pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชิเลเดอาร์โบล  เป็นพริกขนาดเล็กและมีความเผ็ดพันธุ์หนึ่งจากเม็กซิโก ผลพริกพันธุ์นี้มีความยาวประมาณ 5–7.5 เซนติเมตร (2.0–3.0 นิ้ว) มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 0.65–1 เซนติเมตร (0.26–0.39 นิ้ว) และมีดัชนีความเผ็ดร้อนอยู่ระหว่าง 15,000–30,000 ตามมาตราสกอวิลล์ ผลพริกจะมีสีเขียวในช่วงแรกและจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อสุกแก่ เราสามารถพบชิเลเดอาร์โบลได้ทั้งแบบสด แบบแห้ง หรือแบบผง พริกแบบแห้งมักถูกนำมาใช้ตกแต่งพวงมาลาเพราะพริกจะไม่สูญเสียสีแดงหลังจากถูกขจัดน้ำออกไป
ในการปรุงอาหารอาจใช้พริกชี้ฟ้า (30,000–50,000 ตามมาตราสกอวิลล์) หรือพริกปิกิน (30,000–60,000 ตามมาตราสกอวิลล์) แทนชิเลเดอาร์โบล
Chile de árbol
พริกปาโดรง
พริกปาโดรง  เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด "Capsicum annuum" จากเขตเทศบาลปาโดรงในจังหวัดอาโกรุญญา แคว้นกาลิเซีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน
พริกปาโดรงเป็นพริกขนาดเล็ก ยาวประมาณ 5 เซนติเมตร (2 นิ้ว) มีสีต่างกันตั้งแต่สีเขียวสดไปจนถึงสีเขียวอมเหลืองและบางครั้งสีแดง ลักษณะเด่นของพริกพันธุ์นี้คือ แม้ว่าโดยทั่วไปจะมีรสไม่เผ็ดนัก แต่ก็มีส่วนน้อย (ร้อยละ 10–25) ที่มีรสเผ็ดเป็นพิเศษ โดยจะมีรสเผ็ดมากหรือน้อยนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำและแสงแดดที่ต้นพริกได้รับในระหว่างเจริญเติบโต (นอกเหนือจากอุณหภูมิ) กล่าวกันว่า การรดน้ำบริเวณดินที่ปลูกพริกเพียงอย่างเดียวนั้นมีแนวโน้มที่จะทำให้พริกมีรสเผ็ดน้อย ในขณะที่การรดน้ำทั้งต้น (รวมใบและกิ่งก้าน) จะทำให้พริกมีรสเผ็ดยิ่งขึ้น
โดยทั่วไปนิยมนำพริกปาโดรงมาทอดในน้ำมันมะกอกจนกระทั่งผิวพริกเริ่มพองและพริกยุบตัวลง จากนั้นนำไปเสิร์ฟขณะร้อนกับน้ำมันทอดและเกลือหยาบ บางครั้งแบ่งเสิร์ฟบนขนมปังชิ้นเล็ก ๆ เป็นตาปา
Padrón peppers
ซอ จี-ฮเย
ซอ จี-ฮเย  เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
โมโฆ
โมโฆ  เป็นชื่อหรือชื่อย่อของซอสหลายประเภทที่มีระดับความเผ็ดแตกต่างกัน ส่วนประกอบหลักได้แก่ น้ำมันมะกอก พริกพันธุ์ท้องถิ่น (เรียกว่า "ปิมิเอนตา" ในหมู่เกาะคะแนรี) กระเทียม ปาปริกา (เรียกว่า "ปิเมนตอน" ในสเปน) ยี่หร่าหรือผักชี และเครื่องเทศอื่น ๆ
โมโฆมีต้นกำเนิดจากหมู่เกาะคะแนรีที่ซึ่งซอสชนิดนี้มีสองแบบหลักคือ โมโฆสีแดง ("โมโฆโรโฆ" หรือ "โมโฆปิกอน") มีส่วนผสมจากพริกหวานสีแดงและปาปริกา และโมโฆสีเขียว ("โมโฆเบร์เด") มีส่วนผสมจากพริกหวานสีเขียวและผักชี ประเทศอื่น ๆ มีสูตรซอสคล้ายกับโมโฆซึ่งอาจใช้ส่วนผสมที่เป็นกรด เช่น น้ำส้มสายชู มะนาว ส้ม หรือน้ำมะนาว
Mojo (sauce)
รูแม็สกู
รูแม็สกู  เป็นซอสมะเขือเทศแบบหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคกัมดาตาราโกนาในแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ชาวประมงในพื้นที่ทำซอสนี้เพื่อใช้กินกับอาหารประเภทปลา ตามแบบฉบับแล้ว ซอสนี้ได้จากการนำมะเขือเทศพร้อมกระเทียมไปอบหรือย่าง จากนั้นปั่นผสมกับอัลมอนด์คั่ว เฮเซลนัตหรือเมล็ดสนคั่ว น้ำมันมะกอกหรือน้ำมันดอกทานตะวัน พริกญอราตากแห้ง เกลือ และพริกไทยดำป่น อาจเติมแป้งหรือขนมปังแห้งป่นเพื่อให้ซอสข้นขึ้นหรือเพิ่มผิวสัมผัส
ส่วนผสมทั่วไปอื่น ๆ ได้แก่ น้ำส้มสายชูจากไวน์เชร์รี (เฆเรซ) น้ำส้มสายชูจากไวน์แดง และหัวหอม อาจเพิ่มใบยี่หร่าฝรั่งหรือใบสะระแหน่โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเสิร์ฟพร้อมกับปลาหรือหอยทาก รูแม็สกูมักจะเสิร์ฟพร้อมอาหารทะเล แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับอาหารประเภทอื่น ๆ ได้หลากหลายรวมถึงสัตว์ปีก เนื้อแดงบางชนิด (เช่น เนื้อแกะ) และผัก
Romesco
อัสกาชาดา
อัสกาชาดา  เป็นอาหารกาตาลาดั้งเดิมอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นยำที่ใส่เนื้อปลาค็อดหมักเกลือ มะเขือเทศ หัวหอม น้ำมันมะกอก น้ำส้มสายชู เกลือ และบางครั้งตกแต่งจานด้วยมะกอกออลิฟหรือไข่ต้ม ในขณะที่สูตรเฉพาะมีส่วนผสมแตกต่างกันไป บางสูตรใส่พริกหวานสีแดงหรือสีเขียวด้วย อัสกาชาดาเป็นที่นิยมอย่างยิ่งในสภาพอากาศอบอุ่นและบางครั้งก็ถือว่าเป็นอาหารหน้าร้อน
