pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาในปีพ.ศ. 2545 กองทัพบก ได้ปรับปรุงหลักสูตรนักเรียนนายสิบทหารบก เป็นหลักสูตร 1 ปี โดยศึกษา ณ โรงเรียนนายสิบทหารบก 10 เดือน และศึกษา ณ โรงเรียนเหล่าสายวิทยาการ 2 เดือน
ปีพ.ศ. 2550 ได้ปรับปรุงหลักสูตรการศึกษานักเรียนสิบทหารบก ศึกษา ณ โรงเรียนนายสิบทหารบก จำนวน 6 เดือน และศึกษา ณ โรงเรียนเหล่าสายวิทยาการ จำนวน 6 เดือน โดยแบ่งนักเรียนนายสิบ เข้ารับการศึกษา จำนวน 2 ผลัด
ปีพ.ศ. 2559 ได้รับพระราชทานนามค่ายว่า "ค่ายโยธินศึกษามหามงกุฏ"
ปีพ.ศ. 2562 ได้ปรับปรุงหลักสูตรการศึกษานักเรียนสิบทหารบก ศึกษา ณ โรงเรียนนายสิบทหารบก จำนวน 1 ปี และศึกษา ณ โรงเรียนเหล่าสายวิทยาการ จำนวน 6 เดือน โดยเข้าศึกษาพร้อมกันจำนวน 1,980 นาย โดยไม่มีการแบ่งผลัด
การแยกเหล่า.
โรงเรียนนายสิบทหารบกมีโรงเรียนเหล่าสายวิทยาการให้นักเรียนเลือกไปศึกษาจำนวน 13 เหล่า ให้นักเรียนเลือกศึกษาโดยจะเรียงตามคะแนนที่ได้จากการเรียน ณ โรงเรียนนายสิบทหารบก โดยแต่ละปีจะมีโค้วต้าให้ไปศึกษาต่อ ณ โรงเรียนเตรียมทหาร ในส่วนของ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ปีการศึกษาละ 20 นาย ส่วนนักเรียนที่คะแนนลดลงมานั้นจะมีเหล่าให้เลือกแต่ละผลัด ดังนี้
ปัจจุบันโรงเรียนนายสิบทหารบก ได้มีการปรับปรุงหลักสูตรการศึกษานักเรียนสิบทหารบก ศึกษา ณ โรงเรียนนายสิบทหารบก จำนวน 1 ปี และศึกษา ณ รร.เหล่าสายวิทยาการ จำนวน 6 เดือน *โดยไม่มีการแบ่งผลัด*
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน​.
ดอกจัน ที่มีลักษณะเป็นกลีบ ปลายแหลมเชื่อมติดกันเป็นแฉก ชี้ไปทุกทิศทุกทาง หมายถึงนักเรียนนายสิบที่เมื่อสำเร็จออกไปรับราชการ จะออกไปจากโรงเรียนแยกย้ายกันไปทุกทิศทุกทางทั่วประเทศ เพื่อไปรับใช้ชาติ และประชาชน ลักษณะกลีบดอก หมายถึงสถาบันโรงเรียนนายสิบทหารบกที่โอบอุ้ม ผลก็คือนักเรียนนายสิบทหารบก มีความหมายเตือนใจ ไม่ให้ลืมตนว่ามาจากใหน และรำลึกถึงเกียรติยศชื่อเสียงของตนเอง รวมถึงสถาบันด้วย ความหมายที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ลักษณะของดอกจันส่วนใหญ่มี 5 แฉกมีลักษณะคล้ายดาวเป็นเครื่องหมายยศของของนายทหารสัญญาบัตร ซึ่งถือเป็นความสำเร็จสูงสุดของผู้ที่จบจากสถาบันแห่งนี้
เมื่อปีพ.ศ. 2510 กองทัพบกได้ดำริให้จัดตั้งโรงเรียนนายสิบทหารบกขึ้นโดยเป็นหน่วยขึ่นตรงกองทัพบกฝากการบังคับบัญชาไว้กับกรมยุทธศึกษาทหารบกมีที่ตั้งในค่ายธนะรัชต์ โดยอยู่ฝั่งทิศเหนือ และศูนย์การทหารราบที่ย้ายมาจากค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มาเข้าที่ตั้งใหม่ ค่ายธนะรัชต์เช่นกัน โดยอยู่ทางทิศใต้ เพื่อตอบสนองความต้องการของกองทัพบกที่ต้องการเพิ่มกำลังพล ในการป้องกันภัยคุกคามของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ (ผกค.) โดยให้มีขีดความสามารถในการผลิตนักเรียนนายสิบ ปีละ 2,000 นาย โดยมี พ.อ. สนาน คงพันธ์ เป็นผู้บังคับการในพื้นที่โรงเรียนนายสิบแห่งใหม่ ในค่ายธนะรัชต์ก็ยังคงมีต้นจันขนาดใหญ่ต้นหนึ่ง อยู่ใกล้โรงเลี้ยงด้านเขาฉลักฉลามให้สืบทอดเป็นตำนาน ต่อมาไม่นานต้นจันต้นนี้ก็ถึงกาลตามอายุขัยได้ตายลงไป หลังจากนั้นก็ปิดการบรรจุอัตราการจัดเฉพาะกิจ 4150 แปรสภาพเป็นโรงเรียนการกำลังสำรอง กรมการกำลังสำรอง ในปีพ.ศ. 2533
ในปีพ.ศ. 2539 พล.อ. เชษฐา ฐานะจาโร ผู้บัญชาการทหารบก ได้ดำริให้จัดตั้งโรงเรียนนายสิบทหารบกขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อเป็นสถาบันหลักในการผลิตนายทหารชั้นประทวน เพื่อให้เกิดผลดีแก่กองทัพในการที่มีนายทหารชั้นประทวนที่ถือกำเนิดจากสถาบันเดียวกัน โดยผลิตนักเรียนนายสิบรุ่นที่ 1 ในเดือนพฤษภาคมพ.ศ. 2540 เพื่อเป็นการสืบสานตำนานดอกจัน และต้นไม้ประจำสถาบัน พ.อ. ศุภฤกษ์ ไม้แก้ว ปฏิบัติหน้าที่ผู้บังคับการกรมนักเรียน โรงเรียนนายสิบทหารบก ได้ดำเนินการปลูกต้นไม้ขึ้นมาใหม่บริเวณรอบ ๆ สนามกลางของโรงเรียนนายสิบทหารบก จำนวน 47 ต้น โดยเรียนเชิญผู้บัญชาการทหารบก พล.อ. เชษฐา ฐานะจาโร ซึ่งเดินทางมาตรวจเยี่ยม เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 เป็นประธานในการปลูกต้นจัน ต้นจันที่ปลูกขึ้นมาใหม่กำลังเจริญเติบโตงอกงามให้ผลเหลืองอร่ามสวยงาม มีกลิ่นหอมชื่นใจ โรงเรียนนายสิบทหารบกก็ยังคงเป็นสถาบันที่มีประสิทธิภาพให้ผลผลิตคือนายทหารประทวนที่มีความรู้ความสามารถให้กับกองทัพบกเพื่อชาติ และประชาชนต่อไป
