pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กูเกิล กรุ๊ปส์  เป็นบริการฟรีจากทางกูเกิล ให้ผู้ใช้งานสามารถสร้างเว็บบอร์ดของกลุ่มของตัวเอง พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่สนใจได้ ใช้งานที่ต้องการเข้าไปร่วมคุยในกลุ่มที่มีสร้างอยู่แล้วได้ ผู้ใช้งานสามารถพูดคุยผ่านทางเว็บไซต์ในลักษณะเว็บบอร์ด หรือคุยได้ผ่านทางระบบอีเมลโดยให้ข้อความใหม่ส่งเข้ามาที่อีเมลผู้ใช้ได้เช่นกัน และตอบคำถามโดยการส่งอีเมลเข้าไปในกลุ่ม โดยนอกจากนี้ผู้สนใจสามารถสมัครเพื่อสร้างกลุ่มของตัวเองได้ทันที
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 กูเกิลได้ซื้อเดจานิวส์ที่ใช้งานสำหรับยูสเน็ต และในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2544 กูเกิลได้เปิดให้บริการกรุ๊ปส์ขึ้น โดยเมื่อกุมภาพันธ์ 2549 กูเกิลได้เพิ่มเติมฟังก์ชันของกูเกิล กรุ๊ปส์ โดยเพิ่มระบบการให้คะแนนในแต่ละโพสต์
ยาฮู! รู้รอบ
ยาฮู! รู้รอบ  เป็นชุมชนออนไลน์ของยาฮู!เปิดให้ใช้งานในการถามและตอบคำถามในลักษณะคล้ายเว็บบอร์ด แต่มีลักษณะการใช้งานที่แตกต่างไปจากเว็บบอร์ดคือ เว็บบอร์ดจะเปิดให้โพสต์ข้อความอะไรก็ได้ แต่ยาฮู! รู้รอบจะเปิดให้ผู้ใช้งานโพสต์เฉพาะคำถามหรือคำตอบเท่านั้น โดยท้ายสุดจะมีการเลือกคำตอบที่ดีที่สุด พร้อมขอเหตุผลว่าทำไมถึงดีที่สุด พร้อมกับมีระบบสะสมแต้มและระดับความเก่งกาจของผู้ใช้งาน เปิดใช้งานเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมีลักษณะพิเศษคือมีการให้แต้มต่อผู้ร่วมตอบคำถาม ซึ่งผลักดันให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการตอบคำถาม เว็บเปิดให้ถามคำถามและตอบคำถามในทุกลักษณะ โดยมีการจัดแบ่งหมวดหมู่ของคำถามย่อยลงไปตามหมวดหมู่
การถามตอบคำถามจำเป็นต้องเป็นสมาชิก และเมื่อคำถามหรือคำตอบได้ถาม จะมีรูปอวตารซึ่งมีลักษณะคล้ายการ์ตูนแสดงตัวคู่กับข้อความ โดยระหว่างที่ถามคำถาม ทางระบบจะทำการค้นหาข้อมูลเก่าในฐานข้อมูลจากข้อความที่ผู้ถามได้พิมพ์ไป แสดงคำถามก่อนหน้าที่เกี่ยวข้องขึ้น เผื่อคำถามนั้นได้มีการถามก่อนหน้า
ในปัจจุบันยาฮู! รู้รอบรองรับชุมชนใน 12 ภาษา ได้แก่ อังกฤษ จีน ฝรั่งเศส เยอรมัน อินโดนีเซีย อิตาลี ญี่ปุ่น เกาหลี โปรตุเกส สเปน ไทย เวียดนาม โดยมีเว็บไซต์ตั้งอยู่ 24 ประเทศได้แก่ เกาหลีใต้ แคนาดา จีน บราซิล ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย อิตาลี ญี่ปุ่น มาเลเซีย เม็กซิโก นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ สเปน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร ควิเบก สหรัฐอเมริกา เวียดนาม ออสเตรเลีย
และ อาร์เจนตินา
Siam Square
เชน รุ่งโรจน์
เชน รุ่งโรจน์ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 17) แพ้ 5
สมอ ดอนเจดีย์
สมอ ดอนเจดีย์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค18) เสมอ 1 แพ้ 12
บาร์แคมป์
บาร์แคมป์ (BarCamp) เป็นชื่อเรียกการรวมประชุมของกลุ่มผู้ใช้งานในวงการคอมพิวเตอร์ โดยจะเป็นการเสนอผลงานจัดขึ้นด้วยผู้ร่วมประชุมเองซึ่งมักจะเน้นในด้าน เว็บแอปพลิเคชัน โอเพนซอร์ซ โพรโทคอล และรูปแบบข้อมูล แต่ก็ไม่ได้จำกัดแต่เพียงหัวข้อเหล่านั้นเท่านั้น
คำว่า "บาร์แคมป์" เป็นการเล่นคำกับคำว่า ฟูบาร์ (foo-bar) ที่ล้อเลียนการประชุม ฟูแคมป์ (Foo Camp - Friends of O'reilly Camp) ที่เป็นการประชุมในวงการคอมพิวเตอร์จัดขึ้นเฉพาะคนดังในวงการต่าง ที่ได้รับเชิญจาก ทิม โอ'ไรลลี ผู้จัดงานเท่านั้น บาร์แคมป์เริ่มมีครั้งแรกที่ แพโลอัลโท ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ระหว่างวันที่ 19-21 สิงหาคม 2548 โดยมีผู้ร่วมงาน 200 คน ซึ่งหลังจากนั้นการร่วมจัดงานในลักษณะนี้จะใช้ชื่อกันว่าบาร์แคมป์
ลักษณะสำคัญของงานแบบบาร์แคมป์คือ การที่มันไม่มีกำหนดวาระพูดคุยล่วงหน้า ผู้เข้าร่วมงานแต่ละคนสามารถเสนอหัวข้อต่าง ๆ ที่ตนเองอยากนำเสนอได้โดยอิสระ โดยผู้เข้าร่วมงานทุกคนสามารถลงคะแนนได้ว่า ตนเองอยากฟังหัวข้อไหนบ้าง หัวข้อที่ได้คะแนนอันดับต้น ๆ ก็จะได้รับการเลือกให้นำเสนอ ด้วยวิธีผู้เข้าร่วมทุกคนจึงเป็นผู้ร่วมกันกำหนดวาระการพูดคุยในเวลางานเลย
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ามะเดื่อ
