pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การกระทำของท่านหญิงวันศุกร์ในการเพ่ง "ประสบการณ์" ของมนุษย์เทียบได้กับผู้ที่ติดยาเสพติด เธอสังเกตอารมณ์ต่างๆ อย่างเศร้าๆ "เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว" จากนั้นก็ปรารถนามากขึ้น ก่อนจะสังเกตว่าเธอมักจะ "หมด" และจากนั้นก็จากไปแล้วไปหา "เรื่องกวนใจเรื่องอื่น" ต่อไป
การพาดพิงถึงตำแหน่งบุคคล ชื่อคุณหญิงพรีมัส (Dame Primus) หากถอดเป็นภาษาอังกฤษแล้วจะได้เป็น "Lady First" หรือตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง อันเป็นตำแหน่งของภริยาประธานาธิบดีของประเทศที่มีประธานาธิบดีเป็นประมุข ด้วยการที่เธอเป็นผู้ดูแลและจัดการเขตแดนที่ถูกอ้างสิทธิ์แทนอาเธอร์ ก็ไม่ต่างอะไรกับตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ผู้ดูแลทำเนียบประธานาธิบดี
ชื่อเต็มของอาเธอร์ "อาเธอร์ เพนฮาลิกอน" พาดพิงถึง อาเธอร์ เพนดราก้อน ผู้ที่รู้จักกันในนามของ กษัตริย์อาเธอร์ โดยมีด็อกเตอร์สคาแมนดรอส เป็นตัวแทนของพ่อมดเมอร์ลิน อีกสิ่งหนึ่งที่พาดพิงถึงตำนานกษัตริย์อาเธอร์ ก็คือโต๊ะประชุมในห้องประชุมวันจันทร์ คล้ายกับโต๊ะกลมที่ใช้เป็นโต๊ะประชุมของเหล่าอัศวินโต๊ะกลม
จากบทสัมภาษณ์เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2547 การ์ธ นิกซ์ ได้ให้สัมภาษณ์ถึงแรงจูงใจที่ทำให้เขาสามารถสร้างสรรค์วรรณกรรมชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลาเอาไว้ดังนี้:
คนส่วนใหญ่มองว่าอาณาจักรแห่งกาลเวลาเป็นวรรณกรรมเยาวชนประเภทอิงคริสต์ศาสนาอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสังเกตได้จากบาปทั้งเจ็ดประการและคุณธรรมทั้งเจ็ดประการ และยังได้เสียงสนับสนุนเป็นจำนวนมาก
"...จันทร์มหันตภัยได้เจริญตามรอยของนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ อย่างเช่น ไมเคิล มัวร์ค็อกและฟิลิป พูลแมน แต่ว่าไกลจากการเขียนแบบโทลคีน..." และ "...เป็นหนังสือประเภทที่วาง-ไม่-ลง" และยังมีชื่ออยู่ในรายชื่อหนังสือสำหรับเด็กดีเด่นในงานสัปดาห์คณิตศาสตร์และหนังสือแห่งออสเตรเลียแห่งปี 2007 อีกด้วย
โรคไข้ทรพิษ
เว้นวรรค
เว้นวรรค เป็นเพลงพิเศษที่อยู่ในอัลบั้ม " ตะวันตกดิน " ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษของยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว ซึ่งออกมาในปี พ.ศ. 2549 ช่วงเวลาเดียวกับวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 ขณะที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ให้ออกจากตำแหน่ง ที่หน้าทำเนียบรัฐบาล ในเดือนมีนาคม มีศิลปินเพลงเพื่อชีวิตและศิลปิน ดารา นักร้องหลายคนเข้าร่วมด้วย แต่กลับไม่มีคาราบาวหรือ แอ๊ด คาราบาว มาร่วมด้วยแต่อย่างใด แม้แต่ท่าทีหรือความเห็นในกรณีนี้ก็ไม่มีเหมือนอย่างเช่นกรณีทางการเมืองอื่น ๆ ในอดีต จึงมีเสียงถามหากันเกิดขึ้น
เมื่อเสียงถามหา แอ๊ด คาราบาว ดังขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าตัวจึงได้ออกเพลงนี้ออกมา โดยบอกว่าเนื้อหาในเพลงก็คือความคิดเห็นของตน ซึ่งมีเนื้อหาให้ " เว้นวรรค " อันเป็นหนึ่งในทางออกในวิกฤตการณ์ช่วงนั้น ที่หลายคน หลายฝ่ายในบ้านเมืองได้เสนอขึ้น หมายถึง ให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยุติบทบาททางการเมืองของตนเองไประยะหนึ่งก่อน ซึ่งจะได้มีการจัดการแก้ไขช่องโหว่ ช่องว่างที่มีอยู่ อันเป็นเงื่อนไขที่จะทำให้เกิดปัญหาอย่างเช่นที่เป็นอยู่ไม่ให้เกิดขึ้นอีก
วิชาประจำสำนักสุสานโบราณ
ราชครูจักรทอง
ราชครูจักรทอง เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยก ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
ราชครูจักรทอง หรือ กิมลุ้น เป็นมหาสมณะศักดิ์สิทธิ์แห่งมองโกล ฉายา กิมลุ้นกงซือ (ราชครูจักรทอง) มีศักดิ์เป็นธรรมราชานิกายลามะแดนทิเบต
เวลามาฉายในไทยมีการเรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อย บ้างเรียกว่าจ้าวธรรมจักรทอง บ้างเรียกลามะจักรทอง ในนิยายฉบับแก้ไขล่าสุดใช้กิมลุ้นกงซือ ส่วนฉบับเดิมใช้ฉายานามว่ากิมลุ้นฮวบอ้วง โดยฮวบอ้วงแปลว่า ธรรมราชา กิมลุ้นแปลว่า จักรทอง รวมเป็น ธรรมราชาจักรทอง
