pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซอลส์บรี (, , ) หรือ ซอวส์บรี  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในมณฑลวิลท์เชอร์ในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ ซอลส์บรีเป็นเมืองที่มีเนื้อที่มากที่สุดในดิสตริคท์ซอลส์บรี ในสมัยโบราณเมืองนี้บางครั้งก็เป็นที่รู้จักกันว่า “นิวเซรัม” (New Sarum) เพื่อให้แตกต่างจากที่ตั้งเดิมของเมืองซอลส์บรีที่ “โอลด์เซรัม” (Old Sarum) แต่ชื่อนี้ไม่ค่อยเป็นที่ใช้กันเท่าใดนัก
ซอลส์บรีเป็นจุดที่แม่น้ำห้าสายเล็ก ๆ มาบรรจบกัน ได้แก่ แม่น้ำแนดเดอร์ แม่น้ำเอบเบิล แม่น้าไวลี แม่น้ำบอร์น และแม่น้ำเอวอนของแฮมเชอร์
อาสนวิหารบัมแบร์ค
อาสนวิหารบัมแบร์ค  มีชื่อเป็นทางการว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรและนักบุญจอร์จ (Bamberger Dom St. Peter und St. Georg) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลบัมแบร์ค ตั้งอยู่ที่เมืองบัมแบร์ค ในประเทศเยอรมนี
สถาปัตยกรรมของอาสนวิหารที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมานเนสก์ตอนปลายโดยมีหอสี่หอ อาสนวิหารแรกก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1004 โดยจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่สร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1012 และได้รับการเสกเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1012 ต่อมาถูกเพลิงไหม้ไปบางส่วนในปี ค.ศ. 1081 อาสนวิหารใหม่สร้างโดยออทโทแห่งบัมแบร์ค และได้รับการเสกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1111 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อาสนวิหารก็ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และต่อเติมใหม่จนเป็นรูปทรงเป็นแบบปลายสมัยโรมานเนสก์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน
อาสนวิหารบัมแบร์คก่อตั้งโดยจักรพรรดิเฮนรีที่สองในปี ค.ศ. 1004 และได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1012 ระหว่างช่วงระยะเวลาสองร้อยปีต่อมาก็ถูกเพลิงไหม้สองครั้ง ลักษณะสิ่งก่อสร้างที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมานเนสก์ตอนปลายที่ประกอบด้วยตัวสิ่งก่อสร้างประกบด้วยหอสี่หอสองด้านของตัวตึก ภายมีบริเวณสำหรับขับเพลงสวด (choir) ทั้งสองด้านซึ่งเป็นลักษณะของการก่อสร้างอาสนวิหารบางอาสนวิหารในเยอรมนีเช่นเดียวกับที่พบในอาสนวิหารอุล์มเป็นต้น บริเวณคริสต์ศาสนพิธี (chancel) ทางด้านตะวันออกอุทิศให้นักบุญจอร์จผู้เป็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บริเวณคริสต์ศาสนพิธีทางด้านตะวันตกอุทิศให้นักบุญเปโตรผู้เป็นสัญลักษณ์ของพระสันตะปาปา
การก่อสร้างก็เช่นเดียวกับการก่อสร้างอาสนวิหารอื่นที่ใช้เวลานานและระหว่างการก่อสร้างลักษณะทางสถาปัตยกรรมก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา ซึ่งจะเห็นได้จากความเปลี่ยนแปลงของลักษณะทางสถาปัตยกรรมต่างๆ ในส่วนต่างๆ อาสนวิหารโดยเฉพาะความแตกต่างระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และสถาปัตยกรรมกอทิก ระหว่างสองลักษณะนี้บางช่วงก็เป็นลักษณะคาบระหว่างสองสมัยที่เห็นได้จากการสร้างทางเดินกลางของตัวอาสนวิหาร (nave)
ประติมากรรมและงานแกะ.
จักรพรรดินีคุนิกุนด์และจักรพรรดิเฮนรีที่ 2.
ภายในตัวอาสนวิหารมีงานศิลปะทางศาสนามากมายรวมทั้งที่บรรจุศพ ที่สำคัญที่สุดคือที่บรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีและพระชายาจักรพรรดินีคุนิกุนด์ (Cunigunde) ซึ่งถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกของประติมากรทิลมัน รีเมนชไนเดอร์ (Tilman Riemenschneider) ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1499 ถึงปี ค.ศ. 1513 รอบฐานเป็นรูปสลักพระราชประวัติของทั้งสองพระองค์ ภายใต้ที่บรรจุศพเป็นคริพต์
แท่นบูชาพระคริสตสมภพ.
