pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 2507 บริษัทได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งว่าบริติชมิดแลนด์แอร์เวย์ (BMA) และได้ย้ายฐานปฏิบัติการจากเบอร์นาสตันไปที่ท่าอากาศยานอีสท์ มิดแลนด์ และนำสีฟ้ากับสีขาวเป็นสีประจำสายการบิน เป็นตัวแนะนำเครื่องบินใบพัดตัวแรกของบริษัทแฮนด์เลย์ เพจ เฮรัลด์ด้วย ต่อมาสายการบินทั้งเส้นทางในประเทศและในยุโรปได้มีการขยายตัวอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง และในปี 2513 ได้นำเครื่องยนต์เจ็ตเข้ามาใช้โดยเริ่มจากรุ่น BAC 1-11 ตามด้วยโบอิ้ง 707 ในปี 2514 จากนั้นได้มีคำสั่งให้ถอน BAC 1-11 จากฝูงบินในปี 2515 และ707s ให้อยู่ในสัญญาเช่าของสายการบินอื่น ในฐานะที่BMAเป็นศูนย์กลางในการผลิตเครื่องบินใบพัดรุ่นวิคเกอร์ไวเคานท์ ถึงแม้ว่า 707จะผลิตเพิ่มมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้นำมาใช้ในการบริการหรือให้เช่าจนกระทั่งปี 2524 พวกเขาได้แทนทีให้เป็นเครื่องบินดักลาส ดีซี-9 ซึ่งเปลี่ยนแปลงระบบการบินภายในประเทศและในยุโรปให้เป็นเครื่องยนต์เจ็ทในปี 2519
ในปี 2521 ผู้จัดการบริษัทได้จัดซื้อสายการบินจากมินสเตอร์แอสเซท กลุ่มการเงินนั้นยังประกอบด้วยเซอร์ไมเคิล บิชอฟ ผู้ที่เป็นประธานสายการบินในปัจจุบัน และในปีนั้นเองบริติชมิดแลนด์ได้ร่วมตกลงกันกับสายการบินบริติช แอร์เวย์ในการรวมแชร์เส้นทาง โดยผลออกมาว่ามิดแลนด์แอร์เวย์ต้องยกเลิกเส้นทางภายในทวีประหว่างเบอร์มิงแฮมไปบรัสเซลล์และแฟรงก์เฟิร์ต ส่วนบริติช แอร์เวย์สามารถเปิดเส้นทางจากลิเวอร์พูลไปฮีทโธร์ว,เบลฟาสต์,ดับลิน,เจอร์ซีย์,เกาะแมน และกลาสโกว์ ซึ่งผลทำให้มีผู้โดยสารมากกว่า 1 ล้านคน เป็นครั้งแรกในปี 2522
British Midland Airways
BMI airlines
Bmi (airline)
จอห์น แอดัมส์
จอห์น แอดัมส์  (30 ตุลาคม ค.ศ. 1735 (วันที่แบบเก่า: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1735) - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1826) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นบิดาของประธานาธิบดีคนที่ 6 ของสหรัฐอเมริกา จอห์น ควินซี แอดัมส์ เขาถือว่าเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในกลุ่มบิดาผู้ก่อตั้งประเทศสหรัฐอเมริกา
แอดัมส์เริ่มเป็นที่รู้จักตั้งแต่ช่วงต้นของการปฏิวัติอเมริกา โดยเป็นผู้แทนจากรัฐแมสซาชูเซตส์และมีส่วนสำคัญในการผลักดันชักจูงสภาคองเกรสให้ประกาศอิสรภาพ เขาเป็นผู้มอบหมายงานร่างคำประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกาแก่ทอมัส เจฟเฟอร์สันใน ค.ศ. 1776 และเนื่องจากแอดัมส์เป็นตัวแทนของสภาคองเกรสในยุโรป เขาจึงเป็นผู้เจรจาในสนธิสัญญาสงบศึกกับสหราชอาณาจักรและเป็นส่วนสำคัญยิ่งในการกู้เงินจากนายธนาคารในอัมสเตอร์ดัม หนึ่งในบทบาทที่สำคัญของจอห์น แอดัมส์คือเป็นผู้ตัดสินใจด้านบุคลากร โดยใน ค.ศ. 1775 เขาเป็นผู้เสนอชื่อจอร์จ วอชิงตันให้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด และในอีก 25 ปีต่อมา เขาเป็นผู้เสนอชื่อจอห์น มาร์แชลล์เป็นประธานศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา
แอดัมส์ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกภายใต้จอร์จ วอชิงตันและขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1796 ระหว่างการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาต้องเผชิญกับการโจมตีจากทั้งพรรครีพับลิกันของเจฟเฟอร์สันซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามและจากภายในพรรคภายใต้การนำของศัตรูของเขา อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ใน ค.ศ. 1800 แอดัมส์พ่ายแพ้การเลือกตั้งแก่ทอมัส เจฟเฟอร์สัน เขาจึงเกษียณไปอยู่รัฐแมสซาชูเซตส์ หลังจากนั้นเขาก็กลับมาเป็นมิตรกับเจฟเฟอร์สัน ภรรยาของแอดัมส์คือเอบิเกล อดัมส์
จอห์น แอดัมส์เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1735 หรือ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1735 ตามปฏิทินจูเลียน เป็นบุตรชายคนโตจากทั้งหมดสามคนของจอห์น แอดัมส์ ซีเนียร์กับซูซานนา บอยล์สตัน แอดัมส์ เขาเกิดในที่ๆปัจจุบันคือเมืองควินซี รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยที่ๆเขาเกิดปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติแอดัมส์ พ่อของเขาเป็นทายาทรุ่นที่ห้าของเฮนรี แอดัมส์ซึ่งอพยพมาจากมณฑลซัมเมอร์เซ็ทในสหราชอาณาจักรในราว ค.ศ. 1638 จอห์น แอดัมส์ผู้พ่อเป็นผู้ช่วยบาทหลวง ทหารกองเกิน และสมาชิกสภาเมืองซึ่งควบคุมดูแลเกี่ยวกับโรงเรียนและถนน ส่วนซูซานนา บอยล์สตัน แอดัมส์เป็นผู้สืบสายเลือดของตระกูลบอยล์สตันแห่งเมืองบรุกไลน์ รัฐแมสซาชูเซตส์
แอดัมส์เกิดมาในครอบครัวชนชั้นกลาง แต่เขารู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเขามีหน้าที่ที่จะต้องดำเนินชีวิตตามแบบของตระกูลซึ่งเป็นพิวริตันรุ่นบุกเบิก ทว่าในช่วงเวลาที่แอดัมส์เกิด กลุ่มความเชื่อพิวริตันเริ่มไม่ได้รับการยอมรับเหมือนดังก่อน ใน ค.ศ. 1751 แอดัมส์ในวัย 16 ปีเข้าเรียนที่วิทยาลัยฮาร์วาร์ด พ่อของแอดัมส์อยากให้เขาเป็นนักบวชสอนศาสนา แต่แอดัมส์ยังไม่ตัดสินใจจนกระทั่งเขาเรียนจบใน ค.ศ. 1755 และสอนในโรงเรียนในเมืองวอร์เซสเตอร์ เขาตัดสินใจที่จะเป็นทนายความจึงศึกษาอยู่ในสำนักงานของจอห์น พุตนัม ทนายความที่มีชื่อเสียงในเมือง ซึ่งแอดัมส์ได้ใช้พฤติกรรมที่ทำตั้งแต่เด็กคือบันทึกความประทับใจและรายละเอียดของเหตุการณ์ซึ่งสามารถเห็นอย่างกระจัดกระจายในไดอารีของเขา มาใช้ในการเป็นทนายความ โดยมักบันทึกคดีที่เฝ้าสังเกตเพื่อที่จะมาศึกษาและไตร่ตรองในภายหลัง หนึ่งในตัวอย่างที่ดีคือรายงานการบันทึกข้อโต้แย้งของเจมส์ โอทิสในศาลสูงแห่งรัฐแมสซาชูเซตส์ว่าด้วยเรื่องของความชอบธรรมทางกฎหมายของ Writs of Assistance ใน ค.ศ. 1761
ในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1764 แอดัมส์แต่งงานกับแอบิเกล สมิธ ก่อนวันเกิดปีที่ 29 ของเขา 5 วัน โดยมีลูกคือ แอบิเกล (ค.ศ. 17651813) อนาคตประธานาธิบดี จอห์น ควินซี (ค.ศ. 17671848) ซูซานา (ค.ศ. 17681770) ชารลส์ (ค.ศ. 17701800) ธอมัส บอยล์สตัน (ค.ศ. 17721832) และเอลิซาเบธซึ่งตายตั้งแต่กำเนิด (ค.ศ. 1777)
แอดัมส์ไม่เหมือนน้องของเขา แซมูเอล แอดัมส์ที่เป็นผู้นำที่ได้รับความนิยม อิทธิพลส่วนใหญ่ของเขาเกิดจากงานทนายความ รวมถึงงานวิเคราะห์ตัวอย่างเหตุการณ์ประวัติศาสตร์อย่างรุนแรงกอปรกับความรู้อย่างกว้างขวางในเรื่องกฎหมายและความทุ่มเทต่อหลักการสาธารณรัฐนิยม แอดัมส์มักพบว่าอุปนิสัยชอบโต้เถียงของตัวเขาเป็นอุปสรรคในการทำงานการเมือง
ปู่โสมเฝ้าทรัพย์
ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ เป็นชื่อที่ใช้เรียกผีหรือวิญญาณที่ทำหน้าที่เฝ้าทรัพย์สมบัติที่เป็นสมบัติล้ำค่าหรือสมบัติของชาติ เช่น กรุสมบัติในอาณาจักรอยุธยา เป็นต้น ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ทำหน้าที่คล้ายเจ้าที่เจ้าทาง หรือเทพารักษ์ที่พิทักษ์ทรัพย์สมบัติเหล่านี้เอาไว้
เรื่องราวของปู่โสมเฝ้าทรัพย์ที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันดี จนกลายเป็นข่าวลงหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์เกิดขึ้นในราวปี พ.ศ. 2500–01 ที่กรุสมบัติวัดราชบูรณะ เมื่อโจรลักลอบขุดสมบัติกลุ่มหนึ่งได้เข้าไปขุดค้นภายในวัด ซึ่งใช้เวลานานถึง 3 วัน เนื่องจากมีทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาล แต่ทว่าเมื่อลับลอบนำออกมาแล้ว เกิดปาฏิหารย์ขึ้นมาโดยเฉพาะพระแสงขรรค์ชัยศรี ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ ได้เกิดส่องแสงแวววับขึ้นมา แต่ขณะเดียวกันบรรยายกาศของท้องฟ้าก็เกิดวิปริตแปรปรวน ต่อมาหนึ่งในผู้ลักลอบก็เข้าหาเจ้าหน้าที่ตำรวจในสภาพเมามาย ยอมรับว่าเป็นผู้ที่เข้าไปขุดค้นเอง และได้คืนของที่ขโมยเอาไปแก่เจ้าหน้าที่ ซึ่งผู้ที่ร่วมขบวนการนั้นต่างก็ได้รับอันเป็นไปต่าง ๆ นานา เช่น เสียสติไปรำดาบอยู่กลางตลาด หรือร้านที่รับซื้อไว้ก็ต้องล้มเลิกกิจการไป เป็นต้น ซึ่งของกลางที่ขโมยเอาไปนั้นปัจจุบันได้คืนมาเพียงแค่ร้อยละ 20 เท่านั้น และจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา ทั้งนี้เชื่อว่าเกิดจากการดลบันดาลของปู่โสมเฝ้าทรัพย์
