pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หม่อมเจ้าเมรีเคยได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เสด็จแทนพระองค์ เช่น ในการพระราชพิธีบวงสรวงพระสยามเทวาธิราช ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เดือนเมษายน พ.ศ. 2556 และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557
แบดโรมานซ์
"แบดโรมานซ์"  คือซิงเกิลแรกของเลดีกากา นักร้องสาวชาวอเมริกัน จากสตูดิโออัลบั้ม "เดอะเฟมมอนสเตอร์" เพลงนี้เป็นผลงานการโปรดิวซ์ของเรดวัน โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาวะจิตบกพร่องที่เธอประสบมาเมื่อปีก่อน ฉบับเดโมของเพลงนี้เกิดการรั่วไหล กาก้าจึงเปิดตัวเพลงดังกล่าว ณ สัปดาห์แฟชั่นฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน ปี 2010 ของ Alexander McQueen เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตามด้วยการเผยแพร่ภาพปกซิงเกิล
หม่อมเจ้าอมิตดา สวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้าหญิงอมิตดา สวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้าหญิงศกุนตลา สวัสดิวัตน์
คาวทอง
ผักคาวทองหรือผักพลูคาว เป็น พืชล้มลุกอายุหลายปี สูง 15-30 ซม. ลำต้นกลม สีเขียว รากแตกออกตามข้อ มีกลิ่นคาวทั้งต้น ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปหัวใจ กว้าง 4-6 ซม. ยาว 6-10 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเว้ารูปหัวใจ ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว ด้านบนของใบเป็นสีเขียวเข้ม ด้านล่างออกสีม่วง ก้านใบยาวและโคนเป็นกาบหุ้มลำต้น ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายยอด มีใบประดับสีขาว 4 ใบ ที่โคนช่อดอก ปลายมน ดอกเล็กจำนวนมาก สีขาวยออกเหลือง ผล เป็นผลแห้ง แตกออกได้ เมล็ดรี
คาวทองเป็นยาสมุนไพรทั้งต้น เก็บในฤดูร้อน และฤดูหนาว ถอนทั้งต้นและราก ล้างให้สะอาด ตากแห้งเก็บไว้ใช้ ช่อดอก ดอกย่อย ช่อดอกแก่ ผล เมล็ด
ผักคาวทองชื่อพื้นเมืองอื่นๆอีกได้แก่: คาวตอง (ลำปาง,อุดร) คาวทอง (มุกดาหาร,อุตรดิตถ์) ผักก้านตอง (แม่ฮ่องสอน) ผักเข้าตอง,ผักคาวตอง ผักคาวปลา (ภาคเหนือ) พลูคาว (ภาคกลาง) กระจายพันธุ์ในอินโดจีน, จีน, ประเทศไทยพบตามที่ชื้นแฉะริมน้ำทางภาคเหนือหรือปลูกไว้เป็นยาหรืออาหาร
ใช้พืชนี้ต้มรับประทานติดต่อกันเป็นประจำ แก้โรคน้ำกัดเท้า อาจรับประทานน้ำต้มจากพืชอย่างเดียวหรือผสมวิตามินเอและวิตามินรวมด้วย ได้มีการขอจดทะเบียนสิทธิบัตรตำรับยานี้ นอกจากนี้มีผู้ขอจดทะเบียนสิทธิบัตรเครื่องสำอางโดยใช้น้ำมันจากผักคาวทองเป็นครีม ทาแก้ผิวหนังหยาบกร้าน และใช้ป้องกันผิวหนังแตกเป็นร่อง
ในเนปาลใช้ลำต้นใต้ดิน ในตำรับยาที่เกี่ยวกับโรคของสตรี ใช้ทั้งต้นเป็นยาช่วยย่อย บรรเทาอาการอักเสบ และขับระดู ใบใช้ในการรักษาโรคผิวหนัง แก้บิด และริดสีดวงทวาร ในตำรายาจีนเรียกอวี่ซิงเฉ่า (ภาษาจีนกลาง) หรือ ฮื่อแชเฉ่า (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ลำต้นใช้เป็นยาช่วยเพิ่มภูมิต้านทานให้แก่ร่างกาย ช่วยต้านแบคทีเรีย
ปริมาณที่ใช้.
ทั้งต้น แห้ง 15-30 กรัม (สด 30-60 กรัม) ต้มน้ำดื่ม ก่อนต้มให้แช่น้ำไว้สัก 1-3 นาที ต้มให้เดือดประมาณ 5 นาที (ถ้าใช้ร่วมกับยาอื่น ให้ต้มยาอื่นให้เดือดก่อนจึงใส่ยานี้ต้มให้เดือด ดื่ม) ใช้สด ตำคั้นเอาน้ำดื่ม ใช้ภายนอก ต้มเอาน้ำชะล้างหรือตำพอก
พบทั้งต้น มีโปแตสเซียมคลอไรด์ โปแตสเซียมซัลเฟต และ cordarine
ในอินเดียใช้ทั้งใบหรือทั้งต้นเป็นผักต้มกิน
การนำสารเคมีในผักคาวทองไปประยุกต์ใช้.
