pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร ได้สร้างวัดสระแก้วขึ้น เมื่อ ปี พ.ศ. 2406 ซึ่งเป็นวัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายแห่งที่ 5 ของจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสาน และได้อาราธนานิมนต์ "ท่านพนฺธุโล (ดี)" ไปเป็นผู้ปกครองวัด ซึ่งท่านก็รับเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกอีกด้วย และในปัจฉิมวัยของ "ท่านพนฺธุโล (ดี)" ได้มรณภาพที่วัดสระแก้วแห่งนี้ ดังนั้น สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) จึงให้ความสำคัญในการส่งเสริมสร้างวัดปฏิบัติกรรมฐานในอำเภอพิบูลมังสาหาร ตามรอยพระบูรพาจารย์คือ "ท่านพนฺธุโล (ดี)"
ปี พ.ศ. 2480 พระครูวิเวกพุทธกิจ (เสาร์ กนฺตสีโล) จึงได้มอบหมายให้ พระอาจารย์ดี ฉนฺโน และ "พระอาจารย์เสงี่ยม -ไม่ทราบฉายา-" มาตั้งสำนักปฏิบัติธรรมอบรมจิตภาวนาที่อำเภอพิบูลมังสาหาร บริเวณ "ป่าช้าโคกภูดิน" ซึ่งเป็นเนินภูเขาสูง โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) และชาวอำเภอพิบูลมังสาหารได้ให้การอุปถัมภ์สนับสนุน ชาวบ้านเรียกสำนักแห่งนี้ว่า วัดป่าภูดิน หรือ วัดป่าภูเขาแก้ว โดยมี พระอาจารย์ดี ฉนฺโน เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และอยู่จำพรรษาที่วัดแห่งนี้เป็นเวลานานหลายปี
ปี พ.ศ. 2492 ได้รับพระราชทาน "วิสุงคามสีมา" มีสถานะเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ใช้ชื่อว่า วัดภูเขาแก้ว และ พระอาจารย์ดี ฉนฺโน ได้เริ่มก่อสร้าง "ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร" ในเขตที่ดินได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเพื่อประกอบพิธีทำสังฆกรรม ซึ่งศาลาการเปรียญได้สร้างเสร็จเรียบร้อยในปี พ.ศ. 2496 สิ้นเงินค่าก่อสร้างประมาณ 3 แสนบาทเศษในสมัยนั้น หลังจากนั้น พระอาจารย์ดี ฉนฺโนจึงไปจำพรรษาที่วัดดอนธาตุและวัดภูถ้ำพระ
ปี พ.ศ. 2494 ได้มีแบ่งแยกการปกครองคณะสงฆ์ใหม่ เจ้าคณะจังหวัดอุบลราชธานีในขณะนั้น จึงแต่งตั้งให้ "พระอาจารย์เพชร สุภโร" เป็นเจ้าอาวาส
ปี พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญที่พระอาจารย์ดี ฉนฺโน ก่อสร้างไว้ด้วยไม้ตะเคียน 2 ชั้นนั้น ได้ถูกเพลิงไหม้ "พระครูพิบูลธรรมภาณ (โชติ อาภคฺโค)" ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และเจ้าคณะอำเภอพิบูลมังสาหาร (ธ) ในขณะนั้น จึงจำเป็นต้องสร้างอุโบสถศาลาการเปรียญหลังใหม่ขึ้นแทน เพื่อให้พระสงฆ์ได้ใช้ทำสังฆกรรรมและปฏิบัติธรรมกรรมฐาน
ด้วยเหตุนี้ พระครูพิบูลธรรมภาณ (โชติ อาภคฺโค) จึงได้ออกแบบพระอุโบสถหลังใหม่ ซึ่งเป็นพระอุโบสถ 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นศาลาการเปรียญใช้ในการนั่งปฏิบัติธรรมวิปัสสนากรรมฐาน ชั้นบนเป็นพระอุโบสถสังฆกรรม ตั้งอยู่ในเรือท้ายกริ่งเรียกว่า "พุทธนาวา" ตัวพระอุโบสถประดับด้วยกระเบื้องเคลือบทั้งหลัง เป็นรูปแบบศิลปะไทย หลังคาเป็นโครงสร้างไม่มีมุขลดหลั่นกันสี่ชั้นทั้งด้านหน้าและด้านหลังมุงด้วยกระเบื้องเคลือบดินเผา ประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ โดยมีคันทวยรองรับชายคาเป็นรูปนาคอยู่โดยรอบ ส่วนบริเวณกลางหลังคาตกแต่งเป็นยอดปราสาททอง หน้าบันจำหลักลายปูนปั้นลายก้านขดที่ยังคงความอ่อนช้อย และเข้ากันได้ดีกับบัวเสาที่ทำตามศิลปะอินเดีย ในขณะที่ส่วนล่างของบัวหัวเสาลงมาตกแต่งแบบศิลปะขอม ภายในพระอุโบสถจะตกแต่งด้วยภาพนูนสูง อยู่เหนือบานประตู และหน้าต่างขึ้นไปเป็นเรื่องรา และภาพจำลองเกี่ยวกับพระธาตุที่สำคัญของประเทศไทย พร้อมทั้งเล่าเรื่องราวประวัติของพระธาตุแต่ละองค์โดยสังเขป และโดยรอบอาคารชั้นล่างจัดทำเป็นโต๊ะตั้งเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งพระอุโบสถศาลาอันวิจิตรงดงามตระการตานี้ก็คือ "พระอุโบสถวัดภูเขาแก้ว" ในปัจจุบัน
นอกจากนี วัดภูเขาแก้วยังตั้งอยู่บนเนินเขาสูง สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์อันงดงาม ภายในวัดยังมีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมร่มรื่นเย็นสบาย เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมกรรมฐาน มีห้องน้ำสะอาด และยังได้จัดสถานที่ไว้ให้ทำบุญตามจิตศรัทธาตามสะดวกอีกด้วย
นับตั้งก่อตั้งวัดภูเขาแก้ว สำนักวิปัสสนากรรมฐานแห่งนี้ มีเจ้าอาวาสดังรายนามต่อไปนี้
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตทุ่งกุลาร้องไห้
มวลเขาสูงไอร์
