pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ห้องเรียนทุกห้องมีเครื่องปรับอากาศ และมีเครื่องมือการเรียนการสอนที่พร้อม สามารถทำกิจกรรมได้หลากหลายรูปแบบเราให้ความสำคัญด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นพิเศษ มีคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายเน็ตเวิร์คไร้สายความเร็วสูงนำมาใช้ทั้งทางด้านการบริหาร การติดต่อสื่อสารและการเรียนการสอนทั้งนี้เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนให้ความสนใจในการค้นคว้าหาข้อมูลต่างๆ เรามีห้องทดลองปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ โรงยิมเนเซี่ยม สระว่ายน้ำขนาดมาตรฐานโอลิมปิค สนามฟุตบอล หอพัก สนามเด็กเล่นเด็กเล่น
ปลากดหัวแข็ง
ปลากดหัวแข็ง  เป็นปลาหนังมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Arius maculatus" ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae) มีรูปร่างและพฤติกรรมทั่วไปคล้ายปลาอุก ("Cephalocassis borneensis") ที่เป็นปลาในวงศ์เดียวกัน ต่างกันตรงที่มีจุดสีดำอยู่ที่ครีบไขมัน
มีความยาวประมาณ 35 เซนติเมตร ขนาดโตเต็มที่ยาวได้ถึง 80 เซนติเมตร พบในแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำโขงตอนล่าง รวมถึงทะเลสาบสงขลา หากินอยู่บริเวณพื้นน้ำ โดยกินสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ เป็นอาหาร ปลากดหัวแข็ง มีชื่อเฉพาะในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาอุกจุดดำ"
จักรวรรดิอินเดียของอังกฤษ
อินเดียของอังกฤษ
British Raj
British Indian Empire
ท่าอากาศยานพิษณุโลก
ท่าอากาศยานพิษณุโลก ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2534 เดิมเป็นสนามบินของกองบินที่ 46 กองทัพอากาศ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 เป็นสนามบินขับไล่และทิ้งระเบิด
ท่าอากาศยานพิษณุโลก เดิมเป็นสนามบินของกองบินที่ 46 กองทัพอากาศ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 เป็นสนามบินขับไล่และทิ้งระเบิด ในสงครามมหาเอเชียบูรพา หลังจากนั้นได้ใช้ในการสำหรับซ้อมการบิน และกิจการอื่นๆ ของกองทัพอากาศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 สำนักงานกองบินพลเรือน กรมการขนส่ง กระทรวงคมนาคม ได้รับอนุญาตจากกองทัพอากาศให้ใช้พื้นที่ดังกล่าวเป็นสนามบินในเชิงพาณิชย์ เพื่อเปิดบริการให้แก่เครื่องบินพาณิชย์ จึงขอพื้นที่จากกองทัพอากาศ เพื่อก่อสร้างเป็นอาคารที่พักผู้โดยสาร หอบังคับการบิน และใช้พื้นที่ทำประโยชน์อื่น จำนวน 70 ไร่ พร้อมกับดำเนินการบริหารกิจการด้านการบินพาณิชย์ ในระยะแรกของการก่อตั้งบริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ได้นำเครื่องบิน ดักลาส ดีซี-3 ทำการขนส่งผู้โดยสาร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ถูกกำหนดให้เป็นสนามบินอนุญาต และเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้ถูกประกาศเป็น ท่าอากาศยานศุลกากร
อาคารผู้โดยสาร ความจุผู้โดยสารสูงสุด ขาเข้า 500 คน / ขาออก 500 คน มีทั้งหมด 2 ชั้น โดย
ลานจอดอากาศยานมีขนาดกว้าง 137 เมตร และยาว 300 เมตร (ใช้ได้จริงประมาณ 240 เมตร) สามารถรองรับเครื่องบินขนาดแอร์บัส เอ320 จำนวน 4 ลำ
ทางวิ่ง (รันเวย์).
ท่าอากาศยานพิษณุโลกมีทางวิ่ง 1 เส้น ความกว้าง 45 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และความยาว 3,000 เมตร พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 และ 90 เมตร และความยาวข้างละ 60 เมตร พร้อมระบบช่วยเดินอากาศชนิด ILS DME VOR และ NDB
ท่าอากาศยานพิษณุโลกตั้งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1064 (พิษณุโลก - บึงพระ) ประมาณ 2 กิโลเมตร
วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อตั้งขึ้นด้วยแนวคิดของอาจารย์ที่สอนด้านคอมพิวเตอร์ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่จะแตกตัวออกมาก่อตั้งคณะใหม่ ซึ่งจะรวบรวมสาขาที่มีการเรียนการสอนในด้านคอมพิวเตอร์ไว้ในคณะเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2532 ได้เปิดสอนสาขาวิชาแรกคือ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้เปิดสอนสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาตรี และในปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดสอนสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ระดับปริญญาโท โดยต่อมา มหาวิทยาลัยรังสิต ได้ให้แยกสามสาขาวิชาดังกล่าวเพื่อตั้งเป็นคณะใหม่ ใช้ชื่อคณะเมื่อแรกดำเนินการว่า “คณะเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ” มีรองศาสตราจารย์ ดร.สุชาย ธนวเสถียร เป็นคณบดีคนแรก
ในปี พ.ศ. 2540 ได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ และในปีเดียวกัน มหาวิทยาลัยรังสิต ได้ปรับปรุงโครงสร้างคณะต่างๆใหม่ ได้โอนย้ายสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ไปสังกัดภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ และปรับเปลี่ยนสถานภาพ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สังกัดกลุ่มคณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี โดยมี ดร.พงษ์ศักดิ์ อัจจิมารังษี เป็นหัวหน้าภาควิชา พร้อมโอนย้ายภาควิชาคณิตศาสตร์เชิงคอมพิวเตอร์(Computational Mathematics) จากคณะวิทยาศาสตร์ มาเป็นสาขาวิชาใหม่ขึ้นต่อภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2541 ได้โอนย้าย สาขาการจัดการสารสนเทศ(Information Management) จาก คณะนิเทศศาสตร์ มาเป็นสาขาวิชาใหม่ขึ้นต่อภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
ในปี พ.ศ. 2544 มหาวิทยาลัยรังสิต ได้ปรับปรุงโครงสร้างคณะต่างๆใหม่ อีกครั้ง ทำให้มีการปรับเปลี่ยนสถานภาพภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พิสิษฐ์ ชาญเกียรติก้อง เป็นคณบดี คนแรก
ในปี พ.ศ. 2558 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้เปลี่ยนเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ปัจจุบัน วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยรังสิต ได้เปิดสอนสาขาวิชาต่างๆในระดับปริญญาตรี ถึง ปริญญาเอก ดังนี้
สิริเนตร ทำประโยชน์
ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล
ภัทณชา วิภัทรเดชตระกูล (ชื่อเกิด จรรยา วิพัธครตระกูล , ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล) หรือ ปุยฝ้าย เป็นนักร้องจากรายการเรียลลิตี้ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 ใน พ.ศ. 2550 มีความสามารถในการร้องเพลงหลากหลายแนว เช่น ป๊อบ, ลูกทุ่ง, ลูกกรุง, เพลงสากล มีผลงานด้านเพลง ด้านการแสดง ทั้งละครเวที ละครโทรทัศน์ และผลงานอื่น ๆ
เกิดเมื่อที่ 21 กันยายน 2530 ที่จังหวัดนครราชสีมา เข้าเรียนชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาที่โรงเรียนเทศบาล ๓ ยมราชสามัคคี จากนั้นศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบุญวัฒนา จนถึง จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม สาขาประชาสัมพันธ์ ในปีการศึกษา 2552 โดยเป็นนักศึกษาทุนศิลปวัฒนธรรมเพชรบุรี ตลอดการศึกษาปริญญาตรี
พ.ศ. 2550 ฝ้ายเข้าร่วมรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 โดยมีรหัสประจำคือ V18 และมีกลุ่มแฟนคลับอย่างเป็นทางการชื่อว่า "บ้านลูกหมู หรือ PFFC (Puifai Fanclub)" ในระหว่างการแข่งขัน ได้ร้องเพลงตามโจทย์ต่างๆ ที่ได้รับจนถึงสัปดาห์ที่ 7 หลังจากจบการแข่งขัน ณัฎฐพัชร์ได้เป็นศิลปินของค่าย ทรู แฟนเทเชีย (True Fantasia) และมีผลงานอัลบั้ม เอ็กซ์ตรีมอาร์มี่ (X-Treme Army) ร่วมกับผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2550
ใน พ.ศ. 2551 ณัฎฐพัชร์ได้มีคอนเสิร์ต ซิกซ์อินเดอะซิตี ร่วมกับ ธัญนันท์ มหาพิรุณ ,พัดชา เอนกอายุวัฒน์, ภคมน บุณยะภูติ, ศุภรดา เต็มปรีชา, ธุรดี อารีรอบ ซึ่งได้ออกจำหน่ายวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้บันทึกไว้เมื่อเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2551 ต่อมาณัฎฐพัชร์ได้รับเลือกเป็นพรีเซนเตอร์ของมารีฟรานซ์ บอดี้ไลน์ พร้อมกับมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชื่อ ผู้หญิงธรรมดา (Ordinary Woman) วางแผงเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 มีซิงเกิ้ลเพลงแรกชื่อ "มือที่สาม" และช่วงปลายปีได้ร่วมแสดงละครเวทีเอเอฟ เดอะ มิวสิคัล ตอน โจโจ้ซัง นับเป็นการแสดงละครเวทีครั้งแรก
ปีถัดมา (พ.ศ. 2552) ณัฎฐพัชร์มีผลงานเป็นละครเวทีเรื่องที่สอง คือ ละครเวที แม่นาค เดอะมิวสิคัล ของค่ายดรีมบอกซ์ และละครซิทคอมทางไทยทีวีสี ช่อง 3 เรื่อง แฟกทอรีที่รัก ในบท “เคลม” ซึ่งถือเป็นละครโทรทัศน์เรื่องแรก
หลังจากนั้นได้มีผลงานทั้งงานเพลงและละครตามมา ด้านเพลง ได้แก่ อัลบั้มเพลงลูกทุ่ง ฤดูแห่งความรัก (อัลบั้มพิเศษรวมศิลปินจากทรู แฟนเทเชียและชัวร์ เอนเทอร์เทนเมนท์), อัลบั้มเพลงประกอบละครมนต์รักลูกทุ่ง ด้านละครโทรทัศน์ เช่น มนต์รักลูกทุ่ง (บุปผา), แรงเงา (ปริม), ดาวเคียงเดือน (วรางค์), มาลีเริงระบำ (การะเกด) ด้านละครเวที เช่น น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคัล, นังเหมียวย้อมสี, หนึ่งในดวงใจ สุนทราภรณ์ เดอะมิวสิคัล, ดรีมเกิร์ล เดอะมิวสิคัล, โก๋หลังวัง เดอะมิวสิคัล, เธอเท่านั้น สุนทราภรณ์ เดอะมิวสิคัล และ ในสวนฝัน ปัจจุบันผันตัวมาเป็นนักแสดงอิสระ
สมรสกับ เธียรวิชญ์ ศักดาพร (ตาม) เจ้าบ่าวนักธุรกิจ ณ The House On Sathorn (เดอะ เฮาส์ ออน สาทร) เมื่อวันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564
แร็กคูน  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Procyon lotor" อยู่ในวงศ์แร็กคูน (Procyonidae)
มีความยาวลำตัวราว 2 ฟุต มีหางเป็นพวงมีแถบสีดำคาดเป็นปล้อง ๆ ยาวราว 10 นิ้ว ขนตามลำตัวสีน้ำตาลปนเทา ใบหน้าสีขาวมีแถบสีดำคาดจากตาไปเป็นแถบตลอดแก้ม แลดูคล้ายเหมือนโจรสวมหน้ากาก
เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ไปทั่วในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกากลางในหลายพื้นที่ ทั้งในป่า หรือแม้แต่ชุมชนของมนุษย์ เป็นสัตว์ที่สามารถปรับตัวได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้หลากหลายประเภททั้งเนื้อสัตว์และพืช อีกทั้งยังชอบที่จะอยู่ใกล้พื้นที่ชุ่มน้ำด้วยการจับสัตว์น้ำกินเป็นอาหาร เช่น กบ, ปลา, กุ้ง และปู หรือเต่าขนาดเล็กเป็นอาหาร รวมทั้งนกหรือแมลงปีกแข็งขนาดเล็กกินเป็นอาหารได้ด้วย แต่ไม่สามารถที่จะว่ายน้ำได้ จะใช้วิธีการจับในน้ำตื้น ๆ ที่ขาหยั่งถึงแทน ในช่วงฤดูแล้งที่อาหารขนาดแคลนก็จะกินลูกไม้, ผลไม้ และดอกข้าวโพด เป็นอาหาร หรืออาจจะบุกเข้าไปในบ้านเรือนของมนุษย์ ขุดคุ้ยหาขยะหรือเศษอาหาร หรือแม้กระทั่งเปิดตู้เย็นหากิน
แร็กคูน เป็นสัตว์ที่ใช้เท้าหน้าได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนมือสำหรับหยิบจับอาหาร ซึ่งสามารถกระทำได้ถึงขนาดคลายปมเชือก และยังเป็นสัตว์ที่มีพฤติกรรมพิเศษ คือ ก่อนจะกินอาหาร มักจะนำไปล้างน้ำเสียก่อน จนมีความเชื่อว่าเป็นสัตว์รักสะอาด แต่ความจริงแล้ว เป็นพฤติกรรมที่จะนวดอาหารให้นิ่มซะก่อน ก่อนที่จะกิน
แร็กคูน เป็นสัตว์ที่ปีนต้นไม้เก่ง ทำรังอยู่บนยอดไม้และใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ ในเวลากลางวันจะนอนขดอยู่ตามพงไม้ หรือซอกหิน หรือนอนผึ่งแดดอยู่ในรัง ในตอนกลางคืนจะออกหากิน โดยใช้เส้นทางเดิม และมักจะใช้เส้นทางที่เป็นพื้นแข็ง เพื่อไม่ให้เกิดรอยเท้า
ตัวเมียออกลูกครั้งละ 4-6 ตัว ในโพรงไม้ ในช่วงฤดูหนาวที่หิมะตกและอาหารขาดแคลน แร็กคูนจะใช้เวลาช่วงนี้ในการจำศีลตลอดฤดูกาล
แร็กคูน เป็นสัตว์ที่มีความน่ารัก จึงมีผู้นำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง อีกทั้งขนและหนังมีความหนานุ่มและสีสวย จึงมีการล่าเพื่อทำเป็นเสื้อขนสัตว์ด้วย
ปัจจุบันกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในทวีปยุโรป โดยเฉพาะในภูมิภาคยุโรปกลาง โดยแร็กคูนถูกนำเข้าไปในเยอรมนีครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1930 ปัจจุบันมีปริมาณแร็กคูนในยุโรปมากกว่า 10,000 ตัว และหลายตัวก็อยู่ใกล้กับชุมชนเมือง
คำว่า "แร็กคูน" ในภาษาไทยนั้น เป็นคำที่มาจากภาษาอังกฤษอเมริกัน ซึ่งเดิมทีมาจากภาษาพาวแฮแทนของชาวพื้นเมืองอเมริกัน อันมีความหมายว่า "ผู้ที่ถูไถด้วยมือ" อย่างไรก็ตาม ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของแร็กคูน (จากภาษาละตินและภาษากรีก) คือ "Procyon lotor" แปลว่า "ตัวก่อนหมาล้างน้ำ" แต่ชื่อทางวิทยาศาสตร์เก่านั้นคือ "Ursus lotor" อันมีความหมายว่า "หมีล้างน้ำ" โดย Ursus แปลว่า "หมี" และ lotor "ล้างน้ำ" ดั่งนั้น ภาษาอื่น ๆ มักใช้คำที่เกี่ยวกับสัตว์ที่ล้างน้ำ เช่นหลายภาษาใช้คำที่คล้าย "หมีล้างน้ำ" ได้แก่ ภาษาเยอรมัน Waschbär, ภาษาดัตช์ wasbeer, ภาษาอิตาลี orsetto lavatore, ภาษากาตาลา ós rentador, ภาษาฮังการี mosómedve, ภาษาจีนกลาง "ฮวั่น-ฉง"(浣熊) และภาษาญี่ปุ่น "อะระอิกุมะ" (アライグマ) เป็นต้น แต่ในภาษาฝรั่งเศสและภาษาโปรตุเกส (ในประเทศโปรตุเกส)ใช้คำว่า "หนู" แทน "หมี" ได้แก่ raton laveur และ ratão-lavadeiro "หนูล้างน้ำ"
นอกจากนี้ ยังมีภาษาอื่นใช้คำที่ไม่มีคำว่า "ล้างน้ำ" แต่มีคำว่า "หมี" เช่น ในภาษาเวียดนาม คือ "เคิ้ว-แหม่ว-หมี" (gấu mèo Mỹ) อันแปลว่า "หมีแมวอเมริกัน" หรือ "หมีแพนด้าอเมริกัน" ("หมีแมว" หมายถึง "หมีแพนด้า")
หมีขาว
หมีขาว หรือ หมีขั้วโลก  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) จัดเป็นหมีชนิดหนึ่ง
ลักษณะและที่อยู่อาศัย.
หมีขาว ถือได้ว่าเป็นสัตว์กินเนื้อบนพื้นดินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองจากหมีกริซลี ("U. arctos horribilis") ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ ตัวผู้เต็มวัยอาจสูงได้ถึง 3 เมตร น้ำหนักตัวอาจมากได้ถึง 350–680 กิโลกรัม (770–1,500 ปอนด์) อายุขัยโดยเฉลี่ย 30 ปี หมีขาวมีรูปร่างที่แตกต่างจากหมีชนิดอื่น ๆ ที่เห็นได้ชัดเจน คือ มีส่วนคอที่ยาวกว่า ขณะที่ใบหูก็มีขนาดเล็ก อุ้งเท้ามีขนาดใหญ่ และที่เป็นจุดเด่นเห็นได้ชัด คือ สีขนที่เป็นสีขาวครีมอมเหลืองอ่อน ๆ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก เนื่องจากผลของเกลือในน้ำทะเล ซึ่งขนสีครีมนี้ทำให้พรางตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็งได้เป็นอย่างดี
หมีขาว เป็นหมีที่ถือได้ว่ากินอาหารมากกว่าหมีชนิดอื่น ๆ ซึ่งอาหารของหมีขาวมีมากมาย เช่น แมวน้ำ หรือ วอลรัส ด้วยการย่องเข้าไปเงียบ ๆ หรือหลบซ่อนตัวตามก้อนหินหรือก้อนน้ำแข็ง นอกจากนี้แล้วบางครั้งยังอาจจับนกทะเล ทั้งไข่และลูกนก บางครั้งก็จับปลากิน หรืออาจจะกินซากของวาฬที่ตายเกยตื้น หรือแม้แต่ซากหมีขาวด้วยกันหรือลูกหมีที่ตายได้ด้วย หมีขาวมีประสาทสัมผัสการรับรู้กลิ่นที่ดีมาก โดยสามารถได้กลิ่นลูกแมวน้ำที่ซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นน้ำแข็งได้ไกลถึง 2 กิโลเมตร
เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาวในเขตอาร์กติก (ราวเดือนธันวาคม-มกราคม) ดวงอาทิตย์จะค่อย ๆ คล้อยต่ำลงเรื่อย ๆ จนไม่ปรากฏอีกเลยที่เส้นขอบฟ้าตลอดฤดูกาล ซึ่งช่วงเวลานี้นับได้ว่าเป็นช่วงที่หฤโหดที่สุดในภูมิภาคนี้ เพราะไม่มีแสงสว่าง กลางวันจะมืดเหมือนกลางคืน อาหารก็ขาดแคลน พร้อมด้วยพายุหิมะติดต่อกันเป็นเวลาหลายเดือน
หมีขาว ในช่วงเวลานี้จะเป็นเวลาที่ให้กำเนิดลูก โดยการขุดโพรงในน้ำแข็งหรือใต้ก้อนหิน เมื่อหิมะตกทับถมมา ผนังถ้ำจะหนาขึ้น และมีความอบอุ่นคล้ายกับอิกลูของชาวเอสกิโม แม่หมีจะคลอดลูกภายในถ้ำนั้น ลูกหมีเกิดใหม่จะมีความยาวราว 20 นิ้วเท่านั้น และมีน้ำหนักตัวไม่ถึงกิโลกรัมดี ซึ่งครั้งหนึ่ง แม่หมีจะออกลูกได้ราว 2 ตัว ในบางครั้งอาจมากถึง 4 ตัว ลูกหมีเกิดใหม่ตาจะยังไม่ลืม และยังไม่มีขนปกคลุมตามลำตัว และจะลืมตาได้เมื่ออายุราว 33 วัน แต่เลนส์ตาจะยังใช้การไม่ได้เต็มที่จนเมื่อมีอายุประมาณ 47 วัน และประสาทหูจะได้ยินเมื่ออายุ 26 วัน แต่จะใช้การได้ดีที่สุดเมื่ออายุได้ 3 เดือน เมื่อลูกหมีอายุเข้า 6 สัปดาห์ครึ่ง ก็ตรงกับช่วงระยะเวลาที่ผ่านพ้นฤดูหนาวพอดี
สำหรับแม่หมีในช่วงนี้จะไม่กินอาหารเลย แต่จะใช้พลังงานจากไขมันที่สะสมไว้ แม้กระทั่งหมีตัวผู้ก็จะเข้าสู่ถ้ำเพื่อจำศีล เมื่อผ่านพ้นฤดูหนาวไปแล้ว หิมะและน้ำแข็งเริ่มละลาย แสงแดดกลับมาอีกครั้ง (เดือนมีนาคม-เมษายน) ซึ่งในช่วงนี้ หมีตัวเต็มวัยอาจจะกินหญ้าหรือมอสส์ เป็นอาหารรองท้องได้ ลูกหมีจะหย่านม แม่หมีจะพาลูก ๆ ตระเวนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อสอนวิธีการล่าเหยื่อให้ ลูกหมีจะอยู่กับแม่จนอายุได้ขวบกว่าหรือสองขวบ จากนั้นจะจากแม่ไปเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
หมีขาว ถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของประเทศรัสเซีย
ที่เมือง[[คักโตวิก]] [[รัฐอะแลสกา|รัฐอะลาสสกา]] หมีขาว มีรายงานว่าได้มีการผสมข้ามสายพันธุ์กับ[[หมีกริซลี]]ด้วย ได้ลูกที่ออกมามีรูปร่างบึกบึนใหญ่โตและมีใบหูสามเหลี่ยมตั้งตรงอยู่ส่วนบนของหัวเหมือนหมีกริซลี แต่ทว่ามีขนสีขาวเหมือนหมีขาว และมีลำตัวใหญ่โตกว่า[[wild type|สายพันธุ์ดั้งเดิม]]ทั้งสองสายพันธุ์ ซึ่งหมี[[พันทาง|ลูกผสม]]นี้มีชื่อเรียกว่า "[[ซูเปอร์แบร์]]" ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อผู้คนที่อาศัยอยู่ในแถบนั้น เนื่องจากหมีจะเข้ามาหาอาหารถึงในตัวเมือง โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวที่อาหารขาดแคลน
[[หมวดหมู่:หมี|หมี]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในกรีนแลนด์]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา]]
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา]]
[[หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศรัสเซีย]]
[[หมวดหมู่:มหสัตว์ของทวีปยูเรเซีย]]
เทย่า โรเจอร์
เทญรวี โรเจอร์ มีชื่อแรกเกิดว่า ศันธยา โรเจอร์ เป็นที่รู้จักในชื่อ เทย่า โรเจอร์ส  เกิดมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงชาวไทย ลูกครึ่งอเมริกัน เป็นนางแบบ วีเจ
มีผลงาน ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เพิ่งผ่านตามมา "303 กลัว/กล้า/อาฆาต" มิวสิกวีดีโอ ทั้งของทิคแทคโท เพลงถ้าขาดเธอ ราฟฟี่ แนนซี่ เพลงหยุดเวลา เบิร์ด ธงไชย เพลงอย่ารักกันเลย มอส เพลงยายคนนี้ เพลงปลาจรวดของแม็ค ละครเรื่องดัง ได้แก่ "ปริศนา" และ"กรงเพชร"
เทย่า เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2528 เป็นลูกสาวคนเดียวของมารดาชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อ อุไร กับวิลเลี่ยม โรเจอร์ส บิดาชาวอเมริกัน โดยเทย่าเกิดที่สหรัฐอเมริกา แล้วกลับมาเมืองไทยตอนอายุ 8 ขวบ เรียนที่โรงเรียนร่วมฤดี นานาชาติ มีผลการเรียนเยี่ยม ก่อนจะเดินทางไปเรียนต่อที่อเมริกาพร้อมครอบครัว เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบโฆษณา ภาพนิ่งและทางโทรทัศน์ ตั้งแต่อายุ 11 ปี จากนั้นในปี พ.ศ. 2541 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "303 กลัว/กล้า/อาฆาต" ร่วมกับนักแสดงวัยรุ่นชั้นนำอีกหลายคน ของทางค่ายไท เอนเทอร์เทนเม้นท์ ทำรายได้ 28 ล้านบาท โดยเธอรับบทเป็นน้ำแข็ง ซึ่งในเรื่องนี้เธอยังได้ร้องเพลงในหนังอีกด้วย จากนั้นภาพยนตร์เรื่องที่สอง แสดงเรื่อง "ยุวชนทหาร เปิดเทอมไปรบ" ที่แสดงร่วมกับต่าย ณัฐพล และ แฮ็ค รุ่งเรือง ออกฉายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543
ทางด้านผลงานละครเธอ แสดงในละครเรื่อง "ปริศนา" ที่ออกฉายราวเดือนกรกฎาคม-กันยายน พ.ศ. 2543 ทางช่อง 7 แสดงร่วมกับ เจษฎาภรณ์ ผลดี เป็น ท่านชายพจน์ และ พอล ภัทรพล หลังจากนั้นเธอออกจากวงการไปซักพักเพื่อกลับไปศึกษาต่อระดับไฮสคูลที่สหรัฐอเมริกา เธอยังมีผลงานเป็นนางแบบปก "เซเว่นทีนส์" แสดงแบบ โฆษณาและถ่ายแบบที่สหรัฐอเมริกา รวมถึงได้เทสต์หน้ากล้องในหนังฮอลลีวูดเป็นระยะ ๆ เทย่ามีผลงานละครเรื่องที่สองคือ "กรงเพชร" ร่วมแสดงกับพอล ภัทรพล ร่วมด้วย มนตรี เจนอักษร ด้านชีวิตส่วนตัว ในปี พ.ศ. 2546 เธอมีข่าวรักร้าวกับหลุยส์ สก็อต เทย่ายังคงถ่ายแบบลงนิตยสารอเมริกัน หลายฉบับ
เธอมีผลงานในมิวสิกวิดีโอเพลง “The Great Escape” วงบอยส์ไลก์เกิลส์ วงอีโมร็อก ต่อมาเธอได้งานเป็นวีเจทางเอ็มทีวีที่สิงคโปร์
ปี 2551 เธอจบปริญญาตรี และยังถ่ายโฆษณา "เป๊ปซี่" ทางโทรทัศน์ ร่วมกับคนดังหลาย ๆ ท่าน และร่วมแสดงบทสมทบในละคร "พยัคฆ์สาวแซบอีหลี"กับ ช่อง 3 ตั้งแต่เดือนมกราคม 2551 นี้เอง เธอได้ทำหน้าที่เป็นวีเจ ทางช่องเอ็มทีวีเอเชีย
ด้านชีวิตส่วนตัว เทย่า สมรสกับ มิก้า ชูนวลศรี แฟนหนุ่มนักฟุตบอลชาวไทยเชื้อสายเวลส์เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ปัจจุบันมีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คนคือ มิลา ชูนวลศรี ชื่อเล่น มิลา เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
และ เจเดน ชูนวลศรี ชื่อเล่น เจเดน เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2565
หมีควาย หรือ หมีดำเอเชีย  จัดเป็นหมี 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย (อีกหนึ่งคือ หมีหมา ("H. malayanus"))
หมีควายมีลำตัวอ้วนใหญ่ หัวมีขนาดใหญ่ ตาเล็กและหูกลม ขาอ้วนล่ำและหนา หางสั้น มีนิ้วเท้ายาวทั้งหมดห้านิ้ว กรงเล็บสั้น ขนตามลำตัวหยาบมีสีดำ มีลักษณะเด่นคือ ขนบริเวณหน้าอกเป็นรูปตัว V มีสีขาว ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ ความยาวลำตัวและหัว 120–150 เซนติเมตร ความยาวหาง 6.5–10 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 150–160 กิโลกรัม และอาจหนักได้ถึง 200 กิโลกรัม มีลักษณะคล้ายกับหมีดำ ("U. americanus") ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมีควายมีสัณฐานวิทยาคล้ายกับหมีในยุคก่อนประวัติศาสตร์บางส่วน นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่าอาจจะเป็นบรรพบุรุษของหมีชนิดต่าง ๆ ในยุคปัจจุบัน ยกเว้นหมีแพนด้า ("Ailuropoda melanoleuca") และหมีแว่น ("Tremarctos ornatus")
หมีควาย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างขวางพบตั้งแต่ ภาคตะวันออกของปากีสถาน, ภาคเหนือของอินเดีย, ทิเบต, เนปาล, สิกขิม, ภูฐาน, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม, จีน, ไต้หวัน, คาบสมุทรเกาหลี, ญี่ปุ่น และภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัสเซีย มักเลือกอาศัยอยู่ในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีอากาศเย็น เช่น ป่าบนภูเขาหินปูน
แบ่งจำแนกออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ 7 ชนิด คือ
หมีควายกินอาหารได้หลากหลาย เช่น เนื้อสัตว์, ผลไม้, ใบไม้, หน่อไม้, ซากสัตว์, แมลง, รังผึ้ง และตัวอ่อนของผึ้ง บางครั้งอาจเข้ามากินในพื้นที่เกษตรกรรม มักออกหากินในเวลากลางคืน ปีนต้นไม้ไม่เก่ง แต่ชอบฉีกเปลือกไม้เพื่อหาแมลงใต้เปลือกไม้ หรือใช้แสดงเป็นสัญลักษณ์บอกถึงอาณาเขตของตัว ตามปรกติมักอาศัยและหากินตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อน อาจหากินเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ใช้เวลาตั้งท้องนาน 7–8 เดือน ออกลูกครั้งละไม่เกิน 2 ตัว ตามโพรงไม้หรือในถ้ำที่ปลอดภัย หมีควายเป็นสัตว์ที่สายตาไม่ค่อยดี จึงค่อนข้างดุร้าย เมื่อตกใจหรือสงสัยจะยืนด้วยขาหลัง ต่อสู้กับศัตรูโดยการตะปบด้วยขาหน้าและกัดด้วยฟันอย่างรุนแรง นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมที่แปลก คือ ชอบขดตัวกลมแล้วกลิ้งลงมาจากเนินเขา สันนิษฐานว่าเป็นการเล่นสนุก
Asiatic Black Bear
ดาไลลามะ
หมีดำ  จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีถิ่นที่อยู่ในป่าทางตอนเหนือของอเมริกา พบได้ทั่วไปในป่าร้อนชื้น
ลักษณะทางภายภาพ.
ความสูง; 2-3 ฟุต (0.6-0.9 เมตร) รอบตัว; 4-7 ฟุต (1.2-2เมตร) น้ำหนัก; 150-300 ปอนด์ หรือ 68-158 กิโลกรัม ในเพศเมียจะมีขนาดเล็กกว่า เพศผู้สามารถเจริญเติบโตได้สูงสุด 500-600 ปอนด์ หรือ 227-272 กิโลกรัม อายุเฉลี่ยยืนยาว 10- 30 ปี
จากการศึกษาหมีดำ พบว่าขนสีดำของหมี มีไว้เพื่อดูดซับความร้อนหรือความอบอุ่นไว้กับตัวเพื่อใช้ในยามฤดูหนาว แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน ความร้อนนี้เป็นปัญหาต่อหมีอย่างมาก เคยมีการศึกษาหมีดำโดยการซ่อนเทอร์โมมิเตอร์ไว้ใต้ขนหมี พบว่ามีอุณหภูมิสูงถึง 80-90 องศาเซลเซียส เลยทีเดียว นับว่าใกล้กับจุดเดือดเป็นอย่างมาก จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้บางครั้งจะพบหมีดำเข้ามาแช่น้ำในสระน้ำหรือบ่อน้ำภายในบ้านเรือนมนุษย์เพื่อดับร้อน ทั้งที่เป็นสัตว์ขี้อาย
หมีดำสามารถสืบพันธุ์ได้กับหมีหลายสายพันธุ์และบางครั้งก็ให้กำเนิดลูกผสม ตามรายงานใน"Monkeys on the Interstate"ของแจ็ค ฮันนา หมีที่ถูกจับได้ในแซนฟอร์ดที่รัฐฟลอริดาถูกคิดว่าเป็นลูกผสมของหมีควายตัวเมียที่หลบหนีและหมีดำตัวผู้ ในปี 1859 หมีดำและหมีสีน้ำตาลยูเรเซียได้รับการผสมพันธุ์กันในสวนสัตว์ลอนดอนแต่ลูกทั้งสามที่เกิดมานั้นตายก่อนที่พวกมันจะโตเต็มที่ ในหนังสือ The Variation of Animals and Plants Under Domestication, ชาลส์ ดาร์วินได้ตั้งข้อสังเกตว่า:
ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1986 มีหมีถูกยิงที่รัฐมิชิแกนโดยถูกสันนิษฐานว่าเป็นลูกผสมระหว่างหมีดำและหมีกริซลี เนื่องจากมีขนาดใหญ่ผิดปกติ สมองและกะโหลกศีรษะที่ใหญ่ขึ้นตามสัดส่วน การตรวจดีเอ็นเอไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นหมีดำตัวใหญ่หรือหมีกริซลี
American Black Bear
หมีสีน้ำตาล  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
จัดเป็นหมีที่มีขนาดใหญ่มาก โดยตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย เมื่อยืน 4 เท้ามีความสูงถึง 5 ฟุต และเมื่อยืนด้วย 2 เท้า อาจสูงถึง 9 ฟุต แต่ยืนได้ในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่อาจมีน้ำหนักมากถึง 1,000 ปอนด์ ส่วนตัวเมียอาจมีน้ำหนักมากกว่า 450 ปอนด์
มีขนสีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว อันเป็นที่มาของชื่อ มีปุ่มหรือเนินตรงหัวไหล่ ขนและเล็บยาว มีจมูกที่ใหญ่ แต่มีใบหูขนาดเล็ก
แต่จะมีขนสีเข้มหรืออ่อนไปตามสภาพแวดล้อมและภูมิประเทศที่อาศัย รวมถึงขนาดตัวด้วย ซึ่งถือเป็นชนิดย่อย (ดูในตาราง) โดยกระจายพันธุ์ไปในพื้นที่ ๆ กว้างไกลมาก ตั้งแต่อะแลสกา, แคนาดา, รัสเซีย, หลายพื้นที่ในยุโรป และตามแนวเทือกเขาหิมาลัยในอินเดีย, เนปาล และจีน และตะวันออกกลาง
หมีสีน้ำตาลกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้งพืชและสัตว์ โดยหากเป็นพืชมักจะเป็นผลไม้ประเภทเบอร์รี่ บางครั้งกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลง หรือ หนู แต่บางครั้งก็กินสัตว์ใหญ่ เช่น ม้า, วัวป่า, กวาง รวมถึงซากสัตว์ ในช่วงฤดูกาลที่มีอาหารสมบูรณ์ อาหารที่หมีสีน้ำตาลชอบมาก คือ ปลาแซลมอน และปลาเทราต์
หมีสีน้ำตาลตัวเมียต้องมีอายุ 4 ถึง 10 ปี จึงจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ และให้กำเนิดลูกโดยเฉลี่ย 2 ตัว ในระยะเวลา 4 ปี ฤดูกาลผสมพันธุ์อยู่ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน แม่หมีจะให้กำเนิดลูกในช่วงเดือนมกราคม–มีนาคม ปกติ 2–3 ตัว โดยลูกหมีที่เกิดใหม่จะยังไม่ลืมตา และยังไม่มีขน ลูกหมีจะอาศัยอยู่ในถ้ำที่แม่หมีขุดขึ้นมาจนกระทั่งถึงเดือนเมษายน หรืออาจถึงเดือนมิถุนายน และเริ่มหย่านมเมื่ออายุประมาณ 5 เดือน และเริ่มเรียนรู้ว่า พืชหรือสัตว์ประเภทไหนที่ใช้เป็นอาหาร ลูกหมีจะอยู่กับแม่อย่างน้อยอีก 1 ปี หรือมากกว่านั้น จากนั้นจึงเริ่มแยกตัวออกไป ส่วนในฤดูหนาว หมีสีน้ำตาลจะจำศีลในถ้ำเป็นระยะเวลาราว 2 เดือน โดยใช้พลังงานจากไขมันที่สะสมไว้
หนอนท่อ
หนอนท่อ "(Keelworm)" จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล ไฟลัมแอนเนลิดา วงศ์ Serpulidae ความยาวประมาณ 5-8 เซนติเมตร พบในท่อหินปูนแข็งที่ติดตามก้อนหิน อาศัยในเขตน้ำขึ้นน้ำลง กินอาหารโดยการกรองตะกอนจากน้ำทะเล
จักกริช พวงแก้ว สรณรัชฏ์ กาญจนะวณิช วิภาพรรณ นาคแพน. นักสืบชายหาด: พืชและสัตว์ชายหาด. กทม. มูลนิธิโลกสีเขียว. 2549 หน้า 91
Beardworm
รัฐเมฆาลัย
เมฆาลัย (; ; , ) เป็นรัฐในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย ชื่อของรัฐแปลว่า "ที่อยู่ของเมฆ" ในภาษาสันสกฤต ประชากรในปี 2016 อยู่ที่ประมาณ 3,211,474 คน และมีพื้นที่ประมาณ 22,430 ตารางกิโลเมตร
รัฐเมฆาลัยมีอาณาเขตติดกับจังหวัดของประเทศบังกลาเทศ คือ ไมเมนสิงห์, สิเลฏ และรังปุระ อาณาเขตของรัฐติดกับรัฐอัสสัมของประเทศอินเดียเพียงรัฐเดียว เมืองหลวงของรัฐคือชิลลอง ในสมัยบริติชราช เจ้าหน้าที่ของบริเตนเรัยกขานเมฆาลัยว่าเป็น "สก็อตแลนด์แห่งตะวันออก"
Siboglinidae
ภาษาเมเธ
อเมริโก เวสปุชชี
อเมริโก เวสปุชชี (; 9 มีนาคม พ.ศ. 1997 — 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2055) เป็นนักสำรวจ นักเดินเรือ และนักทำแผนที่ชาวอิตาลีที่เป็นคนชี้กระจ่างว่าส่วนที่ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เคยมาสำรวจมานั้นไม่ใช่เป็นแผ่นดินส่วนหนึ่งของเอเชีย หากแต่เป็นแผ่นดินใหม่ หลังจากนั้นก็ได้ตั้งชื่อทวีปเป็นอเมริกาเพื่อเป็นการให้เกียรติกับ อเมริโก เวสปุชชี ในการชี้แนะอย่างถูกต้อง (อเมริโกนั้นเป็นภาษาละติน แต่เพราะในภาษาอังกฤษนั้นเรียกว่าอเมริกา)
อเมริโก เวสปุชชีเกิดในเมืองฟลอเรนซ์,ประเทศอิตาลี เป็นลูกชายคนที่ 3 ของ Ser Nastagio (หรืออีกชื่อคือ Anastasio) ซึ่งเป็นพนักงานจดทะเบียนชาวเมืองฟลอเรนซ์ และแม่ของอเมริโกคือ Lisabetta Mini
อเมริโกได้ศึกษาโดยลุงของเขาเอง (Fra Giorgio Antonio Vespucci) ซึ่งเป็นนักบวชโดมินิกันของซันมาร์โกในเมืองฟลอเรนซ์
ในขณะที่พี่ชายของอเมริโกต้องการให้ไปเรียนที่ มหาวิทยาลัยปีซา เพื่อที่สามารถจะไล่ตามอาชีพวิชาการได้ อเมริโกได้เริ่มเข้ามามีชีวิตเกี่ยวกับด้านการค้าขาย
อเมริโกได้รับบัตรเชิญชวนจากพระเจ้ามานูแวลที่ 1 แห่งโปรตุเกส อเมริโกมีส่วนร่วมในการสังเกตการณ์หลายการเดินทาง ซึ่งนั้นรวมทั้งการสำรวจชายฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกาใต้ระหว่างปี ค.ศ. 1499 - ค.ศ. 1502
ในครั้งแรกของการเดินทางเขาเป็นผู้ขับเรือ และเป็นผู้เปิดเผยว่าอเมริกาใต้มีพื้นที่ขยายมากกว่าที่ทราบกันมาก่อนหน้านี้
ค้นพบทวีปใหม่.
อเมริโก เวสปุชชิ นักเดินเรือชาวอิตาลี ได้ออกเดินเรือไปสำรวจฝั่งของดินแดนที่โคลัมบัสเคยได้สำรวจมาก่อนหน้าหนึ่งแล้ว และสำรวจเลยลงไปทางตอนใต้ โดยในปี ค.ศ. 1497 เขาสำรวจฝั่งของเวเนซุเอลาให้แก่สเปน และในปี ค.ศ. 1502 ได้สำรวจอ่าวริโอเดจาเนโรให้โปรตุเกส การออกสำรวจของอเมริโกเวสปุชชิทำให้เขาเกิดความเชื่อแน่ว่าดินแดนที่โคลัมบัสพบ และที่เขาสำรวจอยู่นี้มิได้เป็นดินแดนของภาคตะวันออกแต่อย่างใด หากเป็นดินแดนของโลกใหม่ทีเดียว
มันเหมาะที่จะเรียกดินแดน ส่วนนี้ว่าโลกใหม่ อเมริโกเขียนจดหมายบอกเล่าไปยังเพื่อนคนหนึ่ง จดหมายจำนวนนับหลายสิบฉบับที่เขาเขียนไปยังเหล่าเพื่อนของเขานั้นเล่าถึงเรื่องการออกสำรวจของเขานั้นได้ถูกตีพิมพ์และอ่านกันแพร่หลายในยุโรป ทำให้คนทั้งหลายเชื่อว่าอเมริโกได้ค้นพบผืนแผ่นดินใหม่ และได้เริ่มเรียกว่า ดินแดนของอเมริโก"'
อเมริโก เวสปุชชี มีภรรยาชื่อ ซิโมเนตต้า เวสปุชชี (Simonetta Vespucci) แต่ทั้งคู่กลับไม่มีลูก โดยอเมริโกเสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1512 ที่เมือง เซบิยา, ประเทศสเปน อย่างไม่ทราบสาเหตุ