pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เป็นคณะผู้บริหารกิจการศาสนาอิสลามในประเทศไทย โดยใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 ซึ่งระบุให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่าคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยจุฬาราชมนตรีเป็นประธานกรรมการ และกรรมการ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งจากกรรมการอิสลามประจำจังหวัด ซึ่งเป็นผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด จังหวัดละหนึ่งคน และจากกรรมการอื่นซึ่งคัดเลือกโดยจุฬาราชมนตรีมีจำนวนหนึ่งในสามของจำนวนผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี
อำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
นอกจากนี้แล้วคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยยังเป็นองค์กรสำคัญในการประสานความร่วมมือในการจัดงานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทย
การบริหารงานของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย มีฐานะเป็นนิติบุคคลมีหน้าที่เกี่ยวกับกิจการของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย โดยมีคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้แทนของสำนักงานในกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก เพื่อการนี้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยอาจมีมติมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่งหรือหลายคนทำการแทนก็ได้ และให้เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบในกิจการของสำนักงาน
รายนามคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
ประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ อาศิส พิทักษ์คุมพล จุฬาราชมนตรี
รองประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายสมัย เจริญช่าง นายสมาย มาลีพันธุ์ นายอรุณ วันแอเลาะ นายแวดือราแม มะมิงจิ ศ.ดร.อิมรอน มะลูลีม นายสวาป เผ่าประทาน นายเบิ้ม ปาทาน นายประสิทธิ์ มะหะหมัด นายดีน ยีสมัน และนายสุริยา ปันจอร์
เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ พล.ต.ต.สุรินทร์ ปาลาเร่
รองเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายดำรงค์ สุมาลยศักดิ์ นายณรงค์เดช สุขจันทร์นายประเสริฐ ดิเจริญ และ นายรัศมี ดำชะไว
กรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตำแหน่งอื่น คือ
สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ถนนคลองเก้า แขวงคลองสิบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร
Darren O'Shaughnessy
เฮนริค ซีนคีวิช
บ็อบ ดีแลน
แกร์ฮาร์ท โยฮัน โรแบร์ท เฮาพ์ทมันน์
Gerhart Johann Robert Hauptmann
Gerhart Hauptmann
เอ็กซ์ตรีมอาร์มี่
อี. บี. ไวท์
Ambrose Gwinnett Bierce
บัคมินสเตอร์ ฟุลเลอร์
Steen Steensen Blicher
Jostein Gaarder
ฌ็อง-โดมินิก โบบี้
Frédéric Mistral
Simon de La Loubère
ซิมง เดอ ลาลูแบร์
Maurice Leblanc
Chrétien de Troyes
Bruno Taut
อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก
Henry Rider Haggard
เฮนรี ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด
แอจจี้ เสจ
Jean Webster
สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์
Richard Harding Davis
Earl Derr Biggers
เทพไท เสนพงศ์
เทพไท เสนพงศ์ (; เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2504) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตเลขานุการคณะกรรมาธิการติดตามมติสภาผู้แทนราษฎร และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศนียบัตร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(กฎหมายมหาชน) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(FUTURE OF LEADER) คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(NIDA) คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เทพไท เสนพงศ์ เริ่มต้นชีวิตในวงการเมือง ตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ด้วยการเป็นนักกิจกรรม ได้เป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ได้รับการมอบหมายให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ใน พ.ศ. 2535–2537 และ ใน พ.ศ. 2540–2543 ได้รับเลือกให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยอีกครั้ง