มวลเขาสูงไอร์ หรือมวลเขาสูงแอร์  เป็นกระจุกภูเขาสูง ตั้งในเขตเตเนเร ประเทศไนเจอร์ และเป็นส่วนหนึ่งของทะเลทรายสะฮารา (หรือ เศาะหะรออ์) มีความสูงเฉลี่ย 500 — 900 เมตร และเป็นพื้นที่ที่มีฝนตกมากกว่าทะเลทรายโดยรอบ ทำให้มีสิ่งมีชีวิตอยู่อาศัย โดยนับได้ถึง 430 ชนิด มีสิ่งมีชีวิตแบบซาเฮล สะฮารา และสิ่งมีชีวิตแบบเมดิเตอร์เรเนียน จากการสำรวจในศตวรรษที่ 20พบว่ามีไม้หนามจำพวกกระถินเทศ คือ "Vachellia tortilis" ("Acacia tortilis") subsp. "raddiana" และพืชสปีชีส์ "Balanites aegyptiaca" ขึ้นระหว่างภูเขา พืชชนิดอื่นพบได้ยากเพราะบริเวณดังกล่าวแห้งแล้งมาก ส่วนบริเวณแม่น้ำชั่วคราว (วาดีย์) ประกอบด้วยพืชจำพวก "Acacia nilotica", "Faidherbia albida", "Hyphaene thebaica" ขึ้นร่วมอยู่กับอินทผลัม
มวลเขามีอายุตั้งแต่บรมยุคพรีแคมเบรียนถึงมหายุคซีโนโซอิก ประกอบด้วยหินเพอร์แอลคาไลน์ และหินแกรนิต ซึ่งมีสีดำตัดกับหินแกรนิตสีอ่อน ในบรรดาภูเขาที่ประกอบเป็นกระจุกภูเขาไอร์นี้ มีภูเขาอิดูกัล-น์-ตาแกซ (ความสูง 2022 เมตร) ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของประเทศไนเจอร์ ภูเขาตัมกัก (Tamgak) (1988 เมตร) ภูเขาเกรอบูน (1944 เมตร) และภูเขาอื่น ๆ อีก มวลเขาทั้งหมดโผล่ขึ้นกลางที่ราบสูง
อันส์บัค
อันส์บัค  เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นศูนย์กลางของส่วนภูมิภาคมิทเทิลฟรังเคิน อันส์บัคตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเนือร์นแบร์กไปราว 140 กิโลเมตร เมืองนี้ถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 8 โดยสงฆ์คณะเบเนดิกติน และได้กลายเป็นที่พำนักของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นในปีค.ศ. 1331 เมืองนี้ไม่ได้รับความเสียหายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมากนัก จีงยังมีอาคารเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกหลงเหลืออยู่ เมืองนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในชื่อ โอนอลเทิสบัค  เมื่อปีค.ศ. 790 และมีการกร่อนเสียงไปตามการเวลา ชื่ออันส์บัคในปัจจุบันเริ่มปรากฎในปีค.ศ. 1732
คอนสแตนติน ซีออลคอฟสกี
คอนสแตนติน ฮเรนอฟ
โคซมีเชสกีเรย์ซ
โคซมีเชสกีเรย์ซ  เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต
เดิมที่แล้วภาพยนตร์มีแผนสร้างในปี 1924 ด้วยผู้สร้างภาพยนตร์ชาวรัสเซีย Vasili Zhuravlov แต่ว่าไม่ได้มีโอกาสสร้างจนถึงปี 1932 ที่ Komsomol (สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์) กลับมาสถาปนาอีกครั้ง ด้วยการสร้างภาพยนตร์นี้จะให้มีความสนใจในการเรียนด้านอวกาศ โดย Zhuravlov ได้ปรึกษากับ คอนสตันติน ซีออลคอฟสกี เกี่ยวกับทฤษฎีและวิศวกรด้านยานอวกาศวิทยาศาสตร์ในการเขียนบทภาพยนตร์นี้ แต่ซีออลคอฟสกีเสียชีวิตก่อนที่ภาพยนตร์นี้จะสร้างเสร็จ
ชื่อยานอวกาศทั้งสองลำในภาพยนตร์นี้ ตั้งชื่อตามผู้นำสหภาพโซเวียตโจเซฟ สตาลิน และ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ นอกจากนี้ยังมีฉากเปิดไฟกระพิบว่า "CCCP" (อักษรย่อของ "สหภาพโซเวียต"ในภาษารัสเซีย) จากดวงจันทร์สู่โลก
"โคซมีเชสกีเรย์ซ"ทั้งหมดเป็นภาพยนตร์เงียบและเข้าฉายในช่วงต้นปี 1936 เท่านั้นก่อนที่จะถูกเอาออกโดยกองตรวจพิจารณาโซเวียต และไม่เคยเข้าฉายอีกเลยจนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1980
Kosmicheskiy reys
มหาวิทยาลัยซีเอ็มเคแอล
มหาวิทยาลัยซีเอ็มเคแอล  เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่มีศักยภาพสูงจากต่างประเทศ แบบสถาบันร่วมระหว่างมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน กับ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง โดยมุ่งเน้นการผลิตบุคลากรยุคใหม่ด้านวิศวกรรมศาสตร์ ส่งเสริมการเรียนรู้และสนับสนุนให้เกิดผลงานวิจัย ตั้งอยู่ใน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) มีการดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศึกษาของสถาบัน อุดมศึกษานอกพื้นที่ และการส่งเสริมสนับสนุนการจัดการศึกษาโดยสถาบันอุดมศึกษาที่มีศักยภาพสูงจากต่างประเทศ ซึ่งมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน (Carnegie Mellon University) ได้เข้ามาจัดการศึกษาในประเทศไทยร่วมกับสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ในรูปแบบสถาบันร่วม (Joint Institute) ภายใต้ชื่อมหาวิทยาลัยซีเอ็มเคแอล (CMKL University) โดยเปิดรับสมัครนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2561
