pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดยุกแห่งพอเมอเรเนียเป็นบริวารของโปแลนด์ระหว่าง ค.ศ. 1122 จนถึง ค.ศ. 1138, ของดัชชีแซกโซนีระหว่าง ค.ศ. 1164 จนถึง ค.ศ. 1181, ของเดนมาร์กระหว่าง ค.ศ. 1185 จนถึง ค.ศ. 1227 และของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่าง ค.ศ. 1181 จนถึง ค.ศ. 1185 และตั้งแต่ ค.ศ. 1227 จนถึง ค.ศ. 1637 เป็นบริวารของมาร์เกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค ส่วนใหญ่แล้วดัชชีก็ปกครองโดยดยุกในตระกูลพอเมอเรเนียที่ทำให้เกิดการแบ่งแยกรัฐหลายครั้ง หลังจากโบกิสลอว์ที่ 14 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียคนสุดท้ายเสียชีวิตระหว่างสงครามสามสิบปีในปี ค.ศ. 1637 รัฐก็ถูกแบ่งระหว่างบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียกับสวีเดน
Duchy of Pomerania
Pomerania-Wolgast
โพเมอราเนีย-โวลกาสท์
โพเมอราเนีย-สเตททิน
Pomerania-Stettin
ตระกูลพอเมอเรเนีย
ตระกูลพอเมอเรเนีย หรือ ตระกูลไกรเฟิน หรือ ตระกูลกริฟฟิน (, , ) เป็นตระกูลของดยุกผู้ครองดัชชีแห่งพอเมอเรเนียตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 มาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1637 ชื่อของตระกูลใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากตราอาร์มที่เป็นรูปกริฟฟินที่ใช้มาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 การใช้กริฟฟินในตราอาร์มที่ทราบอย่างแน่นอนเกิดขึ้นในสมัยของคาซีมีร์ที่ 2 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียที่เป็นรูปกริฟฟินภายในโล่ที่ปรากฏในเอกสารในปี ค.ศ. 1194
House of Pomerania
โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา
โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่เลขที่ 154 หมู่ 3 บ้านเจาทอง ตำบลเจาทอง อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ อยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา เปิดทำการเรียนการสอน ครั้งแรกในวันที่ 16 พฤษภาคม 2533 ผู้ก่อตั้งโรงเรียน คือ นายอำนวย พลมณี ผู้อำนวยการโรงเรียนเจียงทองพิทยาคม ในช่วงแรกได้จัดตั้งเป็นโรงเรียนเจียงทองพิทยาคมสาขา ตามนโยบายขยายโอกาสทางการศึกษาและได้ทำการเรียนการสอนในสถานที่ของโรงเรียนบ้านเจาทอง ตำบลเจาทอง กิ่งอำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ ได้เปิดรับนักเรียน ม.1 จำนวน 2 ห้อง มีนักเรียน 75 คน กระทั่งสร้างอาคารเรียนชั่วคราวเสร็จจึงได้ย้ายสถานที่มาจัดทำการเรียนการสอนที่อาคารชั่วคราวที่สร้าขึ้นบริเวณที่ตั้งโรงเรียนในปัจจุบัน มีเนื่อที่ 49 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา และได้รับอนุมัติประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเอกเทศ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 และกรมสามัญศึกษาได้มีการแต่งตั้งให้ นางสาวศิริวรรณ สนั่นเมือง ศึกษานิเทศก์ จังหวัดชัยภูมิ มาดำรงตำแหน่ง ครูใหญ่และอาจารย์ใหญ่ โรงเรียนภักดีชุมพลวิทยา
พอเมอเรเนีย
พอเมอเรเนีย , พ็อมเมิร์น  หรือ ปอมอแช  เป็นอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยูทางฝั่งใต้ของทะเลบอลติก เป็นบริเวณที่แบ่งระหว่างโปแลนด์กับเยอรมนีปัจจุบัน ภูมิภาคพอเมอเรเนียครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำเร็คนิทซ์ (Recknitz) ใกล้เมืองชตราลซุนท์ทางตะวันตก ไปทางปากแม่น้ำโอเดอร์ไกล้เมืองชแชชิน ไปยังปากแม่น้ำวิสตูลาไกล้เมืองกดัญสก์ทางตะวันออก ภูมิภาคพอเมอเรเนียเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวโปแลนด์ ชาวเยอรมัน และชาวคาชูเบีย (Kashubians) เป็นบริเวณที่ได้รับผลกระทบกระเทือนอย่างหนักในคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อมีการเคลื่อนย้ายประชากร
พอเมอเรเนียเป็นที่ราบต่ำของที่ราบยุโรปเหนือ (North European Plain) นอกไปจากศูนย์กลางชุมชนของเมืองใหญ่สองสามเมืองแล้ว ดินที่มีคุณภาพต่ำก็ใช้ในการทำไร่ สลับกับดินแดนที่เป็นทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่ประปราย ป่า และเมืองเล็ก ๆ การเกษตรกรรมที่สำคัญก็ได้แก่การเลี้ยงปศุสัตว์ การทำป่า การประมง และการปลูกธัญพืช, หัวบีตที่ใช้ทำน้ำตาลและมันฝรั่ง ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของบริเวณนี้จากการมีบริเวณพักตากอากาศริมฝั่งทะเล ส่วนบริเวณอุตสาหกรรมอันจำกัดที่สำคัญก็มีการต่อเรือ การผลิตโลหะ น้ำตาล และกระดาษ