เทพไท เสนพงศ์ ลงสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชและได้รับการเลือกตั้งเป็นต้นมา นายเทพไทมีบทบาทเป็นโฆษกของพรรคประชาธิปัตย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์และนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ยังเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการสายล่อฟ้า และ รายการวิเคราะห์คอลัมนิสต์ ทางสถานีโทรทัศน์บลูสกายแชนแนล อีกด้วย
เมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าความเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของเทพไทสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (6) ประกอบมาตรา 98 (4) และมาตรา 96 (2) ในกรณีทุจริตเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเมื่อ พ.ศ. 2556 โดยให้สิ้นสุดลงนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งรับคำร้อง และมีคำสั่งให้ยุติปฏิบัติหน้าที่ ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2563 และให้ถือว่าอ่านคำวินิจฉัยให้คู่กรณีฟัง 27 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นวันที่ตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตว่างลง
เทพไทเป็นบุตรคนที่ 3 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด และ มีเชื้อสายตูนิเซีย สมรสกับ พอเพ็ญ เริงประเสริฐวิทย์ บุตรีของ พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ อดีต ส.ส.จังหวัดอุทัยธานี 6 สมัย อดีตหัวหน้าพรรคสยามประชาธิปไตย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจพันล้านในสมัยนั้น
รายชื่อผลงานของคุมิ โคดะ
ผลงานเพลงทั้งหมดของคุมิ โคดะ
อันตอน เชคอฟ
อันตอน ปัฟโลวิช เชคอฟ (; 29 มกราคม ค.ศ. 1860 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1904) เป็นนายแพทย์, นักเขียนเรื่องสั้น และ นักเขียนบทละครคนสำคัญชาวรัสเซีย เชคอฟเขียนบทละครสี่เรื่องที่ถือกันว่าเป็นงานคลาสสิกโดยนักเขียนและนักวิพากษ์วรรณกรรม ระหว่างที่ทำงานเขียนเชคอฟก็ยังเป็นนายแพทย์ไปด้วยในขณะเดียวกัน ครั้งหนึ่งเชคอฟเปรียบการเป็นแพทย์กับการเขียนว่า "การแพทย์เป็นภรรยาตามกฎหมายและการเขียนเป็นภรรยาน้อย"
เชคอฟหันหลังให้กับโรงละครเมื่อบทละครเรื่อง "The Seagull"  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1896 ล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า แต่ได้รับการรับรองเป็นอย่างดีเมื่อถูกนำกลับมาแสดงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1898 โดยโรงละครศิลปะมอสโคว์ของคอนแสตนติน สตานิสสลาฟสกี (Constantin Stanislavski) ซึ่งต่อมาก็สร้างละคร "Uncle Vanya"  และสร้างละครสองเรื่องสุดท้ายของเชคอฟเป็นครั้งแรก "Three Sisters"  และ "The Cherry Orchard"  งานบทละครสี่ชิ้นนี้เป็นงานที่ท้าทายนักแสดง และผู้ชมเพราะแทนที่จะเป็นการสื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เชคอฟใช้ "บรรยากาศ" (theatre of mood) และ "ฝังชีวิตลงในเนื้อหา" (submerged life in the text) บทละครที่เชคอฟแต่งไม่ได้ซับซ้อน แต่ติดตามได้ง่าย และทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงบรรยากาศที่ติดหูติดตา
ในระยะแรกเชคอฟเขียนเรื่องสั้นเพื่อหารายได้ แต่เมื่อแรงบันดาลใจทางด้านศิลปะเริ่มก่อตัวขึ้น เชคอฟก็เริ่มใช้วิธีใหม่ที่เป็นการปฏิรูปการเขียนเรื่องสั้นสมัยใหม่ ความเป็นเอกลักษณ์ของเชคอฟอยู่ที่การเป็นผู้เริ่มใช้วิธีเขียนที่เรียกว่า "การเขียนตามกระแสสำนึก" (stream of consciousness writing) ที่ต่อมานำมาใช้โดยเจมส์ จอยซ์ และนักเขียนแบบวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) คนอื่นๆ ที่มารวมกับการไม่ยอมสรุปความเห็นทางด้านจริยธรรม ตามธรรมเนียมโครงสร้างของการเขียนวรรณกรรมก่อนหน้านั้น เชคอฟไม่ยอมแก้ตัวแต่อย่างใดในข้อที่ว่าบทละครทีตนเองเขียนเป็นบทละครที่ยากต่อความเข้าใจของผู้อ่าน โดยยืนกรานว่าหน้าที่ของศิลปินคือการตั้งคำถามมิใช่การตอบคำถาม
อันตวน เชคอฟ
Anton Chekov
Anton Pavlovich Chekhov
ผลงานเพลงของคุมิ โคดะ
รายชื่ออัลบั้มเพลงที่ขับร้องโดยยอดรัก สลักใจ
ผลงานเพลงของซูเปอร์จูเนียร์
เทราดะ อายาโนะ
ไอบีเอ็มโรดรันเนอร์