ปรากฏว่ามีนักอ่านระบุว่าผู้แต่งดูแคลนลัทธิพุทธะตันตระของธิเบต สร้างภาพลบต่อนิกายลามะ แท้ที่จริงท่านกิมย้งให้ความเคารพต่อลัทธิพุทธะตันตระของทิเบตไม่ด้อยกว่าสำนักนิกายใดในพุทธศาสนา ในเรื่องนี้เขียนให้ลามะเป็นตัวร้าย หามีเจตนาตั้งข้อรังเกียจไม่ เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิด ในฉบับแก้ไขปรับปรุงใหม่ล่าสุด ท่านกิมย้งจึงได้เปลี่ยนจาก ฮวบอ้วง (ธรรมราชา) เป็น กงซื้อ (ราชครู)
ราชครูมองโกล ราชครูกิมลุ้นนั้น เข้ามามีบทบาทเฉพาะในมังกรหยกภาคสอง ในภาคแรกไม่เคยมีกล่าวถึงมาก่อน และในภาคดาบมังกรหยกก็ไม่มีกล่าวถึงอีกเช่นกัน ทั้งที่ราชครูกิมลุ้นเป็นอีกตัวละครที่มีพลังฝีมือสูงส่งทัดเทียมกับเหล่ายอดคนในยุคมังกรหยก นอกจากมีพลังฝีมือที่สูงล้ำ ยังมีภูมิรอบรู้อย่างกว้างขวาง มีสติปัญญาที่ไม่ธรรมดา
เนื่องจากราชครูกิมลุ้นเป็นตัวละครใหม่ ก่อนที่จะเปิดตัวกิมลุ้นนั้น ท่านกิมย้งได้มีการเกริ่นถึงพลังฝีมือของเขา โดยเมื่อครั้งที่อั้งฉิกกงประทะกับห้าอัปลักษณ์แดนทิเบตได้มีความรู้สึกว่ากำลังภายในของทั้งห้ามีแนวทางที่มาอยู่บ้าง สามารถถ่ายทอดกำลังภายในถึงกันได้ ถึงกับเอ่ยปากชมว่า วิชาฝีมือนี้ยอดเยี่ยม หลังจากนั้นอาวเอี้ยงฮงมาประทะกำลังภายในผ่านห้าคนนี้ ก็ต้องเอ่ยปากชมอีกว่า ทั้งห้ามีพลังการฝึกปรือล้ำเลิศ แปลว่าต้องเป็นศิษย์ของยอดคน
ห้าอัปลักษณ์แดนทิเบตนั้นเป็นศิษย์ของตาเอ่อปา ซึ่งตาเอ่อปาก็เป็นศิษย์ของราชครูกิมลุ้นอีกที หลังจากนั้นกิมลุ้นมาเปิดตัวครั้งแรกในตอนชุนนุมชาวยุทธ และได้แสดงพลังฝีมืออันน่าตระหนก
พูดถึงพลังฝีมือของกิมลุ้นแล้ว อยู่ในระดับเดียวกับก๊วยเจ๋งเลยทีเดียว แม้ไม่ได้ผ่านประสบการณ์พิสดารมากมายอย่างก๊วยเจ๋ง แต่มีอายุสูงวัยกว่ายี่สิบปี เท่ากับมีพลังการฝึกปรือมากกว่ายี่สิบปี หากทั้งสองต่อสู้กันตัวต่อตัว ต้องดำเนินถึงพันกระบวนท่า ค่อยพิสูจน์ผลแพ้ชนะ กิมลุ้นใช้จักรเป็นอาวุธ โดยมีทั้งหมดห้าแบบคือจักรเงิน ทอง ทองเหลือง เหล็ก ตะกั่ว ขณะที่เผชิญศัตรูสำคัญสามารถใช้จักรทั้งห้าได้อย่างพร้อมเพรียง
ฉายาของท่านถ้าจะให้ถูกแล้วควรจะเรียกว่า โหงวลุ้นกงซือ (ราชครูห้าจักร) มากกว่า แต่เท่าที่ผ่านมา ใช้เพียงจักรทองอันเดียวก็พิชิตทั่วหล้าได้ ผู้คนจึงเรียก กิมลุ้นกงซื้อ (ราชครูจักรทอง) นอกการการใช้จักรทั้งห้าเป็นอาวุธแล้ว ยังมีพลังนาคคชสารปัญญาบารมี ที่ฝึกฝนจนกล้าแกร่ง วิชานี้มีอยู่สิบสามขั้น กิมลุ้นฝึกได้ถึงขั้นสิบ ซึ่งเป็นขั้นที่ไม่มีใครเคยฝึกได้ถึง
แม้จะเป็นตัวร้ายของเรื่อง แต่ถ้าพูดถึงนิสัยใจคอแล้วก็ไม่ถึงกับชั่วร้ายมากนัก เพียงแต่อยู่คนละฝั่งกับกลุ่มพระเอกเท่านั้น กิมลุ้นเป็นคนที่ชมชอบวิชาบู๊ มีความมั่นใจในพลังฝีมือของตนเองสูง มีความใจเย็น รอบคอบ รู้วิชาหลายแขนง เย่อหยิ่งและมีความมั่นใจในพลังฝีมือและสติปัญญาของตัวเอง มีหลายๆครั้งก็ใช้สติปัญญาดำเนินแผนการแยบยล แต่จะอย่างไรถ้าพูดถึงความเจ้าเล่ห์เพทุบายแล้วยังคงไม่เทียบเท่าอึ้งย้งหรือเอี้ยก้วย ส่วนความชั่วร้ายอำมหิตนั้นก็ยังคงไม่เทียบเท่าลี้มกโช้ว มีแต่พลังฝีมือที่สูงล้ำโดดเด่น หลังจากฝึกพลังนาคคชสารปัญญาบารมี ถึงขั้นสิบก็คาดว่าไม่มีใครต่อต้านได้อีกแล้วไม่มีประโยชน์ที่จะฝึกต่อไป
ปัญหาใหญ่ในชีวิตของกิมลุ้นคือไม่มีลูกศิษย์ที่ถูกใจไว้ให้สืบทอดวิชาฝีมือ ท่านแม้จะมีลูกศิษย์อยู่สามคน แต่ว่าคนแรกเสียชีวิตไปก่อน คนที่สองคือตาเอ่อปามีสติปัญญาอ่อนด้อย ส่วนคนที่สามคือฮั่วตู แม้จะมีสติปัญญาดีแต่มีนิสัยคดโกงชั่วร้ายหักหลังอาจารย์ เมื่อได้พบก๊วยเซียงอยากจะรับเป็นศิษย์แต่ก็ไม่สำเร็จ ตราบจนสิ้นชีวิตท่านก็ยังหาลูกศิษย์ที่ถูกใจไม่ได้ วิชาฝีมือที่พร่ำพยายามศึกษามาก็เป็นอันสูญสิ้นไม่มีผู้สืบทอดที่ดีพอ
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระนารายณ์ราชกุมาร