การแบ่งกองร้อย.
สัญลักษณ์ประจำกองร้อยนักเรียนนายสิบ ในปี พ.ศ. 2540 กองทัพบกได้อนุมัติให้เปิดการเรียน การสอนนักเรียนนายสิบขึ้นใหม่ ทั้งนี้ พล.อ. เชษฐา ฐานะจาโร ผู้บัญชาการทหารบก ดำริว่านายทหารประทวนใน กองทัพบก ควรจะมาจากสถาบันเดียวกัน เพื่อจะได้มีความรักใคร่กลมเกลียวมีรุ่นพี่ รุ่นน้อง เพื่อให้เกิดความรักความสามัคคี ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการประสานการปฏิบัติงานอันจะเป็นผลดีแก่กองทัพ
ในการเปิดหลักสูตรนักเรียนนายสิบ ในปีพ.ศ. 2540 อันเป็นรุ่นที่ 1 นั้น กองทัพบก ได้มอบหมายให้ กรมยุทธศึกษาทหารบก และ ศูนย์การทหารราบ ดำเนินการเป็นหน่วยรับผิดชอบ ศูนย์การทหารราบให้การสนับสนุนบุคลากร สถานที่ และยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ หน่วยขึ้นตรงกองทัพบกให้การสนับสนุนกำลังพลมาช่วยราชการเพื่อร่วมกันฝึก นักเรียนนายสิบ รุ่นนี้จนกว่าจะมีการอนุมัติ หน่วยที่มีการจัดรูปแบบอัตราการจัดเฉพาะกิจ (อฉก.) 4150 และบรรจุกำลังพลในปีต่อมา นักเรียนนายสิบ รุ่นที่ 1 มีจำนวน 1,009 นาย (กองทัพบก 1,000 นาย และ กองบังคับการสืบสวนสอบสวน 9 นาย) มีกรมนักเรียนเป็นหน่วยปกครองบังคับบัญชา ประกอบด้วย กองพันนักเรียนนายสิบที่ 2 กองพัน ๆ ละ 4 กองร้อย รวม 8 กองร้อย หนึ่งกองร้อยมีนักเรียนนายสิบ จำนวน 126 – 127 นาย
พล.ท. ปรีชา แคล้วปลอดทุกข์ เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก (จก.ยศ.ทบ.) (ยศในขณะนั้น) ได้ให้นโยบายในการปกครองนักเรียนนายสิบ ว่า ควรจะกำหนดสีประจำหน่วย (กองร้อย) พร้อมทั้งกำหนดสัญลักษณ์ไว้เป็นธงประจำกองร้อย เพื่อให้เป็นที่รวมจิตใจ ดำรงความเป็นหน่วย สร้างความรัก ความสามัคคีให้เกิดขึ้นเป็น ความสามัคคีของกลุ่ม โรงเรียนนายสิบทหารบก จึงได้ดำเนินการจัดทำธงประจำกองร้อยขึ้นมา และกำหนดสัตว์สัญลักษณ์ให้กับกองร้อย นักเรียนนายสิบทั้ง 8 กองร้อย ขึ้น ซึ่งสัตว์ที่กำหนดเป็นสัญลักษณ์ประจำหน่วยดังกล่าว เป็นสัตว์ที่มีลักษณะเด่น เป็นเอกลักษณ์ที่ควรปลูกฝังให้มีในคุณลักษณะทหาร หรือแนวคิดในการต่อสู้ทางยุทธวิธี
ปัจจุบันโรงเรียนนายสิบทหารบก ได้แบ่งกองพันนักเรียน 3 กองพัน กองร้อยนักเรียน 12 กองร้อย และแต่ละกองร้อยจะมีสัตว์ที่เป็นชื่อเรียกกองร้อยแต่ละกองร้อยดังนี้
ไทระ
การยึดครองรัฐบอลติก
การยึดครองรัฐบอลติก  เป็นการยึดครองด้วยทหารต่อรัฐบอลติกทั้งสามคือลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย โดยสหภาพโซเวียตตามสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตโดยผิดกฎหมายแต่วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 นาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตและไม่กี่สัปดาห์ก็ยึดครองดินแดนบอลติกและจัดตั้ง ไรชส์คอมมิสซาเรียทออสท์ลันด์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไรซ์ที่สามแต่ว่าการรุกบอลติกในปี ค.ศ. 1944 กองทัพเยอรมันในคูร์แลนด์ (Courland) ยอมจำนนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 1945 ทำให้โซเวียตกลับมาอีกครั่งและได้ผนวกเข้ากับและปกครองจนถึงปี ค.ศ. 1991 ที่สามรัฐกลับมาเป็นเอกราชอีกครัง
สหรัฐอเมริกาและศาลของกฎหมาย, รัฐสภายุโรป,ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป และคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ทั้งหมดระบุว่ารัฐบอลติกยังคงเอกราชอยู่ การถูกรุกรานตั้งแต่สนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพต่อด้วยการนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1941 และการกลับมายึดครองอีกครั้งของโซเวียต ค.ศ. 1944 - 1991 นั้นอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991
อย่างไรก็ตามสหภาพโซเวียตไม่เคยได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการการแสดงตนในบอลติกเป็นยึดครองหรือว่ามันผนวกรัฐเหล่านี้ และคิดว่ารัฐบอลติกสมัครใจเข้าร่วมสหภาพโซเวียต
