pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค่าของงบประมาณ CO2 ฝีมือมนุษย์สุทธิรวมตั้งแต่ยุคก่อนอุตสาหกรรมไม่มีการประเมินในรายงาน มีการมอบ 400–800 GtCO2 (กิกะตัน) สำหรับงบประมาณที่เหลือ (580 GtGtCO2 และ 420 GtGtCO2 สำหรับความน่าจะเป็น 66% และ 50% ของการจำกัดการอุ่นขึ้นไว้ที่ 1.5 °ซ. โดยใช้อุณหภูมิอากาศผิวมัชฌิมของโลก (GSAT) หรือ 770 และ 570 GtGtCO2 สำหรับความน่าจเป็น 50% และ 66% โดยใช้อุณหภูมิผิวมิชฌิมของโลก (GMST) ซึ่งมากกว่าเมื่อเทียบกับรายงานฉบับก่อนของ IPCC 300 GtGtCO2 เนื่องจากมีความเข้าใจมากขึ้นและความก้าวหน้าในวิธีการคำนวณ
การปล่อยประมาณเวลาของรายงานกำลังลดงบประมาณนี้ 42±3 GtCO2 ต่อปี การปล่อยฝีมือมนุษย์ตั้งแต่ระยะก่อนอุตสาหกรรมจนถึงปลายปี 2560 ประมาณว่าลดงบประมาณสำหรับ 1.5 °ซ. ประมาณ 2200±320 GtCO2
การประมาณงบประมาณมีความไม่แน่นอนอย่างสำคัญ โดยสัมพันธ์กับการตอบสนองของภูมิอากาศต่อการปล่อย CO2 และมิใช่ CO2 (คิดเป็น ±400 GtCO2 ในความไม่แน่นอน) ระดับการอุ่นขึ้นเป็นประวัติการณ์ (±250 GtCO2) การปล่อยคาร์บอนเพิ่มเติมที่อาจเกิดขึ้นจากการละเลยของชั้นดินเยือกแข็งคงตัวในอนาคต และการปล่อยมีเทนจากพื้นที่ชุมน้ำ (ลดงบประมาณได้มากถึง 100 GtCO2 ในช่วงเวลาหนึ่งศตวรรษ) และระดับการบรรเทาที่มิใช่ CO2 ในอนาคต (±400 GtCO2)
การลดการปล่อยที่จำเป็น.
เป้าหมายการบรรเทาที่แต่ละชาติแถลงปัจจุบันที่เสนอภายใต้ความตกลงปารีส จะทำให้เกิดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลก 52–58 GtCO2eq ต่อปีภายในปี 2573 "วิถีที่สะท้อนเป้าหมายเหล่านี้จะไม่จำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. ได้ แม้มีการเพิ่มขอบเขตและเป้าหมายการลดการปล่อยสูงขึ้นมากหลังจากปี 2573" แต่จะ "สมนัยอย่างกว้าง ๆ" กับภาวะโลกร้อนประมาณ 3 °ซ. ภายในปี 2643 และสูงขึ้นอีกหลังจากนั้น
การจำกัดภาวะโลกร้อนที่ 1.5 °ซ. โดยไม่มีหรือพลาดเป้าหมายเพียงเล็กน้อยจะต้องลดการปล่อยให้ต่ำกว่า 35 GtCO2eq ต่อปีในปี 2573 ไม่ว่าเลือกวิถีแบบจำลองใด ส่วนใหญ่ตกอยู่ในช่วง 25–30 GtCO2eq ต่อปี ซึ่งเป็นการลดจากระดับปี 2553 ถึง 40–50%
รายงานระบุว่าการจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 1.5 °ซ. "การปล่อย CO2 ที่เกิดจากมนุษย์สุทธิทั่วโลกตกลดลงประมาณ 45% จากระดับปี 2553 ภายในปี 2573 และเหลือศูนย์สถทธิประมาณปี 2593" แม้กระทั่งการจำกัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 2 °ซ. การปล่อย CO2 ควรลดลง 25% ภายในปี 2573 และลดลง 100% ภายในปี 2613
การปล่อยที่มิใช่ CO2 ควรลดลงในทำนองเดียวกัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยมีเทนและคาร์บอนดำอย่างมาก คือ อย่างน้อย 35% ทั้งสองอย่างภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2553 เพื่อจำกัดภาวะโลกร้อนให้ใกล้เคียงกับ 1.5 °ซ. มาตรการดังกล่าวสามารถดำเนินการในภาคพลังงานและโดยการลดไนตรัสออกไซด์และมีเทนจากเกษตรกรรม มีเทนจากภาคขยะ และจากคาร์บอนดำและไฮโดรฟลูออโรคาร์บอนแหล่งอื่น
ในมาตราเวลายาวกว่าหลักหลายสิบปี ยังอาจมีความจำเป็นต้องคงการปล่อย CO2 ศูนย์สุทธิและ/หรือลดการแผ่รังสีที่มิใช่ CO2 เพิ่มเติม เพื่อป้องกันมิให้อุ่นขึ้นอีก (เนื่องจากผลป้อนกลับของระบบโลก) ย้อนการกลายเป็นกรดของมหาสมุทรและจำกัดการเพิ่มของระดับน้ำทะเลให้น้อยที่สุด
วิถีสู่ 1.5 °ซ..
