pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงตั้งแต่ พ.ศ. 2043-2328 ศาสนาอิสลามได้แพร่กระจายอย่างกว้างขวาง จนปัตตานีเป็นศูนย์กลางการศึกษาด้านศาสนาอิสลามของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการศึกษาศาสนาในปอเนาะ นักปราชญ์และผู้รู้ศาสนาอิสลาม มองว่าการละเล่นดังกล่าวเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม จึงเกิดการละเล่นอีกแบบหนึ่ง เรียกว่า ดิเกร์ปายะซึ่งคล้ายกับดิเกร์ฮูลู แต่ได้ตัดส่วนที่เห็นว่าขัดกับหลักศาสนาอิสลามออกไป คือเริ่มต้นด้วยการร้องสรรเสริญศาสดาในศาสนาอิสลาม ใช้การตบมือแทนเครื่องดนตรี นั่งล้อมเป็นวงกลมโยกตัวตามจังหวะ เนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับการปฏิบัติตนตามแบบอย่างมุสลิมที่ดี ลักษณะคำประพันธ์เป็นแบบปันตุนหรือปาตงเช่นเดียวกับดิเกร์ฮูลู นิยมร้องเล่นในปอเนาะ และละเล่นเพื่อความเป็นสิริมงคลในงานแต่งงาน งานเข้าสุหนัต งานเมาลิด งานวันฮารีรายอ ร้องเล่นในขบวนแห่บนบ้านและเวที ต่อมาดิเกร์ปายะได้ตั้งเป็นวงหรือคณะขึ้นเช่นเดียวกับดิเกร์ฮูลู ต่อมาทั้งดิเกร์ปายะและดิเกร์ฮูลูจึงผสมผสานกัน และมักเรียกว่าดิเกร์ฮูลู
เมื่อกองทัพสยามได้รับชัยชนะในการปราบความขัดแย้งในหัวเมืองปักษ์ใต้และกวาดต้อนผู้คนชาวปัตตานีมากรุงเทพฯ ในสมัยรัชกาลที่ 1-3 ชาวปัตตานีได้นำการละเล่นที่มีลักษณะอย่างดิเกร์ฮูลู ดิเกร์ปายะติดตามไปด้วย ชาวมุสลิมในกรุงเทพมหานครและจังหวัดใกล้เคียงนิยมเรียกว่า ดิเกร์เรียบ ลิเกเลียบ หรือลิเกกลอง ซึ่งดิเกร์เรียบ ตรงกับดิเกร์ ปายะ ส่วนดิเกร์ฮูลูมักเรียกว่า ลำตัดมลายู
ดิเกร์ฮูลูได้พัฒนาเป็นการละเล่นที่เป็นการแสดง มีขั้นตอนการแสดงที่ชัดเจน ตั้งเป็นวงหรือคณะขึ้น ในปี พ.ศ. 2470-2480 พบว่า มีคณะดิเกร์ฮูลู “มะ กายูบอเกาะ” ตำบลกายูบอเกาะ อำเภอรามัน จังหวัดยะลา และคณะ “อาแว กือจิ” ตำบลเฉลิม อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส เป็นคณะแรกที่แสดงประชันกัน และได้รับความนิยมอย่างสูง ในช่วงปี พ.ศ. 2481-2485 ดิเกร์ฮูลูได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางและมีคณะดิเกร์ฮูลูที่ถือเป็นต้นแบบแก่นักแสดงในรุ่นหลังทั้งทางด้านท่วงทำนองเพลงร้องแบบปัตตานี (ฆาโระตานิง) และแบบกลันตัน (ฆาโระกลาแต)ดิเกร์ฮูลูได้แพร่ขยายไปยังรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ด้วย
ดิเกร์ฮูลูซบเซาลงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่วนหนึ่งที่เกิดจากนโยบายรัฐนิยมในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม และกรมศิลปากรได้ออกระเบียบเกี่ยวกับการควบคุมการละเล่นพื้นบ้านรวมทั้งได้เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบขึ้น ทำให้ดิเกร์ฮูลูเกือบจะสูญหายไป ในช่วงปี พ.ศ. 2495-2515 ดิเกร์ฮูลูได้ฟื้นตัวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดย เป็นสื่อชาวบ้านให้กับรัฐบาลในการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ มีการพัฒนาการเล่นโดยได้นำทำนองเพลงอินเดียมาใช้ร้องในมีท่วงทำนองกลอนสดแบบแยกี เกิดขึ้น
และนำเพลงวาวบูแลมาใช้เป้นเพลงสุดท้าย ซึ่งยังเป็นธรรมเนียมจนถึงปัจจุบัน
ยุทธการพรีเวซา
ยุทธการพรีเวซา  เป็นยุทธการทางนาวีที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมัน-แฮ็บสบวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1538 ที่พรีเวซาบนฝั่งทะเลทะเลไอโอเนียนปัจจุบันคือเมืองในประเทศกรีซตรงปากอ่าวอัมบราเชียน