ชิงเต่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลชานตง (Shandong Sheng) พื้นที่ของเมืองชิงเต่า 10,654 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 2.3 ล้านคน ประชากรเมืองชิงเต่าได้ชื่อว่ามีความขยันและทำงานหนัก ซึ่งเป็นจุดสำคัญทำให้เมืองชิงเต่าได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา เมืองชิงเต่าได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1891 จากรัฐบาลทหารของเมืองชิงเต่า
ชิงเต่ามีความสำคัญโดยเป็นเมืองท่ายุทธศาสตร์ เมืองนี้ถูกยึดครองโดยประเทศเยอรมันจนถึงปี ค.ศ. 1914 และโดยญี่ปุ่น ซึ่งจีนทำการยึดคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1922 นอกจากนี้ ยังเคยเป็นฐานทัพเรือของอเมริกามายาวนานถึง 36 ปี นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ สำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์ หลายเหตุการณ์ที่มีผลกระทบต่อเมืองชิงเต่า เช่น เหตุการณ์ May Fourth Movement เป็นต้น
ทั้งนี้ ชิงเต่ายังมีสะพานชิงเต่า-ไฮ่วาน ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก
มณฑลชานตงเป็นภูมิภาคที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจอย่างมากในในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การพัฒนานี้ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในนครชิงเต่า อัตราการพัฒนาเป็นไปอย่างรวดเร็ว ในปี 2549 อัตราการเติบโตต่อปีที่ 18.9 เปอร์เซ็นต์ GDP ของชิงเต่าสูงถึง 291.87 พันล้านหยวน (42.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยชิงเต่ามี GDP เป็นอันดับแรกในมณฑลซานตง และอันดับที่ 10 จาก 20 เมืองชั้นนำของจีน GDP ต่อหัวประกอบด้วย 52,895 หยวน (7,616 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2551 GDP เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยเฉลี่ย 16% ต่อปี ในปี 2549 ชิงเต่าได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในหก "เมืองทองคำ" โดยธนาคารโลกจาก 120 เมืองของจีนที่ประเมินจากปัจจัยต่างๆ รวมถึง บรรยากาศการลงทุน และประสิทธิผลการดำเนินงานภาครัฐ ในปี 2018 GDP ของ Qingdao สูงถึง 1,200.15 พันล้านหยวนแม้ว่าจะลดลงเล็กน้อยในปี 2019
ในระดับสากล นครชิงเต่า อาจเป็นที่รู้จักในเรื่องของโรงเบียร์ Tsingtao ซึ่งก่อตั้งโดย บริษัท ร่วมทุนของเยอรมัน - อังกฤษในปี 2446 ซึ่งผลิตเบียร์ Tsingtao ซึ่งเป็นเบียร์ส่งออกที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของ Haier ผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนรายใหญ่ และ ไฮเซนส์ ซึ่งเป็นบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ ในปี 2002 ผู้ผลิตกีต้าร์ Epiphone ได้เปิดโรงงานในชิงเต่า
ในปีพ. ศ. 2527 รัฐบาลจีนได้กำหนดให้ส่วนหนึ่งของนครชิงเต่า เป็นเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีพิเศษ (SETDZ) นอกจากเขตนี้แล้ว ทั้งเมืองยังขยายการพัฒนาอุตสาหกรรมไปสู่ระดับทุติยภูมิและตติยภูมิอย่างน่าทึ่ง ในฐานะเมืองท่าการค้าที่สำคัญของมณฑลชานตง ชิงเต่าเจริญรุ่งเรืองด้วยการลงทุนจากต่างประเทศและการค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักลงทุนจากเกาหลีใต้และญี่ปุ่นซึ่งทำการลงทุนอย่างกว้างขวางในเมืองนี้ โดยมีพลเมืองเกาหลีใต้ประมาณ 80,000 คนอาศัยอยู่ในชิงเต่า
ในแง่ของเกษตรกรรมชิงเต่ามีที่ดินเหมาะแก่การเพาะปลูกประมาณ 120,000 ไร่ (202.5 ตร.กม.) นครชิงเต่า มีแนวชายฝั่งที่เป็นแนวคดเคี้ยวเป็นแหล่งอาศัยของทรัพยากรสัตว์น้ำทางทะเลที่ดีมาก โดยเฉพาะการเพาะเลี้ยงปลา กุ้ง และทรัพยากรทางทะเลอื่น ๆ
ชิงเต่า มีปริมาณการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานลมได้ในระดับสูงสุดในภูมิภาคตะวันออกของจีน
นครชิงเต่า ตั้งอยู่ในเขตมรสุม โดยอิทธิพลมรสุมจากทะเลจีนตะวันออก มีอุณหภูมิตลอดทั้งปีเฉลี่ยที่ 12.9 องศาเซลเซียส ในฤดูร้อน (เดือนสิงหาคม) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 25.4 องศาเซลเซียส และในฤดูหนาว (เดือนมกราคม) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ -0.2 องศาเซลเซียส ปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยตลอดปีอยู่ที่ 664.1 มิลลิเมตร
