pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
auditory brainstem response (ABR) เป็นการวัด สภาพการได้ยินเสียง โดยวัดจากสัญญาณที่เกิดขึ้น ขณะได้ยินเสียง ในรูปของสัญญาณไฟฟ้า การกระตุ้นจะใช้ เสียงคลิก (เสียงที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้น) เนื่องด้วยเสียงเดินทางในช่องหู จะเกิดการสะท้อนกลับไปมา ทำให้ สัญญาณประสาทไฟฟ้าที่หูเกิดขึ้นในเวลาต่อๆมา (ประมาณ สิบส่วนพันวินาที) มีลักษณะเฉพาะ ถ้าหากช่องหูหรือประสาทหูมีความผิดปกติ จะทำให้ได้รูปที่ผิดแปลกออกไป ข้อดีของการวัด ABR นั้น สามารถทำได้ง่ายรวดเร็ว แต่ข้อเสียคือไม่สามารถวิเคราะห์หาสาเหตุความผิดปกติได้
ไฮดร้า (สกุล)
จุดดับบนดวงอาทิตย์
โฮจิมินห์ซิตี้
ตูโปเลฟ ตู-124
ตูโปเลฟ ตู-124 (Tupolev Tu-124) ตู-124 เริ่มบินครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1960 เป็นเครื่องบินที่ใช้ ตู-104 ย่อขนาดลงมาประมาณ 25% และสร้างขึ้นมาเพื่อใช้แทน อิลยูชิน อิล-14 ที่มี 2 ใบพัด ซึ่งตู-124 เป็นเครื่องบินเจ๊ตโดยสารแบบแรกของสหภาพโซเวียตที่ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบแฟน
ตู-124 มีการสร้างขึ้นมา 4 รุ่น
โจชิอิโร ทัตสุโยชิ
อิลยาสฟีล ฟอน ไอนซ์เบิร์น
โบอิง 707
โบอิง 707  เป็นเครื่องบินเจ๊ตโดยสารแบบแรกของอเมริกา เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 1954 และบินโดยสารเป็นครั้งแรกโดยสายการบินแพนแอม เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 1958 และมีการผลิตมากกว่า 10 รุ่น
รัก (แก้ความกำกวม)
รัก อาจหมายถึง
วัดไผ่ล้อม
วัดไผ่ล้อม อาจหมายถึง
วัดไผ่ล้อม (อำเภอลอง)
วัดไผ่ล้อม ตั้งอยู่เลขที่ 173 หมู่ที่ 1 ตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 6
การสร้างวัด.
จากหลักฐานพบว่าในปี พ.ศ. 2393 นั้น หลวงปู่ใจได้ธุดงค์จาริกมาจากเมืองนครเขลางค์ได้มาพบทำเลที่เนินดินคุ้มน้ำห้วยแม่ปงตรงปากร่องหมาน้อย ( ร่องหมาน้อยใจกลางหมู่บ้านปัจจุบัน ) ซึ่งเห็นว่าเป็นสถานที่สงบและเหมาะแก่การปฏิบัติศาสนาธรรม จึงทำการสร้างอารามเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา ซึ่งแต่เดิมชาวบ้านถิ่นนี้ยังไม่มีอะไรไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจมักเชื่อแต่เรื่องภูตผีปีศาจในการดำรงชีวิต ต่อมาเมื่อหลวงปู่ใจได้เทศนาอบรมธรรมสั่งสอนแก่ชาวบ้าน จนเกิดความศรัทธาเลื่อมใสมากขึ้น และเอาวัดเป็นที่พึ่งทางจิตใจตลอดมา เมื่อหลวงปู่ท่านมีอายุมากและเป็นที่พึ่งทางใจให้ชาวบ้านเป็นเวลาถึง 3 ปี ท่านก็ได้มรณภาพลงในปี พ.ศ. 2396
ต่อมาก็มีครูบาไกรสอนเป็นเจ้าอาวาสรูปที่สองสืบต่อมาจวบจนท่านได้มรณภาพในปี พ.ศ. 2414
หลวงปู่สุวรรณ.
ต่อมาก็มีครูบาสุวรรณ เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ท่านได้พิจารณาเห็นว่าบริเวณวัดคับแคบและขยับขยายออกไปไม่ได้ อีกทั้งในปีนั้นเกิดโรคระบาด (อหิวาตกโรค) ทำให้พระภิกษุสามเณรมรณภาพไปหลายรูป ท่านจึงตัดสินใจย้ายวัดเดิม (ปากร่องหมาน้อย) มาตั้งที่ใหม่ตรงฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ (สถานที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) ในสมัยของครูบาสุวรรณเป็นเจ้าอาวาสนั้น วัดไผ่ล้อมมีความเจริญรุ่งเรืองทางพระศาสนาในด้านศิลปวัฒนธรรมอย่างมาก มีการก่อสร้างวิหารที่มั่นคงถาวรเป็นหลังแรก ประการหนึ่ง หลวงปู่ก็เป็นนักเทศน์ที่ลือชื่อรูปหนึ่งในถิ่นนี้ โดยมีคราวหนึ่ง ท่านเจ้าเมืองเขลางค์ได้นิมนต์หลวงปู่ไปเทศนาโปรดประชาชนเมืองนครเขลางค์ เป็นที่ประทับใจอย่างมาก ท่านเจ้าเมืองถึงกับถวายกัณฑ์เทศน์เป็น “ช้างพลาย” บูชากัณฑ์เทศน์ หลวงปู่สุวรรณได้มรณภาพลงในปีพ.ศ. 2462 ซึ่งชาวบ้านได้ให้ความเคารพนับถือท่านอย่างมากจึงขนานนามท่านว่า หลวงปู่สุวรรณ หรือปู่ตุ๊ ของชาวบ้าน สถูปบรรจุอัฐิ ของท่านก็ยังมีร่องรอยอยู่จวบจนถึงปัจจุบันนี้ (ใต้ร่มโพธิ์ด้านเหนือ) เป็นที่เคารพสักการะของคณะศรัทธาชาวบ้านอีกด้วย
ทิศตะวันออก ติดต่อถนนสายลอง-วังชิ้น (ทางสายเก่า 1023)
ทิศเหนือ ติดกับลำห้วยสาธารณประโยชน์ และทุ่งนา
ทิศใต้ ติดกับถนนสาธารณประโยชน์ และหมู่บ้าน
ทิศตะวันตก ติดทุ่งนา
ปชนียวัตถุ.
