pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฝ่ายเการพมีกำลังถึง 11 อักเษาหิณี มากกว่าฝ่ายปาณฑพ ภีษมะเป็นประธานเสนาบดี (แม่ทัพใหญ่) แม่ทัพคนสำคัญของเการพได้แก่ โทรณาจารย์ ทุรโยธน์ ทุหศาสัน กฤปาจารย์ อัศวัตถามา ชัยทรัถ ศกุนิ กฤตวรมา และท้าวศัลยะ นอกจากนั้นยังมีพี่น้องเการพ บุตรของเหล่าพี่น้องเการพ ท้าวภาคทัตต์ กษัตริย์แคว้นปราคชโยติษะ ท้าวพาหลีกะ ท้าวโสมทัตต์ ภูริศรวัส แคว้นพาหลีกะ สุศรรมา กษัตริย์แคว้นตรีครรตะ สุทักษิณ กษัตริย์แคว้นกัมโพช ท้าววินทะ ท้าวอนุวินทะ กษัตริย์แคว้นอวันตี ท้าวศรุตายุษ กษัตริย์แคว้นกาลิงคะ ท้าวศรุตายุธ กษัตริย์แคว้นโกศล ท้าวพฤหัทพละ กษัตริย์เมืองอโยธยา ท้าวนีละ กษัตริย์เมืองมาหิษมดี และอีกหลายอาณาจักรรวมทั้งกองทัพยาทพของพระกฤษณะหรือเรียกว่านารายณีเสนา ส่วนกรรณะเข้าร่วมรบในภายหลังที่ภีษมะถูกปราบ ภีษมะเป็นแม่ทัพใหญ่สิบวันแรก โทรณาจารย์ห้าวัน กรรณะสองวัน วันสุดท้ายท้าวศัลยะเป็นแม่ทัพ แม่ทัพใหญ่ทุกคนที่กล่าวมาถูกสังหารทุกคน ส่วนอัศวัตถามาเป็นแม่ทัพวันสุดท้ายลอบเข้าไปในค่ายปาณฑพ สังหารแม่ทัพและทหารไปมากมาย
ฝ่ายที่เป็นกลาง.
พระพลรามพี่ชายของพระกฤษณะ ท้าวรุกมี กษัตริย์แคว้นวิทรรภะ พี่ชายของพระนางรุกมินี มเหสีของพระกฤษณะ และท้าววิทูร ปฏิเสธที่จะร่วมรบ
กฎแห่งสงคราม.
สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตร มีกฎหรือจริยธรรมแห่งการทำสงคราม เรียกว่า ธรรมยุทธ ซึ่งจะตั้งโดยประธานเสนาบดีของทั้งสองฝ่าย ซึ่งได้ตั้งไว้ 13 ข้อ ได้แก่
กฎธรรมยุทธ ถูกรักษามาโดยอย่างดี แต่หลังจากโทรณาจารย์ ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานเสนาบดี กฎทุกอย่างถูกทำลายลงโดยสิ้นเชิง
อันดับมหาเศรษฐีโลกของฟอบส์ (พ.ศ. 2554)
อันดับมหาเศรษฐีโลกของฟอบส์ ตามการประเมินความมั่งคั่งและสินทรัพย์ซึ่งรวบรวมและจัดพิมพ์โดยนิตยสารฟอบส์ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2554
อันดับมหาเศรษฐีโลก
อันดับมหาเศรษฐีโลก  เป็นอันดับของมหาเศรษฐีทีร่ำรวยที่สุดในโลก มีการจัดอันดับเป็นประจำทุกปีโดยนิตยสารธุรกิจอเมริกัน"ฟอบส์"ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 โดยประเมินความมั่งคั่งจากมูลค่าทรัพย์สินสุทธิวัดจากสินทรัพย์ที่ได้รับการจดทะเบียนหักลบด้วยหนี้สินในสกุลดอลลาร์สหรัฐ โดยไม่นับรวมพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์และผู้นำเผด็จการ
ในปี ค.ศ. 2018 มีผู้มีสินทรัพย์เกิน 1 พันล้านดอลลาร์ถึง 2,208 คน โดยเป็นมหาเศรษฐีใหม่จากสหรัฐอเมริกาและจีนถึง 259 คน ในจำนวนเศรษฐีทั้งหมดเป็นสตรี 256 คนและเป็นคนอายุต่ำกว่า 40 ปี 63 คน สินทรัพย์เฉลี่ยในปีนี้อยู่ที่ 4.1 พันล้านดอลลาร์ และหากนับรวมกันทั้งหมดจะสูงถึง 9.1 ล้านล้านดอลลาร์
สุวีระ บุญรอด (ชื่อเล่น คิว) เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักร้องชาวไทย เป็นนักร้องนำวงฟลัวร์ และเคยมีผลงานร่วมในนามบีไฟว์ สุวีระเป็นบุตรของพล.ร.อ.อำนวย บุญรอด และ จีรนันทน์ เศวตนันทน์ นางสาวไทย พ.ศ. 2508 และรองนางงามจักรวาล เข้าศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนจิตรลดา ศึกษาต่อระดับมัธยมปลายที่วิทยาลัยนาฏศิลป แผนกดนตรีสากล
เริ่มมีส่วนร่วมเกี่ยวกับดนตรีโดยเป็นหนึ่งในวงคอรัสของโรงเรียน ที่ได้คัดเลือกให้ร้องเพลงในงานครบ 72 พรรษา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่ ทำเนียบรัฐบาล หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2545 ได้เข้ามาเป็นสมาชิกวงฟลัวร์ ต่อมาได้ร่วมแสดงในคอนเสิร์ตของบอย โกสิยพงษ์ใน Concert Million ways to love ในนามวงบีไฟว์ จากนั้นเดือนมีนาคม ได้ออกผลงานอัลบั้มในนามบีไฟว์
สุวีระ ยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยอย่าง เรื่อง "191 ครึ่ง มือปราบ ทราบแล้วป่วน" และเพลง "กันและกัน" เพลงประกอบภาพยนตร์ "รักแห่งสยาม" ซึ่งได้รับรางวัลแฟตอวอร์ดครั้งที่ 6 สาขา Song of The Year และ เพลงแห่งปี จาก ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส 2008 และได้รับรางวัลเพลงยอดนิยมสุดซี้ดประจำปี จากงานซีดอวอร์ดส
อันดับความร่ำรวยของประมุขทั่วโลก ปี 2007