จากผลงานวิจัยของทีมงานของอาจารย์คณะแพทย์ ที่ม.เชียงใหม่ และม.ขอนแก่น พบว่าสารพฤกษเคมีที่อยู่ในคาวทอง ช่วยกำหนดระบบนิเวศวิทยาในขบวนการหมักแบบชีวภาพ ทำให้ได้จุลินทรีย์ที่เป็นประโยชน์หรือโพรไบโอติกส์ที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายกลุ่มแลคโตบาซิลลัสหรือยีสต์ ที่มีโครงสร้างผนังเซลล์เป็นน้ำตาลเชิงซ้อนชนิดเบต้ากลูแคนซึ่งสามารถกระตุ้นไขกระดูกให้ผลิตเซลล์ต้นกำเนิดได้ การทดสอบในห้องปฏิบัติการพบว่า โพลีนิวคลิโอไทด์จากแลคโตบาซิลลัสสามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันในสัตว์ทดลอง(หนู)ได้ใน 10 วัน พลาสมาของหนูทดลองดังกล่าวสามารถฆ่าเชื้อก่อโรคได้หลายชนิดเช่น Burkholderia pseudomallei, Shigella flexneri, Salmonella group B, Staphylococcus aureus และ Group A streptococci ได้ดีมาก ผลของการทดทองในผู้ติดเชื้อ HIV ก็สามารถทำให้คุณภาพชีวิตผู้ป่วยดีขึ้นกว่าเดิม นอกจากนี้ยังสามารถใช้คาวทองที่ผ่านกรรมวิธีการหมักแบบชีวภาพ ควบคู่กับการรักษาทางการแพทย์เช่นเคมีบำบัด หรือการฉายรังสี จะช่วยให้ผู้ป่วยมีอาการแพ้น้อย อาเจียน ผมร่วงหรืออ่อนเพลียน้อยลง การที่สมุนไพรคาวทองกำหนดการเกิดขึ้นของสารเบต้ากลูแคนในขบวนการหมัก ทำให้ได้สมุนไพรที่มีคุณสมบัติบำรุงสุขภาพองค์รวมดีกว่าใช้สมุนไพรคาวทองแบบธรรมชาติเดิมแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระตุ้นเซลล์ต้นกำเนิดให้ออกมาไหลเวียนในกระแสเลือดมากขึ้น จึงช่วยให้ร่างกายอ่อนวัยและฟื้นคืนจากโรคเสื่อมของเนื้อเยื่อต่างๆได้
ในประเทศจีนมีการใช้พลูคาวเป็นส่วนผสมตำรับยาต้าน Influenza virus เป็นส่วนผสมในตำรับยาที่ใช้ในการป้องกันและรักษาอาการของโรคที่เกิดจากไวรัสในไก่ โดยใช้ผสมในอาหารหรือน้ำดื่มที่ใช้เลี้ยงไก่ นอกจากนี้ยังเป็นส่วนผสมในตำรับยารับประทานสำหรับลดไข้ รักษาโรคหลอดลมอักเสบชนิดเฉียบพลันและชนิดเรื้อรัง เป็นส่วนประกอบในตำรับยาใช้รักษาการติดเชื้อเฉียบพลัน หวัด ไข้หวัดใหญ่และการติดเชื้อทางเดินหายใจ เป็นส่วนผสมในตำรับยาที่เป็นน้ำยาข้นใช้ทารักษาโรคหวัด ไข้หวัดใหญ่ คางทูม ต่อมทอนซิลอักเสบ และปอดอักเสบในเด็ก
ล่าสุดได้มีการศึกษาคุณสมบัติของพลูคาว ของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยมหิดล ว่าสามารถนำมาพัฒนาเป็นยาต้านไวรัสของโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 หรือไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ H1N1 ได้หรือไม่ เชื่อว่าจะสามารถต้านเชื้อไวรัสชนิดอื่นๆ ได้เช่นกัน โดยเฉพาะเชื้อ HIV
เรือด  เป็นแมลงขาปล้องที่เป็นปรสิต อยู่ใน Phylum Arthropoda, Class Insecta มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Cimex lectularius"
เรีอดมีอวัยวะคล้ายเกล็ด 1 คู่ อยู่ด้านหลังของอกปล้องสุดท้าย หัวสั้น หลบอยู่ในอกปล้องแรกซึ่งกว้าง เรือดจะมีรูปร่างเป็นรูปไข่ ตัวแบน ปากเป็นแบบเจาะ-ดูด (piercing-sucking type) มีลักษณะโค้งงอและสามารถพับเก็บภายในร่องด้านหน้าส่วนหัวได้ ขาของเรือดเป็นแบบขาเกี่ยว (clinging leg) ซึ่งจะมีลักษณะเด่น คือ ปล้อง tibia เป็นง่าม และขาปล้องสุดท้าย คือ claw จะยาวโค้งคล้ายตะขอ
มักพบเห็นเรือดอาศัยอยู่ตามร่องเพดานหรือรอยแตกของพื้นบ้าน เตียงไม้ และซอกตะเข็บของที่นอน เรือดเป็นปรสิตที่ไม่ได้อยู่กับ host แต่จะกัด host เมื่อรู้สึกหิว และมีความปราดเปรียวในเวลากลางคืน
เรือดเป็นแมลงที่แพร่กระจายได้รวดเร็ว แพร่จากบ้านหนึ่งไปยังอีกบ้านหนึ่งโดยไต่ไปตามฝาผนัง ท่อน้ำ การระบาดของเรือดมักพบที่บริเวณที่อยู่อาศัยที่ขาดการดูแลและเอาใจใส่เรื่องของความสะอาดของเครื่องนอน
วงชีวิต.