บางครั้งมีผู้เรียกอัสกาชาดาว่า "เซบิเชกาตาลา" เพราะทำจากปลาดิบแช่ในน้ำยำเช่นกัน (แต่อัสกาชาดาใช้เนื้อปลาค็อดหมักเกลือและตากแห้ง) ชื่ออาหารมาจากคำกริยาภาษากาตาลาว่า แปลว่า "ฉีก" ทั้งนี้ เนื้อปลาในอาหารชนิดนี้จะถูกฉีกด้วยนิ้วมือเสมอและจะไม่ถูกหั่นหรือสับด้วยมีด เพื่อให้ได้รสสัมผัสที่ถูกต้อง
Esqueixada
ไกปีรีญา
ไกปีรีญา  เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลประจำชาติบราซิล ทำจากกาชาซา (เหล้าหมักจากอ้อย) น้ำตาลทราย และมะนาว กาชาซา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "กานีญา" และชื่อดั้งเดิมอื่น ๆ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กลั่นที่พบมากที่สุดในบราซิล แม้ว่ารัมและกาชาซาจะมาจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากอ้อยเหมือนกัน แต่แอลกอฮอล์ในกาชาซามาจากการหมักน้ำอ้อยสดแล้วนำไปกลั่น ในขณะที่รัมมักผลิตจากผลพลอยได้จากการผลิตน้ำตาลทราย เช่น กากน้ำตาล
การเตรียมไกปีรีญาทำได้โดยบดและคนผสมมะนาวหั่นเข้ากับน้ำตาลทราย จากนั้นจึงเติมกาชาซาลงไป เครื่องดื่มชนิดนี้อาจเตรียมในแก้วขนาดใหญ่ใบเดียวเพื่อแบ่งกันดื่ม หรือเตรียมในเหยือกขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อเสิร์ฟแยกแก้วก็ได้
กูบาลิเบร
กูบาลิเบร  เป็นเครื่องดื่มไฮบอลที่ประกอบด้วยโคล่า รัม น้ำแข็ง และน้ำมะนาว (ในหลายสูตร) ตามธรรมเนียมเดิมนั้น ส่วนผสมที่เป็นโคล่าจะใช้โคคา-โคล่า ("โค้ก") และส่วนผสมที่เป็นแอลกอฮอล์จะใช้รัมขาว เช่น บาคาร์ดี อย่างไรก็ตาม ในการเตรียมเครื่องดื่มชนิดนี้อาจใช้รัมและโคล่าได้หลายประเภทและยี่ห้อ และอาจเติมน้ำมะนาวหรือไม่ก็ได้ เนื่องจากมีสูตรที่เรียบง่ายและมีส่วนผสมราคาไม่แพงและหาได้ทั่วไป กูบาลิเบรจึงเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
กูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในคิวบาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ต้นกำเนิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เริ่มได้รับความนิยมหลังจาก ค.ศ. 1900 ไม่นาน ขณะนั้นมีการนำโคคา-โคล่าบรรจุขวดจากสหรัฐเข้าสู่คิวบาเป็นครั้งแรก ต้นกำเนิดของเครื่องดื่มมีความเกี่ยวข้องกับการปรากฏของสหรัฐในคิวบาหลังสงครามสเปน-สหรัฐใน ค.ศ. 1898 โดยชื่อเครื่องดื่มคือ "กูบาลิเบร" เป็นคำขวัญของขบวนการเรียกร้องเอกราชคิวบา บางครั้งมีผู้กล่าวว่ากูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในช่วงสงครามสเปน-สหรัฐ อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนการจัดจำหน่ายโคคา-โคล่าไปยังคิวบาใน ค.ศ. 1900 เครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า "กูบาลิเบร" เป็นที่รู้จักกันแล้วแน่นอนใน ค.ศ. 1898 แต่มีส่วนผสมเป็นน้ำเปล่าและน้ำตาลทรายแดง
Cubalibre
Rum and Coke
โมฮิโต
โมฮิโต  เป็นเครื่องดื่มไฮบอลแบบดั้งเดิมของคิวบา ประกอบด้วยส่วนผสมหลักห้าอย่าง ได้แก่ รัมขาว น้ำตาลทราย (ตามธรรมเนียมเดิมใช้น้ำอ้อย) น้ำมะนาว โซดา และใบพืชสกุลสะระแหน่หรือมินต์ การผสมผสานกันระหว่างความหวาน ความเปรี้ยว และกลิ่นสมุนไพรจากสะระแหน่มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมรสชาติของรัม และทำให้โมฮิโตเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมชนิดหนึ่งในฤดูร้อน
ในการเตรียมโมฮิโตรูปแบบหนึ่งจะเทน้ำมะนาวลงไปในแก้วที่ใส่น้ำตาลทราย (หรือน้ำเชื่อมธรรมดา) และใบสะระแหน่ไว้แล้ว จากนั้นใช้ไม้คนเครื่องดื่มคนและบดส่วนผสมเบา ๆ ทั้งนี้ ควรขยี้ใบสะระแหน่ให้พอช้ำเพื่อให้คายน้ำมันหอมระเหยและต้องไม่ขยี้จนแหลกละเอียด จากนั้นจึงเทรัมลงไปและคนให้เข้ากันเพื่อให้น้ำตาลละลาย อาจนำใบสะระแหน่ขึ้นจากก้นแก้วเพื่อการนำเสนอที่ดี สุดท้ายราดน้ำแข็งและโซดา ตกแต่งแก้วด้วยใบสะระแหน่และมะนาวฝานบาง ๆ
โมฮิโตเป็นหนึ่งในไฮบอลจากรัมที่โด่งดังที่สุด นอกจากนี้ยังมีหลายรูปแบบ
ปิญญาโกลาดา
ปิญญาโกลาดา  เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลรสหวานชนิดหนึ่งจากปวยร์โตรีโก ได้จากการนำรัมขาว ครีมมะพร้าวหรือกะทิ และน้ำสับปะรดไปปั่นหรือเขย่ากับน้ำแข็ง อาจตกแต่งแก้วด้วยสับปะรดฝาน เชอร์รีแมราชีโน หรือทั้งสองอย่าง
ใน ค.ศ. 1978 ปวยร์โตรีโกประกาศให้ปิญญาโกลาดาเป็นเครื่องดื่มประจำดินแดนอย่างเป็นทางการ
