pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตัวละครไควกอน จินน์แสดงโดยเลียม นีสันในภาพยนตร์' มีการใช้เสียงของเลียม นีสันในภาพยนตร์'เล็กน้อย และในภาพยนตร์การ์ตูน' มีการให้เสียงโดย Fred Tatasciore และในเกม ' ก็ให้เสียงโดย James Warwick
แต่เดิมนั้นมีกำหนดว่าจะให้มีเสียงของจินน์ปรากฏในภาพยนตร์"ซิธชำระแค้น"ด้วย จากที่เคยมีการเปิดเผยว่าเลียม นีสันจะมีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตามข่าวเมื่อต้นปี ค.ศ. 2005 อย่างไรก็ดี ฉากนี้ถูกตัดออกจากเรื่อง และเลียม นีสัน ก็ไม่ได้มาให้เสียงในฉากนี้ ฉากที่โยดากับไควกอน จินน์สนทนากันนั้นยังปรากฏอยู่ในบทภาพยนตร์และหนังสือนิยาย นอกจากนี้ตัวละครไควกอน จินน์ยังถูกกล่าวถึงในเกม"ซิธชำระแค้น"ฉบับ Gameboy Advance/Nintendo DS ด้วย
ยังมีข้อสับสนอยู่เกี่ยวกับว่าไควกอน จินน์เคยมีศิษย์มาแล้วกี่คนกันแน่ แหล่งข้อมูลทุกแหล่งยืนยันตรงกันว่าจินน์เคยฝึกซานาทอสก่อน หลังจากนั้นจึงได้ฝึกเคโนบี แต่บางครั้งก็มีการอ้างอิงถึงศิษย์พาดาวันคนก่อนหน้าซานาทอสด้วย ความไม่เข้ากันนี้ได้รับการแก้ไขในข้อมูล Databank ของจินน์บนเว็บไซต์ starwars.com ซึ่งกล่าวว่า "ไควกอนยังคงหมกมุ่นกับความล้มเหลวของเขาต่อไปอีกหลายปี ละทิ้งความสำเร็จในฐานะครูก่อนหน้านี้ทั้งหมด และมักเอ่ยถึงซานาทอสว่าเป็นศิษย์ 'คนแรก' "
ฉมี สกายวอล์คเกอร์
มารา เจด
มารา เจด สกายวอล์คเกอร์
มารา เจด สกายวอล์คเกอร์ (Mara Jade Skywalker) เป็นตัวละครสมมติในจักรวาลขยายของเรื่องแต่งชุด "สตาร์ วอร์ส" ปรากฏตัวครั้งแรกในนิยายไตรภาคธรอว์นของทิโมธี ซาห์น และเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมที่สุดจากเรื่องชุดในหนังสือนิยาย จากแบบสำรวจเกี่ยวกับความนิยมในตัวละคร "สตาร์ วอร์ส" นั้น มาราได้อยู่ในยี่สิบอันดับสูงสุด เอาชนะตัวละครในจักรวาลขยายทั้งหมดและตัวละครจากภาพยนตร์อีกจำนวนหนึ่ง เธอเป็นตัวละครลับในเกมต่อสู้ ' ในเพลย์สเตชัน และเป็นตัวละครที่เลือกเล่นได้ในเกมคอมพิวเตอร์ ' การปรากฏตัวครั้งล่าสุดของเธออยู่ในเกมแนววางแผนแบบเรียลไทม์ "" ซึ่งเธอได้ต่อกรกับกองกำลังกบฏ (รวมทั้งไคล์ คาทาร์น และลุค สกายวอล์คเกอร์ด้วย) ในฐานะของหัตถ์จักรพรรดิ
ในฐานะของหัตถ์จักรพรรดิ มารา เจด ปฏิบัติงานเป็นหนึ่งในมือสังหารส่วนตัวชั้นสูงสุดของจักรพรรดิพัลพาทีน หลังจากนั้นจึงเข้าเป็นรองผู้บังคับบัญชาหัวหน้างานลักลอบขนส่ง ทาลอน คารร์เด และได้แต่งงานกับลุค สกายวอล์คเกอร์ แล้วจึงได้รับตำแหน่งอาจารย์เจได มาราไม่มีบทบาทในภาพยนตร์ "สตาร์ วอร์ส" ภาคใดเลย แต่เธอถูกแสดงบทโดยนางแบบแชนนอน แมคแรนเดิล ในการ์ดเกม "Star Wars Customizable Card Game"
นักฆ่าที่ทำงานให้กับจักรพรรดิ พัลพาทีน, ครั้งสุดท้ายของเธอที่จะฆ่า ลุค สกายวอล์คเกอร์ แต่หลังจากที่ต่อสู้กัน สุดท้ายก็ตกหลุมรักกันกับ ลุค สกายวอล์คเกอร์ ในช่วงไม่กี่ปีที่พวกเขาตกอยู่ในความรักและการแต่งงาน เธอใช้ชื่อท้าย ว่า สกายวอล์คเกอร์ และอุทิศตนให้แก่เจไดและท้ายในที่สุด เธอถูกฆ่าตายโดย เจสันหลานชายของเธอ หลังจากที่เธอพบว่าเขาได้หันเข้าไปหาทางด้านมืด Dark Side
ในภาษาฮิบรู คำว่า มารา แปลว่า "bitter" (ขมขื่น รุนแรง ดุเดือด) ซึ่งอธิบายบุคลิกของมาราได้ค่อนข้างตรงตามหนังสือนิยายสตาร์ วอร์ส ในช่วงแรกๆ อย่างไรก็ดีมันยังมีความหมายว่า "myrrh" (ยางไม้หอมชนิดหนึ่ง) หรือ "fragrance" (กลิ่นหอม) ซึ่งบรรยายถึงบุคลิกตัวละครของเธอในหนังสือเล่มหลังๆ มาราเป็นหญิงแกร่งมากความสามารถ มีผมสีแดงเพลิง (fiery red) ดวงตาสีเขียวเข้ม (deep green) และทรวงทรงแบบนักเต้นรำ กล่าวกันว่าเธอค่อนข้างมีบุคลิกตัวละครคล้ายคลึงกับเจ้าหญิงเลอา ซึ่งเป็นน้องสาวฝาแฝดของสามีของเธอ