พระพุทธรูปประธานในอุโบสถปางมารวิชัยศิลปะล้านนา
อุโบสถ (วิหาร) 1 หลัง
ศาลาการเปรียญ 1 หลัง
กุฏิปูนครึ่งไม้ 1 หลัง
กุฏิปูนครึ่งทรงไทย 1 หลัง
ศาลารายโรงกลอง 1 หลัง
ตลาดสดของวัด 1 หลัง
อาคารสถานีวิทยุกระจายเสียง วปถ. 1 หลัง
ห้องน้ำ 21 ห้อง
วัดไผ่ล้อม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมือวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2475
ที่ตั้งวัด 3 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์ (ตลาดสด) 1 ไร่ 28 ตารางวา
อำเภอลอง
ลอง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่
อำเภอลองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอลองเป็นเมืองเก่ามาแต่ก่อนพุทธกาล ไม่สามารถว่าชนชั้นใดปกครองจับเอาความได้ว่าเริ่มสมัยชนชาติละว้า (ลัวะ) เข้ามามีอำนาจในดินแดนสุวรรณภูมิ ตามตำนานพระธาตุแหลมลี่กล่าวว่า เมื่อสมัยพระพุทธเจ้ามีพระชนมายุ 65 พรรษาได้เสด็จมาเมื่องนี้พร้อมด้วยพระอรหันต์ และตรัสว่าเมืองนี้ตั้งแต่เดิมชื่อว่า "กุกุฎไก่เอิก" (เมืองไก่ขัน) ต่อมาในปี พ.ศ. 1078 พระนางจามเทวี พระราชธิดากษัตริย์ผู้ครองเมืองละโว้ซึ่งเป็นพระมเหสีของพระยารามัญผู้ครองเมืองอยุธยา (เมืองรามบุรี) ได้เสด็จมาครองเมืองหริภุญชัย (ลำพูน) ได้นำพระบรมสารีริกธาตุเสด็จมาทางชลมารค (ทางน้ำ) แต่แทนที่จะตามลำน้ำปิงขึ้นไปกลับมาทางแยกขึ้นตามลำน้ำยมมาขึ้นบกที่บ้านปากลอง (หมู่ที่ 5 ต.ปากกาง) และเหตุที่หลงทางได้ถกเถียงกันในเรื่องเส้นทางไปเมืองหริภุญชัยจึงขนานนามเมืองนี้ว่า "เมืองเววาภาสิต" และ จากการที่พระนางจามเทวีทรงตรัสว่า "ลองขึ้นไปก่อนเถอะ" คำว่า "ลอง" ที่พระนางจามเทวีทรงตรัสขึ้นมานั้นถูกนำมาเรียกชื่อเมืองใหม่ว่า "เมืองลอง" อีกชื่อหนึ่งอำเภอลองในยุคแรกจึงตั้งอยู่ที่ตำบลปากกาง ในขณะเดียวกันนี้พระนางจามเทวีได้สร้างพระเจดีย์ขึ้นที่บริเวณห้วยอ้อ ซึ่งเป็นวัดศรีดอนคำ ในปัจจุบัน
ต่อมาในราวประมาณปี พ.ศ. 1824 พระเจ้ามังรายมหาราช ผู้ครองเมืองเชียงรายทำสงคราม รบชนะเมืองต่าง ๆ ในล้านนาจนถึงเมืองลองและได้เมืองลองป็นเมืองขึ้นทรงเปลี่ยนชื่อเมืองลองใหม่เป็น "เมืองเชียงชื่น"(สันนิษฐานว่าเนื่องจากมีแร่เหล็กและแร่ตะกั่ว ซึ่งชาวบ้านในท้องถิ่นเรียกว่า "จืน" มาก) และได้ตั้งพระยาเชิญเมือง เป็นผู้ครองนครขึ้นของเขลางค์นคร (ลำปาง) มีผู้ครองนครสืบต่อมาคือ พระยาหูหิ้น พระยายุธิฐิระมาหมื่นดังนคร พระยาหัวเมืองแก้ว ราวปี พ.ศ. 2020 สงครามสงบพระยาหัวเมืองแก้วได้พาผู้คนย้ายจากเมืองเชียงชื่นมาตั้งใหม่ที่บ้านนาบ้านก่อน (บริเวณโรงเรียนห้วยอ้อปัจจุบัน) ราวปี พ.ศ. 2030 ก็ได้ย้ายเมืองใหม่อีกครั้งหนึ่ง มาตั้งที่เหล่าเวียง (ปัจจุบันคือบริเวณลำห้วยแม่กางบ้านนาจอมขวัญ) ได้เปลี่ยนชื่อเมืองใหม่กลับมาใช้ชื่อ "เมืองลอง" เหมือนเดิมต่อนั้นมามีผู้ครองเมือง คือ พระยาช้างแก้ว พระยาฟ้าป้อม พระยาฟ้าใหม่ ราวจนปี พ.ศ. 2134 พม่าได้ยกทัพมาตีเมืองเชียงใหม่ ลำปาง และเลยมาถึงเมืองลอง พระยาฟ้าป้อมและพระยาฟ้าใหม่ตายในสนามรบ เมืองลองแตกและว่างผู้ครองเมืองอยู่ระยะหนึ่ง
ราวปี พ.ศ. 2140 เจ้าผู้ครองนครลำปางได้ตั้งบุรุษผู้หนึ่งซึ่งอาสาจับช้างลายเสือนำไปถวายเจ้าเมืองลำปาง และตั้งให้เป็นเจ้าเมืองลองให้ชื่อว่า พระยาช้างปาน ครองเมืองลอง ต่อมาราวปี พ.ศ. 2160 ได้มีเจ้าผู้ครองเมืองสืบต่อมาคือ พระยาครุธราช พระยาจอมหัวค่ำ พระยาขุนท่า พระยาชัย พระยาคำลิ่ม ราวปี พ.ศ. 2318 พระยาคำลิ่มถึงแก่อสัญกรรม ไม่มีผู้ปกครอง ลำปางจึงให้พระยาชื่นสมบัติมาครองเมืองโดยมีผู้ครองเมืองสืบต่อกันมาตลอด เพราะเป็นเมืองหน้าด่านของอาณาจักรล้านนาจนตกเป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา จนถึงกรุงรัตนโกสินทร์ตลอดจนสืบมา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2445 พญาขัณฑสีมาโลหะกิจ เจ้าเมืองลองคนสุดท้าย ถูกพวกเงี้ยวฟันจนถึงแก่พิราลัยถือเป็นอันสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมือง เดิมอำเภอเมืองลองขึ้นกับนครลำปาง จนกระทั่งวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2474 โอนอำเภอลองเข้ามาเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ โดยแยกพื้นบางส่วนจัดตั้งเป็นอำเภอวังชิ้น และย้ายบ้านบ่อแก้วไปขึ้นกับอำเภอเด่นชัยจนถึงปัจจุบัน
อำเภอลองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 93 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอลองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