Pomorze
Pommerania
พอมเมอราเนีย
พอมเมอร์น
พอมเมิร์น
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น  เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี มีเมืองหลวงคือชเวรีน รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นเกิดขึ้นจากการรวมตัวของภูมิภาคในประวัติศาสตร์เมคเลินบวร์คและฟอร์พ็อมเมิร์นหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1952 และ ก่อตั้งขึ้นใหม่ก่อนการรวมประเทศเยอรมนี (German reunification) ในปี ค.ศ. 1990
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นที่หกของรัฐในเยอรมนี และเป็นรัฐที่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุด ฝั่งทะเลของทะเลบอลติก รวมเกาะ เช่น รือเกินและอูเซอด็อม และบริเวณทะเลสาบเมคเลินบวร์ค (Mecklenburg Lake District) ซึ่งเป็นบริเวณที่มีบริเวณพักร้อนและธรรมชาติ ทำให้เป็นบริเวณที่เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญบริเวณหนึ่งของเยอรมนี
รัฐเมคเลนบวร์ก-ฟอร์พอมเมิร์น
เม็คเลนบวร์ก-ฟอร์พอมเมิร์น
ตำบลเจาทอง
ตำบลเจาทอง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ เป็นตำบลที่แยกออกมาจากตำบลบ้านเจียง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง
องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง ตั้งอยู่ที่ บ้านราษฎร์ภักดี หมู่ที่ 13 ตำบลเจาทอง ห่างจากที่ว่าการอำเภอภักดีชุมพล ประมาณ 1 กิโลเมตร
ตำบลเจาทอง เป็นตำบลที่สำคัญของอำเภอภักดีชุมพลเนื่องจาก เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่างๆ ของอำเภอ เช่น ที่ว่าการอำเภอภักดีชุมพล สถานีตำรวจภูธรภักดีชุมพล โรงพยาบาลภักดีชุมพล องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง และศูนย์ราชการที่สำคัญอื่นๆ ตำบลเจาทองมีการแบ่งเขตปกครองทั้งหมด 14 หมู่บ้าน ได้แก่
เดินทางจากตัวเมืองชัยภูมิ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 225 ชัยภูมิ-นครสวรรค์ พอถึงจุดบริการนักท่องเที่ยวเขาพังเหย ก็จะเข้าเข้าสู่เขตตำบลเจาทอง
เดินทางจากเพชบูรณ์ โดยใช้ทางหลวงหมายเลข 225 ชัยภูมิ-นครสวรรค์ พอถึงป้อมยามตำรวจ ตำบลวังทองเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 2359 พอถึงบ้านนาอุดมก็เข้าเขตตำบลเจาทอง
เม็คเลนบวร์ก-โพเมอราเนียตะวันตก
สารตราทองแห่งรีมีนี
สารตราทองแห่งรีมีนี  เป็นสารตราทองที่ออกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รีมีนีในอิตาลีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1226 เพื่อเป็นการรับรองสิทธิของอัศวินทิวทันในการเป็นเจ้าของแคว้นปรัสเซียที่ยึดมาได้ สารตรานี้เป็นฉบับแรกของเอกสารที่คล้ายคลึงกันสามฉบับ ที่ตามมาด้วย "สนธิสัญญาครูสซวิคา" (Treaty of Kruszwica) ของปี ค.ศ. 1230 และ "สารตราองแห่งริเอ็ตติ" ของพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1234
คอนราดที่ 1 แห่งมาโซเวียพยายามหลายครั้งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1220 ในการพยายามที่จะยึดคุลเมอร์แลนด์ (Kulmerland หรือ Chełmno Land) จากชนปรัสเซียเก่า คอนราดได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้ และต้องมาพะวงกับความปลอดภัยต่อดินแดนมาโซเวียของตนเองที่คาบอยู่ในแคว้นปรัสเซีย คอนราดจึงขอให้อัศวินทิวทันเข้ามาช่วยสร้างความมั่นคงให้แก่สถานการณ์ ที่เกิดจากการพยายามของโปแลนด์ในการยึดปรัสเซียและดินแดนต่างๆ
ระหว่างปี ค.ศ. 1211 ถึงปี ค.ศ. 1225 อัศวินทิวทันนำโดยประมุขเฮอร์มันน์ ฟอน ซาลซา (Hermann von Salza) อยู่ในเบอร์เซ็นแลนด์ของทรานซิลเวเนีย อัศวินทิวทันถูกเรียกตัวโดยกษัตริย์แห่งฮังการีคล้ายกับที่ถูกเรียกโดยคอนราด ให้ไปช่วยพิทักษ์ชายแดนของฮังการี แต่ก็ถูกขับหลังจากที่ถูกกล่าวหาว่าไปก่อตั้งอาณาจักรของตนเองภายใต้อำนาจของพระสันตะปาปาขึ้น ฉะนั้นเมื่อเข้าไปยึดดินแดนในปรัสเซียอัศวินจึงรอจนกระทั่งได้รับการรับรองจากจักรวรรดิ
พระราชบัญญัติทองแห่งรีเอตติ
จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี
แซน-แซ็ง-เดอนี  เป็นจังหวัดในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปารีส แซน-แซ็ง-เดอนีมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "neuf-trois" หมายถึง "93" ซึ่งเป็นรหัสจังหวัด
บ้านหยงสตาร์
สนานจิตต์ บางสพาน
สนานจิตต์ บางสพาน เป็นนามปากกาของ สมศักดิ์ วงศ์รัฐปัญญา (เกษมศักดิ์ วงศ์รัฐปัญญา) นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และนักเขียน มีงานเขียนบทความวิจารณ์ภาพยนตร์ และสังคม ตีพิมพ์ในนิตยสาร สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 จนถึงปัจจุบัน
สนานจิตต์ผันตัวมาเป็นผู้เขียนบทและกำกับ จากภาพยนตร์เรื่อง "ขังแปด" โดยการชักชวนของสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ ในปี พ.ศ. 2545 และกำกับภาพยนตร์เรื่องที่สอง "ซุ้มมือปืน" ในปี พ.ศ. 2548
ปัจจุบัน สนานจิตต์เป็นหนึ่งในคณะกรรมการการประกวดรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง
สมศักดิ์ วงศ์รัฐปัญญา
จังหวัดอาแวรง
อาแวรง (, ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดตั้งตามชื่อแม่น้ำอาแวรง ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ โดยมีรอแดซเป็นเมืองหลัก อาแวรงเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอาแวรงก็ได้แก่อารามแม่พระแห่งบอนวาลและอาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 14
จังหวัดมอแซล
มอแซล  เป็นจังหวัดในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดมอแซลตั้งตามชื่อแม่น้ำมอแซล ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีแม็ส เป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 1,046,543 คนใน ค.ศ. 2019
มอแซลเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดลอแรน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดมอแซลได้แก่ อาสนวิหารแม็ส อารามนักบุญนาบอร์แห่งแซ็งตาวอลด์ และอื่น ๆ
จังหวัดอีแซร์
อีแซร์ (, ; ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดอีแซร์ตั้งตามชื่อแม่น้ำอีแซร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ โดยมีเกรอนอบล์เป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 1,271,166 คน
อีแซร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดโดฟีเน (Dauphiné) เนื้อที่ของอีแซร์ถูกลดลงไปสองครั้ง ครั้งแรกใน ค.ศ. 1852 และครั้งที่สองใน ค.ศ. 1967
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอีแซร์ก็ได้แก่ อารามบอนโว (โดฟีเน), สำนักสงฆ์กร็องด์ชาร์เทริซ (Grande Chartreuse) และอื่น ๆ
น่ำฮียิ้น
น่ำฮียิ้นเป็นตัวละครในเรื่องมังกรหยก 1 ใน 7 ประหลาดกังหนำ อันดับที่ 4 มีฉายาว่า คนตัดฟืนภูเขาน่ำซัว (บางฉบับใช้ คนตัดฟืน หรือ คนตัดฟืนเขาทักษิณ) มีรูปร่างใหญ่ สวมเสื้อกางเกงสีเขียว หว่างเอวผูกเชือกหญ้าเส้นหนึ่งและยังเสียบขวานสั้นสำหรับตัดฟืนเล่มหนึ่ง บนคมขวานมีรอยบิ่นหลายรอย เท้าสวมรองเท้าหญ้า มือหยาบเท้าใหญ่ ท่าทางเซื่องซึมโง่งม ใช้อาวุธเป็นไม้คานเหล็ก หล่อหลอมมาจากเหล็กกล้า มีน้ำหนักมากถึงขนาดวางพาดพิงกับขอบโต๊ะ ยังผลักดันโต๊ะเคลื่อนจากตำแหน่งเดิมหลายนิ้ว เป็นคนเงียบงันไม่ชอบพูดชอบจา เวลาพูดมักพูดเป็นคำหรือประโยคสั้นๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่กลั่นกรองมาอย่างดี ทำให้สิ่งที่พูดแม้จะสั้นแต่แฝงไปด้วยความหมายดีๆทั้งนั้น
ในตอนที่ 6 ตัวประหลาดถูกอาวเอี้ยงฮงและเอี้ยคังลอบสังหารบนเกาะดอกท้อ น่ำฮียิ้นถูกทำร้ายเป็นรายสุดท้าย โดยน่ำฮียิ้นถูกงูพิษบนไม้เท้าอสรพิษของอาวเอี้ยงฮงฉกกัดเข้าที่ลิ้น ดิ้นทุรนทุรายจากการติดพิษ จนก๊วยเจ๋งเข้ามาพบเจอเข้า จากฤทธิ์ของพิษทำให้น่ำฮียิ้นคลุ้มคลั่งทำร้ายก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง จนภายหลังในขณะที่ใกล้ตาย ได้ใช้นิ้วมือขีดเขียนบนพื้นดินว่าฆาตกรเป็นใคร แต่สิ้นใจตายไปก่อนที่จะเขียนเสร็จ ตัวอักษรสุดท้ายเป็นตัวนำหน้าชื่อของฆาตกร ซึ่งสามารถเติมเป็น อึ้งเอี๊ยะซือ หรือ เอี้ยคังก็ย่อมได้ แต่ก๊วยเจ๋งกลับเข้าใจผิดคิดว่าน่ำฮียิ้มพยายามเขียนชื่อของอึ้งเอี๊ยะซือ จนเรื่องบานปลาย แต่สุดท้ายก็คลีคลายลงได้
เดอะฮาเซียนดา