อันดับการถือครองทรัพย์สินทั้งทรัพย์สินส่วนตัว และทรัพย์สินประจำตำแหน่งในนามประมุขของประเทศได้แก่ตำแหน่งพระมหากษัตริย์ หรือประธานาธิบดี รวมทั้งมูลค่าทรัพย์สินรวมขององค์กรทางธุรกิจที่อยู่ในนามของประมุขเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 2007
รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐและรัฐบาลตามความมั่งคั่งสุทธิ
รายการด้านล่างนี้ คือ ประมุขแห่งรัฐและรัฐบาลตามความมั่งคั่งสุทธิ ในหน่วยดอลล่าร์สหรัฐ เพื่อความมุ่งหมายในการเปรียบเทียบ โดยอดีตประมุขแห่งรัฐและรัฐบาลแสดงรายการแยกต่างหากจากผู้ที่ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน
เป็นการยากที่จะแยกแยะความมั่งคั่งส่วนพระองค์กับความมั่งคั่งส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown wealth) ในพระมหากษัตริย์ที่ยังอยู่ในราชสมบัติในรายการด้านล่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชซึ่งไม่จำเป็นหรือต้องคำนึงแยกแยะความมั่งคั่งทั้งสอง แต่การปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญจำต้องมีการแยกแยะแหล่งเงินส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์กับแหล่งเงินของรัฐของพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นข้อกฎหมาย ฉะนั้น พระมหากษัตริย์หลายพระองค์ในรายการนี้จึงอาจมีตัวเลขฐานะการเงินที่ต่ำกว่าจริง เพราะไม่นับรวมความมั่งคั่งส่วนพระมหากษัตริย์
ปลาปักเป้าเอ็มบู
ปลาปักเป้าเอ็มบู หรือ ปลาปักเป้ายักษ์  ปลาน้ำจืดจำพวกปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีรูปร่างเหมือนกับปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ ในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวจะแบนยาวกว่า และมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่ามาก ตาโต ครีบทั้งหมดมีขนาดใหญ่กว่าปลาปักเป้าชนิดอื่นโดยเฉพาะครีบหาง เมื่อยังเล็กมีจุดสีดำกระจายทั่วลำตัว พื้นลำตัวสีเขียว ท้องสีเหลืองเข้ม เมื่อโตขึ้นลายจุดสีดำนั้นจะขยายเป็นเส้นคล้ายตาข่ายครอบคลุมทั้งตัวช่วงบน
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 2 ฟุต จัดเป็นปลาปักเป้าที่พบในน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
พบในลุ่มแม่น้ำคองโก ในทวีปแอฟริกาตอนกลางและทะเลสาบแทนกันยีกา
มีอุปนิสัยที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเมื่อเทียบกับปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ และด้วยความใหญ่ สีสันที่สวยงาม และนิสัยที่เรียบร้อยจึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม แต่ก็จัดเป็นปลาที่มีราคาแพง
ส้มตำ (แก้ความกำกวม)
ส้มตำ อาจหมายถึง
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลบุรีรัมย์
อ๋อง
อ๋อง ( "หวัง" หรือ "หวาง") เป็นพระราชอิสริยยศสูงสุดของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ยจนถึงราชวงศ์โจว ซึ่งสมัยนั้นจีนยังไม่รวมเป็นจักรวรรดิที่เป็นปึกแผ่น แต่ละแคว้นจะมีอ๋องเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น ต่อมาฉินอ๋องเจิ้งแห่งแคว้นฉินทรงรวมแผ่นดินจีนเป็นปึกแผ่น พระองค์ถือว่าพระองค์มีคุณงามความดีเหนืออ๋องในอดีตทั้งมวล ทรงพระดำริเห็นว่าพระราชอิสริยยศ "อ๋อง" ไม่ยิ่งใหญ่เพียงพอสำหรับพระองค์ จึงทรงสถาปนาพระราชอิสริยยศขึ้นใหม่คือ หฺวังตี้ ( ; ฮกเกี้ยน:ฮ่องเต้; แต้จิ๋ว:อ้วงตี่) แล้วเฉลิมพระปรมาภิไธยพระองค์เป็น ฉินฉื่อหฺวังตี้ หรือ จิ๋นซีฮ่องเต้ (แปลว่า "ปฐมจักรพรรดิฉิน") นับเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจีน
ในยุคชุนชิวและจ้านกว๋อ (770 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 453 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีอ๋องอยู่เพียง 5 พระองค์เท่านั้นที่ได้รับการสรรเสริญเป็น ป้าอ๋อง หรือ ป้าจู๋ (霸, Bà) แปลว่า "อ๋องผู้ยิ่งใหญ่" ได้แก่
และอาจมี 2 พระองค์ที่ได้รับการยกย่องเช่นกัน คือ
ต่อมาอ๋องกลายเป็นพระราชอิสริยยศลำดับสูงในราชสำนักจีนทุกราชวงศ์รองลงมาจากฮ่องเต้ ผู้ที่จะได้รับการสถาปนาเป็นอ๋องส่วนใหญ่จะเป็นพระบรมวงศ์ เช่น พระโอรส พระเชษฐา หรือพระอนุชา ถือว่าเป็นยศฐาบรรดาศักดิ์ชั้นพิเศษ และมีสิทธิ์สืบราชสมบัติได้