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์ (IBM Roadrunner) เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ไอบีเอ็มร่วมกับสถาบันวิจัยแห่งชาติ Los Alamos National Laboratory จัดสร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับจัดอันดับให้เป็นคอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก จากการจัดอันดับของ เว็บไซต์ http://www.top500.org
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์มีมูลค่าในการก่อสร้างประมาณ 133 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ สี่พันหกร้อยล้านบาท) ซึ่งถูกออกแบบมาให้รองรับการประมวลผลสูงสุดในช่วง Peak หรือ Peak Performance ที่ 1.7 Petaflops (1015 FLOPS) (ความเร็ว 1 Petaflops นั้นเปรียบเทียบเท่ากับความสามารถในการประมวลผลคำสั่ง 1 พันล้านล้านคำสั่งในหนึ่งวินาที) และนอกจาก IBM Roadrunner นี้จะเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลกแล้ว มันยังเป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ประหยัดพลังงานอีกด้วย จากผลงานวิจัยพบว่า IBM Roadrunner กินไฟอยู่ที่ 444.94 Megaflops Per Watt of Power
ซอล เบลโลว์
ซอล เบลโลว์ หรือ โซโลมอน เบลโลว์  (10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 - 5 เมษายน ค.ศ. 2005) ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอเมริกันที่เกิดในแคนาดา เบลโลว์ได้รับทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976, รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1976 และได้รับมอบเหรียญศิลปินดีเด่นแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Medal of Arts) ในปี ค.ศ. 1988 ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนเดียวที่ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) สามครั้งและเป็นคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อหกครั้ง
ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) สรรเสริญงานของซอล เบลโลว์ว่าเป็นงานที่เต็มไปด้วย
งานชิ้นสำคัญของซอล เบลโลว์ก็ได้แก่ "The Adventures of Augie March" , "Herzog" , "Mr. Sammler's Planet" , "Seize the Day" , "Humboldt's Gift"  และ "Ravelstein"  ซอล เบลโลว์ถือกันว่าเป็นนักประพันธ์คนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มี "อิทธิพลทางวรรณกรรมอันใหญ่หลวง"
ลาสตราดา
ลาสตราดา  เป็นภาพยนตร์ภาษาอิตาลีแนวนีโอเรียลลิสต์ ที่เขียนบทและกำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ออกฉายในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแอนโทนี ควินน์ และจูเลียตตา มาซินา ภรรยาของเฟลลินี ผู้กำกับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากความทรงจำในวัยเด็กของเฟลลินี ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองริมินี ริมชายหาดทะเลเอเดรียติก ทางตะวันตกของอิตาลี และเคยหนีออกจากบ้านไปร่วมคณะละครสัตว์ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ อำนวยการสร้างโดยดิโน เดอ ลอเรนติส ดนตรีประกอบโดย นิโน โรตา
ภาพยนตร์เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ปี 1954 และได้รับรางวัลสิงโตเงิน หลังจากเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาในปี 1956 ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง 2 รางวัลออสการ์ ประจำปี 1957 และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
สถาบันภาพยนตร์อเมริกันกล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "หนึ่งในภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา" โดยได้รับรางวัลอะคาเดมีสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมใน ค.ศ. 1957 สถาบันภาพยนตร์อังกฤษจัดให้อยู่ในอันดับ 4 จากท็อป 10 ประจำปี 1992
ภาพยนตร์กล่าวถึง เกลโซมินา (รับบทโดย มาซินา) หญิงสาวที่ถูกมารดาขายให้กับ แซมปาโน (รับบทโดย ควินน์) นักแสดงเร่ข้างถนน ที่แสดงความสามารถพิเศษในฐานะที่เป็นมนุษย์จอมพลัง เกลโซมินาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย เล่นตลก และเล่นดนตรีประกอบ
แซมปาโน เป็นชายที่มีบุคลิกหยาบกระด้าง เขาบอกใครต่อใครว่าเกลโซมินาเป็นภรรยา แต่ยังมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมากมายที่พบ ตลอดเวลาที่ออกเร่แสดง โดยไม่แยแสกับความรู้สึกของเกลโซมินา
