pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นแจ้งว่า ญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามกับสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ และได้ตัดสินใจส่งกำลังทหาร เข้าโจมตีดินแดนของทั้งสองประเทศ ใน 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เวลา 01.00 ดินแดนบางส่วนที่ญี่ปุ่นจะบุกเข้า ต้องอาศัยผ่านดินแดนของไทย ฉะนั้นญี่ปุ่นจึงใคร่จะขออนุญาตจากรัฐบาลไทย ให้ญี่ปุ่นส่งกำลังบำรุงผ่านดินแดนประเทศไทย เพื่อดำเนินการศึกต่อฝ่ายอังกฤษ โดยขอให้รัฐบาลตอบภายใน 4 ชั่วโมง
ซึ่งดิเรกกล่าวว่า "การที่จะอนุญาตหรือไม่นั้นข้าพเจ้าไม่มีอำนาจแต่อย่างใด เพราะท่านก็ทราบดีแล้วว่า ข้าพเจ้าเป็นเพียงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อำนาจสั่งไม่ให้ต่อสู้นั้นคือนายกรัฐมนตรี ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดอีกตำแหน่ง ... ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ได้ประกาศเป็นคำสั่งประจำไว้แล้วว่า ไม่ว่ากองทหารประเทศใด ถ้าเข้ามาแผ่นดินไทย ให้ต่อต้านอย่างเต็มที่ ฉะนั้นผู้ที่จะยกเลิกคำสั่งนี้คือผู้บัญชาการทหารสูงสุด"
แต่ขณะนั้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด กำลังตรวจราชการอยู่ที่ชายแดนภาคตะวันออก ซึ่งถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงคำสั่ง สงครามกับมหามิตรที่กลายเป็นผู้รุกรานเพียงข้ามคืน ก็มิอาจเลี่ยงได้
ทางคณะรัฐมนตรีได้พิจารณากันถึงผลดีผลเสียหากต่อสู้กับญี่ปุ่น ในที่สุดนายกรัฐมนตรีได้ลงความเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะต่อต้านเพราะไทยไม่มีกำลังพอ อังกฤษและสหรัฐฯ ก็ไม่มีทางที่จะมาช่วยเหลือไทยได้ ขืนสู้ญี่ปุ่นไปประเทศไทยก็จะเสียหายอย่างหนัก คณะรัฐมนตรีจึงสั่งให้หยุดยิงเพื่อเจรจากับญี่ปุ่น ฝ่ายญี่ปุ่นได้เสนอทางเลือกให้ไทย 4 แผน ดังนี้
คณะรัฐมนตรีความเห็นแตกแยกออกเป็นหลายฝ่าย ดิเรกเสนอว่า โดยที่ประเทศไทยได้ยืนยันจะรักษาความเป็นกลางตลอดมา หากจำเป็นต้องยอมให้แก่ฝ่ายญี่ปุ่น อย่างมากก็ควรจะยอมเพียงให้กำลังทหารญี่ปุ่นผ่าน ตามแผนที่ 3 เท่านั้น ถ้ายอม มากกว่านั้น โลกอาจจะมองไทยว่า ทั้งๆ ที่ประกาศจะเป็นกลาง ความจริงแล้วสมคบกับญี่ปุ่น ตลอดมามิใช่ ต้องยอมเพราะสู้ไม่ไหว พล.ต.อ. อดุล และ ปรีดี พนมยงค์ สนับสนุนดิเรก ในที่สุดที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเห็นว่า แผนที่ 3 เหมาะสมที่สุด จึงได้นำข้อตกลงไปเสนอแจ้งแก่ญี่ปุ่น และมีการลงนามในข้อตกลงที่ไทย ยินยอมให้ญี่ปุ่นส่งกำลังทหารผ่านประเทศไทย
ประเทศไทยจึงประกาศสงครามกับอังกฤษและสหรัฐอเมริกาเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2485
ในภายหลังดิเรกได้เขียนหนังสืออธิบายถึงเหตุการณ์บ้านเมืองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยอธิบายให้เห็นภาพเหตุการณ์ บุคคลแวดล้อม ชั้นเชิงทางการทูต กุศโลบายทางการเมือง กลวิธีทางการทหารของประเทศที่ร่วมในสงคราม ตลอดจนวิธีคลี่คลายปัญหาต่างๆ ของประเทศไทย ซึ่งร่วมอยู่ในเหตุการณ์ ให้รอดพ้นมหาภัยในครั้งนั้น ในหนังสือ "ไทยกับสงครามโลกครั้งที่ 2"
บทบาทในเสรีไทย.