ยุทธการพรีเวซาเป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยสาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวสเปน อาณาจักรพระสันตะปาปา และ อัศวินแห่งมอลตา ที่นำโดยอันเดรีย ดอเรียผู้บังคับการกองเรือสูงสุดชาวเจนัว ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายออตโตมันเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
Battle of Preveza
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น  หรือ โหมดผู้เล่นหลายคน เป็นการเล่นที่ผู้เล่นหลายคนสามารถเล่นได้ในสภาพแวดล้อมเดียวกันภายในเกมได้มากกว่าหนึ่งคน ไม่เหมือนกับเกมประเภทอื่น ๆ เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมมักจะมีเนื้อหาในโหมดผู้เล่นคนเดียว ซึ่งเป็นการเล่นระหว่างผู้เล่นกับการท้าทายที่มีการเขียนโปรแกรมมากแล้วก่อนหน้านี้ หรือปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งมักจะขาดซึ่งความยืดหยุ่นและมีความฉลาดไม่เท่ากับการคิดของมนุษย์
องค์ประกอบของการเล่นหลายคนทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้เล่นคนอื่น อาจอยู่ในรูปแบบของการร่วมมือกัน การแข่งขันกันหรือคู่ปรับกัน และทำให้ผู้เล่นมีการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในโหมดผู้เล่นคนเดียว ในเกมหลายผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นอาจดำเนินการแข่งขันกับผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปอย่างเป็นคู่แข่งกัน ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่เป็นผู้เล่นคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน การดูแลกิจกรรมของผู้เล่นคนอื่น หรืออาจมีลักษณะของเกมที่ผสมผสานการเล่นทั้งหมดดังที่กล่าวมา เกมหลายผู้เล่นจำเป็นจะต้องมีการแบ่งปันทรัพยากรของระบบผู้เล่นคนเดียว หรือใช้เทคโนโลยีเครือข่ายเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเล่นด้วยกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกลกันมากก็ตาม
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ ) จาเมกา มาตุภูมิที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาไมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle
ก่อนการประกาศเอกราชของจาเมกา จาเมกาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจังหวัดแห่งหนึ่งของสหพันธ์หมู่เกาะอินเดียตะวันตกแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันตกของอังกฤษ ซึ่งอยู่ในภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ประเทศเข้าสู่สหพันธรัฐภายใต้การปกครองของนายกรัฐมนตรีนอร์มัน แมนลีย์ ผู้ซึ่งได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาหลายครั้งเพื่อให้กระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเพิ่มเติมเหล่านี้ยังช่วยให้ประเทศมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้นและอนุญาตให้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี การมีส่วนร่วมของนายกรัฐมนตรี นอร์มัน แมนลีย์ ในสหพันธ์อินเดียตะวันตกไม่เป็นที่นิยมและนำไปสู่การประกาศอิสรภาพของประเทศเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 และเพลงชาติที่ได้รับเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนั้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2504 