pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในบริบทที่พิจารณาเฉพาะจำนวนเต็ม ถูกจำกัดให้มีค่าเป็นศูนย์หรือบวก ฉะนั้นจึงได้ค่าเป็น 1, 2, และ 2 คูณกับตัวมันเอง n ครั้ง
เนื่องจาก 2 เป็นฐานของระบบเลขฐานสอง กำลัง 2 จึงพบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเขียนในฐานสอง กำลัง 2 จะมีรูป 100…000 หรือ 0.00…001 เสมอเช่นเดียวกับกำลัง 10 ในระบบเลขฐานสิบ
S2O Festival
อะเลคซันดร์ โดวเจนโค
อะเลคซันดร์ เปโตรวิช โดวเจนโค หรือ โอเลคซันดร์ เปโตรวิช โดวเจนโค (, "Oleksandr Petrovych Dovzhenko"; ) เป็น นักเขียนบท, ผู้ผลิตภาพยนตร์ และ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครนโดยกำเนิด เขามักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่สำคัญที่สุดของโซเวียตในช่วงต้นรองจาก เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์, Dziga Vertov และ วเซโวลอด ปูดอฟกิน เช่นเดียวกับการเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการตัดต่อโซเวียต นอกจากนี้โดวเจนโคฟีล์มสตูดิโอในกรุงเคียฟ ได้ถูกตั้งชื่อตามเขาหลังเขาเสียชีวิต
Alexander Dovzhenko
แอร์ลังเงิน
แอร์ลังเงิน  บ้างคนท้องถิ่นก็เรียกว่า แอร์ลัง เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเนือร์นแบร์คไปราว 18 กิโลเมตร มีแม่น้ำเร็จนิทซ์ไหลผ่านกลางเมือง แอร์ลังเงินปรากฎชื่อครั้งแรกในบันทึกของปีค.ศ. 1002 ในชื่อว่า "ฟิลลาแอร์ลังงอน" ("Villa Erlangon") ต่อมาในปี 1361 หมู่บ้านแห่งนี้ถูกขายให้กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโบฮีเมีย ต่อมาในปี 1402 หมู่บ้านนี้ก็ตกมาเป็นของราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น และในปี 1810 ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรบาวาเรีย
ลินเดา
ลินเดา  เป็นเมืองและเกาะในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดกับทะเลสาบโบเดินซึ่งเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ เมืองลินเดาตั้งอยู่บนเกาะในทะเลสาบโบเดิน ซึ่งตัวเกาะมีพื้นที่ราว 425 ไร่ (0.68 ตารางกิโลเมตร) มีสะพานเชื่อมเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งบริเวณริมทะเลสาบแห่งนี้ มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยโรมันในศตวรรษที่ 1 เกาะลินเดาได้รับการกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปีค.ศ. 882 โดยบาทหลวงจากเมืองซังคท์กัลเลิน ซึ่งได้บันทึกไว้ว่าเคานต์แห่งราเอเทียได้สร้างชุมชนบาทหลวงไว้บนเกาะแห่งนี้ และในปี 1275 ลินเดาได้รับสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายใต้การปกครองของพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 1 แห่งเยอรมนี ในปัจจุบัน เมืองลินเดาถูกขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมสิ่งทอและการท่องเที่ยวเป็นหลัก
Da Endorphine
เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค
เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค  เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำขนาดเล็กชื่อว่าแม่น้ำเลาเทอร์ บริเวณเชิงเขาของเทือกเขาแอลป์ชวาเบิน เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากเมืองชตุทการ์ทไปราว 35 กิโลเมตร เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงเอาโทบานหมายเลข 8 ซึ่งเชื่อมระหว่างเมืองชตุทการ์ทกับนครมิวนิก
บลูแมนกรุ๊ป
ฟังก์ชันเมอบีอุส
ฟังก์ชันเมอบีอุส  คลาสสสิก "' เป็นฟังก์ชันเชิงการคูณสำคัญในทฤษฎีจำนวนและคณิตศาสตร์เชิงการจัด นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ออกุส เฟอร์ดีนันด์ เมอบีอุสเป็นผู้ริเริ่มในปี 1832 เป็นกรรีพิเศษของวัตถุทั่วไปกว่าในคณิตศาสตร์เชิงการจัด
สำหรับจำนวนเต็มใด ๆ นิยาม ว่าเป็นผลรวมของ รากที่ ปฐมฐานของ 1 มีค่าใน {, , } ขึ้นอยู่กับการแยกตัวประกอบของ เป็นตัวประกอบเฉพาะ
ฟังก์ชันเมอบีอุสสามารถแสดงอีกอย่างได้เป็น
โดยที่ เป็น โครเนกเกอร์เดลตา, เป็น ฟังก์ชันอูลวิลล์, เป็นจำนวนตัวหารเฉพาะไม่ซ้ำกันของ , และ เป็นจำนวนตัวประกอบเฉพาะของ , ที่นับด้วยภาวะรากซ้ำ
ค่าของ สำหรับจำนวนบวก 30 จำนวนแรก ได้แก่
50 ค่าแรกของฟังก์ชันลงจุดได้ด้านล่าง
ลิมิตของลำดับ
เมื่อจำนวนเต็มบวก formula_1 มีค่ามากขึ้น ค่า formula_2 จะเข้าใกล้ formula_3 กล่าวได้ว่า "ลิมิตของลำดับ formula_2 เท่ากับ formula_3"
ในวิชาคณิตศาสตร์ ลิมิตของลำดับเป็นค่าซึ่งพจน์ของลำดับ "โน้มเอียง" (tend to) หากมีลิมิต ลำดับนั้นเรียก ลู่เข้า (convergent) หากลำดับไม่ลู่เข่าจะเรียก ลู่ออก (divergent) มีคำกล่าวว่าลิมิตของลำดับเป็นความคิดมูลฐานซึ่งสุดท้ายเป็นที่ลงเอยของการวิเคราะห์ทั้งหมด
สามารถนิยามลิมิตในปริภูมิเมตริกหรือทอพอโลยีใดก็ได้ แต่ปกติพบในจำนวนจริง
ในจำนวนจริง จำนวน formula_6 เป็นลิมิตของลำดับ formula_7 ถ้าจำนวนในลำดับมีค่าเข้าใกล้ formula_6 มากขึ้น ๆ และไม่เข้าใกล้จำนวนอื่น
Möbius function
ดาร์มชตัท
ดาร์มชตัท  เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตมหานครแฟรงก์เฟิร์ต เมืองดาร์มชตัทมีฉายาอย่างเป็นทางการว่า "เมืองวิทยาการ"  ถือเป็นศูนย์กลางของสถาบันและวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ตลอดจนเป็นที่ตั้งของบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูงมากมาย อาทิ ศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรป (ESOC), ศูนย์จีเอสไอเฮล์มโฮลท์เพื่อการวิจัยประจุไอออนหนัก (GSI Helmholtz Centre for Heavy Ion Research) ธาตุใหม่ๆของโลกมากกว่าสองชนิดถูกค้นพบโดยสถาบันแห่งนี้ ดาร์มชตัทยังเป็นศูนย์กลางของศิลปะแบบอาร์ตนูโว
ในอดีต ดาร์มชตัทเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐอิสระที่เรียกว่า "แกรนด์ดัชชีดาร์มชตัท" (Grand Duchy of Hesse) ซึ่งในยุคนั้น ดาร์มชตัทได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในยุโรป ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดาร์มชตัทเป็นเมืองที่ถูกโจมตีทางอากาศอย่างหนักหน่วง ตัวเมืองกว่าสามในสี่ถูกทำลาย มีผู้เสียชีวิตราว 11,000 ถึง 12,500 คน และคนอีกกว่า 70,000 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย ภายหลังสิ้นสุดสงคราม ดาร์มชตัทเป็นหนึ่งใน 112 ชุมชนเยอรมันที่สหรัฐอเมริกาเข้ามาตั้งกองกำลังไว้ ซึ่งสหรัฐได้ถอนกำลังออกไปจากดาร์มชตัทในปีค.ศ. 1993
Burmese clothing
Hnyat-phanat
แบ็คแลช (2017)
UrboyTJ
ดิสอีสอิต (คอนเสิร์ตทัวร์ ของ ไมเคิล แจ็กสัน)
ดิสอีสอิต (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ
เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนของสหรัฐในงานประจำสหประชาชาติ รู้จักกันอย่างเป็นทางการในนามของ "ผู้แทนถาวรของสหรัฐประจำสหประชาชาติเทียบเท่าเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็ม" และ ทำหน้าที่เป็นผู้แทนสหรัฐฯประจำสภาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติด้วย หน้าที่หลักคือการเป็นหัวหน้าคณะผู้ตัวแทนสหรัฐฯในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติและในระหว่างการประชุมทั้งหมดของสมัชชาใหญ่ยกเว้นในสถานการณ์ที่หายากซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสของสหรัฐ (เช่นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศหรือประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ) เข้าร่วมประชุมด้วย
ดั่งเช่นกับเอกอัครราชทูตทั่วไป ผู้ที่จะเข้าดำรงตำแหน่งนั้นต้องได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีสหรัฐ และผ่านการยินยอมของวุฒิสภาก่อนเข้ารับตำแหน่ง
ปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่งคือ นิกกี เฮลีย์ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2560
สถานะตำแหน่งเทียบเท่ารัฐมนตรี.