ปอดอุดกั้นเรื้อรัง
ภูเขาไฟเอร์ทาเล
ภูเขาไฟเอร์ทาเล  หรือ (, เออร์ตาเอล, อิร์ตาเอล) เป็นภูเขาไฟรูปโล่ชนิดบะซอลต์ ตั้งในแอ่งอาฟาร์ (afar depression) ซึ่งเป็นทะเลทรายแห้งแล้ง เป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นมากที่สุดในประเทศเอธิโอเปีย
มีความสูง 613 เมตร ประกอบด้วยทะเลสาบลาวาจำนวน 2 แอ่งหรือ 1 แอ่งแล้วแต่ช่วงเวลา นับแต่เริ่มมีการบันทึก (พ.ศ. 2449) มีการปะทุอยู่ตลอดเวลา จนได้ชื่อว่า ประตูสู่นรก คล้ายกับชื่อของหลุมแก๊สดาร์วาซาในประเทศเติร์กเมนิสถาน การปะทุครั้งใหญ่ล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2548 ทำให้สัตว์ล้มตาย 250 ตัว และราษฎรนับพันคนต้องหลบภัย ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 ก็มีการปะทุอย่างเดียวกันทำให้มีผู้สูญหายสองคนและต้องอพยพนับร้อยคน ภูเขาไฟเอร์ทาเลก็มีการปะทุตลอดเวลานับแต่นั้นมา โดยมีการปะทุใหญ่ครั้งล่าสุดเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2560
เอร์ทาเลเป็นชื่อในภาษา แปลว่า "ภูเขาควัน" เมื่อปี พ.ศ. 2552 ทีมจากบีบีซี ได้ทำการสำรวจพื้นที่ระยะไกลโดยวิธีโทรมาตรเลเซอร์ 3 มิติ เพื่อป้องกันอันตรายจากความร้อน
การท่องเที่ยวภูเขาไฟเอร์ทาเล.
การเดินทางมายังภูเขาไฟเอร์ทาเลนั้นยากลำบากมาก เนื่องจากเป็นท้องที่กันดาร มีภัยธรรมชาติและภัยจากมนุษย์มาก บ้างครั้งก็มีเหตุต่อสู้กันในหมู่ชาวอาฟาร์ เช่นเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555 ชาวยุโรปจำนวนหนึ่งถูกยิง เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตห้าคน ส่วนที่เหลือเจ็ดคนบาดเจ็บ โดยต่อมาแนวร่วมสามัคคีประชาธิปไตยปฏิวัติอาฟาร์ (Afar Revolutionary Democratic Unity Front) ได้แสดงความรับผิดและยังได้ปล่อยนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นตัวประกันสองคนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ล่าสุดเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 นักท่องเที่ยวชาวเยอรมันถูกยิงเสียชีวิตขณะเดินทางกลับจากภูเขาไฟ มัคคุเทศก์รายหนึ่งแนะนำว่านักท่องเที่ยวพึงจัดให้มีทหาร ตำรวจ หรือกองกำลังติดอาวุธอย่างน้อยสองนายอารักขาขณะเดินทางไปยังภูเขาไฟ หรือควรจะเดินทางไปกับบริษัททัวร์ที่มีทหารคุ้มกันไปด้วย
ทนายที่ปรึกษาความ
พรรคมินจ็อง
มโนธรรม
มโนธรรม  คือความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เปรียบดั่งเสียงภายในซึ่งบอกว่าสิ่งใดควรกระทำ และสิ่งใดควรหลีกเลี่ยงโดยเฉพาะทางด้านศีลธรรม เป็นความรู้สึกที่ช่วยแยกแยะว่าสิ่งใดเป็นสิ่งดีงามและถูกต้อง และสิ่งใดเป็นสิ่งชั่วและผิด มโนธรรมทางด้านจิตวิทยา มักจะถือว่าเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์รู้สึกผิด เมื่อไม่ได้กระทำสิ่งที่สอดคล้องกับศีลธรรมที่กำหนดโดยสังคม และทำให้มีความรู้สึกว่าตนเป็นคนที่ซื่อสัตย์และเที่ยงธรรม เมื่อได้ปฏิบัติตามบรรทัดฐานของสังคม ทางด้านศาสนา โดยเฉพาะบรรดาศาสนาอับราฮัม (เช่น ศาสนาคริสต์) มักเชื่อว่ามโนธรรมเป็นกฎของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าได้วางไว้ในใจมนุษย์ทุกคน นอกจากนี้ มักเชื่อว่าเป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถหล่อหลอมได้ด้วยการศึกษาคำสอนของพระเจ้า
สีหตูแห่งแปร
สีหตูแห่งแปร (, ; สิ้นพระชนม์ 1288) หรือ สีหสุระ อุปราชแห่ง แปร ระหว่าง ค.ศ. 1275 ถึง 1288 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์พม่าเมื่อเป็นผู้ปลงพระชนม์พระบิดาของพระองค์เอง พระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่ง อาณาจักรพุกาม ใน ค.ศ. 1287 นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอัยกา (ตา) ของ พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา แห่ง อังวะ
สีหตูแห่งพุกาม
สีหตูแห่งพุกาม (, ; รู้จักในพระนาม มินยิน , ? – 1256) ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แห่ง อาณาจักรพุกาม ของ พม่า ระหว่าง ค.ศ. 1251 ถึง 1256 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่จากทั้งหมด 2 พระองค์ของ พระเจ้าอุซะนา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1256 อัครมหาเสนาบดีนาม ราซะทินจานแห่งพุกาม ได้กดดันขุนนางในราชสำนักให้ยกราชบัลลังก์ให้กับพระอนุชาของเจ้าชายสีหตูขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็น พระเจ้านรสีหบดี ขณะที่เจ้าชายสีหตูถูกจับสำเร็จโทษหลังจากนั้นไม่นาน