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุรินทร์
สีลมคอมเพล็กซ์
ฮอลลีวูด วอล์ก ออฟ เฟม
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลอุดรธานี
กลุ่มเอฟเฟกต์
กลุ่มเอฟเฟกต์ หรือ กล่องเอฟเฟกต์ (effects unit, effect box, pedal) เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ดัดแปลงเสียงผ่านจากเครื่องดนตรีหรือแหล่งกำเนิดเสียงอื่น ๆ กลุ่มเอฟเฟกต์ที่ใช้บ่อยได้แก่ เสียงแตก (distortion/overdrive) มักใช้กับกีตาร์ไฟฟ้าในอิเล็กทริกบลูส์และดนตรีร็อก; เอฟเฟกต์ไดนามิก เช่น แป้นเพิ่นเสียงและคอมเพรสเซอร์ ที่มีผลต่อการควบคุมเสียง; เอฟเฟกต์ฟิลเตอร์ เช่น แป้นวาห์วาห์และอีควอไลเซอร์ ที่สามารถปรับเปลี่ยนช่วงความถี่เสียง; เอฟเฟกต์มอดูเลต เช่น คอรัส แฟลนเจอร์และเฟเซอร์; เอฟเฟกต์เปลี่ยนเสียงสูงเสียงต่ำ เช่น พีชชิฟต์เตอร์; เอฟเฟกต์เสียงตาม เช่น รีเวิร์บและดีเลย์ที่สร้างเสียงสะท้อน
นักดนตรีมักใช้กลุ่มเอฟเฟกต์ในระหว่างการแสดงสดหรือสตูดิโอ โดยทั่วไปใช้กับกีตาร์ไฟฟ้า คีย์บอร์ดหรือเบส ในขณะที่ส่วนใหญ่จะใช้มันกับเครื่องไฟฟ้าหรืออิเล็กทรอนิกส์ เอฟเฟกต์ก็ยังสามารถใช้กับเครื่องอะคูสติก กลองชุดและเสียงร้อง
หวาง
หวัง
ภาษากินตัก
ภาษากินตัก (Kintaq) หรือภาษาเกินตา ภาษาบอง มีผู้พูด ตามแนวชายแดนระหว่างรัฐเกอดะฮ์กับรัฐเปรัก แนวชายแดนไทย และบางส่วนในบริเวณทางใต้ของจังหวัดยะลา คาดว่ามีผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยแต่ไม่ทราบจำนวน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
ไวลด์ไลฟ์พาร์ก 2
ไวล์ดไลฟ์ ปาร์ค 2,หรือสวนสัตว์ป่า,เป็นเกมส์บริหารการสร้างสวนสัตว์พัฒนาโดย Deep Silver ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2006 ในประเทศอังกฤษ กับ ประเทศเยอรมนี และ ตุลาคม พ.ศ. 2549 ในประเทศสหรัฐอเมริกา มีภาคเสริม 2 อันได้แก่ Crazy Zoo และ Marine World.
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์
สะพานโกลเด้นเกท
คอมพิวเตอร์ฮาร์ดแวร์
พันโท สมจิตร จงจอหอ (สังกัดกองบัญชาการกองทัพไทย) เป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่นชาวไทย เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก เหรียญทองเอเชียนเกมส์ 2 สมัย เหรียญทองซีเกมส์ 3 สมัย และได้รับเกียรติให้เป็นผู้เชิญธงชาติไทย นำคณะนักกีฬาทีมชาติไทย ในพิธีปิดโอลิมปิกเกมส์ ครั้งที่ 26
สมจิตร จงจอหอ มีชื่อเล่นว่า "น้อย" เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2518 ที่ ตำบลจอหอ อำเภอเมืองนครราชสีมา​ จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของ นายเช้า และ นางฝ้าย จงจอหอ หลังจากนั้นย้ายภูมิลำเนาตาม บิดา มารดา ไปอยู่และเติบโตที่ อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์ ปัจจุบันย้ายกลับมาอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
สมจิตรจบจากสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุโขทัย ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันมวยรายการต่าง ๆ มากมาย อาทิ เวิลด์แชมเปียนชิพ, มวยทหารโลก, เอเชียนเกมส์ โดยก่อนชกมวยสากลสมัครเล่น สมจิตรเคยเป็นนักมวยไทยมาก่อน ใช้ชื่อว่า "ศิลาชัย ว.ปรีชา" นอกจากนี้แล้วได้ยังรับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาศึกษาศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงอีกด้วย
สมจิตร ได้รับการคาดหมายให้เป็นตัวเต็งในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และเอเชียนเกมส์ 2006 แต่ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลได้ตามคาด ทำให้สมจิตรเกิดความท้อแท้ใจ จนเกิดความคิดจะแขวนนวมถึง 2 ครั้ง แต่ท้ายที่สุดก็กลับมาตั้งต้นพยายามใหม่
หลังจากนั้น ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 สามารถคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันในรุ่น 51 กิโลกรัม ได้สำเร็จ โดยชนะอันดริส ลาฟฟิตา นักมวยชาวคิวบา ที่สมจิตรเคยแพ้ เมื่อครั้งแข่งขันเวิลด์แชมเปียนชิพ เมื่อปี พ.ศ. 2548