เดอะฮาเซียนดา หรืออาจจะเขียนว่า The Haçienda เป็นไนต์คลับ จัดตั้งขึ้นที่เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 1982 โดยวงนิวออร์เดอร์ ใน ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980s และ 1990s ไนต์คลับแห่งนี้จะมีดีเจมาเปิดเพลงและทำการแสดงของคณะดนตรี และยังเป็นที่กำเนิดดนตรีแนวแมดเชสเตอร์ที่ไนต์คลับแห่งนี้ ในระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980s และ 1990s ไนต์คลับแห่งนี้มีชื่อเสียงที่สุดในโลก ได้ลงใน นิตยสารนิวส์วีก โดยมีมีวงดนตรีจากเมืองแมนเชสเตอร์อย่างวง แฮปปี้มันเดส์ และ เดอะสโตนโรส ปัจจุบันไนต์คลับเดอะฮาเซียนดาได้ปิดไปเมื่อปี 1997
The Hacienda
The Haçienda
ระบบปฏิบัติการ กูเกิล โครม
โครมโอเอส
เบราวเซอร์
กูเกิล อเลิตส์
กูเกิล เว็บเสิร์ช
สวดมนต์
การสวดมนต์
ยูรากูโจ
ยูรากูโจ  เป็นย่านหนึ่งในเขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ระหว่างย่านกินซะและสวนฮิบิยะ ใกล้กับย่านชิมบาชิ เป็นย่านที่มีบรรยากาศแบบช่วงต้นของช่วงหลังสงครามโลก เต็มไปด้วยอิซากายะ (บาร์แบบญี่ปุ่นที่มีโคมไฟสีแดง) และร้านอาหารยากิโตริกลางแจ้ง ร้านเหล่านี้มักจะตั้งอยู่ใต้ทางรถไฟสายยามาโนเตะ เนื่องจากมีร้านอาหารแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมหลายร้าน และมีรถไฟสายยามาโนเตะผ่านซึ่งทำให้เดินทางไปยังสถานีรถไฟโตเกียวได้สะดวก จึงเป็นย่านที่นักธุรกิจนิยมมาดื่มสังสรรค์ระหว่างทางกลับบ้านหลังจากทำงาน
ย่านยูรากูโจมีสถานีรถไฟและรถไฟใต้ดินหลายแห่ง อย่างเช่นสถานียูรากูโจบนสาย JR ยามาโนเตะและสายเคฮิน-โทโฮกุ และสถานีรถไฟใต้ดินยูรากูโจบนสายยูรากูโจ
ย่านนี้ได้ชื่อมาจากโอดะ นางามาซุ (2090-2165) น้องชายของโอดะ โนบูนางะ นามามาซุได้สร้างคฤหาสน์ขึ้นบนพื้นที่บริเวณนี้ที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ อนุญาตให้สร้าง ใกล้กับประตูสะพานซูกิยะของปราสาทเอโดะ
เมื่อ พ.ศ. 2250 ตระกูลโทกูงาวะได้สร้าง Minami-machi Bugyo-sho ซึ่งเป็นสำนักงานของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองของเอโดะขึ้นที่บริเวณนี้
ชื่อของย่านยูรากูโจมีมาตั้งแต่ยุคเมจิ โดยได้ชื่อจากการเปลี่ยนการออกเสียงคำว่า "อูรากูไซ"
สถานที่ในยูรากูโจ.
หนึ่งในจุดสังเกตของย่านยูรากูโจคือ DN Tower 21 ตั้งอยู่ตรงข้ามกับพระราชวังอิมพีเรียลที่อีกฝั่งหนึ่งของคูพระราชวัง เป็นที่ตั้งของบริษัท Dai-ichi Mutual Life Insurance และธนาคาร Norinchukin และส่วนหนึ่งเคยเป็นอาคารที่ใช้เป็นกองบัญชาการของ Supreme Commander of the Allied Powers นำโดยพลเอกดักลาส แมกอาเธอร์ ในช่วง Occupation of Japan
Yūrakuchō Center Building (Yūrakuchō Mullion) complex ประกอบด้วยร้านค้าปลีก สถานแสดงดนตรี และที่จอดรถ ในย่านนี้ยังมีโรงละครและโรงภาพยนตร์หลายแห่ง อย่างเช่น ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว, Yuraku-za, Nissei Hall, Subaru, Shante, Tokyo Takarazuka, Hibiya Scala, Miyuki-za
สำนักงานออกตั๋วเครื่องบินเที่ยวบินในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตั้งอยู่บนชั้นสองของอาคาร Imon Sapporo ในย่านยูรากูโจ
โยอาฟ
โยอาฟ (Yoav) เกิดในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงแนวโพรเกรสซีฟ เชื้อสายแอฟริกาใต้-อิสราเอล เขาสนใจการแต่งเพลงตั้งแต่ยังวัยรุ่น โยอาฟออกจากวิทยาลัยและใช้เวลาร่วมปีในลอนดอน จากนั้นได้รับสายโทรทัศน์จากลูกพี่ลูกน้องของเขา ที่เขาได้ฝากเดโม่ของเขาไปให้โปรดิวเซอร์ในสหรัฐอเมริกา โยอาฟจึงเดินทางมานิวยอร์กซิตี โดยเขาแสดงในงานเล็ก ๆ แนวเพลงของเขาได้รับอิทธิพลจากดนตรีอีเลกโทรนิก และเพลงคลับ/แดนซ์ ที่นั่น เขาได้นำแนวเพลง/การแต่งเพลงพื้นเมืองของเขาเองมาประยุกต์รวมเข้ากับเพลงอีเลกโทนิก
โยอาฟย้ายมาอยู่สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2006 มีเพลงใหม่ภายใต้สังกัดที่แตกต่างกันไป และภายใต้สังกัดฟิลด์ เขาออกผลงานอัลบั้มชุดแรกชุด "Charmed &amp; Strange" ในปี 2008 มีซิงเกิ้ลอย่าง "Club Thing" และ "Beautiful Lie" อัลบั้มติดชาร์ตหลายประเทศในยุโรป
Yoav (musician)
ดัชชีลอแรน
ดัชชีลอแรน  เป็นแคว้นหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส รวมทั้งบางส่วนของลักเซมเบิร์กและเยอรมนีในปัจจุบัน เมืองสำคัญ ๆ ของลอแรนก็ได้แก่แม็ส น็องซี และแวร์เดิง