อึลจิมุนด็อก
อึลจิมุนด็อก ( , ? – ?) ผู้นำทางการทหารในช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 7 ของ อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี เขาสามารถปกป้องอาณาจักรโคกูรยอจากการโจมตีของ ราชวงศ์สุย ในช่วง สงครามโคกูรยอ-สุย ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ทางการทหารของเกาหลี
หยางเหลียง
หยางเหลียง  พระสมัญญานาม เต๋อจัง องค์ชายแห่ง ราชวงศ์สุย พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิสุยเหวิน ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์สุยที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีเหวินเซี่ยน ระหว่างรัชสมัยของพระราชบิดาพระองค์ถูกส่งไปปกครองภูมิภาคทางเหนือของ แม่น้ำเหลือง หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาใน ค.ศ. 604 พระองค์ได้ก่อการกบฏต่อพระเชษฐา จักรพรรดิสุยหยาง แต่พ่ายแพ้ต่อขุนศึกของจักรพรรดิสุยหยาง หยางซู่ พระองค์จึงได้ยอมแพ้ส่งผลให้พระองค์ถูกปลดเป็นสามัญชนและถูกจำคุก
มิสแกรนด์ซาบะฮ์
มิสแกรนด์ซาบะฮ์  เป็นการประกวดนางงามระดับรัฐของรัฐซาบะฮ์, ประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศอีก 2 ลำดับในการประกวด จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เพื่อหาตัวแทนระดับประเทศสำหรับการประกวดระดับนานาชาติบนเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ใน ปี ค.ศ. 2018 การประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ ได้มีการกำหนดรูปแบบการประกวดขึ้นใหม่ โดยจะมีการจัดการประกวดในระดับอำเภอก่อนเพื่อคัดเลือกผู้ชนะการประกวดและรองชนะเลิศอีก 2 อันดับเพื่อเป็นตัวแทนของอำเภอนั้นๆในการประกวดระดับรัฐ ซึ่งจะจัดประกวดขึ้นเป็นประจำในทุกๆปี ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์คนปัจจุบัน คือ เซเวอรินุส อเล็กเซียส เนียน (Severinus Alexius Nain) ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาบะห์จากองค์กรมิสแกรนด์มาเลเซียมาตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ซาราวักคนแรก คือ เฟลซี ฟรานซี จูเลียน (Felcy Fransie Julian) จาก และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 และสามารถผ่านเข้ารอบ 7 คนสุดท้ายได้ อย่างไรก็ตาม ซานจีดา จอห์น (Sanjeda John) ซึ่งเข้าร่วมการประกวดดังกล่าวในฐานะรองชนะเลิศอันดับที่ 1 มิสแกรนด์ซาบะห์ 2017 นั้น สามารถชนะเลิศการประกวดและได้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 จากนั้นก็ได้เข้าร่วมการประกวดระดับนานาชาติบนเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ที่ประเทศเวียดนาม
มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2018.
มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2018  เป็นการประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ครั้งที่ 2 โดยผู้ชนะและรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และ 2 จากการประกวดนี้จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2018 ซึ่งจะถูกจัดขึ้น ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2018 ทั้งนี้ การจัดประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ในคร้งนี้ใช้ระบบการจัดประกวดในระดับอำเภอก่อน เพื่อคัดเลือกผู้ชนะและรองชนะเลิศอีก 2 อันดับเข้าสู่การประกวดระดับรัฐ นอกผู้ชนะและรองชนะเลิศ 2 อันดับดังกล่าว องค์การมิสแกรนด์ซาบะฮ์จะทำการคัดเลือกผู้เข้าประกวดอีก 2 คนที่มีคุณสมบัติตรงตามที่กองประกวดกำหนดเพื่อเข้าสู่การประกวดรอบสุดท้ายระดับรัฐอีกด้วย
การประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2018 รอบสุดท้ายจะถูกจัดขึ้น ณ ห้องแพนแปซิฟิกซิลค์ฮาเบอร์แกรนด์บอลรูม โรงแรมเดอะแปซิฟิกซูเทอรา (The Pacific Sutera Hotel), เมืองโกตากีนาบาลู, รัฐซาบะห์, มาเลเซีย ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018
ผู้เข้าประกวดที่ผ่านเข้าสู่การประกวดรอบสุดท้ายมิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2018 มีดังนี้
ผู้เข้าประกวดที่ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายในแต่ละอำเภอของการประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2018 มีดังนี้
มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2017.
มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2017  เป็นการประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ครั้งแรก โดยผู้ชนะการประกวดได้รับตำแหน่ง มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2017 ส่วนผู้ที่รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ได้รับตำแหน่ง มิสอินเตอร์คอนติเนนทัลมาเลเซีย 2017 และได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 ซึ่งถูกจัดขึ้น ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2017 ทั้งนี้ นอกจากนี้ กองประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ยังได้รับสิทธิ์จากกองประกวดมิสแกรนด์มาเลเซียในการคัดเลือกผู้เข้าประกวดจำนวน 1 คนจากผู้เข้าประกวดทั้งหมด ซึ่งจะได้รับสิทธิ์พิเศษ (Wild Card) ให้ผ่านเข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 ได้โดยอัตโนมัติ
การประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2017 รอบสุดท้ายจะถูกจัดขึ้น ณ ห้องแพนแปซิฟิกซิลค์ฮาเบอร์แกรนด์บอลรูม โรงแรมเดอะแปซิฟิกซูเทอรา (The Pacific Sutera Hotel), เมืองโกตากีนาบาลู, รัฐซาบะห์, มาเลเซีย เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2017 โดยผู้ชนะในการประกวด คือ เฟลซี ฟรานซี จูเลียน (Felcy Fransie Julian) จาก ซึ่งจะได้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์ซาบะฮ์ 2017 ทั้งนี้ ตัวแทนรัฐซาบะฮ์ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 มีดังนี้
รายนามผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์.
รายชื่อบุคคล/หน่วยงานหรือองค์กรที่ทำหน้าจัดการประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ทั้งในระดับรัฐและระดับเขตในแต่ละปี มีดังต่อไปนี้
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2017
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2017  เป็นการแสดงวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ประจำปีที่ได้รับการสนับสนุนจากวิกตอเรียส์ซีเคร็ต แบรนด์ชุดชั้นในและชุดนอน วิกตอเรียส์ซีเคร็ตใช้เพื่อเป็นการโปรโมตและทำการตลาดสินค้า โดยการแสดงมีนางแบบชั้นนำของโลก เช่น นางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต คือ ลิลี ออลดริดจ์, เอลซา ฮอสค์, เทย์เลอร์ ฮิลล์, มาร์ธา ฮันต์, อาดรียานา ลีมา, สเตลลา แม็กซ์เวลล์, ไลส์ รีเบย์รู, ซารา ซังไปยู, โจเซฟีน สไครเวอร์, โรเม สไตรด์, กันดิส สวาเนปุล, แจสมิน ทุกส์, อาเลซังดรา อังบรอซียูที่เดินแบบให้งานวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์เป็นครั้งสุดท้ายของเธอ และเบฮาตี ปรินส์ลัวพลาดการแสดงในครั้งนี้ เนื่องจากเธอตั้งครรภ์
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2017 จัดแสดงขึ้นที่เซียงไฮ้, ประเทศจีน ที่สนามกีฬาเมอร์เซเดส-เบนซ์ เป็นครั้งแรกของวิคตอเรียซีเคร็ทแฟชั่นโชว์ที่จัดขึ้นในเอเชีย ร่วมการแสดงดนตรีโดย แฮร์รี่สไตล์, มิเกล, เลสลี่ โอดอม จูเนียร์ และเจน จาง มีข่าวลือก่อนหน้าบอกว่าเทย์เลอร์ สวิฟท์จะร่วมการแสดงในโชว์นี้ ซึ่งเป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น การแสดงโดยเคที เพร์รี่ ถูกยกเลิกเนื่องจากถูกเพิกถอนวีซ่า เช่นเดียวกับจีจี ฮาดิด และนางแบบคนอื่น ๆ ที่ถูกกระทำแบบนี้อีกหลายคน
Thihathu of Prome
Thihathu of Pagan
กวางรูดอล์ฟ
รูดอล์ฟ (อังกฤษ:rudolf) เป็นหนึ่งในกวาง9ตัวของซานตาคลอส แต่กวางที่มีการพูดถึงมากที่สุดก็คือ กวางรูดอล์ฟ มันเป็นกวางสายพันธุ์เรนเดียร์ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือ จมูกสีแดงของมัน
ตำนานเกี่ยวกับกวางรูดอล์ฟ.