รัสเซียต้องถอนกำลังออกจากรัฐบอลติกทั่งสามโดยเริ่มจากลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1993 โดยได้รับคำสังจากมอสโคในปี ค.ศ. 1994 ทหารออกจากรัฐบอลติกและในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการรื้อถอนสถานีเรดาห์ Skrunda-1 ในลัตเวียและทหารรัสเซียคนสุดท้ายออกจากรัฐบอลติกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999
สาธารณรัฐเล็มโก-รูซึน
สาธารณรัฐประชาชนเล็มโก-รูซึน  บางครั้งรู้จักกันในชื่อ สาธารณรัฐเล็มโก-รูซึน หรือ สาธารณรัฐเล็มโก และ สาธารณรัฐฟลอรึนกา เป็นรัฐที่มีอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นระยะเวลาเดียวกันกับช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการยุบเลิกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เมืองหลวงของสาธารณรัฐอยู่ที่ฟลอรึนกา ซึ่งเป็นหมู่บ้านในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ในปัจจุบัน เจตนารมณ์ของสาธารณรัฐแท้จริงแล้วต้องการรวมชาติกับรัสเซียที่เป็นประชาธิปไตยและคัดค้านการรวมชาติกับสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก แต่กระนั้นการรวมชาติกับรัสเซียก็ดูไม่มีทางที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นสาธารณรัฐจึงพยายามรวมตัวกับซับคาร์เพเทีย รุส' ซึ่งมีฐานะเป็นจังหวัดปกครองตนเองของเชโกสโลวาเกีย อย่างไรก็ตาม ความพยายามนี้ได้ถูกคัดค้านโดยผู้ว่าการแห่งซับคาร์เพเทีย รุส' Gregory Žatkovich
สาธารณรัฐมีผู้นำคือ ยาโรสลาฟ กัชมาร์ชึก ผู้ซึ่งเป็นประธานแห่งสภากลางแห่งชาติ สาธารณรัฐได้ยุติลงโดยรัฐบาลโปแลนด์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 และสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็งที่ลงนามในเดือนกันยายน ค.ศ. 1919 ได้กำหนดให้กาลิเซียฝั่งตะวันตกของแม่น้ำซานถูกรวมเข้ากับโปแลนด์
รัฐนี้ไม่ควรสับสนกับสาธารณรัฐโคมันซกา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นอีกแห่งหนึ่งในทางตะวันออกของเล็มโก โดยสาธารณรัฐโคมันซกาเป็นรัฐที่สนับสนุนยูเครน ดำรงอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จนถึงวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1919
จังหวัดวิลนอ
จังหวัดวิลนอ  เป็นจังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สองโดยมีชาวลิทัวเนีย เบลารุสและโปแลนด์อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
จังหวัดวิลนอสิ้นสถาพลงหลังการรุกรานจากสหภาพโซเวียตปัจจุบันพื้นที่นีเป็นส่วนหนึ่งของลิทัวเนียและเบลารุส
จังหวัดวีโน
สาธารณรัฐเล็มโก้-รุสซิน
สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล
สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล  เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1809 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1812 เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ถูกลอบสังหาร ก่อนหน้าที่จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาเคยเป็นอัยการสูงสุดแห่งอังกฤษและเวลส์
เพอร์ซิวัลเป็นบุตรคนเล็กของขุนนางชาวไอริช เข้าศึกษาที่โรงเรียนแฮร์โรว์และวิทยาลัยทรินิตีแห่งเคมบริดจ์ หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาด้านวิชากฎหมายและฝึกงานเป็นทนายความในมิดแลนด์ จากนั้นในปี ค.ศ. 1796 ก็ได้เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายในพระองค์ ก่อนที่จะเข้าสู่การเมืองในวัย 33 ปีในฐานะสมาชิกรัฐสภาจากนอร์แทมป์ตัน ซึ่งเขาเป็นนักการเมืองในกลุ่มของวิลเลียม พิตต์ เพอร์ซิวัลอยู่ในฝ่ายต่อต้านนโยบายการเลิกกีดกันชาวคาทอลิกและการปฏิรูปรัฐสภา ในขณะเดียวกันเขาก็สนับสนุนการทำสงครามต่อต้านนโปเลียนและการเลิกค้าทาส นอกจากนี้เขายังเป็นนักการเมืองหัวศีลธรรม เขาต่อต้านการพนัน, การล่าสัตว์, การคบชู้ เขาเป็นคนไม่ค่อยดื่มสุรามากเท่ากับสมาชิกสภาส่วนใหญ่ และเขามักบริจาคทรัพย์สินให้การกุศลอยู่เสมอ
ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติ
ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติ  การแข่งขันฟุตบอลลีกระดับเยาวชนของ ประเทศไทย ภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย และ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยใช้ชื่อการแข่งขันว่า ไทยแลนด์ยูธลีก มีการแข่งขัน 4 รุ่นได้แก่ รุ่นอายุไม่เกิน 13 ปี ,รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี,รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2559 เป็นหนึ่งในโครงการสานฝันบอลไทยไปบอลโลกโดยรูปแบบการแข่งขันคล้ายกับ ไทยลีก 4
มีฮาอิล ซุสลอฟ
มีฮาอิล อันเดรย์เยวิช ซุสลอฟ (; 21 พฤศจิกายน [O.S. 8 พฤศจิกายน] ค.ศ. 1902 – 25 มกราคม ค.ศ. 1982) เป็นรัฐบุรุษโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาเป็นเลขาธิการที่สองของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1965 และเป็นนักทฤษฎีของพรรคจนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1982 ซุสลอฟ ได้ทำหน้าที่รับผิดชอบต่อพรรค, และอำนาจให้กับพรรคคอมมิวนิสต์นอกจากนีเขายังเป็นผู้ต่อต้านการคืนอำนาจของผู้นำโซเวียต
มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา
มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา  เป็นองค์กรการกุศลที่ยกเงินให้สำหรับการวิจัย, การศึกษา, การวินิจฉัย และการรักษาโรคมะเร็งเต้านม ซึ่งได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยแนนซี ไซ (รู้จักกันภายหลังในชื่อแนนซี พอล) องค์กรนี้ทำงานเพื่อกองทุน, ค้ำชูและสนับสนุนการศึกษา รวมถึงโครงการสร้างความตระหนัก, การวินิจฉัยและการรักษาโรคมะเร็งเต้านม ตลอดจนคุณภาพชีวิตของผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคมะเร็งเต้านม องค์กรนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของสัมพันธมิตรเจ็ดสมาชิก ร่วมกับกองทุนวิจัยโรคมะเร็งเต้านมในประเทศแคนาดา
โดยตอบสนองความต้องการของชาวแคนาดาจากชายฝั่งถึงชายฝั่ง มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดามีสำนักงานภูมิภาคทั่วประเทศแคนาดา กับสำนักงานบริการกลางสาธารณะของมูลนิธิที่ตั้งอยู่ในโทรอนโต
โครงการได้ลงนามสำหรับมูลนิธิ ในฐานะมูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา ซีไอบีซี ดำเนินงานเพื่อการรักษา ซึ่งการดำเนินงานนี้ได้รับการสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1992 โดยกลุ่มเล็ก ๆ ของอาสาสมัครที่ต้องการที่จะสร้างความตระหนักและกองทุนสำหรับสาเหตุนี้ ซึ่งมีอีเวนต์แรกขึ้นที่โทรอนโต ผู้เข้าร่วม 1,500 คน มอบเงิน 85,000 ดอลลาร์แคนาดาในปีแรก จากการอุทิศตนอย่างต่อเนื่องของอาสาสมัคร นับว่าการดำเนินงานครั้งแรกนี้เติบโตมากที่สุดภายในวันเดียวของแคนาดา ซึ่งอีเวนต์การระดมทุนที่นำโดยอาสาสมัครได้ทุ่มเทให้กับการวิจัย, การศึกษา และความตระหนักถึงโรคมะเร็งเต้านม
ช่างมัน (เพลงสมเกียรติ)
"ช่างมัน (WHATEVER)" เป็นเพลงของสมเกียรติ เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 จากค่ายสมอลล์รูม ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย สมเกียรติ กับ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ และเรียบเรียงโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
โดยเพลงนี้พูดถึง อะไรที่มันมากไป คนที่คอยมาดูถูก คนที่มาเยอะใส่เรา ให้ทิ้งมันไป ไม่ต้องไปสนใจ เพราะเราไม่ควรแบกรับมันไว้ ช่างมัน
ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ได้ถูกขับร้องใหม่โดย See Scape ประกอบภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Hormones 3 The Final Season
เพลง ช่างมัน (WHATEVER) ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ปีกทอง เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า-โรแมนติก สร้างจากละครชุดในชื่อเรื่องว่า เพลิงกฤษณา ซึ่งมีทั้งหมดสามเรื่อง คือ ลายหงส์, ปีกทอง, ป่ากามเทพ ทุกเรื่องเป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน สำหรับ "ปีกทอง" เริ่มสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยนำพระนางที่โด่งดังในยุคนั้น อย่าง นิรุตติ์ ศิริจรรยา และ เดือนเต็ม สาลิตุล มาเป็นนักแสดงนำ ซึ่งเวอร์ชันแรกนี้ ช่อง 3 เป็นผู้ผลิต โดยตีความและเน้นที่บท 'กุดั่น' เป็นตัวนำเรื่อง และ เดือนเต็ม ก็ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมขลา นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2526
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2542 บริษัท ไพโอเนียร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ กรุ๊ป จำกัด ร่วมกับ ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล นำมาผลิต และดัดแปลงเป็นบทโทรทัศน์โดย อมรศรี เย็นสำราญ และ หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล กำกับการแสดงโดย ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย วรวุฒิ นิยมทรัพย์, เมทินี กิ่งโพยม, เอกรัตน์ สารสุข
ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2559 นำกลับมาสร้างอีกครั้งโดย จีเอ็มเอ็ม 25 และ บริษัท สตูดิโอ คำม่วน จำกัด บทโทรทัศน์โดย ธัญลักษณ์ จุลพงษ์, อภิรักษ์ ชัยปัญหา, วันเฉลิม ศรีแก้วน้ำใส และ พิมพ์พิชชา ภัทรวงศ์สิริ กำกับการแสดงโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ละครเรื่อง 'ปีกทอง' ออกอากาศครั้งแรกทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.00 - 21.15 น. และยังออกอากาศซ้ำอีกครั้งทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 23.30 - 00.45 น. ทุกวันอังคาร - พุธ เวลา 09.00 - 10.15 น. และ 13.15 - 14.30 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559
เรื่องราวของ ‘ปีกทอง’ เริ่มต้นจากภูวดล เด็กหนุ่มยากจนที่มีความสามารถในการแปลหนังสือ เขาดิ้นรนทำทุกทางเพื่อให้ชีวิตของตัวเองและครอบครัวดีขึ้น แต่แล้ววันหนึ่งเขามีโอกาสได้ทำงานในสถานทูต ทำให้เขาได้บังเอิญเจอกับกุดั่น หญิงสาวเชยๆ ธรรมดา ไม่มีเสน่ห์ เมื่อกุดั่นเห็นภูวดลเธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ และนั่นก็ทำให้ภูวดลรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของกุดั่นที่มีต่อเขา กุดั่นยื่นข้อเสนอให้ภูวดลมาเช่าบ้านหลังเล็กในบ้านหลังใหญ่ของเธอ เพื่อไปทำงานได้สะดวกขึ้น เมื่อภูวดลเห็นว่ากุดั่นมีฐานะ เขาพยายามหาทางใกล้ชิดกุดั่นมากขึ้นจนกุดั่นยอมตกเป็นของภูวดล แต่ด้วยความมักใหญ่ใฝ่สูงของภูวดล เมื่อเขาได้เข้าไปช่วยงานที่โรงพิมพ์อักษราตามคำแนะนำของประณต หัวหน้างานที่สถานทูตทำให้เขาได้เจอกับเครือทอง ลูกสาวเจ้าของสำนักพิมพ์จอมเหวี่ยง เขาเห็นเครือทองมีกิจการใหญ่โต และรวยมาก เขาจึงเริ่มตีตัวออกห่างจากกุดั่น และทำตัวใกล้ชิดเครือทองเพื่อหวังเป็นที่พึ่งที่ใหม่จนเครือทองรักเขา แม้เธอจะมีพลวัฒน์ คู่หมั้นที่ครอบครัวหาไว้ให้ก็ตาม แต่เธอก็เลือกที่จะรักภูวดล เครือทองแนะนำอลิน เพื่อนรักของเธอพึ่งเรียบจบแฟชั่นมาจากเมืองนอกจะเข้ามาช่วยงานในสำนักพิมพ์ให้ภูวดลรู้จัก ทันทีที่เขาเห็นอลินเขารู้สึกรักอลินจริงๆ เพราะอลินแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เขาพบเจอ เพียงแต่อลินเป็นเพื่อนของเครือทองทำให้เขาไม่สามารถแสดงออกอะไรได้มากนัก ต่อมาไม่นานภูวดลได้เจอกับนพเก้า หม้ายสาวพราวเสน่ห์เป็นอาจารย์เจ้าของสถานศึกษา นพเก้าถูกใจในตัวภูวดลและความฉลาดหลักแหลมของเขาที่เอาเรื่องงานเข้ามาพูดคุยกับเธอบ่อยครั้งทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนามากขึ้น
สวินกุ้ยเฟย์
สวินกุ้ยเฟย์ เป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติปีใดไม่ปรากฎ ทรงเป็นชาวแมนจู ตระกูลพระนางเป็นสมาชิกกองธงน้ำเงินขอบแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางเป็นอุปราชเมืองกุ้ยหลิน พระนางเข้าวังถวายองค์ในปี ค.ศ.1776 และได้รับพระยศจากพระจักรพรรดิเฉียนหลงเป็นสวินผิน และในปี ค.ศ.1794 ก็ได้รับการเลื่อนพระยศเป็นสวินเฟย์ พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.1797 เมื่อจักรพรรดิเจียชิ่งขึ้นครองราชย์จึงทรงเฉลิมพระยศพระนางขึ้นเป็นสวินกุ้ยเฟย์
เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์
พระมเหสีเจ๋อหมิ่น หรือ เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย ทรงเป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงกำเนิดในตระกูลชาวแมนจู ตระกูลฟู่ฉา เป็นธิดาของฟู่ฉา เวิงกั่วถู ประสูติปีใดไม่ปรากฏ ทรงประสูติพระโอรสพระองค์แรกให้กับพระสวามีคือติ้งอันชินอ๋อง หย่งหวง ต่อมาก็ประสูติพระธิดาองค์ที่สองให้แก่พระสวามี พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.1735 ก่อนพระสวามีครองราชย์ ในปี ค.ศ.1736 เดือนตุลาคมพระจักรพรรดิจึงทรงอวยพระยศพระนางให้เป็นพระอัครชายาเจ๋อ (เจ๋อเฟย) และในปี ค.ศ.1745 พระจักรพรรดิก็ทรงอวยพระยศให้พระนางอีกครั้งเป็นพระมเหสีเจ๋อหมิ่น (เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย)
ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์
จิ้นเฟย์
พระอัครชายาจิ้น หรือ พระนางจิ้นเฟย ทรงเป็นพระอัครชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติในปี ค.ศ.1740 ในตระกูลฟู่ฉาของแมนจู ทรงเป็นธิดาของฟู่ฉา เต๋อเค่อจิงเอ๋อ และทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกับสมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน พระจักรพรรดินีองค์แรกของพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงเข้าวังถวายองค์เมื่อปี ค.ศ.1763 ได้รับพระยศเป็นพระสนมจิ้นขั้นกุ้ยเหริน และคงพระยศจนกระทั่งสิ้นรัชกาลของพระสวามี(จักรพรรดิเฉียนหลง)จนเมื่อพระจักรพรรดิเจียชิ่งครองราชย์พระนางก็ไม่ได้รับการเลื่อนพระยศแต่อย่างใด พระนางพระชนม์ยืนจนกระทั่งถึงรัชสมัยของพระจักรพรรดิเต้ากวงซึ่งเป็นพระนัดดาของพระจักรพรรดิเฉียนหลง พระจักรพรรดิเต้ากวงจึงทรงเลื่อนพระยศของพระนางให้ขึ้นเป็นพระอัครชายาจิ้น (จิ้นเฟย) พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.1822 ซึ่งเป็นปีที่สองแห่งการครองราชย์ของพระจักรพรรดิเต้ากวง รวมสิริพระชนม์มายุได้ 82 ชันษา
ตุนเฟย์
พระอัครชายาตุน หรือ ตุนเฟย (, , 27 มีนาคม 1746 – 6 มีนาคม 1806) พระอัครชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลงประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ.1746 เป็นธิดาของ หวังซื่อเก๋อ ผู้บัญชาการกองธงขาวหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิงเข้าวังถวายตัวเมื่อ ค.ศ.1764 และได้รับพระยศเป็นพระสนมหย่งขั้นฉางไจ้และได้รับเลื่อนพระยศอีกครั้งเป็นพระสนมหย่งขั้นกุ้ยเหรินและใน ค.ศ.1770 ก็ได้รับเลื่อนพระยศเป็นพระชายาตุน (ตุนผิน) และใน ค.ศ.1774 ก็ได้รับพระยศเป็นพระอัครชายาตุน (ตุนเฟย) และมีประสูติกาลองค์หญิงกู้หลุนหอเสี้ยวซึ่งเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายในพระจักรพรรดิเฉียนหลงและพระจักรพรรดิก็โปรดปรานพระธิดาองค์นี้เป็นอย่างมาก
ใน ค.ศ.1778 พระนางทำร้ายร่างกายนางกำนัลส่วนพระองค์ในตำหนักจนเสียชีวิตซึ่งการทำร้ายผู้อื่นจนตายถือเป็นความผิดร้ายแรงและโทษของพระนางก็ร้ายแรงมากแต่เพราะพระนางเป็นพระมารดาขององค์หญิงกู้หลุนเหอเสี้ยวพระจักรพรรดิจึงลดพระยศของพระนางจากตำแหน่งเฟยลงมาเป็นตำแหน่งผินและต้องรับผิดชอบต่อครอบครัวของนางกำนัลที่เสียชีวิตสองปีถัดมาคือ ค.ศ.1780 พระนางก็ได้รับพระยศเป็นเฟยดังเดิมพระนางสิ้นพระชนม์วันที่ 6 มีนาคม ค.ศ.1806 รวมพระชนม์ได้ 59 ชันษา
เฉิงผิน
พระชายาเฉิง หรือ เฉิงผิน (誠嬪, ? – 1784) พระชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติปีใดไม่ปรากฏ เป็นธิดาของ หนิ่วฮู่ลู่ มู่เค่อเติง เข้าวังถวายตัวใน ค.ศ.1757 เป็นพระสนมหลานตำแหน่งกุ้ยเหริน และใน ค.ศ.1776 จึงได้รับพระยศเป็นพระชายาเฉิง (เฉิงผิน) พระนางสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันใน ค.ศ.1784 จากการพลัดตกน้ำจึงจมน้ำสิ้นพระชนม์ในขณะที่เสด็จประพาสทางใต้กับพระจักรพรรดิเฉียนหลง
ซุ่นกุ้ยเหริน
ซุ่นกุ้ยเหริน (顺贵人) เป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิเฉียนหลง เกิดเมื่อปี ค.ศ.1748 เป็นธิดาของหนิ่วฮู่ลู่ อ้ายปี้ต๋า และเป็นหลานสาวของหนิ่วฮู่ลู่ เอ้อปี้หลง เข้าวังถวายตัวใน ค.ศ.1766 เริ่มแรกมียศเป็นกุ้ยเหริน และใน ค.ศ.1768 ก็ได้รับอวยยศขึ้นเป็นซุ่นผิน (พระชายาซุ่น) และได้รับการเลื่อนพระยศเป็นซุ่นเฟย (พระอัครชายาซุ่น) ในค.ศ.1776