สมจิตรเคยรับหน้าที่เป็นพิธีกรในรายการ เช้านี้...ที่หมอชิต และรับงานบันเทิงเป็นครั้งคราว
สมจิตร จงจอหอ สมรสกับ นางศศิธร (อุ๋ม) (นามสกุลเดิม : เนาว์ประเสริฐ) มีบุตรด้วยกัน 2 คน ชื่อ อภิภู จงจอหอ (ชื่อเล่น : กำปั้น) และ พิชามญธุ์ จงจอหอ (ชื่อเล่น : จันทร์เจ้า)
เมื่อปี พ.ศ. 2558 สมจิตรได้ตั้งค่ายมวยเป็นของตัวเอง ในชื่อ "สมจิตรยิม" เปิดสอนมวยไทยแก่เยาวชนและผู้ที่สนใจ ที่จังหวัดนครราชสีมา รวมถึงยังมีนักมวยชื่อดังในสังกัดค่ายดังกล่าว คือ ปวริศ สมจิตรยิม
เอเธนส์ 2004
ปักกิ่ง 2008
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลกาฬสินธุ์
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลร้อยเอ็ด
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลศรีสะเกษ
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลระยอง
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลลำปาง
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาสารคาม
มัตเตโอ มาร์ตีโน
มัตเตโอ มาร์ตีโน  นักวอลเลย์บอลชายชาวอิตาลี เกิดวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1987 ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสร มงเปอลีเย ยูซี
ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สหภาพการสื่อสารระหว่างประเทศ
ซิลเวสเตอร์ สตาล์โลน
Matteo Martino
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กีฬายกน้ำหนัก ถูกจัดขึ้นระหว่างการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2551 สถานที่จัดการแข่งขันคือยิมเนเซี่ยมในมหาวิทยาลัยเป่ยหาง
ยกน้ำหนักในครั้งนี้ แบ่งเป็น 15 รุ่น 15 เหรียญทอง ประกอบไปด้วย
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 - รุ่น 56 กิโลกรัม ชาย
กีฬายกน้ำหนักรุ่น 56 กก. ชาย เป็นรุ่นที่น้ำหนักตัวน้อยที่สุดของกีฬายกน้ำหนักประเภทชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยจะต้องทำน้ำหนักตัวไม่เกิน 56 กิโลกรัม แข่งขันไปเมื่อวันที่ 10 สิงหาคมพ.ศ. 2551 โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่มตามหมายเลขของผู้แข่งขัน กลุ่ม B ทำการแข่งขันเวลา 10.00 น. และกลุ่ม A ทำการแข่งขันเวลา 19.00 น. และเป็นยกน้ำหนักรุ่นที่ 3 ที่ทำการแข่งขัน
ผู้ยกแต่ละคน จะต้องยกทั้งท่า snatch และ clean and jerk แล้วนำน้ำหนักมารวมกันเพื่อหาผู้ชนะ แต่ละท่าผู้ยกจะยกได้ 3 ครั้งแล้วนำคะแนนที่ดีที่สุดในแต่ละท่ามารวมกัน
เบเอลเซบูล
เบลเซบับ  พญาแมลงวัน เป็นชื่อที่มาจาก เทพเจ้าของชาวฟิลิสเตียซึ่งเดิมบูชาในเมืองเอโครนและต่อมาปรากฎในกลุ่มศาสนาอับราฮัมบางศาสนาในภายหลัง ชื่อ Beelzebub มีความเกี่ยวข้องกับบาอัล เทพเจ้าชาวคานาอัน
แต่เดิมนั้นเบเอลเซบูลเคยเป็นเทพของชาวฟิลิสเตีย เทพเจ้าแห่งเมืองเอโครน แห่งฟิลิสเตีย ในคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญาญาเดิน หนังสือ 2 พงศ์กษัตริย์ เมื่อกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งอาณาจักรอิสราเอลทรงตกลงมาจากช่องพระแกลตาข่ายที่ห้องชั้นบนของพระองค์ในกรุงสะมาเรียและทรงประชวร จึงทรงใช้บรรดาผู้สื่อสารไป รับสั่งว่า "จงไปถามบาอัลเซบูบ พระแห่งเอโครนว่า เราจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่" แต่ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์พูดกับผู้เผยพระวจนะเอลียาห์ชาวทิชบีว่า "จงลุกขึ้นไปพบบรรดาผู้สื่อสารของกษัตริย์แห่งสะมาเรีย และจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า `เพราะไม่มีพระเจ้าในอิสราเอลแล้วหรือ ท่านจึงไปถามบาอัลเซบูบ พระแห่งเอโครน' เพราะฉะนั้นบัดนี้พระเยโฮวาห์ตรัสดั่งนี้ว่า `เจ้าจะไม่ได้ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าขึ้นไปนั้น แต่เจ้าจะต้องตายแน่'
เบเอลเซบูลปรากฏครั้งแรกในพระคัมภีร์ ภาคพันธสัญาญาเดินหรือคัมภีร์ฮีบรูในชื่อ บาอัลเซบุบ(baal-zebal) แปลว่า จ้าวเแห่งแมลงวัน หรืออาจจะ แปลว่า จ้าวแห่งสรวงสวรรค์ เป็นเทพเจ้านอกรีตในสายตาของชาวฮีบรูหรือชาวยิว อาจมีความเกี่ยวข้องกับ เทพบาอัล (baal) เทพเจ้าแห่งฟ้าฝนและความอุดมสมบูรณ์ของคานาอันโบราณ
เบเอลเซบูลในความเชื่อของคริสต์ศาสนา.
