่งอ่าวลูน (Lune) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ เลยจากเขตแดนตะวันตกของแคว้นไชร์ คำว่า มิธลอนด์ แปลว่า ท่าเรือสีเทา หรือ เกรย์เฮเวนส์ เป็นท่าเรือที่พวกเอลฟ์ใช้แล่นไปสู่ตะวันตก มีเอลฟ์นายช่างต่อเรือนามว่า เคียร์ดัน เป็นผู้ปกครองดูแลเมือง แต่เดิมเมืองท่ามิธลอนด์เป็นเมืองที่อยู่ในเขตอาณาจักรลินดอน ซึ่งเป็นอาณาจักรเอลฟ์แห่งแรกในยุคที่สอง ปกครองโดยกิล-กาลัด กษัตริย์เอลฟ์องค์สุดท้าย
ภาษาแอฟริกานส์
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้
กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ นำมาสร้างครั้งแรกเป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อกลางปี พ.ศ. 2534 กำกับภาพยนตร์โดย คิง-สมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นที่โด่งดังมากมาก สร้างสถิติภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงที่สุดในประวัติศาตร์ในเวลานั้น คือเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 25 ล้านบาท เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของ มอส ปฏิภาณ และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และยังได้แจ้งเกิดพวกเขาในวงการบันเทิง
กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ เป็นเรื่องของ 4 หนุ่มนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหินกลิ้ง ที่เป็นก๊วนแสบประจำโรงเรียน นักเรียนรุ่นน้องชั้น ม.5 อยากสืบทอดเจตนารมณ์
ซึ่งในอีกหลายปีต่อมา คิง สมจริง ผู้กำกับหนังเรื่องนี้ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้บริหาร โพลีพลัส ได้หยิบหนังเรื่องนี้มาปัดฝุ่นทำใหม่ในรูปแบบละครโดยในตอนแรกๆของเรื่อง มอส ปฏิภาณ นักแสดงจากเวอร์ชันหนังได้ให้เกียรติมาร่วมรับเชิญในฐานะรุ่นพี่หินกลิ้งและยังมี ชาตรี ชมพู นักแสดงอีกคนจากในหนังก็กลับมารับบทเดิมอีกครั้งคือ อาจารย์สุรวุฒิ โดยหลายอย่างจากเวอร์ชันหนังยังคงอยู่แต่ได้มีการดัดแปลงให้ทันสมัยขึ้น
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ เป็นเรื่องราวของเด็กนักเรียนชั้น ม.6 กลุ่มหนึ่ง ชื่อ กลุ่มหินกลิ้ง มี ก้าน (มอส - ปฏิภาณ ปฐวีกานต์) ประธานกลุ่มหินกลิ้ง ผู้มีพรสวรรค์ทางด้านศิลปะ แต่ชอบใช้ในทางที่ไม่ค่อยได้เรื่อง, หมี (แท่ง - ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง) เป็นนักรัก แต่อกหักตลอดเรื่อง, บิ๊ก ประธานชมรมบาสเก็ตบอลหน้าตาดี แต่ตดเหม็นมาก และก๋อย ผู้มีความสามารถทางด้านภาษาไทย คือพูดติดอ่างทุกคำ พวกเขาทั้งสี่เป็นกลุ่มนักเรียนแสบซ่า สร้างปัญหาให้กับโรงเรียนทุกปี
แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีรุ่นน้อง ม.5 ชื่อ แฉก (โมทย์ - ปราโมทย์ แสงศร) ที่ขอสืบทอดเจนารมย์ของกลุ่มหินกลิ้งต่อไป กลุ่มหินกลิ้งถูกสบประมาทจากกลุ่มเพื่อนผู้หญิงว่า เป็นกลุ่มบ๊วย ไม่มีอนาคต อยู่เสมอ แต่กลุ่มหินกลิ้งก็ไม่หยุดซ่า สร้างวีรกรรมมิได้หยุดหย่อน พวกเขาได้ไปมีเรื่องทะเลาะวิวิทกับนักเรียนต่างโรงเรียนเพราะไปแย่งจีบหญิงคนเดียวกัน ทำให้พวกเขาถูกทำทัณฑ์บน และพวกเขาได้ไปมีเรื่องกับเด็กนักเรียนต่างห้องที่เกเรไม่แพ้กัน ชื่อ กรด (เอ - วิทิต แลต) มีฝีมือในการชู้ตบาสที่ไม่มีใครเหมือน การมีเรื่องในครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นสัมพันธภาพระหว่างเพื่อน กรด ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มหินกลิ้งในเวลาต่อมา