โดยทั่วไปเมืองชิงเต่า มีลมพัดค่อนข้างแรง ทำให้อากาศค่อนข้างหนาวเย็น
ในช่วงฤดูร้อนชายหาดของชิงเต่าได้รับผลกระทบจากปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่ง สาหร่ายที่สลายตัวจะปล่อยแก๊สไข่เน่ากระจายออกไปจำนวนมาก การกสิกรรมสาหร่ายในมณฑลเจียงซูที่อยู่ใกล้เคียง เสริมด้วยสภาวะอากาศที่เหมาะสมยังมีผลบางส่วนต่อการเพิ่มจำนวนของกลุ่มสาหร่ายทะเลของชิงเต่าอีกด้วย ในปีพ.ศ. 2556 รัฐบาลท้องถิ่นประกาศ "ภัยพิบัติสาหร่ายขนาดใหญ่"
ดาวเทียมซินนั่ว 3
ซินนั่ว 3 (Sinosat-3) เป็นดาวเทียมสื่อสาร ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ส่งขึ้นวงโคจรเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2550 จากศูนย์ส่งดาวเทียมซีชัง ใช้จรวดพาหะ "ฉางเจิง 3"
ซินนั่วหมายเลข 3
ราชครูกิมลุ้น
อิตเต็งไต้ซือ
กิมลุ้น
กรมเจ้าท่า
กรมเจ้าท่า (; เคยใช้ชื่อ: กรมการขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวี) มีหน้าที่ดูแลพื้นน้ำและการเดินทางทางน้ำ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ 1278 ถนนโยธา แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
หน่วยงานที่ดูแลพื้นน้ำและการเดินทางทางน้ำของไทยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี โดยมีชื่อเรียกหน่วยงานว่า เจ้าภาษี นายด่าน หรือ นายขนอมตลาด ซึ่งทั้งหมดทำหน้าที่บังคับการจอดสมอเรือค้าขาย เก็บค่าธรรมเนียมเรือค้าขายที่เข้าและออกราชอาณาจักร โดยอยู่ในความปกครอง บังคับบัญชาของกรมพระคลัง
ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี หน่วยงานนี้มีชื่อเรียกว่า "กรมท่า" หรือ "กรมเจ้าท่า" อยู่ในความควบคุมดูแลของกรมพระคลังสินค้า ซึ่งสันนิษฐานว่าตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าปราสาททอง เป็นหน่วยงานหลวงเพื่อผูกขาดสินค้าบางอย่างเป็นสินค้าต้องห้าม ไม่ให้พ่อค้าประชาชนซื้อขายโดยตรง นอกจากผูกขาดซื้อขายสินค้าแล้ว พระคลังสินค้ายังมีหน้าที่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมเรือสินค้าต่างชาติ ค่าภาษีสินค้าและค่าธรรมเนียมเข้าออก
ต่อมาจนกระทั่งสมัยกรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางราชการได้ทำสัญญาจ้างกัปตัน จอห์น บูช (John bush) ชาวอังกฤษ มาเป็นผู้ริเริ่มงานฝ่ายเจ้าท่า มีการลงนามในสัญญาระหว่างไทยกับอังกฤษ เมื่อวัน 8ฯ9 ค่ำ จุลศักราช 1221 ปีมะแม เอกศก ตรงกับวันศุกร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2402 กรมเจ้าท่าจึงถือเอาวันที่ 5 สิงหาคมของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนากรมเจ้าท่า และต่อมา กรมเจ้าท่า ซึ่งแต่เดิมสังกัดในกรมพระคลัง ได้ย้ายสังกัดไปอยู่ในกระทรวงการต่างประเทศ และเมื่อ พ.ศ. 2432 ได้ย้ายไปอยู่กับกระทรวงโยธาธิการ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งที่ทำการของกรมที่ตึกเจ้าสัวเส็งริมแม่น้ำเจ้าพระยา ข้างตลาดน้อย ตรงข้ามปากคลองสาน (คือที่ตั้งของกรมเจ้าท่าในปัจจุบัน) ต่อมาใน พ.ศ. 2444 ได้ย้ายสังกัดกรมเจ้าท่าไปขึ้นอยู่ในกระทรวงนครบาล และใน พ.ศ. 2448 กรมเจ้าท่าได้ยกฐานะเป็นกรมชั้นอธิบดี และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงให้ตราพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) และในปีนี้เอง ทรงเริ่มปรับปรุงกิจกรรมกรมเจ้าท่าขึ้นใหม่ โดยยกเอางานบางส่วนจากกรมคลองเดิมมารวมกับกรมเจ้าท่า
