pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปลายปี พ.ศ. 2556 ปัญญา นิรันดร์กุล เจ้าของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้เดินทางไปทำบุญที่ ประเทศอินเดีย และได้มีทีมงานนำซีรีส์มาให้ ทั้งสองท่านจึงตัดสินใจซื้อลิขสิทธิ์ซีรีส์ทั้งหมด ทั้งเนื้อเรื่อง 54 ตอน และตอนพิเศษ (ตอนที่ 55) แล้วได้นำเอามาให้ทีมพากย์พันธมิตรมาบรรยายเสียงภาษาไทย และนั่นก็ทำให้ชื่อเสียงของทีมพากย์พันธมิตรโด่งดังยิ่งขึ้น แต่ต่อมาก็ได้ถูกลบไป เนื่องจากละครซีรีส์มีเนื้อหาบางส่วนที่บิดเบือนพุทธประวัติ และถูกระงับห้ามโพสต์ลงยูทูบ
กระแสตอบรับในประเทศไทย.
หลังจากละครเรื่องนี้ออกอากาศจนจบในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2558 ทางช่องเวิร์คพอยท์ ได้จัดรายการพิเศษ แฟนพันธุ์แท้ พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก และมีผู้ชนะคือ ธนวินท์ ธรรมกุล (คุณโบท) และต่อมาก็มีเสียงเรียกร้องจากผู้ชมทั่วประเทศว่าอยากชมซ้ำ ทางช่องเวิร์คพอยท์จึงนำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18:20 น. - 19:15 น. ต่อมาทางสหมงคลฟิล์ม ได้ทำดีวีดีออกมาจำหน่าย และมียอดคนสั่งซื้อจำนวนมาก​ และในปี​ พ.ศ. 2563​ ช่องเวิร์คพอยท์​ ได้นำกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง​ ในวันจันทร์-วันศุกร์​ เวลา​ 19.00​ น.​ เริ่มออกอากาศตอน​แรก​วันที่​ 6 เมษายน​
การนำออกอากาศซ้ำในช่องอื่น.
ต่อมาทางช่อง ซีหนัง (Zee TV ที่ออกอากาศในไทย) ได้นำซีรีส์เรื่องนี้มาออกอากาศซ้ำทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ 18:50 น. - 19:50 น.
และล่าสุดทางช่อง ช่อง 3 แฟมิลี่ (ช่อง 13) ได้นำซีรีส์เรื่องนี้มาออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์ - ศุกร์ 16:45 น. - 18:00 น. เริ่ม 10 กรกฎาคม 2561
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสวนชุมชน ขนาดประมาณ 28 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณซอยจุฬาลงกรณ์ 5 ระหว่างซอยจุฬาลงกรณ์ 9 กับถนนบรรทัดทอง ในพื้นที่สวนหลวง-สามย่าน เชื่อมต่อกับแนวแกนกลางของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดการใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 ภายในสวนสาธารณะแบ่งพื้นที่ใช้สอยเป็น ลานกิจกรรมกลางแจ้ง ศูนย์การเรียนรู้ โดยอาคารต่าง ๆ จะปลูกต้นไม้เพื่อเป็นอาคารสีเขียว มีประโยชน์ในการชะลอน้ำ ออกแบบตามแนวคิด "ป่าในเมือง" ออกแบบให้เป็นพื้นที่หน่วงน้ำของเมือง โดยใช้หลักการสร้างบ่อเก็บน้ำ (retention pond) บ่อพักนํ้าชั่วคราว (detention pond) ขนาดใหญ่บริเวณทางเข้าแต่ละจุดของสวน ซึ่งออกแบบไว้ในรูปแบบบริเวณพื้นที่ต่ำของโครงการ นอกจากนี้มีแนวพื้นที่รับน้ำ (rain garden) และระบบระบายน้ำใต้ดิน มีพื้นที่อเนกประสงค์ และที่จอดรถ 200 คัน มีหลังคาเขียวที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย อุทยานเปิดในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นวันเฉลิมฉลองจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครบ 100 ปีพอดี
ที่มาของโครงการมาจากดำริของผู้บริหารมหาวิทยาลัยในผังแม่บทที่วางมานาน ซึ่งกำหนดให้แกนกลางของผังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่เชื่อมต่อกับส่วนพาณิชย์เป็นพื้นที่สีเขียว จนราวปี พ.ศ. 2555 สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้จัดประกวดแบบอุทยานเพื่อเฉลิมฉลองมหาวิทยาลัยครบรอบ 100 ปี จนได้ผู้ชนะการประกวดแบบหลักด้านงานภูมิสถาปัตยกรรม คือ กชกร วรอาคม จากสำนักงานออกแบบบริษัทแลนด์โปรเสส และผู้ออกแบบอาคารจากสำนักงานออกแบบ N7A โดยพื้นที่ของอุทยานเดิมเป็นตึกแถวซึ่งหมดสัญญาเช่ากับทางมหาวิทยาลัย และทางมหาวิทยาลัยไม่ต่อสัญญา
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับคัดเลือกโดยสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ให้เป็นผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมดีเด่น (ASA AD Award) ในปี พ.ศ. 2561 ถือเป็นครั้งแรกที่รางวัลด้านสถาปัตยกรรมให้รางวัลกับสวนสาธารณะ