ทางด้านใต้เป็นแท่นบูชาพระคริสตสมภพที่แกะจากไลม์วูดโดยประติมากรผู้มีชื่อเสียงไวต์ สตอสส์ (Veit Stoss) ผู้แกะงานชิ้นนี้เมื่ออายุราว 80 ปี ลูกชายของสตอสส์ผู้เป็นนักบวชคาร์เมลไลท์ที่เมืองเนิร์นแบร์กเป็นผู้ขอให้พ่อแกะให้โบสถ์เนิร์นแบร์ก แต่ลูกชายของสตอสส์ถูกไล่ออกจากเนิร์นแบร์กเพราะไปเป็นปฏิปักษ์ต่อโปรเตสแตนต์ ซึ่งทำให้สตอสส์ไม่ได้รับค่าจ้างสำหรับงานชิ้นนี้และต่อมางานชิ้นนี้ก็ถูกย้ายมาบัมแบร์ค
นายอาชาแห่งบัมแบร์ค.
งานสำคัญอีกชิ้นหนึ่งคือประติมากรรมบนหลังม้าที่เรียกว่า “นายอาชาแห่งบัมแบร์ค”  ที่มีการสันนิษฐานกันไปต่างๆ นาๆ ว่าเป็นใคร บ้างก็ว่าเป็นพระรูปของจักรพรรดิเยอรมันจากราชวงศ์โฮเฮ็นเสตาเฟน ฝ่ายนาซีก็ใช้เป็นการโฆษณาชวนเชื่อว่าเป็นขุนนางผู้เป็นสัญลักษณ์ของความสมบูรณ์แบบของความเป็นเยอรมันที่มองไปทางตะวันออกซึ่งเป็นดินแดนใหม่ที่จะต้องพิชิต แต่อันที่จริงแล้วขุนนางบนหลังม้ามิได้มองไปทางทิศตะวันออกแต่อย่างใด ในปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพระรูปของพระเจ้าสตีเฟนที่ 1 แห่งฮังการีที่สันนิษฐานกันว่าสร้างราวระหว่างปี ค.ศ. 1225 ถึงปี ค.ศ. 1237
ที่บรรจุศพพระสันตะปาปา.
อาสนวิหารบัมแบร์คเป็นอาสนวิหารเดียวในเยอรมนีที่มีที่บรรจุพระศพของพระสันตะปาปา--สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 2 พระองค์ทรงเป็นบาทหลวงท้องถิ่นก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระสันตะปาปา แต่ก็ได้เป็นพระสันตะปาปาอยู่เพียงปีเดียวก็สิ้นพระชนม์
ออร์แกนแรกของอาสนวิหารสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1410 ออร์แกนที่สองสร้างในปี ค.ศ. 1868 แต่มีปัญหามากและต้องสร้างใหม่ภายในห้าปีต่อมาและใช้ต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1940 ออร์แกนที่เห็นในปัจจุบันสร้างในปี ค.ศ. 1976 โดยผู้สร้างออร์แกนรีเกอร์ ที่ตั้งของออร์แกนอยู่บนผนังทางด้านเหนือตลอดมาเพราะเป็นผนังด้านที่มีระบบเสียงดีกว่าส่วนอื่นของสิ่งก่อสร้าง
ยุทธการที่ทาวตัน
ยุทธการที่ทาวตัน  เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1461 ใกล้หมู่บ้านทาวตันในเทศมณฑลยอร์กเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคัสเตอร์ที่นำโดยเฮนรี โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 3 กับฝ่ายราชวงศ์ยอร์กที่นำโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ ผลของยุทธการครั้งนี้ยอร์กเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ในด้านความเสียหาย ฝ่ายราชวงศ์แลงคัสเตอร์มีผู้เสียชีวิต 8,000-20,000 คน ส่วนฝ่ายราชวงศ์ยอร์กมีผู้เสียชีวิต 8,000-20,000 คน ซึ่งทำให้เป็นยุทธการนองเลือดใหญ่ยุทธการสุดท้ายเท่าที่เคยต่อสู้กันมาในสหราชอาณาจักร เชื่อกันว่าทั้งสองฝ่ายเสียทหารรวมกันราว 28,000 นาย มีแต่เพียงยุทธการที่วอตลิงสตรีต (Battle of Watling Street) ใน ค.ศ. 60 หรือ ค.ศ. 61 เท่านั้นที่อ้างว่ามีผู้เสียชีวิตมากกว่าโดยมีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 80,000 คน ประมาณร้อยละ 1 ของประชากรอังกฤษเสียชีวิตในยุทธการที่ทาวตัน
วันที่ต่อสู้กันเป็นวันที่มีหิมะตกวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1461 (วันอาทิตย์ใบปาล์ม) บนเนินระหว่างหมู่บ้านทาวตันและหมู่บ้านแซ็กซตันในยอร์กเชอร์ ราว 19 กิโลเมตรจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของยอร์กและประมาณ 3.2 กิโลเมตรจากทางใต้ของแทดคาสเตอร์