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางราชการได้ยกกระทรวงนครบาลซึ่งกรมเจ้าท่าสังกัด อยู่ไปรวมกับกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2484 กรมเจ้าท่าจึงได้ย้ายสังกัดเป็นครั้งสุดท้าย มาขึ้นกับกระทรวงคมนาคมอย่างเช่นปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปฏิรูปราชการเพื่อให้การทำงานมีความเหมาะสมกับสภาพของงาน ได้มีการรวมสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมกิจการพาณิชยนาวี ให้เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมเจ้าท่า แล้วเปลี่ยนชื่อจากกรมเจ้าท่า เป็นกรมการขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวี สังกัดกระทรวงคมนาคม มีภารกิจเกี่ยวกับการส่งเสริมการพัฒนาระบบการขนส่งทางน้ำและการพาณิชยนาวี ให้มีการเชื่อมต่อระบบการขนส่งอื่นๆ ทั้งการขนส่งผู้โดยสารและสินค้า ท่าเรือ อู่เรือ กองเรือไทย และกิจการเกี่ยวเนื่อง เพื่อให้ประชาชนได้รับความสะดวกรวดเร็ว ทั่วถึง และปลอดภัย ตลอดจนการสนับสนุนภาคการส่งออกให้มีความเข้มแข็ง
ปี พ.ศ. 2552 มีพระราชกฤษฎีกา เปลี่ยนชื่อกรมการขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวี เป็น "กรมเจ้าท่า" พ.ศ. 2552 เพื่อให้สอดคล้องกับการปฏิบัติภารกิจของส่วนราชการ และเป็นการระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามหน่วยงาน
นโยบายของกรมเจ้าท่าในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550 - 2554)
กรมเจ้าท่า เป็นองค์กรหลักในการกำกับดูแล ส่งเสริม พัฒนาระบบการขนส่งทางน้ำและพาณิชยนาวีให้มีความปลอดภัย มีประสิทธิภาพตามมาตรฐานสากล ส่งเสริมการพัฒนาระบบการขนส่งทางน้ำและการพาณิชยนาวีให้มีการเชื่อมต่อกับระบบการขนส่งอื่นๆ ทั้งการขนส่งผู้โดยสารและสินค้า ท่าเรือ อู่เรือ กองเรือไทย และกิจการเกี่ยวเนื่อง เพื่อให้ประชาชนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ทั่วถึงและปลอดภัยตลอดจน
การสนับสนุนภาค การส่งออกให้มี ความเข้มแข็ง โดยมีอำนาจหน้าที่ดังนี้
อาวเอี้ยงฮง
เก้าอิม
ซีจุ๊
ซีจุ๊หรือ ฮือเต็ก เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
ซีจุ๊เป็นบุตรของเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินกับเอี้ยบยี่เนี้ย แต่ถูกเซียวเอี้ยงซัว บิดาของเฉียวฟงลักพาตัวไปทิ้งในวัดเส้าหลิน ซิจุ๊จึงคิดว่าตนเองกำพร้า และบวชเป็นบรรพชิตตลอดมา
แต่ซีจุ๊ประสบเหตุพลิกผันให้เข้าพัวพันกับสำนักสราญรมย์ สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก และรับพลังฝีมือเจ็ดสิบปีจากอู๋หยาจื่อ ซีจุ๊ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความแค้นระหว่างนางเฒ่าทาริกาเทียนซัวกับลี้ชิวจุ้ย ซึ่งต่อมาทั้งสองได้เสียชีวิตทั้งคู่ ทำให้ซีจุ๊ได้เป็นประมุขวังคฤธรศักดิ์สิทธิ์โดยบังเอิญ
ภายหลังซีจุ๊สาบานเป็นพี่น้องกับต้วนอี้ โดยนับเอาเฉียวฟงรวมไปด้วย ปราบเต็งชุนชิวแก้แค้นให้อาจารย์กับศิษย์พี่ และได้เป็นราชบุตรเขยของซีเซี่ย
เฮ้งเต็งเอี้ยง
จิวแป๊ะธง
ซิจุ๊
ฮือเต็ก
ยาจกอุดร
พิษประจิม
กลางอิทธิฤทธิ์
ภูตบูรพา
สำนักช้วนจินก่า
สุสานโบราณ
คัมภีร์เก้าอิม
บ๊วยเถี่ยวฮวง
ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์
ศาสตราจารย์ ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ (2505 -) นักวิจัยไทยผู้เชี่ยวชาญด้านโพลิเมอร์คอลลอยด์ และน้ำยางธรรมชาติ เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี (พอลิเมอร์) ประจำปี พ.ศ. 2539 และเป็นหนึ่งในผู้ได้รับทุนวิจัยลอรีอัลประเทศไทย “เพื่อสตรีในงานวิทยาศาสตร์” (L'OREAL-UNESCO Fellowship for Women in Science) ประจำปี พ.ศ. 2550 สาขาวัสดุศาสตร์ จากผลงานวิจัย "การปรับแต่งพื้นผิวยางธรรมชาติด้วยอนุภาคขนาดนาโนเพื่อประยุกต์ใช้ในการเตรียมถุงมือแพทย์" ทั้งนี้ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ได้เสด็จมาประทานทุนวิจัย ณ พระที่นั่งเทวราชย์สภารมย์ พระราชวังพญาไท เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550
