pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การอัญเชิญพระร่วงโรจนฤทธิ์ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2457 จำเป็นต้องแยกชิ้นมาและมาประกอบเข้าด้วยกันที่จังหวัดนครปฐม แล้วเสร็จเป็นองค์สมบูรณ์เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 หลังจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จสวรรคตแล้วตามความในพระราชพินัยกรรมของพระองค์ระบุว่าให้ บรรจุพระบรมราชสรีรางคารของพระองค์ไว้ใต้ฐานพระร่วงโรจนฤทธิ์ ที่องค์พระปฐมเจดีย์ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2469 จึงได้ทำพิธีบรรจุ พระบรมราชสรีรางคาร ณ ผนังเบื้องหลังพระร่วงโรจนฤทธิ์ ตามพระราชประสงค์ทุกประการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 หลังจากการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2529 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงโปรดเกล้าให้อัญเชิญพระสรีรางคาร มาประดิษฐานไว้เคียงข้างพระบรมราชสรีรางคารของพระสวามี และในปี พ.ศ. 2555 หลังจากพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอฯ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงโปรดเกล้าให้อัญเชิญพระสรีรางคาร มาประดิษฐานไว้เคียงข้างพระบรมราชสรีรางคารของพระชนกนาถ และพระสรีรางคารของพระชนนี
เท่าที่มีบันทึกไว้ ลำดับเจ้าอาวาสมีดังนี้
Widget toolkit
ระบบเอ็กซ์วินโดว์
วัดพระแท่นดงรังวรวิหาร
วัดพระแท่นดงรัง เป็นพระอารามหลววงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี จาก กรุงเทพฯ ประดิษฐาน “พระแท่นดงรัง” ลักษณะเป็นหินขนาดใหญ่ ราบคล้ายเตียง ในสมัยก่อนผู้คนเชื่อกันว่าเป็นพระแท่นที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน ต่อมาเมื่อความรู้และข้อเท็จจริงที่ระบุชัดเจนว่าทรงเสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวโนทยาน ในประเทศอินเดีย ลักษณะความเชื่อจึงเป็นการจำลองสถานที่ปรินิพพานไว้แทน นอกจากนี้ภายในวัดยังมีสถานที่จำลองฉากการปรินิพพาน เช่น เขาถวายพระเพลิง จำลองสถานที่ถวายพระเพลิงพระศพพระพุทธองค์ตั้งอยู่บนยอดเขาสูง 55 เมตร ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าวัดพระแท่นดงรังก่อสร้างขึ้นเมื่อไร และก่อสร้างขึ้นโดยใคร แต่สันนิษฐานส่าก่อสร้างขึ้นในราวสมัยอยุธยา เนื่องจากมีหลักฐานพระพุทธบาทจำลองไม้สลักประดับมุก ศิลปะช่างหลวงอยุธยาสมัยพระเจ้าบรมโกศ หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงพระแท่นดงรังปรากฏในนิราศพระแท่นดงรัง ปี 2376 ของสามเณรกลั่นที่เดินทางไปนมัสการพระแท่นดงรังพร้อมสุนทรภู่ วัดพระแท่นดงรังได้รับการอุปถัมภ์ในพระบรมวงศานุวงศ์โดยดีมาตลอด นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะวัดขึ้น พระเจ้าอยู่หัวทุกรัชกาลนับจากนั้นล้วนเคยเสด็จพระราชดำเนินมายังวัดพระแท่นดงรัง และได้รับพระมหากรุณาธิคุณยวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในพระราชพิธีสถานปนาสมเด็จสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมงกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2515
สุจิตต์ วงศ์เทศ นักประวัติศาสตร์ เคยให้ความเห็นว่าพระแท่นดงรังมาจากคติการบูชาหินขนาดใหญ่ของคนในสมัยโบราณ เมื่อมีแนวคิดในพระพุทธศาสนาแผ่ขยายเข้ามาจึงทำให้ความเชื่อถูกกล้นและเปลี่ยนไปเป็นความเชื่อที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้าแทน
วัดพระบรมธาตุวรวิหาร
วัดพระบรมธาตุ วรวิหาร ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา หมู่ 6 ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็น พระอารามหลวง ชั้นโท เป็นวัดเก่า สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ตั้งอยู่ที่บ้านท้ายเมือง ตำบลชัยนาท อำเภอเมืองชัยนาท อยู่ห่างจากตัวเมืองชัยนาท 4 กม. ภายในวัดนี้มีเจดีย์พระบรมธาตุรูปแบบสถาปัตยกรรมอู่ทองบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า มีงานเทศกาลสมโภชพระบรมธาตุในวันเพ็ญ เดือน 6
วัดพระบรมธาตุเป็นวัดโบราณ มีพระปรางค์สร้างด้วยศิลาแลงสูง ๗ วา รูปทรงสี่เหลี่ยม ฐานแต่ละด้านกว้างประมาณ ๓ วาเศษ (6 เมตร)