แซมปาโนและเกลโซมินา ได้พบกับ อิล มัตโต (แปลว่า "The Fool" รับบทโดย เบสฮาร์ต) นักแสดงกายกรรมไต่ลวดที่เคยอยู่ร่วมคณะละครสัตว์กับแซมปาโน อิ มัตโตสนิทสนมกับเกลโซมินาอย่างรวดเร็ว เขาคอยกระตุ้นให้เกลโซมินาทิ้งแซมปาโนไปใช้ชีวิตที่ดีกว่า แต่เธอก็ยังตัดใจทิ้งเขาไปไม่ได้
อิล มัตโตทะเลาะกับแซมปาโนอย่างรุนแรง และถูกแซมปาโนบันดาลโทสะฆ่าตายและนำศพไปทิ้ง เมื่อเกลโซมินาพบร่างของอิล มัตโต เธอจึงช็อกและเสียสติไป แซมปาโนจึงทิ้งเกลโซมินาไป
ห้าปีต่อมา แซมปาโนได้พบความจริงว่า เกลโซมินาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนอย่างไร้จุดหมาย และเสียชีวิตไปแล้ว ในเวลานั้นเขาเพิ่งจะรู้ตัวว่ารักเกลโซมินา และมีความว้าเหว่เพียงใด
ลา สตราดา
ดา คาโปะ
ดา คาโปะ  เป็นเอโรเกะแนววิชวลโนเวลของญี่ปุ่นพัฒนาโดยเซอร์คัส ชุด limited ออกขายในวันที่ 28 มิถุนายน 2002 เล่นบนคอมพิวเตอร์เป็น CD-ROM ส่วนที่เป็น DVD-ROM เริ่มวางขายวันที่ 26 กรกฎาคม 2002 version ภาษาอังกฤษเริ่มขายวันนี้ 25 ธันวาคม 2008 Da Capo เริ่มจากการเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆใน fandisc ของ Archimedes no Wasuremono หลังจากนั้นก็มีการออกภาคต่างๆตามมาอีกมากมายทั้งที่เป็น PC และ PlayStation 2 โดยในแต่ละภาคได้มีการปรับปรุงเนื้อเรื่องและ Gameplay โดยเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปตามตัวเลือกต่างๆ โดยจะเป็นเนื้อเรื่องของตัวละครหญิงทั้งหมด 6 คน
ซีบีเอส
ซีบีเอส  หรือ บริษัทแพร่สัญญาณซีบีเอส  เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์อเมริกัน หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ แห่งวงการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองสถานีคือ เอ็นบีซี และเอบีซี และเช่นเดียวกับทั้งเอ็นบีซี ทางซีบีเอสเริ่มจากการเป็นสถานีวิทยุมาก่อน ชื่อมาจากชื่อเก่าของสถานีที่ใช้ชื่อว่า ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย ( , โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม) ในบางครั้งจะเรียกว่าสถานี "เครือข่ายดวงตา" (Eye Network, อายเน็ตเวิร์ก) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ดวงตา" (The Eye, ดิอาย) เนื่องจากรูปร่างโลโก้ของบริษัทที่มีลักษณะเป็นดวงตา หรือในบางครั้งก็เรียกว่า "เครือข่ายทิฟฟานี" (Tiffany Network, ทิฟฟานีเน็ตเวิร์ก) เช่นกัน ที่หมายถึงความมีคุณภาพสูงของรายการของซีบีเอสในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม เอส. แพเลย์ (1927–1990) (พ.ศ. 2470-2533) และยังอาจหมายถึงการเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์สีครั้งแรกของช่องอีกด้วย ที่เกิดขึ้นในตึก ทิฟฟานี แอนด์ โค. ในนครนิวยอร์ก ในปี 1950 (พ.ศ. 2493) ดังนั้นจึงได้ฉายานามว่าเป็นระบบการออกอากาศโทรทัศน์สี (Color broadcasting system) ในช่วงที่เกิดนวัตกรรมนี้มา
เดิมสถานีเกิดจากยูไนเต็ดอินดีเพนเดนต์บรอดแคสเตอร์สอิงก์ ที่มีสถานีวิทยุ 16 สถานี ที่ซื้อมาจากวิลเลียม เอส. แพเลย์ ในปี 1928 (พ.ศ. 2471)และเปลี่ยนชื่อมาเป็น ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย และภายใต้การแนะนำของแพเลย์ ซีบีเอสก็เป็นเครือข่ายสถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเป็นบิ๊กทรีของเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1974 ซีบีเอสลดชื่อเต็มให้เหลือชื่อสั้น ๆ ว่า ซีบีเอส อิงก์ (CBS, Inc.) และต่อมาเดอะ เวสติงเฮาส์ อีเลกทริก คอร์โปเรชัน ได้ครอบครองสถานีในปี 1995 (พ.ศ. 2538) และเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ซื้อมาเป็น ซีบีเอส คอร์โปเรชัน (CBS Corporation) ในปี 2000 (พ.ศ. 2543) ซีบีเอสอยู่ใต้การควบคุมของ ไวอาคอม ในปลายปี 2005 (พ.ศ. 2548) ไวอาคอมแยกตัวเองและก่อตั้งซีบีเอส คอร์โปเรชันใหม่กับสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เป็นสถานีหลัก ซึ่งทั้งซีบีเอส คอร์โปรเรชัน และไวอาคอมใหม่ อยู่ภายใต้การควบคุมของ ซัมเนอร์ เรดสโตน ผ่าน เนชันนอลอมิวส์เมนต์ส บริษัทแม่ของทั้งสองบริษัท ก่อนที่จะควบกิจการเป็น ไวอาคอมซีบีเอส ในปลายปี 2019 (พ.ศ. 2562)
รายการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เอ็นซีไอเอส ฯลฯ
สัญลักษณ์ประจำสถานี.