ธนบัตร 60 บาท
ธนบัตร 60 บาท เป็นธนบัตรในสกุลเงินบาท และเป็นธนบัตรที่ระลึกเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติ ครบ 60 ปี เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2549
ธนบัตร 100 บาท
ธนบัตร 100 บาท เป็นธนบัตรหมุนเวียนของสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ธนบัตร 100 บาทที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเป็นธนบัตรไทยแบบที่ 15 และ ธนบัตรไทยแบบที่ 16
ธนบัตรไทยชนิดราคา 100 บาทแบบ 17
​​​ภาพประธานด้านหน้า​
ภาพประธานด้านห​​ลัง
​วันประกาศออกใช้
จ่ายแลก
​พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์
วันจ่ายแลก 1 มกราคม 2540
แบบ 14.
No file
ออกใช้เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (; พ.ศ. 2070-พ.ศ. 2141) ทรงสืบเชื้อสายมาจาก ราชวงศ์ฮับสบูร์กแห่งออสเตรีย ทรงดำรงฐานะเป็นทั้งกษัตริย์แห่งสเปนและโปรตุเกส โดยทรงเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในพระนาม พระเจ้าฟีลีปึที่ 1  รัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงเวลาที่สเปนสามารถดำรงฐานะความเป็นชาติมหาอำนาจที่ทรงอิทธิพลทางทะเลมากที่สุดในโลก ซึ่งเป็นผลมาจากการดำเนินนโยบายขยายอำนาจของสเปนในรัชสมัยของพระองค์
พระราชประวัติก่อนขึ้นครองราชย์.
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 (Charles, พ.ศ. 2043-พ.ศ. 2131) แห่งราชวงศ์ฮับสบูร์ก และอีซาแบลแห่งโปรตุเกส (Isabella of Portugal, พ.ศ. 2046-พ.ศ. 2082) ประสูติเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2070 ที่เมืองบายาโดลิด (Valladolid)
จักรพรรดิชาลส์ที่ 5 พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา (Philip I of Castile, พ.ศ. 2021-พ.ศ. 2049) และสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา (Joanna of Castile, พ.ศ. 2022-พ.ศ. 2098) ส่วนพระนางอิซาเบลลา พระราชมารดาเป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามานูแวลที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Emanuel of Portugal, พ.ศ. 2012-พ.ศ. 2064) และสมเด็จพระราชินีมาเรีย แห่งอรากอน (Maria of Aragon, พ.ศ. 2025-พ.ศ. 2060) พระขนิษฐาของพระนางโจแอนนา
ขณะทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงได้รับการฝึกในเรื่อง “การวางพระองค์และศิลปะแห่งบุรุษ” (Deportment and Manly Arts) ทำให้ทรงรู้จักการวางพระองค์เป็นอย่างดี และยังโปรดการกีฬาและการล่าสัตว์อีกด้วย นอกจากนี้การศึกษาทำให้พระองค์ทรงเห็นความสำคัญของการเรียน ดังนั้นตลอดรัชสมัยของพระองค์จึงทรงให้ความสำคัญกับห้องสมุด ทั้งยังมีการสนับสนุนทุนเล่าเรียนในอาณาจักรของพระองค์อีกด้วย
พระเจ้าเฟลิเป 2 ทรงได้รับการแต่งตั้งจากพระราชบิดาให้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรกัสติยา โดยพระราชบิดาทรงต้องการให้พระราชโอรสทรงเรียนรู้การปกครองที่ดี ทั้งจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ยังทรงสอนศาสตร์ด้านการปกครองให้กับพระราชโอรสอีกด้วย นอกจากนี้แล้วตั้งแต่ ค.ศ. 1548 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ได้เสด็จประพาสยังอิตาลีตอนเหนือ เยอรมนี และกลุ่มประเทศต่ำ (เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์ก) เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำในอนาคต
จักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ทรงสละราชสมบัติใน พ.ศ. 2099 และเสด็จไปประทับในอารามแห่งหนึ่งในแคว้นเอซเตรมาดูรา โดยจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ทรงแบ่งดินแดนของอาณาจักรออกเป็น 2 ส่วน
ส่วนแรก คือ ออสเตรีย โบฮีเมีย และฮังการี ทรงมอบให้พระอนุชา ซึ่งต่อมาทรงได้รับเลือกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในพระนามสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 (Ferdinand I, พ.ศ. 2046-พ.ศ. 2107) ส่วนดินแดนที่เหลือ คือ ดินแดนกลุ่มประเทศต่ำและสเปน ทรงมอบให้พระราชโอรส คือ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แต่ถึงแม้ว่าจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 จะทรงสละราชสมบัติไปแล้วก็ยังทรงคอยให้คำแนะนำพระราชโอรสอยู่ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2101
พระราชบุคลิกลักษณะ.
พระองค์ทรงมีรูปร่างเตี้ย พระนลาฏกว้าง พระเนตรสีฟ้าโต พระขนงหนาและยาวเกือบติดกัน พระนาสิกงาม พระโอษฐ์กว้างและริมฝีพระโอษฐ์ล่างค่อนข้างหนา พระมัสสุสั้นไว้เป็นรูปแหลม พระฉวีค่อนข้างซีด และพระเกศาเป็นสีเหลือง พระองค์ทรงมีอากัปกิริยาแข็งตามแบบสเปน แต่มีพระนิสัยที่อ่อนหวานและสุภาพ ถึงแม้พระองค์จะทรงคิดอะไรช้า แต่ก็ทรงมีความสามารถในกิจการที่พระองค์ต้องกระทำ
จักรวรรดิสเปนในรัชสมัยพระเจ้าฟิลิปที่ 2.
จักรพรรดิชาร์ลที่ 5 พระราชบิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงได้รับมรดกเป็นดินแดนหลายส่วนในยุโรปจากฝ่ายพระราชบิดาและฝ่ายพระราชมารดา คือ
หลังการสละราชสมบัติของจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ใน ค.ศ.1556 ดินแดนของพระองค์ส่วนหนึ่งได้ตกทอดมาสู่พระราชโอรส คือ พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ซึ่งนอกจากการได้รับดินแดนเป็นมรดกแล้ว พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ยังทรงดำเนินนโยบายขยายอำนาจของสเปน ยังผลให้จักรวรรดิสเปนในรัชสมัยของพระองค์มีอาณาเขตที่กว้างใหญ่ไพศาลมาก โดยจักรวรรดิสเปนในรัชสมัยของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 ประกอบด้วยดินแดนต่างๆ คือ สเปน ดินแดนกลุ่มประเทศต่ำ (Low Countries) อิตาลี ดินแดนในทวีปอเมริกาซึ่งมีอาณาเขตดั้งแต่แม่น้ำรีโอ กรันเด (Rio Grande) ถึงเกาะเตียร์รา เดล ฟวยโก (Tierra del Fuego) หมู่เกาะฟิลิปปินส์ และโปรตุเกส ทั้งสเปนยังอ้างสิทธิเหนือดินแดนอาณานิคมของโปรตุเกส คือ ดินแดนในอเมริกาใต้และแอฟริกาอีกด้วย
เหตุการณ์สำคัญในรัชสมัย.
รัชสมัยพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 เป็นช่วงเวลาที่สเปนมี “อำนาจและอิทธิพลสูงสุดในประวัติศาสตร์โลก” ตลอดรัชสมัยของพระองค์ทรงดำเนินนโยบายทางการเมืองและศาสนาควบคู่กันไปโดยตลอด ทรงขยายอำนาจทางการเมืองของสเปน และปราบปรามพวกโปรเตสแตนต์อย่างจริงจัง จากการดำเนินนโยบายดังกล่าวของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 ทำให้จักรวรรดิสเปนในรัชสมัยของพระองค์มีอาณาเขตกว้างใหญ่อันประกอบไปด้วยดินแดนหลายส่วนในโลกทั้งใน ยุโรป อเมริกา แอฟริกา และเอเชีย ในรัชสมัยของพระองค์มีเหตุการณ์สำคัญ คือ
ผลจากสงครามในรัชสมัยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 ส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจของสเปน ทั้งการพ่ายแพ้ของกองทัพเรืออาร์มาดาต่อกองทัพเรืออังกฤษยังเป็นจุดที่นำไปสู่ความเสื่อมอำนาจทางทะเลของสเปนในช่วงเวลาต่อมา
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2141 ณ พระราชวังเอส เอสกอเรียล พระบรมศพได้รับการฝังในพระราชวังแห่งนี้ร่วมกับพระบรมศพของพระราชบิดาและพระราชมารดา
พระเจ้าฟิลิปที่ 2
พระเจ้าฟิลิปที่ 2 อาจหมายถึง
วัดโอรสาราม
อุบาสก
พระเจ้าเฟลีเปที่ 2
ฟิลิปที่ 2
วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎ์
กรมโลหกิจ
อาคารนันทนาการ (เหมืองแม่เมาะ)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 โดยเริ่มจากการสอน ระดับ ประกาศนียบัตรชั้นสูง เปิดสอน สาขาช่างยนต์ สาขาช่างไฟฟ้า และช่างอิเลคโทรนิค(ในขณะนั้นสถานะของสถาบัน ยังเป็น วิทยาลัยเทคนิคสยาม SIAM TECHICAL COLLEGE) จนถึงเมื่อปีพ.ศ. 2529 ได้ยกระดับเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นคณะลำดับที่ 2 ของมหาวิทยาลัยสยาม โดยเปิดสอนหลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 4 ปี ภาคปกติ และเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดหลักสูตรนี้ โดยมี รศ.หลาบ รับสิริ เป็นคณบดีและผู้ร่างหลักสูตรในขณะนั้น
หลักสูตรของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยามได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการศึกษาจาก สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และ สภาวิศวกร
นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรของคณะวิศวกรรมศาสตร์ สามารถประกอบวิชาชีพได้หลากหลายแขนง และสามารถขอใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ตามพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 เพื่อประกอบวิชาชีพวิศวกรได้
• ปีพ.ศ. 2516 จัดตั้งและเริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชั้นสูง ( ปวส.) สาขาช่างยนต์ และ สาขาช่างไฟฟ้า
• ปี พ.ศ. 2529 ได้เปิดการเรียนการสอนในระดับ ปริญญาตรี โดยเปิดสอน หลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต และหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมเครื่องกล
• ปี พ.ศ. 2532 เปิดสอนเพิ่มในสาขา วิศวกรรมไฟฟ้า
• ปีการศึกษา 2535 เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศกรรมคอมพิวเตอร์ สาขาวิศวกรรมโยธา หลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์
• ปี พ.ศ. 2538 ยกเลิกการเรียนการสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ( ปวส.)
• ปี พ.ศ. 2543 ได้จัดตั้งศูนย์เทคโนโลยีอุตสาหกรรมและบริการวิชาการเพื่อพัฒนาศักยภาพด้านการวิจัยและบริการวิชาการของคณะให้สูงขึ้น
• ปี พ.ศ. 2548 เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมยานยนต์ หลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยียานยนต์
• ปี พ.ศ. 2549 เปิดสอนสาขาวิชาใหม่แห่งแรกในประเทศไทย คือหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการพิมพ์
• ปี พ.ศ. 2552 คณะได้ยกเลิกหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์
• ปี พ.ศ. 2553 เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ
• และในปี พ.ศ. 2564 เปิดหลักสูตร เทคโนโลยีดิจิทัลและนวัตกรรม หลักสูตรใหม่ 4 ปี
ปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์ประกอบด้วยภาควิชาต่างๆรวม 7 สาขา ดังนี้
หลักสูตรที่ 1
ชื่อหลักสูตร : วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) Bachelor of Engineering (B.Eng.)
สำหรับผู้ที่สำเร็จการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลายหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.) หรือเทียบเท่า ระยะเวลาศึกษา 4 ปี สำหรับผู้ที่สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หรือเทียบเท่า ระยะเวลาศึกษา 3 ปี มี 7 สาขาวิชา ดังนี้
หลักสูตรที่ 2
ชื่อหลักสูตร : อุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต (อส.บ.) Bachelor of Industrial Technology (B.Ind.Tech.) สำหรับผู้ที่สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หรือเทียบเท่า ระยะเวลาศึกษา 2 ปี มี 4 สาขาวิชา ดังนี้
เฮอร์ไมโอนี่
เฮอร์ไมโอนี่ สามารถหมายถึง
พูน เกษจำรัส
ศาสตราจารย์ พูน เกษจำรัส (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 - 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) เป็นชาวเพชรบุรีโดยกำเนิด ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภาพถ่ายศิลปะ) เมื่อ ปี พ.ศ. 2531
ศาสตราจารย์พูน เกษจำรัส เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2464 ณ ตำบลหนองโสน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายดี และนางเนื่อง เกษจำรัส สมรสกับนางสาวสุดา วงศ์ขจรสุข ชาวกรุงเทพฯ มีบุตรชาย 2 คน บุตรสาว 4 คน
ศาสตราจารย์พูน เกษจำรัสเริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดสิงห์ ตำบลหนองโสน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี เข้าศึกษาต่อในชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนประจำจังหวัดเพชรบุรี(คงคาราม)หรือ(โรงเรียนพรหมานุสรณ์จังหวัดเพชรบุรี) จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปีพุทธศักราช 2482 แล้วเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เข้ารับการศึกษาต่อที่ โรงเรียนเพาะช่าง ได้วุฒิ ปปช. และ วท. ในปีพุทธศักราช 2485 หลังจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อใน มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นนักศึกษารุ่นแรก (นักศึกษาคนแรกของมหาวิทยาลัยศิลปากร-นักศึกษาเลขประจำหมายเลข ๑) สำเร็จการศึกษาวุฒิอนุปริญญาศิลปบัณฑิต สาขาจิตรกรรมและประติมากรรม (การศึกษาชั้นสูงสุดในขณะนั้น)
ปีพุทธศักราช 2490 ได้เข้ารับราชการเป็นครูตรี ที่ โรงเรียนเพาะช่าง จนถึงปีพุทธศักราช 2496
ปีพุทธศักราช 2496 ย้ายไปสอนที่ โรงเรียนอุเทนถวาย สอนอยู่ได้ไม่กี่เดือน ทางวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ ทุ่งมหาเมฆ ได้ขอย้ายให้เข้าสอนประจำที่แผนกวิชาช่างภาพ สอนนักศึกษาช่างภาพตั้งแต่รุ่นแรก จนถึงปีพุทธศักราช 2525 (ปีที่กรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี) ครบเกษียณอายุราชการ สอนในแผนกวิชาช่างภาพรวม 27 ปี ตำแหน่งสุดท้ายคือหัวหน้าคณะวิชาช่างพิมพ์-ช่างภาพ
ปีพุทธศักราช 2530 ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษ วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ) ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
มีวาทะของศาสตราจารย์ พูน เกษจำรัส ที่ท่านเคยกล่าวไว้มีประโยคหนึ่งว่า "งานศิลปะมิใช่มีไว้เพื่อความงามแต่อย่างเดียวก็หาไม่ หากแต่มีไว้เพื่อนำไปใช้จรรโลงสังคมและประเทศชาติให้เจริญก้าวหน้าได้เป็นอย่างดีอีกด้วย"
ศิลปะภาพถ่าย (Photography) ได้รับการยกย่องว่าเป็นงานวิจิตรศิลป์ (Fine Arts) สาขาหนึ่ง ด้วยความสำคัญข้อนี้ บรรดานักถ่ายภาพที่มีผลงานสร้างสรรค์ศิลปะภาพถ่าย จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นศิลปินช่างภาพ (Artist Photographer) เช่นเดียวกับศิลปินในงานวิจิตรศิลป์สาขาอื่น ๆ ด้วย ดังนั้น สิทธิในการจรรโลงสังคมและประเทศชาติจึงย่อมจะไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน
จักรวรรดิกาแลกติก
จักรวรรดิกาแลกติก  เป็นระบอบการปกครองแบบอัตตาธิปไตยที่ถูกสมมุติขึ้นในสื่อแฟรนไชส์สตาร์ วอร์ส เปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "สตาร์ วอร์ส" ค.ศ. 1977 และปรากฏตัวอีกครั้งในสองภาคต่อ: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ (ค.ศ. 1980) และการกลับมาของเจได (ค.ศ. 1983) เป็นฝ่ายตัวร้ายหลักในไตรภาคเดิม ด้วยการกดขี่ข่มเหงและอำนาจอย่างเบ็ดเสร็จของระบอบการปกครองพร้อมกับระบบราชการที่มีความซับซ้อน จักรวรรดิกาแลกติกพยายามที่จะทำให้แน่ใจแล้วว่ากฏเพียงหนึ่งเดียวและการควบคุมสังคมเหนือดาวเคราะห์และอารยธรรมทุกดวงภายในกาแลกซี
ณ จุดสูงสุด จักรวรรดิกาแลกติกได้แผ่ขยายไปทั่วทั้งกาแลกซีในจักรวาลสตาร์วอร์สที่เป็นที่รู้จักกัน ซึ่งประกอบไปด้วยระบบดาวนับล้านดวงและอีกพันล้านดวงที่เป็นทั้งอาณานิคมชายขอบ อู่ต่อเรือ ป้อมปราการ และดินแดนรอบนอก ต้นกำเนิดของจักรวรรดิกาแลกติกได้ปรากฏให้เห็นอยู่ในภาพยนตร์"ไตรภาคต้น" สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3 : ซิธชำระแค้น (ค.ศ. 2005) ซึ่งได้เข้ามาแทนที่สาธารณรัฐกาแลกติกเมื่อสงครามโคลนยุติลง ซึ่งถูกจัดฉากขึ้นโดยพัลพาทีน สมุหนายกแห่งสาธารณรัฐ ซึ่งแท้จริงแล้ว เขาคือซิธลอร์ดนามว่า ดาร์ธ ซีเดียส ผู้หลบซ่อนในเงามืดที่คอยบงการสงครามโดยมีเป้าหมายคือการทำลายล้างนิกายเจไดให้สิ้นซากและฟื้นฟูนิกายซิธกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้ง
พัลพาทีนได้กล่าวใส่ร้ายป้ายสีต่อพวกเจได้ว่าเป็นตัวต้นเหตุของสงครามโคลน สงครามแบ่งแยกดินแดน เพื่อทำให้สาธารณรัฐกาแลกติกอ่อนแอลงและได้รับอำนาจ พัลพาทีนได้ชักใยเบื้องหลังให้วุฒิสภากาแลกติกในการใช้กองกำลังทหารโคลนที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงความขัดแย้งเพื่อกวาดล้างเหล่าเจได ภายหลังจากได้จัดการกับภัยคุกคามเหล่านี้ด้วยตนเองแล้ว พันพาทีนได้เปลี่ยนแปลงสาธารณรัฐให้กลายเป็นรัฐที่สามารถ"รับรองถึงความมั่นคงและเสถียรภาพอย่างต่อเนื่อง และ [จัดหา] ความปลอดภัยและมั่นคงแก่สังคม" - จักรวรรดิกาแลกติกโดยมีตัวเขาเองเป็นจักรพรรดิ วุฒิสภาได้ให้การสนับสนุนการตัดสินใจนี้อย่างท่วมท้น และได้กล่าวยกย่องสรรเสริญต่อการตัดสินใจที่ชัดเจน กล้าหาญ และการเสียสละของพัลพาทีน
แม้ว่านิกายซิธของพัลพาทีนยยังคงเป็นความลับสำหรับทุกคน ยกเว้นบุคคลเพียงไม่กี่คน ลูกศิษย์ของเขา ซิธลอร์ดนามว่า ดาร์ธ เวเดอร์ ยังคงแสดงตนต่อสาธารณะมากขึ้น โดยทำหน้าที่เป็นตัวตนของอำนาจจักรวรรดิ ในช่วงเวลาของเอพพิโซด 4 - ความหวังใหม่ จักรวรรดิได้แปรสภาพกลายเป็นระบอบปกครองแบบอำนาจอย่างเบ็ดเสร็จอย่างเต็มตัว ซึ่งถูกต่อต้านโดยพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ การสร้างดาวมรณะอย่างเสร็จสมบูรณ์ อาวุธมหาประลัยทำลายดวงดาว ทำให้พัลพาทีนสามารถก่อให้เกิดการรัฐประหารตัวเองและทำการยุบวุฒิสภาจักรวรรดิที่ไร้ซึ่งอำนาจ จักรวรรดิกาแลกติกได้ถูกอธิบายและแสดงให้เห็นในสื่อสตาร์ วอร์สต่าง ๆ ว่า เป็นระบอบเผด็จการที่โหดเหี้ยม โดยอิงมาจาก "ลัทธิมนุษย์คือศูนย์กลางของสพรรพสิ่ง( Anthropocentrism) การโอนมาเป็นของรัฐ(nationalization) วินาศกรรมโดยรัฐ และความเกลียดกลัวต่างชาติ การจับกุมให้กลายเป็นทาสและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อผู้ที่ไม่ใช่มนุษย์ การแสดงอำนาจ การคุกคามด้วยการใช้กำลังถึงแก่ความตาย และเหนือกว่าสิ่งอื่นใดคื่อความหวาดกลัวอย่างต่อเนื่อง"
จักรวรรดิได้พ่ายแพ้ในภาคการกลับมาของเจได แต่ปฐมภาคีได้ถูกก่อตั้งขึ้นจากเศษส่วนที่เหลือของจักรวรรดิในไตรภาคต่อ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วง 30 ปีต่อมา
อาจถือได้ว่าจักรวรรดิถือกำเนิดขึ้นจากการวางแผนของวุฒิสมาชิกพัลพาทีนแห่งนาบูผู้ที่แท้จริงแล้วคือซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส พัลพาทีนสร้างวิกฤติการณ์ขึ้นโดยเริ่มจากให้สหพันธ์พาณิชย์ดำเนินการปิดกั้นนาบู และยุยงให้ราชินีอมิดาลายื่นญัตติไม่ไว้วางใจในตัวสมุหนายกวาโลรัม และในที่สุดพัลพาทีนก็ได้รับเลือกให้เป็นสมุหนายก เมื่อดาร์ธ มอลศิษย์ของพัลพาทีนถูกโอบีวัน เคโนบี สังหารบนดาวนาบู ซิเดียสก็ได้รับเอาอดีตอาจารย์เจได เคานท์ดูกู เข้าเป็นศิษย์แทน เคานท์ดูกูนี่เองที่เข้าร่วมกับกับสหพันธ์พาณิชย์าภายใต้การนำของอุปราชนุต กันเรย์ และก่อตั้งสหภาพพิภพอิสระขึ้นเพื่อทำสงครามกับสาธารณรัฐ พัลพาทีนอาศัยภาวะสงครามนี้สร้างกองทัพโคลนขึ้นเพื่อรับใช้สาธารณรัฐ
พัลพาทีนใช้ความเป็นผู้นำที่เก่งกาจของตนยุติการฉ้อฉลในสภา และได้รับมอบอำนาจมากขึ้นซึ่งเป็นผลจากสงครามโคลน จนในที่สุดแล้ว สภาแทบจะสูญเสียอำนาจทั้งหมดให้กับพัลพาทีน แม้สภาจะดูยังมีเสถียรภาพอยู่ก็ตาม แต่ที่จริงแล้วพัลพาทีนได้ควบคุมวุฒิสมาชิกนับพันภายใต้การฉ้อฉลของตัวเอง นอกจากนั้นยังก้าวก่ายในสภาเจไดทำให้เหล่าบรรดาเจไดไม่พอใจอีกด้วย อย่างไรก็ดี อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ได้สืบรู้ว่าพัลพาทีนคือซิธลอร์ด และแจ้งอาจารย์เจไดเมซ วินดูถึงการค้นพบนี้ จนนำไปสู่การเข้าจับกุมพัลพาทีน หลังจากการประลองอันรวดเร็ว ดูเหมือนว่าพัลพาทีนจะเป็นฝ่ายเสียท่า แต่อนาคินก็ช่วยเหลือพัลพาทีนจนสังหารวินดูเป็นผลสำเร็จและเข้าร่วมเป็นศิษย์ของพัลพาทีนแทนดูกูที่ถูกสังหารไปก่อนหน้านี้ โดยได้รับสมญาว่าดาร์ธ เวเดอร์ พัลพาทีนออกคำสั่งให้ดำเนินการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ ซึ่งสังหารเจไดไปนับพัน และให้เวเดอร์สังหารนุต กันเรย์ และผู้นำกลุ่มแบ่งแยกฯ คนอื่นๆ ซึ่งนำไปสู่จุดจบของสงครามโคลน พัลพาทีนอาศัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจัดฉากว่านิกายเจไดวางแผนกบฏและลอบสังหารเขา จึงสถาปนาจักรวรรดิกาแลกติกและให้ตนเป็นจักรพรรดิ โดยอ้างว่าเพื่อรับรองความสงบสุขของกาแลกซีในปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน
ประชาชนจำนวนมากในจักรวรรดิใหม่นี้ชื่นชมและเห็นดีเห็นงามต่อหลักการของการสร้างอำนาจใหม่ ส่วนใหญ่เป็นเพราะความรุนแรงที่เกิดขึ้นแผ่กว้างในกาแลกซีจากสงครามโคลน วุฒิสมาชิกจำนวนมากยินยอมพร้อมใจสนับสนุนอำนาจใหม่ในขณะที่ยังมีจำนวนหนึ่งที่กังขาและจับตาดูการใช้อำนาจของจักรวรรดิอย่างใกล้ชิด เนื่องจากพัลพาทีนได้วางแผนทั้งหมดมาอย่างรัดกุม การเปลี่ยนแปลงการปกครองนี้จึงดำเนินไปอย่างราบรื่น
เป็นที่น่าสังเกตว่าไม่ใช่ว่าวุฒิสมาชิกทั้งหมดจะชื่นชมยินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น อันที่จริงแล้วมีการล่ารายชื่อถึง 2000 รายชื่อ เสนอให้พัลพาทีนหยุดการใช้อำนาจเบ็ดเสร็จหลังสงครามยุติ และแสดงความกังวลต่อการแต่งตั้งตำแหน่งมอฟฟ์ เพราะเห็นว่าจะทำให้สภาสูญเสียอำนาจ การล่ารายชื่อนี้นำโดยวุฒิสมาชิกเบล ออร์กานา, มอน มอธมา และแพดเม่ อมิดาลา แต่ภายหลังจากการสถาปนาจักรวรรดิ วุฒิสมาชิกจำนวนมากได้ถอนชื่อของตนออกจากการล่ารายชื่อนี้ ทำให้เหตุการณ์นี้ไม่ตกอยู่ในความสนใจของพัลพาทีน และพัลพาทีนยังประกาศกร้าวว่า รายชื่อเหล่านี้เป็นรายชื่อของผู้คิดกบฏ อย่างไรก็ดีจากเหตุการณ์นี้ก็เป็นชนวนให้ออร์กานาและมอธมาเริ่มคิดก่อตั้งพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐขึ้น
การทำจักรวรรดิ.