พื้นที่ของอุทยานประกอบด้วยแนวพื้นที่รับน้ำ พื้นที่ชุมน้ำประดิษฐ์ สวนซึมน้ำ บ่อหน่วงน้ำเพื่อชะลอน้ำฝนก่อนระบายออกสู่สาธารณะ พื้นที่ซึมน้ำแบบแก้มลิง และอาคารอเนกประสงค์ ภายในอุทยานมีถนน 100 ปี จุฬาฯ กว้าง 30 เมตร ยาว 1.35 กิโลเมตร ปลูกต้นไม้สองข้างทางเชื่อมต่อพื้นที่อุทยานจุฬาฯ 100 ปี กับถนนพระรามที่ 1 กับถนนพระรามที่ 4
มังกรหยก ตอน เฮ้งเต็งเอี๊ยง
มังกรหยก ตอน เฮ้งเต็งเอี๊ยง  เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1992 อิงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของจีนเรื่อง มังกรหยก และ มังกรหยก ภาค 2 ของกิมย้ง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, เหลียง เพ่ยหลิง ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ เป็นตอนแรกในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2560
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เทียนแซ พบว่าศิษย์ผู้พี่ของเขา เฮี้ยงแซ เห็นแก่คัมภีร์เก้าอิมจนยอมทรยศต่อบ้านเมือง เทียนแซ จึงร่วมต่อต้านศัตรูและกำจัดเฮี้ยงแซศิษย์ทรยศ แต่เฮี้ยงแซได้จับลูกและเมียของเขาเป็นตัวประกัน เทียนแซพยายามช่วยเหลือแต่ถูกเฮี้ยงแซทำร้ายจนตาย ก่อนตายเทียนแซได้ฝากลูกชายไว้กับ เฮ้งเซี้ยะแซ ศิษย์พี่อีกคนที่คอยช่วยเหลือเขา แต่เฮ้งเซี๊ยะแซกลับหลงกลจนไปมีความสัมพันธ์กับหลิงซู่ น้องสาวของเฮี้ยงแซอย่างไม่ตั้งใจ เมื่อรู้ตัวเขาจึงพยายามพาลูกชายของเทียนแซหลบหนีแต่ถูกเฮี้ยงแซทำร้ายจนตก หน้าผา โชคดีที่ทั้งคู่รอดชีวิตมาได้แต่เฮ้งเซี้ยะแซต้องสูญเสียความทรงจำไป ต่อมาลูกชายของเทียนแซ เฮ้งเต่งเอี๊ยง เติบโตมาโดยไม่รู้เรื่องราวภายนอก จนกระทั่งเขาได้รู้จักกับหยวนเอี้ยนฟง (หลอเจียเหลียง) องค์ชายใหญ่แห่งราชวงศ์กิมที่ได้ช่วยชีวิตเขา ทั้งสองจึงได้กลายเป็นมิตรกัน และเมื่อเขารู้ความจริงว่าเฮี้ยงแซคือคนที่ฆ่าพ่อแม่ เขาจึงประกาศจะตามล้างแค้นแต่เขากลับไปหลงรักหลินเจ้าอิง ซึ่งมีเป้าหมายมาเพื่อฆ่า เฮ้งเซี้ยะแซ พ่อบุญธรรมของเขา ในที่สุดเขาจะตัดสินใจเช่นไร และเรื่องราวบุญคุณความแค้นในครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร
เหตุสารฟิโปรนิลปนเปื้อนในไข่ พ.ศ. 2560
เหตุสารฟิโปรนิลปนเปื้อนในไข่ พ.ศ. 2560 เป็นเหตุการที่เกิดขึ้นในทวีปยุโรปและบางส่วนของทวีปเอเชีย โดยเกิดจากการใส่ยาฆ่าแมลง ลงไปในไข่ไก่และผลิตภัณฑ์ไข่
ไข่ไก่ ถูกพบว่าปนเปื้อนสารฟิโปรนิล (fipronil) โดยแพร่กระจายออกไปใน 15 ประเทศสมาชิกในสหภาพยุโรป, สวิตเซอร์แลนด์, และ ฮ่องกง ประมาณกว่า 700,000 ฟอง เหตุสารฟิโปรนิลปนเปื้อนในไข่เป็นเหตุปนเปื้อนครั้งใหญ่ที่สุดโดยสารฟิโปรนิลถูกใช้ในยาฆ่าแมลงเพื่อกำจัดpoultry mite
2017 Fipronil eggs contamination
ธนาคารกลางยุโรป
ธนาคารกลางยุโรป  เป็นธนาคารกลางของสกุลเงินยูโรและเป็นผู้กำหนดนโยบายของยูโรโซนซึ่งประกอบด้วย 19 รัฐสมาชิก ธนาคารกลางยุโรปถือเป็นหนึ่งในสี่ธนาคารกลางที่สำคัญที่สุดของโลก และเป็นหนึ่งในเจ็ดสถาบันของสหภาพยุโรปตามที่บัญญัติไว้ในสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรป ทุนเรือนหุ้นของธนาคารกลางยุโรปอยู่ในการถือครองโดยบรรดาธนาคารกลางของรัฐสมาชิกทั้ง 27 ของอียู ธนาคารกลางยุโรปมีทุนสำรองคิดเป็นมูลค่ากว่า 5.26 แสนล้านยูโร
ธนาคารกลางยุโรปจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 ตามผลของสนธิสัญญาอัมสเตอร์ดัม มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อทดแทนสถาบันเงินตรายุโรป (European Monetary Institute) ซึ่งสถาบันเงินตรายุโรปนี้ถูกจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1994 เพื่อดำเนินการตามแผนการขั้นที่สองของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา (Economic and Monetary Union) ในการเตรียมวางระบบและระเบียบทางธุรกรรมสำหรับสกุลเงินยูโรที่มีแผนจะประกาศใช้ หลังจัดตั้งธนาคารกลางยุโรปได้ 6 เดือน ก็มีการประกาศใช้งานสกุลเงินยูโรในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1999 ถือเป็นการก้าวเข้าสู่แผนการขั้นที่สามของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา
แม้ธนาคารกลางยุโรปจะอยู่ภายใต้ข้อบังคับทางกฎหมายยุโรปโดยตรงแต่ก็มีการดำเงินงานในลักษณะบริษัท มีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกราว 5 พันล้านยูโร ในรายงานของปี ค.ศ. 2015 หุ้นสามัญราวร้อยละ 70 ของธนาคารมีรัฐสมาชิกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง และอีกราวร้อยละ 30 มีรัฐนอกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง ประเทศที่ถือหุ้นใหญ่ที่สุดสี่อันดับแรกได้แก่ เยอรมนี (ร้อยละ 18), ฝรั่งเศส (ร้อยละ 14.2), อิตาลี (ร้อยละ 12.3) และสเปน (ร้อยละ 8.8) โดยที่หุ้นสามัญเหล่านี้ไม่สามารถโอนหรือใช้เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันได้
เทศบาลตำบลภูเขียว
ภูเขียว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลผักปัง โดยมีพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลผักปังล้อมรอบ สภาพพื้นที่เป็นที่ลุ่มน้ำ และมีแหล่งน้ำขนาดใหญ่ คือ หนองผักปัง ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำชลประทาน ที่ใช้ประโยชน์เป็นแหล่งน้ำดิบสำหรับผลิตน้ำประปาของการประปาส่วนภูมิภาคในอำเภอด้วย
เทศบาลตำบลภูเขียว แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2498 ในชื่อเดิมว่า สุขาภิบาลผักปัง เป็นหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นรูปแบบ "ประเภทสุขาภิบาล" โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 1.94 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลผักปัง ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจาก สุขาภิบาลเป็น เทศบาลตำบลผักปัง พร้อมทั้งเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 ประกาศกระทรวงมหาดไทยได้เห็นชอบเปลี่ยนชื่อจากเทศบาลตำบลผักปัง เป็น เทศบาลตำบลภูเขียว มาจนปัจจุบัน
เทศบาลตำบลภูเขียวครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลผักปัง จำนวน 4 หมู่บ้าน เขตเทศบาลประกอบด้วย 11 ชุมชน ดังนี้
ตำบลบ้านแก้ง (อำเภอภูเขียว)
"ระวังสับสนชื่อบทความคล้ายกัน เทศบาลตำบลบ้านแก้ง"
บ้านแก้ง เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอ ระยะทางห่างตัวอำเภอประมาณ 16 กิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบสูง โดยมีลำน้ำพรมไหลผ่าน และมีแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ คือ หนองสามหมื่น และยังมีโบราณสถานเก่าแก่ คือ องค์พระธาตุสามหมื่น อีกด้วย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลบ้านแก้ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ตำบลบ้านแก้ง บริเวณบ้านลาดหนองสามหมื่น เคยเป็นที่ตั้งของอำเภอเกษตรสมบูรณ์เมื่อแรกเริ่มก่อตั้ง จนต่อมาภายหลังให้ยุบอำเภอเกษตรสมบูรณ์ลงเนื่องจากอยู่ใกล้อำเภอเขียวมากเกินไป เพื่อไปจัดตั้งกิ่งอำเภอบ้านยาง ตำบลบ้านยางขึ้นแทน และเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอเกษตรสมบูรณ์ในปัจจุบันนี้
ต่อมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจาก "สภาตำบลบ้านแก้ง" เป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้ง" จนกระทั่งเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2554 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้งเป็น "เทศบาลตำบลบ้านแก้ง" อำเภอภูเขียว จนปัจจุบัน
ตำบลบ้านแก้ง แบ่งออกเป็น 21 หมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก้งทั้งหมด ได้แก่
ตำบลโคกสูง (อำเภอเมืองชัยภูมิ)
โคกสูง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลโคกสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสูงทั้งตำบล
ตำบลโคกสูงมีพื้นที่เป็นที่เนินเชิงเขาเทือกเขาภูแลนคา ราษฎรส่วนใหญ่ทำไร่ในที่ราบเชิงเขาและทำนาในที่ราบลุ่ม ตำบลโคกสูงมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังนี้
ตำบลโคกสูงแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน ดังนี้
เทศบาลตำบลคอนสวรรค์
เทศบาลตำบลคอนสวรรค์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิโดยมีพื้นที่ที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ มีเนินดินสูงเป็นบางแห่ง และพื้นที่บางหมู่บ้านอยู่ติดหนองน้ำ ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม เลี้ยงสัตว์ค้าขาย รับจ้าง
เทศบาลตำบลคอนสวรรค์ แรกเริ่มก่อเป็น สุขาภิบาลตำบลคอนสวรรค์ ต่อมาเมื่อวันที่ 25 เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลตำบลคอนสวรรค์ ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจาก สุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลคอนสวรรค์ มาจนปัจจุบัน
เขตปกครองครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 2 ตำบล แยกออกเป็น 7 หมู่บ้าน ดังนี้
เทศบาลตำบลบ้านแก้ง
เทศบาลตำบลบ้านแก้ง สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว
บ้านเพชรภูเขียว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบ้านเพชร ห่างจากที่ว่าการอำเภอภูเขียวประมาณ 20 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดชัยภูมิประมาณ 80 กิโลเมตร
แต่เดิมนั้น บ้านเพชร เป็นเมืองร้างของคนในสมัยใดไม่ทราบแน่ชัด แต่มีปรากฏหลักฐานว่า "หลักเมืองคง จาปูม เป็นผู้สร้าง" ซึ่งเป็นหลักเมืองก่อด้วยศิลาแลงจารึกด้วยอักษรขอม มี 2 แห่ง คือ ดอนแท่นกุดเมืองคง หมู่ที่ 7 และอีกหลักเป็นแท่นหลอมเงิน คือ ดอนแท่น หมู่ที่ 8 เดิมเรียกว่า บ้านเพ็กใหญ่ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก "บ้านเพ็ก" เป็น "บ้านเพชร" จนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2535 ได้จัดตั้งสุขาภิบาลขึ้นที่ตำบลบ้านเพชร หมู่ 8 โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพชรบางส่วน ใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว จนเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็น เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียวครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านเพชร ประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน 10 ชุมชน ดังนี้
มีโรงเรียนในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว 5 แห่งดังนี้
ด้านเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา ซึ่งเป็นนาข้าวเหนียวเอาไว้บริโภคมากกว่าขาย นอกจากนี้มีการทำไร่อ้อย ทำไร่นาสวนผสม
ส่วนการพาณิชย์ ในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพค้าขายบริเวณถนนสายหลัก ในโซนชุมชนเพชรสร้างสรรค์ ประชาสุขสันต์และเพชรหรดี ซึ่งถือเป็นแหล่งค้าขายขนาดใหญ่ของเทศบาล
อึชตาดูโนวู (โปรตุเกส)
อึชตาดูโนวู ( แปลว่า: "รัฐใหม่") หรือ สาธารณรัฐที่ 2 คือระบอบเผด็จชาตินิยมโปรตุเกสก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476พัฒนาจากรัฐบาลยุคเผด็จการแห่งชาติ  ที่เกิดขึ้นหลังจากรัฐประหารเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 เพื่อล้มล้างรัฐบาลสาธารณรัฐที่หนึ่งที่ไร้เสถียรภาพ โดยเผด็จการแห่งชาติและอึชตาดูโนวูได้รับการยอมรับว่าเป็นสาธารณรัฐโปรตุเกสที่สอง รัฐใหม่มีแนวคิดการปกครองแบบอนุรักษ์นิยมและเผด็จการซึ่งได้รับการพัฒนาโดยอังตอนียู ดือ ออลีไวรา ซาลาซาร์ นายกรัฐมนตรีของโปรตุเกสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471–2511 ก่อนที่จะลงจากตำแหน่งให้มาร์แซลู ไกตานู เนื่องจากปัญหาสุขภาพ
แนวคิดนี้ขัดแย้งกับลัทธิคอมมิวนิสต์, สังคมนิยม, ลัทธิอนาธิปไตย, เสรีนิยม และลัทธิต่อต้านจักรวรรดินิยม ระบอบการปกครองเป็นแบบบรรษัทนิยม, อนุรักษ์นิยม และชาตินิยม รวมถึงการคุ้มครองศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในโปรตุเกส นโยบายดังกล่าวทำให้แองโกลา, โมซัมบิก และดินแดนอื่นของโปรตุเกสอยู่ในฐานะเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส และกลายพื้นในการขยายแนวคิดสังคมแบบโปรตุเกสในนโยบาย "กลืนกิน" ทั้งอาณานิคมในแอฟริกาและเอเชีย ภายใต้การนำของรัฐใหม่ มีความพยายยามรักษาความเป็นจักรรวรรดิเก่าอันยาวนานนับศตวรรษซึ่งมีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 2,168,071 ตารางกิโลเมตร (837,097 ตารางไมล์) ในขณะที่อำนาจอาณานิคมในอดีตต่าง ๆ ได้เรียกร้องให้รัฐบาลโปรตุเกสคืนเอกราชให้แก่อาณานิคมเหล่านั้น
เทศบาลตำบลเทพสถิต
เทศบาลตำบลเทพสถิต เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลเทพสถิตเมื่อปี พ.ศ. 2542 มีระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองชัยภูมิ 105 กิโลเมตร และศาลากลางจังหวัดชัยภูมิ ประมาณ 108 กิโลเมตร
ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบำเหน็จณรงค์ ได้ก่อตั้งขึ้นจากการแยกพื้นที่หมู่ 7,9,11,12,13,14,15 และ 16 ของตำบลโคกเริงรมย์ จัดตั้งเป็นตำบลขึ้นอีกตำบลหนึ่ง ขนามนามว่า "ตำบลวะตะแบก" อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2513 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2517 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม 2517 และทำให้ตำบลวะตะแบก มีฐานะเป็นสภาตำบลวะตะแบก อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ
ในปี พ.ศ. 2519 ได้แบ่งแยกพื้นที่หมู่ 2,3,4,5,6,13 และ 14 ของตำบลวะตะแบก อำเภอบำเหน็จณรงค์ มาตั้งเป็น ตำบลห้วยยายจิ๋ว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ปีเดียวกัน เนื่องจากในขณะนั้นตำบลวะตะแบก มีพื้นที่ขนาดใหญ่มาก
และในท้ายปี พ.ศ. 2519 กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งแยกพื้นที่ตำบลวะตะแบก ตำบลนายางกลัก และตำบลห้วยยายจิ๋ว อำเภอบำเหน็จณรงค์ มาตั้งเป็น "กิ่งอำเภอเทพสถิต" ขึ้นการปกครองกับอำเภอบำเหน็จณรงค์ ตำบลวะตะแบก จึงมาขึ้นกับกิ่งอำเภอเทพสถิต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ภายในปี พ.ศ. 2526 ได้มีพระราชกฤษฎีกา ยกฐานะกิ่งอำเภอเทพสถิต อำเภอบำเหน็จณรงค์ ขึ้นเป็น "อำเภอเทพสถิต" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ปีเดียวกัน
เมื่อท้องถิ่นหมู่ 1,2 ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเทพสถิต มีสภาพอันสมควรยกฐานะขึ้นเป็นสุขาภิบาลได้ จึงให้ยกฐานะท้องถิ่นหมู่ที่ 1 และ 2 ตำบลวะตะแบก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล มีชื่อว่า "สุขาภิบาลเทพสถิต อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2530 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลเทพสถิต จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลเทพสถิตนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
เทศบาลตำบลเทพสถิต ตั้งอยู่ในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลวะตะแบก (เฉพาะพื้นที่หมู่ 1 บ้านวะตะแบก และหมู่ 2 บ้านห้วยเกตุ ตำบลวะตะแบก) มีเนื้อที่ 7.000 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ตำบลวะตะแบก แบ่งเขตการปกครองตามกฎหมายปกครองท้องที่ แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของเทศบาลตำบลเทพสถิตทั้งหมด 2 หมู่บ้าน มีเนื้อที่ 7.00 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 4,375 ไร่ มีประชากร 3,996 คน และมีความหนาแน่นเฉลี่ย 570.85 คน/ตารางกิโลเมตร
From Vegas to Macau
เทศบาลตำบลเทพสถิติ
พระพุทธเจ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2557)
เทศบาลตำบลเกษตรสมบูรณ์
เทศบาลตำบลเกษตรสมบูรณ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้มีการปฏิรูปการปกครองแบบใหม่ จากเป็นหัวเมืองชั้นนอก ได้แก่ มณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล หมู่บ้าน ในเขตท้องที่เมืองเกษตรสมบูรณ์ (ภูเขียว) นั้น ได้ถูกยุบลงเป็นอำเภอในเขตปกครองจังหวัดชัยภูมิ คือ อำเภอผักปัง และกิ่งอำเภอยาง
ในเวลาต่อมาอำเภอผักปัง ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอภูเขียว ส่วนกิ่งอำเภอยางหรือกิ่งยางนั้น เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2481 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอชื่อว่า "อำเภอเกษตรสมบูรณ์" โดยตั้งที่ว่าอำเภอขึ้นที่ ชุมชนบ้านยาง ภายหลังจากนั้นเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2499 ได้ยกฐานะชุมชนบ้านยาเป็นสุขาภิบาลเกษตรสมบูรณ์
จนในวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลเกษตรสมบูรณ์ ได้รับเปลี่ยนแปลงฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลเกษตรสมบูรณ์ จนปัจจุบัน
เขตปกครองครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านยาง 5 ชุมชน ดังนี้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1421
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1421 เป็นถนนที่แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 ที่บ้านไชยเจริญ ตำบลเวียงชัย อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020-บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 (ต้าตลาด) ที่บ้านห้วยดอย บ้านผางาม บ้านร่องห้า และบ้านสบเปา และเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1421 สายห้วยดอย-บ้านใหม่พัฒนา เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาโครงข่ายทางหลวงแนวใหม่ขนาด 4 ช่องจราจรต่อเนื่องจาก จังหวัดเชียงราย ตามแนวทางหลวงหมายเลข 1152 บรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1020 ที่ อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางไปยังสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) เพื่อเป็นเส้นทางในการรองรับการคมนาคมและขนส่งระหว่างประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน
ทางหลวงสายนี้ยังอยู่ระหว่างการดำเนินการก่อสร้างโดยมีกำหนดสิ้นสุดสัญญาในวันที่ 6 มีนาคม 2563 เมื่อสร้างเสร็จจะอยู่ในพื้นที่ควบคุมของ หมวดทางหลวงเวียงเชียงรุ้ง และหมวดทางหลวงเทิง แขวงทางหลวงเชียงรายที่ 2 (เชียงคำ)
อิสึสึจิ มุเนะโกะ
อิสึสึจิ มุเกะโนะ  เป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94 จากราชสกุลไดกะกุจิและเป็นพระมารดาของพระโอรสถึง 2 พระองค์คือ เจ้าชายคุนิโยะชิ องค์รัชทายาทใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และ เจ้าชายคุนิมิ
พระเจ้าจีมาแห่งชิลลา
พระเจ้าจีมาแห่งชิลลา ( , สวรรคต 134 , 112 – 134) พระราชาลำดับที่ 6 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี พระนามสามัญที่รู้จักกัน จีมาอิซากึม, "อิซากึม" เป็นพระอิสริยยศของเชื้อพระวงศ์ในช่วงชิลลายุคต้น . พระองค์สืบสายพระโลหิตจากปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรชิลลา พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา โดยพระองค์มาจากราชสกุลปาร์ค
พระเจ้าจีมาเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าพาซาแห่งซิลลา ที่ประสูติแต่ พระมเหสีซาซอง . พระองค์อภิเษกกับพระมเหสีอาเยจากตระกูล คิม
พระเจ้าจีมาเสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 134 หลังจากครองราชบัลลังก์ได้ 22 ปีโดยไร้รัชทายาททำให้สายราชสกุลของพระเจ้าพาซาต้องสิ้นสุดลงโดยมีพระเจ้าอิลซ็องผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
พระเจ้าอิลซ็องแห่งชิลลา
พระเจ้าอิลซ็องแห่งชิลลา (สวรรคต 154, ครองราชย์ 134 – 154) เป็นพระราชาลำดับที่ 7 แห่งอาณาจักรชิลลาหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์มีพระนามสามัญที่เรียกกัน อิลซ็องอิซากึม "อิซากึม" เป็นพระอิสริยยศของเชื้อพระวงศ์ในช่วงชิลลายุคต้น โดยพระองค์สืบสายพระโลหิตจากปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรชิลลา พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา โดยพระองค์มาจากสายราชสกุลพัก
วารินทร์ สัจจเดว
พระเจ้าอิลซองแห่งชิลลา
เหตุไล่แทงในตุรกุ พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2560 เวลา 16:00 น. ตามเวลายุโรปตะวันออก (UTC+3) มีผู้ถูกแทง 10 คน ที่ทางตอนกลางของเมืองตุรกุ, เซาท์อีสต์ฟินแลนด์ ตำรวจได้รับแจ้งครั้งแรกในเวลา 16:02 และในเวลา 16:05 ได้จับกุม Abderrahman Mechkah ผู้ลี้ภัยชาวโมร็อกโก มีผู้เสียชีวิต 2 คนจากการโจมตี และอีก 8 คน ได้รับบาดเจ็บ ตำรวจได้สันนิฐานว่าเป็นเหตุการก่อการร้าย เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุก่อการร้ายครั้งแรกในประเทศฟินแลนด์นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง
2017 Turku stabbing
การทัพทะเลทรายตะวันตก
การทัพทะเลทรายตะวันตก (สงครามทะเลทราย) เกิดขึ้นในทะเลทรายของอียิปต์และลิเบียและเป็นส่วนหลักของการทัพแอฟริกาเหนือในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การทัพได้เริ่มขึ้นเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1940 โดยอิตาลีบุกเข้ายึดครองอียิปต์ ปฏิบัติการเข็มทิศ การโจมตีห้าวันของอังกฤษในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1940 ได้นำไปสู่การทำลายกองทัพที่ 10 ของอิตาลี เบนิโต มุสโสลินีได้ขอความช่วยเหลือจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งได้ตอบสนองด้วยการส่งกองกำลังเยอรมันขนาดเล็กไปยังตริโปลีตามคำสั่งที่ 22 (11 มกราคม) กองทัพน้อยแอฟริกาหรือแอฟริกา คอร์ ภายใต้การบัญชาการของจอมพลแอร์วิน รอมเมิลซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของอิตาลีที่เล็กน้อย แต่อิตาลีได้พึ่งพาต่อนาซีเยอรมนีทำให้กลายเป็นพันธมิตรที่มีความโดดเด่น
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1941 กองกำลังฝ่ายอักษะภายใต้การบัญชาของรอมเมิลได้ผลักดันอังกฤษกลับไปยังอียิปต์ยกเว้นจากท่าเรือโทบรุก (Tobruk) ได้ทำการโอบล้อมทูบลักจนกระทั่งได้บรรเทาลงในช่วงปฏิบัติการครูเซเดอร์ กองกำลังฝ่ายอักษะได้ถูกบังคับให้ถอนกำลังออกจากตำแหน่งที่พวกเขาได้เริ่มต้นเมื่อปลายปี ในปี ค.ศ. 1942 กองกำลังฝ่ายอักษะได้ขับไล่ฝ่ายอังกฤษและเข้ายึดทูบลัก ภายหลังยุทธการที่กาซาลาแต่ได้ล้มเหลวในการคว้าชัยชนะอย่างเด็ดขาด สุดท้ายแล้ว กองกำลังฝ่ายอักษะได้ผลักดันไปยังอียิปต์ ฝ่ายอังกฤษได้ถอยไปยังเอล อลาเมน ซึ่งยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่สอง กองทัพที่แปดของอังกฤษได้มีชัยเหนือกองกำลังฝ่ายอักษะ ทำให้กองกำลังฝ่ายอักษะต้องถอนกำลังออกจากลิเบียไปยังตูนิเซีย ซึ่งต่อมาพวกเขาได้พ่ายแพ้ในการทัพตูนิเซีย
จากฮิตเลอร์สำหรับแนวรบด้านตะวันออกในการสู้รบกับสหภาพโซเวียตแล้ว สงครามทะเลทรายซึ่งถือว่าเป็นการปฏิบัติที่มีความสำคัญรองลง ฝ่ายอักษะไม่เคยมีทรัพยากรที่เพียงพอหรือมีวิธีในการส่งมอบให้พวกเขาเพื่อเอาชนะอังกฤษ ฝ่ายอังกฤษได้พลาดโอกาสหลายอย่างในการยุติการทัพโดยการโอนทรัพยากรไปยังกรีซและลิแวนต์ในปี ค.ศ. 1941 และตะวันออกไกลในปี ค.ศ. 1942
อาโนะ เร็นชิ
อะโนะ ยะซุโกะ ( 1301 – 26 พฤษภาคม 1359) หรือ ชินไทเก็นมนอิง (新待賢門院) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนค้อ อาจหมายถึง
ท่านหญิงนิโจ
ท่านหญิงนิโจ (; ค.ศ 1258 – หลัง ค.ศ. 1307) เป็นหญิงชนชั้นสูง กวี และนักประพันธ์ชาวญี่ปุ่น เคยเป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะช่วง ค.ศ. 1271–1283 ปัจฉิมวัยได้ออกบวชเป็นภิกษุณี หลังเดินทางมาหลายปี ช่วง ค.ศ. 1304–1307 เธอเขียนอนุทินเรื่อง "โทวาซูงาตาริ" (ฉบับแปลภาษาอังกฤษใช้ชื่อ "The Confessions of Lady Nijō") ถือเป็นงานเขียนชิ้นเอก และเป็นแหล่งข้อมูลเดียวที่ระบุประวัติส่วนตัวของเธอ
ท่านหญิงนิโจเกิดในตระกูลโคงะ ซึ่งเป็นสาขาของตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งสืบเชื้อสายจากเจ้าชายโทโมฮิระ พระราชโอรสลำดับที่เจ็ดของจักรพรรดิมูรากามิ ซึ่งจักรพรรดิโกะ-ซันโจทรงให้มินาโมโตะ โนะ โมโรฟูซะ พระโอรสของเจ้าชายโทโมฮิโระ เข้ารับราชการในราชสำนัก ทั้งพ่อและปู่ของท่านหญิงนิโจล้วนดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางชั้นสูงในราชสำนัก และเครือญาติของเธอหลายคนก็เป็นผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรม ชื่อจริงของท่านหญิงนิโจไม่เป็นที่ปรากฏ เพราะชื่อ "นิโจ" เป็นชื่อที่เรียกกันในราชสำนักที่กำหนดชื่อนางในเป็นชื่อถนนเพื่อบ่งฐานานุศักดิ์ของแต่ละคน โดย "นิโจ" แปลว่า "ถนนสายที่สอง" ถือเป็นตำแหน่งชั้นสูง เพราะใกล้ชิดกับ "ถนนสายที่หนึ่ง" อันเป็นที่ตั้งของราชมนเทียร
