pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"เจาะเวลาหาอดีต" ออกฉายเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ด้วยจำนวนโรงฉาย 1,200 โรงในอเมริกาเหนือ เซเม็กคิสกังวลว่าภาพยนตร์จะไม่ประสบความสำเร็จดีเนื่องจาก ฟ็อกซ์ ต้องไปถ่ายซีรีส์ "Family Ties" ตอนพิเศษในลอนดอนจึงไม่สามารถมาร่วมประชาสัมพันธ์ได้ เกลก็รู้สึกไม่พอใจกับคำเปรยของยูนิเวอร์ซัลพิกเจอร์สที่เขียนไว้ว่า "คุณกำลังบอกใช่มั๊ยว่า แม่ของผมชอบผมเหรอ" แต่ "เจาะเวลาหาอดีต" ก็ทำรายสถิติอยู่ที่อันดับ 1 นาน 11 สัปดาห์ เกลพูดว่า "ในสัปดาห์ที่ 2 มียอดสูงกว่าในสัปดาห์แรก ซึ่งชี้ให้เห็นว่าคงเป็นคำพูดแบบปากต่อปาก ภาพยนตร์เรื่อง "National Lampoon's European Vacation" ที่ออกในเดือนสิงหาคม เขี่ยพวกเราลงจากอันดับ 1 ได้สัปดาห์เดียวจากนั้นพวกเขาก็ขึ้นไปที่อันดับ 1 ใหม่อีกครั้ง" ภาพยนตร์ทำรายได้ 210.61 ล้านดอลลาร์สหรัฐในอเมริกาเหนือ และ 170.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในต่างประเทศ รวมยอดทั่วโลกที่ 381.11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้ "เจาะเวลาหาอดีต" ยังเปิดตัวในสุดสัปดาห์ สูงสุดเป็นอันดับ 4 และมีรายได้มากที่สุดประจำปีนั้นอีกด้วย ถ้าคิดจากค่าเงินเฟ้อแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รายได้สูงสุดในอเมริกาเหนือ เป็นอันดับที่ 58 จากการคำนวณเมื่อเดือนตุลาคม ปี 2008
โรเจอร์ อีเบิร์ต รู้สึกว่า "เจาะเวลาหาอดีต" มีธีมคล้ายคลึงกับภาพยนตร์ของแฟรงก์ คาปรา หลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง "It's a Wonderful Life" อีเบิร์ตยังวิจารณ์ผู้สร้างว่า "สตีเวน สปีลเบิร์ต ได้เลียนแบบหนังในอดีตที่ยิ่งใหญ่ ของหนังตระกูลคลาสสิกของฮอลลีวูด โดยมีความเหมาะสมในการเลือกผู้กำกับ (โรเบิร์ต เซเม็กคิส) กับโครงการที่เหมาะสมกันยิ่ง" แจเน็ต แมสลิน จาก "เดอะนิวยอร์กไทมส์" เชื่อว่าภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องที่สมดุลกัน "ถือเป็นการประดิษฐ์ทางภาพยนตร์ที่น่าพึงพอใจและเรื่องเล่าที่แปลกประหลาดที่นาน ๆ ทีจะมี" คริสโตเฟอร์ นูลล์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ ที่ได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ยังวัยรุ่น เรียกว่า "เป็นหนังที่เป็นแก่นสารของยุค 1980 ที่รวมเรื่องนิยายวิทยาศาสตร์, บู๊, ตลก และความรัก รวมเข้าอย่างสมบูรณ์ที่เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี" เดฟ เคอร์ จาก "ชิคาโกรีดเดอร์" รู้สึกถึงว่าบทภาพยนตร์ที่เขียนโดยเกลและเซเม็กคิสช่างสมบูรณ์และสมดุลระหว่างนิยายวิทยาศาสตร์ สาระ และอารมณ์ขัน "วาไรตี้" ยกย่องการแสดง การเถียงกันของฟ็อกซ์และลอยด์ ทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ฉันท์มิตรระหว่างมาร์ตี้กับด็อก บราวน์ ซึ่งชวนให้ระลึกถึง กษัตริย์อาเธอร์ และ เมอร์ลิน "บีบีซี" ยกย่องความสลับซับซ้อนของบทที่ดำเนินการอย่างโดดเด่น และยังพูดว่า "ไม่มีใครเลยที่ไม่สำคัญในเนื้อเรื่องนี้" และจากนักวิจารณ์ 44 คนใน ร็อทเทนโทเมโทส์ มี 95% ที่รู้สึกสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้
"เจาะเวลาหาอดีต" ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาตัดต่อเสียงยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "The Power of Love" รวมถึงผู้ออกแบบเสียง รวมถึงเซเม็กคิสและเกล (สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิม) ก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลฮูโกสาขาการถ่ายทอดทางด้านดราม่ายอดเยี่ยม และรางวัลแซทเทิร์น ในสาขาภาพยนตร์แต่งแนววิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยม ส่วนไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ และนักออกแบบวิชวลเอฟเฟกต์ก็ได้รับรางวัลจากการแจกรางวัลแซทเทิร์นด้วย เซเม็กคิสและอลัน ซิลเวสตริ นักประพันธ์เพลง ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย และนักแสดงสมทบ ลีอา ธอมป์สัน, คริสพิน โกลเวอร์ และ โธมัส เอฟ. วิลสัน ก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเช่นกัน ภาพยนตร์ยังประสบความสำเร็จในงานแจกผลรางวัลบาฟต้าครั้งที่ 39 ที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์, วิชวลเอฟเฟกต์, การออกแบบงานสร้างและการตัดต่อ ในงานแจกรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 43 ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เพลงหรือตลก), เพลงดั้งเดิม (สำหรับเพลง "The Power of Love"), นักแสดงยอดเยี่ยมในภาพยนตร์เพลงหรือตลก (ฟ็อกซ์) และ บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยเซเม็กคิสและเกล
ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน เคยพูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในการแถลงนโยบายประจำปี 1986 โดยเขาพูดว่า "ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นมากกว่านี้ในชีวิต เวลาที่ปลุกความบรรลุผลอันกล้าหาญ อย่างที่พวกเขาเคยพูดในหนังเรื่อง "เจาะเวลาหาอดีต" ...ที่ที่เราจะไป เราไม่ต้องการถนน" เมื่อเขาเห็นมุขตลกครั้งแรกเกี่ยวกับการเป็นประธานาธิบดีของเขาเองในหนังที่ว่า "โรนัลด์ เรแกน? นักแสดง? ฮา! แล้วใครเป็นรองประธานาธิบดีล่ะ, เจอร์รี ลูวิส เหรอ?" เขาก็ให้ผู้ฉายหนังในโรงหยุดและย้อนฟิล์มกลับไปดูใหม่ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ก็เคยพูดถึง "เจาะเวลาหาอดีต" ในการกล่าวสุนทรพจน์ด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังติดอันดับ 28 ของการจัดอันดับ 50 ภาพยนตร์ไฮสคูลที่เยี่ยมที่สุด จากการจัดของนิตยสาร "เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี" ในปี 2006 ยังได้รับการลงคะแนนจากผู้อ่าน "เอมไพร์" ในอันดับที่ 20 ของภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เคยมีมา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2007 "เจาะเวลาหาอดีต" ยังถูกเลือกให้เก็บไว้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ จากการคัดเลือกโดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ในฐานะ "เกี่ยวกับวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์ หรือโดดเด่นทางด้านสุนทรียศาสตร์" ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 อเมริกันฟิล์มสติติวต์ ออกมาประกาศ 10 อันดับภาพยนตร์คลาสสิกอเมริกันที่ดีที่สุดตามประเภทต่าง ๆ หลังจากการสำรวจความเห็นจากคนจำนวน 1,500 จากกลุ่มคนใช้ความคิดสร้างสรรค์ "เจาะเวลาหาอดีต" ติดอยู่ที่อันดับ 10 ของภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในหมวดนิยายวิทยาศาสตร์
อังตวน เดอ แซง-เตกซูเปรี
เดินอากาศไทย
บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ( ชื่อย่อ: บดท.; TAC) เป็นอดีตสายการบินแห่งชาติภายในประเทศไทย โดยทำการบินหลักที่ท่าอากาศยานดอนเมือง และมีคำขวัญว่า "เพียงงีบหนึ่ง ก็ถึงแล้ว"  ปัจจุบันโอนกิจการไปรวมกับการบินไทย เมื่อปี พ.ศ. 2531 ตามนโยบายของรัฐบาลสมัยนั้นโดยเริ่มมีแผนควบรวมปี พ.ศ. 2530
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 มีการจัดตั้ง"บริษัท เดินอากาศ จำกัด"  เพื่อดำเนินการขนส่งทางอากาศภายในประเทศ และรับเป็นตัวแทนให้บริษัทการบินต่างประเทศที่บินเข้ามาในประเทศไทย ผู้ก่อตั้งเดิมคือกลุ่มนักธุรกิจชาวไทย ต่อมาเพิ่มกิจการเดินรถประจำทาง อันเป็นสาเหตุให้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ขนส่ง จำกัด ในปี พ.ศ. 2481 โดยกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จึงขาดแคลนอุปกรณ์และอะไหล่ ทำให้ต้องหยุดกิจการชั่วคราว ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2489 หลังจากสงครามยุติลง จึงฟื้นฟูกิจการบินพาณิชย์ขึ้นอีกครั้ง โดยรัฐบาลไทยให้กองทัพอากาศรับดำเนินการไปพลางก่อน
ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2490 คณะรัฐมนตรีขณะนั้น มีมติอนุมัติแผนงานการบินพาณิชย์ของกระทรวงคมนาคม ให้ดำเนินงานโดยจัดตั้งในรูปของ "บริษัท เดินอากาศ จำกัด" (; ชื่อย่อ: บดอ.; SAC) โดยรับโอนกิจการบินพาณิชย์ จากกองทัพอากาศมาดำเนินงานต่อ เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งที่ใช้ตราสัญลักษณ์ เป็นภาพช้างเอราวัณสามเศียรอยู่กลางตราอาร์ม สองข้างซ้ายขวาประกอบด้วยภาพปีกนกซ้อนทับบนปีกเครื่องบิน
ต่อมาในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 คณะรัฐมนตรีขณะนั้น มีมติให้รวมบริษัท สายการบินแปซิฟิกโพ้นทะเล (สยาม) จำกัด ( ชื่อย่อ: POAS) ซึ่งรัฐบาลไทยร่วมทุนกับเอกชนของสหรัฐอเมริกา เข้ากับบริษัท เดินอากาศ จำกัด เพื่อยุติการแข่งขันกันเอง โดยใช้ชื่อใหม่ว่า"บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด" และวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2520 เปลี่ยนตราสัญลักษณ์เป็นภาพดอกบัว ซึ่งแต่เดิมการบินไทยจัดจ้างให้ "วอลเตอร์ แลนเดอร์ แอนด์ แอสโซซิเอทส์"  ออกแบบขึ้นเพื่อเป็นตราสัญลักษณ์ใหม่ของการบินไทย โดยได้ภาพดอกบัวนี้เป็นแบบแรก แต่เนื่องจากยังไม่เป็นที่พอใจมากนัก จึงต้องออกแบบขึ้นใหม่ แล้วนำภาพนี้มาใช้เป็นตราสัญลักษณ์ของเดินอากาศไทยแทน
จากนั้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจขณะนั้น มีมติให้เดินอากาศไทยโอนกิจการ ไปรวมกับการดำเนินงานของ "บริษัท การบินไทย จำกัด" ซึ่งดำเนินการสายการบินระหว่างประเทศ และมีสถานะเป็นบริษัทลูก เนื่องจากการบินไทยถือหุ้นใหญ่โดยเดินอากาศไทย เพื่อให้สายการบินแห่งชาติเป็นเอกภาพ
อนึ่ง เดินอากาศไทยมีรหัสลูกค้าของโบอิง บริษัทผลิตเครื่องบินในสหรัฐอเมริกาคือ P5 ส่วนรหัสเที่ยวบิน ซึ่งขึ้นทะเบียนกับ สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (IATA Code) คือ TH หลังจากเดินอากาศไทยโอนกิจการไปรวมกับการบินไทย ต่อมากลายเป็นของสายการบิน บีเอคอนเน็กต์ (BA Connect) ในเครือบริติชแอร์เวย์ ของสหราชอาณาจักร แต่เมื่อปี พ.ศ. 2550 บริติชแอร์เวย์ขายกิจการบีเอคอนเน็กต์ ให้กับสายการบินฟลายบี (Flybe) ปัจจุบันรหัสเที่ยวบิน TH ตกเป็นของสายการบินรายา (Raya Airways) ของมาเลเซีย
ฝูงบินและเส้นทางบิน.