วันหนึ่ง แฉกถูกคู่อริที่เคยมีเรื่องกันครั้งก่อนตีหัวสลบเกือบเอาชีวิตไม่รอด และกรด ต้องลาออกจากโรงเรียนไปทำงานเพราะไม่มีเงินเรียน ก้านเริ่มตระหนักถึงเรื่องความไม่แน่นอน และอนาคตของตัวเอง พวกเขากลับตัวกลับใจ เริ่มต้นเป็นคนดีของพ่อแม่ ครู อาจารย์ และเพื่อน ก่อนจบการศึกษาทุกคนได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมครบรอบ 25 ปีของโรงเรียน ก่อนถึงวันงาน ก้านตั้งปณิธานกับตัวเองและเพื่อนๆ ว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา" วันงานพวกเขาตั้งใจทำอย่างดีที่สุด และแล้วทุกกิจกรรมที่พวกเขาทำล้วนประสบความสำเร็จสร้างความภาคภูมิใจให้กับตัวของพวกเขาเอง ว่า ครั้งหนึ่ง พวกเขาเคยทำประโยชน์ให้กับโรงเรียนที่พวกเขารักเช่นกัน หลังจากนี้พวกเขาจะต้องแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง พวกเขามีฝันความฝันและต้องทำให้เป็นจริงให้ได้ เพราะพวกเขาเชื่อว่า "พรุ่งนี้จะเป็นวันของเรา"
กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้
เดอะบิ๊กเอียร์
เดอะบิ๊กเอียร์  หรือ หอดูดาววิทยุมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณหอดูดาวเพอร์กินส์ เมืองเดลาแวร์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐ อยู่ในการดูแลของมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้ออกแบบโดย ดร.จอห์น ดี. เคราส์ สร้างบนเนื้อที่ 20 เอเคอร์ มีขนาดกว้าง 360 ฟุต ยาว 500 ฟุต สูง 70 ฟุต เริ่มใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2541 กล้องโทรทรรศน์วิทยุอีกแห่งหนึ่งที่ออกแบบโดย ดร.เคราส์ ผู้ออกแบบเดอะบิ๊กเอียร์ และมีชื่อเสียง คือ กล้องโทรทรรศน์วิทยุแนนเคย์ เมืองแนนเคย์ ประเทศฝรั่งเศส
กล้องโทรทรรศน์วิทยุเดอะบิ๊กเอียร์ มีบทบาทหลักในโครงการSETI เพื่อค้นหาสัญญาณวิทยุที่ส่งมาจากนอกโลก ได้รับการบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊กในปี พ.ศ. 2538 ว่าเป็นกล้องที่ปฏิบัติงานให้กับโครงการเซติอย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุด
เมื่อวันที่[17 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ได้ตรวจพบว่าสัญญาณวิทยุที่กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้บันทึกไว้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ความยาว 72 วินาที มีความเข้มสูงมาก และมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสัญญาณที่ส่งมาจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ สัญญาณวิทยุที่ตรวจพบนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "Wow! signal" เป็นสัญญาณจากนอกโลกเพียงครั้งเดียวที่ตรวจพบตลอดระยะเวลาของโครงการเซติ