พรรคประชาชนแห่งชาติชั้นนำได้ประกาศการประกวดแต่งเนื้อร้องของเพลงชาติของจาไมกาในอนาคต ซึ่งจะตัดสินโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งจาเมกาที่ได้รับคัดเลือก การแข่งขันได้รับบทเพลงที่ส่งเข้าประกวดเกือบ 100 รายการและปิดรับการประกวดในวันที่ 31 มีนาคม 2505 หลังจากกำหนดวันสิ้นสุดในวันที่ 17 มีนาคม รัฐสภาได้รับเลือก ให้คัดเลือกเพลงชาติสองเพลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และเลือกบทประพันธ์ด้วยคะแนนเสียงข้างมากในสภาอย่างท่วมท้น บทเพลงที่ชนะนั้นประพันธ์โดย Hugh Sherlock ทำนองที่แต่งโดย Hon Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงเพลงชาติโดย Mapletoft Poulle และ Christine Alison Poulle
โหมดผู้เล่นหลายคน
โหมดหลายผู้เล่น
ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย
เพลงชาติของประเทศเซนต์ลูเชียมีชื่อว่า ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย  อันมีความหมายว่า "เหล่าบุตรธิดาแห่งเซนต์ลูเชีย" เพลงนี้ประพันธ์ทำนองโดยเลตัน เฟลิกซ์ ทอมัส (Leton Felix Thomas) คำร้องโดยชาลส์ เจสซี (Charles Jesse) เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ขณะที่รัฐบาลของเซนต์ลูเชียได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักร ต่อมาจึงได้รับการรับรอง และได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
โหมดผู้เล่นคนเดียว
ลาเดซาลีเนียน
ลาเดซาลีเนียน  เป็นเพลงชาติประเทศเฮติ เคารพต่อชอง-ชาก เดซาลีน (Jean-Jacques Dessalines) ผู้นำการปฏิวัติของเฮติ ประพันธ์คำร้องโดยชูสแตง เลรีซง (Justin Lhérisson) และ เรียบเรียงทำนองโดยนีกอลา เชฟราร์ (Nicolas Geffrard) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1904
ในวาระครบรอบ 1 ศตวรรษ ของการปฏิวัติเฮติ ทางรัฐบาลจึงได้มีการจัดประกวดบทร้องของเพลงชาติเฮติเมื่อ ค.ศ. 1903 โดยคณะกรรมการได้ทำการพิจารณาตัดสินให้ ชูสแตง เลรีซง ผู้ประพันธ์คำร้อง และนีกอลา เชฟราร์ ผู้เรียบเรียงทำนอง ชนะเลิศการประกวดบทร้อง และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1904
ผู้ที่ขับร้องเพลงชาติเป็นคนแรกคือ Auguste de Pradines, ที่รู้จักโดยทั่วไปว่า Kandjo เมื่อ ค.ศ. 1903
บทร้องฉบับภาษาคริโอเฮติ ประพันธ์คำร้อง เรย์มอนด์ เอ. มอยซี ขับร้องโดย นักร้องชาวเฮติ อันซี เดอโรส ซึ่งได้รับความนิยมสูง รวมถึงมีการขับร้องในวงกว้าง แม้รัฐธรรมนูญเฮติ ค.ศ. 1987 จะมิได้มีรับรองเนื้อร้องภาษาคริโอเฮติ
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคน  หรือ เกมคอมพิวเตอร์  หรือ เกมพีซี  หมายถึงเกมที่เล่นบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล มากกว่าเครื่องเกมคอนโซลหรือเครื่องเกมอาร์เขต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีการพัฒนาจากรูปแบบการเล่นและกราฟิกที่เรียบง่าย ก่อนที่จะมีรูปแบบสลับซับซ้อนดังเช่นในปัจจุบัน
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลถูกผลิตขึ้นมาโดยผู้พัฒนาเกมหนึ่งคนหรือมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นการร่วมตัวกันของผู้เชี่ยวชาญหลายด้าน (อย่างเช่น ผู้ออกแบบเกม) และออกจำหน่ายด้วยตนเอง หรือผ่านบุคคลที่สาม จากนั้น ผู้ผลิตเกมก็อาจจะมีการเผยแพร่เกมผ่านทางสื่อ อย่างเช่น ดีวีดี ซีดี เปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักจะต้องการฮาร์ดแวร์ที่มีลักษณะเฉพาะในการเล่น อย่างเช่น ระบบประมวลผลทางกราฟิก หรือการต่ออินเทอร์เน็ต เป็นต้น ถึงแม้ว่าระบบดังกล่าวอาจไม่จำเป็นสำหรับการเล่นในบางเกมก็เป็นได้