ในช่วงแรกของสถานี สัญลักษณ์ของสถานีจะเป็นตัวอักศรซีบีเอส ตัวพิมพ์ใหญ่ พร้อมไฟสปอตไลท์ส่องลงมา ใช้จนกระทั่ง วันทื่ 20 ตุลาคม 1951 ทางสถานีจึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็นรูปดวงตา ทื่ออกแบบโดย บิล โกลเด้น ซึ่งแรงบัลดาลใจได้มาจากการทื่เค้าได้ไปท่องเทื่ยวทื่เพนซิวาเนีย ดักซ์ คันทรื่ เขาได้พบกับสัญลักษณ์ดวงตาต่างๆ ทื่ชาวนาวาดไว้บนยุ้งฉางเพื่อไล่วิญญาณอันชั่วร้าย บิลจึงนำแรงบัลดาลใจนั้น มาทำโลโก้ของซีบีเอส
สัญลักษณ์ดวงตาของซีบีเอส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทางสถานีใช้มานานมากที่สุด โดยที่ไม่เคยเปลี่ยนโลโก้เลย ต่างจากหลายๆช่อง ที่เปลี่ยนบ่อยๆ
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (; ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในนครนิวยอร์ก ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat
วิลเลียม ฟอกเนอร์
วิลเลียม ฟอกเนอร์ (; 25 กันยายน ค.ศ. 1897 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอกเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอกเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย นวนิยายขนาดสั้น และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น
งานส่วนใหญ่ของฟอกเนอร์เป็นงานเขียนใช้ฉากบ้านเกิดในรัฐมิสซิสซิปปี ซึ่งทำให้ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนของภาคใต้คนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐเช่นเดียวกับมาร์ก ทเวน, โรเบิร์ต เพนน์ วอร์เรน, แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์, ทรูแมน คาโพตี, ยูดอรา เวลที และเทนเนสซี วิลเลียมส์
ฟอกเนอร์เริ่มมีงานเขียนอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักจนกระทั่งเมื่อมาได้รับรางวัลโนเบลใน ค.ศ. 1949 ตั้งแต่นั้นมาฟอกเนอร์ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมอเมริกัน
แปลโดยดลสิทธิ์ บางคมบาง ในชื่อ "เมื่อฉันนอนลงตาย" สำนักพิมพ์ชมนาด ปี 2556
แปลโดยสุนันทา วรรณสินธ์ เบล ในชื่อ "กว่าจะสิ้นลมหายใจ" สำนักพิมพ์ไลต์เฮาส์ พับลิชชิ่ง ปี 2557
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ (, เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1967)​ เป็นนักแสดง​และอดีตนายแบบชาวอังกฤษ​เชื้อสายไนจีเรีย​ เป็นที่รู้จักจากการแสดงในบทบาท "​ไซมอน อเดบีซี"​ ตัวละครหลักจากละครชุดทางช่องเอชบีโอ​เรื่อง "​เดนคน คุกเดือด"​ ในฤดูกาลที่ 1–4 (ค.ศ. 1997–2001)​, บทบาท "ล็อก-นาห์" จากภาพยนตร์เรื่อง "​เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก"​ (ค.ศ. 2001), บทบาท "นิกวานา วอมโบซี" จาก "​ล่าจารชน ยอดคนอันตราย"​ (ค.ศ. 2002), ​บทบาท "มร.เอโค ทันเด" จากละครชุดของช่องเอบีซี​เรื่อง "อสุรกายดงดิบ" ในฤดูกาลที่ 2–3 (ค.ศ. 2005–2007), บทบาท "เคิร์ส" ใน "​ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ​"​ (ค.ศ. 2013), บทบาท "มัลโก" จากละครชุดเรื่อง "​มหาศึกชิงบัลลังก์"​ ฤดูกาลที่ 5 (ค.ศ. 2015), บทบาท "เดฟ ดูเออร์สัน" จากภาพยนตร์ชีวประวัติ​เรื่อง "​คนเปลี่ยนเกม"​ (ค.ศ. 2015)​ และ ​บทบาท "เวย์ลอน โจนส์ / คิลเลอร์ครอค" จาก ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (ค.ศ. 2016)
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ เกิดที่เมืองอีสลิงตัน, เกรเทอร์ลอนดอน​ ประเทศอังกฤษ​ พ่อกับแม่ของเขาเป็นนักเรียนชาวไนจีเรียที่กำลังศึกษาอยู่ในสหราชอาณาจักร​ เมื่อเขาอายุได้เพียงแค่ 6 สัปดาห์ พ่อและแม่ชาวไนจีเรียของเขาได้ยกเขาให้กับครอบครัวคนผิวขาวในเมืองทิลบิวรี มณฑลเอสเซกซ์​ ไปเลี้ยงดูแทน โดยพ่อบุญธรรมที่รับเขาไปเลี้ยงมีอาชีพขับรถบรรทุก
ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 8 ขวบ พ่อและแม่ของเขานำเขากลับไปอยู่ด้วยที่ประเทศไนจีเรีย แต่เขากลับประสบปัญหาไม่สามารถพูดภาษาโยรูบาซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของชาวแอฟริกาตะวันตก​ได้ ประกอบกับพ่อและแม่ของเขาไม่อนุญาตให้พูดภาษาอังกฤษ ทำให้เขาถูกส่งตัวกลับมายังเมืองทิลบิวรี ประเทศอังกฤษ โดยการถูกส่งกลับมาจากไนจีเรียทำให้เขาต้องประสบปัญหาความขัดแย้งทางอัตลักษณ์ส่วนตัว คือการเป็นบุคคลที่มีพื้นเพเป็นชาวแอฟริกันแต่กลับไม่สามารถพูดภาษาท้องถิ่นของตัวเองและไม่สามารถใช้ชีวิตในประเทศของตัวเองได้ ซ้ำยังต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมของชาวยุโรปผิวขาวทั้งที่เป็นชาวแอฟริกันผิวดำและมีความแตกต่างจากคนอื่น ทำให้เขาไปเข้าร่วมกับแก็งค์อันธพาลเพื่อหนีจากการถูกรังแก จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปีเขาเริ่มมีพฤติกรรมลักทรัพย์ ทำให้พ่อบุญธรรมของเขาต้องส่งเขาไปเรียนที่โรงเรียนประจำในเซอร์รีย์
เขาตัดสินใจศึกษาในระดับปริญญาตรีทางด้านนิติศาสตร์จนจบหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต​จากคิงส์คอลเลจลอนดอน​ และศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนจบหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยลอนดอน​ โดยในช่วงที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเขาได้ทำงานในร้านขายเสื้อผ้าที่แนะนำและชักชวนเขาให้เป็นนักเดินแบบ​
แมกกี เกรซ
มาร์กาเรต เกรซ ดีนิก  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แมกกี เกรซ  เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกันจากเวอร์ธิงตัน รัฐโอไฮโอ เธอหยุดเรียนระดับไฮสคูลและย้ายมาลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียกับแม่ของเธอหลังจากที่พ่อแม่เธอหย่าร้างกัน ขณะที่มีปัญหาด้านการเงิน เธอมีบทบาทในซีรีส์ "Rachel's Room" ในปี 2001 เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลยังอาร์ติส ในปี 2002 กับบทสาวน้อยอายุ 15 ปีที่เป็นเหยื่อฆาตกรรมในซีรีส์เรื่อง "Murder in Greenwich"
ในปี 2004 เธอรับบทแชนนอน รัทเทอร์ฟอร์ด ในซีรีส์โด่งดังเรื่อง "อสุรกายดงดิบ" ที่เธอเป็นตัวละครหลักในสองฤดูกาลแรก ได้รับรางวัลร่วมในสาขานักแสดงกลุ่มจากรางวัลแซกอวอร์ดส เกรซยังแสดงร่วมกับทอม เวลลิง ใน "The Fog" ในปี 2005 เธอยังปรากฏตัวในเรื่อง "Suburban Girl", "The Jane Austen Book Club" (ทั้งสองเรื่องปี 2007) และ "Taken" (2008)
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส  เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเอเฟซัส เป็นเอกสารฉบับที่ 10 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
จากหลักฐานโดยทั่วไปถือว่าผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล เอเฟซัส เป็นจดหมายที่นักบุญเปาโลไม่ได้เขียนถึงคริสตจักรในเมืองเอเฟซัสเพียงเมืองเดียวเท่านั้น แต่ยังถูกส่งไปถึงคริสตจักรในเมืองอื่น ๆ แถบเอเซียด้วย นักบุญเปาโลน่าจะเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นในราวปีค.ศ. 60 และจากเนื้อความในจดหมายที่ว่า "เพราะข่าวประเสริฐนี้เองทำให้ข้าพเจ้าเป็นทูตผู้ต้องติดโซ่อยู่ เพื่อข้าพเจ้าจะเล่าข่าวประเสริฐด้วยใจกล้าตามที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าว" ทำให้ทราบได้ว่า ในขณะที่เขียนจดหมายนั้น นักบุญเปาโลกำลังถูกจำคุกอยู่เป็นระยะเวลา 2 ปีในกรุงโรม