"ขบวนการเสรีไทย" รวมตัวกันเป็นขบวนการได้ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2487 ถึงต้นปี พ.ศ. 2488 พร้อม ๆ กับที่ฝ่ายอักษะเริ่มพ่ายแพ้ในยุโรปไล่ไปตั้งแต่การที่เยอรมนีพ่ายแพ้ต่อสหภาพโซเวียต ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2487 ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถยกพลขึ้นบกที่บริเวณชายฝั่งนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส จนสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสจากการยึดครองของนาซีเยอรมนีได้ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 นาซีเยอรมนีเริ่มประสบความพ่ายแพ้ในสมรภูมิสำคัญหลายจุด ส่งผลให้ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถเข้ามาหนุนช่วยในภาคพื้นเอเชียได้เต็มที่
แต่กระนั้นก็ตาม ญี่ปุ่นที่ยึดครองภาคพื้นเอเชียบูรพา ก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่จะยอมแพ้แต่อย่างใด ดังนั้นปฏิบัติการปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสในอินโดจีน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 จึงเกิดขึ้น เนื่องจากญี่ปุ่นสืบทราบว่าทหารฝรั่งเศสในอินโดจีน ได้ทำงานช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตร
นั่นก็เหมือนเป็นสัญญาณเตือนขบวนการเสรีไทยว่า การที่ญี่ปุ่นจะยอมแพ้มิได้ง่ายดายเหมือนอย่างที่ใครบางคนคิด เพื่อเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ดังกล่าว จึงได้มีการจัดตั้งกองบัญชาการเสรีไทยขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 โดยมีปรีดี พนมยงค์ เป็นหัวหน้า และ ดิเรก ชัยนาม เป็นหัวหน้ากองกลาง
บทบาทในคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนามได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2492 จนถึงวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2495 และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางการทูต เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2497 และเป็นลำดับที่ 5 ของผู้ที่ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทางคณะได้สร้างอนุสาวรีย์รูปของท่านไว้เป็นที่ระลึกในบริเวณคณะ
คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square cupola: J4) มาต่อเข้ากับปริซึมแปดเหลี่ยม (octagonal prism) ที่ฐานรูปแปดเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 13 หน้า และหน้ารูปแปดเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 18 หน้า รูปทรงนี้มี 20 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 19 (Johnson solid: J19)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในอีกชื่อหนึ่งคือ "ดิมินิชรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (diminished rhombicuboctahedron)" ซึ่งเป็นการนำรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) มาตัด "ฝา" ออก ซึ่ง "ฝา" นั้นก็เป็นคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีกอันหนึ่งนั่นเอง
Elongated square cupola
คิวโพลาสี่เหลี่ยมอีลองเกต
รักใสใส หัวใจสีรุ้ง
รักใสใส หัวใจสีรุ้ง (Over the Rainbow) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติก คอมมานดี้, melodrama จากประเทศเกาหลีใต้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2545 (ที่ประเทศเกาหลีใต้) จัดจำหน่ายในประเทศไทยปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัท ทีไอจีเอ จำกัด (TIGA )
จินซู (Lee Jeong-Jae) ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โชคดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงเพียงแค่สูญเสียความทรงจำบางส่วน แต่ว่าความทรงจำที่เสียไปนั้นเกี่ยวกับผู้หญิงที่เขาแอบรักอยู่!!! เขาจำไม่ได้ว่าแอบรักใครอยู่ จำได้แต่เพียงเรียกเธอว่า "สายรุ้ง" ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ยุนฮี (Jang Jin-Young) เขาจึงเริ่มตามหา "สายรุ้ง" และเหตุผลที่ไม่อาจบอกรักเธอได้
รักครั้งแรกมีความหมายกับคุณมากแค่ไหน หนังเรื่องนี้จะพาคุณกลับไปหาความหมายของรักครั้งแรกที่ยังคงอยู่ในใจของใครหลาย ๆ คน แล้วคุณจะพบว่าความรักจะไม่เข้ามาหา ถ้าหากคุณไม่เดินออกไปหามัน
Diminished rhombicuboctahedron
ดิมินิชรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550  หรือชื่อเดิม สนามกีฬาเมืองหลักเฉลิมฉลอง 333 ปี จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 หรือถนนสืบศิริ ตำบลปรุใหญ่ อำเภอเมืองนครราชสีมา เป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขันซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา ระหว่างวันที่ 6 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมา (เฉพาะสนามหลัก)
ชื่ออย่างเป็นทางการของสนามกีฬาได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสที่ซีเกมส์ครั้งนี้จัดคาบเกี่ยวกับพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ยังเป็นสถานที่สำหรับจัดการแข่งขัน ไทยไฟท์ ที่มีขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 ด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ ตัวสนามจะใช้จัดพิธีเปิด-ปิด และการแข่งขันกีฬาฟุตบอล ที่มีความจุ 25,000 คน และสามารถขยายเพิ่มเป็น 45,000 คนในอนาคต ซึ่งปัจจุบันใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา.
สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา  มีความจุทั้งหมด 25,000 ที่นั่ง
โคราช ชาติชาย ฮอลล์.
โคราช ชาติชาย ฮอลล์ เป็นสนามกีฬาในร่ม เป็นสนามสำรองภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ ในระดับนานาชาติ เช่น มวยสากล, บาสเก็ตบอล, ฟุตซอล และ วอลเลย์บอล และใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 เริ่มใช้ครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ ปี 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ
ลิปตพัลลภ ฮอลล์.