สายการบินเดินอากาศไทยมีเครื่องบินหลายแบบ ได้แก่ DC3 (DAKOTA) จำนวน 3 เครื่อง, C45 (BEECHCRAFT) จำนวน 2 เครื่อง, L-5 จำนวน 6 เครื่อง, FAIRCHILD จำนวน 3 เครื่อง และแบบ REARWIN จำนวน 2 เครื่อง โดยเปิดเส้นทางสายแรก กรุงเทพฯ-พิษณุโลก-ลำปาง-เชียงใหม่ ในวันที่ 1 มีนาคม และ เชียงใหม่-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน ในวันที่ 3 มีนาคม จากนั้นในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน เปิดเส้นทางบินต่างประเทศครั้งแรก ในเส้นทางกรุงเทพฯ-สงขลา-ปีนัง
ในปี พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีอนุมัติให้ซื้อเครื่องบินกังหันใบพัดแบบ Avro 748 จากอังกฤษ จำนวน 3 เครื่อง และเริ่มบินในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ซึ่ง Avro บดท.ใช้งานต่อมายาวนานเกือบ 20 ปี, เดือนกันยายน พ.ศ. 2520 บดท.รับมอบเครื่องบิน โบอิ้ง 737-200 (B737-2P5Adv) ความจุ 115 ที่นั่ง เริ่มให้บริการในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ในเส้นทางสายหลักคือ เชียงใหม่ หาดใหญ่ และปีนัง, วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 รับมอบเครื่องบิน ชอร์ท 330 จำนวน 4 เครื่อง เพื่อนำมาบินแทน แอฟโร 748 โดยเครื่องแรกมาถึงไทยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2525 และเริ่มทำการบินในวันที่ 10 เดือนเดียวกัน, ในปลายปี พ.ศ. 2528 ได้สั่ง ชอร์ท 360 มาให้บริการเพิ่มเติมจำนวน 2 ลำในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2528 บดท. ได้ลงนามในสัญญาสั่งซื้อ Airbus A310-200 จำนวน 2 ลำ
สำนักงานใหญ่ของบริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ตั้งอยู่ที่ 6 ถนนหลานหลวง แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร โดยปัจจุบันคือสำนักงานหลานหลวงของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
วัดพระบรมธาตุ
วัดพระบรมธาตุ อาจหมายถึง
พอล แฮนด์ลีย์
พอล เอ็ม. แฮนด์ลีย์  นักหนังสือพิมพ์อิสระที่อาศัยและทำงานเป็นผู้สื่อข่าวต่างประเทศในเอเชียกว่ายี่สิบปี และสิบสามปีในประเทศไทย และก่อนหน้านี้ทำงานให้กับนิตยสารวิเคราะห์เศรษฐกิจ "Far Eastern Economic Review"
เหตุเดินอากาศไทยตกที่จังหวัดพังงา พ.ศ. 2528
เหตุเดินอากาศไทยตกที่จังหวัดพังงา พ.ศ. 2528 เป็นเครื่องบินเที่ยวพิเศษของเดินอากาศไทย เดินทางด้วยเครื่องโบอิง 737-200 ในเวลากลางคืน ขณะสภาพอากาศไม่ดี นักบินวิทยุแจ้งหอบังคับการบินว่าเครื่องยนต์เกิดขัดข้องทั้งสองเครื่อง เครื่องบินกระแทกพื้นและเกิดเพลิงไหม้ขณะเตรียมร่อนลงจอด เครื่องตกที่ หมู่ 5 นิคมสร้างตนเองลำพี อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ห่างจากสนามบินภูเก็ตเพียง 7 ไมล์ทะเล ผู้โดยสาร 4 คน และลูกเรือ 7 คน เสียชีวิตทั้งหมด
เดินอากาศไทย เที่ยวบินที่ 231
เดินอากาศไทย เที่ยวบินที่ 231 เป็นเครื่องบินโดยสารของสายการบินเดินอากาศไทย เดินทางด้วยเครื่อง Hawker Siddeley HS-748 และลงจอดที่ท่าอากาศยานดอนเมืองในขณะฝนตกหนักและสภาพอากาศเลวร้าย เกิดไมโครเบิร์สต และทำให้เกิดวินด์เชียร์กระทำต่อตัวเครื่องขณะลดระดับลง ส่งผลให้เครื่องเสียการทรงตัว และตกกระแทกพื้นดินที่กลางทุ่งนารังสิต บริเวณคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ห่างจากสนามบิน 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) ผู้โดยสาร 40 คน จาก 49 คน และลูกเรือ 4 คน เสียชีวิต
ผู้เสียชีวิตรายสำคัญ.