เมื่อจักรวรรดิถือกำเนิดขึ้น องค์กรสำคัญต่างๆ ของสาธารณรัฐเก่าพบว่าพวกเขาอาจถูกรื้อถอนหรือเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ มีการเปลี่ยนแปลงชื่อทุกสิ่งให้กลายเป็นของจักรวรรดิเพื่อสรรเสริญจักรพรรดิคนใหม่ ผ่านไปเพียงหนึ่งคืนเขตคอรัสซังก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตจักรวรรดิ คอรัสซังเองก็ถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็นศูนย์บัญชาการของจักรวรรดิ และกาแลกติกซิตี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอิมพีเรียลซิตี้หรือเมืองของจักรวรรดิ วุฒิสภากาแลกติกได้กลายมาเป็นวุฒิสภาจักรวรรดิ กองทัพแห่งสาธารณรัฐกลายเป็นกองทัพบกของจักรวรรดิ และกองทัพเรือของสาธารณรัฐก็กลายเป็นกองทัพเรือของจักรวรรดิ หน่วยข่าวกรองที่อ่อนแอของสาธารณรัฐถูกยุบรวมเข้าเป็นหน่วยข่าวกรองของจักรวรรดิโดยมีอาร์มานด์ ไอซาร์ดเป็นหัวหน้า ราชวังของสาธารณรัฐถูกสร้างขึ้นใหม่และขยายใหญ่จนกลายเป็นพระราชวังจักรวรรดิ บดบังสิ่งก่อสร้างอื่นๆ บนคอรัสซัง คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยของสาธารณรัฐได้เปลี่ยนมาเป็นคณะกรรมการรักษาระเบียบใหม่ ภายในไม่กี่วัน มีเพียงไม่กี่ชื่อเท่านั้นที่ทำให้ผู้คนระลึกได้ว่าครั้งหนึ่งมันเคยเป็นสาธารณรัฐมาก่อน
ในช่วงปีแรกของจักรวรรดิ กาแลกซี่ได้เห็นการเสริมกองทัพครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ สภาของมอฟฟ์ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพื่มประสิทธิภาพในการปกครองส่วนท้องถิ่นของจักรวรรดิ การสนับสนุนนโยบายการการจัดการของพัลพาทีนพุ่งขึ้นสูง
ช่วงเวลาอันมืดมน.
เมื่อเกิดกระบวนการดังกล่าว พัลพาทีนได้สั่งการกวาดล้างศัตรูของเขา ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเจ้าหน้าที่ของสาธารณรัฐเก่า ผู้ซึ่งไม่ยอมอยู่ข้างเขา การกวาดล้างของพัลพาทีนต่อกองทัพเรือของสาธารณรัฐเกิดขึ้นเพียงสองอาทิตย์หลังจากที่จักรวรรดิเกิดขึ้น
จักรพรรดิเล็งเห็นว่าชาวคามาสิเป็นภัยต่อระเบียบใหม่ เขาจึงสั่งให้ทำการกวาดล้างดาวของพวกเขาที่ชื่อคามาส กลุ่มของชาวโบธานได้เข้าก่อวินาศกรรมเครื่องกำเนิดเกราะของคามาส ทำให้ดาวนั้นไร้การปกป้องจากการระดมยิงของจักรวรรดิ ดาวที่ครั้งหนึ่งเคยงดงามถูกทำลาย ทำให้มันกลายเป็นพื้นที่รกร้างที่เป็นพิษ ชาวคามาสิที่รักสงบกระจัดกระจายไปทั่วกาแลกซี่ ในปีที่ 18 ก่อนยุทธการยาวิน จักรพรรดิได้สร้างมหาอาวุธขนาดใหญ่ที่เรีกยว่า"ดวงตาของพัลพาทีน"เพื่อใช้มันทำลายที่หลบภยของเจไดบนเบลซาวิส อย่างไรก็ดี อาวุธที่แสนร้ายกาจนี้ถูกวินาศกรรมโดยอัศวินเจไดสองคนและทำให้เจไดบนเบลซาวิสสามารถหลบหนีไปได้