เขตต์ ฐานทัพ มีชื่อจริงว่า ธฤษณุ ธีญานาถธนันชา (ชื่อเดิม: พิสุทธิ์สัค อัครมาส, เขตต์ อัครมาส) พื้นเพอยู่ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เกิดวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 จบการศึกษาด้านศิลปะที่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาลัยเพาะช่าง รุ่น 82 แผนกการออกแบบและตกแต่งภายใน (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์) ต่อมาเรียนต่อด้านนิเทศศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา
เขตต์ ฐานทัพ ก้าวเข้าสู่วงการโดยดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล และเริ่มถ่ายภาพใน "เธอกับฉัน" แสดงละครเรื่อง "รักเต็มร้อย วัยอลเวง", "มดใสหัวใจซ่า" และ "รักแท้ แซบหลาย" ผลงานสร้างชื่อได้แก่ละคร 'วิมานดิน" (2546), "ธิดาวานร" ภาค 2-3 และ "บ้านทรายทอง" ปี 2558 ยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ตัวเก็งเต็งหนึ่ง", "เด็กเสเพล", "เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์" ปี 2550 และ "ชุมทางรถไฟผี" ปี 2550
เขตต์ ฐานทัพ เคยคบหากับวรนุช วงษ์สวรรค์ แต่ต้องเลิกรากันในที่สุด ปัจจุบัน สมรสกับวีเจสาว แนท - ทักษญา ธีญานาถธนันชา (ชื่อเดิม: เปรมิการ์ ธนโรจน์ประดิษฐ์) ปัจจุบันมีลูกแล้ว ลูกชายชื่อ น้องดีจ้า ชื่อจริง ธามัน ธีญานาถธนันชา เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558
นุ่น วรนุช
วรนุช วงศ์สวรรค์
เอมี่ กลิ่นประทุม ชื่อเล่น เอมี่ (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน
เอมี่ เป็นบุตรของอาทร กลิ่นประทุม กับ แมรี่ แอนเดอร์สัน เธอมีพี่น้องทั้งหมด 3 คน มีน้องชาย 2 คน เป็นพี่สาวคนโต จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนแย้มสอาด ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา ระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาอังกฤษอเมริกันศึกษา (British And American Studies)
เอมี่เป็น "หลานปู่" ของ นายทวิช กลิ่นประทุม อดีตนักการเมืองใหญ่ และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท เทรลเลอร์ ทรานสปอร์ต เจ้าของกิจการชิพปิ้งและท่าเรือรายใหญ่ของไทยในยุคหนึ่ง และเป็นหลานอา นายสรอรรถ กลิ่นประทุม อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดราชบุรี
เอมี่เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เริ่มจากการไปดูคอนเสิร์ต ของ บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น แล้วมีโมเดลลิ่งมาขอถ่ายรูป หลังจากนั้นก็มีผลงานถ่ายมิวสิกวิดีโอของ RS หลายตัว ก่อนจะโดนคำชักชวนของจิตรลดา ดิษยนันทน์ บิ๊กบอสแห่งค่ายกันตนา และมีผลงาน ละครเรื่องแรกคือ เจ้าสาวของอานนท์ ต่อด้วยละครเรื่อง เลือกแล้ว..คือเธอ, มิติใหม่หัวใจเดิม, เงาปริศนา, ทายาทอสูร, ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ทับเทวา, ทายาทนิรนาม, แดนซ์ไม่เซ่อเลยเจอรัก , ดอกเบี้ยเคลียร์รัก , ลูกไม้หลากสี , เพื่อนรัก เพื่อนร้าย ,กระดานสีรุ้ง, ฟ้าหินดินทราย, และผลงานอื่นๆ อีกมากมายจนถึงปัจจุบัน
เอมี่แต่งงานกับนักแสดงชาย ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ที่วังจักรพงษ์
มีเรีย เบนเนเด็ตตี้
โครยอ
ราชวงศ์โครยอ ก่อตั้งใน ค.ศ. 918 และรวบรวมสามแคว้นหลังได้ใน ค.ศ. 936 จนคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งหลังสมัยชิลลา จนถูกโค่นล้มโดยลีซองเกใน ค.ศ. 1392 สมัยโครยอเป็นสมัยที่ลัทธิขงจื้อเข้ามาในเกาหลีอย่างเต็มตัว เป็นสมัยที่ทหารปกครองบ้านเมือง และการยึดครองของมองโกลก็ทำให้วัฒนธรรมมองโกลหลั่งไหลเข้าสู่เกาหลี สมัยโครยอเป็นสมัยที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองในเกาหลี มีการพิมพ์พระไตรปิฏกภาษาเกาหลีเป็นฉบับแรก คือ ไตรปิฏก โคเรียนะ เก็บไว้ที่วัดแฮอินซา
คำว่า "โครยอ" มาจาก "โคกูรยอ" หนึ่งในสามอาณาจักรโบราณของคาบสมุทรเกาหลี และเป็นที่มาของคำว่า "โคเรีย" ในภาษาอังกฤษ (โดยเรียกเพี้ยนมาจากคำว่า "โกเร" ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งนี้ในความหมายของชาวอาหรับ) และ "เกาหลี" ในภาษาจีนกลางและภาษาไทย
ตั้งราชวงศ์.