ปี พ.ศ. 2541 มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต ขายที่ดินบริเวณนี้ให้กับนักพัฒนาที่ดิน ซึ่งรื้อโครงสร้างกล้องโทรทรรศน์ออก เพื่อขุดทะเลสาบเป็นส่วนหนึ่งของสนามกอล์ฟ
คุริลิน
ขบวนการนวพล
นวพล มีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น 'พลังใหม่', 'พลังเก้า', หรือ 'พลังเก้าใหม่' เป็นขบวนการโฆษณาชวนเชื่อฝ่ายขวาจัด, รักชาติ, นับถือศาสนาพุทธ และต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศไทยที่ดำเนินกิจการในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ขบวนการนี้ถูกกล่าวถึงเป็นหน่วยรบทางจิตวิทยา โดยมีเป้าหมายหลักคือ: สนับสนุนขบวนการกระทิงแดงและสร้างโฆษณาชวนเชื่อใส่ประชากรไทย
ขบวนการนวพลก่อตั้งขึ้นโดยวัฒนา เขียววิมลใน พ.ศ. 2517 เขาเคยเป็นหัวหน้า"สมาคมนักเรียนไทยในสหรัฐอเมริกา"ตอนศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยซีตันฮอลล์ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ของกองทัพไทยและกระทรวงมหาดไทยสนับสนุนนวพล กล่าวกันว่าขบวนการนี้มีส่วนเชื่อมโยงกับนักธุรกิจที่ร่ำรวย, นักการเมือง, สภาความมั่นคงแห่งชาติ และหน่วยข่าวกรองทางทหารไทย นวพลรวบรวมผู้ค้า, นักธุรกิจ และพระสงฆ์ที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและประชาธิปไตย ขบวนการนี้ได้ดึงดูดพระสงฆ์จำนวนมาก โดยเฉพาะกิตฺติวุฑฺโฒ ภิกขุ ผู้ที่โด่งดังจากประโยคที่ว่า "ฆ่าคอมมิวนิสต์ ไม่บาป"
ขบวนการนี้ต่อต้านระบบรัฐสภาและรณรงค์ให้ยึดมั่นในสถาบันหลักของชาติ คือชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ นวพลได้รับการสนับสนุนอย่างมากเนื่องจากผู้คนในตอนนั้นรู้สึกว่าสถาบันหลักของชาติถูกพวกฝ่ายซ้ายเล่นงาน ใน พ.ศ. 2519 ขบวนการนี้มีสมาชิก 30,000–50,000 คน นวพลมีบทบาทหลักในการจัดตั้งพรรคการเมืองลงสมัครรับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 ภายใต้ชื่อ พรรคธรรมาธิปัตย์ และดำเนินการต่อต้านฝ่ายซ้ายจนนำไปสู่เหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ซึ่งมีสมาชิกในขบวนการมีส่วนร่วมด้วย
หลังการรัฐประหารที่สถาปนาระบอบทหารขึ้นใหม่หลังการสังหารหมู่ ความนิยมของขบวนการนวพลลดลงเนื่องจากความสงสัยว่าขบวนการนี้กลายเป็นวิธีการจัดเลี้ยงให้กับความทะเยอทะยานของกลุ่มทหาร
ธงชัย วินิจจะกูล นักประวัติศาสตร์ไทย ได้ให้อีกมุมมองหนึ่งของสมาชิกขบวนการนวพลว่าข้อมูลเกี่ยวกับนวพลมีน้อยมาก และส่วนใหญ่มาจากคำอวดอ้างของวัฒนา ซึ่งต่างจากขบวนการกระทิงแดงและลูกเสือชาวบ้าน กลุ่มฝ่ายขวาที่มีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ นอกจากนี้ ภาพที่ผู้คนรวมตัวกันประกอบด้วยฝูงชนหลายกลุ่มที่ไม่อนุญาตให้กลุ่มฝ่ายขวาใด ๆ มีความโดดเด่นขึ้นมา ดังนั้น ธงชัยถึงกล่าวแนะว่านวพลเป็น "องค์กรผีที่มีเจตนาขยายภาพลักษณ์ของขบวนการฝ่ายขวา" ที่ไม่มีฐานทัพของตนเอง แต่นำความน่าเชื่อถือจากปฏิบัติการปราบปรามการก่อกบฏของ กอ.รมน.