ในจำนวนผู้โดยสารที่เสียชีวิตทั้ง 49 คน มีพระสงฆ์ซึ่งเป็นพระนักกัมมัฏฐานสายของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต รวมอยู่ด้วยจำนวน 5 รูป ซึ่งได้แก่
การบินไทย เที่ยวบินที่ 365
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
มิกะ นากาชิมะ
มิกะ นากาชิมะ  เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวญี่ปุ่น
มิกะ นากาชิมะ เกิดที่จังหวัดคาโงชิมะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มิกะเป็นลูกคนเล็กสุดในบรรดาลูกทั้ง 3 คน เธอใฝ่ฝันจะทำอาชีพนักร้องตั้งแต่เด็ก เธอจึงตัดสินใจไม่เข้าเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย
เมื่ออายุ 17 เธอได้รับเลือกให้เป็นนางเอกละครเรื่อง Kizudarake no Love Song ของ Fuji TV จากเด็กผู้หญิงทั้งหมด 3 พันคน เดือนพฤศจิกายน เธอออกผลงานแรกที่ชื่อ Stars กับ Sony Music Associated Records ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครเรื่องนี้ เธอออกซิงเกิลอันดับสองชื่อ Cresent moon เป็นเพลงแนวยุค 80 ทำออกมา 100,000 แผ่น และถูกขายหมดภายในวันเดียว ในเดือนมีนาคม 2002 เธอออกซิงเกิลอันดับสามชื่อ One Survive และวิดีโอคอลเล็กชันชุดแรกชื่อ Film Lotus เดือนพฤษภาคมเธอออกซิงเกิลอับดับสี่ชื่อ Helpless Rain และในเดือนสิงหาคม เธอออกซิงเกิลอันดับที่ห้าชื่อ Will ซึ่งขายได้มากกว่า 140,000 แผ่น ทั้งสองติดอันดับท็อปเท็น และยังขายได้ หนึ่งแสนแผ่น พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอเป็นดาวดวงใหม่ที่กำลังเจิดจรัส
ก้าวสู่ชื่อเสียง.
ในเดือนสิงหาคม 2002 มิกะออกอัลบั้มแรกชื่อ TRUE ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านแผ่นภายใน 3 สัปดาห์ ขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ต หลังจากนั้น เธอก็ออก Premium EP ชื่อ RESISTANCE เพื่อระลึกถึงผลงานชุดแรกของเธอ ขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตอยู่เป็นเวลาถึงสองสัปดาห์ วันที่ 18 ธันวาคม 2002 เธอออก documentary video ชื่อ Kiseki: the document of a star ในปี 2002 เธอได้รับรางวัล "ศิลปินใหม่แห่งปี"ในงาน Japan Gold Disc และรางวัล"ศิลปิลใหม่แห่งปียอดเยี่ยม"ในงาน All Japan Request Award 2002 เธอยังได้รับรางวัล"ศิลปินใหม่แห่งปี"จาก Japan Record Award ครั้งที่ 44 ด้วย
มิกะออกอัลบั้มที่สองชื่อ LOVE ในเดือนพฤศจิกายน 2003 ขายได้มากกว่า 1.41 แผ่น ซึ่งมากกว่ายอดขายของอัลบั้มแรกของเธอ และยังได้รับรางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยมจากสมาคมนักประพันธ์แห่งญี่ปุ่น เธอออกมินิอัลบั้มชื่อ Oborozukiyo~Inori ในเดือนกันยายน 2004 มิกะติดอันดับท็อปเท็นของโอริคอนชาร์ตอีกครั้งด้วยอัลบั้ม MUSIC ในเดือนมีนาคม 2005 และอัลบั้ม BEST ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน BEST เป็นอัลบั้มที่ได้รับความนิยมสูงสุดของเธอ ขายได้มากกว่า 1 ล้านแผ่น
Nana และ The End.
