pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กัตส์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 ในช่วงแรก เขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก จนกระทั่งมาได้เทรนเนอร์ชาวสหรัฐ เอ็ดดี ทาวน์เซนด์ ช่วยปรับปรุงการชกของเขาให้ดีขึ้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยแพ้น็อกอิสมาเอล ลากูนา จากปานามาในยกที่ 13 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกไม่สำเร็จ ต่อมาใน พ.ศ. 2515 กัตส์ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท ชนะคะแนนชินอิจิ คาโดตะ ที่เคยชนะน็อกเขามาก่อนได้ ใน พ.ศ. 2516 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก ปรากฏว่าแพ้น็อกโรเบร์โต ดูรัน ยก 10
ต่อมา 11 เมษายน พ.ศ. 2517 กัตส์ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นไลท์เวทกับโรดอลโฟ กอนซาเลซ ซึ่งปรากฏกว่ากัตส์เป็นฝ่ายสู้ไม่ถอยก่อนจะชนะน็อกได้ในยกที่ 8 ได้ครองแชมป์โลก กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกับกอนซาเลซและเป็นฝ่ายชนะได้อีก หลังจากนั้น กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้อีกสามครั้งและพบว่าตนเองมีปัญหาเรื่องการทำน้ำหนักในรุ่นไลท์เวท ในที่สุด กัตส์จึงเสียแชมป์โลกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2519 ให้กับเอสเตบัน เด เฆซุส กัตส์เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2520 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเขาแพ้น็อกไปในยกที่ 6 เขาขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2521 แต่ก็แพ้อีก เขาจึงแขวนนวมไป
หลังจากที่เขาได้เป็นแชมป์โลก กัตส์เริ่มปรากฏตัวในรายการทางโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 เมื่อเขาแขวนนวม เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ใน พ.ศ. 2539 เขาเข้าไปร่วมงานกับพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กัตส์ยังเป็นผู้ที่วิจารณ์การแข่งขันกีฬามวยคนหนึ่ง เมื่อครั้งที่โคกิ คาเมดะชกชนะฮวน โฮเซ ลันดาเอตา กัตส์ได้ออกมาให้คำวิจารณ์ให้ความเห็นในทางตรงข้ามกับพ่อของคาเมดะที่เป็นเทรนเนอร์ นอกจากนั้น ยังได้รับเชิญให้ร่วมวิจารณ์การชกระหว่างคัตสึชิเงะ คาวาชิมะกับกริสเตียน มิฆาเรสด้วย
กัตส์ได้เป็นผู้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง ทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่น เช่น Empire of the Sun, Black Rain และยังแสดงละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
สนามกระจายระยะใกล้
สนามแพร่กระจายระยะใกล้ (Radiating near-field)
สนามแพร่กระจายระยะใกล้
คือ บริเวณสนามของสายอากาศที่อยู่ระหว่างบริเวณของสนารีแอคทีฟระยะใกล้กับบริเวณสนามระยะไกล โดยมีสนามที่กระจายอยู่เป็นส่วนใหญ่ และ การกระจายของสนามตามมุมต่างๆนั้น แปรผันตามระยะทางจากสายอากาศ เมื่อสายอากาศมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับความยาวคลื่น สนามในบริเวณนี้อาจไม่เกิดขึ้น ในบริเวณนี้จะมีระยะทาง 0.62D3/l &lt; R &lt; 2D2/l
Omnidirectional Pattern
Omnidirectional Patterns คือ สายอากาศที่กระจายสัญญาณทั่วทุกทิศทางในอากาศ จะขนานกับแนวพื้นโลกหรือขนานกับแนนระนาบ และมีรูปร่างการแพร่กระจายของคลื่นคล้ายๆกับขนมโดนัท
เป็นแบบกระจายสัญญาณรอบทิศทางในอากาศ สัญญาณดังกล่าวอยู่ในช่วงความถี่ 30 MHz ถึง 1 GHz เช่น วิทยุกระจายเสียง
ฮาร์ฟเพาเวอร์บีมวิดท์
มิเกล เบลัซเกซ
โตมัส มิเกล เบลัซเกซ ตอร์เรส  นักมวยสากลชาวสเปน เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ที่เมืองซานตากรุซเดเตเนริเฟ ประเทศสเปน สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 67 (น็อก 33) เสมอ 3 แพ้ 4
มิเกล เบลัซเกซ เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่มทีมชาติสเปนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 แต่แพ้นักมวยญี่ปุ่นตกรอบแรก หลังจากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อชนะฟาวล์ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2519 และเสียแชมป์ให้แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง ในปีเดียวกัน หลังจากเสียแชมป์ เบลัซเกซได้ประกาศแขวนนวมไป กลับมาชกอีกในช่วงสั้นๆเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
อาร์แพด มิคลอส
อาร์แพด มิคลอส (Arpad Miklos) (เกิด 11 กันยายน ค.ศ. 1967 ใน บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี) เป็นนักแสดงหนังโป๊ ในหนังโป๊เกย์ ปัจจุบันเขาย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่นิวยอร์กซิตี ที่เขาทำงานเป็นผู้ชายหากิน เขาปรากฏในนิตยสารอันซิปด์ ฉบับเดือนกันยายน 2007