เหล้ารัม
กุลวลี นพอมรบดี
นางสาวกุลวลี นพอมรบดี (ชื่อเล่น : แคมป์) (เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 1 สมัย
กุลวลี นพอมรบดี เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 เป็นบุตรสาวของนายมานิต นพอมรบดี และนางกอบกุล นพอมรบดี กุลวลี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี Bachelor of Business (Accounting) จาก Swinburne University of Technology ประเทศออสเตรเลีย สถานภาพโสด
กุลวลี เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี 2 สมัย รวมไปถึงเคยทำหน้าที่เป็นเลขานุการส่วนตัวของ นายมานิต ผู้เป็นบิดา ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
กุลวลี นพอมรบดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
หน้ากากเทวดา
หน้ากากเทวดา  เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร-คอมเมดี ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูน​เรื่อง The Mask ของสำนักพิมพ์ดาร์คฮอร์ส คอมมิคส์ ออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 กำกับการแสดงโดยชัค รัสเซล เขียนบทภาพยนตร์โดยไมค์ เวิร์บ นำแสดงโดยจิม แคร์รีย์ และ คาเมรอน ดิแอซ​ โดยจิม แคร์รีย์ รับบทเป็น สแตนลีย์ อิปคิส พนักงานธนาคารซึ่งบังเอิญเก็บหน้ากากวิเศษซึ่งหากสวมใส่จะทำให้เขามีพลังและสามารถแปลงร่างได้ นอกจากนี้ยังเป็นการแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกของคาเมรอน ดิแอซ
ภาพยนตร์ออกฉายเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 โดยนิวไลน์ซินีมา และประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งในแง่ของคำวิจารณ์และรายได้ โดยสามารถทำรายได้มากกว่า 351 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากทุนสร้างเพียง 23 ล้าน ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนที่ทำกำไรได้มากที่สุด ก่อนจะถูกทำลายสถิติโดยโจ๊กเกอร์​ในปี ค.ศ. 2019 จากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม และ จิม แคร์รีย์ ผู้รับบทบาทเป็น สแตนลีย์ อิปคิส ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือภาพยนตร์ตลก ​และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชายที่โด่งดังที่สุดของฮอลลีวูดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990​ นอกจากนี้ยังเป็นการแจ้งเกิดในวงการภาพยนตร์ของนางแบบอย่างคาเมรอน ดิแอซ
บ็อกซ์ออฟฟิส.
หน้ากากเทวดา ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิสเมื่อทำรายได้เฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาถึง 119 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเมื่อรวมรายได้ทั่วโลกสามารถทำรายได้มากถึง 351.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ในปี ค.ศ. 1994 ภาพยนตร์เรื่องนี้เคยติดอันดับภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่​ที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่ 2 รองจากภาพยนตร์เรื่องแบทแมน ในปี ค.ศ. 1989 ที่กำกับโดยทิม เบอร์ตัน​ และเมื่อนำรายได้ของภาพยนตร์มาคำนวนกำไรจากทุนสร้างเพียง 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้หน้ากากเทวดาเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่มีผลกำไรมากที่สุดในโลก โดยสถิติดังกล่าวนี้ยืนยาวมาจนถึง 25 ปี ก่อนจะถูกทำลายสถิติโดยภาพยนตร์เรื่องโจ๊กเกอร์​ ในปี ค.ศ. 2019
ภาพยนตร์เรื่องหน้ากากเทวดา ได้มีการผลิตและจัดจำหน่ายในรูปแบบม้วนวีดีโอวีเอชเอส​และรูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์​เป็นครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 โดยนิวไลน์โฮมวีดีโอ ซึ่งในม้วนวีดีโอที่จำหน่ายมีการนำเอาบทสัมภาษณ์ของจิม แคร์รี นักแสดงนำ และ ชัค รัสเซล ผู้กำกับ ที่ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ผ่านทางรายการ Space Ghost Coast to Coast ซึ่งเป็นแอนิเมชันทอล์กโชว์มารวมไว้ด้วย ก่อนที่ต่อมาจะมีการผลิตเป็นดีวีดี
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ได้มีการผลิตเป็นแผ่นบลูเรย์ที่มีความคมชัดระดับ High-definition (HD)​ เป็นครั้งแรก​ที่สหรัฐอเมริกา
รายการโทรทัศน์แอนิเมชัน.