เมื่อจักรวรรดิกาโรแล็งฌีย็องถูกแบ่งให้กับพระราชโอรสทั้งสามพระองค์ของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา ลอแรนได้เป็นดัชชีอิสระที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 843 และเป็นดัชชีมาจนถึง ค.ศ. 1766 ก่อนที่จะตกไปเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศส
Lorraine (province)
ลอร์แรน (จังหวัด)
Upper Lorraine
ลอร์แรนเหนือ
อัพเพอร์ลอร์แรน
อูเมะ อาโอกิ
อูเมะ อาโอกิ  เป็นนักวาดการ์ตูนหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ที่จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เธอใช้นามปากกาว่า Fujimiya สำหรับวาดลงในเกมวิชวลโนเวล
รอวันฉันรักเธอ (เพลง)
La Grande Armée
Grand Army
Great Army
Grande Armée
จอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุคแห่งมาร์ลเบรอที่ 1
ซาราห์ เชอร์ชิลล์ ดัชเชสแห่งมาร์ลเบรอ
ทูริงเกีย
ว้ายบึ้ม! เชียร์กระหึ่มโลก
ว้ายบึ้ม! เชียร์กระหึ่มโลก  เป็น ภาพยนตร์ไทย จากปี พ.ศ. 2546 จากค่ายไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับโดย พจน์ อานนท์ เป็นเรื่องราวของ กะเทย 4 คนจากบ้านนอกที่ได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนมัธยมมีชื่อ แห่งหนึ่งที่จับพลัดจับผลูเข้าชมรมเชียร์ลีดเดอร์แบบไม่ได้ตั้งใจแต่โดนไล่ออกเพราะชมรมเชียร์แห่งนี้มีแต่พวกเกลียดกะเทยพวกเขาหรือเธอทั้ง 4 จึงไปชวนนักรักบี้ของโรงเรียนมาเป็นเชียร์ลีดเดอร์เพื่อเข้าแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์ระดับประเทศซึ่งพวกเขาและเธอต้องผ่านอุปสรรคมากมาย
รายชื่อนักแสดงรับเชิญ.
แซ็กซ์-โคบวร์ก-โกธา
เจ้าบ่าวทีเด็ด
เจ้าบ่าวทีเด็ด เป็น ภาพยนตร์ไทย แนวตลกจากปี พ.ศ. 2524 สร้างโดย ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับโดย โรม บุนนาค นำแสดงโดย บรรพต วีระรัฐ, อัจฉรา รอดศาสตรา, ล้อต๊อก, รอง เค้ามูลคดี, ชูศรี มีสมมนต์, สมพงษ์ พงษ์มิตร โดยเนื้อเรื่องเล่าถึงเศรษฐีคนหนึ่งชื่อ ป๋าเยิ้ม ที่กำลังจะได้หญิงสาวคนหนึ่งอายุคราวลูกเป็นเมียแต่ก็เกิดเรื่องราววุ่นๆมากมายตามมา
รติยา (อัจฉรา รอดศาสตรา) ถูกพ่อบังคับให้แต่งงานกับ ป๋าเยิ้ม (ล้อต๊อก) ชายสูงวัย อายุคราวพ่อ เพื่อแลกกับโฉนดและสัญญาเงินกู้
โดยมีข้อแม้ว่า ป๋าเยิ้มจะยอมคืนโฉนดกับสัญญาเงินกู้ก็ต่อเมื่อเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานและส่งตัวคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอเรียบร้อยแล้วเท่านั้น แต่ด้วยความที่ทนอับอายไม่ไหว เธอจึงตัดสินใจหนีก่อนที่จะถูกจับส่งตัวเข้าห้องหอ
รติยา ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวขับเรือหนีออกไปจากงานแต่งงาน สุดท้ายจนมุมหนีไม่พ้น เธอจึงตัดสินใจกระโดดหนีลงแม่น้ำ ทุกคนจึงคิดว่าเธอตายไปแล้วมีแต่ป๋าเยิ้มเท่านั้นที่คิดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาจึงพยายามตามหาเธอทุกวิถีทาง ซึ่งตัวรติยาเองก็ได้หนีตายไปอยู่กับ เสาวรส เพื่อนสาวคนสนิทของเธอ
เหตุการณ์หลังจากที่รอดตายมาได้รติยา ก็พยายามที่จะเอาโฉนดที่ดินของพ่อเธอคืนมาให้ได้ จึงแกล้งปลอมเป็นผีเพื่อไปหลอก ป๋าเยิ้ม แล้วแอบเอาโฉนดสัญญาออกมาซึ่งตลอดแผนการนี้มี รัน (เด่น ดอกประดู่) และแม่บ้านหวีที่ร่วมแผนการต่างๆจนแผนการของรติยาสำเร็จลุล่วง
ซัคเซิน-ไอเซอนัค
ซัคเซิน-ไอเซอนัค  เป็นดัชชีที่อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์เวททินแห่งซัคเซิน ดัชชีนี้ตั้งอยู่ในดินแดนทือริงเงินในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ปรากฏอยู่สามครั้งในช่วงเวลาแตกต่างกัน
ชั่วระยะหนึ่งซัคเซิน-ไอเซอนัคเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาเป็นรัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม
ภุมรีภิรมย์ ลุคโก
Duke of Saxe-Eisenach
ดยุคแห่งแซ็กซ์-ไอเซ็นนาค
ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