อาร์แพด มิคลอส ทำงานกับจอห์น รัทเธอร์ฟอร์ด, จอห์น ดักลาส, คริสเทน บีจอร์น และ ชิ ชิ ลารู เขารับบทใน "Francois Kagylo" ในหนังยุโรปตะวันออกกำกับโดย เฮิร์ฟ แฮนด์ซัม มิคลอสยังได้รับรางวัลแกร็บบี้ และได้รับรางวัลเกย์วีเอ็น ในการแสดงเรื่อง "BuckleRoos Part I" จนถึงปัจจุบันมิคลอสแสดงเฉพาะบทรุกในวิดีโอของเขา และในบางครั้งเขายังอมอวัยวะเพศในฐานะฝ่ายรับด้วย
มิคลอสถูกพบศพที่อพาร์ตเม้นต์ส่วนตัวในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ซึ่งสาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากการฆ่าตัว ตายด้วยการกระโดดตึก
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล (Brazil's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า BNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของประเทศ บราซิล ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของบราซิล โดยมี เฟอร์นันด้า มอตต้า ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการ ซึ่งรายการนี้ได้ ซื้อลิขสิทธิ์ จาก อเมริกาส์ เน็กต์ ท็อป โมเดล มา
ติอามัต
ติอามัต ( or , ) เป็นมังกรเพศเมียตามความเชื่อของชาวบาบิโลนและเป็นปีศาจลับบูตามความเชื่อของชาวสุเมเรีย โดยตำนานของชาวบาบิโลนกล่าวว่าจักรวาลยุคแรกเริ่มมีแต่อับซู ติอามัตและมัมมูเท่านั้น ต่อมาติอามัตและอับซูได้ให้กำเนิดเทพเจ้าองค์แรกคือเทพลาห์มู จากนั้นจึงเกิดเทพเจ้าองค์อื่น ๆ ตามมา ต่อมามัมมูได้ยุยงให้เทพเจ้ารุ่นใหม่ที่ยังเยาว์ไปรบกวนอับซูและติอามัต ติอามัตจึงเตรียมทำสงครามกับเทพเจ้า เทพมาร์ดุกเป็นผู้ปราบติอามัตและได้แบ่งร่างของนางออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งสร้างเป็นสวรรค์ อีกส่วนเป็นพื้นดินและสร้างมนุษย์จากเลือดของดินกู สาวกของติอามัต
สนามระยะไกล
สนามระยะไกล(Farfield).
บริเวณสนามระยะไกล คือ บริเวณที่เราสนใจเพื่อทำการศึกษาเรื่องของสายอากาศ เพราะเป็นบริเวณที่ใช้จัดวางสายอากาศเพื่อทำการวัดแบบรูปการแผ่กระจายกำลังงานหรือทำการวัดคุณลักษณะต่างๆของสายอากาศ ในกรณีที่ความยาวของสายอากาศส่งและสายอากาศรับมีขนาดแตกต่างกัน จะต้องแทนค่า D ด้วยขนาดของสายอากาศที่มีความยาวสูงสุด เพื่อได้มั่นใจว่าเป็นบริเวณสนามระยะไกลที่ถูกต้อง
Arpad Miklos
Tiger Tyson
Michael Lucas (director)
ริกกี มาร์ติเนซ
ริกกี มาร์ติเนซ (Ricky Martinez) (เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1978 ใน สาธารณรัฐโดมินิกัน) เป็นนักแสดงหนังโป๊ชาวโดมินิกัน เป็นที่รู้จักดีที่การแสดงความสามารถอมอวัยวะเพศตัวเองได้ และถึงแม้เขาจะอ้างว่าเขามีรสนิยมรักเพศตรงข้าม แต่เขาแสดงหนังโป๊เกย์มาหลายเรื่อง เช่น "BuckleRoos (Part 1)", "Trunks", และ "Anaconda"
Ricky Martinez
Ricky Martinez (porn star)
สนามรีแอคทีฟระยะใกล้
สนามรีแอคทีฟระยะใกล้( Reactive-Near Field ) หมายถึง บริเวณสนามรีแอคทีฟระยะใกล้ เป็นสนามที่ล้อมรอบใกล้สายอากาศมากที่สุด หรือจุดที่กระจายสัญญาณได้รอบทิศทาง
ยกตัวอย่างเช่น "เมื่อเรายืนใกล้ลำโพงที่มีกำลังวัตต์มากๆ เราจะไม่สามารถแยกได้ว่าด้านไหนเป็นด้านหน้าลำโพง" และตรงบริเวณนี้จะมีสนามชนิดรีแอคทีฟเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งบริเวณนี้จะมีระยะทางจากผิวของสายอากาศด้วย
ปทีป ตันประเสริฐ
พลตำรวจเอก ปทีป ตันประเสริฐ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสาร Cop's Magazine เป็นอดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตจเรตำรวจแห่งชาติ อดีตรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ มีชื่อเล่นว่า "อ๊อด" เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA81) จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 9 (ตท.9) จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 25 (นรต.25) รุ่นเดียวกับ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ อดีตผบ.ตร. และ ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย
นอกจากนี้ยังจบปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