เฮนรี แคบอต ลอดจ์ จูเนียร์ ผู้ที่ซึ่งพ่ายแพ้แก่จอห์น เอฟ เคนเนดี ในการเลือกตั้งวุฒิสมาชิกในปี ค.ศ.1952 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติโดยประธานาธิบดี ดไวต์ ไอเซนฮาวร์ เพื่อตอบแทนในกรณีที่ประธานอนุรักษนิยม รอเบิร์ต เอ. ทาร์ฟ พ่ายแพ้ในการเสนอชื่อในการเลือกตั้งที่ต่อก็ได้มาเป็นผู้จัดการแคมเปญจ์หาเสียงในการเลือกตั้งทั่วไป
ประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ ได้ยกฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติให้ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดี โดยไม่ต้องผ่านกระทรวงการต่างประเทศ
สถานะนี้ก็คงอยู่มาตั้งแต่ประธานาธิบดีฟอร์ด, คาร์เตอร์ และเรแกน จนถูกลดสถานะในสมัยการบริหารของประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนี้มาก่อน ถัดมาในสมัยการบริหารของประธานาธิบดีบิล คลินตัน ก็ได้เริ่มฟื้นฟูสถานะของตำแหน่ง แต่ยังไม่มีการแต่งตั้งในสมัยบริหารของ ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ตั้งแต่ปี 2001-2009) และจากนั้นตั้งแต่สมัยบริหารของประธานาธิบดีบารัก โอบามาเป็นต้นมาจึงมีการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่ง
อดีตเอกอัครราชทูตสหประชาชาติ จอห์น อาร์ โบลตัน ได้คัดค้านอย่างเปิดเผยต่อการให้สถานะเทียบเท่าคณะรัฐมนตรีให้กระทรวงทราบโดยกล่าวว่า "มีการกล่าวถึงบทบาทและความสำคัญที่องค์การสหประชาชาติ ควรมีในนโยบายต่างประเทศของสหรัฐฯ ประการที่สองไม่ควรมีรัฐมนตรีสองคน ในกระทรวงเดียวกัน "
สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ
สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ  หรือ KIT เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในเมืองคาลส์รูเออ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี สถาบันแห่งนี้ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 2009 โดยการควบรวมมหาวิทยาลัยคาลส์รูเออ (ก่อตั้งปี 1825) เข้ากับศูนย์วิจัยคาลส์รูเออ ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยนิวเคลียร์แห่งชาติ (ก่อตั้งปี 1956) สถาบันแห่งนี้เป็นสถาบันการศึกษาอันดับ 1 ของเยอรมนีและท็อป 10 ของยุโรปในด้านวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และยังเป็นหนึ่งใน TU9 สถาบันเทคโนโลยีชั้นนำทั้ง 9 แห่งของประเทศเยอรมนี และยังได้อันดับ 26 ของโลกในด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์โดยการจัดอันดับของนิตยสารไทม์ในปี 2017 .
โลกที่สาม
คำว่า "โลกที่สาม" กำเนิดระหว่างสงครามเย็น นิยามประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ทั้งนาโตหรือกลุ่มคอมมิวนิสต์ สหรัฐ แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ชาติยุโรปตะวันตกและพันธมิตรเป็นโลกที่หนึ่ง ส่วนสหภาพโซเวียต จีน คิวบาและพันธมิตรเป็นโลกที่สอง คำนี้เป็นวิธีจำแนกประเทศในโลกออกเป็นสามกลุ่มใหญ่ ๆ โดยยึดการแบ่งแยกทางการเมืองและเศรษฐกิจ
ปกติโลกที่สามถูกมองว่ารวมหลายประเทศอดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ละตินอเมริกา โอเชียเนียและเอเชีย บางครั้งถือเอาสมนัยกับประเทศในขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ในทฤษฎีพึ่งพาของนักคิดอย่างราอูล พรีบิช (Raúl Prebisch), วัลเทอร์ รอดนีย์ (Walter Rodney), ทีโอโตนีโอ ดอส ซานโตส (Theotonio dos Santos) และอังเดร กุนเดอร์ แฟรงค์ โลกที่สามเชื่อมกับการแบ่งเศรษฐกิจเป็นประเทศ "ขอบนอก" ในระบบโลกที่มีประเทศ "แกน" ครอบงำ
เนื่องจากประวัติศาสตร์ความหมายและบริบทที่วิวัฒนาอย่างซับซ้อน จึงไม่มีบทนิยามของ "โลกที่สาม" อย่างชัดเจนหรือเป็นที่ยอมรับ บางประเทศในกลุ่มคอมมิวนิสต์ เช่น คิวบา ถือว่าเป็น "โลกที่สาม" บ่อยครั้ง เพราะประเทศโลกที่สามยากจนทางเศรษฐกิจ ไม่เป็นอุตสาหกรรม จึงเป็นคำเหมาเรียกประเทศยากจนว่า "ประเทศโลกที่สาม" กระนั้น คำว่า "โลกที่สาม" ยังมักใช้รวมประเทศอุตสาหกรรมใหม่อย่างบราซิล อินเดียและจีนซึ่งปัจจุบันเรียกเป็นส่วนหนึ่งของ BRIC ในอดีต ประเทศยุโรปบางประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและประเทศเหล่านี้ส่วนน้อยที่ร่ำรวยมาก ได้แก่ ไอร์แลนด์ ออสเตรีย สวีเดน ฟินแลนด์และสวิสเซอร์แลนด์
ในช่วงทศวรรษหลังนับแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการสิ้นสุดของสงครามเย็น มีการใช้คำว่า "โลกที่สาม" แทนประเทศด้อยพัฒนา โกลบอลเซาท์ และประเทศกำลังพัฒนา แต่มโนทัศน์ดังกล่าวล้าสมัยแล้วในปีล่าสุดเพราะไม่เป็นตัวแทนของสถานภาพการเมืองหรือเศรษฐกิจของโลกอีกต่อไป
รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ
รถไฟฟ้าโอดะกีวสายโอดาวาระ  เป็นเส้นทางรถไฟสายหลักของบริษัทรถไฟฟ้าเอกชนโอดะกีว ระยะทาง 82.5 กิโลเมตร จากชินจุกุถึงโอดาวาระ เป็นเส้นทางประตูหลักสู่เมืองท่องเที่ยวฮาโกเนะ ด้วยขบวนรถไฟด่วนพิเศษ "โรมานซ์คาร์" ให้บริการ
เพลบลูดอต
เพลบลูดอต (, "จุดสีน้ำเงินซีด") เป็นภาพถ่ายของโลก ถ่ายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 โดยกล้องที่ติดตั้งบนยานสำรวจอวกาศวอยเอเจอร์ 1 ในขณะที่ยานอยู่ห่างจากโลกกว่า 6 พันล้านกิโลเมตร (40.5 หน่วยดาราศาสตร์) ภาพถ่ายนี้เป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริท (Family Portrait) ซึ่งเป็นภาพถ่ายระบบสุริยะ
ระยะห่างระหว่างยานวอยเอเจอร์ 1 กับโลกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 คำนวณโดยเครื่องมือ HORIZONS จาก Jet Propulsion Laboratory ของนาซา คือ 40.472229 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ 6,054,587,000 กิโลเมตร
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2520 องค์การนาซาได้ส่งยานสำรวจอวกาศวอยเอจเจอร์ 1 ขึ้นสู่อวกาศ ยานหุ่นยนต์หนัก 722 กิโลกรัมลำนี้มีภารกิจสำรวจระบบสุริยะชั้นนอกและอวกาศระหว่างดวงดาว หลังจากยานวอยเอจเจอร์สำรวจระบบดาวพฤหัสบดี (ซึ่งหมายถึงดาวเคราะห์หลักและดวงจันทร์บริวาร) ใน พ.ศ. 2522 และระบบดาวเสาร์ใน พ.ศ. 2523 ทำให้เมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน คณะทำงานในโครงการวอยเอจเจอร์ออกมาแถลงว่ายานอวกาศได้ปฏิบัติภารกิจหลักเสร็จสิ้นแล้ว โดยยานวอยเอจเจอร์ 1 นี้เป็นยานสำรวจลำแรกของมนุษย์ที่ได้ถ่ายภาพความละเอียดสูงของดาวเคราะห์ใหญ่ทั้งสองดวงรวมทั้งดาวบริวารหลักของดาวเคราะห์ดังกล่าวด้วย
ยานอวกาศลำนี้ยังเป็นวัตถุที่เคลื่อนที่เร็วที่สุดที่มนุษย์เคยสร้าง ด้วยความเร็วกว่า 64,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง และยังเป็นวัตถุชิ้นแรกของมนุษย์ที่เดินทางออกจากระบบสุริยะ จนถึงปัจจุบันภารกิจของยานวอยเอจเจอร์ 1 ยังคงดำเนินต่อไป ภารกิจที่ถูกเพิ่มเข้ามานี้คือการสำรวจพื้นที่บริเวณขอบของระบบสุริยะ รวมถึง แถบไคเปอร์ เฮลิโอสเฟียร์ และอวกาศระหว่างดวงดาว ทุกวันนี้จึงยังมีการป้อนคำสั่งและรับข้อมูลอย่างต่อเนื่องผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network, DSN)
ในตอนแรกคณะทำงานคาดการณ์ว่ายานวอยเอจเจอร์ 1 จะปฏิบัติภารกิจสุดท้ายที่ดาวเสาร์ และหลังจากยานอวกาศบินผ่านดาวเสาร์เมื่อ พ.ศ. 2533 คาร์ล เซแกน จึงได้เสนอให้ยานวอยเอจเจอร์ถ่ายภาพโลกเป็นครั้งสุดท้าย เขาชี้ว่าภาพถ่ายดังกล่าวอาจไม่ได้มีคุณค่าทางวิทยาศาสตร์มากนัก ด้วยความที่โลกจะปรากฏให้เห็นเป็นจุดเล็กมากจนแทบไม่เห็นรายละเอียดใด ๆ หากแต่ภาพถ่ายนี้จะมีความหมายอย่างยิ่งต่อมุมมองของเราในเรื่องตำแหน่งที่อยู่อาศัยของมนุษย์ในจักรวาล
หลายคนในคณะทำงานสนับสนุนแนวคิดนี้ แต่บางคนก็ไม่เห็นด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าการหันกล้องกลับมายังศูนย์กลางระบบสุริยะเพื่อถ่ายภาพโลกนั้นมีความเสี่ยงที่ระบบประมวลภาพของยานจะถูกแสงอาทิตย์ทำความเสียหายจนแก้ไขคืนไม่ได้ อย่างไรก็ดี แนวคิดของคาร์ลถูกทำให้เป็นรูปธรรมเมื่อ พ.ศ. 2532 กระนั้นก็ยังมีอุปสรรคเนื่องจากขั้นตอนการปรับเทียบเครื่องมือต้องใช้เวลาทำให้ต้องเลื่อนภารกิจออกไป และเจ้าหน้าที่ผู้เคยทำการแต่งและป้อนคำสั่งให้ยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็ถูกปลดหรือไม่ก็ถูกย้ายไปประจำที่โครงการอื่นแล้ว อย่างไรก็ตาม ริชาร์ด ทรูลี ผู้บริหารองค์การนาซาในขณะนั้น ได้ลงมาจัดการปัญหาด้วยตนเอง ทำให้ภารกิจถ่ายภาพโลกนี้สำเร็จลงได้
กล้องถ่ายภาพ.
ยานวอยเอเจอร์มีระบบศาสตร์การประมวลภาพส่วนย่อย (Imaging Science Subsystem, ISS) ซึ่งในปัจจุบันไม่สามารถใช้งานได้แล้ว ระบบนี้ประกอบด้วยกล้องถ่ายภาพสองตัว ได้แก่ กล้องถ่ายภาพมุมกว้าง (WA) ความละเอียดต่ำ ความยาวโฟกัส 200 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพพื้นที่กว้าง ต้องการให้เห็นภาพรวม และกล้องมุมแคบ (NA) ความละเอียดสูง ความยาวโฟกัส 1500 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพให้เห็นรายละเอียดของเป้าหมาย ซึ่งกล้องนี้เป็นกล้องที่ใช้ถ่ายภาพ “เพลบลูดอต” กล้องทั้งสองตัวประกอบด้วยหลอดกล้องโทรทัศน์แบบวิดิคอน (vidicon) กราดตรวจอย่างช้า ติดตัวกรองแสง 8 สี ติดบนวงล้อตัวกรองแสงด้านหน้าหลอด
สิ่งท้าทายของทีมงานควบคุมกล้องคือ ยานอวกาศจะแล่นห่างออกไปจากวัตถุมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ภาพวัตถุปรากฏสีจางลงเรื่อย ๆ กล้องถ่ายภาพต้องเปิดรูรับแสงเป็นเวลานานขึ้น และอาจต้องส่ายกล้องด้วยเพื่อให้ได้ภาพถ่ายคุณภาพดี นอกจากนี้ เมื่อยานแล่นห่างออกไป ความสามารถในการรับส่งข้อมูลระหว่างโลกกับยานสำรวจจะลดน้อยลง ทำให้วิธีที่สามารถรับส่งข้อมูลโดยเฉพาะกับระบบประมวลภาพมีจำกัดมากขึ้น
หลังจากถ่ายภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริทซึ่งรวมถึงภาพถ่ายเพลบลูดอตสำเร็จ ผู้จัดการโครงการของนาซาได้สั่งการให้คณะทำงานปิดการใช้งานกล้องถ่ายภาพของยานวอยเอจเจอร์ 1 เนื่องจากยานสำรวจจะไม่ได้แล่นเข้าใกล้วัตถุที่สำคัญใด ๆ อีก และยังต้องการสำรองพลังงานไว้ใช้ในระบบอื่นของยานซึ่งยังคงทำงานและเก็บข้อมูลอยู่ตลอดการเดินทางอันยาวนานสู่อวกาศระหว่างดวงดาว
ลำดับชุดคำสั่งสำหรับถ่ายทอดให้ยานสำรวจรวมทั้งการคำนวณเวลาเปิดรูรับแสงของกล้องออกแบบโดยนักวิทยาศาสตร์อวกาศ แคนดี แฮนเซ็น (Candy Hansen) จากศูนย์ปฏิบัติการแรงขับไอพ่น (Jet Propulsion Laboratory, JPL) และแคโรลีน ปอร์โก จากมหาวิทยาลัยแอริโซนา หลังจากที่ถ่ายภาพสำเร็จในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ข้อมูลของภาพจะถูกบันทึกและเก็บไว้ในเครื่องบันทึกเทปที่ติดตั้งไปกับยานเพื่อรอคำสั่งให้ส่งข้อมูลกลับโลก การส่งข้อมูลกลับโลกผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึกนั้นมีความล่าช้าเนื่องจากขณะนั้นยานสำรวจในโครงการแมเจลแลน (ดาวศุกร์) และกาลิเลโอ (ดาวพฤหัสบดี) กำลังใช้เครือข่ายดังกล่าวส่งข้อมูล สุดท้ายแล้วยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็สามารถส่งภาพจำนวน 60 เฟรมได้ในช่วงเดือนมีนาคมและพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ข้อมูลสัญญาณวิทยุนี้ถูกส่งกลับโลกด้วยความเร็วแสงและใช้เวลาในการเดินทางถึง 5 ชั่วโมงครึ่ง
เฟรม 3 อันจากจำนวนดังกล่าวแสดงให้เห็นโลกเป็นจุดแสงเล็ก ๆ ท่ามกลางอวกาศว่างเปล่า ซึ่งแต่ละเฟรมถูกถ่ายโดยใช้ตัวกรองแสงสีต่างกัน ได้แก่ สีน้ำเงิน สีเขียว และสีม่วง แต่ละเฟรมใช้เวลาเปิดรับแสง 0.72, 0.48 และ 0.72 วินาทีตามลำดับ เฟรมทั้งสามอันถูกประกอบเข้าด้วยกันเป็นภาพ “เพลบลูดอต” เฟรมแต่ละอันมีความละเอียดภาพ 640,000 พิกเซล ถึงกระนั้นโลกที่ปรากฏบนภาพดังกล่าวกินเนื้อที่เพียง 0.12 พิกเซล
ไฟรซิง
ไฟรซิง  เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของนครมิวนิกไปราว 37 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานมิวนิก ตัวเมืองมีแม่น้ำอีซาร์ไหลผ่าน ในเมืองมีเนินเขาอยู่สองแห่งซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทของมุขนายกและอาสนวิหารไฟรซิง โบสถ์ไวเฮินชเตฟันในเมืองนี้ถือเป็นโรงต้มเหล้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอายุกว่า 1,200 ปีที่ยังเปิดดำเนินงานจนถึงปัจจุบัน เมืองไฟรซิงยังเป็นสถานที่แห่งแรกที่มีบันทึกการเกิดพายุทอร์นาโดในทวีปยุโรป
นิกกี เฮลีย์
นิกกี นิมรตา เฮลีย์ (เกิด: นิมรตา รันธาวา, 20 มกราคม 2515) เป็นอดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติคนที่ 29 เธอเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ใน พ.ศ. 2560 และ พ.ศ. 2561 เธอเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเซาท์แคโรไลนาคนที่ 116 และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐเซาท์แคโรไลนา เฮลีย์เป็นผู้ว่าการหญิงคนแรกของรัฐเซาท์แคโรไลนา และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดียคนที่ 2 ที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐในสหรัฐ ถัดจากบ็อบบี จินดาล ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคริพับลิกันเช่นกัน
ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2555 มิตต์ รอมนีย์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีจากพรรคริพับลิกันมองว่า เฮลีย์มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่งรองประธานาธิบดีคู่กับเขา แต่เฮลีย์กล่าวว่าเธอจะปฏิเสธข้อเสนอใด ๆ ก็ตาม เนื่องจากดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอยู่ เธอเป็นตัวแทนพรรคริพับลิกันในการแถลงตอบโต้คำแถลงนโยบายประจำปีของประธานาธิบดีบารัก โอบามา เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2559 ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ว่าที่ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เสนอชื่อเฮลีย์เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ ซึ่งเธอตกลงรับตำแหน่ง เฮลีย์ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาด้วยมติเสียงข้างมาก 96 ต่อ 4 และได้สาบานตนเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2560 ในปี พ.ศ. 2559 นิตยสาร "ไทม์" ได้จัดเฮลีย์เป็นหนึ่งใน "บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุด 100 คนแรก"
ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ เฮลีย์ได้ยืนยันความตั้งใจของสหรัฐที่จะใช้กำลังทหารเพื่อตอบโต้การทดลองขีปนาวุธของเกาหลีเหนือต่อไปในช่วงวิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ พ.ศ. 2560 การปฏิบัติหน้าที่เอกอัครราชทูตของเฮลีย์เป็นที่จับตามองในระดับสูง ซึ่งถือเป็นเรื่องไม่ธรรมดาสำหรับผู้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหประชาชาติ โดยมีสื่อบางสื่อคาดการณ์ว่าเธออาจได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในอนาคต
ต่อมา เธอได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งมีผลทันทีในวันที่ 31 ธันวาคม 2561
พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล
พระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล เป็นพงศาวดารสยามที่โรงพิมพ์หมอบรัดเลพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2407 เนื้อหาเริ่มตั้งแต่พระเจ้าอู่ทองสถาปนากรุงศรีอยุธยา จนจบความที่สิ้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ต่อมาภรรยาและบุตรของหมอบรัดเลได้จัดพิมพ์ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2434 โดยเพิ่มเนื้อหารัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจบที่เมืองทวายสวามิภักดิ์ในปี พ.ศ. 2334
พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนก จึงไม่ทราบว่าเรียบเรียงหรือชำระตั้งแต่เมื่อใด โรงพิมพ์หมอบรัดเลตีพิมพ์เอกสารนี้เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2407 จึงได้ชื่อว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับหมอบรัดเล และเนื่องจากเป็นหนังสือ 2 เล่มจบ จึงเรียกเอกสารนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพิมพ์ 2 เล่ม ในคำนำระบุว่า "พระศรีสุนทรโวหารได้ช่วยชำระดูสอบบ้าง เห็นว่าถูกต้องอยู่แล้ว" และมีข้อความในคำให้การขุนหลวงหาวัดแทรกอยู่หลายช่วง จึงทราบว่ามีการชำระในรัชกาลที่ 4 ก่อนนำมาตีพิมพ์
นอกจากนี้ยังเคยเชื่อว่าสมเด็จพระพนรัตน วัดพระเชตุพน เป็นผู้ชำระ จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ซึ่งเป็นต้นฉบับจริง พบว่าเนื้อหาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศถึงต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีต่างกันมาก จึงทราบว่าไม่ใช่ฉบับเดียวกัน แต่มีการนำฉบับหมอบรัดเลมาตีพิมพ์เผยแพร่โดยระบุว่าเป็นฉบับสมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิโนรสบ้าง เป็นฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพนบ้าง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงระบุในตำนานหนังสือพระราชพงศาวดาร (พิมพ์รวมในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา) ว่าหนังสือนี้พิมพ์แพร่หลายมากจนเข้าใจกันว่าพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยามีแต่ฉบับนี้ฉบับเดียว
กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง
กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง  คือกลุ่มของโรคระบบประสาทกลุ่มหนึ่งที่มีความผิดปกติของไขสันหลัง มีหลายแบบ เช่น filum terminale คับแน่น, lipomeningomyelocele, split cord malformation, dermal sinus tracts และถุงน้ำเดอร์มอยด์ ซึ่งทั้งหมดมีผลให้เกิดการดึงรั้งของไขสันหลังที่ส่วนปลายของช่องไขสันหลัง โดยปกติแล้วไขสันหลังจะลอยอย่างเป็นอิสระอยู่ในช่องไขสันหลัง สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ตามการเจริญเติบโต หรือการงอตัวเหยียดตัวเป็นต้น ไขสันหลังที่ถูกดึงรั้งไว้นั้นอาจทำให้เกิดปัญหาในเด็กเนื่องจากจะถูกดึงให้ยืดออกเมื่อเด็กโตขึ้น ในผู้ใหญ่ไขสันหลังจะถูกดึงให้ยืดออกแม้ในการเคลื่อนไหวตัวปกติ ทำให้เกิดการเสียหายต่อไขสันหลังได้ในระยะยาวหากไม่ได้รับการรักษา ส่วนใหญ่พบร่วมกับภาวะกระดูกสันหลังโหว่ (spina bifida) อาจเป็นตั้งแต่กำเนิดเช่นที่พบใน tight filum terminale หรือเกิดจากอุบัติเหตุในภายหลังก็ได้
Tethered cord syndrome
Tethered cord
เมื่อวาน (เวลา)
เมื่อวาน มีความหมายตามอักษรหมายถึง วันก่อนวันนี้หน่ึ่งวัน แต่นอกจากนี้อาจใช้เปรียบเทียบถึงช่วงเวลาหรือเวลาก่อนหน้านั้นได้ มักใช้กับความทรงจำที่ยังมีผู้จดจำได้ (living memory)
การเรียนรู้และภาษา.
มโนทัศน์ "เมื่อวาน" "วันนี้" และ "พรุ่งนี้" อยู่ในบรรดามโนทัศน์เวลาสัมพัทธ์แรก ๆ ที่ทารกได้เรียน ในภาษา มีนามหรือคุณศัพท์สำหรับ "เมื่อวาน" เด่นชัดในแทบทุกภาษา แม้ภาษาที่มีคำศัพท์กำกวมอาจมีวิธรอื่นแยกแยะอดีตอันใกล้และอนาคตอันใกล้อีก "เมื่อวาน" ยังเป็นคำโดยสัมพัทธ์และมโนทัศน์ในไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ด้วย
เมื่อวาน อาจหมายถึง
เบรียนทซ์
เบรียนทซ์  เป็นหมู่บ้านและเทศบาลในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกติดกับทะเลสาบเบรียนทซ์ จากหมู่บ้านแห่งนี้สามารถมองเห็นทิวเขาชวาทซ์ฮอร์นซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้านได้ บริเวณนี้ปรากฎการตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคหินใหม่และยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวเคลต์ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในหุบเขาแอลป์บริเวณริมแม่น้ำโรน แม่น้ำไรน์ และแม่น้ำดานูบ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ชาวโรมันก็ได้พิชิตดินแดนในแถบนี้และเข้าตั้งถิ่นฐาน อย่างไรก็ตาม อารยธรรมของโรมันในแถบนี้ได้ถูกทำลายลงโดยชนอลามันน์ในปีค.ศ. 260 และชนอลามันได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานราวปี ค.ศ. 450 ชื่อหมู่บ้านแห่งนี้ปรากฎอยู่ในเอกสารครั้งแรกในปี 1146 ในชื่อว่า "Briens"
เครอดูว์ว็อง
เครอดูว์ว็อง  เป็นหน้าผาธรรมชาติที่มีลักษณะเป็นรูปครึ่งวงกลมกว้างราว 1.4 กิโลเมตรและลึก 150 เมตร เกิดขึ้นจากการกัดกร่อนของกระแสธารน้ำแข็งในอดีต ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณทิวเขาเลอโซเลีย (Le Soliat) ทางตะวันตกของทะเลสาบเนอชาแตล ส่วนยอดของเครอดูว์ว็องสามารถเข้าถึงได้ทั้งโดยรถยนต์หรือโดยการเดินเท้า
ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์
ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์  หรือ มหาธารน้ำแข็งอาเล็ทช์  เป็นธารน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ธารน้ำแข็งนี้มีความยาวราว 23 กิโลเมตร มีปริมาตรราว 15.4 ลูกบาศก์กิโลเมตร และกินพื้นที่กว่า 81.7 ตารางกิโลเมตร ตัวธารน้ำแข็งมีความกว้างราว 940 เมตร ธารน้ำแข็งนี้ไหลจากระดับ 4,160 เมตรลงมาสู่ระดับ 1,650 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ธารน้ำแข็งอาเล็ทช์และหุบเขาโดยรอบได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติโดยยูเนสโก
ธารน้ำแข็งแห่งนี้เกิดขึ้นจากการบรรจบกัน ณ ระดับความสูง 4,160 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลของธารน้ำแข็งขนาดย่อย 4 สาย อันได้แก่:
คุกกี้เสี่ยงทาย  เป็นคุกกี้ที่กรอบและมีรสหวาน คุกกี้ส่วนใหญ่ทำมาจากแป้ง, น้ำตาล, วานิลลา และ น้ำมันงา โดยภายในจะบรรจุกระดาษชิ้นเล็ก ๆ คำว่า"เสี่ยงทาย"เป็นคำพังเพยหรือคำพยากรณ์ที่ดูคลุมเครือ ข้อความข้างในยังอาจจะรวมถึงวลีในภาษาจีนที่มีการแปล หรือมีหมายเลขนำโชค ซึ่งใช้เป็นหมายเลขสลากกินแบ่งบ้างตัว แม้คุกกี้เสี่ยงทายจะเสิร์ฟในภัตตาคารอาหารจีน และรับประทานพร้อมกับชา แต่คุกกี้เสี่ยงทายไม่ได้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ต้นกำเนิดของคุกกี้เสี่ยงทายที่แท้จริงนั้นมาจากภัตตาคารจีนแห่งหนึ่งในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
ย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 19 คุกกี้นั้นมีความเหมือนกับคุกกี้เสี่ยงทายในปัจจุบัน ถูกทำขึ้นใน เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น และมีวัดญี่ปุ่นที่มีการจัดประเพณีที่เกี่ยวกับการสุ่มโชคชะตา เรียกว่าโอะมิกุจิ ในรูปแบบคุกกี้ของญี่ปุ่นนั้นจะมีความแตกต่างและความหลากหลาย มันจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย ทำมาจากแป้งที่มีสีออกเข้มๆ ซึ่งในแป้งจะมีงา และมีมิโซะค่อนข้างที่จะมีมากกว่าวานิลลาและเนย มันจะมีการเสี่ยงทายในคุกกี้ อย่างไรก็ตาม กระดาษชิ้นเล็กๆจะถูกยึดเข้ากับส่วนโค้งของคุกกี้ แทนที่จะใส่ไว้ในช่องว่างของคุกกี้ คุกกี้ชนิดนี้เรียกว่าซึจิอุระเซ็มเบ(辻占煎餅) และยังคงขายในบางพื้นที่ของประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน เมืองคะนะซะวะ จังหวัดอิชิกะวะ นอกจากนี้ยังมีขายในละแวกเดียวกันที่ ศาลเจ้าฟุชิมิอินะริ ในเกียวโต
คุกกี้เสี่ยงทาย เป็นขนมของอเมริกา มีการเสิร์ฟในภัตตาคารอาหารจีนในบราซิล, แคนาดา, ฝรั่งเศส, อินเดีย, อิตาลี, เม็กซิโก, สหราชอาณาจักร และในประเทศอื่นๆ ในประเทศเปรูมีการเสริฟพร้อมกับชิฟา
เฟียช
เฟียช  เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รายได้หลักของหมู่บ้านแห่งนี้มาจากการท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นที่ตั้งของสถานีกระเช้าลอยฟ้าขึ้นสู่เขตคุ้มครองยุงเฟรา-อาเล็ทช์ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก กระเช้าลอยฟ้าจากหมู่บ้านนี้เชื่อมต่อสถานีซึ่งตั้งอยู่บนเขาเอ็กกิสฮอร์น ณ ระดับความสูง 2,870 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งจากสถานีสามารถมองเห็นธารน้ำแข็งอาเล็ทช์ซึ่งใหญ่ที่สุดในเทือกเขาแอลป์
เถิง ลี่หมิง
จอยซ์ แทง หรือ เถิง ลี่หมิง/ ถัง หล่าย เหม่ง ภาษากวางตุ้ง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Joyce Tang Lai-ming)
เถิง ลี่หมิง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2519 ที่ฮ่องกง เป็น นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ภายใต้สังกัดของทีวีบี Television Broadcasts Limited (TVB) เธอได้เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเข้าประกวด New Talent Singing Awards ในปี 1995 เธอเป็นที่รู้จักดีของผู้ชมจากบทบาท Chan Sam Yun จากละครเรื่อง Armed Reaction และบทบาท เกาเจียเป่า (Coco) จากละคร แม่ผัวจอมเฮี้ยบกับสะใภ้ซุ่มซ่าม Wars of In-Laws II ในปี 2008
จอยซ์เริ่มคบหากับ Marco Ngai (เว่ย จุ้นเจี๋ย) ตั้งแต่ปี 1998 และทั้งคู่ได้เลิกลาความสัมพันธ์ 9 ปี ในปี 2008
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2013 จอยซ์ได้เข้าพิธีแต่งงานกับ Matthew Chu (จู เจี้ยนคุน) ผู้บริหารแคนนอน โดยงานแต่งงานจัดขึ้นที่ อ.เกาะสมุย ประเทศไทย
เถิง ลี่หมิง ได้รับรางวัล My Top 10 Favourite Characters จากละครเรื่อง Armed Reaction IV
และ รางวัล นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม TVB Malaysia Starlight Gala Awards 2016 ในบทบาท "เป่าซิน" จากละครเรื่อง House Of Spirits 2016
มหาวิหารอ็องเฌ
มหาวิหารอ็องกูแลม
มหาวิหารลียง
มหาวิหารสทราซบูร์
มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
แผนผังมหาวิหาร
มหาวิหารชาทร์
มหาวิหารบูร์ฌ
มหาวิหารแร็งส์
มหาวิหารแกลร์มง-แฟร็อง
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งแกลร์มง-แฟร็อง
มหาวิหารเซนต์พอล
มหาวิหารในสหราชอาณาจักร
แผนผังอาสนวิหาร
มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์
มหาวิหารแคนเทอร์เบอรี
มหาวิหารชิชิสเตอร์
มหาวิหารอีลี
มหาวิหารเอ็กซิเตอร์
มหาวิหารกลอสเตอร์
มหาวิหารกิลด์ฟอร์ด
มหาวิหารเฮริฟอร์ด
มหาวิหารนักบุญไอแซค
มหาวิหารลิงคอล์น
มหาวิหารนอริช
มหาวิหารอ๊อกซฟอร์ด
มหาวิหารซอลส์บรี
มหาวิหารปีเตอร์บะระ
มหาวิหารเซนต์อัลบัน
มหาวิหารทรูโร
มหาวิหารเว็ลส์
มหาวิหารวินเชสเตอร์
มหาวิหารวุร์สเตอร์
มหาวิหารเดอรัม
มหาวิหารยอร์ก
สถาปัตยกรรมมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
มหาวิหารโคโลญ
มหาวิหารอาเคิน
มหาวิหารออร์เลอ็อง
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก
มหาวิหารบอร์โด
มหาวิหารตูร์
มหาวิหารโบแว
มหาวิหารอาเมียง
มหาวิหารแม็ส
มหาวิหารดีฌง