เมื่อปี พ.ศ. 2561 ตลาดเกมพีซีทั่วโลกมีมูลค่าประมาณ 2.77 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ
เกมพีซี
Sun Shangxiang
รายาห์
ชนชั้นรายา  หรือ เระอาเย (ตุรกีออตโตมัน: رعايا; ) คือชนชั้นต่ำในสังคมออตโตมันที่ตรงกันข้ามกับ “ชนชั้นอัสเกรี” (askeri) ซึ่งเป็นชนชั้นขุนนางผู้บริหาร
คำว่า “รายา” แปลว่า “สมาชิกของฝูง” ที่รวมทั้งผู้นับถือศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนายูดายผู้ที่ต้องเสียภาษีเพื่อบำรุงรัฐและชนชั้นอาชีพสูงชองจักรวรรดิ
แต่ในความหมายร่วมสมัยและความหมายใหม่มักจะหมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมโดยเฉพาะ บางครั้งคำนี้ก็จะแปลว่า “วัว” (cattle) แทนที่จะแปลว่า “ฝูง” หรือ “ข้าแผ่นดิน” (subjects) เพื่อเป็นการเน้นว่ารายาห์เป็นชนชั้นที่ต่ำกว่าชนชั้นอื่น แต่คำเดียวกันนี้ใช้โดยคริสเตียนอาหรับที่หมายถึงผู้ที่เป็นสมาชิกของวัด
ในสมัยต้นจักรวรรดิออตโตมันรายาไม่มีสิทธิในการรับราชการเป็นทหารแต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รายาที่เป็นมุสลิมก็เริ่มมีสิทธิซึ่งทำให้เป็นที่ไม่พอใจของชนชั้นปกครอง
คำว่า “رعايا” ในภาษาอาหรับ เป็นพหูพจน์ของคำว่า “رعيّه” ที่แปลตรงตัวว่า “ฝูง” ที่หมายถึง “ข้าแผ่นดิน” ของพระมหากษัตริย์
คำว่า “รายา” หรือ “รายาห์” แปลว่า “เพื่อน” ในภาษาฮิบรู
Rayah
Reaya
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์  ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571
สมาชิกของสันนิบาตประกอบด้วยรัฐสันตะปาปา ราชอาณาจักรสเปน เนเปิลส์ และซิซิลีของฮับส์บูร์ก สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว แกรนด์ดัชชีตอสคานา ดัชชีซาวอย ดัชชีปาร์มา ดัชชีอูร์บีโน และอัศวินแห่งมอลตา รัฐต่าง ๆ เหล่านี้มีกองเรือประเภทต่างๆ ด้วยกันทั้งหมดด้วยกัน 300 ลำ ทหารราบ 50,000 คน และทหารม้า 4,500 คน และมีปืนที่พร้อมที่จะต่อสู้ในวันที่ 1 ของทุกปี โดยมีเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย พระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เป็นผู้บังคับบัญชาการสูงสุด ทุนทรัพย์ในการบำรุงกองเรือมาจากรัฐสันตะปาปา สเปน และสาธารณรัฐเวนิส
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เปิดโอกาสการเป็นสมาชิกแก่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฝรั่งเศส และโปรตุเกส แต่ไม่มีผู้ใดเข้าร่วม จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประสงค์ที่จะรักษาสันติภาพกับอิสตันบุล ขณะที่ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรกับออตโตมันในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มพันธมิตรสเปน และโปรตุเกสมัวแต่ยุ่งอยู่กับโมร็อกโกและการเผชิญความขัดแย้งโดยตรงกับออตโตมันในทะเลแดงและมหาสมุทรอินเดียซึ่งทำให้ไม่มีกำลังพอที่ส่งคนไปช่วยสันนิบาตได้
สันนิบาตเริ่มด้วยการรวมกองทัพเรือเข้าด้วยกันเพื่อช่วยเวนิสต่อต้านการรุกรานของออตโตมันที่นำโดยลาลา คารา มุสตาฟา ปาชาในไซปรัสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1570 แต่ไปถึงไม่ทันที่จะช่วยให้ไซปรัสรอดจากการยึดครองโดยออตโตมัน
Holy League (1571)
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (เมดิเตอเรเนียน)
Holy League (Mediterranean)
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3  (ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1976) แพ็ททริค บาลโฟร์เป็นนักเขียนประวัติศาสตร์ชาวสกอตผู้มีงานเขียนหลายชิ้นที่รวมทั้ง "Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey" ("อาตาเติร์ค: ประวัติของมุสตาฟา เคมาล บิดาแห่งตุรกีสมัยใหม่") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1965 และ "Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire " ("ศตวรรษของออตโตมัน: การเรืองอำนาจและการล่มสลายของจักรวรรดิตุรกี") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1977
Patrick Balfour, 3rd Baron Kinross
Patrick Kinross
ลอร์ดคินรอสส์
John Balfour, 3rd Baron Kinross
จอห์น บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3
เชห์ซาเด มุสตาฟา
เชห์ซาเด มุสตาฟา  (ค.ศ. 1515 - (6 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เชห์ซาเด มุสตาฟาเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันและพระชายามาฮีเดวรัน ซุลตาน ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งมานิซาระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ. 1541 เจ้าชายแห่งอามาสยาระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง ค.ศ. 1553
มุสตาฟาทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถกว่าบรรดาพี่ๆ น้องๆ และได้รับการสนับสนุนโดยมหาเสนาบดีปาร์กาลิ อิบราฮิม ปาชาผู้ขณะนั้นยังเป็นคนสนิทของสุลต่าน ราชทูตออสเตรียกล่าวถึงมุสตาฟาว่าในบรรดาพระราชโอรสของสุลต่านสุลัยมานแล้วมุสตาฟาก็เป็นผู้ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีและมีพระชนมายุที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองราชย์ซึ่งขณะนั้นก็ราว 24 หรือ 25 พรรษา
การแก่งแย่งอำนาจระหว่างฝักฝ่ายต่างที่มีฮิวร์เรม ซุลตานเป็นผู้นำ ผู้สร้างข่าวลือกล่าวหาว่ามุสตาฟาทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์ที่เป็นผลให้พระองค์ทรงถูกล่อลวงให้มาถูกสังหารในที่สุด
Şehzade Mustafa
Sehzade Mustafa
ชนร่อนเร่
ชนร่อนเร่  คำว่า "nomad" มาจาก "nomádes" ที่แปลว่า "ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง" คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30–40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: คนเก็บของป่าล่าสัตว์ (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่าง ๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ "ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน" (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า
ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ "ชนร่อนเร่หากิน" เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน
Nomadism
การใช้ชีวิตอย่างเร่ร่อน
Nomadic tribe
Nomadic tribes
เผ่าชนเร่ร่อน
สุกียากี้
สุกียากี้ หรือมักจะเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ผัก วุ้นเส้น ไข่ กินกับน้ำจิ้ม เป็นอาหารยอดนิยมในเอเชียมีหลายแบบ ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในเมืองไทยเป็นสุกี้แบบจีนและแบบญี่ปุ่น
สุกี้แบบจีน.
ในประเทศจีนเรียก "หั่วกัว" หรือแปลตามตัวอักษรคือ "หม้อไฟ" (; "หม้อไฟ") ซึ่งมีหลากหลายตามภูมิภาค เช่น
สุกี้แบบญี่ปุ่น.
สุกียากี้  หรือเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายซุป โดยมีส่วนประกอบได้แก่ ผัก เห็ด ไข่ เต้าหู้ น้ำซุป และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมู หรืออาหารทะเล ใส่วัตถุดิบลงในหม้อเหล็กแบบแบนต้มรวมกันแล้วปิดฝาแล้วรอให้สุก จิ้มเนื้อกับไข่ดิบ สุกียากี้เป็นอาหารที่รับประทานพร้อมกันได้หลายคน สุกียากี้ต้มกับเหล้าหวานกับซอส ไม่ใช่น้ำ และไม่มีน้ำจิ้ม
พระยาผดุงวิทยาเสริม (จำกัด พลางกูร)
สงครามออตโตมัน-ฮังการี
สงครามออตโตมัน-ฮังการี  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย
Ottoman–Hungarian Wars
Ottoman-Hungarian Wars
สุกี้
มอลเดเวีย
มอลเดเวีย  หรือ มอลดอวา  เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเกียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
Principality of Moldavia
ราชรัฐมอลดาเวีย
History of Moldavia
Moldavia (historical region)
ประวัติศาสตร์มอลดาเวีย
ภูมิภาคมอลดาเวีย
โมลดาเวีย
ราชรัฐโมลดาเวีย
เมืองพริบพรี
สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย
สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย  หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สหราชรัฐ  เป็นรัฐร่วมประมุขระหว่างราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวอลเลเกีย ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ เมื่ออาเลกซันดรู อีวัน กูซา ได้รับเลือกให้เป็น "ดอมนีตอร์" (เจ้าชายผู้ปกครอง) ของราชรัฐทั้งสอง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองแต่ยังคงเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิออตโตมัน และส่งผลให้ราชรัฐทั้งสองรวมตัวกัน ในวันที่ มอลเดเวียและวอลเลเกียได้รวมตัวกันเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย  อย่างเป็นทางการ อันเป็นแก่นแท้ของรัฐชาติโรมาเนีย
ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวอลเลเกียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย
United Principalities
United Principalities of Wallachia and Moldavia
สหราชรัฐแห่งวาลเลเคียและมอลดาเวีย
ราชวงศ์บูร์กอญ
ราชวงศ์บูร์กอญ (, , ) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง
สมาชิกสำคัญในสายราชวงศ์บูร์กอญได้แก่
สายดยุกแห่งบูร์กอญ.
ราชตระกูลบูร์กอญปกครองดัชชีบูร์กอญระหว่างปี ค.ศ. 1032 มาจนถึงปี ค.ศ. 1361 สายตรงของราชตระกูลมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1361 เมื่อ ฟีลิปแห่งรูฟวร์สิ้นชีวิตโดยไร้รัชทายาทสืบตระกูล หลังจากนั้นดัชชีก็ตกไปเป็นของพระเจ้าจอห์นที่ 2 เพราะพระราชมารดาของพระองค์มีเชื้อสายตระกูลบูร์กอญ ซึ่งอีกสองปีต่อมา ได้พระราชบรรดาศักดิ์นี้อีกสมัยหนึ่งให้กับพระราชโอรส ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์กอญใหม่
สายโปรตุเกส.