อาณาจักรชิลลาที่รวบรวมคาบสมุทรเกาหลีได้นั้นก็เสื่อมอำนาจลงทำให้เจ้าต่าง ๆ ตั้งตนเป็นใหญ่ใน ค.ศ. 892 และทำสงครามทะเลาะวิวาทกันจนกลายเป็นสงครามกลางเมือง จนเหลือเจ้าที่มีอำนาจอยู่สองคน ทางใต้คือ คยอนฮวอน (견훤) ซึ่งตั้งอาณาจักรแพ็กเจใหม่ (후백제, 後百濟) ใน ค.ศ. 900 ทางเหนือคือคุงเย (궁예) ตั้งอาณาจักรโคกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗)
วังกอน (왕건, 王建) อยู่ในตระกูลพ่อค้าในเมืองซ็องโด (송도, 松都 แคซ็อง 개성, 開城) ใน ค.ศ. 895 คุงเยนำทัพจากทางเหนือเข้าบุกชิลลา ยึดเมืองซ็องโดทำให้ชาวซ็องโดทั้งหลายรวมทั้งวังกอนจึงศิโรราบต่อคุงเย วังกอนได้เป็นแม่ทัพของโคกูรยอใหม่และนำทัพเรือเข้าสู้กับแพ็กเจใหม่ที่กำลังต่อสู้กับชิลลาอยู่จนได้ชัยชนะใน ค.ศ. 903 จนคุงเยเห็นถึงความสามารถ ใน ค.ศ. 913 จึงตั้งให้เป็นอัครเสนาบดีของโคกูรยอใหม่ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น แทบง (태봉, 泰封) ใน ค.ศ. 911
ใน ค.ศ. 918 ขุนนางระดับสูงในแทบงก็ล้มอำนาจคุงเยตั้งให้วังกอนเป็นพระจักรพรรดิแทโจ ทรงตั้งเมืองหลวงไปที่ซ็องโดบ้านเกิด และเปลี่ยนชื่อเป็นแคซ็อง ใน ค.ศ. 927 คยอนฮวอนยกทัพบุกคยอนวอนยกทัพบุกคย็องจู (เมืองหลวงชิลลา) สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด ทำให้วังกอนต้องยกทัพไปต้านอำนาจของแพ็กเจใหม่ที่เขาคงซาน (공산, 公山) แต่พ่ายแพ้ยับเยิน ใน ค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนหลบหนีมาโครยอ และยกอาณาจักรชิลลาให้พระจักรพรรดิแทโจ และในปีเดียวกันชินกอม (신검) บุตรชายของคยอนฮวอน ยึดอำนาจจากบิดาและปกครองอาณาจักรแพ็กเจใหม่ ใน ค.ศ. 936 ชินกอมพ่ายแพ้จักรพรรดิแทโจ ทำให้พระเจ้าแทโจทรงเป็นจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียวในคาบสมุทรเกาหลี
สงครามกับราชวงศ์เหลียว.
ใน ค.ศ. 926 ราชวงศ์เหลียว (遼) ของเผ่าคิตันทำลายอาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ชาวเกาหลีจึงอพยพลงมาโครยอเป็นจำนวนมาก ทำให้ชาวโครยอเกลียดชังพวกคิตันว่าเป็นอนารยชนจากทางเหนือมาข่มเหงชาวเกาหลี ในสมัยจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง (遼聖宗) ราชวงศ์เหลียวเรืองอำนาจ จึงคิดจะรุกรานโครยอใน ค.ศ. 993 นำโดยเสี้ยวซุนหนิง (蕭遜寧) พระเจ้าซองจง (성종, 成宗) จึงทรงแม่ทัพซอฮี (서희) ไปต้านจนสำเร็จ เสี้ยวซุนหนิงจึงขอเจรจาสงบศึกแต่เรียกร้องให้คืนอาณาบริเวณของบัลแฮให้เหลียวและให้โครยอเป็นเมืองขึ้นเหลียว แม่ทัพซออีไม่ยอมจึงไปเจรจากับเซี่ยวซุนหนิง อ้างว่าโครยอเป็นการสืบต่อของโคกูรยอ (고구려, 高句麗) ดังนั้นบริเวณอันกว้างใหญ่ไพศาลทางตอนเหนือจึงควรเป็นของโครยอเซื่ยวซุนหนิงหลงกลจึงยอมยกดินแดนจรดแม่น้ำยาลูให้โครยอ
สิ้นสงครามพระเจ้าซองจงทรงให้มีการสร้างป้อมปราการอย่างมโหฬารที่แม่น้ำยาลูเพื่อป้องกัน ภายหลังพระเจ้าซองจงสิ้นพระชนม์ เจ้าชายวังซงพระราชโอรสของพระเจ้าคยองจงแห่งโครยอขึ้นครองราชย์ พระราชมารดาของพระองค์ทรงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการเนื่องจากพระเจ้ามกจงยังทรงพระเยาว์ พระราชมารดาของพระเจ้ามกจงคือ พระนางฮอนแอพระมเหสีพระเจ้าคยองจงหรือพระนางชอนชู พระนางชอนชูเป็นกำลังหลักที่สำคัญของโครยอที่ต้านทัพเหลียวที่มาบุกโครยอหลายครั้ง พระนางชอนชูทรงนำทัพบุกขึ้นเหนือต้านทัพเหลียวหลายครั้งทำให้พระนางมีอำนาจเป็นอย่างมากในราชสำนัก ภายหลังพระนางสมรสใหม่กับคิมชียางและมีโอรสด้วยกันทำให้ขุนนางบางกลุ่มไม่พอใจ ใน ค.ศ. 1009 คังโจ (강조) ยึดอำนาจพระนางชอนชูและสังหารพระเจ้ามกจงแห่งโครยอ (목종, 穆宗) และตั้งเจ้าชายวังซุนขึ้นเป็นพระเจ้าฮย็อนจง (현종, 顯宗) เป็นกษัตริย์ จักรพรรดิเหลียวเสิ่งจงเห็นเป็นโอกาสจึงนำกองทัพมารุกรานนำด้วยพระองค์เอง คังโจนำทัพโครยอเข้าต่อสู้ แต่พ่ายแพ้และถูกสังหาร ข่าวการสิ้นชีวิตของคังโจทำให้ราชสำนักโครยอหวาดกลัวและหนีไปที่เมืองนาจูทางใต้ กองทัพเหลียวเกือบจะยึดเปียงยางได้ และรุกเข้ามาถึงเมืองแคซ็อง พระเจ้าฮย็อนจงจึงทรงยอมสงบศึก แต่จักรพรรดิเหลียวเสิ่งจงทรงเรียกร้องมากเกินไป จนพระเจ้าฮย็อนจงทรงไม่รับสัญญาสงบศึก เมื่อสงครามไม่ประสบผล จักรพรรดิเหลียวเสิ่งจงจึงยกทัพกลับ
