pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮีโรส์ เริ่มมีการพัฒนาตั้งแต่ในช่วงทำตอนทดลองในปี 2006 เมื่อทิม คริง ที่ตอนนั้นเป็นผู้สร้าง "Crossing Jordan" ทางเอ็นบีซีได้เกิดแนวความคิดโดยเขาต้องการสร้างโชว์ที่เป็น "การรวมกันของกลุ่มคนผู้กล้าหาญ" โดยได้เชื่อมโยงกับคนดู เขาเริ่มคิดเกี่ยวกับความใหญ่โต ความหวาดกลัว และความสลับซับซ้อน ที่เขารู้สึกกับโลกปัจจุบัน และต้องการสร้างตัวละครที่จะผลักดันให้คนที่สามารถทำอะไรบางอย่างได้ คริงรู้สึกว่าซีรีส์ประเภทที่เกี่ยวกับตำรวจ ทหาร แพทย์ และ ประเภทซีรีส์อย่าง "Lost" ยังไม่ใหญ่พอที่จะช่วยเหลือโลก เขาผุดแนวคิดเกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโร่ ที่ค้นพบความสามารถพิเศษของตัวเองขณะที่ยังคงเชื่อโยงกับโลกแห่งความเป็นจริงอยู่ ไมโล เวนติมิเลีย อธิบายตอนทดลองของเรื่องว่า "มีตัวละครดราม่าในชีวิตประจำวันที่มีความเป็นเรียลลิตี้มากกว่าเดิม" คริงต้องการให้ซีรีส์มีมาตรฐานของการทดสอบที่เกี่ยวกับตัวละครและโลกที่พวกเขาอยู่
ก่อนที่เขาจะเริ่มรวมแนวความคิดต่าง ๆ เข้าด้วยกัน เขาได้มีโอกาสพูดกับผู้อำนวยการสร้างซีรีส์เรื่อง "อสุรกายดงดิบ" ชื่อเดมอน ลินเดลอฟ ที่เคยทำงานใน "Crossing Jordan" เป็นเวลา 3 ปี คริงให้เครดิตกับลินเดลอฟสำหรับข้อแนะนำและแนวคิดในการนำซีรีส์ไปเสนอกับทางสถานีและเรียนรู้เกี่ยวกับการทำงานซีรีส์ในรูปแบบดรามา ซึ่งทั้ง 2 คนก็ยังคุยกันอยู่และสนับสนุนโครงการแต่ละฝ่ายด้วยกันอยู่ เมื่อคริงได้เสนอแนวคิดเรื่อง "ฮีโรส์" ให้กับทางสถานีเอ็นบีซีแล้ว เขาอธิบายว่าสถานีให้การตอบรับ "ตื่นเต้น และให้การสนับสนุนมาก" เขาอธิบายว่าเขาเคยมีมีส่วนร่วมกับทางเอ็นบีซีหลายครั้ง จากการที่เขาเป็นโชว์รันเนอร์ให้กับ Crossing Jordan เป็นเวลาถึง 6 ปี เมื่อเขานำเสนอตอนทดสอลเขาอธิบายทุกรายละเอียด รวมถึงตอนจบของเรื่อง เมื่อเอกซ์คูทีฟของเอ็นบีซีถามเขาว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ คริงตอบว่า "คุณเพียงแค่รอ และค้นหามัน" หลังจากโครงการผ่านแล้ว ตอนทดลองพิเศษความยาว 73 นาทีออกฉายครั้งแรกให้ผู้ชมครั้งแรกในงานคอมิกคอน ปี 2006 ในซานดิเอโก มีการรายงานว่าตอนทดลองที่ไม่ได้ออกฉายนี้จะไม่ออกฉาย แต่อย่างไรก็ตามก็มีอยู่ในเซ็ตดีวีดีในฤดูกาลแรก
การเขียนบทและรูปแบบตอน.