มีการพิจารณาวิถีต่าง ๆ ซึ่งอธิบายแผนการสำหรับบรรเทาภาวะโลกร้อน ซึ่งรวมทั้งยอดรวมสำหรับอุปสงค์พลังงานและเทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบ (อย่างการปลูกป่าหรือการกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์)
ตัวอย่างของการกระทำที่ต้องกับวิถี 1.5 °ซ. รวมทั้ง "การเปลี่ยนสู่การผลิตพลังงานที่ปล่อย[แก๊สเรือนกระจก]ต่ำหรือเป็นศูนย์ เช่น พลังงานหมุนเวียน การเปลี่ยนแปลงระบบอาหาร เช่น การเปลี่ยนอาหารจากผลิตภัณฑ์สัตว์ที่ต้องใช้ที่ดินเข้มข้น การทำให้การขนส่งเปลี่ยนไปใช้ไฟฟ้า และการพัฒนา 'โครงสร้างพื้นฐานสีเขียว' เช่น สร้างหลังคาสีเขียว หรือการพัฒนาประสิทธิภาพพลังงานโดยการวางผังเมืองอย่างฉลาด ซึ่งจะเปลี่ยนผังของนครจำนวนมาก" อีกตัวอย่างหนึ่ง จะต้องการเพิ่มพื้นที่ป่า 10,000,000 ตารางกิโลเมตรภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2553 ด้วย
วิถียังสันนิษฐานว่ามีการเพิ่มการลงทุนต่อปีในเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำและประสิทธิภาพพลังงานประมาณ 4 ถึง 10 เท่าภายในปี 2593 เมื่อเทียบกับปี 2558
เทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบและวิศวกรรมดาวเคราะห์.
วิถีการปล่อยที่บรรลุ 1.5 °ซ. ซึ่งบรรจุอยู่ในรายงานสันนิษฐานการใช้เทคโนโลยีการปล่อยเป็นลบเพื่อหักกลบการปล่อยที่เหลือ สำหรับวิถีที่พลาดเป้าหมายต้องมีการอาศัยเทคโนโลยีดังกล่าวให้สูงกว่าการปล่อยที่เหลือเพื่อให้กลับสู่เป้าหมาย 1.5 °ซ. อย่างไรก็ดี ยังมีความเข้าใจประสิทธิภาพของการปล่อยเป็นลบสุทธิเพื่อลดอถณหภูมิหลังพลาดเป้าหมายจำกัด การย้อนกลับการพลาดเป้าหมาย 0.2 °ซ. อาจไม่สามารถบรรลุได้เมื่อพิจารณาความท้าทายที่เกิดจากการนำไปปฏิบัติพอสมควร
มีประเภทวิศวกรรมดาวเคราะห์ (geoengineering) สองกลุ่มหลักในรายงาน การกำจัดคาร์บอนไดออกไซด์ (carbon dioxide removal หรือ CDR) และการจัดการการแผ่รังสีดวงอาทิตย์ (solar radiation management หรือ SRM) สำหรับ CDR รายงานเน้นพลังงานชีวภาพซึ่งมีการดักจับและการจัดเก็บคาร์บอน (BECCS) รายงานยังหมายเหตุว่านอกจากการปลูกป่าและการฟื้นฟูระบบนิเวศแล้ว "โอกาสการติดตั้งเทคโนโลยี CDR หลายอย่างขนานใหญ่ยังเป็นคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ" โดยมีพื้นที่ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการปรับเทคโนโลยีขึ้น การปกครอง ปัญหาจริยธรรม นโยบายและวัฏจักรคาร์บอน รายงานหมายเหตุว่าเทคโนโลยี CDR ยังมีอายุน้อยและความเป็นไปได้ยังเป็นคำถามอยู่ มีการอ้างอิงการประมาณจากวรรณกรรมล่าสุด โดยให้ศักยภาพมากถึง 5 GtCO2 ต่อปีสำหรับ BECCS และมากถึง 3.6 GtCO2 ต่อปีสำหรับการทำให้เป็นป่า การวิเคราะห์ข้อเสนอวิศวกรรมดาวเคราะห์ซึ่งจัดพิมพ์ใน"เนเจอร์คอมมิวนิเคชันส์" ยืนยันข้อค้นพบของ SR15 โดยระบุว่า "ทั้งหมดอยู่ในการพัฒนาระยะแรก ๆ ซึ่งมีความไม่แน่นอนและความเสี่ยงอยู่มาก และก่อให้เกิดภาวะยุ่งยากใจทางจริยธรรมและการปกครอง" ในความรู้ปัจจุบัน เทคนิควิศวกรรมดาวเคราะห์ด้านภูมิอากาศไม่สามารถพึ่งพาได้เพื่อให้มีส่วนอย่างสำคัญในการบรลุเป้าหมายอุณหภูมิตามความตกลงปารีส"
สำหรับ SRM รายงานเน้นการฉีดสารแขวนลอยในชั้นสตราโทสเฟียร์ (stratospheric aerosol injection) เนื่องจากมีวรรณกรรมแพร่หลายที่สุด อย่าไรก็ดี มันยังเป็นเทคโนโลยีขั้นทดลอง SRM ยัง "เผชิญกับความไม่แน่นอนและช่องว่างความรู้อย่างกว้างขวาง ตลอดจนความเสี่ยง [...] และข้อจำกัดอย่างสำคัญ" ผลกระทบของ SRM (ทั้งกายภาพและสังคม) ราคา ความเป็นไปได้ทางเทคนิค การปกครองและปัญหาจริยธรรมที่สัมพันธ์กันจะต้องมีการพิจารณาอย่างระวัง
ฟลัมโบยัน 108
Flamboyan 108 เป็นละครที่ออกอากาศในช่อง Indosiar ระหว่างปี 1995 ถึง 1996 มีผู้แสดงหลักคือ Desy Ratnasari, Elma Theana, Reggy Lawalata, Titi DJ, Robby Tumewu และ Yusuf Surya และมีจำนวนมากกว่า 75 ตอน
ละครเรื่องนี้ผลิตโดย Multivision Plus และกำกับการแสดงโดย Debby Sahertian
ฟาโรห์สกอร์เปียนที่สอง
อินโดซียาร์
Indosiar เป็นสถานีโทรทัศน์เอกชนแห่งชาติในประเทศอินโดนีเซีย สถานีโทรทัศน์นี้ดำเนินการอยู่ใน Daan Mogot, จาการ์ตาตะวันตก Indosiar ก่อตั้งขึ้นและควบคุมโดย Salim Group ในปี 2004 Indosiar เป็นส่วนหนึ่งของ PT. Indosiar Karya Media Tbk (เดิมชื่อ PT. Indovisual Citra Persada) ซึ่งจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อินโดนีเซีย (เดิมชื่อคือตลาดหลักทรัพย์จาการ์ตา) เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2011 PT. Indosiar Karya Media Tbk ถูกซื้อโดย PT. Elang Mahkota Teknologi Tbk เจ้าของ SCTV และ O Channel ทำให้สถานีโทรทัศน์ทั้งสามอยู่ภายใต้การควบคุมในที่เดียวกัน ในปัจจุบันสถานีโทรทัศน์แห่งนี้ถูกควบคุมอย่างเป็นทางการโดย SCM หลังจากเข้าร่วม IDKM และเป็น "พี่น้อง" กับ SCTV
LCI
La Chaîne Info หรือ LCI (แปลจากภาษาฝรั่งเศสได้ว่า: "ช่องข่าว") เป็นช่องข่าวทางเคเบิลของประเทศฝรั่งเศส เครือข่ายนี้ให้ข่าวในระดับประเทศและนานาชาติตลอด 24 ชั่วโมง
LCI ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2537 โดย Christian Dutoit ในกลุ่มสื่อ TF1
การออกอากาศเริ่มต้นเวลา 20:30 น. โดยมีรายการทีวีถ่ายทอดสดข่าวทางโทรทัศน์กับ Françoise-Marie Morel ในฐานะผู้จัดรายการ แขกคนแรกของช่องนี้คือ CEO ของช่องนี้ Étienne Mougeotte
ในปี 2006 เว็บไซต์ของช่องปรากฏตัวขึ้นสองครั้งในภาพยนตร์ 007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลกในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอน
โซยุซ เอ็มเอส-10
โซยุซ เอ็มเอส-10 เป็นโครงการอวกาศโซยุซ เอ็มเอส ที่ภารกิจนั้นได้ล้มเหลวลงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เนื่องจากเกิดความผิดพลาดในตัวเครื่องเชื้อเพลิงคู่ที่ตัวยานโซยุซ เอ็มเอส 10 ถือเป็นเที่ยวบินที่ 139 ของจรวดโซยุซ โดยเป็นการส่งคน 2 คนจากโครงการเอ็กแพรนชัน 57 ไปสู่สถานีอวกาศนานาชาติ แต่ขณะปล่อยตัวเครื่องเชื้อเพลิงได้เกิดข้อผิดพลาด จึงจำเป็นต้องนำจรวจกลับสู่โลกโดยฉุกเฉิน นักบินอวกาศของคอสโมโดรม อะเลคเซย์ ออฟชินิน และนักบินอวกาศของนาซา นิค ฮากัวร์ กลับมาบนยังโลกด้วยความปลอดภัยทุกประการ เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือว่าเป็นการที่ตัวเชื้อเพลิงเสียหายครั้งแรกในระดับความสูงสุด ในรอบ 43 ปี ตั้งแต่ยานโซยุซ 18เอ หลุดจากวงโคจร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518
ไม่กี่นาทีหลักจากการปล่อยตัวจรวดขึ้นฟ้าในเวลา 8.40 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ตามที่ลูกเรือรายงานว่ารู้สึกว่าเหมืออยู่ในสภาพของอารมณ์ไร้น้ำหนัก และแผงควบคุมจรวดได้แจ้งว่า ตัวขับเชื้อเพลิงของจรวดล้มเหลว โดยที่เสอร์เจีย เคอร์ไคยอส ได้อธิบายว่าเกิดจากที่จุลอุกกาบาตได้พุ่งชนตัวจรวดชั้นที่หนึ่งและสอง ถือเป็นเรื่องสุดวิสัย เกิดขึ้นได้ตลอดในอวกาศ ในระยะเวลาสั้น นักบินอวกาศได้ตัดสินใจดีดแคปซูลจากจรวดตกลงมาตามแนวกระสุนปืนด้วยความเร็วมากถึง 6-7 เท่าของแรงโน้มถ่วงโลก แต่นักบินอวกาศได้ตกลงมาอย่างปลอดภัยทุกประการ จรวดขึ้นไปได้ถึงในระยะทาง ก่อนตกลงมาโดยใช้เวลา 19 นาที และอีก 41 วินาที
ในเวลา 8.55 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ทีมกู้ภัยและค้นหาได้พบลูกเรือและจรวจในระยะทาง จากลานปล่อยตัวยาน ในที่ ทางตะวันออกเมืองแจสคาร์สกัน, ประเทศคาซักสถาน
หลังจากที่ทีมกู้ภัยและค้นหาได้ช่วยเหลือในเวลา 25 นาที นาซาได้แจ้งว่าได้อยู่กับอเลกเสย์ กับนิค นาซา ทีวี ได้ปล่อยภาพของลูกเรือทั้งสองที่กำลังตวจร่างกายก่อนที่จะไปที่ท่าอากาศยานแจสคาร์สกัน เวลา 12.04 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด นักบินอวกาศได้เจอครอบครัว และญาติที่ไบโคนูร์คอสโมโดรม ก่อนที่จะกลับมอสโก
หวง รื่อหัว
ภาวะหลอดเลือดแข็ง
ภาวะหลอดเลือดแข็ง  เป็นโรคที่เกิดขึ้นจากการที่ภายในของหลอดเลือดแดงแคบลงเนื่องจากมีการก่อตัวของคราบจุลินทรีย์  ในขั้นต้นมักจะไม่มีอาการ เมื่อรุนแรงขึ้นอาจทำให้เกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ, โรคหลอดเลือดสมองตีบ หรือปัญหาเกี่ยวกับไต ขึ้นอยู่กับหลอดเลือดแดงที่ได้รับผลกระทบ อาการที่เกิดขึ้นนี้มักไม่ปรากฏจนกว่าจะถึงวัยกลางคน
ปัจจัยเสี่ยงในการเกิดโรคนี้ ได้แก่ ระดับคอเลสเตอรอลผิดปกติ, ความดันโลหิตสูง, โรคเบาหวาน, การสูบบุหรี่, โรคอ้วน, ประวัติของครอบครัว, และอาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ คราบจุลินทรีย์ที่เกิดขึ้นประกอบด้วยไขมัน, คอเลสเตอรอล, แคลเซียม, และสารอื่น ๆ ที่พบในเลือด การหดตัวของเส้นเลือดจะ จำกัดการไหลเวียนของเลือดที่ประกอบด้วยด้วยออกซิเจน ไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกาย
การป้องกันโดยปกติจะทำโดยกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพ, ออกกำลังกาย, ไม่สูบบุหรี่, รักษาน้ำหนักตัวให้ปกติ การรักษาโรคอาจรวมถึงการใช้ยาสำหรับลดคอเลสเตอรอลเช่น statins ยาความดันโลหิตสูง หรือยาที่ลดการแข็งตัวเช่น แอสไพริน ในบางขั้นตอนอาจจะต้องดำเนินการเช่น การสวนสายเข้าหลอดเลือดหัวใจ, การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ, หรือการผ่าตัดเปิดหลอดเลือดคอที่ไปเลี้ยงสมอง
ภาวะหลอดเลือดแข็งมักจะเริ่มต้นเมื่อเป็นหนุ่มสาวและกำเริบขึ้นตามอายุ เกือบทุกคนจะได้รับผลกระทบเมื่ออายุ 65 ภาวะหลอดเลือดแข็งเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตและความพิการในประเทศพัฒนาแล้ว ภาวะหลอดเลือดแข็งมีการอธิบายเป็นครั้งแรกว้ใน 1575 อย่างไรก็ตามมีหลักฐานว่าเกิดขึ้นกับคนมาแล้วมากกว่า 5,000 ปีก่อน
สโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล บี
เกลนดา แจ็กสัน
เกลนดา เมย์ แจ็กสัน, ซีบีอี (; เกิด 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักแสดงและอดีตนักการเมืองพรรคแรงงานชาวบริติช เจ้าของรางวัลออสการ์ รางวัลโทรทัศน์เอมมี่ เเละ รางวัลโทนี่ ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับทริปเปิลคราวน์ของการแสดง
ในฐานะอาชีพนักแสดงในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เธอใช้เวลาสี่ปีในฐานะสมาชิกของบริษัทรอยัลเชกสเปียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 โดยเฉพาะผลงานกำกับของปีเตอร์ บรุก ในระหว่างที่แจ็กสันหันไปแสดงภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึง 2 ครั้ง จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "วีเมนอินเลิฟ" (1970) และ "อะทัชออฟคลาส" (1973) และได้เข้าชิงอีกสองครั้งในสาขาเดียวกันจากเรื่อง "ซันเดย์บลัดดีซันเดย์" (1971) และ "เฮดดา" (1975) เธอยังได้รับสองรางวัลจากไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ ในละครยาวทางช่องบีบีซีเรื่อง "เอลิซาเบธอาร์" (1971) รวมถึงได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเวที จากการแสดงของเธอใน "ทรีทอลวีเมน" ที่เขียนโดยเอ็ดเวิร์ด อัลบี
แจ็กสันกลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 โดยเป็นสมาชิกของฮัมสตีดและไฮเกต ในช่วงที่โทนี แบลร์เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรอยู่นั้น เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 ถึง 1999 ภายหลังมีการแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2010 แจ็กสันเอาชนะคริส ฟิลล์จากพรรคอนุรักษนิยม ด้วยคะแนนอย่างสูสี และขึ้นเป็นสภาสามัญชนในเขตฮัมสตีดและคิลเบิร์นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเกษียณตัวเองในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร ค.ศ. 2015
ในด้านชีวิตส่วนตัว แจ็กสันแต่งงานกับผู้ประกาศข่าว รอย ฮอดจส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 และหย่ากันในปี ค.ศ. 1976 ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คนคือ แดน ฮอดจส์ (เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักหนังสือพิมพ์ใน "เดอะเมลออนซันเดย์"
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  หรือ กงส์ต็องส์แห่งพรอว็องส์  เป็นธิดาของกีโยม เคานต์แห่งตูลูส (กีโยมที่ 1 เคานต์แห่งพรอว็องส์) ทรงเป็นพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาแห่งฝรั่งเศส และเป็นพระมารดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส, รอแบร์ที่ 1 ดยุคแห่งบูร์กอญ และอาแดล กาแป เคานเตสแห่งแฟลนเดอส์ (มารดาของมาทิลดาแห่งแฟลนเดอส์)