เรือดตัวเมียวางไข่ตามร่องกระดาน หรือรอยแตกของพื้นบ้าน ตะเข็บที่นอนและเสื้อผ้า เรือดตัวเมียตัวหนึ่งจะวางไข่ได้ครั้งละ 200-500 ฟอง ตัวอ่อน (nymph) ฟักออกเป็นตัวภายใน 4-21 วัน หรือระยะจากไข่เป็นตัวเต็มวัยจะใช้เวลาประมาณ 1-4 เดือน
นอกจากการกัดซึ่งก่อให้เกิดปัญหาแล้ว ยังไม่ปรากฏว่าเรือดนำโรคมาสู่มนุษย์ รอยกัดของเรือดทำให้คันมาก ทั้งนี้เนื่องมาจากน้ำลายของเรือด และอาการคันนั้นจะคันอยู่หลายวัน บางคนก็มีอาการแพ้มาก
เหตุที่เรือดไม่นำโรคอาจเป็นเพราะลักษณะโครงสร้างและนิสัยของเรือด คือ เรือดไม่สำรอกเอาเลือดที่มันดูดเข้าไปแล้วออกมา และขณะที่เจาะ-ดูดเลือดนั้น ตัวเรือดจะไม่ถ่ายมูลเหมือนกับตัวมวน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (คอมมิค)
เจ้าหญิงเปรรณาแห่งเนปาล
เจ้าหญิงเปรรณาราชยลักษมีเทวีสิงห์ [เปฺร-ระ-นา] (; 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงเปรรณาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระราชธิดาองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระ กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเนปาล กับสมเด็จพระราชินีโกมล
เจ้าหญิงเปรรณาเสกสมรสเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2546 กับกุมาร ราช พหาทุร สิงห์ บุตรของนพราช พหาทุร สิงห์ กับอุษา เทวี สิงห์ โดยในงานเสกสมรสครั้งนี้มีพระราชชนกและพระราชชนนี พระเชษฐา ตลอดจนนายกรัฐมนตรีเข้ามาร่วมในเสกสมรสงานนี้ ซึ่งต่อมาเจ้าหญิงก็ได้ให้ประสูติพระโอรส นามว่า ประตาป พหาทุร สิงห์ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2547
หลังการล้มระบบราชาธิปไตยในเนปาลเมื่อปี พ.ศ. 2551 พระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ จึงตกเป็นสามัญชน
อเมริกันกราฟฟิติ
อเมริกันกราฟฟิติ (; ชื่อไทย: วัยกระเตาะ) เป็นผลงานภาพยนตร์ดรามา-ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผลงานกำกับลำดับที่สองของจอร์จ ลูคัส ต่อจาก "THX 1138" อำนวยการสร้างโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กวัยรุ่นอเมริกันยุคเบบี้บูม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงทศวรรษ 1960 ที่นิยมฟังเพลงร็อกแอนด์โรล
ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหนึ่งวัน เกี่ยวกับเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งในเมืองโมเดสโต แคลิฟอร์เนีย ที่เพิ่งจบชั้นไฮสกูล และใช้ชีวิตวันแรกหลังเรียนจบออกเที่ยวเตร่ ขับรถเที่ยวเล่น ก่อนจะแยกย้ายจากกันในวันรุ่งขึ้น บางคนจะเดินทางไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา คนหนึ่งจะเดินทางไปรบในสงครามเวียดนาม ส่วนที่เหลือยังคงใช้ชีวิตอยู่ในเมือง
จอร์จ ลูคัสเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้จากประสบการณ์ในวัยรุ่น และนำเสนอโครงการต่อบริษัทผู้สร้างต่างๆ แต่ถูกปฏิเสธจากทั้งยูไนเต็ดอาร์ติสต์ส ทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ โคลัมเบียพิกเจอส์ พาราเมาต์พิกเจอส์ เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ จนในที่สุดก็ได้ทุนสร้างจากยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ เบื้องต้น 600,000 ดอลลาร์สหรัฐ และได้รับเพิ่มอีก 175,000 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ที่เพิ่งประสบความสำเร็จจาก "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) ตกลงเป็นผู้อำนวยการสร้างให้ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยทุนจำกัดเพียง 775,000 ดอลลาร์สหรัฐ ใช้ทุนสร้างและทำการตลาดรวม 1.27 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์กลับประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย มียอดฉายรวมทั้งสิ้นกว่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่มีอัตราผลตอบแทนสูงที่สุด
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้รับการบรรจุชื่อเป็นภาพยนตร์ที่ต้องอนุรักษ์ใน National Film Registry โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2538
เนื้อเรื่องในภาพยนตร์เกิดขึ้นที่เมืองโมเดสโต แคลิฟอร์เนีย บ้านเกิดของลูคัส ตามแผนการภาพยนตร์จะถ่ายทำที่เมืองซานราฟาเอล แคลิฟอร์เนีย แต่ประสบความยุ่งยาก ไม่ได้รับความร่วมมือจากเทศบาลเมือง ภาพยนตร์จึงย้ายไปถ่ายทำที่เมืองเพทาลูมา แคลิฟอร์เนีย แทน ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. โดยใช้ฟิล์มเพียงครึ่งเดียวเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ทำให้ได้ภาพมีลักษณะคล้ายกับถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. เหมือนกับภาพยนตร์สารคดี
การตัดต่อภาพยนตร์ฉบับร่าง โดยเวอร์นา ฟิลด์ ที่เคยตัดต่อ "Sugarland Express" (1974) ของสตีเวน สปีลเบิร์ก ตามคำขอของผู้บริหารยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ภาพยนตร์ได้รับการตัดต่อเพิ่มเติมโดยมาร์เซีย ลูคัส ภรรยาของจอร์จ โดยยึดตามบทภาพยนตร์ดั้งเดิม ที่ให้ 4 ตัวละครหลักของเรื่อง คือ เคิร์ท สตีฟ จอห์น และโท้ด มักปรากฏตัวอยู่ในฉากเดียวกันเสมอ
เพลงประกอบภาพยนตร์เป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ทำให้ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ จอร์จ ลูคัสเลือกใช้ 41 เพลงฮิตจากทศวรรษ 1960 มาใช้ประกอบภาพยนตร์ เช่นเพลงของเดล แชนนอน บัดดี้ ฮอลลี เดอะบีชบอยส์ เดอะแพลตเตอร์ส ชัค เบอร์รี แฟตส์ โดมิโน เดิมลูคัสเลือกใช้เพลงของเอลวิส เพรสลีย์ด้วย แต่ถูกตัดออกเนื่องจากไม่สามารถตกลงกันเรื่องค่าลิขสิทธิ์ได้ เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำมารวบรวมเป็นอัลบัมชื่อ "41 Original Hits from the Soundtrack of American Graffiti" ขึ้นถึงอันดับ 10 ของนิตยสารบิลบอร์ด จะได้รับการรับรอง 3 แผ่นเสียงทองคำโดย RIAA
รอน ฮาเวิร์ด
วัยกระเตาะ
ริงดิอลาร์ม
"ริงดิอลาร์ม"  คือเพลงแนวอาร์แอนด์บี-ฮิปฮอปโซล แต่งขึ้นโดยบียอนเซ่ โนวส์, Kasseem "Swizz Beatz" Dean, และ Sean Garrett สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของบียอนเซ่ "บี'เดย์"
Ring The Alarm
วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์
วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์ เป็นเลเวล เอดิเตอร์ สำหรับเกมวางแผนเรียลไทม์ ' และภาคต่อ ' ได้รับการพัฒนาต่อจากเลเวลเอดิเตอร์ของเกม "สตาร์คราฟต์" ที่ผ่านมา ของบริษัทบลิซซาร์ด ซึ่งให้ผู้เล่นสร้างและปรับแต่งแผนที่และการทัพของตนได้ในรายละเอียดลึกซึ้งและความยืดหยุ่น
เอดิเตอร์ดังกล่าวได้ถูกใช้สร้างแผนที่อันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่น "ดีเฟนซ์ออฟดิแอนเชียนส์"
เจ้าสุริวงศ์ สว่าง
เจ้าสุลิวงศ์ สว่าง ( ; ประสูติ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) เป็นพระราชนัดดาใน พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา เจ้ามหาชีวิตองค์สุดท้ายแห่งพระราชอาณาจักรลาว ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์ลาว ปัจจุบันประทับในฐานะผู้ลี้ภัย ณ กรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
ในปัจจุบันนั้นพระองค์ได้ทรงดำรงตำแหน่งพระประมุข (เจ้ามหาชีวิต) แห่งรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นทำให้สถานะของพระองค์ได้ตกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากสังคมชาวลาวว่าพระองค์ทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่ลงมาเล่นการเมืองอย่างเต็มตัว
เจ้าสุลิวงศ์ สว่าง ประสูติ ณ พระราชวังหลวงในเมืองหลวงพระบาง เป็นพระราชโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมารกับสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมณีไลย องค์มกุฎราชกุมารี หลังจากการปฏิวัติของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ มีการสถาปนารัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) พระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ทรงถูกนำไปยังค่ายสัมมนา แต่เจ้าสุลิวงศ์ สว่างทรงสามารถหลบหนีออกมาได้พร้อมกับพระอนุชา เจ้าธัญวงศ์ สว่าง ในปี พ.ศ. 2524 แล้วจึงเสด็จลี้ภัยไปยังกรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
เจ้าสุลิวงศ์ สว่างทรงเข้าศึกษาต่อด้านนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลร์มองต์-เฟร์รองด์
บทบาทพระประมุขแห่งรัฐบาลราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่น.
พระองค์ได้ทรงเป็นพระประมุขแห่งรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นโดยทรงประทับอยู่ที่คฤหาสน์หรูส่วนที่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งพระองค์ใช้ประทับเสมือนแทนพระราชวังที่นครหลวงพระบาง
ส่วนในด้านรายจ่ายส่วนพระองค์นั้นในระยะแรกแรกเริ่มของการที่พระองค์ลี้ภัยมาพำนักที่ฝรั่งเศส รัฐบาลฝรั่งเศสได้เป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนพระองค์ แต่ต่อมาภายหลังนั้นทางราชวงศ์ลาวได้จัดพิธีบายศรีสู่ขวัญซึ่งมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงอย่างต่อเนื่อง ทางฝรั่งเศสจึงลดเงินสนับสนุนรายจ่ายของพระองค์ลง ดังนั้นพระองค์จึงทรงหันไปประกอบอาชีพเพื่อหารายได้ส่วนพระองค์และอีกส่วนมาจากเงินบริจาคของชาวลาวโพ้นทะเลที่มีจิตศรัทธาในระบอบกษัตริย์
การก่อการร้ายที่ด่านวังเตา.
รัฐบาลราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นได้มีก่อการร้ายเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองของสปป.ลาวและฟื้นฟูระบอบกษัตริย์โดยได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2543 เจ้าสุลิวงศ์ สว่างได้ทรงแต่งตั้งให้ ท้าวสีสุก ไชยแสง เป็นหัวหน้ากลุ่มขบวนการต่อต้านรัฐบาลสปป.ลาว ได้นำกำลังติดอาวุธบุกยึดด่านวังเตา เมืองโพนทอง แขวงจำปาสัก ประเทศลาว เมื่อเช้ามืดวันที่ 3 กรกฎาคม 2543 ในภารกิจดังกล่าวได้มีการจับชาวบ้านในพื้นที่ดังกล่าวเป็นตัวประกันไว้จำนวนหนึ่ง เพื่อต่อรองกับกองทัพประชาชนลาว ถือเป็นการก่อการร้ายข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ
ในพระราชสำนักลาว มีการเรียกพระนามของพระองค์ว่า "สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่าง"
ฟรานซิส ฟอร์ด ค็อปโปล่า
To Aru Kagaku no Railgun
อุทกวิทยา  เป็นคำที่มาจากภาษากรีก คือ νερό ซึ่งแปลว่า น้ำ (water) และ μελέτη ซึ่งแปลว่า การศึกษา (study)เป็นการศึกษาการเคลื่อนที่ การกระจาย และคุณภาพของน้ำ รวมถึงวงจรอุทกวิทยา ทรัพยากรน้ำ และการดูแลน้ำอย่างยั่งยืน นักอุทกวิทยาจะมีพื้นความรู้ในด้าน ภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา วิทยาศาสตร์โลก วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมโยธา และ วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
"อุทกวิทยา" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน (พ.ศ.2542) หมายถึง วิชาที่ว่าด้วยน้ำที่มีอยู่ในโลก ดังนั้น งานด้านอุทกวิทยาจึงหมายถึง งานที่เกี่ยวกับการสำรวจ เก็บสถิติข้อมูล การศึกษา วิเคราะห์ และวิจัยที่เกี่ยวเนื่องกับน้ำ ทั้งในด้านปริมาณและคุณภาพ เพื่อนำข้อมูลและความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการบริหารจัดการน้ำและการพัฒนาประเทศ
คำว่า ไฮโดรโลจี (hydrology) ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีกคำว่า ὕδωρ (ไฮโดร) ที่แปลว่า "น้ำ" และ λόγος (โลโกส) ที่แปลว่า "ศึกษา"
ขอบเขตของวิชาอุทกวิทยา แบ่งออกเป็น 8 แขนง คือ
THX 1138 เป็นภาพยนตร์ไซไฟที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 เขียนบท กำกับ และตัดต่อโดยจอร์จ ลูคัส เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของลูคัส โดยเป็นการขยายความภาพยนตร์สั้นความยาว 15 นาที เรื่อง "Electronic Labyrinth: THX 1138 4EB" (1967) ที่ลูคัสเคยสร้างไว้ขณะเรียนวิชาภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย โดยใช้ทุนสร้างของบริษัท อเมริกันโซโทรป ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ร่วมทุนกับวอร์เนอร์บราเธอร์ส
ภาพยนตร์กล่าวถึงโลกอนาคตในสังคมแบบดิสโทเปีย ที่ทุกคนแต่งกายในชุดสีขาว โกนผมโล้นเตียน และใช้ยาควบคุมอารมณ์ ความรู้สึก ตลอดจนความรู้สึกทางเพศ มีชีวิตอยู่ภายใต้กรอบบังคับ โดยมีหุ่นแอนดรอยด์ในเครื่องแบบตำรวจเป็นผู้ดูแลกฎระเบียบต่างๆ ตัวเอกของเรื่องมีชื่อว่า THX 1138 (รับบทโดย โรเบิร์ต ดูวัล) มีเพื่อนร่วมห้องเป็นหญิงสาวชื่อ LUH 3417 (รับบทโดย แมกกี แมคโอมี) ทั้งคู่แอบงดใช้ยา และเกิดอารมณ์ทางเพศ จนมีเพศสัมพันธ์กัน ซึ่งเป็นการละเมิดกฎหมายของยุคนั้น
ภาพยนตร์ถ่ายทำในซานฟรานซิสโก ในอาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก ศูนย์วิทยาศาสตร์ใกล้มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ฉากไล่ล่าถ่ายทำในอุโมงค์ใต้ดินของระบบรถไฟใต้ดินของซานฟรานซิสโก ส่วนนักแสดงประกอบจำนวนมากที่ต้องโกนหัวโล้น ใช้นักแสดงสมัครเล่นจากศูนย์บำบัดผู้ติดยาเสพติด ที่แซนทาโมนิกา ที่ต้องตัดผมสั้นอยู่แล้ว
รหัส "THX 1138" เป็นสัญลักษณ์ส่วนตัวของลูคัส ที่ถูกนำมาสอดแทรกใช้ในภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ของเขาอยู่เสมอ ทั้งในภาพยนตร์ชุดสตาร์วอร์ส อินเดียนา โจนส์ หรือแม้แต่ในเกมคอมพิวเตอร์ของลูคัสอาร์ตส ในภาพยนตร์เรื่อง "American Graffiti" (1973) รถยนต์ฟอร์ด Model A สีเหลืองสดในเรื่อง ติดป้ายทะเบียน "THX 138" ทั้งยังถูกนำไปใช้เป็นชื่อมาตรฐานระบบภาพและเสียง THX ที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1983
ภาวะอยากแปลงเพศ