Central Department Store
คิวโพลาห้าเหลี่ยมอีลองเกต
คิวโพลาห้าเหลี่ยมอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal cupola: J5) มาต่อเข้ากับปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal prism) ที่ฐานรูปสิบเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 22 หน้า รูปทรงนี้มี 25 จุดยอด 45 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 20 (Johnson solid: J20)
Elongated pentagonal cupola
โรทันดาห้าเหลี่ยมอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal rotunda: J6) มาต่อเข้ากับปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal prism) ที่ฐานรูปสิบเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 27 หน้า รูปทรงนี้มี 30 จุดยอด 55 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 21 (Johnson solid: J21) และมีรูปร่างเหมือนออร์โธไบโรทันดาห้าเหลี่ยมอีลองเกต (elongated pentagonal orthobirotunda: J42) ที่ตัดโรทันดาห้าเหลี่ยมข้างหนึ่งออกไป
Elongated pentagonal rotunda
คิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular cupola: J3) มาต่อเข้ากับแอนติปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal antiprism) ที่ฐานรูปหกเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 16 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 3 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 20 หน้า รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 33 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 22 (Johnson solid: J22) และมีรูปร่างเหมือนไบคิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated triangular bicupola: J44) ที่ตัดคิวโพลาสามเหลี่ยมข้างหนึ่งออกไป
Gyroelongated triangular cupola
คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square cupola: J4) มาต่อเข้ากับแอนติปริซึมแปดเหลี่ยม (octagonal antiprism) ที่ฐานรูปแปดเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า และหน้ารูปแปดเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 26 หน้า รูปทรงนี้มี 20 จุดยอด 44 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 23 (Johnson solid: J23) และมีรูปร่างเหมือนไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต (gyroelongated square bicupola: J45) ที่ตัดคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสข้างหนึ่งออกไป
Gyroelongated square cupola
คิวโพลาสี่เหลี่ยมไจโรอีลองเกต
คิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal cupola: J5) มาต่อเข้ากับแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ที่ฐานรูปสิบเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 25 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 32 หน้า รูปทรงนี้มี 25 จุดยอด 55 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 24 (Johnson solid: J24) และมีรูปร่างเหมือนไบคิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal bicupola: J46) ที่ตัดคิวโพลาห้าเหลี่ยมข้างหนึ่งออกไป
Gyroelongated pentagonal cupola
โรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal rotunda: J6) มาต่อเข้ากับแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ที่ฐานรูปสิบเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 30 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 37 หน้า รูปทรงนี้มี 30 จุดยอด 65 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 25 (Johnson solid: J25) และมีรูปร่างเหมือนไบโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal birotunda: J48) ที่ตัดโรทันดาห้าเหลี่ยมข้างหนึ่งออกไป
Gyroelongated pentagonal rotunda
ไจโรไบแฟสติเจียม
ไจโรไบแฟสติเจียม  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) สองอันมาต่อเข้าด้วยกันบนหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยหันปริซึมอันหนึ่งไป ¼ รอบ ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 หน้า รวม 8 หน้า รูปทรงนี้มี 8 จุดยอด 14 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 26 (Johnson solid: J26)
รูปทรงนี้สามารถจัดได้เป็น "ไจโรไบคิวโพลาสองเหลี่ยม (digonal gyrobicupola) "
Gyrobifastigium
ไจโรไบคิวโพลาสองเหลี่ยม
Digonal gyrobicupola
สมการของการเคลื่อนที่
สมการของการเคลื่อนที่ คือ ชุดของสมการทางฟิสิกส์ที่ใช้สำหรับคำนวณ และ แก้ปัญหาการเคลื่อนที่แบบต่างๆ