ในปี 2005 มิกะ รับบทร่วมกับอาโออิ มิยาซากิในภาพยนตร์เรื่องนานะ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากมังงะชื่อเดียวกัน เธอร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ และออกเป็นซิงเกิลชื่อ Glamorous Sky แต่งเนื้อร้องโดย ไอ ยาซาวะ และประพันธ์โดย ไฮด์ นักร้องวง L'Arc~en~Ciel ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกของมิกะที่ขึ้นอันดับ 1 บนโอริคอนชาร์ต ขายได้ 423,000 แผ่นในปี 2005 ส่งผลให้เป็นซิงเกิลนักร้องหญิงที่ขายได้มากที่สุดในปีนั้น และยังขายได้ถึง 442,000 แผ่นในปีถัดมา
มิกะ นากาชิม่า
วัดพระบรมธาตุไชยา
7 ต้องตาย โกงความตาย
"สำหรับบทความนี้ เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องแรกของซีรีส์ สำหรับภาพยนตร์ปี 2009, ดูที่ โกงตาย ทะลุตาย สำหรับข้อมูลทั่วไปดูที่ ไฟนอล เดตสิเนชัน (หนังชุด)"
7 ต้องตาย โกงความตาย หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า Final Destination เป็นภาพยนตร์ประเภทสยองขวัญ ออกฉายในค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) เป็นภาพยนตร์ที่จัดทำโดยค่ายภาพยนตร์ New Line Cinema ลงทุนไป 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ บทภาพยนตร์ดั้งเดิม เขียนเพื่อใช้เป็นตอนหนึ่งในภาพยนตร์ซีรีส์ The X-files
Final Destination ทั้ง 3 ภาค จะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคนกลุ่มหนึ่งที่รอดตายจากอุบัติเหตุครั้งใหญ่ เพราะตัวละครตัวหนึ่งเกิดบังเอิญเห็นภาพคล้ายภาพนิมิตล่วงหน้าถึงอุบัติเหตุครั้งใหญ่นั้น และรู้ถึงรายละเอียดว่าจะลำดับเหตุการณ์หายนะจะเป็นอย่างไร มีใครตายบ้าง รวมทั้ง ใครตายก่อนใครตายหลัง และบอกกับคนรอบข้างตน และจะมีคนกลุ่มหนึ่งเชื่อและทำตามคำแนะนำของผู้เห็นภาพนิมิต และอุบัติเหตุนั้นเกิดขึ้นจริงๆ กลุ่มของผู้เห็นภาพและผู้ที่เชื่อ จึงรอดตาย แต่กลุ่มผู้รอดตายจะเริ่มทยอยประสบอุบัติเหตุแปลกๆ ตายไปทีละคนหลังเวลาผ่านไป 2-3 เดือน แต่ในกลุ่มนั้นก็มีคนพบวิธีที่จะโกงความตาย
ในภาค 1 นี้เป็นกลุ่มผู้โดยสารที่รอดตายจากอุบัติเหตุเครื่องบินที่พวกเขาจะโดยสารโดยสารระเบิดกลางอากาศ เพราะได้ลงจากเครื่องมาก่อน เป็นจำนวน 7 คน (สถานที่ถ่ายทำคือ ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์ (Vancouver International Airport) แต่ในภาพยนตร์จะอ้างชื่อว่าเป็นที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (John F. Kennedy International Airport) และเครื่องบินที่ระเบิดคือ เครื่องบินโบอิง 747 ของสายการบิน Volvee Air เที่ยวบิน 180) แต่ไม่กี่เดือนต่อมา กลุ่มคนนั้นก็ประสบอุบัติเหตุตายไปทีละคน ซึ่งเป็นอุบัติเหตุที่แปลกประหลาดมาก และที่สำคัญ ผู้เห็นภาพนิมิตรู้สึกว่า คนที่ตายไปทีละคนนั้น จะตายตามลำดับที่ควรตายถ้าหากไม่ได้ลงจากเครื่องบิน เขาจึงบอกเพื่อน และไม่นานเขาก็พบวิธีที่จะโกงความตายไม่ให้ตาย
ห้างสรรพสินค้า  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ห้าง" คือร้านค้าขายปลีกขนาดใหญ่ซึ่งมีสินค้าหลากหลายประเภทแยกตามแผนก โดยไม่มีการขายผ่านตัวแทนจำหน่าย (ห้างเป็นผู้นำสินค้ามาขายเอง) ห้างสรรพสินค้ามักขายผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับเสื้อผ้า เครื่องเรือน เครื่องใช้ในบ้าน เครื่องใช้ไฟฟ้า รวมไปถึงสายผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อย่างเช่น ฮาร์ดแวร์ สุขภัณฑ์ เครื่องสำอาง เครื่องเพชรพลอย เครื่องเขียน ของเล่น อุปกรณ์กีฬา เป็นต้น ห้างสรรพสินค้าบางแห่งอาจขายเฉพาะสินค้าลดราคา และมีพื้นที่ชำระเงินเป็นศูนย์กลาง ซึ่งโดยทั่วไปจะอยู่บริเวณด้านหน้าของห้าง ซึ่งจะไม่มี ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ หรืออาหารสด ขายห้างสรรพสินค้ามักเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มของร้านค้าย่อยที่อยู่ภายใต้บริษัทเดียวกันกับพื้นที่ใกล้เคียง
ห้างสร้างสรรพสินค้าแห่งแรกของประเทศไทย มีชื่อว่า "ห้างเซ็นเทล" หรือชื่อเต็มคือ "ไนติงเกล โอลิมปิค" เป็นห้างที่มีอายุยาวนานมาเกือบ 80 ปี และในทุกวันนี้ก็ยังให้บริการอยู่ เริ่มแรกห้างดังกล่าวได้ตั้งขึ้นอยู่บริเวณแยกพาหุรัด เริ่มเปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2473 ก่อตั้งโดยนายนัติ นิยมวานิช จากห้างเล็ก ๆ ที่ตั้งใกล้กับศาลาเฉลิมกรุง ก็ได้ขยับขยายจนกลายเป็น ห้างไนติงเกล-โอลิมปิค ซึ่งเปิดบริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2509