แกรนด์ดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค  ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1809 จากการรวมดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์และซัคเซิน-ไอเซอนัคที่รวมตัวเป็นสหอาณาจักร (personal union) มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1741 เมื่อเชื้อสายของประมุขของซัคเซิน-ไอเซอนัคมาสิ้นสุดลง ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัคได้รับฐานะเป็นแกรนด์ดัชชีในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1877 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น "แกรนด์ดัชชีแห่งแซกโซนี"  แต่ก็ไม่เป็นชื่อที่ใช้กันเท่าใดนัก อาณาจักรมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1918 พร้อมกับระบบการปกครองโดยกษัตริย์ในเยอรมนีมายุติลง สองปีต่อมาในปี ค.ศ. 1920 ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัคก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐใหม่ทือริงเงิน
ตำแหน่งเต็มของแกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัคคือ "แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค, แลนด์กราฟในทือริงเงิน, มากราฟแห่งไมส์เสน, เคานท์แห่งเฮนเนอแบร์ก, ลอร์ดแห่งบลังเค็นเฮย์น, น็อยชตัดท์ และทอยเทินบวร์ค"
หม่อมเจ้าหญิง ฉัตรสุดา ฉัตรชัย
หม่อมเจ้าหญิงฉัตรสุดา ฉัตรชัย
หม่อมเจ้าหญิง ฉัตรสุดา (ฉัตรชัย) วงษ์ทองศรี
Grand Duchy of Saxe-Weimar-Eisenach
อาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งแซ็กซ์-ไวมาร์-ไอเซ็นนาค
กลุ่มภาษาฮิมาลายิช
ศึกษาศาสตร์
ศึกษาศาสตร์ เป็นการศึกษาว่าด้วยการสร้างพื้นฐานและความรู้ของการเป็นครู ประกอบด้วยวิชาการศึกษาเป็นต้น
บรานเดนบวร์ก
พระนางวิสุทธิเทวี
พระนางวิสุทธิเทวี หรือ สมเด็จเจ้าราชวิศุทธ (? — พ.ศ. 2121) เป็นขัตติยราชนารีพระองค์หนึ่งที่สำคัญพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา และเป็นพระกษัตรีย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์มังราย ก่อนที่การปกครองอาณาจักรล้านนาจะตกไปสู่การปกครองของราชวงศ์ตองอู
พระนางวิสุทธิเทวีได้ให้การยอมรับอำนาจของพม่า เป็นที่รู้จักในนามพระมหาเทวี  ผู้สนองนโยบายการขยายอำนาจจากล้านนาไปสู่กรุงศรีอยุธยาและล้านช้างโดยใช้ล้านนาเป็นที่มั่น ทรงส่งกองทัพเข้าร่วมรบกับเชียงใหม่ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2112 และ พ.ศ. 2117 เชียงใหม่ส่งกองทัพไปปราบล้านช้างเวียงจันทน์สองกองทัพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอำนาจที่มีมากของพระเจ้าบุเรงนอง รวมไปถึงพระราโชบายเพื่อประคับประคองบ้านเมืองให้อยู่รอดตลอดรัชสมัยของพระนาง
ด้วยที่ทรงพระราชฐานะที่พระนางเป็นเจ้านายอาวุโสตำแหน่งพระมหาเทวี หรือกษัตรีย์แห่งล้านนาที่ให้ความร่วมมือแก่พม่า พระนางจึงได้รับการยอมรับจากขุนนางพม่าที่มาปกครองเมืองเชียงใหม่ ดังการพบการได้รับเกียรติจากแม่ทัพพม่า ข้าหลวงชาวอังวะ และหงสาวดีที่มาประจำการในเชียงใหม่ เมื่อมีการหล่อพระพุทธรูปเมืองรายเจ้า พ.ศ. 2108 พระนางได้รับเกียรติเข้าร่วมทำบุญในฐานะ สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าผู้ทรงเป็นใหญ่ในนพบุรี
กรณีพระตนคำ.
แต่เดิมศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล เคยสันนิษฐานว่าพระนางวิสุทธิเทวีเดิมมีพระนามว่า "พระตนคำ" ผู้เป็นพระราชธิดาในพระเมืองเกษเกล้าที่พระเจ้าบุเรงนองนำไปเป็นองค์ประกันและเรียนรู้วัฒนธรรมพม่า และภายหลังได้ตกเป็นมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองโดยปริยาย
ครั้นเมื่อ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ได้สอบทำเนียบพระมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองอย่างละเอียดก็มิพบนาม พระตนคำ, วิสุทธิเทวี หรือราชธิดาพระเจ้าเชียงใหม่เลยแต่อย่างใด แต่พบนามของสตรีเชียงใหม่ตำแหน่งบาทบริจาริกานางหนึ่ง ความว่า "นางผู้เป็นชาวเชียงใหม่ (Zinme) นามว่าเคงเก้า (Khin Kank) ซึ่งให้กำเนิดพระธิดากับพระเจ้าบุเรงนองนางหนึ่งนามว่าราชมิตร"
ภายหลังศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล ได้เปลี่ยนความคิดใหม่ และเห็นว่านรธาเมงสอมิใช่เชื้อพระวงศ์มังรายอย่างที่เข้าใจ ส่วนพระนางเคงเก้าจะเป็นคนเดียวกับพระตนคำหรือพระวิสุทธิเทวี หรือพระวิสุทธิเทวีจะเป็นคนเดียวกับพระตนคำหรือไม่ ยังคงเป็นปริศนาที่ต้องค้นคว้าต่อไป
กรณีเป็นพระราชชนนีของนรธาเมงสอ.
