pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สันนิษฐานว่าเกิดจาก การเปลี่ยนแปลงชายฝั่งทะเล เนื่องจากพรุผืนนี้อยู่ขนานชายฝั่งทะเล กระแสน้ำตามธรรมชาติบริเวณชายฝั่ง อาจพัดพาตะกอนมาทำให้เกิดสันทรายขนานกับชายฝั่งเดิม และปิดกั้นเกิดเป็นแอ่ง ต่อมาเปลี่ยนแปลงทั้งสภาพธรณีวิทยาและนิเวศวิทยา ทำให้น้ำจากน้ำทะเลกลายเป็นน้ำกร่อยและน้ำจืด มีการทับถมและการแทนที่ของสังคมพืชต่าง ๆ
ตำบลไม้ขาวมีพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติอุทยานแห่งชาติสิรินาถและที่ดินราชพัสดุ 4,208 ไร่ "ป่าเขาไม้พอกและป่าเขาไม้แก้ว " 4,444 ไร่ ป่าพรุ 605 ไร่ "ป่าชายเลนคลองอู่ตะเภา" มีพื้นที่ 1,556.25 ไร่ ติดทะเลอันดามันชายฝั่งด้านตะวันออกของตำบลไม้ขาวเป็นพื้นที่ที่เป็นธรรมชาติซึ่งมีลักษณะพิเศษ ประกอบไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด และสัตว์นานาพันธ์ดำรงชีวิตร่วมกัน ในสภาพแวดล้อมที่เป็นดินเลน น้ำกร่อยและมีน้ำทะเลท่วมถึงอยู่สม่ำเสมอและยังเป็นแหล่งผลิตอาหารและพลังงานที่สำคัญ พรรณไม้ป่าชายเลนได้แก่โกงกางใบใหญ่ โกงกางใบเล็ก แสม พังกาหัวสุม ลำพู ลำแพนและตะบูน นอกจากนี้ป่าชายเลนฯยังอุดมไปด้วยพืชนานาชนิด เช่น ตาตุ่มเหงือกปลาหมอ ถั่วขาว ถั่วดำ ปรงทะเล รวมทั้งเอผีไฟท์ เช่นกาฝาก กล้วยไม้ ซึ่งขึ้น
ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือน,การเกษตร.
ผ้าบาติก, กะปิ, ตะกล้าพลาสติก
ตำบลไม้ขาวมีเส้นทางคมนาคม 3 ทาง ได้แก่ ทางบก ทางน้ำและทางอากาศ การคมนาคมทางบก มีทางหลวงหมายเลข 402 ( ภูเก็ต - สารสิน ) เป็นเส้นทางหลัก และมีทางหลวงชนบทรวมทั้งเส้นทางอื่นๆ ที่แยกออกจากทางหลวงหมายเลข 402 และทางหลวงชนบท ไปยังชุมชน หมู่บ้านและสถานที่ท่องเที่ยว ชายหาดต่าง ๆ สำหรับทางน้ำตำบลไม้ขาว มีท่าเทียบเรือยอร์ช 1 แห่ง ท่าเทียบเรือท่องเที่ยวของเอกชน 1 แห่ง อยู่บริเวณ หมู่ที่ 2 ( บ้านคอเอน ) และท่าเทียบเรือท่องเที่ยวและเรือประมงบ้านท่าฉัตรไชย 1 แห่ง นอกจากนั้นยังมีท่าเทียบเรือขนาดเล็กอีก 2 แห่ง ส่วนทางอากาศมีสนามบินนานาชาติภูเก็ต ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร เชื่อมโยงทั้งภายในประเทศและต่างประเทศโดยตรง
วัดยาง ณ รังสี
วัดยาง ณ รังสี ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมือง ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมี อายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัดครับ
ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี จนถึงปัจจุบันพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้าน
นอกจากนี้ยังมีศาลากลางเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทย ซึ่งนับวันจะหาดูได้ยาก ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย
ตำบลอ่างศิลา (จังหวัดชลบุรี)
แคมเฟอร์
ศรัณยู ประชากริช (เกิด 6 ตุลาคม พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น บีม เป็นนักแสดง พิธีกร ดีเจชาวไทย ลูกชายคนโตของ รุ่งโรจน์ ประชากริช และ คุณวีณา ประชากริช เจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัด ป.รุ่งโรจน์อะไหล่ยนต์ แห่งวงการอะไหล่รถยนต์ของหลายยี่ห้อดัง
ศรัณยูเล่าว่าในสมัยเรียนมัธยม ตอนชั้น ม.2 เขาขอพ่อซื้อรถ แข่งรถ โดดเรียน ดูดบุหรี่ เที่ยวเธค ทั้งเจาะลิ้น เจาะสะดือ เจาะหัวนม หลังจบ ม.6 เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ แต่เรียนพอเรียนปีหนึ่ง คิดว่าไม่ใช่และสนใจอยากเรียนภาษาญี่ปุ่น จึงไปศึกษาที่เมืองโอซะกะ (โอซาก้า) ประเทศญี่ปุ่น ในสาขา Business แต่พอเรียนแล้วคิดว่าไม่ใช่ที่เขาต้องการอีก ประกอบกับไปมีเรื่องกับยากูซ่าจนต้องหนีกลับมาประเทศไทย หนำซ้ำยังโดนตามมาถึงบ้านจนทางบ้านต้องจ่ายเงินให้ไป จึงย้ายไปเรียนในสาขาออกแบบภายใน ที่สถาบันศิลปะแห่งซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา
หลังจากกลับประเทศไทยได้ทำงานเป็นดีเจ คลื่น 95.5 เวอร์จิ้น ฮิตซ์ เป็นพิธีกรรายการสีสันบันเทิงสด และยังแสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 3 เรื่อง "เสน่หาเงินตรา" รับบท “ภานุทัต” เล่นละครเรื่อง "อนันตาลัย" และ "เพลงดินกลิ่นดาว"
กระแสข้อวิจารณ์.
ต่อมาเดือนพฤศจิกายน 2552 มีข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ว่าขับรถฟอร์จูนเนอร์ชนแล้วหนี ทั้งนี้รถตกแต่งเลียนแบบรถตำรวจที่ใช้ในราชการ ประตูทั้งสี่ทำสีเป็นสีขาวเข้าข่ายเปลี่ยนแปลงสีรถโดยไม่แจ้งให้เจ้าพนักงานทราบเพราะสีเดิมคือสีดำ สีขาวที่ทำเพิ่มถือว่าเกิน 30% ของตัวรถ มีตราสำนักงานตำรวจแห่งชาติข้างประตู ประตูหลังติดหมายเลข 2-0 แปลว่าร้อยเวรสอบสวน กระจกหลังติดตรากองปราบปราม และเมื่อตรวจสอบภายในรถพบอาวุธปืน ขนาด .22 ซึ่งเป็นของผู้อื่น 1 กระบอก มีดสปาต้า 1 เล่ม กุญแจมือ วิทยุโทรคมนาคมแบบมือถือของตำรวจ เครื่องช็อตไฟฟ้า ทั้งนี้ศรัณยูเปิดเผยว่า เป็นของตนเองเอาไว้ป้องกันตัว ส่วนรถเพื่อไว้ใช้ในการอำนวยความสะดวกให้กับผู้ใหญ่ที่นับถือในการเดินทางไปไหนมาไหนและใช้ในการแสดง ส่วนข้อหาพนักงานสอบสวนแจ้งเพียงข้อหาเดียวคือ พกพาอาวุธปืนผิดมือในที่สาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งทำให้เป็นข้อกังขาแก่สาธารณชนว่าตำรวจ สน. สามเสนเป็นสองมาตรฐาน เพราะหากเป็นบุคคลธรรมดามีข้อหาหนักเยอะเช่นนี้คงจะไม่รอดจากการเข้าคุกและค่าปรับเป็นหลายแสนแน่นอน และมีหลายคนเคยเห็นรถคันนี้ใช้ทะเบียนหมายเลขอื่นซึ่งคันนี้อาจจะเข้าข่ายปลอมแปลงทะเบียนด้วย
ชีวิตครอบครัว บีม - ศรัณยู หมั้นในวันที่ 27 กันยายน 2558 และฉลองมงคลพร้อมจดทะเบียนสมรส ในวันที่ 20 ธันวาคม 2558 กับหญิงสาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น นอกวงการ ชื่อ "ชาช่า ทามาดะ" หรือ "ชาช่า ภักค์ไพบูลย์" เป็นพี่สาวของ ชัญญ่า ทามาดะ ซึ่งชาช่าและหนุ่มบีม คบหาดูใจกันมาได้ 4 ปี
บีม ศรัณยู
เสม็ดขาว
เสม็ดขาว เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก-ใหญ่ สูง 5-25 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง มีใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปใบหอกแกมรูปไข่ ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอก ออก ก.พ - เม.ย ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ทรงกลม หรือ ไข่สีขาว ผล ออก มี.ค - มิ.ย
มีประโยชน์ ยอดอ่อน นำมาลวก หรือกินกับผักกับน้ำพริก มีรสเปรี้ยวอมฝาด ใบตำพอกแก้เคล็ดขัดยอก ฟกบวม
อุปกรณ์ไฟฟ้าในพื้นที่อันตราย
ในทางวิศวกรรมไฟฟ้า พื้นที่อันตรายหมายถึง พื้นที่ที่อาจจะเต็มไปด้วยก๊าซไวไฟ ไอน้ำ ฝุ่นละออง อุปกรณ์ไฟฟ้าที่ใช้ในพื้นที่เหล่านี้มีความจำเป็นที่จะต้องถูกออกแบบและทดลองมาอย่างพิเศษ เพื่อให้มั่นใจว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าจะไม่ก่อให้เกิดการระเบิด ประกายไฟ หรือมีพื้นผิวที่มีอุณหภูมิสูง
ตัวอย่างเช่น สวิตช์ไฟในบ้าน ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดประกายไฟเล็กน้อยที่ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายในสภาวะบรรยากาศปกติ จะไม่ได้รับความสนใจ แต่ในสภาวะที่มีไอระเหยที่ติดไฟได้อยู่ ประกายไฟอาจจะก่อให้เกิดการระเบิดขึ้นได้ ดังนั้น อุปกรณ์ไฟฟ้าที่จะถูกนำไปติดตั้งใช้ในโรงงานเคมีหรือโรงงานถลุงแร่จะต้องถูกออกแบบมาให้ไม่ก่อให้เกิดประกายไฟหรืออะไรก็ตามที่อาจจะก่อให้เกิดประกายไฟอันจะทำให้ไอระเหยติดไฟได้ที่อาจจะปรากฏในบริเวณนั้นเกิดการระเบิดขึ้นได้
มีแนวทางแก้ปัญหาในการติดตั้งทางไฟฟ้าเหล่านี้มากมาย แต่วิธีการที่ง่ายที่สุดคือการลดจำนวนอุปกรณ์ไฟฟ้าในบริเวณอันตรายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่าจะด้วยการย้ายอุปกรณ์ไฟฟ้าออกนอกบริเวณอันตราย หรือการลดความอันตรายของพื้นที่ด้วยการปรับปรุงกระบวนการผลิตหรือการใช้ระบบระบายอากาศ คือเทคนิกในทางปฏิบัติแนวทางหนึ่ง ซึ่งออกแบบมาเพื่อลดระดับกำลังของไฟฟ้าและมีพลังงานสะสมต่ำ อันจะทำให้โอกาสที่จะเกิดการระเบิดต่ำลง การปิดคลุมอุปกรณ์สามารถอัดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปในระบบแล้วปิดตาย ซึ่งอุปกรณ์จะถูกตัดออกจากระบบเมื่อระบบจ่ายอากาศไม่ทำงาน
เป็นเรื่องธรรมดาในสายงานเทคโนโลยีไฟฟ้าที่ในแต่ละประเทศจะมีมาตรฐานที่แต่งต่างกันออกไปและมีวิธีการทดสอบที่อุปกรณ์ไฟฟ้าสำหรับงานในพื้นที่อันตรายที่ไม่เหมือนกัน เนื่องด้วยการค้าโลกทวีความสำคัญในการแพร่กระจายผลิตภัณฑ์ไฟฟ้ามากขึ้น ดังนั้นมาตรฐานนานาชาติจค่อย ๆ จึงค่อย ๆ ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ จนมีเทคนิกที่ได้รับการยอมรับโดนตัวแทนของแต่ละชาติมากขึ้น
ไม่นานหลังจากที่อุปกรณ์ไฟฟ้าถูกนำไปใช้ในเหมืองถ่านหิน ก็มีการค้นพบว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าเช่น หลอดไฟ สัญญาณ และมอเตอร์ สามารถก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงอันจะก่อให้เกิดการสูญเสียชีวิตได้ ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ไฟฟ้าถูกนำเข้ามาใช้นั้นเอง อันตรายของก๊าซไวไฟ หรือมีเทนที่สะสมตัวกันนั้นเป็นที่รู้จักกันดีพอ ๆ กับอันตรายจากละอองถ่านหิน อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยการระเบิดที่เกิดขึ้นในอังกฤษอย่างน้อยสองครั้งมีสาเหตุมาจากระบบเตือนภัยด้วยกระดิ่งไฟฟ้า โดยในระบบนี้ สายไฟเปล่าสองเส้นจะถูกลากยาวไปตามทางเดิน และคนเหมืองคนใดที่ต้องการจะส่งสัญญาณเตือนขึ้นไปยังผิวดินก็จะกระทำได้ด้วยการจับสายเปล่าสองเส้นมาเชื่อมเข้าหากัน หรือใช้โลหะอะไรก็ได้เชื่อมสายไฟสองเส้นเข้าด้วยกัน ซึ่งการเหนี่ยวนำไฟฟ้าของสัญญาณกระดิ่ง กอปรกับการแตกออกจากกันข้องหน้าสัมผัสด้วยการแตะด้วยวัตถุโลหะนั้น ก่อให้เกิดประกายไฟ ซึ่งสามารถจุดระเบิดมีเทนในเหมือง อันเป็นสาเหตุของการระเบิดนั่นเอง
การจำแนกพื้นที่ (ก๊าซและไอ).
ในโรงงานอุตสาหกรรมบางประเภทเช่นโรงถลุงแร่และโรงงานเคมี มีปริมาณของก๊าซและของเหลวไวไฟปรากฏในพื้นที่หนึ่ง ๆ เป็นปริมาณมาก ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดความเสี่ยงได้ และในบางกรณี ช่วงเวลาที่ก๊าซ ของเหลวและฝุ่นอันตรายเหล่านี้ปรากฏนั้นกินระยะเวลาที่ยาวนานหรือตลอดเวลา ในบริเวณอื่น ๆ อาจจะมีสสารไวไฟปรากฏขึ้นในบางช่วงระยะเวลา เช่นในช่วงที่การผลิตมีปัญหา ซ่อมบำรุง หรือในช่วงที่เกิดอุบัติเหตุ ด้วยเหตุนี้ โรงถลุงแร่และโรงงานเคมีจำต้องจำแนกพื้นที่ออกเป็นส่วน ๆ (zone) ตามความเสี่ยงที่ก๊าซ ของเหลว และฝุ่นจะรั่วไหลออกมา กระบวนการจำแนกชนิดและขนาดของพื้นที่อันตรายนั้นเรียกว่า "classification"
โดยส่วนใหญ่แล้ว ก๊าซอันตรายมักจะเป็นสารจำพวกไฮโดรคาร์บอน
บริเวณปลอดภัย (Safe Area).
บ้านเรือนทั่ว ๆ ไปอาจจะถูกพิจารณาให้เป็นบริเวณปลอดภัยอันเนื่องมาจากความเสี่ยงจากการระเบิดและไฟไหม้เพียงมาจากสเปรย์ละอองลอย ส่วนของเหลวไวไฟนั้นอาจจะเป็นเพียงแค่สีหรือน้ำยาทำความสะอาด พื้นที่ปลอดภัยนี้ถูกจัดเอาไว้ว่ามีความเสี่ยงที่จะเกิดการระเบิดต่ำ แต่มีโอกาสเกิดไฟไหม้มากกว่า (ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสเกิดการระเบิดได้ยากก็ตาม) สำหรับในโรงงานเคมีนั้น พื้นที่ปลอดภัยคือบริเวณที่มีความเข้มข้นของสารไวไฟระเหยต่ำกว่า 25% ของความสามารถต่ำสุดที่ก่อให้เกิดการติดไฟของมัน  หรือต่ำกว่าจุดที่สามารถติดระเบิด
พื้นที่โซน 2 (Zone 2 Area).
เป็นพื้นที่ที่สูงขึ้นมาจากพื้นที่ปลอดภัยโดยในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณที่กาซ ไอ หมอก หรือของเหลวไวไฟจะมีได้ต่ำกว่าค่าสภาวะผิดปกติ (โดยมากแล้วจะรั่วไหลออกมาในระดับที่ต่ำกว่าสภาวะผิดปกติ) สำหรับแนวทางการพิจารณาโดยทั่วไปนั้น บริเวณนี้จะมีวัตถุไวไฟปรากฏได้ไม่เกิน 10 ชั่วโมงต่อปี หรือ 0 - 0.1 % ของเวลา อุปกรณ์ไฟฟ้าที่มีระบบป้องกันการระเบิดควรจะถูกใช้ในบริเวณนี้
พื้นที่โซน 1 (Zone 1 Area).
พื้นที่โซน 1 นี้คือบริเวณที่อุปกรณ์ชนิดพิเศษหรืออุปกรณืที่ได้รับการจำแนกชนิดจะต้องถูกนำมาใช้ ในบริเวณนี้ ก๊าซ ของเหลว หรือหมอกจะถูกคาดเอาไว้ว่าปรากฏขึ้นมา หรือปรากฏในช่วงเวลาที่ยาวนานภายใต้สภาวะการทำงานปกติ ตามแนวทางการพิจารณานั้น บริเวณนี้จะมีสสารอันตรายปรากฏขึ้นระหว่าง 10 - 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ 0.1 - 10 % ของเวลา อุปกรณ์ที่ได้รับการป้องกันการระเบิดที่สูงกว่าระดับ 2 จะต้องถูกนำมาใช้
พื้นที่โซน 0 (Zone 0 Area).
สภานการณ์เลวร้ายที่สุดของพื้นที่นี้คือมีสสารไวไฟปรากฏตลอดเวลา (ซึ่งมากกว่า 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ มากกว่า 10% ของเวลา) ถึงแม้ว่านี่จะเป็นกรณีที่เลวร้ายที่สุด แต่ทว่าเป็นเรื่องยากมากที่โซน 0 จะเป็นระบบเปิด โดยทั่วไปแล้วจะมีช่องว่างของไอน้ำเหนือของเหลวในถังบรรจุสาร
พื้นที่ที่มีฝุ่น.
ในพื้นที่ที่มีฝุ่นนั้นก็มีโอกาสที่จะเกิดการระเบิดด้วยเช่นกัน แต่เดิมการจำแนกชนิดของพื้นที่อันตรายจะใช้ระบบอังกฤษที่ใช้ตัวอักษรระบุชนิด แต่ในปัจจุบันจะใช้ระบบยุโรปที่ใช้ตัวเลขในการจำแนกแทน
ขอบเขตและลักษณะของพื้นที่อัตรายจำพวกนี้ควรจะถูกจำแนกโดยผู้มีความชำนาญ ควรจะมีการวาดแผนผังของโรงงานเพื่อบ่งถึงพื้นที่อันตราย
พื้นที่อันตรายจำพวกฝุ่นนั้นสามารถแบ่งได้ดังนี้:
พื้นที่ที่มีก๊าซ.
ก๊าซ ไอระเหยและฝุ่นที่ไวไฟมีคุณสมบัติทางเคมีที่ต่างกันที่ส่งผลต่อโอกาสและความรุนแรงของระเบิดที่ไม่เหมือนกัน คุณสมบัติเหล่านั้นประกอบด้วยอุณหภูมิเปลวไฟ  พลังงานต่ำสุดที่ใช้ในการติดไฟ ขอบเขตสูงสุด/ต่ำสุดในการระเบิด และน้ำหนักโมเลกุล การทดสอบด้วยการสังเกต  จะถูกกระทำเพื่อพิจารณาตัวแปรอย่างเช่น ระยะห่างปลอดภัยที่สุดในการทดลอง (maximum experimental safe gap) กระแสติดไฟต่ำสุด (minimum ignition current) ความดันการระเบิด (explosion pressure) และเวลาที่ใช้ในการเข้าสู่ความดันสูงสุด (time to peak pressure) อุณหภูมิจุดระเบิดตามธรรมชาติ (spontaneous ignition iemperature) และอัตราการเพิ่มความดันสูงสุด (maximum rate of pressure rise) ถึงแม้ว่าสสารทุกชนิดมีคุณสมบัติในการระเบิดที่แตกต่างกัน แต่พวกมันสามารถถูกจัดลำดับในช่วงที่คล้ายคลึงกันซึ่งทำให้ง่ายต่อการเลือกอุปกรณ์ไฟฟ้าสำหรับใช้ในพื้นที่อันตราย
ความสามารถในการติดไฟของของเหลวไวไฟถูกจำแนกได้โดยจุดวาบไฟ ของมัน โดยจุดวาบไฟหมายถึงอุณหภูมิที่วัสดุสามารถก่อไอระเหยที่มีความสามารถเพียงพอที่จะก่อให้เกิดส่วนผสมที่จุดไฟได้ นี่เป็นข้อมูลสำคัญในการพิจารณาว่าพื้นที่นี้จำเป็นจะต้องพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยงหรือไม่ และเป็นพื้นที่เสี่ยงแบบไหน พื้นที่ที่มีวัสดุที่มีอุณหภูมิจุดระเบิดด้วยตัวเองต่ำมากและมีจุดวาบไฟที่สูงกว่าอุณหภูมิบรรยากาศนั้น อาจจะไม่ถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยงก็ได้ อย่างไรก็ตาม ถ้าวัสดุนั้นก่อให้เกิดอุณหภูมิที่สูงกว่าบรรยากาศและอุณหภูมิที่เกิดขึ้นนั้นสูงกว่าจุดวาบไฟ พื้นที่ที่มีวัสดุนั้นจะถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยง
กาซในอุตสาหกรรม สามารถถูกแบ่งออกได้ดังนี้
กวินตรา โพธิจักร (เกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529) เป็นชาวจังหวัดหนองคาย ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศในการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 ณ โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ ซอยรางน้ำ กรุงเทพมหานคร โดยสุรางค์ เปรมปรีดิ์
กวินตราได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล 2008 ณ เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม และได้รางวัลรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
ก่อนเข้าวงการบันเทิง กวินตราเคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลประจำจังหวัด และเธอเคยประกวดนางงามธิดาพญานาค 2551 โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ
ปัจจุบัน กวินตราเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และใน พ.ศ. 2557 เธอได้เป็นนักวอลเลย์บอลของทีมไอเดีย-ขอนแก่น
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีกับ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
กวินตรา ได้สมรสกับ รชต ธนภรณ์มงคล เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 อะเลคเซเยวิช (; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1661 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682) เป็นซาร์แห่งรัสเซีย ระหว่างปี 1676 ถึงปี 1682
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 เป็นพระราชโอรสในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ที่พระราชสมภพจากพระมเหสีองค์แรกเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1676 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษาแต่เนื่องจากพระพลานามัยไม่แข็งแรงและทรงพิการมาแต่ทรงพระเยาว์จึงทำให้ทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่สะดวกและในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระมเหสีองค์แรกมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกและองค์เดียวแต่หลังจากนั้น 3 วัน พระมเหสีก็สวรรคตและในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตามกันไปอีก พระองค์สวรรคตในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682 ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ราชสมบัติจึงตกแก่พระราชอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายอีวาน และ เจ้าชายปีเตอร์
เซฺว ไข่ฉี
เซฺว ไข่ฉี (; , 11 สิงหาคม ค.ศ. 1981-) เป็นนักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงเธอเรียนจบด้านบริหาร เป็นนักร้องในสังกัด วอร์เนอร์ มิวสิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
เหมียว เข่อซิ่ว
เหมียว เข่อซิ่ว (; เกิด 8 กุมภาพันธ์ 1952) เป็นนักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการปรากฏตัวใน ภาพยนตร์กังฟู หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1970 ประกบกับนักแสดงแอ็คชั่นชาวฮ่องกงอาทิ บรู๊ซ ลี และ เฉินหลง
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006นำแสดงโดย แฮริสัน ฟอร์ด โดยเนื้อเรื่องเล่าถึง แจ๊ค สไตน์ฟิลด์ (ฟอร์ด)ผู้ออกแบบระบบป้องกันภัยให้กับธนาคารแห่งหนึ่งแต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อได้มีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งบุกมายังบ้านของเขาจับภรรยาและลูกทั้ง 2 ของเขาเป็นตัวประกัน พร้อมกับบังคับให้เขาเจาะระบบป้องกันที่เขาสร้างขึ้นมากับมือและสั่งไม่ให้แจ้งตำรวจแล้วเขาจะหยุดยั้งกลุ่มโจรและช่วยครอบครัวของเขา
ได้หรือไม่
ราชวงศ์เมโรแวงเจียง
เฮเลน (ทรอย)
ลาบราบ็องซอน
ลาบราบ็องซอน  หรือ เพลงแห่งบราบ็อง คือเพลงชาติของประเทศเบลเยียม ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 คำร้องโดยหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช (Louis-Alexandre Dechet) ในนามแฝง "แฌนวาล" ("Jenneval") ทำนองโดย ฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต (François Van Campenhout) เพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยมีคำร้องเป็นภาษาราชการของเบลเยียมทั้ง 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1860 รัฐบาลเบลเยียมได้มีการแก้ไขคำร้องของเพลงลาบราบ็องซอนเสียใหม่ พร้อมทั้งประกาศรับรองให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของชาร์ล รอฌีเย (Charles Rogier) นายกรัฐมนตรีของเบลเยียมในขณะนั้น ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวมีเนื้อหามุ่งโจมตีประเทศเนเธอร์แลนด์ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเก่าอย่างชัดเจน ภายหลังกระทรวงมหาดไทยแห่งเบลเยียมจึงได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ให้ใช้คำร้องบทที่ 4 ของฉบับที่มีการแก้ใขใน ค.ศ. 1860 เป็นคำร้องเพลงชาติฉบับทางการ
เกรก้าEXE
เกรก้า อสูรไซเบอร์ในโลก อันเดอร์กลาว (Underground) ที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อนได้กำเนิดมาจากบั๊กคอมพิวเตอร์ จากการหลาย ๆ ที่มารวมตัวกัน จนกำเนิดเกรก้า ขึ้นมา และได้ทำลายระบบไซเบอร์ทุกอย่าง จนได้โปรแกรมในตำนานกักขังไว้ในอันเดอร์กลาวมากว่า 10 ปี...
ริว อาทิตย์
De Brabançonne
พระอภัยมณี (ตัวละคร)
พระอภัยมณี เป็นตัวละครเอกจากวรรณคดีของพระสุนทรโวหาร (ภู่) เรื่อง พระอภัยมณี เจ้าชายแห่งกรุงรัตนา เป็นพระราชโอรสองค์ของท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเกสร
เมื่อพระอภัยมณีอายุได้ 15 ชันษา ท้าวสุทัศน์ได้ให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณ ผู้เป็นอนุชา ไปเสาะหาอาจารย์เพื่อเรียนวิชา ทั้งสองไปเรียนวิชาที่หมู่บ้านจันตคาม พระอภัยมณีเรียนวิชาเป่าปี่ ส่วนศรีสุวรรณเรียนวิชากระบี่กระบอง ท้าวสุทัศน์เมื่อทรงทราบว่าโอรสทั้งสองเรียนวิชาเป่าปี่และกระบี่กระบองจึงทรงกริ้ว เนื่องจากทรงเห็นว่าไม่สมควรกับกษัตริย์ สั่งให้ขับไล่ทั้งสองออกจากเมือง พระอภัยมณีและศรีสุวรรณได้เดินทางรอมแรมผ่านป่าเขาจนถึงชายทะเล ได้พบกับพราหมณ์สามคนคือวิเชียร โมรา สานนท์ พราหมณ์ทั้งสามได้แสดงวิชาที่ถนัดของตนให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณชม พระอภัยมณ๊จึงแสดงวิชาของตนบ้างโดยการเป่าปี่ให้ฟังจนสามพราหมณืและศรีสุวรรณเคลิ้มหลับไป ฝ่ายนางยักษ์ผีเสื้อสมุทรซึ่งกำลังหาอาหารในทะเล ได้เห็นพระอภัยมณีกำลังเป่าปี่ก็ตกหลุมรักจึงลักพาตัวพระอภัยมณีไปอยู่ที่ถ้ำของนาง อยู่กินด้วยกันจนมีบุตรชื่อ สินสมุทร
ต่อมา พระอภัยมณีและสินสมุทรได้หลบหนีจากถ้ำนางผีเสื้อสมุทรโดยการหลอกให้นางไปถือศีลที่อื่น ขณะนั้นก็หนีออกมาด้วยความช่วยเหลือของเงือกสามพ่อแม่ลูก ฝ่ายนางผีเสื้อสมุทรเมื่อรู้ว่าถูกหลอกจึงออกตามล่าพระอภัยมณี จับเงือกเฒ่าผัวเมียจับกินเป็นอาหาร ส่วนเงือกสาวก็พาพระอภัยมณีและสินสมุทรหนีมาจนถึงเกาะแก้วพิสดาร พระฤๅษีแห่งเกาะแก้วพิสดารได้ลงอาคมขับไล่นางผีเสื้อสมุทรไม่ให้เข้ามาใกล้เกาะ นางผีเสื้อสมุทรจึงถอยกลับถ้ำไป พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงได้พักอาศัยอยู่กับพระฤๅษีที่เกาะแก้วพิสดารแห่งนี้
ต่อมา ท้าวสิลราชเจ้าเมืองผลึกได้เสด็จประพาสทางทะเลจนมาถึงเกาะแก้วพิสดาร พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงขอโดยสารเรือของท้าวสิลราชเพื่อเดินทางกลับเมือง ระหว่างเดินทางกลับ นางผีเสื้อสมุทรได้โผล่ออกมาทำลายเรือของท้าวสิลราช ท้าวสิลราชจมน้ำสิ้นพระชนม์ สินสมุทรพานางสุวรรณมาลีธิดาท้าวสิลราชว่ายน้ำหนีไป ส่วนพระอภัยมณีได้ว่ายน้ำขึ้นไปที่เกาะแห่งหนึ่งและตัดสินใจเป่าปี่เพื่อสังหารนางผีเสื้อสมุทร
ต่อมา อุศเรน โอรสเจ้าเมืองลังกา คู่หมั้นของนางสุวรรณมาลี ได้เดินทางทางทะเลเพื่อตามหานางสุวรรณมาลีที่หายสาบสูญจนมาพบพระอภัยมณีที่เกาะแห่งนี้
Brabançonne
Die Brabançonne
ศูนย์วิจัยโลหิตวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ฟาร์เซอร์EXE
Thai ID
บูเช็กเทียน
สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ อู่ เจ๋อเทียน (อู่ เจ๋อเทียน ตามสำเนียงกลาง) (บูเต็กเทียง ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ (บูเช็กเทียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) (; พระราชสมภพ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 624; สวรรคต 16 ธันวาคม ค.ศ. 705) พระนามเดิมว่า อู่ จ้าว  ในราชวงศ์ถังมักออกพระนามว่า เทียนโฮ่ว (天后) และในสมัยต่อมาว่า อู่โฮ่ว (武后) ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์อู่โจว และทรงเป็นสตรีพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์จีนอันยาวนานกว่าสี่พันปีที่ได้เป็นจักรพรรดินี(ฮ่องเต้)จีน ทำให้ในรัชสมัยของพระองค์ มีความเท่าเทียมของชาย-หญิง เป็นอย่างมาก โดยเปิดโอกาสให้เข้ารับตำแหน่งราชการในระดับสูง
ในแผ่นดินของพระราชสวามีและพระราชบุตรของพระนางระหว่างปี ค.ศ. 665 ถึง 690 พระนางทรงปกครองจีนโดยพฤตินัย ต่อมาในปี ค.ศ. 690 ถึง 705 พระนางทรงสถาปนาราชวงศ์ของพระนางเอง คือ ราชวงศ์โจว หรือในประวัติศาสตร์จีนเรียกว่า ราชวงศ์อู่โจว และเฉลิมพระนามพระนางเองว่า เชิ่งเฉินหวงตี้ (聖神皇帝) อันเป็นการละเมิดประเพณีแต่โบราณและยังทำให้ราชวงศ์ถังสะดุดหยุดลงระยะหนึ่ง นักประวัติศาสตร์ผู้นิยมลัทธิขงจื๊อจึงประณามพระนางเป็นอย่างมาก
จักรพรรดินี อู่ เจ๋อเทียน ทรงมีตำแหน่งสำคัญทั้งในสมัยถังไท่จง จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ถัง และในสมัยถังเกาจง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ถัง โดยแรกเริ่มทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระสนมของถังไท่จง เมื่อถังไท่จงสวรรคต พระนางจึงได้อภิเษกสมรสกับถังเกาจงในปี ค.ศ. 655 และได้รับการขนานพระนามว่า เกาจงฟูเหริน (高宗夫人)
ในปี ค.ศ. 690 หลังจากถังเกาจงสวรรคต ก็เกิดการแย่งชิงราชสมบัติเป็นเวลากว่า 7 ปี ในที่สุดพระนางได้ทรงตั้งตนขึ้นเป็นจักรพรรดินี(ฮ่องเต้หญิง)องค์แรกในประวัติศาสตร์จีน รวมถึงประกาศเปลี่ยนราชวงศ์ถังเป็นราชวงศ์อู่โจวตั้งแต่นั้นมา จนสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 705
ในช่วงที่จักรพรรดินี อู่ เจ๋อเทียน ทรงเป็นผู้นำทั้งด้านการปกครองและการทหาร มีการขยายอำนาจของจีนออกไปเป็นอันมากเกินกว่าอาณาเขตดินแดนเดิมที่เคยมีมา ไปถึงบริเวณทวีปเอเชียกลาง รวมถึงการครอบครองพื้นที่แถบคาบสมุทรเกาหลีเหนือตอนบน ส่วนภายในประเทศจีนเอง แม้จะมีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจของพระนางทั้งในการสู้รบ ปราบปรามกบฏ และลงโทษประหารชีวิต แต่พระนางได้ทรงพัฒนาประเทศโดยการส่งเสริมและเผยแพร่ระบบการสอบจอหงวนเพื่อส่งเสริมให้บัณฑิตผู้มีความรู้ความสามารถเข้ามารับราชการบริหารประเทศโดยไม่คำนึงถึงชนชั้น ส่งเสริมและยกระดับบทบาทของสตรีเพศโดยเปิดโอกาสให้เข้ารับตำแหน่งราชการในระดับสูง นอกจากนี้พระนางยังให้ความเป็นธรรมแก่ประชาชนด้วยการลดภาษีอากรที่กดขี่ ส่งเสริมการเกษตรและการสร้างงาน ทำให้ประเทศจีนในยุคของพระนางมีความเข้มแข็งและพัฒนาด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว
จักรพรรดินี อู่ เจ๋อเทียน ทรงส่งเสริมและให้ความสำคัญแก่พระพุทธศาสนามากกว่าลัทธิเต๋าในฐานะเป็นศาสนาประจำชาติ จนจัดให้มีการสร้างวัดและปฏิมากรรมในถ้ำ เช่น ถ้ำผาหลงเหมิน กล่าวได้ว่าพระพุทธศาสนาได้รับการพัฒนาอย่างสูงสุดในประเทศจีนในช่วงยุคของพระนาง
นอกจากในฐานะผู้นำทางการเมือง จักรพรรดินี อู่ เจ๋อเทียน ยังมีชีวิตครอบครัวที่โดดเด่น แม้ว่าในบางครั้งความสัมพันธ์ในครอบครัวจะเป็นปัญหาให้แก่พระนาง มีพระโอรส 3 พระองค์ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ และพระนัดดาของพระนาง คือ ถังเสวียนจง จักรพรรดิหนึ่งในยุคทองแห่งประวัติศาสตร์จีน
สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ อู่ เจ๋อเทียน หรือ บูเช็คเทียน มีพระนามเดิมว่า อู่ จ้าว (Wu Zhao) (บางครั้งใช้ตัวอักษรจีนว่า "武曌" หากว่าตัวอักษรที่ใช้จริงไม่เป็นที่ปรากฏชัด อย่างไรก็ตามคำว่า "จ้าว" ไม่ได้ใช้ตัวอักษร "瞾" เนื่องจากตัวอักษรนี้เป็นอักษรที่มีการประดิษฐ์ขึ้นใหม่ในสมัยของพระนางเอง ส่วนแซ่หรือราชสกุลของพระนางคือ "อู่" ซึ่งยังคงใช้อยู่แม้ว่าจะทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิถังเกาจง ซึ่งใช้ราชสกุล หลี่
ต่อมาจักรพรรดิถังไท่จง พระราชทานพระนามให้แก่พระนางใหม่ว่า "เม่ย์" (媚) ทำให้ในปัจจุบัน ประชาชนจีนมักเอ่ยพระนามของพระนางว่า อู่เม่ย์ หรือ อู่เม่ย์เหนียง (武媚娘) เมื่อกล่าวถึงชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ และจะใช้ชื่อเรียกพระนามว่า อู่โฮ่ว เมื่อกล่าวถึงพระนางในช่วงที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสี (หรือฮองเฮา) และพระพันปี (หรือไทเฮา) แล้ว ส่วนการใช้คำว่า อู่ เจ๋อเทียน (จีน: 武則天) จะใช้เมื่อกล่าวถึงพระองค์ในขณะดำรงพระยศเป็นจักรพรรดินี(ฮ่องเต้)แห่งราชวงศ์อู่โจวของจีน)
ตระกูลอู่มีต้นกำเนิดในเมืองเหวินสุ่ย (จีน: 文水) มณฑลปิ้งโจว (จีน: 并州) (ปัจจุบันคือ ตำบลเหวินสุ่ยในมณฑลซานซี) บูเช็กเทียนเกิดในเมืองลี่โจว (จีน: 利州) (ปัจจุบันคือ เมืองก่วงหยวน (จีน: 广元) ในมณฑลเสฉวน) หรือมิฉะนั้นอาจเป็นที่เมืองฉางอาน (ปัจจุบันคือเมืองซีอาน) ในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิถังเกาจู่ ประสูติเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 624 และสวรรคตในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 705
จักรพรรดินีอู่ประสูติในปีที่ 7 แห่งรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิถังเกาจู่ โดยปีนั้นเป็นปีที่เกิดสุริยุปราคาเต็มดวง (total eclipse of the Sun) ซึ่งสามารถมองเห็นได้ในประเทศจีน บิดาของพระนางคือ อู่ ซึ่อฮั่ว (อังกฤษ: Wu Shihuo; จีนตัวย่อ: 武士彟; จีนตัวเต็ม: 武士彠; พินอิน: "Wǔ Shìhuò; "559-635 CE) มีอาชีพเกี่ยวกับการค้าไม้ ซึ่งเป็นเพียงพ่อค้าสามัญชนธรรมดาที่มีฐานะคนหนึ่ง ส่วนมารดาของพระนางนั้นมาจากตระกูลหยางซึ่งเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากในสมัยนั้น ในช่วงปีสุดท้ายของรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยาง หลี่หยวน (อังกฤษ: Li Yuan; จีน: 李淵) ผู้มีตำแหน่งแม่ทัพขุนนางในราชวงศ์สุย ซึ่งภายหลังกลายเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่แห่งราชวงศ์ถังได้เข้าพักอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอู่ (หรือบู) หลายครั้งจนมีความสนิทสนมกับตระกูลนี้ หลังจากหลี่หยวนล้มล้างอำนาจของสมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางได้แล้ว พระองค์ได้ตอบแทนตระกูลอู่ด้วยเงินทอง เมล็ดพันธุ์พืช ที่ดิน และแพรพรรณเนื้อดีต่าง ๆ เป็นอันมาก และเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถังสำเร็จ อู่ซี่อฮั่วได้รับตำแหน่งเสนาบดีอาวุโสและตำแหน่งผู้ครองเมืองหยางโจว ลี่โจว และจิงโจว (อังกฤษ: Jingzhou;จีน: 荊州) ปัจจุบันคือ เขตเจียงหลิง (อังกฤษ: Jiangling County; จีน: 江陵县) ในมณฑลหูเป่ย์ ต่อมาสมเด็จพระจักรพรรดิเกาจู่ได้สละราชสมบัติ พระราชโอรสของพระองค์ คือ เจ้าชายหลี่ซื่อหมิน (อังกฤษ: Li Shi Min; จีน: 李世民; พินอิน: Lǐ shì min) จึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงนั่นเอง
พระราชมารดาของจักรพรรดินีอู่ เจ๋อเทียนนั้นเดิมทรงเป็นเชื้อสายพระราชวงศ์สุย (隋朝) ที่ปกครองประเทศจีนมาก่อนราชวงศ์ถัง ซึ่งท่านหญิงหยาง พระราชมารดาของพระนางนั้นเดิมเป็นพระนัดดาของกวนหวัง (จีน: 关王; พินอิน: Guān wáng) หรือพระนามเดิม หยางสง ซึ่งเป็นพระญาติสนิทของสมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (พระนามจริงว่า หยางกว่าง) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สุย จึงนับได้ว่าท่านหญิงหยางเป็นผู้เกิดในชาติตระกูลสูง หากราชวงศ์สุยมิได้ล่มสลายลงไปเสีย อู่ซื่อฮั่วคงมิได้มีโอกาสพบองค์หญิงหยาง แต่เมื่อราชวงศ์สุยล่มสลายไป องค์หญิงหยางจึงจำต้องหาที่พึ่งพิง สตรีในยุคนั้นมีทางเลือกไม่มากนัก เนื่องจากขณะนั้นพระองค์เป็นเพียงสมาชิกราชวงศ์ที่ตกยาก ซึ่งอู่ซื่อฮั่วเองก็ต้องการที่หาภริยาที่จะมาส่งเสริมเชิดชูเกียรติของตนเองเช่นกัน โดยเฉพาะในยามที่ต้องออกสังคมกับพวกขุนนาง ซึ่งก็มักจะเป็นผู้เกิดในตระกูลสูงเสียเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นองค์หญิงเชื้อสายราชวงศ์สุยอย่างองค์หญิงหยางจึงเป็นที่หมายปองของอู่ซื่อฮั่วเป็นอย่างมาก เมื่อความต้องการของทั้งสองฝ่ายตรงกัน องค์หญิงหยางจึงทรงสมรสกับอู๋ซื่อฮั่ว (โดยมีฐานะเป็นภริยาคนที่สอง เนื่องจากอู่ซื่อฮั่วมีภริยาคนแรกอยู่แล้วเป็นหญิงสามัญชน) และถูกเรียกขานนามว่าท่านหญิงหยาง นับแต่นั้นมา แม้จะเป็นภริยาคนที่ 2 แต่ว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เก่ามาก่อนท่านหญิงหยางจึงเป็นที่รักและยกย่องของอู๋ซื่อฮั่วอย่างมาก ทำให้ภริยาคนแรกกับบุตรชายทั้ง 2 ที่เกิดกับภริยาคนแรกไม่ชอบใจท่านหญิงหยางและเกิดเหตุกระทบกระทั่งทำร้ายจิตใจกันตลอดมา