แต่พวกคิตันไม่ได้กลับไปเปล่า แต่สร้างสะพานข้ามแม่น้ำยาลูเพื่อบุกโครยอครั้งต่อมาใน ค.ศ. 1019 นำโดยเสี้ยวไป่หยา (蕭排押) แต่ทันทีที่ทัพคิตันย่างเท้ามาก็ถูกทัพโครยอซุ่มโจมตี เสี้ยวไป่หยาหนีลึกเข้าไปในโครยอก็ยิ่งถูกโจมตีหนักขึ้น พระเจ้าฮย็อนจงทรงร่วมมือกับพระนางชอนชูและคังกัมชาน(강감찬, 姜邯贊)ซึ่งเป็นขุนนางที่เคยรบมารับมือ ขณะที่กองทัพเหลียวกำลังข้ามลำธารแห่งหนึ่ง คังกัมชานและพระนางชอนชู สั่งให้เปิดเขื่อนน้ำท่วมทัพเหลียวจนหมด ทำให้เสี้ยวไป่หยายอมแพ้และหนีกลับไปทางเหนืออย่างยากลำบาก และในปี ค.ศ. 1029 พระนางชอนชูสิ้นพระชนม์
หลังจากรุกรานโครยอสามครั้ง ทั้งสองอาณาจักรจึงเจรจาสงบศึก และเป็นไมตรีต่อกัน ไม่ทำสงครามกันอีกเลย จนใน ค.ศ.1125 พวกนูร์เชน (Jurchen หรือแมนจู) ทำลายอาณาจักรเหลียวของคิตันและตั้งราชวงศ์จิน (金) ฝ่ายเกาหลีส่งแม่ทัพยุนควาน (윤관, 尹瓘) เข้าไปรุกรานพวกนูร์เชน และใน ค.ศ. 1127 พวกนูร์เชนก็ทำลายราชวงศ์ซ่งยึดอาณาบริเวณทางเหนือของจีนได้ ขับไล่ชาวจีนไปเป็นราชวงศ์ซ่งใต้ ทำให้ราชวงศ์จินเรืองอำนาจ
การยึดอำนาจของฝ่ายทหาร.
ตระกูลลีจากอินจู สะสมอำนาจจากการส่งมเหสีไปอภิเษกกับกษัตริย์โครยอหลายพระองค์ตั้งแต่พระเจ้ามุนจงเป็นต้นไป จนกระทั่งตระกูลลีมีอำนาจมากกว่ากษัตริย์โครยอเสียอีก ในสมัยพระเจ้าอินจง (인종, 仁宗) ลีจากยอม (이자겸, 李資謙) เป็นขุนนางที่มีอำนาจมากในราชสำนัก ทำการยึดอำนาจจากพระเจ้าอินจงใน ค.ศ. 1126 แต่พระเจ้าอินจงก็ทรงสามารถยึดอำนาจกลับคืนมาได้ใน ค.ศ. 1127 ใน ค.ศ. 1135 พระภิกษุมโยชอง (묘청) ได้เสนอให้ย้ายเมืองหลวงไปซอกยอง (서경, 西京 เปียงยาง) เพื่อต้านทานการรุกรานของราชวงศ์จิน แต่ขุนนางฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ภายใต้การนำของคิมบูชิก (김부식, 金富軾) ต่อต้าน มโยชองจึงก่อกบฏแต่ถูกจับและประหารชีวิตในปีเดียวกัน
ใน ค.ศ. 1170 กลุ่มขุนนางฝ่ายทหารจองจุงบู (정중부, 鄭中夫) และลีอีบัง (이의방, 李義方) โค่นอำนาจพระเจ้าอีจง (의종, 毅宗) และตั้งพระเจ้ามยองจง (명종, 明宗) เป็นกษัตริย์แทน เป็นการเริ่มต้นการปกครองของเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) เพราะนับตั้งแต่พระเจ้ามยองจงเป็นต้นไป กษัตริย์โครยอทรงเป็นเพียงแค่หุ่นเชิด ที่มีผู้นำเผด็จการทหารชักใยอยู่เบื้องหลัง ต่อมาจองจุงบูถูกโค่นอำนาจโดยขุนพลหนุ่มชื่อคยองแดซึง (경대승, 慶大升) และเข้าปกครองบ้านเมืองแทน คยองแดซึงได้ชื่อว่าเป็นผู้นำทหารที่ปกครองเพื่อให้โครยอสงบสุขจนประชาชนพากันสรรเสริญ แต่ก็ทำให้เป็นที่เกลียดชังของพระเจ้ามยองจงพระทรงอิจฉาในความนิยมของประชาชนที่มีต่อคยองแดซึง
แต่แล้วใน ค.ศ. 1183 คยองแดซึงเสียชีวิต ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ผู้นำทหารอีกคนก็เข้ามายึดอำนาจ ซึ่งลีอึยมินต่างกับคยองแดซึงที่ปล่อยให้มีการทุจริตในการปกครองจนบ้านเมืองต้องเดือดร้อน ทำให้ชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) ขุนพลอีกคนเช่นกันยึดอำนาจจากลีอีมิน บังคับให้พระเจ้ามยองจงสละบัลลังก์และเนรเทศออกไป และตั้งจพระเจ้าชินจง (신종, 神宗) พระอนุชาเป็นกษัตริย์แทน
นับตั้งแต่แชร์ชุงฮอนเป็นต้นไป ผู้นำทหารตระกูลแชร์จะปกครองโครยอไปสี่รุ่นเหมือนกับการปกครองระบบโชกุนของญี่ปุ่นที่โชกุนมีอำนาจมากกว่าราชสำนักและกษัตริย์ แต่ใน ค.ศ. 1204 พระเจ้าชินจงก็สละบัลลงก์ให้พระเจ้าฮีจงพระโอรส ซึ่งทรงขับเคี่ยวแก่งแย่งอำนาจกับชเวชุงฮอนมานาน พระเจ้าฮีจงทรงพยายามที่จะลอบสังหารแชร์ชุงฮอนใน ค.ศ. 1211 แต่ไม่สำเร็จและทรงถูกแชร์ชุงฮอนปลดจากบัลลังก์ และตั้งพระเจ้าคังจงพระโอรสเป็นกษัตริย์ จะเห็นได้ว่าอำนาจของผู้นำทหารโครยอมีมากจนสามารถปลดและตั้งกษัตริย์ได้ตามใจชอบ
หลังจากชเวอีถูกยึดอำนาจ และถูกยึดอำนาจจากผู้ตรวจการ คิม จุน (ที่ปรึกษาคนสนิทของ*ชเวอู)
รายนามผู้นำเผด็จการทหารโครยอ
การยึดครองของมองโกล.
ใน ค.ศ. 1225 โอเกไตข่าน (Ögedei Khan) ส่งแม่ทัพซาร์ไต (Sartai) นำทัพมองโกลเข้าบุกโครยอ ราชสำนักย้ายหนีไปที่เกาะคังฮวา ผู้นำทหารชเวอู (최우, 崔瑀) พยายามจะสู้รบต้านทานพวกมองโกล ทัพมองโกลใช้เวลาประมาณ 30 ปี ในการปราบคาบสมุทรเกาหลี ใน ค.ศ. 1236 พระเจ้าโคจง (고종, 高宗) ทรงให้มีการสังคายนาพระไตรปิฎกเสียใหม่ เรียกว่า ไตรปิฎก โคเรียนะ (팔만대장경, 八萬大藏經, Tripitaka Koreana) เพราะฉบับเก่าถูกพวกมองโกลทำลายจนหมดสิ้น เก็บไว้ที่วัดแฮอินซา (해인사, 海印寺) จนถึงปัจจุบัน เมื่อ ค.ศ. 1254 แม่ทัพจาแลร์ไต (Jalairtai) นำทัพมองโกลบุกเกาหลีเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุด ชาวโครยอล้มตายจำนวนมากในขณะที่ราชสำนักอยู่อย่างสุขสบายที่เกาะคังฮวา ใน ค.ศ. 1258 ผู้นำทหารชเวอูถูกลอบสังหาร ทำให้ฝ่ายทหารที่จะต้านพวกมองโกลอ่อนแอและฝ่ายพลเรือนที่สนับสนุนให้ดำเนินนโยบายสันติภาพกับมองโกลขึ้นมามีอำนาจ จนในรัชสมัยของพระเจ้าวอนจง (원종, 元宗) โครยอได้ยอมจำนนต่อพวกมองโกลอย่างเป็๋นทางการใน ค.ศ. 1270 และส่งบรรณาการให้ราชวงศ์หยวนจักรพรรดิกุบไลข่าน (Kublai Khan) ขณะที่ขุนนางฝ่ายทหารบางคนยังไม่ยอมแพ้ ก่อกบฏ"ซัมบยอลโช" (삼별초, 三別抄) อยู่ที่เกาะทัมนาเพื่อต้อต้านการยึดครองของมองโกลแต่ก็ถูกปราบในที่สุด
อาณาจักรโครยอกลายเป็นประเทศราชของราชวงศ์หยวน องค์ชายโครยอต้องเสด็จไปยังกรุงปักกิ่งแต่พระเยาว์เพื่อรับการสอนและการปลูกฝังแบบชาวมองโกล รวมทั้งรับพระนามภาษามองโกลและอภิเษกกับเจ้าหญิงมองโกลด้วย เนื่องจากพระจักรพรรดิราชวงศ์หยวนนั้นใช้พระนามที่พระสุสาน (묘호, 廟號) เป็นพระนามที่ใช้เรียกพระจักรพรรดิ เพื่อป้องกันความสับสนจึงได้ห้ามกษัตริย์โครยอไม่ให้มีพระนามที่พระสุสานอีก แต่พระราชทานพระนามให้ขึ้นต้นด้วยคำว่า "ชุง" (충, 忠) แปลว่า จงรักภักดี กุบไลข่านได้ใช้โครยอเป็นฐานในการรุกรานญี่ปุ่นสองครั้งใน ค.ศ. 1274 และ ค.ศ. 1281 แต่ไม่สำเร็จ
ช่วงเวลาที่เกาหลีอยู่ภายใต้การยึดครองของมองโกลนั้นเป็นช่วงเวลาที่เกาหลีมีการติดต่อกับโลกภายนอกเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับประเทศจีนซึ่งพระราชวงศ์และชนชั้นปกครองของโครยอล้วนแต่เดินทางไปเมืองปักกิ่งและนิยมชมชอบวัฒนธรรมมองโกล ชนชั้นสูงพูดภาษามองโกล มีชื่อเป็นภาษามองโกล และสวมใส่เสื้อผ้ามองโกลเป็นแฟชั่น ซึ่งจะมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมเกาหลีต่อมาในสมัยราชวงศ์โจซอน ที่สำคัญที่สุดคือ การเข้ามาของลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ของจูจื่อ (朱熹) ปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ้อง ซึ่งกำลังรุ่งเรืองอยู่ในประเทศจีนขณะนั้น ได้กลายเป็นที่นิยมของชนชั้นสูงของเกาหลีแทนที่พระพุทธศาสนา
จนกระทั่งเมื่อราชวงศ์หยวนอ่อนแอลง พระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王) ได้ทรงทำการกวาดล้างขุนนางเกาหลีที่ได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์หยวนใน ค.ศ. 1356 ได้แก่คีชอล (기철, 奇轍) ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระจักรพรรดินีคี (奇皇后) พระจักรพรรดินีฉีจึงทรงส่งทัพมาบุกโครยอเพื่อแก้แค้นแทนพระเชษฐาแต่พระเจ้าคงมินก็ทรงสามารถเอาชนะทัพมองโกลได้ และหยุดการส่งบรรณาการให้แก่ราชวงศ์หยวน ต่อมาใน ค.ศ. 1368 ราชวงศ์หยวนถูกล้มลงโดยราชวงศ์หมิง พระเจาคงมินจึงทรงหันไปสวามิภักดิ์ราชวงศ์ใหม่ของจีน