นวพล
คณะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยรังสิต
เซลล์ (ดราก้อนบอล)
เซลล์  เป็นตัวละครและวายร้ายหลักในมังงะและอนิเมะเรื่อง "ดราก้อนบอล Z" ที่สร้างโดย อากิระ โทริยามะ เขาเปิดตัวในตอนที่ 361 สัตว์ประหลาดลึกลับ ในที่สุดก็ปรากฏตัว!!  ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์" เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เซลล์คือสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายที่สร้างขึ้นโดยใช้ตัวอย่างเซลล์จากตัวละครหลักหลายตัวในซีรีส์ เขาเดินทางย้อนเวลากลับมาเพื่อที่เขาจะได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ และเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เขาต้องรวมร่างกับหุ่นแอนดรอยด์หมายเลข 17 และ 18 ให้เสียงพากย์โดยโนะริโอะ วะกะโมะโตะ
ปีศาจชีวภาพที่ ดร.เกโร่ สร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าโกคู โดย ดร.เกโร่นั้นนำข้อมูลจากหุ่นแมลงสปายโรบอทขนาดจิ๋วที่ส่งไปติดตามข้อมูลพวกโกคู เก็บรวบรวม DNA ส่งข้อมูใส่คอมพิวเตอร์ เพื่อสร้างเซลขึ้นมา แต่การสร้างนั้นใช้เวลานาน ดร.เกโรจึงให้คอมพิวเตอร์ทำต่อไป ส่วนตนก็ทำวิจัยเรื่องหุ่นมนุษย์ดัดแปลงต่อ โดยเซลมีเลือดของโกคู พิคโกโร่ ชาวไซย่าอย่าง โกฮัง ราดิช นัปปะ เบจิต้า กับพวกกองทัพพ่อลูกฟรีเซอร์ที่เคยมาบุกโลกแต่ถูกทรังค์จากอนาคตฆ่าไป ซึ่งใช้เวลาหลาย 30 ปี พอเกิดขึ้นมา ยังไม่ใช่ร่างที่สมบูรณ์ จึงต้องดูดกลืนหมายเลข 17 และหมายเลข 18
เซลเกิดมาในอนาคตของทรังค์จากอนาคตหลังจากผ่าน 6 ปี(ตอนนั้นทรังค์อายุ 23 เพราะตอนทรังค์ย้อนเวลาไปฆ่ารีเซอร์อายุ 17 กับการพลังงานของไทม์แมชชีนใช่เวลา 3 ปี ไปกลับได้อย่างละครั้ง แต่ทรังค์ไปกลับมา 2 ครั้ง) ตอนนั้นทรังค์ที่หาทางหยุดมนุษย์ดัดแปลงในอนาคตลงได้ ด้วยรีโมทหยุดการทำงาน คิดย้อนอดีตไปบอกพวกโกคู ช่วงศึกชาวไซย่ากับศึกนาเม็ก กำลังจะไปอดีตครั้งที่ 3 เซลที่ตอนแรกไม่รู้เรื่องก็ออกตามหากับคอยดูดพลังานชีวิตของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหารกับเพิ่มพลัง พอเจอทรังค์จึงฆ่าทิ้งและขึ้นไทม์แมชชีนกลับมาสู่ยุคปัจจุบัน แต่ไทม์แมชชีนนั้นส่งไปในช่วง 4 ปีก่อนที่มนุษย์ดัดแปลงจะตื่น คือช่วงที่เบจิต้ากับนัปปะมาโลกนั่นเอง เซลอยู่ในสภาพไข่ กับกลายจะโตขึ้นอีกครั้งใช้เวลา 4 ปี
เซลปรากฏตัวขึ้นในเมืองเล็กๆ และดูดกลืนชาวบ้านในเมืองนั้นได้สู้กับพิคโกโร่ ซึ่งเซลร่างแรกนั้นไม่อาจสู้กับพิคโกโร่ที่รวมร่างกับพระเจ้าจนมีพลังมหาศาลได้ จึงหลบหนีไปดูดกลืนคนตามที่ต่างๆ กับหนีพวก พิคโกโร่ไปในตัว ซึ่งเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งพลังก็เหนือกว่าพิคโกโร่ สู้กับหมายเลข 16 ได้สูสี แต่ดูดหมายเลข 16 ไม่ได้ เพราะเป็นเครื่องจักร จนเซลดูดกลืนหมายเลข 17 สำเร็จ
เซลในร่างที่ 2 นั้นมีพลังมหาศาลขนาดหมายเลข 16 เทียบไม่ติด แต่เซลสู้ทรังค์หรือเบจิต้าที่ออกมาจากห้องกาลเวลาไม่ได้ จึงท้าทายเบจิต้า ให้ตนได้ร่างสมบูรณ์ จนเซลดูดกลืนหมายเลข 18 เข้าไปจนมีร่างสมบูรณ์
พอได้ร่างสมบูรณ์มาก็จัดการเบจิต้ากับทรังค์ได้อย่างง่ายดาย กับบอกว่าจะจัดแข่งเซลเกมในอีก 10 วัน พอเริ่มแข่งเซลเกมนั้นสูสีกับโกคู จนโกคูขอยอมแพ้ พอสู้กับโกฮังกับได้เปรียบ แต่โกฮังโกรธเป็นซูเปอร์ไซย่า 2 เซลสู้ไม่ไหว จนเผลอคายหมายเลข 18 ออกมา กับคืนร่างเป็นร่างที่สูบหมายเลข 17 ไป กับอ่อนแอลง เซลจึงคิดระเบิดตัวเอง แต่โกคูพาย้ายไปดาวไคโอเหนือ แต่เซลที่ระเบิดนั้นรอดตาย เพราะเซลนั้นแม้จะเหลือแค่เซลเดียวก็จะคืนชีพกลับมาใหม่และแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม กับกลายเป็นร่างสมบูรณ์ที่มีพลังมากกว่ากับใช้วิชาเคื่อนย้ายข้ามมิติ กลับไปโลกฆ่าทรังค์ในอนาคต สู้กับโกฮังจนในที่สุดถูกพลังคลื่นเต่าของโกฮังจัดการสลายไปไม่เหลือแม้แต่เซลล์เดียวจนเสียชีวิตในที่สุด
เซลล์ร่างสมบูรณ์.
ในคอมพิวเตอร์ที่ให้ไว้ เซลในร่างสมบูรณ์จะพร้อมไปด้วยพลัง ความเร็วและความคิด รวมถึงความสามารถพิเศษอื่น ๆ เช่นลอกเลียนแบบท่าไม้ตายของคู่ต่อสู้รวมด้วย เบจิต้าไม่สามารถต่อกรได้ รวมถึงโกคูด้วย
เนื่องจากเซลล์มีเลือดของ โกคู,เบจีต้า,เท็นชินฮัง,พิคโคโล่,พ่อลูกฟรีสเซอร์ จึงทำให้สามารถใช้ท่าไม้ตายของแต่ละคนได้ดังนี้
เซลล์เกมส์.
เพื่อความสนุกที่จะได้ต่อสู้กับโกคูที่ฝึกฝีมืออยู่ในห้องกาลเวลา เซลจึงได้จัดเซลเกมส์ขึ้น โดยเซลเกมส์นี้ประยุกต์มาจากการประลองศึกชิงเจ้ายุทธภพที่เคยมีในอดีต
เซลล์จูเนียร์.
เซลตัวน้อยที่เซลปล่อยออกมาเพื่อต่อสู้กับพวกโกคูเพื่อยั่วให้โกฮังระเบิดพลังที่แท้จริงออกมา เซลจูเนียร์นี้มีพลังที่ร้ายกาจขนาดที่มีพลังสูสีกับเบจิต้าและทรังส์
มายฮาร์ตวิลโกออน
"มายฮาร์ตวิลโกออน"  เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิก" ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2540 และ "โบบอยบอย เดอะมูฟวี่" ออกฉายในปี พ.ศ. 2559 เพลงนี้เป็นผลงานการเรียบเรียงดนตรีของเจมส์ ฮอร์เนอร์ ในส่วนของคำร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของวิล เจนนิงส์ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ซึ่งเพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มของเซลีน ดิออน "เล็ทส์ทอคล์อะเบาท์เลิฟ" และเพลงนี้ก็ขึ้นสู่อันดับ 1 ทั่วโลก รวมถึงสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย "มายฮาร์ตวิลโกออน" วางจำหน่ายในออสเตรเลีย และเยอรมัน ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และส่วนอื่นๆของโลกเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ขึ้นทำเนียบชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์เป็นเพลงลำดับที่ 14 ที่ประสบความสำเร็จในประวัติ และยังเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอันดับ 2 ที่ขับร้องโดยนักร้องหญิงภายหลังเพลงของวิทนีย์ ฮูสตัน ในเพลง "ไอวิลออลเวย์สเลิฟยู"
แต่เดิมนั้นเจมส์เรียบเรียงทำนองเพลงนี้ขึ้นในแบบเป็นบรรเลงเท่านั้น เพื่อที่จะใช้ประกอบฉากต่างๆในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิก" ต่อมาเขาต้องการทำเพลงนี้เต็มรูปแบบพร้อมคำร้อง เพื่อที่จะใช้ประกอบส่วนแสดงรายชื่อผู้จัดทำภาพยนตร์ (End Credit) ของเรื่องนี้ แต่เจมส์ คาเมรอน  ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไม่ต้องการให้ทำนองเพลงนี้มีผู้ขับร้อง แต่กระนั้นเจมส์ก็ยังทำต่อไป และให้วิล เจนนิงส์ประพันธ์คำร้องขึ้น และเซลีน ดิออน คือศิลปินคนแรกที่เจมส์ต้องการให้ร้องเพลง เมื่อเซลีนได้ฟังทำนองเพลงแล้ว เซลีนไม่ต้องการร้องเพลงนี้ เรอเน อองเชลลิล ผู้จัดการส่วนตัวหรือสามีของเธอ ทำให้เธอเชื่อและบันทึกฉบับตัวอย่างสำหรับเพลงนั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อน เจมส์ ฮอร์เนอร์รอจนกระทั่งเจมส์ คาเมรอน อารมณ์ดีก่อนที่จะเสนอเพลงนี้ให้เขาฟัง
เพลงนี้บันทึกเสียงเพียงครั้งเดียวโดยปราศจากทำนองบรรเลงประกอบขณะบันทึกเสียง เจมส์, เซลีน และทางโซนี่ มิวสิก ตัดสินใจร่วมกันเลือกการบันทึกเสียงครั้งแรกของเซลีน เพราะเสียงของเซลีนนั้นไร้ที่ติ อย่างไรก็ตาม ในการบันทึกเสียงทั้ง 2 ครั้งนั้น มีจุดแตกต่างในท่อน "My heart will go on and on" และ "And I know that my heart will go on"
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดย Bille Woodruff และเผยแพร่ช่วงท้ายปี พ.ศ. 2540 ซึ่งต่อมาได้รวมอยู่ใน "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ"
นอกจากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องไททานิกแล้ว เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ได้รับการบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม รวมไปถึงอีก 4 อัลบั้มต่อมาของเซลีน ดิออน "อูร์เกอร์ดูสตาด", "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง", "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" และ ""
ในฝรั่งเศสซิงเกิลเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ออกจำหน่ายรูปแบบดับเบิลเอไซด์คู่กับเพลง "เดอะรีซัน"
ในปี 2016 เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ได้เข้ามาโลดแล่นเป็นเพลงแนวบรรเลงและเพลงตอนจบในภาพยนตร์เรื่อง "BoBoiBoy The Movie" (ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ) โดยเพลงบรรเลงจะเล่นเป็นแนวกล่องดนตรีซึ่งจะเล่นในฉากเศร้าตอนที่โบบอยบอยร่ำร้องไห้กอดโอโชบอต (หุ่นยนต์สีเหลือง) และเพลงตอนจบจะเล่นเป็นแนวจริงเหมือนเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิก"
"มายฮาร์ตวิลโกออน" เป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน และหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุด เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 1 ทั่วโลก รวมถึงชาร์ตยูไตเต็ดเวิลด์ แม้ว่าในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตเพลงยอดนิยม 100 เพลงของบิลบอร์ดถึง 2 สัปดาห์ และอยู่บนชาร์ตฮอตแอร์เพลย์ของบิลบอร์ดในอันดับที่ 1 นานกว่า 10 สัปดาห์ นอกจากนี้ เพลงนี้ยังขึ้นชาร์ตดับดับหนึ่งถึง 2 สัปดาห์ในชาร์ตซิงเกิลขายดี 100 แผ่น ซึ่งมียอดขายกว่า687,000 ชุด ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ซิงเกิลนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา
ในเยอรมันเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" มียอดขายกว่า 2,000,000 ชุดและรับรางัวลแผ่นเสียงทองคำขาวถึง 4 แผ่น และขายได้กว่าล้านชุดในสหราชอาณาจักร (1,312,551 แผ่น) และในฝรั่งเศส (1,197,000 แผ่น) และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 2 แผ่น และไดมอนด์ ตามลำดับ นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลอื่นๆ อาทิ แผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นในเบลเยี่ยม (150,000 แผ่น) , แผ่นเสียงทองคำขาว 2 แผ่นในออสเตรเลีย (140,000 แผ่น) , เนเธอร์แลนด์ (150,000 แผ่น) , นอร์เวย์ (40,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (100,000 แผ่น) , แผ่นเสียงทองคำขาวในกรีซ (40,000 แผ่น) และแผ่นเสียงทองคำในออสเตรีย (25,000 แผ่น) เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ออกจำหน่ายในญี่ปุ่น 2 ครั้งกล่าวคือ แบบธรรมดาเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2541 ยอดขาย 205,300 ชุด ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 2 แผ่น (200,000 แผ่น) ออกจำหน่ายอีกครั้งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2541 ยอดขาย 111,920 ชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ (100,000 แผ่น)
ในแคนาดา ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายแบบนำเข้าเท่านั้น และอันดับสูงสุด 14 ยิ่งไปกว่า เพลงนี้กลายเป็น 1 ในซิงเกิลนำเข้าที่อยู่ในอันดับชาร์ตสูงสุด ในนิวซีแลนด์ เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" เผยแพร่ในวิทยุ ไม่มีซิงเกิลเพื่อการค้า และอันดับสูงสุดในชาร์ตคืออันดับที่ 34 และอยู่ในอันดับหนึ่งของชาร์ตออร์ริคอนของญี่ปุ่นอีกด้วย
"มายฮาร์ตวิลโกออน" ไดรับรางวัล Academy Award รางวัล Best Original Song ในปี 1997 และได้รับการเสนอชื่อGrammy Awards ปี 1999 ชนะเลิศ Record of the Year, Song of the Year, Best Female Pop Vocal Performance และ Best Song Written Specifically รางวัล Motion Picture หรือ Television "My Heart Will Go On" ชนะรางวัล Golden Globe Award ปี 1998 รางวัลอื่นๆได้แก่ Billboard Music Award สำหรับ Soundtrack Single of the Year, Blockbuster Entertainment Award รางวัล Favourite Song from a Movie, Billboard Latin Award รางวัล First English-language Song to Top Billboard's Hot Latin Tracks Chart, Japan Record Award รางวัล Special Achievement และ Japanese Gold Disc Award รางวัล Song of the Year.
เพลงนี้ยังเป็น 1 ใน 50 เพลงรักยอดนิยมอันดับ 3 ในปี 2006
อิทธิพลของบทเพลง.
หลังจากเพลงนี้เป็นที่นิยมไปทั่วโลก สตูดิโอภาพยนตร์ และค่ายเพลงต่างๆพยายามจำลองผลของเพลง แม้ว่าจะมีบทเพลงจากภาพยนตร์มากมายที่ได้รับความนิยมก่อน "มายฮาร์ตวิลโกออน" ต่อมาทำนองเพลงแนวคล้ายคลึงกันได้ออกจำหน่าย อาทิ เพลงของ Aerosmith "I Don't Want to Miss a Thing" จากภาพยนตร์เรื่อง Armageddon และเพลงของ Faith Hill "There You'll Be" จาก Pearl Harbor แม้ว่าบทเพลงดังกล่าวได้รับความนิยม แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าซิงเกิ้ลเพลง "My Heart Will Go On "
Horner พูดกับตนเองถึงวิธีที่สร้างบทเพลง สำหรับภาพยนตร์รัก อาทิ A Beautiful Mind, Bicentennial Man และ The Perfect Storm
เพลงนี้ยังได้ขับร้องใหม่โดยวิททอริโอ กริโกโล่ ในปี 2007 อัลบั้ม "In The Hands Of Love"
ผลิตภัณฑ์ของเพลงมายฮาร์ตวิลโกออน.