ศาสตราจารย์ ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ ศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยาประจันตคาม โรงเรียนประจันตราษฎร์บำรุง และสำเร็จชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่อปี พ.ศ. 2522 ที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย กรุงเทพฯ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาเคมี ที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้รับรางวัลเรียนดีและประพฤติดีเป็นเยี่ยม จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อปี พ.ศ. 2524 และรางวัลผู้สอบได้คะแนนยอดเยี่ยมในหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี มหาวิทยาลัยขอนแก่น จากมูลนิธิศาสตราจารย์ ดร. แถบ นีละนิธิ ในปี พ.ศ. 2526 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาฟิสิคัลเคมี ที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้รับรางวัลผู้สอบได้คะแนนยอดเยี่ยมในหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาฟิสิคัลเคมี มหาวิทยาลัยมหิดล จากมูลนิธิศาสตราจารย์ ดร. แถบ นีละนิธิ ในปี พ.ศ. 2529 และได้ทุนของรัฐบาลฝรั่งเศสไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอก โดยได้รับ Diplôme Élémentaire de la Langue Française (DELF) ที่ CAVILAM เมือง Vichy ในปี พ.ศ. 2530 ได้รับ Diplôme d’Étude Applofondie (DEA; Chimie Physique) ในปี พ.ศ. 2531 และปริญญาเอก (Docteur; Chimie Macromoléculaire) จาก Université de Haute Alsace, École Nationale Supérieure de Chimie de Mulhouse ประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2534
ศาสตราจารย์ ดร.ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ในภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในปี พ.ศ. 2537 ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ เมื่อ พ.ศ. 2540 และได้รับโปรดเกล้าฯ ตำแหน่งศาสตราจารย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547
ศ.ดร.ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ ศึกษาวิจัยและพัฒนายางธรรมชาติเพื่อให้ได้ความรู้พื้นฐานที่ผิวของอนุภาคยางในน้ำยางธรรมชาติและสามารถนำอนุภาคยางธรรมชาติไปใช้ในรูปแบบใหม่ ๆ โดยได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยจากมหาวิทยาลัยมหิดล ทุนโครงการวิจัย พัฒนาและวิศวกรรม สาขาอุตสาหกรรมยาง จากศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ทุนจาก Eno Science Foundation (Japan) ทุนพัฒนานักวิจัย (เมธีวิจัย สกว.) พ.ศ. 2538-43 และทุนองค์ความรู้ใหม่ที่เป็นพื้นฐานต่อการพัฒนา (วุฒิเมธีวิจัย สกว.) พ.ศ. 2544-50 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2539 ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้รับคัดเลือกให้ได้ทุนเผยแพร่ผลงานวิจัยในต่างประเทศสำหรับนักวิจัยที่มีผลงานดีเยี่ยม จาก สกว. ใน ปี พ.ศ. 2540 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2542 ผลงานวิจัยได้รับคัดเลือกให้เป็น1 ใน 15 ผลงานวิจัยดีเด่นของ สกว. ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับทุนวิจัย “เพื่อสตรีในงานวิทยาศาสตร์” ลอริอัลประเทศไทย สาขาวัสดุศาสตร์ (L’OREAL-UNESCO Fellowship for Women in Science) และได้รับทุนส่งเสริมกลุ่มวิจัย (เมธีวิจัยอาวุโส สกว.) ประจำปี พ.ศ. 2551 จาก สกว. ร่วมกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)
นอกจากนั้น ในปี พ.ศ. 2545-47 ได้ทำหน้าที่ผู้ประสานงานโครงการเจียระไนเพชร ฝ่ายวิชาการ สกว. ปี พ.ศ. 2546-49 เป็นเลขานุการคณะกรรมการบริหารมูลนิธิบัณฑิตยสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (บวท.) ปี พ.ศ. 2548 เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนากำลังคน ศูนย์บริหารจัดการเทคโนโลยี (ศจ.) ต่อมาในปี พ.ศ. 2549-51 ดำรงตำแหน่งรักษาการรองผู้อำนวยการ ศจ. และรักษาการผู้ช่วยผู้อำนวยการ สวทช. และในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ปัจจุบันทำหน้าที่กรรมการกลั่นกรองวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการพิจารณาตำแหน่งทางวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครและวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ กองบรรณาธิการวารสารของมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ กรรมการบริหาร บวท. กรรมการและเลขานุการคณะกรรมการรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มูลนิธิโทเร เพื่อการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ ประเทศไทย