เริ่มต้นชีวิตราชการที่กองบัญชารการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นจึงอยู่ในฝ่ายธุรการและบริหารจัดการมาตลอด ในปี พ.ศ. 2545 ได้เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2549 เป็นจเรตำรวจแห่งชาติ และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พล.ต.อ.ปทีป ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอย่างกะทันหันแทนที่ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11 (9) แห่ง พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 และมาตรา 72 (1) แห่ง พ.ร.บ.ตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2547 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2552พล.ต.อ.ปทีป เป็นประธานคณะกรรมการสืบสวนข้อเท็จจริง กรณีเกิดเหตุวุ่นวายที่ประชุมอาเซียนซัมมิต ที่โรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีสอร์ท เมืองพัทยา จ.ชลบุรี ตามคำสั่ง พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผบ.ตร.ซึ่งออกคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ 166/2552 ในวันที่ 21 เมษายน 2552
พล.ต.อ.ปทีป ได้รับความคาดหมายว่าจะเป็นผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติต่อจาก พล.ต.อ.พัชรวาท โดยได้รับการสนับสนุนจาก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี แต่ว่าการประชุมคณะกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติ (ก.ต.ช.) ถึง 2 ครั้ง ไม่สามารถตกลงกันได้ นายอภิสิทธิ์จึงมีคำสั่งแต่งตั้ง พล.ต.อ.ปทีป เป็นรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในวันที่ 29 กันยายน โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม เป็นต้นไป ซึ่ง พล.ต.อ.ปทีป อยู่ในตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอย่างยาวนานเป็นระยะเวลาถึงเกือบ 1 ปี จนกระทั่งถึงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ โดยมีผลมาตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน ปีเดียวกันแล้ว ในวันที่ 7 กันยายน ปีเดียวกันนั้น พล.ต.อ.ปทีปก็ได้ทำพิธีส่งมอบตำแหน่งต่อยัง พล.ต.อ.วิเชียร หลังจากนี้ พล.ต.อ.ปทีปก็ได้ขอพักร้อนไปจนถึงสิ้นเดือน ซึ่งก็พอดีกับเวลาเกษียณอายุราชการพอดี
ในการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 พล.ต.อ.ปทีป นับว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทอย่างสูงในการดูแลการชุมนุม ด้วยการเป็นรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางสุรีรัตน์ ตันประเสริฐ
โลมาไป๋จี
หม่อมอุ๋ย
สุชาติ เหมือนแก้ว
พลตำรวจโท สุชาติ เหมือนแก้ว อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2494 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 26 รุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี จบปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2538 และนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปี พ.ศ. 2543 ผ่านการอบรมหลักสูตรโรงเรียนผู้บัญชาการรุ่นที่ 18 (ร.ร.ผบก) และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 48 (วปอ 48)
รับราชการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 ในกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นได้ผ่านตำแหน่งสำคัญในกองปราบปรามกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (บช.ก.) เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ในปี พ.ศ. 2547 และเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (บช.น.) เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2551
พล.ต.ท.สุชาติ ได้รับการคาดหมายว่าจะดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลางเป็นคนต่อไป แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์การชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ขึ้น ได้มีคำสั่งโยกย้าย พล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผบ.ช.น. ไปเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) และแต่งตั้งให้ พล.ต.ท.สุชาติ ขึ้นดำรงตำแหน่งแทนในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในสมัยรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จึงถูกย้ายไปเป็น ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4)
จากนั้นในปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีมติปลด พล.ต.ท.สุชาติออกมาจากราชการ เนื่องจากมีความผิดร้ายแรงจากเหตุการณ์การสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จากการชี้มูลของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ซึ่งในขณะนั้น พล.ต.ท.สุชาติ มีหน้าที่รับผิดชอบอยู่ด้วยการเป็น ผบ.ชน. ซึ่งในเรื่องนี้เจ้าตัวบอกว่าจะไม่ขออุทธรณ์
พล.ต.ท.สุชาติ เหมือนแก้ว มีชื่อเล่น ๆ ที่เพื่อนร่วมรุ่นเรียกว่า "ไอ้เบื๊อก" จึงกลายมาเป็นชื่อที่สื่อมวลชนเรียกว่า "บิ๊กเบื๊อก" หรือ "เดอะ เบื๊อก"
Celine sur les Plaines
เพลงชาติอัฟกานิสถาน
ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ ประเทศอัฟกานิสถานมีเพลงชาติหลายเพลง
สดุดีพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1926–1943).