เชื่อกันว่ามีผู้ต่อสู้ทั้งหมดด้วยกัน 50,000 คนหรืออาจจะถึง 100,000 คน รวมทั้งขุนนาง 28 คน (เกือบครึ่งหนึ่งของขุนนางทั้งหมดในขณะนั้น) ส่วนใหญ่เป็นฝ่ายแลงคัสเตอร์ ตัวเลขที่ให้มักจะเป็น 42,000 คนในฝ่ายแลงคัสเตอร์ และอีก 36,000 คนเป็นฝ่ายยอร์ก เหตุผลที่มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมากก็เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ยอมเสียที่มั่น
Battle of Towton
ดัชชีบูร์กอญ
ดัชชีบูร์กอญ (, , ) เป็นอาณาเขตการปกครองยุคศักดินาในฝรั่งเศสในสมัยกลาง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศสปัจจุบันที่ใกล้เคียงกับบริเวณบูร์กอญในปัจจุบัน ซึ่งถือเป็นอาณาจักรหนึ่งที่สืบทอดต่อโดยตรงจากราชอาณาจักรเบอร์กันดีในยุคโบราณ อันเป็นดินแดนสำคัญในราชอาณาจักรแฟรงก์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 9 ได้มีการแบ่งอาณาจักรเป็นเป็นหลายส่วน โดยส่วนทางฝรั่งเศสได้ถูกลดระดับลงเป็นเพียงดัชชี โดยพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ในปีค.ศ. 1004 ต่อมาพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นพระราชโอรสได้สืบทอดอาณาจักรนี้จากพระราชบิดา แต่ในปีค.ศ. 1032 ได้พระราชทานดินแดนปกครองนี้ให้แก่พระอนุชาพระองค์เล็ก ผู้เป็นดยุกแห่งบูร์กอญพระองค์แรก อาณาจักรส่วนที่เหลือได้แก่ ราชอาณาจักรอาร์ล และเคาน์ตีบูร์กอญ ได้ตกเป็นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ดัชชีบูร์กอญเป็นอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 843 ถึงปี ค.ศ. 1477 โรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญได้เป็นต้นสายราชวงศ์บูร์กอญ สายรอง (cadet branch) ของราชวงศ์กาแป มีอำนาจเหนือดินแดนที่ตั้งอยู่ในแคว้นบูร์กอญในปัจจุบัน ต่อมาในปีค.ศ. 1361 สมัยของดยุกฟีลิปที่ 1ได้สิ้นสุดลงโดยปราศจากทายาทชายผู้สืบบรรดาศักดิ์ จึงทำให้บรรดาศักดิ์และดัชชีนี้ถูกผนวกกลับเข้าสู่พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ในสายราชวงศ์วาลัว ในปีค.ศ. 1363 ได้พระราชทานดัชชีนี้ให้กับพระราชโอรสพระองค์รอง ฟิลิปผู้กล้าหาญก็ได้มีการขยายดินแดนของดัชชีนี้อันสืบเนื่องมาจากการเสกสมรสกับมาร์กาเร็ตที่ 3 แห่งฟลานเดอร์ส ซึ่งได้ควบรวมดินแดนในกลุ่มประเทศต่ำ ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นเนเธอร์แลนด์ของบูร์กอญ และนอกจากนี้ยังได้รวมดินแดนเคาน์ตีบูร์กอญ เคาน์ตีฮอลแลนด์ ดัชชีลักเซมเบิร์ก เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรในปกครองของราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ ที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลตั้งแต่แอลป์ตะวันตกจรดทะเลเหนือพอๆ กับโลทริงเงิน ในสมัยยุคกลาง
ดัชชีนี้สิ้นสุดลงในสมัยของดยุกชาร์ลพระเศียรล้าน ในปี ค.ศ. 1477 หลังจากนั้น หลังจากการเสียชีวิตของชาร์ลส์แล้วดัชชีบูร์กอญก็เริ่มเสื่อมสลายลงไปและในที่สุดก็ถูกแบ่งแยกกันระหว่างฝรั่งเศสและฮับส์บูร์ก (ผู้ที่กลายเป็นทายาทของชาร์ลพระเศียรล้านโดยการสมรสกับบุตรีแมรีแห่งบูร์กอญ) ฝ่ายฝรั่งเศสผนวกบูร์กอญเข้าเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่พอใจในการแบ่งแยกซึ่งทำให้กลายเป็นชนวนของความขัดแย้งของฝักฝ่ายต่างๆ ของดินแดนบูร์กอญในยุโรปตะวันตกอีกต่อมากว่าสองร้อยปี
Duchy of Burgundy
วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์
วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์ (ตัวเต็ม: 普頌皇恩寺, ตัวย่อ: 普頌皇恩寺, พินอิน: Pǔ sòng huáng ēn sì "ผู่ซ่งหวางเอินสื้อ", ฮกเกี้ยน: โพ้ซงอ๋องอุนซี่, สำเนียงแต้จิ๋ว: โพ้วซึงอ๊วงอึ๋นยี่ ) หรือ วัดเล่งเน่ยยี่ 2 เป็นวัดมหายานในความอุปถัมภ์ของคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่เลขที่ 75 หมู่ที่ 4 ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บนพื้นที่ 12 ไร่เศษ จัดสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี 9 มิถุนายน พ.ศ. 2539
วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์ เดิมเป็นโรงเจขนาดเล็ก บนพื้นที่ประมาณ 2 ไร่ ต่อมาคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย โดยวัดมังกรกมลาวาส (เล่งเน่ยยี่) ได้มอบหมายให้พระคณาจารย์จีนธรรมปัญญาจริยาภรณ์ (เย็นเชี้ยว) เป็นประธานดำเนินการจัดสร้างฝ่ายสงฆ์ และพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (เย็นเต็ก) เป็นประธานที่ปรึกษาการจัดสร้างฝ่ายสงฆ์ โดยเปิดให้พุทธบริษัทชาวไทย-ชาวจีนได้ร่วมบุญ ในการจัดสร้าง เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล ในวโรกาสดังกล่าว
โดยมีนายแก้วขวัญ วัชโรทัย เลขาธิการพระราชวัง เป็นผู้ดำเนินการขอพระบรมราชานุญาตจัดสร้างวัดฯ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ซึ่งในการนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์" โดยเมื่อเวลา 15.00 น. วันเสาร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก เสด็จทรงเป็นองค์ประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์วัด
ปัจจุบัน วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์ ได้จัดสร้างเสร็จสมบูรณ์ โดยใช้ระยะเวลาดำเนินการกว่า 12 ปี (2539-2551) ในบริเวณวัดประกอบด้วยวิหารต่าง ๆ ที่มีรูปแบบสถาปัตยกรรมตามแนวปรัชญาและคติธรรมทางศาสนาพุทธจีนนิกายฝ่ายมหายาน อันประกอบด้วย วิหารพระกวนอิมโพธิสัตว์, วิหารหมื่นพุทธเจ้า, วิหารบูรพาจารย์ ห้องปฏิบัติธรรม ที่พำนักสงฆ์ และโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ แทนพระองค์ พร้อมด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีสมโภชเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551 และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงตัดหวายลูกนิมิตพระอุโบสถ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร
จังหวัดมุกดาหารมีโรงเรียนทั้งหมด 295 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหารจำแนกตามสังกัด.
จังหวัดมุกดาหารมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 278 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร (สพม.มุกดาหาร) จำนวน 30 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหารจำนวน 247 โรงเรียนและโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร.
จังหวัดมุกดาหารอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร โดยมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 30 โรงเรียน ซึ่งจัดอยู่ใน 4 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร.
สพป.มุกดาหารมีพื้นที่ครอบคลุมทั้ง 7 อำเภอในจังหวัดมุกดาหาร มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 247 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองมุกดาหาร 79 โรงเรียน อำเภอดอนตาล 37 โรงเรียน อำเภอคำชะอี 34 โรงเรียน อำเภอนิคมคำสร้อย 34 โรงเรียน อำเภอดงหลวง 29 โรงเรียน อำเภอหนองสูง 19 โรงเรียน และอำเภอหว้านใหญ่ 15 โรงเรียน
จังหวัดมุกดาหารมีโรงเรียนสังกัดสำนักงานบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดมุกดาหาร ตั้งอยู่ที่ตำบลมุกดาหาร อำเภอเมืองมุกดาหาร
จังหวัดมุกดาหารมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่เทศบาลเมืองมุกดาหาร (2 โรงเรียน) และเทศบาลตำบล 3 แห่ง
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดมุกดาหารซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 12 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหารแบ่งตามที่ตั้ง.
อำเภอเมืองมุกดาหาร.
อำเภอเมืองมุกดาหารมี 102 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 79 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 11 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 8 โรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองมุกดาหาร 2 โรงเรียน สังกัดเทศบาลตำบลดงเย็น 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
อำเภอคำชะอี.
อำเภอคำชะอีมี 41 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 34 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลตำบลคำชะอี 1 โรงเรียน
อำเภอดงหลวง.
อำเภอดงหลวงมี 32 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 29 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 2 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน
อำเภอดอนตาล.
อำเภอดอนตาลมี 41 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 37 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 3 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน
อำเภอนิคมคำสร้อย.
อำเภอนิคมคำสร้อยมี 41 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 34 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลตำบลนิคมคำสร้อย 1 โรงเรียน
อำเภอหนองสูง.
อำเภอหนองสูงมี 22 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 19 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 3 โรงเรียน
อำเภอหว้านใหญ่.
อำเภอหว้านใหญ่มี 16 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร จำนวน 15 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22 จำนวน 1 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
จังหวัดแม่ฮ่องสอนมีโรงเรียนทั้งหมด 339 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดแม่ฮ่องสอนแบ่งตามสังกัด.
จังหวัดแม่ฮ่องสอนมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 322 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน (สพม.แม่ฮ่องสอน) จำนวน 8 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนทั้ง 2 เขตจำนวน 311 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 3 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดแม่ฮ่องสอนแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน.
จังหวัดแม่ฮ่องสอนอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 8 โรงเรียน โดยจัดอยู่ใน 2 สหวิทยาเขตได้แก่ได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 1.
สพป.แม่ฮ่องสอน เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน อำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า และอำเภอขุนยวม มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 134 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน 50 โรงเรียน อำเภอปาย 32 โรงเรียน อำเภอขุนยวม 30 โรงเรียน และอำเภอปางมะผ้า 22 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 2.
สพป.แม่ฮ่องสอน เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอแม่ลาน้อย อำเภอแม่สะเรียง และอำเภอสบเมย มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 177 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอแม่สะเรียง 63 โรงเรียน อำเภอสบเมย 58 โรงเรียน และอำเภอแม่ลาน้อย 56 โรงเรียน
สำนักบริหารงานการศีกษาพิเศษ.
จังหวัดแม่ฮ่องสอนมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 3 โรงเรียนได้แก่
จังหวัดแม่ฮ่องสอนมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 4 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 1 แห่ง
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดมุกดาหารซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 6 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดแม่ฮ่องสอนแบ่งตามที่ตั้ง.
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน.
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนมี 58 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 1 จำนวน 50 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 2 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน 3 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
อำเภอขุนยวม.
อำเภอขุนยวมมี 33 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 1 จำนวน 30 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลตำบลขุนยวม 1 โรงเรียน
อำเภอปางมะผ้า.
อำเภอปางมะผ้ามี 23 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 1 จำนวน 22 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอปาย.
อำเภอปายมี 36 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 1 จำนวน 32 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน สังกัดเทศบาลตำบลปาย 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
อำเภอแม่ลาน้อย.
อำเภอแม่ลาน้อยมี 61 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 2 จำนวน 56 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน สังกัดเทศบาลตำบลแม่ลาน้อย 3 โรงเรียน และสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
อำเภอแม่สะเรียง.
อำเภอแม่สะเรียงมี 68 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 2 จำนวน 63 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 2 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 1 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกาศ 1 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลตำบลแม่ยวม 1 โรงเรียน
อำเภอสบเมย.
อำเภอสบเมยมี 60 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอนเขต 2 จำนวน 58 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 34 จำนวน 2 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดยโสธร
จังหวัดยโสธรมีโรงเรียนทั้งหมด 433 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดยโสธรแบ่งตามสังกัด.
จังหวัดยโสธรมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 401 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร (สพม.ศรีสะเกษ ยโสธร) จำนวน 27 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธรทั้ง 2 เขตจำนวน 373 โรงเรียนและโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดยโสธรแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร.
จังหวัดยโสธรอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร ร่วมกับจังหวัดศรีสะเกษ และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 27 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 3 สหวิทยาเขตคือ
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1.
สพป.ยโสธร เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองยโสธร อำเภอคำเขื่อนแก้ว อำเภอมหาชนะชัย และอำเภอค้อวัง มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 187 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองยโสธร 71 โรงเรียน อำเภอคำเขื่อนแก้ว 48 โรงเรียน อำเภอมหาชนะชัย 48 โรงเรียน และอำเภอค้อวัง 20 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2.
สพป.ยโสธร เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอกุดชุม อำเภอป่าติ้ว อำเภอเลิงนกทา อำเภอทรายมูล และอำเภอไทยเจริญ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 186 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเลิงนกทา 60 โรงเรียน อำเภอกุดชุม 49 โรงเรียน อำเภอป่าติ้ว 30 โรงเรียน อำเภอทรายมูล 24 โรงเรียน และอำเภอไทยเจริญ 23 โรงเรียน
จังหวัดยโสธรมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 28 ตั้งอยู่ที่ตำบลย่อ อำเภอคำเขื่อนแก้ว และอยู่ในสหวิทยาเขตวังชัยแก้วร่วมกับอีก 7 โรงเรียนในสังกัด สพม.ศรีสะเกษ ยโสธร
จังหวัดยโสธรมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร (3 โรงเรียน) เทศบาลเมืองยโสธร (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 4 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 1 แห่ง
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดยโสธรซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 21 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดยโสธรแบ่งตามที่ตั้ง.
อำเภอเมืองยโสธร.
อำเภอเมืองยโสธรมี 88 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธรเขต 1 จำนวน 71 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 8 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 28 จำนวน 5 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร 1 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลเมืองยโสธร 3 โรงเรียน
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดยะลา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดยะลาแบ่งตามสังกัด.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดยะลาแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษายะลา.
จังหวัดยะลาอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษายะลา และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 12 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 2 สหวิทยาเขตได้แก่
โดยอำเภอกรงปินังไม่มีโรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษายะลา
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1.
สพป.ยะลา เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางเหนือค่อนไปทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองยะลา อำเภอรามัน และอำเภอกรงปินัง
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2.
สพป.ยะลา เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันตกและตอนกลางของจังหวัด ได้แก่อำเภอยะหา อำเภอกาบัง และอำเภอบันนังสตา
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 3.
สพป.ยะลา เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 2 อำเภอทางใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอธารโตและอำเภอเบตง
จังหวัดยะลามีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 แห่งได้แก่
จังหวัดยะลามีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ​16 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา (1 โรงเรียน) เทศบาลนคร​ยะลา (6 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 2 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองเบตง (6 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองสะเตงนอก (1 โรงเรียน) และเทศบาลตำบล 3 แห่ง
จังหวัดยะลามีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา ตั้งอยู่ที่ตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา เปิดสอนในระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนต้น
โรงเรียนกีฬาจังหวัดยะลา เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าสาป อำเภอเมืองยะลา จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่การฝึกซ้อมกีฬา
โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง ยะลา
การตลาดแบบหลายระดับชั้น
การตลาดแบบหลายระดับชั้น (; ย่อ: MLM) เป็นยุทธศาสตร์การตลาดซึ่งผลตอบแทนของหน่วยงานขาย (sales force)ไม่เพียงมาจากยอดขายที่ทำได้เท่านั้น แต่ยังรวมยอดขายของพนักงานขายอื่นที่สรรหามาด้วย หน่วยงานขายที่สรรหามานี้เรียกว่าเป็น "ดาวน์ไลน์" (downline) ของผู้เข้าร่วม และสามารถให้ผลตอบแทนหลายระดับชั้น
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2552
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2552 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 5 คน โดยการอภิปรายไม่ไว้วางใจจัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 มีนาคม และ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552 ส่วนการลงมติจัดขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2552
19 มีนาคม.
ร.ต.อ.ดร.เฉลิม อยู่บำรุง ประธาน ส.ส.พรรคเพื่อไทย เป็นผู้ขึ้นเปิดอภิปรายเป็นคนแรก โดยอภิปรายไม่ไว้วางใจนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี และ นายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในกรณีการปกปิด ซ่อนเร้น ไม่เปิดเผยการรับเงินสนับสนุนพรรคการเมือง ในการรายงานงบดุลต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ซึ่งเส้นทางของเงินดังกล่าวเป็นเงินที่รับจากบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน) แล้วทำนิติกรรมอำพรางผ่านบริษัท เมซไซอะ ซึ่งถือเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง
ทั้งนี้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ได้ชี้แจงว่าขณะนั้นตนดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และหลังได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรค ตนก็มีหน้าที่ 2 อย่างคือ การแจ้งเงินบริจาคเข้าสู่พรรคการเมืองให้ กกต.รับทราบ และการรับรองงบดุล 2547 ที่ต้องเสนอต่อที่ประชุมใหญ่ของพรรคและได้ส่งรายงานงบดุลอย่างครบถ้วน
ต่อมา นายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ได้ชี้แจงในเรื่องนี้ว่าการว่าจ้างบริษัท เมซไซอะนั้น มีเอกสารงบดุลและใบเสร็จหักภาษี ณ ที่จ่ายเป็นหลักฐาน ทั้งนี้ กกต.ได้ตรวจสอบและอนุมัติรายการงบดุลดังกล่าวแล้ว
ซึ่งในช่วงท้ายนายประดิษฐ์ประกาศว่าหากตนเข้าไปเกี่ยวข้องกับความไม่โปร่งใสดังที่ผู้อภิปรายนำมากล่าวจริง จะขอเอาตำแหน่งเป็นประกันและจะเลิกเล่นการเมืองโดยไม่ต้องให้ถึงชั้นศาลฎีกา
ต่อมา นายจตุพร พรหมพันธุ์ ส.ส.สัดส่วน พรรคเพื่อไทย กล่าวหานายอภิสิทธิ์ว่าไม่ได้รับการเกณฑ์ทหาร แต่กลับสามารถสมัครรับราชการที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าได้ โดยอาจมีการสร้างหลักฐานเท็จขึ้นว่าได้เป็นทหารกองเกิน
นายอภิสิทธิ์ได้ชี้แจงในประเด็นนี้ว่าตนได้รับการผ่อนผันตามระเบียบ อีกทั้งยังได้แสดงหลักฐานเป็นใบ สด.9 ที่ระบุวันที่บรรจุเป็นทหารกองเกิน
ต่อมา นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล ส.ส.เชียงใหม่ พรรคเพื่อไทย ได้อภิปราย นายกรณ์ จาติกวณิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในประเด็นส่งเอสเอ็มเอส เพื่อขอบคุณประชาชน หลังนายอภิสิทธิ์เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยฝ่ายค้านเห็นว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล อีกทั้งเป็นการใช้อำนาจหน้าที่เพื่อประโยชน์แก่ตัวเอง
ทั้งนี้ทั้งนายกรณ์ และนายอภิสิทธิ์ได้ขึ้นชี้แจงในประเด็นดังกล่าวไปในทางเดียวกันว่า การส่งเอสเอ็มเอส ดังกล่าวนั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์สาธารณะ อีกทั้งรัฐไม่ได้เสียงบประมาณใดๆ เนื่องจากเป็นการขอความร่วมมือจากผู้ประกอบการเอกชน ส่วนที่ว่าเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลนั้น นายกรณ์กล่าวว่าเป็นการส่งเฉพาะเบอร์โทรศัพท์ในเครือข่าย ไม่ได้มีข้อมูลส่วนบุคคลว่าเป็นเบอร์ของใคร
นอกจากนี้ ส.ส.ฝ่ายค้านยังได้อภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรณ์ในประเด็นการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ เช่น การกู้เงินจากต่างประเทศเพื่อแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ นโยบายเช็คช่วยชาติ ว่าเป็นการเอื้อประโยชน์ให้กับผู้ประกอบการรายใหญ่เท่านั้น อีกทั้งการการเปิดให้ธนาคารกรุงเทพ ซึ่งเป็นธนาคารเอกชนเป็นผู้รับผิดชอบการเบิกจ่ายเช็ค 2 พันบาทแทนที่จะเป็นธนาคารของรัฐนั้น ฝ่ายค้านเห็นว่า อาจมีการเอื้อประโยชน์ให้แก่พวกพ้องของรัฐบาล