ห้าง อาจหมายถึง
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 4590
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 4590 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับสายการบินแอร์ฟรานซ์ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เดินทางจากปารีส ไปนิวยอร์ก ด้วยเครื่องบินคองคอร์ด
ขณะเครื่องบินกำลังบินขึ้น เจ้าหน้าที่หอบังคับการบินได้แจ้งนักบินว่าเห็นเพลิงไหม้ที่ด้านท้ายเครื่อง นักบินได้ตรวจสอบแล้วแจ้งว่า เกิดปัญหากับเครื่องยนต์หมายเลข 1 อีก 4 วินาทีต่อมานักบินได้แจ้งว่าเกิดปัญหากับเครื่องยนต์หมายเลข 2 ด้วย สัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้นในห้องนักบิน นักบินพยายามนำเครื่องไปร่อนลงที่สนามบินใกล้เคียงข้าง เครื่องบินสูญเสียความเร็ว ดิ่งหัวลงสู่โรงแรม เกิดไฟไหม้อย่างรุนแรง มีผู้เสียชีวิต 113 คน เป็นผู้โดยสาร 100 คน ลูกเรือ 9 คน และผู้ที่อยู่ในโรงแรมที่คองคอร์ดตกใส่อีก 4 คน
จากผลการสอบสวนสรุปว่าสาเหตุการตก เกิดจากมีชิ้นส่วนโลหะที่หลุดออกมาจากเครื่องบินดีซี-10 ของคอนติเนนตัลแอร์ไลน์ ซึ่งบินขึ้นก่อนหน้านั้น 4 นาที กระแทกกับยางล้อด้านซ้ายของคองคอร์ด ขณะกำลังเร่งเครื่องเพื่อเทคออฟ ยางล้อเกิดระเบิดและมีชิ้นส่วนของยางกระเด็นไปกระแทกถังน้ำมัน และสายไฟ และเกิดไฟลุกไหม้ขึ้น
หน่วยงานความปลอดภัยทางการบินได้สั่งระงับคองคอร์ดทุกเที่ยวบินเพื่อสอบสวนหาสาเหตุและแก้ไข คองคอร์ดเที่ยวบินแรกหลังอุบัติเหตุ ทำการบินทดสอบเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 และทำการบินพร้อมผู้โดยสารเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 วันเดียวกับการเกิดวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ท่าอากาศยานนานาชาติเจเอฟเค
ท่าอากาศยานนานาชาติชาลส์เดอโกล
การหมุนควง
การหมุนควง หมายถึง การหมุนของวัตถุรอบแกน โดยแกนในการหมุนก็หมุนเป็นวงกลมอยู่ด้วย เช่น การหมุนของโลกและดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ มันสามารถกำหนดเป็นความเปลี่ยนแปลงในทิศทางของแกนหมุนที่มุมออยเลอร์ที่สอง (Euler angle) (การแกว่ง) เป็นค่าคงที่ แรงบิดฟรีและแรงบิดเหนี่ยวนำ: ในวิชาฟิสิกส์, การหมุนควงมีสองประเภท คือ: แรงบิดอิสระ (torque-free) และแรงบิดเหนี่ยวนำ (torque-induced)
ในทางดาราศาสตร์, "การหมุนควง" หมายถึงการเปลี่ยนแปลงใด ๆ อย่างช้า ๆ ในหลาย ๆ พารามิเตอร์ของการหมุนหรือการโคจรของวัตถุทางดาราศาสตร์, และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการหมุนควงของอิควิน็อกซ์ (precession of the equinoxes) ของโลก ดูส่วนดาราศาสตร์ (ด้านล่าง).
แรงบิดอิสระ.
แรงบิดอิสระจากการหมุนควง เกิดขึ้นเมื่อแกนของการหมุนมีความแตกต่างกันเล็กน้อยจากแกนที่เกี่ยวข้องกับการที่วัตถุสามารถหมุนได้อย่างเสถียร: ที่เป็นแกนหลัก (principal axis) ที่มีค่าสูงสุดหรือต่ำสุด
อันเกลา แมร์เคิล
ศูนย์การค้า
ศูนย์การค้า  คืออาคารหรือกลุ่มของอาคารที่มีการขายสินค้าและบริการแบบขายปลีกอยู่ในพื้นที่พัฒนาเดียวกัน โดยต้องมีพื้นที่เช่าสุทธิ (NLA) ไม่น้อยกว่าประมาณ 1,850 ตารางเมตร (20,000 ตารางฟุต) สำหรับการพัฒนาพื้นที่แบบมิกซ์ยูส จะไม่รวมเนื้อที่ของกิจการอื่นที่ไม่ใช่พื้นที่ค้าปลีก พื้นที่ศูนย์การค้าสามารถอยู่ในร่มภายใต้อาคารเดียวกันหรืออยู่กลางแจ้งที่มีพื้นที่ติดต่อกันแบบเปิดโล่งก็ได้ ผลิตภัณฑ์ที่ขายในศูนย์การค้าไม่ได้จัดแบ่งตามแผนก ขึ้นอยู่กับตัวแทนจำหน่ายที่จะขอเช่าพื้นที่หรือล็อกที่ศูนย์การค้าได้จัดสรรไว้ให้ จึงสามารถเห็นภัตตาคารตั้งอยู่ข้างร้านหนังสือหรือร้านเครื่องดนตรีก็ได้ในศูนย์การค้า
ศูนย์การค้ามีความแตกต่างจากห้างสรรพสินค้า กล่าวคือ ห้างสรรพสินค้าจะเป็นผู้ไปติดต่อผู้ผลิตหรือพ่อค้าคนกลางเพื่อนำสินค้ามาขายเอง ในขณะที่ศูนย์การค้าไม่ต้องไปหาผลิตภัณฑ์มาวางขาย แต่เปิดให้เช่าพื้นที่กับตัวแทนจำหน่ายจากธุรกิจอื่น และมีการทำสัญญาเก็บค่าเช่าตามระยะเวลาที่กำหนด ในปัจจุบันมีสถานที่ซึ่งมีลักษณะเป็นทั้งศูนย์การค้าแต่มีห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่ภายในในเวลาเดียวกัน โดยทั่วไปมักจะนับรวมทั้งอาคารเป็นศูนย์การค้าทั้งหมด
องค์ประกอบของศูนย์การค้านั้นมีหลายส่วน แต่ละส่วนอาจจะมี หรือไม่มี ในแต่ละศูนย์การค้าก็ได้ ซึ่งองค์ประกอบเหล่านั้น ประกอบด้วย
ผู้เช่ารายใหญ่.