เมื่อทีมเขียนบทเริ่มทำงานในแต่ละตอน นักเขียนบทแต่ละตัวละครจะเขียนแยกเป็นฉาก ๆ ไปที่เรื่องราวที่รายล้อมพวกเขาอยู่ เนื้อเรื่องจะถูกเชื่อมต่อกันและจากนั้นก็เป็นหน้าที่ให้กับนักเขียนบทของตอนนั้น ระบบนี้เองยังทำให้นักเขียนสามารถมีส่วนร่วมในทุก ๆ ตอน และยังทำให้ทีมนักเขียนสามารถทำงานเขียนแบบเสร็จได้เร็วขึ้น จากนั้นทีงานถ่ายทำสามารถถ่ายทำฉากในแต่ละที่ได้มากขึ้น ทิม คริง อธิบายขึ้นตอนการเขียนว่าเป็นการร่วมกันเป็นหนึ่งโดยผู้ที่ร่วมมีความสำคัญเพราะการผลิตต้องการถ่ายทำหลายฉาก ในสถานที่เดียว และเพื่อที่จะทำให้เสร็จ เจซซี อเล็กซานเดอร์ ผู้ร่วมสร้างและนักเขียนบท อธิบายว่ารูปแบบการทำงานแบบนี้มีความสำคัญในการถ่ายซีรีส์ประเภทดราม่าเพราะ แต่ละคนจะต้องรู้ว่าแต่ตัวละครกำลังเดินเรื่องที่ไหน
ในแต่ละตอนมีรูปแบบโครงสร้างที่ชัดเจน เริ่มจากการสรุปเหตุการณ์ โดยโชว์จะเริ่มโดยทีเซอร์ที่ตัดต่อสรุปเนื้อเรื่องที่ผ่านมาที่ในบางครั้งจะเริ่มโดยการแนะนำฉากในสัปดาห์ที่ผ่านมาในส่วนสำคัญ จากนั้นจึงตัดมาเป็นกราฟิกชื่อเรื่อง ซึ่งเป็นรูปสุริยคราส และโลโก้ของ "ฮีโรส์" และเพลงเริ่มเรื่อง และชื่อตอนมักจะปรากฏหลังชื่อไตเติล ซึ่งเป็นช่วงหลังพักโฆษณา โดยชื่อตอนจะมีเกาะเกี่ยวกับวัตถุบนโลกในฉากหลังพักโฆษณาแรก ไตเติลจะระบุชื่อบท ที่มีบอกว่าบทที่เท่าไหร่ และเครดิตเปิดเรื่องจะปรากฏรายชื่อนักแสดงตามตัวอักษรของนามสกุลในขณะกำลังดำเนินเรื่องในช่วงแรก มีหลายที่มีหลายตัวละครหลายเรื่องในนั้น บางครั้งก็เป็นเหตุการณ์เดียวกัน ขณะที่หลายครั้งเรื่องของตัวละครแต่ละเรื่องจะสานกันเป็นตอนเดียวกัน แต่ละตอนมักจบด้วยภาวะที่คาราคาซังหรือเรื่องราวที่น่าตื่นเต้น โดยออกในวินาทีท้าย ๆ ก่อนจะตัดไปว่า "ติดตามชมตอนต่อไป"
ดนตรีประกอบในฤดูกาลแรกประพันธ์โดยเวนดี เมลวอยน์ และ ลิซา โคล์แมน ร่วมด้วยวิศวกรดนตรีอย่าง ไมเคิล เพอร์ฟิตต์ ส่วนเสียงร้องโดย ชังการ์ ในแต่ละตอนจะมีดนตรีเข้ามาเฉลี่ย 30 ถึง 35 นาที เล่นโดยเมลวอยน์และโคล์แมน ผลิตจากเครื่องอินเทลแม็ก 3 เครื่อง กับฮาร์ดไดร์ฟระบบ RAID เมลวอยน์และโคลด์แมนได้มีส่วนร่วมใน "ฮีโรส์" จากผลงานที่เคยทำงานร่วมกับผู้อำนวยการสร้างอย่าง อัลลัน อาร์คุช ทิม คริงได้ให้ข้อมูลทั่วไปกัลทั้งคู่ รวมถึงอารมณ์และทิศทางของแต่ละตัวละคร คริงต้องการดนตรีที่ไม่ได้มีลักษณะทั่วไปและให้ความเป็นอิสระกับเวนดีและลิซาและอนุญาตให้ทดลองดนตรีต่าง ๆ ในตอนทดลองคริงแนะนำให้ให้มีลักษณะแบบความฝัน "dreamy" ในฉากที่แคลร์ เบนเนต วิ่งเข้าไปในรถไฟที่เกิดเพลิงไหม้ ซึ่ง "dreamy" เองก็เป็นลายเซ็นของโชว์เลย
เมลวอยน์และโคลแมนพัฒนาดนตรีให้แก่แต่ละตัวละคร ธีมดนตรีของคลอด (มนุษย์ล่องหน) ได้นำลมและเสียงพูดเข้ามาให้เกิดความรู้สึกเหมือนผี ธีมของฮิโร่ นาคามูระ นำมาริมบาส (เครื่องดนตรีคล้ายระนาด) กับบาสซูน เป็นห้วง ๆ และนำเสียงการเดินของนาฬิกามาประกอบพลังของตัวละคร ธีมของแม็ตต์ พาร์กแมนนำเสียงพูดที่เล่นกลับถอยหลังเมื่อเขาใช้พลังอ่านจิตใจคน ธีมของปีเตอร์ เพเทรลลี่ใช้เครื่องสาย ธีมของนิกี แซนเดอร์สยึดมาจากบุคลิกของเธอที่มีบุคลิกอีกคนที่ชื่อเจสสิกาจะมีเสียงลมและคำสวดแบบอินเดียที่เน้นความรู้สึกของเธอที่ถูกครอบงำในจิตใจ ธีมของโมฮินเดอร์ ซูเรชใช้เปียโนซึ่งในบางตอนจะใช้เล่นในตอนจบของหลาย ๆ ตอน และธีมของไซลาร์เป็นเสียงของนาฬิกาและเปียโนตัวเก่า ๆ