งานวิจัยของ ศ.ดร.ประมวล ตั้งบริบูรณ์รัตน์ เป็นการศึกษาน้ำยางธรรมชาติหรือพอลิเมอร์ลาเทกซ์ที่ได้มาจากต้นยางพารา โดยนำเทคนิคเฟสทรานสเฟอร์/การพอลิเมอร์ไรซ์แบบบัลค์หรือซัสเพนชัน/กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน มาใช้ตรวจสอบชนิดของประจุที่ผิวของอนุภาคยางที่แขวนลอยอยู่ในน้ำ และศึกษาโครงสร้างสัณฐานของอนุภาคยางที่มีการเชื่อมโยงสายโซ่พอลิเมอร์หรือพรีวัลคาไนซ์ องค์ความรู้ที่ค้นพบสามารถนำไปใช้ในการควบคุมสมบัติของผลิตภัณฑ์ยางที่ผลิตจากน้ำยางข้น เช่น ถุงมือ และนำไปสู่การคิดค้นนวัตกรรมในการเตรียมพอลิสไตรีนเหนียวทนแรงกระแทกจากน้ำยางธรรมชาติชนิดพรีวัลคาไนซ์
นอกจากเพื่อให้ได้ความรู้พื้นฐาน ยังได้ทำวิจัยเพื่อพัฒนาให้นำน้ำยางธรรมชาติไปใช้ในรูปแบบของผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ได้แก่ การใช้น้ำยางธรรมชาติเตรียมเป็นแคปซูลหุ้มปุ๋ยยูเรียด้วยเทคนิคการตกตะกอนในกรดเพื่อให้ควบคุมอัตราการปลดปล่อยปุ๋ยให้นานขึ้นในปริมาณที่เหมาะสม ด้วยเทคนิคนี้ต่อมาได้นำไปใช้เตรียมเม็ดมาสเตอร์แบทซ์ของเขม่าดำกับน้ำยางธรรมชาติที่จะเป็นการแปรให้เป็นวัตถุดิบกึ่งสำเร็จรูป อยู่ในรูปแบบที่สะดวกในการผสม การขึ้นรูป เพิ่มประสิทธิภาพการผสมในเครื่องผสม ลดพลังงานที่ใช้ในการผสมในแบบเดิม และลดการฟุ้งกระจายของสารเคมีที่ใช้เติม ต่อมาได้นำอนุภาคยางสังเคราะห์พอลิคลอโรพรีนที่ปรับแต่งผิวแล้ว มายึดเกาะเพื่อหุ้มอนุภาคยางธรรมชาติให้มีโครงสร้างแบบแกน/เปลือกโดยเทคนิคการควบคุมการเกาะรวมกัน ซึ่งทำให้สมบัติการทนน้ำมันของยางธรรมชาติดีขึ้น จากนั้นได้นำมาประยุกต์ใช้กับอนุภาคยางธรรมชาติที่มีขนาดเล็กในน้ำยางสกิม
งานวิจัยในปัจจุบัน เป็นการวิจัยเพื่อพัฒนาถุงมือแพทย์ที่ทำจากน้ำยางธรรมชาติให้มีโครงสร้างสามชั้นประกอบด้วยชั้นของไมโครและ/หรือนาโนแคปซูลของยาฆ่าเชื้อโรคอยู่ระหว่างฟิล์มยาง เพื่อให้สามารถฆ่าเชื้อโรคที่ติดมากับปลายเข็มฉีดยาเมื่อถุงมือที่บุคลากรทางการแพทย์สวมใส่ระหว่างการปฏิบัติงานที่ต้องสัมผัสโดยตรงกับเลือดหรือน้ำเหลืองของผู้ป่วยเกิดรอยรั่วจากการที่เข็มแทงทะลุผ่าน ทั้งนี้ได้ทำการศึกษาเพื่อติดอนุภาค poly (methyl methacrylate) (PMMA) ลงบนผิวของแผ่นยางธรรมชาติด้วยเทคนิคการเคลือบผิวทีละชั้น เพื่อเป็นต้นแบบของการติดแคปซูลยาฆ่าเชื้อโรค รวมทั้งเพิ่มความขรุขระและความแข็งที่ผิวของแผ่นยางส่งผลให้สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานลดลง ซึ่งมีประโยชน์ทำให้การสวมใส่หรือถอดถุงมือออกสะดวกขึ้น โดยไม่ต้องใช้แป้ง และยังเป็นการลดการสัมผัสโดยตรงระหว่างแผ่นยางกับผิวหนังอีกด้วย
งานวิจัยในอีกด้านหนึ่ง คือ การสังเคราะห์และปรับแต่งอนุภาคพอลิเมอร์ลาเทกซ์เพื่อเตรียมชุดตรวจเชื้อมาลาเรียเพื่อใช้งานในภาคสนาม โดยอาศัยการยึดเกาะของโปรตีนจากแอนติเจนของเชื้อมาลาเรีย (หรือแอนติบอดีต่อเชื้อมาลาเรีย) บนอนุภาคพอลิเมอร์ที่แขวนลอยอยู่ในน้ำ ที่จะเกิดการเกาะกลุ่มกันเมื่อแอนติเจน (หรือแอนติบอดี) จับกับแอนติบอดี (หรือแอนติเจน) ที่อยู่ในเลือดของคนไข้ที่ติดเชื้อ อนุภาคจะรวมตัวกันมีขนาดใหญ่ ทำให้อ่านผลการทดสอบได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า
บทความวิชาการที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการนานาชาติ (2007-2011)
เรียลลิตี้
พลังพล คงเสรี
รองศาสตราจารย์ พลังพล คงเสรี คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (1 ธันวาคม 2562-) จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สาขาเคมีอินทรีย์และ Protein X-ray Crystallography ศึกษากลไกการทำงานของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ออกแบบตัวตรวจวัดทางเคมีที่มีความจำเพาะสูง เพื่อนำไปใช้กับระบบทางชีววิทยา และนำไปสู่การพัฒนาชุดทดสอบต่างๆ สมรสกับ ดร.ประชุมพร (ทุนกุล) คงเสรี มีบุตรชาย 2 คน