เบน สกายวอล์คเกอร์
เปตรา
เปตรา (, จากภาษากรีก πέτρα แปลว่าหิน; ) คือนครหินแกะสลักโบราณที่ซ่อนตัวอย่างลึกลับในหุบเขาวาดี มูซา หุบเขาที่ตั้งอยู่ระหว่างทะเลเดดซีกับอ่าวอะกาบาในประเทศจอร์แดน นครนี้แต่เดิมนั้นเป็นนครแห่งการค้าขนาดใหญ่ซึ่งต่อมาถูกละทิ้งเป็นเวลานานกว่า 700 ปี จนเมื่อโยฮัน ลูทวิช บวร์คฮาร์ท นักสำรวจชาวสวิส เดินทางผ่านมาพบเห็นเข้าเมื่อปี พ.ศ. 2355 (ค.ศ. 1812)
นครเปตราได้รับลงทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยกล่าวอธิบายไว้ว่า "เป็นหนึ่งในสิ่งที่ล้ำค่ามากที่สุดของมรดกทางวัฒนธรรมแห่งมวลมนุษยชาติ" (one of the most precious cultural properties of man's cultural heritage) ปัจจุบันสามารถเดินทางเข้าไปโดยอาศัยม้าเท่านั้น
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 นครเปตราได้รับคัดเลือกให้เป็น 1 ใน เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่ของโลก จากการลงคะแนนทั่วโลกทั้งทางอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์เคลื่อนที่
ก่อตั้งและเจริญรุ่งเรือง.
ชนกลุ่มแรกที่เดินทางเข้ามาสู่เปตราคือพวกเอโดไมต์ ซึ่งเข้ามาราวปี 1000 ปีก่อนคริสตกาล แต่ชนชาติที่สร้างเมืองเปตราขึ้นมานั้นคือชาวนาบาเทียน (Nabataeans) ในช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ซึ่งแต่เดิมเป็นเพียงชนเผ่าเร่ร่อนในทะเลทรายอาหรับ คนกลุ่มนี้สกัดผาหินทรายเป็นบ้านเรือนและอาศัยอยู่ในถ้ำทีมีอยู่ทั่วเมือง พวกเขามีอาชีพเป็นคนเลี้ยงแกะ แต่เปลี่ยนมาค้าขายและรับจ้างเป็นยามรักษาความปลอดภัยให้แก่กองคาราวาน คนเผ่านี้มีความซื่อสัตย์ ค่าธรรมเนียมผ่านทางที่เรียกเก็บจากผู้สัญจรก็ช่วยให้พวกนาบาเทียนมีชีวิตที่รุ่งเรื่องขึ้น
สาเหตุที่เปตราตั้งอยู่บนดินแดนอันแห้งแล้ง มีแต่หินกับทรายนั้นก็น่าจะเพราะเปตราตั้งอยู่เส้นทางการค้าสำคัญที่สุดของโลกในขณะนั้น 2 สาย ได้แก่เส้นทางสายสายตะวันออก - สายตะวันตก คาบสมุทรอาหรับกับอ่าวเปอร์เซียจนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และสายสายเหนือ - ใต้ ที่เชื่อมทะเลแดงกับ กรุงดามัสกัส ซีเรีย นอกจากนั้นเมืองนี้ยังมีแหล่งน้ำจืดสำคัญซึ่งต่อมาเรียกกันว่า วาดี มูซา หรือ "หุบเขาโมเสส" ซึ่งเล่ากันว่าเป็นน้ำที่ได้เมื่อโมเสสเสกออกมาเพื่อให้ชาวยิวได้กินแก้กระหาย เหล่าพ่อค้าหรือนักเดินทางที่เดินทางผ่านทะเลทรายอันว่างเปล่าและแห้งแล้งใกล้เคียงนั้นไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากมุ่งมาที่เมืองเปตราอย่างเดียว
เปตราเป็นศูนย์กลางค้าขนาดใหญ่ จนทำให้นักเดินทางชาวกรีกมักนำเรื่องความมั่งคั่งมาเล่าให้ฟัง ตามบันทึกของสตราโบ นักภูมิศาสตร์ชาวกรีกได้อธิบายไว้ว่า เมืองเปตราเป็นตลาดซื้อสินค้าสำคัญที่สุดของโลกตะวันออก ยางไม้หอม กำยาน เครื่องเทศของชาวอาหรับ ทองแดง เหล็ก เครื่องปั้นดินเผา รูปปั้น ผ้าย้อมของชาวฟินิเซียนล้วนถูกลำเลียงผ่านเมืองเปตราไปสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และชาวเปอร์เซีย
เปตราเจริญถึงขีดสูงสุดในช่วง 50 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงคริสต์ศักราชที่ 70 ในช่วงเวลานี้เปตราถูกปกครองด้วยกษัตริย์นาม อารีตัสที่ 4 (Aretas IV) ผู้ที่ชาวกรีกยกย่องให้ว่า "ฟิโลเดมอส" (Philodemos) ซึ่งแปลว่า "ผู้รักประชาชน" และด้วยความมั่งคั่ง ความเป็นเมืองที่อยู่ห่างไกล และชัยภูมิอันยากแก่การพิชิต จึงทำให้เมืองมีโอกาสเจริญเติบโตได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องกลัวศัตรูจากภายนอก