เพลงนี้ได้แปลงเพลงมาเป็นผลิตภัณฑ์สินค้าที่ออกแบบเพลง "My Heart Will Go On " ดังนี้
1. กล่องดนตรี : บริษัทแบรนด์ที่ออกแบบเพลงโดย ซันเกียว ญี่ปุ่น (Sankyo) และ รูดส์ มิวสิค สวิชเซอร์แลนด์ (Reuge Music) ได้พัฒนาออกแบบเพลง มายฮาร์ตวิลโกออน ลงในกล่องดนตรี ตั้งแต่ปี 2007 โดยจะตั้งคีตลักษณ์แต่ละท่อนเพลงไม่เหมือนกันและแต่ละแบรนด์จะผลิตได้ทุกรูปแบบของโน๊ตตั้งแต่ 18 โน๊ต, 30 โน๊ต, 50 โน๊ต และ 72 โน๊ต
2. นาฬิกาแขวนรุ่น Melodies in Motion Clocks : บริษัทแบรนด์ที่ออกแบบเพลงโดย ไซโก้ (Seiko), ริทั่ม (Rhythm) ได้พัฒนาออกแบบเพลง มายฮาร์ตวิลโกออน ลงในนาฬิกาแขวนรุ่น Melodies in Motion Clocks ตั้งแต่ปี 2005 โดยจะตั้งคีตลักษณ์แต่ละท่อนเพลงไม่เหมือนกันและแต่ละแบรนด์จะผลิตได้ทุกรูปแบบของแต่ละเรือนและรุ่นขึ้นอยู่กับการผลิต
2-track CD-single
4-track CD-single
5-track CD-single
4-track CD-single - (BR)
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2476
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ รัชกาลที่ 2
รัฐประหารในประเทศสยาม เมษายน พ.ศ. 2476
เหตุการณ์ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 เกิดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 โดยที่พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรีได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา
เหตุสืบเนื่องจากการนำเสนอเค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดี พนมยงค์ ฉบับที่เรียกว่า "สมุดปกเหลือง" พระยามโนปกรณ์นิติธาดาใช้เล่ห์กลปัดร่างดังกล่าวตกไป และยกพระบรมราชวินิจฉัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยไม่มีผู้รับสนอง เขาสมคบกับพระยาทรงสุรเดช 1 ใน 4 ทหารเสือผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้นำพระยาฤทธิอัคเนย์ และ พระประศาสน์พิทยายุทธ ทหารเสืออีก 2 คน ใช้กำลังทหารล้อมสภาไว้และสั่งปิดสภา
โดยความตอนหนึ่งในคำแถลงการณ์ปิดสภาฯของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ความว่า
สำหรับตัวพระยามโนปกรณ์นิติธาดาเองนั้น ไม่เห็นด้วยกับเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้ คณะนายทหารที่สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ โดย พระยาทรงสุรเดชจึงขู่ฝ่ายที่สนับสนุนนายปรีดีโดยการใช้กำลังทหารพร้อมอาวุธปืนและลูกระเบิดตรวจค้นสมาชิกสภาฯ ก่อนจะเข้าที่ประชุม ดังที่วิเทศกรณีย์บันทึกไว้ว่า
และยกพวกไปล้อมบ้านพักของนายปรีดี เป็นเหตุให้ต้องใช้พระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา ซึ่งถือได้ว่าเป็นการ รัฐประหารเงียบ พร้อมบีบบังคับนายปรีดีไปที่ประเทศฝรั่งเศส และได้ออกพระราชบัญญัติป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476 ออกมาใช้ด้วย มีการกวาดล้างจับกุมชาวเวียดนามที่สงสัยว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ขณะเดียวกันคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์สยามก็ถูกจับและถูกจำคุก ทั้งนี้มีบันทึกที่ไม่เป็นทางการว่า พระยามโนปกรณ์นิติธาดา และ พระยาทรงสุรเดช ร่วมมือกันในการขจัดบทบาททางการเมืองของคนสำคัญในคณะราษฏรเอง เช่น นายปรีดี พนมยงค์ และหลวงพิบูลสงคราม เป็นต้น
เหตุความขัดแย้งขึ้นยังคงดำเนินต่อมา นำไปสู่การปิดหนังสือพิมพ์บางฉบับที่ให้การสนับสนุนคณะราษฎร จนทำให้เกิดเหตุรัฐประหารอีกครั้งด้วยกำลังทหารในอีก 69 วันต่อมา ซึ่งตรงกับวันที่ 20 มิถุนายน ปีเดียวกัน ซึ่งคณะนายทหารคณะราษฎรได้รัฐประหารรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เรียกตัวนายปรีดีกลับมา และเนรเทศพระยามโนปกรณ์นิติธาดาไปปีนังแทนด้วยรถไฟ และถึงแก่กรรมที่นั่นในที่สุด สำหรับพระยาทรงสุรเดช นี่เป็นจุดเริ่มต้นความขัดแย้งที่นำไปสู่การกล่าวหาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดชต่อไป
สมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ฟิล์มที่ใช้เกลือเงินเฮไลด์