รองศาสตราจารย์ ดร.พลังพล คงเสรี ผู้สำเร็จการศึกษาทุน พสวท. ที่ได้รับคัดเลือกเข้าหอเกียรติยศ พสวท. “DPST Hall of Fame” ประจำปี 2563 ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล "In the Faith of Science จงศรัทธาในวิทยาศาสตร์ สทธา สาธุ วิชชา"
ดร.พลังพล คงเสรี จบการศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2528 โดยมีผลการเรียนดีเยี่ยมตลอดการศึกษา จากนั้นสอบได้รับทุนจากโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) จึงย้ายไปเรียนต่อระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัยซึ่งเป็น 1 ใน 6 ศูนย์โครงการ พสวท. ในสมัยนั้น} ระหว่างการศึกษาระดับมัธยม ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนร่วมแข่งขันทางวิชาการและได้รับรางวัลชนะเลิศมากมาย
ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย
รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย (31 ตุลาคม 2516 - ปัจจุบัน) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยมีผลงานวิจัยทางด้านเคมีเชิงฟิสิกส์ ซึ่งเกี่ยวกับการนำหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมมาศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลโดยใช้คอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง
รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย หรือ รองศาสตราจารย์ ดร. ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวิบูลย์เสรีวิทยา มัธยมศึกษา จากโรงเรียนทวีธาภิเศก ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาฟิสิกส์) เมื่อ ปี พ.ศ. 2533 ที่เมืองโกรนิงเกน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งที่สอบได้คะแนนสูงสุดของมหาวิทยาลัย และสามารถเข้าเรียนแพทย์ได้
จบปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2538 หลังจากนั้นได้บรรจุเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และรับทุนพัฒนาอาจารย์จากทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎี ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร จนจบปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การศึกษาสารประกอบเชิงซ้อนที่ยึดจับกันอย่างอ่อน" (Theoretical studies of weakly bound complexes) โดยมี Professor A.D. Buckingham, F.R.S เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และได้รับทุนสนับสนุนจาก German Academic Exchange Services (DAAD) เพื่อเข้าอบรมโครงการ 37th International Seminar on Research and Teaching in Physical Chemistry and Chemical Engineering ณ มหาวิทยาลัย Karlsruhe ประเทศสหพันธรัฐเยอรมัน
งานวิจัยของ รศ.ดร. ยุทธนา เกี่ยวข้องกับการประยุกต์การคำนวณเทคนิคทางเคมีควอนตัม เพื่อใช้ศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลและศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับสมบัติไฟฟ้าและแม่เหล็กของโมเลกุล มีความสำคัญมากต่อการพัฒนาองค์ความรู้ของระบบโครงสร้างระดับนาโนเมตร ในขณะที่ความเข้าใจเกี่ยวข้องกับอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ช่วยให้การพัฒนาออกแบบตัวยาและตัวเร่งปฏิกิริยาทางอุตสาหกรรมเป็นไปอย่างมีเหตุผลมากขึ้น โดยได้มีการศึกษาถึงผลของสนามไฟฟ้าต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสารโมเลกุลเล็ก เพื่อใช้อธิบายการจัดตัวของโครงสร้างเมื่อเข้าทำปฏิกิริยา ความสัมพันธ์ของโครงสร้างต่อการนำไฟฟ้าในโมเลกุล ผลของสนามแม่เหล็กจากโมเลกุลลักษณะเป็นวงแหวนต่อสมบัติแม่เหล็กของโมเลกุลที่วิ่งลอดผ่าน
งานวิจัยพื้นฐานทางเคมีเกี่ยวข้องกับระเบียบวิธี Density Functional Theory ที่ รศ.ดร. ยุทธนา ศึกษา ได้รับการอ้างถึงในหนังสือวิชาการนานาชาติ 2 เล่ม (Essentials of Computation Chemistry โดย C.J. Cramer และ A Chemist's Guide to Density Functional Chemistry โดย W. Koch &amp; M.C. Holthausen)