ชาวเปตรานับถือเทพเจ้าสององค์คือ เทพดูซาเรส (Dushares) เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ และเทพอัลอัซซา (Al Uzza) ชายาของเทพดูซาเรส เทวีแห่งน้ำ
ด้วยเหตุที่เกิดเมืองใหม่และเส้นทางค้าขายใหม่ที่ปลอดภัยและสะดวกกว่าในช่วงเวลาต่อมา เปตราที่เคยเจริญรุ่งเรืองด้วยการค้าก็เริ่มสูญเสียอำนาจลง เมืองอ่อนแอและถูกต่างชาติโจมตีเข้าได้ง่าย จนเมื่อถึงปี พ.ศ. 649 (ค.ศ. 106) พวกโรมันนำโดย"จักรพรรดิทราจัน" หรือ "ไทรอะนุส"(Traianus) ได้เข้ายึดครองเปตราและผนวกนครนี้เข้าเป็นจังหวัดในจักรวรรดิโรมัน แต่เปตราก็ยังคงดำรงอยู่เรื่อยมาจนถึงราวปี ค.ศ. 300 เมื่อจักรวรรดิโรมันเริ่มคลอนแคลน ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 906 (ค.ศ. 363) แผ่นดินไหวก็ได้ทำลายอาคารและระบบชลประทานที่ถือว่าดีมากของเมืองลง
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 เปตรากลายเป็นที่ตั้งคริสต์ศาสนามณฑลของบิชอป แล้วถูกมุสลิมยึดในคริสต์ศตวรรษที่ 7 แล้วก็เสื่อมถอยมาเรื่อย ๆ จนลบเลือนหายไปจากผู้คน
ถึงแม้ซากเมืองเปตราจะเป็นสิ่งที่น่าอยากรู้อยากเห็นของผู้คนในช่วงยุคกลาง เช่นมีสุลต่านของอียิปต์ ไบบารส์ (Sultan Baibars) เดินทางเข้าไปเยี่ยมชนในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่การค้นพบเปตราที่นำไปสู่การเปิดเผยต่อสายตาชาวโลกเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ เมื่อปี พ.ศ. 2355 (ค.ศ. 1812) เมื่อมีนักสำรวจชาวสวิตเซอร์แลนด์ โยฮันน์ ลุควิก บวร์กฮาร์ท (Johann Ludwig Burckhardt) ซึ่งกำลังเดินทางจากจอร์แดนไปอียิปต์เพื่อไปศึกษาถึงแหล่งที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์ บวร์กฮาร์ทได้เห็นด้านหน้าอันใหญ่โตของเปตรา แต่ผู้นำทางท้องถิ่นสั่งห้ามมิให้เขาลงไปทำอะไรที่นั่น บวร์กฮาร์ทจึงแอบบันทึกย่อไว้ขณะที่อูฐเดินผ่าน ถึงแม้จะเป็นเพียงบันทึกเล็ก ๆ คร่าว ๆ แต่ก็ถือได้ว่าเป็นการที่เปิดเมืองสู่สายตาชาวโลก ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2369 (ค.ศ. 1826) "เลออง เดอ ลาบอร์ด" (Leon de Laborde) ชาวฝรั่งเศสที่ได้เดินทางเข้าไปสำรวจเมืองและเขียนหนังสือออกมาเล่มหนึ่งชื่อว่า "Voyage de l'Arabie Pétrée" แปลว่า "การเดินทางในเปตราแห่งอาหรับ" (ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2373) ซึ่งการเขียนหนังสือครั้งนี้ถือเป็นการนำภาพและความรู้ต่าง ๆ ที่ชาวโลกไม่เคยเห็นมาเปิดเผยให้ได้รับรู้
การสำรวจทางโบราณคดีเริ่มขึ้นในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งในปัจจุบันก็ยังคงดำเนินการสำรวจอยู่
เปตราได้รับลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 9 เมื่อปี พ.ศ. 2528 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
แพดเม่ อมิดาล่า
แพลพาทีน
ดาร์ธเวเดอร์
ดาร์ธซีเดียส
อนาคิน สกายวอล์กเกอร์
ไคว-กอน จิน
โอบีวัน เคโนบี
โอบีวัน "เบน" เคโนบี  คือตัวละครตัวหนึ่งในมหากาพย์ภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ "สตาร์ วอร์ส" แสดงโดยยวน แมคเกรเกอร์ ใน' และเซอร์อเล็ก กินเนสส์ ใน' มีบทบาทสำคัญเป็นหนึ่งในตัวละครหลักในภาพยนตร์ทั้งหกภาคของภาพยนตร์ชุดนี้และเนื้อหาในจักรวาลขยายอีกจำนวนมาก
โอบีวัน เคโนบี เกิดในปีที่ 57 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นอาจารย์เจไดที่มีชื่อเสียงเป็นตำนาน เขาได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์โยดาและไควกอน จินน์ และเป็นผู้ฝึกสอนทั้งอนาคินและลุค สกายวอล์คเกอร์ ในวิถีแห่งพลัง