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้มีการสร้าง​รายการโทรทัศน์แอนิเมชัน​ ชื่อว่า The Mask: Animated Series ออกอากาศทางช่องซีบีเอส​ในช่วงปี ค.ศ. 1995 ถึง 1997 มีจำนวน 54 ตอน
ในปี ค.ศ. 1995 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นวีดีโอเกม​สำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม​
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการนำเข้ามาฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรกโดยนนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และมีการพากย์เสียงไทยทั้งหมด 4 ครั้ง โดยการพากย์เสียงไทยครั้งแรก​เป็นการพากย์เพื่อฉายในโรงภาพยนตร์ ซึ่งผู้ให้เสียงพากย์เป็นจิม แคร์รีย์ ในบทบาท สแตนลีย์ อิปคิส คนแรกคือ จักรกฤษณ์ หาญวิชัย ต่อมาได้มีการผลิตและจัดจำหน่ายในรูปแบบม้วนวีดีโอวีเอชเอสฉบับภาษาไทยเป็นครั้งแรก​ โดยบริษัท ไรท์ พิคเจอร์ส จำกัด ซึ่งใช้เสียงพากย์ไทยแบบเดียวกับที่ฉายในโรงภาพยนตร์ ต่อมามีการผลิตเป็นวีดีโอเทปเพื่อจำหน่ายเป็นครั้งที่ 2 และมีการเปลี่ยนเสียงพากย์ไทย โดยในเวอร์ชันม้วนวีดีโอที่จำหน่ายในครั้งที่ 2 นี้เสียงของ จิม แคร์รีย์ พากย์โดย ปิยะ ชำนาญกิจ
ส่วนการพากย์เสียงไทยในการออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7​ ช่วงรายการบิ๊กซินีม่า​ ผู้ให้เสียงพากย์จิม แคร์รีย์คือ นิรันดร์ บุณยรัตพันธุ์​ หรือ น้าต๋อย เซมเบ้ ต่อมามีการผลิตและจัดจำหน่ายเป็นดีวีดีอีก 2 ครั้ง โดยบริษัทไรท์บียอนด์และบริษัท แคททาลิสท์ อัลลายแอนซ์ โดยการจำหน่ายในเวอร์ชันดีวีดี ผู้ให้เสียงพากย์จิม แคร์รีย์คือ​สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล
อย่างไรก็ตามภาพยนตร์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยยังไม่มีการผลิตและจัดจำหน่ายในรูปแบบแผ่นบลูเรย์ที่มีความละเอียดและความคมชัดระดับ High-definition​ (HD)​ เหมือนดังต่างประเทศ
เจ้าสัว
จัตุรัสดูโอโมแห่งปิซา
ปียัซซาเดย์มีรากอลี
วิหารไฟ
วิหารไฟ  เป็นศาสนสถานในศาสนาโซโรอัสเตอร์ หรือชื่ออื่น ๆ เช่น ออแทชแคเดฮ์ , ออแทชกอฮ์ , แดเรเมฮร์  หรือ อคียรี (agiyari ในภาษาคุชราต) ในศาสนาโซโรอัสเตอร์นั้นมองไฟ (อตาร์, atar). กับน้ำสะอาด (อบัน, aban) เป็นส่วนประกอบของความบริสุทธิ์ในพิธีกรรม “เถ้าถ่าน (ที่ขาวและสะอาดจากไฟ) สำหรับพิธีการชำระล้างให้บริสุทธิ์นั้น (เป็น) พื้นฐานของชีวิตพิธีกรรม” ([Clean, white] "ash for the purification ceremonies [is] regarded as the basis of ritual life")
มีวิหารไฟ 167 แห่งทั่วโลก จำนวนมากที่สุดอยู่ที่เมืองมุมไบจำนวน 45 แห่ง และอีก 105 แห่งในประเทศอินเดียส่วนอื่น ๆ นอกมุมไบ ส่วนอีก 17 แห่งนั้นมีกระจายไปทั่วโลก ในศาสนาโซโรอัสเตอร์แบบอินเดียมีความเชื่อว่าห้ามสตรีเข้าไปภายในวิหารไฟและหอคอยแห่งความเงียบงัน (Tower of Silence) หากสตรีนางนั้นแต่งงานกับบุคคลนอกศาสนาโซโรอัสเตอร์
ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีน
อาตาร์
อาตาร์ (ภาษาอเวสตะ: 𐬁𐬙𐬀𐬭 "ātar") เป็นแนวคิดไฟอันศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ บางครั้งอธิบายในมุมมองแบบนามธรรมว่าเป็น “ไฟที่กำลังเผาไหม้และเลิกเผาไหม้” ("burning and unburning fire") หรือ “ไฟที่มองเห็นได้และมองไม่เห็น” ("visible and invisible fire") (Mirza, 1987:389) เป็นที่เชื่อกันว่าอาตาร์เป็นรูปทัศนะของพระอหุรามัซดะ และอชา (Asha) ผ่านยะซาตา (Yazata) ในเชิง eponymous พิธีในการทำไฟให้บริสุทธิ์นั้นประกอบเป็นจำนวน 1,128 ครั้งต่อปี
ในภาษาอเวสตะนั้น "ātar" เป็นคุณลักษณะของแหล่งกำเนิดความร้อนและแสงไฟ ซึ่งอาจมาจากรากในภาษาเปอร์เซีย "ātarš" และ "ātaš" (ไฟ) มีความเกี่ยวเนื่องทางศัพทมูลกับ "𐬁𐬚𐬭𐬀𐬎𐬎𐬀𐬥 āθrauuan" / "aθaurun" ในภาษาอเวสตะ (ภาษาสันสกฤตยุคพระเวท अथर्वन् "atharvan" อถรรวัน) มีความหมายถึงนักบวชรูปแบบหนึ่ง ต่อมาภาษาละตินได้รับคำเข้ามาเป็นคำว่า "ater" (ดำ) และเป็นไปได้ว่าเป็นรากของคำในภาษาอัลบาเนีย "vatër", ภาษาโรมาเนีย "vatră" และ ภาษาเซอร์โบ-โครเอเชีย "vatra" (ไฟ)
ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ยุคหลัง อาตาร์ ("ātar", เปอร์เซียกลาง: 𐭠𐭲𐭥𐭥𐭩 "ādar" หรือ "ādur") เป็นหนึ่งในวัตถุหลักและสัญลักษณ์รูปภาพของศาสนาโซโรอัสเตอร์
ภาษาอัลบาเนีย
อตาร์
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 15 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลในเมือง ตำบลหนองไผ่ล้อม และตำบลหนองจะบก)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลบ้านเกาะ ตำบลโพธิ์กลาง ตำบลหนองบัวศาลา ตำบลหัวทะเล ตำบลจอหอ ตำบลตลาด ตำบลบ้านโพธิ์ ตำบลพะเนา ตำบลมะเริง ตำบลหนองระเวียง ตำบลโคกสูง ตำบลหมื่นไวย และตำบลหนองไข่น้ำ)
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลปรุใหญ่ ตำบลพลกรัง ตำบลบ้านใหม่ ตำบลพุดซา ตำบลโคกกรวด ตำบลสุรนารี ตำบลหนองกระทุ่ม และตำบลสีมุม) อำเภอขามทะเลสอ และอำเภอสูงเนิน (ยกเว้นตำบลเสมา ตำบลมะเกลือใหม่ และตำบลมะเกลือเก่า)
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอโนนสูง และอำเภอโนนไทย (เฉพาะตำบลโนนไทย ตำบลด่านจาก ตำบลกำปัง ตำบลสายออ ตำบลถนนโพธิ์ และตำบลมะค่า)
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอแก้งสนามนาง อำเภอบัวใหญ่ อำเภอบัวลาย และอำเภอสีดา
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอคง อำเภอขามสะแกแสง อำเภอพระทองคำ และอำเภอบ้านเหลื่อม
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอประทาย อำเภอลำทะเมนชัย อำเภอเมืองยาง และอำเภอโนนแดง
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยอำเภอพิมาย และอำเภอชุมพวง (เฉพาะตำบลท่าลาด ตำบลประสุข ตำบลชุมพวง ตำบลโนนยอ และตำบลหนองหลัก)
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยอำเภอห้วยแถลง อำเภอจักราช และอำเภอชุมพวง (เฉพาะตำบลสาหร่าย ตำบลตลาดไทร ตำบลโนนตูม และตำบลโนนรัง)
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยอำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอโชคชัย และอำเภอหนองบุญมาก
เขตการเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยอำเภอครบุรี และอำเภอเสิงสาง
เขตการเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลไชยมงคล) อำเภอปักธงชัย และอำเภอวังน้ำเขียว
เขตการเลือกตั้งที่ 13 ประกอบด้วยอำเภอปากช่อง (ยกเว้นตำบลจันทึก)
เขตการเลือกตั้งที่ 14 ประกอบด้วยอำเภอสีคิ้ว อำเภอสูงเนิน (เฉพาะตำบลเสมา ตำบลมะเกลือใหม่ และตำบลมะเกลือเก่า) และอำเภอปากช่อง (เฉพาะตำบลจันทึก)
เขตการเลือกตั้งที่ 15 ประกอบด้วยอำเภอด่านขุนทด อำเภอเทพารักษ์ และอำเภอโนนไทย (เฉพาะตำบลสำโรง ตำบลค้างพลู ตำบลบ้านวัง และตำบลบัลลังก์)
สกูเดเรียโตโรรอสโซ
สกูเดเรียโตโรรอสโซ  หรือรู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า โตโรรอสโซ และเข้าแข่งในชื่อ เร็ดบุลโตโรรอสโซฮอนด้า เป็นทีมแข่งรถสูตรหนึ่งอิตาลี คำว่า "โตโรรอสโซ" ในภาษาอิตาลีแปลว่า "กระทิงแดง" เป็นหนึ่งในสองทีมแข่งรถสูตรหนึ่งที่เร็ดบุลเป็นเจ้าของ อีกหนึ่งทีมคือเร็ดบุลเรซซิง โดยโตโรรอสโซทำหน้าที่เป็นทีมรองของเร็ดบุลเรซซิง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสกูเดเรียอัลฟาทอรีในปี
สกูเดเรียแอลฟาทอรี
เออีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช
เออีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช (AEW Bash at the Beach) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพประเภทซีรีส์ และรายการโทรทัศน์พิเศษ ที่ผลิตโดย ออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) โดยเริ่มจัดตั้งแต่ในวันที่ 15 มกราคม 2020 ในสนาม Watsco Center เมืองCoral Gables, Florida ในตอนของรายการ ช่องTNT
AEW Bash at the Beach