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ลประสูติในปี ค.ศ. 986 โดยทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 1 เคานต์แห่งพรอว็องส์กับภรรยาคนที่สอง อาเดลาอีด-บล็องช์แห่งอ็องฌูซึ่งเป็นธิดาของฟูลก์ที่ 2 เคานต์แห่งอ็องฌู ทรงเป็นพี่น้องกับกีโยมที่ 2 เคานต์แห่งพรอว็องส์
ในปี ค.ศ. 998 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 ได้ตัดพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาแห่งฝรั่งเศสออกจากศาสนาและได้ประกาศให้การสมรสครั้งที่สองของพระองค์กับแบร์ตแห่งบูร์กอญ พระมเหสีคนที่สองเป็นโมฆะเนื่องจากเป็นญาติที่มีสายเลือดใกล้ชิดกันเกินไป อีกทั้งแบร์ตยังไม่มีพระโอรสธิดาให้พระองค์แม้ว่าจะอยู่กินกันมาตั้งแต่เมื่อครั้งที่พระองค์ได้ทิ้งโรซาลาแห่งอิตาลี พระมเหสีคนแรกในปี ค.ศ. 911 ต่อมาพระเจ้ารอแบร์ได้รับกงส์ต็องส์มาเป็นพระมเหสีคนที่สาม
การสมรสของกงส์ต็องส์กับพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาเกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1003 ทั้งคู่ก็มีพระโอรสพระธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ คือ
ชีวิตสมรสของกงส์ต็องส์กับพระเจ้ารอแบร์เต็มไปด้วยการทะเลาะเบาะแว้ง ครอบครัวของแบร์ตต่อต้านกงส์ต็องส์ และพระองค์ถูกชิงชังจากการนำเครือญาติและธรรมเนียมปฏิบัติแบบพรอว็องส์มาใช้ในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1007 อูกแห่งโบแว สหายของพระเจ้ารอแบร์พยายามเกลี้ยกล่อมให้พระองค์ทิ้งกงส์ต็องส์แต่ต่อมาโบแวถูกฆาตกรรม อาจจะโดยกงส์ต็องส์ที่ร้องขอให้อัศวิน 12 คนของฟูลก์ แนรา ญาติของพระองค์ทำการฆาตกรรม
ความมากเล่ห์และความโหดเหี้ยมของกงสต็องส์ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่รักของราชสำนัก พระเจ้ารอแบร์เองได้พยายามหลายครั้งเพื่อจะทิ้งพระองค์และรับแบร์ตกลับมาเป็นพระมเหสี ในปี ค.ศ. 1010 กษัตริย์ได้เดินทางไปโรมพร้อมกับแบร์ต อดีตพระมเหสีเพื่อขอหย่ากับกงส์ต็องส์และกลับมาสมรสกับแบร์ตอีกครั้ง ทว่าสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 4 ไม่เห็นชอบกับการสมรสระหว่างผู้ร่วมสายโลหิตเดียวกันที่เคยถูกประณามจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 อีกทั้งพระเจ้ารอแบร์เคยทิ้งพระมเหสีมาแล้วถึงสองครั้ง คำขอของพระองค์จึงถูกปฏิเสธ หลังเดินทางกลับมาฝรั่งเศส แหล่งข้อมูลหนึ่งกล่าวว่าพระเจ้ารอแบร์ "รักพระมเหสีของพระองค์มากขึ้น" ขณะที่ราชสำนักได้แตกออกเป็นสองฝั่งคือฝั่งของกงส์ต็องส์กับฝั่งของแบร์ต
กงส์ต็องส์เร่งเร้าให้ทำการสวมมงกุฎให้อูกเลอกร็อง พระโอรสคนโตที่สุดท้ายได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ร่วมกับพระบิดาในปี ค.ศ. 1017 แต่ภายหลังอูกได้เรียกร้องขอแบ่งปันอำนาจจากพระบิดามารดาและก่อกบฏต่อพระบิดาในปี ค.ศ. 1025 ทำให้กงส์ต็องส์โกรธจัดและดุด่าต่อว่าพระโอรส ภายหลังอูกได้คืนดีกับพระบิดามารดาแต่หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ด้วยวัย 18 พรรษา การสูญเสียสร้างความเสียใจแก่สองสามีภรรยาเป็นอย่างมาก พระราชินีโศกเศร้ารุนแรงจนคนรอบข้างเป็นห่วงสภาพจิตใจของพระองค์
พระเจ้ารอแบร์กับกงสต็องเหลือพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่อีกสองคน คือ อ็องรีกับรอแบต์ ซึ่งกงสต็องส์โปรดปรานคนหลังมากกว่าและต้องการให้ได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์ต่อจากพระบิดา ทว่าพระสวามีของพระองค์กลับเลือกอ็องรีเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากตน แม้จะถูกคัดค้านจากพระมารดาและบิชอปฝ่ายที่สนับสนุนพระมารดา แต่อ็องรีได้รับการสนับสนุนจากดยุคแห่งนอร์ม็องดี, เคานต์แห่งอ็องฌู และเคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระองค์ก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ร่วมในปี ค.ศ. 1027
ต่อมาพระโอรสทั้งสองของพระเจ้ารอแบร์ได้ก่อกบฏโดยมีกงส์ต็องส์ให้การสนับสนุน ทั้งคู่ได้โจมตีและปล้นเมืองกับปราสาทที่เป็นของพระบิดา รอแบร์ผู้ลูกโจมตีบูร์กอญ ดัชชีที่พระบิดาเคยสัญญาว่าจะยกให้พระองค์แต่กลับไม่ยอมยกให้เสียที ส่วนอ็องรีได้ทำการปิดล้อมเดรอ สุดท้ายพระเจ้ารอแบร์ยอมรับข้อเสนอของพระโอรสทั้งสองและได้ทำข้อตกลงสันติภาพซึ่งคงอยู่ไปจนกษัตริย์สิ้นพระชนม์