ทั้งการเคลื่อนที่แนวตรง การเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์ การเคลื่อนที่แบบวงกลม การเคลื่อนที่แบบฮาร์โมนิค
การเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์
เป็นการเคลื่อนที่ผสมระหว่างในแนวราบ ซึ่งเคลื่อนที่ด้วย
ความเร็วคงที่ กับแนวดิ่งซึ่งเคลื่อนที่แบบอิสระโดยมี
ความเร่ง g = 10 m/s2
1. ในแนวดิ่ง (แกน y )
ระยะที่ขึ้นได้สูงสุด
2. ในแนวราบ (แกน x )
S = ut
ระยะที่เคลื่อนที่ได้ตามแนวแกน x
เวลาทั้งหมดในการเคลื่อนที่
ความเร็วของวัตถุที่ตำแหน่งใด ๆ
การเคลื่อนที่แบบวงกลม
เป็นการเคลื่อนที่โดยมีแรงกระทำเข้าสู่ศูนย์กลางของวง
กลม และจะเกิดความเร่งเข้าสู่ศูนย์กลาง ความเร็วจะมีค่า
ไม่คงที่ เพราะมีการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนที่ โดยความ
เร็ว ณ ตำแหน่งใดจะมีทิศสัมผัสกับวงกลม ณ ตำแหน่งนั้น
สูตรการเคลื่อนที่เป็นวงกลม
1. ความเร็วเชิงเส้น (v) และความเร็วเชิงมุม
v = ความเร็วเชิงเส้น หน่วยเป็น
เมตร/วินาที
= ความเร็วเชิงมุม หน่วยเป็น
เรเดียล/วินาที
T = คาบการเคลื่อนที่ หน่วยเป็น
f = จำนวนรอบที่วัตถุเคลื่อนที่ได้ใน
1 วินาที หน่วยเป็น เฮิรตซ์ (Hz)
2. ความเร่งสู่ศูนย์กลาง
ac = ความเร่งสู่ศูนย์กลาง หน่วยเป็น
เมตร/วินาที2
r = รัศมี หน่วยเป็น เมตร
F = แรงสู่ศูนย์กลาง หน่วยเป็น นิวตัน (N)
3. แรงสู่ศูนย์กลาง
รถเลี้ยวโค้งบนถนนราบ แรงเข้าสู่ศูนย์กลาง จะเป็นแรง
เสียดทานสถิต (fs) ดังนั้น
การเลี้ยวโค้งบนถนนเอียง
วัตถุผูกเชือกแล้วแกว่งให้เป็นวงกลม
การเคลื่อนที่เป็นวงกลมในแนวดิ่ง (โดยแตก )
การโคจรของดาว
r + h = รัศมีวงโคจร , T = คาบการหมุนของดาว
การเคลื่อนที่แบบหมุน
ความเร็วเชิงมุม มุมที่หมุนกวาดไป
การเคลื่อนที่แบบ Simple Harmonic
เป็นการเคลื่อนที่ของวัตถุกลับไปมา ผ่านตำแหน่งสมดุล
เช่น การ สั่นของวัตถุที่ผูกกับสปริง หรือการแกว่งของลูกตุ้ม
นาฬิกา เป็นต้น
พระเจ้าลางเกอธรรม
Over the Rainbow (Korean film)
โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์
โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์  เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สำหรับนักเรียนชายอายุระหว่าง 13-18 ปี ตั้งอยู่เมืองออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์
ที่ตั้งและสิ่งอำนวยความสะดวก.
โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองออกแลนด์ ชานเมือง Newmarket โรงเรียนอยู่ใกล้กับทางด่วนและทางรถไฟ บนพื้นที่ 16 เฮคเตอร์ มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ได้แก่ ห้องประชุม สนามฮ็อกกี้ปูหญ้าเทียม สนามเทนนิสปูหญ้าเทียม สระว่ายน้ำ ติดตั้งเครื่องทำความร้อน สนามกีฬาหลายประเภท โรงยิมสองแห่ง ห้องดนตรี ห้องสมุด และอาคารสารสนเทศ หลังใหม่ โรงเรียนมีศูนย์การศึกษากลางแจ้งของตัวเองอยู่ที่ Ohakune ซึ่งอยู่ห่างจากสนามสกีบนยอดเขา Mt Ruapehu 30 นาที
Auckland Grammar School เปิดสอนทั้งหลักสูตรเพื่อการสอบคัดเลือกระดับประ
เทศของนิวซีแลนด์ (NCEA) และหลักสูตรเพื่อการวัดผลสากลของ Cambridge International Exams (CIE)
การสอบ CIE จัดให้มีในระดับชั้น:
• IGCSE (Year 11)
• AS (Year 12)
• A2/AS (Year 13)
วิชาที่เปิดสอนได้แก่ บัญชี ชีววิทยา ธุรกิจการเงิน เคมี การศึกษาคลาสสิก เศรษฐศาสตร์ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภูมิศาสตร์ กราฟิก ประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ศิลปะ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาละติน ภาษาสเปน คณิตศาสตร์ (แคลคูลัส และสถิติ) ดนตรี ฟิสิกส์ ศิลปะปฏิบัติ พลศึกษา การออกแบบ และเทคโนโลยี
โรงเรียนส่งเสริมให้นักเรียนทุกคนพัฒนาความสามารถได้เต็มที่ในทุกระดับ การจัดชั้นเรียนจะแบ่งตามความสามารถทางวิชาการ โดยมีการจัดชั้นเรียนล่วงหน้าให้ในทุกระดับ
กิจกรรมนอกหลักสูตร.
โรงเรียนมีกิจกรรมด้านวัฒนธรรมและกีฬาให้นักเรียนเลือกมากมาย และมักจะมีการเพิ่มกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อสนองความต้องการและความสนใจของนักเรียน กิจกรรมต่าง ๆ ได้แก่ หมากรุก โต้วาที ละคร การศึกษาด้านไฟฟ้า ด้านภาพยนตร์ การทำหนังสือพิมพ์ ดนตรี การถ่ายภาพ ร้องเพลง ระบำพื้นเมืองชนเผ่าเมารี ซามัวและทองกา กิจกรรมกีฬาได้แก่ ไอคิโด แบดมินตัน บาสเกตบอล พายเรือแคนู คริกเก็ต จักรยาน ฟันดาบ เลี้ยงเหยี่ยว ฮ็อกกี กระโดดร่ม พายเรือ รักบี้ ดำน้ำ ฟุตบอล สควอช ว่ายน้ำ ปิงปอง เทนนิส ไตรกีฬา โปโลน้ำ ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ แล่นเรีอยอต
ความสัมพันธ์พิเศษกับโรงเรียนและนักเรียนต่างชาติ.
โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์มีความสัมพันธ์ที่ดีกับโรงเรียนในฟิจิ ซามัว เวียดนาม ไทย เกาหลี ญี่ปุ่น ฮ่องกง ไต้หวัน จีน ออสเตรเลีย อาร์เจนตินา บราซิล เยอรมนี สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และแคนาดา โรงเรียนมักจะรับนักเรียนแลกเปลี่ยนและกลุ่มทัศนศึกษาจากประเทศเหล่านี้
สวัสดิการนักเรียน.
ผู้อำนวยการด้านนักเรียนต่างชาติร่วมกับเจ้าหน้าที่ให้การสนับสนุนด้านภาษาอังกฤษ เป็นผู้ดูแลสวัสดิการและความก้าวหน้าทางวิชาการของนักเรียนต่างชาติทุกคน นอกจากนี้โรงเรียนยังจัดให้มีอาจารย์ที่ปรึกษาทำงานเต็มเวลาคอยให้การสนับสนุน
นักเรียนสามารถเลือกได้ว่าต้องการที่พักแบบโฮมสเตย์หรือหอพัก
ข้อบังคับด้านภาษาอังกฤษ
นักเรียนต่างชาติทุกคนต้องสอบวัดระดับความสามารถภาษาอังกฤษ
นักเรียนบางคนอาจต้องเข้าเรียนคอร์สปรับพื้นฐานภาษาอังกฤษก่อนจะเริ่มเรียนที่โรงเรียน Auckland Grammar
จักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรวรรดิไบแซนไทน์  หรือที่เรียกว่า จักรวรรดิโรมันตะวันออก  หรือ ไบแซนทิอุม  เป็นจักรวรรดิที่สืบทอดโดยตรงจากจักรวรรดิโรมันในปลายสมัยโบราณ และยุคกลาง มีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล ในบริบทสมัยโบราณตอนปลาย ทั้งคำว่า "จักรวรรดิไบแซนไทน์" และ "จักรวรรดิโรมันตะวันออก" เป็นคำทางภูมิประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นภายหลังและใช้กันในหลายศตวรรษต่อมา ขณะที่พลเมืองยังเรียกจักรวรรดิของตนว่า "จักรวรรดิโรมัน" หรือ "โรมาเนีย" เรื่อยมากระทั่งล่มสลายไป ขณะที่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ส่วนตะวันออกยังดำเนินต่อมาอีกพันปีก่อนจะเสียแก่เติร์กออตโตมันใน ค.ศ. 1453 ในสมัยที่ยังมีจักรวรรดิไบแซนไทน์ยังคงอยู่นั้น จักรวรรดิเป็นชาติที่มีเศรษฐกิจ วัฒนธรรมและกำลังทหารแข็งแกร่งที่สุดในยุโรป
จากประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้แสดงให้เห็นว่าจักรวรรดิไบแซนไทน์คือจักรวรรดิของชาวกรีก เมื่อคำนึงถึงอิทธิพลของภาษากรีก วัฒนธรรมกรีกและประชากรเชื้อสายกรีก แต่ประชาชนของจักรวรรดิเองนั้น มองจักรวรรดิของตนว่าเป็นเพียงจักรวรรดิโรมันที่มีจักรพรรดิโรมันสืบทอดตำแหน่งอย่างต่อเนื่องกันเท่านั้น
การเริ่มต้นของจักรวรรดิไบแซนไทน์นั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยส่วนใหญ่ถือว่าจักรวรรดิไบแซนไทน์เริ่มต้นขึ้นเมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 (ครองราชย์ ค.ศ. 306-337) แห่งโรมได้สถาปนานครคอนสแตนติโนเปิลให้เป็น ""โรมใหม่" ใน พ.ศ. 873 (ค.ศ. 330) และย้ายเมืองหลวงจากโรมมาเป็นคอนสแตนติโนเปิลแทน ดังนั้น จึงถือว่าจักรพรรดิคอนสแตนตินเป็นจักรพรรดิองค์แรกของจักรวรรดิไบแซนไทน์ไปโดยปริยาย แต่ก็มีบางส่วนถือว่าจักรวรรดิไบแซนไทน์เริ่มต้นขึ้นในสมัยของธีโอโดเซียสมหาราช (ครองราชย์ ค.ศ. 379-395) ซึ่งคริสต์ศาสนาได้เข้ามาแทนที่ลัทธิเพเกินบูชาเทพเจ้าโรมันในฐานะศาสนาประจำชาติ หรือหลังจากธีโอโดเซียสสวรรคตใน ค.ศ. 395 เมื่อจักรวรรดิโรมันได้แบ่งขั้วการปกครองเป็นฝั่งตะวันออกและตะวันตกอย่างเด็ดขาด ทั้งยังมีบ้างส่วนที่ถือว่าจักรวรรดิไบแซนไทน์เริ่มต้นขึ้น "อย่างแท้จริง"" เมื่อจักรพรรดิโรมูลูส ออกุสตูลูส ซึ่งถือว่าเป็นจักรพรรดิโรมันตะวันตกองค์สุดท้ายถูกปราบดาภิเษก ซึ่งทำให้อำนาจในการปกครองจักรวรรดิตกอยู่ที่ชาวกรีกในฝั่งตะวันออกแต่เพียงฝ่ายเดียว และยังมีอีกบางส่วนที่ถือว่าจักรวรรดิโรมันได้แปลงสภาพเป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์โดยสมบูรณ์ เมื่อจักรพรรดิเฮราคลิอุสเปลี่ยนแปลงชื่อตำแหน่งในราชการ จากเดิมที่เป็นภาษาละติน ให้กลายเป็นภาษากรีกแทน