ในช่วงแรกของการฝึกฝนเป็นเจได โอบีวันมีปัญหาการควบคุมอารมณ์โกรธ และมีอายุเกือบจะเลยเกณฑ์ที่จะมีอาจารย์รับเป็นพาดาวัน เมื่อเขาเข้าร่วมการประลองในหมู่พาดาวันรุ่นใหญ่ ในตอนนั้น อาจารย์โยดาได้แนะนำให้ไควกอน จินน์ ซึ่งเสียลูกศิษย์คนแรกไปเมื่อเก้าปีก่อนมาดูการประลองเพื่อมองหาศิษย์คนใหม่ ไควกอนสังเกตเห็นพรสวรรค์และความสามารถของโอบีวัน แต่กลับปฏิเสธที่จะรับเด็กหนุ่มมาฝึกฝน หลังจากนั้นโอบีวันก็ถูกส่งไปอยู่ในหน่วยเจไดกสิกรรม(ซึ่งใช้พลังฟื้นฟูพืชผลทางการเกษตร)แต่ด้วยโชคชะตานำพา เขาได้กลับมาพบกับไควกอนอีกครั้ง รวมทั้งมีเหตุการณ์ต่าง ๆ ตามมาจนไควกอนยอมรับในตัวของโอบีวันในที่สุด
ด้วยความเยาว์ปัญญา โอบีวันเคยละทิ้งเจไดไปหนึ่งครั้ง แต่ก็กลับมา พร้อมสาบานกับอาจารย์ว่าจะไม่มีวันหันหลังให้เจไดอีก โอบีวันได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์มากขึ้น และติดตามไควกอนไปในภารกิจเสี่ยงอันตรายต่างๆทำให้พาดาวันหนุ่มมีประสบการณ์มากขึ้น และเรียนรู้ที่จะวางตัวให้เหมาะสม กระทั่งภารกิจติดตามอาจารย์เป็นตัวแทนการทูตจากสาธารณรัฐไปเจรจากับสหพันธ์พาณิชย์ที่ดาวนาบูพร้อมกับไควกอน จิน
ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน เขาได้เป็นเจไดคนแรกในรอบเวลาประมาณหนึ่งพันปีที่สามารถปราบซิธลอร์ดลงได้ หลังจากที่เขาเอาชนะดาร์ธ มอล ในยุทธการธีดครั้งที่ 2 และหลังจากนั้นยังสามารถปราบดาร์ธ เวเดอร์ (โดยไม่ฆ่า) ที่มุสตาฟาร์ โอบีวันยังเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาสูงเจไดรุ่นสุดท้ายในช่วงปลายยุคของสาธารณรัฐเก่า เป็นหนึ่งในเจไดจำนวนน้อยที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ และเป็นผู้เชี่ยวชาญในรูปแบบการต่อสู้ด้วยกระบี่แสงแบบโซเรสุ เขาได้ต่อสู้ให้กับสาธารณรัฐกาแลกติกระหว่างสงครามโคลนในฐานะนายพลใหญ่ ได้รับฉายาว่า"นักเจรจาต่อรอง" และยังเป็นผู้ที่ขัดขวางแผนการของนายพลกรีวัสได้ด้วยตัวเองอีกด้วย
โอบีวันปรากฏตัวใน"สตาร์ วอร์ส"เป็นครั้งแรกใน"" ในบทบาทของผู้เฒ่าผู้รักสันโดษในนาม เบน เคโนบี ต่อมาจึงได้รับการเปิดเผยว่าที่จริงแล้วเขาคืออัศวินเจได ผู้เคยร่วมสงครามโคลน และได้ฝึกสอนลุค สกายวอล์กเกอร์ ในวิถีแห่งพลัง ส่วนใน"ไตรภาคต้น" แสดงให้เห็นชีวิตของเจไดหนุ่ม โอบีวัน ที่เติบโตขึ้นไปพร้อมกับเนื้อเรื่องที่ดำเนินไป โดยพัฒนาจากการเป็นศิษย์ของไควกอน จินน์ ไปเป็นอาจารย์ให้กับอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ในวัยหนุ่ม ผู้ซึ่งเป็นบิดาของ ลุค ศิษย์คนสุดท้ายของเขา
โอบีวันเสียชีวิตลงในปีที่ 0 ก่อนยุทธการยาวิน บนดาวมรณะดวงแรก ในการดวลกับ ดาร์ธ เวเดอร์ เขาตั้งใจสละชีวิตตนเอง โดยยอมถูกคมดาบฟันเข้าจัง ๆ แต่ร่างของโอบีวันได้หายไป เหลือแต่ผ้าคลุมกับกระบี่แสงของเขา และจิตของเขาก็ได้กลายเป็น ฟอร์ซโกสต์ ดวงวิญญาณซึ่งเป็นหนึ่งเดียวกับพลัง คอยชี้นำลุคตลอดเวลา
วัยเด็ก (ปีที่ 57-32 ก่อนยุทธการยาวิน).
โอบีวัน เคโนบี ถือกำเนิดในปีที่ 57 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นบุตรคนโตของครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะ และถูกพามายัง คอรัสซัง เพื่อเริ่มการฝึกเป็นเจไดในช่วงเวลาไม่นานหลังจากนั้น บ้านเกิดของโอบีวันคือ สตูว์จอน ซึ่งเป็นที่ที่โอบีวันยังคงมีความทรงจำลาง ๆ เกี่ยวกับวัยเด็ก ครอบครัว และเคยเล่นกับน้องชาย โอเวน บนพื้นหญ้าสีเขียว มีบันทึกไว้ว่าโอบีวันอาจเคยได้ไปพบกับโอเวน และคนอื่น ๆ ในครอบครัวอีกครั้งในภายหลัง
ก้าวสู่วิถีแห่งพลัง.
หลังโอบิวันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพาดาวันของไควกอน จินน์ เขาก็คอยติดตามอาจารย์ออกปฏิบัติภารกิจไปทุกที่ กระทั่งเกิดเหตุการณ์ในภาค ภัยซ่อนเร้น เขาจึงได้พบกับอนาคินเป็นครั้งแรก
เดิมทีโอบีวันใช้สไตล์การต่อสู้ด้วยเพลงดาบ รูปแบบที่ 4 (อาตารุ) เป็นหลัก ซึ่งอิงจากเพลงดาบที่ไควกอน ผู้เป็นอาจารย์ถนัด แต่หลังจากไควกอนถูก ดาร์ธมอล สังหาร โอบีวันจึงเปลี่ยนมาใช้รูปแบบที่ 3 โซเรสุ ซึ่งทำให้เขาสกัดปลายดาบข้างหนึ่งของมอลออกได้ แต่ด้วยประสบการณ์ที่ยังน้อย ทำให้เขาพลาดท่าถูกมอลใช้พลังผลักตกลงไปในปล่องระบายอากาศ ขณะที่เขากำลังสิ้นหวัง ก็เหลือบไปเห็นกระบี่แสงของอาจารย์ที่ตกอยู่ข้าง ๆ โอบีวันจึงใช้พลังดึงดาบกลับมาหาตัวพร้อม ๆ กับกระโดดขึ้นไป มอลที่ไม่ทันระวังตัวจึงถูกเคโนบีฟันเข้าที่กลางลำตัวจนขาดครึ่ง
เพลงดาบรูปแบบที่ 3 ของโอบีวันถือว่า เก่งกาจยากจะมีใครเทียบเท่า เป็นเหตุผลให้เขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจมาได้หลายครั้ง เช่น ดาร์ธมอล นายพลกรีวัส หรือแม้แต่ ดาร์ธเวเดอร์ อดีตลูกศิษย์ของเขาเอง ในศึกบนดาวมุสตาฟา และในภาคแยก โอบีวัน เคโนบี
กระบี่แสงของโอบีวัน.
ในชีวิตการเป็นเจได โอบีวันใช้กระบี่แสงด้วยกันทั้งหมด 3 เล่ม
เริ่มแรกเมื่อยังเป็นพาดาวัน โอบีวันใช้กระบี่แสงที่มีรูปทรงด้ามคล้ายกับ ไควกอน จินน์ ตามธรรมเนียมที่พาดาวันจะต้องสร้างกระบี่แสงเล่มแรกตามแบบอย่างอาจารย์ของตัวเอง ใบดาบของโอบีวันเป็นสีฟ้า ในขณะที่ไควกอนใช้ใบดาบสีเขียว ในช่วงแรกจนถึงเหตุการณ์ภาค 1 :ภัยซ่อนเร้น โอบีวันยังคงใช้ดาบเล่มนี้ ร่วมกับกระบวนท่ารูปแบบที่ 4 อาตารุ เป็นหลัก เหมือนกับไควกอน กระทั่งในการต่อสู้ที่นาบู กระบี่แสงเล่มนี้หายไปในการต่อสู้กับ ดาร์ธมอล เพราะถูกมอลเตะลงไปในปล่องระบายอากาศ ก่อนที่เคโนบีจะใช้กระบี่แสงของอาจารย์เอาชนะมอลได้
หลังรับอนาคินมาเป็นลูกศิษย์ โอบีวันใช้กระบี่แสงเล่มที่ 2 ที่รูปร่างเหมือนกับเล่มแรกนี้ด้วย ก่อนดาบเล่มที่ 2 นี้จะหายไปหลังถูก เคานท์ดูกู จับตัวบนดาว จีโอโนซิส
โอบีวันใช้กระบี่แสงเล่มที่ 3 นี้ตลอดมาจนถึงบั้นปลายชีวิตของเขาในฐานะ เบน เคโนบี เขาเดินทางไปยังดาวมรณะพร้อมกับพวกลุค สกายวอล์คเกอร์ และเผชิญหน้ากับเวเดอร์อีกครั้ง หลังจากประดาบกับเวเดอร์ และสละตัวเองกลายเป็นจิตแห่งพลังหายไป เหลือเพียงผ้าคลุม และกระบี่แสง ไม่มีใครรู้ว่ากระบี่แสงของโอบีวันหายไปไหนหลังจากนั้น แต่คาดว่าเวเดอร์น่าจะเก็บมันไป เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่าเขาเอาชนะอดีตอาจารย์ได้
ผู้แสดงเป็นโอบีวันในภาพยนตร์ "ภัยซ่อนเร้น", "กองทัพโคลนส์จู่โจม", "ซิธชำระแค้น" คือ Ewan McGregor และในภาพยนตร์ "" แสดงโดย Sir Alec Guinness" ซึ่งเป็นบทบาทที่ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมฝ่ายชาย (ถือเป็นการเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาการแสดงครั้งเดียวของภาพยนตร์ชุด"สตาร์ วอร์ส") นอกจากนี้ Guinness ยังมารับบทโอบีวันซ้ำในฐานะวิญญาณ ฟอร์ซโกสต์ ในภาพยนตร์ "จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ" และ "การกลับมาของเจได" อีกด้วย
ในการ์ตูนชุด "Clone Wars" (2D) ภาคต่อ "The Clone Wars" (3D) และวิดีโอเกม "Battlefront II" และ "Revenge of the Sith" ตัวละครโอบีวันได้รับการให้เสียงโดย James Arnold Taylor นอกจากนี้ยังมี David Davies ให้เสียงในวิดีโอเกม "Galactic Battlegrounds" และ "Rogue Squadron II: Rogue Leader" และ Tim Omundson ให้เสียงในเกม "Rogue Squadron III: Rebel Strike" ส่วนในฉบับละครวิทยุให้เสียงโดย Bernard Behrens
หนังสือ "The Making of Star Wars: The Definitive Story Behind the Original Film" กล่าวไว้ว่าลูคัสเป็นผู้เสนอความคิดให้ตัวละครเบน เคโนบี ตายบนดาวมรณะ ซึ่ง Guinness เป็นฝ่ายคัดค้านในตอนแรก จนกระทั่งได้รับการอธิบายว่าตัวละครเบน ยังคงมีบทบาทอยู่ต่ออีกเล็กน้อยหลังจากยาน"มิลเลนเนียม ฟอลคอน"หนีออกมาจากดาวมรณะได้ Guinness จึงยอมรับบทบาทนี้
ดาวทาทูอีน
องค์หญิงเลอา
ดาร์ธ ซีเดียส
ดาร์ธ ซิเดียส
ไควกอน จิน
โซโดกุ
มนุษย์ (สตาร์ วอร์ส)
มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (Princess Mother's Medical Volunteer - PMMV) ชื่อย่อ พอ.สว. เป็นกิจการแพทย์ที่ตั้งขึ้นตามพระราชดำริของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่ได้ทรงพบเห็นความยากลำบากของราษฎร ในด้านการสาธารณสุข ในระหว่างที่เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมตำรวจตระเวนชายแดน ตามจังหวัดชายแดน ตั้งแต่ พ.ศ. 2507
ในอดีต ราษฎรที่เจ็บไข้ได้ป่วยจะไม่ได้รับการดูแลรักษาจากแพทย์เท่าที่ควร เนื่องการเดินทางยากลำบาก บางครั้งต้องรอจนอาการหนัก จึงเดินทางมารักษาในโรงพยาบาลจังหวัด บางครั้ง อาการก็หนักเกินกว่าจะรักษา หรือโรคที่ไม่ได้เจ็บป่วยมากมาย กลับเรื้อรังจนต้องพิการทุพพลภาพ
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงตั้งกิจการแพทย์อาสาเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ขณะทรงประทับอยู่ที่พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยในเบื้องต้น ประกอบด้วยแพทย์และพยาบาล อาสาสมัครจากโรงพยาบาลแมคคอร์มิค และโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่
หน่วยแพทย์อาสาออกปฏิบัติการเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ และไปเช้าเย็นกลับในวันเดียวกัน โดยใช้เฮลิคอปเตอร์เป็นยานพาหนะหลัก ในแต่ละหน่วยประกอบด้วย แพทย์ 2 คน ทันตแพทย์ 1 คน เภสัชกรหรือพยาบาลที่มีความรู้เรื่องยา 1 คน พยาบาล 3 คน และอาสาสมัครสมทบ 1 คน ทั้งหมดนี้ อาสาทำงานโดยไม่มีรายได้ตอบแทน มีภูมิลำเนาหรือรับราชการอยู่ในจังหวัดนั้นๆ
อาสาสมัคร พอ.สว. ทุกคนจะสวมเสื้อสีเทา กระเป๋าเสื้อสีเขียว มีเครื่องหมายของหน่วยแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ประชาชนจะเรียกขานอาสาสมัครเหล่านี้ว่า หมอกระเป๋าเขียว แม้แต่ผู้ที่มีอุดมการณ์ต่างกันในบางพื้นที่ ยังยกเวันการทำร้าย "หมอกระเป๋าเขียว"
ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 เป็นต้นมา หน่วยแพทย์อาสา พอ.สว. แบ่งออกเป็น 2 หน่วย คือ
จังหวัดที่มีกิจการแพทย์อาสา เรียกว่า จังหวัดแพทย์อาสา ทรงวางกฎเกณฑ์ไว้ว่า จังหวัดที่ต้องการตั้งหน่วยแพทย์อาสา ควรจะเป็นจังหวัดที่มีอาณาเขตติดกับชายแดน หรือการคมนาคมไม่สะดวก มีที่ทุรกันดาร หรือจำเป็นต้องอาศัยกิจการแพทย์อาสา ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดร่วมด้วยคณะแพทย์ของจังหวัดนั้นๆ ขอพระราชทานตั้งจังหวัดของตนเป็นจังหวัดแพทย์อาสาเสียก่อน เมื่อทรงพิจารณาเห็นว่าเหมาะสม จึงจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับไว้เป็นจังหวัดแพทย์อาสา
จังหวัดแรกที่มีกิจการแพทย์อาสา คือ จังหวัดเชียงใหม่ จนถึงปัจจุบัน มีจังหวัดแพทย์อาสา ทั้งสิ้น 45 จังหวัด กำหนดวางแผนการทำงานโดย คณะกรรมการระดับจังหวัด ซึ่งมีผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นประธานคณะกรรมการ พอ.สว. ประจำจังหวัดโดยตำแหน่ง
การติดต่อ ประสานงานในการปฏิบัติการทุกครั้ง ควบคุมโดย สำนักงานกลาง พอ.สว. ตั้งอยู่ที่วังสระปทุม ภายใต้การควบคุมของ คณะกรรมการกลาง ซึ่งสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงเป็นองค์ประธานด้วยพระองค์เอง
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงรับเป็นองค์ประธาน มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เพื่อสืบต่อพระราชภารกิจของพระชนนี โดยมี นายแพทย์ประมุข จันทวิมล เป็นเลขาธิการมูลนิธิ พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช เป็นประธานมูลนิธิ
ในปัจจุบัน หลังจากสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์สิ้นพระชนม์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานกิตติมศักดิ์ มูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (พอ.สว.) เพื่อสืบสานพระราชปณิธานในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในการบำบัดทุกบำรุงสุขแก่ราษฎรด้านการแพทย์และสาธารณสุขสืบต่อไป โดยเริ่มปฏิบัติพระกรณียกิจในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสเป็นจังหวัดแรก ระหว่างวันที่ 26 - 28 กันยายน พ.ศ. 2552
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ประเทศเอริเทรีย
เอริเทรีย (; ตึกรึญญา: ; ) หรือชื่อทางการคือ รัฐเอริเทรีย (; ตึกรึญญา: ; ) เป็นประเทศทางตอนเหนือของแอฟริกาตะวันออก มีชายฝั่งทะเลติดกับทะเลแดงเกือบหนึ่งพันกิโลเมตร ทิศเหนือและทิศตะวันออกติดทะเลแดง ทิศตะวันตกติดซูดาน ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดจิบูตี ทิศใต้ติดเอธิโอเปีย มีเมืองหลวงชื่อแอสมารา
ประเทศเอริเทรียในปัจจุบันเดิมเป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณที่ชื่อ ปุนต์ ซึ่งปรากฏในพงศาวดารอียิปต์ ที่อียิปต์ไปทำการค้ากับอาณาจักรปุนต์ ในรัชสมัยของฟาโรห์หญิงฮัตเชปซุต แห่งราชอาณาจักรอียิปต์
ประเทศเอริเทรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 แคว้น (region-"zobas") โดยแบ่งย่อยออกเป็น เขต (sub-region-"sub-zobas") ได้แก่
ศาสนาคริสต์ (นิกายเอริเทรียนคอปติกออร์ทอดอกซ์ นิกายโรมันคาทอลิก และนิกายโปรเตสแตนต์) ร้อยละ 50 และศาสนาอิสลามนิกายซุนนีร้อยละ 50
ฮอสเอ๊กซ์พี
เว็บแคม (webcam) หรือ เว็บแคเมรา (web camera) เป็นกล้องที่ส่งสัญญาณภาพผ่านทางคอมพิวเตอร์สำหรับใช้งานผ่านทางเวิลด์ไวด์เว็บ ทางเมสเซนเจอร์หรือทางซอฟต์แวร์อื่น
โทเฟิล
โทเฟิล  เป็นการทดสอบวัดความรู้ในภาษาอังกฤษตามมาตรฐานของภาษาอังกฤษอเมริกันในทวีปอเมริกาเหนือ สำหรับนักศึกษาที่ต้องการศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย ถ้าประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักนักศึกษาที่มาจากประเทศอื่นจำเป็นต้องทดสอบโทเฟิลนี้ ผลคะแนนโทเฟิลมีผลเป็นเวลา 2 ปี
การสอบโทเฟิลจัดทำโดย หน่วยบริการทดสอบทางการศึกษา (Educational Testing Service, ETS) มีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) และยังคงมีการสอบในปัจจุบัน โดยรูปแบบการสอบมีการปรับปรุงเปลียนแปลงตลอดเวลา โดยในปัจจุบันการวัดผลได้แบ่งออกเป็น 4 ลักษณะ คือ การอ่าน การเขียน การพูด และการฟัง
จาวาดิเวลอปเมนต์คิต
จาวาดิเวลอปเมนต์คิต (Java Development Kit; JDK) เป็นชุดคำสั่งในการพัฒนาโปรแกรมด้วยภาษาจาวา ประกอบด้วย 3 รุ่นย่อยดังนี้
ชุดพัฒนาโปรแกรม JDK นั้น เป็นมาตรฐานที่ถูกกำหนดโดยบริษัทซัน ไมโครซิสเต็มส์ และมีผู้พัฒนาชุดพัฒนาโปรแกรม JDK ออกมามากมาย เช่น ซัน ไมโครซิสเต็มส์, ไอบีเอ็ม และบีอีเอ ซิสเต็มส์
แอร์ ฟรานซ์
Air france
Airfrance
แอร์ฟรองซ์
โรงแรมริตซ์
โรงแรมริทซ์ ลอนดอน (Ritz Hotel London) เป็นโรงแรมหรูหราขนาด 133 ห้องพัก ตั้งอยู่บนถนน Piccadilly ใกล้กับ Green Park ในกรุงลอนดอน
เพลิงไหม้
สมเด็จพระบรมราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2
กรุงโคเปนเฮเกน
อำเภออุ้มผาง
อุ้มผาง เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนใต้ของจังหวัดตาก จัดตั้งขึ้นตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 อำเภอนี้ที่มีขนาดพื้นที่มากที่สุดและเป็นอำเภอที่อยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอเมืองมากที่สุดในประเทศไทย มียอดเขาที่สูงที่สุดในภาคตะวันตกคือ ยอดเขากะเจอลา มีความสูง 2,152 เมตร
อำเภออุ้มผางตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
"อุ้มผาง" มีที่มาจากการสันนิษฐานของทางราชการว่ามาจากคำว่า "อุพะ" ที่เป็นคำเรียกกระบอกไม้ไผ่สำหรับเก็บเอกสารเดินทางในภาษาปกากะญอ เนื่องจากภูมิประเทศเป็นป่าเขารกทึบ การเดินทางลำบากและเอกสารฉีกขาดได้ง่าย ดังนั้นการเก็บเอกสารจึงต้องม้วนเก็บในกระบอกไม้ไผ่และมีฝาจุกปิดมิดชิด เมื่อเดินทางมาถึงด่านตรวจก็จะเปิดกระบอกไม้ไผ่เพื่อแสดงเอกสาร ชาวกะเหรี่ยงจะเรียกเอกสารนี้ว่า "อุพะ" ซึ่งต่อมาได้ออกเสียงเพี้ยนมาเป็น "อุ้มผาง" จึงได้กลายมาเป็นชื่ออำเภอในปัจจุบันนี้ ในขณะที่ชาวปกากะญอหลายคนกล่าวว่ามาจากคำว่า "อูกึผะ" แปลว่า ไฟจะไหม้ไปทั่ว โดยได้อธิบายความหมายว่า "สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็ต้องเกิดและขยายไปทั่วไป"
อุ้มผางในอดีตเป็นที่อยู่ของชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง ต่อมาก็มีคนไทยจากภาคเหนือคือ เชียงใหม่ ลำปาง ลำพูน แพร่ ได้อพยพหาที่ทำกินใหม่มาบุกเบิกป่าอุ้มผางเป็นที่อยู่อาศัย และเมื่อปี พ.ศ. 2432 ได้ถูกกำหนดให้เป็นเมืองหน้าด่านชายแดนตะวันตกในชื่อ อำเภอแม่กลอง ขึ้นตรงกับจังหวัดอุทัยธานี เป็นจุดตรวจตราชาวพม่าที่เดินทางเข้ามาค้าขายในประเทศไทย โดยมีเจ้าหน้าที่คอยตรวจเอกสารเดินทาง