พระเจ้ารอแบร์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1031 กงส์ต็องส์พยายามจะสังหารอ็องรีแต่ทำไม่สำเร็จ อ็องรีได้ขึ้นครองบัลลังก์ ทรงคืนดีกับรอแบร์ พระอนุชาและยกดัชชีบูร์กอญให้ หลังจากนั้นไม่นานกงส์ต็องส์ก็ล้มป่วย ทรงบาดหมางใจกับพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งสอง พระองค์ได้ยึดดินแดนที่เป็นสินเดิมติดตัวของตนคืนมาและไม่ยอมจำนนต่อพระโอรสทั้งสองจนพระเจ้าอ็องรีต้องหนีไปนอร์ม็องดี ที่นั่นรอแบร์ พระอนุชาของของพระเจ้าอ็องรีได้ให้ความช่วยเหลือพระองค์ในด้านอาวุธและกำลังทหาร กษัตริย์กลับมาทำการปิดล้อมพระมารดาที่ปัวส์ซีแต่พระนางได้หนีไปปงตวซ พระเจ้าอ็องรีได้ยึดเลอปุยแซและประกาศว่าจะสังหารชาวเมืองทุกคน กงส์ต็องจึงต้องยอมจำนนในท้ายที่สุด
กงส์ต็องส์สิ้นพระชนม์หลังจากไอจนหมดสติเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1032 ร่างของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างพระเจ้ารอแบร์ผู้เป็นพระสวามีในมหาวิหารแซ็งต์-เดอนี
สมเด็จพระราชินีคอนสแตนแห่งอาร์ลส์
ศกุนตลา ปัทมะสังข์
แบร์ตแห่งบูร์กอญ
แบร์ตแห่งบูร์กอญ  เป็นพระธิดาของกงราดผู้รักสันติ กษัตริย์แห่งบูร์กอญ กับพระมเหสี มาตีลด์ พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับแกร์แบร์กาแห่งซัคเซิน พระองค์ได้รับการตั้งชื่อตามพระมารดาของพระบิดา แบร์ตหรือแบร์ทาแห่งสเวเบีย
พระองค์แต่งงานครั้งแรกกับเอิดที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ในราวปี ค.ศ. 983 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหลายคน หนึ่งในนั้นคือเอิดที่ 2
หลังสามีตายในปี ค.ศ. 996 ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองของแบร์ต รอแบร์ กษัตริย์ร่วมแห่งฝรั่งเศส ต้องการที่จะแต่งงานกับพระองค์แทนที่พระมเหสีคนแรกผู้ถูกทอดทิ้ง โรซาลา ที่อายุมากกว่าพระองค์หลายปี การแต่งงานถูกต่อต้านจากพระบิดาของรอแบร์ พระเจ้าอูก กาแป เพราะจะทำให้มีปัญหากับผู้มีอำนาจทางศาสนาซึ่งจะส่งผลต่อการเมือง เนื่องจากทั้งคู่ร่วมสายโลหิตเดียวกัน ทว่าการแต่งงานก็เกิดขึ้นหลังอูกสิ้นพระชนม์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 996 ทำให้รอแบร์กลายเป็นกษัตริย์เพียงผู้เดียว
ความใกล้ชิดทางสายเลือดของรอแบร์กับแบร์ตทำให้ผู้มีอำนาจของศาสนจักรมองว่าการแต่งงานไม่ถูกต้องตามกฎหมายเนื่องจากไม่ได้รับการผ่อนผันจากสันตะปาปา หรือไม่ทั้งคู่ก็ไม่คิดที่จะขอการผ่อนผัน พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 จึงประกาศตัดขาดทั้งคู่ออกจากศาสนา และการไม่มีพระโอรสธิดา (มีเพียงคนเดียวที่ประสูติและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 999) ทำให้รอแบร์เห็นพ้องกับพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 ให้การแต่งงานถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1000
ต่อมารอแบร์แต่งงานใหม่กับกงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
สมเด็จพระราชินีเบอร์ธาแห่งเบอร์กันดี
เจ้าหญิงยูเชนี นางบรู๊คส์แบงค์
จัสติซลีก (ทีมซูเปอร์ฮีโร่)
คอนส์แตนส์ แห่งอาร์เลส
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก เป็นฤดูกาลที่ผลิตค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) สูงที่สุดเท่าที่บันทึกมาในแอ่งแปซิฟิกตะวันออก โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา ดังที่แสดงให้เห็นโดยพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลนี้ ซึ่งก่อตัวเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม โดยฤดูกาลนี้มีพายุก่อตัวและได้รับชื่อจำนวน 23 ลูก ถือเป็นฤดูกาลที่มีพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดเป็นอันดับที่สี่
พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกที่สองของฤดูกาลคือ พายุเฮอริเคนบัด ซึ่งพัดเข้าโจมตีในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ในช่วงกลางเดือนมิถุนายน สร้างความเสียหายเล็กน้อย ต่อมาพายุโซนร้อนคาร์ลอตตา ซึ่งก่อตัวและพัดไปตามแนวชายฝั่งของประเทศเม็กซิโก ซึ่งก็สร้างความเสียหายอย่างเล็กน้อยเช่นกัน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พายุเฮอริเคนเฮกเตอร์ ได้กลายเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนไม่กี่ลูกที่เคลื่อนตัวข้ามไปที่แอ่งแปซิฟิกตะวันตก และยังส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายด้วย ต่อมาอีกไม่กี่สัปดาห์ พายุเฮอริเคนเลน ทวีกำลังแรงขึ้นได้ถึงระดับ 5 และยังกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทำให้ปริมาณน้ำฝนเยอะที่สุดเท่าที่บันทึกมาในรัฐฮาวาย และเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์สหรัฐ เป็นรองจากพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์เมื่อปีก่อน ต่อมาพายุเฮอริเคนโอลิเวียได้ส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายอีก สร้างผลกระทบเล็กน้อย ในช่วงปลายเดือนกันยายน พายุเฮอริเคนโรซา และ พายุเฮอริเคนเซร์ฆิโอ ก่อตัวขึ้น ทั้งสองลูกทำให้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองและน้ำท่วมฉับพลันขึ้น ในคาบสมุทรบาฮากาลีฟอร์เนียและภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ในขณะเดียวกันนั้น พายุเฮอริเคนวากาลา ได้บรรลุความรุนแรงที่ระดับ 5 ก่อนที่จะอ่อนกำลังลงในหมู่เกาะฮาวายตะวันตกเฉียงเหนือ ต่อมาในช่วงปลายเดือนตุลาคม พายุเฮอริเคนวิลลา กลายเป็นพายุลูกที่สามของฤดูกาลที่เป็นพายุระดับ 5 ก่อนพัดโจมตีในรัฐซีนาโลอาในฐานะพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2561 สำหรับการปลดชื่อ ถ้ามีจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2562 ซึ่งชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2567 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2555
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561 ประกอบด้วยชื่อพายุ ระยะเวลา พื้นที่ขึ้นฝั่งได้รับผลกระทบ ความเสียหาย และจำนวนผู้เลียชีวิตทั้งหมด ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและการเสียชีวิตโดยทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับพายุหมุนเขตร้อนอยู่ ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตนั้นจะรวมไปจนถึงขณะที่พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่นในเขตร้อน หรือ บริเวณความกดอากาศต่ำด้วย ความเสียหายทั้งหมดอยู่ในค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ
ซันโฮเซ (แก้ความกำกวม)
ซันโฮเซ
แซนโฮเซ
โซฟี วิงเคิลแมน
โซฟี วิลเคลแมน หรือ เลดีเฟรเดอริก วินด์เซอร์  เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2523 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ บิดาของเธอนั้นเป็นนักประวัติศาสตร์ ทั้งนี้เธอยังเป็นพี่สาวใน คลอเดีย วิลเคลแมน นักแสดงหญิงเช่นกัน
14 กุมภาพันธ์ 2552 เธอได้หมั้นกับ ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ พระโอรสใน เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ และสมรสกันเมื่อวันที่ 12 กันยายน ปีเดียวกัน โดยได้รับนามว่า เลดีเฟรเดอริก วินด์เซอร์ และเป้นสมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษ ทั้งคู่มีบุตรกัน 2 คน
สุพรรณ สันติชัย
สุพรรณ สันติชัย นักร้องชาวจังหวัดสุโขทัย ที่มีเพลงดังในอดีต อาทิ ยืนร้องให้คอยใคร แต่แน่แต่ปีหน้า นาคแปดเดือน พี่คอยที่ซอยบุปผา เป็นต้น ปัจจุบันได้ผันมาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังนักร้องรุ่นใหม่
สุพรรณ สันติชัย มีชื่อเล่นว่า "บัว" และมีชื่อนามสกุลจริงว่า ชัยธรรม ไกรสีกาจ เกิด วันอังคาร 20 กุมภาพันธ์ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2496 ภูมิลำเนา หมู่ 5 ต.ไกรนอก อ.กงไกรลาศ จ.สุโขทัย พ่อชื่อ "บก" แม่ชื่อ "ครอบ" มีพี่ชาย 2 คน พี่สาวอีก 1 คน โดยสุพรรณ สันติชัย เป็นน้องคนสุดท้อง
สุพรรณ สันติชัย ได้รู้จักกับ ระพี เรือนเพชร (นักแต่งเพลง) และได้แต่งเพลง "ยืนร้องไห้คอยใคร" โดยที่มาของเพลง "ระพี" ถาม "สันติชัย" ว่า บ้านอยู่ที่ไหน ? สุพรรณ ตอบว่า กงไกรลาศ จึงเป็นที่มาของเพลง ยืนร้องไห้คอยใคร ที่มีท่อนจำที่ว่า...จะไปบ้านกงหรือจะไปลงสุโข ทัย... เพลงชุดนี้ประกอบด้วย เพลงยืนร้องไห้คอยใคร,พี่คอยที่ซอยบุปผา,นาคเดือนแปด,แต่งแน่แต่ปีหน้า ทั้งหมดเป็นผลงานของ ระพี เรือนเพชร บันทึกเสียงที่ห้องครูไพบูลย์ ศุภวารี เรียบเรียงเสียงประสานดนตรีโดย อ.แจ่ม จิตรกร บัวเนียม เพลงชุดนี้ก็เกิดโด่งดังขึ้นมา
สุพรรณ สันติชัย อยู่เบื้องหลังการทำงานเพลงหลายชุด อาทิ
มารีโก (แซ็งมาร์แต็ง)
สาธิตราชภัฏสัมพันธ์
เจ้าหญิงตาเตียนาแห่งลิกเตนสไตน์
รายการพระราชพิธีเสกสมรส
พระราชพิธีเสกสมรส คือการแต่งงานกันของเจ้านายในพระราชวงศ์ หากเป็นผู้มีฐานันดรศักดิ์ชั้นเจ้าฟ้า, พระมหากษัตริย์, สมเด็จพระราชินีนาถ หรือจักรพรรดิจะใช้คำว่าพระราชพิธีอภิเษกสมรส หรือหากจำเพาะสำหรับเจ้าผู้ครองอาจใช้ว่าราชาภิเษกสมรส บ่อยครั้งที่พระราชพิธีดังกล่าวเป็นโอกาสที่ดีของรัฐที่จะดึงดูดความสนใจจากทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ ดังรายการดังต่อไปนี้
กงสต็องส์แห่งอาร์ลส์ พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
แบร์ธาแห่งเบอร์กันดี พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
คอนแสตนซ์แห่งคาสตีล สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลิเนอร์แห่งอากีแตน
กงสต็องส์แห่งอาร์ล พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
รายงานพิเศษว่าด้วยภาวะโลกร้อน 1.5 °C
เฮคแลร์อุนด์คอค ยูเอ็มพี
โอกุสต์ เดอ มาร์มอนต์
อาณาจักรเห็ด (มาริโอ)
อาณาจักรเห็ด  เป็นเมืองสมมุติในเกมมาริโอ" และเป็นที่แรกสุดของเกมนี้
อาณาจักรเห็ดเป็นอาณาจักรแบบยุคกลาง ระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าหญิงพีชเป็นทั้งผู้นำและผู้สืบทอด ส่วนเกม"ซุปเปอร์มาริโอ อาร์พีจี" และ"เปเปอร์มาริโอ" อธิบายว่าผู้นำของอาณาจักรคือนายกรัฐมนตรี ในขณะที่เจ้าหญิงพีชและพี่น้องมาริโอเป็นมนุษย์ แต่ประชากรของอาณาจักรเป็นโท้ด (หรือ "คิโนปิโอ" ในญี่ปุ่น) ในอาณาจักรนี้มีสัตว์หลายชนิด เช่นโยชิ, กูปปะ, กูมบา ฯลฯ อาณาจักรนี้มักถูกบาวเซอร์โจมตีบ่อยครั้งเพื่อลักพาตัวเจ้าหญิงพีชเกือบทุกเกม เนื่องจากว่าเธอมีพลังที่จะหยุดการทำงานของเขา แต่ในเกมช่วงแรกนั้น เขาลักพาตัวเธอเพราะตกหลุมรัก ในเกมมาริโอส่วนใหญ่อธิบายว่าอาณาจักรเห็ดเป็นศัตรูกับแคว้นบาวเซอร์ของอาณาจักรคูปะ(Koopa Kingdom) ไม่มีใครรู้ว่าอาณาจักรนี้แยกต่างหากหรืออยู่ในบางส่วนของอาณาจักรเห็ด
สถานที่ต่างๆ.
เมืองโท้ด เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเห็ด โดยมีประชากรเป็นโท้ด และประชากรส่วนน้อย เช่น ชาแมน, กูปปะ พาราทรูปปา (เต่าบิน) และดูแกน
ทิวทัศน์.
การขนส่งและสิ่งของ.
การขนส่งในอาณาจักรเห็ดคือท่อน้ำ โดยขึ้นอยู่ตามขนาด เช่น: บางท่อจะไปได้แค่ระยะหนึ่ง (เช่นบนและใต้ดิน) ในขณะที่บางท่อไปได้ถึงบริเวณอื่น ในอาณาจักรเห็ดมีสิ่งของมากมาย เช่นอิฐสีน้ำตาล และอิฐ "ปรัสนี"(?) สีทองโดยมีเงินหรือไอเท็มพิเศษอยู่ด้านใน จากข้อมูลวิดีโอเกมของซูเปอร์มาริโอบราเธอส์เขียนว่า บาวเซอร์ได้สาปชาวโท้ดหลายตัวให้กลายเป็นอิฐและอีควิซีตัม
GamesRadarได้เขียนหัวข้อ "7 อันดับสิ่งที่แปลกที่สุดในอาณาจักรเห็ด" ตัวอย่างเช่น "วีรบุรุษของอาณาจักรคือช่างประปา", "ระบอบการปกครองดูสับสนและยุ่งเหยิง" และ"ทุกอย่างมีชีวิตหมด"
นักศึกษาในมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนได้ทำหนังสือสำรวจสายพันธุ์ของเห็ดราในอาณาจักรเห็ด และหลังจากนั้น ทาง"โกตาคุ"ได้แนะนำให้อ่านหนังสือเล่มนี้
ฮะดีษเกี่ยวกับสิบคนที่ถูกสัญญาว่าได้เข้าสวรรค์
ศาสดามุฮัมมัดได้ระบุเศาะฮาบะฮ์สิบคนจำเพาะที่ถูกสัญญาว่าจะได้เข้าสวรรค์ กลุ่มคนในฮะดีษนี้ถูกเรียกเป็น อัลอะชะเราะตุลมุบัชชิรูนบิลญันนะฮ์
ฮะดีษนี้ถูกรวบรวมในชุดหนังสือ"อัลกุตุบุสซิตตะฮ์" 2 เล่มจาก 6 เล่ม ได้แก่: "ญาเมียะอ์อัตติรมีซี" กับ "ซุนันอะบูดาวูด"
ฮะดีษที่บันทึกโดย "ญามิอ์ อัตติรมิซี" มีดังนี้:
ซุนนีให้น้ำหนักฮะดีษนี้แตกต่างกัน โดยฝ่ายซุนนีส่วนใหญ่ยอมรับฮะดีษนี้ ในขณะที่ชีอะฮ์ปฏิเสธมันทั้งหมด มีชุดสะสมที่รายงานฮะดีษนี้สามอัน คือ ติรมีซี อะบูดาวูด และอิบน์มาญะฮ์