ผู้เช่ารายใหญ่  หมายถึงผู้เช่าที่ใช้พื้นที่ขนาดใหญ่ของศูนย์การค้า ขนาดของพื้นที่ขึ้นอยู่กับขนาดของศูนย์การค้า โดยผู้เช่ารายใหญ่สามารถแบ่งออกได้ ดังนี้
ห้างสรรพสินค้า เปรียบเสมือนร้านค้าขนาดใหญ่ โดยมากหากอยู่ในศูนย์การค้า จะอยู่บริเวณโซนใดโซนหนึ่ง โดยสินค้าที่ขายในห้างสรรพสินค้า อาจมีทั้งเหมือนหรือต่างกับบริเวณร้านค้าเช่าก็ได้ บ่อยครั้ง หากห้างสรรพสินค้าซึ่งเป็นองค์ประกอบ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากกว่าตัวตัวศูนย์การค้า มักเกิดปัญหาการสับสนชื่อเรียก เช่น กรณีห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ภายในอุทยานการค้ากาดสวนแก้ว ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน ภายในศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา เชียงใหม่ แอร์พอร์ต และห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ภายในศูนย์การค้าสีลมคอมเพ็กซ์ ซึ่งมักถูกเรียกชื่อของห้างสรรพสินค้าด้านในแทนชื่อศูนย์การค้า
ซูเปอร์มาร์เก็ต.
ซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบ โดยมากจะอยู่ที่ชั้นล่างของศูนย์การค้าต่างๆ ซูเปอร์มาร์เก็ตมีหน้าที่ดึงลูกค้าให้เข้ามาใช้บริการศูนย์การค้าอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากสินค้าชำ เป็นสินค้าในชีวิตประจำวัน ศูนย์การค้าส่วนมากจึงมีซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นส่วนประกอบ โดยศูนย์การค้าบางแห่ง มีขนาดซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่กว่าพื้นที่เช่าเสียด้วย ซึ่งเป็นเพราะเติมพื้นที่เช่าเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นรูปแบบผสมผสาน
โรงมหรสพ และพื้นที่กิจกรรมพิเศษ.
ในศูนย์การค้าขนาดใหญ่นั้น บางครั้งจะมีการสร้างโรงภาพยนตร์ โรงละคร ตลอดจนพื้นที่กิจกรรมพิเศษ เช่น ลานกิจกรรมกลางแจ้ง ห้องประชุม โบว์ลิ่ง ลานสเกตน้ำแข็ง ทั้งนี้เพื่อเป็นการตอบสนองต่อรูปแบบการดำเนินชีวิตของกลุ่มลูกค้าเป็นหลัก และบางกรณีศูนย์การค้านั้น อาจจะมีโรงมหรสพเป็นองค์ประกอบหลักก็ได้
ผู้เช่ารายย่อย.
ร้านค้าย่อย หรือร้านค้า คือผู้เช่าของศูนย์การค้า เป็นองค์ประกอบหลักที่สำคัญของศูนย์การค้า ซึ่งมีทั้งที่เป็นผู้ค้าอิสระ หรือผู้ค้าจากกลุ่มธุรกิจ ร้านค้าในศูนย์การค้านั้น มีได้หลายรูปแบบ ตั้งแต่ร้านอาหาร ร้านขายยา ร้านขายสินค้าเฉพาะทาง รวมไปถึงธนาคาร เป็นต้น
ศูนย์อาหาร.
ศูนย์อาหาร เป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบของศูนย์การค้า แต่บางครั้ง ก็เป็นองค์ประกอบของห้างค้าปลีกของชำด้วย ศูนย์อาหารโดยทั่วไปจะมีร้านค้าที่มีอาหารหลายหลายระดับหนึ่ง มีการจัดพื้นที่ให้นั่งรับประทานอาหาร ข้อแตกต่างระหว่างศูนย์อาหาร และร้านอาหาร คือ ศูนย์อาหารจะเป็นหลายๆร้าน ขายในพื้นที่เดียวกัน โดยใช้ภาชนะและพื้นที่รับประทานอาหารร่วมกันกับร้านอื่นๆ ที่ทางศูนย์การค้า ได้จัดเตรียมไว้ และในกรณีของกลุ่มร้านอาหาร ที่อาจจะมีการจัดพื้นที่ในลักษณะที่คล้ายกัน แต่การใช้ภาชนะและพื้นที่ จะเป็นของแต่ละร้าน ไม่ได้ใช้พื้นที่ร่วมกัน ทั้งนี้ ราคาอาหารในศูนย์อาหาร โดยมากจะมีราคาเฉลี่ยเท่ากับ หรือมากกว่าท้องตลาดเล็กน้อย
อาคารสำนักงานและอาคารพักอาศัย.
สำหรับศูนย์การค้าขนาดใหญ่และขนาดใหญ่พิเศษ มักมีการสร้างอาคารสำนักงานและ/หรืออาคารพักอาศัย (เช่น โรงแรม) เป็นส่วนประกอบด้วย แต่โดยทั่วไปแล้ว อาคารเหล่านี้มักมีการบริหารแยกต่างหากจากพื้นที่ศูนย์การค้า หรือในทางกลับกัน ศูนย์การค้าด้านล่างอาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของโครงการบริหารพื้นที่ของอาคารเหล่านั้นก็ได้ ทั้งนี้ การนับพื้นที่อาคารรวมของศูนย์การค้า จะไม่นับพื้นที่เหล่านี้ เนื่องจากไม่ใช่พื้นที่เพื่อการค้าขาย
สมาคมศูนย์การค้าระหว่างประเทศ (International Council of Shopping Centers) ได้จัดแบ่งประเภทศูนย์การค้าไว้ 8 ประเภท อย่างไรก็ตาม ขนาดพื้นที่นั้นไม่ใช่สาระสำคัญในการแบ่งประเภท เนื่องจากศูนย์การค้าในแต่ละประเทศนั้นให้บริการด้วยฟังก์ชันที่แตกต่างกัน
ศูนย์การค้าใกล้บ้าน.