เอเฟซัส เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลตะวันตกของเอเชียไมเนอร์ (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) ในสมัยนั้นเป็นจุดตัดของเส้นทางการค้าที่สำคัญหลายสาย จึงทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางธุรกิจ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งวิหารเทพเจ้าไดอาน่าของชาวโรมันด้วย (ชาวกรีกเรียกว่า อารเทมิส) นักบุญเปาโลได้เดินทางมาที่นี่ เมื่อครั้งการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐครั้งที่สอง และให้ปริสสิลลากับอาควิลลาอยู่ที่เมืองนี้ ส่วนนักบุญเปาโลเองได้เดินทางต่อไป ภายหลังได้มีโอกาสกลับมายังเมืองนี้อีกครั้ง และได้ทำการประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนี้อยู่ระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะเกิดการจลาจลในเมือง เพราะวิหารเทพเจ้าในเมืองนั้นขาดรายได้ เนื่องจากนักบุญเปาโลเทศนาว่ารูปเคารพไม่มีความหมาย ประชาชนจึงไม่บริจาคเงินเข้าวิหารเทพเจ้าอารเทมิส ส่งผลให้นักบุญเปาโลถูกบีบบังคับให้ออกจากเมืองไป
เอเฟซัส แตกต่างไปจากจดหมายฉบับอื่นที่นักบุญเปาโลเขียน เนื่องจากเนื้อหาในจดหมายไม่ได้เจาะจงถึงปัญหา หรือความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในคริสตจักร แต่นักบุญเปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น เพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจถึงพระคุณของพระเจ้า แนวทางในการปฏิบัติต่อกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดมุ่งหมายสูงสุดของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ นักบุญเปาโลให้ความสำคัญกับความสามัคคีมาก โดยสรุปว่าคริสเตียนทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันในพระเยซู จึงควรปฏิบัติต่อกันและกันด้วยความรักที่มีต่อกัน นอกจากนี้ นักบุญเปาโลยังได้เขียนเกี่ยวกับคริสตจักร ที่ไม่ใช่อาคารหรือสิ่งก่อสร้าง แต่หมายถึงคริสตจักรที่เป็นการอยู่ร่วมกันของกลุ่มคริสเตียน ซึ่งภายในกลุ่มมีความแตกต่างกันทั้งทางอายุ ฐานะ เชื้อชาติ ฯลฯ แต่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข
นักบุญเปาโลมีวัตถุประสงค์อยู่ 3 ประการในการเขียนพระธรรมเล่มนี้ ประการแรกคือ ต้องการเน้นให้ผู้อ่านทราบถึงความคิดรวบยอดของความรอดที่มาจากพระเจ้า คือพระเจ้าทรงรักมนุษย์ จึงประทานความรอดผ่านทางความเชื่อในพระเยซู
ประการที่สอง คือ นักบุญเปาโลต้องการอธิบายว่า ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวต่างชาติก็สามารถรับความรอดได้เหมือนกัน เพราะทุกคนเหมือนกันในสายพระเนตรของพระเจ้า ความรักจากพระเจ้าไม่ได้เลือกเชื้อชาติหรือสีผิว
ประการสุดท้าย นักบุญเปาโลต้องการสอนเรื่องการดำเนินชีวิตคริสเตียนที่ดี โดยกล่าวถึงคริสเตียนที่อยู่ในสถานะต่างๆว่า ควรจะปฏิบัติต่อผู้ที่อยู่ในอีกสถานะหนึ่งอย่างไร เช่น การปฏิบัติตัวระหว่างสามีและภรรยา ระหว่างบุตรและบิดามารดา ระหว่างทาสและนายของตน เป็นต้น
1. ลักษณะอันทรงสิริของความรอด 1:1 - 23
2. เอกภาพของทุกคนที่เชื่อในพระคริสต์ 2:1 - 22
สบฃฃฃบว
3. ความลี้ลับแห่งความรักของพระคริสต์ 3:1 - 21
4. ลักษณะชีวิตคริสเตียน 4:1 - 6:24
เดจาวู (เพลงของบียอนเซ่ โนวส์)
"เดจาวู"  คือเพลงของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้อง-นักแต่งเพลง แนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ร่วมกับศิลปินแนวฮิปฮอปอย่างเจย์-ซี ซึ่งได้ผลิตขึ้นโดย Rodney "Darkchild" Jerkins และโนวส์สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของเธอ อัลบั้ม"บี'เดย์" เพลงนี้ได้ผสมผสานดนตรีแนวอาร์แอนด์บีร่วมสมัยและแนวฟังก์ยุค 70 และได้ใช้เครื่องดนตรีหลายๆชนิด โดยมีกีตาร์เบส, hi-hat, ฮอร์น, และดรัมแมชชีน Roland TR-808 ชื่อและเนื้อเพลงของเพลงนี้ได้อ้างอิงไปถึงหญิงที่กำลังคิดถึงคนรักที่จากไป
เพลงนี้ได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ถึงแม้เพลงนี้จะได้จัดให้เป็น "เพลงยอดเยี่ยม" ที่ Music Of Black Origin (MOBO) Awards ประจำปี 2549 แต่กลับได้คำวิจารณ์ที่ดีและไม่ดีจากนักวิจารณ์หลายๆคน ซิงเกิลนี้ได้เข้าไปสู่สิบอันดับแรกของหลายๆชาร์ต อยู่อันดับหนึ่งของหลายชาร์ตใน"บิลบอร์ด" และอยู่อันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