ชื่อของเบเอลเซบูล ปรากฏในคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ ว่าเป็นผู้ปกครองปีศาจ หรือเจ้าชายแห่งมวลปีศาจ ดังตัวอย่างในพระธรรมมัทธิว 12:24 ถึงข้อที่ 28 ซึ่งเป็นเรื่องราวในตอนที่พระเยซูทรงรักษาคนตาบอดและเป็นใบ้ให้หาย ฟาริสีจึงกล่าวหาว่าพระเยซูนั้น ได้ใช้อำนาจของเบเอลเซบูลในการรักษา มีใจความว่า "๒๔แต่พวกฟาริสีเมื่อได้ยินดังนั้นก็พูดว่า "ผู้นี้ขับผีออกนั้นก็เพราะได้ใช้อำนาจเบเอลเซบูลผู้เป็นนายผีนั้น" ๒๕ฝ่ายพระเยซูทราบความคิดของเขา จึงตรัสกับเขาว่า "ราชอาณาจักรใดๆซึ่งแตกแยกกันแล้วก็คงพินาศ เมืองใดๆ ครัวเรือนใดๆ ซึ่งแตกแยกกันแล้ว จะตั้งอยู่ไม่ได้ ๒๖และถ้าซาตานขับซาตานออกมันก็แตกแยกกันในตัวมันเอง แล้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่อย่างไรได้ ๒๗และถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล พวกพ้องของท่านทั้งหลายขับมันออกโดยอำนาจของใครเล่า เหตุฉะนั้นพวกพ้องของท่านเองจะเป็นผู้ตัดสินใจกล่าวโทษพวกท่าน ๒๘แต้ถ้าเราขับผีออกด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า แผ่นดินของพระเจ้าก็จะมาถึงท่านแล้ว "
ในมาระโก 3:22 ถึงข้อที่ 32 ได้มีพวกธรรมจารย์จากกรุงเยรูซาเล็มได้กล่าวว่าพระองค์ว่ามีพลังของเบเอลเซบูลเช่นกัน พระองค์จึงตรัสเป็นความโดยย่อได้ว่า "ซาตานจะขับซาตานให้ออกได้อย่างไร ถ้าอาณาจักรใดแตกแยกก็อยู่ไม่ได้ หากต่อสู้กันเองก็จะไม่มีอะไรเหลือ ผู้ใดกล่าวหมิ่นประมาทพระวิญญาณอันบริสุทธิ์จะไม่ได้รับอภัยโทษจะได้รับแต่ความพินาศย่อยยับ"" และกล่าวแก่พระสาวกว่า ผู้ที่นับถือพระองค์ที่รออยู่ข้างนอกนั้น ก็คือมารดาและพี่น้องของพระองค์ เพราะพวกเขาเหล่านั้นเคารพในตัวพระเจ้า
แต่เดิม เบเอลเซบูลนั้นเป็นเทวทูตที่ทำหน้าที่สอนมนุษย์ให้ใช้สิ่งของให้เป็นประโยชน์ รู้จักใช้สอยสิ่งของและพิถีพิถันในการเลือกอาหารการกิน แต่แล้วก็ถูกขับจากสวรรค์ ซาตานก็ได้มาเชิญชวนให้ไปเป็นพวก เมื่อเบเอลเซบูลมาอยู่ในนรกก็ได้รู้วิธีล่อลวงจิตใจมนุษย์ เมื่อเบเอลเซบูลถูกเรียกโดยเหล่าผู้บูชาตนแล้ว มักจะปรากฏในรูปของแมลงวัน และทุกที่ที่มันไปก็จะมีฝูงแมลงวันบินตามไปด้วย เมื่อบินไปที่ไหนก็ทำให้เกิดโรคร้าย ในความเป็นจริง แมลงวันก็เป็นพาหะนำโรคร้ายต่างๆ อยู่แล้ว เช่น อหิวาตกโรค โรคบิด ไข้รากสาด เป็นต้น การเป็นพาหะนำโรคของแมลงวันจึงทำให้เกิดตำนานความเชื่อเกี่ยวกับเบเอลเซบูลขึ้น
เบเอลเซบูลนั้นมีความแตกต่างจากซาตาน เพราะพลังอำนาจของเบเอลเซบูลไม่ได้มาจากการให้ของซาตาน เรียกได้ว่าเบเอลเซบูลปกครองนรกส่วนหนึ่ง แต่เป็นคนละส่วนของซาตาน ภายหลังกระแสของซาตานดังกว่า ผู้คนจึงกล่าวว่าซาตานเป็นนายของเบเอลเซบูลไปด้วย
ในคัมภีร์ Gospel of Nicodemus ได้กล่าวถึงการเยือนนรกของพระเยซูเป็นเวลา 3 วันนั้น ได้ให้อำนาจปกครองนรกแก่เบเอลเซบูลและให้มีอำนาจเหนือซาตาน (เป็นการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการโดยพระคริสต์) เพื่อแลกกับการยอมรับในตัวพระองค์ เนื่องจากซาตานนั้นเป็นผู้ต่อต้านพระเจ้า ไม่ยอมรับในตัวพระองค์ผู้เป็นพระบุตรแน่นอน และท่านยังมอบหมายให้พาตัวอดัมและนักบุญคนอื่นๆ ที่ถูกกักขังอยู่ในนรกกลับสวรรค์ด้วย (จึงมีผู้กล่าวว่าเบเอลเซบูลยอมรับใช้พระเจ้าเพื่อขอให้พระองค์ผ่อนโทษเหมือนกับแอสโมเดียส แต่เบเอลเซบูลเป็นปีศาจซุกซน เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง กลับกลอก จะเอาแน่ก็ไม่ได้ ดีร้ายเท่ากัน)
บางครั้ง เบเอลเซบูลก็ปรากฏอยู่ในรูปของวัวยักษ์ หรือแพะตัวผู้ที่มีหางยาว เมื่อโกรธก็จะพ่นไฟออกมาทางปาก
คำว่า "เบเอลเซบูล" นอกจากเป็น "จ้าวแห่งแมลงวัน" แล้ว ยังมีอีกชื่อหนึ่ง ก็คือเป็น "จ้าวแห่งสรวงสวรรค์"
เบเอลเซบูลกับความเชื่อของนอกศาสนา.
เบลเซบับมักถูกอธิบายว่าอยู่ในลำดับชั้นของนรก ตามเรื่องราวของโยฮันน์ วีเยอร์ผู้ลึกลับในศตวรรษที่ 16 เบลเซบับเป็นผู้นำการกบฏที่ประสบความสำเร็จกับซาตาน เป็นร้อยโทของลูซิเฟอร์ จักรพรรดิแห่งนรก และเป็นประธานในภาคีแห่งแมลงวัน ในทำนองเดียวกัน เซบาสเตียน มิคาเอลิสผู้ขับไล่ผีในศตวรรษที่ 17 ในประวัติศาสตร์อันน่าชื่นชม (ค.ศ. 1612) ได้จัดให้เบลเซบับเป็นหนึ่งในทูตสวรรค์ที่ตกสู่บาปที่โดดเด่นที่สุด อีกสองคนคือลูซิเฟอร์และเลวีอาธาน จอห์น มิลตันในบทกวีมหากาพย์ Paradise Lost ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1667 ระบุถึงตรีเอกานุภาพที่ไม่บริสุทธิ์ซึ่งประกอบด้วย Beelzebub, Lucifer และ Astaroth โดยมี Beelzebub เป็นทูตสวรรค์อันดับสองที่ตกสู่บาป มิลตันเขียนถึงเบเอลเซบับ "ยิ่งกว่าใคร ซาตาน ยกเว้น ไม่มีผู้นั่งตำแหน่งสูงกว่าใคร" เบลเซบับยังเป็นตัวละครใน The Pilgrim's Progress ของ John Bunyan ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1678
Sebastien Michaelis เชื่อมโยง Beelzebub กับบาปแห่งความจองหอง อย่างไรก็ตาม ตามคำกล่าวของ Peter Binsfeld เบลเซบับเป็นปีศาจแห่งความตะกละ ซึ่งเป็นหนึ่งในบาปร้ายแรงอีกเจ็ดประการ ในขณะที่ฟรานซิส บาร์เร็ตต์อ้างว่าเบลเซบับเป็นเจ้าชายแห่งการบูชารูปเคารพ
ในแวดวงศาสนา ข้อกล่าวหาเรื่องการครอบงำของปีศาจถูกใช้เป็นทั้งการดูถูกและพยายามจัดหมวดหมู่พฤติกรรมที่ไม่สามารถอธิบายได้ เช่น โรคจิตเภท พวกฟาริสีไม่เพียงแต่กล่าวหาพระเยซูอย่างดูถูกเหยียดหยามว่าใช้พลังปีศาจของเบเอลเซบับรักษาผู้คน (ลูกา 11:14–26) แต่คนอื่นๆ ถูกกล่าวหาว่าเข้าสิงเพราะการกระทำที่มีลักษณะสุดโต่ง ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เบลเซบับต้องรับผิดชอบหลายกรณีของการครอบครองของปีศาจ
เบเอลเซบูลกับบาปตะกละ.
เบเอลเซบูลเป็นปีศาจประจำบาปตะกละ เนื่องจากเป็นปีศาจที่มีความตะกละอย่างไม่มีที่สิ้นสุด กินไม่หยุดหย่อนและเลือกแต่อาหารดีๆ กินเท่าไรก็ไม่หมดความหิวกระหาย เป็นนิสัยที่น่ารังเกียจมากๆ หากมนุษย์คนใดถูกเบเอลเซบูลสิงก็จะมอบชีวิตให้แก่มันด้วยการกินเท่านั้น
กลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเล
กลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเล หรือ หมานเทียนกว้อไห่  เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่คิดหรือมองข้ามสิ่งใด ๆ ก็ตาม ที่คิดว่าตนเองนั้นได้ตระเตรียมการไว้พร้อมสรรพแล้ว ก็มักจะมีความประมาทเลินเล่อและมองข้ามศัตรูไปอย่างง่ายดาย พบเห็นสิ่งใดที่มองเห็นเสมอในยามปกติก็ไม่บังเกิดความสงสัยหรือติดใจในสิ่งนั้น เกิดความชะล่าใจในตนเอง การบุกเข้าโจมตีศัตรูโดยที่ศัตรูไม่ทันรู้ตัวและตั้งระวังทัพได้ทันนับว่าเป็นการได้ชัยชนะในการต่อสู้มาแล้วครึ่งหนึ่ง สามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย การปกปิดอำพรางซ่อนเร้น จึงเป็นกลยุทธ์ที่มีความสำคัญมากที่สุดในการทำศึกสงคราม
มรรควิถีแห่งการใช้ยุทธวิธีในการต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่เข้มแข็งกว่าควรใช้วิธี "นบน้อมถ่อมตน" ปฏิบัติตนอย่างนอบน้อมทำให้ศัตรูเกิดความเหลิงลำพอง หย่อนคลายความระมัดระวัง แล้วจงรอคอยจนกระทั่งได้จังหวะและโอกาสเหมาะสมจึงรุกเข้าโจมตีให้พินาศย่อยยับ ตำราพิชัยสงครามซุนวูกล่าวไว้ว่า "พึงถ่อมตัวพินอบพิเทาเสริมให้ศัตรูโอหังได้ใจ" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเลไปใช้ได้แก่ลิบองที่ปลอมตนเป็นพ่อค้าเดินเรือสำเภา ลอบบุกเข้าโจมตีเกงจิ๋วโดยที่กวนอูไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย
เมื่อคราวที่จูกัดเหลียงวางกลอุบายยึดเอาเกงจิ๋วจากซุนกวนมาให้เล่าปี่ ได้มอบหมายให้กวนอูเป็นผู้รักษาเมือง มีหน้าที่คอยสอดส่องตรวจตราดูแลและรักษาเกงจิ๋วไว้ ซุนกวนเมื่อเสียเกงจิ๋วและเสียรู้ให้แก่จูกัดเหลียงก็โกรธแค้น จึงส่งกองทัพมาหมายจะยึดเอาเกงจิ๋วคืนเป็นของตนโดยมอบหมายให้ลิบองเป็นแม่ทัพ คุมทหารพันนายจากกังตั๋งไปเผชิญหน้ากับกวนอูที่ลกเค้าซึ่งเป็นเขตแดนติดต่อกัน ขณะนั้นกวนอูนำทัพยกไปตีซงหยงได้สำเร็จก็เกิดความระแวงลิบองที่ตั้งทัพเผชิญหน้ากัน เกรงลิบองจะนำกำลังทหารเข้ายึดเกงจิ๋วคืน จึงสั่งการให้ทหารปลูกร้านเพลิงเรียงรายตามริมฝั่งแม่น้ำเริ่มจากด่านลกเค้าเรื่อยมาจนถึงเกงจิ๋ว ระยะทางให้มีความห่างไกลกันประมาณสองร้อยถึงสามร้อยเส้น พร้อมสั่งให้คนอยู่ดูแลรักษามิได้ขาด
กวนอูสั่งการให้ทหารอยู่ประจำจุดรักษาร้านเพลิงจุดละห้าสิบคน ถ้าแม้นลิบองนำทัพเข้ายึดเกงจิ๋วในตอนกลางคืนให้จุดเพลิงให้สว่าง ถ้าแม้นนำทัพมาตอนกลางวันให้สุมจนเกิดควันขึ้น ควันจากเพลิงจะเป็นสัญญาณให้กวนอูนำทัพกลับมาช่วยได้ทัน กวนอูคุมหารบุกตีฝ่าไปจนถึงอ้วนเสียและฆ่าบังเต๊กนายทหารของโจโฉตาย สุมาอี้จึงออกกลอุบายในการศึกแก่ซุนกวนให้นำทัพไปเพื่อยึดตีเกงจิ๋วคืน ลิบองที่ตั้งทัพเผชิญหน้ากวนอูรู้ถึงการที่กวนอูจัดตั้งทัพระวังเมืองอย่างรัดกุมและเข้มแข็ง จึงหาโอกาสบุกเข้ายึดเกงจิ๋วคืนโดยวางกลอุบายแสร้งทำเป็นป่วยไข้อย่างหนักจนไม่สามารถนำทัพได้
ซุนกวนทราบข่าวลิบองล้มป่วยก็ไม่สบายใจ ลกซุนจึงกล่าวแก่ซุนกวนว่า "ซึ่งลิบองป่วยนั้นเป็นอุบาย เห็นหาป่วยจริงไม่" ซุนกวนจึงให้ลกซุนทำทีไปเยี่ยมดูอาการป่วยของลิบองเพื่อให้รู้แน่นอนว่าเป็นกลอุบาย ครั้นรู้แจ้งว่าลิบองแกล้งป่วยจากการที่กวนอูตระเตรียมทหาร ปลูกร้านเพลิงรายตามแม่น้ำ ป้องกันบ้านเมืองเป็นมั่นคง ลกซุนก็แสร้งหัวเราะพร้อมกับออกอุบายให้แก่ลิบองในการยึดครองเกงจิ๋วว่า "ซึ่งเมืองเกงจิ๋วตระเตรียมทหารแลจัดแจงเมืองไว้ทั้งนี้ เพราะกวนอูคิดวิตกอยู่ด้วยท่านมาตั้งอยู่ที่นี่จึงไม่ไว้ใจ ถ้าท่านรู้อุบายทำเป็นป่วยไปเสียจากที่นี้แลจัดแจงให้ผู้อื่นมาอยู่แทน แล้วให้พูดสรรเสริญกวนอู กวนอูก็จะทะนงใจจะอยู่รบเอาเมืองอ้วนเซียให้ได้ ไม่คิดระวังหลัง เราจึงคิดวกไปตีเอาเมืองเกงจิ๋วก็จะได้โดยง่าย" ลิบองได้ยินกลอุบายของลกซุนก็ดีใจ จึงแสร้งทำป่วยต่อไปและขอให้ซุนกวนแต่งตั้งลกซุนเป็นแม่ทัพดูแลกองทัพแทนตน
เมื่อลกซุนที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพแทนลิบองเดินทางมาถึงกองทัพ ก็มอบหมายให้ม้าใช้ถือหนังสือและแต่งเครื่องบรรณาการไปขอผูกมิตรไมตรีต่อกวนอูความว่า "บัดนี้ซุนกวนให้ข้าพเจ้าออกมารักษาค่ายลกเค้าแทนลิบอง ข้าพเจ้าขัดมิได้ก็ออกมาอยู่ ขอท่านจงเป็นที่พึ่งแก่ข้าพเจ้าด้วย" กวนอูเห็นลกซุนได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพแทนลิบอง จึงถามผู้ถือหนังสือว่า "ลิบองซึ่งรักษาอยู่ก่อนนั้นไปไหนเล่า" ผู้ถือหนังสือจึงตอบว่า "ลิบองนั้นป่วยอยู่ จึงให้ลกซุนออกมารักษาแทน" กวนอูจึงกล่าวแก่ผู้ถือหนังสือว่า "ซุนกวนนี้ก็เป็นคนดี เหตุไฉนจึงใช้ให้ลูกเด็กออกมาอยู่ดังนี้" ผู้ถือหนังสือจึงว่า "ลกซุนให้ข้าพเจ้าถือหนังสือกับสิ่งของทั้งปวงมาคำนับท่าน จะให้ท่านทั้งสองฝ่ายเป็นไมตรีแก่กัน ขอท่านได้รับเอาสิ่งของทั้งนี้ไว้ด้วยเถิด"
กวนอูนั้นเป็นผู้ที่หยิ่งต่อผู้ที่เข้มแข็งกว่าตนเอง รวมทั้งไม่ทำร้ายผู้ที่อ่อนแอกว่า เห็นว่าลกซุนอายุยังน้อยรวมทั้งมีความอ่อนน้อมถ่อม มีสัมมาคาราวะในตนก็นึกประมาท ไม่ติดใจสงสัยในตัวลกซุนที่แต่งเครื่องบรรณาการมาขอผูกมิตรไมตรีรวมทั้งเลิกระแวงทหารจากกังตั๋งที่จะบุกเข้ายึดเกงจิ๋ว ทำให้การป้องกันรักษาเกงจิ๋วที่รัดกุมและแข็งแกร่งเกิดการหละหลวม ลิบองที่แสร้งป่วยจนไม่สามารถนำทัพได้สบโอกาสยึดเกงจิ๋วคืน จึงจัดแจงนำกำลังทหารสามหมื่นลงซุ่มไว้ในเรือแปดสิบลำ ให้ทหารซึ่งชำนาญในการเรือใส่เสื้อขาว ทำเป็นเพศลูกค้าสำหรับแจวเรือ จึงให้ฮันต๋ง จิวท่าย เจียวขิม จูเหียน พัวเจี้ยง ชีเซ่งและเตงฮองเป็นนายทหารเจ็ดคน ตนเองปลอมตัวเป็นพ่อค้าและนำทัพเข้ายึดร้านเพลิงทีละแห่ง จากด่านลกเค้าจนถึงเกงจิ๋วโดยที่ไม่มีผู้ใดรู้ตัวแม้แต่คนเดียว
ทหารลิบองแสร้งทำเป็นลูกค้าเรือสำเภาถูกพายุซัดเข้ามา ทำทีขออาศัยร้านเพลิงเพื่อหลบพัก ทหารซึ่งรักษาร้านเพลิงก็หลงเชื่อจึงให้จอดเรืออาศัย ครั้นถึงเวลาประมาณทุ่มเทษ ลิบองจึงสั่งการให้ทหารในเรือสำเภาล้อมจับทหารซึ่งรักษาร้านเพลิงลงเรือสิ้นทุกร้าน และปลอบเอาใจทหารกวนอูซึ่งจับมาแต่ร้านเพลิงนั่นว่า "ท่านจงอยู่ทำราชการศึกด้วยเราเถิด เราจะปูนบำเหน็จแก่ท่านให้ถึงขนาด" ลิบองออกอุบายเกลี้ยกล่อมทหารกวนอูที่ถูกควบคุมตัวเป็นเชลยให้ร้องเรียกเพื่อนทหารที่อยู่ภายในเกงจิ๋วเพื่อเปิดประตูให้ ทหารกวนอูไม่ทันระวังและไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะกลายเป็นทหารของศัตรูจึงยอมเปิดประตูรับ ลิบองจึงนำทัพเข้ายึดเกงจิ๋วคืนอย่างง่ายดาย ทำให้กวนอูต้องกลอุบายของลิบองและลกซุนจนเสียเกงจิ๋วให้แก่ลิบองด้วยความประมาทและชะล่าใจในการป้องกันรักษาเมือง กลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเลหรือหมานเทียนกว้อไห่ของลิบอง ก็ประสบความสำเร็จในการยึดเอาเกงจิ๋วคืนให้แก่ซุนกวนและเอาชนะกวนอูได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว
กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว หรือ เหวยเว่ยจิ้วจ้าว  เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่ศัตรูรวบรวมกำลังทหารและไพร่พลไว้เป็นจุดศูนย์กลาง ทำให้เกิดกำลังและความเข้มแข็งเพิ่มมากขึ้น ควรที่จะใช้กลยุทธ์ในการดึงแยกศัตรูให้แตกออกจากกัน เพื่อให้กำลังไพร่พลทหารกระจัดกระจาย คอยระแวดระวังมีความห่วงหน้าพะวงหลังแล้วจึงบุกเข้าโจมตี ตามความหมายของตำราพิชัยสงครามคือ การบุกเข้าโจมตีในจุดที่อยู่นอกเหนือความคาดหมาย โจมตีในจุดที่ศัตรูไม่ได้เตรียมการตั้งรับและคอยระวังป้องกัน ย่อมถือว่าได้เปรียบและได้รับชัยชนะมาแล้วครึ่งหนึ่ง
ในการทำศึกสงคราม การบุกเข้าโจมตีศัตรูจะบุกเข้าทางด้านหน้า ซึ่งเป็นเพียงกลอุบายหลอกล่อให้ศัตรูหลงทิศและนำกำลังบุกเข้าโจมตีทางด้านหลัง การแสร้งบุกโจมตีทางด้านตะวันออกแต่จริงแล้วบุกเข้าโจมตีทางด้านตะวันตก การทำให้ศัตรูคาดเดาแผนการรบไม่ถูก ทำให้เกิดความสับสนในการวางกำลังป้องกันฐานทัพ พึงหักเอาในขณะที่ศัตรูเป็นฝ่ายที่ไม่ได้เตรียมความพร้อม เข้าจู่โจมในยามที่ศัตรูไม่ได้คาดคิด ตำราพิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า "เมื่อเห็นจุดอ่อนเปราะของศัตรู เราต้องใช้กลยุทธ์พิสดารโจมตี" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าวไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่หลอกให้โจโฉนำทัพไปรบกับซุนกวน และบุกเข้ายึดฮันต๋งจากโจโฉได้สำเร็จ
เมื่อคราวที่โจโฉยกทัพไปตีฮันต๋งได้สำเร็จ กิตติศัพท์ความเก่งกาจสามารถของโจโฉก็เลื่องลือกระฉ่อนมาถึงเสฉวน ในขณะนั้นเล่าปี่พึ่งจะเข้ายึดครองเสฉวนได้ไม่นาน ราษฏรภายใต้การปกครองพากันหวาดกลัวโจโฉ เกรงจะต้องเสียเสฉวนให้แก่โจโฉสืบต่อไป บ้านเมืองยังไม่ปกติและมีความเข้มแข็ง เล่าปี่จึงปรึกษากับจูกัดเหลียงเพื่อหาทางแก้ไขความหวาดกลัวของราษฏร จูกัดเหลียงจึงวางกลอุบายไม่ให้โจโฉยกทัพมาตีเสฉวนและอธิบายให้เล่าปี่เข้าใจว่า "โจโฉนั้นยังกริ่งเกรงซุนกวนอยู่ จึงให้แฮหัวตุ้นกับเตียวเลี้ยวอยู่รักษาหับป๋า เมื่อโจโฉยกมาตีฮันต๋งก็เอาแฮหัวตุ้นมาด้วย ขอให้แต่งผู้มีสติปัญญาไปว่ากล่าวแก่ซุนกวนว่า ท่านจะให้กังแฮ เตียงสา ฮุยเอี๋ยง แล้วยุยงให้ซุนกวนยกมาตีหับป๋า โจโฉรู้ก็จะเป็นกังวลเลิกทัพกลับไป"
เล่าปี่จึงมอบหมายให้อีเจี้ยไปเป็นทูตชี้แจงข้อเสนอต่อซุนกวน ซึ่งซุนกวนเห็นดีงามด้วยกับข้อเสนอของเล่าปี่ จึงนำทัพยกไปตีหับป๋า โจโฉเมื่อทราบเรื่องการบุกหับป๋าก็ตกใจรีบเลิกทัพจากฮันต๋งกลับไปเตรียมรับมือซุนกวนแทน เลิกล้มแผนการที่จะไปตีเสฉวนของเล่าปี่ ทัพของโจโฉและซุนกวนทำศึกสงครามอยู่นานก็ไม่สามารถเอาชนะกันได้ จนกระทั่งยอมเลิกทัพกันไปเอง เล่าปี่จึงมีโอกาสสะสมกำลังทหารของตนเองและยกทัพไปตีฮันต๋งในเวลาต่อมา กลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าวหรือเหวยเวยจิ้วจ้าวของจูกัดเหลียง ก็ประสบความสำเร็จในปกป้องเสฉวนของเล่าปี่และสามารถนำทัพไปตีฮันต๋งได้อย่างงดงาม
กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย