pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภาพยนตร์กลับมาใช้ภาพแบบจอกว้างอีกครั้งใน "007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก" ทำให้ต้องมีการถ่ายทำฉากในลำกล้องปืนใหม่เป็นครั้งที่ห้า บอนด์ที่แสดงโดยมัวร์ ครั้งนี้สวมชุดทักซิโดแทนชุดสูทธุรกิจและใช้มือทั้งสองข้างยิงปืน โดยฉากในลำกล้องปืนรูปแบบนี้ปรากฏในภาพยนตร์บอนด์ที่แสดงโดยมัวร์จำนวนห้าเรื่อง ทำให้เป็นฉากในลำกล้องปืนที่ถูกใช้มากที่สุด นอกจากนี้ปืนที่นักแสดงถือนั้นไม่ได้ยิงจริง ๆ จนกระทั่งใน "007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์" โดยสังเกตได้จากการไม่มีควันปืน พิ้นหลังของฉากในลำกล้องปืนที่แสดงโดยมัวร์ทุกฉาก มีการย้อมสีเป็นสีอื่นซึ่งปกติจะเป็นสีขาว เช่น สีพื้นหลังใน "007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก" เป็นสีเปลือกไข่ ขณะที่พิ้นหลังใน "007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ" เป็นสีน้ำตาลอมเหลืองเข้ม ใน "007 เจาะดวงตาเพชฌฆาต" เมื่อจุดสีขาวหยุดอยู่ที่กลางจอ ไม่ได้ค่อย ๆ ขยายจนเผยให้ฉากก่อนเครคิต แต่กลับตัดเข้าฉากทันที
1987–1989 (ทิโมธี ดาลตัน).
มีการถ่ายทำฉากในลำกล้องปืนใหม่อีกครั้ง หลัง ทิโมธี ดาลตัน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ แทน โรเจอร์ มัวร์ โดยถูกใช้ในภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องของดาลตัน ดาลตันเดินมาก่อนที่จะหมุนตัวและก้มเล็กน้อยก่อนที่ยิงปืนอย่างรวดเร็ว โดยครั้งนี้ดาลตันยิงปืนมือเดียวไม่เหมือนกับมัวร์ จอห์น แบร์รี เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบฉากในลำกล้องปืนใน "007 พยัคฆ์สะบัดลาย" (1987) ส่วน ไมเคิล เคเมน แต่งดนตรีประกอบฉากในลำกล้องปืนใน "007 รหัสสังหาร" (1989) นี่เป็นฉากในลำกล้องปืนฉากสุดท้ายที่ออกแบบโดย มอริซ ไบน์เดอร์ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1991
1995–2002 (เพียร์ซ บรอสแนน).
หลัง มอริซ ไบน์เดอร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1991 ทำให้ เดเนียล ไคลน์แมน เป็นคนออกแบบฉากในลำกล้องปืนคนใหม่ เริ่มต้นจากในภาพยนตร์ "พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก" (1995) ฉากในลำกล้องปืนใช้การสร้างภาพจากคอมพิวเตอร์ (แต่ยังคงใช้ภาพในลำกล้องปืนแบบเดิม) โดยครั้งนี้แสงและเงาในเกลียวปืนเปลี่ยนไปตามการเคลื่อนไหวของปืน บรอสแนนเดินมาถึงตรงกลางจอ เขาก็หมุนตัวแล้วยิงปืนในท่ายืนตัวตรง โดยใช้มือเดียวเหมือนกับดาลตัน แต่เล็งปืนอยู่ในระดับสายตา เลือดที่ไหลที่ลงมีสีที่เข้มขึ้นและไหลลงเร็วกว่าเดิม ทำนองหลักของธีมเจมส์ บอนด์หายไปในฉากในลำกล้องปืนของ "007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย" และ "007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก" ในรูปแบบก่อนหน้านี้ของฉากในลำกล้องปืน จุดสีขาวจะขยายก่อนที่จะถึงขอบจอทางด้านขวา แต่ในภาพยนตร์บอนด์ของบรอสแนนทั้งสี่เรื่อง จุดสีขาวนั้นวิ่งต่อไปทางด้านขวาแล้วหายไปจากจอ จากนั้นลำกล้องปืนก็วิ่งมาทางซ้ายจากนอกจอ ใน "007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก" เป็นครั้งแรกที่จุดสีขาวขยายแล้วเผยให้เห็นบอนด์ในทันที
ตัวอย่างภาพยนตร์ของ "พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก" มีการใช้ฉากที่คล้ายกับฉากในลำกล้องปืน โดยบอนด์ปรากฏตัวอยู่ในเงา จากนั้นได้ยิงปืนใส่ข้อความที่ปรากฏอยู่บนจอว่า "ONLY ONE MAN" สุดท้ายได้ยิงตัว "M" ให้กลายเป็น "7" บอนด์เดินเข้ามาหา เผยให้เห็นหน้าของบรอสแนนแล้วพูดว่า "You were expecting someone else?" เป็นการแนะนำ เพียร์ซ บรอสแนน ผู้มารับบท เจมส์ บอนด์ คนใหม่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 ตัวอย่างภาพยนตร์ของ "007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย" มีฉากในลำกล้องปืนเป็นของตัวเอง โดยบอนด์สวมชุดทักซิโดและยิงปืนใช้สองมือเหมือนกับโรเจอร์ มัวร์ ในลำกล้องปืนมีหกเกลียว
ใน "ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ" (2002) ลี ทามาโฮรี ผู้กำกับภาพยนตร์ได้ขอให้เพิ่มกระสุนซีจีเข้าไปในฉากนี้ ซึ่งสามารถเห็นกระสุนขยายมาจากปืนของบอนด์เข้ามาหากล้องแล้วหายไป คาดว่าบอนด์ยิงเข้ามาใส่ในอาวุธของอีกฝ่าย นี่เป็นฉากในลำกล้องปืนสุดท้ายที่บอนด์สวมชุดทักซิโดและฉากนี้ปรากฏตอนเปิดภาพยนตร์ จนกระทั่ง "องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย"
แดเนียล เคร็ก.
ฉากในลำกล้องปืนมีการถ่ายทำใหม่อีกครั้งใน "007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก" โดยมี แดเนียล เคร็ก รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ ครั้งแรก ฉากนี้ไม่เหมือนกับฉากแบบเก่าที่ไม่ได้เป็นฉากเปิดภาพยนตร์ตั้งแต่แรก แต่เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสังหารครั้งแรกของบอนด์ก่อนที่เขาจะกลายเป็นสายลับดับเบิลโอ ขณะที่บอนด์กำลังหยิบปืนจากพื้นนั้น เหยื่อของเขา ฟิชเชอร์ ซึ่งเป็นสมุนของ ดรายเดน หัวหน้าหน่วยเอ็มไอ6 ที่ทุจริต ฟื้นตัวขึ้นก่อนจะหยิบปืนยิงบอนด์จากด้านหลัง จากนั้นภาพก็ตัดเข้ามาในลำกล้องปืนทันที บอนด์หมุนตัวแล้วยิงปืนใส่ฟิชเชอร์ก่อน
ฉากในลำกล้องปืนนี้มีความแตกต่างจากฉากเดียวกันในภาพยนตร์บอนด์ก่อนหน้านี้ ได้แก่ เริ่มต้นด้วยการที่บอนด์ยืนอยู่กับที่ (ถึงแม้เขากำลังจะเดินไปที่ประตูก่อนที่จะหยุดแล้วหันกลับมา), ไม่ได้ถ่ายทำกับพื้นหลังสีขาวที่ว่างเปล่าและแสดงคนที่ถูกยิงโดยบอนด์ เป็นครั้งแรกที่ภาพของฉากนี้เป็นสีขาวดำตั้งแต่ "007 เพชรพยัคฆราช" (1971) เพราะในฉากก่อนเครดิตนั้นเป็นภาพเป็นสีขาวดำเช่นกัน บอนด์ของเคร็กนั้นใส่สูททั่วไป ไม่ใช่สูทธุรกิจหรือสูททักซิโด เคร็กยิงปืนใช้มือเดียวเหมือนกับดาลตันและบรอสแนน
นอกจากนี้ ภาพเกลียวในลำกล้องปืนที่สร้างคอมพิวเตอร์ มีรูปแบบขนาดเล็กแทนที่แบบแปดเกลียวแบบเดิม เลือดมีการไหลเร็วขึ้น แต่ไหลเป็นสายแทนที่แบบเดิมที่เป็นคลื่น และยังเป็นฉากในลำกล้องปืนแรกที่ไม่มีดนตรีประกอบจาก "เจมส์ บอนด์ ธีม" เลย แต่ใช้ช่วงแรกของเพลงประกอบภาพยนตร์ "ยูโนวมายเนม" แทน
ฉากในลำกล้องปืนถูกทำใหม่อีกครั้งใน "007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก" โดยได้กลับไปใช้รูปแบบดั้งเดิม ถึงแม้จะวางฉากนี้ไว้ในตอนจบของภาพยนตร์ เนื่องจากฉากสุดท้ายที่น่าตื่นเต้นถูกตัดโดย มาร์ค ฟอร์สเตอร์ ฉากในลำกล้องปืนแสดงให้เห็นว่าบอนด์เป็นนักฆ่าเลือดเย็น โดยมาจากจังหวะของฉากที่ถูกตัดออก ตัวอย่างเช่น จุดสีขาวที่วิ่งจากซ้ายไปขวานั้น วิ่งไวกว่าฉากในลำกล้องปืนก่อน ๆ แดเนียล เคร็ก เดินมาที่กลางจอไวกว่าเดิมและเลือดที่ไหลลงมาไวกว่าเดิม เคร็กยิงปืนมือเดียวเหมือนกับดาลตันและบรอสแนน การออกแบบของลำกล้องปืนนั้นมีลักษณะเรียบง่ายกว่าเดิมด้วยการใช้แค่สีเทาและมีเกลียวในลำกล้องปืนที่น้อยลงและกว้างขึ้น และเมื่อรอบนอกของวงกลมสีขาวหมุนจนกลายเป็นศูนย์กลางของตัวอักษร Q ของชื่อเรื่อง "Quantum of Solace" เป็นครั้งแรกที่บอนด์เดินจากไปหลังจากยิงปืนแล้ว ในตัวอักษร Q จากนั้นตามด้วยเครดิตปิดของภาพยนตร์
ในภาพยนตร์บอนด์ เรื่องที่ 23 คือ พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 ฉากยิงปืนถูกนำมาไว้ในท้ายเรื่องเช่นเดียวกับคราว"พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก" โดยภาคนี้หลังจากที่มีเลือดไหลและจอภาพเป็นสีดำแล้ว จะมีคำว่า "50 Years" อยู่ตรงกลางลำกล้องปืน เป็นการฉลองครบรอบ 50 ปีของภาพยนตร์ชุดนี้ และมีคำว่า "James Bond Will Return" อยู่ข้างใต้
ในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ลำดับที่ 24 "องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย" ฉากยิงปืนอยู่ก่อนเปิดเรื่อง ซึ่งเป็นครั้งแรกของเจมส์ บอนด์ในยุคแดเนียล เคร็ก หลังจากภาคก่อนหน้าทั้ง 3 ภาค มีฉากยิงปืนในระหว่างเรื่องและปิดท้ายเรื่อง
ในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ลำดับที่ 25 "พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ" ฉากยิงปืนในภาพยนตร์ที่ฉายต่างประเทศปรากฏหลังเครื่องหมายการค้าของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ในลักษณะเป็นจุดกะพริบที่เคลื่อนจากซ้ายไปขวา นอกจากนี้ในภาพยนตร์ยังมีฉากที่แสดงความเคารพต่อฉากในลำกล้องปืนคือ ฉากที่เจมส์ บอนด์เดินอยู่ในทางเดินทรงกระบอกแล้วหันมายิงปืนใส่กล้อง
ตั้งแต่ "พยัคฆ์ร้าย 007" จนถึง "007 เพชรพยัคฆราช" ฉากในลำกล้องปืนนั้นแสดงโดย บอบ ซิมมอนส์, ฌอน คอนเนอรีและจอร์จ เลเซนบี เป็นเจมส์ บอนด์ในชุดสูทธุรกิจและสวมหมวกสักหลาด ครั้งที่โรเจอร์ มัวร์แสดงเป็นเจมส์ บอนด์ใน "พยัคฆ์มฤตยู 007" และ "007 เพชฌฆาตปืนทอง" ยังคงใส่ชุดรูปแบบเดิมแต่ว่าไม่มีหมวก ต่อมาได้เปลี่ยนชุดเป็นชุดอาหารเย็น (ทักซิโด) เริ่มตั้งแต่ "007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก" จนถึง "ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ" ใน "007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก" เจมส์ บอนด์ที่แสดงโดยแดเนียล เคร็กสวมชุดสูทลำลองไม่ได้ติดกระดุมและเสื้อเชิตคอเปิด แล้วได้เปลี่ยนชุดสูทธุรกิจตั้งแต่ "007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก" จนถึง "องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย" ในวิดีโอเกม "007 ลีเจนด์ส" ได้กลับไปใช้ชุดทักซิโด
มม.
โยฮันน์ เฟรดริก ฟร้านซ์ เบิร์กมุลเลอร์
ฟร้านซ์ ลิซท์
นิกายกากยวี
นิกายกากยวี  เป็นนิกายสำคํญนิกายหนึ่งของพุทธศาสนาในทิเบต มีที่มาจากอาจารย์มาร์ปะ โชคี โลโด และ อาจารย์ ทุงโป ญาลจอร์ ซึ่งเดินทางไปศึกษาพุทธศาสนานิกายตันตระในอินเดียและเนปาล ศิษย์ที่สืบทอดความรู้และนำมาเผยแพร่ในทิเบตคือมิลาเรปะ คำสอนของนิกายนี้มีทั้งสายสมาธิและสายการฝึกฝนทางปรัชญา
นิกายกากยวีแบ่งย่อยได้อีกเป็น 4 นิกายคือ
นิกายกากยวีมีหลักปฏิบัติเฉพาะนิกายคือ โยคะทั้ง 6 ของนโรปะ จักรสัมภวะ มหากาล มหามุทรา ความแตกต่างของแต่ละนิกายย่อยอยู่ที่วิธีการสอนของอาจารย์ การศึกษาของพระสงฆ์ในนิกายนี้ เน้นเรื่องปัญญาบารมี มาธยมิก การรับรู้ที่ถูกต้อง พระวินัย และปรากฏการณ์วิทยา
นิกายตันตระ
ชาร์ลส กูโนด์
พุทธศาสนาเถรวาท
ชาคส์ ออฟเฟนบาค
เดือน 1
เดือน 2
วิทวัส สุนทรวิเนตร
ซุปเปอร์แมน
อานโตนิโอ ซาลิเอรี
ละคอนสถาปัตย์
เลโอ ไอโอเลีย
เลโอ ไอโอเรีย  ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นโกลด์เซนต์ประจำราศีสิงห์ ผู้ดูแลปราสาทราชสีห์ 1 ใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่ ไอโอเรียเป็นน้องชายของซาจิททาเรียส ไอโอลอส และเป็นตัวละครหลักในการดำเนินเรื่องในภาค Soul of gold
ไอโอเรียปรากฏตัวครั้งแรกที่สนามปะลองเพื่อชิงชุดคล็อธเพกาซัสระหว่างเซย่าและคาชิออส โดยไชน่าได้กล่าวว่าชาวตะวันออก (เซย่าเป็นชาวญี่ปุ่น) ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นเซนต์แห่งอาธีน่า แต่ไอโอเรียได้แย้งว่าใครก็ตามที่สามารถชนะการประลองครั้งนี้ถึงแม้จะเป็นชาวตะวันออกก็สามารถเป็นเซนต์ได้
หลังจากนั้น เคียวโกได้ออกคำสั่งเรียกให้ไอโอเรียและสกอร์เปี้ยน มิโรมาพบ และได้บอกให้ทั้งคู่รู้ว่าซิลเวอร์เซนต์ที่ถูกส่งไปกำจัดพวกเซย่าทั้ง 10 คนได้ถูกกำจัดแล้ว ดังนั้น จึงจำเป็นต้องส่งโกลด์เซนต์ไปกำจัดพวกเซย่า แต่ไอโอเรียเห็นว่าการส่งโกลด์เซนต์ถึง 2 คนเพื่อไปกำจัดบรอนด์เซนต์จะทำให้เป็นเรื่องตลกของเหล่าเซนต์ทั้งหลาย ดังนั้น จึงขอจัดการเหล่าบรอนด์เซนต์เพียงลำพัง
ไอโอเรียเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อกำจัดเซย่าที่กำลังพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเป็นคนแรกตามคำสั่งของท่านเคียวโก ในระหว่างที่ไอโอเรียกำลังโจมตีเซย่าอยู่นั้นไชน่าได้เข้ามารับหมัดของไอโอเรียแทนเซย่าจนได้รับบาดเจ็บ ไอโอเรียจึงตัดสินใจที่จะนำตัวไชน่าไปรักษาตัวก่อน ในระหว่างที่ไอโอเรียกำลังจะกลับนั้น ซิลเวอร์เซนต์อีก 3 คนก็ปรากฏตัวขึ้นโดยทั้ง 3 คนได้รับคำสั่งจากเคียวโกให้มาเฝ้าดูไอโอเรีย และได้ลงมือเพื่อกำจัดเซย่าแทนไอโอเรีย ในระหว่างนั้น ชุดคล็อธซาจิททาเรียสก็ได้ปรากฏขึ้นและเข้าสวมร่างของเซย่าทำให้เหล่าซิลเวอร์เซนต์ถูกกำจัดลงในพริบตา ไอโอเรียตัดสินใจต่อสู้กับเซย่าอีกครั้ง ในขณะนั้นเอง คิโดะ ซาโอริ ได้ปรากฏตัวขึ้นและได้บอกว่าที่จริงตนเป็นเด็กทารกที่ไอโอลอสช่วยเอาไว้เมื่อ 13 ปีก่อน ซึ่งก็คือ ตนเป็นร่างจุติของอาธีน่านั่นเอง แต่ไอโอเรียไม่เชื่อ จึงบอกว่าถ้าหากซาโอริเป็นอาธีน่าจริงต้องรับหมัดของตนได้ ดังนั้น ไอโอเรียจึงปล่อยหมัดใส่อาธีน่าแต่เซย่เข้ารับไว้แทน ซึ่งไอโอเรียได้เห็นเงาของไอโอรอสที่ด้านหลังของเซย่าโดยได้เตือนสติให้ไอโอเรียเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ทำให้ไอโอเรียยอมรับซาโอริในฐานะอาธีน่า และกลับไปยังแซงค์ทั่วรี่
ณ แซงค์ทัวรี่ ไอโอเรียได้เข้าพบเคียวโกเพื่อต้องการทำให้ความจริงปรากฏขึ้น ดังนั้น เคียวโกจึงลงมือกำจัดไอโอเลีย ขณะนั้น เวอร์โก้ ชากะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้เป็นคู่ต่อสู้กับไอโอเลียแทนเคียวโก ในระหว่างการต่อสู้เคียวโกได้ฉวยโอกาสนี้ปล่อยหมัดจอมอสูรมายา (หมัดเก็นโรม่าโอเค็น) ซึ่งเป็นหมัดที่ใช้ควบคุมสติของคู่ต่อสู้ใส่ไอโอเลีย ทำให้ไอโอเลียตกอยู่ในความควบคุมของเคียวโกในที่สุด
ผู้ดูแลปราสาทราชสีห์.
หลังจากไอโอเรียถูกควบคุมโดยเคียวโกแล้ว ก็ได้กลับมาดูแลปราสาทราชสีห์ เมื่อเซย่าบุกเข้ามาก็ขอไอโอเรียผ่านไปยังปราสาทต่อไป แต่โอโอเรียปฏิเสธโดยบอกว่าใครที่ต้องการผ่านปราสาทนี้ไปต้องล้มตนให้ได้ก่อนเท่านั้น เซย่าจึงต้องต่อสู้กับไอโอเรีย ในระหว่างนั้น เซย่าสามารถหลบหมัดความเร็วแสงของไอโอเรียได้และโจมตีใส่ไอโอเรีย ซึ่งยิ่งจะทำให้จิตใจส่วนดีของไอโอเรียหายไปและจะทำให้ไอโอเรียทำทุกวิถีทางในการที่จะกำจัดคู่ต่อสู้ ในระหว่างที่เซย่าโดนโจมตีอย่างหนักจากไอโอเรียนั้น คาชิออสก็ได้เข้ามาขวางโดยได้บอกความจริงแก่เซย่าว่าไอโอเรียถูกหมัดจอมอสูรมายาของเคียวโกควบคุมอยู่ตราบใดที่ยังไม่เห็นคนตาย ไอโอเรียจะไม่มีทางกลับเป็นเหมือนเดิม หลังจากนั้น คาชิออสจึงได้ลงมือสังหารตัวเองเพื่อให้ไอโอเรียได้สติ และเซย่าได้โจมตีไอโอเรียด้วยเพกาซัสหมัดดาวตก ไอโอเรียจึงได้สติกลับคืนมา
หลังจากนั้น ไอโอเรียจึงได้บอกเซย่า ชิริวและชุน ซึ่งพึ่งเดินทางมาถึงปราสาทราชสีห์ว่า เวอร์โก้ ซากะ ผู้ดูแลปราสาทสาวพรหมจรรย์นั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้ใกล้เคียงพระเจ้าที่สุด และอย่าทำให้ชากะลืมตาเด็ดขาด
หลักจากศึก 12 ปราสาท ทำให้ชุดคล็อธของพวกเซย่าได้รับความเสียหายอย่างหนัก จำเป็นต้องใช้เลือดเพื่อมาซ่อมชุดคล็อธเหล่านั้นให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง และเพื่อเป็นการตอบแทนพวกเซย่าที่ได้ช่วยเหลืออาธีน่าและได้ทำให้ชื่อของไอโอลอสเป็นผู้บริสุทธิ์ ไอโอเลียจึงเรียสละเลือดของตนเพื่อซ่อมแซมชุดคล็อธเพกาซัสให้เซย่า
ในระหว่างที่คิโดะ ซาโอริได้เข้าร่วมงานเลี้ยงในวันครบรอบวันเกิดของจูเลี่ยน โซโล (ร่างจุติของโปเซดอน) จ้าวแห่งการพาณิชย์ทะเลของประเทศกรีซ ณ คฤหาสน์โซโล ก็มีพลทหารของโปเซดอนแอบเข้ามาลักลอบพาตัวซาโอริไปเพื่อให้โปเซดอน แต่ไอโอเรียก็ได้ขัดขวางไว้ก่อน
หลังจากที่อาธีน่ายอมเสียสละตนเองเข้าไปอยู่ในเสาเมนเบรดวินเนอร์ซึ่งเป็นเสาหลักค้ำปราสาทโปเซดอน เพื่อรองรับฝนที่ตกอย่างหนักบนโลกให้มาตกที่เสาแห่งนี้แทน ไอโอเรียซึ่งสัมผัสได้ว่าพลังคอสโมของอาธีน่าและพวกเซย่าค่อย ๆ หายไปแล้ว จึงมีความกังวลว่าอาธีน่าและพวกเซย่าจะได้รับอันตราย แต่ด้วยคำสั่งห้ามเหล่าโกลด์เซนต์เข้าไปเกี่ยวข้องกับศึกครั้งนี้ของท่านผู้เฒ่าซึ่งนับเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่าโกลด์เซนต์ มูจึงขัดขวางไอโอเรียไม่ให้ไปหาพวกเซย่าจนเกือบเกิดการต่อสู้กันขึ้น แต่มิโรห้ามไว้เสียก่อน
ไอโอเรียได้ปกป้องปราสาทราชสีห์จากการบุกรุกของเหล่าสเป็คเตอร์ โดยได้กำจัดเหล่าสเป็คเตอร์ไปบางส่วน ในขณะนั้น เวิร์ม ไลมี่ แห่งจิฟุกุ สเป็คเตอร์อีกคนก็ปรากฏตัวขึ้นและได้ใช้ท่าเวิร์มไบนด์ (Worm bind) มัดร่างไอโอเรียไว้จนไม่สามารถขยับได้ ทำให้พวกสเป็คเตอร์ที่เหลือสามารถผ่านปราสาทราชสีห์ไปได้และไอโอเลียก็สามารถสัมผัสพลังคอสโมที่คุ้นเคยแย่ในสเป็คเตอร์พวกนั้น อย่างไรก็ตาม ไอโอเรียก็ใช้พลังคอสโมทำลายเวิร์มไบนด์ได้ และกำจัดเวิร์ม ไลมี่ ด้วยไลท์นิ่งพลาสม่าในที่สุด
ในระหว่างที่ชากะต่อสู้กับ ซากะ ชูร่า และคามิว ณ ปราสาทสาวพรหมจรรย์ ไอโอเรียได้มาถึง แต่มูได้ห้ามไม่ให้ไอโอเรียเข้าไปยังสวนรังคู่ ซึ่งเป็นสถานที่ต่อสู้ระหว่างพวกซากะและชากะ หลังจากชากะได้ตายลง พวกซากะจึงออกมาจากสวนรังคู่ ด้วยความโกรธแค้นไอโอเรียจึงโจมตีพวกซากะด้วยไลน์นิ่งพลาสม่าแต่ถูกซากะรับไว้ได้ พวกซากะตัดสินใจใช้ท่าอาธีน่าเอ็กซ์คลาเมชั่น (Athena Exclamation) เพื่อกำจัด มู มิโร และไอโอเรีย ดังนั้น มู มิโร และไอโอเลียจึงได้ร่วมกันใช้ท่าอาธีน่าเอ็กซ์คลาเมชั่นต่อสู้กับพวกซากะ คามิว และชูร่า ต่อมา อาธีน่าได้มีคำสั่งให้พวกมูนำพวกซากะมาหาที่เทวสถานอาธีน่า
หลังจากนั้น ไอโอเรีย มู และมิโร เดินทางมายังปราสาทฮาเดส และได้ต่อสู้กับราดาแมนทีส แต่ไม่สามารถสู้ได้เนื่องจากผู้ที่เข้ามาในปราสาทฮาเดสนั้นจะเหลือพลังเพียง 1 ใน 10 เท่านั้น ดังนั้น มู ไอโอเรีย และมิโร จึงถูกราดาแมนทีสส่งไปยังยมโลกทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่
ในยมโลกไอโอเลียได้รับพลังของอาธีน่าจึงคืนชีพอีกครั้ง พร้อมกับมูและมิโร และได้ร่วมมือกับเหล่าโกลด์เซนต์ทั้ง 11 คน ในการทำลายกำแพงวิปโยค เพื่อให้พวกเซย่าเดินทางไปช่วยอาธีนา ณ เอริเชี่ยน
ครั้งนี้เขาเป็นพระเอกในภาคนี้ โดยได้รู้จักกับผู้หญิงที่ชื่อลิเฟีย
ปาร์มา
ปาร์มา  เป็นเมืองในจังหวัดปาร์มา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงในด้านการผลิตแฮม ชีส และด้านสถาปัตยกรรม เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยปาร์มา และสโมสรฟุตบอลปาร์มา มีประชากร 184,044 คน (ค.ศ. 2009)
ปาร์ม่า
อักษรบูฮิด
อักษรบูฮิดหรือมังยัน พัฒนามาจากอักษรกวิของชวา บาหลี และสุมาตรา ซึ่งมาจากอักษรปัลลวะอีกทีหนึ่ง อักษรนี้ยังใช้อยู่ในฟิลิปปินส์ โดยชาวบูฮิดในมินโดโร เขียนจากซ้ายไปขวา ในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีเสียงสระเกาะอยู่ และจะเปลี่ยนเสียงสระเมื่อเพิ่มเครื่องหมายบนพยัญชนะ
อักษรบาตัก
อักษรบาตัก (; มีชื่อในภาษาแม่ว่า "ซูรัตบาตัก" (surat Batak), "surat na sampulu sia" ("ตัวอักษร 19 ตัว") หรือ "si-sia-sia") เป็นระบบการเขียนในอดีตของกลุ่มภาษาบาตักที่มีผู้พูดหลายล้านคนที่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ตัวอักษรอาจพัฒนามาจากอักษรกวิและอักษรปัลลวะ ซึ่งมีที่มาจากอักษรพราหมีในอินเดีย หรือจากข้อสันนิษฐานอักษรสุมาตราดั้งเดิมที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรปัลลวะ
อักษรบาตักถูกนำมาใช้ในภาษาต่าง ๆ ดังนี้
ชาวบาตัดส่วนใหญ่ โดยเฉพาะชนชั้นปกครองสามารถใช้อักษรบาตักได้ ส่วนใหญ่ใช้เขียนคาถาอาคมและปฏิทิน หลังจากที่ชาวยุโรปมาถึงบาตัก เริ่มจากมิชชันนารีชาวเยอรมัน และชาวดัทช์ใน พ.ศ. 2421 ได้นำอักษรละตินมาใช้คู่กับอักษรบาตัก โดยใช้สอนในโรงเรียน และใช้ในเอกสารทางศาสนาคริสต์
คาดว่าอักษรบาตักพัฒนามาจากอักษรปัลลวะและอักษรกวิโบราณ ที่เป็นลูกหลานของอักษรพราหมี
ลักษณะอักษร.
อักษรบาตักเขียนจากบนลงล่างและจากซ้ายไปขวา พยัญชนะมีพื้นเสียงเป็น /a/ และมีเครื่องหมายกำกับถ้าไม่มีเสียงสระ เสียงสระอื่น เสียงตัวสะกด เสียงตัวสะกด ŋ และ[x] แสดงด้วยเครื่องหมายบน ล่าง หรือหลังพยัญชนะ เช่น ba เขียนด้วยอักษร ba ตัวเดียว bi เขียนเป็น ba.i bang เขียนเป็น baŋ bing เขียนเป็น baŋ.i อักษรที่เป็นตัวสะกดจะมีเครื่องหมายต่อท้าย เช่น bam เขียนเป็น ba.ma.# bim เขียนเป็น ba.ma.i.# อักษรบาตักต่างจากอักษรในตระกูลอักษรพราหมีคือไม่มีการเชื่อมพยัญชนะเมื่อเขียนเป็นกลุ่ม
ตัวอักษรพื้นฐานมีชื่อว่า "ซูรัต" แต่ละพยัญชนะจะมีเสียงสระโดยธรรมชาติเป็น ตัวอักษรมีหลายแบบตามภูมิภาคและภาษา โดยรูปแบบหลัก ๆ คือ
กาโร,
มันไดลิง,
ปักปัก/ไดรี,
ซีมาลูงุน/ตีมูร์ และ
โตบา:
ตมปี.
เครื่องหมายตมปีใช้เปลี่ยนเสียงของอักษรบางตัว
เครื่องหมายสำหรับ Ng และ H.
เครื่องหมายสำหรับ Ng  และ H  ใช้เขียนเหนือเครื่องหมายแทนที่จะเขียนบนอักษรหลัก&lt;br&gt;
ตัวอย่าง: ping, pong, peh, และ pih.
เครื่องหมายสำหรับพยางค์ปิด.
ในพยางค์ปิดเครื่องหมายสระเขียนไว้ท้ายสุด
อักษรลิมบู
อักษรลิมบู (Limbu) หรือ กิรัต หรือ สิริชังฆา (सिरीजङ्घा) อาจเป็นต้นแบบของอักษรเลปชาโดยผ่านทางอักษรทิเบตอีกต่อหนึ่ง กษัตริย์สิริชังฆาประดิษฐ์อักษรสิริชังฆา เมื่อราวพ.ศ. 1500 อักษรนี้หายไปเป็นเวลานานจนได้รับการฟื้นฟูโดยเต-องสิ สิริชังฆา ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดใหม่ของกษัตริย์สิริชังฆา เมื่อราว พ.ศ. 2200 ต่อมา พ.ศ. 2468 อิมัน สิงห์ เช็มโจง นักวิชาการเกี่ยวกับลิมบูตั้งชื่ออักษรนี้หลังจากสิริชังฆาตายไป
อักษรเลปชา
อักษรเลปชา (Lepcha หรือ Róng script) ประดิษฐ์โดยทิดูง เมน ซาลอง ในราว พ.ศ. 2200 ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลจากการเผยแพร่ศาสนาพุทธ ปัจจุบันใช้ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ตำราเรียน กวีนิพนธ์และการละคร พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เว้นช่องว่างระหว่างคำ
อักษรพักปา
อักษรพักปา  หรืออักษรพักส์-ปา  ประดิษฐ์ขึ้นโดยพระทิเบตชื่อโจเกินเชอกยาพักปาในปี ค.ศ. 1269 ตามคำสั่งของกุบไลข่านแห่งจักรวรรดิมองโกลเพื่อใช้สำหรับเขียนภาษามองโกเลีย ซึ่งในขณะนั้นภาษามองโกเลียเดิมเขียนด้วยอักษรอุยกูร์ซึ่งไม่เหมาะกับเสียงในภาษา พักปาออกแบบอักษรใหม่โดยใช้อักษรทิเบตเป็นแบบ เป็นอักษรชนิดเดียวในตระกูลอักษรพราหมีที่เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา พยัญชนะทุกตัวมีเสียงสระอะติดตัว และจะใส่รูปสระหากต้องการออกเสียงสระอื่น
อักษรนี้ใช้เขียนและถอดเสียงกลุ่มภาษาจีน, กลุ่มภาษาทิเบต, มองโกเลีย, อุยกูร์, สันสกฤต, เปอร์เซีย และภาษารอบข้างในสมัยราชวงศ์หยวน
อักษรพักปาได้ถูกบรรจุลงในยูนิโคดตั้งแต่เวอร์ชัน 5.0 ในเดือนกรกฎาคม 2006 ช่วงรหัส U+A840 – U+A877
ชุดตัวอักษรอุยกูร์
ชุดตัวอักษรอุยกูร์ เริ่มแรกภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรออร์กอนซึ่งเป็นอักษรรูน อักษรอุยกูร์นี้พัฒนามาจากชุดตัวอักษรซอกเดียที่มาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิกอีกต่อหนึ่ง ใช้ในระหว่าง พ.ศ. 1300–2100 อักษรนี้ต่างจากอักษรซอกเดียคือเขียนในแนวตั้งจากซ้ายไปขวา (ในขณะที่อักษรซอกเดียเขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน) โดยหมุนรูปอักษรไป 90 องศา ต่อมาช่วง พ.ศ. 2100–2500 ภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงที่เรียกชะกะไต หลังจากนั้นได้นำอักษรละตินและอักษรซีริลลิกมาใช้ แต่อักษรละตินไม่เป็นที่นิยมมากนัก พ.ศ. 2530 อักษรอาหรับได้รับการยกฐานะเป็นอักษรราชการสำหรับภาษาอุยกูร์ในจีน
ดวงจีน
ดวงจีน เป็นการดูดวงประเภทหนึ่งตามวัฒนธรรมความเชื่อของจีน การสามารถจัดวางตำแหน่งที่เหมาะสมให้กับผู้อยู่อาศัย ซึ่งนั่นก็ต้องอาศัยการเข้าใจในดวงจีน เช็คพื้นดวงของผู้อยู่อาศัยว่าธาตุสำคัญของเขาคือธาตุอะไร และ ไม่เพียงแค่รู้ว่าธาตุอะไร ยังต้องสามารถเจาะลงไปถึงว่าตัวอักษรตัวไหน ที่ให้คุณแก่เจ้าชะตาอย่างสูงสุด แต่ซินแสทั่วไปมักจะบอกเพียงว่า เช่น "ธาตุไฟให้คุณ" ให้นอนหันศีรษะไปทางทิศใต้ แต่ธาตุไฟในทิศใต้ของหลอแกมีตัวหนังสือถึง 3 ตัวด้วยกัน และใน3ตัวนั้นก็บอกหน่วยย่อยขององศาที่ต่างกันออกไป คำถามคือ ตัวหนังสือตัวไหนหละที่เหมาะกับคุณอย่างแท้จริง นั่นคือความไม่ละเอียดรอบคอบของซินแสทั่ว ๆ ไป แล้วก็ปล่อยให้เจ้าของบ้านไปเสี่ยงโชคเอาเอง อย่างนี้ถือว่าเป็นซินแสที่ไร้ความรับผิดชอบอย่างสูง
ดังนั้นในการเลือกใช้ซินแสไม่ใช่เลือกที่ชื่อเสียง แต่กลับต้องเลือกที่ความละเอียดรอบคอบ และ ไม่ฉาบฉวย และจะต้องสามารถชำนาญในดวงจีนเป็นอย่างยิ่ง บททดสอบง่าย ๆ สำหรับซินแสบางจำพวก “แค่เราเอาดวงของเราให้เขาดู หากเขาสามารถวิเคราะห์เรื่องราวต่างในชีวิตของเราได้ นั่นแปลว่าเขารู้เรื่องธาตุในดวงเราเป็นอย่างดี แต่หากได้ยินซินแสตอบว่า “ฮวงจุ้ยไม่เกี่ยวกับดวงจีน” แปลว่าเรากำลังเจอซินแสจอมปลอมเข้าให้แล้วเพราะเขาไม่รู้เรื่องธาตุในดวงของเราเลย แล้วจะหาทิศที่เป็นคุณให้กับตัวของเราได้อย่างไร โปรดจงระวังให้ดี
แต่ในเรื่องของการหาธาตุสำคัญเพื่อใช้ปรับดวงนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายต้องใช้ประสบการณ์ในการอ่านดวงมาไม่น้อย และ ต้องเข้าใจเรื่องของการทำงานของธาตุทั้ง 5 ในดวงอย่างถ่องแท้ด้วย เพราะนี้คือ1ในความสำคัญของคำว่า "ฮวงจุ้ย 3 ประสาน" คือ ฟ้า ดิน และ คน หากขาดซึ่งอย่างใดอย่างหนึ่งไปก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นการจัดฮวงจุ้ยที่สมบูณร์แบบได้
ตั้งแต่หลายพันปีมาแล้ว นักปราชญ์ชาวจีน ได้ค้นพบว่า พลังงานต่าง ๆ บนโลกมีความสัมพันธ์กับโลกของเรา โดยเฉพาะกับมนุษย์ โดยเฉพาะเรื่องความ สัมพันธ์ในเรื่องการก่อเกิดและการบั่นทอนของธาตุทั้ง5 ซึ่งจะมีผลต่อมนุษย์ทั้งในด้าน สุขภาพต่าง ๆ เพราะ กล่าวคือ ในคนเราก็จะประกอบด้วยธาตุทั้ง5 แต่จะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับ ฤดูกาล เวลา ปี วันที่เกิด ว่าคน ๆ นั้นได้รับพลังจากฟ้า แล้วได้ประจุธาตุตัวไหนมากน้อยเช่นไร คน ๆ นั้นก็จะมีการแสดงออกมา ตามลักษณะของธาตุนั้น ๆ ออกมา
ด้วยความมหัศจรรย์ของดวงจีน ที่ใช้แค่ หลักการ5 ธาตุ ก็สามารถนำมาทำนายเรื่องราว หรือ วิเคราะห์โรคต่าง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากหมอจีน เช่นการจับชีพจร หรือ ดูดวงจีนเพื่อวิเคราะห์ดูว่าบุคคลคนนั้น มีปัญหาอะไร ต้องทำการรักษาอย่างไร เขาก็ใช้หลักธาตุในการวิเคราะห์ทั้งนั้น ซึ่งแต่เดิม ดวงจีนก็จะนำมาใช้ ในเรื่องของการรักษาโรค เป็นส่วนใหญ่ แต่ด้วยความพิเศษของดวงจีนในเรื่องต่าง ๆ จึงได้มีการนำมาทำนายเรื่องราวต่าง ๆ ดังน้นจึงพอสรุปคร่าว ๆ ได้ว่า
วงศ์ปลาโรนัน
ปลาโรนัน  ปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ Rhinobatidae มีรูปร่างคล้ายปลาฉลามแต่มีส่วนหัวแบนแหลมเหมือนปลากระเบน ซึ่งเป็นรอยต่อของวิวัฒนาการจากปลาฉลามมาถึงปลากระเบน โดยวิวัฒนาการมาตั้งแต่ยุคจูราสสิกตอนต้น พบในเขตน้ำอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก ทั้งทวีปอเมริกาเหนือ, ทวีปแอฟริกา, เอเชีย และออสเตรเลียทางตอนเหนือ
มีปากอยู่บริเวณด้านล่างของลำตัวเหมือนปลากระเบน หรือปลาฉนาก อาศัยและว่ายน้ำรวมกันเป็นฝูงใหญ่ โดยปกติปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก ออกลูกเป็นตัว โดยไข่พัฒนาอยู่ในลำตัวแม่ เป็นปลาที่พบได้น้อยและมีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้วทุกชนิด ในน่านน้ำของไทย เคยพบอยู่บ้างในอดีตทั้งทะเลอันดามันและอ่าวไทย และเคยถูกเบ็ดหรือแห ของชาวประมงเกี่ยวติดขึ้นมาบ้าง แต่มิได้โดยตั้งใจเพราะมิใช่ปลาเศรษฐกิจ อีกทั้งยังนิยมตกเป็นเกมกีฬา ได้ถูกพบเห็นบ้างโดยนักดำน้ำ ที่บริเวณหมู่เกาะสิมิลัน และรอบกองหินริเชริว ปลาโรนันขนาดโตเต็มที่อาจมีขนาดได้ถึง 3 เมตร น้ำหนักกว่า 200 กิโลกรัม ที่พบในน่านน้ำไทยได้แก่ชนิด "Rhynchobatus djiddensis" และชนิด "Rhinobatos productus" เป็นต้น
เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำเช่นพื้นโคลนหรือพื้นทรายเหมือนปลากระเบน โดยกินสัตว์น้ำขนาดเล็ก เช่น ไส้เดือนทะเล, ปู, กุ้ง บางครั้งอาจพบได้ตามปากแม่น้ำ, แหล่งน้ำกร่อย หรือกระทั่งน้ำจืด แต่โดยปกติแล้วจะอยู่ตามชายฝั่ง และพบในความลึกไม่เกิน 30 เมตร
ตามหนังสือ "Fishes of the World" ในปี ค.ศ. 2006 ได้จำแนกออกเป็นสกุลต่าง ๆ ได้ดังนี้ คือ "Aptychotrema ", " Rhinobatos ", " Trygonorrhina " และ " Zapteryx " ขณะที่ในสกุล " Platyrhinoidis " และ " Rhina ", ได้ถูกจำแนกไว้ในวงศ์ของตนเอง และเมื่อเร็ว ๆ นี้สกุล " Glaucostegus " ได้แยกออกจาก " Rhinobatos " รวมถึง " Tarsistes " ก็ยังไม่ที่แน่นอน
อำเภอเทพสถิต เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด และเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม เป็นที่รู้จักดีในหมู่นักท่องเที่ยวว่าเป็นทุ่งดอกปทุมมา หรือ "ทุ่งดอกกระเจียว" ที่ใหญ่และสวยงามมากแห่งหนึ่ง และอำเภอเทพสถิตนับเป็น 1 ใน 4 อำเภอของจังหวัดชัยภูมิที่มีทางรถไฟผ่าน
อำเภอเทพสถิตมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอเทพสถิต เดิมเป็นท้องที่ของตำบลนายางกลัก อำเภอจัตุรัส และตำบลโคกเริงรมย์ อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ และต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 7,9,11-16 ของตำบลโคกเริงรมย์ ตั้งขึ้นเป็น "ตำบลวะตะแบก" และในปี พ.ศ. 2518 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลวะตะแบก โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสองตำบล ได้แก่ ตำบลนายางกลัก และตำบลวะตะแบก เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอบำเหน็จณรงค์ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งสองตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอบำเหน็จณรงค์ รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลวะตะแบก และในวันที่ 1 สิงหาคม 2519 ทางราชการเห็นว่าท้องที่ตำบลวะตะแบกมีพื้นที่กว้างขวาง จึงให้แยกพื้นที่หมู่ 2-6,13-14 ของตำบลวะตะแบก เพื่อจัดตั้งเป็นตำบลเพิ่ม ตั้งขึ้นเป็น "ตำบลห้วยยายจิ๋ว" ก่อนการเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอในพื้นที่ขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลวะตะแบก ตำบลนายางกลัก และตำบลห้วยยายจิ๋ว ออกจากการปกครองของอำเภอบำเหน็จณรงค์ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอเทพสถิต โดยที่ตั้งที่ว่าการอำเภอชื่อ บ้านวะตะแบก สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เต็มไปด้วยภูเขา มีคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในป่าลึกบนยอดเขาสูง เรียกว่า “ชาวบน” หรือ “ชาวดง” หรือ “ญัฮกรู”  ซึ่งเป็นชนเผ่ามอญโบราณมีภาษาพูดเป็นของตนเองแต่ไม่มีภาษาเขียน เนื่องจากบริเวณนี้อุดมไปด้วยไม้มีค่าหลายชนิดและสัตว์ป่ามากมายหลายชนิด ทำให้ประชาชนในชุมชนจึงพร้อมใจเปลี่ยนชื่อจาก "วะตะแบก" เป็น "เทพสถิต" อันหมายถึงที่อยู่อาศัยของเทวดาและเทพธิดาทั้งหลาย และในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลนายางกลัก รวมตั้งเป็นตำบลบ้านไร่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2526 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเทพสถิต จนถึงปัจจุบัน
อำเภอเทพสถิตแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 92 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเทพสถิตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 4 แห่ง
มีถนนสายหลัก คือ ถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) เริ่มจากอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ไปยังจังหวัดนครราชสีมา และมีทางรถไฟสายหลักสายชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ตัดผ่านพื้นที่ โดยอำเภอเทพสถิตมีสถานีรถไฟทั้งหมด 3 สถานี ได้แก่
อันเดรอา ปัลลาดีโอ
อันเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio, 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1508 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1580) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดผู้หนึ่งทางด้านแนวคิดการออกแบบในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมตะวันตก ผลงานชิ้นสำคัญของ ปัลลาดิโอ คือ หนังสือเรื่อง "Quattro Libri dell'Architettura" หรือ เดอะ โฟร์ บุคส์ ออฟ อาร์คิเท็คเจอร์ (The Four Books of Architecture)
การก่ออิฐ