ในปี 2007 ASCAP Film and Television Music Awards มอบรางวัลให้เวนดีและลิซา สำหรับการทำงานของพวกเธอในฮีโรส์ ในฝรั่งเศส ธีมของ "ฮีโรส์" ประพันธ์โดย วิกตอเรีย พีโทรซิลโล มีเพลงอย่าง "Le Héros d'un autre" ที่ใช้เล่นในสถานีทีเอฟวัน แทนเพลงดั้งเดิม ทางสถานียังได้ทำเพลงเปิดตอนเครดิตใหม่จากนั้นจึงเข้าสู่เพลงธีมของพีโทรซิลโล นอกจากนี้ยังมีเพลงของวงโร๊กเวฟชื่อเพลง "Eyes" ที่เคยเป็นเพลงประกอบเรื่อง "Just Friends" ก็นำมาใช้ในฤดูกาลแรกในตอน "Genesis" และ "Collision"
อัลบั้มเพลงประกอบซีรีส์อย่างเป็นทางการออกขายเมื่อ 18 มีนาคม ค.ศ. 2008 โดย The NBC Universal Television, DVD, Music &amp; Consumer Products Group มีเพลงบันทึกเสียงของเวนดีและลิซา และยังมีเพลงของศิลปินอย่าง แพนิก แอต เดอะ ดิสโก, วิลโก, อิโมเจน ฮีป, บ็อบ ดีแลน, นาดา เสิร์ฟ และ เดวิด โบวี นอกจากเพลงจากศิลปินดังกล่าวแล้วยังมีเพลงธีมของ "ฮีโรส์" แต่ในแผ่นก็ไม่มีเพลง "Eyes" ของโร๊ก เวฟ ที่มีในตอนที่ แรก และตอนที่ 4 ของฤดูกาลแรก ส่วนหน้าหลังของแผ่นจะมีเรื่องเล่าของโมฮินเดอร์ ซูเรชความยาว 45 นาที ต่อมาเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 NBC Universal Television, DVD, Music &amp; Consumer Products Group ออกมิวสิกวิดีโอ 5 ตัว กำกับและสร้างโดย อัลลัน อาร์คุช โดยตัดภาพของโชว์กับเพลงประกอบเข้าด้วยกัน ออกทางเว็บไซต์ ซูน และ เอ็มเอสเอ็น
ในเดือนกันยายน 2008 เวนดีและลิซา ประกาศว่าจะออกอัลบั้มเพลงสกอร์ของ ฮีโรส์ และยังไม่ระบุวันที่ออก
การถ่ายทำและวิชวลเอฟเฟกต์.
อีริก เกรเนาดิเออร์และจอห์น ฮาน จากสตาร์เกตดิจิตอล เป็นหัวหน้างานเร้องวิชวลเอฟเฟกต์ และมาร์ก สแปตนี เป็นโปรดิวเซอร์วิชวลเอฟเฟต์ให้กับ "ฮีโรส์" โดยทำงานร่วมกับนักสร้างแอนิเมชันที่ชื่อ แอนโธนี โอเคมโปและไรอัน วีเบอร์ ที่ทั้งคู่มาจากสตาร์เกตดิจิตอล ในซีรีส์มีวิชวลเอฟเฟต์ที่ใช้บลูสกรีนทั้ง 2 มิติ และ 3 มิติ โดยฉากที่มีวิชวลเอฟเฟกต์จะทำหลังจากถ่ายทำเสร็จแล้วในขึ้นตอนโพสต์โปรดักชัน ไม่เหมือนกับทั่วไป ที่มักจะดำเนินร่วมกันขณะถ่ายทำ ฉากวิชวลเอฟเฟกต์ที่โดดเด่นเช่นในฉากกัมมันตภาพรังสีในฉากของแคลร์ตอน "Company Man" ,ฉากนาธานบินจากเบนเน็ตและผู้ชายจากไฮติ ในตอน "Hiros", และฮิโร่ หยุดเวลาช่วงเด็กนักเรียนหญิงผู้โบว์สีแดงในตอน "One Giant Leap"
สเปเชียลเอฟเฟกต์ได้ทำงานร่วมกับแกรี ด'อะมิโก ส่วนนักแสดงแทนจะทำงานร่วมกัลเอียน อวินน์ ที่ในบางครั้งก็มีการใช้บลูสกรีนร่วมในฉากเสี่ยงในหลาย ๆ ตอน อย่างเช่นฉากนาธาน เพเทรลลี่ บินหนีขณะที่เกิดอุบัติเหตุทางรถยนในตอน "Six Months Ago" ฉากถ่ายทำส่วนใหญ่ของ "ฮีโรส์" ถ่ายทำในลอสแอนเจลิสและซานตาคลาริตา ในแคลิฟอร์เนีย ทีมงานสตาร์เกตดิจิตอลก็รับผิดชอบการถ่ายทำในลอสแอนเจลิสให้ดูเหมือนในสถานที่ในต่างประเทศอย่างเช่น อินเดีย และ ยูเครน โดยถ่ายทำบนบลูสกรีนและออกแบบฉากโดย รัธ แอมมอน ผู้ออกแบบงานสร้างของซีรีส์นี้ ซีรีส์เรื่องนี้ถ่ายทำโดยใช้กล้องเดียว (single-camera)
และเพื่อให้ดูมีรูปแบบเหมือนหนังสือการ์ตูน องค์ประกอบการ์ตูนที่ใช้ในซีรีส์วาดโดยศิลปินที่ชื่อ ทิม เซล ที่วาดอาร์ตเวิร์กที่ใช้ในเรื่องรวมถึงงานศิลป์ของไอแซก เมนเดซ และงานตีพิมพ์การ์ตูนของเมนเดซเรื่อง "9th Wonders!"
นอกจากนี้ตัวหนังสือในอธิบายและเครดิตของโชว์ยังใช้ลายมือเขียนแบบการ์ตูนของเซลด้วย ที่ยึดมาจากสไตล์การเขียนของเขาเอง
ตำนาน ฮีโรส์.