ในปี ค.ศ.1788 พระนางถูกลดยศลงมาเป็นกุ้ยเหรินตามเดิมโดยไม่สามารถหาเหตุผลในการถูกลดยศเลยและ ต่อมาไม่นานนางก็ถึงแก่อนิจกรรมในปีเดียวกันรวมมีอายุ 40 ปี
หย่งหวง
ติ้งชินหวัง พระนามเดิมหย่งหวง (ᠶᠣᠩ&lt;br&gt;ᡥᡠᠸᠠᠩ,) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง ประสูติวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1728 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเฉียนหลงกับเจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลฟู่ฉา ในปี ค.ศ.1748 พระจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทางภาคใต้ของประเทศจีน และจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน ตระกูลฟู่ฉาสวรรคตอย่างกะทันหัน พระจักรพรรดิจึงมอบหมายให้เจ้าชายหย่งหวงในฐานะที่เป็นเจ้าชายพระองค์ใหญ่เป็นผู้ดูแลงานพระราชพิธีพระศพของพระจักรพรรดินีพร้อมด้วยเจ้าชายสาม หย่งจาง แต่เพราะเจ้าชายทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีท่าทีที่โศกเศร้าแต่อย่างใดกับการสวรรคตเลยเป็นเหตุให้พระจักรพรรดิพิโรธหนัก จนตำหนิเจ้าชายทั้งสองอย่างร้ายแรงถึงขั้นลบรายชื่อเจ้าชายทั้งสองออกจากการคัดเลือกรัชทายาท เจ้าชายหย่งหวงเป็นสมาชิกสังกัดกองธงน้ำเงิน สิ้นพระชนม์วันที่ 21 เมษายน ค.ศ.1750 ขณะพระชันษาได้ 22 ปี ภายหลังสิ้นพระชนม์จึงได้รับพระอิสริยยศเป็นติ้งอันชินหวัง (定安親王)
หย่งเฉิง
ลฺหวี่ตวนชินหวัง พระนามเดิมหย่งเฉิง (永珹) เป็นเจ้าชายแห่งต้าชิง ประสูติวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1739 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สี่ของพระจักรพรรดิเฉียนหลงกับชูเจียหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลจินเจีย ในรัชสมัยเฉียนหลงปีที่ 28 (ค.ศ.1763) ได้สืบทอดพระอิสริยยศ "ลฺหวี่ชินหวัง" ต่อจากเจ้าชายอิ้นเถา พระราชโอรสในพระจักรพรรดิคังซี โดยมีพระอิสริยยศเป็นลฺหวี่ตวนชินหวัง (履端親王) เจ้าชายหย่งเฉิงสิ้นพระชนม์วันที่ 5 เมษายน ค.ศ.1777 สิริพระชันษา 38 ปี
เขต 2 (นครโฮจิมินห์)
เขต 2  เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ซึ่งอยู่ในเขตเมืองใหม่ของถูเทียม ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 140,621 คน และมีเนื้อที่ 50 ตารางกิโลเมตร
ในอดีตเขต 2 เป็น 1 ในเขตที่ยากจนที่สุดของนครโฮจิมินห์ เนื่องจากการแบ่งแยกจากแม่น้ำไซ่ง่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 หน่วยงานของรัฐได้มีการวางผังเมืองใหม่ในเขต 2 - ที่เขตเมืองใหม่ถูเทียม ในปี ค.ศ. 2008 และ 2011 สะพานถูเทียมและอุโมงค์ถูเทียมแห่งแรกของเขตได้รับการเสร็จสมบูรณ์ เพื่อการติดต่อสื่อสารกับเขตโดยรอบและพัฒนาเศรษฐกิจของเขต 2
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2016
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2016  จัดขึ้นในประเทศไทยที่ จังหวัดนครราชสีมา ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยจะมีเพียง 2 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2017
อันดับที่ 1 และ 2 ของกลุ่มจะเรียงตามอันดับจากวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ตามระบบเซอร์เพนไทน์ อันดับถัดไปจะใช้วิธีจับฉลาก ยกเว้นเจ้าภาพจะอยู่อันดับ 1 กลุ่ม A โดยไม่ต้องดูอันดับคราวก่อน ตัวเลขอันดับจะแสดงในวงเล็บท้ายชื่อทีม
สิงหาคม พ.ศ. 2559
สิงหาคม พ.ศ. 2559 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
การครองราชย์ของจักรพรรดิญี่ปุ่น
พระราชพิธีขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิญี่ปุ่น  เป็นพิธีโบราณที่แสดงถึงการขึ้นครองสิริราชสมบัติของจักรพรรดิองค์ใหม่ของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสถาบันพระมหากษัตริย์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เครื่องราชกกุธภัณฑ์โบราณต่าง ๆ จะถวายให้กับจักรพรรดิองค์ใหม่ในระหว่างพิธี เป็นพิธีกรรมที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์ญี่ปุ่น