รูดอล์ฟ เป็นลูกกวางของพ่อกวางที่มีชื่อว่า ดอนเนอร์ รูดอล์ฟถูกเพื่อนๆของมันหัวเราะเยาะเย้ยอยู่เป็นประจำเนื่องจากจมูกที่มีสีแดงซึ่งแตกต่างจากพรรคพวก เมื่อวันคริสต์มาสอีฟ(วันก่อนวันคริสต์มาสหนึ่งวัน)วันหนึ่ง ซานตาคลอสกำลังเดินทางไปให้ของขวัญกับเด็กๆ แต่แล้วก็มีหมอกทึบจัด จนซานตาคลอสคิดจะยกเลิกให้ของขวัญแล้ว แต่ซานตาคลอสเห็นสีแดงของจมูกของรูดอล์ฟ จึงคิดว่าจมูกสีแดงสว่างของมันอาจเป็นไฟส่องทางได้ จึงนำมันมาขี่ และสามารถให้ของขวัญเด็กๆได้ตามเป้าหมาย ซานตาคลอสจึงให้รูดอล์ฟเป็นกวางตัวหน้าสุดของขบวน และข้างหลังของรูดอล์ฟมีกวางอีก8ตัว รูดอล์ฟจึงเป็นกวางที่มีบุญคุณต่อซานตาคลอสมากที่สุด
การวิจัยว่ากวางของซานตาคลอสเป็นเพศอะไร.
ดร.อลิซ บลูแม็กเลนดอน ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์ป่าโดยเฉพาะกวาง จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส เอแอนด์เอ็ม สหรัฐ มีความคิดเห็นว่า กวางเรนเดียร์ของซานตาคลอสทุกตัวเป็นตัวเมีย เหตุที่เป็นเพศเมียก็เพราะ กวางตัวผู้จะสลัดเขาในช่วงคริสต์มาส แต่ตัวเมียจะเก็บเขาไว้จนถึงเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม
แต่ ดร.เกร็ก ฟินสตัด หัวหน้าโครงการศึกษาเรนเดียร์ จากมหาวิทยาลัยอลาสกา แฟร์แบงก์ สหรัฐอเมริกา ค้านว่า เรนเดียร์ของซานตาคลอสอาจเป็นตัวผู้ที่เป็นหมัน หรือ เรียกว่า “สเตียร์” ที่จะคงเขาไว้จนถึงช่วงเวลาเดียวกับตัวเมีย ดร.ฟินสตัด ยังกล่าวต่อไปอีกว่า นักลากเลื่อนส่วนใหญ่ใช้ “สเตียร์” ในช่วงฤดูหนาว เพราะในช่วงฤดูหนาว ตัวเมียส่วนใหญ่จะตั้งท้อง เนื่องจากฤดูติดสัดอยู่ในช่วงฤดูร้อนจนถึงฤดูใบไม้ร่วง ไม่มีนักลากเลื่อนคนใดอยากใช้กวางท้องลากเลื่อน
จึงไม่สามารถสรุปได้ว่ากวางของซานตาคลอสนั้นเป็นเพศอะไร
มิสแกรนด์ซาริเยอร์
มิสแกรนด์ซาริเยอร์  เป็นการประกวดนางงามระดับเขตของ, รัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ซาราวัก เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2018 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ในการประกวด จะได้เป็นตัวแทนของเขตในการประกวดมิสแกรนด์ซาราวัก เพื่อหาตัวแทนระดับรัฐสำหรับการประกวดระดับชาติบนเวทีมิสแกรนด์มาเลเซีย ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ซาริเยอร์คนปัจจุบัน คือ อับดุลละห์ ชุลฮิ (Abdullah Sulhi) ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาริเยอร์จากองค์กรมิสแกรนด์ซาราวักมาตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2018 เป็นต้นมา
มิสแกรนด์ซาริเยอร์ 2018.
มิสแกรนด์ซาริเยอร์ 2018  เป็นการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาริเยอร์แรก ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ซาริเยอร์ 2018 และรองชนะเลิศอันดับที่ 1 จะได้เป็นตัวแทนของเขตในการประกวดมิสแกรนด์ซาราวัก 2018 ซึ่งจะถูกจัดขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 2018 ณ เมืองซีบู, รัฐซาราวัก ทั้งนี้ การจัดประกวดมิสแกรนด์ซาริเยอร์ 2018 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ศาลาประชมคมเมืองเซอริเยอร์ (Sarikei Civic Centre), ถนนเนงียลอง, , , ซาราวัก, มาเลเซีย ผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ เธเรซา เซรี กอร์ดอน (Theresa Seri Gordon)
ผู้เข้าประกวดที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์ซาริเยอร์ 2018 รอบสุดท้าย มีดังนี้
พระมหาเทวีแห่งหงสาวดี
มหาเทวี (, ; ; ราว ค.ศ. 1322 – ราว ค.ศ. 1392) เป็นเจ้าหญิงผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรหงสาวดีในช่วงราวสิบสัปดาห์สุดท้ายของรัชกาลพระยาอู่ (Binnya U) ผู้เป็นพระอนุชา พระนางยังทรงเป็นเจ้าเมืองตะเกิง (Dagon) ตั้งแต่ ค.ศ. 1364 ถึงราว ค.ศ. 1392
ก่อนดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินนั้น พระนางทรงเป็นที่ปรึกษาใกล้ชิดของพระอนุชามาตั้งแต่ ค.ศ. 1369 และทรงปกครองแผ่นดินโดยพฤตินัยมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1380 แต่ราชสำนักไม่สนับสนุนพระนาง กลุ่มอำนาจในราชสำนักมักยกเอาข้อกล่าวหาที่ว่า พระนางมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวมายาวนานกับสมิงมะราหู (Smim Maru) หลานเขยผู้อ่อนวัยกว่าพระนางเป็นอันมาก มาบ่อนทำลายอิทธิพลของพระนาง ครั้นเมื่อพระยาน้อย (Binnya Nwe) พระนัดดาและพระโอรสบุญธรรมของพระนาง ก่อกบฏใน ค.ศ. 1383 สมิงชีพราย (Zeik-Bye) อัครมหาเสนาบดี ก็ลักลอบเข้าด้วยพระยาน้อย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1383 พระยาอู่ประชวรและมอบราชการให้แก่พระนางอย่างเป็นทางการ แต่พระนางมิอาจปราบกบฏพระยาน้อยลงได้ สองเดือนให้หลัง พระยาอู่สวรรคต ราชสำนักเลือกพระยาน้อยขึ้นสืบสันตติวงศ์ ทรงพระนาม พระเจ้าราชาธิราช (Razadarit) พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ทรงตั้งพระนางซึ่งเป็นพระมารดาบุญธรรมกลับไปดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองตะเกิงดังเดิม แต่สถานะของพระนางในครั้งนี้เป็นไปในทางพิธีการเท่านั้น
พระนางมีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า "เม้ยนะ" (Mwei Na) เป็นพระธิดาของเจ้าหญิงจันทะมังคะละ (Sanda Min Hla) กับเจ้าชายสอเซน (Saw Zein) พระมารดาและพระบิดาทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เมื่อประสูติแล้ว ทรงได้รับพระนามว่า "วิหารเทวี" (Wihara Dewi) เพราะมีพระประสูติการในขณะที่พระบิดาทรงสร้างพระวิหารถวายสงฆ์ พระนางมีพระญาติร่วมพระบิดามารดา คือ เม้ยเน (Mwei Ne) พระเชษฐภคินี และพระยาอู่ (Binnya U) พระอนุชา เนื่องจากพระยาอู่ประสูติใน ค.ศ. 1323/24 พระนางจึงน่าจะประสูติในหรือก่อน ค.ศ. 1322
หลังประสูติได้ไม่นาน พระบิดาก็ได้เถลิงถวัลยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดี มีพระนามว่า พระยารามมะไตย (Binnya Ran De) มีเมืองหลวงอยู่ที่เมาะตะมะ ส่วนพระเชษฐภคินีก็สิ้นพระชนม์ พระนางจึงเป็นพระราชบุตรพระองค์โตที่สุดที่ยังดำรงพระชนม์อยู่ของพระยารามมะไตย พระองค์จึงประทานพระนาม "มหาเทวี" ให้แก่พระนาง อันเป็นพระนามซึ่งทรงเป็นที่รู้จักมาจนบัดนี้
พระยารามมะไตยสวรรคตใน ค.ศ. 1330 พระนางและพระอนุชาจึงทรงกำพร้าพระบิดานับแต่นั้น แต่พระมารดาของทั้งสองพระองค์ทรงคุมอำนาจในราชสำนักไว้ได้ โดยทรงตั้งพระมหากษัตริย์สืบราชบัลลังก์ต่อมาจน ค.ศ. 1348 ถึงสองพระองค์ และตั้งพระองค์เองเป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ทั้งสองนั้น
เจ้าหญิงแห่งตะเกิง.
พระมหาเทวีมิได้เสกสมรสจนกระทั่งพระชันษาเกือบปลายยี่สิบ โดยใน ค.ศ. 1348 พระยาอู่ พระอนุชา ทรงสืบบัลลังก์แห่งเมาะตะมะ และโปรดให้พระนางเสกสมรสกับบุญลาภ (Bon La) บุตรชายของมุเตียว (Than-Daw) เสนาบดีผู้ทรงอิทธิพล เพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางเครือญาติ แล้วพระยาอู่ก็ทรงตั้งบุญลาภเป็นเจ้าเมืองตะเกิง บรรดาศักดิ์ว่า "พระตะเบิด" (Bya Hta-Baik) หลายปีให้หลังบุญลาภ ผู้เป็นพระสวามี ก็ได้เป็นพันธมิตรที่สำคัญของพระอนุชา
ครั้น ค.ศ. 1362 พระยาอู่ทรงขยายเจดีย์ชเวดากองให้สูงขึ้นถึง 20 เมตรเพื่อเป็นพระราชกุศล แต่กลับเป็นช่วงสุดท้ายที่อาณาจักรจะอยู่สงบร่มเย็น เพราะในปีถัดมา คือ ค.ศ. 1363 พระยาอู่และราชบริพารเสด็จออกจากเมาะตะมะ กลุ่มการเมืองคู่แข่ง นำโดยเจ้าชายพระตะบะ (Byattaba) ฉวยโอกาสเข้ายึดพระนครไว้ได้ และสมิงเลิกพร้า (Laukpya) พระเชษฐาหรืออนุชาของพระตะบะ ก็ก่อกบฏในลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมอิรวดี พระยาอู่จึงทรงตั้งบุญลาภ พระสวามีของพระมหาเทวี เป็นแม่ทัพนำกำลังไปกู้พระนคร แต่พระชายาของพระตะบะ กับตละแม่มะสำโร (Tala Mi Ma-Hsan) พระขนิษฐาร่วมพระมารดาหรือบิดาของพระมหาเทวี ทรงร่วมมือกันวางยาพิษฆ่าบุญลาภเป็นผลสำเร็จในช่วงเจรจาหย่าศึก
พระมหาเทวีไม่ทรงมีเวลาอาลัยพระสวามีมากนัก ด้วยพระยาอู่โปรดให้เสกสมรสกับไชยสุระ (Zeya Thura) เจ้าเมืองมอบี (Hmawbi) ทันที แล้วโปรดให้ไชยสุระเป็นผู้บัญชาการทหารคนใหม่ยกกำลังไปยึดเมาะตะมะอีกครั้ง แต่ไชยสุระถูกสังหารกลางสมรภูมิ พระยาอู่จึงทรงตั้งพระมหาเทวีขึ้นเป็นเจ้าเมืองตะเกิง
เจ้าเมืองตะเกิง.