ในเรื่องฮีโรส์มีหลายสิ่งที่ยังทิ้งปมปริศนาอยู่มิใช่น้อย อาทิเช่น สัญลักษณ์เฮลิกซ์ รอยแผลเป็น และการเกิดสุริยคราส
สัญลักษณ์เฮลิกซ์.
เฮลิกซ์ เป็นสัญลักษณ์ที่ปรากฏอยู่ในเรื่องนี้ โดยปรากฏขึ้นครั้งแรกในตอน " Don't Look Back " ซึ่งผู้กำกับต้องการให้เครื่องหมายนี้สื่อถึง "พลังอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า"
หนังสือและสื่อสาธารณะ.
นอกจากนี้ทางบริษัท NBC ได้นำเสนอฮีโร่สในรูปแบบฉบับการ์ตูนรายสัปดาห์ ซึ่งในฉบับการ์ตูนนี้จะให้รายละเอียดของตัวละครและเนื้อเรื่องได้มากกว่าการออกฉายทางโทรทัศน์
ทางบริษัทยูบิซอฟท์ได้รับอณุญาตลิขสิทธิ์ในการผลิตเกมส์ฮีโรส์ ซึ่งคาดว่าจะออกมาในรูปแบบเกมส์คอมพิวเตอร์
เกมบนโทรศัพท์มือถือ.
บริษัทเกมส์ลอฟท์ได้ปล่อยเกมส์ฮีโรส์ ออกมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2550 โดยผู้เล่นสามารถเลือกบุคลิก จาก 3 ตัวละคร คือ ฮิโระ นากามูระ, นิกิ แซนเดอร์ส และปีเตอร์ เพเทรลลี่ ซึ่งในเกมส์จะรวมการเล่นทั้งในปัจจุบันและในอนาคต โดยเริ่มจากตอน "Five Years Gone"
The Legend of Trinetre
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา
รองศาสตราจารย์ ดร. จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตนักการเมืองและนักวิชาการชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งองคมนตรี กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา อดีตเลขาธิการพระราชวัง อดีตผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์อดีตเลขาธิการและกรรมการมูลนิธิโครงการหลวง นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
รศ.ดร.จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 เป็นบุตรของ นายจรูญพันธ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตองคมนตรี กับท่านผู้หญิงอรอวล อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์จาก London School of Economics (วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน) ประเทศอังกฤษ และปริญญาเอกจาก Australian National University ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับ ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ
จิรายุ เริ่มต้นทำงานครั้งแรกในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง คณบดี คณะพัฒนาการเศรษฐกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นายจิรายุได้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองครั้งแรกเป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 ต่อมาได้ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม สืบแทนนายอบ วสุรัตน์ ซึ่งลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2528 และในรัฐบาลถัดมา ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ก่อนจะลาออกจากตำแหน่งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 และได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จนถึง 11 มีนาคม พ.ศ. 2561ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง องคมนตรี
นอกจากนี้ นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ยังดำรงตำแหน่งเป็น ประธานกรรมการบริษัทและกรรมการกิจการสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนปูนซีเมนต์ไทย กรรมการมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ประธานคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
อดีตกรรมการ และประธานกรรมการสรรหา ค่าตอบแทน และบรรษัทภิบาลธนาคารไทยพาณิชย์อดีตนายกกรรมการ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)
อดีตนายกสมาคมศูนย์วิชาการไทย – ออสเตรเลีย
กรณีเผาโรงงานแทนทาลัม ที่จังหวัดภูเก็ต.
ในปี พ.ศ. 2529 ขณะนายจิรายุ ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.คณะที่ 43) มีการตั้งโรงงานถลุงแร่แทนทาลัมขึ้น ที่ตำบลรัษฎา อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต เกิดกระแสการต่อต้านโรงงานแทนทาลัมโดยเชื่อว่าจะก่อให้เกิดมลภาวะร้ายแรง กระแสต่อต้านลุกลามจนทำให้เกิดการชุมนุมประท้วง
นายจิรายุ ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ได้เดินทางไปจังหวัดภูเก็ตเพื่อรับฟังความคิดเห็นของประชาชน แต่ได้เกิดเหตุจลาจลขึ้นโดยเจ้าหน้าที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2529 มีการเผาทำลายโรงงานแทนทาลัม และลุกลามไปถึงโรงแรมภูเก็ตเมอร์ลินที่ตั้งอยู่ในเมืองและไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ถูกเผาทำลายเสียหายเกือบ 30 ล้านบาทจนต้องหยุดกิจการ 3 เดือน เนื่องจากมีข่าวลือว่า ดร.จิรายุซึ่งถือเป็นตัวแทนรัฐบาลที่สนับสนุนโรงงานแทนทาลัม มาพำนักอยู่ที่โรงแรมภูเก็ตเมอร์ลิน
การอภิปรายไม่ไว้วางใจ และสเตตเมนต์ปลอม.
เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ขณะดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.คณะที่ 44) ถูกฝ่ายค้าน นำโดยนายสมัคร สุนทรเวช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม หัวหน้าพรรคประชากรไทย ซึ่งถูกปรับออกจากการเป็นพรรคร่วมรัฐบาลในรัฐบาลก่อนหน้า (ครม.คณะที่ 43) อภิปรายไม่ไว้วางใจ นายสมัครอภิปรายกล่าวหาว่า นายจิรายุรับสินบน โดยนำสำเนาสเตตเมนต์ แสดงการโอนเงินเข้าบัญชีธนาคารเฟิสต์ อินเตอร์สเตตในสหรัฐอเมริกา มาแสดงในสภา และอภิปรายว่ามีชื่อของนายจิรายุ เป็นเจ้าของบัญชีดังกล่าว ซึ่งมีรายการโอนเงินค่าสินบน เป็นจำนวนเงิน 92 ล้านบาท นายจิรายุปฏิเสธว่าคำกล่าวหาของนายสมัครเป็นเท็จ และตนไม่เคยมีบัญชีธนาคารในสหรัฐอเมริกา
ต่อมาจากการตรวจสอบโดย คณะกรรมการวิสามัญตรวจสอบของสภาผู้แทนราษฎร ผ่านสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย พบว่าสเตตเมนต์ที่นายสมัครนำมาแสดงนั้นเป็นของปลอม และนายจิรายุไม่เคยมีบัญชีเงินฝากในธนาคารนั้น อย่างไรก็ตามไม่มีการดำเนินการทางกฎหมายใดๆ กับนายสมัคร เนื่องจากมีกฎหมายให้เอกสิทธิ์คุ้มครอง ส.ส. ในระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ต่อมานายสมัครได้ยอมรับว่า ได้นำเอกสารเท็จมาแสดงในการอภิปรายในครั้งนั้นจริง
หลังการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายจิรายุลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และรองเลขาธิการสำนักพระราชวัง ตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 และเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในพระองค์ ให้นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพระราชวัง ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2559
ทไวไลท์โชว์
ทไวไลท์โชว์ เป็นรายการโทรทัศน์ ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ ผลิตรายการโดย บริษัท บอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ จำกัด และ กันตนา
รายการทไวไลท์โชว์ เคยกลับมาออกอากาศอีกครั้งทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 15.30 - 17.00 น. ระหว่างวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2557 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
ทไวไลท์โชว์แบ่งการออกอากาศเป็น 3 ช่วง ได้แก่
ทั้ง 3 ช่วงที่กล่าวมาดำเนินมาตลอด 18 ปี และยังคงมีอยู่ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นรายการคลับเซเวน และทูไนท์โชว์ แต่ในช่วงโชว์ของแปลกได้มีการเปลี่ยนแปลงเป็นการเสนอเรื่องแปลกหรือหาดูได้ยากจากต่างประเทศ ส่วนช่วงโชว์เพลงจะให้ศิลปินนักร้องที่กำลังมีผลงานเพลงออกสู่ตลาดได้โชว์เพลงเพียงเพลงเดียวก่อนปิดรายการ
รายการทไวไลท์โชว์ยังมีช่วงอื่นๆ อีกหลายช่วง ซึ่งดำเนินมาเพียงระยะสั้น ๆ หรือระยะยาวจนสิ้นสุดลงตามวาระ ได้แก่
รายการทไวไลท์โชว์
อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร หรือเดิม หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร (ผวน ทองสยาม) (26 มิถุนายน 2445 - 16 กันยายน 2541) เป็นอัยการ ข้าราชการพลเรือนและนายตำรวจชาวไทย อดีตองคมนตรี ในรัชกาลที่ 9 อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตอธิบดีหลายกรม เช่น กรมศุลกากร และ กรมราชทัณฑ์ เป็นผู้ว่าราชการหลายจังหวัด เช่น จันทบุรี, เพชรบุรี, สุพรรณบุรี, และอุบลราชธานี
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร นามเดิม ผวน ทองสยาม เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2445 เป็นบุตรของนายทองและนางเปลี่ยน ทองสยาม
จบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายกระทรวงยุติธรรม
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7
ต่อมายกเลิกบรรดาศักดิ์ในปี 2485
หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทรลาออกจากบรรดาศักดิ์และใช้ราชทินนามเป็นชื่อและนามสกุล
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร รับราชการในตำแหน่งอัยการ ที่ กรมอัยการ กระทรวงมหาดไทย หลังจากนั้นโอนจากอัยการเป็นข้าราชการกระทรวงมหาดไทย อาทิเช่น ผู้ว่าราชการ จังหวัดจันทบุรี (พ.ศ. 2484-2485) จังหวัดเพชรบุรี (พ.ศ. 2485-2487) จังหวัดยะลา (พ.ศ. 2487) จังหวัดสุพรรณบุรี (พ.ศ. 2487-2488) จังหวัดอุบลราชธานี (พ.ศ. 2490-2492) อธิบดีกรมศุลกากร อธิบดีกรมราชทัณฑ์
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2517 - มีนาคม พ.ศ. 2518 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกสมัยในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง
ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2518ดำรงตำแหน่งถึงวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2541
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ ได้รับฉายาว่า "คุณหลวงไม้บรรทัด" จากชื่อเสียงในการเป็นผู้มีคุณธรรมและซื่อตรง จนเป็นที่ยอมรับ ท่านเป็นผู้บัญญัติศัพท์คำว่า "ผู้สูงอายุ" เมื่อ พ.ศ. 2512
ด้านครอบครัวสมรสกับท่านผู้หญิงเนื่องสนิท สิทธิสุนทร มีบุตร-ธิดา 9 คน มีหญิง 2 คน ชาย 7 คน
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2541 สิริอายุ
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ปี พ.ศ. 2542 เวลา 17 นาฬิกา 35 นาที พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงและสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส (ในราชกิจจานุเบกษาได้เขียนว่ามียศเป็น พลตำรวจเอก)
หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร)
หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร
หลวงอรรถสิทธิ์
มันต่อเผือก
ฮาเมรุนแห่งบทเพลงกำราบมาร
ตอ.