นี่เป็นเพลงชาติแรกของประเทศ ซึ่งแต่งในช่วงที่ยังมีพระมหากษัตริย์ โดยมีแต่เสียงดนตรีและไม่มีเนื้อร้อง
การสดุดีครั้งใหญ่ (กษัตริย์ผู้กล้าหาญและสูงส่งของเรา) (ค.ศ. 1943–1973).
นี่คือเพลงชาติที่สองของประเทศ ซึ่งแต่งในช่วงที่ยังมีพระมหากษัตริย์
จงร้อน จงร้อนกว่า (ค.ศ. 1978–1992).
มีการใช้เพลงชาตินี้หลังก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 1978 เพลงชาตินี้ประพันธ์โดยสุลัยมาน ลาเยกในนามของรัฐบาลพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) ที่นำโดยนูร์ มูฮัมหมัด ตะรากี ผู้ตัดสินใจเปลี่ยนสัญลักษณ์แห่งชาติหลังรัฐประหารลัทธิมากซ์ใน ค.ศ. 1978 ประพันธ์โดยจะลีล ฆาฮ์ลานด์และเรียบเรียงโดยอุสตาดซาลิม ซัรมัด (Ustad Salim Sarmad) เพลงนี้รู้จักกันในอีกชื่อว่า "การัมชาฮ์ลาการัมชาฮ์"  ซึ่งเป็นส่วนเริ่มต้นของเพลง
ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย (ค.ศ. 1992–1996, 2002–2006).
จาก ค.ศ. 1992 ถึง 2006 อัฟกานิสถานใช้เพลงสงครามของมุญาฮิดีนที่แต่งใน ค.ศ. 1919 โดยอุสตาดกอซิมเป็นเพลงชาติ ซึ่งมีอีกชื่อว่า "ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย"  ซึ่งเป็นบทเปิดของเพลง
ต่อมามีการนำเพลงนี้มาใช้ใหม่ในรัฐบาลช่วงเปลี่ยนผ่านอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 2002 ซึ่งยังคงเป็นเพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 2004 จนถึง ค.ศ. 2006
ดะเดอะบาโตะราโนะโกร์ (ค.ศ. 1996–2001, 2021-).
ในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 1990 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบานยึดครองอัฟกานิสถานส่วนใหญ่และปกครองจนถึงปลาย ค.ศ. 2001 พวกเขาไม่มีร่างกฎหมายที่เจาะจงสัญลักษณ์ ซึ่งรวมไปถึงเพลงชาติและธง แต่มี"นะชีด"ที่ไม่มีดนตรีชื่อ"ดะเดอะบาโตะราโนะโกร์"  ถูกใช้ในสื่อและพิธีทางการ ทำหน้าที่เป็นเพลงชาติ "โดยพฤตินัย"
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 2006–2021).
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน ( - "ซูรูเดมิลลี", - "Millī Surūd"; ) ถูกนำมาใช้โดยโลยาจีร์กาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006
Abolished monarchy
ลิมบานออัสเตรอ
ลิมบานอสเตรอ (, แปลว่า ภาษาของเรา) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยก่อนหน้านั้นไม่นานมอลโดวาเคยใช้เพลง เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน! (แปลว่า ติ่นเถิดชาวโรมาเนีย) ซึ่งเพลงชาติของประเทศโรมาเนียเป็นเพลงชาติของตนเองด้วย แม้ว่ามอลโดวากับโรมาเนียยังคงอยู่ คนที่ประพันธ์ในหนังสืออ้างอิงว่าได้มีการอต่งตั้งประเทศมอลโดวาและโรมาเนีย คนที่กล่าวอ้างอิงได้ถูกทำไปใช้เป็นเพลงชาติโรมาเนีย ได้เขียนว่าตอนหนึ่งว่า "Sleep fo death"
เนื้อร้องของเพลงลิมบานอสเตรอเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาเตวิช (Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้
เป็ดง่อย  หมายถึง บุคคลที่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งใด ๆ และกำลังจะหมดวาระดำรงตำแหน่งนั้นแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีผู้ได้รับเลือกตั้งจ่อเข้ารับตำแหน่งแทนอยู่แล้ว อย่างไรก็ดี คำนี้อาจใช้ได้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งที่มิได้มาจากการเลือกตั้งด้วยก็ได้ ที่ว่า "ง่อย" นั้นหมายความว่า พอใกล้จะหมดหน้าที่บุคคลเช่นว่าก็มักเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย เกียจคร้าน อยากออกไปเร็ว ๆ หรือไว้ค่อยให้คนใหม่รับไปทำต่อ เป็นต้น ก็จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาหรือปล่อยละไปเลยก็มี เปรียบเหมือนเป็น "ง่อย" กะทันหัน อาการเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้หากบุคคลดังกล่าวจะไม่กลับมาดำรงตำแหน่งนั้นอีกวาระหนึ่งต่อเนื่องกับวาระก่อนหน้า จำต้องดำรงตำแหน่งนั้นต่อไปจนกว่าจะหมดวาระแต่ตำแหน่งนั้นจะไม่มีอีกแล้วเมื่อเขาหมดวาระลง ไม่มีการต่อวาระให้บุคคลนั้น หรือแพ้การเลือกตั้งครั้งใหม่สำหรับตำแหน่งที่ตนยังดำรงอยู่ในขณะนั้น เป็นต้น