อย่างไรก็ดี การเปลี่ยนแปลงสถานะของจักรวรรดินั้นเป็นไปอย่างต่อเนื่อง แม้ในช่วงก่อนที่จักรพรรดิคอนสแตนตินจะสถาปนานครคอนสแตนติโนเปิลให้เป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมันใน ค.ศ. 330 ก็ตาม ในตอนนั้นก็ได้มีการแปลงสภาพวัฒนธรรมจากโรมันเป็นกรีก รวมถึงการเปิดรับคริสต์ศาสนาที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องไปแล้ว
การล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยทั่วไปแล้ว เชื่อว่าเกิดขึ้นหลังจากที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกยึดโดยสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1453 โดยกรุงคอนสแตนติโนเปิลได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นอิสตันบูลมาจนถึงปัจจุบัน และในทางประวัติศาสตร์ยังได้ถือว่าการสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นจุดสิ้นสุดยุคกลางในยุโรปอีกด้วย
การใช้คำว่า "ไบแซนไทน์" เพื่อระบุปีต่อ ๆ มาของจักรวรรดิโรมันเป็นครั้งแรก เกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1557 หรือ 104 ปีภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ เมื่อเฮียนามนุส ไวฟ์ นักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน ได้ตีพิมพ์ผลของเขาที่มีชื่อว่า "กอร์ปุสฮิสตอรีไอบึซซันตีไน" ("Corpus Historiæ Byzantinæ") ซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ซึ่งคำนี้นำมาจากคำว่า "บิแซนเทียม" ซึ่งเป็นชื่อเมืองที่จักรพรรดิคอนสแตนตินย้ายเมืองหลวงจากโรม และสร้างขึ้นมาใหม่ภายใต้ชื่อใหม่คือคอนสแตนติโนเปิล ชื่อเก่าของนครนี้จึงไม่ค่อยใช้นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ยกเว้นในบริบททางประวัติศาสตร์หรือบทกวี "บีซ็องตีนดูว์ลูฟวร์" ("กอร์ปุสสกรีปโตรูงฮิสตอรีไอบึซซันตีไน") ซึ่งเป็นสิ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1648 และ "ฮิสตอริอาบึซซันตีนา" ("Historia Byzantina") ของดูว์ ก็องฌ์ ใน ค.ศ. 1680 ได้ทำให้การใช้คำว่า "ไบแซนไทน์" เป็นที่นิยมในหมู่นักเขียนชาวฝรั่งเศส เช่น มงแต็สกีเยอ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำนี้เริ่มใช้กันโดยทั่วไปในโลกตะวันตก
จักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นที่รู้จักของประชาชนในชื่อ "จักรวรรดิโรมัน" หรือ "จักรวรรดิแห่งชาวโรมัน"  โรมาเนีย  สาธารณรัฐโรมัน  หรือ "Rhōmais"  ในภาษากรีก ประชากรเรียกตนเองว่า "โรมัยอัย" ("Romaioi") และแม้กระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวกรีกมักเรียกตนเองด้วยภาษากรีกสมัยใหม่ว่า "โรมัยกา" ("Romaiika", "โรมาอิก") ภายหลัง ค.ศ. 1204 จักรวรรดิไบแซนไทน์ถูกจำกัดขอบเขตให้อยู่ในมณฑลต่าง ๆ ของกรีกล้วนเป็นส่วนใหญ่ คำว่า 'เฮลเลนส์' ก็ถูกนำมาใช้มากขึ้นแทน
ในขณะที่จักรวรรดิไบแซนไทน์มีลักษณะหลากหลายเชื้อชาติ ในช่วงของประวัติศาสตร์เป็นส่วนใหญ่ และรักษาขนบธรรมเนียบแบบโรมัน-กรีกเอาไว้ จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ถูกระบุโดยคนร่วมสมัยทางตะวันตกและทางเหนือ ด้วยรากฐานของกรีกที่เริ่มมีอิทธิพลมากขึ้น แหล่งข้อมูลในยุคกลางตะวันตกยังเรียกจักรวรรดินี้ว่า "จักรวรรดิแห่งชาวกรีก"  และตัวจักรพรรดิเองถูกเรียกว่า "อีมแปร์ราตอร์ไกรกอร์รูง" (; จักรพรรดิแห่งชาวกรีก) คำเหล่านี้ถูกใช้เพื่อแยกจักรวรรดิไบแซนไทน์ออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่อ้างสิทธิ์ในอิทธิพลของจักรวรรดิโรมันโบราณในด้านตะวันตก
ไม่ต่างกันกับโลกอิสลามและสลาฟ ที่ซึ่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ถูกมองว่าเป็นจักรวรรดิที่สืบทอดมาจากจักรวรรดิโรมันอย่างตรงไปตรงมามากกว่า ในโลกอิสลาม จักรวรรดิโรมันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "รูม" เป็นหลัก ชื่อ มิวเล็ด-อี รูม หรือ "ชาติโรมัน" ถูกใช้จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นั่นเพื่อกล่าวถึงประชากรของจักรวรรดิไบแซนไทน์ นั่นคือ ชุมชนคริสต์ศาสนิกชนออร์ทอดอกซ์ ภายในจักรวรรดิออตโตมัน
ในปี ค.ศ. 324 จักรพรรดิคอนสแตนตินได้สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิโรมัน ในปี ค.ศ. 330 พระองค์ทรงย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันไปยังเมืองไบแซนทิอุม จากนั้นทรงได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นโนวาโรม หรือกรุงโรมใหม่ หลังพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 337 กรุงโรมใหม่ ก็ได้เปลี่ยนเป็น คอนสแตนติโนเปิล (Constantinople) เพื่อเป็นการถวายเกียรติแด่พระองค์
เมืองไบแซนทิอุม เมื่อถูกตั้งเป็นเมืองหลวงมีความสำคัญทางด้านการเมืองและได้เป็นศูนย์กลางการค้าของจักรวรรดิ ในเวลานั้นจักรวรรดิโรมันตะวันตกและจักรวรรดิโรมันตะวันออกยังมีจักรพรรดิองค์เดียวกันอยู่ การแบ่งจักรวรรดิเป็นสองส่วนนั้นเป็นเพียงแบ่งการปกครองเท่านั้น
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 395 จักรพรรดิเธโอดอซุสที่ 1 ทรงแบ่งแยกจักรวรรดิโรมันเป็น 2 ส่วน เพื่อให้พระโอรสทั้งสองพระองค์ คือ เจ้าชายอาร์คาดิอุส ได้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันออกโดยมีกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวง ในขณะที่จักรวรรดิโรมันตะวันตกได้ถูกทำลายและล่มสลายไปในปี ค.ศ. 476 ซึ่งนำไปสู่ยุคมืดของยุโรป จักรวรรดิไบแซนไทน์ได้หันมารับภาษาและวัฒธรรมกรีก ซึ่งเป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลายในอนาโตเลีย ภาษาละตินของโรมันค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกและได้เป็นภาษาที่ยอมรับในจักรวรรดิไบแซนไทน์
ความรุ่งเรืองถึงขีดสุดและรัชสมัยจักรพรรดิจัสติเนียน.
จักรวรรดิไบแซนไทน์เจริญถึงขีดสุดในรัชสมัยจักรพรรดิจัสติเนียน (Justinian) (ครองราชย์ ค.ศ. 527-565) ทรงต้องการรวบรวมดินแดนของจักรวรรดิโรมันที่สูญเสียไปกลับคืน ทรงปกครองดินแดนที่ขยายกว้างใหญ่ออกไปให้กว้างกว่าจักรวรรดิโรมันตะวันออก
นอกจากนี้พระองค์ได้ทรงสร้างและบูรณะเมืองต่าง ๆ ทั่วจักรวรรดิ จนทำให้อีกหลายเมือง เช่น เมืองดามาคัส เมืองแอนติออค เมืองเบรุต และเมืองอเล็กซานเดรีย มีศิลปกรรมที่สวยงามและเป็นแหล่งประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน ผลงานชิ้นเอกคือฮายาโซฟีอาเป็นศิลปะไบแซนไทน์
พระราชกรณียกิจที่สำคัญของจักรพรรดิจัสติเนียน คือ ประมวลกฎหมายจัสติเนียน พระองค์ทรงตั้งคณะกรรมการขึ้นมา พิจารณาชำระและร่างกฎหมายขึ้น จักรพรรดิจัสติเนียนเองก็มีส่วนในการวินิจฉัยแก้ประมวลกฎหมายนั้นด้วย กฎหมายตราขึ้นในปี ค.ศ. 529 และแก้ไขเพิ่มให้สมบูรณ์อีกครั้งในอีก 5 ปีต่อมา
จักรวรรดิเสื่อมอำนาจ.