เท็ด บันดี
ธีโอดอร์ โรเบิร์ต 'เท็ด' บันดี (Theodore Robert 'Ted' Bundy) เป็นฆาตกรต่อเนื่องชาวอเมริกัน เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 – พ.ศ. 2521 เท่าที่ทางการพบ บันดีข่มขืนและฆาตกรรมหญิงสาวในรัฐ โคโลราโด, ฟลอริดา, ยูทาห์, วอชิงตัน, ออริกอน, ไอดาโฮ ไปทั้งสิ้น 36 ราย
บันดีเป็นผู้มีการศึกษาและเป็นคนมีเสน่ห์ เพื่อนๆและคนรู้จักจดจำเขาได้ในฐานะที่เขาเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีและพูดจาเก่ง บันดีถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า และเสียชีวิตลงในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2532
ธีโอดอร์ โรเบิร์ต บันดี เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 เมืองเบอร์ลิงตัน รัฐเวอร์มอนต์ บิดาทิ้งเขาและมารดาไปตั้งแต่เขายังไม่เกิด และไม่ได้แต่งงานกับมารดาของเขา บันดีถูกเลี้ยงมาในฐานะลูกของตาและยาย โดยโกหกว่ามารดาเป็นพี่สาวของเขา บันดีไม่รู้ความจริงนี้จนกระทั่งลูกพี่ลูกน้องของเขายกเรื่องนี้มาบอก เมื่อเขามีอายุ 10 ปี
บันดี้จบการศึกษาจากวูดโรว์วิลสันไฮสคูล ใน พ.ศ. 2508 และได้ทุนเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยพูเจต์ซาวน์ ทาโคมา วอชิงตัน ในสาขาจิตวิทยา ภายหลังจากศึกษาไป 2 ภาคการศึกษา เขาตัดสินใจย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ในซีแอตเทิล และได้เริ่มความสัมพันธ์กับ สเตฟานี บรูกส์ เพื่อนร่วมสถาบันที่มาจากตระกูลผู้ดีในแคลิฟอร์เนีย ทั้ง 2 คบหากันเป็นคู่รัก หลังจากบรูกส์รับปริญญาในปี พ.ศ. 2511 บรูกส์ที่ไม่ค่อยพอใจในความอ่อนแอและขาดความทะเยอทะยานของบันดี ได้ตัดความสัมพันธ์กับเขาและกลับไปแคลิฟอร์เนีย
บันดีพักการเรียนและกลับไปที่ เบอร์ลิงตัน เวอร์มอนต์ บ้านเกิดของเขา ทำงานเป็นเสมียนอยู่ 1 ปี จึงกลับไปศึกษาต่อที่ซีแอตเทิลอีกครั้ง และเริ่มมีนัดกับ อลิซาเบธ เคลิพเฟอร์ เลขานุการที่หย่าแล้วและมีบุตรสาวติดมาด้วย 1 คน บันดีจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2516 เขาปรับปรุงมารยาทและการแต่งตัว หัดเข้าสังคมและอาศัยคนรู้จักจนเข้าสู่สำนักงานของรองประธานาธิบดี เนลสัน ร็อกกีเฟลเลอร์ เพื่อการรณรงค์หาเสียงของพรรครีพับลิกัน ในฐานะผู้สนับสนุนรองประธานธิบดีร็อกีเฟลเลอร์ เขาขยันขันแข็ง ไม่เกี่ยงงาน จนสมาชิกพรรคคาดหวังว่าเขาจะไต่เต้าขึ้นเป็นนักการเมืองได้ เมื่อเขาต้องเดินทางไปแคลิฟอร์เนีย เขาก็ได้พบกับ สเตฟานี บรูกส์ และกลับมามีนัดกันอีกครั้ง เขาคบหากับเคลิพเฟอร์และบรูกส์ไปพร้อมๆกัน โดยที่ทั้ง 2 คนไม่รู้เรื่องของอีกฝ่าย บันดีและบรูกส์ได้ตกลงหมั้นหมายกันเพื่อจะเข้าพิธีสมรส แต่จากนั้นบันดีตัดความสัมพันธ์กับบรูกส์ลงอย่างกลางคัน
ข่มขืนและฆาตกรรม.