สิ้นสุดโครยอ.
พระเจ้าคงมินทรงถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1374 โดยกลุ่มขุนนางที่ได้รับการสนับสนุนจากมองโกล และยกเอาพระเจ้าอู (우왕, 禑王) ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน ราชสำนักดำเนินนโยบายหันเข้าหาพวกมองโกลอีกครั้ง จนใน ค.ศ. 1388 ชเวยอง (최영, 崔瑩) และลีซองกเย (이성계, 李成桂)ได้ทำรัฐประหารยึดอำนาจจากกลุ่มขุนนาง ชเวยองเห็นว่าควรส่งกองทัพไปบุกจีนราชวงศ์หมิงเพื่อกำจัดอิทธิพลของราชวงศ์หมิงออกไปจากเกาหลี แต่ลีซองกเยกลับไม่เห็นด้วยเพราะราชวงศ์หมิงในขณะนั้นแข็งแกร่งมาก เมื่อนำทัพไปถึงแม่น้ำยาลูแล้ว ลีซองกเยก็เปลี่ยนใจหันหลังกลับมาบุกพระราชวังสังหารชเวยองและถอดพระเจ้าอูจากบัลลังก์
ลีซองกเยตั้งพระเจ้าชางพระโอรสของพระเจ้าอูขึ้นเป็นกษัตริย์แทน แต่ด้วยพระชาติกำเนิดที่ไม่แน่นอนของทั้งสองพระองค์ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชาง (창왕, 昌王) และสำเร็จโทษสองกษัตริย์พ่อลูก แล้วตั้งพระเจ้าคงยาง (공양왕, 恭讓王) ขึ้นเป็นกษัตริย์ ใน ค.ศ. 1392 ลีซองกเยก็ได้ปลดพระเจ้าคงยาง ประกาศล้มราชวงศ์โครยอ ปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์ราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์โจซอน (조선, 朝鮮)
ศิลปวัฒนธรรมสมัยโครยอ.
ในยุคอาณาจักรโครยอ เมืองหลวงคือ แคช็อง เป็นเมืองที่ทำการติดต่อทำการค้าขายกับนานาชาติทั้งจีน, ญี่ปุ่น ตลอดจนถึงภูมิภาคอาหรับ และแอฟริกา มีศาสนาพุทธแบบมหายานเป็นศาสนาประจำชาติ แต่ก็ผสมด้วยลัทธิความเชื่ออื่น ๆ เช่น ขงจื๊อ, เต๋า ตลอดจนประเพณีและความเชื่อพื้นบ้าน ถือเป็นอาณาจักรที่เปิดเสรี มีสิทธิความเท่าเทียมทางเพศค่อนข้างมาก ผู้หญิงสามารถเป็นผู้นำครอบครัวได้ มีการอาบน้ำรวมหมู่กันในที่สาธารณะ รวมถึงมีพิธีสมรสกันในหมู่เครือญาติกันด้วยแม้แต่ในเชื้อพระราชวงศ์
ในยุคโครยอพุทธศาสนานิกายมหายานของเกาหลีเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด มีความต่อเนื่องมาจากพุทธศาสนาของยุคชิลลารวม พระเจ้าแทโจทรงเชื่อว่าราชวงศ์โครยอสามารถประดิษฐานได้เป็นผลจากการยึดมั่นในพุทธศาสนา ราชสำนักโครยอจึงสนับสนุนและอุปถัมป์พุทธศาสนา
ในยุคโครยอพุทธศาสนานิกาย"ซ็อน" (선, 禪) หรือนิกายฌานตรงกับนิกายเซ็นซึ่งเน้นเรื่องการปฏิบัติการฝึกจิตเรืองอำนาจขึ้นมาในยุคโครยอ พุทธศาสนานิกายซ็อนเข้ามาในเกาหลีตั้งแต่สมัยอาณาจักรชิลลารวม นำไปสู่การจัดตั้งระบบของวัดในนิกาย"ซ็อน"เก้าแห่งในเกาหลีเรียกว่า "คูซัน" (九山) หรือนวบรรพต อย่างไรก็ตามนิกาย"ซ็อน"ต้องเผชิญกับการแข่งขันและการต่อต้านจากนิกายคันถธุระต่างๆที่เรียกรวมกันว่านิกาย"กโย" (教) ซึ่งประดิษฐานอยู่ในเกาหลีมาแต่เดิมเช่นนิกายโยคาจาร นิกายแดนบริสุทธิ์สุขาวดี และนิกาย"ฮวาอ็อม" (華嚴) ในช่วงต้นของยุคโครยอมีความพยายามที่จะประนีประนอมระหว่างพุทธศาสนาฝ่ายคันถธุระและฝ่ายวิปัสสนาธุระหรือนิกาย"ซ็อน" พระภิกษุคยูนยอ (균여, 均如) ยกนิกาย"ฮวาอ็อม"หรือนิกายหัวเหยียน  ขึ้นมาเป็นทฤษฎีสำหรับผู้ปฏิบัตินิกายซ็อนได้ศึกษา ซึ่งนิกาย"ฮวาอ็อม"เน้นการศึกษาอวตังสกสูตร เป็นการร่วมมือกันระว่างนิกายฮวาอ็อมซึ่งเป็นคันถธุระและนิกายซ็อน ต่อมาพระภิกษุอีช็อน (의천, 義天) เดินทางไปยังประเทศจีนเพื่อนำนิกายเทียนไถมาสู่โครยอ นำไปสู่การจัดตั้งนิกาย"ช็อนแท" (천태, 天台) ซึ่งเป็นนิกายสายวิปัสสนาธุระขึ้นมาแข่งขันกับนิกายซ็อนเดิม ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างนิกาย"ช็อนแท"และนิกาย"ซ็อน"นำไปการจัดระเบียบพุทธศาสนาในโครยอเสียใหม่ เกิดการตั้งระบบ "คันถธุระห้าสำนักและวิปัสสนาธุระสองสำนัก" (Five doctrinal schools and Two meditational schools)