NWA 70th Anniversary Show
ลัทธิขงจื๊อใหม่
ลัทธิขงจื๊อใหม่ ( (ซ่งหมิงหลี่เสวฺ) ย่อให้สั้นๆ เป็น 理学 (หลี่เสวฺ)) เป็นหลักศีลธรรม จริยธรรม และ อภิปรัชญาในปรัชญาจีน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากลัทธิขงจื๊อ และมีต้นกำเนิดโดยหานอวี้ และ หลี่อ้าว (772–841) ในสมัยราชวงศ์ซ่ง และมีความโดดเด่นในช่วงราชวงศ์ซ่งและราชวงศ์หมิง
ลัทธิขงจื่อใหม่เป็นความพยายามที่จะสร้างลัทธิขงจื๊อที่มีเหตุผลและมีรูปแบบทางโลกมากขึ้น โดยการปฏิเสธเรื่องไสยศาสตร์และเรื่องลึกลับซึ่งเป็นองค์ประกอบของลัทธิเต๋าและพุทธศาสนา ที่มีอิทธิพลต่อลัทธิขงจื๊อในระหว่างสมัยราชวงศ์ฮั่นและยุคหลังราชวงศ์ฮั่น ถึงแม้ลัทธิขงจื๊อใหม่จะวิจารณ์ลัทธิเต๋าและพุทธศาสนาก็ตาม แต่แนวคิดทั้งสองสายนี้กลับมีอิทธิพลต่อปรัชญา ซึ่งลัทธิขงจื๊อใหม่ก็ได้ยืมคำศัพท์และแนวคิดบางอย่างจากพุทธและเต๋ามาใช้อธิบายแนวคิดทางอภิปรัชญา อย่างไรก็ตามลัทธิขงจื๊อใหม่ก็แตกต่างจากพุทธศาสนาและลัทธิเต๋าที่อธิบาย อภิปรัชญาซึ่งเป็นแรงกระตุ้นสำหรับการพัฒนาจิตวิญญาณ การสว่างวาบทางปัญญาของศาสนา และความเป็นอมตะ นักปรัชญาขงจื่อใหม่ใช้อภิปรัชญาเป็นแนวทางในการพัฒนาปรัชญาเชิงจริยธรรมอย่างมีเหตุผล
ลัทธิขงจื่อใหม่มีจุดกำเนิดในสมัยราชวงศ์ถัง ปราชญ์ขงจื่อ หานอวี้ และ หลี่อ้าว ถูกมองว่าเป็นบรรพชนของนักปราชญ์ขงจื่อใหม่ในสมัยราชวงศ์ซ่ง โจวตุนอี๋ (1017-1073) นักปรัชญาสมัยราชวงศ์ซ่งถูกมองว่าเป็น "ผู้บุกเบิก" ลัทธิขงจื่อใหม่ที่แท้จริงคนแรก โดยนำหลักอภิปรัชญาของลัทธิเต๋าเป็นกรอบสำหรับปรัชญาจริยธรรมของเขา ลัทธิขงจื่อใหม่เป็นการฟื้นฟูลัทธิขงจื่อแบบดั้งเดิมที่ได้รับการปรับปรุงให้สอดคล้องกับค่านิยมทางสังคมของคนจีนในสมัยราชวงศ์ซ่งและการตอบสนองต่อความท้าทายของปรัชญาและศาสนาของพุทธและเต๋าซึ่งเกิดขึ้นในช่วงราชวงศ์โจวและฮั่น แม้ว่านักปราชญ์ลัทธิขงจื่อใหม่จะวิจารณ์อภิปรัชญาของพุทธ แต่ลัทธิขงจื่อใหม่ก็ได้ยืมคำศัพท์และแนวคิดจากลัทธิเต๋าและพุทธศาสนาเข้ามาด้วย
หนึ่งในนักปราชญ์ขงจื่อใหม่ที่สำคัญที่สุด คือ จูซี (1130-1200) คำสอนของเขามีอิทธิพลมากจนมีการนำคำสอนของเขามารวมเข้ากับการสอบรับราชการ - บริการเมื่อปี ค.ศ.1314 ถึง 1905 . เขาเป็นนักเขียนที่อุดมสมบูรณ์ และปกป้องความเชื่อของลัทธิขงจื่อของเขาในเรื่องสังคมประสานกลมกลืนและความประพฤติส่วนบุคคลที่เหมาะสม หนึ่งในความทรงจำที่ดีที่สุดของเขาคือหนังสือ "พิธีกรรมครอบครัว" ซึ่งเขาได้ให้คำแนะนำโดยละเอียดเกี่ยวกับวิธีการจัดงานแต่งงาน งานศพ พิธีกรรมในครอบครัว และความเลื่อมใสในบรรพบุรุษ ความคิดของชาวพุทธในไม่ช้าก็ดึงดูดเขาและเขาก็เริ่มโต้แย้งกันในสไตล์ขงจื่อสำหรับการปฏิบัติทางพุทธศาสนาของมาตรฐานทางศีลธรรมขั้นสูง นอกจากนี้เขายังเชื่อว่าการฝึกปฏิบัติเป็นเรื่องสำคัญทั้งในวงการวิชาการและวงการปรัชญา ทั้งการแสวงหาความสนใจแม้ว่างานเขียนของเขาจะเข้มข้นในประเด็นทฤษฎี ซึ่งขึ้นชื่อว่าเขาเขียนบทความมากมายที่พยายามอธิบายว่าความคิดของเขาไม่ใช่ทั้งพุทธหรือเต๋าและรวมถึงการปฏิเสธอย่างรุนแรงของศาสนาพุทธและลัทธิเต๋า
หลังจากยุคซีหนิง (1,070) หวางหยางหมิง (ค.ศ. 1472–1529) ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักคิดขงจื่อใหม่ที่สำคัญที่สุด การตีความลัทธิขงจื่อของหวางหยางหมิงปฏิเสธการใช้เหตุผลเชิงทวินิยมในปรัชญาดั้งเดิมของจูซี
มีมุมมองที่แข่งขันกันจำนวนมากภายในชุมชนขงจื่อใหม่ แต่โดยรวมแล้วระบบปรากฏว่ามีความคล้ายคลึงกับทั้งพุทธและลัทธิเต๋า (Daoist) ความคิดในเรื่องเวลาและแนวคิดบางอย่างที่แสดงในคัมภีร์อี้จิง (หนังสือการเปลี่ยนแปลง) ทฤษฎีหยิน - หยาง ที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์ไท่จี๋ ( Taijitu ) แม่ลายขงจื่อใหม่ที่รู้จักกันดี คือ ภาพวาดของขงจื่อ พระพุทธเจ้า และ เหลาจื่อ ทุกคนดื่มน้ำส้มสายชูขวดเดียวกัน และภาพวาดที่เกี่ยวข้องกับสโลแกน "คำสอนทั้งสามนี้เป็นหนึ่งเดียว!"