เมื่อดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองตะเกิง ปรากฏว่า พระมหาเทวีทรงเป็นผู้ปกครองที่สามารถอาจหาญ พระนางกลายเป็นพันธมิตรที่พระยาอู่ พระอนุชา ทรงขาดมิได้ เวลานั้น พระยาอู่ทรงไปตั้งราชสำนักอยู่ที่นอกเมืองวาน (Donwun) ห่างจากเมืองเมาะตะมะไปทางเหนือราว 100 กิโลมตร การที่พระมหาเทวีทรงบัญชาการเมืองตะเกิงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้กองทัพกบฏของสมิงเลิกพร้าไม่อาจรุกคืบไปถึงเมืองพะโค (Pegu) ในภาคกลาง ส่วนสมิงพระตะเบิด (Smim Than-Byat - คนละคนกับพระตะเบิด ซึ่งมีชื่อเดิมว่า บุญลาภ) ซึ่งเป็นพระเชษฐาหรืออนุชาของพระตะบะ แต่ภักดีต่อพระยาอู่ ก็ป้องกันเมืองพะโคมิให้ถูกสมิงเลิกพร้าโจมตีจากทางตะวันตกเป็นผลสำเร็จ
แต่ใน ค.ศ. 1369/70 สถานการณ์กลับเลวร้ายลง ด้วยกองทัพของพระตะบะขับพระยาอู่ออกจากเมืองวานได้ ขอบเขตอำนาจของพระยาอู่บัดนี้จึงเหลือแต่เมืองพะโคที่เดียว ฉะนั้น พระยาอู่จึงทรงตั้งพะโคเป็นพระนครแห่งใหม่ ซึ่งอยู่ห่างเมืองตะเกิงของพระมหาเทวีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 62 กิโลเมตร
การแย่งชิงอำนาจที่พะโค.
ยิ่งพระอำนาจของพระยาอู่สั่นคลอน พระอำนาจของพระมหาเทวีก็ทวีขึ้น ครั้นอำมาตย์แพรจอ (Pun-So) อัครมหาเสนาบดีที่พระยาอู่ไว้พระทัย ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1369 พระยาอู่ก็ทรงหันมาพึ่งพาคำแนะนำของพระมหาเทวีผู้เป็นพระเชษฐภคินี เหตุการณ์สำคัญ คือ เมื่อสมิงสามปราบ (Than-Byat) เจ้าเมืองกริบ (เมืองสิเรียม - Syriam) แปรพักตร์ พระมหาเทวีก็ทรงแนะให้ตีโต้ พระมหาเทวีทรงตั้งสมิงทะโยกคะราช (Yawga Rat) กับสมิงมะราหู ให้นำทัพข้ามแม่น้ำจากเมืองตะเกิงของพระนางเข้าไปยึดสิเรียมคืน การทัพครั้งนี้สำเร็จลุล่วงดังพระประสงค์ แต่พระยาอู่ก็ยังทรงตั้งมั่นอยู่ในพะโคต่อไป โดยทรงรอมชอมกับพระตะบะและสมิงเลิกพร้า "พงศาวดารปากลัด" (Pak Lat Chronicles) ระบุว่า พระยาอู่ทรงยอมมอบทองคำหนัก 16.33 กิโลกรัม พร้อมด้วยช้างสิบเชือก ให้แก่ทั้งสอง คนทั้งสองจึงยอมสวามิภักดิ์และกลับคืนเป็นข้าฝ่าละอองธุลีพระบาทของพระยาอู่แต่ในนาม
อย่างไรก็ดี การเถลิงอำนาจของพระมหาเทวีนี้ไม่เป็นที่ยอมรับนับถือของคนทั้งปวง กลุ่มการเมืองในราชสำนักที่มีสมิงชีพราย อัครมหาเสนาบดี เป็นผู้นำ ต่อต้านพระนางอย่างลับ ๆ และสามปีให้หลัง พระนาง ในพระชนม์กว่า 50 ชันษา ก็ทรงถูกต่อต้านหนักขึ้น เมื่อทรงถูกกล่าวหาว่า เป็นชู้กับสมิงมะราหู ผู้เป็นหลานเขยที่อ่อนวัยกว่าพระนางยิ่งนัก สมิงมะราหูผู้นี้เป็นสวามีของตละแม่ศรี (Tala Mi Thiri) พระธิดาของพระยาอู่ และพระนัดดาของพระนางเอง เมื่อข้อกล่าวหานี้แพร่สะพัด ผู้คนทั้งพระนครก็เย้ยหยันพระนาง พงศาวดารมอญ "ราชาธิราช" ยังบันทึกเพลงกลอนที่ชาวเมืองขับร้องเสียดสีพระนางเอาไว้ ว่า "นกสตือไซร้ขึ้นไข่ไว้ในต้นไม้อันคาอันซุ่ง อันสตรีแก่จะใคร่ได้สามีหนุ่ม ถันยุคลนั้นไซร้ยานลงถึงรั้งผ้า" เหตุการณ์ครั้งนี้เชื่อว่า เป็นที่มาของภาษิตมอญที่ว่า "นางนกยูงแก่ปีนขึ้นเค้าไม้ไปวางไข่ นางหญิงเฒ่าไร้ยางอายไปแย่งผัวชาวบ้าน" (The old peahen climbs up a tree to lay a clutch of eggs; the old woman brazenly steals another woman's husband.)