“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383
ตระกูลเบอร์กันดี
ยอดสี่กุมาร
ราชอาณาจักรโปรตุเกส
ราชอาณาจักรโปรตุเกส  เป็นอาณาจักรภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชอาณาจักรตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรียของยุโรป และรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1139 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ที่มาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง หลังจากการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ในลิสบอน (Lisbon Regicide) ในปี ค.ศ. 1908 และในที่สุดการปฏิวัติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910
บทเริ่มและบทสิ้นสุด.
อาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่สอง (ค.ศ. 1093-ค.ศ. 1139) ที่ตามมาจากอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่หนึ่ง (ค.ศ. 868-ค.ศ. 1071) เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรเมือวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1139 สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
Bourbon Dynasty
Bourbon house
Bourbons
ราชวงศ์ออเรนจ์
Orange-Nassau
Nassau-Orange
Norman dynasty
ราชวงศ์นอร์มังดี
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก  เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กได้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์จอห์นแห่งลักเซมเบิร์กก็ได้รับราชบัลลังก์โบฮีเมีย การครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กถูกขัดโดยราชวงศ์วิทเทลส์บัคสองครั้ง เมื่อพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์เสด็จสวรรคตราชวงศ์ลักเซมเบิร์กก็สิ้นสุดลงและมาแทนที่ด้วยราชวงศ์ฮับส์บวร์ก
House of Luxemburg
วอลโด
วอลโด  เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์
วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้
ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง
เอกชัย เอื้อครองธรรม
เอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ซึ่งได้รับยกย่องจากนิตยสาร"เอเชียวีค" ให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม
เอกชัยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง "บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์" เปิดฉายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 2 รางวัล และอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "โรงงานอารมณ์" ซึ่งได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี พ.ศ. 2550 และยังมีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อาทิ "The Coffin" และ "The Wedding Game" เป็นต้น
ในด้านละครเวที เอกชัยได้ก่อตั้งโรงละคร "แอ็คชัน เธียเตอร์" หนึ่งในโรงละครเอกชนชั้นนำของสิงคโปร์ ซึ่งเคยได้รับรางวัล Excellence for Singapore Award เอกชัยมีผลงานการกำกับละครเวทีกว่าร้อยเรื่องซึ่งได้รับรางวัลมากมายและเปิดการแสดงในหลายประเทศ ทั้งในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย โดยมีผลงานเด่น อาทิ "Chang &amp; Eng (The Musical)", "Corporate Animals, Autumn Tomyam" เป็นต้น
เอกชัยยังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง "The Phantom of the Opera, Les Miserables" และ "Miss Saigon" เป็นต้น นอกจากนี้ เอกชัยยังเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ส ในประเทศไทย
เทลส์ออฟเดสตินี
เทลส์ออฟเดสตินี  เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
"เทลส์ออฟเดสตินี" ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อ"แฟมิซือ" โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว
ซีเนริโอ
พระเจ้าจูมง