ในขณะที่นักขงจื่อใหม่มีแนวคิดที่ตรงกันข้ามกับพุทธและเต๋า แต่ลัทธิขงจื่อใหม่กลับควบรวมแนวคิดทางพุทธศาสนาและลัทธิเต๋า แน่นอนพวกเขาปฏิเสธศาสนาพุทธและลัทธิเต๋า หนึ่งในบทความที่โด่งดังที่สุดของหานอวี้ ตัดสินใจที่จะนมัสการพระบรมสารีริกธาตุ อย่างไรก็ตามงานเขียนของลัทธิขงจื่อใหม่ได้ปรับความคิดและความเชื่อของชาวพุทธให้สอดคล้องกับความสนใจของขงจื่อ ในประเทศจีน ลัทธิขงจื่อใหม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากการพัฒนาในสมัยราชวงศ์ซ่งจนกระทั่งต้นศตวรรษที่ยี่สิบ และดินแดนในอาณานิคมของจีน ( เวียดนาม และ ญี่ปุ่น ) ล้วนได้รับอิทธิพลจากลัทธิขงจื่อใหม่มานานกว่าครึ่งศตวรรษ .
ความสำคัญของ "หลี่""" (理) ในลัทธิขงจื่อใหม่ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวของจีนซึ่งมีชื่อเรียกว่า "การศึกษาหลี่"
สำนักต่างๆ.
ลัทธิขงจื่อใหม่ เป็นประเพณีทางปรัชญาที่มีความแตกต่างและแบ่งออกเป็นสองสำนักย่อย
การจำแนกแบบสองสำนักกับการจำแนกแบบสามสำนัก.
ในยุคกลางของจีน กระแสความคิดของลัทธิขงจื่อใหม่ได้รับการขนานนามว่า "สำนักเต๋า" ได้จัดแบ่งโดยนักปรัชญาที่มีนามว่า ลู่จิ่วหยวน ซึ่งเป็นนักเขียนนอกรีตที่ไม่ใช่ขงจื่อ อย่างไรก็ตามในศตวรรษที่ 15 นักปรัชญาชื่อดังอย่างหวังหยางหมิงได้รับอิทธิพลจากลู่จิ่วหยวนและได้วิพากษ์แนวคิดบางส่วนที่เป็นรากฐานของสำนักเต๋า แม้ว่าจะไม่ได้ปฏิเสธแนวคิดทั้งหมดก็ตาม . การคัดค้านเกิดขึ้นกับปรัชญาของหวางหยางหมิงภายในช่วงชีวิตของเขาและไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต เฉินเจี้ยน (ค.ศ. 1497–1567) ได้จัดกลุ่มหวางร่วมกับลู่ในฐานะนักเขียนนอกรีต ดังนั้นลัทธิขงจื่อใหม่จึงแบ่งออกเป็นสองสำนักที่แตกต่างกัน สำนักที่ยังคงโดดเด่นตลอดยุคกลางและยุคใหม่ตอนต้น เรียกว่า "สำนักเฉิง-จู" เพื่อแสดงความยกย่องในตัวของเฉิงอี้ เฉิงฮ่าว และ จูซี สำนักที่ไม่ค่อยโดดเด่นและอยู่ตรงกันข้ามกับสำนักเฉิง-จู คือ สำนักลู่-หวาง เพื่อแสดงความยกย่องต่อลู่จิ่วหยวน และ หวางหยางหมิง
นักปรัชญาขงจื่อสมัยใหม่ที่มีแนวคิดตรงกันข้ามกับสองสำนักนี้ คือ โหมวจงซาน ซึ่งได้โต้แย้งว่ามีสำนักขงจื่อใหม่สำนักที่สาม นั่นคือ สำนักหู-หลิว ตามคำสอนของ หูหง (1106–1161) และ หลิวจงโจว (1578-1645) โหมวได้กล่าวว่าความสำคัญของสำนักที่สามนี้เป็นตัวแทนสายตรงของผู้บุกเบิกลัทธิขงจื่อใหม่ อย่าง โจวตุนอี๋ จางจ๋ายและเฉิงฮ่าว ยิ่งไปกว่านั้น การรวมตัวกันของสำนักหู-หลิวกับสำนักลู่-หวางก่อให้เกิดกระแสหลักของลัทธิขงจื่อใหม่อย่างแท้จริงแทนที่สำนักเฉิง-จู กระแสหลักเป็นตัวแทนการกลับไปสู่คำสอนของขงจื่อ เมิ่งจื่อ จงยง และข้อคิดจากคัมภีร์อี้จิง ดังนั้นสำนักเฉิง-จู จึงเป็นเพียงสาขาย่อยที่อยู่บนพื้นฐานของการเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่ และเน้นการศึกษาทางปัญญาเกี่ยวกับการศึกษาของปราชญ์
สำนักเฉิง-จู.
การกำหนดแนวคิดลัทธิขงจื่อใหม่ของจูซี มีดังนี้ เขาเชื่อว่า วิถี (道 - เต้า ) แห่งสวรรค์ (天 - เทียน) จะแสดงผ่านหลักการหรือ"หลี่" (理) แต่ถูกปกคลุมด้วยสสารหรือ"ชี่" (气) แนวคิดนี้ได้อิทธิพลมาจากระบบแบบพุทธของเวลาซึ่งแบ่งสิ่งต่าง ๆ ออกเป็นหลักการ (理 - หลี่) และหน้าที่ (事 - ชื่อ) ในหลักการของลัทธิขงจื่อใหม่ "หลี่" มีความบริสุทธิ์และสมบูรณ์แบบในตัวมันเอง แต่ด้วยการเกิดขึ้นของ"ชี่" ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของอารมณ์ความรู้สึกและความขัดแย้ง ธรรมชาติของมนุษย์เดิมนั้นดี แต่นักปรัชญาขงจื่อใหม่ได้ถกเถียงกัน (ตามแนวคิดของเมิ่งจื่อ) แต่การกระทำที่ไม่บริสุทธิ์จะทำให้มีความบริสุทธิ์ ซึ่งจำเป็นสำหรับการชำระหลี่ให้บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม ลัทธิขงจื่อใหม่ไม่เชื่อในโลกภายนอกที่ไม่เกี่ยวข้องกับโลกของสสารซึ่งตรงกันข้ามกับพุทธศาสนาและปรัชญาเต๋า นอกจากนี้ลัทธิขงจื่อใหม่โดยทั่วไปปฏิเสธความคิดของการกลับชาติมาเกิดและความคิดที่เกี่ยวข้องของกรรม
นักปรัชญาขงจื่อใหม่แต่ละคนต่างมีความคิดที่แตกต่างกัน จูซีเชื่อในเก๋ออู้ (格物) หรือการตรวจสอบหาความจริง รูปแบบทางวิชาการของวิทยาศาสตร์แห่งการสังเกตอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดที่ว่าหลี่ดำรงอยู่ในโลก
สำนักลู่-หวาง.
หวางหยางหมิง (หวังโซ่วเหริน) เป็นนักปรัชญาขงจื่อใหม่ที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนที่สอง เขาได้สรุปว่า: ถ้า "หลี่" อยู่ในทุกสิ่งและอยู่ในจิตใจเพียงหนึ่งเดียว ก็จะไม่มีที่ไหนดีไปกว่าตัวเองในใจ วิธีที่เขาชอบกระทำนั่นคือ "นั่งด้วยความสงบ" (จิ้งจั้ว) ซึ่งมีการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกับซาเซ็น หรือ การทำสมาธิแบบเซน (Zen) หวางหยางหมิงพัฒนาความคิด"ความรู้โดยกำเนิด" โดยโต้แย้งเหตุผลว่ามนุษย์ทุกคนมีความรู้ติดตัวมาตั้งแต่แรกเกิดซึ่งสามารถแยกความแตกต่างระหว่าง ความดี กับ ความชั่ว ได้ ความรู้ดังกล่าวสามารถหยั่งรู้ได้เอง และไม่ต้องใช้เหตุผล ความคิดที่ปฏิวัติเหล่านี้ของหวางหยางหมิงจะสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักคิดชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงอย่าง โมะโตริ โนรินางะ ผู้ซึ่งถกเถียงว่าเพราะเทพเจ้าในศาสนาชินโต ชาวญี่ปุ่นจึงมีความสามารถในการแยกแยะความดีและความชั่วโดยปราศจากการใช้เหตุผลที่ซับซ้อน สำนักแห่งความคิดของหวางหยางหมิง ("Ōyōmei-gaku" - โอโยเม งะขุ) ได้จัดเตรียมแนวคิดบางส่วนซึ่งเป็นพื้นฐานทางอุดมการณ์สำหรับซามูไรบางคนที่พยายามแสวงหาและไล่ตามการกระทำโดยอาศัยสัญชาตญาณมากกว่านักวิชาการ เช่นนี้จึงเตรียมพื้นฐานทางปัญญาสำหรับการกระทำทางการเมืองที่รุนแรงของซามูไรระดับล่างในทศวรรษที่ผ่านมาก่อนยุคเมจิ อิชิน (1868) ซึ่งอำนาจโทคุงาวะ (1600–1868) ถูกโค่นล้ม
ลัทธิขงจื่อใหม่ในเกาหลี.
ในเกาหลียุคโชซอน ลัทธิขงจื่อใหม่ได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะอุดมการณ์ของรัฐ การยึดครองคาบสมุทรเกาหลีโดยอาณาจักรต้าหยวน ได้นำสำนักขงจื่อใหม่ของจูซีเข้าสู่เกาหลี ลัทธิขงจื่อใหม่เริ่มเข้ามาในเกาหลีโดยอัน-ฮยาง ในยุคราชวงศ์โครยอ เขาแนะนำลัทธิขงจื่อใหม่ในยุคศตวรรษสุดท้ายของสมัยอาณาจักรโครยอและได้รับอิทธิพลจากราชวงศ์หยวนของพวกมองโกล
นักวิชาการเกาหลีหลายคนได้ไปเยือนจีนในสมัยราชวงศ์หยวนและอัน-ฮยางก็เป็นหนึ่งในนั้น ในปี ค.ศ.1286 เขาได้อ่านหนังสือของจูซีในเมืองเยี่ยนจิง (ปักกิ่งในปัจจุบัน) และรู้สึกประทับใจมาก เขาจึงถอดความจากหนังสือทั้งหมดและนำกลับมาเกาหลีด้วย อันเป็นแรงบันดาลใจอย่างมากต่อปัญญาชนชาวเกาหลีในเวลานั้น และผู้มีอำนาจมาจากชนชั้นกลางและทำให้องค์กรทางศาสนาจำนวนมาก (อย่างเช่น พุทธศาสนา) เกิดความกระจ่าง และชนชั้นสูงรุ่นเก่าได้นำลัทธิขงจื่อใหม่มาใช้ ปัญญาชนของลัทธิขงจื่อใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่เป็นกลุ่มผู้นำที่มุ่งล้มล้างราชวงศ์โครยอ