สร้างในสมัยพระศรีธรรมาโศกราช โดยพระอรหันต์ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมา และได้สร้างพระปรางค์ด้วยศิลาแลง บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระปรางค์
แผ่นศิลาจารึก ไม่ได้กล่าวถึงผู้สร้างวัดนี้กล่าวแต่เพียงผู้เดิมพระปรางค์องค์นี้หุ้มด้วยโลหะสีขาว ต่อมาบูรณะใช้หินและปูนหุ้มไว้
งานนมัสการและปิดทองพระปรางค์ในวันขึ้น ๑๔ - ๑๕ ค่ำ และ วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๖ และในวันแรม ๔ ค่ำ เดือน ๑๑
น้ำอภิเษกจากจังหวัดชัยนาทมีอยู่ ๒ แห่ง คือ น้ำตักที่หน้าวัดพระบรมธาตุ และน้ำตักที่หน้าวัดธรรมามูลวรวิหาร วัดพระบรมธาตุ เป็นสถานที่ประกอบพิธีน้ำอภิเษก
วัดสังกัสรัตนคีรี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เชิงเขาสะแกกรัง หมู่บ้านสะแกกรัง หมู่ 3 ตำบลน้ำซึม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดเก่าตรงข้ามศาลาประชาคมจังหวัดอุทัยธานี
หมู่บ้านสะแกกรัง สมัยสุโขทัย เรียกว่าอู่ไทย หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่าสมัยกรุงธนบุรี ย้ายเมืองอู่ไทยมาไว้ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2335 - 2342 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้นำพระพุทธรูปขนาดย่อมที่ชำรุดไปไว้ตามหัวเมืองต่างๆ เมืองอุทัยธานีได้รับ 3 องค์ พระพุทธรูป องค์ที่ 1 นำมาประดิษฐานไว้ที่วัดขวิด เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็นพระเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ฝีมือช่างสุโขทัยยุค 2 มีส่วนเศียรกับส่วนองค์พระเป็นคนละองค์ เข้าใจว่าคงซ่อมเป็นองค์เดียวกันก่อนนำมาไว้ที่เมืองอุทัยธานี
ต่อมาเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ไปไว้ที่ วัดสังกัสรัตนคีรี และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร พร้อมกับถวายนามว่า พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์สร้างมาแล้วนาน 214 ปี
ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นปูชนียวัตถุที่ประชาชนให้ความศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองอุทัยธานีเนื่องจากเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ไปไว้ที่วัดสังกัสรัตนคีรี และได้ทำพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร ของพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ ในวันแรม 1 ค่ำเดือน 11
วัดป่าเลไลยก์ สามารถหมายถึง
วัดโสธรวรารามวรวิหาร
วัดโสธรวรารามวรวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
วัดโสธรวรารามวรวิหาร เดิมชื่อว่า วัดหงษ์ สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อพุทธโสธร พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของฉะเชิงเทรา เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 1.65 เมตร สูง 1.98 เมตร ฝีมือช่างล้านช้าง
ตามตำนานเล่าว่า หลวงพ่อพุทธโสธร เป็นพระพุทธรูปหล่อสำริดปางสมาธิหน้าตักกว้างศอกเศษ มีรูปทรงสวยงามมาก ได้แสดงปาฏิหาริย์ลอยน้ำมา และมีผู้อัญเชิญขึ้นมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้ แต่พระสงฆ์ในวัดเกรงจะมีผู้มาลักพาไปจึงได้เอาปูนพอกเสริมหุ้มองค์เดิมไว้จนมีลักษณะที่เห็นในปัจจุบัน
แต่เดิม หลวงพ่อพุทธโสธรประทับอยู่ในโบสถ์หลังเก่าที่มีขนาดเล็ก รวมกับพระพุทธรูปอื่น ๆ 18 องค์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2509 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จราชดำเนินมาที่วัดแห่งนี้ มีพระราชปรารภเรื่องความคับแคบของพระอุโบสถเดิม พระพรหมคุณาภรณ์ (จริปุณโญ ด. เจียม กุลละวณิชย์) อดีตเจ้าอาวาสจึงได้รวบรวมเงินบริจาคเพื่อจัดซื้อที่ดินสำหรับสร้างพระอุโบสถหลังใหม่
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นองค์ประธานการสร้าง และทรงเป็นผู้กำกับดูแลงานสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนิน ทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อ พ.ศ. 2531 และทรงประกอบพิธียกยอดฉัตรทองคำ น้ำหนัก 77 กิโลกรัม ประดิษฐานเหนือยอดมณฑป เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2539 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จมาทรงตัดหวายลูกนิมิต เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2549
การก่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นครอบพระอุโบสถหลังเดิม โดยใช้เทคนิควิศวกรรมสมัยใหม่ โดยไม่มีการเคลื่อนย้ายองค์หลวงพ่อพุทธโสธร และพระพุทธรูปทั้ง 18 องค์ งานออกแบบด้านสถาปัตยกรรม โดยนายประเวศ ลิมปรังษี งานด้านวิศวกรรมโครงสร้าง โดย สำนักออกแบบนายอรุณ ชัยเสรี
ศิลปะภายในพระอุโบสถหลวงพ่อพุทธโสธร ประกอบด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยรอบนับตั้งแต่พื้นพระอุโบสถ เสา ผนัง และเพดานจะบรรจุเรื่องราวให้เป็นแดนแห่งทิพย์ เป็นเรื่องราวของสีทันดรมหาสมุทร จตุโลกบาล สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ พรหมโลก ดวงดาว และจักรวาล โดยตำแหน่งของดวงดาวบนเพดาน กำหนดตำแหน่งตรงกับวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2539 ณ เวลาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงประกอบพิธียกยอดฉัตรทองคำ
วัดโสธรวรารามวรวิหาร เป็นวัดที่มีผู้คนมาอธิษฐานขอพรกันเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ในช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์จะมีผู้คนแวะเวียนกันมาหนาแน่นตลอดทั้งวัน หากใครประสบผลสำเร็จในคำขอพร คำบนบาน ก็มักจะมาแก้บนกันด้วยไข่ต้ม หรือ ละครรำ แต่ไข่ต้มนั้นเป็นที่นิยมอย่างมาก จนทำให้การถือตะกร้าไข่ต้มในวัดแห่งนี้เป็นเรื่องปกติไปเลย
ทางวัดมีโซนจอดรถบริเวณด้านหลังวัด โดยมีพื้นที่จอดค่อนข้างกว้างขวาง สามารถรองรับผู้คนได้เป็นจำนวนมาก แต่หากมีผู้คนมาเกินกว่าที่พื้นที่ของทางวัดรองรับได้ ก็สามารถจอดรถฝั่งตรงข้ามที่เป็นส่วนของโรงเรียนได้
มิวทอร์เรนต์
มิวทอร์เรนต์ (µTorrent) เป็นโปรแกรมบิตทอร์เรนต์บนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เขียนด้วยภาษา C++ โดยทั้งโปรแกรมมีขนาดเพียง 214 kB (อ้างจากรุ่น 1.7.7 build 8179) โปรแกรมออกแบบมาเน้นใช้ทรัพยากรคอมพิวเตอร์อย่างประหยัด โดยที่ยังมีความสามารถเทียบเท่ากับโปรแกรมบิตทอร์เรนต์อื่นๆ เช่น Azureus หรือ BitComet
ผู้พัฒนาโปรแกรมยังไม่ได้ตัดสินใจว่าแอปพลิเคชันนี้จะออกเสียงอย่างไร ผู้พัฒนากล่าวว่า เขาเรียกโปรแกรมว่า "ยูทอร์เรนต์" (u-torrent) อาศัยสะดวกเรียก แต่ก่อนหน้านี้ก็เรียกว่า "มายทอร์เรนต์" (my-torrent) บ้าง "ไมโครทอร์เรนต์" (micro-torrent) บ้างโดย "ไมโคร" เป็นการออกเสียงตามตัวอักษร "µ" ของหน่วย SI ที่มีค่าเท่ากับ 10-6 เพราะต้องการเทียบกับขนาดที่เล็กของโปรแกรม. ดังนั้นจึงมีการอ่านออกเสียงว่า "มิวทอร์เรนต์" (mu-torrent) ตามตัวอักษรกรีก "µ"
โดยความที่ไม่พอใจกับซอฟร์แวร์ที่ใช้ทรัยากรระบบมาก หรือที่เรียกว่า "bloatware" Serge Paquet เลยแนะนำ Ludvig Strigeus ให้เขาทำโปรแกรมบิตทอร์เรนต์ที่มีขนาดเล็กแต่มีประสิทธิภาพ Strigeus จึงเริ่มกำหนดกรอบความคิดของการพัฒนาโปรแกรม ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้พัฒนาให้มีความสามารถมากนัก แต่หลังจากการได้เริ่มพัฒนาไปได้สักหนึ่งเดือน ในช่วงเดือนตุลาคม 2547 โดยเขาอาศัยเวลาส่วนใหญ่จากเวลาว่างก่อนและหลังทำงาน แต่แล้วเขาก็หยุดพัฒนาไปเป็นปี และกลับมาเริ่มทำต่อเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2548 โดยแจกจ่ายรุ่นแรกแก่สาธารณะ (รุ่น 1.1 เบต้า) วันที่ 18 พฤศจิกายน 2548 ถ้าอิงจากรุ่น 1.7.7 build 8179 ขนาดของไฟล์ที่รันคำสั่งได้ (executable) ของ µTorrent จะมีขนาดใหญ่เป็น 2.8 เท่าเทียบจากรุ่นเริ่มแรกซึ่งมีขนาดเพียง 77 KB
µTorrent จัดได้ว่าเป็นโปรแกรมที่มีความสามารถหลายอย่างตามแบบไคลเอนต์อื่น ๆ เช่น Azureus BitComet หรือ BitTornado แต่ยังคงใช้หน่วยความจำระบบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น โดยปกติโปรแกรมจะใช้หน่วยความจำน้อยกว่า 6 เมกะไบต์ และใช้การประมวลผลของซีพียูต่ำเพียงพอที่จะทำงานในเครื่องคอมพิวเตอร์รุ่นเก่ารวมถึงตระกูล 486
คุณสมบัติที่รู้จักกันดีใน µTorrent มีดังนี้
WebUI.
WebUI หรือ Web User Interface คือระบบควบคุม uTorrent ผ่านหน้าเว็บ (web-based) โดยเราสามารถควบคุมรายละเอียดการโหลดทั้งหมดได้จากระยะไกล โดยไม่ต้องใช้ Remote desktop ซึ่งดีต่อผู้ใช้เพราะ เข้าได้ทุกที่ทุกเวลา และปลอดภัย เพราะมีการใช้ password ร่วมด้วย ปัจจุบันอยู่ในช่วงการพัฒนา สนับสนุนเบราว์เซอร์หลายตัว เช่น Internet Explorer 7 , Firefox 2 , Safari 3 , Opera 9 ฯลฯ ซึ่งสามารถดาวน์โหลด webui v0.310 beta 2 ได้จากเว็บไซต์ ของ µTorrent เลย
เป็นโปรแกรมที่ทำงานได้ด้วยเพียงไฟล์เดียว (stand-alone executable) มีขนาดเพียง 214 kB (ตามรุ่น 1.7.7 Build 8179) ตัวซอฟต์แวร์ไม่จำเป็นต้องติดตั้งก่อนการใช้ แต่ก็มีโปรแกรมพร้อมชุดติดตั้งหากต้องการ μTorrent มีขนาดที่เล็กมาก เพราะในขั้นตอนการพัฒนาผู้พัฒนาพยายามที่จะไม่ใช้ไลบรารีขนาดใหญ่มากเกินไป (ส่วนใหญ่ใช้ไลบรารีมาตรฐานในชุดค่ำสั่ง C++ และ stream facilities) และมีการสร้างชุดคำสั่งมาเพื่อโปรแกรมนี้โดยเฉพาะ ตัวโปรแกรมถูกย่อขนาดลงไปเกือบครึ่งด้วยการใช้ PECompact2 เข้าช่วย
ไข่อีสเตอร์.
ไข่อีสเตอร์เป็นลูกเล่นที่แอบซ่อนไว้ของผู้พัฒนาโปรแกรม
วัดลำปางหลวง
วัดพระธาตุเสด็จ
วัดพระธาตุเสด็จ ห่างจากตัวเมืองตามเส้นทางลำปาง-งาว ประมาณ 19 กิโลเมตร แยกซ้ายกิโลเมตรที่ 17 ไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตร ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเมืองลำปาง วัดพระธาตุเสด็จเป็นโบราณสถานอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดลำปาง มีตำนานกล่าวว่าสร้างขึ้นในสมัยพระนางจามเทวี อุโบสถและวิหารต่างๆ ซึ่งเป็นโบราณสถานที่เก่าแก่ ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมดแต่ยังคงสภาพศิลปะโบราณให้เห็นได้อยู่จนปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณสถานของชาติแล้ว พุทธสถานที่สำคัญคือ องค์พระธาตุเสด็จ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นเจดีย์แบบล้านนา ลักษณะคล้ายพระธาตุลำปางหลวงแต่องค์เล็กกว่า นอกจากนี้ยังมีวิหารใหญ่ เรียกว่า “วิหารกลาง” ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางลีลาองค์ใหญ่มีพุทธลักษณะงดงามนามว่า “หลวงพ่อห้ามญาติ” วิหารหลวง เรียกว่า “วิหารจามเทวี” ประดิษฐานพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน และวิหารพระพุทธมีพระพุทธรูปชื่อ “พระเจ้าดำองค์อ้วน” เป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย
วัดสวนตาล (จังหวัดน่าน)
วัดสวนตาล ถนนมหายศ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ ประดิษฐานพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์
เป็นผู้สร้างวัดสวนตาล เมื่อ พ.ศ. 1770
พ.ศ. 1987 พระเจ้าติโลกราชแห่งนครเชียงใหม่ ได้สร้างพระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระพุทธรูปทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 ฟุต สูง 14 ฟุต 4 นิ้ว (4.11 เมตร) พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์เป็นพระพุทธรูปทองสำริดองค์ใหญ่ปางมารวิชัย เป็นพระประธานในวิหารวัดสวนตาล
พ.ศ. 2457 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้าน่าน ได้ทรงบูรณะรูปทรงเป็นเจดีย์ยอดปรางค์ดังที่เห็นในปัจจุบัน
ส่วนฐานเป็นฐานหน้ากระดานสี่เหลี่ยมซ้อนกัน รองรับเรือนธาตุย่อเก็จ ส่วนยอดเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ มีปล้องไฉนและปลียอด ตามแบบเจดีย์พุ่มข้าวบิณฑ์ ศิลปะสุโขทัย
ปี พ.ศ. 2508 ดินตะไคร่น้ำแห้ง ที่ใบเสมารอบพระอุโบสถวัดสวนตาล และทองคำเปลวบนองค์พระพุทธรูป พระเจ้าทองทิพย์อันศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนเคารพบูชา ถูกนำมาเป็นมวลสารใช้สร้างพระสมเด็จจิตรลดา
งานนมัสการประจำปีและสรงน้ำ จัดขึ้นเป็นประจำในเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 13 เมษายน ทุกปี
วัดพระธาตุเขาน้อย
วัดพระธาตุเขาน้อย ตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ องค์พระธาตุตั้งอยู่บนยอดดอยเขาน้อย ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองน่าน สร้างในสมัยเจ้าปู่แข็ง เมื่อปี พ.ศ. 2030 องค์พระธาตุเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทั้งองค์ เป็นศิลปะพม่าผสมล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระเจ้าสุริยพงศ์ผริตเดชฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2449-2454 โดยช่างชาวพม่า และวิหารสร้างในสมัยนี้เช่นกัน
จากวัดพระธาตุเขาน้อย สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของตัวเมืองน่าน ปัจจุบันบริเวณลานชมทิวทัศน์ ประดิษฐานพระพุทธมหาอุดมมงคลนันทบุรีศรีน่าน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางประทานพร บนฐานดอกบัวสูง 9 เมตร บนยอดพระเกศาทำจากทองคำหนัก 27 บาท สร้างขึ้นเนื่องในมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
อิงกริดแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน (Princess Ingrid of Sweden) หรือ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (Queen Ingrid of Denmark; อิงกริด วิกตอเรีย โซเฟีย หลุยส์ มาร์กาเรทา; 28 มีนาคม ค.ศ. 1910 - 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) ในคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เป็นสมเด็จพระราชชนนีใน มาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน อีกทั้งเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีอิงกริดเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1910 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามและพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต พระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระชนนีของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1920 ขณะทรงพระครรภ์ที่หก และพระชนกทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งหนึ่งในอีกสามปีต่อมากับ ลูอีส เมานต์แบ็ตเทน ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่สองของเจ้าหญิง แต่ในการอภิเษกสมรสครั้งนี้ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระโอรสและธิดาเลย จะมีเพียงแต่พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่แรกประสูติเท่านั้น
การสิ้นพระชนม์ของพระราชชนนีมิได้ทำให้ความสัมพันธ์กับพระราชวงศ์ทางฝ่ายพระราชชนนีเสื่อมคลายลง เจ้าหญิงก็ยังเสด็จไปเยี่ยมพระอัยกาอยู่บ่อยครั้งและเป็นช่วงเวลานานๆ ทั้งที่ตำหนักคลาเรนซ์และตำหนักแบ็คช็อตพาร์ค นอกเหนือจากนั้นการอภิเษกสมรสของพระชนกกับเลดี้ หลุยส์ เมานท์แบ็ตเต็น ได้ยิ่งกระชับความสัมพันธ์ให้แนบแน่นเข้าไปอีก เจ้าหญิงอิงกริดซึ่งตรัสภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว โปรดการเต้นรำ กีฬาเทนนิส ทรงม้าและการจัดสวน ทรงเหมือนกับประทับอยู่ที่บ้านโดยตลอดในสังคมอังกฤษ ประชาชนชาวอังกฤษชื่นชอบพระองค์เป็นอย่างมากเช่นกัน ในประเทศอังกฤษ เจ้าหญิงอิงกริดซึ่งทรงพระสิริโฉม ร่าเริงสดใสและเป็นกันเอง ทำให้ทรงเป็นที่นิยมชมชอบอยู่เสมอ
ในปี ค.ศ. 1932 เมื่อเจ้าหญิงอิงกริดมีพระชนมายุ 22 พรรษา ก็มีข่าวลือว่าพระองค์จะทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายจอร์จ พระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งต่อมาทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุคแห่งเคนต์ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น และในอีกสองปีต่อมา เจ้าชายจอร์จก็ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1935 เมื่อมีพระชนมายุ 24 พรรษา ก็ได้ทรงหมั้นหมายกับเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ขณะพระชนมายุ 35 พรรษาและเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายทรงมีวรกายที่สูงใหญ่ราวหกฟุต รูปงาม สมส่วนและสมบูรณ์แข็งแรงมาก ด้วยพระรูปโฉมอันงดงามยังทรงมีกิริยาท่าทางที่เรียบง่าย ไม่เป็นทางการและเป็นแบบประชาธิปไตย พระองค์ทรงไม่มีร่องรอยแห่งความหยิ่งทระนงหรือความถือตัวแม้แต่น้อย นอกจากนี้ยังทรงเข้าร่วมในราชนาวีเดนมาร์กในฐานะนักเรียนนายร้อยตั้งแต่พระชนมายุ 14 พรรษา และทรงปฏิบัติงานในทุกตำแหน่งจนกระทั่งถึงชั้นนายพลเรือตรี พระองค์ได้ทรงเดินทางท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่าง ๆ และยังทรงมีรอยสักมากมายในระหว่างการเดินทาง อีกทั้งยังโปรดในสิ่งที่ต่างกันมากสองสิ่งคือ กลไกและดนตรี พระองค์ทรงมีความปรารถนาในสิ่งที่เป็นกลไกต่างๆ และทรงเป็นนักดนตรีที่ประสบความสำเร็จอีกด้วย
เจ้าหญิงอิงกริดได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์กในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ณ มหาวิหารใหญ่ กรุงสต็อกโฮล์ม แสดงให้เห็นถึงการมารวมตัวกันของพระราชวงศ์ต่าง ๆ ของทวีปยุโรปนับแต่ก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยมีพระมหากษัตริย์สามพระองค์ เจ้าชายและเจ้าหญิงอีกหกสิบพระองค์เข้าร่วมงานพิธีนี้ เหมือนกับว่าเป็นวันวานอันรื่นรมย์ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ได้หวนกลับมาอีกครั้ง หลังจากนั้นได้ประทับเรือพระที่นั่งมาถึงกรุงโคเปนเฮเกนในอีก 2 วันถัดมาโดยมีพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 พระสัสสุระ (พ่อสามี) ถวายการต้อนรับอยู่ที่ท่าเรือ ชาวเดนมาร์กจำนวนมากมาร่วมถวายพระพรเต็มสองฟากถนนระหว่างทรงเดินทางไปยังพระราชวังอามาเลียนบอร์ก
เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1947 พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 เสด็จสวรรคต ราชบัลลังก์เป็นของเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้ากรุงเดนมาร์ก เจ้าหญิงอิงกริด มกุฎราชกุมารีได้ทรงเฉลิมพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 3 พระองค์คือ
สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก อดีตเจ้าหญิงแห่งสวีเดนทรงเป็นองค์อุปถัมภ์องค์กรต่างๆ ของประเทศเดนมาร์ก อีกทั้งได้ทรงงานอย่างหนักเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงพระราชวังและพระราชอุทยานต่างๆ ให้ดูสวยงามทันสมัยอยู่เสมอ พระองค์ยังโปรดการเดินทาง การจัดสวนและการเย็บปักถักร้อยเป็นอย่างมากอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจของพระราชวงศ์เดนมาร์ก ทำให้เกิดการพบปะสังสรรค์ของเหล่าบรรดาเครือญาติอยู่บ่อยครั้ง โดยมีพระราชนัดดา 10 พระองค์ และพระราชปนัดดาถึง 5 พระองค์ขณะที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ (โดยในปัจจุบันมีจำนวน 16 พระองค์ )
พระองค์เสด็จสวรรคตวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 ณ พระตำหนักกงสุลใหญ่ ใกล้กับพระราชวังเฟรเดนส์บอร์ก ห่างจากกรุงโคเปนเฮเกน 40 กิโลเมตร เมื่อพระชนมพรรษา 90 พรรษา พระบรมศพฝังอยู่เคียงข้างพระราชสวามีในโบสถ์รอสคิลด์ (Roskilde Cathedral) ซึ่งเป็นโบสถ์ประจำราชวงศ์เดนมาร์ก ใกล้กับกรุงโคเปนเฮเกน
วัดจามเทวี
วัดจามเทวี หรือเดิมชื่อ วัดกู่กุด ตั้งอยู่บนถนนจามเทวี หมู่ 5 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน มีโบราณสถานที่สำคัญ คือ พระสุวรรณจังโกฏเจดีย์ เชื่อกันว่าเป็นที่ประดิษฐานพระอัฐิของพระนางจามเทวี
วัดจามเทวี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2478
เมื่อปี พ.ศ. 1298 พระนางจามเทวีนำช่างละโว้ (ปัจจุบันคือ จังหวัดลพบุรี) ไปสร้างพระเจดีย์สุวรรณจังโกฎ เป็นพระเจดีย์สี่เหลี่ยมแบบพุทธคยาในประเทศอินเดีย ทุก ๆ ด้านมีพระพุทธรูปยืนปางประทานพรศิลปกรรมของลพบุรีมีพระพุทธรูปยืนอยู่ในซุ้มพระทั้งสี่ด้าน ด้านละ 15 องค์ รวม 60 องค์ ภายในบรรจุอัฐของพระนางจามเทวี
ภายในพระเจดีย์บรรจุอัฐิของพระนางจามเทวี เดิมมียอดพระเจดีย์หุ้มด้วยทองคำ
ปี พ.ศ. 1184 มีพระฤๅษีไปพบทารกหญิง ถูกพญานกคาบมาทิ้งไว้บนใบบัวหลวง จึงเลี้ยงดูและสอนสรรพวิทยาการต่าง ๆ ให้
เมื่อพระนางจามเทวี เจริญวัยได้ 13 พรรษา พระฤๅษีจึงต่อนาวายนต์พร้อมด้วยฝูงวานรเป็นบริวารลอยล่องไปตามลำน้ำ ถึงยังท่าน้ำวัดชัยมงคล
เมื่อพระเจ้ากรุงละโว้และพระมเหสีพบเห็น จึงได้นำกุมารีน้อยนั้นเข้าสู่พระราชวัง และตั้งให้เป็นพระราชธิดา นามว่า "จามเทวีกุมารี" และให้ศึกษาศิลปวิทยาการตำราพิชัยสงคราม และดนตรีทุกอย่าง
พ.ศ. 1198 พระนางจามเทวีมีพระชนม์ 14 พรรษา ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายราม แห่งนครรามบุรี
พ.ศ. 1204 พระนามจามเทวีมีพระชนม์ 20 พรรษา เป็นกษัตรีย์วงศ์จามเทวีแห่งนครหริภุญชัย โดยพระนางเจ้าได้อัญเชิญพระแก้วขาว (พระเสตังคมณี) จากเมืองละโว้ เมื่อปี 700 ขึ้นมา เพื่อประดิษฐานเป็นพระคู่บ้านคู่เมือง (ปัจจุบัน พระเสตังคมณีองค์นี้ยังประดิษฐานอยู่ที่วัดเชียงมั่น จังหวัดเชียงใหม่)
พระนางจามเทวี มีพระโอรส 2 องค์ องค์พี่มีนามว่ามหายศ (มหันตยศ) องค์น้องมีนามว่าอินทวร (อนันตยศ) โดยพระเจ้ามหายศ ได้ขึ้นเสวยครองเมืองหริภุญชัยนคร แทนพระมารดา ส่วนพระองค์น้องพระเจ้าอินทวรไปครองเมืองเขลางค์นคร ที่มหาพรหมฤๅษี และสุพรหมฤๅษีร่วมกันสร้างขึ้นใหม่ให้พระองค์โดยเฉพาะ
ส่วนพระนางจามเทวีมีพระชนม์ได้ 60 พรรษา ได้สละราชสมบัติทุกอย่าง ให้พระโอรสทั้งสอง โดยพระนางออกบวชชีบำเพ็ญพรตอยู่ที่วัดจามเทวีแห่งนี้
พ.ศ. 1276 พระนางจามเทวีได้ปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดแห่งนี้ พระชนม์ครบ 92 พรรษา พระนางจึงได้สวรรคต ซึ่งทางพระมหันตยศ และพระอนันตยศ ก็ได้จัดถวายพระเพลิงภายในวัดดังกล่าวอย่างสมพระเกียรติ และได้สร้างเจดีย์สี่เหลี่ยมบรรจุพระอัฐิของพระนางไว้ ณ ที่นี้ โดยให้ชื่อเจดีย์ว่า สุวรรณจังโกฎเจดีย์ ที่ได้เป็นต้นแบบของเจดีย์ในแถบล้านนา
ต่อมานานนับพันปี “สุวรรณจังโกฎเจดีย์” ชำรุดผุพัง ยอดพระเจดีย์ได้หัก และหายไป กลายเป็นวัดร้าง และชาวบ้านได้เรียกวัดนี้ว่า “วัดกู่กุด” ("กู่กุด" เป็นภาษาล้านนา แปลว่า เจดีย์ยอดด้วน)
พ.ศ. 2469 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้เสด็จเยี่ยมวัดแห่งนี้ จึงได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อจาก วัดกู่กุด เป็น วัดจามเทวี เช่นเดิม
พ.ศ. 2479 เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ผู้ครองนครลำพูนได้ไปนิมนต์ท่านครูบาศรีวิชัย ช่วยบูรณะวัดจามเทวีอีกครั้งหนึ่ง นับตั้งแต่นั้นมาวัดจามเทวี ก็เจริญรุ่งเรือง
ส่วนรูปแบบของสถาปัตยกรรมที่ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนบนสุวรรณจังโกฎเจดีย์ ได้กลายเป็นโบราณสถาน โบราณวัตถุที่ประประเมินค่าไม่ได้
พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ในแต่ละชั้นของเจดีย์แสดงให้เห็นถึงความเลื่อมใสศรัทธา และการเข้าถึงพระพุทธศาสนาของพระนางจามเทวี
โดยสุวรรณจังโกฎเจดีย์เป็นต้นแบบของเจดีย์ทั้งหลาย ซึ่งบางครั้งเรียกเจดีย์ทรงนี้ว่า เจดีย์ทรงขัตติยะนารี
เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2525 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จมาเปิดอนุสาวรีย์พระนางจามเทวี ซึ่งตั้งอยู่บริเวณสวนสาธารณะหนองดอก ซึ่งอยู่ทางด้านทิศใต้ของตลาดหนองดอก สร้างเป็นอนุสรณ์แก่พระนางจามเทวี เป็นปฐมกกษัตริย์แห่งหริภุญชัย เป็นปราชญ์ที่มีคุณธรรม มีความสามารถ กล้าหาญ ได้นำพระพุทธศาสนาศิลปวัฒนธรรมมาเผยแพร่จนมีความรุ่งเรืองมาถึงปัจจุบัน
เจดีย์ทรงปราสาทยอดแบบหริภัญชัย.
พระสุวรรณจังโกฏเจดีย์ หรือชื่อเรียกที่รู้จักกันดีคือ เจดีย์กู่กุด หรือ เจดีย์กู่กุฎ หรือ เจดีย์มหาพล ที่เรียกกู่กุด เพราะมีส่วนยอดหลุดหรือหัก ส่วนมหาพลเป็นชื่อดีตที่ตั้งของวัดนี้ เอามาตั้งเป็นชื่อเจดีย์
เจดีย์ทรงปราสาทแบบหริภุญชัยองค์นี้เคยมียอด จึงเรียกทรงปราสาทยอดได้ด้วย มีลักษณะแปลกแตกต่างไปจากเจดีย์ทรงปราสาทในศิลปะล้านนาและศิลปะขอม คือ นับจากส่วนฐานทรงสี่เหลี่ยมมาเป็นเรือนธาตุทรงสี่เหลี่ยมเช่นกัน ตั้งซ้อนกันลดขนาดเป็นลำดับขึ้นไป 5 ขั้น แต่ละชั้นมีเจดีย์ประดับทิศทั้งสี่ และด้านทั้งสี่ของแต่ละชั้น มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ในซุ้มจระนำ และยอดแหลมที่หักหายคงเป็นกรวยเหลี่ยม
เจดีย์ทรงปราสาทแบบหริภุญชัยอีกแบบองค์ มีทรงแปดเหลี่ยม จึงนิยมเรียกตามทรงว่า เจดีย์แปดเหลี่ยม เป็นเจดีย์ขนาดเล็ก ด้านทั้งแปดของเรือนธาตุเจดีย์องค์นี้ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนไว้ในซุ้มจระนำ เหนือเรือนธาตุเป็นหลังคาซ้อนชั้นลดหลั่นขึ้นรับทรงระฆัง เหนือขึ้นไปเป็นยอดซึ่งหักหายแล้ว เจดีย์ลักษณะนี้ได้พบแพร่หลายทางภาคกลางด้วย เช่น วัดพระแก้ว จังหวัดชัยนาท วัดพระรูป จังหวัดสุพรรณบุรี และสืบเนื่องมาจนถึงตอนต้นของกรุงศรีอยุธยา
วัดท่าถนน (จังหวัดอุตรดิตถ์)
วัดท่าถนน เดิมชื่อ วัดวังเตาหม้อ อยู่ตรงข้ามสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ ประดิษฐานหลวงพ่อเพ็ชร พระพุทธรูปเชียงแสนสิงห์ 1 หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ทั้งองค์ ในบริเวณวัดมีอาคารศิลปะแบบตะวันตก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นโรงเรียนปริยัติธรรมและภาษาบาลีของพระภิกษุสามเณรในเมือง มีลักษณะสถาปัตยกรรมสวยงาม และอุโบสถซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งได้รับยกย่องว่าสวยงามที่สุดในจังหวัดอุตรดิตถ์
หลวงพ่อเพ็ชร.
หลวงพ่อเพ็ชรเป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร ศิลปะเชียงแสนสิงห์หนึ่ง หน้าตักกว้าง 32 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงามมาก ชาวอุตรดิตถ์นับถือว่า เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำเมืองอุตรดิตถ์ มีงานนมัสการประจำปีในวันกลางเดือนสี่ของทุกปี
ประวัติหลวงพ่อเพ็ชร.
เมื่อปี พ.ศ. 2436 หลวงพ่อด้วง เจ้าอาวาสวัดหมอนไม้ อำเภอบางโพ ซึ่งเป็นอำเภอเมืองปัจจุบัน จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้เดินทางผ่านบริเวณวัดไผ่ล้อม ต.ทุ่งยั้ง ได้พบจอมปลวกขนาดใหญ่แห่งหนึ่งรูปร่างรูปแหลมผิดกลับจอมปลวกทั่วไป จึงได้เอาไม้เคาะปลายแหลมที่เป็นยอดของจอมปลวกนั้นจนดินหลุดออก เห็นเกศพระพุทธรูปโผล่ออกมา หลวงพ่อด้วงจึงสั่งให้พระและลูกศิษย์วัดที่ร่วมเดินทางไปด้วยช่วยกันขุดดิน จอมปลวกออก ก็พบพระพุทธรูปขนาดค่อนข้างใหญ่ ฝังอยู่ในจอมปลวกแห่งนั้น จึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปองค์นั้นไปไว้ที่วัดหนอนไม้
ต่อมาหลวงพ่อด้วงเห็นว่า วัดหมอนไม้ไม่มีพระอุโบสถที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปได้อย่างเหมาะสม ประกอบกับมีประชาชนที่ทราบข่าวพระพุทธรูปองค์นี้ ได้มากราบไหว้บูชาสักการะเป็นจำนวนมาก นอกจากนั้น ยังอาจมีปัญหาเรื่องโจรผู้ร้าย จึงพิจารณาเห็นว่า หากเชิญพระพุทธรูปองค์นี้ไปประดิษฐานที่วัดวังเตาหม้อ (คือวัดท่าถนนในปัจจุบัน) ซึ่งมีหลวงพ่อเพ็ชรเป็นเจ้าอาวาสอยู่ วัดแห่งนี้มีพระอุโบสถ และตั้งอยู่ในที่ชุมนุมชน สะดวกแก่การไปนมัสการของประชาชน ท่านจึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปไปประดิษฐานไว้ที่วัดวังเตาหม้อ และถวายพระนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า หลวงพ่อเพ็ชร
อัญเชิญไปวัดเบญจมบพิตร.