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 8 มีนาคม พ.ศ. 2452 − 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) เป็นธิดาองค์ใหญ่ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย กับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) และเป็นพี่สาวของหม่อมราชวงศ์เทพฤทธิ์ เทวกุล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี และโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต โดยพระองค์ผู้ก่อตั้งมูลนิธิมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ เจ้าของวังสวนผักกาด และวังตะไคร้ มีธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในปี พ.ศ. 2493 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาวชิรมงกุฎ ในปี พ.ศ. 2514
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สิริรวมอายุได้ 78 ปี
รายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย
ทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงตามภูมิภาค ซึ่งแบ่งโดยกรมทางหลวง ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคใต้ โดยจะใช้หมายเลขตัวแรกในการบอกภาคที่ตั้งของเส้นทาง
สำหรับบทความรายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย จะจำแนกตามระบบหมายเลขทางหลวง ดังนี้
เซียนข่าว
เซียนข่าว เป็นรายการนิวส์ควิซโชว์ของคนที่มีใจรักในด้านข่าวมาอยู่ในรูปแบบนิวส์ควิซโชว์เป็นเกมโชว์ตอบคำถามในเชิงข่าวเพียงหาผู้ชนะหนึ่งเดียวที่เข้าไปเล่นในรอบ รอบสุดท้าย (Jackpot) เพียงตอบคำถามทั้ง 9 ข้อ รับรางวัลมูลค่า 100,000 บาท จาก รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ โดยเริ่มแรกออกอากาศเวลา เวลา 17.30 - 17.55 น. ภายหลังเปลี่ยนเป็น 17.10 - 17.35 น. และตั้งแต่ 1 มกราคม - 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศจันทร์-ศุกร์ 18.00 - 18.25 น.ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี เริ่มการออกอากาศครั้งแรก พ.ศ. 2551 และยุติการออกอากาศวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ผลิตรายการโดยบริษัท อินไซท์อินโฟ จำกัด
รูปแบบที่ 1 ทางรายการจะมีคำถามทั้งหมด 8 คำถามจากแผ่นป้ายผู้สนับสนุนรายการ 8 แผ่นป้าย โดยมีหมวดข่าว 8 หมวดสลับกันไปและป้ายพลัสที่กำกับไว้อยู่ 2 แผ่นป้าย โดยก่อนที่จะเริ่มเล่น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำการ กดปุ่มไฟเป่ายิ้งฉุบ เพื่อหาว่าใครเล่นก่อนเล่นหลัง และถ้าในกรณีเจอป้ายพลัส ผู้เข้าแข่งขันสามารถโยนให้ฝ่ายตรงข้ามเล่นก็ได้หรือเล่นเองเพื่อรับของรางวัลจากป้ายพลัส แต่ถ้าในกรณีตอบผิดในป้ายพลัสคะแนนจะถูกหัก 1 คะแนนทันที โดยในรูปแบบนี้ ผู้เข้าแข่งขันท่านใดสะสมคะแนนมากกว่าจะถือว่าเป็นแชมป์ทันที โดยการรักษาแชมป์จะได้รับเงินรางวัลสะสมดังนี้
รวมมูลค่าเกือบ 500,000 บาท
รูปแบบที่ 2 ทางรายการมีคำถามทั้งหมด 10 ข้อให้ผู้เข้าแข่งขันแย่งกดไฟตอบ ใน 1 คำถาม มี 3 ตัวเลือก ถ้าตอบถูกในครั้งแรกรับ 3 คะแนน ถ้าตอบถูกในครั้งที่ 2 รับ 1 คะแนน ถ้าตอบผิดไม่ได้คะแนน ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดมีคะแนนสะสม 6 คะแนน จะมีสิทธิเปิดแผ่นป้ายของรางวัลโบนัสมีทั้งหมด 8 แผ่นป้าย ผู้เข้าแข่งขันคนใดที่มีคะแนนสูงได้เป็นเซียนข่าวประจำสัปดาห์ที่เข้าไปเล่นในรอบ รอบสุดท้าย (Jackpot) ชิงเงินรางวัลสูงสุดถึง 100,000 บาท และรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบทั้ง 2 คน รับเงินรางวัลปลอบใจและของรางวัลที่เปิดแผ่นป้ายมาทั้งหมด ผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนเท่ากันจะต้องตอบคำถามในข้อตัดสินพิธีกรให้สัญญาณว่ากดผู้เข้าแข่งขันจะต้องกดปุ่มไฟเพื่อจะต้องตอบคำถามถ้าตอบถูกจะบอกว่าเป็นเซียนข่าว ถ้าตอบผิดจะบอกว่าตกข่าว ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกเป็นเซียนข่าวไปเลย และ ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิดอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเซียนข่าวโดยปริยายไปเลย
พัฑฒิดา จิราธิวัฒน์(สกุลเดิม: วงศ์โฆษวรรณ; เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2534; ชื่อเล่น มิน) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีน