pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ส่วนน้ำ Perilymph จะอยู่ที่ข้าง ๆ และฐานของเซลล์ขน
แต่จะมีโพแทสเซียมต่ำและมีโซเดียมสูง
ความแตกต่างของประจุไอออนในน้ำที่อยู่รอบ ๆ ตลอดจนศักยะพัก (resting potential) ของเซลล์ขน จะสร้างความต่างศักย์ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ที่ยอด โดยโพแทสเซียมจะไหลเข้ามาในช่องเมื่อเปิด
ซึ่งก็จะทำให้เซลล์ลดขั้วแล้วปล่อยสารสื่อประสาท อันอาจนำไปสู่การส่งกระแสประสาทในเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่มีไซแนปส์เชื่อมอยู่ที่ฐานของเซลล์
Stereocilia (ตลอดจนเซลล์ขนทั้งหมด) ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสามารถเสียหายหรือถูกทำลายได้โดยเสียงที่ดังเกิน โรค และสารพิษ และไม่สามารถจะเกิดใหม่ได้
เสียงในสิ่งแวดล้อมน่าจะมีผลเสียหายต่อการได้ยินที่สามัญที่สุด ตามข้อมูลของสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ
โครงสร้างหรือระเบียบของมัดขน stereocilia ที่ผิดปกติสามารถทำให้หูหนวกและสร้างปัญหาการทรงตัว
ในสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ถ้าเซลล์ขนเสียหาย เซลล์ค้ำจุนสามารถแบ่งตัวแล้วทดแทนเซลล์ขนที่เสียหายได้
งานศึกษาทางพันธุกรรม.
ยีน methionine sulfoxide reductase B3 (MsrB3) ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่ช่วยซ่อมโปรตีน (ที่เปลี่ยน methionine-R-sulfoxide เป็น methionine) เป็นตัวการอย่างหนึ่งที่ทำให้มัดขน stereocilia เสื่อมลงในปริมาณมาก ๆ
และเป็นปัจจัยแก่สิ่งอื่น ๆ มากมายเช่น อายุครรภ์
ตลอดจนความทนทานความหนาวของพืชด้วย
แม้ว่ากระบวนการเกิดโรคยังไม่ชัดเจน แต่ก็ดูเหมือนจะสัมพันธ์กับการตายของเซลล์เนื่องกับอะพอพโทซิส
การตัดต่อยีนอาศัย morpholinos เพื่อลดการแสดงออกของยีน MsrB3 ในปลาม้าลายมีผลเป็นขนเซลล์ที่สั้นกว่า บางกว่า และหนาแน่นกว่า ตลอดจน otolith ที่เกิดผิดที่
นอกจากนั้นแล้ว stereocilia จำนวนหนึ่งยังเกิดอะพอพโทซิสอีกด้วย
การฉีด MsrB3 mRNA แบบปกติตามธรรมชาติ (wild-type) เข้าไป แก้ความเสียหายในการได้ยินได้ ซึ่งแสดงว่า MsrB3 ช่วยป้องกันอะพอพโทซิส
ยีนอีกอย่างหนึ่ง คือ DFNB74 ก็พบว่ามีบทบาทในการสูญการได้ยินแบบด้อย (recessive)
การสูญเสียการได้ยินเนื่องจาก DFNB74 อาจจะสัมพันธ์กับความผิดปกติของไมโทคอนเดรีย
และความพิการเนื่องจาก DFNB74 กับ MsrB3 ก็อาจสัมพันธ์กันด้วย
งานวิจัยทางยีนเหล่านี้ได้ทำกับคนหูหนวกแบบด้อย (recessive) หลายครอบครัวที่ไม่ใช่ญาติกัน แล้วพบการกลายพันธุ์ทั้งในยีน DFNB74 และ MsrB3
stereocilia ที่เสียหายหรือผิดปกติเนื่องจากการกลายพันธุ์ของยีนบ่อยครั้งเป็นเหตุให้เสียการได้ยินและความพิการอื่น ๆ โดยสามารถสืบต่อไปยังลูกหลานได้
ในงานศึกษาเร็ว ๆ นี้ นักวิจัยได้ศึกษาหนูที่ได้กรรมพันธุ์ของยีนเซลล์ขนกลายพันธุ์เรียกว่า whirlin ซึ่งทำให้มี stereocilia สั้น ๆ อ้วน ๆ เป็นแถว ๆ เพิ่ม ที่บ่อยครั้งเซลล์จะตายหลังจากคลอด
ยังไม่มีการบำบัดแก้ไขเพื่อแก้เซลล์ขนผิดปกติเช่นนี้ในมนุษย์
ในการพยายามแก้ปัญหานี้ นักวิจัยได้ใช้การบำบัดโดยยีน (gene therapy) ที่ฉีดยีนปกติเข้าไปในหูชั้นในของหนูริ่งที่มีปัญหา
ซึ่งก็แก้ stereocilia ให้ยาวเป็นปกติ และกำจัดแถวขนที่เพิ่ม
แต่แม้เซลล์ขนจะกลับเป็นปกติ หนูหริ่งก็ไม่ปรากฏว่าได้ยินดีขึ้นตามการทดสอบที่ทำเดือนหนึ่งและสามเดือนหลังจากการรักษา
งานศึกษาต่อไป ๆ กำลังตรวจว่า ทำไมการคืนสภาพของ stereocilia จึงไม่ทำให้ได้ยินดีขึ้น
เสียงที่ดังถึงระดับอาจทำให้ stereocilia ของหูชั้นในเสียหายอย่างแก้ไขไม่ได้
แต่ก็มีงานวิจัยที่แสดงว่า อาจแก้ได้ถ้าสามารถแก้ไขหรือสร้างใหม่โปรตีนบางอย่างใน stereocilia
งานศึกษานี้ใช้ปลาม้าลายเพื่อตรวจดูการเคลื่อนไหวของโปรตีนภายในเซลล์หูที่ยังมีชีวิตอยู่โดยใช้กล้องจุลทรรศน์แบบ confocal
แล้วพบว่า โปรตีนใน stereocilia เคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งแสดงว่า การเคลื่อนไหวของโปรตีนอาจเป็นปัจจัยสำคัญมากสำหรับความสมบูรณ์ของมัดขนในหูชั้นใน
งานวิจัยต่อมาพบว่า myosin และ actin เป็นโปรตีนสำคัญที่ทำให้เซลล์เคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว
และ Fascin 2b ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีบทบาทเชื่อม actin เข้าด้วยกัน เคลื่อนไหวได้เร็วยิ่งกว่านั้น
การเคลื่อนไหวเรื่อย ๆ ของโปรตีนในเซลล์ ตลอดจนการเปลี่ยนทดแทนและการปรับเปลี่ยน ช่วยเซลล์แก้ไขความเสียหาย
การเคลื่อนไหวเร็วของโปรตีนเหล่านี้ได้เปลี่ยนความคิดในเรื่อง stereocilia และแสดงว่า โปรตีนใน stereocilia ไม่ได้อยู่นิ่ง ๆ
งานวิจัยต่อ ๆ มาหวังจะหาทางจัดการโปรตีนเหล่านี้เพื่อรักษาการได้ยินที่เสียหายในมนุษย์
สเตริโอซิเลีย
สเตอริโอซิเลีย
สเตรีโอซิเลีย
สเตอรีโอซิเลีย
ความดันสูง
ผลต่อสุขภาพจากเสียง
ผลต่อสุขภาพจากเสียง  เป็นผลต่าง ๆ จากการได้รับเสียงดังจากที่ทำงานหรือที่อื่น ๆ
ซึ่งอาจทำให้การได้ยินพิการ เกิดความดันสูง โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ ความรำคาญ และปัญหาในการนอน
นอกจากนั้น ปัญหาระบบภูมิคุ้มกัน และความพิการของทารกแรกเกิด อาจมีเหตุจากเสียงดัง
แม้ว่า หูตึงเหตุสูงอายุ (presbycusis) ก็อาจเกิดตามธรรมชาติได้เหมือนกัน
แต่ว่าในประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศ ปัญหาสะสมจากเสียงก็พอสร้างความเสียหายต่อประชากรเป็นจำนวนมากภายในชั่วชีวิตแล้ว
การได้รับเสียงดังยังก่ออาการเสียงในหู (tinnitus) ความดันสูง การตีบของหลอดเลือด (vasoconstriction) และปัญหาทางหัวใจหลอดเลือดอื่น ๆ
นอกจากผลเหล่านี้ เสียงดังยังสามารถทำให้เครียด เพิ่มอัตราอุบัติเหตุในที่ทำงาน และก่อความก้าวร้าวและพฤติกรรมต้านสังคมอื่น ๆ
แหล่งเสียงที่สำคัญที่สุดคือจากรถยนต์กับเครื่องบิน การฟังเสียงดนตรีดัง ๆ บ่อย ๆ และเสียงจากอุตสาหกรรม
ในประเทศนอร์เวย์ เสียงจราจรพบว่า เป็นเหตุต่อความรำคาญเสียงถึง 88% ที่รายงาน
เสียงอาจจะมีผลให้เกิดโรคจิตอีกด้วย
เช่น เสียงประทัดอาจทำทั้งสัตว์เลี้ยงสัตว์ป่า หรือบุคคลที่ได้รับความบอบช้ำทางจิตใจให้แตกตื่น (คนที่บอบช้ำทางจิตใจรวมทั้งคนที่ผ่านสงครามมา)
แต่เพียงแค่กลุ่มคนเสียงดังก็อาจจะก่อการร้องทุกข์หรือปัญหาพฤติกรรมอื่น ๆ แล้ว
แม้ทารกก็ตื่นเสียงได้ง่ายอีกด้วย
ค่าเสียหายทางสังคมเนื่องจากเสียงจราจรในประเทศยุโรป 22 ประเทศอาจมีค่าถึง 4 หมื่นล้านยูโรต่อปีโดยปี 2550 (ประมาณ 1.5 ล้านล้านบาท) โดยรถโดยสารและรถบรรทุกเป็นเหตุหลักของปัญหา
เสียงจราจรอย่างเดียวทำให้สุขภาพของคนเกือบ 1/3 ในเขตยุโรปเสียหาย
โดยประชากรยุโรป 1 ใน 5 จะได้รับเสียงตอนกลางคืนเป็นปกติในระดับที่อาจทำให้สุขภาพเสียหายอย่างสำคัญ
เสียงยังเป็นอัตรายต่อระบบนิเวศทั้งทางบกและทางน้ำอีกด้วย
กลไกการเสียการได้ยินเกิดจากความบอบช้ำต่อ stereocilia ของคอเคลีย ซึ่งเป็นโครงสร้างหลักเต็มไปด้วยน้ำของหูชั้นใน
ใบหูบวกกับหูชั้นกลางจะขยายความดันเสียงถึง 20 เท่า จึงเป็นความดันเสียงในระดับสูงที่เข้ามาถึงคอเคลียแม้จะเกิดจากเสียงในอากาศที่ไม่ดังมาก
เหตุโรคของคอเคลียก็คือ สารมีออกซิเจนที่มีฤทธิ์ (reactive oxygen species) ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อการตายเฉพาะส่วนกับอะพอพโทซิสที่เกิดจากเสียงของ stereocilia
การได้รับเสียงดัง ๆ มีผลต่าง ๆ กันต่อบุคคลกลุ่มต่าง ๆ
บทบาทของสารมีออกซิเจนที่มีฤทธิ์อาจชี้วิธีการป้องกันและรักษาความเสียหายต่อการได้ยิน และชี้โครงสร้างต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกัน
เสียงดังเป็นเหตุให้โครงสร้างในคอเคลียบอบช้ำ ซึ่งทำให้เสียการได้ยินอย่างแก้ไม่ได้
เสียงดังในพิสัยความถี่โดยเฉพาะสามารถทำให้เซลล์ขนของคอเคลียที่ตอบสนองที่ความถี่นั้น ๆ เสียหาย และดังนั้น จะลดสมรรถภาพของหูในการได้ยินเสียงที่ความถี่นั้น ๆ ในอนาคต
แต่ว่า เสียงดังในพิสัยความถี่ไหนก็ตาม ก็ยังมีผลไม่ดีต่อการได้ยินของมนุษย์ตลอดทุกพิสัย
เพราะหูชั้นนอก (คือส่วนที่สามารถมองเห็นได้) บวกกับหูชั้นกลาง จะขยายเสียงประมาณ 20 เท่าแล้วก่อนจะถึงหูชั้นใน
หูตึงเหตุสูงอายุ (presbycusis).
การเสียการได้ยินมักจะเลี่ยงไม่ได้เมื่อสูงอายุขึ้น
แม้ว่า ชายสูงอายุที่ได้รับเสียงดัง ๆ จะไวเสียงน้อยกว่าอย่างสำคัญเทียบกับชายที่ไม่ได้รับ แต่ว่า ความแตกต่างจะลดลงไปเรื่อย ๆ และกลุ่มทั้งสองจะไม่แตกต่างกันเลยโดยอายุ 79 ปี
หญิงที่ได้รับเสียงดังในอาชีพจะไม่ไวเสียงต่างจากหญิงที่ไม่ได้รับ และก็ยังได้ยินเสียงได้ดีกว่ากลุ่มชายที่ไม่ได้รับเสียงดังด้วย
เนื่องจากเสียงดนตรีและเสียงจากสิ่งแวดล้อมที่หนวกหู เยาวชนในสหรัฐอเมริกาจะมีอัตราความพิการทางการได้ยินเป็น 2.5 เท่าของพ่อแม่ปู่ย่าตายาย โดยจะมีคนพิการถึงประมาณ 50 ล้านคนโดยปี 2050
งานศึกษาปี 2533 ในเรื่องผลทางสุขภาพและการเสียการได้ยิน ติดตามคนเผ่า Maaban ในประเทศกานา ผู้ได้รับเสียงเพราะการคมนาคมและอุตสาหกรรมน้อย
โดยเปรียบเทียบอย่างมีระบบกับคนรุ่นเดียวกัน (cohort) ในสหรัฐ
แล้วพิสูจน์ว่า ความสูงอายุเป็นเหตุการเสียการได้ยินเพียงเล็กน้อยจนเกือบไม่มีนัยสำคัญ แต่มีเหตุมาจากการได้รับเสียงค่อนข้างดังอย่างเรื้อรังจากสิ่งแวดล้อม
ผลต่อระบบหลอดเลือดหัวใจ.
เสียงสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพทางหลอดเหลือดหัวใจอย่างสำคัญ
ในปี 2542 องค์การอนามัยโลกสรุปว่า หลักฐานที่มีแสดงสหสัมพันธ์อ่อน ๆ ระหว่างการได้ยินเสียงมากกว่า 67-70 dB(A) นาน ๆ กับความดันโลหิตสูง
งานศึกษาปี 2546 แสดงว่า เสียงดังกว่า 50 dB(A) ตอนกลางคืนจะเพิ่มความเสี่ยงกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด เพราะเพิ่มการผลิตคอร์ติซอล (ฮอร์โมนเครียด) อย่างเรื้อรัง
เสียงรถในถนนก็พอทำให้เส้นเลือดแดงที่ออกจากหัวใจตีบแล้ว ซึ่งทำให้ความเกิดความดันโลหิตสูง
และก็มีประชากรบางกลุ่มที่เสี่ยงเรื่องนี้มากกว่า
ซึ่งอาจจะเกิดจากความรำคาญเสียงซึ่งเพิ่มระดับอะดรีนาลีน ซึ่งจุดชนวนการทำให้เส้นเลือดตีบ หรืออาจเกิดจากปฏิกิริยาแบบเครียด
ผลอื่น ๆ ของเสียงดังรวมทั้งปวดศีรษะ ความล้า แผลในกระเพาะอาหาร และอาการรู้สึกหมุน ที่เกิดเพิ่มขึ้น
งานวิจัยที่บริษัทผลิตฉนวนกันเสียงจ้างให้ทำแสดงว่า ในสหราชอาณาจักร ผู้ประสบความวุ่นวายในครอบครัวถึง 1/3 อ้างว่า งานเลี้ยงเสียงดังทำให้ตนนอนไม่หลับหรือเครียดภายใน 2 ปีท่ผ่านมา
ประมาณ 1/11
ของผู้ประสบความวุ่นวายอ้างว่า เสียงเช่นนั้นทำให้ตนรำคาญหรือเครียดอย่างเรื้อรัง
ประชากรมากกว่า 1.8 ล้านคนอ้างว่า เพื่อนบ้านเสียงดังทำให้ชีวิตเป็นทุกข์และไม่สามารถอยู่อย่างเป็นสุขที่บ้านตัวเองได้
ผลเสียของเสียงต่อสุขภาพอาจเป็นปัญหาสำคัญทั่วสหราชอาณาจักร โดยมีสถิติว่าคนอังกฤษกว่า 17.5 ล้านคน (คือ 38% ของประเทศ) ถูกรบกวนโดยเพื่อนบ้านภายใน 2 ปีที่ผ่านมา
และสำหรับประชากรเกือบ 7% นี่จะเป็นปัญหาประจำ
ความแพร่หลายของปัญหามลพิษเสียงยังได้การยืนยันจากสถิติที่ตรวจเทียบกับการแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ในเขต
งานวิจัยแสดงว่าในช่วงระหว่างเมษายน 2551-2552 สภาจังหวัดอังกฤษต่าง ๆ ได้รับการแจ้งความ 315,838 รายเกี่ยวกับเสียงดังจากบ้านส่วนตัว
ซึ่งมีผลให้เจ้าหน้าที่รักษาสิ่งแวดล้อมทั่วราชอาณาจักรต้องยื่นใบสั่งให้ลดเสียง หรือให้ใบสั่งปรับตามกฎหมายของสกอตแลนด์
ส่วนเทศบาลนครเวสต์มินสเตอร์
เป็นเขตที่ได้รับการแจ้งความต่อหัวประชากรมากที่สุดเขตหนึ่งในสหราชอาณาจักร คือ 9,814 รายการเกี่ยวกับเสียง ซึ่งเท่ากับ 42.32 รายต่อประชากร 1,000 คน
ส่วนเทศบาลที่มีการแจ้งความมากที่สุด 8 เทศบาลแรกอยู่ในนครลอนดอน
ความรำคาญ.
เพราะว่าความเครียดบางอย่างจะขึ้นอยู่กับลักษณะเสียงนอกจากความดัง อาจจะต้องพิจารณาความรำคาญเสียงว่ามีผลต่อสุขภาพอย่างไร
ยกตัวอย่างเช่น เสียงสนามบินมักจะน่ารำคาญมากกว่าเสียงจราจรแม้ดังเท่ากัน
กลุ่มประชากรต่าง ๆ รำคาญเสียงไม่ต่างกัน แต่แหล่งเสียงตลอดจนความไวเสียงของบุคคลจะมีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อความรำคาญ
แม้เสียงดังแค่ 40 dB(A) (คือประมาณเท่าตู้เย็นหรือในห้องสมุด)
ก็สามารถสร้างความรำคาญจนถึงกับต้องแจ้งความได้แล้ว
และขีดเสียงที่กวนการนอนก็อยู่เพียงแค่ 45 dB(A) หรือต่ำกว่านั้น
ปัจจัยเสียงอื่น ๆ ที่มีผลต่อความรำคาญรวมทั้งความเชื่อเกี่ยวกับการป้องกันเสียง ความจำเป็นของแหล่งเสียง และปัจจัยที่ไม่เกี่ยวกับเสียง
ยกตัวอย่างเช่น ในที่ทำงาน เสียงพูดโทรศัพท์และเสียงคุยกันของเพื่อนร่วมงานอาจน่ารำคาญได้โดยขึ้นอยู่กับเรื่องที่คุย
ระดับความรำคาญและความสัมพันธ์ระหว่างระดับเสียงกับผลทางสุขภาพ ยังสามารถแปรตามคุณภาพความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงาน ตลอดจนระดับความเครียดที่เกิดจากงาน
หลักฐานว่าการเปลี่ยนแปลงของเสียงที่พึ่งเริ่มเร็ว ๆ นี้ หรือเสียงที่มีอยู่แล้วในระยะยาว อะไรมีผลมากกว่ากัน ก็ยังไม่ชัดเจน
การประเมินความรำคาญมักใช้ตัวกรองตามน้ำหนัก (weighting filter) ซึ่งพิจารณาความถี่เสียงบางพิสัยว่า สำคัญกว่าพิสัยอื่น ๆ แล้วแต่ว่ามนุษย์ได้ยินได้ดีแค่ไหน
ตัวกรองตามน้ำหนักเก่า คือ dB(A) ตามที่ได้กล่าวถึงแล้ว จะใช้อย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกา แต่เป็นระบบที่ประเมินผลของความถี่เสียงใกล้ ๆ 6 กิโลเฮิรตซ์และความถี่ต่ำมาก ๆ น้อยเกินไป
ส่วนตัวกรอง ITU-R 468 noise weighting จะนิยมใช้กว่าในยุโรป
การกระจายเสียงจะต่างกันขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อม
ยกตัวอย่างเช่น เสียงความถี่ต่ำมักจะไปได้ไกลกว่า
ดังนั้น ตัวกรองที่ต่างกัน เช่น dB(B) และ dB(C) ก็อาจต้องใช้ในกรณีโดยเฉพาะ ๆ
นอกจากนั้นแล้ว งานศึกษาแสดงว่า เสียงใกล้ ๆ บ้าน (รวมทั้งจากอะพาร์ตเมนต์ใกล้ ๆ กัน และเสียงภายในอะพาร์ตเมนต์หรือบ้านตัวเอง) สามารถทำให้รำคาญและเครียด เนื่องจากเวลาที่ใช้อยู่ในบ้านมาก
ซึ่งสามารถเพิ่มความเสี่ยงต่อความซึมเศร้า โรคทางจิตเวชอื่น ๆ
ไมเกรน และแม้แต่ความเครียด
ในที่ทำงาน มลพิษเสียงมักจะเป็นปัญหาเมื่อดังเกินกว่า 55 dB(A)
งานศึกษาบางงานแสดงว่า ผู้ทำงานประมาณ 35%-40% บอกว่าเสียงที่ 55-60 dB(A) น่ารำคาญมาก
ระเดับเสียงในเยอรมนีที่จัดเป็นมาตรฐานว่าเป็นงานเครียด อยู่ที่ 55 dB(A)
แต่ว่า ถ้าเสียงมีอยู่เป็นประจำ ขีดที่ผู้ทำงานทนได้จะต่ำกว่า 55 dB(A)
ผลสำคัญจากเสียงอย่างหนึ่งก็คือทำให้ได้ยินเสียงพูดได้น้อยลง
แม้สมองมนุษย์จะสามารถชดเชยเสียงพื้นหลังเมื่อพูด ด้วยกระบวนการที่เรียกว่า Lombard effect ที่มนุษย์จะเน้นคำพูดมากขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
แต่ว่า กระบวนการนี้ก็ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาความชัดเจนของสิ่งที่สื่อทั้งหมดเมื่ออยู่ในที่เสียงดัง
พัฒนาการทางกายของด็ก.
สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐพิมพ์จุลสารในปี 2521 ที่แสดงว่า มีสหสัมพันธ์ระหว่างเสียงดังกับเด็กคลอดตัวเล็ก (โดยใช้มาตรฐานขององค์การอนามัยโลกที่ 2.5 กิโลกรัม)
และกับอัตราความพิการของทารกแรกเกิดเพิ่มขึ้นในสถานที่หญิงมีครรภ์ต้องได้รับเสียงดัง เช่นที่สนามบิน
ความพิการรวมทั้งปากแหว่ง เพดานปากโหว่ และความพิการของกระดูกสันหลัง
ตามนักวิชาการของรายงานนั้น "มีหลักฐานเพียงพอว่า สิ่งแวดล้อมมีบทบาทในการกำหนดรูปร่าง พฤติกรรม และหน้าที่ของร่างกายในสัตว์ รวมทั้งมนุษย์ เริ่มตั้งแต่ปฏิสนธิ ไม่ใช่เพียงตั้งแต่คลอด
สัตว์ในครรภ์สามารถได้ยินเสียงและตอบสนองด้วยการเคลื่อนไหวหรือการเปลี่ยนอัตราหัวใจเต้น"
เสียงดังมีผลมากที่สุดในระหว่าง 15-60 วันหลังปฏิสนธิ ซึ่งเป็นช่วงที่อวัยวะภายในหลัก ๆ และระบบประสาทกลางจะพัฒนาขึ้น
ผลทางพัฒนาการภายหลังจะเกิดขึ้นถ้าเสียงดังทำให้เส้นเลือดของมารดาตีบแล้วลดการไหลเวียนของเลือด และดังนั้น จึงลดออกซิเจนและสารอาหารไปยังทารก
การมีน้ำหนักน้อยและเสียง ยังสัมพันธ์กับระดับฮอร์โมนบางอย่างที่ต่ำในมารดาอีกด้วย
ฮอร์โมนเหล่านี้เชื่อว่ามีผลต่อการเติบโตของทารกและเป็นตัวบ่งชี้การผลิตโปรตีนที่ดี
ความแตกต่างของฮอร์โมนมารดาในที่เสียงดังและในที่เงียบจะเพิ่มมากขึ้นเมื่อใกล้คลอดขี้นเรื่อย ๆ
อย่างไรก็ดี ในงานศึกษาปี 2543 ซึ่งทบทวนงานศึกษาในเรื่องน้ำหนักแรกเกิดและการได้รับเสียงชี้ว่า แม้ว่า งานศึกษาแล้ว ๆ มาอาจจะแสดงว่า เมื่อหญิงได้รับเสียงเกิน 65 dB เนื่องจากเครื่องบิน น้ำหนักแรกเกิดจะลดลงหน่อยหนึ่ง
แต่ว่า งานศึกษาหลังจากนั้นในหญิงชาวไต้หวัน 200 คนซึ่งวัดการได้รับเสียงโดยเฉพาะสำหรับแต่ละคน ๆ ไม่พบความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญระหว่างการได้รับเสียงกับน้ำหนักแรกเกิดหลังจากปรับตัวแปรกวนที่สมควร เช่น ระดับชั้นทางสังคม น้ำหนักเพิ่มของมารดาระหว่างตั้งครรภ์ เป็นต้น
พัฒนาการทางประชาน.
เมื่อเด็กเล็ก ๆ ได้รับเสียงดังเรื่อย ๆ ที่รบกวนการพูด ก็อาจจะมีปัญหาการพูดหรือการอ่าน เพราะว่า การได้ยินไม่สมบูรณ์
โดยเด็ก ๆ จะพัฒนาการเข้าใจคำพูดจนกระทั่งถึงวัยรุ่น
หลักฐานแสดงว่าเมื่อเด็กเรียนในห้องเรียนที่เสียงดังกว่า ก็จะมีปัญหาเข้าใจคำพูดมากกว่าเด็กที่เรียนในที่ ๆ เงียบกว่า
ในงานศึกษาของมหาวิทยาลัยคอร์เนลปี 2536 เด็กที่ได้ยินเสียงดังในที่ ๆ เรียนมีปัญหาในการแยกแยะคำพูด และมีพัฒนาการทางประชานที่ล่าช้าหลายอย่าง
รวมทั้งปัญหาการเขียนแบบ dysgraphia ซึ่งมักสัมพันธ์กับตัวสร้างความเครียดในห้องเรียน
เสียงดังยังมีหลักฐานว่า ทำสุขภาพของเด็กเล็ก ๆ ให้เสีย
เช่น เด็กจากบ้านที่เสียงดังบ่อยครั้งมีอัตราการเต้นหัวใจที่สูงกว่าอย่างสำคัญ (โดยเฉลี่ย 2 ครั้งต่อนาที) เทียบกับเด็กจากบ้านที่เงียบกว่า
กฎหมายควบคุมเสียงมักจะกำหนดเสียงนอกอาคารมากที่สุดระหว่าง 60-65 dB(A) ในขณะที่องค์กรความปลอดภัยทางอาชีพจะแนะนำว่า ระดับเสียงที่ควรได้รับมากที่สุด ก็คือ 85-90 dB(A) ต่ออาทิตย์ (40 ชม.)
และในทุก ๆ 3 dB(A) ที่เพิ่มขึ้น เวลาที่ได้รับควรลดลงครึ่งหนึ่ง เช่น 20 ชม. ต่ออาทิตย์ที่ 88 dB(A)
บางครั้ง การลดลงครึ่งหนึ่งจะใช้ในทุก ๆ 5 dB(A) ที่เพิ่มขึ้น แต่ว่า วรรณกรรมทางสุขภาพแสดงว่า กฎนี้ไม่เพียงพอเพื่อป้องกันการเสียการได้ยินและผลทางสุขภาพอื่น ๆ
เมื่อเร็ว ๆ นี้ สหรัฐอเมริกาได้เริ่มใช้โปรแกรม "ซื้อเสียงเบา" (Buy Quiet) เพื่อต่อสู้กับการได้รับสียง
เป็นโปรแกรมที่สนับสนุนให้ซื้ออุปกรณ์และเครื่องมือที่เงียบกว่า เพื่อจูงใจให้ผู้ผลิตออกแบบอุปกรณ์ที่เบาเสียงกว่า
สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐไม่ได้ตั้งกฎจำกัดระดับเสียงภายในที่อยู่อาศัย
แต่ก็แนะนำระดับต่าง ๆ ในคู่มือ "Model Community Noise Control Ordinance" ซึ่งจัดพิมพ์ในปี 2518
ยกตัวอย่างเช่น ระดับเสียงที่แนะนำภายในบ้านก็คือให้เท่ากับหรือน้อยกว่า 45 dB
การควบคุมมลพิษเสียงภายในบ้านไม่ได้รับเงินทุนจากรัฐบาลกลางสหรัฐโดยส่วนหนึ่งก็เพราะว่า ไม่สามารถตกลงกันได้ให้ชัดเจนในเรื่องเหตุที่เสียงมีผลเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพ
เพราะว่า บ่อยครั้ง นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับใจด้วย และเพราะเสียงไม่ได้ทิ้งร่องรอยความเสียหายให้ตรวจได้ทางกาย
ยกตัวอย่างเช่น การเสียการได้ยินอาจจะเกิดจากปัจจัยอื่น ๆ ได้รวมทั้งอายุ ไม่ใช่เพราะได้ยินเสียงดังเพียงอย่างเดียว
แต่ว่ารัฐบาลระดับรัฐและระดับเทศบาลในสหรัฐก็ยังสามารถกำหนดกฎเกี่ยวกับเสียงภายในบ้าน เช่นเสียงรบกวนเพื่อนบ้าน
ผลต่อสุขภาพเพราะเสียง
Noise health effects
Health effects from noise
เพลงชาติราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน
"การสดุดีครั้งใหญ่"  รู้จักกันในบทเปิดว่า "กษัตริย์ผู้กล้าหาญและสูงส่งของเรา"  เป็นเพลงชาติราชอาณาจักรอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 1943 ถึง 1973
การปกครองโปแลนด์ทางทหารของเยอรมนี
การปกครองโปแลนด์ทางทหารของเยอรมนี  คือ การยึดอำนาจทางทหารที่จัดตั้งขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ ในช่วงหลังการบุกครองโปแลนด์ (กันยายน - ตุลาคม พ.ศ. 2482) ซึ่งยึดครองดินแดนโปแลนด์ปกครองโดย เวร์มัคท์ ก่อนจะที่โอนการบริหารจากเขตปกครองโดยทหารสู่พลเรือนในปีเดียวกัน
เขตปกครองโปแลนด์ทางทหารเยอรมนี
Stereocilia (inner ear)
Semyon Budyonny
ผีชีวะ 4 สงครามแตกพันธุ์ไวรัส
ผีชีวะ 4 สงครามแตกพันธุ์ไวรัส  เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2010 นำแสดงโดย มิลลา โยโววิช ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคที่สี่ในภาพยนตร์ชุด เรซิเดนท์อีวิล ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ผีชีวะ 5 สงครามไวรัสล้างนรก ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน ผู้กำกับจากผีชีวะ ภาคแรก
เมื่อโลกถูกคุกคามโดยไวรัสที่เปลี่ยนให้เหยื่อกลายเป็นซอมบี้ ฮีโร่สาวสุดอันตราย อลิซ ก็เริ่มทำการค้นหาผู้ที่ยังมีชีวิตรอดและตามล่า อัลเบรลล่า คอร์ป ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด โดยที่อลิซต้องเดินไปทางไปยัง โตเกียว อลาสก้า และเมืองลอสแอนเจลิสที่เต็มไปด้วยฝูงซอมบี้ รวมถึงการผชิญหน้ากับอสูรกายที่โหดร้ายที่สุด เธอต้องนำกองทัพโคลนของเธอบุกเข้าฐานกำลังของ อัลเบรลล่า คอร์ป ที่มีประธานบริษัท อัลเบิร์ต เวสเกอร์ เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง หลังจากเกิดการปะทะ อลิซ สูญเสียทั้งตัวโคลนและพลังพิเศษจนหมด เธอตัดสินใจบินไปยังอลาสก้าที่เธอได้รับประกาศจาก อาร์เคเดีย ว่าปลอดภัยจากที-ไวรัส ถึงแม้ที่นี่จะไม่ใช่สวรรค์อย่างที่เธอคิด แต่ อลิซ ก็ได้พบกับเพื่อนเก่าอย่าง แคลร์ ซึ่งสูญเสียความทรงจำไปทั้งหมด ทั้งสองออกเดินทางเพื่อหาคำตอบจนถึงเมืองลอสแอนเจลิส และพบกับกลุ่มผู้รอดชีวิตในคุกที่มีการป้องกันที่แน่นหนา อลิซ และ แคลร์ ได้พบกับ คริส พี่ชายของ แคลร์ ที่ถูกขังในคุก ทั้งสามจึงค้นพบกับมหันตภัยบางอย่างที่น่าสะพรึงเกินกลัวกว่าที่ทุกคนจะคาดคิด
Resident Evil (film)
People's uprising
คิม จ็อง-ซุก (เกิด พ.ศ. 2497)
คิม จ็อง-ซุก (; 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของมุน แจ-อิน ประธานาธบดีคนที่ 19 ของประเทศ
คิม จ็อง-ซุกสำเร็จการศึกษาสาขาวิชาการขับร้องคลาสสิก (classical voice) มหาวิทยาลัยคย็องฮี ซึ่งเธอและมุน แจ-อิน สามีศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน และพบรักกันขณะเป็นนักศึกษาทำกิจกรรม (student activist) ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก มีชื่อทางศาสนาว่าโคลัมบา (Columba)
สโมสรฟุตบอลชะบาบอัลอะฮ์ลีดูไบ
สโมสรฟุตบอลชะบาบอัลอะฮ์ลีดูไบ  สโมสรฟุตบอลจากศึกโปรลีกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2560
สโมสรฟุตบอลแห่งนี้เกิดขึ้นจากการควบรวมสโมสรฟุตบอลดัง 3 สโมสรในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์คือ อัลอะฮ์ลี, ดูไบ และอัชชะบาบ เข้าด้วยกันตามคำสั่งของประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เนื่องจากทั้ง 3 สโมสรประสบปัญหามากมายทั้งทางด้านการเงินและยอดผู้ชม
บันทึกเลือดสงครามโลก
บันทึกเลือดสงครามโลก  เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของโปแลนด์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการสังหารหมู่กาตึญ ในปี ค.ศ. 1940 กำกับโดย Andrzej Wajda โดยได้เค้าโครงจากหนังสือ "Post Mortem: The Story of Katyn" ของ Andrzej Mularczyk ภาพยนตร์ผ่านเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 80
โนม ชัมสกี
เจ้าชายกุสทัฟแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค
เจ้าชายกุสทัฟแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค เป็นพระโอรสพระองค์แรกในริชชาร์ท เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิตเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค กับเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์สืบพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิตเกนสไตน์-แบร์เลอบวร์ค สืบต่อจากพระบิดาที่สิ้นพระชนม์ไป
เห็ดขอนขาว
เห็ดขอนขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lentinus squarrosulas Mont. ,ชื่อสามัญ : เห็ดขอนขาว ,ชื่ออื่น : เห็ดมันมะม่วง เห็ดมัน)ลักษณะโดยทั่วไปของเห็ดขอนขาวและเห็ดขอนดำโดยทั่วไปแล้วลักษณะก้านจะชูออกมา และหมวกเห็ดจะมีรอยปุ๋มตรงกลางเล็กน้อย โดยที่ขนาดของหมวกเห็ดจะไม่ใหญ่มากและถ้าหากสีของเห็ดเป็นสีขาวทั้งต้นจะถูกเรียกว่าเห็ดขอนขาวแต่ถ้าที่หมวกเห็ดออกสีคล้ำๆหน่อยจะเรียกว่าเห็ดขอนดำส่วนมากจะขึ้นบนไม้เนื้อแข็งและก้อนเชื้อเห็ดที่ชาวไร่เพาะขึ้นมา
พบในบริเวณที่ชื้นแฉะหรืองอกบนไม้เนื้อแข็ง จะขึ้นมากในช่วงที่มีอากาศร้อนอบอ้าว อุณหภูมิประมาณ 31ºC และสามารถพบได้บ่อยในฤดูฝน
มีลักษณะดอกคล้ายเห็ดนางฟ้าแต่หมวกเห็ดจะหลมมีขนาดไม่ใหญ่มาก เนื้อบางและเหนียวเล็กน้อย บนหมวกเห็ดจะมีลักษณะเป็นหลุมลงไปเล็กน้อย ถ้าดอกเห็ดมีสีขอวจะเรียกเห็ดขอนขาว ถ้าหมวกเห็ดมีสีน้ำตาลหรือดำจะเรียกว่าเห็ดขอนดำ
การเข้าป้อม
การเข้าป้อม หรือ การเดินเข้าป้อม  เป็นการเดินในเกมหมากรุกสากล ระหว่างขุนกับเรือในตำแหน่งแรกเริ่มของผู้เล่น ซึ่งเป็นการเคลื่อนที่ของหมากรุก 2 ตัวในตาเดียวกัน และเป็นการย้ายไปข้างหนึ่งนอกเหนือจากม้าที่สามารถ"กระโดดข้าม"กันได้
การเข้าป้อม ประกอบด้วยการย้ายขุนสองช่องไปทางที่มีเรือในแถวแรกของผู้เล่น จากนั้นก็ย้ายเรือไปยังช่องที่ขุนได้ข้ามมา การเข้าป้อมสามารถทำได้เฉพาะก็ต่อเมื่อตัวขุนไม่ยังเคยขยับ, เรือที่จะสับยังไม่เคยขยับ, ช่องระหว่างขุนและเรือไม่มีตัวใดขวาง, ตัวขุนยังไม่ถูกรุก และขุนจะไม่ข้ามฝั่งหรือจบในช่องที่มันถูกรุก การเข้าป้อมเป็นหนึ่งในกติกาหมากรุกสากล รวมถึงเป็นเทคนิคการย้ายขุน
การบันทึกหมากสำหรับการเข้าป้อม ทั้งระบบเชิงพรรณนาและเชิงพีชคณิต คือ 0-0 ร่วมกับเรือฝั่งคิง และ 0-0-0 ร่วมกับเรือฝั่งควีน ส่วนในบันทึกเกมแบบพกพา จะใช้ O-O และ O-O-O แทน การเข้าป้อมฝั่งคิงบางครั้งเรียก"การเข้าป้อมระยะใกล้" และการเข้าป้อมฝั่งควีนบางครั้งเรียก"การเข้าป้อมระยะไกล" – ความแตกต่างขึ้นอยู่กับว่าเรือจะเคลื่อนที่ระยะใกล้ (สองช่องสี่เหลี่ยม) หรือระยะไกล (สามช่องสี่เหลี่ยม)
การเข้าป้อมได้รับการเพิ่มลงในหมากรุกยุโรปช่วงศตวรรษที่ 14 หรือ 15 และยังไม่ได้พัฒนาเป็นรูปแบบอย่างที่เห็นในปัจจุบันจนถึงศตวรรษที่ 17 ส่วนหมากรุกของเอเชียไม่ได้มีการเคลื่อนที่เช่นนี้
การเดินเข้าป้อม
รองเท้าคอมแบท
รายชื่อธงในประเทศอัฟกานิสถาน
หน้านี้คือรายการธงที่มีการใช้ในประเทศอัฟกานิสถาน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017  จะจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ และเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกสำหรับทีมชาติที่มีอายุไม่เกิน 23 ปี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ไคโร ประเทศอียิปต์ ระหว่างวันที่ 18–26 สิงหาคม ค.ศ. 2017 คาดว่าจะมี 12 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
การแบ่งกลุ่มจะใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับโลกเอฟไอวีบี ยู23 ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2017 ทางสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศสงวนสิทธิ์ให้เจ้าภาพเป็นทีมวางของกลุ่ม A โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากอันดับโลก ยกเว้นเจ้าภาพอันดับ 10
โก อึน-บี
มิสเตอร์โกลบอล 2017
มิสเตอร์โกลบอล 2017  เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 4 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ณ เชียงใหม่ฮอลล์ จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย โดยเปดรู ฌีกา จากประเทศบราซิล เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้
28 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
พระสุธีวีรบัณฑิต (โชว์ ทสฺสนีโย)
พระสุธีวีรบัณฑิต (โชว์ ทสฺสนีโย ป.ธ.7),ร.ศ.,ดร. ปัจจุบันดำรงตำแหน่งทางพระสังฆาธิการ เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวง วัดศรีสุดารามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร และมีตำแหน่งในสถาบันทางการศึกษา เป็นผู้อำนวยการสำนักส่งเสริมพระพุทธศาสนาและบริการสังคม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,ผู้อุปถัมภ์ วัดโคกขมิ้นมังคลาราม ตำบลโคกเหล็ก อำเภอห้วยราช จังหวัดบุรีรัมย์
พระสุธีวีรบัณฑิต (โชว์ ทสฺสนีโย ป.ธ.7),ร.ศ.,ดร. มีนามเดิมว่า นายโชว์ นามสกุล ผลเจริญ ภูมิลำเนาเดิม ณ บ้านโคกขมิ้น ตำบลโคกเหล็ก อำเภอห้วยราช จังหวัดบุรีรัมย์
สต็องดาล
สต็องดาล  เป็นหนึ่งในนามปากกาของ มารี-อ็องรี แบล (; 23 มกราคม ค.ศ. 1783 – 23 มีนาคม ค.ศ. 1842) นักเขียนชาวฝรั่งเศส
สต็องดาลเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1783 ที่เมืองเกรอนอบล์ในจังหวัดอีแซร์ ในวัยเด็กเขาไม่ค่อยมีความสุขมากนัก เขาสนิทกับน้องสาวชื่อ ปอลลีน ซึ่งทั้งสองติดต่อกันจนถึงช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ในปี ค.ศ. 1799 สต็องดาลเดินทางมาที่กรุงปารีสเพื่อสอบเข้าโรงเรียนสารพัดช่าง  ต่อมาในปี ค.ศ. 1810 เขาได้รับตำแหน่งผู้ตรวจสอบบัญชีประจำศาลปกครองสูงสุดฝรั่งเศสและมีส่วนในการปกครองอิตาลีของฝรั่งเศสช่วงสงครามนโปเลียน ในปี ค.ศ. 1812 สต็องดาลเข้าร่วมในกองทัพฝรั่งเศสที่ยกไปทำสงครามกับรัสเซีย และได้เห็นเหตุการณ์เผากรุงมอสโก ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งผู้กำกับดูแลด้านอาวุธและถูกส่งไปที่เมืองสโมเลนสค์เพื่อเตรียมเสบียงให้แก่กองทัพที่กำลังยกทัพกลับ สต็องดาลเดินทางกลับกรุงปารีสในปีต่อมา หลังมีการทำสนธิสัญญาฟงแตนโบลในปี ค.ศ. 1814 เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองมิลานในอิตาลี ในปี ค.ศ. 1830 สต็องดาลตีพิมพ์นิยายเรื่อง "สีแดงกับสีดำ" ("The Red and the Black") ซึ่งมีเนื้อหาสะท้อนสภาพสังคมฝรั่งเศสช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรก ๆ ที่มีการนำเสนอในแง่จิตวิทยาของตัวละคร ต่อมาในปี ค.ศ. 1839 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง "The Charterhouse of Parma" ที่ต่อมาได้รับการยกย่องจากนักเขียนหลายคน เช่น ออนอเร เดอ บาลซัก, เลโอ ตอลสตอย, อ็องเดร ฌีด และเฮนรี เจมส์
ในช่วงท้ายของชีวิต สต็องดาลป่วยเป็นโรคซิฟิลิส การรักษาด้วยโพแทสเซียมไอโอไดด์และปรอททำให้ร่างกายของเขายิ่งทรุดหนัก สต็องดาลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1842 หลังจากเป็นลมชักบนถนนในกรุงปารีส
เจ้าชายอึยอัน
เจ้าชายอึยอัน (ประสูติ พ.ศ. 1891)
เจ้าชายอึยอัน (แก้ความกำกวม)
Grand Prince Uian
พระนางซินด็อก
Queen Sindeok
ชินซุกจู
Sin Suk-ju
Sin Sukju
ฮันมยองฮี
Han Myeong-hoe
Han Myeonghoe
พระมเหสีแจฮยอน จากตระกูลยุน
Queen Jeheon
Deposed Queen Yun
พระเจ้าซองจงแห่งโชซอน
Seongjong of Joseon
คิม ซอ-ซ็อน
เจ้าหญิงคิกุโกะ พระวรชายาทะกะมะสึ
เจ้าหญิงคิกุโกะ พระวรชายาโนะบุฮิโกะ
เจ้าหญิงเซะสึโกะ พระวรชายาชิชิบุ
เจ้าหญิงยุริโกะ พระวรชายามิกะซะ
เจ้าหญิงฮะนะโกะ พระวรชายาฮิตะชิ
เจ้าหญิงโนะบุโกะ พระชายาโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ
เจ้าหญิงฮิซะโกะ พระชายาทะกะมะโดะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระวรชายาอะกิชิโนะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฟุมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิกุโกะ พระชายาโนะบุฮิโตะ