ใน "โทวาซูงาตาริ" ระบุว่าจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะทรงมีจิตประดิพัทธ์กับซูเกได มารดาของท่านหญิงนิโจ แต่ไม่นานหลังจากนั้น นางให้กำเนิดท่านหญิงนิโจ และก็ถึงแก่กรรมให้กำเนิดบุตรสาวไม่นานนัก จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะทรงเปลี่ยนพระทัยไปรักท่านหญิงนิโจแทน ท่านหญิงนิโจถูกขึ้นถวายตัวเมื่ออายุสี่ขวบ และได้รับการเลี้ยงดูอย่างกุลสตรีชาววัง ครั้น ค.ศ. 1271 ขณะท่านมีอายุ 14 ปี บิดาได้ถวายท่านหญิงขึ้นเป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ แต่ไม่มีหลักฐานว่าท่านหญิงนิโจได้รับการแต่งตั้งเป็นบาทบริจาริกาอย่างเป็นทางการ ("เซไซ") หรือเป็นบาทบริจาริกาลับ ("เมชูโดะ")
ชีวิตในราชสำนักของท่านหญิงเต็มไปด้วยอุปสรรค เพราะเมื่อท่านอายุได้ 15 ปี บิดาก็ถึงแก่กรรม ทำให้ท่านหญิงขาดผู้สนับสนุนในราชสำนัก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างท่านหญิงนิโจกับองค์จักรพรรดิก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด เพราะท่านหญิงคบชู้กับชายหลายคนมานานหลายปี มีคนหนึ่งรู้จักกันมาก่อนที่ท่านจะถวายตัวเป็นบาทบริจาริกา ท่านหญิงนิโจให้ประสูติการพระราชโอรสที่เกิดกับองค์จักรพรรดิใน ค.ศ. 1273 แต่ก็สิ้นพระชนม์ในปีถัดมา ส่วนบุตรอีกสามคนไม่ได้เกิดจากความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิ โดยเกิดจากไซอนจิ ซาเนกาเนะ เป็นหญิงคนหนึ่ง (เกิดใน ค.ศ. 1275) และเกิดจากเจ้าชายโชโจะ เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ (ประสูติ ค.ศ. 1281) และโอรสองค์เล็ก (ประสูติ ค.ศ. 1282) ทว่าการคบชู้ของท่านหญิงนิโจสร้างความไม่พอพระทัยกับจักรพรรดินีคิมิโกะ ซึ่งเป็นอัครมเหสีเป็นอย่างมาก ท้ายที่สุดท่านหญิงนิโจจึงถูกขับออกจากราชสำนักใน ค.ศ. 1283
"โทวาซูงาตาริ" เล่ม 4 และ 5 กล่าวถึงชีวิตหลังถูกขับออกจากราชสำนัก ว่าต้องพบกับชีวิตเลวร้ายเช่นเดียวกับสตรีญี่ปุ่นยุคนั้นต้องพบเจอ ท่านหญิงนิโจออกบวชเป็นนางภิกษุณีในศาสนาพุทธ จาริกแสวงบุญตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และสถานที่ทางประวัติศาสตร์ตามรอยไซเงียว กวีและนักบวชนามอุโฆษ ท่านหญิงอ้างว่าท่านได้เดินทางกลับไปราชธานีบ่อย ๆ แต่คิมูระ ซาเอโกะตั้งข้อสังเกตว่า การเดินทางบางส่วนไม่เกิดขึ้นจริง บางเรื่องก็ถูกสมมุติขึ้นมาเท่านั้น "โทวาซูงาตาริ" เล่ม 4 เนื้อหาถูกข้ามมาใน ค.ศ. 1289 (นักวิชาการสันนิษฐานว่าเนื้อหาบางส่วนขาดหายไป) ในเล่ม 5 เนื้อหาก็ถูกข้ามไปอีกหลายปี มาปรากฏอีกครั้งในบทโศก ท่านหญิงนิโจกำสรวลเศร้าเนื่องจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะใน ค.ศ. 1304 และ "โทวาซูงาตาริ" สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1306 ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่านหญิงนิโจ เข้าใจว่าท่านหญิงนิโจคงถึงแก่กรรมหลังจากนั้น
"โทวาซูงาตาริ".
"โทวาซูงาตาริ" ถูกเขียนขึ้นช่วง ค.ศ. 1307 ครอบคลุมเหตุการณ์ช่วง ค.ศ. 1271–1306 ถือเป็นวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ชิ้นหนึ่งของญี่ปุ่น เพราะปรากฏเรื่องราวการคุกคามทางเพศ (การบังคับขู่เข็ญหรือใช้กำลังให้ร่วมเพศ) ที่หาได้ยากในวรรณกรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ ทว่างานเขียนของท่านหญิงนิโจกลับไม่เป็นที่แพร่หลาย ส่วนหนึ่งก็เพราะถูกจำกัดโดยฝ่ายนิยมเจ้า หรือเพราะเนื้อหานั้นมีการพรรณนาถึงความเป็นมนุษย์และความสนิทสนมระหว่างท่านหญิงกับจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ และยังพบว่าใน ค.ศ. 1940 มีสำเนาของเอกสารฉบับคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถูกเก็บรักษาโดยยามางิชิ โทกูเฮ เจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง
อาณาจักรฮั่นเหนือ