และเชื่อกันมาแต่เดิมว่า นางอาจเป็นพระราชชนนีในนรธาเมงสอ พระราชโอรสของพระเจ้าบุเรงนองซึ่งครองราชย์สืบต่อจากพระนาง ข้อสันนิษฐานเกิดจากการตีความโคลงบทหนึ่งของ "โครงเรื่องมังทรารบเชียงใหม่" ที่มีเนื้อความระบุว่า
นักภาษาศาสตร์ทั้ง ดร. ประเสริฐ ณ นคร และสิงฆะ วรรณสัย ถอดความดังกล่าวได้ว่า
"แล้วอภิเษกมหาเทวี [มหาเทวีวิสุทธิ] ผู้เป็นแม่มังทรา [นรธาเมงสอ เจ้าเมืองสาวัตถี–ตามความเข้าใจของผู้แปล] ขึ้นเสวยราชย์เหมือนเดิม ให้รวบรวมสินส่งส่วยเหมือนแต่ก่อน ไม่ทรงถอดถอนออก แต่มอบอำนาจให้ปกครองเมืองทั้งสิ้น"
รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ ให้ความเห็นว่า "มังทรา" มาจากคำว่า "เมงตะยา" อันมีความหมายตรงตัวในภาษาพม่าว่า "ธรรมราชา" เป็นสมัญญานามที่ใช้ระบุหรือนำหน้ากษัตริย์พม่าทั่วไป และในโคลงบทที่ 12 นี้ได้ใช้คำว่า "มังทรา" แทนพระเจ้าแผ่นดิน ดังนั้นคำว่า "แม่มังทราศรี" ก็จะหมายถึงแม่ของพระเจ้าแผ่นดิน และมิได้หมายความว่าจะต้องเป็นแม่ของพระเจ้าแผ่นดินองค์ถัดไป ซึ่งก็อาจจะเป็นมารดาของอดีตกษัตริย์ คือ พระเมกุฏิสุทธิวงศ์ก็เป็นไปได้
รวมทั้งโคลงบทที่ 15 ของเรื่องเดียวกันนั้นที่กล่าวถึงภูมิหลังของนรธาเมงสอ ก็ไม่มีข้อความตอนใดระบุว่าเป็นพระโอรสของพระนางแต่อย่างใด เช่นเดียวกับตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่, พงศาวดารเชียงใหม่ฉบับพม่า (Zinme Yazawin) หรือแม้แต่พงศาวดารโยนกก็มิได้ระบุเช่นกัน
กรณีเป็นพระราชชนนีของพระเมกุฏิ.
จากการศึกษาของ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ โดยใช้หลักฐานของพม่าคือพงศาวดารมหายาสะวินเต๊ะ (Mahayazawinthet) กลับพบว่า พระมารดาของนรธาเมงสอ ชื่อ "ราชเทวี" มเหสีอันดับ 3 ของบุเรงนอง พระนางเป็นธิดาของสตุกามณีแห่งดีมเยง มีนามเดิมว่า เชงทเวละ พระนางสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2106 ก่อนที่พระเจ้าบุเรงนองจะสถาปนาพระนางวิสุทธิเทวีครองเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2107 ฉะนั้นพระนางวิสุทธิเทวี จึงมิใช่พระมารดาของนรธาเมงสอ แต่มหาเทวีวิสุทธิอาจเป็นมารดาของพระเมกุฏิสุทธิวงศ์
โดย รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ ได้ให้เหตุผลว่า เมื่อพระเจ้าบุเรงนองได้นำตัวพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ไปหงสาวดี และสถาปนามหาเทวีวิสุทธิซึ่งชราภาพแล้วครองล้านนา เพื่อที่มหาเทวีจะได้ไม่คิดแข็งเมืองต่อพม่า ด้วยเหตุผลนี้พระเมกุฏิสุทธิวงศ์อาจมีฐานะเป็นพระโอรสของมหาเทวีวิสุทธิก็เป็นได้
ส่วนเพ็ญสุภา สุขคตะเห็นตรงกับ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ว่าพระนางวิสุทธิเทวีเป็นพระราชชนนีของพระเมกุฏิ แต่ได้เพิ่มเติมด้วยว่าพระนางวิสุทธิเทวีคงเป็นพระชายาของพระเมืองแก้ว
พระนางวิสุทธิเทวีเป็นเจ้านายดั้งเดิมมาจากที่ไหน หรือทรงสืบเชื้อสายมาจากผู้ใดไม่เป็นที่ทราบ ซึ่งใน "จารึกวัดชัยพระเกียรติ" ที่กล่าวถึงการสร้างพระพุทธรูปเมืองรายเจ้าโดยขุนนางพม่าของพระเจ้าบุเรงนอง ระบุพระนามของพระนางวิสุทธิเทวีว่า "...สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าตนเป็นเหง้าในนพบุรี..." ซึ่งคำว่า "เหง้า" นี้ ฮันส์ เพนธ์สันนิษฐานไว้เมื่อปี พ.ศ. 2519 ว่าที่จารึกใช้คำว่าเหง้านี้ อาจเป็นเพราะมหาเทวีพระองค์นี้ทรงมีเชื้อสายพญามังราย กอปรกับชื่อพระพุทธรูปเมืองรายเจ้าก็เป็นชื่อตั้งเพื่อถวายพระเกียรติพญามังรายและพระมหาเทวีวิสุทธิผู้มีเชื้อสายของพญามังราย ส่วนเพ็ญสุภา สุขคตะอธิบายว่าพระนางวิสุทธิเทวีเป็นเจ้าหญิงมาจากเมืองนาย ซึ่งถูกส่งมาเป็นพระชายากษัตริย์ล้านนาตามพระราชธรรมเนียม อย่างไรก็ตามพระราชประวัติอันมืดมนซึ่งปรากฏบทบาทของพระองค์เพียงช่วงครองราชย์เท่านั้น ทำให้ไม่ทราบและไม่มีข้อมูลที่แน่นอนเกี่ยวกับพระประวัติตอนต้นของพระองค์ จึงกลายเป็นปริศนาที่ต้องค้นคว้าต่อไป เรื่องราวของพระองค์มาปรากฏชัดเจนเมื่อครั้งมีพระอิสริยยศเป็นพระมหาเทวี คือเป็น "พระราชชนนีของพระมหากษัตริย์"
ทั้งนี้ตำแหน่งพระมหาเทวีเป็นตำแหน่งที่มีบทบาททางการเมืองสูง ดังจะเห็นจะได้จากพระราชประวัติของมหาเทวีจิรประภา และมหาเทวีสิริยศวดี และเป็นที่แน่นอนว่าพระองค์ต้องเป็นพระราชมารดาของกษัตริย์พระองค์ใดพระองค์หนึ่ง ซึ่ง รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์สันนิษฐานว่าพระองค์เป็นพระราชชนนีในพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ โดยปรากฏหลักฐานว่าพระองค์ร่วมประกอบพระราชกรณียกิจร่วมกับพระราชโอรสบ่อยครั้ง
พระเมกุฏิสุทธิวงศ์และพระยากระมลเจ้าผู้ครองเมืองเชียงแสนร่วมกันคิดกบฏต่อกรุงหงสาวดี เพราะไม่ยอมส่งทัพช่วยพม่ารบกับอาณาจักรอยุธยาเมื่อคราวสงครามช้างเผือกในปี พ.ศ. 2016 โดยมีเจ้าเมืองเชียงราย เจ้าเมืองน่าน และเจ้าเมืองลำปางร่วมก่อกบฏด้วยโดยมีสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช พระมหากษัตริย์ล้านช้างทรงสนับสนุน หลังพม่าเสร็จศึกที่อาณาจักรอยุธยาก็ยกทัพขึ้นมาปราบล้านนาอีกครั้ง บรรดาเจ้าเมืองต่าง ๆ ที่เคยลุกขึ้นมาต่อต้านกลับพากันหลบลี้ไปล้านช้างเสียหมดยกเว้นพระเมกุฏิที่ยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดีและจัดบรรณาการมาถวาย ทว่าความผิดที่พระเมกุฏิฝ่าฝืนการปฏิบัติคำสั่งถือเป็นโทษร้ายแรง เป็นเหตุให้พระเจ้าบุเรงนองถอดพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ออกจากพระราชบัลลังก์ล้านนาและพาตัวไปหงสาวดีเป็นการลงทัณฑ์ แล้วพระราชทานตำหนักขาวให้ประทับ ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารพม่าฉบับหอแก้ว" ที่กล่าวถึงปี พ.ศ. 2110 ความว่า (คำอธิบายในวงเล็บเป็นของ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์)
หลังจากนั้นพระเจ้าบุเรงนองจึงตั้งพระนางวิสุทธิเทวี ขัตติยนารีผู้มีเชื้อสายราชวงศ์มังรายครองล้านนาสืบต่อไป ซึ่ง ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ได้สันนิษฐานว่าพระนางวิสุทธิเทวีนี้คือพระราชชนนีของพระเมกุฏิ โดยให้เหตุผลว่าเป็นหลักประกันเพื่อมิให้เจ้าแผ่นดินล้านนาพระองค์ใหม่คิดแข็งเมืองต่อพม่า เพราะฝ่ายพม่าได้ยกไพร่พลและขุนนางรามัญไปอยู่ในเมืองเชียงใหม่เสียด้วย ดังปรากฏใน "พงศาวดารโยนก" ความว่า
"...แล้วตั้งราชเทวีอันเป็นเชื้อสายเชียงใหม่แต่ก่อนทรงนามพระวิสุทธิเทวีขึ้นเป็นราชินีครองเมืองนครเชียงใหม่สืบไป ให้ขุนนางรามัญอยู่เป็นข้าหลวงกำกับเมือง..."
เมื่อพระนางวิสุทธิเทวีได้ขึ้นเสวยราชสมบัติก็เมื่อพระองค์ชราภาพแล้ว หลังพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 14 ปีก็พิราลัย โดยมีหลักฐานจากโคลงมังทรารบเชียงใหม่ที่ได้ระบุไว้ในโคลงบทที่ 13 ที่ได้กล่าวถึงพระนางวิสุทธิเทวีที่ยืนยันเกี่ยวกับการครองราชย์เมื่อชราภาพ และทำบุญเป็นประจำ ความว่า