นิกายคันถธุระห้าสำนักประกอบด้วย:
นิกายวิปัสสนาธุระสองสำนักประกอบด้วย;
ในช่วงกลางยุคโครยอพุทธศาสนานิกายซ็อนฝ่ายวิปัสสนาธุระรุ่งเรืองควบคู่กับนิกายฮวาอ็อมฝ่ายคันถธุระ พระภิกษุชินุล (지눌, 知訥 ค.ศ. 1158-1210) ซึ่งเป็นพระภิกษุนิกายซ็อนผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในยุคโครยอ จัดตั้งสำนัก"โชกเย" (조계, 曹溪) ขึ้นในค.ศ. 1190 ที่วัดซงกวังซา (송광사, 松廣寺) บนเขาโชกเย สำนัก"โชกเย"ส่งเสริมสังคมโครยอให้เป็น "สังคมแห่งสมาธิและปัญญา" สำนัก"โชกเย"เป็นพุทธศาสนาสำนักที่มีจำนวนของวัดมากที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ในปัจจุบัน เนื่องจากพระไตรปิฎกฉบับเดิมของโครยอถูกทำลายไประหว่างการรุกรานของมองโกล ในค.ศ. 1236 พระเจ้าโคจงมีพระราชโองการให้จัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับใหม่เรียกว่าไตรปิฎก โคเรียนะ (Tripitaka Koreana) โดยได้รับการสนับสนุนจากผู้นำเผด็จการทหารชเวอูและชเวฮัง เก็บรักษาไว้ที่วัดแฮอินซามาจนถึงปัจจุบัน
ในช่วงปลายยุคโครยอเวลาซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของมองโกลราชวงศ์หยวน บรรดาขุนนางชนชั้นปกครองและนักปราชญ์ของโครยอได้รับอิทธิพลจากลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ทำให้พุทธศาสนาได้รับการสนับสนุนจากราชสำนักโครยอน้อยลงแต่ยังคงรุ่งเรืองและดำรงอยู่ พระภิกษุแทโกโบอู (太古普愚) เดินทางไปยังประเทศจีนเพื่อศึกษานิกายฌานสำนักหลินจี่  กลับมาเผยแพร่ในโครยอ
ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ (ชื่อเดิม : ปิยธิดา วรมุสิก; เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2518) ชื่อเล่น ป๊อก เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีพี่น้อง 2 คน โดยเธอเป็นคนสุดท้องและมีพี่สาว จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์, ระดับมัธยมศึกษาสายศิลป์-ฝรั่งเศสจากโรงเรียนสตรีวิทยา และระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ โทภาษาจีน มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
มีผลงานละครสร้างชื่อ เรื่อง จากละครวัยรุ่นเรื่อง "ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย" ที่แสดงคู่กับจ๊อบ และละครทางช่อง 3 อีกเรื่องที่สร้างชื่อคือ "ธรณีนี่นี้ใครครอง" คู่กับ แอนดริว เกร้กสัน นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัล ชมเชยนักแสดงหญิงเอเชี่ยน เทเลวิชั่นอวอร์ด 2008 จากละครเรื่อง "นางทาส" และได้รับการตอบรับอย่างดีจากบท ดร.วิกันดา จากละครเรื่อง “เมียหลวง” โดยให้ตำแหน่ง นักแสดงบทเมียหลวงแห่งชาติ ด้วย
ปิยธิดา วรมุสิก เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดง, พิธีกร ชาวไทย มีพี่สาว 1 คน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์, ระดับมัธยมศึกษาสายสายศิลป์-ฝรั่งเศสจากโรงเรียนสตรีวิทยา และระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์ (เอกภาษาอังกฤษ) มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เธอเริ่มเข้าวงการโดยการเล่นเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอของ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ในเพลงกลับกลอก จากนั้นในปี 2539 เธอได้เล่นละครเรื่องตะลอนทัวร์ ทางช่อง 5 เธอโด่งดังจากละครเรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง ในปี 2541 และมีผลงานเด่นมากมาย 1 ในนั้นคือ ภาพยนตร์ เรื่อง ลัดดาแลนด์ แสดงคู่กับ ก้อง นูโว ในปี 2554
ปัจจุบันสมรสกับ นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ หรือ ตั๊ก นักแสดงชาวไทย เมื่อปี พ.ศ. 2555 แต่ยังไม่มีบุตรด้วยกัน
ซีรีส์ที่เป็นผู้จัด.