Déjà Vu (Beyoncé Knowles song)
Déjà Vu (เพลง)
จอยซ์ แคโรล โอทส์
จอยซ์ แคโรล โอทส์  (16 มิถุนายน ค.ศ. 1938 - ) จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทละคร โคลงกลอน วิพากษ์วรรณกรรม, ศาสตราจารย์ และ บรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน งานเขียนหนังสือของโอทส์ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 และตั้งแต่นั้นมาก็มีงานเขียนนวนิยายกว่าห้าสิบเล่ม นอกไปจากนั้นก็ยังมีงานเขียนเรื่องสั้น โคลงกลอน และบทความ นวนิยายเรื่อง "them" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1969 ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในปี ค.ศ. 1970 นวนิยาย "Black Water" (ค.ศ. 1992), "What I Lived For" (ค.ศ. 1994) และ "Blonde" (ค.ศ. 2000) ได้รับการเสนอชื่อสำหรับรางวัลพูลิตเซอร์ จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960
จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาการเขียนสร้างสรรที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ทันมาตั้งแต่ปี 1978
นามปากกาที่ใช้ในการเขียนรวมทั้ง "Rosamond Smith" และ "Lauren Kelly"
วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี
วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี  เป็นงานเขียนเชิงชีวประวัติ-ปรัชญา ของมิตช์ อัลบอม (Mitch Albom) นักข่าวชาวสหรัฐอเมริกา เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงกับอาจารย์และนักสังคมวิทยาชื่อ มอร์รี ชวอตซ์ (Morrie Schwartz) ได้แก่เรื่องราวความผูกพันของอาจารย์ท่านนี้กับบรรดาลูกศิษย์ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์โดยใช้ชื่อเดียวกัน กำกับการแสดงโดย มิค แจ็กสัน ออกอากาศที่ประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1999 นำแสดงโดย Hank Azaria
หัวใจสำคัญของทั้งหนังสือและภาพยนตร์สื่อถึงสิ่งที่มิตช์ ได้เรียนรู้จากครูมอร์รีผู้ำกำลังจะตาย เกี่ยวกับแง่มุมในการใช้ชีวิต
หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 เป็นฉบับปกแข็ง ต่อมาได้ตีพิมพ์ฉบับปกอ่อนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2006 โดยในครั้งหลังนี้ได้ตีพิมพ์ไปแล้วมากกว่า 11 ล้านฉบับ ติดอันดับหนังสือขายดีตลอดกาลของ New York Times
ฉบับแปลภาษาไทยแปลโดย อมรรัตน์ โรเก้ โดยสำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น เมื่อ พ.ศ. 2543 ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือแปลดีเด่น กลุ่มหนังสือนวนิยาย จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2544
รายชื่อรัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์
การขาดการรับรองทางการทูตเป็นอุปสรรคต่อหน่วย (entity) ทางภูมิรัฐศาสตร์ร่วมสมัยซึ่งปรารถนาจะได้รับการรับรองเป็นรัฐเอกราชโดยนิตินัย ในอดีต เคยมีหน่วยที่คล้ายกัน และปัจจุบันมีหน่วยที่ประกาศอิสรภาพ ซึ่งมีการควบคุมดินแดนของตนโดยพฤตินัย โดยมีการรับรองแปรผันตั้งแต่ได้รับการรับรองจากรัฐที่ได้รับการรับรองอื่นแทบทั้งหมดไปจนถึงแทบไม่มีรัฐใดรับรองเลย
มีสองลัทธิแต่เดิมที่มให้การตีความว่าเมื่อใดรัฐเอกราชโดยนิตินัยควรได้รับการรับรองเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศ ทฤษฎี "ประกาศ" (declarative) นิยามรัฐเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากเป็นไปตามเกณฑ์ต่อไปนี้: 1) มีดินแดนแน่นอน 2) มีประชากรถาวร 3) มีรัฐบาล และ 4) มีความสามารถสร้างความสัมพันธ์กับรัฐอื่น ตามทฤษฎีประกาศ สภาพเป็นรัฐของหน่วยไม่ขึ้นอยู่กับการรับรองของรัฐอื่น ทว่า ทฤษฎี "ก่อตั้ง" นิยามรัฐว่าเป็นบุคคลในกฎหมายระหว่างประเทศหากได้รับการรับรองจากรัฐอื่นซึ่งเป็นสมาชิกประชาคมระหว่างประเทศอยู่แล้ว