บุคคลที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เป็ดง่อย" มักมีอำนาจหรืออิทธิพลน้อย และคนอื่น ๆ ก็ไม่ใคร่จะคบค้าสมาคมด้วย แต่น่าแปลกที่ว่า "เป็ดง่อย" นี้มักจะได้อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ต้องเผชิญผลกระทบจากกระทำของตนมากนัก ซึ่งส่งผลให้บรรดาเป็ดง่อยมีอิสระในการตัดสินใจหรือบริหารอำนาจในกิจการไม่สลักสำคัญ เช่น การออกคำสั่งในวินาทีสุดท้ายของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
คำนี้มิได้หมายความว่า ผู้ดำรงตำแหน่งใด ๆ เกิดอาการเหมือน "เป็นง่อย" โดยสาเหตุทั่ว ๆ ไป อย่างที่ใช้กันผิดในสื่อมวลชนของไทย เป็นต้นว่า "...รัฐบาลอยู่ในสภาพ"เป็ดง่อย"บริหารประเทศไม่ได้ แม้แต่ทำเนียบก็ยังเข้าไม่ได้ [เพราะไม่สามารถดำเนินการใด ๆ ได้อีกอันเนื่องมาจากวิกฤติการณ์ทางการเมืองในขณะนั้น]..." เพราะหมายความถึงสาเหตุและสภาพเฉพาะเจาะจงดังข้างต้น
ที่มาของคำ "เป็ดง่อย" นี้ยังไม่แน่ชัดทีเดียว และคงถกเถียงกันอยู่ อย่างไรก็ดี ว่ากันตามต้นตอของคำนี้แล้ว หมายถึง เป็ดตัวที่แตกฝูงหรือตามฝูงไม่ทัน ทำให้ตกเป็นเป้าหมายของผู้ต้องการล่ามันเป็นภักษาหาร
บ้างก็ว่าคำนี้เกิดขึ้นในสมัยนายเจมส์ บูคานัน (James Buchanan) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โดยนายเจมส์เกิดปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาไม่กระปรี้กระเปร่าในช่วงสุดท้ายก่อนจะหมดวาระดำรงตำแหน่งลง ไม่แยแสกระทั่งการประกาศแยกตัวจากอเมริกาของบรรดารัฐทางใต้ และบ้างก็ว่าเกิดในสมัยนายโกรเวอร์ คลิฟแลนด์ (Grover Cleveland) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้ ยังมีคนเชื่อกันว่า คำ "เป็ดง่อย" นี้เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 23 ณ ตลาดหลักทรัพย์กรุงลอนดอน โดยหมายถึงนายหน้าที่ทำทีเป็นเหมือนคนง่อยเพื่ออ้อยอิ่งไม่ยอมชำระหนี้ของตนเอง
อย่างไรก็ดี คำ "เป็ดง่อย" นี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในจดหมายของเอิร์ลโฮเรซ วาลโพล (Horace Walpole) นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ที่มีไปถึงเซอร์โฮเรซ แมนน์ (Horace Mann) ใน พ.ศ. 2304 ความว่า "ท่านทราบหรือไม่ว่า วัวกระทิง หมีป่า และเป็ดง่อย คือสิ่งไร"
ดิ อะเมซิ่ง เรซ อีเอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล
วิญญูชน
"วิญญูชน" อาจหมายถึง
อาร์ทู ดีทู
Milli Tharana
จูเซปเป ปิอาซซี
ประชา พรหมนอก
พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก อดีตรองนายกรัฐมนตรี (ฝ่ายความมั่นคง) และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในสมัยรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตนายตำรวจราชองครักษ์พิเศษและอดีตหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นนายตำรวจมือปราบมีฉายาว่า "อินทรีอีสาน" เนื่องจากเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา เป็นทั้งอธิบดีกรมตำรวจคนสุดท้ายและผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติคนแรก เนื่องจากมีตำแหน่งสูงสุดในช่วงที่ปรับเปลี่ยนสถานะของกรมตำรวจเป็นสำนักงานตำรวจแห่งชาติและอดีตนายกสภาประจำสถาบันราชภัฏอุดรธานีและนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก มีชื่อเดิมว่า "ผิวทอง" เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาเป็นบุตรของนายผ่าน กับนางบาง พรหมนอก สมรสกับคุณหญิงวารุณี บำรุงสวัสดิ์ (หย่า) มีบุตร-ธิดา 4 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 2 คน คือ พ.ต.อ.ชัชธรรม พรหมนอก (เสียชีวิต), นางธารศรี ศรีวรขาน (สมรสกับ พล.ต.อ.เฉลิมเกียรติ ศรีวรขาน รอง ผบ.ตร.), นางนุดี เพชรพนมพร (สมรสกับนายศราวุธ เพชรพนมพร) และ พ.ต.ท.จิรพัฒน์ พรหมนอก
พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก เข้าสู่แวดวงการเมืองครั้งแรกเมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2540 ภายหลังเกษียณราชการแล้ว ต่อมาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติพัฒนา และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาล นายชวน หลีกภัย ต่อมาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคแทนที่นายสุวิทย์ คุณกิตติ ที่ประกาศลาออกไป และได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
ภายหลังรัฐบาลนายสมชายต้องพ้นวาระไปจากคดียุบพรรคพลังประชาชน ทำให้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต้องว่างลง พล.ต.อ.ประชาได้รับการสนับสนุนจากนายเสนาะ เทียนทอง และพรรคเพื่อไทยให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นคนต่อไป ในวันที่เลือกนายกรัฐมนตรีที่รัฐสภา เสียงที่เลือก พล.ต.อ.ประชา แพ้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ด้วยคะแนน 198 ต่อ 235 เสียง ซึ่ง พล.ต.อ.ประชาได้โหวตให้แก่ตัวเองด้วย
ต่อมา พล.ต.อ.ประชา ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 และจากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนพึงพอใจ เป็นลำดับที่ 5 จนกระทั่งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 พล.ต.อ.ประชา ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย (ศอ.รส.) ในช่วงที่มีการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มต่อต้านรัฐบาล ต่อมาได้มีการแต่งตั้ง ดร.สุรพงศ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เข้ามาทำหน้าที่แทน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 8 ซึ่งการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้เป็นโมฆะ เนื่องจากไม่สามารถจัดให้มีการเลือกตั้งทั้งราชอาณาจักรในวันเดียวกันได้ ซึ่งขัดรัฐธรรมนูญ
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พล.ต.อ.ประชา ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องในการโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรีจากตำแหน่งเลขาธิการ สภาความมั่นคงแห่งชาติ โดยขาดความชอบธรรม
พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์
พลตำรวจเอก พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ (สกุลเดิม สุขเกษม ; 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) เป็นนายตำรวจชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
พลตำรวจเอก พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญดังนี้
พ.ศ. 2535 - ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (ฝ่ายพัฒนา)
โลบหลัก
โลบหลัก (major lobe หรือ main lobe) คือโลบที่สัญญาณแพร่กระจายออกมา โดยการแพร่กระจายของสัญญาณในอุดมคติของโลบหลักคือ ไม่มีการสูญเสียใด ๆ ทั้งสิ้นกล่าวคือ เมื่อโลบหลักแพร่กระจายสัญญาณออกไปในทิศทางที่มีการแพร่กระจายมากที่สุด โดยจะมีโลบรอง โลบข้าง และโลบหลังเป็นส่วนประกอบและโลบหลักนี้อาจมีมากกว่าหนึ่งโลบได้ในสายอากาศบางประเภท
เกลกุ๊ก
เกลกุ๊ก หรือ เกรุกุกุ (ญี่ปุ่น:"ゲルググ" ; อังกฤษ:Gelgoog) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่นกันดั้มซีรีส์ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในโมบิลสูทกันดั้ม เกลกุ๊กได้รับการออกแบบให้มีรูปแบบต่างๆมากมาย รูปแบบดั้งเดิมของเกลกุ๊กได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
เกลกุ๊กเป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นสุดท้ายของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงสงครามหนึ่งปี พัฒนาโดยบริษัทซีโอนิคให้สามารถใช้อาวุธบีมได้และมีสมรรถนะสูง
เดิมทีเกลกุ๊กเป็นโมบิลสูทซึ่งใช้รหัสในช่วงพัฒนาเป็น MS-11 โดยดัดแปลง MS-06R-2 ซาคุทูว์รุ่นการขับเคลื่อนสูงเป็น MS-06R-3 และให้ใช้บีมไรเฟิลรุ่นทดลอง เนื่องจากความล่าช้าในการพัฒนาบีมไรเฟิลที่ใช้การได้ โครงการ MS-11 เดิมจึงถูกยกเลิก และต่อมาได้ใช้รหัสนี้กับ "แอ็คท์ซาคุ" แทน เมื่อการพัฒนาเกลกุ๊กเสร็จสมบูรณ์จึงใช้รหัสว่า MS-14 โดยรุ่นต้นแบบ YMS-14 จำนวน 25 เครื่องได้สร้างเสร็จสมบูรณ์ในเดือนตุลาคม UC 0079 และได้มอบให้นักบินระดับเอซของซีอ้อนเป็นการทดสอบ ซึ่งหนึ่งในเกลกุ๊กรุ่นต้นแบบนี้ก็คือเครื่องสีแดงของชาร์ อัสนาเบิ้ล หลังจากที่เกลกุ๊กได้รับการผลิตจำนวนมากแล้วเครื่องรุ่นต้นแบบเหล่านี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น MS-14S เกลกุ๊กรุ่นจ่าฝูง นอกจากนั้นในโอวีเอ โมบิลสูทกันดั้ม 0083 : สตาร์ดัสต์เมโมรี่ยังมีเครื่องน้ำเงิน-เขียวของอนาเวล กาโต้ปรากฏตัวด้วย ซึ่งในวิดีโอเกมเช่นเอสดีกันดั้มจีเจเนเรชันซีรีส์มักให้ใช้บีมไรเฟิลขนาดใหญ่เป็นอาวุธแทนบีมไรเฟิลปกติ ส่วนเกลกุ๊กรุ่นผลิตใช้งานจะใช้รหัส MS-14A
อาวุธของเกลกุ๊กประกอบด้วยบีมไรเฟิลและดาบบีมแบบสองปลาย เนื่องจากขณะที่เกลกุ๊กถือดาบนี้จะดูคล้ายกับถือง้าวจึงถูกเรียกว่าบีมนากินาตะ เกลกุ๊กยังมีโล่ขนาดใหญ่ไว้ป้องกันตัว แม้จะมีสมรรถนะที่สูงกว่ากันดั้ม แต่เนื่องจากเข้าสู่การผลิตช้าจึงมีจำนวนไม่มากนัก นอกจากนั้นซีอ้อนยังได้สูญเสียนักบินฝีมือดีจำนวนมากจนต้องใช้นักบินที่ด้อยประสบการณ์ในการควบคุมเกลกุ๊กเสียเป็นส่วนใหญ่ ทำให้เกลกุ๊กไม่สามารถแสดงประสิทธิภาพได้เต็มที่เมื่อต้องต่อสู้กับนักบินของสหพันธ์ซึ่งมีประสบการณ์มากกว่า
เกลกุ๊กยังปรากฏตัวในโมบิลสูทเซต้ากันดั้ม โดยกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกได้พบเกลกุ๊กอยู่ในซากยานชั้นกวาซีนและได้นำมาใช้งานโดยดัดแปลงให้เข้ากับชิ้นส่วนใหม่ของ MSA-003 "เนโม"
เกลกุ๊กมารีน.
ปรากฏตัวในโอวีเอ โมบิลสูทกันดั้ม 0083 : สตาร์ดัสต์เมโมรี่ ออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ บางครั้งก็เรียกสั้นๆว่าเกลกุ๊ก M
เกลกุ๊กมารีนเป็นเกลกุ๊กรุ่นพิเศษของหน่วยนาวิกโยธิน โดยเพิ่มท่อขับดันหลักเพื่อให้มีการขับเคลื่อนที่ดีขึ้นและติดถังเชื้อเพลิงเสริมทำให้สามารถปฏิบัติการได้นานกว่ารุ่นปกติ อาวุธของเกลกุ๊กมารีนจะแตกต่างจากรุ่นปกติโดยใช้บีมเซเบอร์ปกติแทนบีมนากินาตะและใช้ปืนกลแทนบีมไรเฟิล ที่แขนทั้งสองข้างยังติดตั้งปืนอัตโนมัติไว้ ส่วนโล่ขนาดใหญ่นั้นเปลี่ยนเป็นโล่นัคเคิลชิลด์ซึ่งมีลักษณะคล้ายโล่ติดไหล่ของซาคุทูว์ แต่เป็นแบบมือถือซึ่งติดหนามไว้ใช้เป็นอาวุธชก เมื่อเทียบกับเกลกุ๊กรุ่นปกติแล้วเกลกุ๊กมารีนมีสมรรถนะสูงกว่าแต่มีค่าใช้จ่ายในการผลิตที่ใกล้เคียงกันจึงมีการผลิตออกมามาก โดยเกลกุ๊กมารีนส่วนใหญ่เป็นของกองยานซีม่า
เกลกุ๊กมารีนยังมีรุ่นย่อยคือ MS-14Fs เกลกุ๊กมารีนรุ่นจ่าฝูง ซึ่งใช้โล่ขนาดใหญ่และบีมไรเฟิลเหมือนรุ่นปกติ และติดปืนวัลแคน 40 มม.ไว้ที่หัวแทนปืนอัตโนมัติที่แขน ซึ่งในกันดั้ม 0083 นั้น เกลกุ๊กมารีนรุ่นจ่าฝูงเป็นโมบิลสูทประจำตัวของซีม่า การาฮาว
เกลกุ๊กเยกเกอร์.