ภาวะอยากแปลงเพศ  หรือ ทรานส์เซ็กชวล  เป็นภาวะที่แสดงตนเองทางเพศด้านกายภาพที่แตกต่างจากเพศแรกเกิดของตน สาเหตุอาจเกิดจากความรู้สึกไม่สะดวกสบายใจและต้องการเปลี่ยนไปเป็นเพศตรงข้าม หรือถ้าการทำงานไม่ปกติหรือความยุ่งยากในการแสดงตัวตนในเพศนั้น ภาวะอยากแปลงเพศถูกตีตราในหลายส่วนของโลกแต่เป็นที่เปิดกว้างมากกว่าในสังคมตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับการพัฒนาเรื่องการผ่าตัดแปลงเพศ แต่ก็ยังคงมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้น ทั้งการเลือกปฏิบัติและทัศนคติแง่ลบต่อบุคคลแปลงเพศ ที่มักเกี่ยวข้องกับความเชื่อด้านศาสนาและวัฒนธรรม
คนแปลงเพศ
ผู้แปลงเพศ
โฮะคุไซ
เรดวัน
เรดวัน (Nadir Khayat) เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1972 ณ ประเทศโมร็อกโก เป็นนักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ ลูกครึ่งชาวโมรอกโก-สวีเดน
เรดวันเริ่มต้นงานโปรดิวเซอร์ของเขาด้วยการโปรดิวซ์งานเพลงป๊อปแบบยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภายหลังการต่อสู้ดิ้นรนมานาน เรดวันก็ได้รับคำชื่นชมในแคนาดาด้วยผลงานการโปรดิวซ์ให้กับ คาร์ล เฮนรี นักร้องชาวแคนาดา ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจูโน ในเพลงดังอย่าง "ไอวิช" และ "ลิตเติลมามา" เช่นเดียวกับที่ประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้รับรางวัลแกรมมิส และ เพลงสแกนดิเนเวียแห่งปี ในเพลง "สเต็ปอัป" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับ Bilal Hajji ในปี พ.ศ. 2549 เรดวันเป็นที่รู้จักในวงการตลาดเพลงสากลมากขึ้นด้วยเพลงยอดนิยมของเขาคือ "แบมบู" หรือเพลง "ออฟฟิเชียลเมโลดี" สำหรับฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งได้รับคัดเลือกจากกว่า 1,000 เพลง "แบมบู" ได้นำมาใช้ประกอบการประชาสัมพันธ์และงานต่างๆ ระหว่างการถ่ายทอดทางโทรทัศน์หรือโฆษณาของงานฟุตโลก 2006 อย่างเป็นทางการ เรดวันยังมีผลงานการโปรดิวซ์ให้กับเพลง "ฮิปส์ดอนต์ไล" ของชากีร่า และยังได้นำเพลง "แบมบู" ของเขามารีมิกซ์ใหม่ขับร้องโดยชากีร่า และ Wyclef Jean ในพิธีปิดฟุตบอลโลก 2006 ณ กรุงเบอร์ลิน มีผู้ชมทั่วโลกกว่า 1.2 พันล้านคน แม้ว่าเพลง "แบมบู" จะเป็นรากฐานให้กับเรดวันในฐานะโปรดิวเซอร์หนุ่มคนใหม่ในตลาดเพลงสากล แต่เรดวันกับกล่าวว่ามันไม่ได้มีอิทธิพลขนาดที่เขาคิด
THX-1138
คนข้ามเพศ
คนข้ามเพศ หรือ ทรานส์เจนเดอร์  คือ บุคคลที่มีเพศภาวะไม่สัมพันธ์กับเพศสภาพของตนเอง ไม่ได้หมายถึง รูปแบบของเพศวิธีหรือรสนิยมทางเพศ
คนข้ามเพศอาจจะแสดงตนเป็นคนรักต่างเพศ (Heterosexual), รักร่วมเพศ (Homosexual), รักร่วมสองเพศ (Bisexual), รักทุกเพศ (Pansexual), รักหลายเพศ (Pansexual) หรือไม่ฝักใจทางเพศ (Asexual) ก็ได้
คนข้ามเพศยังอาจหมายถึง บุคคลที่แสดงตนไม่เหมือนเพศชายหรือเพศหญิงตามธรรมเนียมนิยม แต่รวมหรือย้ายไปในทางเพศตรงข้าม รวมตลอดถึง คนที่เปลี่ยนไปเป็นเพศตรงข้ามกับเพศที่มีมาแต่แรกกำเนิด (ยึดจากอวัยวะสืบพันธุ์) หรือรู้สึกผิดหรือไม่พอใจในเพศที่มีอยู่ หรือไม่ต้องการแสดงออกอย่างเพศสภาพที่มีอยู่
คนข้ามเพศอาจมีบุคลิกลักษณะอย่างคนทั่วไปหรือไม่ก็ได้
บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์
บริษัท บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์  เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายวิดีโอเกมสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 โดยใช้ชื่อว่า ซิลิกอน &amp; ไซแนพซ์ เดิมเป็นบริษัทผลิตพอร์ตเกมสำหรับค่ายเกมอื่น ๆ ก่อนที่จะเริ่มการพัฒนาซอฟต์แวร์ของตนในปี พ.ศ. 2536 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2537 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ บริษัทดังกล่าวได้ผลิตเกมพีซีซึ่งขายดีและประสบความสำเร็จหลายอย่าง รวมทั้ง "วอร์คราฟต์", "สตาร์คราฟต์", "เดียโบล" และ "โอเวอร์วอตช์" และเกมสวมบทบาทออนไลน์ "เวิลด์ ออฟ วอร์คราฟต์"
มี, มายเซลฟแอนด์ไอ
"มี, มายเซลฟแอนด์ไอ"  คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch และโรเบิร์ต วอลเลอร์ และได้ดูแลการผลิตโดย Storch และโนวส์สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของเธอ อัลบั้ม "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ"
"มี, มายเซลฟแอนด์ไอ" ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 โดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จาก "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 4 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 และอยู่อันดับนั้นได้ 2 สัปดาห์ และทำให้เป็น 4 เพลงติดต่อกันของโนวส์ที่สามารถขึ้นไปใน 5 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกาได้ เพลงนี้ได้ถูกจัดลำดับที่ ASCAP Pop Music ปี 2548 Awards ว่าเป็นเพลงที่มีการแสดงมากที่สุด โนวส์ยังได้รับรางวัลนักแต่งเพลงแห่งปีซึ่งแบ่งกับ Storch และ Waller ในงานเดียวกันนี้
Me, Myself and I (Beyoncé Knowles song)
Me, Myself And I
ตำนานคนตัดไผ่
ตำนานคนตัดไผ่ หรือ ตำนานเจ้าหญิงคะงุยะ  เป็นตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่นที่มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ที่ถือกันว่าเป็นวรรณกรรมญี่ปุ่นชิ้นที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นตัวอย่างของที่มาของนวนิยายเชิงวิทยาศาสตร์
เรื่องดำเนินไปโดยมีศูนย์กลางคือเด็กหญิงที่ไม่ทราบที่มา ชื่อ คะงุยะฮิเมะ (Kaguya-hime) ที่คนตัดไผ่ไปพบเมื่อยังเป็นทารกภายในปล้องไผ่ที่เรืองแสง กล่าวกันว่าคะงุยะมาจากจันทรประเทศ (月の都) และมีผมที่ “เงาวาวเหมือนทอง”
วันหนึ่งขณะที่เดินอยู่กลางป่า ชายแก่ผู้มีอาชีพตัดไผ่ชื่อทะเกะโตริ โนะ โอะกินะ ( "ชายแก่ผู้ตัดไผ่ขาย") มองเห็นปล้องไผ่ที่ส่องแสงเรืองรองเข้า ด้วยความสงสัยก็ไปตัดปล้องไผ่ดู ก็พบว่าภายในมีเด็กทารกผู้หญิงขนาดเท่าหัวแม่เหมือนนอนอยู่ ทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะผู้มีความดีใจที่ได้พบเด็กน้อยน่ารักก็นำทารกกลับไปบ้านไปให้ภรรยาเลี้ยงอย่างลูก และตั้งชื่อให้ว่าคะงุยะฮิเมะ ( "เจ้าหญิงแห่งราตรีอันเรืองรอง")
ตั้งแต่นั้นมาทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พบว่าเมื่อใดที่ตนตัดปล้องไผ่ ก็จะพบก้อนทองก้อนเล็ก ๆ อยู่ภายในปล้องไผ่ที่ตัด ไม่นานนักทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็มีฐานะร่ำรวยขึ้นมา คะงุยะฮิเมะเองก็เติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่มีขนาดปกติและมีความสวยงามเป็นอันมาก ในระยะแรกทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พยายามกันไม่ให้ลูกสาวได้พบกับคนแปลกหน้า แต่ไม่นานนักความสวยงามของคะงุยะก็เป็นที่เลื่องลือจนเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไป จนกระทั่งมีเจ้าชายห้าพระองค์เสด็จมาขอตัวคะงุยะฮิเมะต่อทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะ และทรงพยายามหว่านล้อมให้ทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะไปบอกให้คะงุยะฮิเมะเลือกเจ้าชายองค์ใดองค์หนึ่งจนกระทั่งสำเร็จ เมื่อทราบว่ามีผู้มาหมายปองคะงุยะฮิเมะจึงวางแผนกันตนเอง โดยตั้งข้อทดสอบต่าง ๆ ที่ยากเกินกว่าที่จะทำให้สำเร็จได้ให้เจ้าชายแต่ละองค์ไปทำ คะงุยะฮิเมะประกาศว่าจะยอมแต่งงานกับเจ้าชายองค์ใดที่สามารถนำสิ่งที่ตนขอมากลับมาได้
คืนนั้นทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็ทูลเจ้าชายแต่ละพระองค์ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่คะงุยะฮิเมะขอให้แต่ละองค์ต้องทรงนำกลับมา เจ้าชายองค์แรกต้องไปทรงนำบาตรหินของพระโคตมพุทธเจ้ามาจากอินเดียกลับมาให้ องค์ที่สองต้องทรงนำกิ่งไม้ประดับอัญมณีจากเกาะเกาะโฮไรในประเทศจีน องค์ที่สามต้องทรงไปนำเสื้อคลุมของหนูไฟจากเมืองจีนกลับมาให้ องค์ที่สี่ต้องทรงไปถอดอัญมณีจากคอมังกรมาให้ และองค์ที่ห้าต้องทรงไปหาหอยมีค่าของนกนางแอ่นกลับมา
เมื่อเจ้าชายองค์แรกทรงทราบว่าสิ่งที่ต้องทรงนำกลับมาเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยาก พระองค์ก็ทรงนำบาตรอันมีค่ามาให้ แต่เมื่อเห็นว่าบาตรมิได้ส่องแสงเรืองรองตามที่บาตรศักดิ์สิทธิ์ควรจะเป็น คะงุยะฮิเมะก็ทราบพระองค์ทรงหลอกลวง เจ้าชายอีกสองพระองค์ก็ทรงพยายามหลอกลวงเช่นกันแต่ก็ไม่สำเร็จ เจ้าชายองค์ที่สี่ทรงเลิกพยายามเมื่อทรงประสบกับลมมรสุม ส่วนเจ้าชายองค์สุดท้ายสิ้นพระชนม์ขณะที่ทรงพยายามที่จะแสวงหาสิ่งที่คะงุยะฮิเมะต้องการมาให้
หลังจากนั้นจักรพรรดิมิกะโดะจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นก็เสด็จมาทอดพระเนตรสตรีผู้มีข่าวร่ำลือกันกันนักหนาว่ามีความสวยงาม เมื่อทรงได้เห็นพระองค์ก็ทรงตกหลุมรักคะงุยะฮิเมะและทรงขอแต่งงานด้วย แม้ว่าจะไม่ต้องทรงผ่านการทดสอบเช่นเดียวกับเจ้าชายห้าองค์ก่อนหน้านั้น แต่คะงุยะฮิเมะก็ยังคงปฏิเสธ โดยทูลว่านางนั้นเป็นสตรีผู้มาจากแดนไกลที่ทำให้ไม่สามารถที่จะเข้าไปในพระราชฐานของพระองค์ได้ แต่คะงุยะฮิเมะก็ยังคงดำเนินการติดต่อกับมิกะโดะตลอดมา และก็ยังคงปฏิเสธคำขอของพระองค์ทุกครั้ง
ระหว่างฤดูร้อนปีนั้น เมื่อใดเห็นพระจันทร์เต็มดวงตาของคะงุยะฮิเมะก็จะคลอไปด้วยน้ำตา ทั้งทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะและภรรยาก็พยายามถามถึงสาเหตุแต่คะงุยะฮิเมะก็ไม่สามารถจะบอกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ พฤติกรรมของคะงุยะฮิเมะยิ่งแปลกขึ้นจนกระทั่งจนในที่สุดก็ยอมเปิดเผยว่านางนั้นมิได้มาจากโลกนี้ และถึงเวลาแล้วจะต้องเดินทางกลับไปยังบ้านเมืองที่อยู่บนจันทร์ประเทศ บางตำนานก็กล่าวว่าคะงุยะฮิเมะถูกส่งมายังมนุษย์โลกชั่วคราวเพื่อเป็นการลงโทษเพราะไปทำความผิดเข้า แต่บางตำนานก็ว่าถูกส่งตัวมาซ่อนไว้ในโลกเพื่อความปลอดภัยระหว่างสงครามที่เกิดขึ้นบนสรวงสวรรค์
เมื่อวันที่จะต้องกลับใกล้เข้ามา จักรพรรดิมิกะโดะก็ทรงส่งทหารมาล้อมบ้านเพื่อป้องกันไม่ให้ชาวจันทรประเทศมาเอาตัวคะงุยะฮิเมะไปได้ แต่เมื่อทูตจาก “สรวงสวรรค์” มาถึงประตูบ้านของทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะ ทหารที่มารักษายามต่างก็ตาบอดกันไปตาม ๆ กันเพราะความแรงของแสงที่เรืองออกมา คะงุยะฮิเมะประกาศว่าแม้ว่าตนเองจะมีความรักเพื่อนหลายคนบนมนุษย์โลกแต่ก็จำต้องเดินทางกลับไปยังจันทรประเทศซึ่งเป็นบ้านเมืองที่แท้จริงของตนเอง จากนั้นคะงุยะฮิเมะก็เขียนจดหมายร่ำลาขออภัยต่อทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะและภรรยา และ ต่อจักรพรรดิมิกะโดะ และมอบเสื้อคลุมให้บิดามารดาเลี้ยงไว้เป็นที่ระลึก จากนั้นก็เอาผอบยาอายุวัฒนะ (elixir of life) แนบไปกับจดหมายให้แก่ทหารยามไปถวายพระจักรพรรดิ เมื่อยื่นจดหมายให้แล้วและเอาเสื้อคลุมขนนกพาดไหล่เสร็จคะงุยะฮิเมะก็ลืมความคิดถึงและทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับมนุษยโลกจนหมดสิ้น ขบวนชาวทูตสวรรค์ก็นำคะงุยะฮิเมะกลับไปยังจันทร์ประเทศ ทิ้งทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะและภรรยาไว้กับความโศกเศร้าจนในที่สุดก็ล้มเจ็บ
ฝ่ายทหารยามเมื่อได้รับสาส์นและยาอายุวัฒนะแล้ว ก็นำกลับไปถวายและทูลรายงานถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อพระจักรพรรดิ เมื่อพระองค์ก็ทรงอ่านจดหมายแล้วก็ทรงเต็มตื้นไปด้วยความโทมนัส และตรัสถามข้าราชบริพารว่า “ภูเขาลูกใดที่สูงที่สุดที่ใกล้สรวงสวรรค์ที่สุด?” ซึ่งข้าราชบริพารก็ทูลว่าเป็นมหาภูเขาแห่งจังหวัดซุรุงะ พระองค์ก็มีพระบรมราชโองการให้นำจดหมายของคะงุยะฮิเมะไปยังยอดเขาและเผา ด้วยความหวังว่าความคิดคำนึงถึงนางของพระองค์จะล่องลอยตามสายควันขึ้นไปถึงคะงุยะฮิเมะได้ นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีพระบรมราชโองการให้เผาผอบยาอายุวัฒนะที่ถ้าผู้ใดได้กินผู้นั้นก็จะเป็นอมตะตามไปด้วย เพราะไม่มีพระราชประสงค์ที่จะดำรงชีวิตไปตลอดกาลโดยปราศจากคะงุยะฮิเมะ ตำนานกล่าวต่อไปว่าคำว่า  หรือ “ฟูจิ” จึงกลายมาเป็นชื่อของภูเขา และคำในอักษรคันจิสำหรับภูเขาคือ “富士山” ซึ่งแปลตรงตัวว่า “ภูเขาที่เต็มไปด้วยนักรบ” ที่มาจากเมื่อกองทัพของพระจักรพรรดิเดินขึ้นไปบนภูเขาเพื่อที่จะไปปฏิบัติตามพระบรมราชโองการ และกล่าวกันว่าควันจากการเผาจดหมายและยาอายุวัฒนะยังคงลอยระล่องขึ้นไปบนสรวงสวรรค์มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ (ในอดีตภูเขาฟูจิเป็นภูเขาที่คุกรุ่นมากกว่าในปัจจุบัน)
ความสัมพันธ์ทางวรรณกรรม.
เนื้อหาของตำนานมาจากเรื่องราวที่เล่าขานกันมาก่อนหน้าที่จะเขียนเป็นเรื่องราวขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ชื่อตัวเอกของเรื่อง--ตะเกะโตริ โนะ โอะกินะ--ปรากฏในกวีนิพนธ์ชุด  ที่รวบรวมขึ้นราว ค.ศ. 759 (โคลง # 3791) ในสมัยนาระ ในโคลงนี้ตะเกะโตริ โนะ โอะกินะพบกลุ่มสตรีที่ขับกลอนให้ฟัง ซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าเรื่องราวเกี่ยวกับคนตัดไผ่และสตรีลึกลับเป็นเรื่องราวที่เล่าขานกันมาก่อนหน้านั้น