ศูนย์การค้าใกล้บ้าน (neighborhood mall) เป็นศูนย์การค้าขนาดเล็ก มีขนาดพื้นที่ใช้สอยรวมไม่เกิน 10,000 ตารางเมตร โดยทั่วไปจะมีซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านขายยาเป็นร้านค้าหลัก อาจจะประกอบด้วยร้านค้าประเภทอื่นบ้าง ในประเทศไทยจะพบว่าอาจจะมีสาขาย่อยของธนาคารรวมอยู่ด้วย ศูนย์การค้าประเภทนี้สร้างสำหรับรองรับลูกค้าในระยะรัศมี 5 กิโลเมตร ตัวอย่างเช่น แอทการ์เด้น แอทโอเอซิส เป็นต้น
ศูนย์การค้าชุมชน.
ศูนย์การค้าชุมชน (community mall) เป็นศูนย์การค้าขนาดกลาง มีขนาดพื้นที่ใช้สอยประมาณ 10,000 - 50,000 ตารางเมตร มีร้านค้าหลักเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านอาหาร เป็นหลัก โดยทั่วไปจะมีร้านอาหารที่หลากหลาย และมักจะมีธนาคารและร้านขายสินค้าเฉพาะทางร่วมด้วย ศูนย์การค้าประเภทนี้จะรองรับลูกค้าในรัศมี 10 กิโลเมตร ตัวอย่างเช่น เมเจอร์อเวนิว รัชโยธิน เป็นต้น
ศูนย์การค้าภูมิภาค.
ศูนย์การค้าภูมิภาค (regional mall) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่ มีขนาดพื้นที่ใหญ่สอยประมาณ 50,000 - 150,000 ตารางเมตร มีร้านค้าหลักประกอบด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร ธนาคาร ร้านขายสินค้าเฉพาะทาง พื้นที่กิจกรรม ศูนย์อาหาร อาคารสำนักงาน เป็นต้น ศูนย์การค้าประเภทนี้จะรองรับลูกค้าในรัศมี 30 - 40 กิโลเมตร ศูนย์การค้าเซ็นทรัล ศูนย์การค้าโรบินสัน ไลฟ์สไตล์ ศูนย์การค้าโอเชียน พลาซ่า และเดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์อยู่ในข่ายนี้
ศูนย์การค้าพหุภูมิภาค.
ศูนย์การค้าพหุภูมิภาค (super-regional mall) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่พิเศษ มีขนาดพื้นที่ใหญ่สอยมากกว่า 150,000 ตารางเมตร มีร้านค้าหลักประกอบด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร ธนาคาร ร้านขายสินค้าเฉพาะทาง พื้นที่กิจกรรม ศูนย์อาหาร อาคารสำนักงาน เป็นต้น ศูนย์การค้าประเภทนี้จะรองรับลูกค้าในรัศมีมากกว่า 40 กิโลเมตร ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ สยามพารากอน ไอคอนสยาม เมกาบางนา ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต และเดอะมอลล์ นครราชสีมา อยู่ในเกณฑ์นี้
ศูนย์การค้าเฉพาะทาง.
ศูนย์การค้าเฉพาะทาง (specialty mall) เป็นศูนย์การค้าที่จำหน่ายสินค้าเฉพาะบางประเภทเป็นหลัก ไม่มีการแบ่งขนาด ร้านค้าหลักจะเป็นร้านค้าในหมวดหมู่เดียวกัน หรือหมวดหมู่ใกล้เคียงกัน แต่ก็สามารถมีร้านหนังสือ ร้านขายยา ร้านอาหาร และศูนย์อาหาร รวมอยู่ด้วยได้ ศูนย์การค้าประเภทนี้มักเป็นที่รู้จักของลูกค้าที่ต้องการสินค้าเฉพาะทาง เช่น ศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์พลาซ่าซึ่งจำหน่ายสินค้าประเภทคอมพิวเตอร์ ศูนย์การค้าแพลตินั่มแฟชั่นมอลล์ซึ่งจำหน่ายสินค้าประเภทเครื่องแต่งกาย เป็นต้น
พาวเวอร์เซ็นเตอร์.
พาวเวอร์เซ็นเตอร์ (power center) เป็นศูนย์การค้ารูปแบบพิเศษ อาจมีความทับซ้อนในแง่ของขนาดกับศูนย์การค้าแบบปกติ แต่พาวเวอร์เซ็นเตอร์มีลักษณะพิเศษ กล่าวคือ มีองค์ประกอบสำคัญที่เป็นร้านค้าขนาดใหญ่ เช่น ค้าปลีกของชำ ห้างสรรพสินค้า ร้านค้าเฉพาะทาง รวมถึงโรงมหรสพ รวมกันสามรายขึ้นไป และมีร้านค้าย่อย ๆ เป็นส่วนประกอบ ตัวอย่างเช่น ศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพาวเวอร์เซ็นเตอร์ เป็นต้น
ธีมมอล.
ธีมมอล (theme mall) เป็นศูนย์การค้าที่มีลักษณะพิเศษคือ มีการตกแต่งภายในให้เป็นรูปแบบพิเศษจากปกติ อาจจะอ้างอิงถึงสถาปัตยกรรมในแหล่งท่องเที่ยว หรือจัดให้มีลักษณะเรื่องใดหัวเรื่องหนึ่ง ศูนย์การค้าประเภทนี้โดยมากมักสร้างเพื่อรองรับกิจกรรมการท่องเที่ยว มากกว่าลูกค้าที่จับจ่ายสินค้าในชีวิตประจำวัน ดังนั้นจึงอาจจะไม่จำเป็นต้องมีองค์ประกอบครบถ้วนในแง่ของขนาดต่อองค์ประกอบต่าง ๆ เมื่อเทียบกับศูนย์การค้าปกติ ตัวอย่างเช่น ศูนย์การค้าเทอร์มินอล 21 อโศก เทอร์มินอล 21 โคราช เทอร์มินอล 21 พัทยา เซ็นทรัลเฟสติวัล สมุย เป็นต้น
เอาต์เล็ตมอล.