เกลกุ๊กเยกเกอร์ปรากฏตัวในโอวีเอ กันดั้ม 0080 ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ บางครั้งก็เรียกสั้นๆว่าเกลกุ๊ก J เป็นรุ่นปรับปรุงของเกลกุ๊กที่พัฒนาโดยใช้ข้อมูลของซาคุทูว์รุ่นปรับปรุงและริคดอมซไว โดยเพิ่มสมรรถนะให้มากกว่าเดิมและใช้ท่อขับดันที่มีกำลังมากขึ้น เกลกุ๊กเยกเกอร์ติดถังเชื้อเพลิงไว้ด้านหลังเพื่อคงระยะเวลาที่สามารถปฏิบัติการได้และไม่มีโล่เพื่อให้คล่องตัว อาวุธหลักของเกลกุ๊กเยกเกอร์เป็นปืนกลบีมซึ่งมีระยะหวังผลไกลมากจึงสามารถใช้เป็นบีมสไนเปอร์ไรเฟิลได้ ที่แขนสองข้างมีบีมสปอตกันและที่หัวติดปืนวัลแคนไว้เป็นอาวุธเสริม ชื่อ "เยกเกอร์" (Jäger) เป็นภาษาเยอรมัน หมายถึง "นายพราน"
ในกันดั้ม 0080 เกลกุ๊กเยกเกอร์ปรากฏตัวในตอนที่สองโดยทำการต่อสู้กับกองกำลังของสหพันธ์เพื่อให้ตัวเอก เบอนาร์ด ไวส์แมนเข้าไปในโคโลนีได้ เกลกุ๊กเยกเกอร์โดยทั่วไปมีโทนสีแดง แต่ก็มีเครื่องประจำตัวของชิน มัตสึนากะ ผู้มีฉายาว่า "หมาป่าสีขาว" ซึ่งใช้เกลกุ๊กเยกเกอร์สีขาว
รีเกลก์.
รีเกลก์ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ออกแบบโดยมาซาฮิโกะ อาซาโนะ ชื่อรีเกลก์ (Regelg)มาจาก Refined Gelgoog รีเกลก์เป็นโมบิลสูทของนีโอซีอ้อนซึ่งดัดแปลงมาจากเกลกุ๊กของทหารซีอ้อนที่หลบหนีไปยังสถานีอวกาศ ดาวเคราะห์น้อย แอ็กซิส หลังสงครามหนึ่งปีจบลง โดยรีเกลก์เป็นโมบิลสูทซึ่งใช้ฝึกฝนนักบินของนีโอซีอ้อน จุดเด่นของรีเกลก์อยู่ที่เกราะไหล่ขนาดใหญ่คล้ายกับคิวเบเลย์ซึ่งภายในติดท่อขับดันกำลังสูงไว้และด้านหลังยังติดถังเชื้อเพลิงเสริมเพื่อให้มีความเร็วสูง ห้องควบคุมของรีเกลก์เป็นแบบลิเนียร์ซีทซึ่งมีระบบคล้ายกับโมบิลสูทรุ่นใหม่และปรับปรุงสมรรถนะจนเหนือกว่าเกลกุ๊กอย่างมาก อาวุธของรีเกลก์ประกอบด้วยบีมเซเบอร์ บีมไรเฟิลแบบติดเกรเน็ดลันเชอร์ มิสไซล์พ็อด 8 ลำกล้องซึ่งติดกับแบ็คแพ็คและเกรเน็ดลันเชอร์ที่แขนสองข้าง
ในกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า รีเกลก์ปรากฏตัวเป็นโมบิลสูทของอิเลีย พาซอมซึ่งเป็นทหารใต้บังคับบัญชาของมัชชิมา เซลโล
สุนทร ซ้ายขวัญ
พลตำรวจเอก สุนทร ซ้ายขวัญ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสาร Cop'Magazine ประธานกรรมการบริษัท พีทีจี เอ็นเนอยี จำกัด (มหาชน) อดีตรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2487 ที่ตำบลดอนทราย อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง โดยที่บิดามารดามีอาชีพทำสวน