ผลงานซีรีส์ทั้งหมดในฐานะผู้จัด บริษัท กลมกล่อมโปรดักชั่น จำกัด
คาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย  (พระนามเดิม: Karoline Auguste von Habsburg-Lorraine, ราชสกุลเดิม Wittelsbach) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย และพระอัครมเหสี เจ้าหญิงเอากุสเทอ วิลเฮ็ลมีเนอแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์วิทเทลส์บัค แห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ภายหลังได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) โดยพระองค์ได้ทรงใช้พระนามว่า เจ้าหญิงเอากุสเทอ ชาร์ล็อทเทอ มกุฎราชกุมารีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Crown Princess Augusta Charlotte of Württemberg) แต่ทั้งสองพระองค์ทรงต้องหย่า เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1814 เพราะเนื่องจากมีเหตุผลทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยเวือร์ทเทิมแบร์คนั้น ถูกรุกรานและก้าวก่ายทางการเมืองการปกครองจากนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้เวือร์ทเทิมแบร์คต้องปฏิรูปการเมืองการปกครองใหม่
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1816 ทั้งสองพระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย เมื่อหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ได้ทรงอุทิศพระองค์เข้าช่วยเหลือสภากาชาติและได้ทรงเข้าช่วยเหลือประชาชน นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริให้สร้างโรงพยาบาลเพื่อรักษาประชาชนที่เจ็บไข้ได้ป่วยอีกด้วย ทำให้พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนเป็นอย่างมาก
จักรพรรดินีเอากุสเทอ ชาร์ลอตทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873 หลังจากวันเฉลิมพระชันษาเพียง 1 วัน สิริพระชันษาได้ 81 ชันษา พระศพถูกนำไปฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา โดยการสิ้นพระชนม์นี้ทำให้มีการเลื่อนการอภิเษกสมรสของอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลและ เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ไปในปีค.ศ. 1874
จักรพรรดินีคาโรลีเนอ เอากุสเทอทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับพระราชวงศ์หลายพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ รวมทั้งจักรพรรดินีเอลิซาเบธผู้ที่พระองค์ทรงเห็นว่าน่าสงสารเป็นอย่างยิ่ง
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก  หรือ เฟรตีลิน (Fretilin) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในติมอร์ตะวันออก มีที่นั่งในสภาแห่งชาติและจัดตั้งรัฐบาลในติมอร์ตะวันออกตั้งแต่ได้รับเอกราชจนถึง พ.ศ. 2550 พรรคเริ่มจากเป็นขบวนการต่อต้านที่ต่อสู้พื่อเอกราชของติมอร์ตะวันออก ครั้งแรกเพื่อเป็นเอกราชจากโปรตุเกส และต่อจากนั้นเรียกร้องเอกราชจากอินโดนีเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517–2541 ในครั้งแรกเรียกว่าสมาคมประชาธิปไตยสังคมติมอร์ เมื่อติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราชจากอินโดนีเซียจึงแตกออกเป็นหลายพรรค
ประวัติก่อนได้รับเอกราช.
ใน พ.ศ. 2521 นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู ผู้นำกลุ่มถูกทหารอินโดนีเซียฆ่า ต่อมาได้มีการตั้งกองทหารที่เป็นสาขาของกลุ่มต่อสู้แบบกองโจรเพื่อต่อต้านทหารอินโดนีเซีย
ประวัติหลังได้รับเอกราช.
จากการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 เฟรตีลินได้คะแนนเสียง 57.4% และได้ 55 ที่นั่งจากทั้งหมด 88 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เฟรตีลินได้คะแนนเสียงลดลง เหลือเพียง 29% และได้ 21 ที่นั่ง
Titanic (1997 film)
ลัสกัร ญิฮาด
ลัสกัร ญิฮาด ( เป็นกลุ่มการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2543 เริ่มจากการเข้าไปมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และชาวมุสลิมในเมืองมาลูกู ฐานที่มั่นของกลุ่มอยู่ที่เกาะชวาแต่มักออกไปปฏิบัติการนอกเกาะชวา เชื่อกันว่ากลุ่มนี้มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ แต่ทางกลุ่มได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกับอุซามะฮ์ บิน ลาดินและตอลิบาน เป็นกลุ่มที่ประกาศยุบตัวเองไปแล้วในปัจจุบัน
The Sound of Music (film)
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์ (อังกฤษ: E=MC2) คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 7 ของมารายห์ แครี นักร้องสาวเพลงป๊อปชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 200ของสหรัฐอเมริกาในอันดับหนึ่ง ด้วยยอดขายเริ่มแรก 463,000 แผ่น ซึ่งเป็นสัปดาห์แรกของเธอที่มียอดขายมากที่สุด ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ "ทัชมายบอดี" ขึ้นอันดับหนึ่ง ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลตามมาอิกอันประกอบด้วย "บายบาย","ไอล์บีเลิฟวิงยูลองไทม์" และ "ไอสเตย์อินเลิฟ"
ชื่ออัลบั้ม.