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เคยเผชิญหน้ากับปู่โสมเฝ้าทรัพย์ ได้แก่ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช หรือพระองค์พีระ นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวไทยที่มีชื่อเสียงในยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ท่านเคยได้ประทานสัมภาษณ์เรื่องราวนี้ด้วยตัวพระองค์ท่านเองเมื่อปี พ.ศ. 2504 ต่อที่ประชุม ณ สมาคมค้นคว้าทางจิตแห่งประเทศไทย ว่าราวกลางเดือนธันวาคม พ.ศ. 2503 ความที่ท่านเป็นผู้ไม่เชื่อในเรื่องภูติผีวิญญาณ ท่านเคยได้ใช้เครื่องมือจากต่างประเทศที่ทันสมัยในขณะนั้น คือ ไมน์ ดีเทกเตอร์ (Mine detecter) ซึ่งสามารถใช้ขุดหาแร่ธาตุหรือวัตถุต่าง ๆ ใต้ดินได้ลึกถึง 20 เมตร ขณะขุดค้นที่โบสถ์ร้างของวัดกุฎีดาว ตามข้อตกลงกับกรมศิลปากรว่าหากขุดค้นพบทรัพย์สมบัติใด ๆ แล้ว จะมอบให้แก่รัฐร้อยละ 90 และตกเป็นของท่านเองร้อยละ 10 แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ จึงมีผู้บอกว่า เพราะท่านไม่ได้บวงสรวงหรือขออนุญาตสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก่อน ปู่โสมเฝ้าทรัพย์จึงดลบันดาลให้ทรัยพ์สมบัตินั้นเคลื่อนที่หนีได้ แต่ทว่าพระองค์พีระก็มิได้ใส่พระทัย ด้วยมิเชื่อ และหลังจากขุดค้นพบของมีค่าแล้ว หลังจากพระองค์ท่านและพระชายาได้เดินทางกลับวังที่ประทับ ที่ถนนสุขุมวิท อำเภอพระโขนง คืนนั้นท่านก็ได้ยินเสียงดัง "ฉึก ฉึก" คล้ายกับคนขุดดินอยู่ภายนอก เมื่อท่านออกไปทอดพระเนตรดูก็ไม่พบ แต่เสียงนั่นก็ยังคงดังอยู่และเปลี่ยนต้นตอของเสียงไปได้ด้วย แม้กระทั่งอยู่เหนือพระเศียรห้องบรรทม จนกระทั่งเช้า เมื่อท่านได้ไปตรวจดูก็ไม่พบร่องรอยใด ๆ ทั้งสิ้น
ต่อมา ในเวลาโพล้เพล้ ที่วัดกุฎีดาว ขณะขุดพบวัตถุมีค่าอีกชิ้นหนึ่ง ขณะที่ท่านเงยพระพักตร์ขึ้นมา ท่านก็ได้เห็นร่าง ๆ หนึ่งที่พุ่มไม้เล็ก ๆ หน้าโบสถ์ เหมือนมนุษย์ผู้ชายตัวสูงใหญ่ล่ำสันผิดมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่งกายเหมือนนักรบโบราณ สวมเสื้อแขนกระบอกกางเกงขาลีบ ๆ สั้น ๆ สีน้ำเงินเข้มทั้งชุด มีแขนใหญ่และลำคอใหญ่ แต่ทว่าไม่มีส่วนศีรษะ ท่านได้รำพึงออกมาว่า "ผีนี่นา" แต่ท่านก็มิได้ตกพระทัย และได้ยังเดินไปดูใกล้ ๆ ก็พบว่าจุดที่ร่างนั้นปรากฏแท้จริงแล้วเป็นไม้ขนาดใหญ่ แต่ขึ้นในแอ่งด้านล่างจึงเห็นเป็นพุ่มไป เมื่อท่านได้นำเรื่องนี้ไปเล่าให้ชาวบ้านฟัง ต่างยืนยันว่านั่นคือ ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ แสดงว่าพระองค์ท่านเกือบจะขุดพบทรัพย์สมบัติแล้ว เมื่อท่านได้นำเรื่องไปเล่าให้พระสหายชาวต่างชาติที่ร่วมคณะในการขุดครั้งนี้ฟังด้วย พระสหายผู้นั้นก็เล่าว่า ตัวเขาเองก็เห็นผีหัวขาดปรากฏตัวเหมือนกัน ต่อมาท่านได้นำความเรื่องไปเล่าให้แก่พระสงฆ์รูปหนึ่งที่มีอภิญญาฟัง พระสงฆ์จึงได้เฉลยแด่พระองค์ท่านว่า ผีหัวขาดที่พระองค์เห็นนั้น เป็นทหารของพระเจ้าอู่ทอง ชื่อ "ผาด" และได้สาบแช่งแก่ผู้ที่มาขุดค้น ซึ่งหลังจากนั้นพระสหายชาวต่างชาติผู้นั้นของท่านก็เสียชีวิตลงในวัยอันไม่สมควร ส่วนตัวพระองค์ท่านเองเมื่อประกอบธุรกิจการค้าก็ไม่ประสบความสำเร็จอีกด้วย พระองค์พีระได้ยอมรับว่า เมื่อก่อนตัวท่านไม่เคยเชื่อเรื่องภูติผีวิญญาณ แต่บัดนี้ท่านเชื่อแล้ว เพราะได้ประสบมาด้วยตัวเอง
อย่างไรก็ตาม ในทัศนะของนักวิชาการ แห่งภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เชื่อว่า ความเชื่อเรื่องปู่โสมเฝ้าทรัพย์นั้น ไม่น่าจะมีอยู่จริงในความเชื่อของชาวอยุธยาร่วมสมัย เนื่องจากอ้างอิงจากหลักฐานรายชื่อผีที่ปรากฏในพระไอยการเบ็ดเสร็จ ไม่พบว่า มีบันทึกถึงปู่โสมเฝ้าทรัพย์ หรือผีเฝ้าสมบัติ แต่อย่างใด รวมถึงความเชื่อนี้ก็ขัดต่อความเชื่อในคติของพุทธศาสนา นิกายเถรวาท ที่ชาวอยุธยาเชื่อถืออีกด้วย เนื่องจากนิกายเถรวาทไม่เชื่อในเรื่องของอันตรภพ เมื่อตายไปแล้วจะไปเกิดยังภพภูมิตามยถากรรม จึงสันนิษฐานว่า ความเชื่อนี้คงมาจากประเทศอินเดีย หรือเกิดจากการสร้างเป็นละครโทรทัศน์จนผู้คนเข้าใจว่าเป็นเรื่องจริง
เรื่องราวของปู่โสมเฝ้าทรัพย์นั้นอ้างถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของไทยหลายประการ สร้างเป็นภาพยนตร์ ตลอดจนละครโทรทัศน์หลายครั้ง เช่น "ปู่โสมเฝ้าทรัพย์" ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2550 นำแสดงโดย สันติ วีระบุญชัย, สุวนันท์ คงยิ่ง และภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล หรือดัดแปลงเป็นนวนิยายโดยทมยันตี และสร้างเป็นละครโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมในช่วงกลางปี พ.ศ. 2559 เรื่อง "พิษสวาท" ทางช่องวัน 31 เป็นต้น
กุมารี
กุมารี (เนปาล: कुमारी; ) คือเทพธิดาผู้มีชีวิตจริงของชาวเนปาล ที่เชื่อว่าเป็นปางหนึ่งของเทวีทาเลจู ซึ่งเป็นปางหนึ่งของเทวีทุรคา ศักติ (ชายา) ของพระศิวะ ซึ่งเป็นหนึ่งในตรีมูรติ (เทพผู้ยิ่งใหญ่ 3 องค์) ที่ดุร้ายเหมือนเทวีกาลี มาจุติเกิด มาจากการสรรหาจากเด็กหญิงจากวรรณะล่าง และเป็นที่เคารพของผู้นับถือศาสนาฮินดู จนกระทั่งเทวีทุรคามาออกจากร่าง ซึ่งจะนับเมื่อเด็กหญิงผู้นั้นมีประจำเดือน หรือได้รับบาดแผลจนมีเลือดออกจากร่างกายเป็นจำนวนมาก
โดยความเชื่อเรื่องกุมารี เป็นการผสมผสมานกันระหว่างความเชื่อในศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาแบบธิเบตหรือวัชรยานในท้องถิ่น มีความเชื่อกระจายทั่วไปในอนุทวีปอินเดีย เช่น อัสสัม, ทมิฬนาฑู, เบงกอล, แคชเมียร์ แต่ที่ได้รับความนิยมและเชื่อถือมากที่สุด คือ เนปาล
ตามประวัติมีหลักฐานว่า ในประเทศอินเดีย ประเพณีเกี่ยวกับ กุมารีมีมานานมากกว่า 2,600 ปี และเผยแพร่เข้าสู่ประเทศเนปาลในราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 โดยหริ สิงห์ เทวะ ที่หลบหนีมาจากทางอินเดียตอนเหนือ ได้นำความเชื่อนี้ติดตัวมาด้วย แต่มีหลักฐานที่บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรถึงพิธีการคัดเลือกกุมารี การแต่งตัวของกุมารี และความศรัทธาที่ประชาชนมีต่อกุมารี ไว้เมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13
ในเนปาล มีตำนานปรัมปราเกี่ยวกับ กุมารีมากมาย แต่ที่เลื่องลือและน่าเชื่อถือที่สุด คือ ตำนานของกษัตริย์เนปาล องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์มัลละ ขณะที่พระองค์กำลังเล่นทอยลูกเต๋า (บางแห่งก็ว่าสะบ้า) กับเทวีทาเลจู เทพผู้ปกป้องรักษาราชวงศ์ของพระองค์ วาบหนึ่งในความนึกคิด พระองค์ทรงหลงใหลในความงดงามของเทวีทาเลจู มาก และทรงคิดว่านางงามกว่ามเหสีของพระองค์เสียอีก ขณะเดียวกัน เทวีทาเลจู ก็อ่านความคิดนั้นออก จึงยุติการเล่นทอยลูกเต๋าทันที นางตำหนิพระองค์ และประกาศว่า ต่อไปนี้ถ้าพระองค์จะพูดคุยกับนางอีก ก็จะไม่อยู่ในร่างของเทวีทาเลจู ให้ทรงเห็น แต่นางจะเป็นเด็กหญิงจากวรรณะล่าง และพระองค์จะต้องออกจากพระราชวังไปสักการะนาง ซึ่งอยู่ในร่างของเด็กหญิงจากวรรณะล่างเท่านั้น
การสรรหากุมารี.
การสรรหากุมารี การตรวจดูว่าเด็กหญิงคนนั้นมีลักษณะของเทพ หรือไม่ จะต้องเป็นผู้ที่มีรูปร่างเหมือนต้นกล้วย ขาเหมือนขากวาง หน้าอกเหมือนสิงห์ ลำคอเหมือนหอยสังข์ น้ำเสียงสดใสและอ่อนนุ่ม เมื่อคัดเลือกได้แล้ว เด็กหญิงคนนั้นจะต้องจากครอบครัวของเธอมาอาศัยอยู่กับครอบครัวของผู้ดูแลภายในวังใหญ่ ที่เรียกว่า การ์
กุมารีจะพ้นไปเมื่อเด็กหญิงมีประจำเดือนเป็นครั้งแรก และจะมีการสรรหากุมารีองค์ใหม่ และมีความเชื่อกันว่า ชายผู้ที่เป็นสามีของผู้ที่เคยเป็นกุมารีจะพบกับความหายนะ หรือมีอันเป็นไป ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิด
วังของกุมารี.
เป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยอิฐ เป็นอาคารสูง 3 ชั้น มีหน้าต่างไม้เจาะรอบ ๆ สร้างขึ้นตามรูปแบบของวัด ไม้ที่แกะสลักโดยรอบนั้นจะเป็นเรื่องราวของเทพปกรฌัมฮินดู ที่มีอายุกว่า 250 ปี (วังที่เมืองกาฐมาณฑุ) ตามปกติ กุมารีจะต้องเดินบนผ้าชนิดพิเศษ ที่ปูเป็นทางในวัง เนื่องจากมีข้อห้ามไม่ให้เท้าของเธอสัมผัสพื้นดิน นอกจากนี้ กุมารียังถูกห้ามไม่ให้ออกไปเล่นข้างนอก ในช่วงเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ยกเว้นเวลาที่ต้องปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน ในงานเทศกาลสำคัญต่าง ๆ เท่านั้น ซึ่งมีประมาณ 13 ครั้งต่อปี
ชีวิตของกุมารีมีข้อจำกัดข้อห้ามมากมาย แต่เด็กสาวชาวเนปาลส่วนใหญ่ที่เป็นชาวศากยะ ก็ต้องการที่จะเป็นกุมารีเพราะมีเกียรติสูง และครอบครัวของเธอก็จะได้รับการดูแลจากรัฐบาลเป็นอย่างดี
กุมารีของชาวเนปาล จะมีทั้งในเมืองหลวง คือ กาฐมาณฑุ และเมืองสำคัญอื่น ๆ เช่นที่ ปาฏัน หรือภักตปุระ
บีเอ็มไอ
รายชื่อคณะแพทยศาสตร์ในประเทศไทย
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพระปกเกล้า
ซานย่า
ซานย่า  เป็นเมืองทางตอนใต้สุดของมณฑลไหหลำ เป็นเมืองท่องเที่ยวเนื่องจากอยู่ติดทะเล เป็นหนึ่งในนครระดับจังหวัดทั้งสี่แห่งในมณฑลไหหลำ
มีภูเขาหนานชานเป็นภูเขาใต้สุดของจีน
วัดหนานชาน.
เมื่อ พ.ศ. 2536 ภิกษุซื่อ หย่ง โซ่ว 释永寿 ได้ทำหนังสือเสนอต่อเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลไหหลำเสนอสร้างวัดริมชายหาดของเมืองซานย่า ท่านเลขาฯ จึงเกิดความคิดที่จะสร้างวัดสักแห่งหนึ่งให้เป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาเพื่อสื่อถึงวัฒนธรรมของเกาะไหหลำ
การสำรวจเพื่อจัดหาสถานที่จึงได้ริเริ่มขึ้น จนนำไปสู่การสร้างวัดหนานชาน (南山寺) ที่ใหญ่โตที่สุดของจีน ตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์
จนกระทั่งได้มีการพัฒนาให้เป็นอภิมหาโครงการเรียกว่า "เขตท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมแห่งเขาหนานชาน" มีสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นที่สุดคือ เจ้าแม่กวนอิม ที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูง 108 เมตร
เจแปนแอร์ไลน์
เจแปนแอร์ไลน์ (Japan Airlines) หรือ บริษัท สายการบินญี่ปุ่น มหาชนจำกัด  หรือ เจเอแอล (JAL) เป็นสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศญี่ปุ่นรองจากสายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ มีศูนย์การบินอยู่สองแห่งในโตเกียวคือท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะกับท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) และอีกสองแห่งในจังหวัดโอซากะคือท่าอากาศยานนานาชาติคันไซและท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (อิตามิ) ปัจจุบันมีเส้นทางบินระหว่างประเทศ 33 จุดหมายในทวีปเอเชีย, อเมริกา, ยุโรป และโอเชียเนีย และมีเส้นทางบินในประเทศ 59 จุดหมาย
สายการบินก่อตั้งในรูปแบบบริษัทเอกชนเมื่อ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1951 จากการผลักดันของรัฐบาลญี่ปุ่น โดยเริ่มบินเส้นทางภายในประเทศจากเครื่องบินที่เช่ามา ถือเป็นสายการบินภายในประเทศแห่งแรกของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปีค.ศ. 1953 สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ตรากฎหมายอนุมัติให้แจแปนแอร์ไลน์มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ โดยโอนทรัพย์และหนี้จากบริษัทเดิมทั้งหมด ตั้งแต่นั้นมาสายการบินนี้ก็ได้กลายเป็นสายการบินประจำชาติของญี่ปุ่น หลังดำเนินกิจการได้กว่าสามทศวรรษก็มีการแปรรูปสายการบินให้เป็นเอกชนเต็มตัวในปีค.ศ. 1987 เจแปนแอร์ไลน์มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในแขวงชินางาวะ กรุงโตเกียว
โรมัน อับราโมวิช
โรมัน อาคาเดียวิช อับราโมวิช  เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ที่เมืองซาราตอฟ ประเทศรัสเซีย เป็นอดีตประธานสโมสรฟุตบอลเชลซี มหาเศรษฐีน้ำมันชาวรัสเซีย-อิสราเอลและเป็นเจ้าของหลักของบริษัทลงทุนเอกชน บริษัทมิลล์เฮาส์ แคปปิทัล เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น Russian oligarchs (คนที่ร่ำรวยมากหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต)
จากการจัดอันดับมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดของโลกประจำปี ค.ศ. 2006 โดยนิตยสารฟอร์บส ได้ระบุว่าเขาเป็นเศรษฐีอันดับที่ 1 ของประเทศรัสเซีย อันดับที่ 1 ของประเทศอังกฤษ และอันดับที่ 11 ของโลก ด้วยสินทรัย์ที่ประมาณการณ์ว่ามีทั้งหมด 18.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และที่มาของความร่ำรวยของเขานั้นทางนิตยสารฟอร์บสได้ระบุว่ามาจากการทำ ธุรกิจน้ำมันและก๊าซ นายอับราโมวิชมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักนอกรัสเซียจากการที่เขาเคยเป็นเจ้าของสโมสรฟุตบอลเชลซี สโมสรฟุตบอลชื่อดังของอังกฤษ และยังมีส่วนเกี่ยวข้องมากมายเกี่ยวกับฟุตบอลในยุโรป
ช่วงแรกของชีวิตและการศึกษา.
นายโรมันเติบโตมาอย่างเด็กกำพร้า โดยที่แม่ของเขา นางอิรินา อับราโมวิช เสียชีวิตจากอาการโลหิตเป็นพิษ ซึ่งเป็นผลมาจากการทำแท้งเถื่อน ซึ่งตอนนั้นโรมันมีอายุได้เพียงขวบเดียว พ่อของเขา นายอาร์คาดี อับราโมวิช เสียชีวิตจากอุบัติเหตุในสถานที่ก่อสร้างในขณะที่โรมันอายุได้ 3 ขวบ โรมันเติบโตมากับครอบครัวของลุงในเมือง Ukhta ก่อนที่จะถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในกองทัพโซเวียต หลังจากการรับรัฐการทหาร เขาได้เข้ารับการศึกษาในช่วงเวลาสั้นๆที่สถาบันการขนส่งยานยนต์แห่งมอสโค (Moscow State Auto Transport Institute) ก่อนที่จะเลิกเรียนเพื่อไปทำธุรกิจ ในภายหลังเขาได้รับ Correspondence Degree (ปริญญาที่เรียนนอกเวลา) จาก Moscow State Law Academy
ช่วงหลังการแปรรูปรัฐวิสาหกิจของโซเวียตและความสำเร็จทางธุรกิจ.
นายอับราโมวิชเริ่มทำการค้าขายในช่วงหลังของยุค 80 ช่วงที่มีการปฏิรูปของประธานาธิบดีของโซเวียต มิคาอิลกอร์บอชอฟ ที่มีการอนุญาตให้ทำธุรกิจเอกชนขนาดเล็กได้ ในปี พ.ศ. 2535-2538 นายอับราโมวิชตั้งบริษัทขึ้น 5 บริษัท ซึ่งทำการซื้อมาขายไป และเป็นพ่อค้าคนกลาง และในที่สุดมีความเชี่ยวชาญด้านค้าขายน้ำมันและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับน้ำมัน
ในปี พ.ศ. 2538 นายโรมัน อับราโมวิช และ นายบอริส เบอเรซอฟสกี ได้ควบคุมผลประโยชน์ในบริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ่ บริษัทซิบเนฟท์ (Sibneft) โดยได้ทำข้อตกลงกันแบบ Loans-for-shares program (เป็นวิธีการที่กลุ่มบุคคลเล็กๆที่มีความสัมพันธ์อย่างดีกับรัฐบาล ได้รับสินทรัพย์ที่มีค่าสูงของรัฐโดยแลกกับเงินสดซึ่งเงินสดส่วนมากก็เอามาจากเงินในบัญชีของธนาคารของรัฐ จุดประสงค์ของวิธีการนี้คือช่วยหาเงินเพื่อการเลือกตั้งครั้งใหม่ของนายบอริส เยลสิน) ซึ่งหุ้นส่วนทั้งสองต้องจ่ายเงินเพียง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งๆที่มูลค่าที่แท้จริงของบริษัทอยู่ที่พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในช่วงปี 90 นายอับราโมวิชและหุ้นส่วนทางธุรกิจ นายยูจีน ชวิดเลอร์ ได้มาซึ่งหุ้นผลประโยชน์สำคัญของสายการบินรัสเซียที่ใหญ่ที่สุด บริษัทแอโรฟลอต (Aeroflot) และบริษัทอะลูมิเนียมยักษ์ใหญ่ บริษัทรูซัล (Rusal) ผ่านทางบริษัทของพวกเขา บริษัท มิลล์เฮาส์ แคปิตัล (Millhouse Capital) และยังมีบริษัทขนาดเล็กลงมาที่เขาได้เข้าไปมีหุ้นส่วน เช่นในบริษัทเกี่ยวกับอุตสาหกรรมรถยนต์ บริษัทยา บริษัทแปรรูปอาหาร ที่ดินและในธุรกิจประเภทอื่นๆ สินทรัพย์ส่วนใหญ่เหล่านั้นถูกขายไปโดยได้กำไรมหาศาลในช่วงปี พ.ศ. 2545-2548 บริษัทมิลล์เฮาส์ แคปิตัล (Millhouse Capital) ได้ขายหุ้นบริษัทซิบเนฟท์ (sibneft)มูลค่า 13,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับบริษัทพลังงานยักษ์ใหญ่ของรัสเซีย บริษัทแกซพรอม (Gazprom) และขายหุ้นในบริษัทรูซัล (Rusal) มูลค่า 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับ นายโอเลก เดริปาสคา (Oleg Deripaska)
ในปี พ.ศ. 2547 นักสืบอาชญากรรมของสวิสได้เลิกสืบสวนคดีการโกงเงินที่รัสเซียกู้ยืมจากไอเอ็มเอฟ (IMF) มูลค่า 4,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศรัสเซียไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลลับเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้กับนักสืบ ซึ่งเรื่องนี้มีนายอับราโมวิชเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ นาย Laurent Kasper-Ansermet ผู้พิพากษาซึ่งเป็นผู้ควบคุมดูแลคดี ได้ถูกทำร้ายจนหมดสติตอนที่มาเยือนเมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก
ในปี พ.ศ. 2548 ประเทศฝรั่งเศสได้ทำการสืบสวนเกี่ยวกับการฟอกเงินกับบริษัทที่มีความเชื่อมโยงถึงนายอับราโมวิช นายอับราโมวิชได้ถูกขนานนามว่าเป็นคนที่รวยที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศอังกฤษ โดยทรัพย์สินของเขามีประมาณ 10,800 ล้านปอนด์เสตอริง
ในปี พ.ศ. 2565 จากการณีสงครามระหว่างรัสเซียกับยูเครน ส่งผลให้ทางโรมัน อับราโมวิช ถูกกดดันจากรัฐบาลอังกฤษอย่างหนัก ส่งผลให้มีการประกาศขายสโมสรเชลซีในเวลาต่อมา
อาชีพด้านการเมือง.
ในปีพ.ศ. 2542 นายอับราโมวิชได้รับการเลือกตั้งเข้าไปที่สภาดูม่าในฐานะผู้แทนราษฏรของรัฐ Chukotka Autonomous Okrug รัฐอันยากจนทางตะวันออกไกลของรัสเซีย เขาได้ริเริ่มทำการกุศลเพื่อช่วยเหลือผู้คนใน Chukotka โดยเฉพาะเด็กๆ และในเดือนธันวาคมปีพ.ศ. 2543 เขาได้ถูกเลือกเป็น ผู้ว่าการรัฐ Chukotka สืบแทนนาย Alexander Nazarov ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ได้ลงทุนหลาย 100 ล้านปอนด์ เพื่อสร้างวิทยาลัย โรงพยาบาล โรงเรียน และ โรงแรมที่ Anadyr ทั้งยังได้ตกแต่งปรับปรุงสนามบินใหม่ และตกแต่งโรงเรียนตามเมืองและหมู่บ้านต่างๆใหม่ เขายังได้ใช้รัฐ Chukotka เพื่อผลประโยชน์ทางภาษีของบริษัทซิบเนฟท์ (sibneft) โดยที่บริษัทฯได้ลงทุนภาษีเงินออมส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ และทำการสำรวจน้ำมันที่นั่นตามส่วนนึงของแผนการของผู้ว่าการรัฐที่จะพัฒนาและเพิ่มพูนเศรษฐกิจของที่นี่ นายอับราโมวิชได้กล่าวว่าเข้าจะไม่ลงเลือกตั้งอีกครั้งในตำแหน่งผู้ว่าการรัฐหลังจากหมดวาระในปี พ.ศ. 2548 โดยเขาได้กล่าวว่า “มันแพงเกินไป” และเขาก็ไม่ค่อยได้ไปเยือนภูมิภาคนั้นเท่าไหร่นัก อย่างไรก็ตามประธานาธิบดีของรัสเซียนายวลาดีมีร์ ปูติน ได้เปลี่ยนกฎหมาย ยกเลิกการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐ เป็นการแต่งตั้ง และในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2548 นายอับราโมวิชได้ถูกแต่งตั้งอีกครั้งเพื่อดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอีกสมัยหนึ่ง
สเต็ปยู / อีสดีสเลิฟ?
สเต็ป ยู/อีส ดีส เลิฟ?  เป็นซิงเกิลที่ 35 ของอายูมิ ฮามาซากิ และเป็นซิงเกิลแรกของอายูมิ ฮามาซากิที่มีขายในประเทศไทย เป็นซิงเกิลของนักร้องหญิงที่มียอดขายมากที่สุดจนถึงเดือนกันยายน 2005 เมื่อ มิกะ นากาชิม่าออกซิงเกิล "Glamorous Sky" โดยซิงเกิลนี้ได้บรรจุพีวีไว้ 3 พีวีด้วยกันคือ "สเต็ป ยู", "อีส ดีส เลิฟ?" และ "มาย เนม อีส วูเมน" จากอัลบั้มมายสตอรี่ โดยซิงเกิลมียอดขายรวม 345,000 แผ่น
1.STEP you -Original Mix- Mixed by Koji Morimoto
2.is this LOVE? -Original Mix- Mixed by Koji Morimoto
3.Step you -Instrumental-
4.is this LOVE? -Instrumental-
1.Step you (Video clip)
2.is this LOVE? (Video clip)
3.my name's Women (Video clip)
บริติชมิดแลนด์
รายชื่อคณะ/วิทยาลัยแพทยศาสตร์ในประเทศไทย
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ ตั้งอยู่ริมทางหลวงสายสกลนคร-กาฬสินธุ์ หมายเลข 213 บริเวณกิโลเมตรที่ 14 ห่างจากตัวเมืองสกลนครประมาณ 16 กิโลเมตร
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์จังหวัดสกลนคร เป็นพระตำหนักที่สร้างขึ้นในบริเวณเทือกเขาภูพาน ใน พ.ศ. 2518 โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเป็นผู้ทรงเลือกพื้นที่สร้างพระตำหนักด้วยพระองค์เอง ทรงใช้แผนที่ทางอากาศและการเสด็จสำรวจเส้นทางบริเวณ ป่าเขา น้ำตก เป็นปัจจัยในการกำหนดเขตพื้นที่ก่อสร้างพระตำหนักและบริเวณพระตำหนักซึ่งประกอบด้วยเขตพระราชฐานชั้นในและเขตพระราชฐานชั้นนอก
พื้นที่ของพระตำหนัก.
พื้นที่บริเวณพระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ เมื่อแรกตั้งพระตำหนักมี 940 ไร่ ในเวลาต่อมาได้ขยายเขตพื้นที่เพื่อจัดทำโครงการฟื้นฟูสภาพป่าคืนชีวิตสู่ธรรมชาติอีกประมาณ 1,010 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ 1,950 ไร่
ห่างจากพระตำหนักใหญ่ประมาณ 1,500 เมตร ได้สร้างบ้านพัก พลโท เปรม ติณสูลานนท์ แม่ทัพภาคที่ 2 (ยศและตำแหน่งขณะนั้น) นอกจากอาคารพระตำหนักและบ้านพักพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ดังกล่าวแล้ว ยังมีอาคารบ้านพักข้าราชการฝ่ายในอีก 68 หลังอยู่รายรอบมีการปลูกไม้ดอกไม้ประดับอย่างสวยงาม ตามลักษณะภูมิทัศน์ช่วยส่งเสริมให้พระตำหนักมีความสดชื่น งดงาม ดูเด่นเป็นสง่าน่าประทับใจ
2.งานภูมิทัศน์ งานภูมิทัศน์ถือว่าเป็นส่วนที่ดึงดูดให้ประชาชนเข้าชมด้วยความประทับใจ การจัดภูมิทัศน์อาศัยสภาพพื้นที่เป็นพื้นฐานในการจัดคือ ลักษณะพื้นที่เป็นเชิงเนินชายเทือกเขาภูพานตอนกลาง และอาศัยสภาพผิวหน้าดินเป็นหลักในการปลูกไม้ดอกไม้ประดับคือ เป็นภูเขาหินทรายปกคลุมด้วยผังดินทรายสลายบนดินลูกรัง
โดยหลักการดังกล่าว สวนในพระตำหนักภูพานอาจจัดสวนได้ 5 รูปแบบคือ
การจัดสวน นับจากเขตพระราชฐานชั้นนอกพระตำหนักริมถนนมีสระน้ำขอบตั้งหินทรายแดง (Red Stone) ปลูกบัวสายสีแดง ชมพู ม่วง ประดับเรียงราย สลับกับต้นตะแบก ส่วนประดู่ อีกทั้งปลูกไม้ทั้งปลูกไม้ดอกและไม้ใบ สลับให้สวยงาม
หน้ากองรักษาการได้จัดสวนแบบประดิษฐ์ มีต้นปกปิดสีเขียว แดง เหลือง ปลูกและตัดแต่งเป็นรูปทหารท่าสะพายปืนดูน่าเกรงขาม เขตพระราชฐานชั้นใน ทางสำหรับรับเสด็จพระราชดำเนินต้องผ่านธารน้ำมีการก่อสร้างสะพานเหล็กทอดข้าม มุมถนนสามแยกจัดสวนประดิษฐ์เป็นเครื่องหมายประจำพระตำหนักภูพานราชนิเวศน์เป็นรูปยอดพระธาตุเชิงชุม ล้อมรอบด้วยพระมหามงกุฎ ปลูกต้นปาล์ม พัดโบก ปาล์มบังสูรย์ ต้นเข็ม และต้นยักเป็ดประดับด้วยหินทราย (Stone garden) ด้านหลังปลูกต้นปาล์มพัด หรือกล้วยลังกาในหมู่ไม้หมากผู้เมียสีแดง และหมู่สนมูลคลุมต้นด้วยต้นผักชมแดงเป็นจุดเด่น ฝั่งตรงข้ามหมู่หินประดับ จัดเสริมไม้ดอกสีต่าง ๆ ตามฤดูกาลแบบรวบรวมพันธุ์ไม้ (Mixed Garden)
บริเวณที่เป็นสวนประดับทั่วไปริมถนนภายในเขตพระราชฐาน ปลูกปาล์มพัดคู่สลับเป็นระยะกับร่องไม้ดอก มีดอกบานเช้ากระดุมทอง บานชื่น และหมู่ไม้ที่ขึ้นอยู่ตามธรรมชาติ ข้างพระตำหนักเป็นพรรณไม้พุ่ม เนื่องจากแสงส่องถึงน้อยจึงเหมาะที่ใช้ไม้พวกคาลาเธีย สาวน้อยประแป้ง บอนสี และเฟิร์น มาปลูกประดับ
สวนหน้าพระตำหนักจัดประดับหิน แทรกต้นหน้าวัว เทียนหยดด่าง หลิวไทเป กล้วยไม้สกุลอีฟิเดนดัม สีส้ม กุหลาบ อาซาเลีย หรือ กุหลาบพันปีของไทยชยาฮาวายสีต่าง ๆ ปลูกเป็นไม้พุ่มทั่วไป จุดเด่นในบริเวณนี้อยู่ที่ไม้พันธุ์ต่าง ๆ จะมีดอกออกดอกตลอดปี และในที่นี้มีต้นพลองออกดอกสีม่วง เป็นต้นไม้ป่าซึ่ง สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงหลวงทรงโปรดมาก ที่เรือนคำหอมบริเวณนี้ประดับด้วยพันธุ์ไม้ดอกจากป่าภูพาน เช่น ดุสิตา มณีเทวา สวิสจันทร์ ทิพย์เกสร ดอกสร้อยสุวรรณ รวมทั้งดอกเทียนป่า การปลูกประดับจะปลูกได้ในปลายฤดูฝนถึงฤดูหนาว ดอกไม้เหล่านี้เป็นที่ชื่นชมของประชาชนผู้เข้าชมเป็นอย่างมาก และยังมีโรงช้างต้นอยู่ภายในบริเวณพระตำหนักด้วย
สิ่งอำนวยความสะดวกภายในพระตำหนัก.
สิ่งอำนวยความสะดวกในพระตำหนักภูพานราชนิเวศน์
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ เป็นแหล่งที่สะดวกต่อการเดินทางไปท่องเที่ยว ทั้งนี้เพราะอยู่ไม่ห่างจากตัวเมืองสกลนครอยู่ริมถนนหลวงสายสกลนคร - กาฬสินธุ์ นักท่องเที่ยวสามารถเดินทางเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวทั้งรถยนต์ส่วนตัวและการนำพาหนะเข้าชม สามารถติดต่อเจ้าหน้าที่ที่กองรักษาการเพื่อเข้าชมพระตำหนักชั้นนอกได้โดยสะดวก หากต้องการชมพระตำหนักชั้นในต้องติดต่อทางราชการเพื่อขออนุญาตจากผู้ดูแลพระตำหนักเป็นการล่วงหน้า
ปัจจุบันพระตำหนักภูพานราชนิเวศน์มีประชาชนเข้าชมอย่างต่อเนื่องแสดงถึงความสนใจในความงดงามของพระตำหนักแห่งนี้
การเดินทางมายังพระตำหนัก.
เส้นทางเข้าสู่พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ตั้งอยู่ริมทางหลวงสายสกลนคร-กาฬสินธุ์ หมายเลข 213 บริเวณกิโลเมตรที่ 14 ห่างจากตัวเมืองสกลนครประมาณ 16 กิโลเมตร
Titv
ธงชาติพม่า