พ.ศ. 2468 ทางการได้ยุบอำเภออุ้มผางเป็น กิ่งอำเภออุ้มผาง และโอนการปกครองจากจังหวัดกำแพงเพชรให้ไปขึ้นกับจังหวัดตาก ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2502 ทางการได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็น อำเภออุ้มผาง และให้ขึ้นกับจังหวัดตาก
พ.ศ. 2514 พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยได้เริ่มการเคลื่อนไหวทางการเมือง มีการสู้รบกันบ้างระหว่างเจ้าหน้าที่ของรัฐคือตำรวจตระเวนชายแดน น.ป.พ. และ อ.ส. ช่วง พ.ศ. 2527 เหตุการณ์ได้ยุติลงด้วยการใช้นโยบาย 66/2523 มีมวลชนที่กลับใจและเข้ามามอบตัวเป็นผู้ร่วมพัฒนาชาติไทยประมาณสองพันกว่าคน ความสงบสุขจึงกลับมาสู่ชาวอุ้มผางอีกครั้ง
หลังจากเป็นเมืองปิดมาช้านาน ทางการได้ทำการตัดถนนจากอำเภอแม่สอดสู่อำเภออุ้มผาง ลัดเลาะตามไหล่เขาและสันเขา 164 กิโลเมตร ซึ่งเป็นที่มาของชื่อถนนสายลอยฟ้า ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 10 ปี เสร็จสิ้นเมื่อปี พ.ศ. 2526
เมื่อเรื่องราวในอดีตปิดตัวเองลง ประตูแห่งเมืองท่องเที่ยวก็ได้เปิดออกเมื่อนายแพทย์บรรลือ กองไชย ได้เข้ามารับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลอุ้มผาง ท่านได้ชักชวนให้นิตยสารการท่องเที่ยวเข้ามาชมและถ่ายทำสกู๊ปลงหนังสือจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้คนภายนอกได้รู้จักอุ้มผาง ในปัจจุบันคนอุ้มผางไม่น้อยที่หันมาทำธุรกิจท่องเที่ยว เริ่มจากการใช้แพไม้ไผ่ล่องแก่งและพัฒนามาเป็นเรือยาง โดยได้รับคำแนะนำในการท่องเที่ยวจากภาครัฐในรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์
อำเภออุ้มผางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภออุ้มผางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ประชากรในเขตอำเภออุ้มผางประกอบด้วย 4 ชาติพันธุ์ คือ ไทย ม้ง ปกากะญอ และโพล่ว ภาษาไทยเหนือเรียกปกากะญอว่า ยาง ปัจจุบันใช้คำว่ากะเหรี่ยงดอย ส่วนโพล่วปัจจุบันเรียกว่า กะเหรี่ยงน้ำ
นอกจากนี้ยังมีชาวไทยในพม่าอพยพกลับมาอยู่ที่บ้านเปิ่งเคลิ่ง ภาษาคนกลุ่มนี้ใกล้เคียงกับภาษาลาว
ปกากะญอและโพล่วตั้งถิ่นฐานที่นี่มากว่า 200 ปี สองชาติพันธุ์นี้ใกล้เคียงกันมาก วิถีชีวิต ความเชื่อ ประเพณี และวัฒนธรรมมีจุดร่วมกันเป็นส่วนใหญ่ การแต่งกาย ภาษา และรายละเอียดการปฏิบัติต่างกันเล็กน้อย ในตำนานของเขาบอกว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน รวมถึงตอซู (ต้องสู้) หรือปะโอ
คำเรียก "กะเหรี่ยง" ชาวปกากะญอจะเรียกตัวเองว่า กะเหรี่ยง และเรียกชาวโพล่วว่า กะหร่าง ในทางตรงข้าม ชาวโพล่วจะเรียกตัวเองว่า กะเหรี่ยง และเรียกชาวปกากะญอว่า กะหร่าง
เดิมปกากะญอและโพล่วในแถบนี้นับถือ เพอเจะ จนกระทั่งประมาณปี พ.ศ. 2535 มีความขัดแย้งระหว่างชาวโพล่วแม่จันทะกับเจ้าหน้าที่จนถึงขั้นปะทะกันด้วยความรุนแรง หลังจากนั้นจึงมีการตั้งสำนักสงฆ์และนิมนต์พระมาจำพรรษาในหลายหมู่บ้าน
อัล กาฮิราห์
ไฟไหม้
ประเทศเซนต์ลูเชีย
เซนต์ลูเชีย  เป็นประเทศที่เป็นเกาะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเลแคริบเบียน และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก เซนต์ลูเชียเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles) โดยอยู่ทางทิศเหนือของประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศบาร์เบโดส และทางทิศใต้ของเกาะมาร์ตินีกของฝรั่งเศส กินพื้นที่ และรายงานประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 ที่ 165,595 คน
ประเทศเซนต์ลูเชียรู้จักในนาม "Helen of the West"
มีการตั้งชื่อเซนต์ลูเชียตามนักบุญลูซีแห่งซีรากูซา (ค.ศ. 283 – 304) เซนต์ลูเชียและไอร์แลนด์เป็นรัฐอธิปไตยเพียงสองประเทศบนโลกที่ตั้งชื่อประเทศตามผู้หญิง (ไอร์แลนด์ตั้งชื่อตามเทพีแห่งการเจริญพันธุ์ของเซลติก Eire) อย่างไรก็ตาม เซนต์ลูเชียเป็นประเทศเดียวที่ตั้งชื่อตามบุคคลที่มีจริงทางประวัติศาสตร์ ตำนานระบุว่าเรือของนักเดินเรือฝรั่งเศสอัปปางบนเกาะในวันที่ 13 ธันวาคม ตรงกับวันฉลองนักบุญลูซี ทำให้พวกเขาตั้งชื่อเกาะตามเธอเพื่อเป็นการให้เกียรติ