ซึ่งพระราชพิธีราชาภิเษกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีในครั้งนั้นมิได้จัดขึ้น ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ แต่ได้จัดขึ้นที่ พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล แทนโดยครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่ได้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีราชาภิเษกผ่านทางโทรทัศน์
การถ่ายภาพจอประสาทตา
การถ่ายภาพจอประสาทตา หรือ การถ่ายภาพจอตา
เป็นการถ่ายรูปด้านหลังตา คือก้นตา (fundus) หรือจอประสาทตา
กล้องที่ทำโดยเฉพาะจะมีกล้องจุลทรรศน์ที่ซับซ้อนติดกับแฟลชเพื่อให้สามารถใช้ถ่ายจอตาได้
โครงสร้างในตาที่สามารถเห็นได้ในภาพรวมทั้งจอตาทั้งส่วนตรงกลางและรอบ ๆ, จานประสาทตา (optic disc) และจุดภาพชัด (macula)
อาจถ่ายใช้ฟิลเตอร์สี หรือใช้สีฉีดรวมทั้งฟลูออเรสซีน (fluorescein) และ indocyanine green เพื่อให้เห็นความผิดปกติต่าง ๆ
เครื่องและเทคโนโลยีที่ใช้ถ่ายภาพจอตาได้พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วภายในศตวรรษที่ผ่านมา
เนื่องจากเป็นเครื่องมือที่ซับซ้อนและผลิตให้ได้มาตรฐานได้ยาก จึงมีวางขายในตลาดเพียงไม่กี่ยี่ห้อ
ตัวอย่างของบริษัทผู้ผลิตรวมทั้ง Welch Allyn, Digisight, Volk, Topcon, Zeiss, แคนนอน, Nidek, Kowa, CSO, CenterVue และ Ezer
แนวคิดเรื่องการถ่ายรูปก้นตาเริ่มต้นตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากการถ่ายรูปเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1839
ซึ่งก็ได้กลายเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ขึ้นเรื่อย ๆ
ในปี ค.ศ. 1851 จักษุแพทย์ชาวเยอรมันแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ได้ประดิษฐ์กล่องส่องตรวจในตา (ophthalmoscope) และนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษเจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ ได้เสนอวิธีการถ่ายรูปสีในปี ค.ศ. 1861
ต่อมาต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 ชาวอเมริกัน Henry Noyes และชาวแคนาดา Abner Mulholland Rosebrugh ทั้งสองได้ประกอบกล้องถ่ายจอตาแล้วทดลองกับสัตว์
แม้วิธีที่ทำดูจะมีอนาคต แต่การให้ได้ภาพจอตาของมนุษย์ซึ่งดีพอก็ยังเป็นเรื่องอีกยาวไกล
เพราะการถ่ายภาพในยุคต้น ๆ ได้แสงไม่พอ ต้องเปิดรับแสงนาน มีการเคลื่อนตา และมีรีเฟล็กซ์กระจกตา (corneal reflex) ที่ทำให้ภาพไม่ชัดเจน
ต้องใช้เวลาอีกหลายทศวรรษกว่าจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้
เป็นเรื่องยังไม่ยุติว่า การถ่ายภาพจอตามนุษย์สำเร็จเป็นครั้งแรกเมื่อไร
แต่โดยมากให้เครดิตกับ William Thomas Jackman และ J.D. Webster เพราะได้เผยแพร่เทคนิคการถ่ายรูปพร้อมกับรูปจอตารูปหนึ่งในวารสารสองฉบับในปี ค.ศ. 1886
มีบุคคลอื่น ๆ ที่มีบทบาทเด่นในยุคต้น ๆ
ตามนักประวัติศาสตร์บางท่าน แพทย์ชาวอเมริกัน Lucien Howe และผู้ช่วย Elmer Starr อาจเป็นบุคคลแรกสุดที่ถ่ายภาพจอตามนุษย์
หมอเป็นจักษุแพทย์ที่โด่งดังและได้ร่วมมือกับผู้ช่วยทำโปรเจ็กต์ถ่ายภาพจอตาระหว่างปี ค.ศ. 1886–88
หมอเรียกผลงานของพวกเขาว่าเป็นภาพถ่ายจอตาแรกที่ระบุว่าเป็นภาพจอตาได้ ซึ่งเป็นการยอมรับ Jackman และ Webster ว่าเป็นบุคคลแรกที่ตีพิมพ์ภาพจอตา
ตามหลักฐานทางวรรณกรรม รูปของหมอกับผู้ช่วยระบุได้ชัดเจนกว่าว่าเป็นจอตา
ความพยายามถ่ายภาพจอตาให้ชัดได้ดำเนินต่อไปอีก 75 ปีต่อมา
มีผู้ชำนาญการเป็นร้อย ๆ ที่พยายามแก้ปัญหา ซึ่งชาวออสเตรีย Friedrich Dimmer ทำสำเร็จเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้เผยแพร่ภาพของตนในปี ค.ศ. 1921
แต่กล้องที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1904 เป็นอุปกรณ์ที่ซับซ้อนและใช้ในงานวิจัยเท่านั้น ต้องรอจนถึงปี ค.ศ. 1926 ที่ชาวสต็อกโฮล์ม Johan Nordenson และบริษัท Zeiss Camera Company ได้วางตลาดกล้องที่แพทย์สามารถใช้ จึงเป็นกล้องถ่ายภาพจอตาแบบปัจจุบันรุ่นแรก
ตั้งแต่นั้นมา คุณสมบัติของกล้องภาพจอตาก็ดีขึ้นอย่างมาก รวมทั้งการถ่ายภาพที่ไม่ต้องขยายรูม่านตา (non-mydriatic imaging) การควบคุมแสงด้วยอิเล็กทรอนิกส์ การวางแนวกล้องให้ตรงกับตาอัตโนมัติ และการถ่ายเก็บภาพดิจิทัลมีรายละเอียดสูง
ซึ่งล้วนทำให้การถ่ายภาพจอตากลายเป็นวิธีการมาตรฐานทางจักษุวิทยาเพื่อบันทึกอาการโรคจอตา