หลังจากจักรพรรดิจัสติเนียนเสด็จสวรรคตแล้ว จักรวรรดิไบแซนไทน์เริ่มเสื่อมอำนาจลงเรื่อย ๆ ตามเวลา พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 565 และช่วงเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 565-641 ปรากฏว่ามีจักรพรรดิปกครองถึง 6 พระองค์ แต่ละองค์ปกครองจักรวรรดิในช่วงเวลาสั้น ๆ และจักรวรรดิไบแซนไทน์ต้องเสียดินแดนในการปกครองอย่างต่อเนื่องโดยจักรพรรดิไม่สามารถทำอะไรได้เลยนอกจากพยายามรักษาจักรวรรดิเอาไว้จากการรุกรานของต่างชาติ โดยเฉพาะพวกเปอร์เซียและสลาฟ
เปอร์เซียรุกรานจักรวรรดิ
กองทัพเปอร์เซียซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ยกกองทัพเข้ามารุกรานไบแซนไทน์อย่างต่อเนื่อง ขณะที่พรมแดนยุโรปตะวันออกก็ถูกพวกสลาฟรุกราน ทำให้จักรพรรดิของไบแซนไทน์ต้องทำนโยบายต่าง ๆ นั้นทำให้ประชาชนไม่พอใจและร่วมขับไล่จักรพรรดิมอริสในปี ค.ศ. 582-602 แล้วนายทหารชื่อโฟคาสก็ได้สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิปกครองอยู่ในช่วงหนึ่งคือปี ค.ศ. 602-610 โฟคาสก็ยังต้องพบกับปัญหาเดิม ๆ อีกและด้วยการที่เขานำวิธีการปกครองแบบเผด็จการมาใช้ผนวกเข้าไปด้วยก็กลับสร้างความไม่พอใจกับประชาชน ในที่สุดเขาถูกชิงอำนาจโดยนายทหารอีกผู้หนึ่งแทน
ค.ศ. 610-641 เป็นยุคสมัยจักรพรรดิเฮราเคียส ก็ยังคงเผชิญกับการรุกรานเช่นเดิม เปอร์เซียรุกลึกเข้าในจักรวรรดิมากคือเข้ามาถึงอาร์มีเนียและเมโสโปเตเมีย แล้วในปี ค.ศ. 613 ก็สามารถยึดเมืองแอนติออค ปี ค.ศ. 614 ก็ยึดเมืองเยรูซาเล็ม ซีเรีย ปาเลสไตน์ อียิปต์ ก็ต้องตกอยู่ในอำนาจของเปอร์เซีย ไม่รวมแม้แต่เอเชียไมเนอร์ที่กำลังถูกรุกราน ด้วยสถานการณ์ที่คับขันทำให้จักรพรรดิต้องลงนามสนธิสัญญาสันติภาพดับพวกอวาร์ที่รุกรานอยู่ยุโรปตะวันออก โดยหวังจะระดมพลกองทัพไบแซนไทน์ทั้งหมดไปเอเชียไมเนอร์ แต่ปรากฏว่าเมื่อยกทัพออกไป ทัพของเปอร์เซียก็ร่วมมือกับอวาร์เข้าโจมตีกรุงคอนสแตนติโนเปิลทำให้จักรพรรดิต้องยกทัพกลับ
แต่ในปลายปี ค.ศ. 627 กองทัพไบแซนไทน์กลับเอาชนะกองทัพเปอร์เซียได้ ไบแซนไทน์ขับพระมหากษัตริย์เปอร์เซียและปลงชีพพระองค์ทำให้เปอร์เซียถูกบังคับให้ลงนามสนธิสัญญาสงบศึก ทำให้ไบแซนไทน์ดูเหมือนกลับมาสงบอีกครั้ง
การรุกรานมุสลิมอาหรับ.
การรุกรานใหม่กำลังเริ่มเข้ามาสู่จักรวรรดิไบแซนไทน์อีกครั้งนั้นก็คือ ศาสนาอิสลามที่กำลังเผยแพร่ศาสนาโดยการนำของมุสลิมชาวอาหรับที่มีอำนาจมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกที ค.ศ. 632 กองทัพมุสลิมอาหรับก็สามารถเข้าครอบครองคาบสมุทรอารเบีย แล้วเริ่มรุกรานเข้าสู่ดินแดนจักรวรรดิไบแซนไทน์และเปอร์เซีย
ต่อจากนั้นก็เริ่มเข้ายึดครองเมืองดามัสกัสในปี ค.ศ. 635 ได้จอร์แดนและซีเรียในปี ค.ศ. 636 ได้เยรูซาเล็มในปี ค.ศ. 638 มุสลิมชาวอาหรับก็เริ่มรุกเข้าอียิปต์ และรุกรานเอเชียไมเนอร์ จักรพรรดิเฮราเคลียของไบแซนไทน์พยายามต่อต้านการรุกรานอย่างเต็มกำลัง จนกระทั่งสิ้นรัชกาลในปี ค.ศ. 641 สถานการณ์ยังคงไม่ดีขึ้น