แอน รูล์ ผู้เขียนหนังสือชีวประวัติและอาชญากรรมของ เท็ด บันดี ในหนังสือที่มีชื่อว่า "The Stranger Beside Me" และนักสืบ โรเบิร์ต ดี เคปเพล ผู้เกี่ยวข้องกับคดีของบันดีเชื่อว่าบันดี น่าจะเริ่มฆ่าคนมาตั้งแต่ยังเด็ก โดย แอน แมรี เบอร์ เด็กหญิงวัย 8 ขวบจากเมืองทาโคมาหายตัวไปจากบ้านในปี พ.ศ. 2504 ขณะนั้นบันดีอายุ 14 ปี ซึ่งบันดีปฏิเสธว่าไม่ได้ฆ่า แอน เบอร์ และ 1 วันก่อนการประหารเขาบอกกับทนายของเขาว่าเขาเริ่มพยายามลักพาตัวผู้หญิงจริงๆในปี พ.ศ. 2512 ซึ่งอาชญากรรมครั้งแรกที่ถูกยืนยันอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2517 เมื่อเขาอายุได้ 27 ปี ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 ภายหลังเที่ยงคืนเล็กน้อยบันดีเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ใต้ถุนของอาคารของ โจนี เลนซ์ อายุ 18 ปี นักศึกษาของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เขาทุบศีรษะเลนซ์ด้วยท่อนเหล็กขณะที่เลนซ์กำลังหลับ และเสียบท่อนเหล็กเข้าไปในช่องคลอดของเลนซ์ ในตอนเช้าเพื่อนร่วมห้องมาพบในขณะที่เลนซ์กำลังโคมาและนอนจมกองเลือด เลนซ์รอดชีวิตแต่สมองถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง เหยื่อรายต่อมาของบันดีคือ ลินดา แอน เฮียลีย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยวอชิงตันอีกคนหนึ่ง ในคืนวันที่ 31 ของเดือนเดียวกันบันดีงัดเข้าไปในห้องของเฮียลีย์ ทุบเธอจนหมดสติ ใช้ผ้าปูเตียงห่อร่างของเฮียลีย์และแบกเธอหายไป
ผู้หายสาบสูญอื่นๆที่ตามมาใน พ.ศ. 2517
วันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 เป็นวันที่บันดีฆาตกรรมหญิงสาว 2 คนในวันเดียวด้วยการลักพาตัวในเวลากลางวัน เจนิซ ออตต์ และ เดนิส เนสรันด์ หายตัวไปจากทะเลสาบซัมมามิช เมืองอิซซาควาห์ รัฐวอชิงตัน มีพยาน 8 คน บอกตำรวจว่าเห็นชายหนุ่มหน้าตาดีมีเฝือกที่แขนซ้าย เรียกตนเองว่า "เท็ด" ซึ่ง 5 ใน 8 คนนั้นเป็นหญิงสาวที่ถูกขอให้ช่วยยกเรือใบเล็กลงมาจากรถเต่าโฟล์คสวาเกน 1 ใน 5 คนนั้นเดินไปกับ "เท็ด" จนมองเห็นว่าไม่มีเรือใบเล็กอยู่ที่รถโฟล์คสวาเกน จึงปฏิเสธที่จะเดินต่อ พยานที่เหลืออีก 3 คนคือผู้ที่เห็นเขาเข้าพูดกับ เจนิซ ออตต์ เกี่ยวกับเรื่องเรือใบเล็ก และไม่มีใครเห็นออตต์อีกเลย และเนสรันด์หายตัวไปในอีก 4 ชั่วโมงต่อมา
วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2517 ตำรวจรัฐพบศพของออตต์และเนสรันด์แล้ว แต่บันดีได้เดินทางไปที่ซอลต์เลคซิตี เนื่องจากผู้ว่าการรัฐวอชิงตันสนับสนุนให้เขาได้ไปศึกษาต่อด้านกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยยูทาห์ วันที่ 2 ตุลาคม แนนซี วิลคอกซ์ หายสาบสูญไป จากซอลต์เลคซิตี วันที่ 18 ของเดือนเดียวกัน แมริซา สมิธ อายุ 17 ปี บุตรสาวของนายตำรวจเมืองมิดเวล รัฐยูทาห์ บิดาของสมิธได้เตือนเธอให้ระวังตัวแล้วหลายครั้ง ซึ่งบันดีฆาตกรรมสมิธด้วยการรัดคอ ข่มขืนเธอทางทวารหนัก ทุบที่ใบหน้าของสมิธหลายครั้ง จนบิดาและมารดาของสมิธจำศพของบุตรสาวไม่ได้
ภาษาอารากอน
ภาษาอารากอน  เป็นภาษาโรมานซ์ที่พูดกันเป็นหลักในหมู่ผู้คนประมาณ 10,000–12,000 คน (พ.ศ. 2560) ในหุบเขาหลายแห่งของเทือกเขาพิรินีในแคว้นอารากอน ประเทศสเปน ส่วนใหญ่อยู่ในเทศมณฑลโซมอนตาโนเดบาร์บัสโตร, ลาฆาเซตาเนีย, อัลโตกาเยโก, โซบราร์เบ และริบากอร์ซา ภาษานี้เป็นภาษาสมัยใหม่เพียงภาษาเดียวจากภาษานาวาร์-อารากอนสมัยกลางที่ยังอยู่รอดในรูปแบบที่ต่างจากภาษาสเปนอย่างชัดเจน
แต่เดิมผู้คนเรียกภาษานี้ว่า "ฟาบลา" (แปลว่า "คำพูด" หรือ "การพูด") ผู้พูดภาษาอารากอนเป็นภาษาแม่มักเรียกชื่อภาษานี้ตามชื่อภาษาอารากอนถิ่นของตน เช่น "เชโซ" (จากบาเยเดเอโช) หรือ "ปาตูเอส" (จากหุบเขาเบนัสเก)
ภาษาอาโรมาเนียน
ภาษาอาโรมาเนียน  เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ตะวันออกที่มีความคล้ายกับภาษาเม็กเลโน-โรมาเนีย, อิสโตร-โรมาเนีย และโรมาเนีย มีผู้พูดในแถบยุโรปตะวันออกเฉียงใต้
ในประเทศมาซิโดเนียเหนือ ภาษาอาโรมาเนียนได้รับสถานะยอมรับอย่างเป็นทางการ โดยมีการสอนภาษานี้ในโรงเรียนประถมศึกษาบางส่วน ผู้พูดภาษาอาโรมาเนียนมีสิทธิใช้ภาษานี้ในการดำเนินการผ่านศาล และยังมีสถานะเป็นภาษาทางการที่สองในนครครูแชวอมาตั้งแต่ ค.ศ. 2006
นอกจากมาซิโดเนียแล้ว ภาษาอาโรมาเนียนยังได้รับการยอมรับในแอลเบเนียด้วย
ภาษามอลโดวา
ภาษามอลโดวา เป็นชื่อทางการของภาษาโรมาเนียในประเทศมอลโดวา โดยในรัฐธรรมนูญของประเทศมอลโดวาได้เขียนไว้ว่า "ภาษามอลโดวา" เป็นภาษาประจำชาติของประเทศ อย่างไรก็ตาม คำประกาศอิสรภาพมอลโดวาเรียกภาษาทางการของประเทศว่า "ภาษาโรมาเนีย"
ภาษามอลโดวาถูกจัดเป็นหนึ่งในห้าสำเนียงหลักของภาษาโรมาเนีย มีรหัส ISO 639-1 เป็น codice_1 มีรหัส ISO 639-2 และ ISO/DIS 639-3 เป็น codice_2
ธงชาติเกาหลีเหนือ
ธงชาติเกาหลีเหนือ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นนอกสีน้ำเงิน พื้นในเป็นแถบสีแดงมีขอบสีขาว สัดส่วนแถบธงตามแนวตั้งมีความกว้างเป็น 6:2:17:2:6 ในพื้นสีแดงนั้นมีดาวแดงบนวงกลมพื้นขาว ธงนี้ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491
ธงนี้มีชื่อเรียกว่า "อินคงกี" แปลว่า "ธงสาธารณรัฐประชาชน" ชื่อนี้ย่อมาจากคำเต็มว่า "โชซอน มินจุจูย อินมิน คงฮวากุก กุกกี" ซึ่งแปลว่า "ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี"
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เกาหลีเหนือคงยังรวมกับเกาหลีใต้เป็นประเทศเกาหลี เกาหลีเหนือจึงใช้ธงแทกึกกีเป็นธงชาติเช่นเดียวกับเกาหลีใต้ ต่อมาเมื่อเกาหลีเหนือประกาศแยกตัวเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชน ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2491 จึงได้เปลี่ยนธงชาติใหม่ให้ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ที่ให้การสนับสนุน โดยเอาสีหลักในธงชาติเกาหลีเดิม คือ สีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน มาออกแบบเป็นธงชาติใหม่ เน้นให้สีแดงโดดเด่นกว่าสีอื่น และเพิ่มรูปดาวแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ ลงบนวงกลมพื้นสีขาว ซึ่งก็คือธงชาติของเกาหลีเหนือที่ปรากฏในปัจจุบัน
สีแต่ละสีในธงชาติล้วนมีนัยความหมายต่าง ๆ แฝงอยู่ โดยสีแดงหมายถึงจิตวิญญาณการต่อสู้เพื่อลัทธิสังคมนิยม แถบสีน้ำเงินหมายถึงอำนาจอธิปไตย สันติภาพ และมิตรภาพของประชาชน สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์แห่งอุดมคติของชาติ ดาวแดงหมายถึงความมุ่งหวังถึงความสุขของประชาชน ภายใต้การชี้นำของพรรคแรงงานเกาหลี วงกลมสีขาว (แทกึก) คือสัญลักษณ์ของจักรวาล ตามที่ปรากฏในธงชาติเกาหลีเดิม ซึ่งปัจจุบันคือเกาหลีใต้
ออกแบบ.
โทนสี.
ค่าสีโดยประมาณของวิดีโอ มีดังนี้
โจสิด
โจสิด  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจโฉและนางเปียนซี ชื่อรอง จื่อเจี้ยน เป็นบุตรคนรองมาจากโจเจียง เป็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อายุเพียง 10 ขวบ สามารถท่องจำโคลงกลอนได้ถึง 1 แสนบท จนกล่าวกันว่า ถ้าปัญญาของคนทั่วไปมี 1 ส่วน แต่ของโจสิดมีถึง 10 ส่วน
โจสิด เป็นบุตรชายที่โจโฉรักมากเพราะความปราดเปรื่องทางสติปัญญา และมักแต่งโคลงสดุดีโจโฉเสมอ ๆ แต่ติดอยู่ว่า โจสิดยังมีแต่ผลงานทางด้านโคลงกลอน ไม่เคยแสดงบทบาทอย่างอื่น ซ้ำยังเป็นคนมีอารมณ์กวีตลอดเวลา คือ ติดเหล้าและเที่ยวเสเพล ชอบที่จะคบหากับเอียวสิ้ว ที่ปรึกษาของโจโฉ ที่โจโฉไม่ค่อยไว้วางใจ